joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πούλις Λάντ

Το Πούλις Λαντ δημιουργήθηκε το 1988 από τον Μίκαελ Γκούντλιφ. Πρόκειται για ένα κοινόβιο στην κοινότητα Τοφίνο του Καναδά και βρίσκεται δίπλα στην θάλασσα. Αποτελείται από περίπου 100 κατοίκους και η έκτασή του φτάνει τα 7 στρέμματα. Αφορά σε μια εναλλακτική μορφή οικιστικού κοινού όπου οι κάτοικοι έχουν επιλέξει να ζουν σε συνθήκες που θυμίζουν παλαιότερες εποχές. 

Το Πούλις Λάντ φιλοξενεί ανθρώπους που είναι στο περιθώριο ή δεν διαθέτουν πολλά χρήματα, αλλά αποτελεί πόλο έλξης κυρίως για ανθρώπους με ψυχικές ασθένειες οι οποίοι εκεί βρίσκουν την αποδοχή που δεν τους προσφέρει η κοινωνία. Εκεί νιώθουν απελευθερωμένοι και μπορούν ελεύθερα να δρουν και να εκφράζουν τη γνώμη τους χωρίς να δέχονται καμία κριτική. Οι κάτοικοι του Πούλις Λάντ "πάνε κόντρα" στο κατεστημένο και τείνουν να απορρίπτουν την κλασική ζωή που ταυτίζεται με τη δημιουργία οικογένειας και την επαγγελματική αποκατάσταση. 

Η ζωή στο Πούλις Λαντ σε γυρνάει πολλές δεκαετίες πίσω αφού θυμίζει ένα μικρό χωριό χαμένο στον χρόνο. Οι κάτοικοι ζουν σε καλύβες κατασκευασμένες από ξύλο, σε σκηνές και σε τροχόσπιτα. Καλλιεργούν λαχανικά για να τρώνε και προτιμούν να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα. Έχουν, επίσης, κατασκευάσει τουαλέτες κομποστοποίησης οι οποίες αποτελούνται από κομμάτια κέδρου, προκειμένου να μη μολύνουν τη θάλασσα με ακαθαρσίες. Ακόμα, το εσωτερικό αυτού του μικρού οικιστικού κοινού θυμίζει παραμύθι αφού αποτελείται από λίμνες και μονοπάτια. Τέλος, οι άνθρωποι εκεί είναι αποκομμένοι από την τεχνολογία, τα κινητά δεν πιάνουν και έτσι βρίσκουν χρόνο για ουσιαστικές συζητήσεις και προωθούν την ανθρώπινη επαφή.

Παρ' όλα αυτά, το Πούλις Λαντ δεν έχει την καλύτερη φήμη αφού θεωρείται ότι οι κάτοικοί του κάνουν χρήση παραισθησιογόνων ουσιών. Ωστόσο, ο ιδρυτής του -Michael Goodliffe- τείνει να διαψεύδει αυτές τις φήμες και τονίζει ότι οι άνθρωποι είναι προσκολλημένοι εκεί γιατί απλά βρίσκουν την ασφάλεια και την ελευθερία που δεν τους παρέχει η κοινωνία.

Τελειώνοντας, στο Πούλις Λαντ μπορούν -εκτός από τους μόνιμους κατοίκους- να μένουν και τουρίστες με ελάχιστο κόστος οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου.

Παραπομπές 

www.vice.com/el
Πύλη Τρικάλων

Η Πύλη είναι πόλη της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Είναι έδρα του πληθυσμιακά τρίτου μεγαλύτερου δήμου της περιφερειακής ενότητας και για παροχή Δημοσίων Υπηρεσιών, Περίθαλψης και Εκπαίδευσης του Νομού μετά τα Τρίκαλα και την Καλαμπάκα. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Κοινότητα Πύλης, της Δημοτικής Ενότητας Πύλης και υπάγεται ο Δήμο Πύλης, του οποίου και αποτελεί την έδρα του.Στην πόλη λειτουργούν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, φαρμακεία, και τραπεζικές συναλλαγές. Για την εκπαίδευση διαθέτει όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Παιδικούς Σταθμούς, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά) καθώς επίσης 2 Γυμνάσια, 1 Γενικό Λύκειο, και το 1ο ΕΠΑΛ Πύλης.

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Η Πύλη Τρικάλων είναι κτισμένη σε υψόμετρο 218 μέτρων και έχει πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι κτισμένη στις όχθες του Πορταϊκού ποταμού.

Διοικητική υπαγωγή

Διοικητικές μεταβολές

Πύλη Τρικάλων

Δήμος Πύλης

Διατελέσαντες δήμαρχοι

Γεφύρι Πορταϊκού

Χάρτης περιοχής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πύλη Τρικάλων / Pyli Trikala Greece (βίντεο στο youtube).
 Πύλη Τρικάλων: Το πέρασμα για τη Νότια Πίνδο (Greek-CrossRoads).
 Πύλη (madeintrikala.gr).
 Πύλη Τρικάλων (touristorama).
 Το Πέτρινο Γεφύρι της Πύλης  (enjoy Thessaly).

Παραπομπές 

Κωμοπόλεις του νομού Τρικάλων
Δήμος Πύλης
Αλμπερτίνα Αγνή του Νάσσαου

Η Αλμπερτίνα-Αγνή, ολλαδ.: Albertine Agnes van Nassau (9 Απριλίου 1634 - 26 Μαΐου 1696) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Νάσσαου-Ντητς. Έγινε επίτροπος των επαρχιών Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Νρέντε κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της.

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχιών Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Γκέλντερς, Όβεριισελ και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Χάγη. Από τα δέκα παιδιά των γονιών της, επέζησαν της ενηλικίωσης τα μισά: ο Γουλιέλμος Β΄ πρίγκιπας της Οράγγης, η Λουίζα-Ερριέττα, η Ερριέττα-Αικατερίνη και η Mαρία.

Το 1652 παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Nάσσαου-Ντητς.

Επίτροπος 
Μετά το τέλος του συζύγου της το 1664 έγινε επίτροπος για τον γιο της στις επαρχίες Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Ντρέντε. Το 1665, τόσο η Αγγλία όσο και η επισκοπή του Μύνστερ κήρυξαν πόλεμο στις Κάτω Χώρες. Επειδή τα περισσότερα χρήματα για την άμυνα είχαν χρησιμοποιηθεί για τον στόλο, ο στρατός είχε παραμεληθεί. Όταν το Χκρόνινγκεν βρισκόταν υπό πολιορκία, η Αλμπερτίνα-Αγνή έσπευσε στην πόλη για να δώσει ηθική υποστήριξη. Η πίεση του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, τότε συμμάχου, ανάγκασε τις δυνάμεις των εχθρών της να υποχωρήσουν, αλλά έξι χρόνια αργότερα οι Κάτω Χώρες δέχτηκαν επίθεση από τον νότο, από τους Γάλλους υπό τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και από τα βόρεια υπό τον επίσκοπο του Mύνστερ και τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Η Αλμπερτίνα-Αγνή οργάνωσε την άμυνα και διατηρούσε το ηθικό υψηλό.

Το 1676 η Αλμπερτίνα-Αγνή αγόρασε μία έδρα στο Oράνιεβοουντ και το ονόμασε ανάκτορο Οράνιεβοουντ. Εκεί απεβίωσε το 1696. Είχε επίσης τη κάστρο Οράνιενσταϊν, που κτίστηκε από το 1672 ως νέα κατοικία της στο Ντητς.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1652 τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντητς και είχε τέκνα:
 Αμαλία, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο Γ΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ.
 Ερρίκος-Κάζιμιρ Β΄ 1657-1695, κόμης του Νάσσαου-Ντητς.
 Βιλελμίνα-Σοφία-Χέντβιχ (1664–1667), απεβ. 3 ετών.

Πηγές 
 «Οι γυναίκες στην εξουσία 1640–1670» πραγματοποιήθηκε τελευταία πρόσβαση στις 4 Αυγούστου 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η αλληλογραφία του Albertine Agnes van Oranje-Nassau στο EMLO

Αναφορές

Κόμισσες του Νάσσαου
Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Παναγιώτης Σπίγγος

Ο Παναγιώτης Α. Σπίγγος, (Άνω Κορακιάνα, 1883 - Κέρκυρα, 1966), ήταν Έλληνας φωτογράφος και εκδότης καρτ ποστάλ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Παναγιώτης Σπίγγος, γιος του Αναστασίου, γεννήθηκε στην Άνω Κορακιάνα της Κέρκυρας το 1883. Στην πατρίδα του, την Κέρκυρα, όπου χρησιμοποιούνται ευρέως τα προσωνύμια, ήταν γνωστός με το όνομα Κασέλας. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία και παράλληλα, την περίοδο του Μεσοπολέμου, δημιούργησε περιορισμένο αριθμό φωτοκαρτών, οι οποίες είναι μια κατηγορία επιστολικών δελταρίων που παράγονται μεν με τη φωτογραφική μέθοδο, αλλά τυπώνονται σε χαρτονάκι τύπου καρτ ποστάλ. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1966, σε ηλικία 83 ετών.

Φωτοκάρτες του 
Την δεκαετία του 1920 δραστηριοποιείται στη δημιουργία φωτοκαρτών, στην περιοχή του βόρειου Ιονίου.
Δημιουργίες του συγκαταλέγονται στο φωτογραφικό αρχείο του Ελληνικού Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ) και σε άλλες συλλογές.
Στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ έχουν καταγραφεί φωτογραφίες από την Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας και την Ιθάκη, ενώ σε άλλες ιδιωτικές συλλογές συγκαταλέγονται φωτογραφίες από την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα, τη Σαγιάδα, τους Φιλιάτες και την Πρέβεζα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
«Παναγιώτης Σπίγγος», Η συλλογή φωτοκαρτών (θεσπρωτικού ενδιαφέροντος) του Κερκυραίου φωτογράφου Παναγιώτη Σπίγγου.
Παναγιώτης Σπίγγος, από τις ψηφιοποιημένες συλλογές του ΕΛΙΑ.

Έλληνες φωτογράφοι
Εκδότες καρτ ποστάλ
Εντουάρ Μεντί

Ο Εντουάρ Μεντί (1 Μαρτίου 1992) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Τσέλσι και της εθνικής ομάδας της Σενεγάλης.

Ο Μεντί ξεκίνησε την καριέρα του στη Γαλλία και τη Σεμπούρ, αλλά σχεδόν εγκατέλειψε το παιχνίδι αφότου έμεινα ένα χρόνο χωρίς ομάδα πριν του δοθεί η ευκαιρία να αγωνιστεί από την Μαρσέιγ Β τη σαιζόν 2015-16. Την επόμενη σαιζόν αποκτήθηκε από την Ρενς με την οποία ανέβηκε στη Λιγκ 1 το 2018. Τον Αύγουστο του 2019 αποκτήθηκε από τη Σταντ Ρενέ για ποσό που εκτιμήθηκε κοντά στα 4 εκατομμύρια ευρώ. Την επόμενη σαιζόν αποκτήθηκε από την Τσέλσι για 22 εκατομμύρια ευρώ. Με την Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ τη σαιζόν 2020-21, διατηρώντας ανέπαφη την εστία του σε εννέα αγώνες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Σαντιάγο Κανιθάρες και του Κέιλορ Νάβας. Το 2022 βραβεύτηκε από την Fifa ως ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο.

Ο Μεντί ήταν επιλέξιμος να αγωνιστεί για τη Γουινέα-Μπισσάου, τη Σενεγάλη και τη Γαλλία. Επέλεξε να αγωνιστεί αρχικά για τη Γουινέα Μπισσάου προς τιμήν του πατέρα του, αλλά αργότερα επέλεξε τη Σενεγάλη, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2018. Ήταν η πρώτη επιλογή τερματοφύλακα για την ομάδα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019. Κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2021.

Παραπομπές 

Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα-Μπισάου
Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σερμπούρ
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Β
Ποδοσφαιριστές Σταντ ντε Ρενς
Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Μπαρότσι

Οι Μπαρότσι (Barozzi) είναι βενετική αριστοκρατική οικογένεια.

Αρχικά από την Πάδοβα, από όπου περνά στο Torcello και στη συνέχεια στη Βενετία, η οικογένεια Μπαρότσι ανήκε στην παλαιότερη ενετική αριστοκρατία, στην ομάδα των είκοσι τεσσάρων λεγόμενων Παλιά σπίτια, τα πρώτα αρχεία χρονολογούνται από την εποχή της Αττίλας.

Θεωρείται ως μία από τις ιδρυτικές οικογένειες της Βενετίας, συμμετέχει στο συμβούλιο των δέκα, στους εισαγγελείς του Αγίου Μάρκου και στη διαχείριση φέουδων στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία. Το 1204 ιδρύθηκε το πριγκηπάτο των νησιών της Σαντορίνη και της Θήρας.
Κράτησαν στρατιωτικά φέουδα στο νησί της Κρήτης.
Οι άντρες του ήταν στρατιώτες, διπλωμάτες, λόγιοι και επίσκοποι.

Στην Ελλάδα mε την πάροδο των αιώνων, το επώνυμο Barozzi, εξελληνίστηκε σε, Βαρότσης. Με το αρχικό Αγγλικό b να προφέρετε σαν Ελληνικό β και να παίρνει ένα τελικό ς. Στην Κέρκυρα, το επώνυμο Barozzi συναντάτε στα αρχεία του Libro d Oro το 1433μ.Χ. Απόγονοι της οικογένειας υπάρχουν ακόμη και σήμερα σε Νάξο, Κρήτη και Κέρκυρα.

Στη Βενετία υπάρχει ακόμα και σήμερα το παλάτι της οικογένειας Barozzi, Palazzo Barozzi και επανασχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Bartolomeo Manopola το 1600μ.Χ.

Μέλη
Ιάκωβο Μπαρότσι (Giacomo ή Jacopo I Barozzi) ανακηρύχθηκε ως Βαρώνος Σαντορίνη και Θήρας.
δούκας της Κρήτης 1244-45. Ο Ανδρέας, γιος του Ιάκωβο, ήταν στρατηγός. 

Ένα από τα πιο γνωστά μέλη του είναι ο μαθηματικός Φραγκίσκος Μπαρόκιος (Francesco Barozzi). Το έργο του Περιγραφή του νησιού της Κρήτη, που καταρτίστηκε το 1577, χρησιμοποιείται ακόμη ως αναφορά για νησιωτικές μελέτες.  Για τους απογόνους των μελών της οικογένειας Μπαρότσι, που εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη, οφείλουμε τη συλλογή Barocci, η οποία βρίσκεται τώρα στη βιβλιοθήκη Μπόντλιαν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδη.

Ο Άγγελος ήταν Πατριάρχης του Grado, ο Γιάννης ήταν ο Πατριάρχης Βενετίας.

H Έλενα Μπαρότσι (Elena Barozzi) ζωγραφίστηκε από τον Τιτσιάνο και τον Τζόρτζο Βαζάρι.

Παλάτια
Παλάτι Barozzi Emo Treves de Bonfili στη Βενετία
Το Ενετικό Μουσείο Νάξου ή Domus Della Rocca-Barozzi
Πύργος Μπαρότζι
Σκάρου στο Ημεροβίγλι Θήρας

Παραπομπές

Πηγές
 

Βενετικές ευγενείς οικογένειες
Λέπα Ράντιτς

Η Λέπα Ράντιτς (; 19 Δεκεμβρίου 1925 - 8 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Γιουγκοσλάβα παρτιζάνα σερβικής καταγωγής που της απονεμήθηκε μετά θάνατον το παράσημο του Τάγματος του Ήρωα του Λαού το 1951 για το ρόλο της στο κίνημα της αντίστασης ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Νεανικά χρόνια 
Η Ράντιτς γεννήθηκε σε μια Σερβοβόσνια οικογένεια στις 19 Δεκεμβρίου 1925 στο χωριό Γκασνίτσα κοντά στην Γκράντισκα. Μετά την αποφοίτησή της από το δημοτικό σχολείο στην κοντινή Μπίστριτσα, παρακολούθησε την πρώτη τάξη της Γυναικείας Σχολής Χειροτεχνίας στη Μποσάνσκα Κρούπα και ολοκλήρωσε τους υπόλοιπους βαθμούς στο σχολείο της Μποσάνσκα Κρούπα.

Ως μαθήτρια, η Λέπα ξεχώριζε για την εργατικότητα και τη σοβαρότητα της και έδειχνε ενδιαφέρον επίσης για την προηγμένη λογοτεχνία. Ανέπτυξε τις βασικές της θέσεις υπό την ισχυρή επιρροή του θείου της Βλαντέτα Ράντιτς, ο οποίος συμμετείχε στο εργατικό κίνημα.

Ξεκινώντας από το να γίνει μέλος του Συνδέσμου της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας (SKOJ), εντάχθηκε τελικά στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας το 1941 σε ηλικία 15 ετών.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος 
Στις 10 Απριλίου 1941, μετά την εισβολή στη Γιουγκοσλαβία, οι δυνάμεις του Άξονα ίδρυσαν το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, το οποίο περιελάμβανε την Μποσάνσκα Γκράιντκα και τις γύρω περιοχές.

Τον Νοέμβριο του 1941, η Λέπα Ράντιτς και άλλα μέλη της οικογένειας συνελήφθησαν από τους Ούστασε, αλλά με τη βοήθεια μυστικών κομματικών συνεργατών, η Λέπα και η αδερφή της Ντάρα κατάφεραν να ξεφύγουν από τη φυλακή στις 23 Δεκεμβρίου του 1941. Μετά την απόδρασή της, προσχώρησε στην 7η κομματική εταιρεία του 2ου Αποσπάσματος Krajiški.

Τον Φεβρουάριο του 1943, η Λέπα Ράντιτς ήταν υπεύθυνη για τη μεταφορά των τραυματιών στη μάχη του Νερέτβα σε ένα καταφύγιο στο Γκρμεχ. Κατά τη διάρκεια του αγώνα ενάντια στην 7η Εθελοντική Ορεινή Μερίδα του Πρίνιντ Έγκεν, συνελήφθη και μετακινήθηκε στη Μποσάνσκα Κρούπα όπου, μετά από βασανιστήρια για αρκετές ημέρες σε μια προσπάθεια εξαγωγής πληροφοριών, καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.

Με τη θηλιά γύρω από το λαιμό της, φώναξε: «Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι παρτιζάνοι! Λαέ πάλεψε για την ελευθερία σου! Μην παραδοθείς στους κακοποιούς! Εγώ θα πεθάνω, αλλά υπάρχουν αυτοί που θα με εκδικηθούν» Στις τελευταίες στιγμές της στο ικρίωμα, οι Γερμανοί προσφέρθηκαν να σώσουν τη ζωή της, σε αντάλλαγμα για τα ονόματα των ηγετών και των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος στο καταφύγιο, αλλά αρνήθηκε την προσφορά τους με τις λέξεις: "Δεν είμαι προδότρια του λαού μου. Αυτοί που ρωτάτε θα αποκαλυφθούν όταν θα καταφέρουν να εξοντώσουν εσάς τους κακούργους, μέχρι και τον τελευταίο" Η Λέπα Ράντιτς ήταν μόλις 17 ετών όταν εκτελέστηκε δημόσια.

Φωτοθήκη

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 
Νεαρές κοπέλες στην αγχόνη των Γερμανών Ναζί. Ντοκουμέντα από τις σαδιστικές εκτελέσεις 17χρονων κοριτσιών που έκαναν αντίσταση. Τις κρεμούσαν από μικρό ύψος για να πεθάνουν αργά και βασανιστικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Lepa Radic at Find a Grave

Παρτιζάνοι
Τάμι Έιμπραχαμ

Ο Κέβιν Ογκενετέγκα Ταμαραέμπι Μπακούμο-Έιμπραχαμ (Kevin Oghenetega Tamaraebi Bakumo-Abraham, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1997), γνωστός ως Τάμι Έιμπραχαμ (Tammy Abraham), είναι  Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός για την ομάδα της Ρόμα και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.

Απόφοιτος της ακαδημίας της Τσέλσι, ο Έιμπραχαμ πραγματοποίησε την πρώτη εμφάνιση για τον σύλλογο το 2016 προτού περάσει μια σεζόν δανεικός στην Μπρίστολ Σίτι. Εκεί, πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις, και κέρδισε το βραβείο Παίκτη της Σεζόν του συλλόγου, νεαρό παίκτη της σεζόν και το βραβείο κορυφαίου σκόρερ, και έγινε ο πρώτος παίκτης που το έπραξε σε μία σεζόν. Ακολούθησε μια ακόμη περίοδος δανεισμού στη Σουόνσι Σίτι, αλλά η σεζόν τελείωσε με τον σύλλογο να υποβιβάζεται από την Πρέμιερ Λιγκ. Έπειτα εντάχθηκε στην Άστον Βίλα το 2018 και έγινε ο πρώτος παίκτης από το 1977 που σημείωσε 25 γκολ σε μία μόνο καμπάνια για τον σύλλογο και ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς της Τσάμπιονσιπ. Τον Αύγουστο του 2021 αποκτήθηκε από τη Ρόμα για 34 εκατομμύρια λίρες.

Στο παρελθόν διεθνής με τις νεανικές ομάδες της Αγγλίας, ο Έιμπραχαμ εκπροσώπησε το έθνος στο επίπεδο κάτω των 18 ετών και συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U-21 του 2017 στην Πολωνία. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Νοέμβριο του 2017.

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Σουόνσι Σίτι
Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ολεκσάντρ Ζιντσένκο

Ο Ολεκσάντρ Ζιντσένκο (15 Δεκεμβρίου 1996) είναι Ουκρανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Άρσεναλ και την εθνική ομάδα της Ουκρανίας. Ο Ζιντσένκο είναι ευέλικτος μέσος και μπορεί να λειτουργήσει σε πολλές θέσεις στην αριστερή πλευρά, όπως πλευρικός αμυντικός. Το 2019 αναδείχθηκε σε Ουκρανό παίκτη της χρονιάς. 

Ο Ζιντσένκο ξεκίνησε την καριέρα του από τη ρωσική ΦΚ Ουφά και το 2016 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι έναντι 1,5 εκατομμυρίων λιρών. Με την Σίτι κατέκτησε 4 πρωταθλήματα, 4 Λιγκ Καπ και ένα FA Cup. Το 2022 αποκτήθηκε από την Άρσεναλ έναντι 30 εκατομμυρίων λιρών χωρίς τα μπόνους.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα τον Οκτώβριο του 2015. Έγινε ο νεότερος παίκτης που σκόραρε διεθνές γκολ με την εθνική Ουκρανίας, σε ηλικία 19 ετών και 165 ημέρες. Ήταν μέλος της εθνικής Ουκρανίας που συμμετείχε στο Euro 2016 και στο Euro 2020.

Παραπομπές 

Ουκρανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας
Ουκρανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουφά
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μπόμπι Μπράουν (τραγουδιστής)

Ο Ρόμπερτ Μπάρισφορντ Μπράουν (Βοστόνη, 5 Φεβρουαρίου 1969) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ράπερ και χορευτής. Ο Μπόμπι Μπράουν ξεκίνησε την καριέρα του στο R&B και στο ποπ συγκρότημα New Edition, που ιδρύθηκε το 1981 και αποχώρησε από το συγκρότημα τον Δεκέμβριο του 1985.

Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Αμερικανοί ράπερς
Αμερικανοί χορευτές
Παγκόσμια Ομάδα του 20ού αιώνα

Η Παγκόσμια Ομάδα του 20ού αιώνα, αναφερόμενη στον ελληνικό τύπο και ως ενδεκάδα του 20ού αιώνα, επιλέχθηκε το 1998 και περιλαμβάνει τους καλύτερους παίκτες ποδοσφαίρου του 20ού αιώνα. Η πρωτοβουλία ανήκε στη FIFA και η ομάδα περιλαμβάνει ένα τερματοφύλακα, τέσσερις αμυντικούς, τρεις μέσους και τρεις επιθετικούς.

Η ομάδα ανακοινώθηκε στις 10 Ιουνίου 1998 με την τελετή έναρξης του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1998 στη Γαλλία. Η ομάδα επιλέχθηκε από μία πολυεθνή επιτροπή 250  δημοσιογράφων που πρώτα εξέλεξαν τις καλύτερες ομάδες για την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική και στη συνέχεια επέλεξαν την παγκόσμια ομάδα. Μικρότερες επιτροπές εξέλεξαν τις ομάδες για τις υπόλοιπες ηπείρους (Βόρεια και Κεντρική Αμερική, Αφρική, Ασία και Ωκεανία).

Η ομάδα 

ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ

 Λεβ Γιάσιν (ΕΣΣΔ)  

ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ

 Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες (Βραζιλία) 

 Νίλτον Σάντος (Βραζιλία) 

 Μπόμπι Μουρ (Αγγλία) 

 Φραντς Μπεκενμπάουερ (Γερμανία) thumb|150px 

ΜΕΣΟΙ

 Μισέλ Πλατινί (Γαλλία)  

 Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία) 

 Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Αργεντινή)  

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ 

 Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή)  

 Πελέ (Βραζιλία) 

 Γκαρίντσα (Βραζιλία)

Παραπομπές

Διεθνή ποδοσφαιρικά βραβεία
Κατάλογοι ποδοσφαιριστών
Ηβηφρενική σχιζοφρένεια

H ηβηφρενική σχιζοφρένεια (ηβηφρένεια) είναι μια σοβαρή αν και όχι τόσο συχνή μορφή σχιζοφρένειας. Το όνομα έχει δοθεί εν μέρει από τη λέξη ήβη που παραπέμπει στην περίοδο της εφηβείας, οπότε και εκδηλώνεται ο τύπος της ηβηφρένειας (ηλικία εκδήλωσης 15-25 ετών περίπου).

Συμπτώματα 
Βασικά συμπτώματα των ασθενών αποτελούν η αποδιοργάνωση της ομιλίας, της σκέψης και της συμπεριφοράς. Ο λόγος εκτροχιάζεται και εμφανίζει σημαντικό βαθμό ασυναρτησίας, λεκτικούς ιδιοτροπισμούς, αυτοματισμούς και στερεοτυπίες. Το συναίσθημα είναι συχνά απρόσφορο και δυσαρμονικό σε σχέση με το ερέθισμα.  Η συμπεριφορά είναι παιδικόμορφη, απρόβλεπτη και ιδιόμορφη. Στην πορεία το συναίσθημα γίνεται ρηχό, επίπεδο και η βούληση του ασθενή μειώνεται (αβουλία). Οι ψευδαισθήσεις και οι παραληρητικές ιδέες μπορεί να υπάρχουν, αλλά συνήθως δεν προεξάρχουν στην κλινική εικόνα.

Θεραπεία 
Η ηβηφρενική σχιζοφρένεια έχει φτωχή πρόγνωση και είναι σε μεγάλο ποσοστό ανθεκτική στη θεραπεία διαταραχή. Αντιψυχωτικά (η κλοζαπίνη φαίνεται να έχει καλή ένδειξη) και ηλεκτροσπασμοθεραπεία αποτελούν βασικές θεραπευτικές επιλογές.

Τύποι σχιζοφρένειας & DSM-5 
Οι υπότυποι της σχιζοφρένειας δεν αναγνωρίζονται πλέον ως ξεχωριστές καταστάσεις στο DSM-5 που δημοσιεύθηκε το 2013. Η διαταραχή δεν περιλαμβάνεται πλέον ούτε στην 11η αναθεώρηση της Διεθνούς Στατιστικής Ταξινόμησης Νοσημάτων και Σχετικών Προβλημάτων Υγείας ή ICD-11. Η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση επέλεξε με την πέμπτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειρίδιου Ψυχικών Διαταραχών να μη χρησιμοποιεί τους υπότυπους της σχιζοφρένειας, γιατί είχαν περιορισμένη διαγνωστική σταθερότητα, χαμηλή αξιοπιστία και εγκυρότητα. Η APA δικαιολόγησε επίσης την αφαίρεση των υποτύπων της σχιζοφρένειας από το DSM-5 επειδή δεν φαίνεται να βοηθούν στην παροχή καλύτερα στοχευμένης θεραπείας ή στην πρόβλεψη της ανταπόκρισης στη θεραπεία .

Παραπομπές
Ερριέττα του Ουλτρεμόν

Η Ερριέττα, γαλλ.: Henriëtte Adriana Maria Ludovica Flora d'Oultremont de Wégimont (28 Φεβρουαρίου 1792 στο Μάαστριχτ - 26 Οκτωβρίου 1864 στο Κάστρο Ράχε στο Άαχεν) ήταν η δεύτερη, μοργατική σύζυγος του πρώτου ολλανδού βασιλιά Γουλιέλμου Α΄.   Καθώς ήταν μοργανατική σύζυγος, δεν τιτλοφορήθηκε ποτέ βασίλισσα.

Βιογραφία 
Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά του Φερδινάνδου κόμη του Ουλτρεμόν ντε Βεζιμόν από τη Λιέγη και της Ιωάννα-Σουζάνας Χάρτσινκ,  κόρης του ναυάρχου Άντριες Χάρτσινκ (1720-1788) και της Ιωάννας-Κορνηλίας του Μπας (1721-1787). Ήταν συγγενής με τον Κάρολο-Ιωάννη κόμη του Ουλτρεμόν (1848-1917).

Γύρω στο 1840 ο Γουλιέλμος Α΄ βρέθηκε σε διαφωνία με μεγάλο μέρος του ολλανδικού πληθυσμού, λόγω της άρνησής του να εφαρμόσει απαιτημένες μεταρρυθμίσεις. Αυτή η διαφωνία ενισχύθηκε, όταν ο βασιλιάς, επικεφαλής του αυστηρά προτεσταντικού Οίκου της Οράγγης-Νάσσαου, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να νυμφευτεί την καθολική Ερριέττα, η οποία ήταν κυρία επί των τιμών της πρώτης συζύγου του, της αείμνηστης βασίλισσα Βιλελμίνης (1774-1837).

Η αντίσταση ήταν τόσο μεγάλη -η Ερριέττα ήταν καθολική και κάτοικος του Βελγίου, το οποίο είχε αποχωρήσει από τις Κάτω Χώρες- που ο Γουλιέλμος αποφάσισε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Γουλιέλμου Β΄ στις 7 Οκτωβρίου 1840. Μετά την παραίτηση, έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο βασιλιάς Γουλιέλμος-Φρειδερίκος, κόμης του Νάσσαου. Νυμφεύτηκε την Ερριέττα στις 17 Φεβρουαρίου 1841. Αυτός ήταν 71 ετών τότε, και αυτή ήταν 47 ετών· το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.   Η Ερριέττα είχε λάβει τον ολλανδικό τίτλο κόμισσα του Νάσσαου στις 7 Φεβρουαρίου 1841, με τον οποίο ήταν γνωστή κατά τη διάρκεια της μεταγενέστερης απόσυρσης του ζεύγους στο Βερολίνο. 

Ο Γουλιέλμος απεβίωσε δύο έτη αργότερα, το 1843.  Λόγω της αφοσιωμένης φροντίδας της για τον ηλικιωμένο σύζυγό της, η ολλανδική βασιλική οικογένεια τής έδωσε ένα επίδομα και ένα κάστρο κοντά στο Άαχεν, όπου αυτή απεβίωσε το 1864.

Η Ερριέττα δεν τάφηκε κάτω από τη Νέα Εκκλησία στο Ντελφτ με τους Ολλανδούς βασιλείς και τις βασίλισσές τους. Αντ' αυτού τάφηκε στην οικογενειακή υπόγεια κρύπτη, στο παρεκκλήσιο του πάρκου γύρω από το κάστρο Βεζιμόν στο Σουμάν, κοντά στη Λιέγη του Βελγίου.

Στις Κάτω Χώρες είχε το παρωνύμιο Jetje dondermond ("Eρριέττα βροντόστομη").

Αναφορές και σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 απόλυτα
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)

Ο Βασίλης Δημητριάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Είναι Υφυπουργός Ναυτιλίας της Κύπρου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Βασίλης Δημητριάδης γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1972 στη Λεμεσό. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ. Ακολούθως, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη διοικητική επιστήμη από το ίδιο πανεπιστήμιο.

Το 1998 προσελήφθη στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας ως Λειτουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Από το 2004 έως το 2008 υπηρέτησε ως Ναυτιλιακός Σύμβουλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κύπρου στην ΕΕ εκπροσωπώντας την Κύπρο στα διάφορα όργανα της ΕΕ σε ζητήματα Θαλάσσιων Μεταφορών και Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής. Την περίοδο 2009-2013 διετέλεσε Επικεφαλής του Κλιμακίου Ευρωπαϊκών Θεμάτων του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων για τα θέματα ΕΕ που άπτονται των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου και ήταν συντονιστής των θεμάτων αυτών κατά τη διάρκεια της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Την ίδια περίοδο διετέλεσε Επιστημονικός Συνεργάτης-Εκπαιδευτής στη Κυπριακή Ακαδημίας Δημόσιας Διοίκησης για θέματα ΕΕ. 

Έχει εργαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εθνικός εμπειρογνώμονας για θέματα αειφόρου ανάπτυξης του ναυτιλιακού τομέα. Επιπλέον, έχει εργαστεί στη Γενική Διεύθυνση Μεταφορών και Κινητικότητας συντονίζοντας την ναυτιλιακή πολιτικής της ΕΕ καθώς και τις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ στο τομέα των θαλάσσιων μεταφορών. Προηγουμένως, εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εθνικός εμπειρογνώμονας για θέματα αειφόρου ανάπτυξης του ναυτιλιακού τομέα. Ακόμη, διετέλεσε σύμβουλος και μέλος του Γραφείου της Επιτρόπου Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας και Νεολαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανδρούλλας Βασιλείου.

Είναι νυμφευμένος με την Έλενα Τοφή και έχει ένα υιό και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή 
Στις 10 Ιουλίου 2020 διορίστηκε Υφυπουργός Ναυτιλίας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.

Παραπομπές

Πηγές 

Υφυπουργοί Ναυτιλίας (Κύπρος)
Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Agent Carter (τηλεοπτική σειρά)

Marvel's Agent Carter, ή απλά Agent Carter, είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά δημιουργημένη από τους Κρίστοφερ Μάρκους & Στίβεν ΜακΦίλι για το ABC, στην οποία συμμετέχει ο χαρακτήρας της Marvel Comics Πέγκι Κάρτερ ακολουθώντας τους ρόλους της στην ταινία του 2011 Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America και στη Marvel One-Shot ταινία μικρού μήκους του 2013 Agent Carter. Είναι τοποθετημένη στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) και μοιράζεται την ίδια συνέχεια με τις ταινίες του franchise και άλλες τηλεοπτικές σειρές. Η σειρά παράχθηκε από τις ABC Studios, Marvel Television και F&B Fazekas & Butters, με τους Τάρα Μπάτερς, Μισέλ Φαζέκας και Κρις Ντίνγκες να εξυπηρετούν ως υπεύθυνοι σειράς.

Η Χέιλι Άτγουελ επαναλαμβάνει τον ρόλο της ως Κάρτερ από τη σειρά ταινιών και το One-Shot. Στη σειρά, η Κάρτερ πρέπει να ισορροπήσει τη ζωή ως μια μυστική πράκτορας με εκείνη μιας ελεύθερης γυναίκας στην Αμερική της δεκαετίας του 1940. Η ανάπτυξη σε μια σειρά εμπνευσμένη από την ταινία μικρού μήκους είχε ξεκινήσει από τον Σεπτέμβριο του 2013, με την ανάπτυξη της Άτγουελ να επιβεβαιώνεται τον Ιανουάριο του 2014. Εκείνον τον Μάιο, το ABC παράγγειλε απευθείας τη σειρά, με τους Τζέιμς Ντ'Άρσι, Τσαντ Μάικλ Μάρεϊ και Ενβέρ Τζοκάι να πρωταγωνιστούν μαζί με την Άτγουελ. Μαζί τους συμμετέχει ο Σέα Γουίγκαμ για τον πρώτο κύκλο. Η σειρά εισάγει τις προελεύσεις διάφορων χαρακτήρων και ιστοριών από τις ταινίες του MCU, ενώ άλλοι χαρακτήρες από τις ταινίες εμφανίζονται επίσης.

Ο πρώτος κύκλος, αποτελούμενος από οκτώ επεισόδια, αρχικά προβλήθηκε από τις 6 Ιανουαρίου έως τις 24 Φεβρουαρίου 2015, ενώ ένας δεύτερος κύκλος, αποτελούμενος από 10 επεισόδια, αρχικά προβλήθηκε από τις 19 Ιανουαρίου έως τη 1 Μαρτίου 2016. Και οι δύο κύκλοι προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια διαλλειμάτων στη μέση των κύκλων του Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D. Παρά μια θετική κριτική ανταπόκριση, η θεαματικότητα έπεσε και στις 12 Μαΐου 2016, το ABC ακύρωσε το Agent Carter.

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios
Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company
Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (τηλεοπτικές σειρές)
Ερρίκος Α΄ του Νάσσαου

Ο Ερρίκος Α΄, γερμ.: Heinrich I von Nassau (απεβ. στη Ρώμη, Αύγουστος 1167) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν το πρώτο άτομο, που ονόμασε τον εαυτό του κόμη του Nάσσαου  .

Βιογραφία 

Ο Ερρίκος ήταν πιθανώς γιος του Ρούπρεχτ Β΄ κόμη του Λόουρενμπουργκ και μίας -αγνώστου σε εμάς ονόματος- γυναίκας.  

Ο Ερρίκος Α΄ αναφέρεται ως κόμης του Νάσσαου μεταξύ 1160 και 1167. Κυβέρνησε μαζί με τον εξάδελφό του Ρούπρεχτ Γ΄.  

Το 1161 ο Ερρίκος Α΄ βρισκόταν στο στρατόπεδο του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας.  Το 1167 ήταν διοικητής του στρατού του Εκλεκτοράτου της Κολωνίας στην Ιταλία.  Ο Ερρίκος Α΄ απεβίωσε από την επιδημία στη Ρώμη τον Αύγουστο του 1167.  

Δεν αναφέρεται γάμος για τον Ερρίκο Α΄, μάλλον δεν νυμφεύτηκε ποτέ.

Πηγές 
 Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο ολλανδικό Wikipedia άρθρο, από 2018-08-25.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογενειακό δέντρο του πρώιμου σπιτιού του Nassau .
 Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης .
Ρούπρεχτ Β΄ του Λάουρενμπουργκ

Ο  Ρούπρεχτ Β΄, γερμ.: Ruprecht II von Laurenburg (απεβ. π.1159  ) ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ και ένας από τους προγόνους του Οίκου του Νάσσαου.

Bιογραφία
Ήταν γιος του Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Bεατρίκης, κόρης του Βάλεραν του Παγανιστή, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης.  

Ο Ρούπρεχτ Β΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1154 και 1158. Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Άρνολντ Β΄.   Ο Ρούπρεχτ Β΄ και ο Άρνολντ Β΄ μαζί με τη μητέρα τους, αναφέρονται για τελευταία φορά σε καταστατικό της 1 Απριλίου 1158.

Οικογένεια 
Λόγω της έλλειψης δεδομένων, υπάρχουν πολλά άγνωστα σχετικά με τους πρώτους κόμητες του Λάουρενμπουργκ και του Νάσσαου, συμπεριλαμβανομένων των ακριβών οικογενειακών σχέσεων. Ίσως η σύζυγος του Ρούπρεχτ Β΄ να ονομαζόταν επίσης Βεατρίκη, αλλά δεν αναφέρεται γάμος γι' αυτόν. Ως θείος του Ρούπρεχτ Γ΄ κόμη του Νάσσαου, ο Ρούπρεχτ Β΄ θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ο πατέρας του Βάλραμ Α΄ κόμη του Nάσσαου, ο οποίος τότε, ως εξάδελφος, κατάφερε να διαδεχθεί τον Χέρμαν, γιο του Ρούπρεχτ Γ΄.

Πηγές 
 Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από την αντίστοιχη ολλανδική Wikipedia άρθρο, από 2018-08-25.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογενειακό δέντρο του πρώιμου σπιτιού του Nassau .
 Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης

Οίκος του Νάσσαου
Χέρμαν του Νάσσαου

Ο Χέρμαν, γερμ.: Hermann von Nassau (απεβ. 16 Ιουλίου πριν 1206 ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου. Αργότερα έγινε κληρικός.

Βιογραφία 

Ο Χέρμαν ήταν γιος του Ρούπρεχτ Γ΄ του Φιλοπόλεμου, κόμη του Νάσσαου και της Ελισάβετ του Λάινινγκεν.     

Ο Χέρμαν αναφέρεται ως κόμης του Νάσσαου μεταξύ 1190 και 1192.    Κυβέρνησε μαζί με τον Βάλραμ Α΄ κόμη του Nάσσου, εξάδελφο του πατέρα του.  

Το 1192 ο Χέρμαν έγινε ιερέας (canon) του Αγ. Πέτρου στο Mάιντς.   Πιθανότατα δεν ήταν παντρεμένος και απεβίωσε χωρίς απογόνους.

Πηγές 
 Αυτό το άρθρο μεταφράζεται από το αντίστοιχο άρθρο της Ολλανδικής Βικιπαίδειας, από το 2018-08-27 .

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογενειακό δέντρο του σπιτιού του Nassau
 Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης
Άρνολντ Α΄ του Λάουρενμπουργκ

Ο Άρνολντ Α΄, γερμ.: Arnold I von Laurenburg (απεβ. πριν από το 1154),  ήταν κόμης του Λάουενμπουργκ.

Βιογραφία 

Ο Άρνολντ Α΄ ήταν γιος του Ντούντο του Λάουρενμπουργκ και της τέταρτης από τις επτά κόρες τού Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Άρνσταϊν, πιθανώς της Ίρμγκαντις ή Ντέμουντις. 

Ο Άρνολντ Α΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1124 και 1148. Πιθανότατα κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Ρούπρεχτ Α΄.   Ο Άρνολντ Α΄ και ο Ρούπρεχτ Α΄ έκτισαν το κάστρο Nάσσαου γύρω στο 1124. 

Το 1124 ο Άρνολντ Α΄ έγινε επίτροπος (vogt) του Ίντσταϊν. Το Ίντσταϊν είχε τεθεί υπό τον έλεγχο του Ντούντο το 1122. 

Ο Άρνολντ Α΄ έγινε επίτροπος (vogt) στο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου στο Λίμπουργκ το διάστημα 1124–1148.

Πηγές 
 Τμήματα αυτού του άρθρου μεταφράστηκαν από την αντίστοιχη ολλανδική Wikipedia στις 21 Αυγούστου 2018.
 
 
 
 3-465-02743-4  Πίνακας 60.
 3-89501-023-5

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογενειακό δέντρο του πρώιμου σπιτιού του Nassau .
 Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης

Οίκος του Νάσσαου
Στίβεν Νάιτ

Ο Στίβεν Νάιτ (αγγλικά: Steven Knight, γενν. 1959) είναι Βρετανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Είναι γνωστός ως ο σεναριογράφος των ταινιών Dirty Pretty Things, Eastern Promises και Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά, καθώς και ως ο δημιουργός του Peaky Blinders. 

Είναι επίσης ένας από τους τρεις δημιουργούς της του Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος στην Αγγλία, καθώς και πολλών άλλων τηλεοπτικών σειρών. Έχει υπάρξει υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου για το σενάριο της ταινίας Dirty Pretty Things.

Παραπομπές 

Βρετανοί σκηνοθέτες
Άγγλοι σκηνοθέτες
Βρετανοί σεναριογράφοι
Άγγλοι σεναριογράφοι
Βρετανοί παραγωγοί ταινιών
Άγγλοι παραγωγοί ταινιών
Άνω Κεφαλάρι Δράμας

Το Άνω Κεφαλάρι είναι πεδινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας..

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Άνω Κεφαλάρι βρίσκεται στην πεδιάδα της Δράμας και τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας με υψόμετρο 85 μέτρα. Απέχει περίπου 8 χλμ. δυτικά από το Καλαμπάκι (έδρα δήμου), 16 χλμ. νοτιοανατολικά από την Δράμα και 24 χλμ. βορειοδυτικά από την Καβάλα. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα και νοτιοανατολικά από το Κάτω Κεφαλάρι και νότια από τα Κύργια (Κύρια) ενώ στη δυτική του πλευρά περνάει ο μικρός ποταμός Ζυγάκτης. Ο ποταμός σχηματίζεται από τις πλούσιες σε νερά πηγές της Βόριανης (στα βόρεια αλλά και άλλες πηγές, τροφοδοτεί με άφθονο νερό ολόκληρη την πόλη της Καβάλας, αλλά και την περιοχή του Καλαμπακίου. Η περιοχή γύρω του είναι πλούσια σε βλάστηση, με ψηλά πλατάνια και αποτελεί τοποθεσία με τουριστικό και φυσικό ενδιαφέρον, γι΄ αυτό και διαθέτει πολλά κέντρα εστίασης και αναψυχής (ταβέρνες, καφέ κ.α.). Στη βορειοδυτική άκρη του χωριού, σε μία έκταση 12 στρεμμάτων, υπάρχει ιχθυοτροφείο παραγωγής νωπής και καπνιστής πέστροφας και οξύρρυγχου.

Ιστορικά και διοικητικά στοιχεία 
Η περιοχή του Κεφαλαρίου έχει ίχνη κατοίκησης από τα προϊστορικά μέχρι τα βυζαντινά χρόνια. Βόρεια, κοντά στις πηγές  Βοϊράνης και προς τον Άγιο Αθανάσιο, σε χαμηλό λόφο έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός αλλά και τμήματα κτιρίων, επιγραφές, κεραμικά όστρακα και κομμάτια σαρκοφάγων ρωμαϊκής πολίχνης. Το 1989 στους πρόποδες του Κεφαλαρίου αποκαλύφθηκε τμήμα ρωμαϊκού αγωγού. Ανατολικά στον λόφο "Παναγιά" υπάρχουν λείψανα ακρόπολης Pωμαϊκών και Bυζαντινών χρόνων και η περιοχή έχει κηρυχθεί από το 1980 αρχαιολογικός χώρος.

Το Άνω Κεφαλάρι, μέχρι το 1951, μαζί με το Κάτω Κεφαλάρι αποτελούσαν κοινό συνοικισμό του Αγίου Αθανασίου και ονομάζονταν από κοινού Κεφαλάρι (επί τουρκοκρατίας Μπουνάρμπαση). Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 83 προσφυγικές οικογένειες (304 άτομα).

Ως ξεχωριστός οικισμός με την ονομασία Άνω Κεφαλάρι αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 όταν απογράφηκε στην τότε κοινότητα Αγίου Αθανασίου. Το 1957 με το ΦΕΚ 37Α - 13/03/1957 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κεφαλαρίου. (μέχρι τότε έδρα ήταν το Κάτω Κεφαλάρι). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Κάτω Κεφαλάρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κεφαλαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δοξάτου του Δήμου Δοξάτου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 672 κατοίκους ενώ ως οικισμός 339. Η τοπική κοινότητα Κεφαλαρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,054 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Άνω Κεφαλάρι από ψηλά στο https://www.youtube.com/
 Το Άνω Κεφαλάρι από το 1ο ΕΠΑΛ Δοξάτου

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)  

Κωμοπόλεις του νομού Δράμας
Δήμος Δοξάτου
Πισγκάτ Ζεέβ

Το Πισγκάτ Ζεέβ () είναι ισραηλινός οικισμός στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα και η μεγαλύτερη κατοικημένη γειτονιά στα Ιεροσόλυμα με πληθυσμό άνω των 50.000 κατοίκων. Το Πισγκάτ Ζεέβ ιδρύθηκε από το Ισραήλ ως μία από τις πέντε περιφερειακές γειτονιές της πόλης στην ξηρά που προσαρτήθηκε αποτελεσματικά μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967.

Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τους ισραηλινούς οικισμούς στα Ανατολικά Ιεροσόλυμα παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση το αμφισβητεί.

Το Πισγκάτ Ζεέβ βρίσκεται ανατολικά του Σουαφάτ και του Μπέιτ Χανίνα, δυτικά της Χίζμα, νότια του Νέβε Γιάακοβ και βόρεια της Άνατα και του στρατοπέδου προσφύγων του Σουαφάτ. Το ισραηλινό φράγμα της Δυτικής Όχθης περιλαμβάνει το Πισγκάτ Ζεέβ στο βόρειο τμήμα των Ιεροσολύμων, ενώ αποκλείει το στρατόπεδο προσφύγων Σουαφάτ από την πόλη που διατρέχει εδώ σε σχήμα ς.

Παραπομπές

Συνοικίες της Ιερουσαλήμ
Βεατρίκη του Λίμπουργκ

Η Βεατρίκη, γερμ.: Beatrix von Limburg (απεβ. 12 Ιουλίου μετά το 1164, αναφέρεται ακόμη το 1165 ) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν μία Γερμανίδα ευγενής, που πιθανότατα για λίγο ενήργησε ως επίτροπος της κομητείας του Λάουρενμπουργκ για τα εγγόνια της, η οποία αργότερα έγιναν κόμητες του Νάσσαου.

Βιογραφία 

Ήταν κόρη του Βάλεραν του Παγανιστή, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης, και της Γιούτας του Γκέλντερς, κόρης του Γεράρδου Α΄ κόμη του Γκέλντερς.    Η καταγωγή της επιβεβαιώνεται από ένα καταστατικό του 1151, σύμφωνα με τον οποίο ο Ερρίκος Β΄ του Λέετς επίσκοπος της Λιέγης επιβεβαίωσε τις δωρεές της «domina Jutta, nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg» στο αβαείο του Ρόλντουκ, η οποία καταγράφει την παρουσία στην ταφή της στο Ρόλντουκ του «Arnoldus quoque filius Ruberti comitis de Lunneburg natus ex domina Beatrice filia præfatæ dominæ».  

Ο Χίλιν του Φάλμαγκνε, αρχιεπίσκοπος και πρίγκιπας-εκλέκτορας του Τρηρ, κατέγραψε σε καταστατικό της 1 Απριλίου 1158, ότι το «castrum de Nassouwe» προηγουμένως ανήκε στην εκκλησία του Βορμς, αλλά ότι οι «Ruberti et Arnoldi de Luremburg» είχαν κτίσει ένα κάστρο (το κάστρο Νάσσαου) ενάντια στις επιθυμίες της εκκλησίας και ότι η «postmodum… Beatrix comitissa et coheredes eius… filii Ruberti et Arnoldi de Luremburg» ζήτησε την επίλυση της διαφοράς, για την οποία μεσολάβησαν οι «Gerlaci de Isemburch et Everhardi de Burgensheim». Αυτό το έγγραφο δείχνει ότι η Bεατρίκη επέζησε και των δύο γιων της και ενήργησε ως επικεφαλής της οικογένειας για λογαριασμό των εγγονών της.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε πριν από το 1135, πιθανώς π.1125,  στον Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουργκ (απεβ. πριν από τις 13 Μαΐου 1154  ). Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν τα ακόλουθα παιδιά:   

 Άρνολντ Β (απεβ. 1158/59), αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ (1151–1158).
 Ρούπρεχτ Β΄ (απεβ. π. 1159), αναφέρεται ως κόμης ου Λάουρενμπουργκ (1154–1158).
 (;) Γκέρχαρντ του Λάουρενμπουργκ, αναφέρεται σε ένα καταστατικό του 1148, ο οποίος πιθανότατα ήταν νεότερος γιος του Ρούπρεχτ Α΄, ωστόσο η σχέση του δεν εμφανίζεται σε κανένα καταστατικό. Δεν αναφέρεται γάμος για αυτόν τον Γκέρχαρντ.

Πηγές 
 Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο ολλανδικό Wikipedia άρθρο, από το 2018-12-23.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οικογενειακό δέντρο του πρώιμου σπιτιού του Nassau .
 Limburg, Heinsberg, Valkenburg σε: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προσωπογραφία ευγενών και βασιλικών οικογενειών της μεσαιωνικής Ευρώπης .
 Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης

Οίκος του Λίμπουργκ
Κόμισσες του Νάσσαου
Άννα Αικατερίνη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ

Η Άννα Αικατερίνη (γερμ. Anne Katerine von Bassau-Ottweiler, 31 Ιανουαρίου 1653 - 15 Φεβρουαρίου 1731) ήταν κόρη του Κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και με τον γάμο της έγινε Βιλντ- και Ρηνεγραβίνη του Ζαλμ-Ντάουν.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Ιωάννη Λουδοβίκου του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και της Δωροθέας Αικατερίνης, κόρης του Χριστιανού Α΄ του Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ.

Γεννήθηκε στο Ότβαϊλερ και απεβίωσε στην πατρίδα της, το Ότβαϊλερ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 11 Νοεμβρίου 1671, σε ηλικία 18 ετών, με τον Ιωάννη Φίλιππο Β΄ του Ζαλμ-Ντάουν και είχαν παιδιά:
 Λουδοβίκος Φίλιππος (γενν. 1672).
 Σοφία Δωροθέα (γενν. 1674).
 Κάρολος (γενν. 1675).
 Φίλιππο Μάγνος (γενν. 1679).
 Χριστιανός Όθων (γενν. 1680).
 Βαλράδος (γενν. 1686).
 Λουδοβίκη Αικατερίνη (γενν. 1687).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γενεαλογικές πληροφορίες
 (in Dutch) Πληροφορίες γενεαλογικής

Αναφορές σε πηγές

Κόμισσες του Νάσσαου
Οίκος του Νάσσαου
Δραχμάναγα

Η Δραχμάναγα  (σημερινή ονομασία «Ράχη»  ή  «Δεκάξι»)  είναι στενά κομβικής σημασίας κατά τα παλαιότερα χρόνια, στην κεντρική Όθρυ του νομού Φθιώτιδας. 
Το στενό που ο Ρωμαίος ιστορικός Λίβιος ανέφερε (βιβλ. ΧΧΧΙΙ, 4) ως «Κοίλα» ή ορθότερα «Κοίλα της Θεσσαλίας» σε αντιδιαστολή με αυτά της Εύβοιας ( Λιβ. ΧΧΧΙ, 47. Στράβ. Χ.1), στη λαϊκή γλώσσα «Δερβέν Φούρκα».  Η λέξη Φούρκα είναι λατινική (furca) και σημαίνει δίκρανο στον πληθυντικό δε, σημαίνει στενά (furcae Gaudinae, τα κατά Καύδιον στενά ή πύλες).

Για το στενό αυτό ο Άγγλος περιηγητής του 18ου αιώνα Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ (Leake, περιήγηση στη Βόρεια Ελλάδα τ. Ι , κεφ. 9) γράφει: «Ανεβαίνοντας τη ράχη κατά το μήκος του λαιμού που σχηματίσθηκε από μικρό χείμαρρο, φτάνουμε από το Δομοκό μετά από 2 ¾ ωρών πορεία στο Δερβένι, όπου σταθμεύει φρουρά για την προστασία του στενού…μετά από πορεία μιας ώρας και ενός τετάρτου από το πρώτο Δερβένι περνάμε δεύτερο, του οποίου ολόκληρη η κλεισούρα είναι γνωστή με το όνομα Φούρκα και απʼ όπου αρχίζει ο δρόμος που κατεβαίνει στο Ζητούνι (Λαμία)». Ο Γάλλος περιηγητής Παύλος Λουκάς που πέρασε από δω το 1706, αναφέρει τα στενά αυτά «οδό του όρους Ιωνίτ» («mont dʼIonit Derven», Τόμος Αʼ σελ. 218),

Το όνομα Δραχμάναγα- Δραχμάνακα το απέκτησε επί τουρκοκρατίας από κάποιον Τούρκο αξιωματούχο  τον Αμπντούλ Ραχμάν Αγά,που στην ντοπιολαλιά απλοποιήθηκε και έγινε Δραχμάναγα.  Επί τουρκοκρατίας έγινε μάχη σε διπλανή περιοχή ονόματι Δερβέν Φούρκα που βρίσκεται στην κορυφή των στενών.
Στον ατυχή πόλεμο του 1897 έγιναν στο στενό οι τελευταίες μάχες τον Μάιο του 1897 παρουσία του διαδόχου τότε και μετέπειτα Βασιλέα Κωνσταντίνου.

Κατά την διάρκεια της Γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο του 1941 έγιναν προσπάθεια από τους συμμάχους να αποτρέψουν την κάθοδο των Γερμανών προς την Αθήνα.

Παραπομπές
Άνα Ρος

Η Άνα Ρος (γεννημένη το 1972 στο Σέμπετερ πρι Γκόριτσι ) είναι σεφ από τη Σλοβενία. Είναι μία αυτοδίδακτη μαγείρισσα, διευθύνει την κουζίνα του εστιατορίου Hiša Franko στο Κομπάριντ της Σλοβενίας.

Βιογραφία 
Γεννημένη από διακεκριμένους φιλόδοξους γονείς, εκπαιδεύτηκε στο αλπικό σκι ως παιδί, κερδίζοντας μια θέση στην εθνική ομάδα νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας, αλλά αργότερα αποφάσισε ότι δεν ήθελε μία επαγγελματική καριέρα. Μετά από αυτό, σπούδασε διπλωματία στη Γκορίτσια, όταν συνάντησε τον σύντροφό της Βάλτερ Κράμαρ.    Οι γονείς του Κράμαρ κατείχαν το Hiša Franko, ένα ήδη εδραιωμένο εστιατόριο. Παρεμπιπτόντως, αποφάσισαν να αποσυρθούν μόλις ολοκλήρωσε τη μελέτη της, οπότε εκείνη και ο Κράμαρ αποφάσισαν να μείνουν και να αναλάβουν το οικογενειακό εστιατόριο (ενάντια στην επιθυμία των γονιών της). Αρχικά, εργάστηκε ως σερβιτόρα (ο Κράμαρ έγινε σομελιέ) και προσπάθησε να πείσει τον τότε σεφ να πειραματιστεί με παραδοσιακές συνταγές, χωρίς αποτέλεσμα. Αφού έφυγε, ανέλαβε την κουζίνα. 

Με τη βοήθεια της πεθεράς της και μιας οικογενειακής φίλης, σύντομα έμαθε να μαγειρεύει αρκετά καλά, για να προσελκύσει την προσοχή στην ευρύτερη περιοχή με τις γαστρονομικές της δημιουργίες.  Το 2010, εμφανίστηκε στο ιταλικό μαγειρικό περιοδικό Identità Golose, το οποίο της έδωσε ακόμη μεγαλύτερη προσοχή. Άρχισε να λαμβάνει προσκλήσεις σε κορυφαίες γαστρονομικές εκδηλώσεις, όπως να είναι επισκέπτης σεφ του εστιατορίου Ikarus στο Hangar-7 στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και το Gelinaz Grand Shuffle στη Νέα Υόρκη. Το 2016, η Ρος εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Netflix Chef's Table και στις αρχές του 2017, ανακηρύχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων του κόσμου. 

Το στιλ της μαγειρικής της περιλαμβάνει καινοτόμο αναδημιουργία παραδοσιακών συνταγών από την περιοχή της άνω κοιλάδας του Σότσα, παρασκευασμένο με τοπικά υλικά.  Η Ρος χαρακτηρίζει τη δική της προσέγγιση ως «τεχνική, σχεδόν επιστημονική». Έχει μία προτίμηση να σερβίρει ωμά τρόφιμα, ειδικά τα λαχανικά. Χρησιμοποιεί τοπικά προϊόντα ενισχύοντας έτσι τους ντόπιους παραγωγούς. Ανάμεσα στα προϊόντα, που χρησιμοποιεί, είναι άγρια βότανα, λουλούδια, μέλι και αρνί.

Αναγνώριση 
Το 2016, η Ρος εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Netflix Chef's Table. 

Το 2017, αναδείχθηκε η καλύτερη γυναίκα σεφ στον κόσμο από την ακαδημία των 50 καλύτερων εστιατορίων στον κόσμο. 

Το 2019 το Travel + Leisure ονόμασε το Hiša Franko ένα από τα 30 καλύτερα εστιατόρια στον κόσμο. 

Το Hiša Franko βραβεύτηκε με δύο αστέρια Michelin, καθώς η Michelin Guide παρουσίασε την πρώτη βαθμολογία της για τη Σλοβενία το 2020. Το εστιατόριο της ήταν επίσης αξιοσημείωτο για τη βιωσιμότητα.

Προσωπική ζωή 
Η Ρος και ο Κράμαρ έχουν δύο παιδιά.

Παραπομπές 

Γυναίκες σεφ
Κάιντο Κάμα

Ο Κάιντο Κάμα (γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1957, Βιλτζάντι) είναι Εσθονός πολιτικός, διατηρητής και δάσκαλος. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης της Εσθονίας από το 1992 έως το 1994, καθώς και Υπουργός Εσωτερικών της Εσθονίας από το 1994 έως το 1995.

Βιογραφία 
Ο Κάμα αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο του Βιλτζάντι το 1975. Από το 1975 έως το 1976, σπούδασε αρχιτεκτονική στην Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών. Από το 1982 έως το 1990, εργάστηκε ως αξιωματικός διατήρησης στο Δάσος Άντσλα.

Το 1990, ο Κάμα εξελέγη στο Κογκρέσο της Εσθονίας. Ήταν επίσης μέλος της Εσθονικής Επιτροπής και της Συνταγματικής Συνέλευσης της Εσθονίας. Το 1990, ήταν επίσης μέλος του Ανώτατου Σοβιετικού της Εσθονίας κατά την Περεστρόικα και πρόεδρος της Επιτροπής Μεταρρυθμίσεων Ιδιοκτησίας. Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Εσθονίας, ήταν ένα από τα δύο Σοβιετικά μέλη που δεν εγγράφηκαν και αποχώρησαν στην ψηφοφορία, το άλλο ήταν η Κλάβντια Σέργκι. Ήταν μέλος της Ενσάρκωσης του 1990 του Συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος της Εσθονίας. Το 1992, εξελέγη στο Εσθονικό Κοινοβούλιο ως μέλος του Προ Πάτριου Εθνικού Κόμματος Συνασπισμού. Αρχικά έδρασε ως μέλος του The Right Wingers, αλλά αποχώρησε.

Ο Κάμα ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης κατά τη διάρκεια της θητείας του Μαρτ Λάαρ ως πρωθυπουργός από το 1992 έως το 1994, καθώς και Yπουργός Εσωτερικών κατά τη διάρκεια της θητείας του Αντρς Τάραντ ως πρωθυπουργός από το 1994 έως το 1995.

Ο Κάμα έχει εργαστεί, μεταξύ άλλων, ως σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Ιούχαν Παρτς, σύμβουλος του Υπουργείου Άμυνας, καθώς και για την εταιρεία Remedia και στο Εθνικό Πάρκο Καρούλα.

Από το 1997 έως το 2004, ο Κάμα ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Βόρο.

Ο Κάμα είναι επίσης γνωστός αξιωματικός διατηρητής / συντηρητής (ένας αξιωματικός επιβολής του νόμου που προστατεύει την άγρια ​​φύση και το περιβάλλον). Δημοσίευσε πολλά άρθρα και συνεντεύξεις για την υποστήριξη του συντηρητισμού στην Εσθονία.

Προσωπική ζωή 
Ο Κάμα ζει σήμερα στην Επαρχία Βόρου και είναι οπαδός του Εσθονικού Νεοπαγανισμού. Έχει έξι παιδιά: τους γιους Σάζι, Πόβατ, Πίκνε, Μούτους, Λόυμας, και τις κόρες του Καργκ και Πούιμ. Ο Πίκνε είναι διευθυντής του Μουσείου της Βάλγκα στη Βάλγκα.

Βραβεία 

 4η Τάξη του Εσθονικού Τάγματος του Εθνικού Οικόσημου (20 Φεβρουαρίου 1998)
 Λογοτεχνικό Βραβείο Μπερνάρντ Κάνγκρο (2002)

Έργα 

 "Ümbreilma reisikirä" (Ταξιδιωτικός κόσμος), Εκδόσεις Φοντέζ 2001,

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Διαλέξεις του Κάιντο Κάμα στο Πανεπιστήμιο Επιστημών Ζωής

Εσθονοί πολιτικοί