joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Απεργία πείνας

Η απεργία πείνας είναι μέθοδος μη-βίαιης αντίστασης ή πίεσης στην οποία οι συμμετέχοντες νηστεύουν ως πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας, ή να προκαλέσουν αισθήματα ενοχής και σε άλλους, συνήθως με στόχο να επιτύχουν ένα συγκεκριμένο στόχο, όπως μια αλλαγή πολιτικής. Οι περισσότεροι απεργοί πείνας θα καταναλώνουν υγρά αλλά όχι στερεά τρόφιμα.

Σε περιπτώσεις όπου μια οντότητα (συνήθως το κράτος) έχει ή μπορεί να αποκτήσει την κηδεμονία του ο απεργός πείνας (όπως ένας κρατούμενος), η απεργία πείνας συχνά ολοκληρώνεται από την κρατική οντότητα με τη χρήση της εξαναγκαστικής σίτισης.

Εξωτερικές συνδέσεις 

 "Hunger Strikes, Force-feeding, and Physicians' Responsibilities"
  Striking Differences: Hunger strikes in Israel and the United States
 How Long Can You Go Without Food? Hunger strikes 101, Slate magazine, June 10, 2004
  Fasting as a Method To Demand International Protection For the People of Darfur, Sudan
 Bibliography on hunger strikes and force-feeding in the IFHHRO Right to Health Wiki

Νηστείες
Απεργίες
Μία Χαλίφα

Η Μια Χαλίφα (Mia Khalifa) είναι προσωπικότητα των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και πρώην πορνοστάρ.

Γεννημένη στη Βηρυτό το 1993, η Καλίφα μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2001. Άρχισε να παίζει σε πορνογραφικές ταινίες τον Οκτώβριο του 2014 και τον Δεκέμβριο κατέλαβε την πρώτη θέση στην ιστοσελίδα Pornhub. Η επιλογή σταδιοδρομίας της συνδέθηκε με τις συρράξεις στη Μέση Ανατολή, ειδικά για ένα βίντεο στο οποίο φορούσε το ισλαμικό χιτζάμπ. Μετά από τρεις μήνες, η Χαλίφα έφυγε από την βιομηχανία του πορνό.

Παραπομπές 

Γυναίκες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινίων
Αλιτζάν Καϊνάρ

Ο Αλινάρ Καϊνάρ (γενν. 30 Οκτωβρίου 1988 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Τούρκος αθλητής της ιστιοπλοΐας που συμμετέχει στην κατηγορία φινν.

Σπουδάζει μηχανική στο Πανεπιστήμιο Μπαχτσεσεχίρ της Κωνσταντινούπολης.

Συμμετείχε στο αγώνισμα του φινν στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, όπου κατατάχθηκε 18ος με 154 βαθμούς. Συμμετείχε στο ίδιο αγώνισμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, τερματίζοντας 13ος.

Παραπομπές 

Καϊνάρ Αλικάν
Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ

Ο Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ (James Fenimore Cooper, 15 Σεπτεμβρίου 1789 - 14 Σεπτεμβρίου 1851) ήταν Αμερικανός συγγραφέας του πρώτου μισού του 19ου αιώνα. Τα ιστορικά του μυθιστορήματα διαγράφουν μια εικόνα της μεθοριακής και αμερικανικής ινδιάνικης ζωής που δημιούργησαν μια μοναδική μορφή Αμερικανικής λογοτεχνίας. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Κούπερσταουν της Νέας Υόρκης, το οποίο ίδρυσε ο πατέρας του Ουίλιαμ σε γη που κατείχε. Ο Κούπερ ήταν μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας και συνέβαλε γενναιόδωρα σε αυτή. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο Γέιλ για τρία χρόνια, όπου ήταν μέλος της Λινοσιακής Εταιρείας.

Ο Κούπερ υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ως ανθυπασπιστής, κάτι που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό πολλά από τα μυθιστορήματά του και άλλα κείμενα. Το μυθιστόρημα που ξεκίνησε την καριέρα του ήταν Ο κατάσκοπος, μια ιστορία σε ένα αντικατασκοπικό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης και δημοσιεύτηκε το 1821. Έγραψε επίσης πολυάριθμες ναυτικές ιστορίες και τα πιο γνωστά έργα του είναι πέντε ιστορικά μυθιστορήματα της συνοριακής περιόδου γνωστά ως «Leatherstocking Tales». Τα έργα του Κούπερ για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ήταν ευπρόσδεκτα μεταξύ ναυτικών ιστορικών, αλλά μερικές φορές επικρίθηκαν από τους συγχρόνους του. Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του είναι το ρομαντικό μυθιστόρημα Ο τελευταίος των Μοϊκανών που θεωρείται ως το αριστούργημά του (αν και χλευάστηκε ανελέητα από τον Μαρκ Τουαίην).

Επιλεκτική εργογραφία

Precaution (Προφύλαξη, 1820)
The Spy (Ο Κατάσκοπος, 1821)
The Pioneers (Οι Πρωτοπόροι, 1823)
The Pilot (Ο Πιλότος, 1824)
The Last of the Mohicans, (Ο τελευταίος των Μοϊκανών,1826)
The Prairie (Το Λειβάδι, 1827)
The Water-Witch (Η Μάγισσα του Νερού, 1830)
The American Democrat (Ο Αμερικανός Δημοκράτης, 1838)
The History of the Navy of the United States of America (Η Ιστορία του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, 1839)
The Pathfinder (Ο Ιχνηλάτης, 1840)
Mercedes of Castile (Η Μερσεντές της Καστίλλης, 1840)
The Deerslayer (Ο Ελαφοκυνηγός, 1841)
The Two Admirals (Οι Δύο Ναύαρχοι, 1842)
Ned Myers (Νεντ Μάγιερς, 1843)
The Redskins (Οι Ερυθρόδερμοι, 1846)

Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει μόνο το μυθιστόρημά του: Ο τελευταίος των Μοϊκανών, σε μετάφραση Άρη Δικταίου για τις εκδόσεις "100 Αθάνατα Έργα - Γ.ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ" (Αθήνα 1955), σε μετάφραση Χριστίνας Ακουρή, για τις εκδ." Βουλούκος", 1993, έκδοση για ενήλικες,  και σε μετάφραση Κωνσταντίνου Α. Διαβολίτση, Βάκυς Τόμπρου, για τις εκδ. "Λιβάνης - Το Κλειδί", 1993, έκδοση για ενήλικες.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Έργα τού ή για τον Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ στο Internet Archive
 (πλήρες κείμενο και HTML στα αγγλικά)
Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ στην Ανοικτή Βιβλιοθήκη (αγγλικά)
The James Fenimore Cooper Society
 Βιογραφία του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ: Ανάλυση της ζωής και του έργου του  (αγγλικά)

Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Girl (ταινία)

Το Girl είναι βελγική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία του Λυκά Ντοντ.

Πλοκή
Η Λάρα, ένα 15χρονο τρανς κορίτσι, σπουδάζει σε μία βελγική ακαδημία χορού με κύρος. Οι δυσκολίες της εκπαίδευσης της ως μπαλαρίνα γίνονται πιο περίπλοκες, καθώς προετοιμάζεται για την εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου.

Διανομή
Βίκτορ Πόλστερ
Νέλε Χάρντιμαν
Άριε Βορτχάλτερ

Βραβεία/Διακρίσεις
Στο 71ο φεστιβάλ των Καννών, η ταινία κέρδισε τον Queer Χρυσό Φοίνικα, το FIPRESCI, ενώ ήταν υποψήφια στην κατηγορία Ένα Κάποιο Βλέμμα.

Είναι η πρόταση του Βελγίου για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 91α Βραβεία Όσκαρ. Επίσης, είναι υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Παραπομπές

Βελγικές ταινίες
Βελγικές δραματικές ταινίες
Βελγικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Γαλλόφωνες ταινίες
Ολλανδόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2018
Γιε Λουίν

Ο Γιε Λουίν είναι ο δήμαρχος της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Μιανμάρ, της Μανταλέι. Διορίστηκε δήμαρχος και πρόεδρος της επιτροπής ανάπτυξης της πόλης στις 5 Απριλίου 2016. Ο Λουίν στο παρελθόν ήταν επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ιατρικής του Μανταλέι.

Το Μάιο του 2016, δημιούργησε δημόσια διαμάχη γύρω από την αναβάθμιση ενός δρόμου στο Μανταλέι στον οποίο κοντά έχει μια ιδιωτική κλινική.

Παραπομπές 

Βιρμανοί πολιτικοί
Κρεατομηχανή

Η κρεατομηχανή είναι συσκευή κουζίνας για κοπή/άλεση κρέατος / ή ανάμιξη ακατέργαστου ή μαγειρεμένου κρέατος, ψαριών, λαχανικών ή παρόμοιων τροφίμων. Για παράδειγμα αντικαθιστά εργαλεία όπως το μαχαίρι, το οποίο χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή κιμά, γέμιση κλπ. Ο παραγωγός βάζει το κιμά σε χωνί που τοποθετείται στην κορυφή του μύλου. Από εκεί το υλικό πηγαίνει σε έναν οριζόντιο μεταφορέα, ο οποίος μπορεί να τροφοδοτείται με τροχό χειρός ή ηλεκτρικό μοτέρ, που τσακίζει και εν μέρει αναμειγνύει το φαγητό. Στο τέλος του κοχλία, ο μεταφορέας διαθέτει ένα μαχαίρι εγκατεστημένο ακριβώς μπροστά από την σταθερή πλάκα οπής. Στο άνοιγμα αυτό ο κιμάς βγαίνει από τη μηχανή. Η λεπτότητα του κρέατος εξαρτάται από το μέγεθος των οπών της πλάκας.

Αλλάζοντας την πλάκα της τρύπας, με την κρεατομηχανή μπορούν επίσης να παραχθούν περιβλήματα λουκάνικου και κομμάτια ψωμιού.

Ιστορία 
Η πρώτη κρεατομηχανή δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα από τον Γερμανό επαναστάτη Καρλ Φρίντριχ Κρίστιαν Λούντβιχ Φράιχερ Ντράις φον Ζάουερμπρον, γνωστό και ως Καρλ Ντράις. Η παλαιότερη μορφή της κρεατομηχανής γύριζε χειροκίνητα. Με την πάροδο του χρόνου, οι μηχανές με χειροκίνητη στροφή ενεργοποιούνταν από ηλεκτρισμό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κρέας
Μηχανές
Ναζλί Καγκλά Ντονερτάς

Η Ναζλί Καγκλά Ντονερτάς (γενν. 1 Μαρτίου 1991 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Τουρκάλα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας. Σπουδάζει επίσης αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Οκάν στην Κωνσταντινούπολης.

Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, στην κατηγορία Laser Radial.

Παραπομπές 

Ντονερτάς Ναζλί Καγκλά
Στιβ Μπίκο

Ο Στιβ Μπίκο (Bantu Stephen Biko, 18 Δεκεμβρίου 1946 - 12 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Νοτιοαφρικανός αγωνιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διεθνιστής, σοσιαλιστής και ακτιβιστής, μάρτυρας του κινήματος της «Μαύρης Συνείδησης» που κήρυττε την ισότητα της μαύρης με τη λευκή φυλή. Ο θάνατός του αποτέλεσε παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για τις νεότερες γενιές μαύρων.

Παιδί φτωχής οικογένειας της επαρχίας Ίστερν Κέιπ, ο Μπίκο ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 να αρθρογραφεί υπέρ της άρσης των φυλετικών διακρίσεων, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "Frank Talk". To 1966 άρχισε τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Natal και παράλληλα ανάπτυξε την επιχειρηματολογία του περί χειραφέτησης των μαύρων φοιτητών, γεγονός που τον οδήγησε να ενταχθεί ενεργά στην «Εθνική Φοιτητική  Ένωση Νότιας Αφρικής» (NUSAS) και ακολούθως (1968) να πρωτοστατήσει στην ίδρυση του «Φοιτητικού Οργανισμού Νότιας Αφρικής» (SASO), επηρεασμένος από το «Κίνημα της Μαύρης Δύναμης». Ο Μπίκο είχε ως σύνθημά του τη φράση «Black is Beauty» («Το Μαύρο είναι Ομορφιά»), επιδιώκοντας με τον τρόπο αυτό να παροτρύνει τους μαύρους να παλεύουν για ισότητα και δικαιοσύνη, σε ένα περιβάλλον σκληρής καταπίεσης.

Οι πολλαπλές δραστηριότητές του ενόχλησαν τις Αρχές της ρατσιστικής κυβέρνησης της Νότιας Αφρικής, οι οποίες τον καταδίωξαν επανειλημμένα, αφαιρώντας του από το 1973 το (δημόσιο) δικαίωμα έκφρασης, χωρίς, ωστόσο να τον πτοήσουν, έως ότου στις 18 Αυγούστου του 1977 πιάστηκε στο Πορτ Ελίζαμπεθ και φυλακίστηκε για περίπου ένα μήνα. Υπέστη απάνθρωπα βασανιστήρια επί ένα 24ωρο μέσα σε κελί της φυλακής του, όπου και έπεσε σε κώμα. Ευρισκόμενος σε ημιθανή κατάσταση και σχεδόν γυμνός, οδηγήθηκε οδικώς, κλεισμένος μέσα στο πορτ-μπαγκάζ ενός οχήματος, στις φυλακές της Πραιτώριας, προκειμένου να νοσηλευθεί σε κλίνη, όμως μετά από 1.100 χιλ. διαδρομής, κατέληξε από τα τραύματά του. Οι Αρχές έκαναν λόγο για θάνατο «κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες» και αργότερα απέδωσαν το χαμό του μαύρου ηγέτη σε αυτοκτονία, ενώ στη συνέχεια, η αστυνομία της Πραιτώρια απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία. Διεθνείς αντιδράσεις ακολούθησαν την είδηση του θανάτου του, όπως και συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής εντός της χώρας που συνόδεψαν την τελετή της κηδείας του, που παρακολούθησαν 20.000 άνθρωποι, όπως και ξένοι διπλωμάτες 21 χωρών. Ο Μπίκο ενταφιάστηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1977 στο King’s William Town.  

Η ιατροδικαστική έκθεση που ανακοινώθηκε επίσημα στις 14 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, επιβεβαίωσε με το πόρισμά της ότι ο Μπίκο δολοφονήθηκε με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο από τους δεσμώτες του, προκαλώντας σάλο και οδηγώντας, λίγους μήνες αργότερα, τον υπουργό Εξωτερικών Ρ.Φ. Μπότα να δηλώσει ότι «η υπόθεση Μπίκο προκάλεσε ανυπολόγιστη ζημία στη Νότια Αφρική». Λόγω της δολοφονίας του Μπίκο, η Νότια Αφρική καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ στην κυβέρνησή της επιβλήθηκε εμπάργκο αγοράς όπλων.  

Η μορφή του ενέπνευσε τον πρώην τραγουδιστή του συγκροτήματος Genesis, Πίτερ Γκάμπριελ, να συνθέσει το 1980 το τραγούδι «Biko», αφιερωμένο στη μνήμη του.

Παραπομπές 

Ανθρώπινα δικαιώματα
Νοτιοαφρικανοί ακτιβιστές
Εγνατία Οδός Α.Ε.

Η Εγνατία Οδός Α.Ε. αποτελλεί κατασκευαστική εταιρεία. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 με βάση τις διατάξεις των ν.2229/1994 και ν.2190/20. Αποστολή της είναι η κατασκευή, συντήρηση, εκτέλεση έργων και εκμετάλλευση της οδού και των οδικών αξόνων της (σύνδεση με την ενδοχώρα μέσω των λιμένων και των αερολιμένων της Βορείου Ελλάδος), συνολικά 908 χιλιομέτρων. Απασχολεί 71 μηχανικούς, 16 διοικητικό προσωπικό και 2 νομικούς συμβούλους.

Κάθετοι Άξονες Εγνατίας Οδού

Χάρτης-Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο ιστότοπος της Εγνατίας Οδού 

Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Μαρκέλλα Γιαννάτου

Η Μαρκέλλα-Αφροδίτη Γιαννάτου (Κέρκυρα, 4 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κέρκυρα. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Χρήστου Τσάγκα. Μετά την αποφοίτησή της σπούδασε στη D.A.M.S. στο τμήμα της Φιλοσοφικής του πανεπιστημίου Uniroma3. 
Από το 2011 είναι μέλος του Φόρουμ της Αθήνας της Διεθνούς των Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου. Επίσης, είναι μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Κινηματογράφος 
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 2004 συμμετέχοντας στην ταινία "Μετεωρίτες" σε σκηνοθεσία Γιάννη Μαυρογένη. Το 2008 συμμετείχε στη ταινία μικρού μήκους "Το σημάδι της ζωής" ενώ το 2009 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Γκίνες" σε σκηνοθεσία Αλέξη Καρδαρά. Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις ταινίες Δεσμά Αίματος του Νίκου Παναγιωτόπουλου, Μια φορά και ένα... μωρό του Νίκου Ζαπατίνα, "Κοινός Παρονομαστής" σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια (2014)και στη μικρού μήκους "Under Stress" του Πάρη Πατσουρίδη. Άλλες κινηματογραφικές παραγωγές στις οποίες έλαβε μέρος είναι οι "Ο Χριστός σταμάτησε στου Γκύζη"(2013), , "Μαριονέτες"(2015), "Κβάντο"(2015), "Between Black and White"(2015), "Luz"(2016) "Twist"(2016), "Bourbon with milk"(2017). Το 2018 πρωταγωνίστησε στην αμερικάνικη παραγωγή Sleeping Dogs Lie σε σκηνοθεσία του Konstantinos Kovas. 

Το 2011 στην ταινία Η Νύφη πέρα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο ήταν παραγωγός και σεναριογράφος.

Τηλεόραση 
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός στην καθημερινή σειρά του ANT1 Έρωτας τη σεζόν 2005-2006. Την επόμενη σεζόν ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές "Πάρ'το Αλλιώς", "Ιωάννα της καρδιάς" και "Πάνω από το νόμο". Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τους Ρένια Λουιζίδου, Αιμίλιο Χειλάκη και Άρη Λεμπεσόπουλο στην δραματική σειρά ¨Κλεμμένη Ζωή". Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές Αληθινοί Έρωτες, "Έχω ένα μυστικό" και ο πρωταγωνιστικός ρόλο στην καθημερινή σειρά "Κάρμα". Το 2014 έδωσε τη φωνή της στη σατιρική σειρά animation του Λάκη Λαζόπουλου "Από άλλο ανέκδοτο" ενώ το 2015 έκανε σειρά guest εμφανίσεων στην κωμική σειρά Το σόι σου.
Τη σεζόν 2015-2016 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μάξιμο Μουμούρη στην καθημερινή δραματική σειρά "Χωρίς Εσένα" του ΑΝΤ1 Κύπρου που προβλήθηκε και στην Ελλάδα. Κατά τη σεζόν 2018 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά Γυναίκα Χωρίς Όνομα. Στον 3ο κύκλο Η ζωή εν τάφω της σειράς Άγριες Μέλισσες υποδύεται την Ζωή Μεγαρίτη.  

Άλλα 

Αφήγηση στο ντοκιμαντέρ «Σεφέρης-Διαμαντής, Ο Κόσμος της Κύπρου».  

Φωνητικά στο τραγούδι "Εξαιρέσεις" του Γιώργου Ρους.

Τον Δεκέμβριο του 2020 ερμήνευσε το παιδικό τραγούδι του Hippoβρύχιου με τίτλο Τα Καγκουρό όπου κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και στο κανάλι της Heaven Music στο Youtube

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φακούντο Ολέζα

Ο Φακούντο Ολέζα (γενν. 30 Αυγούστου 1994) είναι Αργεντινός αθλητής της ιστιοπλοΐας. Κατέκτησε την 9η θέση στο αγώνισμα του φινν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.

Παραπομπές 

Ολέζα Φακούντο
Κατάλογος πρωθυπουργών του Μπουτάν

Ο Πρωθυπουργός του Μπουτάν (Lyonchhen) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Μπουτάν. Διορίζεται από το κόμμα που κερδίζει τις περισσότερες έδρες στην Εθνοσυνέλευση και είναι επικεφαλής του εκτελεστικού υπουργικού συμβουλίου, του Lhengye Zhungtshog (Συμβούλιο Υπουργών). Από το 1964 ως το 1998 η θέση δεν υφίστατο. Από το 1998 επαναφέρθηκε το αξίωμα.

Πρωθυπουργοί του Βασιλείου του Μπουτάν

Επικεφαλής υπουργοί (Gongzim)

Πρωθυπουργοί (Lyonchen)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος δικτυακός τόπος της Κυβέρνησης του Μπουτάν

 
πρωθυπουργοι Μπουταν
Κίνημα των κίτρινων γιλέκων

Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων (, από τα φωσφορίζοντα γιλέκα που φορούν πολλά μέλη του) είναι ένα λαϊκιστικό, από τα κάτω (grassroots) πολιτικό κίνημα για οικονομική δικαιοσύνη που εμφανίστηκε στη Γαλλία στα τέλη του 2018.

Η διαμαρτυρία επικεντρώθηκε αρχικά στην αύξηση της τιμής των καυσίμων που προκάλεσε η αύξηση του φόρου στα πετρελαιοειδή. Γρήγορα επεκτάθηκε και σε αιτήματα που σχετίζονται με την αγοραστική δύναμη μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων που ζουν σε περιαστικές περιοχές και την επαρχία, ακόμη και με την παραίτηση του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. Το κίνημα εξαπλώθηκε κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων.

Η πρώτη πανεθνική διαδήλωση έγινε στις 17 Νοεμβρίου και επαναλαμβάνεται ως σήμερα κάθε Σάββατο.

Σοβαρά επεισόδια ξέσπασαν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στο Παρίσι στις 2 Δεκεμβρίου. Την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου η κυβέρνηση αποφάσισε να αναστείλει την εφαρμογή της αύξησης στον φόρο για έξι μήνες (θα ίσχυε από την 1η Ιανουαρίου 2019).

Αρχικά, δημοσιεύτηκαν 42 αιτήματα των Γάλλων διαδηλωτών, με προμετωπίδα την περίθαλψη των αστέγων.

Στις 27 Ιανουαρίου 2019 έλαβε χώρα η 1η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων στο Κομερσύ, η οποία αποτέλεσε μία πρώτη προσπάθεια ομοσπονδιοποίησης του κινήματος, όπως αποτυπώθηκε και στο σχετικό τους κείμενο. Στις 5-7 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η 2η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων στο Σαιν-Ναζαίρ με περίπου 800 εκπροσώπους αυτή τη φορά.

Όπως το κίνημα των αγανακτισμένων έτσι και το κίνημα των κίτρινων γιλέκων έχει εξαπλωθεί σε περισσότερες από 20 χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, η Αυστραλία, η Βουλγαρία, η Βρετανία, η Γερμανία, η Ιρλανδία, το Ισραήλ, η Ιταλία, ο Καναδάς, η Κροατία, η Λιθουανία, η Ολλανδία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρωσία, η Σερβία και η Φινλανδία.

Βιβλία για τα Κίτρινα Γιλέκα στα ελληνικά 
 Τα Κίτρινα Γιλέκα, Ο Θερμός Γαλλικός Χειμώνας '18-'19, Negri Toni, εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα, Αθήνα, Μάρτιος 2019, σελ. 58
 Κίτρινα Γιλέκα - Συλλογή κειμένων, εκδόσεις Βαβυλωνία, Αθήνα, Απρίλιος 2019, σελ. 96, ISBN 978-618-84114-1-8.

Παραπομπές 

Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Γαλλία
Κοινωνικά κινήματα στη Γαλλία
Ταραχές στη Γαλλία
Πετρελαϊκή πολιτική
Α.Μ.Σ. Ηρακλής Αγίων Θεοδώρων

Ο Ηρακλής Αγίων Θεοδώρων είναι Ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στην Γ' ΕΠΣ Θεσσαλίας. Εδρεύει στους Αγίους Θεοδώρους Μαγνησίας και το γήπεδό της είναι το "Γήπεδο Δασύλιο". Έχει καταφέρει να προαχθεί μέχρι και την Β' ΕΠΣ Θεσσαλίας. Ενω εχει φτασει 5 φορες στα μπαραζ ανοδου για την Α' ΕΠΣ Θεσσαλίας στα οποία δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση για την μεγάλη τοπική κατηγορία. 

Η ομάδα είναι ιδρυμένη το 1981 αλλά διαλύθηκε το 2011. Η ομάδα επανιδρύθηκε το έτος 2016-17.Τα χρώματα τις ομάδας είναι το πράσινο-κίτρινο.

Τη σεζόν 2016-17 η ομαδα πήρε μερος στην Γ ΕΠΣΘ μετά απο μια περίπου πενταετία όπου και τερμάτισε προτελευταία. 

Τη δεύτερη χρονιά μετά την διάλυση του 2011 η ομάδα αγωνίστηκε στην Β' ΕΠΣΘ αφου η Γ' ΕΠΣΘ είχε καταργηθεί. Η ομαδα εκεινη την χρονιά τερμάτισε τελευταία και υποβιβάστηκε αφου ξαναδημιουργηθήκε η Γ' ΕΠΣΘ. Αν και δεν ηταν η καλυτερη χρονια του Ηρακλή Αγίων Θεοδώρων κατάφερε να αναδείξει τον πρώτο σκόρερ στην κατηγορία ο οποίος έμελλε να αποτελέσει και παίκτη-προπονητή του συλλόγου για την επόμενη σεζον στην Γ' ΕΠΣΘ.

Μία χρονιά αργότερα η ομάδα έδειξε πολύ καλό πρόσωπο από τα φιλικά κιόλας.Ο νέος προπονητής της ομάδας κατάφερε να κάνει τον Ηρακλή να πραγματοποιήσει μια πολύ καλή χρονιά.Η χρονιά ξεκίνησε και μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου έβρισκε την ομάδα στην πεντάδα του βαθμολογικού πίνακα.Έχοντας μάλιστα πετύχει σπουδαία αποτελέσματα όπως η νίκη με τον Νηλέα Λεχωνίων που τερμάτισε δεύτερος.Τελικά η ομάδα δεν κατάφερε να μείνει στην πρώτη πεντάδα και τερμάτισε στην έβδομη θέση.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας 
2. http://www.epsthessalias.gr/?point_table=β2-επσθ 

3. http://www.epsthessalias.gr

4.http://toxotisvolou.ucoz.com/publ/statistik_gia_swmate_a_th_e_p_s_thessal_a/hrakl_ag_wn_theod_rwn_a_m_s/4-1-0-55
Εμμανουήλ Σκορδίλης

Ο Εμμανουήλ Σκορδίλης (1908-1983), του Στυλιανού, ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής.

Βιογραφία

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε το 1908 στην Ισθμία Κορινθίας, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στον Πειραιά από το 1931.

Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πειραιώς το 1951 και το 1954.

Πολιτεύτηκε με επιτυχία σε βουλευτικές εκλογές για πρώτη φορά το 1956 και εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με την ΕΡΕ. Επανεξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων πάλι με την ΕΡΕ  το 1961, το 1963  και το 1964.

Μεταπολιτευτικά το 1974 εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς με τη Νέα Δημοκρατία λαμβάνοντας 8.365 ψήφους.

Σύζυγός του ήταν η Νάση.

Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Παναγίτσας Παλαιού Φαλήρου στις 5 Δεκεμβρίου 1983.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Βουλευτές Α΄ Πειραιά
Ηρακλής Ελευσίνας

Ο Ηρακλής Ελευσίνας είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ελευσίνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928, χρώματα του συλλόγου το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του το τριφύλλι. Ο σύλλογος ανήκει στην Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, αγωνιζόμενος στις διοργανώσεις της, ενώ παλαιότερα άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στο παρελθόν είχε αγωνιστεί στη Γ' και Δ' Εθνική κατηγορία. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Ελευσίνας.

Ιστορικό 
Ο Ηρακλής Ελευσίνας ιδρύθηκε το 1928 στην Ελευσίνα από Μικρασιάτες πρόσφυγες. Αποτέλεσε απόγονος του προγενέστερου συλλόγου «Μικρασιατική Ένωση Ελευσίνας», πρώτη προσφυγική ομάδα της περιοχής που υπήρχε από το 1925. Το όνομα του συλλόγου παραπέμπει στον ομώνυμο ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας και δόθηκε από τον Ηρακλή Γιογιό, ένας εκ των ιδρυτών του συλλόγου. 

Το 1956 εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και έκτοτε αγωνίζεται επίσημα. Την περίοδο 1979-80 αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής Πειραιά επικρατώντας του Αίαντα Σαλαμίνας στον αγώνα που διεξήχθη στο γήπεδο Νεάπολης και κέρδισε την άνοδο στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, τρίτη τη τάξει κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1982-83 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιά και το 1990-91 αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής επικρατώντας εκ νέου του Αίαντα Σαλαμίνας στον αντίστοιχο αγώνα που διεξήχθη στο γήπεδο Κορυδαλλού. Τις χρονιές 1980-81 και 1981-82 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και τις χρονιές 1983-84, 1991-92, 1992-93 και 1993-94 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. 

Κατόπιν, συνέχισε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας ΕΠΣ Πειραιώς και το 2003 ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, με τον Ηρακλή Ελευσίνας να εντάσσεται και να αποτελεί ιδρυτικό της σωματείο. Από τη σεζόν 2003-04 αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία του πρωταθλήματος της Δυτικής Αττικής. Το 2018 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής στην παρθενική του συμμετοχή στον τελικό της διοργάνωσης, επικρατώντας του Μανδραϊκού. Τη σεζόν 2018-19 συμμετείχε ως τοπικός Κυπελλούχος στο Κύπελλο Ελλάδας, όπου συνάντησε τον κυπελλούχο Λασιθίου Ο.Φ. Ιεράπετρας, ομάδα Γ' Εθνικής και αποκλείστηκε.

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Gold Standard Act

Ο νόμος Κανόνας Χρυσού των Ηνωμένων Πολιτειών πέρασε το 1900, που εγκρίθηκε στις Μάρτιος 14 και καθιέρωσε το χρυσό ως το μοναδικό πρότυπο για την εξόφληση των χρημάτων, που σταματά τον διμεταλλισμό, που επιτρέπει ανταλλαγή ασημιού για το χρυσό. Υπεγράφη από τον Πρόεδρο William McKinley.

Η Πράξη έκανε de facto το κανόνα χρυσού από το νόμο περί εκδόσεως Νομίσματος του 1873, του οποίου οι κάτοχοι χρεωστικών τίτλων μπορούσαν να απαιτήσουν την εξαργύρωση αυτών σε ότι μέταλλο προτιμούσαν, συνήθως από χρυσό,. Ήταν ένα de jure κανόνας χρυσού μαζί με άλλες μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις που υιοθέτησαν.

Η Πράξη καθόριζε τη αξία του δολαρίου σε 25 8⁄10 κόκκους χρυσού "τα εννέα δέκατα καλά" - 90% καθαρότητα, που ισοδυναμεί με 23.22 κόκκων - 1.5046 γραμμάρια από καθαρό χρυσό.

Η Πράξη του Χρυσού Κανόνα επιβεβαίωσε τη δέσμευση των " Ηνωμένων Πολιτειών στο χρυσό κανόνα με την ανάθεση στο χρυσό συγκεκριμένη αξία δολαρίου, μόλις πάνω από $20.67 ανά Troy ουγκιά. Αυτό έλαβε χώρα μετά τον McKinley που έστειλε μια ομάδα στην Ευρώπη να προσπαθήσει να κάνει μία Ασημένια συμφωνία με τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία.

Στις 19 Απριλίου 1933, οι Ηνωμένες Πολιτείες στην εγχώρια αγορά, εγκατέλειψαν τον Κανόνα Χρυσού, ενώ στη συνέχεια, ανεξάρτητες πολιτείες της Αμερικής θα εξακολουθήσουν να είναι σίγουροι για την αξία του δολαρίου ΗΠΑ, μέσα από το σύστημα εμπορικής ζήτησης: Το σύστημα του Bretton Woods επισημοποίησε αυτή τη διεθνής συμφωνία κατά την ολοκλήρωση του β ' Παγκοσμίου Πολέμου, πριν από το Σοκ Νίξον, που μονομερώς ακύρωσε την άμεση διεθνή μετατρεψιμότητα του δολαρίου σε χρυσό, το 1971.

Δείτε επίσης 

 Χρυσό πρότυπο
 Επανάληψη Πράξη
 Bland-Allison Πράξη
 Σέρμαν Ασήμι Αγορά Act

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Gold Standard Act (text of the Act)
 Gold Standard Act of 1900 (discussion)

Οικονομικά
Ζουλιά Ντουκουρνό

Η Ζουλιά Ντουκουρνό (γεννημένη στις 18 Νοεμβρίου 1983) είναι Γαλλίδα σκηνοθέτις και σεναριογράφος. Σπούδασε σεναριογραφία στη σχολή La Fémis. Το 2011, η ταινία μικρού μήκους Junior κέρδισε το βραβείο Petit Rail d'Or στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2011.

Η ταινία Raw  του 2016, προβλήθηκε στην ενότητα International Critics' Week στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2016ν. Το πρότζεκτ αναπτύχθηκε μέσω του προγράμματος TorinoFilLab το 2013. Τον Οκτώβριο του 2016, το Raw κέρδισε το Βραβείο Sutherland για τη Καλύτερη Πρώτη Ταινία Μεγάλου Μήκους στο London Film Festival.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Γάλλοι σκηνοθέτες
Γάλλοι σεναριογράφοι
Μάνος Γαβράς

Ο Μάνος Γαβράς (Ηράκλειο, 9 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας ηθοποιός, παραγωγός, συγγραφέας και επιχειρηματίας.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1973. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε της σπουδές του στην υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ αργότερα έκανε σπουδές και στην Αμερική όπου και συμμετείχε σε διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές.

Τηλεόραση 
Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο σε ένα επεισόδιο της αστυνομικής σειράς "Τμήμα Ηθών" στον ANT1. Ακολούθησαν οι συμμετοχές στις σειρές "Ο Πέτρος και τα κορίτσια του" και "Τα χαμένα γράμματα". Τις σεζόν 2001-2003 είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά "Απαγορευμένη Αγάπη" στο MEGA. Το 2005 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς 10η εντολή ενώ τις σεζόν 2005-2007 έλαβε μέρος στην κωμική σειρά Θα βρεις το δάσκαλό σου. Ακολούθησαν οι συμμετοχές του στις σειρές Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα, "Ιστορίες από την απέναντι όχθη", "Amore Mio", και Αληθινοί Έρωτες. Το 2014 έκανε μια guest εμφάνιση στον πέμπτο κύκλο της επιτυχημένης αμερικανικής σειράς Glee. Τη σεζόν 2015-2016 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον τρίτο κύκλο της σειράς Μπρούσκο.

Κινηματογράφος 
Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1995 στην ταινία "Το φτερό της μύγας". Το 2002 συμμετείχε στην ταινία του Danny Lerner "Big Apple" που ήταν και η πρώτη του συμμετοχή στον αμερικανικό κινηματογράφο. Το 2004 συμμετείχε στην ταινία "Ο παππούς και η γιαγιά" ενώ το 2007 στις ταινίες "Πρώτη φορά νονός" και "El Greco. Ακολούθησαν οι ταινίες "Λούφα και απαλλαγή: Ι4"(2008), "Σούλα Έλα Ξανά"(2009), " The Back-up Plan"(2010) και "The Kings of Mykonos"(2010).

Επιχειρηματικότητα 
Ο ηθοποιός διατηρεί το παραλιακό bar-restaurant "SantAnna" στη Μύκονο.

Συγγραφή 
Το 2013 αποφάσισε να ασχοληθεί με την συγγραφή παιδικών βιβλίων. Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Φιστίκιος ο Αιγινίτης" . Ακολούθησαν δύο ακόμη βιβλία της ίδιας σειράς με τίτλους "Φιστίκιος ο Αιγινίτης 2: Αρχαία Ελλάδα έχεις ταλέντο" και "Φιστίκιος ο Αιγινίτης 3: Η Φιστικιάδα" μέσα στα επόμενα χρόνια.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Τρίπολις Λαρισαία

Η Τρίπολις Λαρισαία ήταν αρχαία πόλη στην Πελασγιώτιδα της Θεσσαλίας, στον Πηνειό ποταμό, που βρισκόταν περίπου 5 χλμ ανατολικά της Λάρισας.

Κατά τη διάρκεια του Τρίτου μακεδονικού Πολέμου, οι Ρωμαίοι, υπό τον Πόπλιο Λικίνιο κατασκήνωσαν εκεί κατά την προέλασή τους προς τη Λάρισα (171 π.Χ.).

Η θέση της θεωρείται ότι βρίσκεται κοντά στον Πλατύκαμπο.

Επιπλέον βιβλιογραφία
 Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, (), σελ.  55.

Αναφορές 

Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Μπαρντονέκια

Η Μπαρντονέκια (ιταλικά: Bardonecchia, γαλλικά: Bardonèche ή Bardonnèche, οξιτανικά: Bardonecha) είναι ιταλική πόλη και δήμος που βρίσκεται στην μητροπολιτική πόλη του Τορίνο, στην περιοχή Πεδεμόντιο, στο δυτικό τμήμα της κοιλάδας Σούζα. Αναπτύχθηκε από μικρό χωριό με τα έργα για τη Σιδηροδρομική Σήραγγα Φρέζους, την πρώτη διέλευση των Άλπεων. Η πόλη φιλοξένησε τους αγώνες σνόουμπορντ των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2006.

Η πόλη, η οποία βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα από το Τορίνο στη διασταύρωση τεσσάρων κοιλάδων, περιβάλλεται από βουνά, συμπεριλαμβανομένων αρκετών των οποίων οι κορυφές ξεπερνούν τα 3.000 μ.

Παραπομπές

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Τορίνο
Κάτω Καρυώτες Σαμοθράκης

Οι Κάτω Καρυώτες, επίσημα Κάτω Καρυώται, είναι πεδινός οικισμός της Σαμοθράκης σε υψόμετρο 60 μέτρων .

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Οι Κάτω Καρυώτες βρίσκονται στα βόρεια του νησιού, ανάμεσα στην Παλαιόπολη και Θέρμα, απλωμένοι σε κατάφυτη περιοχή από πλατάνια, καστανιές, κερασιές, σφενδάμια, βελανιδιές και αγριοαχλαδιές, κοντά στους πρόποδες του όρους Σάος και έχουν θέα στη θάλασσα. Από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καμαριώτισσας - Πηγών Σαμοθράκης και απέχουν 8,7 χλμ. ΒΑ από τη Χώρα. Στα δυτικά του έχουν βρεθεί περίβολος μεσαιωνικού οικισμού και στη τοποθεσία "Γαλατιανή" ερείπια εξωκλησιού.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1961. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στο δήμο Σαμοθράκης και με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.

Παραπομπές

Σαμοθράκη
Χωριά του νομού Έβρου
Ματία Καμπόνι

Ο Ματία Καμπόνι (γενν. 26 Απριλίου 1996) είναι Ιταλός αθλητής της ιστιοπλοΐας.

Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στο αγώνισμα του RS:X.

Παραπομπές 

Καμπόνι Ματία
Αντύπας (τραγουδιστής)

O Αντύπας Μασλουμίδης (Νεάπολη Θεσσαλονίκης, 6 Μαρτίου 1954), ευρύτερα γνωστός ως Αντύπας, είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.

Πρώιμα χρόνια 
Ο Αντύπας γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1954. Μεγάλωσε και πήγε σχολείο στην περιοχή της Ανάληψης, στην ανατολική Θεσσαλονίκη. Ήταν ερασιτέχνης παίκτης ποδοσφαίρου του Άρη. Ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά σε ηλικία 18 ετών σε διάφορα επαρχιακά μπουζούκια της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας. Το 1981 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, όπου ερμήνευσε το τραγούδι με τίτλο Φύσαγε Θεέ Μου ένας Βοριάς του Νίκου Βρεττού και κατέκτησε την τρίτη θέση.

Προσωπική ζωή 
Ο Αντύπας είναι νυμφευμένος με την Στέλλα την οποία γνώρισε σε ηλικία 18 ετών, όταν εκείνη είχε πάει ως πελάτισσα στο νυχτερινό κέντρο όπου αυτός τραγουδούσε. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Πρόδρομο και την Όλγα. Ο Πρόδρομος Μαζλουμίδης είναι επίσης επαγγελματίας τραγουδιστής.

Δισκογραφία

Άλμπουμς

Συλλογές

Άλμπουμ Συναυλιών

Singles & EPs

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αντύπας στο Discogs

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συνθέτες
Λαϊκοί τραγουδιστές
Ιμπραχίμ Πασά (συνοικία Λευκωσίας)

To Ιμπραχίμ Πασά είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Τοποθεσία 
Στα βόρεια συνορεύει με τη Νεάπολη, στα βορειοανατολικά με τη συνοικία Αμπού Καβούκ, στα ανατολικά με τη συνοικία Αμπντί Τσαούς, στα νότια με τη συνοικία Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι, στα νοτιοδυτικά με τη συνοικία Αράπ Αχμέτ και στα δυτικά με τη συνοικία Μαχμούτ Πασά.

Ιστορία 
Μέχρι το 2010 η συνοικία Ιμπραχίμ Πασά και η συνοικία της Νεάπολης αποτελούσαν μια συνοικία με την ονομασία Ιμπραχίμ Πασά-Νεάπολη. Με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου τον Ιανουάριο του 2010, οι δύο συνοικίες διαχωρίστηκαν και από τότε αποτελούν δύο ξεχωριστές συνοικίες.

Αξιοθέατα 

Πύλη Κερύνειας

-   Στο βόρειο άκρο της συνοικίας, στα όριά της με τις συνοικίες Νεαπόλεως και Αμπού Καβούκ

Πληθυσμός 
Το Ιμπραχίμ Πασά απογραφόταν ξεχωριστά σε μερικές από τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Στις απογραφές του 1931, του 1960 και του 1973 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στη συνοικία από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος της δεν ελέγχεται από αυτήν. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Ιμπραχίμ Πασά όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού στις οποίες εμφανίζεται.

Παραπομπές 

Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Παλαιόπολη Σαμοθράκης

Η Παλαιόπολη είναι οικισμός της Σαμοθράκης που βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού. Ο παραθεριστικός αυτός οικισμός βρίσκεται χτισμένος σε υψόμετρο 20 μέτρων και απέχει 4,2 χλμ. βόρεια από τη Χώρα. Kατά την απογραφή του 2011 είχε 36 κατοίκους. Στην Παλαιόπολη, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Σαμοθράκης και το Ιερό των Μεγάλων Θεών, ο σπουδαιότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού. Η Παλαιόπολη είναι το μυστηριακό κέντρο της αρχαίας Σαμοθράκης, στην οποία επίσης βρέθηκε η Νίκη της Σαμοθράκης, προϊοστορικά τείχη, οι Μεσαιωνικοί Πύργοι της Σαμοθράκης που χτίστηκαν από τους Ενετούς κυρίαρχους Γκατελούζι, ενώ πολύ κοντά βρίσκεται και το Στασίδι του Αποστόλου Παύλου, το μνημείο που κατασκευάστηκε για να θυμίζει το σημείο όπου πέρασε την πρώτη νύχτα της ευρωπαϊκής του περιοδείας ο Απόστολος Παύλος.

Ο οικισμός κατά την αρχαιότητα ήταν το σπουδαιότερο λιμάνι στο νησί των Καβείρων.

Παραπομπές

Σαμοθράκη
Χωριά του νομού Έβρου
Σαμοθράκη (πόλη)

Η Σαμοθράκη ή Χώρα είναι η πρωτεύουσα του νησιού της Σαμοθράκης. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 240 μέτρων στις πλαγιές του όρους Σάος στα βορειοδυτικά και απέχει έξι χιλιόμετρα από τις ακτές. Kατά την απογραφή του 2011 είχε 653 κατοίκους.

Στην άκρη του οικισμού της Χώρας, δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο των Γκατελούζι, των Ενετών κυρίαρχων του νησιού τον 14ο αιώνα, που άφησαν οχυρωματικά έργα γνωστά και ως Πύργοι των Γκατελούζι σε διάφορα σημεία του νησιού.

Τα σπίτια της Χώρας είναι παραδοσιακά χτισμένα, πετρόχτιστα, διώροφα με κεραμειδωτές σκεπές και πλακόστρωτα δρομάκια ανάμεσα. Πλατάνια κοσμούν την κεντρική πλατεία του οικισμού, ενώ η σπουδαιότερη εκκλησία της Χώρας είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου, ένα επιβλητικό κτίσμα του 19ου αιώνα, όπου φυλάσσονται οι Κάρες των Πέντε Νεομαρτύρων της Σαμοθράκης.

Το Λαογραφικό Μουσείο Σαμοθράκης είναι ένα από τα αξιοθέατα της Χώρας. Στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό και περιέχει πλήθος κειμηλίων της παραδοσιακής ζωής στο νησί, όπως και αναπαράσταση παλιού σαμοθρακιώτικου σπιτιού.

Παραπομπές

Σαμοθράκη
Χωριά του νομού Έβρου
Άνω Μεριά Σαμοθράκης

Η Άνω Μεριά είναι οικισμός της Σαμοθράκης στον νομό Έβρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 57 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Βρίσκεται στο ανατολικό μέρος του νησιού, που είναι και το πιο αραιοκατοικημένο, και απέχει 20 χλμ. ανατολικά από τη Χώρα. Η Άνω Μεριά, που είναι και αυτή αραιοκατοικημένη, είναι χτισμένη στην κατάφυτη πλαγιά με  λυγαριές, πλατάνια και βελανιδιές. Στην άκρη του χωριού διακρίνονται τα ερείπια της μεσαιωνικής οχύρωσης των Γκατελούζι, ένας από τους Πύργους της Σαμοθράκης. Ως οικισμός καταγράφηκε για πρώτη φορά στην απογραφή του 1951, όταν και είχε 100 κατοίκους, ωστόσο αργότερα καταργήθηκε για να αναγνωριστεί εκ νέου το 2001.

Διοικητικά αρχικά αποτέλεσε τμήμα της κοινότητας Σαμοθράκης, ενώ από το 2001 υπάγεται στον δήμο Σαμοθράκης.

Παραπομπές

Σαμοθράκη
Χωριά του νομού Έβρου
Πνευματικοί γονείς

Ο Νονός και η Νονά, σε πολλά δόγματα του Χριστιανισμού, είναι το ζευγάρι που πιστοποιεί το βάπτισμα ενός παιδιού και στη συνέχεια βοηθάει στην κατηχήση του, καθώς και στον δια βίου πνευματικό σχηματισμό του. Στο παρελθόν, σε ορισμένες χώρες, ο ρόλος είχε ορισμένες νομικές υποχρεώσεις καθώς και θρησκευτικές ευθύνες. Στις θρησκευτικές και πολιτικές απόψεις, ένας νονός τείνει να είναι ένα άτομο που επιλέγουν οι γονείς να ενδιαφέρονται για την ανατροφή του παιδιού και την προσωπική του ανάπτυξη, να προσφέρουν συμβουλευτική ή να διεκδικήσουν την κηδεμονία του παιδιού σε περίπτωση που συμβεί κάτι στους γονείς. Συνήθως οι νονοί είναι και οι κουμπάροι.

Εάν οι νονοί βαπτίσουν αγόρι τότε ονομάζεται βαπτιστιμιός (ή βαφτιστήρι) και το κορίτσι βαπτισμιά.

Οικογένεια
Ανατροφή παιδιών
Ανίψια

Ανίψια τα τέκνα των θείων. Τα παιδιά του αδελφού ή της αδελφής του Γιώργου είναι τα ανίψια του και τα παιδιά τους είναι τα μικρανίψια του.

Επισκόπηση 
Ιστορικά, ένας ανιψιός ήταν ο λογικός αποδέκτης της κληρονομιάς του θείου του αν ο τελευταίος δεν είχε γιο ή κόρη, αν και σε ορισμένες κοινωνίες του βόρειου Μπαγκλαντές, ένας ανιψιός υπερισχούσε μιας κόρης. Αυτό συνέβη και σε τμήματα του μεσαιωνικού αγγλικού νόμου, όπου οι ανιψιοί ήταν συχνά ευνοούμενοι σε σχέση με τις κόρες. Σε κοινωνικά περιβάλλοντα που δεν διέθεταν σταθερό σπίτι ή περιβάλλοντα όπως οι πρόσφυγες οι θείοι και οι πατέρες θα έπρεπε να αναλάβουν εξίσου την ευθύνη για τους γιους και τους ανιψιούς τους.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Οικογένεια
Γαμπρός και νύφη

Γαμπρός ονομάζεται ο σύζυγος της κόρης από τους γονείς της και τα αδέλφια της. Το αντίστοιχο συμβαίνει και με την νύφη, δηλαδή η σύζυγος του γιου από τους γονείς του και τα αδέλφια του ονομάζεται νύφη.

Οικογένεια
Η γυναίκα της Ζάκυθος

Η γυναίκα της Ζάκυθος είναι πεζό έργο του Διονύσιου Σολωμού, το οποίο συνέγραψε κατά διαστήματα από το 1826 έως το 1833. 

Στο κείμενο, ο αφηγητής κάνει πρωτοπρόσωπη αφήγηση και είναι παρών ή αοράτως παρών σε όλη την έκταση της αφήγησης. Το θέμα του κειμένου αναφέρεται σε μια γυναίκα στην πόλη της Ζακύνθου, που μιλάει για την ασχήμια, την κακία της και τη σκληρή συμπεριφορά απέναντι στις Μεσολογγίτισσες που είχαν καταφύγει στη Ζάκυνθο. Μας μιλάει και για το απροκάλυπτο μίσος της εναντίον της επαναστατημένης Ελλάδας, καθώς και για τη μελλοντική τιμωρία της γυναίκας αυτής. Το έργο θεωρείται ημιτελές.

Ο Σολωμός άρχισε να γράφει το έργο τον Απρίλιο του 1826 στη Ζάκυνθο σε ένα σχεδίασμα που ολοκλήρωσε στην Κέρκυρα τον Δεκέμβριο του 1829. Το δεύτερο άρχισε αμέσως μετά ως τον Νοέμβριο του 1833 και το τρίτο τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου.

Βιβλιογραφία

Παραπομπές 

Διονύσιος Σολωμός
Πεζογραφία
Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας, πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας

Να μη συγχέεται με τη Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας, βασίλισσα της Πορτογαλίας (1646-1683).

Η Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας (Maria Francesca di Savoia, 26 Δεκεμβρίου 1914 - 7 Δεκεμβρίου 2001) ήταν κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Φραγκίσκη Άννα Ρωμανή γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1914 στη Ρώμη, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας του Μαυροβουνίου.

Στις 23 Ιανουαρίου 1939 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων-Πάρμας (γιο του Ροβέρτου Α΄ της Πάρμας) στη Ρώμη. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
 Γκυ 1940-1991, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας, νυμφεύτηκε τη Μπριζίτ Που-Ντουβαλόν. 
 Ρεμί 1942, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας, νυμφεύτηκε (1) τη Λωράνς Ντουφράν ντ' Αργκανσί και (2) την Ελίζαμπεθ Τάρντιφ. 
 Σαντάλ γενν. 1946, παντρεύτηκε (1) τον Παναγιώτη Σκινά και (2) τον Φρανσουά-Ενρί Ζωρζ.
 Ιωάννη γενν. 1961, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας, νυμφεύτηκε την Βιρζινία Ροατά. 

Το ζευγάρι μετακόμισε στις Κάννες, όπου εκεί γεννήθηκαν και τα τέσσερα παιδιά τους. Η Μαρία Φραγκίσκη ήταν φυλακισμένη -με τον σύζυγό της και τα δύο μεγαλύτερα παιδιά της- από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο έζησε στην Ιταλία για λίγο καιρό και, μετά το θάνατο του συζύγου της, επέστρεψε στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μαντελιέ-λα-Ναπούλ κοντά στις Κάννες.

Πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 2001 στο Μαντελιέ-λα-Ναπούλ σε ηλικία 86 ετών.

Τίτλοι
26 Δεκεμβρίου 1914 – 23 Ιανουαρίου 1939: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας
23 Ιανουαρίου 1939 - 7 Δεκεμβρίου 2001: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Φραγκίσκη των Βουρβόνων-Πάρμας

Τιμητικές διακρίσεις
  Οίκος της Σαβοΐας: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
  Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Τιμής και Αφοσίωσης του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας, 3ης Πρώτης Τάξης
  Αυστριακή Αυτοκρατορική και Βασιλική Οικογένεια: Κυρία του Τάγματος του Σταυρού του Νότου, 2 Τάξης

Παραπομπές

Οίκος της Σαβοΐας
Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Αννεσύ

Το Αννεσύ  (γαλλικά: Annecy, πρφ. /an.si/, γαλλοπροβηγκιανά: Èneci) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανεσιέν (γαλλικά: Annéciens).

Παραπομπές 

Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Σοφία Βογιατζάκη

Η Σοφία Βογιατζάκη (γενν. Αθήνα, 21 Ιουνίου 1971) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό και συγκεκριμένα με το μπαλέτο για 11 χρόνια. Μετά από ένα ατύχημα αποφάσισε να σπουδάσει υποκριτική και να δουλέψει ως ηθοποιός.

Τηλεόραση
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός τη σεζόν 2001-2002 στην κωμική σειρά του Λευτέρη Παπαπέτρου Είσαι το Ταίρι Μου στο MEGA. Ακολούθησε η συμμετοχή της στο τηλεπαιχνίδι Τα τετράγωνα των αστέρων, ενώ τις σεζόν 2003-2005 υπήρξε συμπαρουσιάστρια του Γρηγόρη Αρναούτογλου στην πρωινή εκπομπή του MEGA Όμορφος Κόσμος το πρωί. Το 2004 συμμετείχε ως guest στις σειρές Η Νταντά και Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Τη σεζόν 2005-2006 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον όγδοο κύκλο της καθημερινής σειράς Απαγορευμένη Αγάπη ενώ συμμετείχε στις σειρές Στο Παρά Πέντε και Το Κόκκινο Δωμάτιο. Ακολούθησαν η συμμετοχή της στις Επτά Θανάσιμες Πεθερές, ενώ τις σεζόν 2007-2009 έπαιξε στις σειρές Λατρεμένοι μου γείτονες, 7 Ζωές και Το Σόι μου μέσα. Το 2014 έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά Κάτω Παρτάλι, ενώ το 2015 παρουσίασε μαζί με τις Νόνη Δούνια, Δέσποινα Καμπούρη και Έλενα Παπαβασιλείου την καθημερινή απογευματινή εκπομπή Γυναίκες στο epsilontv. Το 2018 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς Δέκα Μικροί Μήτσοι, ενώ τη σεζόν 2018-2019 συμμετέχει στην κωμική σειρά Ελεύθερη Σχέση. Έπαιξε στο βασικό καστ της καθημερινής δραματικής σειράς του Alpha και Alpha Κύπρου Αστέρια στην Άμμο. Τη σεζόν 2021 έκανε μία έκτακτη συμμετοχή στην κωμωδία του Άλφα Κύπρου Κάμπινγκ. Τη σεζόν 2021-2022 συμμετέχει στην σειρά Συμπέθεροι από τα Τίρανα.

Κινηματογράφος
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1998 στην ταινία Ο αδερφός μου κι εγώ, ενώ το 2000 συμμετείχε στην ταινία Ριζότο. Το 2002 έλαβε μέρος στις ταινίες Ο Βασιλιάς και Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου. Ακολούθησαν οι ταινίες Λουκουμάδες με μέλι (2005) και I Love Καρδίτσα (2010).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Περιοχή Όφεως (Πόντος)

Η περιοχή Όφεως του Πόντου είναι τμήμα της επαρχίας Τραπεζούντας. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών κατοικούνταν ως επί το πλείστον από Ελληνορθόδοξους. 

Ένα μέρος του πληθυσμού της περιοχής εξισλαμίστηκε για να παραμείνει στον τόπο του. Έτσι σήμερα κατοικεί πληθώρα ελληνόφωνων μουσουλμάνων, που γνωρίζουν την καταγωγή τους, μιλούν ελληνικά και τηρούν τα ήθη και τα έθιμα του Πόντου.
Ντέιβιντ Στερν

Ο Ντέιβιντ Στερν (αγγλικά: David Joel Stern) (Νέα Υόρκη, 22 Σεπτεμβρίου 1942 - 1 Ιανουαρίου 2020) ήταν πρώην κομισάριος του NBA, ο μακροβιότερος στα χρονικά.  Ξεκίνησε να ασχολείται με τα διοικητικά του Αμερικανικού μπάσκετμπολ ως εξωτερικός παράγοντας το 1966 και δώδεκα χρόνια αργότερα (1978) εντάχθηκε επίσημα στη διοίκηση της Ομοσπονδίας, ενώ το 1980 έγινε εκτελεστικός αντιπρόεδρός της. Κομισάριος έγινε το 1984 και πιστώθηκε με την ανάπτυξη της δημοφιλίας του αθλήματος τις δύο επόμενες δεκαετίες. Υπηρέτησε στη θέση αυτή επί 30 ολόκληρα χρόνια, έως τις 1 Φεβρουαρίου του 2014, οπότε και αποσύρθηκε. Εισήλθε στο “Hall of Fame” του ιδρύματος “Naismith Memorial Basketball” στις 14 Φεβρουαρίου του 2014. Το 2016 έγινε δεκτός και στο  Hall of Fame της FIBA.

Παραπομπές 

Κομισάριοι του NBA
Εισαχθέντες  στο Hall of Fame της FIBA
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Αλέξανδρος Παπαδάτος

Ο Αλέξανδρος Παπαδάτος (γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1993) είναι Έλληνας αθλητής της Εθνικής Ομάδας Πάλης και μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αθλητισμού Κωφών.

Είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο "Χρυσό Λιοντάρι" λόγω της δυναμικότητάς του και των χρυσών τίτλων που κατέχει.

Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλές διοργανώσεις Κωφών με πολλές διακρίσεις.

Συμμετοχή σε διοργανώσεις

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης
Έλληνες αθλητές της ελευθέρας πάλης
Θερμό επεισόδιο στον Έβρο 1986

Στις 19 Δεκεμβρίου 1986, Έλληνες και Τούρκοι στρατιώτες συγκρούστηκαν κοντά στην πόλη Φέρες κατά μήκος του ποταμού Έβρου, ο οποίος αποτελεί και σύνορο αλλά λόγω γεωλογικών μεταβολών μετακινήθηκε, η κοίτη, ανατολικότερα.

Το περιστατικό ξεκίνησε στις 11:15 π.μ., όταν 3 Έλληνες συνοριοφύλακες, συναντήθηκαν με στρατιώτες των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων κατά μήκος των συνόρων του Έβρου. Η ελληνική περίπολος συναντήθηκε με την τουρκική. Ο Έλληνας στρατιώτης Ζήσης Καραγώγος συναντήθηκε με έναν από τους Τούρκους στρατιώτες, και συμφώνησαν να ανταλλάξουν τσιγάρα. Ο Έλληνας στρατιώτης κατέβασε το τουφέκι και το κράνος του και καθώς κινήθηκε προς το μέρος τους, πυροβολήθηκε εν ψυχρώ και σκοτώθηκε. Αυτό πυροδότησε ένταση μεταξύ των δύο πλευρών. Η τουρκική πλευρά είχε δύο απώλειες, τον Χακάν Τουρκυλμάζ και τον Μεχμέτ Κάλυον ενώ η ελληνική πλευρά είχε έναν τραυματία, τον Δημήτρη Καραγιάννη. Κατά της 3 μετά μεσημβρίας, μια Τουρκική διμοιρία 50 ανδρών έφτασε στο σημείο. Για την φύλαξη των συνόρων είχαν παραμείνει από ελληνικής πλευράς 24 περίπου ανδρες. Πλησιάζοντας την αποξηραμένη κοίτη, οι Τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να εξαπολύουν επιθέσεις των Ελλήνων για ένα τέταρτο με τους Τούρκους να έχουν βαρύτατες απώλειες. 

Ως απάντηση, το ελληνικό υπουργείο Αμύνης και εξωτερικών απαίτησαν την απολογία της τουρκικής πλευράς αλλά και αποζημιώσεις.

Τούρκοι και Έλληνες στρατιώτες έχουν ανταλλάξει πυρά κατά παρελθόν, καθώς οι Έλληνες προσπάθησαν να σταματήσουν παράνομους μετανάστες, αλλά το περιστατικό αυτό ήταν το πρώτο στο οποίο υπήρξαν θύματα. Κατά την περίοδο αυτή οι Έλληνες στρατιώτες στα σύνορα με την Τουρκία έμειναν σε επιφυλακή αφού έλαβαν πληροφορίες ότι η Τουρκία σχεδίαζε να βοηθήσει χιλιάδες πρόσφυγες να εισέλθουν παράνομα στην Ελλάδα.

Πηγές

Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Sony Classical

Η Sony Classical Records (γνωστή και ως Sony Classical) είναι αμερικανική δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1924 ως Columbia Masterworks Records, θυγατρική της Columbia Records. Το 1948, εξέδωσε το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο LP των 12". Στην επόμενη δεκαετία οι καλλιτέχνες της συμπεριελάμβαναν τον Isaac Stern, τον Pablo Casals, τον Glenn Gould, τον Eugene Ormandy, τον Vangelis, τον Elliot Goldenthal, τον Leonard Bernstein και τον John Williams.

Το 1980, η ετικέτα Columbia Masterworks μετονομάστηκε σε CBS Masterworks Records, αλλά το 1990, μετά την εξαγορά της CBS Records από τη Sony, μετονομάστηκε σε Sony Classical Records. Το λογότυπό της αντηχεί το λογότυπο της "Magic Notes" που ήταν το έμβλημα της Columbia μέχρι το 1954. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η εταιρία ενεπλάκη σε διαμάχη υπό την ηγεσία του Πήτερ Γκελμπ, λόγω του ότι προχώρησε την crssover μουσικής έναντι των κλασσικών κυκλοφοριών, παραλείποντας να διαθέσει μεγάλο μέρος του αρχείου της από της μεγάλες ηχογραφήσεις της. Πηγαίνοντας «πίσω στο μέλλον», το όνομα Masterworks παραμένει στη σειρά των Άλμπουμ του Broadway που κυκλοφορούν μέσω του Masterworks Broadway Records και ως το brand-name του τμήματος κλασικής μουσικής της Sony Music Entertainment, της Sony Masterworks. Η ετικέτα της Sony Classical είναι εισηγμένη σήμερα ως αδερφική επωνυμία της Masterworks.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Δισκογραφικές εταιρίες κλασσικής μουσικής
Δισκογραφικές εταιρίες soundtracks
Sony Music