joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιόχαν Μπάζεντοβ

Ο Γιόχαν Μπέρνχαρντ Μπάζεντοβ (γερμ. Johann Bernhard Basedow, 11 Σεπτεμβρίου 1724 - 25 Ιουλίου 1790) ήταν Γερμανός θεολόγος, παιδαγωγός, συγγραφέας και φιλάνθρωπος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1724 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του εξασκούσε το επάγγελμα του κατασκευαστή περουκών. Άρχισε να σπουδάζει θεολογία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας και συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Κίελου, όπου και αποφοίτησε. Στο Κίελο αναγορεύτηκε Μάγιστρος το 1752. Διορίστηκε καθηγητής της ηθικής, ρητορικής και θεολογίας στην Ιπποτική Ακαδημίας της Δανίας. Έγραψε και δημοσίευσε διάφορα συγγράμματα περί ρασιοναλισμού, με αποτέλεσμα να έρθει σε θεολογική ρήξη με την εκκλησία και να μετατεθεί το 1761 σε κάποιο άλλο γυμνάσιο στην Άλτονα και εν συνεχεία να απολυθεί το 1767.

Ο Μπάζεντοβ ήταν ο κορυφαίος διανοούμενος των φιλανθρώπων, μιας ανακαινιστικής κίνησης παιδαγωγών την εποχή του διαφωτισμού. Οι φιλάνθρωποι πίστευαν ότι ο κάθε άνθρωπος είναι χρήσιμος για την κοινωνία, και ήθελαν να επιφέρουν ένα νέο σύστημα μόρφωσης, με το οποίο θα πετύχαιναν κοινωνικές αλλαγές, σύμφωνες με το πνεύμα του διαφωτισμού. Το 1771 δέχτηκε πρόσκληση του Δούκα Λέοπολντ Γ' στην Ντέσαου, όπου ίδρυσε και οργάνωσε την Φιλανθρωπινή Σχολή (Philanthropinum), στην οποία μπορούσαν να εγγραφούν μαθητές οποιασδήποτε προέλευσης. Η συρροή των μαθητών ήταν αθρόα και μεγάλη, ενώ κορυφαίοι παιδαγωγοί του διαφωτισμού έγιναν διδάσκαλοι. Το 1793 η σχολή έκλεισε λόγω συνεχών διαπληκτισμών μεταξύ των καθηγητών, ενώ υπήρχαν επίσης οργανωτικά και οικονομικά προβλήματα. Ο Μπάζεντοβ όμως είχε ήδη παραιτηθεί το 1776, διότι είδε ότι οι στόχοι του δεν μπορούσαν να εκπληρωθούν, ενώ κατηγορήθηκε ότι δεν είχε διοικητικές ικανότητες, αρκετές για να διευθύνει το νεοσυσταθέν εκπαιδευτικό ίδρυμα. Απεβίωσε στις 25 Ιουλίου 1790 στο Μαγδεβούργο. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στο Αμβούργο, Μαγβεμβούργο και Ντέσαου.

Βιβλιογραφία 
 (Johann Bernhard Basedow:) Ein Privatgesangbuch zur gesellschaftlichen und unanstößigen Erbauung auch für solche Christen welche verschiedenes Glaubens sind. Berlin und Altona 1767. Anonym erschienen, mit anonymer Vorrede, Identifizierung als Werk von Basedow nach F. G. Lüdkes Besprechung dieses Buches in: Anhang zu dem ersten bis zwölften Bande der allgemeinen deutschen Bibliothek. Berlin und Stettin, verlegt Friedrich Nicolai 1771, S. 37 - 40. Basedow ist Herausgeber, Vorwortschreiber und Dichter einiger enthaltener Lieder, hat aber auch Texte anderer Autoren aufgenommen, auch bekannte Kirchenlieder, allerdings hat er daraus teils Strophen weggelassen bzw. umgedichtet

 Johann Christian Meier: Johann Bernhard Basedow's Leben, Charakter und Schriften unparteiisch beurtheilt, 2 Bände, Hamburg 1791/92

 Heinrich Rathmann: Beyträge zur Lebensgeschichte Johann Bernhard Basedows aus seinen Schriften und andern Quellen gesammlet. Magdeburg: Pansa 1791

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο στην γερμανική εφημερίδα DIE ZEIT 
 Συλλογή εξωτερικών συνδέσμων της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου του Βερολίνου

Παιδαγωγοί
Φρίντριχ Μπαουμάιστερ

Ο Φρίντριχ Κρίστιαν Μπάουμάιστερ (γερμ. Friedrich Christian Baumeister) (1709 - 1785) ήταν Γερμανός φιλόσοφος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1709 στο κράτος της Θουριγγίας. Γυμνάσιο πήγε στην Γκότα (Gotha), και το 1727 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας, και δύο χρόνια αργότερα στο Πανεπιστήμιο του Βίττεμπεργκ. Από εκεί αποφοίτησε και αναγορεύτηκε Μάγιστρος το 1730. Διορίστηκε καθηγητής στο τμήμα φιλοσοφίας το 1734 και δύο χρόνια αργότερα Πρύτανης του γυμνασίου στο Γκέρλιτς (Görlitz), όπου μαι παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του, στις 8 Οκτωβρίου 1785.

Ενδεικτική εργογραφία
Ο Μπάουμάιστερ υπήρξε πολυγραφότατος. Μερικά από τα έργα του είναι:
 Philosophia definitiva h. e. definitionens philosophicae ex systemate Wolfii in unum collectae, 1733, 1735 und öfter
 Elementa Philosophiae Recentioris …, Recentioris Leipzig 1781
 Philosophia recens controversa ..., 1738
 Institvtiones Metaphysicae, Ontologiam Cosmologiam, Psychologiam Theologiam deniqve Natvralem Complexae Metodo Wolfii Adornatae. Editio Nova Avctior et Correctior., 1774 Wittenberg
 Institvtiones Philosophiae Rationalis Methodo Wolfii conscriptae. Editio Nova Avctior et Emendatior., Wittenberg 1774 
 Philosophia Definitiva hoc est Definitiones Philosophicae ex Systemate celeberr. Wolfii in unum collectae succinctis observationibvs exemplisqve perspicvis illustratae, et a nonnvllis exceptionibus vindicatae, 1735 Wittenberg
 Institutiones philosophiae methodo wolfiana consciptae, 1738
 Historia doctrinae de optimo mundo, 1741.

Βιβλιογραφία
 Walter Friedensburg „Geschichte der Universität Wittenberg“  Verlag Max Niemeyer Halle (Saale) 1917
 Heinz Kathe: Die Wittenberger Philosophische Fakultät 1502 – 1817. Böhlau Verlag, 2002, ISBN 3-412-04402-4
 Matrikel der Universität Wittenberg Bd. 6
 Ersch / Gruber: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. VOLUME T. 8 S. 200 
 Friedrich August Weiz: Das gelehrte Sachsen oder Verzeichniß derer in den Churfürstl. Sächs. und incorporirten Ländern jetzlebender Schriftsteller und ihrer Schriften gefertigt. Verlag Carl Friederich Schneider, Leipzig, 1780

Γερμανοί φιλόσοφοι
Γερμανοί συγγραφείς
Παιδαγωγοί
Θουριγγία
Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Φρίντριχ Ντάνιελ Μπεν

Ο Φρίντριχ Ντάνιελ Μπεν (Friedrich Daniel Behn, 1734 − 5 Οκτωβρίου 1804) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και σημαντικός εκπρόσωπος του διαφωτισμού.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1734 στη Λύμπεκ. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Αφού αποφοίτησε επέστρεψε στην πατρίδα του και διορίστηκε Αντιπρύτανης και αργότερα αναπληρωτής Πρύτανης και Πρύτανης στα Γυμνάσια που υπηρέτησε. Αν και αντίθετος με τις ιδέες του Λέσσινγκ και του Καντ, υπήρξε σημαντικότατος διαφωτιστής. Απεβίωσε στις 5 Οκτωβρίου 1804 στη Λύμπεκ.

Ενδεικτική εργογραφία 
 Das Nordlicht: Nebst einer Abbildung wie es sich 1770 den 18ten Januar zu Lübeck zeigete. Lübeck : Donatius 1770
 Verteidigung der vornehmsten Wahrheiten der Christlichen Religion vornehmlich gegen die neuen Angriffe 1778 (Behns Beitrag zum Fragmentenstreit)
 Vertheidigung der biblischen Geschichte von der Auferstehung Jesu gegen die bekannten Wolfenbüttelschen Angriffe. 2. Ausg. Hannover, 1778
 Anti-Leßing. 1778
 Gedanken von den Geheimnissen der Dreieinigkeit. 1781
 Die verschiedenen Arten wie Großbritannien einige Jahre durch seine Staatsobligationen und Frankreich durch seine Lotterie vom Jahre 1783 Anleihen gemacht haben: unpartheyisch dargestellt und gegen einander gehalten. Lübeck: Donatius 1786
 Anfangsgründe der Münzwissenschaft besonders in Beziehung auf den lübeckischen Münzfuß. Lübeck: Donatius 1789
 Vorschläge zur Reform der Lübeckischen hohen Schule nach pädagogischen Grundsätzen. Lübeck: Bohn, 1801

Βιβλιογραφία 
 Sylvina Zander: Das ewige Leben: Religiöse Symbolik auf dem Grabstein eines Aufklärers. In: Ohlsdorf - Zeitschrift für Trauerkultur. Band 92, 2006 
 Sylvina Zander: „Mögten wir doch einen ländlichen Gottesacker haben!“. Die „Gemeinnützige“ und die Vision einer neuen Begräbniskultur um 1800. In: Der Wagen. 2006, S. 273–288.

Παιδαγωγοί
Γερμανοί φιλόσοφοι
Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μολδαβίας

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μολδαβίας (μολδαβικά: Divizia Naţională) ξεκίνησε το 1992 μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανεξαρτητοποίηση της Μολδαβίας. Τους περισσότερους τίτλους έχει κατακτήσει η Σερίφ Τιράσπολ (20 τίτλοι) και ακολουθεί η Ζίμπρου Κισινάου (8).

Τίτλοι

Τίτλοι ανά σύλλογο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ποδόσφαιρο-ενδεκάδες
  RSSSF πρωταθλητές Μολδαβίας
 Contra.gr Κυπελλούχοι Μολδαβίας

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Μολδαβίας
Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Ισραήλ (εβραϊκά: ליגת העל, Ligat HaAl) είναι η κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στο Ισραήλ. Διεξάγεται από την οργάνωση Ισραηλινοί Σύνδεσμοι Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (IPFL) υπό την αιγίδα της Ισραηλινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (IFA).

Ξεκίνησε το 1932, 16 χρόνια πριν την ανεξαρτησία της χώρας, και ενώ ακόμα η περιοχή βρισκόταν κάτω από Βρετανικό έλεγχο. Τα περισσότερα πρωταθλήματα κατέχει η Μακάμπι Τελ Αβίβ η οποία έχει κατακτήσει 21 τίτλους και ακολουθεί η Μακάμπι Χάιφα με 14. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι ομάδες του Ισραήλ συμμετείχαν στις διοργανώσεις της Ασιατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, αλλά από την δεκαετία του 1990 συμμετέχουν στις διοργανώσεις της UEFA.

Τίτλοι

Πρωταθλήματα πριν την ανεξαρτησία του Ισραήλ

Πρωταθλήματα μετά την ανεξαρτησία του Ισραήλ

Τίτλοι ανά ομάδα

(1932-2022)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστοσελίδα ομοσπονδίας
Πρωταθλητές Ισραήλ contra.gr

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ισραήλ
Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα

it:Campionato israeliano di calcio
Ζερβός Τσουτσουνάτος

Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος ήταν  Έλληνας παλαιός βρακοφόρος βουλευτής της Κέρκυρας που έμεινε στην ιστορία εκ του επιθέτου του.

Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος γεννήθηκε στη Κέρκυρα και  μετά την ενσωμάτωση  των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα αναδείχθηκε βουλευτής της Μέσης Κέρκυρας προσκείμενος πιθανώς στη παράταξη του Χαρίλαου Τρικούπη με το λεγόμενο τότε Πέμπτο Κόμμα. Την εποχή εκείνη ο Τσουτσουνάτος ήταν ο κατ΄ εξοχήν σατιριζόμενος βουλευτής, του ελληνικού κοινοβουλίου, από τους δημοσιογράφους, γελοιογράφους και σατυρικούς ποιητές της ίδιας περιόδου, τόσο για τη χωρική του εμφάνιση, με βράκα και ψάθινο καπέλο,  (σκιάδιο), και την τραγουδιστή επτανησιακή προφορά του, όσο κυρίως από το «περίεργο» του επιθέτου του.

Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος δεν φέρεται να είχε αναλάβει κάποιο δημόσιο αξίωμα εκτός του βουλευτή. Οι δε λόγοι του στη Βουλή δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί. Σε ποίημά του Γ. Σουρή το έτος 1888, που κάνει σατυρική μνεία σ΄ αυτόν, αναφέρεται ως αείμνηστος, κατά το ακόλουθο σχετικό σατυρικό απόσπασμα περί της δημιουργίας του Πέμπτου Κόμματος του Χ. Τρικούπη:

Παραπομπές

Πηγές 
 Γ. Σουρής "Άπαντα" τομ. 2ος, σελ.12.

Βουλευτές Κέρκυρας
Δήμος Ζακύνθου

Ο Δήμος Ζακύνθου  είναι δήμος της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων που περιλαμβάνει τη Ζάκυνθο με τις όμορες της νησίδες και τις Στροφάδες. 

Δημιουργήθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού της Ζακύνθου, των δήμων Αλυκών, Ζακυνθίων, Ελατίων, Αρτεμισίων, Αρκαδίων και Λαγανά, οι οποίοι πλέον αποτελούν δημοτικές ενότητες του νεοπαγή δήμου. Η έκταση του δήμου είναι 407.58 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 40.759 κάτοικοι σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. 

Έδρα του δήμου ορίστηκε η Ζάκυνθος. Ιστορική έδρα ωστόσο αποτελεί η Μπόχαλη.

Δήμαρχοι Ζακύνθου 
Αιρετοί δήμαρχοι Ζακύνθου διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Ζακυνθος
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει τα νησιά Σύρο, Γυάρο καθώς και τις γειτονικές τους νησίδες. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ερμουπόλεως, Άνω Σύρου και Ποσειδωνίας . Η έκταση του νέου Δήμου είναι 101.9 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 21.507 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Ερμούπολη και ιστορική έδρα η Άνω Σύρος.

Δήμαρχοι Σύρου-Ερμούπολης 
2011-2014 Ιωάννης Δεκαβάλλας
2014-2019 Γεώργιος Μαραγκός
2019-     Νικόλαος Λειβαδάρας

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Δήμος Ηρακλείου

Ο Δήμος Ηρακλείου  είναι δήμος της Περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπάρχοντων δήμων Ηρακλείου, Παλιανής, Τεμένους, Νέας Αλικαρνασσού και Γοργολαΐνη. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 245.12 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 173.993 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Ηράκλειο και ιστορική έδρα του η Νέα Αλικαρνασσός.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019 έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Ηρακλείου αποτελείται από 20 Κοινότητες και την πόλη του Ηρακλείου στις πέντε Δημοτικές Ενότητες. Οι Κοινότητες βρίσκονται στις Επαρχίες Μαλεβιζίου, Τεμένους και Πεδιάδος.

Δημοτική Ενότητα Γοργολαΐνη

Κοινότητα Αγίου Μύρωνος 

 Άγιος Μύρων, ο
 Ξηρολιά, η

Κοινότητα Άνω Ασιτών 

 Άνω Ασίται, οι

Κοινότητα Κάτω Ασιτών 

 Ιερά Μονή Γοργολαΐνη, η
 Κάτω Ασίται, οι
 Νίση, η

Κοινότητα Πεταμοδίου 

 Πενταμόδιον, το

Κοινότητα Πετροκεφάλου 

 Πετροκέφαλον, το

Κοινότητα Πυργούς 

 Πυργού, η

Δημοτική Ενότητα Ηρακλείου 

 Αγία Ειρήνη, η
 Αθάνατοι, οι
 Βύχιά, η
 Γούρναι, αι
 Δρακουλιάρης, ο

 Ηράκλειον, το
 Κνωσός, η
 Λοφούπολις, η
 Μαραθίτης, ο
 Σέμελη, η
 Φοινικιά, η

Κοινότητα Βασιλειών 

 Άγιος Βλάσιος, ο
 Βασιλείαι, αι
 Σίλαμος, ο

Κοινότητα Βουτών 

 Βούται, αι
 Γιοφυράκια, τα

Κοινότητα Δαφνέ 

 Δαφνές, ο

Κοινότητα Σκαλανίου 

 Σκαλάνιον, το
 Σπήλια, τα

Κοινότητα Σταυρακίων 

 Σταυράκια, τα

Δημοτική Ενότητα Νέας Αλικαρνασσού

Κοινότητα Νέας Αλικαρνασσού 

 Άγιος Ιωάννης, ο
 Νέα Αλικαρνασσός, η

Κοινότητα Καλλιθέας 

 Καλλιθέα, η
 Καρτερός, ο
 Πρασσάς, ο

Δημοτική Ενότητα Παλιανής

Κοινότητα Αυγενικής 

 Αυγενική, η
 Βλαχιανά, τα

Κοινότητα Βενεράτου 

 Βενεράτον, το
 Μονή Παλιανής, η
 Πύργος, ο
 Σινάπιον, το

Κοινότητα Κερασίων 

 Κεράσια, τα
 Νέον Βενεράτον, το

Κοινότητα Σίβας 

 Σίβα, η

Δημοτική Ενότητα Τεμένους

Κοινότητα Αγίου Σύλλα 

 Άγιος Σύλλας, ο
 Ζερβού Μετόχιον, το
 Κάμπος, ο
 Μαλάδες, οι
 Τσαγκαράκιον, το

Κοινότητα Κυπαρίσσου 

 Γαλένιον, το
 Καλός, ο
 Καρκαδιώτισσα, η
 Κυπάρισσος, η
 Ρουκάνιον, το

Κοινότητα Προφήτου Ηλία (Καλικαστελλίου) 

 Προφήτης Ηλίας, ο (Κανλικαστέλλιον, το)

Έμβλημα

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Χίου

Ο Δήμος Χίου είναι δήμος της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου που περιλαμβάνει τη Χίο. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, των δήμων Μαστιχοχωρίων, Χίου, Ιωνίας , Αμανής, Καμποχώρων, Καρδαμύλων, Ομηρούπολης και Αγίου Μηνά.

Η έκταση του Δήμου είναι 842,54 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 51.390 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Έδρα του δήμου ορίστηκε η Χίος.

Δήμαρχος του Δήμου Χίου μετά τις Δημοτικές-Περιφερειακές Εκλογές 2019 είναι ο Σταμάτης Κάρμαντζης.

Δημοτικές Ενότητες

Διατελέσαντες Δήμαρχοι Χίου

Αναφέρονται οι δήμαρχοι του δήμου Χίου από το 2011. Για τους παλαιότερους δημάρχους, δείτε Κατάλογος δημάρχων Χίου''

Εκλογές

2010

2014

2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Χίου

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου
Χίος
Δήμος Ικαρίας

Ο Δήμος Ικαρίας είναι δήμος της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου  που περιλαμβάνει την Ικαρία και τις γειτονικές της νησίδες. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των τριών προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, των δήμων Αγίου Κηρύκου, Ραχών και Ευδήλου. Η έκτασή του είναι 254,41 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 8.312 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και 8.423 (απογρ. 2011). Έδρα του δήμου ορίστηκε ο Άγιος Κήρυκος.

Δήμαρχοι Ικαρίας 
2011-2014 Χριστόδουλος Σταυρινάδης
2014-2019 Στυλιανός Σταμούλος
2019-     Νικόλαος Καλαμπόγιας

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Ικαριας
Δήμος Θήρας

Ο Δήμος Θήρας  είναι δήμος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει τα νησιά Θήρα και Θηρασία, καθώς και τις γειτονικές τους νησίδες. Η έκταση του δήμου είναι 90,69 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 15.550 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, συνενώθηκε στον προϋπάρχοντα Δήμο και η Κοινότητα Οίας. Έδρα του δήμου είναι ο οικισμός της Θήρας, που προσάρτησε το 1940 τους οικισμούς Θήρας (Φηρά),Φηροστεφάνι, Κοντοχώρι. Η πόλη της Θήρας αποτελεί την πρωτεύουσα του νησιού, μετά την εγκατάλειψη του κάστρου του Σκάρου (από τα μέσα του 18ου αι.), και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους.

Διαίρεση 

Σε αγκύλες ο πληθυσμός το 2011.

Δημοτική ενότητα Θήρας 

Η Δημοτική ενότητα Θήρας έχει συνολικό πληθυσμό 14.005 κατοίκους.
Κοινότητα Εμπορείου Θήρας [ 3085 ]
ο Άγιος Γεώργιος [ 343 ]
το Εμπορειό [ 1938 ]
ο Εξωμύτης [ 126 ]
η Πέρισσα [ 678 ]
Κοινότητα Επισκοπής Γωνιάς Θήρας [ 1462 ]
η Επισκοπή Γωνιάς [ 118 ]
το Καμάρι [ 1344 ]
Κοινότητα Θήρας [ 1857 ]
τα  Ασκανιά (νησίδα) [ 0 ]
το  Ασπρονήσι (νησίδα) [ 0 ]
ο  Έξω Γιαλός [ 71 ]
οι Έξω Κατοικίες [ 26 ]
η  Εσχάτη (νησίδα) [ 0 ]
τα Φηρά [ 1616 ]
οι Μέσα Κατοικίες [ 143 ]
η Νέα Καμένη (νησίδα) [ 0 ]
ο Όρμος Φηρών [ 0 ]
η Παλαιά Καμένη [ 1 ]
τα  Χριστιανά (νησίδα) [ 0 ]
Κοινότητα Καρτεράδου Θήρας [ 1293 ]
ο  Έξω Γιαλός [ 55 ]
ο Καρτεράδος [ 1238 ]
Κοινότητα Μεσαριάς Θήρας [ 2092 ]
η Μεσαριά [ 1593 ]
ο Μονόλιθος [ 499 ]
Κοινότητα Ακρωτηρίου Θήρας [ 489 ]
ο Άγιος Νικόλαος [ 54 ]
το Ακρωτήρι [ 355 ]
ο Φάρος-Μέσα Χωριό [ 80 ]
Κοινότητα Βόθωνος Θήρας [ 756 ]
η Αγία Παρασκευή [ 57 ]
ο Βόθωνας [ 699 ]
Κοινότητα Βουρβούλου Θήρας [535]
ο Βουρβούλος [ 535 ]
Κοινότητα Έξω Γωνιάς Θήρας [ 395 ]
η Έξω Γωνιά [ 326 ]
τα Περιβόλια [ 69 ]
Κοινότητα Ημεροβιγλίου Θήρας [ 535 ]
το Ημεροβίγλι [ 431 ]
η Παναγία Καλού [ 104 ]
Κοινότητα Μεγαλοχωρίου Θήρας
το Μεγαλοχώρι [ 594 ]
Κοινότητα Πύργου Καλλίστης Θήρας [ 912 ]
η Μονή Προφήτου Ηλιού [ 19 ]
ο Όρμος Αθηνιός [ 9 ]
ο Πύργος Καλλίστης [ 884 ]

Δημοτική ενότητα Οίας 
Η Δημοτική ενότητα Οίας έχει συνολικό πληθυσμό 1545 κατοίκους.

Κοινότητα Θηρασίας [ 319 ]
η Αγία Ειρήνη [ 39 ]
η Αγριλιά [ 2 ]
η Θηρασία [ 160 ]
ο Όρμος Κόρφου [ 5 ]
ο Ποταμός [ 113 ]
Κοινότητα Οίας [ 1226 ]
ο Θόλος [ 197 ]
ο Κολούμπος [ 23 ]
η Οία [ 665 ]
ο Όρμος Αμμουδιού [ 23 ]
ο Όρμος Αρμένης [ 4 ]
ο Παράδεισος [ 92 ]
η Φοινικιά [ 222 ]

Διοικητική ιστορία 
Ο δήμος Θήρας ιδρύθηκε για πρώτη φορά στις 10 Μαρτίου 1835. Έγινε κοινότητα  το 1912 και αναγνωρίστηκε ξανά σε δήμο Θήρας το 1998 (η κοινότητα καταργήθηκε το 1997).

Πρόεδροι της Κοινότητας Θήρας 
...
1979-1982 Ζώρζης Χάλαρης
1983-1994 Ιάκωβος Κορωνιός
1995-1998 Δημήτριος Καφιέρης

Δήμαρχοι Θήρας 
1999-2002 Αρτέμιος Μητρόπιας
2003-2010 Άγγελος Ρούσσος
2011-2019 Αναστάσιος-Νικόλαος Ζώρζος
2019-     Αντώνιος Σιγάλας

Παραπομπές

Πηγές
 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Ελίζαμπετ Μπερνάρντι

Η Ελίζαμπετ Ελεονόρε Μπερνάρντι (γερμ. Elisabeth Eleonore Bernhardi) (1768 - 1849) ήταν Γερμανίδα ευεργέτις, συγγραφέας και παιδαγωγός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1768 στο Φράιμπεργκ (Freiberg). Ήταν η μικρότερη από τα επτά παιδιά. Πατέρας της ήταν ο Γκότφριντ Μπέτμαν Μπερνάρντι, δήμαρχος και δικηγόρος το επάγγελμα. Ίδρυσε το 1800 στο Φράιμπεργκ ιδιωτικό Παρθεναγωγείο. Έγραψε και δημοσίευσε πολλά έργα επί της «μόρφωσης των θηλέων», αλλά προτιμούσε πάντα την ανωνυμία, ή χρησιμοποιούσε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο «Φιλογύν» (Philogyn). Το 1814 άρχισε να κυκλοφορεί την εβδομαδιαία εφημερίδα Wochenblatt für die mitleidige Jugend, η οποία μέχρι το έτος 1818 κυκλοφόρησε σε δεκαοκτώ τόμους, και δώριζε τα έσοδα εισπράξεως για αγαθοεργούς σκοπούς. Αντιτάχτηκε στις ιδέες του Γιοάχιμ Χάινριχ Κάμπε, ο οποίος θεωρούσε την μόρφωση των θηλέων απαραίτητη μόνο ως προς την εκπλήρωση των μητρικών και οικοκυρικών υποχρεώσεων. Το κύριο επιχείρημά της ήταν ότι με το σκεπτικό αυτό, άγαμες, άτεκνες γυναίκες θα έπρεπε να μένουν αμόρφωτες. Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 1849 στην ιδιαίτερη πατρίδα της.

Ενδεικτική εργογραφία 
 Karl Gottlob Sonntag (Hrsg.): Ein Wort zu seiner Zeit. Für verständige Mütter und erwachsene Töchter. In Briefen einer Mutter (Veröffentlichung anonym, 1798)
 Philogyn: Julie und Friederike (1799)
 Von d. Verf. d. Julie u. Friederike: Ungewöhnliche Menschen in gewöhnlichen Begebenheiten (1801)
 Elementar-Unterricht. Lehr- und Lesebuch für Kinder (anonym, 1806)
 Anweisung für Mütter, die ihre Kinder selbst unterrichten wollen (anonym, 1806)
 Wochenblatt für die mitleidige Jugend (7 Bände, 1814–1818)
 V. d. Herausg. d. Wochenblatts u. s. w.: Reise einer Tante in vieler Herren Ländern (1817)

Βιβλιογραφία 
 Carl Wilhelm Otto August von Schindel: Die deutschen Schriftstellerinnen des neunzehnten Jahrhunderts. Erster Theil: A–L. Brockhaus, Leipzig 1823, S. 44–46.
 Elisabeth Eleonore Bernhardi. In: Damen Conversations Lexikon. Band 2. Fr. Volckmar, Leipzig 1834, S. 23–24.
 Elisabeth Friedrichs: Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon. Metzler, Stuttgart 1981, ISBN 3-476-00456-2, (Repertorien zur deutschen Literaturgeschichte 9), S. 23.
 Sigrun Schmid: Der „selbstverschuldeten Unmündigkeit“ entkommen. Perspektiven bürgerlicher Frauenliteratur. Dargestellt an Romanbeispielen Sophie von La Roches, Therese Hubers, Friederike Helene Ungers, Caroline Auguste Fischers, Johanna Schopenhauers und Sophie Bernhardis. Königshausen & Neumann, Würzburg 1999, ISBN 3-8260-1566-5, (Epistemata - Reihe Literaturwissenschaft 257), (Zugleich: Hamburg, Univ., Diss., 1997), S. 213 f.

Παιδαγωγοί
Δήμος Κω

Ο Δήμος Κω είναι δήμος της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου που περιλαμβάνει το νησί της Κω. Δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων του νησιού, των Δήμων Κω, Ηρακλειδών και Δικαίου. Η έκταση του Δήμου είναι 287,19 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 33.388 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Κως. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Θεοδόσιος Νικηταράς.

Διοικητική Διαίρεση

Δημοτική Ενότητα Δικαίου [ 7.130 ]
 Κοινότητα Ασφενδιού [ 4.094 ]  
 ο Άγιος Δημήτριος [ 8 ]
 το Ασφενδιού [ 87 ]
 το Ζηπάρι [ 3.227 ]  
 το Λαγούδι - Ζια [  151]  
 ο Λινοπότης [ 258 ]  
 το Τιγκάκι [ 363 ]
 Κοινότητα Πυλίου [ 3.036 ]  
 το Μαρμάρι [ 567 ]
 το Πυλί [ 2.469 ]

Δημοτική Ενότητα Ηρακλειδών [ 6.826 ]
 Κοινότητα Αντιμαχείας [ 2.538 ]  
 η Αντιμάχεια [ 2.068 ]
 το Μαστιχάρι [ 470 ]  
 Κοινότητα Καρδαμαίνης [ 1.650 ]
 η Καρδάμαινα [ 1.650 ]
 Κοινότητα Κεφάλου [ 2.638 ]  
 το Καμάρι [ 154 ]
 ο Κάμπος [ 154 ]
 η Κέφαλος [ 2.156 ]
 η Όνια [ 100 ]

Δημοτική Ενότητα Κω [ 19.432 ]
 Κοινότητα Κω [ 19.432 ]
 η Κως (πόλη) [ 19.432 ]

Διδυμοποιήσεις 
Ο Δήμος Δικαίου έχει διδυμοποιηθεί  με τα Πάνω Πολεμίδια στις 26 Αυγούστου 2006. Μετά την κατάργηση του Δήμου Δικαίου και τη δημιουργία του νέου Δήμου Κω, η διδυμοποίηση ισχύει για τον δήμο Κω.

Δήμαρχοι Κω 
Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Κως.

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου
Αναστάσιος Ζωσιμάς

Ο Αναστάσιος Ζωσιμάς (Ιωάννινα, 18ος αιώνας - 1805) ήταν Έλληνας έμπορος και εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφία 
Οι γονείς του ονομάζονταν Παναγιώτης και Μαργαρίτα, το γένος Τσουκαλά από τα Ιωάννινα. Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Ιωάννης, και μικρότεροι οι Νικόλαος, Θεοδόσιος, και οι δίδυμοι Ζώης και Μιχαήλ. 
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, αλλά η καταγωγή του ήταν από το χωριό Γραμμένο, όπως όλων των υπόλοιπων Ζωσιμάδων.

Αποδήμησε στην Νίζνα της Ρωσίας ακολουθώντας τον αδερφό του Νικόλαο, που πήρε μαζί του και τον Ζώη. Εκεί άρχισε το εμπόριο με μεγάλη δεξιοτεχνία, ανταλλάζοντας προϊόντα με προέλευση από την Κίνα και διαθέντοντάς τα μέχρι την Ιταλία. Έζησε βίο εγκρατή χωρίς απολύτως καμία κατάχρηση, ούτε και σπατάλη. Μετά τον θάνατο του αδερφού του Ιωάννη, έκτισε εκκλησία στην Νίζνα και εγκαταστάθηκε στη Μόσχα, το εμπορικό κέντρο της χώρας. Στην Μόσχα κατοίκησε σε μία από τις πτέρυγες του μετοχίου των Ιβήρων, έχοντας γείτονα τον εφάμιλλο συμπατριώτη του, Ζώη Καπλάνη. Εκεί επιδόθηκε με τόση επιτυχία στο εμπόριο, που ο πλούτος των αδερφών Ζωσιμάδων έγινε σωρός, και δεν μετριόταν παρά μόνο με εκατομμύρια. Αλλά όσο η περιουσία τους μεγάλωνε, τόσο περισσότερο οι Ζωσιμάδες συναισθάνονταν ότι δεν ήταν μεγάλο κατόρθωμα η συσσώρευση πλούτου, αλλά μόνο η καλή χρήση αυτού, και μάλιστα προς όφελος της ανθρωπότητας. Δαπάνησε για την έκδοση όλων των συγγραμμάτων του Ευγένιου Βούλγαρη, εκτός από την λογική που είχε ήδη εκδοθεί. Τύπωσε επίσης χιλιάδες αντίγραφα του Κυριακοδρόμιου, και το μοίρασε δωρεάν. Δώρησε γενναίο ποσό ως δάνειο αναφαίρετο στην Ελλάδα, για να ανατρέφονται από τους τόκους ορφανά των πεσόντων αγωνιστών του 1821.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Έλληνες ευεργέτες
Στέφανος Κομητάς

Ο Στέφανος Κομητάς υπήρξε Έλληνας  εθνικός ευεργέτης. Απεβίωσε στην Πέστα της Ουγγαρίας το 1830. Κληροδότησε στην Ελληνική Κυβέρνηση όλη του την χρηματική περιουσία, καθώς και πολλά βιβλία.

Πηγές
 

Έλληνες ευεργέτες
Κόλιν Γκρόουβς

Ο Κόλιν Πίτερ Γκρόουβς (Colin Peter Groves, 24 Ιουνίου 1942 - 30 Νοεμβρίου 2017) ήταν  καθηγητής βιολογικής ανθρωπολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας στην Καμπέρα της Αυστραλίας.

Ο Γρόουβς γεννήθηκε στην Αγγλία στις 24 Ιουνίου 1942 και απέκτησε μπάτσελορ από το University College London το 1963, και διδακτορικό από το Royal Free Hospital School of Medicine το 1966. Από το 1966 έως το 1973 ήταν μεταδιδακτορικός ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης (Teaching Fellow) στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ, στο Queen Elizabeth College και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1974 και είναι έκτοτε στο Αυστραλιανό Εθνικό Πανεπιστήμιο, του οποίου έγινε καθηγητής το 2000.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η ανθρώπινη εξέλιξη, τα πρωτεύοντα, η ταξινόμηση θηλαστικών, η σκελετική ανάλυση, η βιολογική ανθρωπολογία, η εθνοβιολογία και η βιογεωγραφία. Έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα πεδίου στην Κένυα, την Τανζανία, την Ρουάντα, την Ινδία, το Ιράν, την Κίνα, την Ινδονησία, την Σρι Λάνκα και την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Μαζί με τον τσέχο βιολόγο, καθηγητή Βράτισλαβ Μάζακ (Vratislav Mazák), περιέγραψαν πρώτοι τον Homo ergaster. Ο Γκρόουβς συνέγραψε επίσης το έργο Primate Taxonomy που δημοσιεύτηκε το 2001 από το Smithsonian Institution Press

Ήταν ενεργό μέλος της οργάνωσης Australian Skeptics και δημοσίευσε πολλές εργασίες σκεπτικιστικού περιεχομένου καθώς και ερευνητικές εργασίες πάνω στα ενδιαφέροντά του. Έχει επίσης έρθει πολλές φορές σε αντιπαράθεση με δημιουργιστές και πολέμιους της εξέλιξης.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Colin Groves Pages
 Προσωπική σελίδα στο ANU Faculty 

Ζωολόγοι
Δήμος Γόρτυνας

Ο Δήμος Γόρτυνας  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Γόρτυνας, Αγίας Βαρβάρας, Κόφινα και Ρούβα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 462.71 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 15.632 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκαν οι Άγιοι Δέκα.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019, έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Γόρτυνας αποτελείται από 31 Κοινότητες, οι οποίες χωρίζονται σε τέσσερις Δημοτικές Ενότητες. Οι Κοινότητες βρίσκονται στις Επαρχίες Καινούργιου ή Μονοφατσίου.

Δημοτική Ενότητα Αγίας Βαρβάρας

Κοινότητα Αγίας Βαρβάρας 

 Αγία Βαρβάρα, η
 Κάτω Μούλια, τα
 Κερατοκεφάλιον, το
 Πειρουνιανά, τα

Κοινότητα Αγίου Θωμά 

 Άγιος Θωμάς, ο

Κοινότητα Άνω Μουλίων 

 Άνω Μούλια, τα

Κοινότητα Δουλίου 

 Γέννα, η
 Δούλιον, το
 Κόλενα, η

Κοινότητα Λαρανίου 

 Λαράνιον, το

Κοινότητα Μεγάλης Βρύσης 

 Βορρός, ο
 Μεγάλη Βρύση, η
 Πρεβελιανά, τα

Κοινότητα Πρινιά 

 Πρινιάς, ο

Δημοτική Ενότητα Γόρτυνας

Κοινότητα Αγίου Κυρίλλου 

 Άγιος Κύριλλος, ο
 Γερόκαμπος, ο

Κοινότητα Αγίων Δέκα 

 Άγιοι Δέκα, οι
 Βουρβουλίτης, ο

Κοινότητα Αμπελούζου 

 Αμπελούζος, ο

Κοινότητα Απεσωκαρίου 

 Απεσωκάριον, το

Κοινότητα Βαγιονιάς 

 Βαγιονιά, η
 Κουμάσα, η
 Λούκια, η

Κοινότητα Βασιλικής 

 Βασιλική, η
 Κανδήλα, η

Κοινότητα Βασιλικών Ανωγείων 

 Βασιλικά Ανώγεια, τα
 Φλαθιάκαι, αι

Κοινότητα Γκαγκαλών 

 Βαλής, ο
 Γκαγκάλαι, αι

Κοινότητα Μητροπόλεως 

 Μητρόπολις, η

Κοινότητα Μιαμούς 

 Αγία Μαρίνα, η
 Δυσκός, ο
 Κρότος, ο
 Λέντας, ο
 Μιαμού, η
 Παπαδογιάννης, ο

Κοινότητα Πλατάνου 

 Πλάτανος, ο
 Τρυπητά, τα

Κοινότητα Πλώρας 

 Πλώρα, η

Κοινότητα Χουστουλιανών 

 Χουστουλιανά, τα

Δημοτική Ενότητα Κοφινα

Κοινότητα Άνω Ακρίων 

 Άνω Άκρια, τα
 Ατσιπάδες, οι
 Καστέλλιον, το
 Κάτω Άκρια, τα
 Μοριά, η

Κοινότητα Ασημίου 

 Ασήμιον, το

Κοινότητα Διονυσίου 

 Διονύσιον, το
 Παναγία, η

Κοινότητα Λουρών 

 Λούραι, αι

Κοινότητα Σοκαρά 

 Αποΐνιον, το
 Βελούλιον, το
 Μετόχια Σοκαρά, τα
 Σοκαράς, ο

Κοινότητα Σταβιών 

 Άγιος Ιωάννης, ο
 Ακάμωτος, η
 Καπετανιανά, τα
 Στάβιαι, αι
 Φουρνοφάραγγον, το

Κοινότητα Στερνών 

 Άγιος Νικόλαος, ο
 Μονή Κουδουμά, η
 Στέρναι, αι

Κοινότητα Στόλων 

 Ίνια, τα
 Στόλοι, οι

Δημοτική Ενότητα Ρούβα

Κοινότητα Γέργερης 

 Απομαρμά, τα
 Γέργερη, η
 Καρδαμιανά, τα
 Μαστραχιανά, τα
 Ράπτης, ο
 Τζανιανά, τα
 Ψαλίδα, η

Κοινότητα Νυβρίτου 

 Δρόσοι, οι
 Νύβριτος, η

Κοινότητα Πανάσου 

 Πανασός, ο

Δήμαρχοι 
1999-2002 Ηλίας Μακρυγιαννάκης
2003-2010 Μιχαήλ Δαριβιανάκης 
2011-2019 Νικόλαος Σχοιναράκης
2019-σήμερα: Ελευθέριος Κοκολάκης

Πηγές
Η ιστοσελίδα του Δήμου Γόρτυνας Η ιστοσελίδα του Δήμου Γόρτυνας
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

 

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Αρχανών-Αστερουσίων

Ο Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αστερουσίων, Νίκου Καζαντζάκη και Αρχανών. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 335.38 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 18.022 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκαν τα Πεζά και ιστορικές έδρες οι Αρχάνες και ο Πύργος.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019. Με εξαίρεση τον πρώην δήμο Αρχανών, ο οποίος σήμερα αποτελεί επίσης Κοινότητα, αυτές οι διοικητικές μονάδες έχουν ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Αρχανών-Αστερουσίων αποτελείται από 27 κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται στις τρεις Δημοτικές Ενότητες Αστερουσίων, Νίκου Καζαντζάκη και Αρχανών. Οι Κοινότητες υπάγονται είτε στις Επαρχίες Μονοφατσίου είτε Πεδιάδος είτε Τεμένους.

Δημοτική Ενότητα Αρχανών

Κοινότητα Αρχανών 

 Βαθύπετρο, το
 Επάνω Αρχάναι, αι
 Καρνάρι, το

Κοινότητα Κάτω Αρχανών 

 Αμπελά, τα
 Κάτω Αρχάναι, αι
 Κερά Ελαιούσα, η
 Πατσίδες, αι

Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων

Κοινότητα Αχεντριά 

 Αγία Παρασκευή ή (Πέρα Τσούτσουρος, ο)
 Άγιος Νικήτας, ο
 Άγιος Παντελεήμονας, ο (Μαριδάκι, το)
 Αχεντριάς, ο

Κοινότητα Εθιάς 

 Αγία Άννα, η
 Εθιά, η
 Ροτάσιον, το

Κοινότητα Καλυβίων 

 Καλύβια, τα
 Κάτω Καλύβια, τα
 Νεοχώριον, το

Κοινότητα Λιγορτύνου 

 Κεφαλάδος, ο
 Λιγόρτυνος, η
 Πλακιώτισσα, η

Κοινότητα Μεσοχωρίου 

 Μεσοχώριον, το

Κοινότητα Παρανύμφων 

 Αμύγδαλος, ο
 Παράνυμφοι, οι
 Πλατανιάς, ο
 Τρείς Εκκλησιές, οι

Κοινότητα Πραιτωρίων (Προτωρίων) 

 Πραιτώρια, τα (Προτώρια, τα)

Κοινότητα Πύργου Μονοφατσίου 

 Μουρνιά, η
 Πρινιάς, ο
 Πύργος, ο

Κοινότητα Τεφελίου 

 Αποσελέμιον, το
 Πυράθιον, το
 Τεφέλιον, το

Κοινότητα Χαρακίου 

 Βοριάς, ο
 Μαδέ, το
 Χαράκιον, το

Κοινότητα Χάρακος 

 Αγία Φωτιά, η
 Δωράκιον, το
 Χάρακας, ο

Δημοτική Ενότητα Νίκου Καζαντζάκη

Κοινότητα Αγίου Βασιλείου Πεδιάδος 

 Άγιος Βασίλειος, ο

Κοινότητα Αγίων Παρασκιών 

 Άγιαι Παρασκιαί, αι
 Κελλιά, τα

Κοινότητα Αλαγνίου 

 Αλάγνιον, το

Κοινότητα Αστράκων 

 Αστρακοί, οι

Κοινότητα Αστριτσίου 

 Αστρίτσιον, το

Κοινότητα Δαμανίων 

 Αρκάδιον, το
 Δαμάνια, τα
 Μελιδοχώριον, το

Κοινότητα Καλλονής 

 Καλλονή, η

Κοινότητα Καταλαγαρίου 

 Καταλαγάριον, το

Κοινότητα Κουνάβων 

 Κουνάβοι, οι
 Κώμες, οι

Κοινότητα Μελεσών 

 Μελέσαι, αι
 Φιλίσια, τα

Κοινότητα Μεταξοχωρίου 

 Αρμανώγεια, τα
 Μεταξοχώριον, το
 Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη, η
 Παρθένιον, το

Κοινότητα Μυρτιάς (Βαρβαρου) 

 Μυρτιά, η (Βάρβαρον Αγίων Παρασκιών, το)

Κοινότητα Πεζών 

 Πεζά, τα

Κοινότητα Χουδετσίου 

 Χουδέτσιον, το

Δήμαρχοι 
2011-2014 Ρούσσος Κυπριωτάκης
2014-σήμερα: Εμμανουήλ Κοκοσαλής (επανεξελέγη το 2019)

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Eσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Μαλεβιζίου

Ο Δήμος Μαλεβιζίου  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Γαζίου, Κρουσώνα και Τυλίσου. Ο νέος Δήμος καταλαμβάνει έκταση 292,70 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 24.864 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Γάζι.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019 έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Μαλεβιζίου αποτελείται από 19 κοινότητες, οι οποίες υπάγονται στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Ο δήμος χωρίζεται σε τρεις διμοτικές ενότητες, αντίστοιχες με τους τέως δήμους Γαζίου, Κρουσώνα και Τυλίσου.

Δημοτική Ενότητα Γαζίου

Κοινότητα Γαζίου 

 Άγιοι Θεόδωροι, οι
 Άγιος Ιωάννης ο Μεθυστής, ο
 Γάζιον, το
 Καβροχώριον, το
 Κολλυβάς, ο
 Σκαφιδαράς, ο
 Τίμιος Σταυρός, ο

Κοινότητα Αχλάδας 

 Αγία Πελαγία, η
 Αμμούδι, το
 Αχλάδα, η
 Λυγαριά, η
 Μαδές, ο
 Μονοναύτης, ο
 Ξηρόκαμπος, ο

Κοινότητα Καλεσιών 

 Άνω Καλέσια, τα
 Κάτω Καλέσια, τα

Κοινότητα Ροδιάς 

 Άγιος Δημήτριος, ο
 Καπετανάκι Μετόχι, το
 Λινοπεράματα, τα
 Μονή Σαββαθιανών, η
 Παλαιόκαστρο, το
 Παντάνασσα, η
 Πλαϊτης, ο
 Ροδια, η

Κοινότητα Φόδελε 

 Μονή Αγίου Παντελεήμονος, η
 Παραλία Φόδελε, η
 Φόδελε, το

Δημοτική Ενότητα Κρουσώνος

Κοινότητα Κρουσώνος 

 Αγία Ειρήνη, η
 Κιθαρίς, η
 Κρουσών, ο

Κοινότητα Κορφών 

 Κορφαί, αι

Κοινότητα Λουτρακίου 

 Κάτω Λουτράκιον, το
 Λουτράκιον, το

Κοινότητα Σάρχου 

 Σάρχος, ο

Δημοτική Ενότητα Τυλίσου

Κοινότητα Αηδονοχωρίου 

 Αηδονοχώριον, το

Κοινότητα Αστυρακίου 

 Αστυράκιον, το
 Καμαράκιον, το

Κοινότητα Γωνιών Μαλεβιζίου 

 Γωνίαι, αι

Κοινότητα Δαμάστας 

 Αστρινό, το
 Δαμάστα, η

Κοινότητα Καμαρίου 

 Καμάριον, το

Κοινότητα Καμαριώτου 

 Καμαριώτης, ο

Κοινότητα Κεραμουτσίου 

 Κεραμούτσιον, το

Κοινότητα Μαράθου 

 Μάραθος, ο

Κοινότητα Μονής 

 Μονή, η

Κοινότητα Τυλίσσου 

 Τύλισσος, η

Δήμαρχοι 
2011-2019 Κωνσταντίνος Μαμουλάκης
2019-σήμερα: Μενέλαος Μποκέας

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Δήμος Μαλεβιζίου

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Ζηρού

Ο Δήμος Ζηρού είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας της  περιφέρειας Ηπείρου που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Φιλιππιάδος, Θεσπρωτικού και Ανωγείου και της Κοινότητας Κρανέας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 386,15 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 13.892 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Φιλιππιάδα.

Δήμαρχοι Ζηρού 
2011-2014:   Δημήτριος Γιολδάσης
2014-σήμερα: Νικόλαος Καλαντζής (επανεκλεγείς το 2019)

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δήμος Ζηρού
Δήμος Λαρισαίων

Ο Δήμος Λαρισαίων  είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρειας Θεσσαλίας, ο οποίος συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από 01-01-2011. Προέκυψε από την προσάρτηση στο Δήμο Λαρισαίων, των προϋπαρχόντων Δήμων, Δήμος Γιάννουλης και Δήμος Κοιλάδας, οι οποίοι είχαν δημιουργηθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καπαδίστριας» και λειτούργησαν από 01-01-1999 μέχρι 31012-2010. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 335,12 τ.χλμ και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, είναι 161.339 κάτοικοι. Έδρα του νέου Δήμου, ορίστηκε η Λάρισα.

Δημοτικές Ενότητες 
Δήμος Λαρισαίων (Έδρα: Λάρισα) - Έκταση: 335,12 τ.χλμ. - Πληθυσμός: 161.339 κάτοικοι (Απογραφή 2011)

Δημοτική Ενότητα Λαρισαίων

Δημοτική Ενότητα Γιάννουλης

Δημοτική Ενότητα Κοιλάδας

Διατελέσαντες Δήμαρχοι 

 1975 - 1978: Μπλάνας Αγαμέμνων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιστότοποι 

 https://www.larissa-dimos.gr/el/ (Δήμος Λαρισαίων)
 Δήμος Λαρισαίων (facebook)
 Δήμος Λαρισαίων (youtube)

Διοικητικές μεταβολές 

 Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαρισαίων (Δήμος Λαρίσης) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
 Διοικητικές μεταβολές Δήμου Γιάννουλης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
 Διοικητικές μεταβολές Δήμου Κοιλάδας (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

Δημοτικές Εκλογές 

 Δημοτικές Εκλογές Δήμου Λαρισαίων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
 Δημοτικές Εκλογές Δήμου Γιάννουλης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
 Δημοτικές Εκλογές Δήμου Κοιλάδας (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

Παραπομπές

Χάρτης

Λαρισαίων
Δήμος Τυρνάβου

Ο Δήμος Τυρνάβου  είναι δήμος της Περιφέρειας Θεσσαλίας  που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των δύο προϋπαρχόντων δήμων Τυρνάβου και  Αμπελώνα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 516.29 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 25.032 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 (25.307 με βάση την απογραφή του 2001). Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε ο Τύρναβος.

Δημοτικές Ενότητες

Δημοτική Ενότητα Αμπελώνος 
 Δημοτική Κοινότητα Αμπελώνος -- ο Αμπελώνας [ 6.083 ]
  Τοπική Κοινότητα Βρυοτόπου  [ 585 ]   
 ο Βρυότοπος [ 560 ]   
 ο Μικρόλιθος [ 25 ]   
  Τοπική Κοινότητα Δελερίων  -- τα Δελέρια [ 655 ]
  Τοπική Κοινότητα Ροδιάς  [ 732 ]   
 η Ροδιά [ 732 ]   
 το Κόρδεσι [ 0 ]

Δημοτική Ενότητα Τυρνάβου 
  Δημοτική Κοινότητα Τυρνάβου  [ 12.572 ]
 ο Τύρναβος [ 11.069 ]
 το Κριτήρι [ 1.415 ]   
 η Λυγαριά [ 56 ]   
 τα Περίχωρα [ 32 ]
  Τοπική Κοινότητα Αργυροπουλείου  [ 1.670 ] 
 το Αργυροπούλι [ 1.667 ]
 το Άνω Αργυροπούλι [ 1 ]     
 το Βοτανοχώρι [ 2 ]
  Τοπική Κοινότητα Δαμασίου  [ 1.444 ]  
 το Δαμάσι [ 1.380 ]
 το Δαμασούλι [ 64 ]
  Τοπική Κοινότητα Δένδρων Τυρνάβου  [ 1.291 ]
 η Αγία Σοφία [ 109]
τα Δένδρα [ 619 ]
 τα Πλατανούλια [ 563 ]

Διατελέσαντες δήμαρχοι Τύρναβου

Πανταζής Πλάκας (1891-1957)  19 Ιανουαρίου 1955-26 Νοεμβρίου 1957
Εμμανουήλ Αρίδας (1892-1982) 1 Δεκεμβρίου 1957-24 Μαΐου 1959
Δημήτριος Νασίκας (1920-2015) 1959 - 11 Ιουνίου 1967
Διορισμένοι από τη χούντα: 1967-1974 
Διορισμένος από κυβέρνηση εθνικής ενότητας: 1974-1975
Ιάσων Χατζηκρανιώτης (1932-1997) 1 Ιουνίου 1975-31 Δεκεμβρίου 1978
Δημήτριος Κουγιώνης (1952-) 1 Ιανουαρίου 1979 - 31 Δεκεμβρίου 1994
Νικόλαος Χελιδόνης (1941-1996) 1 Ιανουαρίου 1995 -17 Αυγούστου 1996
Σταύρος Δόβας (1945-) 18 Αυγούστου 1996 - 31 Δεκεμβρίου 2002
Αθανάσιος Νασίκας   1 Ιανουαρίου 2003 - 31 Δεκεμβρίου 2006
Χρήστος Κιτσίδης   1 Ιανουαρίου 2007 - 31 Δεκεμβρίου 2010
Νίκος Μαλάκος  (1980-)  1 Ιανουαρίου 2011 - 31 Αυγούστου 2014
Παναγιώτης Σαρχώσης (1956-) 1 Σεπτεμβρίου 2014   - 31 Αυγούστου 2019
Ιωάννης Κόκουρας     1 Σεπτεμβρίου 2019-σήμερα

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Τυρνάβου
811 Ναουχάιμα

Η Ναουχάιμα (Nauheima) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,55. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λουτρόπολη Μπαντ Νάουχάιμ της Γερμανίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η Ναουχάιμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 35 λεπτά. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ναουχαιμα
Τσέστερ

Το Τσέστερ (αγγλικά: Chester, ουαλικά: Caer «Καϊρ») είναι πόλη στη Βορειοδυτική Αγγλία, στην κομητεία Τσέσαϊρ κοντά στα σύνορα με την Ουαλία. Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 119.900 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Ντί (Dee).

Η πόλη του Τσέστερ, βρίσκεται 267 χιλιόμετρα (166 μίλια) βορειοδυτικά του Λονδίνου.

Ιστορία 

Το Τσέστερ ιδρύθηκε ως «Κάστρο» (Castrum) ή ρωμαϊκό φρούριο με το όνομα Δήβα Βίκτριξ (Deva Victrix) κατά το έτος 79 από μια Ρωμαϊκή λεγεώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Βεσπασιανού της Ρώμης. Οι τέσσερις κεντρικότεροι δρόμοι του Τσέστερ που λέγονται  Eastgate, Northgate, Watergate και Bridge, υπάρχουν εδώ και περίπου 2.000 χρόνια. Η Deva Victrix  ήταν μία από τις τρεις κύριες βάσεις του ρωμαϊκού στρατού. Όταν οι Ρωμαίοι έφυγαν  τον 5ο αιώνα, οι Σάξονες την χρησιμοποίησαν ως οχυρωμένη πόλη κατά των Δανών και έδωσε το σημερινό όνομά του Τσέστερ. Ο πολιούχος του Τσέστερ, Άγιος Ουέρμπουρ (Saint Werburgh), είναι θαμμένος στον Καθεδρικό ναό του Τσέστερ. 

Το Τσέστερ ήταν μία από τις τελευταίες πόλεις στην Αγγλία που κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς στη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής διέταξε την κατασκευή στην πόλη ενός κάστρου, για  να εγκαθιδρύσει την κυριαρχία του στην πόλη και στα κοντινά σύνορα με την Ουαλία. Το 1071 δημιούργησε τον τίτλο του 1ου κόμη του Τσέστερ.

Αξιοθέατα 

Το Τσέστερ  έχει μια σειρά από μεσαιωνικά κτίρια, αλλά ορισμένα από τα μαύρα και λευκά κτίρια στο κέντρο της πόλης είναι στην πραγματικότητα βικτωριανές αποκαταστάσεις.Το Τσέστερ είναι μια από της καλύτερα διατηρημένες περιτοιχισμένες πόλεις στις Βρετανικές Νήσους. Εκτός από ένα τμήμα  100 μέτρων (330 πόδια), τα τείχη της πόλης είναι σχεδόν άρτια. 

Η βιομηχανική επανάσταση έφερε τους σιδηροδρόμους, κανάλια, καθώς και νέους δρόμους για την πόλη, η οποία είδε σημαντική επέκταση και ανάπτυξη. Το Δημαρχείο του Τσέστερ και το Μουσείο Γκρόβενορ (Grosvenor Museum) αποτελούν παραδείγματα της βικτωριανής αρχιτεκτονικής αυτής της περιόδου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Chesire West and Chester, επίσημη ιστοσελίδα (αγγλικά)

Πόλεις της Αγγλίας
Οχυρωμένες πόλεις
Δήμος Άργους Ορεστικού

Ο Δήμος Άργους Ορεστικού είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς που ανήκει στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Άργους Ορεστικού και Ίωνα Δραγούμη και μέχρι το 2013 είχε την ονομασία Δήμος Ορεστίδος. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 349,26 τ.χλμ και ο πληθυσμός του είναι 11.802 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (13.375 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001). Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Άργος Ορεστικό.

Διοικητική οργάνωση

Οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες και ο πληθυσμός (απογραφή 2011) του Δήμου Άργους Ορεστικού είναι:

Δήμαρχοι

Δήμαρχοι Άργους Ορεστικού (παλαιά ονομασία Χρούπιστα) 
Το Άργος Ορεστικό ανακηρύχθηκε σε δήμο το 1947. Κοινοτάρχες και δήμαρχοι διετέλεσαν οι:

Πρόεδροι της Κοινότητας Άργους Ορεστικού 
1912-1913 Παν. Καραγεωργίου
1914-1916 Αγαθάγγελος Τέτουλας
1916-1920 Φώτιος Φωτίου
1920-1924 Αναστάσιος Αλβανός
1924-1928 Ιωάννης Ζάχος
1928-1930 Στέργιος Σπανός
1930-1931 Αναστάσιος Μιχαήλ
1932-1936, 1936-1940 Ιωάννης Ζάχος
1941-1942 Δημ. Κυργιάννης
1943-1944 Δημ. Παπαστεργίου
1944-1945 Στέργιος Παπαδόπουλος
1945-1946 Ευάγγελος Σταυρόπουλος

Δήμαρχοι Άργους Ορεστικού 
1947 Ιωάννης Ζάχος
1948 Φ. Δούμας
1950 Ιωάννης Ζάχος
1950 Μ. Βογιάκης (δικαστικός)
1951-1952 Ι. Ζάχος
1956-1967 Θεμιστοκλής Παπαγεωργίου
1967-1974 Διορισμένος/οι από τη χούντα
1974-1975 Διορισμένος από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας
1975-1982 Φώτιος Μαυραντζάς
1983-1986 Μιχαήλ Ζάχος
1987-1994 Χρυσόστομος Ανανιάδης
1995-1998 Μιχαήλ Ζάχος 
Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Δήμαρχοι Ορεστίδος

Καποδιστριακοί 
1999-2002 Αθανάσιος Γιαγκόπουλος
2003-2010 Νικόλαος Τοτονίδης 
 Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Καλλικρατικοί 
2011 - σήμερα Παναγιώτης Κεπαπτσόγλου
 Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Δείτε επίσης 
 Δήμος Άργους Ορεστικού (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Άργους Ορεστικού (πρώην Ορεστίδος)
Δήμος Χανίων

Ο Δήμος Χανίων είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Χανίων, Ακρωτηρίου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Κεραμιών, Σούδας, Νέας Κυδωνίας και Θερίσου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 356.12 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 110.646 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.Έδρα του νέου δήμου ορίστηκαν τα Χανιά. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Παναγιώτης Σημανδηράκης.

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Χανίων αποτελείται από 26 Κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται σε επτά Δημοτικές Ενότητες.

Ο Δήμος περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των Κοινοτήτων της Επαρχίας Κυδωνίας, και επιπλέον την κοινότητα Απτέρων της Επαρχίας Αποκορώνου.

Δημοτική Ενότητα Ακρωτηρίου

Κοινότητα Αρωνίου 

 Άγιος Νικόλαος, ο
 Ανεμόμυλοι, οι
 Ζορνάδης, ο
 Καθιανά, τα
 Παζινός, ο
 Πιθάριον, το

Κοινότητα Κουνουπιδιανών 

 Καλαθάς, ο
 Καμπάνιον, το
 Κουνουπιδιανά, τα
 Σταυρός, ο
 Χωραφάκια, τα

Κοινότητα Μουζουρά 

 Αγία Ζώνη, η
 Γαλήνη, η
 Καλόρρουμα, το
 Κουμαρές, ο
 Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων, η
 Μουζουράς, ο

Κοινότητα Στερνών 

 Αεροδρόμιον, το
 Κάτω Μαράθι, το
 Μαράθι, το
 Στέρναι, αι

Κοινότητα Χωρδακίου 

 Ακρόπολις, η
 Μονή Κυρίας των Αγγέλων Αγίου Ιωάννου Ερ. του Γουβερνέτου, η
 Χωρδάκιον, το

Δημοτική Ενότητα Ελευθερίου Βενιζέλου

Κοινότητα Μουρνιών 

 Κρύον Νερόν, το
 Μουρνιαί, αι

Κοινότητα Νεροκούρου 

 Νεροκούρος, ο

Δημοτική Ενότητα Θερίσου

Κοινότητα Περιβολίων Κυδωνίας 

 Περιβόλια, τα

Κοινότητα Αγιάς 

 Αγιά, η
 Επισκοπή, η
 Κυρτωμάδος, ο

Κοινότητα Βαμβακοπούλου 

 Βαμβακόπουλον, το

Κοινότητα Βαρύπετρου 

 Βαρύπετρον, το
 Λυγιδές, ο
 Μαρμαράς, ο
 Μυλωνιανά, τα
 Όασις, η
 Ποτιστήρια, τα

Κοινότητα Θερίσου 

 Θέρισον, το

Δημοτική Ενότητα Κεραμιών

Κοινότητα Δρακόνας 

 Δρακόνα, η

Κοινότητα Κάμπων 

 Κάμποι, οι
 Μαδαρόν, το
 Τσακίστρα, η

Κοινότητα Κοντοπούλων 

 Κατωχώριον, το
 Κοντόπουλα, τα

Κοινότητα Μαλάξης 

 Μαλάξα, η

Κοινότητα Παππαδιανών 

 Αχλάδαι, αι
 Γερολάκκος, ο
 Λούλος, ο
 Παναγία, η

Κοινότητα Πλατυβόλας 

 Θυμιά, η
 Πλατυβόλα, η
 Σπηλιάρια, τα

Δημοτική Ενότητα Νέας Κυδωνίας

Κοινότητα Γαλατά 

 Γαλατάς, ο

Κοινότητα Δαράτσου 

 Δαράτσος, ο

Κοινότητα Αγίας Μαρίνης 

 Αγία Μαρίνα, η
 Άγιοι Θεόδωροι, οι (νησίς)

Κοινότητα Σταλού 

 Σταλός, ο

Δημοτική Ενότητα Σούδας

Κοινότητα Σούδας 

 Πλατάνιον, το
 Σούδα, η
 Σούδα, η (νησίς)

Κοινότητα Απτέρων 

 Άπτερα, τα
 Καλάμιον, το

Κοινότητα Τσικαλαριών 

 Τσικαλαριά, τα

Δημοτική Ενότητα Χανίων

Κοινότητα Χανίων 

 Χανία, τα

Δήμαρχοι Χανίων

Μεταπολιτευτικά 

1975-1978 Αντώνιος Μαρής
1979-1982 Ιωάννης Κλωνιζάκης 
1983-1990 Γεώργιος Κατσανεβάκης
1991-2002 Γεώργιος Τζανακάκης
2003-2010 Κυριάκος Βιρβιδάκης
2011-2014 Εμμανουήλ Σκουλάκης
2014-2019 Αναστάσιος Βάμβουκας
2019-σήμερα: Παναγιώτης Σημανδηράκης

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
 ΕΕΤΑΑ - Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών Δ. Χανίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι