joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευτυχία

Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του.

"Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας".

Στη σύγχρονη εποχή οι κάποιοι συγχέουν/ συνδέουν την  ευτυχία με την υλική ευμάρεια, τα υλικά αγαθά, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα κοινωνικά αξιώματα, τη δόξα ή πιστεύουν πως ο πλούτος φέρνει την ευτυχία και συνεπώς, αν χαθούν αυτά, χάνεται και η ευτυχία τους.

Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά του συγγράμματα διαχωρίζει την ευτυχία, η οποία μπορεί να είναι προϊόν τύχης και πρόσκαιρη, από την ευδαιμονία, η οποία συνδέεται με τη διαβίωση και τη δράση σύμφωνα με τις ηθικές αρετές και τη λογική.

Στο πεδίο της ψυχολογίας, η ευτυχία εξετάζεται από ψυχολόγους της λεγόμενης ανθρωπιστικής σχολής, όπως ο Άμπρααμ Μάσλοου, και τη λεγόμενη θετική ψυχολογία, η οποία εξετάζει τις θετικές όψεις της ψυχολογίας του υγιούς υποκειμένου, εν αντιθέσει με τους πιο παραδοσιακούς κλάδους ψυχολογίας, οι οποίοι εξετάζουν τις ψυχικές παθήσεις και διαταραχές.

Οι Βουδιστές θεωρούν πως για να κατακτήσεις την ευτυχία χρειάζεται ένας συνεχής αγώνας που συμπεριλαμβάνει τον διαλογισμό και την πειθαρχία.Αναφερεται πως ο άνθρωπος κατακτά την απόλυτη ευτυχία όταν παύει να έχει τον νου στον παρελθόν ή το μέλλον και βρίσκεται στο εδώ και το τώρα.Η κατάσταση της μόνιμης ευτυχίας ονομάζεται φώτιση.

Πηγές 
 «Λεξικό αναπτυγμένων εννοιών», Φώτιος Π. Χατζηθωμάς - Παντελής Αλέφαντος, 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σοφά λόγια για την ευτυχία

Συναισθήματα
Φιλοσοφικές έννοιες
Έννοιες στην Ηθική
Καθημερινή ζωή
Ευτυχία
Ευχαρίστηση
Φιλοσοφία της αγάπης
Αταξική Δρομολόγηση Δικτυακών Περιοχών

Ο όρος CIDR, ακρωνύμιο των λέξεων "Classless Inter Domain Routing", δηλαδή "Αταξική Δρομολόγηση δικτυακών Περιοχών" προσδιορίζει μια νέα  (1993) τεχνική δρομολόγησης  πακέτων (δες Μεταγωγή_πακέτου) από/προς δίκτυα διαφορετικών περιοχών που αντικατέστησε την "Ταξική Δρομολόγηση" στο Διαδίκτυο και αφορά την κατανομή IP διευθύνσεων στην Κοινότητα του Διαδικτύου.

Για να μετακινηθεί ένα πακέτο πληροφορίας από ένα δίκτυο προς ένα άλλο χρειάζεται μια διεύθυνση που αντιστοιχεί στο σύστημα παραλήπτη και μία διεύθυνση για το σύστημα που το αποστέλλει. Οι διαχειριστές των δικτύων αιτούνται από τους οργανισμούς RIPE, ARIN, APNIC κλπ. υποβάλλοντας ένα σχέδιο διευθυνσιοδότησης του δικτύου τους.

Η όρος "τάξη" (class) επίσης αναφέρεται και ως "τύπος". Ο όρος CIDR σχετίζεται επίσης με νέο τύπο διευθύνσεων για τα πακέτα που δεν ανήκουν πλέον σε μία από τις τρεις τάξεις (δηλ. τύπους) class A, class B, class C. Η εξάντληση των διευθύνσεων τύπου Β (δίκτυα χωρητικότητας μέχρι 256 χ 256 συστημάτων) και τύπου C (μέχρι 256 συστήματα) οδήγησε στην κατάργηση των "τάξεων" για να βελτιωθεί η χρήση των διευθύνσεων, καθώς ο τρόπος παραχώρησης ήταν μάλλον χαλαρός, δηλαδή ένας οργανισμός με τρέχουσες ανάγκες και μελλοντικές σαφώς μικρότερες των 64.000 συστημάτων εύκολα αποκτούσε διευθύνσεις τύπου B. 

Το κάθε δίκτυο πλέον λαμβάνει τόση ποσότητα διευθύνσεων όση πραγματικά χρειάζεται.

Μετάδοση δεδομένων

it:Supernetting#CIDR
Ίμρε Κέρτες

Ο Ίμρε Κέρτες (Imre Kertész, 9 Νοεμβρίου 1929 - 31 Μαρτίου 2016) ήταν Ούγγρος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, επιζών του Ολοκαυτώματος, που βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2002 καθώς με το έργο του «αναδεικνύει την εύθραυστη ατομική εμπειρία απέναντι στη βάρβαρη αυθαιρεσία της ιστορίας».

Βιογραφία 
Ο Κέρτες γεννήθηκε το 1929 στη Βουδαπέστη. Το 1944, σε ηλικία 14 ετών, συνελήφθη και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς και αργότερα στο Μπούχενβαλντ. Μετά την απελευθέρωση, ο Κέρτες εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε μια εφημερίδα, αλλά απολύθηκε το 1951 μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Έζησε πολλά χρόνια στη Γερμανία, όπου εργάστηκε ως μεταφραστής (μετέφρασε στα ουγγρικά έργα των Φρόυντ, Νίτσε, Χόφμανσταλ, Σνίτσλερ, Βίντγκενσταϊν κ.ά.). Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 άρχισε να ξαναγράφει και να εκδίδει μυθιστορήματα. Έζησε στο Βερολίνο, ωστόσο συνέχισε να γράφει στα ουγγρικά και να συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους της Ουγγαρίας.

Το έργο του 
Το έργο του Το μυθιστόρημα ενός ανθρώπου δίχως πεπρωμένο (1975), στο οποίο περιγράφεται η εμπειρία ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ορισμένοι υποστήριξαν ότι είναι αυτοβιογραφικό, ο ίδιος όμως το αρνήθηκε, αν και είναι εμπνευσμένο από τα προσωπικά του βιώματα. Το βιβλίο αυτό χαρακτηρίστηκε από Γερμανούς κριτικούς ως ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του αιώνα μας και έκανε γνωστό τον Κέρτες.

Άλλα έργα του, που μεταφράστηκαν και στα Ελληνικά: Το φιάσκο (1988), Η αγγλική σημαία (1990), Καντίς για ένα αγέννητο παιδί (1990), Ημερολόγιο της γαλέρας (1992), Εγώ, ένας άλλος (1997), Εκκαθάριση, Φάκελος Κ. Εξέδωσε επίσης συλλογές δοκιμίων (Το Ολοκαύτωμα ως πολιτισμός (1993) και Η εξόριστη γλώσσα (2001)) και έγραψε ένα μυθιστορηματικό ημερολόγιο σε δύο μέρη που καλύπτει τις περιόδους από το 1961 έως το 1991 και το από το 1991 μέχρι το 1995.

Βραβεύσεις 
Τον Οκτώβριο του 2002 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Σύμφωνα με την Σουηδική Ακαδημία, ο Ίμρε Κέρτες «εξερευνά τις πιθανότητες του να συνεχίσει κανείς να ζει και να σκέφτεται ως άτομο σε μια εποχή που η υποταγή του ανθρώπου σε κοινωνικές δυνάμεις γίνεται ολοκληρωτική». Για τον Κέρτες, το Άουσβιτς αποτελεί την απόλυτη αλήθεια σχετικά με την ανθρώπινη εξαθλίωση στην σύγχρονη εποχή.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, τόμος 28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 "ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ" Εφημερίδα "Ελευθερία" Λάρισας. Γράφει η Γιώτα Λαγουδάκου: "Ιμρε Κέρτες: το Άουσβιτς είναι παντού". http://www.eleftheria.gr/m/%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1/item/156783-%C2%AB%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%C2%BB.html Υπεύθυνος σειράς Αχιλλέας Ε. Κούμπος
 
 

Ούγγροι μυθιστοριογράφοι
Ούγγροι μεταφραστές
Εβραίοι λογοτέχνες
Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Μπέρκλεϋ)

Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (αγγλικά: University of California, Berkeley, γνωστό ως απλά "Μπέρκλεϋ", "Berkeley") είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στις Η.Π.Α. στην πολιτεία της Καλιφόρνια, με έδρα στην πόλη Μπέρκλεϋ, ακριβώς απέναντι από την πόλη του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco) στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο. Αποτελεί το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και ιδρύθηκε το 1868. Πρόκειται για ένα από τα πλέον διάσημα πανεπιστήμια στον κόσμο τόσο για τις ακαδημαϊκές επιτυχίες και τα επιτεύγματα στην έρευνα όσο και για το ότι είναι το μέρος όπου γεννήθηκε το Κίνημα Ελευθερίας του Λόγου (Free Speech Movement) στις Η.Π.Α. Το Μπέρκλεϋ προσφέρει περί τα 300 προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών σε ένα ευρύτατο φάσμα επιστημονικών πεδίων .

Εξηνταπέντε κάτοχοι του βραβείου Νόμπελ είναι συνδεδεμένοι με το πανεπιστήμιο είτε ως καθηγητές-ερευνητές, είτε ως απόφοιτοι. Η έγκριτη επιθεώρηση Academic Ranking of World Universities κατέταξε το Μπέρκλεϋ νούμερο 3 στη γενική κατάταξη πανεπιστημίων παγκοσμίως για το 2009. Οι επιθεωρήσεις Newsweek και Webometrics αμφότερες κατέταξαν το Μπέρκλεϋ νούμερο 5 στην παγκόσμια κατάταξη πανεπιστημίων για το ίδιο έτος. Σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Ερευνών των Η.Π.Α., 35 από τα 36 μεταπτυχιακά προγράμματα του Μπέρκλεϋ κατατάσσονται στα κορυφαία δέκα προγράμματα σπουδών στο αντίστοιχο αντικείμενο.. Από το 2000, οπότε και ξεκίνησε να τηρείται η σχετική κατάταξη, μέχρι και σήμερα (2010), κάθε έτος το Μπέρκλεϋ κατατάσσεται σταθερά πρώτο ως το καλύτερο δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα των Η.Π.Α. [1].

Το μόττο του πανεπιστημίου είναι "Fiat Lux" (Ελληνικά: Γεννηθήτω Φως).

Τα χρώματα του Μπέρκλεϋ είναι το Χρυσό της Καλιφόρνια και το Ναυτικό Κυανό.

Ιστορία

Ίδρυση 
Καθώς κατέστη δυνατή η ίδρυση, με την υπογραφή του νόμου Morrill από τον Πρόεδρο Λίνκολν το 1862, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ιδρύθηκε το 1868 ως το πρώτο πανεπιστήμιο επιχορηγούμενο από την πολιτεία κληρονομώντας ορισμένα περιουσιακά στοιχεία και στόχους του ιδιωτικού Κολλεγίου της Καλιφόρνια και του δημόσιου Αγροτικού, Μεταλλευτικού και Μηχανικού Κολλέγιο Τεχνών. Αν και αυτή η διαδικασία συχνά λανθασμένα εκλαμβάνεται ως συγχώνευση, ο Οργανικός Νόμος δημιούργησε ένα «εντελώς νέο ίδρυμα» και δεν συγχώνευσε τις δύο αυτές σχολές στο νέο πανεπιστήμιο. 

Δέκα μέλη της σχολής και 40 φοιτητές αποτελούσαν το νεοσύστατο πανεπιστήμιο όταν άνοιξε στο Όκλαντ το 1869. Ο Frederick H. Billings, διαχειριστής του Κολλεγίου της Καλιφόρνια, πρότεινε να ονομαστεί μια νέα τοποθεσία πανεπιστημιούπολης βόρεια του Όκλαντ προς τιμήν του Αγγλο-Ιρλανδού φιλόσοφου Τζορτζ Μπέρκλεϋ. Το πανεπιστήμιο άρχισε να δέχεται γυναίκες από το επόμενο μόλις έτος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Καλιφόρνια
Γιάννης Βογιατζής (τραγουδιστής)

Ο Γιάννης Βογιατζής (20 Δεκεμβρίου 1934) είναι Έλληνας τραγουδιστής που δραστηριοποιήθηκε ως καλλιτέχνης σε όλους τους χώρους όπου λειτουργούσε το τραγούδι, στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο. Βραβεύτηκε δυο φορές με το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, το 1963 με το τραγούδι «Πέταξε ένα πουλί» (των Κώστα Κλάββα και Αλέξη Αλεξόπουλου) και το 1970 με το τραγούδι «Αδέρφια μου αλήτες πουλιά» (των Τόλη Βοσκόπουλου και Ηλία Λυμπερόπουλου).

Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το τραγούδι από τις βραδιές ταλέντων του Ζοζέφ Κορίνθιου.

Υπήρξε ένα από τα αστέρια της δεκαετίας του 1960. Είναι φίλαθλος του Παναθηναϊκού και έχει τραγουδήσει και τον ύμνο της ομάδας.

Από το 1958 έως το 1962 ήταν επίσημος τραγουδιστής των ανακτόρων. Το 1970, πριν την εμφάνιση στο Φεστιβάλ, έκανε εγχείρηση για πολύποδες και μετά από τρία χρόνια σταμάτησε το τραγούδι.

Από το 1978 συνέχισε και πάλι να τραγουδά.

Έπειτα από 25 χρόνια πολιτικού γάμου, παντρεύτηκε το 2007 τη γυναίκα του και με θρησκευτικό γάμο.

Είναι πρώτος εξάδελφος του ηθοποιού Γιάννη Βογιατζή.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Ιωάννης Γεωργιάδης (ολυμπιονίκης)

Ο Ιωάννης Γεωργιάδης (1874 ή 1876 - 1960) ήταν Έλληνας αθλητής, οπλομάχος και τρεις φορές Ολυμπιονίκης στην ξιφασκία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 29 Μαρτίου 1874 ή 1876. Σπούδασε ιατρική και αργότερα έγινε καθηγητής ιατροδικαστικής και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, εξέδωσε πολλά βιβλία ιατρικής και επιστημονικά συγγράμματα. Ήταν αθλητής της Γυμναστικής Εταιρείας Πατρών και της Αθηναϊκής Λέσχης. Το 1933 με δική του πρωτοβουλία άνοιξε μουσείο Εγκληματολογίας. Νωρίτερα, ίδρυσε το Ανθρωπομετρικό Τμήμα της Αστυνομίας (1909) και το Νεκροτομείο Αθηνών (1912).

Στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες σπαθασκίας φιλάθλων. Το αγώνισμα έγινε στις 8 Απριλίου στο Ζάππειο Μέγαρο, συμμετείχαν πέντε αθλητές -δύο ξένοι και τρεις Έλληνες- και αγωνίστηκαν όλοι εναντίον όλων με τον Γεωργιάδη να νικά και τους τέσσερις αντιπάλους του. Συμμετείχε και στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες του 1900 στο Παρίσι, αλλά αποκλείστηκε από τους κριτές για αντικανονικά χτυπήματα. Ο Γεωργιάδης και πριν τους αγώνες βρισκόταν στην γαλλική πρωτεύουσα, όπου σπούδαζε Ιατρική. Σε διεθνείς αγώνες σπάθης που έγιναν το 1900 στο Παρίσι νίκησε τον Γάλλο ολυμπιονίκη Κοστέ, όπως και το 1901. 

Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 κατέκτησε άλλα δύο μετάλλια, ένα χρυσό κι ένα αργυρό. Ήταν πρώτος στην σπάθη ενώ ήταν δεύτερος με την εθνική ομάδα οπλομαχίας στο ομαδικό της σπάθης. Ο Ιωάννης Χρυσάφης αναφέρει ότι πριν τους αγώνες «το σπαθί του ήταν 10 χρόνια αήττητο» είχε να χάσει δηλαδή 10 χρόνια σε αγώνα.

Η τελευταία του συμμετοχή σε αθλητική διοργάνωση ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 1924, χωρίς όμως κάποια επιτυχία. Πάντως, μέχρι την δεύτερη πρωτιά του Πύρρου Δήμα στην Ατλάντα (1996), ο Γεωργιάδης ήταν ο μόνος έλληνας ολυμπιονίκης με δύο χρυσά μετάλλια. Από το 1918 έως το 1936 διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1960.

Παραπομπές

Πηγές 
Αθήνα 1896-Ατλάντα 1996, έκδοση του ΕΘΝΟΣΠΟΡ, Αθήνα, 1996 
Όμιλος Ξιφασκίας Φλώρινας «Ξιφασκία με οδηγό το 1896»
Olympics at Sports-Reference.com

Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αθλητές της Παναχαϊκής
Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Σπυρίδων Χαζάπης

Ο Σπυρίδων Χαζάπης (Άνδρος 1872 - ;) ήταν Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1896.

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 συμμετείχε στα 100μ. ελευθέρας για ναύτες . Το αγώνισμα διεξήχθη στην Ζέα και ο Χαζάπης τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Μαλοκίνη. Στο αγώνισμα είχαν δηλώσει συμμετοχή μόνο Έλληνες κολυμβητές.

Πηγές 
 Αθήνα 1896-Ατλάντα 1996 , έκδοση του ΕΘΝΟΣΠΟΡ, Αθήνα 1996

Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010

Η Ελλάδα συμμετείχε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010 στο  Βανκούβερ της Βρετανική Κολομβίας (Καναδάς) με επτά αθλητές σε τρία αγωνίσματα. Σημαιοφόρος ήταν ο Θανάσης Τσακίρης.

Αλπική Χιονοδρομία

 Σοφία Ράλλη
 Στέφανος Τσιμικάλης
 Βασίλης Δημητριάδης

Δίαθλο

 Θανάσης Τσακίρης
 Παναγιώτα Τσακίρη

Χιονοδρομία Δρόμου Αντοχής

 Μαρία Ντάνου
 Λευτέρης Φάφαλης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 CTV Olympics - Μετάδοση
 Προφίλ του Δημητριάδη
 Προφίλ των αθλητών

Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2010
2010
Περούτσι

Οι Περούτσι, (Peruzzi) ήταν μία πολύ παλαιά ιστορική οικογένεια της Ιταλίας. Πολλά μέλη, γόνοι, της οικογένειας υπήρξαν ονομαστοί τραπεζίτες στην εποχή τους, ειδικά στη Φλωρεντία, πλούσιοι έμποροι, διπλωμάτες, πολιτικοί καθώς και καλλιτέχνες. Η καταγωγή της οικογένειας Περούτσι φέρεται από την Τοσκάνη και ήταν αντίπαλος της οικογένειας των Μεδίκων από την οποία και εξορίστηκε το 1434 καταφεύγοντας στη Γαλλία, στην οποία και παρέμεινε για τρεις περίπου αιώνες. 
Η λεγόμενη «Βίλα Περούτσι» είναι ο ονομαστός πύργος της οικογένειας που δεσπόζει σήμερα σε μία περιοχή της Φλωρεντίας.
 
Κυριότερα μέλη της οικογένειας Περούτσι ήταν οι:
 Βαλτάσαρ Περούτσι (1481-1536) αρχιτέκτονας και ζωγράφος.
Τζοβάνι Περούτσι γιος του προηγουμένου, αρχιτέκτονας. 
 Σίμων Περούτσι (1790-1847),  τραπεζίτης και πολιτικός.
 Ουμπαλντίνο Περούτσι (1822-1891), μεταλλειολόγος,  Βουλευτής και υπουργός εσωτερικών.

Σπουδαία πηγή περί της αρχής της εξέλιξης της οικογένειας Περούτσι είναι οι ιστορικές  σημειώσεις του σπουδαίου Ιταλού χρονογράφου, του 13ου αιώνα Τζιοβάνι Βιλάνι.

Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.66-67.

Ιταλικές οικογένειες
Φλωρεντία
Τοσκάνη
Κάθισμα του Αρθούρου

Ως  Κάθισμα του Αρθούρου είναι γνωστή η κορυφή του λόφου που βρίσκεται δίπλα στο Εδιμβούργο και εντός του Πάρκου Χόλυρουντ (Holyrood Park). Ο λόφος έχει ύψος 251 μέτρα, βρίσκεται ένα μίλι ανατολικά του κάστρου του Εδιμβούργου και η θέα της πόλης από την κορυφή είναι εξαιρετική. Καθώς η ανάβαση είναι εύκολη (αν και είναι προσβάσιμος από όλες τις πλευρές, ευκολότερη είναι η πρόσβαση από τα ανατολικά) πολλοί κάτοικοι του Εδιμβούργου ανεβαίνουν εκεί όταν θέλουν να κάνουν ένα περίπατο.

Γεωλογία 
Ο  λόφος, όπως και ο βράχος όπου είναι χτισμένο το κάστρο του Εδιμβούργου, σχηματίστηκε από ένα σβησμένο ηφαίστειο της  Λιθανθρακοφόρου περιόδου (περίπου 350 εκατομμύρια χρόνια πριν), το οποίο διαβρώθηκε από έναν παγετώνα που μετακινήθηκε από δυτικά προς ανατολικά στη διάρκεια της τεταρτογενούς περιόδου. Έτσι δημιουργήθηκε και ο γκρεμός από βασάλτη Σάλσμπουρι Κραγκς(Salisbury Crags) στα δυτικά. Ο λόφος μοιάζει πολύ από γεωλογική άποψη και από άποψη εγγύτητας σε αστική περιοχή με τον Κέιβχιλ (Cavehill) στο Μπέλφαστ.

Το Κάθισμα του Αρθούρου και το Σάλσμπουρι Κραγκς συνέβαλαν στη διατύπωση της σύγχρονης γεωλογίας. Παρατηρώντας τα δύο αυτά σημεία ο γεωλόγος Τζέιμς Χάττον (James Hutton) υποστήριξε ότι η απόθεση των ιζημάτων και ο σχηματισμός των πυριγενών πετρωμάτων πρέπει να έγιναν σε διαφορετικές περιόδους και με διαφορετικό τρόπο από ότι πίστευαν μέχρι τότε.

Προέλευση του ονόματος και ιστορία του λόφου 

Έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις για την προέλευση του ονόματος. Η μάλλον κρατούσα συνδέει την ονομασία με τους θρύλους σχετικά με το βασιλιά Αρθούρο.

Στο Ντάναπι Χιλ {Dunsapie Hill) και πάνω από το Σάμσονς Ριμπσ (Samson's Ribs) είναι ορατά  ερείπια αμυντικών έργων που πιθανόν να έχουν σχέση με τον λαό των Βοταντίνι (Votadini). Οι τελευταίοι αναφέρονται στο ποίημα Y Gododdin το οποίο πιστεύεται ότι γράφτηκε γύρω στο 600 μ.Χ..  Στο ποίημα αυτό παρουσιάζεται ένας πολεμιστής με χαρακτηριστικά παρόμοια με  αυτά που αποδίδονται στο βασιλιά Αρθούρο και (αν η αναφορά αυτή δεν αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη) ίσως είναι η πιο παλιά αναφορά στον Αρθούρο.

Το 1836, σε μια μικρή σπηλιά κάτω ακριβώς από την κορυφή, βρέθηκαν 17 μικρά ξύλινα φέρετρα, που καθένα είχε μέσα μια ξύλινη κούκλα. Υποστηρίχθηκε ότι είχαν να κάνουν με μαγεία αλλά και ότι ίσως κατασκευάστηκαν στη μνήμη των 17 θυμάτων των διαβόητων κατά συρροή δολοφόνων Γουίλιαμ Μπερκ (William Burke) (1792–1829) και Γουίλιαμ Χέιρ (William Hare). Μέχρι και σήμερα πάντως δεν έχει δοθεί μια ικανοποιητική εξήγηση αναφορικά με την προέλευση και τον σκοπό τους.

Τα 17 ξύλινα φέρετρα χρησιμοποιήθηκαν στην πλοκή του αστυνομικού μυθιστορήματος του Σκωτσέζου συγγραφέα Ίαν Ράνκιν «Οι καταρράκτες» (2001).

Βουνά της Σκωτίας
Εδιμβούργο
Λόφοι
Internet Download Manager

Το Internet Download Manager (ή απλά IDM) είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή με άδεια shareware το οποίο επιταχύνει την λήψη αρχείων από το internet, είναι διαθέσιμο μόνο για το λειτουργικό σύστημα των Microsoft Windows.

Χαρακτηριστικά 

Το IDM δίνει την δυνατότητα για αυτόματη λήψη ορισμένων τύπων αρχείων, διαιρεί το αρχείο σε περισσότερες ροές για να επιταχύνει την λήψη και κρατάει ιστορικό με τις λήψης για ευκολότερη αναζήτηση.
To IDM έχει τη δυνατότητα να κάνει λήψη αρχείων από  ιστοσελίδες που προσφέρουν υπηρεσίες φιλοξενίας βίντεο όπως το YouTube.
Το IDM διανέμεται σε δύο εκδόσεις:
 Δοκιμαστική έκδοση 30 ημερών (1 μήνας), αυτή η έκδοση λειτουργεί με πλήρεις δυνατότητες για 30 μέρες, μετά το πέρας των 30 ημερών ο χρήστης πρέπει να αγοράσει μια άδεια .
 Μετά το πέρας των 30 ημερών ο χρήστης πρέπει να αγοράσει άδεια για να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το IDM.

Σύνδεσμοι 
 Η επίσημη Ιστοσελίδα του IDM
 Τα νέα του του IDM

Λογισμικό Windows
Μαστίτιδα

Η μαστίτιδα είναι φλεγμονή του μαστού που μπορεί να συνοδεύεται ή όχι από μικροβιακή λοίμωξη. Εμφανίζεται με πυρετό ≥ 38.5 °C, ρίγη, γενικευμένα άλγη τύπου γρίπης και συστηματική νόσο. Ερυθρότητα, πόνος, και θερμότητα μπορεί να είναι παρόντα σε μία περιοχή του μαστού με συμφορητική διόγκωση ή «απόφραξη πόρου» αλλά η παρουσία λοίμωξης δεν είναι απαραίτητη. Φαίνεται ότι υπάρχει μία συνέχεια ανάμεσα στις καταστάσεις παθολογικής διόγκωσης, μη λοιμώδους μαστίτιδας, λοιμώδους μαστίτιδας και αποστήματος του μαστού. 

Η μαστίτιδα είναι συχνή στις θηλάζουσες μητέρες. Η συχνότητα της μαστίτιδας ποικίλλει από 3 έως 20%, ανάλογα με τον ορισμό και τη διάρκεια παρακολούθησης μετά τον τοκετό. Τα περισσότερα περιστατικά συμβαίνουν τις πρώτες έξι εβδομάδες μετά τον τοκετό, παρ'όλα αυτά η μαστίτιδα μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Τις περισσότερες φορές η αιτία της μαστίτιδας είναι διάφοροι λανθασμένοι χειρισμοί που μπορούν εύκολα να αποφευχθούν.

Βιβλιογραφία 
 ΑΒΜ protocols #4 Mastitis - The Academy of Breastfeeding Medicine- Mastitis protocol

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μαστίτιδα — Πληροφορίες για τη μαστίτιδα
 Μαστίτιδα — Πως να αντιμετωπίσετε τη μαστίτιδα

Φλεγμονές
Ιουλία Βλαστού

Η Ιουλία Βλαστού (Julie Vlasto πιο γνωστή σαν Diddie Vlasto - Ντιντί Βλαστό, πλήρες όνομα Πηνελόπη-Ιουλία Βλαστού και μετά το γάμο της Πηνελόπη-Ιουλία Σερπιέρη), (Μασσαλία 8 Απριλίου 1903 - Λωζάννη 2 Φεβρουαρίου 1985), ήταν Γαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης με ελληνική καταγωγή, πρωταθλήτρια Γαλλίας και Ολυμπιονίκης το 1924.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία από Έλληνες γονείς τον Μιχαήλ Βλαστό και τη Ρεγγίνα Λιδωρίκη, είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Παντελή. Ο πατέρας της ήταν από τη Χίο και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, σπούδασε στη Γαλλία, μόλις τελείωσε τις σπουδές του βρήκε δουλειά στον εμπορικό οίκο Ράλλη και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μασσαλία. Ο Μιχαήλ ήταν μάλιστα συλλέκτης αρχαίων έργων τέχνης που μετά τον θάνατο του τα δώρισε στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. Το 1927 ( 17 Φεβρουαρίου 1927) παντρεύτηκε τον Ιταλό Τζόνι Σερπιέρη, γιό του Φερνάνδου Σερπιέρη και της Λαυρίας Παχύ και εγγονού του Ιωάννη Βαπτιστή Σερπιέρη του επιχειρηματία που εκμεταλλεύτηκε πρώτος τα σημερινά μεταλλεία Λαυρίου. Εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και έκαναν τρία παιδιά: την Πατρίτσια-Λαυρία συζ. Παπαδημητρίου, τη Σαβίνα Ι. Σερπιέρη και τον Φερνάνδο Ι. Σερπιέρη (περισσότερο γνωστό με το όνομα Φρέντυ Σερπιέρης).

Καριέρα στο τένις
Ασχολήθηκε με το τένις από μικρή ηλικία, η μητέρα της Ρεγγίνα ήταν από τα πρώτα μέλη του Ο.Α.Α. και αθλήτρια της αντισφαίρισης, 20 χρονών το 1923 κατέκτησε το Τουρνουά της Νις, ήταν μέλος της Εθνικής Γαλλικής ομάδας. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι ήταν δεύτερη και αργυρή Ολυμπιονίκης στο απλό γυναικών, στον τελικό έχασε από την Αμερικανίδα Έλεν Γουίλς με 2-0 (6-2, 6-2). Αντισφαιριστές στη Γαλλία ήταν επίσης και τα ξαδέλφια της Ιωάννης Βλαστός και ή Ρεγγίνα Βλαστού.

Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα τουρνουά της εποχής Ρολάν Γκαρός, Γουίμπλεντον και Όπεν Μελβούρνης. Στο διπλό γυναικών του Ρολάν Γκαρός ήταν νικήτρια το 1923, 1925, και 1926 και στο απλό γυναικών το 1923. Στο ίδιο τουρνουά φιναλίστ στο μεικτό διπλό το 1925 . Στο Γουίμπλετον καλύτερη παρουσία της ήταν στα ημιτελικά το 1926, σταμάτησε το τένις το 1931 ενώ ήταν αθλήτρια του Ο.Α. Αθηνών.

Διακρίσεις 

 Ρολάν Γκαρός
Απλό γυναικών:
Νικήτρια: 1924
Διπλό γυναικών:
Νικήτρια: 1923, 1925, 1926
Μεικτό διπλο:
Φιναλίστ: 1925

 Ολυμπιακοί Αγώνες
Απλό γυναικών
Αργυρό: 1924

 Κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου
απλό γυναικών
Νικήτρια: 1930
Διπλό μεικτό
Νικήτρια: 1929, 1930
Διπλό γυναικών
Νικήτρια: 1930, 1931

Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Λεγεώνας της τιμής, τα αθλητικά της ρούχα έχουν δωριστεί και εκτίθενται στο μουσείο του Ρολάν Γκαρός.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ελευθέριος Σκιαδάς, Γυναικείος αθλητισμός στη σύγχρονη Ελλάδα, Π.Α.Σ.Γ. Η Καλλιπάτειρα, Εκδόσεις Λαβύρινθος, Αθήνα 1998, ISBN 960-85466-9-9

Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Οικογένεια Σερπιέρη
Αθλητές του ΟΑΑ
Νικητές Γαλλικού Όπεν
Λένα Βαλαωρίτου - Σκαραμαγκά

Η Λένα Βαλαωρίτου-Σκαραμαγκά , (Αθήνα 1 Μαρτίου 1897 – Ιωάννινα 1967) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της Αντισφαίρισης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Περικλή Βαλαωρίτη και της Ερριέτας Σκαραμαγκά. Παντρεύτηκε τον Ιβάν Σκαραμαγκά της γνωστής οικογένειας αλλά μετά από λίγα χρόνια χώρισαν. Ξεκίνησε το τένις σε πολύ μικρή ηλικία ενώ μέλη της οικογένειάς της ήταν ήδη μέλη και αθλητές στον Ο.Α. Αθηνών, μέλος του οποίου έγινε και η ίδια. 

Υπήρξε νικήτρια στα πανελλήνια πρωταθλήματα γυναικών του 1924 , 1928 και 1929, στο διπλό μεικτό το 1924 ,  νικήτρια και στο Κύπελλο αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1926, 1927, και 1928, είχε συμμετάσχει και στο Βαλκανικό κύπελλο αντισφαίρισης. Επίσημα είναι η πρώτη Ελληνίδα που αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι το 1924, εφόσον η Μεσολυμπιάδα του 1906 δεν αναγνωρίζεται επίσημα από τη ΔΟΕ. Σε αυτούς τους αγώνες δεν κατάφερε να διακριθεί και αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο στο απλό γυναικών. Στο κύπελλο Ανατολικής Μεσογείου ήταν νικήτρια στο διπλό γυναικών το 1927 και 1929. 

Διετέλεσε γενικός γραμματέας της τεχνικής επιτροπής αντισφαίρισης του ΣΕΓΑΣ από το 1920 έως το 1938 και πρόεδρος το 1929 - 1931. Απεβίωσε στα Γιάννενα όπου βρισκόταν για την οργάνωση αθλητικής εκδήλωσης.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 

Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Λενα
Αθλητές του ΟΑΑ
Εσωτερικό γινόμενο

Εσωτερικό γινόμενο ονομάζεται μία ανοιχτή πράξη στοιχείων διανυσματικού χώρου. Το αποτέλεσμα είναι αριθμός. Όταν σε ένα διανυσματικό χώρο ορίζεται το εσωτερικό γινόμενο, τότε μπορεί να οριστεί και το μέτρο του διανύσματος  το οποίο είναι:  όπου το  είναι το εσωτερικό γινόμενο του  με τον εαυτό του.

Ορισμός 
Έστω τα μη μηδενικά διανύσματα  του επιπέδου. Ονομάζουμε εσωτερικό γινόμενο των  τον πραγματικό αριθμό  : 

,

όπου  η γωνία μεταξύ  και αν  και .

Αν   ή , τότε .

Παρατηρήσεις: 
  αν και μόνο αν 
  αν και μόνο αν 
  αν και μόνο αν

Δείτε επίσης 
  - Εσωτερικό γινόμενο, μάθημα μαθηματικών στο MIT (καθηγητής Denis Auroux).

Παραπομπές
Γιώργος Παπασιδέρης (αθλητής)

Ο Γιώργος Παπασιδέρης (Κορωπί, 1875 - 1920) ήταν Έλληνας αθλητής του στίβου και της άρσης βαρών, ολυμπιονίκης το 1896. 

Είχε σπουδάσει νομική και άσκησε τη δικηγορία, 'ηταν ευεργέτης της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Κεκρωπίας στην Αττική προσφέροντας την περιουσία του για κοινωφελή έργα. 
Στους Α'  Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν τρίτος στη σφαιροβολία, είχε συμμετάσχει στη δισκοβολία  και στην άρση βαρών όπου ήταν 4ος στην ανύψωση με τα δύο χέρια . Στους πανελλήνιους προκριματικούς αγώνες για την Ολυμπιάδα είχε πάρει μέρος στην άρση βαρών με τα δύο χέρια και είχε έρθει δεύτερος πίσω από τον Βερσή, ήταν αθλητής του Εθνικού Αθηνών.

Παραπομπές 

Έλληνες Ολυμπιονίκες
Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας
Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Αρσιβαρίστες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Αλέξανδρος Νικολόπουλος

Ο Αλέξανδρος Νικολόπουλος (Μεσσήνη 1875 - ? ) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής, ολυμπιονίκης το 1896.

Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα μάλιστα την περίοδο των αγώνων το 1896 ήταν ακόμα φοιτητής , ήταν αθλητής του Ομίλου Φιλάθλων. Τελειώνοντας τις σπουδές του άσκησε την ιατρική και ήταν και καθηγητής του Διδασκαλείου γυμναστικής. Είχε συμμετάσχει και στα Τήνια το 1895 όπου είχε διακριθεί. 

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα ήταν τρίτος στην άρση βαρών με ένα χέρι σηκώνοντας 57,2 κιλά.

Πηγές 
Σύντομο βιογραφικό του από τον ΣΕΓΑΣ 
Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης βαρών 

Έλληνες Ολυμπιονίκες
Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Αρσιβαρίστες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Γκάβιν Μπάντλεϊ

Ο Γκάβιν Μπάντλεϊ (Gavin Baddeley) είναι Βρετανός δημοσιογράφος που γεννήθηκε στο Κέμπριτζ, στις 28 Δεκεμβρίου του 1966. Είναι αιδεσιμότατος της εκκλησίας του Σατανά, αλλά και έμπειρος δημοσιογράφος που έχει εργαστεί σε εφημερίδες και κανάλια, μεταξύ των οποίων: The Observer, Metal Hammer, The Independent, The London Evening Standard, BBC, Channel 4. Πρόκειται αναμφίβολα για έναν άνθρωπο που έχει προκαλέσει ποικιλοτρόπως τα Μέσα αλλά και το συντηρητικό κοινό, ενώ παραμένει εδώ και χρόνια μια αμφιλεγόμενη αλλά σημαντική προσωπικότητα της παγκόσμιας Goth κοινότητας.

Βιβλιογραφία

 Raising Hell!: The Book of Satan and Rock 'n' Roll (Nemesis, 1993) 
 Lucifer Rising: A Book of Sin, Devil Worship and Rock n' Roll (Nemesis, 1994)
 Dissecting Marilyn Manson (Plexus, 2000) 
 Goth Chic: A Connoisseur's Guide To Dark Cuture (Plexus, 2002), "Η Βίβλος της γοτθικής κουλτούρας", εκδ. Οξύ, μετ. Ονούφριος Ντοβλέτης
 The Gospel of Filth: A Black Metal Bible (FAB Press, 2006)
 God's Assassins - The Medieval Roots of Terrorism [with Paul Woods] (Ian Allan, 2009)
 Saucy Jack - The Elusive Ripper [with Paul Woods] (Ian Allan, 2009)

Βρετανοί δημοσιογράφοι
Ηρακλής Μητσόπουλος

Ο Ηρακλής Μητσόπουλος (1816 - 1892), ήταν Έλληνας φυσικός, αρχαιολόγος, ορυκτολόγος και γεωλόγος. Θεωρείται ο πατέρας των φυσικών επιστημών στην Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1816 και η καταγωγή του ήταν από την Ηπειρωτική οικογένεια Ρίζου. Ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση στην Αίγινα με υποτροφία του Ιωάννη Καποδίστρια και έπειτα στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία και φυσικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου με υποτροφία του ελληνικού κράτους. Το 1845 διορίστηκε καθηγητής φυσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ αργότερα δίδαξε για 47 χρόνια ζωολογία, ορυκτολογία και γεωλογία, αποτελώντας τον πρώτο που δίδαξε στην Ελλάδα φυσικές επιστήμες. Υπήρξε μέλος του επιστημονικού συλλόγου της αρχαιολογικής εταιρείας κατά την περίοδο 1851-1855. Δίδαξε επίσης ψυχολογία στο Αρσάκειο και στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή. Διετέλεσε τέσσερις φορές κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1850-1851, 1862-1863, 1871-1872 και 1879-1880), καθώς και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1864-1865. 

Ήταν ιδρυτής και ισόβιος πρόεδρος του Ζωολογικού Μουσείου, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Φυσιογραφικής Εταιρείας. Πραγματοποίησε ανασκαφές στο Πικέρμι το 1853, ενώ παρακολούθησε και την ηφαιστειακή δραστηριότητα του ηφαιστείου της Θήρας. Αρκετά παλαιοντολογικά είδη έλαβαν το όνομα του. 

Απεβίωσε το 1892 στην Αθήνα.

Συγγράμματα 
 Περί των σεισμών Αιγίου και Κεφαλληνίας. 
 Περί του ποιού των ουρανίων σωμάτων και ιδίως του ηλίου
 Εμπειρική ψυχολογία
 Περί αρχιζώων
 Ζωολογία

Παραπομπές

Πηγές 
 

Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες φυσικοί
Έλληνες αρχαιολόγοι
Έλληνες γεωλόγοι
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ήβη Καμάργο

Η Ήβη Μαρία Καμάργο (Hebe Camargo, 8 Μαρτίου 1929 – 29 Σεπτεμβρίου 2012) είναι Βραζιλιάνα τραγουδίστρια, τηλεοπτική παρουσιάστρια και ηθοποιός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ταϊβάτε του Σάο Πάολο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στο τραγούδι τη δεκαετία του 1940 και μαζί με την αδελφή της διαμόρφωσαν το δίδυμο Rosalinda e Florisbela (Ροζαλίντα και Φλορισμπέλα).

Περίπου το 1950 ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως τηλεοπτική παρουσιάστρια. Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Από το 1986, δημιούργησε τη δική της εκπομπή με το όνομα Hebe (Ήβη).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ήβη Καμάργο στην SBT

Βραζιλιάνοι τραγουδιστές
Βραζιλιάνοι ηθοποιοί
Άλφρεντ Χάγιος

Ο Άλφρεντ "Χάγιος" Γκούτμαν (Alfréd Hajós, Βουδαπέστη, 1 Φεβρουαρίου 1878 - 12 Νοεμβρίου 1955) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτονας και αθλητής, που αναδείχτηκε τρεις φορές ολυμπιονίκης.

Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Γκούτμαν. Το Χάγιος στα ουγγρικά σημαίνει ναύτης και το απέκτησε λόγω των ικανοτήτων του στο κολύμπι. Από δεκατριών ετών ο πατέρας του τον πετούσε στον Δούναβη και έτσι είχε συνηθίσει να κολυμπάει σε παγωμένα νερά. Αυτό τον βοήθησε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896, όπου συμμετείχε στην κολύμβηση. Οι αγώνες έγιναν στη Θάλασσα σε χαμηλές θερμοκρασίες. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στα 100 μ. ελευθέρας με επίδοση 1.22.2, και στα 1.200 μ. ελευθέρας με επίδοση 18.22.2. Είχε δηλώσει συμμετοχή και στα 500 μ. ελευθέρας, αλλά δεν πήρε τελικά μέρος. Την περίοδο των αγώνων ήταν φοιτητής αρχιτεκτονικής. Ο Χάγιος έλαβε μέρος και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι στον καλλιτεχνικό διαγωνισμό αρχιτεκτονικού σχεδίου και τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο. 

Εκτός από κολυμβητής ήταν και ποδοσφαιριστής: μάλιστα αναδείχτηκε πρωταθλητής Ουγγαρίας με την Budapesti Torna Club (BTC) το 1901 και το 1902, ενώ αγωνίστηκε και στην Εθνική Ουγγαρίας από το 1901 έως το 1903. Ήταν πρωταθλητής Ουγγαρίας στη δισκοβολία, στα 400 μ. εμπόδια και στα 100 μ. το 1898. Ο αδελφός του, Χένρικ Χάγιος ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στα 4x250 μ. στη Μεσοολυμπιάδα του 1906. 

Το 1924 πήρε το πτυχίο του στην αρχιτεκτονική και ειδικεύτηκε στις κατασκευές σταδίων, η πιο γνωστή από τις οποίες είναι το κολυμβητήριο στην Βουδαπέστη, που φέρει το όνομά του, χτίστηκε το 1930 και αποτελεί μέχρι σήμερα το εθνικό κολυμβητήριο της Ουγγαρίας. Το 1953 τιμήθηκε από την ΔΟΕ με δίπλωμα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 The Hajós Alfréd Társaság, Εταιρεία Χάγιος
 Ο αθλητής στο International Jewish Sports Hall of Fame, (αρχειοθετημένο αντίγραφο νεκρού συνδέσμου)

Χ
Χ
Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Χ
Χ
Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Κάτοχοι μεταλλίων του Ουγγρικού Πρωταθλήματος Στίβου
Αναλυτική γεωμετρία

Αναλυτική γεωμετρία είναι το είδος της γεωμετρίας που θεωρεί τον γεωμετρικό χώρο διανυσματικό χώρο. Κάθε διάνυσμα αντιστοιχεί σε ένα σημείο του χώρου, ενώ τα γεωμετρικά σχήματα και οι γεωμετρικές σχέσεις μεταξύ των σημείων και διάφορων σχημάτων περιγράφονται με διανυσματικές σχέσεις οι οποίες μπορούν να υποστούν επεξεργασία όπως και οι αλγεβρικές. Έτσι μέσω της αναλυτικής γεωμετρίας έγινε μια αλγεβροποίηση της γεωμετρίας, σε σημείο ώστε να υποστηρίζεται ότι πλέον η γεωμετρία δε χρειάζεται καθόλου αξιωματική θεμελίωση, αλλά αρκεί να στηριχθεί μέσω κατάλληλων ορισμών στην άλγεβρα.

Αντιστοιχίες 

 Σημείο: κάθε σημείο Μ αντιστοιχίζεται σε ένα διάνυσμα μ, το διάνυσμα θέσης του (μ=ΟΜ, όπου Ο η αρχή των αξόνων)
 Ευθεία: μπορεί να περιγραφεί από μια εξίσωση της μορφής det|(μ-π),δ|=0, όπου π ένα σημείο που ανήκει στην ευθεία και δ ένα διάνυσμα ίδιας διεύθυνσης με την ευθεία
 Επίπεδο: μπορεί να περιγραφεί από μια εξίσωση της μορφής (μ-π)δ=0, όπου π ένα σημείο που ανήκει στην ευθεία και δ ένα διάνυσμα κάθετο στο επίπεδο.

Γραμμική άλγεβρα
Λαχανοσαλάτα με σάλτσα

Η λαχανοσαλάτα με σάλτσα (coleslaw, προφέρεται «κόλσλο», ή μερικές φορές απλώς slaw («σλο») σε ορισμένες αμερικανικές διαλέκτους) είναι σαλάτα που αποτελείται κυρίως από κομμένο ωμό λάχανο και επίσης ψιλοκομμένα καρότα.

Τύποι 
Υπάρχουν διαφορετικές συνταγές για την παρασκευή της σαλάτας, με την προσθήκη άλλων υλικών, όπως πιπεριά, κρεμμύδι, τριμμένο τυρί, ανανάς ή μήλο. Για το γαρνίρισμα προστίθεται λάδι , σάλτσα και ξίδι. Σε τυποποιημένη συσκευασία περιέχει και μαγιονέζα. Σε κάποιες συνταγές προστίθεται και μουστάρδα. Ένας τύπος τέτοιας σαλάτας στη Βόρεια Καρολίνα ονομάζεται barbecue slaw ή  red slaw και περιλαμβάνει κέτσαπ και ξίδι αντί μαγιονέζας.

Μια ακόμα παραλλαγή είναι το broccoli slaw, για την παρασκευή του οποίου χρησιμοποιείται ψιλοκομμένο μπρόκολο (ωμό) αντί για λάχανο. Το λάχανο μπορεί να είναι ψιλοκομμένο, κομμένο σε φέτες ή σε μικρά τετράγωνα.

Η εν λόγω σαλάτα συνοδεύει φαγητά με ψητό κρέας, όπως μπάρμπεκιου και τηγανιτές πατάτες, καθώς επίσης και τηγανιτό κοτόπουλο. Είναι επίσης ένα κοινό συστατικό στα σάντουιτς, στα χάμπουργκερ και στα χοτ ντογκς, μαζί με καυτερή πιπεριά (τσίλι) και καυτερή μουστάρδα.

Ιστορία και ετυμολογία

Ο όρος «coleslaw» προήλθε τον 20ό αιώνα ως μερική μετάφραση του ολλανδικού koolsla, βραχυγραφία για το koolsalade, που σημαίνει «λαχανοσαλάτα».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φτιάχνοντας λαχανοσαλάτα με σάλτσα
 Συνταγή για σαλάτα coleslaw

Σαλάτες
Γερμανική κουζίνα
Αμερικανική κουζίνα
Πολωνική κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το λάχανο
Σίδνεϋ Μέρλιν

Ο  Σίδνεϋ Μέρλιν (Sidney Louis Walter Merlin) (1856 - Αθήνα 1952), ήταν Έλληνας βρετανικής καταγωγής βοτανολόγος, κτηματίας, αθλητής της σκοποβολής και χρυσός ολυμπιονίκης στην Μεσολυμπιάδα του 1906.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Κάρολου Μέρλιν, τραπεζίτη και προξένου της Βρετανίας στον Πειραιά, και της Ειρήνης Στουρνάρη. Υπήρξε ιδιοκτήτης τεράστιων εκτάσεων στην Κέρκυρα και την Φθιώτιδα.  Ο Μέρλιν εισήγαγε στην Ελλάδα, το 1925, την καλλιέργεια της ποικιλίας πορτοκαλιών "Washington Navel", φυτεύοντας αρκετά δενδρίλια της ποικιλίας στο οικογενειακό τους κτήμα στην Κέρκυρα. Τα πορτοκάλια αυτά, εκτός από την κοινή ονομασία "ναβαλίνια", έγιναν γνωστά στην Ελλάδα ως "πορτοκάλια Μέρλιν". Ο ίδιος εισήγαγε στο νησί της Κέρκυρας και την καλλιέργεια των κουμ κουάτ.

Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με την Ζαΐρα Θεοτόκη, κόρη του πρωθυπουργού Γεώργιου Θεοτόκη και μετέπειτα σύζυγο του πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη και σε δεύτερο με την Αικατερίνη Ιγγλέση.

Αθλητική σταδιοδρομία 

Ο Μέρλιν συμμετείχε με την εθνική ομάδα της Βρετανίας σε 3 ολυμπιακούς αγώνες στην σκοποβολή. Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα πήρε μέρος σε 5 αγωνίσματα χωρίς να καταφέρει να διακριθεί. Στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες του 1904 πάλι δεν κατάφερε να διακριθεί , συμμετείχε και στην Μεσολυμπιάδα του 1906 όπου πήρε δύο μετάλλια. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης σκοποβολή τραπ και χάλκινος στη σκοποβολή κατά διπλών στόχων.

Συμμετείχε στα πανελλήνια πρωταθλήματα της εποχής με πολλές επιτυχίες, το 1904 κατέκτησε 3 χρυσά κι ένα αργυρό μετάλλιο, ήταν 1ος πανελληνιονίκης στα αγωνίσματα με πιστόλι ακριβείας, με πιστόλι μονομαχίας και στη σκοποβολή κατά διπλών στόχων, 2ος ήταν στη βολή με περίστροφο από 20 μέτρα. Επίσης ήταν αθλητής της σπάθης.

Παραπομπές 
 Ο Μέρλιν στο Sportsreference.com'''' 
 Κτήμα Μέρλιν 

Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Βρετανοί αθλητές της σκοποβολής
Έλληνες βοτανολόγοι
Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κωνσταντίνος Σκαρλάτος

Ο Κωνσταντίνος Σκαρλάτος (27 Μαρτίου 1877 - 1969), ήταν Έλληνας σκοπευτής Ολυμπιονίκης το 1906.

Βιογραφία

Ο Σκαρλάτος ήταν στρατιωτικός και συγκεκριμένα υπολοχαγός του πυροβολικού κι έφτασε μέχρι το βαθμό του στρατηγού, ήταν αθλητής της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρείας κι πήρε μέρος σε δύο ολυμπιάδες στην σκοποβολή. Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στη βολή με πιστόλι από απόσταση 30 μέτρων με παράγγελμα. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στην Στοκχόλμη ήταν 5ος στη βολή με περίστροφο από 50 μέτρα.

Παραπομπές

Πηγές
Σύντομο βιογραφικό από τον ΣΕΓΑΣ 
sports-reference.com 

Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Βραβεία Γκόγια

Τα Βραβεία Γκόγια, (los Premios Goya στα ισπανικά), αποτελούν τα κυριότερα εθνικά βραβεία στην Ισπανία και θεωρούνται ισότιμα με τα Βραβεία Όσκαρ των ΗΠΑ.

Θεσμοθετήθηκαν το 1987,έναν χρόνο μετά την ίδρυση της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών της Ισπανίας (Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España), με την πρώτη τελετή απονομής να λαμβάνει χώρα στις 16 Μαρτίου 1987 στο Θέατρο Λόπε δε Βέγα, στη Μαδρίτη. Η απονομή γίνεται κάθε χρόνο γύρω στο τέλος Ιανουαρίου και τα βραβεία απονέμονται σε ταινίες που γυρίστηκαν την προηγούμενη χρονιά. Εκτός από τις βραβεύσεις σε ισπανικές ταινίες, δίδεται Βραβείο Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας και Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας.

Το βραβείο είναι ένα αγαλματίδιο από χαλκό του Φρανθίσκο ντε Γκόγια, δημιουργία του γλύπτη Χοσέ Λουίς Φερνάντεθ.

Νικητές στις πέντε κυριότερες κατηγορίες ανά χρονιά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Επίσημος ιστότοπος των Premios Goya
 IMdB 
  Cien de Cine Premios Goya
  Ιστότοπος της Ακαδημίας που απονέμει τα βραβεία
  Τα βραβεία στο Hoycinema.com

Βραβεία Γκόγια
Κέρλινγκ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010

Το κέρλινγκ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ διεξήχθη στο ολυμπιακό και παραολυμπιακό κέντρο της πόλης από τις 16 ως τις 27 Φεβρουαρίου. Εφαρμόζεται το ίδιο σύστημα με τους προηγούμενους αγώνες, με 10 ομάδες να παίζουν σε τουρνουά round robin, που σημαίνει ότι οι 4 πρώτες χώρες προκρίνονται στα ημιτελικά. Ο τελικός στις γυναίκες διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου και των ανδρών στις 27 Φεβρουαρίου.

Κριτήρια πρόκρισης 
Οι επιδόσεις των ομάδων στα παγκόσμια πρωταθλήματα των ετών 2007, 2008 και 2009 διαδραμάτισαν πρωταρχικό ρόλο για το ποιες χώρες θα προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010. Με τον ίδιο τρόπο κατανεμήθηκαν και οι βαθμοί. Οι πρώτες 9 χώρες (με εξαίρεση τον Καναδά) έλαβαν την πρόκριση.

Πίνακας μεταλλίων

Χώρες που προκρίθηκαν

Άνδρες

Γυναίκες

Αποτελέσματα

Άνδρες

Πλέι οφ 
24 Φεβρουαρίου

Ημιτελικοί 
25 Φεβρουαρίου 2:00 μ.μ.
Καναδάς - Σουηδία 6-3
Νορβηγία - Ελβετία 7-5

Μικρός τελικός 
27 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ.
Ελβετία - Σουηδία 5-4

Τελικός 
27 Φεβρουαρίου 3:00 μ.μ.
Καναδάς - Νορβηγία 6-3

Τελική κατάταξη
Καναδάς
Νορβηγία
Ελβετία
Σουηδία
Ηνωμένο Βασίλειο
Γερμανία
Γαλλία
Κίνα
Δανία
ΗΠΑ

Γυναίκες

Πλέι οφ 
24 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ., 2:00 μ.μ., 7:00 μ.μ.

Ημιτελικοί 
25 Φεβρουαρίου 9:00 π μ.
Καναδάς- Ελβετία 6-5
Σουηδία- Κίνα 9-4

Μικρός τελικός 
26 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ.
Κίνα - Ελβετία 12-6

Τελικός 
26 Φεβρουαρίου 3:00 μ.μ.
Σουηδία - Καναδάς 7-6

Τελική κατάταξη 
Καναδάς
Σουηδία
Κίνα
Ελβετία
Δανία
Γερμανία
Ηνωμένο Βασίλειο
Ιαπωνία
Ρωσία
ΗΠΑ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βανκούβερ 2010
 Παγκόσμια Ένωση Κέρλινγκ
 Προκρίσεις και βαθμολογίες
 Σύστημα πρόκρισης
 Πρόγραμμα

Παραπομπές 

Αθλήματα Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2010
2010
Νικόλαος Ακεστορίδης

Ο Νικόλαος Ακεστορίδης ήταν Έλληνας γυμναστής, Ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1906.

Είχε γεννηθεί στην Αίγυπτο και ήταν αθλητής του Ίφιτου Καΐρου. Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα συμμετείχε στο γυμναστικό πένταθλο και στους αγώνες είχαν γίνει στο Παναθηναϊκό στάδιο. Ο Ακεστορίδης ήταν δεύτερος κι αργυρός Ολυμπιονίκης, στο γυμναστικό πένταθλο περιλαμβάνονταν τα αγωνίσματα δίζυγο, μονόζυγο, ιππικό εφαλτήριο άνευ λαβών, κρίκοι και άλμα σύνθετο εις μήκος και ύψος άνευ βατήρος.

Παραπομπές 
sports-reference.com 

Α
Α
Άντα ντε Βαρέν

Η Άντα ντε Βαρέν (1120 – 1178) ήταν η Νορμανδή σύζυγος του Ερρίκου της Σκωτίας κόμη της Νορθουμβρίας και κόμη του Χάντιγκτον, κόρη του Γουλιέλμου του Βαρέν, 2ου κόμη του Σάρρει και της Ελισσάβετ του Βερμαντουά, δισέγγονης του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α’. Ήταν μητέρα δύο βασιλέων της Σκωτίας του Μάλκολμ του ασθενούς και του Γουλιέλμου του λέοντος. Παντρεύτηκε τον πατέρα τους Ερρίκο σε ηλικία 19 ετών. Της παραχωρήθηκαν με τον γάμο τα προνόμια του Χάντινγκτον του πρώτου αυτόνομου δήμου στην Σκωτία που είχε δημιουργηθεί από τον πεθερό της βασιλιά της βασιλιά της Σκωτίας Δαυίδ Α’. Μετά τον θάνατο του συζύγου της (1152), του πεθερού της (1153) και την στέψη του μεγαλύτερου γιου της Μάλκολμ ως βασιλιά αποσύρθηκε στα κτήματα της στο Χάντινγκτον. Στις 9 Δεκεμβρίου/1165 πέθανε ο γιος της Μάλκολμ σε ηλικία 25 ετών την ίδια ώρα που είχε σκοπό να τον παντρέψει με την Κωνσταντία κόρη του Κόναν Γ' της Βρεττάνης. Μια από τις κόρες της η Μαργαρίτα του Χάντιγκτον είχε ήδη παντρευτεί τον Κόναν Δ' της Βρεττάνης (1160). Ο δεύτερος γιος της Γουλιέλμος ορκίζεται βασιλιάς και θα είναι ο πιο μακροχρόνιος βασιλιάς της Σκωτίας μέχρι την ένωση του στέμματος της Σκωτίας με το Αγγλικό (1603).
Από τότε η Άδα μέχρι τον θάνατο της αφιερώθηκε αποκλειστικά στον θρησκευτικό τομέα με κτίσιμο εκκλησιαστικών ναών, μονών και με αγαθοεργίες. Αφιέρωσε αποκλειστικά όλο τον χρόνο της με την διαχείριση των εσόδων της εκκλησίας του Χάντινγκτον, που τα παραχώρησε μετά τον θάνατο της στον γιο της βασιλιά Γουλιέλμο.

Οίκος του Ντάνκελντ
Ματθαίος Δεσποτόπουλος

Ο Ματθαίος Δεσποτόπουλος ήταν Έλληνας γυμναστής, πανελληνιονίκης και Ολυμπιονίκης το 1906. Ήταν αδελφός του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, πατέρα του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Ι. Δεσποτόπουλου.

Είχε γεννηθεί στην Σμύρνη κι ήταν αθλητής του συλλόγου Απόλλων Σμύρνης. Είχε συμμετοχές και νίκες στους τοπικούς αγώνες, τα "Απολλώνια". Είχε πάρει μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου το 1904, όπου ήταν πρώτος στους κρίκους, με δεύτερο τον συναθλητή του στον Απόλλωνα Θεολόγο Αναστάσογλου. Συμμετείχε και στο μονόζυγο, όπου ήλθε δεύτερος, με πρώτο τον Αναστάσογλου. Στους κρίκους, σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, "οι Σμυρνιοί αθληταί ... καταπλήσσουν και ενθουσιάζουν το πλήθος διά των εξόχου εκτελέσεως γυμνασμάτων τους".

Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα συμμετείχε στο γυμναστικό πένταθλο όπου ήταν δεύτερος και αργυρός Ολυμπιονίκης. Το αγώνισμα έγινε στο Παναθηναϊκό στάδιο και περιελάμβανε τα αγωνίσματα δίζυγο, μονόζυγο, ιππικό εφαλτήριο άνευ λαβών, κρίκοι και άλμα σύνθετο εις μήκος και ύψος άνευ βατήρος.

Διακρίσεις 
Πανελλήνιο πρωτάθλημα
Κρίκοι
1ος:1904
Μονόζυγο
2ος: 1904

Ολυμπιακοί αγώνες
Γυμναστικό πένταθλο
2ος: 1906

Παραπομπές 

Δ
Δ
Αθλητές στίβου Απόλλωνα Σμύρνης
Επαρχία Αϊδινίου

Η επαρχία Αϊδινίου είναι επαρχία της νοτιοδυτικής Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου. Βρίσκεται στην νοτιοδυτική ακτή της Τουρκίας ανάμεσα στις επαρχίες Σμύρνης και Μούγλων. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 8.007 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 998.621 σύμφωνα με εκτίμηση το 2009. Πρωτεύουσα της είναι το Αϊδίνι μία πόλη περίπου 150.000 κατοίκων.

Η επαρχία αντιστοιχεί στο νότιο τμήμα της αρχαίας Ιωνίας. Στην περιοχή βρίσκονται τα ερείπια των αρχαίων πόλεων Μίλητος με το σημαντικό της ιερό Δίδυμα, Έφεσος, Μαγνησία του Μαιάνδρου οι Τράλλεις στην θέση της σημερινής πρωτεύουσας κλπ. Η επαρχία δυτικά βρέχεται από το Αιγαίο, βόρεια περικλείεται από τον Μαίανδρο ποταμό και τα όρη του Αϊδινίου (αρχαία Μεσωγίδα) ενώ νότια από τα όρη Μεντέζ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Σμύρνης

Η επαρχία Σμύρνης είναι επαρχία της δυτικής Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου. Βρίσκεται στην δυτική ακτή της Τουρκίας ανάμεσα στις επαρχίες Αϊδινίου, Μανίσας και Μπαλικεσίρ. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 11.973 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 4.130.140 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Σμύρνη στην οποία ζουν και οι περισσότεροι κάτοικοι της επαρχίας αφού ο πληθυσμός της φτάνει τα 3.210.465 κατοίκους.

Η επαρχία αντιστοιχεί στο βόρειο τμήμα της αρχαίας Ιωνίας και στο νότιο της Αιολίδας. Στην περιοχή βρίσκονται τα ερείπια των αρχαίων πόλεων Φώκαια, Κύμη, Κολοφώνα, Ερυθρές κλπ. Η επαρχία δυτικά καταλήγει στην μεγάλη χερσόνησο της Ερυθραίας και νότια καταλήγει στον Μαίανδρο. Η επαρχία της Σμύρνης είχε αποδοθεί στην Ελλάδα με τη συνθήκη των Σεβρών, καθεστώς που διατηρήθηκε μόνο για δύο χρόνια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
Αντίπαπας Πασχάλης Γ΄

Ο Αντίπαπας Πασχάλης Γ΄ ή Πασχάλης Γ΄ (Antipapa Pasquale III, 1110 - 20 Σεπτεμβρίου 1168) ήταν αντίπαπας  από το 1164 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1168. 

Το αληθινό του όνομα ήταν Γκουίντο της Κρέμα. Ο Πασχάλης Γ΄ ήταν ο δεύτερος από τους αντίπαπες που αμφισβήτησε την βασιλεία του Πάπα Αλέξανδρου Γ΄. Το 1164, ένας μικρός αριθμός καρδιναλίων οι οποίοι είχαν εκλέξει τον Βίκτωρα Δ΄ συναντήθηκαν πάλι για να ψηφίσουν τον Πασχάλη Γ΄ ως διάδοχο του. Εγκαταστάθηκε στο Βιτέρμπο και εμπόδισε τον νόμιμο ποντίφηκα να φθάσει στη Ρώμη.

Για να κερδίσει περισσότερη υποστήριξη από τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκο, ο Πασχάλης αγιοποίησε τον Καρλομάγνο το 1165. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν αναγνώρισε ποτέ αυτήν την αγιοποίηση. Το 1179, η Τρίτη Σύνοδος του Λατερανού ακύρωσε όλες τις πράξεις του. 

Αντίπαπες
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Επαρχία Μπαλίκεσιρ

Η επαρχία Μπαλίκεσιρ ή Παλαιοκάστρου είναι επαρχία της δυτικής Τουρκίας η οποία έχει ακτές και στην Προποντίδα και στο Αιγαίο. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Μικράς Ασίας ανάμεσα στις επαρχίες Τσανάκαλε, Προύσας, Σμύρνης, Κιουτάχειας και Μανίσας. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 12.496 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 1.130.276 σύμφωνα με εκτίμηση του 2008. Πρωτεύουσα της είναι το Μπαλικεσίρ (Παλαιόκαστρο), μία πόλη 259.157 κατοίκων. Οι μεγαλύτερες πόλεις της επαρχίας φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Στην επαρχία Μπαλικεσίρ περιλαμβάνονται και τα νησιά του Μαρμαρά της δυτικής Προποντίδας. Η επαρχία αντιστοιχεί στην περιοχή της αρχαίας Μυσίας ενώ το τμήμα της στα παράλια του Αιγαίου αντιστοιχεί στο βόρειο τμήμα της αρχαίας Αιολίδας. Σημαντική αρχαία πόλη στα βόρεια της επαρχίας ήταν η Κύζικος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Μούγλων

Η επαρχία Μούγλων είναι επαρχία της νοτιοδυτικής Τουρκίας στην περιοχή του Αιγαίου. Βρίσκεται στην νοτιοδυτική ακτή της Μικράς Ασίας ανάμεσα στις επαρχίες Αϊδινίου και Αττάλειας, απέναντι από τα Δωδεκάνησα. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 13.338 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 793.785 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι τα Μούγλα, χτισμένα κοντά στην άκρη του Κεραμεικού κόλπου, με πληθυσμό 43.845 κατοίκων.

Η επαρχία αντιστοιχεί στην αρχαία νότια Καρία αλλά και στην Δωρίδα της Μικράς Ασίας. Στην περιοχή βρίσκονται τα ερείπια των αρχαίων ηπειρωτικών πόλεων των Δωριέων, της Αλικαρνασσού και της Κνίδου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
Σοφία Μαρίνου

Η Σοφία Μαρίνου (1884 - ? ) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης , Ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1906. Ήταν αθλήτρια του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Ξαδέλφια της ήταν οι επίσης ολυμπιονίκες αντισφαιριστές Εσμέ και Γεώργιος Σημηριώτης. Καταγόταν από οικογένεια με δεσμούς και μέλη στον Εθνικό Γ.Σ..

Στους Μεσολυμπιακούς αγώνες του 1906 στην Αθήνα και στους αγώνες που έγιναν στις εγκαταστάσεις του Ο.Α. Αθηνών κατέκτησε δύο αργυρά μετάλλια. Στο απλό γυναικών έχασε με 2-0 (6-1, 6-4) στον τελικό από την Εσμέ Σημηριώτου, ήταν δεύτερη και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Γ. Σημηριώτη όπου έχασαν από τους Μαρί Ντεκουζί και Μαξ Ντεκουζί . 

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ήταν πρώτη το 1908 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Γιώργο Σημηριώτη.

Πηγές 
sports-reference.com

Παραπομπές 

Έλληνες Ολυμπιονίκες
Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Αθλητές του ΟΑΑ
Αντώνιος Τσίτας

Ο Αντώνιος Τσίτας (1874- ?) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής, δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1906. 

Ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα με την εθνική ομάδα της Διελκυστίνδας . Την υπόλοιπη εθνική ομάδα αποτελούσαν οι Βασίλειος Ψάχος, Γεώργιος Ψάχος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Σπυρίδων Λάζαρος, Σπυρίδων Βέλλας, Γεώργιος Παπαχρήστου, Κωνσταντίνος Παρνασσάς και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Αδελφός του ήταν ο επίσης Ολυμπιονίκης Γεώργιος Τσίτας, ήταν αθλητής του Πανελληνίου.

Παραπομπές 
Σαν Σήμερα Μεσολυμπιάδα
sports-reference.com 

Τσιτας
Τσιτας
Τ