joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ρενέ Φλέμινγκ

Η Ρενέ Λυνν Φλέμινγκ (, γεννημένη στις 14 Φεβρουαρίου 1959) είναι επιφανής αμερικανίδα υψίφωνος. Έχει βραβευτεί με το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών των ΗΠΑ (National Medal of Arts) και έχει προταθεί για περισσότερα από 15 βραβεία Grammy, κερδίζοντας 4 εξ αυτών. Στις λοιπές αξιοσημείωτες βραβεύσεις της συγκαταλέγονται η Λεγεώνα της Τιμής από τη γαλλική κυβέρνηση, ο Σταυρός του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας, το Πολικό Μουσικό Βραβείο της Σουηδίας και η τιμητική συμμετοχή στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Αγγλίας. Σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για τους περισσότερους καλλιτέχνες που η καριέρα τους ξεκίνησε στην όπερα, η Φλέμινγκ χαίρει ευρύτερης αναγνώρισης, ούσα γνωστή πέρα από το κοινό της κλασικής μουσικής.

Η Φλέμινγκ είναι μια λυρική υψίφωνος. Έχει ερμηνεύσει ρόλους όπερας για κολορατούρα, λυρική και ελαφρύτερη, σπίντο υψίφωνο, στα ιταλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα τσέχικα και τα ρωσικά, αλλά και στη μητρική της γλώσσα, τα αγγλικά. Στη διάρκεια της καριέρας της ανέλαβε την ερμηνεία νέων συνθέσεων, πρωταγωνιστώντας σε αρκετές παγκόσμιες πρεμιέρες οπερατικών έργων, ή τραγουδώντας συναυλιακά έργα και τραγούδια που συνέθεσαν ειδικά για εκείνη συνθέτες όπως οι Αντρέ Πρεβέν, Καρολάιν Σω, Άντερς Χίλμποργκ, Ανρί Ντιτιγιώ, Γουέιν Σόρτερ κ.α. Το 2008, η Φλέμινγκ έγινε η πρώτη γυναίκα στα 125 χρόνια ιστορίας της Μητροπολιτικής Όπερας που εκκίνησε τη σεζόν της λυρικής σκηνής με μια σόλο εμφάνιση σε ένα βραδινό γκαλά όπερας.

Πέρα από την όπερα, η Φλέμινγκ έχει τραγουδήσει και ηχογραφήσει ληντ, σανσόν, τζαζ μουσική, μιούζικαλ και ίντι ροκ και έχει εμφανιστεί επί σκηνής με ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Λουτσιάνο Παβαρόττι, Λου Ριντ, Πολ Σάιμον, Αντρέα Μποτσέλι, Στινγκ. Ακόμα, έχει παίξει στο Μπρόντγουεϊ και σε θεατρικές παραγωγές στο Λονδίνο, το Λος Άντζελες και το Σικάγο, ενώ έχει ηχογραφήσει τραγούδια τίτλων για πολλές επιτυχημένες ταινίες, εκ των οποίων δύο κέρδισαν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας (Η Μορφή του Νερού και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά). Η αμερικανή υψίφωνος έχει κάνει πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις και είναι η μόνη κλασική τραγουδίστρια που ερμήνευσε τον Εθνικό Ύμνο των ΗΠΑ στο Σούπερ Μπόουλ.

Η Φλεμινγκ έχει μιλήσει συχνά για την επίδραση της μουσικής στην υγεία και τη μελέτη του φαινομένου από τη νευροεπιστήμη και βραβεύτηκε για την εξασφάλιση ευρύτερης δημοσιότητας στο έργο της επιστήμης στον τομέα αυτόν. 

Έχει παντρευτεί δύο φορές. Το 1989 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ρικ Ρος, με τον οποίον απέκτησε δύο κόρες· το ζευγάρι χώρισε το 2000. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2011, η Φλέμινγκ παντρεύτηκε τον δικηγόρο Τιμ Τζέσελι, τον οποίο γνώρισε σε ένα ραντεβού στα τυφλά που είχε οργανώσει η συγγραφέας Αν Πάτσετ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Βραβευμένοι με Grammy
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Υψίφωνοι
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Discount Markt

Η Discount Markt είναι ελληνική αλυσίδα εκπτωτικών σούπερ μάρκετ. Έχει έδρα στο Λαγκαδά του Νομού Θεσσαλονίκης και ανήκει στην εταιρεία σούπερ μάρκετ «ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε.».

Ιστορία 
Η «ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε.» ιδρύθηκε το 1992 με το άνοιγμα του πρώτου καταστήματος στη Θεσσαλονίκη. Το 2005 ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στον κλάδο των εκπτωτικών σούπερ μάρκετ και από τότε έως σήμερα, έχει 82 καταστήματα σε βόρεια και κεντρική Ελλάδα. Για την εξυπηρέτηση των αναγκών, ο όμιλος διαθέτει ένα ιδιόκτητο κέντρο logistics 26.000 τ.μ. στο Καβαλάρι Θεσσαλονίκης, ενώ συνολικά απασχολούνται πάνω από 1.500 εργαζόμενοι.

Οι περισσότερες εμπορικές της μονάδες βρίσκονται στο Νομό Θεσσαλονίκης, ενώ καταστήματα λειτουργούν επίσης στους Νομούς Δράμας, Ξάνθης, Πιερίας, Πέλλας, Ημαθίας, Κιλκίς, Μαγνησίας, Καβάλας, Κοζάνης ,Λάρισας, Σερρών, Τρικάλων και Χαλκιδικής.

Παραπομπές 

Ελληνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Αλλίστε

Το Αλλίστε (ιταλ. Alliste, στη σαλεντινή διάλεκτο Caḍḍiste) είναι κωμόπολη και δήμος (comune) στην Επαρχία Λέτσε της Απουλίας, στη νότια Ιταλία, κοντά στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Σαλέρνο. Το 2021 είχε πληθυσμό 6.437 κατοίκους, που είναι γνωστοί ως Αλλιστίνι. Συγκριτικά, στην απογραφή του έτους 1961 είχε 5.862 κατοίκους. Πολιούχος άγιος είναι ο Άγιος Κουεντίνος, που εορτάζει στις 31 Οκτωβρίου.

Γεωγραφία
Η κωμόπολη και ο δήμος, με έκταση 23,53 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκονται κοντά στη θάλασσα (Ιόνιο Πέλαγος). Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του Αλλίστε είναι περίπου 54 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι 39°57΄ Βόρειο πλάτος και 18°05΄ Ανατολικό μήκος.

Η οικονομία του Αλλίστε βασιζόταν παραδοσιακά στον αγροτικό τομέα, με κυριότερη την παραγωγή κρασιού και ελαιόλαδου.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 419

Αλλιστε
Βιντεοπαιχνίδι πλάγιας κύλισης

Ένα βιντεοπαιχνίδι με πλάγια κύλιση (side-scrolling), είναι ένα παιχνίδι στο οποίο η δράση προβάλλεται από μία γωνία κάμερας πλάγιας όψης (side-view) και η οθόνη ακολουθεί τον παίκτη καθώς κινείται αριστερά ή δεξιά. Το άλμα από τα γραφικά μιας οθόνης ή τα γραφικά με αναστροφή στα κυλιόμενα γραφικά κατά τη χρυσή εποχή των παιχνιδιών arcade ήταν ένα κρίσιμο άλμα στον σχεδιασμό των παιχνιδιών, συγκρίσιμο με τη μετάβαση στα γραφικά 3D κατά την πέμπτη γενιά.

Η υποστήριξη υλικού για ομαλή κύλιση του φόντου είναι ενσωματωμένη σε πολλά συστήματα arcade και σε ορισμένες κονσόλες παιχνιδιών και οικιακούς υπολογιστές, συμπεριλαμβανομένων κονσολών 8-bit όπως η οικογένεια Atari 8-bit και το Nintendo Entertainment System και κονσόλες 16-bit όπως το Super Nintendo Entertainment System και Το Sega Genesis πρόσθεσε πολλαπλά επίπεδα τα οποία μπορούν να μετακινηθούν ανεξάρτητα για ένα εφέ κύλισης παράλλαξης .

Χρήση πλευρικής κύλισης 
Μια κοινή χρήση της μορφής side-scrolling είναι στα παιχνίδια πλατφόρμας. Τα παιχνίδια Super Mario Bros. (1985) και Terraria (2011) είναι από τα πιό διάσημα side-scrollers αυτού του τύπου. 

Η μορφή side-scrolling είναι επίσης δημοφιλής μεταξύ των beat'em ups, όπως η σειρά Battletoads . Συχνά στα beat'em ups, η οθόνη κλειδώνει στη θέση της μέχρι να νικηθούν οι εχθροί στην οθόνη.

Δείτε επίσης 
 2,5Δ
 Αναστροφή οθόνης
 Παράλλαξη κύλιση
 Κύλιση
 Κάθετη κύλιση βιντεοπαιχνιδιού

Γραφικά βιντεοπαιχνιδιού
Τρόπος παιχνιδιού βιντεοπαιχνιδιών
Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια
Μαρτίνα Αρόγιο

Η Μαρτίνα Αρόγιο (, γεννημένη στις 2 Φεβρουαρίου 1937) είναι αμερικανίδα υψίφωνος με διεθνή καριέρα στην όπερα που διήρκεσε από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980.

Η Αρόγιο αναδείχθηκε κατά τη συμμετοχή της σε παραγωγές της Όπερα της Ζυρίχης μεταξύ των ετών 1963 και 1965 και στη συνέχεια έγινε μια από τις κορυφαίες υψιφώνους της Μητροπολητικής Όπερας από το 1965 ως το 1978. Εκείνο το διάστημα, συμμετείχε επίσης σε παραγωγές στη Σκάλα του Μιλάνου, το Κόβεντ Γκάρντεν, την Όπερα του Παρισιού, το Θέατρο του Κολόμβου, την Κρατική Όπερα της Βιέννης, τη Λυρική Όπερα του Σικάγο και την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο. 

Είναι περισσότερο γνωστή για τις ερμηνείες της στο ιταλικό ρεπερτόριο για υψίφωνο σπίντο και, συγκεκριμένα, για τις ερμηνείες ηρωίδων των Βέρντι και Πουτσίνι. Η τελευταία της παράσταση όπερας έγινε το 1991· μετά από αυτήν, η Αρόγιο αφιερώθηκε στη διδασκαλία μονωδίας σε σχολές διαφόρων πανεπιστημίων στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. 

Στις 8 Δεκεμβρίου 2013, η Αρόγιο βραβεύτηκε με το Βραβείο Κέντρου Κένεντι (Kennedy Center Honor) για τις παραστατικές τέχνες.

Παραπομπές

Πηγές 
 Hamilton, David. (1987). The Metropolitan Opera Encyclopedia: A Comprehensive Guide to the World of Opera . Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Τορόντο, Σίδνεϊ, Τόκιο: Simon and Schuster. σελ. 27. ISBN 0-671-61732-X.
 Rosenthal, Harold και John Warrack . (1979, 2η έκδ.). The Concise Oxford Dictionary of Opera . Λονδίνο, Νέα Υόρκη και Μελβούρνη: Oxford University Press. σελ. 20. ISBN 0-19-311318-X .
 Sadie, Stanley και Christina Bashford. (1992). The New Grove Dictionary of Opera . Λονδίνο: Macmillan Publishers Ltd. Τομ. 1, σελ. 218. ISBN 0-935859-92-6 .
 Sadie, Stanley και John Tyrrell. (2001). The New Grove Dictionary of Music and Musicians . Λονδίνο: Macmillan Publishers Ltd. Τομ. 2, σελ. 79. ISBN 0-333-60800-3 .
 Warrack, John και Ewan West. (1996 3η έκδ.). The Concise Oxford Dictionary of Opera . Νέα Υόρκη: Oxford University Press. σελ. 22. ISBN 0-19-280028-0 .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα Μαρτίνας Αρόγιο
 Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μαρτίνα Αρόγιο

Υψίφωνοι
Δροσοπηγή Κορινθίας

Η Δροσοπηγή (παλαιά ονομασία: Μπάσι) είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας που υπάγεται στον δήμο Σικυωνίων. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Δροσοπηγής ενώ απο το 1997 μέχρι και το 2010 υπαγόταν στον δήμο Στυμφαλίας. Η Δροσοπηγή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 830 μέτρων στις νότιες πλαγιές του όρους Ζήρεια (Κυλλήνη) με θέα την λίμνη Στυμφαλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 65 μόνιμους κατοίκους.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός της Δροσοπηγής κυμάνθηκε σταθερά την περίοδο 1879-1940 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Σικυωνίων
Scriptor Incertus

Ο Scriptor Incertus de Leone Armenio, δηλ. ο άγνωστος συγγραφέας για τον Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο, είναι ο συμβατικός λατινικός προσδιορισμός, που δίνεται στον ανώνυμο συγγραφέα ενός βυζαντινού ιστορικού έργου τού 9ου αι., από το οποίο σώζονται μόνο δύο αποσπάσματα.

Το πρώτο απόσπασμα, που σώζεται στο Vat. gr. 2014 χειρόγραφο του 13ου αι. (που παρεμβάλλεται σε περιγραφές της αβαροπερσικής πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης και της δεύτερης αραβικής πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, καθώς και σε αγιογραφικά κείμενα) στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, ασχολείται με την εκστρατεία τού Αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄ το 811 (βασ. 802–811 ) κατά των Βουλγάρων, η οποία έληξε στην καταστροφική μάχη της Πλίσκα.  Ανακαλύφθηκε και δημοσιεύτηκε το 1936 από τον I. Dujčev και είναι επίσης γνωστό ως το Χρονικό τού 811 ή Απόσπασμα Dujčev.  

Το δεύτερο, που σώζεται στο B.N. gr. 1711 χειρόγραφο των αρχών τού 11ου αι. στην Εθνική Βιβλιοθήκη τού Παρισιού, μαζί με το Χρονικόν τού Συμεών τού μαγίστρου και λογοθέτη, πραγματεύεται τις βασιλείες τού Mιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ (βασ. 811–813 ) και τού Λέοντα Ε΄ τού Αρμένιου (βασ. 813–820), που ακολούθησαν μετά τον Νικηφόρο Α΄.  Η ημερομηνία συγγραφής αμφισβητείται, αλλά η ζωηρότητα της αφήγησης υποδηλώνει ότι γράφτηκε από έναν σύγχρονο των γεγονότων, που περιγράφονται. 

Τα δύο αποσπάσματα αναγνωρίστηκαν  ως μέρος τού ίδιου έργου από τον Ανρί Γκρεγκουάρ με βάση τις ομοιότητες στο ύφος. Αν και γενικά το ύφος είναι ένας αναξιόπιστος δείκτης, αυτή η υπόθεση έγινε από τότε κοινά αποδεκτή.  Και τα δύο αποσπάσμα παρέχουν πληροφορίες, που δεν περιλαμβάνονται στις σύγχρονες ιστορίες τού Θεοφάνη τού Ομολογητή και τού Συνεχιστή τού Θεοφάνη, και ο Γκρεγκουάρ υπέθεσε, πάλι με βάση το ύφος, ότι το έργο τού Scriptor Incertus (Άγνωστου Συγγραφέα) ήταν συνέχεια τού έργου τού ιστορικού τού 6ου αι. Ιωάννη Μαλάλα.  Το δεύτερο απόσπασμα ήταν γνωστό και χρησιμοποιήθηκε από τον ψευδο-Συμεών τον Μάγιστρο τού τέλους τού 10ου αι., αλλά δεν φαίνεται να το χρησιμοποίησε για τις ενότητες της ιστορίας του πριν από τον Μιχαήλ Α΄.

Εκδόσεις 
 1ο απόσπασμα, κριτική έκδοση με γαλλική μετάφραση, I. Dujčev, «La chronique byzantine de l'an 811», στο: Travaux et Mémoires 1, 1965, σ. 205–254. Αγγλική μετάφραση σε  
 2ο απόσπασμα που περιλαμβάνεται στην έκδοση της σειράς Βόννης του "Συμεών μαγίστρου και λογοθέτη", Βόννη, 1842, σελ. 335–362 (σύνδεσμος archive.org ); διορθώσεις και σχόλια στην έκδοση της Βόννης από τον Ρόμπερτ Μπράουνινγκ. 
 Κριτική έκδοση και των δύο αποσπασμάτων με ιταλική μετάφραση, Francesca Iadevaia, Scriptor incertus: testo kritiko, traduzione e note., Μεσσήνη, 1η έκδ. 1987, 2η έκδ. 1997, σελ. 149

Πρόσθετη βιβλιογραφία δίνεται από τον Πωλ Στέφενσον.

Πηγές

Παραπομπές
Παύλος Τάσιος

O Παύλος Τάσιος ή Παύλος Τάσσιος(1 Απριλίου 1942 – 2 Οκτωβρίου 2011) ήταν Έλληνας sκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στον Πολύγυρος. Σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, τις ταινίες Τα Βαποράκια, Στίγμα, Παραγγελιά!, Το βαρύ... πεπόνι, Οι Προστάτες και Ναι μεν αλλά...

Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Γώγου, με την οποία είχε μια κόρη. Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 69 ετών, στις 2 Οκτωβρίου 2011, από άγνωστα αίτια.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες σκηνοθέτες
ΚΕΑ Λ.33 Χελώνα

Το KEA Λ.33 «Χελώνα» ήταν ένα δικινητήριο βομβαρδιστικό υδροπλάνου/τορπιλών που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (KEA) στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Δεν είδε πλήρη παραγωγή και ολοκληρώθηκαν μόνο τρία πρωτότυπα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Το ΚΕΑ Λ.33 συντάχθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1930 μετά από αίτημα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού για ένα δικινητήριο υδροπλάνο πολλαπλών ρόλων για τη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα αεροσκάφη. Καταρτίστηκε μια προδιαγραφή για ένα υδροπλάνο που ήταν ικανό να επιτεθεί σε επίγειες και ναυτικές μονάδες, αλλά το οποίο υπηρετούσε επίσης δευτερεύοντα ρόλο ως αναχαιτιστή βομβαρδιστικών. Αυτή η απαίτηση υιοθετήθηκε από την ΚΕΑ, μαζί με μια ομάδα σχεδιασμού της Blackburn Aircraft Ltd., και είχε δημιουργήσει ένα πιθανό σχέδιο μέχρι το 1937, το πρώτο άοπλο πρωτότυπο (A-1) που κατασκευάστηκε το 1938. Ένα μόνο οπλισμένο προπαραγωγικό οπλισμένο Λ.33 (Α-2) αξιολογήθηκε από το Ελληνικό Ναυτικό τον Νοέμβριο του 1939, και κρίθηκε ότι είχε καλό ωφέλιμο φορτίο και απόδοση. Ωστόσο, η αδυναμία δημιουργίας γραμμών παραγωγής και εισαγωγής για τον κινητήρα και τον οπλισμό Hispano-Suiza προκάλεσε καθυστερήσεις στο αεροσκάφος και με το ξέσπασμα του πολέμου δεν είχε παραχθεί άλλο αεροσκάφος. Το έργο ακυρώθηκε επίσημα τον Ιανουάριο του 1941.

Το KEA Λ.33 «Χελώνα» ήταν ένα πλήρως μεταλλικό, διπλό πηδάλιο, υδροπλάνο, τροφοδοτούμενο από δύο ενσωματωμένους κινητήρες Hispano-Suiza 12Y-45, ο καθένας ικανός να παράγει έως και 671 kW. Το αεροσκάφος χρησιμοποιούσε μονοκόκ κατασκευή από ελαφρύ κράμα και κατασκευάστηκε σε τρία κύρια τμήματα. Ένα λείο τεντωμένο μεταλλικό στρώμα κάλυπτε την πλειοψηφία της επιφάνειας του αεροσκάφους, αν και οι επιφάνειες ελέγχου πτήσης ήταν καλυμμένες με ύφασμα. Ο οπλισμός αποτελείται από δύο πολυβόλα Browning των 7,7 mm και ένα πυροβόλο APX των 33 mm. Ο ραχιαίος πυργίσκος φιλοξενούσε δύο ακόμη Brownings, ενώ ο κοιλιακός πυροβολητής χειριζόταν ένα ελαφρύ πολυβόλο Hotchkiss. Λαμβάνοντας υπόψη τον ρόλο του - το πιλοτήριο, οι κινητήρες, οι ψύκτες λαδιού, οι πίσω πυροβολητές και οι δεξαμενές καυσίμου πλωτήρας ήταν όλα θωρακισμένα, με συνολικό βάρος θωρακισμένου κελύφους 800 κιλά.

Το έργο επαναξιολογήθηκε το 1944, το ΚΕΑ προτείνοντας μια παραλλαγή A-3/E. Αυτό σχεδιάστηκε για να έχει νέους κινητήρες Rolls-Royce Griffon και πιο ισχυρό οπλισμό. Καθώς προχωρούσε ο εμφύλιος, έγινε σαφές ότι οι κομμουνιστές δεν είχαν σημαντική θωράκιση - και το αναβαθμισμένο L.33 δεν ήταν απαραίτητο. Δεν είναι σαφές εάν το A-3/E αξιολογήθηκε πλήρως, αλλά πιθανότατα παρήχθη ένα μόνο πρωτότυπο.

Εκδόσεις 

 Λ.33 Α-1
 Άοπλο πρωτότυπο. 
 Λ.33 Α-2
 Οπλισμένη παραλλαγή με τροποποιήσεις για τη βελτίωση του χειρισμού χαμηλής ταχύτητας
 Λ.33 Α-3/Ε
 Προτεινόμενη μεταπολεμική έκδοση με Rolls-Royce Griffon και εκσυγχρονισμένο επιθετικό και αμυντικό οπλισμό.

Παραπομπές
Κιμ Γουόν-γκιούν

Ο Κιμ Γουόν-γκιούν (κορεατικά: 김원균, 2 Ιανουαρίου 1917 - 5 Απριλίου 2002) ήταν Βορειοκορεάτης συνθέτης και πολιτικός. Σήμερα θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερος, αν όχι ο σπουδαιότερος, μουσικός της Βόρειας Κορέας.  Μεταξύ των έργων του είναι ο Aegukka, δηλαδή ο εθνικός ύμνος της χώρας και ένας ύμνος για τον Κιμ Ιλ-σονγκ, το Το τραγούδι του Στρατηγού Κιμ Ιλ-σονγκ. καθώς και αρκετές - όπως λέγονται - επαναστατικές όπερες. Ο Κιμ, γεννήθηκε στην Ουονσάν και παράτησε το γρήγορα το λύκειο.  Μετά την απελευθέρωση της Κορέας, έγραψε το πρώτο του μουσικό έργο, το Παρέλαση της Κορέας. Αργότερα ήρθε και το προαναφερθέν έργο για τον Κιμ Ιλ-σονγκ, αλλά εκείνη την περίοδο, ο Κιμ Γουόν-γκιούν, θεωρούταν απλά «ένας αγρότης που έγραψε το Το τραγούδι του Στρατηγού Κιμ Ιλ-σονγκ».

Στο πολύ πρώιμο στάδιο της προσωπολατρείας που επικρατεί στη Βόρεια Κορέα, το Τραγούδι του Στρατηγού Κιμ Ιλ-σονγκ, ήταν η πρώτη μορφή τέχνης που εκθείαζε τον Κιμ Ιλ-σονγκ. Έτσι, αργότερα του ζητήθηκε να συνθέσει τον ύμνο της χώρας και το έκανε, και το 1947 (έως και σήμερα) είναι ο επίσημος εθνικός ύμνος της Βόρειας Κορέας. Γενικότερα, σαν μουσικός ήταν αυτοδίδακτος. Είχε παρακολουθήσει κάποια σχετική σχολή και παλιότερα στην Ιαπωνία, αλλά η μεγαλύτερη εκπαίδευσή του ήρθε αργότερα, όταν σπούδασε στη Μόσχα. Άλλες γνωστές συνθέσεις του είναι η Δημοκρατική Παρέλαση Νιότης, Ο Ανώτατος Διοικητής μας, Δόξα στο Εργατικό Κόμμα Κορέας, Τραγούδι της Μεγάλης Εθνικής Ενότητας και Τραγούδι Ενάντια στον Ιμπεριαλισμό.

Το 1971, έκανε πρεμιέρα και η γνωστή όπερα Θάλασσα του Αίματος, η οποία αποδίδεται στον Κιμ Ιλ-σονγκ, με τον Κιμ Γουόν-γκιούν να πιστώνεται κι αυτός τη σύνθεση. Ο Κιμ, έγινε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Τέχνης. Ενώ  το 1954, μπήκε στην κεντρική επιτροπή της Ένωσης Μουσικών Κορέας, όπου αργότερα θα γινόταν κι αντιπρόεδρος και πρόεδρος.  Από το 1960, έγινε και πρόεδρος του Πανεπιστημίου Μουσικής και Χορού της Πιονγιανγκ. Τον Σεπτέμβριο του 1990, έγινε Μουσικό Φεστιβάλ Επανένωσης, με τον Κιμ, να είναι ο πρόεδρος της Βορειοκορεάτης συμμετοχής. Υπήρξε επίσης και τιμώμενο μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλείου. Κατά τη διάρκεια της καριέας του, έλαβε διάφορες διακρίσεις, με τη μεγαλύτερη για τη Βόρεια Κορέα, το Μετάλλιο του Ήρωα της Εργατειάς. Πέθανε το 2002, από καρδιακό επεισόδιο.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Pyongyang Kim Won Gyun Conservatory website
 Bust in front of the Kim Won-gyun Conservatory at WikiMapia
 Article at Baike.com 
  
  
 Video of bust in front of the Kim Won-gyun Conservatory 
 The cradle of North Korean musicians - Pyongyang Kim Won Kyun University of Music
 Seal of the Conservatory

Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Γουέστ Σάιντ Στόρι

Γουέστ Σάιντ Στόρι είναι μια Αμερικανική θεατρική παράσταση, τύπου μιούζικαλ του 1957.

Η ονομασία West Side Story ή Westside Story μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

Σχετιζόμενα με το μιούζικαλ
 West Side Story (Original Broadway Cast), a 1957 recording
 Γουέστ Σάιντ Στόρι (ταινία, 1961), μια προσαρμογή σε σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Γουάιζ και του Τζερόμ Ρόμπινς.
 Γουέστ Σάιντ Στόρι  (σάουντρακ, 1961)
 Γουέστ Σάιντ Στόρι, μια λογοτεχνική προσαρμογη΄της ομώνυμης ταινίας του 1961 απο τον Ίρβινγκ Σούλμαν.
 Γουέστ Σάιντ Στόρι (ταινία, 2021), μια προσαρμογή σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ.
 West Side Story (σάουντρακ, 2021)
 West Side Story Suite, μπαλέτο του 1995.
Ασκήσεις εδάφους

Ασκήσεις εδάφους μπορούμε να ονομάσουμε δυο διαφορετικά είδη γυμναστικής. Το πρώτο είδος είναι κάθε άσκηση που κάνει ένας αθλούμενος η οποία γίνεται στο έδαφος, ενώ η δεύτερη έννοια των ασκήσεων αυτών είναι το αγώνισμα της ενόργανης γυμναστικής.

Ασκήσεις Εδάφους 
Οι ασκήσεις εδάφους είναι ένα είδος γυμναστικής που μπορεί να γίνει είτε σε γυμναστηριακούς χώρους, είτε στο σπίτι. Στις ασκήσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται οι διατάσεις, κάποιες ασκήσεις ενδυνάμωσης, ασκήσεις ισορροπίας, ασκήσεις ευλιγισιάς. Μέσα στο φάσμα των ασκήσεων εδάφους επίσης μπορούμε να συμπεριλάβουμε και την γιόγκα. Μερικά εύκολα παραδείγματα ασκήσεων εδάφους είναι, οι κοιλιακοί, οι ραχιαίοι και οι κάμψεις.

Ασκήσεις εδάφους Ενόργανης Γυμναστικής: 

Στην ενόργανη γυμναστική οι ασκήσεις εδάφους εκτυλίσσονται πάνω σε ένα ταπί μεγέθους 12x12 μέτρα, με ένα επιπλέον μέτρο γύρω γύρω ως το όριο ασφαλείας. Οι αθλητές έχουν περίπου 70 δευτερόλεπτα ώστε να πραγματοποιήσουν το πρόγραμμα τους το οποίο εμπεριέχει ακροβατικά σάλτα και διάφορες ασκήσεις. Οι ασκήσεις εδάφους συνοδεύονται πάντα από μουσική υπόκρουση, καθώς μοιάζουν με χορογραφία. Οι ασκήσεις εδάφους συμπεριλαμβάνονται στα Ολυμπιακά Αγωνίσματα, από την σύγχρονη Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και έως το 2008 το αγώνισμα αυτό έχει διεξαχθεί 18 φορές στους άνδρες, ενώ 15 στις γυναίκες.

Γυμναστική
Κέιτι Χομπς

Η Κάθλιν Μαρί Χομπς (αγγλικά: Kathleen Marie Hobbs, 28 Δεκεμβρίου 1969) είναι Αμερικανίδα πολιτικός και πρώην κοινωνική λειτουργός, που υπηρετεί ως πολιτειακή Υπουργός Εσωτερικών της Αριζόνας, από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι εκλεγμένη Κυβερνήτης της Αριζόνας, ύστερα από τις εκλογές του 2022. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως Ηγέτης της Μειοψηφίας της πολιτειακής Γερουσίας της Αριζόνας (2015–2019) και ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Αριζόνας για την 24η περιφέρεια, από το 2013 έως το 2019. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων της Αριζόνας από την 15η περιφέρεια, από το 2011 έως το 2013. 

Η Χομπς, εξελέγη 24η Κυβερνήτης της πολιτείας της Αριζόνας, κατά τις εκλογές του 2022, νικώντας οριακά την Ρεπουμπλικανή αντίπαλό της και δημοσιογράφο του Fox News, Κάρι Λέικ, με ποσοστό 50.3% έναντι 49.7% των ψήφων. Η εκλογή της, είναι μία ανατροπή από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα προς το Δημοκρατικό.

Βιογραφία 
Η Κέιτι Χομπς, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1969 στο Φοίνιξ της Αριζόνας. Μεγάλωσε στο Τσάντλερ (προαστιακή πόλη στη μητροπολιτική περιοχή του Φοίνιξ). Φοίτησε στο Λύκειο "Seton Catholic High School" στο Τσάντλερ, και αποφοίτησε από εκεί το 1988.

Σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Αριζόνας, λαμβάνοντας πτυχίο (BSW) το 1992 και κατόπιν πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές επίσης πάνω στην Κοινωνική Εργασία, στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSW) το 1995.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένη με τον Πατ Γκούντμαν, με τον οποίο διαμένουν μόνιμα στο Φοίνιξ της Αριζόνας. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Η Χομπς, είναι Ρωμαιοκαθολική Χριστιανή στο θρήσκευμα.

Παραπομπές 

Κυβερνήτες των Ηνωμένων Πολιτειών
Κυβερνήτες της Αριζόνα
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Ιρίνα Καραμάνος

Η Ιρίνα Σαμπίν Άλις Καραμάνος Άντριαν (γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1989) είναι μία Χιλιανή ανθρωπολόγος με ελληνική καταγωγή. Είναι σύζυγος του Γκάμπριελ Μπόριτς ο οποίος ορκίστηκε 36ος Πρόεδρος της Χιλής στις 11 Μαρτίου 2022. Μετά την εκλογή του συζύγου της στην προεδρία της Χιλής, η Ιρίνα έλαβε το αξίωμα της πρώτης κυρίας της Χιλής καθώς και την διεύθυνση κοινωνικών υποθέσεων της προεδρίας.

Προσωπική ζωή 
Η Καραμάνος είναι παιδί του ελληνικής καταγωγής δασκάλου Χορχέ Καραμάνος Ελευθερίου, ο οποίος ήταν επίσης αρχηγός της ελληνικής κοινότητας στο Σαντιάγο της Χιλής, κατά τη δεκαετία του 1980 και της γερμανικής καταγωγής μεταφράστριας Σαμπίν Άντριαν Γκερκ γεννημένη στην Ουρουγουάη. Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της γεννήθηκαν στην Κύμη και οι παππούδες της από την πλευρά της μητέρας της γεννήθηκαν στη Γερμανία. Μιλάει ισπανικά, ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά.

Πολιτική δράση 

Η Καραμάνος ηγείται του Φεμινιστικού Μετώπου του πολιτικού της κόμματος, Κοινωνική Σύγκλιση. Αρχικά, τόσο εκείνη όσο και ο Μπόριτς ήταν αντίθετοι στην ύπαρξη του ρόλου της Πρώτης Κυρίας, με την Καραμάνος να δηλώνει «Νομίζω ότι είναι ένας ρόλος που πρέπει να ξανασκεφτούμε γιατί ζούμε σε διαφορετικούς καιρούς και πολλά έχουν αλλάξει. Πρέπει να ξανασκεφτούμε τη δύναμη και τις σχέσεις που προκύπτουν από αυτό." Ωστόσο, η Καραμάνος αργότερα δήλωσε ότι, αφού συλλογιζόταν την απόφαση για αρκετές εβδομάδες, θα έπαιρνε τον ρόλο και θα τον μεταρρυθμίζε και θα επικεντρωνόταν σε θέματα διεμφυλικών και παιδικής μετανάστευσης. Η απόφαση να αναλάβει το ρόλο και να διατηρήσει την ύπαρξη του ρόλου της πρώτης κυρίας, έλαβε τόσο την ώθηση όσο και την υποστήριξη από ηγέτες διαφόρων φεμινιστικών ομάδων στη Χιλή.

Παραπομπές
Κρίστοφερ Λόιντ

Ο Κρίστοφερ Άλεν Λόιντ (Christopher Allen Lloyd, 22 Οκτωβρίου 1938) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Από τη δεκαετία του 1960 έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραγωγές, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Είναι γνωστός για την ερμηνεία του Δρ. Έμετ "Ντοκ" Μπράουν στην τριλογία του Επιστροφή στο Μέλλον  (1985–1990) και του Τζιμ Ιγκνατόφσκι στην κωμική σειρά Taxi (1978–1983), για την οποία κέρδισε δύο βραβεία Emmy.

Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία Στη Φωλιά του Κούκου (1975) και το τηλεοπτικό του την επόμενη χρονιά στο The Adams Chronicles. Πρωταγωνίστησε, επίσης, στις ταινίες Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ (1984), Clue (1985), Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ (1988), The Addams Family (1991) και στο σίκουέλ του Addams Family Values (1993). Κέρδισε ένα τρίτο Emmy για την γκεστ εμφάνισή του το 1992 στη σειρά Road to Avonlea (1992) και ένα βραβείο Independent Spirit για την ερμηνεία του στο Twenty Bucks (1993).

Παραπομπές

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Λευτέρης Δημακόπουλος

Το Λευτέρης Δημακόπουλος είναι ελληνική ταινία του 1993 σε σκηνοθεσία Περικλή Χούρσογλου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Νίκος Γεωργάκης, Μαρία Σκουλά και Νίκος Ορφανός. Η ταινία κέρδισε τέσσερα βραβεία στα Ελληνικά Κρατικά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς και το βραβείο καλύτερης ταινίας στα Βραβεία της Ένωσης Ελλήνων Κριτικών Κινηματογράφου.

Πλοκή
Η ιστορία διαδραματίζεται στα τελευταία χρόνια της Χούντας. Ο Λευτέρης, ένας νέος με όνειρα φιλοδοξεί να γίνει ένας επιτυχημένος και ελεύθερος άνθρωπος. Έτσι φεύγει από το χωριό του για να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο. Στην Αθήνα μένει με την κοπέλα του, Δήμητρα, παρά την αντίθεση του θείου του που πληρώνει τα δίδακτρα των σπουδών του. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια νιώθει ότι η σχέση του με τη Δήμητρα του γίνεται εμπόδιο στις φιλοδοξίες του και τελικά χωρίζουν. Μετά από πολλά χρόνια έχει γίνει επιτυχημένος μηχανικός, αλλά μια επίσκεψη του καλύτερου φίλου του του θυμίζει τη χαμένη αγάπη με τη Δήμητρα. Τότε, αντιλαμβάνεται ότι δεν είχε κερδίσει την ευτυχία.

Παραπομπές 

Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1993
Σεργκέι Σουροβίκιν

Ο Σεργκέι Βλαντιμίροβιτς Σουροβίκιν (ρωσικά: Серге́й Влади́мирович Сурови́кин, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1966) είναι στρατηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας και Διοικητής των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων. Βετεράνος του σοβιετικού-αφγανικού πολέμου, του εμφυλίου πολέμου του Τατζικιστάν, του δεύτερου πολέμου της Τσετσενίας και της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στον συριακό εμφύλιο πόλεμο.  Επί του παρόντος υπηρετεί ως διοικητής όλων των ρωσικών δυνάμεων στη συνεχιζόμενη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της Κεντρικής Διεύθυνσης της Στρατιωτικής Αστυνομίας, μιας νέας οργάνωσης εντός του Ρωσικού Στρατού.  Ο Σουροβίκιν διοικούσε την Ανατολική Στρατιωτική Περιοχή μεταξύ 2013 και 2017 και το 2017 διοικούσε τη ρωσική ομάδα δυνάμεων στη Συρία. Έχει κατηγορηθεί ότι έστρεψε το ρεύμα του πολέμου προς όφελος του Μπασάρ αλ-Άσαντ και φέρεται επίσης να ήταν υπεύθυνος για χτυπήματα σε στόχους αμάχων κατά τη διάρκεια της ρωσικής επέμβασης. 

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, ήταν αρχικά διοικητής της Ομάδας Στρατού «Νότος» των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.  Στις 8 Οκτωβρίου 2022, διορίστηκε διοικητής όλων των ρωσικών δυνάμεων που επιχειρούν στην Ουκρανία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πάτι Μάρεϊ

Η Πατρίσια Λιν Μάρεϊ (αγγλικά: Patricia Lynn Murray née Johns, 11 Οκτωβρίου 1950) είναι Αμερικανίδα πολιτικός που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Ουάσινγκτον από τον Ιανουάριο του 1993. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Κατά το 118ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, αναμένεται να είναι Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Είναι πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2021. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (2013–2015) και πρόεδρος της Επιτροπής Υποθέσεων Βετεράνων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (2011–2013). 

Προηγουμένως, η Μάρεϊ υπηρέτησε ως μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Ουάσινγκτον για την 1η περιφέρεια, από το 1989 έως το 1993. 

Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 1992, λαμβάνοντας ποσοστό 54.0% έναντι 46.0% του τότε Ρεπουμπλικανού αντιπάλου της. Έκτοτε έχει επανεκλεγεί 5 φορές ακόμα, με πιο πρόσφατη τις εκλογές του 2022, λαμβάνοντας ποσοστό 57.5% έναντι 42.5% της Ρεπουμπλικανής αντιπάλου της.

Βιογραφία 
Η Πάτι Λιν Τζόουνς, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1950 στο Μπόθελ της πολιτείας Ουάσινγκτον (μια πόλη στην ευρύτερη περιοχή του Σιάτλ), όπου και μεγάλωσε. Έχει Ουαλική, Ιρλανδική, Σκωτική και Γαλλική καταγωγή. 

Φοίτησε στο Λύκειο "Bothell High School" στο Μπόθελ και αποφοίτησε από εκεί το 1968. Κατόπιν σπούδασε Φυσική Αγωγή και Γυμναστική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1972.

Εργάστηκε ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής στο κοινοτικό κολλέγιο "Shoreline Community College" στο Σόρλαϊν (μια προαστική περιοχή έξω από το Σιάτλ) από το 1984 έως το 1987. Προηγουμένως είχε εργαστεί ως δασκάλα φυσικής αγωγής για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολικής Περιφέρειας για το Σόρλαϊν, από το 1985 έως το 1989.

Παραπομπές 
Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Αναπληρωτές Πρόεδροι της Γερουσίας των ΗΠΑ
Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί γυμναστές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Νουριέλ Ρουμπινί

Ο Νουριέλ Ρουμπίνι (29 Μαρτίου 1959) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, τέως καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και επίτιμος καθηγητής του Stern School of Business. Είναι πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρείας "Roubini Global Economics". Επονομάστηκε και "Dr. Doom", αφού το 2006 δήλωσε ότι «οι τιμές των κατοικιών θα καταστρέψουν την οικονομία». Δύο χρόνια αργότερα ήρθε η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε με την κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
Αρένα Οκινάουα

Η Αρένα Οκινάουα (ιαπωνικά: 沖縄アリーナ), επίσης προσωρινά γνωστή ως Αρένα Πολλαπλών Χρήσεων της Οκινάουα, είναι κλειστή αρένα στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 2020 και θα είναι ένας από τα γήπεδα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης του 2023.

Ιστορικό 

Τα σχέδια για την κατασκευή της Αρένας Οκινάουα είχαν γίνει ήδη από το 2015. Το 2016, ανακοινώθηκε ότι ο αθλητικός χώρος θα κατασκευαστεί πάνω από την τοποθεσία που καταλαμβάνεται από τον δακτύλιο της πόλης Οκινάουα δίπλα στο αθλητικό πάρκο Κόζα. Ο Σατσίγιο Κουουάε, ο δήμαρχος της πόλης, παρουσίασε το γενικό σχέδιο για την αρένα πολλαπλών χρήσεων χωρητικότητας 10.000 ατόμων στις 12 Ιουλίου 2016. Η εγκατάσταση θα έχει πέντε ορόφους πάνω από το έδαφος και θα έχει χώρο στάθμευσης για 1.000 οχήματα.

Η Αρένα Οκινάουα θα έχει συνολική έκταση 26.000 τετραγωνικά μέτρα. Το εκτιμώμενο συνολικό κόστος της, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων στάθμευσης της, είναι 17 δισεκατομμύρια γιεν.

Η κατεδάφιση του δακτυλίου είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2017 και ακολούθησε η κατασκευή του ίδιου του κτιρίου της αρένας. Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 και προγραμματίζεται να ανοίξει τον Σεπτέμβριο του 2020.

Χρήση 
Η Αρένα Οκινάουα έχει προγραμματιστεί να είναι η έδρα της επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς και πρόκειται επίσης να φιλοξενήσει σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη της Οκινάουα.

Θα είναι το μοναδικό γήπεδο της Ιαπωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2023, το οποίο θα διοργανωθεί επίσης από κοινού από τις Φιλιππίνες και την Ινδονησία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  (ιαπωνικά)

Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ιαπωνία
Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας

Η Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας ( 华北平原,  Huabei Pingyuan) είναι μία μεγάλη εύφορη πεδιάδα στην βορειοανατολική Κίνα, κοιτίδα του κινεζικού πολιτισμού. Διαρρέεται από πολλούς ποταμούς, με τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους να είναι ο Κίτρινος Ποταμός, καθώς και οι ποταμοί Χουάι και Χάι. Τα σύνορα της πεδιάδας ορίζονται από την Κίτρινη Θάλασσα και στην Θάλασσα Μποχάι στα ανατολικά, τα βουνά Γιαν στα βόρεια, την οροσειρά Ταιχάνγκ στα δυτικά, ενώ στα νότια συναντά την πεδιάδα του ποταμού Γιανγκτσέ. Καλύπτει συνολικά μία περιοχή άνω των 400 τετ. χιλιομέτρων, με το μέσο ύψος να μην ξεπερνά τα 50 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Ταυτόχρονα, φιλοξενεί περίπου 400 εκατομμύριους ανθρώπους, σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό Nature Communications. Αυτό την καθιστά ως μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη. Το Πεκίνο, η πρωτεύουσα της Κίνας, βρίσκεται στην βορειοδυτική άκρη αυτής της πεδιάδας. Από την Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας περνάει, επίσης, το Μεγάλο Κανάλι.

Ιστορία 
Η πεδιάδα αρχικά σχηματίστηκε κατά τα τέλη της Παλαιογενούς και της Νεογενούς περιόδου. Στην συνέχεια, οι διαρκείς αποθέσεις των ποταμών άλλαξαν σημαντικά την περιοχή. Μεγάλο μέρος της πεδιάδας έχει δημιουργηθεί από προσχώσεις των ποταμών.

Η Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας αποτέλεσε, από αρχαιοτάτων χρόνων, τον τόπο γέννησης και ανάπτυξης του κινεζικού πολιτισμού. Οι πρώτες αγροτικές κοινωνίες της Κίνας εμφανίστηκαν σε αυτήν την περιοχή. Στους πρόποδες των όρων Ταιχάνγκ έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα που υποδηλώνουν την εκμετάλλευση του νερού προς υπηρεσία του ανθρώπου. Επειδή σε όλη την περιοχή υπήρχε πάντα τροφή και νερό, οι ανθρώπινες κοινωνίες οργανώνονταν σε πολλά διάσπαρτα χωριά, παρά σε λιγότερους αλλά μεγαλύτερους καταυλισμούς. Από την άλλη μεριά, ο λόγος που προωθούσε του ανθρώπους στην δημιουργία οικιστικών συγκροτημάτων ήταν η ανάγκη για προστασία και κοινή αντιμετώπιση των επιδρομέων. Οι επιδρομές ήταν συχνές από νομαδικά φύλα που κατοικούσαν στην Εσωτερική Μογγολία, την Βορειοανατολική Κίνα ή την Τζουνγκαρία. Αργότερα, το Σινικό Τείχος χτίστηκε ακριβώς για να προστατεύσει την πεδιάδα από τους εισβολείς. Τέλος, η πεδιάδα της Βόρειας Κίνας ήταν ο γενέτειρος τόπος πολλών κινεζικών δυναστειών, καθώς και του κομφουκιανισμού, αφού ο Κομφούκιος γεννήθηκε εκεί.

Η πεδιάδα ήταν ευάλωτη σε εκτεταμένες πλημμύρες που προκαλούνταν από την υπερχείλιση των υδάτων των μεγάλων ποταμών που την διαρρέουν. Το φαινόμενο αυτό ήταν συχνό, με μία μεγάλη πλημμύρα να γίνεται κάθε 2 ή 3 χρόνια. Όμως, έπειτα από το 1949, εκτελέστηκαν γενικευμένα αντιπλημμυρικά έργα, που μείωσαν εντυπωσιακά τον κίνδυνο τέτοιων πλημμυρών.

Παραπομπές 
Γεωγραφία της Κίνας
Πεδιάδες της Ασίας
Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας

Ο Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας (γεννήθηκε στην Αμφιλοχία το 1949) είναι Έλληνας συγγραφέας και ερευνητής. Από το 1992 ασχολήθηκε με την έρευνα των ιστορικών πηγών και με συγγραφή βιβλίων. Δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες. Συνέγραψε συνολικά δέκα βιβλία με θέμα σημαντικά γεγονότα της περιοχής του Βάλτου. Από το 1983 έως το 1990 υπηρέτησε ως δήμαρχος στον Δήμο Αμφιλοχίας. Διαμένει στο Μεσολόγγι.

Δημαρχία 
Ο Τέλωνας εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στον 1ο γύρο των εκλογών του 1982, με ποσοστό 52,73% και επανεξελέγη το 1986 με ποσοστό 52,71%.

Επιλεγμένα έργα
 "Ταξίδι σε χρόνια λησμονημένα. Αμφιλοχία (Καρβασαράς) 1829-1944″ (2017)
Ανδρέας Νικ. Στράτος 1905-1981, Αιτωλική Πολιτιστική Εταιρεία, Η πολιτική και οι πολιτικοί των Νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, που εξελέγησαν από το 1946 έως το 2004 και δεν βρίσκονται στη ζωή. Συμβολή στη νεότερη πολιτική ιστορία των δύο νομών, Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου 5-6 Νοεμβρίου 2005, Αθήνα 2008, σ. 165-170.

Παραπομπές 

Τελωνας
Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης

Στην Κοινωνιολογία, η Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης (ή της Κοινωνικής Διαντίδρασης) μελετά τη δραστηριότητα μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων, όπου ο καθένας δρα με βάση την προσδοκώμενη ή εκδηλούμενη αντίδραση του άλλου. Η σχολή ονομάστηκε έτσι, διότι κατά την αλληλεπίδραση μας με τους άλλους παράγονται ποικίλα νοήματα, τα οποία μας βοηθούν να αντιληφθούμε τον κόσμο γύρω μας.

Θεμελιωτές της Σχολής 
Η Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης θεμελιώθηκε από τους Τσ. Κούλεϋ και Τζ. Μιντ, ενώ πιο σύγχρονοι κοινωνιολόγοι ανέπτυξαν παραλλαγές της βασικής θεωρίας της Σχολής Συμβολικής Αλληλεπίδρασης. Ο Κούλεϋ συνέβαλε στη θεωρία της σχολής με τη θεωρία του Κοινωνικού Καθρεφτισμού του Ευατού μας (Κατοπτρικός Ευατός), ενώ ο Γκόφμαν, εξέλιξε τη θεωρία μελετώντας την αλληλεπίδραση στις Καθημερινές Συναντήσεις των Ανθρώπων.

Ο Κοινωνικός Καθρεφτισμός στην πράξη 
Χαρακτηριστικό παράδειγμα του Κούλεϋ για να περιγράψει την έννοια του Κατροπτικού Εαυτού αποτελεί η συμπεριφορά των παιδιών. Πιο συγκεκριμένα, το παιδί διαμορφώνει την συμπεριφορά και την αυτοεικόνα του ανάλογα με το πως νομίζει ότι το βλέπουν οι άλλοι. Αν φαντάζεται πως οι άλλοι έχουν θετική εικόνα για αυτό, θα αισθανθεί περηφάνεια, ενώ αν αισθανθεί πως οι άλλοι έχουν αρνητική εικόνα για αυτό θα αισθανθεί ντροπή και ταπείνωση. Συνεπώς, η διαμόρφωση της αυτοεικόνας μας εξαρτάται από την ταυτότητα των άλλων.

Η θεωρία του Γκόφμαν 
Όπως αναφέρθηκε, ο Γκόφμαν εξέλιξε την θεωρία μελετώντας τις καθημερινές συνταντήσεις των ανθρώπων. Η μελέτη αυτή τον ώθησε να συμπεράνει ότι κατά τη διάρκεια της αλληλεπίδρασης οι δρώντες εκπέμπουν μηνύματα που σχετίζονται με τις ανάλογες για την επικοινωνία τελετουργικές διαδικασίες. Ειδικότερα, ανάλογα την περίσταση επικοινωνίας καθορίζεται ταυτόχρονα και το πλαίσιο κανόνων συμπεριφοράς.

Άλλες Κοινωνιολογικές Σχολές 
Στην προσπάθειά τους οι Κοινωνιολόγοι να αποτυπώσουν τις σκέψεις τους, δημιούργησαν διάφορες σχολές . Αν και οι σχολές είναι πολλές, οι κυρίαρχες θεωρούνται τρεις και είναι οι εξής: Σχολή των Λειτουργιστών, Σχολή των Συγκρούσεων και Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης. Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει αναλυτικά το αντικείμενο μελέτης κάθε σχολής, αλλά και του θεμελιωτές τους:

Παραπομπές 

Κοινωνιολογία
Επιτροπές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών

Στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, υπάρχουν αρμόδιες επιτροπές και υποεπιτροπές, προκειμένου να εκπληρωθούν οι αποστολές της. Κύριοι ρόλοι των επιτροπών αυτών είναι η διασφάλιση της νομοπαραγωγικής διαδικασίας, η αναθεώρηση νομοσχεδίων και η εποπτεία της εκτελεστικής εξουσίας. Τα μέλη των επιτροπών και των υποεπιτροπών είναι οι γερουσιαστές, οι οποίοι κατανέμονται βάσει της συνολικής δύναμης εδρών του κάθε κόμματος. Οι γερουσιαστές μπορεί να είναι μέλη σε παραπάνω από μία επιτροπές. 

Οι περισσότερες εργασίες, τελούνται από τις 16 μόνιμες επιτροπές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, και κάθε μία από αυτές, έχουν μία συγκεκριμένη αποστολή και δικαιοδοσία σε έναν τομέα. Οι επιτροπές μπορεί να μπλοκάρουν υποψηφίους για θέσεις εκτελεστικής ή δικαστικής εξουσίας, και να εμποδίσουν τα νομοσχέδια να φτάσουν στο βήμα της Γερουσίας. Επίσης, αρμοδιότητα των μονίμων επιτροπών είναι η επίβλεψη των Υπουργείων των Ηνωμένων Πολιτειών και των στελεχών τους. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, οι μόνιμες επιτροπές έχουν την εξουσία να πραγματοποιούν ακροάσεις και να κλητεύουν μάρτυρες και αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών περιλαμβάνει και μη μόνιμες, ειδικές επιτροπές, οι οποίες δημιουργούνται ad hoc για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Ύστερα από την εκπλήρωση της αποστολής τους, οι ειδικές επιτροπές παύουν να υπάρχουν. Τέλος, υπάρχουν και μεικτές επιτροπές του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες περιλαμβάνουν τόσο μέλη της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, όσο και μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Κατάλογος Επιτροπών

Μόνιμες Επιτροπές 
Εντός των 16 μονίμων επιτροπών, υπάρχουν και 67 υποεπιτροπές ενταγμένες σε αυτές.

Ειδικές Επιτροπές 
Επί του παρόντος, υπάρχουν 5 ειδικές ή μη μόνιμες επιτροπές της Γερουσίας.

Δείτε επίσης 

 Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών
 Επιτροπές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών

Παραπομπές 
Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Κογκρέσο των ΗΠΑ
Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πύργος Διρού Λακωνίας

Ο Πύργος Διρού είναι οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 246 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 200 μέτρων και βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα νότια της Αρεόπολης.

Η παλαιότερη γνωστή μνεία στο τοπωνύμιο Διρό γίνεται το 1336, γραμμένο ως Iro, όταν αποτελούσε κτήση του Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι κοντά στη Τζίμοβα. Το τοπωνύμιο έχει σλαβική προέλευση και σημαίνει στάσιμο νερό. Το χωριό Πύργος αναφέρεται το 1571. Τον Ιούνιο του 1826 η παραλία Διρού αποτέλεσε πεδίο μάχης μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων, με τους Μανιάτες να καταφέρνουν να νικήσουν τις δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά.

Ο Πύργος Διρού έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Αποτελεί από επιμέρους κτιριακά σύνολα, με κεντρικό σύνολο τον Λευκιά. Οι πύργοι του έχουν χαρακτηριστεί μνημεία. Ανάμεσα στους πύργους ξεχωρίζει το συγκρότημα του οπλαρχηγού Σκλαβουνάκου, στον Πετρόλακκο. Το συγκρότημα διαθέτει εξαόροφο πύργο ύψους 19 μέτρων, ο οποίος πιθανόν να είναι ο ψηλότερος στη Μάνη, ένα μακρόστενο διώροφο σπίτι με ανώι, δεξαμενές νερού και οικογενειακό εκκλησάκι με νεκροταφείο. Κτίστηκε το 1812. Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι οι βυζαντινοί ναοί του Aγίου Πέτρου Γλέζου και Ταξιαρχών Γλέζου, ο μονόχωρος ναός των Αγίων Θεοδώρων στου Καλού, του 12ου αιώνα, και ο μονόχωρος ναός του Αγίου Νικολάου, με κτιστό τέμπλο και τοιχογραφίες του 1868. Το παλιό σχολείο του Πύργου Διρού έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο έχουν ενσωματωθεί σε αυτό υλικό από παλαιότερα κτίρια.

Κοντά στο Πύργο Διρού και στις ακτές του κόλπου Διρού, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στον Πύργο και στην Αρεόπολη, βρίσκονται τρία σπήλαια, η Αλεπότρυπα, η Γλυφάδα ή Βλυχάδα και το Καταφύγι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μάνη
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Κολαΐνα

Η κολαΐνα, είναι παραδοσιακό γυναικείο περιδέραιο που φορούσαν οι γυναίκες της Καρπάθου. Το κόσμημα αποτελούνταν από ένα χρυσοΰφαντο ύφασμα που πάνω του στερεόνταν χρυσά νομίσματα. Το πιο συνηθισμένο μέγεθος του κοσμήματος περιλάμβανε  500 χρυσά νομίσματα ραμμένα μεταξύ τους. Χαρακτηριστικά, αναφέρεται σε ειδησεογραφικό ρεπορτάζ ότι μια κολαΐνα είχε ραμμένα πάνω της, νομίσματα αξίας 30.000 ευρώ. 

Παραδοσιακά την κολαΐνα την φόραγαν οι πλούσιες πρωτότοκες κόρες των μεγαλογαιοκτημόνων, γνωστές στο νησί ως κανακαριές . Η κανακαρά δεν μπορούσε να πουλήσει ή να υποθηκεύσει το περιδέραιο, μπορούσε όμως να το μεγαλώσει σε μέγεθος και σε οικονομική αξία. Μόλις η πρωτότοκη κόρη παντρευόταν, το περιδέραιο έμπαινε στην άκρη, για να δοθεί πλέον στην επόμενη πρωτότοκη. Με αυτό το τρόπο πολλά περιδέρεια, είχαν πάνω τους νομίσματα πολλών και διαφορετικών περιοχών και εποχών, όπως Κωνσταντινάτα, Βενέτικα φλουριά, Ισπανικά και Μεξικάνικα εσκούδα, Φλωρίνια, Αγγλικές λίρες, Τούρκικες λίρες, Αυστριακά δουκάτα, Ρωσικά ρούβλια, χρυσά Γαλλικά 20-φραγκα, χρυσά Αμερικανικά 5-δόλαρα, 10-δόλαρα και 20-δόλαρα, και άλλα.

Παραπομπές 

Κάρπαθος
Λαογραφία
Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba – The Movie: Mugen Train

Το Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba – The Movie: Mugen Train (ιαπωνικά:  劇場版「鬼滅の刃」 無限列車編, χέπμπορν: Gekijō-ban "Kimetsu no Yaiba" Mugen Ressha-hen) γνωστό και ως Demon Slayer: Mugen Train ή Demon Slayer: Infinity Train, είναι μια ιαπωνική anime σκοτεινής φαντασίας ταινία δράσης, του 2018, η οποία βασίζεται στο arc "Mugen Train", του shonen μάνγκα Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba, του Κογιοχάρου Γκοτούγκε. Η πλοκή της ταινίας έχει σύνδεση με την πρώτη σειρά του anime, αφού αποτελεί τη συνέχειά της. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Χαρούο Σοτοζάκι, ενώ το σενάριο το ανέλαβε η εταιρεία Ufotable, η οποία ανέλαβε και την παραγωγή της μαζί με την Aniplex και τη Shueisha. 

Η ταινία ξεκίνησε να δουλεύεται από το 2019 και κατέληξε να κυκλοφορεί εν μέσω της πανδημίας του COVID-19, πραγματοποιώντας την πρεμιέρα της, στην Ιαπωνία, στις 16 Οκτωβρίου του 2020, με διανομή από τις Toho και Aniplex, ενώ κατά το τέλος του 2020 και το μέσον του 2021, κυκλοφόρησε και παγκοσμίως. Η ταινία είχε έσοδα που ξεπέρασαν τα 500 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office κι έγινε η ταινία με τα υψηλότερα έσοδα στο έτος της κυκλοφορίας της, καθώς και η πρώτη ταινία που δεν ήταν παραγωγής Χόλυγουντ, που έφτασε στο νούμερο 1 του ετήσιου box office. Επειδή υπήρξε απόλυτα επιτυχημένη, έφτασε κι άλλα ρεκόρ εκεί, όπως για παράδειγμα, έγινε η ιαπωνική ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις όλων των εποχών. 

Ήδη από τη στιγμή της κυκλοφορίας της έλαβε πολύ θετικές κριτικές, με το Rotten Tomatoes να της δίνει 7.8/10 και το Metacritic 72/100, μεταξύ άλλων. Ο κριτικός Ντάριλ Χάρντινγκ, επένησε την 2D και 3D τεχνολογία της καθώς και το γράψιμο των χαρακτήρων, τόσο αυτός όσο κι άλλοι κριτικοί, σημείωσαν πως για να καταλάβει κανείς την ταινία καλύτερα, θα πρέπει να έχει δει πρώτα την πρώτη σεζόν του anime. Η ταινία πέρα από θετικές κριτικές έλαβε και διάφορες υποψηφιότητες από διάφορους εγκεκριμένους φορείς, όπως στο Japan Academy Film Prize, όπου κέρδισε στην κατηγορία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, ενώ στην ίδια κατηγορία κέρδισε και στα βραβεία Hochi Film, ενώ υπήρξε και παρόμοια κατηγορία και στα Βραβεία Satellite.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ταινίες του 2020
Ιαπωνόφωνες ταινίες
Ιαπωνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Μαζική δολοφονία στη μυθοπλασία
Ταινίες παραγωγής Toho
Totally Spies!

Totally Spies! είναι σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τους Vincent Chalvon-Demersay και David Michel και παράγεται κυρίως από τη γαλλική εταιρεία animation Marathon Media και τον γαλλικό τηλεοπτικό φορέα TF1 , με τις σεζόν 3 έως 5 να είναι συμπαραγωγή με την καναδική εταιρεία Image Entertainment Corporation . Η σειρά εστιάζει σε τρία έφηβα κορίτσια στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια που εργάζονται ως μυστικοί πράκτορες για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Ανθρώπινης Προστασίας (WOOHP). Αυτή είναι η πρώτη τηλεοπτική σειρά που συμπαράγεται από τις δύο εταιρείες παραγωγής, με τη δεύτερη να είναι η Martin Mystery .

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 3 Νοεμβρίου 2001 στο ABC Family (τώρα Freeform ) στις ΗΠΑ  πριν προβληθεί στο Cartoon Network λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα. Έκανε πρεμιέρα στο TF1 στη Γαλλία στις 3 Απριλίου 2002,  και στο Teletoon στον Καναδά στις 2 Σεπτεμβρίου 2002.  Από το ντεμπούτο της σειράς, μεταδόθηκαν 156 επεισόδια, που περιλαμβάνουν έξι σεζόν και πολλές ειδικές. Μια επερχόμενη έβδομη σεζόν έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2023. 

Έχουν κυκλοφορήσει αρκετά προϊόντα που συνδέονται με τη σειρά, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων κόμικς, μυθιστορημάτων και βιντεοπαιχνιδιών. Μια ταινία prequel , Totally Spies! Το The Movie , που κυκλοφόρησε μεταξύ της πέμπτης και της έκτης σεζόν και σε συμπαραγωγή με την Ιταλία, κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 2009 στη Γαλλία και αργότερα προβλήθηκε στις ΗΠΑ στο Cartoon Network το 2010.

Πλοκή 
Η σειρά επικεντρώνεται στις περιπέτειες τριών έφηβων κοριτσιών από το Μπέβερλι Χιλς των ΗΠΑ – τη Σαμ , Κλόβερ και Άλεξ – που ζουν διπλή ζωή ως μυστικοί πράκτορες που εργάζονται για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Ανθρώπινης Προστασίας (WOOHP).  Τα κορίτσια στρατολογούνται από τον αρχηγό της οργάνωσης, Τζέρι , για να καταπολεμήσουν περιστατικά εγκληματικότητας που εμφανίζονται σε όλο τον κόσμο. Οι κατάσκοποι φορούν πολύχρωμες φόρμες και τους παρέχονται διάφορα gadget για τις έρευνές τους. Σε κάθε επεισόδιο συντρέχει μία δευτερεύουσα πλοκή που εστιάζει στην καθημερινή ζωή των κοριτσιών ως μαθητριών γυμνασίου (και αργότερα πανεπιστημίου).

Επεισόδια 
Το 2013, η σειρά αναβίωσε για έκτη σεζόν, κάνοντας πρεμιέρα σε εκδήλωση στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Είκοσι έξι επεισόδια μεταδόθηκαν στη γαλλική τηλεόραση και δίκτυα σε όλη την Ευρώπη ξεκινώντας στις 4 Σεπτεμβρίου 2013.  Στον Καναδά , η έκτη σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 7 Σεπτεμβρίου 2014 στο Teletoon .  Η σειρά έχει μεταδοθεί παγκοσμίως σε διάφορα δίκτυα, όπως το TF1 στη Γαλλία , το Teletoon στον Καναδά , το Cartoon Network στις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική, το Rede Globo στη Βραζιλία, το Disney Channel και το Nickelodeon στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη (πρώην Fox Kids και Jetix ).

Παραπομπές 

Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων