joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ελισάβετ της Δανίας

Η Ελισάβετ της Δανίας (Elisabeth af Danmark, 8 Μαΐου 1935 - 19 Ιουνίου 2018) ήταν κόρη του Κνουτ, Κληρονομικού Πρίγκιπα της Δανίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1935 στην, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Κνουτ, Κληρονομικού Πρίγκιπα της Δανίας και της Πριγκίπισσας Καρολίνας Ματθίλδης της Δανίας.

Δεν παντρεύτηκε ποτέ και κατείχε τον τίτλο της "Πριγκίπισσας στη Δανία", ο οποίος προορίζεται για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας σε σειρά διαδοχής. Η Ελισάβετ εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών από το 1956 έως το 2001 και είχε τοποθετηθεί στο εξωτερικό πολλές φορές.

Πέθανε στις 19 Ιουνίου 2018 στο Παλάτι Σόργκενφρι σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στο Κόνγκενς Λίνγκμπι.

Τίτλοι
8 Μαΐου 1935 - 17 Ιουνίου 1944: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Δανίας και της Ισλανδίας
17 Ιουνίου 1944 - 5 Ιουνίου 1953: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Δανίας
5 Ιουνίου 1953 - 19 Ιουνίου 2018: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ελισάβετ στη Δανία

Τιμητικές διακρίσεις
 Οι Άλπεις Πριγκίπισσα Ελισάβετ στη Γροιλανδία πήραν το όνομά της.
  Ιππότης του Τάγματος του Ελέφαντα (R.E.).
  Αργυρό Μετάλλιο της Τιμής
  Μετάλλιο της 100ης Επετείου από την Γέννηση του Βασιλιά Χριστιανού Ι΄
  Αναμνηστικό Μετάλλιο της Βασίλισσας Ίνγκριντ (Dr.I.M.M.)
  Αναμνηστικό Μετάλλιο των 75ων Γενεθλίων της Βασίλισσας Μαργαρίτας
  Παραλήπτρια Αναμνηστικού Μεταλλίου του Πρίγκιπα Ερρίκου

Παραπομπές

 Royal House of Denmark
 Princess Elisabeth's profile in the official Royal House website

Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Δανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Δανίας
Πάκο Αλκάθερ

Ο Φρανθίσκο "Πάκο" Αλκάθερ Γκαρθία (Francisco "Paco" Alcácer García, 30 Αυγούστου 1993) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της Βιγιαρεάλ και της εθνικής ομάδας της Ισπανίας.

Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Βαλένθια, αγωνίστηκε πρώτη φορά για την πρώτη ομάδα το 2010 και έγινε βασικός μετά από δανεισμό στη Χετάφε, σκοράροντας 43 γκολ σε 118 αγώνες. Το 2016 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 30 εκατομμύρια ευρώ, κατακτώντας δύο Κόπα ντελ Ρέι και ένα πρωτάθλημα, ως αλλαγή του Λουίς Σουάρες. Το 2018 δόθηκε δανεικός στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, η οποία τον αγόρασε για 23 εκατομμύρια ευρώ. Τη σαιζόν 2018-19 ήταν δεύτερος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα, με 18 γκολ, όμως με την άφιξη του Έρλιγκ Χάαλαντ έμεινε στον πάγκο. Τον Ιανουάριο του 2020 αποκτήθηκε από την Βιγιαρεάλ για 25 εκατομμύρια ευρώ, αποτελώντας την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου.

Ο Αλκάθερ κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-19 δύο φορές και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική αντρών το 2014, και έχει πραγματοποιήσει 19 εμφανίσεις με το εθνόσημο σκοράροντας 12 γκολ.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Βαλενθιανοί ποδοσφαιριστές
Αντνάν Αλ Ταλγιανί

Ο Αντνάν Καμίς Αλ Ταλγιανί (Adnan Khamees Al-Talyani, , γεννήθηκε 30 Οκτωβρίου 1964) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Βιογραφία 
Ο Αντνάν γεννήθηκε στη Σάρτζα στις 30 Οκτωβρίου 1964. Ξεκίνησε να παίζει πετοσφαίριση στην ηλικία των 8, όταν ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στο Μπαχρέιν ως ποδοσφαιριστής. Ο Αλ Ταλγιανί έχει 3 αγόρια. Οι γιοι του είναι ο Χαμντάν, ο Χαμάντ (γενν. το 1995) και ο Μοχάμεντ (γενν. το 1998). Όλοι συμμετείχαν στην γιορτή αποχώρησης του Αλ Ταλγιανί το 2003. Ο αδελφός του Αλ Ταλγιανί, Νασσέρ Αλ Ταλγιανί, είναι επίσης ποδοσφαιριστής, ο οποίος έπαιξε μαζί του στην Αλ Σάαμπ ΚΣΚ.

Καριέρα σε συλλόγους 
Ο Αλ Ταλγιανί ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο τη δεκαετία του 1970 στους δρόμους της Σάρτζα. Έγινε μέλος της Αλ Σάαμπ ΚΣΚ το 1979 και έπαιξε σε όλη τη σταδιοδρομία του με την ομάδα μέχρι το 1999. Αν και έλαβε πολλές προσοδοφόρες προσφορές από άλλους συλλόγους, οι αυστηροί περιορισμοί εκείνη την εποχή απαγόρευαν στον Αλ Ταλγιανί να πάρει μεταγραφή.

Εθνική ομάδα 
Με την επιλογή του Χεσμάτ Μοχαζεράνι (πρώην προπονητή της Εθνικής Ιράν) ως προπονητή της Εθνικής Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ο Αλ Ταλγιανί επιλέχθηκε ως μέλος της ομάδας. Αποσύρθηκε από την Εθνική το 1997 ως πρώτος όλων των εποχών στις διεθνείς συμμετοχές, με 161 και 52 γκολ (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ, κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές). Μέχρι το Νοέμβριο του 2020, ήταν 18ος στον κατάλογο των κορυφαίων σε συμμετοχές όλων των εποχών για τους άνδρες.

Αποχώρηση 
Ο Αλ Ταλγιανί αποχώρησε επίσημα από το ποδόσφαιρο τον Ιανουάριο του 2003. Ένας αποχαιρετιστήριος αγώνας έγινε προς τιμήν του μεταξύ της πρωταθλήτριας της Σέριε Α, Γιουβέντους και μιας ομάδας All-Star παικτών από διάφορες χώρες. Από τότε έχει ανακηρυχθεί Παίκτης του Αιώνα των ΗΑΕ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Εμιρατινοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1984
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1988
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1992
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1996
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997
FIFA Century Club
Ποδοσφαιριστές Αλ Σάαμπ ΚΣΚ
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1992

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου οι οποίες προβλήθηκαν το 1992.

Κατάλογος

Παραπομπές

Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Πελοπίδας Πινάτσης

Ο Πελοπίδας Πινάτσης (1896 ή 1902-1977) του Επαμεινώνδα, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Δράμας από το 1956 ως το 1963.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια και σπουδές 
Γεννήθηκε στην Κίο της Μικράς Ασίας το 1896 ή στις 21 Νοεμβρίου 1902. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Προύσης. Μεταξύ άλλων ήταν δάσκαλος και του συναδέλφου του βουλευτή Δ. Γρίβα.  Αρχικά εργάστηκε ως διευθυντής σε εξατάξια σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης από το 1923 ως το 1927 (πρώτα στη Σαμοθράκη, έπειτα στη Δράμα) και στη συνέχεια ήταν υπάλληλος στη Μητρόπολη της Δράμας. Παράλληλα, αναμίχτηκε ενεργά στους συλλόγους για τους πρόσφυγες και ανέλαβε διοικητικά καθήκοντα σε αυτούς.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τον Νοέμβριο του 1951 έγινε αρχισυντάκτης της νέας εφημερίδας "Πρωινός Τύπος" με εκδότη τον Νικόλαο Ι. Καραθάνο. Μετά την αναστολή λειτουργίας της εφημερίδας του συνεργάστηκε με διάφορα έντυπα της συμπρωτεύουσας.
Στις εκλογές του 1952 εξελέγη  βουλευτής Δράμας με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια αποχώρησε και προσχώρησε στο κόμμα των Φιλελευθέρων στις 10 Ιουνίου 1954. Έπειτα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ. Με την τελευταία εξελέγη ξανά βουλευτής το 1956 και το 1958.

Τελευταία χρόνια 
Ο Πινάτσης δεν πολιτεύτηκε ξανά μεταδικτατορικά. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1977 σε κλινική της Αθήνας, όπου νοσηλευόταν επί πολλές ημέρες.  Κηδεύτηκε στην Αθήνα.

Παραπομπές 

Βουλευτές Δράμας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Σοφία της Ρουμανίας

Η Σοφία της Ρουμανίας (Sofia a României, 29 Οκτωβρίου 1957 -) είναι κόρη του Βασιλιά της Ρουμανίας Μιχαήλ.

Είναι τέταρτη στη γραμμή διαδοχής του πρώην Ρουμανικού θρόνου και της ηγεσίας του Οίκου της Ρουμανίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1957 στο Παλάτι Τατοΐου στην Αθήνα, και είναι το τέταρτο παιδί και κόρη του Μιχαήλ της Ρουμανίας και της Άννας των Βουρβόνων-Πάρμας. Ονομάσθηκε Σοφία προς τιμήν της νονάς της και πρώτης εξαδέλφη του πατέρα της Πριγκίπισσας Σοφίας της Ελλάδας και της Δανίας.
 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Άσβιλ των ΗΠΑ, όπου σπούδασε Καλές Τέχνες και Φωτογραφία για μερικά χρόνια. Αργότερα σπούδασε Γραφιστική και Φωτογραφία στο Corcoran College of Art and Design στην Ουάσιγκτον. Έχει παρουσιάσει φωτογραφίες της για αρκετά χρόνια και έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στη Γαλλία και στη Ρουμανία. Συμμετείχε στην έκθεση τέχνης Royal Bridges στο Ντουμπάι το 2016.
 
Στις 29 Αυγούστου 1998 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Αλέν Μπιαρνέ στο Νεϊγί-συρ-Σεν της Γαλλίας. Χώρισαν το 2002. Μαζί απέκτησαν 1 παιδί.
την Ελισάβετ Μαρία (1999-).

Τίτλοι
29 Οκτωβρίου 1957 – 10 Μαΐου 2011: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Σοφία της Ρουμανίας, Πριγκίπισσα του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
10 Μαΐου 2011 - σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Σοφία της Ρουμανίας

Τιμητικές διακρίσεις
  Οίκος της Ρουμανίας: Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Στέμματος
  Οίκος της Ρουμανίας: Καγκελάριος Ιππότης του Βασιλικού Παράσημου του Θεματοφύλακα του Ρουμανικού Στέμματος, 1η Τάξη
  Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
 United Nations Philinathropy International Organization και Saned International Organization: Παραλήπτρια του  Διεθνου Βραβείου Κότινος, Πιστοποιητικό Αριστείας

Παραπομπές
 Official website of the Romanian royal family
 Official blog of the Romanian royal family
 Sophie De Roumanie Photography – Official website of Princess Sophie

Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Ρουμάνοι ευγενείς
Πριγκίπισσες της Ρουμανίας
GMM Grammy

Η GMM Grammy Public Company Limited (ταϊλανδικά: จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ή G"MM' Grammy) είναι η μεγαλύτερη εταιρεία ψυχαγωγίας ομίλου πολυμέσων στην Ταϊλάνδη. Ισχυρίζεται μερίδιο 70 τοις εκατό της βιομηχανίας ψυχαγωγίας της Ταϊλάνδης. Οι καλλιτέχνες Grammy περιλαμβάνουν τους Thongchai McIntyre, Silly Fools και Loso. Εκτός από τη μουσική βιομηχανία της, η εταιρεία ασχολείται με την παραγωγή συναυλιών, τη διαχείριση καλλιτεχνών, την παραγωγή ταινιών και τηλεόρασης και τις εκδόσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής
Δισκογραφικές εταιρίες rock μουσικής
Ταϊλάνδη
Τομ Μουρ

Ο Τομ Μουρ (Thomas Moore, γνωστός σαν Captain Tom, γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1920 στο Γιόρκσαϊρ της Βόρειας Αγγλίας και απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου του 2021) ήταν  αιωνόβιος Βρετανός πρώην αξιωματικός του Βρετανικού στρατού και φιλάνθρωπος. Έγινε παγκόσμια δημοφιλής χάρις στην πρωτοβουλία του να συγκεντρώσει για αγαθοεργία, ένα ποσό αρκετών εκατομμυρίων λιρών εν μέσω της παγκόσμιος πανδημίας του ιού COVID-19.

Ο Μουρ υπηρέτησε στις δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π., λαμβάνοντας μέρος σε μάχες στην Ινδία, τη Βιρμανία, τη Σουμάτρα και αλλού και προήχθη τιμητικά σε λοχαγό. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε σαν διοικητικό στέλεχος εμπορικής εταιρείας, ενώ, παράλληλα, ασχολήθηκε με το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Στις 6 Απριλίου του 2020, στα πρόθυρα συμπλήρωσης των 100 ετών ζωής του, ο Μουρ, ο οποίος έχει ιδιαίτερα επιβαρυμένη υγεία με πολλά κινητικά προβλήματα, ξεκίνησε να συγκεντρώνει χρήματα υπέρ των ασθενών του ιού, κάνοντας βόλτες στον κήπο της οικίας του και καλώντας τους συμπολίτες του να συνεισφέρουν οικονομικά για την ενίσχυση του Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) . Η πρωτοβουλία του αυτή γρήγορα κέρδισε το ενδιαφέρον και την ανταπόκριση του κοινού, που ξεκίνησε να δωρίζει χρήματα για το σκοπό που εμπνεύστηκε ο Μουρ. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκε σε καλλιτεχνικό σώου μαζί με τον Michal Ball και τη χορωδία του και τραγούδησε μαζί τους το σινγκλ «You’ll Never Walk Alone», κατακτώντας την 1η θέση στα τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου. Έγινε έτσι το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο που κατακτά αυτή τη διάκριση. Στα 100α γενέθλιά του (που εορτάστηκαν από τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις με διάφορους τρόπους, ενώ προήχθη σε επίτιμο συνταγματάρχη του Βρετανικού Στρατιωτικού Ιδρύματος), ο Μουρ έλαβε περισσότερες από 150.000 ευχητήριες κάρτες, ενώ αναγνωρίστηκε τιμητικά, ως ιππότης, από τη βασίλισσα Ελισάβετ. Το ποσό που πέτυχε να συγκεντρώσει τελικά, ξεπέρασε κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες του ίδιου κι έφτασε στο ύψος των 32,8 εκατομμυρίων στερλινών, οι οποίες προήλθαν από 1,5 εκατομμύρια ξεχωριστές δωρεές ιδιωτών. 

Απεβίωσε στο νοσοκομείο Μπέντφορντ, από COVID-19 σε συνδυασμό με πνευμονία σε ηλικία 101 ετών στις 2 Φεβρουαρίου 2021.

Παραπομπές

Μουρ Τομ
Μουρ Τομ
Πασκάλ Σοτιρόβσκι

Ο Πασκάλ Σοτιρόβσκι (Paskal Sotirovski, Паскал Сотировски ; Vrben 23 Νοεμβρίου 1927 - Παρίσι 20 Ιανουαρίου 2003) ήταν αστροφυσικός από την Βόρεια Μακεδονία, με ειδίκευση στην ηλιακή φυσική.

Εκπαίδευση 
Τελείωσε το δημοτικό στην γενέτειρά του. Συνέχισε στο Gornji Milanovac (στην Σερβία) όπου ολοκλήρωσε το γυμνάσιο. Αποφοίτησε από το Educational School στο Βελιγράδι.

Εργάστηκε για κάποια χρόνια ως δάσκαλος στο Bela Crkva αλλά το 1950 γράφτηκε στο Τμήμα Φιλοσοφίας και στο Τμήμα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλου και Μεθοδίου στα Σκόπια. Αποφοίτησε το 1956 και ξεκίνησε να διδάσκει φυσική στο λύκειο Josip Broz Titο στα Σκόπια.

Το 1961, ο Σοτιρόβσκι εργάστηκε ως αναπληρωτής καθηγητής αστροφυσικής στο Τμήμα Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών στα Σκόπια. Έπειτα στάλθηκε για να ειδικευτεί στην Σορβόννη, στο Παρίσι. Το 1971 υποστήριξε την διδακτορική διατριβή του πάνω στην ηλιακή φυσική και έλαβε τον υψηλότερο δυνατό βαθμό.

Οργανισμός Πασκάλ Σοτιρόβσκι 
Την δεκαετία του 1990, ο Σοτιρόβσκι ίδρυσε τον οργανισμό που φέρει το όνομά του και υποστηρίζει οικονομικά τα νέα και χαρισματικά ταλέντα της Βόρειας Μακεδονίας.

Αστροφυσικοί
Γκεόργκι Κονσταντινόφσκι

Ο Γκεόργκι Κονσταντινόφσκι (Georgi Konstantinovski ; 29 Ιουλίου 1930) είναι αρχιτέκτονας, συγγραφέας και καθηγητής από την Βόρεια Μακεδονία.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Αρχιτεκτονικής στα Σκόπια το 1956. Το 1965 πήρε το μεταπτυχιακό στην αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο Γέιλ, υπό την καθοδήγηση των Paul Rudolph και Serge Chermayeff. Τα πρώιμα έργα του θεωρούνται μπρουταλιστικά. Στην Νέα Υόρκη, εργάστηκε και συνεργάστηκε με τους Ming Pei, Henry Cobb Jr. και Araldo Cossutta.

Στην έρευνά του για τα χαρακτηριστικά σχεδίασης που θα αντικατοπτρίζουν την ατομική φιλοσοφία, την δομή και την τέχνη κάθε κτιρίου, ο Κονσταντινόφσκι σχεδίασε πάνω από 450 αρχιτεκτονικά και αστικά έργα. Βραβεύτηκε με τα υψηλότερα αρχιτεκτονικά βραβεία της Βόρειας Μακεδονίας και της Γιουγκοσλαβίας, όπως με το Εθνικό Βραβείο Τέχνης "11 Oktomvri" για το Καλύτερο Αρχιτεκτονικό Έργο στα Σκόπια, παράλληλα με τρία Grand Prix στην Architectural Biennale στην Βόρεια Μακεδονία. Έχει συνεισφέρει στην αρχιτεκτονική της Βόρειας Μακεδονίας ως καθηγητής και συγγραφέας. Ήταν πρόεδρος του Συμβουλίου για τον Αστικό Σχεδιασμό του Τμήματος Αρχιτεκτονικής στα Σκόπια. Είναι επίσης μέλος της Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής της Μακεδονίας.

Ο Κονσταντινόφσκι έχει συνεισφέρει σημαντικά στην σύγχρονη αρχιτεκτονική της Βόρειας Μακεδονίας. Μερικά από τα σημαντικότερα κτίρια που ανακαίνισε είναι το Δημαρχείο των Σκοπίων, οι φοιτητικές εστίες Goce Delcev, το Ινστιτούτο Καταγραφής Σεισμών και Σεισμολογίας, το ASNOM Memorial Center και το Memorial House of Razlovci Uprising.

Ο Κονσταντινόφσκι είναι σήμερα συνταξιούχος καθηγητής από το Τμήμα Αρχιτεκτονικής της Σχολής Σχεδίου, που εδρεύει στα Σκόπια.

Παραπομπές
Τάσος Ζουβάνης

Ο Τάσος Ζουβάνης είναι ελληνοκύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και της εθνικής Κύπρου. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Κύπριους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Καριέρα 

Ο Τάσος Ζουβάνης ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 11 ετών στα τσικό της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Πολύ γρήγορος κυνηγός ωραίος ντριπλέρ είχε δυνατό σουτ και έπαιξε σε όλες τις θέσεις της επίθεσης κυρίως όμως ως δεξιός εξτρέμ. Στην Ένωση τον πήρε ο νονός του, παλιά δόξα της ομάδας Φόρσος. Αφού πέρασε από τους μικρούς έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα το 1980-81 και έπαιξε αποκλειστικά στην ΕΝΠ μέχρι το 1993.

Ο Τάσος Ζουβάνης είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με την φανέλα της Ένωσης αφού στην καριέρα του πέτυχε 114 τέρματα. Η κορυφαία του χρονιά σε ατομικό επίπεδο ήρθε το 1987-88 όταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 23 τέρματα, ενώ πέτυχε καθοριστικά τέρματα σε πολλά παιχνίδια της ομάδας του. Για τον Τάσο ενδιαφέρθηκαν ΑΠΟΕΛ και Απόλλων όμως ο ίδιος αποφάσισε να παραμείνει στην ομάδα που τον ανέδειξε. Επίσης κλήθηκε για δοκιμαστικά στις Παρί Σεν Ζερμέν και ΑΣ Μονακό.

Στις μεγαλύτερες στιγμές της της καριέρας του συμπεριλαμβάνονται η ιστορική νίκη επί του Ευαγόρα Πάφου με 8-0 (ο ίδιος πέτυχε τρία γκολ), η οποία αποτελεί την ευρύτερη νίκη της ΕΝΠ μέχρι σήμερα, οι δύο συμμετοχές σε τελικό κυπέλλου και η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη στην ιστορία της ΕΝΠ κόντρα στην ουγγρική Βάσας ΣΚ με 1-0.

Η λαµπρή του καριέρα συνεχίζεται µέχρι την ποδοσφαιρική περίοδο 1993-94. Σε ηλικία 33 χρονών αποφασίζει πως πρέπει να κρεµάσει τα παπούτσια και τότε βραβεύεται από την Ένωση Αθλητικογράφων µε το «βραβείο Ήθους», όπου το βραβείο του έδωσε ο τέως πρόεδρος της δηµοκρατίας κος Γλαύκος Κληρίδης.

Είναι ένας από τους ιδρυτές των ακαδημιών της ΕΝΠ όπου και υπηρέτησε ως προπονητής για πολλά χρόνια.
Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Σέργιος και Βάκχος

Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος ήταν Ρωμαίοι χριστιανοί στρατιώτες του 4ου αιώνα αναγνωρισμένοι ως μάρτυρες και στρατιωτικοί άγιοι από τις Καθολικές και Ορθόδοξες Εκκλησίες. Η γιορτή τους είναι 7 Οκτωβρίου. 

Σύμφωνα με την αγιογραφία τους, ο Σέργιος και ο Βάκχος ήταν αξιωματικοί του στρατού του Γαλερίου και αγαπημένοι του, μέχρι όπου εκτέθηκαν ως μυστικοί Χριστιανοί. Στη συνέχεια τιμωρήθηκαν σοβαρά, με τον Βάκχο να πεθαίνει από βασανίστρια και ο Σέργιος από αποκεφαλισμό.

Ιστορία 
Η ιστορία των αγίων αφηγείται στο ελληνικό κείμενο γνωστό ως Το Πάθος του Σεργίου και Βάκχου. Η ιστορία παίρνει μέρος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλερίου (305 έως 311). Το ίδιο το έργο μπορεί να χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα.  

Σύμφωνα με το κείμενο, ο Σέργιος και ο Βάκχος ήταν Ρωμαίοι πολίτες και ανώτεροι αξιωματικοί του ρωμαϊκού στρατού, αλλά ο κρυμμένος χριστιανισμός τους ανακαλύφθηκε όταν προσπάθησαν να μην συνοδεύσουν έναν Ρωμαίο αξιωματούχο σε έναν ειδωλολατρικό ναό. Αφού επέμειναν να μην θυσιάσουν στον Δία , ταπεινώθηκαν δημοσίως με αλυσοδεμένη, ντυμένη με γυναικεία ενδυμασία και παρέλαση γύρω από την πόλη. Κατά τη διάρκεια της διαπόμπευσής τους ψέλνουν ότι ο Κύριος «μας έντυσε σαν νύφες και μέσα από την εξομολόγηση μας ένωσε μαζί Του». Στη συνέχεια, ο Γαλέριος τους έστειλε στη Βαρβαλισσό στη Μεσοποταμία έτσι ώστε να τους κάνει να αφήσουν την πίστη τους, ωστόσο αρνήθηκαν και ο Βάκχος ανέχτηκε βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Την επόμενη μέρα το πνεύμα του Βάκχου εμφανίστηκε στον Σέργιο και τον ενθάρρυνε να παραμείνει δυνατός ώστε να μπορούν να είναι μαζί για πάντα. Τις επόμενες μέρες, ο Σέργιος βασανίστηκε και τελικά εκτελέστηκε στη Ρεσάφα.

Σχέση 
Η στενή σχέση μεταξύ των δύο τονίζεται έντονα στις αγιογραφίες και τις παραδόσεις τους, καθιστώντας τους ως ένα ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα ζευγαρωμένων αγίων.   Πολλοί ιστορικοί όπως και ο Τζον Μπόσγουελ υποστηρίζουν ότι η σχέση του Σέργιου και του Βάκχου μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει μια ρομαντική διάσταση, σημειώνοντας ότι το παλαιότερο κείμενο της μαρτυρολογίας τους τους περιγράφει ως εραστές.  Ενώ οι δύο τους είχαν πάρει μέρος σε μια τελετή γνωστή και ως «αδελφοποίηση», η οποία ήταν ένας τύπος πρώιμης χριστιανικής ομοφυλοφιλικής ένωσης ή ευλογίας.

Παραπομπές 

Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Έλενα Λαγκαντίνοβα

Η Έλενα Λαγκαντίνοβα (βουλγαρικά: Елена Атанасова Лагадинова , 9 Μαΐου 1930 – 29 Οκτωβρίου 2017) ήταν Βουλγάρα αγρονόμος, γενετίστρια και πολιτικός.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Λαγκαντίνοβα συνεισέφερε στην βουλγαρική αντίσταση ενάντια στην ναζιστική κατοχή και έλαβε το ψευδώνυμο “Амазонка” ή “Αμαζόνα”. Ήταν η νεαρότερη γυναίκα πολεμίστρια στην Βουλγαρία, ξεκινώντας να συνεισφέρει στον πόλεμο σε ηλικία 11 ετών και να πολεμά σε ηλικία 14 ετών.

Μετά την νίκη των Συμμάχων το 1945, πραγματοποίησε την διατριβή της στην βιολογία, προτού εργαστεί ως επιστημονικός ερευνητής στην Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών. Εκεί, ανέπτυξε ένα νέο υβρίδιο σιταριού, που βοήθησε στην αύξηση της παραγωγικότητας στις φάρμες. Για αυτή την ανακάλυψη, έγινε μέλος του τιμητικού Τάγματος του Κυρίλλου και Μεθοδίου από την βουλγαρική κυβέρνηση.

Το 1968, η Λαγκαντίνοβα δέχτηκε την θέση της γραμματέως στην Επιτροπή του Βουλγαρικού Γυναικείου Κινήματος. Από αυτήν την θέση, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία και ενδυνάμωση της νομοθεσίας, ώστε να ωφεληθούν οι γυναίκες στον χώρο της εργασίας, μεταξύ των οποίων και νόμων για άδεια μητρότητας. Υπήρξε επίσης σημαντική φιγούρα στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, καθώς συνεργάστηκε με ακτιβιστές για την ενίσχυση της συνεργασίας με εθνικούς οργανισμούς γυναικών και έγινε μέλος του Γυναικείου Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών το 1985.

Πέθανε στις 29 Οκτωβρίου 2017, σε ένα γηροκομείο στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Βούλγαροι επιστήμονες
Γενετιστές
Εταιρεία Φυσικών της Βόρειας Μακεδονίας

Η Εταιρεία Φυσικών της Βόρειας Μακεδονίας (Society of Physicists of Macedonia, Друштво на физичарите на Република Македонија, Drushtvo na Fizicharite na Republika Makedonija) είναι ένας επιστημονικός και εκπαιδευτικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 1949 στα Σκόπια. Βρίσκεται στο Ινστιτούτο Φυσικής του Τμήματος Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών του Πανεπιστημίου των Αγίων Κυρίλου και Μεθοδίου.

Η Εταιρεία λειτουργεί ως ένας συνδετικός κρίκος μεταξύ όλων όσων εργάζονται στον τομέα της φυσικής ή των φυσικών επιστημών στην Βόρεια Μακεδονία. Εμφανίζεται επίσης ως ο διοργανωτής τοπικών (από το 1967) και εθνικών (από το 1957) διαγωνισμών φυσικής για δημοτικά και γυμνάσια. Κάθε χρόνο πάνω από 500 μαθητές συμμετέχουν σε αυτούς τους διαγωνισμούς και στο τέλος η ακαδημαϊκή επιτροπή, που έχει οριστεί από την Εταιρεία, επιλέγει τους τέσσερις καλύτερους μαθητές που αποτελούν την αποστολή της χώρας στην Διεθνή Ολυμπιάδα Φυσικής. Ο ηγέτης της ομάδας επιλέγεται από τα μέλη της Εταιρείας. Η επιλογή γίνεται από τον καθηγητή Dr. Viktor Urumov (1995 - 2011 (πρόεδρος της Εταιρείας) και 2014 - σήμερα (αντιπρόεδρος της Εταιρείας)) και από τον Mr. Stanisha Veljkovikj (2012 - σήμερα). Από την πρώτη χρονιά μέχρι σήμερα που η Βόρεια Μακεδονία στέλνει ομάδα στην Διεθνή Ολυμπιάδα Φυσικής, οι εκπρόσωποί της έχουν κερδίσει ένα χάλκινο μετάλλιο και πέντε τιμητικές διακρίσεις.

Η Εταιρεία Φυσικών διοικεί το διετές Συνέδριο της Εταιρείας Φυσικών της Βόρειας Μακεδονίας, στο οποίο συμμετέχουν αρκετοί εξέχοντες φυσικοί από διάφορες χώρες. Αυτό το συνέδριο συνήθως διαρκεί τρεις με πέντε ημέρες.
Εγκυκλοπαίδεια της Βόρειας Μακεδονίας

Η Εγκυκλοπαίδεια της Βόρειας Μακεδονίας είναι η πρώτη επιστημονική εγκυκλοπαίδεια της χώρας. Δημοσιεύτηκε από την Ακαδημία Επιστημών κι Τεχνών της Βόρειας Μακεδονίας. Προετοιμάστηκε από το Κέντρο Λεξικογραφίας και συμμετείχαν 260 συνεργάτες με την καθοδήγηση του αρχισυντάκτη, Blaze Ristovski. Τυπώθηκε σε 2,000 αντίτυπα, υποστηρίχθηκε οικονομικά από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Μόνο 300 αντίτυπα πουλήθηκαν ή δόθηκαν υπό την μορφή δωρεάς. Τα υπόλοιπα 1,700 αντίτυπα αποσύρθηκαν από την πώληση. Στην αρχή η εγκυκλοπαίδεια κυκλοφόρησε μυστικά στο διαδίκτυο και σήμερα μπορεί να κατέβει από τον υπολογιστή δωρεάν.

Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών της Βόρειας Μακεδονίας σχεδίαζε να την εκδώσει σε εκτεταμένη έκδοση με επιπλέον τόμους που θα κάλυπταν πεδία που δεν υπήρχαν στους δυο προηγούμενους τόμους και έπειτα σχεδίαζε να την μεταφράσει στα αγγλικά.
Ελληνικό εμπορικό ναυτικό

Το Ελληνικό εμπορικό ναυτικό είναι ο γενικός όρος για τον εμπορικό στόλο της Ελλάδας, ο οποίος ασχολείται με το εμπόριο και τη μεταφορά αγαθών και υπηρεσιών παγκοσμίως. Το ελληνικό εμπορικό ναυτικό αποτελείται από τα εμπορικά πλοία που ανήκουν σε Έλληνες πολίτες. Τα εμπορικά πλοία που ανήκουν σε Έλληνες πολίτες φέρουν είτε την ελληνική σημαία ή μια σημαία ευκαιρίας. Σύμφωνα με τον Κατάλογο Λόιντς 2015, η Ελλάδα ήταν η μεγαλύτερη πλοιοκτήτρια χώρα του κόσμου σε όρους χωρητικότητας. Το συνολικό βάρος του ελληνικού εμπορικού ναυτικού εκφρασμένο σε τόνους νεκρού βάρους φτάνει τους 334.649.089 τόνους και υπάρχουν 5.226 ελληνόκτητα πλοία. Η Ελλάδα είναι παραδοσιακά θαλάσσιο έθνος, καθώς το ναυτικό επάγγελμα είναι το παλαιότερο επάγγελμα των Ελλήνων και συνιστά σημαντικό τμήμα της Ελληνικής εμπορικής δραστηριότητας από την αρχαιότητα. Σήμερα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος τομέας της ελληνικής οικονομίας μετά τον τουρισμό. Τα ελληνόκτητα εμπορικά πλοία φέρουν διάφορες σημαίες. Ωστόσο μερικοί Έλληνες εφοπλιστές σταδιακά επαναφέρουν την Ελληνική σημαία στα πλοία μετά τις αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τις δραστηριότητες τους και την βελτίωση των υποδομών.

Ιστορία 
Παραδοσιακά, η Ελλάδα είναι ναυτιλιακό κράτος. Το ναυτιλιακό επάγγελμα είναι το παλαιότερο επάγγελμα των Ελλήνων. Η ναυτιλία συνιστά βασικό στοιχείο της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας από την αρχαιότητα. Οι Έλληνες συνέχισαν να συμμετέχουν και να παίζουν σημαντικό ρόλο στη διεθνή ναυσιπλοΐα κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής και της Οθωμανικής περιόδου. Κατά την Οθωμανική περίοδο τα ελληνόκτητα πλοία ήταν συχνό θέαμα στα λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου. 

Μετά την Επανάσταση του 1821 και κατά την δεκαετία του 1860, μερικές επιχειρήσεις που ασχολούνταν με την ναυτιλία έπαυσαν να λειτουργούν. Ωστόσο συνέχισαν να δίνουν επιχορηγήσεις. Για παράδειγμα η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, όπως και άλλοι θεσμοί και ιδρύματα που είναι σημαντικά για την Ελλάδα, χρηματοδοτήθηκαν από εφοπλιστές.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου οι Ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις λειτουργούσαν σε περιοχές που έλεγχαν οι Σύμμαχοι. Επίσης, τοποθέτησαν τους στόλους τους υπό τον έλεγχο του βρετανικού εμπορικού ναυτικού.

Παραπομπές 

Ελληνική οικονομία
Καρλομάν (γιος του Καρόλου του Φαλακρού)

Ο Καρλομάν (848 - περί το 877) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν ο μικρότερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Ο προορισμός του ήταν σαν μικρότερος γιος για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, επαναστάτησε ωστόσο εναντίον του πατέρα του (870) και διεκδίκησε τμήμα της κληρονομιάς του. Ο πατέρας του τον ξύρισε στο κεφάλι (854) για να αποτρέψει μια νέα διαίρεση και του δικού του βασιλείου αφού ο δικός του πατέρας Λουδοβίκος ο Ευσεβής μοίρασε την αυτοκρατορία του στους γιους του, ολοκληρώθηκε με την Συνθήκη του Βερντέν (843). Ο στόχος του ήταν να τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος ο Τραυλός και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν την εκκλησιαστική σταδιοδρομία για να μην διεκδικήσουν κληρονομιά. Την ανατροφή του Καρλομάν ανέλαβε ο μελλοντικός αρχιεπίσκοπος του Μπουρζ, χρίστηκε διάκονος (860) και ανέλαβε την διοίκηση του Αβαείου του Σαιν-Μεντάρ ντε Σουασόν, την επόμενη δεκαετία απέκτησε πολλά ακόμα Αβαεία.

Ο τρίτος αδελφός του Καρλομάν Λοθάριος ο Χωλός που ακολουθούσε επίσης εκκλησιαστική σταδιοδρομία πέθανε (865), την επόμενη χρονιά (866) πέθανε και ο δεύτερος αδελφός του Κάρολος το Παιδί, ο Καρλομάν έγινε ο δεύτερος στην σειρά διαδοχής του θρόνου μετά τον Λουδοβίκο τον Τραυλό. Με καρδιά πολεμιστή ο Καρλομάν απαρνήθηκε την εκκλησία και συγκέντρωσε ένα τμήμα της αριστοκρατίας στην υπηρεσία του (870). Δεν είναι γνωστές οι περιοχές οι οποίες του έδωσαν προμήθειες να συγκεντρώσει τον στρατό του, πιθανότατα η Λοθαριγγία και η Φλάνδρα. Ο πατέρας του τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στο Σανλίς, όλα τα αβαεία του κατασχέθηκαν. Ο Πάπας Αδριανός Β΄ ζήτησε την απελευθέρωση του Καρλομάν αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός το αρνήθηκε, ο Καρλομάν δραπέτευσε στην Φλάνδρα όπου συγκέντρωσε έναν μικρό στρατό. Οι επίσκοποι της επαρχίας του Ρενς συγκεντρώθηκαν στην Κομπιένη υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου (871), αφόρισαν τον Καρλομάν και όλους τους οπαδούς του. Ο επίσκοπος του Λαν, οπαδός του Καρλομάν ήταν ο μοναδικός που μειοψήφησε. Ο Καρλομάν συνελήφθη και τυφλώθηκε (873) αλλά δραπέτευσε στην Ανατολική Φραγκία, τον υποδέχτηκε ο θείος του Λουδοβίκος ο Γερμανικός που τον ανέλαβε υπό την προστασία του. Ο Καρλομάν πέθανε στην Γερμανία γύρω στο 877.

Παραπομπές

Πηγές

McKitterick, Rosamond (1983). The Frankish Kingdoms under the Carolingians, 751–987. London: Longman.

Δυναστεία των Καρολιδών
Λοθάριος ο Χωλός

Ο Λοθάριος ο Χωλός μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν τρίτος γιος του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Γεννήθηκε ανάπηρος, γι΄αυτό οι γονείς του αποφάσισαν να τον στείλουν σε μοναστήρι από τα πρώτα χρόνια της ζωής του· έτσι ορκίστηκε μοναχός (861). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε ηγούμενος στο Αβαείο του Σαιν Ζερμαίν στην Οσέρ, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 17-18 ετών (865).

Παραπομπές

Πηγές
Heidecker, Karl Josef (2010). The Divorce of Lothar II: Christian Marriage and Political Power in the Carolingian World. Translated by Guest, Tanis M. Cornell University Press.
McKitterick, Rosamond (1999). The Frankish Kingdoms under the Carolingians. Pearson Education Limited.

Δυναστεία των Καρολιδών
Ζιμρί

Ζιμρί ή Ζαμβρί βασιλιάς (του βόρειου βασιλείου) του  Ισραήλ για επτά ημέρες, προηγουμένως κατείχε  το βαθμό του ιππάρχου της μισής δύναμης των βασιλικών (ιππήλατων) αρμάτων.Η βασιλεία του τοποθετείται είτε το 931 π.Χ. είτε σύμφωνα με άλλες πηγές το 884 π.Χ..

Ο Ζιμρί ανήλθε στον θρόνο αφού δολοφόνησε τον προηγούμενο βασιλιά Ηλά κατά την διάρκεια μιας γιορτής που γίνονταν στο σπίτι του βασιλικού αρχιοικονόμου Ωσά (Αρζά) στην πόλη Θερσά.

Κατόπιν σκότωσε και όλη την οικογένεια του προηγούμενου βασιλιά.  

Λίγες μέρες αργότερα αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει στην ίδια πόλη επειδή ο στρατός του βασιλείου του, που βρίσκονταν τότε στρατοπεδευμένος απέναντι από την πόλη των Φιλισταίων Γαβαθών, στασίασε και ανακήρυξε  βασιλιά ένα στρατηγό τον Αμρί, ο οποίος τον οδήγησε εναντίον της Θερσάς. Η πόλη καταλήφθηκε από τους στρατιώτες και ο Ζιμρί που βρίσκονταν εκεί κατέφυγε σε έναν πύργο του βασιλικού ανακτόρου, του έβαλε φωτιά και κατόπιν έπεσε και ο ίδιος μέσα στις φλόγες.

Παραπομπές

Πηγές     
Jewish EncyclopediaZIMRI
Κολιτσάρας Ι.Θ. Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΜΟΣ Β Γ΄ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΕΚΔΟΣΙΣ 5η ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Η ΖΩΗ -1997
ISRAELFINKELSTEIN & NEIL ASHER SILBERMAN.ΒΙΒΛΟΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ 2003.ISBN 960-382-492-5
Jewish EncyclopediaCHRONOLOGY By: Emil G. Hirsch, Jules Oppert, J. Frederic McCurdy, Richard Gottheil, JosephJacobs

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Bumblebee (ταινία)

Το Bumblebee (ή αλλιώς Transformers: Bumblebee) είναι μια κινηματογραφική αμερικανική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας του 2018, βασισμένη στα παιχνίδια Transformers, και σε σκηνοθεσία Τράβις Ναιτ.Αρχικά αναπτύχθηκε ως χρονικό προοίμιο (prequel) και spin-off της πρώτης ταινίας Transformers,ωστόσο κατέληξε να είναι επανεκκίνηση του φρανσαίζ (της σειράς). Είναι το έκτο μέρος της σειράς ταινιών Transformers, με πρωταγωνιστές τους Χεϊλι Στένφιλντ και Τζον Σίνα. Είναι η πρώτη ταινία Transformers που δεν είναι σε σκηνοθεσία του Μαίκλ Μπει, καθώς και η πρώτη κινηματογραφική ταινία ζωντανής δράσης του Τράβις Ναιτ. 

Η ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 21 Δεκεμβρίου του 2018, από την  Paramount Pictures.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ταινίες του 2018
Αγγλόφωνες ταινίες
Transformers (ταινίες)
Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Αμερικανικές 3D ταινίες
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Άντονι Φάουτσι

Ο Άντονι Στίβεν Φάουτσι (24 Δεκεμβρίου 1940) είναι Αμερικανός ιατρός που υπηρετεί ως διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (NIAID) από το 1984. Από τον Ιανουάριο του 2020, είναι ένας από τους επικεφαλής της Ειδικής Ομάδας Κορωνοϊού του Λευκού Οίκου για την αντιμετώπιση της πανδημίας του COVID-19 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Φάουτσι θεωρείται ένας από τους πιο αξιόπιστους ιατρούς των ΗΠΑ.  Ο Φάουτσι έχει υπηρετήσει στη δημόσια υγεία σε διάφορες θέσεις για πάνω από 50 χρόνια και υπήρξε σύμβουλος κάθε προέδρου των ΗΠΑ μετά από τον Ρόναλντ Ρήγκαν.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Πατέρας του ήταν ο Στήβεν Φάουτσι και μητέρα η Ευγενία Έιμπις Φάουτσι, φαρμακοποιοί. Ο Φάουτσι φοίτησε στο Regis High School, στο Μανχάταν και αποφοίτησε το 1958. Στη συνέχεια στο College of the Holy Cross, αποφοίτησε το 1962. Στη συνέχεια, ο Fauci φοίτησε στην ιατρική σχολή στο Cornell University Medical College, όπου αποφοίτησε με διδακτορικό το 1966. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε την πρακτική άσκηση και την παραμονή στην εσωτερική ιατρική στο New York Hospital-Cornell Medical Center. Το 1985 νυμφεύτηκε την Κριστίν Γκράντι και απόκτησαν μαζί τρεις θυγατέρες.

Παραπομπές

Πανδημία COVID-19
Αμερικανοί ιατροί
Ποταμός Μετζερντά

Ο ποταμός Μετζερντά (), ο ποταμός Μπαγκραντά της κλασικής περιόδου, είναι ποταμός της Βόρειας Αφρικής που ρέει από τη βορειοανατολική Αλγερία μέσω της Τυνησίας προτού εκβάλει στον Κόλπο της Τύνιδας και στη Λίμνη της Τύνιδας. Με μήκος 450 χλμ. (280 μίλια), είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Τυνησίας. Είναι επίσης γνωστός ως Ουαντί Ματζαρντά ή Μετζερχά ().

Ρους 
Ο ποταμός Μετζερντά πηγάζει από τον Άτλαντα Τελλ, τμήμα της οροσειράς του Άτλαντα, στη βορειοανατολική Αλγερία και στη συνέχεια ρέει ανατολικά προς την Τυνησία και τελικά εκβάλει στον κόλπο της Υτικής στη Μεσόγειο. Ο ποταμός έχει μήκος περίπου 450 χλμ. (280 μίλια). Είναι ο σημαντικότερος και μακρύτερος ποταμός της Τυνησίας και διαθέτει φράγματα σε διάφορες τοποθεσίες, όντας σημαντικός πάροχος ύδατος για τις καλλιέργειες σιταριού της χώρας. 

Ο Κόλπος της Υτικής σχηματίστηκε κατά τη μεταπαγετωνική υπέρβαση πριν από περίπου 6.000 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου, οι ιζηματογενείς εναποθέσεις από τον ποταμό Μετζερντά κάλυψαν σταδιακά το βόρειο τμήμα του κόλπου. Η διαδοχή των γεγονότων κατά τους ιστορικούς χρόνους έχει συναχθεί από αρχαία έγγραφα και αρχαιολογικά στοιχεία. 

Μετά την τελευταία μεγάλη πλημμύρα το 1973, ο Μετζερντά άλλαξε, για άλλη μια φορά, την πορεία του. Πλέον ρέει μέσα από ένα κανάλι που είχε αρχικά διανοιχθεί για να διοχετεύσει τα ύδατα της υπερχείλισης που προκλήθηκαν από τις πλημμύρες.

Ιστορία 
Ιστορικά, ο Μετζερντά είναι ο κρίσιμος δίαυλος της Τυνησίας που παρέχει νερό στις εγκαταστάσεις εφοδιασμού της χώρας και είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους που κατοικούν κοντά του. Το νερό από τον Μετζερντά χρησιμοποιείται για άρδευση και είναι ζωτικής σημασίας για τη γεωργία της περιοχής. 

Ένα εξαιρετικά στρατηγικής σημασίας ποταμός της Βόρειας Αφρικής, είχε γίνει αντικείμενο μάχων και επικοίστηκε πολλές φορές στην ιστορία των Βέρβερων, Φοινίκων, Καρχηδονίων, Ρωμαίων, Βάνδαλων, Βυζαντινών, Αράβων και Οθωμανών. Αρκετές μεγάλες πόλεις, όπως η Υτική, η Καρχηδόνα, και τελικά η Τύνιδα ιδρύθηκαν πάνω ή κοντά στον ποταμό. Τα πρώην λιμάνια της Υτικής και του Γκαρ ελ-Μελ, ωστόσο, τελικά αποκόπηκαν από τα ανοιχτά λόγω προσχώσεων των λιμανιών τους.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Τυνησίας
Ποταμοί της Αλγερίας
Καικιλία της Σουηδίας (1807-1844)

Η Καικιλία της Σουηδίας (Cecilia av Sverige, 22 Ιουνίου 1807 - 27 Ιανουαρίου 1844) ήταν κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1807 στη Στοκχόλμη, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Φρειδερίκης της Βάδης.

Γνώρισε τον Αύγουστο, Μέγα Δούκα του Όλντενμπουργκ, το 1830 και μετά από μια ώρα συνομιλίας, αποφασίστηκε ο γάμος τους.
Στις 5 Μαΐου 1831 έγινε ο γάμος τους στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
τον Αλέξανδρο Φρειδερίκο Γουσταύο (1834-1835), πέθανε σε ηλικία 11 μηνών και 21 ημερών.
τον Νικόλαο Φρειδερίκο Αύγουστο (1836-1837), πέθανε σε ηλικία 1 έτους.
τον Αντώνιο Γκύντερ Φρειδερίκο Έλιμαρ (1844-1895), παντρεύτηκε την Ναταλία Βόγκελ φον Φρίζενχοφ. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Η Καικιλία είχε ενδιαφέρον για τον πολιτισμό. Ως Μεγάλη Δούκισσα του Όλντενμπουργκ συνέθεσε τη μελωδία ενός ύμνου για το Όλντενμπουργκ. Στο ύμνο προστέθηκαν αργότερα και στίχοι από τον Τέοντορ φον Κόμπε και ονομάστηκε «Heil dir, o Oldenburg». Το 1833, στήριξε την ίδρυση του πρώτου θεάτρου της πόλης, το οποίο σήμερα είναι το Κρατικό Θέατρο του Όλντενμπουργκ. Ωστόσο, ποτέ δεν έγινε γνωστό ότι ήταν κοντά στον λαό του Όλντενμπουργκ, όπου έζησε μια ζωή περιορισμένη στους κύκλους της βασιλικής αυλής.

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1844 από πυρετό, τέσσερις μέρες μετά την γέννηση του τρίτου της παιδιού στο Όλντενμπουργκ σε ηλικία 36 ετών. Είναι θαμμένη στο Δουκικό Μαυσωλείο της Εκκλησίας της Αγίας Γερτρούδης του Όλντενμπουργκ.

Τίτλοι
22 Ιουνίου 1807 – 5 Μαΐου 1831: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Καικιλία της Σουηδίας
5 Μαΐου 1831 – 27 Ιανουαρίου 1844: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα του Όλντενμπουργκ

Παραπομπές

 This article is partially based on its equivalent on Spanish Wikipedia
 Gisela Niemöller: Die Engelinnen im Schloß. Eine Annäherung an Cäcilie, Amalie und Friederike von Oldenburg. Isensee, Oldenburg 1997, 

|-

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Οίκος του Όλντενμπουργκ
Σουηδοί ευγενείς
Σουηδέζες πριγκίπισσες
Γερμανίδες δούκισσες
Πέταρ Μιλοζέφσκι

Ο Πέταρ Μιλοζέφσκι (  ) ήταν τερματοφύλακας ποδοσφαίρου από τη Βόρεια Μακεδονία .

Καριέρα 
Ο Πέταρ Μιλοζέφσκι κατά τη διάρκεια της καριέρας του πέρασε από πολλούς συλλόγους. Τη μεγαλύτερη αναγνώριση έλαβε όταν αγωνιζόταν για την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου όντας ένας εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου.

Διεθνής καριέρα 
Έκανε το ανώτερο ντεμπούτο του για την πΓΔΜ σε φιλικό αγώνα τον Μάρτιο του 1998 εναντίον της Βουλγαρίας και κέρδισε συνολικά 59 καλύμματα, χωρίς να σκοράρει.  Ο τελικός του διεθνής ήταν φιλικός τον Φεβρουάριο του 2009 εναντίον της Μολδαβίας .

Θάνατος 
Πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κοντά στο Κουμάνοβο στις 13 Μαρτίου 2014 , αφού έλαβε μέρος σε φιλανθρωπικό αγώνα futsal εκεί. Σύμφωνα με πληροφορίες, το αυτοκίνητο, το οποίο οδήγησε ο Πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ΠΓΔΜ Ίλκο Γκεοργιόσκι, συγκρούστηκε με ένα φορτηγό από την αντίθετη κατεύθυνση για άγνωστους λόγους. Ο Γκεοργιόσκι και ένα άγνωστο άτομο βγήκαν τραυματίες. 

Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάρνταρ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πέλιστερ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας
Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Γέφυρα Μιραμπώ

Η γέφυρα Μιραμπώ (Γαλλικά: Le pont Mirabeau) στο Παρίσι κατασκευάστηκε μεταξύ 1893 και 1896. Είναι καταχωρημένη ως ιστορικό μνημείο από το 1975.

Τοποθεσία 

Η γέφυρα εκτείνεται πάνω στον Σηκουάνα και ενώνει το 15ο διαμέρισμα (στην αριστερή όχθη), με το 16ο διαμέρισμα. Στην αριστερή πλευρά βρίσκεται ο σταθμός της περιφερειακής γραμμής RER Γκαρ ντε Ζαβέλ, γραμμή C. 

Η γέφυρα εξυπηρετείται από τους σταθμούς του μετρό Μιραμπώ και Ζαβέλ-Αντρέ Σιτροέν.

Στην εικόνα αριστερά, θέση της γέφυρας στον Σηκουάνα.

Προέλευση του ονόματος 
Η γέφυρα ονομάστηκε Μιραμπώ προς τιμήν του συγγραφέα και πολιτικού Ονορέ-Γκαμπριέλ Ρικετί ντε Μιραμπώ (1749-1791) που υπήρξε μία από τις σπουδαιότερες μορφές στο πρώτο στάδιο  της Γαλλικής Επανάστασης.

Περιγραφή 

Το κύριο τόξο της γέφυρας έχει έκταση 93 μέτρα και τα δύο μικρότερα πλευρικά 32,4 μέτρα. Το τμήμα στη δεξιά όχθη εκτείνεται στο δρόμο, ενώ στην αριστερή όχθη εκτείνεται στην προκυμαία και επεκτείνει τη σύνδεση πάνω από τη σιδηροδρομική γραμμή RER. 

Την εποχή της κατασκευής της ήταν η μεγαλύτερη και υψηλότερη γέφυρα στο Παρίσι. Η γέφυρα έχει μήκος 173 μέτρα και 20 μέτρα πλάτος (ο δρόμος είναι 12 μέτρα, και τα δύο πεζοδρόμια 4 μέτρα το καθένα). Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από μέταλλο.

Οι δύο κολώνες στήριξης της γέφυρας αναπαριστούν πλοία. Η πλησιέστερη προς τη δεξιά όχθη δείχνει τον Σηκουάνα να ρέει προς τα κάτω, ενώ στην αριστερή ακτή δείχνει τον ρου του ποταμού προς τα πάνω. Αυτά τα πλοία είναι διακοσμημένα με τέσσερα αλληγορικά αγάλματα του Ζαν Αντουάν Ινζαλμπέρ (που έλαβε την τιμητική διάκριση του μέλους του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής την ημέρα των εγκαινίων της γέφυρας): Η Πόλη του Παρισιού (πλώρη του πλοίου στη δεξιά όχθη), Πλοήγηση (πρύμνη), Αφθονία (πλώρη του σκάφους της αριστερής όχθης) και Εμπόριο (πρύμνη). Τα δύο αγάλματα της πλώρης (Παρίσι και Αφθονία) είναι στραμμένα προς τον Σηκουάνα, ενώ τα αγάλματα της πρύμνης (Πλοήγηση και Εμπόριο) είναι στραμμένα προς τη γέφυρα.

Στο επίπεδο του στηθαίου της γέφυρας υπάρχει το οικόσημο της πόλης του Παρισιού.

Στο τέλος της δεξιάς όχθης, υπάρχει πρόσβαση προς την προκυμαία της όχθης με δύο σκάλες και στην αριστερή όχθη με δύο ράμπες.

Η γέφυρα ενέπνευσε το ποίημα Le Pont Mirabeau του Γκιγιώμ Απολλιναίρ, στην ποιητική του συλλογή Αλκοόλ (1913). Μια ανάγνωση του συγγραφέα του 1913, στο youtube, εδώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστορία της γέφυρας Μιραμπώ (γαλλικά)

Παραπομπές 
Μιραμπω
Παρίσι
Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Δολοφονία του Κασέμ Σολεϊμανί

Η δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί,ενός σημαντικού Ιρανού στρατηγού του Ισλαμικού Επαναστατικού Σώματος Φρουράς του Ιράν (IRGC) συνέβη στις 3 Ιανουαρίου 2020,όταν ένα Αμερικάνικο drone κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βαγδάτης τον στόχευσε και τον σκότωσε, ενώ ο ίδιος σχεδίαζε να συναντηθεί με τον Ιρακινό πρωθυπουργό Αντίλ Αμπντουλ-Μαχάντι στη Βαγδάτη. Ο Σουλεϊμανί ήταν διοικητής της Δύναμης Quds - η οποία έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν - και θεωρήθηκε το δεύτερο ισχυρότερο πρόσωπο του Ιράν, υποταγμένο στον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Εννέα άλλοι σκοτώθηκαν μαζί με τον Σολεϊμάν, μεταξύ των οποίων τέσσερις Ιρανοί και πέντε Ιρακινοί υπήκοοι, όπως ο αναπληρωτής πρόεδρος των Λαϊκών Δυνάμεων Κινητοποίησης του Ιράκ (PMF) και ο διοικητής της πολιτοφυλακής Kata'ib Hezbollah που υποστηρίζεται από το Ιράν, Αμπού Μάχντι αλ Μουχάντις- κατονομασμένος τρομοκράτης στην ΗΠΑ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ).

Παραπομπές 

Επιθέσεις στο Ιράν
Γεγονότα το 2020
Κατερίνα Διδασκάλου

Η Κατερίνα Διδασκάλου (29 Δεκεμβρίου 1960), είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία
Η Κατερίνα Διδασκάλου γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, ακολουθώντας τον πατέρας της, ο οποίος υπήρξε ανώτερος δικαστικός. 

Μετά το λύκειο συνεχίσε τις σπουδές της στην Φιλοσοφική Αθηνών αλλά και στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε αριστούχος. Με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση πήγε στην Νέα Υόρκη για να συνεχίσει τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στην υποκριτική κινηματογράφου, καθώς και στο Uta Hagen HB Studio στην υποκριτική θεάτρου. 

Η Διδασκάλου συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και αρκετές κινηματογραφικές ταινίες. Το ντεμπούτο της στην τηλεόραση το έκανε το 1990 με την τηλεοπτική σειρά Ο Κίτρινος Φάκελος που προβλήθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, ενώ την επόμενη χρονιά το 1991 πρωταγωνίστησε στην σειρά Ο Φόβος της ΕΤ2 και παραλλήλα έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία Δυο ήλιοι στον ουρανό σε σκηνοθεσία του Γιώργου Σταμπουλόπουλου. Γνωστή θεατρική παράσταση στην οποία είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι το έργο Η Πόρνη από Πάνω του Αντώνη Τσιπιανίτη.

Η ηθοποιός ήταν η πρωθιέρεια στην τελετή της αφής της Ολυμπιακής Φλόγας το 1984 για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες και το 1988 για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ.

Προσωπική ζωή 
Η Κατερίνα Διδασκάλου έμεινε στη Νέα Υόρκη για περίπου 10 χρόνια, παντρεύτηκε τον Γιώργος Βέη και απέκτησε δυο κόρες. Στη συνέχεια γύρισε στην Ελλάδα, όπου έκανε έναν δεύτερο γάμο και απέκτησε έναν γιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αλίνα Στίγκλερ

Η Αλίνα Στίγκλερ (Γερμανικά: Alina Stiegler) είναι Γερμανίδα τηλεπαρουσιάστρια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1985 στο Δυτικό Βερολίνο. Η Στίγκλερ πέρασε την παιδική της ηλικία στο Βερολίνο. Μετά την αποφοίτησή της από το γυμνάσιο, σπούδασε νομική στο Μπαϊρόιτ για τρία εξάμηνα. Αποφάσισε να σπουδάσει οικονομικά και επικοινωνιακές επιστήμες στο Βερολίνο. Στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία στην Σχολή Μέσων Ενημέρωσης του Αμβούργου. 

Μετά την πρακτική της άσκηση στο Spiegel και το Sat 1. Ύστερα εργάστηκε στην Tagesspiegel και το RTL, ενώ μετά άρχισε να εργάζεται για τον δημόσιο φορέα ARD. Είναι μέλος της κριτικής επιτροπής που επέλεξε το γερμανικό τραγούδι για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2016. Από το 2018, μαζί με τον Χάινριχ Σαφμάιστερ, είναι η συμπαρουσιάστρια της πρωινής εκπομπής "Live nach neun".

Γερμανοί Τηλεπαρουσιαστές
Λιέζ Μπασκέτ

Η Λιέζ Μπασκέτ (γαλλικά: Liège Basket), για λόγους χορηγίας VOO Λιέζ Μπασκέτ, είναι βελγικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα τη Λιέγη. Ο σύλλογος αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Βελγίου (PBL). Ιδρύθηκε το 1967 και παίζει τους εντός έδρας αγώνες της Κλειστό Γήπεδο Λιέγης, χωρητικότητας 5.600 θεατών.

Διακρίσεις και τίτλοι 

 Κύπελλο Βελγίου 
 Νικητές (1): 2003–04 

 Σούπερ Καπ Βελγίου 
 Νικητές (2): 2004, 2009

Ονομασίες

Παίκτες

Ατομικά βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος 

Βελγικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1967
Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον

Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον (αγγλ. University of Wisconsin–Madison, γνωστό και απλώς ως University of Wisconsin, UW, UW–Madison) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο με έμφαση στην έρευνα, που βρίσκεται στην πόλη Μάντισον, πρωτεύουσα της Πολιτείας Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το έτος που το Ουισκόνσιν ανακηρύχθηκε πολιτεία, το 1848, και αποτελεί το «επίσημο» πολιτειακό πανεπιστήμιό του και τη «ναυαρχίδα» του Συστήματος του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, που περιλαμβάνει πανεπιστημιοπόλεις σε αρκετές πόλεις. Είναι το παλαιότερο δημόσιο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και παραμένει το μεγαλύτερο. Η κύρια πανεπιστημιόπολή του, εκτάσεως 3.780 στρεμμάτων, που βρίσκεται στις όχθες της Λίμνης Μεντότα, περιέχει τέσσερα Εθνικά Ιστορικά Τοπόσημα. Επιπλέον αυτής της εκτάσεως, το ίδρυμα έχει στην ιδιοκτησία του έναν ιστορικό δενδοκομικό κήπο 4.860 στρεμμάτων, που ιδρύθηκε το 1932, 6,5 χιλιόμετρα νοτίως της κυρίως πανεπιστημιόπολης. 

Η δομή του Πανεπιστημίου περιλαμβάνει 20 σχολές και κολέγια. Το ίδρυμα χορηγεί πτυχία σε 136 γνωστικά πεδία, μεταπτυχιακά διπλώματα master σε 148 πεδία και διδακτορικά σε 120 πεδία. Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μαντισον αποτελεί μείζονα παράγοντα της οικονομίας του Ουισκόνσιν ως ο μέγιστος εργοδότης στην πολιτεία, με περισσότερους από 21.600 εργαζόμενους. 

Το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μαντισον είναι ένα από τα πανεπιστήμια «Public Ivy» των ΗΠΑ, δηλαδή ένα από τα δημόσια πανεπιστήμια που είναι ικανά να προσφέρουν συγκρίσιμη φοιτητική εμπειρία και ακαδημαϊκή αριστεία με εκείνες των κορυφαίων ιδιωτικών πανεπιστημίων (Ivy League).

Παραπομπές 

Ουισκονσιν-Μαντ
Πανεπιστημιο
Λέον Γκορέτσκα

Ο Λέον Γκορέτσκα (Leon Goretzka, 6 Φεβρουαρίου 1995) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Μπάγερν Μονάχου και την εθνική ομάδα της Γερμανίας.

Ο Γκορέτσκα ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπόχουμ και γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον της Σάλκε, η οποία τον απέκτησε το 2013 για 3,2 εκατομμύρια ευρώ. Στη Σάλκε, και παρά τους τραυματισμούς του, αναδείχθηκε σε ηγετική φυσιογνωμία της ομάδας, με την απόδοσή του να βελτιώνεται όταν κλήθηκε να αναλάβει ένα πιο επιθετικό ρόλο. Το 2018 αποκτήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου.

Ο Γκορέτσκα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2014, αλλά δε συμμετείχε στο Μουντιάλ 2014 λόγω τραυματισμού. Ήταν μέλος της αποστολής στο κύπελλο συνομοσπονδιών 2017, το οποίο κατέκτησε, και στο Μουντιάλ 2018.

Παραπομπές 

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Μπόχουμ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ματίας Γκίντερ

Ο Ματίας Γκίντερ (Matthias Ginter, 19 Ιανουαρίου 1994) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Φράιμπουργκ και την εθνική ομάδα της Γερμανίας.

Ο Γκίντερ ξεκίνησε από την Φράιμπουργκ και το 2014 αποκτήθηκε από την Μπορούσια Ντόρτμουντ με πενταετές συμβόλαιο. Το 2017 αποκτήθηκε από την Μπορούσια Μενχεγκλάντμπαχ για περίπου 17 εκατομμύρια ευρώ. Το 2022 επέστρεψε στη Φράιμπουργκ ως ελεύθερος. 

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2014 και ήταν μέλος των αποστολών της Γερμανίας στο Μουντιάλ 2014, το οποίο κατέκτησε όντας το νεαρότερο μέλος της αποστολής, αν και δεν αγωνίστηκε, το κύπελλο συνομοσπονδιών 2017, το οποίο κατέκτησε, και το Μουντιάλ 2018.

Παραπομπές 

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020