Μαρία Βοναπάρτη

Η Μαρία Βοναπάρτη (2 Ιουλίου 1882 – 21 Σεπτεμβρίου 1962) ήταν Γαλλίδα ψυχαναλύτρια, που συνδέθηκε άμεσα με τον Σίγκμουντ Φρόυντ, και σύζυγος του πρίγκιπα Γεωργίου της Ελλάδας. Ο πλούτος της Μαρίας και η δημοτικότητα της ψυχανάλυσης, συνέβαλλαν στη διαφυγή του Φρόυντ από τη ναζιστική Γερμανία.

Βιογραφικά στοιχεία 

Η Μαρία Βοναπάρτη ήταν κόρη του Ρολάνδου Βοναπάρτη (19 Μαΐου 1858 – 14 Απριλίου 1924) και της Μαρί Φελίξ Μπλάνκ (1859 – 1882). Γεννήθηκε στο Σαιν Κλου, προάστιο των Παρισίων στη Γαλλία. Η μητέρα της πέθανε από επιπλοκή κατά τη γέννησή της.

Η Μαρία ήταν μικρανηψιά του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας. Ο παππούς της ήταν ο Πέτρος Ναπολέων Βοναπάρτης, γιος του Λουκιανού Βοναπάρτη και ανιψιός του Ναπολέοντα Α΄.

Ο παππούς της, από τη μητέρα της, ήταν ο Φραγκίσκος Μπλανκ, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ακινήτων του Μόντε Κάρλο.

Οικογένεια 
Στις 21 Νοεμβρίου 1907, στο Παρίσι, παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον πρίγκιπα Γεώργιο της Ελλάδας και με θρησκευτική τελετή στις 12 Δεκεμβρίου 1907, στην Αθήνα. Έκτοτε επίσημα ήταν επίσης γνωστή ως «Πριγκίπισσα Γεωργίου Μαρία».

Έκαναν μαζί δύο παιδιά:
 Πέτρος (1908-1980).
 Ευγενία (1910-1988).

Δράση 
Ανάμεσα στις πολλές υπηρεσίες της στην ψυχανάλυση ήταν η καταβολή λύτρων για την απελευθέρωση του Σίγκμουντ Φρόυντ από τη ναζιστική Γερμανία, η υποστήριξη των ανθρωπολογικών εξερευνήσεων του Geza Roheim, και η διαφύλαξη των επιστολών του Φρόυντ προς τον Wilhelm Fliess, παρά την επιθυμία του Φρόυντ να καταστραφούν. Ο Φρόυντ είπε στη Μαρία Βοναπάρτη: «η μεγάλη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που δεν είμαι σε θέση ακόμα να απαντήσω, παρά τα τριάντα έτη έρευνάς μου στη θηλυκή ψυχή, είναι: τι θέλει μια γυναίκα;».

Το 1926 ίδρυσε το Γαλλικό Ίδρυμα Ψυχανάλυσης (Société Psychoanalytique de Paris, SSP). 
 
Στις 2 Ιουνίου 1953, η Μαρία και ο Πρίγκιπας Γεώργιος αντιπροσώπευσαν τον ανηψιό τους, Βασιλιά Παύλο Α΄ της Ελλάδας, στη στέψη της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Λονδίνο. Κουρασμένη από τη διάρκεια της τελετής, η Μαρία πρότεινε μια σύντομη ψυχανάλυση στον κύριο που είχε καθίσει δίπλα της, που ήταν ο μελλοντικός Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Μιττεράν. Ο Μιττεράν ενέδωσε στη Μαρία, και οι δυο τους πολύ λίγο παρακολούθησαν οποιοδήποτε μέρος της στέψης, αφού βρήκαν τις δραστηριότητές τους πολύ πιο ενδιαφέρουσες από τη μεγάλη και επίσημη τελετή.

Ήταν ψυχαναλύτρια μέχρι το θάνατό της το 1962, όταν πέθανε από λευχαιμία στο Γκασέν του Σαιν-Τροπέ. Αποτεφρώθηκε στη Μασσαλία και η τέφρα της ενταφιάστηκε στον τάφο του Πρίγκιπα Γεωργίου στο Τατόι, κοντά στην Αθήνα.

Η ιστορία της σχέσης της με τον Σίγκμουντ Φρόυντ και ο τρόπος με τον οποίο βοήθησε στη διαφυγή του ίδιου και της οικογένειάς του, έγινε κινηματογραφική ταινία το 2004, με τίτλο Πριγκίπισσα Μαρία, σε σκηνοθεσία του Benoît Jacquot, με πρωταγωνιστές την Κατρίν Ντενέβ ως Μαρία Βοναπάρτη και τον Χέινζ Μπένεντ ως Σίγκμουντ Φρόυντ.

Έργα 

Η Μαρία Βοναπάρτη έγραψε αρκετά έργα:
Guerres militaires et guerres sociales, Paris Flammarion 1920
Le printemps sur mon jardin, Paris Flammarion 1924
Edgar Poe, Etudes psychanalytique (2 volumes) Paris Denoel et Steele, 1933
Topsy , Chow-Chow au poil d'or, Paris Denoel et Steele, 1937
La mer et le rivage Paris imprime pour l' auter, 1940
Mythes de guerre, Imago Publishing Co, 1946
Les glanes des jours, Imago Publishing Co, 1950
Chronos Eros, et Thanatos,Imago Publishing Co, 1951
Molongues devant la vie et la mort, Imago Publishing Co, 1951
Les glauges aventures de Flyda des mers, Imago Publishing Co, 1950

Παραπομπές

Πηγές 
 Bertin, Celia, Marie Bonaparte: A life, Yale University Press, New Haven, 1982. ISBN 0-15-157252-6
 Ανδρέας Εμπειρίκος, «Μαρία Βοναπάρτη. Βιογραφικό σημείωμα», Εποχές, (Οκτώβριος 1963), σελ. 36–38

Ελληνική Βασιλική Δυναστεία
Μαρια
Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Πριγκίπισσες της Δανίας
Πριγκίπισσες της Γαλλίας