joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου (Α.Ο.Τ.) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Τυμπάκι του Ηρακλείου Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1965 και έχει χρώματα μαύρο και λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, διατηρώντας από την ίδρυσή του ανδρικό ποδοσφαιρικό τμήμα. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Τυμπακίου.  

Αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα ισχυρά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και έχει παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας κατά το παρελθόν.

Ιστορία - διακρίσεις 
Ο «Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου» ιδρύθηκε το 1965 και το πρώτο επίσημο καταστατικό του συλλόγου συνέταξε ο Γιώργος Ταβερναράκης. Ο Α.Ο.Τ. αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1610. 
 
Το 1985, 20 χρόνια ύστερα από την ίδρυσή του, ο Α.Ο.Τ. κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας, ωστόσο όμως στη συνέχεια ηττήθηκε από τον Π.Ο.Α. στον αγώνα κατάταξης και έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και το δικαίωμα ανόδου στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την 4η τη τάξει κατηγορία. Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 1992-93, γνωρίζοντας όμως τον υποβιβασμό. Το 1994 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε για 2η φορά τη σεζόν 1994-95, χωρίς να καταφέρει να παραμείνει. 

Το 2005 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Αυτή τη φορά, στην 4η τη τάξει εθνική κατηγορία παρέμεινε για 3 χρονιές, από τη σεζόν 2005-06 έως τη σεζόν 2007-08. Το 2022 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου ύστερα από 17 χρόνια και κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική.

Συνολικά έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Α1 Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου (1991-92, 1993-94, 2004-05, 2021-22) και έχει υπάρξει φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, με τελευταία παρουσία του στον τελικό της διοργάνωσης το 2005 με αντίπαλο τον Αλμυρό Γαζίου στο Παγκρήτιο Στάδιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη σελίδα Facebook

Αθλητικοί σύλλογοι Ηρακλείου
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Γιούλιους Σάουντερ

Ο Γιούλιους Πάβεου Σάουντερ (Juliusz Paweł Schauder) (21 Σεπτεμβρίου 1899, Λβουφ, Αυστροουγγαρία – Σεπτέμβριος 1943, Λβουφ, Κατεχόμενη Πολωνία) ήταν Πολωνός μαθηματικός εβραϊκής καταγωγής, γνωστός για το έργο του στη συναρτησιακή ανάλυση, τις μερικές διαφορικές εξισώσεις και τη μαθηματική φυσική.

Βιογραφία 
Γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1899 στο Λβουφ, έπρεπε να πολεμήσει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο. Συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ιταλία. Εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Λβουφ το 1919 και πήρε το διδακτορικό του το 1923. Δεν προσλήφθηκε στο πανεπιστήμιο και συνέχισε την έρευνά του ενώ εργαζόταν ως δάσκαλος σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Λόγω των εξαιρετικών αποτελεσμάτων του, έλαβε μια υποτροφία το 1932 που του επέτρεψε να περάσει αρκετά χρόνια στη Λειψία και, ιδιαίτερα, στο Παρίσι. Στο Παρίσι ξεκίνησε μια πολύ επιτυχημένη συνεργασία με τον Ζαν Λερέ. Γύρω στο 1935 ο Σάουντερ έλαβε τη θέση του ανώτερου βοηθού στο Πανεπιστήμιο του Λβουφ. Ο Σάουντερ, μαζί με τον Στανίσουαφ Μάζουρ, ήταν προσκεκλημένος ομιλητής του Διεθνούς Συνεδρίου Μαθηματικών το 1936 στο Όσλο.

Ο Σάουντερ ήταν Εβραίος και μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στο Λβουφ το 1941 του ήταν αδύνατο να συνεχίσει το έργο του. Ακόμη και πριν δημιουργηθεί το Γκέτο του Λβουφ, έγραψε στον Λούντβιχ Μπίμπερμπαχ παρακαλώντας για την υποστήριξή του. Αντίθετα, ο Μπίμπερμπαχ έδωσε το γράμμα του στην Γκεστάπο και ο Σάουντερ συνελήφθη. Στις επιστολές του προς Ελβετούς μαθηματικούς, έγραψε ότι είχε σημαντικά νέα αποτελέσματα, αλλά δεν υπήρχε χαρτί για να τα γράψει. Εκτελέστηκε από την Γκεστάπο, πιθανότατα τον Οκτώβριο του 1943.

Το μεγαλύτερο μέρος της μαθηματικής του δουλειάς είναι στον τομέα της συναρτησιακής ανάλυσης, αποτελώντας μέρος μιας μεγάλης πολωνικής ομάδας μαθηματικών, π.χ. Σχολή Μαθηματικών του Λβουφ. Υπήρξε πρωτοπόρος σε αυτόν τον τομέα με ευρείες εφαρμογές σε όλα τα σημεία της σύγχρονης ανάλυσης. Ο Σάουντερ είναι περισσότερο γνωστός για το θεώρημα σταθερού σημείου του Σάουντερ, το οποίο είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την απόδειξη της ύπαρξης λύσεων σε διάφορα προβλήματα, τη βάση Σάουντερ (γενίκευση μιας ορθοκανονικής βάσης από το Χώρο Χίλμπερτ στο Χώρο Μπάναχ) και την αρχή Λερέ−Σάουντερ, ένας τρόπος δημιουργίας λύσεων μερικών διαφορικών εξισώσεων από εκ των προτέρων εκτιμήσεις.

Εις μνήμην 
Το Μετάλλιο Σάουντερ απονέμεται από το Κέντρο Μη Γραμμικών Μελετών «Γιούλιους Σάουντερ» στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» του Τόρουν της Πολωνίας, σε άτομα για τα σημαντικά τους επιτεύγματα που σχετίζονται με τις τοπολογικές μεθόδους στη μη γραμμική λειτουργική ανάλυση.

Δείτε επίσης 
 Θεώρημα Μπάναχ-Σάουντερ
 Βάση Σάουντερ
 Θεώρημα σταθερού σημείου του Σάουντερ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Juliusz P. Schauder Center for Nonlinear Studies

Πολωνοί μαθηματικοί
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Εβραίοι από τη Γαλικία
Πολωνοεβραίοι που πέθαναν στο Ολοκαύτωμα
Σαλύς

Το Σαλύς (γαλλικά: Châlus, οξιτανικά: Chasluç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαλυζιέν (γαλλικά: Chalusiens).

Παραπομπές 

Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Αμύντας, τετράρχης των Τεκτοσαγίων

Ο Αμύντας, λατιν.: Amyntas, ήταν τετράρχης των Τεκτοσαγίων και μετά βασιλιάς της Τραχείας Κιλικίας μεταξύ 36 π.Χ. και 25 π.Χ. Ήταν ο προκάτοχος του Πολέμωνα Α΄ του Πόντου ως βασιλιάς της Τραχείας Κιλικίας. Ο Αμύντας ήταν γιος του Δυτιλάου, τετράρχη των Τεκτοσαγίων.

Βιογραφία 
Ο Αμύντας ήταν πατέρας μιας πριγκίπισσας των Τεκτοσαγίων, που παντρεύτηκε τον Αρτεμίδωρο των Τροκμίων, γιο του Αμύντα, τετράρχη των Τροκμίων, βασιλιά της Γαλατίας. Μέσω της κόρης του και του συζύγου της ήταν παππούς του Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, ενός ευγενή από την Ακμονία της Γαλατίας, με τη σειρά του πατέρα του Γάιου Ιούλιου Βάσσου, ανθυπάτου στη Βιθυνία το 98, και του Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, τριβούνου στη Legio VI Ferrata.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Τεκτοσαγίων και είχε τέκνο:
 μία κόρη, παντρεύτηκε τον Αρτεμίδωρο των Τροκμίων (γιος του Αμύντα βασιλιά της Γαλατίας).
 Γάιος Ιούλιος Σεβήρος, ευγενής από την ακμονία της Γαλατίας
 Γάιου Ιούλιου Βάσσου, ανθυπάτου της Βιθυνίας το 98.
 Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, τριβούνου της Λεγεώνας VI Ferrata.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).
Ακαδημία Σκακιστών Βόλου

Η Ακαδημία Σκακιστών Βόλου ιδρύθηκε το 2018 με σκοπό να καλύψει τις ανάγκες των σκακιστών του Βόλου και με όραμα  την εκπαίδευση και τη καλλιέργεια των νεαρών κυρίως σκακιστών. Ο Σύλλογος, εκτός από τα παιδικά τμήματα εκμάθησης σκακιού που διαθέτει, προσπαθεί διαρκώς να προσελκύσει το ενδιαφέρον έφηβων, φοιτητών αλλά και ενηλίκων με τη χρήση των πιο μοντέρνων εκπαιδευτικών εργαλείων (προτζέκτορας, Η/Υ) και έχει δημιουργήσει μία αγωνιστική ομάδα, αποτελούμενη από νεαρούς ταλαντούχους, αλλά και έμπειρους σκακιστές και σκακίστριες, η οποία είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική στην περιοχή της Θεσσαλίας.

Είναι μέλος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας από το 2019.

Έχει διοργανώσει και διοργανώνει αρκετά τουρνουά, κυρίως rapid, με μεγαλύτερο όλων το 1o Διεθνές Τουρνουά “Αργώ” 26-30/12/2019

Πρόεδρος του Συλλόγου είναι ο Λαγάρας Στυλιανός και η έδρα του βρίσκεται στην οδό Μακρυνίτσης 131 Β’, Βόλος.

Ιστοσελίδα Συλλόγου: https://www.vchessacademy.gr/. Email Συλλόγου: info@vchessacademy.gr

Δελτίο Σκακιστή στο Σύλλογο έχουν 52 σκακιστές και σκακίστριες, με μεγαλύτερο διεθνές έλο το 1861 του Λαγάρα Στυλιανού

Επιτυχίες του Συλλόγου:

1η θέση στο Τοπικό Πρωτάθλημα Θεσσαλίας 2020

2η θέση στο Κύπελλο Θεσσαλίας 2021

3η θέση στο Πρωτάθλημα Θεσσαλίας (ΠΟΑ) 2022

Σε ατομικό επίπεδο οι πιο σημαντικές επιτυχίες προήλθαν από τη σκακίστρια του συλλόγου Ραφτοπούλου Κωνσταντίνα, με σπουδαιότερες την 1η θέση στο Πανελλήνιο Διαδικτυακό Μαθητικό Πρωτάθλημα 2021 στην κατηγορία κοριτσιών Γ' Γυμνασίου, την 3η θέση στο Πανελλήνιο Διαδικτυακό Πρωτάθλημα Blitz Γυναικών κατηγορίας Κ16 και την 1η θέση στο Ατομικό Πρωτάθλημα Θεσσαλίας 2022 κατηγορίας κοριτσιών Κ16.

Παραπομπές
Άκης Τσελέντης

Ο Άκης Τσελέντης είναι Έλληνας διδάκτωρ σεισμολογίας και διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου.

Βιογραφία 
Η καταγωγή του είναι από την περιοχή της Κεφαλονιάς. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ηλεκτρονική στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης και Γεωφυσική στο Πανεπιστήμιο Ληντς της Αγγλίας. Έχει κάνει, επίσης, μεταδιδακτορικές σπουδές στη Σεισμολογία στο Ινστιτούτο Σεισμών του Πανεπιστημίου του Τόκιο. Μετέχει σε διεθνείς επιστημονικές επιτροπές και συλλόγους, ενώ διαχειρίζεται ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα στα οποία έχει υπάρξει επιστημονικός υπεύθυνος.

Τίτλοι 

 Διδάκτωρ Σεισμολογίας Γεωφυσικής του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
 Καθηγητής Σεισμολογίας Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών
 Διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
 Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Τσουνάμι
 Καθηγητής Σεισμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έργο 
Έχει δημοσιεύσει περίπου 300 επιστημονικές εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και έχει εκδώσει 7 βιβλία. Κατέχει 5 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

Πολιτική 
Το 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν εξελέγη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άκης (Γεράσιμος) Τσελέντης - Υποψήφιος Ευρωβουλευτής

Έλληνες σεισμολόγοι
Α.Ο. Αίολος Αγυιάς

Ο Αθλητικός Όμιλος Αίολος Αγυιάς Πατρών είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Αγυιάς, στην Πάτρα, στο νομό Αχαΐας όπου και βρίσκεται η έδρα των τμημάτων του.

Ιδρύθηκε το 2012 και τα τμήματα του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το άσπρο. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ο μυθολογικός θεός του ανέμου, ο Αίολος. Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης, κολύμβησης και τοιχοσφαίρησης.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών 
Η ομάδα μπάσκετ ιδρύθηκε το 2012 και είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα τμήματα του συλλόγου τόσο σε επίπεδο ακαδημιών όσο και σε επίπεδο ανδρών. Στο παρελθόν έχει λάβει μέρος στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η ενώ την σεζόν 2020-2021 συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας, στον πρώτο όμιλο. Στην πρώτη παρουσία του πέτυχε 2 νίκες και είχε 1 ήττα στις πρώτες τρείς αγωνιστικές οπότε και διακόπηκε οριστικά το πρωτάθλημα.   Την επόμενη χρονιά 2021-2022 ο σύλλογος κατάφερε να στεφθεί πρωταθλητής του πρώτου ομίλου της Γ΄ Εθνικής έχοντας 15 νίκες και μόλις τρείς ήττες πετυχαίνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία του να κερδίσει την άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία.Την ίδια χρονιά κατέκτησε και τον θεσμό του κυπέλλου της ΕΣΚΑ-Η επικρατώντας στον τελικό της ομάδας της Ολυμπιάδας Πατρών.

Τμήμα ποδοσφαίρου 
Το τμήμα δημιουργήθηκε το 2012 και λειτουργούν μόνο τμήματα υποδομής που συμμετέχουν στα αντίστοιχα διασυλλογικά πρωταθλήματα.

Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών 
Το τμήμα volley πρωτοεμφανίζεται το 2012, όταν και δημιουργήθηκαν τα πρώτα τμήματα υποδομών. Το 2021-2022 η γυκαικεία ομάδα του συλλόγου αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική κατηγορία της ΕΣΠΕΠ.  Πολλές διακρίσεις υπάρχουν τόσο σε επίπεδο κορασίδων αλλά και παγκορασίδων.

Τμήμα κολύμβησης 
Το τμήμα κολύμβησης ξεκίνησε το 2017 αρχικά μόνο με τμήματα υποδομών. Από το 2019 δημιουργήθηκε η προ-αγωνιστική και αγωνιστική ομάδα η οποία συμμετέχει τόσο σε διασυλλογικούς όσο και σε πανεθνικούς αγώνες με σημαντικές επιτυχίες.

Τμήμα τοιχοσφαίρισης 
Το τμήμα τοιχοσφαίρισης ξεκίνησε το 2012 και είναι μέλος της ΕΦΟΑ, της Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης. Στις ακαδημίες του αθλούνται πολλά μικρά παιδιά της πόλης και ήδη υπάρχουν οι πρώτες μεγάλες επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Α.Ο. Αίολος Αγυιάς, επίσημος ιστότοπος Αιόλου Αγυιάς

Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η.
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2012
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2012
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23 θα αποτελεί το 84ο πρωτάθλημα στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.

Σύστημα διεξαγωγής 
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2022-23 θα συμμετέχουν 14 ομάδες.

Θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 26 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες θα συμμετέχουν σε 2 ομίλους (ανάλογα με τη θέση τους) και θα δίνουν αγώνες  κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες θα μεταφερθούν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί και τα τέρματα της Α΄ φάσης. Οι ομάδες στις θέσεις 1-6 θα διαγωνιστούν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχθεί η ομάδα που θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφαλίζει τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023–24. Επιπλέον, οι ομάδες που τερματίζουν στη δεύτερη και τρίτη θέση εξασφαλίζουν τη συμμετοχή τους στο ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2023-24.

Οι ομάδες στις θέσεις 7-14 θα αναμετρηθούν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Οι τρεις τελευταίες ομάδες θα υποβιβαστούν στη Β΄ κατηγορία 2023–24.

Σύστημα βαθμολόγησης 
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο 
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2021-22, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2022-23 θα συμμετέχουν οι ομάδες που προβιβάστηκαν από την Β΄ κατηγορίας 2021-22 Καρμιώτισσα, Νέα Σαλαμίνα, Ακρίτας Χλώρακας και Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Στο πρωτάθλημα δεν θα συμμετέχουν η ΠΑΕΕΚ και ο Εθνικός Άχνας που είχαν υποβιβαστεί στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2022-23.

Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες 
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που θα συμμετέχουν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που θα χρησιμοποιούν.

Σημειώσεις:
1Λόγω ακαταλληλότητας της δικής του έδρας () για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, ο Ακρίτας θα χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Στέλιος Κυριακίδης.
2Λόγω ακαταλληλότητας της δικής της έδρας () για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας, η Καρμιώτισσα θα χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Αμμόχωστος/Επιστροφή.

Α΄ φάση

Βαθμολογία  
Η βαθμολογία της Α΄ φάσης είναι:

Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμες των ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.

Αποτελέσματα 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης:

Παραπομπές

Πηγές

Δείτε επίσης 
 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23
 Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23
 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23
 Κατάλογος πρώτων σκόρερ Α΄ Κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου

Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Συνθήκη του Μισηνού

Η συμφωνία στο Μισηνόν, λατιν.: pactum Misenum, ήταν μια συνθήκη για τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού της ιταλικής χερσονήσου κατά τη διάρκεια της Σικελικής εξέγερσης. Το σύμφωνο υπογράφηκε το 39 π.Χ. μεταξύ του Σέξτου Πομπηίου (γιου του Γ. Πομπήιου Μάγνου) και των μελών της Δεύτερης Τριανδρίας, συγκεκριμένα του Μάρκου Αντώνιου και του "Γάιου Ιούλιου Καίσαρα", όπως λεγόταν τότε ο μετέπειτα Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αύγουστος.  Οι τρεις άνδρες επέτρεψαν στον Σέξτο Πομπήιο να διατηρήσει τον έλεγχο της Σικελίας και της Σαρδηνίας και επίσης του παραχώρησαν τον έλεγχο της Κορσικής και της Πελοποννήσου.

Του υποσχέθηκαν επίσης μελλοντικά το αξίωμα του οιωνοσκόπου (augur) και του υπάτου (consul) για το 33 π.Χ. Σε αντάλλαγμα, ο Σέξτος συμφώνησε να τερματίσει τον αποκλεισμό της Ιταλίας, να προμηθεύσει τη Ρώμη με σιτηρά και να σταματήσει την πειρατεία του. 

H συνφωνία αργότερα κατέρρευσε, όταν ένας από την Τριανδρία, ο Mάρκος Αντώνιος, αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της Αχαΐας. Στη συνέχεια, ο Σεξτος ξανάρχισε τις εχθροπραξίες εναντίον της Ρώμης, προτού ηττηθεί το 36 π.Χ. στη ναυμαχία στη Ναύλοχο από τον Δημοκρατικό στρατηγό Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Βέρριος Φλάκκος

Ο Μάρκος Βέρριος Φλάκκος, λατιν.:Marcus Verrius Flaccus (π. 55 π.Χ20 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος γραμματικός και διδάσκαλος, που άκμασε υπό τον Αύγουστο και τον Τιβέριο.

Βιογραφία 
Ήταν απελεύθερος, και ο ελευθερωτής του (manumitter) έχει ταυτιστεί με τον Verrius Flaccus, μια αυθεντία στο ποντιφικό δίκαιο. αλλά για χρονολογικούς λόγους έχει προταθεί το όνομα του Veranius Flaccus, ενός συγγραφέα περί οιωνών (Teuffel-Schwabe, Hist. of Roman Lit. 199, 4). Κέρδισε τέτοια φήμη με τις μεθόδους διδασκαλίας του, που κλήθηκε στην Αυλή, για να αναθρέψει τον Γάιο Κ. και τον Λεύκιο Κ., τους εγγονούς του Αυγούστου. Μετακινήθηκε εκεί με όλη του τη σχολή και ο μισθός του αυξήθηκε πολύ, με την προϋπόθεση ότι δεν έπαιρνε άλλους μαθητές. Απεβίωσε σε προχωρημένη ηλικία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου (Σουητώνιος, De Grammaticis, 17) και ένα άγαλμα προς τιμήν του ανεγέρθηκε στην Πραινέστη, σε μαρμάρινη εσοχή, με επιγραφές από το έργο του Εορτές της Πραινέστης.

Έργα 

Ο Φλάκκος ήταν επίσης διακεκριμένος φιλόλογος και αρχαιολόγος. Το πιο σημαντικό έργο του, Περί του νοήματος των λέξεων (De verborum significatu), ήταν το πρώτο μεγάλο αλφαβητικό λεξικό στα λατινικά. Αν και μόνο μικρά τμήματα έχουν απομείνει από το έργο, χρησίμευσε ως βάση για την Επιτομή του Σέξτου Πομπήιου Φήστου, που ονομάζεται επίσης De verborum significatu. Το έργο του Φήστου συντομεύτηκε με τη σειρά του αιώνες αργότερα από τον Παύλο τον Διάκονο για τη βιβλιοθήκη του Καρλομάγνου. Από το ημερολόγιο των Ρωμαϊκών Εορτών (Fasti Praenestini), που είναι χαραγμένο σε μάρμαρο και στημένο στην αγορά της Πραινέστης, ορισμένα θραύσματα ανακαλύφθηκαν (1771) σε κάποια απόσταση από την ίδια την πόλη, σε ένα χριστιανικό κτήριο μεταγενέστερης χρονολογίας και μερικές υπατικές εορτές στην ίδιο την αγορά (1778). Η συλλογή αυξήθηκε στη συνέχεια κατά δύο νέα θραύσματα. 

Άλλα χαμένα έργα του Φλάκκου περιλαμβάνουν:
 De Orthographia: De Obscuris Catonis, μια αποσαφήνιση των σκοτεινών στα γραπτά του Cato the Elder
 Saturnus, που ασχολείται με ζητήματα της ρωμαϊκής τελετουργίας
 Rerum memoria dignarum libri, ένα εγκυκλοπαιδικό έργο που χρησιμοποιείται πολύ από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο
 Res Etruscae, πιθανότατα περί οιωνοσκοπίας.

Δείτε επίσης 
 Κόιντος Καικίλιος Ηπειρώτης

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Απόδοση:
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Verrius Flaccus, Marcus". Encyclopædia Britannica. Vol. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 1038.
 For the fragments of the Fasti see Corpus Inscriptionum Latinarum, i. pp. 311;
 G. Gatti, "Due nuovi Frammenti del Calendario di Verrio Flacco," in Atti della r. Accademia dei Lincei, 5th ser., vol. 5, pt. 2, p. 421 (1898);
 Winther, De Fastis Verrii Flacci ab Ovidio adhibitis (1885);
 John Edwin Sandys, Classical Scholarship (ed. 1906), vol. i., index, s.v. "Verrius";
 Fragments of Flaccus in KO Müller's edition of Festus;
 Henry Nettleship, Lectures and Essays.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αποσπάσματα των έργων του Verrius Flaccus και μαρτυρίες στα λατινικά
 Αγγλική μετάφραση του Fasti Praenestinini στο attalus.org

Λεξικογράφοι
Ρωμαίοι συγγραφείς
Διαστημικό Σώμα ΗΠΑ

Το Διαστημικό Σώμα των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: United States Space Force, USSF) είναι ο κλάδος διαστημικών υπηρεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, μία από τις οκτώ ένστολες υπηρεσίες των ΗΠΑ και επί του παρόντος η μόνη  διαστημική δύναμη στον κόσμο. Μαζί με τον στενά συνδεδεμένο της κλάδο, την Πολεμική Αεροπορία των Η.Π.Α., το Διαστημικό Σώμα αποτελεί μέρος του Υπουργείου Πολεμικής Αεροπορίας, ενός από τα τρία στρατιωτικά τμήματα υπό την ηγεσία πολιτών εντός του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας. Το Διαστημικό Σώμα, μέσω του Υπουργείου της Πολεμικής Αεροπορίας, τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού της Πολεμικής Αεροπορίας, ενός πολιτικά εντεταλμένου πολίτη ο οποίος αναφέρεται στον Υπουργό Άμυνας και διορίζεται από τον Πρόεδρο με επιβεβαίωση από τη Γερουσία. Ο στρατιωτικός επικεφαλής του Διαστημικού Σώματος είναι ο Αρχηγός Διαστημικών Επιχειρήσεων που είναι συνήθως ο ανώτατος αξιωματικός του Διαστημικού Σώματος. Ο Αρχηγός Διαστημικών Επιχειρήσεων ασκεί εποπτεία στις μονάδες του Διαστημικού Σώματος και υπηρετεί ως ένας από τους Αρχηγούς του Μικτού Επιτελείου.

Το Διαστημικό Σώμα είναι η μικρότερη ένοπλη υπηρεσία των ΗΠΑ, αποτελούμενη από 8.400 στρατιωτικούς και χειρίζοντας 77 διαστημόπλοια. Τα σημαντικότερα διαστημόπλοια και συστήματα περιλαμβάνουν τον Διαστημικό Φράκτη, τον αστερισμό του Παγκόσμιου Συστήματος Θεσιθεσίας, τους στρατιωτικούς δορυφορικούς αστερισμούς επικοινωνιών, το διαστημικό αεροπλάνο Boeing X-37B, το αμερικανικό σύστημα προειδοποίησης πυραύλων, το δίκτυο διαστημικής επιτήρησης των ΗΠΑ και το δίκτυο δορυφορικού ελέγχου. Σύμφωνα με τον Νόμο Γκολντγουότερ–Νίκολς, το Διαστημικό Σώμα είναι υπεύθυνο για την οργάνωση, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των διαστημικών δυνάμεων, οι οποίες στη συνέχεια παρουσιάζονται στις ενοποιημένες διοικήσεις μάχης, κυρίως στη Διαστημική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για επιχειρησιακή αποστολή.

Παραπομπές

Στρατός των ΗΠΑ
Olio (εφαρμογή)

Το Olio (που αποδίδεται ως OLIO) είναι μια εφαρμογή για κινητά για κοινή χρήση τροφίμων, με στόχο τη μείωση της σπατάλης τροφίμων. Αυτό το κάνει συνδέοντας όσους έχουν πλεόνασμα τροφίμων με εκείνους που χρειάζονται ή επιθυμούν να καταναλώσουν τέτοια τρόφιμα. Το φαγητό πρέπει να είναι βρώσιμο. μπορεί να είναι ωμό ή μαγειρεμένο, σφραγισμένο ή ανοιχτό. Ως μέρος των πρωτοβουλιών που αναλήφθηκαν την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την απώλεια και τη σπατάλη τροφίμων για τη μείωση της απώλειας και της σπατάλης τροφίμων, η εφαρμογή προτείνεται μαζί με το Too Good To Go και το Nosh (εφαρμογή) μεταξύ πολλών άλλων. Η OLIO είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες startups μετά την Too Good To Go όσον αφορά τον όγκο των νέων λήψεων Android στον χώρο των εφαρμογών βιώσιμων τροφίμων.

Αυτοί που δωρίζουν το πλεόνασμα τροφίμων μπορεί να είναι άτομα ή εταιρείες όπως λιανοπωλητές τροφίμων, εστιατόρια, εταιρικές καντίνες, φωτογράφοι τροφίμων κ.λπ., και οι δωρεές μπορούν να πραγματοποιούνται σε ad-hoc ή περιοδική βάση. Για παράδειγμα, ορισμένες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης της Tesco, ο Συνεταιρισμός Midcounties, το Morrisons και το Sainsbury's έχουν πιλοτικά την Olio ως «διαδικτυακή τράπεζα τροφίμων» για να δωρίσουν τρόφιμα και να μειώσουν τα απόβλητά τους.

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις αρχές του 2015 από την Tessa Clarke και την Saasha Celestial-One, μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 η εταιρεία είχε συγκεντρώσει 2,2 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση της σειράς A της Olio έγινε από την Octopus Ventures, με επενδυτές όπως η Accel, η Quadia και ο Quentin Griffiths να συνεισφέρουν στα 6 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν. Η εφαρμογή Olio είχε περίπου 2,3 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες από τον Σεπτέμβριο του 2020. Το 2021, η Olio συγκέντρωσε 43 εκατομμύρια δολάρια στη Σειρά Β, της οποίας ηγήθηκε η VNV Global και μαζί με την DX Ventures, τον κλάδο VC της επιχείρησης παράδοσης τροφίμων Delivery Hero.

Δείτε επίσης 
 Οικονομία διαμοιρασμού
 Απώλεια και σπατάλη τροφής

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 'Sharing with strangers: "I'm a student, this way I get free food"' (Σύντομο χαρακτηριστικό βίντεο στο BBC News)
Κοινότητα Ανατολής

Η Κοινότητα Ανατολής είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την Ανατολή, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς: Αμμουδάρες, Καλόγεροι, Νέα Ανατολή και Στόμιο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:  
 Αμμουδάρες, οι (121)
 Ανατολή, η (119)
 Καλόγεροι, οι (138)
 Νέα Ανατολή, η (1.002)
 Στόμιο, το (231)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.611 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Βασίλειο Ζαχαρόπουλο. Το κοινοτικό γραφείο βρίσκεται στο Στόμιο.

Κοινοτάρχες Ανατολής 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ανατολής.

Παραπομπές 

Δήμος Ιεράπετρας
Ανθοχώρι Λακωνίας

Το  Ανθοχώρι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ξηροκαμπίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φάριδος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Κατσουλέικα (Κατσουλαίικα).

Γεωγραφία
Το Ανθοχώρι είναι οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου, κοντά στον επαρχιακό δρόμο Ανωγείων-Άρνας και λίγο νοτιότερα του  Ξηροκαμπίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 17 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Κατσουλέικα και προσαρτήθηκε στον δήμο Φάριδος του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον -τέως- νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1955 μετονομάστηκε σε Ανθοχώρι. Το 1965 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ξηροκαμπίου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ξηροκαμπίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φάριδος. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φάριδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στη νότια έξοδο του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Σπάρτης
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί

Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί είναι μια βραβευμένη ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία και σενάριο Φρίντας Λιάππα, σε διεύθυνση της φωτογραφίας Νίκου Σμαραγδή, μουσική σύνθεση Γιώργου Παπαδάκη και παραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και της Εlectra Film Productions. Κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου 1981 και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά. Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της Φρίντας Λιάππα.

Πλοκή 
Δυο μοναχικές μεσήλικες αδελφές η Ειρήνη και η Στέλλα, που έχουν μοναδικό συγγενή έναν ξάδελφο ζωγράφο στο Παρίσι, έρχονται σε σύγκρουση όταν ο τελευταίος γυρίζει στην Ελλάδα. Η ισορροπία του κλειστού κόσμου των δυο γυναικών ανατρέπεται και μια ερωτική ιστορία αρχίζει. Η μνήμη, ο πόθος και ο θάνατος ορίζουν τη μοίρα και των τριών προσώπων και δίνουν τη λύση στο δράμα που ξεσπάει.

Διανομή 
 Μαρία Σκούντζου, ως Ειρήνη
 Μίρκα Παπακωνσταντίνου, ως Στέλλα
 Γρηγόρης Ευαγγελάτος, ως Στέφανος Ευαγγέλου
 Σταμάτης Φασουλής, ως Λευτέρης  
 Χρυσούλα Διαβάτη, ως Ευαγγελία
 Μαριτίνα Πάσσαρη, ως Δάφνη 
 Φίλιππος Σοφιανός
 Νατάσα Τσακαρισιάνου 
 Πέρυ Ποράβου 
 Θάνος Γραμμένος 
 Κώστας Σφήκας 
 Μαρίκα Τζιραλίδου 
 Γιάννης Τότσικας

Υποδοχή 
Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1981-1982 και έκοψε 39.297 εισιτήρια. Ήρθε στην 31η θέση σε 45 ταινίες. Απέσπασε συνολικά πέντε βραβεία 5 (φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1981. Η ταινία προβλήθηκε στα φεστιβάλ Βερολίνου, Λονδίνου και Βαλένθιας με τον διεθνή τίτλο Love Wanders in the Night.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 

Ταινίες του 1981
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Πρωτασηκρήτις

Ο πρωτασηκρήτις, απαντάται και ως , από το λατιν. secretum (ιδιωτικός [γραμματέας]). Λατινοποιήθηκε ως protasecretis ή protoasecretis, και ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής γραφειοκρατίας. Ο τίτλος σημαίνει «πρώτος ασηκρήτις», απεικονίζοντας τη θέση του ως επικεφαλής του τάγματος των ασηκρητών, της ανώτερης τάξης των αυτοκρατορικών συμβολαιογράφων.

Η θέση εξελίχθηκε σταδιακά. Ο πρώτος ασηκρήτις μαρτυρείται από τον 6ο αι. και αρκετοί Οικουμενικοί Πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης και ένας Αυτοκράτορας, ο Αναστάσιος Β΄ (βασ. 713–715), προέρχοντο από τις τάξεις τους.  Εκτός από τις πιθανώς αναχρονιστικές αναφορές, ότι ο Μάξιμος ο Ομολογητής ήταν πρωτασηκρήτις υπό τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο (βασ. 610–641), το παλαιότερο επιβεβαιωμένο περιστατικό (ως proto a secreta) προέρχεται από το Ποντιφικό Βιβλίο για το έτος 756.  Ως επικεφαλής της Αυτοκρατορικής καγκελαρίας (ο πραγματικός διάδοχος του ύστερου Ρωμαίου primicerius notariorum), η θέση είχε μεγάλη επιρροή: στο 899 το Κλητορολόγιον του Φιλοθέου, ένας κατάλογο προτεραιότητας Βυζαντινών Αυτοκρατορικών αξιωματούχων, κατατάσσεται έβδομος μεταξύ των σεκρετικών, των οικονομικών υπουργών του κράτους. Από έγγραφα και σιγιλογραφικά στοιχεία, οι προτασηκρήται είχαν τη διάκριση του πρωτοσπαθαρίου, του πατρικίου και του ανθυπάτου.  Μεταξύ άλλων, τη θέση κατείχε ο Πατριάρχης Φώτιος (858–867 και 877–886). 

Στους υφισταμένους του περιλαμβάνοντο όχι μόνο ο ασηκρήτις, αλλά και η κατώτερη τάξη των αυτοκρατορικών νοταρίων, υπό την κεφαλή του πρωτονοτάριου, καθώς και ο αξιωματούχος γνωστός ως δεκανός, τοποθετημένος ως "υπεύθυνος των αυτοκρατορικών εγγράφων" σύμφωνα με το Περί βασιλείου τάξεως του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητου (βασ. 913–959).  Ο πρωτασηκρήτις φαίνεται να ήταν επίσης υπεύθυνος για την προετοιμασία των αυτοκρατορικών χρυσόβουλων.  Μετά το 1106 όμως απομακρύνθηκε από την καγκελαρία και ανέλαβε δικαστικά καθήκοντα, προϊστάμενος ενός από τα ανώτατα δικαστήρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μαζί με τον έπαρχο, τον μέγα Δρουγγάριο της Βίγλας, τον δικαιοδότη, τον κυαίστορα, τον επί των κρίσεων και τον καθολικό, ο οποίος ηγείτο του δικαστηρίου για τα δημοσιονομικά (δημοσιακά πράγματα).  Αν και η τάξη των ασηκριτών δεν μαρτυρείται μετά τον 12ο αι., η θέση του πρωτασηκρήτου επέζησε μέχρι την περίοδο των Παλαιολόγων.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Κοινότητα Μαριού

Η Κοινότητα Μαριού είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 με την απόσπαση του οικισμού Μαριού από την κοινότητα Μύρθιου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δαμνόνι και Παλαιά Ταβέρνα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Δαμνόνι, το (11)
 Μαριού, το (303)
 Παλαιά Ταβέρνα, η (25)

Συνολικά η κοινότητα έχει 339 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Σταυγιανουδάκη.

Κοινοτάρχες Μαριού 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαριού

Παραπομπές 

Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ασπροπόταμος (παραπόταμος Ερυθροποτάμου)

Ο Ασπροπόταμος (βουλγαρικά: Бяла река Μπιάλα ρέκα) είναι ποταμός της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής της Θράκης στην οροσειρά της Ροδόπης στη νότια Βουλγαρία, και αποτελεί τον μεγαλύτερο παραπόταμο του Ερυθροποτάμου.

Ο ποταμός πηγάζει κοντά στο χωριό Τσερνίτσεβο, πλησίον των ελληνικών συνόρων και στη συνέχεια ρέει προς μια κατεύθυνση γενικώς προς τα ανατολικά μέχρι να εκβάλει στον Ερυθροπόταμο κοντά στο Σιβ Κλάντενετς ακριβώς επί των ελληνικών συνόρων.

Ο ποταμός είναι γνωστός για τους μαιάνδρους στη μέση της πορείας του που αποτελούν μέρος της προστατευόμενης περιοχής «Μαίανδροι του Ασπροποτάμου» καθώς και για τους Ακτινοπτερυγίους ιχθύες, Cobitis rhodopensis, που ανακαλύφθηκαν το 1998 και είναι το μόνο ενδημικό σπονδυλωτό στην Βουλγαρία.

Παραπομπές

Παραπόταμοι του Έβρου (Θράκη)
Ποταμοί της Βουλγαρίας
Aνοιχτό ωοειδές τρήμα

Ο όρος ανοιχτό ωοειδές τρήμα (αγγλ. PFO, patent foramen ovale) αναφέρεται στη μικρού μεγέθους μεσοκολπική επικοινωνία που δύναται να υπάρχει ανάμεσα στον αριστερό και τον δεξιό κόλπο της καρδιάς του ανθρώπου. Αποτελεί μια συχνή παθογενής κατάσταση που, σε λίγες περιπτώσεις, μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες, μπορεί όμως και να μην προκαλέσει καμιά παρενέργεια σε όλη τη διάρκεια ζωής του ατόμου.

Κατά την εμβρυϊκή ζωή, όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα «ωοειδές τρήμα» που παραμένει ανοιχτό, και βοηθά ώστε να υπάρχει ενεργή μία μεσοκολπική επικοινωνία που είναι απολύτως καθοριστική και για την εμβρυϊκή κυκλοφορία αλλά επίσης και για την επιβίωση του εμβρύου. Μετά τη γέννηση, το τρήμα αυτό πρέπει να κλείσει πλήρως. Αυτό συμβαίνει απολύτως φυσιολογικά εξαιτίας της ανατομικής κατασκευής του. Παρόλα αυτά σε ένα μεγάλο ποσοστό του ανθρώπινου πληθυσμού, περίπου στο 20% (ή και περισσότερο σε ορισμένες φυλές του ανθρώπινου είδους), η εν λόγω μεσοκολπική επικοινωνία παραμένει σαν ένα μικρό άνοιγμα σε όλη τη διάρκεια ζωής και μικρή ποσότητα αίματος δύναται να διαπερνά μέσω αυτής από τον ένα κόλπο στο άλλο, χωρίς καμία αιμοδυναμική σημασία. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η ανωμαλία αυτή παραμένει και είναι ασυμπτωματική εντελώς. 

Σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, όμως, το ανοιχτό ωοειδές τρήμα μπορεί να ευθύνεται για σοβαρές περαιτέρω παθήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του ανθρώπου, λ.χ.  σοβαρά ισχαιμικά εγκεφαλικά επεισόδια σε νεαρούς ενήλικες η σε παιδιά. Τα επεισόδια αυτά δύναται να είναι θανατηφόρα ή ακόμα να επιφέρουν μόνιμες βλάβες (π.χ. ημιπληγία). Τα επεισόδια αυτά ονομάζονται κρυπτογενή εγκεφαλικά (αγγλ. cryptogenic strokes), και οφείλονται σε μία παράξενη και σπάνια θρομβοεμβολή, δηλ. σχηματίζεται ένας θρόμβος στο φλεβικό σύστημα (π.χ. τραυματισμός στα πόδια ή φλεβική στάση λόγω ορθοστασίας) και διαπερνώντας διαμέσου του -υπάρχοντος στον ασθενή- ανοικτού ωοειδούς τρήματος από τον δεξιό κόλπο προς τον αριστερό κόλπο προκαλεί το αναίτιο βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτό μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες στα 50-55 έτη. Σε αυτή την περίπτωση, η λεγόμενη σύγκλειση του ωοειδούς τρήματος καθίσταται επιτακτική, διά της χειρουργικής οδού.

Μπορεί να λάβει χώρα αρχική θεραπεία –σε περίπτωση κρυπτογενούς εγκεφαλικού- με τη χορήγηση αντιπηκτικών, αλλά δεν παρέχεται πλήρη προστασία και ο κίνδυνος εγκυμονεί. Η χειρουργική σύγκλειση -που συνιστάται για τις περιπτώσεις αυτές- είναι μία μέθοδος δοκιμασμένη, με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, και συνίσταται σε διαδερμική σύγκλειση του PFO με προσθετική  μεταλλική συσκευή (π.χ. συσκευή Amplatzer) και έτσι αποφεύγεται η παραδοσιακή εγχείρηση.

Παραπομπές
Θεοτόκος Τρικάλων

Η Θεοτόκος Τρικάλων (τοπική κοινότητα Αχλαδέας-Δημοτική ενότητα Χασίων) ανήκει στον δήμο Μετεώρων του νομού Τρικάλων που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο Καποδίστριας, μέχρι το 2010, η Θεοτόκος ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Αχλαδέας, του πρώην δήμου Χασίων του νομού Τρικάλων.

Η Θεοτόκος έχει υψόμετρο 587 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Φιλήμων Αντιοχείας

Ο Φιλήμων ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας κατά τα έτη 1766–1767. 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Προχειρίστηκε ιερομόναχος και, καθώς κατείχε την τουρκική γλώσσα και τα πολιτικά πράγματα, έγινε πρωτοσύγκελλος του Μητροπολίτη Δέρκων Σαμουήλ Χαντζερή. Το 1757 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Βερροίας (Χαλεπίου), διαδεχόμενος τον Παπικό Μάξιμο.

Το 1766, και ενώ ο Φιλήμων βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, απεβίωσε ο Πατριάρχης Αντιοχείας Σίλβεστρος. Εκεί, στις 29 Απριλίου 1766, κλήρος και λαός μαζί με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Σαμουήλ, Αλεξανδρείας Ματθαίο και Ιεροσολύμων Παρθένιο εξέλεξαν τον Φιλήμονα νέο Πατριάρχη Αντιοχείας. Μετά την χειροτονία του, ο Φιλήμων πήγε στην Βηρυττό, την Δαμασκό, και μετά από περιοδεία στις επαρχίες του κατέληξε στο Χαλέπι, όπου έζησε ανενόχλητος από Παπικούς. Εκεί ίδρυσε και Ελληνική Σχολή.

Ασθένησε και πέθανε το 1767 στην Λαοδίκεια, ή κατ'άλλους στη Δαμασκό.

Παραπομπές

Πηγές
 
 

Πατριάρχες Αντιοχείας
Δάσος της Δαδιάς

Το Δάσος της Δαδιάς είναι μια μεγάλη έκταση φυσικού δάσους. Το δάσος της Δαδιάς βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου στη βορειοανατολική Ελλάδα. Το δάσος αποτελείται κυρίως από βελανιδιές και πεύκα. Στην περιοχή ζουν αρπακτικά πτηνά και είναι το μοναδικό δάσος στην Ευρώπη όπου κάποιος μπορεί να δει και τα τέσσερα ευρωπαϊκά είδη γύπα. Είναι μια πλήρως διαχειριζόμενη προστατευόμενη περιοχή έκτασης 18.000 στρεμμάτων

Γεωγραφία 
Το δάσος της Δαδιάς βρίσκεται στη βορειοανατολική Ελλάδα, βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, όπου το ανατολικό άκρο της οροσειράς της Ροδόπης είναι σε μεγάλο βαθμό ακατοίκητο και παρθένο. Η περιοχή ανήκει στους δενδρόφυτους και κυλιόμενους λόφους του Έβρου, οι οποίοι φτάνουν μέχρι περίπου τα 800 μέτρα. Η προστατευόμενη περιοχή καλύπτει έκταση 18.000 στρεμμάτων και περιβάλλεται από μια ουδέτερη ζώνη 69.000 στρεμάτων. Τα υποκείμενα πετρώματα είναι πυριγενή, ενώ κάποια άλλα είναι αλκαλινογενή και άλλα είναι όξινα. Το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης του δάσους καλύπτεται από δάση, αλλά στο δάσος της Δαδιάς υπάρχουν θαμνώδεις εκτάσεις, λιβάδια και καλλιεργούμενες εκτάσεις. Τα δέντρα που απαντώνται στην Δαδιά ως επί το πλείστον βελανιδιές και πεύκα, με ορισμένες περιοχές πρωτογενούς δάσους και άλλες περιοχές δευτερεύουσας, αναγεννημένης ανάπτυξης.

Χλωρίδα 
Στο δάσος της Δαδιάς υπάρχουν τα εξής είδη: τουρκική πεύκη, η μαύρη πεύκη και τρία είδη βελανιδιάς. Επίσης στο δάσος υπάρχουν κερασιές, ανατολικός γαύρος, λυκίσκος,παιώνιες, διάφορες ορχιδέες, ίριδες, τουλίπες, και άλλα φυτά και δέντρα.

Πανίδα 
Περίπου 36 είδη θηλαστικών απαντώνται στη προστατευόμενη περιοχή, όπως επίσης και 40 είδη ερπετών και αμφιβίων. Το δάσος είναι περισσότερο γνωστό σαν καταφύγιο πουλιών. Εκεί απαντώνται επίσης 36 είδη αρπακτικών πτηνών που είναι ημερόβια, αλλά και 6 νυκτόβια είδη πτηνών (κουκουβάγιες). Στο δάσος της Δαδιάς απαντώνται τέσσερα είδη γαύρων: ο μαυρόγυπας, ο γυπαετός, ο ασπροπάρης και το όρνιο. Μόνο στην Δαδιά απαντώνται και τα τέσσερα είδη γυπών που υπάρχουν στην Ευρώπη. 

Στο δάσος φωλιάζουν πολλά ζευγάρια χρυσαετών. Στο δάσος υπάρχει επίσης το χρυσογέρακο, το σάινι και ο μπούφος. Στο δάσος αναπαράγονται μαύροι και λευκοί πελαργοί, κύλινδροι, και άλλα πτηνά. Συνολικά, στο δάσος της Δαδιάς έχουν καταγραφεί 219 είδη πουλιών.

Προσβασιμότητα 
Το δάσος είναι μια πλήρως διαχειριζόμενη προστατευόμενη περιοχή. Το επισκέπτονται 35.000 επισκέπτες περίπου τον χρόνο. Οι επισκέπτες ωφελούν οικονομικά το χωριό Δαδιά και την ευρύτερη περιοχή. Στην περιοχή του δάσους υπάρχει ένα κέντρο οικοτουρισμού, ένα κέντρο πληροφοριών, μια καφετέρια και ένα εστιατόριο. Στην περιοχή του δάσος δεν επιτρέπεται η διέλευση αυτοκινήτων, αλλά οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στο δάσος με μικρολεωφορεία ή με τα πόδια. Υπάρχει ένας ξενώνας κοντά στη Δαδιά αλλά και διάφορα μονοπάτια μέσα στο δάσος.

Παραπομπές 

Δάση της Ελλάδας
Εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ

Ο εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ συνέβη στις 30 Αυγούστου 1974 όταν η ταχεία (αριθμός 10410)  που ταξίδευε από το Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία, προς το Ντόρτμουντ, Δυτική Γερμανία, (προερχόμενη από την Αθήνα) εκτροχιάστηκε πριν μπει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ (σημερινή Κροατία ), σκοτώνοντας 153 άτομα.   Ήταν το χειρότερο σιδηροδρομικό ατύχημα στην ιστορία της Γιουγκοσλαβίας μέχρι εκείνη την ημερομηνία  και παραμένει ένα από τα χειρότερα στην ιστορία της Ευρώπης.

Το δυστύχημα 
Το δυστύχημα σημειώθηκε όταν και τα εννέα βαγόνια της επιβατικής ταχείας εκτροχιάστηκαν και ανετράπησαν στην είσοδο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Ζάγκρεμπ, 719 μέτρα από την είσοδο της γραμμής IIa. Στις 22:33 η μηχανή εισήλθε στον σταθμό μέσω της γραμμής ΙΙα χωρίς κανένα από τα βαγόνια της. 

Πολλοί από τους επιβάτες πέθαναν αμέσως. 41 από αυτούς δεν έγινε δυνατό να αναγνωριστούν και τάφηκαν σε κοινό τάφο στο νεκροταφείο Mirogoj . 

Οι επιζώντες επιβάτες ανέφεραν ότι το τρένο δεν είχε επιβραδύνει καθώς περνούσε από τους σταθμούς Λούντινα (Ludina) και Νοβοσέλετς (Novoselec), περίπου μία ώρα πριν φτάσει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ, και ότι έγερνε επικίνδυνα. 

Οι επιβάτες ήταν κυρίως gastarbeiters (γκασταρμπάιτερ) που εργάζονταν στη Δυτική Γερμανία και οι οικογένειές τους, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά. Ο μηχανοδηγός και ο βοηθός του δεν τραυματίστηκαν και η μηχανή έλξης παρέμεινε άθικτη. Η μηχανή εκτίθεται σήμερα στο Κροατικό Μουσείο Σιδηροδρόμων . 

Το τρένο ήταν προγραμματισμένο να φτάσει στο Ζάγκρεμπ από το Βινκόβτσι (Vinkovci) στις 19:45΄ τοπική ώρα. Ο μηχανοδηγός, Nikola Knežević, και ο βοηθός του, Stjepan Varga, ήταν και οι δύο εξαντλημένοι, έχοντας εργαστεί συνεχόμενα επί δύο ολόκληρες ημέρες. 

Μεταγενέστερη έρευνα για το ατύχημα έδειξε ότι το τρένο ξεπέρασε το όριο ταχύτητας κατά σχεδόν  σε πολλά σημεία, έτσι ώστε αντί να μπαίνεις στο σταθμό με το όριο ταχύτητας των , το τρένο ταξίδευε με ταχύτητα  . Το πλήρωμα έβαλε επίσης πολύ αργά τα φρένα, με αποτέλεσμα το τρένο να εκτροχιαστεί γρήγορα σε ένα αγνώριστα συντρίμμια. 
CS1 Croatian-language sources (hr)</ref>

Συνέπειες 
Ο μηχανοδηγός καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση και ο βοηθός του σε 8 χρόνια. Το δικαστήριο αναγνώρισε την κόπωσή τους λόγω 52 συνεχόμενων ωρών εργασίας ως ελαφρυντικό. >

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 This Day in History 1974: Τρένο πέφτει σε σταθμό στη Γιουγκοσλαβία (History Channel)
 Κίνδυνος Μπροστά! Ζάγκρεμπ 1974
 Η αναζήτηση για πτώματα συνεχίζεται μετά τη χειρότερη σιδηροδρομική καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας . (31 Αυγούστου 1974, British Pathé TV )
Κοσμοπόλιταν (κοκτέιλ)

Το κοσμοπόλιταν είναι κοκτέιλ που παρασκευάζεται με βότκα, λικέρ πορτοκάλι, χυμό κράνμπερι και φρεσκοστυμμένο ή ζαχαρούχο χυμό λάιμ. Η συνταγή της International Bartenders Association βασίζεται σε βότκα κίτρο, βότκα με γεύση λεμόνι. Αν και συχνά παρουσιάζεται πολύ διαφορετικά, το κοσμοπόλιταν έχει επίσης ομοιότητα στη σύνθεση με το κοκτέιλ καμικάζι.

Ιστορία 
Η καταγωγή του κοσμοπόλιταν αμφισβητείται. Ενώ το κοκτέιλ θεωρείται ευρέως ως μια πιο μοντέρνα δημιουργία, υπάρχει μια συνταγή για μια κοσμοπολίτικη μαργαρίτα που εμφανίζεται στο Pioneers of Mixing at Elite Bars 1903–1933, που δημοσιεύτηκε το 1934, με τζιν και σιρόπι ράσπερι.

Μια εκδοχή της δημιουργίας αυτού του δημοφιλούς ποτού πιστώνει το επίτευγμα στην ομοφυλοφιλική κοινότητα στο Πρόβινσταουν της Μασαχουσέτης.

Ο μπάρμαν Νιλ Μάρεϊ λέει ότι δημιούργησε το κοσμοπόλιταν το 1975 στο ψητοπωλείο Cork & Cleaver στη Μινεάπολη. Σύμφωνα με τον Μάρεϊ, πρόσθεσε μια σταγόνα χυμού ράσμπερι σε ένα καμικάζι και ο πρώτος δοκιμαστής δήλωσε: «Πόσο κοσμοπολίτικο». Αυτό το γεγονός υποτίθεται ότι οδήγησε στην ονομασία του νέου ποτού.

Ο Τζον Κέιν είναι ιδιοκτήτης πολλών δημοφιλών μπαρ στο Σαν Φρανσίσκο και ειδικός στο κοσμοπόλιταν. Ο ίδιος πιστώνει εν μέρει την άνοδο των κοκτέιλ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 στο κόσμο που σέρβιραν ακριβά μπαρ.

Υπάρχουν πολλοί άλλοι ισχυρισμοί σχετικά με την προέλευση του κοσμοπόλιταν. Ο ιστορικός κοκτέιλ Γκάρι Ρίγκαν πιστώνει στην μπάρμαν Σέριλ Κουκ του εστιατορίου Strand στο Σάουθ Μπιτς της Φλόριντα την αρχική δημιουργία. Σε μια επιστολή προς τη Ρίγκαν, η Κουκ αφηγήθηκε την ιστορία του πώς δημιούργησε το ποτό το 1985 ή το 1986.

Το κοσμοπόλιταν κέρδισε δημοτικότητα τη δεκαετία του 1990. Έγινε περαιτέρω δημοφιλές στις νεαρές γυναίκες από τη συχνή αναφορά του στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Sex and the City, όπου ο χαρακτήρας της Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Κάρι Μπράντσο, παρήγγειλε συνήθως το ποτό όταν ήταν έξω με τις φίλες της.

Προετοιμασία και σερβίρισμα 
Το κοσμοπόλιταν σερβίρεται συνήθως σε μεγάλο ποτήρι κοκτέιλ, που λέγεται και ποτήρι μαρτίνι. Για το λόγο αυτό, το ποτό μερικές φορές λανθασμένα κατηγοριοποιείται ως είδος μαρτίνι.

Η χρήση βότκας με γεύση εσπεριδοειδών ως βάση για αυτό το κοκτέιλ φαίνεται να έχει γίνει ευρέως δημοφιλής στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από τον Ντέιλ ΝτεΓκροφ και χρησιμοποιείται στην εγκεκριμένη από το IBA συνταγή. Ωστόσο, πολλοί μπάρμαν συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τυπική βότκα χωρίς γεύση και αυτή η εναλλακτική θα ήταν αναμφίβολα ιστορικά συνεπής με οποιονδήποτε από τους υποτιθέμενους προκατόχους αυτού του ποτού που ήταν δημοφιλείς στο Οχάιο, στην Προβινστάουν ή στη Μινεάπολη κατά τη δεκαετία του 1970 ή στο Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του 1980. Μερικές φορές χρησιμοποιείται φλούδα λεμονιού για γαρνίρισμα.

Παραπομπές 

Κοκτέιλ
Φουρνούδια Σερρών

Τα Φουρνούδια ή Δωδεκάσπιτα είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Εμμανουήλ Παππά της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε απόσταση 500 μέτρων ανατολικά του χωριού Χρυσό Σερρών, σε δρόμο που οδηγούσε στον παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό Χρυσού.

Στον οικισμό εγκαταστάθηκαν οικογένειες προσφύγων της Μικράς Ασίας και το 1928 αριθμούσε πληθυσμό 48 κατοίκων. Όπως προκύπτει από τις ονομασίες του οικισμού, καθώς και από αεροφωτογραφίες της περιόδου 1946-1960, αποτελούνταν από 12 σπίτια, που επειδή ήταν πολύ χαμηλά, έμοιαζαν με φούρνους.

Ο οικισμός καταργήθηκε το 1940 και σήμερα δεν σώζονται ορατά ερείπια.

Χάρτης 
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.659803,
          41.054004
        ]
      }
    }
  ]
}

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Ιεράπετρας

Η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άγιο Ιωάννη. Το 1984 με το ΦΕΚ 22Α - 28/02/1984 η έδρα μεταφέρθηκε στον οικισμό Κουτσουνάρι. Εκτός από την ιστορική έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Φωτιά, Κουτσουνάρι, Ξηροκαμάρα και Φέρμα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αγία Φωτιά, η (25)
 Άγιος Ιωάννης, ο (8)
 Κουτσουνάρι, το (566)
 Ξηροκαμάρα, η (37)
 Φέρμα, η (532)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.168 κατοίκους. Η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 32,807 χμ² (2011). 

Εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Κυδωνάκη. Το κοινοτικό γραφείο βρίσκεται στο Κουτσουνάρι.

Κοινοτάρχες 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Ιωάννου.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Δήμος Ιεράπετρας
Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Ο Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης (13 Νοεμβρίου 1934 - 9 Μαΐου 2019) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης μοναχός, θεολόγος και συγγραφέας, ο οποίος διετέλεσε καθηγούμενος στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης γεννήθηκε το 1934 στη Νίκαια Αττικής από γονείς μικρασιατικής καταγωγής. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Το 1960, μετά από πρόσκληση του συμπατριώτη του Μικρασιάτη Μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιου Χαραλάμπους, εντάχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης. Εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν ιερέας. Στα τέλη του επόμενου έτους (1961) ο Μητροπολίτης Διονύσιος τον όρισε καθηγούμενο της Μονής Μεταμορφώσεως Μετεώρων. Η αδελφότητα σταδιακά μεγάλωνε ενώ το 1970 ο Μητροπολίτης Διονύσιος εκοιμήθη. Το 1973 η αδελφότητα κλήθηκε να επανδρώσει την Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Στην κενή θέση του ηγουμένου εξελέγη ο Γέροντας Αιμιλιανός. Διετέλεσε Καθηγούμενος από το 1973 έως το 2000. Έκτοτε εφησύχαζε στο Ιερό Μετόχιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ορμύλιας, όπου και εκοιμήθη στις 9 Μαΐου 2019.

Παραπομπές

Αιμιλιανος
Αιμιλιανος
Αιμιλιανος
Αγιορείτες