joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λέιμα Γκμπόουι

Η Λέιμα Γκμπόουι (Leymah Roberta Gbowee) (γεν. 1 Φεβρουαρίου, 1972) είναι λιβεριανή ακτιβίστρια για την ειρήνη, υπεύθυνη για την καθοδήγηση του γυναικείου κινήματος Μαζική Δράση των Γυναικών της Λιβερίας για την Ειρήνη, που βοήθησε στον τερματισμό του δεύτερου λιβεριανού εμφύλιου πολέμου το 2003. Οι προσπάθειές της για τον τερματισμό του πολέμου, μαζί με τη συνεργάτη της Έλεν Τζόνσον Σίρλιφ, και ο αγώνας της κατά την περίοδο ειρήνης επέτρεψαν τις ελεύθερες εκλογές του 2005, που κέρδισε η Σίρλιφ. Στην Γκμπόουι, την Σίρλιφ και την Ταουακούλ Κάρμαν απονεμήθηκε το 2011 το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για τον ειρηνικό αγώνα τους για την ασφάλεια των γυναικών και για τα δικαιώματα των γυναικών, καθώς και για την πλήρη συμμετοχή τους στις εργασίες οικοδόμησης της ειρήνης»

Εργογραφία
 Mighty Be Our Powers: How Sisterhood, Prayer and Sex Changed a Nation at War, Beast Books (September 13, 2011), ISBN 978-0-9842951-5-9

Ντοκιμαντέρ
Η Λέιμα Γκμπόουι είναι ο αφηγητής και κεντρικός χαρακτήρας του 2008 ντοκιμαντέρ Προσευχήσου να γυρίσει ο διάβολος πίσω στην κόλαση, σύνθεση δεκάδων ταινιών και κλιπ ήχου από την περίοδο του πολέμου. Βραβεύτηκε ως καλύτερο Ντοκιμαντέρ στο Tribeca Film Festival του 2008 στη Νέα Υόρκη. Μεταδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως μέρος της σειράς «Γυναίκες, Πόλεμος & Ειρήνη», η οποία προβλήθηκε τον Οκτώβριο και στις αρχές Νοεμβρίου 2011 σε δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
.
 
 
 "Unlock the intelligence, passion, greatness of girls" (TED2012)
 WIPSEN-Africa
 Masters program alumni profile
 Ubben Lecture at DePauw University; February 15, 2012
 Leymah Gbowee at Women, War & Peace at PBS
 Leymah Gbowee Discusses Women, War & Peace on Tavis Smiley', 'WNET'', full video of 5 October 2011 interview
 Leymah Gbowee to Address International Educators Conference – NAFSA
 Interview with Leymah Gbowee in SGI Quarterly "Unleashing the Power of Women".

Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Λιβεριανοί ακτιβιστές
Λιβεριανοί πολιτικοί
Νίκλας Ζύλε

Ο Νίκλας Ζύλε (Niklas Süle, γεννημένος στις 3 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Συλλογική Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Ροτ-Βάις Βάλντορφ. Αργότερα, μετακόμισε στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, όπου και παρέμεινε έως τη σεζόν 2008–09. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Ντάρμστατ 98, ενώ μισό χρόνο αργότερα στη Χόφενχαϊμ 1899.
Στις 11 Μαΐου 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη Χόφενχαϊμ σε αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα με αντίπαλο το Αμβούργο. Ξεκίνησε ως βασικός, ενώ αντικαταστάθηκε από τον Αντρέας Λούντβιχ στο 81ο λεπτό. Η Χόφενχαϊμ, τελικώς, ηττήθηκε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με σκορ 1–4.

Το 2017 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας πέντε ετών στην Μπάγερν Μονάχου. Εκεί κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2019–20. Στον τελικό μπήκε αλλαγή στο εικοστό πέμπτο λεπτό της αναμέτρησης στη θέση του Ζερόμ Μπόατενγκ. Τον Φεβρουάριο του 2022 υπέγραψε ως ελεύθερος συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών με την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Το συμβόλαιο έχει διάρκεια από τη σεζόν 2022–23 έως τη σεζόν 2025–26.

Διεθνής Καριέρα 
Με τη Γερμανία Κ-17 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-17 του 2012.

Ήταν στέλεχος της ομάδας που έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Γερμανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο.

Ο Ζύλε κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γερμανίας τον Αύγουστο του 2016, ενόψει αναμετρήσεων με αντιπάλους τη Φινλανδία και τη Νορβηγία. Αγωνίστηκε ως βασικός και αντικαταστάθηκε στο 59ο λεπτό της αναμέτρησης απέναντι στη Φινλανδία, η οποία και αποτέλεσε το ντεμπούτο του με τα χρώματα της Εθνικής Γερμανίας.

Διακρίσεις

Διεθνής 
Γερμανία
 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες: Αργυρό Μετάλλιο, 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Β΄
Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Γιούλιαν Μπραντ

Ο Γιούλιαν Μπραντ (Julian Brandt, γεννημένος στις 2 Μαΐου 1996) είναι Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως χαφ για λογαριασμό της γερμανικής Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Ο Μπραντ πραγματοποίησε περισσότερες από 55 συνολικά συμμετοχών με τις νεανικές ηλικιακές κατηγορίες της Εθνικής Γερμανίας, αγωνιζόμενος σε καθεμία ηλικιακή κατηγορία από την U15 έως την U21. Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2014.

Συλλογική καριέρα 
Σε νεανική ηλικία, ο Μπραντ αγωνίστηκε με την ομάδα της γενέτειράς του, ΣΚ Μπόργκφελντ, ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΦΚ Ομπερνόιλαντ, προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΦφΛ Βόλφσμπουργκ.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, έγινε γνωστό πως ο Μπραντ εντάχθηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, με την οποία και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με διάρκεια έως το 2019. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 15 Φεβρουαρίου 2014, σε αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα με αντίπαλο την Σάλκε 04. Αντικατέστησε τον Σον Χέουνγκ-Μιν στο 82ο λεπτό της εντός έδρας ήττας της ομάδας του με σκορ 1–2. Τρεις ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, εισερχόμενος ως αλλαγή στην πρώτη νοκ-άουτ αναμέτρηση με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 4 Απριλίου 2014, πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της Μπάγερ Λεβερκούζεν, ισοφαρίζοντας προσωρινά σε 1–1 στην ήττα της ομάδας του με σκορ 1–2 απέναντι στην Αμβούργο ΣΦ. 

Στις 15 Αυγούστου 2015, ο Μπραντ πέτυχε το νικητήριο τέρμα εισερχόμενος ως αλλαγή στην επικράτηση της Μπάγερ με σκορ 2–1 επί της Χόφενχαϊμ 1899 για την σεζόν 2015-16 της Μπουντεσλίγκα. 

Μεταξύ τις 20 Μαρτίου και τις 30 Απριλίου 2016, σκόραρε σε έξι συνεχόμενες αναμετρήσεις της Μπουντεσλίγκα, καθιστάμενος ως ο νεαρότερος παίκτης μετά τον Γκερντ Μύλερ που να καταφέρνει το συγκεκριμένο επίτευγμα, σκοράροντας έπειτα από 72 δευτερόλεπτα στην εντός έδρας νίκη της ομάδας με σκορ 2–1 επί της Χέρτα Βερολίνου.

Τον Μάιο του 2019 υπέγραψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ για πέντε χρόνια.

Διεθνής καριέρα 
Στις 17 Μαΐου 2016, ο Μπραντ συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή της Εθνικής Γερμανίας ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016. Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Γερμανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Επίσης, συμμετείχε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

Διακρίσεις

Διεθνής 
Γερμανία
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες: Αργυρό Μετάλλιο, 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Προφίλ από το kicker 

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Β΄
Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γερμανίας
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Πάολο Σορεντίνο

Ο Πάολο Σορεντίνο (Paolo Sorrentino, 31 Μαΐου  1970) είναι Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Γεννήθηκε το 1970 στη Νάπολι. Η πιο γνωστή του ταινία είναι Η Τέλεια Ομορφιά, που απέσπασε Όσκαρ, BAFTA και Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Ιταλοί σεναριογράφοι
Σκηνοθέτες ταινιών βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Βραβευμένοι με BAFTA
Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Δρομόμετρο

Δρομόμετρο ονομάζεται το ναυτιλιακό όργανο, το οποίο μετράει την ταχύτητα του πλοίου. Πρόκειται για όργανο παρόμοιο με το κοντέρ των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Η μονάδα μέτρησης της ταχύτητας που αποτυπώνεται στα δρομόμετεα είναι ο κόμβος, ο οποίος αντιστοιχεί με ένα ναυτικό μίλι την ώρα.

Ιστορική εξέλιξη 
Τα πρώτα δρομόμετρα που χρησιμοποιήθηκαν κατά το 17ο αιώνα ήταν τα λεγόμενα κοινά δρομόμετρα. Το κοινό δρομόμετρο περιλάμβανε το δελτωτό, που ήταν κατασκευασμένο από ξύλο σε σχήμα τεταρτοκυκλίου και δεμένο σε τρία σχοινιά μικρού μήκους στο κύριο σχοινί του δρομομέτρου, ώστε να διατηρείται κατακόρυφο μέσα στο θαλάσσιο νερό. Το κύριο σχοινί τυλιγόταν στο πρόμετρο, για να αφήνεται εύκολα στη θάλασσα και αντιστρόφως, και σε διαστήματα 15,43 μέτρα ή 30,86 μέτρα έφερε κόμβους. Όταν έριχναν το δελτωτό στη θάλασσα και άφηναν ελεύθερο το πρόμετρο να ξετυλιχθεί το σχοινί, μετρούσαν τους κόμβους που έφευγαν στη θάλασσα σε χρόνο 30 ή 60 δευτερολέπτων, που τους έδιναν την ταχύτητα του πλοίου σε ναυτικά μίλια ανά ώρα. Γι΄ αυτό και η ταχύτητα του πλοίου μετριέται σε κόμβους. Ως χρονόμετρο για τη μέτρηση του χρόνου των 30 ή των 60 δευτερολέπτων χρησιμοποιούσαν το αμμωτό.

Κατά το 19ο αιώνα χρησιμοποιήθηκε το μηχανικό δρομόμετρο, που αποτελείται από ελεύθερα περιστρεφόμενη έλικα, η οποία ρίχνεται στη θάλασσα και ρυμουλκείται από το πλοίο. Η δυναμική πίεση του θαλάσσιου νερού, λόγω της κίνησης του πλοίου, εξαναγκάζει την έλικα σε περιστροφή, ενώ με το σχοινί ρυμουλκήσεως οι στροφές μεταδίδονται σε μειωτήρες τροχούς του κυρίως δρομομέτρου, στους άξονες των οποίων προσαρμόζονται δείκτες που περιστρέφονται μπροστά από κυκλικές κλίμακες αποστάσεως, βαθμολογημένες σε ναυτικά μίλια. Αφού το βήμα της έλικας είναι γνωστό και σταθερό, η ταχύτητα περιστροφής της έλικας είναι ανάλογη με την ταχύτητα του πλοίου. Έτσι, οι υποδιαιρέσεις των κλιμάκων αποστάσεως στις οποίες θα βρίσκονται οι δείκτες που προσαρμόζονται στους άξονες των μειωτήρων τροχών, θα αντιστοιχούν στην απόσταση που διανύθηκε. Από την απόσταση αυτή προκύπτει με υπολογισμό και η ταχύτητα του πλοίου. Η χρησιμοποίηση όμως του μηχανικού δρομόμετρου παρουσίαζε πολλές δυσκολίες και η ακρίβεια των ενδείξεών του δεν ήταν ικανοποιητική. Γι΄ αυτό και έπαψε να χρησιμοποιείται.

Στην αρχή λειτουργίας του μηχανικού δρομόμετρου βασίστηκε η κατασκευή των ηλεκτρικών δρομομέτρων. Αυτά αποτελούνται από μόνιμες εγκαταστάσεις και με ηλεκτρομηχανικά συστήματα παρέχουν ταυτόχρονα την ένδειξη της ταχύτητας και της διανυθείσας απόστασης. Επίσης, έχουν τη δυνατότητα να συνδέονται και να παρέχουν ηλεκτρικώς την πληροφορία της ταχύτητας του πλοίου στους ενδείκτες ραντάρ αληθούς κινήσεως που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία τους.

Παραπομπές

Ναυτικά όργανα
Όργανα μέτρησης
Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας

Η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ουκρανικά: Асоціація аматорського футболу України, ААФУ) ιδρύθηκε στις 2 Μαρτίου του 1998. Στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ), είναι εξουσιοδοτημένη να διοργανώνει το Πανουκρανικό Εθνικό Πρωτάθλημα και το Κύπελλο ερασιτεχνικών ομάδων ποδοσφαίρου. Είναι επιφορτισμένη με το τέταρτο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ουκρανίας, που αποτελεί το κορυφαίο επίπεδο για ερασιτεχνικά σωματεία.

Ιστορία 
Επί Σοβιετικής Ένωσης, το πρωτάθλημα του τέταρτου επιπέδου της τότε Ουκρανικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΟΣΟΣΔ), διοργανώνονταν από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της ΟΣΟΣΔ, υπό τη μορφή συλλογικοτήτων φυσικής αγωγής (коллективов физической культуры, КФК). Το 1992, την ευθύνη της διοργάνωσης του πρωταθλήματος και του κυπέλλου ερασιτεχνικών σωματείων ανέλαβε η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ). Το 1998 συστάθηκε η Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ААФУ), αντικαθιστώντας την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της χώρας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ποδόσφαιρο στην Ουκρανία
21 γραμμάρια

Τα 21 γραμμάρια  είναι ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου και σενάριο του Γκιγιέρμο Αριάγα. 

Ο τίτλος της αναφέρεται στα 21 γραμμάρια που χάνει ο άνθρωπος την ώρα που πεθαίνει, το υποτιθέμενο βάρος της ψυχής.

Είναι η δεύτερη της τριλογίας του θανάτου του σκηνοθέτη (η πρώτη είναι οι Χαμένες αγάπες και η τρίτη η Βαβέλ).

Πλοκή
Ο Πολ έχει πρόβλημα με την καρδιά του και κινδυνεύει να πεθάνει. Ζει μαζί με τη σύζυγό του, τη Μέρι, η οποία του ζητά να δωρίσει το σπέρμα του για να κάνει το παιδί του.
Η Κριστίνα είναι παντρεμένη με τον Μάικλ και έχουν δύο παιδιά.
O Τζακ είναι ένας πρώην φυλακισμένος, που προσπαθεί να επανέλθει στο ρυθμό της ζωής του και αφοσιώνεται στον Θεό.

Οι τρεις ιστορίες ενώνονται, όταν μια μέρα ο Τζακ παρασέρνει κατά λάθος με το αυτοκίνητό του τον Μάικλ και τα παιδιά και τους τραυματίζει θανάσιμα. Η Κριστίνα αποφασίζει να δώσει την καρδιά του Μάικλ για μεταμόσχευση και ο λήπτης είναι ο Πολ.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

Παραπομπές

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τον θάνατο
Σπονδυλωτές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου
Ταινίες του 2003
Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Icon Productions
Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό
Ταινίες γυρισμένες στο Τενεσί
Ταινίες παραγωγής Focus Features
Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Cannibal Holocaust

To Cannibal Holocaust (γνωστό και ως Το ολοκαύτωμα των κανιβάλων) είναι ιταλική ταινία τρόμου του 1980. Τη σκηνοθεσία την υπέγραψε ο Ρουτζέρο Ντεονάτο, ενώ το σενάριο το έγραψε ο Τζιανφράνκο Κλερίσι. Πρωταγωνιστούν οι Καρλ Γκάμπριελ Γιορκ, Ρόμπερτ Κέρμαν, Φρανσέσκα Κιάρντι και Πέρι Πίρκανεν. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τη δουλειά του Γκουαλτιέρο Τζακοπέττι, στις ταινίες Mondo. Μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, στην πλευρά της Κολομβίας, μάλιστα στα πλάνα συμμετείχαν και γηγενείς στο πλευρό των Ιταλών και των Αμερικανών ηθοποιών.

Η ταινία επικεντρώνεται σε μία ομάδα που γύριζε ντοκιμαντέρ στον Αμαζόνιο, σχετικά με μία φυλή κανιβάλων, η οποία δεν γύρισε ποτέ. Τότε ξεκίνησε μία ασποτολή διάσωσης από τη Νέα Υόρκη, ώστε να βρεθεί η ομάδα, η οποία θα μπορούσε να βρει τουλάχιστον τον υλικό που είχαν δημιουργήσει απολεσθέντες. Τελικά, ένας ανθρωπολόγος που συνόδευε την ομάδα διάσωσης βλέπει ό,τι ήταν γυρισμένο και δεν νιώθει απέχθεια για την ομάδα και τους τρόπους με τους οποίους συμπεριφέρθηκε στον γηγενή πληθυσμό.

Λόγω των ρεαλιστικών βίαιων σκηνών, η ταινία δέχτηκε εξαιρετικά μεγάλη λογοκρισία. Μετά την πρεμιέρα του στην Ιταλία, ο σκηνοθετής συνελήφθη από τις αρχές λόγω της αισχρότητας του φιλμ. Κατόπιν, δέχτηκε ξανά κατηγορίες, επειδή, λένε, ότι γύριζε snuff ταινία, δηλαδή ότι οι ηθοποιοί δολοφονήθηκαν πραγματικά, όμως απεδείχθη ότι η σκηνές φόνων στην ταινία είχαν γυριστεί με σκηνοθετικά τρικ, μόνο και μόνο για να γίνει πιο εντυπωσιακή η εν λόγω ταινία. Αν και ο σκηνοθέτης αθωώθηκε, το έργο απαγορεύτηκε τόσο στην Ιταλία όσο και στην Αυστραλία μεταξύ πολλών άλλων χωρών λόγω της τόσο αληθοφανούς σεξουαλικής κακοποίησης και της βιαιότητας προς τα ζώα. Με το πέρας των χρόνων, σε ορισμένα κράτη ήρθη η απαγόρευση, όμως υπάρχουν ακόμα πολλά που τη διατηρούν. Οι κριτικοί είπαν ότι το έργο επικεντρώνεται και σχολιάζει τον πολιτισμό στις αναπτυγμένες κοινωνίες και τον συγκρίνει με αυτόν στις υποανάπτυκτες κοινωνίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 

Ταινίες του 1980
Ιταλόφωνες ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες τρόμου
Ταινίες exploitation
Ταινίες παραγωγής United Artists
Περιπετειώδεις ταινίες τρόμου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρουτζέρο Ντεονάτο
Πετραία Πέλλας

Η Πετραία ή Πετριά είναι χωριό κοντά στην κωμόπολη Σκύδρα. Συνορεύει με το Αρσένι, το Λουτροχώρι, το Πλεύρωμα και το Ριζό. Ανήκει στο δήμο Σκύδρας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. 

Το όνομά της οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν μια περιοχή με πολλές πέτρες και έτσι όταν κατά την τουρκοκρατία εμφανίστηκαν οι πρώτοι κάτοικοι της έδωσαν το όνομα Κάμενικ που σημαίνει πέτρα.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου δημιουργήθηκε το τρένο της Καρατζόβας, το οποίο περνούσε και από την Πετραία.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πέλλας
Ουκρανική Ένωση Ποδοσφαίρου

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ουκρανικά: Федерація футболу України, ФФУ) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ουκρανία. Εδρεύει στο Κίεβο και είναι μέλος της UEFA. Εποπτεύει τα εθνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ουκρανίας.

Ιστορία 
Η ομοσπονδία ως οργανισμός έχει τις ρίζες της στο πανουκρανικό ποδοσφαιρικό τμήμα που δημιουργήθηκε το 1932 στο Χάρκοβο και ήταν μέρος του Συμβουλίου Φυσικής Αγωγής της Ουκρανίας, το οποίο ήταν επιφορτισμένο με αρμοδιότητες για όλα τα αθλήματα στη χώρα. Με την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση το 1941, όλα τα σοβιετικά κυβερνητικά ιδρύματα εκκενώθηκαν. Το 1954, το ποδοσφαιρικό τμήμα αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA). Έπειτα από την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, στις 13 Δεκεμβρίου του 1991 στη μεγάλη αίθουσα του Υπουργείου Νεολαίας, Αθλητισμού και Τουρισμού, ιδρύθηκε επίσημα η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ουκρανίας.

Λογότυπο 
Το λογότυπο της ομοσπονδίας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2016 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Ουκρανία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Ουκρανία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στην Ουκρανία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Θόρβαλντ Στάουνινγκ

Ο Θόρβαλντ Στάουνινγκ ήταν πολιτικός που διετέλεσε ως Πρωθυπουργός της Δανίας τις περιόδους 1924 με 1926 και ξανά το 1929 με 1942, οπότε και πέθανε. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός από τους Σοσιαλδημοκράτες και εξασφάλισε ευρεία αποδοχή στο κόμμα με την θέσπιση σημαντικών νόμων για την οικονομία και για την κρατική πρόνοια.

Υπό την ηγεσία του, η Δανία απέκτησε κρατικά κοινωνικά προγράμματα, μείωσε τις στρατιωτικές δαπάνες και αναδιοργάνωσε τον ποινικό κώδικα της κρατικής αστυνομίας. Είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της ιστορίας της Δανίας.

Οι Άλπες Στάουνινγκ, οροσειρά στην Δανία, ονομάστηκαν προς τιμήν του.

Βιογραφία 
Ο Στάουνινγκ εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του 1890 και από το 1894 άρχισε να δραστηριοποιείται εντός αυτού. Ήταν μέλος της Ένωσης Καπνεργατών. Το 1898, έγινε αρχισυντάκτης της Ομοσπονδίας των Συνδικάτων των Φύλλων και την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στο κόμμα ως ταμίας όπου και απέκτησε πλήρη απασχόληση.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής το το 1901 αλλά δεν συγκέντρωσε αρκετές ψήφους. Παρόλα αυτά, είχε μια τόσο ισχυρή θέση στο κόμμα όπου το 1910 επιλέχθηκε ως διάδοχος του αρχηγού του κόμματος.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Δανίας
Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Μίκαελ Νίκβιστ

Ο Μίκαελ Νίκβιστ (Michael Nyqvist, 8 Νοεμβρίου 1960 - 27 Ιουνίου 2017) ήταν Σουηδός ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1960 στην Στοκχόλμη. Έγινε γνωστός από την τριλογία Millennium (Το κορίτσι με το τατουάζ, Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά και Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας) στον ρόλο του Μίκαελ Μπλόμκβιστ. Στη συνέχεια, έπαιξε σε ταινίες εκτός Σουηδίας, όπως Τζον Γουίκ, Η Αποικία και Προσωπικά μυστικά.

Απεβίωσε στις 27 Ιουνίου του 2017 από καρκίνο του πνεύμονα.

Φιλμογραφία
1987 Jim & piraterna Blom 
1996 Jerusalem 
1998 Veranda för en tenor 
2000 Tillsammans 
2005 Η διπλανή πόρτα 
2008 Iskariot 
2009 Το κορίτσι με το τατουάζ
2009 Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά
2009 Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας
2010 Η γυναίκα που ονειρεύτηκε έναν άνδρα 
2011 Abduction
2011 Επικίνδυνη αποστολή - Πρωτόκολλο: Φάντασμα
2012 Αποσύνδεση 
2013 Βαρύτητα
2013 Days and Nights
2013 The Girl from Nagasaki
2014 Τζον Γουίκ
2015 Η Αποικία
2016 Προσωπικά μυστικά
2018 Κουρσκ

Παραπομπές 

Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άλμπερτ Φίνεϊ

O Άλμπερτ Φίνεϊ (Albert Finney, 9 Μαΐου 1936 - 8 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Άγγλος ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1936 και είναι απόφοιτος της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικών Τεχνών του Λονδίνου. Έχει βραβευτεί με Χρυσή Σφαίρα, με BAFTA, με Έμμυ και με SAG και ήταν τέσσερις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 2019 ύστερα από σύντομη ασθένεια.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

1961 Σάββατο Βράδυ... Κυριακή Πρωί
1963 Οι Νικητές
1963 Τομ Τζόουνς
1967 Δυο για το Δρόμο
1970 Χριστουγεννιάτικη μπαλάντα
1971 Gumshoe
1974 Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές 
1975 Ο πιο πονηρός αδελφός του Σέρλοκ Χολμς
1977 Οι μονομάχοι
1982 Άννυ
1982 Διάσταση
1983 Ο αμπιγιέρ
1990 Το πέρασμα του Μίλερ
1990 The Image
1993 Rich in Love
1994 Η εκδοχή του Μπράουνιγκ
1999 Simpatico
1999 Πρόγευμα για πρωταθλητές
2000 Traffic
2000 Έριν Μπρόκοβιτς
2003 Big Fish: Απίθανες Ιστορίες
2005 Η νεκρή νύφη
2006 Μια καλή χρονιά
2006 Ο δρόμος για την ελευθερία
2007 Το Τελεσίγραφο του Μπορν
2007 Πριν ο διάβολος καταλάβει οτι πέθανες
2012 Skyfall
2012 Η Κληρονομιά του Μπορν

Παραπομπές

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Βραβευμένοι με BAFTA
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαθιός Μακκάς

Ο Μαθιός Μακκάς (Αθήνα, 1879 – Αθήνα, 1965) ήταν Έλληνας ιατρός (χειρουργός), συγγραφέας ιατρικών μελετών. Υπήρξε ο πρωτεργάτης της αιμοδοσίας στην Ελλάδα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1879. Ήταν γιος του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολάου Μακκά και αδελφός του, επίσης καθηγητή της ίδιας Σχολής, Γεωργίου Ν. Μακκά (1877-1946). Σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και κατόπιν μετέβη στη Γερμανία για μετεκπαίδευση, αρχικά στο Μπρέσλαου και έπειτα στη Βόννη. Το 1912 έγινε υφηγητής της χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Επέστρεψε όμως στην Ελλάδα και έλαβε μέρος εθελοντικά, με το βαθμό του εφέδρου ιατρού (λοχαγός), στους Βαλκανικούς Πολέμους, ως επικεφαλής χειρουργός της υγειονομικής μονάδας της 2ας Μεραρχίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος). Υπηρέτησε σε διάφορα στρατιωτικά νοσοκομεία (σε Βέροια, Καστοριά, Φιλιππιάδα και Θεσσαλονίκη), αλλά περιέθαλψε τραυματίες και στα πεδία των μαχών (Μάχη του Σαρανταπόρου και Μάχη των Γιαννιτσών).

Το 1914 ανέλαβε τη διεύθυνση της χειρουργικής κλινικής του «Ευαγγελισμού». το 1930 μετακινήθηκε στον «Ερυθρό Σταυρό», ως διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του νοσοκομείου. Ο Μακκάς το 1935 ανάλαβε την πρωτοβουλία σύστασης αυτοτελούς υπηρεσίας αιμοδοσίας στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, στην Αθήνα, και στη συνέχεια εργάστηκε για τη λειτουργία παρόμοιων υπηρεσιών σε διάφορες επαρχιακές πόλεις της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, ασχολήθηκε επισταμένα με τη μάχη ενάντια στην εχινοκοκκίαση. Κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού Πολέμου του 1940-41, ο Μαθιός Μακκάς επινόησε την κατασκευή μικρών ξύλινων ψυγείων μεταφοράς των φιαλών του αίματος (τα αποκαλούμενα «δώρα σωτηρίας»), με τα οποία αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα εφοδιασμού των χειρουργείων του αλβανικού μετώπου. 

Ο Μαθιός Μακκάς υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας (1928), μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου της και διετέλεσε Πρόεδρος κατά την περίοδο 1931-32. Επίσης, ήταν μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Δημοσιεύσεις
Ο Μαθιός Μακκάς συνέγραψε και δημοσίευσε πλήθος μελετών, κυρίως γύρω από θέματα χειρουργικά, όπως:

 Περί καρκινώματος του στομάχου (1907, στα γερμ.)
 Τα τραύματα του πολέμου και η θεραπεία αυτών: βραχύς οδηγός δια τους ιατρούς του μετώπου (1919)
 Σφάλματα και κίνδυνοι κατά τας χειρουργικάς εγχειρήσεις (1923, σε συνεργ. με τον Ρ. Στιχ / ²1957)
 Η αιμοδοσία εν καιρώ πολέμου. Ραδιοφωνική ομιλία Κου Μ. Μακκά, Προέδρου της Κεντρικής Εφορείας Αιμοδοσίας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (1957)
 Περί μεταμοσχεύσεως οργάνων δι’ αγγειορραφής
 Περί πληρώσεως κοιλοτήτων των οστών δια λίπους
 Περί της θεραπείας των εχινοκόκκων του πνεύμονος
 Τράπεζαι αίματος

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Πρόσθετη βιβλιογραφία
 Πανηγυρικός τόμος επι τη εβδομηκονταετηρίδι Μαθιού Μακκά (Αθήνα 1951).

Δείτε επίσης
 Γεώργιος Μακκάς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η προτομή του Μαθιού Μακκά στον προαύλιο χώρο του Νοσοκ. «Ερυθρός Σταυρός»  (έργο του Μιχάλη Τόμπρου, 1951). Φωτογρ. του Δημήτρη Καμάρα (Graffin). flickr. Ανακτήθηκε στις 23-09-2016.

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες χειρουργοί
Κρίστοφερ Γουόκεν

O Κρίστοφερ Γουόκεν (αγγλικά: Christopher Walken, 31 Μαρτίου 1943 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ο οποίος έχει εμφανιστεί σε πάνω από 100 ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Μερικές από τις πιο γνωστές του συμμετοχές στον κινηματογράφου θεωρούνται, μεταξύ άλλων, οι εξής: Νευρικός εραστής (1977), το Ο ελαφοκυνηγός (1978), Ο Μπάτμαν επιστρέφει (1992), Pulp Fiction (1994), Ο μύθος του ακέφαλου καβαλάρη (1999) και Catch Me If You Can (2002). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει λάβει πολυάριθμες υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας τελικά ένα Β΄ Ανδρικού Ρόλου, για την ταινία Ο ελαφοκυνηγός. Επίσης, έχει και αρκετές υποψηφιότητες για BAFTA και Screen Actors Guild, κερδίζοντας το ίδιο βραβείο και στις δύο διοργανώσεις για την ταινία Catch Me If You Can. 

Οι ταινίες του Γουόκεν, ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε έσοδα στις ΗΠΑ. Ωστόσο, έχει παίξει και θέατρο, πρωταγωνιστώντας σε έργα του Σάιξπηρ, όπως Άμλετ, Μάκβεθ και Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Ο Γουόκεν έχει κάνει αρκετές φορές την εμφάνισή του και στο τηλεοπτικό σόου Saturday Night Live. Μάλιστα, το 2001, έκανε και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με τη μικρού μήκους ταινία Popcorn Shrimp. Το 1995, είχε γράψει και το σενάριο του θεατρικού έργου Him, στο οποίο πρωταγωνίστησε κιόλας, ως Έλβις Πρίσλεϋ.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 Christopher Walken Before and After
 Christopher Walken Christopher Walken's stage career 1950's to the present, a photo gallery at The New York Public Library

Αμερικανοί χορευτές
Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών
Σέρζι Πάμιες

Ο Σέρζι Πάμιες (Sergi Pàmies i López, γνωστός και ως Sergi Pàmies i Bertran, Παρίσι, 26 Ιανουαρίου 1960) είναι Καταλανός συγγραφέας, μεταφραστής, αρθρογράφος και κριτικός, ένας από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα. Έχει εκδόσει κυρίως διηγήματα και μυθιστορήματα ενώ έχει μεταφράσει στα καταλανικά και τα ισπανικά συγγραφείς όπως τον Γκιγιώμ Απολλιναίρ, την Ουγγαρέζα Άγκοτα Κριστόφ και τον Βέλγο Ζαν-Φιλίπ Τουσέν.

Βιογραφία 
Μεγάλωσε στο Παρίσι σε μια οικογένεια Καταλανών πολιτικών προσφύγων που διέφυγαν στη γαλλική πρωτεύουσα μετά την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο. Ο πατέρας του, αραγωνικής καταγωγής, και η μητέρα του, συγγραφέας ήταν μέλη του Ενοποιημένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Καταλονίας. Επέστρεψαν στην Καταλονία το 1971, εποχή που ο συγγραφέας ήρθε σε επαφή με την καταλανική γλώσσα την οποία εφεξής χρησιμοποίησε ως μέσο λογοτεχνικής έκφρασης. Τα πρώτα κείμενά του, διηγήματα, εκδόθηκαν το 1986 και 1987. Κύριες επιρροές του ήταν η αμερικανική και ευρωπαϊκή ποίηση και κινηματογράφος. Παράλληλα ξεκίνησε να συνεργάζεται με διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως το Ράδιο Καταλονία για το οποίο συνέγραψε μαζί με τον Κιμ Μονζό το ραδιοφωνικό μυθιστόρημα Sang Bruta ('Βρώμικο Αίμα'), την Καταλανική Τηλεόραση και τις εφημερίδες La Vanguardia και El País ως αθλητικός χρονικογράφος.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έκδοσε τα πρώτα του μυθιστορήματα: La primera pedra ('Η πρώτη πέτρα'), L'Instint ('Το ένστικτο') και Sentimental ('Συναισθηματικό') που του χάρισαν βραβεία και αναγνώριση. Ακολούθησαν οι συλλογές διηγημάτων La gran novel·la sobre Barcelona και L'últim llibre de Sergi Pàmies. Συνέχισε να γράφει συλλογές διηγημάτων και το 2006 έκδοσε το πολυβραβευμένο του βιβλίο, Μπορείς να φας λεμόνι και να μην ξινίσεις τα μούτρα σου; που μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2009 από τον Ευρυβιάδη Σοφό όπως και το Το στατικό ποδήλατο και το Τραγούδια του έρωτα και της βροχής από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Παραπομπές 

Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά
Καταλανοί λογοτέχνες
Καταλανοί μεταφραστές
Μαρία Αλιφέρη

Η Μαρία Αλιφέρη (8 Μαΐου 1950) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου και επιτυχημένη παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε ως Μαρία Αλιφεροπούλου στον Άγιο Ιωάννη Λακωνίας. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Με το πέρας των σπουδών της, ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση το 1972 και στο θέατρο το 1973. Έπαιξε σε πολλά σίριαλ της τηλεόρασης και παρουσίασε κάποια τηλεπαιχνίδια με τεράστια επιτυχία, όπως Τα τετράγωνα των αστέρων, Λίγο απ' όλα, Κάνε ό,τι κάνω.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 είχε πλέον γίνει μια από τις μεγαλύτερες σταρ της ελληνικής τηλεόρασης, με την ίδια να αποκαλύπτει ότι ο λόγος που έγινε ηθοποιός ήταν για να μπορεί να εκφράζεται και να επικοινωνεί με τους ανθρώπους. Άλλωστε, για την επιτυχία της επιβραβεύτηκε από τους θαυμαστές της με χιλιάδες γράμματα που λάμβανε κάθε εβδομάδα. Διάβαζε τα περισσότερα και δούλευε πάρα πολύ, καθώς μεγάλωνε η ευθύνη απέναντι στο κοινό της.

Λίγες μέρες μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981, «αποβλήθηκε» εντελώς από την μικρή οθόνη για ολόκληρη τη δεκαετία του 1980, διότι η νέα κυβέρνηση θεώρησε τότε ότι έπρεπε να «κοπούν» όλα τα «σύμβολα» της ελληνικής τηλεόρασης που εξέφραζαν την προηγούμενη κυβέρνηση. Όπως έχει δηλώσει η ίδια, κάποιοι αποφάσισαν να κοπεί η ίδια «σε μία νύχτα» από την τηλεόραση, επειδή λόγω της τεράστιας απήχησης που είχε στο ευρύ κοινό και του γεγονότος ότι η απήχηση αυτή έτυχε να συμβεί επί Νέας Δημοκρατίας, θεωρήθηκε από την νέα κυβέρνηση ως «σύμβολο της Δεξιάς», παρόλο που η ανάμειξή της με την πολιτική ήταν ανύπαρκτη. Ωστόσο συνέχισε θεατρικά.

Εδώ και αρκετά χρόνια απέχει από την τηλεόραση, αλλά όχι από το θέατρο. Μάλιστα την διετία 2011-2013 πρωταγωνίστησε στο έργο Βρώμικα Κόλπα του Ντέιβιντ Φόλεϊ, στο στούντιο Κυψέλης. Οι κριτικοί θεάτρου είχαν πει τότε ότι πρόκειται για ένα από τα τρία καλύτερα ψυχολογικά θρίλερ στην ιστορία του παγκόσμιου θεάτρου. Παράλληλα, η ίδια παρακολουθεί συχνά θέατρο και ενημερώνεται για τα πάντα.

Πριν λίγα χρόνια είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα και αντιμετώπισε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Δεν έχει παντρευτεί ποτέ. 

Αξέχαστη ατάκα της ήταν το περίφημο «Σας αγαπώ» που έλεγε με το κλείσιμο της εκπομπής της Τα τετράγωνα των αστέρων, που είχε γίνει σλόγκαν εκείνη την εποχή.

Εργογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βιντεοταινίες

Θέατρο

Παραπομπές

Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πορτογαλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η Πορτογαλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (πορτογαλικά: Federação Portuguesa de Futebol, FPF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία. Εδρεύει στη Λισαβόνα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Πορτογαλίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε ως Πορτογαλική Ένωση Ποδοσφαίρου (União Portuguesa de Futebol) στις 31 Μαρτίου του 1914. Στις 28 Μαΐου του 1926 μετονομάστηκε σε Πορτογαλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (Federação Portuguesa de Futebol).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Πορτογαλία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Πορτογαλία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Τόμας Κρέτσμαν

Ο Τόμας Κρέτσμαν (Thomas Kretschmann, 8 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Γερμανός ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1962 στο Ντεσάου της Ανατολικής Γερμανίας και 20 χρόνια αργότερα πέρασε στο τότε Δυτικό Βερολίνο, όπου ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο Schiller. Έχει παίξει στις ταινίες Stalingrad, Ο Πιανίστας και Η πτώση.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

Παραπομπές

Ανατολικογερμανοί
Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ουγγρικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης

Το Ουγγρικό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Ουγγαρίας, που διοργανώνεται από την Ουγγρική Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Magyar Asztalitenisz Szövetség).

Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Ουγγαρίας σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1905 στη Βουδαπέστη.

Κάτοχοι μεταλλίων

Αγωνίσματα 
Τα ακόλουθα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Απλό Ανδρών: 1905–1912, 1925–1944, 1946–τώρα
Απλό Γυναικών: 1925–1944, 1946–τώρα
Διπλό Ανδρών: 1908–1912, 1925–1944, 1946–τώρα
Διπλό Γυναικών: 1929–1944, 1946–τώρα
Διπλό Μικτό: 1925–1944, 1946–τώρα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της Ουγγρικής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης

Επιτραπέζια αντισφαίριση στην Ουγγαρία
Εθνικές διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κέρμπι Μπάκετς

Το Κέρμπι Μπάκετς είναι μια νεανική σειρά που έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου του 2014, στο Disney XD.

Πλοκή 
Ο Κέρμπι Μπάκετς (Τζέικομπ Μπερτραντ) ονειρεύεται να γίνει ένας διάσημος σχεδιαστής κινουμένων σχεδίων, όπως το είδωλό του, ο Μακ Μακάλιστερ και αλληλεπιδρά με τις δημιουργίες των κινουμένων σχεδίων του. Παρόμοια με Nick Martin στο McGee και Me!, ο Κέρμπι βλέπει τα σχέδιά του, να παίρνουν σάρκα και οστά, όπως ο ίδιος και οι δύο καλύτεροί του φίλοι, Φις και Ιλάι, καταφέρνει και γίνεται εξωφρενική και απρόβλεπτη περιπέτεια.

Ελληνική μεταγλώττιση
Σε αυτήν τη λίστα αναγράφονται οι ηθοποιοί που παίζουν τους ρόλους της σειράς. Αναγράφονται επίσης και οι Έλληνες μεταγλωττιστές.
Οι ελληνικές μεταγλωττίσεις των επεισοδίων της σειράς έγιναν στα στούντιο Sierra Post.

Εξοπλισμός και παραγωγή 
Το Disney XD ανάπτυξε για πρώτη φορά και πιλοτικά το Κέρμπι Μπάκετς το 2012 με τους παραγωγούς Gabe Snyder και ο Mike Alber, David Bowers και Κρίστοφορ Μπράουν. Το  Κέρμπι Μπάκετς  πάρθηκε ως μια σειρά το Φεβρουάριο του 2014. Η παραγωγή ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2014 και το φθινόπωρο του 2014 έκανε πρεμιέρα.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015, η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερη σεζόν με την επανέναρξη της παραγωγής, το Μάρτιο. Η δεύτερη σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου 2015.

Στις 4 Μαρτίου 2016, το Disney XD ανανέωσε τη σειρά για τρίτη σεζόν.

Εκπομπή 
Το Κέρμπι Μπάκετς έκανε πρεμιέρα στο Disney XD στην Αυστραλία στις 11 Απριλίου του 2015, και στη Νέα Ζηλανδία στις 14 Απριλίου του 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

 Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές του Disney XD
Κούμπα Γκούντινγκ Τζ.

O Κούμπα Γκούντινγκ Τζ. (αγγλικά: Cuba M. Gooding Jr., 2 Ιανουαρίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός τη δεκαετία του 1990, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία Boyz n the Hood (1991), ενώ πέντε χρόνια αργότερα, κέρδισε και το πρώτο του Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου, για τον ρόλο του στην ταινία Jerry Maguire (1996). Κατά τ' άλλα έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το Καλύτερα δε Γίνεται (1997), το Κώδικας τιμής (2000), το American Gangster (2007) και το Selma (2014). Ενώ από το 2016 συμμετέχει και πρωταγωνιστικά σε δύο τηλεοπτικές σειρές: American Horror Story και The People v. O. J. Simpson: American Crime Story. Το 2002, τιμήθηκε με ένα αστέρι, στη Λεωφόρο της Δόξας, στο Χόλιγουντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 Cinema Confidential interview (January 2002)
 Hollywood.com interview (November 9, 2000)
 Jet interview (October 11, 1999)
 Ebony interview (June 1997)
 JAM! Movies interview (December 13, 1996)
 Hanes Backstage Game with Cuba Gooding Jr. & Michael Jordan (July 2007)
 USAToday
 Jezebel

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Χριστιανοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μολόχα Κοζάνης

Η Μολόχα είναι χωριό και δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βοΐου. Την περίοδο του σχεδίου Καποδίστριας από το 2001 μέχρι το 2011, ήταν μέρος του Δήμου Νεάπολης, του οποίου αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 132 κατοίκους στο χωριό.

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Βοΐου
Έθελ Μπάριμορ

Η Έθελ Μπάριμορ (αγγλικά: Ethel Barrymore, 15 Αυγούστου 1879 - 18 Ιουνίου 1959) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένη με Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για τη συμμετοχή της στην ταινία του 1944 Στο διάβα της ζωής (None But The Lonely Heart). Είναι μέλος της οικογένειας Μπάριμορ, η οποία έχει παράδοση στην ηθοποιία. Της δόθηκε η ονομασία "Η Πρώτη Κυρία του Αμερικανικού Θεάτρου", καθότι ήταν μία σπουδαία θεατρική ηθοποιός κατά την εποχή της. Η καριέρα της εξαπλώθηκε ανάμεσα σε έξι δεκαετίες. Η καριέρα της στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1914, με το The Nightingale, ενώ μεταξύ άλλων συμμετείχε και σε ταινίες όπως το Βουβός Πόθος (1946), το Υπόθεση Παραντάιν (1947) και το Portrait of Jennie (1948), με το τελευταίο της έργο να είναι το Johnny Trouble το 1957. Η Μπάριμορ είναι μέλος του American Theater Hall of Fame.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 allmovie.com
 Queen Ethel Comes This Way Again 
 Ethel Barrymore photos and literature NYP Library
Ethel Barrymore photo gallery - Fanpix
with brother Lionel on his last film, Main Street to Broadway 1953
Ethel Barrymore guest appearance on Whats My Line October 12, 1952 begins at 16:27
Ethel Barrymore: Broadway Photographs (Univ. of South Carolina)
Ethel Barrymore - Aveleyman
Ethel Barrymore at Findagrave.com

Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Ερμηνευτές βοντβίλ
Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Οικογένεια Μπάριμορ
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γιώργος Σουρέλης

Ο Γιώργος Σουρέλης (Αγιάσος Λέσβου, 8 Δεκεμβρίου 1918 - Κηφισιά Αττικής, 13 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Έλληνας συγγραφέας.

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αγιάσο της Λέσβου. Μετά το Γυμνάσσιο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης Νομικά, όμως ποτέ δεν εργάστηκε ως δικηγόρος. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 1949. Στη διάρκεια των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη, γνωρισε τη Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη, την οποία και παντρεύτηκε. Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου του 1992 στο σπίτι του στην Κηφισιά Αττικής από καρδιακή προσβολή και κηδεύτηκε 2 μέρες μετά στο Κοιμητήριο της πόλης.

Παραπομπές 

Σσουρέλης Γιώργος
Σουρέλης Γιώργος
Ναχίντ Χατάρ

Ο Ναχίντ Χατάρ (1960 - 25 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Ιορδανός συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής. Πρώην μαρξιστής μελέτησε την ιδεολογία του Σαλαφισμού στο πανεπιστήμιο της Ιορδανίας.

Σύλληψη
Ο Χατάρ, γεννημένος χριστιανός ήταν αθεϊστής και αντιισλαμιστής. Ήταν, επίσης, υποστηρικτής του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Συνελήφθη τον Αύγουστο του 2016 μετά από την δημοσίευση γελοιογραφίας με τίτλο 'Lord of Daesh [IS]', στο κοινωνικό δίκτυο Facebook που απεικόνιζε γενειοφόρο στον παράδεισο να καπνίζει στο κρεβάτι με παρέα γυναικών, ζητώντας από τον θεό να του φέρει κρασί

Δολοφονία
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016 δολοφονήθηκε από ένοπλο στο Μέγαρο της Δικαιοσύνης στην πρωτεύουσα Αμάν, κατευθυνόμενος προς το δικαστήριο για προσβολή του Ισλάμ. Ο οπλοφόρος συνελήφθη επιτόπου και η αστυνομία αναζητά τα κίνητρά του. Δεν ήταν η πρώτη απόπειρα που έγινε εναντίον του από Σαλαφιστές που διαφωνούσαν με τα σχόλια και τα άρθρα του, τα οποία θεωρούσαν ισλαμοφοβικά.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
.

Ιορδανοί συγγραφείς
Πελτοφόρος η Αφρικανική

Η Πελτοφόρος η Αφρικανική (Λατινικά: Peltophorum africanum), είναι ημιφυλλοβόλo προς φυλλοβόλο ανθοφόρο δέντρο, το οποίο ανέρχεται έως τα 15 μέτρα. Είναι εγγενές στην Αφρική, νοτίως του Ισημερινού.

Κατά τη διάρκεια της άνοιξης, μπορεί να συμβεί να στάξει νερό από τα κλαδιά του δέντρου, ένα φαινόμενο που προκαλείται από το έντομο spittlebug (Ptyelus grossus). Αυτά τα ανώριμα στάδια των spittlebugs συναθροίζονται στους νεαρούς βλαστούς και αντλούν την τροφή τους ρουφώντας τους χυμούς του δέντρου. Παράλληλα, εκκρίνουν καθαρό νερό, το οποίο είναι και η αιτία για το "κλαίον" αποτέλεσμα.

Ετυμολογία
Το γένος ονομάζεται κατά τον Γεννάδιο Πελτοφόρος. Η ονομασία, είναι Ελληνικής προέλευσης και είναι σύνθετη με πρώτο συνθετικό τη λέξη πέλτη, πέλτα που σημαίνει μικρή ασπίδα και τον τύπο –φόρος από το ρήμα φέρω.

Κοινές ονομασίες
Άλλα κοινά ονόματα περιλαμβάνουν Ροδεσιανό μαυρόξυλο (Rhodesian blackwood), Αφρικανικό μαυρόξυλο (African blackwood), Αφρικανική καλαμιά (African wattle), Αφρικανική ψευτοκαλαμιά (African false wattle), Ροδεσιανή καλαμιά (Rhodesian wattle) και Ροδεσιανή μαυροκαλαμιά (Rhodesian black wattle).

Περιγραφή
Στα μεγαλύτερα δέντρα ο φλοιός είναι αυλακωμένος και γκρι-καφέ· ο φλοιός των νέων δέντρων είναι λείος και γκρίζος. Τα φύλλα είναι σαν τις ακακίας και ασημο-γκρι καλυμμένα με λεπτά μικροσκοπικά τριχίδια· τα ώριμα φύλλα κιτρινωπά στις άκρες των κλάδων· εναλλασσόμενα· έως εννέα ζεύγη πτερυγίων έκαστο με 10-20 ζεύγη φυλλαδίων· φύλλα, βλαστός και ράχις (μισχοειδές στέλεχος ενός πτεροειδούς φύλλου) καλυμμένα με ερυθρωπά καφετιά μικροσκοπικά τριχίδια. Τα δένδρα δεν φέρουν αγκάθια.

Τα φωτεινά κίτρινου χρώματος άνθη του ανθίζουν σε όρθια θέση σε επιδεικτικούς κλώνους μήκους 150mm, με πτυχωτά πέταλα στις άκρες των κλάδων. Αυτά ακολουθούνται από συστάδες λεπτών επίπεδων σκούρων καφέ / μαύρων λοβών περίπου 100 mm, οι οποίοι εκλεπτύνουν προς τα δύο άκρα.

Πολλαπλασιασμός
Για τον πολλαπλασιασμό του Peltophorun africanum, μουσκεύεται ο φρέσκος σπόρος σε ζεστό νερό και αφήνεται να μουλιάσει μια νύχτα. Σπέρνεται σε 5:1 μείγμα ποταμίσιας άμμου και λιπάσματος. Τα δέντρα αναπτύσσονται γρήγορα και αντέχουν την ξηρασία, αλλά στα τρία πρώτα χρόνια τους, είναι ευαίσθητα στον παγετό.

Χρήσεις 
Το δέντρο έχει πολλές χρήσεις. Τα νεαρά φύλλα και οι λοβοί τρώγονται από τα οικόσιτα ζώα. Τα άνθη, για την μελισσοκομία, παράγουν υψηλές ποσότητες σε νέκταρ και γύρη. Η ξυλεία χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία. Το ξύλο γίνεται καλό καυσόξυλο. Γίνεται καλό δέντρο σκίασης τόσο των ζώων όσο και των ανθρώπων. Έχουν επίσης καταγραφεί ποικίλες φαρμακευτικές χρήσεις. Οι ρίζες χρησιμεύουν για την επούλωση πληγών, πονόδοντων και πονόλαιμων· οι ρίζες, τα φύλλα και ο φλοιός, χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό από τα εντερικά παράσιτα και την ανακούφιση στομαχικών πόνων· ο φλοιός ανακουφίζει από τους κολικούς· ο μίσχος και η ρίζα, χρησιμοποιούνται για τη διάρροια και τη δυσεντερία. Επίσης χρησιμοποιείται και για την θεραπεία των οφθαλμών.

Πινακοθήκη

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Peltophorum africanum Sond., Protabase 

η Αφρικανική
Το Μπάνιο του Παιδιού

Το Μπάνιο του Παιδιού (ή Το Μπάνιο) είναι μια ελαιογραφία του 1893 της Αμερικανίδας ζωγράφου Μαίρη Κάσατ. Το θέμα και η πάνω από τα κεφάλια προοπτική είναι επηρεασμένα από την Ιαπωνική ξυλογραφία. Δείχνει την αξιοπρέπεια στη μητρότητα και έχει ένα στυλ παρόμοιο με αυτό του Εντγκάρ Ντεγκά.

Το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο απέκτησε τον πίνακα το 1910. Έκτοτε είναι ένα από τα δημοφιλέστερα εκθέματα του μουσείου.

Περιγραφή 
Το 1891, η Μαίρη Κάσατ δημιούργησε την ελαιογραφία με δύο θέματα, τη μητέρα και το μικρό παιδί. Το είδος της σκηνής βασίζεται στο καθημερινό μπάνιο του παιδιού, μια στιγμή που είναι «ιδιαίτερη χωρίς να είναι ιδιαίτερη». Η γυναικεία μορφή κρατά ψηλά το παιδί σταθερά και προστατευτικά με το αριστερό της χέρι ενώ το άλλο χέρι πλένει προσεκτικά τα πόδια του παιδιού. Το μικρό και στρουμπουλό αριστερό χέρι του παιδιού στηρίζεται πάνω στο μηρό της μητέρας, ενώ το άλλο χέρι ακουμπά σταθερά στο μηρό του. Το δεξί χέρι της μητέρας πιέζει σταθερά αλλά απαλά το πόδι στη λεκάνη, που μιμείται την πίεση του παιδιού στο μηρό της. Για να δώσει την αίσθηση του βάθους, η Κάσατ ζωγράφισε τα πρόσωπά να μικραίνουν στον χώρο. Οι πινελιές είναι πολυεπίπεδες και τραχιές, δημιουργώντας παχιές γραμμές που περιγράφουν τις φιγούρες και ξεχωρίζουν από το μοτίβο του φόντου. Το χέρι της ζωγράφου είναι εμφανές μέσα από την τραχύτητα των γραμμών και μπορούν να φανούν καλύτερα από απόσταση.

Επιρροές 
Η Κάσατ επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τους συναδέλφους της Ιμπρεσιονιστές και ειδικά τον Έντγκαρ Ντεγκά. Το πρώτο ζωγραφικό έργο Ιμπρεσιονισμού που έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένας πίνακας με παστέλ του Ντεγκά του 1875, που αυτή είχε αγοράσει. Η Κάσατ άρχισε να παρουσιάζει τα έργα της μαζί με τους Ιμπρεσιονιστές το 1877, όπου γνώρισε άλλους συναδέλφους Ιμπρεσιονιστές, όπως ο Κλοντ Μονέ και η Μπερθ Μορισό. Το 1890, ενθουσιάστηκε από τις εκτυπώσεις των Ιαπωνικών ξυλόγλυπτων κατά τη διάρκεια της έκθεσης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Παρίσι, τρία χρόνια πριν από τον πίνακα Το Μπάνιο του Παιδιού. Η Κάσατ συντάχθηκε με την απλότητα και τη σαφήνεια του Ιαπωνικού σχεδιασμού και την επιδέξια χρήση των επιπέδων του χρώματος. Η προοπτική της ζωγραφικής ήταν εμπνευσμένη από τις Ιαπωνικές εκτυπώσεις και τον Ντεγκά. « Η Ιαπωνική χαρακτική ενδιαφερόταν περισσότερο για την διακόσμηση παρά για την ακριβή απόδοση της προοπτικής.»

Σημειώσεις
 Βίντεο: Το Μπάνιο του Παιδιού της Κάσατ, Smarthistory

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο Το Μπάνιο
Συζήτηση στο SmartHistory σχετικά με  Το Μπάνιο του Παιδιού

Έργα ζωγραφικής της Μαίρη Κάσατ
Αριάν Λαμπέντ

Η Αριάν Λαμπέντ (Ariane Labed, Αθήνα 8 Μαΐου 1984) είναι Γαλλίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Attenberg, για την οποία κέρδισε το βραβείο Volpi Cup Α' Γυναικείου Ρόλου στο 67ο Φεστιβάλ της Βενετίας και το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και από την εμφάνισή της στην ταινία της Έλεν Έντμουντσον, Μαρία Μαγδαληνή το 2018.

Βιογραφία
Γεννημένη από Γάλλους γονείς, η Λαμπέντ έζησε τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής της στην Αθήνα και μετά τα επόμενα έξι χρόνια στη Γερμανία. Έφτασε στην Γαλλία σε ηλικία 12 ετών. Σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας (εκπαίδευση στο θέατρο, πτυχίο στις εφαρμοσμένες τέχνες, μεταπτυχιακό στην δραματουργία και την σκηνική αναπαράσταση). Συμμετείχε στην δημιουργία της θεατρικής ομάδας Vasistas μαζί με την Αργυρώ Χιώτη, με την οποία ανέβασε έργα στο Εθνικό Θέατρο.

Καριέρα
Η Λαμπέντ έλαβε το Volpi Cup Α' Γυναικείου Ρόλου στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ερμηνεία της στην ταινία Attenberg, σε σκηνοθεσία της Αθηνάς Τσαγκάρη, που ήταν η πρώτη της ταινία. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Άλπεις, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Λάνθιμου. Το 2018, ενσάρκωσε την Ραχήλ στην ταινία της Helen Edmundson Μαρία Μαγδαληνή.

Προσωπική ζωή
Η Λαμπέντ είναι από το 2013 παντρεμένη με τον Έλληνα σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες γαλλικής καταγωγής