joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Α.Σ. Άρης Παλαιοχωρίου

Ο Α.Σ. Άρης Παλαιοχωρίου είναι αθλητικό σωματείο στο Παλαιοχώρι του νομού Χαλκιδικής. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Παλαιοχωρίου.

Ιστορία
Ο Αθλητικός Σύλλογος Άρης Παλαιοχωρίου ιδρύθηκε το 1952. Την περίοδο 1992–93 η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και συγκεκριμένα στο 10ο Όμιλο τερματίζοντας στη 18η θέση με 18 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 1995–96 επέστρεψε στη Δ΄ Εθνική και τοποθετήθηκε στον 5ο Όμιλο όπου τερμάτισε στην 20ή και τελευταία θέση με 5 βαθμούς έπειτα από την αφαίρεση 4 βαθμών και υποβιβάστηκε πάλι στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 1997–98 η ομάδα μετείχε ξανά στη Δ΄ Εθνική και τερμάτισε 11η στον 6ο Όμιλο, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες.

Την περίοδο 2016–17 η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Χαλκιδικής, κερδίζοντας έτσι την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2017–18, η ομάδα μετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, πραγματοποιώντας μια εντυπωσιακή πορεία όπου κατέλαβε την 2η θέση του 2ου Ομίλου συγκεντρώνοντας 61 βαθμούς, 5 βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή Ηρακλή Θεσσαλονίκης που αγωνίστηκε στα μπαράζ ανόδου. Το 2018-19 ο Άρης κατέλαβε τη 4η θέση στον δεύτερο όμιλο της Γ΄ Εθνικής, εξασφαλίζοντας την παραμονή του και για την επόμενη περίοδο.

Το καλοκαίρι του 2019 ο σύλλογος ανακοίνωσε οτι αδρανοποιείται και δε θα συμμετέχει σε κάποιο πρωτάθλημα , αλλά τελικά έγινε δεκτή εκπρόθεσμη δήλωση συμμετοχής, λίγες μέρες πριν τον ορισμό των ομίλων του πρωταθλήματος της Γ΄ Εθνικής. Το γεγονός αυτό συνδυάστηκε με πρωτοβουλίες παραγόντων του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, μετά και την αδρανοποίηση της ΑΕ Ποντίων Ηρακλής 1908 , ώστε ο σύλλογος από τη Χαλκιδική στο μέλλον να μετονομαστεί και να αγωνιστεί στη Θεσσαλονίκη. Η συμφωνία τελικά δεν προχώρησε, μετά από γενική συνέλευση και απόφαση του Γ.Σ. Ηρακλής, και ο Άρης Παλαιοχωρίου δήλωσε αποχώρηση από το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, στο οποίο θα συμμετέχει τυπικά, καθώς είχε ήδη διεξαχθεί η κλήρωση των αγώνων.

Η διαχρονική πορεία
 Δ΄ Εθνική: 1992–93
 Δ΄ Εθνική: 1995–96
 Δ΄ Εθνική: 1997–98
 Γ΄ Εθνική: 2017–19

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αθλητικοί σύλλογοι Χαλκιδικής
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1952
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Μάιερλινγκ

Το Μάιερλινγκ είναι ένα μικρό χωριό (πληθ. 200) στην Κάτω Αυστρία που ανήκει στον δήμο του Άλλαντ στην περιφέρεια του Μπάντεν. Βρίσκεται στον ποταμό Σβέχατ, στην οροσειρά του Δρυμού της Βιέννης (Βίνερβαλντ) των Βορείων Άλπεων, 24 χλμ. νοτιοδυτικά της Βιέννης. Από το 1550 ήταν στην κατοχή της Μονής του Χάιλιγκενκροϊτς (Ιερού Σταυρού).

Το περιστατικό Μάιερλινγκ 
Το 1886 ο πρίγκιπας Ροδόλφος της Αυστρίας, μοναδικός γιος του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και διάδοχος του Αυστροουγγρικού στέμματος, απέκτησε την έπαυλη και την μετέτρεψε σε κυνηγετικό περίπτερο. Ήταν σε αυτό το κτίριο όπου στις 30 Ιανουαρίου 1889 βρέθηκε νεκρός, μαζί με την ερωμένη του βαρόνη Μαρία Βετσέρα, ως αποτέλεσμα αυτοκτονίας τους. 

Είναι άγνωστο τι ακριβώς συνέβη, αλλά στις 31 Ιουλίου 2015 η Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη έδωσε στη δημοσιότητα αντίγραφα τριών αποχαιρετιστηρίων επιστολών της Μαρία Βετσέρα προς τη μητέρα της και άλλα μέλη της οικογένειάς της. Τα γράμματα -γραμμένα στο Μάιερλινγκ λίγο πριν τον θάνατό τους— δηλώνουν σαφώς και κατηγορηματικά ότι η Μαρία ετοιμαζόταν να αυτοκτονήσει μαζί με τον Ροδόλφο, "από αγάπη".

Μετά τον θάνατο του Ροδόλφου και της Μαρία, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, ο οποίος ήθελε να ιδρύσει μια νέα εκκλησία, μετέτρεψε το κτίριο σε μοναστήρι, στο οποίο εγκαταστάθηκαν μοναχές του Τάγματος των Ανυπόδητων Καρμελιτών. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν το άγαλμα της Παναγίας στον γυναικωνίτη της εκκλησίας. Έχει το πρόσωπο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και ένα στιλέτο στην Άμωμη Καρδιά. Η θέση του κυρίου σταυρού στο παρεκκλήσι υποτίθεται ότι βρίσκεται στο σημείο όπου βρισκόταν το κρεβάτι του Ροδόλφου και της Μαρία.

Σήμερα το κτίριο είναι μουσείο και τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχές λένε ακόμη προσευχές για την ανάπαυση της ψυχής του Πρίγκιπα Ροδόλφου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ταξίδι στην Αυστρία
 Πληροφορίες για το Μάιερλινγκ
Σάουρον

Ο Σάουρον (αγγλικά: Sauron) είναι ένας φανταστικός λογοτεχνικός χαρακτήρας της μυθολογίας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Βάσει αυτής, είναι ο Άρχοντας του Σκότους ή αλλιώς ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, το όνομα του οποίου ο Τόλκιν χρησιμοποιεί στο λογοτεχνικό μυθιστόρημά του "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών". Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών αποκαλύπτεται ό τι αυτός είναι ο Νεκρομάντης, που μονάχα αναφέρεται στο προηγούμενο βιβλίο του Τόλκιν, "Το Χόμπιτ". Ο χαρακτήρας εμφανίζεται και στο "Σιλμαρίλλιον".

Βιογραφία
Ο Σάουρον έζησε από την Πρώτη Εποχή της Μέσης-Γης μέχρι και την Τρίτη Εποχή. Ήταν ένας από τους Μαϊάρ και συγκεκριμένα Μαϊα της τάξης του Άουλε(Ένας από τους 7 Βάλαρ, κάτι σαν τις θεότητες τις Μέσης Γης). Ύστερα, στράφηκε με την πλευρά του Μέλκορ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Μόργκοθ (Βάλαρ, που όμως έγινε ο πρώτος "σκοτεινός άρχοντας") και έγινε ο πιο έμπιστος του ακόλουθος. Όταν ο Μόργκοθ φυλακίστηκε, αυτός εξαφανίστηκε, μόνο για να εμφανιστεί πάλι ανάμεσα στα ξωτικά που τον ονόμασαν Αννάταρ, Αυτός Που Δίνει Δώρα. Εμφανιζόταν όμορφος και σοφός ανάμεσα τους και τους έπεισε να φτιάξουν δαχτυλίδια με δυνάμεις. Μόλις τα δαχτυλίδια κατασκευάστηκαν, αυτός έφτιαξε το Ένα δαχτυλίδι για να τα κυβερνά και έβαλε πολύ από τη δύναμη του μέσα του για να γίνει αυτό. Μόλις όμως το έβαλε στο δάχτυλο του τα ξωτικά τον κατάλαβαν. Ο Σάουρον έκλεψε όλα τα δαχτυλίδια εκτός τα Τρία των Ξωτικών, τα οποία ποτέ ο Σάουρον δεν άγγιξε. Εφτά έδωσε στους Νάνους και εννιά στους ανθρώπους οι οποίοι έγιναν στη συνέχεια τα Δαχτυλιδοφαντάσματα ή αλλιώς, Νάζγκουλ. Το δαχτυλίδι λοιπον του Σάουρον φτιάχτηκε στο Βουνό του Χαμού, στην Μόρντορ και ήταν το μόνο μέρος όπου μπορούσε να καταστραφεί. Στην Μαύρη Γλώσσα ο Σάουρον είχε σχηματίσει πάνω στο δαχτυλίδι ένα κομμάτι από την ιστορία των δαχτυλιδιών, αυτό το κομμάτι που αναφερόταν σε αυτό. Ο Σάουρον το φόραγε συνέχεια γιατί του έδινε δύναμη όμως, σε έναν από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους πολέμους της Μέσης-Γης, στον λεγόμενο Πόλεμο της Τελευταίας Συμμαχίας, όπου ξωτικά και άνθρωποι ενώθηκαν για να πολεμήσουν τις δυνάμεις του, ο Σάουρον νικήθηκε από τον Ισίλντουρ, ο οποίος με την γενναία πράξη του έκόψε το δάχτυλο του Σάουρον, στο οποίο φόραγε το ένα δαχτυλίδι. Ο Ισίλντουρ πήρε το δαχτυλίδι και το κράτησε για τον εαυτό του,παρότι ο Έλροντ, ένα ξωτικό, τον συμβούλευσε να το καταστρέψει το δαχτυλίδι. Όπως αναφέρει ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν στα έργα του, το δαχτυλίδι είχε θέληση, η οποία οδήγησε τον Ισίλντουρ στον θάνατό του.Χρόνια αργότερα, το πνεύμα του επανεμφανίστηκε στο Ντολ Γκουλντούρ, με το ψευδώνυμο Νεκρομάντης. Παρ' όλα αυτά, αποκαλύφθηκε η αληθινή του ταυτότητα, κι έτσι έφυγε απο το Ντολ Γκουλντούρ κι επέστρεψε στην Μόρντορ. Τελικά, ο Σάουρον έπεσε με την καταστροφή του ίδιου του δαχτυλιδιού από έναν Χόμπιτ, τον Φρόντο Μπάγκινς, που παρόλο που κι αυτός είχε κυριευτεί από το δαχτυλίδι, κατάφερε με τη βοήθεια του κηπουρού και φίλου του Σαμ να το καταστρέψουν.

Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (χαρακτήρες)
Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες)
Φανταστικοί νεκρομάντες
Φανταστικοί δικτάτορες
Φανταστικοί διάβολοι και δαίμονες
Φανταστικοί χαρακτήρες με αθανασία
Ελληνο-Ιαπωνικές σχέσεις

Οι Ελληνο-Ιαπωνικές σχέσεις είναι οι διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιαπωνία.

Διπλωματικές σχέσεις 
Η Ελλάδα και η Ιαπωνία καθιέρωσαν διπλωματικές σχέσεις το 1899. Από το 1960 υπάρχει ελληνική πρεσβεία στο Τόκιο και ιαπωνική πρεσβεία στην Αθήνα από το ίδιο έτος που αποφασίστηκε να αναβαθμιστεί το ιαπωνικό προξενείο το οποίο άνοιξε το 1922 και ξανάρχισε το 1956. Το προξενείο έκλεισε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1935-45). Από τότε οι δύο χώρες έχουν καλές σχέσεις σε όλους τους τομείς και συνεργάζονται στενά.

Πλαίσιο της Συνθήκης 
Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δημιουργήθηκαν με την υπογραφή της Συμφωνίας για τη φιλία, το εμπόριο και την ναυσιπλοΐα. Έχουν επίσης συναφθεί οι ακόλουθες διμερείς συμφωνίες:

1956: Συμφωνία για την κατάργηση των βιζών για τα μη διπλωματικά διαβατήρια.

1973: Συμφωνία αεροπορικών μεταφορών.

1981: Συμφωνία στον τομέα της εκπαίδευσης.

2002: Σχέδιο δράσης για την προώθηση των Ελληνο-Ιαπωνικών σχέσεων.

Ελληνική κοινότητα στην Ιαπωνία 
Υπάρχει ελληνική κοινότητα που ζει στην Ιαπωνία περίπου 300 ατόμων. Οι περισσότεροι από αυτούς απασχολούνται από πολυεθνικές εταιρείες, αν και ορισμένοι είναι επιχειρηματίες που έχουν εγκατασταθεί εκεί σε μόνιμη βάση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 GREECEJAPAN.COM  
 Πρεσβεία της Ελλάδας στην Ιαπωνία
 Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα  

 three wise monkeys

Ιαπωνια
Ελλαδα
Στάθης Ξένος

Ο Στάθης Ξένος (1 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Το πραγματικό του όνομα είναι Ευστάθιος Πολυχρονόπουλος

Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Κολωνό το 1978. Ο πατέρας του είναι από την Κέρκυρα και η μητέρα του από τη Σύρο. Ξεκίνησε να τραγουδάει από μικρή ηλικία 10 χρόνων. Ενώ το ταλέντο του ήταν ξεκάθαρο από 4 χρόνων. Επίσης πολύ καλός μουσικός καταπληκτικός συνθέτης έχει γράψει πολλά τραγούδια που τα έχουν τραγουδήσει μεγάλοι καλλιτέχνες.

Το 1993 σε ηλικία 15 χρόνων έβγαλε το πρώτο του cd και από την επόμενη χρονιά άρχισε να ακούγεται όταν τον πήρε στο πλευρό του ο Γιώργος Μαζωνάκης. Αργότερα, άφησε το λύκειο, μπήκε στο επάγγελμα και άρχισε να τραγουδάει δύσκολα κομμάτια με έμφαση στα τραγούδια του Σταμάτη Γονίδη.Τον οποιο αποκαλλει δασκαλο μεχρι σημερα. Το 2002 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του, «Πάλι, πάλι».

Δισκογραφία

Άλμπουμ Συναυλιών

Singles & EPs

Συμμετοχές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Λαϊκοί τραγουδιστές
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Μπουνταέρς

Το Μπουνταέρς (ουγγρικά: Budaörs, γερμανικά: Wudersch, κροατικά: Jerša, Erša ή Vundeš) είναι μια πόλη στην κομητεία της Πέστης, στη μητροπολιτική περιοχή της Βουδαπέστης στην Ουγγαρία.

Τοποθεσία 
Η πόλη βρίσκεται μεταξύ των λόφων Μπούντα και Τσίκι και το οροπέδιο Τετένι στη λεκάνη του Μπουνταόρς.

Ιστορία 
Οι πρώτοι οικισμοί της περιοχής χρονολογούνται από το 3500 π.Χ. Ανασκαφές κοντά στο ποταμάκι Χοσσζουρέτ οδήγησε σε ευρήματα από την εποχή του Χαλκού (1900 έως 800 π.Χ.). Πριν από τους Ρωμαίους, η Κέλτικη φυλή Εραβίσκους κατέλαβε την περιοχή για περίπου 100 χρόνια. Αρκετές βίλες έχουν ανακτηθεί από τη Ρωμαϊκή εποχή γύρω από το Καμαραερντό.

Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του οικισμού μετά την ουγγρική κατάκτηση. Το όνομα προέρχεται από το όνομα μίας από τις φυλές Καμπάρ που προσχώρησαν στους Ούγγρους.

Η πρώτη γραπτή αναφορά του Ερς χρονολογείται από το 1236, όταν ο Μπέλα Δ΄, βασιλιάς της Ουγγαρίας δώρισε μια εκκλησία μαζί με το παρεκκλήσι του Αγίου Μαρτίνου στους Κιστερκιανούς. Κάτω από την τουρκική κατοχή κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυβέρνησης η περιοχή ήταν ακατοίκητη και επανακατοικήθηκε από Σουαβούς αγρότες στις αρχές του 18ου αιώνα από την κόμισσα Σουζάνα Μπερτσένι.

Από τότε η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα. Ενώ στο τέλος του 18ου αιώνα μόνο 1.143 χωρικοί ζούσαν εδώ, σε 40 χρόνια ο αριθμός τους τριπλασιάστηκε. Οι παγκόσμιοι Πόλεμοι επηρέασαν την πόλη άσχημα, και μετά τον πόλεμο η Κομμουνιστική κυβέρνηση αρχίσει αναγκάζοντας τους εθνοτικούς Γερμανούς στο Μπουνταέρς να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Το 2009 το Μπουνταέρς είχε πληθυσμό 26.400 κατοίκων.

Τουριστικά αξιοθέατα 
 Μουσείο Τοπικής Ιστορίας Γιάκομπ Μπλέγιερ, μουσείο που εξιστορεί την ιστορία των γερμανών εποίκων στο Μπουνταέρς.
 Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μια εκκλησία τύπου μπαρόκ που χτίστηκε μεταξύ του 1801 και του 1810.

Αξιοσημείωτα άτομα 

 Ίμρε Ρίττερ (γεννήθηκε το 1952), ουγγρογερμανός μαθηματικός, ελεγκτής, φορολογικός σύμβουλος, πολιτικός
 Γιόζεφ Σέρεγκι (γεννήθηκε το 1939), γλύπτης και κεραμιστής
 Μαργκίτ Βάνεκ (γεννήθηκε το 1984), τριαθλήτρια
 Γκεόργκ Μύλλερ (1917 - 2004), γερμανός γεωπόνος ουγγρικής καταγωγής

Αδελφοποιημένες πόλεις 
Το Μπουνταέρς είναι αδελφοποιημένη με:

  Μπρέτσφελντ, Γερμανία
  Πύργος, Ελλάδα
  Νοβά Βιέσκα, Σλοβακία
  Κανγίζα, Σερβία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  στα ουγγρικά, αγγλικά και γερμανικά
 Χάρτης οδών (Ουγγρικά)
 Ιστοσελίδα του Μουσείου Τοπικής Ιστορίας Γιάκομπ Μπλέγιερ (Ουγγρικά) & (Γερμανικά)
Πόλεις της Ουγγαρίας
Θέρμα Σαμοθράκης

Τα Θέρμα γνωστά επίσης και ως Λουτρά είναι χωριό 106 κατοίκων (κατά την απογραφή του 2011) στα βόρεια της Σαμοθράκης, περίπου 15 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Καμαριώτισσας και 12 χιλιόμετρα από τη Χώρα.

Στο χωριό βρίσκονται θερμές θειούχες πηγές οι οποίες στεγάζονται στο Δημοτικό Υδροθεραπευτήριο, και από εδώ επίσης ξεκινούν οι διαδρομές ανάβασης προς το όρος Σάος.

Το μικρό χωριό περιβάλλεται από πλατάνια, αλμυρίκια, καρυδιές και καστανιές. Βρίσκεται 600 μέτρα μακριά από την παραλία. Εκεί, ένα νέο λιμάνι ολοκληρώθηκε το 2001, ωστόσο, εξαιτίας των μερικώς ισχυρών βόρειων και δυτικών ανέμων είναι ακατάλληλο για τα οχηματαγωγά πλοία και έτσι παρέχει επαρκή προστασία μόνο στα μικρά αλιευτικά σκάφη. Ανατολικά από αυτό το λιμάνι υπάρχει μια τεχνητή παραλία κολύμβησης. Το χωριό είναι σημείο εκκίνησης για πεζοπορίες προς το Φεγγάρι. Στο χωριό υπάρχουν πολλά καταστήματα, εστιατόρια, πανσιόν και ξενοδοχεία, καθώς και ένα μουσείο. Από την παραλία προς τα Θέρμα, ένας δρόμος οδηγεί στους καταρράκτες ή τη Γριά Βάθρα.

Παραπομπές

Κωμοπόλεις του νομού Έβρου
Σαμοθράκη
Μαλαντρένι Αργολίδας

Το Μαλαντρένι είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Αργολίδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και είναι κτισμένο σε μία λοφοσειρά με πολλά αμπέλια και ελιές. Βλέπει προς την κοιλάδα του Ινάχου και την Δύση. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 498 ατόμων. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Μαλαντρενίου της δημοτικής ενότητας Κουτσοποδίου του Δήμου Άργους - Μυκηνών. Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου. 

Κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων αποτελεί ο αγροτικός-κτηνοτροφικός τομέας με πολλές εκτάσεις ελαιόδεντρων, αμπελιών και εσπεριδοειδών δέντρων. Το Μαλαντρένι παράγει ξακουστό κρασί που ανήκει στην αμπελουργική ζώνη της Νεμέας και διαθέτει πολλά οινοποιεία. 

Το κλίμα είναι θερμόξηρο Μεσογειακό με ζέστα, ξερά καλοκαίρια και ήπιους, υγρούς χειμώνες και δεν διαφέρει απο το κλίμα της γύρω περιοχής και του Άργους.

Κοντινοί οικισμοί είναι η Στέρνα, τα Μπόρσα και το Σχοινοχώρι.

Πληθυσμός 
Μέχρι και το 1951 ο πληθυσμός του χωριού παρουσίαζει αυξητική τάση. Μετά το 1951 ο πληθυσμός έχει μειωθεί αρκετά.

Παραπομπές
 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Θύρα 4

Η Θύρα 4 είναι ο δημοφιλέστερος σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης.

Ιστορία
Δημιουργήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1976, αν και λειτουργούσε ανεπίσημα απο τον Απρίλη του ίδιου έτους, παίρνοντας το όνομά της από την ομώνυμη θύρα 4 του Γηπέδου της Τούμπας, από όπου παρακολουθούσαν τα παιχνίδια του ΠΑΟΚ οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του. 

Η Θύρα 4 δεν είναι χρονικά ο πρώτος σύνδεσμος του ΠΑΟΚ, αφού είχαν προηγηθεί άλλοι, τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα. Είναι όμως ο πρώτος σύνδεσμος με τη σημερινή έννοια του όρου. Ο πρώτος χρονικά σύνδεσμος φιλάθλων του ΠΑΟΚ ήταν ο "ΣΦ ΠΑΟΚ Νεάπολης Μπέλλος", ο οποίος ιδρύθηκε το 1963 και θεωρείται ένας από τους παλαιότερους συνδέσμους στην Ευρώπη. 

Κατά καιρούς, η Θύρα 4 είχε εκφράσει ανοιχτά την αντίθεση της με τις διοικήσεις της ομάδας. Η πιο γνωστή κόντρα της Θύρας 4 ήταν με τον πρώην πρόεδρο της ομάδας Θωμά Βουλινό. Σε αρκετά παιχνίδια δημιουργούσαν σοβαρά επεισόδια, με αποκορύφωμα τη βραδιά της 1ης Οκτωβρίου 1992, σε ένα παιχνίδι για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο τη Γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν, που δεν τελείωσε ποτέ. Αποτέλεσμα αυτών των επεισοδίων ήταν να τιμωρηθεί η ομάδα της Θεσσαλονίκης με διετή αποκλεισμό απο τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΟΚ, Θωμάς Βουλινός, κατηγόρησε για πρωτεργάτη των επεισοδίων τον τότε πρόεδρο του συνδέσμου της Θύρας 4, Αντώνη Κλαδά, τον οποίο κυνήγησε δικαστικώς. Τελικά μετά απο αρκετά χρόνια, ο Κλαδάς δικαιώθηκε στα Ελληνικά δικαστήρια.

Στις 4 Οκτωβρίου 1999 έξι οπαδοί του ΠΑΟΚ έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο δυστύχημα στην περιοχή των Τεμπών, επιστρέφοντας με το πούλμαν από την Αθήνα όπου είχαν πάει να παρακολουθήσουν έναν αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο, βυθίζοντας την οικογένεια του Δικεφάλου σε πένθος. 

Ο φυσικός ηγέτης της Θύρας 4 είναι ο Θωμάς Μαυρομιχάλης, γνωστός και ως Μάκης Μανάβης, ο οποίος ήταν πρόεδρος του συνδέσμου τις δεκαετίες του '70 και του '80. Μέχρι σήμερα μνημονεύεται απο τους φανατικούς οπαδούς του ΠΑΟΚ, οι οποίοι τον αποκαλούν στρατηγό.

Η Θύρα 4 σήμερα

Ο σύνδεσμος αριθμεί 37 συνολικά υποσυνδέσμους σε διάφορα μέρη του κόσμου, στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αυστραλία, το Βέλγιο, την Αμερική, τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ελβετία. "Κεντρικός" σύνδεσμος και έδρα της οργάνωσης, είναι το λεγόμενο "Χαμηλοτάβανο", που βρίσκεται στην Παλαιών Πατρών Γερμανού.

Παραπομπές

ΠΑΟΚ
ΠΑΟΚ
Λαγκιώτισσα Ιωαννίνων

Η Λαγκιώτισσα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 420 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λαγκιώτισσα είναι κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση και με θέα στο μοναδικό δάσος βελανιδιάς της περιοχής. Σε συγγράμματα των Λαμπρίδη, Αραβαντινού αναφέρεται ως Λογγιώτισσα εξ΄αιτίας των πολλών γύρω δασών της. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι του Δ. Θ. Ζήκου. Στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται με το όνομα Λογγιώτισσα ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων και   να έχει 38 κατοίκους. Το χωριό απέχει 30,5 χλμ. (μέσω ΕΟ Άρτας - Ιωαννίνων) νότια της πόλης των Ιωαννίνων και 5 χλμ. βορειοανατολικά από τη Μελιά. Το 1940 το παλιότερο όνομα Λογγιώτιστα διορθώνεται σε Λαγκιώτισσα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Μελιά και την Αγία Παρασκευή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης
Π.Α.Ε. Ποντίων Θρυλορίου

Η Π.Α.Ε. Ποντίων είναι αθλητικό σωματείο στο Θρυλόριο του νομού Ροδόπης. Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Θρυλορίου.

Ιστορία

Α.Π.Ε.Σ. Πόντος Θρυλορίου 
Η ομάδα Α.Π.Ε.Σ. Πόντος Θρυλορίου την περίοδο 1985–86 αγωνίστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στον 7ο Όμιλο τερματίζοντας στη 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στις τοπικές κατηγορίες.

Π.Α.Ε. Ποντίων Θρυλορίου 
Την περίοδο 1996–97 η «Α.Π.Ε.Σ. Πόντος Θρυλορίου» συγχωνεύθηκε με την «Α.Π.Σ. Δόξα Υφαντών» και πήραν την ονομασία «Π.Α.Ε. Ποντίων», ενώ παράλληλα η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια, κερδίζοντας έτσι την άνοδο στη Δ΄ Εθνική. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1997–98, η ομάδα μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 6ο Όμιλο τερματίζοντας στην 8η θέση, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες.

Η διαχρονική πορεία
 1985–86: Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα
 1997–98: Δ΄ Εθνική

Παραπομπές

Αθλητικοί σύλλογοι Ροδόπης
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1975
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1975
Μπρούνο Άλβες

Ο Μπρούνο Άλβες (Bruno Alves, 27 Νοεμβρίου 1981) είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής που είναι σημερινός Αθλητικός Διευθυντής στην ΑΕΚ.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2000 από τη δεύτερη ομάδα της Πόρτο και δύο χρόνια αργότερα αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα. Τη σεζόν 2004-2005 αγωνίστηκε στη Σούπερ Λιγκ, καθώς παραχωρήθηκε δανεικός στην ΑΕΚ. Το 2010 υπέγραψε στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και τρία χρόνια αργότερα έγινε παίκτης της Φενέρμπαχτσε. Το 2016 έπαιξε στην Κάλιαρι και το 2017 υπέγραψε στους Ρέιντζερς Γλασκώβης. Από το καλοκαίρι του 2018 αγωνίζεται στην Πάρμα.

Στην εθνική ομάδα
Ο Άλβες έχει επιλεγεί στην αποστολή της εθνικής ομάδας στα Μουντιάλ του 2010, του 2014 και του 2018, καθώς και στα Euro του 2008, του 2012 και του 2016, στο οποίο η Πορτογαλία κατέκτησε το τρόπαιο.

Παραπομπές

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Μεντχί Μπενάτια

O Μεντχί Μπενάτια (Medhi Benatia, 17 Απριλίου 1987) είναι Μαροκινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Φατίχ Καραγκιουμρούκ και στην Εθνική Μαρόκου στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2005 από τη Μαρσέιγ και στη συνέχεια έπαιξε στην Κλερμόν. Το 2010 υπέγραψε στην Ουντινέζε και το 2013 στη Ρόμα και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α για τη σεζόν 2013-2014. Το 2014 υπέγραψε στην Μπάγερν Μονάχου, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Γερμανίας. Το 2016 δόθηκε δανεικός στη Γιουβέντους και το 2017 έγινε παίκτης της, με την οποία έχει κερδίσει δύο πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ιταλίας. Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε στην Αλ Ντουχαΐλ.

Στις εθνικές ομάδες
Ο Μπενάτια έπαιξε το 2005 στην Εθνική Γαλλίας U18, καθώς έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στη Γαλλία.

Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην Εθνική Μαρόκου U20 και από το 2008 είναι μέλος της ομάδας των ανδρών. Έχει λάβει μέρος στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2012, του 2013 και του 2017. Επίσης, επελέγη στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

Παραπομπές

Μαροκινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κ20
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Νίκος Καραθανασόπουλος

Ο Νίκος Καραθανασόπουλος (Αθήνα, 25 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας πολιτικός και οικονομολόγος. Εκλέγεται βουλευτής από το 2007 με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, του οποίου είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1963 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει οικονομικά στην Ιταλία και πέραν της μητρικής ελληνικής γλώσσας, γνωρίζει και ιταλικά, ενώ είναι μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Όσον αφορά στην προσωπική του ζωή, είναι παντρεμένος. 

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 ήταν υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος Αχαΐας υπό τον στηριζόμενο από το ΚΚΕ, Στάθη Κεραμιδά. Το επόμενο έτος ο Καραθανασόπουλος εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας στις εθνικές εκλογές του 2007 και έκτοτε επανεκλέγεται συνεχώς (2009, Μάιος και Ιούνιος του 2012, Ιανουάριος και Σεπτέμβριος του 2015 και 2019). Είναι αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος, καθώς και μέλος του τμήματος οικονομίας της ίδιας επιτροπής. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 και το 2019 ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας με τη Λαϊκή Συσπείρωση, αποσπώντας ποσοστά της τάξης του 8,8% και του 8,05% και εκλέγοντας δύο και τέσσερις περιφερειακούς συμβούλους αντίστοιχα.

Φραστικό επεισόδιο στη Βουλή 
Την 17η Νοεμβρίου του 2020, με αφορμή τα επεισόδια που συνέβησαν στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα στην Ελληνική Αστυνομία και μέλη του ΚΚΕ που διαδήλωναν για την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου παρά την απαγόρευση που ίσχυε με κυβερνητική απόφαση λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο Καραθανασόπουλος προχώρησε σε υβριστικό χαρακτηρισμό έναντι του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, Κώστα Χήτα. Παρά τις παραινέσεις που του έγιναν αρνήθηκε να πάρει πίσω τον χαρακτηρισμό, τον οποίο και επανέλαβε, ενώ η στάση του κατακρίθηκε από τον αντιπρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Αβδελά και τον αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Νίκο Παπαθανάση. Αργότερα, ο ίδιος απέδωσε τις εκφράσεις του στο κλίμα έντασης που επικρατούσε.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Αχαΐας
Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Έλληνες οικονομολόγοι
Δημήτριος Παπαδημητρίου (αποσαφήνιση)

Το ελληνικό ονοματεπώνυμο Δημήτριος Παπαδημητρίου (ή Δημήτρης Παπαδημητρίου) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Δημήτριος Παπαδημητρίου (1879-1952, υπουργός)
 Δημήτριος Παπαδημητρίου (βουλευτής Αρκαδίας) (1895-1976)
 Δημήτριος Παπαδημητρίου (βουλευτής Αργολίδας) του Αθανασίου (1910-1986)
 Δημήτριος Παπαδημητρίου (οικονομολόγος) (γενν. 1920), καθηγητής στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς
 Δημήτρης Παπαδημητρίου (μουσικός) (γενν. 1959)
 Δημήτριος Παπαδημητρίου (νομάρχης) (; - 1972), νομάρχης Ηρακλείου
 Δημήτριος Παπαδημητρίου (υπουργός), υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης και οικονομολόγος
Δαρδανία (ρωμαϊκή επαρχία)

Η Δαρδανία ήταν μια ρωμαϊκή επαρχία στο κεντρικό τμήμα της χερσονήσου του Αίμου, αρχικά ήταν μια ανεπίσημη περιοχή στη Μοισία (87-284) και αργότερα μια επαρχία, διοικητικό τμήμα, της Διοίκησης της Μοισίας (293-337). Ονομάστηκε έτσι από την φυλή των Δαρδανών που κατοικούσε στην περιοχή πριν από τις ρωμαϊκές κατακτήσεις του 2ου και 1ου αιώνα π.Χ.

Υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των ιστορικών αν οι Δαρδανοί, από τους οποίους κατονομάστηκε έτσι η περιοχή, ήταν λαός Ιλλυρικής ή  Θρακικής καταγωγής.

Διοίκηση
Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση η περιοχή ενσωματώθηκε στην επαρχία της Μοισίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού (81-96), το 86, η Μοισία υποδιαιρέθηκε σε Άνω Μοισία (Moesia Superior) και Κάτω Μοισία (Moesia Inferior). Η ονομασία Δαρδανία χρησιμοποιήθηκε για ένα νέο τμήμα της επαρχίας της Κάτω Μοισίας 

Η Διοίκηση της Μοισίας ήταν μια διοίκηση που ίδρυσε ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός (284-305). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η διοίκηση περιλάμβανε 11 επαρχίες, μία από τις οποίες ήταν η Δαρδανία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας, ή αμέσως μετά, από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο  (306-337), δημιουργήθηκε η Επαρχία Δακίας Μεσογείου από μέρη της Δαρδανίας και της Θράκης. Οι δύο νέες διοικήσεις Μοισία και Δακία ομαδοποιήθηκαν στη νέα Υπαρχία Ιλλυρικού κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα, η οποία ουσιαστικά κάλυπτε τον ίδιο χώρο με την παλαιότερη Διοίκηση της Μοισίας.

Πόλεις
Κύρια κέντρα της ρωμαϊκής Δαρδανίας ήταν οι πόλεις Σκούποι (σημερινά Σκόπια), Ναϊσσός (σημερινό Νις) και Ουλπιανή (σημερινό Λίπλιαν στο Κοσσυφοπέδιο).

Επακόλουθα
Η περιοχή παρέμεινε μέρος της ανατολικής ρωμαϊκής, Βυζαντινής, αυτοκρατορίας, μετά τη διάσπαση σε ανατολικό και δυτικό ρωμαϊκό κράτος τον 5ο αιώνα. Ο ιστορικός  Προκόπιος (500-560) χρησιμοποίησε τις παλιές ρωμαϊκές επαρχίες για να περιγράψει τη γεωγραφία της χερσονήσου του Αίμου. Το 518 ένας σεισμός κατέστρεψε τη Δαρδανία, ακολούθησε πείνα που εξόντωσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού και εξασθένησε την άμυνα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Σλάβοι κατέφθασαν στην περιοχή τον 6ο αιώνα.

Παραπομπές

Βαλκάνια
Ρωμαϊκές επαρχίες
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
The Books' Journal

The Books Journal είναι μηνιαία επιθεώρηση βιβλίου, που εκδίδεται στην ελληνική γλώσσα, στην Αθήνα. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο 2010. Εκδότης και διευθυντής του είναι ο δημοσιογράφος Ηλίας Κανέλλης και σύμβουλος έκδοσης η κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια και συγγραφέας, Κατερίνα Σχινά. Τα εξώφυλλα σχεδιάζει ο Αλέκος Παπαδάτος. Art director είναι ο Ανδρέας Ρεμούντης. Το περιοδικό διαθέτει ηλεκτρονική έκδοση στη διεύθυνση booksjournal.gr

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Καθηγητές Πανεπιστημίου, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται. Στην ύλη του, κυριαρχούν οι εμπεριστατωμένες βιβλιοκριτικές. Διευθύνεται από συντακτική επιτροπή, ενώ πλαισιώνεται από συμβουλευτική επιτροπή αξιολόγησης της προτεινόμενης αρθρογραφίας, που απαρτίζεται από εξειδικευμένους καθηγητές (Νίκος Αλιβιζάτος, Βάσω Κιντή, Μαρία Αθανασοπούλου, Γιάννης Παπαθεοδώρου, Μαρία Τσαντσάνογλου, Ιφιγένεια Ταξοπούλου, Παναγιώτης Ιωαννίδης, Οντέτ Βαρών-Βασάρ, Στέφανος Καβαλλιεράκης, Βίκυ Καραφουλίδου, Δημήτρης Κυρτάτας, Κωνσταντίνα Μπότσιου, Παναγής Παναγιωτόπουλος, Ανδρέας Πανταζόπουλος, Δημήτρης Α. Σωτηρόπουλος, Γιώργος Προκοπάκης, Βασίλης Βαμβακάς, Φίλιππος Σαββίδης). Κυκλοφορεί στις αρχές κάθε μήνα (πλην Αυγούστου), με ύλη 100 σελίδων.

Ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη, σύμβουλος και σημαντικός συνεργάτης του Books' Journal ήταν ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταύρος Τσακυράκης.

Παραπομπές

Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας

Η "Νοηματική γλώσσα" έγινε η τέταρτη επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας το 2015. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η τοπική μορφή της νοηματικής γλώσσας μπορεί στη συνέχεια να αναπτυχθεί και τυποποιηθεί (Νοηματική Γλώσσα Παπούα Νέας Γουινέας, ή "PNGSL").

Η γλώσσα έχει ονομαστεί ως "Μελανησιακή Νοηματική Γλώσσα". Ωστόσο, αυτό δεν μεταφράζεται όπως την αποκαλεί η κοινότητά της, και είναι παραπλανητικό, διότι δεν χρησιμοποιείται αλλού στην Μελανησία.

Τοποθεσία 
Είναι άγνωστο σε ποιο βαθμό και που χρησιμοποιείται στην Παπούα Νέα Γουινέα. Ωστόσο, οι δοκιμές μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί ότι οι ομιλητές από διάφορες περιοχές της Παπούα Νέας Γουινέας είναι σε θέση να επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον, αν και υπάρχουν μεγάλες περιφερειακές διαφορές, λόγω της επιρροής της οικιακής νοηματικής γλώσσας. Πολλά παιδιά που μαθαίνουν την γλώσσα ανατρέφονται από κωφούς γονείς που χρησιμοποιούν την οικιακή νοηματική, και αυτά τα παιδιά έχουν επηρεάσει σημαντικά την γλώσσα σε συγκεντρώσεις κωφών.

Ιστορία 
Η Αουσλάν (Αυστραλιανή Νοηματική Γλώσσα) εισήχθη στην Παπούα Νέα Γουινέα κατά τη δεκαετία του 1990. Υπάρχει επιρροή από τα Τοκ Πισίν και πιο σημαντικά ανάμειξη με την τοπική νοηματική, και οι γλώσσες απέκλιναν σε τέτοιο σημείο που το 2015, εκτιμάται ότι ήταν περίπου μόνο 50% αμοιβαία κατανοητές και ότι οι γηγενείς ομιλητές της Αουσλάν και της νοηματικής γλώσσας της Παπούα Νέας Γουινέας δεν ήταν σε θέση να κατανοήσουν ο ένας τον άλλον.

Από τη στιγμή που η νοηματική γλώσσα έγινε επίσημη, η γλώσσα χρησιμοποιείται ως γλώσσα διδασκαλίας στα σχολεία κωφών και σε μονάδες κωφών μέσα σε σχολεία ακουόντων. Μέχρι αυτό το σημείο, τα βιβλία που φιλοδοξούνταν ότι ήταν στην γλώσσα ήταν στην πραγματικότητα της Αουσλάν. Το πρώτο βιβλίο της πραγματικής νοηματικής γλώσσας της Παπούα Νέας Γουινέας αναμένεται να δημοσιευθεί το 2016.

Παραπομπές 

Ν
Ροντρίγκο Μπεντανκούρ

Ο Ροντρίγκο Μπεντανκούρ (Rodrigo Bentancur, 25 Ιουνίου 1997) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Γιουβέντους και στην Εθνική Ουρουγουάης στη θέση του μέσου.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Η επαγγελματκή του καριέρα ξεκίνησε το 2015 από την Μπόκα Τζούνιορς, με την οποία κέρδισε δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Αργεντινής. Από τον Ιούλιο του 2017 είναι παίκτης της Γιουβέντους και έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Ιταλίας.

Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ουρουγουάης παίζει από το 2017. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

Παραπομπές

Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κ20
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Ταμανρασσέτ

Το Ταμανρασσέτ (Αραβικά: تمنراست, επίσης γνωστό ως Tamenɣest, Tamanghasset ή Tamenghest, Τουαρέγκ: ⵜⵎⵏⵘⵙⵜ) είναι πόλη όαση και πρωτεύουσα της επαρχίας Ταμανρασσέτ στη νότια Αλγερία, στα όρη Αχαγκάρ. Είναι η κύρια πόλη των Αλγερινών Τουαρέγκ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.320 μέτρων. Κατά την απογραφή του 2008, είχε πληθυσμό 92.635 κατοίκους, από τους 72.741 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 2,5%.

Το Ταμανρασσέτ ιδρύθηκε αρχικά ως στρατιωτικό φυλάκιο για την προστασία των εμπορικών διαδρομών της Σαχάρας. Περιτριγυρισμένο από την άγονη έρημο της Σαχάρας, έχουν καταγραφεί πολύ υψηλές θερμοκρασίες άνω των 47 °C. Το Ταμανρασσέτ βρίσκεται σε μια όαση όπου, παρά το δύσκολο κλίμα, καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, βερίκοκα, χουρμάδες, αμύγδαλα, δημητριακά, καλαμπόκι και σύκα. Κάποτε οι Τουαρέγκ ήταν οι κύριοι κάτοικοι της πόλης. Το Ταμανρασσέτ αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο κατά τους πιο δροσερούς μήνες. Οι επισκέπτες προσελκύονται επίσης από το Μουσείο του Χογκάρ, το οποίο προσφέρει πολλά εκθέματα που απεικονίζουν τη ζωή και τον πολιτισμό των Τουαρέγκ.

Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ταμανρασσέτ και τη μετασαχάρια εθνική οδό.

Παραπομπές

Πόλεις της Αλγερίας
Επαρχότητα του πραιτωρίου

Η Επαρχότητα του πραιτωρίου ή Υπαρχία (στα λατινικά, praefectura praetorio ) ήταν μια εκτεταμένη διοικητική διαίρεση της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανώτερη σε βαθμό από την Διοίκηση (dioecesis) και την επαρχία (provincia). 

Σύμφωνα με αυτήν την διοικητική διαίρεση η αυτοκρατορία διαιρούνταν σε τέσσερις επαρχότητες των πραιτορίων ή υπαρχίες:
Υπαρχία Ιλλυρικού (praefectura praetorio per Illyricum) 
Υπαρχία Ανατολής (praefectura praetorio per Orientem)
Υπαρχία Ιταλίας, Ιλλυρίας και Αφρικής (praefectura praetorio Italiae, Illyrici et Africae)
Υπαρχία Γαλλιών (praefectura praetorio Galliarum) 

Οι υπαρχίες ως θεσμός ξεκίνησαν την εποχή του Μέγα Κωνσταντίνου (306-337), φτάνοντας στην τελική τους μορφή το τελευταίο τρίτο του 4ου αιώνα και επιβιώσανε μέχρι τον 7ο αιώνα, όταν οι μεταρρυθμίσεις του Ηρακλείου μείωσαν τη δύναμη τους. Αργότερα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υιοθέτησε νέο διοικητικό σύστημα αυτό των Θεμάτων, ωστόσο στοιχεία αυτού του διοικητικού θεσμού τεκμηριώνονται ότι έχουν επιβιώσει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μέχρι το πρώτο μισό του 9ου αιώνα.

Παραπομπές 

Διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Αστέρας Νέας Ραιδεστού

Ο Αστέρας Νέας Ραιδεστού είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην Νέα Ραιδεστό του δήμου Θέρμης.Η ομάδα ιδρύθηκε το 1954 και αγωνίζεται στην Β' Ερασιτεχνική της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.Τα χρώματα της ομάδας είναι κόκκινο και άσπρο.Έδρα της είναι το δημοτικό γήπεδο Νέας Ραιδεστού που έχει φυσικό χλοοτάπητα και είναι χωρητικότητας 50 θέσεων.

Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι
Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Μπόντιλ Ίψεν

Η Μπόντιλ Ίψεν (δανικά: Bodil Ipsen, 30 Αυγούστου 1889 - 26 Νοεμβρίου 1964) ήταν Δανέζα ηθοποιός και σκηνοθέτις του κινηματογράφου, η οποία θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές του δανικού κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη, ως Μπόντιλ Λουίς Γιένσεν Ίψεν, και ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στο θέατρο και στον βουβό κινηματογράφο. Στον κινηματογράφο του ντεμπούτο της το έκανε το 1920, με την ταινία Lavinen.  Στο θέατρο είχε κάνει ντεμπούτο ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1910, συμμετέχοντας στην καριέρα της σε πάνω από 200 παραστάσεις.

Ωστόσο, περισσότερη επιρροή στον δανικό κινηματογράφο άσκησε ως σκηνοθέτις, δημιουργώντας μερικά από τα πρώτα δανικά φιλμ νουάρref>Jørholt, Eva, 100 Års Dansk Film, Rosinante, (2001) 445p, pg.130</ref>  και ψυχολογικά έργα.  Πέρα από το θέατρο και τον κινηματογράφο, είχε συμμετάσχει και σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στη γενέτειρά της. Το 1943, η Ένωση Δανών Κριτικών Κινηματογράφου, δημιουργεί τα βραβεία Bodil, τα οποία έλαβαν το όνομά τους, από την Ίψεν και την Μπόντιλ Κιερ. Η Ίψεν έχει βραβευτεί τρεις φορές από τα συγκεκριμένα βραβεία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Δανέζες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δανέζες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Δανέζες ηθοποιοί θεάτρου
Δανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μάθιου Λέκι

O Μάθιου Λέκι (Mathew Leckie, 4 Φεβρουαρίου 1991) είναι Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Χέρτα Βερολίνου και στην Εθνική Αυστραλίας.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2008 σε ομάδες της Αυστραλίας. Το 2011 μετέβη στη Γερμανία, καθώς πήρε μεταγραφή για την Γκλάντμπαχ. Το 2013 έγινε παίκτης της ΦΣΦ Φραγκφούρτης και το 2014 της Ίνγκολστατ 04. Από το 2017 ανήκει στη Χέρτα Βερολίνου.

Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Αυστραλίας παίζει από το 2012. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στα Μουντιάλ του 2014 και του 2018. Επίσης, έχει συμμετάσχει στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου του 2015, κατακτώντας το τρόπαιο, καθώς και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017.

Παραπομπές

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ ΙΙ
Ποδοσφαιριστές Αντελάιντ Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές ΦΣΦ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αυστραλοί σκωτικής καταγωγής
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Παίκτες νικητές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019
Queen Elizabeth 2

Το Queen Elizabeth 2, που συχνά αναφέρεται απλώς ως QE2, είναι ένα πλωτό ξενοδοχείο και απομακρυσμένο πλέον υπερωκεάνειο που κατασκευάστηκε για την γραμμή Cunard που λειτουργούσε από την εταιρία Cunard ως διατλαντική γραμμή και κρουαζιερόπλοιο από το 1969 έως το 2008. Από τις 18 Απριλίου 2018 λειτουργεί ως πλωτό ξενοδοχείο στο Ντουμπάι.

Το QE2 σχεδιάστηκε για τη διατλαντική υπηρεσία από το λιμάνι του Σαουθάμπτον του Ηνωμένου Βασιλείου, στη Νέα Υόρκη και πήρε το όνομά του από το παλαιότερο RMS Queen Elizabeth της Cunard. Έχει διατελέσει ως η ναυαρχίδα της γραμμής από το 1969 μέχρι να το διαδεχθεί το RMS Queen Mary 2 το 2004. Σχεδιάστηκε στην τότε έδρα της Cunard και τα περιφερειακά της γραφεία, στο Λίβερπουλ και το Σαουθάμπτον αντίστοιχα και κατασκευάστηκε στην Clydebank της Σκωτίας. Το QE2 θεωρήθηκε το τελευταίο από τα μεγάλα υπερατλαντικά υπερωκεάνεια μέχρι να τεθεί σε λειτουργία το Queen Mary 2.

Το QE2 ήταν επίσης το τελευταίο ατμοπλοϊκό πετρελαίου σκάφος που διέσχιζε τον Ατλαντικό στην προγραμματισμένη υπηρεσία τακτικών γραμμών μέχρι την ανακατασκευή του με ένα σύγχρονο κινητήρα ντίζελ το 1986/1987. Κατά τη διάρκεια σχεδόν σαράντα ετών υπηρεσίας, το QE2  πραγματοποίησε τακτικές κρουαζιέρες στον κόσμο και αργότερα λειτούργησε κυρίως ως κρουαζιερόπλοιο, ξεκινώντας από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας. Το QE2 ποτέ δεν πραγματοποίησε εβδομαδιαία διατλαντική υπηρεσία express στη Νέα Υόρκη. Ωστόσο, συνέχισε την παράδοση Cunard των τακτικών προγραμματισμένων διατλαντικών διαβάσεων κάθε χρόνο της υπηρεσίας του. Το QE2 δεν έλαβε ποτέ το πρόθεμα RMS (Royal Mail Ship) και αντί αυτού είχε τα SS (Steamship) και αργότερα MV (Motor vessel) ή MS (Motor ship) προθέματα σε επίσημα έγγραφα.

Το QE2 αποσύρθηκε από την υπηρεσία Cunard στις 27 Νοεμβρίου 2008. Είχε αποκτηθεί από τον ιδιωτικό επενδυτικό όμιλο Dubai World, ο οποίος σχεδίαζε να αρχίσει τη μετατροπή του σκάφους σε πλωτό ξενοδοχείο με 500 δωμάτια στο Palm Jumeirah του Ντουμπάι. Εντούτοις, η οικονομική κρίση του 2008 παρενέβη και το πλοίο εγκαταστάθηκε στο Dubai Drydocks και αργότερα στο Port Rashid. Τα μεταγενέστερα σχέδια μετατροπής ανακοινώθηκαν από το Istithmar το 2012  και από τον Όμιλο Oceanic το 2013, αλλά και τα δύο σταμάτησαν. Τον Νοέμβριο του 2015 αναφέρθηκε από τον πρόεδρο του DP World Ahmed Sultan Bin Sulayem ότι το QE2 δεν θα διαλυθεί  και τον Μάρτιο του 2017, μια κατασκευαστική εταιρεία που εδρεύει στο Ντουμπάι ανακοίνωσε ότι είχε αναλάβει τη σύμβαση ανακαίνισης του πλοίου. Το ανακαινισμένο QE2 άνοιξε στους επισκέπτες στις 18 Απριλίου 2018, με ένα μερικό άνοιγμα, με μειωμένες τιμές και μόνο πέντε από τα προγραμματισμένα 13 εστιατόρια και μπαρ που ολοκληρώθηκαν. . Το πλήρες άνοιγμα έχει οριστεί για τον Οκτώβριο του 2018.

Παραπομπές 

Επιβατηγά πλοία
Π. Γκανεσάν

Ο Π. Γκανεσάν είναι Ινδός πολιτικός και μέλος της 14ης Νομοθετικής Συνέλευσης του Ταμίλ Ναντού από την εκλογική περιφέρεια Ουθιραμερούρ. Εκπροσώπησε το κόμμα Πανινδικό Άννα Ντραβίντα Μουνέτρα Καζαγκάμ.

Στις εκλογές του 2016 η εκλογική του περιφέρεια νικήθηκε από τον Κ. Σουντάρ.

Παραπομπές 

Ινδοί πολιτικοί
Κάσπερ Σμάιχελ

Ο Κάσπερ Σμάιχελ (Kasper Schmeichel, 5 Νοεμβρίου 1986) είναι Δανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Νις και στην Εθνική Δανίας στη θέση του τερματοφύλακα.

Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Πέτερ Σμάιχελ.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005 από τη Μάντσεστερ Σίτι, από την οποία παραχωρήθηκε δανεικός σε διάφορες βρετανικές ομάδες. Το 2009 υπέγραψε στη Νοτς Κάουντι και ένα χρόνο αργότερα στη Λιντς. Από το 2011 είναι παίκτης της Λέστερ, με την οποία έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Αγγλίας.

Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Δανίας παίζει από το 2012. Έχει συμπεριληφθεί στο ρόστερ της ομάδας στο Euro του 2012 και στο Μουντιάλ του 2018.

Παραπομπές

Δανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Κάρντιφ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι
Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Τζον Όμπι Μίκελ

Ο Τζον Όμπι Μίκελ (John Obi Mikel, 22 Απριλίου 1987) είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στην Τιεντζίν Τεντά και στην Εθνική Νιγηρίας.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2004 στη νορβηγική Λιν, στην οποία έμεινε για δύο χρόνια. Το 2006 έγινε παίκτης της Τσέλσι και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα, ένα Λιγκ Καπ Αγγλίας και ένα Κομιούνιτι Σιλντ. Επίσης, κέρδισε ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Γιουρόπα Λιγκ. Από τον Ιανουάριο του 2017 είναι παίκτης της κινεζικής Τιεντζίν Τεντά.

Στην εθνική ομάδα
Είναι μέλος της Εθνικής Νιγηρίας από το 2006. Έχει συμμετάσχει στα Κύπελλα Εθνών Αφρικής του 2006, του 2008, του 2010 και του 2013, κατακτώντας τον τίτλο. Επίσης, συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο. Έχει κληθεί στην αποστολή της ομάδας στα Μουντιάλ του 2014 και του 2018.

Παραπομπές

Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νιγηρίας
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιν Φούτμπαλ
Ποδοσφαιριστές Τίπελιγκαεν
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ολυμπιονίκες
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2006
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής
Στρατός της Κιργιζίας

Οι Χερσαίες Δυνάμεις της Κιργιζίας, επίσης γνωστό ως η Στρατός της Κιργιζίας είναι ο κλάδος πεζικού των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Ο  σημερινός διοικητής του Κιργιζικού Στρατού είναι ο Συνταγματάρχης Νουρλάν Κιρεσέγιεφ.

Ιστορία 
Οι Κιργίζιες αρχές σε πρώτη σκέψη δεν είχαν ολόκληρο στρατό. Αυτή η ιδέα, είχε αντικατασταθεί από σχέδια για να δημιουργηθεί ένας επαγγελματικός στρατός από 5.000 στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια των μηνών μετά την ανεξαρτησία, η Κιργιζία υποστήριξε ενωμένο στρατό των ΚΑΚ, που θα αντικαταστούσε το Σοβιετικό στρατό. Αυτά τα σχέδια κατέρρευσαν, όταν η Ρωσία ανακοίνωσε ότι δεν θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τα στρατεύματα του ΚΑΚ. Τον Απρίλιο του 1992, η Κιργιζία διαμόρφωσε μια Κρατική Επιτροπή για την Υποθέσεις Υπεράσπισης, και τον Ιούνιο, η δημοκρατία πήρε τον έλεγχο όλων των στρατευμάτων στο έδαφός της (δηλαδή τις υπόλοιπες μονάδες του πρώην Σοβιετικού στρατού).Το 1994, το 30 τοις εκατό από το σώμα των αξιωματικών ήταν εθνοτικοί Ρώσοι.Ο πρώτος διοικητής ήταν ο Στρατηγός Βαλεντίν Λουκιάνοφ, εθνοτικός Ουκρανός. Στις 25 Ιανουαρίου 2017, ο Πρόεδρος Αλμάζμπεκ Αταμπάγιεφ ίδρυσε επίσημα τον Κιργιζικό Στρατό, με τον Συνταγματάρχη Ερλίς Τερντικμπάγιεφ ως πρώτο διοικητή.

Παραπομπές 

Στρατός της Κιργιζίας
Κιργιζική Τηλεόραση

Η Κιργιζική Δημόσια Ραδιοφωνική και την Τηλεοπτική Εταιρεία () είναι ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Κιργιζίας. Ο φορέας έχει την έδρα του στο Μπισκέκ. Λειτουργεί πέντε ραδιοφωνικούς σταθμούς και τέσσερα τηλεοπτικά κανάλια. Οι ραδιοφωνικές εκπομπές ξεκίνησαν το 1931 και οι τηλεοπτικές εκπομπές άρχισαν το 1958.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1958
Τηλεόραση στην Κιργιζία
Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ

Η Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ, επίσης γνωστή ως η πολιτειακή Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ, ή σε τοπικό επίπεδο, ως Πολιτειακή Κυβέρνηση, είναι η ανώτατη διοικητική αρχή της Ινδικής πολιτείας Τσατίσγκαρ και των 27 επαρχιών της. Αποτελείται από τον εκτελεστικό, με επικεφαλής τον Κυβερνήτη του Τσατίσγκαρ, ένα δικαστικό και νομοθετικό κλάδο.

Όπως και άλλες πολιτείες στην Ινδία, ο αρχηγός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο Κυβερνήτης, που διορίζεται από τον Πρόεδρο της Ινδίας με τη συμβουλή της Κεντρικής κυβέρνησης. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική. Ο Επικεφαλής Υπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης και είναι επιφορτισμένος με την εκτελεστική εξουσία. Το Ραϊπούρ είναι η πρωτεύουσα του Τσατίσγκαρ, και έδρα του Τσατίσγκαρ Βιντάν Σαμπχά (Νομοθετική Συνέλευση) και της γραμματείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τσατίσγκαρ, που εδρεύει στο Μπιλασπούρ, έχει δικαιοδοσία σε ολόκληρη την πολιτεία.

Η Νομοθετική Συνέλευση του Τσατίσγκαρ είναι κοινοβουλευτική, που αποτελείται από 91 Μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (90 εκλεγμένα και ένας προτεινόμενος). Η θητεία είναι 5 έτη, εκτός αν διαλυθεί νωρίτερα.

Ιστορικό 

 Ο πρώτος Επικεφαλής Υπουργός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο "Κ. Ατζίτ Πραμόντ Κουμάρ Τζόγκι" από το Κόμμα του Κογκρέσου
 Ο δεύτερος Επικεφαλής Υπουργός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο "Δρ. Ράμαν Σινγκ" από το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα

Παραπομπές 

Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ
Επαρχία Μπαλόντ

Η επαρχία Μπαλόντ είναι επαρχία της Ινδικής πολιτείας του Τσατίσγκαρ και έχει την έδρα της στο Μπαλόντ. Έχει έκταση 3.527 τ.χλμ. και πληθυσμό 826.165 κατοίκων στην απογραφή του 2011. 

Έχει Επαρχιακό και Συνεδριακό Δικαστήριο, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 2 Οκτωβρίου 2013 από τον Σουνίλ Κουμάρ Σίνχα. Ο Σρι Ντιπάκ Κουμάρι Τιβάρι προσχώρησε ως πρώτος επαρχιακός και συνεδριακός δικαστής στο Μπαλόντ.

Διοίκηση 
Στο Μπαλόντ πρώτος συλλέκτης είναι ο Αμρίτ Χάλκο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της επαρχίας

Επαρχίες του Τσατίσγκαρ