joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σαβιτριμπάι Φούλε

Η Σαβιτριμπάι Φούλε  (3 Ιανουαρίου 1831 – 10 Μαρτίου 1897) ποιήτρια και παιδαγωγός γεννημένη στη  Μαχαράστρα της Ινδίας, υπήρξε μια πολυτάλαντη γυναίκα. Αναφέρεται ως η πρώτη γυναίκα δασκάλα της Ινδίας. Μαζί με το σύζυγο της  Jyotirao Phule διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, την εποχή που η Ινδία βρισκόταν ακόμη υπό Αγγλική κατοχή.Το 1848, ίδρυσαν μαζί το πρώτο σχολείο θηλέων στο Bhide wada, υπό ινδική διεύθυνση. Η Savitribai Jyotirao Phule ασχολήθηκε ενεργά και με την εξυγίανση κοινωνικών ανισοτήτων που σχετίζονταν με κοινωνικο- πολιτισμικά κριτήρια, όπως η κοινωνική τάξη ή το φύλο. Δικαιολογημένα θεωρείται οτι συνέβαλε σημαντικά στην κοινωνική αναμόρφωση της Μarahastra.

Τα παιδικά της χρόνια 
H Σαβιτριμπάι Φούλε γεννήθηκε το 1831 στο Naigaon, της Satara σε μια αγροτική οικογένεια. Ήταν μόλις 9 ετών όταν παντρεύτηκε με τον δωδεκάχρονο Jyotirao Phule, το 1840. Η Svitribai και ο Jyotirao δεν απέκτησαν δικά τους παιδιά, αλλά υιοθέτησαν τον Yashavantrao, τον γιο της χήρας  Brahmin.

Καριέρα 
Όταν η Jyotirao Phule ξεκίνησε το σχολείο θηλέων στο Pune το 1848, Savitribai ήταν η πρώτη δασκάλα. Μαζί με το σύζυγό της, δίδαξε τα παιδιά από διαφορετικές κάστες και άνοιξε συνολικά 18 σχολεία. 

Το ζευγάρι, επίσης, άνοιξε ένα κέντρο περίθαλψης το  Balhatya Pratibandhak Griha.Εκεί μπορούσαν να ξεγεννήσουν γυναίκες που είχαν πέσει θύματα  βιασμού και κυοφορούσαν το παιδί του βιαστή τους.

Θάνατος 
Το 1897, στην περιοχή γύρω από την Nallaspora έφτασε το τρίτο παγκόσμιο κύμα της βουβωνικής πανώλης. Τότε η  Savitribai και ο θετός της γιος, Yashwant, προκειμένου να περιθάλψουν τα θύματα άνοιξαν μια κλινική στα περίχωρα της Πούνε, όπου ακόμη δεν είχε εξαπλωθεί η ασθένεια.

Η Σαβιτριμπάι είχε αναλάβει να μεταφέρει τους ασθενείς στην  κλινική, όπου ο γιος. της θα τους προσέφερε τις πρώτες βοήθειες.  Δυστυχώς στην προσπάθεια της να φροντίσει τους ασθενείς αρρώστησε και η ίδια. Εν τέλει απεβίωσε  στις 10 Μαρτίου του 1897, την ώρα που κούραρε έναν μολυσμένο  ασθενή

Το ποιητικό της έργο 
Η Σαβιτριμπάι Φούλε έγραψε πολλά ποιήματα ενάντια στις διακρίσεις και συνήθιζε να συμβουλεύει τους ανθρώπους να μορφωθούν. Μετά το θάνατο της εκδόθηκαν δύο βιβλία με τα ποιήματα της. Kavya Phule (1954) και Bavan Kashi Subodh Ratnakar (1982).

Παραπομπές
Lil Pump

Ο Gazzy Garcia (γεννημένος στις 17 Αυγούστου 2000), γνωστός επαγγελματικά ως Lil Pump, είναι αμερικανός τράπερ. Είναι γνωστός για το τραγούδι "Gucci Gang" του 2017, το οποίο έφτασε στον αριθμό τρία στο Billboard Hot 100. Αλλά πετυχημένα τραγούδια του είναι το  "I Love It" (με τον Kanye West), το "Boss", το "Esskeetit" και το "Drug Addicts" , ''Be like me'' , ''Next'' , ''D rose''. 

Ο Gazzy Garcia γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 2000 στο Μαϊάμι. Σε μια συνέντευξη του 2018 με τον J. Cole, δήλωσε ότι και οι δύο γονείς του προέρχονται από την Κολομβία και ότι πήραν διαζύγιο όταν ήταν έξι χρονών. Αναφέρει επίσης ότι έχει έναν μικρότερο ετεροθαλή αδελφό.

Όταν ήταν δεκατριών ετών, ο ξάδερφος του, ο Lil Ominous, τον παρουσίασε στον Omar Pineiro, γνωστός ως Smokepurpp. οι δύο τους τελικά έγιναν συνεργάτες. Ο Γκαρσία και ο Πινιέρο αποβλήθηκαν από πολλά δημοτικά σχολεία. Μαλλον ειμαστε κακοι βουνο μου

Albums 

 Lil Pump (6 Οκτοβριου 2017)

 Ηarver Dropout (22 Φεβρουαρίου 2019)

Lil Pump 2 
Ο Lil Pump ανακοίνωσε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2019 το "lil pump 2". Το 1ο τραγούδι που κυκλοφόρησε μετά το Harver Dropout ήταν το Pose to Do (Ιούνιος 2019) και είναι πιθανόν να είναι το πρώτο single του Lil Pump 2. Τον Οκτώβριο του 2019 έκανε προεπισκόπηση πολλών ακυκλοφόρητων τραγουδιών και είπε ότι θα κυκλοφορήσει το Lil Pump 2 πριν τελειώσει το έτος. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2020 είπε ότι εγκατέλειψε το ραπ, αλλά αστειευόταν και 2 εβδομάδες αργότερα δημοσιεύτηκε ένα ολοκαίνουργιο ισπανικό απόσπασμα: Contacto.  Κατά τη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων και μηνών συνέχησε να λέει οτι το Lil Pump 2 αναμένετε να κυκλοφορήσει. Τον Απρίλιο του 2020 κυκλοφόρησε ένα νέο τραγούδι με τον Anuel AA(illuminati). Στα τέλη του Απριλίου του 2020 ανακήνωσε ότι το άλμπουμ θα κυκλοφορούσε τον Μάιο του ίδιου έτους .Τον Ιούνιο του 2020 ο Pump ήτανε στο στούντιο με τον Ronny J, ο Pump βγήκε live στο instagram και ούρλιαζε την ημερομηνία κυκλοφορίας του άλπουμ:17 Ιουλίου 2020. Έπειτα έβγαλε αποσπάσματα απο διάφορα τραγούδια οπου θα συμπεριλλαμβάνωνταν στο άλμπουμ και κηκλοφόρησε δύο νέα τραγούδια. Στις 23 Δεκεμβρίου 2020 ανακήνωσε πως το Lil Pump 2 θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2021. Στης 11 Ιανουαρίου 2021 ανακήνωσε πως το "Lil Pump 2" θα κηκλοφορήσει στης 17 Φεβρουαρίου 2021.

Παραπομπές 

Αμερικανοί ράπερ
Μηχανικός πλοίου

Ο μηχανικός ενός πλοίου είναι υπεύθυνος για την καλή λειτουργία της ή των μηχανών και λοιπών μηχανημάτων (γεννητριών κλπ). Σε ένα πλοίο υπάρχουν αρκετοί βαθμοί μηχανικών, οι παρακάτω:

 Πρώτος μηχανικός (1)
 Πρωτοδεύτερος μηχανικός (ο αρχαιότερος β μηχανικός)
 Δεύτερος μηχανικός (1-2)
 Τρίτος μηχανικός (1)
 Τέταρτος μηχανικός (1-2) 

Τέλος, υπάρχουν και ορισμένοι μηχανικοί χαμηλότερου βαθμού.

Παραπομπές 

Μηχανική πλοίου
Μουρόμ

Το Μουρόμ () είναι μια ιστορική ρωσική πόλη στην Περιφέρεια Βλαντίμιρ που εξαπλώνεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Οκά. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010 το Μουρόμ είχε 116.075 κατοίκους, αριθμός ο οποίος έχει μειωθεί ραγδαία σε σχέση με απογραφές άλλων ετών.

Ιστορία
Τον 9ο αιώνα μ.Χ., η πόλη σημάδεψε τον ανατολικότερο οικισμό των Ανατολικών Σλάβων στη γη των Φιννο-Ουγγρικών κατοίκων που ονομάζονται «Μωρομάντες». Το Πρώτο Χρονικό αναφέρει την πόλη το 862. Είναι μια από τις παλαιότερες ρωσικές πόλεις. Περίπου το 900 μ.χ. υπήρξε σημαντικό εμπορικό σημείο από την Βουλγαρία του Βόλγα μέχρι την Βαλτική θάλασσα. Μεταξύ 1010 και 1393 ήταν η πρωτεύουσα ενός ξεχωριστού πριγκηπάτου, των οποίων οι ηγεμόνες περιλάμβαναν τους Μπόρις και Γκλεμπ που δολοφονήθηκαν το 1015. Επίσης πιστεύεται ότι εκεί ζούσε ο Ίλια Μουρόμετς, ένας από τους πιο σημαντικούς ήρωες των ανατολικών Σλάβων.

Στις 30 Ιουνίου 1961, το Μουρόμ ήταν ο τόπος μιας αυθόρμητης διαμαρτυρίας και ταραχών κατά της αστυνομίας και των σοβιετικών αρχών, μετά τον θάνατο υπό την αστυνομική επιμέλεια ενός ανώτερου εργοδηγού που ονομάστηκε Κοστίκοφ.

Φωτογραφίες

Πόλεις της Ρωσίας
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Στυλίτης

Οι στυλίτες ( ʼasṯonáyé) ήταν Χριστιανοί ασκητές που ζουσαν μόνιμα στη κορυφή μεγάλων στύλων από όπου έκαναν κήρυγμα, νηστεία και προσευχή. Δεν κατέβαιναν ποτέ από τους πυλώνες όπου ζούσαν και για τις βασικές τους ανάγκες εξαρτώνταν από ανθρώπους στο έδαφος που τους έδιναν τροφή και νερό σε καλάθια με σκοινιά. Οι Στυλίτες πίστευαν ότι η μακροχρόνια απομόνωσή τους σε στύλους και η έκθεση του σώματός τους στο έλεος των στοιχείων της φύσης θα τους έφερνε κοντά στον Θεό. Οι στυλίτες ήταν συνηθισμένοι τα πρωτοβυζαντινά χρόνια, κυρίως στην Ανατολική Μικρά Ασία, τη Συρία και τη Παλαιστίνη. Ο πρώτος γνωστός στυλίτης ήταν ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης ο Λέσβιος ο οποίος ανέβηκε σε στύλο στη Συρία το 423 και παρέμεινε εκεί μέχρι τον θάνατό του 37 χρόνια αργότερα. Περιπτώσεις στυλισμού εμφανίζονται στο Βυζάντιο τουλάχιστον μέχρι τον 10ο αιώνα, ενώ στη Ρωσία ακόμη και μετά τον 15ο αιώνα.

Ασκητικά προηγούμενα 
Ο Παλλαδίος της Γαλατίας μιλά για τον Επείδιο, ερημίτη στην Παλαιστίνη που κατοικούσε σε κορυφή σπηλαίου για είκοσι πέντε χρόνια μέχρι τον θάνατό του. Στη Patrologia Graeca 37, 1456 αναφέρεται ένας μοναχός που στέκεται όρθιος εδώ και πολλά χρόνια, απορροφάται με περισυλλογή, χωρίς ποτέ να ξαπλώνει. Ο Θεόδωρος ισχυρίστηκε ότι είδε έναν ερημίτη που είχε περάσει δέκα χρόνια σε μια μπανιέρα αναρτημένη σε πόλους (Φιλόθεος, κεφάλαιο 28).

Παραπομπές

 
Στυλιτης
Limassol Arena



Το Alphamega Stadium είναι υπό κατασκευή στάδιο ποδοσφαίρου πρώτης κατηγορίας στο Κολόσσι. Το στάδιο κατασκευάζεται από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) ενώ διαχειριστές του σταδίου θα είναι οι τρεις ποδοσφαιρικές ομάδες της Λεμεσού, ΑΕΛ, Απόλλων και Άρης.

Όνομα 
Το στάδιο ονομάζεται προσωρινά Alphamega Stadium. Η κανονική ονομασία του (επισήμως Alpha Mega Stadium) θα δοθεί όταν ολοκληρωθεί.

Ιστορικό 
Αρχικά, το στάδιο θα κατασκευαζόταν από την ΑΕΛ και τον Άρη, στον ίδιο χώρο, στο μέρος της έκτασης που είχε παραχωρηθεί στις δύο ομάδες σε προηγούμενα χρόνια. Οι δύο ομάδες επέλεξαν τον αρχιτέκτονα Πέτρος Κονταρίδης, ο οποίος ετοίμασε τα σχέδια του σταδίου. Ο Απόλλωνας σκόπευε να δημιουργήσει δικό του στάδιο. Μετά την οικονομική κρίση του 2013, ο Απόλλωνας συμφώνησε να κατασκευάσει ένα στάδιο μαζί με τις άλλες δύο ομάδες. Μετά την εξέλιξη αυτή τα σχέδια τροποποιήθηκαν.

Λόγω του αυξημένου κόστους που δεν μπορούσαν να αναλάβουν οι ομάδες αλλά και λόγω του γεγονότος ότι το υφιστάμενο στάδιο της Λεμεσού, το Τσίρειο, είχε αρκετά προβλήματα και η πόλη χρειαζόταν καινούργιο στάδιο, ο ΚΟΑ αποφάσισε να χρηματοδοτήσει το έργο.

Ωστόσο, επειδή το έργο δεν θα ήταν κρατικό αλλά θα άνηκε σε άλλους χρήστες και θα ξεπερνούσε τα 15 εκατομμύρια ευρώ χρηματοδότησης, η χρηματοδότηση αυτή έπρεπε να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού θεώρησε παράνομη την χρηματοδότηση αυτή γιατί το στάδιο θα άνηκε στις ομάδες, οπόταν προέκυπτε προνομιακή μεταχείριση από το κράτος για τις ομάδες αυτές εις βάρος άλλων ομάδων. Για τον λόγο αυτό η γη μεταβιβάστηκε στον ΚΟΑ, ο οποίος ανέλαβε την χρηματοδότηση του έργο και αποτελεί τον ιδιοκτήτη του σταδίου. Ο ΚΟΑ θα παραχωρήσει στις τρεις ομάδες τη διαχείριση του σταδίου.

Οι υπογραφές των συμβολαίων κατασκευής μεταξύ ΚΟΑ και της κοινοπραξίας CYFIELD – NEOPHYTOU J.V. που ανέλαβε να χτίσει το γήπεδο πραγματοποιήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου 2019. Η κατασκευή του σταδίου ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου 2019.

Χρηματοδότηση 
Το κόστος της κατασκευής του γηπέδου εκτιμάται σε περίπου €31,333 εκατομμύρια.

Εγκαταστάσεις 
Το στάδιο θα ανήκει στην κατηγορία 4 της UEFA, την ανώτατη κατηγορία.

Το στάδιο θα έχει τις ακόλουθες εγκαταστάσεις:

 στέγαστρο σε όλες τις κερκίδες
 4 μονάδες αποδυτηρίων
 χώρους ΜΜΕ
 θέσεις επισήμων και κλειστούς χώρους επισήμων
 εγκαταστάσεις πρόσβασης και θέσεις για ΑΜΕΑ
 σύστημα κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης
 καφετέριες-κυλικεία
 καταστήματα και μπουτίκ
 βοηθητικά γήπεδα

Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση 
Το στάδιο κατασκευάζεται σε γη δίπλα από τον συτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου.

Παραπομπές 

Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο
ΑΕΛ Λεμεσού (ποδόσφαιρο)
Απόλλων Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Άρης Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κολόσσι
Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής

Το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής (ΜέΡΑ25) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2018. Ιδρυτής και γραμματέας του κόμματος είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Το ΜέΡΑ25 εκπροσωπείται στη Βουλή των Ελλήνων με έξι βουλευτές.

Είναι επίσης μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη (DiEM25), της Ευρωπαϊκής Άνοιξης και της Προοδευτικής Διεθνούς.

Ιστορικό

Το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής ιδρύθηκε στις 26 Μαρτίου 2018, από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη. Η παρουσίαση του κόμματος έγινε σε ειδική εκδήλωση στην Αθήνα.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, προσχώρησε στο ΜέΡΑ25 η πρώην ευρωβουλευτής (εκλεγμένη με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), Σοφία Σακοράφα.

Στις ευρωεκλογές του 2019, το κόμμα έλαβε ποσοστό της τάξεως του 2,99% και δεν κατάφερε για λίγες ψήφους να εκλέξει ευρωβουλευτή. Παρ' όλα αυτά στις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους κατάφερε να μπει στη Βουλή με 3,44%, εκλέγοντας εννέα βουλευτές.

Τον Ιούνιο του 2021, πραγματοποιήθηκε το 1ο Διαβουλευτικό Συνέδριο του ΜέΡΑ25. Στο τέλος του συνεδρίου εγκρίθηκαν οι πολιτικές θέσεις του κόμματος και τα ψηφίσματα για θέματα της επικαιρότητας, ενώ διευρύνθηκαν μέσω κλήρωσης τα κομματικά όργανα.

Τον Μάιο του 2022 διεξήχθη το β' μέρος του 1ου Διαβουλευτικού Συνεδρίου. Ήταν καλεσμένοι οι Τζέρεμι Κόρμπιν και Ετζέ Τεμελκουράν, οι οποίοι παράλληλα την δεύτερη μέρα του συνεδρίου, μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη, ανακήρυξαν σε συνέντευξη τύπου στην ΕΣΗΕΑ την δημιουργία ενός νέου κινήματος αδεσμεύτων. Στο συνέδριο επίσης αποφασίστηκαν οι 7+1 Τομές του ΜέΡΑ25, δηλαδή οι απαιτήσεις για πρόταση συγκυβέρνησης με άλλα κόμματα, ενόψει των εκλογών με απλή αναλογική.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Κοινοβουλευτική Ομάδα

Βουλή των Ελλήνων

ΙΗ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, το ΜέΡΑ25 εξέλεξε εννέα βουλευτές. 
Τον Ιούλιο του 2021, παραιτήθηκε η βουλεύτρια Β΄ Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνα Αδάμου κάνοντας λόγο για αντιδημοκρατικές και αυταρχικές συμπεριφορές που την εμπόδιζαν να ασκήσει τα καθήκοντά της, και συγκεκριμένα στην αδικαιολόγητη αντικατάστασή της από την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων για το νομοσχέδιο Παιδείας στην οποία συμμετείχε.  Ο Γ. Βαρουφάκης σημείωσε ότι η παραίτηση ήρθε μετά την εισήγησή του για παραπομπή της στην Επιτροπή Δεοντολογίας του κόμματος.  . Η βουλεύτρια δεν παρέδωσε (ως είθισται) την έδρα της στο κόμμα. Τον Μάιο του 2022 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝ.ΑΛ. , παραμένοντας όμως κοινοβουλευτικά, ανεξάρτητη.

Στις 8 Μαρτίου 2022 την παραίτηση και ανεξαρτητοποίηση της, έκανε γνωστή και η βουλεύτρια της Α΄ Αθηνών, Αγγελική Αδαμοπούλου. Η Αγγελική Αδαμοπούλου έκανε λόγο για σεξιστικές καθώς για αυταρχικές και αυθαίρετες συμπεριφορές.  Η ανακοίνωση του κόμματος έκανε λόγο για σκοπιμότητες λόγω της διάχυτης εκλογολογίας.

Στις 24 Οκτωβρίου 2022 ανεξαρτητοποιήθηκε η βουλεύτρια της Β΄ Πειραιώς, Φωτεινή Μπακαδήμα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστότοπος

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Κάστρο του Γκουάλιορ

Το κάστρο του Γκουαλιόρ (χίντι: ग्वालियर क़िला, Γκβαλιόρ Κίλα) είναι ένα ιστορικό κάστρο του 10ου αιώνα που βρίσκεται στο Γκβαλιόρ στο Μάντια Πραντές της κεντρικής Ινδίας. Επιγραφές και μνημεία εντός αυτού αποδεικνύουν ότι ίσως να υπήρχε από τις αρχές του 6ου αιώνα. Το κάστρο άνηκε σε πολλούς κυβερνήτες κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του. 

Το σημερινό φρούριο αποτελείται από μια αμυντική κατασκευή και δύο κύτια παλάτια (Γκουτζάρι Μαχάλ και Μαν Μαντίρ), τα οποία χτίστηκαν από τον Μαν Σινγκ Τομάρ (βασίλεψε από το 1486 έως το 1516 μ.Χ.). Το παλάτι Γκουτζάρι Μαχάλ κατασκευάστηκε για την βασίλισσα Μριγκναγιάνο. Σήμερα είναι αρχαιολογικό μουσείο. Η δεύτερη παλαιότερη καταγραφή του μηδενός βρέθηκε σε ένα μικρό ναό που βρίσκεται στον δρόμο για την κορυφή. Η επιγραφή χρονολογείται γύρω στο 520 μ.Χ.

Παραπομπές
Θάλασσα Φλόρες

Η θάλασσα Φλόρες είναι θάλασσα καλύπτει 240.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα νερού στην Ινδονησία. Η θάλασσα οριοθετείται στα βόρεια από το νησί Σουλαουέζι και στα νότια από τα νησιά των Σούνδων του Φλόρες και Σουμπάουα.

Γεωγραφία 

 Οι θάλασσες που συνορεύουν με τη θάλασσα Φλόρες είναι η θάλασσα του Μπαλί (στα δυτικά), η θάλασσα της Ιάβας (στα βορειοδυτικά) και η θάλασσα Μπάντα (στα ανατολικά και βορειοανατολικά).

Ο Ινδικός Ωκεανός και η Θάλασσα Σαβού βρίσκονται στα νότια, αλλά χωρίζονται από τη θάλασσα Φλόρες από διάφορα νησιά.

Τα νησιά που συνορεύουν με αυτή τη θάλασσα είναι οι Υπήνεμες Σούνδες και το Σουλαουέζι.

Έκταση 
Η θάλασσα έχει βάθος 5.140 μέτρων.

Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει ότι η θάλασσα Φλόρες ανήκει στα όρια του Ανατολικού Ινδικού Αρχιπελάγος. Επίσης, ο οργανισμός ορίζει τα όριά της, ως εξής:

 Στα βόρεια: Η νότια ακτή του Σουλαουέζι από το δυτικό σημείο του κόλπου Λαϊκάνγκ () προς την Ταντζόνγκ Λάσσα (120°28'Α).
 Στα ανατολικά: Το δυτικό όριο της θάλασσας Μπάντα μεταξύ Φλόρες και Σουλαουέζι [μια γραμμή από το βόρειο σημείο του Φλόρες () μέχρι το νησί Καλαοτόα () και μέσω της αλυσίδας των νησιών που βρίσκονται μεταξύ του και του νότιου σημείου του Πούλο Σαλαγιάρ, μέσω αυτού του νησιού και απέναντι από το στενό προς τη Ταντζόνγκ Λάσσα του Σουλαουέζι ()].
 Στα νότια: Οι βόρειες ακτές του Φλόρες, Κομόντο και Μπάντα και μια γραμμή προς το Ταντζόνγκ Ναρόε, το βορειοανατολικό σημείο της Σουμπάουα, από εκεί κατά μήκος της βόρειας ακτής προς την Ταντζόνγκ Σαροκάγια ().
 Στα δυτικά: Μια γραμμή από την Ταντζόνγκ Σαροκάγια στο νησί Δυτικό Πατερνόστερ () και από εκεί στο βορειοανατολικό νησί Πόστιλτζον () και μέχρι το δυτικό σημείο του κόλπου Λαϊκάνγκ στο Σουλαουέζι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://web.archive.org/web/20061013180657/http://www.visibleearth.nasa.gov/view_rec.php?id=6625
 http://www.astrogeodata.it/id219.htm

Παραπομπές 

Φλορες
Γεωγραφία της Ινδονησίας
Ουρητήρας

Ο ουρητήρας αποτελεί τμήμα του ουροποιητικού συστήματος των σπονδυλωτών. Πρόκειται για τον αποστραγγιτικό αγωγό που συνδέει τους νεφρούς με την ουροδόχο κύστη. Μέσω του ουρητήρα ρέουν τα ούρα που έχουν συλλεχθεί στους νεφρούς και οδηγούνται στην ουροδόχο κύστη όπου και θα αποβληθούν μέσω της ουρήθρας.

Εμβρυογένεση και εξέλιξη ουρητήρων 
Κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη των αμνιωτών σπονδυλωτών, υπάρχει μία αλληλουχία τριών αναπτυξιακών σταδίων των νεφρών: ο πρόνεφρος, ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος. Η μία μορφή διαδέχεται την άλλη εμβρυολογικά.

Σε όλα τα έμβρυα των σπονδυλωτών ο πρόνεφρος είναι ο πρώτος νεφρός που εμφανίζεται, σε αυτό το είδος νεφρού οι αντίστοιχοι ουρητήρες είναι οι νεφρικοί αγωγοί. Πιο συγκεκριμένα, στο σημείο σύνδεσης με τον πρόνεφρο διακλαδίζονται στα προνεφρικά σωληνάρια. Αυτό το είδος νεφρού παραμένει έτσι στα ενήλικα μυξινόψαρα, λίγους οστεϊχθύες  και έμβρυα ψαριών και ερπετών, ενώ έχει προσωρινή παρουσία στα έμβρυα ερπετών, πουλιών και θηλαστικών.

Κατά την ανάπτυξη ο πρόνεφρος εκφυλίζεται και αντικαθίσταται από τον μεσόνεφρο. Είναι ο λειτουργικός νεφρός όλων των εμβρυϊκών σταδίων των αμνιωτών (ερπετά, πουλιά και θηλαστικά). Σε αυτό το στάδιο τα προνεφρικά σωληνάρια, που ενώνονται με τον πρόνεφρο, διαφοροποιούνται και δίνουν την επιδιδυμίδα που ενώνεται με τα αναπαραγωγικά όργανα, ενώ από τον προνεφρικό αγωγό προκύπτουν τα μεσονεφρικά σωληνάρια με σπειράματα και ο μεσονεφρικός αγωγός, αντίστοιχες δομές του ουρητήρα.

Ο μεσόνεφρος και ο μετάνεφρος μαζί ονομάζονται οπισθόνεφρος και είναι ο λειτουργικός νεφρός σε ενήλικες λάμπραινες, ψάρια και αμφίβια. Σε αυτή την μορφή δεν παρατηρούνται ουρητήρες, αλλά υπάρχει ο οπισθονεφρικός αγωγός, που είναι αντίστοιχος του μεσονεφρικού.

Ο μετάνεφρος,ο λειτουργικός νεφρός στα ενήλικα ερπετά, πουλιά και θηλαστικά, ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ποικιλοτρόπος. Εδώ παρατηρείται ξεκάθαρη η δομή του ουρητήρα. Ο οποίος αναπτύσσεται όταν ο παλιός αρχινεφρικός αγωγός παραχωρείται στο αναπαραγωγικό σύστημα των αρσενικών για την μεταφορά του σπέρματος και οι ουρητήρες δημιουργούνται για την λειτουργία του ουροποιητικού.

Παραπομπές 
 Hickman Cleveland, Keen Susan, Larson Allan, Roberts Larry, I' Anson Helen, Ζωολογία, Ολοκληρωμένες Αρχές, Τόμος ΙΙ, Utopia. 
 A.VANDER, J.SHERMAN, D.LUCIANO, M. ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Φυσιολογία του ανθρώπου, Τόμος ll, Εκδόσεις : Πασχαλίση.

Ουροποιητικό σύστημα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 () είναι η 17η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου, η οποία διεξήχθη υπό την εποπτεία της Διεθνούς Ένωσης Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στην Ντόχα, στο Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου του 2019.

Επιλογή διοργανώτριας πόλης 
Τρεις ήταν οι υποψήφιες πόλεις διεξαγωγής του πρωταθλήματος:

 Βαρκελώνη, Ισπανία
 Ντόχα, Κατάρ
 Γιουτζίν, Όρεγκον, ΗΠΑ. 
Τελικά  η Ντόχα επιλέχτηκε ως διοργανώτρια πόλη. Η τελική επιλογή έγινε στις 18 Νοεμβρίου, 2014 στο Μονακό.

Στάδιο

Πρόγραμμα αγωνισμάτων

Κριτήρια πρόκρισης

Αποτελέσματα

Άνδρες 
2015 | 2017 | 2019 | 2021 | 2023

Γυναίκες 
2015 | 2017 | 2019 | 2021 | 2023

Μικτό

Πίνακας μεταλλίων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Eπίσημη ιστοσελίδα οργανωτικής επιτροπής 
 Eπίσημη ιστοσελίδα της IAAF  

 
2019
Στίβος το 2019
Αθλητισμός στο Κατάρ
Τυρινή

Η Τυρινή ή Τυροφάγος είναι η τελευταία εβδομάδα της περιόδου των Αποκριών. Ονομάστηκε έτσι 
επειδή απ' το ξεκίνημά της απαγορεύεται η κατανάλωση κρέατος ενώ αντίθετα επιτρέπεται η κατανάλωση αυγών και
γαλακτοκομικών προϊόντων. Η τελευταία μέρα της εβδομάδας αυτής είναι η Κυριακή της Τυρινής και απ' την επόμενη
η οποία είναι η Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Μεγάλη Σαρακοστή για το Πάσχα.

Απόκριες
Πασκουάλε Τσικόνια

Ο Πασκουάλε Τσικόνια (Ιταλικά : Pasquale Cicogna, 27 Μαΐου 1509 - 2 Απριλίου 1595) ήταν ο 88ος Δόγης της Βενετίας (18 Αυγούστου 1585 - 2 Απριλίου 1595). Υποστήριξε τα δικαιώματα του Ερρίκου της Ναβάρρας στον θρόνο της Γαλλίας, έπεισε τον πάπα Σίξτο Ε΄ να υποστηρίξει τα δικαιώματα του Ερρίκου Δ΄ και σε αντάλλαγμα να ασπαστεί ο ίδιος την Καθολική Εκκλησία.
Την εποχή του έσπασε την παράδοση να σκορπίζονται αργυρά νομίσματα αντί για χρυσά Δουκάτα στην τελετή στέψης. Μετά την ανάληψη της εξουσίας η δημοτικότητα του αυξήθηκε σημαντικά επειδή στάθηκε ικανός να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα με μεγάλη επιτυχία.

Η Γέφυρα του Ριάλτο

Το μεγαλύτερο επίτευγμα της βασιλείας του ήταν η ανακατασκευή της Γέφυρας της Βενετίας στο Μεγάλο Κανάλι στην περιοχή του Ριάλτο από ξύλινη σε λίθινη. Η γέφυρα χτίστηκε στη σημερινή της μορφή την περίοδο (1588 - 1591) και είναι η παλιότερη από τις τέσσερις γέφυρες που υπάρχουν σήμερα στο Μεγάλο Κανάλι. Διάσημοι αρχιτέκτονες της εποχής όπως ο Μιχαήλ Άγγελος ήταν υποψήφιοι για την κατασκευή της αλλά τελικά ο Πασκουάλε Τσικόνια την ανέθεσε στον ταπεινό αρχιτέκτονα Αντώνιο ντα Πόντε και τον ανιψιό του Αντόνιο Κοντίν. Μετά τον θάνατο του Πασκουάλε Τσικόνια από πυρετό (1595) μια επιγραφή στην γέφυρα απομνημόνευσε το όνομα του. Μέχρι το 1854 που κατασκευάστηκε η Γέφυρα της Ακαδημίας η Γέφυρα του Ριάλτο ήταν το μοναδικό μέσο για την διάβαση του Μεγάλου Καναλιού με τα πόδια, αποτελούσε ανέκαθεν ζωντανό κοινωνικό κέντρο εξαιτίας των αγορών της περιοχής. Η δόγισσα του ήταν η Λάουρα Μοροζίνι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οι δόγισσες της Βενετίας

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Φάμπιο Οτσόα Βάσκες

Ο Φάμπιο Οτσόα Βάσκες (γεννημένος στις 2 Μαΐου 1957) είναι πρώην ηγετικό μέλος του καρτέλ εμπορίας κοκαΐνης του Μεδεγίν μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Χουάν Δαβίδ και Χόρχε Λουίς. Ο ρόλος του τον έκανε για λίγα χρόνια δισεκατομμυριούχο. Μετά από μια σύντομη φυλάκιση στην Κολομβία, συνελήφθη και εκδόθηκε στις ΗΠΑ το 1999 και εκτίει φυλάκιση 30 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή των ΗΠΑ.

Πρώιμη καριέρα 
Ο νεότερος από τους τρεις αδερφούς Οτσόα, ο Βάσκες έζησε στο Μαϊάμι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, και φέρεται να έχει χειριστεί χιλιάδες κιλά κοκαΐνης. Κατηγορήθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για πρώτη φορά το 1984 και κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη δολοφονία του Μπάρι Σιλ στις 19 Φεβορυαρίου 1986, πληροφοριοδότη για την Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ. Το 1987, αυτός και οι αδελφοί του είχαν περιληφθεί στη λίστα παγκόσμιων δισεκατομμυριούχων του Φορμπς και παρέμεινε στη λίστα μέχρι το 1992. Οι New York Times ανέφεραν ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θεωρήθηκε "επικεφαλής" της οικογενειακής επιχείρησης.

Φυλάκιση 
Το 1991, ο Οτσόα Βάσκες και οι αδελφοί του παραδόθηκαν στις κολομβιανές αρχές, ελπίζοντας να αποφύγει τον "ανοιχτό πόλεμο" με την κυβέρνηση μέσα από ένα συμβιβασμό. Εξέτισε βραχυπρόθεσμες φυλακίσεις στην Κολομβία και αποφυλακίστηκε το 1996. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε συμφωνία έκδοσης μεταξύ της Κολομβίας και των ΗΠΑ, και τα αδέρφια εξασφάλισαν την υπόσχεση ότι δεν θα εκδοθούν στο μέλλον ως μέρος της συμφωνίας.

Μετά την αποφυλάκιση συνελήφθη και πάλι το 1999 και κατηγορήθηκε για συνεισφορά γνώσης και λήψης πληρωμών για φορτία κοκαΐνης. Παρά την εκστρατεία για τη φυλάκιση του στη Κολομβία, εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Σεπτέμβριο του 2001 και καταδικάστηκε το 2003 για διακίνηση ναρκωτικών, συνωμοσία και τη διανομή της κοκαΐνης στις ΗΠΑ. Καταδικάστηκε σε ποινή 30 χρόνων σε μια ομοσπονδιακή φυλακή. Τώρα εκτίει φυλάκιση στο Τζίζουπ της Τζόρτζια.  

Μετά την φυλάκιση του, η κυβέρνηση της Κολομβίας κατάσχεσε περιουσία ύψους χιλιάδων εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από αυτόν,  συμπεριλαμβανομένων γεωργικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων.

Τηλεόραση 
Ο Οτσόα Βάσκες εκπροσωπείται σε δύο τηλεοπτικές σειρές.

 Ο χαρακτήρας του Χούλιο Μότοα στην κολομβιανή σειρά Pablo Escobar: El Patrón del Mal βασίζεται στον Οτσόα Βάσκες. Ο Μοτόα παίζεται από τον Αλδεμάρ Κορρέα.
 Ο Οτσόα Βάσκες είναι χαρακτήρας στη σειρά Narcos του Netflix.

Δείτε επίσης 

Πόλεμος κατά των Ναρκωτικών

Παραπομπές 

Κολομβιανοί
Ορσκ

Το Ορσκ () είναι μια ρωσική πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη στην Περιφέρεια Ορενμπούργκ, ευρισκόμενη στην στέπα των Ουραλίων όρων, μιας και βρίσκεται μόλις 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των νότιων όρων. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, το Ορσκ είχε 239,800 κατοίκους και με εκτιμήσεις του 2017 ο αριθμός έχει υποστεί μια μείωση -3%, ρίχνοντας τους κατοίκους σε 230,414.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται εκεί όπου ο ποταμός Ουράλιος γυρνάει από νότο προς δυτικά και όπου ο ποταμός Όρ έρχεται από τα νοτιοανατολικά.

Ιστορία 
Το Ορσκ ιδρύθηκε το 1735 στη διαδικασία της [Μπασκίρ|ρωσικής αποικιοκρατίας της Μπασκίας]] και της περιοχής της Νότιας Ουραλίας. Ο πρώτος οικισμός ιδρύθηκε από μια εκστρατεία με επικεφαλής τον Ιβάν Κιριόφλο ως στρατιωτική οχύρωση στο Όρος Πρεομπραζενσκάγια στην αριστερή όχθη του Ποταμός Ουραλιου. Αρχικά ονομάστηκε Ορενμπούργκ, το όνομά του άλλαξε σε Ορσκ το 1739. Το 1743, το όνομα Ορενμπούργκ μεταφέρθηκε στην πόλη που είναι τώρα γνωστή με αυτό το όνομα ακόμα και σήμερα και βρίσκεται 250 χιλιόμετρα δυτικά του Ορσκ. Κατά την ίδρυση του σηματοδότησε μια νοτιοανατολική προβολή της ευρωπαϊκής Ρωσίας προς τις στέπες της Κεντρικής Ασίας. Συγκέντρωσε έναν εμπορικό σταθμό και τα ρωσικά έθιμα που αφορούσε εμπόρους από το Καζακστάν και την Ασία.

Από τις 22 Ιουνίου 1847 έως τις 11 Μαΐου 1848, το φρούριο του Ορσκ ήταν το σπίτι του εξορκισμένου ουκρανικού ποιητή και ζωγράφου Ταράς Σεβτσένκο. Το 1861, το φρούριο εγκαταλείφθηκε και έγινε σταθμός του στρατεύματος των Κοζάκων του Όρενμπουργκ. Το 1865, το Ορσκ έλαβε το καθεστώς της πόλης και έγινε το κέντρο της Κυβέρνησης Ορενμπούργκ.

Η πόλη αυξήθηκε δραματικά αρχίζοντας από το 1870. Ο πληθυσμός ασχολείται κυρίως με το εμπόριο βοοειδών και σιταριού, την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων και διάφορες τέχνες και βιοτεχνίες. Μέχρι το 1913, ο πληθυσμός του Ορσκ ήταν ήδη πάνω από 21.000. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου, από το 1918 έως το 1919, το Ορσκ άντεξε σε αποκλεισμό τριών μηνών και στη συνέχεια άλλαξε τέσσερις φορές χέρι μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.

Τη δεκαετία του 1930 ξεκίνησε η κατασκευή μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, οι οποίες αντλούσαν πόρους από τα πλούσια σε ορυκτά εδάφη της περιοχής.
Μία από τις πιο αξιοσημείωτες πέτρες που ήρθαν στο φως στην πόλη του Ορσκ στο όρος Πολκοβνίκ είναι η Jasper. Το Τζάσπερ του Ορσκ είναι σεβαστό για την ποικιλία των φυσικών σχεδίων και χρωμάτων. Όλα τα χρώματα εκτός από το μπλε παριστάνονται σε αυτήν την πέτρα.

Οικονομία 
Το Ορσκ είναι η σημαντικότερη βιομηχανική περιοχή του Ορενμπούργκ. Οι κυριότερες βιομηχανίες είναι η μεταλλουργία, η κατασκευή μηχανών, η χημεία πετρελαίου και η βιομηχανία τροφίμων.

Μεταφορές 
Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Ορσκ

Παραπομπές 

Πόλεις της Ρωσίας
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Αγία Μαρίνα

Η Αγία Μαρίνα, (γνωστή και ως Αγία Μαργαρίτα της Αντιόχειας στην Καθολική Εκκλησία) ήταν Μικρασιάτισσα Χριστιανή αγία και μάρτυρας, που έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα  στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας.

Συχνά συγχέεται με την Αγία Πελαγία (καθώς «Μαρίνα» είναι το λατινικό αντίστοιχο του ελληνικού ονόματος «Πελαγία»), η οποία ήταν γνωστή ως Μαργαρίτα. Όμως στην πραγματικότητα η Αγία Μαρίνα δεν εχει σχεση με την Αγία Πελαγία καθώς η πρώτη προερχόταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και η δεύτερη από την Αντιόχεια της Συρίας.

Βίος 
Γεννήθηκε στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας.  Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά από τη γέννησή της. Ο πατέρας, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ανέθεσε την ανατροφή της σε μια χριστιανή γυναίκα. Η γυναίκα αυτή δίδαξε στην Αγία Μαρίνα τον χριστιανισμό.

Σε ηλικία 15 ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι ήταν χριστιανή. Ο πατέρας της την έδιωξε. Λίγο καιρό αργότερα ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν χριστιανή. Αφού διέταξε να τη συλλάβουν και την ανέκρινε, της ανάγκασε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια ώστε η Αγία Μαρίνα να απαρνηθεί την πίστη της, κάτι που δεν έγινε. Ο έπαρχος αποκεφάλισε την Αγία Μαρίνα.

Τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στην Αθήνα, στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ενώ η χείρα της βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Μαρινα
Μικρά Ασία
Μαρινα
Σταύρος Νικολακάκος

Ο Σταύρος Νικολακάκος γεννήθηκε το 1942 στον Πειραιά και είναι Έλληνας διακεκριμένος βετεράνος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του '60 και του '70 σε επίπεδο Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας.

Βιογραφικό

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία 
Ο Μανιάτης στην καταγωγή και μεγαλωμένος στη Νίκαια του Πειραιά Σταύρος Νικολακάκος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αθλητική Ένωση Νικαίας, αποτελώντας στέλεχος της την περίοδο 1959-60 στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής. Κατόπιν αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, αποτελώντας αναπληρωματικό στέλεχος της ομάδας των Μπέμπηδων του Ολυμπιακού, χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα. 

Το 1962 μεταπήδησε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε Α' Εθνική και Β' Εθνική επί σειρά ετών μέχρι και το 1974, έχοντας συμπαίκτες μεγάλα ονόματα της εποχής όπως οι Τάκης Οικονομόπουλος, Γιάννης Φραντζής, Γιώργος Γρυπαίος, Παναγιώτης Σκούφος, Στέλιος Μπέσης, Διονύσης Σπετσαρίας, Φώτης Μπαλόπουλος, Σταμάτης Βουρδαμής, Λάκης Γκλέζος, Σπύρος Καλής, Αντώνης Τζανετουλάκος, Μίλτος Bρεκούσης κ.α. και καταγράφοντας συνολικά 278 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλημάτων. Αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος της ομάδας την περίοδο 1964-65 που τερμάτισε 4η στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, καταγράφοντας 27 συμμετοχές και 3 τέρματα και που έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση στο κύπελλο Ελλάδας. 

Το 1974 αποδεσμεύτηκε από την Προοδευτική και ακολούθως τη σεζόν 1974-75 αγωνίστηκε στην Β' Εθνική με τα χρώματα του Α.Ο. Σύρου. Το 1975 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου και τερμάτισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Β' Εθνική, με συμπαίκτες σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Χρήστος Χατζησκουλίδης, Δημήτρης Μύλλερ, κ.α. Ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο αδερφός του Παναγιώτης με καριέρα στην Προοδευτική, στην ΑΕΛ κ.α.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως προπονητής. Αποτέλεσε προπονητής των Χαλκηδόνα, Πειραϊκή, Α.Ο. Μάνης Πειραιά κ.α. 

Επίσης δραστηριοποιείται με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής, του οποίου αποτέλεσε και ιδρυτικό μέλος με την ίδρυσή του το 1994.

Παραπομπές

Πηγές 
 εφ. Αθλητική Ηχώ, 28 Μαΐου 1972
 εφ. Αθλητική Ηχώ, 6 Αυγούστου 1974
 εφ. Αθλητική Ηχώ, 13 Σεπτεμβρίου 1974

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Πειραιώς
Μαριλύ Μήλια

Η Μαριλύ Μήλια (Πάτρα, 2 Ιανουαρίου 1986) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό από το ρόλο της στη δραματική σειρά του Mega Channel με τον τίτλο Μαζί σου, την περίοδο 2006 - 2007.

Βιογραφία
Πριν ακολουθήσει το δρόμο της υποκριτικής ασχολήθηκε με την μουσική. Συγκεκριμένα, σπούδασε βιολοντσέλο. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εμφανιστεί στο θέατρο σε πρωταγωνιστικούς ρόλους ενώ το τηλεοπτικό της ντεμπούτο έκανε το 2007, στην κοινωνική σειρά του Mega "Μαζί σου" (πρωταγωνίστρια με το ρόλο της Ζωής Μαρέλη), δίπλα στον Απόστολο Τότσικα (Άρης), και το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου πήρε μέρος στον χορό στην παράσταση "Ηλέκτρα" του Πήτερ Στάιν. Η Μαριλύ έπαιξε επίσης στις ταινίες "Vom suchen und der Liebe finden" (2005) και "Bach & Bouzouki" το 2006.

Το 2008 έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί.

Σήμερα ζει στην Κύπρο με τα τέσσερα της παιδιά και τον σύζυγό της.

Τηλεόραση

Θέατρο

Κινηματογραφικές Ταινίες

Πηγές

 https://www.imdb.com/name/nm1655901/
 http://www.greenroom.com.cy/index.php?link=actordetail.php&agtact_auto_serial=958
 https://www.periergos.gr/erotiseis/marily-milia-biografia
 http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=AE10A528-6DDD-4D7B-AF8A-85975EE98A11

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πρίγκιπας Γουσταύος Αδόλφος, Δούκας του Βεστερμπότεν

Ο Γουσταύος-Αδόλφος, σουηδ. Gustaf Adolf (22 Απρλίου 1906 - 26 Ιανουαρίου 1947) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Βεστερμπότεν και διάδοχος της Σουηδίας, που απεβίωσε σε αεροπορικό δυστύχημα.

Βιογραφία
Ο Γουσταύος-Αδόλφος-Όσκαρ-Φρειδερίκος-Αρθούρος-Εδμόνδος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Μαργαρίτας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Αρθούρου δούκα του Κόννωτ & Στράθερν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1932 την δεύτερη εξαδέλφη του Σίβυλλα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου Εδουάρδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχαν τέκνα:
 Μαργαρίτα γενν. 1934, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Άμπλερ
 Μπιργκίτα γενν. 1937, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο του Χοεντσόλερν, πρίγκιπα της Γερμανίας
 Ντεζιρέ γενν. 1938, παντρεύτηκε τον Νικόλαο, βαρόνο του Σίλβεχελντ
 Χριστίνα γενν. 1943, παντρεύτηκε τον Τορντ Μάγκνουσον
 Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος γενν. 1946, βασιλιάς της Σουηδίας

Πρόγονοι

Παραπομπές 

Οίκος των Μπερναντότ
Κάρολος Μπερναντότ

Ο Κάρολος, σουηδ. Carl (10 Ιανουαρίου 1911 - 27 Ιουνίου 2003) από τον Οίκος των Μπερναντότ ήταν δούκας του Έστεγκετλαντ στη Σουηδία.

Βιογραφία
Ο Κάρολος-Γουσταύος-Όσκαρ-Φρειδερίκος-Χριστιανός ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου δούκα του Βέστεργκετλαντ και της Ίνγκεμποργκ των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ της Δανίας. Για να τον ξεχωρίσουν από τον ομώνυμο πατέρα του, τον αποκαλούσαν Κάρολο τον νεότερο. Η αδελφή του Άστριντ ήταν σύζυγος του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Κάρολος και άλλοι κέρδισαν την εμπιστοσύνη της ηλικιωμένης Φλόρενς Στέφενς, μίας πλούσιας, κληρονόμου μεγάλων ιδιοκτησιών στο Χούσεμπυ, κοντά στο Βέκχε της Βόρειας Σουηδίας. Ένα περίπλοκο σύστημα συναλλαγών οδήγησε στην καταστροφή της Στέφενς και έγινε δίκη. Ο Κάρολος ομολόγησε, αλλά ο δικαστής έκρινε ότι δεν είχε εγκληματικό σκοπό και τον αθώωσε. Το σκάνδαλο έλαβε μεγάλη δημοσιότητα και ο Κάρολος έφυγε από τη χώρα για την Ισπανία. Εκεί πέρασε την υπόλοιπη ζωή του, ώσπου απεβίωσε στη Μάλαγα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1937 την Έλσα φον Ρόζεν (1904-1991), κόρη του κόμη φον Ρόζεν και χήρα. Επειδή ο γάμος ήταν μοργανατικός, ο Κάρολος παραιτήθηκε του δικαιώματος διαδοχής και του τίτλου του. Τότε ο Λεοπόλδος Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του πρίγκιπα Μπερναντότ και τον τίτλο του κόμη για τους απογόνους του. Το ζεύγος είχε τέκνο:
 Μαντελέιν γενν. 1938, κόμισσα Μπερναντότ.

Ο Κάρολος το 1951 διαζεύχθηκε την Έλσα και το 1954 έκανε δεύτερο γάμο με την Ανν-Μαργκαρέτα Λάρσσον (1921-1975) στη Σουηδία. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1961 διαζεύχθηκε την Έλσα και το 1978 νυμφεύτηκε για τρίτη φορά την Κριστίνε Ρίβελσρουντ (1932-2014) στο Μαρόκο. Δεν είχαν τέκνα.

Οίκος των Μπερναντότ
Ευγένιος του Νέρκε

Ο Ευγένιος, σουηδ. Eugen (1 Αυγου΄στου 1865 - 17 Αυγούστου 1947) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Νέρκε στη Σουηδία. Έγινε ζωγράφος, συλλέκτης έργων τέχνης και προστάτης καλλιτεχνών.

Βιογραφία
Ο Ευγένιος-Ναπολέων-Νικόλαος ήταν ο τέταρτος γιος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας & Νορβηγίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νασσάου.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ και ενδιαφερόταν από νωρίς για τη ζωγραφική. Θαύμαζε τη Νορβηγική φύση και επισκεπτόταν συχνά τη Χριστιανία (μετέπειτα Όσλο). Οι δημιουργίες του δείχνουν ότι την προτιμούσε από το την περιορισμένη Στοκόλμη. Έγινε φίλος διαπρεπών Νορβηγών ζωγράφων και έμεινε στη Νορβηγία ως το τέλος της ζωής του.

Το 1904 ο πατέρας του τον έχρισε ιππότη του Νορβηγικού Λέοντος. Ήταν ο μόνος εκπρόσωπος της Νορβηγίας στην Έκθεση του 1904 στο Όσλο: ήταν πρίγκιπας της Νορβηγίας και οι καλές σχέσεις του με τους Νορβηγούς ζωγράφους τον έκαναν αυτοί να τον θεωρούν εκπρόσωπό τους. Όμως το 1905 το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας έπαυσε την ένωση της Νορβηγίας με τη Σουηδία στο πρόσωπο του Όσκαρ Β΄. Αν και δύο Νορβηγοί συγγραφείς πρότειναν τον Ευγένιο για βασιλιά, ο Όσκαρ Β΄ δεν επέτρεψε στους γιους του να γίνουν βασιλείς της Νορβηγίας.

Αγόρασε το κτήμα Βάλντεμαρσουντε στη νήσο Γιουρκόρντεν της Στοκχόλμης το 1899 και έκτισε ένα μέγαρο εκεί. Δεν νυμφεύτηκε και απεβίωσε στο ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ το 1947 σε ηλικία 82 ετών. Με τη διαθήκη του δώρισε το μέγαρο στο κράτος, που το έκανε μουσείο τέχνης.

Οίκος των Μπερναντότ
Έρικ του Βέστμανλανντ

Ο Έρικ, σουηδ. Eric (29 Απριλίου 1889 - 20 Σεπτεμβρίου 1918) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Βέστερμανλανντ. Έπασχε από επιληψία και νοητική υστέρηση και έζησε μακριά από τη δημοσιότητα.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτώριας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Υπέφερε από επιληψία και ήπια νοητική υστέρηση. Αυτό οφειλόταν σε τραύμα, όταν ήταν βρέφος ή  στην ισχυρή θεραπεία που λάμβανε η μητέρα του κατά την κύηση. Η κατάστασή του δεν δημοσιοποιήθηκε. Είχε πόνους, που τον έκαναν ανήσυχο και η Βικτώρια τον αποκαλούσε "το αξιαγάπητο παιδί μου". Ήταν ευειδής και υγιής· η νοητική υστέρηση δεν φαινόταν σε σύντομη συνομιλία, αλλά γινόταν αντιληπτή αν μιλούσε περισσότερο.

Σπάνια εμφανιζόταν δημόσια και έζησε ήσυχα, μακριά από το ενδιαφέρον του κόσμου. Ήταν παρών στις οικογενειακές φωτογραφίες, δεν είχε όμως επίσημα καθήκοντα. Το 1904 ο πάππος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας τον έχρισε ιππότη του Νορβηγικού Λέοντος. Κτίστηκε γι' αυτόν το 1907-09 μία κατοικία στο Ντιούρσχολμ της Στοκόλμης, μακριά από τη δημοσιότητα. Μικρός, μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του, είχε ανατραφεί από την Λουίζα Ρίνμαν, η οποία στην περίπτωσή του συνέχισε να τον φροντίζει. Ο Έρικ επισκεπτόταν κάθε δύο εβδομάδες τη Στοκχόλμη και μερικές φορές πήγαινε στην όπερα.

Το 1917 παραπονέθηκε για την απομόνωσή του και αποφασίστηκε να μείνει κοντύτερα στη Στοκχόλμη. Το επόμενο έτος ασθένησε από ασιατική γρίπη και απεβίωσε στο ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ σε ηλικία 29 ετών. Κατά την κηδεία του οι γονείς του δεν κατάφεραν να παρευρεθούν: η Βικτώρια, λόγω της ισχνής υγείας της, ήταν στην Ιταλία. Η κατοικία του Γκερμάνιαβεγκεν στο Ντιούρσχολμ είναι σήμερα κατοικία του πρέσβη της Νοτίου Αφρικής στη Σουηδία.

Παραπομπές 

Οίκος των Μπερναντότ
Κορσακόφ (πόλη)

Το Κορσακόφ () είναι μια πόλη της περιφέρειας Σαχαλίνης, στην Ρωσία. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νότια του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας, Γιούζνο-Σαχαλίνσκ και στο πιο νότιο σημείο της νήσου Σαχαλίνης. Σύμφωνα με την ρωσική απογραφή του 2010, το Κορσακόφ είχε 33,526 κατοίκους, αριθμός που μειώνεται κατά χιλιάδες με τις δεκαετίες.

Ιστορία
Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του Κορσκακόφ. Η περιοχή ήταν κάποτε ψαροχώρι των ιθαγενών Αϊνού που το αποκαλούσαν Κουσουκοτάν, το οποίο ήταν εμπορικό σημείο από το 1790. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1853, μια ρωσική αποστολή, με εντολή του Γκενάντι Νεβελσόι, έθεσε τη ρωσική σημαία στον οικισμό και μετονομάστηκε σε «Φορτ Μουραβιόσκι», μετά από εντολή του γενικού κυβερνήτη της Ανατολικής Σιβηρίας Νικολάι Μουράγιοφ. 
Κατά τη διάρκεια του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου του 1904-1905, μια ναυτική δέσμευση, η Μάχη του Κορσακόφ, έλαβε χώρα έξω από την πόλη τον Αύγουστο του 1904. Το 1905, η Ιαπωνία κατέκτησε τη Σαχαλίνη στα τέλη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένου του Κορσακόφ, μετά την ήττα της Ρωσίας στον πόλεμο η πόλη άλλαξε όνομα σε Οτομάρι. Η πόλη ήταν προσωρινά πρωτεύουσα του νομού Καραφτού μεταξύ 1905 και 1907. Ενώ στα ιαπωνικά χέρια η πόλη αυξήθηκε σημαντικά. Μια ποινική αποικία κάτω από τη διοίκηση της Ρωσίας, ο Otomari διατήρησε την πρακτική της καταναγκαστικής εργασίας: οι Ιάπωνες έφεραν χιλιάδες εθνοκάτοικοι Κορεάτες στο Οτομάρι ως δούλοι εργαζόμενοι. Ο σημερινός κορεάτικος πληθυσμός του Κορσάκοφ κατεβαίνει κυρίως από τους εργαζόμενους.
Στα τελικά στάδια του Β 'Παγκόσμιου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε το νομό Καραφούτο, και το παλαιό Οταμάρι είχε καεί ουσιαστικά κατά την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων. Μετά τον πόλεμο, η Ιαπωνία παραχώρησε το Καραφούτο, συμπεριλαμβανομένου του Οταμάρι, στη Σοβιετική Ένωση η οποία άλλαξε πάλι το όνομα σε Κορσακόφ.

Μεταφορικά μέσα
To Κορσακόφ βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Γιούζνο-Σαχαλίνσκ. Τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και μικρών λεωφορείων συνδέουν το Κορσκακόφ με το διοικηιτκό κέντρο της περιφέρειας,Γιούζνο-Σαχαλίνσκ, αν και όχι με το αεροδρόμιο. Ο παλιός ιαπωνικός σιδηρόδρομος στενής διαμέτρου εξακολουθεί να είναι ενεργός και να τρέχει κατά μήκος της γραφικής ακτής, με σποραδική σιδηροδρομική υπηρεσία. Υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων που εξυπηρετούν την αστική περιοχή και πολλά χωριά κοντά.

Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Πόλεις της Ρωσίας
Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
2GIS

2GIS ή DoubleGIS (στα  ρωσικά 2ГИС ή ДубльГИС) είναι μία ρωσική Επιχείρηση ειδικεύεται στα GIS (Σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών).

Η εταιρία εδρεύει στο Νοβοσιμπίρσκ.

Το 2GIS είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στο Διαδίκτυο στη Ρωσία.

Είναι παρούσα στη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν, την Ιταλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Ρωσικά εμπορικά σήματα
Άστι

Asti (Ast σε piedmont) είναι μια ιταλική πόλη 76.126 κατοίκων, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στο Πιεμόντε, και πρωτεύουσα της αρχαίας Artesana,που σήμερα αναφέρεται ως Astigiano.Είναι ο τέταρτος δήμος της περιοχής ως προς τον πληθυσμό και ο έκτος ως προς την έκταση.Το "Municipium" romano, γνωστό με το όνομα Hasta Pompeia ή απλά Hasta, ήταν η έδρα του δουκάτου του Asti, δουκάτο του Λογκομπάρτου της Neustria.Μια ελεύθερη κοινότητα κατά τον Μεσαίωνα, με το δικαίωμα να "τυπώνει χαρτονόμισμα" ήταν ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά κέντρα μεταξύ των XII και XIII αιώνα, όταν οι έμποροι της ανάπτυξαν το εμπόριο και την πίστωση σε όλη την Ευρώπη.

Είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τα κρασιά της, ιδίως την αφρώδης Asti spumante: κάθε χρόνο το Σεπτέμβριο, πραγματοποιείτε  ένας από τους πιο σημαντικούς διαγωνισμούς οίνων στην Ιταλία, που ονομάζεται Douja d'or.Γνωστό είναι επίσης το Πάλιο, μια ιστορική εκδήλωση από τις πιο αρχαίες στην Ιταλία, η οποία γίνεται τον Σεπτέμβριο και κορυφώνεται με μια κούρσα αλόγων χωρίς σέλα.

Τα τελευταία χρόνια, έχει πάρει μεγάλη σημασία σε εθνικό επίπεδο, το Festival delle sagre astigiane, μία οινογαστρονομική εκδήλωση  που λαμβάνει χώρα στην πόλη  Άστη, την εβδομάδα πριν από το Πάλιο, όπου πάνω από το 40 επαγγελματίες από την επαρχία παρουσιάζουν τις σπεσιαλιτέ τους, που συνοδεύονται από κρασιά DOCG asti, σε ένα μεγάλο υπαίθριο εστιατόριο, προορισμός για χιλιάδες ανθρώπους που έρχονται για την περίσταση από όλη την Ιταλία.

Γεωγραφία

Έδαφος 
Η Άστη, που βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά του Τορίνο, στην κοιλάδα του ποταμού Tanaro , η οποία, μετά την εκχώρηση των παραποτάμων Borbore, Valbrenta, και αντιστρόφως, οριοθετείται στα σύνορα του νότου. Η πόλη βρίσκεται στη μέση των διάσημων λόφων, μεταξύ των Langhe και του Monferrato, διάσημη σε όλο τον κόσμο για τα κρασιά της και βρίσκεται σε μια ευνοϊκή τοποθεσία σχεδόν στο κέντρο του Πιεμόντε.

Παραπομπές 

Σελίδες με παραπομπές χωρίς τίτλο
Pages with citations having bare URLs

Πόλεις του Πεδεμόντιου
Μπερτούτσιο Βαλιέρ

Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ (Ιταλικά : Bertuccio Valier, Βενετία, 1 Ιουλίου 1596 - Βενετία, 29 Μαρτίου 1658) ήταν ο 102ος Δόγης της Βενετίας (15 Ιουνίου 1656 - 29 Μαρτίου 1658). Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ ήταν γιος του Σιλβέστρο Βαλιέρ και της Μπιάνκα Πρίουλι. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την εκπαίδευση του αλλά είναι βέβαιο ότι ήταν έντονα καλλιεργημένος.

Πρώτα χρόνια
Παντρεύτηκε τη Μπενεντέτα Πιζάνι, με την οποία απέκτησε πολλά παιδιά, τα οποία όμως πέθαναν όλα πριν από τον ίδιο εκτός από τον γιο του Σιλβέστρο Βαλιέρ, που έγινε αργότερα Δόγης της Βενετίας (1694 - 1700). Είχε σοβαρά προβλήματα υγείας σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ ήταν πολύ πλούσιος, κάτι που του επέτρεψε να αποκτήσει σημαντικές θέσεις στη βενετσιάνικη πολιτική και διπλωματία, διορίστηκε Ποντεστά σε πολλές πόλεις όπως και πρέσβης στην Αγία Έδρα την εποχή του πάπα Αλεξάνδρου Ζ΄.

Δόγης της Βενετίας
Ο Βαλιέρ εξελέγη Δόγης την εποχή που ο πόλεμος με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την Κρήτη, που είχε ξεκινήσει από το 1645, βρισκόταν σε μεγάλη έξαρση. Με τον θάνατο του δόγη Κάρλο Κονταρίνι (1 Μαΐου 1656) ήταν ο πιο κατάλληλος για την διαδοχή του, αλλά εξελέγη ο Φραντσέσκο Κορνέρ (17 Μαΐου 1656) που πέθανε μόλις 19 μέρες αργότερα (5 Ιουνίου 1656). Στην εκλογή που ακολούθησε αμέσως μετά ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ εξελέγη νέος δόγης της Βενετίας (29 Μαρτίου 1658). Η υγεία του ήταν ήδη πολύ άσχημη και κυβέρνησε λιγότερο από δυο χρόνια, με αποτέλεσμα στο πιο κρίσιμο σημείο, καθώς βρισκόταν σε έξαρση ο μεγάλος πόλεμος με τους Οθωμανούς, να αλλάξει η Δημοκρατία της Βενετίας πέντε δόγηδες σε τέσσερα χρόνια.

Οικονομικά προβλήματα
Όταν ανέλαβε την κυβέρνηση έκανε σοβαρές προτάσεις στους Τούρκους για να λήξει ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος, αλλά εκείνοι τις απέρριψαν όλες. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ διέταξε τότε το111111111111111111111111111111111111111111111ν στόλο της Βενετίας να περάσει τα Δαρδανέλια και να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη με ελπίδες να μεταφέρει εκεί τον πόλεμο και α ανακουφίσει την Κρήτη από την Πολιορκία του Χάνδακα, δεν είχε όμως επιτυχία. Η μεγάλη έλλειψη χρημάτων τον οδήγησε στην απόφαση να επιτρέψει στους Ιησουίτες που είχαν εξοριστεί από τον Λεονάρντο Ντονά (1606) να γυρίσουν στην Βενετία με χρηματικά ανταλλάγματα. Ο ίδιος έδωσε επιπλέον 10.000 δουκάτα από την προσωπική του περιουσία αλλά και πάλι χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για την Δημοκρατία.

Κληρονόμοι

Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ υπέκυψε στις ασθένειες του σε ηλικία 61 έτους (29 Μαρτίου 1658) και τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου, παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων της Βενετίας από τον 15ο αιώνα. Ο γιος του Σιλβέστρο, ο μοναδικός που ζούσε μέχρι τότε, ήταν ο κληρονόμος του. Αργότερα ο Σιλβέστρο έχτισε ένα τεράστιο ταφικό μνημείο, στο οποίο τάφηκε ο ίδιος με τη σύζυγο του και είχε μεταφέρει τα οστά των γονέων του.

Δείτε επίσης
Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Γεώργιος Τόμπρας

Ο Γεώργιος Τόμπρας (Αϊβαλί (Κυδωνίες) Μικράς Ασίας,1-1- 1878 – 20-4-1964 Χαλάνδρι Αττικής) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης στρατιωτικός, από τους πρωταγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα («Καπετάν Ρουπακιάς»).

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του ΕΚΠΑ. Το Μάρτιο του 1897 εντάχθηκε στον ελληνικό στρατό και τρία χρόνια μετά έλαβε το βαθμό του ανθυποφαρμακοποιού (ανθυπολοχαγός). Στις αρχές του 1905 πήρε ενεργά μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα, ως υπαρχηγός της άτακτης ομάδας του Γεωργίου Κατεχάκη («Καπετάν Ρούβας»). Από τα τέλη της επόμενης χρονιάς (1906) έως το 1909 ήταν κι ο ίδιος επικεφαλής σώματος, που έδρασε κυρίως στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών. Έλαβε επίσης μέρος στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, όπου τραυματίσθηκε σοβαρά. Το 1926 έγινε υποστράτηγος. Το υπόλοιπο της ζωής του το έζησε στην κατοικία του, επί της οδού Μεσογείων 375 στο Χαλάνδρι, ο δήμος της Αγίας Παρασκευή με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που λήφθηκε στις 5 Ιουλίου 2016 την έχει ανακηρύξει ιστορικό τόπο, με ανάρτηση τιμητικής πινακίδας στη μνήμη του.
Το όνομα και η δράση του αναφέρονται στο έργο της Πηνελόπης Δέλτα «Τα Μυστικά του Βάλτου».

Πηγές 
Η Αγία Παρασκευή τιμά τον στρατηγό Γεώργιο Τόμπρα

Παραπομπές 

Τομπρας
Τομπρας
Τομπρας
Σπουδή Op. 25, No. 9 (Σοπέν)

Η Σπουδή Op. 25, No. 9 σε Σολ ύφεση μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1834. Το κομμάτι γράφτηκε ως Allegro assai σε 2/4. Η εν λόγω σπουδή εστιάζει στα στακάτο και τα μαρκάτο. Πρόκειται για τη μικρότερο χρονικά σπουδή του Σοπέν, η οποία δεν ξεπερνά το 1 λεπτό. Η σπουδή είναι γνωστή επίσης και ως Butterfly (Πεταλούδα), τίτλος ο οποίος δεν δόθηκε από τον ίδιο τον συνθέτη, όπως δηλαδή συνέβη και σε άλλα κομμάτια του, αλλά δόθηκε από άλλους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Analysis of Chopin Études
 , Valentina Lisitsa

25 09
Συνθέσεις του 1834
Συνθέσεις σε Σολ ύφεση μείζονα
Σκλαβεροχώρι Ηρακλείου

Το Σκλαβεροχώρι είναι οικισμός της Κοινότητος Αρχαγγέλου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Η επίσημη ονομασία είναι “το Σκλαβεροχώριον”. 

Το Σκλαβεροχώρι έχει υψόμετρο 334 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 35,2046062117 και γεωγραφικό μήκος 25,3203693218. 

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011 οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 77.

Το χωριό χρονολογείται από την Βυζαντινή εποχή και ιδρυτής θεωρείται ο Νικηφόρος Φωκάς. 

Στον οικισμό υπάρχει η Βυζαντινή εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου, όπου εκεί διασώζονται τοιχογραφίες σε καλή σχετικά κατάσταση.

Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Χωριά του νομού Ηρακλείου