joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δήμος Παιανίας

Ο Δήμος Παιανίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Παιανίας και Γλυκών Νερών. Περιλαμβάνει τους οικισμούς Παιανία, Γλυκά Νερά και Αργιθέα. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 47,14 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του είναι 26.668 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Παιανίας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1972 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Παιανίας σε δήμο. Η κοινότητα Παιανίας είχε συσταθεί το 1912, αρχικά ως κοινότητα Λιοπεσίου και από το 1915 ως κοινότητα Παιανίας. Περιλάμβανε εκτός από την Παιανία τους οικισμούς του Γέρακα και των Γλυκών Νερών που αργότερα αποσπάστηκαν και αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1972 ο οποίος διατηρήθηκε αμετάβλητος μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, ενώ μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης συνενώθηκε με τον δήμο Γλυκών νερών συγκροτώντας τον νέο δήμο Παιανίας. Το 2004 ιδρύθηκε η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού-ΔΕΠΟΛ (Πρόεδρος ο Ευάγγελος Ανδρέου) που συγκάλεσε το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας (AICL-Paris) υπό την αιγίδα της Unesco με θέμα "Η άμυνα των "μικρών" γλωσσών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση".

Διατελέσαντες δήμαρχοι 
Ο Δήμος συστάθηκε το 1972. Δήμαρχοι, έχουν διατελέσει:

Εικόνες

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

nl:Paiania
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας

Η Α' Κατηγορία του Ουγγρικού Πρωταθλήματος (ουγγρικά: Nemzeti Bajnokság I) είναι η ανώτερη κατηγορία των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών ομάδων της Ουγγαρίας. Αναφέρεται και ως OTP Bank Liga για εμπορικούς λόγους. Η Φερεντσβάρος είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού με 33 κατακτήσεις, με τις άλλες παραδοσιακές δυνάμεις, την ΜΤΚ Βουδαπέστης και την Ούιπεστ ΦΚ, να ακολουθούν με 23 και 20 κατακτήσεις αντίστοιχα.

Πρωταθλητές

Τίτλοι ανά σύλλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οι πρωταθλητές Ουγγαρίας στο RSSSF

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ουγγαρίας
Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Επιστροφή στο Μέλλον

Το Επιστροφή στο Μέλλον () είναι κωμική ταινία επιστημονικής φαντασίας. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 3 Ιουλίου 1985. Πρόκειται για το πρώτο κομμάτι της ομώνυμης τριλογίας. Πρωταγωνιστούν ο Μάικλ Τζ. Φοξ και ο Κρίστοφερ Λόιντ.

Το 2007 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπόθεση
Ο Μάρτι Μακ Φλάι (Μάικλ Τζέι Φοξ) είναι ένας 17χρονος μαθητής που ζει στο Hill Valley της Καλιφόρνια. Το πρωί της 25ης Οκτωβρίου 1985, ο φίλος του, καθηγητής Έμετ Μπράουν (αναφέρεται ως "Ντοκ", το ρόλο υποδύεται ο Κρίστοφερ Λόιντ) τον καλεί να βρεθεί στις 1:15 τα ξημερώματα στο εμπορικό κέντρο (Twin Pines Mall). Την ίδια μέρα, κατά την επιστροφή του από το σχολείο, βρίσκει το αυτοκίνητο του πατέρα του τρακαρισμένο, καταστρέφοντας τα σχέδια του να περάσει το σαββατοκύριακο με την κοπέλα του Τζένιφερ (Claudia Wells).Το αυτοκίνητο το τράκαρε ο νταής προϊστάμενος του πατέρα του Μάρτι, Μπιφ Τάνεν (Τόμας
Εφ Γουίλσον), ο οποίος θα σταθεί πολλές φορές εμπόδιο στις περιπέτειες του Μάρτι και του Ντοκ....

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

Παραπομπές 

Επιστροφή στο Μέλλον
Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Ταινίες του 1985
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες
Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Μακεδονίας

Η Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Μακεδονίας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

Η δημιουργία της Ένωσης προγραμματίστηκε το 1988 μετά την απόφαση της Ε.Ο.Κ. να διαιρεθεί η Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΔΥ.Μ. σε δύο ενώσεις: μία για την Κεντρική Μακεδονία (Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.) με έδρα τη Βέροια και μία για τη Δυτική Μακεδονία (Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ.) με έδρα την Κοζάνη. Την επόμενη χρονιά, το 1989, εγκρίθηκε η λειτουργία της από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Κοζάνης, Γρεβενών, Φλώρινας και Καστοριάς.

Διοργανώσεις 
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: 
Α' Κατηγορία Ανδρών
Β' Κατηγορία Ανδρών
Γυναικών
Σε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Εφήβων, Παίδων, Παμπαίδων και Πανκορασίδων.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες ανδρών προβιβάζονται στον πρώτο όμιλο βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, ενώ οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος.

Αθλητικά Σωματεία

Κάτοχοι Πρωταθλημάτων

Χρονολόγιο

Συγκεντρωτικά Στοιχεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα Ε.ΚΑ.Σ.ΔΥ.Μ.
Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης
Παιδική χορωδία της Βιέννης

Η Παιδική χορωδία της Βιέννης (στα γερμανικά: Wiener Sängerknaben) είναι αυστριακή παιδική χορωδία που ιδρύθηκε το 1498.

Στη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της, συνθέτες όπως ο Γκλουκ, ο Μότσαρτ, ο Καλντάρα και ο Σαλιέρι, για να αναφέρουμε λίγα, μόνο, ονόματα, συνεργάστηκαν με τη χορωδία ενώ άλλοι, όπως για παράδειγμα ο Φραντς Σούμπερτ, υπήρξαν μέλη της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παιδική χορωδία της Βιέννης 

Βιέννη
Θεοβάλδος της Αρλ

Ο Θεοβάλδος, κόμης της Αρλ (γαλλ.: Théobald d'Arles, 860 - 895), ήταν Φράγκος από τον Οίκο των Μποζονιδών.

Ήταν γιος του Χούκμπερτ. Παντρεύτηκε την Μπέρθα, κόρη του βασιλιά της Λοθαριγγίας Λοθαρίου Β’, η οποία διακρινόταν για την εξυπνάδα και την ομορφιά της. Με αυτήν απέκτησε δύο παιδιά:
 Ούγος της Προβηγκίας
 Μπόζο της Τοσκάνης

Παραπομπές

Φράγκοι ευγενείς
Οίκος των Μποζονιδών
Μπέρτα, κόρη του Λοθαρίου Β΄

Η Μπέρθα (Berthe, 863 - 8 Μαρτίου 925) ήταν η δεύτερη, νόθα κόρη του Λοθαρίου Β΄, βασιλιά της Λοθαριγγίας, από την Βαλδράδα. 

Σε πρώτο της γάμο παντρεύτηκε τον Θεοβάλδο του Αρλ, με τον οποίο απέκτησε τον Ούγο της Προβηγκίας, που αργότερα έγινε βασιλιάς της Ιταλίας, και τον Μπόζο της Τοσκάνης. Με τον δεύτερο σύζυγό της, Αδαλβέρτο Β΄ της Τοσκάνης, απέκτησε δύο γιους, τους Γουίδων και Λαμπέρ, που βασίλευσαν αμφότεροι στην Τοσκάνη. Ήταν αντιβασίλισσα την περίοδο, που ήταν ανήλικος ο Γουίδων. Όταν ο Ούγος αποφάσισε να νυμφευτεί την Μαροζία, χήρα του ετεροθαλούς αδελφού του Γουίδων, απέκλεισε τους απογόνους της μητέρας του από τον δεύτερο γάμο της.

Είχε και μια κόρη, την Ερμενγάρδη, που παντρεύτηκε τον Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας.

Παραπομπές

Δυναστεία των Καρολιδών
Φράγκοι ευγενείς
Ούγος της Αλσατίας

Ο Ούγος της Αλσατίας (855 – 895) ήταν γιος του Λοθαρίου Β’, βασιλιά της Λοθαριγγίας, και της Βαλδράδας.

Δεν κληρονόμησε το βασίλειο του πατέρα του, ούτε δέχθηκε από τον Λουδοβίκο τον Γερμανικό το δουκάτο της Αλσατίας. Όταν ο ξάδελφος του, Λουδοβίκος ο Τραυλός, πέθανε (879), πήρε την εξουσία στην Λοθαριγγία υπό μορφή τυραννίας, αποφεύγοντας να αναγνωρίσει την διαδοχή των γιων του Λουδοβίκου, Λουδοβίκου Γ’ και Καρλομάν της Γαλλίας στο βασίλειο της Γαλατίας και τον Μπόζο στην Προβηγκία. Ο Λουδοβίκος ο νεώτερος, γιος του Λουδοβίκου του Γερμανικού, ήρθε να υποστηρίξει τα ανίψια του Λουδοβίκο και Καρλομάνο, πολιόρκησε και έκαψε (880) το κάστρο του Βερντέν όπου κατέφυγε ο Ούγος. 

Στις 23 Απριλίου 882, ο Λουδοβίκος ο νεώτερος έδωσε σαν δώρο τον Ούγο το δουκάτο της Αλσατίας, αλλά ο Ούγος εξεγέρθηκε ξανά εναντίον του λίγο αργότερα και ο Λουδοβίκος τον καταδίωξε στην Βουργουνδία (883). Την ίδια χρονιά πάντρεψε την αδελφή του Γκιζέλα με τον Γοδεφρείδο, τον Βίκινγκ κυβερνήτη της Φριζίας, εξασφαλίζοντας μια ισχυρή συμμαχία, ώστε να ανακτήσει το βασίλειο του πατέρα του. Αλλά λίγο αργότερα (885) ο βασιλιάς Κάρολος ο Παχύς τους έστησε παγίδα: αφού τους κάλεσε στα ανάκτορα του, σκότωσε τον γαμπρό του, Γοδεφρείδο, ενώ τον ίδιο τον Ούγο τον τύφλωσε. 

Πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του τυφλός στην αιχμαλωσία.

Παραπομπές

Δυναστεία των Καρολιδών
Φράγκοι ευγενείς
Δούκες της Λοθαριγγίας
Εδμόνδος Φυρστ

Ο Εδμόνδος Φυρστ (1863 ή 1867-1947) ήταν Έλληνας, (βαυαρικής καταγωγής), δραματικός ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1863 ή το 1867, από μητέρα Ελληνίδα, καλής οικογένειας της Σμύρνης, και Γερμανό πατέρα, καθηγητή ξένων γλωσσών, ο οποίος μετακόμισε από την Σμύρνη στην Αθήνα το 1877. Ο πατέρας Φυρστ δεν ενέκρινε την κλίση του γιου του προς το θέατρο και, για να τον απομακρύνει, φρόντισε να τον διορίσει υπάλληλο στους Θεσσαλικούς Σιδηροδρόμους. Μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Εδμόνδος Φυρστ μπόρεσε να εκπληρώσει το όνειρό του. Ανέβηκε πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή σε ηλικία 21 ετών, το 1888 ή 1889, όπου και εργάσθηκε με τους τότε σπουδαίους θιάσους της Αθήνας Ν. Καρδοβίλη και Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου μέχρι το 1890. Από εκείνο το έτος και μέχρι το 1901 όπου προσλήφθηκε από το Βασιλικό Θέατρο (Αθήνα), συνεργάσθηκε με το θίασο των αδελφών Ταβουλάρη. Το 1894 νυμφεύτηκε την κόρη του Διονυσίου Ταβουλάρη, Ελένη, με την οποία και πρωταγωνίστησε στο Βασιλικό Θέατρο στον "Φάουστ" του Γκαίτε, "Αμαξά Ένσελ" του Χάουπτμαν, "Οιδίπους τύραννος" του Σοφοκλή, "Φαύστα και Νικηφόρος Φωκάς" του Δ. Βερναρδάκη, "Οθέλλος" του Σαίξπηρ, "Βουλιαγμένη καμπάνα" του Χάουπτμαν, "Ο χρηματιστής" του Μιρμπώ, "Οιδίπους επί Κολωνώ" του Σοφοκλή, κ.ά.. 
Μετά όμως το κλείσιμο του θεάτρου αυτού σχημάτισε κατά καιρούς δικούς του θιάσους με πρωταγωνίστριες τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κυβέλη Θεοδωρίδου και τη Ροζαλία Νίκα.

Ο Εδμόνδος Φυρστ διέπρεψε κυρίως σε δραματικούς και τραγικούς ρόλους και ιδιαίτερα  τον "Οιδίποδα Τύραννο" του Σοφοκλή, τον "Λουδοβίκο ΙΑ΄" του Δελαβίνι, στο "Φτωχόκοσμο" του Ντοστογιέφσκι, το "Χαλασμένο σπίτι" του Σπύρου Μελά, κ.ά. Μέχρι πριν το τέλος της ζωής του εμφανιζόταν έκτακτα σε διάφορες καλλιτεχνικές παραστάσεις. Πέθανε από πνευμονική συμφόρηση στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 1947 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Κατέλιπε 3 γιους, τον Γουλιέλμο, τον Διονύσιο και τον Αλέξανδρο.

Φιλμογραφία
Το 1929 ο Εδμόνδος Φυρστ συμμετείχε ως πρωταγωνιστής στην ελληνική κινηματογραφική ταινία "Η Μπόρα" των Δημήτρη Γαζιάδη και Παύλου Νιρβάνα, ένα ερωτικό δράμα, μαζί με τους Περικλή Χριστοφορίδη, Αλίκη Ιερωνύμου και Δημήτρη Τσακίρη.

Σημείωση
Το 1962 προς τιμή του Εδμόνδου Φυρστ, το θέατρο Σαμαρτζή μετονομάστηκε σε θέατρο Φυρστ.

Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΚΔ΄, σελ.275 (Π. Α. Καλογερίκος).
 Σπανδωνής, Νικόλαος Ι. Εδμόνδος Φυρστ (Οι καλλιτέχναι μας). Εν Αθήναις: Τυπ. Καλλιτεχνικής Επιθεωρήσεως, 1911.

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Σατραπεία

Η Σατραπεία ήταν αρχαία διοικητική ημιαυτόνομη περιφέρεια της Περσικής Αυτοκρατορίας, καθώς και ο χρόνος άσκησης της διοίκησης σ'αυτήν. Η διοικητική διαίρεση της Αυτοκρατορίας σε Σατραπείες ξεκίνησε από τον Κύρο τον Μέγα και  ολοκληρώθηκε επί βασιλείας του Δαρείου του Α΄ που όρισε 20 Σατραπείες καθορίζοντας και την ανάλογη ετήσια εισφορά της κάθε μιας εξ αυτών.

Ο διοικητής της κάθε τέτοιας περιφέρειας λεγόταν Σατράπης και ορίζονταν από τον Βασιλέα και κατά το πλείστον  ήταν μέλος της βασιλικής οικογένειας ή μέλος της περσικής αριστοκρατίας, της απολύτου εμπιστοσύνης του Βασιλέως. Ο χρόνος άσκησης της εξουσίας των διοικητών αυτών ήταν αόριστος. Ο Σατράπης εν προκειμένω ήταν ο ανώτατος δικαστής της περιφέρείας του, ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής και υπεύθυνος οργάνωσης και συντήρησης στρατού  αλλά και υπεύθυνος για την συλλογή των διαφόρων φόρων, της τάξης και της ασφάλειας των μεγάλων συγκοινωνιακών οδών. Για την αποτροπή τυχόν υπερβάσεων ή καταχρήσεων εκ μέρους των Σατραπών, ο Δαρείος είχε εισαγάγει ένα σύστημα διοικητικού ελέγχου αυτών από βασιλικούς επιθεωρητές, λεγόμενοι «οφθαλμοί του Βασιλέως» που πραγματοποιούσαν αιφνίδιες περιοδικές επιθεωρήσεις των Σατραπειών. Τόσο οι Σατράπες όσο και οι ανώτατοι αξιωματούχοι των Σατραπειών και διοικητές των διαφόρων φρουρίων της υπαίθρου ήταν υπόλογοι έναντι του Μεγάλου Βασιλέως.

Από τον 5ο αιώνα π.Χ. και μετά, που άρχισε σιγά σιγά να μειώνεται ο κεντρικός έλεγχος αυτών, οι Σατραπείες άρχισαν ουσιαστικά να συμπεριφέρονται ως τελείως ανεξάρτητες και αυτόνομες περιοχές. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε στη περιοχή και κατέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία όχι μόνο διατήρησε το διοικητικό σύστημα των Σατραπειών, το οποίο και συνέχισαν αργότερα και οι Επίγονοι, αλλά σε ορισμένες εξ αυτών διατήρησε τους ίδιους Σατράπες

Παρόμοιο διοικητικό σύστημα Σατραπειών τηρούσαν επίσης και πολλοί φύλαρχοι Σάκες που εξουσίαζαν σημερινά τμήματα της δυτικής και βόρειας Ινδίας, του Πακιστάν και του ανατολικού Αφγανιστάν, την ίδια εποχή με του Δαρείου.

Οι 20 Σατραπείες
Ακολουθεί πίνακας με τις 20 Σατραπείες που δημιούργησε ο Δαρείος Α΄ με τις αντίστοιχες εισφορές εκάστης στη Περσική Αυτοκρατορία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο περσικός πολιτισμός

Περσία
Ιστορία του Ιράν
Γ.Σ. Άρης Δράμας

Ο Γ.Σ. Άρης Δράμας ιδρύθηκε το 1926. Μαζί με την Ελπίδα Δράμας και τη Δόξα Δράμας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Δραμινού ποδοσφαίρου. Είχε χρώματα το κίτρινο και το μαύρο.

Μέχρι το 1931 ο Άρης έδινε φιλικές συναντήσεις στα χωριά και τις γειτονικές πόλεις Καβάλας, Ξάνθη και Σέρρες. Το 1931 η Ε.Π.Σ.Α.Μ. προκηρύσσει το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας. Επικρατούσαν, βέβαια, οι απόψεις των Καβαλιωτών που είχαν και το βέτο γιατί στην κατηγορία είχαν τρία σωματεία πρώτης κατηγορίας: ο Ηρακλής Καβάλας, η Α.Ε.Κ. Καβάλας και οι Φίλιπποι Καβάλας ενώ από την Δράμα μόνο η Δόξα. Έτσι κρατούσαν στη Β΄ κατηγορία την Ελπίδα Δράμας και τον Άρη μαζί με τρεις άλλες ομάδες: την Ασπίδα Δράμας, τον Ερμή Δράμας (μια ομάδα εμποροϋπάλληλων) και τον Πανδραμαϊκό. 

Την περίοδο 1963–64 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (4ος όμιλος). Κατέλαβε την 10η θέση με 6 νίκες, 8 ισοπαλίες και 12 ήττες. Στη Β΄ Εθνική αγωνίστηκε και την περίοδο 1964–65 καταλαμβάνοντας την 12η θέση στον 3ο όμιλο με 11 νίκες, 6 ισοπαλίες και 13 ήττες.

Το 1969 συγχωνεύτηκε με την Ελπίδα Δράμας και έφτιαξαν τον Πανδραμαϊκό Αθλητικό Όμιλο.

Παραπομπές 

Αρης Δραμας
Αρης Δραμας
Αρης Δραμας
Εκβατήρια

Τα Εκβατήρια ήταν  ετήσιες θρησκευτικές εορτές που λάμβαναν χώρα σε δύο μόνο πόλεις της αρχαιότητας κατά τις οποίες τιμόνταν  διαφορετικοί θεοί σε ανάμνηση έκβασης διαφορετικών γεγονότων. Αυτά ήταν τα "εκβατήρια της Κυζίκου" και τα "εκβατήρια του αρχαίου Βυζαντίου".

Στα "εκβατήρια της Κυζίκου" τιμόταν ο «εκβάσιος Απόλλωνας» σε ομώνυμο ιερό, στη πόλη Κύζικο, σε ανάμνηση της βοήθειάς του προς τους Αργοναύτες όταν διάβηκαν την περιοχή αυτή. 
Στα δε "εκβατήρια του Βυζαντίου" τιμόταν η «εκβασία Αθηνά» σε ομώνυμο ιερό όπου υπήρχε και ομώνυμος βωμός στο αρχαίο Βυζάντιο για την βοήθεια που πρόσφερε κατά την εκεί διάβαση των υπό τον Βύζαντα Μεγαρέων αποίκων.

Αρχαίες εορτές
Αρχαία ιερά
Κύζικος
Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κλέμεν Πισκ

Ο Κλέμεν Πισκ (Klemen Pisk) (γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1973 στην Kranj της Σλοβενίας) είναι Σλοβένος ποιητής, συγγραφέας, μεταφραστής και μουσικός.

Η ποίηση και πεζογραφία του μεταφράστηκε σε πολλές ξένες γλώσσες και δημοσιεύτηκε στη Σλοβενία, Αυστρία, Βοσνία, Τσεχία, Λιθουανία, Πολωνία και Φινλανδία. Το πιο δημοφιλές ποίημα του ονομάζεται «Ο ερημίτης και ο λύκος» και μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Ελευθερία Τσίτσα:

<i>Κάποιος ερημίτης χάραξε μια γραμμή στην άμμο και είπε:
«Δεν επιτρέπεται να περάσεις τη γραμμή αυτή».
Ύστερα, χάραξε έναν κύκλο λέγοντας: 
«Πρέπει να παραμείνεις μέσα στον κύκλο αυτό.
Μπορείς να τον διασχίσεις, 
αλλά δεν μπορείς να περάσεις πάνω από τη γραμμή».
Ύστερα ήρθε η καταιγίδα και η γραμμή εξαφανίστηκε.
Ένας λύκος στεκόταν μέσα στον κύκλο.
Το κρύο και η βροχή τον είχαν εξουθενώσει, 
αλλά δεν έκανε καμιά κίνηση.
Δεν ήξερε αν η γραμμή υπήρχε ακόμα, 
αφού δεν ήταν πια χαραγμένη στην άμμο.

Εξωτερικές σχέσεις 
 Επίσημη Ιστοσελίδα

Σλοβένοι ποιητές
Σλοβένοι συγγραφείς
Σλοβένοι μουσικοί
Σλοβένοι μεταφραστές
Πόλεμος των Φώκλαντ

Ο Πόλεμος των Φώκλαντ (), επίσης γνωστός ως Σύγκρουση των Φώκλαντ, Κρίση των Φώκλαντ, και Guerra del Atlántico Sur (Ισπανικά για "Πόλεμος του Νότιου Ατλαντικού"), ήταν ένας πόλεμος δέκα εβδομάδων μεταξύ της Αργεντινής και του Ηνωμένου Βασιλείου με αντικείμενο δύο Βρετανικά υπερπόντια εδάφη στον Νότιο Ατλαντικό: τα Νησιά Φώκλαντ και τις Νήσοι Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς. Ξεκίνησε την Παρασκευή 2 Απριλίου 1982 όταν η Αργεντινή εισέβαλε και κατέλαβε τις Νήσους Φώκλαντ (και την επόμενη ημέρα τις Νήσους Νότια Γεωργία και Νότιες Σάντουιτς) σε μια προσπάθεια να αποδείξει την κυριαρχία που ισχυριζόταν επί μακρόν πάνω τους. Στις 5 Απριλίου, η Βρετανική κυβέρνηση απέστειλε ναυτική δύναμη για να εμπλακεί με το Ναυτικό της Αργεντινής και την Πολεμική Αεροπορία πριν πραγματοποιήσει αμφίβια επίθεση στα νησιά. Η σύγκρουση διάρκεσε 74 ημέρες και έληξε με την παράδοση της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1982, επιστρέφοντας τα νησιά σε Βρετανικό έλεγχο. Συνολικά, 649 μέλη του στρατιωτικού προσωπικού της Αργεντινής, 255 μέλη του Βρετανικού στρατού, και τρεις κάτοικοι των Νήσων Φώκλαντ σκοτώθηκαν κατά τις εχθροπραξίες.

Η σύγκρουση ήταν ένα μείζον επεισόδιο στην παρατεταμένη αναμέτρηση για την κυριαρχία στις νήσους. Η Αργεντινή επιβεβαίωσε (και διατηρεί μέχρι σήμερα) ότι τα νησιά είναι Αργεντίνικο έδαφος, και η κυβέρνηση της Αργεντινής ούτως χαρακτήρισε την στρατιωτική της δράση ως επαναδιεκδίκηση του δικού της εδάφους. Η Βρετανική κυβέρνηση θεώρησε την πράξη αυτή ως εισβολή ενός εδάφους που ήταν αποικία του στέμματος από το 1841. Οι κάτοικοι των Φώκλαντ, οι οποίοι κατοικούσαν στα νησιά από τις αρχές του 19ου αιώνα, είναι κυρίως απόγονοι των Βρετανών εποίκων, και είναι υπέρ της Βρετανικής κυριαρχίας. Καμία χώρα, παρόλα αυτά, δεν κήρυξε επίσημα τον πόλεμο (και οι δύο πλευρές κήρυξαν τις περιοχές των Νήσων ως πολεμική ζώνη και επίσημα αναγνώρισαν ότι υπήρχε κατάσταση πολέμου μεταξύ τους) και οι εχθροπραξίες περιορίστηκαν σχεδόν τελείως στα εδάφη υπό αμφισβήτηση και την περιοχή του Νότιου Ατλαντικού όπου βρίσκονται.

Η σύγκρουση είχε σημαντική επίδραση στις δύο χώρες και έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφόρων βιβλίων, άρθρων, ταινιών και τραγουδιών. Το πατριωτικό αίσθημα ήταν υψηλό στην Αργεντινή, αλλά η έκβαση ώθησε μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της στρατιωτικής κυβέρνησης, επιταχύνοντας την πτώση του. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση του Συντηρητικού Κόμματος, ενισχυμένη από το επιτυχές αποτέλεσμα, επανεκλέχθηκε το επόμενο έτος. Το πολιτιστικό και πολιτικό βάρος της σύγκρουσης είχε μικρότερη επίδραση στη Βρετανία από ότι στην Αργεντινή, όπου παραμένει ένα συνεχιζόμενο θέμα συζήτησης.

Οι σχέσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αργεντινής αποκαταστάθηκαν το 1989 μετά από μια συνάντηση στη Μαδρίτη, στην Ισπανία, κατά την οποία οι κυβερνήσεις των δύο χωρών εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν. Ουδεμία αλλαγή στη θέση οποιασδήποτε από τις δύο χώρες σχετικά με την κυριαρχία στις Νήσους Φώκλαντ έγινε ρητά. Το 1994, η διεκδίκηση της Αργεντινής στα εδάφη αυτά προστέθηκε στο Σύνταγμά της.

Σημειώσεις

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Στρατιωτική στρατηγική του πολέμου στα Φώκλαντ 

Φωκλαντ
Πολεμος Φωκλαντ
Πολεμος Φωκλαντ
ΜΤΚ Βουδαπέστης

Η ΜΤΚ Βουδαπέστης (ουγγρικά: MTK Budapest) είναι ουγγρική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στη Βουδαπέστη. Δημιουργήθηκε το 1901 και αποτελεί τμήμα της ΜΤΚ η οποία ιδρύθηκε το 1888. Είναι μία από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ουγγαρία, έχοντας κατακτήσει 23 φορές το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας, 12 φορές το Κύπελλο Ουγγαρίας και δύο φορές το Σούπερ Καπ της χώρας. Είναι επίσης η πρώτη ουγγρική ομάδα που έφτασε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και συγκεκριμένα το 1964 στον τελικό του Κύπελλου Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου ηττήθηκε με 1-0 από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Ιδιαίτερες είναι οι αναμετρήσεις της ομάδας με τη συμπολίτισσα Φερεντσβάρος, καθώς μεταξύ τους υπάρχει μεγάλη αντιπαλότητα.

Οι τίτλοι 
 Πρωτάθλημα Ουγγαρίας
 Πρωταθλήτρια (23): 1904, 1908, 1914, 1917, 1918, 1919, 1920, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1929, 1936, 1937, 1951, 1953, 1958, 1987, 1997, 1999, 2003, 2008

 Κύπελλο Ουγγαρίας
 Κυπελλούχος (12): 1910, 1911, 1912, 1914, 1923, 1925, 1932, 1952, 1968, 1997, 1998, 2000

 Σούπερ Καπ Ουγγαρίας
 Νικήτρια (2): 2003, 2008

Έμβλημα 
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Άρθρο της ιστοσελίδας της ΟΥΕΦΑ για την ΜΤΚ

Β
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1888
Γρηγόρης Παπαβασιλείου

Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου είναι παλιός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Καστοριά στις 20 Σεπτεμβρίου 1955. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Κέλετρου Καστοριάς και στη συνέχεια αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Καστοριά. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό όπου και αγωνίστηκε ως το 1985, ενώ συνέχισε την καριέρα του ως το 1990 στον ΟΦΗ όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Από το 1992 βρίσκεται στην ποδοσφαιρική ακαδημία του Χουάν Ραμόν Ρότσα Rocha Club, ενώ είχε υπό την καθοδήγησή του την Ακαδημία την περίοδο 1993 - 1996, όταν ο Ρότσα ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό.

Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Διεθνής
Αγωνίστηκε μία φορά στην Εθνική Ελλάδας ως ποδοσφαιριστής της Καστοριάς, σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Τσεχοσλοβακία (ήττα 2-1 εκτός έδρας) στις 24 Μαρτίου 1982. Επίσης, έπαιξε στην Εθνική Ολυμπιακή ομάδα το 1983.

Τίτλοι
Κέρδισε συνολικά τέσσερις τίτλους, και με τις 3 ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε:
Κύπελλο Ελλάδας 1980 με την Καστοριά
Πρωτάθλημα Ελλάδας 1984 με τον Παναθηναϊκό
Κύπελλο Ελλάδας 1984 με τον Παναθηναϊκό
Κύπελλο Ελλάδας 1987 με τον ΟΦΗ

Παπαβασιλειου
Παπαβασιλειου
Παπαβασιλειου
Παπαβασιλειου
Παπαβασιλειου
Παράγοντες ΠΑΟ
π
Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος

Ο Βόρειος Ευβοϊκός κόλπος είναι ένας από τους δύο μεγάλους κόλπους που σχηματίζονται ανάμεσα στην Εύβοια και την Στερεά Ελλάδα. Ο κόλπος καταλήγει στο στενό του Ευρίπου στην περιοχή της Χαλκίδας, όπου ενώνονται τα νερά του με τα νερά του Νότιου Ευβοϊκού. Ο Βόρειος Ευβοϊκός δεν έχει πολλά νησιά στο εσωτερικό του. Στην είσοδό του βρίσκεται η συστάδα Λιχάδες ενώ στην δυτική του ακτή κοντά στην Αταλάντη υπάρχουν οι νησίδες Γάιδαρος και Αταλαντονήσι.

Κόλποι της Βοιωτίας
Κόλποι της Εύβοιας
Κόλποι της Φθιώτιδας
Κόλποι της Στερεάς Ελλάδας
Κόλποι της Ελλάδας
Νότιος Ευβοϊκός κόλπος

Ο Νότιος Ευβοϊκός κόλπος είναι ένας από τους δύο μεγάλους κόλπους που σχηματίζονται ανάμεσα στην Εύβοια και την Στερεά Ελλάδα. Ο κόλπος καταλήγει στο στενό του Ευρίπου στην περιοχή της Χαλκίδας, όπου ενώνονται τα νερά του με τα νερά του Βόρειου Ευβοϊκού. Ο Νότιος Ευβοϊκός έχει αρκετές νησίδες στο εσωτερικό του. Στην είσοδό του βρίσκεται η συστάδα Πεταλιοί και βορειότερα η συστάδα Στυρονήσια και η νησίδα Καβαλλιανή.

Η είσοδο του κόλπου στο Αιγαίο ορίζεται από τα ακρωτήρια Σούνιο, στην Αττική, και Μανδήλι, στην Εύβοια. Ο κόλπος χωρίζεται σε τρία τμήματα. Το πρώτο τμήμα είναι από την είσοδο του κόλπου μέχρι το στενό ανάμεσα στην Αγία Μαρίνα Αττικής και τη νησίδα Καβαλλιανή. Από κάποιες πηγές αυτός ο κόλπος θεωρείται ξεχωριστός και αναφέρεται ως κόλπος των Πεταλιών. Ο κόλπος μέχρι αυτό το σημείο έχει νοτιοανατολική-βορειοδυτική κατεύθυνση. Το επόμενο τμήμα του κόλπου, μέχρι το στενό ανάμεσα στην Αυλίδα στην Βοιωτία και το Μπούρτζι στην Εύβοια, αναπτύσσεται σε άξονα ανατολής-δύσης. Το τρίτο κομμάτι φτάνει μέχρι το νότιο λιμένα της Χαλκίδας, όπου καταλήγει στο στενό του Ευρίπου.

Ο κόλπος είναι ρηχός, με βάθος μικρότερο από 250 μέτρα, ενώ στο μεσαίο τμήμα το βάθος δεν ξεπερνά τα 70 μέτρα. Στο βόρειο τμήμα του κόλπου, παράλληλα με τις ακτές της Αττικής, βρίσκεται ρήγμα το οποίο ανήκει στην ίδια ζώνη ρηγμάτων με το ρήγμα του Ωρωπού. Υπάρχουν και άλλα ρήγματα στην περιοχή, όμως η κάθετη μετατόπισή τους είναι κάτω από 100 μέτρα.

Πόλεις και κωμόπολεις 
Από το Νότιο Ευβοϊκό βρέχεται πλήθος οικισμών της Ανατολικής και Βορειοανατολικής Αττικής, μεταξύ των οποίων οι:
Άγιοι Απόστολοι Αττικής
Άγιος Κωνσταντίνος Ωρωπού
Αρτέμιδα (ή Λούτσα)
Βραυρώνα
Ζούμπερι
Κόκκινο Λιμανάκι
Μαραθώνας
Μαρκόπουλο Ωρωπού
Μάτι
Νέα Μάκρη
Πόρτο Ράφτη
Ραφήνα (κύριο λιμάνι της περιοχής)
Σκάλα Ωρωπού
Σχοινιάς
Χαλκούτσι

Ακόμη, δεν είναι λίγοι οι οικισμοί που βρέχονται από το Νότιο Ευβοϊκό στην Κεντρική και Νοτιοδυτική Εύβοια, όπως:
 Βαθύ (Αυλίδα) - στις ακτές της Βοιωτίας
 Νέα Λάμψακος
 Λευκαντί
 Ερέτρια
 Αμάρυνθος
 Αλιβέρι
 Νέα Στύρα
 Μαρμάρι

Τέλος, σε ό,τι αφορά το Νομό Βοιωτίας, το Δήλεσι είναι η μοναδική κωμόπολη που πρόσκειται στο Νότιο Ευβοϊκό κόλπο.

Παραπομπές 

Κόλποι της Βοιωτίας
Κόλποι της Εύβοιας
Κόλποι της Αττικής
Κόλποι της Στερεάς Ελλάδας
Κόλποι της Ελλάδας
Εκείνο το καλοκαίρι

To Εκείνο το καλοκαίρι είναι τίτλος μιας βραβευμένης ελληνικής ρομαντικής δραματικής ταινίας του 1971, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη, σενάριο Πάνου Κοντέλλη, παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη και με πρωταγωνιστές την Έλενα Ναθαναήλ, τον Λάκη Κομνηνό, τον Ανδρέα Φιλιππίδη, τη Ρούλα Χριστοπούλου και τον Βασίλη Ανδρεόπουλο.

Πλοκή

Ένα ζευγάρι βρίσκεται σε διάσταση επί δύο χρόνια και στα πρόθυρα να πάρει διαζύγιο. Ο Πέτρος (Λάκης Κομνηνός) επιστρέφει στην Αθήνα από το Λονδίνο μετά από πρόσκληση της συζύγου του, Έλενας (Έλενα Ναθαναήλ), και η συνάντησή τους στο εξοχικό της οικογένειας κοντά στη θάλασσα θερμαίνει και πάλι τον παλιό έρωτα τους.

Ο Πέτρος είναι έτοιμος να ξεκινήσει μια νέα ζωή μαζί της, αλλά η ίδια είναι καταδικασμένη να πεθάνει από καρκίνο. Αυτό το καλοκαίρι θα είναι το τελευταίο και για τους δύο και το μόνο που έχει απομείνει στον Πέτρο είναι να σταθεί στο πλευρό του παιδιού τους, της μικρής Τζένης. Μετά την αρχική αμηχανία, το κοριτσάκι και πατέρας του αρχίζουν σιγά σιγά να χτίζουν μια σχέση εμπιστοσύνης, αφού πρέπει να ζήσουν μαζί με την προϋπόθεση να αγαπιούνται για μια ζωή. Ο θάνατος βρίσκει τελικά την Έλενα σε μια μοιραία καταδυτική εξόρμηση όπου πήγε μαζί με τον Πέτρο. Ο Πέτρος και η Τζένη μένουν μόνοι τους στη ζωή.

Διανομή 

 Έλενα Ναθαναήλ - Έλενα
 Λάκης Κομνηνός - Πέτρος
 Ρούλα Χριστοπούλου - Τζένη
 Ανδρέας Φιλιππίδης - γιατρός
 Βασίλης Ανδρεόπουλος - πατέρας Έλενας

Πληροφορίες

Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1971-1972 κόβοντας 158.315 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 32η θέση ανάμεσα σε 90 ταινίες της ίδιας σεζόν. 

Το 1971, στο 12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η ταινία διακρίθηκε με δύο βραβεία για την μουσική του Γιάννη Σπανού και για τη διεύθυνση φωτογραφίας. 

Στο σάουντρακ της ταινίας τραγουδούν η Αφροδίτη Μάνου, ο Γιάννης Φέρτης και ο Αλέξης Αλεξόπουλος. Το τραγούδι "Σαν με κοιτάς", είναι το πιο χαρακτηριστικό τραγούδι της ταινίας το οποίο εξακολουθεί να ακούγεται μέχρι σήμερα και έχει ηχογραφηθεί και σε επανεκτέλεση. 

Αρχικά, οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι επρόκειτο να δοθούν στην Έλλη Λαμπέτη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω φόρτου εργασίας των δύο ηθοποιών.  Παρά τη "χημεία" που έδενε στη μεγάλη οθόνη τους δύο συμπρωταγωνιστές, Έλενα Ναθαναήλ και Λάκη Κομνηνό, πέρασαν όλα τα γυρίσματα μέσα σε μια ατμόσφαιρα αντιπαλότητας.

Παραπομπές

Ταινίες του 1971
Εκεινο το καλοκαιρι
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιάννη Σπανού
Megaupload

Η Megaupload ήταν διαδικτυακή εταιρία που δημιουργήθηκε το 2005 με σκοπό την μεταφόρτωση, την αποθήκευση και την ανάκτηση αρχείων, ενώ παράλληλα προσέφερε και υπηρεσίες φιλοξενίας ιστοτόπων. Οι βασικές της υπηρεσίες επιτρέπονται σε όλους τους χρήστες ανεξαιρέτως, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα μεταφόρτωσης έως και 2048 MB πληροφορίας  και ανάκτησης. Οι ανώνυμοι χρήστες είχαν την δυνατότητα να ανακτήσουν αρχεία μεγέθους έως και 1 GB. Οι εγγεγραμμένοι ελεύθεροι χρήστες με την σειρά τους είχαν την δυνατότητα να εκμεταλλευτούν αποθηκευτικό χώρο έως 200 GB. Οι συνδρομητές στην συνέχεια αποκτούν ειδικό (premium) λογαριασμό με μια σειρά πλεονεκτημάτων σε ταχύτητες ανάκτησης και μεταφόρτωσης ή ταυτόχρονης ανάκτησης αρχείων, όπως επίσης και σε ζητήματα αναμονής πριν από την έναρξη των υπηρεσιών. Το 1/4 περίπου των χρηστών της συγκεκριμένης εταιρίας προερχόταν από τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία
Ο ιστότοπος έκλεισε με εντολή του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στις 19 Ιανουαρίου 2012, κατά τη διάρκεια έρευνας για καταγγελίες παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Megaupload
 Megavideo

Ιστότοποι
Καλλιρρόη (δορυφόρος)

Η Καλλιρρόη (αγγλικά: Callirrhoe) ή Δίας XVII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Αστεροσκοπείου Κιτ Πηκ από φωτογραφίες του Σπέισγουοτς, οι οποίες καλύπτουν την περίοδο από 6 Οκτωβρίου έως 4 Νοεμβρίου 1999  και αρχικώς καταχωρήθηκε σαν αστεροειδής με το όνομα 1999 UX18. Στις 18 Ιουλίου 2000 ο Tim Spahr ανακάλυψε ότι περιφέρεται γύρω από τον Δία και έτσι πήρε την αρχική προσωρινή ονομασία S/1999 J 1 .

Πήρε το όνομά του τον Οκτώβριο του 2002 από την Καλλιρρόη , η οποία ήταν κόρη του Αχελώου και ερωμένη του Δία.

Έχει διάμετρο περίπου 8,6 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 24.100.000 χλμ. σε 758,77 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 141° με την εκλειπτική (140° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα τροχιάς 0,2829.

Η Καλλιρρόη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 22,8 και 24,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 144,5° έως 158,3°.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καλλιρρόη από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 
 Ανακαλύφθηκε ο 17ος δορυφόρος του Δία 
 Spacewatch discovery picture 
 Σελίδες του David Jewitt 

Καλλιρρ
Ρήνεια Σκύρου

Η Ρήνεια (ή Ερηνιά ή Ερηνία) είναι μικρή νησίδα του Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται δυτικά της Σκύρου, ανάμεσα στις νησίδες Βάλαξα και Σκυροπούλα. Διοικητικά ανήκει στον νομό Ευβοίας στον δήμο Σκύρου και είναι ακατοίκητη. Η έκταση της είναι 0,533 τ.χλμ. και είναι κατάφυτη από κέδρους. Το νησί ανήκει στην βουλευτή και υπουργό επί χρόνια της Νέας Δημοκρατίας, Φάνη Πάλλη Πετραλιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Wikimapia-η Ρήνεια Σκύρου στον χάρτη

Παραπομπές 

Σποράδες
Ελληνικές βραχονησίδες
Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Εταιρεία Θερμικών Λεωφορείων

Η Εταιρεία Θερμικών Λεωφορείων (Ε.ΘΕ.Λ.) ιδρύθηκε από τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών την 1 Ιουλίου 1994 και είχε αναλάβει τη συγκοινωνιακή κάλυψη στην περιοχή αρμοδιότητας του Ο.Α.Σ.Α. με θερμικά λεωφορεία αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Ανήκε στον ευρύτερο Δημόσιο Τομέα και διεπόταν από τις διατάξεις των Νόμων περί Ανωνύμων Εταιρειών. Η εταιρεία εξυπηρετούσε περισσότερες από 302 λεωφορειακές γραμμές στο Λεκανοπέδιο. Η έδρα της εταιρείας ήταν στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη και διέθετε 6 αμαξοστάσια (Βοτανικό, Ανθούσα, Αγ. Δημήτριο, Πέτρου Ράλλη, Άνω Λιόσια και Θριάσιο).

Τον Ιούλιο του 2011 απορροφήθηκε από την εταιρεία Οδικές Συγκοινωνίες (ΟΣΥ) ΑΕ.

Τύποι λεωφορείων

Ενεργά

Αποσυρμένα

Δείτε επίσης 
 Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Ιστοσελίδα ιστορίας λεωφορειακών γραμμών

Μεταφορές στην Αθήνα
Άρμη

Η άρμη ή άλμη (λατ. sal muria, αρχ. ἁλμυρίς, ἅλμη, κοινά: αλατόνερο, σαλαμούρα) είναι νερό που περιέχει σε μεγάλο ποσοστό άλας, συνήθως χλωριούχο νάτριο, NaCl.

Η άλμη ορίζεται γενικότερα ως: α) το θαλασσινό νερό, και ιδιαίτερα το νερό της αλυκής που έχει υποστεί μερική εξάτμιση, ή
β) το λεπτό στρώμα αλατιού που απομένει στο σώμα ή το έδαφος ύστερα από την εξάτμιση του θαλασσινού νερού, ή
γ) νερό μέσα στο οποίο έχει διαλυθεί αλάτι, βλ. σαλαμούρα.

Η άλμη χρησιμοποιείται κυρίως για τη συντήρηση τροφίμων : 
 Λαχανικών, τουρσιών, πιπεριών
 Ψαριών και κρέατος
 Τυριών, όπως το χαλούμι και η φέτα
 Αυγών

Η αξία της άλμης στη συντήρηση τροφίμων οφείλεται σε δύο λόγους : 
 Ο πρώτος λόγος είναι ότι το αλάτι που διαλύεται στο νερό, κατεβάζει το σημείο πήξης του διαλύματος αρκετούς βαθμούς κάτω από το μηδέν. Αν η περιεκτικότητα της άλμης σε αλάτι είναι 23.3 % w/w , το σημείο πήξης της άλμης πέφτει κάτω από στους –21 °C. Αν μάλιστα αντί για κοινό αλάτι χρησιμοποιηθεί χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2) το σημείο πήξης της άλμης πέφτει κάτω από τους –40 °C. Στους 15.5 °C κορεσμένο διάλυμα άλμης περιέχει 26.4 % w/w αλάτι ενώ στους 0 °C  σε 100 g άλμης μπορούν να διαλυθούν μόνο 26.3 g αλάτι.
 Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα κύτταρα των τροφίμων, ιδίως του κρέατος, ενυδατώνονται επιπλέον πριν το μαγείρεμα λόγω της όσμωσης. Η άλμη που περιβάλλει τα κύτταρα έχει υψηλότερη συγκέντρωση σε αλάτι από το υγρό στο εσωτερικό των κυττάρων, αλλά το κύτταρικό υγρό έχει υψηλότερη συγκέντρωση σε άλλες διαλυμένες ουσίες. Αυτό οδηγεί τα ιόντα αλατιού να εισέλθουν στο κύτταρο μέσω της διάχυσης ενώ ταυτόχρονα η αυξημένη αλατότητα του κυτταρικού υγρού αναγκάζει το κύτταρο να απορροφά νερό από την άλμη μέσω της όσμωσης. Το αλάτι που μπαίνει στο τρόφιμο μετουσιώνει επίσης και τις πρωτεΐνες του. 

- Άρμη επίσης ονομάζεται είδος τυριού της Μεσσηνίας, κυρίως της νότιας, το οποίο παράγεται από πλήρες κατσικίσιο γάλα, σε τουλούμι και είναι κρεμώδες και υπόξινο.

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συνταγή για κεφτέδες με άρμη
 Τα πάντα για την άλμη
 Συντήρηση κρέατος με άλμη
 Πώς φτιάχνουμε άλμη
 Μυστικά για τη διατήρηση τροφίμων σε άλμη
 Ηλεκτρόλυση άλμης

Άλατα
Συντήρηση τροφίμων
Μύτικας Αιτωλοακαρνανίας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μύτικας

Ο Μύτικας είναι παραθαλάσσιο χωριό στη δυτική πλευρά του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ονομάζεται έτσι επειδή βρίσκεται σε μια μυτερή προεξοχή της στεριάς προς το Ιόνιο πέλαγος. Το χωριό βρίσκεται σε περιοχή πλούσια  σε βλάστηση και με παραλίες από γαλαζοπράσινα νερά. Υπάρχουν καλοδιατηρημένα αρχοντικά, σπίτια  με παραδοσιακή αρχιτεκτονική και λιμάνι για ψαρόβαρκες και σκάφη αναψυχής. Αποτελεί δημοφιλή τόπο προορισμού το καλοκαίρι και είναι σημείο σύνδεσης με το νησί Κάλαμος που βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση. 

Η παρουσία ενός ρωμαϊκού κτηρίου στο ακρωτήρι (Leake,IV,13) θα μπορούσε να αποδοθεί σε ρωμαϊκό οικισμό ή αγροικία των αυτοκρατορικών χρόνων.

Ο Μύτικας παρουσίασε αλματώδη ανάπτυξη μετά το 1830 και την εποχή εκείνη ιδρύθηκαν οι πρώτες δημόσιες υπηρεσίες: Αστυνομία (1831), Πολιταρχεία (1831), Ειρηνοδικείο (1867) , Ταχυδρομείο (1884), Μονοπώλειο Άλατος (1884) και πολλές άλλες.

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Μύτικα που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αλυζίας του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 759 κατοίκους, ενώ  σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 774.

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ξηρομέρου
Λύκωνας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λύκωνας (Λύκων) είναι γνωστός ένας από τους Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Λύκωνας σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Πηνέλεω μετά από συμπλοκή των δύο: αφού πρώτα έριξαν ο ένας στον άλλο τα ακόντιά τους χωρίς αποτέλεσμα, χτυπήθηκαν με τα ξίφη τους. Ο Λύκων χτύπησε τον αντίπαλό του στο κράνος και του κόπηκε η λαβή του ξίφους, ενώ ο Πηνέλεως χτύπησε τον Λύκωνα στο «ριζαύτι» και σχεδόν τον αποκεφάλισε. Ο Λύκωνας αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχοι 335 κ.ε.), και χαρακτηρίζεται ως «ισόθεος».

Δείτε επίσης
 Με το όνομα Λύκων αναφέρεται και ένας από τους 12 γιους του βασιλιά της Σπάρτης Ιπποκόωντα, τους Ιπποκοωντίδες.

Πηγές
 Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Λυκωνας
Μάρωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μάρωνας είναι γνωστός ένας ιερέας του Απόλλωνα στην Ίσμαρο της Θράκης, γιος του Ευάνθη. Ο Μάρωνας, που κατοικούσε σε πυκνό άλσος του Απόλλωνα, αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία ι, στίχοι 197 κ.ε.), καθώς ο Οδυσσέας τον είχε κάποτε σώσει μαζί με τη γυναίκα και τον γιο του. Ο Μάρωνας τότε είχε ανταμείψει τον Οδυσσέα με δώρα αξίας: 7 τάλαντα μάλαμα, έναν ασημένιο κρατήρα και, πάνω απ' όλα, 12 αμφορείς κρασί<ref>«γλυκό κι ανέρωτο, πιοτό θεϊκό, που μέσ' στο σπίτι / σκλάβα καμιά δεν τόξερε μήτε άλλη παρακόρη / εξόν αυτός, το ταίρι του και μια επιστάτρα μόνη.» (ι 205-207, μετάφραση Ζήσιμου Σίδερη).</ref> Ο Μάρωνας και οι δικοί του, όταν ήθελαν να πιούν αυτό το κρασί, το αραίωναν πολύ με νερό, σε αναλογία 1:20, «και τότε μια γλυκιά ευωδιά κι ουράνια απ' το κροντήρι / χυνότανε που να μην πιεΙς δε βάσταε η καρδιά σου.» (ι 210-211).

Ο Οδυσσέας, όταν με 12 συντρόφους του βγήκε στη γη του Κύκλωπα Πολύφημου για να γνωρίσει τους κατοίκους της, είχε πάρει μαζί του ένα μεγάλο γιδίσιο ασκί γεμάτο από το κρασί αυτό του Μάρωνα για να καλοπιάσει όποιον έβρισκαν. Με αυτό μέθυσε τελικά τον Πολύφημο.

 Παραπομπές 

Πηγές
 Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 545
 Ομήρου Οδύσσεια'', αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Μαρωνας
Κατιλίνας

Ο Λεύκιος Σέργιος Κατιλίνας (108 π.Χ. – 62 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός του 1ου αιώνα π.Χ. και είναι ευρύτερα γνωστός για τη συνωμοσία του εναντίον της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, και συγκεκριμένα της ισχύος της αριστοκρατικής συγκλήτου. 

Μια από τις πιο αινιγματικές φιγούρες της Ρωμαϊκής ιστορίας, ο Κατιλίνας έχει, ως προσωπικότητα, συσκοτιστεί από το υβρεολόγιο των ιστορικών που έγραψαν για αυτόν. Οι δύο κύριες πηγές πληροφοριών για τον Κατιλίνα κατείχαν πολυάριθμες αιτίες για να τον απεικονίσουν με τη χειρότερη δυνατή άποψη. Ο Κικέρωνας, ο πιο οξύς πολιτικός του αντίπαλος, δε φάνηκε καθόλου πτωχός στις καταγγελίες εναντίον του, ειδικότερα στους Κατά Κατιλίνα Λόγους του, ενώ ο Σαλούστιος του απόδωσε αρκετά από τα πιο ευτελή εγκλήματα στη ηθικολογική του μονογραφία, Η Συνωμοσία του Κατιλίνα. Έτσι, πολλές από τις βαρύτερες κατηγορίες, όπως ανθρωποθυσίες, είναι πιθανότατα κατασκευές που σκόπευαν να προάγουν τα σχέδια των πρωτεργατών τους. Ωστόσο, η συνωμοσία του Κατιλίνα είναι ένα από τα πιο γνωστά γεγονότα του ταραχώδους τελευταίου αιώνα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Appian, Roman History
 Dio Cassius Cocceianus, Roman History
 Gaius Sallustius Crispus, Bellum Catilinae
 Marcus Tullius Cicero, In Catilinam
 Marcus Tullius Cicero, Pro Caelio
 Marcus Tullius Cicero, Pro Murena
 Marcus Tullius Cicero, Pro Sulla
 Quintus Tullius Cicero, Commentariolum Petitionis
 Duane A. March, "Cicero and the 'Gang of Five'," Classical World, volume 82 (1989) 225-234

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Description of Catiline and the Conspiracy

Κατιλινας
Ελπινίκη

Η Ελπινίκη ήταν θυγατέρα του Μιλτιάδη και αδελφή του Κίμωνα. Σύμφωνα με άλλους ήταν ετεροθαλής αδελφή του Κίμωνα και γι´αυτό την πήρε για σύζυγο, αφού σύμφωνα με το Αττικό δίκαιο ο
γάμος μεταξύ αδελφών επιτρεπόταν μόνο στην περίπτωση που δεν ήταν «ομομήτριοι». Αργότερα παντρεύτηκε τον Αθηναίο διπλωμάτη Καλλία Β´, ο οποίος την είχε ερωτευτεί παράφορα, και γι´αυτό την εξαγόρασε δίνοντας στον Κίμωνα το πρόστιμο στο οποίο είχε καταδικαστεί ο Μιλτιάδης.

Πηγές 
 

Αρχαίοι Αθηναίοι
Χσάνουφ

Το Χσάνουφ (πολωνικά: Chrzanów, IPA:) είναι μια πόλη στην νότια Πολωνία κοντά στη Κρακοβία. Έχει περίπου 39 356 κάτοικους (απογραφή του 2008).

Απέκτησε τα δικαιώματα πόλης το δέκατο τέταρτο αιώνα. Το 1924 ιδρύθηκε το πρώτο εργοστάσιο σιδηροδρομικών μηχανών της Πολωνίας, η Fablok S.A..

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Χσάνουφ 

Πόλεις της Πολωνίας
Μάικλ Δουκάκης

Ο Μάικλ Στάνλεϊ Δουκάκης (Michael Stanley Dukakis, 3 Νοεμβρίου 1933), είναι Ελληνοαμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 65ος και ως 67ος Κυβερνήτης της Μασαχουσέτης (1975-1979 και 1983-1991). Ήταν ο Δημοκρατικός υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ στις προεδρικές εκλογές του 1988. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Επίσης, έχει υπηρετήσει και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης από την 10η και τη 13η περιφέρεια (1963-1971).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη στις 3 Νοεμβρίου 1933 και είναι γιος του Πάνου Δουκάκη και της Ευτέρπης Μπούκη. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Το 1962 εξελέγη μέλος της βουλής της Μασσαχουσέτης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970. Το 1974 έθεσε υποψηφιότητα για την θέση του κυβερνήτη της πολιτείας καταφέροντας να εκλεγεί. Στις επόμενες όμως εκλογές δεν κατάφερε να επιλεγεί ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος, με αποτέλεσμα να μην διεκδικήσει την επανεκλογή του. Το 1982 όμως επελέγη τελικά πάλι ως υποψήφιος των Δημοκρατικών και κέρδισε τις εκλογές. Στις εκλογές του 1986 συγκέντρωσε σχεδόν το 70% των ψήφων. Η θητεία του έληξε στις 3 Ιανουαρίου 1991 και δεν διεκδίκησε τέταρτη.

Το 1988 ανακοίνωσε την πρόθεση του να διεκδικήσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές. Στις εσωκομματικές εκλογές υπερίσχυσε και επελέγη ως υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ. Στις προεδρικές εκλογές όμως έχασε από τον Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόκερ Μπους συγκεντρώνοντας το 45,6% των ψήφων και συγκεντρώνοντας μόλις 111 εκλέκτορες. Μετά τον θάνατο του Τεντ Κέννεντυ, ο Δουκάκης έχει παρουσιαστεί από πολλά ΜΜΕ ως πιθανός διάδοχός του στη Γερουσία.

Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά. Ξαδέρφη του είναι η ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κυβερνήτες της Μασαχουσέτης
Ελληνοαμερικανοί
Έλληνες ομογενείς πολιτικοί
Πολιτικοί των ΗΠΑ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Υποψήφιοι Πρόεδροι των ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μπεσλάν

Το Μπεσλάν (, Οσετικά:Беслӕн) είναι μία πόλη της Βόρειας Οσετίας. Είναι περισσότερο γνωστό για την τρομοκρατική επίθεση στο σχολείο του Μπεσλάν από Τσετσένους αυτονομιστές την 1η Σεπτεμβρίου 2004. Το Μπεσλάν έχει 35,550 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Οσετίας μετά το Βλαντικαφκάς και το Μόζντοκ.

Ιστορία 
Το Μπεσλάν ιδρύθηκε το 1847 από μετανάστες από άλλα μέρη της Οσετίας και αρχικά ονομάστηκε Μπεσλανικάου προς τιμήν ενός τοπικού άρχοντα που λεγόταν Μπεσλάν Τουλάτοφ. Ωστόσο, το Μπεσλάν ήταν γνωστό ως Τουλάτοβο ή Τουλατόφσκογιε. Την περίοδο 1941-1950 το Μπεσλάν ονομαζόταν Ιριστόν, ωστόσο το 1950, ενώ η πόλη εξελίχθηκε από μία βιομηχανική πόλη σε δήμο, ονομάστηκε ξανά Μπεσλάν.

Κρίση στην Βόρεια Οσετία 

Την 1η Σεπτεμβρίου 2004, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς στην Ρωσία, Τσετσενοί τρομοκράτες αυτονομιστές επιτέθηκαν στο σχολείο του Μπεσλάν και κράτησαν ομήρους καθηγητές και μαθητές του σχολείου. Τα γεγονότα αυτά κράτησαν από την 1η Σεπτεμβρίου 2004 έως την 3η Σεπτεμβρίου 2004. Στο διάστημα αυτό, 334 πολίτες σκοτώθηκαν, εκ των οποίων 186 μαθητές. Ωστόσο,από τους 32 απαγωγείς, ένας μόλις σώθηκε, αλλά στην συνέχεια συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση, αλλά ωστόσο υπάρχουν φήμες για το γεγονός ότι τελικά πέθανε στη φυλακή. Το γεγονός αυτό κατακρίθηκε έντονα από τους υποστηρικτές των τρομοκρατών.

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Επόνα

Στη ρωμαϊκή και γαλατική μυθολογία, η Επόνα ήταν προστάτιδα των αλόγων και γενικότερα των υποζυγίων, όπως δηλώνει και το όνομά της. Θεωρούνταν θεότητα που σχετιζόταν με τη γονιμότητα, αν και κάποιες πηγές αναφέρουν και τον ρόλο της ως ψυχοπομπού στη μετά θάνατον ζωή, συνδέοντάς την με τη Ρίανον του Μαμπινόγκιον. 

Αν και ήταν ασυνήθιστο για κελτική θεότητα, η λατρεία της εξαπλώθηκε ιδιαίτερα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έφτασε μέχρι το Δούναβη. Ήταν η μοναδική κελτική θεότητα που λατρευόταν από τους Ρωμαίους σε δικό της ιερό στην αρχαία Ρώμη. Το 1887, στην περιφέρεια Ντε Σεβρ της Γαλλίας βρέθηκε λατινική επιγραφή από τον 1ο αιώνα ΠΚΕ, η οποία αναφερόταν στη θεά με διάφορα επίθετα, όπως Eponina (μικρή Επόνα), Atanta (θεά των αλόγων), Potia (μεγάλη κυρά<αρχ.ελ. πότνια) κ.ά. Ως Epane ήταν γνωστή στην περιοχή της Κανταβρίας της βόρειας Ισπανίας και της Παλένθια. Γνωστή και ως Εταίν Εχραίντε, Μάχα στην Ιρλανδία και Ρίανον γυναίκα του Πούιλ στην Ουαλία.

Με τη ρωμαϊκή κυριαρχία στις γαλατικές περιοχές, οι ντόπιες κελτικές θεότητες άλλαξαν ταυτότητα και ρόλο: η Επόνα μετατράπηκε από κυρίαρχη θεότητα σε προστάτιδα του ιππικού, γεγονός που δικαιολογεί την εξάπλωση της λατρείας της από όσους ανήκαν στα συμμαχικά σώματα (auxilia) και προέρχονταν από τη Γαλατία, τη Γερμανία και την Παννονία. Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο γιόρταζε στις 18 Δεκεμβρίου, ενώ ενσωματώθηκε στην επίσημη θρησκεία της Αρχαίας Ρώμης αποκαλούμενη Epona Augusta και Epona Regina.

Αναφορά για την καταγωγή της Επόνα εμφανίζεται στο Διηγήσεις παράλληλοι Ἑλληνικαὶ καὶ Ῥωμαϊκαί, που παλαιότερα αποδιδόταν στον Πλούταρχο αλλά θεωρούνται πως είναι του Ψευδοπλουτάρχου, στο οποίο αναφέρεται ως θυγατέρα του ΦΟΥΛΟΥΙΟΣ Στέλλος και μιας φοράδας.

Απεικόνιση της θεότητας

Σε διάφορα αγάλματα ή απεικονίσεις της, η Επόνα φαίνεται σχεδόν πάντοτε συνοδευόμενη από ένα ή δυο άλογα, είτε ιππεύοντάς τα είτε στέκοντας ανάμεσά τους, ενώ σε στήλη που βρέθηκε στην αρχαία Δακία απεικονίζεται να κάθεται σε θρόνο και τα χέρια της να ακουμπούν δυο άλογα, σαν την Κυβέλη με τα λιοντάρια της. Παραστάσεις της (αγάλματα ή εικόνες) στόλιζαν συχνά τους Ρωμαϊκούς στάβλους.

Σύγχρονη κουλτούρα
Στο βιντεοπαιχνίδι "The Legend of Zelda", ο πρωταγωνιστής Link ιππεύει ένα άλογο που λέγεται Επόνα.
Στο MMORPG παιχνίδι Dark Age of Camelot, η Επόνα είναι η προστάτιδα των αλόγων.
Η τραγουδίστρια Ένυα έχει κυκλοφορήσει ένα τραγούδι με το όνομα Epona.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 "Epona" from Encyclopedia Mythica Online
 Υπουργείο Πολιτισμού-Μόνιμη έκθεση Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης
 Epona.net, a scholarly resource

Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Θεότητες της σελήνης
Όχιμος

Ο Όχιμος, ένας από τους Ηλιάδαι ήταν βασιλιάς της αρχαίας Ρόδου.

Ήταν γιος του Ήλιου και της Ρόδης. Ο Όχιμος μαζί με τον αδελφό του Κέρκαφο ήταν οι δύο Ηλιάδες που δεν έλαβαν μέρος στη δολοφονία του αδελφού τους Τενάγη και έτσι παρέμειναν στη νήσο Ρόδο.
Παντρεύτηκε την Νύμφη Ηγητορία με την οποία έκανε την Κυδίππη, η οποία παντρεύτηκε τον Κέρκαφο.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μυθικοί βασιλείς της Ρόδου
Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας

Ο Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας (866 – 884) ήταν Βασιλιάς των δυτικών Φράγκων, τελευταίος γιος του βασιλιά Λουδοβίκου του τραυλού και της Ανσγκάρδης της Βουργουνδίας, τέταρτης γενιάς απόγονος του Καρλομάγνου.

Έγινε βασιλιάς με τον αδελφό του Λουδοβίκο, όταν πέθανε ο πατέρας τους (879). Μερικοί ευγενείς ήθελαν μόνο βασιλιά τον Λουδοβίκο, αλλά τα δύο αδέλφια τον Μάρτιο του 880 στην Αμιένη αποφάσισαν να μοιράσουν το βασίλειο του πατέρα τους: ο Λουδοβίκος δέχθηκε τη Βουργουνδία και την Ακουιτανία. Εντούτοις ο δούκας Μπόζο της Προβηγκίας αρνήθηκε την υποταγή στα δύο αδέλφια και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Προβηγκίας.

Το καλοκαίρι του 880, τα δύο αδέλφια προέλασαν εναντίον του, καταλαμβάνοντας τα βόρεια τμήματα του βασιλείου του Μπόζο. Αργότερα συμμάχησαν με τον Κάρολο τον Παχύ, αλλά το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς απέτυχαν να καταλάβουν τη Βιέν. Η Βιέν καταλήφθηκε το καλοκαίρι του 882 από τον Ριχάρδο κόμη του Οτάν. Την ίδια εποχή, ο Καρλομάνος μένει μόνος βασιλιάς μετά τον θάνατο του αδελφού του, Λουδοβίκου. Τα επόμενα χρόνια, το βασίλειο του μαστιζόταν από τις επιδρομές των Βίκινγκς και τις εξεγέρσεις των βαρόνων. 

Πέθανε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και τον διαδέχθηκε ο ξάδελφος του, Κάρολος ο Παχύς.

Βασιλείς της Γαλλίας
Βασιλείς της Δυτικής Φραγκίας
Βασιλείς της Ακουιτανίας
Δυναστεία των Καρολιδών
Μυρτιά Ηλείας

Το χωριό Μυρτιά, επίσημα Μυρτέα, ανήκει στον Δήμο Πύργου.

Τοποθεσία 
Βρίσκεται 11 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Πύργου και 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Αμαλιάδας. Απέχει 90 χλμ. από την Πάτρα, 34 χλμ. από την Αρχαία Ολυμπία, 12 χλμ. από το Κατάκωλο και 95 χλμ. από την Κυπαρισσία.

Πληθυσμός και Απασχόληση 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 788 κατοίκους. Οι κάτοικοί της ασχολούνται περισσότερο με την γεωργία και σε περιορισμένη έκταση με την κτηνοτροφία. Κύριο παραγόμενο προϊόν είναι η ελιά και το ελαιόλαδο.

Ιστορία 

Το χωριό Μυρτιά προϋπήρχε της επανάστασης του 1821 ως χριστανικός οικισμός από κατοίκους αρκετών οικογενειών, που έφταναν τους 185.
Κατά τον σχηματισμό των δήμων το 1834, το χωριό κατατάχθηκε αρχικά στον δήμο Μυρτιάς και με τον μετασχηματισμό των δήμων δημογραφήθηκε στον δήμο Λετριναίων και ακολούθησε την πολιτικοκοινωνική πορεία της πόλης του Πύργου.

Η ονομασία προήλθε από την πληθώρα των θάμνων μυρτιάς που κάλυπταν εκείνη την εποχή τις χέρσες τοποθεσίες τού χωριού.

Αθλητισμός 
Ο «Αθλητικός Όμιλος Ολυμπιακός Μυρτιάς» εκπροσωπεί το χωριό στα τοπικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηλείας.

Βιβλιογραφία 
 Βύρων Ντάβος, Ιστορία του Πύργου Ηλείας και 17 περιχώρων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ηλείας