joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2015

Το Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2015 φιλοξενήθηκε από την Ουγγαρία και την Ρουμανία. Είναι η 35η διοργάνωση που διοργανώνει η FIBA.Η Ουγγαρία φιλοξενεί την διοργάνωση για 5η φορά μετά το (1950,1964,1983,1997),ενώ για την Ρουμανία είναι η 2η φορά με το (1966).

Εθνικές που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους 

2015
Γυναικων
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Γυναικων 2015
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Γυναικων 2015
Βαλεντίνα Μονέττα

Η Βαλεντίνα Μονέττα (Valentina Monetta, Άγιος Μαρίνος, 1 Μαρτίου 1975) είναι τραγουδίστρια από τον Άγιο Μαρίνο. Έχει χαρακτηριστεί ως Βασίλισσα της Eurovision διότι ειναι η μόνη γυναίκα που κατάφερε να εκπροσωπήσει τη χώρα της 3 φορές συνεχόμενα (2012, 2013, 2014) και 4 φορές συνολικά (συμπεριλαμβανομένης και της πιο πρόσφατης συμμετοχής της το 2017). Το 2014 εκπροσώπησε για πρώτη φορά τον Άγιο Μαρίνο στον τελικό, ερμηνεύοντας το τραγούδι Maybe (Forse), καταλαμβάνοντας την 24η θέση.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε το 1975 και ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 20 ετών τραγουδώντας σε διάφορα συγκροτήματα.

Παρουσία στην Eurovision 
Η συμμετοχή της στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2012 ανακοινώθηκε αρχικά με τον τίτλο τραγουδιού "Facebook Uh, Oh, Oh"' Όμως στη συνέχεια το τραγούδι τροποποιήθηκε, ώστε , σύμφωνα με τους κανονισμούς της Eurovision, να μην περιέχονται εμπορικά μηνύματα. Ο νέος τίτλος του τραγουδιού ήταν "The Social Network Song (OH OH – Uh - OH OH)" και οι στίχοι διατηρήθηκαν εξ ολοκλήρου, με εξαίρεση τις κατά λέξη αναφορές στο Facebook. Η Μονέττα τραγούδησε στον πρώτο ημιτελικό αλλά δεν προκρίθηκε στον τελικό. Όμως, κατατάχθηκε στην 14η θέση με 31 βαθμούς, καθιστώντας τη συμμετοχή του 2012 ως την καλύτερη για τον Άγιο Μαρίνο στην ιστορία του διαγωνισμού της Eurovision.

Το 2013 εκπροσώπησε ξανά τη χώρα της στο διαγωνισμό με το τραγούδι "Crisalide (Vola)", μια σύνθεση του Ραλφ Σίγκελ σε στίχους του Μάουρο Μπαλέστρι. Τραγούδησε στον δεύτερο ημιτελικό στις 16 Μαΐου 2013 συγκεντρώνοντας 47 βαθμούς (11η θέση) και αποτυγχάνοντας ξανά να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.

Την επόμενη χρονιά (2014) κατάφερε να προκριθεί στον τελικό με το τραγούδι Maybe (Forse), καταλαμβάνοντας την 24η θέση.

Στις 12 Μαρτίου 2017 επιβεβαιώθηκε η 4η συμμετοχή της Μονέττα στον διαγωνισμό τραγουδιού της  Eurovision, εκπροσωπώντας τον Άγιο Μαρίν με το τραγούδι "Spirit of the Night", σε ένα ντουέτο με τον Αμερικανό τραγουδιστή Τζίμι Γουίλσον. Το τραγούδι κατατάχθηκε τελευταίο στον δεύτερο ημιτελικό με 1 βαθμό.

Η Μονέττα έχει ισοφαρίσει το ρεκόρ για την τραγουδίστρια με τις περισσότερες συμμετοχές στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, που κατέχουν η Ελίζαμπεθ Αντρέασεν και η Sue του συγκροτήματος Peter, Sue & Marc.

Δισκογραφία

Άλμπουμ 
 Il mio gioco preferito (2011)
 La storia di Valentina Monetta (2013)

Singles

La storia di Valentina Monetta

Παραπομπές 

Μουσική στον Άγιο Μαρίνο
Ιταλοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τον Άγιο Μαρίνο
Αλέξης Αποστολόπουλος

Ο Αλέξης (Αλέξανδρος) Αποστολόπουλος (Πύργος Τριφυλίας, 7 Νοεμβρίου 1991) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός.

Συλλογική καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΠΑΟΚ το 2008, με τον οποίον υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το καλοκαίρι του 2010. Την πρώτη του χρονιά παραχωρήθηκε δανεικός για έξι μήνες σε Ζάκυνθο (15 εμφανίσεις πρωταθλήματος) και Αναγέννηση Γιαννιτσών (12 εμφανίσεις), σωματεία Γ΄ κατηγορίας. 

Με τον ΠΑΟΚ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 3 Νοεμβρίου 2011, ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη 3-1 επί της Σάμροκ Ρόβερς για το Γιουρόπα Λιγκ υπό τη καθοδήγηση του Λάσλο Μπόλονι. Έπειτα από 32 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις δύο αγωνιστικών περιόδων, μετακινήθηκε για την περίοδο 2013-14 μέσω νέου δανεισμού στη Βέροια. 

Το καλοκαίρι του 2014 εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στον Πλατανιά, όπου στα τρία χρόνια παραμονής του πραγματοποίησε 57 συμμετοχές πρωταθλήματος ενώ πέτυχε και δύο τέρματα. 

Το καλοκαίρι του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος και εντάχθηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα.Μετά από 3 σεζόν η συνεργασία των δυο πλευρών δεν ανανεώθηκε και έμεινε ελεύθερος.

Διεθνής καριέρα 
Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων (σημείωσε 6 εμφανίσεις, με πρώτη στις 6 Οκτωβρίου 2009 εναντίον των Νήσων Φερόε) και Ελπίδων (9 συμμετοχές τη διετία 2011-12).

Παραπομπές

Πηγές 
 Αλέξανδρος Αποστολόπουλος, transfermarkt.gr 
 Αλέξης Αποστολόπουλος, soccerway.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Ζακύνθου
Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Γιαννιτσών
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κώστας Μαλάμος

Ο Κώστας Μαλάμος (Αλεξάνδρεια, 1913 –20 Μαρτίου 2007) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Ήταν παντρεμένος με την επίσης ζωγράφο Ιωάννα Μητσέα και απέκτησαν ένα παιδί, την Έφη.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1913 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου είχε καταφύγει ο πατέρας του από την Ήπειρο. Έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Ζίτσα και αργότερα εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα. Το 1931 ήρθε στην Αθήνα όπου σπούδασε με υποτροφία στην ΑΣΚΤ (1932-1937), έχοντας ως δασκάλους τον Αργυρό, τον Μαθιόπουλο και τον Παρθένη. Το 1937 παρέδιδε μαθήματα ζωγραφικής σε ιδιόκτητο φροντιστήριο ενώ το 1938 διορίστηκε στο καλλιτεχνικό τμήμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, απολύθηκε όμως κατά το πρώτο διάστημα της Κατοχής. Το 1943 προσλήφθηκε στη μέση εκπαίδευση ενώ το 1944 απέρριψε το διορισμό του στη θέση του διευθυντή του παραρτήματος της ΑΣΚΤ στην Τήνο, με επακόλουθο να απολυθεί εκ νέου. Από το 1946 δίδασκε καλλιτεχνικά στο Κολλέγιο Αθηνών ενώ από το 1958 έως το 1962 δίδασκε στη Σχολή Βακαλό. Το 1960 συνέβαλε τα μέγιστα στη συγκρότηση της Δημοτικής Πινακοθήκης Ιωαννίνων ενώ διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων και πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής της Εθνικής Πινακοθήκης. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).  Μέσω δικών του ενεργειών, δημιουργήθηκε στη Ζίτσα, η Πινακοθήκη Χαρακτικής. Πέθανε στις 20 Μαρτίου 2007.

Το έργο του 
Ο Μαλάμος ακολούθησε το ρεύμα του ρεαλισμού. Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την τοπιογραφία και την απεικόνιση σκηνών από την καθημερινότητα. Έλαβε μέρος σε δεκάδες εγχώριες και διεθνείς εκθέσεις (Ιταλία, Γαλλία, Γιουγκοσλαβία,Τουρκία, κλπ) ενώ το 1994, η γκαλερί Αργώ διοργάνωσε μεγάλη αναδρομική έκθεση προς τιμήν του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Δημοτική Πινακοθήκη Δήμου Ιωαννιτών
 Δήμος Ζίτσας, Πινακοθήκη Χαρακτικής

Μαλαμος
Μαλαμος
Τζώρτζης Μολφέτας

Ο Τζώρτζης Μολφέτας (πραγματικό όνομα Γεώργιος, Αργοστόλι, 1871 – Αθήνα, 2 Ιουλίου 1916) ήταν σατιρικός ποιητής, εκδότης σατυρικών εφημερίδων και μουσικός από την Κεφαλονιά.

Βιογραφία 
Το 1891 σε ηλικία μόλις 20 ετών άρχισε την έκδοση της εφημερίδας "Ο Κολόμπος",  ωστόσο ο πατέρας του επέμενε νμε την έκδοση σατυρικών ποιημάτων α σπουδάσει δικηγόρος, όπως ήταν εκείνος. Έτσι ο Τζώρτζης διέκοψε σύντομα την δραστηριότητα του αυτή και εγκαταστάθηκε την ελληνική πρωτεύουσα την Αθήαν και γράφτηκε στη Νομική Σχολή ύστερα από παρότρυνση του φιλόδοξου δικολάβου πατέρα του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα γνωρίστηκε με το Θέμο Άννινο και έγινε γνωστός σε λογοτεχνικούς κύκλους αρχικά με την δημοσίευση σατυρικών ποιημάτων και στην συνέχεια και εξέδωσε μια νέα σατιρική εφημερίδα, με τίτλο "Αίσωπος". Οι κριτικές που είχε εξασφαλίσει ήτανε ευνοϊκότατες, σε βαθμό που ο Βλάσης Γαβριηλίδης αναφέρθηκε στον νεαρό Μολφέτα κάνοντας λόγο για το "νέο Σουρή" (Ακρόπολις).

Εξαιτίας της νοσταλγίας για το νησί του, επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Αργοστόλι και έγινε εκδότης μιας ακόμα σατυρικής εφημερίδας, που σύντομα από την φύση της έγινε γνωστή και εκτός Κεφαλονιάς και ή οποία έφτασε να κυκλοφορεί σε 4.500 φύλλα αριθμό εκπληκτικό για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν το Ζιζάνιο, το οποίο με τη δροσιά και τη φαιδρότητά του εξέπληξε ευχάριστα ακόμα και τους Αθηναίους αναγνώστες. Παράλληλα με το γράψιμο, ο Μολφέτας έπαιζε πολύ καλά και κιθάρα. Ανάμεσα στους φανατικούς αναγνώστες του συγκαταλεγότανε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Το 1916 όμως προσβλήθηκε από πλευρίτιδα και πέθανε ξαφνικά το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς.                                                                     Ο Γεώργιος Σουρής είχε κάνει λόγο για "εθνική απώλεια", για τον θάνατο του Μολφέτα αναγνωρίζοντας ότι ο Τζώρτζης ήταν  "πολύ ανώτερος από εμού στις προσωπικές σάτυρες".

Αποτίμηση έργου 

Ο Μολφέτας με τους στίχους του κατονόμαζε τα κακώς κείμενα της εποχής του, ενώ ήταν και κιθαρίστας πανελλήνιας φήμης.

Πηγές 
Βιογραφικό, Εγκυκλοπαίδεια "Δομή".
Ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Γερ. Μολφέτας, μελέτη της Ευρώπης Μοσχονά-Μαραγκάκη, ιδιωτική έκδοση 2004.
 Γεώργιος Γερ. Μολφέτας, Ο μεγάλος σατυρικός ποιητής της Κεφαλονιάς μετά τον Λασκαράτο, kefaloniatoday.com
Συλλογικό έργο, "Εγκυκλοπαίδεια 2002", τ. 13, σελ. 31, Αθήνα 1984.
 Καββαδίας Γεώργιος, Γεώργιος  Μολφέτας, ο ποιητής και ο μουσικός. Πρόλ.: Δημ. Λαμπίκη. Αθήναι, 1953, σελ. 79.

Παραπομπές 

Νεοέλληνες ποιητές
Πλατύ Βουνί Σύρου

Το Πλατύ Βουνί είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού της Σύρου και σε κοντινή απόσταση από τον αρχαιολογικό τόπο της Χαλανδριανής. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λίγοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά, το Πλατύ Βουνί ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στον οικισμό ζουν σήμερα 10 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Χωριά της Σύρου
Παπούρι Σύρου

Το Παπούρι είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού της Σύρου και σε κοντινή απόσταση από τον Μύττακα. Τα τελευταία χρόνια έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λιγοστοί κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 4 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Χωριά της Σύρου
Ιωάννης Παναγιωτίδης

Ο Ιωάννης Παναγιωτίδης του Νικολάου (Καπνόφυτο Σερρών, 1936 - 20 Απριλίου 1991) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ μέχρι το θάνατό του.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καπνόφυτο Σερρών το 1936. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και εργάστηκε στο Σιδηρόκαστρο και τις Σέρρες ως δικηγόρος.

Υπηρέτησε ως νομάρχης Σερρών, Νομάρχης Κιλκίς και Δωδεκανήσου, προτού εκλεγεί βουλευτής.

Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 και επανεξελέγη τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989. Για τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές του 1990. Η θητεία του στο Κοινοβούλιο δεν τερματίστηκε, καθώς τον Απρίλιο του 1991 ο Παναγιωτίδης απεβίωσε. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε ο Θωμάς Σερέτης.

Παραπομπές 

Βουλευτές Σερρών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες δικηγόροι
Νομάρχες Κιλκίς
Νομάρχες Σερρών
Νομάρχες Δωδεκανήσου
Πολυωνυμική κατανομή

Στη θεωρία πιθανοτήτων, η πολυωνυμική κατανομή είναι η γενίκευση της διωνυμικής κατανομής. Χρησιμοποιείται στην εύρεση της πιθανότητας να προβλεφθεί σωστά μια σειρά επαναλήψεων ανεξάρτητων τυχαίων ενδεχομένων, το καθένα εκ των οποίων έχει τη δική του γνωστή πιθανότητα να συμβεί.

Ανάλυση παραμέτρων 
Η πολυωνυμική κατανομή εξετάζει τη συνδυαστική πιθανότητα να συμβούν ταυτόχρονα μια σειρά από k ενδεχόμενα Ε1, Ε2, …, Εk, σε n επαναλήψεις μιας τυχαίας διαδικασίας, το καθένα εκ των οποίων έχει τη δική του πιθανότητα p1, p2, …, pk να πραγματοποιηθεί σε μία εκτέλεση της διαδικασίας.
Συμβολίζουμε με  x1, x2, …, xk, τον ακριβή αριθμό των φορών που ζητάμε να εμφανισθεί το κάθε ενδεχόμενο.

Ισχύουν οι παρακάτω σχέσεις:

  και  

Η πιθανότητα να εμφανισθεί το κάθε ενδεχόμενο όσες φορές ακριβώς ορίσαμε, δίνεται από τον τύπο:

Η περιθωριακή κατανομή κάποιου  είναι διωνυμική με παραμέτρους  και . Η συνδιακύμανση των  με  με  είναι .

Παραδείγματα 
Η πολυωνυμική κατανομή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στα παρακάτω θέματα:

 Ο ταξιδιωτικός προορισμός των κατοίκων της χώρας μας στο εσωτερικό και η κατηγοριοποίηση τους ανάλογα με το ετήσιο εισόδημα, που μπορεί να είναι νησιά (Κυκλάδες, Σποράδες, Δωδεκάνησα, Επτάνησα) ή ορεινή Ελλάδα (Ζαγοροχώρια, Ορεινή Ναυπακτία, Πήλιο, Αράχωβα, Καλάβρυτα).

 Η εξέταση ανάπτυξης του κλάδου επιχειρήσεων ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή και την μορφολογία του εδάφους, που μπορεί να είναι καλλιέργεια εσπεριδοειδών ή οσπρίων, δημιουργία φάρμας, εξόρυξη μετάλλων.

Βιβλιογραφία

Δείτε επίσης 
 Διωνυμική κατανομή
 Υπεργεωμετρική κατανομή

Κατανομές
Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας

Ο Αρτάβασδος Β΄ της Αρμενίας ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (54 – 34 π.Χ.) και μέλος της βασιλικής δυναστείας των Αρταξιαδών. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου.

Ήταν σύμμαχος της Ρώμης αλλά όταν ο βασιλιάς Ορόντης Β΄ της Παρθίας επιτέθηκε στην Αρμενία, μετά τη συντριπτική νίκη του επί του Ρωμαίου στρατηγού Μάρκου Λικίνιου Κράσσου, στη μάχη των Καρρών (53 π.Χ.), αναγκάστηκε να συμμαχήσει μαζί του και έδωσε την αδελφή του σύζυγο στον γιο και διάδοχο του Ορόντη, Πάκορο. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος εκστράτευσε δύο φορές εναντίον της Αρμενίας (36,34 π.Χ.). Πριν τη δεύτερη εκστρατεία, ο Μάρκος Αντώνιος είχε ζητήσει μια κόρη του Αρταβάσδου ως σύζυγο για τον εξάχρονο γιο του, με την Κλεοπάτρα, Αλέξανδρο Ήλιο. Ο Αρμένιος βασιλιάς αρνήθηκε και ο Μάρκος Αντώνιος κατέλαβε την πρωτεύουσα της Αρμενίας Αρτάξατα, συλλαμβάνοντας αιχμάλωτο τον Αρτάβασδο, ελπίζοντας να πάρει πολλά λύτρα για την απελευθέρωσή του.

Στην Αλεξάνδρεια, όπου μεταφέρθηκε ο Αρτάβασδος, ήρθε σε σύγκρουση με τη βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα, ερωμένη του Μάρκου Αντώνιου, επειδή αρνήθηκε να της αποδώσει βασιλικές τιμές. Μετά την μάχη του Ακτίου (31 π.Χ.) ο πρώην βασιλιάς της Αρμενίας, Αρτάβασδος Β΄, αποκεφαλίστηκε με διαταγή της Κλεοπάτρας. Το κομμένο κεφάλι του η Κλεοπάτρα το απέστειλε στον εχθρό του Αρτάβασδο Α΄ της Μηδίας για να εξασφαλίσει την υποστήριξή του.

Ο Αρτάβασδος Β΄ απέκτησε, με άγνωστου ονόματος σύζυγο, τρία παιδιά: τους μετέπειτα βασιλείς Αρταξέρξη Β΄, Τιγράνη Γ΄ της Αρμενίας και μια άγνωστου ονόματος κόρη η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Αρχέλαο της Καππαδοκίας.

Πηγές
Πλούταρχος, Βίοι, Κράσσος
Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει κείμενα από κοινή δημόσια έκδοση : Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopedia Britannica (11η έκδ), Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ.
P.M. Swan, The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14) (Google eBook), Oxford University Press, 2004
Prantl, H. Artavasdes II. - Freund oder Feind der Römer? στο A. Coşkun (hg), Freundschaft und Gefolgschaft in den auswärtigen Beziehungen der Römer (2. Jahrhundert v. Chr. - 1. Jahrhundert n. Chr.) (Frankfurt M. u. a., 2008) (Inklusion, Exklusion, 9), 91-108
M. Bunsen, Encyclopedia of the Roman Empire, Infobase Printing, 2009

Βασιλείς της Αρμενίας
Αρταξίας Β΄ της Αρμενίας

Ο Αρταξίας Β΄ της Αρμενίας ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (34 – 20 π.Χ.) και μέλος της βασιλικής δυναστείας των Αρταξιαδών.

Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Αρταβάσδου Β΄. Πήρε το όνομα του προ-προπάππου του ιδρυτή της δυναστείας των Αρταξιαδών Αρταξία Α΄. Ο Αρταξίας Β΄ είχε άλλα δύο μικρότερα αδέλφια: τον Τιγράνη ο οποίος τον διαδέχθηκε ως Τιγράνης Γ΄ και μια μικρότερη αδελφή, η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά της Καππαδοκίας Αρχέλαο.

Όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος επιτέθηκε στην Αρμενία, συνέλαβε αιχμάλωτο τον πατέρα τού Αρταξία, Αρτάβασδο Β΄, και τον μετέφερε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (34 π.Χ.). Τρία χρόνια αργότερα, ο πατέρας του εκτελέστηκε, ύστερα από διαταγή της βασίλισσας της Αιγύπτου Κλεοπάτρας (31 π.Χ.). Ο Αρταξίας Β΄ κατάφερε να κερδίσει τον θρόνο της Αρμενίας χάρη στην υποστήριξη τού συμμάχου τού βασιλιά των Πάρθων Φραάτη Δ΄, ο οποίος τον βοήθησε να ανακαταλάβει τα εδάφη του. Τότε ο Αρταξίας έγινε ορκισμένος εχθρός της Ρώμης. Υπερβολικά βίαιος και σκληρός, έσφαξε όλες τις ρωμαϊκές φρουρές στην Αρμενία και όλους τους Ρωμαίους εμπόρους, που περνούσαν από το έδαφος της χώρας του. 

Έγινε εξαιρετικά μισητός για τη βιαιότητά του ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας του. Ο μικρότερος αδελφός του Τιγράνης, ο οποίος ζούσε 10 χρόνια στη Ρώμη, συμφώνησε με τον αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο να τον ανατρέψουν. Ο Αύγουστος έστειλε τον θετό του γιο Τιβέριο, μετέπειτα αυτοκράτορα,  ως επικεφαλής στρατού στην Αρμενία, μαζί με τον Τιγράνη. Πριν φθάσουν οι Ρωμαίοι στη χώρα, μια ανακτορική συνωμοσία ανέτρεψε και δολοφόνησε τον Αρταξία και ο Τιγράνης ανακηρύχθηκε νέος βασιλιάς.

Πηγές
R. Naroll, V.L. Bullough & F. Naroll, Military Deterrence in History: A Pilot Cross-Historical Survey, SUNY Press, 1974
H. Temporini & W. Haase, Politische Geschichte (Provinzen Und Randv Lker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; Kleinasien), Walter de Gruyter, 1980
M. Sicker, The Pre-Islamic Middle East (Google eBook), Greenwood Publishing Group, 2000
M. Bunsen, Encyclopedia of the Roman Empire, Infobase Printing, 2009
T. Daryaee, The Oxford Handbook of Iranian History, Oxford University Press, 2012

Βασιλείς της Αρμενίας
Μηχανικό

Το μηχανικό αποτελεί όπλο υποστήριξης και χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό και την κατασκευή στρατιωτικών έργων και τη διατήρηση των γραμμών των στρατιωτικών μεταφορών και επικοινωνιών. Το μηχανικό είναι επίσης υπεύθυνο για τον εφοδιασμό υπό τις στρατιωτικές τακτικές. Το σύγχρονο μηχανικό διαφέρει από την πολιτική μηχανική. Κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, το μηχανικό περιλάμβανε επίσης και άλλες ειδικότητες εφαρμοσμένης μηχανικής όπως μηχανικές και ηλεκτρικές τεχνικές μηχανικής.

Παραπομπές 

Πόλεμος
Νικόλαος Κρασαδάκης

Ο Νικόλαος Κρασαδάκης (1899- 31 Ιουλίου 1971) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, βουλευτής, υπουργός και δήμαρχος Ηρακλείου.

Βιογραφικά στοιχεία

Σπουδές και πόλεμος 

Γιος δασκάλου, φοίτησε στο Γυμνάσιο Ηρακλείου και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά. Ωστόσο, διέκοψε τις σπουδές του με σκοπό να πολεμήσει στο στρατό ως εθελοντής, όπως και έγινε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Έπειτα πολέμησε στη Μικρά Ασία, αξιωματικός πλέον. Αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό, ενώ βασανίστηκε με στέρηση νερού, σε βαθμό που κόντεψε να χάσει τη ζωή του. Σώθηκε χάρη στην παρέμβαση ενός Τουρκοκρητικού γιατρού, που κατάλαβε ότι ήταν ζωντανός ενώ μεταφερόταν με κάρο για ταφή σε ομαδικό τάφο. Έπειτα από την ανταλλαγή των πληθυσμών, ο Κρασαδάκης επέστρεψε στην πατρίδα του και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ελληνική πρωτεύουσα.

Πολιτική καριέρα 
Κατήλθε στην πολιτική για πρώτη φορά το 1936 με το κόμμα των Φιλελευθέρων

Στις 3 Δεκεμβρίου 1945 ανέλαβε υφυπουργός επί της Παλιννοστήσεως Προσφύγων και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 4 Απριλίου 1946 στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη. 

Αργότερα, στην κυβέρνηση του Ν. Πλαστήρα χρημάτισε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως τις 11 Οκτωβρίου 1952, οπότε η κυβέρνηση παραιτήθηκε.

Το πρώτο μισό της δεκαετίας του ' 50 ήταν Γενικός Διοικητής Κρήτης. Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου το 1951 και επανεξελέγη το 1952. 

Στις εκλογές του 1958 ήταν υποψήφιος με το κόμμα των Φιλελευθέρων χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί. Στη συνέχεια, κατέβηκε στις δημοτικές εκλογές με την υποστήριξη του Σοφοκλή Βενιζέλου.

Οι δημοτικές εκλογές έγιναν τον Απρίλιο του 1959 και η παράταξη Δημοτική Πρόοδος του άλλοτε βενιζελικού Γεωργίου Γεωργιάδη ήρθε 1η με ποσοστό 43,2%, 8.734 ψήφους και 10 συμβούλους. Ο Κρασαδάκης , που ήταν αρχηγός της Δημοτικής Φιλελευθέρας Ανορθώσεως έλαβε ποσοστό 34,5%, 6.769 ψήφους και 8 συμβούλους. Ο δήμαρχος τότε εκλεγόταν από την πλειοψηφία των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου και η αριστερή πτέρυγα υπερψήφισε τον Κρασαδάκη για δήμαρχο, ο οποίος υπηρέτησε στο αξίωμα από τον Ιούλιο του 1959 ως τον Ιούνιο του 1964.

Πέθανε στο Λονδίνο, όπου είχε μεταβεί για θεραπεία και θάφτηκε στο Ηράκλειο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ζωή του Νίκου Κρασαδάκη, εφημερίδα Πατρίς, 12-9-2008, ανάκτηση 10-7-2013.

Βιβλιογραφία 
Δημήτρης Ξυριτάκης, Νικόλαος Κρασαδάκης, ο βίος, η πολιτεία και το έργο ενός σπουδαίου πολιτικού".

Αναφορές

Βουλευτές Ηρακλείου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες υφυπουργοί Παλιννοστήσεως Προσφύγων
Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Δήμαρχοι Ηρακλείου
Θεοφάνης Κακριδής

Ο Θεοφάνης Κακριδής (Τρίκαλα Κορινθίας 1869 - 1 Αυγούστου 1929) ήταν Έλληνας φιλόλογος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα έργα του είναι και η σχολική γραμματική της λατινικής, που ο ίδιος έγραψε για τα σχολεία.

Ειδικεύτηκε στη λατινική φιλολογία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο, και εν συνεχεία απέκτησε ειδίκευση στη λατινική φιλολογία στη Γερμανία. Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής λατινικής φιλολογίας. 

Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες αλλά και μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Πέθανε από πνιγμό. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Κακριδής και εγγονός του ήταν ο Φάνης Κακριδής.

Έργα
«Γραμματική της λατινικής γλώσσης :προς χρήσιν των μαθητών των Γυμνασίων» Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου «Νομικής» Λ. Χ. Βεργιανίτου,1903.
«Βarbara Ρlautina» (1904)
«Κικέρωνος ο υπέρ Μίλωνος λόγος» (1912)
«Πλαύτου Μέναιχμοι» (1916)

Παραπομπές 

Έλληνες φιλόλογοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ένωση Αποστόλου Παύλου

Η Ένωση Αποστόλου Παύλου είναι ένα αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο στον νομό Ημαθίας με έδρα το Μακροχώρι του πρώην Δήμου Αποστόλου Παύλου.

Σύντομο ιστορικό 
Ιδρύθηκε το 1999 έπειτα απο την συγχώνευση τριών ομάδων του Μακροχωρίου την «Δόξα»,τον «Εθνικό» και την «Ακαδημία» ωστε να δημιουργήσουν μία δυνατή ομάδα στο Μακροχώρι.Το 2002 ανέβηκε ως δευτεραθλήτρια Ε.Π.Σ. Ημαθίας στη Δ΄ Εθνική όπου θα παραμείνει για μια 8ετία. Επέστρεψε στη Δ' το 2012-13 κι εξασφάλισε τη συμμετοχή στη Γ' Εθνική της επόμενης περιόδου 2013-2014, όπου έκανε καλή σεζόν και πήρε μια ιστορική νίκη με τον Π.Α.Σ. Λαμία 1-0.Πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Διονύσης Βούλγαρης ενώ προπονητής ο Κώστας Αραμπατζής. Την επόμενη χρονιά ο Διονύσης Βούλγαρης αποχώρησε από την ομάδα η οποία υποβιβάστηκε στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας.Συνολικά έχει 2 παρουσίες στη Γ' και 9 στη Δ' Εθνική.Η E.A.Π. έχει κατακτήσει και 2 κύπελλα ΕΠΣ Ημαθίας.

Πορεία της ομάδας 
1999-2000 Α΄ΕΠΣ Ημαθίας και παραμονή
2000-2001 Α΄ΕΠΣ Ημαθίας 2η και παραμονή
2001-2002 Α΄ΕΠΣ Ημαθίας 2η και άνοδος στην Δ΄Εθνική
2002-2003 Δ΄Εθνική 7η και πραμονή
2003-2004 Δ΄Εθνική 9η και παραμονή
2004-2005 Δ΄Εθνική 4η και παραμονή
2005-2006 Δ΄Εθνική 9η και παραμονή
2006-2007 Δ΄Εθνική 9η και παραμονή
2007-2008 Δ΄Εθνική 9η και παραμονή
2008-2009 Δ΄Εθνική 8η και παραμονή
2009-2010 Δ΄Εθνική 14η και υποβιβασμός στην Α1 ΕΠΣ
2010-2011 Α1 ΕΠΣ Ημαθίας 2η και παραμονή επίσης κατέκτησε το κύπελλο ΕΠΣ Ημαθίας νικώντας 3-0 τον Κεραυνό Επισκοπής 
2011-2012 Α1 ΕΠΣ Ημαθίας 1η και αγωνίστηκέ στα μπαράζ για την άνοδο στην Δ΄Εθνική οπού κατάφερε να κερδίσει την άνοδο επίσης κατέκτησε και το κύπελλο της ΕΠΣ Ημαθίας νικώντας στον τελικό 2-1 την Μελίκη 
2012-2013 Δ΄Εθνική 3η ενώ έφτασε εώς τον τελικό του κυπέλλου της ΕΠΣ Ημαθίας οπού έχασε από το Αχιλλέα Νεοκάστρου 2-0
2013-2014 Γ΄Εθνική Ερασιτεχνική 4η και παραμονή 
2014-2015 Γ΄Εθνική Ερασιτεχνική 14η και υποβιβασμός στην Α1 ΕΠΣ
2015-2016 Α1 ΕΠΣ Ημαθίας 12η και παραμονή
2016-2017 Α1 ΕΠΣ Ημαθίας 11η και παραμονή

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 3η στην Δ΄Εθνική 2013
 Πρωτάθλημα Α1 ΕΠΣ Ημαθίας 2012 
 Άνοδος απο την Α΄ΕΠΣ Ημαθίας στην Δ΄Εθνική ως 2η το 2002
 2 Κύπελλα ΕΠΣ Ημαθίας 2011 και 2012
 φιναλίστ του Κυπέλλου ΕΠΣ Ημαθίας 2013

Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1999
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999
Κολεκτίβα

Μια κολεκτίβα είναι ένα σύνολο ατόμων που δουλεύουν μαζί σε ένα κοινό έργο χωρίς να βασίζονται σε εσωτερικές ιεραρχίες. Οι κολεκτίβες μπορεί να είναι μεγάλες ή και μικρές.Οι συλλογικότητες μπορεί να είναι μεγάλες ή και μικρές. Μπορεί να υπάρχουν για μικρά ή για μεγάλα χρονικά διαστήματα και η συμμετοχή σε αυτές είναι εθελοντική. Οποιαδήποτε ομάδα – είτε είναι ένας σύλλογος, μια μη κυβερνητική οργάνωση ή μια πολιτική οργάνωση – που έχει διοικητικό συμβούλιο, αφεντικά, διευθυντές, γκουρού ή προέδρους δεν είναι μια συλλογικότητα. Στην παρούσα φάση της κοινωνίας μας, οι περισσότερες επίσημες οργανώσεις χρησιμοποιούν ένα σύστημα ιεράρχησης που συγκεντρώνει την δυνατότητα λήψης αποφάσεων στα χέρια μιας μειοψηφίας, που στην συνέχεια χρησιμοποιεί αυτή την δύναμη για να υπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα. Αυτό ακριβώς προσπαθούν να αποτρέψουν οι συλλογικότητες με τον σχεδιασμό τους.
Στις συλλογικότητες, η ηγεσία προκύπτει φυσικά και ρευστά. Όλες οι δεξιότητες και η γνώση μοιράζονται και δεν συσσωρεύονται από μια ελίτ. Αυτό σημαίνει πως οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες μπορούν να περιστρέφονται ανάμεσα στα μέλη της συλλογικότητας και μπορούν να ανακληθούν αν κάποιος αρχίσει να κάνει κατάχρηση εξουσίας. Η οριζόντια δομή είναι ένας δυναμικός και ζωτικής σημασίας τρόπος για την συνεχόμενη ενδυνάμωση των εργαζομένων.
Η κολεκτίβα λειτουργεί με ένα υψηλό επίπεδο οργάνωσης και υπευθυνότητας. Δουλεύουμε σαν ελάχιστο σαράντα ώρες την εβδομάδα και επιπλέον βράδια και σαββατοκύριακα. Έχουμε συχνές συναντήσεις για να μοιραστούμε πληροφορίες σχετικά με τις διαφορετικές πλευρές της δουλειάς μας, έτσι ώστε να μπορούμε να πάρουμε συλλογικές αποφάσεις πάνω σε ένα εύρος θεμάτων όπως: τα πράγματα που εκδίδουμε και διανέμουμε, την συνολική μας οικονομική υγεία, την πολιτική μας κατεύθυνση, τις εκδηλώσεις που οργανώνουμε και συμμετέχουμε, την αλληλοβοήθεια που προσφέρουμε σε άλλες ομάδες και οτιδήποτε άλλο προκύπτει. Παρόλα αυτά δεν είμαστε μια ομοιογενής ομάδα ή εστιασμένη σε συγκεκριμένα πράγματα. Αυτή την στιγμή είμαστε δώδεκα πολύ διαφορετικά άτομα που δουλεύουμε μαζί σε ένα κοινό έργο. Αυτό το έργο αναπτύσσεται με βάση τόσο τις διαφορές μας όσο και τις ομοιότητες μας, όπως επίσης και με το πνεύμα της συνεχόμενης περισυλλογής και ενεργής συμμετοχής με το οποίο αντιμετωπίζουμε κάθε νέα πρόκληση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κοινωνικές ομάδες
Κοινότητα
Γκούσταφ Νάχτιγκαλ

Ο Γκούσταφ Νάχτιγκαλ (γερμ. Gustav Nachtigal, 1834-1885) υπήρξε Γερμανός εξερευνητής της Αφρικής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1834 στο Άιχστεντ. Πατέρας του ήταν ο ιερέας Καρλ Φρίντριχ Νάχτιγκαλ, ο οποίος πέθανε νωρίς από φυματίωση. Ο μικρός Γκούσταφ, ορφανός από πατέρα, τελείωσε το γυμνάσιο και φοίτησε ιατρική στα Πανεπιστήμια της Χάλε, του Βύρτσμπουργκ και του Γκράιφσβαλντ. Προσχώρησε στις φοιτητικές λέσχες της Παλαιομαρκίας το 1854, Πομερανίας το 1877 και Νασοβίας το 1878. Διορίστηκε στρατιωτικός ιατρός στην Κολωνία το 1858.

Αρρώστησε από φυματίωση και πήγε στην Αφρική για να αναρρώσει. Εγκαταστάθηκε στην Αλγερία, και από το 1863 στην Τυνησία, όπου υπηρέτησε ως ιατρός στην εξτρατεία κατά των επανασταημένων φυλών του Μάγκρεμπ. Αργότερα έγινε προσωπικός ιατρός του Μπέη και έμαθε να μιλάει αραβικά. Το 1868 γνώρισε τον εξερευνητή Γκέρχαρντ Ρολφς, στον οποίο είχε ανατεθεί το 1868 η διακίνηση των δώρων του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας προς τον Σουλτάνο του Μπόρνου (στην σημερινή Νιγηρία). Ο Ρολφς με την σειρά του παρέθεσε την διεκπεραίωση της εργασίας αυτής στον Νάχτιγκαλ. Αργότερα ο Νάχτιγκαλ γνώρισε και την εξερευνήτρια Αμεξαντρίνε Τίννε. 

Ο Νάχτιγκαλ ξεκίνησε την αποστολή του στις 17 Φεβρουαρίου 1869. Πήγε στην Τρίπολη της Λιβύης, διέσχισε την Σαχάρα, διέμεινε στην όαση του Φεζάν, και έφτασε στο άγνωστο τότε Τούμπου, και στο Τιμπέστι. Εκεί τον λήστεψαν και κόντεψαν να τον φονέψουν, γι' αυτό κατέφυγε στο Μουρτζούκ, όπου διαχείμασε πρίν συνεχίσει το ταξίδι του. Την άνοιξη του 1970 συνέχισε το ταξίδι του και έφτασε στο Κούκα, στα ανάκτορα του Σουλτάνου του Μπόρνου, και του παρέδωσε τα δώρα του αυτοκράτορα που προορίζονταν για αυτόν.

Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του και επισκέφτηκε και άλλα μέρη της Αφρικής, επιστρέφοντας το 1872 στην Κούκα. Συνέχισε τις εξερευνήσεις του μέχρι το 1875, οπότε επέστρεψε στην πατρίδα του. Στο Βερολίνο έγραψε τις εντυπώσεις του, που απέσπασαν πολλά βραβεία. Διορίστηκε το 1882 από τον Μπίσμαρκ πρέσβης στην Τύνιδας. Το 1884 προάχθηκε σε αυτοκρατορικό επίτροπο (Reichskommissar) για την Γερμανική Δυτική Αφρική.

Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1885 στην ακτή της Δυτικής Αφρικής.

Εργογραφία 
 Sahara und Sudan. 3 Τόμοι, Berlin; Λειψία 1879–1889. 
 Tibesti. Die Entdeckung der Riesenkrater und die Erstdurchquerung des Sudan, 1868–1874. Εκδ. Heinrich Schiffers. Τύμπινγκεν και Στουτγάρδη 1978 ISBN 3-7711-0305-3

Παραπομπές

Πηγές 
 Dorothea Berlin: Ein deutsches Freundespaar aus besserer Zeit: Rudolf Berlin und Gustav Nachtigal. Behr, Berlin 1928
 Gustav Nachtigal 1869/1969. (Bonn-)Bad Godesberg 1969.
 Gedenkschrift Gustav Nachtigal. 1874–1974 (= Veröffentlichungen aus dem Übersee-Museum Bremen. Reihe C, Band 1), Bremen 1977
 Werner Hartwig: „Weißes Gold“ - auf den Spuren Gustav Nachtigals. Weltbild (Ferienjournal) 1977
 A. Tunis: Gustav Nachtigal. Ein Philanthrop im Staatsdienst. In: Baessler-Archiv. Band 44, 1996, S. 407–424. 
 August K. Stöger: Marsch ins Ungewisse HOCH-Verlag Düsseldorf 1972 1.Lizenzausgabe Druck: F.Sailer, Wien

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Forum Nachtigal Altmark 
 Αλληλλογραφία του Νάχτιγκαλ από την Αφική 1862-72

Γερμανοί εξερευνητές
Ραφαήλ Ντενόγιας

Ο Ραφαήλ Ντενόγιας (μερικές φορές και Ραφαέλο Ντενόγιας, Αθήνα 1914-1983 ) ήταν Έλληνας ηθοποιός και τενόρος.

Βιογραφία 
Απέκτησε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος σε ηλικία 28 ετών. Εργάστηκε με μουσικό θίασο στην Ιταλία και είχε και δικό του θίασο. Αποτέλεσε ντουέτο με τη σύζυγό του, Λέλα Πασσαλή (1918-;;;;), η οποία ήταν ηθοποιός και σοπράνο.

Στην πρόζα και στο θέατρο συνεργάστηκε με την Κατερίνα και τον Μίμη Κοκκίνη. Ανέβασε τις οπερέτες του Σακελλαρίδη Γλυκιά Νανά και Κόρη της αμαρτίας.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1932 στην ταινία Ελληνική ραψωδία. Έκτοτε έπαιξε μικρούς κυρίως ρόλους σε ταινίες, όπως Η χαρτοπαίχτρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 παρουσίαζε μουσικές κωμωδίες στην Αθήνα και στην Πάτρα μαζί με τη σύζυγό του. Ήταν φίλος και συγκάτοικος (από το 1969 ως το θάνατό του) του επίσης ηθοποιού Χρόνη Εξαρχάκου.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε τηλεοπτική σειρά, στην ΕΡΤ παίζοντας στην κωμική σειρά "Μια Αθηναία στην Αθήνα", το 1976.

Ο Ντενόγιας απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1983 στη διάρκεια εγχείρισης ανοικτής καρδιάς.

Σε ένα ημερολόγιο του 2018 ωστόσο, που εξεδόθη από το ΣΕΗ για το έτος 2018, αναφέρεται ότι ο Ντενόγιας πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 1996.

Υπάρχουν όμως και πηγές που λένε ότι πέθανε το 2009, σε ηλικία 98 ετών.

Φιλμογραφία

Ταινίες 
 Ελληνική ραψωδία 	(1932)
 Διπλή θυσία 	(1945)
 Της τύχης τα γραμμένα (1957)
 Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961)
 Έκλαψα πικρά για σένα(1964)
 Η μοδιστρούλα	(1964)
 Η χαρτοπαίχτρα (1964)...............Δικαστής Ευαγγελόπουλος
 Κραυγή 	(1964)
 Σε ποιον να πω τον πόνο μου (1964)
 Το δόλωμα 	(1964)
 Φτωχό μου σπουργιτάκι (1965)
 Άνθρωπος για όλες τις δουλειές (1966)
 Πλήγωσες την αγάπη μου 	(1966)
 Καρδιές που ξέρουν ν’ αγαπούν (1967)
 Ο αχόρταγος (1967)
 Ο χαζομπαμπάς 	(1967)
 Πειραιάς ώρα 07.30 	(1967)
 Ο μπούφος 	(1968)
 Ο τρελός τα 'χει τετρακόσια (1968)
 Στα σύνορα της προδοσίας 	(1968)
 Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο (1968)..........Ροκάς
 Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969)...........γιατρός
 Προκόπης ο απρόκοπος 	(1969)
 Ο αγαθιάρης και η ατσίδα	(1971)
 Σέργιος και Άννα 	(1971)
 Ο μοναχογιός μου ο αγαθιάρης (1973)
 Όλοι θα ζήσουμε 	(1974)
 Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται (1977)....... στρατηγός
 Οι κυνηγοί 	(1977)

Θέατρο 
 Η γυναίκα με το βέτο (1950)
 Πάμε πρίμα 	(1950)
 Όλα τον ανήφορο 	(1951)
 Τζώνηδες και καουμπόυ (1955)
 Ραντεβού στις κάλπες (1966)

Τηλεόραση 
 Μια Αθηναία στην Αθήνα (1976, ΕΡΤ)

Παραπομπές 

Έλληνες τενόροι
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Bo (ράπερ)

Ο Χαράλαμπος Ξενίδης (Ντύσσελντορφ, 7 Δεκεμβρίου 1973), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Bo, είναι Έλληνας ράπερ, πρώην μέλος του Family The Label.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1973 στο Ντύσσελντορφ της Γερμανίας ενώ η καταγωγή του είναι από την Θεσσαλονίκη. Στα 13 του, επέστρεψε στην Ελλάδα με τη μητέρα του και την κατά δύο χρόνια μικρότερη αδερφή του ενώ οι γονείς του χώρισαν ένα χρόνο μετά. Έμεινε με την αδερφή του στο πατρικό τους στη Θεσσαλονίκη και είχαν τη βοήθεια του παππού και της γιαγιάς τους. Παράτησαν το σχολείο στο γυμνάσιο γιατί έπρεπε να εργαστούν.

Το 1992, ξεκίνησε να δουλεύει στο Σκορπιό στη Θεσσαλονίκη ως χορευτής, χορογράφος και ράπερ ενώ το 1996 αποφάσισε να μετακομίσει στην Αθήνα.

Μουσική Καριέρα

Πρώτα Χρόνια-Συμμετοχές

Το ’96 έκανε  την «είσοδό του» στην ελληνική δισκογραφία. Το 1998 συμμετέχει στην παραγωγή των Goin' Through στο CD (συμβόλαιο τιμής). Την ίδια περίοδο, συνεργάζεται μαζί με τους Goin Through, με το Γιώργο Μαζωνάκη στο τραγούδι «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» και με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη για το τραγούδι «Οι ψυχές». Ο Bo στην συνέχεια συνεργάζεται ως συνθέτης με τον Γιώργο Αλκαίο σε 3 δίσκους.

Πρώτος προσωπικός δίσκος (2005)

Το 2005 κυκλοφορεί το πρώτο του προσωπικό CD και το ονομάζει «Bo Η Επαφή» στο οποίο συμμετέχουν φίλοι του όπως ο Γιώργος Αλκαίος, η Καλομοίρα και η Shaya. Το CD περιέχει 15 tracks σε Ελληνικούς και Αγγλικούς στίχους με RnB, Hip - hop, Oriental και Ροκ στοιχεία.

2006-2009

Ο Bo συμμετέχει με συνθέσεις και ντουέτα σε χρυσούς και πλατινένιους δίσκους επιτυχημένων εμπορικά καλλιτεχνών όπως η Δέσποινα Βανδή (Come Along Now), ο Νότης Σφακιανάκης (ντουέτο: Έχει να κάνει) , η Νατάσα Θεοδωρίδου (ντουέτο: Θα ορκιστώ σε ο,τι έχω ιερό), ο Νίκος Μακρόπουλος, η Καλομοίρα, και πολλοί άλλοι. Συνεργάζεται με το ράπερ Coolio στη Θεσσαλονίκη όπου τραγούδησαν μαζί on stage. Παράλληλα συνεργάζεται με την Άννα Βίσση στο remix του Valentino για το κομμάτι «Στην Πυρά», ενώ διασκευάζει το «Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε» σε R&B ρυθμό.

2010-σήμερα

Το 2010 ο Bo συνθέτει σε συνεργασία με τον Stan το «Θα ‘θελα». Τον χειμώνα του ίδιου έτους συνεργάζεται με την Χριστίνα Σάλτη για το τραγούδι «Κάνε με να τρελαθώ». Το καλοκαίρι του 2011 συνεργάζεται ξανά με την Χριστίνα Σάλτη στο τραγούδι «Πιο Κοντά». Το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου συμμετέχει μαζί με την Χρύσπα στο κομμάτι «Είσαι Αστέρι».

Τον Απρίλιο του 2012 κάνει μία συμμετοχή μαζί με την Ιουλία Καλλιμάνη για το «20 χρονών». Το 2013 συνεργάζεται με την Shaya με το τραγούδι «Καλοκαίρινη Καρδιά» και συνθέτει σε συνεργασία με την τραγουδίστρια The Mode, βγάζοντας στην αγορά το τραγούδι «Πως το λένε».

Το καλοκαίρι του 2014 συνεργαζέται με την Melis Kar στο hit «Gitti Gitti» και με τον τραγουδιστή Στέφανο Δημοσθένους στο «Σε θέλω ξανά».

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Δισκογραφία

Άλμπουμς 
 «Bo Η Επαφή» (2005)
 «Feat:Bo» (2010)
«Κιβωτός» (2019)

Τραγούδια

Παραπομπές

Έλληνες ράπερ
Τα ορτύκια ως τρόφιμο

Όλα τα είδη ορτυκιού καταναλώνονται από τους ανθρώπους. Το κρέας των ορτυκιών προέρχεται, είτε από ορτύκια εκτρεφόμενα σε φάρμες, είτε από άγρια που θηρεύτηκαν στην φύση. Τα είδη ορτυκιού, που χρησιμοποιούνται περισσότερο για την παραγωγή κρέατος, είναι το κοινό ορτύκι και το Ιαπωνικό ορτύκι . 

Τα ορτύκια καταναλώνονται κυρίως στην Γαλλική, πολωνική, πορτογαλική και μαλτέζικη κουζίνα. Είναι σπεσιαλιτέ της ινδικής επαρχία Κεράλα, όπου τρώγονται ψητά με κάρι. Συνήθως τρώγονται ολόκληρα με τα κόκκαλα, τα οποία λόγω του μικρού τους μεγέθους μασώνται εύκολα. Το ορτύκι θηρεύεται, εκτρέφεται και τρώγεται και στην Ελλάδα, μαγειρεμένο με όλους τους τρόπους, βραστό, ψητό ή τηγανητό. Το είδος ορτυκιού που εκτρέφεται ανήκει συνήθως στο είδος coturnix.

Τα ορτύκια που έχουν φάει κώνειο κατά την διάρκεια της μετανάστευσης, μπορούν να προκαλέσουν οξεία νεφρική ανεπάρκεια λόγω των τοξινών από το κώνειο που υπάρχουν στο κρέας.

Παραπομπές 

Κρέας
Θανάσης Αλευράς

Ο Θανάσης Αλευράς (Ιωάννινα, 14 Ιουνίου 1979-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Αποφοίτησε από το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν και έλαβε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις, όπως "Ο Μικρός Πρίγκηπας" του Εξυπερύ και "Πλούτος" του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. 

Το 2008 του απονεμήθηκε το θεατρικό βραβείο Δημήτρης Χορν για το ρόλο του στην παράσταση «Ήρωες», της Ελένης Γκασούκα. 

Το 2013 κέρδισε την πρώτη θέση στον - φιλανθρωπικού χαρακτήρα - διαγωνισμό Your Face Sounds Familiar προσφέροντας τα έσοδα στο Σπίτι του Ηθοποιού.

Το 2020 σε συνέντευξή στο περιοδικό ANTIVIRUS, έκανε coming out ως μέλος της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, λέγοντας «Φυσικά και στηρίζω τη ΛΟΑΤ+ κοινότητα, αφού ανήκω κι εγώ σ΄αυτή».

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Χορν
ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Νίκος Καρβούνης

Ο Νίκος Καρβούνης (Ιθάκη, 1880 - Αθήνα, 17 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, λόγιος και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Αν και γεννήθηκε στην Ιθάκη, έζησε με τον πατέρα του στη Ρουμανία, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο Επέστρεψε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών και άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της εποχής. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας Σκριπ. 

Εν συνεχεία συνεργάστηκε σε άλλες εφημερίδες όπως η Εστία και η Πρωία των οποίων ήταν και ανταποκριτής στην Ήπειρο και σε άλλα μέρη. Πολέμησε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς ήταν μέλος του τάγματος των Γαριβαλδινών. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 προσχώρησε στο μαρξισμό και το 1933 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1936 συνελήφθη από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Γαύδο. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε, αλλά του απαγορεύτηκε να αρθρογραφεί.  

Μετά την απελευθέρωσή του ήρθε στην Αθήνα και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, συνδέθηκε με την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και καθοδηγούσε ομάδες φοιτητών στο πανεπιστήμιο Αθηνών. 

Στις αρχές της κατοχής που ακολούθησε συνελήφθη μαζί με τον Δημήτρη Γληνό από τους Ιταλούς καθώς κατηγορήθηκε ότι αρθρογραφούσε εναντίον του φασισμού και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα. Απελευθερώθηκε μετά από λίγο και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1942 έγραψε το γνωστό αντάρτικο τραγούδι «Βροντάει ο Όλυμπος» και ανέβηκε με τους αντάρτες στα βουνά της Ρούμελης, όπου ανέλαβε διευθυντής του Πρακτορείου Ειδήσεων Ελεύθερη Ελλάδα. Το 1944 ήταν υπεύθυνος του γραφείου τύπου της ΠΕΕΑ. 

Ο Νίκος Καρβούνης πέθανε στην Αθήνα το 1947.

Έργα 
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό Ηγησώ. Έγραψε πλήθος ποιήματα και μελέτες. Δικός του είναι ο παιάνας «Βροντάει ο Όλυμπος/ αστράφτει η Γκιώνα».

Παραπομπές

Πηγές

 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015
 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό , τ. 4, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1988
 Στέφανος Παπαδόπουλος, «Οι Έλληνες λογοτέχνες και η αντίστασή τους στο φασισμό κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο», Βαλκανικά σύμμεικτα, τχ. 3(1989), σελ.183-192

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφία στο δικτυακό τόπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ Ο μαχητής δημοσιογράφος)
Τεκμήρια 
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ 60 χρόνια από το θάνατό του Για πάντα θα «Βροντά ο Ολυμπος» τους στίχους του], Ριζοσπάστης, 18-2-2007, ανάκτηση 13-7-2013.

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες κομμουνιστές
Αρταβάσδης Γ΄ της Αρμενίας

Ο Αρταβάσδης Γ΄ της Αρμενίας ή Αρταβάσδης Β΄ της Ατροπατηνής ήταν υποτελής στους Ρωμαίους βασιλιάς της Αρμενίας και της Ατροπατηνής Μηδίας (4 – 6 μ.χ.), ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας και της Ατροπατηνής Μηδίας Αριοβαρζάνη Β΄. Σύντομα έγινε πολύ αντί-δημοφιλής μονάρχης λόγω της αυταρχικότητας του με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί από τους υπηκόους του. Στην Ατροπατηνή Μηδία τον διαδέχθηκε ο ξάδελφος του Αρτάβανος, στην Αρμενία ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος όρισε βασιλιά τον πρίγκιπα Τιγράνη εγγονό του Ηρώδη του μέγα από την οικογένεια των Ηρωδιανών. Έχουν σωθεί πολλά νομίσματα από την εποχή της βασιλείας του Ελληνικής μορφής που τον παριστάνουν υποτελή του Ρωμαίου αυτοκράτορα.

Πηγές
H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter
P.M. Swan, The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14) (Google eBook), Oxford University Press, 2004
M. Bunsen, Encyclopedia of the Roman Empire, Infobase Printing, 2009
Edited by Timothy Venning, A Chronology of the Roman Empire, Continuum International Publishing Group, 2011

Βασιλείς της Αρμενίας
Ένιντ Μπλάιτον

Η Ένιντ Μπλάιτον (Enid Mary Blyton, Ίστ Ντάλγουιτς, 11 Αυγούστου 1897 - Χάμστεντ, 28 Νοεμβρίου 1968) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. Έχει γράψει πάρα πολλά βιβλία διεθνούς φήμης και έχει δημιουργήσει εκατοντάδες χαρακτήρες για τα παιδιά όλων των ηλικιών. Ο σημαντικότερος από τους χαρακτήρες που δημιούργησε η Μπλάιτον είναι ο Νόντι. Επίσης τεράστια επιτυχία γνώρισε η σειρά 21 βιβλίων Οι Πέντε Φίλοι, που εκδόθηκαν για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία από το 1942 μέχρι το 1963. Μάλιστα από τότε έχουν γνωρίσει πλήθος από επανεκδόσεις, ενώ έχουν γίνει και μεταφορές τους στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, με δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, και διαχρονικά εξακολουθούν να διατηρούν ευρεία κοινωνική απήχηση σε πολλά κράτη διεθνώς, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Άλλες σημαντικές σειρές βιβλίων της Μπλάιτον με μεγάλη διεθνή απήχηση, είναι Οι Μυστικοί Επτά, σειρά που αποτελείται από 15 βιβλία (εκδόθηκαν μεταξύ του 1949 και του 1963), και Τα πέντε λαγωνικά, επίσης σειρά 15 βιβλίων (εκδόθηκαν μεταξύ του 1943 και του 1961).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Απόστολος Μελαχρινός

Ο Απόστολος Μελαχρινός (Βραΐλα Ρουμανίας, 1880 -  Αθήνα, 22 Ιουνίου 1952) ήταν Έλληνας λυρικός ποιητής. Χρησιμοποίησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κλήμης Πορφυρογέννητος. Υπήρξε επίσης μεταφραστής και πεζογράφος. Υπήρξε ο πρώτος γραμματέας της  Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1934).

Βιογραφία 
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1902 και εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό "Ζωή". Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1905 με τον τίτλο "Ο δρόμος φέρνει...". Ήταν παντρεμένος με τη δασκάλα Κλεοπάτρα Βουλγαρίδου και απέκτησαν 1 γιο. Μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στην Κηφισιά το 1922. Σε ηλικία 51 ετών εξέδωσε το περιοδικό "Ο Κύκλος". Στο μεταφραστικό του έργο ξεχωρίζει η μετάφραση της "Εκάβης" του Ευριπίδη που του είχε αναθέσει η Μαρίκα Κοτοπούλη για λογαριασμό παράστασης στην οποία η ίδια έπαιζε. Επίσης, μετέφρασε τις "Βάκχες", την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" ,την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι", και τον "Ιππόλυτο"  του Ευριπίδη, την "Ορέστεια" του Αισχύλου, την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή, και την κωμωδία "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη.

Έργα 
Ως ποιητής, ο Μελαχρινός επηρεάστηκε από Γάλλους ποιητές, με κυριότερους τους Στεφάν Μαλαρμέ και Πολ Βαλερί, ενώ ως προς την τεχνοτροπία του, μπορεί κανείς να διακρίνει την επίδραση του Διονυσίου Σολωμού.
Επιλεγμένα έργα του:
"Ο δρόμος φέρνει..." (1905)
"Παραλλαγές" (1907)
"Καλλικάντζαρος 1918" (σατιρικό ημερολόγιο) (μαζί με τον Πλ. Κεσσίσογλου)
"Φίλτρα επωδών" (1934)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφικό του ποιητή στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου

Παραπομπές 

Νεοέλληνες ποιητές
Γενιά του ’20
Παύλος Μαθιόπουλος

Ο Παύλος Μαθιόπουλος (1876 - 12 Οκτωβρίου 1956) ήταν βραβευμένος Έλληνας ζωγράφος και ακαδημαϊκός. Ασχολήθηκε με την κρητιδογραφία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1876 στην Αθήνα. Αρχικά σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών, γρήγορα όμως εγκατέλειψε τη σχολή και γράφτηκε στο Σχολείο των Τεχνών όπου είχε δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα. Αποφοίτησε το 1897 και συνέχισε για δύο χρόνια τις σπουδές του στο Παρίσι υπό τις οδηγίες των Ζυλ Λεφέβρ, Ζαν Πωλ Λωράν και Μπενζαμέν Κονστάν. Το 1900 έλαβε το αργυρό μετάλλιο για το έργο του Η κυρία με το σκυλάκι. που παρουσιάστηκε στην έκθεση του Παρισιού. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1903 και οκτώ χρόνια αργότερα διορίστηκε καθηγητής σκιαγραφίας στην ΑΣΚΤ αλλά παραιτήθηκε από τη θέση του μετά από ολιγόμηνη θητεία. Επανήλθε στη σχολή το 1915 διδάσκοντας γυμνό μέχρι το 1949 όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση εξαιτίας οφθαλμολογικού προβλήματος. Το ίδιο έτος εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών ενώ από το 1946 είχε αναλάβει τη διεύθυνση της ΑΣΚΤ.  Συμμετείχε σε αρκετές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, ΕΣΣΔ κλπ). Πέθανε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1956.

Έργο 
Το έργο του Μαθιόπουλου δέχτηκε ισχυρές επιρροές από τη μαθητεία του στη Γαλλία ενώ και ο ίδιος προσάρμοσε το όνομά του στα γαλλικά (Paul Mathiopoulos, Mathio). Η θεματογραφία του ήταν εμπνευσμένη από συμβολικά, ιστορικά και ιδεαλιστικά θέματα και από σκηνές της καθημερινής ζωής ενώ ξεχωριστή θέση περιλαμβάνουν οι προσωπογραφίες του. Στα έργα του απέδιδε τις μορφές σύμφωνα με τις εξιδανικευτικές τάσεις του Μπελ Επόκ. Εισήγαγε πρώτος στην Ελλάδα την τεχνική της κρητιδογραφίας παστέλ και το καλλιτεχνικό ρεύμα του Αρ Νουβό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Πανδέκτης
Europeana

Έλληνες ζωγράφοι
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μάχη του Πασεντάλε

Η Μάχη του Πασεντάλε, γνωστή και ως Μάχη της Φλάνδρας ή Τρίτη Μάχη της Υπρ, διεξάχθηκε περί τον Ιούλιο του 1917 μεταξύ των Βρετανικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό και αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, σερ Ντάγκλας Χέιγκ και των Γερμανικών Δυνάμεων. Η Φλάνδρα βρίσκονταν στα βόρεια του Βελγίου σε μία αρκετά μεγάλη εκτεταμένη περιοχή, ενώ η μάχη πήρε το όνομα της από το ύψωμα της Πασεντάλε (Passchendaele).

Η Μάχη

Η αρχή της μάχης 
Ο Χέιγκ πίστευε ότι τώρα ο πόλεμος εξαρτιόταν κυρίως από τις Βρετανικές Δυνάμεις εξαιτίας του ότι Γάλλοι και Ρώσοι ήταν πλέον εκτός μάχης, ενώ δεν ήταν σίγουρο εάν και όταν κατέφθαναν οι Αμερικάνοι θα ήταν σε ικανούς αριθμούς ώστε να προλάβουν την καταστροφή. Για να καταφέρει να κρατήσει το μέτωπο  θα έπρεπε να το πετύχει στα παλιά πεδία των μαχών γύρω από την Υπρ, όπου ο Βρετανικός Στρατός θα μπορούσε να εκτελέσει με επιτυχία μία ισχυρή προέλαση που θα έφερνε την παράδοση των Βελγικών λιμανιών που χρησιμοποιούνταν ως βάσεις για τα Γερμανικά υποβρύχια. Τα πράγματα στην αρχή έδειχναν ότι θα πήγαιναν καλά αφού πέτυχε μία προκαταρτική έφοδος κατά της κορυφογραμμής Μεσίν στα νότια της Ύπρ τις πρώτες μέρες του Ιουνίου, με σχετικά περιορισμένους στόχους, απόλυτο αιφνιδιασμό και μεγάλη στήριξη από το πυροβολικό (αναλώθηκαν 3,5 εκατομμύρια οβίδες και η πρώτη γραμμή των Γερμανών ισοπεδώθηκε με 500.000 τόνους εκρηκτικών).

Η αντιστροφή της κατάστασης 
Όμως όταν άρχισε η κύρια επίθεση στα τέλη του Ιουλίου παρουσιάστηκαν όλα τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν και στα πεδία των μαχών του Σόμ. Το προκαταρτικό μπαράζ (3,4 εκατομμύρια οβίδες) ακύρωσε κάθε αιφνιδιασμό. Τα μελετημένα χρονοδιαγράμματα ως συνήθως ανατράπηκαν μέσα στο χάος του πολέμου, ενώ η αντίσταση του εχθρού απλώνονταν σε μεγαλύτερο βάθος και ήταν πολύ πιο αποφασιστική απ’ ό,τι περίμεναν οι επιτιθέμενοι. Η ασταμάτητη βροχή και το πυροβολικό μετέτρεψαν το πεδίο της μάχης σε ένα τοπίο πλήρους απόγνωσης. Όμως ο Χέιγκ συνέχισε πετυχαίνοντας μερικές μικρές νίκες με τεράστιο τίμημα  έως και στις αρχές του Νοέμβρη που τα καναδικά τάγματα κατέλαβαν την Πασαντέλ απ’ όπου πήρε το όνομα της η μάχη. Στο τέλος της μάχης οι Βρετανοί είχαν απώλειες 240.000 ανδρών (70.000 νεκροί), ενώ οι Γερμανοί είχαν απώλειες 200.000 ανδρών. Οι επικριτές του Χέιγκ επικαλούνταν τον πρώτο αριθμό, οι υπερασπιστές του τον δεύτερο.

Τα μετά την μάχη
Στις 20 Νοεμβρίου εξαπέλυσε δεύτερη επίθεση στο Καμπρέ. Σκόπευε, μεταξύ άλλων, να δοκιμάσει σε μεγάλη κλίμακα τις νέες τεχνικές που είχε αναπτύξει ο βρετανικός στρατός με την στενή συνεργασία των τριών όπλων: πεζικού, αρμάτων μάχης και πυροβολικού. Ο αιφνιδιασμός ήταν απόλυτος: η γερμανική άμυντική γραμμή  υποχώρησε σε βάθος τεσσάρων μιλίων και στην Αγγλία χτύπησαν χαρμόσυνες καμπάνες για να γιορτάσουν την νίκη, αλλά βιάστηκαν.  Δέκα μέρες μετά οι Γερμανοί αντεπιτέθηκαν και ανακατέλαβαν όλο το έδαφος που είχαν χάσει. Έτσι ο Χέιγκ έχασε και το τελευταίο ίχνος εμπιστοσύνης που του είχαν οι πολιτικοί αρχηγοί, και ο Λόιντ Τζόρτζ ανέλαβε αυτοπροσώπως τη στρατηγική της διεξαγωγής του πολέμου.

Πηγές
 Michael Howard-Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Πασενταλε
Ιστορία του Βελγίου
Μάχες βρετανικού στρατού
Μάχες γερμανικού στρατού