Ιγκόρ Μπελάνοφ

Ο Ιγκόρ Ιβάνοβιτς Μπελάνοφ (ουκρανικά : Ігор Іванович Беланов ; γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1960) είναι  Ουκρανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος ή δεύτερος επιθετικός. Το 1986 ψηφίστηκε καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής (Χρυσή Μπάλα).

Βιογραφία

Ο Μπελάνοφ γεννήθηκε στην Οδησσό της Ουκρανίας, της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά στην πατρίδα του, με δύο ομάδες της πόλης του (τα δύο πρώτα χρόνια στη δεύτερη κατηγορία), και το 1985 ήρθε η σημαντική μεταγραφή για την κορυφαία ομάδα της Ε.Σ.Σ.Δ. Ντιναμό Κιέβου με την οποία σκόραρε 10 γκολ στην πρώτη του αγωνιστική περίοδο, η οποία τελείωσε με την κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου. Στην μεγάλη ομάδα του Κιέβου αναδείχθηκαν τα προσόντα του με σημαντικότερο την ταχύτητα δίπλα σε ποδοσφαιριστές όπως ο  Όλεγκ Μπλαχίν. Εκείνη τη χρονιά κέρδισε και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης - η δεύτερη φορά στην ιστορία της ομάδας νικώντας στον τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης (3–0), ο ίδιος δε ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης.
 
Στα μέσα του 1989, στα 29 του πήρε την πολυαναμενόμενη άδεια για να συμμετάσχει στη δυτικοευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, κάνοντας την αρχή στη Γερμανία για να ενταχθεί στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα ήρθε στις 4 Νοεμβρίου 1989 με ήττα 0–4 από την Στουτγκάρδη , αλλά απέτυχε να καταξιωθεί συνολικά, σημειώνοντας μόνο τέσσερα γκολ στη θητεία του σε ενάμιση χρόνο.
Έτσι μετακόμισε στη δεύτερη κατηγορία στην Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ     τον Ιανουάριο του 1991. Και εκεί η απόδοσή του ήταν κατώτερη του αναμενόμενου παρά την επιθετική του ευστοχία (21 τέρματα σε 67 αγώνες) και το 1995 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου έπαιξε για δύο χρόνια ακόμα.

Ο Μπελάνοφ έπαιξε 33 αγώνες για τη Σοβιετική Ένωση, σημειώνοντας 8 γκολ. Η καλύτερη απόδοσή του ήρθε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 στο Μεξικό, όπου σημείωσε τέσσερα τέρματα και βοήθησε για έξι άλλα καθώς η ομάδα έφτασε στον γύρο του 16. Σημείωσε χατ-τρικ στο παιχνίδι σε βάρος του Βελγίου, χάνοντας στην παράταση (3–4).

Αυτή η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο, μαζί με την συλλογική επιτυχία, τον βοήθησαν να κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα της χρονιάς. Ήταν επίσης μέρος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος  του 1988, όπου η εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης αντιμετώπισε την Ολλανδία στον τελικό. Με το σκορ 0–2, η εθνική του κέρδισε πέναλτι: το εκτέλεσε αλλά το έχασε.

Συμπεριλήφθηκε στη λίστα των Times των 100 κορυφαίων ποδοσφαιριστών του Παγκοσμίου Κυπέλλου όλων των εποχών.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την επιχειρηματικότητα στο χώρο του αθλήματος στην Ελβετία και το 2018 άνοιξε μια σχολή ποδοσφαίρου στην πατρίδα του.

Τίτλοι και διακρίσεις

Ντιναμό Κιέβου
 Πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης (2) : 1985, 1986 
 Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης (3) : 1985, 1987, 1990
 Σοβιετικό Σούπερ Κύπελλο (2) : 1986, 1987
 Κύπελλο Κυπελλούχων : 1985–86

Ατομικές διακρίσεις	
 Χρυσή Μπάλα : 1986 
 Κύπελλο Κυπελλούχων : Κορυφαίος σκόρερ 1985–86 
 Παγκόσμιο Κύπελλο μπρούτζινο παπούτσι : 1986
 Πρώτος σε ασίστ : Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1988 
 Οι κορυφαίοι 100 ποδοσφαιριστές του Παγκοσμίου Κυπέλλου όλων των εποχών από τους The Times
 FIFA XI (2) : 1991, 1998
 Golden Foot : 2008, ως θρύλος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  

 Ουκρανοί Ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου 
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1988
Νικητές Χρυσής Μπάλας