joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιωάννης Πατούσας

Ο Ιωάννης Πατούσας ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου και 18ου αιώνα, σημαντικότερος ως επιγραμματοποιός και γενικά ως μορφή φιλολογική.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1677 από τον ιερέα Σταμάτη Πατούσα και την Σαμαλτάνα . 

Τα εγκύκλια γράμματα έμαθε στην πατρίδα του. Στα 1689 η οικογένειά του μαζί με άλλες 622 αθηναϊκές οικογένειες εγκαταστάθηκε στον βενετοκρατούμενο Μοριά και μάλιστα στο Ναύπλιο.Από εκεί αποδήμησε , χωρίς να επιστρέψει ποτέ στην πατρίδα , στην Ιταλία για να συνεχίσει την μόρφωσή του. 

Στις 11Νοεμβίου του 1690 πέρασε το κατώφλι του Κολλεγίου του Αγίου Αθανασίου της Ρώμης και στο οποίο παρέμεινε δώδεκα χρόνια σπουδάζοντας γραμματική, ρητορική ,φιλοσοφία και θεολογία. Απεχώρησε ως Doctor Theologiae et Philologiae , αφού προηγουμένως είχε λάβει και το ιερατικό σχήμα ( χρονολογία αποφοίτησης 27 Οκτ. 1702) .Την ίδια εκείνη χρονιά μετέφρασε στην ελληνική μία ομιλία του Πάπα Κλήμεντος ΙΑ' συνοδεύοντας το κείμενο με ελληνική και λατινική προσφώνηση.  

Πήγε στη Βενετία και χειροτονήθηκε ιερέας στον ναό του Αγίου Γεωργίου και διορίστηκε σχολάρχης του Φλαγγιανού Ελληνομουσείου αντικαθιστώντας τον Ιωάννη Χαλκεία. Δίδαξε επί ένδεκα έτη. Συνέλαβε και πραγματοποίησε την ιδέα να συλλέξει όλους τους προς διδασκαλία Έλληνες συγγραφείς. Εξέδωσε φιλολογική Εγκυκλοπαίδεια το 1710, η οποία πρόσφερε πολλά στην μόρφωση των Ελλήνων πριν και κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Στη Βενετία επιμελήθηκε και μετατύπωσε την Γραμματική του Λάσκαρη το 1711. Μετέφρασε επίσης τους μύθους του Αισώπου, οι οποίοι τυπώθηκαν το 1768. Πέρα από αυτά εργάσθηκε και ως revisor ( ελεγκτής ) των ελληνικών εκδόσεων των τυπογραφείων της Βενετίας . 

Την τριετία 1708-1711 διετέλεσε εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων στην Βενετία .Η πνευματική του εξάρτηση από τον πανίσχυρο και φιλοκαθολικό Μητροπολίτη  Μελέτιο Τυπάλδο ( ο οποίος προσπαθούσε για την υποταγή της κοινότητας στον παπισμό ) τον οδήγησε στην υπογραφή ομολογίας της καθολικής πίστης στις 25 Φεβρουαρίου 1709 . Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1712

Έργα του
 
 Άνθη Ευλαβείας, Βενετία 1708 ( στο έργο αυτό υμνείται η Παναγία όχι όμως με το πνεύμα της Ορθόδοξης λατρείας αλλά με έντονες επιδράσεις της Καθολικής Εκκλησίας ) . 
 
 Λόγος Πανηγυρικός '' Επεφάνη η Χρηστότης και η Φιλανθρωπία του Σωτήρος ημών Θεού ''  Ελληνικό Ινστιτούτο Βενετίας .

Πηγές 
 
 
 Καραθανάσης Αθανάσιος  ''  ΑΝΕΚΔΟΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΤΟΥΣΑ ( 1677-1712) '' ,Επιστημονική επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Θεσ/νίκη 1988 .

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Μοντέλο για Φόνο

Μοντέλο για Φόνο (αγγλικά: Copycat) είναι αμερικανικό αστυνομικό, ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 1995 σε σκηνοθεσία Τζον Άμιελ και πρωταγωνιστούν οι Σιγκούρνι Γουίβερ και Χόλι Χάντερ.

Πλοκή 
Αφού τέλειωσε με τη διάλεξή της στην ψυχολογία εγκλήματος σε ένα Πανεπιστήμιο, η Έλεν Χάντσον, ειδική στους κατά συρροή δολοφόνους, στριμώχνεται στην τουαλέτα από τον ψυχοπαθή Ντάριλ Λι Κάλλουμ, ο οποίος σκοτώνει έναν αστυνομικό και επιχειρεί να δολοφονήσει και την ίδια. Μετά την επίθεσή της, η Έλεν παθαίνει αγοραφοβία. Έτσι κλείνεται στο πλήρως εξοπλισμένο σπίτι της και ζει τη ζωή της πίσω από έναν υπολογιστή, έχοντας την υποστήριξη του φίλου της, Άντι.

Όταν μια σειρά φόνων προκαλεί φόβο και πανικό στην πόλη στο Σαν Φρανσίσκο και κάθε φόνος φαίνεται να είναι απομίμηση προηγούμενων δολοφονιών που έκαναν γνωστοί μανιακοί δολοφόνοι, η αστυνομικός Εμ Τζέι Μόναχαν μαζί με το συνεργάτη της Ρούμπιν Γκοτζ ζητούν τη βοήθεια της Έλεν. Αρχικά διστακτική, η Έλεν βρίσκει να ιντριγκάρεται από το παιχνίδι του δολοφόνου να μιμείται άλλους, ειδικά όταν συνειδητοποιεί ότι μπορεί με τις γνώσεις της να καταλάβει το σχέδιό του.

Καθώς οι φόνοι συνεχίζονται και με τον Κάλλουμ ακόμα στη φυλακή, το σχέδιο του δολοφόνου έχει συμπεριλάβει την Έλεν. Ο δολοφόνος έχει καταφέρει να μπει αρκετές φορές στο σπίτι της, παίζοντας με το μυαλό της. Τότε έρχεται για μία ακόμη φορά σε μεγάλο κίνδυνο και η Μόναχαν θα τρέξει απαγνωσμένα να τη σώσει.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες 
 Σιγκούρνι Γουίβερ στο ρόλο της Έλεν Χάντσον
 Χόλι Χάντερ στο ρόλο της Εμ Τζέι Μόναχαν
 Ντέρμοτ Μαλρόνεϊ στο ρόλο του Ρούμπιν Γκοτζ
 Γουίλιαμ ΜακΝαμάρα στο ρόλο του Πίτερ Φόλεϊ
 Χάρι Κόνικ Τζούνιορ στο ρόλο του Ντάριλ Λι Κάλλουμ
 Γουίιλ Πάτον στο ρόλο του Νικολέτι
 Τζον Ρόθμαν στο ρόλο του Άντι

Box Office 
 Προϋπολογισμός: 20.000.000 δολάρια
 Θέση ανοίγματος: 4η
 Πρεμιέρα (άνοιγμα τριημέρου): 5.000.000 δολάρια
 Εισπράξεις στην Αμερική: 32.000.000 δολάρια

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Μοντέλο για Φόνο στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1995
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Idols

Οι Idols ή The Idols (Ελληνικά: Οι Άιντολς) ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα, το οποίο εμφανίστηκε τον Οκτώβριο του 1964.

Ιστορία 
Οι Idols ήταν μεταξύ των εγχώριων καλλιτεχνών (MGC, Loubogg, We Five, Τάσου Παπασταμάτη και Δάκη) που προσκλήθηκαν να διανθίσουν το κορυφαίο ροκ γεγονός της χρονιάς του 1967, τη συναυλία που έδωσαν οι Rolling Stones στην Αθήνα. Στις 17 Απριλίου το βράδυ, συμμετείχαν, ως supporter group, στο άνοιγμα του προγράμματος της επεισοδιακής εκείνης συναυλίας στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας,  που την παρακολούθησαν περίπου 10.000 ή 12.000 άτομα.

Σύνθεση 
Ανά τα έτη και από την εκάστοτε σύνθεση του συγκροτήματος πέρασαν αρκετοί μουσικοί, με πιο βασικούς τους:  

Νότη Λαλαΐτη (ηλεκτρονικό όργανο, πιάνο, τραγούδι), Αντώνη Γιούλη (ηλεκτρική κιθάρα), Ντίνο Παπαβασιλείου (πιάνο, ηλεκτρικό πιάνο), Ντέμη Ρούσσο (μπάσο), Βασίλη Κωνσταντινίδη (ντραμς, τραγούδι,μπάσο), Μανώλη Καβουκλή (μπάσο), Jo Michat (Ελληνικά: Τζο Μισά) (τραγούδι), Γιώργο Πετρίδη (τραγούδι), Λάζαρο Παπαγεωργίου (τραγούδι), Τζίμη Τζιμόπουλο (ντραμς, κρουστά), Νίκο Τσιλογιάννη (ντραμς).

1964-1971 
Από το 1964 που δημιουργήθηκαν οι Idols έως και το 1971 η σύνθεση του συγκροτήματος ήταν σταθερά εξαμελής, με κάποιους μουσικούς να αντικαθίστανται από άλλους, είτε για προσωπικούς λόγους, είτε προσωρινά (π.χ. λόγω στρατιωτικής θητείας κάποιου μέλους) ή με απόφαση όλων των μελών για την αποχώρηση κάποιου μέλους.

1972 
Το συγκρότημα αναχωρεί στο εξωτερικό, για ένα ‘European Tour’ στη Γαλλία και την Ελβετία, με πενταμελή πλέον σύνθεση.

1973-1989 
Την περίοδο αυτή, παρότι τα δύο ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, Νότης Λαλαΐτης και Αντώνης Γιούλης, έκαναν περιοδικές προσπάθειες προς τα υπόλοιπα μέλη ή άλλους μουσικούς για συνεργασίες ή και επανασύνδεση, δεν κατάφερε να συμβεί κάτι τέτοιο, ούτε πραγματοποιήθηκε κάποια ηχογράφηση ή κάποιος δίσκος.

Δισκογραφία 
Την πρώτη περίοδο ηχογράφησαν τα 45άρια "He's The One / Hellow Honey", "Reward / Wanted By The Low" και "La Dem Da Da / Boys", αλλά δεν έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Μετά το 1968 άλλαξαν εταιρεία, έκαναν στροφή στον ελληνικό στίχο και κυκλοφόρησαν αρκετές επιτυχίες, όπως τα "Τρικυμία στην καρδιά μου", "Τα χρόνια περνούν", "Ξαφνικά μ' αγαπάς", και, το 1969, ένα άλμπουμ με τίτλο τ' όνομά τους. 

 Στα τέλη της δεκαετίας του '80 (το 1989), το συγκρότημα ξαναδημιουργήθηκε από τους Γιούλη, Παπαβασιλείου, Κωνσταντινίδη και Δημήτρη Κατακουζηνό (μπάσο) και Νότη Λαλαΐτη. Ηχογράφησαν το άλμπουμ "Ανταοκτώ", έκαναν μερικές ρετρό εμφανίσεις και διαλύθηκαν οριστικά, μετά την εμφάνισή τους σαν σπέσιαλ καλεσμένοι στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1991. Ωστόσο, επιστρατεύουν διάφορα μέλη και κάνουν περιστασιακές εμφανίσεις στην τηλεόραση και σε επετειακές εκδηλώσεις.

Παραπομπές

Πηγές / Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Η σελίδα των Idols στο Facebook

Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Ελληνικά pop rock συγκροτήματα
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1834

Οι δημοτικές εκλογές του 1834 ήταν οι πρώτες που αποφασίστηκαν με Διάταγμα της 24ης Απριλίου και 8ης Ιουνίου 1834. Η εκτέλεση του Νόμου περί Δήμων όμως καθυστέρησε για άγνωστο λόγο, και έτσι οι εκλογές δημοτικών αρχών διενεργήθηκαν τις πρώτες μέρες του Ιουλίου 1834 μόνο στον νομό Αργολιδοκορινθίας.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 «Οδηγίαι περί των Δημαιρεσιών» - 
 «Τα παράδοξα και τα απίθανα των δημοτικών εκλογών», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Το Έθνος», 16 Μαΐου 2014.

Ελληνικές δημοτικές εκλογές
Νομός Αργολίδας και Κορινθίας
Δικαίωμα ψήφου στην Ελλάδα
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1835

Οι δημοτικές εκλογές του 1835 ήταν οι πρώτες που διενεργήθηκαν σε όλο το κράτος. Δύο κόμματα πήραν μέρος. Το κόμμα των Κυβερνητικών, ή κόμμα του Άρμανσπεργκ, και το κόμμα των Αντιαρμανσπεργικών, το οποίο ήταν το ισχυρότερο.

Στην Αθήνα οι εκλογές διενεργήθηκαν μεταξύ 15ης και 20ής Μαρτίου.

Πηγές
  
 «Τα παράδοξα και τα απίθανα των δημοτικών εκλογών», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Το Έθνος», 16 Μαΐου 2014.

Ελληνικές δημοτικές εκλογές
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση κλειστού στίβου στην Ελλάδα. Διεξάγεται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους, από το ΣΕΓΑΣ.

Ξεκίνησε το 1986 από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ένα χρόνο μετά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο νεόκτιστο -τότε- φαληρικό στάδιο, η ανέγερση του οποίου αποφασίστηκε με στόχο να καλύψει τις ανάγκες της συγκεκριμένης διοργάνωσης και τις απαιτήσεις που προέκυπταν για την προετοιμασία των αθλητών/τριών μας, καθώς και την τέλεση αγώνων κατά τη χειμερινή περίοδο.

Μετά από 17 συνεχείς διοργανώσεις στο ΣΕΦ (1986 με 2002), το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα μεταφέρθηκε το 2004 στο Κλειστό της Παιανίας, όπου και λάμβανε χώρα μέχρι και το 2011, ενώ δεν διεξήχθη το 2003. Το 2012, για οικονομικούς λόγους επιστρέφει στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Πρωταθλητές σύλλογοι

Σύνολο πρωταθλημάτων ανά σύλλογο

Δείτε επίσης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου - πρωταθλητές ανδρών

Σημειώσεις 

Σ
Μηχανική Περιβάλλοντος

Η Μηχανική Περιβάλλοντος είναι ένας αναγκαίος κλάδος της Μηχανικής για την ανθρωπότητα, δεδομένου της ανεξέλεγκτης τεχνολογικής προόδου των τελευταίων δεκαετιών, καθώς και των περιβαλλοντικών προβλημάτων που έχει επιφέρει. Έτσι, ένας Μηχανικός Περιβάλλοντος συμβάλλει στη μέτρηση, παρακολούθηση, αξιολόγηση και αντιμετώπιση ρύπανσης ή/και μόλυνσης από ανθρώπινη επέμβαση στο περιβάλλον.

Ως κύρια δραστηριότητα έχει την ενασχόληση με το σχεδιασμό και την εφαρμογή μελετών για την προστασία, ανάπτυξη και εν γένει διαχείριση του Περιβάλλοντος. Ένας Μηχανικός Περιβάλλοντος κινείται στο τρίπτυχο δραστηριότητας αέρας-νερό-έδαφος.  Η πραγματοποίηση αυτής της δραστηριότητας γίνεται μέσω της εκπόνησης ή τον έλεγχο μελετών διαχείρισης φυσικών ή ανθρωπογενών περιβαλλοντικών συστημάτων, καθώς επίσης και την μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) τεχνικών έργων ή άλλων δραστηριοτήτων με βάση την ισχύουσα νομοθεσία.

Επαγγελματική κατάρτιση
Η απασχόληση του Μηχανικού Περιβάλλοντος, γίνεται σε φορείς του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα αυτοδύναμα ή σε συνεργασία με άλλες ειδικότητες μηχανικών και επιστημόνων (Περιβαλλοντολόγοι, Ωκεανογράφοι). Ο μηχανικός περιβάλλοντος απασχολείται επίσης και στην εκπαίδευση με τη διδασκαλία μαθημάτων περιβαλλοντικής αγωγής. 

Σήμερα, με βάση το ΠΔ 99, και συγκεκριμένα το Άρθρο 13 (ΦΕΚ 187/05-11-2018, τεύχος Α’),ρυθμίζονται τα Επαγγελματικά Δικαιώματα του Μηχανικού Περιβάλλοντος.

Καθήκοντα-αρμοδιότητες
Συγκεκριμένα, τα καθήκοντά του μηχανικού περιβάλλοντος ανάγονται στον σχεδιασμό, την κατασκευή και λειτουργία εγκαταστάσεων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, αερίων εκπομπών, αστικών απορριμμάτων, αποβλήτων γεωργικών βιομηχανιών και βιομηχανιών τροφίμων, τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων (νοσοκομειακά απόβλητα κ.α.). Επιπροσθέτως, ένας Μηχανικός Περιβάλλοντος ασχολείται με την διαχείριση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, των επιφανειακών και υπογείων νερών, όπως και με τα συστήματα μέτρησης ρύπανσης αέρα, νερών Ρύπανση των υδάτων και εδαφών. Καθήκον του επίσης είναι η εξυγίανση του εδάφους και η αποκατάσταση υπογείων νερών, οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και επικινδυνότητας, ο έλεγχος θορύβων και ακτινοβολιών, όπως και η έρευνα και οι μελέτες για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τους περιβαλλοντικά φιλικούς θερμοδυναμικούς κύκλους. Εργαλεία σχεδιασμού και αξιολόγησης επιπτώσεων στο περιβάλλον είναι ο ισοδύναμος πληθυσμός, οι τουριστικοί δείκτες, ανεμοδιαγράμματα, γεωχωρικοί δείκτες με GIS, η φέρουσα ικανότητα οικοσυστήματος, μετρήσεις φυσικοχημικές, χημικές, βιοχημικές και υδραυλικές σε εργαστήριο και πεδίο κ.α.
Δήμος Καλαμάτας

Ο Δήμος Καλαμάτας, που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» την 1η Ιανουαρίου 2011, προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Καλαμάτας, Θουρίας, Άριος και Αρφαρών, του Σχεδίου «Καποδίστριας», οι οποίοι μετατράπηκαν σε Δημοτικές Ενότητες. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 440,3 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 69.090 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου ορίστηκε η Καλαμάτα.

Διοικητική διαίρεση

Δήμος Καλαμάτας

Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας

Δημοτική Ενότητα Θουρίας

Δημοτική Ενότητα Άριος

Δημοτική Ενότητα Αρφαρών

Διοικητικές μεταβολές

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Δείτε επίσης 

 Κοινότητα Καλαμάτας
 Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας
 Δήμος Καλαμάτας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Καλαμάτας (ιστοσελίδα Δήμου Καλαμάτας)

Παραπομπές

Χάρτης 

Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας
Δήμοι της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
Δήμος Λοκρών

Ο Δήμος Λοκρών είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αταλάντης,  Δαφνουσίων, Οπουντίων και Μαλεσίνας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 614,7 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 19.623 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου ορίστηκε η Αταλάντη.

Διοικητική Διαίρεση 

Ο δήμος Λοκρών περιλαμβάνει τις παρακάτω Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:

Δημοτική Ενότητα Αταλάντης 
  Δημοτική Κοινότητα Αταλάντης  [ 5.199 ]
  ο Άγιος Βλάσιος [ 0 ]
  η Αταλάντη [ 4.978 ]
  η Μονή Αγίων Αναργύρων [ 7 ]
  η Παλίρροια [ 36 ]
  η Σκάλα [ 178 ]
  Τοπική Κοινότητα Εξάρχου   -- ο Έξαρχος [ 699 ]
  Τοπική Κοινότητα Καλαποδίου   -- το Καλαπόδι [ 444 ]
  Τοπική Κοινότητα Κυπαρισσίου   [ 194 ]
  ο Ευκάλυπτος [ 10 ]
  το Κυπαρίσσι [ 184 ]
  Τοπική Κοινότητα Κυρτώνης  (Κολάκας) -- η Κυρτώνη (τ. η Κολάκα) [ 445 ]
  Τοπική Κοινότητα Μεγαπλατάνου   -- ο Μεγαπλάτανος [ 418 ]
  Τοπική Κοινότητα Τραγάνας   [ 868 ]
  ο Μικρόβιβος [ 4 ]
  η Τραγάνα [ 864 ]
                                    Σύνολο [ 8.267 ]

Δημοτική Ενότητα Δαφνουσίων 
  Δημοτική Κοινότητα Λιβανατών   -- οι Λιβανάτες [ 2.559 ]
  Τοπική Κοινότητα Αρκίτσας  [ 939 ]
  η Αγία Αικατερίνη [ 31 ]
  ο Άγιος Νικόλαος [ 26 ]
  η Αρκίτσα [ 840 ]
  η Καλυψώ [ 11 ]
  το Μελιδόνι [ 23 ]
  η Πουρνάρα  [ 8 ]
  Τοπική Κοινότητα Γουλεμίου   -- το Γουλέμι [ 131 ]
                                    Σύνολο [ 3.629 ]

Δημοτική Ενότητα Μαλεσίνης 
  Δημοτική Κοινότητα Μαλεσίνας  [ 4.427 ]
  ο Θεολόγος [ 499 ]
  η Λεκούνα [ 3 ]
  το Μάζι [ 90 ]
  η Μαλεσίνα [ 3.833 ]
  η Μονή Αγίου Γεωργίου [ 2 ]
  Τοπική Κοινότητα Προσκυνά   -- ο Προσκυνάς [ 99 ]
                                   Σύνολο [ 4.526 ]

Δημοτική Ενότητα Οπουντίων 
  Δημοτική Κοινότητα Μαρτίνου  [ 1.923 ]
  το Μαρτίνο [ 1.916 ]
  το Μεταλλείο Τσούκκας [ 7 ]
  Τοπική Κοινότητα Λαρύμνης  [ 1.278 ]
  το Λαγονήσι [ 22 ]
  η Λάρυμνα [ 883 ]
  τα Μεταλλεία [ 373 ]
                                   Σύνολο [ 3.201 ]

Δείτε επίσης 
 Αίας ο Λοκρός
 Λοκρίδα
 Λοκροί

Πηγές 
 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
 Αποτελέσματα Απογραφής 2011 της ΕΛ.ΣΤΑΤ - Ελληνική Στατιστική Αρχή
Μίχας Γεώργιος Κ. 1978, 1980, 2014. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Το Μαρτίνο (Μουζάκ) και τα προερχόμενα απ΄ αυτό Λάρυμνα (Καστρί) - Λούτσι - Πύργος. Συνοπτική Ιστορία Οπουντίων Λοκρών και Μινύειου Ορχομενού».
Μίχας Γεώργιος Κ. 2014, 2019. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Αρβανίτικα (Πελασγικά), Επώνυμα - Φάρες - Τοπωνύμια - Λαογραφικά του τέως Δήμου Λαρύμνης. Αρχαίοι και Σύγχρονοι Οικισμοί, Ερμηνεία Επωνύμων και Τοπωνυμίων. Μαλεσίνα - Μαρτίνο - Παύλο - Τραγάνα - Λάρυμνα - Λούτσι - Προσκυνάς - Μάζι - Πύργος (1460 - 2011)».
Μίχας Γεώργιος Κ. 2014, 2019. «Συμβολή στην Έρευνα της Ιστορίας των Αρβανιτών: Ιδιωματικές Λέξεις και Φράσεις στ΄ Αρβανιτοχώρια Βοιωτίας και Λοκρίδας».

Παραπομπές

Λοκρων

Λοκρων
Δήμος Μεσσήνης

Ο Δήμος Μεσσήνης είναι Δήμος της Περιφέρειας Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων και Κοινοτήτων, που συστάθηκαν το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας», Δήμος Αιπείας, Δήμος Πεταλιδίου, Δήμος Βουφράδος, Δήμος Μεσσήνης, Δήμος Ιθώμης, Δήμος Ανδρούσας, Δήμος Αριστομένους και Κοινότητα Τρικόρφου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 563,7 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 23.885 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου ορίστηκε η Μεσσήνη.

Διοικητική διαίρεση

Δήμος Μεσσήνης

Δημοτική Ενότητα Αίπειας

Δημοτική Ενότητα Ανδρούσας

Δημοτική Ενότητα Αριστομένους

Δημοτική Ενότητα Βουφράδος

Δημοτική Ενότητα Ιθώμης

Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης

Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου

Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Μεσσήνης
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτων - Δήμος Μεσσήνης (Κοινότητα Μεσσήνης)

Παραπομπές

Χάρτης 

Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας
Δήμοι της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
Δήμος Τριφυλίας

[ { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2117544" }, { "type": "Feature", "properties": {"title": "Δήμος Τριφυλίας", "marker-color": "f01080"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 21.6667, 37.23332, ] } } ]

Ο Δήμος Τριφυλίας είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και λειτουργεί από 01-01-2011. Συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», από την συνένωση 5 προϋπαρχόντων Δήμων και 1 Κοινότητας, Δήμος Αετού, Δήμος Αυλώνος, Δήμος Γαργαλιάνων, Δήμος Κυπαρισσίας, Κοινότητα Τριπύλης και Δήμος Φιλιατρών, που είχαν συσταθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτούργησαν από 01-01-1997, μέχρι 31-12-2010. Η έκταση του νέου Δήμου  είναι 612,12 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 27.926 κάτοικοι σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του Δήμου ορίστηκε η Κυπαρισσία. Ο Δήμος αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της παλαιότερης Επαρχίας Τριφυλίας.

Διοικητική διαίρεση

Δήμος Τριφυλίας

Δημοτική Ενότητα Αετού

Δημοτική Ενότητα Αυλώνος

Δημοτική Ενότητα Γαργαλιάνων

Δημοτική Ενότητα Κυπαρισσίας

Δημοτική Ενότητα Τριπύλης

Δημοτική Ενότητα Φιλιατρών

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Τριφυλίας
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων - Δήμος Τριφυλίας

Αθλητικοί Σύλλογοι

Παραπομπές

Χάρτης 

Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας
Δήμοι της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
767 Μπόντια

Η Μπόντια (Bondia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,08. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο των Αμερικανών αστρονόμων Γουίλιαμ Κραντς Μπόντ και Τζωρτζ Φίλιπς Μποντ (πατέρας και γιος).

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Μπόντιας εκτιμάται σε 41,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1024.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μποντια
Μετρό Σάο Πάολο

Το Μετρό του Σάο Πάολο (Metropolitano de São Paulo) είναι το πρώτο και μεγαλύτερο σύστημα μετρό στη Βραζιλία, και εξυπηρετεί την πόλη του Σάο Πάολο. Με 6 γραμμές, συνολικού μήκους 97,2 χιλιομέτρων εξυπηρετεί 85 σταθμούς. Άρχισε να λειτουργεί στις 14 Σεπτεμβρίου 1974.

Γραμμές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 

Σαο Παολο
Σαο Παολο
Μετρο
Κρκ

Το Κρκ (κροατικά: Krk, προφορά ΔΦΑ: [kr̩̂k]), κατά τους αρχαίους Έλληνες Κύρικον, είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική θάλασσα. Έχει έκταση 405,2  τ.χλμ. και 17.860 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Κρκ με 5.491 κατοίκους. Θεωρείται το δεύτερο μεγαλύτερο κροατικό νησί αν και έπειτα από νέες μετρήσεις βρέθηκε ότι έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με το άλλο μεγάλο κροατικό νησί, το Τσρες (Χέρσος). Παρόλα αυτά θεωρείται ακόμη και σήμερα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Αδριατικής και το εικοστό μεγαλύτερο της Μεσογείου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κρκ
Τζιουρτελέκου Σιμλεούλουϊ

Η Τζιουρτελέκου Σιμλεούλουϊ (ρουμ. Giurtelecu Şimleului, ουγγ. Somlyógyőrtelek, γερμ. Wüst Görgen) είναι πόλη στα βορειοδυτικά της Ρουμανίας, στην περιφέρεια Σαλάζ με πληθυσμό 1.055 κατοίκων και έκταση 20 τετ.χλμ. Απέχει 430 χλμ. από το Βουκουρέστι.

Ιστορία

Δημογραφικά Στοιχεία

Εικόνες

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Petri Mór, Szilágy vármegye monographiája (I-VI, Budapest, 1901-1904)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Giurtelec 
 Giurtelecu Şimleului 

Πόλεις της Ρουμανίας
Σταντ ντε Ρενς

Η Σταντ ντε Ρενς (γαλλικά: Stade de Reims, ) είναι γαλλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Ιδρύθηκε το 1931 στην πόλη Ρενς και αγωνίζεται στο Σταντ Ωγκύστ-Ντελόν, χωρητικότητας 21.684 θέσεων.

Ιστορία 
Η Σταντ ντε Ρενς είναι από τις ιστορικότερες ομάδες τις Γαλλίας. Είχε την δεκαετία του 50 και στις αρχές τις δεκαετίας του 60 μια πολύ καλή ομάδα που κατέκτησε 6 φορές το πρωτάθλημα της χώρας και 2 φορές το Κύπελλο Γαλλίας έφτασε μάλιστα δύο φορές στο τελικό του Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1956 και το 1959 αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο αντιμετωπίζοντας την μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης.
Παίκτες της ομάδας ήταν ο Ραϊμόν Κοπά, ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους ποδοσφαιριστές, ο οποίος κατέκτησε και την Χρυσή Μπάλα το 1958, και ο Ζυστ Φονταίν.

Τίτλοι 
Η Σταντ ντε Ρενς έχει κατακτήσει 6 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γαλλίας, 2 φορές το Κύπελλο Γαλλίας και ο πιο πρόσφατος τίτλος της ομάδας είναι το Λιγκ Καπ Γαλλίας που κατέκτησε το 1991. Αναλυτικά οι τίτλοι της ομάδας:

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γαλλίας

1949, 1953, 1955, 1958, 1960, 1962

Κύπελλο Γαλλίας

1950, 1958

Λιγκ Καπ Γαλλίας

1991  Σταντ ντε Ρενς - Νιόρ 0-0 (4-3 πέν.)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
  Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Μίκα Ιατρίδη

Η Μίκα Ιατρίδη είναι Ελληνίδα οικονομολόγος και πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ρόδο, και γονείς της είναι ο Γιάννης Ιατρίδης, Δήμαρχος Καλλιθέας και η Παρασκευή Ιατρίδη. 

Στα φοιτητικά της χρόνια η Μίκα Ιατρίδη δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στην παράταξη ΔΑΠ - ΝΔΦΚ.

Με την επιστροφή της στη Ρόδο έγινε μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Τμήμα Δωδεκανήσου και στις εκλογές του 2002 εξελέγη μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του.

Το 2007 έλαβε το μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών της από το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής και Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού του Πανεπιστημίου Αιγαίου και δίδαξε σε σχολεία της Ρόδου, μέχρι την πρόσληψη της στο Τμήμα Προσόδων του Δήμου Ιαλυσού, όπου εργαζόταν μέχρι σήμερα.

Το 2008 επελέγη ως υποψήφια Διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου για θέματα Περιβάλλοντος.

Είναι μέλος της Διεθνούς Ανθρωπιστικής Οργάνωσης “Γυναίκες χωρίς σύνορα”, της Πανελλαδικής γυναικείας οργάνωσης “Παναθηναϊκή”, της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας Ρόδου, της “Δωδεκανησιακής Μέλισσας” και της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας Νοτίου Αιγαίου.

Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 η Νέα Δημοκρατία την επέλεξε για το ψηφοδέλτιο της στα Δωδεκάνησα και κατετάγη τέταρτη. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά Βουλευτής Δωδεκανήσου στις εκλογές του 2009 και είναι η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει αυτή τη θέση στο νομό.
Μετά από πρόταση της Κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, εκλέχθηκε από το σώμα γραμματέας του Προεδρείου στην Βουλή για την κοινοβουλευτική περίοδο 2009 – 2013.

Κατά την διάρκεια της πρώτης κοινοβουλευτικής της θητείας, ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και μέλος της Διακομματικής Επιτροπής για τη μελέτη του λαθρομεταναστευτικού ζητήματος στην Βουλή των Ελλήνων.

Το 2012, μετά την απόφαση της να μην ψηφίσει την δεύτερη δανειακή σύμβαση, διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ λίγο αργότερα εντάχτηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες. Στις Βουλευτικές Εκλογές του Μαΐου 2012, εκλέχτηκε για δεύτερη φορά με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία στις 30 Δεκεμβρίου 2014 μετά την τρίτη και ανεπιτυχή ψηφοφορία εκλογής Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Ιανουαρίου 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
www.iatridi.gr
www.hellenicparliament.gr
www.nad.gr

Βουλευτές Δωδεκανήσου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες
Ρόδος
Ανδρέας Χαϊκάλης

Ο Ανδρέας Χαϊκάλης (30 Νοεμβρίου 1943) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής.Έχει ύψος 1,89 και διακρίθηκε για την ικανότητά του στο σουτ και την αλτικότητά του.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Αθηνών. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1962 έως το 1974 και αποτέλεσε ένα από τους πιο σημαντικούς αθλητές για την ομάδα του. Κατέκτησε 7 πρωταθλήματα Ελλάδας, ενώ ήταν από τους συντελεστές των ευρωπαϊκών επιτυχιών της συμμετοχής στην τετράδα του [[Κύπελλο Κυπελλούχων το 1969 και της συμμετοχής στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972 όπου τελικά κατέλαβε την τρίτη θέση/

Ανέλαβε ακόμη την αγωνιστική εξέλιξη του Δημήτρη Κοκολάκη και σε αυτόν πιστώνεται η εξέλιξη του επιτυχημένου στη συνεχεια διεθνή σέντερ. Έχει τιμηθεί για την προσφορά του στην ομάδα και το άθλημα.

Εθνική Ελλάδος 
Ο Ανδρέας Χαϊκάλης αγωνίστκε με την Εθνική Ελλάδος σε 49 αγώνες και σημείωσε 193 πόντους. Αγωνίστηκε σε 3 Ευρωμπάσκετ (1965 ρωσια, 1967φιλανδια, 1969 ιταλια), στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα το 1966, στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967 και στο Προολυμπιακό Τουρνουά το 1968.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969
ΑΝΤΟ Ντεν Χάαγκ

Η Άντο Ντεν Χάαχ (Ολλανδικά: Haagsche Football Club Alles Door Oefening Den Haag) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από τη διοικητική πρωτεύουσα της Ολλανδίας, την Χάγη. Ιδρύθηκε το 1905 και αγωνίζεται στο Στάδιο Κιοσέρα, το οποίο έχει χωρητικότητα 15.000 θέσεις. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το πράσινο. Η ομάδα, αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε και την σεζόν 2009-2010 κατέλαβε την 15η θέση.

Πηγές-συνδέσεις 
 Η επίσημη ιστοσελίδα της Άντο Ντεν Χάαχ (Ολλανδικά)

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1905
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Γουίλι Κέρκλαντ

Ο Γουίλι Κέρκλαντ ή Γουίλμπουρ Κέρκλαντ, (Wilbur Kirkland) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος το 1947, στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ. Με ύψος 2,01 αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ και του πάουερ φόργουορντ ενώ είχε τη δυνατότητα να αγωνιστεί και ως σέντερ. 

Αγωνίστηκε στο Κολλέγιο Τσέινι της Πενσυλβάνια και στη συνέχεια συμμετείχε σε δυο αγώνες με την ομάδα του Πίτσμπουργκ στο ABA. Ακολούθησε η στρατιωτική του θητεία και κατόπιν επέλεξε να αγωνιστεί σε Ευρωπαϊκούς συλλόγους για τα επόμενα 8 έτη. 

Υπήρξε ο πρώτος ξένος αθλητής που πρωταγωνίστησε για λογαριασμό ελληνικής ομάδας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση αγωνιζόμενος με τον Παναθηναϊκό. Μαζί με τον Κιθ Γούλφοκ υπήρξαν οι κορυφαίοι Αμερικάνοι παίκτες του Παναθηναϊκού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέχρι το 1994 που υπήρξε αφετηρία της Ευρωπαϊκής καταξίωσης του Παναθηναϊκού και οι πιο αποδοτικοί βάση στατιστικών έως την έλευση του Έντγκαρ Τζόουνς το 1988 που σημείωσε επιδόσεις που παραμένουν έως σήμερα ακατάρριπτες.  

Αγωνίστηκε στον ΠΑΟ την περίοδο 1971-72 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών καθώς δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή ξένου αθλητή στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο Φαίδωνας Ματθαίου εξήρε την ικανότητά του να προσαρμοστεί και να αποδώσει τάχιστα θεωρώντας τον πρότυπο για την αναζήτηση ξένου αθλητή για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις, ενώ από τον τύπο της εποχής χαρακτηρίστηκε εξαιρετικός. 

Αγωνιζόμενος στη θέση του σέντερ ενίσχυσε τον Παναθηναϊκό στον κρίσιμο τομέα των ριμπάουντ Ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών αποκλείοντας την ισχυρή Σλάβια Πράγας σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή επιτυχία του συλλόγου έως τότε. 
Με τη βοήθεια του ο Παναθηναϊκός κέρδισε σχεδόν όλες τις κορυφαίες ομάδες της εποχής (Βαρέζε, Σλάβια, Γιουκοπλάστικα, Μακάμπι) και η ομάδα που συμμετείχε στον ημιτελικό του Πρωταθλητριών του 1972 υπήρξε η πιο επιτυχημένη εκτός συνόρων έως το 1994 όταν και ο Παναθηναϊκός με το Νίκο Γκάλη κατέκτησε την τρίτη θέση στην Ευρωλίγκα. Δεν κατάφερε να αποκλείσει την Ίνις Βαρέζε και να προκριθεί στον τελικό χάνοντας την πρόκριση στη διαφορά πόντων με τον Κέρκλαντ να αγωνίζεται καλύπτοντας και τη μεγάλη απώλεια του τραυματία Γιώργου Κολοκυθά. 

Αγωνίστηκε στην Ιταλία για τη Σίμενταλ Μιλάνο τη Σάκλα Άστι με την οποία συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας και στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων και στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Αουσόνια

Παραπομπές 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κωνσταντίνος Γ. Τσάτσος

Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος (1901 - 1969) ήταν Έλληνας αντιναύαρχος, ο οποίος διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Γεωργίου Τσάτσου. Καταγόταν από την οικογένεια Τσάτσου, ήταν εγγονός του Ιωάννη Τσάτσου, πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου Αθηνών, καθώς και τρισέγγονος του Κωνσταντίνου Ιωνίδη. Αδερφός του ήταν ο Αλέξανδρος Τσάτσος. Αποφοίτησε από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων με τον βαθμό του σημαιοφόρου και έλαβε μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Το 1935 προήχθη σε πλωτάρχη ενώ κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου 1940 - 1941 ήταν κυβερνήτης του αντιτορπιλικού "Ασπις". Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής γι´αυτό και συνελήφθη το 1943 από τις γερμανικές δυνάμεις. Καταδικάστηκε σε θάνατο και στάλθηκε σε φυλακές στην Γερμανία, απ´όπου απελευθερώθηκε το 1945.

Μετά την απελευθέρωσή του επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1947 προήχθη σε πλοίαρχο. Την περίοδο 1949 - 1950 τοποθετήθηκε διοικητής της διοίκησης φρεγατών, το 1952 προήχθη σε υποναύαρχο και διορίστηκε υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Το 1953 ανέλαβε την αρχηγία του Στόλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1956, και το 1958 διορίστηκε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Παράλληλα προήχθη στον βαθμό του αντιναυάρχου. Την αρχηγία του Πολεμικού Ναυτικού διατήρησε μέχρι και τις 4 Δεκεμβρίου 1959. Αποστρατεύθηκε έναν χρόνο αργότερα. Το 1950 εισηγήθηκε και πέτυχε την κατασκευή ναύσταθμου στη Σούδα Κρήτης.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1969. Είχε τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος ενώ μια αίθουσα στο Μουσείο Καρπενησίου ονομάζεται "Κωνσταντίνος και Αλέξανδρος Τσάτσος".

Πηγές

Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κωνσταντινος Γ
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Οικογένεια Ιωνίδη
Τολό Αργολίδας

Το Τολό (παλαιότερα ονόματα «Τουλόν», «Μινώα») είναι χωριό του νομού Αργολίδας, χτισμένο κατά μήκος μιας μεγάλης παραλίας στις ακτές του Αργολικού κόλπου αντίκρυ του έχεις τρία πανέμορφα νησάκια το Κορωνήσι, τη Ρόμβη και το Δασκαλιό.  Το Τολό Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Ασίνης μέχρι το τέλος του 2010 οπότε ο Δήμος καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον Δήμο Ναυπλιέων. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 1.460 κάτοικοι. Το Τολό γνωρίζει σημαντική τουριστική ανάπτυξη, εκμεταλλευόμενο την μεγάλη παραλία που διαθέτει και την κοντινή απόσταση που το χωρίζει από το Ναύπλιο από το οποίο απέχει 8 χιλιόμετρα.

Ιστορικά στοιχεία 
Το 1686, κατά τη διάρκεια του έκτου Βενετοτουρκικού πολέμου, στην έρημη τότε παραλία του Τολού αποβιβάστηκαν τα στρατεύματα του Βενετού στρατηγού Μοροζίνι απ’ όπου κατευθύνθηκαν στη συνέχεια βορειότερα για την κατάληψη του Ναυπλίου και του Άργους. Ο οικισμός του Τολού δημιουργήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, όταν μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με ψήφισμα του Καποδίστρια εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από την Κρήτη οι οποίοι διωγμένοι για αρκετά χρόνια δεν είχαν σταθερό τόπο κατοικίας στην Πελοπόννησο και αλλού και ζούσαν ως πένητες.  Ο οικισμός ονομάστηκε αρχικά Μινώα από το όνομα του μυθικού βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Η ονομασία αυτή δε διατηρήθηκε και τελικά επικράτησε το παλαιότερο όνομα της περιοχής. Σήμερα, οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής έχουν κρητική καταγωγή. Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα ο οικισμός αναπτύχθηκε στηριζόμενος στο ανερχόμενο τουριστικό ρεύμα. Μεγάλη ανοικοδόμηση σημειώθηκε στην περιοχή κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, η οποία όμως υπήρξε άναρχη και ακαλαίσθητη, όπως συνέβαινε γενικότερα εκείνη την περίοδο. Σήμερα αποτελεί έναν από τους δημοφιλείς καλοκαιρινούς προορισμούς.

Τοπόσημα 
Στον κόλπο του Τολού βρίσκεται ένα σύμπλεγμα μικρών νησιών: το Κορωνήσι, η Ρόμβη, το Δασκαλιό, και πιο έξω στα ανοιχτά η Πλατειά. Στο Κορωνήσι βρίσκεται το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων, όπου γίνονται τελετές. Στο Δασκαλιό βρίσκεται το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, το οποίο φέρεται να λειτούργησε ως «κρυφό σχολείο» κατά την Τουρκοκρατία.

Η παραλία του Τολού ξεκινάει από την οργανωμένη παραλία "Ψιλή Άμμος" στα βόρεια και καταλήγει στο λιμάνι του χωριού, στο οποίο αγκυροβολούν αρκετές ψαρόβαρκες, και εξυπηρετούνται εκδρομικά σκάφη για Ύδρα και Σπέτσες.

Τοπικές εκδηλώσεις 
Κάθε χρόνο στις 24 Ιουνίου γίνεται αναβίωση του εθίμου του Άη Γιάννη του Κλείδωνα.

Σημείο αναφοράς κάθε χρόνο είναι η Μεγάλη Παρασκευή, όπου η περιφορά του Επιταφίου γίνεται μέσα στη θάλασσα.

Κάθε χρόνο το φθινόπωρο τέλος Σεπτεμβρίου διοργανώνεται η γιορτή της «Τράτας».  Πρόκειται για μια μεγάλη γιορτή, όπου προσφέρονται μαρίδες. Ακολουθεί γλέντι και χορός.

Πληθυσμός 
Το Τολό έχει καταγράψει σημαντική πληθυσμιακή αύξηση σε όλες τις απογραφές μέχρι το 2011. Το 2011 ωστόσο κατέγραψε την πρώτη του αρνητική πληθυσμιακή μεταβολή. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η αύξηση το 1981 και το 2001.

Πανόραμα

Εικόνες

Δείτε Επίσης 
 Νήσος Ρόμβη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του χωριού από τον Σύλλογο Επαγγελματιών Τολού

χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Ναυπλιέων
Φήμιος

Ο Φήμιος ήταν ο Ιθακιώτης  αοιδός στο παλάτι του Οδυσσέα στην Ιθάκη όπως αναφέρει ο Όμηρος στην  Οδύσσεια. Παρέμεινε κοντά στη Πηνελόπη καθ΄ όλη τη δεκαετία που κράτησε ο Τρωικός πόλεμος και του χρόνου της Οδύσσειας. Όλα τα μέλη του παλατιού έλεγαν πως αυτός είχε θεϊκή φωνή. Φέρεται επίσης και ως συνοδός της Πηνελόπης όταν στο διάστημα αυτό είχε επισκεφθεί τη Σπάρτη.  
Ειδική αναφορά γίνεται περί αυτού στη ραψωδία α όταν τραγουδώντας την επιστροφή των Αχαιών κατά την οποία δεν είχε επιστρέψει ο Οδυσσέας η Πηνελόπη του ζήτησε να διακόψει το τραγούδι του και να συνεχίσει με άλλο. Τελικά όταν γύρισε ο Οδυσσέας στο πατρικό του, έκανε έλεγχο για τους πιστούς και τους άπιστους υπηκόους του και δούλους με τη βοήθεια της Ευρύκλειας, με σκοπό να σκοτώσει τους άπιστους και να συγχαρεί τους πιστούς. Ο Φήμιος ήταν με τους πιστούς, παρ' όλο που ψυχαγωγούσε και διασκέδαζε τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Όμως δικαιολογείται, επειδή δεν τραγουδούσε με την ψυχή του, αλλά από ανάγκη μη χάσει τη ζωή του.

Πηγές
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.59ος, σελ.251.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Οδύσσεια
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872

Οι Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872 διενεργήθηκαν τον Φεβρουάριο του 1872 από την Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη.

Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 2 Μαρτίου 1872:

Αττικής
Όθων Μακρυγιάννης
Δημήτριος Καλλιφρονάς
Ιωάννης Λέκκας
0. Στεργίου
Σκαρλ. Σούτσος
Στυλιανός Κολιάτσος

Μεγαρίδος
Αλέξ. Βάσος
Κριεμάδης

Θηβών
Αναγν. Δημητρίου
Σπ. Μήλιος
Γ. Διαμάντης

Λεβαδείας
Σπυρόπουλος
Κουτσοπέταλος

Χαλκίδος
Βασίλειος Ν. Βουδούρης
Δημήτριος Κριεζώτης
Γ. Θωμάς
Οδυσ. Αγγελινίδης

Ερέτριας (Νέων Ψαρών)
Μιλτ. Κανάρης
Δημοσθ. Βρατσάνος

Σύρας
Δημ. Χριστίδης
Γ. Μπούμπουλης
Δελασούδας
Π. Σεβαστόπουλος

Τήνου
Ιάκωβος Παξιμάδης
Δημ. Ν. Δρόσος
Παρίσης

Μεσολογγίου
Χαρίλαος Τρικούπης
Επαμεινώνδας Δεληγεώργης

Βάλτου
Ιω. Καραγιαννόπουλος
Ανδρ. Στράτος

Τριχωνίας
Βασ. Σκαλτσοδήμος
Αθ. Στεργιαλής

Φθιώτιδος
Ιω. Δ. Χατσίσκος
Κ. Διοβουνιώτης
Σ. Τσιριμώκος
Θεμ. Παπακώστας

Λοκρίδος
Αριστ. Ρούκης
Μαπαλουκάς

Αιγίου
Ιωάννης Μεσσηνέζης
Κωνστ. Θεοδώρου

Ύδρας
Δ. Γ. Βούλγαρης
Δημ. Θεοδωράκης
Θεόδ. Γκίκας

Σπετσών
Δημ. Κουνουπιότης
Μανούσος

Τροιζηνίας
Πιπίνος
Τζώρτζης

Ναυπλίας
Γ. Ιατρός
Γρ. Δημητριάδης

Άργους
Νικ. Δ. Τσώκρης
Δ. Λαμπρυνίδης
Παπαλεξόπουλος

Τριπόλεως
Ρήγας Παλαμίδης
Δ. Ζέγγελης
Μανέτας
Φ. Βάρβογλης
Ιω. Ταμπακόπουλος

Μεγαπόλεως
Δ. Κατριβάνος
Συνανιώτης

Γόρτυνος
Β. Κ. Νικολόπουλος
Πέτρ. Δηληγιάννης
Δημ. Νικολόπουλος
Γ. Πλαπούτας
Κ. Πλαπούτας
Προκόπιος Παπαδημητακόπουλος

Καλαμών
Παρ. Αν. Μαυρομιχάλης
Γ. Περροτής
Κάρτσωνας

Μεσσήνης
Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
Γ. Μπούτος
Καρατσάς

Λακεδαίμονος
Ιω. Βαλασσόπουλος
Αναστ. Βαλασσόπουλος
Τσιβανόπουλος (ιατρός)
Βαρβιτσιώτης
Λ. Κορφιωτάκης

Επιδαύρου Λιμηράς
Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος
δεύτερος βουλευτής (δεν αναφέρεται όνομα)

Κορινθίας
Ανδρέας Νοταράς
Σ. Νοταράς
Επ. Καμπερόπουλος
Ευστ. Οικονομόπουλος
Σωτ. Ιωάννου

Ηλείας
Α. Αυγερινός
Θεμιστοκλής Δαραλέξης
Στεφανόπουλος
Πετραλιάς
Στεργιόπουλος

Παραπομπές 

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ

Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας (αγγλικά: National Security Council - NSC) των ΗΠΑ, ή και Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας Προέδρου των ΗΠΑ, είναι το ανώτατο διοικητικό συμβουλευτικό όργανο του εκάστοτε προέδρου των ΗΠΑ επί θεμάτων εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής. Συγκροτείται ως ιδιαίτερο γραφείο ειδικών συμβούλων και αποτελεί μέρος του εκτελεστικού γραφείου του Προέδρου των ΗΠΑ, στον Λευκό Οίκο, όπου και συνέρχεται σε ειδική επί τούτου «αίθουσα καταστάσεων», εξοπλισμένη με ανάλογα εποπτικά μέσα.

Ίδρυση

Το ΕΣΑ/ΗΠΑ συγκροτήθηκε επί προεδρίας του 33ου Προέδρου των ΗΠΑ Χάρρυ Τρούμαν, με ιδιαίτερο νόμο εθνικής ασφαλείας του 1947, (με τον ίδιο νόμο που θεσπίστηκε η ίδρυση της CIA, τότε ως CIG, και την κατάργηση του υφιστάμενου μέχρι τότε OSS), όπως αυτός διαμορφώθηκε το 1949 και συνεχίζει με κάποιες τροποποιήσεις να ισχύει σήμερα,  με σκοπό την εξέταση των διαφόρων θεμάτων καθώς και τον συντονισμό των ενεργειών αρμοδίων φορέων επί των εκάστοτε αποφάσεων που λαμβάνει. 
Πρόκειται για αντίστοιχη υπηρεσία με τα Συμβούλια Στέμματος, ή Συμβούλια Εθνικής Ασφάλειας άλλων χωρών με τα οποία οι ομόλογοι αυτών φέρονται επίσημα τουλάχιστον να συνεργάζονται.

Μέλη
Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ είναι τετραμελές και συγκροτείται από τους εκάστοτε Πρόεδρο των ΗΠΑ, που προεδρεύει αυτού, αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, υπουργό Εξωτερικών και τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ. Επικουρικά συμμετέχουν αυτού εκπρόσωπος και των τριών όπλων (επιτελείων), ο εκάστοτε  διευθυντής της CIA και κάποια άλλα ακόμη διοικητικά πρόσωπα του Λευκού Οίκου. 
Υπό την εποπτεία του ΕΣΑ φέρονται επιμέρους επιτροπές ειδικότερων συμβούλων που απαρτίζουν τις λεγόμενες ομάδες επισκόπησης, ανάλογα του εκάστοτε προς εξέταση θέματος, είτε κατά γεωγραφικό χώρο, (π.χ. θεμάτων Ασίας, Αφρικής κλπ), είτε κατ΄ αντικείμενο (π.χ. στρατηγικές μελέτες, τρομοκρατία, λαθρεμπόριο κ.λπ.). Στις Ομάδες Επισκόπησης συμμετέχουν σύμβουλοι ανώτατοι υπάλληλοι ως διευθυντές αυτών βοηθούμενοι με ανάλογο προσωπικό.

 Σημειώνεται ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας είναι συμβούλιο διάφορο από το Συμβούλιο Εσωτερικής Ασφάλειας, και το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Πληροφοριών, που τυγχάνουν επίσης ιδιαίτερες υπηρεσίες του Λευκού Οίκου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα του NSC
Έγγραφα του NSC στα εθνικά αρχεία
Γραφείο Λευκού Οίκου, Εργασίες επιστημονικού προσωπικού του NSC, 1948–1961, Προεδρική Βιβλιοθήκη Dwight D. Eisenhower .

Πηγές

Ψυχρός Πόλεμος
Υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ
Κριτικός τοπικισμός

Ο κριτικός τοπικισμός είναι μια προσέγγιση για την αρχιτεκτονική που προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απουσία τοπικής αναφοράς και την έλλειψη ταυτότητας στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, με τη χρήση γεωγραφικών αναφορών σχετικών με το πλαίσιο του εκάστοτε κτιρίου. Ο όρος κριτική κριτικός τοπικισμός  χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Alexander Tzonis και Liane Lefaivre και, με μια ελαφρώς διαφορετική έννοια, από τον Kenneth Frampton. Ο κριτικός τοπικισμός δεν είναι τοπικισμός. Ο τελευταίος αναφέρεται στην τοπική αρχιτεκτονική, χωρίς αναφορά στην καθολική διεθνή σκηνή. Κριτικός τοπικισμός θεωρείται ένα συγκεκριμένο είδος μεταμοντέρνας στρατηγικής εν σχέσει προς την καταγωγή και τη γη, που παρουσιάζεται ως απάντηση στις αναπτυσσόμενες χώρες και στο διεθνές στυλ.

Παραπομπές
Παχτούρι Τρικάλων

Το Παχτούρι είναι ορεινό χωριό του Νομού Τρικάλων στον Δήμο Πύλης. Υπαγόταν διοικητικά, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010, στην Κοινότητα Νεράιδας, της οποίας και ήταν Κοινοτικό Διαμέρισμα. Από 1η Ιανουαρίου 2011 το Παχτούρι υπάγεται στο Δήμο Πύλης.

Διοικητικά 
Η Κοινότητα Παχτουρίου ιδρύθηκε στις 31 Αυγούστου 1912, με τη δημοσίευση του Βασιλικού Διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. αρ.261 τ.Α' της 31/08/1912). Στην τότε Κοινότητα Παχτουρίου προσαρτήθηκαν και οι οικισμοί Δοβρόι και Μονή Αγίου Γεωργίου, με τον δεύτερο να καταργείται το 1928 και τον πρώτο να διατηρείται και να μετονομάζεται σε Αετός το 1955.

Το Φεβρουάριο του 1963 το Παχτούρι μετονομάζεται σε Λαμπρινό και αντιστοίχως η Κοινότητα Παχτουρίου σε Κοινότητα Λαμπρινού. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, όμως, η συγκεκριμένη απόφαση ανακαλείται και έτσι το χωριό ονομάζεται ξανά Παχτούρι.

Με την εφαρμογή του σχεδίου "Καποδίστριας" το 1997, η Κοινότητα Παχτουρίου καταργείται και συνενώνεται μαζί με τις Κοινότητες Αρματολικού, Κορυφής και Νεράιδας σε μία, αποτελώντας την Κοινότητα Νεράιδας. Το 2010, με την εφαρμογή του σχεδίου "Καλλικράτης", η Κοινότητα Νεράιδας καταργήθηκε και πλέον το Παχτούρι υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Πύλης.

Οι σύλλογοι του χωριού 
 Ο Μορφωτικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος "Αδελφότητα Παχτουριωτών Τρικάλων", που ιδρύθηκε το 1936. 
 Ο Πανθεσσαλικός Σύλλογος Παχτουριωτων Βόλου "Ο Άγιος Νικόλαος" , που ιδρύθηκε το 1974.

Καταστροφές 
Ο σεισμός της 1ης Μαΐου 1967:   Την 1η Μαΐου 1967 το χωριό επλήγη από ισχυρή σεισμική δόνηση. Περίπου στις 09:00 και ενώ όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού βρίσκονται στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, όπου συμμετείχαν στη  θεία λειτουργία για τον εορτασμό του Αγίου, εκδηλώθηκε ισχυρή σεισμική δόνηση. Σχεδόν το σύνολο των κτηρίων του χωριού κατέρρευσε. Υπήρξε μόνο ένας ηλικιωμένος νεκρός στο χωριό και κανένες στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου.

Παραπομπές

χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Πύλης
Γεράσιμος Λειβαδάς

Ο Γεράσιμος Λειβαδάς ήταν αγωνιστής του 1821.

Γεννήθηκε το 1789 στον Αγκώνα της Κεφαλλονιάς. 

Μικρός στη ηλικία εγκατέλειψε την πατρίδα του και αποδήμησε στην γειτονική Ιταλία. Εκεί σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Πάβια και της Μπολόνια. Ανακηρύχτηκε μέλος του Εθνικού κομιτάτου στην Μπολόνια και μυήθηκε στα μυστήρια της Φιλικής Εταιρείας. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και αντιτάχτηκε στο καθεστώς αγωνιζόμενος υπέρ της απελευθέρωσης των Ιόνιων Νήσων. Παντρεύτηκε την κόρη του Σπυρίδωνα Μεταξά, Άννα. Με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης, ο Λειβαδάς ύψωσε την ελληνική σημαία, ενώ μάζευε χρήματα και έστελνε όπλα για να ενισχύσει τον αγώνα. Το σπίτι του ήταν καταφύγιο για τους διωκόμενους από τους Τούρκους. 

Μετά την επανάσταση ασχολήθηκε με την πολιτική. Συκοφαντήθηκε και δικάστηκε για έσχατη προδοσία, ενώ κινδύνεψε να καταδικαστεί σε θάνατο, αθωώθηκε όμως όταν αποδείχτηκε η ψευδομαρτυρία και πλαστογραφία των κατηγόρων του.

Πηγές
  

Αγωνιστές του 1821
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση κλειστού στίβου για τις γυναίκες στην Ελλάδα. Διεξάγεται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους, από το ΣΕΓΑΣ. Διοργανώνεται πάντα μαζί με το αντίστοιχο πρωτάθλημα των ανδρών.

Ξεκίνησε το 1986 από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ένα χρόνο μετά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο νεόκτιστο -τότε- φαληρικό στάδιο, η ανέγερση του οποίου αποφασίστηκε με στόχο να καλύψει τις ανάγκες της συγκεκριμένης διοργάνωσης και τις απαιτήσεις που προέκυπταν για την προετοιμασία των αθλητών/τριών μας, καθώς και την τέλεση αγώνων κατά τη χειμερινή περίοδο.

Μετά από 17 συνεχείς διοργανώσεις στο ΣΕΦ (1986 με 2002), το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα μεταφέρθηκε το 2004 στο Κλειστό της Παιανίας, όπου και παρέμεινε μέχρι το 2011, ενώ δεν διεξήχθη το 2003.  Το 2012, για οικονομικούς λόγους επέστρεψε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Πρωταθλητές σύλλογοι

Σύνολο πρωταθλημάτων ανά σύλλογο

Σημειώσεις 

Σ
Βίλχελμ Σπόνεκ

Ο Καρλ Βίλχελμ Έπινγκεν Σπόνεκ (δανέζικα: Carl Wilhelm Eppingen Sponneck, 16 Φεβρουαρίου 1815, Ringkøbing της Δανίας – 29 Φεβρουαρίου 1888), γνωστός στην Ελλάδα και ως κόμης Σπόνεκ, ήταν Δανός ευγενής, που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Δανίας μεταξύ των ετών 1848 και 1854, μετά από επιτυχημένη καριέρα ως διευθυντής τελωνείων. Το 1863 συνόδευσε ως σύμβουλος το βασιλιά Γεώργιο Α΄ στην Ελλάδα. Αποχώρησε από τη χώρα το Φεβρουάριο του 1865, μετά από αντιδράσεις των Ελλήνων πολιτικών. Μετά την επιστροφή του στη Δανία ήταν διευθυντικό στέλεχος και μέλος διοικητικού συμβουλίου σε αρκετές εταιρείες (τράπεζα, ασφαλιστική εταιρεία, σιδηροδρομική εταιρεία).

Τον Μάιο 1841 παντρεύτηκε την Antoinette Siegfriede Lowzow (4 Ιουνίου 1818 - 28 Μαΐου 1883).

Πηγές 
 Βιογραφία από το Δανέζικο Βιογραφικό Λεξικό (Dansk Biografisk Leksikon)

Δανοί πολιτικοί
Δανοί ευγενείς
Σαιντ Τζόρτζις

Η Σαιντ Τζόρτζις (αγγλ. St. George's) ή Άγιος Γεώργιος είναι η πρωτεύουσα της νησιωτικής χώρας της Γρενάδα. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού κοντά σε παλαιό ηφαίστειο. Έχει πληθυσμό 89.018 κατοίκων. Είναι δημοφιλέστατος τουριστικός προορισμός στην Καραϊβική προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες, κρουαζιερόπλοια και διασημότητες.

Η πόλη είναι η πρωτεύουσα της δεύτερης μεγαλύτερης ενορίας, του Αγίου Γεωργίου.

Γεωγραφία 
Το Σαιντ Τζόρτζις βρίσκεται νοτιοδυτικά της Γρενάδα και του νησιού, δυτικά της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και κεντρικά της περιφέρειας της Πόλης του Αγίου Γεωργίου.

Νοσοκομεία 
Τα νοσοκομεία του Σαιντ Τζόρτζις είναι τα ακόλουθα:
 Γενικό Νοσοκομείο (General Hospital)
 Νοσοομείο Όρους Γκέυ (Mount Gay Hospital)
 Ιατρικό κέντρο Παλαιάς Τράφορντ (Old Trafford Medical Center)
 Ιατρικές Υπηρεσίες Αγίου Αυγουστίνου (St Augustine's Medical Services): Ιατρικό Νοσοκομείο, που σχεδιάστηκε σαν κέντρο για ιατρικούς σκοπούς. Ιδρύθηκε το 1998. Προσφέρει περιληπτική φροντίδα σε παραπάνω από 16 περιοχές. 
 Πανεπιστήμιο Ιατρικής του Αγίου Γεωργίου (St. George’s University School of Medicine)
 Νοσοκομείο και Κέντρο Υγείας Μέρρυσοου (Marryshows' Hospital & Health Clinic)
 Κλινική Σέιλους (Salus Clinic)

Ιστορία 

Η πόλη χτίστηκε από τους Γάλλους το 1650. Χαρακτηριστικό της είναι οι κεραμοσκεπείς κόκκινες στέγες στα περισσότερα σπίτια της. Έχει καταστραφεί από μεγάλες πυρκαγιές, έπειτα από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1771 πολλές πανσιόν μετακόμισαν στην τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γρενάδα την Γκουγιάβε. Την 1η Νοεμβρίου 1775 άλλη μια μεγάλη φωτιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η μεγάλη φωτιά του Σαιντ Τζόρτζις. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 ο τυφώνας Ιβάν χτύπησε τη Γρενάδα και την πρωτεύουσα Σαιντ Τζόρτζις σκοτώνοντας 39 ανθρώπους και καταστρέφοντας πολλά ιστορικά κτήρια μεταξύ αυτού και την κατοικία του πρωθυπουργού της χώρας.

Παραπομπές 

Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής
Πόλεις της Γρενάδας