Μιγκέλ Μουνιόθ

Ο Μιγκέλ Μουνιόθ (ισπανικά: Miguel Muñoz, 19 Ιανουαρίου 1922 – 16 Ιουνίου 1990) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής και προπονητής, από τους πρωταγωνιστές της Ρεάλ Μαδρίτης της δεκαετίας του 1950, θεωρούμενος ως ένας από τους καλύτερους και πιο επιτυχημένους προπονητές όλων των εποχών.

Βιογραφία

Γεννημένος στη Μαδρίτη, ο Μουνιόθ αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος για διάφορες ομάδες νέων στην περιοχή, αλλά αρχικά απέτυχε να τραβήξει την προσοχή της Ρεάλ Μαδρίτης αγωνιζόμενος έτσι με μικρότερες ομάδες με επιτυχία. Το 1948 βοήθησε την Θέλτα Βίγο να τερματίσει τελευταίο να τερματίσει τέταρτη στο πρωτάθλημα και να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου και έτσι η παρουσία του τον οδήγησε στη Ρεάλ Μαδρίτης όπου συνέχισε έχοντας 347 επίσημους αγώνες με τον σύλλογο. Επιπλέον, αγωνίστηκε επτά φορές για την Ισπανία, αλλά δεν εμφανίστηκε ποτέ σε καμία μεγάλη διοργάνωση.
Σημείωσε το πρώτο γκολ της Ρεάλ στη διοργάνωση του Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών, βοηθώντας στη νίκη με 2–0 με αντίπαλο τη Σερβέτ Γενεύης στις 8 Σεπτεμβρίου 1955 στην Ελβετία. Στη συνέχεια, ήταν αρχηγός της ομάδας σε δύο διαδοχικές νίκες το 1956 και το 1957, και αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο την επόμενη χρονιά.

Ο Μουνιόθ υπηρέτησε μία σύντομη θητεία ως προπονητής της εφεδρικής ομάδας της Ρεάλ, (μετέπειτα γνωστής ως Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια), πριν οριστεί προπονητής της βασικής ομάδας το 1959. Η περίοδος του ως επικεφαλής ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες εποχές του συλλόγου, καθώς, υπό την καθοδήγησή του, κέρδισε το πρωτάθλημα εννέα φορές, με πέντε τίτλους στη σειρά (1961–65) και άλλες τρεις συνεχόμενες. Το 1964 ήρθε σε σύγκρουση με τον τέως συμπαίκτη του Αλφρέδο Ντι Στέφανο και προχώρησε σε ανανέωση της ομάδας διατηρώντας μόνο τους Φέρεντς Πούσκας και Φρανσίσκο Χέντο και σταδιακά καθιερώντας νέους ποδοσφαιριστές έβαλε τη Ρεάλ σε μία νέα εποχή.

Στο ευρωπαϊκό μέτωπο,  οδήγησε τη Ρεάλ Μαδρίτης σε δύο ακόμη νίκες στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, το 1960 και το 1966. Ως αποτέλεσμα, έγινε το πρώτο άτομο που κέρδισε τον διαγωνισμό τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Αποχώρησε το 1974 μετά από 16 σεζόν, ως ο μακροβιότερος και πιο επιτυχημένος προπονητής της ομάδας. Μετά από επτά ακόμη συλλογικές σεζόν ανέλαβε τα ηνία της εθνικής ομάδας της Ισπανίας μετά τον αποκλεισμό της από τη φάση των ομίλων στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Οδήγησε τη χώρα στη δεύτερη θέση του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984, καθώς και στους προημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.

Τίτλοι και διακρίσεις

Παίκτης
Ρεάλ Μαδρίτης

 Πρωτάθλημα Ισπανίας (4) : 1953–54 , 1954–55 , 1956–57 , 1957–58
 Λατινικό Κύπελλο (2) : 1955, 1957
 Κύπελλο Πρωταθλητριών (3) : 1955–56 , 1956–57 , 1957–58

Προπονητής

Ρεάλ Μαδρίτης

 Πρωτάθλημα Ισπανίας (9) : 1960–61 , 1961–62 , 1962–63 , 1963–64 , 1964–65 , 1966–67 , 1967–68 , 1968–69 , 1971–72
 Κύπελλο Ισπανίας (2) : 1961–62 , 1969–70
  Κύπελλο Πρωταθλητριών (2) : 1959–60 , 1965–66
 Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1960
Ατομικές διακρίσεις
 France Football : 14ος καλύτερος προπονητής όλων των εποχών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Θέλτα Βίγο
Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ 
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λογρονιές
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ισπανίας
Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1988
Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1984