Γεωγραφία της Ιταλίας

Η Ιταλία βρίσκεται στην νότια Ευρώπη και αποτελείται από την Ιταλική Χερσόνησο η οποία έχει σχήμα μπότας, τη νότια πλευρά των Άλπεων, την μεγάλη πεδιάδα του ποταμού Πάδου και μερικά νησιά συμπεριλαμβανομένης της Σικελίας και της Σαρδηνίας. Η Κορσική, παρότι ανήκει στην γεωγραφική περιοχή της Ιταλίας , αποτελεί κομμάτι της Γαλλίας από το 1769. Η Ιταλία είναι χώρα του Βόρειου Ημισφαιρίου.

Η συνολική της έκταση είναι 301.340 χλμ2, εκ των οποίων τα 294.140 χλμ2 είναι γη και τα 7.200 χλμ2 είναι νερό. Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος μεταξύ  35° και 48° N και γεωγραφικό μήκος μεταξύ 6° και 19° E.

Η Ιταλία έχει σύνορα με την Ελβετία (698 χλμ.), τη Γαλλία (476 χλμ.) την Αυστρία (404 χλμ.) και τη Σλοβενία (218 χλμ.) . Ο Άγιος Μαρίνος (37 χλμ.) και το Βατικανό (3,4 χλμ.) αποτελούν περίκλειστα κράτη.

Συμπεριλαμβανομένων των πελάγων, η Ιταλία  έχει ακτογραμμή 7.600 χλμ. στην Αδριατική Θάλασσα, το Ιόνιο Πέλαγος, την Τυρηνική Θάλασσα, τη Λιγουρική Θάλασσα, τη Θάλασσα της Σαρδηνίας και τα Στενά της Σικελίας.

Βουνά και πεδιάδες 

Σχεδόν το 40% της ιταλικής γης είναι ορεινή, με βασικές οροσειρές τις Άλπεις ως φυσικό βόρειο σύνορο και την οροσειρά των Απεννίνων που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της χερσονήσου και εκτείνεται σε 1.350 χλμ. Ανάμεσα στις δύο οροσειρές βρίσκεται η μεγάλη κοιλάδα του Πάδου, του μεγαλύτερου ποταμού της Ιταλίας, ο οποίος έχει μήκος 652 χλμ., πηγάζει από τις Κοττιανές Άλπεις και εκβάλλει στην Αδριατική. Η κοιλάδα του Πάδου είναι η μεγαλύτερη πεδιάδα στην Ιταλία, με έκταση 46.000 χλμ2, ενώ αντιστοιχεί στο 70% των πεδινών εκτάσεων της χώρας.

Η οροσειρά των Άλπεων συνδέεται με τα Απέννινα όρη με το πέρασμα Κόλλε ντι Καντιμπόνα στις Λιγουριανές  Άλπεις.

Γνωστές κορυφές βουνών στην Ιταλία είναι το Μάτερχορν, το Μόντε Ρόσα και το Γκραν Παραντίσο στις Δυτικές Άλπεις, καθώς και το Μπερνίνα, το Στέλβιο και οι Δολομιτικές Άλπεις στις Ανατολικές Άλπεις. Η ψηλότερη κορυφή της Ιταλίας είναι το Λευκό Όρος (4.810 μ.).

Ηφαίστεια 
Πολλές περιοχές στην Ιταλία έχουν ηφαιστειογενή προέλευση. Τα περισσότερα μικρά νησιά καθώς και τα νησιά του αρχιπελάγους στον νότο όπως η Καπραΐα, η Πόντσα, η Ίσκια, τα νησιά του Αιόλου, το Ούστικα και η Παντελλερία είναι ηφαιστειογενή νησιά. Υπάρχουν επίσης και ενεργά ηφαίστεια: η Αίτνα στη Σικελία, το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στην Ευρώπη, καθώς και το Βουλκάνο, το Στρόμπολι και ο Βεζούβιος κοντά στη Νάπολη. Ο Βεζούβιος αποτελεί και το μοναδικό ενεργό ηφαίστειο της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Ποτάμια και θάλασσες 
 Χωρικά υδατα: 12 ναυτικά μίλια
 Υφαλοκρυπίδα: 200 μ. βάθος, ή το βάθος της εκάστοτε εκμετάλλευσης

Λίμνες 

Στον βορρά της Ιταλίας υπάρχουν αρκετές υποαλπικές φραγμένες λίμνες, εκ των οποίων η μεγαλύτερη είναι η λίμνη Γκάρντα με έκταση 370 χλμ2. Άλλες γνωστές υποαλπικές λίμνες είναι η λίμνη Ματζόρε 212,5χλμ2 της οποίας το βόρειο τμήμα βρίσκεται στην Ελβετία, η Κόμο (146 χλμ2), η Όρτα, η Λουγκάνο, η Ίσεο και η Ίντρο. 

Άλλες σημαντικές λίμνες της Ιταλικής χερσονήσου είναι η Τρασιμέντο, η Μπολσένα, η Μπρακιάνο, η Βίκο, η Βαράνο και η Λεσίνα στο Γκαργκάνο, και η Ομόντεο στη Σαρδηνία.

Νησιά 
Τα μεγαλύτερα νησιά που ανήκουν στην Ιταλία είναι η Σικελία (25.708 χλμ2), η Σαρδηνία (24.090 χλμ2) και το νησί Έλβα (224 χλμ2), το μεγαλύτερο στη Τοσκανικό αρχιπέλαγος.

Γεωγραφικό πλάτος και μήκος 
 Βορειότερο σημείο- Κορυφή Δυτική Τζεμέλλα, Νότιο Τυρόλο 47°5′N 12°11′E
 Νοτιότερο άκρο- Άκρο “Ξιφίας”, νησί Λαμπεντούζα  35°29′N 12°36′E 
/ Ακρωτήριο Σπαρτιβέντο, Παλίτσι, Καλαβρία (ηπειρωτική Ιταλία) 37°55′N 15°59′E
 Δυτικότερο σημείο- Φρούριο Μπερναούντα, Μπαρντονέκια, Πεδεμόντιο 45°6′N 6°37′E 
 Ανατολικότερο σημείο- Ακρωτήριο του Οτράντο, Οτράντο, Απουλία 40°6′N 18°31′E

Ανύψωση 
 Ψηλότερη κορυφή: Λευκό Όρος, κορυφή Κουρμαγιέρ (4.807,5 μ.) 
 Χαμηλότερο σημείο: Λα Κοντάνε, Γιολάντα ντι Σαβόια (-3,44 μ.) 
 Ψηλότερο κατοικημένο σημείο: Τρεπάλλε, Λιβίνιο (2.209 μ.)

Χρήση της γης 

 Αστικά κέντρα: 4,9%
 Γεωργία: 52,2% 
 Καλλιεργήσιμη γη: 27,9%
 Μόνιμη: 7,1% 
 Άλλο: 17,2%
 Δάση: 41,4%
 Βάλτοι: 0,4%
 Λίμνες/ποτάμια: 1,1%

Αρδευόμενες εκτάσεις 
 39.510 χλμ2 (2007)

Συνολικός ανανεώσιμος υδροφόρος ορίζοντας 
 191.3 χλμ3 (2011)

Εκτροπή υδάτινων πηγών (για ύδρευση/ βιομηχανική χρήση/ άρδευση) 
 Συνολικά: 45,41 χλμ3/έτος (24%/43%/34%)
 Κατα κεφαλήν: 789,8 μ3/έτος

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι