joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κίνηση Μπράουν

Τόσο στη φυσική όσο και περισσότερο στη χημεία κίνηση Μπράουν καλείται η τυχαία κίνηση στερεών σωματιδίων μέσα σε ένα υγρό ή αέριο.

Με τη βοήθεια του μικροσκοπίου διαπιστώνεται ότι τα μικροσκοπικά στερεά σωματίδια (π.χ. γύρης ή καπνού) που περιέχονται σε ένα υγρό ή αέριο εκτελούν τυχαίες κινήσεις. Οι απότομες αλλαγές διεύθυνσής των οφείλεται στις συγκρούσεις τους με τα μόρια του υγρού ή αερίου. Η τυχαία αυτή κίνηση είναι ευδιάκριτη όχι όμως και τα μόρια που την προκαλούν.

Αυτό το φαινόμενο το αντελήφθηκε πρώτος ο Βρετανός βοτανολόγος Ρόμπερτ Μπράουν το 1827, του οποίου και έλαβε το όνομα, όταν μελετούσε κόκκους γύρης στο νερό.

Το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ασχολήθηκε με την κίνηση Μπράουν, υποστηρίζοντας ότι η κίνηση αυτή οφείλεται σε συγκρούσεις των κόκκων με τα μόρια του νερού. Τη διατύπωση αυτή έκανε ερμηνεύοντας από στατιστικής πλευράς των πειραματικών δεδομένων.

Δείτε επίσης 
 Χημική ένωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κολλοειδής χημεία
Στατιστική μηχανική
Φράκταλ
Άγνοια ελέγχου

Άγνοια ελέγχου (ignoratio elenchi ή «μη σχετικό συμπέρασμα») αποκαλείται η λογική πλάνη κατά την οποία παρουσιάζεται ένα επιχείρημα το οποίο ίσως αυτό καθ' αυτό να είναι αληθές αλλά το οποίο αποδεικνύει ή υποστηρίζει διαφορετική πρόταση από την οποία υποτίθεται ή διατείνεται ότι υποστηρίζει. Εδώ ο αρχαιοελληνικός όρος «έλεγχος» χρησιμοποιείται με την έννοια του αντεπιχειρήματος.

Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η άγνοια ελέγχου αποτελεί σφάλμα από μέρος του θέτοντος την ερώτηση στην προσπάθειά του να ανταπαντήσει στο επιχείρημα του ερωτώμενου. Το απεκάλεσε άγνοια του τι αποτελεί αντίκρουση επιχειρήματος.

Εξαπάτηση

Όταν αυτή η λογική πλάνη χρησιμοποιείται εκούσια ώστε να προκαλέσει σύγχυση ή αντιπερισπασμό, τότε ονομάζεται εξαπάτηση.

Ένας σατιρικός τύπος εξαπάτησης είναι και η "Υπεράσπιση Τσουμπάκα". Ο όρος απαντά συχνά στα φόρουμ συζητήσεων του Διαδικτύου

Παραδείγματα

 «Η φορολογική πολιτική του πρωθυπουργού ίσως ακούγεται ελκυστική, αλλά εγώ υποψιάζομαι ότι στόχος του είναι να κρατήσει κλειστό το στόμα κάποιας αθέμιτης σχέσης του. Ας το ερευνήσει ο τύπος!» (εδώ ο ομιλητής προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή από την φορολογία αναφερόμενος στο άσχετο ζήτημα κάποιας υποτιθέμενης ερωτικής σχέσης. Είναι αξιομνημόνευτο, ότι εάν εδώ το ζήτημα ήταν η δημόσια ηθική του πρωθυπουργού αντί για την πολιτική του, τότε το επιχείρημα θα ήταν έγκυρο)

Παράβαλε
Ενθύμημα
Υπεράσπιση Τσουμπάκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 About.com: Fallacies of relevance
 Nizkor Project: Red Herring
 Fallacy Files: Red Herring
 The Art of Controversy: Diversion   (δίγλωσσο κείμενο με το πρωτότυπο γερμανικό και την αγγλική μετάφραση. Του Άρθουρ Σοπενάουερ
 Η εξαπάτηση σε πολιτικό λόγο

Λογική πλάνη
Αχαιών Ακτή

Αχαιών Ακτή της Κύπρου βρίσκεται στην περιοχή Καρπασίας, βόρεια της ενορίας της Αγίας Τριάδας Γιαλούσας, στο ακρωτήριο Πλακωτή.

Ιστορία 
Στην ακτή αυτή σύμφωνα με την παράδοση αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Έλληνες (Αχαιοί) κάτοικοι της Κύπρου αμέσως μετά τη λήξη του Τρωικού Πολέμου.
 
Ο γνωστός γεωγράφος του 1ου αιώνα π.Χ. Στράβων αναφέρει σχετικά:   

[...] εἶτ´ Ἀφροδίσιον, καθ´ ὃ στενὴ ἡ νῆσος· εἰς γὰρ Σαλαμῖνα ὑπέρβασις σταδίων ἑβδομήκοντα· εἶτ´ Ἀχαιῶν ἀκτή, ὅπου Τεῦκρος προσωρμίσθη πρῶτον ὁ κτίσας Σαλαμῖνα τὴν ἐν Κύπρῳ, ἐκβληθείς, ὥς φασιν, ὑπὸ τοῦ πατρὸς Τελαμῶνος·   

— Στράβων, Γεωγραφικά, τόμος ΙΔ', κεφ. 6.3]  

https://el.m.wikisource.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%99%CE%94

ΑθλητισμόςΗ 
Από το όνομα Αχαιών Ακτή πήρε την ονομασία του και το αθλητικό Σωματείο Αχαιών Ακτή, το οποίο λειτουργούσε πριν από το 1974 με έδρα το δημοτικό σχολείο Αιγιαλούσης. 

Σωματείο Αχαιών Ακτή διαθέτει σήμερα ποδοσφαιρική ομάδα, καθώς και ομάδα τοξοβολίας με έδρα το Μακάρειο Στάδιο.

Χαρακτηριστικό του σωματείου της Αχαιών Ακτής είναι τα μαύρα χρώματα τις στολές, λόγω της προσφυγιάς, το μπλε στο έμβλημα λόγω της ελληνικότητας και το άσπρο με την ελπίδα της επιστροφής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 www.sportive.com.cy

Λόγω της τουρκικής εισβολής και της προσφυγιάς το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του και επαναδραστηριοποιήθηκε το 2007 με ανεξάρτητο καταστατικό και νέο μητρώο εγγραφής τόσο στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού όσο και στην Υπουργείο Εσωτερικών με πρωτοβουλία του δημοσιογράφου, συγγραφέα και εκδότη Ανδρέα Θεοφυλάκτου και του επιχειρηματία Κώστα Σοφρωνίου, καθώς και αρκετών άλλων, που πρωτοστάτησαν με στόχο να διατηρήσουν τις μνήμες της Αχαιών Ακτή και της Γιαλούσας ζωντανές.

Το 

 www.achaionakticy.com

Αρχαία Κύπρος
Γιαλούσα
Τεύκρος

Κατά την ελληνική μυθολογία ο Τεύκρος ήταν υιός του βασιλιά της Σαλαμίνας Τελαμώνα και της δεύτερης συζύγου του Ησιόνης, κόρης του βασιλέα της Τροίας Λαομέδοντα, ετεροθαλής αδερφός του Αίαντα.

Ο μύθος
Έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και θεωρείτο ως ο καλύτερος τοξότης των Ελλήνων. Πληγώθηκε από τον Έκτορα, αλλά σώθηκε από τον Αίαντα. Έλαβε μέρος στους ταφικούς αγώνες προς τιμή του Πατρόκλου, όπου νίκησε στην τοξοβολία και ήταν ένας από τους Αχαιούς που μπήκε μέσα στον Δούρειο Ίππο.

Μετά τον πόλεμο, όμως, ο πατέρας του δεν τον δέχτηκε πίσω, και τον έδιωξε, διότι δεν εκδικήθηκε για τον θάνατο του αδελφού του. Έτσι ο Τεύκρος, εξόριστος, πλέον, πήγε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε σε ανάμνηση της πατρίδας του την πόλη Σαλαμίνα (κοντά στη σημερινή Αμμόχωστο) με τη βοήθεια του Απόλλωνα και με τη συγκατάθεση του βασιλιά Βήλου της Σιδώνας. Ιστορικά, επιβεβαιώνεται η ίδρυση της Σαλαμίνας γύρω στα 1100 π.Χ, χρονολογία που δεν απέχει, χρονικώς, από τον χρόνο επιστροφής των ηρώων της Τροίας.

Μια παράδοση αναφέρει, ότι μαζί του στην Κύπρο πήγε  και ο Ευρυσάκης, υιός του Αίαντα από την Τέκμησσα, του οποίου την φροντίδα είχε αναλάβει ο Τεύκρος.

Ο Τεύκρος νυμφεύτηκε την κόρη του Κύπρου, Έννη. Οι απόγονοί τους κυβέρνησαν μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.. Τα χνάρια των απογόνων του Τεύκρου χάνονται στην ιστορία, ανάμεσά τους ο Ευέλθων, ο Ονήσιλος, ο Γόργος και πολλοί άλλοι Κύπριοι. 

Ο Τεύκρος πέθανε και θάφτηκε στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Ο Ευαγόρας, ο Νικοκλής και ο τελευταίος Κύπριος βασιλιάς Νικοκρέοντας καυχιούνταν ότι ήταν απόγονοι του Τεύκρου. Σύμφωνα όμως με μία άλλη εκδοχή ο Τεύκρος σε γεροντική ηλικία αναγκάστηκε να φύγει από την Κύπρο μετά από κάποια εξέγερση των κατοίκων και επέστρεψε στην αρχική πατρίδα του. Εκεί βασίλευε ο ανιψιός του Ευρυσάκης, αφού πια ο Τελαμώνας είχε πεθάνει. Ο Ευρυσάκης του απαγόρευσε να εγκατασταθεί στη Σαλαμίνα, γιατί φοβήθηκε πως είχε έρθει, για να καταλάβει το θρόνο. Έτσι, ο Τεύκρος αναγκάστηκε για δεύτερη φορά να εγκαταλείψει το νησί της Σαλαμίνας και πήγε στην Ισπανία.

Η ιστορία του Τεύκρου ενέπνευσε πολλούς τραγικούς της αρχαιότητας, όπως ο Σοφοκλής και ο ρωμαίος τραγικός Πακούβιος, που έγραψε την ομώνυμη τραγωδία (Teucer). Τραγωδίες με τίτλο «Τεύκρος» έγραψαν ο Σοφοκλής, ο Ίωνας και ο Νικόμαχος. Αναφορές για τον Τεύκρο υπάρχουν στις «Σαλαμίνιες» του Αισχύλου, στην τραγωδία «Αίας» του Σοφοκλή, στην τραγωδία «Ευρυσάκης» του Σοφοκλή και στην τραγωδία «Telamo» του ρωμαίου τραγικού ποιητή Έννιου.

Η Σαλαμίνα υπήρξε πρωτεύουσα της Κύπρου για 1000 και πλέον έτη, εξαιτίας της προνομιακής της θέσης και του λαμπρού της πολιτισμού. Ειδικά κατά τον 8ο - 6ο αιώνα π.Χ., η πόλη άκμασε πολιτισμικά, ενώ κατά το Β’ ελληνικό αποικισμό υπήρξε διαμετακομιστικός τόπος. Ανάμεσα στα περίφημα αρχαιολογικά ευρήματα της Σαλαμίνας είναι και η νεκρόπολή της, κτισμένη ανάμεσα στον 9ο - 7ο αιώνα π.Χ, αλλά και οι κτιστοί βασιλικοί τάφοι.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 2797 Τεύκρος (2797 Teucer), που ανακαλύφθηκε το 1981 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό βασιλιά.

Παραπομπές 

Τευκρος
Τευκρος
Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Μπάλορ

Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Μπάλορ ήταν βασιλιάς των Φομόριαν, ενός λαού γιγάντων. Σϋμφωνα με το θρύλο. ζούσε στη Νήσο Τόρι.

Ο Μπάλορ ήταν γνωστός για το ένα του μάτι, που μπορούσε να σκοτώσει οποιονδήποτε κοιτούσε. Τη δύναμη αυτή την απέκτησε όταν ήταν μικρός, καθώς παρακολουθούσε τους δρυΐδες του πατέρα του να παρασκευάζουν θανάσιμα ξόρκια, οι καπνοί των οποίων έφταναν στο μάτι του. Συνήθως ήταν κλειστό και το άνοιγε μόνο κατά τη διάρκεια μιας μάχης.

Σύμφωνα με μια προφητεία, ο Μπάλορ θα έβρισκε το θάνατο από τον εγγονό του. Γι' αυτό κλείδωσε την κόρη του, Έθνι, σε έναν κρυστάλλινο πύργο. Ωστόσο, κατάφερε να μπει ο Κίαν των Τουάθα ντε Ντανάν κι έτσι γεννήθηκε ο θεός Λουγ, τον οποίο ο Μπάλορ πέταξε στη θάλασσα για να τον ξεφορτωθεί. Σώθηκε όμως κι ανατράφηκε από το θεό Μανάνναν.

Ο Λουγ οδήγησε τους Τουάθα ντε Ντανάν στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ (Magh Tuiredh) εναντίον των Φομόριαν. Ο Όγκμα αφόπλισε τον Μπάλορ, αλλά αυτός σκότωσε το βασιλιά Νουάντα. Τελικά, ο Λουγ εκπλήρωσε την προφητεία, τυφλώνοντας τον Μπάλορ με ένα ακόντιο φτιαγμένο από το θεό Γκοϊβένου.

Κελτική μυθολογία
Έθνι

Στην ιρλανδική μυθολογία, η Έθνι (ιρλ. Ethniu ή Eithne ή Ethlinn ή Enya) ήταν κόρη του Μπάλορ, βασιλιά των Φομόριαν.

Η Έθνι είναι γνωστή σαν μητέρα του θεού Λουγ. Η ιστορία μοιάζει αρκετά με το μύθο του Περσέα στην ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με μια προφητεία, ο πατέρας της, Μπάλορ θα σκοτωνόταν από τον εγγονό του, οπότε κλείδωσε την ίδια σε ένα μεγάλο κρυστάλλινο πύργο. Ο Κίαν, όμως, κατάφερε να μπει μέσα στον πύργο και να ενωθεί μαζί της. Όταν η Έθνι γέννησε τον Λουγ, ο Μπάλορ τον πέταξε στη θάλασσα, αλλά το μωρό σώθηκε και ανατράφηκε από το θεό Μανάνναν.

Η Έθνι αποτελεί κεντρική φιγούρα στην κελτική μυθολογία, καθώς πολλοί θεοί κι ήρωες σχετίζονται με αυτήν. 
Πατέρας της είναι ο Μπάλορ. Σύζυγός της είναι ο Κίαν, γιος του Ντίαν Κεχτ. Εγγονός της είναι ο ήρωας Κουχούλιν. Λόγω των γενεαλογικών της σχέσεων, οι τρεις φυλές των Φομόριαν, των Τουάθα ντε Ντανάν και των Μιλεσίων ενώθηκαν στους απογόνους της.

Το όνομα Ethniu είναι ακόμα δημοφιλές στις μέρες μας, καθώς η τραγουδίστρια Ένυα έχει πάρει από αυτή τη θεότητα το όνομά της.

Ε
Γραμμική απεικόνιση

Έστω  και  διανυσματικοί χώροι επί του σώματος . Μια απεικόνιση

     με    

ονομάζεται γραμμική απεικόνιση ή γραμμικός μετασχηματισμός όταν για κάθε  και  ισχύουν οι σχέσεις

  και 

Οι παραπάνω σχέσεις ονομάζονται σχέσεις γραμμικότητας. Οι σχέσεις αυτές είναι ισοδύναμες με την σχέση

για κάθε  και , η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας εναλλακτικός ορισμός της έννοιας του γραμμικού μετασχηματισμού. Η παραπάνω σχέση μπορεί να γενικευθεί για  διανύσματα

με  και 

Αν οι διανυσματικοί χώροι  και  ταυτίζονται, τότε η γραμμική απεικόνιση ονομάζεται γραμμικός τελεστής ή αλλιώς ενδομορφισμός.

Αφηρημένη άλγεβρα
Γραμμική άλγεβρα
Προσχώρηση

Στο διεθνές Δίκαιο ο όρος προσχώρηση σημαίνει αποδοχή μιας Πολιτείας (κράτους) των όρων κάποιας σύμβασης ή συνθήκης που έχει συνομολογηθεί μεταξύ δύο ή περισσοτέρων άλλων Πολιτειών.

Διεθνές Δίκαιο
Κώστας Γκατσιούδης

Ο Κώστας Γκατσιούδης (Διδυμότειχο, 17 Δεκεμβρίου 1973) είναι Έλληνας πρώην ακοντιστής. 

Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1973 στο Διδυμότειχο και είναι ένας από τους κορυφαίους ακοντιστές, καθώς κατέχει την 10η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών με βολή στα 91,69 μ. Ανήκει στον Πανελλήνιο και προπονητής του ήταν ο Αντώνης Παπαδημητρίου. 

Είχε μεγάλες επιτυχίες από τα πρώτα του κιόλας βήματα. Το 1990 ήταν 6ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων, ενώ στην ίδια διοργάνωση δύο χρόνια μετά ήταν δεύτερος. Το 1994 ήταν Πρωταθλητής Ευρώπης για αθλητές κάτω των 23 ετών και το 1995 ήταν τρίτος στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό. 

Στην πρώτη του συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1996 στην Ατλάντα, προκρίθηκε στον τελικό, αλλά τελικά κατετάγη 10ος. Το 1997 ήταν χρυσός μεσογειονίκης και λίγο αργότερα πήρε την πρώτη του μεγάλη διάκριση σε επίπεδο ανδρών καθώς κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μπροστά στο ελληνικό κοινό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1997 στην Αθήνα. 

Το 1999 επιβεβαίωσε την κλάση του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στη Σεβίλλη, κατακτώντας τη δεύτερη θέση με βολή στα 89,18 μ., ενώ ήταν πρώτος στον τελικό του Γκραν Πρι στο Μόναχο με 89,84μ.
Το 2000 ήθελε να κατακτήσει Ολυμπιακό μετάλλιο και από τον προκριματικό έδειχνε έτοιμος για αυτό καθώς με 88,44 μ. πέρασε ως 3ος στον τελικό. Εκεί, όμως το άγχος και το πολύ καλό ξεκίνημα των αντιπάλων του δυσκόλεψαν τις προσπάθειές του με αποτέλεσμα να καταλάβει τελικώς την 6η θέση με βολή στα 86,53 μ. 

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2001 έδειχνε ξανά έτοιμος να βρεθεί στο βάθρο και δεν απέτυχε. Με βολή στα 89,95 μ. κατέκτησε την 3η θέση και το τρίτο διαδοχικό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. 

Το 2002 στο μοναδικό αγώνα που έκανε στη Θεσσαλονίκη έριξε 91,24 μ., ωστόσο στη συνέχεια του αγώνα τραυματίστηκε χάνοντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002, ενώ τα επόμενα χρόνια αντιμετώπισε εκ νέου προβλήματα που τον υποχρέωσαν να μείνει εκτός δράσης το 2003, 2004, 2005. 

Το 2006 έκανε μία προσπάθεια να επανέλθει αλλά η απουσία από τους αγώνες ήταν εμφανής καθώς είχε καλύτερη προσπάθεια στα 75,40 μ. 

Οι αγώνες του Κώστα Γκατσιούδη πάνω από το όριο των 90 μέτρων : 
 23 Ιουνίου 2000 : 91,69 μ. / Κουορτάνε 
 26 Μαΐου 2001 : 91,27 μ. / Μαδρίτη 
 24 Ιουλίου 2002 : 91, 23 μ. / Θεσσαλονίκη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Κώστας Γκατσιούδης iaaf.org, Ανακτήθηκε 27 Δεκεμβρίου 2019

Έλληνες αθλητές του ακοντισμού
Αθλητές στίβου Πανελληνίου
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1993
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κούφη Ρεθύμνης

Η Κούφη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης σε υψόμετρο 175 μ.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης
Γαμαλιήλ

Ο Γαμαλιήλ ο Πρεσβύτερος ή Ραββί (Ραμπάμ) Γαμαλιήλ Α΄ ήταν Φαρισαίος νομοδιδάσκαλος ραββίνος και εγγονός του περίφημου Ιουδαίου διδασκάλου Χιλλέλ. Ήταν μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου (Σανχεντρίν) της Ιερουσαλήμ του 1ου αιώνα μ.Χ. Έδρασε γύρω στο 30 - 40 μ.Χ. Υπήρξε δάσκαλος του αποστόλου Παύλου. Επρόκειτο για μία από τις εξέχουσες πνευματικές προσωπικότητες, που βοήθησε στην ανάπτυξη της περίφημης ραββινικής παράδοσης.

Ήταν εκείνος που, όταν αγανακτισμένοι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες έφεραν τους Αποστόλους στο Συνέδριο για να δικαστούν με την κατηγορία ότι κήρυτταν μέσα στον Ναό, επενέβη και συνέστησε την προσεκτική μεταχείριση των Αποστόλων και συντέλεσε ώστε να αφεθούν ελεύθεροι. (Πράξεις 5:22-40)

Οι Ιουδαίοι έτρεφαν μεγάλο σεβασμό στο πρόσωπό του και, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη Μισνά (βλ. Ταλμούδ), μετά τον θάνατό του άρχισε μια εποχή ηθικής παρακμής.

Ο Γαμαλιήλ συγχέεται πολλές φορές με τον ομώνυμο εγγονό του, διακεκριμένο επίσης δάσκαλο των Ιουδαίων κατά τα τέλη του 1ου και αρχές του 2ου αιώνα.

Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων
Ιουδαϊσμός
Ραββίνοι
Βόλφγκαγκ Σύσελ

Ο Βολφγκανγκ Σύσελ (Wolfgang Schüssel, γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1945) είναι πολιτικός της Αυστρίας. Πρόσκειται στους Χριστιανοδημοκράτες και ήταν καγκελάριος ("Bundeskanzler") της χώρας από το 2000 μέχρι το 2007. Είναι παντρεμένος με 2 παιδιά και λάτρης της μουσικής. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στα Νομικά το 1968.

Πολιτική σταδιοδρομία

Έγινε Υπουργός Οικονομικών το 1989 στην κυβέρνηση συνασπισμού του Franz Vranitzky και στις 22 Απριλίου 1995, εξελέγη ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος. Στις 4 Μαΐου του 1995 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ΥΠΕΞ, ενώ από το 1997 ως το 2000, είχε τα ίδια αξιώματα στην κυβέρνηση Κλίμα.

Ανέλαβε καγκελάριος στις 4 Φεβρουαρίου 2000, παρά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές του 1999 (τρίτο στην σειρα κόμμα!), δημιουργώντας τον πρώτο συνασπισμό με την Ακροδεξιά στην ιστορία τις μεταπολεμικής Ευρώπης. Σύμβουλος του ήταν στην καγκελαρία ο Δημήτρης Δρούτσας.

Έπειτα από την ήττα στις εκλογές του 2006 ο Σύσελ, παραιτήθηκε από το Λαϊκό Κόμμα, στις 9 Ιανουαρίου του 2007. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άλφρεντ Γκουζενμπάουερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα του ÖVP για το Σύσελ

Αυστριακοί πολιτικοί
Αυστριακοί καγκελάριοι
Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Αμαντού Τουμανί Τουρέ

Ο Αμαντού Τουμανί Τουρέ (Amadou Toumani Touré, 1948-2020) ήταν απόστρατος στρατιωτικός και πολιτικός από το Μάλι, πρόεδρος της αφρικανικής χώρας από το 2002 ως το 2012. Απογοητευμένα μέλη του στρατού κατέλαβαν την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Μάρτιο του 2012, αναγκάζοντας τον Τουρέ να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει τη χώρα.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στο Μοπτί στις 4 Νοεμβρίου 1948 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα. Τον Μάρτιο του 1991 ανέτρεψε σε πραξικόπημα το δικτάτορα Μουσά Τραορέ έπειτα από κινητοποιήσεις του λαού. Το 1992 οργάνωσε την εθνική διάσκεψη που οδήγησε στις πολυκομματικές εκλογές. Για το λόγο αυτό ονομάστηκε «στρατιώτης της δημοκρατίας». Το 2001 έγινε ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Το 2002 προηγήθηκε στον α΄ γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 28 Απριλίου του 2002. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2002, με 64,35% στο δεύτερο γύρο των εκλογών (12 Μαΐου του 2002). Ο κύριος αντίπαλός του, Σουμάιλα Σισέ, πήρε 35,65%. Ο Τουρέ είναι υπερκομματικός και επικεφαλής υπουργικού συμβουλίου με μέλη που ανήκουν σε όλα τα πολιτικά κόμματα της χώρας. Ίδρυσε ίδρυμα για τα παιδιά, με τίτλο Fondation pour l'enfance, του οποίου είναι πρόεδρος, μαζί με τη σύζυγό του.

Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 29 Απριλίου 2007 ο Τουρέ επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο, με 68,3% έναντι 18,6% για τον πρώην Πρωθυπουργό, Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά. Η αντιπολίτευση κατήγγειλε παρατυπίες σε αντίθεση με τους ξένους παρατηρητές, οι οποίοι χαρακτήρισαν τις εκλογές "ελεύθερες και δίκαιες".  Ο Τουρέ ορκίστηκε για δεύτερη θητεία στις 8 Ιουνίου του 2007, σε τελετή στην οποία παρέστησαν 7 ακόμα πρόεδροι κρατών της Αφρικής.

Πραξικόπημα 2012 
Λίγους μήνες πριν την προγραμματισμένη λήξη της θητείας του, στασιαστές του στρατού ξεκίνησαν πραξικόπημα και έτσι ο Τουρέ αναγκάστηκε να κρυφτεί. Στις 8 Απριλίου 2012 παραιτήθηκε από την προεδρία και 11 ημέρες αργότερα αυτοεξορίστηκε στη Σενεγάλη.

Θάνατος 
Ο Τουμανί Τουρέ πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 10 Νοεμβρίου 2020, μία εβδομάδα μετά τα 72α του γενέθλια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Τουρε Αμαντου
Εξόριστοι πολιτικοί
Μάρθα Βούρτση

Η Μάρθα Βούρτση (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1937) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Η μητέρα της ήταν ζωγράφος και ο πατέρας της Μιχάλης Βούρτσης μαέστρος, από τους ιδρυτές της Λυρικής σκηνής το 1942. Η οικογένειά της εγκαταστάθηκε από την Οδησσό στην Αθήνα. Η ίδια έλαβε αυστηρή ρωσική ανατροφή.

Εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες ερμηνεύοντας κυρίως δραματικούς ρόλους στα λεγόμενα "μελό" της εποχής, (Αυτή που δε λύγισε, Είναι μεγάλος ο καημός, Απόκληροι της κοινωνίας, Καρδιά μου πάψε να πονάς, Με πόνο και με δάκρυα), αλλά και σε διαφορετικού ύφους ταινίες, όπως Τα κίτρινα γάντια και Ο σκληρός άνδρας. Αρκετά χρόνια αργότερα έκανε και κάποιες εμφανίσεις στην τηλεόραση, όπως στη σειρά "Οδός Ανθέων" (1987-1988) της κρατικής τηλεόρασης, στην κωμική σειρά του Mega Channel Η Ελίζα και οι άλλοι, καθώς και στο σήριαλ του Mega Channel Επτά Θανάσιμες Πεθερές.

Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε στο σηριαλ του Mega Channel 1 μήνας και κάτι, όπου έκανε την μητέρα της Άννας (Ζέτα Δούκα). 'Όπως και το 2008-2011 έπαιξε στην σειρά Η Πολυκατοικία, ως Παναγιώτα Πετροχείλου. Τον θεατρικό χειμώνα 2004 εμφανίστηκε στο θέατρο Βεάκη στην παράσταση Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια. Οι κριτικές ήταν πολύ καλές.

Εμφανίστηκε επίσης στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού τον Ιούλιο του 2005 και τον Ιούνιο του 2006 στην τραγωδία του Σαίξπηρ Κοριολανός στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

Ηταν παντρεμένη με τον στιχουργό Ξενοφώντα Φιλέρη που έφυγε από τη ζωή το 2014.

Φιλμογραφία

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ερίου

Στην ιρλανδική μυθολογία, η Ερίου είναι κόρη της Έρνμας των Τουάθα ντε Ντανάν και μια από τις μητριαρχικές θεότητες της Ιρλανδίας. Σύζυγός της είναι ο Μαγκρέιν (ιρλ. Mac Gréine), αλλά απέκτησε τον Μπρες από τον πρίγκιπα Έλαθαν των Φομόριαν.

Το όνομα της Ιρλανδίας (αγγλ. Ireland) προέρχεται από το όνομα αυτής της θεότητας κι έτσι θεωρείται προσωποποίηση της Ιρλανδίας.

Τριαρχία

Η Ερίου αποτελεί ένα σημαντικό τριαρχικό σχήμα θεοτήτων μαζί με τις αδερφές της, Μπάνβα και Φόουλα. Όταν οι Μιλέσιοι κατέφτασαν από την περιοχή της Ισπανίας, καθεμιά από τις αδερφές ζήτησε να δοθεί το όνομά της στη χώρα. Έτσι κι έγινε, αν και χρησιμοποιήθηκε περισσότερο το όνομα της Ερίου, ενώ τα άλλα δυο ονόματα είχαν περισσότερο ποιητική χρήση.

Κελτική μυθολογία
Comicdom

Το Comicdom ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1996 από τους Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου και Δημήτρη Σακαρίδη ως ενημερωτικό φάνζιν για τον κόσμο των αμερικανικών κόμικς. Κυκλοφόρησε 9 τεύχη σε 1,5 χρόνο.

Αργότερα εκδόθηκαν άλλα 3 τεύχη σε μία δεύτερη περίοδο και 4 σε μία τρίτη.

Περιείχε κυρίως άρθρα για κόμικς της αμερικανικής σκηνής, αλλά δημοσίευε και κόμικς από Έλληνες δημιουργούς. Εκδόθηκε από την ίδια ομάδα που είχε εκδώσει και την ανθολογία Αrk of Comics.

Στη δεύτερη περίοδο του φάνζιν, τα εξώφυλλα φιλοτέχνησαν Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Ηλίας Κυριαζής, ο Γαβριήλ Τομπαλίδης και ο Νίκος Μάστορης.

Το 2004 η ομάδα του Comicdom ίδρυσε την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Comicdom Press, με αντικείμενο την προώθηση και τη διάδοση των κόμικς στην Ελλάδα. Στις δραστηριότητές της συμπεριλαμβάνονται η ιστοσελίδα (comicdom.gr), το ετήσιο φεστιβάλ κόμικς Comicdom Con Athens και οι εκδόσεις κόμικς Ελλήνων δημιουργών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστοσελίδα του Comicdom.
 Λίστα περιεχομένων των τευχών του Comicdom.

Κόμικς φανζίν
Μοργκάουζ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, η Μοργκάουζ (γνωστή και ως Άννα) είναι ετεροθαλής αδερφή του Βασιλιά Αρθούρου, η οποία κοιμήθηκε μαζί του και γέννησε το Μόρντρεντ, τον διεστραμμένο διάδοχο που έμελλε να φέρει την πτώση του Κάμελοτ. Είναι κόρη του Γκορλουά, Δούκα της Κορνουάλης, και της Λαίδης Ιγκρέιν. Παντρεύτηκε το βασιλιά Λοτ, αντίπαλο του Αρθούρου στις εξεγέρσεις που ακολούθησαν τη στέψη του.

Εκτός από τον Αρθούρο, που έχει διαφορετικό πατέρα, τον Ούθερ Πεντράγκον, έχει άλλες δυο αδερφές από τον ίδιο πατέρα: την Ελέν και τη Μοργκάνα λε Φέι. 

Μεταγενέστερες πηγές αναφέρουν ότι η Μοργκάουζ απέκτησε πέντε γιους, μεταξύ των οποίων ο Γκάβιν, ο οποίος εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους ιππότες του Βασιλιά Αρθούρου, και ο Μόρντρεντ.

Ο χαρακτήρας της εμφανίζεται και στο βιβλίο του Thomas Malory Le Morte d'Arthur, αλλά και σε διηγήματα και ιστορίες σχετικές με το Μέρλιν. Σύμφωνα με αυτά, ο σύζυγός της σκοτώνεται στη μάχη από το Βασιλιά Πέλλινορ, ξεκινώντας έτσι έναν κύκλο αίματος ανάμεσα στις δυο οικογένειες. Ο Πέλλινορ σκοτώνεται από τους γιους της Μοργκάουζ κι η ίδια αργότερα μπλέκεται σε μια σχέση με το Λάμορακ, γιο του Πέλλινορ κι έναν από τους καλύτερους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Ένας από τους γιους της τους πιάνει μαζί και σκοτώνει τη Μοργκάουζ, αφήνοντας το Λάμορακ να φύγει, οι υπόλοιποι, όμως, νομίζοντας ότι τη μάνα τους τη σκότωσε ο Λάμορακ, τον σκοτώνουν. Αργότερα, ανακαλύπτουν την αλήθεια και διώχνουν τον αδερφό του από το παλάτι.

Σε σύγχρονες εκδοχές του μύθου, ο χαρακτήρας της Μοργκάουζ συχνά συγχέεται με τη Μοργκάνα λε Φέι, με αποτέλεσμα να θεωρείται αυτή μητέρα του Μόρντρεντ.

Αρθουριανός κύκλος
Φαλαισία Αρκαδίας

Η Φαλαισία (ή αλλιώς Μπούρα) είναι ένα όμορφο μικρό χωριό σε υψόμετρο 760 μέτρων και σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από την Μεγαλόπολη. Ανήκει στον Δήμο Φαλαισίας, στον οποίο πρόσφερε το όνομά του λόγω της ύπαρξης κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους οικισμού με το όνομα Φαλαισίαι. Ο οικισμός καταστράφηκε κατά την Τουρκοκρατία και οι λιγοστοί κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στη σημερινή τοποθεσία.

Στη Φαλαισία γεννήθηκε ο έφεδρος αξιωματικός και αντιστασιακός κατά τη διάρκεια της Κατοχής (πρώτα ως αξιωματικός του Ε.Σ. και έπειτα του ΕΛΑΣ), Γεώργιος Κερκεμέζος.

Αξιοθέατα
 Μονή Μπούρα. Ιστορικό μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία. Εορτάζει στις 23 Αυγούστου.
 Αγία Τριάδα. Ιστορική εκκλησία που σύμφωνα με την παράδοση αποτελούσε την μητρόπολη της αρχαίας Φαλαισίας.
Λαογραφικό Μουσείο Φαλαισίας. Μεγάλη συλλογή από παραδοσιακά ενδύματα, υφαντά και οικιακά σκεύη των κατοίκων από τις αρχές του 19ου αιώνα έως τα μέσα του 20ου αιώνα.

Παραπομπές

Σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20050424000833/http://arcadia.ceid.upatras.gr/arkadia/places/falesia.htm

Δήμος Μεγαλόπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Μονή Μπούρα Αρκαδίας

Η Μονή Μπούρα Αρκαδίας είναι ιστορικό μοναστήρι στα όρια του Δ.Δ. Φαλαισίας του Δήμου Φαλαισίας. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Παναγία και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.

Δήμος Μεγαλόπολης
Μπουρα
Μολετάι

Η Μολετάι είναι πόλη της ανατολικής Λιθουανίας. Έχει 7.221 κατοίκους. Είναι δημοφιλές θέρετρο των κατοίκων της πρωτεύουσας της χώρας, Βίλνιους.

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά ως ιδιωτική περιουσία του επισκόπου Βίλνιους. Σήμερα διαθέτει αστρονομικό παρατηρητήριο, το μοναδικό της Λιθουανίας. Στην περιοχή υπάρχουν πολλές λίμνες που δέχονται πολλούς κατασκηνωτές κατά τους θερινούς μήνες.

Πόλεις της Λιθουανίας
Κουπίσκις

Η Κουπίσκις (Kupiškis) είναι πόλη της βόρειας Λιθουανίας με 8.243 κατοίκους.

Αρχαιολογικά ευρήματα πιστοποιούν ανθρώπινο οικισμό στην περιοχή τουλάχιστον από την 2η-3η χιλιετία π.Χ. Με το όνομα Kupiškis αναφέρεται για πρώτη φορά το 1529.

Πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχε εβραϊκή κοινότητα 1.444 ανθρώπων, με μεγάλη πέτρινη Συναγωγή, το κτίριο της οποία κατά τη σοβιετική περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως πολιτιστικό κέντρο.

Πόλεις της Λιθουανίας
Κουντίρκος Ναουμιέστις

Η Κουντίρκος Ναουμιέστις είναι κωμόπολη της νοτιοδυτικής Λιθουανίας. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τη Σακιάι και έχει 1.951 κατοίκους.

Ο οικισμός αναφέρεται ήδη από το 1561 με το όνομα Duoliebaičiai. Είναι γνωστό ότι εκεί κατοικούσε από το 1740 μια καλά οργανωμένη εβραϊκή κοινότητα, η οποία πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αριθμούσε πάνω από 3.000 άτομα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια 

Πόλεις της Λιθουανίας
Μπάουσκα

Η Μπάουσκα (λετονικά: Bauska, ) είναι πόλη της νότιας Λετονίας και έχει 9.348 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2016. Απέχει 66 χιλιόμετρα από την Ρίγα και 20 χλμ. από τα σύνορα με την Λιθουανία. Είναι κτισμένη στο σημείο που ενώνονται οι ποταμοί Mūsa και Mēmele και σχηματίζουν τον ποταμό Λιέλουπε. Η ίδρυση της πόλης ανάγεται στο 1609 και η πόλη γιόρτασε τα 400 χρόνια της το 2009.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Μπάουσκα 
 Τουριστική ιστοσελίδα της Μπάουσκα 

Πόλεις της Λετονίας
Σάλτσινινκαϊ

Η Σάλτσινινκαϊ (λιθουανικά: Šalčininkai , πολωνικά: Soleczniki) είναι πόλη της νοτιοδυτικής  Λιθουανίας στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Έχει 6.644 κατοίκους (2005).

Η πόλη αποτελεί έδρα δημοτικού διαμέρισματος από το 1956. Παρουσιάζει έντονο πολυεθνικό χαρακτήρα καθώς ο πληθυσμός της πόλης αποτελείται Πολωνούς, Λιθουανούς, Λευκορώσους, Ρώσους και Ρομά. 

Στο οικόσημο της πόλης απεικονίζονται τρία φουντούκια που συμβολίζουν την αλληλεγγύη μεταξύ των διαφορετικών πληθυσμών. Στην περιοχή, εξάλλου, υπάρχει μία από τις κυριότερες πολωνικές κοινότητες σε ολόκληρη τη Λιθουανία.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Λόβιτς, Πολωνία (2003)
  Ζνιν, Πολωνία (2003)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος της πόλης (στα λιθουανικά)

Πόλεις της Λιθουανίας
Κεν Ρίτσμοντ

Ο Κεν Ρίτσμοντ (Kenneth Richmond, Κένσινγκτον, 10 Ιουλίου 1926 - Μείζον Λονδίνο, 3 Αυγούστου 2006) ήταν Βρετανός χάλκινος ολυμπιονίκης της πάλης το 1952 και ηθοποιός.

Ως ηθοποιός 
Σημαντική του εμφάνιση ήταν στο ρόλο του παλαιστή Νικολάι στην ταινία του Ζυλ Ντασσέν "Night and the City". Ήταν επίσης γνωστός ως ο 4ος και τελευταίος ημίγυμνος άνδρας που έπαιζε το (χάρτινο) γκονγκ στις ταινίες του Άρθουρ Ρανκ (το στούντιο έκλεισε το 1980), όπως  Μεγάλες Προσδοκίες, "Black Narcissus", "The Red Shoes", και "Kind Hearts and Coronets".

Μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες 
Αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες στην ελληνορωμαϊκή πάλη για πρώτη φορά το 1948 , κατακτώντας την 5η θέση στην κατηγορία ελαφρών βαρέων βαρών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών της ελευθέρας. Αγωνίστηκε σε Ολυμπιακούς Αγώνες και το 1956, όταν ήρθε 4ος στην ίδια κατηγορία της ελευθέρας και το 1960, καταλαμβάνοντας την 9η θέση.

Τελευταία χρόνια 
Ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά και διώχθηκε ως αντιρρησίας συνείδησης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν εθελοντής ιερέας της εκκλησίας.

Πέθανε στην Αγγλία, σε ηλικία 80 ετών. Η σύζυγός του, Βαλεντίνα, είχε πεθάνει το 1996.

Παραπομπές 

Ριτσμοντ Κεν

Ριτσμοντ Κεν
Σαρλ Μπουαγιέ

Ο Σαρλ Μπουαγιέ (Charles Boyer, 28 Αυγούστου 1899 – 26 Αυγούστου 1978) ήταν Γάλλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Φιζάκ του νομού Λοτ της Γαλλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αμερική και οι περισσότερες ταινίες του γυρίστηκαν στο Χόλιγουντ. Έχει καθιερωθεί κυρίως στο ρόλο του ρομαντικού εραστή. Πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες, όπως τις Όλα και τον ουρανό ακόμα, Μαρία Βαλέφσκα, Οι τέσσερις ιππότες της αποκαλύψεως, κ.α.

Αυτοκτόνησε το 1978 στο Φοίνιξ της Αριζόνας, λαμβάνοντας υπερβολική δόση χαπιών, δύο ημέρες μετά τον θάνατο της συζύγου του, Πατ Πάτερσον, Βρετανίδας ηθοποιού. Έχει 2 αστέρια στο Hollywood Walk of Fame.

Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Γαλλικού Τάγματος της Τιμής.

Ενταφιάστηκε δίπλα στη σύζυγό του και το γιο του Michael Charles Boyer (1943 - 1965), ο οποίος είχε αυτοκτονήσει με ρεβόλβερ, ενώ έπαιζε ρώσικη ρουλέτα, επειδή η μνηστή του διέλυσε τον αρραβώνα τους.

Φιλμογραφία 
 Ραγισμένες Καρδιές (Break of Hearts) (1935)
 Μαρία Βαλέφσκα (Conquest) (1937)
 Πληγωμένος Αετός (Algiers) (1938)
 Ο Πόνος της Αγάπης (Love Affair) (1939)
 Όλα, και τον ουρανό ακόμα! (All This and Heaven Too) (1940)
 Αύριο δε θα Ξημερώσει (Hold Back the Dawn) (1941)
 Πεθαίνω από Αγάπη (The Constant Nymph) (1943)
 Εφιάλτης (Gaslight) (1944)
 Η Αψίδα του Θριάμβου (Arch of Triumph) (1948)
 Η Άγνωστος Κυρία (Madame de...) (1953)΄
 Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Ημέρες (Around the World in 80 Days) (1956)
 Fanny (1961)
 Πώς να Κλέψετε 1.000.000 Δολάρια (How to Steal a Million) (1966) Τζέιμς Μποντ 007: Καζινό Ρουαγιάλ (Casino Royale) (1967)
 Ξυπόλυτοι στο Πάρκο (Barefoot in the Park)'' (1967)

Παραπομπές

Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Ράλλης Αγγελίδης

Ο Ράλλης Αγγελίδης (Οδησσός 1902 -  Πάτμος 1974 ) ήταν Έλληνας ηθοποιός, ο οποίος έπαιξε σε μικρούς ρόλους στον ελληνικό κινηματογράφο.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1902 στην Οδησσό και είχε ρίζες από τη Ρωσία. Συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους, αναλαμβάνοντας χαρακτηριστικούς κωμικούς ρόλους. Μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1920, έπαιξε μεταξύ άλλων σε οπερέτες και επιθεωρήσεις. Ήρθε οικογενειακώς στην Αθήνα τη δεκαετία του '40 και μετά το 1944 συνεργάστηκε μόνιμα με το θέατρο Ακροπόλ. Πήρε μέρος σε 59  κινηματογραφικές ταινίες και η πρώτη του εμφάνιση ήταν το 1939 στην ταινία Νύχτα χωρίς ξημέρωμα και η τελευταία του εμφάνιση ήταν το 1966.

Εκεί που ξεχώρισε ήταν στις ταινίες Ο μεθύστακας, Η θεία απ' το Σικάγο, Ο θησαυρός του μακαρίτη.

Η κατοικία του ήταν στην Κηφισιά, ενώ είχε φιλικές σχέσεις με τη Γεωργία Βασιλειάδου και τη Ρένα Ντορ. Στην προσωπική του ζωή δεν παντρεύτηκε ποτέ, είχε όμως ανίψια και μια αδερφή που έμεναν στην Πάτμο.

Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπισε κινητικά προβλήματα εξαιτίας του σακχάρου που είχε. Το 1972 τελικά υπέστη ακρωτηριασμό των κάτω άκρων και το 1973 πούλησε το σπίτι του στην Κηφισιά για να πάει κοντά στη αδελφή του στην Πάτμο. Ένα χρόνο αργότερα το καλοκαίρι του 1974 έφυγε από τη ζωή και ετάφη στην Πάτμο.

Φιλμογραφία

Θέατρο 
 Τριαντάφυλλα για σας (1961)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φιλμογραφία του ηθοποιού στο 90lepta.com

Οδησσίτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σέντα (Σερβία)

Η Σέντα, ή Ζέντα, (σερβ.: Сента/Senta, ουγγρ. Zenta) είναι σπουδαία ιστορική πόλη της βόρειας Σερβίας. Βρίσκεται παρά τον ποταμό Τάις στην περιοχή (επαρχία) της Βοϊβοντίνας. Μέχρι το 1919 ανήκε στην Ουγγαρία. Το 1950 αριθμούσε 32.000 κατοίκους και αποτελούσε κέντρο εμπορίου αγροτικών προϊόντων. Στην απογραφή του 2002 η πόλη αριθμούσε 25.619 κατοίκους.
Η Ζέντα είναι πατρίδα πολλών διακεκριμένων προσωπικοτήτων Σέρβων και Ούγγρων. 

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1216 με το όνομα Σιντάρεφ (Szintarev) και το 1526 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς.
Παρά την πόλη αυτή συνάφθηκε ή περισπούδαστη Μάχη της Ζέντας (11 Σεπτεμβρίου 1697), κατά τον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο ή ορθότερα Αυστρο-Οθωμανικό πόλεμο που διήρκεσε 16 χρόνια. Στην ιστορική εκείνη μάχη η Οθωμανική Αυτοκρατορία  υπέστη μεγάλη καταστροφή συνέπεια της οποίας ακολούθησε η υπογραφή της Συνθήκης του Κάρλοβιτς με τον εδαφικό περιορισμό της στo χώρο της Βαλκανικής και τη λήξη του πολέμου. 
 

Πόλεις της Σερβίας
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ., αγγλικά: European Central Bank, E.C.B.) είναι η κεντρική τράπεζα για το ευρώ και διαχειρίζεται τη νομισματική πολιτική της Ευρωζώνης, η οποία συγκροτείται από 19 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες νομισματικές ζώνες στον κόσμο. Είναι μία από τις σημαντικότερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου και ένα από τα επτά θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που αναφέρονται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των 27 κρατών-μελών της ΕΕ.

Ίδρυση

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 1998. Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονται στην Φρανκφούρτη.

Δομή και λειτουργία
Το μοντέλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στηρίζεται σε αυτό της γερμανικής Bundesbank και της επίσης γερμανικής Landesbanken. Η Ε.Κ.Τ. διευθύνεται από ένα συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο. Συμμετέχουν επίσης αντιπρόσωποι από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών-μελών μέσω του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών.

Πρόεδρος
Το 1999, ο Βιμ Ντόισενμπερχ, πρώην πρόεδρος της Ολλανδικής Τράπεζας και πρώην υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας, έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το Νοέμβριο του 2003 τη θέση του πήρε ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, που παρέμεινε πρόεδρος μέχρι τον Νοέμβριο του 2011. Από την 1η Νοεμβρίου 2011 έως τις 31 Οκτωβρίου 2019 πρόεδρος της ΕΚΤ διετέλεσε ο Ιταλός οικονομολόγος Μάριο Ντράγκι, πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας. Από την 1η Νοεμβρίου 2019 καθήκοντα προέδρου της ΕΚΤ έχει αναλάβει η Κριστίν Λαγκάρντ.

Στόχος

Στόχος της Ε.Κ.Τ. είναι να διατηρεί την σταθερότητα της νομισματικής πολιτικής μέσα στην Ευρωζώνη, όπως επίσης να διαχειρίζεται κάποια βασικά οικονομικά μεγέθη, π.χ. τον πληθωρισμό και τα επιτόκια. Παράλληλα, η τράπεζα πρέπει να στηρίζει τις πολιτικές αποφάσεις της Ε.Ε.

Οργάνωση
Η ΕΚΤ έχει τρία όργανα λήψης αποφάσεων:
 το Διοικητικό Συμβούλιο
 την Εκτελεστική Επιτροπή
 το Γενικό Συμβούλιο

Μέτοχοι
Παρ' όλο που η ΕΚΤ διέπεται από το Ευρωπαϊκό δίκαιο, κατευθείαν και όχι από το εταιρικό που εφαρμόζουν ιδιωτικές εταιρίες, είναι οργανωμένη σαν εταιρία υπό την έννοια ότι η ΕΚΤ έχει μετόχους και μετοχικό κεφάλαιο. Το μετοχικό της κεφάλαιο είναι πέντε δισεκατομμύρια ευρώ. Όλες οι εθνικές κεντρικές τράπεζες που κατέχουν ένα μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΚΤ μέχρι τη 1η Ιανουαρίου 2015 είναι παρακάτω.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Ευρώ
Παγκόσμια Τράπεζα
Τράπεζα της Ελλάδας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημος ιστοχώρος (Η αρχική σελίδα στα ελληνικά)
 Σχετικά έγγραφα της ΕΚΤ στον ιστότοπο EUR-Lex

Κεντρικές τράπεζες
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ευρωζώνη
Ζαγκάρε

Η Ζαγκάρε (λιθουανικά: Žagarė ) είναι κωμόπολη της Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 2.028 κατοίκους. 
Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας κοντά στα σύνορα με τη Λετονία. 

Το όνομα της πόλης είναι επίσης γνωστό στη χώρα από το ομώνυμο περίφημο λικέρ τοπικού κερασιού.

Πόλεις της Λιθουανίας
Κερνούνος

Για τους Κέλτες, ο Κερνούνος (στην αρχαία γαλλική: Καρνόνος (νότος της Γαλλίας) ή Κερνούννος | στα λατινικά: Cernunnus) είναι το θεοποιημένο πνεύμα των αρσενικών ζώων με κέρατα, ιδιαίτερα των ελαφιών, καθώς και θεός της φύσης που έχει σχέση με την αναπαραγωγή και τη γονιμότητα. Σαν "Κερασφόρος Θεός", ο Κερνούνος αποτελεί μια από πολλές παρόμοιες θεότητες αρχαίων πολιτισμών. Γεννιέται στο χειμερινό ηλιοστάσιο, παντρεύεται τη θεά στη γιορτή του Μπελτέιν και πεθαίνει στο θερινό ηλιοστάσιο. Εναλλάσσεται με τη θεά της σελήνης στην εξουσία της ζωής και του θανάτου, διαωνίζοντας τον κύκλο του θανάτου, της αναγέννησης και της μετενσάρκωσης. Θεωρείται οτι ήταν ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου.

Ρίζες 
Από αρχαίες επιγραφές και απεικονίσεις που έχουν ανακαλυφθεί, ο Κερνούνος λατρευόταν στη Γαλατία, στη Βόρεια Ιταλία (Gallia Cisalpina) και στις νότιες ακτές της Βρετανίας. 

Παρόμοιες θεότητες με τον Κερνούνο υπάρχουν και σε μη κελτικούς πολιτισμούς, όπως ο Πάνας στην Ελληνική μυθολογία, ο Μινώταυρος στο Μινωικό πολιτισμός κι ο Πασουπάτι των Ινδών, άρχοντας των ζώων. Όλοι τους είναι αρσενικές κερασφόρες θεότητες που έχουν σχέση με τα ζώα και το αρχέγονο ένστικτο της άγριας φύσης.

Απεικονίσεις 
Οι απεικονίσεις του Κερνούνου είναι εντυπωσιακά απαράλλαχτες σε όλο τον Κελτικό πολιτισμό. Το πιο διακριτό χαρακτηριστικό του είναι τα κέρατα ελαφιού, ενώ συνήθως εμφανίζεται σαν ώριμος άνδρας με μακρύ μαλλί και γενειάδα. Στο λαιμό του έχει περασμένο ένα κελτικό περιδέραιο που συμβολίζει υψηλή γενιά. Συνήθως απεικονίζεται καθιστός με σταυρωμένα τα πόδια του, ώστε πολλοί να θεωρούν ότι είναι σε στάση διαλογισμού ή σαμάνου, αν και μπορεί να προέρχεται από το γεγονός ότι οι Κέλτες κάθονταν οκλαδόν όταν πήγαιναν για κυνήγι.

Δίπλα του σχεδόν πάντοτε απεικονίζονται ζώα, ειδικά ένα αρσενικό ελάφι ή ένα ταύρο με μικρά κέρατα με ένα περιδέραιο τόρκεβας πάνω τους, όπως και επίσης ένα τέρας που φαίνεται να ανήκει σε αυτόν: ένα φίδι με κέρατα κριαριού. Κατά συνέπεια, πολλοί μελετητές τον αποκαλούν "Άρχοντα των Ζώων" ή και Άρχοντα του Κυνηγιού".

 Πηγές 
 Encyclopedia Mythica
 Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL) volume 13, number 03026
 Nussbaum, Alan J. (1986) Head and Horn in Indo-European'', Berlin, New York: Walter de Gruyter. ISBN 3-11-010449-0
Мифы Народов Мира,Энциклопедия 2 (1992),второе издание.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Καλντρόν του Γκούντεστραπ
 Απεικονίσεις του Κερνούνου

Κελτική μυθολογία
Θεότητες του κυνηγιού
Αλίτους

Η Αλίτους (λιθουανικά: Alytus ) είναι η 6η μεγαλύτερη πόλη της Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 69.859 κατοίκους (2005). Βρίσκεται στα νότια της Λιθουανίας και αναγνωρίστηκε επίσημα πόλη στις 15 Ιουνίου 1581. Στην Αλίτους κάθε χρόνο διεξάγεται το φεστιβάλ της πόλης, ενώ έχει 40 εκπαιδευτικά ιδρύματα και κολέγιο. Η οικονομία της στηρίζεται στις κλωστοϋφαντουργίες, τη βιομηχανία ξυλείας και τις βιοτεχνίες κατασκευής επίπλων. 

Η ονομασία Αλίτους αναφέρεται για πρώτη φορά το 1377 σχετικά με ένα ξύλινο οχυρό που κατασκευάστηκε εκεί. Η περιοχή πέρασε στην δικαιοδοσία πολλών ηγεμόνων και το 1581 αναγνωρίστηκε πόλη με 1.000 περίπου κατοίκους. Από τότε η πόλη γνώρισε άνθηση, το πρώτο σχολείο ιδρύθηκε το 1595 ενω η παρουσία της καθολικής εκκλησίας ανάγεται στο 1524. Τον 17ο και 18ο αιώνα η οικονομική ανάπτυξη διακόπηκε από πολέμους αλλα και από επιδημία πανούκλας.

Ιστορία 
Η Αλίτους έχει περάσει υπό την κατοχή των Πολωνών, ενώ το 1795 χωρίστηκε στα δύο ανάμεσα σε Πρωσία και Ρωσία με σύνορο τον ποταμό Νεμούνας (Nemunas) που διασχίζει την πόλη. Στις αρχές του 20ου αιώνα περνάει στην δικαιοδοσία της Λιθουανίας. Το 1919 στην περιοχή γίνεται μεγάλη μάχη μεταξύ του κόκκινου στρατού και 1ου συντάγματος των Λευκών και Γερμανών εθελοντών με νικητές τους δεύτερους. Το 1940 περνάει στην Σοβιετική κατοχή μαζί με όλη την Λιθουανία, και στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο η πόλη σχεδόν ισοπεδώθηκε από τα Γερμανικά στρατεύματα.

Αθλητισμός

Στίβος
Η Αλίτους έχει φιλοξενήσει τις παρακάτω διοργανώσεις:
 Βαλτικοί Αγώνες Αγωνισμάτων Ρίψεων (2): 2013, 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Πόλεις της Λιθουανίας
Ομπέλιαϊ

Η Ομπέλιαϊ (λιθουανικά: Obeliai ) είναι κωμόπολη της Λιθουανίας. Έχει 1.335 κατοίκους. 

Η πόλη είναι χτισμένη δίπλα στη λίμνη Ομπέλιαϊ, σε περιοχή με πολλές λίμνες γνωστή σαν μικρή Ελβετία λόγω της φυσικής της ομορφιάς. Το 1957 αναγνωρίστηκε σαν κωμόπολη και στις 8 Αυγούστου 1993 ως πόλη. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στην παραγωγή και εξαγωγή μήλων. 

Τον Αύγουστο του 1941, όλοι οι εβραίοί κάτοικοι του Ομπέλιαϊ και απο τα γύρω χωριά , οδηγήθηκαν στο δάσος Antanase από τους Ναζί , αφού τους έβαλαν να σκάψουν μια μακριά τάφρο τους εκτέλεσαν και τους έθαψαν εκεί.

Πόλεις της Λιθουανίας
Βιέβις

Η Βιέβις (λιθουανικά: Vievis, πολωνικά: Jewie) είναι πόλη της Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 5.246 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται χτισμένη στις όχθες της λίμνης Βιέβις. Στα αξιοθέατα της πόλης συμπεριλαμβάνεται το Γεωλογικό μουσείο Λιθουανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστοσελίδα για το Γεωλογικό μουσείο Βιέβις  (Λιθουανικά)
Ιστοσελίδα με την Ιστορία της πόλης (Λιθουανικά)

Πόλεις της Λιθουανίας
Μπραν

Ο Ιρλανδός Μπραν μακ Λυρ θεωρείται ασήμαντη προσωπικότητα στο Ιρλανδικό πάνθεο. Ωστόσο, ο αντίστοιχος Μπραν αμπ Λυρ (Bran ab Llyr) ή Μπραν ο ευλογημένος της αγγλοσαξωνικής μυθολογίας είναι ένας επικίνδυνος ήρωας. Είναι τεράστιος γίγαντας, τόσο υψηλός, ώστε κανένα ανάκτορο ή πλοίο δεν μπορεί να τον χωρέσει.

Αναφέρεται στους μύθους πως διάβηκε τη θάλασσα της Ιρλανδίας, για να πολεμήσει και να εξοντώσει έναν βασιλέα και τον στρατό του. Όταν ξάπλωνε πάνω στον ποταμό, το σώμα του χρησίμευε ως γέφυρα για ολόκληρο το στράτευμα.

Κατείχε μια μαγική χύτρα, καλντρόν, όπου ανάσταινε τους νεκρούς. Αρπιστής και μουσικός, θεωρείτο προστάτης των βάρδων. Είναι βασιλέας της κόλασης, που μάχεται για να προστατεύσει τους μαγικούς θησαυρούς του από τους γιους της Ντον, που θέλουν να τους αρπάξουν. Τραυματισμένος από δηλητηριασμένο βέλος δίνει εντολή να του κόψουν το κεφάλι, για να τελειώσει το μαρτύριό του. Η κεφαλή αυτή εξακολουθεί να μιλά κατά τα ογδόντα επτά χρόνια που διάρκεσε η μεταφορά του στον τόπο της ταφής του, έναν λόφο του Λονδίνου.

Η κομμένη κεφαλή του Μπραν, στραμμένη προς Νότο, προστάτευε το νησί από κάθε εισβολή. Ο βασιλιάς Αρθούρος είχε την απρονοησία να την "ξεθάψει", γεγονός που έκανε δυνατή τη σαξονική κατάκτηση.

Ο Μπραν αναφέρεται επίσης ως τολμηρός ταξιδιώτης, ο οποίος έπλεε προς τη Δύση μέχρι τις χώρες του Άλλου κόσμου. Είναι ο θαλασσοπόρος των μυστηριωδών περιοχών. Πρόκειται για μια παγανιστική θεότητα που αργότερα αγιοποιήθηκε και με το όνομα "Saint Brandan" μετατράπηκε στο πρόσωπο που εισήγαγε τον Χριστιανισμό στη Μεγάλη Βρεττανία.

Κελτική μυθολογία
Βαμπαλνίνκας

Η Βαμπαλνίνκας (λιθ.: Vabalninkas) είναι κωμόπολη της Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 1.225 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2006. Στη Βαμπαλνίνκα λειτουργεί αεροδρόμιο και αεροπορικό μουσείο.  Η Βαμπαλνίνκα πρώτη φορά αναφέρεται το 1554 και βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Λετονία. Αναγνωρίστηκε ως δήμος πρώτη φορά στις 26 Απριλίου 1792 και πάλι στις 8 Μαρτίου  1997. Κατά τον μεσαίωνα ή περιοχή ήταν η μεγαλύτερη παραγωγός και εξαγωγέας λιναριού. Στη Βαμπαλνίνκα γεννήθηκε ο Rabbi Eliezer Menachem Εβραίος μελετητής και Λιθουανός πολιτικός, και οι Monsignor Kazimieras Vasiliauskas και ο υπουργός παιδείας Konstantinas Sakenis.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Λιθουανίας
Βορκουτά

Η Βορκουτά (ρωσ.: Воркута) είναι πόλη της Ρωσίας, βόρεια από τον αρκτικό κύκλο. Έχει 51.321 κατοίκους (στοιχεία 2022). Υπάγεται στη Δημοκρατία των Κόμι.

Το 1937 το καθεστώς σταλινιστών ολοκλήρωσε εδώ την εκκαθάριση της τροτσκιστικής αριστερής αντιπολίτευσης. Το 1941 η πόλη και το σύστημα στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας που ήταν γύρω από την πόλη συνδέθηκε με τον υπόλοιπο κόσμο με  σιδηρόδρομο. Η Βορκουτά έγινε πόλη στις 26 Νοεμβρίου 1943. Ήταν το μεγαλύτερο κέντρο στρατοπέδων Γκούλαγκ στην ευρωπαϊκή Ρωσία. Σήμερα λόγω της ιδιωτικοποίησης των ορυχείων και της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης ο πληθυσμός της πόλης έχει συρρικνωθεί με ιδιαίτερα ταχείς ρυθμούς.

Η Βορκουτά είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη βόρεια του Αρκτικού Κύκλου και η ανατολικότερη πόλη της Ευρώπης. Είναι επίσης η πιο κρύα πόλη σε όλη την Ευρώπη, με ρεκόρ ψυχρής θερμοκρασίας -52 °C.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα της Βορκουτά  
 Η ιστοσελίδα του Δημάρχου της Βορκουτά

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Δημοκρατία των Κόμι
Μαρλέν Αγγελίδου

Η Μαρλέν Αγγελίδου (6 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Κύπρια τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα ως Μαρία Ελένη Μανταλένα. Εργάστηκε στο μουσικό θέατρο του Λονδίνου. Το 1998, αναδείχθηκε δεύτερη με τον Άλεξ Παναγή στους προκριματικούς για την επιλογή του τραγουδιού που εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με το τραγούδι Φτερουγίσματα. Το 1999, στα προκριματικά της κυπριακής συμμετοχής για τον επόμενο  Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, κατάφερε να προκριθεί και να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον εν λόγω διαγωνισμό, με το τραγούδι "Θα' ναι έρωτας" σε σύνθεση Γ. Κάλλη. Η κυπριακή συμμετοχή δεν κατάφερε να εξασφαλίσει καλή βαθμολογία, με αποτέλεσμα να φτάσει μόνο στην προτελευταία θέση.

Το 2003, έλαβε μέρος στο ελληνικό διαγωνισμό ταλέντων Pop Stars, όπου κέρδισε την εκτίμηση των κριτών και αποτέλεσε ένα από τα πέντε μέλη του γυναικείου συγκροτήματος Hi-5. Το συγκρότημα εξασφάλισε γρήγορα αναγνωρισιμότητα και τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε το ομότιτλο ψηφιακό μουσικό δίσκο, το οποίο σύντομα έγινε χρυσό στην Ελλάδα. Τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος, ήταν "Ξέρω τι ζητάω", "Το τυχερό αστέρι" και "Γεννήθηκα ξανά". Το 2005, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να λύσουν την συνεργασία τους και ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές. Το ίδιο έτος, η Μαρλέν εντάχθηκε στο νεοιδρυθέν συγκρότημα Dickens' Zoo, ενώ την περίοδο 2005 με 2006, συμμετείχε στην παραγωγή του δίσκου του Γιώργου Τσαλίκη, "Πυρετός το Σαββατόβραδο".

Παραπομπές

Κύπριες τραγουδίστριες
Ελληνίδες τραγουδίστριες
Σκωτσέζοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision                                            
Ελληνίδες  ηθοποιοί φωνής
Άδανα

Τα Άδανα της Κιλικίας (τουρκικά Adana, ) είναι πόλη της νότιας Τουρκίας. Έχει 1.715.226 κατοίκους (εκτίμηση 2018) και είναι η 5η σε πληθυσμό πόλη της χώρας. Η πόλη πήρε πιθανώς την ονομασία της από το μυθολογικό βασιλιά Δαναό και την αρχαία ομώνυμη ελληνική φυλή. Στην ελληνιστική εποχή ήταν γνωστή κι ως Ἀντιόχεια τῆς Κιλικίας.

Ιστορία 
Ως ιδρυτής της πόλεως αναφέρεται ο μυθικός Άδανος. Ο Αντίοχος Δ΄ είχε μετονομάσει προσωρινά την πόλη σε Αντιόχεια (της Κιλικίας ή Αντιόχεια η προς Σάρο). Αυτό μαρτυρείται από σωζόμενα νομίσματα που φέρουν στη μία όψη προσωπογραφία του Βασιλέως με την επιγραφή ΑΝΤΙΟΧΕΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΩ ΣΑΡΩ και στην άλλη παραστάσεις θεών.
Πιστεύεται ότι το όνομα της πόλης σχετίζεται με τους Δαναούς.

Παραπομπές

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Αντιόχεια
Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Τουάθα ντε Ντανάν

Οι Τουάθα ντε Ντανάν (ιρλ. Tuatha Dé Danann), "τα παιδιά της θεάς Ντάνου", ήταν οι πέμπτοι σε σειρά κάτοικοι της Ιρλανδίας, σύμφωνα με το Βιβλίο των Εισβολών (Lebor Gabála Érenn). Οι θεότητες αυτές είχαν τελειοποιήσει τη χρήση της μαγείας και αρχικά ζούσαν στα "νησιά της Δύσης". Ταξίδεψαν όμως μέσα σε ένα μεγάλο σύννεφο κι έφτασαν στην Ιρλανδία, όπου και εγκαταστάθηκαν.

Ο θρύλος 
Λίγο μετά την άφιξή τους, με αρχηγό το βασιλιά Νουάντα νίκησαν τους Firbolg στην Πρώτη Μάχη της Μόι Τούραχ (Magh Tuireadh). Ο Νουάντα έχασε το χέρι του στη μάχη, κι έτσι, εφόσον δεν ήταν αρτιμελής, δεν μπορούσε να παραμείνει βασιλιάς και στο θρόνο ανέβηκε ο Μπρες, που είχε καταγωγή και από τους Φομόριαν, ο οποίος όμως εξελίχτηκε σε τύραννος. Ο Ντίαν Κεχτ έφτιαξε ένα νέο ασημένιο χέρι στο Νουάντα κι έτσι αυτός επανήλθε στο θρόνο.

Στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ πολέμησαν και νίκησαν τους Φομόριαν, μια φυλή γιγάντων που ζούσε στην Ιρλανδία. Ο βασιλιάς Νουάντα σκοτώθηκε από το φονικό μάτι του βασιλιά Μπάλορ των Φομόριαν, τον Μπάλορ όμως σκότωσε τελικά ο Λουγ, που ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Με τους Φομόριαν οι Τουάθα ντε Ντανάν έδρασαν πιο ήπια απ' ό,τι προηγουμένως: τους παραχώρησαν την επαρχία του Κόνναχτ, ενώ υπήρξαν και κάποιοι γάμοι μεταξύ των δυο φυλών.

Αργότερα, οι Τουάθα ντε Ντανάν εκδιώχθηκαν στον υπόγειο κόσμο από τους Μιλέσιους, λαό που προερχόταν από το βορειοδυτικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ακόμα ζουν εκεί ως αόρατα πλάσματα και είναι γνωστοί ως Aes sidhe.

Σημαντικοί θεοί των Τουάθα ντε Ντανάν είναι ο Ντάγκντα, η Μπρίγκιντ, ο Νουάντου, ο Λουγ, ο Ντίαν Κεχτ, ο Όγκμα κι ο Λιρ. Η θεά Ντάνου ταυτίζεται επίσης με την ουαλική θεότητα Don.

Οι Τέσσερις Θησαυροί των Τουάθα ντε Ντανάν 

Οι Τουάθα ντε Ντανάν έφεραν μαζί τους στην Ιρλανδία τέσσερις μαγικούς θησαυρούς:

 Το Καζάνι του Ντάγκντα
 Το Δόρυ του Λουγ
 Το Βράχο του Φαλ
 Το Σπαθί του Νουάντου

Πηγές 
 Encyclopedia Mythica

Κελτική μυθολογία