joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια

Οι άλπεις Κάμνικ-Σάβινια () είναι μια οροσειρά των Νότιων ασβεστολιθικών άλπεων. Βρίσκονται στη βόρεια Σλοβενία, εκτός από το βόρειο άκρο της που ανήκει στην Αυστρία.

Το δυτικό μέρος της οροσειράς ονομάστηκε Άλπεις του Κάμνικ () το 1778 από τους επιστήμονες Μπελσαζάρ Χακέ και Φραντς Χαβέρ φον Βούλφεν, από το όνομα της πόλης του Κάμνικ (Stein) στην κοιλάδα του ποταμού Κάμνικ Μπίστριτσα. Το ανατολικό τμήμα ονομάστηκε Άλπεις Σάβινια (Sanntaler Alpen) ή Άλπεις Σολτσάβα (Sulzbacher Alpen) από τον αναβάτη Γιοχάνες φον Φρίσαουφ το 1875, από τη Σολτσάβα (Sulzbach) και τον κύριο ποταμό, τον άνω Σάβινια (Sann).

Γεωγραφία 
Οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια βρίσκονται νότια της οροσειράς των Καραβανκών στα σύνορα Αυστρίας και Σλοβενίας, ξεκινώντας από τον Σάβα στα δυτικά μέχρι τη Σάβινια στα ανατολικά, όπου οι παραπλήσιες Σλοβενικές Προάλπεις με την οροσειρά Ποχόριε, τους λόφους του Τσέλιε στον ποταμό Ντράβινια, όπου βρίσκονται και οι λόφοι του Σάβου. Στα βορειοδυτικά, βρίσκεται το ποταμάκι του Φέλαχ (στο ) που οδηγεί στο Μπαντ Φέλαχ, το νοτιότερο σημείο του αυστριακού κρατιδίου της Καρινθίας και του αυστριακού κράτους.

Ολόκληρη η κύρια αλυσίδα ανήκει στη Σλοβενία. Ιστορικά αποτελούσε το σύνορο μεταξύ των Εσωτερικών Αυστριακών κρατών της Καρινθίας, της Στυρίας, και της Καρνιόλας. Το τρισημείο βρισκόταν στο όρος Ρίνκα ().

Υπάρχει ένας μικρός παγετώνας κάτω από το όρος Σκούτα, ο ανατολικότερος παγετώνας στις Νότιες Άλπεις.

Βουνά και περάσματα 
Οι πιο σημαντικές κορυφές είναι οι εξής:
 Γκρίντοβετς – 2558 μέτρα
 Κότσνα – 
 Σκούτα – 
 Οΐστριτσα – 
 Στόρζιτς – 
 Πλανιάβα – 
 Μπράνα – 
 Όρος Ρίνκα – 
 Ψυχρό Βουνό – 
 Κρόφιτσκα – 
 Οροσειρά Κάλτσε – 

Συνολικά, 28 κορυφές ξεπερνούν το υψόμετρο των 2.000 μέτρα. Η συνολική έκταση του σλοβενικού μέρους είναι 900 χιλιόμετρα. Περίπου τα τρία τέταρτα της οροσειράς καλύπτονται από δάση και τα υψηλότερα τμήματα είναι βραχώδη.

Τα πιο σημαντικά ορεινά είναι η Σέεμπεργκσατελ () ανάμεσα στην αυστριακή Καρινθία και τον σλοβενικό δήμο του Γιεζέρσκο, και το πέρασμα Πάβλιτς. Στη σλοβενική πλευρά, υπάρχει χιονοδρομική περιοχή, ενώ ο τουρισμός στην κοιλάδα του Φέλαχ επικεντρώνεται στα σπα.

Εκθεσιακός χώρος 

Οροσειρές των Άλπεων
Λίβο Ρουπίλιος Φρούγι

Ο Λίβο Ρουπίλιος Φρούγι, λατιν.: Libo Rupilius Frugi (απεβ. 101), του οποίου το πλήρες όνομα ήταν Λεύκιος Σκριβώνιος Λίβο Ρουπίλιος Φρούγι Βώνος (Lucius Scribonius Libo Rupilius Frugi Bonus), ήταν αντικαταστάτης ύπατος και μάλλον πρόπαππος του Μάρκου Αυρηλίου Αυτοκράτορα.

Βιογραφία 
Ήταν ένας από τους γιους του Mάρκου Λικίνιου Κράσου Φρούγι, υπάτου το 64, και της Σουλπικίας Πραιτεξτάτας, κόρης του Κουίντου Σουλπικίου Καμερίνου Πετίκου  και εγγονός του Marcus Licinius Crassus Frugi αντικαταστάτη υπάτου το 46, που ήταν πρόξενος στα 27 και στη Σκριβωνία . Ο αδελφός του Γάιος Καλπούρνιος Πίσο Κράσος Φρούγι Λικινιανός  ήταν ύπατος το 87.  

Ο πατέρας τού Λ. Ρ. Φρούγι είχε εκτελεστεί από τον Αυτοκράτορα Nέρωνα μεταξύ των ετών 66 και 68, λόγω των πληροφοριών που έφερε εναντίον του ο Μάρκος Ακουίλιος Ρέγουλος.  Μετά το τέλος τού πατέρα του, η μητέρα του τον πήρε με τα αδέλφια του σε μια συνεδρίαση της Συγκλήτου το 70, στις αρχές της βασιλείας του Βεσπασιανού, ζητώντας δικαιοσύνη για το τέλος του πατέρα του. Το αποτέλσμα ήταν ο Ρέγουλος και οι συνεργάτες του να διωχθούν από τη Σύγκλητο. 

Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων ο Φρούγι ήταν υπατικού βαθμού, καθώς τον αναφέρει ως πρώην ύπατο.  Ο Φρούγι υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος το 88.  Έχει ταυτιστεί με τον πρώην ύπατο "Λίβο Φρούγι", τον οποίο ο Πλίνιος ο Νεότερος αναφέρει ότι μιλούσε επιθετικά στη Σύγκλητο σχετικά με την υπόθεση του Νορβανού Λικινιανού. 

Έχει υποστηριχθεί ότι ο Φρούγι νυμφεύτηκε τη Σαλονίνα Ματιδία, ανιψιά του Αυτοκράτορα Τραϊανού, ως ο τρίτος σύζυγός της. Αν είναι έτσι, ο Φρούγι και η Ματιδία ήταν οι γονείς της Ρουπιλίας Φαυστίνας,  της εκ πατρός γιαγιάς τού Mάρκου Αυρηλίου.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, κόρη του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατουίνου πραίτωρα, και είχε τέκνο:
 Ρουπιλία Φαυστίνα π.87-πριν το 138, παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο τον Πρεσβύτερο, έπαρχο της πόλης, πατρίκιο και τρις ύπατο.
 Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος απεβ. 124, πραίτωρ.
 Μάρκος Αυρήλιος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

Σημειώσεις 

Δυναστεία των Αντωνίνων
Κωνσταντίνος Β΄ της Γεωργίας

Ο Κωνσταντίνος Β΄ (, 1447 – 1505), της Δυναστείας των Βαγρατιδών, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1478 μέχρι τον θάνατό του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1490 αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των αντιπάλων ηγεμόνων της Ιμερετίας και Καχετίας, και να περιορίσει την επικράτειά του στο Kartli. Πέθανε το 1505 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Δαβίδ Ι΄.

Παραπομπές

Κάρτλι
Οίκος των Βαγρατιδών
Βασιλείς της Γεωργίας
Γεωργία (χώρα)-επέκταση
Samsung Galaxy A72

Το Samsung Galaxy A72 είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics . Το τηλέφωνο, που ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A52 στη διαδικτυακή παρουσίαση Awesome Unpacked  στις 17 Μαρτίου 2021, διαδέχεται το Galaxy A71 . Το Galaxy A72 διατηρεί πολλά από τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης γενιάς του, αλλά περιλαμβάνει επίσης μια αναβαθμισμένη μπαταρία 5.000 mAh, πιστοποίηση IP67 για αντοχή σε νερό και σκόνη, ταχύτερο επεξεργαστή και βελτιωμένη κάμερα.

Προδιαγραφές

Οθόνη 
Η οθόνη του Galaxy A72 είναι SuperAMOLED μεγέθους 6,7 ιντσών. Η ανάλυσή της είναι 1080x2400 pixels. Υποστηρίζει ρυθμό ανανέωσης 90Hz και η φωτεινότητα μπορεί να φτάσει τα 800nits.

Επιδόσεις 
Το τηλέφωνο έχει τον επεξεργαστή Snapdragon 720G της Qualcomm. Εμπεριέχεται ο οκταπήρυνος CPU Kryo 465 και ο GPU Adreno 618.

Μπαταρία και φόρτιση 
Το A72 είναι εξοπλισμένο με μπαταρία χωρητικότητας 5000mAh που, σύμφωνα με τη Samsung, διαρκεί δύο ημέρες. Επίσης, η συσκευή υποστηρίζει γρήγορη φόρτιση έως 25W. Δεν υπάρχει δυνατότητα ασύρματης φόρτισης.

Κάμερα και βίντεο 
Το τηλέφωνο περιέχει τέσσερις πίσω κάμερες:

 64MP, f/1.8, 26mm (wide), PDAF, ISO
 8 MP, f/2.4, (telephoto), 1.0µm, PDAF, OIS, 3x οπτικό ζουμ
 12 MP, f/2.2, 123˚ (ultrawide), 1.12µm
 5 MP, f/2.4, (macro)

Επιπλέον, υποστηρίζει βίντεο με ανάλυση 4Κ@30fps ή 1080p@30/60fps.

Η μπροστινή κάμερα της συσκευής:

 32 MP, f/2.2, 26mm (wide), 1/2.8", 0.8µm

Επίσης, η καταγραφή βίντεο περιορίζεται μόνο σε 4Κ@30fps ή 1080p@30fps.

Ήχος 
Υπάρχουν δύο στερεοφωνικά ηχεία και υποστήριξη Dolby Atmos. Επίσης, υπάρχει θύρα ακουστικών 3.5mm.

Λογισμικό 
Το τηλέφωνο «τρέχει» OneUI 3.1, βασισμένο σε Android 11.  Θα λαμβάνει επί τρία χρόνια ενημερώσεις λογισμικού, ενώ της ασφαλείας τέσσερα.

Παραπομπές 

Έξυπνα τηλέφωνα
Στυτική δυσλειτουργία

Η στυτική δυσλειτουργία (αγγλ. Erectile dysfunction), συχνά και σεξουαλική ανικανότητα, είναι σοβαρή μορφή σεξουαλικής παθογένειας, κατά την οποία το ανδρικό πέος "αποτυγχάνει" να έρθει σε στύση, ή να παραμείνει σε ικανοποιητική στύση κατά τη σεξουαλική πράξη. 

Σήμερα, η στυτική δυσλειτουργία είναι το πιο συνηθισμένο σεξουαλικό πρόβλημα στους άνδρες. Μέσω της σύνδεσής του με την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση, και με δεδομένα τα γενικότερα προβλήματα των σεξουαλικών σχέσεων, η στυτική δυσλειτουργία, ως πάθηση, μπορεί να προκαλέσει έντονη ψυχολογική βλάβη. 

Ο όρος στυτική δυσλειτουργία δεν χρησιμοποιείται για άλλες διαταραχές στύσης, και δεν πρέπει να συγχέεται, όπως λ.χ. πριαπισμός.

Συμπτώματα
Η στυτική δυσλειτουργία χαρακτηρίζεται από την τακτική αλλά και επαναλαμβανόμενη αδυναμία επίτευξης και κυρίως διατήρησης της στύσης, δηλ. επαρκούς ακαμψίας του ανδρικού μορίου, για την επίτευξη σεξουαλικής δραστηριότητας. Ορίζεται μάλιστα ως ακολούθως: «επίμονη ή επαναλαμβανόμενη αδυναμία επίτευξης και διατήρησης μιας στύσης του πέους επαρκούς ακαμψίας που να επιτρέπει ικανοποιητική σεξουαλική δραστηριότητα για τουλάχιστον 3 μήνες».

Αίτια
Στο 80% των περιπτώσεων, μπορούν να εντοπιστούν φυσικές αιτίες. Αυτές περιλαμβάνουν τα κάτωθι πιθανά αίτια: 
Καρδιαγγειακές παθήσεις
Σακχαρώδης διαβήτης
Νευρολογικά προβλήματα (διαβητική νευροπάθεια, προσωρινή επιληψία, πολλαπλή σκλήρωση)
 υπογοναδισμός 
Υπερπρολακτιναιμία
Κάπνισμα
Γήρανση (ιδίως για ηλικίες μεγαλύτερες των 60 ετών)
Παρενέργειες φαρμάκων, και κυρίως 
Ψυχολογικά προβλήματα (βλ. άγχος, στρες, πνευματική δυσλειτουργία)

Περίπου το 10% των περιπτώσεων είναι ψυχολογική ανικανότητα, που προκαλείται από σκέψεις ή συναισθήματα.

Θεραπεία
Η θεραπεία περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτίων, τις τροποποιήσεις του τρόπου ζωής και την αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. 

Σε πολλές περιπτώσεις, η θεραπεία επιχειρείται με φάρμακα, συγκεκριμένα αναστολείς τύπου 5 (όπως η σιλδεναφίλη), τα οποία διαστέλουν τα αιμοφόρα αγγεία, επιτρέποντας περισσότερο αίμα να ρέει μέσω του σπογγώδους ιστού του πέους. 

Άλλες θεραπείες, λιγότερο συχνά χρησιμοποιούμενες, περιλαμβάνουν σφαιρίδια προσταγλανδίνης, που εισάγονται στην ουρήθρα, χαλαρωτικά λείου μυός και αγγειοδιασταλτικά, που εγχέονται στο πέος, εμφυτεύματα πέους και αγγειακή επανορθωτική χειρουργική.

Ψυχολογικό αντίκτυπο
Η πάθηση αυτή προκαλεί σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στη συναισθηματική ευημερία τόσο των ανδρών όσο και των συντρόφων τους. Πολλοί άντρες δεν αναζητούν θεραπεία λόγω του αισθήματος αμηχανίας και της κακής ψυχολογικής κατάστασης τους. 

Εκτιμάται ότι περίπου το 75% των διαγνωσμένων περιπτώσεων ατόμων, με στυτική δυσλειτουργία, δεν θεραπεύονται.

Παραπομπές 

Πέος
Ανδρολογία
Σεξουαλική διέγερση
Ανδρική υγεία
Μουσείο Επιστημών, Λονδίνο

Το Μουσείο Επιστημών (Science Museum) είναι ένα σημαντικό μουσείο στην Exhibition Road στην περιοχή South Kensington του Λονδίνου. Ιδρύθηκε το 1857 και σήμερα είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης, με 3,3 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο. 

Όπως και άλλα εθνικά μουσεία στο Ηνωμένο Βασίλειο με κρατική χρηματοδότηση, το Μουσείο Επιστημών έχει δωρεάν είσοδο. Είναι πιθανό να απαιτείται εισιτήριο μόνο για προσωρινές εκθέσεις. Το Μουσείο Επιστημών είναι μέλος του Science Museum Group, που συγχωνεύτηκε με το Museum of Science and Industry in Manchester το 2012.

Συλλογές 

Το Μουσείο Επιστημών φιλοξενεί σήμερα μια συλλογή περισσότερων από 350.000 αντικειμένων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται διάσημα αντικείμενα όπως ο Πύραυλος του Stephenson Puffing Billy (η παλαιότερη ατμομηχανή), ο πρώτος κινητήρας αεριωθούμενων αεροπλάνων, ένα τμήμα του Apollo 10, ένα αντίγραφο του μοντέλου DNA των Francis Crick και James Watson, μερικοί από τους παλαιότερους ατμοκινητήρες (συμπεριλαμβανομένου ενός ατμοκινητήρα Newcomen, του πρώτου ατμοκινητήρα στον κόσμο), μία αυτόματη μηχανική αριθμομηχανή του Charles Babbage, το πρώτο πρωτότυπο του Ρολογιού του Long Now ή Ρολογιού των 10.000 ετών και τεκμηρίωση της πρώτης γραφομηχανής. Περιέχει επίσης εκατοντάδες διαδραστικά εκθέματα. Το 2001 άνοιξε ένας κινηματογράφος 3D IMAX προβάλλοντας ντοκιμαντέρ για την επιστήμη και τη φύση, τα περισσότερα σε 3-D, και το Wellcome Wing που εστιάζει στην ψηφιακή τεχνολογία. Η είσοδος είναι δωρεάν από την 1η Δεκεμβρίου 2001.

Βιβλιοθήκη 
Το Μουσείο Επιστημών διαθέτει θεματική βιβλιοθήκη, η οποία, μέχρι τη δεκαετία του 1960, αποτελούσε τη Βρετανική Εθνική Βιβλιοθήκη για την Επιστήμη, την Ιατρική και την Τεχνολογία. Διαθέτει περιοδικά, πρώιμα βιβλία και χειρόγραφα και χρησιμοποιείται από μελετητές από ολόκληρο τον κόσμο.

Αίθουσες 

Το Μουσείο Επιστημών περιλαμβάνει μια σειρά εκθέσεων, μερικές μόνιμες και άλλες προσωρινές.

Αίθουσα της Ενέργειας

Εξερευνώντας το διάστημα

Δημιουργώντας τον Σύγχρονο Κόσμο

Πτήση

Εργαστήριο Θαυμάτων (Wonderlab)

Χώρος πολυμέσων

Εποχή της πληροφορίας

Σχεδιάστε το μέλλον σας

Ιατρική: Οι γκαλερί Wellcome

Τοποθεσία 
Το μουσείο βρίσκεται δίπλα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Ο πλησιέστερος σταθμός του μετρό του Λονδίνου είναι ο σταθμός South Kensington από όπου ένας υπόγειος διάδρομος οδηγεί στα μουσεία.

Σε σύνδεση (online) 
Ο ιστότοπος του Μουσείου Επιστημών διαθέτει μια ποικιλία χαρακτηριστικών, όπως πληροφορίες για τις συλλογές και το βραβευμένο παιχνίδι Launchball.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Albertopolis: Science Museum — architecture and history of the Science Museum
 ScienceMuseum.org.uk (SMG) — a group of British museums that includes the Science Museum
 Mapping the World's Science Museums from Nature Publishing Group's team blog

Ηνωμένο Βασίλειο
Μουσεία
Λονδίνο
Επιστήμες
Εβρίνος Ροδόπης

Ο Εβρίνος ή  Έβρενος  ή Εβρινός είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Εβρίνος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει 8  χλμ. Β.-ΒΑ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 31 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Δίπλα και δυτικά είναι το Λύκειο ενώ στα βόρεια περνάει ο χείμαρρος Ξηρόρεμα που παρεμβάλλεται μεταξύ του χωριού και του Ιάσιου, Αρριανών. Το 1871 αναφέρεται ως τσιφλίκι Εβρέν-Κιοϊ, από τον γιατρό της Μαρώνειας Μελίρρυτο στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας", όπου κατοικούσαν μερικές οικογένειες χριστιανών εργατών γης και ότι δεν είχε εκκλησία. Στην περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων ζούσαν 25 περίπου οικογένειες βουλγαρόφωνων χριστιανών που είχαν μετοικήσει από το Μεγάλο Δέρειο, τα Ποντίκια και το Αβρέν του Κρούμοβγκραντ από τις οποίες το 1913 οι Τούρκοι έσφαξαν όλους τους άνδρες και τα αγόρια πάνω από 12 ετών. 

Οι κάτοικοι είναι χριστιανοί με προσφυγική καταγωγή από την Ανατολική Θράκη και μουσουλμάνοι γηγενείς χωρισμένοι σε δυο συνοικισμούς, νοτιοδυτικά και βορειοανατολικά αντίστοιχα. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα και ένα τέμενος ενώ η αποκλειστική ασχολία τους είναι η γεωργία (καλλιεργούν δημητριακά και καπνά). Το 1941-44 κατά την περίοδο κατοχής Βούλγαροι αστυνομικοί συνέλαβαν, βασάνισαν και σκότωσαν 8 Έλληνες που έκαναν έρανο τροφίμων για τους αντάρτες που ζούσαν στα βουνά της Ροδόπης και πολεμούσαν εναντίον των Βουλγάρων. Προς τιμή τους υπάρχει από το Δήμο Σαπών ηρώο.

Διοικητικά 
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Έβρενον το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Εβρινός και το 2013 με το ΦΕΚ 108Α - 09/05/2013 μετονομάστηκε σε Έβρενος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Εβρίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 455 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Έβρενος - Ιάσιο από τον ιστότοπο Σάπες: ο τόπος μας - Πληροφορίες για τις Σάπες, από το 1920 και μετά.
Έβρενος Ροδόπης: Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών από τον ιστότοπο του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Κοινωνίας της Ακαδημίας Αθηνών

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος (ύπατος το 34)

Ο Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος, λατιν.: Quintus Marcius Barea Soranus (α' ήμισυ του 1ου αι.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος το έτος 34, μαζί με τον Τίτο Ρούστιο Νούμιο Γάλλο· και ανθύπατος της Αφρικής το διάστημα 41-43.

Μία επιγραφή που βρέθηκε στην Ιππώνα (Hippo Regius, δυτικά της Καρχηδόνας) παρέχει πληροφορίες για τον Σοράνο.  Η αναφορά του σε αυτή την επιγραφή μαρτυρεί ότι το όνομα (praenomen) του πατέρα του ήταν Γάιος. Ο Σοράνος ήταν ένας από τους quindecimviri sacris faciundis (δεκαπέντε άνδρες των ιερών τελετουργιών), τον σύλλογο (collegium) των Ρωμαίων ιερέων που ήταν επιφορτισμένοι με τη φροντίδα των μαντείων της Σίβυλας· επίσης διορίστηκε fetial (ιερέας του Διός).

Άλλες επιγραφές που ανακτήθηκαν από αυτή την επαρχία, μαρτυρούν την επιρροή του εκεί: ο Σοράνος ελευθέρωσε έναν αριθμό Αφρικανών, οι οποίοι στη συνέχεια χρησιμοποίησαν το gentilicium (όνομα γένους, επώνυμο) "Marcius" ως δικά τους.

Οικογένεια 
Ο Σοράνος είναι γνωστό ότι είχε δύο γιους:
 Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνο, αντικαταστάτης ύπατος το έτος 52.
 Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σούρα, συγκλητικός.
 Μαρκία π.29-πριν το 100, παντρεύτηκε τον Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό συγκλητικό.
 Τραϊανός 53-117, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

Παραπομπές 

Ρωμαίοι ύπατοι
Μουσείο Καποδίστρια

Το Μουσείο Καποδίστρια είναι πρώην οικία και νυν μουσείο στο νησί της Κέρκυρας, στην Ελλάδα.

Τοποθεσία 
Η συγκεκριμένη κατασκευή βρίσκεται στο χωριό Εβροπούλοι, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση, περίπου, 7 χιλιομέτρων από την πόλη της Κέρκυρας.

Ιστορία και περιγραφή 
Το μουσείο βρίσκεται εντός του κτήματος της Κουκουρίτσας, το οποίο και αποτελούσε εξοχική κατοικία της Οικογένειας Καποδίστρια για αριθμό αιώνων. Ιδρύθηκε το 1981 και είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Α’ Κυβερνήτη της Ελλάδας. Το 2017 το Μουσείο Καποδίστρια επαναλειτούργησε για το κοινό με νέα μόνιμη έκθεση και νέες ερευνητικές, εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές υπηρεσίες. Εντός της μόνιμης συλλογής του, περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα του Ιωάννη Καποδίστρια, πορτρέτα της οικογένειας Καποδίστρια, βιβλία από την προσωπική συλλογή του Ιωάννη Καποδίστρια καθώς και έργα τέχνης και έπιπλα χρονολογούμενα από την περίοδο ζωής του.  Στην αίθουσα Κουκουρίτσα παρουσιάζεται η ιστορία του κτήματος και της οικίας της Κουκουρίτσας της οικογένειας Καποδίστρια και η μετατροπή αυτού του κτηρίου σε μουσείο αφιερωμένο στον Ιωάννη Καποδίστρια. Από την πλευρά του, ο κήπος της συγκεκριμένης αγροικίας έχει έκταση 13 στρέμματα, χαρακτηρίζεται από την πυκνή βλάστησή του, καθώς και από τη θέα, που προσφέρει τόσο προς την ίδια την πόλη της Κέρκυρας, όσο και προς την Ήπειρο, ενώ, παράλληλα, κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών, φιλοξενεί αριθμό πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Η περιήγηση στον κήπο και στο υπαίθριο Καφέ του Μουσείου είναι δωρεάν. Το μουσείο διαθέτει δωρεάν στους επισκέπτες ακουστική ατομική ξενάγηση σε τέσσερις γλώσσες (ελληνικά, αγγλικά, ρώσικα, γαλλικά).

Το Μουσείο Καποδίστρια είναι το μοναδικό μουσείο από την Ελλάδα, που είναι υποψήφιο για το βραβείο «Ευρωπαϊκό Μουσείο της χρονιάς» (European Museum of the Year Award) (ΕΜΥΑ) για το έτος 2022. Το βραβείο αυτό διοργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για τα Μουσεία. Για το 2022 60 μουσεία από όλη την Ευρώπη είναι υποψήφια γι' αυτό το βραβείο.

Δείτε επίσης 

 Ψηφιακό αρχείο Ιωάννη Καποδίστρια

Παραπομπές 

Μουσεία στην Ελλάδα
Κτίρια και κατασκευές στην Κέρκυρα
Ληνός Ροδόπης

Ο Ληνός είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία 
Ο Ληνός βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, στην βορειοδυτική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 72 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χλμ. Α.. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 15 χλμ. Δ. από την Κομοτηνή και 35 χλμ. Α. από την Ξάνθη. Νότια του χωριού περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης, δυτικά (πριν τον Ίασμο) ο ποταμός Κομψάτος ενώ βόρεια ξεκινούν οι πρόποδες του Παπίκιου όρους, όπου υπάρχουν πλήθος ευρημάτων από την αρχαία έως βυζαντινή εποχή γι΄ αυτό και τμήμα του έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Οι κάτοικοι του χωριού είναι Πομάκοι οι οποίοι προέρχονται από ορεινό χωριό το οποίο εγκατέλειψαν και κατέβηκαν στην σημερινή τοποθεσία.

Ιστορία 
Σε ύψωμα του Παπίκιου, βόρεια του Ληνού υπάρχουν λείψανα οχυρωματικού τείχους πάχους 1,75 μέτρων (αργοί λίθοι, λευκό κονίαμα, καμία πλίνθος), οπές που προέρχονται από εγκάρσιες δοκούς,  ανωδομή έως το ύψος των τριών μέτρων καθώς και ορθογώνιας δεξαμενής που πιθανολογούν την ύπαρξη αρχαίου εμπορικού οικισμού. Σε απόσταση περίπου 6 χλμ. βόρεια έχει ανασκαφεί από το 1990 το μοναστηριακό συγκρότημα Ληνού που αποτελούσε μέρος ενός από τα μεγαλύτερα του μοναστικά κέντρα την περίοδο του Βυζαντίου. Στα βόρεια του ανατολικού άκρου βρίσκεται ένα νέο παρεκκλήσι του Αγίου Μάρκου, το οποίο έχει κτιστεί στα θεμέλια παλαιότερου (βυζαντινής εποχής) και στο οποίο έχουν εντοπιστεί λείψανα τοιχογραφιών.

Διοικητικά 
Η παλιά ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Κιουπλού και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σώστου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ληνού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σωστού του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 411 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 "Ο άγνωστος αρχαίος εμπορικός οικισμός της Μαρώνειας στο χωριό Ληνός Ροδόπης" από τον ιστότοπο http://www.arxeion-politismou.gr/
 "Το Μοναστηριακό συγκρότημα Ληνού" από τον ιστότοπο του Δήμου Κομοτηνής 
 Άτλας των χριστιανικών μνημείων του Αιγαίου - Το Παπίκιον όρος από τον ιστότοπο http://www.ypai.gr/
 Η πεζοπορική διαδρομή: Ύψωμα Ληνού – Αρχαίος Ληνός από τον ιστότοπο http://www.hellaspath.gr/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Ουτκιάγβικ

Το Ουτκιάγβικ (ινούπιακ: Utqiaġvik), πρώην Μπάροου, είναι η μεγαλύτερη πόλη (και η έδρα του δήμου) του δημοτικού διαμερίσματος Νορθ Σλόουπ στην πολιτεία της Αλάσκας των ΗΠΑ. Βρίσκεται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, είναι μία από τις βορειότερες πόλεις του κόσμου και η βορειότερη στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το κοντινό Σημείο Μπάροου το βορειότερο έδαφος της χώρας. Ο πληθυσμός του Ουτκιάγβικ ήταν 4.212 κάτοικοι στην απογραφή του 2010.

Παραπομπές

Πόλεις της Αλάσκας
Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα

Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα (ελεύθερη απόδοση: House of 1000 Corpses) είναι αμερικανική ταινία τρόμου του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο Rob Zombie, ο οποίος συμμετείχε και στη μουσική σύνθεση. Επίσης, πρόκειται για την πρώτη σκηνοθετική δουλειά σε ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος της Firefly τριλογίας. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Σιντ Χέιγκ, Μπιλ Μόουσλι, Σέρι Μουν Ζόμπι, Κάρεν Μπλακ και ο Ντένις Φιμπλ, στην τελευταία του ταινία. 

Η υπόθεση ταινία περιστρέφεται γύρω από μία παρέα νεαρών, οι οποίοι ταξιδεύουν σε όλη τη χώρα (ΗΠΑ), ώστε να συναντήσουν αξιοπερίεργα πράγματα και να γράψουν ένα βιβλίο σχετικά με αυτά. Όμως, τη μέρα του Χάλογουϊν, τους απαγάγει μία παραφρονη οικογένεια και τους βασανίζει και σκοτώνει. Η ταινία είναι εμπνευσμένη σε κλασσικές ταινίες τρόπου όπως τα The Texas Chain Saw Massacre και The Hills Have Eyes. 

Τα γυρίσματα της ταινίας είχαν ολοκληρωθεί περί το 2000, όμως η εταιρεία παραγωγής, αργούσε την κυκλοφορία της λόγω του φόβου που είχε μην λάβει βαθμολογία NC-17.  Ο Rob Zombie τότε αναθεώρησε τα δικαιώματα της ταινίας, τα οποία αγοράστηκαν από την Lions Gate Films, η οποία την κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2003. Η ταινία δεν έλαβε καλές κριτικές, παρόλα αυτά το κοινό την αποδέχτηκε, με τα έσοδα της να ανέρχονται στα 16 εκατομμύρια δολάρια. Πλέον η ταινία έχει αποκτήσει το δικό της cult following. To 2005 και το 2019 κυκλοφόρησαν και τα σίκουελ της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 
 

Ταινίες του 2003
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Γρηγόρης Κάκαλης

Ο Γρηγόρης Κάκαλης (γεννήθηκε το 1957) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη και την Καβάλα, ενώ αργότερα ανέλαβε τον ρόλο του γενικού αρχηγού στην ομάδα του Άρη.

Καριέρα
Ο Κάκαλης εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Άρη στα δεκαοκτώ του χρόνια και το 1977 προσχώρησε στην πρώτη ομάδα. Από εκεί δόθηκε δανεικός στην Αναγέννηση Επανομής, παίζοντας στον βόρειο όμιλο της δεύτερης εθνικής κατηγορίας. Την 1 Φεβρουαρίου 1978, αντιμετώπισε τον Άρη σε αγώνα κυπέλλου, όπου οι "κίτρινοι" επιβλήθηκαν με 0-1.

Το 1978-79, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στην ομάδα του Άρη, για να αποχωρήσει το καλοκαίρι του 1979 και να μεταγραφεί στην ομάδα της Καβάλας, με την οποία έπαιξε για τρία χρόνια στην πρώτη εθνική κατηγορία, συμμετέχοντας σε 76 αγώνες πρωταθλήματος και σκοράροντας έντεκα φορές.

Αρκετά χρόνια μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ανέλαβε ως γενικός αρχηγός την ομάδα του Άρη, από το 2015 ως το 2017.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αϊσέ Σεϊτμουράτοβα

Η Αϊσέ Σεϊτμουράτοβα (, , γεννηθείσα στις 11 Φεβρουαρίου 1937) είναι μια Τατάρα Κριμαία ακτιβίστρια που αγωνίζεται για τα πολιτικά δικαιώματα.

Γεννήθηκε στην Κριμαία επτά χρόνια πριν από την Σουργκιούν, την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας. Επέζησε των γεγονότων της απέλασης και για πολλά χρόνια έζησε σαν ειδική εποικίστρια, καθιστώντας την πολίτη δεύτερης κατηγορίας.

Μάλιστα λόγω της εθνικότητας της της αρνήθηκαν και το δικαίωμα να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο ενώ πληρούσε τις προϋποθέσεις. Έγινε ενεργό μέλος του κριμαιοταταρικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Αφού πολέμησε για την κατάργηση των πιο ακραίων περιορισμών για τους Τατάρους της Κριμαίας, συναντώντας και την σοβιετική ηγεσία, συνέχισε να πιέζει τη Μόσχα για το δικαίωμα επιστροφής στην πατρίδα – κάτι που χορηγήθηκε στους περισσότερους απελαθέντες λαούς αλλά όχι και στους Τάταρους της Κριμαίας.

Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις Σοβιετικές αρχές. Σε πολλές περιπτώσεις απείλησε να αυτοπυρποληθεί στην Κόκκινη Πλατεία, αν συνεχιστεί η δίωξη τους. Ο ακτιβισμός της τράβηξε την προσοχή του σοβιετικού αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ και ένας Αμερικανού γερουσιαστή, ο οποίος βοήθησε στις δύσκολες διαδικασία εξόδου από τη Σοβιετική Ένωση. Πριν μπορέσει εντέλει να επιστρέψει στην Κριμαία μετά από μεγάλη πολιτική μάχη, συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν και συμμετείχε σε πολλά συνέδρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρά το γεγονός ότι δεν υποστηρίζει την ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, ασκεί αρκετή κριτική σε μερικές δράσεις του Μουσταφά Ντζεμίλεφ και της παράταξης του στην Μετζιλίς.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Fesco Transport Group

Η FESCO Transportation Group είναι ο μεγαλύτερος φορέας διατοπικών μεταφορών στη Ρωσία, ο οποίος παρέχει υπηρεσίες, όπως θαλάσσια ναυτιλία, πλοία RoRo, σιδηροδρομικές μεταφορές και χειρισμό λιμένων μέσω περισσότερων από 70 γραφείων που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Η μητρική εταιρεία του Ομίλου είναι η Far-Eastern Shipping Company JSC. Ο όμιλος FESCO εδρεύει στη Μόσχα.

Μετοχικό κεφάλαιο και διαχείριση 

Η βασική εταιρεία του ομίλου είναι η Far-Easter Shipping Company (FESCO, Ρωσικά: Дальневосточное морское пароходство, tr. Dal'nevostochnoye morskoye parokhodstvo). Η εταιρεία ιδρύθηκε στο Βλαδιβοστόκ το 1880.

Η FESCO διατίθεται δημόσια ως MCX: FESH. Η τρέχουσα μετοχική δομή είναι: ο κ. Magomedov - 32,5%; οντότητες που ελέγχονται από τον κ. Garber (είναι ένας από τους κύριους μετόχους του Ομίλου GHP) - 23,8%, TPG - 17,4%, άλλοι μέτοχοι / Free float - 26,3%. Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της "FESCO Transportation Group" είναι η Leyla Mammad Zada, ενώ Πρόεδρος είναι ο Alexander Isurin.

Στις 13 Δεκεμβρίου 2012, η ​​Summa Group και η GHP Group απέκτησαν έμμεσα το 49,99% και το 23,75% των μετοχών της FESCO, αντίστοιχα. Η εξαγορά χρηματοδοτήθηκε από ένα μείγμα χρέους και ιδίων κεφαλαίων. Τον Δεκέμβριο του 2012, η ​​TPG συμμετείχε στην επένδυση της Summa Group στη FESCO, με αποτέλεσμα η TPG να έχει ορισμένα δικαιώματα όσον αφορά την εποπτεία της επιχείρησης της FESCO και ένα έμμεσο συμφέρον οικονομικής ιδιοκτησίας 17,5% στον Όμιλο.

Παραπομπές 

Μεταφορές στη Ρωσία
Λύκειο Ροδόπης

Το Λύκειο είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λύκειο βρίσκεται προς τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη της πεδιάδας Κομοτηνής σε υψόμετρο 50 μέτρα. Απέχει 16 χλμ. ΝΑ. (οδηγικά) από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 28 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 44 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Δίπλα και βόρεια του χωριού είναι τα Αρριανά, βορειοανατολικά το Ιάσιο ενώ αναμεσά τους περνάει ο χείμαρρος Ξηρόρεμα που δυτικότερα καταλήγει στον Φιλιούρη ποταμό (Λίσσος), νότια είναι οι Σάπες και δυτικά το Μικρό Πιστό. Οι κάτοικοί του είναι περισσότερο μουσουλμάνοι γηγενείς και λιγότερο χριστιανοί με καταγωγή από πρόσφυγες που μετακινήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης από το Μπασαϊτ της Μητροπόλεως Ηρακλείας. Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων είναι Πομάκοι από την παλιά κοινότητα Κέχρου, τον νομό Έβρου και τα Πομακοχώρια της Οργάνης. Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Κουρτζαλή και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Λύκειο το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαπών. Το 1933 με το ΦΕΚ 135Α - 06/06/1933 αποσπάσθηκε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Λυκείου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.016 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Νέα Σάντα Ροδόπης

Η Νέα Σάντα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Νέα Σάντα βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχει 14 χλμ. ΒΑ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 37 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 53 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Σε απόσταση 5 χλμ. νότια του χωριού, σε σχετικά ψηλό λόφο, βρίσκονται τα λείψανα της οχύρωσης Kales, η οποία έχει  σχεδόν ορθογώνια κάτοψη και διέθετε στις γωνίες της κυκλικούς πύργους. Στο ύψωμα Kirneba, 3 χλμ. Δ.-ΒΑ., υπάρχουν τα κατεστραμμένα λείψανα περιβόλου με μήκος 410 μέτρα ενώ στο ψηλότερο σημείο τα ερείπια ενός πύργου που πιθανολογείται ότι είναι βυζαντινής εποχής. Το χωριό δημιουργήθηκε εξ αρχής με χορηγία του κράτους μετά το 1925-26, από πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή οι οποίοι ήταν Πόντιοι από την Σάντα της Τραπεζούντας και Σαρακατσάνοι την Ανατολική Ρωμυλία (Θράκη). Σύμφωνα με τους κατοίκους ο σαρακατσάνικος συνοικισμός (βόρεια) κτίστηκε μέσω εργολάβων ενώ αυτός (νότια) των Ποντίων από τους ίδιους με αλληλοβοήθεια μεταξύ τους.

Διοικητικά 
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1932 με το ΦΕΚ 307Α - 07/09/1932 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Αρριανών και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέας Σάντας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 188 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νέα Σάντα: Το μεικτό χωριό των Ποντίων και των Σαρακατσάνων από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/
 Νέα Σάντα από τα Γενικά Αρχεία Κράτους - Νομός Ροδόπης

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων

Η Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων (Αγγλικά: Internal Revenue Service) είναι η δημόσια οικονομική υπηρεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών που είναι υπεύθυνη για τη συλλογή φόρων και την εφαρμογή του Κώδικα Εσωτερικών Εσόδων. Είναι μέρος του Υπουργείου Οικονομικών και διευθύνεται από τον Επίτροπο Εσωτερικών Εσόδων, ο οποίος διορίζεται με πενταετή θητεία από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Προκάτοχος αποτέλεσε η Επιτροπή Εσωτερικών Εσόδων, που ιδρύθηκε το 1862 για να επιβάλλει τον πρώτο φόρο εισοδήματος του έθνους που χρηματοδότησε τον Ομοσπονδιακό στρατό κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1913, η Δέκατη Έκτη Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ επικυρώθηκε εξουσιοδοτώντας το Κογκρέσο να επιβάλλει φόρο εισοδήματος και ιδρύθηκε το Γραφείο Εσωτερικών Εσόδων. Το 1953, ο μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων.

Από την ίδρυσή του, η IRS ήταν υπεύθυνη για τη συλλογή των περισσότερων εσόδων που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το 2018, μειώθηκε κατά 15% το εργατικό δυναμικό της.

Παραπομπές

Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός

Ο Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός, λατιν.: Lucius Aelius Lamia Plautius Aelianus (π. 45)81/96) ήταν ένας Ρωμαίος συγκλητικός, που περιγράφεται από τον Μπράιαν Τζόουνς ως «το πιο επιφανές από τους υπάτους θύματα του Δομιτιανού».  Ο Ιουβενάλης χρησιμοποίησε την οικογένειά του ως την πιο αντιπροσωπευτική για τα πιο ευγενή θύματα του Δομιτιανού  Ο Λ. Αί. Λάμια ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 80 με τρεις διαφορετικούς συναδέλφους: τον Άουλο Δίδιο Γάλλο Φαμβρίκιο Βεϊέντο, τον Κόιντο Αυρήλιο Πακτουμέιο Φρόντο και τον Γάιο Μάριο Μάρκελο Οκτάβιο Πόπλιο Κλούβιο Ρούφο.

Βιογραφία
Ορισμένοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λάμια ήταν πιθανότατα γιος του Τιβερίου Πλαύτιου Σιλβανου Αιλιανού.  Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λογγίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας. Ο γιος τους πιστεύεται ότι ήταν ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός (ύπατος το 116), γεννημένος πριν ο Δομιτιανός τούς αναγκάσει να διαζευχθούν.  Υποτίθεται ότι ο Λάμια είχε μια κόρη, που αναφέρεται ως Πλαυτία, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και γέννησε αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους.  Η Δ. Λογγίνα μπορεί να του είχε κάνει μία ή δύο κόρες.  

Ο Δομιτία Λ. αποπλανήθηκε από τον Δομιτιανό, ενώ ο πατέρας του Βεσπασιανός ήταν ακόμη στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο (70 μ.Χ.). Ο Δομιτιανός στη συνέχεια ανάγκασε τον Λάμια να τη χωρίσει, ώστε να μπορεί να την έχει για τον εαυτό του.  Παρ' όλα αυτά, ο Λάμια διατήρησε την αστεία του διάθεση. Ο Τζόουνς υποψιάζεται, ότι ήταν η αίσθηση του χιούμορ του με τη μορφή αβλαβών αστείων απευθυνόμενων στον Αυτοκράτορα, που οδήγησε στην εκτέλεσή του. Ο Δομιτιανός δεν μπορούσε να ανεχθεί κριτική προς το πρόσωπό του οποιουδήποτε είδους και υπήρχε αρκετό προηγούμενο για την εφαρμογή των νόμων προδοσίας σε τέτοιου είδους λεγόμενα. 

Έχει υποτεθεί ότι ο Λάμια μπορεί να νυμφεύτηκε με άλλη γυναίκα μετά το διάζευξη από τη Δ. Λογγίνα. Η 2η σύζυγός του μπορεί να ήταν η κόρη του Κόιντου Φάβιου Βαρβάρου.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Prosopographia Imperii Romani Α 205.

Ρωμαίοι ύπατοι
Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός

Ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός, λατιν.: Lucius Fundanius Lamia Aelianus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε επί των βασιλειών του Τραϊανού και του Αδριανού. Έγινε ύπατος το 116 με τον Σέξτο Καρμίνιο Βήτο ως συνάδελφό του. Αργότερα έγινε proconsul (διοικητής) της Ασίας κατά το διάστημα 131 και 132.

Βιογραφία 
Ο Λ. Φ. Λάμια Αιλιανός ήταν πιθανώς γιος του Λούκιου Αιλίου Λάμια Πλαύτιου Αιλιανού αντικαταστάτη υπάτου το 80 και της Δομιτίας Λογγίνας, κόρης του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού.   

Ο Ρόουναλντ Σάυμ προσδιορίζει τον Λάμια Αιλιανό ως τον αδελφό της ατεκμηρίωτης και εικαζόμενης Πλαυτίας, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και της οποίας τα παιδιά παντρεύτηκαν μέλη της δυναστείας των Αντωνίνων.  Είναι επίσης πιθανό ο Λάμια Αιλιανός να ήταν ο εγγονός του Λ. Αι. Λάμια Πλαύτιου Αιλιανού και της Δ. Λογγίνας, μέσω μίας κόρης τους.

Οικογένεια
Είχε δύο γνωστά παιδιά:
 Λούκιος Πλαύτιος Λάμια Σιλβάνος π.110-μετά το 145, ύπατος το 145. 
 Φουνδανία, παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Λίβο ύπατο το 128.
 Αννία Φουνδανία Φαυστίνα απεβ. 192, παντρεύτηκε τον Τίτο Πομπώνιο Πρόκλο Βιτράσιο Πολλίο συγκλητικό, αντκαταστάτη ύπατο, ύπατο το 176.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Ρωμαίοι ύπατοι
Μέισον Μάουντ

Ο Μέισον Τόνι Μάουντ (Mason Mount γεννήθηκε 10 Ιανουαρίου 1999) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος ή επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Τσέλσι και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Ο Μάουντ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Τσέλσι σε ηλικία 6 ετών, αλλά αγωνίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά ως δανεικός στην ολλανδική Φίτεσε τη σαιζόν 2017-18 και την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Ντέρμπι Κάουντι. Στη Φίτεσε αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς και μέλος της ομάδας της χρονιάς της Ερεντιβίζιε 2017-18. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την επαγγελματική ομάδα της Τσέλσι το 2019, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Τις 22 Ιουλίου 2020 έγινε ο πρώτος απόφοιτος της ακαδημίας της Τσέλσι ο οποίος πραγματοποίησε 50 εμφανίσεις με την κύρια ομάδα την παρθενική του σαιζόν.

Ο Μάουντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Αγγλίας τις 7 Σεπτεμβρίου 2019. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 16 συμμετοχές σκοράροντας 4 φορές.

Παραπομπές

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Φίτεσε
Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Νέα Πέτρα Ροδόπης

Η Νέα Πέτρα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Η Νέα Πέτρα βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής και βορειοδυτικά του Ίσμαρου σε υψόμετρο 75 μέτρα. Το χωριό απέχει 28 χλμ. Δ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 17 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κομοτηνή ενώ είναι δίπλα και ανάμεσα στους οικισμούς Πελαγία (ΒΑ.) και Εργάνη (Δ.). Είναι ένα από τα χωριά της Ροδόπης (τα άλλα είναι: Ξυλαγάνη, Στρύμη, Προσκυνητές) που κάθε χρόνο στις 8 Ιανουαρίου αναβιώνουν το αρχαίο έθιμο της γυναικοκρατίας. Οι ντόπιοι το ονομάζουν η "γιορτή της Μαμής" ή "γιορτή της Μπάμπως" όπου οι γυναίκες αναλαμβάνουν τις ανδρικές δουλειές και τη διοίκηση του χωριού ενώ οι άνδρες μένουν στο σπίτι και ασχολούνται με τις οικιακές δουλειές. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 με την ονομασία Νέα Εργάνη να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ξυλαγανής. Το 1963 με το ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 μετονομάστηκε σε Νέα Πέτρα επειδή όλοι οι κάτοικοί της κατάγονται από την Πέτρα των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ξυλαγανή και την Εργάνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ξυλαγανής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 48 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νέα Πέτρα: Με ρίζες από την αρχαία Θρακική φυλή των Οδρυσών και καταγωγή από την Πέτρα 40 εκκλησιών Αν. Θράκης από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/
 H γιορτή της «Mπάμπως» από τον Οδηγό Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι

Ο Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι (John William Polidori) (7 Σεπτεμβρίου 1795 - 24 Αυγούστου 1821) ήταν Άγγλος συγγραφέας και γιατρός. Είναι γνωστός για τις σχέσεις του με το ρομαντικό κίνημα και αναγνωρίζεται από ορισμένους ως δημιουργός του είδους βαμπίρ της φανταστικής λογοτεχνίας. Το σημαντικότερο έργο του ήταν το The Vampyre (1819), η πρώτη δημοσιευμένη ιστορία για τα βαμπίρ. Αν και το έργο αποδόθηκε αρχικά εσφαλμένα στον Λόρδο Μπάιρον, τόσο ο Μπάιρον όσο και ο Πολιντόρι επιβεβαίωσαν ότι ανήκει στον δεύτερο.

Σημειώσεις-παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 Project Gutenberg's E-Text of "The Vampyre"
 
 .  The web's first link portal devoted entirely to John William Polidori, author of "The Vampyre".
 .
 , starring Paul Naschy.
 A Vampyre Tale
 John Polidori Life at Keats-Shelley House.org 

Άγγλοι συγγραφείς
Άγγλοι ιατροί
Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός

Ο Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός, λατιν.: Tiberius Plautius Silvanus Aelianus ήταν Ρωμαίος πατρίκιος, που υπηρέτησε δύο φορές ως ύπατος, το 45 και το 74.  Ήταν ο υιοθετημένος ανιψιός της Πλαυτίας Ουργουλανίλας,  πρώτης συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.  Είναι γνωστό ότι προσέφερε την προσευχή ως pontifex (αρχιερέας), όταν η πρώτη πέτρα του νέου Καπιτωλίου τοποθετήθηκε το 70.  Σε ορισμένες αρχαίες πηγές αναφέρεται ως Πλαύτιος Αιλιανός, αλλά μαθαίνουμε από μία επιγραφή ότι το πλήρες όνομά του ήταν ο Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός και ότι κατείχε πολλές σημαντικές στρατιωτικές διοικήσεις.

Βιογραφία
Υπό τον Νέρωνα υπηρέτησε ως legatus (απεσταλμένος) στη Μοισία (σημερινή Βουλγαρία) από το 61 έως το 66 και κυβέρνησε την επαρχία με μία «μαζική καύση της γης»,  και από την οποία λέγεται ότι έστειλε αποστολές σίτου της Μοισίας, για να ανακουφίσει την προμήθεια τροφίμων του Ρωμαϊκού λαού, η οποία ήταν σε κρίση πιθανώς λόγω της Μεγάλης πυρκαγιάς της Ρώμης το 64.  Αργότερα στάλθηκε στην Ισπάνια (Ρωμαϊκή Ισπανία), η οποία τότε δεν διέθετε επαρχιακό κυβερνήτη. Ωστόσο το 69 ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός θέλησε να διορίσει τον Τ. Π. Σ. Αιλιανό ως έπαρχο της Ρώμης, στη θέση του δολοφονημένου αδελφού του Τ. Φλ. Σαβίνου ΙΙ. Όπως γνωρίζουμε από την επιτύμβια επιγραφή του, ο Αιλιανός ανακλήθηκε στην πόλη· ο Βεσπασιανός πρότεινε στη Σύγκλητο ο Αιλιανός να τελέσει θρίαμβο για την υπηρεσία του στη Μοισία, μία χειρονομία που υπαινίσσεται σιωπηρώς την αχάριστη φύση της εξουσίας του Νέρωνα.  Η Σύγκλητος τελικά ψήφισε να εγκριθεί η πρόταση του Βεσπασιανού. 

Γύρω στο 60, ο Αιλιανός μετέφερε, από περιοχές πέραν του Δούναβη, στη Μοισία "περισσότερους από 100.000 Υπερδουνάβιους μαζί με τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους και τους αρχηγούς ή βασιλείς τους (και τους εγκατέστησε) για να αποτίσουν φόρο τιμής".

Οικογένεια
Είχε τέκνο:
 Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός π.45-81/96, συγκλητικός. Πρώτος σύζυγος της Δομιτίας Λογγίνας, η οποία έπειτα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
 Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός, ύπατος το 116, ανθύπατος της Ασίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Πολίαρχοι Ρώμης
Λούκιος Άννιος Βινικιανός (γαμπρός του Γ. Δ. Κόρβουλο)

Ο Λoύκιος Άννιος Βινικιανός ΙΙ, λατιν.: Lucius Annius Vinicianus (36  - 66) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά το τελευταίο μέρος του 1ου αι. Έγινε αντιπρόσωπος λεγεώνας. Είναι πιο γνωστός από μία αποτυχημένη συνωμοσία για την ανατροπή του Νέρωνα το 66.

Βιογραφία 
Ο Βινικιανός ήταν γιος του Λούκιου Αννίου Βινικιανού και εγγονός του Γαΐου Αννίου Πολίο, αντικαταστάτη υπάτου το 21 ή το 22  και της Βινικίας. Αυτή ήταν η αδελφή του Mάρκου Βινικίου, συζύγου της Ιουλία Λιβίλλας, αδελφής του Καλιγούλα. 

Ο Βινικιανός νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο και της Κασσίας Λογγίνας. Η πεθερά του Κασσία Λογγίνα ήταν κόρη του Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το 30 και της Ιουνίας Λεπίδας, τρισεγγονής του Οκταβιανού Αυγούστου.  Η αδελφή της Δομιτία Λογγίνα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό, μετέπειτα Αυτοκράτορα. Με τον γάμο ο Βινικιανός συσχετίστηκε τόσο με την Ιουλιο-Κλαυδιανή δναστεία, όσο και με τη μεταγενέστερη δυναστεία των Φλαβίων.

Ο Σουητώνιος αναφέρει στην παράγραφο 12, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν επίσης έναν γιο.

Σταδιοδρομία
Το 63 ο Βινικιανός υπηρέτησε ως legatus legionis (αντιπρόσωπος της λεγεώνας) στη Λεγεώνα V "Macedonica" στην επαρχία της Αρμενίας, υπό τον πεθερό του Γ. Δ. Κόρβουλο.   Σε αυτήν την περίοδο, ο ίδιος και ο Κόρβουλο πολέμησαν στον Ρωμαιο-Παρθικό Πόλεμο των ετών 58–63.

Συνωμοσία εναντίον του Νέρωνα 
Ο Βινικιανός προερχόταν από μία οικογένεια συνωμοτών εναντίον των Καισάρων: ο πατέρας του ήταν ένας από τους άνδρες, που συμμετείχαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και αργότερα σε μία εξέγερση εναντίον του Κλαύδιου. Ο αδελφός του Άννιος Πολίο συμμετείχε στη συνωμοσία του Πίσο το 65. Το 66 θα ήταν ο Βινικιανός που θα συνωμοτούσε εναντίον του Nέρωνα, αλλά η συνωμοσία απέτυχε. Ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και αυτοκτόνησε το 67. Ο Κόρβουλο θα αναγκαζόταν επίσης να αυτοκτονήσει.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο στρατηγού. Είχε τέκνο:
 έναν γιο.

Παραπομπές
Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος (ύπατος το 19)

Ο Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, λατιν.: Marcus Junius Silanus Torquatus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε ύπατος το 19, με συνάδελφό του τον Λούκιο Νορβανό Βάλβο.  Tο όνομά του torquatus σημαίνει "στολισμένος με αλυσίδα λαιμού ή κολάρο".

Βιογραφία 
Ο Μ. Ι. Σιλανός Τορκουάτος ήταν απόγονος του ευγενικού ρωμαϊκού γένους των Ιουνίων Σιλανών. Ο παππούς του ήταν ο Mάρκος Ιούνιος Σιλανός, συνύπατος με τον Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο το 25 π.Χ. Ο Σιλανός Tορκουάτος νυμφεύτηκε την Αιμιλία Λεπίδα, κόρη της Ιουλίας της Νεότερης, εγγονής του Αυγούστου.  

Ύπατος για ολόκληρο το έτος 19 μ.Χ., αυτός και ο συνάδελφός του Λ. Νορβανός έφεραν στο προσκήνιο τον νόμο lex Junia - Norbana, ο οποίος εμπόδιζε τους σκλάβους που απελευθερώνοντο από τους πραίτορες να γίνονται Ρωμαίοι πολίτες και απέκλειε τους απογόνους τους από την κληρονομιά. Οι απελεύθεροι βάσει αυτού του νόμου έμειναν γνωστοί ως Latini Juniani. 

Από το 32 μ.Χ. έως το 38, ο Σ. Τορκουάτος ήταν διοικητής της Αφρικής.

Οικογένεια 
Ο Σιλανός Τορκουάτος και η Αιμιλία Λεπίδα, κόρη του Λούκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το έτος 1, είχαν πέντε παιδιά, τα οποία υπέφεραν ως αποτέλεσμα της σύνδεσής τους με την Αυτοκρατορική οικογένεια. 

 Μάρκος Ιούνιος Σιλανός 14-54, ύπατος το 46, δολοφονήθηκε για να εξασφαλιστεί τη διαδοχή στον Nέρωνα και για να τον εμποδιστεί να εκδικηθεί τον τέλος του αδελφού του Λούκιου Ι. Σ. Τ.
 Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, όταν ορφάνευσε ανατράφηκε από τη θεία του Ιουν. Λεπίδα.
 Ιουνία Καλβίνα απεβ. μετά το 79, παντρεύτηκε τον Λούκιο Βιτέλλιο αδελφό του Βιτέλιου μετέπειτα Αυτοκράτορα. Κατηγορούμενη για αιμομιξία με τον μικρότερο αδελφό της, εξορίστηκε από τον Κλαύδιο, ανακλήθηκε όμως δέκα χρόνια αργότερα από τον Νέρωνα.
 Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 64, ύπατος το 53, που αναγκάστηκε από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, όταν κατηγορήθηκε ότι καυχήθηκε για την καταγωγή του από τον Οκταβιανό Αύγουστο.
 Λούκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 49, πραίτωρ το 48, είχε μνηστευθεί με την Κλ. Οκταβία, κόρη του Κλαύδιου. Όμως η Ιουλ. Αγριππίνα διέδωσε τη φήμη ότι είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή του Ιουνία Καλβίνα, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από τη Σύγκλητο και να στερηθεί από το αξίωμά του. Αυτοκτόνησε την ημέρα που ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε την Ιουλ. Αγριππίνα.
 Ιουνία Λεπίδα, παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λονγίνο. Ανέθρεψε τον ανιψιό της Λούκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον Νεότερο (50-66), μετά τη δολοφονία του πατέρα του Μάρκου. 
 Κασσία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο στρατηγό. Η αδελφή του Μιλωνία Καισωνία παντρεύτηκε τον Καλιγούλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
 Δομιτία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
 Ιουνία Σιλανή απεβ. το 59 στην εξορία, μετά από διαμάχη με την Αγριππίνα.

Δείτε επίσης 
 γένος των Ιουνίων

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Ρωμαίοι ύπατοι
Γιώργος Καραϊβάζ

Ο Γιώργος Καραϊβάζ (Καλλίφυτος Δράμας, 16 Νοεμβρίου 1968 - Άλιμος, 9 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πρώην αστυνομικός συντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 και μέχρι πρότινος δημοσιογράφος - συνεργάτης του τηλεοπτικού σταθμού Star Channel.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1968 στην Καλλίφυτο του νομού Δράμας, όπου και μεγάλωσε. Μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο, μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος.

Σταδιοδρομία
Η πρώτη του εργασία, στη δημοσιογραφική του καριέρα, ήταν στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» το 1989, στην οποία εργάστηκε μέχρι το 1996, ως αστυνομικός συντάκτης. Στη συνέχεια απασχολήθηκε επίσης στο αστυνομικό ρεπορτάζ, σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, όπως στον Ρ/Σ «ΠΛΑΝΕΤ», σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ, και στην εφημερίδα «Εξουσία».

Για πολλά χρόνια υπήρξε συνεργάτης - αστυνομικός συντάκτης στον τηλεοπτικό σταθμό «ANTENNA» (ως το έτος 2017). Επίσης, είχε δημιουργήσει και τη δική του ενημερωτική ιστοσελίδα Bloko, με θεματολογία σχετική με το αστυνομικό ρεπορτάζ.

Ήταν νυμφευμένος και πατέρας ενός παιδιού. Ο Καραϊβάζ υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος.

Δολοφονία
Δολοφονήθηκε στις 9 Απριλίου 2021, έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, από δύο άτομα που επέβαιναν σε δίκυκλο. Οι πρώτες ενδείξεις αναφέρουν ότι πρόκειται για στυγνή δολοφονία από το οργανωμένο έγκλημα (βλ. συμβόλαιο θανάτου). Ανακοινώσεις για τη δολοφονία του Γ. Καραϊβάζ έκαναν όλα τα πολιτικά κόμματα, όπως επίσης και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία ανέφερε ότι η δολοφονία ενός δημοσιογράφου σε μια ευρωπαϊκή χώρα είναι μια απεχθής και δειλή πράξη και εξέφρασε την ελπίδα να βρεθούν σύντομα οι δράστες. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα σε έκθεσή τους αναφέρουν ότι ο Καραϊβάζ δολοφονήθηκε μετά από ρεπορτάζ για ομάδα εγκληματιών και αστυνομικών που φέρεται να εκβιάζουν νυχτερινά μαγαζιά για χρήματα σε αντάλλαγμα προστασίας.

Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής του Καραϊβάζ, το αυτοκίνητό του καθώς και το κινητό του τηλέφωνο είχαν σταλεί στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών. Με δεδομένο ότι ο δολοφονηθείς ήταν δραστήριος δημοσιογράφος, οι αστυνομικοί θεωρούν πιθανό να ανασύρουν στοιχεία ικανά να οδηγήσουν στα ίχνη των φυσικών κυρίως όμως των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας. Οι ερευνητές της Ασφάλειας φέρονται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στη δολοφονία του Καραϊβάζ συμμετείχαν δύο ομάδες δραστών. Η πρώτη παρακολουθούσε τον δημοσιογράφο κατά την έξοδο του από τις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού Star και ενημέρωσε για τις κινήσεις του την ομάδα των εκτελεστών.

Για την εξιχνίαση της δολοφονίας οι έρευνες της αστυνομίας στράφηκαν στις τηλεφωνικές κλήσεις των δύο εκτελεστών με τους τσιλιαδόρους – συνεργούς τους και στα τρία βίντεο από κάμερες ασφαλείας, στα οποία οι δύο πληρωμένοι δολοφόνοι εμφανίζονται να ελέγχουν τα στενά γύρω από την οδό Θέμου Άννινου, πριν εκτελέσουν το συμβόλαιο θανάτου. Οι έρευνες επίσης επικεντρώθηκαν στις επαφές του Καραϊβάζ με πηγές από τον υπόκοσμο και στα ρεπορτάζ που δημοσίευε στην ιστοσελίδα bloko.gr.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Δολοφονημένοι δημοσιογράφοι