joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπόγκισλαβ Β΄ της Πομερανίας

Ο Μπόγκισλαβ Β΄, γερμαν. Bogislaw II (π. 1177 - 23 Ιανουαρίου 1220) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομμερανίας-Στεττίν (1187-1220).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας του, ενώ ο ίδιος ήταν 10 ετών. Μαζί με τον νεότερο αδελφό του Καζιμίρ Β΄ έμειναν υπό την επιτροπεία της μητέρας τους και τού Βάρτισλαβ καστελάνου και συγγενούς τους.

Έπειτα από μία ανεπιτυχή προσπάθεια αποτίναξης της Δανικής επικυριαρχίας, η Αναστασία και οι δύο γιοί της έπρεπε να μεταβούν στη Δανία και να δηλώσουν υποτέλεια στον βασιλιά. Άλλη συνέπεια ήταν ότι στον πόλεμο της Πομερανίας ενάντια στον Γιάρομαρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν, ο Γιάρομαρ Α΄ έγινε φύλακας και διοικητής τού δουκάτου στη θέση τού Βάρτισλαβ· επίσης στην ειρήνη τού Νύμπορκ, η Πομερανία έχασε τις διαφιλονικούμενες περιοχές περί το Βόλγκαστ και το Λόιτς.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μιροσλάβα, κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερελίας και είχε τέκνα:
 Μπάρνιμ Α΄ π. 1218-1278, δούκας της Πομερανίας.
 Βοϊσλάβα.
 Ντομπροσλάβα, παντρεύτηκε πρώτα τον Νίκολας ή τον Βάρτισλαβ τού Γκύτσκοβ και έπειτα τον Γιάκτσο Α΄ τού Ζάλτσβέντελ.

Πηγές
 Adolf Häckermann (1876), "Bogislav II.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 41–42

Οίκος της Πομερανίας
Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

Το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού () των Ηνωμένων Πολιτειών συστάθηκε από διάταγμα του Κογκρέσου στις 30 Απριλίου 1798 (μετά από πρόταση του Τζέιμς ΜακΧένρι), με σκοπό να παρέχει την κυβερνητική οργανωτική δομή του Πολεμικού Ναυτικού, των Πεζοναυτών (από το 1834) και της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ, όταν αυτή διευθυνόταν από τον Πρόεδρο (ή το Κογκρέσο κατά τη διάρκεια πολέμων), ως υπηρεσία του Υπουργείου Ναυτικών, αν και κάθε ένα από αυτά ήταν ανεξάρτητος υπηρεσιακός κλάδος. Το Υπουργείο Ναυτικού ήταν Εκτελεστικό Υπουργείο και ο Υπουργός ήταν μέλος του προεδρικού συμβουλίου μέχρι το 1949, όταν οι τροποποιήσεις του νόμου περί εθνικής ασφάλειας του 1947 άλλαξαν το όνομα του Εθνικού Στρατιωτικού Ιδρύματος στο Υπουργείο Άμυνας και το κατέστησαν Εκτελεστικό Υπουργείο. Το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού έγινε τότε, μαζί με τα αντίστοιχα υπουργεία του στρατού και της αεροπορίας, Στρατιωτικό Υπουργείο εντός του Υπουργείου Άμυνας, υπό την επίβλεψη, καθοδήγηση και έλεγχο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Ηγεσία

Το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού είναι έχει ως επικεφαλής του, τον Υπουργό Πολεμικού Ναυτικού, επίσης γνωστό ως SECNAV στη ναυτική ορολογία, ο οποίος έχει την εξουσία να διεξάγει όλες τις υποθέσεις του Υπουργείου, υπό τον έλεγχο του Υπουργού Άμυνας και του Προέδρου. Ο Υπουργός Πολεμικού Ναυτικού διορίζεται από τον Πρόεδρο με τη συμβουλή και τη συναίνεση της Γερουσίας. Ο Υπουργός επικουρείται από έναν Υφυπουργό Πολεμικού Ναυτικού, τέσσερις αναπληρωτές Υπουργούς Πολεμικού Ναυτικού και έναν Γενικό Σύμβουλο, οι οποίοι επίσης διορίζονται από τον Πρόεδρο με τη συμβουλή και τη συγκατάθεση της Γερουσίας.

Οι ανώτατοι αξιωματικοί στο Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού είναι ο Αρχηγός Ναυτικών Επιχειρήσεων και ο Διοικητής Θαλάσσιων Σωμάτων, οι οποίοι είναι οι κύριοι στρατιωτικοί σύμβουλοι του Υπουργού. Επιβλέπουν τις αντίστοιχες στρατιωτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού και σε ξεχωριστή ιδιότητα υπηρετούν ως μέλη των Κοινού Επιτελείου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
Επίσημη ιστοσελίδα του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ
Επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ
Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού στο Ομοσπονδιακό Μητρώο

Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Μπάρνιμ Α΄ της Πομερανίας

Ο Μπάρνιμ Α΄, γερμαν. Barnim I (π. 1218 - 13 Νοεμβρίου 1278) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1220-78).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπόγκισλαβ Β΄ και της Μιροσλάβας, κόρης τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερελίας.

Το 1220 διαδέχθηκε τον πατέρα του και έπρεπε να μοιραστεί την εξουσία με τον εξάδελφό του Βάρτισλαβ Γ΄, που έδρευε στο Ντεμμίν. Ήταν μόλις δύο ετών και επιτροπεύτηκε από τη μητέρα του και την οικογένειά της, τους Σαμμπορίδες. Στην αρχή η χώρα του ήταν ποτελής στη Δανία, αλλά μετά τη νίκη αρκετών βορειο-γερμανών πριγκίπων στη μάχη τού Μπόρνχεβετ το 1227, έγινε υποτελής της Γερμανίας. Το 1231 ο Φρειδερίκος Β΄ έθεσε την Πομερανία υποτελή των μαργράβων τού Βρανδεμβούργου από τον Οίκο των Ασκάνια, παραβλέποντας τον Οίκο των Γκρίφφινς· έτσι ξεκίνησε η μακρά σύγκρουση τού Βρανδεμβούργου με την Πομερανία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα π. το 1240 τη Μαριάννα, κόρη τού Έρικ Ι΄ της Σουηδίας από τον Οίκο τού Έρικ (ή από τον Οίκο των Ασκάνια ή άγνωστης καταγωγής) και είχε τέκνο:
 Αναστασία 1245-1317, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κύριο τού Μεκλεμβούργου.

Το 1252 απεβίωσε η Μαριάννα και το 1253-4 ο Μπάρνιμ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα τού Μεκλεμβούργου, κόρη τού Νικολάου Α΄ κυρίου τού Βέρλε (ή των Γουέλφων, κόρη τού Όθωνα Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ) και είχε τέκνο:
 Μπόγκισλαβ Δ΄ πριν το 1258-1309, δούκας της Πομερανίας.

Το 1316 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ως το 1267 ο Μπάρνιμ Α΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Ματίλντα των Ασκάνια, κόρη τού Όθωνα Γ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
 Μιροσλάβα 1270-1327/8, παντρεύτηκε τον Νίκλοτ Α΄ κόμη τού Σβερίν από τον Οίκο των Χάγκεν.
 Βεατρίκη απεβ. 1315/6, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κύριο τού Βέρλε (γιο τού Ερρίκου Α΄ κυρίου τού Βέρλε) από τον Οίκο τού Μεκλεμβούργου.
 Μπάρνιμ Β΄ π. 1277-1295, δούκας της Πομερανίας. 
 Όθων Α΄ 1279-1344, δούκας της Πομερανίας.

Πηγές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Barnim s.v. Barnim I.". Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 415.

Οίκος της Πομερανίας
Μπόγκισλαβ Δ΄ της Πομερανίας

Ο Μπόγκισλαβ Δ΄, γερμαν. Bogislaw IV (π. 1255 - 19/24 Φεβρουαρίου 1309) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-1309) στο Βόλγκαστ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαριάννας, κόρης τού Έρικ Ι΄ της Σουηδίας από τον Οίκο τού Έρικ. Ο πατέρας του έκανε μετά και άλλο γάμο και απέκτησε άλλους δύο γιους.

Το 1278 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 23 ετών. Ήδη δύο έτη πριν ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του Μπάρνιμ Β΄ και Όθων Α΄ ήταν ενός έτους ο πρώτος και υστερότοκος ο δεύτερος, έτσι ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έμεινε μόνος στην εξουσία.

Στις αρχές της δεκαετίας τού 1280 εισήλθε σε πόλεμο με το γειτονικό μαργραβάτο τού Βρανδεμβούργου. Τότε νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, αδελφή τού Όθωνα Δ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1290 οι αδελφοί του είχαν ενηλικιωθεί και η χώρα διαιρέθηκε μεταξύ τους: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ, ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε το 1295 και ο Όθων Δ΄ το Στεττίν (γερμ., Στέτσιν πολων.).

Τον 14ο αι. συμμάχησε με τον Βλάντισλαφ Α΄ διεκδικητή τού θρόνου της Πολωνίας. Εισήλθε στα πρώτα στάδια τού Πολέμου τού Βρανδεμβούργου που κράτησε μία δεκαετία, αλλά ο δούκας δεν είχε επιτυχία. Απεβίωσε το 1309 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βάρτισλαβ Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντα των Ασκάνια, κόρη τού Ιωάννη Α΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν τέκνα και η Ματίλντα απεβίωσε ως το 1309.

Έπειτα ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη τού Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν και είχε τέκνα:
 Ευφημία 1285-1330, παντρεύτηκε τον Χριστόφορο Β΄ της Δανίας (Οίκος των Έστριντσεν).
 Βράτισλαβ Δ΄ πριν το 1290-1326, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
 Ελισάβετ 1291-1349, παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ (Οίκος των Ασκάνια).
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α΄ κύριο τού Ροστόκ (Οίκος τού Μεκλεμβούργου).
 (;)Ευφημία, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Ε΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Σέγκεμπερκ (Οίκος του Σάουενμπουρκ).

Παραπομπές

Πηγές
 Adolf Häckermann (1876), "Bogislav IV", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 42–43
 Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw IV.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 416; (full text online)

Οίκος της Πομερανίας
Ούγκο Κάιπερς

Ο Ουγκό Κάιπερς (Hugo Cuypers, γεννημένος στις 7 Φεβρουαρίου 1997) είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μαλίν.

 Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 

Στις 14 Ιουνίου 2021 αποδεσμεύτηκε επισήμως από τον Ολυμπιακό, έχοντας υπογράψει τετραετές συμβόλαιο με τη Μαλίν.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Αγωνίστηκε με την Εθνική Βελγίου Κ-19 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-19 του 2016. Έπαιξε και στους τρεις αγώνες του Ελίτ γύρου της διοργάνωσης και σκόραρε ένα γκολ εναντίον της Βουλγαρίας, στον μοναδικό αγώνα που ξεκίνησε βασικός.

Τρέχοντα στατιστικά

Διακρίσεις

Συλλογικές 

 Σταντάρ Λιέγης

 Κύπελλο Βελγίου: 2015–16

 Ολυμπιακός
Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2020−21

Ατομικές 

 "Καλύτερος Ξένος Παίκτης της Β΄ Κατηγορίας" στα ποδοσφαιρικά βραβεία του ΠΣΑΠ: 2017−18

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης
Ποδοσφαιριστές ΡΦΚ Σεραίν (167)
Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό
Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μέχελεν
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Καζιμίρ Δ΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο Καζιμίρ Δ΄, γερμαν. Casimir IV (1351 - 2 Ιανουαρίου 1377) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1374-77).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ των Πιαστ, κόρης τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας.

Ο πάππος του Καζιμίρ Γ΄ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Πολωνίας από τον Οίκο των Πιαστ· δεν είχε γιους και τον ανάθρεψε στην Αυλή του. Απεβίωσε το 1370 κληροδοτώντας πέντε φέουδα στον Καζιμίρ Δ΄, ο οποίος έγινε υποψήφιος διάδοχός του. Τελικά τον Καζιμίρ Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, επικαλούμενος προηγούμενες συμφωνίες. Ο νέος βασιλιάς της Πολωνίας επέτρεψε στον Καζιμίρ Δ΄  να κρατήσει μόνο το φέουδο τού Ντομπζύν και αυτό προσωρινά.

Τον περισσότερο καιρό διέμενε στο Μπύντγκοστς· όταν απεβίωσε το 1377 το φέουδο τού Ντομπζύν επέστρεψε στην Πολωνία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1360 την Κέννα των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Ήταν Ορθόδοξη, αλλά με τον γάμο της βαπτίστηκε Καθολική με το όνομα Ιωάννα· απεβίωσε το 1368.

Το επόμενο έτος ο Καζιμίρ Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Πιαστ, κόρη τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας.

Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Πηγές
 Cawley, Charles, His listing. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments.", Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy (FMD).

Οίκος της Πομερανίας
Μπόγκισλαβ Θ΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο Μπόγκισλαβ Θ΄, γερμαν. Bogislav IX (1407/10 - 7 Δεκεμβρίου 1446) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1418-46) μαζί με τον εξάδελφό του Έρικ Α΄.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Μπόγκισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Σοφίας των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Ερρίκου Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ.

Ο εξάδελφός του Έρικ Α΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας) προσπάθησε να τον καταστήσει διάδοχό του, αλλά μάταια. Κατά τον Πολωνο-Τευτονικό Πόλεμο (1431-35) ο Μπόγκισλαβ Θ΄ αντιτέθηκε στο Τευτονικό Τάγμα και υποστήριξε την Πολωνία. Αργότερα εισήλθε στις διαμάχες σχετικά με τους επισκόπους της Πομερανίας.

Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έρικ Α΄. Τελικά το Στολπ πέρασε στον γαμπρό του Έρικ Β΄, γιο τού Βάρτισλαβ Θ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Πιαστ, κόρη τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας και είχε τέκνα:
 Σοφία 1435-1497, παντρεύτηκε τον Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (γιο τού 3ου εξαδέλφου της Βάρτισλαβ Θ΄).
 Αλεξάνδρα.

Πηγές
 Jasiński, Kazimierz (1998). Rodowód Piastów mazowieckich. Poznań - Wrocław: Wydawnictwo Historyczne. p. 143. ISBN 83-913563-0-2.

Οίκος της Πομερανίας
Αντρέας Κρίστενσεν

O Αντρέας Κρίστενσεν (Andreas Christensen, 10 Απριλίου 1996) είναι Δανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα και στην Εθνική Δανίας στη θέση του αμυντικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Σε ηλικία 8 ετών εντάχθηκε στην Μπρόντμπυ και το 2012 ξεκίνησε να παίζει στην ομάδα νέων της Τσέλσι. Το 2013 έγινε μέλος της ομάδας των ανδρών του αγγλικού συλλόγου, ενώ από το 2015 ως το 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στην Γκλάντμπαχ. Επέστρεψε στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2017 και έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ στις 20 Αυγούστου, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Τότεναμ. Με την Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2020-21, το Γιουρόπα Λιγκ το 2018-19 και το FA Cup 2017-18. Τον Ιούλιο του 2022 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα με τετραετές συμβόλαιο και ρήτρα 500 εκατομμυρίων ευρώ.

Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Δανίας παίζει από το 2015 και σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 14 Νοεμβρίου 2017, στον δεύτερο αγώνα μπαράζ με την Ιρλανδία για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Στη συνέχεια, επελέγη στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ 2018 και του Euro 2020.

Παραπομπές

Δανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μπάρνιμ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο Μπάρνιμ Ε΄, γερμαν. Barnim V (1369 - 1403) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1374 τον πατέρα του διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Καζιμίρ Δ΄, που όμως προσπαθώντας να διεκδικήσει το πολωνικό στέμμα, σκοτώθηκε. Τον διαδέχθηκαν οι ετεροθαλείς αδελφοί του Βάρτισλαβ Ζ΄, Μπόγκισλαβ Η΄ και Μπάρνιμ Ε΄. Ο τελευταίος έλαβε μερικά μέρη στο Στολπ. Το 1395 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Ζ΄ και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Έρικ Α΄ που έγινε και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας και Νορβηγίας)· το 1403 απεβίωσε και ο Μπάρνιμ Ε΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών, συγγενή τού Βυτάουτας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 "RootsWeb's WorldConnect Project: June Ferguson's Royal Genealogy Page". Wc.rootsweb.ancestry.com. Retrieved 2015-09-02.
 His listing in "Medieval lands" by Charles Cawley. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments."

Οίκος της Πομερανίας
Νοηματική γλώσσα του Μαρντίν

Η Νοηματική γλώσσα του Μαρντίν είναι χωριάτικη νοηματική γλώσσα της Τουρκίας. Αρχικά ομιλούταν στην πόλη Μαρντίν και χρονολογείται από τουλάχιστον πέντε γενιές σε μια ενιαία εκτεταμένη οικογένεια. Όλοι οι ομιλητές τώρα ζουν στη Σμύρνη ή την Κωνσταντινούπολη και η νεότερη γενιά θα έχει μετατοπιστεί προς τη Τουρκική Νοηματική Γλώσσα.

Παραπομπές 

 

Γλώσσες της Τουρκίας
Νοηματικές γλώσσες
Βαρτσίσουαφ Β΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο Βάρτισλαβ Β΄, γερμαν. Wartislaw II (π. 1160 - π. 1184) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1180-84).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της πρώτης συζύγου του Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρης τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Ο πατέρας του από δεύτερο γάμο απέκτησε και άλλους γιους, τον Μπόγκισλαβ Β΄ και τον Καζιμίρ Β΄.

Ήδη από το 1180 διαδέχθηκε τον θείο του Καζιμίρ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν. Ο Βάρτσλαβ Β΄ απεβίωσε το 1184 και το 1187 ο πατέρας του.

Ο ιστορικός Άντολφ Χόφμαϊστερ (1883-1956) θεωρεί ότι ο Βάρτισλαβ Β΄ είναι γιος τού Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελάνου τού Στέττιν (πολων. Στσέτσιν), εξαδέλφου τού Βάρτισλαβ Α΄, από τον κλάδο των Σβαντιμποριδών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Γιαγκελλόνων, κόρη τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Wegener, W: Die Herzöge von Pommern aus dem Greifen-Hause ca. 1100 bis 1637 (Genealogische Tafeln zur mittelalterlichen Geschichte, 3), 2. Auflage Göttingen 1962.

Παραπομπές

Βαρτισλαβ 02
S/2017 J 5

S/2017 J 5 είναι η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικού φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018 μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίουαπό το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από το Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα περίπου 23.232.000 χιλιομέτρων και μια κλίση περίπου 164,3°. Ανήκει στην ομάδα της Κάρμης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Καζιμίρ Α΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο Καζιμίρ Α΄, γερμαν. Casimir I (μετά το 1130 - φθινόπωρο τού 1180) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1156-80).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1135 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Α΄ και άφησε δύο γιους, τον πενταετή Μπόγκισλαβ Α΄ 5 ετών και τον μικρότερο Καζιμίρ Α΄. Επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο θείος τους Ράτιμπορ Α΄, που απεβίωσε το 1156 και τον διαδέχθηκαν. Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν.

Στην εξέγερση των Οβοτριτών εναντίον τού Ερρίκου Γ΄ της Σαξονίας έλαβαν το μέρος των πρώτων, αλλά στη μάχη τού Βέρχεν ηττήθηκαν το 1164. Ο Ερρίκος ΙΓ΄ τούς απέδωσε τα δουκάτα ως φέουδα, μάλιστα ο Καζιμίρ Α΄ έλαβε το 1/3 τού Βόλγκαστ. Ως υποτελείς ακολούθησαν τον Ερρίκο ΙΓ΄ στον πόλεμο, που έκανε μαζί με τη Δανία, εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ρύγκεν το 1168. Ο Καζιμίρ Α΄κατάφερε να λάβει την Κιρκιπάνια και έτσι να επεκτείνει την Πομερανία δυτικά.

Συμμετείχε και σε άλλες εκστρατείες τού Ερρίκου ΙΓ΄, όπως σε αυτήν των ετών 1178-80 στη Λουσατία και το Γύτερμπορκ. Στη μάχη εναντίον τού Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μαργράβου τού Βρανδεμβούργου, ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν περιήλθε στον αδελφό του. Το 1187 απεβίωσε ο Μπόγκισαβ Α΄, που άφησε το Στεττίν στον γιο του Μπόγκισλαβ Β΄ και το Ντεμμίν στον νεότερο γιο του Καζιμίρ Β΄.

Ο Καζιμίρ Α΄ ίδρυσε τις μονές της Μπρόντα το 1170 και τού Μπέλμπουκ το 1177. Συμμετείχε στην ίδρυση της μονής Νταργκούν το 1173 και παραχώρησε προνόμια στον επίσκοπο τού Βολλίν ο 1178. Ο τελευταίος, λόγω των εκστρατειών των Δανών, μετακίνησε την έδρα της επισκοπής του στο Καμμίν (νυν Καμιέν Πομόρσκι).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πριλοτάβα, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

Οίκος της Πομερανίας
S/2017 J 8

S/2017 J 8 είναι η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικό φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018 μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών, από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 1 χιλιόμετρο σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από το Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα περίπου 23.232.700 χιλιομέτρων και μια κλίση περίπου 164,7°. Ανήκει στην Ομάδα της Κάρμης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Καζιμίρ Β΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο Καζιμίρ Β΄, γερμαν. Casimir II (π. 1180 - 1219) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1187-1219).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο νεότερος αδελφός του Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν. Ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄, ο Βάρτισλαβ Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1184. Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας τους Μπόγκισλαβ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Μπόγκισλαβ Β΄ με έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Β΄ στο Ντεμμίν.

Καθώς ήταν 7 ετών, η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος. Μαζί της ήταν και ο Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελλάνος τού Στεττίν (πολων. Στσετσίν) ως το 1189, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Γιαρομάρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν. Η επιτροπεία κράτησε ως το 1194. Παρά το ότι η Πομερανία ήταν πιο πριν υποτελής στη Γερμανία, τώρα με την πίεση τού Δανού βασιλιά έγινε φέουδο αυτού. Οι δύο αδελφοί έγιναν, έπειτα από τον πρίγκιπα τού Ρύγκεν, υποτελείς τού Κ[α]νούτου Δ΄ της Δανίας.

Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Βάρτισλαβ Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1210 την Ίνγκαρντις της Δανίας και είχε τέκνο:
 Βάρτισλαβ Γ΄ π. 1160-π. 1184, δούκας της Πομερανίας-Ντεμίν.
 Ελισάβετ.

Πηγές
 Gottfried von Bülow (1876), "Bogislav I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 40–41
 Häckermann (1876), "Bogislav II.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 41–42
 Joachim Wächter: Das Fürstentum Rügen – Ein Überblick. In: Beiträge zur Geschichte Vorpommerns: die Demminer Kolloquien 1985–1994. Thomas Helms Verlag, Schwerin 1997, ISBN 3-931185-11-7.
 Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. Band 1, Weltbild Verlag 1992, Reprint der Ausgaben von 1919 und 1921, ISBN 3-89350-112-6, Seite 91–95.

Οίκος της Πομερανίας
Βαρτσίσουαφ Γ΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Ο Βάρτισλαβ Γ΄, γερμαν. Wartislaw Iii (π. 1210 - 17 Μαΐου 1264) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1219-64).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Καζιμίρ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν και της Ινγκάρντις της Δανίας.

Το 1019 διαδέχθηκε τον πατέρα του· ήταν 9 ετών και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1226. Τότε και τα δύο μέρη της Πομερανίας (το Στεττίν και το Ντεμμίν) είχαν αναγκαστεί να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία της Δανίας. Αυτή μειώθηκε μετά τη μάχη τού Μπόρνχεβετ (1227) και εξαλείφθηκε μετά από την αντιμετώπιση των Δανών από τον Βάρτισλαβ Γ΄ μαζί με τους συμμάχους του της Λυβέκης (1234).

Το 1236 έχασε μεγάλο μέρος των εδαφών του από τα γειτονικά Μεκλεμβούργο και Βρανδεμβούργο: ο Ερρίκος-Μπόρβιν Γ΄ κύριος τού Μεκλεμβούργου-Ρόστοκ έκανε εκστρατεία και κατέλαβε την Κιρκιπάνια (τη δυτική Πομερανία εκτός τού Ντεμμίν)· επίσης το 1236 με τη συνθήκη τού Κρέμμεν ο Βάρτισλαβ Γ΄ αναγκάστηκε να παραχωρήσει τρεις περιοχές στο Βρανδεμβούργο και να γίνει υποτελής του. Οι περιοχές τελικά περιήλθαν στο Μεκλεμβούργο με το όνομα Στρέλιτς.

Τάφηκε στο αββαείο της Έλντενα κοντά στο Γκράιφσβαλτ μαζί με τη μητέρα του. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν ενσωματώθηκε με το Στεττίν τού εξαδέλφου του Μπάρνιμ Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Dietmar Lucht: Herzog Wartislaw III. von Pommern. In: Baltische Studien, Neue Folge Bd. 53, 1967, S. 13–15.
 Edward Rymar: Rodowód Książąt pomorskich, Sczecin 2005, S. 151–154.

Παραπομπές 

Βαρτισλαβ 03
Μπάρνιμ Β΄ της Πομερανίας

Ο Μπάρνιμ Β΄, γερμαν. Barnim II (π. 1277 - 28 Μαΐου 1295) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-95).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της τρίτης συζύγου του Μέχτιλτ/Ματίλντας των Ασκάνα, κόρης τού Όθωνα Β΄ μαργράβου τού Βρανδεβούργου.

Το 1278 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ , ο Μπάρνιμ Β΄ και ο Όθων Α΄. Ο πρώτος ήταν 22 ετών, ο δεύτερος ενός και ο τρίτος ήταν υστερότοκος. Κυβέρνησε ο Μπόγκισλαβ Δ΄, ο οποίος ήταν από την πρώτη σύζυγο τού Μπάρνιμ Α΄. Ο Μπάρνιμ Β΄ είχε την προστασία της μητέρας του και το 1294 έλαβε με τον Όθωνα Α΄ ένα μερίδιο της Πομερανίας.

Το επόμενο έτος αποπλάνησε μία παντρεμένη και ο θυμωμένος σύζυγός της τον σκότωσε στα Ρείκια τού Ουκεμύνντερ. Δεν είχε απογόνους και οι αδελφοί του μοίρασαν την Πομερανία: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ και ο Όθων Α΄ το Στέττιν.

Πηγές
 Werner Buchholz (ed.), Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern. Siedler Verlag, Berlin 1999, ISBN 3-88680-272-8

Παραπομπές 

Οίκος της Πομερανίας
Μπάρνιμ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο Μπάρνιμ Γ΄, γερμαν. Barnim III (π. 1300 - 14 Αυγούστου 1368) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1344-68).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερνίας-Στεττίν και της Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Γκέρχαρτ Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Πλεν.

Το 1320 ο πατέρας του τον έκανε συγκυβερνήτη· είχε εξέχουσα θέση στην άμυνα και τη διοίκηση. Ήθελε την ανεξαρτητοποίηση από το Βρανδεμβούργο και γι' αυτό συμμάχησε με την Πολωνία και τη Βοημία. Πράγματι το 1338 το Βρανδεμβούργο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την επικυριαρχία της Πομερανίας. Εν τω μεταξύ ο πατέρας του απεβίωσε το 1344. Το 1348 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας αναγνώρισε την Πομερανία ως φέουδο της Γερμανίας· αυτό προστάτευσε τη χώρα από τους μαργράβους τού Βρανδεμβούργου. Το 1349-54 έγινε εμφύλιος πόλεμος στο Βρανδεμβούργο και αυτό επέτρεψε στον Μπάρνιμ Γ΄ να επεκτείνει με κατακτήσεις το δουκάτο του. Έγινε ο πρώτος δούκας των Κασουβιανών (Σλάβων της ανατολικής Πομερελίας).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνα:
 Καζιμίρ Γ΄ 1348-1372, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
 Σβάντιμπορ Γ΄ π. 1351-1413, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
 Μπόγκισλαβ Ζ΄ 1355-1404, συγκυβερνήτης της Πομερανίας-Στεττίν.

Πηγές
  Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Barnim s.v. Barnim III.". Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 415–416.

Οίκος της Πομερανίας
Κοσκινάς Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κοσκινάς (αποσαφήνιση)

Ο Κοσκινάς (αναφέρεται και ως η Κοσκινά) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 570 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ο Κοσκινάς βρίσκεται ανατολικά του χείμαρρου Γιδομανδρίτη που καταλήγει στον Εύηνο ποταμό και δυτικά από το χωριό Δρυμώνα σε περιοχή που χαρακτηριστικό της είναι οι καλλιέργειες δημητριακών και τα πολλά νερά. Απέχει 44,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Θέρμο και 5 χλμ. Δ. από τον Δρυμώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο  νερόμυλος και η επιβλητική ρεματιά με τα τρεχούμενα νερά. Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 να προσαρτάται στο δήμο Αμβρακίας με το ΦΕΚ 32Α-08/12/1845. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Δρυμώνα, τον Άνω Δρυμώνα και την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δρυμώνος που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Μεγάλη κατολίσθηση στην Κοσκινά Θέρμου από τον ιστότοπο https://www.xiromerobest.gr

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Θέρμου
Σβάντιμπορ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Ο Σβάντιμπορ Γ΄, γερμαν. Swantibor III (π. 1351 - 21 Ιουνίου 1413) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1372-1413).

Βιογρφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 απεβίωσε ο Μπάρνιμ Γ΄ και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι τρεις γιοί του. Όμως το 1372 απεβίωσε ο πρωτότοκος Καζιμίρ Γ΄ και το 1404 ο τρίτος γιος Μπόγκισλαβ Ζ΄, άγαμοι και οι δύο, έτσι ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.

Στη διένεξη τού Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας με την Χανσεατική Ένωση και τον Αλβέρτο Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου, ο Μπάρνιμ Γ΄ είχε λάβει το μέρος τού πρώτου. Ωστόσο οι γιοί του στάθηκαν ουδέτεροι με τη Δανία και ειρήνευσαν με τον Αλβέρτο Β΄ το 1368. Η διένεξη κλιμακώθηκε σε πόλεμο και ο Καζιμίρ Γ΄ κατά την πολιορκία της Χόγινα απεβίωσε το 1372.

Τώρα η Πομερανία -που ήταν κατατετμημένη σε Στολπ, Βόλγκαστ, Στεττίν και Καμμίν- έπρεπε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις τού Βρανδεμβούργου: όταν ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας θέλησε να αποκτήσει το Βρανδεμβούργο για τους συγγενείς του, ο δούκας φοβήθηκε, μήπως ο βασιλιάς επικαλεστεί την παλαιά υποτέλεια της Πομερανίας στο Βρανδεμβούργο. Πράγματι ο Κάρολος Δ΄ απέκτησε το Βρανδεμβούργο το 1373 με τη συνθήκη τού Φύρστενβαλντε, αλλά θέλησε φιλικές σχέσεις με την Πομερανία· ίσως διότι είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ, κόρη τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ, 2ου εξαδέλφου τού Σβάντιμπορ Γ΄. Ο τελευταίος συμμετείχε ενίοτε στα βασιλικά ζητήματα και υπηρέτησε ως βασιλικός δικαστής.

Η χώρα είχε αποδιοργανωθεί από τις συγκρούσεις των δουκών της με τις πόλεις και οι έριδες τους εξάντλησαν οικονομικά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1374 την Άννα των Χοεντσόλερν, κόρη τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης). Είχε τέκνα:
 Όθων Β΄ π. 1380-1428, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
 Καζιμίρ Ε΄ μετά το 1380-1434, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

Πηγές
 Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127-202
 Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. vol. 1, 2nd ed., Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6
 Martin Wehrmann (1908), "Swantibor III., Herzog von Pommern-Stettin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 54, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 640–641
 Gottfried von Bülow (1887), "Otto II. (und Casimir VI.)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 25, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 785–787

Οίκος της Πομερανίας
Δούκας του Έξετερ

Ο τίτλος Δούκας του Έξετερ δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα όταν το Έξετερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέβον. Η πρώτη δημιουργία έγινε από τον Τζων Χόλλαντ, 1ο δούκα του Έξετερ, ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1397). Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν έγινε βασιλιάς (1399) ακύρωσε τον τίτλο από την Οικογένεια Χόλλαντ και τον έδωσε στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Τόμας Μπωφόρ, δούκα του Έξετερ. Ο δούκας πέθανε χωρίς απογόνους και ο τίτλος επανήλθε στους Χόλλαντ, τον κράτησε μέχρι τον θάνατο του ο Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ (1475) οπαδός των Λάνκαστερ.

Δούκες του Έξετερ - πρώτη δημιουργία (1397)

Τζων Χόλλαντ, 1ος δούκας του Έξετερ, εκτελέστηκε σαν πρωταγωνιστής στην "Εξέγερση των Επιφανών" που είχε στόχο την δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ και την επαναφορά στον θρόνο του Ριχάρδου Β΄, τα εδάφη του κατασχέθηκαν. Τα σύμβολα των δουκών του Έξετερ ήταν ίδια με αυτά της δυναστείας των Πλανταγενετών.

Δούκες του Έξετερ - δεύτερη δημιουργία (1416)

Τόμας Μπωφόρ, δούκας του Έξετερ, τρίτος και μικρότερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης από την τελευταία σύζυγο του και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ που πέθανε χωρίς απογόνους. Ο Τόμας Μπωφόρ χρησιμοποίησε τα σύμβολα του παππού του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας.

Δούκες του Έξετερ - πρώτη δημιουργία, επαναφορά (1439)

Τζων Χόλλαντ, 2ος δούκας του Έξετερ
Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ

Παραπομπές

Πηγές

Bennett, Matthew (1991). Agincourt 1415: Triumph against the odds

Δούκες του Έξετερ
Κλίμα της Ρουμανίας

Το κλίμα της Ρουμανίας είναι εύκρατο ηπειρωτικό κλίμα σε μεταβατικό στάδιο, που χαρακτηρίζεται από κάποιες επιρροές του ωκεάνιου κλίματος, της Σκανδιναβίας-Βαλτικής, του μεσογειακού κλίματος και τηςΜαύρης Θάλασσας. Έτσι στα νότια το μεσογειακό κλίμα χαρακτηρίζεται από ήπιους χειμώνες και εντονότερες βροχοπτώσεις (ιδιαίτερα το φθινόπωρο). Στα νοτιοανατολικά, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, το κλίμα έχει σπάνια καταρρακτώδεις βροχές. Στις ανατολικές περιοχές, ο ηπειρωτικός χαρακτήρας είναι λιγότερο έντονος. Στο βόρειο τμήμα της χώρας (Μαραμουρές και Βουκοβίνα), η επίδραση της Σκανδιναβίας-Βαλτικής είναι αισθητή, έχοντας πιο υγρό και κρύο κλίμα με ψυχρούς χειμώνες. Στα δυτικά της χώρας εκδηλώνεται μια πιο έντονη επίδραση των συστημάτων χαμηλής πίεσης που δημιουργούνται πάνω από τον Ατλαντικό, δίνοντας μέτριες θερμοκρασίες και εντονότερες βροχοπτώσεις. Οι κλιματικές επιρροές μπορούν να βρεθούν με βάση το υψόμετρο, με τις περιοχές των Καρπαθίων να έχουν δροσερό ορεινό κλίμα με υψηλή υγρασία όλο το χρόνο.

Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 11 °C στα νότια και κεντρικά-νότια και 8°C στα βορειοανατολικά. Στο Βουκουρέστι, η χαμηλή μέση θερμοκρασία κυμαίνεται από -5 °C τον Ιανουάριο και φτάνει μέχρι τους 29 °C τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με μέσες θερμοκρασίες -3 °C τον Ιανουάριο και το 23 °C τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Οι βροχοπτώσεις, αν και επαρκή σε όλη τη χώρα, ελαττώνονται από τα δυτικά προς τα ανατολικά και από τα βουνά σε πεδιάδες. Ορισμένες ορεινές περιοχές λαμβάνουν πάνω από 1.010 χιλιοστά βροχοπτώσεων κάθε χρόνο. Η ετήσια βροχόπτωση είναι κατά μέσο όρο περίπου 635 χιλιοστάστην κεντρική Τρανσυλβανία, 521 χιλιοστά στο Ιάσιο στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας και μόνο 381 χιλιοστά στη Κωνστάντζα στη Μαύρη Θάλασσα.

Λόγω της απόστασης από την ανοιχτή θάλασσα, η Ρουμανία έχει ηπειρωτικό κλίμα. Τα καλοκαίρια είναι γενικά πολύ ζεστά, με τη μέση μέγιστη θερμοκρασία στο Βουκουρέστι να φτάνει τους 29 °C, με τις θερμοκρασίες άνω των 35 °C να μην είναι άγνωστες στις χαμηλότερες περιοχές της χώρας. Οι ελάχιστες θερμοκρασίες στο Βουκουρέστι και σε άλλες χαμηλότερες περιοχές είναι γύρω στους 18 °C, αλλά στα μεγαλύτερα υψόμετρα οι μέσες μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες υποχωρούν.

Οι χειμώνες είναι αρκετά κρύοι, με το μέσο όρο υψηλών θερμοκρασιών στις χαμηλές περιοχές να μην ξεπερνά τους +3 °C και να φτάνει τους -15 °C στα υψηλότερα βουνά, όπου κάποιες περιοχές μόνιμου πάγου προκύπτουν στις ψηλότερες κορυφές.

Η βροχόπτωση είναι γενικά μέτρια, με μέσο όρο πάνω από 750 χιλιοστά μόνο στα υψηλότερα δυτικά βουνά - με το μεγαλύτερο μέρος να πέφτει ως χιόνι επιτρέποντας μια εκτενή βιομηχανία σκι. Στο δέλτα του Δούναβη, η βροχόπτωση είναι πολύ χαμηλή, φτάνοντας κατά μέσο όρο μόνο περίπου τα 370 χιλιοστά ανά έτος, ενώ στα περισσότερα δυτικά πεδινά όπως το Βουκουρέστι είναι γύρω στα 530 χιλιοστά.

Αρχεία 
Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στη χώρα φτάνει τους -38.5 °C, κοντά στο Μπρασόβ το 1942. Η απόλυτη μέγιστη θερμοκρασία ήταν 49 °C και καταγράφηκε στο Ιόν Σιόν στο νομό Βράιλας το 1951.

Μέσοι όροι και στοιχεία ανά πόλη

Δείτε επίσης 
 Γεωγραφία της Ρουμανίας
 Κλίμα

Παραπομπές 
 
Γεωγραφία της Ρουμανίας
Νέο Αργύρι Ευρυτανίας

Το Νέο Αργύρι είναι οικισμός του βορειοδυτικού νομού Ευρυτανίας και υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του δήμου Αγράφων. Αποτελεί μέρος της τοπικής ενότητας Νέου Αργυρίου μαζί με το χωριό Δαφνούλα.

Τοποθεσία 
Το Νέο Αργύρι βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του Νομού Ευρυτανίας, πολύ κοντά στα σύνορα με τους νομούς Καρδίτσης και Αιτωλοακαρνανίας. Απέχει 90 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Ευρυτανίας Καρπενήσι και 50 χιλιόμετρα από το Κερασοχώρι, την έδρα του Δήμου. Στην Τοπική Κοινότητα Νέου Αργυρίου υπάγεται και ο οικισμός Δαφνούλα.

Στα δυτικά του χωριού περνά ο ποταμός Αχελώος. Είναι επίσης το φυσικό σύνορο των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Στη θέση Δαφνοζωάρα στα δυτικά του χωριού κατασκευάστηκε το 2009 ένα υδροηλεκτρικό φράγμα. Επίσης, λίγο πιο έξω από τις δύο άκρες του χωριού, υπάρχουν δύο πετρόχτιστα γεφύρια πάνω από τον Αχελώο. Αυτά είναι τα γεφύρια της Τέμπλας και του Αυλακίου, τα οποία χρονολογούνται από τις αρχές του 1910.

Κάτοικοι 
Ένα μέρος των πρώτων κατοίκων του χωριού κατάγονται από το γειτονικό χωριό Αργύρι στο νομό Καρδίτσας. Το χωριό έγινε επίσης καταφύγιο για άλλες οικογένειες από την Ήπειρο αλλά και για οικογένειες από άλλες περιοχές την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Πηγές 

  

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Οίκος των Καρατσιόλο

Ο Οίκος των Καρατσιόλο(ιταλικά: House of Caracciolo) είναι το επωνύμιο μιας εξέχοντος αριστοκρατικής  οικογένειας από το Βασίλειο της Νάπολης. 
Τα μέλη της περιλαμβάνουν:

Αλέγκρα Καρατσιόλο του Καστανιέτο, σύζυγος του βιομήχανου Τζιοβάνι Ανιέλλι
Μπατιστέλο Καρατσιόλο (1578–1635), Ιταλός ζωγράφος 
Φαμπρίτσιο Καρατσιόλο (1607 - 1683), Δούκας του Τζιρίφαλκο 
Καρμίνο Νικόλαο Καρατσιόλο (1671–1726), Ισπανός Έπαρχος του Περού
Φιλίππο Τζιουντίσε Καρατσιόλο, Αρχιεπίσκοπος Νάπολης από το 1833-1844 
Πρίγκηπας Φρανσέσκο Καρατσιόλο (1752–1799), Ναπολιτάνος Ναυάρχος 
Αγιος Φράνσις Καρατσιόλο (1563–1608), Ιερεας
Φράνκο Καρατσιόλο, 20ος αιώνας Ιταλός ηθοποιός και παρουσιαστής 
Τζιοβάνι Καρατσιόλο (1372–1432), Υπουργός στο Βασίλειο της Νάπολης 
Τζιούζεπε Καρατσιόλο (γενν. 1892) Ιταλός κινηματογραφιστής
Τζιρολάμο Καρατσιόλο, Μαρκήσιος του Τορεκούσο, 17ος αιώνας Ισπανός αριστοκράτης 
Κάρλο Καρατσιόλο, Ιταλο-Αμερικανός εκδότης 
Μαρέλα Καρατσιόλο του Καστανιέτο (γενν.1927), Ιταλίδα συλλέκτρια και σύζυγος του Τζιάννι Ανιέλλι 
Μαρίο Καρατσιόλο (1468–1538), Καρδιναλιος και διπλωμάτης 
Νικόλο Καρατσιόλο, 20ος αιώνας ζωγράφος 
Ρικάρντο Καρατσιόλο (θαν. 1395), μεγας διδασκαλος των Ιπποτών
Ρούντολφ Καρατσιόλα (1901–1959), Γερμανός οδηγός αυτοκίνητων 
Τομάσο Καρατσιόλο, Κόμης του Ροκαρενόλα (1572–1631), Ισπανός Στρατηγός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Maria Pina Cancelliere, "Lo Stato feudale dei Caracciolo di Torella: poteri, istituzioni e rapporti economico-sociali nel Mezzogiorno moderno", editore Terebinto, 2012, .

Οίκος των Καρατσιόλο
Ζενγκ Τσι (βιοχημικός)

Ο Ζενγκ Τσι (κινέζικα: 郑集, 6 Μαΐου 1900 - 29 Ιουλίου 2010) ήταν διατροφολόγος και πρωτοποριακός βιοχημικός από το Νανσί της επαρχίας Σετσουάν στη Κίνα. Είναι γνωστός ως ο αρχαιότερος καθηγητής και ο ιδρυτής της σύγχρονης επιστήμης της διατροφής στην Κίνα. Είναι υπεραιωνόβιος καθώς έζησε μέχρι την ηλικία των 110 ετών, 2 μηνών και 23 ημερών.

Καριέρα 
Το 1924 ο Ζενγκ Τσι πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις για το Νοτιοανατολικό Εθνικό Πανεπιστήμιο (αρχικά γνωστή ως Προηγμένο Κανονικό Σχολείο του Ναντσίνγκ, το οποίο μετακινήθηκε το 1928 στο Εθνικό Κεντρικό Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Ναντσίνγκ). Σπούδασε στο τμήμα βιολογίας και το 1930 πήγε στην Αμερική για να σπουδάσει, λαμβάνοντας ειδίκευση στη βιοχημεία στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο Γέιλ και το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνακαι το 1936 απέκτησε το διδακτορικό του.

Με την επιστροφή του στην Κίνα υπηρέτησε διαδοχικά ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών της Κίνας και ως καθηγητής στη Κεντρική Ιατρική Σχολή ως καθηγητής βιοχημείας και ταυτόχρονα ήταν επικεφαλής τμήματος στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή της Ανατολικής Κίνας, ως καθηγητής στο Στρατιωτικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο Αρ. 4 και ως καθηγητής βιολογίας και επικεφαλής στο τμήμα διδασκαλίας και έρευνας της βιοχημείας της Ιατρικής Σχολής του Ναντσίνγκ.

Το 1945, στην Κεντρική Ιατρική Σχολή, ίδρυσε ένα ερευνητικό ινστιτούτο βιοχημείας για να εκπαιδεύσει τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Αυτή ήταν η πρώτη επίσημη οργάνωση στην Κίνα που δίδασκε την βιοχημεία σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, καταρτίζοντας μεγάλο αριθμό φοιτητών που πήγαν να εργαστούν σε διάφορους τομείς. Αφού έκλεισε τα 70 άρχισε να μελετά τη βιοχημεία του γήρατος, προτείνοντας μια θεωρία της μεταβολικής ανισορροπίας, το οποίο αποτελεί τη βάση της γηριατρικής βιοχημείας στην Κίνα.

Συμμετείχε στην ίδρυση της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας και αργότερα στην Εταιρεία Βιομηχανίας. Υπήρξε πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Καθηγητών του Κεντρικού Πανεπιστημίου και πρώτος πρόεδρος του συμβουλίου της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας. 

Ο Ζενγκ Τσι έκλεισε τα 110 το Μάιο του 2010 και φέρεται να ήταν ο γηραιότερος καθηγητής εν ζωή στο κόσμο εκείνη την εποχή. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του διδάσκοντας στην ιατρική σχολή και το τμήμα βιολογίας του Πανεπιστημίου του Ναντσίνγκ.

Προσωπική ζωή 
Κατά τα τελευταία χρόνια πριν το θάνατο του πούλησε την οικογενειακή περιουσία, όπως το σπίτι της οικογένειάς του, χρησιμοποιώντας τα έσοδα κυρίως για να κάνει δωρεές στο πανεπιστήμιο και την εταιρεία και να δημιουργήσει υποτροφίες για άπορους μαθητές και επιστημονικές επιχορηγήσεις.

Ο Ζενγκ Τσι πέθανε στις 29 Ιουλίου 2010.

Δείτε επίσης 

Κατάλογος αιωνόβιων (επιστήμονες και μαθηματικοί)

Παραπομπές 

Κινέζοι επιστήμονες
Υπεραιωνόβιοι
Θανάσης Παπαχριστόπουλος

Ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος (Ξυλόκαστρο, 13 Ιουνίου 1947) είναι Έλληνας δερματολόγος και πολιτικός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1947 στο Ξυλόκαστρο. Σπούδασε στην Ιατρική Αθηνών και εξειδικεύτηκε στη δερματολογία.

Υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος και πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας, από την οποία αποχώρησε το 2013. Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες και εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015. Επίσης, υπήρξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος μαζί με τον Βασίλη Κόκκαλη.

Τον Ιανουάριο του 2019 υπερψήφισε τη συμφωνία των Πρεσπών και υποστήριξε την κυβέρνηση στο έργο της για την ολοκλήρωση της αλλαγής ονομασίας της πΓΔΜ. Στις 8 Φεβρουαρίου 2019 διαγράφηκε από το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, συνεχίζοντας ως ανεξάρτητος βουλευτής και λίγες ώρες αργότερα παρέδωσε και τη βουλευτική έδρα.

Συγκεκριμένα, ύστερα από μία περίοδο έντονης φημολογίας και συζητήσεων, που από διάφορα ΜΜΕ χαρακτηρίστηκε ως «πολιτικό σήριαλ», ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος υποσχέθηκε να παραδώσει την έδρα του μετά την υπερψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών, κάτι που αρχικά δεν έπραξε, με αποτέλεσμα την οριστική διαγράφη του από το κόμμα με εντολή του Πάνου Καμμένου.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην εκλογική περιφέρεια Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών, ωστόσο έπειτα από ανακαταμέτρηση των ψήφων και απόφαση του εκλογοδικείου, η έδρα δόθηκε στον Παναγιώτη Κουρουμπλή.

Παραπομπές

Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες δερματολόγοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών
Βάρτισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Νόιστεττιν

Ο Βάρτισλαβ Ε΄, γερμαν. Wartislaw V (π. 1 Νοεμβρίου 1326 - 1390) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Μπόγκισλαβ Ε΄ και Μπάρνιμ Δ΄ ως το 1368· μετά έγινε δούκας της Πομερανίας-Νόιστεττιν (νυν Στσέτσινεκ Πολωνίας).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Βάρτισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ, κόρης τού Ούλριχ Α΄ κόμη τού Λίνντοβ-Ρουππίν. Ήταν υστερότοκος: ο πατέρας του απεβίωσε την 1η Αυγούστου 1326 και ο Βάρτισλαβ Ε΄ γεννήθηκε περίπου τέσσερις μήνες μετά.

Τον Βάρτισλαβ Δ΄ διαδέχθηκαν το 1326 οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του υπό επιτροπεία. Ο Βάρτισλαβ Ε΄ αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο τού 1338. Από το 1341 οι τρεις αδελφοί διοικούσαν μόνοι τους από κοινού, αλλά ο Βάρτσλαβ Ε΄ έμεινε στη σκιά. Το 1365 απεβίωσε ο δευτερότοκος Μπάρνιμ Δ΄ και τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του. Ο Βάρτισλαβ Ε΄ διαφώνησε με τον πρωτότοκο Μπόγκισαβ Ε΄ και οι δύο ανιψιοί υποστήριξαν τον πρώτο. Η διαφωνία εξελίχθηκε σε εμφύλιο πόλεμο, όπου παρενέβη ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας: όρισε επιτροπή διαιτησίας και το 1369 οι δούκες συμφώνησαν να διαιρέσουν το Βόλγκαστ: ο Μπόγκισλαβ Ε΄ έλαβε το Στολπ, οι ανιψιοί το κυρίως Βόλγκαστ και ο Βάρτισλαβ Ε΄ το Νόιστεττιν. Το 1372 έγινε τελική διαίρεση. Απεβίωσε το 1390 και τάφηκε στην Πουντάγκλα.

Ο ιστορικός Μάρτιν Βέρμανν (1861-1937) αναφέρει, πως ήταν άγαμος και αντίθετες αναφορές είναι εσφαλμένες.

Πηγές
 Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127–202.
 Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol 1, second edition, Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6
 Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Herzogshauses, Leon Sauniers Buchhandlung, Stettin, 1937, p. 82.

Παραπομπές 

Βαρτισλαβ 05
Βάρτισλαβ Η΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Βάρτισλαβ Η΄, γερμαν. Wartislaw VIII (1373 - 20/23 Αυγούστου 1415) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάρνιμ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1394-1405) και μετά μόνος του (1405-1415).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Άννας, κόρης τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

Ο πατέρας του τον προόριζε για κληρικό: στα 14 έτη του ορίστηκε αρχιδιάκονος στο Τρίμπσεες. Όμως το 1393 άφησε τον κλήρο και νυμφεύτηκε. Ταξίδεψε στην Παλαιστίνη· λέγεται ότι το έκανε, λόγω της άδειας γάμου που του επετράπη. Στο ταξίδι τον ακολούθησε αρχικά και ο εξάδελφος τού πατέρα του, ο Βάρτισλαβ Ζ΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ, ο οποίος όμως λόγω ασθένειας διέκοψε το ταξίδι και επέστρεψε.

Το 1394 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάρνιμ ΣΤ΄. Συμμαχούσαν με τη Χανσεατική Ένωση για να πολεμήσουν την πειρατεία. Ωστόσο μερικές φορές ο Μπάρνιμ ΣΤ΄ έκανε πειρατεία με αποτέλεσμα να αντιδράσουν η Χανσεατική Ένωση και οι Τεύτονες Ιππότες· απεβίωσε το 1405.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη τού Έρικ Δ΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και είχε τέκνα:
 Βάρτισλαβ π. 1398-1414/5, απεβ. 16-17 ετών.
 Μπάρνιμ Η΄ π. 1406-1451, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ μαζί με τον εξάδελφό του Βάρτισλαβ Θ΄.
 Σβάντιμπορ Δ΄ π. 1409-π. 1434.
 Σοφία απεβ. μετά το 1453, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο κύριο τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε.

Πηγές
 Max Bär (1896), "Wartislaw IX.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 41, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 212–213
 Adolf Häckermann (1875), "Barnim VI.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 2, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 77–79
 Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 1, 2d ed., Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919 reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6
 Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Herzogshauses, in: "Veröffentlichungen der landesgeschichtlichen Forschungsstelle für Pommern", series 1, vol. 5, Reihe 1, Leon Saunier, Stettin, 1937, p. 95.

Βαρτισλαβ 08
Μπάρνιμ Η΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Μπάρνιμ Η΄, γερμαν. Wartislaw VIII (π. 1406 - π. 17 Δεκεμβρίου 1451) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ μαζί με τα μεγαλύτερα εξαδέλφια του· είχε έδρα το Μπαρτ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζών) γιος τού Βάρτισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Το 1415 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 9 ετών. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος των δύο γιων της και των δύο ανιψιών τού άνδρα της, δηλ. των Μπάρνιμ Ζ΄ και Βάρτισλαβ Θ΄. Την βοηθούσε ένα συμβούλιο υπό την καθοδήγηση τού Κορτ Μπόνοβ. Όταν ενηλικιώθηκαν οι τέσσερις νέοι, η Πομερανία-Βόλγκαστ διαιρέθηκε: ο Μπάρνιμ Η΄ και ο νεότερος αδελφός του Σβάντιμπορ Δ΄ έλαβαν το Μπαρτ.

Κατά τον Δανο-Χανσεατικό πόλεμο ο Μπάρνιμ Η΄ έλαβε το μέρος των Δανών, που ασκούσαν πειρατεία. Το 1427 μαζί με τον 2ο εξάδελφο τού πατέρα του Έρικ της Δανίας οδήγησε μία ένωση των στόλων Δανών-Σουηδών και στη ναυμαχία τού Έρεσουντ νίκησαν της Χανσεατική Ένωση. Αιχμαλώτισαν μία ομάδα πλοίων, που κατευθυνόταν στη Βαλτική Θάλασσα. Ο Μπάρνιμ Η΄ συμμετείχε σε κονταρομαχίες, μάλιστα το 1434 τον έριξαν από το άλογό του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα τού Βούνστορφ και είχε τέκνο:
 Αγνή 1434-1512, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν κύριο τού Άλτμαρκ και έπειτα τον Γεώργιο Β΄ πρίγκιπα τού Άνχαλτ-Ντεσσάου.

Πηγές
 Adolf Häckermann (1875), "Barnim VII. und Barnim VIII.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 2, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 79

Παραπομπές 

Οίκος της Πομερανίας