joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ελληνοάρειες γλώσσες

Οι ελληνοάρειες γλώσσες (ή ελληνοαρμενοάρειες γλώσσες) είναι υποθετικός κλάδος εντός της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας, η οποία σύμφωνα με την υπόθεση είναι ο πρόγονος της ελληνικής, της αρμενικής και των ινδοϊρανικών γλωσσών. 

Σύμφωνα με την θεωρία, ο κλάδος υποτίθεται ότι αποσπάστηκε από το μητρικό ινδοευρωπαϊκό στέλεχος κατά τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ.

Σχέση με την πιθανή πατρίδα 
Στο πλαίσιο της υπόθεσης του Κουργκάν, η ελληνοάρεια γλώσσα είναι επίσης γνωστή ως "Ύστερη Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα" ή "Ύστερη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα" που σημαίνει ότι η ελληνοάρεια γλώσσα σχηματίζει μια διαλεκτική ομάδα που αντιστοιχεί στο ύστερο στάδιο γλωσσικής ενότητας στην ινδοευρωπαϊκή πατρίδα στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. Περί το 2500 π.Χ. η πρωτοελληνική και η πρωτοϊνδοϊρανική γλώσσα είχαν διαχωριστεί. Οι ομιλητές της πρώτης μετανάστευσαν δυτικά κατά μήκος της Ποντιακής Στέπας και της δεύτερης προς τα ανατολικά της

Εάν η αξίωση για την ελληνοάρεια γλώσσα ισχύει, ο Νόμος του Γκράσμαν μπορεί να έχει κοινή προέλευση στα ελληνικά και σανσκριτικά. Ωστόσο ο νόμος του Γκράσμαν στα ελληνικά μετατίθεται ορισμένων φωνητικών αλλαγών που έγιναν μόνο στα ελληνικά και όχι στα σανσκριτικά, σημαίνοντας ότι δεν θα μπορούσε να κληρονομηθεί άμεσα από μια κοινή ελληνοάρεια φάση. Είναι μάλλον πιο πιθανό ότι ένα τοπικό χαρακτηριστικό εξαπλώθηκε σε μια τότε συνεχής ελληνοαρειανόφωνη περιοχή. Αυτό θα είχε συμβεί μετά τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της πρωτοελληνικής και της πρωτοϊνδοϊρανικής γλώσσας ως ξεχωριστές διάλεκτοι αλλά πριν πάψουν να έχουν γεωγραφική επικοινωνία.

Παραπομπές 

Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Γιώργος Αρσενάκος

Ο Γιώργος Αρσενάκος είναι ο CEO και συνιδρυτής της Panik Records, μέλος του ομίλου Panik Entertainment Group. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Πάρη Κασιδόκωστα - Λάτση και τον Γιώργο Αρσενάκο το 2011 και σήμερα είναι η no1 ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία, διαθέτοντας πέντε δισκογραφικά labels και δύο divisions (δημόσιες σχέσεις και live events).

Η πορεία του ξεκίνησε με σπουδές στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού του Παντείου πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίστηκε σε μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, πριν την ίδρυση της Panik, την οποία κατάφερε να κάνει leader της αγοράς και πρωταγωνίστρια στα καλλιτεχνικά δρώμενα. 

Την τηλεοπτική σεζόν του 2021 υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής στο talent show «House Of Fame La Academia» του Σκάι, μαζί με τους Γιάννη Πλούταρχο, Καίτη Γαρμπή και Φοίβο. Την τηλεοπτική σεζόν του 2022 ήταν ο Music Expert του «Chart Show Your Countdown» του Alpha, με παρουσιάστρια την Δέσποινα Βανδή.

Το 2022 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, «Ένα Θέλω Μπορεί». Το «Ένα Θέλω Μπορεί», που έγινε best seller, είναι ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης, με 12 αρχές ζωής και επιτυχίας, που προτρέπει κάθε αναγνώστη να διεκδικήσει και να κατακτήσει τα «θέλω» και τα όνειρά του. Μέσα από την προσωπική του ιστορία, ο Γιώργος Αρσενάκος εξομολογείται, παρουσιάζει κάποιες αρχές του για τη ζωή, τη δουλειά, την προσπάθεια και την επιτυχία και παρακινεί τον αναγνώστη να βρει κοινά σημεία και να χαράξει τη δική του προσωπική διαδρομή.

Links 
George Arsenakos - Instagram

Παραπομπές 

Έλληνες επιχειρηματίες
GAZ-4

Το GAZ-4 ήταν ένα μικρό αγροτικό που παράχθηκε από τη ρωσική εταιρεία GAZ από το 1933 μέχρι το 1936, το φορτηγάκι ήταν φτιαγμένο στο σασί του GAZ-A αν και χρησιμοποιούσε την καμπίνα του GAZ-AA.

Το φορτηγό μπορούσε να κουβαλήσει 900 κιλά και ήταν αρκετά πρακτικό για εκείνες τις εποχές. Μαζί με το GAZ-AA και το GAZ-MM, χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο, αλλά σε αντίθεση με αυτά τα φορτηγά, λίγα έχουν επιβιώσει σήμερα. Το φορτηγό αντικαταστάθηκε από το GAZ-M415.

Αναφορές 
 "GAZ-4"

Φορτηγό
GAZ-M415

Το GAZ-M415 ήταν ένα αγροτικό φορτηγό που παράχθηκε από την GAZ από το 1938 μέχρι το 1941.  Το φορτηγό επίσης χρησιμοποιήθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με το παρόμοιο GAZ-4, το οποίο σταμάτησε να παράγεται το 1939. Το φορτηγό χρησιμοποιούσε το σασί από το GAZ-M1, ο κινητήρας του ήταν από το GAZ-MM. Διάφορες άλλες εταιρείες έφτιαξαν ξεχωριστές εκδόσεις του φορτηγού.

Αναφορές 
 Website with a short note and picture for GAZ-11-415

Φορτηγό
FSO Warszawa Pickup

Το FSO Warszawa Pickup ήταν η επαγγελματική έκδοση του κανονικού επιβατικού FSO Warszawa, το οποίο ήταν μια πολωνέζικη έκδοση του αυτοκινήτου GAZ Pobeda. Το όχημα αντικατέστησε το GAZ-M415 που σταμάτησε να πουλιέται στην Πολωνία το 1969. Το φορτηγό μπορούσε να κουβαλήσει 1.356 κιλά. Το φορτηγό άρχισε να παράγεται το 1965 και σταμάτησε να παράγεται το 1975.

Από το 1965 μέχρι το 1969, το φορτηγάκι παραγόταν μαζί με το GAZ-M415 μέχρι που το 1969 το GAZ-M415 σταμάτησε να παράγεται, το φορτηγό ήταν αρκετά δημοφιλές εκεί.

Αναφορές 
 Thompson, p. 185

Φορτηγό
FSO Truck

Το FSO Truck ήταν ένα αγροτικό όχημα που παράχθηκε από την FSO από το 1978 μέχρι το 2003. Το φορτηγό αντικατέστησε το Polski Fiat 125 Pickup το οποίο άρχιζε να παλιώνει σαν μοντέλο.

Η ιστορία του φορτηγού χρονολογείται στο GAZ-4, στο GAZ-M415, στο FSO Warszawa Pickup και στο Polski Fiat 125 Pickup τα οποία ήταν οι προκάτοχοι του φορτηγού. Το φορτηγό μπορούσε να κουβαλήσει σχεδόν 2.119 κιλά τα οποία ήταν περισσότερα από τα προηγούμενα μοντέλα τα οποία ήταν σχεδόν ιστορικά για αυτό το μοντέλο.

Αναφορές 
 Thompson, p. 199

Φορτηγό
Διηπειρωτικό Κύπελο Λε Μαν

Το Διηπειρωτικό Κύπελλο Λε Μαν (αγγλικά: Ιntercontinental Le Mans Cup ήταν ένα τουρνουά αγωνιστικών αγώνων αντοχής που διοργανώθηκε από το Automobile Club de l'Ouest που ξεκίνησε το 2010. Το τουρνουά ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2009  και επιβεβαιώθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Τόσο τα αγωνιστικά πρωτότυπα αυτοκίνητα όσο και τα Grand Τourism ήταν επιλέξιμα για να διαγωνιστούν για το Διηπειρωτικό Κύπελλο Λε Μαν: οι αγώνες της κατηγορίας LMP1 και GTE είχαν ένα κύπελλο κατασκευαστών, ενώ όλοι οι αγώνες της ACO είχαν ομαδικά κύπελλα εφ' όσον υπήρχαν τουλάχιστον τέσσερις συμμετοχές. Το 2010, επίσης, η κατηγορία GT1 ήταν επιλέξιμη για τελευταία φορά.

Η Peugeot κέρδισε θριαμβευτικά τους 9 από τους 10 αγώνες κατά τη διάρκεια των δύο ετών. Για το 2012, η ​​ACO και η FIA ανακοίνωσαν τη δημιουργία ενός νέου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής της FIA. Αυτό το πρωτάθλημα θα χρησιμοποιούσε παρόμοιους κανόνες και θα αντικαταστούσε το Διηπειρωτικό Κύπελλο Λε Μαν.

Ιστορικό
Το αγωνιστικό ημερολόγιο του 2010 περιελάμβανε:
 Τα 1000 χιλιόμετρα του Σιλβέρστοουν στις 12 Σεπτεμβρίου (Σιλβέρστοουν, Ηνωμένο Βασίλειο)
 Το Μικρό Λε Μαν (Petit Le Mans) στις 2 Οκτωβρίου (Ατλάντα, ΗΠΑ) 
 Τα 1000 χιλιόμετρα του Ζουχάι στις 7 Νοεμβρίου (Ζουχάι, Κίνα). 

Εν τω μεταξύ, το αγωνιστικό ημερολόγιο του 2011 επεκτάθηκε σε επτά εκδηλώσεις. Μαζί με τους αγώνες του Σιλβέρστοουν (έξι ώρες) και του Μικρού Λε Μαν σε παρόμοιες ημερομηνίες, το πρωτάθλημα ξεκίνησε με τις 12 ώρες του Σέμπρινγκ τον Μάρτιο στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν μετακομίσει στην Ευρώπη για να διαγωνιστεί σε έναν εξάωρο αγώνα στο Spa- Ο Francorchamps του Βελγίου τον Μάιο, στις 24 Ώρες του Λε Μαν της Γαλλίας μεταξύ 11-12 Ιουνίου και έναν άλλο αγώνα έξι ωρών στην Ίμολα της Ιταλίας τον Ιούλιο. Το φινάλε της σεζόν πραγματοποιήθηκε στην Κίνα και στην πίστα Ζουχάι.

Πρωταθλητές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα

Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 2010
Αλεξάντρ Μαρτίνοφ

Ο Αλεξάντρ Μαρτίνοφ (γεν. 12 Ιανουαρίου 1981) είναι Υπερδνειστέριος πολιτικός, πρωθυπουργός της χώρας αυτής από τις 17 Δεκεμβρίου 2016 έως τις 30 Μαΐου 2022 υπό την προεδρία του Βαντίμ Κρασνοσέλσκι.

Βιογραφία 
Ο Αλεξάντρ Μαρτίνοφ διορίστηκε πρωθυπουργός της Υπερδνειστερίας στις 17 Δεκεμβρίου 2016. Τοποθέτησε την πληρωμή των συντάξεων και των μισθών ως πρώτη προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης, μαζί με την φορολόγηση των εταιρειών. Υποσχέθηκε επίσης δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα μεταφορών. Ξεκινώντας από τον Ιανουάριο του 2017 εξέφρασε την επιθυμία του να αντιγράψει το ρωσικό οικονομικό μοντέλο και υποστηρίζει τις σχέσεις με την Ρωσία.

Τον Ιούλιο του 2017, άσκησε κριτική στην κίνηση της Μολδαβίας και της Ουκρανίας να ιδρύσουν κοινά σημεία τελωνειακού ελέγχου στα σύνορα με την Υπερδνειστερία. Τον Αύγουστο του 2017, ζήτησε από τις ρωσικές δυνάμεις να μην διασχίζουν υπερδνειστεριακό έδαφος κατά την στρατιωτική παρέμβασή τους στην Ουκρανία.

Τον Οκτώβριο του 2017 ανακοίνωσε αύξηση ύψους 11% στην εθνική βιομηχανική παραγωγή.

Δείτε επίσης 

 Πρωθυπουργός της Υπερδνειστερίας
 Πολιτική της Υπερδνειστερίας

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Υπερδνειστερίας
Σαξιφραγκώδη

Τα Σαξιφραγκώδη (λατ. Saxifragales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο  Βασικά Ευδικότυλα (Eudicots). Η τάξη των Σαξιφραγκωδών περιλαμβάνει 15 οικογένειες, 112 γένη και 2600 είδη.

Ταξινόμηση  
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Σαξιφραγκωδών  περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:
 Altingiaceae
 Aphanopetalaceae
 Cercidiphyllaceae - Κερκιδιφυλλοειδή
 Crassulaceae
 Cynomoriaceae
 Daphniphyllaceae
 Grossulariaceae
 Haloragaceae
 Hamamelidaceae
 Iteaceae
 Paeoniaceae
 Penthoraceae
 Peridiscaceae
 Saxifragaceae - Σαξιφραγοειδή
 Tetracarpaeaceae

Στο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Σαξιφραγκωδών δεν υπήρχε και οι οικογένειές της περιλαμβάνονταν στις τάξεις των Ροδωδών, Αμαμηλιδωδών και Haloragales. Όμως όπως ανακάλυψε η Ομάδα Φυλογένειας των Αγγειόσπερμων αυτές οι οικογένειες αποτελούν μια μονοφυλετική ομάδα που έχει συγγένεια με τους κλάδους των Αστεριδών και Ροδιδών.

Παραπομπές 

 
Σαξιφραγκώδη
Κολέγιο Σου

Το Κολέγιο Σου Εφαρμοσμένων Τεχνών και Τεχνολογίας (αγγλικά: Sault College of Applied Arts and Technology) είναι ένα δημοσίως χρηματοδοτούμενο κολέγιο στο Σου Σέιντ Μαρί του Οντάριο, στον Καναδά. Ξεκίνησε το 1965 ως το Επαγγελματικό Κέντρο του Οντάριο. Σήμερα, το Κολέγιο Σου προσφέρει ευκαιρίες πλήρους και μερικής απασχόλησης για φοιτητές σε κατηγορίες μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μαθητείας, επανεκπαίδευσης ενηλίκων, συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και προγραμμάτων κατάρτισης συμβάσεων. Η εγγραφή πλήρους και μερικής απασχόλησης του Κολεγίου Σου ανέρχεται συνολικά στους 4.500 εγγεγραμμένους ετησίως.

Ιστορία
Το φθινόπωρο του 1965, το ίδρυμα άνοιξε τις πόρτες του ως το Εκπαιδευτικό Κέντρο Σου Σέιντ Μαρί του Οντάριο (Sault Ste. Marie Ontario Vocational Centre, OVC). Παρόμοιες επαγγελματικές σχολές ξεκίνησαν στο Λονδίνο (το πλέον Κολέγιο Φάνσοου) και στην Οττάβα (το πλέον Κολέγιο Άλγκονκιν). Το 1967 η κυβέρνηση του Οντάριο ίδρυσε ένα δημόσιο σύστημα κολεγίων εφαρμοσμένων τεχνών και τεχνολογίας ως εξέλιξη του συστήματος του Εκπαιδευτικού Κέντρου του Οντάριο. Το κολέγιο ιδρύθηκε κατά τη δημιουργία του κολεγιακού συστήματος του Οντάριο. Τα κολέγια εφαρμοσμένων τεχνών και τεχνολογίας ιδρύθηκαν στις 21 Μαΐου 1965.

Το Εκπαιδευτικό Κέντρο Σου Σέιντ Μαρί του Οντάριο έγινε η Πανεπιστημιούπολη Σου του νεοσύστατου Κολεγίου Κέιμπριαν, του οποίου η κύρια πανεπιστημιούπολη βρισκόταν στο Σάντμπερι. Μια δεύτερη αποκεντρωμένη πανεπιστημιούπολη άνοιξε στο Νορθ Μπέι. Τα κολέγια απολάμβαναν άμεση δημόσια αποδοχή και υποστήριξη. Στην πραγματικότητα, η αύξηση των εγγραφών του Κέιμπριαν ήταν τόσο γρήγορη που μέσα σε μόλις πέντε χρόνια τα αποκεντρωμένα έγιναν ανεξάρτητα κολέγια. Το ανεξάρτητο Κολέγιο Σου Εφαρμοσμένων Τεχνών και Τεχνολογίας εμφανίστηκε το 1973, ενώ η πανεπιστημιούπολη του Κέιμπριαν στο Νορθ Μπέι έγινε το Κολέγιο Κάναντορ.

Το Κολέγιο Σου έχει αναπτυχθεί εξαιρετικά με τα χρόνια, προσθέτοντας προγράμματα σε όλους τους κλάδους. Τώρα ανταποκρίνονται στις μεταδευτεροβάθμιες εκπαιδευτικές ανάγκες περισσότερων από 4.500 φοιτητών μερικής και πλήρους απασχόλησης κάθε χρόνο. Το Κολέγιο Σου προσφέρει εκπαίδευση σε διάφορους τομείς όπως: Μαθητεία, Αεροπορία, Επιχειρήσεις, Κοινοτική Ενσωμάτωση μέσω Συνεργατικής Εκπαίδευσης (CICE), Κοινοτικές Υπηρεσίες, Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση, Μαγειρική και Ξενοδοχειακές Υπηρεσίες, Τεχνολογία Μηχανικής, Γενικές Τέχνες και Επιστήμη, Προγράμματα Υγείας, Σπουδές Τεχνολογίας Πληριοφοριών, Σπουδές Δικαιοσύνης, Γλώσσα και Επικοινωνία, Μέσα και Σχεδιασμός, Εκπαίδευση στον Πολιτισμό των Ιθαγενών, Φυσικό Περιβάλλον και Υπαίθριες Σπουδές, Υπηρεσίες Αισθητικής και Σπα, Εξειδικευμένα Επαγγέλματα, Μεταφορές, και Προγράμματα Εκπαίδευσης Ναυτικής Μηχανολογίας.

Το Κολέγιο Σου μοιράζεται συχνά πηγές εισοδήματος με το Κρατικό Πανεπιστήμιο Λέικ Σουπίριορ.

Παραπομπές

Εκπαιδευτικά ιδρύματα
Οντάριο
Εβγκενία Ραντάνοβα

Η Εβγκενία Ραντάνοβα (Evgenia Radanova ; βουλγαρικά : Евгения Раданова ; 4 Νοεμβρίου 1977) είναι Βουλγάρα αθλήτρια του πατινάζ ταχύτητας μικρής πίστας και αθλήτρια της ποδηλασίας αγώνων, με συμμετοχές και στους Θερινούς και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν η παγκόσμια πρωταθλήτρια στα 500 m μικρής πίστας με 43.671s, ρεκόρ που κατέρριψε στο Κάλγκαρι του Καναδά στις 19 Οκτωβρίου 2001. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2002 στο Σολτ Λέικ Σίτι κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 500m και το χάλκινο μετάλλιο στα 1500m. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 συμμετείχε στην ποδηλασία αλλά δεν έλαβε μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2010 κατέληξε στην έβδομη θέση στα 500m της ποδηλασίας των γυναικών.

Προς το παρόν προπονείται στην Ιταλία, παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της έλαβε χώρα στον Αθλητικό Όμιλο Σλάβια και στην Εθνική Αθλητική Ακαδημία στην Σόφια της Βουλγαρίας. Στην Ακαδημία αυτή σπούδασε προπονητική. Ζυγίζει 65 κιλά και είναι 170cm ύψος. Έχει τραυματιστεί σοβαρά τουλάχιστον δυο φορές αλλά έχει ξεπεράσει πλήρως τους τραυματισμούς. Τον Αύγουστο 2014, η Ραντάνοβα ορίστηκε προσωρινή Υπουργός Υγείας και Αθλητισμού ως μέρος της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Γκεόργκι Μπλιζνάσκι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Speed skater Evgenia Radanova ready to raise new generation

Βούλγαροι αθλητές
Αικατερίνη της Γαλλίας (1378-1388)

Η Αικατερίνη (4 Φεβρουαρίου 1378 - Νοέμβριος 1388) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μονπανσιέ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν το μικρότερο παιδί του Κάρολου Ε΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας των Βουρβόνων, κόρης του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν· οι γονείς της ήταν ήταν εξαδέλφια. Αδέλφια της ήταν ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας και ο Λουδοβίκος δούκας της Ορλεάνης. Η μητέρα της απεβίωσε όταν γεννήθηκε η Αικατερίνη. Ο πατέρας της, βαθιά λυπημένος για την απώλεια της συζύγου του, απεβίωσε δύο έτη μετά.

Ο αδελφός της, ο Κάρολος ανήλθε στον θρόνο της Γαλλίας το 1380, όταν η Αικατερίνη ήταν μόλις δύο ετών. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Κάρολος ΣΤ΄ υπέφερε από παράνοια, που είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του.

Οικογένεια
Η Αικατερίνη παντρεύτηκε το 1386 (σε ηλικίας 8 ετών) το βρέφος Ιωάννη των Βαλουά κόμη του Μονπανσιέ. Δεν είχαν παιδιά, λόγω της μικρής ηλικίας του ζευγαριού. Η Αικατερίνη απεβίωσε σε παιδική ηλικία (10 ετών), όπως πολλά από τα αδέλφια της.

Πρόγονοι 

Γάλλοι του 14ου αιώνα
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Οίκος των Βαλουά
Χαμηλό Κέχρου Ροδόπης

Το Χαμηλό είναι μικρό ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με την Βουλγαρία και τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα σε υψόμετρο 520 μέτρα σε απόσταση 57 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 69 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και περίπου 4 χλμ. ΒΑ. από τον Κέχρο. Πολιτισμικά, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης και θεωρείται οικισμός Μπεκτασήδων μουσουλμάνων όπου κάθε χρόνο διοργανώνεται το θρησκευτικό έθιμο της θυσίας (κουρμπάνι) που όμως η ιστορία του δεν είναι γνωστή. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 84 κατοίκους.

Σημείωση
Στη Ροδόπη και το δήμο Μαρωνείας - Σαπών υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Χαμηλό.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Χαμηλό
Δήμος Αρριανών
Αναστασία Γκολοβίνα

Η Αναστασία Γκολοβίνα (Anastasia Golovina, βουλγαρικά: Анастасия Головина, 1850-1933), επίσης γνωστή ως Αναστασία Νικολάου Μπερλάντσκυ-Γκολοβίνα (Anastassya Nikolau Berladsky-Golovina) και ως Ατανασία Γκολοβίνα (Atanasya Golovina) ήταν η πρώτη Βουλγάρα γυναίκα γιατρός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Κισινάου. Αποφοίτησε από την Σορβόννη το 1878, όπου υποστήριξε την διδακτορική διατριβή της "Ιστολογική εξέταση των τοιχωμάτων των αρτηριών", η οποία προκάλεσε τον θαυμασμό του επιστήμονα Ζαν Σαρκότ. Ήταν η πρώτη Βουλγάρα γυναίκα που αποφοίτησε από πανεπιστήμιο.

Εργάστηκε σε νοσοκομεία και σχολεία και ως ψυχίατρος ενώ είχε ειδίκευση στις εσωτερικές ασθένειες. Είχε συνάψει συμβόλαια με προοδευτικούς και επαναστατικούς κύκλους στην Βουλγαρία και την Ρωσία στα μέσα της δεκαετίας του 1870.

Περαιτέρω μελέτη
 Kalchev, K. (1996): “Dr Anastasia Golovina. Edna zabravena balgarka” [Dr. Anastasya Golovina. A Forgotten Bulgarian Woman]. Veliko Tarnovo.

Βούλγαροι ιατροί
Στάμεν Γκριγκόροβ

Ο Στάμεν Γκριγκόροβ (Stamen Gigov Grigorov ; βουλγαρικά : Стамен Гигов Григоров ; 27 Οκτωβρίου 1878 – 27 Οκτωβρίου 1945) ήταν Βούλγαρος γιατρός και μικροβιολόγος. Ανακάλυψε τον βάκυλο Lactobacillus bulgaricus, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του γιαουρτιού.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στο χωριό Studen Izvor (σημασία "Κρύα Άνοιξη"), του δήμου Τραν, της επαρχίας Πέρνικ της Βουλγαρίας. Ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στις φυσικές επιστήμες στο Μονπελιέ της Γαλλίας και στην ιατρική στην Γενεύη της Ελβετίας. Το 1905, σε ηλικία 27 ετών, ο Γκριγκόροβ προχώρησε στην ανακάλυψη για την οποία έγινε ευρέως γνωστός. Στο μικροβιολογικό εργαστήριο του καθηγητή Léon Massol στην Γενεύη, ανακάλυψε ότι ένα συγκεκριμένο συστατικό του βάκιλου είναι η βάση για το γιαούρτι. Ως αναγνώριση, το συστατικό αυτό ονομάστηκε από την επιστημονική κοινότητα Lactobacillus bulgaricus.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η κρατική εταιρεία παρασκευής γιαουρτιού συνδύασε και προώθησε μια συγκεκριμένη μίξη βακτηριακών συστατικών για να δημιουργήσει ένα "επίσημο βουλγαρικό γιαούρτι". Αυτή η μίξη συνεχίζει να εξάγεται στους παραγωγούς γιαουρτιού σε πολλές χώρες.

Πέρα από την ανακάλυψη του Lactobacillus bulgaricus, ο Γκριγκόροβ συνείσφερε στην δημιουργία μιας θεραπείας για την φυματίωση το 1906, μαζί με τον Αλμπέρ Καλμέτ. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιούσε ως βάση τους μύκητες της πενικιλίνης. Μέσω των επιστημονικών πειραμάτων σε εργαστηριακά ζώα κι αργότερα σε ανθρώπους ασθενείς, ο Γκριγκόροβ απέδειξε τα θεραπευτικά αποτελέσματα των μυκητών της πενικιλίνης στην θεραπεία της φυματίωσης.

Ο Γκριγκόροβ πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1945, στα 67α γενέθλιά του.

Κληρονομιά 
Ο Παγετώνας Γκριγκόροβ στη Νήσο Μπράμπαντ στο Αρχιπέλαγος Πάλμερ της Ανταρκτικής πήρε το όνομά του από τον Πάλμερ Γκριγκόροβ.

Στις 27 Οκτωβρίου 2020, ο Γκριγκόροβ τιμήθηκε από την Google με το Google Doodle της ημέρας.

Παραπομπές

 В началото бе родовата памет... Десет години утвърждаване. Фондация "Д-р Стамен Григоров", София, 2005. Университетско издателство "Св. Климент Охридски".  [In the Beginning Was the Family Memory... Ten Years of Confirmation. "Dr. Stamen Grigorof" Foundation, Sofia, 2005. Universitetsko izdatelstvo "Sv. Kliment Ohridski"]

Βούλγαροι ιατροί
Λόρι Λάιτφουτ

Η Λόρι Ελέιν Λάιτφουτ (αγγλ. Lori Elaine Lightfoot, 4 Αυγούστου 1962), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 56η Δήμαρχος του Σικάγου από το 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, είχε εργαστεί ως δικηγόρος, συνεργάτης της αστυνομίας του Σικάγου (2002-2004), καθώς και βοηθός του Εισαγγελέα του Βόρειου Ιλινοί (1996-2002).

Είναι η πρώτη ομοφυλόφιλη αφροαμερικανίδα Δήμαρχος του Σικάγου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Δήμαρχοι των ΗΠΑ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί δικηγόροι
Αμερικανοί πολιτικοί
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Αφροαμερικανοί
ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Χαράδρα Ροδόπης

Η Χαράδρα είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα σε υψόμετρο 550 μέτρα, βορειοδυτικά της κορυφής Χαράκωμα (υψομ. 1.065 μ.). ενώ στα δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Κούνιας που καταλήγει στον Ερυθροπόταμο. Το χωριό απέχει 30 χλμ. ΒΑ. από τα Αρριανά (έδρα του δήμου), 64 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 60 χλμ. Β. από την Αλεξανδρούπολη. Πολιτισμικά, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης και οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία ενώ τα σπίτια του που είναι πέτρινα ακολουθούν την αρχιτεκτονική της περιοχής. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 113 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Χαράδρα
Δήμος Αρριανών
Χλόη Ροδόπης

Η Χλόη είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Χλόη βρίσκεται στα σύνορα Ελλάδας με Βουλγαρία και στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα σε υψόμετρο 720 μέτρα και πολιτισμικά, όπως όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Απέχει 45 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 66 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 80 χλμ. Β. από την Αλεξανδρούπολη. Αξιοθέατα είναι το πέτρινο μονότοξο γεφύρι λίγο πριν το χωριό, τα ερείπια δύο παραδοσιακών νερόμυλων και το παλιό τζαμί της που είναι διακοσμημένο με ξυλόγλυπτους δοκούς. Τον  Ιούνιο κάθε χρόνου διοργανώνεται σε λιβάδι της περιοχής η γιορτή των Μπεκτασήδων μουσουλμάνων "Κιρκ Κουρμπάν"  με αγώνες πάλης, στους οποίους συμμετέχουν Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι παλαιστές. Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 330 κάτοικοι αν και πολλοί από αυτούς έχουν μετακινηθεί στην Κομοτηνή, στο Κηκίδιο ή "Μικρή Χλόη" και στο Μεγάλο Δουκάτο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Χλόη
Δήμος Αρριανών
Μικρό Πιστό Ροδόπης

Το Μικρό Πιστό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 45 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μικρό Πιστό βρίσκεται προς τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, σε απόσταση 12 χλμ. Ν. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 24 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Είναι κτισμένο στην ανατολική άκρη του κάμπου Ροδόπης (Κομοτηνής) με χωράφια αρδεύσιμα επίπεδα και εύφορα, ανάμεσα στα χωριά Αρίσβη (Δ.), Σάπες (ΝΑ.), Αρριανά (Α.-ΒΑ.). Στη βόρεια και δυτική άκρη του χωριού περνάει ο ποταμός Φιλιουρής (ή Λίσσος) ενώ νότια, σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ., η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης.

Το 1998, κοντά στο χωριό, πραγματοποιήθηκε ανασκαφή που αποκάλυψε εργαστήριο βυζαντινών εφυαλωμένων κεραμικών, το οποίο χρονολογήθηκε στον 13ο αιώνα και του οποίου το σήμα κατατεθέν ήταν ένας χαραγμένος οκτώπλευρος πλεκτός κόμπος, είτε ως ο κύριος είτε ως συμπληρωματικός διακοσμητικός. Βρέθηκε μεγάλος αριθμός ημιτελών και ολοκληρωμένων ειδών τα οποία μπορούν να ταξινομηθούν ως απλά μονοχρωματικά προϊόντα, είδη με εφαρμοσμένη βαμμένη διακόσμηση και προϊόντα από sgraffito, με το thelatter να είναι η μεγαλύτερη ομάδα.

Διοικητικά 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μικρού Πιστού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 433 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Μικρό Πιστό
Δήμος Αρριανών
Νίκη Λάρισας

Η Νίκη είναι χωριό το οποίο ανήκει στο Δήμο Κιλελέρ στον νομό Λάρισας.

Γνωστό και ως «Χατζομπάσι» έως το 1918 το χωριό Νίκη  ήταν μεταξύ των παρακάρλιων οικισμών.

Στην απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 277 κατοίκων.

Παραπομπές 

Δήμος Κιλελέρ
Χωριά του νομού Λάρισας
Νικόλαος Καττάμης

Ο Νικόλαος Καττάμης, ήταν ο γενάρχης των σημερινών Καττάμηδων της Κυθρέας. Ο μύλος Αλακάτα άνnκε στον Νικόλαο Καττάμη που είχε χρnματίσει­ πρώτος δnμαρχος Κυθρέας το 1915 μέχρι το 1919, όταν είχε τότε ιδρυθεί ο Δnμος Κυθρέας. Ο Νι­κόλαος Καττάμnς τον είχε αγορόσει από τους Λεμεσιανούς Γιάννn και Μήτσο Βα­σιάδn που τον κατείχαν από τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα. 

Ο Νικόλαος Καττάμης παντρεύτηκε την Ευφροσύνη Αντωνιάδη, το γένος Γενά εκ Κυθρέας και μαζί απέκτησαν 8 παιδία: Την Μαρίτσα, Τον Χρίστο (διετέλεσε Δήμαρχος Κυθρέας 2 θητείες. Γεννήθηκε το 1891 και απέθανε το 1948), Τον Γεώργιο, τον Γιάγκο, τα δίδυμα Κώστα και Χαρίλαο (Ο χαρίλαος πέθανε σε βρεφική ηλικία), τον Αντώνη και τον Ζήνωνα. 

Οι νεότερες γενεές Καττάμηδων συμπεριλαμβάνουν ονόματα στους τομείς των επιχειρήσεων, Ιατρικής, Φυσικής και νομικής!  

Φημολογείται οτι η προέλευση του ονόματος Καττάμη εκ Κυθρέας προέρχεται από Ιταλό διπλωμάτη  που εγκαταστάθηκε και παντρεύτηκε στη Κύπρο τον 18ο αιώνα.
Γκοτζίλα (ταινία, 1998)

O Γκοτζίλα (αγγλικά:Godzilla) είναι μια αμερικανική ταινία του 1998 που σκηνοθετήθηκε και συνέγραψε ο Ρόλαντ Έμεριχ. Είναι ένα reimagining της σειράς Godzilla του Toho, είναι η 23η ταινία στο franchise και η πρώτη ταινία Godzilla που γυρίστηκε πλήρως από ένα στούντιο του Χόλιγουντ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μάθιου Μπρόντερικ, Ζαν Ρενό, Μαρία Πιτίλο, Χανκ Αζάρια, Κέβιν Ντάν, Μαίκλ Λέρνερ και Χάρι Σίρερ. Η ταινία είναι αφιερωμένη στον Τομογιούκι Τανάκα, συν-δημιουργό και παραγωγό διαφόρων ταινιών Godzilla , που πέθανε τον Απρίλιο του 1997. Στην ταινία, οι αρχές ερευνούν και πολεμούν ένα τεράστιο τέρας που μεταναστεύει στη Νέα Υόρκη για να φωλιάσει τα νεογνά του.

Τον Οκτώβριο του 1992, η TriStar Pictures ανακοίνωσε σχέδια για την παραγωγή μιας τριλογίας ταινιών με τον Godzilla . Τον Μάιο του 1993, οι Τεντ Έλιοτ και Τέρι Ρόσιο προσελήφθησαν για να γράψουν το σενάριο. Τον Ιούλιο του 1994, ο Ζαν Ντε Μποντ ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης. Ωστόσο, ο Ντε Μποντ εγκατέλειψε το έργο τον Δεκέμβριο του 1994 λόγω δημοσιονομικών διαφορών και ο Emmerich προσλήφθηκε τον Μάιο του 1996 για να σκηνοθετήσει και να συν-γράψει ένα νέο σενάριο με τον παραγωγό Ντιν Ντέβλιν. Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάιο του 1997 και έληξαν τον Σεπτέμβριο του 1997.

Το Godzilla κυκλοφόρησε θεατρικά στις 20 Μαΐου 1998 κι έλαβε αρνητικές κριτικές, ενώ απέφερε 379 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως σε σύγκριση με προϋπολογισμό παραγωγής, που ήταν μεταξύ 130-150 εκατομμυρίων $ και το κόστος μάρκετινγκ, που ήταν 80 εκατομμυρίων $. Παρά το κέρδος, θεωρήθηκε απογοήτευση στο box office.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, οι προγραμματισμένες συνέχειες να ακυρωθούν και τελικά να προκύψει μια σειρά κινουμένων σχεδίων βασισμένη στην συγκεκριμένη ταινία. Το 2004, ο Toho άρχισε να παρουσιάζει τις νέες εμφανίσεις του Godzilla του TriStar ως " Zilla ", με μόνο τις εμφανίσεις του στην ταινία του 1998 και στην εκπομπή κινουμένων σχεδίων να διατηρούν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας / εμπορικό σήμα Godzilla.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 

Ταινίες του 1998
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Godzilla (ταινίες)
Ιαπωνόφωνες ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόλαντ Έμεριχ
Ναντέζντα Κρούπσκαγια

Η Ναντέζντα Κονσταντίνοβνα Κρούπσκαγια (ρωσ. Надежда Константиновна Крупская ; 26 Φεβρουαρίου 1869 - 27 Φεβρουαρίου 1939) ήταν Ρωσίδα πολιτικός και σύζυγος του Βλαντίμιρ Λένιν.

Η Κρούπσκαγια γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη από αριστοκρατική οικογένεια, που κατέληξε στην ανέχεια, και ανέπτυξε ισχυρές θέσεις σχετικά με την βελτίωση της ζωής των φτωχών. Ένθερμη υποστηρίκτρια του μαρξισμού, συναντήθηκε με τον Λένιν το 1894. Συνελήφθησαν το 1896 λόγω των επαναστατικών δραστηριοτήτων τους και μετά την εξορία του Λένιν στην Σιβηρία, επιτράπηκε στην Κρούπσκαγια να τον ακολουθήσει το 1898 με την προϋπόθεση ότι θα παντρεύονταν. Εγκαταστάθηκαν στο Μόναχο και στο Λονδίνο μετά την εξορία τους, προτού επιστρέψουν για μικρό χρονικό διάστημα στην Ρωσία προκειμένου να συμμετάσχουν στην αποτυχημένη επανάσταση του 1905.

Μετά την επανάσταση του 1917, η Κρούπσκαγια εισήλθε στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής και έγινε το 1924 μέλος της κεντρικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος. Από το 1929 έως το 1939 ήταν αναπληρώτρια επίτροπος παιδείας, με ισχυρή επιρροή στο σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης της σοβιετικής βιβλιοθηκονομίας.

Gallery

Έργα

 Memories of Lenin. New York: International Publishers, 1930. —Reissued as Reminiscences of Lenin.
 On Education: Selected Articles and Speeches. Moscow: Foreign Languages Publishing House, 1957.

Περαιτέρω μελέτη

 Clements, Barbara Evans, Bolshevik Women, Cambridge University Press, 1997.
 McDermid, Jane and Anya Hilyar, "In Lenin's Shadow: Nadezhda Krupskaya and the Bolshevik Revolution," in Ian D. Thatcher (ed.), Reinterpreting Revolutionary Russia. New York: Palgrave Macmillan, 2006; pp. 148–165.
 McNeal, Robert H., Bride of the Revolution: Krupskaya and Lenin. London: Gollancz, 1973.
 Raymond, Boris The Contribution of N. K. Krupskaia to the Development of Soviet Russian Librarianship: 1917–1939. Ann Arbor, MI: University of Chicago, 1978.
 Scott, Marcia Nell Boroughs, Nadezhda Konstantinovna Krupskaya: A Flower in the Dark. PhD dissertation. University of Texas at Arlington, 1996. Available from ProQuest Dissertations Publishing, 1383491.
 Sebestyen, Victor, Lenin the Dictator: An Intimate Portrait. New York: Pantheon, 2017.
 Stites, Richard, The Women's Liberation Movement in Russia: Feminism, Nihilism, and Bolshevism, 1860-1930. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1978.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Nadezhda Krupskaya
 Krupskaya Internet Archive
 Obituary by Leon Trotsky
  Krupskaya on deathbed

Παραπομπές 

Ρώσοι πολιτικοί
Βλαντίμιρ Λένιν
Μικρός Κέχρος Ροδόπης

O Μικρός Κέχρος είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, σε απόσταση 49 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 61 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 66 χλμ. Β. από την Αλεξανδρούπολη. 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 103 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Μικρός Κέχρος
Δήμος Αρριανών
Αγία Λουκία

Το λήμμα αναφέρεται στην αγία. Για τη χώρα, δείτε: το αντίστοιχο λήμμα.

Η Λουκία από τις Συρακούσες (Lucia of Syracuse ; 283-304), γνωστή και ως Saint Lucia (λατινικά : Sancta Lucia) ή Saint Lucy, ήταν Χριστιανή ιερομάρτυρας που πέθανε κατά την διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού. Λατρεύεται ως αγία στις ρωμαιοκαθολικές, αγγλικανικές, λουθηρανικές και ανατολικές ορθόδοξες εκκλησίες. Είναι μια από τις οκτώ γυναίκες που γιορτάζεται από τους ρωμαιοκαθολικούς. Η παραδοσιακή γιορτή της, γνωστή ως Ευρώπη ως γιορτή της Αγίας Λουκίας, γιορτάζεται στον δυτικό χριστιανικό κόσμο στις 13 Δεκεμβρίου. Η Λουκία των Συρακουσών έγινε επίσημα αγία κατά τον Μεσαίωνα και παρέμεινε ως τέτοια μέχρι τα πρώτα χρόνια της σύγχρονης Αγγλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βιβλία

Εορτασμός

Εικονογραφία

Παραπομπές 

Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας
Τάκης Παραφέστας

Ο Δημήτρης (Τάκης) Παραφέστας (γεννηθείς στην Λάρισα, 16 Αυγούστου 1953) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Φαλανιάκο και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του με την ΑΕΛ στην Α' Εθνική Κατηγορία (σημερινή Σούπερ Λιγκ).

Καριέρα

Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ο Παραφέστας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Φαλάνη της Λάρισας και σε ηλικία 15 ετών άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο με την τοπική ομάδα τον Φαλανιακό από το 1968 μέχρι το 1978, όπου και στην συνέχεια εντάχθηκε στην ομάδα της ΑΕΛ ξεκινώντας την καριέρα του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Στην ΑΕΛ παρέμεινε μέχρι το 1987 έχοντας πάρει μέρος σε 246 αγώνες και πετυχαίνοντας και 4 γκολ. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην ΑΕΛ αγωνίζονταν στη θέση του Αμυντικού και κατέκτησε μαζί με την ομάδα του το Κύπελλο Ελλάδος το 1985 όπου ήταν και ο αρχηγός της ΑΕΛ. Το 1987 πήρε μεταγραφή στην ομάδα των Τρικάλων όπου και παρέμεινε μέχρι το 1988.

Διεθνής καριέρα
Με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου εμφανίστηκε μόνο σε έναν φιλικό αγώνα ενάντια στην Ανατολική Γερμανία στις 15 Φεβρουαρίου 1984.

Προπονητική καριέρα
Ο Παραφέστας ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής το 2000 αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της ΑΕΛ. Το 2003, όταν η ΑΕΛ έπαιζε στην Γ' Εθνική Κατηγορία και ήταν κοντά στη ζώνη υποβιβασμού και στην διάλυση της, ο Παραφέστας ανέλαβε για ακόμη μία φορά την τεχνική ηγεσία της ομάδας και κατάφερε να σώσει τον ιστορικό σύλλογο από τον υποβιβασμό στον τελευταίο αγώνα της σεζόν αφού πήρε μια ισοπαλία με σκορ 3–3 στα Χανιά ενάντια στον τοπικό σύλλογο Α.Ο Χανίων. Την επόμενη σεζόν κατάφερε να ανεβάσει τον σύλλογο στην Super League 2 κερδίζοντας παράλληλα και το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας και μετά παραιτήθηκε. Έκτοτε συνεχίζει την καριέρα του ως προπονητής σε διάφορες θεσσαλικές ομάδες κυρίως του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου όπως είναι ο Ηρακλής Σοφάδων (2006–2007), ο Ηρακλής Λάρισας (2014) και ο Αχιλλέας Φαρσάλων (2015-2017). Επί του παρόντος είναι προπονητής στον Ατρόμητο Παλαμά (2019–).

Τιμητικές διακρίσεις

Με ομάδες 
 ΑΕΛ
 Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1984-85

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το προφίλ του Τάκη Παραφέστα στο transfermarkt.com
Ο Τάκης Παραφέστας στο national-football-teams.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας
Μοναστήρι Ροδόπης

Το Μοναστήρι είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 800 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Μοναστήρι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, σε απόσταση 38 χλμ. (μέσω Ραγάδας) ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 57 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή (μέσω Αρριανών) και 74 χλμ. Β. από την Αλεξανδρούπολη.  

Πρόκειται για παλιό βουλγαρόφωνο χριστιανικό οικισμό που το όνομά του οφείλετο σε κάποιο μοναστήρι από το οποίο δεν υπάρχει πια κανένα ίχνος. Ο γιατρός της Μαρώνειας Μελίρρυτος αναφέρει το 1871 στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας" ότι αποτελείται από  90 οικογένειες χριστιανών με εκκλησία και σχολείο οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία. Το 1913  άτακτοι βασιβουζούκοι Οθωμανοί κατέστρεψαν το Μοναστήρι και κατέσφαξαν πολλούς από τους κατοίκους του με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να το εγκαταλείψουν. Γύρω στα 1954 εγκαταστάθηκαν Πομάκοι από την Τσούκκα και πολιτισμικά πλέον, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης.  

Βόρεια του χωρίου επάνω στην κορυφή του βουνού βρίσκεται το Αιολικό Πάρκο Κέχρου, ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδος και των Βαλκανίων.

Διοικητικά στοιχεία 
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1940 λόγω της εγκατάλειψής του καταργείται για να καταγραφεί ξανά επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 74 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Μοναστήρι
Δήμος Αρριανών
Χούλιαν Κουέστα

Ο Χούλιαν Κουέστα Ντίαθ (28 Μαρτίου 1991, Καποτεχάρ, Ισπανία) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Καριέρα
Ο Κουέστα ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Σεβίλλης και εντάχθηκε στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου σε ηλικία δεκαεννέα ετών. Στις 28 Ιανουαρίου 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν, στη νίκη της Σεβίλλης εναντίον της Γρανάδα με 3-0.

Το 2014 μεταγράφηκε στην Αλμερία, όπου παρέμεινε για τρεις σεζόν. Το 2017-18 αγωνίστηκε στην Βίσλα Κρακοβίας και το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε στον Άρη, αγωνιζόμενος δύο χρονιές στο Γιουρόπα Λιγκ. Ανανέωσε το συμβόλαιό του για δύο ακόμη χρόνια και συνεχίζει στους "κίτρινους" τη σεζόν 2021-22, όντας ο βασικός πορτιέρο της ομάδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία
Ποδοσφαιριστές Σεβίγια ΑΚ
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Χρήστος Ναλμπάντης

Ο Χρήστος Ναλμπάντης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1965 μέχρι το 1976, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το κύπελλο Ελλάδας του 1970.

Καριέρα
Ο Ναλμπάντης ξεκίνησε την καριέρα του από τη Δόξα Νεάπολης και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1965. Πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στο εκτός έδρας ευρωπαϊκό παιχνίδι του Άρη εναντίον της Κολωνίας, όπου οι κίτρινοι ηττήθηκαν με 2-0. Καθιερώθηκε στους "κίτρινους" στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, παίζοντας μαζί τους για έντεκα χρόνια. Κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1970, όταν ο Άρης κέρδισε τον ΠΑΟΚ με 1-0 στο Καυτατζόγλειο, ενώ πιο πριν υπήρξε από τους πιο καλύτερους ποδοσφαιριστές της ομάδας στην πορεία για την κατάκτηση του τίτλου.

Αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδος σε δύο αγώνες, στις 30 Σεπτεμβρίου 1971 στην ήττα με 0-1 από το Μεξικό και στις 12 Απριλίου 1972 στο 0-0 με την Ισπανία.

Την σεζόν 1975-76 έγινε αρχηγός του Άρη, αλλά αυτή ήταν η τελευταία του χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Την επόμενη σεζόν έπαιξε στη Λάρισα και την δεύτερη κατηγορία, ενώ το 1977-78 έπαιξε για τον Πανσερραϊκό, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Ανέλαβε καθήκοντα στο τεχνικό τιμ του Άρη και υπήρξε υπηρεσιακός προπονητής των "κίτρινων" το 1981, ενώ υπήρξε προπονητής του Πανσερραϊκού για έξι παιχνίδια στο τέλος της σεζόν 1987-88.

Στατιστικά

</div>

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης
Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Δημήτρης Μπάσης

Ο Δημήτρης Μπάσης (πραγματικό όνομα: Δημήτριος Μπιμπάσης) (Στουτγκάρδη, 4 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Κατάγεται από το Χέρσο Κιλκίς.

Βιογραφία
Ο Δημήτρης Μπάσης γεννήθηκε στην Στουτγκάρδη, όπου είχαν μεταναστεύσει για μερικά χρόνια οι γονείς του. Την Ελλάδα τη γνωρίζει για πρώτη φορά στα οκτώ του χρόνια, όταν επιστρέφουν οικογενειακώς σ’ ένα ακριτικό χωριό, το Χέρσο του νομού Κιλκίς.

Στα είκοσι αρχίζει να τραγουδά επαγγελματικά και τον ανακαλύπτει ο Σταμάτης Κραουνάκης και η δισκογραφική εταιρεία Warner, με την οποία υπογράφει συμβόλαιο. Για τρεις συνεχείς σεζόν συνεργάζεται με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη μαζί με τους Σταμάτη Κραουνάκη και Λίνα Νικολακοπούλου σε μουσικές παραστάσεις με το σκηνοθετικό βλέμμα του Ανδρέα Βουτσινά.
Το δισκογραφικό του ντεμπούτο έγινε στα έργα του Σταμάτη Κραουνάκη «Όταν Έρχονται Οι Φίλοι Μου», στο οποίο συμμετέχει με δύο τραγούδια και στο soundtrack «Το Τρίτο Στεφάνι», με ένα τραγούδι.
Το 1996 συνεργάζεται με τον Χρήστο Νικολόπουλο σε ζωντανές εμφανίσεις. Το 1997 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός δίσκος με τίτλο «Με Τη Φόρα Του Ανέμου» (μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και Κώστα Φαλκώνη και στίχοι Χρίστου Παπαδόπουλου).

Δισκογραφία

Albums
1997 "Ψίθυροι Καρδιάς"
1997 "Με Τη Φόρα Του Ανέμου"
1998 "Σε Ανοιχτούς Ουρανούς"
2000 "Μιλάω Χρόνια"
2001 "Το Τραγούδι Του Νεκρού Αδελφού"
2001 "Η Αγάπη Είναι Φωτιά"
2002 "Η Συναυλία Από Το Στάδιο Ειρήνης Και Φιλίας"
2003 "Δημήτρης Μπάσης"
2004 "Δύσκολη Καρδιά"
2005 "Υπάρχει Και Το Ζεϊμπέκικο - Ζωντανή Ηχογράφηση Από Την Ακτή Πειραιώς"
2007 "Η Ζωή Αλλού Σε Πάει"
2008 "Μέσα απ' τον δικό μου κόσμο"
2008 "Από Το Βυζάντιο Στο Σήμερα"
2010 "Live"
2011 "Η Συννεφιά Περνάει Με Παρέα"
2015 "Τα Λαικά Της Καρδιάς Μου"
2017 "Τι Τα Θέλεις"
2018 "Πρόβα Και Πάμε"
2018 "20 Χρόνια Live - Μια Βραδιά Με Φίλους Στην Τεχνόπολη Του Δήμου Αθηναίων"
2020 "Πειρατές Και Πίθηκοι"
 2021 "Κάθε μέρα"

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Λαϊκοί τραγουδιστές
Μπάρμπαρα Ουώλτερς

Η Μπάρμπαρα Τζιλ Ουώλτερς (25 Σεπτεμβρίου 1929) είναι Αμερικανίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Γνωστή για την ικανότητά της να διεξάγει τις συνεντεύξεις και για την δημοφιλία της στους τηλεθεατές, η Ουώλτερς ήταν η οικοδέσποινα μιας πληθώρας τηλεοπτικών προγραμμάτων, μεταξύ των οποίων τα Today, The View, 20/20 και ABC Evening News. Η Ουώλτερς ήταν εν ενεργεία δημοσιογράφος από το 1952 έως το 2015.

Η Ουώλτερς ξεκίνησε την καριέρα της στο The Today Show στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ως συγγραφέας και παραγωγός ιστοριών με επίκεντρο τις γυναίκες. Η δημοφιλία της μεταξύ των τηλεθεατών είχε ως αποτέλεσμα η Ουώλτερς να λάβει περισσότερο τηλεοπτικό χρόνο και έτσι το 1974 έγινε συμπαρουσιάστρια του ίδιου προγράμματος, η πρώτη γυναίκα που κατείχε τέτοιο τίτλο σε αμερικανικό ειδησεογραφικό πρόγραμμα. Το 1976, συνέχισε να πρωτοπορεί καθώς έγινε η πρώτη ανκοργούμαν ενός διαδικτυακού βραδινού ειδησεογραφικού προγράμματος, μαζί με τον Χάρυ Ρίζονερ στο ABC Evening News. Από το 1979 έως το 2004, η Ουώλτερς εργάστηκε ως παραγωγός και συμπαρουσιάστρια του προγράμματος 20/20 του ABC. Έγινε επίσης γνωστή από την παρουσίαση μιας ετήσιας ειδικής εκπομπής στο ABC, Barbara Walters' 10 Most Fascinating People.

Η Ουώλτερς σχεδίασε, έκανε την παραγωγή και συμπαρουσίασε το καθημερινό talk show του ABC The View το 1997, στο οποίο εμφανίστηκε μέχρι την συνταξιοδότησή της το 2014. Έπειτα, συνέχισε να παρουσιάζει ρεπορτάζ για το ειδησεογραφικό πρόγραμμα 20/20 καθώς και μια σειρά ντοκιμαντέρ για το Investigation Discovery. Η τελευταία εμφάνισή της στην τηλεόραση έγινε στο κανάλι ABC News το 2015.

Η Ουώλτερς εισήχθη στην Λεωφόρο της Δόξας για τα Τηλεοπτικά Πρόσωπα το 1989 ενώ το 2007 έλαβε το δικό της αστέρι στην Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ. Το 2000, έλαβε ένα βραβείο από την Εθνική Ακαδημία Τηλεόρασης.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 ABC News' "Time Tunnel" page containing clips of numerous newscasts on which Walters appeared
 Excerpts from 2008 autobiography, Audition: A Memoir
 Barbara Walters Archive of American Television Interview
 Barbara Walters Video produced by Makers: Women Who Make America

Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Άστρουντ Ζιλμπέρτο

Η Άστρουντ Ζιλμπέρτο (Astrud Gilberto) (γεννημένη ως Astrud Evangelina Weinert ; 29 Μαρτίου 1940) είναι Βραζιλιάνα τραγουδίστρια της σάμπα και της Μπόσα νόβα. Έγινε διάσημη την δεκαετία του 1960 μετά την ερμηνεία του τραγουδιού "The Girl from Ipanema".

Βιογραφία 
Η Άστρουντ Ζιλμπέρτο γεννήθηκε στην Μπαχία της Βραζιλίας από Βραζιλιάνα μητέρα και Γερμανό πατέρα. Μεγάλωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο πατέρας της ήταν καθηγητής ξένων γλωσσών και η ίδια έμαθε άπταιστα αρκετές γλώσσες. Παντρεύτηκε τον Ζοάο Ζιλμπέρτο το 1959 και απέκτησε έναν γιο, τον Ζοάο Μαρσέλο Ζιλμπέρτο. Έχει έναν δεύτερο γιο από έναν δεύτερο γάμο, τον Γκρέγκορι Λαρσόσα. Αργότερα έκανε σχέση με τον συνεργάτη του άνδρα της, τον Αμερικανό σαξοφωνίστα της τζαζ Σταν Γκέτς. Το 1963 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Η Άστρουντ και ο Ζοάο πήραν διαζύγιο στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Δισκογραφία
 The Shadow of Your Smile (Verve, 1965)
 The Astrud Gilberto Album (Verve, 1965)
 A Certain Smile, a Certain Sadness]] with Walter Wanderley (Verve, 1966)
 Look to the Rainbow  (Verve, 1966)
 Beach Samba (Verve, 1967)
 Windy (Verve, 1968)
 I Haven't Got Anything Better to Do (Verve, 1969)
 September 17, 1969 (Verve, 1969)
 Gilberto with Turrentine (CTI, 1971)
 Now (Perception, 1972)
 That Girl from Ipanema (Image, 1977)
 Plus with James Last (Polydor, 1986)
 Jungle (Magya, 2002)

Βιβλιογραφία
Bossa Nova: The Story of the Brazilian Music That Seduced the World, Castro, Ruy. 2000. (Published in English in 2003.)
 De Stefano, Gildo, Il popolo del samba, La vicenda e i protagonisti della storia della Musica popular brasileira|musica popolare brasiliana, Preface by Chico Buarque de Hollanda, Introduction by Gianni Minà, RAI-ERI, Rome, 2005, 
 De Stefano, Gildo, Saudade Bossa Nova: musiche, contaminazioni e ritmi del Brasile, Preface by Chico Buarque, Introduction by Gianni Minà, Logisma Editore, Firenze, 2017,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βραζιλιάνοι τραγουδιστές
Χουάνα Νούνιεθ δε Λάρα

Η Χουάνα Νούνιεθ, ισπαν.: Juana Núñez de Lara (1286 - 12 Ιουνίου 1351) από τον Οίκο δε Λάρα ήταν επίσης γνωστή ως λα Παλομίγια ή κυρία της Λάρα. Με τους γάμους της έγινε πριγκίπισσα της Καστίλης.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα κυρίου των Λέρμα, Αμάγια, Ντουένιας, Παλενθουέλα, Τορδεούμος, Τορεβατόν & λα Μόλτα, και της Τερέσα Ντίαθ Β΄ δε Άρο κυρίας της Μπιθκάγια , δισεγγονής του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν.

Οικογένεια
Η Χουάνα παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Ερρίκο πρίγκιπα της Καστίλης , 3ο γιο του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ των Χοενστάουφεν της Σουηβίας. Ο γάμος ήταν άτεκνος και ο Ερρίκος πέθανε το 1304, αφήνοντας τη Χουάνα μία νεαρή χήρα.

Η Χουάνα παντρεύτηκε έπειτα τον Φερδινάνδο δε λα Θέρδα , γιο του Φερδινάνδου διαδόχου της Καστίλης και της συζύγου του Λευκής των Καπετιδών. Η Λευκή ήταν κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας και της Μαργαρίτας του Οίκου της Βαρκελώνης της Προβηγκίας. Η Χουάνα και ο Φερδινάνδος είχαν τέσσερα παιδιά, που έφεραν το επώνυμο δε Λα Θέρδα υ Λάρα:
 Χουάν Γ΄ 1313–1350, νυμφεύτηκε τη Μαρία δε Χάρο .
 Μπλάνκα 1311–1347, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Εμμανουήλ πρίγκιπα της Βιγιένα. .
  Ιωάννα Εμμανουέλα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Καστίλης και έγινε μητέρα του:
 Ιωάννη Α΄ της Καστίλης και της.
 Ελεονώρας, που παντρεύτηκε τον Κάρολο Γ΄ των Εβρέ βασιλιά της Ναβάρρας.
 Μαργαρίτα, μοναχή.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ των Βαλουά κόμη του Αλανσόν  και ήταν μητέρα του:
 Καρόλου Γ΄ κόμη του Αλανσόν.

Καταγωγή

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές
GAZ

Η GAZ (Gorkovsky Avtomobilny Zavod, ρωσικά: ГАЗ ή Го́рьковский автомоби́льный заво́д - κυριολεκτικά εργοστάσιο αυτοκινήτων του Γκόρκι) είναι μια ρωσική εταιρεία οχημάτων που λειτουργεί από το 1932 με έδρα το Νίζνι Νόβγκοροντ (από το 1932 μέχρι το 1990 ονομαζόταν Γκόρκι). Η εταιρεία πάραγε αρχικά, με σχετική συμφωνία, μοντέλα της Ford με δικά τους ονόματα μέχρι το 1956. Αυτά τα μοντέλα ήταν το: GAZ-4, το GAZ-M415, το GAZ-AA, το GAZ-MM, το GAZ-A και το GAZ-M1. Μετά από αυτά, η εταιρεία άρχισε να παράγει δικά της μοντέλα.

Το 2010, η εταιρεία σταμάτησε να παράγει επιβατικά αυτοκίνητα και άρχισε να παράγει μόνο φορτηγά, ενώ σήμερα το μόνα μοντέλα που παράγονται από την εταιρεία είναι το: GAZon, το GAZon NEXT, το GAZelle και το GAZelle NEXT. Η εταιρεία πουλάει πολύ καλά σε σχεδόν όλη την Ανατολική Ευρώπη και, επίσης, σκοπεύει να κυκλοφορήσει τα μοντέλα της και στην Αμερική.

Αναφορές 
 Official site of the plant

Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ρωσίας