joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιάννης Σκλάβος

Ο Γιαννης Ευστρατιάδης (Σκλάβος ) (30 Μαρτίου 1949 - 21 Μαΐου 2021) ήταν Έλληνας σεναριογράφος του θεάτρου ,  κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έχει πολύ πλούσιο συγγραφικό έργο , όπως τα βιβλία ‘όχι άλλο πόλεμο’, ‘Δεν θέλω να γίνω ήρωας’ ,  τη σειρά ταινιών Ρόδα τσάντα και κοπάνα, Νο2 και Νο3 , επάγγελμα γυναίκα και άλλες πολλές , κυρίως  τη δεκαετία του 1980. Στην τηλεόραση έχει υπογράψει το σενάριο σε σειρές, όπως Ο ταξιτζής και οι εργένηδες . 

Σειρές στις οποίες έχει γράψει το σενάριο:

Κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει γράψει το σενάριο:

Βιντεοταινίες στις οποίες έχει γράψει το σενάριο:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Έλληνες σεναριογράφοι
Ερβέ Α΄ του Περς

Ο Ερβέ Α΄, γαλλ. Hervé I (απεβ. μετά τις 25 Ιουνίου 955), ήταν κόμης του Περς και του Μορτάν.

Βιογραφία 
Σύμφωνα με τον Ερβέ Α΄ του Μορτάν, που βασίζεται στο έργο του Σετιπάνι, ο Ερβέ Α΄ ήταν είτε γιος είτε γαμπρός του Ούγου Α΄ κόμη του Μαιν.

Ο Ερβέ Α΄ εμφανίζεται αρκετές φορές μεταξύ 941 και 946 στην ακολουθία του Ούγου του Μεγάλου, δούκα των Φράγκων & κόμη του Παρισιού και πιθανά να είναι ο "Hervei Comiti Mauritianae" που αναφέρεται σε μία συναλλαγή με ημερομηνία 24 Ιουνίου 955.

Οικογένεια 
Ο Ερβέ Α΄ νυμφεύτηκε τη Mελισσάνθη (πιθανώς κόρη του Ούγου Α΄ κόμη του Μαιν) και είχαν τέκνα:

 Ερβέ Β΄. κόμης του Μορτάν-ω-Περς.
 Γκέρμπεργκα/Ζερμπέρζ, πατρεύτηκε το Γκελντυίν κύριο του Σωμύρ.
 Χίλντεγκαρντε, παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ υποκόμη του Σατωντάν.
 Μελισσάνθη, υποκόμισσα του Σατωντάν & κόμισσα του Περς. Παντρεύτηκε τον Φούλκωνα κόμη του Μορτάν. Είναι οι γενάρχες του Οίκου του Σατωτάν & Περς.

Τον Ερβέ Α΄ διαδέχθηκε είτε ο γιος του Ερβέ Β΄ είτε ο Φoύλκων, σύζυγος της εγγονής του Mελισσάνθης.

Παραπομπές σε πηγές

Πηγές 
 Settipani, Christian, Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
 Europäische Stammtafeln, τόμος. III, ''Les Vicomtes de Châteaudun'
 Μεσαιωνικό Έργο, Perche, Mortagne
Βιετναμέζικες βουλευτικές εκλογές 2021

Στις 23 Μαΐου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Βιετνάμ, για να εκλεγούν τα 500 μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Οι γύρω στους 69,2 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας κλήθηκαν στις κάλπες για να ψηφίσουν με προσοχή, φορώντας μάσκες για προστασία από τον κορονοϊό και τηρώντας τις αποστάσεις ασφαλείας. Γύρω στα 84.700 εκλογικά κέντρα λειτούργησαν σε όλην την χώρα, από τις 7.00 το πρωί μέχρι τις 19.00 το απόγευμα. Η προσέλευση ήταν 99,60%, δηλαδή αυξημένη κατά 0,25 συγκριτικά με τις προηγούμενες εκλογές. Παράλληλα διεξήχθησαν και οι εκλογές για τα μέλη των λαϊκών περιφερειακών και επαρχιακών συμβουλίων.

Εκλογικό σύστημα 
Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ έχει μονοκομματικό καθεστώς. Σύμφωνα με το Βιετναμέζικο Σύνταγμα του 2013, το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ, η εμπροσθοφυλακή της εργατικής τάξης και του έθνους, είναι το κυβερνών κόμμα. Τα 500 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με μυστική και καθολική ψηφοφορία που διεξάγεται ισότιμα σε όλην την επικράτεια, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων από 184 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες (1-3 έδρες). Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο υποψήφιοι που πλειοψήφησαν στον πρώτο. Δεύτερος γύρος διεξάγεται, επίσης, αν η προσέλευση στον πρώτο γύρο είναι μικρότερη του 50%. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, αλλά οι εκλογείς παροτρύνονται να ψηφίσουν από αίσθημα ευθύνης. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Βιετνάμ ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση ή για λόγους υγείας.

Συμμετοχές 
Στις εκλογές συμμετείχαν 866 υποψήφιοι, από τους οποίους οι 74 ήταν ανεξάρτητοι πολιτικοί και οι υπόλοιποι ήταν μέλη του Βιετναμέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος. Οι 393 υποψήφιοι είναι γυναίκες και οι 473 άντρες. Οι 185 υποψήφιοι προέρχονταν από εθνικές μειονότητες. Πάνω από 560 υποψήφιοι ήταν απόφοιτοι Πανεπιστημίων. Οι 204 υποψήφιοι διεκδίκησαν την επανεκλογή τους, ενώ οι υπόλοιποι υποψήφιοι ήταν νεόφερτοι.

Αποτελέσματα

Στατιστικά εκλογών

Παραπομπές 

Εκλογές στο Βιετνάμ
Βιετναμ
Δουκάτο της Βοημίας

Το Δουκάτο της Βοημίας(τσεχικά: České knížectví, γερμανικά: Herzogtum Böhmen, λατινικά: Ducatus Bohemiæ) ήταν μοναρχία και πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Κεντρική Ευρώπη κατά τον Πρώιμο και τον Υψηλό Μεσαίωνα. 

Σχηματίστηκε περίπου το 870 από Τσέχους ως μέρος της σφαίρας της Μεγάλης Μοραβίας. Η Βοημία διαχωρίστηκε από την αποσύνθεση της Μοραβίας, αφού ο Δούκας Σπυτίνιεφ ορκίστηκε πίστη στον Ανατολικό Φράγκο βασιλιά Αρνούλφος το 895.

Ενώ οι Δούκες της Βοημίας της δυναστείας των Πρεμυσλιδών, κατά την πρώτη απόφαση στο Κάστρο της Πράγας και στο Λέβι Χράντεκ, έθεσαν περαιτέρω κτήματα υπό τον έλεγχό τους, ο Χριστιανισμός που ξεκίνησε από τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο συνεχίστηκε από τους Φράγκους επίσκοπους του Ρέγκενσμπουργκ και του Πασάου. 

Το 973 ιδρύθηκε η Επισκοπή της Πράγας μέσω των κοινών προσπαθειών του Δούκα Μπολέσλαου Β΄ και του Αυτοκράτορα Όθωνα Α΄. Ο Δούκας Βεντσέσλαος της Βοημίας, που σκοτώθηκε από τον μικρότερο αδερφό του Μπολέσλαο το 935, έγινε ο προστάτης άγιος της γης.

Ενώ τα εδάφη καταλήφθηκαν από τον Πολωνό βασιλιά Μπολέσουαφ Α΄ και οι εσωτερικοί αγώνες συγκλόνισαν τη δυναστεία Πρεμυσλιδών, ο Δούκας Βλαντιβόι δέχτηκε τη Βοημία ως φέουδο από τα χέρια του ανατολικού Φράγκου βασιλιά Ερρίκο Β΄ το 1002 και το δουκάτο έγινε αυτοκρατορικό κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής ατοκρατορίας. 

Το Δουκάτο της Βοημίας εξελίχθηκε σε ένα κληρονομικό Βασίλειο της Βοημίας, όταν ο Δούκας Ότακαρ Α΄ εξασφάλισε την ανοδό του από τον Γερμανό βασιλιά Φίλιππο της Σουαβίας το 1198. Οι Πρεμυσλίδες παρέμειναν στην εξουσία καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, μέχρι την εξάλειψη της αρσενικής γραμμής με θάνατο του Βασιλιά Βεντσέσλαο Γ΄ το 1306.

Πηγές

Παραπομπές

Ιστορία της Βοημίας
Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μεσαίωνας ανά χώρα
Ύπνωση

Η ύπνωση είναι μια ανθρώπινη κατάσταση που περιλαμβάνει εστιασμένη προσοχή, μειωμένη περιφερειακή επίγνωση και αυξημένη ικανότητα ανταπόκρισης.

Υπάρχουν διάφορες και αντίθετες θεωρίες που ορίζουν την ύπνωση και τα σχετικά με αυτήν φαινόμενα. Ορισμένες θεωρίες βλέπουν την ύπνωση ως μια μεταβαλλόμενη κατάσταση του νου, που χαρακτηρίζεται από ένα επίπεδο συνειδητοποίησης που είναι διαφορετικό από την συνηθισμένη κατάσταση της συνείδησης. Άλλες θεωρίες ορίζουν την ύπνωση ως ένα εικονικό φάρμακο, έναν επαναπροσδιορισμό μιας αλληλεπίδρασης με έναν θεραπευτή.

Κατά την διάρκεια της ύπνωσης, ένα άτομο θεωρείται ότι έχει αυξημένη εστίαση, συγκέντρωση και ανταπόκριση στον λόγο. Συνήθως ξεκινά με μια υπνωτική επαγωγή που περιλαμβάνει προκαταρκτικές οδηγίες και προτάσεις. Η χρήση του υπνωτισμού για θεραπευτικούς σκοπούς ονομάζεται υπνοθεραπεία ενώ η χρήση του ως μια μορφή ψυχαγωγίας μπροστά σε ένα κοινό είναι γνωστή ως ψυχική ύπνωση, μια μορφή ψυχισμού.

Η ύπνωση για την διαχείριση του πόνου "είναι πιθανό να μειώσει τον οξύ και χρόνιο πόνο στα περισσότερα άτομα" αλλά για ορισμένα προβλήματα, όπως για την διακοπή του καπνίσματος, οι ερευνητές της υπνοθεραπείας προβάλουν μεικτά αποτελέσματα. Η χρήση της ύπνωσης ως μορφής θεραπείας για την ανάκτηση και ενσωμάτωση του πρώιμου τραύματος είναι αμφιλεγόμενη στο πλαίσιο της επιστημονικής γενικής τάσης. Η έρευνα έχει δείξει ότι η ύπνωση ενός ατόμου μπορεί να βοηθήσει στον σχηματισμό ψευδών αναμνήσεων και ότι η ύπνωση "δεν βοηθά τους ανθρώπους να θυμούνται τα γεγονότα με μεγάλη ακρίβεια".

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Baudouin, C. (Paul, E & Paul, C. trans.), Suggestion and Autosuggestion: A Psychological and Pedagogical Study Based on the Investigations made by the New Nancy School, George Allen & Unwin, (London), 1920.
 
 
 
 Glueck, B., "New Nancy School", The Psychoanalytic Review, Vol. 10, (January 1923), pp. 109–12.
 Harte, R., Hypnotism and the Doctors, Volume I: Animal Magnetism: Mesmer/De Puysegur, L.N. Fowler & Co., (London), 1902.
 Harte, R., Hypnotism and the Doctors, Volume II: The Second Commission; Dupotet And Lafontaine; The English School; Braid's Hypnotism; Statuvolism; Pathetism; Electro-Biology, L.N. Fowler & Co., (London), 1903.
 
 Yeates, L.B., James Braid: Surgeon, Gentleman Scientist, and Hypnotist, Ph.D. Dissertation, School of History and Philosophy of Science, Faculty of Arts & Social Sciences, University of New South Wales, January 2013.
 Yeates, Lindsay B. (2016a), "Émile Coué and his Method (I): The Chemist of Thought and Human Action", Australian Journal of Clinical Hypnotherapy & Hypnosis, Volume 38, No. 1, (Autumn 2016), pp. 3–27.
 Yeates, Lindsay B. (2016b), "Émile Coué and his Method (II): Hypnotism, Suggestion, Ego-Strengthening, and Autosuggestion", Australian Journal of Clinical Hypnotherapy & Hypnosis, Volume 38, No.1, (Autumn 2016), pp. 28–54.
 Yeates, Lindsay B. (2016c), "Émile Coué and his Method (III): Every Day in Every Way", Australian Journal of Clinical Hypnotherapy & Hypnosis, Volume 38, No. 1, (Autumn 2016), pp. 55–79.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκορτσινός

Ο Σκορτσινός ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλαισίας, ανήκει στον δήμο Μεγαλόπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Μέχρι το 2010, ο Σκορτσινός ανήκε στο πρώην Δήμου Φαλαισίας του Νομού Αρκαδίας.

Ο Σκορτσινός έχει υψόμετρο 507 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται σε απόσταση 17 χλμ. ΝΑ από τη Μεγαλόπολη, στα όρια της Αρκαδίας με τη Λακωνία κοντά στις πηγές του Ευρώτα. Η πρόσβαση από την Τρίπολη γίνεται από επαρχιακό δρόμο μέσω του χωριού Πάπαρης (15 χιλ.). Νότια του χωριού φαίνεται επιβλητικός ο ορεινός όγκος του Ταϋγέτου. 

Στην τελευταία απογραφή (2011) είχε 139 κατοίκους που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία. Οι ελιές και το λάδι είναι από τα  κύρια προϊόντα του χωριού. Όπως και άλλα ορεινά αρκαδικά χωριά, γνώρισε μεταπολεμικά μεγάλη μετανάστευση. 

Λόγω των  άφθονων νερών των πηγών του Ευρώτα (κεφαλάρι «Λογαρά»,  2 χλμ από το χωριό στο δρόμο προς το Λεοντάρι) η περιοχή του Σκορτσινού κατοικείται από τα νεολιθικά χρόνια, όπως προκύπτει από τις ανασκαφές στο κοντινό νεολιθικό σπήλαιο «Τρουπίτσες».

Στα ΝΑ του χωριού υψώνεται ο επιβλητικός όγκος του λόφου Χελμού με σημαντικά κατάλοιπα τόσο από το περίφημο αρχαίο οχυρό «Αθήναιον» που ήταν η ακρόπολη της αρχαίας πόλης Βελεμίνας κατά την ελληνιστική εποχή,  όσο και  κατάλοιπα ισχυρού κάστρου των βυζαντινών χρόνων που χτίστηκε τον 13ο αιώνα και καταλαμβάνει το ψηλότερο σημείο του λόφου στο νότιο τμήμα του πλατώματος. 

Κατά την τουρκοκρατία ο Σκορτσινός συμμετείχε στις επαναστατικές κινήσεις που έγιναν το 1659 και το 1770 (Ορλωφικά) και καταστράφηκε ολοκληρωτικά το 1779 από τους Τουρκαλβανούς που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι κατά των επαναστατών.Την 14η Μαρτίου του 1944 το Σκορτσινού, που αριθμούσε περίπου 700 κατοίκους, κάηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς. Το χωριό ανοικοδομήθηκε πάλι  με δωρεές των απανταχού Σκορτσιναίων , εσωτερικού και εξωτερικού και την προσωπική εργασία των κατοίκων.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Σκορτσινός: Το μικρό χωριό δίπλα στις πηγές του Ευρώτα

Δήμος Μεγαλόπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Ατίθαση καρδιά

Η Ατίθαση καρδιά (αγγλ. Wild at Heart) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία του 1990, ρομαντική κομεντί και αστυνομική με στοιχεία μαύρης κωμωδίας. σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λιντς. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους παίζουν οι Νίκολας Κέιτζ και Λόρα Ντερν. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα (1989) του Μπάρυ Γκίφορντ. Ο Λυντς δεν εύρισκε της αρεσκείας του το τέλος του μυθιστορήματος και έτσι απεφάσισε να το αλλάξει, ώστε να ταιριάζει με την ιδέα που είχε για τους βασικούς ήρωες.

Η Ατίθαση καρδιά είναι ταινία δρόμου με στοιχεία δραματικά και νεο-νουάρ, που εμπεριέχει έμμεσες αναφορές στον Μάγο του Οζ και στις ταινίες του Έλβις Πρίσλεϊ.

Οι πρώτες δοκιμαστικές προβολές της ταινίας δεν έγιναν καλά αποδεκτές από το κοινό: ο Λιντς υπολόγισε ότι περίπου 300 θεατές απεχώρησαν πρόωρα από μια τέτοια προβολή. Με την κυκλοφορία της, η ταινία απέσπασε ανάμικτες κριτικές και σημείωσε μέτρια εμπορική επιτυχία. Ωστόσο, κέρδισε το μεγάλο βραβείο, τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, κάτι που την εποχή εκείνη θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη απόφαση. Από τότε έχει επανεκτιμηθεί θετικά από μερικούς κριτικούς.

 Ο ρόλος της μητέρας του χαρακτήρα που υποδύεται η Λόρα Ντερν παίζεται από την πραγματική μητέρα της ηθοποιού, την Νταϊάν Λαντ, η οποία για αυτή την ερμηνεία πήρε υποψηφιότητα για Βραβείο Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Ατίθαση καρδιά στην IMDb
 Η ταινία στο Rotten Tomatoes

Ταινίες του 1990
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Ταινίες δρόμου
Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιντς
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Ταινίες παραγωγής PolyGram Filmed Entertainment
Νεο-νουάρ ταινίες
Τιμοτί Καστάνι

Ο Τίμοθι Καστάνιε (5 Δεκεμβρίου 1995) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Λέστερ και της εθνικής ομάδας του Βελγίου. Αγωνίζεται κυρίως δεξιά, αλλά μπορεί να αγωνιστεί και αριστερά.

Ο Καστάνιε ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Γκενκ και το 2017 αποκτήθηκε από την Αταλάντα έναντι 6 εκατομμυρίων ευρώ. Με την Αταλάντα πραγματοποίησε 96 εμφανίσεις και το 2020 αποκτήθηκε από τη Λέστερ με πενταετές συμβόλαιο.

Ο Καστάνιε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα του Βελγίου τον Σεπτέμβριο του 2018.

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κλεμάν Λανγκλέ

Ο Κλεμάν Λανγκλέ (17 Ιουνίου 1995) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Τότεναμ δανεικός από τα Α.Ο. ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ και της εθνικής ομάδας της Γαλλίας.

Ο Λανγκλέ ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νανσί, όπου πραγματοποίησε 85 εμφανίσεις από το ντεμπούτο του το 2013, κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Λιγκ 2 τη σαιζόν 2015-16. Τον Ιανουάριο του 2017 αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη έναντι 5,4 εκατομμυρίων ευρώ όπου πραγματοποίησε 73 εμφανίσεις και σκόραρε 4 φορές. Το 2018 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 35 εκατομμύρια ευρώ, με την οποία κατέκτησε το Σούπερ Κόπα το 2018 και το πρωτάθλημα την πρώτη του χρονιά. Το 2022 δόθηκε δανεικός στην Τότεναμ.

Ο Λανγκλέ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Γαλλίας τον Ιούνιο του 2019.

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Νανσί-Λωρραίνη
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Σιμόν Μινιολέ

Ο Σιμόν Μινιολέ είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Κλαμπ Μπρυζ και της εθνικής ομάδας του Βελγίου.

Ο Μινιολέ ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ στη δεύτερη κατηγορία του Βελγίου το 2004 και αγωνίστηκε για το σύλλογο για έξι χρόνια, πραγματοποιώντας 100 εμφανίσεις πρωταθλήματος και σκοράροντας ένα γκολ. Αποκτήθηκε από την Σάντρελαντ τον Ιούνιο του 2010 για δύο εκατομμύρια λίρες και αγωνίστηκε τρία χρόνια πριν αποκτηθεί από τη Λίβερπουλ τον Ιούνιο του 2013 για 9 εκατομμύρια λίρες. Παρέμεινε στη Λίβερπουλ μέχρι το 2019, κατακτώντας το Τσάμπιονς Λιγκ. Ακολούθως αποκτήθηκε από τη Μπρυζ για 6,4 εκατομμύρια λίρες.

Ο Μινιολέ έχει εκπροσωπήσει το Βέλγιο με όλες τις εθνικές ομάδες Κ-16 και πάνω. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2011 και από τότε έχει 30 εμφανίσεις με το εθνόσημο. Ήταν μέλος των αποστολών το Βελγίου στα Μουντιάλ 2014 και 2018 και στα Euro 2016 και 2020.

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Εκλεκτοράτο της Τριρ

Το Εκλεκτοράτο της Τριρ (γερμανικά: Kurfürstentum Trier, γαλλικά: Électorat de Trèves) ήταν εκκλησιαστικό πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από τα τέλη του 9ου έως τις αρχές του 19ου αιώνα. 

Αποτελούνταν από τα χρονικά περιουσιακά στοιχεία του πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου της Τριρ, επίσης πρίγκιπα-εκλέκτορα της αυτοκρατορίας, μαζί με τον εκλέκτορα της Κολωνίας και τον εκλέκτορα του Μάιντς, μεταξύ των οποίων ο τελευταίος κατέλαβε την πρώτη θέση.

Η πρωτεύουσα του εκλεκτοράτου ήταν η Τριρ, με την κύρια κατοικία του εκλέκτορα να είναι το Κόμπλεντς από τον 16ο αιώνα και μετά. Το εκλεκτοράτο νομιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής διαμεσολάβησης του 1803. Ο εκλέκτορας του Τρίερ, υπό την ιδιότητά του αρχιεπισκόπου, διαχειρίστηκε επίσης την Αρχιεπισκοπή της Τριρ, της οποίας το έδαφος δεν αντιστοιχούσε στο εκλεκτοράτο.

Ιστορία της Τριρ
Πρώην κρατίδια και εδάφη της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Ιστορία της Ρηνανίας
Τομά Μενιέ

Ο Τόμας Μενιέρ (12 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για λογαριασμό της Μπορούσια Ντόρτμουντ και της εθνικής ομάδας του Βελγίου.

Ο Μενιέρ ξεκίνησε την καριέρα του από την βελγική Βιρτόν και το 2011 αποκτήθηκε από την Κλαμπ Μπριζ για 200.000 ευρώ. Αρχικά αγωνιζόταν ως επιθετικός και στο δεξιό φτερό, αλλά μεταφέρθηκε πιο πίσω για να ενισχύσει την άμυνα. Με την Μπριζ κατέκτησε το κύπελλο το 2014-15 και την επόμενη σαιζόν το πρωτάθλημα. Το 2016 αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμαίν για 7 εκατομμύρια ευρώ και τα επόμενα 4 χρόνια πραγματοποίησε 128 συμμετοχές σκοράροντας 13 γκολ. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του αποκτήθηκε ως ελεύθερος παίκτης από την Μπορούσια Ντόρτμουντ.

Ο Μενιέρ πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την εθνική αντρών του Βελγίου το Νοέμβριο του 2013 και ήταν μέλος των αποστολών της εθνικής Βελγίου στο Μουντιάλ 2018 και στα Euro 2016 και 2020.

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές ΡΕ Βιρτόν
Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας

Το Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας (φινλανδικά: Suomen suuriruhtinaskunta, σουηδικά: Storfurstendömet Finland, ρωσικά: Velikoye knyazhestvo Finlyandskoye, κυριλλικά: Великое княжество Финляндское, εναλλακτικά το Μεγάλο Πριγκιπάτο της Φινλανδίας) ήταν μεταξύ 1809 και 1917 ως αυτόνομο τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Ξεκίνησε τον 16ο αιώνα ως ένα τιτλοφόρο μεγάλο δουκάτο που κατέχει ο Βασιλιάς της Σουηδίας, η χώρα έγινε αυτόνομη μετά την προσάρτησή της από τη Ρωσία στον Φινλανδικό πόλεμο του 1808-1809. Ο Μεγάλος Δούκας της Φινλανδίας ήταν ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας, εκπροσωπούμενος από τον Γενικό Κυβερνήτη. Λόγω της κυβερνητικής δομής της ρωσικής αυτοκρατορίας και της φινλανδικής πρωτοβουλίας, η αυτονομία του Μεγάλου Δουκάτου επεκτάθηκε μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η Γερουσία της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε το 1809, έγινε το σημαντικότερο κυβερνητικό όργανο και πρόδρομος της σύγχρονης κυβέρνησης της Φινλανδίας, του Ανώτατου Δικαστηρίου της Φινλανδίας και του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Φινλανδίας.

Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας ήταν παράλληλες με αυτές στην υπόλοιπη Ρωσική Αυτοκρατορία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η οικονομία αναπτύχθηκε αργά κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η βασιλεία του Αλεξάνδρου Β΄ (1855-1881) γνώρισε σημαντική πολιτιστική, κοινωνική και πνευματική πρόοδο και μια βιομηχανική οικονομία. 

Οι εντάσεις αυξήθηκαν όταν η Αγία Πετρούπολη υιοθέτησε τις πολιτικοποιήσεις της Ρωσίας το 1889. Οι νέες συνθήκες οδήγησαν στην εισαγωγή περιορισμένης αυτονομίας και στη μείωση της φινλανδικής πολιτιστικής έκφρασης. Η αναταραχή στη Ρωσία και τη Φινλανδία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και η επακόλουθη κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 είχε ως αποτέλεσμα τη Φινλανδική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας και το τέλος του Μεγάλου Δουκάτου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 .
 .
 .
 .
 Alenius, Kari. "Russification in Estonia and Finland  Before 1917," Faravid, 2004, Vol. 28, pp. 181–94 Online
 Huxley, Steven. Constitutionalist insurgency in Finland: Finnish "passive resistance" against Russification as a case of nonmilitary struggle in the European resistance tradition (1990)
Jussila, Osmo, et al. From Grand Duchy to a Modern State: A Political History of Finland Since 1809 (Hurst & Co. 1999).
 Kan, Aleksander. "Storfurstendömet Finland 1809–1917 – dess autonomi enligt den nutida finska historieskrivningen" (in Swedish) ["Autonomous Finland 1809–1917 in contemporary Finnish historiography"] Historisk Tidskrift, 2008, Issue 1, pp. 3–27
 Polvinen, Tuomo. Imperial Borderland: Bobrikov and the Attempted Russification of Finland, 1898–1904 (1995) Duke University Press. 342 pp.
 Thaden, Edward C. Russification in the Baltic Provinces and Finland (1981). JSTOR
 Grand Duchy of Finland at Flags of the World
 The text of The Imperial Manifesto of 1811 in German and Finnish

Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας
Πρώην κράτη της Ευρώπης
Πρώην μεγάλα δουκάτα
Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Εθνική Δράση

Η Εθνική Δράση ήταν ελληνική οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1941. Ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης ήταν ο Π. Σιφναίος, Γ.Παππάς, Ι.Καλούσης και Τ.Τριανταφυλλάκος. Η οργάνωση διαβίβαζε εκθέσεις στην εξόριστη κυβέρνηση. Από τα τέλη του 1943 αποκτά κι ένοπλο τμήμα.
Ελίτσα Τοντόροβα

Η Ελίτσα Τοντόροβα (βουλγαρικά: Elitsa Todorova, κυριλλικά: Елица Тодорова, 2 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Βουλγάρα παραδοσιακή τραγουδίστρια και επαγγελματίας στα κρουστά. 

Η Τοντόροβα δημιούργησε το ντουέτο Ελίτσα & Στογιάν και εκπροσώπησαν τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2007 στο Ελσίνκι, τερματίζοντας στην 5η θέση, μια από τις καλύτερες θέσεις της χώρας στο διαγωνισμό μέχρι στιγμής. Εκπροσώπησαν πάλι τη Βουλγαρία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013 στο Μάλμε, δίχως να προκριθούν στο τελικό και τερματίζοντας στην 12η θέση στον ημιτελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Official website
 
 Official YouTube канал

Βούλγαροι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βουλγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 – Άλμα επί κοντώ γυναικών

Το άλμα επί κοντώ γυναικών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία πραγματοποιήθηκε μεταξύ 16 και 19 Αυγούστου. Στον τελικό η Κατερίνα Στεφανίδη κατέκτησε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο με άλμα στα 4,85 μ .

Ο τελικός 
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 19 Αυγούστου. 

Κατερίνα Στεφανίδη και Σάντι Μόρις είχαν το ίδιο καλύτερο άλμα στα 4,85 μ, μάλιστα και οι δύο με τη δεύτερη προσπάθεια. Ωστόσο, η Ελληνίδα επικοντίστρια υπερτερούσε λόγω της καλύτερης προσπάθειας που είχε περάσει τα αμέσως προηγούμενα ύψη και συγκεκριμένα το 4,70 που το είχε περάσει με τη πρώτη, ενώ η Αμερικανίδα με τη δεύτερη. Έτσι, η Κατερίνα Στεφανίδη έγινε χρυσή Ολυμπιονίκης, η Σάντι Μόρις αργυρή Ολυμπιονίκης και η Ελίζα ΜακΚάρτνεϊ χάλκινη Ολυμπιονίκης.

Παραπομπές 

Άλμα επί κοντώ
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Ανατολικό Πρόπυλο

Το Ανατολικό Πρόπυλο ήταν αρχαία πύλη εισόδου στο ανατολικό άκρο της ρωμαϊκής αγοράς, στην Αθήνα της Ελλάδας. Ανεγέρθηκε, περίπου, μεταξύ του 19–11 π.Χ.

Οι κίονες της συγκεκριμένης πύλης εισόδου ήταν ιωνικού ρυθμού, ενώ ήταν κατασκευασμένες από μπλε και γκρι απόχρωσης μάρμαρο το οποίο προερχόταν από τον Υμηττό. Η συγκεκριμένη πύλη αποτελούσε την ανατολική πύλη εισόδου στην αγορά, ενώ συνδεόταν μέσω σκαλοπατιών με τον Πύργο των Ανέμων, καθώς και με το κτίριο των Βεσπασιανών. Σε ύστερη ημερομηνία, όταν το κτίριο το οποίο έμεινε γνωστό ως Αγορανομείο ανεγέρθηκε στην ανατολική πλευρά της αγοράς, η πύλη οδηγούσε στην είσοδο η οποία βρισκόταν στο δυτικό άκρο της. Εκ της συνολικής κατασκευής, σήμερα, σώζονται τα θεμέλια, καθώς και τα σκαλοπάτια της πύλης, καθώς και μέρος των κιόνων.

Στο δυτικό άκρο της αγοράς βρισκόταν ακόμη μία πύλη, η οποία ήταν γνωστή ως της Αθηνάς Αρχηγέτιδος, το Δυτικό Πρόπυλο, η οποία, σήμερα, σώζεται συγκριτικά σε καλύτερη κατάσταση.

Παραπομπές 

Αρχαία αθηναϊκή αρχιτεκτονική
Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Πύλες (αρχιτεκτονική)
Πόλι Γκένοβα

Η Πόλι Πλεμένοβα Γκένοβα (βουλγαρικά: Poli Plamenova Genova, κυριλλικά: Поли Пламенова Генова, 10 Φεβρουαρίου 1987) είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια. 

Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2011 στο Ντύσσελντορφ, με το τραγούδι "Na inat", το οποίο δεν προκρίθηκε στο τελικό, τερματίζοντας στην 12η θέση στο ημιτελικό. Εκπροσώπησε πάλι τη Βουλγαρία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2016 στο Στοκχόλμη, με το τραγούδι "If Love Was A Crime", τερματίζοντας 4η θέση στο τελικό, μια από τις καλύτερες θέσεις της χώρας στο διαγωνισμό μετά το 2007.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βούλγαροι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βουλγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Νάταν Ακέ

Ο Νάταν Ακέ (18 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Μάντσεστερ Σίτι και της εθνικής ομάδας της Ολλανδίας. Αγωνίζεται κυρίως ως κεντρικός αμυντικός αλλά μπορεί να αγωνιστεί και αριστερά.

Ο Ακέ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Τσέλσι, αλλά δόθηκε δανεικός σε Ρέντιγκ, Γουότφορντ και Μπόρνμουθ, με την τελευταία να τον αποκτά το 2017 έναντι 20 εκατομμυρίων λιρών, ποσό ρεκόρ για το σύλλογο. Το 2020 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι έναντι 41 εκατομμυρίων λιρών.

Αφότου εκπροσώπησε την Ολλανδία σε νεανικό επίπεδο, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2017.

Παραπομπές 

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Λιούντμιλα Χριστέσεβα

Η Λιουντμίλα  Χριστέσεβα (ψευδώνυμο L. Christeseva, Λευκορωσικά : Людміла Хрысцесева), είναι Σουηδική εικαστική καλλιτέχνιδα με ρίζες από τη Λευκορωσία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1978 στο Μογκιλιόφ της Λευκορωσίας και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από τη Σχολή Καλλιτεχνικού Σχεδιασμού και Τεχνολογίας στο Κρατικό Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Βιτέμπσκ της Λευκορωσίας το 2001. Στη συνέχεια, η Χριστέσεβα μετακόμισε στη Σουηδία και εντάχθηκε στη δημιουργική ομάδα του Σουηδού σχεδιαστή μόδας Λαρς Βάλιν. Κατέχει επίσης πτυχία από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και το Πανεπιστήμιο Τεχνών Τεχνών, Χειροτεχνίας και Σχεδιασμού (Konstfack).  Η καλλιτεχνική της έρευνα επικεντρώνεται στην ταυτότητα του φύλου και στα ερωτήματα, που σχετίζονται με την αναπαράστασή του σε πολιτισμούς. Συμμετέχει ενεργά σε διάφορα έργα τέχνης και εκθέσεις στη Σουηδία και στο εξωτερικό.    Η Χριστέσεβα διευθύνει έναν εκθεσιακό χώρο, Artten, στο κέντρο της Στοκχόλμης, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην ενδυνάμωση των γυναικών και στην ανάπτυξη της συνείδησης μέσα στην κοινότητα της τέχνης και της μόδας. 

Οι θεσμικές εκθέσεις της  Χριστέσεβα περιλαμβάνουν α) το "Το μη Γυναικείο πρόσωπο του Πολέμου" που εκτίθεται στο Σουηδικό Στρατιωτικό Μουσείο στη Στοκχόλμη (2016) και στην κατοικία του πρέσβη των Η.Π.Α. στη Σουηδία στη Στοκχόλμη (2016), β) το  "Βιωσιμότητα" στο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας της Λευκορωσίας (2016), γ)  “Δείγματα Ρούχων” στο ινστιτούτο κοστουμιών και μόδας της Στοκχόλμης (2017) και στο σκανδιναβικό μουσείο στη Στοκχόλμη (2017-2018). Μια σειρά από γλυπτά της  Χριστέσεβα έγινε μια μοναδική σκηνογραφία για την παράσταση της Εταιρείας Χορού Μάργκαρετ Τζένκινς (Η.Π.Α.) στη Στοκχόλμη το 2016.

Η Χριστέσεβα είναι καλλιτεχνικός διευθυντής και ήταν ο εκτελεστικός παραγωγός της διεθνούς έκθεσης "Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και η κληρονομιά στη μόδα και την τέχνη", η οποία προβλήθηκε σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο το 2018.  Στις 14 Ιουλίου 2018, η  Χριστέσεβα κλήθηκε να δείξει την εγκατάστασή της με το "Δείγματα Ρούχων" στο πλαίσιο της σκληρής και μοναδικής φύσης του Φάρο στο πλαίσιο του παγκόσμιου εορτασμού του 100χρονου ιωβηλαίου του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο Κέντρο Μπέργκμαν. 

Το 2019, δεδομένης μιας δυναμικής κληρονομιάς υπερηφάνειας, ορμής και σκοπού, που τιμά το παράδειγμα του γυναικείου δικαιώματος ψήφου, που επιτεύχθηκε πριν από 100 χρόνια, η  Χριστέσεβα διοργάνωσε μια επίδειξη μόδας στους δρόμους της Στοκχόλμης συγκεντρώνοντας έναν επιλεγμένο αριθμό ντόπιων της Στοκχόλμης, για να συμμετάσχουν και, ως εκ τούτου, να υποστηρίξουν γυναίκες, που βρίσκονται στο δρόμο προς τα δημιουργικά τους όνειρα - αντιμετωπίζοντας τόσο προκλήσεις όσο και επιτυχίες. Η Χριστίνα Γιοχάνεσον, η Σουηδή πρεσβευτής στη Λευκορωσία, και η Μαρία Ρασίντι, η ιδρυτής του οργανισμού Δικαιώματα της Γυναίκας / Kvinnors Rätt, συμμετείχαν στο έργο, για να αναφέρουμε μερικά.

Στο έργο της, η  Λιουντμίλα  Χριστέσεβα αναπτύσσει αρκετά καλλιτεχνικά κινήματα: Βιωσιμότητα,  Ροζισμός  και Ο Ουρανός πάνω .

Παραπομπές 
 

Σουηδοί καλλιτέχνες
Λευκορώσοι καλλιτέχνες
Δουκάτο του Ουρμπίνο

Το Δουκάτο του Ουρμπίνο (ιταλικά: Ducato di Urbino) ήταν φέουδο της Αγίας Έδρας στην κεντρική-βόρεια Ιταλία. Τα εδάφη του Δουκάτου καταλάμβαναν περίπου το βόρειο τμήμα της σύγχρονης περιοχής του Μάρκε: συνόρευε με την Αδριατική Θάλασσα στα ανατολικά, τη Δημοκρατία της Φλωρεντίας στα δυτικά και τα Παπικά Κράτη στα νότια.

Το 1523 η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Πέζαρο. Μετά τον σύντομο κανόνα του Καίσαρα Βοργία το 1502–08, το δουκάτο πήγε στην παπική οικογένεια  ντελλα Ρόβερε, η οποία κράτησε μέχρι το 1625, όταν ο Πάπας Ουρβανός Η΄ προσάρτησε στα παπικά κράτη ως Legazione del Ducato di Urbino και αργότερα ως Legazione di Urbino.

Παραπομπές
  Volume One, Volume Two, Volume Three
 History of the popes; their church and state (Volume III) by Leopold von Ranke (Wellesley College Library, 2009)
 Franceschini, G. (1970), I Montefeltro . Milan.
 Ugolini, Filippo, (1859). Storia dei conti e duchi d'Urbino. Florence.
 Ugolini, Filippo, Storia dei conti e duchi d'Urbino - volume 2.

2η χιλιετία στην Ιταλία
Ιταλικές πόλεις-κράτη
Μαριάνα Πόποβα

Η Μαριάνα Πόποβα (βουλγαρικά: Mariana Popova, κυριλλικά: Мариана Попова, 6 Ιουνίου 1978) είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2006 στην Αθήνα, με το τραγούδι "Let Me Cry", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 17η θέση στον ημιτελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Official website
 Eurovision Website – Bulgarian Page

Βούλγαροι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βουλγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ριζοσπαστική αριστερά

Με τον όρο Ριζοσπαστική αριστερά, περιγράφεται μια πολιτική ιδεολογία η οποία τοποθετείται στον χώρο της Αριστεράς (ή και της Ακροαριστεράς) και συγκεκριμένα υιοθετείται από κόμματα και πολιτικούς που ακολουθούν την "σκληρή γραμμή" της θέσης αυτής και αντιτίθενται σε μεταρρυθμίσεις. Γενικότερα, οι ριζοσπαστικές πολιτικές υποδηλώνουν την πρόθεση να να αντικατασταθούν οι θεμελιώδεις αρχές μιας κοινωνίας ή ενός πολιτικού συστήματος, συχνά μέσω της κοινωνικής αλλαγής, επανάστασης ή ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης. Οι υποστηρικτές της Ριζοσπαστικής αριστεράς, δίνουν έμφαση στον αγώνα της εργατικής τάξης και αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού, υποστηρίζοντας ένα ξεκάθαρα σοσιαλιστικό σύστημα. Στα στοιχεία των κινημάτων της Ριζοσπαστικής αριστεράς, είναι και ο συνεχής αγώνας (μέσω διαμαρτυριών, διαδηλώσεων κτλ), με μια συνεχή προσπάθεια να συνδυαστεί η σταθερή προσήλωση στις μαρξιστικές αρχές με την συμμετοχή στο μαζικό εργατικό κίνημα.

Σήμερα ο αριστερός ριζοσπαστισμός, επεκτείνεται και στο ευρύτερο πλαίσιο του Σοσιαλισμού, όπου υποστηρίζεται πως το σοσιαλιστικό σύστημα πρέπει να επέλθει όχι με κάθετη ρήξη, αλλά σταδιακά με μέτρα που «διαβρώνουν» την ταξική και ιδεολογική εξουσία του καπιταλισμού. Σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές, μακροοικονομικοί περιορισμοί και αριστερός κεϊνσιανισμός αποτελούν όλα συστατικά της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Παραπομπές 

Ιδεολογίες
Ελχάιντα Ντάνι

Η Ελχάιντα Ντάνι (αλβανικά: Elhaida Dani, 17 Φεβρουαρίου 1993) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, συνθέτρια και ηθοποιός. 

Εκπροσώπησε τη Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2015 στην Βιέννη, με το τραγούδι "I'm Alive", τερματίζοντας στην 17η θέση στον τελικό.

Πριν την Eurovision, είχε διαγωνιστεί στο ιταλικό The Voice, κερδίζοντας τo σόου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αλβανίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αλβανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ιταλοί πιανίστες
Ιταλοί τραγουδοποιοί
Λάουρα Τεσόρο

Η Λάουρα Τεσόρο (γαλλικά: Laura Tesoro, 19 Αυγούστου 1996) είναι Βελγίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. 

Εκπροσώπησε το Βέλγιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2016 στην Στοκχόλμη, με το τραγούδι "What's the Pressure?", τερματίζοντας στην 10η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Βέλγοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Βέλγιο
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Πούρο

To πούρο είναι τυλιγμένη δέσμη αποξηραμένων και ζυμωμένων φύλλων καπνού που φτιάχνονται για να καπνίζονται. Τα πούρα παράγονται σε διάφορα μεγέθη και σχήματα. Από τον 20ο αιώνα, σχεδόν όλα τα πούρα αποτελούνται από τρία ξεχωριστά συστατικά: τη γέμιση, το συνδετικό φύλλο που συγκρατεί τη γέμιση μαζί και ένα φύλλο περιτυλίγματος, το οποίο είναι συχνά το φύλλο υψηλής ποιότητας. Συχνά υπάρχει μια ταινία τυπωμένη με το λογότυπο του κατασκευαστή πούρων. Τα σύγχρονα πούρα έχουν συχνά δύο ταινίες, ειδικά τα κουβανέζικα πούρα, όπου εμφανίζονται περιορισμένες εκδόσεις (Edición Limitada) που αναφέρουν το έτος παραγωγής.

Ο καπνός των πούρων καλλιεργείται σε σημαντικές ποσότητες κυρίως στην Κεντρική Αμερική και στα νησιά της Καραϊβικής, όπως η Κούβα, η Δομινικανή Δημοκρατία, η Αϊτή, η Ονδούρα, το Μεξικό, ο Ισημερινός, η Νικαράγουα, η Γουατεμάλα, η Κόστα Ρίκα, ο Παναμάς και το Πουέρτο Ρίκο. Παράγεται επίσης στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βραζιλία και στις μεσογειακές χώρες της Ιταλίας και της Ισπανίας (στις Καναρίες Νήσους), και στην Ινδονησία και τις Φιλιππίνες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Το τακτικό κάπνισμα πούρων σχετίζεται με κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου και καρδιαγγειακών παθήσεων.

Παραπομπές 

Κάπνισμα
Λουκ Σο

Ο Λουκ Σο (Luke Shaw, 12 Ιουλίου 1995) είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για λογαριασμό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Ο Σο ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Σαουθάμπτον και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 2012, αποκτώντας θέση βασικού. Τη σαιζόν 2013-14 ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για την Πρέμιερ Λιγκ. Τον Ιούνιο του 2014 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 30 εκατομμύρια λίρες, ποσό ρεκόρ τότε για μεταγραφή εφήβου. Ο Σο είχε δύσκολη συνεργασία με τον Μουρίνιο, όμως ο επόμενος προπονητής Σόλσκιερ τον υποστήριξε και η απόδοσή του βελτιώθηκε συμβάλλοντας πέρα από την άμυνα και στην επίθεση. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς του Γιουρόπα Λιγκ για τη σαιζόν 2020-21.

Τις 5 Μαρτίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Αγγλίας και αργότερα στο ίδιο έτος ήταν μέλος της αποστολής της Αγγλίας στο Μουντιάλ. Συμμετείχε επίσης στο Euro 2020, όπου σκόραρε στον τελικό στο 2ο λεπτό, το ταχύτερο γκολ που έχει σημειωθεί σε τελικό euro.

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Δουκάτο της Σουαβίας

Το Δουκάτο της Σουαβίας (γερμανικά: Herzogtum Schwaben) ήταν ένα από τα πέντε στελέχη του μεσαιωνικού Γερμανικού Βασιλείου. Εμφανίστηκε τον 10ο αιώνα στη νοτιοδυτική περιοχή που είχε κατοικηθεί από τις φυλές των Αλαμαννοί κατά την Ύστερη αρχαιότητα.

Ενώ η ιστορική περιοχή της Σουαβίας πήρε το όνομά της από το αρχαίο Σουάβι, κατοικώντας στη γωνία που σχηματίζεται από τον Ρήνο και τον Δούναβη, το στέλεχος του Δουκάτου αποτελούσε ένα πολύ μεγαλύτερο έδαφος, που εκτείνεται από την οροσειρά των Αλσατικών Βοσγίων στα δυτικά προς τη δεξιά όχθη ο ποταμός Λεχ στα ανατολικά και μέχρι Τσιαβέννα και Πέρασμα Γκόταρντ στα νότια. Το όνομα του μεγαλύτερου στελέχους δούκα χρησιμοποιήθηκε συχνά εναλλάξ με την Αλαμανία κατά τη διάρκεια του Υψηλού Μεσαίωνα, μέχρι περίπου τον 11ο αιώνα, όταν άρχισε να κυριαρχεί η μορφή Σουαβία.

Το Δουκάτο της Σουαβίας ανακηρύχθηκε από τον Παλατινό Κόμη Έρσενγκερ των Αχαλόφινγκ το 915. Είχε συμμαχήσει με τον αντίπαλό του Μπούρχαρτ των Χαντφράϊντινγκς και νίκησε τον Βασιλιά Κορράδο Α΄ της Γερμανίας σε μια μάχη στο Βάλβις. Η πιο αξιοσημείωτη οικογένεια που κατείχε τη Σουαβία ήταν οι Χοενστάουφεν, οι οποίοι το κράτησαν, με μια σύντομη διακοπή, από το 1079 έως το 1268. Για μεγάλο μέρος αυτής της περιόδου, οι Χοενστάουφεν ήταν επίσης Άγιοι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες.

Μετά από έναν αιώνιο αγώνα με τον Οίκο του Ζάρινγκεν, το Μαργραβάτο της Βάδης αποσπάστηκε από το Σουαβικό δουκάτο τον 12ο αιώνα. Το υπόλοιπο δουκάτο παρέμεινε μέχρι το 1268, τελειώνοντας με την εκτέλεση του τελευταίου δούκα των Χόχενσταφεν Κορραδίνο. Ο Κόμης Ροδόλφος των Αψβούργων, και εκλεγμένος Βασιλιάς των Ρωμαίων το 1273, προσπάθησε να αναβιώσει τον Σουαβικό δουκικό τίτλο, δίνοντάς τον στον μικρότερο γιο του, τον μετέπειτα Δούκα Ροδόλφο Β΄ της Αυστρίας, ο οποίος τον έδωσε στον γιο του Ιωάννη. Ο Ιωάννης πέθανε χωρίς κληρονόμο, το 1312 ή το 1313, σηματοδοτώντας το τέλος του "αναβιωμένου" τίτλου.

Παραπομπές

Δουκάτο της Σουαβίας
Ούγος ΣΤ΄ του Σατωντάν

Ο Ούγος ΣΤ΄, γαλλ.: Hugues VI vicomte de Châteaudun, γνωστός ως ο Έξυπνος, λατιν.: Callidus (απεβ. 1191) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν, .

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Ούγου Ε΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Μαργαρίτας του Σαιν-Καλαί, κόρης του Συλβέστρου του Σαιν-Καλαί.

Κατά πάσα πιθανότητα διαδέχθηκε τον αδελφό του Γοδεφρείδο Δ΄ ως υποκόμης του Σατωντάν το 1176, αν και δεν είναι βέβαιο ότι ο Γοδεφρείδος Δ΄ ήταν ποτέ υποκόμης. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, εκτός από το ότι πώλησε τη δασική έκταση Βαντόμ "μεταξύ Romilliacum και Calviniacum" (μεταξύ Ρομιλύ-συρ-Αιγκρ και Σωβινύ) στην κώμη του Mαρμουτιέ το 1175. Ο Ούγος Ε΄ συμμετείχε στη Γ΄ Σταυροφορία, φτάνοντας στην Παλαιστίνη με το στρατό των Ανζού τον Ιούνιο του 1191, αλλά απεβίωσε στην πολιορκία της Άκρας. 

Τον Ούγο ΣΤ΄ διαδέχτηκε, μετά το τέλος του, ο γιος του Γοδεφρείδος Ε΄ ως υποκόμης του Σατωντάν.

Οικογένεια 
Ο Ούγος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Πρεγύ, κόρη του Γκοσμπέρ ντε Πρεγύ, κυρίου του Μπουσέ & Γκερς, και της Αδέλας ντε Βαντόμ. Ο Γκοσμπέρ ήταν γιος του Εσκιβάρ ντε Πρεγύ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν ο γιος του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Βαντόμ και της συζύγου του Eυφροσύνης. Ο Ούγος και η Ιωάννα είχαν παιδιά:
 Γοδεφρείδος Ε΄ απεβ. 1218, υποκόμης του Σατωντάν.
 Aγνή (απεβ. μετά τον Φεβρουάριο 1200).

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
Settipani, Christian, Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
Μάρκο Μενγκόνι

O Μάρκο Μενγκόνι (ιταλικά: Marco Mengoni, 25 Δεκεμβρίου 1988) είναι Ιταλός τραγουδιστής, στιχουργός και ηθοποιός φωνής. 

Το 2009, συμμετείχε στη 3η σεζόν του Ιταλικού X Factor, στο οποίο αναδείχτηκε νικητής.

Εκπροσώπησε τη Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2013 στο Μάλμε, με το τραγούδι "L'essenziale", τερματίζοντας στην 7η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Official website
Marco Mengoni at Allmusic
Marco Mengoni at MTV

Ιταλοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ιωάννα, κυρία του Σατωντάν

Η Ιωάννα, γαλλ.: Jeanne dame de Chateaudun (π. 1227 - μετά το 1252) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν Γαλλίδα κληρονόμος και σύζυγος δύο Γάλλων ευγενών: του Ιωάννη Α΄ κόμη του Μονφόρ και του Ιωάννη ντε Μπριέν, μεγάλου Οινοχόυο της Γαλλίας.

Οικογένεια 
Γεννήθηκε στη Γαλλία περί το 1227, ως η μεγαλύτερη κόρη και συγκληρονόμος του Γοδεφείδου ΣΤ΄ υποκόμη του Σατωντάν και της συζύγου του Κλημεντίας ντε Ρος (απεβ. μετά τον Σεπτέμβριο 1259). Ο πατέρας της κατείχε επίσης τους τίτλους του κυρίου του Σατωντάν, Σατω-ντυ-Λουάρ, Mαγιέ, Λουπελάντ, Mοντουμπλώu και λα Συζ·  το 1229 συμμετείχε στη Σταυροφορία ενάντια στους Aλβιγινούς στο Λανγκεντόκ.

Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Γοδεφρείδος Ε΄ υποκόμης του Σατωντάν και η Αλίκη ντε Φρετεβάλ, ενώ οι γονείς τη μητέρας της ήταν ο Γουλιέλμος ντε Ρος, σενεσάλης του Ανζού και η Mαργραρίτα ντε Σαμπλέ, κόρη του Ρομπέρ ντε Σαμπλέ. Η Ιωάννα είχε μία μικρότερη αδελφή, την Κλημεντία (μετά το 1227 - πριν την 1 Φεβρουαρίου 1259), η οποία παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Ντρε, ο οποίος έτσι έγινε υποκόμης του Σατωντάν (1217–1264). Είχε έναν αδελφό, τον Πιέρ ντε Σατωντάν (απεβ. μετά το 1251), ο οποίος ήταν μοναχός.

Οικογένεια 
Τον Μάρτιο του 1248 η Ιωάννα παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Ιωάννη Α΄ κόμη του Μονφόρ, γιο του Aμωρύ ΣΤ΄ κόμη του Μονφόρ και της Bεατρίκης της Βουργουνδίας, από τον οποίο είχε μία κόρη:
 Bεατρίκη (π. Δεκέμβριος 1248/49- 9 Μαρτίου 1312), κόμισσα του Μονφόρ-λ'Αμωρύ. Το 1260 παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Δ΄ Ντρε, κόμη του Ντρε (1241–1282). Ήταν οι γονείς έξι παιδιών, συμπεριλαμβανομένων:
 του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ντρε και της Γιολάντας, συζύγου του Αλεξάνδρου Γ΄ της Σκωτίας.

Το 1249 ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε στην Κύπρο, ενώ συμμετείχε στη Ζ΄ Σταυροφορία. Η Ιωάννα παντρεύτηκε το 1251 τον δεύτερο σύζυγό της Ιωάννη Β΄ ντε Μπριέν (1230–1296), μεγάλο Οινοχόο της Γαλλίας.  Ήταν η πρώτη του σύζυγος. Ο Ιωάννης Β΄ ντε Μπριέν ήταν γιος του Ιωάννη των Μπριέν (συζύγου της βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και επιτρόπου του Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης) και της τρίτης γυναίκας του Βερεγκαρίας του Λεόν. Ο Ιωάννης Β΄ ντε Μπριέν και η Ιωάννα απέκτησαν μία κόρη:
 Λευκή (π. 1252- π. 1302).  Το 1269, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Φιέν, βαρόνο του Tενγκρύ. Είχαν τουλάχιστον τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Mαργαρίτας ντε Φιέν, μητέρας του Ρότζερ Μόρτιμερ 1ου κόμη του Μαρς.

Το τέλος της 
Η Ιωάννα απεβίωσε σε άγνωστη ημερομηνία. Υπάρχει μία πηγή, που ισχυρίζεται ότι απέκτησε τον τίτλο της κυρίας του Σατώ-ντυ-Λουάρ το 1265. Ο τίτλος της του Λουπελάντ περιήλθε στην κόρη της Λευκή. 

Ο σύζυγός της Ιωάννης Β΄ ντε Μπριέν νυμφεύτηκε στη συνέχεια τη Maρία του Κουσύ (π. 1218-1285), χήρα του Αλεξάνδρου Β΄ της Σκωτίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 Douglas Richardson, Kimball G. Everingham και David Faris, "Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families, Royal Ancestry series", σελ. 155, Genealogical Publishing Co., Βαλτιμόρη, MD, 2004

Γάλλοι του 13ου αιώνα
Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Ξύλινος τροχός των βάλτων της Λιουμπλιάνα

Ο τροχός των βάλτων της Λιουμπλιάνα είναι ένας ξύλινος τροχός, που βρέθηκε στους βάλτους της Λιουμπλιάνα περίπου 20 χιλιόμετρα νότια της Λιουμπλιάνα, πρωτεύουσας της Σλοβενίας, το 2002.  Η  ραδιοχρονολόγηση άνθρακα, που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο VERA ( Επιταχυντής περιβαλλοντικής έρευνας της Βιέννης ) στη Βιέννη, έδειξε ότι είναι περίπου 5.150 ετών, γεγονός που το καθιστά τον παλαιότερο ξύλινο τροχό, που έχει μέχρι τώρα ανακαλυφθεί. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα Σλοβένων αρχαιολόγων από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Λιουμπλιάνα, μέρος του Ερευνητικού Κέντρου της Σλοβενικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, υπό την καθοδήγηση του Άντον Βέλουστσεκ.

Ο αρχαιολογικός χώρος 
Λείψανα στρωμάτων κατοικιών ανακαλύφθηκαν στα έλη της Λιουμπλιάνα ήδη από το 1875. Από το 2011, ο χώρος προστατεύεται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως ένα παράδειγμα προϊστορικών σωρών καταλυμάτων γύρω από τις Άλπεις, μια ειδική μορφή κατοικιών σε περιοχές με λίμνες και έλη. Οι αρχαιολόγοι στο χώρο της ανασκαφής εντόπισαν πάνω από χίλιους σωρούς στην κοίτη του ποταμού Ίσκα, κοντά στο Ιγκ . Ανακατασκευάστηκαν οι κατοικίες σε μέγεθος 3,5 επί 7 μέτρα, χωρισμένες  περίπου από 2 έως 3 μέτρα. Οι αναλύσεις των πασσάλων αποκάλυψαν ότι οι κατοικίες επισκευάζονταν κάθε χρόνο και ότι ένα νέο σπίτι έπρεπε να χτιστεί στον ίδιο χώρο σε μόλις 10 έως 20 χρόνια.

Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ήδη από 9.000 χρόνια πριν. Στη Μεσολιθική περίοδο, έχτισαν προσωρινές κατοικίες σε απομονωμένους βράχους στο έλος και στο περιθώριο, ζώντας ως κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες. Οι μόνιμοι οικισμοί δεν χτίστηκαν μέχρι που οι πρώτοι αγρότες εμφανίστηκαν περίπου 6.000 χρόνια πριν κατά τη Νεολιθική εποχή.

Ο ξύλινος τροχός 
Ο ξύλινος τροχός ανήκε σε ένα προϊστορικό δίτροχο κάρο - ένα καρότσι. Παρόμοιοι τροχοί έχουν βρεθεί στις λοφώδεις περιοχές της Ελβετίας και της νοτιοδυτικής Γερμανίας, αλλά ο τροχός των βάλτων της Λιουμπλιάνα είναι μεγαλύτερος και παλαιότερος. Δείχνει ότι οι ξύλινοι τροχοί εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στη Μεσοποταμία και την Ευρώπη. 

Έχει διάμετρο 72 εκατοστά  και είναι κατασκευασμένο από ξύλο μελιάς, και ο άξονας του μήκους 125 εκατοστών είναι κατασκευασμένος από δρυ. Ο άξονας ήταν προσαρτημένος στους τροχούς με δρύινες ξύλινες σφήνες, πράγμα που σήμαινε ότι ο άξονας περιστρεφόταν μαζί με τους τροχούς. Ο τροχός κατασκευάστηκε από ένα δέντρο, που ευδοκιμούσε κοντά στις κατοικίες και κατά τη στιγμή της κατασκευής του τροχού ήταν περίπου 80 ετών.

Φαίνεται ότι ο ίδιος ο τροχός είναι κυρίως κατασκευασμένος από δύο σανίδες από ξύλο, που συγκρατούνται μαζί με τέσσερα σταυρωτά στηρίγματα. Τα σταυρωτά στηρίγματα φαίνεται ότι συγκρατήθηκαν στη θέση τους απλώς με μια διάταξη ξύλινου τόρμου, με τα στηρίγματα να είναι τοποθετημένα σε θηλυκωμένες σχισμές χαραγμένες στα δύο κύρια τμήματα των τροχών.

Παραπομπές 
 

Τροχοί
Αρχαιολογικά ευρήματα στη Σλοβενία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Σλοβενία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ευρώπη
Γιόχαννα

Η Γιόχαννα Γκουδρούν Γιονσντότιρ (ισλανδικά: Jóhanna Guðrún Jónsdóttir, 16 Οκτωβρίου 1990) είναι Ισλανδή τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε τη Ισλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στην Μόσχα, με το τραγούδι "Is It True?", τερματίζοντας στην 2η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 German-language website of Team Yohanna

Ισλανδοί τραγουδιστές
Δανοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισλανδία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Έρικ Γκαρθία

Ο Έρικ Γκαρθία (9 Ιανουαρίου 2001) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος στην ομάδα της Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Ο Γκαρσία μετακόμισε από την Μπαρτσελόνα στην ηλικία των 17 στο Μάντσεστερ Σίτι. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Premier League για την Σίτι στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, όμως δεν ανανέωσε το 2020 το συμβόλαιό του. Επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα ως ελεύθερος παίκτης.

Αφού εκπροσώπησε την Ισπανία σε επίπεδα κάτω των 19 και κάτω των 21 ετών, ο Γκαρσία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική αντρών εναντίον της Ουκρανίας στις 6 Σεπτεμβρίου 2020, αντικαθιστώντας τον Σέρχιο Ράμος στο 61ο λεπτό. Συμπεριλήφθηκε στην 24μερη αποστολή του Λουίς Ενρίκε για το UEFA Euro 2020.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Αγκνέτε

Η Αγκνέτε Κριστίν Γιόνσεν (νορβηγικά: Agnete Kristin Johnsen, 4 Ιουλίου 1994) είναι Νορβηγή τραγουδίστρια.

Εκπροσώπησε τη Νορβηγία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2016 στη Στοκχόλμη, με το τραγούδι "Icebreaker", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 13η θέση στον ημιτελικό.

Παραπομπές

Νορβηγοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Νορβηγία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μάργκαρετ Μπέργκερ

Η Μάργκαρετ Μπέγκερ (νορβηγικά: Margaret Berger, 11 Οκτωβρίου 1985) είναι Νορβηγή τραγουδίστρια, στιχουργός, music director και DJ.

Εκπροσώπησε τη Νορβηγία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2013 στο Μάλμε, με το τραγούδι "I Feed You My Love", τερματίζοντας στην 4η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Νορβηγοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Νορβηγία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Συμμετέχοντες στη Eurovision