Mercedes-Benz W114

Το Mercedes-Benz W114, όπως ονομάζονταν οι 6-κύλινδρες εκδόσεις του μοντέλου, και W115 οι 4-κύλινδρες και 5-κύλινδρες εκδόσεις, ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Δεκέμβριο του 1967 έως τον Δεκέμβριο του 1976. Την εποχή παραγωγής του, ήταν το μοντέλο της Mercedes με τις περισσότερες πωλήσεις και υπήρξε το πρώτο μεταπολεμικό της που βασίστηκε σε εντελώς νέο σασί, αντί για διατήρηση, επανασχεδιασμό και βελτίωση του αμαξώματος των προκατόχων. Ως αποτέλεσμα, η σειρά W114 / W115 κυκλοφόρησε τότε ως «New Generation Models» («Μοντέλα Νέας Γενιάς») και μάλιστα επειδή έλαβε τότε τον επίσημο κωδικό σασί «/8» («κάθετος 8») λόγω της εισαγωγής του στην αγορά το 1968, έγινε και εξακολουθεί να παραμένει ανεπίσημα γνωστή στη Γερμανία και ως Strich-Acht, δηλαδή Κάθετος 8.

Αντικαταστάθηκε τον Ιανουάριο του 1976 από το ακόμα πιο δημοφιλές Mercedes-Benz W123, που γνώρισε ακόμα μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία, καθώς παρήχθησαν 2.696.915 αντίτυπα από αυτό. Τα W114 και W115, ωστόσο, διατηρήθηκαν στη μαζική παραγωγή έως τον Δεκέμβριο του 1976, επειδή είχε δοθεί μια σχετική δέσμευση στη βιομηχανία ταξί από την Mercedes-Benz, λόγω της εξαιρετικά μεγάλης αξιοπιστίας του αυτοκινήτου. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.919.056 αντίτυπα σειράς W114 / 115, από τα οποία τα 1.852.008 ήταν 4-πορτα σεντάν και μόλις τα 67.048 ήταν 2-πορτα κουπέ.

Αισθητική 

Η σειρά W114 / 115 σχεδιάστηκε από τον Γάλλο Paul Bracq, που ήταν ο επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της Mercedes-Benz για τα μοντέλα που σχεδιάστηκαν από το 1957 έως το 1967. Η ιστορική ειρωνεία όμως, είναι ότι όταν το W114 / 115 λανσαρίστηκε στην αγορά ο Paul Bracq είχε μόλις αποχωρήσει από την εταιρεία. Για την ιστορία, ο Paul Bracq μετά, από το 1967 έως το 1970, συμμετείχε στη δημιουργία του τραίνου υψηλών ταχυτήτων TGV, ενώ στη συνέχεια ετέθη επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της BMW, από το 1970 έως το 1974, και αμέσως μετά της Peugeot, από το 1974 έως το  1996, ιδίως στον σχεδιασμό των σαλονιών των μοντέλων της γαλλικής εταιρείας.

Ονοματολογία και εκδοχές αμαξώματος 

Η σειρά W114 έφερε 6-κύλινδρους σε σειρά (I6) κινητήρες και περιελάμβανε τα μοντέλα «230», «250» και «280», ενώ η W115 έφερε 4-κύλινδρους και 5-κύλινδρους σε σειρά (I4 και I5) κινητήρες και περιελάμβανε τα μοντέλα «200», «200D», «220», «220D», «230», «240D» και «300D».

Κατασκευαζόταν κυρίως σε 4-πορτο σεντάν. Ωστόσο, μέσα στο 1969 η εταιρεία εισήγαγε και μια 2-πορτη κουπέ εκδοχή ειδικά στην μεγαλύτερου κυβισμού εκδοχή της W114, εκδοχή που είχε εμφανώς μακρύτερο πίσω μέρος και καπό και διατέθηκε μόνο με τους κορυφαίους 6-κύλινδρους κινητήρες των 2.5 λίτρων και 2.8 λίτρων. Το 1969, επίσης, η Mercedes-Benz εισήγαγε στην έκδοση κουπέ 250CE το πρώτο στην ιστορία της εταιρείας σύστημα με πλήρως ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου (fuel injection system), όπως υποδηλώνει το γράμμα E για τις εκδόσεις με Einspritzung (injection = έγχυση, ψεκασμός). Για την ιστορία, αυτό το σύστημα injection ονομαζόταν D-jetronic και είχε εξελιχθεί από την Bosch (ενώ όλα τα παλαιότερα Mercedes-Benz και κάποια μεταγενέστερα, έφεραν καρμπυρατέρ) και σταδιακά καθιερώθηκε σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας έως τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980.

Μια ενδιαφέρουσα σχεδιαστική διαφορά της εκδοχής κουπέ, ήταν ότι δεν υπήρχε μεσαία κολώνα, επιτρέποντας έτσι σε όλα τα πλαϊνά παράθυρα να ανοίγουν εντελώς και για καλύτερο αερισμό του σαλονιού. Όπως προαναφέρθηκε, σε αντίθεση με τα 1.852.008 αντίτυπα που κατασκευάστηκαν από το τετράπορτο σεντάν, μόλις 67.048 δίπορτα κουπέ παρήχθησαν από το 1969 έως το 1976. Από αυτά, τα 24.669 αντίτυπα ήταν οι κορυφαίες εκδόσεις 280C και 280CE, ενώ τα 42.379 αντίτυπα ήταν οι λίγο μικρότερου κυβισμού 250C και 250CE.

Ανάμεσα στα 4-πορτα σεντάν υπήρξε και ένας μικρός αριθμός μιας ακόμα σπανιότερης, και απευθείας εργοστασιακής κατασκευής, επιμηκυμένης μορφής λιμουζίνα με 3 σειρές καθισμάτων και μακρύτερο κατά 65,0 εκατοστά μεταξόνιο, φτάνοντας σε μήκος τα 5,33 μέτρα. Σε κάποιες χώρες, η έκδοση αυτή χρησιμοποιήθηκε συνήθως ως ταξί ή για αυτοκίνητα ξενοδοχείων.

Ειδικότερα στην Αργεντινή και από το 1972 έως το 1976, έλαβε χώρα μια μετατροπή της 4-πορτης sedan έκδοσης W115 220D σε 2-πορτο 2-θέσιο pick-up, αν και δεν ήταν πλήρης συναρμολόγηση του μοντέλου, αλλά μετατροπή από εισαγόμενα μισο-έτοιμα αμαξώματα. Κυκλοφόρησε επίσημα μόνο στη χώρα αυτή, ως Mercedes-Benz 220d Pick-Up ή κοινώς «La pick-up».

Υπήρξαν επίσης και λίγες, αριθμητικά, μετατροπές σε ασθενοφόρα και νεκροφόρες.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια 

Το W114 / W115 είχε αναπτυχθεί με μέγιστη προτεραιότητα την ασφάλεια των επιβατών. Ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα διεθνώς που κατασκευάστηκαν μετά από μελέτες δοκιμών πρόσκρουσης (τα γνωστά ως crash test). Επίσης, όλα τα μοντέλα έφεραν 4 δισκόφρενα, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για την εποχή του.

Από τον Απρίλιο του 1972, όλες οι εκδόσεις των W114 και W115 απέκτησαν και στάνταρ προσκέφαλα στα εμπρόσθια καθίσματα, στάνταρ μπροστινές ζώνες ασφαλείας, παρμπρίζ με γυαλί ασφαλείας, υαλοκαθαριστήρες με διακοπτόμενη λειτουργία και βελτιωμένο τιμόνι ασφαλείας 4 ακτίνων, με φαρδύ κεντρικό μέρος από πλαστικό που απορροφούσε ένα μέρος της ενέργειας πρόσκρουσης του οδηγού σε αυτό.

Το μοναδικό μελανό σημείο ήταν ότι το ντεπόζιτο καυσίμων ήταν ακόμα στο πίσω άκρο του αμαξώματος, έχοντας έτσι υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς σε τυχόν οπίσθια πρόσκρουση. Μάλιστα ακόμα και η τάπα ανεφοδιασμού καυσίμου δεν ήταν στο πλάι του αμαξώματος, αλλά στο πίσω άκρο του σασί και «κολλητά» αριστερά από τα πίσω δεξιά φώτα (δείτε τη φωτογραφία στα αριστερά, με το πίσω μέρος ενός W114 280C του 1976), αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο σε πρόσκρουση να πεταχτούν σπινθήρες από τα πίσω δεξιά φώτα μέσα στο ντεπόζιτο. Όλα αυτά πάντως άλλαξαν εντελώς και διορθώθηκαν στον διάδοχο Mercedes-Benz W123.

Ανανέωση του 1973 

Τον Αύγουστο του 1973, για τη σεζόν (model year) του 1974, η σειρά W114 / W115 υπέστη μια σειρά βελτιώσεων. Εξωτερικά, η γρίλια - σήμα κατατεθέν της Mercedes-Benz έγινε πιο επίπεδη (αντί της καμπυλωτής σε όλα τα παλαιότερα μοντέλα της Mercedes-Benz) και πιο φαρδιά, καθώς και πιο και κοντή σε ύψος. Παράλληλα, τα αναχρονιστικά «τριγωνάκια» στα μπροστινά παράθυρα καταργήθηκαν οριστικά, τοποθετήθηκαν μεγαλύτερα και μακρόστενα γραμμωτά / ανάγλυφα πίσω φώτα, ενώ οι παλαιομοδίτικοι εξωτερικοί καθρέφτες αντικαταστάθηκαν από νέους, μεγαλύτερους και πιο επίπεδους, και πλέον ρυθμιζόμενους από το εσωτερικό του αυτοκινήτου. Σημειωτέον ότι η νέα αισθητική στην μπροστινή γρίλια, στους καθρέφτες και στα πίσω φώτα, εναρμόνισαν το W114 / W115 με τα αντίστοιχα σχεδιαστικά στοιχεία στη γρίλια, στους καθρέφτες και στα πίσω φώτα του Mercedes-Benz W116 S-Class, που είχε εισαχθεί στα τέλη του 1972, καθώς και του σπορ Mercedes-Benz R107 που είχε εισαχθεί το 1971 και παρήχθη σε δύο εκδόσεις αμαξωμάτων: 2-θέσιο καμπριολέ, η SL-Class R107, και 2-πορτο 4-θέσιο κουπέ με μακρύτερο μεταξόνιο, η SLC-Class C107. Επίσης, και τα 3 αυτά σχεδιαστικά στοιχεία διατηρήθηκαν και στον διάδοχο του W114 / W115, το Mercedes-Benz W123, που είχε, και γενικότερα, πολύ εντονότερη εμφανισιακή ομοιότητα με την W116 S-Class και την R107.

Για την ιστορία, λίγο μετά την ανανέωση εμφανίστηκε σε κάποια μοντέλα ένα μεγαλύτερο ντεπόζιτο καυσίμων, όγκου 78 λίτρων, το οποίο τοποθετήθηκε μόνο σε λίγα από τα τελευταία μοντέλα, του 1975 και του 1976, και για την ακρίβεια σε κάποια επιλεγμένα μοντέλα (βενζίνης και ντίζελ) W114 και βορειοαμερικανικών προδιαγραφών W115 (ενώ στα ευρωπαϊκών προδιαγραφών W115 δεν μπορεί να τοποθετηθεί ούτε εκ των υστέρων). Όλα τα άλλα Mercedes-Benz W114 και W115 φέρουν το αρχικό ντεπόζιτο των 65 λίτρων.

Αξιοπιστία 

Η σειρά W114 / W115 έχει μείνει στην ιστορία με τη φήμη ενός εξαιρετικά αξιόπιστου αυτοκινήτου. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον μεγάλο αριθμό των αντιτύπων που έχουν διατηρηθεί ως συλλεκτικά και κυκλοφορούν ακόμα και σήμερα, μερικά από τα οποία έχουν διανύσει πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, ενώ σε πολλά αναπτυσσόμενα κράτη παγκοσμίως χρησιμοποιείται ακόμα και τώρα ως ταξί.

Το ρεκόρ χιλιομέτρων ανήκει σε ένα μπλε 240 D απλής 4-πορτης έκδοσης ταξί, μοντέλο του 1976 (από το τελευταίο έτος παραγωγής του), που ανήκε επί 23 έτη στον ταξιτζή Γρηγόρη Σαχινίδη από την Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος το είχε αγοράσει ως μεταχειρισμένο από τη Γερμανία το 1981, με 220.000 χιλιόμετρα. Κατά την επαγγελματική του πορεία, με 3 αλλαγές κινητήρων, κατάφερε να διανύσει 4,6 εκατομμύρια χιλιόμετρα, αριθμός που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ στην ιστορία όλων των μοντέλων της Mercedes-Benz. Τον Ιούλιο του 2004, όταν καθιερώθηκε όριο ηλικίας στα ταξί στην Ελλάδα, σταμάτησε να χρησιμοποιείται για επαγγελματική χρήση. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2004, ο ιδιοκτήτης του το δώρισε στην εταιρεία και από τότε βρίσκεται στο μουσείο του κατασκευαστή στη Στουτγκάρδη.

Εκδόσεις

W114

W115

W115 με επιμηκυμένο μεταξόνιο

Βιβλιογραφία 
 Michael Rohde: Mercedes-Benz /8: Mercedes für Millionen. Motorbuch, Stuttgart 2016, ISBN 978-3-7688-3510-7.
 Peter Kurze, Halwart Scharader: Mercedes-Benz/8 - W114/115. Delius Klasing, Bielefeld 2012, ISBN 978-3-613-03910-0.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Strichachtclub Deutschland, seit 1989 (Strich-Acht / «Κάθετος 8» επίσημος σύλλογος στη Γερμανία, από το 1989.)

W114
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Γερμανικά αυτοκίνητα