joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιώργος Νταλάρας (δίσκος)

Γιώργος Νταλάρας είναι ο τίτλος του 1ου 
προσωπικού δίσκου, του Γιώργου Νταλάρα. Περιέχει τραγούδια διαφόρων συνθετών, εκ των οποίων τη μερίδα του λεόντος κατέχει ο Σταύρος Κουγιουμτζής. Ηχογραφήθηκε στα Studio της Collumbia από τις 18 Ιουνίου του 1967 μέχρι τις 28 Μαΐου του 1969 και κυκλοφόρησε στα δισκοπωλεία στις 10 Αυγούστου του ίδιου έτους(1969).

Τραγούδια
 01)Ο Ουρανός φεύγει βαρύς (Στ. Κουγιουμτζή)
 02)Μου' δωσ' ο Πλάστης την καρδιά (Στ. Κουγιουμτζή-Α. Δασκαλόπουλου)
 03)Πού' ναι τα χρόνια (Στ. Κουγιουμτζή-Α. Δασκαλόπουλου)
 04)Παίρνω την ανηφοριά (Λ. Κηλαηδόνη-Δ. Ιατρόπουλου)
 05)Ποιο δρόμο να διαλέξω(Στ. Κουγιουμτζή)
 06)Αν είναι να' ρθεις (Στ. Κουγιουμτζή)
 07)Το λιμάνι(Είπες αντίο) (Στ. Κουγιουμτζή)
 08)Σ' αγαπώ (Λ. Κηλαηδόνη-Δ. Ιατρόπουλου)
 09)Ρίξε μες τις φλόγες την αγάπη μου Γρ. Φούντα-Κ. Βίρβου)
 10)Ήτανε Απρίλης μήνας (Γ. Μητσάκη)
 11)Δυο λουλούδια σε μια γλάστρα(Γρ. Φούντα-Κ. Βίρβου)
 12)Κάπου στα Πετράλωνα (Στ. Κουγιουμτζή)

Άλμπουμ του 1969
Δισκογραφία του Γιώργου Νταλάρα
Μουζίκφεραϊν της Βιέννης

Το Μουζίκφεραϊν της Βιέννης (γερμανικά: Wiener Musikverein) είναι μέγαρο μουσικής στη Βιέννη και αποτελεί τον χώρο εκδηλώσεων του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής της Βιέννης ("Gesellschaft der Musikfreunde in Wien"), από τον οποίο έλαβε το όνομα Μουζικφεράιν, καθώς και την έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης.

Η κύρια αίθουσα συναυλιών του κτιρίου, η λεγόμενη "Μεγάλη Αίθουσα" (Großer Saal), επονομαζόμενη και "Χρυσή Αίθουσα" (Goldener Saal), θεωρείται μία από τις αίθουσες με την καλύτερη ακουστική στον κόσμο, τίτλο που μοιράζεται με το Konzerthaus του Βερολίνου, το Concertgebouw του Άμστερνταμ, το Boston's Symphony Hall της Βοστώνης και το Teatro Colón του Μπουένος Άιρες. Καμμία από αυτές τις αίθουσες δεν χτίστηκε στη σύγχρονη εποχή με την εφαρμογή της ακουστικής επιστήμης και με τη μερική εξαίρεση του πεταλοειδούς σχήματος Colón, όλες έχουν ως βάση ένα μεγάλο, ψηλό και στενό κτήριο ορθογώνιου σχήματος, στο πρότυπο της "αρχής του κυτίου υποδημάτων". Αυτό το γεγονός λειτουργεί θετικά όταν πρόκειται για παραστάσεις όπερας, ακόμη και εν συγκρίσει με τις περίφημες, αλλά κατώτερες ακουστικά, όπερες του Μιλάνου και των Παρισίων. 

Το Βίνερ Μουζίκφεραϊν βρίσκεται μπροστά στην πλατεία Bösendorferstraße, στο ιστορικό κέντρο της Βιέννης, κοντά στη Ringstraße, στην πλατεία Karlsplatz, καθώς και κοντά στον ποταμό Βιν που διασχίζει τη Βιέννη και απ' όπου η πόλη πήρε το όνομά της (Wien). Χτίστηκε ως νέα αίθουσα συναυλιών σε ένα κομμάτι γης που παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ της Αυστρίας το 1863. Τα σχέδια ανήκουν στον Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν και εντάσσονται στο νεοκλασικό ύφος των αρχαίων ελληνικών ναών· περιλαμβάνουν μια αίθουσα συναυλιών καθώς και μια μικρότερη αίθουσα μουσικής δωματίου. Το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 6 Ιανουαρίου 1870. Ένας σημαντικός χορηγός ήταν ο Έλληνας έμπορος και ευεργέτης Νικόλαος Δούμπας, του οποίου το όνομα η αυστριακή κυβέρνηση έδωσε σε έναν από τους δρόμους γύρω από το Musikverein. 

Η "Μεγάλη Αίθουσα" έχει διαστάσεις σε μέτρα 48,8 (μήκος) × 19,1 (πλάτος) × 17,75 (ύψος) και καθίζει 1,744 ακροατές, ενώ διαθέτει χώρο για ακόμη 300. Η ζωντανή ακουστική της βασίστηκε κυρίως στη διαίσθηση του Χάνσεν, καθώς δεν μπορούσε να στηριχθεί σε οποιεσδήποτε μελέτες για την αρχιτεκτονική ακουστική. Το ορθογώνιο σχήμα και οι αναλογίες του δωματίου, τα κουτιά και τα γλυπτά του, επιτρέπουν την έγκαιρη και με πολλές ανακλάσεις μεταφορά του ήχου. Ο αρχικός εξοπλισμός περιλάμβανε και ένα ιστορικό εκκλησιαστικό όργανο, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Friedrich Ladegast, με τα εγκαίνιά του να πραγματοποιούνται από τον συνθέτη και οργανίστα Άντον Μπρούκνερ το 1872.
Εδώ λαμβάνει χώρα καθε χρόνο η διάσημη Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης (Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker).

Από το 2001 το κτίριο έχει υποστεί ανακαίνιση και αρκετές νέες αίθουσες έχουν προστεθεί στο υπόγειο για πρόβες και άλλες χρήσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αίθουσες συναυλιών στην Αυστρία
Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Άκος Δασκαλόπουλος

Ο Άκος Δασκαλόπουλος (23 Μαρτίου 1937 - 25 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ποιητής και στιχουργός.

Βιογραφία 
Ο Κυριάκος Δασκαλόπουλος, όπως ήταν ολόκληρο το όνομά του, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου του 1937. Ο πατέρας του ήταν υδραυλικός κι είχε άλλους δυο αδερφούς. Από μικρός διάβαζε πολύ ποίηση, λογοτεχνία, φιλοσοφία, δοκίμιο κλπ. Το 1962 διακρίθηκε σε ένα διαγωνισμό στιχουργικής, με το ποίημα "Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά". Το βραβείο που κέρδισε ήταν να μελοποιήσει το ποίημα αυτό ο Μίκης Θεοδωράκης. Αυτό το 1ο τραγούδι του το αφιέρωσε στην Καίτη Κανδηλώρου με την οποία τότε ήταν ερωτευμένος. 

Στις 26 Ιουνίου του 1967, ο Άκος ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε συγκρούστηκε με αυτό που οδηγούσε ο Αλέκος Ουδινότης, με αποτέλεσμα να εκπαραθυρωθεί απ' τη θέση του οδηγού και να τραυματιστεί πολύ βαριά. Θραύσματα γυαλιού μπήκαν στο αριστερό του μάτι και έχασε για πάντα την όρασή του από αυτό. Τον επόμενο χρόνο (το 1968), απέκτησε ένα κόκκινο τρεχαντήρι, το οποίο ονόμασε Ψαριανή και μέσα σ' αυτό πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέχρι το 1982. 

Το 1974 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χριστίνα Αυλιανού και έζησε μαζί της μέχρι το 1978 οπότε και χώρισαν. Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές και έγραψε τους στίχους σε μεγάλο αριθμό τραγουδιών. 

Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου του 1998 σε ηλικία μόλις 61 ετών και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δισκογραφία στο Discogs.com
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Άκου Δασκαλόπουλου: http://akosdaskalopoulos.blogspot.gr/ 

Έλληνες_ποιητές
Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες_στιχουργοί
Ρούσσος Ι. Κούνδουρος

Ο Ρούσσος Ι. Κούνδουρος (Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 1923 - 3 Μαρτίου 1990) ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πρωτοπόρος της ελεύθερης ραδιοφωνίας. Πατέρας του ήταν ο Ιωσήφ Κούνδουρος, νομικός και βουλευτής, που είχε υπηρετήσει και ως υπουργός. Ασχολήθηκε επίσης με τον κινηματογράφο και σκηνοθέτησε πολλές ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ, όπως το "Στα ίχνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου".

Βιογραφία 
Αφού ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στον Άγιο Νικόλαο, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση (στο ΕΑΜ και στον ΕΛΑΣ) κατά τη γερμανική Κατοχή. Ήταν πρωτοπόρος στην ίδρυση του κόμματος της ΕΔΑ και κατά την εξορία του στη Μακρόνησο ήταν γνωστός ως "ο γιατρός της Μακρονήσου".

Το 1953 ίδρυσε το Ινστιτούτο Μορφωτικού και Επιστημονικού Κινηματογράφου και γύρισε μια σειρά από επιστημονικές ταινίες σε 16 χιλιοστά και με χρώμα,  με θέμα τη χειρουργική. Βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικού Κινηματογράφου στις Κάννες (1956).  Λίγα χρόνια αργότερα, το 1958, τέθηκε επικεφαλής μιας ομάδας μαζί με το Ροβήρο Μανθούλη, το Φώτη Μεσθεναίο, το Γιάννη Μπακογιαννόπουλο και τον Ηρακλή Παπαδάκη  που αποσκοπούσε στο να διαδοθεί και να αναπτυχθεί το ντοκιμαντέρ. Η Πολιτεία θα τον εμπιστευτεί τη διεύθυνση του κινηματογράφου. Το 1961 ανέλαβε ειδικός σύμβουλος στον τομέα του κινηματογράφου στο υπουργείο Προεδρίας και έργο του ήταν η οργάνωση της Υπηρεσίας Κινηματογραφικών Επικαίρων και Ντοκιμαντέρ. Η λειτουργία της υπηρεσίας διακόπηκε το 1967, εξαιτίας της χούντας.

Κατά την περίοδο της δικτατορίας ο Κούνδουρος έφυγε στη Γαλλία και εργάστηκε στην UNESCO ως σύμβουλος σε θέματα ΜΜΕ. 
Μετά το πραξικόπημα του 1974 εναντίον του Μακαρίου στην Κύπρου, ανέλαβε την οργάνωση πλωτού ραδιοφωνικού σταθμού, που μετέδωσε μεταξύ άλλων και τη φωνή του Μακαρίου που ανέφερε ότι ήταν ζωντανός.

Έπειτα από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα επέστρεψε στη γενέτειρά του και ανέλαβε την έκδοση του μαχητικού περιοδικού "Πολιτικά Θέματα". Στα τέλη της δεκαετίας του ' 80 διηύθυνε το Κανάλι 15 , μια συμβολική ομάδα που εξέπεμπε συμβολικά και της οποίας τα μέλη συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη.
Ο αγώνας του Κούνδουρου για τη νομιμοποίηση των ραδιοφωνικών σταθμών βρήκε τελικά απήχηση και στις 25 Ιανουαρίου 1988 δημοσιεύτηκε το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο επιβλήθηκε η κατάργηση στο κρατικό μονοπώλιο στα ΜΜΕ.

Πέθανε το Μάρτιο του 1990 από ανακοπή καρδιάς.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Μέλη του ΕΛΑΣ
Ρουσος Ι.
Γιώργος Ψαράκης

Ο Γιώργος Ψαράκης του Αριστείδη και της Μαρίας (Αρκαλοχώρι Ηρακλείου, 20 Νοεμβρίου 1919 - 27 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιστασιακός, ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1974) από την Κρήτη. Διετέλεσε διοικητής του ΟΓΑ από το 1981 ως το 1985.

Βιογραφία 
Είχε άλλα 8 αδέρφια. Η προτελευταία της οικογένειας, η αδερφή του Γιώργου, Ελευθερία Ψαράκη, απεβίωσε τον Ιούλιο του 2011

Τέλειωσε το Πρακτικό Λύκειο στο Ηράκλειο και εν συνεχεία έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Αθήνας. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καθώς πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης με επικεφαλής τον Αντώνη Μπετεινάκη και έλαβε μέρος στο πρώτο οργανωμένο σαμποτάζ εναντίον των Ναζί στο αεροδρόμιο του Καστελλίου, στις 7 Ιουνίου 1942.

Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας του Αρκαλοχωρίου μέχρι την παραίτησή του, το 1967 (για να πολιτευτεί).

Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση με το νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνοντας 5.666 ψήφους και ήταν ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από την Κρήτη (εξελέγη στο Ηράκλειο).

Το 1981 διορίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως διοικητής του ΟΓΑ και στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1985.

Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς. Κηδεύτηκε στο Αρκαλοχώρι στις 29 Οκτωβρίου 2007. Με δαπάνες της οικογένειας Ψαράκη κτίστηκε στο Αρκαλοχώρι γηροκομείο, που ονομάστηκε Ψαράκειο Γηροκομείο. Η δωρεά ήταν της τάξης των 2 εκατ. ευρώ.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Ηρακλείου
Έλληνες Αντιστασιακοί
Διοικητές του ΟΓΑ
Οϊμιάκον

Το Οϊμιάκον (ρωσικά : Оймякон) είναι αγροτική κατοικημένη περιοχή στα ανατολικά της Δημοκρατίας των Σαχά στην Ασιατική Ρωσία (Σιβηρία) κατά μήκος του ποταμού Ιντίγκιρκα, 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τομτόρ, στην Εθνική Οδό Κόλιμα. 

Έχει πληθυσμό 472 κατοίκους, ενώ χωριό και διαθέτει σχολείο.

Ετυμολογία 
Η ονομασία του προέρχεται από τον ποταμό Οϊμιάκον, του οποίου το όνομα ερμηνεύεται ως «παγωμένο μπάλωμα νερού».

Γεωγραφία 
Βρίσκεται στην βορειοανατολική Γιακουτία της Ρωσίας, στο ανατολικό τμήμα της Σιβηρίας και σε υψόμετρο 750 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω της βόρειας γεωγραφικής θέσης του, η διάρκεια της ημέρας κυμαίνεται από 3 ώρες το Δεκέμβριο έως 21 ώρες τον Ιούνιο.

Ιστορία 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο Οϊμιάκον κατασκευάστηκε αεροδρόμιο για την εναέρια διαδρομή Αλάσκας - Σιβηρίας, προκειμένου να μεταφερθούν Αμερικανικές προμήθειες στο Ανατολικό μέτωπο.

Κλίμα και ρεκόρ 
Το Οϊμιάκον έχει κλίμα ψυχρό υποπολικό. Αυτό το κλίμα προκαλεί υπερβολικά ψυχρούς χειμώνες και καλοκαίρια με σχετικά υψηλή θερμοκρασία την ημέρα και αρκετά πιο χαμηλή θερμοκρασία το βράδυ. Σε αυτές τις συνθήκες συντελούν η τεράστια απόστασή του από τα θερμά ρεύματα των ωκεανών, σε συνδυασμό με το υψηλό υψόμετρό του (750 μ.), καθώς και η απόστασή του από τον Βόρειο Πόλο. Τον χειμώνα η θερμοκρασία φτάνει τακτικά γύρω στους -40 °C με -45 °C. Την ημέρα η θερμοκρασία τον χειμώνα κινείται από -40 °C έως -50 °C, ενώ μια λιγότερο ψυχρή ημέρα μπορεί να πλησιάσει κοντά στους -35 °C, και τις ψυχρότερες νύχτες έχει κατά καιρούς πλησιάσει ή ακόμα και φτάσει τους -60 °C. Μάλιστα τα χιόνια μπορεί να φτάσουν τα 2 μέτρα ύψος. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία ανεβαίνει και μπορεί να φτάσει τους 20 με 25 °C, ενώ το βράδυ μπορεί να πέσει στους 9 με 10 °C. Το καλοκαίρι επίσης παρατηρούνται οι περισσότερες καταιγίδες.

Οι ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί στο Οϊμιάκον είναι +37 °C η υψηλότερη και −67,7 °C η χαμηλότερη. Ειδικότερα η θερμοκρασία −67,7 °C καταγράφηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1933 και με αυτό τον νούμερο το Οϊμιάκον έχει κερδίσει τον τίτλο του πιο παγωμένου οικισμού στη Γη (το χαμηλότερο νούμερο σε μόνιμα κατοικημένη περιοχή). Για την ιστορία, ακόμα χαμηλότερα νούμερα καταγράφονται μόνο στην Ανταρκτική και το παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ θερμοκρασίας που «χτύπησε» ποτέ τη Γη καταγράφηκε στον ρωσικό σταθμό Βοστόκ στην Ανταρκτική με −89,2 °C στις 21 Ιουλίου 1983.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Ρωσίας
Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Αζερμπαϊτζάν

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Αζερμπαϊτζάν (αζερικά: Azərbaycan Futbol Federasiyaları Assosiasiyası, AFFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Αζερμπαϊτζάν. Υπό την αιγίδα της διοργανώνονται το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν και το Κύπελλο ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν, ενώ είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργεία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Αζερμπαϊτζάν. Εδρεύει στο Μπακού.

Πρόεδροι
 Ροβνάγκ Αμπντουλάγιεφ (15 Μαρτίου 2008 - σήμερα)
 Ελσάντ Νασίροβ (1 Νοεμβρίου 2007 - 15 Μαρτίου 2008)
 Ραμίζ Μιρζάγιεβ (29 Δεκεμβρίου 2003 - 29 Οκτωβρίου 2007)
 Φουάντ Μουσάγιεβ (1992 - 29 Δεκεμβρίου 2003)

Χορηγοί
Οι εταιρείες που είναι χορηγοί της AFFA είναι οι εξής:

 SOCAR
 Azercell
 AccessBank
 Kapital Bank
 Nakhchivan Car Factory
 Paşa Insurance
 Umbro
 Aquavita

Λογότυπο 
Το λογότυπο της Ομοσπονδίας αλλάζει κατά καιρούς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Αζερμπαϊτζάν ; (αγγλική έκδοση)
AFFA TV 
 Το Αζερμπαϊτζάν  στην ιστοσελίδα της FIFA 
 Το Αζερμπαϊτζάν στην ιστοσελίδα της UEFA

Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Αζερμπαϊτζάν
Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες ανά χώρα
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας (τουρκικά: Kıbrıs Basketbol Federasyonu, αγγλικά: Cyprus Basketball Federation) είναι ο ανώτατος διοικητικός οργανισμός για την καλαθοσφαίριση στην Κύπρο. Υπό την εποπτεία της βρίσκονται τα επαγγελματικά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα στο νησί, καθώς επίσης και οι εθνικές ομάδες που αντιπροσωπεύουν την Κύπρο στις διεθνείς ανδρικές και γυναικείες διοργανώσεις.

Διοίκηση 
Αποτελεί παράρτημα του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού και εδρεύει στη Λευκωσία. Ιδρύθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1965 και έγινε πλήρες μέλος της F.I.B.A. το 1974. Εν ενεργεία Πρόεδρος είναι ο Ανδρέας Μουζουρίδης.

Διοργανώσεις 
Οι εγχώριες διοργανώσεις ενηλίκων για τις οποίες είναι υπεύθυνη ως διοργανώτρια αρχή η Κυπριακή Ομοσπονδία είναι οι ακόλουθες:

Ανδρικές 
 ΟΠΑΠ Basket League
 Κύπελλο ΟΠΑΠ Basket League
 ΟΠΑΠ Σούπερ Καπ Ανδρών
 Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Ανδρών Β1
 Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Ανδρών Β2
 Κύπελλο ΟΠΑΠ Ανδρών Β΄ Κατηγορίας

Γυναικείες 
 Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Γυναικών
 Κύπελλο ΟΠΑΠ Γυναικών
 Super Cup ΟΠΑΠ Γυναικών

Αντίστοιχες διοργανώσεις διεξάγονται κάθε χρόνο για τις ηλικιακές ομάδες των εφήβων, των νέων, των νεανίδων, των παίδων, των κορασίδων, καθώς και διάφορα τουρνουά.

Σωματεία

Εθνικές Ομάδες 
Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης είναι υπεύθυνη για την εύρυθμη λειτουργία των Εθνικών Ομάδων Καλαθοσφαίρισης της Κύπρου, σε διεθνείς διοργανώσεις. Οι Εθνικές Ομάδες Καλαθόσφαιρας της Κύπρου που είναι ενεργές είναι οι εξής:
 Εθνική Ανδρών
 Εθνική Γυναικών
 Εθνική Τροχοκαθίσματος
 Εθνική Ανδρών Κ18
 Εθνική Ανδρών Κ16
 Εθνική Γυναικών Κ18
 Εθνική Γυναικών Κ16

Διεθνής Παρουσία 
Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας είναι υπεύθυνη για την οργάνωση των δραστηριοτήτων των δύο Εθνικών Ομάδων ενηλίκων της χώρας, δηλαδή της Εθνικής Κύπρου Ανδρών και της Εθνικής Κύπρου Γυναικών, καθώς και των αντίστοιχων νεανικών ομάδων που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της F.I.B.A. Μέχρι σήμερα οι κυπριακές ομάδες δεν έχουν συμμετάσχει στην τελική φάση κάποιας μεγάλης διοργάνωσης (Ολυμπιακοί, Παγκόσμιο ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα), έχουν όμως διακριθεί στους Αγώνες Καλαθοσφαίρισης Μικρών Κρατών Ευρώπης  (π.χ. χρυσό μετάλλιο στους πρώτους Αγώνες το 1985 στο Σαν Μαρίνο).

Σε συλλογικό επίπεδο, η ΑΕΛ Λεμεσού αποτελεί τη μοναδική κυπριακή ομάδα στην ιστορία που έχει καταφέρει να κατακτήσει κάποιο ευρωπαϊκό τίτλο (σε οποιοδήποτε άθλημα): το FIBA Regional Challenge Cup του 2003.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, επίσημος ιστότοπος.
 Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, καταστατικό (2012).
 Cyprus, πληροφορίες για την ομοσπονδία στην επίσημη σελίδα της FIBA.  
 Cyprus, οι συμμετοχές και τα αποτελέσματα των εθνικών ομάδων της Κύπρου στο αρχείο της F.I.B.A. 

Καλαθοσφαιριση
Ομοσπονδια
Γεώργιος Λούλης

Ο Γεώργιος Λούλης (1899 – Σίφνος, 8 Αυγούστου 1971) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Μαγνησίας επί 3 συνεχείς φορές. Η οικογένεια Λούλη έχει καταγωγή από την Ήπειρο.

Πρώτα χρόνια και δραστηριότητα στον τομέα της βιομηχανίας
Ήταν ο μικρότερος από 9 αδέρφια. Από το 1936 ως το 1940 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος Από το 1954 ως το 1961 ήταν επικεφαλής της εταιρείας "Μύλοι Λούλη".
Την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση..

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ο Γεώργιος Λούλης διαδέχθηκε στην έδρα του  (στις βουλευτικές εκλογές του 1958) στη Μαγνησία το βουλευτή και υπουργό Γεώργιο Καρτάλη, μετά το θάνατο του τελευταίου.
Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1961, του 1963 και του 1964.

Θάνατος 
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών εκτοπισμένος στη Σίφνο, έπειτα από συγκοπή καρδιάς, και η κηδεία του έγινε στο Βόλο στις 10 Αυγούστου 1971.

Παραπομπές 

Βουλευτές Μαγνησίας
Έλληνες βιομήχανοι
Έλληνες Αντιστασιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Οικογένεια Λούλη
Αθανάσιος Πέγιος

Ο Αθανάσιος Πέγιος του Πέτρου (1893 - 16 Ιανουαρίου 1971) ήταν Έλληνας έμπορος, ο οποίος χρημάτισε επανειλημμένα βουλευτής Πέλλας.

Βιογραφία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1932 με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη στις εκλογές του 1936.

Ο Πέγιος επανεξελέγη βουλευτής Πέλλας με το συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) συγκεντρώνοντας 4.246 ψήφους στις εκλογές του 1946. Επανεξελέγη με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1950 Κατήλθε ως υποψήφιος με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956, όμως απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, συγκεντρώνοντας 4.083 ψήφους και χάνοντας την έδρα της ΕΡΕ από τον Ιωάννη Προκοπίδη

Πέθανε σε ηλικία 78 ετών, κατά τη διάρκεια της χούντας. Κηδεύτηκε στην Έδεσσα τον Ιανουάριο του 1971.

Παραπομπές 

Βουλευτές Πέλλας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Αντίστροφη μεταγραφάση

Η αντίστροφη μεταγραφάση (αναφερόμενη και σαν ανάστροφη τρανσκριπτάση) είναι ένζυμο (πρωτεϊνικής φύσεως), το οποίο απομονώθηκε από RNA-ιούς και συγκεκριμένα σε ρετροϊούς, που μπορεί να συνθέσει DNA χρησιμοποιώντας ως καλούπι το RNA του ιού κατά τη διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής. Η ανακάλυψη αυτού του ενζύμου οδήγησε στη συμπλήρωση του κεντρικού δόγματος της Βιολογίας στη μορφή που έχει σήμερα. Επίσης, έδωσε νέες δυνατότητες στη Μοριακή βιολογία και στη Γενετική μηχανική, αλλά και τη δυνατότητα κατασκευής ειδικών αντιρετροϊκών φαρμάκων. Η αντίστροφη μεταγραφάση ανακαλύφθηκε το 1970 από τον Χάουαρντ Τέμιν και, ταυτόχρονα και ανεξάρτητα, από τον Ντέιβιντ Μπάλτιμορ. Για την ανακάλυψή τους μοιράστηκαν το Νόμπελ Ιατρικής του 1975.

Χρήσεις και εφαρμογές
Η αντίστροφη μεταγραφάση χρησιμοποιείται στην κατασκευή των cDNA βιβλιοθηκών, προκειμένου να παραχθεί από το ολικό ώριμο mRNA, DNA χωρίς τις αλλουληχίες των εσωνίων.

Μια άλλη εφαρμογή του ενζύμου της αντίστροφης μεταγραφάσης είναι στην τεχνική της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης μετά από αντίστροφη μεταγραφή (RT-PCR = Reverse Transcription - Polymerase Chain Reaction). Αυτή η τεχνική επεκτείνει την εφαρμογή της κλασικής τεχνικής της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), η οποία εφαρμόζεται μόνο σε κλώνους DNA, στην ανίχνευση RNA αφού με τη βοήθεια της αντίστροφης μεταγραφάσης (RT), το RNA μπορεί να μεταγραφεί σε DNA.

Μοριακή Βιολογία
Ένζυμα
RNA
Τελομερή
Ντιμίτροβγκραντ (Βουλγαρία)

Το Ντιμίτροβγκραντ (βουλγαρικά: Димитровград) είναι πόλη  στην Επαρχία του Χάσκοβο, στη νοτιοκεντρική Βουλγαρία, ευρισκόμενη κοντά στην πρωτεύουσα της επαρχίας και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας μετά από αυτή. Είναι σχετικά μία νέα πόλη η οποία ιδρύθηκε το 1947 και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του πρώην πρωθυπουργού της Βουλγαρίας, Γκεόργκι Δημητρόφ. Έχει πληθυσμό 38.785 κατοίκους (2012).

Ιστορία
Η πόλη δημιουργήθηκε το 1947 από την Κομμουνιστική κυβέρνηση της εποχής και τις ταξιαρχίες που οργανώθηκαν για το σκοπό αυτό. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1947 ανακοινώθηκε επίσημα η ίδρυση της πόλης, αλλά η κατασκευή και η επέκτασή της συνεχίστηκε εντατικά για αρκετά ακόμη χρόνια, καθώς τα τρία χωριά (Ρακόβσκι, Μαρίινο, Τσερνοκόνιοβο) που υπήρχαν στη θέση της συνενώθηκαν για να αποτελέσουν το  Ντιμίτροβγκραντ. Ο κύριος πρακτικός λόγος για την ίδρυση της νέας πόλης ήταν να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο βιομηχανικό κέντρο, ενώ υπήρχε επίσης μια ιδεολογική βάση για την οικοδόμησή της. Το 1970 έλαβε χώρα για πρώτη φορά ο εορτασμός του εθνικού φεστιβάλ ποίησης 'Πένιο Πένεφ' και αυτή η παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το 1980 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η Βουλγαρική θεατρική μπιενάλε. Το 1987 εγκαινιάσθηκε το μουσείο-κατοικία Πένιο Πένεφ.

Το 1992 απομακρύνθηκε από τις αρχές το μνημείο του Γκεόργκι Δημητρόφ. Η κίνηση αυτή, όμως, αποδείχθηκε πολύ αντιδημοφιλής για τους ντόπιους κατοίκους και το 2012 υιοθετήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο του Ντιμίτροβγκραντ μια απόφαση για αποκατάσταση και επανατοποθέτηση του νημείου το 2013.

Τουρισμός
Η αρχιτεκτονική του Ντιμίτροβγκραντ είναι όμοια με εκείνη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας : έχει άνετους δρόμους και μεγάλα πάρκα. Είναι μια από τις πιο πράσινες πόλεις της Βουλγαρίας. Υπάρχουν τρία μεγάλα πάρκα με 15 περίπου λίμνες, δεκάδες είδη σπάνιων δέντρων, θάμνων και λουλουδιών, γλυπτά, κιόσκια και σιντριβάνια.

Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Ντιμίτροβγκραντ την πρώτη δεκαετία μετά την ίδρυσή του ήταν περίπου 34.000. Απο τότε άρχισε να αυξάνεται, κυρίως λόγω μεταναστών που έφθαναν από τις αγροτικές περιοχές. Η μετανάστευση αυτή κορυφώθηκε μεταξύ  1985 και 1992, οπότε ξεπέρασε τις 50.000. Από τότε, και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός μειώθηκε γρήγορα λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στις Βουλγαρικές επαρχίες, που οδήγησαν σε νέα μετανάστευση προς την πρωτεύουσα της χώρας Σόφια και το εξωτερικό.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
 Νταρχάν, Μογγολία
 Ντιμίτροβγκραντ, Ρωσία
 Καλαμαριά, Ελλάδα
 Γκροσέτο, Ιταλία

Πόλεις της Βουλγαρίας
Σοσιαλιστικά σχεδιασμένες πόλεις
Υποκινητής (βιολογία)

Στη γενετική, ο υποκινητής είναι το τμήμα του DNA που βοηθά στην έναρξη της μεταγραφής ενός γονιδίου. Ο υποκινητής είναι μία αλληλουχία νουκλεοτιδίων η οποία βρίσκεται πάντοτε στο άκρο του γονιδίου. Οι υποκινητές και οι μεταγραφικοί παράγοντες αποτελούν τα ρυθμιστικά στοιχεία της μεταγραφής του DNA. Στον υποκινητή προσδένεται η RNA-πολυμεράση με την βοήθεια των μεταγραφικών παραγόντων. Ο κατάλληλος συνδυασμός των μεταγραφικών παραγόντων επιτρέπει στην RNA-πολυμεράση να ξεκινήσει την μεταγραφή του γονιδίου.

Οι υποκινητές λειτουργούν σωστά μόνο σε συγγενικούς τύπους κυττάρων. Έτσι για παράδειγμα οι υποκινητές των βακτηρίων λειτουργούν ορθά στα βακτήρια , ίδιου ή διαφορετικού είδους, όχι όμως και στα ευκαρυωτικά κύτταρα, ενώ ισχύει και το αντίστροφο.

Γονιδιακή έκφραση
DNA
Μεχμέτ Αγάς Καρακάσης

Ο Μεχμέτ Αγάς Καρακάσης (αναφέρεται και Καραγάσης) ήταν πλούσιος Τούρκος, ο πρώτος γνωστός Δήμαρχος Ιεράπετρας. Έζησε γύρω στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Καθώς τα υπάρχοντα στοιχεία στο αρχείο του Δήμου Ιεράπετρας  δεν είναι παλαιότερα από το 1915, είναι εύλογο να μην υπάρχουν παρά ελάχιστα στοιχεία για τους διατελέσαντες Δημάρχους πριν την περίοδο αυτή.

Περιουσία
Η δημαρχία του Μεχμέτ Αγά Καρακάση τοποθετείται περί το 1870-1877. Η οικία του βρισκόταν στο παλαιό σπίτι του Λευτέρη Μανδουραράκη, το οποίο σήμερα δεν σώζεται. Η περιουσία του ήταν πολύ μεγάλη και περιελάμβανε χωράφια, κτήματα αλλά και ολόκληρες περιοχές, όπως την περιοχή γύρω από τη συνοικία του Αγίου Σπυρίδωνα.

Οικογένεια
Η σύζυγος του Καρακάση καταγόταν από οικογένεια Χριστιανών. Αναφέρεται μάλιστα και η παράδοση ότι την έβλεπαν συχνά να ανάβει το καντήλι σε ένα προσκυνητάρι στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα με πολλή προσοχή για να μην αποκαλυφθεί η αγάπη της για το Χριστό. Κατά τη δεκαετία του 1950 κτίστηκε εκεί ένα μεγαλύτερο εκκλησάκι με εισφορές από τους γείτονες και με πρωτοβουλία της Ελένης Κοθρή.

Η Βρύση του Καρακάση

Από τον Καρακάση υπάρχει όμως σήμερα κάτι άλλο που μας τον θυμίζει. Είναι μια βρύση που φέρει το όνομά του και σώζεται στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, δίπλα στο σπίτι του Μιχαήλ Κοθρή. Η βρύση αυτή φέρει αραβική επιγραφή. Πρόκειται για τη μοναδική βρύση που διασώθηκε από τις παλιές βρύσες που είχαν χτιστεί από Τούρκους. Ο Μαχμούτ Πασάς έδωσε κονδύλια στο Δήμο της Ιεράπετρας με σκοπό να συντηρηθεί το δίκτυο ύδρευσης. Στα πλαίσια της συντήρησης αυτής, τοποθετήθηκαν "κουτούτα", δηλ. πήλινοι σωλήνες. Η Ιεράπετρα υδρευόταν με τον τρόπο αυτό ως το 1925 από την πηγή της Παναγίας των Λιβαδιών. Πολλά χρόνια μετά, το νερό της πηγής εκείνης έγινε αρμυρό και η Ιεράπετρα αντιμετώπισε έλλειψη νερού ως το 1958, οπότε ο δήμαρχος Δημήτριος Μαρκόπουλος αποπεράτωσε το έργο της ύδρευσης από τις πηγές του Ψυχρού.

Πηγές
Γεώργιος Μαρκόπουλος, "Γεράπετρος και Γεραπετρίτες", έκδοση Μορφωτικής Στέγης Ιεράπετρας, 2002, σελ. 161-62.

Δήμαρχοι Ιεράπετρας
Τουρκοκρητικοί
Κυριάκος Μάτσης

Ο Κυριάκος Μάτσης ήταν αγωνιστής, μέλος της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας (με το ψευδώνυμο "Μιλτιάδης") και στοχαστής. Γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας στις 23 Ιανουαρίου του 1926 και ήταν το ένα από τα τρία τέκνα της οικογένειας του Χρηστοφή και της Κυριακού Μάτση. Ο αδελφός του, Γιαννάκης Μάτσης, ήταν Τομεάρχης Λευκωσίας και μετέπειτα πολιτικός. Ο Κυριακός το 1946 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου σπούδασε γεωπονία (απόφοιτος 1952). Κατά την διάρκεια της διαμονής του στην Θεσσαλονίκη γνωρίστηκε με το Γρηγόρη Αυξεντίου που υπηρετούσε στον ελληνικό στρατό σαν έφεδρος αξιωματικός. Ο Μάτσης συνδέθηκε μαζί του και οργάνωνε διαλέξεις εθνικής διαφωτίσεως, ενώ όταν γύρισε στην Κύπρο εργαζόταν ως γεωπόνος στην Αμμόχωστο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην Παναγροτική Ένωση Κύπρου για τα δίκαια του αγρότη. Διετέλεσε τομεάρχης της ΕΟΚΑ στην επαρχία Αμμοχώστου από το 1955 και τομεάρχης Κερύνειας έως τον θάνατο του. Συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου 1956, μετά από προδοσία και κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων τον επισκέφθηκε ο ίδιος ο Κυβερνήτης Χάρντιγκ και του πρόσφερε το υπερβολικά μεγάλο για την εποχή ποσό των 500.000 λιρών αν αποκάλυπτε πού κρυβόταν ο Διγενής. Εκεί απάντησε το γνωστό "Ου περί χρημάτων τoν αγώνα ποιούμεθα...αλλά περί αρετής" Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 δραπέτευσε και επικηρύχτηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Στις 19 Νοεμβρίου 1958 περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του στο Δίκωμο Πενταδάκτυλου, όπου βρισκόταν μαζί με δύο συναγωνιστές του και αρνήθηκε να παραδοθεί. Έτσι, ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο. Θάφτηκε στα "φυλακισμένα μνήματα" που τότε ήταν φυλακή, χωρίς να επιτραπεί στους συγγενείς του να παραλάβουν τη σορό του.

Απόδοση τιμών 
Υπάρχουν δύο γλυπτά και μία προτομή αφιερωμένα στον Κυριάκο Μάτση, στο χώρο του Α.Π.Θ. Χάλκινος ανδριάντας του υπάρχει στην πλατεία Νέας Κρήνης του Δήμου Καλαμαριάς.

Ο Οδυσσέας Ελύτης για τον Κυριάκο Μάτση 
"Ο ήρωας, αληθινό φωτόδεντρο. Προχώρησε αμείλικτος μεσα στο φως, όπως ο Ιησούς Χριστός. Γνήσιο άλας της γης".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η φυσιογνωμία ενός στοχαστή που τάχθηκε στον Αγώνα της ΕΟΚΑ (Ομιλία του Πέτρου Παπαπολυβίου στην παρουσίαση του βιβλίου της Δόξας Κωμοδρόμου «Κυριάκος Μάτσης)

Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Σαντάνσκι

Το Σαντάνσκι (βουλγαρικά: Сандански, πρώην γνωστό ως Σβέτι Βρατς μέχρι το 1949) είναι πόλη και παραθεριστικό κέντρο στη νοτιοδυτική Βουλγαρία και ανήκει στην επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ. Έχει πληθυσμό 26.959 κατοίκους (2012), έχει πάρει το όνομά του από τον επαναστάτη Γιάνε Σαντάνσκι και βρίσκεται σε κοιλάδα στους πρόποδες των Ορέων Πιρίν, στις όχθες του Ποταμού Σαντάνσκα Μπίστριτσα. Το Σαντάνσκι βρίσκεται περίπου 20 χλμ. από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Η πόλη βρίσκεται σε ευνοϊκή θέση, με ήπιο προς ζεστό κλίμα (με την υψηλότερη μέση ετήσια θερμοκρασία στη χώρα, 14,1 β.C) και σχετικά πολλές ιαματικές πηγές, που το καθιστούν πολύ δημοφιλή προορισμό για ανάπαυση και αναψυχή.

Το Σαντάνσκι βρίσκεται στην Κοιλάδα Πετριτσίου-Σαντάνσκι και περιβάλλεται από το Πιρίν, τo Μπέλλες, το Όγκραγκντεν και σειρά άλλων μικρότερων βουνών. Η πόλη βρίσκεται περίπου 160 χλμ. νότια από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια κατά μήκος της Ευρωπαικής Οδού Ε79. Από τον ίδιο δρόμο στην ίδια σχεδόν απόσταση είναι η Θεσσαλονίκη.

Το Σαντάνσκι έχει αναπτυχθεί με αμφιθεατρικό τρόπο στις εξωτερικές νοτιοδυτικές πλαγιές των Ορέων Πιρίν στα χαμηλότερα μέρη του Ποταμού Σαντάνσκα Μπίστριτσα. Το υψόμετρο της πόλης είναι 240-300 μέτρα. Η γεωγραφική της θέση ανάμεσα στα Φαράγγια της Κρέσνας και του Ρούπελ συμβάλλει στις ήπιες χειμερινές θερμοκρασίες της πόλης. Στατιστικά το Σαντάνσκι έχει τις υψηλότερες θερμοκρασίες στη Βουλγαρία με συνολική ηλιοφάνεια 2450 ωρών το χρόνο.

Σε μικρή απόσταση από το Σαντάνσκι βρίσκεται το Μελένικο, η μικρότερη ως προς τον πληθυσμό πόλη της Βουλγαρίας, αλλά ελκυστικός τουριστικός προορισμός για την αυθεντική αρχιτεκτονική του και την παραγωγή κρασιού. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Ροζινός και η Μονή Ροζινού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Πόλεις της Βουλγαρίας
Ελευθέριος Παυλίδης

Ο Ελευθέριος Δ. Παυλίδης (Τραπεζούντα, 1876- Αθήνα, 3 Ιουλίου 1974)  ήταν Έλληνας βουλευτής Αθηνών και Πειραιώς. Καταγόταν από τον Πόντο.

Πολιτική καριέρα 
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών και Πειραιώς στις εκλογές του 1923 (Δ΄ Εθνοσυνέλευση) . Έγραψε βιβλία για τον ποντιακό ελληνισμό της Ρωσίας. Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1926 για την Α΄ Αθηνών με τη Δημοκρατική Ένωση αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 361 ψήφους.  Απέτυχε να εκλεγεί και στις εκλογές του 1946 πάλι στην Α΄ Αθηνών με το Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) συγκεντρώνοντας 4.189 ψήφους,

Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 4 Ιουλίου 1974.

Βιβλία του 
"Ο ελληνισμός της Ρωσίας και τα 33 χρόνια του εν Αθήναις συλλόγου των εκ Ρωσίας Ελλήνων", Αθήνα 1953.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Τεκμήριο του 1928, υπόμνημα του τ. βουλευτή Ελ. Παυλίδη προς τον Ελ. Βενιζέλο, Εθνικό Ίδρυμα Ελ. Βενιζέλος. ανάκτηση 7-8-2013.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αθηνών και Πειραιώς
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Δημοκρατική Ένωση (1923)
Red Hot Chili Peppers 1983 Tour

Η Red Hot Chili Peppers 1983 Tour ήταν η πρώτη περιοδεία των Red Hot Chili Peppers. Στις πρώτες εμφανίσεις η μπάντα εμφανιζόταν με το όνομα "Tony Flow And The Miraculously Majestic Masters Of Mayhem" και αργότερα όταν τα μέλη της μπάντας πήραν το project στα σοβαρά άλλαξαν το όνομα της μπάντας σε "Red Hot Chili Peppers". Η πρώτη εμφάνιση έγινε στο The Rhythm Lounge, με τη μπάντα να ερμηνεύει μόνο το "Out in L.A." καθώς δεν είχαν γραφτεί άλλα τραγούδια. Η μπάντα εκείνη τη μέρα ήταν opening act στους "Neighbor's Voices". Ο ιδιοκτήτης του κλαμπ εντυπωσιάστηκε και ζήτησε από τη μπάντα να γράψει και άλλα τραγούδια. Η μπάντα επέστρεψε μέσα στην εβδομάδα με το "Get Up and Jump". Σε μια εμφάνιση της, στο Kit-Kat Club, η μπάντα εμφανίστηκε στη σκηνή μόνο με μια κάλτσα στο πέος. Αυτό το σκετς ονομάστηκε "socks on cocks" και έγινε το trademark της μπάντας για πολλά χρόνια. Μετά από αυτήν την εμφάνιση, ο Lindy Goetz έγινε ο μάνατζερ της μπάντας (κράτησε αυτό το ρόλο μέχρι το 1999 που πήρε σύνταξη).

Μετά από αυτήν την περιοδεία η μπάντα υπέγραψε στην EMI αλλά οι Χίλελ Σλόβακ και Jack Irons έφυγαν για να αφοσιωθούν στους "What Is This?" που και αυτοί με τη σειρά τους υπέγραψαν στην MCA. Ο Σλόβακ αντικαταστήθηκε από τον Jack Sherman και ο Irons αντικαταστήθηκε από τον Cliff Martinez.

Ημερομηνίες Συναυλιών

Τραγούδια που ερμηνεύτηκαν

Άλλες μπάντες 
Openings acts, μπάντες στις οποίες οι Red Hot Chili Peppers ήταν το opening act και μπάντες που συνόδευαν τους Red Hot Chili Peppers στη σκηνή

 Bad Brains
 The BEAT-EE-O's
 Blood on the Saddle
 Carmaig DeForrest
 Circle Jerks
 Citizen Smith
 D.J. Craig Lee
 Fear
 Fishbone
 Green On Red
 Jes Grew
 Minutemen
 Necropolis Of Love
 Neighbor's Voices
 Oingo Boingo
 Psychobud
 Roid Rogers and the Whirling Butt Cherries
 Screaming Sirens
 Social Distortion
 Tex and the Horseheads
 Tupelo Chain Sex

Ερμηνευτές 
 Flea - μπάσο, φωνητικά
 Jack Irons - ντραμς
 Anthony Kiedis - φωνή
 Hillel Slovak - κιθάρα, φωνητικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
The Side

Η ιστοσελίδα των Red Hot Chili Peppers

Red Hot Chili Peppers
Αλφρέδο Σιταρόσα

Ο Αλφρέδο Σιταρόσα (Μοντεβιδέο, 10 Μαρτίου 1936 - Μοντεβιδέο, 17 Ιανουαρίου 1989) υπήρξε τραγουδιστής, ποιητής και συγγραφέας από την Ουρουγουάη. Θεωρείται μία από τις πιο διακεκριμένες μορφές της λαϊκής μουσικής της Ουρουγουάης αλλά και ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής.

Ουρουγουανοί τραγουδιστές
Ουρουγουανοί συγγραφείς
Ουρουγουανοί δημοσιογράφοι
Ουρουγουανοί λαογράφοι
Σούπερ Καπ Ευρώπης υδατοσφαίρισης γυναικών

Το Σούπερ Καπ Ευρώπης στην υδατοσφαίριση είναι μία διοργάνωση της υδατοσφαίρισης, που γίνεται με τη συμμετοχή των νικητριών των δύο συλλογογικών διοργανώσεων της Ευρωπαϊκής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας. Διεξάγεται σε άνδρες και γυναίκες. Η διοργάνωση στις γυναίκες ξεκίνησε το 2006. Στον πρώτο τελικό που έγινε στη Βουδαπέστη, η ουγγρική Χόνβεντ επιβλήθηκε της ιταλικής Οριτζόντε Κατάνια με 9-8. Η ισπανική ΚΝ Σαβαδέλ είναι η πολυνίκης του θεσμού έχοντας 3 τρόπαια, ενώ ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι ο τρέχων κάτοχος του τροπαίου για το 2021.

Τελικοί 

 Eu L: Νικήτρια του Γιούρολιγκ (Euroleague)
 LT: Νικήτρια ή Φιναλίστ του Κυπέλλου ΛΕΝ (LEN Trophy)

Σημειώσεις 
1*: Κανονικός αγώνας 7-7. Ακολούθησε παράταση (2-1)
2*: Κανονικός αγώνας 11-11. Ακολούθησαν πέναλτι (4-2)

Επιδόσεις ανά σύλλογο

Παραπομπές

Πηγές 
 Ευρωπαϊκή Κολυμβητική Ομοσπονδία (LEN)  www.len.eu
 Αποτελέσματα ευρωπαϊκών διοργανώσεων έως 2017  www.len.eu
 Τελικοί Ευρωπαϊκών Συλλογικών Διοργανώσεων www.sport-record.info
 Νικήτριες στις γυναίκες  waterpolonews.gr

Υδατοσφαίριση στον κόσμο
Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα

Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1960. Η σκηνοθεσία υπογράφτηκε από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, ενώ και το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο, βασισμένο σε μια ιδέα του Γιώργου Λαζαρίδη που υπήρξε και συμπαραγωγός. Ωστόσο, η ιδέα είναι εμπνευσμένη από το γνωστό παραμύθι, δοσμένη εντελώς διαφορετικά και μοντέρνα. Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη και Ανδρέας Μπάρκουλης, και μια πλειάδα από σταρ εκείνης της εποχής.

Πλοκή 

Μια κοπέλα από την επαρχία, η Αλεξία (Τζένη Καρέζη), είναι ερωτευμένη με τον πλούσιο Πάρι (Ανδρέας Μπάρκουλης), ο οποίος σπουδάζει στο εξωτερικό. Η μητριά της (Δέσπω Διαμαντίδου) της συμπεριφέρεται άκαρδα και την αναγκάζει να εγκαταλείψει το σπίτι της. Η Αλεξία βρίσκεται κατά λάθος σε μια ερημική περιοχή, όπου την ανακαλύπτουν επτά αδέλφια τα οποία ζουν μόνα τους σε ένα γειτονικό σπίτι. Τα επτά γεροντοπαλίκαρα τη φιλοξενούν και της φέρονται σαν να ήταν μέλος της οικογένειάς τους. Η μητριά της, όμως, ανακαλύπτει τα ίχνη της και προσπαθεί πάλι να την κάνει δυστυχισμένη, αλλά η επιστροφή του Πάρι θα δώσει λύση στα βάσανα της Αλεξίας.

Ηθοποιοί 
Τζένη Καρέζη - Αλέξια ή Μαρίνα
Ανδρέας Μπάρκουλης - Πάρις Σεμερίτης 
Δέσπω Διαμαντίδου - Αγλαΐα
Ορέστης Μακρής - Καίσαρ Αλεξάνδρου
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - Στυλιανός Αλεξάνδρου
Βασίλης Αυλωνίτης - Ευστάθιος Αλεξάνδρου
Μίμης Φωτόπουλος - Βρασίδας Αλεξάνδρου
Νίκος Σταυρίδης - Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου
Αλέκος Λειβαδίτης - Όμηρος Αλεξάνδρου
Χρήστος Ευθυμίου - Ιάκωβος Αλέξανδρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Χιονάτη και 7 γεροντοπαλίκαρα στο 90lepta.com
Η Χιονάτη και 7 γεροντοπαλίκαρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη
Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
LEN Euro Cup ανδρών

{{Infobox sports league
|title=LEN Euro Cup ανδρών
|current_season= LEN Euro Cup ανδρών 2021-22
|logo= Coppa LEN.svg
|pixels= 100
|caption= 
|sport=Υδατοσφαίριση
|founded=1992
|folded=
|fame=
|motto =
|teams= 
|continent=Ευρώπη
|country= Χώρες μέλη LEN
|champion =  
|most_champs =  Μπρέσια (4) 

Το Λεν Τρόφι (Len Trophy), δηλαδή το "Τρόπαιο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας" είναι μια ευρωπαϊκή διοργάνωση υδατοσφαίρισης, η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1993 για τους άνδρες. To 2011 μετονομάστηκε σε "Γιούροκαπ" (LEN Euro Cup). Είναι η δεύτερη σε αξία διοργάνωση μετά την Ευρωλίγκα και συμμετέχουν οι δευτεραθλήτριες ομάδες κάθε χώρας καθώς και όσες πρωταθλήτριες αποκλείονται στο 2ο γύρο της Ευρωλίγκα.

Γιούρο Καπ (πρώην Λεν Τρόφι ανδρών)

Διοργανώσεις

Τίτλοι ανά ομάδα

Τίτλοι ανά χώρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές 
 Κατάλογος νικητών Λεν Τρόφι- Άνδρες
 Τελικοί Ευρωπαϊκών Κυπέλλων www.sport-record.info

 

Υδατοσφαίριση στον κόσμο
ΕΑΒ Πήγασος

1Το ΚΕΑ ΠΗΓΑΣΟΣ ή Ε1-79 ΠΗΓΑΣΟΣ, είναι ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος, που παράγεται από τo Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (ΚΕΑ). Η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 1979 σε συνεργασία με το Κ.Ε.Τ.Α. της Πολεμικής Αεροπορίας και η πρώτη του πτήση έλαβε χώρα το 1982. Ο πρωταρχικός του ρόλος είναι η παρακολούθηση και η συλλογή πληροφοριών. Τα αεροσκάφη πρώτης γενιάς (Πήγασος Ι) είχαν μήκος 2,1 μέτρα, άνοιγμα φτερών 5 μέτρα, μέγιστη ταχύτητα 160 χλμ/ώρα και ελάχιστη ταχύτητα 75 χλμ/ώρα, φόρτο απογείωσης 130 κιλά και αυτονομία 3,5 ώρες. Μετά από καθυστερήσεις στο αντίστοιχο πρόγραμμα της Π.Α. παράχθηκαν 10 μονάδες (αεροσκάφη και σταθμοί εδάφους), μερικές εξ' αυτών στο Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (ΚΕΑ). Το 2003 το αεροσκάφος είχε ενταχθεί πλήρως σε υπηρεσία. Το 2005 μπήκε σε υπηρεσία ένα ανασχεδιασμένο και αναβαθμισμένο μοντέλο, το Πήγασος ΙΙ, με εξελιγμένα ηλεκτρονικά, μήκος 4,3 μέτρα, άνοιγμα φτερών 6,2 μέτρα, φόρτο απογείωσης τα 250 κιλά, και αυτονομία 15 ώρες. Παραδόθηκαν και είναι σε υπηρεσία τέσσερις μονάδες, καθεμία από τις οποίες περιλαμβάνει ένα αεροσκάφος και έναν σταθμό εδάφους. Άλλες 12 είναι υπό κατασκευή στο ΚΕΑ. Το Πήγασος ΙΙ μπορεί να μεταφέρει φορτίο 50 κιλών και χρησιμοποιεί συνθετικά υλικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παρακολούθηση, συλλογή πληροφοριών, στόχευση και εκτίμηση ζημίας. Οι προσδοκίες για επιθετική δράση του με χρήση όπλων περιορίζονται από το μικρό ωφέλιμο φορτίο.

Παρόμοια σχέδια 

Άλλα σχέδια από την Ε.Α.Β. συμπεριλαμβάνουν το ΕΑΒ ΤΕΛΑΜΩΝ, ένα πολύ εξελιγμένο αεριωθούμενο μη-επανδρωμένο όχημα, το οποίο σχεδιάστηκε σε συνεργασία με την Northrop και βασίζεται στο αερόχημα Chuckar III της τελευταίας. Παρουσιάστηκε στην έκθεση Defendory του 1986 και είχε μέγιστη ταχύτητα 924 χμ/ώρα και αυτονομία 740 χμ. Το κόστος του θεωρήθηκε υπερβολικό από την Π.Α.

Παραπομπές 

Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη
Σκαλούλα Άρτας

Η Σκαλούλα είναι οικισμός του νομού Άρτας, ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Αθαμανίου και στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, έχει πληθυσμό 31 κατοίκων (απογραφή 2011) και βρίσκεται σε υψόμετρο 599 μέτρων. Μαζί με τους οικισμούς Αθαμάνιο [313 κ.], Κορακάδα [51 κ.], Παλαιοχώρι [45 κ.], Αμπέλια [39 κ.], Τελήσι [38 κ.] και Πλάτανος [0 κ.], αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αθαμανίου, συνολικού πληθυσμού 517 κατοίκων. Σαν οικισμός αναγνωρίστηκε διοικητικά στις 16 Οκτωβρίο 1940 (ημερομηνία απογραφής του 1940) και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Λειψού σημερινή Κοινότητα Αθαμανίου.

Πληθυσμιακή εξέλιξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://skaloula-artas.blogspot.gr/

Χωριά του νομού Άρτας
Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
EADS 3 Σίγμα Νέαρχος

Ο EADS 3 Σίγμα Νέαρχος είναι ένα εξελιγμένο μη επανδρωμένο αερόχημα (ΜΕΑ) αναγνώρισης μέσης ακτίνας, το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1996. Είναι ένα από τα πολλα ΜΕΑ που παρήγαγε η Ελληνική 3 Sigma (και από το 2002 EADS 3 Sigma) αεροδιαστημική εταιρία, σε συνεργασία με Ελληνικά πανεπιστήμια, η οποία έπαυσε την λειτουργεία της από το 2012.

Ο Νέαρχος είναι εξοπλισμένος με εξελιγμένα ηλεκτρονικά τα οποία καλύπτουν μια ποικιλία χρήσεων και έχει αποτελέσει πλατφόρμα ερεύνας για αρκετά άλλα σχέδια.

Χρήσεις

Στρατιωτική
 Επόπτευση πεδίου μάχης
 Αναγνώριση
 Στόχευση
 Εκτίμηση ζημίας
 ESM/ECM
 Μεταγωγή δεδωμένων επικοινωνίας

Πολιτική
 Γεωλογική και Ναυτική χρήση
 Επιτήρηση συγκοινωνιών
 Εντόπιση μολυσμένων περιοχών και περιοχών φυσικών καταστροφών
 Περιπολίες συνόρων και δασών
 Ανίχνευση πυρκαγιών

Τεχνικά χαρακτηριστικά

 πλήρωμα= κανείς 
 ωφέλιμο φορτίο= 92 kg (202.4 lb)
 μήκος=  3.95 m (13 ft 0 in)
 άνοιγμα φτερών main=  5.1 m (16 ft 9 in)
 ύψος main=  1.15 m (3 ft 9 in)
 καθαρό βάρος=  60 kg (132 lb)
 μέγιστο βάρος απογείωσης=  110 kg (242 lb)
 μηχανή= μονοπίστονη 28.3 kW/ 38 hp
 μέγιστη ταχύτητα= 220 km/h (118 knots, 137 mph)
 μέγιστο ύψος= 7,000 m (22,966 ft)
 αυτονομία: 12 hrs

Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Μη επανδρωμένα αεροσκάφη
Μιχαήλ Θεοχαρίδης

Ο Μιχαήλ Θεοχαρίδης είναι νομικός, δικαστικός και πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μιχαήλ Θεοχαρίδης γεννήθηκε στις Αγραπιδιές Αμυνταίου της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας το 1947. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1971, υπηρέτησε ως Ειρηνοδίκης στις Σάπες την περίοδο 1971 - 1974. Μετά από επιτυχία του σε σχετικό διαγωνισμό, διορίστηκε Πάρεδρος Πρωτοδικείου Έβρου (1974-1976). Ως Πρωτοδίκης στη Ροδόπη (1976-1980), στην Καβάλα (1980-1988) και στη Θεσσαλονίκη (1988-1990). Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Πρόεδρος Πρωτοδικών στη Βέροια (1990-1992) και στη Θεσσαλονίκη (1992-1993). Με το βαθμό του Εφέτη υπηρέτησε στη Θεσσαλονίκη (1993-2004) και με το βαθμό του Προέδρου Εφετών στη Λαμία (2004-2005) και στη Λάρισα (2005-2006). Το 2006 προήχθη στο βαθμό του Αρεοπαγίτη και στις 8 Ιουλίου του 2010, προήχθη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. 

Δίδαξε στην Εθνική Σχολή Δικαστών Εμπορικό Δίκαιο την περίοδο 1997 - 1999 και Αστικό Δίκαιο κατά τα έτη 2004, 2005 και 2009. Από τον Ιανουάριο του 2012 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών, μετά από ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου. Τον Δεκέμβριο του 2014 ορκίστηκε υπηρεσιακός Υπουργός Εσωτερικών. 

Είναι έγγαμος, πατέρας δύο τέκνων. Την 1η Αυγούστου του 2013 ανέλαβε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Πηγές

Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Κωνσταντίνος Παπαδάκης (βουλευτής Λασιθίου)

Ο Κωνσταντίνος Μ. Παπαδάκης (Τουρλωτή Λασιθίου, 1885 - Αθήνα, 7 Ιουνίου 1961) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που χρημάτισε βουλευτής Λασιθίου σε δύο κοινοβουλευτικές περιόδους.

Καταγωγή και σπουδές
Καταγόταν από φτωχή οικογένεια. Οι γονείς του (πατέρας του ήταν ο Χατζή Μιχαήλ Παπαδάκης) ήταν γεωργοί από την Τουρλωτή της Σητείας. Γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών και πήρε το δίπλωμά του το 1912. Ως γιατρός εξυπηρετούσε κυρίως τις φτωχές και τις αγροτικές τάξεις.
Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μέση Ανατολή για κάποιο χρονικό διάστημα.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ο Παπαδάκης κατήλθε στην πολιτική προπολεμικά. Στις εκλογές του 1926 ο Κ. Παπαδάκης έλαβε μέρος με το Επαρχιακό Κόμμα αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε μόνο 977 ψήφους. 

Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου  στις εκλογές του 1928 και για δεύτερη φορά με το Κόμμα των Βενιζελικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946 με 2.245 ψήφους. Η τελευταία του κοινοβουλευτική θητεία τερματίστηκε το 1950. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ενεργός στην ΕΡΕ Σητείας. 

Πέθανε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1961.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Αβραάμ Γρηγοριάδης

Ο Αβραάμ Κ. Γρηγοριάδης  (1886 - 19 Οκτωβρίου 1945) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής σε εκλογικές περιφέρειες της Μακεδονίας στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Πέθανε το 1945 όταν παρασύρθηκε από αυτοκίνητο.

Βουλευτής 
Ο Γρηγοριάδης σπούδασε Νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.  Το 1923 χρημάτισε υποδιοικητής Βεροίας και πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στην αποκατάσταση των προσφύγων στην πόλη της Βέροιας αλλά και στην υπόλοιπη επαρχία. Τον Οκτώβριο του 1930 κληρώθηκε ως αναπληρωτής ένορκος του Κακουργιοδικείου Βεροίας. Εξελέγη βουλευτής Βεροίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1923 και βουλευτής Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης με την Ένωση Φιλελευθέρων  στις εκλογές του 1926 συγκεντρώνοντας 1.543 σταυρούς. Επανεξελέγη βουλευτής Βεροίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1932 και σε εκείνες του 1933.

Οικογένεια 
Ο γιος και ο αδερφός του βουλευτή εκτελέστηκαν κατά τον εμφύλιο. Η χήρα του, Μαρίκα , πέθανε το 1960.

Θάνατος 
Ο Αβραάμ Κ. Γρηγοριάδης ενώ βρισκόταν στην είσοδο της Βέροιας παρασύρθηκε από βρετανικό στρατιωτικό όχημα που οδηγούσε Ινδός στρατιώτης και πέθανε ακαριαία στις 19 Οκτωβρίου 1945. Παρολίγο θύμα θα ήταν και ο συνάδελφός του, Ιωάννης Παπαδάκης-Στάικος. Τον Αύγουστο του 1947 κατατέθηκε στη Βουλή επερώτηση για τα αίτια του θανάτου του βουλευτή. Το όχημα που χτύπησε τον Γρηγοριάδη δεν βρέθηκε ποτέ.

Παραπομπές 

Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης
Βουλευτές Βεροίας
Αθηναγόρας Αθηνέλλης

Ο Αθηναγόρας (Θάνος) Αθηνέλλης (1901 - Απρίλιος 1959) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης αξιωματικός που συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.

Γεννήθηκε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας το 1901. Πολέμησε στη Μικρασιατική Εκστρατεία ως έφεδρος αξιωματικός όπου και τραυματίστηκε βαριά στον πνεύμονα και έμεινε ανάπηρος. Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941) ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία με τον βαθμό του ταγματάρχη. Ως διοικητής του 6ου Συντάγματος πεζικού πήρε μέρος στην Μάχη της Κρήτης. Από το 1942 συνδέθηκε με την Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ, έγινε υπασπιστής του  Ά' Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ Αθηνών και αργότερα διετέλεσε αντιπρόσωπος του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ στο Συμμαχικό Στρατηγείο.  Μαζί με τους Μακρίδη, Ζέβγο, Παρτσαλίδη ως εκπρόσωποι της Κ.Ε του ΕΛΑΣ υπέγραψαν στρατιωτική εκεχειρία με τον Υποστράτηγο Σκόμπυ, που τέθηκε σε ισχύ στις 14-1-1945

Από το 1947 εξορίστηκε στον Άι Στράτη όπου και κλονίστηκε περαιτέρω η υγεία του. Πέθανε το 1959.

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Μέλη του ΕΛΑΣ
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Καβάδης Β΄ της Περσίας

Ο Καβάδης Β΄ της Περσίας (590 - 6 Σεπτεμβρίου 628) ήταν βασιλιάς της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών για σύντομο χρονικό διάστημα το 628. Ήταν γιος του Χοσρόη Β'. Έγινε βασιλιάς μετά την οργάνωση πραξικοπήματος εναντίον του πατέρα του.

Βιογραφία 
Μητέρα του ήταν η Μαρία, κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαυρικίου, του μεγάλου συμμάχου του Χοσρόη Β΄ και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Σιρόης. 

Η σύζυγος του πατέρα του Σιρίν κατάφερε να πείσει τον βασιλιά Χοσρόη Β΄ να κηρύξει διάδοχο του Περσικού θρόνου τον δικό της γιο Μαρδανσάχ αντί του Σιρόη, κάτι που έκανε τον Σιρόη να εξοργιστεί. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ηράκλειος, αφού συνέτριψε το 628 τις Περσικές δυνάμεις στην μάχη της Νινευή, ήταν έτοιμος να καταλάβει την πρωτεύουσα του βασιλείου Κτησιφώντα. Ο Χοσρόης Β΄ ήταν έτοιμος να δραπετεύσει από την εξοχική του κατοικία κοντά στην Βαγδάτη, όταν ο Σιρόης συνωμότησε εναντίον του, έκοψε τις γέφυρες και εμπόδισε να δραπετεύσει ο πατέρας του, τον οποίο οι επαναστάτες συνέλαβαν αιχμάλωτο. Ο Σιρόης ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Περσίας ως Καβάδης Β΄, ενώ την ίδια εποχή ο Ρωμαϊκός στρατός με επικεφαλής τον ίδιο τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο επέστρεφε στην Κωνσταντινούπολη με τον Τίμιο Σταυρό. Ο Καβάδης Β΄, σκληρός και αδίστακτος, σκότωσε τους 18 αδελφούς του μπροστά στον πατέρα του και στην συνέχεια σκότωσε τον ίδιο τον πατέρα του. 

Απεβίωσε σε λίγους μήνες την ίδια χρονιά από επιδημία πανώλης· τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρδασίρ Γ΄ της Περσίας.

Πηγές
Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8
This article incorporates text from a publication now in the public domain: Eduard Meyer (1911). "Kavadh". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://www.iranicaonline.org/articles/sasanian-dynasty
http://www.iranicaonline.org/articles/khosrow-ii
http://www.iranicaonline.org/articles/sasanian-dynasty

Πέρσες βασιλείς
Δυναστεία των Σασσανιδών