joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου

Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου () είναι γαλλική δραματική ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία Λουί Μπουνιουέλ, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Πιέρ Λουί LA FEMME ET LE PANTIN του 1898. Είναι το τελευταίο έργο του μεγάλου σουρεαλιστή σκηνοθέτη.

Πλοκή 
Βρισκόμαστε σε ένα βαγόνι της αμαξοστοιχίας με προορισμό από το Παρίσι προς τη Μαδρίτη. Ο επιχειρηματίας Ματιού καταβρέχει με ένα ποτήρι νερό το πρόσωπο της νεαρής Κοντσίτα. Οι συνεπιβάτες του βαγονιού, μια κυρία με την θυγατέρα της, ένας δικαστής, και ένας νάνος, ψυχολόγος το επάγγελμα, ζητούν να τους εξηγήσει την αιτία αυτής της πράξης του. Ο Ματιού εξιστορεί την οδύνη του από τον ακόρεστο έρωτα που τρέφει για την νεαρή αλλά ψυχρή Κοντσίτα, η οποία προτιμάει να κυκλοφορεί με τρομοκράτες.

Κριτική 
Πλημμυρισμένο από ερωτισμό φέρνει στην επιφάνεια την εμμονή του σκηνοθέτη με τη σκοτεινή πλευρά του πόθου. Η ταινία αποπειράται να εκφράσει τις αντιφάσεις του χαρακτήρα του ανθρώπου και της ζωής, άλλοτε αποτυπώνοντας την πραγματικότητα και άλλοτε υπερβαίνοντάς την. Οι επιρροές του και οι αισθητικές του καταβολές από τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ, το γοτθικό μυθιστόρημα, τον έρωτα, την πολιτική, τον αθεϊσμό, τον αναρχισμό και κυρίως τη χιουμοριστική του διάθεση συνθέτουν ένα έργο πολύπλευρο και ανεξάντλητο. Με ανατρεπτική διάθεση ο Μπουνιουέλ χρησιμοποιεί δύο διαφορετικές ηθοποιούς στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Κοντσίτα. (πηγή: Καθημερινή, σειρά DVD: Χρυσή Ταινιοθήκη)

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.imdb.com/title/tt0075824/
 http://www.allrovi.com/movies/movie/v49269
 http://www.criterion.com/current/posts/169-that-obscure-object-of-desire

Ταινίες του 1977
Γαλλικές ταινίες
Σπονδυλωτές ταινίες
Σουρεαλιστικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελβετία
Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Ισπανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ο Γαλαξίας

Ο Γαλαξίας (Γαλ. La Voie lactée) είναι κινηματογραφική ταινία γαλλικής παραγωγής του 1969 σε σκηνοθεσία του Λουίς Μπουνιουέλ.

Πλοκή 
Δυο ζητιάνοι, ο Πωλ και ο Ζαν οδοιπορούν το μονοπάτι του Αγίου Ιακώβου με προορισμό την πόλη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Ισπανίας. Καθοδόν συναντούν εκτός τόπου και χρόνου διάφορες μορφές, οι οποίες εκπροσωπούν διάφορες διδασκαλίες της Χριστιανικής πίστης, και επεξηγούν διάφορα δόγματα και αιρέσεις, πάντα με βάση την Αγία Γραφή.

Ταινίες του 1969
Γαλλικές ταινίες
Σπονδυλωτές ταινίες
Σουρεαλιστικές ταινίες
Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Γαλλόφωνες ταινίες
Τριστάνα

Η Τριστάνα είναι έργο κινηματογραφικό ισπανικής παραγωγής του 1970 σε σκηνοθεσία του Λουίς Μπουνιουέλ. Το 1971 προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης παραγωγής.

Πλοκή 
Η μητέρα της Τριστάνας πεθαίνει. Ο πλούσιος γαιοκτήμονας Δον Λόπε, πρότυπο Δον Χουάν αποφασίζει να την υιοθετήσει, και μετακομίζει στην κυρία Σατούρνα. Πουλάει όλα τα υπάρχοντα της μητέρας της Τριστάνας, για να τα εξαργυρώσει. Η Τριστάνα στον ύπνο της ονειρεύεται τον αποκεφαλισμό του Δον Λόπε. Ονειρεύεται επίσης, ότι ο Δον Λόπε την θέλει για ερωμένη του. Του δίνεται. Ο Δον Λόπε όμως την θέλει να είναι «ελεύθερη γυναίκα».

Διανομή ρόλων 
Κατρίν Ντενέβ ως Τριστάνα
Φερνάντο Ρέι ως Δον Λόπε
Φράνκο Νέρο ως Οράσιο

Ταινίες του 1971
Ισπανόφωνες ταινίες
Ισπανικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουίς Μπουνιουέλ
Ταινίες βασισμένες σε ισπανικά μυθιστορήματα
Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Υπηρεσία Εκδόσεων) είναι μια διοργανική υπηρεσία που εκδίδει τις δημοσιεύσεις των οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕE) - 2009/496/ΕΚ, Ευρατόμ.

 Η Υπηρεσία Εκδόσεων εκδίδει καθημερινά την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε 22 ή 23 γλώσσες (εφόσον απαιτείται, και στα ιρλανδικά), γεγονός που αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στο χώρο των εκδόσεων. 
 Επίσης, εκδίδει ή συνεκδίδει δημοσιεύσεις στο πλαίσιο των επικοινωνιακών δραστηριοτήτων των οργάνων.
 

Επιπλέον, η Υπηρεσία Εκδόσεων προσφέρει μια σειρά υπηρεσιών σε απευθείας σύνδεση, χάρη στις οποίες μπορεί κανείς να έχει ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία (EUR-Lex), τις εκδόσεις (EU Bookshop), τις δημόσιες συμβάσεις (TED) και τον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης (CORDIS) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Publications Office of the European Union 
EU-Bookshop Πρόσβαση σε όλες τις εκδόσεις των θεσμικών οργάνων, οργανισμών και άλλων φορέων της ΕΕ
EUR-Lex - Πρόσβαση στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
CORDIS - Κοινοτική Υπηρεσία Πληροφοριών για την Έρευνα και την Ανάπτυξη
Ted - Η ηλεκτρονική έκδοση του «Συμπληρώματος στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης» που αφορά τις ευρωπαϊκές προκηρύξεις δημοσίων συμβάσεων.

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκή Ένωση
Ευρωπαικης Ενωσης
Έρλαντ Γιόσεφσον

Ο Έρλαντ Γιόζεφσον (Erland Josephson, 1923-2012) υπήρξε Σουηδός ηθοποιός και συγγραφέας. Παππούς του ήταν ο σημαντικός Σουηδός ζωγράφος Ερνστ Γιόσεφσον. Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1923 στη Στοκχόλμη. Σπουδαιότερες εμφανίσεις του ήταν σε έργα του Ίνγκμαρ  Μπέργκμαν, του Αντρέι Ταρκόφσκι και του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Διετέλεσε διευθυντής του βασιλικού δραματικού θεάτρου της Στοκχόλμης το διάστημα 1966 - 1975.

Έχει γράψει μυθιστορήματα, μικρές ιστορίες, ποιήματα και ένα δράμα. Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.

Φιλμογραφία 
 It Rains on Our Love (1946)
 To Joy (1950)
 Brink of Life (1958)
 The Magician (1958)
 Hour of the Wolf (1968)
 The Passion of Anna (1969)
 Cries and Whispers (1972)
 Σκηνές από έναν γάμο (1973)
 The Magic Flute (1975)
 Πρόσωπο με Πρόσωπο (1976)
 Autumn Sonata (1978)
 The First Polka (1979)
 Marmalade Revolution (1980)
 The Melody Haunts My Memory (1981)
 Φάνι και Αλέξανδρος (1982)
 Bella Donna (1983)
 Νοσταλγία (1983)
 After the Rehearsal (1984)
 The Sacrifice (1986)
 Hanussen (1988)
 Migrations (1988)
 God afton, Herr Wallenberg (1990)
 Dreamplay (1994)
 Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995)
 In the Presence of a Clown (1997)
 Faithless (2000)
 Now (2002)
 Saraband (2003)
 Dag och natt (2004)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Σουηδοί σεναριογράφοι
Σουηδοί παραγωγοί ταινιών
Σουηδοί λογοτέχνες
Σουηδοί μυθιστοριογράφοι
Σουηδοί διηγηματογράφοι
Σουηδοί θεατρικοί συγγραφείς
Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Οικονομία της Νορβηγίας

Η οικονομία της Νορβηγίας είναι μια μικτή οικονομία που αναπτύσσεται με βαρύ κρατικό έλεγχο σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας. Αν και ευαίσθητη στους παγκόσμιους κύκλους, η οικονομία της Νορβηγίας έχει δείξει ισχυρή ανάπτυξη από την έναρξη της Βιομηχανικής Εποχής. Η ναυτιλία έχει από καιρό στηρίξει τον τομέα των εξαγωγών της Νορβηγίας, αλλά επίσης, ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής ανάπτυξης της Νορβηγίας τροφοδοτήθηκε από μια αφθονία φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης πετρελαίου και της παραγωγής του, την υδροηλεκτρική ενέργεια, και την αλιεία. Η γεωργία και η παραδοσιακή βαριά βιομηχανία έχουν υποστεί σχετική μείωση σε σύγκριση με τις υπηρεσίες και τις πετρελαϊκές βιομηχανίες. Ο δημόσιος τομέας της είναι από τους μεγαλύτερους στον κόσμο, ως ποσοστό του συνολικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Η χώρα έχει ένα πολύ υψηλό βιοτικό επίπεδο σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και ένα ευρέως ολοκληρωμένο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.

Παραπομπές
Nintendo GameCube

Το Nintendo GameCube είναι η κονσόλα έκτης γενιάς της Nintendo και κυκλοφόρησε μετά το Nintendo 64 και πριν το Wii, στην Ιαπωνία τον Σεπτέμβρη του 2001  ενώ στην Ευρώπη το Μάιο του 2002. Είναι η πρώτη παιχνιδομηχανή της Nintendo που δεν χρησιμοποιεί σαν αποθηκευτικό μέσο για τα παιχνίδια της κασέτες, αλλά mini-DVD το οποίο πάλι ερχόταν σε αντίθεση με τους κύριους ανταγωνιστές της στην αγορά βιντεοπαιχνιδιών Sony και Microsoft που χρησιμοποιούσαν DVD. Το Gamecube πούλησε παγκοσμίως περί τα 21.740.000 κομμάτια. Ο επεξεργαστής του GameCube τρέχει στα 486 MHz. Δημοφιλή παιχνίδια περιλαμβάνουν τα Metroid Prime, Metroid Prime 2: Echoes, Super Smash Bros Melee, Mario Kart: Double Dash‼, Super Mario Sunshine, The Legend of Zelda: The Wind Waker, The Legend of Zelda: Four Swords Adventures και άλλα.

Επιπλέον, το GameCube εισήγαγε μια ποικιλία από επιλογές συνδεσιμότητας για κονσόλες Nintendo, και είναι η πρώτη κονσόλα της Nintendo έξω από την Ιαπωνία που υποστήριξε το online play επισήμως, μέσω του Nintendo GameCube Broadband Adapter και Modem Adapter (το οποίο πωλείται ξεχωριστά). Ωστόσο, η online υπηρεσία της είχε μόνο τέσσερα παιχνίδια που υποστηρίζονταν και δεν είχε προωθηθεί σε μεγάλο βαθμό. Συγκριτικά, το Xbox Live, το PS2 Online και το SegaNet / Dreamarena ήταν πιο ενεργά στον online διαγωνισμό. Το GameCube διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να συνδεθεί με το Game Boy Advance για να υπάρξει πρόσβαση σε αποκλειστικές δυνατότητες ορισμένων παιχνιδιών ή να χρησιμοποιηθεί το φορητό σύστημα ως χειριστήριο για τον παίκτη του GameCube.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

  

Nintendo GameCube
Κονσόλες της Nintendo
Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών έκτης γενιάς
Οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Πατέρα κάτσε φρόνιμα

Το Πατέρα κάτσε φρόνιμα ελληνική κωμική ταινία του 1967, σε παραγωγή Καραγιάννης-Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Αλέκο Τζανετάκο και Μίρκα Καλατζοπούλου.

Πλοκή 
Ο Αντώνης Παπασταφίδας (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι ένας ευκατάστατος κτηματίας που ζει στην επαρχία. Ο γιος του, Θωμάς (Αλέκος Τζανετάκος), ο οποίος σπουδάζει νομικά στην Αθήνα, διαμένει σε ένα πολυτελές διαμέρισμα με την οικονομική στήριξη του πατέρα του. Όμως, το τελευταίο διάστημα έχει αμελήσει τις σπουδές του και έχει παρασυρθεί από τη νυχτερινή ζωή.

Τα συχνά τηλεγραφήματα που στέλνει στον πατέρα του για να του ζητήσει χρήματα, βάζουν τον τελευταίο σε σκέψεις. Έτσι, ο Αντώνης αποφασίζει, με την παραίνεση της αδερφής του (Μήτση Κωνσταντάρα), να μεταβεί στην Αθήνα για να δει από κοντά την πρόοδο του γιου του. Όταν πληροφορείται από το πανεπιστήμιο ότι ο Θωμάς απουσιάζει από τη σχολή για μεγάλο διάστημα, εξοργίζεται και επιλέγει να παραμείνει στην Αθήνα, μέχρις ότου βεβαιωθεί ότι ο γιος του έχει μπει στο σωστό δρόμο.

Όμως, κατά τη διαμονή του εκεί, συναντά τη Μπέτυ (Μίρκα Καλατζοπούλου), νεαρή φίλη του Θωμά. Εκείνη, με απώτερη φιλοδοξία να εξασφαλίσει χρήματα για να γίνει ηθοποιός, πλησιάζει τον Αντώνη με φαινομενικά ερωτική διάθεση και εκείνος ανταποκρίνεται. Αυτή η εξέλιξη αναστατώνει τον Περικλή (Αθηνόδωρο Προύσαλη), αδερφό της Μπέτυς, ο οποίος αναγκάζει τον Αντώνη να δώσει υπόσχεση γάμου.

Παρ' όλα αυτά, η Μπέτυ δεν αργεί να αλλάξει στάση απέναντι στον Αντώνη και του ανακοινώνει την απόφασή της να χωρίσουν. Μετά από αυτό, εκείνος δεν πτοείται και φλερτάρει με τη Τζούλια (Σάσα Καστούρα), μια άλλη νεαρή της παρέας.

Διανομή 

 Λάμπρος Κωνσταντάρας - Αντώνης Παπασταφίδας
 Μίρκα Καλατζοπούλου - Μπέτυ Καραστεφάνου
 Αλέκος Τζανετάκος - Θωμάς Παπασταφίδας
 Γιώργος Μούτσιος - Τζίμης
 Δέσποινα Στυλιανοπούλου - Δήμητρα Καραστεφάνου
 Σάσα Καστούρα - Τζούλια
 Βαγγέλης Πλοιός - Ντέμης
 Αγγέλα Γιουράντη - Λίντα
 Μήτση Κωνσταντάρα - Ευτέρπη Παπασταφίδα
 Αθηνόδωρος Προύσαλης - Περικλής Καραστεφάνου
 Σταύρος Ξενίδης - Λάζαρος
 Νάσος Κεδράκας - Σωτήρης
 Μάκης Δεμίρης - μετρ
 Αλέκος Ζαρταλούδης - Στράτος

Παραγωγή και παραλειπόμενα 

Το σενάριο της ταινίας γυρίστηκε με παραλλαγές, 2 χρόνια αργότερα, με τον τίτλο Το θύμα με σκηνοθέτη το Ντίνο Δημόπουλο και πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1966-1967 και, κόβοντας 208.444 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 25η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πατέρα κάτσε φρόνιμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Πατέρα κάτσε φρόνιμα στον επίσημο ιστότοπο της εταιρείας Καραγιάννης - Καρατζόπουλος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1967
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Γουόρεν Κρίστοφερ

Ο Γουόρεν Κρίστοφερ (Warren Minor Christopher, 27 Οκτωβρίου 1925 - 18 Μαρτίου 2011) ήταν Αμερικανός πολιτικός και νομικός.

Γεννήθηκε σε μια μικρή κωμόπολη στη Βόρεια Ντακότα και ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης τράπεζας. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος συνεργαζόμενος με σημαντικά δικηγορικά γραφεία. Την περίοδο 1967 - 1969 διετέλεσε υφυπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Τζόνσον ενώ την περίοδο 1977 - 1981 διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Τζίμι Κάρτερ. Το 1981 διαπραγματεύθηκε και πέτυχε την απελευθέρωση των αμερικανών ομήρων στο Ιράν. Το 1993 διορίστηκε υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1997. Επί θητείας του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο Μεσανατολικό και στην επίτευξη ειρηνευτικής λύσης στην Γιουγκοσλαβία έχοντας μάλιστα υπογράψει τη συμφωνία του Ντέιτον.

Είχε τιμηθεί πλείστες φορές και θεωρείτο ως ένας από τους πιο καλοντυμένους άντρες της εποχής του. Κατοικούσε στην Καλιφόρνια.

Απεβίωσε στις 18 Μαρτίου 2011 από επιπλοκές που του δημιούργησε ο καρκίνος από τον οποίο έπασχε. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά.

Πηγές 

Πολιτικοί των ΗΠΑ
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1967-1968

Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1967-1968. Πρωταθλήτρια ομάδα για το 1968 αναδείχθηκε η αήττητη ΑΕΚ, σε μιά εξαιρετική χρονιά για το δικέφαλο, καθώς κατέκτησε και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Υποβιβάστηκαν οι ΧΑΝΘ και Αετός.

Τελική βαθμολογία

Πηγές 
 https://archive.is/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/

Α εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1967 1968
Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1967 1968
Α.Ο. Ορφέας Ξάνθης

Ο Α.Ο. Ορφέας Ξάνθης είναι αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην πόλη της Ξάνθης στην Ελλάδα. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου ενώ στο παρελθόν διέθετε ακόμη τμήματα στίβου και πετοσφαίρισης. Χρώματα του συλλόγου αποτελούν το κίτρινο και το μαύρο.

Ο σημερινός σύλλογος προήλθε από επανασύσταση του ομώνυμου ιστορικού συλλόγου. Από το 1999, ο σύλλογος αναφέρεται ως Ορφέας Puma Ξάνθης. Η ομάδα του συλλόγου αγωνιζόταν στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Ξάνθης. Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονται στο Γήπεδο ΑΟΞ.

Ιστορία
Το 1903 ιδρύθηκε ο Μ.Γ.Σ. Ορφέας Ξάνθης στην ομώνυμη πόλη η οποία τότε βρισκόταν στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν γνωστή ως η ομάδα των αστών. Έπειτα διαλύθηκε και λειτούργησε ξανά το 1908.

Την δεκαετία 1925-1935 είχε δυναμικό τμήμα κλασικού αθλητισμού, το οποίο αναπτύχθηκε με πρωτοβουλία του Σοφοκλή Μάγνη, παλιού γυμναστή του Πανιωνίου Γ.Σ. της Σμύρνης, ο οποίος εγκαταστάθηκε εκεί μετά τη μικρασιατική καταστροφή. Ο Ορφέας μετείχε με αθλητές του στους Πανιώνιους Αγώνες το 1925 και 1927 καθώς και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1926 στην Αθήνα.

Την περίοδο 1952–53 η ομάδα έφτασε ως την φάση των «16» του Κυπέλλου Ελλάδας, αποκλείστηκε όμως από τον Ηρακλή (ήττα με 3–0). Το 1955–56, ως πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Θράκης μετείχε στον Βόρειο όμιλο της Β' προκριματικής φάσης με σκοπό την είσοδο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1955-56 (με αντιπάλους τους ΠΑΟΚ, Άρη και Δόξα Δράμας), δεν κατάφερε ωστόσο να πάρει την πρόκριση. Στις 7 Ιουνίου του 1967 συγχωνεύτηκε με την Ασπίδα Ξάνθης, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ο Α.Ο. Ξάνθη.

Ο σύλλογος επανασυστάθηκε, ενώ από το 1983 ονομαζόταν «Α.Ο. Ορφεύς Ξάνθης». Εκείνο το διάστημα διέθετε και τμήμα πετοσφαίρισης. Το 1999 μετονομάστηκε σε «Α.Ο. Ορφέας Puma Ξάνθης». Από το 2006 ο Ορφέας αγωνιζόταν στον 1ο όμιλο της Δ' εθνικής, ενώ το 2009 κατέκτησε το 30ο Κύπελλο ΕΠΣ Θράκης για 8η φορά στην ιστορία του. Επίσης την περίοδο 2011-2012 κατέκτησε το 32ο Κύπελλο ΕΠΣ Θράκης. Την περίοδο 2015-2016 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας της ΕΠΣ Ξάνθης. Συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ για την άνοδο στην Γ' Εθνική με αντιπάλους την Α.Ε. Διδυμοτείχου, τον Ηρακλή Καβάλας και τη Δόξα Προσκυνητών, όπου κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία του, μετά την επανασύστασή του.

Η διαχρονική πορεία
Οι συμμετοχές του Ορφέα Ξάνθης στην Β΄ Εθνική:

1959-60: 7η θέση στον Βόρειο Όμιλο
1960-61: 5η θέση στον Βόρειο Όμιλο
1961-62: 2η θέση στον Β’ όμιλο Βορρά
1962-63: 7η θέση στον 3ο όμιλο
1963-64: 14η θέση στον 4ο όμιλο (υποβιβάστηκε)

Τμήμα στίβου
Ο Ορφεύς Ξάνθης διέθετε τμήμα στίβου κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, το οποίο είναι ανενεργό.

Τμήμα πετοσφαίρισης
Ο Ορφεύς Ξάνθης υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Πετοσφαιρικών Σωματείων Θράκης το 1983. Το τμήμα πετοσφαίρισης του Ορφέα Ξάνθης είναι ανενεργό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσμημο ιστολόγιο

 
Αθλητικοί σύλλογοι Ξάνθης
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1903
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.ΘΡ.ΑΝ.ΜΑΚ.
Πεταλίδι Κισσάμου

Το Πεταλίδι ή Ξέρα, είναι μια ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται κοντά στη βόρεια ακτή της Κρήτης, στο Αιγαίο Πέλαγος. Βρίσκετα ανάμεσα στην Κρήτη και την Ήμερη Γραμβούσα. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Κισσάμου (Νομός Χανίων).

Νησίδες της Κρήτης
Ελληνικές βραχονησίδες
Βραχονησίδες του Αιγαίου
Δήμος Κισσάμου
Ακατοίκητα νησιά
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Ιρλανδίας

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Ιρλανδίας (αγγλικά: NIFL Premiership) αναφέρεται και ως Danske Bank Premiership για εμπορικούς λόγους, είναι η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση της Βόρειας Ιρλανδίας. Ξεκίνησε ως πρωτάθλημα Ιρλανδίας το 1890, ενώ μετά την ανεξαρτητοποίηση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας συνεχίστηκε ως πρωτάθλημα Βόρειας Ιρλανδίας. Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η Λίνφιλντ ΦΚ και ακολουθούν η Γκλεντόραν ΦΚ και η Σέλτικ.

Το πρωτάθλημα της Βόρειας Ιρλανδίας είναι ημιεπαγγελματικό, αποτελεί την ανώτατη κατηγορία της Northern Ireland Football League (NIFL) και διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ιρλανδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (IFA). Δεν συγκαταλέγεται στα ισχυρά πρωταθλήματα της Ευρώπης και κατέχει μόλις την 49η θέση στην βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ σε σύνολο 53 χωρών.

Τίτλοι ανά έτος

Τίτλοι ανά ομάδα
 Λίνφιλντ ΦΚ (55)
 Γκλεντόραν ΦΚ (23)
 Σέλτικ Μπέλφαστ ΦΚ (14)
Κρουσέιντερς ΦΚ (7)
 Ντιστίλερι ΦΚ (6)
Κλίφτονβιλ ΦΚ (5)
 Πόρτανταουν ΦΚ (4)
 Γκλέναβον ΦΚ (3)
 Αρντς ΦΚ (1)
 Κόλερεϊν ΦΚ (1)
 Ντέρι Σίτι ΦΚ (1)
 Κουίνς Άιλαντ ΦΚ (1)

Λογότυπο 
Το λογότυπο του πρωταθλήματος άλλαξε το 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πρωτάθλημα Βόρειας Ιρλανδίας 

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βορείου Ιρλανδίας
Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Γοθονιήλ

Ο Γοθονιήλ, ή Οθονιήλ, είναι πρόσωπο της Βίβλου και συγκεκριμένα της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν ο πρώτος Κριτής του Ισραήλ.

Ο Γοθονιήλ ήταν γιος του Κενέζ της φυλής του Ιούδα. Αφού απελευθέρωσε τους Ισραηλίτες από τον Βασιλέα της Μεσοποταμίας Χουσασαρθαίμ ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Ισραήλ επί 40 χρόνια σε πλήρη ειρήνη. Σύζυγος του Γοθονιήλ ήταν η εξαδέλφη του Αχσά, κόρη του θείου του Χάλεβ, την οποία έλαβε ως βραβείο μετά τη κατάληψη της πόλης Δαβήρ που λεγόταν προηγουμένως Κιριάθ-σέφερ (= πόλη των γραμμάτων).

Πηγές 
 Κριτές Α΄ 11-14, Γ΄7-11.
 Ιησούς του Ναυή ΙΕ΄ 15-17

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Εννοιολογικός χάρτης

Ένας εννοιολογικός χάρτης είναι ένα διάγραμμα που απεικονίζει γραφικά τη συσχέτιση μεταξύ διαφόρων εννοιών. Οι εννοιολογικοί χάρτες είναι ένας τρόπος αναπαράστασης της ανθρώπινης σκέψης, ή πιο συγκεκριμένα τρόπος αναπαράστασης ενός κάποιου πεδίου γνώσεων (όταν η συσχέτιση που απεικονίζεται είναι επιστημονικά ακριβής). Υπάγονται στα συστήματα εννοιολογικής χαρτογράφησης στα οποία εκτός από τους εννοιολογικούς χάρτες ανήκουν και οι νοητικοί χάρτες. Οι δύο αυτές κατηγορίες συχνά αλληλοεπικαλύπτονται και οι όροι χρησιμοποιούνται πολλές φορές για το ίδιο πράγμα. 
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μοιάζουν με διαγράμματα που έχουν στόχο την απεικόνιση της σκέψης μας.

Περιγραφή 
Ένας εννοιολογικός χάρτης περιέχει κόμβους και συνδέσμους. Δύο κόμβοι μαζί με το σύνδεσμο που τους συνδέει αποτελούν ένα στιγμιότυπο. Οι κόμβοι αναπαριστούν τις έννοιες, που συνήθως περικλείονται σε έναν κύκλο ή ένα τετράπλευρο. Οι σύνδεσμοι αποτελούνται από μια γραμμή, η οποία μπορεί να έχει και τη μύτη του βέλους αν θέλουμε να δείξουμε τη μονόδρομη ή αμφίδρομη πορεία της σχέσης. Πάνω στη γραμμή γράφουμε τη σχέση της μίας έννοιας με την άλλη. Με τα παραπάνω στοιχεία μπορούμε να φτιάξουμε έναν εννοιολογικό χάρτη είτε με χαρτί και μολύβι είτε με κατάλληλο λογισμικό. Ένας εννοιολογικός χάρτης μπορεί να είναι απλός, δηλαδή , να συνδέει τις έννοιες σ' ένα πρώτο επίπεδο ή πιο ανεπτυγμένος ώστε να συνδέει οικογένειες εννοιών με άλλες έννοιες. Να απλώνεται δηλαδή σε μεγάλο πλάτος και βάθος. Μοιάζει έτσι σαν ένα μεγάλο δίκτυο που δεν έχει προφανή αρχή και τέλος.

Είδη εννοιολογικών χαρτών 
Οι εννοιολογικοί χάρτες μπορούν να έχουν διαφορετική μορφή. Έτσι με βάση την εμφάνισή τους υπάρχουν χάρτες:

1. Ιεραρχικοί 
Σ' αυτούς τους χάρτες η κεντρική έννοια τοποθετείται στην κορυφή και προχωρώντας στα χαμηλότερα επίπεδα της ιεραρχίας αναλύεται στις επιμέρους έννοιες.

2. Αραχνοειδείς 
Η κεντρική έννοια τοποθετείται στο κέντρο και γύρω της τοποθετούνται οι υποέννοιες. Σ' αυτούς τους χάρτες δεν υπάρχει συνήθως μεγάλη κλιμάκωση.

3. Διαγράμματος ροής 
Η κεντρική έννοια τοποθετείται στην κορυφή και ακολουθεί μια γραμμική διάταξη των υποεννοιών.

Ιστορία 
Οι εννοιολογικοί χάρτες αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά από τον Joseph D. Novak το 1972 κατά τη διάρκεια ενός ερευνητικού προγράμματος στο  Cornell University. Το πρόγραμμα έγινε σε μαθητές και είχε στόχο τη μελέτη-παρακολούθηση των γνωστικών αλλαγών που αφορούσαν στις φυσικές επιστήμες.
Η έρευνα της ομάδας του Novak ήταν βασισμένη στις θέσεις του Ντέιβιντ Όσουμπελ (David Ausubel - "The psychology of meaningful learning" - 1963) ότι, δηλαδή η γνώση μαθαίνεται και είναι πλήρως κατανοητή από το μαθητή, όταν αυτός γνωρίζει πώς αυτό που έμαθε σχετίζεται με άλλες πρότερες γνώσεις. 
Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης έρευνας στο πανεπιστήμιο Cornell προέκυψε η ιδέα της παρουσίασης της σκέψης των παιδιών με τη βοήθεια ενός χάρτη της σκέψης τους.

Πηγές 
1. Τ.Α.Μικρόπουλος, Ο υπολογιστής ως γνωστικό εργαλείο, 2005

2. Β.Κόμης, Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το λογισμικό εννοιολογικής χαρτογράφησης CmapTools

Διαγράμματα
Αναπαράσταση γνώσης
Θερμοδυναμικό σύστημα

Με τον όρο θερμοδυναμικό σύστημα χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύνολο μακροσκοπικών αντικειμένων, (που περιλαμβάνει σώματα ή πεδία), συγκεκριμένου χώρου, το οποίο δύναται ν΄ ανταλλάσσει ενέργεια, ή ύλη αμοιβαία με το περιβάλλον ή με όποιο εξωτερικό μέσον περιβάλλει αυτό σύμφωνα με τις αρχές ή νόμους της θερμοδυναμικής, εξ ου και ο προσδιορισμός του.

(Υλικώς) κλειστό σύστημα : όρια αδιαπέραστα από την ύλη, (dm/dt = 0) δεν υπάρχει ανταλλαγή μάζας με το περιβάλλον, αλλά μπορεί να ανταλλάσσεται ενέργεια (θερμότητα ή έργο).

Ανοικτό σύστημα : όρια διαπερατά από την ύλη, ανταλλάσσεται και μάζα και ενέργεια.

Μηχανικώς κλειστό σύστημα : δεν υπάρχει ανταλλαγή μηχανικού έργου μέσω των ορίων του συστήματος.

Αδιαβατικό σύστημα : δεν έχουμε συναλλαγή θερμότητας με το περιβάλλον (θερμομονωτικά τοιχώματα – αδιαβατικά).

Αποκλεισμένο ή απομονωμένο σύστημα : τα όρια του συστήματος είναι αδιαπέραστα από ύλη και ενέργεια (θερμότητα ή μηχανικό έργο). Π.χ. θερμική μηχανή

Εργαζόμενη ουσία (working fluid) : ποσότητα ύλης που μεταφέρει ενέργεια σε μία εγκατάσταση (υγρό, ατμός ή αέριο). Υποβάλλεται σε προσθήκη ή απαγωγή θερμότητας, συμπίεση – εκτόνωση, μεταβολές φάσης, κ.λ.π. π.χ. Ατμός σε ατμομηχανή ή ατμοστρόβιλο, μείγμα αέρα – καυσίμου σε βενζινοκινητήρα.

Εντατικά μεγέθη : τα μεγέθη των οποίων η τιμή δεν εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος. Διαιρώντας νοητά το σύστημα σε μικρότερα υποσυστήματα, τα καταστατικά μεγέθη παραμένουν αμετάβλητα στα επί μέρους υποσυστήματα (π.χ. πίεση, θερμοκρασία).

Εκτατικά μεγέθη : η τιμή τους εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος, (π.χ. όγκος, ενέργεια, εντροπία).

 Το θερμοδυναμικό σύστημα χαρακτηρίζεται και προσδιορίζεται από τις θερμοδυναμικές παραμέτρους.

Διάκριση 
Όταν σ΄ ένα τέτοιο σύστημα δεν σημειώνεται καμία ενεργειακή ή υλική ανταλλαγή με το περιβάλλον χαρακτηρίζεται "κλειστό θερμοδυναμικό σύστημα", ή "μονωμένο". Στην αντίθετη περίπτωση ονομάζεται "ανοιχτό θερμοδυναμικό σύστημα''".
Επίσης όταν δεν παρατηρείται θερμική ανταλλαγή μεταξύ συστήματος και περιβάλλοντος το σύστημα καλείται αδιαβατικό. Το αντίθετο, όταν δηλαδή παρατηρείται ανταλλαγή θερμικής ενέργειας, καλείται μηχανικά μονωμένο.

 Οποιαδήποτε μεταβολή της κατάστασης ενός θερμοδυναμικού συστήματος καλείται θερμική διεργασία η οποία λαμβάνει ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς ανάλογα των διαφόρων μεταβολών, ή παραμέτρων.

Δείτε επίσης 
 Θερμοδυναμική ισορροπία

Θερμοδυναμικές διεργασίες
Δημήτρης Γόντικας

Ο Δημήτρης Γόντικας είναι Έλληνας, πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και αθλητικός παράγοντας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1960 και είναι γιος του πρώην ευρωβουλευτή και βουλευτή Κωστή Γόντικα και εγγονός του πρώην προέδρου της βουλής Δημητρίου Γόντικα. Σπούδασε νομικά και ιδιωτεύει ως δικηγόρος. Ασχολείται με τις επιχειρήσεις και με τον αθλητισμό έχοντας διατελέσει πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Τον Αύγουστο του 2008 ανέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου του ΤΑΑ Παναθηναϊκός.

Είναι παντρεμένος με την Άννα Μαρινάκη και γιός τους είναι ο καλαθοσφαιριστής Κώστας Γόντικας.

Αθλητική σταδιοδρομία

Σύλλογοι 
Ξεκίνησε την καριέρα του στο βόλεϊ το 1976 από την ομάδα του Νηρέα σε ηλικία 16 ετών όπου και αγωνίστηκε έως το 1985. Υπήρξε ιδιαίτερα αλτικός γεγονός που του έδινε πλεονέκτημα στην επίθεση, χωρίς ωστόσο να υστερεί στον αμυντικό τομέα. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1985 έως το 1991 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος το 1986 ενώ αγωνίστηκε στο Φάιναλ φορ του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης το 1989.

Εθνική Ελλάδος 
Σε ηλικία 16 ετών αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων και στα 17 του έτη κλήθηκε στην Εθνική ανδρών με την οποία συμμετείχε σε 301 αγώνες. Συμμετείχε σε 4 πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1979, 1983, 1987, 1989) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1986).

Κατέκτησε 1 χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987, 3 χρυσά μετάλλια στο Κύπελλο Άνοιξης (1980, 1981, 1982) και το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1991. Επίσης κατέκτησε στους Βαλκανικούς Αγώνες πετοσφαίρισης ένα χρυσό μετάλλιο (1980) και ένα ασημένιο (1982).

Παραπομπές 
Γόντικας
Γόντικας
Γόντικας
Πρόεδροι ΠΑΕ Παναθηναϊκός
Ήρων ο Βυζάντιος

Ως Ήρων ο Βυζάντιος(*), ή Ήρων ο Βυζαντινός φέρεται ανώνυμος συγγραφέας που έγραψε εικονογραφημένο εγχειρίδιο της πολιορκητικής τέχνης, το Πολιορκητικόν, περίπου το 950, αναπροσαρμογή παλαιότερου εγχειριδίου επί του θέματος του Απολλοδώρου. Φέρεται επίσης ότι έγραψε το Γεωδαισία, έργο για την πρακτική γεωμετρία και τη βαλλιστική, χρησιμοποιώντας τοπογραφικά στοιχεία των περιχώρων της Κωνσταντινούπολης.

Αναφορές 
 "Byzantine Siege Warfare in Theory and Practice" του Eric McGeer από το The Medieval City under Siege.
 Siegecraft - Two Tenth-Century Instructional Manuals by "Heron of Byzantium" του Dennis F. Sullivan

Πηγές 
(*) Κ. Γεωργακόπουλος: Αρχαίοι Έλληνες Θετικοί Επιστήμονες, Αθήναι 1995, σελ. 281
 Ήρων του Βυζαντίου

Βυζαντινοί συγγραφείς
Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Μοχάμεντ Ναμπούς

Ο Μοχάμεντ Ναμπούς ( محمد النبوس - Mohammed "Mo" Nabbous) ήταν Λίβυος μπλόγκερ και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Βεγγάζη το 1983, αποφοίτησε από το Garyounis University και σπούδασε στην Οξφόρδη. Δολοφονήθηκε στις 19 Μαρτίου του 2011 στη Βεγγάζη. Ήταν παντρεμένος και η γυναίκα του είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί.

Μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης στην Λιβύη ο Ναμπούς ίδρυσε, στην περιοχή που ελέγχεται από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (National Transitional Council), την  Libya Alhurra TV και μέσω του Livestream.com (χρησιμοποιώντας μια παράνομη δορυφορική σύνδεση και παρακάμπτοντας το μπλοκαρισμα του ίντερνετ από το καθεστώς) κατόρθωσε να μεταδίδει εικόνες, από τη Βεγγάζη, στον υπόλοιπο κόσμο. Το Libya Alhurra TV από τη δημιουργία του στις 17 Φεβρουαρίου του 2011, ενημέρωνε για την κατάσταση στην πόλη, καθόλο το 24ωρο. 

Ο Ναμπούς δολοφονήθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι, στις 19 Μαρτίου του 2011, ενώ βρισκόταν στην καρότσα ενός φορτηγού, στη Βεγγάζη, και μέσω ενός κινητού τηλεφώνου κατέγραφε την επίθεση των δυνάμεων του Καντάφι κατά των αντικαθεστωτικών στην πόλη, αποδεικνύοντας ότι οι ισχυρισμοί του καθεστώτος περί κατάπαυσης του πυρός ήταν αναληθείς. Πιστεύεται ότι πυροβολήθηκε από ελεύθερο σκοπευτή, πιστό στο καθεστώς Καντάφι.
 
Η είδηση της δολοφονίας του Ναμπούς προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις διαφόρων δημοσιογράφων και οργανώσεων. Ο δημοσιογράφος του Spiegel, Clemens Höges χαρακτήρισε τον Μωχάμεντ Ναμπούς ως τον πιο σημαντικό ίσως άνθρωπο της επανάστασης.

Παραπομπές

Λίβυοι
Δημοσιογράφοι
Φυσαρμόνικα

Η φυσαρμόνικα είναι ένα πνευστό μουσικό όργανο, οι ήχοι του οποίου παράγονται από μια σειρά ελεύθερα παλλόμενων γλωττίδων που φέρονται εντός μικρών φρεατίων, (10 - 16), όμοιας διάταξης σε σειρά.

Οι ήχοι του οργάνου παράγονται είτε με δυνατή εκπνοή (φύσημα) είτε με εισπνοή (ρούφηγμα) μετακινούμενο δεξιά - αριστερά στα χείλη. Δια του τρόπου αυτού από τα παλλόμενα ορειχάλκινα γλωσσίδια παράγονται μουσικοί φθόγγοι διατονικής κλίμακας και ορισμένες συγχορδίες. Ορισμένα μοντέλα φυσαρμόνικας περισσότερο επαγγελματικά φέρουν ειδικό σύρτη - μπάρα, με τον οποίο καλύπτονται μερικοί σωληνίσκοι των γλωττίδων επιτυγχάνοντας έτσι μια ιδιαίτερη χρωματική κλίμακα φθόγγων, όπως το λεγόμενο «τρέμολο» ή ακόμα και .

Η φυσαρμόνικα φέρεται είτε με το ένα χέρι, είτε με τις παλάμες χεριών δημιουργώντας έτσι ένα αντηχείο, είτε τέλος επί σταθερής επιστήθιας βάσης που επιτρέπει στον φυσαρμονίστα ελευθερία χεριών για παράλληλη χρήση άλλου μουσικού οργάνου.

Πρόγονος του οργάνου αυτού φέρεται ο πολύαυλος των αρχαίων Ελλήνων, καθώς και το σενγκ των Κινέζων ή το σο των Ιαπώνων. Στη Δύση, το όργανο αυτό διαδόθηκε περί τον 19ο αιώνα σε χρήση μουσικής κυρίως μπλουζ και κάντρι. Στην Ελλάδα, η χρήση του είναι σχετικά περιορισμένη κυρίως στο ελαφρό τραγούδι και του νέου κύματος που αναπτύχθηκε στις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Με τον όρο φυσαρμόνικα χαρακτηρίζονται και κάποια απλά ακορντεόν που αντί για πλήκτρα φέρουν οπές που κλείνει ο οργανοπαίκτης με τα  δάχτυλά του.

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.208.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μαθήματα φυσαρμόνικας

Αερόφωνα
Χέρμαν φον Ζάλτσα

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα (γερμ. Hermann von Salza, περ. 1170-1239) ήταν ο τέταρτος Μεγάλος Μάγιστρος του ιπποτικού τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών, από το 1209 ως το 1239. Χάρη στη δράση του, το τάγμα αύξησε τον πλούτο, τη δύναμη και το κύρος του, αναδεικνυόμενο σε ισχυρή δύναμη της εποχής.

Βιογραφία 
Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα ήταν γόνος του Οίκου των Ζάλτσα, μιας οικογένειας ευγενών από το Bad Langensalza της Θουριγγίας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του, μέχρι το 1209, όταν και διαδέχεται τον Χάινριχ φον Τούνα, στην ηγεσία του Τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών.

Μετά την έκκληση του βασιλιά Ανδρέα Β' της Ουγγαρίας, οδήγησε το τάγμα στη νοτιοανατολική Τρανσυλβανία, ώστε να προστατεύσει την περιοχή από τους Κουμάνους της κεντρικής Ασίας. Αφού νίκησε τους πολεμοχαρείς νομάδες, ίδρυσε ένα νέο κράτος, στο οποίο μετέφερε Γερμανούς αγρότες για να το αποικήσουν. Οι ευγενείς του ουγγρικού κράτους διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την παρουσία του τάγματος, πείθοντας το βασιλιά τους, να τους διώξει. Το 1224 ο Ανδρέας Β' αποκαλώντας τους «φωτιά κάτω από το πουκάμισο, ποντικό στο σακί, οχιά στον κόρφο» τους επιτέθηκε και εν τέλει τους απομάκρυνε. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο φον Ζάλτσα, συνόδευσε τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν στην ΣΤ' Σταυροφορία.

Γυρίζοντας στην Ευρώπη, ο φον Ζάλτσα βοήθησε στην άρση του αφορισμού του Φρειδερίκου Β' από τον πάπα Γρηγόριο Θ'. Το 1230, δέχτηκε την έκκληση του Κορράδου της Μαζοβίας για υποταγή των παγανιστών Πρώσσων, με αντάλλαγμα την επαρχία της Κουλμερλάνδης, καθώς και όσα εδάφη μπορούσε να κατακτήσει. Διέταξε επέλαση των ιπποτών του, μονάχα αφού διαβεβαιώθηκε και από το Φρειδερίκο Β' και από τον πάπα Γρηγόριο Θ', ότι θα διατηρούσε τις περιοχές που θα κυρίευε. Μέχρι το 1236, όταν και πέτυχε την αφομοίωση των Αδελφών του Ξίφους στους Τεύτονες Ιππότες, τα εδάφη του τάγματος εκτείνονταν πέρα από τα όρια της Πρωσίας.

Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των μελών του τάγματος, για τη διαρκή απουσία του Μάγιστρού τους μεγάλωνε και τελικά τον αποτράβηξαν από την πολιτική ζωή. Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα δεν ανταποκρίθηκε εξίσου ως θρησκευτικός ηγέτης και το 1238 αποσύρθηκε στο Σαλέρνο, όπου και απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1239.

Διπλωματία 
Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα υπήρξε ικανότατος διπλωμάτης και πολιτικός της εποχής του. Περιγράφεται από ένα συγχρονό του ως:
"εύγλωττος, ευπροσήγορος, συνετός, προσεχτικός,
διορατικός και ένδοξος σε όλες του τις πράξεις"
Αποτέλεσε το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον πάπα Γρηγόριο Θ' και τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν, εξασφαλίζοντας την εύνοια και των δύο. Έτσι, οι Τεύτονες Ιππότες απέκτησαν προνόμια και κύρος, αλλά και εδάφη στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Παλαιστίνη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός , πως μετά το θάνατό του το 1239, η ήδη τεταμένη σχέση μεταξύ των ισχυρών αυτών ανδρών χειροτέρευσε κατά πολύ.

Παραπομπές 

Μεγάλοι Μάγιστροι του Τευτονικού Τάγματος
Γερμανοί ευγενείς
Τζανέτος Γρηγοράκης

Ο Τζανέτος Γρηγοράκης ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και πολιτικός, γόνος της περιώνυμης και πολύκλαδης οικογένειας των Γρηγοράκηδων, αρχικαπετάνιος (μπας-καπιτάν) στη Μάνη. Στη συνέχεια υπήρξε ο μακροβιότερος Ηγεμόνας (Μπέης) της Μάνης (1782-1798), εξ ου και περισσότερο γνωστός ως Τζανήμπεης, ή Τζανέτμπεης, ή Τζανετόμπεης. Ήταν ο πρώτος οικιστής και αναμορφωτής του νεότερου Γυθείου ("Μαραθονήσι" όπως λεγόταν τότε) και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και του Μαυροβουνίου.

Έζησε στα μέσα με τέλη του 18ου αιώνα. Ήταν γιος του Καπετάν Δημητράκη Γρηγοράκη ή Δημητρίου Καπετανάκη, και ανεψιός του Καπετάν Έξαρχου Γρηγοράκη. Ο Πασάς της Πελοποννήσου (Μόρα Βαλεσή) με έδρα την Τριπολιτσά, τον πίεζε να δεχτεί το αξίωμα του Μπέη της Μάνης, αλλά αυτός αρνιόταν, διότι δεν ήθελε να συμπράξει με τις τούρκικες αρχές. Τελικά ο Πασάς έστειλε στο Γύθειο πλοίο πολεμικό και τον Μέγα Δραγουμάνο του Στόλου (Μέγα Διερμηνέα) για να χειριστεί αυτός το θέμα. Ο δραγουμάνος τον απείλησε ότι αν δεν δεχτεί το αξίωμα του ηγεμόνα θα τον έπαιρνε αιχμάλωτο στην Κωνσταντινούπολη για να τον σκοτώσει. Του έστησε δε παγίδα, προσκαλώντας τον για γεύμα στο καράβι, και μόλις ο Γρηγοράκης ανέβηκε στο κατάστρωμα, ο δραγουμάνος διέταξε να σηκώσουν την άγκυρα και τα πανιά και να πάνε στις Σπέτσες. Ο Γρηγοράκης για να γλυτώσει αναγκάστηκε να ενδώσει και να δεχτεί το αξίωμα του ηγεμόνα. Για να τον υποχρεώσει να υπηρετήσει την τουρκική κυβέρνηση πιστά, ο δραγουμάνος κράτησε ομήρους τους δυο γιους του, τον Πιέρρο και τον Γεωργάκη.

Πηγές

Μπέηδες της Μάνης
Οικογένεια Γρηγοράκηδων
Σπήλαιο Βούβα

Το σπήλαιο Βούβα βρίσκεται ανάμεσα στο Διδυμότειχο και στο χωριό Κουφόβουνο που βρίσκεται στα δυτικά του, ερευνήθηκε στα 1962 από πενταμελή ομάδα της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας με επικεφαλής τον Α. Βραχιολίδη και είναι ένα ακόμη σπήλαιο που εμφανίζει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά  με εκείνο της ακρόπολης του Διδυμότειχου. Έχει όμως επιπλέον ξεχωριστό αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Η είσοδός του βρίσκεται πάνω στην οδική αρτηρία, απέναντι από το λατομείο και 10 μέτρα περίπου ψηλότερα από το επίπεδο του δρόμου. Το χαμηλό αλλά αρκετά φαρδύ στόμιο – στη βόρεια απότομη παρειά του ομώνυμου ασβεστολιθικού λόφου – οδηγεί αμέσως στην πρώτη αίθουσα, με εντυπωσιακές πραγματικά διαστάσεις, αρκετό ύψος και επίπεδο δάπεδο σε όλη της σχεδόν την έκταση. Το έδαφος σκεπάζεται σήμερα από παχύ στρώμα στάχτης, αποτέλεσμα της φωτιάς που τόσα χρόνια ανάβουν οι κτηνοτρόφοι της περιοχής, βρίσκοντας καταφύγιο στο εσωτερικό της σπηλιάς για τους ίδιους και τα κοπάδια τους. 

Δύο στενές δίοδοι οδηγούν στα βαθύτερα σημεία της που έχουν γίνει επανειλημμένα αφορμή θρύλων για σύνδεση της «Βούβας» με το «Κάστρο» του Διδυμοτείχου ή ακόμα και με το Σουφλί. Από τα πρώτα κιόλας μέτρα μπορεί κανείς να δει σταλακτίτες και σταλαγμίτες μεγάλων διαστάσεων που βαθύτερα πολλαπλασιάζονται και αποτελούν μοναδικό θέαμα για τον επισκέπτη. Το γεγονός πάντως ότι το σπήλαιο δεν έχει μέχρι τώρα αξιοποιηθεί και δεν είναι, προς το παρόν, επισκέψιμο, κάνει ιδιαίτερα δύσκολη την πορεία στο εσωτερικό του, λόγω της μικρής περιεκτικότητας σε οξυγόνο, του ανώμαλου σε πολλά σημεία εδάφους και των επικίνδυνων χασμάτων που ανοίγονται συχνά στο δάπεδο. Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές ανακοινώσεις της αποστολής του 1962, η συνολική του έκταση δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια λόγω του σχεδίου του που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό διαδρόμων και εξαιρετικά δαιδαλώδη κάτοψη αλλά και επειδή δεν εξερευνήθηκε σε όλο του το βάθος.

Προέλευση 
Το άρθρο βασίστηκε αρχικά στο άρθρο Διδυμότειχο της Live-Pedia. Η εισαγωγή έγινε πριν την 1 Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.

Βουβα
Νομός Έβρου
Γιώργος Μαθάς

Ο Γιώργος Μαθάς είναι ο πρώτος Έλληνας που ολοκληρώνει επίσημα τον διάπλου της Μάγχης τα τελευταία χρόνια, μετά τον Ιάσωνα Ζηργάνο, που κολύμπησε τη Μάγχη πριν από περίπου 50 χρόνια.

Βιογραφία 
Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, είναι οικογενειάρχης και πατέρας δυο παιδιών. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών και διαθέτει μεταπτυχιακό τίτλο επιπέδου Μάστερ από πανεπιστήμιο του Βελγίου. 

Ο Γιώργος ειδικεύεται στην προπόνηση αθλητών με αναπηρία, με αθλητές του να έχουν διακριθεί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η ενασχόλησή του, όμως, με τη μαραθώνια κολύμβηση, με την οποία ασχολείται από το 1983, του έχει χαρίσει πολλές διακρίσεις. Ο Γιώργος έχει ολοκληρώσει τον διάπλου μήκους 26 χλμ στον Τορωναίο κόλπο 10 φορές, έχει κολυμπήσει τη Λίμνη της Ζυρίχης, το γύρο του Μανχάταν, τον διάπλου του νησιού Στάρι Γκραντ στην Αδριατική, τη λίμνη Γουίντερμερ στη Βόρεια Αγγλία. Ο Γιώργος έχει συμμετάσχει στην ομάδα σκυταλοδρομίας Θεσσαλονίκης - Σκοπέλου και έχει λάβει μέρος σε 24ωρο αγώνα σε πισίνα στη Θεσσαλονίκη.

Ο Μαθάς διέπλευσε το στενό της Μάγχης το 1998 και για το επίτευγμά του αυτό βραβεύτηκε ως ένας από τους καλύτερους αθλητές της χρονιάς.
Ο Αρης Πολύζος και ο Γιώργος Μαθάς συμμετείχαν στο ICE SWIMMING BLED CUP 2015 στη Σλοβενία με μεγάλη επιτυχία. Οι δύο κολυμβητές στις 21-2-2015, μετά από πρόσκληση των διοργανωτών του αγώνα, ICE SWIMMING BLED CUP της Σλοβενίας, έγιναν οι πρώτοι Έλληνες που συμμετείχαν σε αγώνες ice swimming που είναι μια παραπάνω πρόκληση από τη χειμερινή κολύμβηση (θερμοκρασία νερού 1 έως -4 C). 

Σκοπός της συμμετοχής τους είναι η διάδοση του συγκεκριμένου αθλήματος, το οποίο σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες απεδείχθη ότι έχει πολύ ευεργετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, τόσο βιολογικά όσο και ψυχολογικά.

Ο Γιώργος συνασπίστηκε με άτομα που αγαπούν τον αθλητισμό των ΑΜΕΑ και ίδρυσαν σωματείο με την επωνυμία Σύλλογος Γονέων και Φίλων Αθλητών ΑΜΕΑ.

Πηγές 
 http://www.aegeathlon.com/athletes-bios-gr.html
 https://web.archive.org/web/20100424010508/http://www.aegean-waves.com/i_biografies.htm
 https://web.archive.org/web/20110620214231/http://www.marathonswim.gr/maliakos/maliakosindex.html
 http://sunday-date.blogspot.com/2007/06/blog-post_297.html
 http://www.mammal.gr/mammal/index.php?option=74&pageid=148&listid=117&langid=1&openPage=1
 http://www.mathra.gr/default_972.aspx 
 http://www.kosmoslarissa.gr/print.php?id=8098
 https://web.archive.org/web/20160304233357/http://www.express.gr/news/sports/388516oz_20101128388516.php3
 https://web.archive.org/web/20150226084905/http://www.marathonswim.gr/news-%CE%BD%CE%B5%CE%B1/21-2-2015-ice-swimming-bled-cup-2015

Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922

Η κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1922 (Μάρτιος - Μάιος 1922), είναι η δεύτερη διαδοχικά κυβέρνηση του Δημητρίου Γούναρη, ο οποίος αφού παραιτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1922, ανέλαβε εκ νέου την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, στις 2 Μαρτίου.

Συγκεκριμένα, στις 25 Φεβρουαρίου 1922 ο Γούναρης αφού εξέθεσε στη Βουλή τις επαφές και τα αποτελέσματα που είχε στις πρωτεύουσες των Συμμάχων (Λονδίνο, Παρίσι, Ρώμη), προκειμένου να βρεθεί μια διπλωματική λύση για τον τερματισμό της Μικρασιατικής εκστρατείας, ζήτησε επιβεβαίωση της μέχρι τότε πολιτικής του μέσω της ψήφου εμπιστοσύνης. Σε σύνολο 317 παρόντων βουλευτών, υπέρ της ψήφου εμπιστοσύνης ψήφισαν 155 και κατά, 162.
Εκτός από το κόμμα της Αντιπολίτευσης, τους Φιλελεύθερους, κατά της κυβέρνησης ψήφισαν και οι βουλευτές της συμπολίτευσης που ανήκαν στο «Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα» του Νικόλαου Στράτου, καθώς και οι βουλευτές από την Μακεδονία, που είχαν αρχηγό τον βουλευτή Γρεβενών, Γεώργιο Μπούσιο. Έτσι, ο Γούναρης παραιτήθηκε.
Τις επόμενες μέρες, ο βασιλιάς είχε μια σειρά διερευνητικών συνομιλιών με διάφορα πρόσωπα, και στις 28 Φεβρουαρίου έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, στον Νικόλαο Στράτο, ο οποίος όμως αν και κατάφερε να έρθει σε συμφωνία με τον Γεώργιο Μπούσιο, ωστόσο δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση και την ίδια μέρα παρέδωσε την εντολή.  Τελικά, και αφού ο Γούναρης δέχτηκε να συμπεριλάβει στη νέα κυβέρνηση, βουλευτές του κόμματος του Ν. Στράτου καθώς και προσκείμενους στον Γ. Μπούσιο βουλευτές, ορκίστηκε και πάλι πρωθυπουργός. 

Ωστόσο, η εύθραυστη αυτή ισορροπία δυνάμεων κατέρρευσε γρήγορα, και μετά από ένα μήνα, κατά τη διάρκεια ψήφισης ενός οικονομικού νομοσχεδίου, η κυβέρνηση έχασε την πλειοψηφία και παραιτήθηκε, αυτή τη φορά, οριστικά.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου 

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Δημήτριος Γούναρης

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Γεώργιος Μπαλτατζής
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Δημήτριος Γούναρης
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Μιχαήλ Γούδας
 «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Κωνσταντίνος Πολυγένης
 «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Λουκάς Κανακάρης - Ρούφος
 «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Ξενοφών Στρατηγός
 «Επί της Γεωργίας και Δημοσίων κτημάτων υπουργός» : Αθανάσιος Αργυρός
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Νικόλαος Θεοτόκης
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»: προσωρινά, Γεώργιος Μπαλτατζής
 «Επί του Επισιτισμού και Αυταρκείας υπουργός : προσωρινά, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης
 - αντικαταστάθηκε στις 27/3/1922 από τον Σπυρίδωνα Στάη
 «Επί της Περιθάλψεως υπουργός»: Μάρκος Θεοδωρίδης
 «Άνευ Χαρτοφυλακίου» υπουργοί : Γεώργιος Αλεξανδρόπουλος
 - αντικαταστάθηκε στις 27/3/1922 από τον Χαράλαμπο Βοζίκη
 Σπυρίδων Στάης

Αναφορές

1922 03
Κ
1922
1
Αλτιπλάνος

Τα Αλτιπλάνος είναι οροπέδια των Άνδεων, ανάμεσα στις Ανατολικές και Δυτικές Κορδιλιέρες. Σε αυτά κατοικεί η πλειονότητα του πληθυσμού αφού η ζέστη των τροπικών αντισταθμίζεται από το κλίμα ύψους. Αποτελεί τη δεύτερη σε ύψος κατοικημένη περιοχή της γης, μετά το Θιβέτ.

Οροπέδια
Άνδεις
Γεωγραφία του Περού
Γεωγραφία της Χιλής
Οικία - Μουσείο Λέιτον

Η Οικία – Μουσείο Λέιτον (Leighton House Museum) είναι η πρώην κατοικία και το εργαστήριο του διάσημου Άγγλου ζωγράφου της βικτωριανής εποχής Λόρδου Φρέντερικ Λέιτον (Lord Frederic Leighton, 1830 – 1896). Βρίσκεται στις παρυφές του Χόλαντ Παρκ (Holland Park) στην περιοχή Κένσινγκτον του Λονδίνου.  Είναι ένα από τα πιο αξιόλογα λονδρέζικα κτίσματα της βικτωριανής εποχής  κατά τον 19ο αιώνα. 

Η κατοικία του Λέιτον, επί της Οδού Χόλαντ Παρκ αριθ. 12 (Holland Park Road, 12), σχεδιάστηκε το 1864 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα  George Aitchison (1825 – 1910). Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά λονδρέζικα κτίρια, κατασκευασμένο με κόκκινα τούβλα από το Σάφολκ (Suffolk) της Αγγλίας. Η κατασκευή επεκτάθηκε προς την ανατολική πλευρά του στα 1869 – 1870, αλλά συνέχισε να επεκτείνεται από τον ίδιο αρχιτέκτονα σε όλο το διάστημα των επόμενων 30 ετών. 

Η σπουδαιότερη προσθήκη στο κτίριο έγινε με την κατασκευή στα 1877 – 79 της αριστουργηματικής «Αραβικής Αίθουσας» (Arab Hall), με σκοπό να στεγάσει την περίφημη συλλογή από ισλαμικά κεραμικά πλακίδια (tiles), που είχε συγκεντρώσει ο Λέιτον στα πολλά ταξίδια του στη Μέση Ανατολή. Κάποια από αυτά έχουν χαραγμένα αποσπάσματα από το Κοράνι. 

Το σχέδιο του Αitchison για την κατοικία του Λέιτον βασίστηκε στο ανάκτορο της Τσίζα (La Zisa) στο Παλέρμο της Σικελίας. Η διακόσμηση σ’ όλες τις επιφάνειες των τοίχων έχει γίνει με εκατοντάδες κεραμικά πλακίδια του 16ου και 17ου αιώνα, προερχόμενα κυρίως από τη Δαμασκό της Συρίας. Τα πλακίδια στο διάδρομο (passage) της Αραβικής Αίθουσας είναι φιλοτεχνημένα από το διάσημο κεραμίστα Ουίλλιαμ ντε Μόργκαν (William de Morgan, 1839 – 1917)). To 1895, ο Aitchison πρόσθεσε την Πινακοθήκη.

Μετά το θάνατο του Λέιτον το 1896, όλα τα υπάρχοντα της κατοικίας πουλήθηκαν, μαζί με 1000 περίπου σχέδια του ζωγράφου, τα περισσότερα από τα οποία αγοράστηκαν από την Εταιρεία Καλών Τεχνών (Fine Art Society). 

To 1900 και μετά το θάνατο του Λέιτον, η κατοικία του μετατράπηκε σε μουσείο, η διαχείριση του οποίου έχει αναληφθεί από το Βασιλικό Δήμο του Κένσινγκτον και Τσέλση. Οι επισκέπτες μπορούν σήμερα να επισκέπτονται το μεγάλο στούντιο του Λέιτον στον πρώτο όροφο του μουσείου, όπου ζωγράφισε τους περισσότερους από τους αριστουργηματικούς πίνακές του. 

Ανάμεσα στις μόνιμου χαρακτήρα συλλογές του μουσείου, που βρίσκονται στην αίθουσα υποδοχής στον κάτω όροφο, περιλαμβάνονται έργα τέχνης ζωγράφων της Προραφαηλιτικής Αδελφότητας (Pre-Raphaelite Brotherhood), όπως των Τζων Έβερετ Μιλαί (1829 – 1896), Έντουαρντ Μπερν – Τζόουνς (1833 – 1898) και Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς (1817 – 1904). Εκτίθενται επίσης 81 ελαιογραφίες του ίδιου του Λέιτον, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι ελληνικού περιεχομένου πίνακες «Η πάλη του Ηρακλή με το Θάνατο για το σώμα της Άλκηστης» (1869 – 71) και «Η Κλυταιμνήστρα παρακολουθεί από τα τείχη του Άργους τα φωτανάματα που θα αναγγείλουν την επιστροφή του Αγαμέμνονα» (περ. 1874).

Πηγές

 «Λονδίνο» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 214, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd, Αθήνα, 1998.

Μουσεία στο Λονδίνο
Fouquet's

Το Καφέ Λε Φουκέτ (Le Fouquet’s) είναι ένα από τα πιο διάσημα και ιστορικά καφε-εστιατόρια του Παρισιού. Βρίσκεται στη συμβολή της Λεωφόρου Ηλυσίων Πεδίων (Avenue des Champs-Élysées) και της Λεωφόρου Γεωργίου Ε΄ (George V). Χρονολογείται από το 1899, όταν λειτούργησε ως αλσατικό καφενείο.

Μπρούντζινες πλάκες στο πλακόστρωτο της κεντρικής εισόδου μνημονεύουν τις διασημότητες που σύχναζαν κατά καιρούς στις πολυτελείς αίθουσές του, αλλά και φωτογραφίες τους καλύπτουν τους τοίχους στο εσωτερικό του. Το 1988, το Καφέ Λε Φουκέτ ανακηρύχτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας ως εθνικό πολιτιστικό μνημείο.

Στη δεκαετία του 1930, τακτικός θαμώνας στο Καφέ Λε Φουκέτ ήταν ο Ιρλανδός συγγραφέας Τζέιμς Τζόις, όταν έγραφε το διάσημο μυθιστόρημά του «Αγρύπνια για τον Φίνεγκαν» (Finnegans Wake). Και ο δραματουργός Σάμιουελ Μπέκετ είχε συναντήσει σ' αυτό την Αμερικανίδα συλλέκτρια έργων τέχνης Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ (Peggy Guggenheim, 1898 – 1979), με την οποία πέρασε μια έντονη ερωτική νύχτα μαζί της.

Οι Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς Μαρσέλ Πανιόλ (1895 – 1974) και Μαρσέλ Ασάρ (1899 – 1974) σύχναζαν στο Λε Φουκέτ. Ανάμεσα σε άλλους θαμώνες του περιλαμβάνονται: Ζαν Γκαμπέν, Υβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Μισέλ Μοργκάν, Όρσον Ουέλς, Πίτερ Ουστίνοφ, Τζην Κέλλυ, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Κερκ Ντάγκλας, Σοφία Λόρεν, Φρανσουά Τρυφώ, Ζαν Μορώ, Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ κ.ά.

Πηγές 
 Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", pp. 31 – 32 Le Fouquet’s, New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καφέ στο Παρίσι