joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ρογέριος ο του Τακουπέρτου

Ο Ρογέριος (ή Ρογέρης) ο του Τακουπέρτου ήταν Νορμανδός μεγιστάνας, που αυτομόλησε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου εισήλθε στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (1081-1118). Ήταν γιος του Δαγοβέρτου.

Βιογραφία 
Ο Ρογέριος ήταν συμπολεμιστής του Ροβέρτου Γυισκάρδου με τον οποίο πήρε μέρος στην νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας. Το 1080/1081 ο Γυισκάρδος ετοιμαζόταν να διασχίσει την Αδριατική και να εισβάλει στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Ρογέριος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και ενημέρωσε τον αυτοκράτορα, Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, για τις προετοιμασίες των Νορμανδών. Η ενέργεια του Ρογέριου ανάγκασε και τον αδελφό του, Ραούλ, να αναζητήσει καταφύγιο στη βυζαντινή αυλή. Ο Ραούλ έγινε ο πρόγονος της Οικογένειας Ραούλ / Ράλλης.

Τόσο η Άννα Κομνηνή, στην Αλεξιάδα, όσο και ο Νικόλαος Καλλικλέους, σε ένα εγκώμιο που γράφηκε για την κηδεία του Ρογέριου, αναφέρουν τη μετέπειτα καριέρα του υπό τον Αλέξιο Α': λαμβάνει το αξίωμα του σεβαστού, πολέμησε με τον αυτοκράτορα κατά των Πετσενέγων, τους Σελτζούκους, καθώς και κατά των Νορμανδών. Το 1098 μαζί με τον αδελφό του Ραούλ, υπηρέτησαν ως πρεσβευτές στον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν, και κατά τη διάρκεια της εισβολής του Βοημούνδου στα Βαλκάνια το 1108 είχε χρησιμοποιηθεί ως απεσταλμένος και όμηρος κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Νορμανδών και της Αυτοκρατορίας. Αργότερα, ήταν ένας από τους υπογράφοντες της συνθήκης της Ντεβόλ που έληξε τις εχθροπραξίες μεταξύ του Βοημούνδου και του Βυζαντίου.

Τόσο οι βυζαντινοί όσο και οι δυτικοί χρονικογράφοι εξήραν τον Ρογέριο για την ανδρεία και για την ευγλωττία του.

Οικογένεια 
Ο Ρογέριος νυμφεύτηκε μια άγνωστη γυναίκα της οικογένειας των Δαλασσηνών, η οποία ήταν στενά συνδεδεμένη με την αυτοκρατορική δυναστεία των Κομνηνών. Είχε τουλάχιστον έναν επιβεβαιωμένο γιο, τον καίσαρα Ιωάννη Ρογέριο Δαλασσηνό. Ένα άλλο μέλος της οικογένειας, ο σεβαστός Κωνσταντίνος Ρογέριος, ήταν σύγχρονος του Ιωάννη και υπηρέτησε υπό τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό (1118 - 1143), αλλά η ακριβής σχέση του με τον Ρογέριο είναι άγνωστη.

Παραπομπές

Πηγές 

Βυζαντινονορμανδοί
Βυζαντινοί διπλωμάτες
Οικογένεια Ραούλ
Σεβαστοί
Λας Μενίνας

Las Meninas ( μετάφραση από τα ισπανικά: Οι Δεσποινίδες των Τιμών) είναι ένας πίνακας του 1656 από τον Ντιέγο Βελάθκεθ, τον σημαντικότερο καλλιτέχνη της Ισπανικής Χρυσής Εποχής, στο Μουσέο ντελ Πράδο στη Μαδρίτη. Η πολύπλοκη και αινιγματική σύνθεση του έργου εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πραγματικότητα και την ψευδαίσθηση, και δημιουργεί ασαφή σχέση μεταξύ του θεατή και των απεικονιζόμενων φιγούρων. Εξαιτίας αυτών των περιπλοκών, οι Las Meninas είναι ένα από τους περισσότερο αναλυμένα έργα στη Δυτική ζωγραφική.

Περιγραφή 
Ο πίνακας δείχνει ένα μεγάλο δωμάτιο στο Βασιλικό Αλκάθαρ  της Μαδρίτης κατά τη βασιλεία του Βασιλιά Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας, και παρουσιάζει διάφορες φιγούρες, οι περισσότερες αναγνωριζόμενες στην Ισπανική αυλή, απεικονισμένες σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές, σε μια συγκεκριμένη κίνηση ως στιγμιότυπο. Κάποιοι κοιτάζουν εκτός του καμβά προς τον θεατή, ενώ άλλοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Η νεαρή ινφάντα Μαργαρίτα Τερέσα είναι περικυκλωμένη από δύο δεσποινίδες επί των τιμών (εκ των οποίων η μια της προσφέρει ρόφημα και η δεύτερη υποκλίνεται), συνοδούς, σωματοφύλακα, δυο νάνους και ένα σκύλο. Λίγο πίσω τους ο Βελάθκεθ απεικονίζει τον εαυτό του να εργάζεται σε ένα μεγάλο καμβά. Ο Βελάθκεθ κοιτάζει προς τα έξω, εκτός του εικονιζόμενου χώρου, εκεί που θα στεκόταν ο θεατής του πίνακα. Στο φόντο υπάρχει ένας καθρέπτης που αντανακλά το άνω μέρος των σωμάτων του βασιλιά και της βασίλισσας. Φαίνονται να βρίσκονται εκτός του εικονιζομένου χώρου σε μια θέση παρόμοια με του θεατή, αν και ορισμένοι μελετητές έχουν πιθανολογήσει ότι η εικόνας τους είναι αντανάκλαση του πίνακα στον οποίο εργάζεται ο Βελάθκεθ.

Αποτίμηση 
Οι Las Meninas έχουν από πολλού αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους πίνακες στη ιστορία της Δυτικής τέχνης. Ο μπαρόκ ζωγράφος Λούκα Τζορντάνο είπε ότι αντιπροσωπεύουν τη «θεολογία της ζωγραφικής» και το 1827 ο πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, Σερ Τόμας Λόρενς περιέγραψε το έργο σε μια επιστολή προς τον διάδοχό του Ντέιβιντ Ουίλκι ως την «αληθινή φιλοσοφία στην τέχνη». Πιο πρόσφατα, έχει περιγραφεί ως «το υπέρτατο επίτευγμα του Βελάθκεθ, μια ιδιαίτερα ενσυνείδητη, υπολογισμένη επίδειξη του τι μπορεί να επιτύχει η ζωγραφική, και ίσως το περισσότερο διερευνητικό σχόλιο που έγινε ποτέ για τις δυνατότητες της ζωγραφικής σε καβαλέτο».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Museo Picasso "Las Meninas"
 A Hypertextual Study of Velázquez's Las meninas, 1996 από τον Joan Campàs Montaner, καθηγητή Ψηφιακής τέχνης και υπερκειμένου στο Universitat Oberta de Catalunya.
 La Kabala y Las Meninas  
 Las Meninas at the Electronic Visualization Lab στο University of Illinois στο Chicago 
 Educational audio tour of "Las Meninas"
 Velázquez , κατάλογος έκθεσης του Metropolitan Museum of Art (πλήρως διαθέσιμος ως PDF), που περιέχει υλικό για το Las Meninas (δείτε το ευρετήριο)
 Diego Velázquez, Las Meninas, στο ColourLex

Έργα μπαρόκ ζωγραφικής
Η Πανούκλα

Η Πανούκλα (γαλλ La peste) είναι έργο του Αλμπέρ Καμύ το οποίο τιμήθηκε με Νόμπελ λογοτεχνίας (1957) και διηγείται τα παράξενα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο Οράν, στην Αλγερία (γαλλική επαρχία) από το 1940 και μετά.

Πρωταγωνιστής αυτού του φανταστικού χρονικού, ο γιατρός Bernard Rieux. Όλα ξεκινούν όταν ο τελευταίος βρίσκει έναν νεκρό αρουραίο στο διάδρομο του κτιρίου όπου διαμένει. Δεν παραλείπει να το αναφέρει στον θυρωρό του κτιρίου, ο οποίος πιστεύει πως πρόκειται για κάποιο είδους φάρσα. Ο γιατρός συλλαμβάνει κι άλλες σκηνές αρουραίων που κείτονται νεκροί στους σκουπιδοτενεκέδες φτωχών γειτονιών, ενώ όλη η πόλη μιλάει για αυτούς τους αρουραίους που βγαίνουν μαζικά από τους υπονόμους. Αμέσως ξεκινάει πόλεμος εναντίον των τρωκτικών ενώ αργότερα Rieux μέσω κάποιον συμβάντων αρχίζει να υποψιάζεται πως δεν επρόκειτο για τυχαίο φαινόμενο αλλά για Πανούκλα, την οποία και μεταφέρουν τα ποντίκια σε όλες τις γωνιές της πόλης. Τελικά η διοίκηση αποφασίζει να απομονώσει την πόλη από τον υπόλοιπο κόσμο προκειμένου να μην εξαπλωθεί η επιδημία. Εκεί, μέσα στην απόγνωση και την απομόνωση γνωρίζουμε και άλλους χαρακτήρες του μυθιστορήματος οι οποίοι ,όπως είναι λογικό άλλωστε, αντιδρούν με διαφορετικούς τρόπους στον αποκλεισμό του Οράν και την αρρώστια που το μαστίζει. Μερικοί προσπαθούν να διαφύγουν από τη πόλη, άλλοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την Πανούκλα με τη βοήθεια του Θεού, άλλοι με την επιστήμη και άλλοι βολεύονται και προσαρμόζονται.

Παραπομπές 

Μυθιστορήματα του Αλμπέρ Καμύ
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Οράν
Αν Πάκερ

Η Αν Ελίζαμπεθ Πάκερ (Ann Elizabeth Packer, 8 Μαρτίου 1942) είναι Αγγλίδα πρώην αθλήτρια. Σε ηλικία 22 ετών και εκπροσωπώντας τη Μεγάλη Βρετανία κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ, και ένα αργυρό στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1964.

Ειδικότητά της ήταν τα 400 μέτρα, όπου δύο χρόνια νωρίτερα είχε κατακτήσει το χάλκινο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βελιγραδίου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο ανέβηκε μία θέση παραπάνω, αλλά και πάλι δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, τερματίζοντας δεύτερη πίσω από την Αυστραλή Μπέτι Κούθμπερτ. Ήταν η πρώτη απογοήτευση εκείνης της ημέρας. Λίγες ώρες αργότερα θα ακολουθούσε και αυτή του αγαπημένου της. Ο Ρόμπι Μπράιτγουελ δεν πήρε καν μετάλλιο στα 400 μέτρα (4ος) και έπεσε σε βαριά θλίψη. Αμφότεροι Αν και Ρόμπι ήταν από τα φαβορί στα αγωνίσματα τους. Τότε η Αν ρώτησε τον μετέπειτα σύζυγό της: «Τι μπορώ να κάνω για να νιώσεις καλύτερα;» και εκείνος της απάντησε: «Να πάρεις ένα χρυσό και για τους δυο μας».

Τότε η Αν Πάκερ πήρε τη μεγάλη απόφαση. Θα έτρεχε στα 800 μέτρα κάτι που είχε κάνει μόλις πέντε φορές στην καριέρα της, δίχως μάλιστα ιδιαίτερη επιτυχία. Παραδόξως, έφτασε μέχρι τον τελικό. Ξεκίνησε την κούρσα και ήταν τελευταία στα πρώτα 400 μέτρα. Τότε άρχισε την ταχύτατη προέλασή της. Στα 600 μέτρα ήταν 3η και στην τελική ευθεία πέρασε στην πρώτη θέση. Όταν έκοψε το νήμα όχι απλά ήταν νικήτρια, αλλά είχε κάνει και παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 2:01.1 (20 Οκτωβρίου 1964).

Αυτή ήταν η πρώτη συγκλονιστική απόφαση που πήρε, γιατί μετά το τέλος των αγώνων θα ακολουθούσε και η δεύτερη. Με την επιστροφή από το Τόκιο ανακοίνωσε πως θα αποσυρόταν από την ενεργό δράση, για να κάνει οικογένεια. Ο  Ρόμπι Μπράιτγουελ ήταν τόσος χαρούμενος με το χρυσό, που της έκανε αμέσως πρόταση γάμου. Η Αν Πάκερ ήταν μόνο 22 ετών όταν αποσύρθηκε, αν και θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει για τουλάχιστον οκτώ χρόνια ακόμα. Ωστόσο, το μόνο που ήθελε, ήταν να κάνει οικογένεια. Με τον Μπράιτγουελ απέκτησε τρία παιδιά. Τα δύο μάλιστα, ο Ιαν και ο Ντέιβιντ φόρεσαν τη φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι ως κεντρικοί αμυντικοί, με τον πρώτο να το κάνει για 321 παιχνίδια σε 12 χρόνια (1986-1998).

Παραπομπές

Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Βρετανοί αθλητές του στίβου
Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πέγεια 2014

Η Πέγεια 2014 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Η ομάδα συμμετέχει στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της Πέγειας 2014 είναι το Δημοτικό Στάδιο Πέγειας.

Ιστορία
Η Πέγεια 2014 ιδρύθηκε το 2014 απο την ενοποίηση των σωματείων Πέγεια FC 2012 και ΠΑΣ Πέγεια (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πέγεια). Χρώματα έχει το κίτρινο και το μαύρο. Η ομάδα εντάχθηκε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ)  το 2014. Στην πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα της ΠΟΑΣΠ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. 

Ακολούθως συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2015 μέσα από το οποίο κέρδισε τη συμμετοχή της στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρώτάθλημα τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Τις επόμενες δύο περιόδους τερμάτιζε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην 16η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία.

Τίτλοι-Διακρίσεις 

 Γ΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 2022

Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (1): 2014-15

Δείτε επίσης 
 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2014
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Πέγεια
Αντώνης Καπνίδης

Ο Αντώνης Καπνίδης (γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1992 στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με την ομάδα της Δόξας Δράμας στο πρωτάθλημα της Football League.

Καριέρα

Πρώτα επαγγελματικά βήματα
Ο Καπνίδης μεταγράφηκε σε ηλικία 19 ετών, από την ομάδα νέων του Ηρακλή στον Αγροτικό Αστέρα. Η ομάδα του Ευόσμου αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος, με το νεαρό επιθετικό να έχει 30 συμμετοχές και ένα γκολ.

Το καλοκαίρι του 2012, μεταγράφηκε στην Δόξα Δράμας, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2013, όταν παραχωρήθηκε στην Αναγέννηση Γιαννιτσών, με την οποία είχε 20 συμμετοχές και ένα γκολ μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Την σεζόν 2013-2014, αγωνίστηκε στην Καβάλα, σκοράροντας έξι φορές σε 22 αγώνες.

Άρης 
Επόμενος σταθμός της καριέρας του Καπνίδη ήταν ο Άρης, ο οποίος βρισκόταν στην δυσχερέστερη περίοδο της ιστορίας του, αγωνιζόμενος στην τρίτη εθνική κατηγορία, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την δεύτερη θέση, με τον Καπνίδη να πετυχαίνει 10 γκολ σε 30 συμμετοχές.

Παρέμεινε και στην επόμενη σεζόν με τον Άρη όπου και πέτυχε 20 γκολ σε 39 συμμετοχές. Στις 12 Ιουλίου 2016, υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την ομάδα της Θεσσαλονίκης..

Το 2018 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και επέστρεψε στη Δόξα Δράμας.

Παραπομπές

Πηγές 

 Antonis Kapnidis - player profile - Transfermarkt
 A. Kapnidis - Soccerway
 ARIS F.C. Official Web Site - Αντώνης Καπνίδης (GRE) - Αρης

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Γιαννιτσών‎
Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα‎
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Χριστούπολη Σπάτων

Η Χριστούπολη είναι προάστιο των Σπάτων σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. βόρεια από την κύρια πόλη σε υψόμετρο 129 μέτρα και σε ενα σημαντικό κομβικό σημείο επειδή διασχίζεται στα δυτικά απο την Οδό Αγίου Δημητρίου έναν δρόμο με τεράστια συγκοινωνιακή σημασία. Η Αγίου Δημητρίου ξεκινά απο την αρχή της περιφερειακής Λεωφόρου των Σπάτων, περίπου σε 1,3 χλμ. φτάνει στον οικισμό της Χριστούπολης, στα μέσα της απόστασης στα ανατολικά του δρόμου βρίσκεται το Δημοτικό Νεκροταφείο των Σπάτων που λειτουργεί από το 1900 στην παλιά εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Η έξοδος της Περιφερειακής Υμηττού γίνεται επίσης στην οδό Αγίου Δημητρίου περίπου 1,2 χλμ. βόρεια της Χριστούπολης απο τα δυτικά ενώ σε άλλα 800 μέτρα βόρεια η Οδός Αγίου Δημητρίου καταλήγει στη Λεωφόρο Μαραθώνος στα όρια της Παλλήνης με το Πικέρμι πολύ κοντά στον οικισμό Φοίνικα. Συνορεύει από παντού με αγροτικές εκτάσεις στα βόρεια βρίσκεται κοντύτερα με την συνοικία Φοίνικας Σπάτων, στα δυτικά με τη συνοικία Άγιος Νικόλαος Μπούρα και στα νότια με την πόλη των Σπάτων.

Δημιουργία του οικισμού
Ο οικισμός άρχισε να δημιουργείται το 1950 σε μια περιοχή που παλιότερα ήταν χωράφια και αμπελώνες των Σπαταναίων στην θέση Πέτρα Γυαλού, μέχρι το 1960 έχει γίνει επίσημα η δημιουργία του οικισμού με την ίδρυση του Εξωραιστικού Συλλόγου Χριστούπολης Σπάτων. Το 1958 ανεγέρθη το εκκλησάκι της Αγίας Δύναμης το θρησκευτικό κέντρο της Χριστούπολης ένα γραφικό πέτρινο εκκλησάκι με κεραμιδένια στέγη, εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου εκεί τελούνται τακτικά σήμερα γάμοι και δεξιώσεις. Ο οικισμός της Χριστούπολης εντάχθηκε στο σχέδιο πόλης το 1992 είναι κτισμένος σε μια περιορισμένη έκταση λίγων οικοδομικών τετραγώνων διαθέτει παιδική χαρά και αθλητικό κέντρο.  
Η εξέλιξη του πληθυσμού γίνεται με αργό και σταθερό βαθμό περισσότερο έντονο τα τελευταία χρόνια, η απογραφή του 2001 κατέγραψε 230 κατοίκους και η απογραφή του 2011 518 κατοίκους. Με την ένταξη του στο Σχέδιο Πόλης το 1992 αποτελεί συνοικία του δήμου Σπατών - Λούτσας, από το 2011 αποτελεί όπως είναι φυσικό τμήμα του ευρύτερου Καλλικρατικού Δήμου Σπάτων - Αρτέμιδας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Διαδικτυακός Τόπος Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος
Πολιτιστικός Σύλλογος Σπατών

Χωριά του νομού Αττικής
Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
Κομητεία της Ενπούριες

Η Κομητεία της Ενπούριες (καταλανικά: Comtat d'Empúries, ισπανικά: Condado de Ampurias) ήταν μεσαιωνική κομητεία στη σημερινή ομώνυμη φυσική επαρχία. Κέντρα της αποτέλεσαν οι πόλεις της Καστελιό δ' Ενπούριες και του Σαν Μαρτί δ' Ενπούριες (το αρχαίο Εμπόριο) γύρω από τον ποταμό Τερ. Υπήρξε μια από τις τελευταίες καταλανικές κομητείες που ενώθηκαν με το Στέμμα της Αραγώνας, προκαλώντας για μεγάλο διάστημα προβλήματα στους Κόμητες της Βαρκελώνης λόγω της εχθρικής της στάσης εναντίον τους.

Προέκυψε στα πλαίσια της φραγκικής Ισπανικής Μαρκίας γύρω στο 785 ως έδαφος που εξαρτάτο από τη γειτονική κομητεία της Ζιρόνα. Ο πρώτος γνωστός κόμης φαίνεται να ήταν ο Ερμενγκέ (πιθ. 813-817). Στη συνέχεια ενώθηκε με τη γειτονική κομητεία του Ροσελιό· για τον επόμενο αιώνα διατηρήθηκε κάτω από την άμεση σχεδόν εξουσία του βασιλιά της Φραγκίας, στο σημείο του να χρησιμοποιηθεί ως ναυτική δύναμη κρούσης εναντίον του Εμιράτου της Κόρδοβας. Οι κάτοικοι εκμεταλλευόμενοι τα καράβια τους επιδίδονταν και στην πειρατεία. 

Το 813 ο στόλος της κομητείας κατανίκησε μαυριτανούς πειρατές στα ανοικτά της Μαγιόρκα. Γύρω στο 859 Βίκινγκ κατέστρεψαν ολοσχερώς την πρωτεύουσα Σαν Μαρτί. Το 891 δεκαπέντε πλοία της κομητείας επιτέθηκαν εναντίον του μουσουλμανικού λιμανιού της Πετσίνα, κοντά στην Αλμερία. Η καταστροφή της πρωτεύουσας επαναλήφθηκε το 935 από ένα ισχυρό εκστρατευτικό απόσπασμα του Χαλιφάτου που κατέκαψε τα πλοία και τις νεωρούς. Με τον θάνατο του αδελφού του πρώτου ανεξάρτητου κυρίαρχου των καταλανικών κομητειών, Βιλφρέδου του Τριχωτού, Μιρό του Γηραιού, ο Σουνιάριος έγινε ο πρώτος ανεξάρτητος κυρίαρχος των ενωμένων κομητειών της Ενπούριες και του Ροσελιό. 

Η οριστική διάσπαση της ένωσης συνέβη το 991, με τον Ούγο Α΄ να είναι ο πρώτος κόμης της Ενπούριες. Η μεταφορά της πρωτεύουσας στην Καστελιό μάλλον έλαβε χώρα στα μέσα του 11ου αιώνα. Ο Πόντιος A΄ την ίδια εποχή υπήρξε ο πρώτος κόμης που δήλωσε υποτελής του κόμη της Βαρκελώνης. Έκτοτε οι κόμητες συμμετείχαν στην πολιτική ζωή των καταλανικών κομητειών που οριζόταν από την παραπάνω κομητεία, την ισχυρότερη και αδιαμφισβήτητη κυρίαρχο της Καταλονίας. Επίσης συμμετείχαν και στις στρατιωτικές εκστρατείες όπως αυτή της μάχης του Μυρέ ή της κατάκτησης του Βασιλείου της Μαγιόρκα και της Βαλένθια, συνεισφέροντας εποίκους ιδιαίτερα στον εποικισμό των Βαλεαρίδων. 

Το 1322 η αρχική δυναστεία των απογόνων του Σουνιάριου έμεινε δίχως διαδόχους· την κομητεία ανέλαβαν οι κόμητες της Καρδόνα. Τρία χρόνια αργότερα τη θέση τους πήρε ο γιος του Ιακώβου του Δικαίου, Πέτρος Α΄ της Ενπούριες. Εν τέλει ενσωματώθηκε στην Κομητεία της Βαρκελώνης από τον Μαρτίνο τον Ανθρώπινο το 1402.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Balañà i Abadia, «Les destruccions de l'Empuries medieval i la capitalitat comtal». Annals de l'Institut d'Estudis Empordanesos 1981: Vol.: 15 (Anys 1981-1982)
 Monsalvatje Fossas, Francisco. Los Condes de Ampurias vindicados. Bonet, 1917
 Pere Ponsich (επιμ.), Catalunya Carolíngia: Els comtats de Rosselló, Conflent, Vallespir i Fenollet. τομ. VI. Ινστιτούτο Καταλανικών Σπουδών, Βαρκελώνη, 2006.

Μεσαιωνικές κομητείες της Καταλωνίας
Σωτήρης Καραποστόλου

Ο Σωτήρης Καραποστόλου, γεννημένος στην Λάρισα στις 15 Ιουλίου 1978, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,96 m και αγωνίζεται στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα της Καβάλας.

Καριέρα
Ο Καραποστόλου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την γερμανική Κουάκενμπρικ, με την οποία κατέλαβε την ένατη θέση στο γερμανικό πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.

Το 2005-06, κατέκτησε την δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος με την ομάδα του Μακεδονικού, έχοντας μέσους όρους 6,8 πόντων και 2,0 ριμπάουντ. Ακολούθησε η θητεία του στον Πανελλήνιο, με τον οποίο έφθασε μέχρι την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα του 2006-07, ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με την ομάδα του Ρεθύμνου, με 7,0 πόντους και 2,1 ριμπάουντ. Ολοκλήρωσε την σεζόν στον Κεραυνό Στροβόλου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου.

Το καλοκαίρι του 2008, μεταγράφηκε στην Ολύμπια Λάρισας, με την οποία κατέκτησε την ενδέκατη θέση του πρωταθλήματος και είχε 6,8 πόντους και 1,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα του Ηρακλή στην Α2 Εθνική κατηγορία, όπου κατέκτησε την δεύτερη θέση και την άνοδο στην Α1.

Την σεζόν 2010-11, έπαιξε στην Καβάλα, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση, κάτι που επανέλαβε και την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, ο οποίος λόγω οικονομικών προβλημάτων αγωνιζόταν μόνο με Έλληνες παίκτες και δεν του επιτρεπόταν από την FIBA να κάνει μεταγραφές ξένων παικτών.

Το 2013, επέστρεψε στην Καβάλα, η οποία όμως υποβιβάστηκε με μόλις 5 νίκες σε 26 αγώνες. Ακολούθησαν δύο χρονιές στην Α2, όπου η Καβάλα βγήκε τρίτη και πρώτη αντίστοιχα.

Παραπομπές

Πηγές
 Sotiris Karapostolou (Σωτήρης Καραποστόλου) #11
 Sotirios Karapostolou - SNHU
 Sotirios Karapostolou profile | Game center | FIBA.com

Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας‎
Καλαθοσφαιριστές Κεραυνού Στροβόλου‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας
Καλαθοσφαιριστές Άρτλαντ Ντράγκονς
Καλαθοσφαιριστές Ανατόλια
Παλάτι Φίνκενσταϊν

Το Παλάτι Φίνκενσταϊν (γερμανικά: Schloss Finckenstein) ήταν παλάτι μπαρόκ αρχιτεκτονικού ρυθμού, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ζαν ντε Κολάς μεταξύ του 1716 και του 1720 στην πρώην Δυτική Πρωσία, η οποία βρίσκεται στην σημερινή Πολωνία. Ανεγέρθηκε από τον Πρώσο Στρατάρχη, Μαρκήσιο και Κόμη Άλμπρεχτ Κόνραντ Ράινχολντ Φινκ φον Φίνκενσταϊν, ενώ παρέμεινε στην κατοχή της οικογένειας Φινκ φον Φίνκενσταϊν έως το 1782. Έπειτα, οι Κόμητες Ντόνα-Σχλόμπιτεν έζησαν εντός αυτού έως το 1945, όταν και ο Κόκκινος Στρατός έβαλε φωτιά στο παλάτι στις 22 Ιανουαρίου 1945, στην διάρκεια της επέλασής του στην Ανατολική Πρωσία. Τα ερείπιά του είναι ακόμη ορατά έως σήμερα.

Το παλάτι έγινε γνωστό το 1807, όταν ο Ναπολέων έζησε εντός αυτού από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του ιδίου έτους. Όταν αντίκρισε το παλάτι για πρώτη φορά, αναφώνησε: "Enfin un chateau" ("Επιτέλους, ένα κάστρο"). Η Συνθήκη του Φίνκενσταϊν μεταξύ της Γαλλίας και της Περσίας υπεγράφη εκεί. Στο παλάτι αυτό, ο Ναπολέων γνώρισε την ερωμένη του, Μαρία Βαλέβσκα, με την οποία συγκατοίκησε εντός του παλατιού. Η ταινία του Χόλιγουντ, Conquest, γυρίστηκε στο παλάτι το 1937 με την Γκρέτα Γκάρμπο και τον Σαρλ Μπουαγιέ.

Δείτε επίσης 
Κάμιενετς (Βοϊβοδάτο της Βαρμίας-Μαζουρίας)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

www.rosenberg-wpr.de
Ιστορία του Φίνκενσταϊν μέσω παλαιών φωτογραφιών
Αναζήτηση στο Google Books

Κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία
Φινκενσταιν
NGC 51

Ο NGC 51 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο 90.000 ετών φωτός.. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift).

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

0051
Φακοειδείς γαλαξίες
Ανδρομέδα (αστερισμός)
Χρήστος Καμπουρλάζος

Ο Χρήστος Καμπουρλάζος (1938-2019) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1959 ως το 1966 και χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους κορυφαίους δεξιούς αμυντικούς της δεκαετίας του '60.

Καριέρα
Ο Καμπουρλάζος ξεκίνησε την καριέρα του στον Εθνικό Πυλαίας και σε ηλικία 21 ετών μεταγράφηκε στον Άρη. Στην πρώτη του χρονιά δεν έπαιξε με την πρώτη ομάδα των "κίτρινων", αλλά έκανε το ντεμπούτο του στις 23 Οκτωβρίου 1960, στο νικηφόρο αγώνα του Άρη εναντίον της ΑΕΚ με 3-1. Αγωνίστηκε στην πλειοψηφία των αγώνων της σεζόν 1960-61, με τον Άρη να καταλαμβάνει την δωδέκατη θέση της τελικής κατάταξης.

Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε σε δώδεκα αγώνες, ενώ στην δύσκολη χρονιά του 1962-63, όπου ο Άρης κινδύνεψε να υποβιβαστεί, ο προπονητής Μπέλλα Πάλφυ τον τοποθέτησε στο δεξί άκρο της άμυνας, όπου αντικατέστησε τον Χρήστο Νανάκο. Στην θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας και αναδείχθηκε σε ένας από τους καλύτερους οπισθοφύλακες της χώρας. Η εξαιρετική του απόδοση οδήγησε στην συμμετοχή του σε δύο αγώνες της εθνικής Ελλάδος, στις στις 8 Απριλίου 1964 στη νίκη κατά της αγγλικής προολυμπιακής ομάδας με 4-1, όπως και στις 13 Μαΐου 1964 στην φιλική νίκη κατά της Αιθιοπίας με 3-1.

Συμμετείχε στους δύο πρώτους αγώνες της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις εναντίον της ΑΣ Ρόμα, όπου οι "κίτρινοι" έφεραν "λευκή" ισοπαλία εντός έδρας και ηττήθηκαν με 3-0 εκτός έδρας στην Ρώμη. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης σταθεροποιήθηκε ως μία από τις μόνιμες εκπροσώπους του ελληνικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη, με τον Καμπουρλάζο να αγωνίζεται σε πέντε αγώνες στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων.

Ο Καμπουρλάζος αντιμετώπισε προβλήματα με τη διοίκηση της ομάδας με αποτέλεσμα τον Νοέμβριο του 1965 να τιμωρηθεί από τη διοίκηση για απειθαρχία, τιμωρία η οποία κράτησε μέχρι τον Φεβρουάριο του 1966. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά με τη φανέλα των "κίτρινων" στον αγώνα εναντίον της Γιουβέντους, με τον Άρη να ηττάται με 0-2. Λίγο αργότερα, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τον συμπαίκτη του Βασίλη Ψηφίδη.

Στατιστικά

</div>

Παραπομπές

Πηγές 

 Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6
 Καμπουρλάζος Χρήστος | aris.re
 Καμπουρλάζος Χρήστος, ο μπακ μας που κοίταξε στα μάτια τον Πελέ

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς

Ο Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς, είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί για πέντε χρόνια με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, έχοντας κατακτήσει το Champions Cup του 2003 και το κύπελλο Ελλάδας του 2004.

Καριέρα
Ο Ραΐσεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης την σεζόν 2000-2001, όταν οι "κίτρινοι" βρίσκονταν σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας τους, αγωνιζόμενος για την παραμονή τους στην Α1 κατηγορία. Ο Σέρβος πέτυχε 122 πόντους και μάζεψε 52 ριμπάουντ σε 25 αγώνες, βοηθώντας την ομάδα του να καταλάβει την δωδέκατη θέση.

Την επόμενη σεζόν, ο Άρης παρέμεινε στην κατηγορία με μεγαλύτερη ευκολία, με τον Ραΐσεβιτς να αγωνίζεται σε 20 αγώνες με μέσο όρο 4,8 πόντων. Το 2002-03, η ομάδα του Άρη ενδυναμώθηκε με αξιόλογους αθλητές όπως ο Γουίλι Σόλομον, ο Ράιαν Στακ, ο Φέντορ Λικχολίτοφ, κ.α., καταφέρνοντας να κατακτήσει τον τίτλο του Champions Cup, νικώντας την πολωνική Προκόμ Τρεφλ με 84-83, με τον Ραΐσεβιτς να πετυχαίνει το νικητήριο καλάθι. Την ίδια χρονιά, αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, χάνοντας στην Λάρισα από τον Παναθηναϊκό με 81-76.

Το 2004, οι "κίτρινοι" παρουσίασαν μία εντυπωσιακή ομάδα, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον Ολυμπιακό με 73-70. Την επόμενη σεζόν, ο Ραΐσεβιτς αγωνίστηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Τις δύο αυτές χρονιές, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, αλλά ηττήθηκαν και τις δύο φορές με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ.

Το 2005-06, μεταγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Σερβίας. Παράλληλα, αγωνίστηκε στο Μουντομπάσκετ του 2006 με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, κατακτώντας την ενδέκατη θέση.

Στην επόμενη πενταετία, αγωνίστηκε στην ρωσική Ντιναμό Μόσχας, την ιταλική Μπάσκετ Νάπολι, τον Πανιώνιο και την Καβάλα, ενώ το 2007-2008 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα. Έκλεισε την καριέρα του το 2011, παίζοντας στην ρωσική Ενισέι Κρασνόγιαρσκ.

Διακρίσεις
Άρης
 Κυπελλούχος Champions Cup: 2003
 Κυπελλούχος Ελλάδος: 2004

Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
 Κυπελλούχος Σερβίας: 2006

Παραπομπές

Πηγές

 Eurobasket.com Profile
 Euroleague.net Profile
 FIBA.com Profile

Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας‎
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας‎
Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μιχαήλ Κοντοστέφανος

Ο Μιχαήλ Κοντοστέφανος ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μάγιστρος, κουροπαλάτης και Δούξ (διοικητής) της Αντιόχειας ανάμεσα στο 1048 και 1053. Ήταν μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Κοντοστέφανων.

Παραπομπές

Πηγές 
 Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books

Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας
Κουροπαλάτες
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Φώτιος Γεροθανάσης

Ο Φώτιος Γεροθανάσης (1913 - 1971) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αιτωλοακαρανίας από το 1951 ως το 1956 και από το 1961 ως το 1963.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε το 1913 και καταγόταν από την περιοχή του Ξηρομέρου.

Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και πήρε 4.757 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί.

Το 1951 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Αιτωλοκαρνανία με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1952 στην εκλογική περιφέρεια Βονίτσης-Ξηρομέρου.

Στις 9 Νοεμβρίου 1961 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ στη θέση του αποβιώσαντα Ιωάννη Ιντζέ και θήτευσε στο κοινοβούλιο ως το 1963.

Πέθανε το 1971.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές Βονίτσας και Ξηρομέρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατακαλών Ταρχανειώτης

Ο Κατακαλών Ταρχανειώτης ήταν βυζαντινός, στρατηγός, μάγιστρος, κουροπαλάτης και δούξ. Καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Ταρχανειωτών.

Πατέρας του ήταν ο Ιωσήφ Ταρχανειώτης, που πέθανε το 1034 κι ενώ ήταν Διοικητής (δούξ) της Αντιόχειας τότε τον αντικατέστησε, σαν Εκ προσώπου, ο Κατακαλών. Η θητεία του ήταν ολιγοήμερη, ο Κατακαλών δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τις ταραχές που γίνονταν στην πόλη της Αντιόχειας και αντικαταστάθηκε από τον Ισαάκιο Κομνηνό.

Αργότερα ο Κατακαλών αντιμετώπισε επιτυχημένα τους Κουμάνους στην Αδριανούπολη.

Παραπομπές 

Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας
Κουροπαλάτες
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Οικογένεια Ταρχανειωτών
Νεάπολη Σπάτων

Η Νεάπολη Σπάτων είναι δυτική συνοικία του πολεοδομικού Συγκροτήματος της Αρτέμιδας σε υψόμετρο 64 μέτρα.

Θέση
Βρίσκεται στα αριστερά της Λεωφόρου Σπάτων - Λούτσας/Καραμανλή μετά το Αεροδρόμιο των Σπάτων στην αρχή του σύγχρονου πολεοδομικού συγκροτήματος της Αρτέμιδας, στην περιοχή που βρίσκεται η διασταύρωση με το φανάρι της Λεωφόρου Καραμανλή με την οδό Αγίας Κυριακής που οδηγεί σε Άγιο Σεραφείμ - Αγία Κυριακή και την οδό Αγίου Κοσμά που οδηγεί στον λόφο του Αγίου Ιωάννη. Συνορεύει στα βόρεια με την Βελανιδιά Σπάτων, στα νότια με τον Άγιο Ιωάννη Σπάτων με όριο την Λεωφόρο Καραμανλή, στα δυτικά με τον Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος και ανατολικά με την ίδια τη πόλη της Αρτέμιδας με όριο την Οδό Αγίας Κυριακής. Ο οικισμός δεν έχει δική του εκκλησία, οι κάτοικοι ανήκουν στην ενορία του Αγίου Κοσμά που βρίσκεται στην γειτονική συνοικία του Αγίου Ιωάννη.

Στατιστικά
Η Νεάπολη Σπάτων αποτελούσε οικισμό του δήμου Σπάτων - Λούτσας παρ'όλα αυτά μπήκε στο Σχέδιο Πόλης της Αρτέμιδας, μαζί με τον γειτονικό οικισμό του Αγίου Ιωάννη αποτελούν την Πολεοδομική Ενότητα 7, από το 2011 είναι τμήμα του ευρύτερου Καλλικρατικού Δήμου Σπάτων - Αρτέμιδας. Εκκλησιαστικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής με έδρα τα Σπάτα - Β' Αρχιερατική Περιφέρεια Αρτέμιδας - ενορία Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ ήταν 461 κάτοικοι το 2001 και 584 κάτοικοι το 2011.

Προβλήματα της συνοικίας με τον Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος
Οι κάτοικοι της συνοικίας έχουν σημαντικά προβλήματα από το 1977 την χρονιά που τα σπίτια της συνοικίας απαλλοτριώθηκαν προκειμένου η περιοχή να γίνει τμήμα του νέου διεθνούς Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος που βρισκόταν εκείνη την εποχή ακόμα στα σχέδια. Οι κάτοικοι αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους επειδή δεν αποζημιώθηκαν, αυτό δεν είχε καμιά επίπτωση στην κατασκευή του Αεροδρομίου το οποίο τελικά δεν κάλυψε την περιοχή τους εξακολουθεί όμως να έχει την ψιλή κυριότητα της συνοικίας το αεροδρόμιο και να είναι εκτός Σχεδίου Πόλεως. Τα προβλήματα της Νεάπολης με το αεροδρόμιο είχαν αποτέλεσμα να μην αναπτυχθεί η περιοχή, δεν διαθέτει ενοριακό ναό και οι κάτοικοι έχουν μεγάλη έλλειψη από καταστήματα εξυπηρέτησης των αναγκών τους. Οι κάτοικοι ίδρυσαν τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Νεάπολης Σπάτων «Ο Καραϊσκάκης» ο οποίος κάνει προσπάθειες για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Διαδικτυακός Τόπος Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος
Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών

Χωριά του νομού Αττικής
Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
NGC 112

Ο NGC 112 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει 295 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο της τάξεως των 75.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis Swift) στις 17 Σεπτεμβρίου 1885.

Αναφορές 

0112
Σπειροειδείς γαλαξίες
Ανδρομέδα (αστερισμός)
NGC 113

Ο NGC 113 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 210 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο 80.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο Γερμανός αστρονόμος Ερνστ Βίλχελμ Λέμπερεχτ Τέμπελ (Ernst Wilhelm Leberecht Tempel) στις 27 Αυγούστου 1876.

Αναφορές 

0113
Φακοειδείς γαλαξίες
Κήτος (αστερισμός)
Σιναπλί

Το Σιναπλί ή Σαναπλί, (Βουλγαρικά: Синапово, Σινάποβο) απαντάται και με την ορθογραφία Σιναπλή, είναι οικισμός 476 κατοίκων (απογραφή 2015) του Δήμου Τοπόλοφγκραντ (Ελληνικά: Καβακλίου) της επαρχίας Χασκόβου στην Βουλγαρία. Στο παρελθόν υπήρξε σημαντικό κεφαλοχώρι 1.800 κατοίκων στην επαρχία του Καβακλίου (σημερινού Τοπόλοφγκραντ) της Ανατολικής Ρωμυλίας. Οι κάτοικοί του, το 1906 και το 1924 - 1925 ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στη Λάρισα, στη συνοικία Νέα Φιλιππούπολη, καθώς και σε άλλους οικισμούς του Νομού Λάρισας (1906), στη Μεσσούνη Ροδόπης, στην Κομοτηνή, στο Πολύκαστρο Κιλκίς και στην Σίνδο της Θεσσαλονίκης (1925). Είχε τρεις συνοικίες, την Άνω, την Κάτω και την Μέση με μία Εκκλησία που σώζεται ως σήμερα (ανακαινισμένη εσωτερικά), του Προφήτη Ηλία, κατασκευασμένη πιθανώς το 1834. Διατηρούνταν τετρατάξιο σχολείο με 130 μαθητές και μαθήτριες. Από το χωριό διέρχεται ο παραπόταμος του ποταμού Τούντζα, Γκιαούζ Ντερέ. Από το 1934, η κυβέρνηση της Βουλγαρίας μετονόμασε το χωριό σε Σινάποβο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άιντι Σιναπλί, τραγούδι για το Σιναπλί του Autonomist XAM

Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Νταν Μαυραειδής

Ο Nταν Μαυραειδής, γεννημένος στην Βοστώνη στις 1 Δεκεμβρίου 1988, είναι έλληνοαμερικανός καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 m και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ-Σούτινγκ γκαρντ.

Καριέρα
Ο Μαυραειδής έπαιξε στο λύκειο Junípero Serra και την Phillips Exeter Academy και στην συνέχεια φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου με την ομάδα των Τάιγκερς αγωνίστηκε μέχρι το 2011 σε 97 αγώνες, με μέσους όρους 10,9 πόντων, 3,8 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ.

Στην συνέχεια, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη, πετυχαίνοντας 93 πόντους σε 23 αγώνες (μ.ο. 3,9) και κατακτώντας την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στην ιταλική Αβελίνο, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 μεταγράφηκε στην Καζέρτα.

Παραπομπές

Πηγές
 Eurocup Profile
 Italian League Profile
 Dan Mavraides - Princeton Athletics

Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Φελίτσε Σκαντόνε
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎
Προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας

Η Προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας (γαλλικά: gouvernement provisoire de la République française or GPRF) ήταν η προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλίας μεταξύ του 1944 και του 1946 που προέκυψε από την απελευθέρωση της Γαλλίας μετά από τις επιχειρήσεις Overlord και Dragoon, και κράτησε μέχρι την εγκαθίδρυση της Τέταρτης Γαλλικής Δημοκρατίας. Η ίδρυσή του σηματοδότησε την επίσημη αποκατάσταση της προσωρινής Γαλλικής Δημοκρατίας εξασφαλίζοντας τη συνέχεια από τη Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία.

Διαδέχθηκε τη Γαλλική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (CFLN), η οποία ήταν η προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλίας στα υπερπόντια εδάφη και στα ελέυθερα μητροπολιτικά εδάφη της χώρας (Αλγερία και Κορσική) που είχαν απελευθερωθεί από την Ελεύθερη Γαλλία. Δεδομένου ότι η εν καιρώ πολέμου κυβέρνηση της Γαλλίας την περίοδο 1944-1945, οι κύριοι σκοποί της ήταν να χειριστεί τις συνέπειες της κατοχής της Γαλλίας και να συνεχίσουν τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας ως βασικός σύμμαχος.

Κύρια αποστολή της, πέρα από τον πόλεμο ήταν να προετοιμάσει το έδαφος για μια νέα συνταγματική τάξη που οδήγησε στην Τέταρτη Δημοκρατία. Έκανε, επίσης, αρκετές σημαντικές μεταρρυθμίσεις και πολιτικές αποφάσεις, όπως η χορήγηση στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου, ιδρύοντας την Εθνική Σχολή Διοικήσεως (École nationale d'administration), και θέτοντας τις βάσεις της κοινωνικής ασφάλισης στη Γαλλία.

Κατάλογος των Προέδρων 
 Πρόεδρος: Σαρλ ντε Γκωλ, 1944–1946
 Πρόεδρος: Φίλιξ Γκουίν (SFIO), 1946
 Πρόεδρος: Γεώργιος Μπιντάουλτν (MRP), 1946
 Πρόεδρος: Λέον Μπλούμ (SFIO), 1946–1947

Παραπομπές

Ιστορία της Γαλλίας
Γαλλικη Δημοκρατια
Άξελ Β. Γιοχάνεσεν

Ο Άξελ Γιοχάνεσεν (Aksel Vilhelmsson Johannesen, 8 Νοεμβρίου 1972-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τα νησιά Φερόες και διατέλεσε  πρωθυπουργός από τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 16 Σεπτεμβρίου 2019. Ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

Προφίλ 
Γεννήθηκε στο Κλάκσβικ. Το 2004 απέκτησε Μάστερ Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και από το 2007 ως την ενασχόλησή του με την πολιτική εργάστηκε ως δικηγόρος στο Τόρσχαβν. Ήταν πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου της Κλάκσβικ, με το όνομα Klaksvíkar Ítróttarfelag, στην οποία συνήθιζε να παίζει από την παιδική του ηλικία.

Ο Άξελ είναι γιος του πρώην πολιτικού Βίλχελμ Γιοχάνεσεν,.

Εκλογές 2008 
Στις γενικές εκλογές του 2008 ο Άξελ Γιοχάνεσεν ήταν ο πρώτος αναπληρωματικός στο κοινοβούλιο  (Løgting) και μερικές φορές κέρδισε μία έδρα στο κοινοβούλιο. Στις 16 Ιουλίου 2009 ανέλαβε υπουργός Υγείας. Μετά την παραίτησή του, τον Φεβρουάριο του 2010 και διορίστηκε υπουργός Οικονομικών. Παράλληλα, εξελέγη στην ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις 5 Μαρτίου 2011. Στις 6 Απριλίου διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Στις 14 Νοεμβρίου 2011 η κυβέρνηση ανανεώθηκε.

Πρωθυπουργός 
Την 1η Σεπτεμβρίου 2015 νικητής αναδείχθηκε με ποσοστό 25,1% στις γενικές εκλογές το κόμμα του Γιοχάνεσεν, που πήρε ο ίδιος 2.405 ψήφους, αποτελώντας ένα νέο ρεκόρ στο είδος του για το σχολείο.

Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 και παρέμεινε ως το αξίωμα ως τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά την ήττα του στις γενικές εκλογές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωθυπουργοί των Φερόε
Μαρία Χορς

Η Μαρία Χορς του Παναγιώτου (Πειραιάς 25 Μαρτίου 1921-16 Σεπτεμβρίου 2015), το γένος Παναγιωτοπούλου, ήταν Ελληνίδα χορογράφος κι εμβληματική μορφή των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς ήταν για 40 χρόνια υπεύθυνη χορογράφος της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στην επαγγελματική σχολή της Κούλας Πράτσικα, ενώ παράλληλα σπούδαζε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδασκε εκφραστική κίνηση, χορό και αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Οργάνωσε το τμήμα Ρυθμικής και Χορευτικής Γυμναστικής στο Λύκειο των Ελληνίδων, όπου και δίδαξε επί σειρά ετών. Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών.

Παραπομπές

Χορς
Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Το προξενιό της Άννας

Το προξενιό της Άννας είναι ελληνική δραματική ταινία του 1972 σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη.

Κέρδισε 3 βραβεία στο φεστιβάλ Βερολίνου και άλλα 5 στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο του Βούλγαρη και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ταινίες του Νέου Ελληνικού κινηματογράφου.

Πλοκή 

Το σενάριο αφορά την Άννα (Άννα Βαγενά), μία υπηρέτρια σε ένα αστικό αθηναϊκό σπίτι για 10 ολόκληρα χρόνια, η οποία συμφωνεί να βγει ραντεβού με ένα νεαρό άντρα που της προξενεύουν τα αφεντικά της. Μετά από μία απλή ολιγόλεπτη αργοπορία,οι επιπλήξεις που ακολουθούν φανερώνουν τον τυραννικό χαρακτήρα των αφεντικών της. Η ζωή της εκτυλίσσεται μέσα από διάφορα περιστατικά, τα οποία τελικά την αποτρέπουν από την αποδέσμευση της ως ψυχοκόρη. Η οικογένεια προκειμένου να την εκμεταλλεύεται της προσφέρει υποσχέσεις και δώρα, και την ελπίδα της αποκατάστασης της δίνοντας της τον σύζυγο που της επιλέγουν. Η οικογενειακή καθημερινότητα με τις παραδοσιακές αστικές συνήθειες, οι προσωπικές αντιπαραθέσεις της οικογένειας με άλλους συγγενείς, αντικατοπτρίζουν την απληστία τους, τον εγωκεντρισμό τους, και την χειραγώγηση τους προς αυτήν να τους περιποιείται και συνάμα να την δεσμεύουν σε ένα κοινωνικό χώρο που όμως δεν νοείται ως ισότιμο μέλος, με αποτέλεσμα η ανεξαρτησία της, και η χειραφέτηση της να αναβάλλεται. Ο χαρακτήρας της ηρωίδας (Άννας Βαγενά) φέρει όλα τα στοιχεία της επαρχιώτικης γυναικείας φυσιογνωμίας που υποτάσσεται, δεσμεύεται με τον λόγο του και ακολουθεί πιστά της παραδόσεις της επαρχιώτικης αντίληψης για την οικογένεια, τα πρότυπα της και την δέσμευση της για το καλό της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το προξενιό της Άννας στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1972
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη
Ταινίες σε σενάριο Παντελή Βούλγαρη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη
Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Μία αιωνιότητα και μία μέρα

Το Μία αιωνιότητα και μία μέρα είναι μια διεθνής πολυβραβευμένη ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Η ταινία είναι του 1998 και πρωταγωνιστούν σε αυτήν οι Μπρούνο Γκαντζ, Ιζαμπέλ Ρενό, Φαμπρίτσιο Μπεντιβόλιο και Αχιλλέας Σκεύης.

Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Αλέξανδρο (Bruno Ganz), ένα μεσήλικα συγγραφέα. Αυτός ασχολείται με το ημιτελές ποίημα του Διονύσιου Σολωμού "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι" και προσπαθεί να βρει τις λέξεις που λείπουν από αυτό, αγοράζοντάς τες, όπως έκανε και ο Σολωμός για τις δικιές του, σύμφωνα με μία επικρατούσα άποψη. Εκείνες οι λέξεις όμως μπαίνουν για τα καλά στο παζλ της συμπλήρωσης αυτού του ημιτελούς δημιουργήματος για να στιγματίσουν και τη ζωή του ίδιου του Αλέξανδρου. Αλλά οι δυνάμεις του έχουν πλέον εξαντληθεί και ο ίδιος, κουρασμένος και μεσόκοπος, βαδίζει προς τα μονοπάτια του θανάτου. Ο χρόνος ζωής που του απομένει, ανήκει στις αναμνήσεις, στον απολογισμό μιας ζωής, γεμάτης από ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες και λάθος κινήσεις. Μία τυχαία συνάντηση μ' ένα μικρό άστεγο αγόρι, παιδί των φαναριών θα του αλλάξει τις τελευταίες του στιγμές. Προσκολλάται σε αυτό το παιδί, αναβάλλει την «αναχώρησή» του και παρατείνει την αιωνιότητα κατά μία μέρα, για να μεταφέρει στον μικρό του φίλο κάτι από την γνώση του, ν' αφήσει τα ίχνη του πάνω σε κάποιον, μέσα από το βλέμμα του οποίου θα σωθεί εκείνος που φεύγει.

Κριτικές
Η Αιωνιότητα έλαβε διθυραμβικές κριτικές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Εκτός από τις εξαιρετικές κριτικές, η ταινία έλαβε Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών και το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κέρδισε 7 βραβεία, για καλύτερη ταινία, καλύτερη σκηνοθεσία, καλύτερο σενάριο, καλύτερη μουσική, καλύτερη ηθοποιός β' γυναικείου ρόλου, καλύτερα κοστούμια και καλύτερα σκηνικά.

Η βαθμολογία της IMDb είναι 7,8/10, στο Rotten Tomatoes έχει κερδίσει μία άριστη βαθμολογία, με 95/100 (η υψηλότερη για ελληνική ταινία) και στο All movie έχει χαρακτηριστεί "αριστούργημα" με βαθμολογία 5/5, η μόνη ελληνική ταινία που έχει καταφέρει να πάρει την τέλεια βαθμολογία.

Παραπομπές

Ταινίες του 1998
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ελληνικές ψυχολογικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση
Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Θεόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ελένης Καραΐνδρου
Ταινίες σε παραγωγή Θεόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Αχιλλέας Αγαθόνικος

Ο Αχιλλέας Αγαθόνικος (ή και Αχιλλεύς Αγαθόνικος) (1832 - 1892) ήταν Έλληνας νομομαθής και συγγραφέας, με καταγωγή από τη Μακεδονία (Θεσσαλονίκη). 

Γεννήθηκε στην Χαλκίδα και ήταν γιος του Διδάσκαλου του Έθνους Μιλτιάδη Αγαθόνικου. Ο Αγαθόνικος αναγνωρίστηκε για το νομικό και συγγραφικό του έργο, έτσι ονομάστηκε εισαγγελέας στον Άρειο Πάγο, το 1892. Επίσης, έχει μεταφράσει κάποια έργα του Ιππόλυτου Ταιν. Ενώ, εκτός αυτού, συνέγραψε στο λεξικό Μπερτ - Χιρστ για το Αττικό Δίκαιο. Τέλος, υπήρξε μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Μεγάλα συγγράμματα και πραγματείες του Αγαθόνικου θεωρούνται:
1884: Άρειος Πάγος και οι Εφέται
1891: Εισαγωγή εις την Αθηναίων Πολιτείαν τους Αριστοτέλους.

Ο Αθαγόνικος ήταν πατέρας του Μιλτιάδη Αγαθόνικου, γνωστού νομομαθή και δικαστικού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο  Αχιλλέας Αγαθόνικος στο greekenacademic.com

Έργα του στο διαδίκτυο
Στην Anemi.gr, το σπουδαίο έργο του Αγαθόνικου Ο Άρειος Πάγος και οι εφέται
Έργα του Αγαθόνικου στο Openarchives.gr

Έλληνες νομικοί
Έλληνες δικαστικοί
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες μεταφραστές
NGC 4945

Ο NGC 4945 ή Caldwell 83 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κένταυρος. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος James Dunlop το 1826. Παρόλο που θεωρούνταν παρόμοιος με τον Γαλαξία μας, η παρατήρησή του με ακτίνες Χ έδειξε πως έχει ασυνήθιστα ενεργό πυρήνα Σίφερτ 2, στον οποίο ενδέχεται να υπάρχει πολύ μεγάλη μαύρη τρύπα. Είναι μια από τις τέσσερις λαμπρότερες πηγές στην άπω υπέρυθρη ακτινοβολία έξω από την τοπική ομάδα γαλαξιών (μαζί με τους Μεσιέ 82, Μεσιέ 83 και τον γαλαξία του Γλύπτη). Στον γαλαξία παρατηρείται επίσης μεγάλος ρυθμός δημιουργίας νέων άστρων.

Ομάδα γαλαξιών 
Ο NGC 4945 είναι από τους λαμπρότερους γαλαξίες της Ομάδας γαλαξιών Κενταύρου Α/Μ83, καθώς και ο δεύτερος λαμπρότερος μετά από τον Κένταυρο Α στην υποομάδα του Κενταύρου Α.

Ο NGC 4945 απέχει περίπου 13 εκατομμύρια έτη φωτός.

Υπερκαινοφανείς αστέρες 
Στον NGC 4945 έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς αστέρες, οι 2011ja και 2005af.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 APOD: Nearby Spiral Galaxy NGC 4945 (7/21/02)
 ESO: The milkyway's nearby cousin (2/10/09)

4945
Αντικείμενα Caldwell
Σπειροειδείς γαλαξίες
Κένταυρος (αστερισμός)
Γαλαξίες Σίφερτ
NGC 2244

Ο NGC 2244 ή Caldwell 50 είναι ανοικτό σμήνος στο Νεφέλωμα Ροζέτα, 5.200 έτη φωτός μακριά, το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό Μονόκερως. Υπάρχουν πολυάριθμα άστρα τύπου O, δηλαδή πολύ θερμοί αστέρες που εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας και αστρικού ανέμου.

Υπολογίζεται πως η ηλικία του NGC 2244 είναι μικρότερη των πέντε εκατομμυρίων ετών. Τα δύο λαμπρότερα άστρα του είναι το HD 46223 (φασματικής κλάσης O4V, είναι 400.000 φορές λαμπρότερο από τον Ήλιο και έχει περίπου 50 φορές την μάζα του), καθώς και το HD 46150 (φασματικού τύπου O5V, 450.000 φορές λαμπρότερο από τον Ήλο και με 60 περίπου φορές την μάζα του). Το HD 46150 ενδέχεται να είναι διπλός αστέρας.

To ανακάλυψε ο Τζον Φλάμστηντ το 1690, ενώ παρατηρήθηκε ξανά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ.

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

NASA – photo and information on NGC 2244
Spitzer Space Telescope site – Photo of NGC 2244

2244
Αντικείμενα Caldwell
Ανοικτά σμήνη
Μονόκερως (αστερισμός)
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας» λαμβάνει μέρος κάθε χρόνο σε επιλεγμένους κινηματογράφους της Αθήνας με σκοπό «να φωτίσει άγνωστες πτυχές του ποιοτικού ανεξάρτητου διεθνούς κινηματογράφου».

Ιστορία 
Το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 από την Κινηματογραφική Εταιρία Αθηνών και έκτοτε διεξάγεται ανελλιπώς ετησίως τον ίδιο μήνα. Για πρώτη φορά το 2020, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού, αποφασίστηκε και η ψηφιακή προβολή μέρους του προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, "Νύχτες Πρεμιέρας", για τους θεατές που δε θα μπορούν να παραστούν στις προβολές.

Τμήματα 
Τα διαγωνιστικά και μη τμήματα του φεστιβάλ είναι:
 Διεθνές Διαγωνιστικό: Αποτελεί το επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ στο οποίο παίρνουν μέρος ταινίες που αποτελούν το πρώτο, το δεύτερο ή το τρίτο έργο του σκηνοθέτη και ταυτόχρονα προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
 Μουσική & Φιλμ (Διαγωνιστικό)
 Πανόραμα
 Ελληνικές μικρές ιστορίες (Διαγωνιστικό)
 Μουσική & Φιλμ (Εκτός Διαγωνιστικού)
 Ντοκιμαντέρ
 Σινεμά στα όρια
 Μετά τα Μεσάνυχτα
 Πρεμιέρες
 Μικρές Πρεμιέρες
 Ειδικά Αφιερώματα

Βραβεία 
Τα κινηματογραφικά βραβεία που απονέμονται στο φεστιβάλ είναι:
 Στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα
 Χρυσή Αθηνά
 Βραβείο Σκηνοθεσίας της Πόλης των Αθηνών
 Βραβείο Σεναρίου
 Στο διαγωνιστικό τμήμα Μουσική & Φιλμ
 Χρυσή Αθηνά
 Βραβείο Κοινού
 Ελληνικές μικρές ιστορίες
 Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη
 Δύο βραβεία για πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς
 Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Άνδρα Ηθοποιού
 Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενης Γυναίκας Ηθοποιού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ

Φεστιβάλ κινηματογράφου
Κινηματογραφικά βραβεία στην Ελλάδα
Κινηματογράφος στην Ελλάδα
CBS

Το CBS (Columbia Broadcasting System) είναι αμερικάνικο ιδιωτικό κανάλι τηλεόρασης και ένα radio network το οποίο είναι ιδιοκτησία της ViacomCBS δια μέσω του CBS Entertainment Group . Η εταιρεία έχει τα γραφεία της στο CBS Building στην Νέα Υόρκη, με μεγάλα κτίρια παραγωγής και διαδικασιών και στο Λος Άντζελες (στα CBS Television City, CBS Columbia Square και το CBS Studio Center).

Το CBS μερικές φορές αναφέρεται ως "Eye Network" (Κανάλι του Ματιού), λόγω του λογότυπού του το οποίο χρησιμοποιεί από το 1951.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά στούντιο στις Ηνωμένες Πολιτείες