joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μανώλης Κεραμιδάς

Ο Μανώλης Κεραμιδάς είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Άρεως Θεσσαλονίκης, που αγωνιζόταν ως μέσος και επιθετικός. 

Πρωτοεμφανίστηκε τη σεζόν 1966/67 στην Α' Εθνική κατηγορία και μέχρι το 1973 πέτυχε 19 γκολ για την ομάδα του Άρη. Έμεινε στην ιστορία για το γκολ που πέτυχε στον τελικό του κυπέλλου του 1970 εναντίον του ΠΑΟΚ με το οποίο ο Άρης κατέκτησε τον τίτλο. Επίσης, αγωνίστηκε σε 9 ευρωπαϊκά ματς με την ομάδα του Άρη.

Καριέρα
Ο Κεραμιδάς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Οδυσσέα Κορδελιού και αφού μεταγράφηκε στον Κιλκισιακό, επέστρεψε στην γενέτειρα του για να αγωνιστεί στον Άρη στα 22 του χρόνια. Παρέμεινε στους "κίτρινους" μέχρι το 1973, όντας αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας.

Αποτέλεσε μέρος του τρίδυμου των χαφ του Άρη μαζί με τον Στέφανο Δεμίρη και τον Βαγγέλη Συρόπουλο στο πρώτο μισό της καριέρας του με τον Άρη. Σκόραρε δύο φορές με απευθείας εκτέλεση κόρνερ τον Φεβρουάριο του 1967, εναντίον του Ολυμπιακού και του Εθνικού.

Μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του υπήρξε το γκολ που πέτυχε στον τελικό του κυπέλλου του 1970, δίνοντας τον τίτλο στην ομάδα του. Υπήρξε ιδιαίτερα δημιουργικός, αφού από τα πόδια του ξεκίνησαν τα έξι από τα εννέα γκολ που πέτυχαν οι συμπαίκτες του στις νίκες εναντίον του Αιγάλεω με 1-5 και του Βύζαντα Μεγάρων με 4-0, τον Οκτώβριο του 1971.

Το 1973, ένας τραυματισμός στο γόνατο του στέρησε την συμμετοχή του στους περισσότερους αγώνες της σεζόν 1972-73. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, μεταγράφηκε στον Π.Ο. Μουδανιών, ο οποίος παρέμεινε στην Β΄ Εθνική ως το 1975.

Παραπομπές

Πηγές 

 Η Ιστορία του ΑΡΗ 1914-2000, Κωνσταντίνος Ίντος
 "Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004", συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού
κ
κ
MiG

Η Ρωσική Αεροπορική Επιχείρηση ΜιΓΚ (Российская самолетостроительная корпорация «МиГ»), ή RSK MiG, είναι μια Ρωσική εταιρεία. Προηγουμένως γνωστή ως Γραφείο Σχεδιασμού Μικογιάν και Γκούριεβιτς (Микоян и Гуревич, МиГ), μετά απλώς ως Μικογιάν, είναι ένα γραφείο σχεδιασμού στρατιωτικών αεροσκαφών, που σχεδιάζει κυρίως μαχητικά αεροσκάφη. Η έδρα της είναι στην Μόσχα. Η εταιρία ξεκίνησε ως γραφείο σχεδιασμού της ΕΣΣΔ.

Με την ονομασία MiG, αναφέρεται και όλη η σειρά αεροσκαφών που παρήγαγε το γραφείο/εταιρία. 
Ο σειρά σχεδιάστηκε από τους Σοβιετικούς αεροναυπηγούς Ιβάνοβιτς Μικογιάν και Μιχαήλ Γκιουρέβιτς απ΄ όπου, από τα αρχικά των ονομάτων τους, έλαβε και την ονομασία του MiG. Αρχικά ξεκίνησε ως ελικοφόρο για ρίψη τορπιλών, στη συνέχεια όμως εξελίχθηκε σε αεριωθούμενο με στροβιλοκινητήρα. Το πρώτο μοντέλο αυτού του τύπου φέρεται να κατασκευάστηκε το 1940. Ακολούθησαν νεότερα μοντέλα όπως αυτό του τύπου MiG-9 που έγινε γνωστό στη Δύση όταν Ρώσος πιλότος διέφυγε από τη χώρα του και προσγειώθηκε στη Σουηδία, λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του λεγόμενου ψυχρού πολέμου. 

Το δε μοντέλο MiG-11 φέρεται να ήταν ήδη σε χρήση το 1947. Στη δεκαετία του 1950 φέρεται να κατασκευάστηκε το MiG-15. Αεροπλάνα αυτού του τύπου παραχώρησαν οι Ρώσοι στους Κινέζους και στους Κορεάτες κομμουνιστές όπου και έλαβαν μέρος στο Πόλεμο της Κορέας.

Από τότε η σειρά εξελίχθηκε με νεότερα ακόμα μοντέλα όπως τα MiG-17, MiG-19, MiG-21, MiG-23, MiG-25, MiG-27, MiG-29, MiG-31, MiG-33 και MiG-35, πολλά εκ των οποίων φέρονται και σε διάφορες παραλλαγές, ενώ το τελευταίο χαρακτηρίζεται πολλαπλών χρήσεων.

Πηγές 

 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ.13ος, σελ.549

Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών
Ισονόη (αρχαία πόλη)

Η Ισονόη (ή Ομονόη, Ομόνοια, ή Εισόνη κατά τον Παλατίνο κώδικα), ήταν ελληνιστική πόλη στο Νησαίο Πεδίο της Μηδίας. 

Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος έφευγε από την πόλη Ώπη (η μτγν. Σελεύκεια) για τα Εκβάτανα, εκεί στο Νησαίο Πεδίο, ξέσπασε εμφύλια διαμάχη μεταξύ του Ευμένους και του Ηφαιστίωνος. Αιτία υπήρξε η πλούσια δωρεά που έλαβε ο τελευταίος από τον Αλέξανδρο, πράγμα που εξόργισε τον Ευμένη. Το θέμα έληξε όταν μόλις και μετά βίας τους συμφιλίωσε ο Μακεδόνας βασιλιάς. Στο σημείο αυτό ο Droysen υποθέτει ότι εξαιτίας της συνδιαλλαγής μεταξύ των δύο ανδρών, ο Αλέξανδρος έκτισε την πόλη Ομόνοια ακριβώς για να θυμίζει το γεγονός αυτό.  

Την πόλη αναφέρει ο Αλεξανδρινός γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος, στα δυτικά του όρους Ζάγρος της μεγάλης Μηδίας. Λογικά η θέση της πρέπει να βρίσκεται στο δυτικό Ιράν.

Πηγές
Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις.
Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Όσφρηση

Η Όσφρηση είναι η αίσθηση ταυτοποίησης ουσιών μέσω των πτητικών μορίων που εκλύουν. Άλλη αίσθηση ταυτοποίησης των ουσιών είναι η γεύση. Η διαφορά είναι ότι η γεύση λειτουργεί με την επαφή, αν και στον άνθρωπο είναι λιγότερο ανεπτυγμένη από την όσφρηση. Η ταυτοποίηση γίνεται από ειδικές νευρικές απολήξεις στο εσωτερικό της μύτης, οι οποίες στέλνουν το οσφρητικό μήνυμα στον εγκέφαλο. Αντίστοιχο όργανο της μύτης για κάποια έντομα είναι οι κεραίες.

Η όσφρηση μπορεί να πληροφορήσει για τη χημική σύσταση του περιβάλλοντος. Ο οργανισμός με βάση την εμπειρία του μπορεί να ταυτοποιήσει τι είναι αυτό που μυρίζει, αν είναι κάποιο θήραμα ή κάποιο αρπακτικό που δε βλέπει ή ακούει, αν είναι υπάρχει κάτι δηλητηριώδες ή φαγώσιμο στην περιοχή. Η ταυτοποίηση των ουσιών γίνεται από ειδικούς αισθητήρες που είναι νευρικές απολήξεις. Κατά την αναπνοή ή γενικά τη ροή αέρα σωματίδια από την ουσία αιχμαλωτίζονται από τους νευρικούς αισθητήρες και αυτοί ταυτοποιούν το σχήμα και το μέγεθος του σωματιδίου στέλνοντας την πληροφορία στον εγκέφαλο. Κάθε αισθητήρας μπορεί να ταυτοποιήσει έως και εκατό διαφορετικά σωματίδια. Γενικά, όσο μεγαλύτερη είναι η επιφάνεια με τους αισθητήρες, τόσο πιο ευαίσθητη είναι η όσφρηση.

Την όσφρηση των εντόμων εκμεταλλεύονται τα λουλούδια. Τα αρώματά τους προσελκύουν έντομα, όπως οι μέλισσες, για να βοηθηθούν στην αναπαραγωγή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οσφρηση
Οσφρηση
Οσφρηση
Tcsh

Το tcsh είναι ένα κέλυφος του Unix βασισμένο στο κέλυφος C (C shell, csh) και συμβατό με αυτό. Πρακτικά είναι το κέλυφος C με προγραμματιζόμενη συμπλήρωση γραμμών εντολών, διόρθωση γραμμής εντολών και κάποια άλλα χαρακτηριστικά.

Ιστορία 
Το γράμμα 't' στη λέξη 'tcsh' προέρχεται από το T του TENEX, ενός λειτουργικού συστηματος που ενέπνευσε τον Ken Greer, το δημιουργό του tcsh, με τη δυνατότητα συμπλήρωσης των γραμμών εντολών του. Ο Ken Greer δούλεψε πάνω στο  tcsh στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon. Ο Paul Placeway από το πανεπιστήμιο του Οχάιο συνέχισε τη δουλειά στη δεκαετία του 1980 και από τότε στη συντήρησή του έχουν συμμετάσχει πολλοί προγραμματιστές. Ο Wilfredo Sanchez, ο πρώην κύριος προγραμματιστής του Mac OS X, εργάστηκε στο tcsh στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στο MIT.

Διάδοση 
Οι αρχικές εκδόσεις του Mac OS X διανέμονταν με το tcsh σαν κύριο κέλυφος, αλλά προεπιλεγμένο για νέους λογαριασμούς χρηστών ήταν το bash από την έκδοση 10.3 (ακόμα παρέχεται το tcsh, και η ενημέρωση του λειτουργικού δεν αλλάζει το κέλυφος των λογαριασμών που υπάρχουν ήδη). Η υλοποίηση του Project Athena του πανεπιστημίου της Αϊόβα χρησιμοποιεί το tcsh σαν το προεπιλεγμένο κέλυφος, αν και οι χρήστες μπορούν να το αλλάξουν.

Το tcsh είναι το προεπιλεγμένο κέλυφος του FreeBSD και των απογόνων του όπως το DragonFly BSD, το PC-BSD και το DesktopBSD.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η σελίδα του tcsh 
 tcsh manual page 
 Αρχείο του βιβλίου του εκδοτικού οίκου O'Reilly "Using csh and tcsh" 

Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων
Ελεύθερο λογισμικό
Κελύφη του Unix
Επιμεριστική ιδιότητα

Αφηρημένη άλγεβρα

Επιμεριστική ιδιότητα ονομάζεται μια ιδιότητα μερικών μαθηματικών πράξεων. Αυτή η ιδιότητα αφορά δύο πράξεις (πρόσθεση ή πολλαπλασιασμό).

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η επιμεριστική ιδιότητα χαρακτηρίζει συνήθως τους διανυσματικούς χώρους. Η επιμεριστική ιδιότητα συνοψίζονται συμβολικά στην εξής ταυτότητα:Συνήθως τα β,γ είναι δύο ίδιου είδους στοιχεία, όπως αριθμοί, διανύσματα, φυσικά μεγέθη, χημικά στοιχεία,  ένα είδος πρόσθεσης αυτών των στοιχείων,  ένα είδος πολλαπλασιασμού και α ένας φυσικός, ακέραιος, ρητός, πραγματικός ή μιγαδικός αριθμός ή ένα στοιχείο του ίδιου είδους ή διαφορετικού είδους με τα β,γ.

Στην άλγεβρα Μπουλ ισχύει και η αντίστροφη επιμεριστική ιδιότητα:
Ισότητα (μαθηματικά)

Ισότητα ονομάζεται ένα οποιοδήποτε ζεύγος μαθηματικών παραστάσεων που συνδέονται με τον τελεστή =, δηλαδή αν Α είναι η μία παράσταση και Β η άλλη τότε η έκφραση Α=Β είναι μια ισότητα. Το νόημα της ισότητας είναι ότι αν υπολογιστεί η τιμή της μιας παράστασης και η τιμή της άλλης, τότε οι δύο τιμές είναι ίδιες.

Υπάρχουν δύο είδη ισότητας:
Η ταυτότητα που δηλώνει ότι η ισότητα ισχύει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Η εξίσωση που δηλώνει ότι η ισότητα ισχύει μόνο υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Η ταυτότητα χρειάζεται να αποδειχθεί, ενώ η εξίσωση να να λυθεί, δηλαδή να βρεθούν οι τιμές των μεταβλητών των παραστάσεων που ικανοποιούν την ισότητα.

Αν μια εξίσωση ικανοποιείται για όλες τις τιμές των μεταβλητών λέγεται αόριστη και είναι ταυτότητα, αν δεν υπάρχουν τιμές που να την ικανοποιούν λέγεται αδύνατη.

Μια ισότητα μπορεί και η ίδια να γίνει αντικείμενο μιας μαθηματικής πράξης, συγκεκριμένα μιας λογικής πράξης, ενώ οι τιμές που λαμβάνει είναι αληθοτιμή. Σε αυτήν την περίπτωση υπολογίζονται οι δύο παραστάσεις και αν οι τιμές τους είναι ίδιες τότε η ισότητα λαμβάνει την αληθοτιμή αληθές, αν οι τιμές των δύο παραστάσεων δεν είναι ίδιες τότε η αληθοτιμή της ισότητας είναι ψευδές.

Ταύτιση 

Μια άλλη έννοια σχετική με την ισότητα είναι η ταύτιση. Η ταύτιση συμβολίζεται με  και σημαίνει ότι τα δύο αντικείμενα δεν έχουν απλώς την ίδια τιμή αλλά είναι ίδια μεταξύ τους, δηλαδή οι δύο παραστάσεις αναπαριστούν το ίδιο πράγμα. Μερικές φορές αυτός ο συμβολισμός χρησιμοποιείται κυρίως στη φυσική, για να δηλωθούν με τύπους ορισμοί, για παράδειγμα ο ορισμός της ταχύτητας μπορεί να τυποποιηθεί ως:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μαθηματικές σχέσεις
Μαθηματική λογική
Στοιχειώδης αριθμητική
Zsh

Το Κέλυφος Z (Z shell, zsh) είναι ένα κέλυφος του Unix που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ένα αλληλεπιδραστικό κέλυφος χρήστη καθώς και σαν ένας ισχυρός διερμηνέας γραμμής εντολών για προγραμματισμό σεναρίων. Το Zsh μπορεί να θεωρηθεί ένα επεκτεταμένο κέλυφος Bourne με αρκετές βελτιώσεις, περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων χαρακτηριστικά του bash, του ksh, και του tcsh.

Αρχική έκδοση 
Η πρώτη έκδοση του zsh γράφτηκε από τον Paul Falstad το 1990 όταν ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Ετυμολογία 
Το όνομα zsh προέρχεται από τον καθηγητή Zhong Shao του Γέιλ, που τότε δίδασκε στο Πρίνστον. Ο Paul Falstad θεώρησε ότι το όνομα χρήστη του Shao, "zsh", ήταν ένα καλό όνομα για κέλυφος.

Χαρακτηριστικά 
Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά:
 Προγραμματιζόμενη συμπλήρωση των γραμμών εντολών που μπορούν να βοηθούν το χρήστη να πληκτρολογεί τις επιλογές και τα ορίσματα των πιο κοινών εντολών, με έτοιμη υποστήριξη για εκατοντάδες εντολές
 Η ιστορία των εντολών είναι κοινή μεταξύ όλων των κελύφων που εκτελούνται
 Επεκτάσεις στον ορισμό εκφράσεων ονομάτων αρχείων επιτρέπουν τον προσδιορισμό αρχείων χωρίς την εκτέλεση εξωτερικών προγραμμάτων όπως η εντολή find
 Βελτιωμένος χειρισμός μεταβλητών και πινάκων
 Διόρθωση εντολών πολλών γραμμών στον ίδιο χώρο
 Έλεγχος ορθογραφίας
 Διάφορες καταστάσεις συμβατότητας, π.χ. το zsh μπορεί να υποκριθεί ότι είναι κέλυφος Bourne όταν καλείται σαν /bin/sh
 Διαχείριση της εμφάνισης της γραμμής εντολών, περιλαμβάνει και το χαρακτηριστικό να εμφανίζει το αρχικό της τμήμα στα δεξιά της οθόνης και να κρύβεται αυτό αυτόματα όταν η εντολή που πληκτρολογείται είναι πολύ μεγάλη
 Τμήματα κώδικα που μπορούν να φορτώνονται, παρέχουν μεταξύ αλλων: πλήρη έλεγχο του TCP και των sockets του Unix, πελάτη για FTP και μαθηματικές συναρτήσεις
 Πλήρως παραμετροποιήσιμο

Ενδεικτική του μεγέθους του κελύφους είναι η διάσημη πρώτη πρόταση του εγχειριδίου του που αναφέρει: "Επειδή το zsh περιέχει πολλά χαρακτηριστικά, το εγχειρίδιο του zsh έχει χωριστεί σε επιμέρους ενότητες", και στη συνέχεια απαριθμεί δεκαεπτά από αυτές.

Δείτε επίσης 
 tcsh

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημοι 
 Η σελίδα του κελύφους 
 Sourceforge Project page 
 Λίστα αλληλογραφίας 
 ZSH Wiki

Άρθρα 
 Zzappers Best of ZSH Tips

Σελίδες χρηστών 
 Adam's ZSH page 
 Christian's ZSH page 
 ZSH-Lovers 

Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων
Ελεύθερο λογισμικό
Κελύφη του Unix
Πιέρρος Γρηγοράκης

Ο  Πιέρρος (Πέτρος) Γρηγοράκης αποκαλούμενος Μπεϊζανδές ή και Μαγγιόρος, (1770 - 1836) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Μάνη.

Βιογραφία
Καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Μάνης που προεπαναστατικά μέλη της είχαν φτάσει στο αξίωμα του Μπέη και σε άλλα στρατιωτικά αξιώματα. Πατέρας του ήταν ο Τζανέτμπεης Γρηγοράκης που είχε χρηματίσει Μπέης της Μάνης το 1782-1798 και γιος του ο στρατηγός Τζανετάκης Γρηγοράκης. Το 1782 βρέθηκε όμηρος μαζί με τον αδελφό του στην Κωνσταντινούπολη σαν μέσο εκβίασης για να δεχτή ο πατέρας του το Μπεηλίκι της Μάνης.

Το 1805 μετά τη δολοφονία του Ζαχαριά από τον Αντώνμπεη Γρηγοράκη ξεσήκωσε τους Μανιάτες αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει στη συνέχεια στη Ζάκυνθο, αργότερα του δόθηκε χάρη κι επέστρεψε. Το 1821 πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασιάς και σε άλλες μάχες, ήταν πληρεξούσιος της Μάνης στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.

Παραπομπές
Μάνη ιστορία

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες πληρεξούσιοι
Πιερρος
Βλεννογόνος

Βλεννογόνος μεμβράνη (καλούμενη απλά και βλεννογόνος) ονομάζεται μία στιβάδα ιστού, η οποία επενδύει τα κοίλα όργανα και τις κοιλότητες του σώματος που επικοινωνούν με το περιβάλλον. Αποτελείται από μια επιθηλιακή στιβάδα σε μία βασική μεμβράνη και μια στιβάδα συνδετικού ιστού. Ο ιστός που επενδύει τον πεπτικό σωλήνα περιέχει επίσης ένα στρώμα λείων μυών που λέγεται μυϊκή στοιβάδα του βλεννογόνου. Ο τύπος του επιθηλίου, το πάχος και η παρουσία ή η απουσία αδένων ποικίλλουν ανάλογα με τη λειτουργία και την εντόπιση του βλεννογόνου. Η βλεννογόνος καλύπτει το εσωτερικό των ρινικών κοιλοτήτων και παράγει την βλέννα.

Τα πολλά αιμοφόρα αγγεία που υπάρχουν στη βλεννογόνο των ρινικών κοιλοτήτων έχουν την ιδιότητα να θερμαίνουν τον εισπνεόμενο αέρα.

Πηγές
 Αντρέας Χρ. Κούσπαρος, Αντρούλα Χ. Νικολάου, Αντρούλα Α. Ανθούλη Ανθρωπολογία Γ' Γυμνασίου

Ανατομία
Πύργος Γαλατά

Ο Πύργος του Γαλατά (τουρκ. Galata Kulesi) είναι μεσαιωνικός, κυκλικός, πέτρινος πύργος που βρίσκεται στην περιοχή Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, στη βόρεια πλευρά του Κεράτιου κόλπου. Το ύψος του φτάνει τα 67 μέτρα, μέχρι το διακοσμητικό οβελό της κωνικής κορυφής του, ενώ η βάση του βρίσκεται 35 μέτρα από το επίπεδο του Κεράτιου κόλπου. Η εξωτερική διάμετρος του είναι 16,45 μέτρα στο επίπεδο της βάσης και η εσωτερική 8,95 μέτρα.

Ο πύργος χτίστηκε από τη γενουατική παροικία της Κωνσταντινούπολης το 1348/9, γνωστός τότε ως Πύργος του Χριστού (λατ. Christea Turris) και χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως προπύργιο. Οι Γενουάτες είχαν αποκτήσει το δικαίωμα ανέγερσης οχυρωματικών τειχών με αυτοκρατορικό χρυσόβουλο του 1302. Μέρος των τειχών που υψώνονταν γύρω από τον πύργο είναι και σήμερα ορατά. Μετά την οθωμανική κατάκτηση και κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως φυλακή. Αργότερα και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας 1960 αξιοποιήθηκε ως πυροσβεστικός σταθμός παρατήρησης, ενώ σήμερα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής. Ένας παλαιότερος πύργος στην περιοχή του Γαλατά είχε ανεγερθεί κατά τον 6ο αιώνα.

Ο περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή αφηγείται πως από τον πύργο του Γαλατά κατάφερε να πετάξει το 17ο αιώνα ο Χεζαρφέν Αχμέτ Τσελεμπή, με αυτοσχέδιο μηχανισμό φτερών κατορθώνοντας να διασχίσει το Βόσπορο και να προσγειωθεί με επιτυχία στο Ουσκουντάρ.

Πανόραμα Κωνσταντινούπολης

Από τον Πύργο ο επισκέπτης έχει πανοραμική εικόνα του Βοσπόρου, του Κεράτιου κόλπου της της ιστορικής χερσονήσου της Κωνσταντινούπολης. Η παρακάτω εικόνα η οποία αποτελείται από δέκα φωτογραφίες  και έχει ληφθεί από την φωτογραφική εταιρία Sébah & Joaillier από τον Πύργο, πιθανότατα κατά την δεκαετία του 1880.

Παραπομπές

Δικτυακοί τόποι

 Επίσημος δικτυακός τόπος

Πύργοι
Κάστρα στην Τουρκία
Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Βυζαντινοί πύργοι
Μάχη του Μαλανδρίνου

Η Μάχη του Μαλανδρίνου ήταν ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων στην πρώιμη Επανάσταση του 1821 η οποία έλαβε χώρα 24-27 Μαρτίου 1821.

Η συμπλοκή 
Όταν ήρθε η ώρα της εξέγερσης, εκατό χωρικοί από την Ξυλογαϊδάρα και τα γύρω χωριά σχημάτισαν σώμα υπό τον Γιαννάκη Κουτρούκη. Το σώμα αυτό συνενώθηκε με αυτό του Κατσικαπή και βάδισε ανήμερα του Ευαγγελισμού κατά του Μαλανδρίνου, ενώ συγχρόνως ερχόταν προς τον ίδιο σκοπό ο Θεόδωρος Χαλβατζής, πρωτοπαλίκαρο του Σκαλτσοδήμου, από το αντίθετο μέρος.

Το Μαλανδρίνο ήταν τότε έδρα του βιλαετίου και κατοικείτο από πολλές τουρκικές οικογένειες και λίγες χριστιανικές. Οι Τούρκοι μόλις διέκριναν τους επαναστάτες κλείστηκαν στους πύργους των προκρίτων του χωριού Χασάν αγά, Αχμέτ αγά και Αβδή αγά, αποφασισμένοι να αντισταθούν. Παραδόθηκαν όμως μετά από τρεις ημέρες, αφού  τους τέλειωσαν τα τρόφιμα και τα πολεμοφόδια. Ο Σκαλτσοδήμος, που στο μεταξύ είχε γίνει κύριος του Λιδωρικίου, διέταξε οι αιχμάλωτοι να μοιραστούν μεταξύ των κατοίκων όλων των χωριών. Οι χωρικοί πρόθυμοι τους παρέλαβαν και τους σκότωσαν όλους, γκρεμίζοντάς τους ζωντανούς άλλους στα βάραθρα της Δοβροβίτσας, του Βαθυρέμματος και του Κάρκαρου, και άλλους στον Αιγιαλό της Βίδαβης.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Φωκίδας
Ποσειδωνία (Μεγάλη Ελλάδα)

Η Ποσειδωνία ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας. Βρισκόταν 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης στην σημερινή επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας. Το λατινικό όνομα της πόλης ήταν Πέστουμ (Paestum).

Ιστορία 
Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά την διάρκεια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού, και μητρόπολή της ήταν η πόλη Σύβαρη. Για την πρώτη περίοδο της Ποσειδωνίας, τα μόνα στοιχεία που είναι γνωστά προέρχονται κυρίως από τα λιγοστά αρχαιολογικά ευρήματα. Τα ευρήματα δείχνουν πως η πόλη είχε γρήγορα επεκταθεί διαθέτοντας δρόμους, ναούς και όλα τα χαρακτηριστικά μιας αναπτυγμένης πόλης. Από τα χαρακτηριστικά της πόλης φαίνεται πως είχε διατηρούσε εμπορικές σχέσεις με την πόλη Μεταπόντιο κατά την διάρκεια του 5ου και 6ου αιώνα π.Χ. Μέχρι εκείνη την περίοδο δεν υπάρχουν αναφορές για την πόλη. Κατά την διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. η Ποσειδωνία καταλαμβάνεται από το Ιταλικό φύλο των Λουκανών. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα αυτής της περιόδου φαίνεται πως στην πόλη συνυπήρχαν και ελληνικά και ιταλικά πολιτισμικά στοιχεία. Η ελληνική γλώσσα όμως σταδιακά εγκαταλείφθηκε όπως αναφέρει ο Αθήναιος. Το γεγονός αυτό περιγράφει ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης στο ποίημα του «Ποσειδωνιάται». Η πόλη έγινε τελικά Ρωμαϊκή το 273 π.Χ. μετά το τέλος των πολέμων του Πύρρου στην Ιταλία, που διεξήχθησαν στο πρώτο τέταρτο του 3ου αιώνα π.Χ.

Γενικά χαρακτηριστικά του αρχαιολογικού χώρου 
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ποσειδωνίας καταλαμβάνει έκταση 120 εκταρίων. Από αυτά μόνο τα 25 έχουν ανασκαφεί. Διατηρείται ακόμα το τείχος που περιέβαλε την αρχαία πόλη, το οποίο έχει περίμετρο 4750 μέτρα, πάχος 5 έως 7 μέτρα και ύψος 15 μέτρα. Κατά μήκος του είναι τοποθετημένοι 24 πύργοι. Πιστεύεται πως συνολικά ήταν 28 αλλά οι τέσσερις καταστράφηκαν εξαιτίας διάνοιξης δρόμου κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα

Το κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού αρχαιολογικού χώρου είναι οι τρεις μεγάλοι ναοί δωρικού ρυθμού. Ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα και στην Αθηνά. Ο ναός της Ήρας είναι ο παλαιότερος ναός που διασώζεται στην Ποσειδωνία (αποκαλούμενος και Basilica) και ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ. Κοντά στον πρώτο ναό υπάρχει και ένας δεύτερος ναός αφιερωμένος στην Ήρα χτισμένος τον 5ο αιώνα π.Χ. Στο παρελθόν, κατά τον 18ο αιώνα, θεωρούσαν πως ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα. Στο υψηλότερο σημείο της πόλης βρίσκεται ο ναός της Αθηνάς, χτισμένος περίπου το 500 π.Χ. Λανθασμένα στο παρελθόν πίστευαν πως ήταν αφιερωμένος στην Δήμητρα.

Η Ποσειδωνία φημίζεται επίσης για τους ζωγραφισμένους τάφους, οι οποίοι ανήκουν στην περίοδο της Λουκανικής κυριαρχίας και μόνο ένας από αυτούς χρονολογείται στην ελληνική περίοδο. Αποτελούν ορισμένα από τα σημαντικότερα δείγματα ζωγραφικής της αρχαίας περιόδου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση σε βίντεο της Ποσειδωνίας 

Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Ποσειδωνία (Μεγάλη Ελλάδα)
Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κυτταρικός σκελετός

Κυτταρικός σκελετός ονομάζεται ένα πλέγμα ινιδίων το οποίο συγκρατεί τα διάφορα οργανίδια του κυττάρου στις θέσεις του μέσα στο κύτταρο και το ίδιο το κύτταρο. Το πλέγμα αποτελείται από ινίδια (μακροϊνίδια, μικροϊνίδια και ενδιάμεσα) και μικροσωληνίσκους.

Ο κυτταρικός σκελετός ανακαλύφθηκε να διασχίζει το κυτταρόπλασμα χάρις την ηλεκτρονική μικροσκοπία μετά από αρκετές παρατηρήσεις του κυττάρου ανατρέποντας μερικές αντιλήψεις που θεωρούσαν το κύτταρο ως μία ημίρρευστη μάζα στην οποία επέπλεαν τα οργανίδια. Ο κυτταρικός σκελετός προσφέρει μηχανική υποστήριξη καθορίζοντας την κίνηση των οργανιδίων μέσα στο κύτταρο καθώς και το σχήμα και την κίνηση του ίδιου του κυττάρου.

Στην κυτταρική διαίρεση αξιοποιείται ο κυτταρικός σκελετός. Οι μικροσωληνίσκοι σχηματίζουν την άτρακτο στον ισημερινό της οποίας διατάσσονται τα χρωμοσώματα.

Συστατικά του κυτταροσκελετού

Μικροσωληνίσκος
Ο μικροσωληνίσκος είναι ένας κύλινδρος που προκύπτει από δύο έλικες, μία έλικα φτιαγμένη από την πρωτεΐνη σωληνίνη α και μία φτιαγμένη από την σωληνίνη β. Η μία έλικα βρίσκεται ενδιάμεσα στην άλλη, 
ώστε μεταξύ δύο σπειρών της μίας έλικας να παρεμβάλλεται μία σπείρα της άλλης έλικας. Η διάμετρος της κάθε σπείρας είναι 25 νανόμετρα.

Από μικροσωληνίσκους αποτελείται το κεντροσωμάτιο και η μιτωτική άτρακτος.

Μικρονημάτιο
Το μικρονημάτιο είναι συμπαγής κύλινδρος αποτελούμενος από την πρωτεΐνη ακτίνη.

Ενδιάμεσα νημάτια
Τα ενδιάμεσα νημάτια όπως προδίδει το όνομά τους έχουν μέγεθος το οποίο κυμαίνεται μεταξύ αυτών των μικρονηματίων και των μικροσωληνίσκων. Αποτελούνται από επιμήκεις ινώδεις πρωτεΐνες και προσδίδουν μηχανική αντοχή στη πίεση στο κύτταρο.

Φραγμοπλάστης
Ο φραγμοπλάστης είναι μία κυτταροσκελετική δομή που χρησιμοποιείται στο διαχωρισμό κατά την κυτταρική διαίρεση του κυτταροπλάσματος στα φυτικά κύτταρα.

Πηγή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κυτταρικά οργανίδια
Μαδαγασκάρη 2

Μαδαγασκάρη 2 (Αγγλικά:Madagascar: Escape 2 Africa) είναι ο τίτλος αμερικανικής ταινίας κινουμένων σχεδίων στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές για την παραγωγή της.Η ταινία αυτή παράχθηκε και διανεμήθηκε από την DreamWorks. Δημιουργοί της ταινίας είναι ο Έρικ Νταρνέλ και ο Τομ ΜακΓκραθ. Τις φωνές χαρίζουν οι Μπεν Στίλερ, Κρις Ροκ, Ντέιβιντ Σουίμερ και άλλοι.

Πλοκή 
Ο Άλεξ το λιοντάρι και η υπόλοιπη παρέα που βρίσκονται στην Μαδαγασκάρη απόφασίζουν τώρα να επιστρέψουν στον ζωολογικό τους κήπο στη Νέα Υόρκη. Έτσι φτιάχνουν ένα αεροπλάνο και ξεκινούν. Δυστυχώς όμως το αεροπλάνο πέφτει στην Αφρική. Εκεί ο καθένας από την παρέα θα βρει και κάποιον δικό του. Στο μεταξύ ο Άλεξ προσπαθεί να αποδείξει πως είναι ο καινούριος βασιλιάς της ζούγκλας και περιπέτειες δεν έχουν τελειωμό....

Χυτό Φωνής

Συνέχεια 
Το 2012 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η Μαδαγασκάρη 3.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Μαδαγασκάρη 2 στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2008
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές buddy ταινίες
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Δημήτριος Θέμελης

Ο Δημήτριος Θέμελης ήταν Έλληνας οπλαρχηγός, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1772-1774 στην Πάτμο, όπου έκανε και τις πρώτες του σπουδές για να τις συνεχίσει στην Κωνσταντινούπολη και όταν τις τελείωσε μετέβη στην Μολδαβία, όπου δίδασκε κατ' οίκον. Ηταν εξάδελφος του Εμμανουήλ Ξάνθου. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον Παπαφλέσσα, και είχε τον βαθμό του Απόστολου, γι' αυτό άλλωστε γύρισε όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου και μέρη της Μικράς Ασίας για να ξεσηκώσει τον λαό. Όμως, προδόθηκε σε κάποιο σημείο από τον Μητροπολίτη και δημογέροντες της Σμύρνης και, όπως αναφέρει ο Ι. Φιλήμων, «εβιάσθη να περιορισθή εις την Πάτμον μέχρι της κινήσεως των όπλων», αφού οι Οθωμανοί τον καταδίκασαν σε θάνατο για αυτές του τις ενέργειες. 

Στις 12 Απριλίου του 1821, δύο ημέρες μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε', ύψωσε μαζί με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο Παγκώστα, στη Χώρα της Πάτμου, τη σημαία της Επαναστάσεως. Πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς και σε πολλές ναυτικές επιδρομές. 

Την 12η  Μαρτίου 1825 διορίζεται από το Εκτελεστικό Σώμα ως μέλος της τριμελούς προσωρινής επιτροπής συναποτελούμενης και από τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο (πρόεδρο) και Γεώργιο Καναβό, με σκοπό την διεύθυνση των πολεμικών και πολιτικών πραγμάτων της Δυτικής Ελλάδος. Η τριμελής επιτροπή έφτασε στο Μεσολόγγι στις 12 Απριλίου, πριν την έναρξη της Τρίτης πολιορκίας του Μεσολογγίου.   

Σκοτώθηκε  στις 26 Μαρτίου 1826 κατά την διάρκεια της πολιορκίας, από εχθρικό βόλι που δέχτηκε στο κεφάλι κοντά στο τείχος του Μεσολογγίου. Προτομή του υπάρχει στον Κήπο των Ηρώων. Προς τιμήν του, οδοί που φέρουν το όνομά του βρίσκονται στην Αθήνα (μία μικρή οδός κάθετη στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας), στο Μεσολόγγι, στην πόλη της Ρόδου, στην Λευκωσία και αλλού.   

Γιος του ήταν ο επίσης αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ιωάννης Θέμελης.

Πηγές 
 Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου Βιογραφίες Επιφανών Δωδεκανησίων Αγωνιστών του 1821

Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες πρόκριτοι
Αγωνιστές του 1821
Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Βόρεια Επικράτεια

Η Βόρεια Επικράτεια (αγγλικά: Northern Territory) είναι επικράτεια της Αυστραλίας που καταλαμβάνει το κεντρικό και βόρειο τμήμα της ηπείρου. Συνορεύει με τη Δυτική Αυστραλία στα δυτικά, τη Νότια Αυστραλία στα νότια και την Κουίνσλαντ στα ανατολικά. Στο βορρά βρέχεται από τον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό, και ειδικότερα από τη Θάλασσα του Τιμόρ, τη Θάλασσα Αραφούρα και τον Κόλπο της Καρπεντάρια. Έχει έκταση 1.347.791 τ.χλμ. και πληθυσμό 245.900 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Κατατάσσεται τρίτη ανάμεσα στις ομόσπονδες περιοχές της Αυστραλίας, όσο αναφορά την έκταση, αλλά είναι πολύ αραιοκατοικημένη και είναι προτελευταία ανάμεσα στις ηπειρωτικές πολιτείες και επικράτειες, μετά την Επικράτεια του Όρμου Τζέρβις.

Η ιστορία της Βόρειας Επικράτειας ξεκινάει πριν από 40.000 χρόνια όταν ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας αποίκησαν την περιοχή. Οι ιθαγενείς ανέπτυξαν εμπόριο με πληθυσμούς από την Ινδονησία τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα και μετά, και πολύ πιθανόν από μέχρι και τρεις αιώνες νωρίτερα. Η πρώτη επαφή Ευρωπαίων με τις παράκτιες περιοχές έγινε τον 17ο αιώνα. Οι Βρετανοί ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που επιχείρησαν να δημιουργήσουν αποικίες εκεί, αλλά οι προσπάθειες απέτυχαν μέχρι την ίδρυση του λιμανιού Ντάργουιν το 1869. Σήμερα η οικονομία βασίζεται στον ορυκτό πλούτο και στον τουρισμό, ειδικά στα δύο εθνικά πάρκα Κακάντου και Ουρούλου (και τα δύο αναγνωρισμένα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.

Πρωτεύουσα είναι το Ντάργουιν και άλλες μεγάλες πόλεις είναι οι Κάθριν (Katherine), Άλις Σπρινγκς (Alice Springs), Τέναντ Κρικ (Tennant Creek) και Νούλουνμπάι (Nhulunbuy) στα βορειοανατολικά της επικράτειας. Ο πληθυσμός δεν συγκεντρώνεται στις παράκτιες περιοχές αλλά κατά μήκους του αυτοκινητόδρομου Στούαρτ που διασχίζει την επικράτεια.

Οι κάτοικοι της Βόρειας Επικράτειας συχνά αποκαλούνται Τεριτόριανς (Territorians).

Διακυβέρνηση 
Διοικήτρια από τις 31 Οκτωβρίου 2017 είναι η Βίκι Ο' Χάλοραν και πρωθυπουργός (επικεφαλής υπουργός) από τις 31 Αυγούστου 2016  ο Μάικλ Γκάνερ.

Εκλογές για Νομοθετική Συνέλευση

2020 
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Αυγούστου 2020 και είχαν ως αποτέλεσμα την επανεκλογή των Εργατικών του Μάικλ Γκάνερ, τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του το 2016.

2016

2012

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πολιτείες της Αυστραλίας
Καλλιόπη Παΐσιου

Η Καλλιόπη Παΐσιου (1924-2010) γνωστή και ως Πιπίτσα Παΐσιου, υπήρξε μια από τις πρώτες εκφωνήτριες του ραδιοφώνου. Η φωνή της έγινε γνωστή από την εκφώνηση της φράσης «στον επόμενο τόνο» της υπηρεσίας εξυπηρέτησης συνδρομητών του ΟΤΕ. Παράλληλα υπήρξε εκφωνήτρια στον πρόδρομο της ΥΕΝΕΔ, καθώς και στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Στο ραδιόφωνο της εποχής είχε γίνει γνωστή ως η "Βελούδινη Φωνή".

Σύντομο βιογραφικό 

Η Καλλιόπη Παΐσιου επελέγη το 1948 ως εκφωνήτρια του "Ραδιοσταθμού των Ενόπλων", μιας προσπάθειας δημιουργίας ραδιοσταθμού από μια ομάδα ερασιτεχνών οδηγών του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών , που θεωρείται πρόδρομος του ΕΙΡ. Η επιλογή έγινε μέσα από αυστηρές διαδικασίες. Η Πιπίτσα Παΐσιου έγινε σύντομα γνωστή ως η «Βελούδινη Φωνή» κι εργάστηκε στη συνέχεια για 32 χρόνια ως εκφωνήτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της ΕΡΤ.

Το 1960, η Καλλιόπη Παΐσιου χρησιμοποιήθηκε ως εκφωνήτρια, για τη εγκατάσταση του αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού συστήματος εκφώνησης της ώρας, που εγκαθιστούσε ο ΟΤΕ ως υπηρεσία εξυπηρέτησης συνδρομητών, στο γνωστό τηλεφωνικό νούμερο 141. Επελέγη ανάμεσα σε 10 υποψήφιες εκφωνήτριες. Η ίδια θυμόταν στιγμές από τη διαδικασία επιλογής. κρατήσει χρόνια. «Πότε να 'ταν; Παλιά... Τόσο που δεν θυμάμαι. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, γράψτε. Μας φώναξαν από τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δέκα εκφωνήτριες. "Σας θέλουμε για ένα δοκιμαστικό. Να μας πείτε την ώρα". Λιγάκι παράξενο μας φάνηκε, μα... γιατί  όχι; Το κάναμε... Δυο - τρεις ημέρες αργότερα με ειδοποίησαν. "Εσάς διαλέξαμε, κυρία Παϊσίου". Βρέθηκα στο στούντιο της ΕΡΤ. Ηχογράφηση...». «Μιλούσατε μια ημέρα ολόκληρη;», ρωτώ. Γελάει. «Οχι, βέβαια. Θα τρελαινόμουν! Μια - δυο ώρες μόλις». «Μα πώς;». «Απλό. Είπα πρώτα "η ώρα θα είναι μία", μετά "δύο", "τρεις" κ.ο.κ., με αποστάσεις. Μετά "και 10 δευτερόλεπτα", "και 20", "και 30"... Ενα "ακριβώς" και τελειώσαμε. Τόσο απλά. Ολα τα υπόλοιπα, θέμα μοντάζ». .  Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία έως τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και 
αντικαταστάθηκε από τη φωνή της Ιφιγένειας Ξένου. Η ίδια αναφερόταν στο γεγονός ως μία σύμπτωση: «Η ώρα... Μια σύμπτωση ήταν. Τίποτε παραπάνω. Μου το ζήτησαν, την εκφώνησα...  Τέλος. Αυτό είναι όλο. Πέρασα τόσα στο ραδιόφωνο...  Τριάντα δύο χρόνια εκφωνήτρια... Μόνο αυτό,  ένα "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..." έμεινε από μένα;».

Η Καλλιόπη Παΐσιου παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 με τον Τάκη Παΐσιο, (μουσικό και μετέπειτα λογιστή) και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία-Λήδα Παΐσιου, την οποία αγαπούσαν και στήριζαν στη ζωή της. Το ζεύγος έζησε μαζί 67 χρόνια, την πλειοψηφία αυτών σε διαμέρισμα στην οδό Κύπρου 26-Α στα Βριλήσσια.

Η Καλλιόπη Παΐσιου, κατάκοιτη μετά από εγκεφαλικό, δολοφονήθηκε από τον 90χρονο σύζυγό της στις 19 Μαρτίου 2010, στο σπίτι τους στα Βρηλύσσια, 5 μέρες αφού βγήκε από το νοσοκομείο και χωρίς ελπίδα να επανέλθει. Στο σημείωμα που άφησε ο Παΐσιος, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, αναφέρει ότι στην πράξη του τον οδήγησε «η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη για τη γυναίκα του».

Παραπομπές

Πρωτοπόροι του ραδιοφώνου στην Ελλάδα
Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Δρυμάδες Χειμάρρας

Οι Δρυμάδες (αλβανικά: Dhërmiu ή Dhërmi) είναι ένα από τα επτά χωριά της Χειμάρρα. Ανήκουν διοικητικά, στον δήμο Χειμάρρας, Οι Δρυμάδες απέχουν 42 χιλιόμετρα από την πόλη της Αυλώνας, περίπου την ίδια απόσταση από τους Αγίους Σαράντα και 60 χιλιόμετρα από τα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Το χωριό είναι χτισμένο, σε υψόμετρο 200 περίπου μέτρων,  σε μια πλαγιά των Κεραυνίων Ορέων, που το περιβάλλουν από τη βόρεια και τη βορειοανατολική πλευρά του. Στη νοτιοδυτική πλευρά των Δρυμάδων βρίσκεται η κορυφή Τσίκα των Ακροκεραυνείων, που καταλήγουν στα νοτιοδυτικά στο Ιόνιο Πέλαγος, ενώ σε απόσταση στα νότια είναι η Κέρκυρα. Το χωριό περιλαμβάνει τρεις συνοικίες: τις Γκιλεκάτες, το Καλάμι, τα Κοντράκια και τους ίδιους τους Δρυμάδες. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Παλάσα. Οι κάτοικοι των Δρυμάδων μιλούν μια παραλλαγή της Χειμαρριώτικης διάλεκτου, που χαρακτηρίζεται από αρχαϊκά στοιχεία που δεν έχουν επιβιώσει στην Πρότυπη Νέα Ελληνική. Πρόσφατα, η παράκτια περιοχή γνωρίζει μια μαζική κατασκευή εγκαταστάσεων διαμονής, όπως συγκροτήματα από ξύλινες βίλες και ξενοδοχεία. Θεωρείται επίσης από την Αλβανική νεολαία ως προορισμός για νυχτερινή ζωή.

Ιστορία
Η ίδρυση του χωριού χάνεται στην ιστορία. Η Χειμάρρα, όπου ανήκουν οι Δρυμάδες, είχε κατοικηθεί από την Ηπειρωτική φυλή των Χαόνων.

Το πρώτο Ελληνικό σχολείο στο χωριό άρχισε να λειτουργεί το 1682, με την υποστήριξη της τοπικής επισκοπής της Χειμάρρας. Το 18ο αιώνα άρχισε τη λειτουργία του και άλλο Ελληνικό σχολείο (η Βυζήλειος Σχολή) με τη χρηματοδότηση τοπικού ευεργέτη. Τη σχολική περίοδο 1898-1899 λειτουργούσαν τρία Ελληνικά σχολεία,το πρωτοβάθμιο,το δευτεροβάθμιο και το σχολείο θηλέων.

Στις 5 Νοεμβρίου 1912, όταν η γειτονική πόλη της Χειμάρρας καταλήφθηκε από τις Ελληνικές δυνάμεις του επιφανούς ντόπιου Σπύρου Σπυρομήλιου, ένοπλες ομάδες από τους Δρυμάδες υπό τον καπετάνιο Ευάγγελο Ρούτση, διακήρυξαν ότι ήταν έτοιμοι του να βοηθήσουν την κίνησή του για την ενσωμάτωση της υπόλοιπης περιοχής στην Ελλάδα, όπως και έγινε στις 7 Νοεμβρίου 1912, όταν υποδέχτηκαν τα σώματα εθελοντών που είχαν ο Στυλιανός Γαλερός και ο Γεώργιος Παπαγιαννάκης από την Κρήτη αμφότεροι.

Αξιοθέατα
Άλευρα
 Το λιμάνι Γράμματα
Το λιμάνι Gjipe
 Η  Σπηλιά  Του πειρατή 
Η εκκλησία της Υπαπαντής του Κυρίου
Το μοναστήρι της Παναγίας (Σταυρίδη)
Η εκκλησία του Αγίου Στέφανου 
Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα

Σημαντικοί Δρυμαδιώτες
Πάνος Μπιτζίλης (18ος αι.), Έλληνας επαναστάτης.
 Στέφανος Ζούπας (1892 - ;), Έλληνας στρατιωτικός.
 Πέτρο Μάρκο (1913 - 1991), Αλβανός λογοτέχνης.
 Ευάγγελος Ρούτσης, Έλληνας οπλαρχηγός που συμμετείχε στην απελευθέρωση των Δρυμάδων στις 7-11-1912 
 Λούκας Χρηστίδης (απεβ. 2013), Έλληνας κατάσκοπος
 Κίτσος Φωτιάδης (1940 - 2014), ελληνικής καταγωγής δημοσιογράφος της αλβανικής τηλεόρασης.
Φώτης Στρακόσια (1965), διεθνής Αλβανός ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής.

Φωτογραφίες

Δείτε Επίσης
Χάονες
Βόρεια Ήπειρος

Αναφορές

Σύνδεσμοι
 Η περιοχή της Χειμάρρας Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Χειμαρραίων.
 Το χωριό των Δρυμάδων
 Contested Spaces and Negotiated Identities in Dhermi/Drimades of Himare/Himara area, Southern Albania. Nataša Gregorič Bon. Nova Gorica 2008.

Χωριά της Αλβανίας
Βόρεια Ήπειρος
Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία

Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 1976 από βουλευτές και προσωπικότητες που αποχώρησαν από την ΕΚ-ΝΔ.

Ιστορικό
Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία ιδρύθηκε το 1976 από βουλευτές και στελέχη που αποχώρησαν από την ΕΚ-ΝΔ. Την ηγετική ομάδα αποτελούσαν οι Αλέξανδρος Μαγκάκης, Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς, Δημήτρης Τσάτσος και Τάσος Μήνης.

Η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία μαζί με το ΚΚΕ Εσωτερικού, την ΕΔΑ υπό τον Ηλία Ηλιού, τη Σοσιαλιστική Πορεία του Νίκου Κωνσταντόπουλου και τη Χριστιανική Δημοκρατία υπό τον Νίκο Ψαρουδάκη, συγκρότησαν τη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων, η οποία στις ελληνικές βουλευτικές Εκλογές του 1977 έλαβε ποσοστό 2,72%, χωρίς να εκλεγούν εκπρόσωποι από την Πρωτοβουλία.

Το 1978, ύστερα από εισήγηση του Μαγκάκη, η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία, ανέστειλε τη δράση της, συμπορευόμενη με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα στελέχη, ο Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς εντάχθηκε στο ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. του Γιάγκου Πεσμαζόγλου.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Καταργημένα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ελλάδα
Ξενοφοβία

Ξενοφοβία (από το "ξένος" + "φόβος") είναι η έντονη αντιπάθεια ή επιφυλακτικότητα απέναντι σε κάποιον που δεν έχει την ίδια εθνική ταυτότητα.

Μορφές ξενοφοβίας

Κοινωνική 
Αυτή η μορφή ξενοφοβίας εκδηλώνεται σε:
 Μετανάστες, οι οποίοι δεν ανήκουν στην κοινωνία της χώρας στην οποία μεταναστεύουν.
 Μια φυλή, η οποία έγινε μέρος της κοινωνίας μιας χώρας μέσω πολεμικών κατακτήσεων.

Αυτή η μορφή ξενοφοβίας μπορεί να διευκολύνει τις εχθρικές και βίαιες αντιδράσεις, όπως η μαζική απέλαση των ξένων, το πογκρόμ ή και στην γενοκτονία.

Πολιτιστική 
Η ξενοφοβία έχει και πολιτιστική έννοια, αφού όλοι οι πολιτισμοί δέχθηκαν ξένες επιρροές στην κουλτούρα τους. Ενα παράδειγμα είναι οι ξένες λέξεις που περιλαμβάνονται σε μια εθνική γλώσσα (δηλ. αγγλικές λέξεις στην ελληνική γλώσσα). Αυτό σπάνια οδηγεί σε επιθετικότητα κατά των μεταναστών, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικές εκστρατείες για "γλωσσικό καθαρισμό", δηλ. να διαγραφούν οι ξένες λέξεις από την γλώσσα τους.

 
Προκαταλήψεις
Ρατσισμός
Σρεκ ο Τρίτος

Σρεκ ο Τρίτος ή  Σρεκ 3 (αγγλικά: Shrek the Third ή Shrek 3)  είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων. Προβλήθηκε το 2007 και είναι η τρίτη ταινία από την Σειρά Σρεκ. Πριν από αυτή έχουν προβληθεί στους κινηματογράφους οι ταινίες Σρεκ και Σρεκ 2. Παράχθηκε από τον Τζέφρεϊ Κάτσενμπεργκ (Jeffrey Katzenberg) για την Dreamworks S.K.G. και διανεμήθηκε από την Paramount Pictures. Ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 18 Μαΐου το 2007 (ακριβώς έξι χρόνια μετά την πρώτη ταινία). 

Όπως και οι δύο πρώτες ταινίες έτσι και αυτή βασίζεται σε θέματα παραμυθιών. Ήταν υποψήφια για την Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στα Βραβεία Kids Choice 2008.

Το 2010 κυκλοφόρησε η τέταρτη και η τελευταία ταινία της σειρας, το Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα.

Πλοκή-Υπόθεση 
Ο βασιλιάς Χάρολντ πεθαίνει και ο διάδοχος του δεν είναι άλλος από τον Σρεκ, ο οποίος επειδή δεν θέλει να γίνει βασιλιάς πάει να βρει μαζί με τον γάιδαρο και τον γάτο τον ξάδερφο Άρτι. Ο Σρεκ προσπαθεί να πείσει τον Άρτι. Στο μεταξύ στη χώρα του Πέρα Πέρα ο πρίγκιπας γλυκούλης προσπαθεί να γίνει βασιλιάς.

Φωνές 
 Μάικ Μάιερς στο ρόλο του Σρεκ
 Κάμερον Ντίαζ στο ρόλο της Πριγκίπισσας Φιόνας
 Έντι Μέρφι στο ρόλο του Γάιδαρου
 Αντόνιο Μπαντέρας στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου
 Ρούπερτ Έβερετ στο ρόλο του Πρίγκηπα Γλυκούλη
 Τζάστιν Τίμπερλεϊκ στο ρόλο του Άρθουρ <<Άρτι>> Πέντραγκον
 Τζον Κλιζ στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ
 Τζούλι Άντριους  στο ρόλο της Βασίλισσας Λίλιαν
 Λάρι Κινγκ στο ρόλο του Ντόρις
 Άρον Γουόρνερ στο ρόλο του  Κακού Λύκου
 Έιμι Πόλερ στο ρόλο της Χιονάτης 
 Έιμι Σεντάρις στο ρόλο της Σταχτοπούτας  
 Μάγια Ρούντολφ στο ρόλο της Ραππουνζέλ

Ρολοι  
 Γιάννης Στεφόπουλος στο ρόλο του Σρεκ 
 Μαρία Ζερβού στο ρόλο του Φιόνα 
 Λυκούργος Μαρκούδης στο ρόλο του Γάιδαρος 
 Χρήστος Συριώτης στο ρόλο του Πρίγκηπα Γλυκούλη 
 Τηλέμαχος Κρεβάικας στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου 
 Πέρυ Ποράβου στο ρόλο του Βασίλισσας Λίλιαν 
 Τάσος Κωστής στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ 
 Σπύρος Μπιμπίλας στο ρόλο του Μπισκοτουλης 
 Πέτρος Σπυρόπουλος στο ρόλο του Άρτι 

Συμμετέχουν: Ηλίας Ματάμης, Σταύρος Μαυρίδης, Στέλιος Καλαθάς, Αντώνης Αντωνίου, Γιώργος Ματαράγκας, Μαρία Πλακίδη, Σταυρίδης Κωνσταντίνος, Γιώργος Σπουργίτης, Αυγερινός Σουλόπουλος, Κώστας Μπακάλης, Ηλίας Πλακίδης, Ντίνος Σούτης, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Στεφανία Χούγια, Μάρθα Ζιώγα, Ελισάβετ Κωνσταντοπούλου, Ιωάννα Πολυνείκη, Σοφία Τσάκα, Αργύρης Κανδύλης, Μαρλέν Αγγελίδου, Ελπινίκη Ζερβού, Κώστας Σεραφειμίδης, Χριστίνα Αργύρη, Κατερίνα Γκίργκις, Γιάννης Πάζιος, Δημήτρης Κοντογιάννης, Μαρίνα Σάττι  & Αλέξανδρος Λιανός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σρεκ ο Τρίτος

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2007
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Αμερικανικές buddy ταινίες
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Μένδη

Η Μένδη ήταν αρχαία πόλη της Χαλκιδικής, χτισμένη στο μέσο περίπου της χερσονήσου Κασσάνδρας (κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν χερσόνησος Παλλήνης), στις ακτές του Θερμαϊκού κόλπου.

Ιστορία

Ιδρύθηκε πιθανόν τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους από την Ερέτρια στα πλαίσια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Η πόλη πήρε το όνομα της από το φυτό Μίνθη, είδος μέντας που αφθονούσε στην περιοχή. Το εμπόριο ξυλείας αλλά και ο χρυσός και το ασήμι που υπήρχαν στην περιοχή οδήγησαν την Μένδη σε μεγάλη ακμή. Η πόλη είχε επεκτείνει τις εμπορικές της δραστηριότητες με τις πόλεις της Θράκης αλλά και με τις πόλεις της Κάτω Ιταλίας. Φημισμένο ήταν το κρασί που παρήγαγε γνωστό ως Μενδαίος οίνος.

Κατά την διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. η Μένδη εντάχθηκε στην Δηλιακή συμμαχία και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων πληρώνοντας φόρο δεκαπέντε αττικά τάλαντα τον χρόνο. Το 423 αποσκίρτησε από την συμμαχία αλλά οι Αθηναίοι κατέστειλαν γρήγορα την επανάσταση. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Μένδη, όπως και οι γειτονικές Τορώνη και Σκιώνη ήταν από τους βασικούς στόχους των αντιμαχόμενων πλευρών. Μετά το τέλος του πολέμου η Μένδη ανέκτησε την ανεξαρτησία της. 

Κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ. η Μένδη προσπάθησε να αποφύγει την κυριαρχία της Ολύνθου μετά την ίδρυση του κοινού των Χαλκιδέων και αργότερα την Μακεδονική ηγεμονία χωρίς να το κατορθώσει. Με την ίδρυση της Κασσάνδρειας το 315 π.Χ. η Μένδη καθώς και άλλες γειτονικές πόλεις απορροφήθηκαν από αυτή. Ωστόσο, από μαρτυρίες των αρχαίων πηγών εικάζεται η πιθανή επιβίωσή της ως τα ρωμαϊκά χρόνια.

Από την Μένδη καταγόταν ο γλύπτης Παιώνιος, γνωστός για το άγαλμα της Νίκης που είναι γνωστό ως Νίκη του Παιώνιου.

Αρχαιολογικός χώρος
Η τοποθεσία του αρχαιολογικού χώρου της Μένδης είχε προσδιοριστεί από το 1834 αλλά συστηματική ανασκαφή έγινε μεταξύ του 1986 και 1994. Ο αρχαιολογικός χώρος καλύπτει έκταση 1200  επί 600 μέτρων, σε ένα λόφο πάνω από την θάλασσα. Διαπιστώνεται συνεχής κατοίκηση από τον 9ο μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νομαρχία Χαλκιδικής, η αρχαία Μένδη

Αρχαιολογικοί τόποι στη Χαλκιδική
Αποικίες των Ευβοέων
Πόλεις της Αρχαίας Χαλκιδικής
Αναγνώστης Διδασκάλου

Ο Αναγνώστης Διδασκάλου ήταν Έλληνας πολιτικός στην εποχή της επανάστασης του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στο Κεράσοβο των Αγράφων (σημερινό όνομα Κερασοχώρι του νομού Ευρυτανίας) γύρω στο 1761. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος, λεγόταν Γιάννης, είχε το προσωνύμιο Δασκαλογιάννης και ήταν πρόκριτος του Κερασόβου. Ο Αναγνώστης είχε τέσσερα παιδιά, τον Ανδρέα (γέννηση 1815), την Ελένη, την Ευφροσύνη, και μία ακόμη κόρη.

Πολιτική δράση 
Εμφανίζεται σε αλληλογραφίες του 1823 και το 1824 ως παραστάτης της επαρχίας Αγράφων. Τον Απρίλιο του 1824 διορίζεται ως μέλος επιτροπής του Βουλευτικού. Πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826, στη Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 και στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.

Κατά τη Συνέλευση της Τροιζήνας πρότεινε τη σύσταση τριών σχολείων στην Αίγινα, μια πρόταση που εγκρίθηκε και στις 12-1-1827 διορίσθηκε σε διαρκή επιτροπή για να φροντίσει για τη σύσταση διατήρηση και βελτίωση σχολείων γενικά στην Επικράτεια 

Τον Ιούνιο του 1831 είναι διορισμένος ως Διοικητικός Τοποτηρητής στη Σαλαμίνα κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Καποδίστρια. Δεν είναι γνωστό πότε πέθανε. Τελευταία πληροφορία για παρουσία του είναι στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.

Πηγές
Ανάργυρος – Γιάννης Μαυρομύτης, Ευρυτάνες Πολιτικοί τού Αγώνα του 1821, Συμβολή στη μελέτη της Πολιτικής Ιστορίας της Ευρυτανίας – Γεώργιος Αναγνώστης Διδασκάλου  (Σημειώνεται ότι οι περισσότερες ή όλες οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο εμφανίζονται στην παρούσα πηγή με βιβλιογραφική τεκμηρίωση από πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές)

Παραπομπές

]]
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες έπαρχοι]]
NGC 7

Ο NGC 7 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Γλύπτη. Ανακαλύφθηκε το 1834 από τον άγγλο αστρονόμο Τζον Χέρσελ με τη βοήθεια του κατοπτρικού του τηλεσκοπίου, διαμέτρου 18,7 ιντσών.

Αναφορές 

NGC 7Ε
0007
Γλύπτης (αστερισμός)
00627
NGC 8

Ο NGC 8 είναι διπλός αστέρας στον αστερισμό Πήγασο. Ανακαλύφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1865 από τον Ρώσο αστρονόμο Όττο Βίλχελμ φον Στρούβε. Οι δυο αστέρες του συστήματος, φασματικών τύπων K5 και F8, και είναι πιθανότατα ασύνδετοι ο ένας με τον άλλο.

Αναφορές 

0008
NGC 0008
Στήλη του Ιάσονος

Η στήλη του Ιάσονος είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε στις Αχαρνές και φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Περιγραφή
Η στήλη εικονίζει τον ιατρό Ιάσονα. Εικονίζεται με γενειάδα και στην χαρακτηριστική ένδυση φιλοσόφου. Είναι καθισμένος σε δίφρυ την ώρα που εξετάζει έναν νεαρό ασθενή, με κάποια κοιλιακή πάθηση. Στα δεξιά του μικρού παριστάνεται μια μεγάλη σικύα (= βεντούζα, γνωστό ιατρικό εργαλείο) ακουμπισμένο στο έδαφος. Η κορυφή του ανάγλυφου είναι διακοσμημένη με ακροτήρια, αρχιτεκτονικά στοιχεία στέγης.

Η μετάφραση της επιγραφής είναι: «Ο Ιάσων, γνωστός και ως Δέκιμος, από τον Δήμο των Αχαρνών...» και συνεχίζει αναφέροντας διάφορα άλλα μέλη της οικογένειάς του.

Ερμηνεία
Η στήλη είναι άξια λόγου, όχι τόσο από πλευράς τέχνης, αλλά διότι απεικονίζει τον Αχαρνέα ιατρό Ιάσωνα.

Ιστορική τοποθέτηση
Η στήλη ανήκει στους Ρωμαϊκούς χρόνους, 2ος αι μ.Χ..

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση της Στήλης του Ιάσονος από το Βρετανικό Μουσείο 

Στήλες
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Αχαρνές
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Στήλη του Δεξίλεω

Η Στήλη του Δεξίλεω είναι αρχαίο αττικό επιτάφιο ανάγλυφο. Βρέθηκε στο Δίπυλο και φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κεραμεικού στην Αθήνα. Αντίγραφο του ανάγλυφου έχει τοποθετηθεί στο σημείο ανεύρεσής του στον αρχαιολογικό χώρο.

Περιγραφή
Η στήλη εικονίζει τον Δεξίλεω, γιο του Λυσανία που πέθανε το 394 - 393 π.Χ. κοντά στην Κόρινθο. Εικονίζεται έφιππος νέος με αναπεπταμένο τον χιτώνα να μάχεται πάνω σε ατίθασο άλογο έχοντας ρίξει ήδη τον νεαρό αντίπαλό του στο έδαφος. Με το αριστερό κρατούσε τα χαλινάρια, ενώ με το δεξί εξακόντιζε δόρυ που έχει χαθεί. Ο πεσμένος εχθρός κρατούσε επίσης ξίφος που δεν σώζεται.

Η στήλη φέρει επιγραφή με τα ονόματα των ηρωικά πεσόντων στη μάχη. Στη βάση του μνημείου αναγράφεται σε τέσσερις στίχους η αφιέρωσή του στον Δεξίλεω: «ΔΕΞΙΛΕΩΣ ΛΥΣΑΝΙΟ ΘΟΡΙΚΙΟΣ - ΕΓΕΝΕΤΟ ΕΠΙ ΤΕΙΣΑΝΔΡΟ ΑΡΧΟΝΤΟΣ - ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΕΠ' ΕΥΒΟΥΛΙΔΟ - Ε΄Γ΄ ΚΟΡΙΝΘΩΙ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΙΠΠΕΩΝ».

Ερμηνεία
Η στήλη εικονίζει τον Δεξίλεω λίγο πριν από την μοιραία ώρα, στην ακμή της δόξας και της δύναμής του. Ήταν στημένη προς τιμή του επάνω στον επιβλητικό οικογενειακό τάφο του στον ταφικό περίβολο των Θορικίων στον Κεραμεικό, αν και η τέφρα του Δεξίλεω καθώς και των τεσσάρων άλλων ιππέων είχε μεταφερθεί στην Αθήνα και είχε αποτεθεί στο Δημόσιο Σήμα. Το επιτύμβιο αυτό ανάγλυφο αποτελεί ένα από τα θαυμαστότερα ανάγλυφα της αττικής τέχνης, που έχει διασωθεί. Η έκφραση «των πέντε ιππέων» πιστεύεται ότι ήταν ευρέως γνωστός όρος στην εποχή του. Δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως, ούτε και αναφέρεται από τον Ξενοφώντα στην περιγραφή του περί της μάχης της Κορώνειας του 394 π.Χ.

Ιστορική τοποθέτηση
Το καλλιμάρμαρο αυτό μνημείο ανήκει στα χρόνια λίγο πριν της Ανταλκιδείου ειρήνης. Η αναφορά των αρχόντων της Αθήνας στην επιγραφή μας επιτρέπει την ακριβή χρονολόγηση της ζωής του Δεξίλεω καθώς και της κατασκευής του μνημείου. Ο κατά τα άλλα αξιότατος δημιουργός του μας είναι άγνωστος, ενώ το έργο του συνδυάζει επιρροές των ώριμων κλασσικών χρόνων με στοιχεία των αρχών του 4ου αιώνα.

Επιρροή

Το μνημείο του Δεξίλεω καθώς και εκείνα της Ηγησούς και του Ταύρου χαρακτηρίζονται ως τα ωραιότερα μνημεία του Κεραμεικού που φυλάσσονται στο ομώνυμο μουσείο. Εξάλλου γνωστό είναι το ομώνυμο ποίημα που συνέγραψε ο Κωστής Παλαμάς. Η ομορφιά του ταφικού μνημείου δεν διέφυγε της προσοχής και του θαυμασμού των μεταγενεστέρων. Σημειώνεται άλλωστε ότι πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως οι αγιογραφήσεις του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Δημητρίου στους νεότερους χρόνους έχουν γίνει εξ αντιγραφής αυτού του μνημείου, όπου πράγματι παρατηρούνται πολλές ομοιότητες.

Πηγές

 
 

Στήλες
Κεραμεικός
Αλιείς (αρχαία πόλη)

Οι Αλιείς ήταν αρχαία πόλη της Αργολίδας χτισμένη στην περιοχή του σημερινού Πορτοχελίου. Χτίστηκε το 468 π.Χ. όταν οι Αργείοι κατέστρεψαν την Τίρυνθα. Τότε οι κάτοικοι της Τίρυνθας ζήτησαν καταφύγιο στους Ερμιονείς οι οποίοι τους παραχώρησαν την περιοχή των Αλιέων για να εγκατασταθούν. Η πόλη ήταν αρχικά σύμμαχος της Σπάρτης, όπως και η αρχική πατρίδα τους, η Τίρυνθα. Το 430 π.Χ. έγινε αναγκαστικά σύμμαχος της Αθήνας, κάτι που επέβαλλαν οι Αθηναίοι με στρατιωτική επέμβαση. Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο εντάχθηκε πάλι στις συμμαχικές πόλεις της Σπάρτης μέχρι την Μάχη της Μαντινείας. Με την συνθήκη ειρήνης που ακολούθησε η πόλη ανεξαρτητοποιήθηκε. Οι Αλιείς καταστράφηκαν τελικά το 303 π.Χ. από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή με την βοήθεια των Δρυόπων παλαιότερων κατοίκων της περιοχής. 

Οι κύριες δραστηριότητες των κατοίκων ήταν το ψάρεμα και η συλλογή κοχυλιών πορφύρας από τα οποία παρήγαγαν το κύριο εξαγώγιμο προϊόν τους. Η πόλη περιβαλλόταν από τείχος, τμήμα του οποίου διακρίνεται και σήμερα. Ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μικρό βάθος και είναι ορατά από την ακτή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο πολιτισμού, οι Αλιείς
Αρχαίοι Αλιείς 
Ιστορία των Αλιέων 

πόλεις της αρχαίας Αργολίδας