joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σελαφιήλ

Ο Άγιος Σελαφιήλ ο Αρχάγγελος, γνωστός και ως Σελατιήλ ή Ζεραχιήλ, είναι ένας από τους επτά αρχαγγέλους της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας. Το όνομά του σημαίνει «η προσευχή του Θεού» ή «αυτός που προσεύχεται στον Θεό». Κάποιες φορές αναγνωρίζεται με τον Σαλαθιήλ από το Δεύτερο Βιβλίο του Έσδρα.

Βιβλικές αναφορές
Ο Σελαφιήλ εμφανίζεται στον στίχο 31:6 του απόκρυφου εβραϊκού και χριστιανικού κειμένου «Η Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με τον Σατανά», το οποίο περιγράφει πως ο Θεός στέλνει τον Σελαφιήλ και τον Σαριήλ προκειμένου να βοηθήσουν τον Αδάμ και την Εύα από την εξαπάτηση του Σατανά. Ο Θεός διέταξε τον Σελαφιήλ να τους κατεβάσει από την κορυφή του ψηλού βουνού και να τους πάει στο Σπήλαιο των Θησαυρών.

Ορισμένες χριστιανικές παραδόσεις θεωρούν τον Σελαφιήλ ως τον άγγελο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (8:3–4) της Καινής Διαθήκης, ο οποίος μεταβιβάζει τις προσευχές των ανθρώπων από τη Γη στον Θεό στον ουρανό: «Ένας άλλος άγγελος ήρθε και στάθηκε στο θυσιαστήριο κρατώντας χρυσό θυμιατήρι. Και του δόθηκε πολύ θυμίαμα για να το προσφέρει, μαζί με τις προσευχές όλων όσοι ανήκουν στο λαό του Θεού, πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που βρισκόταν μπροστά στο θρόνο του Θεού. 4Απ’ τα χέρια του αγγέλου ο καπνός ανέβαινε με τις προσευχές των πιστών μπροστά στο Θεό».

Προστάτης άγιος
Ο Σελαφιήλ θεωρείται συχνά ως ο προστάτης άγιος της προσευχής και της λατρείας για τα μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορισμένων Καθολικών παραδόσεων. Σε ορισμένες Ορθόδοξες παραδόσεις, λέγεται ότι βοηθά τους ανθρώπους να ερμηνεύουν τα όνειρα, να κόβουν τους εθισμούς, να προστατεύουν τα παιδιά, να προστατεύουν τους εξορκισμούς και να παράγουν τη μουσική στον παράδεισο. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά του εάν η προσευχή τους υποφέρει από περισπασμούς, απροσεξία ή ψυχρότητα. Στην Καθολική παράδοση, απεικονίζεται με ένα θυμιατήρι.

Εικονογραφία
Όταν απεικονίζεται στην εικονογραφία μόνος του ή με ατομικά χαρακτηριστικά, παρουσιάζεται σε στάση ταπεινής προσευχής, με κατεβασμένα μάτια και χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Επίσης, μερικές φορές τον βλέπουμε να γονατίζει με το θυμιατήρι, προσευχόμενος. Η προσευχή θεωρείται η ξεχωριστή ιδιότητά του.

Παραπομπές

Αρχάγγελοι
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Αποθήκες Χανίων

Οι  Αποθήκες (επίσημη ονομασία Αποθήκαι) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μανολιόπουλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλατανιά, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Οι Αποθήκες είναι πεδινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Χανίων, στις βορειοανατολικές υπώρειες της κορυφής «Πλατανιανή» (849 μ.) των Λευκών Ορέων  και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Ο οικισμός απέχει 20 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μανολιόπουλου του νομού Χανίων. Το 1940 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1951. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μανολιόπουλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Tόμι και Τάπενς

Οι Τόμι και Τάπενς (Tommy and Tuppence) αποτέλεσαν μυθιστορηματικούς ήρωες της συγγραφέως Αγκάθα Κρίστι και πρωταγωνίστησαν σε μερικές ιστορίες της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Οι Tόμι και Τάπενς στον επίσημο ιστότοπο για την Αγκάθα Κρίστι 
Σχετικά με τους Tόμι και Τάπενς 

Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Αγκάθα Κρίστι
Darlingtonia californica

Το Darlingtonia californica, που ονομάζεται επίσης κρίνος της κόμπρας, είναι γένος σαρκοφάγων φυτών που ανήκουν στην οικογένεια Sarraceniaceae που περιλαμβάνει τέσσερα είδη.

Κατανομή 
Ενδημικό στη βόρεια Καλιφόρνια και το Όρεγκον, αναπτύσσεται σε βάλτους και τρεχούμενα νερά. Είναι ασυνήθιστο φυτό λόγω της σπανιότητάς του στο πεδίο.

Περιγραφή 
Ο «κρίνος κόμπρα» είναι μοναδικός στο ότι δεν παγιδεύει το νερό της βροχής στην κανάτα του, αλλά το ρυθμίζει μέσα του αντλώντας το από τις ρίζες του ή διώχνοντάς το όπως χρειάζεται. Τα φύλλα του δεν παράγουν πεπτικά ένζυμα, αφού τα κύτταρα που απορροφούν την τροφή είναι πανομοιότυπα με τις ρίζες του εδάφους, βασιζόμενα σε συμβιωτικά βακτήρια.

Το άνθος είναι μωβ κιτρινωπό και αναπτύσσεται περίπου στο ίδιο μήκος με το στέλεχος, με πέντε πράσινα σέπαλα που είναι μακρύτερα από τα πέταλα με κόκκινες φλέβες.

Για την καλλιέργειά του είναι απαραίτητο το υπόστρωμα να μην ξεπερνά ποτέ τους 20 Cº, αφού οι ρίζες του είναι πολύ ευαίσθητες στη θερμότητα.

Πρέπει να ποτίζεται από πάνω 2 φορές την εβδομάδα με πολύ κρύο νερό.

Ιδιότητες 
Χρησιμοποιείται στην Καλιφορνέζικη ανθοθεραπεία, για να βοηθήσει άτομα που νιώθουν δυσθυμία, με αποσύνδεση από τις ενστικτώδεις πτυχές του εαυτού τους ή που φοβούνται ακόμη και αυτές, ενισχύοντας τη σωματική ζωτικότητα.

Ταξινομία 
Το Darlingtonia californica ανακαλύφθηκε το 1841 από τον βοτανολόγο William Dunlop Brackenridge. Το 1853 περιγράφηκε από τον John Torrey και δημοσιεύτηκε στο Smithsonian Contributions to Knowledge 6(4): 5–7, pl. 12. 1853.

 Ετυμολογία

Darlingtonia: γενική ονομασία που δόθηκε προς τιμήν του βοτανολόγου William Darlington (1782-1863).

californica: γεωγραφικό επίθετο που παραπέμπει στην τοποθεσία του στην Καλιφόρνια.

Ο Κρίνος της κόμπρας προέρχεται από την ομοιότητα των σωληνοειδών φύλλων του με το κεφάλι μιας κόμπρας εκτροφής. Τελειώνει με ένα διχαλωτό, κίτρινο ή μοβ πρασινωπό φύλλο που μοιάζει με κυνόδοντες φιδιού.

 Συνωνυμία

 Chrysamphora californica (Torr.) Greene

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Drosophyllum: Asociación Española de Plantas Carnívoras
 The Carnivorous Plant Society - Darlingtonia californica
 Darlingtonia State Natural Site
 Beautiful photography and extensive information about Darlingtonia
 Botanical Society of America, Darlingtonia californica - the Cobra Lily

Σαρκοφάγα φυτά  Φαρμακευτικά φυτά  AC με 16 στοιχεία
Ιερά Μονή Παναγίας Κατακεκρυμμένης Άργους

Η Ιερά Μονή Παναγίας Κατακεκρυμμένης (ή αλλιώς Πορτοκαλούσας) είναι ιστορικό ανδρικό μοναστήρι του Άργους της Πελοποννήσου. Αν και αναφέρεται ως μοναστήρι στην πραγματικότητα λειτουργεί ως ενοριακός ναός του Άργους. Η μονή είναι κτισμένη σε μία απότομη πλαγιά επάνω στον λόφο της Λάρισας, κάτω από το κάστρο του Άργους, και έχει σπουδαία θέα στο Άργος και στον Αργολικό κάμπο μέχρι και το Ναύπλιο. Γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Ιστορία 
Η ιστορία της Μονής ξεκινάει τον 10ο αιώνα μ.Χ. όταν βρέθηκαν σε αρχαιολογικές έρευνες σημάδια λατρείας στην σπηλιά κάτω από την Μονή. Η πρώτη ωστόσο επίσημα καταγραφή ανάγεται στο 1715 απο τον Ελληνορουμάνο χρονογράφο Κωνσταντίνο Διοικητή. Στην προεπαναστατική περίοδο το μοναστήρι πλούτισε σημαντικό με αποκορύφωμα την δημιουργία σχολείου του 1798 με συνδρομή της αρχοντικής οικογένειας Περρούκα. Στην σχολή αυτή, που αναφέρεται είτε ως ανοιχτή είτε ως κρυφή, δίδαξαν σπουδαίες μορφές της διανόησης της εποχής όπως ο Αγάπιος Λεονάδρος (ιδρυτής της Σχολής της Δημητσάνας και δάσκαλος του Παλαιών Πατρών Γερμανού), ο Η. Καλαράς, ο Νικηφόρος Παμπούκης και οι μοναχοί Ιερεμίας και Ραφαήλ.

Την περίοδο της Ελληνικής επανάστασης το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε απο τους Έλληνες ως καταφύγιο αμάχων και αγωνιστών ενώ το 1822 ιδρύθηκε το πρώτο νομισματοκοπείο το οποίο ωστόσο δεν κατάφερε να λειτουργήσει. Μετά την επανάσταση συνεχίστηκε η λειτουργία του σχολείου για κάποιο διάστημα όμως η ίδια η Μονή διαλύθηκε και κατασχέθηκε απο το κράτος το 1833 επειδή είχε λιγότερους απο έξι μοναχούς. Η περουσία της δημοπρατήθηκε το 1835 με σκοπό την ενίσχυση της εκπαίδευσης στην περιοχή, όμως τελικά το μοναστήρι συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1856. Ο τελευταίος ηγούμενος, ο Ανανίας Δαγρές, φρόντισε για την επέκταση του κτιριακού συγκροτήματος και για την διάνοιξη του δρόμου προς της μονή, ωστόσο ήρθε σε σύγκρουση με τον Δημήτριο Τσώκρη και εγκατέλειψε το Άργος για την Κοιλάδα το 1855. Η μονή τότε έγινε ενοριακός ναός υπαγόμενος στην ενορία του Αγίου Ιωάννη. Το 1906, στο βράδυ μεταξύ Μεγάλου Σαββάτου και Κυριακής, στις 4 Απριλίου, η Μονή καταστράφηκε απο πυρκαγιά. Επισκευάσθηκε και απο τότε λειτουργεί ως ενοριακός ναός, με μόνο τα τελευταία χρόνια να έχουν επιστρέψει μοναχοί.

Παραπομπές 

Μονές του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Καθεδρικός του Προφήτη Ηλία (Χαλέπι)

Ο Καθεδρικός του Προφήτη Ηλία στο Χαλέπι βρίσκεται στην πλατεία Φαρχάτ, στη χριστιανική γειτονιά της πόλης, την al-Jdayde και ανήκει στη Μαρωνιτική Εκκλησία. 

 
Το 2013, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Συρία, υπέστη μεγάλες καταστροφές και η οροφή του κατέρρευσε. Τον Ιούλιο του 2020 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης και ο ναός άνοιξε επίσημα ξανά.

Παραπομπές
Mitsubishi Ki-51

Το Mitsubishi Ki-51 (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: Επιθετικό Αεροσκάφος Τύπου 99, συμμαχική ονομασία αναφοράς: Sonia) ήταν ελαφρύ βομβαρδιστικό/βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στα μέσα του 1939 και χρησιμοποιήθηκε αρχικά ενάντια στις κινεζικές δυνάμεις κατά τον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο. Αποδείχθηκε πολύ αργό για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα συμμαχικά μαχητικά όμως ήταν χρήσιμο ως αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης στο θέατρο επιχειρήσεων Κίνας Μπούρμα Ινδίας, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου δεν υπήρχαν επαρκώς ανεπτυγμένα αεροδρόμια. Όπως συνέβη και με πολλά άλλα ιαπωνικά αεροσκάφη, προς τα τέλη της σύρραξης τα Ki-51 χρησιμοποιήθηκαν σε αποστολές καμικάζι. Συνολικά παρήχθησαν 2385 μονάδες.

Αξιοσημείωτα περιστατικά
 Μία μέρα πριν από την ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, δύο Ki-51 βύθισαν το υποβρύχιο USS Bullhead. Πρόκειται για την τελευταία βύθιση αμερικανικού πολεμικού πλοίου από τις ιαπωνικές δυνάμεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Ο Τσαρλς Λίντμπεργκ (Charles Lindbergh), πετώντας με P-38 Lightning, κατέρριψε ένα Ki-51.

Εκδόσεις
Κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα και έντεκα αεροσκάφη δοκιμών

Ki-51
Κύρια έκδοση, μέχρι τον Μάρτιο του 1944 παρήχθησαν 2.372 μονάδες στις εγκαταστάσεις της Mitsubishi και της Tachikawa.

Ki-51A
Έκδοση αναγνώρισης

Ki-51B
Επιθετικό αεροσκάφος με θωράκιση και δυνατότητα μεταφοράς 200 kg βομβών καθώς και δυνατότητα μεταφοράς κάμερας για αναγνωριστικές αποστολές.

Mansyu Ki-71
Η εταιρεία Mansyu κατασκεύασε τρία πρωτότυπα με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης, όμως η εκδοχή αυτή δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.

Χρήστες
Ιαπωνία
Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού

Ινδονησία
 Πολεμικής Αεροπορίας της Ινδονησίας - Στα τέλη του 1945 πέρασαν στην κατοχή των ινδονησιακών δυνάμεων αρκετές ιαπωνικές αεροπορικές βάσεις. Τα περισσότερα αεροσκάφη που βρισκόταν εκεί καταστράφηκαν κατά την Ινδονησιακή Εθνική Επανάσταση, δηλαδή τον αγώνα ανεξαρτητοποίησης της χώρας από τους Ολλανδούς. Δύο Yokosuka K5Y και ένα Ki-51 πραγματοποίησαν αεροπορικές επιθέσεις ενάντια στις ολλανδικές δυνάμεις τον Ιούλιο του 1947.

Κίνα
 Εκατό περίπου Ki-51 πέρασαν στην κατοχή των Κινέζων μετά το τέλος του πολέμου. Τα τέσσερα τελευταία αποσύρθηκαν το 1953.

Ταϊβάν

Βόρεια Κορέα
 Έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση της χώρας, αριθμός αεροσκαφών παραδόθηκε στους Κορεάτες από την ΕΣΣΔ.

Δείτε επίσης
Παρόμοια αεροσκάφη
 Aichi D3A
 Douglas SBD Dauntless
 Junkers Ju 87
 Kawasaki Ki-32
 Mitsubishi Ki-30

Κατάλογοι
 Κατάλογος αεροσκαφών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
  (new edition 1987 by Putnam Aeronautical Books, .)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης
Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Ki-51
Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κοινότητα Κωφών

Η Κοινότητα των Κωφών συνιστά μια ξεχωριστή κοινότητα στην οποία κατά βάση μπορούν να ανήκουν άτομα που έχουν κάποια απώλεια ακοής, αλλά υποστηρίζουν και συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις για την καθημερινότητα και ζωή των Κωφών. Η κοινότητα αυτή κάνει μία ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα σε Κωφούς (με κεφαλαίο «Κ»), «κωφός» (με πεζό «κ») και ακούοντες.

Η διάκριση σε «κωφός» (με πεζό «κ») και «Κωφός» (με κεφαλαίο «Κ») δεν έχει συγκεκριμένη προέλευση. Συνήθως αποδίδεται στους Markowicz και Woodward (1978), όπου η διάκριση μεταξύ «κώφωσης» και «Κώφωσης» χρησιμοποιείται και ορίζεται ως εξής σε μια υποσημείωση: «Σε αυτό το άρθρο χρησιμοποιούμε τη σύμβαση της κεφαλαιοποίησης της λέξης “Κωφός” όταν αναφέρεται σε οποιαδήποτε πτυχή της κοινότητας των Κωφών και των μελών της. Το πεζό “κωφός” αφορούν την ακουστική κατάσταση της κώφωσης» (Markowicz and Woodward, 1978: 29-38). Αυτό σημαίνει ότι όταν οι κωφοί αναφέρονται με πεζό «κ» τότε περιγράφονται τα άτομα που έχουν χάσει πλήρως ή μέρος της ακοής τους σε νεαρή ή μεγαλύτερη ηλικία και συνήθως δεν επιθυμούν να ενταχθούν και να γίνουν μέλη της Κοινότητας των Κωφών. Οι περισσότεροι από αυτούς χρησιμοποιούν ως μέσο επικοινωνίας κυρίως μόνο την ομιλούμενη-προφορική γλώσσα, έχουν διδαχθεί, έχουν φοιτήσει και εκπαιδευτεί σε γενικά σχολεία ή σε ειδικά σχολεία που ως μέθοδο διδασκαλίας χρησιμοποιούν την προφορική μέθοδο, και προσπαθούν να ενταχθούν στην κοινωνία των ακουόντων («κυρίαρχος» πολιτισμός). Από την άλλη, όταν οι Κωφοί αναφέρονται με κεφαλαίο «Κ» τότε κυρίως περιγράφονται τα άτομα που επιθυμούν να συμμετέχουν ως ενεργά μέλη της Κοινότητας των Κωφών. Πιστεύουν πως η κώφωση δεν συνιστά κάποια  βλάβη, αναπηρία, ή μειονεξία, αλλά ότι τα άτομα με κώφωση αποτελούν μία μειονοτική ομάδα, που έχει δική της γλώσσα, τη Νοηματική, και δικό της πολιτισμό, όπως συμβαίνει με κάθε ομιλούμενη γλώσσα και κοινωνία.

Βασική τους θέση είναι ότι τα άτομα με κώφωση δεν παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα, βλάβη, μειονεξία ή αναπηρία. Προσπαθεί σαν κοινότητα να διαπεράσει στα μέλη της αισθήματα ομάδας, υπερηφάνειας, ανεξαρτησίας, ελευθερίας, καθώς και δίνει βοήθεια και (υπο)στήριξη στις δύσκολες στιγμές τους. Συνεπώς, γίνεται φανερό ότι η Κοινότητα των Κωφών, έχει χαρακτηριστικά αντίστοιχα με εκείνα μιας αναγνωρισμένης μειονοτικής, πολιτισμικής ή εθνικής ομάδας. Για αυτούς, η κώφωση δεν είναι ένα ιατρικό καθαρά ζήτημα που πρέπει να επιλυθεί, αλλά αποτελεί μια διακριτή κοινότητα, έναν ξεχωριστό πολιτισμό με δική της μοναδική γλώσσα, τη Νοηματική Γλώσσα.

Ακόμη, όλες οι Κοινότητες των Κωφών, ανεξαρτήτου εθνικότητας και πολιτισμικής ή μειονοτικής ομάδας, συνεργάζονται μεταξύ τους για ένα κοινό σκοπό, που δεν είναι άλλος από την υποστήριξη των μελών της ίδιας της κοινότητας. Εντός της Κοινότητας, διοργανώνονται διάφοροι τοπικοί, περιφερειακοί, πολιτειακοί, εθνικοί και διεθνείς οργανισμοί για τους Κωφούς.

Παραπομπές
Ευκλείδης Α΄

{{Κουτί πληροφοριών περιοδικού
| τίτλος                     = Ευκλείδης Α''' 
| λογότυπο                   =
| πλάτος λογότυπου           =
| λεζάντα λογότυπου          =
| εικόνα περιοδικού          = Euclid_A_115_cover.PNG
| πλάτος εικόνας περιοδικού  = 220px
| λεζάντα εικόνας περιοδικού = Το εξώφυλλο του περιοδικού Ευκλείδης Α (τεύχος 115, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάριος 2020)
| συντάκτης                  = 
| τίτλος συντάκτη            = 
| πρώην συντάκτης            = 
| συγγραφέας                 = 
| φωτογράφος                 =
| κατηγορία                  = Μαθηματικά
| συχνότητα                  = Τριμηνιαίο
| κυκλοφορία                 = 
| εκδότης                    = Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
| πληρωμένη κυκλοφορία       =
| απλήρωτη κυκλοφορία        =
| έτος κυκλοφορίας           =
| συνολική κυκλοφορία        = 
| ιδρυτής                    = Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
| ίδρυση                     = 1976
| κλείσιμο                   = 
| πρώτη ημερομηνία           = Οκτώβριος 1976
| τελευταίος αριθμός         = 
| τελική ημερομηνία          = 
| εταιρεία                   = 
| πόλη                       = Αθήνα
| χώρα                       = Ελλάδα
| γλώσσα                     = Ελληνικά
| ιστοσελίδα                 =  http://www.hms.gr/?q=node/323
| facebook                   =
| twitter                    =
| instagram                  =
| youtube                    =
| linkedin                   =
}}

Ο Ευκλείδης Α'''' είναι τριμηναίο μαθηματικό περιοδικό που εκδίδεται από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία από το 1976. Απευθύνεται σε μαθητές γυμνασίου και το περιεχόμενό του ανήκει κυρίως στις εξής κατηγορίες:
 Θεωρία και ασκήσεις για κάθε τάξη (Α' Β' και Γ' γυμνασίου)
 Προχωρημένες ασκήσεις και σπαζοκεφαλιές
 Λύσεις των ετήσιων μαθηματικών διαγωνισμών
 Θέματα από την ιστορία των μαθηματικών και τις εφαρμογές τους
 Δράσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας και των τοπικών κοινοτήτων
Παλιά τεύχη του περιοδικού υπάρχουν διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.

Παραπομπές

Ελληνικά περιοδικά
Ελληνικά μαθηματικά περιοδικά
Ελληνικά περιοδικά για παιδιά
Ευκλείδης Β΄

{{Κουτί πληροφοριών περιοδικού
| τίτλος                     = Ευκλείδης Β''' 
| λογότυπο                   =
| πλάτος λογότυπου           =
| λεζάντα λογότυπου          =
| εικόνα περιοδικού          = Euclid_B_115_cover.PNG
| πλάτος εικόνας περιοδικού  = 220px
| λεζάντα εικόνας περιοδικού = Το εξώφυλλο του περιοδικού Ευκλείδης Β (τεύχος 115, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάριος 2020)
| συντάκτης                  = 
| τίτλος συντάκτη            = 
| πρώην συντάκτης            = 
| συγγραφέας                 = 
| φωτογράφος                 =
| κατηγορία                  = Μαθηματικά
| συχνότητα                  = Τριμηνιαίο
| κυκλοφορία                 = 
| εκδότης                    = Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
| πληρωμένη κυκλοφορία       =
| απλήρωτη κυκλοφορία        =
| έτος κυκλοφορίας           =
| συνολική κυκλοφορία        = 
| ιδρυτής                    = Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία
| ίδρυση                     = 1976
| κλείσιμο                   = 
| πρώτη ημερομηνία           = Οκτώβριος 1976
| τελευταίος αριθμός         = 
| τελική ημερομηνία          = 
| εταιρεία                   = 
| πόλη                       = Αθήνα
| χώρα                       = Ελλάδα
| γλώσσα                     = Ελληνικά
| ιστοσελίδα                 = http://www.hms.gr/?q=node/324
| facebook                   =
| twitter                    =
| instagram                  =
| youtube                    =
| linkedin                   =
}}

Ο Ευκλείδης Β'''' είναι τριμηναίο μαθηματικό περιοδικό που εκδίδεται από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία από το 1976. Απευθύνεται σε μαθητές λυκείου και το περιεχόμενό του ανήκει κυρίως στις εξής κατηγορίες:
 Θεωρία και ασκήσεις για κάθε τάξη (Α' Β' και Γ' λυκείου)
 Προχωρημένες ασκήσεις και σπαζοκεφαλιές
 Λύσεις των ετήσιων μαθηματικών διαγωνισμών
 Θέματα από την ιστορία των μαθηματικών και τις εφαρμογές τους
 Δράσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας και των τοπικών κοινοτήτων
Παλιά τεύχη του περιοδικού υπάρχουν διαθέσιμα στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.

Παραπομπές

Ελληνικά περιοδικά
Ελληνικά μαθηματικά περιοδικά
Ελληνικά περιοδικά για παιδιά
Ο μικρός Ευκλείδης

Ο μικρός Ευκλείδης είναι τριμηναίο μαθηματικό περιοδικό που εκδίδεται από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία από το 2004. Απευθύνεται σε μαθητές του δημοτικού και το περιεχόμενό του ανήκει κυρίως στις εξής κατηγορίες:
 Θεωρία και ασκήσεις για την ύλη του δημοτικού
 Προχωρημένες ασκήσεις και σπαζοκεφαλιές
 Λύσεις των ετήσιων μαθηματικών διαγωνισμών
 Θέματα από την ιστορία των μαθηματικών και τις εφαρμογές τους
 Δράσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας και των τοπικών κοινοτήτων

Παραπομπές

Ελληνικά περιοδικά
Ελληνικά μαθηματικά περιοδικά
Ελληνικά περιοδικά για παιδιά
Ρόου εναντίον Ουέιντ

Roe v. Wade ή 410 U.S. 113' (1973), είναι η ονομασία μίας απόφασης ορόσημο του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην οποία ενέκρινε το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών γενικά προστατεύει την ελευθερία μιας εγκύου γυναίκας να επιλέξει να προβεί σε άμβλωση. Η απόφαση κατέρριψε πολλούς ομοσπονδιακούς και πολιτειακούς νόμους των ΗΠΑ για τις αμβλώσεις, και πυροδότησε μια συνεχιζόμενη αντιπαράθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το εάν ή σε ποιον βαθμό η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη, ποιος πρέπει να αποφασίσει τη νομιμότητα της άμβλωσης και ποιος είναι ο ρόλος των ηθικών και θρησκευτικών απόψεων. Διαμόρφωσε επίσης τη συζήτηση σχετικά με τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο στη συνταγματική εκδίκαση.

Η υπόθεση κινήθηκε από τη Norma McCorvey -γνωστή με το νόμιμο ψευδώνυμο "Jane Roe" - η οποία το 1969 έμεινε έγκυος στο τρίτο της παιδί. Η McCorvey επιθυμούσε να προβεί σε άμβλωση, αλλά ζούσε στο Τέξας, όπου η άμβλωση ήταν παράνομη εκτός από τις περιπτώσεις που ήταν απαραίτητη για να σωθεί η ζωή της μητέρας. Οι δικηγόροι της, Sarah Weddington και Linda Coffee, κατέθεσαν αγωγή για λογαριασμό της στο ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ κατά του τοπικού εισαγγελέα της, Henry Wade, ισχυριζόμενοι ότι οι νόμοι του Τέξας για τις αμβλώσεις ήταν αντισυνταγματικοί. Μια ομάδα τριών δικαστών του Περιφερειακού Δικαστηρίου των ΗΠΑ για τη Βόρεια Περιφέρεια του Τέξας αποφάσισε υπέρ της και κήρυξε τους σχετικούς νόμους περί αμβλώσεων του Τέξας αντισυνταγματικούς. Τα μέρη άσκησαν έφεση κατά της απόφασης στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στις 22 Ιανουαρίου 1973, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε μια απόφαση 7–2 που έκρινε ότι η Ρήτρα Δέουσας Διαδικασίας της Δέκατης τέταρτης Αναθεώρησης του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει ένα θεμελιώδες «δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή», το οποίο προστατεύει το δικαίωμα μιας εγκύου για άμβλωση. Ωστόσο, το Δικαστήριο ενέκρινε επίσης ότι το δικαίωμα στην άμβλωση δεν είναι απόλυτο και πρέπει να εξισορροπείται έναντι των συμφερόντων της κυβέρνησης για την προστασία της υγείας των γυναικών και της προγεννητικής ζωής.{sfnp|Nowak|Rotunda|2012|loc=§ 18.29(a)(i)}}

Η απόφαση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου σήταν από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία των ΗΠΑ. Πολιτικοί και ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων προσπάθησαν επί δεκαετίες να ακυρώσουν την απόφαση. 
Στις 24 Ιουνίου 2022, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε αυτήν την απόφαση προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις.

Παραπομπές

ΦεμινισμόςΦεμινισμός στις Ηνωμένες ΠολιτείεςΔικαιώματα των γυναικώνΈκτρωση
Μονομελές Εφετείο

Το Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων είναι δευτεροβάθμιο ποινικό δικαστήριο, που προβλέπεται στον τρέχοντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Συγκροτείται από έναν Πρόεδρο εφετών ή εφέτη, σύμφωνα με το άρ. 7 του ν. 4620/2019. Η αρμοδιότητα του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων, όπως διαγράφεται στο άρ. 110 του ίδιου νόμου, περιλαμβάνει την εκδίκαση υποθέσεων, που αφορούν την εκδίκαση: 

α) των κακουργημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 301 και 303, εφόσον για αυτά έχει συνταχθεί πρακτικό συνδιαλλαγής ή διαπραγμάτευσης.

β) των περιοριστικά απαριθμούμενων κακουργημάτων της διακεκριμένης κλοπής (άρθρο 374 ΠΚ), της ληστείας (άρθρο 380 ΠΚ), της παράτυπης μετανάστευσης (ν. 4251/2014), του κώδικα νόμων για τα ναρκωτικά (ν. 4139/2013), των περ. β΄ έως και ε΄ της παρ. 1 και της παρ. 3 του άρθρου 268 του ν.δ. 86/1969 «Δασικός Κώδικας» (Α΄ 7), και της παρ. 1 του άρθρου 71 τουν. 998/1979 «περί προστασίας δασών» (Α΄ 289), εκτός αν στον νόμο απειλείται κατά αυτών η ποινή της ισόβιας κάθειρξης, οπότε αυτά υπάγονται στη δικαιοδοσία του τριμελούς εφετείου.

γ) των υποθέσεων συγχώνευσης των ποινών με τον καθορισμό συνολικής ποινής στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 551.
Απολακκιά Ρόδου

Η Απολακκιά είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

Γεωγραφία
Η Απολακκιά είναι χωριό στη νότια Ρόδο. Βρίσκεται στις όχθες του μικρού ποταμού Απολακκιάτη (Σιαννίτη), πάνω από τον ομώνυμο όρμο και κοντά στο φερώνυμο φράγμα, ανάμεσα στις κορυφές «Σκιάδι» και «Στρογγυλή», σε περιοχή όπου υπάρχουν εμφανίσεις γύψου και λιγνίτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 29,320 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Απολακκιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.

Αξιοθέατα
Το κτήριο που στεγάζει το πολιτιστικό κέντρο, τυπικό δείγμα ιταλικής αρχιτεκτονικής. Παλαιότερα, στέγαζε το δημοτικό σχολείο και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού («Βρύση»)
Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας
Τα ερείπια αρχαίου κάστρου κοντά στην Αγία Μαρίνα, κτίσμα του 14ου (;) αιώνα. Από τα λίγα ίχνη μπορούμε να συμπεράνουμε ότι είχε ορθογώνια επιμήκη κάτοψη, με έναν τουλάχιστον γωνιακό πύργο και με κάτι που φαίνεται σαν εξωτερικός περίβολος στη νοτιοδυτική και βορειοδυτική πλευρά. Στις εξωτερικές πλευρές διακρίνονται κατάλοιπα από δύο μικρούς τετράγωνους πυργίσκους διαστάσεων 3Χ3μ. 
Το φράγμα Απολακκιάς (1989), βόρεια του χωριού, που παρέχει σημαντικές ποσότητες νερού σε ολόκληρη περιοχή της νότιας Ρόδου. Είναι, επίσης, τόπος συγκέντρωσης αποδημητικών πτηνών και χώρος αναψυχής με ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων (ιππασία, τοξοβολία, κ.α.)
Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου Βάρδα (13ος αιώνας), στο δρόμο προς το φράγμα. Σε περιόδους ισχυρής βροχόπτωσης περιβάλλεται από τα νερά της λίμνης καθιστώντας την πρόσβαση δύσκολη
Η παραλία «Λίμνη», δυτικά του χωριού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)
eetaa.gr
Google Earth

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.rodiaki.gr/article/452992/h-apolakkia-ths-rodoy
https://rhodesalternative.gr/listing/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%B1/

Χωριά της Ρόδου
Λιβαδάκι Θεσσαλονίκης

Το Λιβαδάκι είναι μικρό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 10 μέτρα. Βρίσκεται προς τα παράλια του Θερμαϊκού, στη νοτιοδυτική πλευρά του Διεθνή Κρατικού Αερολιμένα Θεσσαλονίκης, ανατολικά της Περαίας και βορειοδυτικά από το Νέο Ρύσιο. Απέχει περίπου 25 χλμ. νότια από την Θεσσαλονίκη και 12 χλμ. βόρεια από την Επανομή (έδρα του δήμου). Πριν την απελευθέρωση αναφέρεται με το όνομα Τσαΐρ Τσιφλίκ και καταγράφηκε στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζουμπάτων. Το 1926 με το ΦΕΚ 346Α - 04/10/1926  μετονομάστηκε σε Λειβαδάκιον ενώ το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Λιβαδάκιον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Περαία αποτελούν την κοινότητα Περαίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θερμαϊκού του δήμου Θερμαϊκού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 220 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Δήμος Θερμαϊκού
Σούπερ Λίγκα 2022–23

Η Σούπερ Λίγκα 2022–23 γνωστή ως Super League 1 Interwetten για χορηγικούς λόγους, είναι η 87η σεζόν της Super League, του κορυφαίου ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ανδρών, από την ίδρυσή του το 1928 και το 64ο από τη σύσταση της Α' Εθνικής.

Διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 ομάδων, συγκεκριμένα όσων κατέλαβαν την 1η έως και τη 13η θέση της προηγούμενης διοργάνωσης και του Λεβαδειακού που προβιβάστηκε.

Θα υποβιβαστούν απευθείας στη Super League 2 οι ομάδες που θα τερματίσουν στην προτελευταία και τελευταία θέση, μετά τη κατάργηση του μπαράζ ανόδου προκειμένου να επέλθει ο άμεσος προβιβασμός των πρωταθλητριών των δύο ομίλων.

Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με 10/10 και έκανε το δεύτερο καλύτερο ξεκίνημα στην ιστορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου πίσω μόνο απ' το 17/17 του Ολυμπιακού το 2015-16, ξεπερνώντας όμως το δικό του ρεκόρ 9/9  απ' το πρωτάθλημα του 1994-95. Το σερί του σταμάτησε την 11η αγωνιστική, φέρνοντας ισοπαλία (1-1) με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο. 

Το πρωτάθλημα θα διακοπεί στις 14 Νοεμβρίου, όταν και θα έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος, λόγω του Μουντιάλ στο Κατάρ και θα συνεχιστεί στις 21 Δεκεμβρίου.

Ομάδες 

Δεκατέσσερις ομάδες θα αγωνιστούν στο πρωτάθλημα – οι δώδεκα κορυφαίες ομάδες της προηγούμενης σεζόν, η ομάδα νικήτρια του μπαράζ ανόδου και η ομάδα που προβιβάστηκε ως υπερπρωταθλήτρια από την Super League 2. Ο Λεβαδειακός θα παίξει στη Super League για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2018-19. Ο Απόλλων Σμύρνης υποβιβάστηκε στη Super League 2 2022–23, ολοκληρώνοντας τη διετή παραμονή του στην κορυφαία κατηγορία.

Γήπεδα και τοποθεσίες

Πρόσωπα και εμφανίσεις

Βαθμολογία

Κανονική διάρκεια

Αποτελέσματα

Κανονική διάρκεια 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|}

Στατιστικά σεζόν

Πρώτοι σκόρερ

Κορυφαίοι σε ασίστ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος Ιστότοπος

Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Μονοπήγαδο Θεσσαλονίκης

Το Μονοπήγαδο είναι χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Το Μονοπήγαδο βρίσκεται στα νοτιοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής, στους πρόποδες του όρους Κάλαυρος σε υψόμετρο 410 μέτρα. Απέχει περίπου 39 χλμ. νοτιοανατολικά από την Θεσσαλονίκη και 22 χλμ. βόρεια από τη Θέρμη (έδρα του δήμου) ενώ βόρεια είναι τα Βασιλικά, δυτικά ο Άγιος Αντώνιος και νοτιοανατολικά η Κρήνη. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Εύξεινο Πόντο γι΄αυτό και το χωριό χαρακτηρίζεται ως αμιγώς ποντιακός οικισμός. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία ενώ από τα προϊόντα που παράγουν φημίζονται για το σκληρό σιτάρι, τα όσπρια, τα αμπέλια (καλομάτι και  μαυροτράγανο) και τα βιολογικά βότανα. Στο χωριό υπάρχει σύγχρονο οινοποιείο, οικοτεχνία βιολογικών βοτάνων καθώς και αγροτουριστικό συγκρότημα με την ονομασία “ΠΕΡΕΚ - Γυναικών Παραδοσιακές Γεύσεις”. Το παλιό σχολείο έχει μετατραπεί σε Λαογραφικό Μουσείο το οποίο στεγάζει εκθέματα της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς των Ποντίων.

Πριν την απελευθέρωση αναφέρεται με το όνομα Τσελή ή Τσεγίδες και έτσι καταγράφηκε στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κρήνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 346Α - 04/10/1926  μετονομάστηκε σε Μονοπήγαδο. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τον Άγιο Αντώνιο αποτελούν την κοινότητα Αγίου Αντωνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βασιλικών του δήμου Θέρμης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 227 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μονοπήγαδο Θεσσαλονίκης 2020 στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Δήμος Θέρμης
Ντούτσε

Ο Ντούτσε (ιταλικά: Duce) ήταν ιταλικός τίτλος, που προέκυψε από την λατινική λέξη «ντουξ» (=ηγέτης, αρχηγός) και σχετίζεται με τη λέξη «δούκας». Ο αρχηγός του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος, Μπενίτο Μουσολίνι, χαρακτηριζόταν από τους Φασίστες ως «Ο Ντούτσε» (Ο Ηγέτης) του κινήματος από την γέννηση των Ιταλικών Δέσμεων Μάχης το 1919. Το 1925 ο πλήρης τίτλος της δικτατορικής θέσης του Μουσολίνι ήταν «Αυτού Εξοχότητα Μπενίτο Μουσολίνι, Επικεφαλής της Κυβέρνησης, Ντούτσε του Φασισμού και Ιδρυτής της Αυτοκρατορίας» (Sua Eccellenza Benito Mussolini, Capo del Governo, Duce del Fascismo e Fondatore dell'Impero). Ο Μουσολίνι κατείχε αυτόν τον τίτλο μαζί με αυτόν του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου. Υπό αυτήν τη θέση κατάφερε να κυβερνά την Ιταλία για λογαριασμό του Βασιλιά της. Ο τίτλος «Ιδρυτής της Αυτοκρατορίας» προστέθηκε ως αναγνώριση της συνεισφοράς του στη νίκη της Ιταλίας κατά τον Δεύτερο Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο. Τη θέση του Ντούτσε την κατείχε ο Μουσολίνι μέχρι το 1943, όταν απομακρύνθηκε από το αξίωμά του από τον Βασιλιά και η θέση έπαψε να υφίσταται. Τότε ο στρατάρχης Πιέτρο Μπαντόλιο διορίστηκε Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου.

Η θέση ενέπνευσε και άλλους δικτατορικούς ηγέτες ώστε να υιοθετήσουν παρόμοιους τίτλους, όπως εκείνο του Φύρερ από τον Αδόλφο Χίτλερ και του Καουδίγιο από τον Φρανθίσκο Φράνκο. Τον Σεπτέμβριο του 1943, ο Μουσολίνι αυτοπροσδιορίστηκε ως «Ντούτσε της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας» (ιταλικά: Duce della Repubblica Sociale Italiana), τίτλο που διατήρησε μέχρι την κατάρρευση του καθεστώτος του και την εκτέλεσή του τον Απρίλιο του 1945.

Ιστορία του όρου
Ο τίτλος Ντούτσε χρησιμοποιήθηκε, πέρα από την παραδοσιακή του έννοια, σε ορισμένα έντυπα που επαινούσαν τον Γκαριμπάλντι, κατά την Ιταλική ενοποίηση το 1860, αν και δεν χρησιμοποιήθηκε επίσημα από τον ίδιο τον Γκαριμπάλντι.

Ο «Ντούτσε Σουπρέμο» («Ανώτατος Ηγέτης») χρησιμοποιήθηκε περισσότερο επίσημα από τον Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναφερόμενος στο ρόλο που κατείχε ως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, δικτάτορα της αυτοαποκαλούμενης Ιταλικής Αντιβασιλείας του Καρνάρο το 1920. Η πρώτη καταγραφή του όρου που τον συνδέει με τον Μπενίτο Μουσολίνι χρονολογείται σε ένα συμπόσιο που έγινε προς τιμήν του στο Φορλί το 1912.

Για το λόγο ότι ο τίτλος Ντούτσε έχει συνδεθεί με τον φασισμό, δεν χρησιμοποιείται πλέον παρά μόνο σε σχέση με τον Μουσολίνι. Λόγω του σύγχρονου αντιφασιστικού αισθήματος, οι Ιταλοί γενικά χρησιμοποιούν πλέον άλλες λέξεις για να προσδιορίσουν κάποιο ηγέτη-αρχηγό. Ωστόσο, ο όρος επιβιώνει ως προσδιοριστικός του Μουσολίνι.

Παραπομπές

Φασιστική Ιταλία
Μάχη του Σαν Χασίντο

Ο Μάχη του Σαν Χασίντο (, (21 Απριλίου 1836), ήταν η τελευταία και αποφασιστική μάχη της Επανάστασης του Τέξας. Με επικεφαλής τον Στρατηγό Σαμ Χιούστον, ο στρατός του Τέξας νίκησε τον Μεξικανικό στρατό του στρατηγού και προέδρου του Μεξικού, Αντόνιο Λόπεζ ντε Σάντα Άννα σε μία μάχη που διήρκεσε μόλις 18 λεπτά.  

Ο Σάντα Άννα και ο στρατηγός Μαρτίν Περφέκτο ντε Κος διέφυγαν κατά τη διάρκεια της μάχης. Ο Σάντα Άννα συνελήφθη την επόμενη μέρα στις 22 Απριλίου και ο Κος στις 24 Απριλίου. Αφού κρατήθηκε για περίπου τρεις εβδομάδες ως αιχμάλωτος πολέμου, ο Σάντα Άννα υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης που υπαγόρευε ότι ο μεξικανικός στρατός θα εγκαταλείψει την περιοχή, ανοίγοντας το δρόμο για τη Δημοκρατία του Τέξας να γίνει ανεξάρτητο κράτος.

Πηγές
 General Samuel Houston, Texan Officials, HQ of the Army, April 25, 1836 reproduced in the Daily National Intelligencer, Jun 11, 1836, Vol. XXIV, Issue 7280, p.2, Washington, DC

Παραπομπές
3-Καρένιο

Το 3-καρένιο (αγγλ. 3-carene) είναι δικυκλικό μονοτερπένιο που συντίθεται από δακτυλίους κυκλοεξενίου και κυκλοπροπανίου,απαντάται συνήθως ως συστατικό της τερεβινθίνης σε περιεκτικότητα έως 42% ανάλογα με την πηγή. Τυπικά έχει γλυκιά και πικάντικη μυρωδιά, που ανιχνεύεται ως ένας συνδυασμός βελόνων ελάτης, μοσχομυρωδών και υγρού δάσους.

Το 3-καρένιο είναι άχρωμο υγρό, που δεν είναι διαλυτό στο νερό, αλλά αναμειγνύεται καλά με λίπη και έλαια. Είναι χειρόμορφη χημική ένωση, που εμφανίζεται και φυσικά και ως ρακεμικό μείγμα, όσο και ως εμπλουτισμένη στην εναντιο-μορφή της.

Αντιδράσεις και χρήσεις 
Η θεραπεία με υπεροξικό οξύ δίνει 3,4-καρανοδιόλη.

Η πυρόλυση διαμέσου από οξείδιο του σιδήρου προκαλεί αναδιάταξη, αποδίδοντας π-κυμένιο. Το 3-καρένιο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία αρωμάτων και ως χημικό ενδιάμεσο.

Επειδή το 3-καρένιο μπορεί να ανευρεθεί στην κάνναβη με φυσικό τρόπο, μπορεί επίσης να ανιχνευθεί και σε αποστάγματα κάνναβης. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις καρενίου σε ένα απόσταγμα του δίνουν πιο γήινη γεύση και οσμή. 

Το 3-καρένιο υπάρχει επίσης και στο μάνγκο, δίνοντας στο φρούτο αυτό μια χαρακτηριστική γεύση και άρωμα σαν πεύκο.

Παραπομπές 

Κυκλοπροπάνια
Αρωματικές ύλες
Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: United States Department of Justice, USDoJ, DoJ), είναι εκτελεστική υπηρεσία της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, αρμόδια για την επιβολή του νόμου και την απονομή δικαιοσύνης. Επίσης, είναι αρμόδιο για την διώξη για ομοσπονδιακές υποθέσεις και για την διεξαγωγή ερευνών. Επιβλέπει πολλές σημαντικές ομοσπονδιακές υπηρεσίες, όπως το FBI, την Σωφρονιστική Υπηρεσία (FBP), την Υπηρεσία Δίωξης Nαρκωτικών (DEA), την Ομοσπονδιακή Δικαστική Αστυνομία (U.S. Marshals Service) κ.α.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, με την σημερινή του μορφή, ιδρύθηκε το 1870 κατά την προεδρία του Οδυσσέα Γκραντ.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, είναι ισότιμο με τα υπόλοιπα Υπουργεία Δικαιοσύνης, ή Υπουργεία Εσωτερικών άλλων χωρών. Επικεφαλής του Υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι ο Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών (U.S. Attorney General), ο οποίος αποτελεί μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών και αναφέρεται απευθείας στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, του οποίου αποτελεί παράλληλα κορυφαίος νομικός σύμβουλός του. Επίσης, λόγω της ευαίσθητης θέσης που έχει ο Γενικός Εισαγγελέας στη δικαιοσύνη και τις έρευνες, έχει κάποιο βαθμό αυτονομίας από την κεντρική γραμμή του Λευκού Οίκου. 

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, είναι ένα από τα τέσσερα επιφανέστερα και πιο ισχυρά υπουργεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Άμυνας και το Υπουργείο Οικονομικών.

Σημερινός και 86ος Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών από τις 11 Μαρτίου 2021, είναι ο Δημοκρατικός Μέρικ Γκάρλαντ.

Παραπομπές

Υπουργείο Δικαιοσύνης (ΗΠΑ)
Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Υπουργοί των ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Quid pro quo

Το quid pro quo (λατινικά: «κάτι για κάτι») είναι μια λατινική φράση που χρησιμοποιείται στα αγγλικά για να σημαίνει ανταλλαγή αγαθών ή υπηρεσιών, στην οποία η μία μεταφορά εξαρτάται από την άλλη - «μία χάρη για μία χάρη». Στα ελληνικά χρησιμοποιείται η έκφραση «δούναι και λαβείν».

Στην πολιτική χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ανήθικη πρακτική «θα κάνω κάτι για σένα, αν κάνεις κάτι για μένα», η οποία, ωστόσο, θεωρείται επιτρεπτή εάν δεν υπάρχει δωροδοκία ή κακοποίηση μέσω αυτής.

Προέλευση 
Το quid pro quo αρχικά υπονοούσε κάτι που έχει αντικατασταθεί. Η πρώιμη χρήση από τους αγγλόφωνους ακολούθησε την αρχική λατινική έννοια, με εμφανίσεις στη δεκαετία του 1560 όπου ο όρος αναφερόταν στην αντικατάσταση ενός φαρμάκου με άλλο, είτε ακούσια είτε δόλια. Μέχρι το τέλος του ίδιου αιώνα, το quid pro quo εξελίχθηκε σε μια αναθεωρημένη χρήση για την περιγραφή ισοδύναμων ανταλλαγών.

Έκτοτε, το quid pro quo συνεχίζει να χρησιμοποιείται, από τους αγγλόφωνους σε νομικά και διπλωματικά πλαίσια, ως ανταλλαγή αγαθών ή υπηρεσιών ίσης αξίας.

Παραπομπές 

Λατινικές λέξεις και φράσεις
Κρούμοβγκραντ

Το Κρούμοβγκραντ (βουλγαρικά: Крумовград), ή Κοσούκαβακ (τουρκικά: Koşukavak), είναι πόλη στην επαρχία Κάρτζαλι και πρωτεύουσα του ομώνυμου δήμου, στα νότια της Βουλγαρίας, η οποία βρίσκεται στην Ανατολική Ροδόπη στις όχθες του ποταμού Κρουμόβιτσα. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της είναι Τούρκοι (70,1%) και 27,3% Βούλγαροι. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον επιτυχημένο μεσαιωνικό Βούλγαρο ηγεμόνα Κρούμο, με το όνομα να σημαίνει «πόλη του Κρούμου» στα βουλγαρικά.

Παραπομπές

Πόλεις της Βουλγαρίας
Πολωνική Χρυσή Εποχή

Η Πολωνική Χρυσή Εποχή ήταν η περίοδος της Αναγέννησης στην Πολωνία και στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, η οποία αντιστοιχεί περίπου στην περίοδο διακυβέρνησης του Βασιλιά Σιγισμούνδου Α΄ του Παλαιού και του γιου του, Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου, του τελευταίου από τους μονάρχες της δυναστείας των Γιαγκελλόνων, μέχρι το θάνατό του το 1572. Μερικοί ιστορικοί εκτιμούν ότι η Πολωνική Χρυσή Εποχή συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα, όταν η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία καταστράφηκε από την Εξέγερση του Χμελνίτσκι (1648-57) και από τη σουηδική και ρωσική εισβολή. Κατά τη διάρκεια της Χρυσής Εποχής της, η Κοινοπολιτεία έγινε ένα από τα μεγαλύτερα βασίλεια της Ευρώπης, που εκτείνονταν από τη σύγχρονη Εσθονία στα βόρεια έως τη Μολδαβία στα ανατολικά και τη Βοημία στα δυτικά.

Τον 16ο αιώνα, η Κοινοπολιτεία αυξήθηκε σε σχεδόν 1 εκατομμύριο χλμ2, με πληθυσμό 11 εκατομμυρίων. Ευημερούσε από τις τεράστιες εξαγωγές σιτηρών, ξύλου, αλατιού και υφάσματος στη Δυτική Ευρώπη μέσω των λιμανιών της Βαλτικής Θάλασσας του Γκντανσκ, του Έλμπλονγκ, της Ρίγας, του Μέμελ και του Κένιγκσμπεργκ. Οι μεγάλες πόλεις της Κοινοπολιτείας περιλάμβαναν το Πόζναν, την Κρακοβία, τη Βαρσοβία, το Λβιβ, το Βίλνιους, το Τόρουν και, για ένα διάστημα τον 17ο αιώνα, το Κίεβο και το Σμολένσκ. Ο Στρατός της Κοινοπολιτείας μπόρεσε να υπερασπιστεί το βασίλειο από ξένη εισβολή και συμμετείχε επίσης σε επιθετικές εκστρατείες εναντίον των γειτόνων της Πολωνίας. Καθώς ακολούθησε η πολωνοποίηση σε κατακτημένα εδάφη, τουλάχιστον μεταξύ των τάξεων με πολιτική επιρροή, η πολωνική γλώσσα έγινε η lingua franca της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Κατά τη διάρκεια της Χρυσής Εποχής της, η Κοινοπολιτεία θεωρούνταν ένα από τα πιο ισχυρά κράτη στην Ευρώπη. Είχε ένα μοναδικό σύστημα διακυβέρνησης, γνωστό ως Χρυσή Ελευθερία, στο οποίο όλοι οι ευγενείς (σλάχτα), ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, θεωρούνταν ίσοι και απολάμβαναν εκτεταμένα νόμιμα δικαιώματα και προνόμια. Ένα από τα χαρακτηριστικά του συστήματος ήταν το liberum veto, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1653. Οι ευγενείς, που αποτελούνταν από σλάχτα και άρχοντες, αποτελούσαν περίπου το 8-10% του πληθυσμού της Κοινοπολιτείας.

Περαιτέρω ανάγνωση 
 The Cambridge History of Poland (δύο τόμοι, 1941–1950) ηλεκτρονική έκδοση τ. 1 έως 1696
 Butterwick, Richard, ed. Η Πολωνική-Λιθουανική Μοναρχία σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, γ. 1500-1795. Palgrave, 2001. 249 σελ. ηλεκτρονική έκδοση
 Ντέιβις, Νόρμαν. Heart of Europe: A Short History of Poland. Oxford University Press, 1984.
 Ντέιβις, Νόρμαν. Το God's Playground: A History of Poland. 2 τόμ. Columbia U. Press, 1982.
 Pogonowski, Iwo Cyprian. Πολωνία: Ένας ιστορικός άτλαντας. Hippocrene, 1987. σελ. 321
 Σάνφορντ, Τζορτζ. Ιστορικό Λεξικό της Πολωνίας. Scarecrow Press, 2003. σελ. 291
 Στόουν, Ντάνιελ. Το Πολωνικό-Λιθουανικό Κράτος, 1386-1795. U. of Washington Press, 2001.
 Zamoyski, Adam. Ο πολωνικός τρόπος. Hippocrene Books, 1987. σελ. 397

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πολωνοί Αδελφοί: Η πρώτη μεταρρυθμισμένη εκκλησία της ειρήνης και η πρώτη απαγορευμένη θρησκεία της Πολωνίας
Χρυση Εποχη
Χρυσές εποχές (μεταφορά)
Απόλυχνος Ηρακλείου

Ο Απόλυχνος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γαλιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μοιρών, του δήμου Φαιστού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καινουργίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Ο Απόλυχνος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην έξοδο μικρού φαραγγιού, σε μικρό υψίπεδο νότια του Ψηλορείτη, λίγο βορειότερα των Μοιρών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 57 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλλιάς (Γαλιάς) του νομού Ηρακλείου. Το 1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαλιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Μοιρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μοιρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού.

Ιστορικά στοιχεία
Πρώτη αναφορά του οικισμού γίνεται σε έγγραφο του 1248 με την ονομασία Apolchino, ως φέουδο της αρχιεπισκοπής Κρήτης κατά την Βυζαντινή εποχή. Επίσης αναφέρεται σε έγγραφο του 1369, όπου ο Cladus Sterioni έκανε έναν πέτρινο μύλο στο χωριό Ypolichno. Επίσης γίνεται αναφορά από τον Καστροφύλακα το 1583 με 100 κατοίκους ως Ippolighno και με την ίδια ονομασία από τον Βασιλικάτα το 1630.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα στη βόρεια είσοδο του οικισμού, σε τοποθεσία με τρεχούμενα νερά και πέτρινες βρύσες
Το μικρό φαράγγι του Απολύχνου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

 Δήμος Φαιστού
Χωριά του νομού Ηρακλείου
Κοινότητα Αχλαδέ

Η Κοινότητα Αχλαδέ είναι κοινότητα του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Αχλαδές. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Σιριπιδιανά και Σολοχιανά. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Σιριπιδιανά και Σολοχιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

 Αχλαδές, ο (95)
 Σιριπιδιανά, τα (54)
 Σολοχιανά, τα (17)

Συνολικά η κοινότητα έχει 166 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Πολυμίλη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητας Αχλαδέ

Παραπομπές 

Δήμος Μυλοπόταμου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1965

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1965 έγινε σε δύο γύρους τον Αύγουστο (α' γύρος) και τον Σεπτέμβριο (β' γύρος) παράλληλα με το Πανελλήνιο κολυμβητικό πρωτάθλημα. 

Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής φέρνοντας μόνο μια ισοπαλία 0-0 στον αγώνα του δεύτερου γύρου με τον Ολυμπιακό.

ΑγώνεςΕφημερίδα Ελευθερία 7/9/1965 σελίδα 6Εφημερίδα Ελευθερία 6/8/1965 σελίδα 6Εφημερίδα Ελευθερία 10/8/1965 σελίδα 6 

* Ο αγώνας ΝΟΠ - ΠΑΟ διεκόπη και οι ομάδες δεν πήραν τους βαθμούς της ισοπαλίας

Τελική βαθμολογία 

Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη, 2 βαθμοί για ισοπαλία, 1 βαθμός για ήττα, 0 βαθμοί σε περίπτωση μηδενισμού.

ΝΟ Πατρών και Παναθηναϊκός μηδενίστηκαν στο μεταξύ τους παιγνίδι.

Παραπομπές 

1965
Υδατοσφαίριση το 1965
Λίστα Πέτσα

Λίστα Πέτσα (από το όνομα του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα που τη δημοσιοποίησε) ονομάστηκε  η λίστα με τα ονόματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, (συνολικά, 1232) που έλαβαν χρηματική αποζημίωση για την προώθηση της καμπάνιας "Μένουμε Σπίτι", κατά το πρώτο κύμα της επιδημίας του κορωνοϊού στην Ελλάδα. 

Συνολικά η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη διέθεσε 19.832.132,94 ευρώ. Μετά από πίεση της αντιπολίτευσης, ο Πέτσας ως κυβερνητικός εκπρόσωπος δημοσιοποίησε την λίστα με τα ποσά. Δημοσιογραφική έρευνα επισήμανε πως λιγότερο από το 1% των 20 εκατομμυρίων ευρώ της καμπάνιας δόθηκαν στον αντιπολιτευόμενο τύπο. Ενδεικτικά, ο ΣΚΑΙ έλαβε 830.000 ευρώ, το Open 450.000, Τα Νέα 63.000, Η Αυγή 10.500, το news24/7 75.000 και το Iefimerida.gr 250.000.
Για τα ποσά και τον τρόπο διάθεσής τους έγινε λόγος για διαφθορά και για έλλειψη πολυφωνίας στα ΜΜΕ. 
Αντιδράσεις προκάλεσε επίσης ο αποκλεισμός συγκεκριμένων μέσων από την καμπάνια όπως της εφημερίδας Documento και Μακελειό, η χρηματοδότηση ανύπαρκτων ιστοσελίδων και ιστοσελίδων με συνωμοσιολογικό και αντιεπιστημονικό περιεχόμενο. Απαντώντας στην κριτική που δέχθηκε ο ίδιος και η κυβέρνηση συνολικά για την καμπάνια, ο Πέτσας επισήμανε πως πρόκειται "για μια καμπάνια που έσωσε ζωές" και ότι αδρανή μέσα, έλαβαν χρηματοδότηση.

Με το ΦΕΚ 475ΒΒ/27-10-2020 ανακοινώθηκε η Δεύτερη Λίστα Πέτσα, αυτήν τη φορά αποκλειστικά στους πανελλαδικούς σταθμούς ελεύθερης λήψης, συνολικού ποσού 2.000.000 ευρώ. Ακολούθησε η προώθηση της εμβολιαστικής καμπάνιας, ύψους 18.500.000 ευρώ και η λεγόμενη Λίστα Πλεύρη με συνολικά ποσά, 4.960.000 ευρώ.

Στις 12 Νοεμβρίου 2021 υπερψηφίστηκε στη Βουλή με τις ψήφους της αντιπολίτευσης η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής «για τη διερεύνηση της επιχείρησης πολιτικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ευτελισμό των θεσμών και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος», η οποία μεταξύ άλλων θα διερευνήσει τη χρηματοδότηση μέσω της «λίστας Πέτσα». Όμως ο ίδιος Στέλιος Πέτσας δεν κλήθηκε να καταθέσει, καθώς η κλήτευσή του απορρίφθηκε από την επιτροπή, στην οποία πλειοψηφούσε η Νέα Δημοκρατία. Το πόρισμα της Νέας Δημοκρατίας ανέφερε ότι «αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας η μη ύπαρξη τόσο ποινικών όσο και πολιτικών ευθυνών πολιτικών προσώπων για τις υπό κρίση υποθέσεις». Το πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι «τα στοιχεία που βοούν για την ύπαρξη βαριών ευθυνών» και ότι η λίστα των ΜΜΕ συντάχθηκε από την κυβέρνηση με στόχο τη χειραγώγηση ΜΜΕ και δημοσκοπικών εταιρειών. Το πόρισμα του ΚΙΝΑΛ έκανε λόγο για «κενά της αποδεικτικής διαδικασίας δεν επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι οι βαριές κατηγορίες του ΣΥΡΙΖΑ–Π.Σ. επαληθεύονται. Υπήρξε μεν αδιαφάνεια, στην επικοινωνία μεταξύ υπουργείου και διαφημιστικής εταιρείας (Initiative), αυτό όμως δεν πιστοποιεί αυτομάτως ότι υπήρξε και χειραγώγηση κοινής γνώμης». Το πόρισμα του ΚΚΕ έκανε λόγο για σοβαρές ευθύνες και ότι η υπόθεση χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Τελικά με τις ψήφους των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας εγκρίθηκε το πόρισμα της Νέας Δημοκρατίας.

Παραπομπές

Πανδημία COVID-19Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ελλάδας