joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, δανικά Frederik Vilhelm, γερμ. Friedrich Wilhelm (4 Ιανουαρίου 1785 - 17 Φεβρουαρίου 1831) από τον Οίκο του Μπεκ/Γκλύξμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1816-1825) και μετά του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (1825-1831).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λίντεναου της Ανατολικής Πρωσίας και ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Καρόλου Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Φρειδερίκης, κόρης του Καρόλου Λεοπόλδου κόμη του Σλίμπεν. 

Το 1804 εστάλη στη Δανία, όπου έγινε αξιωματικός στον Δανικό στρατό κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Νυμφεύτηκε τη Λουίζα Καρολίνα, η οποία ήταν εξαδέλφη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας και αδελφή της συζύγου αυτού Μαρίας. 

Το 1816 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1779 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Ερρίκος Γουλιέλμος, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ· ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου του και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ της Δανίας, ο οποίος παραχώρησε το Γκλύξμπουργκ στον Φρειδερίκο Γουλιέλμο. Στις 6 Ιουλίου 1825 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος άλλαξε τον τίτλο του από δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ σε δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. 

Απεβίωσε το 1831 στο κάστρο Γκόττορπ του Σλέσβιχ, σε ηλικία 46 ετών. Τον διαδέχθηκαν οι δύο πρώτοι γιοί του Κάρολος (που απεβίωσε άτεκνος) και Φρειδερίκος, που συνέχισε τον κύριο κλάδο του Οίκου (των δουκών του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ). Ο τέταρτος γιος του, Χριστιανός Θ΄ ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του Φρειδερίκου Ζ΄ της Δανίας και έτσι έγινε διάδοχός του και ιδρυτής του κλάδου των Γκλύξμπουργκ-Δανίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1810 τη Λουίζα Καρολίνα, κόρη του Καρόλου, πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
 Λουίζα-Μαρία 1810-1869.
 Φρειδερίκη 1811-1902, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κάρολο, δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
 Κάρολος 1813-1878, δούκας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ.
 Φρειδερίκος 1814-1885, δούκας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ.
 Γουλιέλμος 1816-1893.
 Χριστιανός Θ΄ 1818-1906, βασιλιάς της Δανίας. Γιοί του ήταν ο Φρειδερίκος Η΄ της Δανίας και ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας.
 Λουίζα 1820-1894.
 Ιούλιος 1824-1903, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ.
 Ιωάννης 1825-1911, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ.
 Νικόλαος 1828-1849, πρίγκιπας του Σ.Χ.Σ.Γκλύξμπουργκ, απεβ. 21 ετών.

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κατάλογος Παρουσιαστών του Διαγωνισμού Παιδικού Τραγουδιού Eurovision

Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει όσους έχουν ενεργήσει ως παρουσιαστές του Διαγωνισμού Παιδικού Τραγουδιού Eurovision. Από το 2003 έως το 2008, οι παρουσιαστές ήταν δύο. Το 2009 ήταν 3, το 2014 και το 2015 ήταν ένας, ενώ από το 2016 είναι δύο. Η Κίμ-Λίαν βαν ντερ Μέιγ (Ολλανδία) και ο Τιμούρ Μιροσνιτσένκο (Ουκρανία) έχουν παρουσιάσει δύο φορές, τον διαγωνισμό.

Παρουσιαστές

Παρουσιαστές που εμφανίσθηκαν στη Eurovision
  Άνι Λόρακ, εκπροσώπησε την Ουκρανία το 2008 τερματίζοντας 2η.
  Νάντια Χασνάουι, συμπαρουσίασε τον διαγωνισμό το 2010 στο Όσλο. 
  Μαουρίν Λούις, έδωσε τους βαθμούς του Βελγίου τις χρονιές 2007, 2009 και 2011.
  Ρεμέε, συνέγραψε τη γερμανική συμμετοχή του 2008, "Disappear" των No Angels. Αργότερα συνέγραψε τη δανική συμμετοχή του 2012.
  Αντρέα Μαρίν Μπανίκα, έδωσε τους βαθμούς της Ρουμανίας τις χρονιές 2000, 2004, 2006 και 2007.
  Ντένις Κουριάν, είναι ο λευκορώσος σχολιαστής στη Eurovision και έδωσε τους βαθμούς της Λευκορωσίας το 2004. Η συμπαρουσιάστρια του, Λέιλα Ισμαήλαβα έδωσε τους βαθμούς το 2011.
  Άβετ Μπαρσεγκιάν, συνέγραψε την αρμένικη συμμετοχή του 2017, "Fly With Me" της Άρτσβικ.
  Ζλάτα Όγκνιεβιτς, εκπροσώπησε την Ουκρανία το 2013, τερματίζοντας 3η.
  Μόϊρα Ντέλια, έδωσε τους βαθμούς της Μάλτας τις χρονιές 2006 και 2008.
  Πόλι Γκένοβα, εκπροσώπησε τη Βουλγαρία το 2011, τερματίζοντας 12η στον ημιτελικό. Εκπροσώπησε ξανά τη Βουλγαρία το 2016, τερματίζοντας 4η.
  Μπέν Καμίλε και Βάλερι Βέλλα, έδωσαν τους βαθμούς της Μάλτας το 2016 και 2005 αντίστοιχα.
  Τιμούρ Μιροσνιτσένκο, συμπαρουσίασε τον διαγωνισμό του 2017 στο Κίεβο.
  Ζινάιντα Κουπριγιάνοβιτς, εκπροσώπησε τη  το  με το τραγούδι "Like It"

Παρουσιαστές που παρελθοντικά συμμετείχαν στην Παιδική Eurovision
  Λίζι Ζαπαρίντζε, εκπροσώπησε τη Γεωργία το 2014
  Ελένα Μεράαι, εκπροσώπησε τη Λευκορωσία το 2017
  Ρωξάνα Βέγκιελ, νικήτρια του διαγωνισμού του 2018 εκπροσωπώντας την Πολωνία

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος παρουσιαστών της Eurovision

Παραπομπές

Eurovision

pl:Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci#Prowadzący
Τάγμα του Πέλεκυ

Το Τάγμα του Πέλεκυ (Orden de la Hacha) είναι γυναικείο ιπποτικό τάγμα που ιδρύθηκε το 1149 στην Καταλονία της Ισπανίας από τον Κόμη της Βαρκελώνης, Ραϊμόνδο Βερεγγάριο Δ΄,  προς τιμήν των γυναικών της πόλης Τορτόζα που αναχαίτισαν την επίθεση των Μαυριτανών στην πόλη τους.

Ιστορία
To 1149 ο Ραϊμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ κατέλαβε την Τορτόζα που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των Μαυριτανών επί αιώνες. Λίγους μήνες μετά όμως οι Μαυριτανοί έστειλαν στρατεύματα για να καταλάβουν και πάλι την πόλη. Ο Ραϊμόνδος δεν προλάβαινε να στείλει ενισχύσει για να υπερασπιστεί την πόλη και άρχισε να σκέφτεται να δώσει εντολή στους κατοίκους να παραδωθούν. 

Οι γυναίκες της πόλης όμως δεν ήθελαν ούτε να το ακούσουν αυτό. Φόρεσαν αντρικά ρούχα, πήραν τα όπλα (ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και τσεκούρια) και επιτέθηκαν στους Μαυριτανούς εξαναγκάζοντάς τους να οπισθοχωρήσουν και να εγκαταλείψουν την πολιορκία. 

Αναγνωρίζοντας την συνεισφορά τους και τον ηρωισμό τους, ο Ραϊμόνδος ίδρυσε το Τάγμα του Πέλεκυ και έχρισε ιππότισσες (cavalleras) τις γυναίκες της Τορτόζα. Αυτές οι γυναίκες απολάμβαναν όλα τα προνόμια που απολάμβαναν και οι άντρες ιππότες όπως η εξαίρεση από την υποχρεώση πληρωμής φόρων και κατείχαν τιμητική θέση στις δημόσιες εκδηλώσεις. 

Σήμερα δεν υπάρχει πια το Τάγμα του Πέλεκυ και λέγεται ότι πέρα από τα αρχικά του μέλη δεν είχε άλλα και έπαψε να υπάρχει με τον θάνατο των συγκεκριμένων γυναικών.

Πηγές 
 Biddle, Daniel A. (2012): Knights of Christ: Living Today with the Virtues of Ancient Knighthood. WestBow Press. ISBN 9781449750435
 Clayton, Ellen Creathorne (2013). Female Warriors: Memorials of Female Valour and Heroism, From the Mythological Ages to the Present Era. Forgotten Books.  ISBN 978-1-331-37251-6
 Doran John (2017). Knights and Their Days. Forgotten Books . ISBN 1331595371
 Kasparek, Rick (2014). Knight of the Grail Code: The Call to Christian Chivalry in a World of Growing Darkness. WestBow Press. ISBN 9781490862002
 Madeleine Pelner Cosman,Linda (2008). Handbook to Life in the Medieval World. (σελ. 258 – 259) Facts on File. ISBN 0816048878

Βλέπε επίσης 
 Γυναίκες ιππότες

Γυναίκες στην ιστορία
Σίγκουρντ Σιρ

Ο Σίγκουρντ Σιρ (Sigurðr Sýr, ... - π. 1018) ήταν τοπικός βασιλιάς της Νορβηγίας από τον Οίκο του Χορφάγκρε σε μια τοπική περιοχή στο Μπούσκερουντ, σχετίζεται με τους βασιλείς Χάραλντ Χορφάγκρε και Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας. Με τον γάμο του με την Άστα Γκούντμπραντσνταττερ μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της Χάραλντ Γκρενσκ ο Σίγκουρντ Σιρ έγινε ο θετός πατέρας του βασιλιά Όλαφ και ο πατέρας του Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας. 
Η παραδοδιακή άποψη η οποία κυριαρχεί βάση των πληροφοριών οι οποίες μας παρέχονται από τα Ισλανδικά ποιήματα και τα Σάγκας του Σνόρρι Στούρλουσον ήταν ότι ο Σίγκουρντ Σιρ ήταν δισέγγονος του ιδρυτή του Νορβηγικού βασιλείου Χάραλντ Χορφάγκρε μέσω του Σίγκουρντ Ράιζ, νόθου γιου του Χάραλντ Χορφάγκρε με μια Σαάμι ερωμένη του. 
 
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο πατέρας του Σίγκουρντ Σιρ Χάλφνταν ήταν εγγονός του Χάραλντ Χορφάγκρε. Δεν υπάρχουν όμως ιστορικές αποδείξεις γι'αυτή την συσχέτιση και οι ιστορικοί έχουν αμφιβολίες επειδή πολλές πληροφορίες των Σάγκας είναι κατασκευασμένες αργότερα για να νομιμοποιηθούν οι βασιλείς.  
Σύμφωνα με τον Σνόρρι Στούρλουσον "ήταν συνετός και ταπεινός άνθρωπος παρά τα πλούτη του με αγροκτήματα τεράστιων εκτάσεων, κυβέρνησε με σοφία και ειρήνη".  Το προσωνύμιο "Σιρ" σύμφωνα με την αρχαία Νορβηγική γλώσσα σχετίζεται με τον χοίρο, ο συγγραφέας Πέτρος Ανδρέας Μουνκ (1810 - 1863) αναφέρει ότι προήλθε από την φράση "αυτός που σκάβει για να βρει ρίζες στο έδαφος", ο Σνόρρι Στούρλουσον λέει αντίστοιχα ότι πιθανότατα ήταν κάποιος τιμητικός τίτλος. 
Ο Σίγκουρντ Σιρ σύμφωνα με τον Σνόρρι Στούρλουσον βαπτίστηκε χριστιανός μαζί με την σύζυγο του (998) όταν ο Νορβηγός βασιλιάς Όλαφ Τρίγκβασον ήρθε να επιβάλει την χριστιανική θρησκεία στο Μπούσκερουντ στο οποίο ήταν ο ίδιος τοπικός βασιλιάς. Δεν είχε ο ίδιος προσωπικές φιλοδοξίες αλλά είχε παίξει σημαντικό πολιτικό ρόλο, υποστήριξε σημαντικά τον θετό του γιο Όλαφ στις φιλοδοξίες του, κατόρθωσε να πετύχει την υποστήριξη των τοπικών βασιλέων της Νορβηγίας να βοηθήσουν τον Όλαφ στις προσπάθειες του να δημιουργήσει έναν ισχυρό Νορβηγικό στρατό.

Παραπομπές

Πηγές

Claus Krag, "Sigurd Halvdansson Syr – utdypning", Store norske leksikon (in Norwegian)
Snorri Sturluson, Heimskringla: History of the Kings of Norway, tr. Lee M. Hollander, The American-Scandinavian Foundation, Austin: University of Texas Press, 1964 
M. Sjöström, "Scandinavian medieval descendants of Charlemagne: A detailed genealogy of the issue of Agnes Haakonsdottir, of the so-called Fairhair dynasty", Foundations - Journal of the Foundation for Medieval Genealogy vol 2 (2007:4, July), pp. 253-76: "It is very likely that the lord Halvdan, father of kinglet Sigurd Syr, was not identical with a possible Halvdan in Hadafylke, grandson of king Harald".
Knut Helle, Cambridge History of Scandinavia, Volume I, Prehistory to 1520, Cambridge University Press, 2003
Sigwart Sörensen, Norway, New York: Collier, 1899

Οίκος του Χορφάγκρε
Χάραλντ Γκρενσκ

Ο Χάραλντ Γκρενσκ, υποτελής βασιλιάς του Βέστφολντ ήταν γιος του Γκούντροντ Μπζόρνσον ενός από τους εγγονούς του Χάραλντ Χορφάγκρε ο οποίος ήταν επίσης βασιλιάς του Βέστφολντ. Το προσωνύμιο Γκρένσκ το πήρε πιθανότατα λόγω της περιοχής που γεννήθηκε και μεγάλωσε το Νορβηγικό Γκρένλαντ. Ο Χάραλντ Γκρένσκ ήταν μόλις 11 ετών όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τον Χάραλντ Γκράφελντρ και τους υπόλοιπους γιους της Γκούνχιλντ.
Στη συνέχεια δραπέτευσε στη Σουηδία όπου ενώθηκε με τον ισχυρό ευγενή Σκαγκούλ Τόστε σε εκστρατείες εναντίον των Βίκινγκ στη Βαλτική Θάλασσα. 

Όταν οι γιοι της Γκούνχιλντ εξορίστηκαν ο Χάραλντ ακολούθησε στη Νορβηγία τον Χάακον Σίγκουρντσον ο οποίος κυβέρνησε στο Βέστφολντ και στο Άγκντερ ως τοπικός βασιλιάς υποτελής του Χάραλντ Α΄ της Δανίας, παντρεύτηκε την Άστα Γκούντμπραντσνταττερ, κόρη του Γκούντμπραντ Κούλα.

Εγκατέλειψε στη συνέχεια τη σύζυγο του για να γίνει ερωμένος της Σίγκριντ της Αγέρωχης της πλούσιας χήρας του Ερρίκου του Νικηφόρου πρώτου βασιλιά της Σουηδίας. Η Σίγκριντ ύστερα από έναν δείπνο τον δολοφόνησε με φωτιά μαζί με άλλους ερωμένους της.

Η χήρα του Άστα γέννησε γιο τον Όλαφ τον μετέπειτα Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας, στη συνέχεια παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Σίγκουρντ Σιρ βασιλιά του Ριντζέρικ.
Δεν υπάρχουν περισσότερες πηγές σχετικά με τον Χάραλντ Γκρένσκ παρά μονάχα η σύνδεση του με τον Άγιο Όλαφ ως πατέρα του. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι ήταν βασιλιάς του Βέστφολντ αλλά σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν ακόμα και την ύπαρξη του ως ιστορικό πρόσωπο.

Παραπομπές

Πηγές

Bergljot Solberg Jernalderen i Norge (Oslo, 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χάραλντ Γκρένσκ - Γενεαλογικό δέντρο
Χάραλντ Γκρένσκ

Οίκος του Χορφάγκρε
Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν

Η Ελίζαμπεθ Μπλάκμπερν (γενν. 26 Νοεμβρίου 1948) είναι Αυστραλο-Αμερικανή νομπελίστας και Πρόεδρος στο Salk Institute for Biological Studies. Έχει υπάρξει ερευνητής στη Βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Φρανσίσκο, και μελέτησε το τελομερές, μια δομή στο άκρο των χρωμοσωμάτων που προστατεύει το χρωμόσωμα. Η Μπλάκμπερν ήταν μέλος της ομάδας που ανακάλυψε και την τελομεράση, το ένζυμο που ανανεώνει το τελομερές. Για το έργο αυτό της απονεμήθηκε το 2009 το Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής, που το μοιράστηκε με την Κάρολ Γκρέιντερ και τον Τζακ Σζόστακ. Ήταν η πρώτη νομπελίστας γεννημένη στην Τασμανία.

Πρώιμα χρόνια και σπουδές 
Η Ελίζαμπεθ Έλεν Μπλάκμπερν γεννήθηκε στο Χόμπαρτ της Τασμανίας  στις 26 Νοεμβρίου του 1948. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Λάντσεστον όταν ήταν τεσσάρων ετών. Στην ηλικία των 16 η οικογένειά της μετακόμισε στη Μελβούρνη, όπου διέπρεψε ως μαθήτρια και έπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, ενώ εκπόνησε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Στη συνέχεια έγινε μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Έργο στη μοριακή βιολογία 
Το 1978 ξεκίνησε στο Τμήμα Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Μπέρκλεϊ, και το 1990 συνέχισε στο Σαν Φρανσίσκο στο Τμήμα Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας, όπου συνεχίζει ως σήμερα σε τιμητική θέση καθηγητή. Το 2009 της απονεμήθηκε το Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής.

Η Μπλάκμπερν συνεχίζει και σήμερα την έρευνα στο τελομερές και την τελομεράση, υπό την επίδραση του διαλογισμού.

Βιοηθική
Η Μπλάκμπερν διορίστηκε ως μέλος του Συμβουλίου Βιοηθικής του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 2002 ως το 2004. Υπηρετεί στο Science Advisory Board του Genetics Policy Institute.

Δείτε επίσης 
 Τελομερές
 Τελομεράση

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό στην ιστοσελίδα των Βραβείων Νόμπελ

Αυστραλοί επιστήμονες
Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης
Χριστιανός Αλβέρτος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Χριστιανός-Αλβέρτος, δανικά: Christian-Albert (13 Φεβρουαρίου 1641 - 6 Ιανουαρίου 1695) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1659-1695) και Λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής της Λυβέκης (1655-66).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.

Το 1659 ο πατέρας του απεβίωσε πολιορκούμενος στο κάστρο τού Τέννινγκ από τον Χριστιανό Ε΄ της Δανίας. Ο Χριστιανός-Αλβέρτος πιέστηκε να φύγει. Η υπόλοιπη ζωή του χαρακτηρίστηκε από διαμάχη με τη Δανία. Αν και νυμφεύτηκε την Φρειδερίκη-Αμαλία, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας με την προοπτική να ειρηνεύσουν οι δύο χώρες, δεν άλλαξε κάτι. Η συμμαχία με τη Σουηδία, που είχε εγκαινιάσει ο πατέρας του, ενδυναμώθηκε και του παρείχε κάποια προστασία. Ωστόσο αυτή η σύνδεση παρέσυρε το δουκάτο σε όλες τις συγκρούσεις της Σουηδίας, όπως ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος (1700-21) και μερικοί πόλεμοι με τη Δανία.

Το 1665 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Κιέλου. Το 1675-89 έζησε εξόριστος στο Αμβούργο· το 1678 έλαβε μέρος στην οικοδόμηση της εκεί Όπερας Όπερ αμ Γκένζεμαρκτ. Τελικά με τη βοήθεια του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων κατάφερε να πιέσει το βασιλιά της Δανίας να υπογράψει την επιστροφή του στο δουκάτο του. Ο ζωγράφος Γύργκεν Όφενς εργάστηκε για τον πατέρα του και για τον Χριστιανό-Αλβέρτο περισσότερο από 30 έτη.

Απεβίωσε το 1695 στο Γκόττορπ σε ηλικία 54 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1667 τη Φρειδερίκη-Αμαλία των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και είχε τέκνα:
 Σοφία-Αμαλία 1670-1710, παντρεύτηκε τον Αύγουστο-Γουλιέλμο των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
 Φρειδερίκος Δ΄ 1671-1702, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
 Χριστιανός-Αύγουστος 1673-1726, πρίγκιπας του Οϊτίν και επίσκοπος της Λυβέκης.
 Μαρία-Ελισάβετ 1678-1755, ηγουμένη στο αββαείο του Κβέντλινμπουργκ.

Δούκες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Πέτρος του Όλντενμπουρκ

Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:

 Πέτρος Α΄ του Όλντενμπουρκ
 Πέτρος Β΄ του Όλντενμπουρκ
 Πέτρος Γεώργιεβιτς του Όλντενμπουρκ
 Πέτρος Αλεξάνδροβιτς του Όλντενμπουρκ
Δημήτριος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Ο Δημήτριος Κωνσταντίνοβιτς, ρωσικά Димитрий Константинович (13 Ιουνίου 1860 - 28 Ιανουαρίου 1919) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας. Ήταν στρατιωτικός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Στρέλνα τη Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο τρίτος γιος του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας των Βέττιν, κόρης του Ιωσήφ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε.

Απεβίωσε το 1919 στο Πέτρογκρντ (πρώην Αγ. Πετρούπολη) σε ηλικία 59 ετών άγαμος.

Πρόγονοι

<center>

Βιβλιογραφία
Alexander, Grand Duke of Russia, Once a Grand Duke, Cassell, London, 1932.
Chavchavadze, David, The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
Cockfield, Jamie H. White Crow: The Life and Times of the Grand Duke Nicholas Mikhailovich Romanov, 1859-1919. Praeger, 2002, ISBN 0-275-97778-1
King, Greg & Wilson, Penny, Gilded Prism, Eurohistory, 2006, ISBN 0-9771961-4-3
Van der Kiste, John, The Romanovs 1818–1959, Sutton Publishing, 1999, ISBN 0-7509-2275-3.
Zeepvat, Charlotte, Romanov Autumn , Sutton Publishing, 2000, ISBN 0-7509-2739-9

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Γαβριήλ Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Ο Γαβριήλ Κωνσταντίνοβιτς, ρωσικά Гавриил Константинович (15 Ιουλίου 1887 - 28 Φεβρουαρίου 1955) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κωνσταντίνου Κωσταντίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

Απεβίωσε το 1955 στο Παρίσι σε ηλικία 68 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά την Αντωνίνα Ραφαήλοβνα Νεστερόβσκαγια, που απεβίωσε to 1950.

Ο Γαβριήλ έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με την Ειρίνα Ιβάνοβνα Κουράκινα. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Βιβλιογραφία
 Cockfield, Jamie H. White Crow, Praeger, 2002, ISBN 0-275-97778-1
 Gabriel Constantinovich, Grand Duke. Memories in the Marble Palace. Gilbert's Books, 2009. ISBN 978-0-9737839-9-5
 King, Greg, and Penny Wilson. Gilded Prism. Eurohistory, 2006. ISBN 0-9771961-4-3
 Vassiliev, Alexandre. Beauty in Exile. Harry N. Abrams, 2001, ISBN 0-8109-5701-9
 Zeepvat, Charlotte. The Camera and the Tsars. Sutton Publishing, 2004, ISBN 0-7509-3049-7.
 Zeepvat, Charlotte. Romanov Autumn. Sutton Publishing, 2000, ISBN 0-7509-2739-9

Ρώσοι ευγενείς
Κούρος Σουνίου

Ο Κούρος του Σουνίου είναι υπερφυσικού μεγέθους αναθηματικό άγαλμα της αρχαϊκής περιόδου. Η συμβατική ονομασία οφείλεται στον χώρο εύρεσης του, το Ιερό του Ποσειδώνα στο Σούνιο. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Περιγραφή 

Ο Κούρος του Σουνίου αποτελεί ένα από τα πρωιμότερα δείγματα μνημειακής αρχαϊκής πλαστικής. Απεικονίζει μία ιστάμενη ανδρική γυμνή μορφή σε μετωπική στάση, με τους βραχίονες καθήμενους. Οι λεπτομέρειες του ωοειδούς προσώπου είναι στιλιζαρισμένες, δηλαδή δεν πρόκειται για εικονιστικό άγαλμα, αλλά για ιδεαλιστικό έργο. Στο πρόσωπο, δεσπόζουν το υψηλό μέτωπο, το μαλακό πλάσιμο της σάρκας στις παρειές και, συμμετρικά ως προς τον κατακόρυφο άξονα της μύτης, οι αμυγδαλόσχημοι οφθαλμοί. Οι φθορές που παρατηρούνται στην επιφάνεια του προσώπου δεν επιτρέπουν την λεπτομερέστερη τεχνοτροπική του ανάλυση.   

Την κεφαλή του αγάλματος πλαισιώνει η περίτεχνη κόμμωση, που διευθετείται σε ομάδες αστραγαλωτών βοστρύχων στο πίσω μέρος της, ενώ το μέτωπο επιστέφεται από κοχλιωτούς βοστρύχους.     

Οι ανατομικές λεπτομέρειες του κορμού αποδίδονται σχηματοποιημένα, με αδρή χάραξη. Διακρίνονται οι στερνοκλειδομαστοειδείς και οι θωρακικοί μύες, ενώ η λεγομένη linea alba («λευκή γραμμή») διατρέχει κατακόρυφα την κοιλιακή χώρα στο μέσο αυτής και αποδίδεται ως αβαθής αυλάκωση. Οι βραχίονες είναι ελαφρώς λυγισμένοι στον αγκώνα. Οι κοιλιακοί μύες υποδηλώνονται με χάραξη. Ιδιαίτερη πλαστικότητα παρατηρείται στις βουβωνικές γραμμές και στα γεννητικά όργανα, τα οποία είναι μερικώς αποκεκρουμένα.    

Τα ισχία είναι παράλληλα, με το δεξιό τοποθετημένο ελαφρώς μπροστά, δίνοντας την ψευδαίσθηση της κίνησης. Οι μηροί της μορφής έχουν ιδιαίτερο όγκο. Τα γόνατα («λειψυρά γυία») είναι σχηματοποιημένα, με την μορφή μικρών δίσκων που περιβάλλονται από τους ανάγλυφα αποδοσμένους τένοντες. Εμφανής είναι η μυολογία στις κνήμες. Ο δεξιός πους έχει συμπληρωθεί.

Τεχνοτροπία 

O Κούρος του Σουνίου αποτελεί ένα από τα πρωιμότερα δείγματα αρχαϊκής πλαστικής, καθώς εντάσσεται στην χρονική βαθμίδα περί το 600 π. Χ. Πρόκειται για μία ραδινή μορφή, κατά τα πρότυπα του αττικοϊωνικού εργαστηρίου. Η στιλιζαρισμένη κόμμωση και οι λεπτομέρειες του προσώπου, καθώς και η διάθεση διακοσμητικότητας στις ανατομικές λεπτομέρειες, υποδηλώνουν οτι ο καλλιτέχνης επηρεάζεται έντονα από ανατολίζοντα ή αιγυπτιακά πρότυπα, χωρίς να έχει ακόμα κατακτήσει την φυσιοκρατική απόδοση της ανθρώπινης μορφής.

Χρονολόγηση 
Oι αστραγαλωτοί βόστρυχοι, το σχήμα των οφθαλμών και του προσώπου και η αυστηρή μετωπικότητα παραπέμπουν στην ελαφρώς πρωιμότερη κεφαλή του Διπύλου (περί το 610 π.Χ.), η οποία ανήκει σε μνημειακό κούρο και βρέθηκε στην περιοχή του Κεραμεικού.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές πηγές 
 V. G. Kallipolitis, Der Kouros von Sounion im Athener Nationalmuseum nach der neuen Wiederherstellung, Antike Welt 4.2  1973, 47-51.
 Γ. Παπαθανασόπουλος, Σούνιον Ἱρὸν (Αθήνα 1983).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού
 Επίσημη Ιστοσελίδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών 

Αρχαϊκή τέχνη
Κούροι
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Ολέγκ Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Ο Ολέγκ Κωνσταντίνοβιτς, ρωσικά Олег Константинович (27 Νοεμβρίου 1892 - 12 Οκτωβρίου 1914) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Ήταν ο τέταρτος γιος του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. 

Μαζί με τέσσερα από τα αδέλφια του υπηρέτησε στη Φρουρά κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Καθώς πολεμούσε εναντίον των Γερμανών, πληγώθηκε βαριά και το έκτακτο χειρουργείο δεν μπόρεσε να τον σώσει. Απεβίωσε στο Βίλνιους της Λιθουανίας σε ηλικία 22 ετών, άγαμος.

Πηγές
 Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars: A Romanov Family Album, Sutton Publishing, 2004, p. 66

Ρώσοι ευγενείς
Ιγκόρ Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Ο Ιγκόρ Κωνσταντίνοβιτς, ρωσικά Игорь Константинович (10 Ιουνίου 1894 - 18 Ιουλίου 1918) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. 

Εκτελέστηκε το 1918 σε ένα ορυχείο κοντά στο Αλαπάγιεβσκ, στα Ουράλια από τους Μπολσεβίκους, μαζί με τα αδέλφια του Ιβάν και Κωνσταντίνο και τον 2ο εξάδελφό του Βλαδίμηρο Παύλοβιτς. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Ορθόδοξου ναού του Μπεϊτζίν, το οποίο καταστράφηκε το 1986 για να φτιαχτεί πάρκο.

Πηγές
 The Last Official Court Calendar of the Russian Imperial House - 1917". www.angelfire.com. Retrieved 11 September 2012.

Ρώσοι ευγενείς
Γεώργιος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας

Ο Γεώργιος Κωνσταντίνοβιτς ρωσικά Георгий Константинович (6 Μαΐου 1903 - 7 Νοεμβρίου 1938) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

Απεβίωσε το 1938 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 35 ετών και τάφηκε στο Ρωσικό Ορθόδοξο κοιμητήριο του Νόβο Ντίβεβο της Νέας Υόρκης, δίπλα στην αδελφή του Βέρα Κωνσταντίνοβνα.

Πηγές
 Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars, Sutton Publishing, 2004, p. 213

Ρώσοι ευγενείς
Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ

Η Μπαντάρ-ε Μασάχρ (περσικά: بندرماهشهر, επίσης γράφεται ως Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ, Μπαντάρ-ε Μασούχρ, Μπαντάρ Μαχ Σαρ, Μπαντάρ-μασούρ, Μπαντάρ-Μανσούρ, Μπαντάρ Μασούρ, Μπαντάρ Μάσουρ, γνωστή και ως Μπαρ Αντάζ, Μασάχρ, Μαχ Σαχρ, και Μασούρ) είναι πόλη και πρωτεύουσα της Σαχρεστάν (διοικητική υποδιαίρεση του Ιράν) Μασάχρ στην Επαρχία Χουζιστάν στο Ιράν. Στην απογραφή του 2017, η πόλη είχε πληθυσμό 297.531 κατοίκων.

Η Μπαντάρ-ε Μασάχρ είναι μια αρχαία πόλη και λιμάνι της επαρχίας Χουζιστάν στο νοτιοδυτικό Ιράν. Αρχικά ήταν γνωστή ως Ρεϋσάχρ και μετά ως Ματσουλέχ, και τελικά έγινε γνωστή ως Μπαντάρ-ε Μασούρ. Το 1965 μετονομάστηκε σε Μπαντάρ-ε Μαχ Σαχρ.

Η λέξη Μαχ-σάχρ είναι περσική και σημαίνει "πόλη του φεγγαριού".
Το λιμάνι της πόλης είναι ένα από τα πιο σημαντικά στο Ιράν, καθώς εξαγάγει φυσικό αέριο και διυλισμένα προϊόντα από το Αμπαντάν. 

Η Μαχσάχρ έχει δύο πανεπιστήμια, το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Αζάντ της Μαχσάχρ και το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Αμιρκαμπίρ στην πανεπιστημιούπολη της Μαχσάχρ. Και τα δύο πανεπιστήμια επικεντρώνονται σε προγράμματα μηχανικής, ειδικά στο πετρέλαιο και στη πετροχημική εφαρμοσμένη μηχανική. Οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν τα περσικά. Οι ντόπιοι κάτοικοι κατάγονται ως επί το πλείστον από οικογένειες των Καναβάτι και Μπαντάρι. Υπάρχει επίσης μια τοπική Αραβική μειονότητα των οποίων οι ρίζες ανάγονται στο Καμπάν του Ιράκ.

Κλίμα 
Στις 31 Ιουλίου 2015, η Μπαντάρ-ε Μαχσάχρ είχε θερμοκρασία αέρα 46 °C και σημείο δρόσου 32 °C. Μαζί, η πόλη είχε δείκτη θερμότητας 74 °C και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος δείκτης θερμότητας που έχει καταγραφεί ποτέ οπουδήποτε στον κόσμο.

Δείτε επίσης 
 Petzone (Ειδική οικονομική ζώνη στην Μαχσάχρ)

Παραπομπές 

Πόλεις του Ιράν
Μπρόουτον (Ουαλία)

Το Μπρόουτον είναι ένα χωριό της περιοχής Φλάιντσάιρ στην Ουαλία. Στην πόλη εδρεύει η Αίρμπας ΓΚ Μπρόουτον η οποία αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.

Είναι αδελφοποιημένη με την Auzeville-Tolosane, μια γαλλική κοινότητα στην Τουλούζη, Γαλλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Photos of Broughton and surrounding area on geograph.org.uk

Γεωγραφία της Ουαλίας
Βσέβολοντ Ιβάνοβιτς της Ρωσίας

Ο Βσέβολοντ Ιβάνοβιτς, ρωσικά Всеволод Иванович (20 Ιανουαρίου 1914 - 18 Ιουνίου 1973) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιβάν Κωνσταντίνοβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Ελένης των Καρατζόρτζεβιτς, κόρης του Πέτρου Α΄ της Σερβίας.

Στην Επανάσταση του 1918 στη Ρωσία ο πατέρας του και δύο θείοι του εκτελέστηκαν. Μαζί με τη μάμμη του διέφυγε στη Σουηδία, όπου συνάντησε τη μητέρα του. Έζησαν στο Παρίσι, στο Βελιγράδι και τελικά στη Βρετανία, όπου σπούδασε στο Ήτον και στην Οξφόρδη. Απεβίωσε το 1973 στο Λονδίνο σε ηλικία 59 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1939 τη λαίδη Μέρυ Λάιγκον, κόρη του Γουίλιαμ Λαίγκον 7ου κόμη του Μπήτσαμ (Beauchamp), αλλά διαζεύχθηκαν το 1959.

Έκανε δεύτερο γάμο με την Αιμιλία ντε Γκοσζτόνυι και έπειτα τρίτο με τη Βάλλι Κνούστ. Δεν απέκτησε απογόνους από κανέναν γάμο του.

Βιβλιογραφία
 Hall, Coryne. Lady Mary and the 'Pauper Prince'. Royalty Digest Quarterly. N4 2009.
 King, Greg, and Penny Wilson. Gilded Prism. Eurohistory, 2006. ISBN 0-9771961-4-3
 Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars, Sutton Publishing, 2004, ISBN 0-7509-3049-7.

Ρώσοι ευγενείς
Μπαντάρ-ε Εμάμ Χομεϋνί

Το Μπαντάρ-ε Εμάμ Χομεϋνί (, επίσης γράφεται ως Μπαντάρε Εμμ Χομεϋνί) είναι μια πόλη και η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπαντάρ-ε Εμάμ Χομεϋνί της Κομητείας Μαχσάχρ στην επαρχία Χουζιστάν στο Ιράν. Στην απογραφή του 2006, η πόλη είχε πληθυσμό 67.078 κατοίκων σε 14.681 οικογένειες.

Το Μπαντάρ-ε Εμάμ Χομεϋνί είναι ένα λιμάνι στον Περσικό Κόλπο στην Επαρχία Χουζιστάν στο Ιράν. Πριν το 1979, όταν διεξήχθη η Ιρανική Επανάσταση, ήταν γνωστό ως Μπαντάρ Σαχπούρ. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί.

Η πόλη είναι η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης Πετροχίμι Μπαντάρ Ιμάμ, η οποία παίζει στην Σούπερ Λίγκα του Ιράν.

Ιστορία του λιμανιού 
Το λιμάνι βρίσκεται στο τέρμα της Υπεριρανικής Σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με την Τεχεράνη και την Κασπία Θάλασσα.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούνταν μόνο από μια προβλήτα, δύο αγκυροβόλια, μια σιδηροτροχιά, αποθήκες και ένας οικισμός μερικά χιλιόμετρα μακριά. Το λιμάνι ήταν αρχικά στα γερμανικά και ιταλικά χέρια, αλλά στις 25 Αυγούστου 1941 διεξήχθη μια επίθεση από συνδυασμένες Βρετανικές και Ινδικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από το Βασιλικό Ναυτικό.Ένας μικρός στόλος οδηγούμενος από το ένοπλο εμπορικό καταδρομικό HMS Kanimbla απέπλευσε από τις πλωτές οδούς και στην επιδρομή συνέλαβε οχτώ σκάφη του Άξονα, δύο κανονιοφόρους και την πλωτή αποβάθρα. Εκείνη την εποχή, μεταξύ άλλων, το γερμανικό πλοίο Χόχενφελς έπεσε σε Βρετανικά χέρια και μετονομάστηκε σε Empire Kamal.

Στη συνέχεια διοικήθηκε από το 482ο Λιμενικό Τάγμα του Αμερικανικού Στρατού και εξυπηρέτησε ως ένα κρίσιμο σημείο ανεφοδιασμού για την Συμμαχική στρατιωτική βοήθεια προς τη Ρωσία. Οι λιμενικές εγκαταστάσεις επίσης χρησιμοποιήθηκαν την επισκευή εμπορικών και στρατιωτικών σκαφών. Τρεις επιπλέον θέσεις ελλιμενισμού χτίστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Λιμενικών εργασιών 
Το λιμάνι Μπαντάρ Ιμάμ είναι ένα σημείο μεταφόρτωσης για εμπορευματοκιβώτια, ασυσκεύαστο φορτίο και γενικό φορτίο, και η αποκλειστική πρόσβαση στις εγκαταστάσεις κατέχεται από την Iran Shipping Lines (IRISL). Το 2005, η Ιρανική Κυβέρνηση πρότεινε τις άμεσες μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ του λιμένα και της δυτικής Ευρώπης, αλλά οι διαπραγματεύσεις με την εταιρεία για αποκλειστικές λιμενικές εγκαταστάσεις και πρόσβαση δεν έχουν πραγματοποιηθεί. 

Το Λιμάνι διαθέτει επτά τερματικά με 40 κλινών και πρόσοψη περίπου 6.500 μέτρων.

Τα τερματικά υποστηρίζονται από αποθήκες με χωρητικότητα 171.000 τετραγωνικών μέτρων και υπαίθριους αποθηκευτικούς χώρους που καλύπτουν 10.9 τ.χλμ.

Μεταφορά

Δρόμοι 
 Αυτοκινητόδρομος του Περσικού Κόλπου

 Δρόμος 96

Παραπομπές 

 www.bandarimam.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οργανισμός Λιμένων και Ναυτιλίας του Ιράν
 Μπαντάρ Ιμάμ (Λιμάνι Ιμάμ Χομεϊνί): Συλλογή Φωτογραφιών από την Κυβέρνηση του Χουζιστάν
 Bandarimam Ιστοσελίδα του Λιμανιού της πόλης
Πόλεις του Ιράν
Όσβεστρι

Το Όσβεστρι είναι πόλη στην περιοχή Σρόπσαϊρ, Αγγλία, κοντά στα αγγλοουαλικά σύνορα. Το 2011 είχε πληθυσμό 17105 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Oswestry Town Council
 Oswestry & Border History & Archaeology Group - OBHAG
 Guide to Oswestry History and Archaeology

Πόλεις της Αγγλίας
Κιούμπραν

Η Κιούμπραν είναι μια πόλη της Ουαλίας. Ιδρύθηκε το 1949. Είναι αδελφοποιημένη με την Bruchsal της Γερμανίας και την Carbonne της Γαλλίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ancient Cwmbrân Society
Cwmbran's War Dead
Cwmbran Life

Γεωγραφία της Ουαλίας
Μπάρι (Βέιλ οφ Γκλαμόργκαν)

Το Μπάρι είναι μια πόλη στο Βέιλ οφ Γκλαμόργκαν, Ουαλία, στη βόρεια ακτή του Καναλιού του Μπρίστολ και περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Κάρντιφ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γεωγραφία της Ουαλίας
Μπάλα (Ουαλία)

Η Μπάλα είναι μια κοινότητα της Ουαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1974 κατοίκους.

Αθλητισμός
Η κοινότητα αποτελεί έδρα της ομάδας Μπάλα Τάουν ΦΚ η οποία αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.

Παραπομπές

Γεωγραφία της Ουαλίας
Νιουτάουν (Ουαλία)

Το Νιούταουν είναι μια πόλη της Ουαλίας. Το 2011 είχε πληθυσμός 11357 κατοίκους. Είναι περισσότερο γνωστή ως η πόλη γέννησης του Ρόμπερτ Όουεν το 1771 

Η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, Νιουτάουν ΑΦΚ, αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας το 1992.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα

Γεωγραφία της Ουαλίας
Πόρθμαντογκ

Το Πόρθμαντογκ είναι μια πόλη της Ουαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 4185 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Welsh Highland Heritage Railway and its webcams

Γεωγραφία της Ουαλίας
Λίμνη Γκιστόβα

Η αλπική λίμνη Γκιστόβα, βρίσκεται στο όρος Γράμμος και είναι η ψηλότερη και μεγαλύτερη αλπική λίμνη των ελληνικών βουνών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.353 μέτρων, ακριβώς δίπλα στη μεθοριακή γραμμή των Ελληνοαλβανικών συνόρων. Τα πλησιέστερα χωριά είναι ο Γράμος στην Ελλάδα (6 χλμ.) και τα Στάρια στην Αλβανία. 

Βρίσκεται στην Ελλάδα στον Δήμο Νεστορίου του Νομού Καστοριάς και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας. Στα νερά της ζουν αλπικοί τρίτωνες, όπως και στις άλλες αλπικές λίμνες των ελληνικών βουνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γκιστόβα Γράμμου Δρακόλιμνη  2350 μ. Studio Trasias 16-05-2021
 Γράμμος: Ανάβαση στην ψηλότερη δρακόλιμνη της Ελλάδας (Φωτογραφίες)
 Γράμμος και η Αλπική Λίμνη Γκιστόβα 2.350μ 
 Δρακόλιμνη Γράμμου  αλπική λίμνη  (2350μ)  Studio Trasias

Λίμνες της Ελλάδας
Λίμνες της Μακεδονίας‎
Σύνορα Αλβανίας-Ελλάδας
Λίμνες
Νομός Καστοριάς
Δήμος Νεστορίου
Μακεδονία (ελληνικό διαμέρισμα)
Βιασμός

Βιασμός ονομάζεται η συνουσία ή άλλη σεξουαλική επαφή χωρίς τη θέληση ενός ατόμου. Δεδομένου ότι αποτελεί νομικό αδίκημα, ο ακριβής ορισμός του βιασμού είναι διαφορετικός από χώρα σε χώρα, ενώ έχει σαφέστατα αλλάξει στη διάρκεια των ετών.

Χαρακτηριστικά, ο ορισμός στις ΗΠΑ άλλαξε το 2012 ώστε να περιλαμβάνει ως θύματα και τους άνδρες (ενώ ο προηγούμενος νόμος του 1927 περιελάμβανε μόνο τις γυναίκες). 

Στην Ελλάδα, ο ποινικός κώδικας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους το 1834, συντάκτης του οποίου ήταν ο Μάουρερ, θεωρούσε βιασμό την εξαναγκασμένη συνουσία ανεξαρτήτως φύλου, ενώ ο προηγούμενος κώδικας, το Απάνθισμα των εγκληματικών, της προσωρινής κυβέρνησης της επαναστατημένης Ελλάδας του 1824, ανέφερε μόνο την περίπτωση «φθοράς» από έγγαμο. Το άρθρο 336 τροποποιήθηκε για να συμπεριλάβει τον ορισμό της σεξουαλικής βίας βάσει συναίνεσης και συμπεριλήφθηκε στον νέο ελληνικό ποινικό κώδικα στις 6 Ιουνίου 2019. Το άρθρο 336 τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2019.
 'Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.' (Άρθρο 336.1 Ποινικός Κώδικας).
 'Όποιος, εκτός από την περίπτωση της παραγράφου 1, επιχειρεί γενετήσια πράξη χωρίς τη συναίνεση του παθόντος, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη.' (Άρθρο 336.4 Ποινικός Κώδικας).

Στην Κύπρο, στο κεφ. 154 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, ο ορισμός του βιασμού αναφερόταν αποκλειστικά στις γυναίκες από το 1960 έως το 2020, αλλά το 2020 η Κύπρος ενημέρωσε τα άρθρα 144, 145 και 146 για να συμπεριλάβει άνδρες και ΛΟΑΤ άτομα.

Ο βιασμός καταγράφεται ως αδίκημα ήδη από τον Κώδικα του Χαμουραμπί του 18ου αιώνα π.Χ.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά
 
Βία εις βάρος γυναικών
Εγκλήματα
Σεξουαλική κακοποίηση

Σεξουαλικά εγκλήματα
Γκύριντ της Σουηδίας

Η Γκύριντ της Σουηδίας ή Γκύριντ Όλαφσνταττερ ήταν Σουηδή πριγκίπισσα του 10ου αιώνα και βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Χάραλντ Α΄ της Δανίας. Η Γκύριντ ήταν κόρη του βασιλιά της Σουηδίας Όλαφ Β΄ Μπιόρνσον και της Ίνγκεμποργκ Θράντσνταττερ, ο αδελφός της Στίρμπιορν ο Ισχυρός τη συνόδευσε στη Δανία για τον γάμο της με τον σύμμαχο του Χάραλντ τον Κυανόδους, ο Στίρμπιορν παντρεύτηκε την Τάιρα της Δανίας κόρη του Χάραλντ. Μετά τον θάνατο του συζύγου της δεν υπάρχει καμιά καταγραφή για την Γκύριντ, ήταν πιθανότατα η μητέρα του Σβεν Α΄ της Δανίας.

Οίκος του Μούνσο
Βασίλισσες της Δανίας
Νικόλαος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας (1856-1929)

Ο Νικόλαος Νικολάγιεβιτς ο νεότερος, ρωσικά Николай Николаевич (18 Νοεμβρίου 1856 - 5 Ιανουαρίου 1929) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Πέτρου δούκα του Όλντενμπουρκ.

Απεβίωσε το 1929 στην Αντίμπ (Αντίπολη) των Καννών σε ηλικία 72 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1907 την Αναστασία των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου, που η αδελφή της παντρεύτηκε τον Πέτρο, αδελφό τού Νικολάου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Dowling, Timothy C. (2014). Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond [2 volumes]. ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-948-6.
 Robinson, Paul. "A Study of Grand Duke Nikolai Nikolaevich as Supreme Commander of the Russian Army, 1914–1915," Historian (Fall 2013) 75#3 pp 475–498 online
 Fromkin, David. A Peace To End All Peace Avon Books, New York, 1990
 John Curtis Perry and Constantine Pleshakov. The Flight of the Romanovs, A Family Saga Basic Books, New York, 1999
 "Encyclopædia Britannica", Vol. 16, pp. 420–421, Chicago, 1958
 Figes, Orlando. A People's Tragedy, The Russian Revolution 1891–1924, Pilmico, London, 1997

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Πέτρος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας

Ο Πέτρος Νικολάγιεβιτς (ρωσικά Петр Николаевич, 10 Ιανουαρίου 1864 – 17 Ιανουαρίου 1931) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Νικολάγιεβιτς και της Αλεξάνδρας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Πέτρου δούκα του Όλντενμπουρκ.

Απεβίωσε το 1931 στην Αντίμπ (Αντίπολη) των Καννών σε ηλικία 67 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1889 τη Μιλίτσα Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και είχε τέκνα:
 Μαρίνα 1892-1981, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Γκολίτσιν πρίγκιπα.
 Ρομάν 1896-1978, πρίγκιπας της Ρωσίας.
 Ναντέγντα 1898-1988, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Ορλόφ πρίγκιπα.

Αναφορές
 "Latest intelligence - Italy and Russia". The Times (36823). London. 18 July 1902. p. 3.

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Ρομάν Πετρόβιτς της Ρωσίας

Ο Ρομάν Πετρόβιτς, ρωσικά Роман Петрович (17 Οκτωβρίου 1896 - 23 Οκτωβρίου 1978) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Πέτρου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Μιλίτσας Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρης του Νικολάου του Μαυροβουνίου.

Απεβίωσε το 1978 στη Ρώμη σε ηλικία 82 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1921 την Πρασκόβια Ντμιτρίεβνα κόμισσα Σερεμέντεβα και είχε τέκνα:
 Νικόλαος 1922-2014, πρίγκιπας της Ρωσίας.
 Δημήτριος 1926-2016, πρίγκιπας της Ρωσίας.

Αναφορές
 Lundy, Darryl. "Roman Petrovich Romanov, Prince of Russia". The Peerage
 "Nikolai Romanov Prince of Russia" Presentation
 Cahoon, Ben. "Montenegro". Worldstatesmen. 

Ρώσοι ευγενείς
Έντι Ιρβάιν

Ο Έντι Ιρβάιν(γεν ως Έντμουντ Ιρβάιν Jr στο Νιουτάουναρντς της Βόρειας Ιρλανδίας στις 10 Νοεμβρίου του 1965 είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων από τη Βόρεια Ιρλανδία.

Σύντομο βιογραφικό
 Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Νιουτάουναρντς της Βόρειας Ιρλανδίας και γονείς του ήταν ο Έντμουντ Ιρβάιν Sr και η Κάθλιν. Μεγάλωσε στο χωριό Κόνλιγκ το οποίο βρίσκεται κοντά στο Νιουτάουναρντς. Μορφώθηκε στο Ρίτζεντ Χάους Γκράμαρ Σκουλ του
Νιουτάουναρντς. Δοκίμασε για 1η φορά να οδηγήσει αγωνιστικό αυτοκίνητο το 1983 
στο Σίλβερστοουν του Ηνωμένου Βασιλείου όπου η οικογένειά του είχε πάει να περάσει τις διακοπές της και περίμενε το
Βρετανικό Γκραν Πρι. Ο Ιρβάιν έχει και μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Σόνια η οποία ήταν η φυσιοθεραπεύτριά του απ' το 1999. 

 Καριέρα στη Φόρμουλα 1
Η καριέρα του Ιρβάιν στη Φόρμουλα 1 ξεκίνησε το 1993 και ολοκληρώθηκε το 2002. Συνολικά πήρε μέρος σε 148 Γκραν Πρι απ τα οποία εκκίνησε στα 147. Το 1ο απ αυτά ήταν το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1993 και το τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 2002. Μετά το τέλος του Ιαπωνικού Γκραν Πρι του 1993 ο Βραζιλιάνος οδηγός της Μακλάρεν Άιρτον Σένα εισέβαλε στο γκαράζ της Jordan Grand Prix, πλησίασε τον Ιρβάιν και χειροδίκησε εναντίον του. Ο λόγος για τον οποίο έγινε το επεισόδιο αυτό ήταν πως γύρω στο μέσω του αγώνα, ο Σένα προσπέρασε τον Ιρβάιν όμως μερικά δευτερόλεπτα αργότερα ο 2ος προσπέρασε εκ νέου τον 1ο και αυτό το πράγμα έκανε το Σένα έξω φρενών. Τα αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ο Ιρβάιν κατά την καριέρα του στη Φόρμουλα 1 ήταν τα ακόλουθα:

 4 νίκες,
 26 φορές βρέθηκε στο Βάθρο των Νικητών,
 σκόραρε 191 βαθμούς και
 σημείωσε έναν ταχύτερο γύρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Δημήτριος Ρομανόβιτς της Ρωσίας

Ο Δημήτριος Ρομανόβιτς, ρωσικά Дмитрий Романович (17 Μαΐου 1926 - 31 Δεκεμβρίου 2016) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρομάν Πετρόβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Πρασκόβια Ντμιτρίεβνα κόμισσας Σερεμέτεβα.

Απεβίωσε το 2016 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 90 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1959 τη Γιάννε φον Κάουφφμανν, που τη διαζεύχθηκε το 1989.

Το 1993 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Ντόρριτ Ρήβεντλοου. Ο γάμος έγινε στην Κόστρομα της Ρωσίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Romanov Fund for Russia
 Romanov Family Association
 The Prince Dimitri Romanov Charity Fund
Ντάνι Γκλόβερ

Ο Ντάνι Λέμπερν Γκλόβερ (αγγλικά: Danny Lebern Glover, 22 Ιουλίου 1946 -) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και πολιτικός ακτιβιστής.  Περισσότερο γνωστός είναι για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη σειρά ταινιών Φονικό Όπλο, ως Roger Murtaugh, όπως επίσης και στις ταινίες Το Πορφυρούν Χρώμα (1985), Predator 2 (1990) και Angels in the Outfield (1994). Αξιοσημείωτοι είναι και κάποιοι δευτερεύοντες ρόλοι του σε ταινίες όπως το Silverado (1985), το Witness (1985), το Saw (2004) και το 2012 (2009). Εκτός από αυτά έχει εμφανιστεί σε πολλές ακόμα ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις. Είναι επίσης ενεργό υποστηρικτής ουμανιστικών αξιών και ιδεών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί ακτιβιστές
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μιχαήλ Νικολάεβιτς της Ρωσίας

Ο Μιχαήλ Νικολάεβιτς, ρωσικά Михаил Николаевич (25 Οκτωβρίου 1832 - 18 Δεκεμβρίου 1909) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας. Είναι ο γενάρχης ιδιαίτερου κλάδου στον Οίκο του, τού κλάδου τού Μιχαήλ.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Καρλόττας (Αλεξάνδρας Φεοντόροβνας) των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας.

Απεβίωσε το 1909 στις Κάννες σε ηλικία 77 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1857 την Καικιλία-Αυγούστα (Όλγα Φεόντροβνα), κόρη του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Νικόλαος 1859-1919, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Αναστασία 1860-1922, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Φραγκίσκο Γ΄ μεγάλο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Μιχαήλ 1861-1919, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Γεώργιος 1863-1919, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Αλέξανδρος 1866-1933, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Σεργκέι 1869-1918, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Αλέξιος 1875-1895, μέγας δούκας της Ρωσίας.

Αναφορές
 Whitaker's Almanack (1900) Facsimile Reprint 1998, London: Stationery Office, ISBN 0-11-702247-0, p. 86

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Ο Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς, ρωσικά Михаил Миха́йлович (16 Οκτωβρίου 1861 - 26 Απριλίου 1929) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Απεβίωσε το 1929 στο Λονδίνο σε ηλικία 68 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Σοφία του Μέρενμπεργκ, κόρη του Νικολάου-Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Νάσσαου, και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Ναταλίας Αλεξάντροβνας Πούσκιν(ας). Η Ναταλία ήταν κόρη του ποιητή Αλεξάνδρου Πούσκιν, δισεγγονού του Άμπραμ Πετρόβιτς Γκάννιμπαλ, αφρικανού που βάπτισε ο Πέτρος Α΄ ο Μέγας και τον έκανε στρατηγό και μηχανικό του. Ο Μιχαήλ είχε τέκνα, που έφεραν το επώνυμο ντε Τόρμπυ:
 Αναστασία 1892-1977, παντρεύτηκε τον σερ Χάρολντ Βέρνερ, βαρονέττο.
 Ναντέγντα 1896-1963, παντρεύτηκε τον Γεώργιο πρίγκιπα φον Μπάττενμπερκ, μετέπειτα μαρκήσιο του Μίλφορντ Χέιβεν.
 Μιχαήλ 1898-1959, πρίγκιπας του Τόρμπυ.

Βιβλιογραφία
 Alexander, Grand Duke of Russia. Once a Grand Duke, Cassell, London, 1932.
 Beéche, Arturo. The Other Grand Dukes, Eurohistory, 2012. ISBN 978-0-9854603-9-6
 Chavchavadze, David. The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 Cockfield, Jamie H. White Crow: The Life and Times of the Grand Duke Nicholas Mikhailovich Romanov: 1859-1919. Praeger. Westport, Conn., US. 2002. ISBN 0-275-97778-1
 Crawford Rosemary & Donald. Michael and Natasha, Phoenix, 1998. ISBN 0-380-73191-6
 King, Greg. The Court of the Last Tsar, Wiley, 2006, ISBN 978-0-471-72763-7.
 Montgomery-Massingberd, Hugh (editor), Burke's Guide to the Royal Family, Burke's Peerage, London, 1973, ISBN 0-220-66222-3
 Perry, John and Pleshakov, Constantine. The Flight of the Romanovs, Basic Books, 1999, ISBN 0-465-02462-9.
 Trevelyan, Raleigh. Grand Dukes and Diamonds: The Wernhers of Luton Hoo. Secker & Warburg, 1991. ISBN 0-436-53404-5.
 Wynn, Marion. Grand Duke Michael Mikhailovich Keel Hall and Kenwood . Royalty History Digest. Vol 11.

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Ο Γεώργιος Μιχαήλοβιτς, ρωσικά Георгий Миха́йлович (23 Αυγούστου 1863 - 28 Ιανουαρίου 1919) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Εκτελέστηκε το 1919 στην Αγ. Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ) σε ηλικία 56 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1900 τη Μαρία πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και είχε τέκνα:
 Νίνα 1901-1974, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Παύλο Αλεκσάντροβιτς Τσαφτσάβαντζε από το Κακέτι της Γεωργίας, απόγονο του Γεωργίου ΙΒ΄ Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας (απεβ. 1800).
 Ξένια 1903-1965, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουίλιαμ Μπέιτμαν Λιντς τον νεότερο και μετά τον Χέρμαν Γιουντ.

Βιβλιογραφία
 Alexander, Grand Duke of Russia. Once a Grand Duke. Cassell, London, 1932, ASIN: B000J3ZFL2
 Chavchavadze, David. The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 Cockfield, Jamie H. White Crow: The Life and Times of the Grand Duke Nicholas Mikhailovich Romanov, 1859-1919. Praeger, 2002, ISBN 0-275-97778-1
 Marie Georgievna, Grand Duchess of Russia. A Romanov Diary: the Autobiography of the Grand Duchess Marie Georgievna of Russia. Gilbert's Books, 2012. ISBN 978-09865310-6-4
 King, Greg and Wilson, Penny. Gilded Prism: The Konstantinovichi Grand Dukes and the Last Years of the Romanov Dynasty . Eurohistory, 2006. ISBN 978-0977196142

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Σεργκέι Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Ο Σερκέι Μιχαήλοβιτς, ρωσικά Серге́й Миха́йлович (7 Οκτωβρίου 1869 - 18 Ιουλίου 1918) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Εκτελέστηκε το 1918 σε ορυχείο του Αλαπαγιέβσκ στα Ουράλια μαζί με τους Ιβάν, Κωνσταντίνο, Ιγκόρ (γιούς του εξαδέλφου του Κωνστανίνου Κωνσταντίνοβιτς) και τον Βλαδίμηρο (γιο του εξαδέλφου του Παύλου Αλεξάνδροβιτς). Ο Σεργκέι ήταν 49 ετών, άγαμος.

Βιβλιογραφία
 Alexander, Grand Duke of Russia, Once a Grand Duke, Cassell, London, 1932.
 Chavchavadze, David, The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 Cockfield, Jamie H, White Crow, Praeger, 2002, ISBN 0-275-97778-1
 Hall, Coryne, Imperial Dancer, Sutton publishing, 2005, ISBN 0-7509-3558-8
 Katin-Yartsev, M and Shumkov, A. Costume Ball at the Winter Palace. Russky Antiquariat, 2003, ISBN 5981290021
 King, Greg & Wilson, Penny, Gilded Prism, Eurohistory, 2006, ISBN 0-9771961-4-3
 Maylunas, Andrei and Mironenko, Sergei, A Life Long Passion, Doubleday, New York. 1997.ISBN 0-385-48673-1
 Perry, John and Pleshakov, Constantine, The Flight of the Romanovs, Basic Books, 1999, ISBN 0-465-02462-9.
 Van Der Kiste, John, The Romanovs 1818-1959, Sutton Publishing, 1999, ISBN 0-7509-2275-3.
 Zeepvat, Charlotte, Romanov Autumn , Sutton Publishing, 2000, ISBN 0-7509-2739-9

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Αλέξιος Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Ο Αλέξιος Μιχαήλοβιτς (ρωσικά: Алексей Миха́йлович, 28 Δεκεμβρίου 1875 - 2 Μαρτίου 1895) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Εκπαιδευόταν ως αξιωματικός του Ναυτικού, όταν ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε το 1895 στη Σαν Ρέμο της Λιγουρίας, σε ηλικία 20 ετών.

Βιβλιογραφία
 Alexander, Grand Duke of Russia, Once a Grand Duke, Cassell, London, 1932.
 Cockfield, Jamie H, White Crow, Praeger, 2002.
 Chavchavadze, David, The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars, Sutton Publishing, 2004, ISBN 0-7509-3049-7.

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ