Μαίρη Μπελ

Η Μαίρη Φλόρα Μπελ γεννήθηκε στις 26 Μαΐου του 1957 και είναι μια αγγλίδα που στην ηλικία των 10-11 ετών της, το 1968, στραγγάλισε έως θανάτου δύο μικρά αγόρια στο Scotswood, μια περιοχή στο West End του Newcastle upon Tyne. Καταδικάστηκε τον Δεκέμβριο του 1968 για την ανθρωποκτονία του Martin Brown (ηλικίας 4 ετών) και του Brian Howe (ηλικίας 3 ετών).

Από την απελευθέρωσή της, από τη φυλακή το 1980, έζησε κάτω από μια σειρά ψευδώνυμων. Η ταυτότητά της προστατεύεται με δικαστική απόφαση, η οποία έχει επεκταθεί και για την προστασία της ταυτότητας της κόρης της. Το 1998, η Μπελ συνεργάστηκε με τη Gitta Sereny, στην οποία περιγράφει λεπτομερώς την κακοποίηση που υπέστη ως παιδί από τα χέρια της πορνείας μητέρας της και των πελατών της.

Τα πρώτα χρόνια 
Η μητέρα της Μπελ, Μπέτι Μακ Κρίκετ, ήταν μια πόρνη που συχνά ταξίδευε στη Γλασκώβη για να δουλέψει. Η Μαίρη (που την φώναζαν Μέι από το αγγλικό May που σημαίνει Μάιος) ήταν το πρώτο της παιδί και το γέννησε όταν ήταν μόλις 17 χρονών. Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο βιολογικός της πατέρας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της πίστευε ότι ήταν ο Μπίλι Μπελ, ένας εγκληματίας που αργότερα συνελήφθη για ένοπλη ληστεία. Ο Μπελ παντρεύτηκε την Μακ Κρίκετ όταν η Μαίρη ήταν μωρό.

Η Μπέτι προσπάθησε πολλές φορές να σκοτώσει τη Μαίρη και να κάνει το θάνατό της να φανεί ατύχημα κατά τα πρώτα της χρόνια ζωής. Η οικογένειά της άρχισε να γίνεται ύποπτη όταν η Μαίρη "έπεσε" από ένα παράθυρο και όταν "κατά λάθος" κατανάλωσε υπνωτικά χάπια. Σε μια τέτοια περίπτωση, ένας τυχαίος μάρτυρας είδε τη Μπέτι να δίνει τα χάπια στην κόρη της ως γλυκά. Η ίδια η Μαίρη λέει ότι υποβλήθηκε σε επανειλημμένη σεξουαλική κακοποίηση, αφού η μητέρα της την ανάγκαζε από την ηλικία των τεσσάρων ετών να συμμετέχει σε σεξουαλικές πράξεις με άνδρες.

Μετά το «πέσιμο» της Μαίρης, αναφέρθηκε ότι είχε υποστεί εγκεφαλική βλάβη, αλλά τώρα αυτή η ζημία αποδίδεται στην παιδική κακοποίηση της μητέρας της. Η Μαίρη είχε βλάβη στον προμετωπιαίο φλοιό της, μια περιοχή που συνδέεται με τις εθελοντικές κινήσεις και τη λήψη αποφάσεων.

Φόνοι 
Στις 25 Μαΐου 1968, μία ημέρα πριν από τα 11α γενέθλιά της, η Μαίρη Μπελ στραγγαλίζει τον 4χρονο Μάρτιν Μπράουν σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Θεωρήθηκε ότι διέπραξε μόνο αυτό το έγκλημα. Μεταξύ αυτής και δεύτερης δολοφονίας, μία φίλη της Μαίρης, η Νόρμα Τζόις Μπελ (συνωνυμία), ηλικίας 13 ετών, διέρρηξε και βανδάλισε ένα νηπιαγωγείο στο Scotswood, αφήνοντας σημειώσεις που υποστήριζαν την ευθύνη της για τη δολοφονία. Η αστυνομία απέρριψε αυτό το περιστατικό ως φάρσα.

Στις 31 Ιουλίου 1968, τα δύο κορίτσια έλαβαν μέρος στον στραγγαλισμό του 3χρονου Brian Howe σε μια ερημιά του Scotswood. Οι αστυνομικές αναφορές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Μαίρη Μπελ επέστρεψε αργότερα στο σώμα του για να χαράξει ένα "M" στην κοιλιά του αγοριού και χρησιμοποίησε ένα ψαλίδι για να κόψει μερικά από τα μαλλιά του, να χαράξει σημάδια στα πόδια του και να ακρωτηριάσει τα γεννητικά του όργανα.

Καταδίκη και φυλάκιση 
Στις 17 Δεκεμβρίου 1968, στο Newcastle Assizes, η Νόρμα Μπελ αθωώθηκε, αλλά η Μαίρη Μπελ καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία. Οι δικαστικοί συμβεβλημένοι ψυχίατροι ανέφεραν ότι παρουσίαζε «κλασικά συμπτώματα ψυχοπαθίας». Ο δικαστής Cusack την περιέγραψε ως επικίνδυνη και είπε ότι έθεσε «σε πολύ σοβαρό κίνδυνο τα άλλα παιδιά». Καταδικάστηκε στη ποινή at Her Majesty's pleasure, πράγματι μια αόριστη ποινή φυλάκισης. Αρχικά στάλθηκε στην ασφαλή μονάδα της Red Bank στο Newton-Le-Willows, Lancashire - την ίδια εγκατάσταση που θα στεγάσει τον Jon Venables, έναν από τους δολοφόνους του James Bulger, 25 χρόνια αργότερα.

Μετά την καταδίκη της, η Μπελ ήταν το επίκεντρο του βρετανικού τύπου και επίσης του γερμανικού περιοδικού Stern. Η μητέρα της πωλούσε επανειλημμένα ιστορίες γι 'αυτήν στον τύπο και συχνά έδινε στους δημοσιογράφους γραπτά που ισχυριζόταν ότι ήταν από την κόρη της. Η Μπελ βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα τον Σεπτέμβριο του 1977, όταν δραπέτευσε για λίγο από την ανοιχτή φυλακή του Moor Court, όπου είχε κρατηθεί από τη μεταφορά της από ένα νεαρό έγκλημα σε μια ενήλικη φυλακή πριν από ένα χρόνο. Η ποινή της για αυτό ήταν η απώλεια των προνομίων φυλάκισης για 28 ημέρες. 

Για κάποιο διάστημα, η Μπελ έζησε επίσης στο Cumberlow Lodge στο νότιο Norwood (ένα σπίτι που χτίστηκε από τον βικτοριανό εφευρέτη William Stanley).

Ζωή μετά την φυλακή 
Το 1980, η 23χρονη Μπελ απελευθερώθηκε από την ανοιχτή φυλακή του Askham Grange μετά από 12 χρόνια κράτησης και της δόθηκε ανωνυμία (συμπεριλαμβανομένου ενός νέου ονόματος), επιτρέποντάς της να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Η Μπελ φαίνεται ότι επέστρεφε επανειλημμένα στην Tyneside και είχε ζήσει εκεί για κάποιο διάστημα μετά την απελευθέρωσή της. Τέσσερα χρόνια αργότερα γέννησε μια κόρη, στις 25 Μαΐου 1984. Η κοπέλα δεν ήξερε τίποτα για το παρελθόν της μητέρας της, μέχρι που οι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν το σπίτι της Μπελ το 1998.

Η ανωνυμία της κόρης της Μπελ ήταν αρχικά προστατευμένη μόνο μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Ωστόσο, στις 21 Μαΐου 2003, η Μπελ κέρδισε μια μάχη στο High Court και παρέτεινε τη δική της ανωνυμία και της κόρης της. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε δικαστική απόφαση που προστατεύει μόνιμα την ταυτότητα ενός αιχμάλωτου στη Βρετανία είναι μερικές φορές γνωστή ως «διαταγή Μαίρη Μπελ». Η εντολή αργότερα συμπεριέλαβε την εγγονή της Μαίρης (τον Ιανουάριο του 2009).

Βιβλία σχετικά με την υπόθεση 
Η Μπελ έγινε το αντικείμενο δύο βιβλίων της Gitta Sereny: "Η υπόθεση της Μαίρη Μπελ" (1972), μια αναφορά των δολοφονιών και της δίκης, και "Cries Unheard: Η ιστορία της Μαίρη Μπελ" (1998), μια βιογραφία που αναλύει σε βάθος συνεντεύξεις με την Μπελ και συγγενείς, φίλους και επαγγελματίες που την γνώριζαν κατά τη διάρκεια της φυλάκισή της και μετά από αυτή. 

Η δημοσίευση του Cries Unheard ήταν αμφιλεγόμενη επειδή η Μπελ πληρώθηκε για να συμμετάσχει. Η πληρωμή επικρίθηκε από τον Τύπο και ο Τόνι Μπλερ προσπάθησε να βρει νομικά μέσα για να εμποδίσει τη δημοσίευσή του, με το σκεπτικό ότι ένας εγκληματίας δεν θα έπρεπε να επωφελείται από τα εγκλήματά του, αλλά η προσπάθεια ήταν ανεπιτυχής.

Η Μπελ είναι ένας από τα δεκατρία παιδιά-δολοφόνοι που αναφέρθηκαν στο βιβλίο "Τα παιδιά που σκοτώνουν: Προφίλ προ-εφήβων και εφήβων δολοφόνων" από τον συγγραφέα Carol Anne Davis, που δημοσιεύθηκε το 2004.

Παραπομπές