joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεννάδιος ο Λέριος

Ο Γεννάδιος υπήρξε Έλληνας λόγιος κληρικός και επίσκοπος στη Χίο και στην Ηράκλεια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λέρο γύρω στα 1660. Εξελέγη Μητροπολίτης Χίου στις 31 Μαΐου 1696 και το 1712 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Νικαίας, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Από τη Νίκαια μετατέθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1714 στην Ηράκλεια.

Κατά τον Μανουήλ Γεδεών πρέπει να προβιβάστηκε στη θέση αυτή της Ηράκλειας από τη Μητρόπολη Χίου χωρίς να μεσολαβήσει η θητεία του στη μητρόπολη Ηρακλείας. Ενεπλάκη επίσης παρά τη θέλησή του στη διαμάχη για τη διεκδίκηση του Πατριαρχικού θρόνου Κωνσταντινουπόλεως όταν τελικά εξελέγη Πατριάρχης ο Κοσμάς ο Βυζάντιος. Ο Γεννάδιος θεωρούνταν ιεράρχης θεοσεβής, σεμνός, με παιδεία φροντισμένη. Φρόντισε για την ίδρυση σχολής στη Λέρο.

Πέθανε στην Τυρολόη στις 19 Οκτωβρίου 1718.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές
 
 Ανώνυμος, «Γεννάδιος Μητροπολίτης Ηρακλείας », Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ.4 (1964), στ.290
 

Μητροπολίτες Χίου, Ψαρών και Οινουσσών
Μητροπολίτες Ηρακλείας
Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας (φιν. Suomen Sosialidemokraattinen Puolue, σουηδ. Finlands Socialdemokratiska Parti) είναι ένα φινλανδικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Είναι ένα από τα τέσσερα μεγάλα κόμματα της Φινλανδίας μαζί με το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, τους Αληθινούς Φινλανδούς και το Κόμμα Κέντρου. Σημερινός πρόεδρος του κόμματος είναι ο Άντι Ρίνεν. Το κόμμα συμμετέχει στην κυβέρνηση του Γίρκι Κατάινεν μαζί με το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, την Αριστερή Συμμαχία, την Πράσινη Ένωση το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και τους Χριστιανοδημοκράτες. Επίσης, το κόμμα διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Κεντρική Οργάνωση Φινλανδικών Συνδικάτων (SAK) και είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. 

Στις αρχές του 20ού αιώνα, το κόμμα κέρδιζε ποσοστά της τάξης του 40%, μετά τον Φινλανδικό Εμφύλιο Πόλεμο, όμως, τα κομμουνιστικά μέλη του κόμματος αποχώρησαν από αυτό και ίδρυσαν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Φινλανδίας. Μετά από την αποχώρηση των κομμουνιστών, το κόμμα συγκέντρωνε ποσοστά της τάξης του 20-29%, ανταγωνιζόμενο το Κομμουνιστικό Κόμμα. Τρεις υποψήφιοι του κόμματος έχουν εκλεγεί στη θέση του προέδρου της Φινλανδίας, ο Μάουνο Κόιβιστο το 1982 και το 1988, ο Μάρτι Αχτισάαρι το 1994 και η Τάρια Χάλονεν το 2000. Με την εκλογή του Σάουλι Νιινίστο το 2012, τερματίστηκε η 30ετία εκλογής σοσιαλδημοκρατών υποψηφίων στη θέση αυτή. 

Στις εκλογές του 2011, το κόμμα κέρδισε το 19,1% των ψήφων και 42 από τις συνολικά 200 έδρες του Φινλανδικού Κοινοβουλίου, σημειώνοντας το χειρότερο αποτέλεσμα του κόμματος στην ιστορία του. 

Σοσιαλδημοκρ
Φινλανδ
Καταβόθρα

Καταβόθρα ονομάζεται φυσικός σχηματισμός σε μορφή αγωγού ο οποίος καταλήγει σε άνοιγμα στο έδαφος, ή στον βυθό ενός υδάτινου σώματος από τον οποίο διέρχεται νερό. Μια καταβόθρα μπορεί να είναι είτε μικρή σε μέγεθος, ή να μην είναι καν ορατή από την επιφάνεια του νερού παρά μόνο από την κίνηση των νερών, είτε να είναι μέρος μεγάλου σχηματισμού εκατοντάδων μέτρων. Οι καταβόθρες σχηματίζονται από τη διάβρωση που δημιουργεί η ροή υπόγειων υδάτων συνήθως σε ασβεστολιθικά πετρώματα.

Στην Ελλάδα υπάρχουν γνωστές καταβόθρες όπως είναι αυτές της Κεφαλλονιάς, στις οποίες νερό από τη θάλασσα εισέρχεται στο έδαφος από τη μια πλευρά του νησιού (Καταβόθρες, στην πλευρά του Αργοστολίου, δυτική πλευρά) και εξέρχεται στην άλλη πλευρά του νησιού (Καραβόμυλος, στην Ανατολική πλευρά του νησιού), σε μια απόσταση πάνω από 15 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή.

Εκτός όμως της παραπάνω καταβόθρας υπάρχουν και άλλες στην Πελοπόννησο. Τα όρη καταλαμβάνουν όλο το κεντρικό τμήμα και τα μεγαλύτερα μέρη των ανατολικών και δυτικών τμημάτων της. Ειδικά στα μέσα τις ανατολής, ανάμεσα στης οροσειρές υπάρχουν λεκάνεις, χιιλιόμετρα σε μέγεθος. Η οροσειρά αποτελείται κυρίως από ασβεστολιθικά πετρώματα (ζώνη γεωλογική Ωλονού-Πίνδου). Η επίπεδη επιφάνεια είναι πηλό και εύφορο του εδάφους, αδιπέραστο από το νερό, αλλά καλό για τη γεωργία.

Οι καταβόθρες (είναι πάντοτε ανάμεσα σε πλαγιά και επιφάνεια επίπεδη) εμφανίζονται σε ασβεστολιθικά εδάφη, με έντονη διάβρωση από το νερό, το οποίο έπειτα από πολλά χρόνια διαπερνώντας τα πετρώματα, δημιουργεί κοιλότητες (ακόμα και σπηλιές). Η εξέλιξη των καρστικών φαινομένων διαρκεί ήδη 20 εκατομμύρια χρόνια. Οι καταβόθρες εμφανίζονται στις λεκάνες Λίμνη_Φενεού, Στυμφαλία, Σκοτεινή-Αλέα, Τρίπολη και Νεστάνη (όλα στην Αρκαδίας). Το πολύ μεγάλο οροπέδιο της Τρίπολης (28 χλμ.) έχει 33 καταβόθρες!

Με τα χρόνια σχηματίστηκαν μεγάλα συστήματα αποστράγγισης - οι λεγόμενες καταβόθρες - οι οποίες έλυναν το πρόβλημα της συσσώρευσης του νερού. Κάθε 4-5 χρόνια, όταν μεγάλες ποσότητες του νερού βροχής και δεν μπορούσαν να απορροφηθούν, η υπήρχαν βουλώματα, το νερό ξεχείλιζε. Έτσι σχηματιστήκαν λίμνες.

Εικόνες

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Οροπέδιο

Καταβόθρες Κάψια

Ασβεστόλιθος

Καρστική πηγή

Βιβλιογραφία 
 A. Morfis (Athens), H. Zojer (Graz) (editors), Karst Hydrogeology of the Central and Eastern Peloponnesus (Greece). Steierische Beiträge zur Hydrogeologie 1986
 K. Voudouris, N. Kazakis, General characteristics and classification of karst aquifers in Greece. Review of the Bulgarian Geological Society, Vol. 79,3, 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι  
 στο Λεξικό της κοινής νεοελληνικής

Γεωλογικοί σχηματισμοί
Σπηλαιολογία
Στάδιο Ζοζέ Αλβαλάδε

Το Στάδιο Ζοζέ Αλβαλάδε (πορτογαλικά: Estádio José Alvalade) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας.Αποτελεί το κεντρικό τμήμα του ευρύτερου συμπλέγματος αθλητικων εγκαταστάσεων «Alvalade XXI». Το γήπεδο είναι η έδρα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και έχει χωρητικότητα 50.049 θέσεις,οι οποίες είναι χρωματισμένες με τυχαίο και όχι ομοιόμορφο τρόπο προκειμένου να δημιουργείται η ψευδαίσθηση  ότι το γήπεδο είναι πάντα γεμάτο. Το Ζοζέ Αλβαλάδε εκτός από την Σπόρτινγκ χρησιμοποιείται και από την Εθνική Πορτογαλίας.

Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2003 και ουσιαστικά αντικατέστησε το «παλιό Ζοσέ Αλβαλάδε» στο οποίο αγωνιζόταν η ομάδα της Σπόρτινγκ απο το 1956. Τα εγκαίνια του σταδίου έγιναν τις 6 Αυγούστου του 2003 στην φιλική αναμέτρηση μεταξύ της Σπόρτινγκ και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το Αλβαλάδε φιλοξένησε μια σειρά αγώνων στα πλαίσια του Euro 2004 όπου μεταξύ αυτών και τον νικηφόρο αγώνα της Εθνικής Ελλάδος κόντρα στην Εθνική Γαλλίας.Επίσης τo 2005 διεξήχθη ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ μεταξύ της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και της ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Το στάδιο διαθέτει 1.315 υπόγειες θέσεις στάθμευσης και η πρόσβαση σ'αυτό είναι σχετικά εύκολη καθώς εξυπηρετείται από τον σταθμό «Campo Grande» του μετρό της Λισαβόνας αλλά και από σταθμό λεωφορείων ο οποίος λειτουργεί σε κοντινή απόσταση από το γήπεδο. Ο σχεδιασμός του γηπέδου έγινε από τον αρχιτέκτονα Tomás Taveira και η κατασκευή του κόστισε €105 εκατομύρια.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Στάδια ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία
Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Δαναοί

Οι Δαναοί ήταν Ελληνική φυλή, απόγονοι σύμφωνα με τη μυθολογία του Δαναού.

Ιστορικές αναφορές
Οι Δαναοί αναφέρονται στα έπη του Ομήρου. Στον ναό του Άμμωνος στις Θήβες της Αυγύπτου βρέθηκε το 1859 από τον αιγυπτιολόγο Ωγκύστ Μαριέττ ενεπίγραφη στήλη του φαραώ Τούθμωσι Γ΄, η οποία εικονίζει την ένοπλη προσωποποίηση της Θηβαΐδος ή της Αιγύπτου, συνοδευόμενης από 25 ποιητικότατους στίχους σε ιερή γραφή. Οι στίχοι αυτοί απαριθμούν τα διάφορα έθνη, όσα κατατροπώθηκαν από τον Φαραώ. Μεταξύ αυτών αναφέρονται και οι «κάτοικοι των νήσων της μεγάλης θάλασσας και οι νήσοι των Δαναών (ΤΑΝΑ), υποταχθείσα εις την κυριαρχία αυτού» ως και «όλος ο κύκλος της παραλίας της μεγάλης θάλασσας». Η επιγραφή αυτή αποδεικνύει ότι τα Ελληνικά φύλα που κατοικούσαν στην Ελλάδα ονομάζονταν Δαναοί από τον 15ο αιώνα π.Χ.

Πηγές 
 

Αρχαία ελληνικά φύλα
Μιλησίων Τείχος

Το Μιλησίων τείχος υπήρξε αρχαία ελληνική πόλη στις όχθες του Νείλου της Αιγύπτου.

Ιστορία
Η πόλη αυτή, η οποία αναφέρεται από τον Στράβωνα, ιδθρύθηκε από Έλληνες το 664 π.Χ. Ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α΄ συμμάχησε με τους Ίωνες και Κάρες θαλασσινούς, οι οποίοι την εποχή εκείνη καλά εξοπλισμένοι με χάλκινους χιτώνες και ικανοί θαλασσοπόροι λεηλατούσαν τον τόπο. Με την βοήθεια των Ελλήνων ο Ψαμμήτιχος πολέμησε εναντίον των υπόλοιπων ένδεκα συνηγεμόνες της Αιγύπτου και αναδείχτηκε μόνος κύριος όλου του βασιλείου. Για ανταμοιβή τους παραχώρησε τόπο για να εγκατασταθούν αντικριστά στις όχθες του Νείλου. Μετά την απόπειρα εγκαταστάσεως, οι Μιλήσιοι έφθασαν με 300 πλοία στις ακτές της Αιγύπτου, προσώρμησαν στο Δέλτα του Νείλου και ίδρυσαν εμπορική πόλη. Ο Στράβων ονομάζει την πόλη αυτή «Μιλησίων Τείχος».

Πηγές 
 

Αποικίες της Μιλήτου
Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Ταϊπέι 101

Το Ταϊπέι 101 είναι ένας ουρανοξύστης που βρίσκεται στην Ταϊπέι, την πρωτεύουσα δηλαδή της Δημοκρατίας της Κίνας (γνωστή και ως Ταϊβάν). Το κτήριο είχε επισήμως το τίτλο του ψηλότερου κτηρίου στη Γη από το 2004 μέχρι τα εγκαίνια του Μπουρτζ Χαλίφα στις 4 Ιανουαρίου 2010. Όσον αφορά το 2012 είναι το τρίτο πιο ψηλό κτίριο στον πλανήτη. Το Ταϊπέι 101 είναι ένα θαύμα της σύγχρονης τεχνολογίας. Οι αρχιτέκτονες άντλησαν έμπνευση από το ψηλό αλλά λεπτό φυτό μπαμπού. Το σχήμα του όμως μόνο δεν μπορεί να κρατήσει σταθερό τον ουρανοξύστη σε περίπτωση σεισμού ή ισχυρών ανέμων. Έτσι οι σχεδιαστές κατασκεύασαν ένα σκελετό με κολόνες στήριξης από μπετόν και ατσάλι, ενώ για την απόσβεση των ταλαντώσεων εγκατέστησαν ένα εκκρεμές με ατσάλινη σφαίρα βάρους επτακοσίων τόνων, που απορροφά την δύναμη του ανέμου. Έτσι αντί να ταλαντεύεται το κτίριο, ταλαντεύεται το εκκρεμές. Είναι σημαντικός πόλος έλξης τουριστών. Υπάρχουν μάλιστα δύο παρατηρητήρια, ένα κλειστό στο 89ο όροφο και ένα ανοικτό στον 91ο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Taipei 101 Official Website
Taipei 101 Official Website – Observatory
Taipei 101 Official Website – Mall

Ουρανοξύστες στην Ταϊβάν
Τέμενος Αράπ

Το Τέμενος Αράπ (τουρκικά: Arap Camii, μεταφράζεται ως το Αραβικό Τέμενος) είναι ένα τζαμί (πρώην λατινική εκκλησία) στο Καράκιοϊ (ιστορικά είναι η περιοχή Γενοβέζικου Γαλατά) της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία. Διακρίνεται από το υψηλό τετραγωνικής δομής κωδωνοστάσιο. Χτίστηκε το 1323-37 μάλλον από μια αδελφότητα Δομινικανών στο όνομα του Αγίου Παύλου. Κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (το διάστημα 1475-1478 την εποχή που βασίλεψε ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής) ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Τον 6ο αιώνα στην τοποθεσία αυτή ήταν χτισμένη μια βυζαντινή εκκλησία, η οποία πιθανολογείται ότι ήταν αφιερωμένη στην Αγία Ειρήνη. Από το βυζαντινό ναό  μόνο μέρος της τοιχοποιίας σώζεται σήμερα. Μέσα στο τέμενος παραμένει η όψη της μεσαιωνικής λατινικής εκκλησίας και η σημερινή ξύλινη οροφή χρονολογείται από αποκατάσταση που έγινε το 1913-19. Μερικές ταφόπλακες του ναού χρονολογούνται από το 1347, τη χρονιά όπου υπήρξε η πανδημία της μαύρης πανώλης, οι οποίες σήμερα εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές

Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Κόμμα των Φινλανδών

Το Κόμμα των Φινλανδών (φιν. Perussuomalaiset, σουηδ. Sannfinländarna), γνωστό και ως Αληθινοί Φινλανδοί, είναι ένα εθνικιστικό φινλανδικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1995 και θεωρείται ως ο ντε φάκτο συνεχιστής του Φινλανδικού Αγροτικού Κόμματος. Αρχηγός του κόμματος είναι από το 1997 ο Τίμο Σόινι. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011, το κόμμα συγκέντρωσε το 19,1% των ψήφων και 39 από τις συνολικά 200 έδρες του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας, σημειώνοντας μία σημαντική άνοδο από τις προηγούμενες εκλογές του 2007, όπου συγκέντρωσε το 4,05% των ψήφων και 5 έδρες. Το κόμμα είναι σήμερα το τρίτο μεγαλύτερο του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας και το μεγαλύτερο της αντιπολίτευσης. 

Το κόμμα συνδυάζει οικονομικές αρχές της αριστεράς με κοινωνικές αρχές της δεξιάς. Ορισμένοι μελετητές έχουν περιγράψει το κόμμα ως κεντροαριστερό από οικονομική άποψη και κοινωνικό συντηρητικό από κοινωνική άποψη, ενώ άλλοι το έχουν χαρακτηρίσει ως ριζοσπαστικό δεξιό λαϊκιστικό κόμμα. Το κόμμα έχει υποστηριχτεί τόσο από αριστερούς όσο και δεξιούς ψηφοφόρους. Το κόμμα έχει συγκριθεί με άλλα σκανδιναβικά πολιτικά κόμματα και άλλα παρόμοια εθνικιστικά και λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία είναι ευρωσκεπτικιστικά και κριτικά της παγκοσμιοποίησης, ενώ υποστηρίζει τη διατήρηση του φινλανδικού κράτους πρόνοιας.

Αποτελέσματα εκλογών

Κοινοβούλιο

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές 

Φινλανδικά πολιτικά κόμματα
Συντηρητικά κόμματα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Εθνικιστικά κόμματα
Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς

Ο Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς (24 Σεπτεμβρίου 1883 - 8 Απριλίου 1934) γνωστός ως Frank C. Mars, ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας. ο οποίος ίδρυσε την εταιρία Mars, Incorporated, η οποία
παράγει ως επί το πλείστον σοκολατένια γλυκίσματα. Ο Μαρς και ο γιος του
Φόρεστ Έντουαρντ Μαρς δημιούργησαν και ανέπτυξαν τις καραμέλες M&M's.

Πρώτα χρόνια
Ο Μαρς γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1883 στο Χάνκοκ της Μινεσότα. Έμαθε πώς να παίρνει με το χέρι του σοκολατάκια όταν ήταν μικρό παιδί, από τη μητέρα του ΄Αλβα, στην οποία άρεσε να περιποιείται το γιο της, όταν αυτός είχε υποστεί πολύ ήπια πολιομυελίτιδα. Σε ηλικία 19 ετών, ο Μαρς ξεκίνησε να πουλά τσιπς βουτηγμένα σε σιρόπι μελάσας.

Το 1902, ο Μαρς παντρεύτηκε την Ethel G. Kissak (29 Σεπτεμβρίου 1882-11 Απριλίου 1980), η οποία ήταν δασκάλα. Στις 21 Μαρτίου 1904 γεννήθηκε ο γιος τους Φόρεστ Έντουαρντ Μαρς στη Γουαντάνα της Μινεσότα.

Αργότερα, όταν χώρισε από τη σύζυγό του, ο Μαρς γνώρισε την Έθελ Βερόνικα Χίλυ(13 Μαρτίου 1884-25 Δεκεμβρίου 1945), την οποία παντρεύτηκε το 1910. Εκείνη την περίοδο, ο Μαρς ξεκίνησε να πουλάει χονδρικώς σοκολατένια γλυκίσματα στην Τακόμα της Ουάσινγκτον.

Ίδρυση της Mars, Incorporated
Το 1920, η οικογένεια μετακόμισε στη Μινεάπολη της Μινεσότα, όπου ο Μαρς ίδρυσε την εταιρία Mar-O-Bar Co και ξεκίνησε να παράγει σοκολατένια γλυκίσματα σε μπάρες. Αυτή η εταιρία αργότερα μετονομάστηκε σε Mars, Incorporated. Το 1923, ο Μαρς έβαλε σε εφαρμογή μια ιδέα του γιου του Φόρεστ, το Μίλκυ Γουέι, που έγινε η περισσότερο πωλούμενη γλυκιά σοκολάτα. το 1929, ο Μαρς μετακόμισε στο Σικάγο και κατοίκησε στο Ρίβερ Φόρεστ. ΄Εγινε ο Επίτιμος Αρχηγός της Αστυνομικής Διεύθυνσης του ΄Οακ Παρκ του Ιλινόις.
Το 1930 ο Μαρς ξεκίνησε την παραγωγή της σοκολάτας Σνίκερς.

Το1932 ο Μαρς ξεκίνησε την παραγωγή της ομώνυμης σοκολάτας(Μαρς), η οποία αγαπήθηκε από παιδιά και μεγάλους σε Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία. 
Ο Μαρς απεβίωσε στις 8 Απριλίου του 1934 από καρδιακά προβλήματα σε ηλικία μόλις 50 ετών, αφήνοντας την εταιρία στο γιο του Φόρεστ.

Αμερικανοί επιχειρηματίες
Snickers

Snickers είναι εμπορική ονομασία μιας σοκολάτας, η οποία παρασκευάζεται από τη Mars, Incorporated. Είναι σοκολάτα γάλακτος γεμιστή με καραμέλα και φυστίκια Αράπικα. Τα κέρδη από τις πωλήσεις του προϊόντος αυτού ανα τον Κόσμο ετησίως, υπολογίζονται σε 2 δισεκατομμύρια δολλάρια.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία το Snickers πουλιόταν με την επωνυμία Marathon μέχρι το 1990. Πιο πρόσφατα, Snickers Marathon μπάρες ενεργειας, μπορούσε κανείς να βρει σε ορισμένες αγορές.

Πρώτο λανσάρισμα της σοκολάτας Snickers στην αγορά
Το 1930 ο Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς, λάνσαρε στην αγορά για πρώτη φορά τη σοκολάτα Snickers. Η συγκεκριμένη σοκολάτα οφείλει την ονομασία της στο αγαπημένο άλογο της οικογένειας Μαρς. ΄Οπως είπαμε και πιο πάνω σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία, το προϊόν πουλιόταν με την επωνυμία Marathon μέχρι το 1990 και αυτό έγινε διότι στις 19 Ιουλίου του έτους εκείνου η Mars Incorporated, ξεκίνησε να παράγει τις ακόλουθες ποικιλίες του προϊόντος:
α)Snickers μίνι με μαύρη σοκολάτα,
β)Snickers μίνι με λευκή σοκολάτα,
γ)Snickers παγωτοσοκολάτα,
δ)Snickers με αμύγδαλα και
ε)Snickers με φυστικοβούτυρο.

Tο προϊόν κυκλοφορεί παγκοσμίως.
  
  

Σοκολάτα
Γλυκά
Μίνως Δούνιας

Ο Μίνως Δούνιας (1900-1962) υπήρξε Έλληνας μουσικός, μουσικολόγος, μουσικοκριτικός και παιδαγωγός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1900 στο Cetate της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Αποφοίτησε απο τη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και έκανε μουσικές σπουδές στη Γερμανία και έπειτα στη σχολή Αρχαιολογίας, Φιλοσοφίας και Μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, με ειδίκευση στον κλάδο των θεωρητικών της μουσικής. Σπούδασε βιολί από το 1921 - 1925 στην ανώτερη σχολή μουσικής του Βερολίνου, και από το 1925 - 1932 συνέχισε με σπουδές μουσικής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Μουσικολογίας το 1935, με διατριβή: "Τα κονσέρτα για βιολί του Guiseppe Tartini". Διορίστηκε καθηγητής μουσικής στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Θηλέων(Pierce College) και στο Κολλέγιο Αθηνών. Εργάστηκε επίσης ως κριτικός μουσικής στην Καθημερινή. Διετέλεσε πρόεδρος του Αθηναϊκού μουσικού κύκλου παρουσιάζοντας χορωδιακά έργα της Δυτικοευρωπαϊκής Μουσικής Ιστορίας και δημοσίευσε κριτικές στο περιοδικό «Νεοελληνικά Γράμματα». Στη διάρκεια των χρόνων της κατοχής (1941 έως 1945) κρατούσε ημερολόγιο το οποίο και εκδόθηκε με τίτλο: "Έπειτα από 120 χρόνια ελεύθερης ζωής είμεθα πάλι σκλάβοι". Επιπροσθέτως το 1947 εξέδωσε σειρά "Παιδικών Τραγουδιών". Ακόμα ήταν για 11 χρόνια πρόεδρος της "Επιτροπής Σκαλκώτα". Τέλος μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα "Μουσικοκριτικα" που ήταν βιβλίο με συγκεντρωμένες τις κριτικές του για διάφορα έργα.
 
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου του 1962 λόγω μιας σύντομης ασθένειας.

Πηγές 
 Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής/ Εκδόσεις Γιαλλελη/ συγγραφέας: Τάσος Καλογερόπουλος/ σελίδα 122-123
 
 Δούνιας, Μίνως, βιογραφικό από τη Biblionet.gr.

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες κριτικοί της μουσικής
Έλληνες μουσικολόγοι
Παντζάρι

Το παντζάρι (Beta vulgaris), ή κοκκινογούλι, είναι φυτό της οικογένειας Αμαρανθοειδή, η οποία παλιότερα ήταν γνωστή ως Χηνοποδιοειδή. Είναι μονοετές ή διετές φυτό του οποίου η ρίζα είναι εδώδιμη. Υπάρχουν πολλές καλλιεργήσιμες ποικιλίες, όπως το σέσκουλο, μια φυλλώδης ποικιλία παντζαριού, και το ζαχαρότευτλο, της οποίας η ρίζα έχει υψηλή συγκέντρωση σε σάκχαρα. Όλες οι καλλιεργήσιμες ποικιλίες παντζαριού προέρχονται από το υποείδος B. v. vulgaris. Άλλα υποείδη του παντζαριού είναι τα B. v. maritima, το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγειο, στις Ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού, από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ινδία, και το B. v. adanensis, το οποίο βρίσκεται στη βόρεια ανατολική Μεσόγειο. Η εξημέρωση του φυτού θεωρείται ότι έλαβε χώρα την 2η χιλιετία π.Χ. στην περιοχή της Μεσογείου.

Το φυτό φτάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Έχει μικρά ερμαφρόδιτα άνθη και η επικονίασή του γίνεται από τον αέρα. Το φυτό προτιμά καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Τα φύλλα του έχουν σχήμα καρδιάς και έχουν μήκος 5 με 20 εκατοστά.

Στη μαγειρική
Το παντζάρι τρώγεται τόσο ωμό, όσο και μαγειρεμένο, ολόκληρο. Η ρίζα του ωμή είναι σκληρή, ενώ μαγειρεμένη είναι πιο μαλακή. Χρησιμοποιείται στις σαλάτες. Εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε σάκχαρα, περίπου 16-20%, χρησιμοποιείται ως πηγή σακχάρου στις περιοχές με εύκρατο κλίμα. Επίσης και τα φύλλα του είναι εδώδιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντί του σπανακιού, όμως τα ωμά φύλλα μπορεί να αφήσουν πικρή γεύση στο στόμα.

Θρεπτική αξία
Τα παντζάρια είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, νιτρικά άλατα, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο, νάτριο, βιταμίνη C και φολικό οξύ. Σε αντίθεση με τα φρούτα η κύρια πηγή σακχάρων στο παντζάρι είναι η σουκρόζη. Το έντονο κόκκινο χρώμα τους οφείλεται στην παρουσία βουλγαξανθίνης. Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστήμιου του Έξετερ, τα παντζάρια βελτιώνουν την αντοχή κατά 16% και ο χυμός τους βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Το μαγνήσιο που περιέχουν βοηθάει την απορρόφηση του ασβεστίου. Στην παραδοσιακή ιατρική, τα παντζάρια έχουν καθαρτικές ιδιότητες και χρησιμοποιούνται επίσης για την αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων αρθραλγιών και της πιτυρίδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Χηνοποδιοειδή
Αμυλούχα λαχανικά
Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι
Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Χλωρίδα της Ασίας
Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας
Διαμέρισμα Μπολίβαρ

Το Μπολίβαρ (ισπανικά: Bolívar) είναι ένα διαμέρισμα της Κολομβίας. Βρίσκεται στα βόρεια της χώρας και συνορεύει με την Καραϊβική Θάλασσα. Ήταν ένα από τα 9 πρώην κρατίδια της συμπολιτείας των Ηνωμένων Πολιτειών της Κολομβίας το 1861.

Η έκταση του διαμερίσματος είναι 25.978 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 2.002.431 κατοίκους.

Παραπομπές 

Διαμερίσματα της Κολομβίας
Πότνια θηρών

Πότνια θηρών ονομαζόταν στην αρχαιότητα η θεά του κυνηγιού, όπως πρώτος ο Όμηρος την αναφέρει. Ήταν η προστάτιδα των ζώων. Παριστανόταν μεγαλύτερη των άγριων ζώων, να κρατάει στα χέρια της πτηνά ή άγρια θηρία. Σχετικά αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από το 2.000 π.Χ.. Αντιστοιχεί στη θεά Αρτέμιδα της ελληνικής μυθολογίας.

Η θεότητα αυτή πιθανώς κατάγεται από την προ-Ομηρική εποχή, και τη λατρεία της "Μεγάλης Μητέρας" όπως συναντάμε στην Κρήτη κατά τη Μινωική εποχή. Στην Αινειάδα [3.110-113] αναφέρεται πως μέσα στο Ιδαίο άντρο του Ψηλορείτη ζούσε η θεά Κυβέλη, το άρμα της οποίας τραβούσαν δύο λιοντάρια.

Πηγές 
 Chryssanthos Christou: Potnia Theron. Wasmuth 1968. ISBN B0000BQDL4
 Martin Guggisberg: Vogelschwärme im Gefolge der Grossen Göttin. Zu einem Drillingsvogelgefäß der Sammlung Giamalakis. 1998 	
 R. Laffineur und R. Hägg (Hrsg.): Potnis. Deities and Religion in the Aegean Bronze Age (Proceedings of the 8th International Aegean Conference Götborg, Göteborg University, 12-15. April 2000; Aegaeum 22). Bopen 2001
 Biba Terzan: Richterin und Kriegsgöttin in der Hallstattzeit. Versuch einer Interpretation. In: Prähistorische Zeitschrift 76 (2001)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Abbildung der Potnia theron auf einem kretominoischen Siegelstein
 Abbildung der Potnia theron auf einer Lekythos, ca. 490 v. Chr.

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κυνήγι

no:Potnia
Ιβηρία

Το γεωγραφικό όνομα Ιβηρία αναφέρεται:

Στην περιοχή Ιβηρία που ταυτίζεται με την Ιβηρική Χερσόνησο
Στην Ιβηρία του Καυκάσου, την ανατολικότερη από τις δύο ιστορικές περιοχές που μαζί με την Κολχίδα αποτέλεσαν τον πυρήνα της σημερινής Γεωργίας
Σταντ Λαβαλουά

Η Σταντ Λαβαλουά Μαγιέν Φουτμπόλ Κλαμπ, πιο συχνά αποκαλούμενη Σταντ Λαβαλουά, είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, με ημερομηνία ίδρυσης τις 17 Ιουλίου 1902 στο Λαβάλ.

Η Σταντ Λαβαλουά ήταν, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μια ερασιτεχνική ομάδα που συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα. Η πρόσληψη, στη θέση του προπονητή, του Μισέλ Λε Μιλιναίρ το 1968, κι ενώ η ομάδα αγωνιζόταν επί τέσσερεις σεζόν στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας, τρίτη εθνική κατηγορία, σηματοδότησε την αλλαγή. Το 1970, η ομάδα συμπεριλήφθηκε στη νεοσύστατη Ντιβιζιόν 2, απ'όπου προβιβάστηκε στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου το 1976. Έχοντας πλέον αποκτήσει επαγγελματικό καταστατικό, η ομάδα συνέχισε να προοδεύει, φτάνοντας στο απόγειό της στις αρχές της δεκαετίας του 1980 : οι Lavallois τερμάτισαν στην πέμπτη θέση της Ντιβιζιόν 1 το 1982 και το 1983, που είχε ως αποτέλεσμα την πρόκριση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1983-1984, όπου κατάφεραν στον πρώτο γύρο να αποκλείσουν την μεγάλη, εκείνη την εποχή, ΦΚ Ντιναμό Κιέβου.

Όμως, σύντομα, η ομάδα από την Μαγιέν βρέθηκε αντιμέτωπη με την έλλειψη χρημάτων την οποία είχε. Μετά από αρκετές αξιοπρεπείς σεζόν, οι Lavallois υποβιβάστηκαν με το πέρας της σεζόν 1988-1989. Απέναντι στην αδυναμία της ομάδας να επιστρέψει στην μεγάλη κατηγορία, ο προπονητής Λε Μιλιναίρ απομακρύνθηκε το 1992, έπειτα από εικοσιτέσσερεις σεζόν στον πάγκο της ομάδας. 

Εντός της αμέσως επόμενης δεκαετίας, η ομάδα διακρίθηκε κυρίς στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας (7 φορές ως την φάση των 16 τηνη περίοδο μεταξύ 1991 και 2003, και δύο άλλες ως τα ημιτελικά).
Η ομάδα άρχισε σταδιακά να αποδυναμώνεται, αδυνατώντας, πλέον, να ανταγωνιστεί τις υπόλοιπες ομάδες του πρωταθλήματος, σε σημείο, μάλιστα, να γνωρίσει τον υποβιβασμό στην Νασιονάλ, το 2006. Η ομάδα υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το επαγγελματικό της καταστατικό το 2008, μέχρις ότου κατορθώσει να επιστρέψει στην δεύτερη κατηγορία, κάτι που πραγματοποιήθηκε το 2009. 

Πρόεδρος της Λαβάλ είναι ο Φιλίπ Ζαν, από το καλοκαίρι του 2007. Η πρώτη ομάδα, με προπονητή τον Φιλίπ Χίνσμπεργκερ, από την άφιξη του Φιλίπ Ζαν στην προεδρία, αγωνίζεται στην Λιγκ 2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Site officiel du club
  Forum des indéps

Βιβλιογραφία 
 Michel Jouneaux, Le Stade lavallois, une histoire, éditions Siloë, 1994.
 Collectif, Dictionnaire historique des clubs de football français, Tome 2 : Mulhouse - White Rovers, Créteil, Pages de Foot, 1999, 505 p. (ISBN 978-2-913146-02-0)
 Georges Cadiou, La grande histoire du football en Bretagne, Le Faouët, Liv'Éditions, 1998, 381 p. (ISBN 2-910781-69-0)

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1902
Ποδόσφαιρο στη Βρετάνη
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902
Blackmore's Night

Οι Blackmore's Night είναι ένα βρετανόαμερικανικό συγκρότημα της folk ροκ μουσικής το οποίο αποτελείται από τον πρώην κιθαρίστα των Deep Purple και Rainbow, Ρίτσι Μπλάκμορ και τη σύζυγο του Κάντις Νάιτ στα φωνητικά.

Ιστορία
Το 1989, η Νάιτ γνώρισε τον Ρίτσι Μπλάκμορ όταν τον πλησίασε για να του ζητήσει αυτόγραφο. Δύο χρόνια αργότερα είχαν ήδη γίνει ζευγάρι και συζούσαν. Το 1995, η Νάιτ έκανε δεύτερα φωνητικά σε κάποια από τα τραγούδια του δίσκου "Stranger In Us All" των Rainbow και αποφάσισαν να ξεκινήσουν το δικό τους συγκρότημα, λόγω και της αγάπης την οποία μοιράζονταν για την αναγεννησιακή μουσική.

Τον Ιούνιο του 1997 κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Shadow of the Moon", στον οποίο συμμετέχει ο Ίαν Άντερσον των Jethro Tull και γνωρίζουν επιτυχία στην Ιαπωνία και τη Γερμανία. Μετά το "Under a Violet Moon" του 1999, ο Μπλάκμορ ξεκίνησε να γράφει μουσική πιο προσιτή για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, κάτι που φάνηκε στο δίσκο "Fires at Midnight" του 2001. Ακολούθησαν τα άλμπουμ "Ghost of a Rose" του 2003 και "The Village Lanterne" το 2006, χρονιά την οποία η Νάιτ έκανε guest εμφάνιση στο τραγούδι "Light the Universe" των Helloween.

Στο δίσκο "Secret Voyage" του 2008 οι Blackmore's Night διασκεύασαν το τραγούδι των Rainbow με τίτλο "Rainbow Eyes", συγκρότημα το οποίο είχε δημιουργήσει ο Μπλάκμορ το 1975. Το 2008 ο Μπλάκμορ και η Νάιτ παντρεύτηκαν μετά από σχεδόν 20 χρόνια σχέσης, και δύο χρόνια αργότερα η Νάιτ γέννησε την κόρη τους, Εσμεράλντα, ενώ το 2012 γεννήθηκε και ο υιός τους, Ρόρι Ντ' Αρτανιάν.

Ακολούθησαν οι δίσκοι "Autumn Sky" του Σεπτεμβρίου του 2010 και το ζωντανά ηχογραφημένο "A Knight in York" του 2012, ενώ το 2013 κυκλοφόρησε το "Dancer and the Moon", ανεβάζοντας το συγκρότημα για όγδοη φορά στο γερμανικό Top-20. Δύο χρόνια αργότερα, ακολούθησε το "All Our Yesterdays", το οποίο μπήκε στο βρετανικό Top-100, πριν ο Μπλάκμορ δημιουργήσει και πάλι τους Rainbow.

Ο Μπλάκμορ επέστρεψε στους Rainbow παράλληλα με τους Blackmore's Night, ηχογραφώντας και περιοδεύοντας σποραδικά. Το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο 2021 και θα φέρει τον τίτλο "Nature's Light".

Δισκογραφία 

<div style='text-align: center;'>

<div style='text-align: left; direction: ltr; margin-left: 1em;'>

Παραπομπές

Πηγές

 Bio - The Official Ritchie Blackmore & Blackmore's Night Website
 www.lyricsfreak.com, Blackmore's Night
 UKMIX • View topic - Blackmore's Night :: Charts & Sales History 

Αμερικανικά folk rock συγκροτήματα
Rock ντουέτα
Κάιν (Φερνάν Κορμόν)

Ο Κάιν φεύγει με την οικογένειά του (Caïn fuyant avec sa famille)  είναι ο μνημειώδης πίνακας του Φερνάν Κορμόν ο οποίος για πρώτη φορά παρουσιάστηκε το 1880 στο Σαλόν του Παρισιού που προσέλκυσε την προσοχή του κοινού και προκάλεσε κάποιο θόρυβο λόγω των διαστάσεών του και, κυρίως, του ωμού ρεαλισμού τού στυλ του. 

Η σκηνή είναι εμπνευσμένη από τη βιβλική αφήγηση για τον Κάιν που έφυγε με το γένος του όταν σκότωσε τον Άβελ. Ο Κορμόν είχε αναλάβει τη διακόσμηση των τοίχων και των οροφών του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού, με σκηνές που αφηγούνται την εξέλιξη της ανθρωπότητας. 

Μετά την κλασική αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, η καταγωγή του ανθρώπινου είδους μπαίνει κι αυτή στη λίστα των θεμάτων της ιστορικής ζωγραφικής. Εκείνη ακριβώς την εποχή, εκτός από την αυξανόμενη διάδοση των θεωριών του  Δαρβίνου, έρχονται στο φως και οι ζωγραφιές στους βράχους της Αλταμίρα.

Παραπομπές

Έργα γαλλικής ζωγραφικής
Εκθέματα στο Μουσείο Ορσέ
Ηπειρωτικό κλίμα

Ηπειρωτικό είναι το κλίμα που παρατηρείται στο εσωτερικό των Ηπείρων, μακριά από τη μετριαστική επίδραση της θάλασσας και συναντάται στην εύκρατη ζώνη της γης.

Χαρακτηρίζεται από μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας ανάμεσα στο καλοκαίρι και το χειμώνα. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι συνήθως αρκετά χαμηλές για να υποστηρίξουν τη χιονόστρωση για κάποιο ορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι σχετικά μέτριες βροχοπτώσεις συμβαίνουν κυρίως το καλοκαίρι, αν και υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως τα ανατολικά παράλια της Βόρειας Αμερικής που παρουσιάζουν ομοιόμορφη κατανομή των βροχοπτώσεων. Το κλίμα αυτό ονομάζεται Υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Υπάρχει     επίσης και       το ξηρό ηπειρωτικό κλίμα.

Περιοχές με ηπειρωτικό κλίμα υπάρχουν σε τμήματα των ηπείρων του Βόρειου Ημισφαιρίου (κυρίως στη Βόρεια Αμερική  και την Ασία), καθώς και στα μεγαλύτερα υψόμετρα σε άλλα μέρη του κόσμου.

Μόνο λίγες περιοχές, στα βουνά του Βορειοδυτικού Ειρηνικού, στο Ιράν, στο βόρειο Ιράκ, στην ανατολική Τουρκία, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και την Κεντρική Ασία παρουσιάζουν τις μέγιστες βροχοπτώσεις το χειμώνα.

Παραπομπές

Κλιματολογία
Αναστασιάδης

Το ελληνικό επώνυμο Αναστασιάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «απόγονος του Αναστασίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

 Άγγελος Αναστασιάδης (γενν. 1953), παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής
 Αθανάσιος (Σάκης) Αναστασιάδης (γενν. 1961), παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής
 Αναστάσιος Αναστασιάδης (1869-1941), μαθηματικός και συγγραφέας
 Αναστάσιος Λ. Αναστασιάδης (γενν. 1907), καθηγητής της οδοντιατρικής
 Βασίλειος Αναστασιάδης (1918-2003), δικηγόρος και νομάρχης
 Γεώργιος Αναστασιάδης (20ός αι.), κληρικός και θεολόγος
 Δημήτρης (Μίμης) Αναστασιάδης (1937-2002), Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
 Ηλίας Αναστασιάδης (1879-1949), καθηγητής του εμπορικού δικαίου
 Θέμος Αναστασιάδης (1958-2019), δημοσιογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής
 Ιωάννης Αναστασιάδης (γενν. 1912), μαθηματικός
 Ιωάννης Αναστασιάδης, μητροπολίτης Καισαρείας και Καππαδοκίας
 Κωνσταντίνος Αναστασιάδης (περ.1800), γιατρός
 Κωνσταντίνος Αναστασιάδης, μουσικός
 Λεωνίδας Αναστασιάδης (1830-;), πλαστογράφος, γιος του Αν. Βούλγαρη
 Μιχαήλ Αναστασιάδης (1908 - 1978), καθηγητής της ηλεκτρονικής φυσικής
 Νίκος Αναστασιάδης (γενν. 1946), Κύπριος πολιτικός
 Ντιν Αναστασιάδης (γενν. 1970), Αυστραλός ποδοσφαιριστής
 Στέργιος Αναστασιάδης (1906-1949), ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ
 Τζόνι Αναστασιάδης (γενν. 1968), Ελληνοαυστραλός ποδοσφαιριστής

Ελληνικά επώνυμα
Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1927

Οι Β΄ Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες" ή "Αγώνες Αθλητριών του Πανιωνίου διεξήχθησαν στις 14 και 15 Αυγούστου 1927 στο Παναθηναϊκό Στάδιο με συμμετοχή 20 αθλητριών, παράλληλα με τους «ομαδικούς αγώνες» ανδρών, τους οποίους διοργάνωσαν οι δύο «γηραιοί σύλλογοι» Πανιώνιος και Πανελλήνιος Γ.Σ., όπως τους αποκαλεί ο τύπος. Οι αγώνες αυτοί υπήρξαν ένα άτυπο γυναικείο πρωτάθλημα, δεδομένου πως δεν υπήρχε άλλη επίσημη διοργάνωση γυναικείου στίβου αλλά ούτε άλλος σύλλογος διέθετε ενεργό τμήμα γυναικείου στίβου:

 «Εις τους αγώνας μετέχουσι μόνο αθλήτριαι του γυναικείου αθλητικού τμήματος του Πανιωνίου, του μοναδικού λειτουργούντος εν Αθήναις συστηματικώς.» 

Παρά τον καύσωνα οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία.

Η διοργάνωση

Στη διοργάνωση δόθηκε αρκετή επισημότητα αλλά η προσέλευση θεατών δεν ήταν μεγάλη, διότι «η πανήγυρις της Τήνου παρέσυρε προς την Μεγαλόχαρην άνω των 90.000 προσκυνητών, η δε σύμπτωσις της διημέρου αργίας εκατοντάδας άλλας χιλιάδας κόσμου προς τας εξοχάς και τας νήσους». Το εισιτήριο κόστιζε 10 ή 5 δρχ ανάλογα με το διάζωμα. 

Οι αθλήτριες του Πανιωνίου εντυπωσίασαν: «Αύται απετέλουν μίαν ομάδα αρκετά πολυπληθή και εκγυμναμένην», σχολίαζε αθηναϊκή εφημερίδα. Οι περισσότερες ήταν καινούργιες αθλήτριες, που δεν είχαν εμφανιστεί την προηγούμενη σεζόν, κυρίως μαθήτριες παρθεναγωγείων. Όμως, κάποιες από αυτές ήταν εντελώς άπειρες, με αποτέλεσμα να έχουν ενθουσιασμό αλλά να φέρονται επιπόλαια ως να ευρίσκονταν στην αυλή του σχολείου τους.

«Το γυναικείον τμήμα του Πανιωνίου μας επέδειξεν φέτος νέας αθλητρίας, κατά πολύ νεαρωτέρας του παρελθόντος έτους, τινές των οποίων, μη έχουσαι την πείραν του στίβου, εξέλαβον αυτόν δι' αυλήν παρθεναγωγείου, εις την οποίαν κλαίουν οσάκις η διδασκάλισσα τας επιπλήξη, εκτός της δεσπ. Μπεναρδή πραγματικής αθλητρίας. Αλλά αι νεαραί αθλήτριαι επέδειξαν μίαν θέλησιν, ένα ενθουσιασμόν δια την αθλητικήν προσπάθειαν, εις ην καταγίνονται με πραγματικόν ζήλον, τα δε πρώτα αποτελέσματα της προπονήσεώς των πείθουν πάντα ότι ταχέως θα φθάσουν εις ανώτερα.»

Αγωνιστικά και πάλι έλαμψε το άστρο της Σοφίας Μπεναρδή που νίκησε σε 5 αγωνίσματα (80μ, μήκος, ύψος, λιθοβολία, ελληνική δισκοβολία). Νικήτριες επίσης ήσαν οι αθλήτριες: Ν. Ζησίμου (50μ), Φ. Νικολοπούλου (150μ) και Κ. Νικολοπούλου (80μ κορασίδων). Διεξήχθη και σκυταλοδρομία 4Χ50μ. Μετείχαν 20 αθλήτριες. Στο τέλος των αγώνων στις νικήτριες απονεμήθηκαν βραβεία και διπλώματα.

Τα αποτελέσματα

Πηγές
Πέτρος Λινάρδος, «Η Σμύρνη του Πανιωνίου», 1998
Θοδωρής Μπελίτσος, «Οι Αγώνες Αθλητριών του Πανιωνίου (1926-1930) εισάγουν το γυναικείο αθλητισμό στην Ελλάδα», εφ. «Κυανέρυθρη Πλατεία», φ. 48 (27/10/2012)
 εφ. «Βραδυνή», 13 ως 18/8/1927.
 εφ. «Εμπρός», 13/8 ως 17/8/1927
εφ. «Σκριπ», 17/8/1927.

Αναφορές

Δες επίσης
Αγώνες Αθλητριών Πανιωνίου 1926
Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1928
Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1929
Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες 1930

Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα
Στίβος το 1927
Πανιώνιος Σμύρνης
Τα Ερείπια των Αθηνών

Τα Ερείπια των Αθηνών (Die Ruinen von Athen), έργο 113, είναι έργο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν που γράφηκε για την μουσική επένδυση του ομώνυμου θεατρικού έργου του Άουγκουστ φον Κότσεμπου.

Ιστορικό 
Το 1808 άρχισε η ανέγερση του θεάτρου της Πέστης (σήμερα συνοικία της Βουδαπέστης), ως φόρος τιμής του Φραγκίσκου Β´ προς τους πιστούς στην Αυστριακή μοναρχία Ούγγρους. Ο Άουγκουστ φον Κότσεμπου ανέλαβε την συγγραφή του έργου που προορίζονταν για την τελετή των εγκαινίων, ενώ στον Μπετόβεν ανατέθηκε η μουσική σύνθεση. Το έργο ανέβηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1812.

Δομή του έργου 
Εισαγωγή (Andante con moto – Allegro, ma non troppo)
Χορωδία: «Κόρη του πανίσχυρου Διός» (Andante poco sostenuto)
Ντουέτο (ένας Ελληνόπουλο και μια Ελληνοπούλα): «χωρίς αιτία υπομένουμε τον ζυγό της σκλαβιάς» (Andante con moto – Poco più mosso)
Χορωδία των Δερβίσηδων: «στα μανίκια σου κρυμμένο» (Allegro, ma non troppo)
Marcia alla turca (Vivace)
Ενδιάμεσο (Allegro assai, ma non troppo)
Πορεία με χορωδία: «στολίστε τους βωμούς» (Assai moderato)
Απαγγελία (ιερέας): Mit reger Freude, die nie erkaltet (Poco adagio)
Χορωδία: Wir tragen empfängliche Herzen im Busen (Allegretto, ma non troppo)
Άρια (Hohepriester) und Chor: Will unser Genius noch einen Wunsch gewähren (Adagio)
Χορωδία: Heil unserm König! Heil! (Allegro con fuoco)

Πλοκή 
Προεπαναστατική εποχή στην σκλαβωμένη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Ελλάδα. Η θεά Αθηνά, κόρη του παντοδύναμου Δία ξυπνάει μετά από αιώνια λήθη, και αντιλαμβάνεται ότι η άλλοτε λαμπρή πατρίδα της έχει ερειπωθεί από βάρβαρα χέρια. Αφουγκράζεται τον πικραμένο λόγο ενός Ελληνόπουλου και μιας Ελληνοπούλας που χωρίς αιτία υπομένουν το ζυγό της σκλαβιάς. Η Αθηνά παροτρύνει τους Έλληνες να εξεγερθούν για την λευτεριά. Η Αθηνά συνοδευόμενη από τον Ερμή, απευθύνει αίτημα βοήθειας στον Αυτοκράτορα της Αυστροουγγαρίας, ενώ οι μούσες Θάλεια και Μελπομένη τους υποστηρίζουν. Ο Δίας εμφανίζεται και αποθέτει την προτομή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου, ενώ η Αθηνά της φοράει δάφνινο στεφάνι.

Δείτε επίσης  
 Die Ruinen von Athen είναι επίσης τίτλος σκηνικού έργου σε μουσική του Ρίχαρντ Στράους και λιμπρέτο του Χούγκο φον Χόφμανσταλ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Die Ruinen von Athen: Noten im International Music Score Library Project.

Συνθέσεις του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Καρράρα

Η Καρράρα (ιταλ. Carrara) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μάσσα-Καρράρα (Τοσκάνη, Ιταλία), αξιοσημείωτη για το λευκό ή και μπλε-γκρίζο μάρμαρο που εξορύσσει. Βρίσκεται στον ποταμό Καρριόνε (Carrione), περίπου 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) δυτικά προς βορειοδυτικά της Φλωρεντίας.

Το σύνθημα της είναι Φορτιτούντο μέα (Fortitudo mea), που στα λατινικά σημαίνει «η δύναμή μου».

Ιστορία 
Υπάρχουν γνωστοί οικισμοί στην περιοχή ήδη από τον 9ο αιώνα π.Χ., όταν οι Λίγουρες Απουάν (Ligures Apuan) ζούσαν στην περιοχή. Η σημερινή πόλη δημιουργήθηκε από το δήμο και χτίστηκε για να στεγάσει τους εργαζομένους στα λατομεία μαρμάρου που δημιουργήθηκαν από τους Ρωμαίους μετά την κατάκτηση της Λιγουρίας στις αρχές του 2ου π.Χ. αιώνα. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν υπό τη κατοχή των Βυζαντινών και των Λομβαρδών, και στη συνέχεια, υπό την κατοχή των επισκόπων της Λούνι (Luni), μετατρέποντας την ίδια σε μια αυτόνομη κοινότητα στις αρχές του 13ου αιώνα. Κατά την διάρκεια του αγώνα μεταξύ Γουέλφων και Γιβελίνων, η Καρράρα συνήθως αποτελούσε το τελευταίο κομμάτι. Οι Επίσκοποι απέκτησαν πάλι την κυριαρχία το 1230, η οποία έληξε το 1313, όταν η πόλη παραδόθηκε διαδοχικά στις Δημοκρατίες της Πίζα, της Λούκκα και της Φλωρεντία. Αργότερα την απέκτησε ο Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι (Gian Galeazzo Visconti του Μιλάνου.

Μετά το θάνατο του Φιλίππο Μαρία Βισκόντι (Filippo Maria Visconti) του Μιλάνου το 1477, οι πολίτες της Καρράρα αγωνίστηκαν ενάντια στον Τομμάσο Καμποφρεγκόσο (Tommaso Campofregoso), άρχοντα της Σαρζάνα, και έπειτα, της οικογένεια Μαλασπίνα (Malaspina), η οποία μετακόμισε εκεί την έδρα της Σιγνόρια, κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Η Μάσσα-Καρράρα διαμόρφωσε το Δουκάτο της Μάσσα-Καρράρα από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την τελευταία της οικογένειας Μαλασπίνα, Μαρία Τερέζα , η οποία είχε παντρευτεί τον Ercole ΙΙΙ d'Este, έγινε μέρος του Δουκάτου της Μόντενα.

Πηγές 
 A Stronghold of Anarchists The New York Times, January 19, 1894
 "Yerevan Municipality - Sister Cities" © 2005-2009 www.yerevan.am. Retrieved 2009-06-22.
 "Opole Official Website - Twin Towns"  (in English and Polish) © 2007-2009 Urząd Miasta Opola. Retrieved 2009-06-18.

 
Πόλεις της Τοσκάνης
Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης

Η πόλη της Θεσσαλονίκης υπήρξε κατά τον Μεσαίωνα σημαντικό οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο στην ευρύτερη περιοχή της Βαλκανικής χερσονήσου, πράγμα που αντανακλάται στα πλείστα μνημεία -ιδιάιτερης αρχιτεκτονικής αξίας- της περιόδου, που διασώζονται έως και σήμερα. Το 1988, δεκαπέντε μεσαιωνικά μνημεία, που χρονολογούνται από τα Παλαιοχριστιανικά χρόνια (4ος αι. μ.Χ.) εως και την Υστεροβυζαντινή περίοδο (13ος - 14ος αι.) εντάχθηκαν στον κατάλογο της UNESCO ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς.

 Τα βυζαντινά τείχη της Θεσσαλονίκης (4ος - 5ος αι.)
 Η Ροτόντα του Αγίου Γεωργίου (4ος αι.)
 Η βασιλική της Παναγίας Αχειροποίητου (5ος αι.)
 Ο ναός του Οσίου Δαυίδ (Μονή Λατόμου) (6ος αι.)
 Η βασιλική του Αγίου Δημητρίου (7ος αι.)
 Ο ναός της Αγίας Σοφίας (8ος αι.)
 Ο ναός της Παναγίας των Χαλκέων (11ος αι.)
 Ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα (14ος αι.)
 Ο ναός των Αγίων Αποστόλων (14ος αι.)
 Ο ναός του Αγίου Νικολάου του Ορφανού (14ος αι.)
 Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης (13ος αι.)
 Ο ναός του Σωτήρος (14ος αι.)
 Η Μονή Βλατάδων (14ος αι.)
 Ο ναός του Προφήτη Ηλία (14ος αι.)
 Τα βυζαντινά λουτρά (14ος αι.)

Σημειώσεις - παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://whc.unesco.org/
 http://odysseus.culture.gr/h/3/gh3530.jsp?obj_id=9141

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ελλάδα
Υβ Τριαντάφυλλος

Ο Υβ Τριαντάφυλλος (γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου του 1948) είναι Ελληνογάλλος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους επιθετικούς που πέρασαν από την Ελλάδα, καθώς πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις με την ομάδα του Ολυμπιακού, αλλά και της Καλλιθέας, πετυχαίνοντας συνολικά 88 γκολ σε 5 αγωνιστικές σεζόν.

Βιογραφικά Στοιχεία 

Ο Υβ Τριαντάφυλλος πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, την περίοδο 1966/67 με τη φανέλα της Σαιντ Ετιέν. 
Εναν χρόνο αργότερα, μεταπήδησε στην Τζόινβιλ, στην οποία έμεινε για δύο χρόνια και με την οποία κατάφερε να σκοράρει 25 γκολ σε 63 εμφανίσεις. 
Την περίοδο 1969/70, ο Υβ Τριαντάφυλλος πήρε μεταγραφή για την Μπουλόν,στην οποία έμεινε για δύο αγωνιστικές σεζόν, επιτυχαίνοντας 34 γκολ σε 55 εμφανίσεις.

Το καλοκαίρι του 1971 αποφάσισε να αφήσει τη Γαλλία και να αγωνιστεί στην Ελλάδα για χάρη του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο έμεινε από το 1971 έως το 1974, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις, και πετυχαίνοντας προσωπικό ρεκόρ σκοραρίσματος. Συγκεκριμένα:
1972: 19 γκολ σε 28 εμφανίσεις, 
1973: 16 γκολ σε 30 εμφανίσεις, 
1974: 23 γκολ σε 32 εμφανίσεις, 

Την περίοδο 1974/75, άφησε την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό για να επιστρέψει στη Σαιντ Ετιέν, με την οποία, σε δύο αγωνιστικές σεζόν, πέτυχε 13 γκολ σε 35 εμφανίσεις.
Το 1975 μεταπήδησε στη Ναντ, με την οποία κατάφερε σε 3 αγωνιστικές σεζόν να πετύχει 9 τέρματα σε 31 εμφανίσεις.
Το 1978, ο Υβ Τριαντάφυλλος είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Ρουέν, με την οποία πέτυχε 1 γκολ σε 10 εμφανίσεις.
Το 1979, επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Καλλιθέας, στην οποία έμεινε για 2 χρόνια, πετυχαίνοντας 30 γκολ σε 55 εμφανίσεις.
Από το 1980 μέχρι και το 1982, ο Υβ Τριαντάφυλλος αγωνιζόταν στη Ροάν, στην οποία και έκλεισε την καριέρα του.

Διεθνείς Συμμετοχές 

Ο Υβ Τριαντάφυλλος πραγματοποίησε μία εμφάνιση στην Εθνική Γαλλίας, το 1975, μετά τις εκπληκτικές σεζόν που είχε στον Ολυμπιακό και τη Σαιντ Ετιέν.

Εξωτερικές Πηγές 

 Το βιογραφικό του Υβ Τριαντάφυλλου

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρουέν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γαλλίας
Εντ Σίραν

Ο Έντουαρντ Κρίστοφερ "Εντ" Σίραν (Edward Christopher "Ed" Sheeran, 17 Φεβρουαρίου 1991) είναι Άγγλος τραγουδιστής και συνθέτης.

Γεννήθηκε στο Δυτικό Γιόρκσαιρ και μεγάλωσε στο Φράμλινγχαμ της αγγλικής κομητείας Σάφοκ. Τρία χρόνια μετά την αρχή της καριέρας του, το 2008, μετακόμισε στο Λονδίνο, ελπίζοντας σε μεγαλύτερη επιτυχία. Στις αρχές του 2011 ο Εντ Σίραν κυκλοφόρησε έναν δικό του δίσκο με τίτλο No. 5 Collaborations Project, ο οποίος τράβηξε την προσοχή του Έλτον Τζον και του Τζέιμι Φοξ. Στη συνέχεια υπέγραψε συμβόλαιο με την Asylum Records. Έτσι, κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ (+) (προφέρεται Plus), το οποίο το 2012 έγινε πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στα επόμενα χρόνια κέρδισε δύο BRIT Awards για τον καλύτερο άνδρα τραγουδιστή, ένα βραβείο British Breakthrough, ενώ το The A Team κέρδισε ένα Ivor Novello Award για τη μουσική και τους στίχους του. Το 2014 ήταν υποψήφιος για το βραβείο Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη στα 56α βραβεία Grammy.

Η δημοτικότητα του Εντ Σίραν στο εξωτερικό εκτοξεύτηκε το 2012. Στις ΗΠΑ πραγματοποίησε μια εμφάνιση στο τέταρτο άλμπουμ Red της Τέιλορ Σουίφτ και έγραψε τα τραγούδια για το βρετανικό-ιρλανδικό συγκρότημα One Direction. Το τραγούδι του The A Team ήταν υποψήφιο ως τραγούδι της χρονιάς στα Βραβεία Γκράμι 2013 και το ερμήνευσε σε ντουέτο με τον Έλτον Τζον, κατά τη διάρκεια της τελετής. Πέρασε μεγάλο μέρος του 2013 περιοδεύοντας στη Βόρεια Αμερική, κάνοντας την έναρξη στην περιοδεία της Τέιλορ Σουίφτ, ονομαζόμενη ως The Red Tour. Το φθινόπωρο του 2013 ο Εντ Σίραν πραγματοποίησε τρεις παραστάσεις, οι οποίες ξεπούλησαν τα εισιτήριά τους, στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Το δεύτερο άλμπουμ του, με τίτλο (X) (προφέρεται Multiply), κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο στις 23 Ιουνίου 2014 και βρέθηκε στην πρώτη θέση του UK Album Charts, αλλά και του αμερικανικού Billboard 200. Το 2015 το άλμπουμ (X) κέρδισε το βραβείο Brit (Brit Awards 2015) του βρετανικού άλμπουμ της χρονιάς και ήταν υποψήφιο για τα 57α βραβεία Γκράμι, ως άλμπουμ της χρονιάς.

Το 2017 κυκλοφόρησε δύο καινούριες επιτυχίες, το "Shape of You" και το "Castle on the Hill", τα οποία αρχικά είχε γράψει για την Rihanna, αλλά τελικά κυκλοφόρησε ο ίδιος. Παράλληλα, κυκλοφόρησε το τρίτο του προσωπικό άλμπουμ, με τίτλο (÷) (προφέρεται Divide), το οποίο κέρδισε βραβείο Γκράμι καλύτερου ποπ άλμπουμ, ενώ το "Shape of You" το Γκράμι καλύτερης σόλο ερμηνείας.

Επιπλέον, εμφανίστηκε στο πρώτο επεισόδιο της έβδομης σεζόν της τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones, υποδυόμενος έναν στρατιώτη των Λάνιστερ.

Δισκογραφία
Άλμπουμ
(2011) + 
(2014) x
(2017) ÷
(2019) No.6 Collaborations Project
(2021) =

Παραπομπές 

Άγγλοι τραγουδιστές
Άγγλοι συνθέτες
Βραβευμένοι με Brit
Βραβευμένοι με Γκράμι
Νικητές Ivor Novello Awards
Leroy Merlin

Η Leroy Merlin είναι γαλλική εταιρεία για τη βελτίωση της κατοικίας. Εστιάζει σε έξι βασικούς τομείς: DIY, κατασκευές, κηπουρική, εξοπλισμό υγιεινής, ανανεώσιμη ενέργεια , και εσωτερική διακόσμηση .  Διαθέτει υποκαταστήματα σε 13 χώρες

Ιστορία 

Tο 1923, ο Αντόλφ Λερουά και η Ροζ Μερλέν, σύντροφοι στη προσωπική ζωή και συνεργάτες, εμπορεύονταν στη βόρεια Γαλλία υλικά που άφησαν πίσω τους οι συμμαχικές δυνάμεις μετά το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύντομα παρατήρησαν μεγάλη ζήτηση.

Το 1960, η εταιρεία πήρε το όνομα Leroy Merlin, επινόησε τη δωρεάν μεταφορά των προϊόντων στο σπίτι και άνοιξε το πρώτο μεγάλο κατάστημα πώλησης προϊόντων μαστορέματος. Από το 1979, η Association Mulliez είναι ο κύριος μέτοχος του Groupe Adeo, της μητρικής εταιρείας στην οποία ανήκει πλέον η Leroy Merlin.

Η Leroy Merlin δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα από το 2005 και είναι μέλος του ομίλου εταιρειών Groupe Adeo (στην Ελλάδα και στη Κύπρο: συμμετοχή 60% Groupe Adeo, 40% Παύλος Φουρλής). Άνοιξε το πρώτο της κατάστημα τον Μάρτιο 2007 στο εμπορικό πάρκο του διεθνούς αεροδρομίου της Αθήνας και σήμερα κατέχει έξι στην Ελλάδα και ένα στην Κύπρο (από τον Σεπτέμβριο του 2011).

Προϊόντα και υπηρεσίες 

Η Leroy Merlin προσφέρει προϊόντα για τα μαστορέματα, τις κατασκευές, τον κήπο και τη διακόσμηση. Προσφέρει ακόμη υπηρεσίες επισκευής και τοποθέτησης, σχεδιασμού και τροποποίηση των προϊόντων που πουλά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Leroy Merlin στην Ελλάδα
 Επίσημη ιστοσελίδα της Leroy Merlin σε Κύπρο

Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Γαλλικά εμπορικά σήματα
Σύνδρομο της χρόνιας κοπώσεως

Ως σύνδρομο της χρόνιας κοπώσεως είναι ευρέως γνωστή η κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο κουράζεται ευκολότερα από το μέσο όρο και (συνεπώς) χρειάζεται περισσότερο χρόνο ανάπαυσης, συμπεριλαμβανομένου του ύπνου. Η κατάσταση αυτή είναι παθολογική στο βαθμό και μόνο, που προκαλεί έκπτωση στη λειτουργικότητα του εν λόγω ατόμου.

Η νόσος χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια κόπωση που δεν εξαλείφεται ακόμη και μετά από ανάπαυση. Τα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν αδιαθεσία μετά την άσκηση,  γνωστικές δυσκολίες, χρόνια και σοβαρή ψυχική και σωματική εξάντληση.
Κατά τη διάρκεια παροξυσμού της νόσου, παρατηρείται εμφάνιση της απάθειας, κατάθλιψης, παράλογων εκρήξεων θυμού, επιθετικότητας και μερικής αμνησίας.

Σύνδρομα
Ύπνος