joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάικλ Οντάατζε

Ο Μάικλ Οντάατζε (Αγγλ., Philip Michael Ondaatje: Κολόμπο, 12 Σεπτεμβρίου 1943 –) είναι Καναδός ποιητής και μυθιστοριογράφος, με καταγωγή από την Σρι Λάνκα.

Έχει γίνει γνωστός περισσότερο από τα μυθιστορήματά του, και ιδιαίτερα από τον Άγγλο ασθενή (1992), που μεταφέρθηκε στον κινηματογράρο στην βραβευμένη με Όσκαρ ομώνυμη ταινία.

Βιογραφία
Ο Οντάατζε γεννήθηκε στην Σρι Λάνκα (τότε Κεϋλάνη) από γονείς μιγάδες ολλανδικής και σιναλέζικης καταγωγής. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν ακόμα νήπιο. Πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια κοντά σε συγγενείς του μέχρι που το 1954 πήγε στην Αγγλία για να ζήσει κοντά στην μητέρα του. Μετά το γυμνάσιο, στα δεκαοκτώ του χρόνια, έφυγε για τον Καναδά, όπου τελικά έμεινε για πάντα.

Άρχισε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Μπίσοπς στο Κεμπέκ, αλλά μετά από τρία χρόνια μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, από όπου έλαβε το πρώτο του πτυχίο στις θεωρητικές επιστήμες (Bachelor of Arts, 1965). Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κουίνς στο Κίνγκστον του Οντάριο (Master of Arts, 1967). Με το τέλος των σπουδών του, άρχισε να διδάσκει Αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο (Λονδίνο, Οντάριο) και κατόπιν Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Γιορκ στο Τορόντο.

Λογοτεχνικό έργο
Ο Μάικλ Οντάατζε έκανε την πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση το 1962 με μερικά ποιήματα που δημοσιεύθηκαν σε σπουδαστικό περιοδικό του Πανεπιστημίου Μπίσοπς. Το πρώτο βιβλίο του ήταν η ποιητική συλλογή Τα αχόρταγα τέρατα (The Dainty Monsters), που  κυκλοφόρησε το 1967. Το 1976 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Εξερχόμενος σφαγής (Coming Through Slaughter). Ακολούθησε το μυθιστόρημα Στο δέρμα του λιονταριού (In the Skin of a Lion), για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά για την χρονιά 1987. Έγινε διάσημος με το τρίτο μυθιστόρημά του με τίτλο Ο Άγγλος ασθενής (1992), το οποίο κέρδισε το Βραβείο του Γενικού Κυβερνήτη του Καναδά για την χρονιά 1992, το Βραβείο Μπούκερ της ίδιας χρονιάς, και έγινε κινηματογραφικό έργο που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 1996. 

Η εμπορική επιτυχία του Ἄγγλου ασθενή (του βιβλίου, αλλά και της ταινίας), επέτρεψε στον Οντάατζε να εγκαταλείψει την διδασκαλία και να ασχοληθεί αποκλειστικά με το γράψιμο. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Το φάντασμα της Ανίλ (Anil's Ghost, 2000), Ντιβισαντέρο (Divisadero, 2007), Το τραπέζι της γάτας (The Cat's Table, 2011) και Φώτα πολέμου (Warlight, 2018). Από το 1969 μέχρι το 2006 δημοσίευσε επίσης έντεκα ποιητικά έργα. 

Ο Μάικλ Οντάατζε και η σύζυγος του Λίντα Σπάλντινγκ (Linda Spalding) επιμελούνται επίσης το καναδικό λογοτεχνικό περιοδικό Brick.

Σημειώσεις και παραπομπές

Καναδοί μυθιστοριογράφοι
Καναδοί ποιητές
Γ.Σ. Πετρούπολης

Ο Γ.Σ. Πετρούπολης (Γυμναστικός Σύλλογος Πετρούπολης) ιδρύθηκε το 1985 και λειτουργεί ως και σήμερα, με έδρα την Πετρούπολη. Η γυναικεία και η αντρική ομάδα συμμετέχουν στα πρωταθλήματα πετοσφαίρισης σε υψηλές κατηγορίες.

Η ομάδα προπονεί παιδιά σε ακαδημίες ήδη από τα τέσσερα τους χρόνια. Υπάρχουν ακαδημίες και έπειτα τα αγωνιστικά τμήματα Παγκορασίδων, Κορασίδων, Παμπαίδων και Παίδων, αντίστοιχα για τα κορίτσια και τα αγόρια.

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1985
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Οίκος του Μονμπελιάρ

Ο Οίκος του Μονμπελιάρ ή Σκαρπόν, γαλλ.: Maison de Montbéliard/Scarpone, γερμ.: Mömpelgard/Scarponnois ήταν ένας ευγενής Οίκος που δραστηριοποιήθηκε στη Γαλλία από τον 11ο ως τον 15ο αι. Γενάρχης του Οίκου είναι ο Ρίχβιν κόμης του Σκαρπόν, περιοχής κοντά στο Ντιελουάρ του Μερτ-ε-Μοζέλ (Σούντγκαου). Ο Ρίχβιν νυμφεύτηκε τη Χίλντεγκαρντ φον Έγκισχα:iμ, αδελφή του πάπα Λέοντα Θ΄. Ο γιος του Λουδοβίκος κύριος του Μουσόν έγινε καστελάνος του Μονμπελιάρ, Άλτκιρχ και Φερέτ (γερμ.: Πφιρτ) και νυμφεύτηκε τη Σοφία κόμισσα του Μπαρ (Bar-le-Duc). Ο γιος τους Θεοδώριχος/Θεόδωρος (Τιερύ, γερμ.: Ντήτριχ) Α΄ έγινε κόμης. Αυτός είχε τρεις γιους: ο Θεοδώριχος Β΄ ήταν ο τελευταίος του Οίκου του που είχε το Μονμπελιάρ, καθώς μέσω του γάμου της κόρης του η κομητεία πέρασε στον Οίκο του Μονφωκόν· ο Φρειδερίκος κόμης του Φερέτ/Πφιρτ είχε απόγονο την Ιωάννα του Πφιρτ, που παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ δούκα της Αυστρίας και έτσι το Πφιρτ πέρασε τελικά στους Αψβούργους· και ο Ρενώ Α΄ κόμης του Μπαρ, με τον οποίο συνεχίστηκε ο Οίκος.

Οκτώ γενιές μετά, επί Ροβέρτου κόμη του Μπαρ, η κομητεία αναβαθμίστηκε το 1354 σε δουκάτο από τον πεθερό του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Ο Ροβέρτος είχε πολλά παιδιά: οι δύο πρώτοι, ο Ερρίκος κύριος του Μαρλ και ο Φίλιππος, απεβίωσαν πριν από αυτόν. Ο 3ος γιος Λουδοβίκος ήταν επίσκοπος, έτσι ο δούκας έδωσε ον τίτλο στον 4ο γιο του Εδουάρδο. Όμως ο γιος του Ερρίκου, ο Ροβέρτος του Μαρλ διαμαρτυρήθηκε στη Συνέλευση των ευγενών (Parlamentum) στο Παρίσι. Δεν δικαιώθηκε, αλλά έλαβε μία αποζημίωση, αναβαθμίστηκε σε κόμη του Μαρλ και έλαβε την κομητεία του Σουασόν της μητέρας του. Το 1414 απεβίωσε ο Εδουάρδος (μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη του Πυιζάγ και τον Ροβέρτο του Μαρλ) στη μάχη του Αζενκούρ. Το δουκάτο του Μπαρ διεκδίκησε η 5η αδελφή τους Γιολάντα η Νεότερη με τον σύζυγό της Αδόλφο δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ. Όμως το έλαβε ο Λουδοβίκος, αν και καρδινάλιος και επίσκοπος. Λόγω της σύγκρουσης με τον Αδόλφο και της αντιπάθειας, ο Λουδοβίκος κληροδότησε το δουκάτο στον μικρανιψιό του Ρενέ Α΄ των Βαλουά-Ανζού, γιο της Γιολάντας της Αραγωνίας (κόρης της Γιολάντας της Πρεσβύτερης, αδελφής του Λουδοβίκου).

Τον Ροβέρτο του Μαρλ διαδέχθηκε η κόρη του Ιωάννα ως κόμισσα του Μαρλ και Σουασόν, σύζυγος του κόμη του Λινύ, έτσι οι κομητείες περιήλθαν στον Οίκο του Λουξεμβούργου.

Γενεαλογία

Πηγές
 Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln. Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten. Neue Folge, Band 1, 2: Přemysliden, Askanier, Herzoge von Lothringen, die Häuser Hessen, Württemberg und Zähringen. Klostermann, Frankfurt am Main 1999, ISBN 3-465-03020-6, Tafel 226–228.

Οίκος του Μονμπελιάρ
Ιωάννα του Νταμπιέρ

Η Ιωάννα, γαλλ.: Joan de Dampierre (π. 1225–1245/46) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόρη του κυρίου του Νταμπιέρ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Ρετέλ και μετά κόμισσα του Μπαρ.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου Β΄ κυρίου του Νταμπιέρ και της Μαργαρίτας Β΄, κόρης και διαδόχου του Βαλδουίνου Θ΄ κόμη της Φάνδρας. Ο πατέρας της ήταν, ως Βαλδουίνος ΣΤ΄, κόμης του Αινώ και έγινε, ως Βαλδουίνος Α΄, Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.

Το 1239 η μητέρα της κανόνισε να παντρευτεί τον Ούγο Γ΄ του Ρετέλ (Rethel). Η Μαργαρίτα όρισε ότι η προίκα τής Ιωάννας θα έπρεπε να επιστραφεί, σε περίπτωση που ο κόμης θα απεβίωνε χωρίς να κάνει με την Ιωάννα παιδί. Αυτό πράγματι συνέβη και τα χρήματα επιστράφηκαν. 

Μετά η Ιωάννα μνηστεύθηκε τον Θεοβάλδο Β΄ κόμη του Μπαρ το 1243 και τον παντρεύτηκε δύο χρόνια αργότερα. Απεβίωσε άτεκνη λίγο αργότερα.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε πρώτα το 1239 τον Ούγο Γ΄ του Ρετέλ.

Έπειτα από το τέλος του η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο το 1245 με τον Θεοβάλδο Β΄ κόμη του Μπαρ. 

Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους της.

Σημειώσεις 

 
Γάλλοι του 13ου αιώνα
Οίκος του Νταμπιέρ
Φωτεινή Βελεσιώτου

Η Φωτεινή Βελεσιώτου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, η οποία διακρίνεται στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1958.

Μεγάλωσε στην Καρδίτσα όπου και πέρασε τα παιδικά και τα εφηβικά χρόνια της. Ο πατέρας της ήταν μουσικός και η μουσική και η αγάπη του πατέρα της για τη βυζαντινή και την κλασική μουσική τη γαλούχησαν στα πρώτα της βήματα. Συμμετείχε στη χορωδία της Καρδίτσας, “Ο Αρίων”.

Το 1976 μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη για σπουδές και εκεί ανακαλύπτει το ρεμπέτικο τραγούδι. Λαμβάνει το πτυχίο της από την Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, και μετά διορίζεται ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση για πάνω από μια εικοσαετία. Σήμερα έχει συνταξιοδοτηθεί.

Καριέρα στο τραγούδι 
Το 1983 δέχεται πρόταση για να τραγουδήσει σε ένα ρεμπέτικο σχήμα, στη Θεσσαλονίκη, και ξεκινάει έτσι τη καριέρα της ως τραγουδίστρια. Στο σχήμα αυτό παραμένει για περίπου είκοσι χρόνια.

Το 2004, ο Μιχάλης Νικολούδης και η Μάγδα Παπαδάκη την προσκαλούν να τραγουδήσει δικά τους τραγούδια και συνεργάζεται μαζί τους. Για επτά χρόνια τραγουδά στο μουσικό στέκι της συμπρωτεύουσας, Καφωδείο το Ελληνικό, όπου και την γνωρίζει το κοινό της Θεσσαλονίκης και δημιουργεί ένα ξεχωριστό όνομα. Το 2005 γνωρίστηκε με το συνθέτη Γιώργο Χατζηνάσιο. 

Στο στέκι αυτό, το 2008, συναντά τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή, ο οποίος και τη βοηθάει σημαντικά στη μετέπειτα πορεία της. Αποτέλεσμα της συνεργασίας τους ήταν το τραγούδι Μέλισσες, σε στίχους της Ελένης Φωτάκη, το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία σε πανελλήνια κλίμακα. Το 2009, πάλι σε μουσική του Γιώργου Καζαντζή με τον τίτλο “Tα παιδιά της άλλης όχθης”, κυκλοφορεί το δεύτερο της δίσκο, ο οποίος γνωρίζει επιτυχία.

Το έτος 2011 εγκαταλείπει τη Θεσσαλονίκη και έρχεται στην Αθήνα όπου και η καριέρα της απογειώνεται. Στη συνέχεια, δημιουργεί μία νέα δισκογραφική δουλειά, με τίτλο “Φυλάξου”, μαζί με τον Τάσο Γκρους και τον Ιωάννη Πανουτσόπουλο. Επίσης συμμετέχει σε δίσκους νέων συνθετών, καθώς και σε αφιερώματα για το Δ. Λάγιο, Στ. Κουγιουμτζή και Κώστα Βίρβο.

Το καλοκαίρι του 2013 συμμετέχει σε φεστιβάλ στη Γερμανία, μαζί με τη Μελίνα Κανά. Το 2014 στην Ισλανδία τραγουδάει τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη στο Μέγαρο Μουσικής του Ρέικιαβικ.

Μεταξύ των ετών 2015 -2019, συμμετέχει σε πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες όπως π.χ. Γιώργος Νταλάρας,  Αρλέτα, Ελεονώρα Ζουγανέλη και άλλους.  Το Φεβρουάριο 2019 κυκλοφορεί απο τη ΜΙΝΟΣ EMI η τελευταία δισκογραφική δημιουργία της, “Ένας κύκλος είναι όλα”.

Παραπομπές

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ρενώ Α΄ του Μπαρ

Ο Ρενώ Α΄, γαλλ. Renaud Ι, γερμ.: Reginald I, που ονομαζόταν επίσης ο Μονόφθαλμος, ( - 10 Μαρτίου 1149) ήταν κόμης του Μπαρ (1105–1149). Το Μπαρ(ουά), κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, ήταν το έδαφος των κομήτων και των δουκών του Μπαρ, στο ανατολικό τμήμα της σημερινής Γαλλίας, που συνορεύει με τη Λωρραίνη.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Moνμπελιάρ και της Ερμεντρούδης των Ιβρέα, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.

Ο Ρενώ Α΄ διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Θεοδώριχο Β΄ κόμη του Μπαρ (π. 1092–1105). Ο Ρενώ Α΄ ήταν ένας από τους ηγέτες της Β΄ Σταυροφορίας το 1145. Πνίγηκε κάπου στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά το ταξίδι επιστροφής του στην Ευρώπη πριν ή στις 10 Μαρτίου 1149. Τον Ρενώ Α΄ διαδέχτηκε με τη σειρά του γιος του Ρενώ Β΄ (κυβ. 1150–1170) το 1150.

Οικογένεια 
Η πρώτη γυναίκα του Ρενώ Α΄ είναι άγνωστη. 

Αργότερα νυμφεύτηκε τη Ζιζέλ/Γκιζέλα του Βωντεμόν, χήρα του Ραινώ Γ΄ κόμη του Τουλ. Αυτή ήταν κόρη του Ζεράρ/Γεράρδου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Χάιλβιγκ φον Έγκισχαϊμ. Ο Ρενώ Α΄ και η Γκιζέλα είχαν οκτώ παιδιά:
 Ούγος (απεβ. 29 Σεπτεμβρίου 1141).
 Ρενώ Β΄ απεβ. 1170, κόμης του Μπαρ.
 Ντρόγκο.
 Ντήτριχ/Θεοδώριχος/Thierry Γ΄ (8 Αυγούστου 1171), επίσκοπος του Μετς.
 Αγνή (μετά το 1185), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο κόμη του Σινύ.
 Κλεμάνς/Κλημεντία (1123–1183), παντρεύτηκε πρώτα τον Aλβέριχο Β΄ κόμη του Νταμαρτέν, μετά τον Ρενώ Β΄ κόμη του Κλερμόν και έπειτα τον Τιμπώ Γ΄ του Κρεπύ.
 Ματίλντ/Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Κόνραντ Α΄ κόμη του Βίλντγκραφ φον Κύρμπουργκ.
 Σταφαίν/Στεφανία (απεβ. 1178), παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ κύριο του Μπρουά και Σατωβιλαίν.

Πηγές 
 Προγονικές ρίζες ορισμένων Αμερικανών αποικιστών που ήρθαν στην Αμερική πριν από το 1700 από τον Frederick Lewis Weis, Γραμμή 144–24.
 Μεσαιωνικό έργο στο Renaud (Reginald) de Bar

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Μονμπελιάρ
Μαρίνα Νικολάου

Η Μαρίνα Νικολάου (Λεμεσός, 1986) είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένη με το ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Μαρίνα Νικολάου γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1986. Κατάγεται από το Πελένδρι. Σπούδασε Κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές με θέμα «Επικοινωνία και ΜΜΕ σε Περιόδους Κρίσης» στο Πανεπιστήμιο Frederick.

Πολιτική διαδρομή 
Το 2004 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε μέλος του Γραφείου Τύπου και του Πολιτιστικού Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΔΟΝ και εργάστηκε ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο Ινστιτούτο Εργασίας Κύπρου (ΙΝΕΚ-ΠΕΟ) και στη συνέχεια στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Οργανισμού Νεολαίας Κύπρου (ΟΝΕΚ).

Την περίοδο 2016-2021 εργάστηκε στην πολιτική ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Βόρειας Πράσινης Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως Πολιτική Σύμβουλος. Επιπρόσθετα, παρακολουθούσε και συντόνιζε την Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας, την Αντιπροσωπεία του Ευρωκοινοβουλίου για την Παλαιστίνη και την Αντιπροσωπεία στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Ένωσης για τη Μεσόγειο.

Συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 2019 με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εξελέγη. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Βουλευτές Λεμεσού
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Γιώργος Κουκουμάς

Ο Γιώργος Κουκουμάς (Λάρνακα, 1983) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ. Τον Ιούλιο του 2021 ο Γιώργος Κουκουμάς ανάλαβε Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ μετά από απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε του ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γιώργος Κουκουμάς γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1983. Μητέρα του είναι η Σκεύη Κουκουμά Κούτρα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο LLM στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Πολιτική διαδρομή 
Την περίοδο 2000-2001 διετέλεσε Πρόεδρος της Παγκύπριας Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών (ΠΣΕΜ). Την περίοδο 2004-2005 διετέλεσε Πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Αθήνας. Την περίοδο 2005-2007 διετέλεσε Πρόεδρος της Προοδευτικής Κ.Φ. Αθήνας. Επιπλέον, ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΔΟΝ.

Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου. Επιπλέον, συμμετέχει στο Μορφωτικό Γραφείο και το Γραφείο Μεταναστευτικής Πολιτικής της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Έχει εκπροσωπήσει το ΑΚΕΛ σε διεθνή και ευρωπαϊκά συνέδρια. Ακόμη, είναι μέλος της Γραμματείας του Συνδέσμου Φιλίας Κύπρου-Κούβας και μέλος του Ομίλου Ανθρωπιστών Κύπρου.

Εργάστηκε ως ευρωκοινοβουλευτικός συνεργάτης με ευθύνη την παρακολούθηση της Επιτροπής Εξωτερικών και της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Δικαιοσύνης του Ευρωκοινοβουλίου. Στη συνέχεια, εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου και στο Γραφείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.

Συμμετείχε στις Ευρωεκλογές του 2019 με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εξελέγη. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Είναι Αναπληρωτής Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Επιτροπής Νομικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.

Συμμετέχει στην αντιπροσωπία της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Βουλευτές Αμμοχώστου
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Χρίστος Χριστόφιας

Ο Χρίστος Χριστόφιας (Λευκωσία, 1983) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Χρίστος Χριστόφιας γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1983. Πατέρας του ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας και μητέρα του είναι η Έλση Χριστόφια. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Είναι νυμφευμένος με την Μαρίνα Σάββα και έχει δύο παιδιά.

Πολιτική διαδρομή 
Στη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων διετέλεσε πρόεδρος (2004-2005) και οργανωτικός (2005-2007) της Προοδευτικής Κ.Φ. Αθήνας. Μετέπειτα διετέλεσε Γραμματέας του Φοιτητικού Τμήματος της ΕΔΟΝ (2010-2012), Κεντρικός Μαθητικός Υπεύθυνος της ΕΔΟΝ (2012-2014), Κεντρικός Οργανωτικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ (2014-2015) και Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ (2015-2020).

Είναι Οργανωτικός Γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με το ΑΚΕΛ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

<

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Βουλευτές Κερύνειας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κάρλο Τρέσκα

Ο Κάρλο Τρέσκα (1879 - 11 Ιανουαρίου 1943) ήταν Ιταλοαμερικανός αναρχικός αρθρογράφος, εκδότης εφημερίδας, θεατρικός συγγραφέας και συνδικαλιστής. Υπήρξε από τους κυριότερους εκπροσώπους του αναρχισμού στην Ιταλία και στις ΗΠΑ και από τους κυριότερους επικριτές του σταλινισμού, του φασισμού και του ελέγχου των εργατικών συνδικάτων από την Σικελική και την Αμερικανική Μαφία. Ο Τρέσκα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δική των Σάκκο και Βαντσέτι και τους υποστήριζε συχνά σε άρθρα και δημοσίως. Κατά την διάρκεια της δεκαετία του 1930, ο Τρέσκα ξεκίνησε πόλεμο με τους  Σοβιετικούς και τον σταλινισμό. Αρχικά, ο Τρέσκα είχε υποστηρίξει τους Μπολσεβίκους. Το 1938, ο Τρέσκα κατηγόρησε τον Ιωσήφ Στάλιν ότι είχε απαγάγει την Τζουλιέτ Πόιντς, ενώ ξεκίνησε και διαμάχη με την Μαφία. Το 1941, ο Τρέσκα φέρεται να παραδέχτηκε στον Μαξ Ίστμαν ότι ο Νικολά Σάκκο ήταν ένοχος δολοφονίας, ενώ ο Βαντσέτι ήταν αθώος. Παράλληλα, ο Τρέσκα συνέχισε τις επιθέσεις κατά της 
Νεοϋορκέζικης Μαφίας και δολοφονήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1943 στην Νέα Υόρκη.

Παραπομπές 

Αμερικανοί πολιτικοι
Ιταλοί πολιτικοί
Αμερικανοί εγκληματίες
Ιταλοί εγκληματίες
Αμερικανοί συνδικαλιστές
Ιταλοί συνδικαλιστές
Αναρχικοί
Ιταλοαμερικανοί
Μαφία
Χρίστος Χριστοφίδης

Ο Χρίστος Χριστοφίδης (Μόρφου, 1974) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Χρίστος Χριστοφίδης γεννήθηκε στη Μόρφου το 1974. Απέκτησε πτυχίο Επιστημών της Αγωγής από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Επιπρόσθετα, απέκτησε πτυχίο Πολιτικών Επιστημών από το ίδιο πανεπιστήμιο. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Ουόρικ και στην Πολιτική και Κοινωνική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Είναι νυμφευμένος με τη Ρίτα Παναούρα και έχει 2 παιδιά.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ, Επικεφαλής του Γραφείου Επαναπροσέγγισης του ΑΚΕΛ και Γραμματέας του Φοιτητικού Τμήματος της ΕΔΟΝ. Εργάζεται στο ΑΚΕΛ και είναι Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και Επικεφαλής του Γραφείου Παιδείας του Κόμματος.

Την περίοδο 2010-2013 διετέλεσε Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια και Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.

Συμμετείχε στις  στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εξελέγη. Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Βουλευτές Λευκωσίας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μαρία του Ναμύρ

Η Μαρία, γαλλ.: Marie da Namur de Damppierre (π.1322 – π. 1355) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόρη του μαρκησίου του Ναμύρ και με τους γάμους της ήταν πρώτα κόμισσα του Βιάντεν (Vianden) και μετά κυρία του Πιερπόν (Pierrepont).

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ και της Μαρίας του Αρτουά, κόρης του Φιλίππου κυρίου του Κονς, Νονανκούρ & Ντομφρόν. Είχε τρεις αδελφές, μεταξύ αυτών τη Λευκή του Ναμύρ βασίλισσα της Σουηδίας & Νορβηγίας, και επτά αδέλφια.

Το 1335/36 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Ερρίκο Β΄ κόμη του Βιάντεν, γιο του Φιλίππου Β΄ κόμη του Βιάντεν και της πρώτης του συζύγου Λούτσια φον ντερ Νόιερμπουγκ. Ο Ερρίκος Β΄ δολοφονήθηκε στην Αμμόχωστο τον Σεπτέμβριο του 1337. Περί το 1337 γέννησε τη Μαρία του Βιάντεν. 

Ο δεύτερος γάμος της το 1340 (η παπική άδεια για να παντρευτεί συγγενή της δόθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1342) ήταν με τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της, τον Θεοβάλδο κύριο του Πιερπόν, γιο του Eράρ κυρίου του Πιερπόν και Ανσερβίλ. Αυτός ο γάμος παρήγαγε δύο κόρες, τη Γιολάντα (π.1343 - π.1410) και την Ελισάβετ (π. 1345 - πριν τις 11 Μαΐου 1411). 

Η Μαρία απεβίωσε πριν τις 29 Οκτωβρίου 1353/57.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Βιάντεν και είχαν τέκνα:
 Μαρία του Βιάντεν (1337 - 21 Οκτωβρίου 1400), παντρεύτηκε το 1348 με τον Σίωνα Γ΄ του Σπάνχαϊμ.

Η Μαρία έκανε δεύτερο γάμο το 1340 τον Θεοβάλδο των Μονμπελιάρ κύριο του Πιερπόν και είχαν:
 Γιολάντα (π. 1343 - π. 1410) παντρεύτηκε πριν από το 1360 τον Εύδη Ζ΄ κύριο του Γκρανσύ, Λουβουά, Πιερπόν.
 Ελισάβετ (Ισαβέλλα) (π. 1345 - πριν από τις 11 Μαΐου 1411), παντρεύτηκε πριν από τις 18 Οκτωβρίου 1360 με τον Όθωνα κύριο του Αρκέλ.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος του Νταμπιέρ
Αλίκη (οργάνωση)

Η οργάνωση ιδρύθηκε επίσημα το Φεβρουάριο του 1942, η ιστορία της όμως ξεκινά στα τέλη του 1941,κατόπιν δραστηριοποιήσης του πλοιάρχου Αλέξανδρου Λεβίδη, με τη φυγάδευση Βρετάνων που είχαν παραμείνει στην Ελλάδα και δεν είχαν καταφέρει να διαφύγουν κατά την υποχώρηση.Ο Αλ. Λεβίδης παρότι ασχολούνταν αποκλειστικά με τις φυγαδεύσεις έχοντας δημιουργήσει μια ομάδα  ονόματι "Μαλέας" , τον Οκτώβριο του 1941 έλαβε πρόταση του αντιπλοιάρχου Π.Κώνστα (αρχηγού της Ελληνικής Υπηρεσίας Πληροφορίων), για την δημιουργία ενός δικτύου στρατιωτικών πληροφορίων.Έτσι, τον Ιανουάριο του 1942 ο Λεβίδης ανέθεσε στο συνεργάτη του αντιπλοίαρχο Ευγ. Βαλασάκη τη διέυθυνση του νέου κλάδου πληροφοριών, ενώ τον Οκτώβριο του 1942 έλαβαν εντολή απ' την Σμύρνη να χωριστεί η οργάνωση σε δύο κλάδους: έναν πληροφοριών κι έναν φυγαδεύσεων. Ο κλάδος πληροφοριών, ο οποίος θα υπαγόταν στην MI6 ονομάστηκε "Μαλέας 1" και τον ανέλαβε ο Βαλασάκης.Ο κλάδος φυγαδεύσεων , ο οποίος θα υπαγόταν στην βρετανική υπηρεσία φυγαδεύσεων (MI9) ονομάστηκε "Μαλέας 2"και τον ανέλαβε ο Λεβίδης.Η οργάνωση από "Μαλέας 1" μετονομάστηκε σε "Σύριος" και στη συνέχεια σε " Αλίκη".Ο Βαλασάκης παρέμεινε αρχηγός της "Αλίκης" μέχρι και τον Αύγουσρο του 1943, οπότε διατάχθηκε να μεταβεί στη Μ.Ανατολή, αφού η δράση του είχε γίνει γνωστή στις αρχές Κατοχής.Την αρχηγία ανέλαβε ο αντιπλοίαρχος Κων. Χασιώτης, που παρέμεινε μέχρι και το τέλος του πολέμου.

Πηγές 
-Λεβίδη Αλέξανδρου,Inteligence και αντίσταση,αδημοσίευτο, σσ. 17-20,20-23,34-35,60

-Χασιώτη Κωνσταντίνου, Αναγνώρισις Εθνικής Οργανώσεως εσωτερικού "Αλίκη"

- Αρχεία Εθνικής Αντίστασης ( 1941-44),τόμος 7ος,Έκδοση ΔΙΣ/ ΓΕΣ,Αθήνα 1998, σσ  199-201

-Βαλασάκη Ευγενίου, Περί του τρόπου συγκροτήσεως και της δράσεως κατά την κατοχήν της Οργανώσεως Πληροφοριών "Αλίκη", Νέα Υόρκη ,10 Δεκεμβρίου 1951

Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις
Βαλεντίνος Φακοντής

Ο Βαλεντίνος Φακοντής (Πάφος, 1985) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Βαλεντίνος Φακοντής γεννήθηκε στην Πάφο το 1985. Απέκτησε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός.

Είναι μέλος του Επαρχιακού Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Πάφου (2020-2021) και φίλος του Ιδρύματος Μαργαρίτας Λιασίδου (2012-2021), ενώ διετέλεσε μέλος του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών (2015-2017) και μέλος του Επαρχιακού Διοικητικού Συμβουλίου ΕΤΕΚ (2015-2018).

Είναι νυμφευμένος με τη Νιόβη Μιχαήλ και έχει 3 παιδιά.

Πολιτική διαδρομή 
Το 2019 έγινε μέλος της Συμπλεγματικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Γεροσκήπου και διετέλεσε μέλος της ΕΔΟΝ (2001-2003) και μέλος της Προοδευτικής Κ.Φ. (2005-2011). 

Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Γεροσκήπου με το ΑΚΕΛ. Την περίοδο 2016-2021, εκτός από Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Γεροσκήπου, διετέλεσε και Σχολικός Έφορος Γεροσκήπου.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΑΚΕΛ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Βουλευτές Πάφου
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί
Πρόδρομος Αλαμπρίτης

Ο Πρόδρομος Αλαμπρίτης (Λάρνακα, 1982) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Πρόδρομος Αλαμπρίτης γεννήθηκε στην Λάρνακα το 1982. Κατάγεται από την Αραδίππου. Απέκτησε πτυχίο Επιστημών της Αγωγής από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαιδευτική Ηγεσία στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Μέχρι την εκλογή του στο αξίωμα του βουλευτή εργαζόταν ως εκπαιδευτικός δημοτικής εκπαίδευσης.

Είναι νυμφευμένος με τη Χριστίνα Ευαγγελίδου και έχει 1 υιό.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΦΠΚ Πρωτοπορία Πανεπιστημίου Κύπρου καθώς και πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία. Εκπροσώπησε τη παράταξη στην Παγκύπρια Ομοσπονδία Φοιτητικών Ενώσεων (ΠΟΦΕΝ). Διετέλεσε Γραμματέας Πολιτικής Εξειδίκευσης και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Νεολαίας Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ). 

Διετέλεσε μέλος της Γραμματείας της Παγκύπριας Δημοκρατικής Έπαλξης Δασκάλων και Νηπιαγωγών ΠΑΔΕΔ-Πρωτοπορία. Υπήρξε Γενικός Αντιπρόσωπος στην Παγκύπρια Οργάνωση Ελλήνων Δασκάλων (ΠΟΕΔ). Συμμετείχε στην Επαρχιακή Επιτροπή ΠΟΕΔ Λάρνακας και διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Αθλητικής Επιτροπής ΠΟΕΔ Λάρνακας. Επιπλέον, συμμετείχε σε επιτροπές αντικαταστατών και συμβασιούχων ΠΟΕΔ.

Eίναι ενεργό μέλος της ΠΑΔΕΔ-Πρωτοπορίας Λάρνακας και Γραμματέας της Τοπικής Επιτροπής ΔΗΣΥ Αραδίππου. Είναι εκλελεγμένο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, ενώ συμμετέχει ex officio στην Επαρχιακή Γραμματεία του ΔΗΣΥ Λάρνακας και στην Επιτροπή Παιδείας του ΔΗΣΥ. 

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες 
Είναι μέλος του Αθλητικού Σωματείου Ομόνοια Αραδίππου.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Λάρνακας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι εκπαιδευτικοί
Ντόμινικ Τιμ

Ο Ντόμινικ Τιμ (γερμανικά: Dominic Thiem, 3 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Αυστριακός επαγγελματίας τενίστας. Έχει φτάσει μέχρι το Νο. 3 στη παγκόσμια κατάταξη της ATP, το οποίο πέτυχε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2020. Είναι η δεύτερη υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει Αυστριακός παίκτης στην ιστορία, πίσω μόνο από τον πρώην Νο. 1 Τόμας Μούστερ. Έχει κερδίσει 17 τίτλους στο ATP Tour, συμπεριλαμβανομένου ενός Γκραν Σλαμ, του US Open 2020, όπου επέστρεψε από 0 2 σετ για να νικήσει τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ στον τελικό. Με τη κατάκτηση του πρώτου Γκραν Σλαμ τίτλου του, ο Τιμ έγινε ο πρώτος παίκτης γεννημένος τη δεκαετία του 1990 που γίνεται κάτοχος ενός Γκραν Σλαμ, καθώς και ο πρώτος Αυστριακός πρωταθλητής στο US Open στο απλό ανδρών. Προηγουμένως, είχε φτάσει σε τρεις ακόμα τελικούς Γκραν Σλαμ, στους οποίους είχε ηττηθεί, στο Ρολάν Γκαρός του 2018 και 2019 από τον Ραφαέλ Ναδάλ και στο Αυστραλιανό Όπεν του 2020 από τον Νόβακ Τζόκοβιτς. 

Ο Τιμ ήταν επίσης ο διεκδικητής στα ATP Finals 2019 και 2020, όπου έχασε από τον Στέφανο Τσιτσιπά και τον Ντανίλ Μεντβέντεφ αντίστοιχα. Είναι κάτοχος και ενός τίτλου Masters 1000, του Indian Wells Masters 2019, στο τελικό του οποίου είχε νικήσει τον Ρότζερ Φέντερερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημος ιστότοπος 

Τιμ
Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Μάρκος Γιορέντε

Ο Μάρκος Γιορέντε (30 Ιανουαρίου 1995) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος ή δεύτερος επιθετικός για λογαριασμό της Ατλέτικο Μαδρίτης και της εθνικής ομάδας της Ισπανίας.

Ο Γιορέντε ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης και το 2014 αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ και την επόμενη χρονιά με την πρώτη ομάδα. Τη σαιζόν 2016-17 δόθηκε δανεικός στην Αλαβές, με την οποία έφτασε μέχρι τον τελικό του Κόπα ντελ Ρέι.Το 2019 αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 35 εκατομμύρια λίρες. Στην Ατλέτικο ανέλαβε πιο επιθετικό ρόλο και αναδείχθηκε σε παίκτη κλειδί για την κατάκτηση της Λα Λίγκα τη σαιζόν 2020-21.

Ο Γιορέντε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Νοέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της Ισπανίας στο Euro 2020.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Among Us

Το Among Us είναι ένα διαδικτυακό παιχνίδι για πολλούς παίκτες που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από το αμερικανικό στούντιο παιχνιδιών Innersloth. Κυκλοφόρησε σε συσκευές iOS και Android τον Ιούνιο του 2018 και, σε λίγους μήνες, στα Windows. Δυστυχώς, το παιχνίδι μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με παίκτες της ίδιας πλατφόρμας (το iOS/Android ομαδοποιείται). Το παιχνίδι λανσαρίστηκε επίσης για το Nintendo Switch τον Δεκέμβριο του 2020 και έχει προγραμματίσει να κυκλοφορήσει για Xbox One, Xbox Series X και Series S, PlayStation 4 και PlayStation 5 εντός του 2021. Το παιχνίδι ήταν εμπνευσμένο από το πάρτι Mafia και την ταινία τρόμου The Thing, και μετά την κυκλοφορία του πρώτου χάρτη της, The Skeld, προστέθηκαν και τρεις ακόμη χάρτες, οι οποίοι ήταν οι MIRA HQ, Polus και The Airship.

Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε έναν χώρο με θέμα το διάστημα, στο οποίο οι παίκτες αναλαμβάνουν έναν από τους δύο ρόλους, οι περισσότεροι είναι Crewmates και ένας προκαθορισμένος αριθμός είναι Impostors. Ο στόχος των Crewmates είναι να εντοπίσουν τους Impostors, να τους ανακαλύψουν και ολοκληρώσουν τις εργασίες γύρω από το χάρτη, τα tasks. Ο στόχος των impostors είναι να κάνουν κρυφά σαμποτάζ και να σκοτώνουν τους crewmates πριν ολοκληρώσουν όλα τα tasks τους. Οι παίκτες που υποπτεύονται ότι είναι impostors μπορούν να αποκλειστούν μέσω μιας ψηφοφορίας, της οποίας μπορεί να ξεκινήσει οποιοσδήποτε παίκτης κάνοντας έκτακτη σύσκεψη (εκτός από μια κρίση) ή αναφέροντας ένα πτώμα. Οι crewmates κερδίζουν εάν αποβληθούν όλοι οι impostors ή έχουν ολοκληρώσει όλα τα tasks, ενώ οι impostors παίρνουν τη νίκη εάν υπάρχει ίσος αριθμός impostors και crewmates, ή εάν ένα κρίσιμο σαμποτάζ δεν επιλυθεί εγκαίρως.

Ενώ το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά το 2018 με μικρή προσοχή, έλαβε μια τεράστια εισροή δημοτικότητας το 2020 λόγω πολλών γνωστών ταινιών Twitch και YouTubers που το παίζουν. Η πανδημία COVID-19 έχει επίσης αποδοθεί στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Το παιχνίδι έλαβε θετικά σχόλια από κριτικούς, επαινώντας για το παιχνίδι και τη ρύθμιση του, αν και επικρίθηκε για τα τεχνικά του ζητήματα. Σε απάντηση στη δημοτικότητα του παιχνιδιού, το Among Us 2 ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2020. Ωστόσο, η προγραμματισμένη συνέχεια ακυρώθηκε ένα μήνα αργότερα και η ομάδα στράφηκε στη βελτίωση του αρχικού παιχνιδιού. Τα εμπορεύματα που βασίζονται στο παιχνίδι, όπως παιχνίδια, πουκάμισα κ.λπ., ανακοινώθηκαν και κυκλοφόρησαν. Το Among Us έχει επίσης εμπνεύσει μιμίδια στο Διαδίκτυο και πέτυχε ένα πολύ μεγάλο διαδικτυακό μήνυμα.

Παραπομπές 

Βιντεοπαιχνίδια για PC
Βιντεοπαιχνίδια για κινητά
Βιντεοπαιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια του 2018
Βιντεοπαιχνίδια του Android
Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Τάιμαν Άρεντς Κραχτ

Ο Τάιμαν Άρεντς Κραχτ (Tyman Arentsz Cracht  ψευδώνυμο Botterkul, μεταξύ 1590 και 1600, Βόρμερ – 1646 Χάγη ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που ειδικεύτηκε σε τοπία και ιστορικούς πίνακες.

Βιογραφία 
Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εκπαίδευσή του. Ταξίδεψε στη Ρώμη το 1620 ή το 1621.  Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Bentvueghels, μια ένωση κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τους Bentvueghels να υιοθετούν ένα ελκυστικό ψευδώνυμο, το λεγόμενο «όνομα της κλίκας». Ο Κραχτ έλαβε το ψευδώνυμο «Botterkull» ή «Botterkul», το οποίο μπορεί να αποτελεί αναφορά στο ολλανδικό γλυκό που ονομάζεται «Boterbal» ( μπάλα βουτύρου ή κρέμας).  

Το πορτρέτο του εμφανίζεται σε ένα από τα φύλλα με πορτρέτα των Bentvueghels, τα οποία βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν στο Ρότερνταμ . Ο Κράχτ απεικονίζεται με τα ακόλουθα μέλη των Bentvueghels: Γιόοστ από τη Χάγη, Κορνέλις φαν Πούλενμπουργκ, Βάουτερ Κράμπετ ΙΙ (Wouter Crabeth II) και Πέτερ από το Λάιντεν .  Ο ίδιος ο Κραχτ αναφέρεται στα φύλλα ως «Tyman (Cracht) van den Emster ψευδώνυμο Botterkull». Η έκφραση «van den Emster» υποδηλώνει άτομο από την ολλανδική επαρχία Ντρέντε . Αυτό είναι δύσκολο να ταιριάζει με τον Κραχτ που γεννήθηκε στο Βόρμερ, στην επαρχία της Βόρειας Ολλανδίας . Ο Κράχτ είχε κουνιάδο, ο οποίος  διέμενε στο Βόρμερ. Ο Κράχτ ήταν στενός φίλος του Ντάβιντ ντε Χεν (David de Haen), άλλου μέλους των Bentvueghels. 

Το 1626 ο Κράχτ εντάχθηκε στην αδελφότητα του Collegio Teutonico . Μαζί με τον ζωγράφο Κορνέλις Σχουτ εργάστηκαν από τις 13 Ιανουαρίου 1627 για τον Τζόρτζο Πεσκατόρι (Giorgio Pescatori, γνωστό και ως Pieter de Vischere), Ιταλό τραπεζίτη και πάτρονα Φλαμανδικής καταγωγής και ζωγράφισε τοιχογραφίες στη βίλα του στο Φρασκάτι, τη λεγόμενη «Casino Pescatore». 

Ο Κράχτ παρέμεινε στη Ρώμη μέχρι το 1631, έτος κατά την οποία ταξίδεψε στη Χάγη, όπου έγινε μέλος της τοπικής Συντεχνίας του Αγίου Λουκά . Ήταν επικεφαλής («Hoofdman») της Συντεχνίας από το 1634 έως το 1636 και το 1640. Το 1636, ο Άμπραχαν φαν Μπέγερεν ήταν μαθητής του Κραχτ στη Χάγη.  Ο Κραχτ εργάστηκε το 1638 στο Huis Honselaarsdijk για τον Κυβερνήτη Φρειδερίκο Ερρίκο της Οράγγης. Το 1642, εγγράφηκε ως μέλος της πολιτοφυλακής («Schutterij») της Χάγης. Στις 9 Μαΐου 1646 το κτήμα του δημοπρατήθηκε στη Χάγη.

Έργο 
Ο Κράχτ ήταν γνωστός για τα τοπία και τους ιστορικούς του πίνακες αλλά ζωγράφισε επίσης πορτρέτα. Επηρεάστηκε από τον Καραβάτζο.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
 Bentvueghels

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Ολλανδοί ζωγράφοι
Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ντάβιντ Μπεκ

Ο Ντάβιντ Μπεκ (David Beck ή Beek, 25 Μαΐου 162120 Δεκεμβρίου 1656), ήταν Ολλανδός ζωγράφος πορτρέτων της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής.

Βιογραφία 

Ο Μπεκ γεννήθηκε στο Ντελφτ και πήρε το όνομά του από τον θείο του, γνωστό ποιητή από το Άρνεμ .  Ήταν γιος διευθυντή σχολείου στο Ντελφτ, όπου διδάχθηκε ζωγραφική από τον Μίχιελ φαν Μίρεφελντ, διακεκριμένο Ολλανδό προσωπογράφο. Στα τέλη του 1640 μετακόμισε στο Λονδίνο για να ενταχθεί στο εργαστήριο του Άντονι βαν Ντάικ  ως μαθητής και βοηθός, αλλά είχε λίγο χρόνο να μάθει από τον ίδιο τον βαν Ντάικ, καθώς ο τελευταίος αρρώστησε και πέθανε το 1641. Ο Μπεκ είχε ελευθερία του χεριού και ετοιμότητα, ή μάλλον ταχύτητα εκτέλεσης, για την οποία ο βαν Ντάικ ήταν τόσο αξιοσημείωτος, σε τέτοιο βαθμό που όταν ο Κάρολος Α΄της Αγγλίας παρατήρησε τον ταχύτατο τρόπο της ζωγραφικής του Μπεκ, αναφώνησε, «Μα το Θεό! Μπεκ, πιστεύω ότι θα μπορούσες να ζωγραφίζεις ενώ ιππεύεις!"  και του ζήτησε να διδάξει σχέδιο τους γιους.

Δίδαξε σχέδιο στον Κάρολο Β 'της Αγγλίας και τους αδελφούς του Ιάκωβο Β' της Αγγλίας, και τον Ερρίκο Στιούαρτ, Δούκα του Γκλώστερ .  Μετά το ξέσπασμα του αγγλικού εμφύλιου πολέμου που τελικά οδήγησε στην εκτέλεση του προστάτη του Καρόλου Α΄, ο Μπεκ έφυγε από την Αγγλία για να ταξιδέψει στις Αυλές της Ευρώπης. Το 1647, διορίστηκε ζωγράφος πορτρέτου και valet de chambre στη βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας  στη Στοκχόλμη, και ζωγράφιζε πορτρέτα των περισσότερων από τους ηγέτες της Ευρώπης για να κοσμήσει την πνακοθήκη της. 

Η Χριστίνα τον έστειλε σε περιοδεία στις ευρωπαϊκές Αυλές, προφανώς και για πολιτικούς λόγους. Ενώ ήταν άρρωστος στη Γερμανία, θεωρήθηκε νεκρός και τον προετοιμαζαν για ταφή, αλλά ανέρρωσε και σταδιακά η υγεία του  αποκαταστάθηκε.  Μπήκε ξανά στην Αυλή της Χριστίνας στη Ρώμη το 1655, την ακολούθησε στη Γαλλία το 1656. Ζήτησε την άδειά της για να επισκεφθεί τους φίλους και την οικογένειά του στις Κάτω Χώρες, κάτι που σύμφωνα με την Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν αντίθετο με τις επιθυμίες της. Υπάρχει η υποψία ότι ο θάνατός του στη Χάγη την ίδια χρονιά  οφείλεται σε δηλητηρίαση.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές 

Ολλανδοί ζωγράφοι
Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κλασικό μπαλέτο

Το κλασικό μπαλέτο(ονομάζεται επίσης ρομαντικό μπαλέτο) αποτελεί σύστημα χορού βασισμένο σε τυποποιημένες κινήσεις και θέσεις των χεριών και των ποδιών που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στον χορευτή να κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, έλεγχο, ταχύτητα, ελαφρότητα και χάρη.

Το κλασικό μπαλέτο είναι γνωστό για την αυστηρή του τεχνική, τις ρέουσες και ακριβείς κινήσεις και τη λιτή αισθητική. Αυτό το στυλ χαρακτηρίζεται από την παράδοση και χρησιμοποιεί τεχνικές και εργαλεία που έχουν παραδοθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων. Το θέμα του κλασικού μπαλέτου μπορεί να είναι ρομαντικό, ρεαλιστικό ή δραματικό και μπορεί να αναπαρασταθεί με ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων.

Στυλ και είδη κλασικού μπαλέτου 
Υπάρχουν πολλές στυλιστικές παραλλαγές του κλασικού μπαλέτου που σχετίζονται με την προέλευση της ανάπτυξής τους: η Γαλλική Σχολή, η μέθοδος Vaganova (ρωσική), η μέθοδος Cecchetti (ιταλική), η μέθοδος Bournonville, η μέθοδος Balanchine (American) και η Royal Academy της μεθόδου Dance (Αγγλικά). Κάθε ένα από αυτά τα στυλ δίνει διαφορετική έμφαση σε ορισμένα στοιχεία της κλασικής τεχνικής μπαλέτου και παράγει χορευτές με διαφορετικά ταλέντα και ποιότητες. Παρόλ’ αυτά όλα τα κλασικά μπαλέτα παρουσιάζουν παρόμοια σύνθεση, κοστούμια και στυλ. Το κλασικό μπαλέτο χορεύεται με την κλασική μουσική και η χορογραφία περιλαμβάνει γυναίκες χορευτές που χορεύουν en pointe. Το στυλ υπογραφής ενός συγκεκριμένου μπαλέτου εξαρτάται συχνά από τη χώρα προέλευσης. Για παράδειγμα, το ρωσικό μπαλέτο διαθέτει περισσότερες υψηλές επεκτάσεις και δυναμικές στροφές, ενώ το ιταλικό μπαλέτο προσφέρει γρήγορη, εκτεταμένη κίνηση. 

Η κλασική τεχνική μπαλέτου βασίζεται στις  πέντε θέσεις των ποδιών και των χεριών, οι οποίες αναπτύχθηκαν το 1600 και κωδικοποιήθηκαν από τον βασιλιά Louis XIV, τον σκηνοθέτη χορού Jean-Baptiste Lully και τον αρχηγό μπαλέτου Pierre Beauchamp. Το λεξιλόγιο διδάσκεται στα γαλλικά δείχνοντας σεβασμό προς την προέλευσή του.

Τα καλύτερα κλασικά μπαλέτα 

 Σταχτοπούτα
 The Girl with the Enamel Eyes
 Δον Κιχώτης
 Giselle
 La Bayadère
 La Sylphide
 Ο Καρυοθραύστης
 Ρωμαίος και Ιουλιέτα
 Ωραία Κοιμωμένη
 Λίμνη των κύκνων

Παραπομπές
Χαράλαμπος Πάζαρος

Ο Χαράλαμπος Πάζαρος είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Είναι κάτοχος πτυχίου νομικής, κάτοχος Higher Diploma στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και κάτοχος Postgraduate Diploma στις Πολιτικές Σπουδές. Εργάζεται ως υπεύθυνος Marketing σε εταιρεία.

Πολιτική διαδρομή 
Την περίοδο 2006-2011 διετέλεσε Οργανωτικός Γραμματέας του Δημοκρατικού Συναγερμού Χλώρακας. Στη συνέχεια ανέλαβε Υπεύθυνος Επικοινωνίας με τον Πολίτη της Επαρχιακής Γραμματείας ΔΗΣΥ Πάφου (2011-2013). Επιπλέον, διετέλεσε υπεύθυνος συντονιστής του εκλογικού επιτελείου του Νίκου Αναστασιάδη στις Προεδρικές Εκλογές του 2013. Ακολούθως, εκλέγηκε και υπηρέτησε ως Επαρχιακός Οργανωτικός Γραμματέας ΔΗΣΥ Πάφου μέχρι το 2018. 

Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου με τον ΔΗΣΥ. Ως δημοτικός σύμβουλος διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Μέριμνας του Δήμου Πάφου.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες 
Διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου και δημοσίων σχέσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου «Ευαγόρας Παλληκαρίδης». Ακόμη, είναι μέλος της Επιτροπής του Μνημείου Αγωνιστών ΕΟΚΑ Χλώρακας. Επιπρόσθετα, διατέλεσε εκπρόσωπος επί σειρά ετών στα αθλητικά σωματεία Ακρίτας Χλώρακας, ΑΕΠ Πάφου και Αναγέννηση Ελπίδα Μουττάλλου.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Πάφου
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Τζέιμι-Λι Κρίβιτς

Η Τζέιμι-Λι Κρίβιτς (γερμανικά: Jamie-Lee Kriewitz, 18 Μαρτίου 1998) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια και ακτιβίστρια. 

Το 2015 συμμετείχε στον πέμπτο κύκλο του The Voice of Germany, στον οποίο αναδείχθηκε νικήτρια.

Εκπροσώπησε τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2016 στη Στοκχόλμη, με το τραγούδι "Ghost", τερματίζοντας στην 26η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Jamie-Lee Kriewitz on the Universal Music Group website.

Γερμανίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σφαγή της Τάλσα

Η σφαγή της Τάλσα, Οκλαχόμα, στις 31 Μαΐου και 1 Ιουνίου 1921, γνωστή και ως Tulsa Race Massacre, Σφαγή του Γκρίνγουντ Massacre ή Black Wall Street Massacre, είναι από τις πιο καταστροφικές από τις λεγόμενες φυλετικές ταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έως και300 άτομα σκοτώθηκαν στο συμβάν, σύμφωνα με μεταγενέστερες εκτιμήσεις του κράτους. Η γειτονιά Γκρίνγουντ της Τάλσα, που κατοικούνταν από Αφροαμερικανούς, υπέστη εκτεταμένες καταστροφές .

Το έναυσμα ήταν ένα αμφιλεγόμενο δημοσίευμα της εφημερίδας Tulsa Tribune, που δεν έχει διασωθεί στα αρχεία της εφημερίδας, σχετικά με μια φερόμενη απόπειρα βιασμού μιας λευκής κοπέλας από έναν μαύρο νεαρό άνδρα. Όταν κάποιοι μαύροι της Τάσλα οπλίστηκαν για να αποτρέψουν το λυντσάρισμα από τους λευκούς, ακολούθησε σύγκρουση έξω από το δικαστήριο. Εν μέρει με την υποστήριξη της δημοτικής κυβέρνησης της Τάλσα, ένας σχηματίστηκε όχλος ο οποίος έβαλε φωτιά στο Γκρίνγουντ. Η Εθνική Φρουρά, που κλήθηκε με καθυστέρηση, επέβαλε την τάξη, αλλά συνέλαβε μόνο μαύρους πολίτες της Τάλσα και τους κράτησε σε τρία προσωρινά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η μοίρα των μαύρων της Τάλσα ξεχάστηκε αμέσως μετά. Μόλις το 1997 το πολιτειακό νομοθετικό σώμα της Οκλαχόμα, συγκρότησε επιτροπή για τη διερεύνηση του γεγονότος. Αν και η τελευταία δεν μπόρεσε να προσδιορίσει τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, αναγνώρισε τις δολοφονίες και τις καταστροφές ως αδικία σε ένα νόμο και διέθεσε κονδύλια για συμβολικές αποζημιώσεις.

Αρχικές συνθήκες 

Στις νότιες πολιτείες και στις νότιες μεσοδυτικές πολιτείες, στις οποίες περιλαμβάνεται και η Οκλαχόμα, το 1921 επικρατούσε ο φυλετικός διαχωρισμός μέσω των νόμων Τζίμ Κρόου. Τα λυντσαρίσματα αφροαμερικανών ήταν ακόμη διαδεδομένα εκείνη την εποχή και αποτελούσαν έκφραση της ρατσιστικής βίας στην Οκλαχόμα, ιδίως από τη δεκαετία του 1900 και μετά. Ενώ αρχικά τα θύματα των λιντσαρισμάτων ήταν κυρίως λευκοί ζωοκλέφτες, στη συνέχεια στοχοποιήθηκαν κυρίως μαύροι.

Το 1917 ξέσπασαν ταραχές στην κομητεία Dewey. Στις ταραχές της ίδιας χρονιάς στο Ανατολικό Σεντ Λούις στις μεσοδυτικές πολιτείες, αστυνομικοί αφόπλισαν Αφροαμερικανούς και τους πυροβόλησαν αμέσως μετά. Στις 28 Αυγούστου 1920, ο λευκός ύποπτος για φόνο Ρόι Μπέλτον (Roy Belton), βγήκε από τη φυλακή του δικαστηρίου της Τάλσα από ένοπλους άνδρες, χωρίς να προβάλει αντίσταση ο σερίφης, και κρεμάστηκε από έναν τηλεφωνικό στύλο λίγο έξω από την πόλη. Μόλις μία ημέρα αργότερα, και σε ένα είδος ανταγωνισμού με την Τάλσα, αρκετοί άνδρες στην Οκλαχόμα Σίτι απήγαγαν από τη φυλακή τον Αφροαμερικανό ύποπτο για φόνο Κλοντ Τσάντλερ, οπότε περίπου χίλιοι μαύροι οπλίστηκαν και συγκεντρώθηκαν. Μετά από διαπραγματεύσεις με τον δήμαρχο, τους δόθηκε η άδεια να ψάξουν τον Τσάντλερ αν παρέδιδαν τα όπλα τους. Ο Τσάντλερ βρέθηκε απαγχονισμένος την επόμενη ημέρα.

Παραπομπές 

Οκλαχόμα
Ρατσισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες
Άνν Σοφί

Η Άνν Σοφί Ελίζαμπεθ Ντουρμάγιερ (γερμανικά: Ann-Sophie Elisabeth Dürmeyer, 1 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Γερμανίδα τραγουδίστρια.

Εκπροσώπησε τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2015 στη Βιέννη, με το τραγούδι "Black Smoke", τερματίζοντας στην 27η θέση στον τελικό με μόνο 0 βαθμούς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

	

Γερμανίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Elaiza

Οι Elaiza είναι Γερμανικό γυναικείο alternative συγκρότημα. Εκπροσώπησαν τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2014 στην Κοπεγχάγη, με το τραγούδι "Is It Right?", τερματίζοντας στην 18η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

	

Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ρίτα Θεοδώρου Σούπερμαν

Η Ρίτα Θεοδώρου Σούπερμαν είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Ρίτα Θεοδώρου Σούπερμαν γεννήθηκε στην Κερύνεια. Είναι κάτοχος πτυχίου στη διοίκηση επιχειρήσεων και μεταπτυχιακού στην εγκληματολογία.

Έχει εργαστεί 36 χρόνια στην Αστυνομία Κύπρου, αφυπηρετώντας με τον βαθμό της Ανώτερης Υπαστυνόμου. Την περίοδο 2015-2020 διετέλεσε υπεύθυνη του Γραφείου Καταπολέμησης Εμπορίας Προσώπων. Την περίοδο 2012-2018 ήταν μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων (GRETA). Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων κατά της εμπορίας προσώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για 4 χρόνια και Πρόεδρος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για το ίδιο θέμα της Interpol.

Επιπρόσθετα, είναι αναγνωρισμένη εκπαιδεύτρια στα θέματα εμπορίας προσώπων και έχει προβεί σε σωρεία εκπαιδεύσεων ειδικότερα δικαστών, εισαγγελέων και αστυνομικών σε  διάφορες χώρες σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς όπως τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης και άλλους.

Το 2016 βραβεύτηκε ως «ήρωας της χρονιάς» σε παγκόσμιο επίπεδο από τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρρυ.

Πολιτική διαδρομή 
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Κερύνειας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι αστυνομικοί
Φωτεινή Τσιρίδου

Η Φωτεινή Τσιρίδου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Φωτεινή Τσιρίδου γεννήθηκε στην Λεμεσό. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Επιπλέον, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο Master of Laws του UCL στο Ναυτικό Δίκαιο. Επιπρόσθετα, κατέχει τον επαγγελματικό τίτλο Barrister-at-Law ως μέλος του Μίτολ Τεμπλ της  Αγγλίας. Εργάζεται ως δικηγόρος.

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου (2018-2021). Επιπλέον, έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Λιμένων Κύπρου.

Είναι νυμφευμένη με τον Αλέξη Παπαδόπουλο και έχει 2 παιδιά.

Πολιτική διαδρομή 
Είναι συντονίστρια της Ομάδας Παραγωγής Πολιτικής του ΔΗΣΥ για την  αναβάθμιση των Δημοσίων Οργανισμών. 

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες 
Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλων του Κέντρου Προληπτικής Παιδιατρικής.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Λεμεσού
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι δικηγόροι
Νίκος Σύκας

Ο Νίκος Σύκας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Νίκος Σύκας γεννήθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων. Είναι κάτοχος MBA στη διοίκηση επιχειρήσεων. Υπηρέτησε σε εκτελεστικές και διοικητικές θέσεις στον τραπεζικό τομέα.

Έχει ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή 
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) και της φοιτητικής παράταξης Πρωτοπορία. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Επαρχιακού Ανώτατου Συμβουλίου ΔΗΣΥ Λεμεσού και από το 2013 είναι Επαρχιακός Γραμματέας ΔΗΣΥ Λεμεσού.

Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2011 και στις Δημοτικές εκλογές του 2016. Την περίοδο 2016-2021 ήταν αντιδήμαρχος Λεμεσού.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες 
Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του σωματείου του Απόλλωνα και Αντιπρόεδρος και Εκπρόσωπος Τύπου του ποδοσφαιρικού Απόλλωνα. Επιπλέον, είναι εκ των ιδρυτών της Λέσχης Φίλων του σωματείου του Απόλλωνα και μέλος του ΓΣΟ.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Λεμεσού
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι τραπεζίτες