Βρέμια

Το Βρέμια (, σημαίνει "Ο χρόνος") είναι το κύριο βραδινό δελτίο ειδήσεων στην Ρωσία, το οποίο μεταδίδεται Channel One Russia (ρωσικά: , Pervy kanal), και προηγουμένως από το Πρώτο Πρόγραμμα της Κεντρικής Τηλεόρασης της ΕΣΣΔ (ΚΤ ΕΣΣΔ, ρωσικά: ). Το πρόγραμμα μεταδίδεται από τις 1 Ιανουαρίου 1968 (με μια διακοπή από τον Αύγουστο του 1991 έως τον Δεκέμβριο του 1994) και μεταδίδεται έγχρωμα από το 1974.

Συντακτική γραμμή 
Στη Σοβιετική έκδοση της Βρέμια, το πρόγραμμα είχε φιλοκυβερνητική προκατάληψη και συνήθως δεν ανέφερε τις ειδήσεις που θα μπορούσαν δυνητικά να δημιουργήσουν αντικυβερνητικό συναίσθημα. Το πρόγραμμα παρουσίαζε αναφορές που προωθούσαν τον σοσιαλισμό και απεικόνιζαν τη Δύση με αρνητικό τρόπο. Η αίθουσα ειδήσεων ήταν δεμένη με το πολιτικό γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Η κατάσταση αυτή άλλαξε μετά την Γκλάσνοστ, όταν εισήχθη διευθυντής ειδήσεων μαζί με ειδήσεις από επίσημες πηγές. Αυτό έκανε την ΚΤ ΕΣΣΔ να μεταδώσει με ακρίβεια την κατάρρευση των δορυφορικών χωρών της Σοβιετικής Ένωσης της Ανατολικής Ευρώπης το 1989. Επίσης, η εκπομπή άρχισε να εμφανίζεται χωρίς λογοκρισία και κριτική προκαλώντας τις διαμαρτυρίες που συνέβαλλαν στο τέλος της Σοβιετικής Ένωσης.

Χρονοδιάγραμμα και δημοτικότητα 
Η κύρια έκδοση της Βρέμια είναι προγραμματισμένη από την ίδρυσή της στις 21:00 (GMT +11, +9, +7, +5 και +3). Ηχογραφείται ζωντανά τρεις φορές (13:00, 17:00 και 21:00 Ώρα Μόσχας) λόγω του μεγάλου μεγέθους της Ρωσίας (η χώρα εκτείνεται σε έντεκα ζώνες). Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής το πρόγραμμα μεταδιδόταν ταυτόχρονα στο κύριο κανάλι κάθε δημοκρατίες (Κανάλι 1 του Τηλεκέντρου του Κιέβου, LTV1, Καζακστάν-1, Eesti Televisioon, Λιθουανικό Εθνικό Ραδιόφωνο και Τηλεόραση, Belarus-1, Uzbekistan-1, Γεωργιανή Δημόσια Ραδιοτηλεόραση, Αζερική Τηλεόραση κλπ.) Η εκπομπή διαρκεί 30 λεπτά αλλά σε ειδικές περιπτώσεις (κυρίως κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής), η εκπομπή παρατεινόταν πέραν των 30 λεπτών όταν ήταν απαραίτητο (π.χ. για κρατικές τελετές και παρελάσεις στην Κόκκινη Πλατεία, Συνέδρια του ΚΚΣΕ και άλλες τηλεοπτικές εκπομπές του ΚΚΣΕ, σύνοδοι της ολομέλειας του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ και θάνατοι των Σοβιετικών ηγετών, όπως οι Λεονίντ Μπρέζνιεφ, Γιούρι Αντρόποφ και Κονσταντίν Τσερνιένκο). Μετέδιδε ακόμα και στιγμιότυπα από εορτασμούς ενωσιακών αργιών.

Ξεκινώντας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, παρουσιαζόταν άλλη μια τριαντάλεπτη έκδοση από το Πρόγραμμα της Ένωσης (που ξεκίνησε το 1956) γύρω στις 11:00 μ. μ. (Αυτή ήταν με τη μορφή μιας ζωντανής ταυτόχρονης μετάδοσης της Βρέμια στην επόμενη ζώνη μετάδοσης Όρμπιτα, αλλά περιστασιακά ήταν επανάληψη του προγράμματος των 9:00 μ. μ. ειδικά στην Ευρωπαϊκή ΕΣΣΔ.) Πριν από αυτό, και τα δύο κανάλια μετέδιδαν την Βρέμια ταυτόχρονα στις 9:00 μ.μ.. Στην συνέχεια το πρόγραμμα επαναλαμβανόταν το επόμενο πρωί, όταν το Πρώτο Πρόγραμμα ξεκίναγε το πρόγραμμά του στις 7:30 π.μ. (αργότερα στις 6:30 π.μ.) μετά το πρόγραμμα άσκησης, πριν τη μετάδοση παιδικών και κολεγιακών προγραμμάτων, τα οποία παράγονταν από κοινού με το Υπουργείο Παιδείας της ΕΣΣΔ. Αυτά τα προγράμματα μεταδίδονταν στο Πρόγραμμα 4. Αργότερα, παρουσιαζόταν μια ζωντανή έκδοση στις 6:30 π.μ., πριν την πρωινή εκπομπή 120 minut (η οποία συνεχίζεται και σήμερα στο Channel One Russia ως Dobroye Utro, ρωσικά: ) κατά τις εργάσιμες ημέρες (η σαββατοκυριακάτικη Βρέμια μεταδιδόταν στις 8:00 το πρωί μετά την αρχή του προγράμματος).

Καθώς οι ώρες προγράμματος αυξάνονταν, προστέθηκαν επιπλέον μεταδόσεις ειδήσεων. Στο τέλος των πρωινών και μεσημεριανών προγραμμάτων υπήρχαν ειδήσεις στις 1:00 μ.μ., η απογευματινή έκδοση στις 3:00 μ.μ., και μια άλλη έκδοση στις 6:30 μ.μ. για το πρώτο κανάλι. Από το 1989, το τελευταίο δελτίο άρχισε να χρησιμοποιεί δύο παρουσιαστές, καθώς και αντίστοιχο στούντιο και γραφικά (με μουσικό θέμα και ακολουθία τίτλου), με αποτέλεσμα να φαίνεται σαν τη πρώτη έκδοση του προγράμματος (το πρόγραμμα στις 6:30 το πρωί ήταν η πρώτη κύρια έκδοση, ενώ η μεσημεριανή εκπομπή στις 1:00 μ.μ. ήταν η μεσημεριανή έκδοση). Η τηλεοπτική εκπομπή των 9:00 μ.μ. ήταν η δεύτερη (κύρια) ενώ η έκδοση των 11:00 μ.μ. ήταν η τρίτη ή ύστερη έκδοση, ή η αναμετάδοση της ύστερης νύχτας. Το πρωινό πρόγραμμα του Προγράμματος της Ένωσης πάντα ξεκινούσε με τα νέα γύρω στις 15:00. Τα μεσάνυχτα δελτία ειδήσεων δεν εμφανίζονταν μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν το Πρώτο Πρόγραμμα μετέδιδε νέα με επικεφαλίδες πριν το τέλος του προγράμματος και αποσύνδεση, συνήθως μετά τα μεσάνυχτα. Όλα αυτά τα δελτία ήταν γνωστά ως Νόβοστι (ρωσικά: , "Τα Νέα"). Από το 1989, οι ειδήσεις των 15:00 και οι ειδήσεις των μεσάνυχτων στο Πρώτο Πρόγραμμα έγινε γνωστό ως TSN: Τηλεοπτική Υπηρεσία Ειδήσεων (ρωσικά: TCH:, TSN: Televizionnaya sluzhba novostey), η οποία μεταδιδόταν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991. Σήμερα οι ειδήσεις στο Channel One ακολουθούν παρόμοιο πρόγραμμα, με το Βρέμια, το Νόβοστι, και τις ρωσικές και περιφερειακές ειδήσεις.

Η πλειοψηφία των Ρώσων βασίζεται στη Βρέμια ως μια αξιόπιστη πηγή ειδήσεων.

Από το 1986 μέχρι σήμερα, η Βρέμια χρησιμοποιεί το τραγούδι Χρόνος, προς τα Εμπρός! ως σήμα αρχής. Είχε χρησιμοποιηθεί επίσης από το 1981 έως το 1983.

Σε μια δοκιμή από τις 12 έως 26 Φεβρουαρίου 1989 περισσότεροι από 100 τηλεοπτικοί σταθμοί σε όλη την Ηνωμένες Πολιτείες μετέδωσαν τη Βρέμια. Η δοκιμή συντονίστηκε από το WGBH-TV.

Κάλυψη κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών της ΕΣΣΔ 
Μετά την εισαγωγή της γκλάσνοστ και περεστρόικα, η Βρέμια χαλάρωσε την πιστότητα προς τη γραμμή του κόμματος και άρχισε να παρουσιάζει εύλογες αναφορές για τα γεγονότα που άλλαξαν την Ανατολική Ευρώπη. Στις 15 Μαρτίου του 1989, 150 εκατομμύρια Σοβιετικοί πολίτες είδαν την μετάδοση μιας ογδονταπεντασέλιδης ομιλίας του Γκορμπατσόφ σε μια ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ η οποία ασκούσε κριτική για την κακή κατάσταση της γεωργίας, της οποίας τα κύρια σημεία αναφέρθηκαν στην εκπομπή εκείνης της ημέρας.

Στη δεκαετία του 1980, το 86% των Σοβιετικών ενηλίκων επικαλούνταν τη τηλεοπτική κάλυψη ως πρωταρχική πηγή ενημέρωσης. Η Βρέμια θεωρούνταν ως "αστείο" για πολλούς Σοβιετικούς λόγω της κακής κάλυψης των ειδήσεων. Η κάλυψη της καταστροφής του Τσερνόμπιλ για παράδειγμα συχνά υποβιβαζόταν σε μικρότερες ειδήσεις κατά τη διάρκεια της εν εξελίξει κάλυψη της καταστροφής, σε αντίθεση με τα δυτικά μέσα ενημέρωσης όπως το CBS Evening News που ξεκίναγε με αυτή την είδηση για έξι συνεχόμενες ημέρες. Μετά την εκκένωση της κλειστής πόλης του Πρίπιατ, η Βρέμια εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Το 1987, το λογότυπο του προγράμματος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο στούντιο. Το 1988 ήταν έτος με μεγάλη αλλαγή για το δελτίο ειδήσεων, καθώς υπήρξε νέο λογότυπο με το Β στυλιζαρισμένο σε κουτί (αυτό ήταν το έτος της 20ής επετείου της), ενώ υπήρξαν και αλλαγές στο στούντιο. Στις 19 Αυγούστου 1991 έδειξε εικόνες από το επικείμενο πραξικόπημα στη Μόσχα για πρώτη φορά, στο νέο στυλ στούντιο που άνοιξε το 1990.

Η Βρέμια κάλυψε στιγμιότυπα των εκλογών για το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού της Σοβιετικής Ένωσης τον Μάρτιο του 1989 και τις συνεδρίες του Συνεδρίου στη Μόσχα, παίρνοντας συνεντεύξεις από την ηγεσία και τους βουλευτές.

Μετάβαση 
Η τελευταία σοβιετική Βρέμια μεταδόθηκε στις 27 Αυγούστου 1991. Την επόμενη μέρα αντικαταστάθηκε με άλλο πρόγραμμα ειδήσεων, το TV-Inform (ρωσικά: ). Η αλλαγή προήλθε από την πίεση του προέδρου της ΡΣΟΣΔ Μπόρις Γιέλτσιν, ο οποίος υποστήριζε ότι το πρόγραμμα ήταν "πολύ δεμένο με το ΚΚΣΕ", αλλά σύμφωνα με τους παρουσιαστές ειδήσεων αυτό συνέβη επειδή η ΚΤ ΕΣΣΔ αναγκάστηκε να απολύσει μεγάλο αριθμό προσωπικού που θεωρούνταν πράκτορες της KGB. Όταν η ΕΣΣΔ διαλύθηκε τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, το πρόγραμμα άλλαξε και οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς άλλαξαν, με την Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση να γίνεται η Τηλεόραση Οστάνκινο 1 και 4. Η εκπομπή καταργήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1991.

Η Βρέμια επέστρεψε στις 16 Δεκεμβρίου 1994 για να μεταδώσει ειδικές ειδήσεις για την διαφαινόμενη σύγκρουση στην Τσετσενία. Η εκπομπή μειώθηκε σε ένα παρουσιαστή, αλλά σε ειδικές εκδόσεις του προγράμματος υπήρχαν δύο παρουσιαστές. Αυτό ενσωματώθηκε στην ακολουθία ανοίγματος του δελτίου ειδήσεων το 1995-96. Η ειδική πρωτοχρονιάτικη έκδοση ξεκίνησε το 1998, στην γιορτή της 30ης επετείου του προγράμματος.

Στις 1 Ιανουαρίου 2018, το πρόγραμμα γιόρτασε την 50η επέτειο. Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν επισκέφθηκε το στούντιο της εκπομπής και συνεχάρη το προσωπικό για την περίσταση.

Κυριακάτικη Βρέμια 
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το πρόγραμμα έχει επίσης ξεχωριστή κυριακάτικη έκδοση. Ονομαζόταν αρχικά 7 Ημέρες (, Sem' d'nei). Από το 2003 είναι γνωστή ως Κυριακάτικη Βρέμια (,
Voskresnoe Vremja, Ώρα Κυριακής). Αυτό το πρόγραμμα μεταδίδει μια περίληψη των νέων της εβδομάδας. Μέχρι την έναρξή της, η Βρέμια μεταδιδόταν από τη Δευτέρα έως το Σάββατο.

Παρουσιαστές

Σοβιετική έκδοση 
 Βέρα Σέμπεκο
 Ιγκόρ Κιρίλοφ - κύριος παρουσιαστής μέχρι τη δεκαετία του 1980, μετέδιδε ειδήσεις για σημαντικά γεγονότα όπως τελετές στη Κόκκινη Πλατεία και επισκέψεις του Σοβιετικού ηγέτη στο εξωτερικό
 Μάγια Σίντροβα
 Εβγκένι Σούσλοφ
 Γκενάντι Τσέτροφ
 Εβγκένι Κοτσέργκιν
 Ίννα Ερμίλοβα
 Έλενα Κοβαλένκο
 Άννα Σατίλοβα
 Γιούρι Κοβελένοφ
 Τατιάνα Σούντετς
 Βίκτορ Μπαλάσοφ
 Άζα Λιχιτσένκο
 Γκαλίνα Ζιμένκοβα
 Νόνα Μπόντροβα
 Σεργκέι Μεντβέντεφ
 Λεονίντ Έλιν

Ρωσική έκδοση 
 Ιγκόρ Βιχουχόλεφ: 1994-2003
 Νέλλι Πέτκοβα: 1994-1996
 Τατιάνα Κομάροβα: 1994-1995
 Ιγκόρ Γκμίζα: 1995-1999
 Αλεξάνδρα Μπουρατάγιεβα: 1995-1999
 Αρίνα Σαράποβα: 1996-1998
 Σεργκέι Ντόρενκο: 1997-1999 (Πληροφοριακό-αναλυτικό πρόγραμμα "Βρέμια με τον Σεργκέι Ντορένκο")
 Κιρίλ Κλεϊμιόνοφ: 1998-2005, 2018-σήμερα
 Εκατερίνα Αντρέγιεβα: 1995-σήμερα
 Ζάνα Αγκαλάκοβα: 1998-2007
 Πάβελ Σερμέτ: 1999-2001 (Πληροφοριακό-αναλυτικό πρόγραμμα "Βρέμια", Σάββατο)
 Αντρέι Μπατούριν: 2003-2005: ("Βρέμια" τη νύχτα, κυριολεκτικά "Ώρα νύχτας")
 Πιότρ Μαρτσένκο: 2003-2005
 Βιτάλι Ελισέεφ: 2007–σήμερα
 Όλγα Κοκορέκινα: 2007-2008
 Πιότρ Τολστόι 2005-2012 (Πληροφοριακό αναλυτικό πρόγραμμα "Κυριακάτικη Βρέμια")
 Μαξίμ Σαραφουτντίνοφ: 2007-σήμερα
 Ντμίτρι Μπορίσοφ: 2011-σήμερα 
 Ιράντα Ζελίνοβα: 2012–2016 (Πληροφοριακό-αναλυτικό πρόγραμμα "Κυριακάτικη Βρέμια")
 Βαλέρι Φαντέγιεφ: 2016-σήμερα (Πληροφοριακό-αναλυτικό πρόγραμμα "Κυριακάτικη Βρέμια")

Παρόμοια δελτία ειδήσεων σε άλλες σοσιαλιστικές χώρες 
 Aktuelle Kamera (1952) – Deutscher Fernsehfunk – Ανατολική Γερμανία
 Dziennik Κανάλι (1958) – TVP – Πολωνία
 Televizní Noviny (1958) – ČST – Τσεχοσλοβακία (συνεχίζεται και σήμερα στο TV Nova, μόνο στη Τσεχία, 1994-)
 Híradó (1957) – Magyar Televízió – Ουγγαρία
 Panorama (Панорама, 1968) – BNT – Βουλγαρία
 Telejurnal (1966) – TVR – Ρουμανία
 Dnevnik (Дневник, 1959) – JRT – Γιουγκοσλαβία
 Emision e Lajmeve - RTSH - Αλβανία
 Xinwen Lianbo (Μετάδοση Ειδήσεων, 新闻联播, 1978) – CCTV – Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
 Podo (Έκθεση, 보도) – Κεντρική Τηλεόραση Κορέας – Βόρεια Κορέα
 Noticiero Nacional de la Televisión Cubana (1961) – Cubavision – Κούβα
 Thoi Su (1971) Τηλεόραση του Βιετνάμ - Βιετνάμ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The U.S. Naval Academy Collection of Soviet & Russian TV
 Much of this article was translated from the Russian Wikipedia article about it.
 Time, Forward! (Vremya, vpered!), the famous theme tune by Georgy Sviridov