joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
302 π.Χ.



Γεγονότα 
 Συμμαχία ανάμεσα στον Σέλευκο και το βασιλιά Τσαντραγκούπτα της Ινδίας.
 Νέος συνασπισμός των Επιγόνων του Αλεξάνδρου εναντίον του Αντίγονου του Μονόφθαλμου.
 Εισβολή του Λυσίμαχου στη Μικρά Ασία, με την υποστήριξη του Κάσσανδρου και του Σέλευκου.
 Οι Μολοσσοί εκδιώκουν τον Πύρρο από την Ήπειρο, ο οποίος καταφεύγει στον κουνιάδο του, Δημήτριο τον Πολιορκητή. Στο θρόνο της Ηπείρου ανεβαίνει ο Νεοπτόλεμος Γ'.
 Ο Μιθριδάτης Α' Κτίστης διαδέχεται το Μιθριδάτη Β' της Κίου και εδραιώνει την επικράτειά του στην Παφλαγονία, ιδρύοντας το Βασίλειο του Πόντου.
 Ο Ζήνων ο Κιτιεύς ιδρύει τη Στωική Σχολή στην Αθήνα.

Γεννήσεις

Θάνατοι 

Έτη
303 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις

Θάνατοι 
 Λάμια, περιώνυμη εταίρα και ερωμένη του Δημητρίου του Πολιορκητή.

Έτη
304 π.Χ.



Γεγονότα 
 Αγώνας του Δημήτριου του Πολιορκητή στην Ελλάδα κατά του Κάσσανδρου.

Γεννήσεις

Θάνατοι 

Έτη
321 π.Χ.



Γεγονότα
Ιδρύεται η Αυτοκρατορία των Μαουρύα που θα εξελιχθεί σε μία πανινδική Αυτοκρατορία.
Ο Περδίκκας εκστρατεύει ενάντια στον Πτολεμαίο. Η εκστρατεία αυτή έληξε άδοξα, καθώς ο στρατός του στασίασε και ο ίδιος δολοφονήθηκε.
Λαμβάνει χώρα νέα κατάτμηση της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου από τον Αντίπατρο, γνωστή ως Συμφωνία του Τριπαραδείσου της Άνω Συρίας. Στο θρόνο παραμένει ο Φίλιππος ο Αρριδαίος και ο Αλέξανδρος Δ', ενώ επιλητής του θρόνου ορίζεται ο Αντίπατρος. Οι υπόλοιποι στρατηγοί διατηρούν τις σατραπείες τους.
Η Ευρυδίκη, κόρη του Αντίπατρου, μεταβαίνει στην Αίγυπτο για το γάμο της με τον Πτολεμαίο. Συνοδεύεται από τη Βερενίκη, η οποία γοητεύει το βασιλιά και τον παντρεύεται επίσης.
Ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ, αξιωματικός του Αλεξάνδρου, ανακηρύσσεται σατράπης της Βαβυλώνας.
Ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος ανακηρύσσεται ανώτατος διοικητής των μακεδονικών δυνάμεων στην Ασία. 
Ο Δημήτριος, γιος του Αντίγονου, νυμφεύεται τη Φίλα, κόρη του Αντίπατρου.

Γεννήσεις

Θάνατοι
Περδίκκας, Μακεδόνας στρατηγός και αντιβασιλιάς μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Έτη
507 π.Χ.



Γεγονότα 
Ο Κλεισθένης ονομάζει τον Πειραιά Δήμο της Αττικής.

Γεννήσεις

Θάνατοι 
 Σουνταρμασουάμι, Ινδός θρησκευτικός ηγέτης

Έτη
511 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο τραγικός ποιητής Φρύνιχος κερδίζει για πρώτη φορά σε θεατρικό διαγωνισμό.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
512 π.Χ.



Γεγονότα
 Το Κράτος των Χσου στην Κίνα διαλύεται μετά από επιθέσεις των Κρατών των Γου και των Τσου.

Θάνατοι
 Τσγινγκ, κυβερνήτης του Κράτους των Τσιν στην Κίνα

Έτη
529 π.Χ.



Γεγονότα
 Το μικρό Κράτος Τζου-λάι της Κίνας κατακτάται από το Κράτος του Γου.

Γεννήσεις

Έτη
536 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Φρυναίος άρχων των Αθηνών

Γεννήσεις
 Μιν Σουν, μαθητής του Κομφούκιου

Έτη
541 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις

Θάνατοι
 Τσυαάο, βασιλιάς του κινεζικού Κράτους του Τσου

Έτη
554 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Φάλαρις παύει να εἰναι τύραννος του Ακράγαντα, του οποίου υπήρξε μάλιστα πρώτος κατά χρονική σειρά

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
555 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις

Θάνατοι
 Στησίχορος, Έλληνας λυρικός ποιητής (αβέβαιη χρονολογία)

Έτη
566 π.Χ.



Γεγονότα
 Διεξάγονται τα πρώτα γνωστά Παναθήναια στην Αθήνα.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
568 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Αμτάλκα διαδέχεται τον αδελφό του, τον Ασπέλτη, ως βασιλιάς του Κους.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
572 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις
 Ανακρέων, Έλληνας ποιητής

Θάνατοι
 Τσιαν, Κινέζος βασιλιάς της Δυναστείας Τζόου

Έτη
577 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις

Θάνατοι 
 Χουάν, κυβερνήτης του κινεζικού Κράτους του Τσιν 

Έτη
584 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις
 Μανδάνη της Μηδίας, πριγκίπισσα της Μηδίας και μητέρα του Κύρου του Μέγα (προσεγγιστικό έτος)

Θάνατοι

Έτη
599 π.Χ.



Γεγονότα

Γεννήσεις
 12 Απριλίου - Μαχαβίρα, πνευματικός δάσκαλος του Τζαϊνισμού

Θάνατοι

Έτη
326 π.Χ.



Γεγονότα 
 Ο Αλέξανδρος ο Μέγας εισβάλει στην Ινδία.
 Μάχη του Υδάσπη

Γεννήσεις

Θάνατοι 

Έτη
327 π.Χ.



Γεγονότα 
 Ο Αλέξανδρος ο Μέγας καταλαμβάνει και καταστρέφει την Περσέπολη.

Γεννήσεις

Θάνατοι 

Έτη
339 π.Χ.



Γεγονότα
Ο Πλατωνικός φιλόσοφος Ξενοκράτης αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Ακαδημίας του Πλάτωνα ως το θάνατό του το 314 π.Χ.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
Ηλιοστάτης

Ο ηλιοστάτης ή και φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης είναι μια κινητή βάση πάνω στην οποία τοποθετείται το φωτοβολταΪκό. Αυτή η μηχανολογική διάταξη δίνει την δυνατότητα στο φωτοβολταϊκό  να  αλλάζει συνεχώς   θέσεις προσπαθώντας να εγκλωβίσει  στο μέγιστο δυνατό τις ακτίνες  του  ήλιου.

Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ένα φωτοβολταϊκό σύστημα είναι συνάρτηση της ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει στην επιφάνειά του. Είναι προφανές ότι σε συστήματα που δεν έχουν τη δυνατότητα μετακίνησης ώστε να παρακολουθούν την πορεία του ήλιου κατά τη διάρκεια της ημέρας και του χρόνου, η απόδοση δεν είναι η βέλτιστη δυνατή. Σε τέτοια συστήματα, η αύξηση των αναγκών της εγκατάστασης σε ισχύ συνεπάγεται υποχρεωτικά την αύξηση της ωφέλιμης επιφάνειας με την προσθήκη περισσότερων πάνελ στο σύστημα. Για το λόγο αυτό, επινοήθηκε η τεχνολογία του ηλιοστάτη, ή φωτοβολταϊκού ιχνηλάτη (στα αγγλικά, tracker). Ο ηλιοστάτης είναι μια μηχανολογική διάταξη, πάνω στην οποία τοποθετείται η φωτοβολταϊκή γεννήτρια, ώστε το σύστημα να μπορεί να περιστρέφεται μέσω των ειδικών εξαρτημάτων και του λογισμικού που διαθέτει. Με τον τρόπο αυτό γίνεται η καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας, ενώ εξοικονομείται χρήμα: σε σχέση με την αγορά επιπλέον φωτοβολταϊκών πάνελ, η αγορά ενός ηλιοστάτη είναι στις περισσότερες περιπτώσεις η συμφέρουσα λύση. Ο ηλιοστάτης έχει σχεδιαστεί με τρόπο ώστε να αντέχει σε υψηλές ταχύτητες ανέμου. Τέλος, εκτός από τους ηλιοστάτες/εντοπιστές που διατίθενται στο εμπόριο, υπάρχουν και αυτοσχέδιες κατασκευές με παρόμοια αρχή λειτουργίας.

Ο φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης μπορεί να διακριθεί  στις εξής κατηγορίες:

 Ιχνηλάτης ενός  άξονα ο οποίος παρακολουθεί την ημερήσια(αζιμουθιακή) κίνηση του ήλιου σε σταθερή κλίση, έχοντας όμως την ανάλογη κλίση ανάλογα με την θέση του ήλιου σε κάθε εποχή . 

 Ιχνηλάτης δυο αξόνων οποίος μεταβάλλει όχι μόνο την αζιμουθιακή αλλά και τη γωνία ανύψωσης, παρακολουθώντας  με ακρίβεια την κίνηση του ήλιου  και πραγματοποιώντας  το καλύτερο αποτέλεσμα  δέσμευσης ηλιακών ακτίνων.

Ενεργειακή τεχνολογία
Ηλιακή ενέργεια
Άουγκουστ Μάκε

Ο Άουγκουστ Μάκε (γερμ. August Macke, 3 Ιανουαρίου 1887 - 26 Σεπτεμβρίου 1914]) ήταν Γερμανός ζωγράφος και ένα από τα κύρια μέλη της γερμανικής εξπρεσιονιστικής ομάδας Der Blaue Reiter (Ο Γαλάζιος Καβαλάρης).

Έζησε κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα καινοτόμου εποχής για τη γερμανική τέχνη όπου αναπτύχθηκαν οι κυριότερες γερμανικές εξπρεσιονιστικές τάσεις, καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε η άφιξη στη Γερμανία των πρωτοποριακών αβάν-γκαρντ κινημάτων που διαμορφώθηκαν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Όπως για έναν αληθινό καλλιτέχνη της εποχής του, ο Μάκε ήξερε πώς να ενσωματώσει στη ζωγραφική του τα στοιχεία της avant-garde που περισσότερο τον ενδιέφεραν.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μέσεντε της Γερμανίας. Ο πατέρας του, Άουγκουστ Φρίντριχ Χερμανν Μάκε (1845-1904), ήταν εργολάβος οικοδομών ενώ η μητέρα του, Μαρία Φλορεντίνε το γένος Άντολφ (1848-1922), προερχόταν από μια αγροτική οικογένεια στην περιοχή Ζάουερλαντ της Γερμανίας. Η οικογένεια έζησε στη οδό «Brüsseler Straße» μέχρι τα 13 χρόνια του Άουγκουστ.

Το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργικής ζωής του κατοικούσε στη Βόννη, με εξαίρεση μερικές περιόδους που έζησε στη λίμνη Τουν στην Ελβετία και διάφορα ταξίδια στο Παρίσι, την Ιταλία, την Ολλανδία και την Τυνησία. Στο Παρίσι, όπου ταξίδεψε για πρώτη φορά το 1907, ο Μάκε ήρθε σε επαφή με το έργο των ιμπρεσιονιστών, και αμέσως μόλις αυτός πήγε στο Βερολίνο πέρασε μερικούς μήνες στο στούντιο Lovis Corinth. Το ύφος του διαμορφώθηκε μέσα από την τεχνοτροπία των Γάλλων ιμπρεσιονιστών και μεταϊμπρεσιονιστών, περνώντας αργότερα από μια φωβιστική περίοδο.

Το 1909 παντρεύτηκε με την Ελίζαμπετ Γκέρχαρντ. Το 1910, μέσω της φιλίας του με το Φραντς Μαρκ, ο Μάκε συνάντησε τον Βασίλι Καντίνσκι και για λίγο μοιράστηκε τα μη αντικειμενικά, αισθητικά, μυστικιστικά και συμβολικά στοιχεία του κινήματος Der blaue Reiter (Ο Γαλάζιος Καβαλάρης).

Συνάντηση με τον Ντελωναί
Η συνάντηση του Μάκε με τον Ρομπέρ Ντελωναί στο Παρίσι το 1912 επρόκειτο να αποτελέσει αποκάλυψη για τον Μάκε. Ο χρωματικός κυβισμός του Ντελωναί, που ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ είχε αποκαλέσει Ορφισμό, επηρέασε την τέχνη του Μάκε από εκείνο το σημείο και μετά. Τα παράθυρα καταστημάτων του μπορούν να θεωρηθούν προσωπική ερμηνεία των παραθύρων Ντελωναί, συνδυασμένα ταυτόχρονα με τις εικόνες του ιταλικού φουτουρισμού.

Η εξωτική ατμόσφαιρα της Τυνησίας, όπου ταξίδεψε το 1914 με τον Πάουλ Κλέε και τον Λουί Μουαγιέ ήταν θεμελιώδης για τη δημιουργία της φωτεινής προσέγγισης της τελικής περιόδου του, κατά τη διάρκεια της οποίας παρήγαγε μια σειρά έργων, θεωρούμενα τώρα ως τα αριστουργήματά του.

Το τέλος
Η σταδιοδρομία του έληξε με τον πρόωρο θάνατό του στο Δυτικό Μέτωπο, κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σεπτέμβριο του 1914. Τελευταίος του πίνακας ήταν ο προφητικός «Αποχαιρετισμός».

Επιλογή έργων

Παραπομπές

Γερμανοί ζωγράφοι
Προσωπογράφοι
Wig Wam

Οι Wig Wam είναι ένα νορβηγικό συγκρότημα της ροκ, οι οποίοι εκπροσώπησαν τη Νορβηγία στη Γιουροβίζιον το 2005 με το τραγούδι In my dreams όπου ήρθαν 9οι.

Δισκογραφία

Άλμπουμς

667.. The Neighbour of the Beast (2004)
Hard to Be a Rock 'n' Roller (2005) 
Wig Wamania (2006)
Live in Tokyo (2007)
Non Stop Rock'n'Roll (2010)
Wall Street (2012)

Σινγκλς
Crazy Things* (SmashMusic/Global Music, Μάρτιος 2004)
I Turn To You/Crazy Things (Global Music, Ιούνιος 2004)
Hard to Be a Rock'n'Roller/The Drop (Voices of Wonder/VME, Οκτώβριος 2004)
In My Dreams/Out of Time (Voices of Wonder/VME, Μάρτιος 2005) 
Bless the Night/Dschengis Khan (live)/Bless the Night video (Voices of Wonder/VME, Αύγουστος 2005) 
Gonna Get You Someday/Ballrom Blitz (Voices of Wonder/VME, Μάρτιος 2006) 
Daredevil Heat (Voices of Wonder/VME, 15 Μαΐου 2006) 
Bygone Zone (Voices of Wonder/VME, 16 Οκτωβρίου 2006)

Βίντεο
"In My Dreams" (2005)
"Gonna Get You Someday" (2006)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

επίσημη ιστοσελίδα

Νορβηγικά heavy metal συγκροτήματα
Glam metal συγκροτήματα
Hard rock συγκροτήματα
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Νορβηγία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μαλάγρα

Η μαλάγρα είναι είδος δολώματος που χρησιμοποιούν περισσότερο οι ερασιτέχνες αλιείς. Το όνομα αυτό πιθανόν να προέρχεται ως σύνθετο από τις λέξεις μάλγαμα (=μάλαξη) + άγρα. 

Πρόκειται για δύσοσμο μίγμα αποτελούμενο από ζύμη, τυρί, ρέγκες, σαρδέλες και ίσως και ταραμά όλα όμως σχεδόν σε αποσύνθεση, πολτοποιημένα όμως επιμελώς αναμιγμένα και με λεπτή θαλάσσια άμμο. Το δόλωμα αυτό ρίχνεται προηγουμένως στη θάλασσα, σε συγκεκριμένο σημείο, όπου πρόκειται ν΄ ακολουθήσει αργότερα ψάρεμα με αγκίστρια (καλάμι) ή με καθετή είτε από βάρκα, είτε από βράχο, ή ακόμη και από προβλήτα μέσα σε λιμάνι.

Εξ αυτού και το ρήμα μαλαγρώνω που σημαίνει ρίχνω μαλάγρα στη θάλασσα και κατ΄ επέκταση δημιουργώ ψαρότοπο.

Συνήθως το δόλωμα αυτό ρίχνεται το πρωί για ψάρεμα που θ΄ ακολουθήσει αργότερα και κυρίως για κεφάλους, μελανούρια κ.ά.

 Δείτε σχετικά αλιεία σε κάθε είδος ψαριού.

Αλιεία
Δολώματα
Ρέα Λεονταρίτου

Η Ρέα Λεονταρίτου (Σμύρνη, 1910 – Αθήνα, 1992) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και γραφίστρια.

Βιογραφία 
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1928 έως το 1933 και είχε ως καθηγητές τους Κωνσταντίνο Παρθένη, Σπυρίδωνα Βικάτο, Δημήτριο Γερανιώτη και Θωμά Θωμόπουλο.  Εγκαινίασε την εκθεσιακή της δραστηριότητα ήδη από τα χρόνια των σπουδών της και την συνέχισε για αρκετές δεκαετίες με ορισμένες διακοπές, πρώτα την περίοδο 1934-1937 για βιοποριστικούς λόγους και έπειτα κατά τη διάρκεια της Κατοχής.  Παράλληλα με την καλλιτεχνική της δραστηριότητα ασχολήθηκε με το αρχιτεκτονικό και βιομηχανικό σχέδιο, καθώς και με τις γραφικές τέχνες.  

Το 1951, πραγματοποίησε την πρώτη και μοναδική ατομική της έκθεση, η οποία ωστόσο την καθιέρωσε ως ζωγράφο. Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις όπως στην έκθεση των Ελευθέρων Καλλιτεχνών το 1937, το 1938 και το 1939, στις μεταπολεμικές Πανελλήνιες Καλλιτεχνικές Εκθέσεις, σε ομαδικές εκθέσεις στην γκαλερί Ζυγός κλπ. 

Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. (ΕΕΤΕ). 

Συμμετείχε από το 1952 στην καλλιτεχνική ομάδα Το Εργαστήρι μας, στο οποίο είχε συστρατευθεί μερίδα παλιών μαθητών του Κωνσταντίνου Παρθένη (Δ. Κεντάκας, Ε. Παγκάλου, Ε. Ζέπος κ.ά.). 

Η ίδια κατέτασσε τον εαυτό της στους οπαδούς του νεοκλασικισμού. Πέθανε το 1992 στην Αθήνα.

Παραπομπές

Ενδεικτική βιβλιογραφία
 Γιάννης Βουτσινάς, 59 έλληνες ζωγράφοι μιλούν για την τέχνη τους, Γκοβόστης, Αθήνα 2000, σσ. 223–226.

Έλληνες ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας
Όθων Περβολαράκης

Ο Όθων Περβολαράκης (Αθήνα, 1887 – Αθήνα, 1974) ήταν Έλληνας ζωγράφος και λιθογράφος.

Βιογραφία 
Ήταν ανεψιός του Νικολάου Γύζη και σπούδασε αρχικά ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών). Το 1910 πήγε στο Παρίσι για να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Ζουλιάν μέχρι το 1915. Κατά το ίδιο διάστημα, παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des beaux-arts) του Παρισιού με δάσκαλο τον J. Mauru. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη ζωγραφική και τη λιθογραφία. Εικονογράφησε πολλά βιβλία, σχεδίασε χαρτονομίσματα και φιλοτέχνησε πολλές έγχρωμες αφίσες με την τεχνική της λιθογραφίας. Ασχολήθηκε επίσης και με την αγιογραφία (φιλοτέχνησε τον Παντοκράτορα στον ναό του Αγίου Βλασίου στο Μενίδι). Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) και  ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας «Τέχνη» (1917) η οποία έφερε σημαντική αλλαγή στα εικαστικά δρώμενα της Ελλάδας ενώ το 1953 συμμετείχε μαζί με άλλους τέσσερις καλλιτέχνες στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας Φιλική Ομάς. Πέθανε το 1974.

Τεχνοτροπία 
Το ζωγραφικό του έργο είναι ιμπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας. Αγαπημένα του θέματα ήταν οι προσωπογραφίες και τα τοπία, τα οποία τα απεικόνιζε με χαρακτηριστικές πλατιές πινελιές.Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.

Παραπομπές

Ενδεικτική βιβλιογραφία
 Γιάννης Βουτσινάς, 59 Έλληνες ζωγράφοι μιλούν για την τέχνη τους, Γκοβόστης, Αθήνα 2000, σσ. 65–68.
 
 

Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες χαράκτες
Λιθογράφοι
Άγγελος Θεοδωρόπουλος

Ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος (Αθήνα, 1883 – Αθήνα, 1965) ήταν Έλληνας χαράκτης και ζωγράφος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γράφτηκε το 1900 στην Σχολή Καλών Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) όπου σπούδασε ζωγραφική με δασκάλους τους Γ. Ιακωβίδη και Γ. Ροϊλό, και χαρακτική με δάσκαλο τον Νικόλαο Φέρμπο. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε από το 1914 και μέχρι το 1919 σε διάφορες εφημερίδες όπως το Εμπρός, η Πατρίς και ο Χρόνος φιλοτεχνώντας εικονογραφήσεις και γελοιογραφίες τις οποίες τις υπόγραφε με το ψευδώνυμο «Θ. Άγγελος» αλλά και σε εταιρεία διαφήμισης ως διευθυντής του καλλιτεχνικού τμήματος, δημιουργώντας μάλιστα τις πρώτες επαγγελματικές αφίσες στην Ελλάδα. Κατόπιν έφυγε για τη Γερμανία, όπου ήρθε σε επαφή με τους εξπρεσιονιστές. 

Από το 1923 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την ξυλογραφία. Την ίδια εποχή, άρχισε να εικονογραφεί με ξυλογραφίες το περιοδικό Φραγγέλιο, που εξέδιδε ο αναρχοσοσιαλιστής φίλος του Νίκος Βέλμος. Το 1930, πρωτοστάτησε στην επανίδρυση της Ομάδας «Τέχνη». Την ίδια χρονιά έθεσε υποψηφιότητα για την νεοσύστατη Έδρα Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών την οποία τελικά κατέλαβε ο Γιάννης Κεφαλληνός. Από το 1935 ως το 1937 ήταν επιμελητής στο περιοδικό Τέχνης, Τρίτο Μάτι σε συνεργασία με τον Παπαλουκά, τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τον Πικιώνη, κ.ά. Το 1938 πήρε μέρος μαζί με τον Κ. Παρθένη και τον Μ. Τόμπρο στην Μπιενάλε της Βενετίας και την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ίδρυση της  Ομάδας Ελλήνων Ζωγράφων Χαρακτών. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση σε συνεργασία με καλλιτέχνες που ήταν ενταγμένοι στο ΕΑΜ.

Τον Σεπτέμβριο του 1944 είχε ενεργή συμμετοχή στην ίδρυση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) του  οποίου υπήρξε μέλος  και μεταπολεμικά στην ίδρυση της καλλιτεχνικής ομάδας «Στάθμη». Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων. Αν και επηρεάστηκε από τον εξπρεσιονισμό, ο ίδιος κατέτασσε τον εαυτό του στους νεοϊμπρεσιονιστές. Το 1960 έλαβε το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα. Πέθανε στην Αθήνα το 1965.

Παραπομπές

Ενδεικτική βιβλιογραφία
 Γιάννης Βουτσινάς, 59 έλληνες ζωγράφοι μιλούν για την τέχνη τους, Γκοβόστης, Αθήνα 2000, σσ. 199–204.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άγγελος Θεοδωρόπουλος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Έλληνες χαράκτες
Έλληνες ζωγράφοι
Ορότουκαν

Η Ορότουκαν (ρωσ. Оротукан) είναι κωμόπολη της ανατολικής Ρωσίας στην περιφέρεια Μαγκαντάν. Έχει πληθυσμό 2.597 κατοίκους. Η πόλη είναι η γενέτειρα της τραγουδίστριας Τίνα Κάρολ.

Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κοινοβουλευτική δημοκρατία

Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι τύπος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Υπάρχουν δύο τύποι κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Σουηδία) και η προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία (π.χ. Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία).

Και στους δύο τύπους το κοινοβούλιο έχει τη νομοθετική και, εμμέσως, την εκτελεστική (πρωθυπουργός, κυβέρνηση) εξουσία. Η διαφορά τους είναι ότι ο αρχηγός του κράτους στη βασιλευόμενη είναι κληρονομικός, ενώ στην προεδρευόμενη είναι αιρετός. Και στους δύο τύπους έχει ελάχιστες αρμοδιότητες. 

Η σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία προέρχεται από το Σύστημα Γουεστμίνστερ.

Κοινοβουλευτικές δημοκρατίες με ένα νομοθετικό σώμα

Κοινοβουλευτικές δημοκρατίες με δύο νομοθετικά σώματα 

Δημοκρατία
Μορφές διακυβέρνησης
Φιλελευθερισμός
Συμμετοχή της Σλοβενίας στη Eurovision

Η Σλοβενία συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision  από το ντεμπούτο της το 1993. Έκτοτε, η χώρα έχει χάσει μόνο δύο διαγωνισμούς, το 1994 και το 2000.

Το καλύτερο αποτέλεσμα της Σλοβενίας στον διαγωνισμό είναι η έβδομη θέση, τόσο το 1995 με την Darja Švajger όσο και το 2001 με την Nuša Derenda. Ένα άλλο αποτέλεσμα της χώρας στην πρώτη δεκάδα ήταν η δέκατη θέση για τη Tanja Ribič το 1997. Από την εισαγωγή του ημιτελικού γύρου το 2004, η Σλοβενία απέτυχε να φτάσει στον τελικό σε εννέα φορές και κατέληξε στον τελικό τις χρονιές 2007, 2011, 2014 και 2015.

Ιστορία 
Η Σλοβενία πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στο διαγωνισμό του 1993, αφού τερμάτισε πρώτη στον προκριματικό γύρο "Qualifications for Millstreet", ο οποίος στην πραγματικότητα φιλοξενήθηκε στη Σλοβενία και συμμετέχει κάθε χρόνο από τότε, με τις εξαιρέσεις του 1994 και του 2000 λόγω των κακών αποτελεσμάτων.

Η Σλοβενία είχε προηγουμένως εκπροσωπηθεί στο διαγωνισμό ως Γιουγκοσλαβία μεταξύ 1961 και 1991. Τέσσερις από τις 27 συμμετοχές προέρχονταν από Σλοβένους καλλιτέχνες.

Ο εθνικός τελικός της Σλοβενίας για την επιλογή της συμμετοχής τους είναι η EMA, η οποία μεταδίδεται μαζί με τη Eurovision από την Radiotelevizija Slovenija (RTV SLO).

Συμμετοχές

Ιστορικό ψηφοφορίας 
Μέχρι το 2021, το ιστορικό ψηφοφορίας της Σλοβενίας έχει ως εξής:

Διοργανώσεις

Kvalifikacija za Millstreet

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Σλοβενία 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Σχετική συμμετοχή

Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμών

 Από το 1961 ως το 1991 η Σλοβενία συμμετείχε ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας

Διευθυντές ορχηστρών

Άλμπουμ

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος διαδικτυακός τόπος της Eurovision

Σλοβενια
Eurovision
Μέλανι Θόρντον

Η Μέλανι Θόρντον (Melanie Janene Thornton, 13 Μαΐου 1967 - 24 Νοεμβρίου 2001) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια.

Η Melanie Janene Thornton (13 Μαΐου 1967 - 24 Νοεμβρίου 2001) ήταν μια αμερικανίδα τραγουδίστρια ποπ και χορού. Ήταν η κύρια τραγουδίστρια του συγκροτήματος Eurodance La Bouche από το 1994 έως το 2000, μαζί με τον Αμερικανό ράπερ Lane McCray. Τα δύο πιο επιτυχημένα single τους, "Sweet Dreams" και "Be My Lover", κυκλοφόρησαν το 1994 και το 1995 αντίστοιχα. Αφού αποχώρησε από την ομάδα, η Thornton ξεκίνησε μια σόλο καριέρα και βρήκε επιτυχία κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες πριν από το θάνατό της το 2001. Τα σόλο τραγούδια της περιλαμβάνουν το "Love How You Love Me", "Heartbeat", "Makin 'Oooh Oooh (Talking About Love)" και "Wonderful Dream (Holidays are coming)".

Τη νύχτα της 24ης Νοεμβρίου 2001, λίγο μετά την τελική παράσταση στη Λειψία, η Thornton ήταν μεταξύ των 24 ατόμων που σκοτώθηκαν στο ατύχημα της ελβετικής αεροπορικής εταιρείας Crossair Flight 3597 στο Bassersdorf της Ελβετίας.

Δισκογραφία

Σινγκλς
 Love How You Love Me (2000 με μουσικό βίντεο)
 Heartbeat (2001 με μουσικό βίντεο)
 Makin' Oooh Oooh (Talking About Love) (2001 με μουσικό βίντεo)
 Wonderful Dream (Holidays Are Coming) (2001)
 In Your Life

Άλμπουμς
 Ready To Fly (2001)

Θορντον
Θορντον
Eurodance μουσικοί
Κανταβρικά όρη

Τα Κανταβρικά όρη (ισπανικά: Cordillera Cantábrica) αποτελούν την δυτική συνέχεια των Πυρηναίων στην βόρεια Ισπανία. Εκτείνονται παράλληλα προς τον Ατλαντικό Ωκεανό (Βισκαϊκό Κόλπο), από τις ακτές του οποίου απέχουν μόλις 30 χλμ.. Οι υψηλότερες κορυφές των Κανταβρικών ορέων είναι οι: "Πένια Κορρέα" (ισπ. Peña Correa) (2069 μ.), η "Πένια Λάμπρα" (2008 μ.), η "Κοντές" (2373 μ.), η "Πένια Πριέτα (2529 μ.), η "Πένια Βιέχα" (2649 μ.) και η "Πένια (ή Τόρρε) ντε Θερρέντο" που είναι και η υψηλότερη κορυφή (2678 μ.). Την τελευταία αυτή κυρίως οι ναυτικοί την αποκαλούν από πολύ παλιά "Κορυφή της Ευρώπης" επειδή ακριβώς είναι η πρώτη που φαίνεται από τον Ατλαντικό προς την Ευρώπη.

Επίσης τα Κανταβρικά όρη εκτείνονται και προς την Γαλικία με κυριότερες εδώ κορυφές τις: "Καπελόσο" (1616 μ.), "Σιέρρα Κέιχα" (1777 μ.), "Σαν Μαμέντ" (1617 μ.) και η "Ελ Φάρο" (1118 μ.)

Η ονομασία τους οφείλεται στον αρχαίο ισπανικό λαό των Κανταβρών που κατοικούσαν στην περιοχή και ήταν γνωστοί στους αρχαίους γεωγράφους (π.χ. Πλίνιος, Αίθικος κ.ά.)

 Σημειώνεται ότι στα ισπανικά ή ελληνική λέξη "οροσειρά" ή "σειρά ορέων" αποδίδεται ως "σιέρα" ή σιέρρα.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΓ΄, σελ.711.

Βουνά της Ισπανίας
Οροσειρές της Ισπανίας
Κανταβρία
Ιβηρικά όρη

Τα Ιβηρικά όρη (ισπανικά: Sistema Ibérico) αποτελούν μεγάλη οροσειρά της Ισπανίας που πλαισιώνουν το ΒΑ. τμήμα του μεγάλου ισπανικού οροπεδίου με κατεύθυνση από τα ΒΔ. προς τα ΝΑ. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι το όρος Μονκάγιο, με ύψος 2.314 μέτρα.

Εξ αυτών πηγάζουν και οι μεγάλοι ποταμοί Ντουέρος, Τάγος (Tajo), Χούκαρ και Γκουαδαλαβιάρ. Τα Ιβηρικά όρη διακλαδίζονται σε διάφορες επιμέρους οροσειρές σπουδαιότερες των οποίων είναι η «Σιέρρα ντε λα Ντεμάντα», η «Σιέρρα ντελ Μονκάγιο», η «Σιέρρα ντε Μολίνα», η «Σιέρρα ντε Γκούδαρ», η «Πένια Χαβαλάμπρε» κ.ά.

Βουνά της Ισπανίας
Οροσειρές της Ισπανίας
Deșteaptă-te, române!

Το Deșteaptă-te, române! ( Ξύπνα, Ρουμάνε!) είναι ο εθνικός ύμνος της Ρουμανίας.

Οι στίχοι του γράφτηκαν από τον Αντρέι Μουρεσάνου (1816-1863) και η μουσική ήταν δημοτική (και επιλέχτηκε από τον Γκεόργκε Ουτσενέσκου, όπως υποστηρίζουν οι περισσότερες πηγές). Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1848, αρχικά με το όνομα «Un răsunet» (Μία ηχώ). Τραγουδήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη Ιουνίου του ιδίου χρόνου στην πόλη Μπρασσόβ. Έγινε αμέσως δεκτό ως επαναστατικός ύμνος και μετονομάστηκε σε Deşteaptă-te, române.

Από τότε, το τραγούδι, το οποίο περιέχει μηνύματα ελευθερίας και πατριωτισμού, τραγουδήθηκε σε όλες τις μεγάλες αναταραχές στην ιστορία της Ρουμανίας, όπως την Ρουμανική Επανάσταση του 1989. Μετά από αυτήν έγινε ο εθνικός ύμνος της χώρας αντικαθιστώντας τον ύμνο της κομμουνιστικής περιόδου, Trei culori (Τρία χρώματα).

Η 29η Ιουλίου είναι Ημέρα του εθνικού ύμνου (Ziua Imnului naţional), ετήσια γιορτή στην Ρουμανία.

Η πρώτη χώρα που υιοθέτησε αυτό το τραγούδι ως εθνικό ύμνο ήταν Λαϊκή Δημοκρατία της Μολδαβίας, κατά την διάρκεια της σύντομης ύπαρξής της, μεταξύ 1917 και 1918.

Το τραγούδι ήταν επίσης εθνικός ύμνος της Μολδαβίας για λίγα χρόνια, αλλά αντικαταστάθηκε από τον σημερινό ύμνο, Limba noastră (η γλώσσα μας).

Στίχοι 

Ο Εθνικός ύμνος έχει έντεκα στροφές, συνήθως όμως τραγουδιούνται οι δύο πρώτες και πολλές φορές η πρώτη, η δεύτερη και η τέταρτη.

 1
 Deșteaptă-te, române, din somnul cel de moarte,
 În care te-adânciră barbarii de tirani!
 Acum ori niciodată croiește-ți altă soartă,
 La care să se-nchine și cruzii tăi dușmani.
 2    
 Acum ori niciodată să dăm dovezi în lume
 Că-n aste mâni mai curge un sânge de roman,
 Și că-n a noastre piepturi păstrăm cu fală-un nume
 Triumfător în lupte, un nume de Traian.
 4      
 Priviți, mărețe umbre, Mihai, Ștefan, Corvine,
 Româna națiune, ai voștri strănepoți,
 Cu brațele armate, cu focul vostru-n vine,
 «Viața-n libertate ori moarte» strigă toți. 
 
 11   
 Preoți, cu crucea-n frunte căci oastea e creștină,
 Deviza-i libertate și scopul ei preasfânt.
 Murim mai bine-n luptă, cu glorie deplină,
 Decât să fim sclavi iarăși în vechiul nost’pământ.

Μετάφραση 
1
Ξύπνα, Ρουμάνε, από το νεκρικό σου ύπνο,Στον οποίο σε βύθισαν οι βάρβαροι τύραννοι!
Ή τώρα ή ποτέ φτιάξε για σένα μοίρα καινούργια,Στην οποία να υποκλίνονται και οι πιο ωμοί εχθροί σου.
2
Ή τώρα ή ποτέ να αποδείξουμε στον κόσμοΌτι σε αυτά τα χέρια κυλάει ακόμη ένα αίμα Ρωμαίου,
Και πως στα στήθη μας με περηφάνια φυλάμε ακόμη ένα όνομαΘριαμβευτή στις μάχες, το όνομα του Τραϊανού.
4
Κοιτάξτε, δοξασμένες σκιές, Μιχαήλ, Στέφανε, Κορβίνε,
Το Ρουμάνικο έθνος, τα δισέγγονά σας,Με τα χέρια αρματωμένα, με τη φωτιά σας στις φλέβες,
«Ελεύθερη ζωή ή θάνατος!» αναφωνούν όλοι.
11
Ιερείς, με το σταυρό μπροστά γιατί ο στρατός είναι χριστιανικός,Το λάβαρό του είναι η λευτεριά και ο σκοπός του ιερός,
Καλύτερα να πεθάνουμε στη μάχη δοξασμένα,Παρά να ζήσουμε ξανά σαν σκλάβοι στην πατρογονική μας γη.

Παραπομπές 

Εθνικά σύμβολα της Ρουμανίας
Εθνικοί ύμνοι
Μονή Παναγιάς Τσαμπίκας

Η Παναγιά η Τσαμπίκα είναι μονή της Ρόδου. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού κοντά στο χωριό Αρχάγγελος. Αποτελείται από την παλαιά και την νέα μονή, που ονομάζονται από τους ντόπιους «η Ψηλή» και η «η Χαμηλή», αντιστοίχως. Η παλαιά μονή βρίσκεται στην κορυφή λόφου, πάνω από την ομώνυμη παραλία, ενώ η νέα βρίσκεται χαμηλότερα κοντά στην εθνική οδό που ενώνει τον Αρχάγγελο με την πόλη της Ρόδου. Η μονή γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο, στο Γενέσιον της Θεοτόκου, ενώ πλήθος πιστών εορταστών συρρέουν από όλες τις μεριές του νησιού.

Η παλαιά μονή 
Στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα αυτό το γνωστό και παλιό μοναστήρι της Παναγιάς της Τσαμπίκας, υπήρχε στα κλασικά χρόνια, ο ναός της θεάς Αρτέμιδος, όπως χεζει ένα επίγραμμα, ένας Ιερός Νόμος, όπου αναφέρονται θυσίες και τάματα προς τη θεά.
 
Το μοναστήρι αυτό είναι διαστάσεων 17 x 8 μέτρα και καλύπτεται με σταυροθόλια. Πρόκειται για ναό, όπως λέει και ο έγκριτος αρχαιολόγος Γιάννης Βολανάκης, του λεγόμενου Δωδεκανησιακού Τύπου που εξωτερικά φέρει κοίλα κεραμίδια.

Το δάπεδο του ναού καλύπτεται με χοχλάκι που εικονίζει διάφορα εκκλησιαστικά σχέδια. Ήταν συνήθεια για την παλιά εποχή, να στρώνουν τις αυλές και τα πατώματα σπιτιών και εκκλησιών με βότσαλα, και θαλασσινό και μαυρόασπρο. Η είσοδος του ναού είναι δυτικά καθώς και ένα πρόπυλο που καλύπτει τη δυτική αυτή πύλη του ναού. Ο ωραίος αυτός ναός φέρει εικονοστάσιο ξυλόγλυπτο με εξαίρετο διάκοσμο πολύ καλής ποιότητας. Οι δεσποτικές εικόνες είναι του 19ου αιώνα, ενώ το τέμπλο είναι παλαιότερο.

Επιγραφές - Αφιερώματα
Στη μεγάλη Δεσποτική εικόνα του Χριστού υπάρχει η επιγραφή-αφιέρωμα:

Στην εικόνα του ευαγγελισμού της Θεοτόκου υπάρχει άλλη επιγραφή που αναφέρει τα εξής:

Υπάρχει και μία άλλη επιγραφή, που αναφέρει τα ακόλουθα:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μητρόπολη Ρόδου, η μονή της Παναγίας της Τσαμπίκας

Παναγια Τσαμπικα
Ρόσα Μοντέρο

Η  Ρόσα Μοντέρο (Rosa Montero Gayo, 3 Ιανουαρίου 1951) είναι Ισπανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1951 στην Μαδρίτη. Έχει βραβευθεί με το Ισπανικό εθνικό βραβείο δημοσιογραφίας το 1981. Είναι στέλεχος της εφημερίδας Ελ Παΐς από το 1981.

Ισπανοί συγγραφείς
Ισπανοί δημοσιογράφοι
Δεκαετία 1960

Η Δεκαετία του 60 υπήρξε μια βαθύτατα επαναστατική περίοδος. Με ριζοσπαστικά για την εποχή κινήματα που άλλαξαν την κοινωνία για πάντα. Το Φεμινιστικό Κίνημα , το Αντιπολεμικό Κίνημα, το Κίνημα Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, το Φοιτητικό-Μαθητικό Κίνημα και πόλλα αλλά, ήταν θεμέλια για τον σύγχρονο, δίκαιο τρόπο ζωής.

19ος αιώνας | 20ος αιώνας | 21ος αιώνας

Δεκαετία 1940 | Δεκαετία 1950 | Δεκαετία 1960 | Δεκαετία 1970 | Δεκαετία 1980

1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969

Παραπομπές

Δεκαετίες
Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960
Fibre to the home

To Fiber to the Home (Ίνα μέχρι την Κατοικία) ή FTTH είναι μια FTTx τεχνολογία (δηλαδή μια αρχιτεκτονική σύνδεσης σε δίκτυο Οπτικών ινών), στην οποία η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το χώρο (κατοικίας ή εργασίας) του τελικού χρήστη.

Το FTTH  έρχεται έτσι σε αντίθεση με μεθόδους όπως οι Fiber to the Building (FTTB), Fiber to the Node (FTTN), Fiber to the Curb (FTTC), ή Hybrid Fibre-Coaxial (HFC), στις οποίες χρησιμοποιείται κάποιο παραδοσιακό φυσικό μέσο (όπως χάλκινα ή ομοαξονικά καλώδια) για το Τελευταίο Μίλι.

To FTTH, λόγω του ότι χρησιμοποιεί 100% οπτικές ίνες, μπορεί να πετύχει πάρα πολύ υψηλούς ρυθμούς μετάδοσης δεδομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πιλοτική υπηρεσία που διέθεσε η France Telecom στη Γαλλία στα μέσα του 2006, και η οποία παρείχε πρόσβαση στο Internet με ταχύτητα 2,5/1,2 Gbps.

Αρχιτεκτονική δικτύων
Οπτικές ίνες
Fibre to the building

Το Fiber to the Building (Οπτική μέχρι τo Κτίριο) ή FTTB είναι μια FTTx τεχνολογία (δηλαδή μια αρχιτεκτονική σύνδεσης σε δίκτυο Οπτικών Ινών), στην  οποία η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το κτίριο (συνήθως μέχρι τον κατανεμητή) στο οποίο βρίσκεται ο χώρος του τελικού χρήστη, αλλά δε φτάνει μέχρι το χώρο του.

Το FTTB έρχεται έτσι σε αντίθεση με το Fiber to the Home (FTTH), στο οποίο η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το χώρο του χρήστη. Παράλληλα όμως διαφέρει σημαντικά από μεθόδους όπως οι Fiber to the Node (FTTN), Fiber to the Curb (FTTC), ή Hybrid Fibre-Coaxial (HFC), καθώς περιορίζει στο ελάχιστο την χρήση παραδοσιακού καλωδίου.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, το FTTB μπορεί να προσφέρει πολύ υψηλότερες ταχύτητες από το FTTN και το FTTC, με κόστος σημαντικά χαμηλότερο από το κόστος του FTTH.

Αρχιτεκτονική δικτύων
Οπτικές ίνες

en:Fiber to the premises
de:Glasfasernetz
fr:Fiber To The Home
ru:Оптоволоконный канал в каждый дом
Ντοράντο Πιέτρι

Ο Ντοράντο Πιέτρι (Dorando Pietri, 16 Οκτωβρίου 1885 - 7 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Ιταλός αθλητής αποστάσεων.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1885 στο Κάπρι, ένα μικρό χωριό της Ιταλίας. Δεν είχε ασχοληθεί με τον αθλητισμό ποτέ στη ζωή του όταν αποφάσισε να τρέξει στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου το 1908. Μέχρι τα τελευταία χιλιόμετρα ήταν στους τρεις πρώτους του αγώνα. Καθ'όλη τη διαδρομή οι φίλαθλοι φώναζαν στους αθλητές την απόσταση που απομένει, αλλά ο Πιέτρι μην ξέροντας αγγλικά νόμισε ότι πλησίαζε στον τερματισμό και ανέπτυξε ταχύτητα για να ξεφύγει από τους υπόλοιπους αθλητές. Φτάνοντας στο Στάδιο μπήκε πρώτος, αλλά μην αντέχοντας άλλο από την υπερπροσπάθεια τρίκλιζε και παραπατούσε. Έπεσε κάτω τρεις φορές και σηκωνόταν με τη βοήθεια των κριτών, οι οποίοι τον βοήθησαν να κόψει και το νήμα. Ο 2ος ήταν ο Αμερικανός Τζον Χέις, ο οποίος έκανε ένσταση και κέρδισε την 1η θέση. Ο Πιέτρι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο σε άσχημη κατάσταση και μετά δυο μέρες του απονεμήθηκε χρυσό κύπελλο από την Βασίλισσα Αλεξάνδρα. Ο Πιέτρι ξανάτρεξε δυο φορές στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης και κέρδισε τον Χέις και τις δυο φορές, το 1908 και 1909.

Πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 1942.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία

Ιταλοί αθλητές του στίβου
Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1908
Ιταλοί Ολυμπιονίκες
Αδελφοί Κατσιμίχα

Ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας, γνωστοί και ως αδελφοί Κατσιμίχα ή Κατσιμιχαίοι (Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνες τραγουδοποιοί, οι οποίοι, στο μεγαλύτερο μέρος της μουσικής τους σταδιοδρομίας, αποτέλεσαν μουσικό δίδυμο. Οι αδελφοί Κατσιμίχα είναι δίδυμα αδέλφια.

Γεννήθηκαν στην Αθήνα από πατέρα στρατιωτικό και μεγάλωσαν στον Άγιο Δημήτριο, στη Λευκωσία και στη Νέα Σμύρνη ενώ στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, έζησαν ως εργαζόμενοι στη Δυτική Γερμανία. 

Αρχικά έγιναν γνωστοί με τη συμμετοχή τους στους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας, που διοργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις το 1982, όπου και βραβεύτηκαν για το τραγούδι "Μια βραδιά στο λούκι". Ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο "Ζεστά Ποτά" κυκλοφόρησε το 1985 σε παραγωγή του Μανώλη Ρασούλη.

Μέχρι το 2018, κυκλοφορούν μαζί δίσκους, όπου γράφουν και ερμηνεύουν οι ίδιοι τα τραγούδια τους. Παράλληλα, εμφανίζονται ζωντανά σε μουσικές σκηνές και συναυλίες μόνοι τους ή σε συνεργασία με άλλους μουσικούς. Συμμετέχουν και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών.

Δισκογραφία
 1985 Ζεστά Ποτά
 1987 Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις
 1989 Απρίλη Ψεύτη
 1992 Η Μοναξιά του Σχοινοβάτη
 1994 Της Αγάπης Μαχαιριά
 1995 Η αγέλαστη πολιτεία και οι καλικάντζαροι
 1997 Μάνα Γη
 1997 Παράλληλη Δισκογραφία
 2000 Τρύπιες Σημαίες 
 2001 20 Χρόνια Live
 2002 Στους Ελαιώνες της Αγάπης
 2004 Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών
 2006 Μουσική Αυτοβιογραφία
 2012 Βeat Poetry (greek version)
 2014 Οι καλικάντζαροι και η Αγέλαστη Πολιτεία (βιβλίο και cd)
 2015  Ζεστά Ποτά 30 χρόνια μετά
 2016 Τα τραγούδια του Βυθού

Δισκογραφία Πάνου Κατσιμίχα
 2004 Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών, Πάνος Κατσιμίχας 
 2007 Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας'', Πάνος Κατσιμίχας, Μάνος Ξυδούς
 2008  Μια βραδιά στο προβάδικο 
 2013 Beat Poetry (english version)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1.http://www.poiein.gr/archives/17574
2.http://www.lifo.gr/articles/music_articles/104960
3.http://www.tralala.gr/xarhs-kai-panos-katsimixas-duo-poihtes-paredosan-mathhmata-sunaulias-sto-lukabhtto/
4.http://toaromatoutragoudiou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_14.html
5.Πάνος Κατσιμίχας: «Οι καιροί που ζούμε είναι άγριοι και ψυχοπαθείς»

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες τραγουδοποιοί
Μουσικά ντουέτα αδελφών
Ελληνικά μουσικά ντουέτα
Φιορέντσο Στόλφι

Ο Φιορέντσο Στόλφι (Fiorenzo Stolfi, 11 Μαρτίου 1956) ήταν υπουργός Εξωτερικών στον Άγιο Μαρίνο από το 2006 έως το 2008.

Καριέρα 
Γεννήθηκε το 1956. Έγινε ΥΠΕΞ στις 27 Ιουλίου του 2006. Υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα αυτό, από το Δεκέμβριο του 2002 μέχρι το Δεκέμβριο του 2003, ενώ από τον Ιούνιο του 2002 μέχρι το Δεκέμβριο του ιδίου έτους υπήρξε και Υπουργός Οικονομικών. Το Δεκέμβριο του 2008 τον αντικατέστησε η Αντονέλα Μουλαρόνι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.un.org/webcast/ga/61/pdfs/san_marino-e.pdf

Στόλφι
Γιάννης Βογιατζής (ηθοποιός)

Ο Γιάννης Βογιατζής (γενν. 12 Ιουνίου 1927, Αιτωλικό) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Αιτωλικό στις 12 Ιουνίου 1927. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και για ένα διάστημα στην Ανωτάτη Βιομηχανική. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955, αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή, στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Ο έμπορος της Βενετίας στο θέατρο Διονύσια.

Έγινε γνωστός ως κινηματογραφικός «Μικές» (από τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία Ο Μικές παντρεύεται), καθώς και ως ραδιοφωνικός και στη συνέχεια κινηματογραφικός «Λαλάκης». Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1957 στην ταινία Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο. Έκτοτε συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους αρκετές φορές και ως θιασάρχης. Η πλούσια κωμική φλέβα του τον καθιέρωσε στο πλατύ κοινό του ραδιοφώνου (Το Ημερολόγιο ενός θυρωρού), του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (Η γειτονιά μας, Ο ονειροπαρμένος).

Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε 68 ταινίες, κυρίως κωμωδίες, κομεντί και φαρσοκωμωδίες. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι του στους ταινίες Η γυναίκα μου τρελάθηκε, Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη, Δεσποινίς διευθυντής, Ένα κορίτσι για δύο, Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός, Θα σε κάνω βασίλισσα, Νύχτα γάμου, Το παιδί της μαμάς, Ο Μικές παντρεύεται και άλλες.

Είναι εξάδελφος και συνονόματος του επίσης ηθοποιού και τραγουδιστή Γιάννη Βογιατζή. Έχει δηλώσει πως ήταν συμμαθητής με την Ειρήνη Παπά, τον Αλέκο Αλεξανδράκη και την Άννα Συνοδινού.

Φιλμογραφία

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Θεατρικές παραστάσεις 

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μαλαίνα Ανουσάκη

Η Μαλαίνα Ανουσάκη (πραγματικό όνομα: Μαγδαληνή Ανουσάκη, 1916 - 2 Απριλίου 2000) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης και της Δημοκρατίας. Γεννήθηκε το 1916 στον Πόρο και πέθανε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου του 2000. Έπαιξε στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Σύζυγός της ήταν ο τενόρος της Λυρικής Σκηνής και πρωταγωνιστής της επιθεώρησης, Ευάγγελος Ανουσάκης, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, την ηθοποιό και τέως βουλευτή Ελένη Ανουσάκη.

Βιογραφία
Η Μαλαίνα Ανουσάκη πρωτοεμφανίστηκε το 1936 με τον θίασο Κατερίνας, στο έργο του Θεοδ. Συναδινού «Ο γυρισμός της ωραίας Ελένης». Συνεργάστηκε με τους θιάσους Κοτοπούλη, Νέα Σκηνή, Αργυρόπουλου, Μουσούρη, Μιράντας Μυράτ, Γιώργου Παππά, το Θέατρο Τέχνης και άλλους.

Κατά τη μεταξική δικτατορία φυλακίστηκε στις Φυλακές Αβέρωφ, ενώ "στο διάβα της καταδικάστηκε δις εις θάνατο (1949) και πολλάκις σε ανεργία, λόγω των πολιτικών της φρονημάτων", όπως επεσήμανε η Άννα Φόνσου (τέως πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών) κατά τον επικήδειο λόγο της στις 3 Απριλίου 2000. Παρ' όλα αυτά έπαιξε όλα τα είδη του θεάτρου, από τραγωδία έως και φαρσοκωμωδία.

Το 1948 φυλακίστηκε στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, πάλι για τις πολιτικές της πεποιθήσεις – ήταν οργανωμένη στο ΚΚΕ. Μετά την αποφυλάκισή της το 1951, συνεχίζει στο Θέατρο Τέχνης με τον θίασο Κοτοπούλη και το 1955 ιδρύει τον δικό της θίασο, το «Αρχαίο Αττικό Θέατρο».
 
Έχει το ρεκόρ συμμετοχής για Ελληνίδα γυναίκα ηθοποιό, συμμετέχοντας σε 105 ελληνικές ταινίες.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Παραστασιογραφία 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελένη Ανουσάκη

Η Ελένη-Ηλέκτρα Ανουσάκη (Αθήνα 1η Μαΐου 1944) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γονείς της είναι η ηθοποιός Μαλαίνα Ανουσάκη και ο τενόρος της λυρικής και πρωταγωνιστής του είδους της επιθεώρησης, Ευάγγελος Ανουσάκης.

Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1950 σε ηλικία έξι ετών. Ήταν το κοριτσάκι που κρατούσε η Ελένη Χατζηαργύρη στην ταινία Αμάρτησα για το παιδί μου, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο πατέρας της.

Σε ηλικία 16 χρονών μπήκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε στην ταινία Τα κόκκινα φανάρια και λόγω της εμφάνισης διώχτηκε από τη σχολή. Αργότερα αναιρέθηκε η απόφαση του διευθυντή Θάνου Κωτσόπουλου και επανήλθε.

Την ίδια περίοδο αποδέχτηκε την πρόσκληση της FOX και πήγε στην Τσινετσιτά για σπουδές, με δασκάλους τους Κάρολ Ριντ, Ρεξ Χάρισον, Ρίτσαρντ Μπαρντ, Μόνικα Βίτι κ.α. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, αλλά έπαιξε στην ταινία του Κάρολ Ριντ, Αγωνία και Έκσταση. Ακολούθησε μία σημαντική πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Σύζυγός της είναι ο σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας Δημήτρης Παπακωνσταντής.

Πολιτική 
Διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη καθώς και βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1989-1990 και 1993-2004.

Φιλμογραφία

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Τηλεπαιχνίδια

Παραπομπές 

Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αλυκή Λάρνακας

Η Αλυκή Λάρνακας βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της πόλης της Λάρνακας, ανατολικά των χωριών Μενεού και Δρομολαξιάς, παρά του αεροδρομίου Λάρνακας. Αποτελείται από ενα δίκτυο τεσσάρων αλμυρών λιμνών διαφόρων μεγεθών τρεις από τις οποίες είναι συνδεδεμένες. Η αλυκή θεωρείται ως υδροβιότοπος διεθνούς σημασίας και προστατεύεται από τη σύμβαση Ραμσάρ από το 2001, ενώ έχει χαρακτηριστεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας από το 2005 .

Κάθε χρόνο, την ίδια εποχή, η Αλυκή της Λάρνακας βάφεται ροζ από τα χιλιάδες φλαμίνγκο (Phoenicopterus roseus) τα οποία ξεχειμωνιάζουν στις όχθες της. Στη δυτική όχθη είναι χτισμένο το Τέμενος Χαλά Σουλτάν Τεκκέ (Ουμμ Χαράμ τούρκικη εκκλησία)

Παραπομπές 

Προστατευόμενες φυσικές περιοχές
Λίμνες της Κύπρου
Επαρχία Λάρνακας
Αλυκές
Δήμος Λάρνακας
Very High Speed Digital Subscriber Line 2

To Very-high-speed digital subscriber line 2 (VDSL2), βελτιωμένη έκδοση του VDSL, είναι η νεότερη και πιο εξελιγμένη DSL τεχνολογία. Όπως και ο πρόγονός του, χρησιμοποιεί κατά βάση FTTN ή FTTC αρχιτεκτονική, αν και μερικές φορές υλοποιείται και σε αρχιτεκτονική FTTB.

Παρέχει ταχύτητες πάνω από 200 Mbps σε πολύ μικρή απόσταση, 100 Mbps στα 500 μέτρα και 50 Mbps στο 1 χιλιόμετρο. Από εκεί και ύστερα οι επιδόσεις του μειώνονται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς από του VDSL. Μετά τα 1,6 χιλιόμετρα οι επιδόσεις του είναι αντίστοιχες του ADSL2+. 

Το γεγονός ότι το VDSL2 μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για αποστάσεις έως 4-5 χιλιόμετρα, σε αντίθεση με το VDSL που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για μικρές αποστάσεις, είναι πολύ σημαντικό πλεονέκτημα του VDSL2. Ωστόσο σε αποστάσεις μεγαλύτερες του 1,5 χλμ λειτουργεί όπως το ADSL2plus. Χάρη σε αυτό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για εφαρμογές μεγαλύτερων αποστάσεων. Το VDSL2 modem χρησιμοποιεί στο datalink το Packet Transfer Mode στο οποίο ενθυλακώνεται το Ethernet πακέτο ή το IP και όχι το ATM όπως στο ADSL.

Το VDSL2 έχει προτυποποιηθεί ως ITU-T G.993.2.

Digital Subscriber Line
Οπτικές ίνες
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καταλονίας Β΄ Κατηγορίας

Η Β΄κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος Καταλονίας ήταν η δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος του καταλανικού ποδοσφαίρου που έδωσε πρόσβαση στην κορυφαία κατηγορία.

Τόσο το όνομά του και η μορφή της διοργάνωσης έχουν αλλάξει με την πάροδο των ετών. Το 1912-1913 η κατηγορία ονομάζεται Δεύτερη Λίγκα. Με την αναδιάρθρωση της σεζόν 1917-1918 έγινε γνωστή ως Πρωτάθλημα Καταλονίας Β (Primera B), διοργανώθηκε με έξι συλλόγους σε μορφή πρωταθλήματος. Ο πρωταθλητής έπαιξε για προαγωγή στην Α΄κατηγορία. Την περίοδο 1928-1929 συμμετείχαν 12 σύλλογο χωρισμένοι σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων ο καθένας. Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας έγιναν play-offs για τον προσδιορισμό των τριών ομάδων που θα παίξουν στην μεγαλύτερη κατηγορία την επόμενη σεζόν. Αυτό το σύστημα παρέμεινε περισσότερο ή λιγότερο σταθερό (ως προς τον αριθμό των συλλόγων της δεύτερης κατηγορίας) μέχρι το έτος 1934-1935 όπου συμμετείχαν 18 ομάδες σε τρεις ομίλους. Από το επόμενο έτος μέχρι το 1940 συμμετείχαν 8 ομάδες σε έναν όμιλο.

Λίστα πρωταθλητών

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ισπανίας
Ποδόσφαιρο στην Καταλονία
Γρηγόριος Πακουριανός

Ο Γρηγόριος Πακουριανός (λατινικά: Gregorius Pacurianus, γεωργιανά: გრიგოლ ბაკურიანის-ძე, αρμενικά: Գրիգոր Բակուրյան, βουλγαρικά: Григорий Бакуриани) ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους στρατιωτικούς του Βυζαντίου κατά τον 11ο αιώνα. Ήταν γιος του Γεωργιανού Δούκα Πακουριανού (Bakurian) της περιοχής της Ταόχης (γεωργιανά: Τάο) (σήμερα στην Ανατολική Τουρκία κοντά στα σύνορα με Γεωργία και Αρμενία), η οποία το 1001 προσαρτήθηκε από το Βυζάντιο. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και επειδή η οικογενειακή περιουσία μοιράστηκε στις πολλές αδελφές του αναγκάστηκε, μαζί με τον αδελφό του Απάσιο, να εγκαταλείψει την πατρίδα του, σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Τέθηκε λοιπόν στην υπηρεσία των Βυζαντινών και διακρίθηκε ως διοικητής στρατευμάτων για τις πολεμικές του αρετές. Έτσι ανέλαβε κατά καιρούς το αξίωμα του δούκα στην Τραπεζούντα, στην Θεοδοσιούπολη, στο Κάρς, στα Σμολενά και τέλος, το 1081, έγινε Μέγας Δομέστικος της Δύσης. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αμείφθηκε για τις υπηρεσίες του με πολλά κτήματα, κυρίως στη Θράκη και στη Μακεδονία, επίσης απέκτησε σημαντική περιουσία όταν κληρονόμησε τον αδελφό του Απάσιο, που είχε γίνει μάγιστρος και διετέλεσε διοικητής Αντιοχείας. Επίσης συνδέθηκε φιλικά με τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, ώστε μετά την ανάρρησή του τελευταίου στον αυτοκρατορικό θρόνο (στην οποία είχε συνεργήσει και ο ίδιος ως στρατιωτικός διοικητής) έλαβε νέους τίτλους και αξιώματα. Αγωνίστηκε μαζί με τον Αλέξιο για την αντιμετώπιση των επιδρομών των Νορμανδών, των Κομάνων και των Πετσενέγκων. Σκοτώθηκε σε αρκετά μεγάλη ηλικία, το 1086, πολεμώντας κατά των Πετσενέγκων υπέρ της ακεραιότητας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, που την είχε υπηρετήσει σε όλη του τη ζωή. Το 1081 σε έκταση που του είχε παραχωρηθεί από τον αυτοκράτορα κοντά στη σημερινή Στενήμαχο ίδρυσε Μοναστήρι τιμώμενο στην Κοίμηση της Θεοτόκου (Μπάτσκοβο), το οποίο προίκισε με σημαντική περιουσία και για την καλύτερη λειτουργία του συνέταξε τυπικό (το οποίο έχει εκδοθεί στον 42ο τόμο του Revue des Etudes Byzantines, το 1984). Το μοναστήρι αυτό λειτουργεί ακόμη.

Βιβλιογραφία
Ιωάννης Κονιδάρης,  Το τυπικόν του Πακουριανού και η «ιερατική σχολή» της μονής Πετριτζού, «Αντίδωρον Πνευματικόν. Τιμητικός Τόμος Γεράσιμου Ιω. Κονιδάρη», Αθήναι 1981, σσ. 156-169

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Gautier, P. Le typikon du sébaste Grégoire Pakourianos. - Revue des études byzantines, T. 42 (1984), pp. 5-145

Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατεπάνω
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Ελληνοκύπριοι

Έλληνες Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι ή απλώς Κύπριοι αποκαλούνται οι Έλληνες της Κύπρου. Με τον όρο αυτό οι Έλληνες της Κύπρου αντιδιαστέλλονται από την Τουρκοκυπριακή μειονότητα της νήσου (Τούρκους νόμιμους κατοίκους της Κυπριακής Δημοκρατίας), τους εποίκους (Τούρκους που έχουν μεταφερθεί παράνομα από την Τουρκία στην κατεχόμενη Κύπρο) και τους Έλληνες κατοίκους της Ελλάδος (κοινώς Ελλαδίτες).

Ονομασία 

Οι όροι «Ελληνοκύπριοι» και «Τουρκοκύπριοι», «ελληνοκυπριακή» και «τουρκοκυπριακή» κοινότητα, δεν αναφέρονται ούτε και μία φορά στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Σύνταγμα αναφέρεται σε Έλληνες και Τούρκους, ελληνική και τουρκική κοινότητα.

Ο συνήθης όρος (της κοινής νεοελληνικής) που χρησιμοποιείται από Έλληνες της Ελλάδας,  ή του εξωτερικού, είναι Κύπριος,-ία και σπανιώτερα Κυπριώτης,-ισσα. Στην κυπριακή διάλεκτο, ο αντίστοιχος όρος είναι Κυπραίος ή Κυπραία.

Συχνά, κυρίως στον δημοσιογραφικό και πολιτικό λόγο, χρησιμοποιείται και ο όρος "Ελληνοκύπριοι" ή Έλληνες Κύπριοι για να ξεχωρίζουν από τους Τουρκοκύπριους. Στην Κύπρο η ιδιότητα του πολίτη της Δημοκρατίας αποδίδεται με τον όρο "Υπηκοότητα" ή "Ιθαγένεια".

Ιστορία 
Οι πρώτοι Κύπριοι εμφανίστηκαν το 10000 π.Χ. Η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο χρονολογείται απ' τον 14ο περίπου αιώνα π.Χ. Το νησί εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο  πολιτισμού με την εγκατάσταση Μυκηναίων/Αχαιών μεταξύ του 13ου και του 11ου αιώνα π.Χ. και Δωριέων τον 11ο αιώνα π.Χ όπου μέχρι τον 11 αιώνα κράτησε η παρουσία Ελλήνων στην Κύπρο.

Σήμερα υπάρχουν 640.000 Έλληνες Κύπριοι στην Κύπρο, 270.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο, 100.000 στην Ελλάδα, και περίπου 100.000 σε διάφορες άλλες χώρες

Δείτε επίσης 
 Έλληνες Κύπριοι
 Τουρκοκύπριοι
 Μαρωνίτες της Κύπρου

Βιβλιογραφία 
 Γ. Μπαμπινιώτη Μικρό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Κέντρο Λεξικολογίας
 Η Κύπρος Με Μια Ματιά, Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Κυπριακή Δημοκρατία

Πηγές

Ελληνοκυπριακές σχέσεις
Πληθυσμιακές ομάδες της Κύπρου
Γκλόρια Γκέινορ

Η Γκλόρια Γκέινορ (Gloria Gaynor, 7 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια.

Δισκογραφία

Άλμπουμς
 Never Can Say Goodbye (1975)
 Experience Gloria Gaynor (1975)
 I've Got You (1976)
 Glorious (1977) 
 Park Avenue Sound (1978)
 Love Tracks (1978)
 I Have A Right (1979)
 Stories (1980)
 I Kinda Like Me (1981)
 Gloria Gaynor (1983)
 I Am Gloria Gaynor (1984)
 The Power of Gloria Gaynor (1986)
 I Wish You Love (2002)
 The Answer (2006)

Τραγούδια
"Never Can Say Goodbye"
"Honey Bee"
"Reach Out, I'll Be There"
"Casanova Brown"
"(If You Want It) Do It Yourself"
"How High The Moon"
"Let's Make A Deal"
"I've Got You Under My Skin"
"Be Mine"
"We Can Start All Over Again"
"Life Ain't Worth Livin"'
"Why Should I Pay"
"You're All I Need To Get By"
"Kidnapped"
"Substitute"
"I Will Survive"
"Anybody Wanna Party"
"I Said Yes"
"Love Is Just A Heartbeat Away" (από την ταινία Nocturna)
"Let Me Know (I Have A Right)"
"Let's Mend What's Been Broken"
"I Am What I Am"
"Mighty High" 
"Just Keep Thinking About You"
"I Never Knew"
"First To Be A Woman"
"Love Affair"
"Oh, What A Life"
"Rippin' It Up"
"Perfect World"
"Set Me Free"

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Τραγουδιστές ποπ
Βραβευμένοι με Γκράμι