joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πάππος

Ο Πάππος ο Αλεξανδρεύς (περ. 290 - περ. 350) ήταν ονομαστός Έλληνας μαθηματικός, γεωμέτρης και μηχανικός που γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της ρωμαϊκής Αιγύπτου κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πάππος γεννήθηκε και έδρασε στην Αλεξάνδρεια κατά τον 4ο μ.Χ αιώνα. Θεωρείται από τους τελευταίους Έλληνες μαθηματικούς της αρχαιότητας, καθώς μετά απ' αυτόν η εν λόγω επιστήμη παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε στασιμότητα. Ο Πάππος, διανοητικός κληρονόμος του Διόφαντου, δεν κατάφερε να επηρεάσει και να εντυπωσιάσει τους συγχρόνους του σε μία περίοδο όπου στη Μεσόγειο δέσποζαν μόνον η μεταφυσική έρευνα και το θρησκευτικό αίσθημα.

Έγραψε εκτενή σχόλια επί των Στοιχείων του Ευκλείδη, από τα οποία ελάχιστα έχουν διασωθεί, επί της Μαθηματικής Σύνταξης του Κλαύδιου Πτολεμαίου, επί του Περί Μεγεθών του Αρίσταρχου και επί του Αναλήμματος του Διοδώρου. Όλα τα τελευταία έχουν απολεσθεί. Ακόμα ο Πάππος συγκέντρωσε, συστηματικά και συνοπτικά, στο δικό του έργο «Συναγωγή» τα σπουδαιότερα μαθηματικά ευρήματα του ελληνικού κόσμου στους τομείς της γεωμετρίας και της αριθμητικής, συμπληρωμένα και σχολιασμένα από τον ίδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου αυτού έχει διασωθεί, καθώς είναι διαιρεμένο σε 8 βιβλία εκ των οποίων μόνο το πρώτο και μέρος του δεύτερου έχουν τελείως απολεσθεί. Σε καθένα από τα υπόλοιπα πραγματεύεται μαθηματικά θέματα όπως: "Περί μέσων όρων και αναρμονικών λόγων", "Περί τριχοτομήσεως γωνίας", "Περί ισοπεριμέτρων και κανονικών πολυέδρων", Περί επαφών κλπ.

Το έργο του Πάππου ενέπνευσε πολλούς μεταγενέστερους μαθηματικούς Άραβες ή Δυτικοευρωπαίους, όπως ο François Viete, ο Καρτέσιος κλπ.

Βιβλιογραφία
 Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Το νόημα της κατασκευής στην πορεία εξέλιξης της Γεωμετρίας", Διπλωματική Διατριβή, ΕΚΠΑ, Αθήνα 2009
 Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Γεωμετρικές Διαδρομές", αυτοέκδοση, Αθήνα 2015
 Thomas Heath, "Ιστορία των Ελληνικών Μαθηματικών", ΚΕΠΕΚ, Αθήνα 2001
 Β. L. Van der Waerden, "Η αφύπνιση της επιστήμης", ΠΕΚ, Ηράκλειο 2003

Παραπομπές 

Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 11/2011
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση
Έλληνες της Αιγύπτου
Δαορθώ

Στην ελληνική μυθολογία η Δαορθώ ήταν επώνυμη ηρωίδα των Δαορθών, από την οποία πήρε την ονομασία της και η εθνότητα των Δαορσίων. Από γενεαλογικής απόψεως, η Δαορθώ ήταν θυγατέρα του Ιλλυριού, εγγονή του Σικελού Κύκλωπα Πολυφήμου και της Γαλάτειας. Η Δαορθώ αναφέρεται ως αδελφή πολλών επώνυμων ηρώων και ηρωίδων των ιλλυρικών φυλών (Αππιανού Ιλλυρ., 2).

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Δαορθω
Δηίπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δηίπυλος αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

 Φίλος και σύντροφος του Σθενέλου στον Τρωικό Πόλεμο. Μόνο αυτός ο Δηίπυλος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ε 325).
 Γιος του Ιάσονα και της Υψιπύλης, βασιλίσσας της Λήμνου. Αναφέρεται και ως Θόας ή Νεβρόφονος. Με τον αδερφό του Εύνηο προσπάθησε να απελευθερώσει τη μητέρα του, που είχε πουληθεί ως δούλη και υπηρετούσε στο παλάτι του βασιλιά της Νεμέας, πιθανώς του Λυκούργου.
 Γιος του Πολυμήστορα, βασιλιά της Θράκης, και της Ιλιόνης, κόρης του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου του Πολυδώρου, ο Δηίπυλος σκοτώθηκε από τον πατέρα του αντί του Πολυδώρου.

Επωνυμίες
 Ο αστεροειδής 4060 Δηίπυλος (4060 Deipylos), που ανακαλύφθηκε το 1987 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

Πηγές
 Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 205
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Δηιπυλος
Δηιπυλος
Αρχαία Λήμνος
Μεταξοχώρι Ηρακλείου

Το Μεταξοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Μεταξοχώρι έχει θέα τα Λασιθιώτικα Όρη (Δίκτη) και τον Ψηλορείτη. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και με την ελαιοκομία.  Μερικοί ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Στα ανατολικά του χωριού, στα 1.500 μ. υψόμετρο κοντά στην οδική αρτηρία, βρίσκεται μικρός ναός, ο μοναδικός που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ονήσιμο, σε πανελλαδικό επίπεδο.  Το Μεταξοχώρι βρίσκεται 2 χλμ. νότια από τη Μονή Επανωσήφη. Λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο, νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 2020 στο Μεταξοχώρι λειτουργούσε μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών ο οποίος καταστράφηκε από πυροβολισμούς.

Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται το 1583 στον Καστροφύλακα με την ονομασία Caco Chorio με 103 κατοίκους.Η μετονομασία του από Κακό Χωριό σε Μεταξοχώρι οφείλεται στις πολλές μουριές.  Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικούνταν μόνο από Τούρκους, όπως και τα Αρμανώγεια. Το 1834 στο χωριό βρίσκονταν μόνο 10 τουρκικές οικογένειες και το 1881 114 Τούρκοι. Πολλοί από τους σημερινούς κατοίκους έχουν καταγωγή από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου.

Τα Αρμανώγεια αναφέρονται το 1583 με το όνομα Armanoia και Arimanogia και με 66 κατοίκους.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Μεταξοχωρίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μεταξοχωρίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αρμανώγεια και Παρθένι, καθώς και την Μονή Επανωήφη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αρμανώγεια, τα (106)
Μεταξοχώρι, το (403)
Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη, η (22)
Παρθένι, το (13)
Συνολικά η Κοινότητα Μεταξοχωρίου έχει 544 κατοίκους. Εκπροσωπείεται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Μπέρκη.

Κοινοτάρχες Μεταξοχωρίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μεταξοχωρίου.

Πηγές
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.

Παραπομπές

Μεταξοχωρι
Μεταξοχωρι
Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Καλλιθέα Ηρακλείου

Η  Καλλιθέα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην κοιλάδα  του  ποταμού  Κατσαμπά , ανατολικά  των  ερειπίων της  Κνωσού,  στις δυτικές πλαγιές  του  υψώματος  Προφήτης  Ηλίας (υψόμετρο 296,61 μ.). Οι κάτοικοι στον οικισμό ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και με την ελαιοκομία. Ο νεότερος ναός είναι αυτός του Προφήτη Ηλία. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Κοινότητα Καλλιθέας 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλλιθέας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καρτερός και Πρασσάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καλλιθέα, η (734)
 Καρτερός, ο (459)
 Πρασσάς, ο (412)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.605 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Ανδρουλάκη.

Κοινοτάρχες Καλλιθέας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλλιθέας.

Ιστορικά στοιχεία
Η παλιότερη ονομασία της Καλλιθέας ήταν Μετόχι του Μπαμπαλή, από το όνομα του Τούρκου ιδιοκτήτη. Με την ίδια ονομασία αναγράφεται στην απογραφή του 1920 με 107 κατοίκους. Ο σημερινός πληθυσμός έχει καταγωγή από το Οροπέδιο καθώς επίσης και από το χωριό Γωνιές Πεδιάδος. 

Κοντά στον οικισμό τις τελευταίες δεκαετίες ιδρύθηκε το εργοστάσιο Henniger και το εργοστάσιο ηλεκτρονικών.   

Ο Πρασσάς δεν αναφέρεται σε παλιές απογραφές. Η ετυμολογία του είναι από τη λέξη πρασά, δηλαδή την πρασιά, όπως λέγεται το φυτώριο στην Κρήτη. Συνεπώς, η ονομασία Πρασσάς (ο Πρασάς) θεωρείται λανθασμένη . 

Το 1583 αναφέρεται Cartero με 179 κατοίκους.

Πηγές
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.

Παραπομπές

Καλλιθέα
Αλικαρνασσού
Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Χορδή (γεωμετρία)

Στην επίπεδη γεωμετρία χορδή είναι το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο σημεία μιας καμπύλης.

Χορδή επαφών είναι αυτή που συνδέει τα σημεία επαφής δυο εφαπτόμενων που φέρονται από ένα εξωτερικό σημείο μιας κωνικής τομής. Λέγεται πολική του σημείου αυτού ως προς τη θεωρούμενη κωνική. 

Συμπληρωματικές χορδές σε μια κωνική τομή είναι αυτές που ξεκινούν από το ίδιο σημείο της και καταλήγουν στα πέρατα μιας διαμέτρου της.

Γραμμές
Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου

Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου είναι Ελληνίδα πιανίστρια και σολίστ με διεθνή καριέρα.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα. Πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα της, Τερψιχόρη Παπαστεφάνου, διευθύντρια της γνωστής Χορωδίας Τρικάλων. Σε ηλικία 7 ετών έδωσε ρεσιτάλ στον «Παρνασσό» και την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στον Βόλο.

Αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών (τάξη Αλίκης Βατικιώτη) και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας, την Ακαδημία Λιστ της Βουδαπέστης και με υποτροφία του ιδρύματος Αλ. Ωνάσης στο Πανεπιστήμιο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, απ' όπου πήρε το Artist Diploma στην τάξη του διακεκριμένου καθηγητή και πιανίστα Γκιόρκι Σέμποκ. Ακόμα, παρακολούθησε μαθήματα πιάνου με τους H. Leigraf, A. Marchand και Alfred Brendel και σύνθεσης με τους Γ. Α. Παπαϊωάννου και F. Fox.

Έχει βραβευθεί στο Διεθνή Διαγωνισμό Bach του Τορόντο και στο Διεθνή Διαγωνισμό της Γενεύης (Βραβεία Liebstοckl και Fazioli) το 1986 και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μοτσενίγου της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 1985 υπήρξε μία από τις 4 διπλωματούχους φιναλίστ του Διαγωνισμού πιάνου Clara Haskil στην Ελβετία.

Έχει εμφανιστεί, παίρνοντας καλές κριτικές, σε συναυλίες με ορχήστρες και ρεσιτάλ στην Ελλάδα (Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κ.ά.) και σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική. Έχει επανειλημμένα παρουσιάσει ολοκληρωμένους κύκλους έργων: Σονάτες του Μπαλντασάρε Γκαλούπι, το Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο, τις Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ και τις παρτίτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, όλες τις Σονάτες του Μότσαρτ και του Σούμπερτ, ολόκληρο το έργο του Ρόμπερτ Σούμαν, του Μορίς Ραβέλ και του Μπέλα Μπάρτοκ, καθώς και έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, ενώ συχνά ερμηνεύει σύγχρονη μουσική με έμφαση στο συνδυασμό πιάνου με κρουστά.

Έχει ασχοληθεί επίσης με τη σύνθεση και τη μελοποίηση Ελλήνων ποιητών. Έχει ηχογραφήσει πολλούς κύκλους έργων (Galuppi, Μπαχ, Μότσαρτ, Γ.Α. Παπαϊωάννου) . Η δισκογραφία της με το έργο του Γιόχαν Σεμπέστιαν Μπαχ κυκλοφορεί από την First Hand Records.

Παραπομπές

Πηγές
www.alexandrapapastefanou.com
Μusipedia - Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου

Έλληνες πιανίστες
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Πατριάρχης Διονύσιος Α΄

Ο Διονύσιος Α΄, ο επονομαζόμενος Σοφός, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1467-1471 και 1488-1490.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα πριν το 1410. Σπούδασε στη Σχολή της Μονής Φιλοσόφου στην πατρίδα του και ήρθε σε μικρή ηλικία στην Κωνσταντινούπολη. Εκάρη μοναχός στη Μονή Μαγγάνων και πνευματικός του πατέρας ήταν ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, Μητροπολίτης Εφέσου, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο.

Κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης συνελήφθη και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Αδριανούπολη. Εκεί εξαγοράστηκε από τον άρχοντα Δημήτριο Απόκαυκο τον Κυρίτζη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Τον Ιανουάριο του 1467 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, υπό την προστασία της χριστιανής μητριάς του Μωάμεθ του Πορθητή, κυρα-Μάρως, η οποία ήταν κόρη του Δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και σύζυγος του Σουλτάνου Μουράτ Β΄. Αυτή προσέφερε στον Μωάμεθ Β΄ 2.000 φλουριά, προκειμένου να εκλεγεί Πατριάρχης ο Διονύσιος.

Πατριάρχευσε μέχρι το 1471. Κατά την διάρκεια της Πατριαρχίας του, ο Δημήτριος Απόκαυκος Κυρίτζης είχε αναλάβει το σύνολο των οικονομικών του Πατριαρχείου. Συκοφαντήθηκε ότι κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στην Αδριανούπολη υπέστη περιτομή, αλλά ο ίδιος απέδειξε το αβάσιμο της κατηγορίας. Κατόπιν παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή Εικοσιφοινίσσης Δράμας, έως το 1488, οπότε επανεξελέγη από Σύνοδο που συνεκλήθη από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄. Το 1490 παραιτήθηκε λόγω γήρατος και επέστρεψε στην ίδια Μονή, της οποίας θεωρείται δεύτερος κτίτωρ, και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1492, οπότε πέθανε.

Επί Πατριαρχίας Ιωακείμ Α΄ ανακηρύχθηκε άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορίστηκε να τιμάται η μνήμη του στις 23 Νοεμβρίου. Το σκήνωμά του φυλλάσσεται στη Μονή Εικοσιφοινίσσης, εκτός από ένα τεμάχιο που δόθηκε το 1881 στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα στο Άγιο Όρος και ένα άλλο που δόθηκε το 1955 στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δημητσάνα. Μετά το θάνατό του είχε συνταχθεί ακολουθία προς τιμήν του, από τον Πρωτοσύγκελο της Μητρόπολης Ξάνθης Χρύσανθο, η οποία συμπληρώθηκε το 1819, κατόπιν εντολής του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, από τον ιερομόναχο Ιλαρίωνα τον Σιναΐτη.

Οι λειψανοθήκες με τα λείψανα του Αγίου βρίσκονταν στη Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης. Όμως συλήθηκαν από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό κατά τη Β΄ Βουλγαρική Κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας (1916-1918, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) και σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Βουλγαρίας.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές 
 Οικουμενικό Πατριαρχείο
 
 
 
Τ. Γριτσοπούλου, Μελέτη περί του βίου και ακολουθία του από Φιλιππουπόλεως Οικουμενικού Πατριάρχου Διονυσίου Α΄ του εκ Δημητσάνης, Αθήνα 1955.
 
 
 Mάχη Παΐζη-Αποστολοπούλου, «Ο Διονύσιος Α΄ και το μοναστήρι της Κοσίνιτσας. Νέες γνώσεις από νέες αναγνώσεις», Η Δράμα και η περιοχή της, Ιστορία  και πολιτισμός. Πρακτικά Συνεδρίου, Δράμα 1998, σελ. 279-286.

Διονύσιος Α
Διονύσιος
Διονύσιος
Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Στράτος Τζώρτζογλου

Ο Στράτος Τζώρτζογλου (Πειραιάς 5 Αυγούστου 1965-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν. Συνεργάστηκε στο θέατρο με σκηνοθέτες όπως οι: Κάρολος Κουν, Μίνως Βολανάκης, Ζυλ Ντασσέν, Σπύρος Ευαγγελάτος, Ρούλα Πατεράκη, Ανδρέας Βουτσινάς και στον κινηματογράφο με σκηνοθέτες όπως οι Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, Μιχάλης Κακογιάννης, Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Το 1990, συνεργάστηκε για τη ΕΡΤ με την Κατρίν Ντενέβ στο «365 μέρες γέννηση». Στο εξωτερικό, το 1994 συνεργάστηκε με την Eva Bergman στην ταινία «One Love and the Other», στην οποία ήταν συμπρωταγωνιστής με την Lena Endre. Το 2004 συνεργάστηκε με τον Michelle Favart στην ταινία «Le Dernier Monsieur des Balcans» και έπαιξε στο έργο της Λείας Βιτάλη «Roast Beef» με τη Sarah Douglas στο Riverside Studio in Hammersmith στο Λονδίνο.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 365 μέρες γέννηση , Οι φρουροί της Αχαΐας ,Μια υπέροχη ζωή ,Παλίρροια ,Έκπτωτος άγγελος ,Το σημάδι του έρωτα ,Στη σκιά του πολέμου ,Ιδιαιτέρα για κλάματα ,Μυστικές διαδρομές ,Στο δρόμο της καρδιάς ,Χήρες club, Le Dernier Seigneur des Balkans ,Αληθινοί Έρωτες ,Σε φόντο κόκκινο ,Η Ζωή της Άλλης ,Βαλς με 12 Θεούς ,Modevideo bog te video ,Γυναίκα Χωρίς Όνομα , Η Φάρμα , Άγρια Γη

Διακρίσεις 
Τιμήθηκε 2 φορές:
 1ο Κρατικό βραβείο 1ο αντρικού ρόλου για την ταινία «Πάνω Κάτω και Πλαγίως» του Μιχάλη Κακογιάννη με την Ειρήνη Παπά.
 2ο βραβείο 1ο αντρικού ρόλου το 1989 για την ταινία «Τοπίο στην Ομίχλη» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου στο Stars de Demain στη Γενεύη.

Προσωπική ζωή 
Από το 1989 μέχρι το 2004 ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Μαρία Γεωργιάδου με την οποία έχουν αποκτήσει έναν γιό, τον Αλκιβιάδη, το 1997. Στις 8 Ιουνίου 2019 παντρεύτηκε με το μοντέλο Σοφία Μαριόλα. Έχει ασπαστεί την Καμπάλα που είναι μια μορφή ιουδαϊκού μυστικισμού.

Θεατρικές παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συνέντευξη του Στράτου Τζώρτζογλου στον Γιώργο Χρονά, Οδός Πανός, τ/χ.36 (1988),σελ.63-85 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μπενεβέντο

Το Μπενεβέντο (ιταλικά: Benevento, λατινικά: Beneventum) είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας στην περιφέρεια της Καμπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. 

Βρίσκεται περίπου 50 χλμ. βόρεια της Νάπολης και στη θέση της αρχαίας πόλης Beneventum (ελληνικά: Βενεβεντός). Στα χρόνια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας πιστευόταν ότι είχε ιδρυθεί από τον Διομήδη μετά τον Τρωικό πόλεμο.

Μνημεία και αξιοθέατα 
Σημαντικά μνημεία της πόλης είναι:
 Η Αψίδα του Θριάμβου προς τιμήν του αυτοκράτορα Τραϊανού.
 Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας, του 760 μ.Χ., η οποία διαθέτει και στοιχεία Μπαρόκ λόγω μεγάλων καταστροφών που υπέστη με τον σεισμό του 1688.
 Ο Καθεδρικός Ναός αφιερωμένος στην Παναγία.
 Το κάστρο της πόλης γνωστό και ως Κάστρο των Ιερέων ή Ρόκα ντέι Ρεττόρι (ιταλικά: Rocca dei Rettori).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος της πόλης του Μπενεβέντο 
 APT (επίσημο Τουριστικό Γραφείο) της Πόλης  

Πόλεις της Καμπανίας
Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Καλοί Λιμένες Ηρακλείου

Οι Καλοί Λιμένες είναι παράλιος οικισμός της Κοινότητος Πηγαϊδακίων του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Η απόστασή του από την πόλη του Ηρακλείου είναι 77 χιλιόμετρα.

Απέναντι από το λιμάνι και λίγες μόλις εκατοντάδες μέτρα υπάρχει η νησίδα "Απόστολος Παύλος" την οποία οι ντόπιοι ονομάζουν μικρό νησί, και στην οποία υπάρχουν εγκαταστάσεις για τον ανεφοδιασμό ποντοπόρων πλοίων. Μια δεύτερη νησίδα σε απάσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων νοτιοδυτικά της πρώτης είναι γνωστή ως "μεγάλο νησί" η "μπομπιανό νησί". Επίσης, σε κοντινό λόφο είναι χτισμένη εκκλησία αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο. Την έχτισε το 1911 ο Χατζή Κωστή Καρτεράκης, καταγόμενος από την Πόμπια. Εκκλησία εμφανίζεται ακριβώς στην ίδια θέση σε ενετικούς χάρτες του 1700. Δίπλα στο ναό υπάρχει μικρή σπηλιά, στην οποία σύμφωνα με την παράδοση, διέμεινε ο Απόστολος Παύλος.

Οι παραλίες στη γύρω περιοχή είναι γνωστές με τα ονόματα: Μακριά άμμος (ή Αρμυρίκια, ή Δεντρά, ή Σισσαμόλακος), Ψιλή Άμμος, Καραβόβρυση, Στενά. Έυκολη πρόσβασή μέσω θαλάσσης έχει κανείς στο Αγιοφάραγγο, στο Μάρτσαλο αλλά και στο Τραχύλι κοντά στο ακρωτήριο Λίθινον.

Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού είναι αρχαιότατη και μάλιστα αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων (27,8), διότι στο σημείο αυτό αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος, όταν μεταφερόταν στη Ρώμη.

Την περίοδο της Ενετοκρατίας διάφορα ξένα πλοία διενεργούσαν από τους Καλούς Λιμένες λαθρεμπόριο και αυτό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα.Όπως αναφέρει ο Αγγλος περιηγητής Σπρατ που επισκευτηκε τους καλούς λιμένες στα 1865, η περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του φυσικού λιμένα, ανήκε στην ιερά μονη Οδηγητρίας . Η μονή αυτή βρισκεται μερικά χιλιομετρά βόρεια του όρμου. Μάλιστα ο ηγούμενος της μονής ηταν υποχρεωμένος να διατηρεί στον όρμο φυλάκιο επανδρωμένο με προσωπικό της μονής και να ενημερώνει την τοπική αρχή για οποιαδήποτε κινηση πλοίου.

Στα ανατολικά του σημερινού οικισμού βρίσκονται στην περιοχή Χρυσοστόμου τα ερείπια της αρχαίας πόλης Λασαία. Η τελευταία άκμασε στα ρωμαϊκά χρόνια και ήταν λιμένας της Γόρτυνας. Η πόλη αυτή αναφέρεται στο ρωμαϊκό νόμισμα ως Θάλασσα  και αλλού με τα ονόματα Άλασα και Λασός.  Η θέση της Λασαίας διαπιστώνεται και στο έργο του Άγγλου Σπρατ. Ο Σπρατ αγόρασε στην περιοχή δαχτυλίδι από χρυσάφι που έγραφε επάνω "Τρυφηνία". Πιθανότατα έχει σχέση με το όνομα της γυναίκας στην οποία στέλνει χαιρετισμούς ο Απόστολος Παύλος, που ονομαζόταν Τρύφαινα.

Μακριά Άμμος
Η Μακριά Άμμος είναι παραλία ανατολικά των Καλών Λιμένων με μήκος μεγαλύτερο από ένα χιλιόμετρο. Ειναι γνωστή και ως Αρμυρίκια (τα) η Δεντρά  (τα) η ακόμα και ως Σισσαμόλακος, ενά τοπωνύμιο που επιβιώνει από την ενετική εποχή και υποδηλώνει την καλλιέργεια σουσσαμιού στην γύρω περιοχή.

Πηγές
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Περισσότερα στοιχεία για τους Καλούς Λιμένες

Παραπομπές

Καλοι Λιμενες
Καλοι Λιμενες
Δήμος Φαιστού
Καλό Χωριό Χερσονήσου Ηρακλείου

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Καλό Χωριό (αποσαφήνιση)

Το Καλό Χωριό (επίσημο: Καλόν Χωρίον) Πεδιάδος είναι ημιορεινό χωριό και έδρα (από το 1925) ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 320 μέτρα.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Καλό Χωριό βρίσκεται προς τα βόρεια, σε απόσταση 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τις Γούβες, 11 χλμ. ΝΔ. από τις Γούρνες (έδρα δήμου) και 25 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Ηράκλειο. Είναι κτισμένο σε ύψωμα με πανοραμική θέα και κοντά στο χωριό υπάρχει το φαράγγι Αποσελέμη. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκαλλιέργεια.

Ιστορικά στοιχεία

Αρχαιολογία
Στα νοτιοανατολικά του οικισμού και στη θέση Κορφή Μάζα (456 μ.) αποκαλύφθηκε ιερό κορυφής, που χρονολογείται από  την Πρώτη Μεσομινωική Περίοδο μέχρι τη Γεωμετρική. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους το "Μάζα" είναι προελληνική λέξη και σημαίνει τη Μητέρα Γη. Βρέθηκαν επίσης λατρευτικά ειδώλια και διάφορα ζώδια. Στο ιερό αυτό πιστεύεται ότι λάτρευαν γυναικεία θεότητα , που ανήκε στον κύκλο των θεοτήτων του ουρανού.

Ονομασία 
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές με διαφορετική ονομασία από τη σημερινή. Ειδικότερα, το 1583 - και νωρίτερα το 1577 - αναγράφεται Stravorina με 76 κατοίκους Στην απογραφή του 1834 αναφέρεται Καλό Χωριό με 342 Χριστιανούς κατοίκους.

Διοικητικά στοιχεία 
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1990 με το ΦΕΚ 48Α - 02/04/1990 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλού Χωρίου και προσαρτήθηκε στο δήμο Γουβών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί πάλι την Κοινότητα Καλού Χωριού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γουβών του Δήμου Χερσονήσου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 290 κατοίκους, ενώ το 2001 ήταν 320 κάτοικοι.

Κοινότητα Καλού Χωριού 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Καλού Χωρίου έχει 290 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Δημήτριο Καπέλλα.

Κοινοτάρχες Καλού Χωρίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλού Χωρίου.

Πηγές
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου, 1971.

Παραπομπές 

Καλο Χωριο
Καλο Χωριο
Δήμος Χερσονήσου
Σύβρος Λευκάδας

Ο Σύβρος είναι χωριό του νομού Λευκάδας. Απέχει 32 χλμ από την πόλη της Λευκάδας. Έχει 418 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και ανήκει διοικητικά στο Δήμο Απολλωνίων της Νότιας Λευκάδας. Πριν το 1914, οπότε και έγινε κοινότητα, υπαγόταν στο Δήμο Ευγήρου και ήταν η πρώτη έδρα του δήμου.

Το όνομα του χωριού έχει Ομηρική προέλευση και δηλώνει τόπο εκτροφής χοίρων (συσ=χοίρος). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Απέχει 7 χλμ από τον κόλπο της Βασιλικής. Διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες πλατείες του νομού στο κεντρικό του σημείο, η οποία ονομάζεται «Αλέξανδρος Παναγούλης». Από το Σύβρο κατάγεται ο Αλέξανδρος Παναγούλης, η προτομή του οποίου βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού.

Τοποθεσία
Σε χαμηλό υψόμετρο κυριαρχούν οι ελιές, ενώ ψηλότερα εμφανίζονται αρκετά πλατάνια. Ο τόπος έχει πολλά νερά, κάτι που δικαιολογεί τις παραδόσεις των παλαιότερων για τους περισσότερους νερόμυλους του χωριού στην περιοχή, 24 συνολικά.

Στην περιοχή βρίσκονται οι πηγές του φαραγγιού της Κερασιάς, ενώ επίσης κοντά βρίσκεται και η σπηλιά Καρούχα.

Παραπομπές

Πηγές
Δήμος Απολλωνίων - Σύβρος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωτογραφίες από το χωριό Σύβρος
"Σύβρος είναι εν χωρίον..." -  ντοκιμαντέρ 30' για το νησί

Χωριά της Λευκάδας
Απόστολος Θωμάς

Ο Άγιος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους, μαθητές του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης, στη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του (αναφέρεται ότι κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε).

Μετά την Πεντηκοστή και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ο Θωμάς ακολούθησε το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη», όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και ταξίδεψε σε μακρινούς τόπους μεταφέροντας τον Θείο Λόγο. Κατά τη χριστιανική παράδοση, μετά από Θεία Παρέμβαση ταξίδεψε ως την Ινδία, όπου ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο, προσηλυτίζοντας και βαπτίζοντας Χριστιανούς πολλούς ειδωλολάτρες.

Κατόπιν ταξίδεψε ανατολικότερα, όπου βασίλευε κάποιος με το όνομα Μίσδιος. Εκεί ο Θωμάς συνέχισε την ιεραποστολή, όταν βάπτισε όμως τη γυναίκα και τα παιδιά του Μίσδιου, εκείνος οργίστηκε και έδωσε εντολή να θανατωθεί ο Άγιος. Το σώμα του έθαψαν οι Χριστιανοί της περιοχής και κατά την παράδοση στον τάφο του γίνονταν πολλά θαύματα. Το ιερό λείψανο του Αγίου Θωμά παρέμεινε εκεί έως ότου ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη, μαζί με τα λείψανα άλλων Αγίων που εκλάπησαν ως λάφυρα κατά την Δ' Σταυροφορία.

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση της Συρίας, ο Άγιος Θωμάς φέρεται να μαρτύρησε στο όρος Αγ. Θωμάς στην Τσεννάι της Ινδίας στις 3 Ιουλίου το 72 μ.Χ. Ο Εφραίμ ο Σύρος δηλώνει ότι ο Απόστολος σκοτώθηκε στην Ινδία και ότι τα λείψανα του μεταφέρθηκαν τότε στην Έδεσσα. Αυτή είναι η παλαιότερη γνωστή καταγραφή του θανάτου του.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θωμά στις 6 Οκτωβρίου.

Απολυτίκιο 

Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
Ἀπόστολε Ἅγιε Θωμᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ,
ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Απολυτίκιο (Ἦχος δ')
Ὡς θεῖος Ἀπόστολος, θεολογίας κρουνούς, ἐνθέως ἐξήντλησας, ἐκ λογχονύκτου πλευρᾶς,
Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.Ὅθεν τῆς εὐσέβειας, κατασπείρας τὸν λόγον,
ἔλαμψας ἐν Ἰνδίᾳ, ὡς ἀκτὶς οὐρανία,Θωμὰ τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεῖον ἀγλάισμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιερός Ναός Αγίου Αποστόλου Θωμά (Αμπελόκηποι)

Βιβλιογραφία
Θωμάς Ιωαννίδης, «Ο απόστολος Θωμάς και η Ανάσταση του Χριστού (Από την πρώτη απιστία στην ύστερη ομολογία)», στο Διακονία, Λειτουργία, Xάρισμα. Τιμητικός Tόμος προς τον Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιο A. Γαλίτη, Kέντρο Αρχαιολογικών, Ιστορικών και Θεολογικών Μελετών, Λεβάδεια 2006, σελ.. 309-326.

Παραπομπές 

Θωμας
Θωμάς
Έξαρχος

Έξαρχος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού και πολιτικού αξιώματος που ανάγεται στον 9ο αιώνα.

Στους βυζαντινούς χρόνους ήταν ο μόνιμος, ο προσωπικός απεσταλμένος (κάτι σαν Πρεσβευτής) του Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα σε διπλωματικές αποστολές. Κύριο αντικείμενό του ήταν η προώθηση όλων των αιτημάτων του Οικουμενικού Πατριάρχη ή του Αυτοκράτορα στους ηγέτες των κρατών.

Σήμερα ο Τίτλος του Εξάρχου δίδεται σε Μητροπολίτες υπερόριων Μητροπόλεων του Οικουμενικού Θρόνου (Οικουμενικού Πατριαρχείου) και υποδηλώνει τη δικαιοδοσία και υπεροχή έναντι των άλλων Επισκόπων πάνω σε μία περιοχή του Μητροπολίτη που φέρει τον συγκεκριμένο τίτλο.

Βιβλιογραφία
Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο

Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι

de:Exarchat
fr:Exarque
nl:Exarchaat
Υποδιάκονος

Υποδιάκονος είναι ο τίτλος εκκλησιαστικού αξιώματος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που προηγείται πάντα και υποχρεωτικά της χειροτονίας κάποιου σε Διάκονο.

Στα βυζαντινά χρόνια, όπως και σήμερα, προηγείτο η χειροθεσία του Υποδιακόνου της χειροτονίας σε Διάκονο, ικανό χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο υποψήφιος Διάκονος προετοιμαζόταν για τον ρόλο του Διακόνου. Υπάρχει περίπτωση την χειροθεσία σε Υποδιάκονο να ακολουθήσει την ίδια ημέρα η χειροτονία σε Διάκονο, όχι όμως και η χειροτονία σε Πρεσβύτερο.

Βιβλιογραφία 

 Εκκλησιαστικό Κανονικό Δίκαιο.

Παραπομπές
Γκρα (τυφέκιο)

Το τυφέκιο Γκρα (Gras), γαλλικού υποδείγματος 1874, αποτέλεσε κύριο όπλο τόσο του γαλλικού όσο και του ελληνικού στρατού στον οποίο παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ενώ χρησιμοποιήθηκε και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών πολέμων. Στην Ελλάδα λόγω της εκτεταμένης χρήσης του σε διάφορα πολεμικά γεγονότα και στα χέρια διαφόρων ενόπλων ομάδων και σχηματισμών, απέκτησε τη σημασία του παλαιού κλασικού όπλου των απελευθερωτικών αγώνων. 

Το τυφέκιο Γκρα υπήρχε στον ελληνικό στρατό σε τρεις εκδόσεις: το βραχύκαννο του πυροβολικού, την μεσαίου μεγέθους αραβίδα του ιππικού και το μακρύκαννο τυφέκιο του πεζικού. Στην Γαλλία υπήρχε επιπλέον ειδική έκδοση για την (γαλλική) χωροφυλακή. Το όπλο λειτουργούσε με κινητό ουραίο και δεχόταν ένα ολομεταλλικό φυσίγγιο διαμετρήματος έντεκα χιλιοστομέτρων.

Λόγω του ότι ήταν ένα όπλο αργό στη χρήση του, σχετικά με μεταγενέστερα όπλα του είδους του, επικράτησε να αποκαλούν παλαιότερα «γκράδες» τα άτομα που δεν αντιλαμβανόταν εύκολα τι τους έλεγαν, καθώς και τους «κακούς» μαθητές.

Πηγές

Χρήστος Σαζανίδης, Τα όπλα των Ελλήνων, Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1995.
Μαθήματα πυροβολικής διδαχθέντα εν τω στρατιωτικώ σχολείω των Ευελπίδων, υπό Νικολάου Κ. Ζορμπά ταγματάρχου του πυροβολικού, μέρος Γ΄, φορητά όπλα, σ. 187, εν Αθήναις εκ του τυπογραφείου της Ενώσεως, 1884.
Όπλα των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913, Πολεμικό μουσείο, Αθήνα, 1993.

Τυφέκια
Ορφέας Αυγουστίδης

Ο Ορφέας - Ελευθέριος Αυγουστίδης (Εξάρχεια, 5 Ιουνίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.

Βιογραφία 
Είναι γιος των ηθοποιών Μαρίας Τζομπανάκη και Ντίνου Αυγουστίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε σπουδές κινηματογράφου στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (2005) σε σκηνοθεσία Νίκου Περράκη.

Ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά "Λούφα και παραλλαγή: η σειρά" η οποία προβλήθηκε από τη ΝΕΤ τη σεζόν 2006/2007 και στην οποία πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, καθώς και η συμμετοχή του στην αστυνομική σειρά του Alpha 10η εντολή στο επεισόδιο "Εικονική πραγματικότητα" όπου πρωταγωνίστησε στο πλευρό της Δανάης Σκιάδη.

Τη σεζόν 2007/2008 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του Alpha "Πήρα κόκκινα γυαλιά", ενσαρκώνοντας τον νεαρό καθηγητή Δημήτρη, ο οποίος διατηρεί σχέση με την 12 χρόνια μεγαλύτερή του Μαριάννα (Εβελίνα Παπούλια) και έπαιξε στο θέατρο Διάνα για δεύτερη σεζόν την παράσταση "Νύχτα ραδιο-φόνων" μαζί με την Ελένη Ράντου και το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.

Τη σεζόν 2008/2009 κάνει τετραπλή εμφάνιση στον κινηματογράφο: πρωταγωνιστεί με τον Άκη Σακελλαρίου και τη Φαίη Ξυλά στην κωμική ταινία του Γιάννη Ξανθόπουλου "Όλα θα πάνε καλά", και εμφανίζεται ως guest star στον "Ηλία του 16ου" σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα και με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη, στο "Bank Bang", που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και στο "Πεθαίνω για σένα" της Ελένης Ράντου. Επίσης πρωταγωνιστεί στο θέατρο Διάνα στην παράσταση "Ο βροχοποιός" σε σκηνοθεσία Ελένης Ράντου, ενώ εμφανίστηκε στη νεανική σειρά του Mega Channel "Άγρια παιδιά" και στην κωμική "Επτά θανάσιμες πεθερές". Στην τηλεοπτική σειρά "Το νησί" υποδύθηκε τον Αντώνη Αγγελόπουλο, και στην σειρά Εθνική Ελλάδος του Γιώργου Καπουτζίδη κράτησε τον ρόλο του Αχιλλέα.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή, Λούφα και παραλλαγή, Πήρα κόκκινα γυαλιά,  Baby Dance, Άγρια Παιδιά,  Επτά Θανάσιμες Πεθερές,  Εργαζόμενη Γυναίκα, Το Νησί, Εθνική Ελλάδος, Αγάπα σαν να μην υπάρχει αύριο,  Κόκκινο Νυφικό, Ου Φονεύσεις,  Έτερος Εγώ: Κάθαρσις,  Σασμός, Καρτ Ποστάλ.

Προσωπική Ζωή 
Το 2021 απέκτησε ένα γιο τον Αχιλλέα-Κωνσταντίνο μαζί με τη σύντροφο του Γεωργία. Τον Ιούνιο του 2022 το ζευγάρι παντρεύτηκε και βάφτισε τον γιο τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι. 
•Ορφέας Αυγουστίδης: «Η αριστεία στεγνώνει τους ανθρώπους» [Συνέντευξη]

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ομφαλός

Ο ομφαλός ή αφαλός είναι ένα σημάδι στην κοιλιά, που προκαλεί ο ομφάλιος λώρος στο νεογέννητο μωρό όταν επουλώνει μετά την γέννηση.

Όλα τα πλακουντοφόρα θηλαστικά έχουν έναν ομφαλό. Ενώ στους ανθρώπους είναι αρκετά ευδιάκριτος, στα περισσότερα θηλαστικά εμφανίζεται μόνο ως λεπτή άτριχη γραμμή. Στους ανθρώπους, το σημάδι μπορεί να εμφανιστεί ως βαθούλωμα ή ως προεξοχή. Αν και μπορούν να χωριστούν σε αυτές τις δύο κατηγορίες, οι ομφαλοί των ανθρώπων διαφέρουν πάρα πολύ ως προς το μέγεθος, την μορφή, το βάθος ή το μήκος και γενικά την όλη εμφάνισή του.

Η ανθρώπινη ανατομία 
Ο αφαλός είναι ένα σημαντικό σημείο στην κοιλία δεδομένου ότι η θέση του είναι σχετικά ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Το δέρμα γύρω από τον αφαλό συνδέεται με το δέκατο θωρακικό νωτιαίο νεύρο. Η θέση του αφαλού βρίσκεται στο ύψος μεταξύ των σπονδύλων L3 και L4. Αιτία για τον σχηματισμό ενός εξέχοντος ομφαλού είναι πρόσθετο δέρμα που απέμεινε από τον ομφάλιο λώρο. 

Ο ομφαλός επίσης χωρίζει οπτικά την επιφάνεια της κοιλιάς στα τεταρτημόρια. Ο ομφαλός βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου που εσωκλείνει τον άνθρωπο στον πίνακα του Λεονάρντο ντα Βίντσι. 

Κοιλία
Ντάρσι Νέτο



Βιογραφικό 
Ο Νέτο γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1981 , έχει ύψος 174 εκατοστά και αγωνίζεται στη θέση του δεξιού μπακ. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί σε αρκετές ομάδες του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος με κυριότερες την Παρανά , τη Φλουμινένσε , τη Μποταφόγκο και την Σάντος.

Άρης Θεσσαλονίκης 
Ο Νέτο ήρθε στον Άρη το 2007, γίνοντας γρήγορα μέλος της βασικής εντεκάδας. Στον Άρη έπαιξε από το 2007 μέχρι το 2012 όπου και επέστρεψε 

-μετά από μια απουσία τεσσάρων χρόνων- τον Ιούλιο του 2016.
Είναι από τους πλέον δημοφιλείς παίκτες του συλλόγου που έχουν συνδέσει το όνομα τους με την ιστορία του. Ο ίδιος έχει δηλώσει οπαδός του Άρη και το Κλέανθης Βικελίδης ως το σπίτι του. Το Σεπτέμβριο του 2017 δήλωσε ότι θα παραμείνει στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη μετά το τέλος της καριέρας του θέλοντας να βοηθήσει τον Άρη από άλλο πόστο. Απορσυθηκε απο την ενεργο δραση εναν χρονο αργοτερα.

Στατιστικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.transfermarkt.de/de/spieler/43630/neto/transferdaten.html 
 https://web.archive.org/web/20080219040421/http://www.arisfc.gr/index.php?SCREEN=player&PlayerID=42
 http://en.wikipedia.org/wiki/Darcy_Dolce_Neto

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ
Ποδοσφαιριστές Παρανά
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Σοροκάμπα
Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ)
Ποδοσφαιριστές Ιτουάνο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ατλέτικα Ιντερνασιονάλ (Λιμέιρα)
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Μπαΐα
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χρύσπα

Η Χρύσπα (πραγματικό όνομα: Χρυσάνθη-Παγώνα Πυτιροπούλου) (Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1982) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1982 στον Πειραιά. Το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο προέρχεται από το βαφτιστικό της όνομα που είναι Χρυσάνθη-Παγώνα (Χρύσ-Πα). Σε πολύ μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αίγινα όπου πέρασε τα παιδικά και τα εφηβικά της χρόνια. Σπούδασε πιάνο, φωνητική και κλασική κιθάρα, ενώ για δεκατρία χρόνια έκανε κλασικό μπαλέτο. Αρχικά σκόπευε να ακολουθήσει τη Σχολή της Φυσικής Αγωγής, όμως η γνωριμία της με τη Σοφία Βόσσου της άλλαξε τη γνώμη. Αποφάσισε σε ηλικία 18 ετών να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι.
.

Καριέρα
Το 2003 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο "Τώρα". Το χειμώνα του 2004 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Χρύσπα" που έκανε επιτυχία κυρίως με τραγούδια των Πήγασος όπως το "Μου Κάνει Πλάκα ο Θεός", "Φεύγω Για Το Επτά" και είναι αυτά τα τραγούδια που την εισήγαγαν δυναμικά στη συνείδηση του κοινού αλλά και στη νυχτερινή ζωή της χώρας. Το 2005-2006 συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του χώρου, όπως ο Γιώργος Τσαλίκης, η Έλλη Κοκκίνου, ο Θέμης Αδαμαντίδης και η Καλομοίρα. Στις 7 Δεκεμβρίου του 2005 επανακυκλοφόρησε το άλμπουμ Χρύσπα, αυτή τη φορά με την προσθήκη ενός καινούριου κομματιού, του Άντρες 100%, το οποίο έκανε κι αυτό μεγάλη επιτυχία. Το 2006 κυκλοφόρησε το άλμπουμ της "Πόσα Χρωστάω". Σε αυτή τη δισκογραφική δουλειά η Χρύσπα τραγούδησε και ένα ντουέτο με τον Θέμη Αδαμαντίδη, με τίτλο "Μείνε".
Στη συνέχεια, το 2007 κυκλοφορεί το άλμπουμ "Καθρέφτης", ξανασυνεργάζεται με το δίδυμο των επιτυχιών Πήγασος και το άλμπουμ σημειώνει εξαιρετική επιτυχία με τα δύο πρώτα singles, "Μια Στιγμή" και "Σ' Ευχαριστώ Που Εφυγες", να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις των ραδιοφωνικών charts. Αυτός ο δίσκος θεωρείται ότι έδωσε στη Χρύσπα νέο "ειδικό βάρος" και την επανέφερε στις επιτυχίες για ακόμα μια φορά.

Το Δεκέμβριο του 2007 επιλέχθηκε από την ΕΡΤ ως υποψήφια (μαζί με τον Κώστα Μαρτάκη και την Καλομοίρα) να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον του 2008. Το τραγούδι της παρουσιάστηκε μαζί με τα άλλα δύο στις 6 Φεβρουαρίου 2008
και έχει τον τίτλο A Chance to Love. Στη βραδιά του τελικού, στις 27 Φεβρουαρίου κέρδισε το τραγούδι της Καλομοίρας.

Δισκογραφία

Προσωπικοί Δίσκοι

Συλλογές

Ντουέτα

Εκδόσεις εξωφύλλου

Singles & EPs

Μουσικά Βίντεο

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό Χρύσπας

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ευρυμενές Μαγνησίας

Οι Ευρυμεναί ή Ερυμναί ήταν σημαντική πόλη της αρχαίας Μαγνησίας, η οποία βρισκόταν κοντά στη θέση της σημερινής κωμόπολης Στόμιο Λάρισας, έδρας του σημερινού Δήμου Ευρυμενών του Νομού Λάρισας.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Κάστρο Κόκκινου Νερού

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Αρχαία Μαγνησία
Ιστορία της Λάρισας
Καλύβια Μονοφατσίου

Τα Καλύβια είναι χωριό και πρώην κοινότητα στην επαρχία Μονοφατσίου, στα Αστερούσια Όρη, σε υψόμετρο 240 μέτρων. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου κοντά στον ποταμό Αναποδάρη. Υπάγεται διοικητικά στο Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων. Με βάση την απογραφή του 2001, έχει 229 κατοίκους (μόνιμοι κάτοικοι το 2015 131). Απέχει από  το Ηράκλειο 42,8 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αμπελοκαλλιέργεια ενώ τα τελευταία χρόνια διακρίνονται για την ποιότητα της παραγόμενης πατάτας κρεμμυδιών καρότων και κοκκαριού. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου (1881) πανηγυρίζει στις 21 Νοεμβρίου. Δεν λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

Δ.δ. Καλυβίων
Με 440 κατοίκους, το Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων αποτελείται από την έδρα,  που είναι 
τα Καλύβια  [ 229 ]  και επίσης τους οικισμούς:
τα Κάτω Καλύβια [ 5 ]  και
το Νεοχώρι [ 206 ], σε απόσταση 44,1 χλμ. από το Ηράκλειο. Υπαγόταν στα Καλύβια από τότε που τα τελευταία αποτελούσαν κοινότητα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μ.  Στον  οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου.

Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Εκκλησάκι έχει βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη τάφος, ο οποίος χρονολογείται από την Τρίτη Υστερομινωική Περίοδο. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη νεκροταφείου της ελληνορωμαϊκής εποχής. Συγκεκριμένα, αποκαλύφθηκε επιτύμβια στήλη που φέρει την επιγραφή ΑΚΕΣΤΙΜΑ ΕΥΑΝΓΕΛΟΥ. 

Βρέθηκε επίσης κτίσμα των παλαιοτέρων βυζαντινών χρόνων, γνωστό με την ονομασία Λούτρα. Στη Λούτρα υπάρχει σταυροειδής χώρος με υπόκαυστα, αγωγούς θερμάνσεως και εξαεριστήρες.

Για πρώτη φορά αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1370. To 1583 ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα με την ονομασία Calivia, με 56 κατοίκους

Το Νεοχώρι είναι το χωριό Κακού, το οποίο αναφέρεται σε απογραφή του 1881 με πληθυσμό 83 κατοίκους. Δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές παρά σε έγγραφο του 1371 και στην τουρκική απογραφή του 1671.

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Χωριά των Αστερουσίων

Δήμος Αστερουσίων
Καλυβια
Πευκοχώρι Χαλκιδικής

Το  Πευκοχώρι είναι μεγάλος οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κασσάνδρας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας (πρόγραμμα Καλλικράτης). 

Βρίσκεται 105 χιλιόμετρα περίπου από τη Θεσσαλονίκη και περιβάλλεται από δάσος πεύκων, όπως υποδηλώνει και η ονομασία του. Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 οι κάτοικοι είναι 1.931.  Ο οικισμός είναι τουριστικά ανεπτυγμένος και η αμμώδης παραλία του προσελκύει πολλούς επισκέπτες κάθε χρόνο.Στο χωριό υπάρχουν μεταξύ άλλων δύο νηπιαγωγεία, ένα Δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο, αγροτικό ιατρείο, ΚΑΠΗ και δραστηριοποιείται  πολιτιστικός σύλλογος, με την ονομασία "Αλκυών". Στο χωριό λειτουργεί και Μονάδα Κοινωνικής Μέριμνας.

Δ.δ. Πευκοχωρίου
Με 1.944 κατοίκους συνολικά, το Δημοτικό διαμέρισμα αποτελείται από:

το Πευκοχώρι [ 1.931 ] 
τις Λεύκες [ 13 ]  και
το Πανόραμα [ 0 ], ακατοίκητο.

Ιστορικά στοιχεία

Από σχετικές αρχαιολογικές μαρτυρίες εικάζεται η ύπαρξη -κοντά στο Πευκοχώρι- αρχαίου οικισμού, ο οποίος ταυτίζεται με τις αρχαίες Αιγές.Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Καψόχωρα και ιδρύθηκε πιθανόν στα τέλη του 16ου αιώνα. Σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ήταν ένα από τα 12 χωριά της χερσονήσου και αποτελούσε βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά . 
Στο βορειοδυτικό τμήμα του λιμανιού, εκεί όπου σήμερα αγκυροβολούν τα καράβια βρέθηκαν ερείπια από ρωμαϊκό οικισμό. Στην ίδια περιοχή ανακαλύφθηκε και θησαυρός με νομίσματα του Λυσιμάχου, ο οποίος ήταν βασιλιάς της Θράκης. Γύρω στο 1590 στην περιοχή αναφέρεται το Μεγάλο Μετόχι "Άντερ" της Μονής Ιβήρων, το οποίο απαλλοτριώθηκε πριν από τον πόλεμο. Σώζεται σήμερα μόνο ο μισοκατεστραμμένος ανεμόμυλος.Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Οι κάτοικοι του Πευκοχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεώργιος Γιαννάκη, ο Αντώνιος Ιωάννου, ο Ιωάννης Κοτζάς και άλλοι.

Πολιούχος 
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου είναι ο πολιούχος  του Πευκοχωρίου. Πρόκειται για έναν ναό, βασιλικού ρυθμού, που χρονολογείται από το 1843.

Παραπομπές

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
mypefkohori.com 
Το Πευκοχώρι στην ιστοσελίδα του Δήμου Παλλήνης.
 Συνοπτικός οδηγός και βίντεο.

Πευκοχώρι
Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής
Δήμος Κασσάνδρας
Έβαν Λάισατσεκ

Ο Έβαν (Ευάγγελος) Λάισατσεκ (Evan Frank Lysacek, 4 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός πρωταθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ. 

Γεννήθηκε στο Σικάγο και έχει ιταλική και τσέχικη καταγωγή. Είναι δύο φορές πρωταθλητής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και παγκόσμιος πρωταθλητής του 2009. Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στο Βανκούβερ το 2010, με 257,67 βαθμούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 ISU
 IMDB

Παραπομπές 

Ελληνοαμερικανοί
Έλληνες ομογενείς αθλητές
Αμερικανοί αθλητές των παγοδρομιών
Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών
Lucasfilm Games

Η Lucasfilm Games (γνωστή ως LucasArts από το 1991 μέχρι το 2021) είναι η εταιρική επωνυμία της θυγατρικής της Lucasfilm Ltd. που ιδρύθηκε το Μάιο του 1982 από τον Τζορτζ Λούκας και ξεκίνησε την παραγωγή παιχνιδιών το 1984. Ενώ η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε αρχικά κυρίως στον τομέα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, ιδίως παιχνιδιών περιπέτειας, από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και μετά, η παραγωγή αφοσιώηκε σε παιχνίδια της σειράς Ο Πόλεμος των Άστρων. Το 2012 η εταιρεία εξαγοράστηκε από τη Disney. Από τον Απρίλιο του 2013, μετά από μέτρα αναδιάρθρωσης από την Disney, η Lucasfilm Games δραστηριοποιείται πλέον μόνο ως αδειοδότης παιχνιδιών.

Στην ιστορία της η εταιρεία ανάπτυξε παιχνίδια για διάφορες πλατφόρμες, όπως τις Commodore 64, Nintendo Entertainment System, PC, Apple Macintosh και διάφορες κονσόλες. Το σπουδαιότερο της franchise το οποίο δεν είναι βασισμένο σε σειρά που προέρχεται από ταινίες, είναι το Monkey Island.

Δημοφιλή βιντεοπαιχνίδια 
 Ball Blazer (1984)
 Rescue on Fractalus (1984)
 Maniac Mansion (1987)
 Zak McKracken and the Alien Mindbenders (1988)
 Indiana Jones and the Last Crusade (1989) 
 Loom (1990) 
 Secret Weapons of the Luftwaffe (1991)
 Indiana Jones and the Fate of Atlantis (1992) 
 X-Wing (1993)
 Rebel Assault (1993)
 Day of the Tentacle (1993) 
 Sam and Max Hit the Road (1994)
 Tie-Fighter (1994)
 Full Throttle (1995)
 The Dig (1995)
 X-Wing vs. Tie-Fighter (1997)
 The Secret of Monkey Island (1990) 
 Monkey Island 2: LeChuck’s Revenge (1991)
 Monkey Island 3: The Curse of Monkey Island (1997)
 Monkey Island 4: Escape From Monkey Island (2000)
 Grim Fandango (1998)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 The Workshop – Official LucasArts Blog
 LucasArts on MobyGames

Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Lucasfilm
Η Σιωπή των Αμνών

Η Σιωπή των Αμνών (Silence of the Lambs) είναι ταινία θρίλερ παραγωγής 1991, σε σκηνοθεσία Τζόναθαν Ντέμι, με τους Τζόντι Φόστερ και Άντονυ Χόπκινς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το σενάριο της ταινίας έχει βασιστεί στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τόμας Χάρις. Η ταινία βραβεύτηκε με πέντε βραβεία Όσκαρ.

Πλοκή 

Η νεαρή μαθητευόμενη πράκτορας του FBI Clarice Starling (Τζόντι Φόστερ) θα επισκεφθεί τον χρόνια έγκλειστο ιδιοφυή καννίβαλο, ψυχίατρο Hannibal Lecter (Άντονυ Χόπκινς) με σκοπό να του αποσπάσει πληροφορίες σχετικά με κάποιον κατ' εξακολούθηση δολοφόνο (Τεντ Λεβίνι), ο οποίος έχει απαγάγει την κόρη (Μπρουκ Σμιθ) μιας γερουσιαστού. Για να αποσπάσει, όμως, τις πληροφορίες που θέλει, θα πρέπει να του ανοίξει τις πύλες της ψυχής της και να του μιλήσει για τη χειρότερη ανάμνηση των παιδικών της χρόνων.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
 Τζόντι Φόστερ -- Clarice Starling
 Άντονυ Χόπκινς -- Dr. Hannibal Lecter
 Σκοτ Γκλεν -- Jack Crawford
 Τεντ Λεβίνι -- Jame Gumb/Buffalo Bill
 Άντονυ Χέαλντ -- Frederick Chilton
 Φράνκι Φέισον -- Barney Matthews
 Μπρουκ Σμιθ -- Catherine Martin

Υποδοχή 
Ο Άντονυ Χόπκινς κέρδισε διθυραμβικές κριτικές για το ρόλο του ως Hannibal Lecter, παρά το ότι η εμφάνισή του στην ταινία είναι μόλις 16 λεπτά. Η ερμηνεία του κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και παραμένει ο μικρότερος Α΄ Ρόλος στην ιστορία των Όσκαρ, που κέρδισε το βραβείο.

Η ταινία κέρδισε πολύ καλές κριτικές. Πέρα από τον Άντονυ Χόπκινς η Τζόντι Φόστερ και ο Τεντ Λεβίνι κέρδισαν πολύ θετικά σχόλια για την ερμηνεία τους.

Box office 
Έσοδα στις ΗΠΑ:
 Πρώτη εβδομάδα: $13,766,814 (1,497 αίθουσες)
 Τελευταία Προβολή: 10 Οκτωβρίου, 1991
 Συνολικά έσοδα: $130.742.922

Παγκόσμια κέρδη: $272.700.000

Διακρίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Σιωπη των αμνων
Σιωπη των αμνων
Σιωπη των αμνων
Σιωπη των αμνων
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Ταινίες με απαγωγή
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια
Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ
Ταινίες γυρισμένες στη Δυτική Βιρτζίνια
Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ταινίες τοποθετημένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Σκούταρι Σερρών

Το Σκούταρι είναι πεδινή κωμόπολη του Νομού Σερρών με 2.154 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού, στην πεδιάδα 9 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Σερρών. Ανήκει στον Δήμο Σερρών ενώ μέχρι το 2011 ήταν η έδρα του ομώνυμου δήμου και μετέπειτα δημοτικής ενότητας Σκουτάρεως. Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 5.621 κατοίκους και έκταση 90,2 τ.χλμ. Πρώτοι στο σηµερινό χωριό κατέφθασαν Μικρασιάτες πρόσφυγες από τη Χωρούδα της Προύσας, τον Οκτώβριο του 1922.
Τον Αύγουστο του 1924, ανήµερα του Δεκαπενταύγουστου, στη γιορτή της Κοίµησης της Θεοτόκου, ξεκίνησαν οι Σκουταριανοί πρόσφυγες από το Σκούταρι της Ανατολικής Ρωμυλίας και τελικά εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του σημερινού οικισμού τον Οκτώβριο του 1924.

Έτσι, η κωμόπολη πήρε το όνομά της από το Σκούταρι της Βόρειας Θράκης (Ανατολικής Ρωμυλίας).

Κοινότητα

Διοικητική ιστορία 
Η κοινότητα Σκουτάρεως συστάθηκε στις 30 Ιουνίου 1926 με την ονομασία Κιοπεκή με την απόσπαση του οικισμού Κισκεπεσί από την κοινότητα Κάτω Καμήλας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Την επόμενη χρονιά μετονομάστηκε σε Κοινότητα Σκουτάρεως (14 Ιανουαρίου 1927). Λειτούργησε ως κοινότητα ως το 1997, οπότε καταργήθηκε και ο οικισμός Σκούταρι αποσπάστηκε και ορίστηκε έδρα του δήμου Σκουτάρεως. Ο δήμος λειτούργησε ως το 2010, οπότε καταργήθηκε και ο οικισμός Σκούταρι προσαρτήθηκε στο δήμο Σερρών.

Κοινοτάρχες  και δήμαρχοι

Πηγές
 Το Σκουτάριον - Σκούταρι Ανατολικής Θράκης, μελέτη Β. Γιαννογλούδη

Παραπομπές 

Κωμοπόλεις του νομού Σερρών
Δήμος Σερρών