joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φράγμα Βαλσαμιώτη Χανιά

Το φράγμα Βαλσαμιώτη βρίσκεται στο Νομό Χανίων και έλαβε την ονομασία του από το ρέμα Βαλσαμιώτη, το οποίο απέχει περίπου 900 μέτρα από το χωρίο Βατόλλακος. Είναι εύκολα προσβάσιμο από τους κατοίκους και περιστατικούς καθώς μπορεί όποιος το επιθυμεί να το επισκεφτεί για πεζοπορία, μηχανοκίνητο αθλητισμό κλπ. Η θέση του φράγματος Βαλσαμιώτη βρίσκεται σε μια αγροτική οδό καλής βατότητας η οποία ξεκινά από ρέμα Βαλσαμιώτη με πορεία το εκκλησάκι του Αγίου Στυλιανού. Βάσει των τοπογραφικών στοιχείων έχει κλίμακα 1:50.000 . Η κατασκευή του φράγματος Βαλσαμιώτη ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε το 2014 με χρηματοδότηση από κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Τα εγκαίνια του φράγματος έγιναν τον Μάρτιο του 2014 και θεωρείται το μεγαλύτερο και υψηλότερο φράγμα στην κατηγορία του στην Ελλάδα  . Κατασκευάστηκε διότι έπρεπε να συγκεντρωθούν τα νερά που έρεαν από το ρέμα του Διγενή που φαίνεται να στραγγίζει την ανατολική πλευρά του όρους Ασφενδιλές.

Μορφολογία
Η μορφολογία του φράγματος είναι λοφώδης και περιλαμβάνει μεγάλες κλίσεις φυσικών πρανών, οι οποίες έχουν ένα διάστημα υψόμετρου 140 και 180 μέτρα, με κλίση 20 μοιρών. Το υψόμετρο τείνει να συνεχίζεται στα 275 μέτρα προς την αντίστοιχη νότια κορυφή του φράγματος. Θεωρείται μια ομαλή βραχώδη πλαγιά με πλούσια θαμνώδη βλάστηση και χλωρίδα. Το συγκεκριμένο φράγμα διαθέτει πετρώματα φυλλιτών - χαλαζιτών με αποτέλεσμα να εντοπίζεται ένα πλούσιο ετερογενές μείγμα συμπαγών και ασταθών υλικών .

Τεχνικά χαρακτηριστικά του φράγματος Βαλσαμιώτη
Το μήκος του φράγματος στη στέψη είναι 335 μέτρα, το ύψος του από το φυσικό έδαφος είναι 67,20 μέτρα, η ανώτατη στάθμη του νερού είναι +190, η στάθμη της στέψης είναι +190.20, ο πλάτος του πυθμένα στο φυσικό έδαφος είναι 80 μέτρα. Ο όγκος του φράγματος είναι 600.000 m3. Επίσης ο όγκος νερού ταμιευτήρα είναι 6 εκατομμύρια m3. Ο εκμεταλλεύσιμος όγκος νερού είναι 5,9 m3 [].

Παραπομπές
Εμβόλιο COVID-19 της Novavax

Το εμβόλιο COVID-19 της Novavax, με κωδική ονομασία NVX-CoV2373 και με εμπορική ονομασία Nuvaxoid και Covovax, είναι ένα εμβόλιο τεχνολογίας πρωτεϊνικών υπομονάδων το οποίο αναπτύχθηκε από την φαρμακευτική εταιρεία Novavax και τον συνασπισμό CEPI.

Χορηγείται με ενδομυϊκά και είναι διπλού δοσολογικού σχήματος. Είναι ένα εμβόλιο υπομονάδων και διαφέρει από τα εμβόλια mRNA των BioΝTech-Pfizer και Moderna, των ιικών φορέων της Οξφόρδης-AstraZeneca και της J&J που έχουν πάρει άδεια χρήσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και των εμβολίων εξασθενημένων ιών της Sinovac και της Sinopharm. Πρόκειται για τεχνητές πρωτεΐνες που αναπαριστούν την πρωτεϊνική ακίδα (S) του κορονοϊού Sars-CoV-2. Η συγκεκριμένη τεχνολογία έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλα δύο εμβόλια που αφορούν τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων και για την ηπατίτιδα Β.

Οι κλινικές δοκιμές που διεξήχθησαν έδειξαν σε δύο διαφορετικές μελέτες ισχυρή ανοσολογική απάντηση και προστασία από συμπωματική ασθένεια κατά της COVID-19 της τάξης 90.4% και 89.7% αντίστοιχα. Κατά την διάρκεια των κλινικών δοκιμών, οι παραλλαγές που ήταν κυρίαρχες στις περιοχές διεξαγωγής τους ήταν το αρχικό στέλεχος του κορονοϊού, η Άλφα και η Βήτα. Αυτή την στιγμή υπάρχουν λίγα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα απέναντι στην Δέλτα και στην Όμικρον.

Το εμβόλιο της Novavax πήρε άδεια χρήσης υπό όρους στις 20 Δεκεμβρίου 2021 στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων για άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 18 ετών.

Εμβόλια COVID-19

Παραπομπές
Ποσάδας (Μισιόνες)

Η Ποσάδας (ισπανικά: Posadas) είναι η πρωτεύουσα της Αργεντίνικης επαρχίας Μισιόνες, στα νότιά της, και στα βορειοανατολικά της χώρας στην αριστερή όχθη του ποταμού Παρανά, απέναντι από το Ενκαρνασιόν της Παραγουάης. Η πόλη έχει έκταση 965 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 324.756 κατοίκους (απογραφή 2010 [INDEC]), και η περιοχή του Ευρύτερου Ποσάδας έχει πληθυσμό πάνω από 359.609 σύμφωνα με εκτίμηση του 2017.

Η Ποσάδας είναι το επαρχιακό κέντρο της κυβέρνησης, του πολιτισμού και της οικονομίας. Τα έπιπλα, ο καπνός, τα τρόφιμα, η κλωστοϋφαντουργία και οι κατασκευές αποτελούν τις σημαντικότερες βιομηχανίες της. Άλλες σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες είναι το εμπόριο και οι υπηρεσίες.

Παραπομπές

Πόλεις της Αργεντινής
Γιάννης Ρέτσος

Ο Γιάννης Ρέτσος (γενν. 1969) είναι διευθύνων σύμβουλος και βασικός μέτοχος της τουριστικής εταιρείας Electra Hotels & Resorts και επίσης πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) από τον Μάιο του 2017.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969.

Σπουδές και καριέρα 
Είναι πτυχιούχος της Νομικής σχολής από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πρόσθετα, είναι  κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ με εξειδίκευση στη διοίκηση ξενοδοχείων.

Ασχολείται ενεργά με τα θέματα του τουρισμού από το 1999. Τα έτη 2009 - 2012 διετέλεσε ως πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών-Αττικής-Αργοσαρωνικού. Από τον Απρίλιο 2011 μέχρι και τον Ιούλιο 2017 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ). 

Σήμερα είναι από τους βασικούς μετόχους της Electra Hotels & Resorts, η οποία διαχειρίζεται πέντε ξενοδοχεία στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στη Ρόδο. Ο Γ.Α. Ρέτσος εξελέγη, για πρώτη φορά, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) τον Μάιο του 2017. Τον Μάρτιο του 2020 ορίσθηκε ως τακτικό μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος.

Προσωπικά στοιχεία 
Είναι παντρεμένος με την Ιωάννα Δρέττα από το 2019. Ομιλεί τρεις ξένες γλώσσες.

Παραπομπές 

Έλληνες επιχειρηματίες
Κρατιδιακές εκλογές Βερολίνου 2021

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στο Βερολίνο, για να εκλεγούν τα 147 μέλη της Βερολινέζικης Βουλής των Αντιπροσώπων (Λάνταγκ). Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν οι εκλογές για τα δώδεκα 55μελή περιφερειακά συμβούλια του Βερολίνου και ένα δημοψήφισμα για την απαλλοτρίωση ορισμένων ενοικιαζόμενων κατοικιών. 

Μετά τις εκλογές το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Αριστερά και οι Πράσινοι ανανέωσαν τη συμφωνία τους για κυβέρνηση συνεργασίας. Η Φραντσίσκα Γκίφαϊ, του ΣΔΚ, ανέλαβε καθήκοντα ως νέα κυβερνώσα Δήμαρχος του Βερολίνου.

Εκλογικό σύστημα 
Η Βερολινέζικη Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από τουλάχιστον 130 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με μυστική και καθολική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό. Κάθε εκλογέας ρίχνει δύο ψήφους, η πρώτη ψήφος (Α') είναι για το τοπικό πλειοψηφικό και η δεύτερη (Β') είναι για την κρατιδιακή εκπροσώπηση. 

 πρώτα, τα 78 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.
 μετά, τα 52 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση, από 12 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, από τις Β' ψήφους. Το εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στη Βουλή είναι τουλάχιστον 5% του συνολικού αριθμού ψήφων ή μία έδρα του πλειοψηφικού. Η κατανομή εδρών γίνεται με μέθοδο υπολογισμού, κατά την οποία συνυπολογίζονται οι έδρες που κέρδισε το κόμμα στο πλειοψηφικό. Συνεπώς, όσο περισσότερες έδρες έχει κερδίσει ένα κόμμα με το τοπικό πλειοψηφικό τόσο δυσκολότερο γίνεται να κερδίσει έδρες κρατιδιακής εκπροσώπησης
 «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών, ώστε να εξασφαλιστεί η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι ανισότητες από τα συστήματα εκλογής.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Γερμανίας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στο Βερολίνο για τουλάχιστον 3 μήνες.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

Βερολινο
Εκλογές στο Βερολίνο
Άγιοι Απόστολοι Λακωνίας

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης 

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.  

Στην τοπική κοινότητα ανήκουν και οι οικισμοί Κατούνια, Κοντραφουριάνικα, Μανολαριάνικα και Σκλαβούνα

Γεωγραφία
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι πεδινό χωριό στην νοτιοανατολική Λακωνία (Βάτικα), στα ηπειρωτικά του όρμου Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 128 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης, στον δρόμο προς τον Κάβο Μαλιά.  Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,491 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάμπου Βοιών. Το 1955 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάμπου Βοιών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίων Αποστόλων
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίων Αποστόλων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας

(Πηγή: )

Ελαιοπαραγωγή
Το χωριό ονομάζεται άτυπα μεταξύ των κατοίκων ως «Νέος Κόσμος», επειδή συγκέντρωνε τους κατοίκους μικρότερων παραπλήσιων οικισμών στα παλαιότερα χρόνια. Είναι το κέντρο μεγάλης ελαιοπαραγωγικής περιοχής, η οποία παράγει εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο (ποκιλία «Αθηνολιάς») και διαθέτει τη μεγαλύτερη μονάδα του αγροτικού συνεταιρισμού.   Τα κύρια προϊόντα του χωριού, εκτός από το λάδι, είναι κρεμμύδια («Βατικιώτικα»), σκόρδα, ντομάτες, πατάτες και άλλα οπωροκηπευτικά. Παλαιότερα, πριν κυριαρχήσει η ελαιοπαραγωγή, η περιοχή παρήγαγε επίσης φιστίκια, σιτάρι, σύκα και κάρβουνο από τα καμίνια.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην βόρεια έξοδο του οικισμού, που χρονολογείται πριν το 1900 
Το αναξιοποίητο σπήλαιο Αψίφι στη θέση «Κακαγιάννη»

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://eleftheriaonline.gr/local/oikonomia/agrotika/item/225105-lakonia-3-80-evro-to-proto-fetino-elaiolado-stous-agious-apostolous

Χωριά του νομού Λακωνίας
Θαύβρακα

Η Θαύβρακα ( Ταμπάρκα) είναι παραθαλάσσια πόλη η οποία βρίσκεται στη βορειοδυτική Τυνησία, κοντά στα σύνορα με την Αλγερία. Η ιστορία της Θαύβρακας αποτελείται από ένα μωσαϊκό βερβερικού, καρχηδονικού, ελληνιστικού, ρωμαϊκού, αραβικού, γενουατικού και οθωμανικού πολιτισμού. Στην πόλη δεσπόζει ένας υπεράκτιος βράχος στον οποίο παραμένει ένα γενουατικό κάστρο. Ο εθνικιστής ηγέτης Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, μετέπειτα πρόεδρος της Τυνησίας μετά την ανεξαρτησία, εξορίστηκε στη Θαύβρακα από τις γαλλικές αποικιακές αρχές το 1952. Τα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν την αλιεία κοραλλιών, το Coralis Festival υποβρύχιας φωτογράφισης και το ετήσιο φεστιβάλ τζαζ.

Παραπομπές

Πόλεις της Τυνησίας
Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Αφρικής
Στάδιο Αλ Τουμάμα

Το Στάδιο Αλ Τουμάμα (αραβικά: ملعب الثمامة) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στη συνοικία Αλ Τουμάμα της Ντόχα του Κατάρ. Θα είναι ένα από τα γήπεδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.

Κατασκευή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 
Το Στάδιο Αλ Τουμάμα είναι ένα από τα οκτώ στάδια, τα οποία έχουν κατασκευαστεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ. Βρίσκεται κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Χαμάντ. Μια κοινοπραξία μεταξύ της Al Jaber Engineering από το Κατάρ και της Tekfen Construction από την Τουρκία συμμετέχει σημαντικά στις κατασκευαστικές εργασίες. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο, από τον Επικεφαλής Αρχιτέκτονα του Arab Engineering Bureau, Ιμπραχίμ Τζαιντάχ, εμπνεύστηκε από το παραδοσιακό καπέλο τακίγια, ένα παραδοσιακό καπέλο που φορούν άνδρες και αγόρια σε όλη τη Μέση Ανατολή. Ένα δημόσιο πάρκο 50.000 μ2 θα περιβάλλει το στάδιο. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 40.000 θέσεων. Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, τα μισά καθίσματα του γηπέδου θα αφαιρεθούν και θα δοθούν σε άλλες χώρες. Άνοιξε στις 22 Οκτωβρίου 2021.

Η κατασκευή του Σταδίου Αλ Τουμάμα, μαζί με άλλα στάδια που κατασκευάστηκαν εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, έχει καταδικαστεί από πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Διεθνής Αμνηστία ισχυρίζεται ότι έως και 15.000 μετανάστες εργάτες έχουν πεθάνει ενώ εργάζονταν κάτω από κακές συνθήκες στα εργοτάξια του σταδίου.

Ιστορία 
Τα εγκαίνια του γηπέδου πραγματοποιήθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 2021, με αφορμή τον τελικό του Κυπέλλου Εμίρη του Κατάρ.

Τον Μάιο του 2018, στη Γαλλία, το Στάδιο Αλ Τουμάμα τιμήθηκε με το αρχιτεκτονικό Βραβείο Future Projects στην κατηγορία Αθλήματα και Στάδια.

Το στάδιο φιλοξένησε έξι αγώνες κατά τη διάρκεια του Κύπελλο Αραβικών Εθνών 2021, μαζί με έναν ημιτελικό. Ο ημιτελικός διεξήχθη μεταξύ της Αιγύπτου και της Τυνησίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έργο «Στάδιο Αλ Τουμάμα»

Στάδια ποδοσφαίρου στο Κατάρ
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Κοινά Γνώσης

Τα κοινά γνώσης χρησιμεύουν ως οικονομικές εισροές σε νέες διαδικασίες παραγωγής, στην αντιμετώπιση κοινωνικών διλλημάτων και στην διασφάλιση της διαχρονικότητας των ανθρώπινων ιδεών και επιστημών. Σε αντίθεση με τα φυσικά κοινά αγαθά, τα οποία ορίζονται από τον Arjo Klamer ως μη διαιρούμενα αγαθά συμπαραγωγής, ο ίδιος τονίζει τη μη ανταγωνιστική φύση τους και προτείνει ότι ο αποκλεισμός είναι σχεδόν αυτόματος για αυτά. Η ιδιοκτησία τέτοιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένης της επιστημονικής γνώσης, δεν είναι σαφώς καθορισμένη, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο για την παραγωγή τους. Οι πόροι υποδομής λειτουργούν με φόντο κάθε είδους κοινωνική και οικονομική αλληλεπίδραση. Πιο συγκεκριμένα, μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι πόροι καταναλώνονται μη ανταγωνιστικά για κάποιο αξιόλογο εύρος ζήτησης, επίσης ότι οι πόροι υποδομής τείνουν να «χρησιμοποιούνται ως εισροή σε ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών» (Klamer, 2016, pp. 72-76).

Η πνευματική υποδομή που επιτρέπει την λειτουργία των κοινών και ρυθμίζει τους κανόνες τους, αποτελεί ένα είδος πόρου. Από την άλλη όμως η υποδομή εκτός από πόρος, είναι καταρχήν ένα είδος γνώσης. Γενικά, υπάρχει η κοινή παραδοχή ότι η γνώση «αναφέρεται σε ένα ευρύ σύνολο πνευματικών και πολιτιστικών πόρων» (Strandburg, Frischmann & Madison, 2017). Οι πνευματικές και νομικές υποδομές αποτελούν μέρος της γνώσης μας και εν συνεχεία στοιχεία του ανθρώπινου κεφαλαίου. Τα νοητικά μοντέλα και τα κοινά σχήματα ταξινόμησης ανήκουν επίσης στην σφαίρα της γνώσης. Θέματα όπως επίσημοι κανόνες, άτυποι κανόνες και όργανα ερμηνείας, αποτελούν την πνευματική παρακαταθήκη της ανθρώπινης συνεισφοράς στην γνώση. Τα κοινά συστήματα ταξινόμησης και οι μηχανισμοί επιβολής είναι μορφές κοινωνικών υποδομών, όλα συνιστούν γνώση με τον τρόπο που μπορούμε να την αντιληφθούμε. Αυτή η παραδοχή είναι σύμφωνη με την έννοια της γνώσης που αναπτύχθηκε στις αγορές, στις οποίες οι νόμοι της προσφοράς και της ζήτησης παίζουν βασικό ρόλο στο συντονισμό των προσδοκιών, και ως εκ τούτου των ενεργειών διαφορετικών ατόμων (Coase, 1934· Hayek, 1945).

Παραπομπές
Γιαν Ντομπρατσίνσκι

Ο Γιαν Ντομπρατσίνσκι (πολωνικά: Jan Dobraczyński) (20 Απριλίου 1910, Βαρσοβία – 5 Μαρτίου 1994, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, πολιτικός και Καθολικός υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων. Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, ήταν υποστηρικτής του Εθνικού Κόμματος και των Καθολικών κινημάτων. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το 1939, ήταν στρατιώτης του Πολωνικού Στρατού και μέλος του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συμμετείχε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944. Μετά τον πόλεμο υποστήριξε τους Πολωνούς κομμουνιστές. Ήταν μέλος του Σέιμ, ως ακτιβιστής της Ένωσης «Pax» και του Πατριωτικού Κινήματος Εθνικής Αναγέννησης από το 1982 έως το 1985. Κατείχε τον βαθμό του στρατηγού στον πολωνικό στρατό.

Διασώσεις στο Ολοκαύτωμα 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ως επικεφαλής του τμήματος για τα εγκαταλειμμένα παιδιά στο τμήμα δημοτικής κοινωνικής πρόνοιας της Βαρσοβίας, ο Ντομπρατσίνσκι βοήθησε τους ακτιβιστές της Ζεγκότα με την προμήθεια πλαστών εγγράφων και τοποθετώντας αρκετές εκατοντάδες Εβραιόπουλα σε Καθολικά μοναστήρια. Φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας.

Το 1985, ο Ντομπρατσίνσκι τιμήθηκε με τον Σταυρό του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας. Το 1986 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, με τίτλο Tylko w jednym życiu (Σε μια μόνο ζωή). Το 1993 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Πολωνού Δικαίου των Εθνών από τον Γιαντ Βασσέμ στην Ιερουσαλήμ.

Βιβλιογραφία 
 Γιαν Ντομπρατσίνσκι, Tylko w jednym życiu (Σε μια μόνο ζωή, απομνημονεύματα). Wspomnienia, 1986
 Αλεξάντερ Ρογκάλσκι, Dobraczyński, 1986 (γαλλικά)
 Αλεξάντερ Ρογκάλσκι, Jan Dobraczyński, 1981 (αγγλικά)
 Γέζι Ζιόμεκ, Jana Dobraczyńskiego Księgi (bez) Wyjścia, στο Wizerunki polskich pisarzy katolickich, 1963.
 Ζίγκμουντ Λίχνιακ, Szkic do portretu Jana Dobraczyńskiego, 1962
 Γιαν Ντομπρατσίνσκι, "Najezdzcy" - Les Envahisseurs μετάφραση Γιαν Νίτμαν 1960

Παραπομπές 

Πολωνοί συγγραφείς
Πολωνοί εθνικιστές
Πολωνοί πολιτικοί
Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς
Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού
Πολιτικοί του Εθνικού Κόμματος Πολωνίας
Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1952-1956)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1985-1989)
Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών
Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας
Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν
Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Μέλη της Ζεγκότα
Αποδέκτες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1943-1989)
Σμύρνη μου αγαπημένη

Η Σμύρνη μου αγαπημένη είναι ιστορική δραματική και ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη και σενάριο Μιμής Ντενίση. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο της Μιμής Ντενίση, που αφορά στην καταστροφή της Σμύρνης το 1922 και ακολουθεί μια Ελληνίδα της υψηλής κοινωνίας στη Σμύρνη των αρχών του 20ού αιώνα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μιμή Ντενίση, Λεωνίδας Κακούρης, Μπουράκ Χακί, Κρατερός Κατσούλης, Κατερίνα Γερονικολού, Γιάννης Βογιατζής,  Ταμίλα Κουλίεβα,             Αναστασία Παντούση, Χρήστος Στέργιογλου κ.α. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε Λέσβο, Χίο, Αθήνα, Πειραιά και Φάληρο. Ο προϋπολογισμός της ταινίας ξεπέρασε τα 4 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που την κατατάσσει ως την ακριβότερη παραγωγή του ελληνικού κινηματογράφου.

Η ταινία διανεμήθηκε στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 23 Δεκεμβρίου 2021. Έλαβε μέτριες κριτικές στις οποίες όμως επαινέθηκε η ποιότητα παραγωγής. Έκανε άνοιγμα στη δεύτερη θέση με 28.675 εισιτήρια, πίσω από το Spider-Man: No Way Home. Ανέβηκε στην πρώτη θέση το τρίτο τετραήμερο, όταν έκοψε 26.246 εισιτήρια. Επανήλθε στην πρώτη θέση το έβδομο τετραήμερο προβολής, με 7.145 εισιτήρια και σύνολο 198.624 εισιτήρια μέχρι τότε. 

Στα τέλη Μαΐου 2022 κυκλοφόρησε μια ξαναμονταρισμένη εκδοχή της ταινίας, με διάρκεια μειωμένη κατά 20 λεπτά. Από την ταινία είχαν αφαιρεθεί κάποιες ρομαντικές σκηνές και σκηνές με στιγμιότυπα της ζωής στην πόλη, καθώς δύο μικρές σκηνές με βιοπραγίες των Τούρκων και μια σκηνή με άφιξη προσφύγων στη Μυτιλήνη. Η ταινία την πρώτη εβδομάδα της νέας εκδοχής έκοψε 2.883 εισιτήρια, με σύνολο 235.813 εισιτήρια μέχρι τότε.

Παραπομπές 

Ταινίες του 2021
Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Μπασάρ Αμπντουλάχ

Ο Μπασάρ Αμπντουλάχ Σαλέμ Αμπντουαζίζ (αραβικά: بشار عبد الله سالم عبد العزيز‎, γεννήθηκε 12 Οκτωβρίου 1977) είναι Κουβεϊτιανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Κουβέιτ με 75 γκολ.

Σταδιοδρομία
Το ποδοσφαιρικό του ταλέντο εμφανίστηκε από την παιδική του ηλικία και ξεκίνησε να αγωνίζεται με τη Σαλμίγια το 1987, αλλά αποκόπηκε από τον σύλλογο κατά την ιρακινή εισβολή στο Κουβέιτ, κατάφερε όμως στη συνέχεια να επιστρέψει σε αυτόν. Στον πρώτο αγώνα που έπαιξε με τον σύλλογο το 1994, σημείωσε τρία γκολ. Η ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία ήταν στη χώρα του και σε άλλες χώρες της αραβικής χερσονήσου, κατακτώντας τρία εθνικά πρωταθλήματα (1998 και 2000 στο Κουβέιτ, 2003 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα). 

Η ευχέρειά του σκοράρισμα τον καθιέρωσε ως βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της χώρας του με την οποία αγωνίστηκε σε δύο  Κύπελλα του Κόλπου κατακτώντας το τρόπαιο (1996, 1998), σε τέσσερα Ασιατικά  Κύπελλα Εθνών φτάνοντας στα ημιτελικά το 1996, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Στις 14 Φεβρουαρίου 2000 με αντίπαλο το Μπουτάν, πέτυχε 8 γκολ. Σε 134 διεθνείς συναντήσεις πέτυχε 75 τέρματα, με την τελευταία εμφάνιση του το 2018 (επτά χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση), όπου αγωνίστηκε επτά λεπτά στο φιλικό 1–1 με την Αίγυπτο.

Τίτλοι και διακρίσεις 
Αλ Σαλμίγια
 Πρωτάθλημα Κουβέιτ (2) :  1997–98, 1999–2000
 Κουβέιτ Κύπελλο Εμίρη : 2000–01
Αλ-Αΐν
 Πρωτάθλημα ΗΑΕ : 2003–04
Εθνική Κουβέιτ
 Κύπελλο Αραβικού Κόλπου (2) : 1996, 1998

Δείτε επίσης
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 بشار عبدالله.. مسيرة الهداف التاريخي للأزرق الكويتي (αραβικά) 

 
 

Κουβεϊτιανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κουβέιτ
Ποδοσφαιριστές Αλ Σαλμίγια ΣΚ 
Ποδοσφαιριστές Κουβέιτ ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ 
Ποδοσφαιριστές Αλ Ραγιάν ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Αλ Χιλάλ ΦΚ 
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1996
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2000
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2004
FIFA Century Club 
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σταύρος Τουτζιαράκης

Ο Σταύρος Τουτζιαράκης (γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1987) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Γ.Σ. Ελευθερούπολης. Έχει ύψος 2,10 μέτρων και παίζει στη θέση του σέντερ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Τουτζιαράκης ξεκίνησε την ερασιτεχνική σταδιοδρομία του με τον Αριστοτέλη Φλώρινας, όπου έμεινε από το 1999 έως το 2002. Στη συνέχεια έπαιξε με τον Μαντουλίδη μέχρι το 2006, όταν υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Μακεδονικό . Το 2007 υπέγραψε με την ομάδα του EuroCup Μαρούσι, όπου έμεινε για δύο χρόνια.

Το 2009, ο Τοτζιαράκης πήγε στην ΑΕΚ όπου έπαιξε για μία χρονιά, όντας εκλεκτός του τότε προπονητή της ΑΕΚ, Κώστα Φλεβαράκη .  Τα επόμενα δύο χρόνια, ο Τουτζιαράκης έπαιξε με τον Ίκαρο Καλλιθέας-Έσπερο  και τον ΟΦΗ . Μετά από αυτό, εντάχθηκε στους Σόλνα Βίκινγκς το 2012. 

Το 2014 υπέγραψε με τη MAΦΚ του Ουγγρικού Πρωταθλήματος .  Στις 30 Μαΐου 2015 επέστρεψε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στην Κύμη της Α2 Εθνικής .  Ψηφίστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της Α2 Εθνικής το 2016. Στην επιστροφή του στην Α1 Εθνική με την Κύμη, ο Τουτζιαράκης έκανε μία καλή χρονιά και σε 24 παιχνίδια που έπαιξε, είχε κατά μέσο όρο 10,7 πόντους, 6,2 ριμπάουντ και 1 ασίστ ανά αγώνα.

Μετά από δύο χρόνια στην Κύμη, τον Απρίλιο του 2017, πήγε στην Αλ Σαντ Ντόχα του Καταριανού Πρωταθλήματος, μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, με προπονητή εκεί τον Μάνο Μανουσέλη. Στις 21 Ιουνίου 2017, ο Τουτζιαράκης εντάχθηκε στον Προμηθέα Πάτρας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.  Με τον Προμηθέα τερμάτισε στην 3η θέση της κανονικής περιόδου της Α1 Εθνικής.

Μετά από έναν χρόνο στον Προμηθέα, ο Τουτζιαράκης επέστρεψε στην Κύμη στις 19 Ιουνίου 2018. Με την Κύμη έγινε τελικά αρχηγός της ομάδας.  Στις 15 Αυγούστου 2019, ο Τουτζιαράκης υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου . Στις 25 Οκτωβρίου 2020, ο Τουτζιαράκης υπέγραψε στον Ιωνικό Νικαίας .

Πορεία στην Εθνική Ομάδα 
Ο Τουτζιαράκης ήταν μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της Ελλάδας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας, έπαιξε στις ακόλουθες διοργανώσεις: Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων 2003, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων 2004, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων 2005, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών 2006 της FIBA  και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών 2007 της FIBA . Με την Εθνική Ελλάδος κάτω των 26 ετών, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης στο aek.com
 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης στο archive.fiba.com
 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης  στο draftexpress.com
 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης στο eurobasket.com
 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης στο eurocupbasketball.com
 Ο Σταύρος Τουτζιαράκης στο fibaeurope.com

Καλαθοσφαιριστές Σόλνα Βίκινγκς
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΟΦΗ
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Κύμης
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Ελευθερούπολης
Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009
Σέντερ
Χρήστος Μαρίνος

Ο Χρήστος Μαρίνος ( γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1989) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής .  Έχει ύψος 1,86 μέτρων και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 []  
 []
 []

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ EuroBasket.com
 Προφίλ ProBallers.com

Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου
Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Τόκιο)

Ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Αγίας Μαρίας), στα ιαπωνικά 東京カテドラル聖マリア大聖堂, είναι ο Ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός του Τόκιο, στην Ιαπωνία, δηλαδή η έδρα του Ρωμαιοκαθολικού Αρχιεπισκόπου Τόκιο. Βρίσκεται στη συνοικία Σεκιγκούτσι του Ειδικού τμήματος (δήμου) Μπούνκιο του Τόκιο.

Ιστορικό
Το αρχικό ξύλινο οικοδόμημα, που ανεγέρθηκε το 1899 σε γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, καταστράφηκε από τους αερπορικούς βομβαρδισμούς του Τόκιο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο σημερινός ναός, σχεδιασμένος από τον Κένζο Τάνγκε, έναν από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα, εγκαινιάσθηκε τον Δεκέμβριο του 1964, μετά από εργασίες 18 μηνών (από τον Απρίλιο του 1963). Η δομοστατική και οι άλλες μελέτες πολιτικού μηχανικού έγιναν από τον καθηγητή Γιοσικάτσου Τσουμπόι του Ερευνητικού κέντρου Τσουμπόι του Πανεπιστημίου του Τόκιο. Ο ίδιος ο αρχιτέκτονας Τάνγκε κηδεύθηκε στον ναό αυτό τον Μάρτιο του 2005. Το κτήριο ανακαινίσθηκε το 2007.

Αρχιτεκτονική και περιγραφή 

Η κάτοψη του κτηρίου έχει το σχήμα σταυρού, από το οποίο «ανοίγουν» οκτώ  παραβολοειδή υπερβολοειδή προς τα επάνω, ρίχνοντας φως στις πλευρές σε σχήμα σταυρού, που συνεχίζεται κατακόρυφα κατά μήκος των τεσσάρων διπλών προσόψεων. Αυτό το σχέδιο ενέπνευσε το παρόμοιο σχέδιο του ρωμαιοκαθολικού Καθεδρικού Ναού του Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ επτά χρόνια αργότερα, έργο Αμερικανών αρχιτεκτόνων, που είναι επίσης αφιερωμένος στην Παναγία.

Σε αυτό το βασικό σχήμα προσαρτώνται άλλα, δευτερεύοντα αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως το βαπτιστήριο, γενικώς ορθογώνια σχήματα, που έρχονται σε αντίθεση με τον συμβολικό χαρακτήρα του ναού. Ο ναός είναι επενδεδυμένος εξωτερικά με ανοξείδωτο χάλυβα (ατσάλι). Το  καμπαναριό (κωδωνοστάσιο) είναι αρκετά υψηλότερο (61,6 μέτρα) σε σύγκριση με τον ναό (39,42 μέτρα), αλλά βρίσκεται σε κάποια απόσταση από αυτόν.

Το 2004 εγκαταστάθηκε στο εσωτερικό του ναού ένα μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο, ιταλικής κατασκευής.

Το συγκρότημα του ναού είναι κτισμένο σε ιδιοκτησία 15,1 στρεμμάτων, ενώ το εμβαδό των χώρων του ναού είναι 3.650 τετραγωνικά μέτρα (2.541,4 το ισόγειο και 1.005,5 το υπόγειο παρεκκλήσιο, με άλλα 103 τετρ. μέτρα σε ανώτερα επίπεδα). Το μήκος του ναού είναι 55,5 μέτρα και το πλάτος του 40,7 μέτρα. Το ισόγειο έχει θέσεις για 600 καθήμενους και 2.000 όρθιους, ενώ το υπόγειο παρεκκλήσιο έχει χωρητικότητα 200 καθημένων συν 100 όρθιων.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Φωτογραφίες από το εξωτερικό και το εσωτερικό του ναού

Καθεδρικος Τοκιο
Τοκιο
Καθεδρικος
Χριστιανικοί ναοί στην Ιαπωνία
Καθεδρικός Ναός της Γεννήσεως του Χριστού (Κάιρο)

Ο Καθεδρικός Ναός της Γεννήσεως του Χριστού (κοπτικά: ⲡⲓⲉⲣⲫⲉⲓ ⲛ̀ⲕⲁⲑⲉⲇⲣⲁ ⲛ̀ⲧⲉ ⲡϫⲓⲛⲙⲓⲥⲓ ⲙ̀ⲡⲭⲣⲓⲥⲧⲟⲥ, αραβικά: كاتدرائية ميلاد المسيح = Kātidrāʾiyya Mīlād al-Masīḥ) είναι νεόδμητος χριστιανικός ναός στη νέα, ανώνυμη ακόμα Διοικητική πρωτεύουσα της Αιγύπτου, περίπου 45 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο του Καΐρου. Είναι η Μητρόπολη της Κοπτικής Εκκλησίας για τη νέα πρωτεύουσα. Η ανέγερσή της παραγγέλθηκε από τον ηγέτη της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και εγκαινιάσθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019. Είναι ο μεγαλύτερος χριστιανικός ναός σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και ο μεγαλύτερος (σε εμβαδό) οποιασδήποτε Προχαλκηδόνιας Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ιστορικό
Τον Ιανουάριο του 2017, μετά από δίδυμες τρομοκρατικές επιθέσεις που σκότωσαν τουλάχιστον 27 Κόπτες στον Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Κάιρο τον προηγούμενο μήνα, ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι ανέθεσε ταυτοχρόνως την ανέγερση του μεγαλύτερου τζαμιού και του μεγαλύτερου χριστιανικού ναού της χώρας στη Νέα διοικητική πρωτεύουσα της Αιγύπτου, ώστε να καταστούν σύμβολα συνυπάρξεως και εθνικής ενότητας. Επί δεκαετίες η ανέγερση νέων χριστιανικών ναών στην Αίγυπτο ήταν απαγορευμένη προκειμένου να μην προσβάλλεται το Ισλάμ. Μόλις τον Αύγουστο του 2017 το αιγυπτιακό κοινοβούλιο ανέτρεψε αυτή την απαγόρευση. Ο νέος ναός ανεγέρθηκε από μηχανικούς των Αιγυπτιακών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο Καθεδρικός Ναός της Γεννήσεως του Χριστού εγκαινιάσθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019 από τον αλ Σίσι και τον Πάπα της Κοπτικής Εκκλησίας της Αλεξανδρείας Θεόδωρο Β΄. Την ημέρα των εγκαινίων τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία στο παρεκκλήσιο του Καθεδρικού Ναού με τη συμμετοχή περίπου τριών χιλιάδων ανθρώπων, που περιελάμβαναν εκπροσώπους από ολόκληρη τη χώρα.

Το νέο μεγαλύτερο τζαμί της χώρας, το Αλ-Φατάχ Αλ-Αλήμ, εγκαινιάσθηκε την ίδια ημέρα. Ο Αιγύπτιος ηγέτης εγκαινίασε και αυτό, ενώ σε αμφότερα τα εγκαίνια έβγαλε λόγο. Ο ιμάμης Αχμέντ ελ-Ταγιέμπ το απεκάλεσε «ενσάρκωση του πνεύματος της αδελφότητας και της αγάπης».

Αρχιτεκτονική και διαστάσεις 
Το σχέδιο του Καθεδρικού Ναού της Γεννήσεως του Χριστού είναι εμπνευσμένο από αυτό της Κιβωτού του Νώε σε συμφωνία με την κοπτική παράδοση. Το συγκρότημά του περιλαμβάνει παπικό γραφείο, αίθουσα υποδοχής, αίθουσα συσκέψεων και διοικητικά γραφεία. Επίσης διαθέτει διώροφο υπόγειο χώρο σταθμεύσεως αυτοκινήτων, κτήριο υπηρεσίας και δύο «φάρους» (κωδωνοστάσια) κοπτικής αρχιτεκτονικής με αρκετές καμπάνες στις κορυφές τους.

Η χωρητικότητα του ναού είναι 8.200 άνθρωποι. Το μήκος του είναι 144,5 μέτρα, το πλάτος του 91,5 μέτρα και το ύψος του 45 μέτρα (μαζί με τον Σταυρό του τρούλου). Ο όγκος του εσωτερικού του είναι 135 χιλιάδες κυβικά μέτρα, ενώ το εμβαδό του 7.500 τετραγωνικά μέτρα στο ισόγειο συν 1.000 των εννέα πύργων.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος των μεγαλύτερων χριστιανικών ναών του κόσμου

Παραπομπές

Γεννησεως Χριστού Καιρου
Καθεδρικος Γεννησεως Χριστού
Καθεδρικος Ναος Γεννησεως
Ρομπέρτο Μπέτεγκα

Ο Ρομπέρτο Μπέτεγκα (Roberto Bettega, γενν. Τορίνο, 27 Δεκεμβρίου 1950) είναι Ιταλός πρώην διεθνής (1975-1983, 42 εμφανίσεις, 19 γκολ) ποδοσφαιριστής που διακρίθηκε ως μεσοεπιθετικός και σκόρερ. Αγωνιζόμενος επί πολλά έτη με τα χρώματα της Μεγάλης Κυρίας του Ιταλικού Ποδοσφαίρου (στα τμήματα υποδομών της οποίας εντάχθηκε το 1961), αποτελεί μία από τις γνωστότερες και πλέον διάσημες φυσιογνωμίες του αθλήματος, σε παγκόσμιο επίπεδο. Έπαιξε, κατά σειρά, σε Βαρέζε (Β’  κατηγορία, 1969-70 με προπονητή το Νιλς Λίντχολμ, 30 συμμετοχές, 13 γκολ), Γιουβέντους (ανδρική ομάδα, από το 1970 έως το 1983, 326 εμφανίσεις στο Καμπιονάτο, 129 γκολ) και Toronto Blizzard του Καναδά (1983-84, 48 εμφανίσεις, 11 γκολ). Με τη Γιουβέντους κέρδισε επτά πρωταθλήματα Ιταλίας, ένα Κύπελλο Ιταλίας κι ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1976-77), με τη Βαρέζε ένα πρωτάθλημα Β΄ κατηγορία (Serie B), αναδείχθηκε δε 1ος σκόρερ 2 φορές, μία στην Α’ κατηγορία (1979-80) με τη Γιουβέντους και μία με τη Βαρέζε (1969-70) στη Β’ κατηγορία. Πήρε μέρος με τη «Σκουάντρα Ατζούρα» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 στην Αργεντινή, όταν και αναδείχθηκε μέλος της καλύτερης 11άδας και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία. Λόγω, όμως, ενός τραυματισμού που υπέστη, δεν κατάφερε να συμμετάσχει στα Τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982 στην Ισπανία .

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Φοντενύ

Το Φοντενύ () είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ

Παραπομπές 

Κοινότητες της Μοζέλ
Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Η Μαργαρίτα Ζορμπαλά (Τασκένδη, 1957) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια και ηθοποιός.

Βιογραφία 
Η Μαργαρίτα Ζορμπάλα γεννήθηκε το 1957 στην Τασκένδη. Μεγάλωσε στην ΕΣΣΔ. Οι γονείς της ήταν Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες. Όταν ήταν μόλις δύο ετών, η οικογένειά της μετακόμισε στη Μόσχα. Ο πατέρας της, Σταύρος, ήταν κοινωνιολόγος- η μητέρα της, Αικατερίνη, ήταν τραγουδίστρια και ηθοποιός που δίδασκε επίσης ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας.

Από το 1993 η Μαργαρίτα Ζορμπαλά ζει μόνιμα σε ένα μικρό χωριό της Κύπρου, κοντά στη Λεμεσό. Ο πρώην σύζυγός της είναι ο Γιώργος Κιμούλης, Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφραστής.

Δισκογραφία 
 ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ 1975 ΜINOS-EMI, Μίκης Θεοδωράκης-Μανώλης Αναγνωστάκης
 12 ΡΟΥΣΙΚΑ ΛΑΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ 1977 ΜINOS-EMI
 ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΚΤΑ 1978 LYRA, Μίκης Θεοδωράκης
 MIKIS THEODORAKIS in Concert 1978 METRONOME 
 ΤΡΕΙΣ ΚΥΚΛΟΙ 1979 LYRA, Μ. Θεοδωράκης
 ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ 1980 LYRA, Στίχοι:Γ.Θεοδωράκης, Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης
 ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ 1980 LYRA, 
 ΕΠΙΒΑΤΗΣ 1981 LYRA, Κ.Τριπολίτης-Μ.Θεοδωράκης
 ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ 1982 LYRA  
 Ο ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ 1984 LYRA
 ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΤΙΝΙΑ 1984 LYRA
 ΚΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ 1987 LYRA  
 ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΙΝΙΑΛΟ 1988 BMG  
 DANCING WITH THE LION 1989 COLUMBIA  
 ΧΑΙΡΩ ΠΟΛΥ 1990 MINOS-EMI  
 KΑΦΕΝΕΙΟΝ Η ΕΛΠΙΣ 1997 MINOS-EMI  
 ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΕΝΟΣ ΦΙΛΙΟΥ 2000 MINOS-EMI (Αντώνης Μιτζέλος) 
 NYXTA MAΓIKIA 2001 MINOS-EMI  
 ΝΕΡΟ ΚΙ ΑΛΑΤΙ 2003 MINOS-EMI

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δισκογραφία της εδώ

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Έλληνες τραγουδοποιοί
Χοβχανές Τουμανιάν

Ο Οβανές ή Χοβχανές Τουμανιάν (αρμεν. Հովհաննես Թումանյան, 7 Φεβρουαρίου 1869 – 23 Μαρτίου 1923) ήτανΑρμένιος ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Θεωρείται από πολλούς ως ο κατ΄εξοχήν εθνικός ποιητής της Αρμενίας.

Ο Τουμανιάν έγραψε τετράστιχα, μπαλάντες, μυθιστορήματα, παραμύθια, αλλά και κριτικά κείμενα και δημοσιογραφικά άρθρα. Το έργο του ανήκει κυρίως στο ρεύμα του ρεαλισμού και συχνά το θέμα του περιστρέφεται γύρω από την καθημερινή ζωή της εποχής του. Γεννημένος στο ιστορικό χωριό Ντσεχ στη σημερινή Επαρχία Λορί, εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στην Τιφλίδα, η οποία ήταν το κέντρο της αρμενικής πνευματικής ζωής υπό τη διοίκηση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Γρήγορα έγινε γνωστός στους Αρμένιους για τα απλά, αλλά εξαιρετικά ποιητικά έργα του.

Αρκετά έργα του Τουμανιάν έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο, ακόμα και ως κινούμενα σχέδια, ενώ δύο όπερες, οι Ανούς (1912) του Αρμέν Τιγκρανιάν  και Αλμάστ (1930) του Αλεξάντερ Σπεντιαριάν, γράφτηκαν βασισμένες σε έργα του.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Hayrapetyan, Tamar: «ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԱԿԱՆ ՀԵՔԻԱԹՆԵՐԻ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԱԿԱՆ ՄՇԱԿՄԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԶՈՒԳԱՀԵՌՆԵՐԸ» (= «Διεθνείς παραλληλισμοί στις μεταφράσεις αρμενικών παραμυθιών από τον Τουμανιάν») στο ՈՍԿԵ ԴԻՎԱՆ – Հեքիաթագիտական հանդես (= Voske Divan, περιοδικό μελέτης των παραμυθιών), τόμος 6, 2019, σσ. 67-78 (στην αρμενικη)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Μουσείο Τουμανιάν
 Σχετικά με το Μουσείο
  Πολλές από τις ιστορίες του Τουμανιάν (στην αρμενική γλώσσα)
 Μεταφρασμένα έργα του
 Πλήρης συλλογή των έργων του στην αρμενική, στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του EANC

Αρμένιοι ποιητές
Αρμένιοι συγγραφείς
Λυγία Ιθάκης

Η Λυγία ή Λυγιά είναι νησίδα της Ιθάκης στο Ιόνιο Πέλαγος, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά στις ανατολικές ακτές του νησιού, βορειοανατολικά της παραλίας Πέρα Πηγάδι. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Περαχωρίου του δήμου Ιθάκης. Η Άτοκος διαθέτει αρκετούς κολπίσκους, κατάλληλους για τα σκάφη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Παραπομπές 

Λυγια
Ιθάκη
Κατάλογος πρωταθλητών ποδοσφαίρου Γαλλίας

Οι πρωταθλητές γαλλικού ποδοσφαίρου είναι οι νικητές του υψηλότερου πρωταθλήματος Γαλλίας. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε ερασιτεχνικά το 1893 και έγινε επαγγελματικό το 1930. Παλιά η Ligue 1 λεγόταν και Division 1. Πριν από αυτό, το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας του γαλλικού ποδοσφαίρου διαγωνιζόταν μέσω ενός πρωταθλήματος που διοικείται από την Union des Sociétés Françaises de Sports Athlétiques (USFSA), έναν οργανισμό που υποστήριζε τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Το πρωτάθλημα της USFSA διήρκεσε από το 1894 έως το 1919 και απένειμε 22 τίτλους πρωταθλήματος πριν διακοπεί το 1915 λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και της δημιουργίας και της επιτυχίας του Coupe de France , το οποίο είχε γίνει γρήγορα η εθνική διοργάνωση της χώρας.  

Οι πρώτοι πρωταθλητές του γαλλικού ποδοσφαίρου ήταν η Standard Athletic Club , η οποία νίκησε τους  White Rovers με 2–0 στο Courbevoie στις 6 Μαΐου 1894. Ο αρχικός αγώνας πρωταθλήματος διεξήχθη στις 29 Απριλίου αλλά τελείωσε 2–2, οπότε ο αγώνας επαναλήφθηκε. Η Μαρσέιγ κέρδισε τον τελευταίο ερασιτεχνικό τίτλο το 1929. 

Οι πρώτοι Γάλλοι πρωταθλητές ποδοσφαίρου της επαγγελματικής εποχής ήταν ο Olympique Lillois , προκάτοχος της Lille , ο οποίος νίκησε τις Κάννες με 4–3 στις 14 Μαΐου 1933 στο Stade Olympique Yves-du-Manoir στο Colombes.

Λίστα πρωταθλητών 

 Στις παρενθέσεις υπάρχει ο αριθμός του πρωταθλήματος που κατέκτησε κάθε ομάδα.

Ερασιτεχνική περίοδος

Επαγγελματική περίοδος

Συνολική απόδοση στην ερασιτεχνική και την επαγγελματική περίοδο ανά ομάδα 

 Οι RC Paris , Marseille και Olympique Lillois είναι οι μόνες ομάδες που κατάφεραν να κερδίσουν το πρωτάθλημα και την ερασιτεχνική περίοδο και την επαγγελματική.

Παραπομπές
Διαχείριση του Υγρότοπου των Πρεσπών

Στη Δυτική Μακεδονία και ειδικότερα στο Νομό Φλωρίνης βρίσκονται οι λίμνες Πρέσπες, η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα, οι οποίες δεν ανήκουν αποκλειστικά στην Ελλάδα, αλλά η Μεγάλη Πρέσπα στην Ελλάδα, Αλβανία και Βόρειο Μακεδονία, και η μικρή στην Ελλάδα και Αλβανία.

Πρόκειται για μία περιοχή με μεγάλη βιοποικιλότητα η οποία παρέχει στους κατοίκους των γύρω χωριών πόρους για τη διαβίωση τους. Η αλιεία, η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν κύρια πηγή ενασχόλησης των κατοίκων η οποία και είναι αλληλένδετη με τις λίμνες. 

Εκτός από ένα απαράμιλλης ομορφιάς φυσικό περιβάλλον, καθώς οι λίμνες παρουσιάζονται μπροστά σου , αποτελούν και χώρο προστασίας πτηνών και ανήκουν πανευρωπαϊκό στο δίκτυο NATURA 2000. 

Τη διαχείριση αυτού του υγροτόπου την έχει αναλάβει ο Φορέας Διαχείρισης Πρεσπών. Το 2008 προτάθηκε από την Εταιρία Προστασίας Πρεσπών και πραγματοποιήθηκε η σύσταση της Επιτροπής Διαχείρισης του Υγροτόπου στην οποία από το 2012 μετέχουν εκτός από τους τοπικούς φορείς και μέλη των τοπικών συνεταιρισμών κτηνοτροφικών και αλιευτικών οι οποίοι είναι και αυτοί που προσδοκούν στην καλή κατάσταση του φυσικού αυτού πόρου καθώς επηρεάζονται άμεσα από αυτή και με τη δραστηριότητα τους επιτελούν στη διατήρηση του. Το όλο αυτό εγχείρημα δεν είναι ένα εύκολο έργο αλλά μέσα από τις επιμέρους απόψεις και ακόμα και τις διαφωνίες των εμπλεκομένων παράγεται ένα αποτέλεσμα το οποίο συμβάλει στη διατήρηση του πολύ σημαντικού αυτού υγροτόπου.

Παραπομπές
Οικογένεια της Κορωνίδος

Η Οικογένεια της Κορωνίδος, γνωστή και ως Οικογένεια Λακριμόζα, είναι μια αξιοσημείωτου μεγέθους οικογένεια αστεροειδών που αποτελείται από λιθώδεις αστεροειδείς (τύπου S), ευρισκόμενους στην εξωτερική περιοχή της Κύριας ζώνης. Εικάζεται ότι σχηματίστηκε πριν από τουλάχιστον δύο δισεκατομμύρια χρόνια, από μια καταστροφική σύγκρουση δύο μεγαλύτερων σωμάτων. Η οικογένεια έλαβε το όνομά της από τον αστεροειδή 158 Κορωνίς· το μεγαλύτερο γνωστό μέλος της, ο αστεροειδής 208 Λακριμόζα, έχει διάμετρο 41 χιλιόμετρα. Η οικογένεια της Κορωνίδος απαρτίζεται από 5,949 μέλη, που οδεύουν σε σμήνος κατά μήκος της ίδιας τροχιάς. 

Περιλαμβάνει δύο υποοικογένειες, την Οικογένεια του Κάριν και την Οικογένεια της Κορωνίδος (2) Η πρώτη έλαβε το όνομά της από τον αστεροειδή 832 Κάριν και σχηματίστηκε σχετικά πρόσφατα, περί τα 5,72 εκατομμύρια έτη πριν, από μία καταστροφική σύγκρουση που διέλυσε το πρόδρομο ουράνιο σώμα ολοσχερώς. Η δεύτερη αποτελείται από 246 μέλη και δημιουργήθηκε πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια από μια μη καταστροφική σύγκρουση με τον αστεροειδή 158 Κορωνίς. 

Στις 28 Αυγούστου 1993 το διαστημόπλοιο Γκαλιλέο πέρασε από ένα μέλος της οικογένειας της Κορωνίδος, τον αστεροειδή 243 Ίδη, και απέστειλε στη NASA σχετικές φωτογραφίες.

Αξιόλογα μέλη

Παραπομπές
Ζαλίπιε (Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας)

Το Ζαλίπιε (πολωνικά: Zalipie)- είναι χωριό στη Γκμίνα Ολέσνο του Πόβιατ Ντομπρόβα, στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας της Πολωνίας.

Κατά τα έτη 1975-1998, η πόλη ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Τάρνουφ. Βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα δυτικά του Ολέσνο, 13 χιλιόμετρα  βορειοδυτικά της Ντομπρόβα Ταρνόφσκα και 68 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κρακοβίας.

Τέχνη του Ζαλίπιε 
Το χωριό είναι γνωστό για το έθιμο των ζωγραφισμένων καλυβών. Το έθιμο της διακόσμησης των αγροτικών δωματίων με ζωγραφιές λουλουδιών χρονολογείται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν οι χωρικοί άρχισαν να διακοσμούν τους εσωτερικούς χώρους των εξοχικών τους σπιτιών με λουλούδια από κρεπ χαρτί, πατρόν και αχυρένιες κατασκευές που κρέμονταν από την οροφή και λουλούδια ζωγραφισμένα στους τοίχους. Οι ζωγραφιές γίνονταν επίσης σε εξωτερικούς τοίχους κτιρίων, πηγαδιών και περιφράξεων. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν περίπου είκοσι ζωγραφισμένα σπίτια στο Ζαλίπιε.

Αυτός ο τύπος διακόσμησης υπήρχε επίσης σε άλλα χωριά της περιοχής που βρίσκεται στη συμβολή του Βιστούλα και του Ντουνάγιετς, στη δεξιά πλευρά του.

Τα έργα των καλλιτεχνών του Ζαλίπιε βρίσκονται μεταξύ άλλων σε ένα παράρτημα του Εθνογραφικού Μουσείου του Τάρνουφ, και στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο «Dom Malarek» στο Ζαλίπιε, το οποίο ιδρύθηκε το 1978. Με πρωτοβουλία του Εθνογραφικού Μουσείου του Τάρνουφ, ο διαγωνισμός «Ζωγραφισμένη Αγροικία» διοργανώνεται κάθε χρόνο το Σαββατοκύριακο μετά τον εορτασμό της Αγίας Δωρεάς, ο κύριος στόχος του οποίου είναι να διατηρήσει και να αναπτύξει την παράδοση της διακόσμησης σπιτιών και κτιρίων αγροκτημάτων με χαρακτηριστικά μοτίβα λουλουδιών και φυτών.

Βιβλιογραφία 

 Μπάρτος Α.: Kolorowe Zalipie. Informator turystyczny (Πολύχρωμο Ζαλίπιε, Τουριστικός οδηγός). Περιφερειακό Κέντρο Συντονισμού και Εξυπηρέτησης Τουρισμού του Τάρνουφ, Εθνογραφικό Μουσείο του Τάρνουφ, "S-CAN" Wydawnictwo sc, Τάρνουφ 2001.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αγροικία της Φελίτσια Τσουριουόβα στο Ζαλίπιε (μουσείο) 
 Στολισμένες καλύβες στο Ζαλίπιε στον ιστότοπο KronikaRP
 Ζαλίπιε στο polskaniezwykla.pl

Χωριά της Πολωνίας
Χωριά του Πόβιατ Ντομπρόβα
Χιλντεράλντο Μπελίνι

Ο Χιλντεράλντο Λουίζ Μπελίνι (πορτογαλικά: Hilderaldo Luiz Bellini) (7 Ιουνίου 1930 – 20 Μαρτίου 2014) ήταν Βραζιλιάνος, ιταλικής καταγωγής, ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Ήταν γνωστός στη Βραζιλία ως ένας από τους πιο σκληρούς κεντρικούς αμυντικούς της χώρας.

Βιογραφία 
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έπαιξε για τις Βάσκο ντα Γκάμα, Σάο Πάολο και Ατλέτικο Παραναένσε, και ήταν ο πρώτος Βραζιλιάνος που σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1958. Κέρδισε άλλο ένα Παγκόσμιο Κύπελλο το 1962 και συμμετείχε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, ξανά ως αρχηγός της ομάδας.

Έχει τιμηθεί με ένα άγαλμα στην είσοδο του Σταδίου Μαρακανά, το οποίο τον απεικονίζει να σηκώνει το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958. Στο τέλος της διεθνούς καριέρας του με τη Βραζιλία, που διήρκεσε από το 1957 έως το 1966, έκανε συνολικά 51 συμμετοχές.

Ο Μπελίνι πιστώνεται ότι ξεκίνησε την παράδοση της άρσης του τροπαίου στον αέρα στο ποδόσφαιρο. Αρχικά το έκανε έτσι ώστε οι φωτογράφοι να έχουν καλύτερη οπτική του τροπαίου και, καθώς οι φωτογραφίες δημοσιεύονταν σε όλο τον κόσμο, η χειρονομία συνδέθηκε με τη νίκη.

Ο Μπελίνι πέθανε στις 20 Μαρτίου 2014, σε ηλικία 83 ετών, στο Σάο Πάολο, λόγω επιπλοκών που προκλήθηκαν από τη Νόσο Αλτσχάιμερ, που κορυφώθηκαν με καρδιακή ανακοπή.

Λίγο μετά τον θάνατό του το 2014, διαγνώστηκε μετά θάνατον με χρόνια τραυματική εγκεφαλοπάθεια. Ο Μπελίνι, μαζί με τους Πελέ, Ντίντι και Γκαρίντσα, οδήγησαν τη Βραζιλία στις κατακτήσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων το 1958 και το 1962.

Τίτλοι και διακρίσεις

Συλλογικές 

 Βάσκο ντα Γκάμα

 Καμπεονάτο Καριόκα: 1952, 1956, 1958
 Κύπελλο Ρίο: 1953
 Τουρνουά Ρίο – Σάο Πάολο: 1958

Διεθνείς 

 Βραζιλία

 Παγκόσμιο Κύπελλο: 1958, 1962

Ατομικές 

 Καλύτερη Ομάδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου: 1958

Παραπομπές 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966
Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα
Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε
Ανωγή Ιθάκης

Η Ανωγή είναι ορεινό χωριό της Ιθάκης στα Επτάνησα., το οποίο  βρίσκεται στο μέσο του βόρειου τμήματος του νησιού, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Νηριτου σε υψόμετρο 510 μέτρα και απέχει περίπου 16 χλμ. (οδικά) Β.-ΒΔ. από το Βαθύ. Η Ανωγή αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων(1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο δήμο Νηριτίων και το 1912 στο ΦΕΚ 248Α - 18/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Μονή Καθαρών αποτελούν την τοπική κοινότητα Ανωγής που υπάγεται στο Δήμο Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 39 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,870 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά της Ιθάκης
Διονυσία η μάρτυς

Η Διονυσία (234 - Λάμψακος, 250 ή 251), με καταγωγή από την Ανατολία, ήταν μεταξύ των θυμάτων των διωγμών κατά των χριστιανών που διεξήγαγε ο  Δέκιος. Τιμάται ως αγία και μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία κι εορτάζεται στις 15 Μάϊου.

Η Διονυσία συνελήφθη για την πίστη της από τον ανθύπατο Όπτιμο και στην συνέχεια παραδόθηκε σε στρατιώτες για την βιάσουν, αλλά οι βιαστές της είπαν ότι εμποδίστηκαν από θαύμα. Τέλος αποκεφαλίστηκε για την πίστη της στην Λάμψακο. 

Τα λείψανα της Διονυσίας μεταφέρθηκαν το 1922 στο Αβαείο της Flône στο Βέλγιο και τοποθετήθηκαν μέσα σε ένα κέρινο άγαλμα που απεικονίζει το σώμα της αγίας, ανάμεσα στα λείψανα υπήρχε ένα βάζο που περιείχε το κρυσταλλωμένο αίμα της. Στη σαρκοφάγο υπάρχει μαρμάρινη πλάκα, ίσως προερχόμενη από τις ρωμαϊκές κατακόμβες, που φέρει την επιγραφή: ΔΙΟΝΙΣΕ, V.M..IO.IN.P VIX. A. XXIX (Διονυσία εορτάζουσα παρθένος και μάρτυς αναπαύεται εν ειρήνη. Έζησε 29 χρόνια).

Παραπομπές 
 

Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Χριστιανοί μάρτυρες του 3ου αιώνα
Πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ή απλά Πτώση της Ρώμης ονομάζεται το σύνολο των γεγονότων που οδήγησε στην απώλεια του κεντρικού πολιτικού ελέγχου της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μια διαδικασία κατά την οποία η Αυτοκρατορία απέτυχε να επιβάλει την κυριαρχία της. Η Αυτοκρατορία έχασε ισχύ που της επέτρεπαν να ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο στις δυτικές επαρχίες της. Οι σύγχρονοι ιστορικοί επικαλούνται παράγοντες όπως η αναποτελεσματικότητα και το μέγεθος του στρατεύματος, οι συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής, η μείωση του πληθυσμού, η ισχύς της οικονομίας, η ικανότητα των αυτοκρατόρων, οι θρησκευτικές διαμάχες της περιόδου και η αναποτελεσματικότητα της πολιτικής διοίκησης. Οι βαρβαρικές επιδρομές συνέβαλαν επίσης στην εξασθένηση και την πτώση της Αυτοκρατορίας. Οι κλιματικές αλλαγές και τόσο οι επιδημίες διαδραμάτισαν επίσης σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Οι αιτίες της κατάρρευσης είναι κύρια θέματα της ιστοριογραφίας του αρχαίου κόσμου.

Παραπομπές

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Κοινωνική κατάρρευση