joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Gnomon

Το Gnomon. Kritische Zeitschrift für die gesamte klassische Altertumswissenschaft (Γνώμων : Κριτικό Περιοδικό με θέμα τον Κλάδο της Κλασικής Αρχαιότητας) είναι γερμανικό περιοδικό με μελέτες που καλύπτει όλη την κλασική περίοδο. Είναι το σημαντικότερο σύγχρονο γερμανικό περιοδικό στον τομέα της κλασικής αρχαιολογίας.

Ιδρύθηκε το 1925, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τον Verlag Weidmann και από το 1949 από τον Verlag C. H. Beck. Κυκλοφορεί οκτώ φορές κάθε χρόνο και περιλαμβάνει κριτικές, αναφορές σε σημαντικά πρόσωπα και μελέτες. Από το 1950, κάποιοι τόμοι περιλαμβάνουν μια "βιβλιογραφική παρουσίαση" με νέες εκδόσεις, διατριβές και άρθρα σε περιοδικά, παράλληλα με τα θέματα που πραγματεύεται το περιοδικό. Μεταξύ των εκδοτών του περιοδικού είναι οι Hans-Joachim Gehrke, Martin Hose, Henner von Hesberg, Ernst Vogt, Paul Zanker.

Ιστορική αναδρομή, σύνθεση και κυκλοφορία 
Το Gnomon κυκλοφορεί από το έτος 1925, και σε ρυθμό οκτώ τευχών ετησίως. Μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία απολύθηκαν δεκατέσσερις από τους συνολικά δεκαέξι συντάκτες, ενώ κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η σύνθεση της συντακτικής επιτροπής άλλαζε συνεχώς. Το έτος 1944 σταμάτησε η κυκλοφορία του περιοδικού, ενώ μετά τον πόλεμο επανήλθε το 1949. Από τότε κυκλοφορεί μέχρι σήμερα.

Περιλήψεις και ευρετήρια 
Το Arts & Humanities Citation Index και το Current Contents/Arts & Humanities ασχολούνται με το ευρετήριο του περιοδικού και εισάγουν όλα τα νέα κείμενα σε αυτό. Τόσο το 2007 όσο και το 2011 το περιοδικό έλαβε μια θέση στην κατάταξη "INT1" (διεθνώς αναγνωρισμένο με υψηλή προβολή) από το Ευρωπαϊκό Ευρετήριο Αναφορών για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες (European Reference Index for the Humanities).

Βιβλιογραφική βάση δεδομένων του Γνώμων 
Το 1994 ιδρύθηκε η Βιβλιογραφική Βάση Δεδομένων του Γνώμων, η οποία περιλάμβανε άρθρα, μονογραφίες και κεφάλαια από βιβλία και από περιοδικά από περισσότερα από 200 περιοδικά παγκοσμίως. Τα δεδομένα που συλλέγονταν ήταν γραμμένα στα αγγλικά και τα γερμανικά. Από το 1996 και μετά, υφίσταται το Gnomon Online που παρέχει πρόσβαση στη βάση δεδομένων μέσω του διαδικτύου και αναβαθμίζεται κάθε εβδομάδα.

Λίστα εκδοτών 
Τα ακόλουθα πρόσωπα έχουν εργαστεί ως εκδότες του περιοδικού Γνώμων :

Πηγές 
 Gnomon Bibliographische Datenbank. Internationales Informationssystem für die klassische Altertumswissenschaft. Beck, München 1994 und fortlaufend,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 το Γνώμων ηλεκτρονικά
 
 Ηλεκτρονική πρόσβαση στο JSTOR
 Gnomon Bibliographische Datenbank
 

Περιοδικά αρχαιολογικού περιεχομένου
Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Περιοδικά στη γαλλική γλώσσα
Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Μόναχο
Ο Μελισσοκόμος

Ο Μελισσοκόμος είναι μια ελληνική δραματική κινηματογραφική ταινία σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Ήταν υποψήφια για Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Πλοκή 

Ο Σπύρος, που είναι δάσκαλος σε μια μικρή επαρχιακή πόλη περνά όλη του τη ζωή εκεί, μετά τον γάμο της κόρης του και την αναχώρηση του γιου του, που θα συνεχίσει τις σπουδές του στην Αθήνα. Έτσι, αρχίζει κι αυτός το «ταξίδι» του, εγκαταλείποντας τη διδασκαλία, το σπίτι και τη γυναίκα του. Διασχίζοντας, λοιπόν, όλη τη χώρα με τις κυψέλες του, όπως έκανε ανέκαθεν η οικογένειά του. Η συνάντησή του, όμως, με μια κοπέλα, θα ξαναζωντανέψει παλιά συναισθήματα κι αναμνήσεις. Φυσικά, για εκείνον, το παρελθόν είναι τα πάντα, για εκείνη, τίποτα. Ο Σπύρος, παλιός αριστερός και αγωνιστής, είναι μόνος του, με το παρελθόν του και πολύ κουρασμένος πια, για να επιμείνει στις δυσκολίες της ζωής.

Η ταινία έλαβε καλές κριτικές. Το Αθηνόραμα έδωσε στην ταινία 3 αστεράκια στην κλίμακα των 5 αστεριών, ενώ ο αμερικανικός κινηματογραφικός ιστότοπος All movie βαθμολόγησε την ταινία με 4 αστεράκια, αντίστοιχα.

Διανομή 
 Μαρτσέλο Μαστρογιάνι (Σπύρος) 
 Νάντια Μουρούζη (κοπέλα)
 Serge Reggiani (άρρωστος) 
 Τζένη Ρουσσέα (γυναίκα του Σπύρου) 
 Ντίνος Ηλιόπουλος (φίλος του Σπύρου, μηχανικός προβολής) 
 Βάσια Παναγοπούλου
 Δημήτρης Πουλικάκος 
 Νίκος Κούρος
 Γιάννης Ζαβραδινός 
 Χριστόφορος Κ.Νέζερ 
 Κώστας Κωνσταντόπουλος 
 Κώστας Τύμβιος
 Ντόρα Βολανάκη 
 Αθηνόδωρος Προύσαλης 
 Καρυοφυλλιά Καραμπέτη 
 Σταμάτης Γαρδέλης 
 Στράτος Παχής 
 Μιχάλης Γιαννάτος

Διακρίσεις
 Κρατικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελλάδα 1987) - Καλύτερης Ταινίας
 Κρατικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελλάδα 1987) - Καλύτερης Μουσικής
 Κρατικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελλάδα 1987) - Καλύτερης Σκηνογραφίας
 Κρατικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελλάδα 1987) - Καλύτερης Ηχοληψίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 TheoAngelopoulos.com
 IMDb; Ο μελισσοκόμος

Ταινίες του 1986
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Θεόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ελένης Καραΐνδρου
Ταινίες δρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε παραγωγή Θεόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Πουτρατζάγια

Η Ομοσπονδιακή Επικράτεια της Πουτρατζάγια (μαλαισιανά: Wilayah Persekutuan Putrajaya) είναι μια από τις 3 Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας. Πρωτεύουσα είναι η Πουτρατζάγια. Έχει έκταση 49 τ.χλμ. και πληθυσμό 998.400 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020.

Ιστορία 
Η Πουτρατζάγια ιδρύθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1995 και έγινε Ομοσπονδιακή Επικράτεια στις 1 Ιανουαρίου του 2001.

Διακυβέρνηση 
Η Πουτρατζάγια διοικείται από το Πεντραμαντάν Πουτρατζάγια, μια τοπική εξουσία. Πρόεδρος της πόλης είναι ο Σαμσουντίν Οσμάν.

Εκλογικές περιφέρειες 
Η Πουτρατζάγια χωρίζεται σε 21 εκλογικές περιφέρειες (20 αριθμημένες εκλογικές περιφέρειες και μια Διπλωματική Περιφέρεια).

Σημαντικά κτήρια και Πάρκα 

 Περδάνα Πούτρα1, γραφείο του πρωθυπουργού
 Σέρι Περδάνα, επίσημο διοικητήριο του πρωθυπουργού
 Παλάτι της Δικαιοσύνης
 Υπουργείο Οικονομικών της Πουτρατζάγια
 Γουίσμα Πούτρα, μαλαισιανό Υπουργείο Εσόδων
 Εθνικό Παλάτι της Μελαουάτι
 Ιστάνα Νταρούλ Εσάν
 Συνεδριακό Κέντρο της Πουτρατζάγια
 Ίδρυμα Ηγεσίας της Περδάνα
 Σενέρα Πούτρα
 Σουκ Πουτρατζάγια
 Τέμενος Πούτρα
 Τέμενος Τουανκού Μιζάν Ζαϊνάλ Αμπιντίν ("Σιδερένιο Τέμενος")

1. Η λέξη Πούτρα (Putra) σημαίνει πρίγκηπας.

 Πάρκα 
 "Υγρό Πάρκο της Πουτρατζάγια" 
 Κληρονομική Πλατεία
 Ανεξάρτητη Πλατεία της Πουτρατζάγια

Εκπαίδευση 
Η Πουτρατζάγια έχει πολλά σχολεία όπως:
 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 9, Φάσα 1
 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 9, Φάσα 2
 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 16, Φάσα 1
 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 16, Φάσα 2
 Κομολέκς Σεκολά Πρεσίντ 11(1)
 Σεκολά Σουλτάν Αλάμ Σα (ΣΑΣ)

Μεταφορές

Γέφυρες 

 Σερί Βαβασάμ 
 Σερί Μπάκτι
 Σερί Σέτια
 Σερί Σαουτζάνα 
 Σερί Μπεστάρι
 Σερί Γκεμιλάνγκ
 Σερί Περδάνα
 Πούτρα
 Μονοράιλ Σουσπενσιόν

Σιδηρόδρομοι 
 Περσιάν Ουτάρα
 Περσιάν Μπαράτ
 Περσιάν Σελατάν
 Περσιάν Τιμούρ
 Περσιάν Περδάνα
 Περσιάν Σουλτάν Σαλαουντίν Αμπντούλ Αζίζ Σα 
 Λεμπού Σεντόσα

Δείτε επίσης 
 Κράτη και Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Μαλαισίας
The Annual of the British School at Athens

Το The Annual of the British School at Athens είναι ετήσιο περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου που εκδίδεται από την Βρετανική Σχολή Αθηνών.

Ιστορική αναδρομή, σύνθεση και κυκλοφορία 
Ξεκίνησε να κυκλοφορεί το έτος 1894, και μέχρι το 2009 κυκλοφόρησαν 104 τόμοι. Τα άρθρα γνωμοδοτούνται από επιτροπή εμπειρογνωμόνων (Peer Review) και καλύπτουν την ελληνική αρχαιότητα, με επίκεντρο την κλασική αρχαιολογία στον γεωγραφικό χώρο της αρχαίας εξάπλωσης του ελληνικού στοιχείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση του περιοδικού από την Βρετανική Σχολή Αθηνών .
 Τόμοι σε ψηφιακή μορφή.

Επιστημονικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα στην αγγλική γλώσσα
Αρχαιολογία στην Ελλάδα
Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Gymnasium

Το Gymnasium - Zeitschrift für Kultur der Antike und humanistische Bildung («Γυμνάσιο») είναι γερμανικό περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου.

Ιστορική αναδρομή, σύνθεση και κυκλοφορία 
Ιδρύθηκε το έτος 1890 από τον Γκούσταβ Ούλιγκ με τίτλο Το ουμανιστικό Γυμνάσιο (γερμ. Das humanistische Gymnasium) και μετονομάστηκε το 1937. Η κυκλοφορία του σταμάτησε το 1944 και ξανακυκλοφόρησε το 1949. Σήμερα εκδίδονται έξι τεύχη ετησίως. Το περιοδικό απευθύνεται στους μαθητές με αρχαιολογικό ενδιαφέρον, αλλά και στο ακαδημαϊκό κοινό. Επίκεντρο των άρθρων είναι πάντοτε η κλασική φιλολογία, αρχαία ιστορία, ενίοτε δε και η κλασική αρχαιολογία. Τα άρθρα έχουν μορφή έκθεσης, αφήγησης, διαλόγου ή κριτικής βιβλίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 επίσημη ιστοσελίδα

Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Περιοδικά αρχαιολογικού περιεχομένου
Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Χαϊδελβέργη
Κατάλογος φονικών σεισμών στην Ελλάδα

Από σεισμολογικής απόψεως η Ελλάδα βρίσκεται στη σύνθετη οριακή ζώνη της ανατολικής Μεσογείου μεταξύ της αφρικανικής και της ευρασιατικής τεκτονικής πλάκας. 
Συγκεκριμένα το βόρειο τμήμα της Ελλάδας βρίσκεται στην Ευρασιατική πλάκα ενώ το νότιο τμήμα βρίσκεται στην πλάκα του Αιγαίου, η οποία μετακινείται νοτιοδυτικά σε σχέση με την ευρασιατική, με ρυθμό 30 mm/έτος ενώ η αφρικανική υποχωρεί προς τα βόρεια κάτω από την πλάκα του Αιγαίου με ρυθμό περίπου 40 mm/έτος. Το βόρειο όριο πλάκας είναι ένα σχετικά διάχυτο αποκλίνων όριο ενώ το νότιο συγκλίνον όριο σχηματίζει το ελληνικό τόξο.

Οι ισχυρότεροι σεισμοί ιστορικά είναι εκείνοι που συνδέονται με το Ελληνικό Τόξο, αν και κανένας δεν είναι μεγαλύτερος των 7,2 βαθμών όπως έχει παρατηρηθεί από τις σύγχρονες καταμετρήσεις των σεισμολογικών οργάνων. Ωστόσο τα πρότερα ιστορικά σεισμικά γεγονότα των 365 μ.Χ. και 1303 μ.Χ. πιθανόν να ήταν πολύ μεγαλύτερα από τις παραπάνω σεισμικές καταμετρήσεις. Στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι βλάβες προκαλούνται από τεκτονικούς σεισμούς έως και 7 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ, ενώ στο Βόρειο Αιγαίο έχουν σημειωθεί γεγονότα με μέγεθος έως 7,2 βαθμών. Τέλος, έχουν καταγραφεί σεισμοί ενδιαμέσου βάθους με μεγέθη άνω των 7 βαθμών στα όρια του ελληνικού τόξου, αλλά τέτοιου είδους γεγονότα προκαλούν μικρές υλικές ζημιές, αν και είναι ευρέως αισθητά σε μεγάλες γεωγραφικές αποστάσεις.

Κατάλογος σεισμών 
Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει σεισμούς που επηρέασαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια των ιστορικών καταγραφών. Αυτή η λίστα είναι επί του παρόντος ελλιπής και αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό μέρος των ιστορικών σεισμικών γεγονότων της χώρας.

Παρακάτω αναγράφονται οι σύγχρονοι ισχυροί σεισμοί με τα περισσότερα θύματα που σημειώθηκαν στην Ελλάδα από τις αρχές του 19ου αιώνα και ύστερα.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πηγή
Εγκυλοπαίδεια ΔΟΜΗ, τόμ. 26, σ.356 ISBN 960-8177-78-2

Βιβλιογραφία

Σεισμων στην Ελλαδα
Καστέλ Γκαρντένα

Το Καστέλ Γκαρντένα (ιταλικά: Castel Gardena, γερμανικά: Fischburg. τοπική διάλεκτος: 'I Ciastèl), είναι κάστρο της βόρειοανατολικής Ιταλίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του Σασολέγκο στις Δολομιτικές Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε . Βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Σάντα Κριστίνα Βαλ Γκαρντένα στην κοιλάδα του Γκαρντένα.

Το κάστρο χτίστηκε το 1641 από τον κόμη του Βολκενστάιν σε σχέδια του γλύπτη και αρχιτέκτονα  Hans Reichle. Το γερμανικό όνομα του κάστρου που είναι και το αυθεντικό σημαίνει «το σπίτι της αλιείας» που προέρχεται από τις κοντινές λίμνες και την αγάπη του ιδιοκτήτη για τον ψάρεμα. 

Σήμερα το κάστρο ανήκει στον βαρώνο Αντρέα Φρανκέττι (Andrea Franchetti) ο οποίος ζει εδώ τα καλοκαίρια και γι' αυτό τον λόγο δεν είναι επισκέψιμο.

Βιβλιογραφία 
  Oswald Trapp: Tiroler Burgenbuch IV: Band Eisacktal (Nicolò Rasmo: Fischburg), 2. Auflage, Bozen: Verlag Athesia 1984, S. 235-257. ISBN 88-7014-366-X

ΓκαρντεναΚαστελ
Αναγέννηση Σερρών

Η Αναγέννηση είναι χωριό του νομού Σερρών. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκει στο δήμο Σερρών. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 24 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 752 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αναγέννησης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,379 χμ² (2011). 

Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Τσιτσιλίγκοβον ή Τσουτσλίκοβο ή  Τσούτσουλη ή Τσιτσιλή. Τα εγκαίνια του συνοικισμού "Τσιτσιλίκοβο" πραγματοποιήθηκαν την 1 Μαίου του 1925 από ανώτερα στελέχη της επιτροπής επικοισμού. Mετονομάστηκε σε Αναγέννηση το 1928. Κυρίως κατοικείται από Πόντιους πού ήρθαν μετά το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών, από το χωριό του Καρς (Καύκασος) και συγκεκριμένα, το (Χαραμή Βαρτάν  ή Αράμ Βαρτάμ)  ή Καρατσομπάν σήμερα).

Στο χωριό εδρεύει ο Οδυσσέας Αναγέννησης, ο οποίος αποκαλείται και Αναγέννηση Σερρών.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 παρατηρήθηκε ένα κύμα επιστροφής παλαιών κατοίκων του χωριού, οι οποίοι είχαν μετεγκατασταθεί στις πόλεις πίσω σε αυτό.

Πληθυσμός

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στην Αναγέννηση
 Νικόλαος Καρυπίδης, Έλληνας ολυμπιονίκης παλαιστής που προτομή του κοσμεί την κεντρική πλατεία του χωριού, κατέλαβε την 4η θέση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968
 Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος, Έλληνας αρχιερέας του Οικουμενικού Πατριαρχείου
 Κατάγονται από την Αναγέννηση
 Χρήστος Καρυπίδης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Σερρών
Νταμφού

Η Νταμφού (τζόνγκα: གྲམ་ཕུ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της Κεντρικής ζώνης και της περιφέρειας Τρισάνγκ. Έχει πληθυσμό 1.666 κατοίκους (απογραφή 2005). Βρίσκεται στον βόρειο-νότιο σιδηρόδρομο  που ενώνει τις περιφέρειες Ουάνγκντου Φόντρανγκ, Γκελεφού και Σαρπάνγκ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Πόλεις του Μπουτάν
Πουνάκα

Η Πουνάκα (τζόνγκα: སྤུ་ན་ཁ ་) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση πόλη του Μπουτάν μετά την πρωτεύουσα της χώρας, Τιμπού. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πουνάκα.

Ιστορία 
Η Πουνάκα ήταν πρωτεύουσα του Μπουτάν ουσιαστικά μέχρι το 1955, όταν μεταφέρθηκε η έδρα της κυβέρνησης στην Τιμπού, με την τελευταία να ανακηρύσσεται και τυπικά νέα πρωτεύουσα το 1961.

Τοποθεσία 
Η Πουνάκα είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας της Κεντρικής ζώνης. Βρίσκεται 72 χιλιόμετρα μακρυά από την Τιμπού, απόσταση για την οποία απαιτούνται οδικώς περίπου τρεις ώρες με αυτοκίνητο. Την πόλη διασχίζουν δύο ποτάμια, ο Μο Τσου και ο Πο Τσου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων.

Κλίμα 
Το κλίμα της Πουνάκα είναι ήπιο το χειμώνα και πολύ ζεστό το καλοκαίρι.

Οικονομία 
Στην Πουνάκα παράγεται κατά κύριο λόγο ρύζι. Καλλιεργείται κυρίως στην Κοιλάδα της Πουνάχα, την οποία διαρρέουν οι ποταμοί Μο Τσου και Πο Τσου. Στους ποταμούς αυτούς καλλιεργείται κόκκινο και άσπρο ρύζι.

Ρίτσα 
Το Ρίτσα, που σημαίνει πρόποδες του λόφου, είναι χωριό στην Πουνάκα. Εκεί τα σπίτια είναι πλινθόχτιστα με πέτρινα θεμέλια. Κάθε σπίτι έχει δύο ορόφους. Περιβάλλονται από κήπους και ορυζώνες. Στους κήπους καλλιεργούνται κυρίως φρούτα, όπως πορτοκάλια, παπάγια και οργανικά λαχανικά. Πρόσφατα η αγροτική εργασία εκσυγχρονίστηκε με τη χρήση μηχανικών αρότρων αντί για βόδια για το όργωμα, κάτι που αύξησε την παραγωγή και το εισόδημα των αγροτών, κάνοντας τη Ρίτσα ένα σύγχρονο ορυζοπαραγωγό χωριό του δυτικού Μπουτάν.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Πόλεις του Μπουτάν
Αλέξανδρος Καραθόδωρος

Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος (1908 - Απρίλιος 1981) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και υπουργός. Ήταν παντρεμένος με τη Λίτσα Καραθόδωρου και είχαν 2 παιδιά, την Κυριακή και το Θεόδωρο.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος γεννήθηκε το 1908 στην περιοχή των Τρικάλων. Μεγάλωσε στο περιβάλλον μιας νομαδικής οικογένειας Σαρακατσαναίων που τα καλοκαίρια μετακινούνταν με τα κοπάδια στην περιοχή "Μηλιάκι" Βερμίου. Σε ηλικία 12 ετών (1920), η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στο (Σπανό) Λατόμι Πολυκάστρου της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκλέγονταν ανελλιπώς βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης από το 1946 έως το 1967. Αρχικά εκλέγονταν με το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (του Απόστολου Αλεξανδρή) και στη συνέχεια με το Λαϊκό Κόμμα. Το 1952, συμμετέχοντας στον Ελληνικό Συναγερμό, ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου. Μετά το 1954 αποχώρησε από το κόμμα του Αλέξανδρου Παπάγου και ακολούθησε τον Σπύρο Μαρκεζίνη, στο Κόμμα των Προοδευτικών. Διατέλεσε επίσης υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου το 1965. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών συνελήφθη και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Πέθανε στην Αθήνα το 1981 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο, στις 20 Απριλίου. Στο χωριό του, στο Λατόμι Κιλκίς διατηρείται η οικία του που αποτελεί και αξιοθέατο της περιοχής.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών
Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Έλληνες δικηγόροι
Σαρακατσάνοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου - πρωταθλητές ανδρών

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών ξεκίνησε το 1986. Παρακάτω ακολουθούν οι νικητές σε όλα τα αγωνίσματα:

 Τα αγωνίσματα που διεξάγονται στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κλειστού στίβου είναι τα παρακάτω (το αγώνισμα των 200μ. δεν διεξάγεται από το 2006 και το αγώνισμα των 4x400μ. δεν διεξάγεται από το 2010):
 Δρόμος 60 μ. (1986−σήμερα)
 Δρόμος 200 μ. (1986−2005)
 Δρόμος 400 μ. (1986−σήμερα)
 Δρόμος 800 μ. (1986−σήμερα)
 Δρόμος 1500 μ. (1986−σήμερα)
 Δρόμος 3000 μ. (1986−σήμερα)
 Δρόμος 60 μ. μετ' εμποδίων (1986−σήμερα)
 Δρόμος 4x400 μ. (1992−2009)
 Άλμα εις μήκος (1986−σήμερα)
 Τριπλούν (1986−σήμερα)
 Άλμα εις ύψος (1986−σήμερα)
 Άλμα επί κοντώ (1986−σήμερα)
 Σφαιροβολία (1986−σήμερα)
 Έπταθλο (1992*-σήμερα)

       *προυπήρχε με άλλες μορφές από το 1986.

Πρωταθλητές ανα αγώνισμα 

|}
Χάα

Το Χάα ή Χας (τζόνγκα: ཧས / ཧཱ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Χάα. Έχει πληθυσμό 2.495 κατοίκους (απογραφή 2005).

Τοποθεσία 
Το Χάα βρίσκεται στην ομώνυμη κοιλάδα στο δυτικό Μπουτάν, συνορεύοντας με το Σίκκιμ της Ινδίας.

Δραστηριότητες 
Η κύρια ασχολία στο Χάα είναι η παραγωγή ρυζιού, η εκτροφή γιακ και το εμπόριο.

Κτήρια 
Στο Χάα υπάρχουν δύο βουδιστικοί ναοί.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Πόλεις του Μπουτάν
Κωπώνιος

Ο  Κωπώνιος ήταν ο πρώτος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας (6-9).  Τα εδάφη της νέας  διοίκησης  υπάγονταν στην Ρωμαϊκή επαρχία  της Συρίας. Επειδή αποτελούσαν μια "επιτροπιακή"  επαρχία δεύτερης τάξης  στην  θέση του επιτρόπου διορίζονταν αξιωματούχοι από την τάξη των ιππέων και όχι των συγκλητικών. Οι επίτροποι είχαν όμως το jus gladii δηλαδή το δικαίωμα να καταδικάζουν σε θάνατο γεγονός που δείχνει ότι διέθεταν ουσιαστική αυτονομία.

Η διακυβέρνηση του Κωπώνιου 
Κατά τον πρώτο χρόνο της αρχής του νέου επιτρόπου διενεργήθηκε στην Ιουδαία απογραφή ύστερα από διαταγή του επάρχου της Συρίας  Κυρήνιου. Το γεγονός προκάλεσε εξέγερση υπό την ηγεσία του Ιούδα του Γαλιλαίου , η οποία απέτυχε. Αλλά και οι εσωτερικές εντάσεις δεν έλειψαν.Κατά την διάρκεια κάποιας εορτής του Πάσχα ορισμένοι Σαμαρίτες μπήκαν στό προάυλιο του Ναού και σκόρπισαν ανθρώπινα οστά κατά μήκος των κιονοστοιχιών του. Λίγο καιρό αργότερα από αυτό το γεγονός ο Κωπώνιος ανακλήθηκε στην Ρώμη. Αντικαταστάθηκε από τον Μάρκο Αμπίβουλο ή Αμπίβιο.

Παραπομπές

Πηγές 
Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες» Εκδόσεις Κάκτος 1997
Ρόπς Ν. Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού Εκδόσεις Παπαδήμα 2005
Σάντερς Ε.Π. Το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού Εκδόσεις Φιλίστωρ 2000

Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Πάρο

Η Πάρο (τζόνγκα: སྤ་རོ་) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πάρο.

Γεωγραφία 

Η Πάρο βρίσκεται στο κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας.

Ιστορία 
Το Ρινπούνγκ Τζονγκ είναι ένα οχυρό μοναστήρι με θέα την Πεδιάδα της Πάρο. Πρωτοκατασκευάστηκε στις αρχές του δέκατου αιώνα, αλλά κατά το 1646 ο Νγκαουάνγκ Νιαμγκάλ έχτισε ένα μεγαλύτερο πάνω στα παλιά θεμέλια και για αιώνες αυτό το πενταώροφο κτήριο χρησίμευσε στην άμυνα εναντίον των πολυάριθμων προσπαθειών εισβολής των Θιβετιανών.

Χτισμένο από πέτρες αντί για λάσπη, το Τζονγκ ονομάστηκε Ρινπούνγκ, που σημαίνει σωρός από κοσμήματα. Διατηρεί αυτή την ονομασία, παρότι όλα τα κοσμήματά του καθώς και το ίδιο καταστράφηκαν από φωτιά το 1907. Μόνο μία τάνγκα (ρολό με βουδιστική εικόνα), γνωστή ως Τονγκντέλ, σώθηκε. Το Πάρο Τζονγκ ξαναχτίστηκε μετά τη φωτιά. 

Στο λόφο πάνω από το Τζονγκ υπάρχει ένα παλιό παρατηρητήριο, που λέγεται Τα Ντζονγκ, όπου από το 1967 στεγάζεται το Εθνικό Μουσείο του Μπουτάν. Περνώντας μια παλιά γέφυρα συναντά κανείς λίγο κάτω από το Τζονγκ ένα βασιλικό ανάκτορο, το επονομαζόμενο Παλάτι του Ούγκιεν Πέλρι.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Πόλεις του Μπουτάν
Σάμτσε

Η Σάμτσε (τζόνγκα: བསམ་རྩེ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας και του δήμου Σάμτσε. Έχει πληθυσμό 5.201 κατοίκους (απογραφή 2008).

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Πόλεις του Μπουτάν
Δωδεκάμετρο Αρκαδίας

Το Δωδεκάμετρο είναι συνοικισμός στην Αρκαδία. Είναι 5,5 χιλιόμετρα μακριά από την Χώρα Γορτυνίας και είναι παράπλευρα του ποταμού Λάδωνα. Το μικροσκοπικό αυτό χωριό βρίσκεται δίπλα στην εθνική οδό Τρίπολης-Πύργου. Σε υψόμετρο 170 μέτρα ζουν οι 21 του κάτοικοι. Το όνομα "Δωδεκάμετρο" οφείλεται στο μήκος της γέφυρας (δώδεκα μέτρα) του χωριού.

Πηγές
 Δωδεκάμετρο
 Χώρα Γορτυνίας: Γιορτές-Εκδηλώσεις 

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Κατοχική κυβέρνηση

Γενικά με τον όρο κατοχική κυβέρνηση ή κυβέρνηση υπό κατοχή, ή κατά διεθνή όρο κυβέρνηση μαριονέτα, χαρακτηρίζεται η κυβέρνηση που συγκροτείται και διορίζεται σε μία πρώην κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα, που έχει ηττηθεί από τον κατακτητή της. Ο διορισμός της γίνεται συνηθέστερα αμέσως μετά την παράδοση της χώρας, ανεξάρτητα αν στη συνέχεια ακολουθήσει, ή όχι, προσάρτηση του εδάφους της, ή καταστεί "κράτος δορυφόρος". Την ίδια επίσης ονομασία φέρουν και οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, υπό αυτό το καθεστώς.

Γενικά 
Οι κατοχικές κυβερνήσεις λειτουργούν μόνο για εσωτερικές υποθέσεις, νομοθετώντας και ασκώντας εξουσία υπό την επίβλεψη στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Σημειώνεται ότι οι κυβερνήσεις αυτές στερούνται του δικαιώματος της διεθνούς εκπροσώπησης, σύναψης συμμαχιών, καθώς επίσης και ανάπτυξης ελεύθερου εμπορίου, ενώ και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι τίθενται υπό τον έλεγχο του κατακτητή. Οι διορισμοί κατοχικών κυβερνήσεων, προβλέπονται από το δίκαιο του πολέμου, προσδίδοντας σ΄ αυτές την έννοια της εσωτερικής αυτοδιοίκησης, για τη διατήρηση της αναγκαίας δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Στη σύγχρονη ιστορία και ειδικότερα κατά τον Β' Π.Π., πολλές κυβερνήσεις χωρών λίγο πριν υποστούν ολοκληρωτική ήττα διέφευγαν σε άλλες χώρες προκειμένου να διατηρούν τη συνέχεια της διεθνούς αναγνώρισης της χώρας τους. Στις περιπτώσεις αυτές οι κυβερνήσεις καλούνται "ελεύθερες κυβερνήσεις", σε αντιδιαστολή του όρου "κατοχικές κυβερνήσεις". Από τον Α' Π.Π, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. σε πολλές χώρες διορίστηκαν  κατοχικές κυβερνήσεις που συγκροτούνταν συνηθέστερα από πρόσωπα ευρύτερης λαϊκής αποδοχής και λιγότερο εμφανώς φιλικά προσκείμενα προς τον κατακτητή. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και παρά τον νομιμοφανή χαρακτήρα αυτών των κυβερνήσεων, οι υπό κατοχή λαοί δεν έπαψαν να θεωρούν αυτές και τα πρόσωπα που τις απαρτίζουν "συνεργάτες" των κατακτητών. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι επιθέσεις που δέχθηκαν μέλη της κατοχικής ιρακινής κυβέρνησης, που είχαν διορίσει και ανασυγκροτήσει οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, μετά την εισβολή τους στο Ιράκ.

Ελλάδα 
Στην Ελλάδα το 1941, μετά την εισβολή της Γερμανίας, όταν εξέλειπε και η τελευταία αντίσταση στη Κρήτη, η ελληνική κυβέρνηση κατέφυγε ως "ελεύθερη κυβέρνηση" στο Κάιρο. Κατά την περίοδο της τριπλής κατοχής διορίστηκαν στην Ελλάδα, που έφερε το όνομα "Ελληνική Πολιτεία" ή "Ελληνικό κράτος" (όπως επιβλήθηκε), τρεις κατοχικές κυβερνήσεις:
 Η Κυβέρνηση Γεωργίου Τσολάκογλου 1941
 Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου 1942 και 
 Η Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα), σελ. 298.
 Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974" Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου Αθήνα 1993, σελ. 167.

Δείτε επίσης 
Υπηρεσιακή κυβέρνηση

Πόλεμος
Διεθνές Δίκαιο
Κατοχικη
Απόλλων (εφημερίδα)

Ο Απόλλων (11 Μαρτίου-30 Σεπτέμβρη 1831), ήταν εφημερίδα η οποία εκδιδόταν στην Ύδρα από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη. Κυκλοφόρησε συνολικά 61 φύλλα.

Οι απαρχές
Προαναγγέθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1830 η έκδοσή της για την 1η Ιανουαρίου του 1831. Όμως αποφασίσθηκε η απαγόρευση της κυκλοφορίας της. Στις 6 Μαρτίου προαναγγέλεται εκ νέου η έκδοσή της από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη.

Η πολεμική εναντίον του Καποδίστρια
Η εφημερίδα δια του εκδότου της προπαγάνδιζε απροκάλυπτα την αποστασία από την κυβέρνηση του Ιωάννου Καποδίστρια. Αμείλικτη ήταν η πολεμική εναντίον του, επειδή εμπόδιζε την ελευθεροτυπία και αρνιόταν τη σύγκληση νέας εθνοσυνελεύσεως. Άρχισε να δημοσιεύει σειρά ομαδικών αναφορών νησιοτών που απευθύνονταν προσωπικά στον Κυβερνήτη: από τους Ψαριανούς, τους  Ερμουπολίτες και κατέκριναν τον τρόπο διακυβερνήσεώς του. Ο διοικητής της Ύδρας και άλλοι απεσταλμένοι από την κυβέρνηση επιχείρησαν να εμποδίσουν την σχετική αρθρογραφία της εφημερίδος ή να έλθουν σε κάποια συνδιαλλαγή με τον εκδότη της. Όμως κάθε απόπειρα ελέγχου ήταν αναποτελεσματική: ένοπλοι Υδραίοι φρουρούσαν το τυπογραφείο συνεχώς.
Η είδηση της δολοφονίας του Καποδίστρια πανηγυρίστηκε από την εφημερίδα με την αναγγελία στους αναγνώστες ότι «οι δύο Μαυρομιχάληδες έγιναν μιμηταί των Αρμοδίων και Αριστογειτόνων, των Βρούτων και των Κασσίων, δια να απαλλάξουν το έθνος από από το τέρας της τυραννίας...». Αμέσως μετά τη δολοφονία ο Απόλλων έπαψε να εκδίδεται, διότι «ο σκοπός επληρώθη»

Δείτε επίσης
Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας

Παραπομπές

Πηγές
Αικατερίνη Κουμαριανού, «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σελ. 587
Γιούλα Κουτσοπανάγου, «Ο Απόλλων», στο:Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου,τομ.1ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα, 2008, σελ.257-258

Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ύδρα
Πέτρος Σάρογλος

Ο Πέτρος Σάρογλος ήταν Έλληνας αξιωματικός πυροβολικού, γνωστός για την πλούσια διαθήκη του προς το Ελληνικό κράτος, καθώς και για την συμμετοχή του στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γόνος πλουσίων ομογενών του εξωτερικού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1864 και πέθανε σε ηλικία μόλις 56 ετών, το καλοκαίρι του 1920 στο Λουτράκι.
Σε ηλικία 15 ετών εισήλθε το 1879 στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και μετά επταετή φοίτηση ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού το 1886.
Έλαβε μέρος ως Υπολοχαγός στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, το δε επόμενο έτος 1898 αποστρατεύθηκε.
Σαν Έφεδρος  προήχθη  στο βαθμό του  Λοχαγού το 1910 και σε Ταγματάρχη το 1914.
Την ιδιότητα του Αξιωματικού τη θεωρούσε την ύψιστη των τιμών και έγραφε "το επάγγελμα του Αξιωματικού είναι ιδανικό, διότι θέτει τον εαυτόν του στην υπηρεσία της ολότητας".
Την αρχή  αυτή ακολούθησε σε ολόκληρη την ζωή του και τελικά την υλοποίησε με την διαθήκη του.

Η απομάκρυνση του από τις τάξεις του Στρατού δεν έσβησε την πίστη και την επιθυμία του να διαθέτει τον εαυτό του στην υπηρεσία του συνόλου. Ο Μακεδονικός Αγώνας τον βρίσκει ένθερμο συμπαραστάτη.

Συμβάλλει ποικιλότροπα στην συγκρότηση του   Μακεδονικού Κομιτάτου, χρηματοδοτώντας αυτό γενναία και διατελώντας ταμίας και σύμβουλός του.
Ενισχύει οικονομικά Εκκλησίες, σχολεία και γενικά πρωτοστατεί στην πραγματοποίηση κοινωφελών έργων.

Με τη διαθήκη του, την οποία είχε συντάξει από το 1909, εκτός από ορισμένα κληροδοτήματα προς τους συγγενείς, φίλους, υπηρετικό προσωπικό και τους Ιερούς Ναούς Αγ. Κωνσταντίνου Ομονοίας και Χρυσοσπηλαιωτίσσης, καθιστά κληρονόμο του την  Γενική Λέσχη Αξιωματικών ξηράς και θαλάσσης (όπως ονομαζόταν τότε), για το υπόλοιπο της περιουσίας του, το οποίο αποτελείται από μετρητά, συλλογές ζωγραφικών πινάκων, κοσμημάτων, νομισμάτων, όπλων, κ.λ.π.

Οι συλλογές κοσμούν σήμερα αντίστοιχους Μουσειακούς χώρους στο Πολεμικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο, το Μουσείο Γουλανδρή  και τη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ως ανταπόδοση της προσφοράς του το κτίριο της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων φέρει το όνομα του, Σαρόγλειο Μέγαρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γενικό Επιτελείο Στρατού 

Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Έλληνες ευεργέτες
Μακρυχώρι Καρδίτσας

Το Μακρυχώρι βρίσκεται κτισμένο στο βορειοανατολικό μέρος του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 96 μέτρα και απέχει 14 χλμ. περίπου από την πρωτεύουσα του νομού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κάμπου του Δήμου Καρδίτσας. Κατά την Απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 822 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια βαμβακιού. Σημαντικά αξιοθέατα θεωρούνται το δίτοξο γεφυρι του Μακρυχωρίου στον Πάμισο ποταμό και η "μαγούλα" (χαμηλός γήλοφος) στα Ν -ΝΑ του χωριού με ευρήματα της Μέσης Νεολιθικής περιόδου.
Στο χωριό εδρεύει το ποδοσφαιρικό σώματειο Απόλλων Μακρυχωρίου που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ'εθνικής.

Ιστορικά στοιχεία 
Διατηρεί το όνομά του από τον 11ο αιώνα και αναφέρεται ως οικισμός στην τουρκική απογραφή του 1454 - 1455 καθώς και στα μέσα του 17ου αιώνα. Στη σημερινή του θέση κτίστηκε το 1920. Πριν οι κατοικίες βρίσκονταν διάσπαρτες στην περιοχή Μπλιούρη, την οποία διασχίζει ο ποταμός Καλέντζης. Τη χειμερινή περίοδο τα νερά του ποταμού κατέκλυζαν την περιοχή και οι κάτοικοι για να αποφύγουν τις πλημμύρες αναγκαζόταν να κτίζουν τις οικίες τους σε διάφορα υψώματα, με αποτέλεσμα αυτές να βρίσκονται μακριά η μία από την άλλη και το χωριό να καταλαμβάνει μια μεγάλη, μακρόστενη έκταση από την οποία φαίνεται ότι πήρε την ονομασία του το χωριό. Το χωριό συστάθηκε ως αυτοτελής κοινότητα το 1912, έως τότε ανήκε στο Δήμο Τιτανίου. Το 1924 έγινε απαλλοτρίωση και μοιράστηκαν τα χωράφια στους κατοίκους με κλήρωση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου από το Δήμο Καρδίτσας
 Μαγούλα Μακρυχωρίου από το http://ldepka.culture.gr

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Καρδίτσας
Συνοικία Δόλπα

Η Δόλπα (νεπαλ,: डोल्पा) είναι μια από τις 75 συνοικίες του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι το Δουνάι.

Γεωγραφία 
Η Δόλπα είναι η μεγαλύτερη συνοικία του Νεπάλ και μια από τις δύο συνοικίες που ακουμπάει τους πρόποδες των Ιμαλαΐων. Έχει έκταση 7,889 τ.χλμ. και καλύπτει το 5,36% της συνολικής έκτασης. Είναι η ανατολικότερη συνοικία του Καρνάλι και βρίσκεται βορειοδυτικά του Νεπάλ.

Συνορεύει με τις συνοικίες του Καρνάλι Τζούμλα και Μουγκού στα δυτικά, τις συνοικίες του Τζανακπούρ Μιάνγκντι, Τζατζαρκότ και Ρουκούμ στα νότια, τη συνοικία του Νταουλαγκίρι Μουστάνγκ στα ανατολικά και με το Θιβέτ της Κίνας στα βόρεια και βορειοανατολικά.

Προστατευμένες περιοχές 
Ένα μεγάλο μέρος της Δόλπα προστατεύεται από το Εθνικό Πάρκο της Σέι Ποκσούμδο. Το όνομα Σέι βγήκε από το Μοναστήρι Σέι τον 12ο αιώνα και το Ποκσούμδο από την βαθύτερη λίμνη του Νεπάλ τη λίμνη Ποκσούνδο. Το πάρκο προστατεύει ζώα προς εξαφάνιση, όπως λεοπαρδάλεις, ελάφια και τον Θιβετιανό λύκο.

Δημογραφία 
Η Δόλπα έχει συνολικό πληθυσμό 29.545 κατοίκων. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Ινδουιστές (60%) και οι υπόλοιποι (40%) είναι Βουδιστές. Από το συνολικό πληθυσμό το 5.05% ανήκει στη θρησκεία Μπόνπο.

Δραστηριότητες 
Οι κύριες ασχολίες στην Δόλπα είναι η γεωπονία και η δουλειά υπηρετών. Η γεωπονία είναι πιο συνηθισμένη (79.5%) από τη δουλειά υπηρετών (2%).

Αναπτυσσόμενες Κομητίες-Χωριά 

 Μπχιτζέρ
 Τσχάρκα
 Δο
 Δουνάι
 Τζουφάλ
 Καϊγκάουν
 Καλίκα
 Καντάνγκκ
 Λαουάν
 Λίκου
 Ματζφάλ
 Μουκότ
 Νάρκου
 Παχάδα
 Ποκσούντο
 Ράχα
 Ρίμι
 Σαχαρτάρα
 Σαλδάνγκ
 Σαρμίε
 Σουνχόο
 Τίντζε
 Τριπουρακότ

Δείτε επίσης 

 Συνοικίες του Νεπάλ

Γεωγραφία του Νεπάλ
Σέλβα ντι Βαλ Γκαρντένα

Η Σέλβα ντι Βαλ Γκαρντένα ή Βόλκενσταϊν (ιταλικά: Selva di Val Gardena, γερμανικά: Wolkenstein in Gröden) είναι πόλη της Ιταλίας με 2.637 κατοίκους της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο, που βρίσκεται στις Δολομίτικες Άλπεις και στην κοιλάδα Βαλ Γκαρντένα.

Ιστορία
Το ιταλικό όνομα Σέλβα (Selva) προέρχεται από το λατινικό Silva (δάσος) και το γερμανικό Βόλκενσταϊν από το Κάστρο Βόλκενσταϊν, έδρα του οίκου Βόλκενσταϊν-Τρόστμπουργκ του Τιρόλου. Με το όνομα Silva / Zilve αναφέρεται το 1166 και Greden Wolchenstein το 1288. Η πόλη και η ευρύτερη περιοχή ανήκαν στην Αυστρία μέχρι το 1923, οπότε προσαρτήθηκαν στην Ιταλία. Η πόλη μεταξύ 1923 και 1955 ονομαζόταν Selva / Selva in Gardena. 

Η πλειονότητα των κατοίκων, συγκεκριμένα το 87,84% μιλά την τοπική Λαδινική γλώσσα, ένα 6,18% μιλά Ιταλικά κι ένα 5,97% Γερμανικά.

Τουρισμός
Η πόλη σήμερα αποτελεί γνωστό τουριστικό προορισμό το καλοκαίρι και τον χειμώνα, αποτελεί σημείο εκκίνησης για εξορμήσεις στα γύρω βουνά για πεζοπορία, αναρρίχηση, ορειβασία και σκι. Διαθέτει 8000 κλίνες και περίπου 1.000.000 διανυκτερεύσεις ανά έτος του τουρισμού. Στην είσοδο της πόλης υπάρχει και το Κάστρο των Βόλκενσταιν.

Αθλητισμός
Η πόλη είναι έδρα της ομάδας χόκει πάγου H.C. Gherdëina πρωταθλήτρια Ιταλίας 4 φορές.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Danila Serafini, La scola d'ert de Sëlva Gherdëina 1908-2003: 95 ani de storia / Die Kunstschule Wolkenstein Gröden / La Scuola d'Arte di Selva Gardena, San Martin de Tor, Museum Ladin Ciastel de Tor, 2004. ISBN 88-89255-00-5
 Rudolf Mussner (curatore), Nosta Sëlva, Cunsëi de furmazion de Sëlva, 2010. 652 pp., 671 fotografie.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Σελβα Ντι Βαλ Γκαρντενα
Αξιωματική αντιπολίτευση

Αξιωματική αντιπολίτευση στην Ελλάδα ονομάζεται το δεύτερο πολιτικό κόμμα που έχει αναδειχθεί κατά την τελευταία εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέας Βουλής και τη συγκρότηση νέας κυβέρνησης, εφ' όσον δεν συμμετέχει σε αυτήν κάποιος βουλευτής του. Τη θέση και τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που είναι ο ενδελεχής έλεγχος της κυβέρνησης, επιτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2019.

Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής των Ελλήνων (άρθρο 20) «Ο πρόεδρος της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής ομάδας που δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση ονομάζεται αρχηγός της αντιπολίτευσης και έχει ειδικά δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής και τις ισχύουσες διατάξεις». 

Σημερινός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Αλέξης Τσίπρας.
Καταναλωτής (οικολογία)

Καταναλωτές χαρακτηρίζονται οι οργανισμοί οι οποίοι τρέφονται με άλλους οργανισμούς του οικοσυστήματος και διακρίνονται σε τάξεις ανάλογα με τις βασικές τροφικές τους προτιμήσεις. Τα φυτοφάγα ζώα, όπως η αγελάδα, το πρόβατο, ο λαγός και οι οργανισμοί του ζωοπλαγκτού (στα υδάτινα οικοσυστήματα), τρέφονται άμεσα με παραγωγούς και χαρακτηρίζονται ως καταναλωτές 1ης τάξης. Τα σαρκοφάγα ζώα που τρέφονται με φυτοφάγα, όπως ο λύκος, το φίδι, οι σαρδέλες, ονομάζονται καταναλωτές 2ης τάξης. Τα σαρκοφάγα που τρέφονται με καταναλωτές 2ης τάξης, όπως ο αετός και ο βακαλάος, ανήκουν στους καταναλωτές 3ης τάξης κ.ο.κ.

Πηγή
Μαυρικάκη Ε., Γκούβρα Μ., Καμπούρη Α. Βιολογία Γ' Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, 2009

Διατροφή
Τροφική οικολογία
Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη

Το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό κόμμα που ίδρυσε ο Γεράσιμος Αρσένης όταν είχε αποχωρήσει από το ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Ιστορικό
Το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ιδρύθηκε τον Απρίλιο 1987 και υπήρχε μέχρι τον Οκτώβριο 1989. Ανάμεσα στα στελέχη του κόμματος ήταν οι Χρήστος Κοκκινοβασίλης, ο Δημήτρης Πιπεργιάς και ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος, μετέπειτα βουλευτές και υπουργοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ., καθώς και η ηθοποιός Νόρα Κατσέλη. Μέσω του προέδρου του, το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα εκπροσωπήθηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το διάστημα 1987-1989.

Το κόμμα εξέφραζε την αριστερή πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., και κυρίως αυτούς που είχαν δυσαρεστηθεί με το σταθεροποιητικό πρόγραμμα 1985-1987 του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κώστα Σημίτη. 

Έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 λαμβάνοντας το 0,21% των ψήφων (13.833 ψήφοι), ενώ στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν την ίδια μέρα, έλαβε 43.654 ψήφους (0,66%).

Διαλύθηκε όταν ο Γεράσιμος Αρσένης επέστρεψε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις 5 Οκτωβρίου 1989.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ελλάδα
Σάντα Κριστίνα Βαλ Γκαρντένα

Η Σάντα Κριστίνα Βαλ Γκαρντένα (ιταλικά : Santa Cristina Valgardena , Λαδινικά:S. Cristina-Gherdëina ή S. Crestina-Gherdëina, γερμανικά : Christina in Gröden είναι πόλη της Ιταλίας της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο, που βρίσκεται στις Δολομίτικες Άλπεις και στην κοιλάδα Βαλ Γκαρντένα. 

Το 91,20% του πληθυσμού της μιλά την τοπική ρωμανική διάλεκτο, ένα 5,68% γερμανικά και 3,12% ιταλικά.

Ιστορία 
Είναι άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε, πάντως στην ευρύτερη περιοχή των Δολομιτικών Άλπεων και της κοιλάδας Γκαρντένα έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης, αλλά και βέλη ή άλλα αντικείμενα προϊστορικών χρόνων. Από τους αρχαιολόγους χρονολογούνται περίπου στο 6000 π.Χ.. Αυτές οι αιχμές βελών και άλλα εργαλεία που έχουν βρεθεί, αντιπροσωπεύουν τα πρώτα προϊστορικά ευρήματα όλης της περιοχής των Δολομιτικών Άλπεων. Πιστεύεται ότι η κατοικία ήταν προσωρινή, χωρίς να αποκλείεται μόνιμη εγκατάσταση τον χειμώνα, στην περιοχή έρχονταν για να κυνηγήσουν τροφή τους καλοκαιρινούς μήνες. Κοντά στο Ortisei, βρέθηκαν χάλκινες πόρπες, κοσμήματα, σιδερένια τσεκούρια, σπαθιά γαλατικά, αγροτικά και πρωτόγονα εργαλεία.

Η πόλη αναφέρεται με το όνομα αυτό, Αγία Χριστίνα, από το 1277 και ανάλογα με την χώρα όπου ανήκε μεταφραζόταν. Μέχρι το 1923 που ανήκε στην Αυστρία λεγόταν St. Christina in Gröden, ώσπου με την προσάρτηση της στην Ιταλία μετονομάστηκε σε Santa Cristina Valgardena. Σήμερα το όνομα είναι τρίγλωσσο και αναφέρεται και στην τοπική διάλεκτο.

Η πόλη, αλλά και η κοιλάδα Γκαρντένα συνδέθηκαν σιδηροδρομικά με την Αυστρία με το σιδηροδρομικό δίκτυο που κατασκεύασε ο αυστριακός στρατός. Από το 1960 έχουν σταματήσει τα δρομολόγια τρένων και η επικοινωνία γίνεται πλέον με λεωφορεία.

Μνημεία και σημεία ενδιαφέροντος
Στην πόλη υπάρχει ο ναός της Αγίας Χριστίνας σε ρωμανικό ρυθμό, χτισμένη τον 12ο αιώνα. Το 1342 υπέστη εκτεταμένη ανακαίνιση, που άλλαξε το στιλ της, αφού προστέθηκαν στοιχεία γοτθικού ρυθμού.

Οικονομία
Η οικονομία της Σάντα Κριστίνα Βαλ Γκαρντένα βασίζεται κυρίως στο τουρισμό, τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα, αφού διαθέτει χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο μάλιστα έχει φιλοξενήσει αγώνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος σλάλομ.

Δήμαρχοι

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
  Luis Stuffer, Die Pfarrkirche von St. Christina in Gröden, S. Cristina, 1993.
  Edith Senoner, 150 ani Mujiga S. Cristina - Musikkapelle St. Christina in Gröden, S. Cristina, Comune di S. Cristina, 2006.
  Deborah Vinatzer, Sabine Piazza, S. Cristina 1870-1970: zacan n iede / Bilder aus vergangenen Zeiten / come era una volta, S. Cristina, Cunsëi de furmazion de S. Cristina, 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Comune di Santa Cristina Valgardena
 Centro fondo

Σαντα Κριστινα Βαλ Γκαρντενα
Ο Αιρετικός: Εξορκιστής ΙΙ

Ο Αιρετικός: Εξορκιστής ΙΙ (αγγλ. Exorcist II: The Heretic) είναι μια αμερικάνικη ταινία τρόμου του 1977 και η συνέχεια της ταινίας του Γουίλιαμ Φρίντκιν Ο Εξορκιστής  (1973), σκηνοθετημένη από τον Τζον Μπούρμαν σεναρίου του Γουίλιαμ Γκουντχάρτ και με πρωταγωνιστές τους Λίντα Μπλερ, Μαξ Φον Σύντοου, Ρίτσαρντ Μπάρτον, Λουίζ Φλέτσερ, Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Νεντ Μπίτι και Κίτι Γουίν. Η ταινία τίθεται 4 χρόνια μετά την πρώτη ταινία και επικεντρώνεται στο 16χρονο πλέον κορίτσι Ρέγκαν Μακνέιλ, η οποία ακόμη αναρρώνει από τον προηγούμενο δαιμονισμό της. Κατά τη στιγμή της κυκλοφορίας της θεωρείτω μια κριτική αποτυχία και συχνά, ως η χειρότερη ταινία της σειράς.

Υπόθεση 
Ο Φίλιπ Λαμόντ, ένας ιερέας που αγωνίζεται για την πίστη του, προσπαθεί να εξορκίσει μία νοτιοαμερικανική γυναίκα, η οποία ισχυρίζεται ότι θεραπεύει τους αρρώστους. Έπειτα ο καρδινάλιος αναθέτει στον Λαμόντ να ερευνήσει τον θάνατο του πάτερ Λάνκαστερ Μέριν, ο οποίος σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να εξορκίσει τον ασσυριακό δαίμονα παζούζου από την Ρέγκαν Μακνέιλ. Ο καρδινάλιος ενημερώνει τον Λαμόντ (ο οποίος είχε κάποια εμπειρία στους εξορκισμούς και έχει αναφερθεί στις διδασκαλίες του Μέριν) ότι ο Μέριν χρεώνεται μεταθανάτιες αιρέσεις λόγω των αμφιλεγόμενων γραπτών του. Προφανώς, οι εκκλησιαστικές αρχές προσπαθούν να εκσυγχρονιστούν και δεν θέλουν να αναγνωρίσουν αυτόν τον σατανά ως μια υπαρκτή κακιά οντότητα. Η Ρέγκαν, ωστόσο, τώρα φαίνεται να έχει αναρρώσει πλήρως και μένει με την κηδεμόνα της Σάρον Σπένσερ στη Νέα Υόρκη, όμως συνεχίζει να παρακολουθείται σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα από τη δρ. Τζιν Τάσκιν. Η Ρέγκαν ισχυρίζεται ότι δεν θυμάται τίποτα από τα περιστατικά στην Ουάσινγκτον, αλλά η Τάσκιν πιστεύει ότι οι αναμνήσεις της είναι θαμμένες.

Καστ 
 Λίντα Μπλερ - Ρέγκαν Μακνέιλ
 Λούιζ Φλέτσερ - Δρ. Τζιν Τάσκιν
 Ρίτσαρντ Μπάρτον - Πάτερ Φίλιπ Λάμοντ
 Μαξ φον Σύντοου - Πάτερ Λάνκεστερ Μέριν
 Κίτυ Γουίν - Σάρον Σπένσερ
 Πωλ Χέντρεντ - ο Καρνιδάλιος
 Τζέιμς Ερλ Τζοούνς - Κοκούμο
 Νεντ Μπίττυ - Έντουαρντς
 Μπελίντα Μπίττυ - Λιζ
 Μπαρμπάρα Κάσον - κα Φάλορ
 Τζόι Γκριν - Κοκούμο (νέος)
 Κεν Ρέναρντ - Άμποτ
 Ντάνα Πλάτο - Σάντρα Φάλορ
 Κάρεν Κναππ - Παζούζου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Αιρετικός: Εξορκιστής ΙΙ στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Ταινίες του 1977
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Μπούρμαν
Νικόλαος Αβραάμ

Ο Νικόλαος Αβραάμ (Αταλάντη Φθιώτιδας, 1888 - 9 Ιανουαρίου 1954) ήταν Έλληνας νομικός και υπουργός.

Γέννηση 
Ο Νικόλαος Αβραάμ γεννήθηκε στον συνοικισμό των Μακεδόνων της Άνω Πέλλης Αταλάντης.

Σπουδές-Στρατιωτική θητεία 
Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο αρρένων Αταλάντης και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στη Χαλκίδα. Το 1906 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1910 με άριστα. Κατά τον πόλεμο του 1912 – 1913 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό στο Σύνταγμα των Ευζώνων 5/42. Αργότερα, υπηρέτησε ως λοχαγός, υπασπιστής του Στρατηγού Δημήτρη Ιωάννου.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Μετά την αποφοίτηση του αρχίζει να δικηγορεί στο πρωτοδικείο Λαμίας, ενώ το 1914 μετατέθηκε στις Σέρρες. Το 1915 εισέρχεται στο δικαστικό σώμα ως πρωτοδίκης, αρχικά στη Χίο και αργότερα στον Πειραιά. Το 1922 ξεκινά να εργάζεται ως ποινικολόγος δικηγόρος και έλαβε μέρος στη δίκη του πρίγκιπα Ανδρέα.

Πολιτική καριέρα 
Το 1923 πολιτεύεται με το κόμμα των Φιλελευθέρων στην Επαρχία Λοκρίδας και έλαβε μέρος στις εκλογές της Δ' Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως όπου και εκλέχτηκε βουλευτής Λοκρίδας. Στις εκλογές του 1928 εκλέγεται βουλευτής Πειραιώς με το κόμμα τον Φιλελευθέρων. Την περίοδο αυτή αναλαμβάνει για πρώτη φορά υπουργικά καθήκοντα. Ανέλαβε Υφυπουργός Συγκοινωνίας από τις 16 Δεκεμβρίου 1929 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1930 στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του Δεκεμβρίου του 1929 και Υπουργός Δικαιοσύνης από τις 22 Δεκεμβρίου 1930 έως τις 16 Ιανουαρίου 1931. Επανεξελέγη βουλευτής Πειραιώς το 1932 και το 1933 και Πειραιώς και Νήσων το 1936 με το κόμμα των Φιλελευθέρων και το 1946 με το Κόμμα των Βενιζελικών Φιλελευθέρων. Το 1944 λαμβάνει μέρος στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ως Υπουργός Δικαιοσύνης από τις 23 Οκτωβρίου 1944 έως τις 3 Ιανουαρίου 1945. Το 1947 ως Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία στην ανασυγκρότηση της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας επί κυβερνήσεως Δημητρίου Μαξίμου.

Το τέλος της πολιτικής σταδιοδρομίας του 
Μετά την αποτυχία του στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 διακόπηκε η πολιτική του καριέρα και επέστρεψε στο δικηγορικό λειτούργημα έως το τέλος της ζωής του, το οποίο επήλθε στις 9 Ιανουαρίου του 1954, σε ηλικία μόλις 65 ετών.

Πηγές 
 Μάνθος Κ. Χριστοφόρου, Νικόλαος Κ. Αβραάμ, από τη Νέα Πέλλη Αταλάντης. Νομικός, Πολιτικός, Υπουργός. 1888-1954, Αταλάντη, 2002.

Αβρααμ Νικολαος
Αβρααμ Νικολαος
Αβρααμ Νικολαος
Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Βουλευτές Πειραιά
Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Σαν Λεονάρντο ιν Πασίρια

Το Σαν Λεονάρντο ιν Πασιρία ή Ζανκτ Λέοναρντ ιν Πασάιερ (ιταλικά: San Leonardo in Passiria, γερμανικά: St. Leonhard in Passeier) είναι πόλη της Ιταλίας με 3.547 κατοίκους της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο, που βρίσκεται στις Δολομίτικες Άλπεις και στην κοιλάδα Βαλ Πασίρια.

Το 98,30% των κατοίκων μιλούν Γερμανικά, το 1,61% Ιταλικά και μόλις 0,09% Λαδινικά.

Ιστορία
Το 1116 χτίστηκε στην περιοχή από Τεύτονες ναός του Αγίου Λεονάρδου και σταδιακά γύρω από αυτόν δημιουργήθηκε αρχικά ένας οικισμός για εξελιχθεί στην σημερινή κωμόπολη. Μέχρι το 1923 ανήκε στην Αυστρία και στο καντόνι του Τιρόλο, από το 1923 μαζί με όλο το Νότιο Τιρόλο ανήκει στην Ιταλία.

Αξιοθέατα
Από τα αξιοθέατα της πόλης είναι ο ναός του Αγίου Λεονάρδου χτισμένη σε γοτθικό ρυθμό. Ο ναός του Αγίου Ιππόλυτου ρωμανικές τοιχογραφίες από το 1380. Το κάστρο Τζιόβο με το παρεκκλήσι του με γοτθικές τοιχογραφίες. Το μουσείο - πρώην πανδοχείο και κατοικία του Αντρέας Χόφερ, εθνικού ήρωα της Αυστρίας, ο οποίος γεννήθηκε εδώ.

Δήμαρχοι

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

 Werner Graf, Häuser- und Höfegeschichte von St. Leonhard in Passeier 1775-1913, S. Leonardo, Comune di S. Leonardo, 1993. 344 pp.
 Karl Gruber, Die Kirchen von St. Leonhard in Passeier, Lana, Tappeiner, 1993. ISBN 88-7073-162-6

ΣανΛεοναρτοινΠασιρια
Φυσική σταθερά

Η φυσική σταθερά είναι ένα μόνιμο μέγεθος ή ένας συντελεστής στη μαθηματική διατύπωση ενός νόμου της φυσικής. Για κάθε φυσική σταθερά πιστεύεται γενικά ότι είναι τόσο καθολική στη φύση όσο και σταθερή στο χρόνο. Είναι διαφορετική έννοια από τη μαθηματική σταθερά, η οποία είναι μεν μια σταθερή αριθμητική τιμή, αλλά άμεσα δεν συνεπάγεται καμία φυσική μέτρηση. 

Υπάρχουν πολλές φυσικές σταθερές στον τομέα της επιστήμης, μερικές από τα πιο ευρέως αναγνωρισμένες είναι η ταχύτητα του φωτός στο κενό c, η βαρυτική σταθερά G, η σταθερά του Πλανκ h, η διηλεκτρική σταθερά ε0, και το στοιχειώδες φορτίο e. Οι φυσικές σταθερές μπορούν να πάρουν πολλές διαστατικές μορφές: η ταχύτητα του φωτός σημαίνει ένα ανώτατο όριο ταχύτητας στο Σύμπαν και εκφράζεται διαστατικά, ως κάποιο μήκος διαιρούμενο με έναν χρόνο, ενώ η σταθερά λεπτής υφής α, η οποία χαρακτηρίζει την δύναμη της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης, είναι άνευ διαστάσεων. Μερικές φυσικές σταθερές, εξαιτίας του αντικειμένου που χρησιμοποιούνται, είναι από μόνες τους συνδυασμοί άλλων φυσικών σταθερών. Ο προσδιορισμός της ακριβούς τιμής των φυσικών σταθερών αποτελεί σημαντική επιδίωξη της πειραματικής φυσικής.

Η αρχή του ανθρώπου 

Μερικοί φυσικοί έχουν μελετήσει την έννοια ότι, αν οι άνευ διαστάσεων φυσικές σταθερές είχαν αρκετά διαφορετικές τιμές, το σύμπαν μας θα ήταν τόσο ριζικά διαφορετικό που η ευφυής ζωή κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είχε προκύψει, και συνεπώς ότι, το Σύμπαν μας φαίνεται να έχει εξομαλυνθεί για τη νοήμονα ζωή. Η αρχή του ανθρώπου δηλώνει μια λογική κοινοτοπία: το γεγονός της ύπαρξής μας ως νοήμονα όντα που μπορούν να μετρούν φυσικές σταθερές απαιτεί αυτές οι σταθερές να είναι τέτοιες ώστε να υπάρχουν όντα σαν κι εμάς. Υπάρχει μια ποικιλία ερμηνειών για τις τιμές των σταθερών, μεταξύ των οποίων ο ευφυής σχεδιασμός ενός θείου δημιουργού (όπου η φαινομενική εξομάλυνση είναι πραγματική και εκ προθέσεως), είτε ότι το δικό μας σύμπαν είναι ένα από τα πολλά μέσα σε ένα πολυσύμπαν (π.χ. η ερμηνεία των πολλών κόσμων στην κβαντική μηχανική), ή ακόμα και ότι, οι πληροφορίες είναι μια έμφυτη ιδιότητα του σύμπαντος και λογικά αδιαχώριστη από τη συνείδηση​​, διότι ένα σύμπαν χωρίς ικανότητα για ύπαρξη συνειδητών όντων δεν μπορεί να υπάρξει.

Παραπομπές 

 
Μέτρηση
Σταθερες
Πόλεμος και Ειρήνη (αποσαφήνιση)

Πόλεμος και Ειρήνη (Μυθιστόρημα)
Πόλεμος και ειρήνη (De belli et pacis), Διεθνές Δίκαιο, Διεθνείς σχέσεις
 Πόλεμος και ειρήνη, ταινία του 1956 σε σκηνοθεσία  Bridget Boland
 Πόλεμος και ειρήνη, ταινία  του 1967 σε σκηνοθεσία  Sergey Bonrchuk