Ούγκο Σάντσες

Ο Ούγκο Σάντσες Μάρκες (ισπανικά: Hugo Sánchez Márquez , γεννήθηκε 11 Ιουλίου 1958) είναι Μεξικανός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός. Παραγωγικός σκόρερ, θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χώρας του όλων των εποχών, και ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του. Το 2000 η Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον ψήφισε ως τον 26ο καλύτερο ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα και κορυφαίο της περιοχής ΚΟΝΚΑΚΑΦ.

Βιογραφία 

Όταν ήταν παιδί ο Ούγκο Σάντσες είχε παρακολουθήσει τον πατέρα του, που έπαιζε ημι-επαγγελματικό ποδόσφαιρο, «να πετάει στον αέρα» εντυπωσιακά στο πάρκο. Αυτό ήταν που τον ενέπνευσε να ακολουθήσει καριέρα ποδοσφαιριστή και να παναγυρίζει με τον ιδιαίτερο τρόπο τα γκολ που σημείωνε. Ο μεγαλύτερος αδερφός του έπαιζε σε ερασιτεχνική ομάδα του Μεξικού και μετά από πολλές προσπάθειες, επιτράπηκε στο μικρό να προπονηθεί μαζί τους. Οι δεξιότητές του του έδωσαν σύντομα το ψευδώνυμο Niño de Oro (Χρυσό Αγόρι). Ξεκίνησε την καριέρα του στη ομάδα νέων της UNAM Πούμας, του ποδοσφαιρικού συλλόγου του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού (UNAMAM) σε ηλικία 14 ετών. Το ταλέντο του γρήγορα ξεχώρισε από τους υπεύθυνους των εθνικών ομάδων νέων και έτσι συμμετείχε σε τουλάχιστον 80 παιχνίδια των μικρών ηλικιών.

Καριέρα σε συλλόγους
Το 1976 προχώρησε στην επαγγελματική ομάδα του Πανεπιστημίου UNAM (Πούμας), όπου πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο του εθνικού πρωταθλήματος στην ιστορία του συλλόγου ένα χρόνο αργότερα. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 27 Μαρτίου του 1977 σε αγώνα με αντίπαλο την Αμέρικα, που ήταν και το μοναδικό της συνάντησης. Το 1978–79 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 26 τέρματα. Οι Πούμας (όπως αποκαλούνταν) γιόρταζαν τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους στις αρχές της δεκαετίας του 1980: το 1980 και το 1981 η πανεπιστημιακή ομάδα από το Μεξικό κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ, όπου οι καλύτερες ομάδες συλλόγων από τη Βόρεια και Κεντρική Αμερική ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Το 1981 η ομάδα εξασφάλισε επίσης το Copa Interamericana και κέρδισε πάλι το πρωτάθλημα του Μεξικού. Με αυτούς τους τίτλους, αλλά και τα 104 γκολ σε 200 επίσημους αγώνες γρήγορα ευρωπαϊκοί σύλλογοι ενδιαφέρθηκαν για τον παίκτη. 

Στα τέλη του 1981, ο Σάντσες μετακόμισε στην Ισπανία και συγκεκριμένα στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Το 1985 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 26 γκολ και κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας πριν μετακομίσει στην τοπική αντίπαλο Ρεάλ Μαδρίτης.

Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Σεπτεμβρίου 1985 σε εκτός έδρας αγώνα με αντίπαλο τη Ρεάλ Μπέτις, σημειώνοντας το γκολ της ομάδας του στην ήττα με 2–1, με την πίκρα να ολοκληρώνεται στο τέλος του αγώνα με την αποβολή του. Από την πρώτη του χρονιά στη Ρεάλ ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 29 τέρματα, ενώ κέρδισε και τον τίτλο του πρωταθλητή και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. 
Στα επτά χρόνια με τη Ρεάλ ο Σάντσες πανηγύρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του. Ο επιθετικός, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως καλλιτέχνη στο γήπεδο, ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος τέσσερις φορές μεταξύ του 1986 και του 1990. Κέρδισε το ισπανικό πρωτάθλημα πέντε φορές στη σειρά (1986–1990), το Κύπελλο δύο φορές (1985 και 1989) και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1986. Ήταν ένας από τους καλύτερους και πιο επικίνδυνους επιθετικούς της δεκαετίας του 1980 και εναρμονίστηκε άριστα με τους συνεργάτες του Χόρχε Βαλντάνο και Εμίλιο Μπουτραγκένιο. Για τη Ρεάλ σημείωσε 208 γκολ σε 283 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις. Το πιο αξιομνημόνευτο γκολ του ήταν απέναντι στη Λογρονιές στις 10 Απριλίου 1988 μπροστά σε 80.000 θεατές στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου που τον αποθέωσαν.
Παρά την αθλητική του επιτυχία, ο Μεξικανός δεν ήταν χωρίς αμφισβητήσεις στην ισπανική πρωτεύουσα επειδή κατηγορήθηκε για κρυφά φάουλ και έτσι δεν ήταν δημοφιλής στους αντιπάλους. Το ημερολογιακό έτος 1989 σημείωσε 43 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, τα περισσότερα στον κόσμο για εκείνη τη χρονιά.

Μετά την κατάκτηση του Χρυσού Παπουτσιού ως του καλύτερου ευρωπαίου σκόρερ με 38 γκολ για το 1990, η καριέρα του λόγω σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο άρχισε να δύει, καθώς το 1991 δεν μπόρεσε να παίξει για δώδεκα μήνες. Όταν επιλύθηκαν τα προβλήματα υγείας, τιμωρήθηκε με βάση τον εσωτερικό κανονισμό της ομάδας για παράπτωμα διάρκειας δύο μηνών. Στις 21 Μαρτίου 1992, την 27η αγωνιστική, έπαιξε τον τελευταίο του επίσημο αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης στη νίκη με 1–0 με αντίπαλο την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια στο Μπερναμπέου, με γκολ που ήταν δικό του. Ο Σάντσες έφυγε από τη Ρεάλ το 1992 και προσχώρησε στην ομάδα Αμέρικα στην πρώτη κατηγορία της χώρας του. Επέστρεψε όμως στην Ισπανία το καλοκαίρι του 1993 και εντάχθηκε στη Ράγιο Βαγεκάνο. Κλείνοντας την καριέρα του στην Ισπανία ήταν δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος με 234 τέρματα.

Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, έπαιξε σε τρεις διαφορετικές χώρες για σύντομα χρονικά διαστήματα και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1997.

Διεθνής καριέρα
Η διεθνής του σταδιοδρομία ξεκίνησε με την Ολυμπιακή ομάδα της χώρας του στους αγώνες του 1976. Το 1977 έπαιξε για πρώτη φορά στην ηλικία των 19 ετών για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Μεξικού, η οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Αργεντινή το 1978. Στα προκριματικά συνέβαλε με τέσσερα γκολ και το Μεξικό προκρίθηκε με πέντε νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια. 
Η πιο σημαντική στιγμή στην πατρίδα του ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 στη χώρα του, που έφτασε στα προημιτελικά. Όμως παρέμεινε πολύ κάτω από τις δυνατότητές του και σε τέσσερις εμφανίσεις σημείωσε μόνο ένα γκολ, γι' αυτό το κοινό του Μεξικού ήταν απογοητευμένο. Στη συνέχεια ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα. 
Τον Μάρτιο του 1993, επέστρεψε στην εθνική ομάδα μετά από επταετή απουσία. Την επόμενη χρονιά πήρε μέρος στο τρίτο και τελευταίο του Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου αγωνίστηκε μία φορά. Μόνο στο φιλικό αγώνα στις 18 Μαρτίου 1998 με την Παραγουάη (1–1) χρησιμοποιήθηκε και πάλι, το οποίο ήταν «αποχαιρετιστήριο παιχνίδι» γι' αυτόν.
Έπαιξε 58 παιχνίδια για την εθνική ποδοσφαιρική ομάδα του Μεξικού και σημείωσε 29 γκολ.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 400 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος σε 684 εμφανίσεις (από τα οποία 394 τέρματα σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας)< και συνολικά τουλάχιστον 562 σε 956 επίσημους αγώνες.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ακολούθησε καριέρα προπονητή για μία δεκαετία σε ομάδες της χώρας του (μεταξύ των οποίων και της Πούμας σε δύο περιπτώσεις), ενώ βρέθηκε και στην Ισπανία για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Το 2004 συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 με τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές. Το 2021 η IFFHS τον συμπεριέλαβε στην ομάδα-όνειρο όλων των εποχών της περιοχής ΚΟΝΚΑΚΑΦ.

Τίτλοι 
 
Πούμας (Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ) 
 Πρωτάθλημα Μεξικού (2): 1976–77 , 1980–81
 Κύπελλο Πρωταθλητριών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ: 1980
 Δια-αμερικανικό Κύπελλο: 1980

Ατλέτικο Μαδρίτης
 Κύπελλο Ισπανίας: 1984–85

Ρεάλ Μαδρίτης
 Πρωτάθλημα Ισπανίας (5): 1985–86 , 1986–87 , 1987–88 , 1988–89 , 1989–90
 Σούπερ Καπ Ισπανίας (3): 1988 , 1989 , 1990
 Κύπελλο Ισπανίας: 1988–89
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 1985–86

Κλουμπ Αμέρικα
 Κύπελλο Πρωταθλητριών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ: 1992

ΦΚ Λιντς
 Β' Κατηγορία Αυστρίας: 1995–96

Μεξικό
 Χρυσό μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες: 1975
 ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ: 1977

Ατομικές διακρίσεις 
 Χρυσό Παπούτσι: 1990
 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Μεξικού: 1978–79 
 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ισπανίας (5): 1984–85 , 1985–86 , 1986–87 , 1987–88 , 1989–90
 Βραβείο Don Balon - καλύτερος ξένος παίκτης ισπανικού πρωταθλήματος (2): 1986–87 , 1987–1988
 Καλύτερος αθλητής του Μεξικού του 20ού αιώνα
 IFFHS: 26ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα 
 IFFHS Καλύτερος ποδοσφαιριστής της ΚΟΝΚΑΚΑΦ του 20ού αιώνα
 IFFHS Καλύτερος ποδοσφαιριστής του Μεξικού του 20ού αιώνα
 FIFA 100 
 FIFA: Καλύτερος Μεξικανός ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα (2008)
 Θρύλοι της IFFHS (IFFHS legends)
 IFFHS: Ομάδα-όνειρο όλων των εποχών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

 

FIFA 100 
Μεξικανοί ποδοσφαιριστές
Μεξικανοί προπονητές ποδοσφαίρου 
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μεξικού 
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο  
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ 
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα
Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ατλάντε  
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία 
Νικητές Χρυσού Παπουτσιού
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1993
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994