joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σιμόν Σεμπάγκ Μοντεφιόρε

Ο Σάιμον Τζόναθαν Σέμπαγκ Μοντεφιόρε (γεν. 27 Ιουνίου 1965 στο Λονδίνο) είναι Βρετανός ιστορικός και συγγραφέας. Έχει γράψει μοντέρνες βιογραφίες σημαντικών ιστορικών μορφών όπως ο Ιωσήφ Στάλιν και είναι βραβευμένος διεθνώς.

Οικογενειακή ιστορία 
Ο πατέρας του Σάιμον ήταν γιατρός, απόγονος του διάσημου και πλούσιου γένους των Σεφαρδιτών Εβραίων που κατάφεραν να γίνουν διπλωμάτες και τραπεζίτες πανευρωπαϊκώς. Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο προ-προ-θείος τους Sir Μωυσής Μοντεφιόρε έγινε τραπεζικός σύμβουλος στη Rothchild & Sons παίζοντας στις αγορές επί την πληροφορία της Μάχης του Βατερλώ. Αντιθέτως, η μητέρα του, Απρίλη, είναι συγγραφέας και κατάγεται από τη φτωχή Λιθουανική Εβραϊκή κοινότητα. Οι γονείς της εγκατέλειψαν τη Ρωσική Αυτοκρατορία στις αρχές του 20ου αιώνα, αγοράζοντας εισιτήρια για τη Νέα Υόρκη, αλλά έπεσαν θύματα απάτης και κατέληξαν στο Κορκ της Ιρλανδίας. Εκεί, εξαιτίας του Μποϊκοτάζ του Λίμερικ (1904) έφυγαν και πήγαν στο Νιούκασλ της Αγγλίας.
 
Ο Σάιμον Σέμπαγκ Μοντεφιόρε έχει μακρινή συγγένεια με την ηθοποιό Γκουίνεθ Πάλτροου μέσω της προγιαγιάς του, που ήταν επίσης Λιθουανικής καταγωγής (Πάλτροβιτς).

Νεανικά χρόνια 
Παρακολούθησε γυμνάσιο στο Χάρροου του βορειοδυτικού Λονδίνου και σπούδασε ιστορία σε κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. 

Τα βιβλία του Μοντεφιόρε είναι παγκόσμια bestsellers και έχουν μεταφραστεί σε συνολικά 33 χώρες. Το πρώτο του βιβλίο μετείχε στη λίστα των εκλεγμένων προς βράβευση με τα βραβεία των Σάμουελ Τζόνσον, Ντάφ Κούπερ και Marsh Biography. Η βιογραφία του Στάλιν με τίτλο Stalin: The Court of the Red Tsar (2004) του απέφερε το βραβείο καλύτερου ιστορικού βιβλίου της χρονιάς στη Μ. Βρετανία . Παρόμοια επιτυχία γεμάτη βραβεία είχε και η επόμενη βιογραφία του ίδιου ηγέτη με τίτλο Young Stalin (2008). Η εταιρεία κινηματογράφου Μίραμαξ και η Ruby Films έχουν αγοράσει τα δικαιώματα του έργου αυτού με σκοπό την παραγωγή ομότιτλης ταινίας. Το πιο πρόσφατο ιστορικό βιβλίο του Μοντεφιόρε είναι το Jerusalem: the Biography, a fresh history of the Middle East (2011) που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Ο συγγραφέας είναι σήμερα μέλος της Βασιλικής Κοινότητας των Γραμμάτων και ζει στο Λονδίνο με τη γυναίκα του, επίσης συγγραφέα νουβέλων, Σάντα Μοντεφιόρε, και τα δυο τους παιδιά.

Συγγραφικό και ηχητικό έργο

Ιστοριογραφήματα 
King's Parade, 1992
Stalin: The Court of the Red Tsar, 2004
A History of Caucasus, 2005
Potemkin: Catherine the Great's Imperial Partner, 2005
Piggy Foxy and the Sword of Revolution: Bolshevik Self-Portraits (Annals of Communism Series) with Alexander Vatlin, Larisa Malashenko and Vadim A. Staklo, 2006
Speeches that Changed the World: The Stories and Transcripts of the Moments that Made History, 2007, 2008
Young Stalin, 2008
Monsters – History's most evil men and women, 2008
Young Stalin, 2008
101 World Heroes, 2009
Jerusalem: the Biography, a fresh history of the Middle East, 2011

Επιστημονική φαντασία 
My Affair with Stalin, 2004
Sashenka, 2008

CDs 
Speeches that Changed The World

Παραπομπές και σημειώσεις 

Βρετανοί συγγραφείς
Απόλυτη ευφυΐα

Η ταινία Απόλυτη Ευφυία (πρωτότυπος τίτλος: Limitless) είναι ένα αμερικάνικο θρίλερ δράσης παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία Νιλ Μπέργκερ (Neil Burger)και σε σενάριο Λέσλι Ντίξον. Πρωταγωνιστές είναι οι Μπράντλεϋ Κούπερ, Αμπυ Κόρνις  και Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα «Τα Σκοτεινά Λιβάδια» (The dark fields) του Άλαν Γκλυν (Alan Glynn).

Πλοκή 

Ο Έντυ Μόρα (Μπράντλεϋ Κούπερ) είναι ένας άνεργος συγγραφέας, τον οποίο χωρίζει η κοπέλα του Λίντυ (Άμπυ Κόρνις). Ο Έντυ πιστεύει πως δεν έχει κανένα μέλλον, όταν ένας φίλος του τού προτείνει το πειραματικό χάπι ΝΖΤ. Τότε ο Έντυ μεταμορφώνεται. Αποκτά ξαφνικά την ικανότητα να θυμάται λεπτομερώς όλα όσα έχει δει, ακούσει και διαβάσει, και χρησιμοποιει όλη αυτή τη γνώση ώστε να πετύχει στο χώρο της οικονομίας. 

Ο μεγιστάνας των επιχειρήσεων Καρλ Βαν Λουν (Ντε Νίρο) βλέπει στον Έντυ μια μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία. Όμως ο Έντυ γίνεται στόχος δολοφόνων που τον καταδιώκουν για να φτάσουν στο θαυματουργό φάρμακο ΝΖΤ.

Ηθοποιοί & χαρακτήρες 

Μπράντλεϊ Κούπερ στο ρόλο του Έντυ Μόρα
 Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του Καρλ Βανν Λουν
 Αμπυ Κόρνις στο ρόλο της Λίντυ
Άνα Φραΐελ στο ρόλο της Μελίσα Γκαντ 
Τζόνυ Γουίτγουορθ στο ρόλο του  Βέρνον Γκαντ 
Ρίτσαρντ Μπέρκινς στο ρόλο του Χένρι "Χανκ" Άτγουντ 
Τ.Β. Κάρπιο στο ρόλο της Βαλερί

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημο site 
 Απόλυτη Ευφυΐα στο IMDB
 Απόλυτη Ευφυΐα στο Rotten Tomatoes

Ταινίες του 2011
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια
Σφαγή της Σεβάστειας

Στις 2 Ιουλίου 1993 στη Σεβάστεια, στην Ανατολική Τουρκία, φανατικοί Ισλαμιστές επιτέθηκαν στο ξενοδοχείο Madımak όπου διεξάγονταν πολιτιστικό φεστιβάλ των Αλεβιτών και έβαλαν φωτιά προκαλώντας το θάνατο 33 Αλεβιτών και δύο υπαλλήλων του ξενοδοχείου. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό ως Σφαγή της Σεβάστειας (Τουρκικά:Madımak Olayları ή Sivas Katliamı). 
Στη διάρκεια των επεισοδίων σκοτώθηκαν και δύο από τους δράστες.

Την ημέρα εκείνη Τούρκοι Αλεβίτες (μεταξύ των οποίων πολλοί καλλιτέχνες, συγγραφείς και μουσικοί) είχαν συγκεντρωθεί στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο όπου θα διεξαγόταν ένα πολιτιστικό φεστιβάλ των Αλεβιτών προς τιμήν του Αλεβίτη ποιητή του 16ου αιώνα Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ (Pir Sultan Abdal). Φανατικοί ισλαμιστές έσπασαν τα μπλόκα της αστυνομίας (που δεν προσπάθησε ιδιαίτερα να τους εμποδίσει) γύρω από το ξενοδοχείο, επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους και έβαλαν φωτιά στο κτίριο με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι. Οι φανατικοί Ισλαμιστές ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι με την παρουσία του συγγραφέα Αζίζ Νεσίν ο οποίος είχε μεταφράσει και δημοσιεύσει αποσπάσματα των Σατανικών Στίχων του Σαλμάν Ρουσντί. Ο Τούρκος συγγραφέας κατάφερε να διαφύγει καθώς οι επιτιθέμενοι στην αρχή δεν τον αναγνώρισαν. Σύμφωνα με μαρτυρίες πυροσβέστες που είχαν πάει στο σημείο για να σβήσουν τη φωτιά όταν κατάλαβαν ποιος ήταν τον χτύπησαν ενώ ένας δημοτικός σύμβουλος του Κόμματος της Ευημερίας φώναζε ότι αυτός είναι ο διάβολος που έπρεπε να είχαν σκοτώσει.
  
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου του 1997, το Δικαστήριο Κρατικής Ασφάλειας της Τουρκίας (State Security Court) καταδίκασε σε θάνατο περίπου 30 άτομα για το ρόλο τους στη σφαγή μετά δε την κατάργηση της θανατικής ποινής στην Τουρκία οι εν λόγω ποινές μετατράπηκαν σε ισόβια κάθειρξη.
 
Λίγο καιρό μετά την επίθεση το ξενοδοχείο ξανάνοιξε ενώ διατυπώθηκε από πολλές πλευρές το αίτημα  να μετατραπεί σε μουσείο. Το 2008 ένας υπουργός είχε πει ότι θα μετατραπεί σε πολιτιστικό κέντρο των Αλεβιτών. Τελικά στις 23 Νοεμβρίου του 2010 το ξενοδοχείο Μαντιμάκ αγοράστηκε από το τουρκικό κράτος.
 
Κάθε χρόνο ανήμερα της σφαγής γίνονται διαδηλώσεις στην μνήμη των θυμάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://nytimes.com/1993/07/03/world/40-killed-in-a-turkish-hotel-set-afire-by-muslim-militants.html
http://hurriyet.com.tr/english/domestic/9331717.asp
https://web.archive.org/web/20121012020557/http://www.hurriyetdailynews.com/default.aspx?pageid=438&n=turkish-govt-seizes-hotel-where-many-alevis-intellectuals-were-killed-2010-06-17
https://web.archive.org/web/20130218064532/http://www.todayszaman.com/news-274125-sivas-massacre-case-drops-due-to-statute-of-limitations.html

Θηριωδίες στην Τουρκία
Αλεβιτισμός
Τσαρλς Χόρτον Κούλεϊ

Ο Τσαρλς Χόρτον Κούλεϊ (γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1864 στο Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν και πέθανε στις 8 Μαϊου 1929 στο Ανν Άρμπορ) ήταν Αμερικανός κοινωνιολόγος. Ήταν το τέταρτο από τα έξι παιδιά της Μαίρη Ελίζαμπεθ Χόρτον και του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Μίσιγκαν Τόμας Μ. Κούλεϊ. Φοίτησε και αργότερα δίδαξε οικονομία και κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και όγδοος πρόεδρος της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Ένωσης. Είναι ίσως πιο γνωστός για την έννοιά του εικονικού (κατοπτρικού) εαυτού, δηλαδή της διαδικασίας μέσω της οποίας παίρνουμε με τη φαντασία μας τη θέση των άλλων και βλέπουμε τους εαυτούς μας όπως πιστεύουμε ότι μας βλέπουν εκείνοι.

Εκπαίδευση 
Ο Κούλεϊ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1887, και συνέχισε με κατάρτιση ενός έτους στον τομέα της μηχανολογίας στην ίδια σχολή. Το 1888 επέστρεψε για μεταπτυχιακό στην πολιτική οικονομία, με δευτερεύον αντικείμενο την  κοινωνιολογία. Ξεκίνησε τη διδασκαλία στην Οικονομία και Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο το φθινόπωρο του 1892. Το 1894 έλαβε το διδακτορικό του. Η διδακτορική διατριβή του ήταν η θεωρία των Μεταφορών στα οικονομικά. Ξεκίνησε την διδασκαλία της κοινωνιολογίας από το ακαδημαϊκό έτος 1894-95.

Οικογένεια 
Ο γάμος του Κούλεϊ το 1890 με την Elsie Jones, κόρη καθηγητή Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, του έδωσε τη δυνατότητα να επικεντρωθεί πλήρως στο ακαδημαϊκό του έργο. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά, ένα αγόρι και δύο κορίτσια, και έζησε ήσυχα σε ένα σπίτι κοντά στην πανεπιστημιούπολη. Τα παιδιά του Cooley ήταν ως ένα είδος "εσωτερικού εργαστήριο" στη μελέτη του για τη γένεση και την ανάπτυξη του εαυτού. Έτσι, ακόμη και όταν δεν ασχολιόταν με την παρατήρηση του εαυτού, αλλά ήθελε να παρατηρεί τους άλλους, δεν χρειαζόταν να εγκαταλείψει τον κύκλο του.

Παραπομπές

Αμερικανοί κοινωνιολόγοι
Γιάννης Μηλιώκας

Ο Γιάννης Μηλιώκας (23 Ιουνίου 1950, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας τραγουδοποιός.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη δεκαετία του 1980 και είχε αμέσως μεγάλη απήχηση. Τα τραγούδια του «Κακοσάλεσι», «Για το καλό μου», «Ροζ» (ντουέτο με την Αφροδίτη Μάνου)λ «Ποιμενικό Ροκ», «Γκρέκο Μασκαρά» έγιναν επιτυχίες σταθμοί στην ελληνική μουσική. Το 2010 εξέδωσε το βιβλίο "Μαίανδρος: Η άγνωστη γυμναστική των αρχαίων Ελλήνων" από τις εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.

Δισκογραφία 
 Εδώ Θεσσαλονίκη (1985)
 Για το καλό μου (1986). Γνωστό έγινε το ομώνυμο τραγούδι σε στίχους και μουσική δική του Σύμφωνα με τον ίδιο, έγραψε το τραγούδι πάνω σε πακέτο τσιγάρων, ενώ πίστευε ότι ήταν πολύ μοναχικό και δεν περίμενε να έχει αποδοχή από τον κόσμο. Σχετίζεται με βιώματα του ίδιου και άλλων ανθρώπων σε μεγάλο βαθμό.
 Και άλλα πολλά εμπριμέ (1988)
 Greco Maskara (1990)
 Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του (1991)
 Άκουσε λίγο το Γιάννη (1993)
 Hello Baby (1995)
 Νομίζω (1998)
 Ένας σε δύο 1985-2009 (Best Of) (2009)
 Noκ άουτ (1986) (συμμετοχή)
 Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι (1987) (συμμετοχή) 
 Η Γλυκερία Live στο Λυκαβηττό (1992)
 Αυτή η νύχτα μένει (συμμετοχή)
 30 Χρόνια Φίλοι - Ζωντανά Θέατρο Βράχων (συμμετοχή)
 Στη Διαπασών (συμμετοχή) 
 Δε θέλω άλλο Παραμύθι - Στέλιου Ρόκκου (συμμετοχή)
 Οι Βουβάλες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Συνέντευξη του Γιάννη Μηλιώκα, Κωνσταντίνος Παυλικιάνης για το tralala.gr

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες τραγουδοποιοί
Ελληνικόν Αίμα (εφημερίδα)

Ελληνικόν Αίμα ονομαζόταν αντιστασιακή οργάνωση στην Αθήνα, στη διάρκεια της κατοχής, στο Β' Π.Π., (περίοδο 1941 - 1944). Η οργάνωση εξέδιδε με τον ίδιο τίτλο αντιστασιακό έντυπο το οποίο συνέχισε να εκδίδεται ως πρωινή πολιτική ημερήσια εφημερίδα.

Την έκδοση του εντύπου αυτού ξεκίνησαν αρχικά, τον Ιούνιο του 1942, οι δημοσιογράφοι Λάζαρος Πηνιάτογλου (1909 - 1945), Κωνσταντίνος Βοβολίνης (1913 - 1970) και Ιωάννης Μήλιος (1903-1990), που το κυκλοφορούσαν μυστικά χέρι με χέρι. Από τις στήλες του εντύπου αυτού, που διακρινόταν για την ζωηρή εθνική αρθρογραφία του, διεξαγόταν και ένας συστηματικός αγώνας κατά των κομμουνιστών και της αριστερής παράταξης γενικότερα, που συνεχίστηκε εντονότερα και μετά την απελευθέρωση. Διευθυντής της εφημερίδας διετέλεσε και ο Αντώνιος Σβώκος.

Σε φύλλο της εφημερίδας αυτής τον Μάρτιο του 1945 δημοσιεύτηκε αντίγραφο της επιστολής του Ν. Πλαστήρα, που διατελούσε τότε πρωθυπουργός, με την οποία επιζητούσε τη σύμπραξη της Γερμανίας προκειμένου να σταματήσει ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος το 1940 - 1941. Αυτό είχε ως συνέπεια ο τότε Αντιβασιλέας Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός να ζητήσει την άμεση παραίτηση του πρωθυπουργού που κρινόταν πλέον ως δωσίλογος. Έτσι στις 8 Απριλίου του 1945 ο Νικόλαος Πλαστήρας παραιτήθηκε της πρωθυπουργίας, παρότι είχε αναλάβει κατά πλήρη αποδοχή του πολιτικού κόσμου. 
Λίγους μήνες μετά, στο φόβο της αποκάλυψης κάποιων επιστολών και του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού προς τις γερμανικές και ιταλικές αρχές κατοχής που είχε υποβάλει επί κυβερνήσεως Τσολάκογλου, άρχισε η παρακολούθηση της εφημερίδας. Εντός του ίδιου έτους, 1945, πεθαίνει αιφνίδια, ο κύριος εκδότης της, ο Λάζαρος Πηνιάτογλου, σε ηλικία 36 ετών.

Διαρκούντος του 1947 διατάχθηκε η διακοπή της έκδοσης. Το "Ελληνικόν Αίμα" επανεκδόθηκε μετά τρεις μήνες, πλην όμως διατάχθηκε και πάλι το οριστικό πλέον κλείσιμο λίγους μήνες μετά, το 1948.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ηλίου" τομ.6ος, σελ.741
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριταννικα" τομ.49ος, σελ.172.

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ραδιοαστρονομία

Η ραδιοαστρονομία είναι ένα υποπεδίο της αστρονομίας που μελετά ουράνια αντικείμενα σε ραδιοσυχνότητες. Η αρχική ανίχνευση των ραδιοκυμάτων από ένα αστρονομικό αντικείμενο έγινε στη δεκαετία του 1930, όταν ο Καρλ Γιάνσκι παρατήρησε την ακτινοβολία που προέρχεται από το Γαλαξία μας. Οι επόμενες παρατηρήσεις εντόπισαν πολλές διαφορετικές πηγές εκπομπής ραδιοκυμάτων. Αυτές περιλαμβάνουν αστέρια και οι γαλαξίες, καθώς και εντελώς νέες κατηγορίες αντικειμένων, όπως είναι οι ραδιογαλαξίες, τα κβάζαρ, τα πάλσαρ και τα μέιζερ. Η ανακάλυψη της κοσμικής ακτινοβολίας μικροκυμάτων υποβάθρου, η οποία αποτέλεσε αδιάσειστο στοιχείο για τη Μεγάλη Έκρηξη, έγινε μέσω της ραδιοαστρονομίας.

Η ραδιοαστρονομία πραγματοποιείται με τη χρήση μεγάλων κεραιών που αναφέρονται ως ραδιοτηλεσκόπια, που είτε χρησιμοποιούνται μεμονωμένα ή με πολλά συνδεδεμένα τηλεσκόπια χρησιμοποιώντας τις τεχνικές της ράδιο-συμβολομετρίας. Η χρήση της συμβολομετρίας επιτρέπει ραδιοαστρονομία για την επίτευξη υψηλών γωνιακών αναλύσεων, όπως την αναλυτική ικανότητα ενός συμβολόμετρου που καθορίζεται από την απόσταση μεταξύ των συνιστωσών του, παρά από το μέγεθος των συστατικών του.

Τεχνικές 
Οι ραδιοαστρονόμοι χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές για να παρατηρήσουν αντικείμενα στο φάσμα των ραδιοκυμάτων. Τα όργανα που μπορεί απλά να είναι στραμμένα προς μια ενεργητική πηγή ραδιοκυμάτων για να αναλύσουν τις εκπομπές της. Για να απεικονισθεί μια περιοχή του ουρανού με περισσότερες λεπτομέρειες, πραγματοποιούμε πολλαπλές επικαλυπτόμενες σαρώσεις που μπορούν να καταγραφούν και να κολληθούν μαζί σε ένα μωσαϊκό εικόνων. Το είδος των μέσων που χρησιμοποιούνται εξαρτάται από την ισχύ του σήματος και το βαθμό λεπτομέρειας που απαιτείται.

Οι παρατηρήσεις από την επιφάνεια της Γης περιορίζονται σε μήκη κύματος που μπορούν να περάσουν μέσα από την ατμόσφαιρα. Σε χαμηλές συχνότητες, ή μεγάλα μήκη κύματος, η μετάδοση περιορίζεται από την ιονόσφαιρα, η οποία αντικατοπτρίζει τα κύματα με συχνότητες κάτω από τη χαρακτηριστική συχνότητα του πλάσματος. Οι υδρατμοί παρεμβαίνουν στη ραδιοαστρονομία σε υψηλότερες συχνότητες. Έτσι έχουμε ως λύση τη δημιουργία ραδιοπαρατηρητηρίων που διενεργούν παρατηρήσεις σε μήκη κύματος χιλιοστού, σε πολύ υψηλά επίπεδα και ξηρούς τόπους, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η επίδραση των υδρατμών στην οπτική επαφή.

Αστρονομικές πηγές 

Η ραδιοαστρονομία έχει βοηθήσει στην σημαντική αύξηση των αστρονομικών γνώσεων, ιδίως στην ανακάλυψη αρκετών κατηγοριών με νέα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων των πάλσαρ, των κβάζαρ και των ραδιογαλαξιών. Αυτό συμβαίνει επειδή η ραδιοαστρονομία μας επιτρέπει να δούμε πράγματα που δεν είναι ανιχνεύσιμα στην οπτική αστρονομία. Τα εν λόγω αντικείμενα αποτελούν μερικές από τις πιο ακραίες και ενεργητικές φυσικές διεργασίες στο σύμπαν.

Η κοσμική ακτινοβολία μικροκυμάτων υποβάθρου ήταν επίσης ανιχνεύτηκε πρώτα με τη χρήση ραδιοτηλεσκοπίων. Ωστόσο, τα ραδιοτηλεσκόπια έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διερεύνηση αντικείμενων πολύ πιο κοντά στη γη, συμπεριλαμβανομένων των παρατηρήσεων του Ήλιου και της ηλιακής δραστηριότητας, και τη χαρτογράφηση με ραντάρ των πλανητών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπερηφαίστειο

Υπερηφαίστειο ονομάζεται ένα ηφαίστειο ικανό να παραγάγει έκρηξη με ποσότητα ηφαιστειακού υλικού μεγαλύτερη από 1.000 κυβικά χιλιόμετρα (240 κυβικά μίλια), δηλαδή στην μέγιστη βαθμίδα 8 του Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας. Το μέγεθος αυτό είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο στις περισσότερες κατεγεγραμμένες ηφαιστειακές εκρήξεις. Υπερηφαίστεια μπορούν να δημιουργηθούν όταν μάγμα μέσα στη Γη ανεβαίνει από μια θερμή κηλίδα μέχρι το φλοιό αλλά δεν μπορεί να τον διαπεράσει. Η πίεση δημιουργεί μια μεγάλη και συνεχώς αυξανόμενη ποσότητα μάγματος εως ότου ο φλοιός είναι ανίκανος να συγκρατήσει την πίεση. Μπορεί επίσης να δημιουργηθούν σε ενώσεις συγκλινουσών τεκτονικών πλακών (π.χ. Toba) και σε περιοχές του φλοιού όπου βρίσκονται θερμές κηλίδες (π.χ. Yellowstone).

Υπάρχουν σχετικά λίγα υπερηφαίστεια της τεταρτογενούς περιόδου, ωστόσο η έκρηξη ενός τέτοιου ηφαιστείου συνήθως καλύπτει πολύ μεγάλες περιοχές με λάβα και ηφαιστειακή στάχτη και προκαλεί μακρυπρόθεσμες μεταβολές στο παγκόσμιο κλίμα (όπως η πρόκληση ενός ηφαιστειακού χειμώνα ή ακόμα και μιας εποχής παγετώνων μικρής διάρκειας) ικανές να απειλήσουν με εξαφάνιση διάφορα είδη ζωής.

Γνωστά υπερηφαίστεια

Το Discovery Channel έχει επισημάνει έξι γνωστά υπερηφαίστεια:

Καλντέρα Γελλοουστόουν (Η.Π.Α)
Λονγκ Βάλεϊ (Η.Π.Α)
Καλντέρα Valles (Η.Π.Α)
Λίμνη Τόμπα (Βόρεια Σουμάτρα, Ινδονησία)
Ηφαίστειο Τάουπο, (Βόρειο Νησί (Νέα Ζηλανδία))
Καλντέρα Άιρα (Νομαρχιακό Διαμέρισμα Καγκοσίμα, Κιούσου, Ιαπωνία)

Σημειώσεις και παραπομπές 
  

Ηφαιστειολογία
Ηφαίστεια
Γεωλογικοί κίνδυνοι
Ανθρώπινος πληθυσμός

Ανθρώπινος πληθυσμός είναι ο αριθμός που μας φανερώνει την κατανομή ανθρώπων σε έναν τόπο. Αυτός ο τόπος μπορεί να είναι μία χώρα, μία μεγαλούπολη ή κωμόπολη ή γενικότερα μία πόλη, ή ακόμα μπορεί να είναι ένα χωριό. Οι αρχές μιας κοινότητας πρέπει να γνωρίζει τον πληθυσμό αυτού του τόπου, για να ξέρει πόσα σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία και άλλα πρέπει να φτιάξει. Για το λόγο αυτό γίνεται απογραφή, δηλαδή μέτρημα κατοίκων κάθε δέκα χρόνια.

Δείτε επίσης
πληθυσμός
Υδραγωγείο του Κλαύδιου

Το Υδραγωγείο του Κλαύδιου (λατινικά: Aqua Claudia)ήταν υδραγωγείο της Αρχαίας Ρώμης, που - όπως και το Υδραγωγείο Άνιο Νόβους- ξεκίνησε από τον αυτοκράτορα Καλιγούλα το 38 και ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο το 52 . Οι δύο πηγές των νερών του ευρίσκοντο 300 βήματα αριστερά του 38ου μιλίου της Οδού Σουμπλακένσις. Το υδραγωγείο παρέμεινε ενεργό για 10 χρόνια, ώσπου η μεταφορά νερού σταμάτησε για περίπου 9 χρόνια, μέχρι να το επισκευάσει ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός, το 71. Το 81 έγινε νέα βελτίωση του έργου από τον Τίτο.

Δομή 
Ανάλογα με την εποχή, το μήκος του καναλιού έφτανε περίπου τα 69 χιλιόμετρα (τα περισσότερα υπογείως) και ο όγκος νερού στις πηγές του άγγιζε τα 191 χιλιάδες κυβ. μέτρα ανά εικοσιτετράωρο. Μετά την κατασκευή της [[Αψίδα του Νέρωνα|Αψίδας του Νέρωνα] (Arcus Neroniani) από τον Νέρωνα (που ήταν ένα κομμάτι του Άκουα Κλαούντια), το υδραγωγείο απέκτησε τη δυνατότητα να τροφοδοτεί και τις 14 περιοχές της Ρώμης. Ήταν ένα από τα δύο υδραγωγεία, που κατέληγαν στην Πόρτα Ματζόρε (το άλλο ήταν το Άνιο Νόβους). Σήμερα διαθέτουμε λεπτομερειακές περιγραφές του έργου χάρη στον Φροντίνο, Ρωμαίο αριστοκράτη του οποίου το έργο De aquaeductu δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1ου αι.. 
Στον τόπο του υδραγωγείου κτίστηκε αργότερα η χριστιανική εκκλησία Σαν Τομμάσο ιν Φόρμις.

Παραπομπές και σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Χάρτης της Ρώμης με το υδραγωγείο σημαδεμμένο με κόκκινο χρώμα

Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Επισκοπή (Ντίμπρας)

Η Επισκοπή (Peshkopia) (41°40'N and 20°25'Ε) είναι η πρωτεύουσα του νομού Ντίμπρας και έχει πληθυσμό 25.000 περίπου κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Αλβανίας, κάτω από το όρος Κοράμπι, σε υψόμετρο 651 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.

Ιστορία
Η ευρύτερη περιοχή κατοικείτο από την Ιλλυρική φυλή των Πενεστών. Το όνομά της προέρχεται από την ελληνική λέξη επισκοπή, που υποδεικνύει κατοίκηση κατά την ύστερη αρχαιότητα. Η περιοχή της Ντίμπρας εντάχθηκε στην Αρχιεπισκοπή της Οχρίδας το 1019, και ένα έτος αργότερα έγινε επισκοπή με κεντρική εκκλησία τον Άγ. Στέφανο (Kisha e Shqefnit). Η έδρα της επισκοπής αργότερα μετακινήθηκε, αλλά η πόλη διατήρησε το όνομά της. Αναφέρεται ως Επισκοπή από τις αρχές του 15ου αι..

Οικονομία
Η οικονομία της πόλης σχετίζεται κυρίως με είδη διατροφής, ένδυσης, τουρισμό, μεταλλικά νερά, θεραπευτικά λουτρά, γεωργία, κτηνοτροφία κ.ά.

Ενδιαφέροντα σημεία
 Το εθνογραφικό μουσείο, με συλλογές κοστουμιών, χαλιών, σκευών, κοσμηματοποιίας και μοντέλων τοπικής αρχιτεκτονικής.
 Ο πεζόδρομος Elez Isufi.
 Πηγές μεταλλικού νερού, που αποτελούν πόλο έλξης εποχιακού τουρισμού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοιο
  Municipality of Peshkopi

Επισκοπη
Γκεγκερία
Ποστούμια οδός

Η Ποστούμια οδός (λατ. Via Postumia) ήταν αρχαίος ρωμαϊκός δρόμος στη βόρεια Ιταλία που κατασκευάστηκε το 148 π.Χ. από τον ύπατο  Σπύριο Ποστούμιο Αλβίνο Μάγνο. 
Έτρεχε από τις ακτές της Γένοβας μέσω των όρων Ντερτόνα της Πλακέντιας και την Κρεμόνα, λίγο ανατολικά από τη συμβολή της με τον Ηριδανό. Από την Κρεμόνα ο δρόμος κατέβαινε ανατολικά στο Βεδριάκουμ όπου διακλαδωνόταν αριστερά προς Βερόνα και δεξιά προς Μαντούα, Γεμόνα και Ακουίλια. Η στρατιωτική κατοχή της Λιγουρίας ήταν εξαρτώμενη από την Ποστούμια οδό και αρκετές άλλες πόλεις όφειλαν την ύπαρξή τους σ’αυτή. Μετρώντας την απόσταση που κάλυπτε ανατολικά προς δυτικά, το κεντρικό σημείο της ήταν η Κρεμόνα. 

Το 13 π.Χ. ο Οκταβιανός Αύγουστος την μετονόμασε σε Οδό Ιουλίας Αυγούστας αφού την ένωσε με την οδό Αιμίλια Σκαούρι που ξεκινούσε από την Πιατσέντζα φτάνοντας μέσω μιας αψίδας του θριάμβου στη Λα Τουρμπί (σημερινή πόλη της Γαλλίας). Αργότερα επεκτάθηκε προς άλλες κατευθύνσεις. Η Αψίδα του Γάβη αποτελεί ακόμα και σήμερα το ορόσημο της Ποστούμιας οδού προς τη Βερόνα.

Παραπομπές 

Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Οβριόκαστρο (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Οβριόκαστρο και Βριόκαστρο μπορεί να αναφέρονται:

Οβριόκαστρο Αττικής, λόφος της Αττικής στην περιοχή της Κερατέας
Οβριόκαστρο Πάρου ή Βριονήσι, νησίδα κοντά στην Πάρο
Οβριόκαστρο ή Οβρυόκαστρο ή Βρυόκαστρο ή Ρηγόκαστρο Κύθνου, τη αρχαία πρωτεύουσα του νησιού στα βορειο-δυτικά παράλια της Κύθνου

Βριόκαστρο (ακρωτήριο) ή Οβριόκαστρο, ακρωτήρι της Θάσου
Βριόκαστρο (όρμος) ή Οβριόκαστρο, όρμος της Κέας.
Βριόκαστρο Άνδρου ή Οβριόκαστρο, στον Κατάκοιλο Άνδρου.
Βριόκαστρο Κύθνου ή Βριοκαστράκι, νησίδα κοντά στην Κύθνο.

Δείτε επίσης
Κάστρο της Ωριάς (αποσαφήνιση)
Φινάρφιν

Ο Φινάρφιν (Finarfin) είναι φανταστικός χαρακτήρας από τον μυθικό κόσμο του Τόλκιν. Είναι ξωτικό, από την φυλή των Νόλντορ.

Η Ζωή στο Βάλινορ
Ο Φινάρφιν γεννήθηκε το 1230 της Εποχής των Δέντρων στο Βάλινορ. Ήταν το μικρότερο παιδί του Φίνγουε και της Ίντις, από τους οποίους είχε τρία μεγαλύτερα αδέρφια, την Φίντις, τον Φινγκόλφιν και την Ίριμε. Είχε και έναν ετεροθαλή αδερφό από τον πρώτο γάμο του Φίνγουε, τον Φέανορ. Είχε ξανθά μαλλιά, τα οποία τα είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, η οποία καταγόταν από τους Βάνυαρ. Σαν χαρακτήρας ήταν ήρεμος, σοφός και ευγενικός. Ήταν φίλος των γιων του 'Ολγουε,βασιλιά των Τελέρι και αργότερα παντρεύτηκε την Εάργουεν, κόρη του Όλγουε.Με την Εάργουεν απόκτησε τρεις γιους και μια κόρη:
τον Φίνροντ,
τον Άνγκροντ,
τον Αέγκνορ
και την Γκαλάντριελ.
Ο Φινάρφιν, όταν ο Φέανορ και οι γιοι του είχαν πάρει τον όρκο τους και οι Νόλντορ συνεδρίαζαν για το αν θα φύγουν από το Βάλινορ, ήταν ο μόνος από τους πρίγκιπες των Νόλντορ που προσπάθησε να τους ηρεμήσει και τους συμβούλεψε να σκεφτούν πρώτα καλά πριν πράξουν οτιδήποτε. Τελικά ακολούθησε την πορεία των Νόλντορ, αν και με μεγάλη λύπη γιατί δεν ήθελε να φύγει από το Βάλινορ και από το Τίριον. Μέτα όμως την αδερφοκτονία στο Αλκουαλόντε, μετάνοιωσε για την σφαγή των συγγενών της γυναίκας του, και εγκατέλειψε την πορεία μαζί με κάμποσους Νόλντορ, γεμάτος λύπη και πίκρα κατά του Οίκου του Φέανορ. Και επέστρεψε στο Τίριον μαζί με τη σύζυγο του,τα παιδιά τους όμως συνέχισαν προς τη Μέση Γη. Στο Τίριον ο Φινάρφιν ανέλαβε να κυβερνά όσους Νόλντορ είχαν απομείνει στη πόλη και στον Πόλεμο της Οργής που έκαναν οι Βάλαρ εναντίον του Μέλκορ, ο Φινάρφιν συμμετείχε ως επικεφαλής των Νόλντορ.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Σιλμαρίλλιον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες)
Απάτσι

Οι Απάτσι (Apache), είναι νομαδική φυλή ινδιάνων που αποτελείται κυρίως από Αμερικανούς πρόσφυγες και βρίσκονται στην Νότια πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (στις πολιτείες της Αριζόνας, Καλιφόρνιας, του Νέου Μεξικού, του Τέξας, της Οκλαχόμα, και της Νεβάδας). Αυτή η φυλή επικοινωνεί κυρίως με την γλώσσα των Ατσαμπάτσκαν (ή αλλιώς Απάτσιαν).

Οι φυλές των Απάτσι κατά το παρελθόν αποτελούσαν την ισχυρότερη ινδιάνικη φυλή στην Αμερική και οι εχθροί που τους εμπόδιζαν ήταν οι Ισπανοί αλλά και οι Μεξικανοί για αιώνες.

Πολιτισμός 
Ο πολιτισμός τους είναι ελάχιστα αναπτυσσόμενος και η κάθε φυλή Απάτσι επικοινωνεί ελάχιστα με άλλες φυλές Απάτσι. Όλες οι φυλές επικοινωνούν σε επτά διαφορετικές γλώσσες και αυτές είναι οι: Ναβάχο, Δυτικά Απάτσι, Τσιρικάουα, Μεσαλέρο, Τζικαρίλα, Λίπαν και Πλεινς Απάτσι (καλύτερα γνωστή και ως Κιόουα-Απάτσι). Τα περισσότερα μέλη Απάτσι βρίσκονται σήμερα στην Οκλαχόμα, στο Τέξας και στο Νέο Μεξικό.

Τον 21ο αιώνα οι Απάτσι μεταφέρθηκαν στις αστικές περιοχές των πολιτειών που αναφέρεται παραπάνω και κυρίως στις πρωτεύουσες των πολιτειών.

Οι Απάτσι σήμερα 
Οι Απάτσι σήμερα, έχουν μεταφερθεί σε περιοχές που μιλούν την γλώσσα που μιλούν και οι ίδιοι οι Απάτσι. Δηλαδή οι Χικαρέλα και οι Μεσαλέρο πήγαν στο Νέο Μεξικό, οι Τσιρικάκουα στην Αριζόνα και στο Νέο Μεξικό, οι Γουέστερν Απάτσι και οι Λίπαν Απάτσι στο Τέξας, και οι Πλέινς Απάτσι στην Οκλαχόμα. Κατά το παρελθόν αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν και άλλες φυλές Απάτσι, μόνο που δεν έχουν αναπτύξει την δημοφιλία τους στις σημερινές εποχές.

Οι Δυτικοί Απάτσι σήμερα επίσης είναι η μοναδική φυλή που παρέμεινε στην πολιτεία της Αριζόνα, πολιτεία που κατοικούσαν πολλοί Απάτσι από την ημέρα που άρχισε να υφίσταται η φυλή. Οι τοποθεσίες τους είναι το Σαν Κάρλος, το Γαβαπάι, το Τόντο και το Φόρτ ΜακΝτόουελ.

Οι Τσιρικάουα είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες από την στιγμή που είχαν συλληφθεί πολλοί αιχμάλωτοι από τη φυλή τους, σε πολέμους που συμμετείχαν. Η μία ομάδα μεταφέρθηκε στο Μεσαλέρο και καλύπτει σχεδόν τη μισή έκταση κατοίκων της πολιτείας του Νέου Μεξικού. Η άλλη ομάδα των Τσιρικάουα, που είναι ελάχιστοι, μεταφέρθηκε στην Οκλαχόμα.

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλεμμένη Ευτυχία

Κλεμμένη Ευτυχία (αγγλικά: A Stolen Life) είναι μια δραματική ταινία του 1946, του Κέρτις Μπέρνχαρντ. Πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις, η οποία ήταν και παραγωγός. Η ταινία είναι remake της Βρετανικής ταινίας Stolen Life (ελληνικός τίτλος:Η ζωή μιας άλλης) του 1939 με πρωταγωνίστρια την Ελίζαμπεθ Μπέργκνερ και τον Μάικλ Ρέντγκρεϊβ.

Πλοκή
Η Κέιτ Μπόσθουορθ (Μπέτι Ντέιβις) είναι μια καλλιτέχνιδα που χάνει το πλοίο της για ένα νησί ανοιχτά της Νέας Αγγλίας, όπου σκοπεύει να συναντήσει την αδελφή και τον θείο της. Πείθει τον Μπιλ Έμερσον (τον οποίο υποδύεται ο Φορντ) να την πάει στο σπίτι με το πλοίο του, και ερωτεύονται. Όμως, η δίδυμη αδελφή της Κέιτ, η Πατρίσια (την οποία επίσης υποδύεται η Ντέιβις) αποφασίζει να ερωτευθεί τον Μπιλ επίσης, και κατορθώνει να τον κερδίσει.

Ανίκανη να αισθανθεί πραγματικά χαρούμενη για την Πατρίσια, η Κέιτ αντιθέτως συγκεντρώνεται στη δουλειά της. Ο Μπιλ ουσιαστικά πηγαίνει στη Χιλή, αφήνοντας την Κέιτ να περάσει λίγο χρόνο με την αδελφή της. Σαλπάρουν με ένα πλοίο, και η Πατρίσια πέφτει από το πλοίο και πνίγεται. Η Κέιτ ξεβράζεται στη στεριά, και όταν ανακτά τις αισθήσεις της, όλοι τη μπερδεύουν με την Πατρίσια. Μαθαίνοντας ότι ο Μπιλ πρόκειται να επιστρέψει από τη Χιλή, η Κέιτ αποφασίζει να πάρει την ταυτότητα της νεκρής αδελφής της.

Επιτελείο
Μπέτι Ντέιβις — Κέιτ Μπόσγουορθ και Πατρίσια Μπόσγουορθ
Γκλεν Φορντ — Μπιλ Έμερσον
Ντέιν Κλαρκ — Κάρνοκ
Ουόλτερ Μπρένναν — Έμπεν Φόλγκερ
Τσαρλς Ραγκλς — Φρέντι Λίνλεϋ
Μπρους Μπέννετ — Τζακ Ρ. Τάλμποτ
Πέγκυ Κνούντσεν — Ντίντρε
Έσθερ Ντέιλ — μις Τζόνσον
Κλάρα Μπλάντικ — Μάρθα
Τζόαν Γουίνφιλντ — Λούσυ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 A Stolen Life στο IMDb

Ταινίες του 1946
Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ
Χελιδόνι

Το χελιδόνι είναι αποδημητικό πτηνό και ανήκει στην τάξη των στρουθιόμορφων. Το μέγεθος τους είναι 12-22 cm ανάλογα το είδος στο οποίο ανήκουν καθώς και το χρώμα τους.
Μεταναστεύουν κατά δεκάδες εκατοντάδες σε σμήνη, στα μεσογειακά κλίματα από τον Μάρτιο προκειμένου να αναπαραχθούν και στις αρχές του φθινοπώρου μεταναστεύουν προς τα θερμά κλίματα της Αφρικής.

Τροφή 

Τα χελιδόνια τρέφονται κυρίως με μικρά έντομα, αράχνες, νύμφες και κάμπιες. Τα έντομα και τις αράχνες τα πιάνουν συνήθως στον αέρα, πετώντας προς αυτά με το ράμφος τους ανοικτό.

Αναπαραγωγή 

Το θηλυκό χελιδόνι γεννάει 4-6 αυγά, η επώαση των αυγών διαρκεί περίπου 12 ως 20 μέρες ανάλογα το είδος και μετά την εκκόλαψη οι γονείς τις πρώτες μέρες τα ταΐζουν με μικρά έντομα ενώ αργότερα τα μαθαίνουν να πετάνε και να αναζητούν την τροφή τους.

Γνωστότερα είδη 

Η Μαυροσταχτάρα αν και εμφανισιακά μοιάζει με χελιδόνι, ανήκει σε διαφορετική οικογένεια πτηνών.
 Οχθοχελίδονο
 Βραχοχελίδονο
 Δενδροχελίδονο
 Λευκοχελίδονο
 Σταβλοχελίδονο

Παραπομπές 

Χελιδονίδες
Ενισχυτής

Ενισχυτής ονομάζεται η ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή που ενισχύει το ηλεκτρικό σήμα. Ένας τυπικός ενισχυτής έχει τέσσερις εισόδους, μία κανονική έξοδο και μία γειωμένη έξοδο. Οι δύο πρώτες είσοδοι διαμορφώνουν μια διαφορά δυναμικού στον ενισχυτή, ώστε η τάση που εξέρχεται να ισούται με τη διαφορά δυναμικού επί το συντελεστή ενίσχυσης υπό ιδανικές συνθήκες. Οι άλλες δύο είσοδοι εισάγουν στον ενισχυτή δύο, θεωρητικά συμμετρικές, τάσεις με βάση τις οποίες λειτουργεί η ενίσχυση. Όταν ενισχύεται η τάση, η επιπλέον τάση τροφοδοτείται στον ενισχυτή από δεύτερο ζευγάρι εξόδων, ως αποτέλεσμα η ενίσχυση δε μπορεί να ξεπεράσει αυτές τις τάσεις, οι οποίες ονομάζονται τροφοδοσία. Ο ιδανικός ενισχυτής ενισχύει την ηλεκτρική τάση γραμμικά μέχρι δύο συμμετρικά σημεία, ένα στα θετικά και το συμμετρικό στα αρνητικά.

Στη μικροηλεκτρονική τα κυκλώματα περιλαμβάνουν και την ανατροφοδότηση (Feed Back), η οποία σταθεροποιεί την τάση. Αν η ανατροφοδότηση είναι αντίθετη, τότε οι τάσεις στην είσοδο γίνονται περίπου ίσες, και η ενίσχυση δίνει τάσεις συγκρίσιμες με αυτές του πρώτου ζεύγους των εισόδων. Τότε ο ενισχυτής ονομάζεται τελεστικός ενισχυτής, γιατί χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα ηλεκτρονικά στοιχεία για την εκτέλεση μετασχηματισμών και διάφορων πράξεων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ηλεκτρονικά κυκλώματα
Δούκας Γαϊτατζής

Ο Δούκας Γαϊτατζής ή καπετάν Ζέρβας (Σέρρες, 1879 - Παρίσι, 1938) ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός κατά την περίοδο του Μακεδονικο Αγώνα από τις Σέρρες.

Βιογραφικά στοιχείαΟ Δούκας Γαϊτατζής Δούκας γεννήθηκε το 1879 στις Σέρρες. Η οικογένειά του διατηρούσε κλωστοϋφαντουργείο βάμβακος και ήταν από τις πιο εύπορες των Σερρών. Το 1900 εντάχθηκε στη Μακεδονική Άμυνα και συνεργάστηκε με τον Έλληνα πρόξενο Σερρών, Ιωάννη Στουρνάρα. Υπήρξε πράκτορας και πληροφοριοδότης του Εθνικού Κέντρου Σερρών προσπαθώντας να περιορίσει την τρομοκρατική δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να εξοντώσει το Βούλγαρο πράκτορα Στόγιαν στην Ραχωβίτσα (σήμερα Μαρμαράς), αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα, όπου συναντήθηκε με το Γεώργιο Τσόντο (καπετάν Βάρδα). Επανέκαμψε στη Δυτική Μακεδονία, το 1904, ως υπαρχηγός στο σώμα του Γεώργιου Κατεχάκη (καπετάν Ρούβα) μαζί με τους Δημήτριο Νταλίπη και Σίμο Ιωαννίδη. Σύντομα ανέλαβε την αρχηγία σε αντάρτικα σώματα που δρούσαν σε όλη τη Δυτική Μακεδονία αλλά και στην περιοχή Γιαννιτσών. Το 1905, επικεφαλής ομάδας 20 ατόμων μετέφερε την περιοχή δράσης του στην Ανατολική Μακεδονία. Εκεί κατάφερε να αντιμετωπίσει τους Βούλγαρους κομιτατζήδες και συμμετείχε σε διάφορες μάχες, στις περιοχές Φυλλίδας, Άνω Νευροκοπίου, Σιντικής και Παγγαίου. Πήρε μέρος επίσης στη μάχη της Γράτσιανης (σήμερα Αγιοχώρι), όπου εξοντώθηκε ο κομιτατζής Τόντορ Πανίτσα.Γενικό Επιτελείο Στρατού, Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, Ο Μακεδονικός Αγών και τα εις Θράκην γεγονότα, Αθήνα 1979, σσ. 184, 297, 301
Ο Δούκας Γαϊτατζής έλαβε επίσης μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, επικεφαλής 100 στρατιωτών στην περιοχή του Παγγαίου. Με αποφασιστικές ενέργειες πέτυχε την απελευθέρωση της Ελευθερούπολης κατά το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

Το 1926 εκλέχτηκε βουλευτής νομού Σερρών με το κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Απεβίωσε το 1938 στο Παρίσι. Από ανεπίσημες πληροφορίες, λέγεται οτι σκοτώθηκε από ενέδρα Βουλγάρων την ώρα που έβγαινε από κάποιο μαγαζί του Παρισιού.

Παραπομπές

Μακεδονομάχοι
Βουλευτές Σερρών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Ιστορία των Σερρών
Μακεδόνες
Εξοχή Δράμας

Η Εξοχή είναι οικισμός της Μακεδονίας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 610 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 διαθέτει 150 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Βέσμη, ενώ το σημερινό της όνομα δόθηκε μετά από πρόταση του γραμματέα Ιωάννη Μιχαηλίδη που ήταν γραμματέας της κοινότητας και οφείλεται στο καλό κλίμα της περιοχής. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή του Πόντου, προερχόμενοι κυρίως από την Κερασούντα. Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι πρόσφυγες δημιούργησαν - με τη βοήθεια της πολιτείας - ένοπλες ομάδες που είχαν επιφορτιστεί (μέχρι και το 1926) με την αντιμετώπιση των ένοπλων κομιτατζήδων που δρούσαν στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, διεξήχθη στην Εξοχή κατά την 28η Ιουνίου του 1948 μάχη ανάμεσα σε αντάρτες του ΔΣΕ και κυβερνητικές δυνάμεις. 

Κοντά στον οικισμό βρίσκεται ο ομώνυμος συνοριακός σταθμός που αποτελεί την είσοδο στην γειτονική Βουλγαρία.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δ.Δ. Εξοχής, από τον ιστότοπο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου.
 Τελωνείο Εξοχής, από τον ιστότοπο του Νομού Δράμας.

Χωριά του νομού Δράμας
Τερσέιρα

Η Τερσέιρα, (πορτογαλικά: Terceira) είναι νησί στον Ατλαντικό που ανήκει στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Αζορών. Έχει έκταση 402,2 τ.χλμ. και 56.062 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Άνγκρα ντου Εροΐσμου με 35.402 κατοίκους (2011).
Το νησί διαθέτει δύο κύρια θαλάσσια λιμάνια, ένα στο Άνγκρα ντου Εροΐσμου και το άλλο στην Πράγια ντα Βιτόρια, κι ένα εμπορικό αεροδρόμιο ενσωματωμένο στις πτητικές λειτουργίες στη "Αεροπορική Βάση Νº 4". Η πορτογαλική ταυρομαχία είναι ιδιαιτέρως δημοφιλής στο νησί, με δύο παραλλαγές: την παραδοσιακή ταυρομαχία (στο ρινγκ) και την τοπική εκδοχή «τουράδας à corda» (ταυρομαχία με σκοινί) που λαμβάνει χώρα  στους δρόμους των τοπικών κοινοτήτων του νησιού από το Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβρη κάθε έτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αζόρες
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2009-2010

Το πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών 2009−2010 ήταν το 18ο πρώταθλημα Α' Εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση έγιναν δύο όμιλοι, ο Βόρειος με 7 ομάδες και ο Νότιος με 8 ομάδες. 3 ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην τελική φάση. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ για έκτη φορά στην ιστορία του.

Α' φάση

Βόρειος όμιλος

Τελική βαθμολογία

Πίνακας αποτελεσμάτων

Νότιος όμιλος

Τελική βαθμολογία

Πίνακας αποτελεσμάτων 

Σημείωση1: Η Άρτεμις '97 αποχώρησε από το πρωτάθλημα κι έχασε όλους τους αγώνες της από την 9η αγωνιστική κι έπειτα με 3−0 άνευ αγώνα.

Τελική φάση

Τελική βαθμολογία

Πίνακας αποτελεσμάτων

Πηγές 

Ιστότοπος epo.gr

Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Φωτεινό Μονοπάτι

Το Κομμουνιστικό Κόμμα του Περού γνωστό και ως Κομμουνιστικό Κόμμα του Περού-Φωτεινό Μονοπάτι (ισπανική γλώσσα: Sendero Luminoso - Σεντέρο Λουμινόσο)  είναι πολιτικό κόμμα του Περού. 

Όταν εξαπέλυσε το 1980, τις πρώτες ένοπλες επιθέσεις του, που οδήγησαν στην εμφύλια σύρραξη στο Περού, είχε ως διακηρυγμένο σκοπό του να αντικαταστήσει το μισοφεουδαρχικό-μισοαποικιακό καθεστώς με τη Νέα Δημοκρατία του Μάο Τσε Τουνγκ.  Το «Φωτεινό Μονοπάτι» θεωρούσε τις φιλοσοβιετικές σοσιαλιστικές χώρες μετά το 1956 ως ρεβιζιονιστικές. Η ιδεολογία του κόμματος και οι τακτικές της επηρέασαν άλλες μαοϊκές αντάρτικες ομάδες, όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Μαοϊκό) και άλλα σχετικά με τη μαοϊκή ιδεολογία διεθνή επαναστατικά κινήματα.

Το «Φωτεινό Μονοπάτι» είναι στη λίστα ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α), ενώ τόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και ο Καναδάς τη χαρακτηρίζουν επίσης ως τρομοκρατική ομάδα και απαγορεύουν κάθε οικονομική ή άλλους είδους βοήθεια προς αυτό.

Μετά τη σύλληψη του αρχηγού της, Αμπιμαέλ Γκουσμάν το 1992, η οργάνωση δρα πιο σποραδικά. Μέσα στο κόμμα προκλήθηκαν δύο διασπάσεις, μία εκ των οποίων συνεχίζει τον ένοπλο αγώνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αμπιμαέλ Γκουσμάν (Γκονζάλο): Τα προβλήματα του έθνους
The People's War in Perú Archive – Information about the Communist Party of Perú
 Interview with Chairman Gonzalo

Κομμουνιστικά κόμματα
Περού
Τρομοκρατικές οργανώσεις
Μαοϊστικές οργανώσεις
Κύπελλο Ελλάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών

Το κύπελλο Ελλάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών ξεκίνησε τη σαιζόν 1964–1965 . Διεξάγεται απ' την Ε.Φ.Ο.ΕΠ.Α.. Πολυνίκης του θεσμού με 10 κατακτήσεις είναι ο Α.Σ. Πέρα Αθηνών. Κυπελλούχος για το 2022 είναι ο Ολυμπιακός.

Οι τελικοί

Σύνολο τίτλων

Παραπομπές

Πηγές 
Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς
Ιστότοπος του ΑΣ Πέρα Αθηνών

Κυπελλο Ανδρων
επιτραπεζια αν α
Κυπάρισσος Λάρισας

Ο Κυπάρισσος είναι χωριό του Νομού Λαρίσης, στο οποίο ανήκει και ο οικισμός της Αγίας Παρασκευής. Παλαιότερη ονομασία του ήταν Σουλέτσιο(ν).

Απέχει από την Λάρισα 21 χιλιόμετρα, έχει υψόμετρο 268 μέτρα και πληθυσμό 191 κατοίκους, που είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Νότια του χωριού βρέθηκαν τέσσερις νεολιθικοί οικισμοί, με ευρήματα της ίδιας και μεταγενέστερων περιόδων (Χαλκού, Κλασική, Μεταβυζαντινή).

χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Κιλελέρ
Ζαμπαγιόνε

Ζαμπαγιόνε ή ζαμπαγιόν (ιταλικά: zabaglione, zabaione ή zabajone, γαλλικά: sabayon) ονομάζεται ένα γλυκό της ιταλικής κουζίνας, το οποίο πέρασε και στη γαλλική κουζίνα. Είναι αφρώδης κρέμα η οποία φτιάχνεται σε διπλοβραστήρα με κρόκους αυγών, ζάχαρη και γλυκό κρασί, ενώ συνήθως πασπαλίζεται με κανέλα. Σερβίρεται ζεστό, συνήθως σε ποτήρια και συνοδεύεται από μπισκότα.

Ονομασία
Η ρίζα της λέξης ζαμπαγιόνε σημαίνει "αναμεμιγμένο" ή "μπερδεμένο", από ένα αρωματισμένο κρασί του 15ου αιώνα το οποίο έδενε με κρόκους αυγών. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, πρόκειται για το γλυκό ρωμαϊκό κρασί με το όνομα sabaia. Στα ιταλικά προστέθηκε η κατάληξη "-ιόνε", η οποία δηλώνει αύξηση, δηλαδή "μεγάλο sabaia".

Συνταγή
Το γλυκό παρασκευάζεται χτυπώντας κατά ίσο όγκο κρόκους αυγών με ζάχαρη, ενώ προστίθεται και κάποιο γλυκό κρασί μέχρι να γίνει αφρώδες. Διάφορα δημοφιλή γλυκά αλκοολούχα ποτά χρησιμοποιούνται για να δώσουν άρωμα στην κρέμα, όπως Μαρσάλα (το πιο σύνηθες), Αμαρέτο, Μοσχάτο ντ' Άστι, Σαμπάνια, Γκραν Μαρνιέ ή Πορτό.
Στη συνέχεια το μίγμα τίθεται πάνω από νερό που βράζει, όπου η κρέμα πήζει, αυξάνεται σε όγκο και ταυτόχρονα αποστειρώνεται.

Τέλος, η υγρή κρέμα αδειάζεται σε ποτήρια και πασπαλίζεται με κανέλα. Σερβίρεται συνήθως ζεστό, αν και μπορεί να σερβιριστεί και κρύο.

Παραλλαγές
Μερικές φορές κατά την παρασκευή της κρέμας προστίθεται κακάο, με αποτέλεσμα ζαμπαγιόνε με γεύση σοκολάτα, οπότε μπορεί να πασπαλιστεί επίσης με κακάο αντί για κανέλα. Αρκετές φορές η κρέμα ανακατεύεται με φρούτα (όπως φράουλες, μούρα ή κομπόστες) και γαρνίρεται με κρέμα σαντιγύ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνταγή ζαμπαγιόνε με κρασί Σάμου 
Συνταγή ζαμπαγιόνε με αμαρέτο

Παραπομπές

Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Ιταλικά επιδόρπια
Γαλλική κουζίνα
Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Τρόφιμα με βάση το αυγό
Γάιος Καίσαρας

Ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας (Gaius Iulius Caesar, 20 π.Χ. - 21 Φεβρουαρίου 4), γνωστός απλά ως Γάιος Καίσαρας ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης . Γεννήθηκε μεταξύ 14 Αυγούστου και 13 Σεπτεμβρίου 20 π.Χ. ή σύμφωνα με άλλους στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους ως Γάιος Βιψάνιος Αγρίππας, αλλά άλλαξε το όνομά του όταν τον υιοθέτησε ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος.

Σύντομη βιογραφία 
Ο Γάιος υιοθετήθηκε μαζί με τον αδερφό του Λεύκιο Κ. το 17 π.Χ. και μαζί ορίστηκαν κληρονόμοι του Αυγούστου. Το 6 π.Χ., οι Ρωμαίοι πίεζαν για το διορισμό του σαν ύπατο (consul) παρά το ότι ήταν μόλις 14 ετών και δεν είχε φορέσει ακόμα το παραδοσιακό toga virilis, ένδειξη ανωριμότητας. Ως συμβιβαστική λύση, δόθηκε στον Γάιο ο τίτλος του υπάτου αποδεδειγμένου, και του επιτράπηκε να συμμετέχει προσωρινά στη Γερουσία ώσπου να γίνει 20 ετών. Έφερε επίσης τον διακοσμητικό τίτλο του νεαρού πρίγκηπα (princeps iuventutis). Ο Λεύκιος, που ήταν τρία χρόνια νεότερος, απέκτησε τα ίδια δικαιώματα και στην ίδια ηλικία με τον Γάιο. Αρκετοί ναοί και αγάλματα εγέρθηκαν προς τιμήν των δύο αδερφών (π.χ. Maison Carrée in Nîmes). Το 1 π.Χ. έγινε στρατιωτικός διοικητής στην ανατολή και υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τον Φραάτη Ε΄ της Παρθίας επάνω σε ένα νησί στον Ευφράτη ποταμό. Το έτος 1 έγινε ύπατος μαζί με τον Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο. 
Παντρεύτηκε τη συγγενή του Λιβίλλα (κόρη του Δρούσου του Πρεσβύτερου και της Αντωνίας της Νεότερης) το 1 π.Χ. αλλά δεν απέκτησαν παιδιά . Πέθανε στη Λιμύρα της Λυκίας όντας 24 χρονών μετά από τραυματισμό σε εκστρατεία στην Αρμενία, όπου και ο τάφος του . Ο θάνατος τόσο του Γάιου όσο και του Λούκιου ανάγκασε τον Αύγουστο να υιοθετήσει τον Τιβέριο και τον μοναδικό εγγονό του Αγρίππα Πόστουμο ως διαδόχους.

Παραπομπές 

Ρωμαίοι
Sucker Punch

Το Sucker Punch είναι περιπετειώδης ταινία φαντασίας, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία του Ζακ Σνάιντερ και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Στιβ Σιμπίγια. Πρωταγωνιστούν οι Έμιλυ Μπράουνινγκ, Άμπυ Κόρνις, Τζένα Μαλόουν, Βανέσα Χάτζενς, Τζέϊμι Τσανγκ και Κάρλα Γκουτζίνο. Η ταινία αφηγείται τις φαντασιώσεις μιας νεαρής κοπέλας, η οποία κλείνεται σε ψυχιατρική κλινική, καθώς σχεδιάζει την απόδρασή της πριν της κάνουν λοβοτομή.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 25 Μαρτίου 2011 και έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές ενώ δεν κινήθηκε ικανοποιητικά στο box office, αποφέροντας 89,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Πλοκή 
Στη δεκαετία του '60, ένα 20χρονο κορίτσι, με το παρατσούκλι "Μπέιμπιντολ" (Έμιλυ Μπράουνινγκ), εισάγεται από τον πατριό της στο ίδρυμα Lennox House, για άτομα με ψυχικές διαταραχές, αφού την κατηγορεί για το θάνατο της μικρότερης αδερφής της. Ο πατριός της δωροδοκεί το φύλακα του ασύλου Μπλου Τζόουνς (Όσκαρ Άιζακ), με σκοπό να γίνει λοβοτομή στην Μπέιμπιντολ, ώστε να μην θυμάται τα πραγματικά γεγονότα, αλλά και να μην διεκδικήσει ποτέ την περιουσία της πεθαμένης μητέρας της. Στις επόμενες 5 ημέρες που μεσολαβούν μέχρι την εγχείρηση, η Μπέιμπιντολ δημιουργεί φανταστικούς κόσμους μέσα από τους οποίους προσπαθεί να βρει διέξοδο και να δραπετεύσει.

Ηθοποιοί & χαρακτήρες 
 Έμιλυ Μπράουνινγκ ως Μπέιμπιντολ
 Άμπυ Κόρνις ως Σουίτ Πι
 Τζένα Μαλόουν ως Ρόκετ
 Βανέσα Χάτζενς ως Μπλόντυ
 Τζέιμι Τσανγκ ως Άμπερ
 Κάρλα Γκουτζίνο ως Μαντάμ Βέρα Γκόρσκι
 Όσκαρ Άιζακ ως Μπλου Τζόουνς

Κριτικές 
 "Σκοτεινά θέματα δοσμένα με απίστευτη φαντασία, οπτικά εφέ που κόβουν την ανάσα κι ένα ξεσηκωτικό soundtrack, σε μια συγκλονιστική ταινία καταιγιστικής δράσης από τον Ζακ Σνάϊντερ. Υπάρχει διάχυτο ένα σουρεαλιστικό αίσθημα καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, με το μεγαλύτερο μέρος της να διαδραματίζεται σε μια πραγματικότητα που μοιάζει πολύ με video game". Reviews Urban Cinefile

 "Το Sucker Punch σε καθηλώνει και ενίοτε σε διασκεδάζει". Abc

Box office
Με προϋπολογισμό 82.000.000 δολάρια, το Sucker Punch έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 2η θέση με 19 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 36,3 στο αμερικανικό box office και 53,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 89,7 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Sucker Punch στο IMDB
 Sucker Punch στο Rotten Tomatoes

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2011
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Ταινίες τοποθετημένες σε ψυχιατρικές κλινικές
Χάρων (ιστορικός)

Ο Χάρων ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός χρονογράφος και λογογράφος που άκμασε λίγο πριν τον Ηρόδοτο επί βασιλείας Αρταξέρξη Α΄.

Ο Χάρων καταγόταν από την Λάμψακο εξ ου και το προσωνύμιο  ο Λαμψακηνός, ήταν γιος του Πυθοκλή (Πυθοκλέους), ή του Πυθέου. Ακολουθώντας το παράδειγμα του Εκαταίου του Μιλησίου συνέχισε την ιστορική έρευνα των ασιατικών λαών συγγράφοντας διάφορα έργα όπως τα (σύμφωνα με τη Σούδα): "Περσικά", "Αιθιοπικά", "Ελληνικά", "Λυβικά", "Κρητικά", "Κτήσεις πόλεων", "Περίπλους εκτός των Ηρακλειδών", καθώς και "Ώροι Λαμψακηνοί" που αφορούσαν χρονολογική ιστορία της Λαμψάκου.

Εξ  όλων των παραπάνω μόνο τα Περσικά που αποτελούν δύο βιβλία και οι Ώροι που αφορούν τέσσερα βιβλία θεωρούνται πραγματικά, ενώ όλα τα άλλα κρίνονται μάλλον ως εμβόλιμα επί των προηγουμένων Από το σύνολο των έργων του, έχουν διασωθεί μόνο αποσπάσματα τα οποία έχει συμπεριλάβει ο Σ. Μύλλερ στο έργο του "Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών" στους τόμους Α΄ και Δ΄.

Σημειώσεις 
 Οι "Ώροι Λαμψακηνοί" είναι γραμμένοι σε ιωνική διάλεκτο και είναι το αρχαιότερο σύγγραμμα με λογοτεχνική διασκευή χρονικού πόλεως. Το δε έργο "Περσικά" γραμμένο επίσης σε ιωνική διάλεκτο πραγματεύεται την Ιωνική επανάσταση και τους Περσικούς πολέμους. 
 Τελικά μέχρι σήμερα παραμένει αμφίβολο αν ο Χάρων ήταν προγενέστερος ή μεταγενέστερος του Ηροδότου.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.581.
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.461.

Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Τάσος Κόρφης

Ο Τάσος Κόρφης (πραγματικό όνομα Τάσος Ρομποτής, Κέρκυρα, 1929- 1994 ) ήταν Έλληνας πεζογράφος, ποιητής, μεταφραστής και ανθολόγος.

Βιογραφία 
Ο Τάσος Κόρφης γεννήθηκε το 1929 στην Κέρκυρα. Ήταν γιος του μουσικοσυνθέτη Γεράσιμου Ρομποτή (Ληξούρι, 1903 - Κέρκυρα, 1987).

Δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στο περιοδικό Χαραυγή και στην  εφημερίδα του Πύργου Αυγή ενώ ήταν μαθητής. Το διάστημα 1947-1951 φοίτησε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού από το 1951 ως το 1982 οπότε αποστρατεύτηκε με την βαθμό του Αντιναυάρχου Αρχηγού του Στόλου. Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του καριέρας τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, αποφοίτησε από την Ναυτική Σχολή Πολεμου και τη Σχολή Αμύνης του ΝΑΤΟ, ενώ εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνή επιτελεία.

Ασχολήθηκε με την πεζογραφία, την ποίηση, το δοκίμιο, τη μελέτη και τη μετάφραση και για την δραστηριότητά του αυτή τιμήθηκε με το Έπαθλο Κυπριακών Γραμμάτων, το έπαθλο Νίκου Καββαδία και το Β΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Υπήρξε ιδρυτής των εκδόσεων Πρόσπερος και του λογοτεχνικού περιοδικού Ανακύκληση .Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου 1994.

Εργα 
 Ένα έρημο σπίτι Πεζογραφήματα  - Πρόσπερος 1978,
 Καταθέσεις όψεως - Πρόσπερος 1982,
 Ποιήματα - Πρόσπερος 1983,
 Πατρογνωσία Πεζογραφήματα  - Πρόσπερος 1984,
 Ναπολέων Λαπαθιώτης Συμβολή στη μελέτη της ζωής και του έργου του  - Πρόσπερος 1985,
 Παυσίλυπα Σονέτα και χαϊκού  - Πρόσπερος 1987,
 Βιογραφία Στρατή Δούκα 1895-1936  - Πρόσπερος 1988,
 Ματιές στη λογοτεχνία του μεσοπολέμου Δοκίμια - Πρόσπερος 1991,
 Ρώμος Φιλύρας Συμβολή στη μελέτη της ζωής και έργου του - Πρόσπερος 1992,
 153 Graffiti Μονόστιχα - Πρόσπερος 1992,
 Εγκώμια Ποιήματα - Πρόσπερος 1993, ISBN 960-7255-05-4
 Ποιήματα Β' - Πρόσπερος 1997, ISBN 960-7255-15-1
 Νίκος Καββαδίας ,Συμβολή στη μελέτη της ζωής και του έργου του - Πρόσπερος 1994
 Κοντραπούντο, Πρόσπερος 2002

Βιβλιογραφία 
 "Η Λέξη", τ. 125, 1-2/1995,  "Τάσος Κόρφης - Ρομποτής: ένας πολυδιάστατος πνευματικός άνθρωπος", Γιολάντα Πέγκλη 
 "Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", τ. 9, Χάρη Πάτση, Γ.Μ. Πολιτάρχης
 "Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", Πατάκης, 2007, σελ. 1131-1132. , Θεοδόσης Κοντάκης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό-Εργογραφία-Ενδεικτική βιβλιογραφία Εθνικό κέντρο βιβλίου
 Τάσος Κόρφης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Δεύτερη Μεταπολεμική Γενιά