joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κινγκ Κονγκ (ταινία, 2005)

Το Κινγκ Κονγκ (αγγλικά:King Kong) είναι μια κινηματογραφική επική ταινία περιπέτειας του 2005 σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Πίτερ Τζάκσον. Η ταινία είναι ένα δεύτερο ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1933,με πρωταγωνιστές τους Ναόμι Γουότς, Τζακ Μπλακ, Έιντριεν Μπρόντι, και τον Άντι Σέρκις στον ρόλο του τιτλοδοτούμενου χαρακτήρα, μέσω της τεχνικής της performance-capture (καταγραφής ερμηνείας). Η ταινία διαδραματίζεται το 1933, και ακολουθεί την ιστορία ενός φιλόδοξου σκηνοθέτη που εξαναγκάζει τα μέλη του πληρώματος του πλοίου που προσέλαβε ο ίδιος, να ταξιδέψουν στο μυστηριώδες νησί του Κρανίου. Εκεί, συναντούν προϊστορικά πλάσματα που ζουν στο νησί καθώς και έναν θρυλικό γιγάντιο γορίλα γνωστός ως Κονγκ, τον οποίον αιχμαλωτίζουν και τον παίρνουν μαζί τους στην Νέα Υόρκη . Το σενάρι της ταινίας γράφτηκε απο το ίδιο τον Πίτερ Τζάκσον μαζί με την Φραν Γουόλς και την Φιλίπα Μπόγιενς. Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Ζηλανδία από τον Σεπτέμβριο του 2004 έως τον Μάρτιο του 2005. Ο προϋπολογισμός του έργου, που αρχικά ήταν στα 150 εκατομμύρια δολάρια, αυξήθηκε στα 207 εκατομμύρια δολάρια, ποσό υψηλό για την εποχή εκείνη.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου 2005 στη Γερμανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες και έκανε άνοιγμα με 50,1 εκατομμύρια δολάρια. Ενώ απέφερε λιγότερα από τις αναμενόμενες εισπράξεις, το Κινγκ Κονγκ τελικά απέφερε έως και 562 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως,με αποτέλεσμα να γίνει η τέταρτη υψηλότερη-εισπρακτικά ταινία στην ιστορία της Universal Pictures εκείνη την εποχή και η πέμπτη υψηλότερη-εισπρακτικά ταινία του 2005. Επίσης, απέφερε 100 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις DVD κατά την έκδοση της σε οικιακό βίντεο. Η ταινία σε μεγάλο βαθμό έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και εμφανίστηκε σε αρκετές πρώτες λίστες για το 2005. Η ταινία επαινέθηκε για τα ειδικά εφέ, τις ερμηνείες των ηθοποιών, την αίσθηση του θεάματος και την στενή της σχέση με την πρωτότυπη ταινία του 1933, αν και υπήρξαν ορισμένες επικρίσεις για την τρίωρη χρονική διάρκεια της. Στην 78η Απονομή των βραβείων Όσκαρ κέρδισε τρία βραβεία: Καλύτερου Μοντάζ Ήχου, Καλύτερης Μίξης Ήχου και Καλύτερων Οπτικών Εφέ. Επιπλέον, κυκλοφόρησε ένα tie-in-βιντεοπαιχνίδι παράλληλα με την ταινία, το οποίο έγινε επίσης εμπορική επιτυχία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ταινίες του 2005
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Νεοζηλανδικές ταινίες
Αμερικανικές επικές ταινίες
Κινγκ Κονγκ (ταινίες)
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες σε σκηνοθεσία Πίτερ Τζάκσον
Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ
Ψάθα (φυτό)

Ψάθα ή ψαθί (βοτανική ονομασία: Typha latifolia), αλλιώς τύφη η πλατύφυλλος ή βούρλο, ή κν. ψάθα ή παπύρι (Typha latifolia), είναι φυτό που διαβιεί συνήθως σε στάσιμα ύδατα, ή νερά με ροή. Είναι ένα πολυετές φυτό που φυτρώνει επίσης σε έλη και στις όχθες λιμνών και ποταμών.

Φυτό του νερού 
Ανήκει στην οικογένεια Typhaceae και φτάνει σε ύψος από 1 μέχρι και 2,5 μέτρα. Τα φύλλα του, ως πολύ μαλακοί βλαστοί, έχουν πλάτος περίπου 2 cm, αλλά χαρακτηριστικό είναι το μεγάλο μήκος τους, που μπορεί να φτάσει μέχρι και 2 μέτρα. Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Συχνά απαντώμενο φυτό σε σημεία που έχει νερό, θεωρείται το πιο κατάλληλο για τις λίμνες, αφού παίζει σημαντικό ρόλο στην βελτίωση της ποιότητας του νερού. Φυτεύεται και χρησιμοποιείται σε τεχνικές λίμνες για τον βιολογικό καθαρισμό του νερού, που γίνεται σε συνεργασία της ψάθας με βακτηρίδια. Πολλές φορές οι ταξιανθίες του φυτού χρησιμοποιούνται σαν διακοσμητικά στα σπίτια. Το καφέ μέρος του άνθους αποτελεί το θηλυκό μέρος της ταξιανθίας και στο ξυλώδες μέρος στην άκρη του άνθους αναπτύσσονται τα αρσενικά άνθη.

Υλικό πλεκτικής 
Τα μακριά φύλλα του φυτού Typha latifolia συλλέγεται και χρησιμοποιείται για «ψάθες». Έτσι η ίδια ονομασία χρησιμοποιείται για αυτά τα φυλλώματα τα οποία συλλέγονται το καλοκαίρι, και ξηραίνονται για 40 με 50 ημέρες, με αργό τρόπο.

Την ψάθα (ή επίσης γνωστή ως ψαθί) τη συναντάμε συχνά σε καρέκλες παραδοσιακού τύπου καφενείου, στο ανώτερο μέρος τους. Παλιότερα έτσι φτιάχνονταν οι περισσότερες καρέκλες. Πλέκεται από ειδικούς τεχνίτες και χρησιμοποιείται για την πλήρωση των κενών του τελάρου. Αυτό στα παλαιότερα χρόνια ονομάζονταν «ψάθωμα καρέκλας καφενείου».

Το ψαθί χρησιμοποιούνταν πολύ περισσότερο στο παρελθόν στα καθίσματα, επίσης στις πλάτες των επίπλων, καθώς επίσης και στα τελάρα από τα καλύμματα των καλοριφέρ που έφτιαχναν. Η τέχνη αυτής της πλεκτικής άνθισε σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, ιδίως σε μέρη που είχαν λίμνες. Στα Γιάννενα, αναφέρεται ότι η ψάθα χρησιμοποιούνταν, τα παλιά χρόνια, ως στρωσίδι και είχε μια ευρεία χρήση στα σπίτια. Οι νοικοκυρές έβαζαν τις ψάθες κάτω από τις κουρελούδες ή τα χαλιά -ελλείψει ξύλινων πατωμάτων τότε- ως ένα θερμομονωτικό υλικό.

Σήμερα, πλέον, λιγότερο χρησιμοποιείται στην πλεκτική ή για άλλες χρήσεις, και είναι μία σπάνια πρώτη ύλη.

Παραπομπές 

Μονοκοτυλήδονα
Υδρόβια φυτά
Παΐσιος Αλεξανδρείας

Ο Παΐσιος διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1657 και 1678.

Ως Πατριάρχης πήγε στην Μόσχα κατόπιν πρόσκλησης του Τσάρου Αλεξίου, όπου έλαβε μέρος σε Σύνοδο η οποία καταδίκασε τον Πατριάρχη Μόσχας Νίκωνα για υπέρβαση καθηκόντων. Διέμεινε χρόνια στην Ρωσία και εξασφάλισε σημαντική οικονομική βοήθεια για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από τον Τσάρο.

Το 1665, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Παρθένιος Δ΄ τον καθαίρεσε από τον θρόνο του, επικαλούμενος την πολυετή απουσία του από την Αίγυπτο, αλλά η απόφαση δεν έγινε δεκτή από το ποίμνιο και με την βοήθεια της ρωσικής διπλωματίας επανήλθε.

Το 1678 παραιτήθηκε από τον Πατριαρχικό Θρόνο λόγω γήρατος.

Παραπομπές

Πηγές
 Δικτυακός τόπος Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Φραγκίσκος Γκοντζάγκα του Αριάνο

Για τον καρδινάλιο του 15ου αιώνα, δείτε το Φραγκίσκος Γκοντσάγκα, καρδινάλιος (1444–1483).

Ο Φραγκίσκος, ιταλ.: Francesco Gonzaga (6 Δεκεμβρίου 1538 - 6 Ιανουαρίου 1566) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα-Γκουαστάλα ήταν ένας Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν δούκας του Αριάνο. Ήταν επίσης Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος και επίσκοπος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Παλέρμο, ως γιος του Φερράντε Α΄ κόμη της Γκουαστάλα και της Ισαβέλλας ντι Κάπουα.  Ο πατέρας του ήταν εκείνη την εποχή επίτροπος του Παλέρμο. Ο Φραγκίσκος ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα και αδελφός του καρδινάλιου Τζοβάννι-Βιντσέντσο. 

Όταν ο Φερράντε απεβίωσε το 1557, ο Έρκολε έγινε κηδεμόνας και ο -νεαρός από τη Μάντουα ανθρωπιστής και μελλοντικός Ιησουίτης- Aντόνιο Ποσεβίνο έγινε διδάσκαλος των αδελφών. Ο Φραγκίσκος σπούδασε νομικά όταν ήταν νέος.  Το 1538 έγινε αρχιεπίσκοπος της Γκουαστάλα. Στις 26 Φεβρουαρίου 1560 έγινε αποστολικός αρχιγραμματέας. 

Οπάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στη Σύσκεψη της 26ης Φεβρουαρίου 1561.  Έλαβε τον ερυθρό πίλο και τη διακονία του Σαν Νικόλα ιν Κάρκερε στις 10 Μαρτίου 1561. Ο πάπας τον ονόμασε παπικό εκπρόσωπο (legatus) στην επαρχία Καμπάνια ε Μαριτίμα. 

Στις 2 Μαρτίου 1562 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Κοζέντσα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία· ορίστηκε διαχειριστής της επισκοπής. 

Στις 16 Ιουλίου 1562 επελέγη για τη Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα, μία τιτουλάρια εκκλησία, που ανακηρύχθηκε ως διακονία του pro illa vice (για την περίσταση).  Επελέγη για την τάξη των καρδιναλίων ιερέων την 1η Μαρτίου 1564 και η Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα επέστρεψε στο καθεστώς της ως τιτουλάριας εκκλησίας εκείνη την εποχή. Παραιτήθηκε από τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της Κοζέντσα λίγο πριν από τις 12 Ιανουαρίου 1565. Στις 5 Μαΐου 1565 εξελέγη επίσκοπος της Μάντοβα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία. 

Συμμετείχε στο παπικό Συμβούλιο (Conclavium) του 1565-66, που εξέλεξε τον πάπα Πίο Β΄.  Απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου, στη Ρώμη στις 6 Ιανουαρίου 1566. Τάφηκε στο Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές
 

Οίκος των Γκοντζάγκα
Ιταλοί καρδινάλιοι
Ιταλοί Επίσκοποι
Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Βορειοδυτικό Πέρασμα

Το Βορειοδυτικό Πέρασμα είναι η διαδρομή που συνδέει τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανών μέσω του Αρκτικού Ωκεανού, κατά μήκος της βόρειας ακτής της Βόρειας Αμερικής μέσω των πλωτών οδών που βρίσκονται ανάμεσα στα νησιά του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Η ανατολική διαδρομή κατά μήκος της Αρκτικής ακτής της Νορβηγίας και της ρωσικής Σιβηρίας ονομάζεται Βορειοανατολικό πέρασμα.

Τα διάφορα νησιά του αρχιπελάγους χωρίζονται μεταξύ τους  και από την Καναδική ηπειρωτική χώρα από μια σειρά Αρκτικών υδατοδρόμων, γνωστών ως Βορειοδυτικά περάσματα.

Για αιώνες, οι Ευρωπαίοι εξερευνητές αναζητούν ένα πλωτό πέρασμα ως μια πιθανή εμπορική οδό προς την Ασία. Το 1850 ο ιρλανδός εξερευνητής Ρόμπερτ ΜακΚλιουρ ανακάλυψε μια βόρεια διαδρομή καλυμμένη από πάγο. Αυτή η διαδρομή ήταν μέσω ενός πιο νότιου ανοίγματος που εξερεύνησε ο Σκωτσέζος Τζον Ρέι το 1854. Ο νορβηγός Ρόαλντ Αμούνδσεν διέσχισε το πέρασμα το 1903-1906. Μέχρι το 2009 οι παγετώνες της Αρκτικής εμπόδιζαν την κίνηση των πλοίων στο μεγαλύτερο μέρος του έτους, αλλά η υποχώρηση των πάγων κάνει την περιδιάβαση του βορειοδυτικού περάσματος πιο εύκολη.

Οι επίμαχες αξιώσεις σχετικά με το σε ποιον ανήκουν τα ύδατα μπορεί να περιπλέξει την μελλοντική ναυσιπλοία στην περιοχή: η Καναδική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα Βορειοδυτικά Περάσματα είναι μέρος των εσωτερικών υδάτων του Καναδά, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες και διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες ισχυρίζονται ότι η περιοχή είναι ένα διεθνές στενό και χώρος μεταφορών, επιτρέποντας την ελεύθερη και απρόσκοπτη διέλευση. Αν, σύμφωνα και με τους ισχυρισμούς, μέρη του ανατολικού άκρου του περάσματος έχουν βάθος 15 μέτρων και κάτι, η βιωσιμότητα της διαδρομής ως ευρασιατική ναυτιλιακή γραμμή μειώνεται. Το 2016, μια Κινεζική ναυτιλιακή γραμμή εξέφρασε την επιθυμία να εκτελέσει τακτικά δρομολόγια στην περιοχή, αφού το Nordic Orion έκανε επιτυχής διάβαση του περάσματος τον Σεπτέμβριο του 2013.

Παραπομπές 

Βόρειος Καναδάς
Γεωγραφία της Αρκτικής
Αρκτικός Ωκεανός
Island (γκρουπ)

Οι Island (Ελληνικά: Νησί) ήταν ένα μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε για να εκπροσωπήσει την Κύπρο στο .

Το γκρουπ ήταν οι πρώτοι Κύπριοι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αφού εκείνη τη χρονιά η Κύπρος έκανε το ντεμπούτο της, με το τραγούδι "Μόνικα". Τερμάτισαν στην έκτη θέση με 69 βαθμούς, ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα στην ιστορία της χώρας στο διαγωνισμό.

Μέλη του γκρουπ ήταν η Αλέξια Βασιλείου, η οποία θα εκπροσωπήσει την Κύπρο ως σόλο καλλιτέχνης  με το τραγούδι "Άσπρο Μαύρο", η Αρετή Κασάπη-Xαραλαμπίδου, ο Άριστος Μοσχοβάκης, ο οποίος σύνθεσε τα τραγούδια "Θυμάμαι" και "Μη Σταματάς", συμμετοχές της Κύπρου το  και το , αντίστοιχα, ο Ρότζερ Λι και ο Δώρος Γεωργιάδης, ο οποίος σύνθεσε το τραγούδι "Σωκράτη" για την Ελλάδα το  που τερμάτισε στην 8η θέση.

Δισκογραφία

Σίνγκλς
1998: "Μόνικα"

Παραπομπές

Κυπριακά μουσικά συγκροτήματα
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ασθενής μηδέν

Ασθενής μηδέν ονομάζεται ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής μιας επιδημιολογικής ασθένειας σε μία κοινότητα ανθρώπων ή ο πρώτος καταγεγραμμένος ασθενής σε μία επιδημιολογική μελέτη. Επίσης αναφέρεται και στην πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ασθένειας ή συνδρόμου, όχι απαραίτητα μεταδοτικό, όπως περιγράφεται στην ιατρική βιβλιογραφία.

Παραπομπές
Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου

Το Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου (αγγλικά:Kong: Skull Island) είναι μια μέτρια κινηματογραφική αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Τζόρνταν Βογκτ-Ρόμπερτς. Είναι μια επανεκκίνηση του  franchise του King Kong και χρησιμεύει ως η δεύτερη ταινία στο  MonsterVerse της Legendary. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τομ Χίντλστον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Τζον Γκούντμαν, Μπρι Λάρσον, Τζινγ Τιάν, Τόμπυ Κέμπελ, Τζον Όρτιζ, Κόρει Χόκινς, Τζείσον Μίτσελ, Σεί Γουίγκμαν, Τόμας Μαν, Τέρρυ Νόταρι και Τζον Κ. Ραίλι . Στην ταινία, που διαδραματίζεται στο 1973, μια ομάδα επιστημόνων και στρατιωτών του Βιετνάμ ταξιδεύουν στο άγνωστο νησί του Κρανίου και συναντούν το πανίσχυρο Κονγκ, έναν τεράστιο πίθηκο που είναι ο τελευταίος του είδους του, ακολουθούμενο και από άλλα τρομακτικά πλάσματα.

Η ταινία ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2014 στο Σαν Ντιέγκο Comic-Con και ο Τζόρνταν Βογκτ-Ρόμπερτς ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης τον Σεπτέμβριο του 2014. Το έργο ξεκίνησε αρχικά στην Universal Pictures ως ιστορία προέλευσης, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στην Warner Bros. για να αναπτύξει ένα κοινό κινηματογραφικό σύμπαν με τον Godzilla και τον King Kong. Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2015 στη Χαβάη και σε διάφορες τοποθεσίες γύρω από το Βιετνάμ και έληξαν τον Μάρτιο του 2016.

Η ταινία κυκλοφόρησε θεατρικά στις 10 Μαρτίου 2017, σε θετικά σχόλια, με επαίνους για τα οπτικά εφέ, τη δράση και τις ερμηνείες της, ιδιαίτερα των Σάμιουελ Τζάκσον και Τζον Ραίλι. Ήταν επίσης μια επιτυχία στο box office, αποφέροντας 566 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για τα καλύτερα οπτικά εφέ στα 90η Απονομή των Όσκαρ. Μια συνέχεια, με τίτλο Godzilla  vs Kong, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 26 Μαρτίου 2021.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 

Ταινίες του 2017
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές 3D ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία
Κινγκ Κονγκ (ταινίες)
Περούκα

Μια περούκα είναι κατασκευή από ένα λεπτό δικτυωτό ύφασμα (βάση) διαφόρων ποιοτήτων (ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζεται αυτή - μηχανής ή χειροποίητη) στην οποία είναι ραμμένο φυσικό ή τεχνητό, ατόφιο ή παρθένο μαλλί. Το σχέδιο της κάθε περούκας διαφέρει και προορίζεται για διαφορετικό σκοπό, όπως επίσης και το κόστος της. Οι συνήθεις χρήσεις της περούκας είναι προς καλλωπισμό, μεταμφίεση (κοστούμια αποκριάτικα), ή ακόμα και για λόγους υγείας (π.χ. κατά τη διάρκεια κάποιας θεραπείας κλπ.). Ακόμη τις περούκες χρησιμοποιούν οι ηθοποιοί ώστε να υποδυθούν πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες. Τέλος οι Άγγλοι δικαστές χρησιμοποιούν λευκές περούκες στο δικαστήριο.

Παραπομπές 

Αιγυπτιακές εφευρέσεις
Αξεσουάρ
Κομμωτική
Οξικός ανυδρίτης

Ο οξικός ανυδρίτης (Acetic anhydride), ή αιθανοϊκός ανυδρίτης, είναι η χημική ένωση με το μοριακό τύπο, CH3CO)2O. Συνήθως, συντομογραφικά αναφέρεται ως Ac2O.

Χαρακτηριστικά 
Είναι ο απλούστερος απομονωμένος ανυδρίτης που υπάρχει. Είναι ουσιαστικά ανυδρίτης του καρβοξυλικού οξέος και χρησιμοποιείται ευρέως ως αντιδραστήριο στην οργανική σύνθεση. Είναι άχρωμο υγρό, σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας. Έχει την έντονη οσμή του ξυδιού, παρόμοια με αυτή του οξικού οξέος. Ως χημικό, είναι εξαιρετικά διαβρωτικό για το ανθρώπινο δέρμα και επικίνδυνοι – ερεθιστικοί οι ατμοί του. Διαβρώνει επίσης και τα μέταλλα.

Δομή και ιδιότητες 
Ο οξικός ανυδρίτης, όπως όλοι οι ανυδρίτες, είναι ένα πολυδιάστατο και χρήσιμο αντιδραστήριο, με μία μη επίπεδη, τρισδιάστατη χημική δομή. 
Η σύνδεση δεσμού Pi μέσω του κεντρικού οξυγόνου, προσφέρει πολύ ασθενή σταθεροποίηση συντονισμού, σε σύγκριση με την απώθηση διπόλου-διπόλου μεταξύ των δύο καρβονυλικών οξυγόνων. Τα ενεργειακά εμπόδια στην περιστροφή των δεσμών μεταξύ καθεμιάς από τις επίπεδες διαμορφώσεις είναι αρκετά χαμηλά.

Όπως συμβαίνει με τους οξικούς ανυδρίτες, το καρβονυλικό άτομο άνθρακα στον οξικό ανυδρίτη έχει ηλεκτρονιόφιλο χαρακτήρα.

Πρώτη σύνθεση 
Η πρώτη σύνθεση οξικού ανυδρίτη έγινε πειραματικά, και τυχαία, το έτος 1852, από τον Γάλλο χημικό Τσάρλς Φρεντερίκ Γκέρχαρντ (Charles Frédéric Gerhardt) (1816-1856), ο οποίος θέρμανε οξικό νάτριο μαζί με βενζοϋλοχλωρίδιο

Παραγωγή 
Εργαστηριακά, δύναται να παραχθεί μετά από αντίδραση κονιοποιημένης ποσότητας άνυδρου οξικού νατρίου με ακετυλοχλωρίδιο, με αργή θέρμανση, με λυχνία Bunsen.
Βιομηχανικά, ο οξικός ανυδρίτης παρασκευάζεται μετά από καρβονυλίωση του μεθυλεστέρα.

 CH3CO2CH3  +  CO  →   (CH3CO)2O

Ετησίως, περίπου 2,8 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι παράγονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Τελικές χρήσεις 
Οι χρήσεις του είναι ποικίλες. Η μεγαλύτερη εφαρμογή του ανυδρίτη αυτού είναι σε αντιδράσεις ακετυλίωσης, ιδίως για ορισμένα σημαντικά χημικά προϊόντα. Λ.χ. βοηθά στη μετατροπή της κυτταρίνης σε οξική κυτταρίνη η οποία αξιοποιείται πολύ σε φωτογραφικά φιλμ και άλλα επικαλυμμένα υλικά. Επίσης, χρησιμοποιείται και για την παραγωγή φίλτρων τσιγάρων. Επίσης, έχει εφαρμογές στη βιομηχανική παραγωγή αγροτικών χημικών ενώσεων, αρωματικών και ορισμένων ποτών.

Στη φαρμακευτική χημεία, είναι σημαντική πρώτη ύλη, ώστε με χημική ακετυλίωση του σαλικυλικού οξέος να παραχθεί η ασπιρίνη. Τα τελευταία χρόνια, ο οξικός ανυδρίτης είναι σημαντικό χημικό αντιδραστήριο σε νέες τεχνολογίες προστασίας του ξύλου και ορισμένων εκ των προϊόντων ξυλείας, μέσω αντίδρασης σε αυτόκλειστο, γνωστές ως ακετυλίωση του ξύλου.

Στη βιομηχανία αμύλου, είναι επίσης ένα συνηθισμένο μέσο ακετυλίωσης και χρησιμοποιείται για την παραγωγή των λεγόμενων, «τροποποιημένων αμύλων» E1414, E1420 και E1422.

Ωστόσο, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όσο και σε άλλες χώρες, ο οξικός ανυδρίτης έχει κατηγοριοποιηθεί ως χημικό αντιδραστήριο της λίστας DEA List II, και είναι υπό περιορισμό και αυστηρό έλεγχο, εξαιτίας της συχνής και (συνήθως) παράνομης χρήσης του στη σύνθεση της ηρωίνης (μέσω της χημικής διακετυλίωσης της μορφίνης).

Παραπομπές 

Χημικές ενώσεις
Κόμητες του Κλερμόν

Οι Κόμητες του Κλερμόν εμφανίζονται για πρώτη φορά στις αρχές του 11ου αιώνα. Η πρωτεύουσα του δουκάτου ήταν η Κλερμόν που βρισκόταν στον σημερινό Γαλλικό νομό Ουάζ, τότε βρισκόταν στην αρχαία κομητεία Μπωβαί της επαρχίας Ιλ-ντε-Φρανς. Όταν πέθανε ο άτεκνος Θεοβάλδος ΣΤ΄ του Μπλουά ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας την μετέφερε στους διαδόχους του (1218) και την προσάρτησε στο Γαλλικό στέμμα. Ο γιος του Γάλλου βασιλιά Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης την πήρε σαν δώρο, την κράτησε η γενεαλογική του γραμμή μέχρι την εποχή που ξεκληρίστηκε. Στην συνέχεια την παρέλαβε ο Οίκος των Βουρβόνων, γενάρχης του νέου κλάδου ήταν ο Ροβέρτος του Κλερμόν μικρότερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου και της Μαργαρίτας της Βαρκελώνης. Ο Οίκος των Βουρβόνων διατήρησε την κομητεία μέχρι την εποχή που η κομητεία κατασχέθηκε από το Γαλλικό στέμμα (1527).

Πρώτοι κόμητες

Βαλδουίνος Α΄ του Κλερμόν (πέθανε το 1023)
Βαλδουίνος Β΄ του Κλερμόν (1023-1042), γιος του Βαλδουίνου Α΄

Οίκος του Κλερμόν

Ρενώ Α΄ του Κλερμόν (1024-1088), γαμπρός του Βαλδουίνου Β΄
Ούγος (1088-1101), γιος του Ρενώ Α΄
Ρενώ Β΄ (1101-1161), γιος του Ούγου Α΄
Ραούλ, γιος του Ρενώ Β΄ και Κοντόσταυλος της Γαλλίας.

Οίκος του Μπλουά

Λουδοβίκος του Μπλουά (1191–1205), γαμπρός του Ραούλ Α΄
Θεοβάλδος ΣΤ΄ του Μπλουά (1205–1218), γιος του Λουδοβίκου

Την κομητεία αγόρασε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας (1218)

Οίκος των Καπετιδών

Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης (1218–1234), γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου
Αλμπέρικ, κόμης του Κλερμόν (1234 - άγνωστη ημερομηνία), γιος του Φιλίππου Α΄, πούλησε την κομητεία στην αδελφή του Ιωάννα
Ιωάννα, κόμισσα του Κλερμόν (άγνωστη ημερομηνία - 1252), κόρη του Φιλίππου Α΄

Με την έλλειψη των αρσενικών κληρονόμων η κομητεία κατασχέθηκε από το Γαλλικό στέμμα.

Οίκος των Βουρβόνων

Ροβέρτος του Κλερμόν (1268–1317), μικρότερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου.
Λουδοβίκος Α΄ του Μπουρμπόν (1317–1327, 1331–1341), γιος του Ροβέρτου

Ο Λουδοβίκος Α΄ αντάλλαξε την κομητεία του Κλερμόν με την κομητεία του Λα Μαρς (1327), αργότερα επέστρεψε σε αυτόν (1331)

Πέτρος Α΄ της Βουρβόνης (1341–1356), γιος του Λουδοβίκου Α΄
Λουδοβίκος Β΄ του Μπουρμπόν (1356–1410), γιος του Πέτρου Α΄
Ιωάννης Α΄ του Μπουρμπόν (1410–1434), γιος του Λουδοβίκου Β΄
Κάρολος Α΄ του Μπουρμπόν (1434–1456), γιος του Ιωάννη Α΄
Ιωάννης Β΄ του Μπουρμπόν (1456–1488), πρώτος γιος του Καρόλου Α΄
Κάρολος Β΄ του Μπουρμπόν (1488), δεύτερος γιος του Καρόλου Α΄
Πέτρος Β΄ του Μπουρμπόν (1488–1503), μικρότερος γιος του Καρόλου Α΄
Σουζάνα της Βουρβόνης (1503–1521), κόρη του Πέτρου Β΄
Κάρολος Γ΄ του Μπουρμπόν (1521–1527), σύζυγος της Σουζάνας 

Μετά τον θάνατο του Καρόλου Γ΄ έγινε κατάσχεση του δουκάτου από το Γαλλικό στέμμα.

Οίκος των Βαλουά

Κάρολος Β΄ της Ορλεάνης (1540–1545)

Οίκος της Ορλεάνης

Ανρί ντ'Ορλεάν (1957–1984, 1987–1999)
Φρανσουά ντ'Ορλεάν (1999–2017)

Παραπομπές

Πηγές

Baldwin, John W. (1986). The Government of Philip Augustus: Foundations of French Royal Power in the Middle Ages. University of California Press.
Wood, Charles T. (1966). The French Apanages and the Capetian Monarchy, 1224-1328. Harvard University Press.
Μαρία του Μπω-Οράγγης

Η Μαρία, γαλλ. Marie de Baux-Orange (απεβ. 1417) από τον Οίκο των Μπω ήταν suo jure πριγκίπισσα της Οράγγης. Ήταν η τελευταία κάτοχος αυτού του τίτλου από τον Οίκο των Μπω.

Βιογραφία 
Η Μαρία ήταν το μόνο παιδί, και ως εκ τούτου η μοναδική κληρονόμος, του Ραϋμόνδου Ε΄ του Μπω και της Ιωάννας της Γενεύης.

Η Μαρία απεβίωσε το 1417 στην Οράγγη και τάφηκε στο Λ' Εγκλίζ ντε Κορντελιέρ στο Λονς-λ-Σωνιέ.  Ο σύζυγός της απεβίωσε το 1418. Ο γιος της Λουδοβίκος Β΄ κληρονόμησε από τον πατέρα του το Σαλόν-Αρλαί και από τη μητέρα του το Μπω-Οράγγη, συμπεριλαμβανομένου του πριγκιπάτου της Οράγγης. Επίσης διεκδίκησε την κομητεία της Γενεύης ως κληρονομιά από τη γιαγιά του, αλλά έχασε τη μακρά νομική μάχη γι' αυτόν τον ισχυρισμό από τον Οίκο της Σαβοΐας.

Οικογένεια
Στις 11 Απριλίου 1386 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ κύριο του Σαλόν-Αρλαί. Είχαν τέκνο:
 Λουδοβίκος Β΄ ο Καλός 1390-1463, κύριος του Σαλόν-Αρλαί και πρίγκιπας της Οράγγης.

Δείτε επίσης 
 Κύριοι του Μπω
 Σατώ των Μπω
 Οίκος του Σαλόν-Αρλαί
 Πριγκιπάτο της Οράγγης

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γενεαλογία Marie de Baux[ μόνιμος νεκρός σύνδεσμος ]
 Επίσημος ιστότοπος της οικογένειας del Balzo / Baux (in Italian)
Μαρία Ντίαθ Α΄ δε Άρο

'Μαρία Ντίαθ Α΄ , ισπαν.: María Díaz I de Haro η Καλή (1270 - 1342) από τον Οίκο του Άρο ήταν Ισπανίδα ευγενής.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λόπε Ντίαθ Γ΄ δε Άρο, που δολοφονήθηκε με εντολή του βασιλιά στο Αλφάρο της Λα Ριόχα. Έγινε πιο γνωστή ως η κυρία της Μπισκάγια και για τη δια βίου μάχη της εναντίον του θείου της Ντιέγκο Λόπεθ Ε΄ δε Άρο, για τον τίτλο της κυριαρχίας της Μπισκάγια.

Η Μαρία απέκτησε τον τίτλο της κυρίας της Μπισκάγια, καθώς ήταν διάδοχος, όταν πρώτα ο πατέρας της Λόπε Ντίαθ Γ΄ δε Άρο απεβίωσε το 1288 και μετά ο μεγαλύτερος αδελφός της Ντιέγκο Λόπεθ Δ΄ δε Άρο απεβίωσε μετά από μόλις ένα έτος κατοχής του τίτλου το 1289.

Οικογένεια 
Από τον γάμο της με τον Ιωάννη του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας κύριο της Βαλένθια ντε Κάμπος, γεννήθηκαν τα ακόλουθα παιδιά με το επώνυμο δε Καστίγια υ Άρο:
 Ιωάννης γενν. 1326, κληρονόμησε όλες τις ιδιοκτησίες της μητέρας και του πατέρα του. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Αλφόνσου πρίγκιπα της Πορτογαλίας (γιο του Aλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας). Δολοφονήθηκε στο Τόρο το 1326 με εντολή του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης.
 Λόπε Ντίαθ απεβ. το 1295, παιδί.
 Μαρία Ντίαθ απεβ. 1299, παντρεύτηκε τον Χουάν Νούνιεθ δε Λάρα ελ Μένορ, επικεφαλής του Οίκου των Λάρα. Χωρίς απογόνους.

Δείτε επίσης 
 Οίκος του Άρο
 Οίκος της Λάρα
 Ντιέγκο Λόπεθ Ε΄ δε Άρο
 Χουάν νούνιεθ Β΄ δε Λάρα
 Φερδινάνδος Δ΄ της Καστίλης
 Aλφόνσος ΙΑ΄ της Καστίλης
 δον Χουάν Μανουέλ
 κύριος του Μπίσκαϋ

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 María Díaz I de Haro

Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Νίκος Μαγγίτσης

Ο Νίκος Μαγγίτσης (γενν. Βόλος, 1968) είναι Έλληνας ορειβάτης και αλπινιστής, ο οποίος έχει διακριθεί σε ορειβατικές αποστολές στο εξωτερικό και έχει κατακτήσει σημαντικές κορυφές του κόσμου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Νίκος Μαγγίτσης γεννήθηκε στο Βόλο, το 1968.

Έργο και διακρίσεις 
Κατέχει πτυχίο Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού από το ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και έχει εκπονήσει μεταπτυχιακή διατριβή με θέμα: «Χρόνος αντίδρασης στο μεγάλο υψόμετρο». Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια στο χώρο του αθλητισμού, του αθλητικού τουρισμού και των υπαίθριων δραστηριοτήτων.

Ο Μαγγίτσης είναι ο μόνος Έλληνας αλπινιστής που έχει ολοκληρώσει το εγχείρημα των «7 summits», τις επτά υψηλότερες κορυφές του πλανήτη, σε καθεμία από τις επτά ηπείρους, δηλ. έχει ανέβει στις εξής δυσκολότερες κορυφές: Έβερεστ, Ακονκάγκουα, Μακ Κίνλεϊ, Κιλιμάντζαρο, Ελ Μπρους, Βίνσον, και Κάρστενσζ. Έχει κατακτήσει την κορυφή του Έβερεστ, του «βουνού των βουνών», την υψηλότερη κορυφή της Γης, στις 17 Μαΐου 2004, στις 5:45 τα ξημερώματα.

Διετέλεσε Πρεσβευτής του Ολυμπιακού Εθελοντισμού για την «ΑΘΗΝΑ 2004», επί 4 χρόνια. Έχει οργανώσει και υλοποιήσει 44 αποστολές αθλητικής επιβίωσης σε όλο τον πλανήτη. 

Είναι ο πρώτος και μοναδικός Έλληνας (μέχρι σήμερα), που έχει φτάσει πεζοπορικά στο Βόρειο Πόλο (το 2000) και τον Νότιο Πόλο (το 2003). Στις δράσεις του επίσης περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η πεζοπορική διάσχιση στην Τυνησιακή Σαχάρα (το 2001), η διάσχιση της Salar De Uyuni στη Βολιβία (το 2005), καθώς και ο πρώτος χειμερινός διάπλους του Αιγαίου Πελάγους με ατομικό καγιάκ, από τη Λήμνο στον Βόλο, το 2002.

Προσωπικά στοιχεία 
Κατοικεί μόνιμα στην Αγριά της Μαγνησίας και προπονείται στο Πήλιο.

Παραπομπές 
 

Έλληνες ορειβάτες
Κινγκ Κονγκ (ταινία, 1933)

Το Κινγκ Κονγκ (αγγλικά:King Kong) είναι μια αμερικανική κινηματογραφική ρομαντική ταινία περιπέτειας του 1933 σε σκηνοθεσία και παράγωγή των Μέριαν Κ. Κούπερ και Έρνεστ Μπ. Σόιντσακ. Το σενάριο είναι των Τζείμς Άσμορ Κρίλμαν και Ρουθ Ρόουζ, το οποίο βασίστηκε σε μια ιδέα των Μέριαν Κούπερ και Έντγκαρ Γουάλας. Πρωταγωνιστούν οι Φεί Ρεί, Μπρους Γκάποτ και Ρόμπερτ Άρμστρονγκ, και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη στις 2 Μαρτίου 1933.Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Έχει βαθμολογηθεί από το Rotten Tomatoes ως η τέταρτη καλύτερη ταινία τρόμου όλων των εποχών και ως η σαρακοστή έκτη καλύτερη ταινία όλων των εποχών.Είναι η πρώτη ταινία στο franchise του Κινγκ Κονγκ.

Η ταινία εξιστορεί την ιστορία ενός τεράστιου πλάσματος, είδους γορίλλα, ονόματι Κονγκ, το οποίο σκοτώνεται στην προσπάθεια του να αποκτήσει μια όμορφη νεαρή γυναίκα (Wray). Η ταινία περιέχει stop-motion σε μορφή κινουμένων σχεδίων που σχεδιάστηκαν από τον Willis O'Brien και το μουσικό σκορ το σύνθεσε ο Μαξ Σταίνερ. Το 1991, θεωρήθηκε ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική» από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και επιλέχθηκε για συντήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου. Μια συνέχεια, με τίτλο Son of Kong, που γυρίστηκε και κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, με αρκετές ακόμη ταινίες με τον Κινγκ Κονγκ, οι οποίες έγιναν τις επόμενες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένων δύο remakes που έγιναν, μια το 1976 και μια το 2005 αντίστοιχα, και μια επανεκκίνηση το 2017.

Πλοκή
Το 1933, ο σκηνοθέτης Carl Denham ταξιδεύει με τους συντελεστές της νέας του ταινίας σ`ένα νησί που δεν είναι καν χαρτογραφημένο για να ξεκινήσουν εκεί γυρίσματα. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι στο νησί υπάρχουν πλάσματα της πρϊστορικής εποχής καθώς και ο τεράστιος γορίλας "Kong", ο οποίος θα αιχμαλωτίσει την πρωταγωνίστρια της ταινίας.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
 Φεί Ρεί ως η Άνν Ντάροου
 Ρόμπερτ Άρμστρονγκ ως ο Καρλ Ντέναμ
 Μπρους Γκάποτ ως ο Τζον "Τζακ" Ντρίσολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 King Kong essay by Michael Price on the National Film Registry website 
 

Ταινίες του 1933
Αμερικανικές ταινίες
Κινγκ Κονγκ (ταινίες)
Ταινίες παραγωγής RKO Pictures
Περιπετειώδεις ταινίες τρόμου
Ταινίες σε παραγωγή Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ
Ταινίες που έγιναν κόμικς
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές επικές ταινίες
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Osu!

Το Osu! (αναγράφεται osu!) είναι ρυθμικό βιντεοπαιχνίδι το οποίο αναπτύχθηκε, δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από τον Ντιν "Πέπι" Χέρμπερτ. Κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows στις 16 Σεπτεμβρίου 2007, ενώ από τότε έχουν δημιουργηθεί εκδόσεις για macOS, Linux, Android και iOS. Έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με βιντεοπαιχνίδια όπως τα Osu! Tatakae! Ouendan, Taiko no Tatsujin, Beatmania IIDX, Elite Beat Agents, O2Jam, StepMania, και DJMax. Το osu! έχει μια ενεργή κοινότητα ηλεκτρονικων αθλημάτων (esport), και μερικές φορές επαγγελματίες παίκτες το προτείνουν για εξάσκηση και ζέσταμα.

Παραπομπές
Αλεξάντρα Σταν

Η Αλεξάντρα Ιοάνα Σταν (ρουμανικά: Alexandra Ioana Stan, γενν. 10 Ιουνίου 1989) είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια και στιχουργός. Έγινε παγκοσμίως γνωστή με το τραγούδι "Mr. Saxobeat" το 2010.

Δισκογραφία

Studio albums 
 Saxobeats (2011)
 Unlocked (2014)
 Alesta (2016)
 Mami (2018)
 Rainbows (2021)
Πολυγαμία

Η πολυγαμία είναι η πρακτική τελέσεως του γάμου με παραπάνω από έναν σύζυγο. του γάμου πολλαπλών συζύγων.

Σε όλον τον κόσμο, διαφορετικές κοινωνίες ενθαρρύνουν, αποδέχονται ή απαγορεύουν την πολυγαμία. Σε κοινωνίες που επιτρέπουν ή ανέχονται την πολυγαμία, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων η αποδεκτή μορφή είναι άνδρας παντρεμένος με πολλές γυναίκες. Σύμφωνα με το Ethnographic Atlas Codebook (1998), από 1.231 κοινωνίες που σημείωσαν, 588 είχαν συχνή πολυγύνη, 453 είχαν περιστασιακή πολυγύνη, 186 ήταν μονογαμικές και 4 είχαν πολυανδρία  αν και πιο πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η πολυανδρία μπορεί να εμφανιστεί πιο συχνά από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.

Από νομικής απόψεως, σε πολλές χώρες, αν και ο νόμος αναγνωρίζει μόνον τη μονογαμία , η μοιχεία δεν είναι παράνομη.

Επιστημονικές μελέτες κατατάσσουν τον άνθρωπο ως μονογαμικό ον.

Παραπομπές

Θρησκεία και πολιτική
Σθενελαΐδας

Ο Σθενελαΐδας ήταν Σπαρτιάτης που κατείχε το αξίωμα του Εφόρου το 432 ΠΚΕ. Προέτρεψε τους Λακεδαιμόνιους και τους συμμάχους τους εκείνο το έτος, να κηρύξουν πόλεμο κατά των Αθηναίων. Η δημηγορία που βάζει ο Θουκυδίδης στο στόμα του χαρακτηρίζεται έντονα από τα χαρακτηριστικά της σπαρτιατικής ευγλωττίας, της απλότητας και της συντομίας. Ήταν πατέρας του Σπαρτιάτη στρατηγού Αλκαμένη.

Παραπομπές σημειώσεις

Σπαρτιάτες
Δημηγορίες Θουκυδίδη
Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες (European Organisation for Rare Diseases EURORDIS) είναι μια μη κυβερνητική ένωση συλλόγων ασθενών η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των σπανίων παθήσεων με επίκεντρο τους ασθενείς, ενεργοποιημένη στην υποστήριξη των ατόμων που ζουν με τέτοιες παθήσεις και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Ο EURORDIS ιδρύθηκε το 1997. Υποστηρίζεται από τα μέλη της και από τη Γαλλική Ένωση Μυϊκής Δυστροφίας (AFM), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνεργαζόμενους οργανισμούς και τη βιομηχανία υγείας.

Σύμφωνα με υπολογισμούς, μόνο στην Ευρώπη υπάρχουν 20-30 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με σπάνιες παθήσεις, και περίπου 6 χιλιάδες διαφορετικές σπάνιες παθήσεις. Η EURORDIS εκπροσωπεί περισσότερους από 700 οργανισμούς σπάνιων παθήσεων από 63 διαφορετικές χώρες (εκ των οποίων οι 26 είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης), καλύπτοντας πάνω από 2000 σπάνιες παθήσεις.

Το EURORDIS είναι μια εξέλιξη του κινήματος αυτο-υπεράσπισης των ασθενών, το οποίο αποδίδεται ευρέως στον ακτιβισμό του AIDS.

Ο EURORDIS ήταν ιδρυτικός συνεργάτης της Ημέρας Σπάνιων Παθήσεων το 2008 και παραμένει ο επικεφαλής συντονιστής της.

Εθνικοί οργανισμοί με παρόμοιο σκοπό είναι ο Εθνικός Οργανισμός για Σπάνιες Διαταραχές (NORD) στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδικός Οργανισμός για τις Σπάνιες Διαταραχές (CORD) στον Καναδά, ο Οργανισμός για τις σπάνιες ασθένειες Ινδίας (ORDI) στην Ινδία, ο Allianz Chronischer Seltener Erkrankungen (ACHSE) στη Γερμανία και ο Federación Española de Enfermedades Raras (FEDER) στην Ισπανία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα EURORDIS
Το πρόγραμμα EURORDIS και NORD για την ανάπτυξη διαδικτυακών κοινοτήτων ασθενών
Παγκόσμιος ιστότοπος για πληροφορίες και δραστηριότητες για την Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων Global

 Ιατρικοί και υγειονομικοί οργανισμοί με έδρα τη Γαλλία
 Ευρωπαϊκοί ιατρικοί και υγειονομικοί οργανισμοί
Οργανισμοί ασθενών
Οργανισμοί Βιοτραπεζών
Διεθνείς οργανισμοί με έδρα τη Γαλλία
Ζώνη του θανάτου

Στην ορειβασία, Ζώνη του θανάτου (αγγλ. Death zone) είναι το υψόμετρο εκείνο, πάνω από το οποίο, η πίεση του οξυγόνου στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι τόσο χαμηλή, ώστε είναι αδύνατο για τον άνθρωπο να επιβιώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η παραμονή εντός της ζώνης θανάτου οδηγεί σε βέβαιο θάνατο, συνήθως εντός λίγων ωρών. Το υψόμετρο των 8.000 μέτρων, με πίεση οξυγόνου μικρότερη από τα 356 mbar, θεωρείται ως η έναρξη της ζώνης θανάτου.  

Η έννοια της ζώνης αυτής θεσπίστηκε αρχικά από τον Ελβετό γιατρό Edouard Wyss-Dunant, το 1953, την οποία και ονόμασε αρχικά, θανατηφόρος ζώνη. 

Όλες οι κορυφές πάνω από υψόμετρο 8.000 μέτρα, συνολικά 14 κορυφές, μεταξύ των υψηλότερων οροσειρών, περικλείονται εντός της Ζώνης του θανάτου στα Ιμαλάια όρη και τα όρη Καρακορούμ στην Ασία. Μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι θάνατοι, ή θανατηφόρα ατυχήματα ορειβατών έχουν γίνει μέσα στη Ζώνη του θανάτου, είτε από απώλεια αισθήσεων, είτε από λανθασμένες αποφάσεις κατά την αναρρίχηση εντός της ζώνης, είτε από απώλεια δυνάμεων που οδήγησαν σε ατυχήματα. 

Οι ορειβάτες πρέπει να έχουν συμπληρωματικό οξυγόνο, μαζί τους (βλ. φιάλες οξυγόνου), διότι η επιβίωση εντός της ζώνης είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη και εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για τη ζωή τους.

Φυσιολογικές τιμές 
Ο ανθρώπινος οργανισμός λειτουργεί φυσιολογικά σε συνθήκες ατμοσφαιρικής πίεσης, στο επίπεδο της θάλασσας, όπου η πίεση είναι στα 101,325 kPa, ή αλλιώς 1 ατμόσφαιρα (Atm). Η συγκέντρωση, τότε, του οξυγόνου (O2) στο επίπεδο θάλασσας είναι 20,9%, και η σχετική πίεση είναι 21,2 kPa. Οπότε, και η αιμοσφαιρίνη του αίματος σε υγιή άτομα, είναι σε κατάσταση κεκορεσμένη σε οξυγόνο.

Παραπομπές 

Ορειβασία
Βεατρίκη της Σαβοΐας, κυρία της Βιγιένα

Η Βεατρίκη η νεότερη, ιταλ. Beatrice di Savoya (1250 – 1292) από τον Οίκο της Σαβοΐας, ήταν κόρη του Aμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και της δεύτερης συζύγου του Καικιλίας των Μπω. Από τον δεύτερο γάμο της έγινε γνωστή ως κυρία της Βιγιένα.

Βιογραφία
Η Bεατρίκη ήταν αμφιθαλής αδελφή του Βονιφάτιου κόμη της Σαβοΐας, της Ελεονώρας και της Κωνσταντίας. Είχε δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, τη Βεατρίκη την πρεσβύτερη και τη Mαργαρίτα.

Μετά το τέλος τού πατέρα της το 1253, η Bεατρίκη έλαβε ένα χρηματικό ποσό ως κληρονομιά.  Μετά το τέλος του 10ετούς αδελφού της Βονιφάτιου, τον διαδέχτηκε ο θείος τους Πέτρος Β΄ ως κόμης του Σαβοΐας. Μετά το τέλος του Πέτρου Β΄, η Bεατρίκη αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διεκδίκησή της για τη Σαβοΐα, με τη συγκατάθεση της μητέρας της, υπέρ της διαδοχής τού άλλου θείου της Φιλίππου Α΄ ως κόμη της Σαβοΐας. Σε άρθρο (με ημερομηνία 21 Οκτωβρίου 1268) αναφέρεται ως Contesson , πιθανώς να ξεχωρίζει από τη μεγαλύτερη ομώνυμη αδελφή της. Ένα καταστατικό με ημερομηνία 11 Αυγούστου 1266 του πάπα Κλήμη Δ΄ αναφέρει ότι ο Φίλιππος δώρισε περιουσία στην ανιψιά του «Β»· πιθανότατα αναφέρεται στη Βεατρίκη. 

Η Βεατρίκη πρώτα μνηστεύθηκε με τον Ιάκωβο (Β΄), δεύτερο γιο του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας, ωστόσο το συμβόλαιο έληξε στις 11 Αυγούστου 1266.  Δέκα χρόνια μετά τη διάλυση του αρραβώνα, ο Ιάκωβος έγινε βασιλιάς της Μαγιόρκα.

Η Βεατρίκη παντρεύτηκε για πρώτη φορά στις 21 Οκτωβρίου 1268 με τον Πέτρο κύριο του Σατελμπελέν, γιο του Ιωάννη κόμη του Σαλόν. Ο Πέτρος παραχώρησε περιουσία στη σύζυγό του το 1269.  Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο για περισσότερο από έξι χρόνια· όταν ο Πέτρος απεβίωσε δεν είχαν παιδιά.

Ένας δεύτερος γάμος πραγματοποιήθηκε το 1274 με τον Μανουέλ κύριο της Βιγιένα. Αυτός ήταν ένας δεύτερος γάμος και για τα δύο μέρη, καθώς η πρώτη σύζυγος του Μανουέλ, η Κωνσταντία (αδελφή του Ιακώβου Β΄, κάποτε αρραβωνιαστικού της Βεατρίκης) είχε αποβιώσει αφήνοντάς τον με δύο παιδιά. Ο Μανουέλ και ο Bεατρίκη είχαν έναν γιο, τον Χουάν Μανουέλ, που γεννήθηκε στην Ελσκαλόνα του Τολέδο στις 5 Μαΐου 1282. Ο σύζυγός της Μανουέλ απεβίωσε έναν χρόνο μετά τη γέννηση τού γιου τους, οπότε τον διαδέχθηκε ο γιος τους, καθώς ο άλλος γιος τού Μανουέλ από τον Κωνσταντία είχε αποβιώσει νεαρός. Η Bεατρίκη φρόντιζε τον γιο της μέχρι το τέλος της, εννέα χρόνια αργότερα· μετά ο Χουάν Μανουέλ έμεινε στη φροντίδα του θείου του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1268 τον Πέτρο των Ιβρέα, κύριο του Σατελμπελέν, γιο του Ιωάννη κόμη του Σαλόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Η Βεατρίκη έκανε το 1274 δεύτερο γάμο με τον Εμμανουήλ του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέα κύριο της Βιγιένα και είχε τέκνο:
 Ιωάννης-Εμμανουήλ 1282-1348, πρίγκιπας της Βιγιένα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 

Οίκος της Σαβοΐας
Δειλινά Ροδόπης

Τα Δειλινά είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 50 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ. ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 24 χλμ. Α. από την Κομοτηνή ενώ τη ανατολικά και νότια περνάει ο Λίσσος ή Φιλιουρής  ποταμός. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι, ασχολούνται με την γεωργία και στο χωριό λειτουργεί διθέσιο μειονοτικό δημοτικό σχολείο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δοκού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Δειλινών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 307 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Κάρδαμος Ροδόπης

Ο Κάρδαμος ή Κάτω Κάρδαμος είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κάρδαμος βρίσκεται στα όρια της Ελλάδας με την Βουλγαρία, σε απόσταση 33 χλμ. Β. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι χτισμένο στις νότιες πλαγιές των Ορέων Βυρσίνης της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 500 μέτρα, νοτιοανατολικά του βουνού Πολεμιστής (υψόμετρο 956 μ.) και δίπλα του περνά ο ομώνυμος χείμαρρος. Οι κάτοικοί του είναι γεωργοκτηνοτρόφοι Πομάκοι, πολιτισμικά όπως όλα της χωριά της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης ενώ γεωγραφικά στην περιοχή "Νυμφαία". Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 178 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πομακοχώρια Ροδόπης μια ζωντανή παράδοση από τον ιστότοπο http://sofissecrets1.blogspot.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Κάρδαμος
Δήμος Αρριανών
Γεωκόκκυγας

Ο Γεωκόκκυγας της καλιφόρνιας είναι πτηνό και ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της τάξης των Κοκκυγιδόμορφων (Cuculiformes).
Τα ενήλικα πουλιά φτάνουν σε μήκος από 51 έως 61 εκατοστά συμπεριλαμβανομένης και της ουράς, ύψος από 25 έως 30 εκατοστά, άνοιγμα φτερών έως 62 εκατοστά και βάρος από 250 έως 340 γραμμάρια. Έχει μακρύ γκριζομπλέ ράμφος ελαφρώς λυγισμένο προς τα κάτω. Το κεφάλι, το κάλυμμα κορυφής, η πλάτη και η ουρά είναι σκούρο καφέ με ανοιχτόχρωμες ραβδώσεις. Η κοιλιά και το στήθος είναι κρεμ προς υπόλευκο. Στην κορυφή του κεφαλιού έχει ένα είδος λοφίου. Τα πόδια και η ουρά μακριά.

Περιγραφή
Ο Γεωκόκκυγας είναι ένας πολύ καλός δρομέας, αναπτύσσει ταχύτητες από 24 έως 32 χλμ/ώρα, σε αυτό δεν βοηθάει η διάταξη των δαχτύλων. Οι Κοκκυγίδες είναι ζυγοδάχτυλα είδη, δηλαδή έχει δυο δάχτυλα μπροστά και δύο πίσω, το πρώτο και το τέταρτο δάχτυλο των ποδιών έχει κατεύθυνση προς τα πίσω και το δεύτερο και τρίτο προς τα εμπρός. Τα περισσότερα πουλιά που τρέχουν γρήγορα, έχουν τρία δάχτυλα, όχι τέσσερα. Δεν υπάρχει κάποιο προφανές πλεονέκτημα στον ζυγοδακτυλισμό και κανένας προφανής λόγος ώστε να εξελιχθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα φτερά του είναι μικρά και μπορεί για λίγα δευτερόλεπτα να αιωρηθεί στον αέρα.

Κοκκυγίδες
Αρνητικός αριθμός

Στα μαθηματικά, ο αρνητικός αριθμός είναι ένας πραγματικός αριθμός που είναι μικρότερος από το μηδέν. Εάν σε μία γραμμική παράσταση οι θετικοί είναι προς τα δεξιά, οι αρνητικοί θα είναι προς αριστερά. Χρησιμοποιούνται συχνά για να αντιπροσωπεύουν το μέγεθος μιας απώλειας ή ανεπάρκειας. Το χρέος που οφείλεται μπορεί να θεωρηθεί ως αρνητικό περιουσιακό στοιχείο. Οι αρνητικοί αριθμοί χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τιμές σε κλίμακα που είναι κάτω από το μηδέν, όπως οι κλίμακες Κελσίου και Φαρενάιτ για θερμοκρασία.

Οι αρνητικοί αριθμοί εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία στα Εννέα Κεφάλαια της Μαθηματικής Τέχνης, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο της κινεζικής δυναστείας Χαν (202 π.Χ. - 220 μ.Χ.), αλλά μπορεί κάλλιστα να περιέχει πολύ παλαιότερο υλικό. Ο Λιου Χουέι (περ. 3ος αιώνας) καθιέρωσε τους βασικούς κανόνες για την πρόσθεση και αφαίρεση αρνητικών αριθμών. Περίπου τον 7ο αιώνα, Ινδοί μαθηματικοί, όπως ο Βραχμαγκούπτα, ασχολούνται με τη χρήση αρνητικών αριθμών. Αραβες μαθηματικοί ανέπτυξαν περαιτέρω τους κανόνες αφαίρεσης και πολλαπλασιασμού αρνητικών αριθμών και επίλυσαν προβλήματα με αρνητικούς συντελεστές. Πριν από την ανακάλυψη των αρνητικών αριθμών, μαθηματικοί όπως ο Διόφαντος θεωρούσαν τα αρνητικά αποτελέσματα σε προβλήματα "αδύνατα" και οι εξισώσεις που απαιτούσαν αρνητικές λύσεις περιγράφηκαν ως παράλογες. Δυτικοί μαθηματικοί, όπως ο Λάιμπνιτς (1646–1716), υποστήριξαν ότι οι αρνητικοί αριθμοί δεν ήταν έγκυροι, παρ όλο που τους χρησιμοποιούσαν ακόμη σε υπολογισμούς.

Παραπομπές

Αριθμοί
Στοιχειώδης αριθμητική
MonsterVerse

Το MonsterVerse  είναι ένα αμερικανικό πολύμεσο franchise, και ταυτόχρονα ένα κοινό φανταστικό σύμπαν που επικεντρώνεται σε μια σειρά από ταινίες με φανταστικά τέρατα, με κύρια τέρατα τους Godzilla και King Kong. Οι ταινίες γυρίστηκαν από τη Legendary Entertainment και είναι μια συν-παραγωγή και διανομή της Warner Bros. Η πρώτη δόση ήταν το Godzilla (2014), ένα reboot  του franchise του Godzilla, το οποίο ακολουθήθηκε απο το Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου (2017), ένα reboot  του franchise του King Kong, και το Γκοτζίλα ΙΙ: Ο Βασιλιάς των Τεράτων ( 2019). Η επόμενη ταινία που θα κυκλοφορήσει θα είναι το Godzilla vs. Κονγκ (2021).

Ταινίες

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Monarch Sciences

Φανταστικά σύμπαντα
Franchises της Warner Bros.
Ταινίες με τέρατα
Αντισθένης της Σπάρτης

Ο Αντισθένης της Σπάρτης ήταν Σπαρτιάτης ναύαρχος του Πελοποννησιακού πολέμου. Το 412 π.Χ. εστάλη ως επικεφαλής μιας ναυτικής μοίρας στην ακτή της Μικράς Ασίας, και επρόκειτο να διαδεχθεί τον Αστύοχο εφόσον οι Σπαρτιάτες επίτροποι έκριναν απαραίτητο ότι έπρεπε να τον παύσουν από τα καθήκοντά του. Αναφέρεται πάλι το 399 π.Χ., όταν μαζί με δύο άλλους επίτροπους εστάλησαν για να επιθεωρήσουν την κατάσταση στην Ασία και να ανακοινώσει στον Δερκυλίδα ότι τα καθήκοντα του παρατείνονταν για ένα ακόμη έτος. Υπήρχε επίσης ένας Αθηναίος στρατηγός με το ίδιο όνομα.

Παραπομπές 

Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι
Απαγορευτικό (πανδημία COVID-19)

Κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID-19, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, καραντίνες και παρόμοιοι περιορισμοί (που έχουν περιγραφεί ως διατάγματα παραμονής στο σπίτι, υγειονομικές ζώνες, λοκντάουν) έχουν τεθεί σε ισχύ σε πολλές χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο. Αυτά τα μέτρα τέθηκαν σε ισχύ για την αποφυγή της διασποράς του SARS-CoV-2 που προκαλεί την COVID-19. Τον Απρίλιο 2020, περίπου ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός βρισκόταν υπό κάποιο είδος απαγορευτικού, καθώς οι κυβερνήσεις πάνω από 90 χωρών με πάνω από 3.9 δισεκατομμύρια κατοίκους διέταξαν ή συμβούλευσαν τους κατοίκους να παραμείνουν στα σπίτια τους. Η πρόταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας και τα απαγορευτικά είναι ότι θα πρέπει να είναι βραχυπρόθεσμα μέτρα για την αναδιοργάνωση, επανεξισορρόπηση πόρων και προστασία του εξαντλημένου ιατρικού προσωπικού. Για να υπάρξει ισορροπία μεταξύ περιορισμών και κανονικής ζωής, ο ΠΟΫ προτείνει μια αντιμετώπιση του κορονοϊού που αποτελείται από αυστηρή τήρηση των μέτρων υγιεινής, αποτελεσματική ιχνηλάτηση και απομόνωση των ασθενών.

Διάφορες χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο έχουν θέσει σε ισχύ απαγορευτικά διαφόρων βαθμών. Άλλα περιλαμβάνουν ολικό έλεγχο κινήσεων ενώ άλλα έχουν εφαρμόσει περιορισμούς αναλόγως της ώρας. Συνήθως μόνο οι επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας (π.χ. εμπορίας ειδών πρώτης ανάγκης) επιτρέπεται να λειτουργούν. Τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα κολέγια κλείνουν, ενώ σήμερα σε 63 χώρες υπάρχει ολικό ή μερικό κλείσιμο των σχολείων (σε εθνικό επίπεδο ή τοπικά), επηρεάζοντας το 47% του μαθητικού πληθυσμού.

Ακολουθώντας το προηγούμενο που έθεσε το απαγορευτικό στην επαρχία Χουμπέι της Κίνας (Ιανουάριος 2020) και την Ιταλία τον Μάρτιο, το 2020 και το 2021 πολλές χώρες εφαρμόζουν απαγορευτικά για την ανάσχεση της εξάπλωσης του ιού, αν και έχουν υπάρξει φωνές κατά των μέτρων και σχετικές διαδηλώσεις σε ορισμένες χώρες.

Παραπομπές 

Πανδημία COVID-19
Ντέιβιντ «Μπόι» Μάρτιν

Ο Ντέιβιντ Κίρκερ Μάρτιν (αγγλικά: David Kirker Martin, 1 Φεβρουαρίου 1914 – 10 Ιανουαρίου 1991), γνωστός ως Ντέιβ «Μπόι» Μάρτιν ή Μπόι Μάρτιν (Boy Martin), ήταν  Βορειοιρλανδός  επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως κεντρικός επιθετικός. Έκανε καριέρα σε ομάδες της Αγγλίας και της πατρίδας του αναδεικνυόμενος σε ιδιαίτερα παραγωγικό σκόρερ.

Βιογραφία

Ο Μάρτιν πέρασε την παιδική του ηλικία σε ορφανοτροφείο προτού ενταχθεί ως ντράμερ στο σύνταγμα των Βασιλικών Τουφεκίων του Ούλστερ και από εκεί απέκτησε το προσωνύμιο «Μπόι». Ξεκίνησε την καριέρα του από ομάδες της χώρας του και η εξαιρετική ευχέρειά του στο σκοράρισμα έκαναν ομάδες της Αγγλίας να ενδιαφερθούν και έτσι το 1934 μεταγραφή στη Γουλβς. Την πρώτη του χρονιά σημείωσε 31 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις. Είχε γίνει γνωστός από αγώνα για το πρωτάθλημα Βρετανικών Νήσων το 1933, όταν σημείωσε και τα δύο γκολ της Εθνικής Βόρειας Ιρλανδίας επί της Σκωτίας στη νίκη με 2–1. 

Την περίοδο του πολέμου αγωνίστηκε με τη μορφή δανεισμού και σε άλλες ομάδες εκτός της Νοτς Κάουντι που είχε τα δικαιώματα του, όπως η Γκλεντόραν, η Γουότφορντ ΦΚ και η Φούλαμ ΦΚ. Μετά το τέλος του πολέμου επανήλθε για να αγωνιστεί για δύο χρόνια στην πατρίδα του. Κέρδισε μόνο ένα τίτλο στην καριέρα του, το πρωτάθλημα του 1932–33 με τη Μπέλφαστ Σέλτικ.
Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε τουλάχιστον 611 τέρματα σε 527 επίσημους αγώνες, έχοντας αναλογία 1,16 γκολ ανά αγώνα (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας
Ποδοσφαιριστές Κλίφτονβιλ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Γκλεντόραν ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Νίκος Ντούγιας

Ο Νίκος Ντούγιας (19-9-1980) είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, συγγραφέας και επιχειρηματίας .

Παιδική Ηλικία 
Ο Νίκος Ντούγιας γεννήθηκε στην Κολονία (Γερμανίας) από Έλληνες γονείς. Μεγάλωσε στην Άνω Λαψίστα Ιωαννίνων όπου είχε την πρώτη του επαφή με την πορτοκαλή μπάλα. Σύντομα έδειξε ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στο Μπάσκετ όπου τον οδήγησε σε κλίση στην Εθνική παίδων, Εφήβων.

Καριέρα 
Σε ηλικία 17 ετών ταξιδεύει στην Αμερική (Ντάλας ΤΧ) με υποτροφία για να σπουδάσει και να παίξει Μπάσκετ παράλληλα (cedar valley college), όπου το 2001 κερδίζει το κολεγιακό πρωτάθλημα ( Πρώτος Έλληνας που καταφέρνει κάτι τέτοιο). 

Τον επόμενο χρόνο αφήνει την Αμερική για χάρη της Ρωσικής Ούραλ Γκρέιτ. Το Σεπτέμβριο του 2002 υπογράφει συμβόλαιο με την Τουρκική ομάδα της Σμύρνης Γκιόζτεπε (που αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος της Τουρκίας) γίνοντας παράλληλα ο πρώτος Έλληνας που έπαιξε ποτέ σε επαγγελματικό πρωτάθλημα της Τουρκίας.

Άλλες χώρες που αγωνίστηκε είναι η Ισπανία, Γερμανία, Ιρλανδία.

Το Επόμενο Βήμα 
Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας, ξεκίνησε στην πόλη καταγωγής του (Ιωάννινα) την πρώτη ιδιωτική σχολή Καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα καταφέρνοντας σε μερικά χρόνια να γίνει από τις κορυφαίες ακαδημίες της πόλης περνώντας από αυτήν εκατοντάδες παιδιά. Το 2014 δημιούργησε το NTOYGIAS BASKETBALL CAMP ένα από καλύτερα καμπ της Ελλάδος όπου οι καλεσμένοι ήταν καταξιωμένοι Αμερικανοί προπονητές που έχουν δουλέψει με παίκτες του ΝΒΑ και του NCAA.  Παράλληλα το 2018 ανοίγει ένα από τα μεγαλύτερα Κέντρα δημιουργικής απασχόλησης στα Ιωάννινα ( Το Σπιτάκι του Γίγαντα) προσφέροντας άριστες υπηρεσίες στα παιδιά της πόλης.

Συγγραφέας 
Το 2021 ξεκινάει την Συγγραφική του καριέρα εκδίδοντας από τις εκδόσεις υδροπλάνο το παραμύθι για παιδιά " Η ομορφιά της Ψυχής ενός Γίγαντα" όπου οι κριτικές είναι εξαιρετικές.
Γιώργος Κριμιζάκης

Ο Γιώργος Κριμιζάκης (3 Μαΐου 1943) είναι Έλληνας μουσικοσυνθέτης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και έχει καταγωγή απ' τα Χανιά της Κρήτης. Μετά το Γυμνάσιο σπούδασε μουσική στο Ωδείο Αθηνών.
Την καριέρα του την ξεκίνησε το 1968.

Ενδεικτική δισκογραφία
 1971 Φωτογραφίες
 1973 Η αγάπη μας
 1977 Έτσι είναι η αγάπη
1977 Εγώ ματάκια μου στο λέω
 1978 Χάρρυ Κλυνν - Για δέσιμο
 1979 Χάρρυ Κλυνν - Δοξάστε με
1979 Ένα απόβραδο
 1984 Χάρρυ Κλυνν - Μαλακά πιο μαλακά
 1985 Τα καλύτερά μας χρόνια
 1986 Τρέχουμε τρέχουμε

Παραπομπές

Κριμιζάκης Γιώργος
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών