joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Επαρχία Τζαμαλπούρ

Η Επαρχία Τζαμαλπούρ (βεγγαλικά: জামালপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από το 1978. Το διοικητικό κέντρο εδρεύει στο Τζαμαλπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.032 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.089.366 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 21.5%, σημαντικά κατώτερο σε σχέση με το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 97.74% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι ενώ το 1.98% είναι Ινδουιστές.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 7 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Ντεβαγκάντζ (Ντεβανγκάντζ)
 Μπακσιγκάντζ (Μπακσιγκάντζ)
 Ισλαμπούρ (Ισλαμπούρ)
 Τζαμαλπούρ Σαντάρ (Τζαμαλπούρ)
 Μανταργκάντζ (Μανταργκάντζ)
 Μελαντάχα (Μελαντάχα)
 Σαρισαμπάρι (Σαρισαμπάρι)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επαρχία Τζαμαλπούρ στη Banglapedia (στα αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Tasmar

Ο Τάσος Μαραγκός (1977), γνωστός και ως Tasmar, είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς, με καταγωγή από τη Σύρο. Η σειρά του Krak Komiks έχει τιμηθεί δύο φορές στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς. Άλλα έργα του είναι τα Super Condom, Όλα είναι κόμικξς!, που δημοσιευόταν στην Ελευθεροτυπία, και Μα γιατί μου φταίνε όλα;!, σε σενάριο του Βασίλη Παπαθεοδώρου. Ο Tasmar έχει επηρεαστεί κυρίως από Αμερικανούς και Ευρωπαίους underground καλλιτέχνες, όπως οι Ρόμπερτ Κραμπ, Πίτερ Μπαγκ, Γκίλμπερτ Σέλτον και Αντρέα Πατσιέντζα.

Βιβλιογραφία 

 Krak Komiks (2007-2015)
 Super Condom (2010, Jemma Press)
 Όλα είναι κόμικξς! (2014, Jemma Press)
 Hard Rock: School, Drugs & Rock n' Roll (2017, Jemma Press)
 Μα γιατί μου φταίνε όλα;! (2017, Καστανιώτης)

Παραπομπές 

Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Ζάρα Ντολουκάνοβα

Η Ζάρα Ντολουκάνοβα (αρμενικά: Զարուհի Դոլուխանյան, 15 Μαρτίου 1918 - 4 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Αρμένισα mezzo-soprano τραγουδίστρια της όπερας. Αν και θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες της όπερας, της σοβιετικής εποχής, δεν έκανε πολλές εμφανίσεις στο σανίδι, παρά περισσότερη φήμη απέκτησε μέσω του ραδιοφώνου. Γεννήθηκε ως Ζάρα Μακαριάν, στη Μόσχα, με τους γονείς της να έχουν αρμενικές και κουρδικές ρίζες. Μεγάλωσε σε μία μουσική οικογένεια, με τη μητέρα της να είναι επαγγελματίας τραγουδίστρια και με τον πατέρα της να είναι φλαουτίστας, κλαρινετίστας και τρομπετίστας. Ξεκίνησε γρήγορα τις μουσικές στης σπουδές και συγκεκριμένο με το πιάνο, όμως σε ηλικία 16 ετών αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωνή της. Αργότερα σπούδασε και στο Κρατικό Μουσικό Κολέγιο Γκνέσιν.

Το ντεμπούτο της στην όπερα το έκανε το 1938, στο Γερεβάν, ερμηνεύοντας ρόλο στο έργο του Σαρλ Γκουνώ, Faust. Στην όπερα του Γερεβάν έμεινα για τα επόμενα τρία χρονιά, ερμηνεύοντας κυρίως μικρούς ρόλους. Αφού αποχώρησε από εκεί, λίγο καιρό αργότερα παντρεύτηκε τον συνθέτη Αλεξάντερ Ντολουκανιάν, κι έκτοτε χρησιμοποιούσε το επώνυμο του συζύγου και στις εμφανίσεις της. Έως και το 1944, που μετακόμισαν στη Μόσχα, εκείνη συνέχισε να ερμηνεύει μικρούς ρόλους. Περίπου αυτήν την περίοδο ξεκινά και η ραδιοφωνική της καριέρα, όταν της ανατέθηκε να τραγουδήσει με την Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι στο ραδιόφωνο. Με την ορχήστρα συνεργάστηκε κι άλλες φορές για δύο ακόμα δεκαετίες. Το 1959, έγινε σολίστ της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Μόσχας και τραγούδησε με αυτήν αρκετές φορές έως και το τέλος της δεκαετίας. 

Κατά το 1963, ξεκίνησε να παίρνει σοπράνο ρόλους περισσότερο, σε έργα όπως η Norma, του Μπελίνι, η Aida, του Βέρντι και η Tosca, του Πουτσίνι. Μεγάλη επιτυχία είχε στις πρεμιέρες των έργων Suor Angelica, του Πουτσίνι και Vier letzte Lieder του Στράους. Καριέρα έκανε και στο εξωτερικό, τραγουδώντας μεταξύ άλλων και στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1959, στην Ιαπωνία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Σκανδιναβία και στη Λατινική Αμερική. Μετά το 1970, αποσύρθηκε και ξεκίνησε να διδάσκει φωνητική στο Κολέγιο Γκνέσιν. Μία από τις γνωστότερες μαθήτριες της ήταν η Όλγκα Μποροντίνα. Η φωνή της θεωρούταν ξεχωριστή καθώς ήταν μία κολορατούρα-μέτζο σοπράνο, με καθαρή φωνή και μεγάλη έκταση. Το 1966, βραβεύθηκε και από το Τάγμα του Λένιν. Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στη Μόσχα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Official English Website
Biography

Αρμένιοι τραγουδιστές
Ρωσίδες τραγουδίστριες
Τραγουδιστές όπερας
Μεσόφωνοι
Επαρχία Σερπούρ

Η επαρχία Σερπούρ (βεγγαλικά: শেরপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από τις 22 Φεβρουαρίου 1984, από μέρος της επικράτειας της επαρχίας Τζαμαλπούρ. Το διοικητικό κέντρο είναι το Σερπούρ. Η έκταση της κομητείας είναι 1.364 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.246.511 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 32.4%, κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 95% του πληθυσμού της επαρχίας είναι Μουσουλμάνοι ενώ το 4% είναι Ινδουιστές

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 5 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Τζεναϊγκάτι (Τζεναϊγκάτι)
 Νάκλα (Νάκλα)
 Ναλιταμπάρι (Ναλιταμπάρι)
 Σερπούρ Σαντάρ (Σερπούρ)
 Σριμπάρντι (Σριμπάρντι)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επαρχία Σερπούρ στη Banglapedia (Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Επαρχία Μίμενσινγκ

Η Επαρχία Μίμενσινγκ (βεγγαλικά: ময়মনসিংহ জেলা) είναι επαρχία στο βορειοανατολικό Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Το διοικητικό κέντρο είναι το Μίμενσινγκ.

Ιστορία 
Υφίσταται από το 1787.

Γεωγραφία 
Η έκταση της επαρχίας είναι 4.363 τ.χλμ. Συνορεύει με την πολιτεία Μεγκαλάγια και τους λόφους Γκάρο στην Ινδία στα βόρεια, στα νότια με την επαρχία Γκαζιπούρ, στα ανατολικά με τις επαρχίες Νετροκόνα και Κισορεγκάντζ, και στα δυτικά με τις επαρχίες Σερπούρ, Τζαμαλπούρ και Τανγκάιλ.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του νομού ήταν 4.439.017 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 30.7%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%).

Θρησκεία 
Το 94.73% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι, το 4.25% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές και το 0.75% είναι Χριστιανοί.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 12 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Μίμενσινγκ Σαντάρ (Μίμενσινγκ)
 Μπαλούκα (Μπαλούκα)
 Ντομπαούρα (Ντομπαούρ)
 Φουλμπάρια (Φουλμπάρια)
 Γκαφαργκαόν (Γκαφαργκαόν)
 Γκαουριπούρ (Γκαουριπούρ)
 Χαλουαγκάτ (Χαλουαγκάτ)
 Ισβαργκάντζ (Ισβαργκάντζ)
 Μουκταγκάτσχα (Μουκταγκάτσχα)
 Ναντάιλ (Ναντάιλ)
 Φουλπούρ (Φουλπούρ)
 Τρισάλ (Τρισάλ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επαρχία Μίμενσινγκ στη Banglapedia (στα Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Επαρχία Νετροκόνα

Η επαρχία Νετροκόνα (βεγγαλικά: নেত্রকোনা জেলা) είναι επαρχία στο βορειοανατολικό Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Μίμενσινγκ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι η Νετροκόνα. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 2.810 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.937.794 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 26%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Το 83% του πληθυσμού του νομού είναι Μουσουλμάνοι, το 14% είναι Ινδουιστές και το 3% ανήκει σε άλλες θρησκείες.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 10 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Μοχανγκάντζ (Μοχανγκάντζ)
 Μαντάν (Μαντάν)
 Χαλιαντζούρι (Χαλιαντζούρι)
 Πουρμπαντχάλα (Πουρμπαντχάλα)
 Ντουργκαπούρ (Ντουργκαπούρ)
 Κέντουα (Κέντουα)
 Καλμακάντα (Καλμακάντα)
 Μπαρχάτα (Μπαρχάτα)
 Ατπάρα (Ατπάρα)
 Νετροκόνα Σαντάρ (Νετροκόνα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επαρχία Νετροκόνα στη Banglapedia (στα αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Χου Τζιντάο

Ο Χου Τζιντάο (胡锦涛, πινγίν: Hú Jǐntāo, 21 Δεκεμβρίου 1942) υπήρξε ο έκτος πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, με θητεία από το 2003 έως τις 14 Μαρτίου 2013.

Γεννήθηκε στο Ταϊτζόου της επαρχίας Τζιανγκσού στις 21 Δεκεμβρίου 1942. Παντρεύτηκε τη Λιου Γιονγκτσίνγκ (Liu Yongqing).

Ήταν Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας από τις 15 Νοεμβρίου 2002 έως τις 15 Νοεμβρίου 2012. Υπήρξε Πρόεδρος της Κίνας από τις 15 Μαρτίου 2003 έως τις 14 Μαρτίου 2013.

Διορίστηκε για μια ακόμα πενταετή θητεία στην προεδρία της Κίνας, με απόφαση του Εθνικού Κογκρέσου του Κομμουνιστικού Κόμματος, στις 16 Μαρτίου του 2008. Ο Τζιντάο ήταν ο μόνος υποψήφιος και εξελέγη με μόνο 3 ψήφους κατά στις 15 Μαρτίου 2008. Αντιπρόεδρος εξελέγη ο Σι Τζινπίνγκ.

Σπουδές 

Σπούδασε μηχανικός στο πολύ επιλεκτικό πανεπιστήμιο Τσινγκχουά του Πεκίνου. Αποφοίτησε το 1965.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 China's leader shows his stripes - άρθρο στο BBC, Ιανουάριος 2005.
 Hu Jintao (ChinaVitae.com)
 Hu Jintao calls for upholding Marxism (Xinhua)
 Πολιτικές φιλοσοφίες και πολιτικές του Ζιντάο από τον Δρα Ρόμπερτ Λόρενς Κουν
 Requiem for Reform?  Zhao Ziyang's vision of political change in China dims as Hu Jintao hardens the Party line (Time Asia)

Παραπομπές 

Κινέζοι πολιτικοί
Κινέζοι κομμουνιστές
Κινέζοι μηχανικοί
Δημοτικό Στάδιο Νεάπολης Βόλου

Το Δημοτικό Στάδιο της Νεαπόλεως βρίσκεται στη περιοχή της Νεάπολης στον Βόλο και συγκεκριμένα στο τέρμα της Νεαπόλεως. 

Το γήπεδο είναι κατασκευασμένο αρκετά χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο το καλοκαίρι του 2017 ο Δήμος Βόλου το ανακαίνισε για λογαριασμό του συλλόγου Βόλος Ν.Π.Σ. ο οποίος το χρησιμοποιούσε ως έδρα. 

Έχει χωρητικότητα 2.500 ατόμων, ενώ υπάρχει σκέπαστρο στη βορειοδυτική πλευρά. 
Είναι ενισχυμένο με πραγματικό χλοοτάπητα (96Χ64μ.) ενώ υπάρχει και βοηθητικό για τις ανάγκες των ακαδημιών. Παράλληλα, περιμετρικά του γηπέδου υπάρχει η δυνατότητα να ασκηθούν οι αθλητές του στίβου, καθώς υπάρχουν 6 διάδρομοι των 400 μέτρων. 

Υπάρχουν 2 θύρες από τις οποίες μπορούν να εισέρχονται οπαδοί των γηπεδούχων και των φιλοξενούμενων.
Στο εσωτερικό του γηπέδου υπάρχει χώρος όπου φιλοξενείται το κυλικείο καθώς και κλειστή αίθουσα γυμναστικής.
Εκτός του γηπέδου μπορεί κανείς να σταθμεύσει το όχημα του καθώς το πάρκινγκ μπορεί να "φιλοξενήσει" από 100 έως 150 οχήματα.

Επίσης το συγκεκριμένο γήπεδο παρέχεται από τον Δήμο Βόλου και για προπονήσεις αλλά και ορισμένους αγώνες των ερασιτεχνικών ομάδων ποδοσφαίρου της ΕΠΣΘ.

Υπεύθυνος για την κατασκευή αλλά και την παραχώρηση των δικαιωμάτων του γηπέδου είναι η Διεύθυνση Αθλητισμού ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ - Δήμου Βόλου.

Το 2019 ο Βόλος Ν.Π.Σ. εν όψει της συμμετοχής του στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 1 μετακόμισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο και το καλοκαίρι εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας η χρηματοδότηση έργων «ριζικής αναμόρφωσης» του σταδίου. Για την περίοδο 2019-20 το στάδιο θα χρησιμοποιούν ως έδρα ο Ολυμπιακός Βόλου και η Νίκη Βόλου. Από την σεζόν 2020-21 η Νίκη Βόλου το χρησιμοποιεί σαν προπονητικό κέντρο.

Παραπομπές 

 Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
 Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μαγνησία
Νέος Ζυγός Καβάλας

Ο Νέος Ζυγός ή Νέος Ζυγός Καβάλας παλαιότερα γνωστός ως "Πρόσφυγες" ή "Οικισμός Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων", είναι οικισμός που βρίσκεται 12 χλμ. βορειοδυτικά της Καβάλας σε υψόμετρο 99 μέτρα από την επιφάνεια της θαλάσσης. Είναι κτισμένος κοντά και δυτικά της ΕΟ Καβάλας - Δράμας, ανάμεσα στα χωριά Ζυγός (Ν.), Παλαιά Καβάλα (ΝΔ.), Αμυγδαλεώνα (Β.) και Πολύστυλο (Α.). Ο οικισμός δημιουργήθηκε με κρατική επιχορηγία για τη στέγαση των ομογενών παλιννοστούντων Ελλήνων Ποντίων  από την Σοβιετική Ένωση.  Από το 1990 έως το 1993 εγκαταστάθηκαν 110 οικογένειες. Αναφέρεται το 1991 να προσαρτάται στην κοινότητα Ζυγού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Ζυγό αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ζυγού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλίππων του δήμου Καβάλας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 572 κατοίκους. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ανήκε στον πρώην Δήμο Φιλίππων. Το χωριό  απέκτησε την αυθεντική ονομασία του το 2022 τον Ιανουάριο και εντάχθηκε στον Δήμο Καβάλας μετά από 30 χρόνια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Η θέση του οικισμού στο GoogleMaps   
 "Οι συνθήκες εγκατάστασης και απασχόλησης των Παλιννοστούντων ομογενών Ποντίων στην Ελλάδα", Χατζηαναστασίου Μαρία, ΤΕΙ Καβάλας
 Νέος Ζυγός νομού Καβάλας: οικισμός υποδοχής ομογενών Ελλήνων από την πρώην Σοβιετική Ενωση στο Ιδρυματικό Καταθετήριο Επιστημονικών Εργασιών του ΑΠΘ

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Καβάλας
Καταρίνα Πέιτερς

Η Καταρίνα Πέιτερς (φλαμανδικά: Catharina Peeters, Αμβέρσα, 16 Αυγούστου 1615 - Αμβέρσα, 1676) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος, αδελφή των επίσης ζωγράφων Μποναβεντούρα Πέιτερς Ι, Γιαν Πέιτερς του πρεβύτερου και Χίλλις Πέιτερς του πρεβύτερου.

Ελάχιστες λεπτομέρειες είναι γνωστές για τη ζωή της. Όπως αναφέρει το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, Δάσκαλοί της στη ζωγραφική ήταν οι αδελφοί της. Αναφέρεται από τον Κορνέλις ντε Μπι στο βιβλίο του για ζωγράφους Het Gulden Cabinet ως μια από τις αξιοσημείωτες γυναίκες ζωγράφους. Ο Φαν ντερ Άα την αναφέρει ως ζωγράφο καρπών, πιθανότατα το ίδιο πρόσωπο με την Κλάρα Πέιτερς, αλλά δεν είναι γνωστό αν οι δύο γυναίκες είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους ή επρόκειτο για απλή συνεπωνυμία.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
 Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Φλάνδρας
Μ. Ι. Μαΐλλης Α.Ε.Β.Ε.

Η M. J. Maillis Group είναι ελληνικός πολυεθνικός όμιλος. Ο όμιλος δραστηριοποιείται στον χώρο κατασκευής βιομηχανικού εξοπλισμού και συκευασίας. Iδρύθηκε το 1968 και εδρεύει στην Κηφισιά Αττικής.

Ο όμιλος 
Είναι μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών και του Επιμελητηρίου Έβρου. Με τη βοήθεια σημαντικού ύψους κρατικών επιχορηγήσεων και δανειακών χορηγήσεων υλοποίησε μεγάλες επενδύσεις στις μονάδες της στους νομούς Βοιωτίας και Εβρου. Απέκτησε τις πρώτες θυγατρικές της στο εξωτερικό, το 1994, στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Με ιδρύσεις θυγατρικών ή εξαγορές άλλων ομοειδών και παραπλήσιων εταιρειών ειδών και μηχανών συσκευασίας επεκτάθηκε βιομηχανικά και εμπορικά το 1997 στην Πολωνία και την Αλβανία, το 1998 στην Τσεχία και την Ισπανία, το 1999 στη Βρετανία και τις ΗΠΑ, το 2000 στην Αυστρία, τη Φινλανδία, την Ιταλία, τη Σουηδία, το 2002 στον Καναδά και το 2005 στη Σερβία, αξιοποιώντας και κεφάλαια που άντλησε από το Χρηματιστήριο Αθηνών. Τη δωδεκαετία 2005-2016 πραγματοποίησε συνολικές πωλήσεις 1,12 δισ. ευρώ σε εταιρική βάση και 3,52 δισ. ευρώ σε ενοποιημένη βάση. Η εταιρεία ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών για 22 χρόνια με την έξοδό της το 2014.

Πηγές
http://www.kathimerini.gr/397533/article/oikonomia/epixeirhseis/pws-to-8riler-ths-maillhs-aeve-e3elix8hke-se-ena-apisteyto-loyketo

http://www.capital.gr/epixeiriseis/2186471/stous-dromous-tou-metaxiou-o-mixalis-maillis

https://m.naftemporiki.gr/story/1295289

https://m.naftemporiki.gr/story/64758

Μ
Λαίδη Γαβριέλλα Γουίντσορ

Η Λαίδη Γαβριέλλα Γουίντσορ είναι η κόρη του Πρίγκιπα Μιχαήλ του Κεντ και της συζύγου του Μαρίας-Χριστίνας φον Ράημπνιτς. Το πλήρες της όνομα είναι “Γαβριέλλα Μαρίνα Αλεξάνδρα Οφηλία” και είναι γνωστή με το χαϊδευτικό “Έλλα”. Εργάζεται ως ελεύθερη συγγραφέας.

Η Γαβριέλλα γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1981 στο Νοσοκομείο St Mary’s του Λονδίνου. Έχει ένα αδελφό, τον Φρειδερίκο, ο οποίος γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1979. Αποφοίτησε από το Σχολείο Ντάουν Χάους (ισοδύναμο λυκείου) στο Κολντ Ας του Μπέρκσαηαρ. Το Μάιο 2004, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν στην Πρόβιτενς του Ρόουντ Άηλαντ με πτυχίο BA στη Συγκριτική Λογοτεχνία. Το 2012, της απονεμήθηκε το πτυχίο MPhil στην Κοινωνική Ανθρωπολογία από το Κολλέγιο Λίνακερ της Οξφόρδης.

Το δικαίωμα της Έλλας στο θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου δεν αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα της Βρεττανικής Μοναρχίας (Διαδοχή), διότι προηγούνται αρκετοί άλλοι. Πάντως, αφού ο πατέρας της είναι εξάδελφος της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄, η Λαίδη Γαβριέλλα είναι δεύτερη ανιψιά της Βασίλισσας. Επίσης, συγγένεια εκ του πλαγίου έχει και με το σύζυγο της Ελισάβετ Β΄, Πρίγκιπα Φίλιππο. Η γιαγιά τής Έλλας, η Μαρίνα πριγκίπισσα της Ελλάδας, ήταν εξαδέλφη του Φίλιππου πρίγκιπα της Ελλάδας & δούκα του Εδιμβούργου.

Πηγές 
 Charles Mosley, editor, Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition, 3 volumes (Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 2003), volume 1, page cxli.
 http://www.bbcamerica.com/anglophenia/2014/06/almost-royal-10-lesser-known-members-of-the-british-royal-family

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Διάφορες φωτογραφίες

Οίκος Ουίνδσορ
Αντίπαπας Ιωάννης ΙΣΤ΄

Ο Ιωάννης ΙΣΤ΄ ( 945 –  1001, γεννήθηκε: Ιωάννης Φιλάγαθος, , ) ήταν αντιπάπας από το 997 έως το 998.

Σημειώσεις 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά

Ιωαννης ΙΣΤ
Ιωαννης ΙΣΤ
Ιωαννης ΙΣΤ
Ιωαννης ΙΣΤ
Ιωαννης ΙΣΤ
Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά

O Ιμπραΐμα Κασορί Φοφανά  (Ibrahima Kassory Fofana, γεννημένος στις 15 Απριλίου 1954) είναι πρώην οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουινέα. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τον Μάιο του 2018 έως τις 5 Σεπτεμβρίου 2021. Το 2010 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Αρχικά ήταν δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου Συνεργασίας,  Το 1990  ανέλαβε διευθυντής Δημοσίων Επενδύσεων. Το 1994 δέχτηκε τον διορισμό από τον Πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ στο αξίωμα του "Διαχειριστή και Ελεγκτή Μεγάλων Έργων".   Σταδιακά έγινε όλο και περισσότερο φίλα προσκείμενος στον Κοντέ, με αποτέλεσμα να του ανατεθεί το 1996 να υπηρετήσει στο γραφείο του πρωθυπουργού, ως αρμόδιος για τον εθνικό προϋπολογισμό και τις ΜΚΟ. Το 1997 προήχθη στο αξίωμα του υπουργού Οικονομικών και Οικονομίας.

Σε αυτή τη θέση, ο Φοφανά έγινε ολοένα και πιο αντίθετος με τον Κοντέ και τον Ιανουάριο του 2000 απομακρύνθηκε από τη θέση του. Ο ίδιος αποφάσισε να αυτοεξοριστεί στο Ντακάρ, όπως επέτρεψε ο συνάδελφός του και υπουργός Ασφαλείας Σεκού Κουρεϊσί Κοντέ. Στη συνέχεια, του δόθηκε άσυλο στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να σπουδάσει στη Φλόριντα και στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Από το εξωτερικό, συνέχισε να ασκεί κάποια επιρροή στη Γουινέα μέσω της φιλίας του με τον Σαλιφού Καμαρά.

Ήταν ένας από τους 24 υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές του 2010. Κατήλθε με το κόμμα της Γουινέας για όλους (GPT) που ο ίδιος ίδρυσε, όμως έλαβε ποσοστό μόλις 0,66% των ψήφων.

Πρωθυπουργός 
Το 2014 ο Φοφανά έγινε μέλος της κυβέρνησης του Αλφά Κοντέ έπειτα από τη σύσταση μιας πολιτικής συμμαχίας ανάμεσα στο κόμμα του και στο κυβερνών Ουράνιο Τόξο RPG. 

Έπειτα από τις διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις που ξέσπασαν με αφορμή το αποτέλεσμα των -πρώτων στην ιστορία της χώρας- άμεσων τοπικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2018 και τον θάνατο δεκάδων ατόμων στις μετεκλογικές ταραχές, ο πρόεδρος Αλφά Κοντέ κινήθηκε προς ανασχηματισμό της κυβέρνησης.

Το 2018 μέσω ενός άλλου πολιτικού συνασπισμού συμφώνησε στη συγχώνευση του κόμματός του στον κυβερνώντα συνασπισμό Ουράνιο Τόξο RPG, προκειμένου να αναλάβει την πρωθυπουργία. Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Μαμαντί Γιουλά, ο Φοφανά διορίστηκε πρωθυπουργός στις 22 Μαΐου 2018.

Παραπομπές 

 Πρωθυπουργοί της Γουινέας
Βικτόρια Λόμπα

Η Βικτόρια Λόμπα (ρωσικά: Виктория Лоба, , 17 Οκτωβρίου 1988) είναι Ρωσίδα, γεννημένη στη Βόρεια Μακεδονία, τραγουδίστρια της pop μουσικής. Γεννήθηκε στο Ταγκανρόγκ της Σοβιετικής Ένωσης (μέρος της σημερινής Ρωσίας). Όταν ήταν στην ηλικία των 8 ετών, η οικογένεια μετακόμισε στη Βόρεια Μακεδονία. Εκεί, άρχισε από την εφηβική ηλικία να γίνεται δημοφιλής, όταν το 2003, σε ηλικία 15 ετών εκπροσώπησε τη χώρα στο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2003, στη Δανία, με το κομμάτι της Ti ne me poznavaš, καταλαμβάνοντας τελικά την 12η θέση. Μετά τον διαγωνισμό ήθελε να επιστρέψει στη Ρωσία, για να παρακολουθήσει στρατιωτική σχολή, όμως κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας της, σπούδασε μουσική, στη Βόρεια Μακεδονία.

Το 2004, έλαβε βραβείο από το Φεστιβάλ Roza vetrov. Από το 2008 έως και το 2010, η Λόμπα υπήρξε η βασική τραγουδίστρια του εγχώριου συγκροτήματος Tumbao Salsa Band, το οποίο ερμήνευε Jazz, βραζιλιάνικη, πορτογαλική και κουβανική μουσική. Παράλληλα εμφανιζόταν και στο τηλεοπτικό μουσικό σόου Cotton Club. Το 2010, τιμήθηκε από το Golden Ladybug of Popularity, με το βραβείο "Ανακάλυψη της Χρονιάς", το οποίο το κέρδισε και το 2011 και το 2012. Το 2011, κέρδισε και το δεύτερο βραβείο στο Ohrid Fest. Κατόπιν, στο OGAE Video Contest, βγήκε 11η με το τραγούδι Ti Si Vinovna.

Στο Makfest  του 2012 (ένα από τα σημαντικότερα pop/rock φεστιβάλ της Βόρειας Μακεδονίας), η Λόμπα άνοιξε το φεστιβάλ, με το τραγούδι Pocuvstvuvaj Go Ritamot, το οποίο ήταν και το τραγούδι του φεστιβάλ. Το 2013, ήρθε και κάποια διεθνής επιτυχία, όταν το τραγούδι της Summer Love, ήρθε πρώτο στα ολλανδικά charts "Dutch top European list Νέων Ταλέντων". Στο Makfest του 2014, η Λόμπα πήρε το βραβείο του Καλύτερου Ερμηνευτή, με το τραγούδι "Samo moj". Συχνά τα τραγούδια της βρίσκονται στις υψηλές θέσεις των charts της Βόρειας Μακεδονίας. Το 2007, ξεκίνησε και την ενασχόληση με την υποκριτική, συμμετέχοντας στην θεατρική παράσταση "Lolita". Έχει συμμετάσχει και σε αρκετά διαφημιστικά στην τηλεόραση. Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015, υπήρξε υποψήφια να αντιπροσωπεύσει τη χώρα της, αλλά δεν τα κατάφερε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βικτόρια Λόμπα στο IMDb

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές
Bangla Tribune

Η Bangla Tribune (βεγγαλικά: বাংলা ট্রিবিউন) είναι μια διαδικτυακή εφημερίδα στο Μπαγκλαντές, που δημοσιεύεται από τη Ντάκα στη Βεγγαλική γλώσσα. Η Bangla Tribune είναι ένα μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες διαδικτυακές ειδησεογραφικές πύλες στο Μπαγκλαντές. Ένα χαρακτηριστικό της εφημερίδας είναι η λογοδοσία και η υπεύθυνη δημοσιογραφία. Ιδρύθηκε στις 13 Μαΐου 2014. Η εφημερίδα, μαζί με την Dhaka  Tribune και το λογοτεχνικό περιοδικό Φώτα της Βεγγάλης, ανήκει στον όμιλο Gemcon. Ο εκδότης του της εφημερίδας είναι ο Καζί Ανίς Αχμέντ, ενώ ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι ο συντάκτης. Το σύνθημα της εφημερίδας είναι Τα πάντα σε ελάχιστες λέξεις (Kom Kothay Sob Kotha, কম কোথায় সব কথা).

Ιστορία 
Η Bangla Tribune είναι ένα μια διαδικτυακή εφημερίδα στα βεγγαλικά στο Μπανγκλαντές. Η εφημερίδα εκδίδεται από τον Καζί Ανίς Αχμέντ, ενώ ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι ο συντάκτης. Η Bangla Tribune περιγράφει την εκδοτική πολιτική της ως φιλελεύθερη και υποστηρίζει τα ίσα δικαιώματα των φύλων στο Μπαγκλαντές. Αυτή η εφημερίδα ανήκει στη 2A Media Limited, που με τη σειρά της ανήκει στον όμιλο Gemcon. Είναι μια από τις πιο σεβαστές διαδικτυακές εφημερίδες της χώρας. Πολλά διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως ο The Guardian χρησιμοποιούν την εφημερίδα ως μια σημαντική πηγή.

Περιεχόμενο

Τμήματα 

 Εθνικά
 Χώρα
 Πολιτική
 Αποκλειστικότητες
 Εξωτερικών
 Στήλη
 Επιχείρηση
 Ψυχαγωγία
 Αθλητισμός
 Τεχνολογία
 Τρόπο ζωής
 Βιβλιογραφία

Συμπληρώματα 
Ως μια ηλεκτρονική εφημερίδα, η Bangla Tribune δημοσιεύει τακτικά συμπληρώματα όπως το συμπλήρωμα λογοτεχνίας. Άλλα αξιοσημείωτα συμπληρώματα είναι η έκδοση Ιντ. Εκτός από αυτό κάθε εβδομάδα δημοσιεύονται αρκετά συμπληρώματα σε διάφορα θέματα.

Σημαντικά άτομα

Αρχισυντάκτης 

 Ο Ζουλφικέρ Ράσελ είναι δημοσιογράφος και στιχουργός.

Επικεφαλής ειδήσεων 

 Χαρούν-ουρ-Ρασίντ

Επικεφαλής Ρεπόρτερ 

 Ουντίσα Ισλάμ

Επικεφαλής μάρκετινγκ 

 Μπόνα Μίρζα

Αδελφικά μέσα ενημέρωσης 

 Dhaka Tribune
 Φώτα της Βεγγάλης

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος εφημερίδων στο Μπαγκλαντές
 The Daily Ittefaq
 Jugantor
 Daily Naya Diganta

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εφημερίδες του Μπανγκλαντές
All Bangla newspaper
Bangla newspaeper 

Ιστότοποι
Μάτκο Τάλοβατς

Ο Μάτκο Τάλοβατς (, ) ή Ματίγια Τάλοβατς (), ήταν Μπάνος της Σλαβονίας από το 1435 έως το 1445.

Οικογένεια 
Ο Τάλοβατς καταγόταν από τη νήσο Κόρτσουλα, ενώ ήταν υπήκοος της Δημοκρατίας της Ραγούσας. Ήταν μέλος της οικογένειας Τάλοβατς, η οποία διέθετε επιρροή στην περιοχή της Τσέτινα, κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα. Ο αδερφός του, Γιόβαν (ή Ιβάν), έχει χαρακτηριστεί ως Σέρβος.

Ο αδερφός του Μάτκο, Πέταρ Τάλοβατς, ήταν Μπάνος της Κροατίας και της Δαλματίας από το 1438 έως το 1453. Ο δεύτερος αδερφός του, Φράνκο, ήταν Μπάνος του Σέβεριν, έπαρχος του Τέμες και διοικητής του Βελιγραδίου. Ο τρίτος αδερφός του, Ιβάν, ήταν προσευχητής της Βράνα. Αποδεχόμενοι τις βασιλικές δωρεές εδαφών, οι αδερφοί Τάλοβατς ήσαν, για συγκεκριμένη περίοδο, οι ισχυρότεροι ηγεμόνες του συνόλου των κροατικών εδαφών. Η κυριαρχία τους εκτεινόταν από το Βελιγράδι έως το Σένι και από τη Ντράβα έως τη Νερέτβα.

Υπηρεσία 
Ο Μάτκο υπηρέτησε στην αυλή του Δεσπότη της Σερβίας, Στεφάν Λαζάρεβιτς. Στην συνέχεια, κατέστη καστελάνος του, ευρισκόμενου υπό ουγγρικό έλεγχο, Βελιγραδίου, προτού οριστεί στο αξίωμα του μπάνου, το 1435. Οι αδερφοί του, Ιβάν και Φράνκο τον διαδέχτηκαν στο αξίωμα του καστελάνου του Βελιγραδίου.

Κατείχε εδάφη στο Τοπόλοβατς, τα οποία του είχαν παραχωρηθεί από τον Αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, από τα οποία και έλαβε το όνομα Τάλοβατς. Το 1430, κατέστη καστελάνος του Κόβιν. Ευρισκόμενος στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Σιγισμόνδου, ορίστηκε ως επίτροπος της Επισκοπής του Ζάγκρεμπ το 1433, ενώ, το 1434, ορίστηκε προσευχητής της Βράνα και το 1435 μπάνος πάσας Σλαβονίας. Η περίοδος εξουσίας του έλαβε χώρα κατά την διάρκεια περιόδου επαναλαμβανόμενων οθωμανικών επιδρομών εντός των κροατικών εδαφών και εσωτερικών διαμαχών των φεουδαρχικών ηγεμόνων.

Ο Μάτκο Τάλοβατς απεβίωσε το 1445.

Παραπομπές

Πηγές 
  
  
  
  
  

Μπάνοι
Σέρβοι ευγενείς του 15ου αιώνα
Ούγγροι ευγενείς του 15ου αιώνα
Πρόσωπα της Δημοκρατίας της Ραγούσας
Πρόσωπα του Δεσποτάτου της Σερβίας
Σερζ Ντασό

Ο Σερζ Ντασό (Serge Dassault, 4 Απριλίου 1925 – 28 Μαΐου 2018) ήταν Γάλλος κληρονόμος και στέλεχος επιχειρήσεωνκαι πολιτικός. Υπήρξε διευθυντής του Dassault Group και  συντηρητικός πολιτικός. Εργάστηκε επίσης για την SES.

Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του Ντασό εκτιμήθηκε πως ήταν περίπου 15 δισ. δολάρια το 2016.

Βιογραφία 
Ο Σερζ Ντασό ήταν ο γιος του Μαρσέλ Ντασό, από τον οποίο κληρονόμησε το Dassault Group, και της Μαντλίν Ντασό. Και οι δυο γονείς του ήταν από οικογένεια με εβραϊκή παράδοση αλλά μετά ασπάστηκαν τον ρωμαιοκαθολικισμό. Μετά τον θάνατο του γηραιότερου Ντασό το 1986, ο Σερζ Ντασό συνέχισε την ανάπτυξη της εταιρείας με την βοήθεια των διευθύνοντων συμβούλων Charles Edelstenne και Éric Trappier.

Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μπήκε στην φυλακή όταν ο πατέρας του στάλθηκε στο Μπούχενβαλντ μετά την άρνησή του να συνεργαστεί με μια γερμανική αεροπορική εταιρεία.

Φοίτησε στο Lycée Janson de Sailly. Είχε πτυχίο μηχανικού από το École Polytechnique (τάξη του 1946) και το Supaéro (τάξη του 1951). Το 1963 έλαβε ένα EMBA από το HEC Paris.

Καριέρα 
Η εταιρεία του κατέχει επίσης την εφημερίδα Le Figaro.

Ήταν μέλος του UMP, όπως είναι ο γιος του Olivier, ο οποίος είναι βουλευτής στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Ήταν δήμαρχος στην πόλη Corbeil-Essonnes, νότιο προάστιο του Παρισιού. Το 2005 εγκαινίασε το αξίας 2 εκατ. ευρώ Ισλαμικό Πολιτιστικό Κέντρο (στο οποίο υπήρχε και τέμενος) στην πόλη του. Τον Δεκέμβριο του 1998, καταδικάστηκε σε δυο χρόνια φυλάκιση για την συμμετοχή του στο σκάνδαλο της Belgian Agusta και του επιβλήθηκε πρόστιμο 60.000 βελγικών φράγκων (περίπου €1.500).

Το 2004 έγινε γερουσιαστής και από αυτή την θέση, υποστήριξε ανοιχτά θέσεις του συντηρητικού κόμματος στα θέματα της οικονομίας και της απασχόλησης, ισχυριζόμενος ότι οι κανονισμοί στους φόρους και στο εργατικό δυναμικό στην Γαλλία καταστρέφουν τους επιχειρηματίες. Τον Νοέμβριο του 2012, απαντώντας στο σχέδιο της κυβέρνησης Αιρώ να νομιμοποιήσει τον γάμο των ομοφυλόφιλων, ο Ντασό ανέφερε σε μια συνέντευξη στο France Culture ότι η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων θα προκαλέσει «μηδενική ανανέωση του πληθυσμού. Θα έχουμε μια χώρα ομοφυλόφιλων. Και μέσα σε δέκα χρόνια δεν θα απομείνει κανένας άνθρωπος στην χώρα. Αυτό είναι ανόητο».

Προσωπική ζωή 
Ο Ντασό παντρεύτηκε την Nicole Raffel στις 5 Ιουλίου 1950. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά : Olivier, Laurent, Thierry και Marie-Hélène.

Παραπομπές
Μαίρη, Πριγκίπισσα Εριστάβι

Η Μαίρη, Πριγκίπισσα Εριστάβι (γεωργιανά: მერი ერისთავი-შერვაშიძე, 1888 - 21 Ιανουαρίου 1986) ήταν μία εξέχουσα προσωπικότητα της γεωργιανής αριστοκρατίας, είδωλο της μόδας και ένα από τα πρώτα μοντέλα της Κοκό Σανέλ. Κατείχε άκρως σεβαστή θέση στην υψηλή κοινωνία της Γεωργίας, αλλά και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, έστω των τελευταίων ετών της ύπαρξης αυτής. Η Μαίρη, πολλές φορές πιστεύεται (μάλλον λανθασμένα) ότι ήταν το ερωτικό απωθημένο του σπουδαίου κατά την εποχή, Γεωργιανού ποιητή, Γκαλάκτιον Ταμπίτζε. Η Μαίρη, γεννήθηκε ως Μαίρη Σερβάσιτζε, στο Μπατούμι, της Γεωργίας, που τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στη Γεωργία έγινε γνωστό λόγω της ομορφιάς της και της ευγενικής της συμπεριφοράς, μέχρι και ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας την είχε εκθειάσει.

Ο πατέρας της, αργότερα, έγινε μέλος της Αυτοκρατορικής Δούμας και η οικογένεια μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε η προσωπική βοηθός της Αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φιόντοροβνα. Μετά τον θάνατο του πατέρας της, γύρισε στη Γεωργία μαζί με τις αδελφές της και τη μητέρα της, περνώντας εκεί όλη τη νεαρή της ηλικία. Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γεωργιανής Δημοκρατίας, επακόλουθο της Ρωσικής Επανάστασης, η Μαίρη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γκεόργκι Εριστάβι. Περί το 1921, το ζευγάρι διέφυγε από τη Γεωργία εξ αιτίας της εισβολής του Κόκκινου Στρατού. Το ζευγάρι, συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας το ταξίδι τους, στη Γαλλία.

Το ζευγάρι τότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σε μία γειτονία της υψηλής κοινωνίας. Η οικογένεια της, που αναγκάστηκε να φύγει από τη Γεωργία, αφήνοντας πίσω υπάρχοντα, αρχικά, έμενε εκεί με το ζευγάρι. Στη συνέχεια η οικογένεια άνοιξε δικό της ατελιέ μόδας, αποκτώντας ανεξαρτησία, το οποίο προόδευσε από τη στιγμή που η Μαίρη, συνεργάστηκε με τη Κοκό Σανέλ, η οποία κατά την εποχή ήταν ακόμα ανερχόμενη. Παρόλα αυτά, αν και ήρθε επιτυχία για την οικογένεια, μόλις έφυγε από το σπίτι, ο σύζυγός της απεβίωσε, χωρίς να καταφέρουν να αποκτήσουν παιδί. Έκτοτε, η Μαίρη συνέχιζε να ζει εκεί, χωρίς να έχει αρκετές σχέσεις με τους εξόριστους Γεωργιανούς. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της πήγε σε σπίτι με προσωπική νοσοκόμα, έχοντας εξασφαλίσει οικονομική άνεση. Σύμφωνα με τον φίλο της Μπάμπο Ντοντιάνι, το δωμάτιο της είχε συνέχεια λουλούδια από θαυμαστές. Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών χωρίς να καταφέρει να επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Russe de Sainte-Geneviève-des-Bois, μαζί με τον σύζυγό της.

Παραπομπές 

Ρώσοι ευγενείς
Γεωργιανοί ευγενείς
Ασύρματος (συνοικία)

Ο Ασύρματος ή Ατταλιώτικα είναι μικρή συνοικία της Αθήνας χτισμένη στη δυτική πλαγιά του λόφου Φιλοπάππου, δίπλα από τα Άνω Πετράλωνα. Διοικητικά ανήκει στα Πετράλωνα. 

Η περιοχή αυτή στην οποία χτίστηκε η συνοικία ήταν αρχικά παλιό λατομείο, δίπλα στη Σχολή Πολέμου του Πολεμικού Ναυτικού. Πρωτοκατοικήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Οι περισσότερες από τις περίπου 800 οικογένειες που εγκαταστάθηκαν σε αυτό το σημείο προέρχονταν από την Αττάλεια, έτσι η περιοχή έμεινε γνωστή ως Ατταλιώτικα, με κάποιους βέβαια να προέρχονται από την Αλάνια. Η νέα αυτή γειτονιά κατασκευάστηκε γρήγορα και πρόχειρα με ό,τι υλικό υπήρχε διαθέσιμο αποκτώντας έτσι χαρακτηριστική εμφάνιση παραγκούπολης. 

Εκεί κοντά υπήρχε και ένας ασύρματος της σχολής του Ναυτικού, από τον οποίον η συνοικία πήρε το -σήμερα επικρατέστερο- όνομά της. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944, η Σχολή Πολέμου μαζί με τον εν λόγω ασύρματό της καήκαν ολοσχερώς, κάτι που ώθησε στη συνέχεια τη κυβέρνηση να πάρει τη πρωτοβουλία να κατασκευάσει στη θέση της πέτρινα σπίτια αλλά και ένα τετράγωνο με πολυκατοικίες για να μετεγκατασταθούν κάποιοι από τους πρόσφυγες οι οποίοι μέχρι τότε ζούσαν σε τρώγλες. 

Η περιοχή εξακολούθησε να είναι μια από τις πιο υποβαθμισμένες των Αθηνών για αρκετά ακόμη χρόνια, κάτι το οποίο αποτυπώνεται και στην ιστορική νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το όνειρο (1961). Η ταινία αυτή, η οποία γυρίστηκε επί το πλείστον στον Ασύρματο, λογοκρίθηκε από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δόβα, καθώς εκείνα τα χρόνια η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθούσε να αποκρύψει την παρουσία της συνοικίας και τις συνθήκες που επικρατούσαν σε αυτή, όπως και σε άλλες υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά. Η ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη αποτύπωνε τις δυσκολίες που εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος των Ελλήνων στα αστικά κέντρα την ίδια στιγμή που άλλοι επωφελούμενοι από την μεταπολεμική ανάπτυξη της χώρας και της Δύσης πλούτιζαν ραγδαία.  Τις επόμενες δεκαετίες η περιοχή αναβαθμίστηκε και σήμερα είναι μέτριου προς υψηλού εισοδηματικού επιπέδου. 

Στη συνοικία εκτός άλλων βρίσκονται και οι ιστορικές κατοικίες, γνωστές ως τα πέτρινα. Για την οικοδόμηση τους χρησιμοποιήθηκαν πέτρες από την κατεδαφισμένη Σχολή Πολέμου του Ναυτικού. Οι κατοικίες ήταν στο σύνολο 170, αλλά δεν έφταναν για να στεγάσουν το σύνολο των προσφύγων και για τον λόγο αυτό κατασκευάστηκε και η μεγάλη πολυκατοικία απέναντι από τον λόφο.

Παραπομπές 

Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Παλληξουριακός Α.Ο. Ληξουρίου

Ο Παλληξουριακός Αθλητικός Όμιλος Ληξουρίου είναι ένα αθλητικό σωματείο που εδρεύει στο Ληξούρι της νήσου Κεφαλονιάς. Ιδρύθηκε το 1950 και έχει ως χρώματα το κόκκινο και το λευκό. 

Είναι κάτοχος 10 πρωταθλημάτων Κεφαλονιάς-Ιθάκης και 6 κυπέλλων Κεφαλονιάς-Ιθάκης, ενώ με την τελευταία κατάκτηση του πρωταθλήματος ΕΠΣΚΙ τη σεζόν 2019-2020 κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική 2020-21 (τέταρτη τη τάξει εθνική κατηγορία). Αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Ληξουρίου «Άγιος Αντώνιος».

Με 16 τίτλους αποτελεί το πιο πετυχημένο ποδοσφαιρικό σύλλογο της Κεφαλονιάς.

Η Ιστορική Σεζόν στην Γ' Εθνική 
Τη σεζόν 2017-18, στην ιστορική συμμετοχή του Παλληξουριακού στην Γ' Εθνική, τερμάτισε προτελευταίος στην 11η θέση του 5ου Ομίλου και υποβιβάστηκε. Σε 22 αγώνες πραγματοποίησε 3 νίκες, 4 ισοπαλίες και 15 ήττες, έκανε τα εξής αξιοσημείωτα αποτελέσματα:

 Παλληξουριακός - Λεωνίδιο 1-0
 Παλληξουριακός - ΠΑΟ Βάρδας 3-2
 Παλληξουριακός - Καλαμάτα 1-1
 Λεωνίδιο - Παλληξουριακός 1-1
 Παλληξουριακός - Αχαϊκή 1-1
 Πανηλειακός - Παλληξουριακός 1-1
 Παλληξουριακός - Τσικλητήρας Πύλου 3-1

Αντιπαλότητες 
Κύριοι αντίπαλοι του Παλληξουριακού είναι, ο ΑΟ Πρόννων, τα Διλινάτα, ο Εθνικός Κεφαλονιάς, η Εύγερος και παλιότερα ο Ολυμπιακός Κεφαλονιάς και ο Αστέρας Ληξουρίου.

Οι Τίτλοι 
10 Πρωταθλήματα Κεφαλονιάς - Ιθάκης 

1986, 1990, 1994, 1997, 1999, 2001, 2004, 2017, 2020, 2022 (πολυνίκης)

7 Κύπελλα Σωματείων Κεφαλονιάς - Ιθάκης

1991, 1998, 2001, 2018, 2019, 2020, 2022

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Κεφαλληνίας-Ιθάκης
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ληξούρι
Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο

Οι Τρεις Κορυφές του Λαβαρέντο (ιταλικά: Tre Cime di Lavaredo, γερμανικά: Drei Zinnen), είναι τρεις ξεχωριστές κορυφές που μοιάζουν με προμαχώνες, στους Δολομίτες του Σέστο της βορειοανατολικής Ιταλίας. Πιθανώς είναι μία από τις πιο γνωστές ορεινές ομάδες στις Άλπεις. Οι τρεις κορυφές, από τα ανατολικά προς τα δυτικά, είναι:
Cima Piccola / Kleine Zinne ("μικρή κορυφή")
Cima Grande / Große Zinne ("μεγάλη κορυφή")
Cima Ovest / Westliche Zinne ("δυτική κορυφή").

Οι κορυφές αποτελούνται από καλά επιστρωμένους δολομίτες του σχηματισμού Dolomia Principale (Hauptdolomit), Καρνικής έως και Ραιτικής εποχής σε ηλικία, όπως και πολλές άλλες ομάδες στους Δολομίτες (π.χ. η Τοφάνη, το Πέλμο ή το Κίνκε Τόρρι).

Μέχρι το 1919 οι κορυφές αποτελούσαν μέρος των συνόρων μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας. Τώρα βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ των ιταλικών επαρχιών του νότιου Τυρόλου και του Μπελούνο και εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του γλωσσικού ορίου μεταξύ γερμανόφωνων και ιταλόφωνων πλειοψηφιών. Το Cima Grande έχει υψόμετρο 2.999 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στο Cima Piccola, στα 2.857 μέτρα, και το Cima Ovest, στα 2.973 μέτρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Auronzo di Cadore
 CAI Auronzo 
 Ο μεγάλος πόλεμος στους Δολομίτες (Ιταλικά)
 360° Panorama view 
 Homepage of the Tourism Authority

Δολομίτες
Βουνά των Άλπεων
Γιάννης Ευθυμιάδης

Ο Γιάννης Ευθυμιάδης γεννήθηκε το 1969 στον Πειραιά. Σπούδασε κλασική φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο αρχαίο ελληνικό δράμα. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές (Στίγμα, ιδιωτική έκδοση 2004, Καινός διαιρέτης, Νεφέλη 2007, Γράμματα στον Πρίγκιπα, Μικρή Άρκτος 2010, 27 ή ο άνθρωπος που πέφτει, Μικρή Άρκτος 2012, Πάνω στο σώμα σου, Μικρή Άρκτος 2014, Πατρείδα, Ίκαρος 2018) και ένα λογοτεχνικό δοκίμιο (12 κείμενα συνομιλίας με Το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη, Καλλιγράφος 2014). Έχει μεταφράσει άγγλους και αμερικανούς ποιητές. Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ έχει μελοποιηθεί και δισκογραφηθεί ο κύκλος ποιημάτων Το κρύσταλλο του κόσμου (Μετρονόμος 2016). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός, έχει εκδώσει φιλολογικά βιβλία για τη Μέση Εκπαίδευση και είναι συνεργάτης σε λογοτεχνικά, έντυπα και ηλεκτρονικά, περιοδικά.

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες εκπαιδευτικοί
Έλληνες μεταφραστές
Αλέξανδρος Μπουρδούμης

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης (Αθήνα,16 Ιουλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν».

Καριέρα

Τηλεόραση 
Έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση μέσα από την σειρά ''Η συκοφαντία του αίματος''. Ακολούθησαν guest εμφανίσεις στις πετυχημένες σειρές Άκρως οικογενειακόν, Κόκκινος κύκλος, Το κόκκινο δωμάτιο και Επτά θανάσιμες πεθερές. Έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τις σειρές Λούφα και παραλλαγή και Βέρα στο δεξί. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε μέσα από την σειρά Έχω ένα μυστικό στον ρόλο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ακολούθησαν οι πετυχημένες σειρές Η ζωή της άλλης και Κλεμμένα όνειρα. Ένας από του πιο γνωστούς του ρόλους είναι αυτός του Κωνσταντίνου Τριανταφύλλου στην σειρά Το σόι σου, ένας ρόλος που τον καθιέρωσε και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό. Τη σεζόν 2020 & 2021 έπαιξε στη σειρά Χαιρέτα μου τον πλάτανο. Την σεζόν 2021 & 2022 παίζει στη σειρά Σε αγαπάω μεν αλλά.  

Κινηματογράφος 

Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο μέσα από την ταινία Η διακριτική γοητεία των αρσενικών'. Συμμετείχε στη δημοφιλή ταινία Μόλις χώρισα, που ήταν και η πιο γνωστή του ταινία. Το 2017 επέστρεψε στον κινηματογράφο για την ταινία Ο θησαυρός, ενώ έχει παίξει και σε 3 τηλεταινίες.

Προσωπική Ζωή 
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Λένα Δροσάκη και έχουν έναν γιο.

Τηλεόραση

Θεατρογραφία 

Στο θέατρο ο ηθοποιός έκανε το ντεμπούτο του μέσα από το μιούζικαλ Grease. Από μικρή ηλικία άρχισε να ερμηνεύει ρόλους αρχαίας τραγωδίας στην Επίδαυρο.Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραγωγές και έχει συνεργαστεί από την αρχή της θεατρικής του καριέρας με σπουδαίους ηθοποιούς.

Παραπομπές-σημειώσεις

 Εργογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη σελίδα στο Instagram

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ματθαίος Στιούαρτ, 2ος κόμης του Λέννοξ

Ο Ματθαίος Στιούαρτ, 2ος κόμης του Λέννοξ (1460 - 9 Σεπτεμβρίου  1513) εξέχων Σκωτσέζος ευγενής ήταν γιος του Τζων Στιούαρτ, 1ου κόμη του Λέννοξ και της Μάργκαρετ Μοντγκομέρι, κόρης του Αλεξάνδρου κυρίου του Μοντγκομέρι.
Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο στις 13 Ιουνίου 1490 την Μάργκαρετ Λιλ, κόρη του Ρόμπερτ Λιλ λόρδου του Λιλ. Παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο του στις 9 Απριλίου 1494 την Ελισάβετ Χάμιλτον, κόρη του Ιακώβου Χάμιλτον, 1ου λόρδου του Χάμιλτον και της Μαρίας Στιούαρτ κόρης του Ιακώβου Β΄ της Σκωτίας. 

Ο Ματθαίος Στιούαρτ και η Ελισάβετ είχαν έξι παιδιά : Μάνγκο Στιούαρτ, Αγνή Στιούαρτ, Ιωάννης Στιούαρτ, 3ος κόμης του Λέννοξ, Μαργαρίτα Στιούαρτ, Ελισάβετ Στιούαρτ και Κατερίνα Στιούαρτ. Έγινε δυο φορές λόρδος προστάτης της Γλασκώβης (1497, 1509 - 1513)

Πηγές

G. E. Cokayne et al., eds. The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain, and the United Kingdom, Extant, Extinct, or Dormant. Reprint ed. (Gloucester, UK: Alan Sutton Publishing, 2000).

Οίκος των Στιούαρτ
Λέιλα Αμπασίτζε

Η Λέιλα Αμπασίτζε (γεωργιανά: ლეილა აბაშიძე, 1 Αυγούστου 1929 - 8 Απριλίου 2018) ήταν Γεωργιανή ηθοποιός, σκηνοθέτις και σεναριογράφος. Ήταν Τιμώμενη Καλλιτέχνις της Γεωργίας από το Καλλιτέχνης του Λαού της Γεωργίας, επίσης είχε τιμηθεί και από το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργατιάς. Είχε επίσης βραβευθεί και σε διάφορα ασιατικά και ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ενώ κατέχει δικό της αστέρι, έξω από τον κινηματογράφο Rustaveli, της ομώνυμης λεωφόρου, στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, την παρομοίαζαν με την Αμερικανίδα ηθοποιό Μαίρη Πίκφορντ και την ονόμαζαν "Μαίρη Πίκφορντ της ΕΣΣΔ". Πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές Γεωργιανές και Σοβιετικές ηθοποιούς όλων των εποχών. 

Γεννήθηκε το 1929, στην Τιφλίδα, της ΣΣΔ Γεωργίας που ήταν τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1951, αποφοίτησε από το Θεατρικό Ινστιτούτο Ρουστεβέλι της Γεωργίας. Έως και το 1940, εργαζόταν στην εταιρεία παραγωγής Kartuli Pilmi, ενώ από το 1958, ήταν μέλος της Ένωσης Κινηματογραφιστών. Το 1941, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία Kajana. Η μεγάλη της όμως επιτυχία, που την έκανε γνωστή σε όλη Σοβιετική Ένωση, ήταν η ταινία The Dragonfly, του 1954. Δύο χρόνια αργότερα εμφανίζεται και σε άλλη δημοφιλής ταινία της ΕΣΣΔ, την κωμωδία The Scrapper. Κατά αυτήν την περίοδο ταυτίστηκε αρκετά με τις κωμωδίες λόγω της προαναφερθείσας ταινίας.

Το 1959, όμως, το στερεότυπο αυτό σταμάτησε να υφίσταται, μετά τη συμμετοχή της στη δραματική ταινία Maia Tskneteli, η οποία επαινέθηκε από τους κριτικούς. Το 1966, ήρθε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, με το δραματικό Meeting Past, για το οποίο το 1968, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού, στο All-Union Film Festival. Άλλες γνωστές ταινίες στις οποίες έχει συμμετάσχει είναι το Khevisberi Gocha (1964) και το Meeting in Mountains (1966). Το 1990, συμμετείχε στην τελευταία της ταινία, με τίτλο Zvaraki, συνολικά εμφανίστηκε σε περίπου 25 ταινίες. Ως σκηνοθέτης, το ντεμπούτο της το έκανε το 1980, με το Tbilisi, Parizi, Tbilisi, που έμελλε να είναι η πρώτη και τελευταία σκηνοθετική της προσπάθεια. Απεβίωσε το 2018 από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Σοβιετικοί ηθοποιοί
Γεωργιανοί ηθοποιοί
Γεωργιανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κόκκινο Σπουργίτι

Το κόκκινο σπουργίτι (Red Sparrow) είναι ταινία αμερικανικής παραγωγής του 2018 και ανήκει στις κατηγορίες περιπέτειας και θρίλερ. Σκηνοθετήθηκε από τον Φράνσις Λώρενς και είναι βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα του Jason Haythe του 2013. Οι πρωταγωνιστές είναι οι: Τζένιφερ Λόρενς, Τζόελ Έτζερτον, Ματίας Σένερτς, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Μαίρη Λουίζ Πάρκερ και ο Τζέρεμι Άιρονς. Η ταινία διηγείται την ιστορία μίας Ρωσίδας, υπάλληλο σε γραφείο πληροφοριών, η οποία αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με έναν πράκτορα της CIA με σκοπό να ανακαλύψει την πραγματική του ταυτότητα και να ξεσκεπάσει έναν τυχόν κατάσκοπο που απειλεί την Ρωσία.

Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο διαδραστικό μουσείο της Ουάσιγκτον στις 15 Φεβρουαρίου 2018 και κυκλοφόρησε στην Αμερική στις 2 Μαρτίου 2018. Η ταινία είχε έσοδα 148 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε διάφορες κριτικές όπως ότι είχε περισσότερο στυλ παρά περιεχόμενο ενώ παράλληλα επικρίθηκε το γεγονός ότι  σε σχέση με την διάρκεια της ταινίας υπερπροβλήθηκε η βία και το σεξουαλικό περιεχόμενό της. Ωστόσο οι κριτικές αυτές επαίνεσαν τις υποκριτικές ικανότητες της Τζένιφερ Λόρενς.

Πλοκή ταινίας 
Στην σύγχρονη Ρωσία, η πρωταγωνίστρια της ταινίας Dominika Egorova είναι μία γνωστή μπαλαρίνα, η οποία υποστηρίζει οικονομικά την άρρωστη μητέρα της. Ωστόσο ένας σημαντικός τραυματισμός τερματίζει την καριέρα της ως μπαλαρίνα. Μέτα τον τραυματισμό ο θείος της την προσεγγίζει ώστε να της προσφέρει δουλεία στο γραφείο πληροφοριών το οποίο δουλεύει ο ίδιος. Η Dominica αποδέχεται την προσφορά του θείου της, η οποία προϋποθέτει να αποπλανήσει έναν Ρώσο πολιτικό με αντάλλαγμα να πληρωθούν τα ιατρικά έξοδα της άρρωστης μητέρας της. Το σχέδιο όμως δεν πάει όπως είχε προγραμματιστεί καθώς ο Ρώσος πολιτικός την βιάζει, πριν τελειώσει την πράξη του ένας άλλος πράκτορας πληρωμένος από τον θείο της Dominica σκοτώνει εν ψυχρώ τον Ρώσο πολιτικό. Έτσι η πλοκή αλλάζει καθώς ο θείος της της δίνει μια επιλογή είτε να δουλέψει ξανά ως πράκτορας στο γραφείο πληροφοριών είτε να δολοφονηθεί επειδή είναι μάρτυρας στην δολοφονία του Ρώσου πολιτικού.

Η Dominika χωρίς να έχει άλλη επιλογή δέχεται την πρόταση του θείου της και αποστέλνεται για εξάσκηση ώστε να γίνει μια πράκτορας, η οποία θα είναι ικανή να αποπλανεί τους στόχους της. Η Dominika τελειώνει την εξάσκησή της παρόλο την τριβή με τους δασκάλους της και αποστέλνεται στην Βουδαπέστη. Από εκεί ξεκινάει και η προσπάθεια της Dominika να αντεπεξέλθει στην δουλεία που της ανατέθηκε ενώ παράλληλα προσπαθεί να διασφαλίσει με όποιον τρόπο μπορεί την ασφάλεια της ίδιας αλλά και της μητέρας της. Το έργο τελειώνει με μία συνταρακτική ανατροπή η οποία χτίζεται σε όλη την διάρκεια του έργου χωρίς όμως να γίνεται αντιληπτή από τους θεατές.

Παραπομπές

Ταινίες του 2018
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Πλημμύρες στην Κίνα το 1931

Οι πλημμύρες της Κίνας το 1931 ή οι πλημμύρες του ποταμού Γιάνγκζι-Χουάι το 1931 ήταν μια σειρά καταστροφικών πλημμυρών που σημειώθηκαν στη Δημοκρατία της Κίνας. Ήταν μια από τις πιο θανατηφόρες πλημμύρες -και πιθανώς η πιο θανατηφόρα- στην ιστορία, και μία από τις πιο θανατηφόρες φυσικές καταστροφές του 20ου αιώνα, εξαιρουμένων των πανδημιών και των λιμών. Οι εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού θανάτων κυμαίνονται από 422.499  έως 3,7 και 4 εκατομμύρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
«Η πλημμύρα της Κεντρικής Κίνας του 1931» DisasterHistory.Org (αγγλική και κινεζική εκδοχή)
«Ανάλυση των πλημμυρών και των κοινωνικών κινδύνων που βασίζονται στην πλημμύρα του ποταμού Τσάνγκτζιανγκ και Χουάι το 1931 κατά τη Δημοκρατία της Κίνας». ILIB.cn.
"Extremely heavy meiyu over the Yangtze and Huaihe vaneies in 1931" 1931年江淮异常梅雨 (στα κινέζικα). CQVIP.com.

Πλημμύρες
Τζων Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ

Ο Τζων Στιούαρτ, 1ος κόμης του Λέννοξ (πριν το 1430 - 1495) λόρδος του Ντάρνλεϊ και 1ος κόμης του Λέννοξ ήταν γιος του Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ απογόνου του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας και της Αικατερίνης Σέτον. Η γιαγιά του από πατέρα ήταν κόρη και διάδοχος του Ντόντσαχ, κόμη του Λέννοξ και μέσω της μητέρας του ήταν απόγονος του Τόμας Ράντολφ, 1ου κόμη του Μόρεϊ του ανιψιού του Ροβέρτου Μπρους. Ο Ιωάννης Στιούαρτ μέσω του γιου του Ματθαίου Στιούαρτ, 2ου κόμη του Λέννοξ ήταν προ - προ - προπάππους του λόρδου του Όλμπανυ συζύγου της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας και πατέρα του Ιακώβου που ένωσε τα στέμματα της Αγγλίας και της Σκωτίας.

Κόμης του Λέννοξ

Σαν γενάρχης του ισχυρότατου κλάδου των Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ δημιούργησε την κυβέρνηση του κάστρου του Ρόθεσει και έγινε φύλακας των δυτικών Μαρς στην Σκωτία (1465). Όταν η αρσενική γραμμή των κομήτων του Λέννοξ εξαλείφτηκε κληρονόμησε τα μισά εδάφη τους και σε συνεννόηση με τον συγκυβερνήτη του πήρε τον τίτλο του πρώτου κόμη του Λέννοξ.
Ήταν πιστός σύμμαχος του Ιάκωβου Γ΄ της Σκωτίας την εποχή που οι λόρδοι υπό την ηγεσία του Άρστιμπαλντ Ντάγκλας, 5ου κόμη του Άνγκους επαναστάτησαν εναντίον του. Μετά τον θάνατο του βασιλιά στην μάχη του Σώσιμπουρν διάδοχος του ήταν ο αντάρτης γιος του Ιάκωβος Δ΄ της Σκωτίας, ο Ιωάννης Στιούαρτ με στρατό επιτέθηκε στους επαναστάτες λόρδους που βρέθηκαν στην κυβέρνηση. Οι επαναστάτες λόρδοι κατέλαβαν το κάστρο του Εδιμβούργου που είχε το βασιλικό πυροβολικό με το διάσημο κανόνι "Μόνς Μεγκ"που είχε κάνει δώρο ο Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας στον βασιλιά της Σκωτίας μια γενιά πριν. Με το όπλο αυτό πολιόρκησαν το κάστρο του Κρούκστον έδρα των Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ και ανάγκασαν τον κόμη του Λέννοξ να παραδοθεί. Οι επαναστάτες του επέτρεψαν να κρατήσει τα εδάφη του που πέρασαν στον γιο του Ματθαίο Στιούαρτ ο οποίος υπηρέτησε τον στρατό των Σκωτσέζων και έπεσε στην μάχη του Φλόντεν.

Οικογένεια

Επικρατεί μεγάλη σύγχυση για τον γάμο του Ιωάννη Στιούαρτ, σύζυγος του καταγράφεται η Μάργκαρετ Μοντγκομέρι, κόρη του Αλεξάντερ Μοντγκομέρι, 1ου λόρδου του Μοντγκομέρι στις 15 Μαΐου 1438 όταν ήταν και οι δυο μικρά παιδιά. Η Μάργκαρετ πέθανε πρόωρα και ο κόμης του Λέννοξ παντρεύτηκε την ανιψιά της που λεγόταν επίσης Μάργκαρετ Μοντγκομέρι (1460) κόρη του Αλεξάντερ, κύριου του Μοντγκομέρι και γιου του 1ου λόρδου και της Ελισάβετ Χέπμπορν, μαζί της απέκτησε :

Λαίδη Μάριον Στιούαρτ
Λαίδη Ελισάβετ Στιολυαρτ, παντρεύτηκε τον Άρτσιμπαλντ Κάμπελ, 2ο κόμη του Άρτζιλ
Ροβέρτος Στιούαρτ, 4ος λόρδος του Ωμπινύ
Σερ Τζων Στιούαρτ, κύριος του Ουαζόν (πριν το 1446 - περί το 1512)
Λαίδη Ελισάβετ Στιούαρτ
Ματθαίος Στιούαρτ, 2ος κόμης του Λέννοξ
Σερ Γουίλιαμ Στιούαρτ, κύριος του Ουαζόν
Αλεξάντερ Στιούαρτ (πριν το 1495 - πριν το 1509)

Πηγές

G. E. Cokayne et al., The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct, or Dormant. (Gloucester, U.K.: Alan Sutton, 2000) I:313, 328; VII:594, 596.
Charles Mosley, ed., Burke's Peerage, Baronetage, and Knightage. 107th ed. 3 vols. (Wilmington, DE: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd., 2003) I:601.

Οίκος των Στιούαρτ