joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Γυναικών

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Γυναικών (αγγλικά: FIBA Women's Basketball World Cup), γνωστό και ως Μουντομπάσκετ Γυναικών, ενώ παλαιότερα ονομαζόταν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών, αποτελεί την κορυφαία, μαζί με τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, διεθνή διοργάνωση στο χώρο της γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Λαμβάνει χώρα κάθε τέσσερα χρόνια, ανάμεσα στα ολυμπιακά έτη, με ευθύνη της FIBA. Σε αυτή λαμβάνουν μέρος οι καλύτερες εθνικές ομάδες στον κόσμο, όπως αναδεικνύονται μέσα από τα αντίστοιχα ηπειρωτικά πρωταθλήματα της προηγούμενης χρονιάς. Τουλάχιστον μία χώρα από κάθε ήπειρο έχει οπωσδήποτε συμμετοχή, ενώ ελεύθερη είσοδος στο τουρνουά εξασφαλίζεται στη διοργανώτρια χώρα. Η πιο πρόσφατη διοργάνωση έλαβε χώρα το 2018 με την Εθνική Ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών να αποτελεί τον τρέχοντα τιτλούχο κόσμου.

Ημερολόγιο Διοργανώσεων 
Η πρώτη διοργάνωση Παγκόσμιου Πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε το έτος 1953, τρία χρόνια μετά την αντίστοιχη των ανδρών. Αν και στις αρχές της ιστορίας του θεσμού η διοργάνωση ανατιθόταν σε μία και μοναδική πόλη, τις τελευταίες δεκαετίες - και με την επέκταση σε χρονική διάρκεια του Πρωταθλήματος - την ευθύνη τείνουν να αναλαμβάνουν περισσότερες από μία πόλεις. Τις περισσότερες διοργανώσεις έχει αναλάβει η Βραζιλία, τέσσερις στον αριθμό, τρεις από τις οποίες φιλοξενήθηκαν στο Σάο Πάολο. Τη διοργάνωση έχουν αναλάβει πλέον κράτη που ανήκουν σε όλες τις ηπείρους, πλην της Βόρειας Αμερικής. Το επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα θα πραγματοποιηθεί στην Ρωσία το 2022.

Διοργανώτριες πόλεις

Συμμετοχές και επιδόσεις ανά χώρα (μέχρι το 2018) 
Τις περισσότερες συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα μετρούν οι ομάδες των Η.Π.Α. και της Βραζιλίας, με την πρώτη να αποτελεί και τον πολυνίκη του θεσμού. Τουλάχιστον μία χώρα από κάθε ήπειρο έχει οπωσδήποτε συμμετοχή, ενώ ελεύθερη είσοδος στο τουρνουά εξασφαλίζεται στη διοργανώτρια χώρα. Μέχρι και την πιο πρόσφατη διοργάνωση, 48 διαφορετικά κράτη έχουν λάβει μέρος, με μόλις τέσσερα να κατακτούν το χρυσό μετάλλιο.

Μετάλλια (μέχρι το 2018) 
Μόλις τέσσερις διαφορετικές ομάδες έχουν αναρριχηθεί στην κορυφή της τελικής κατάταξης: οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Σοβιετική Ένωση, η Βραζιλία και η Αυστραλία. Αξιοσημείωτα καμία ασιατική ή αφρικανική χώρα δεν έχει ακόμη αναδειχθεί Πρωταθλήτρια Κόσμου. Πολυνίκης του θεσμού είναι η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών με 8 χρυσά μετάλλια, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα. Ακολουθεί η Σοβιετική Ένωση με 6 χρυσά και 1 ασημένιο.

Ιστορικό Διακριθέντων
(Σημ:) Στην τελευταία στήλη αναγράφεται ο αριθμός συμμετεχόντων εθνών ανά διοργάνωση.

Πίνακας Μεταλλίων

Κορυφαίες ατομικές επιδόσεις

Κορυφαίες σκόρερ (σύνολο πόντων)

Κορυφαίες σκόρερ (Μ.Ο. πόντων ανά παιχνίδι)

Κορυφαίες σκόρερ ανά διοργάνωση

Δείτε επίσης 
 FIBA
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 FIBA, επίσημος ιστότοπος. 
 FIBA Archive, επίσημος ιστότοπος.
Εθνική Τουρκίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η Εθνική Ομάδα Καλαθοσφαίρισης ανδρών Τουρκίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Τουρκίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Διοικείται από την TBF (Türkiye Basketbol Federasyonu - Τουρκική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης), επίσημο χρώμα της είναι το κόκκινο και φέρει το προσωνύμιο 12 Dev Adam, στα ελληνικά 12 Γίγαντες. Ανήκει στο δυναμικό της ευρωπαϊκής ζώνης της FIBA, αν και το μεγαλύτερο τμήμα της χώρας βρίσκεται στην Ασία.

Το μπάσκετ ήταν ανέκαθεν δημοφιλές στην Τουρκία, αλλά για πολλές δεκαετίες η εθνική ομάδα δεν είχε να επιδείξει κάτι αξιομνημόνευτο, περιοριζόμενη σε μια 4η θέση στο λειψό Ευρωμπάσκετ 1949 και κάποια μετάλλια στους - όχι ιδιαίτερα ανταγωνιστικούς - Μεσογειακούς Αγώνες. Τα πράγματα άλλαξαν προς τα τέλη της δεκαετίας του '90, με την ενηλικίωση μιας γενιάς αθλητών (Μιρσάντ Τουρκσάν, Χέντο Τούρκογλου, Κερέμ Τουντσερί, Μεχμέτ Οκούρ) που αφού διακρίθηκαν στα διεθνή πρωταθλήματα νέων, προωθήθηκαν στην ανδρική ομάδα δίπλα στους ήδη καταξιωμένους Ιμπραήμ Κουτλουάι, Χαρούν Ερντενάι κ.ά. Έτσι η δεκαετία του 2000 είδε την καθιέρωση της Εθνικής Τουρκίας ανάμεσα στις υπολογίσιμες δυνάμεις του αθλήματος, με αργυρά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ 2001 και το Μουντομπάσκετ 2010, καθώς και εν γένει σταθερή παρουσία στα «μεγάλα ραντεβού» της FIBA.

Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022

Ευρωμπάσκετ

Παγκόσμια Πρωταθλήματα

Ολυμπιακοί Αγώνες

Αξιόλογοι παίκτες 
Χέντο Τούρκογλου
Έρσαν Ιλιασόβα
Φουρκάν Κορκμάζ
Ομέρ Γιούρστεβεν
Τσεντί Οσμάν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα της Τουρκικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης

Τουρκια
Ανδρων
Ελληνική απογραφή 1981

Η ελληνική απογραφή του 1981 διενεργήθηκε στις 5 Απριλίου του 1981. Είναι η εικοστή έβδομη επίσημη απογραφή από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Η προηγούμενη απογραφή ήταν αυτή του 1971. Ο πραγματικός πληθυσμός στο σύνολο της Ελλάδας ανερχόταν στους 9.738.243 κατοίκους (9.739.441 συμπεριλαμβανομένου του αυτοδιοίκητου Αγίου Όρους) ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 73,8 κατ./τ.χλμ. Τα διάφορα πληθυσμιακά μεγέθη στην Ελλάδα έχουν ως εξής (οι πληθυσμοί είναι πραγματικοί): Σύμφωνα με την απογραφή, το 1981 το 58% των κατοίκων της χώρας συγκεντρώνεται στα αστικά κέντρα, ιδιαίτερα δε στα Πολεοδοµικά Συγκροτήµατα Πρωτευούσης και Θεσσαλονίκης. Αν και ερώτημα για το θρήσκευμα δεν έχει συμπεριληφθεί σε καμία απογραφή μετά το 1951, ωστόσο σε αυτήν την απογραφή τέθηκε αλλά δε δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία.

Οι 51 Νομοί της Ελλάδας και το Άγιον Όρος

Νομός Αττικής

Η περιφέρεια πρωτευούσης περιλαμβάνει το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, δηλαδή όλους τους δήμους Αθηνών-Πειραιώς που ανήκαν στην τέως διοίκηση πρωτευούσης, και οριοθετείται από τον Σαρωνικό κόλπο και τα βουνά της Πάρνηθας, του Υμηττού και της Πεντέλης που ορίζουν το λεκανοπέδιο Αττικής. Το υπόλοιπο Αττικής καλύπτει το υπόλοιπο μέρος του νομού.

Υποδιαίρεση Νομού Αττικής σε 4 Νομαρχίες

Οι 13 Περιφέρειες της Ελλάδας

Παραπομπές 

1981
Βιτάλι Πετρόφ

Ο Βιτάλι Αλεξάντροβιτς Πετρόφ (ρωσ. Виталий Александрович Петров, γενν. 8 Σεπτεμβρίου 1984, Βίμποργκ) είναι Ρώσος οδηγός αγώνων. Αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 με την ομάδα της Lotus Renault GP.

Πήρε το βάπτισμα του πυρός το 2010 με την ομάδα της Renault F1 μετά από μια επιτυχημένη καριέρα στο πρωτάθλημα GP2. Πριν από αυτό αγωνίστηκε στην ευρωπαϊκή Formula Renault, καθώς και σε διάφορα εθνικά πρωταθλήματα στη Ρωσία. 

Ως ο πρώτος Ρώσος πιλότος στη Φόρμουλα 1, φέρει τις προσδοκίες ενός ολόκληρου έθνους για την προβολή του ρωσικού μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ένας από τους χορηγούς του τα δύο αυτά χρόνια της συμμετοχής του στους αγώνες αυτοκινήτου είναι η πρώην σοβιετική αυτοκινητοβιομηχανία Lada.

Αποτελέσματα Φόρμουλα 1 
Οι αγώνες που είναι γραμμένοι με έντονους χαρακτήρες υποδηλώνουν πρώτη θέση στην εκκίνηση (αγγλικά:pole position). Όσοι είναι με πλάγιους χαρακτήρες υποδηλώνουν ταχύτερο γύρο)

 Σεζόν σε εξέλιξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Vitaly Petrov επίσημη ιστοσελίδα, στα ρωσικά και αγγλικά
Lotus Renault GP επίσημη ιστοσελίδα, στα αγγλικά
LADA F1 ανεπίσημη ιστοσελίδα, στα αγγλικά

Ρώσοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Δημήτριος Πεπάνος

Ο Δημήτριος Πεπάνος ο Χίος ήταν Έλληνας ιατρός και λόγιος του 17ου αιώνα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο στις αρχές του 17ου αιώνα. Το προσωνύμιο Δομέστικος/Δομέστιχος, που συχνά του αποδίδεται στη βιβλιογραφία, αποτελεί λανθασμένη προσάρτηση του όρου "Domestici" που σημαίνει "Καταγωγή". Έτσι η φράση DEMETRII PEPANI DOMESTICI CHII ή CHIENSIS μεταφράζεται ως "Δημήτριος Πεπάνος Καταγόμενος από τη Χίο" και όχι "Δημήτριος Πεπάνος Δομέστικου του Χίου". Ο Άμαντος αναφέρει ως χρονολογία γεννήσεως του το 1629. Από το μαθητολόγιο όμως του Ελληνικού Κολεγίου της Ρώμης «Άγιος Αθανάσιος» φαίνεται ότι ο Πεπάνος εγγράφηκε σε αυτό προς φοίτηση τον Οκτώβριο του 1631, «άγων το 14ον έτος της ηλικίας του». Από την πληροφορία αυτή συμπεραίνεται ότι γεννήθηκε το έτος 1617.

Πραγματικά, ο Πεπάνος πήγε στη Ρώμη για να σπουδάσει και ήταν τρόφιμος του εκεί ελληνικού κολεγίου-γυμνασίου για επτά χρόνια. Ενώ σπούδαζε θεολογία, δίδασκε στο ίδιο πανεπιστήμιο την ελληνική φιλολογία. Επίσης, σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία σε ιταλικά πανεπιστήμια. Η επιθυμία του ήταν να γίνει μοναχός, αλλά οι γιατροί του το απαγόρεψαν, διότι ήταν ασθενής. Πήρε άδεια να επιστρέψει στην πατρίδα του. Εκεί, παραλλήλως προς την ιατρική, ο Πεπάνος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και την ποίηση. Αναμίχθηκε επίσης στους θεολογικούς ανταγωνισμούς της εποχής εκείνης μεταξύ Ορθόδοξων και Ρωμαιοκαθολικών. Γενικά, αναδείχθηκε σε διακεκριμένο λόγιο της εποχής του. Νυμφεύθηκε το 1649 και έφυγε από τη Χίο μαζί με την οικογένειά του. Πιστεύεται ότι κατά τη διάρκεια ταξιδιού χάθηκε στη Σικελία μαζί με την οικογένειά του.

Στον επιστημονικό τομέα της ιατρικής ο Πεπάνος υπήρξε πρωτοπόρος, υποστηρίζοντας την άποψη ότι η ιατρική θα έπρεπε να απαλλαγεί από την υποδούλωση της στα δόγματα του Γαληνού και του Ιπποκράτη.

Συγγράμματα
Ο Πεπάνος συνέγραψε δοκίμια ιατρικά, φιλολογικά, θεολογικά, καθώς και ποίηση. Κάποια από τα έργα του εκδόθηκαν στη λατινική γλώσσα μετά τον θάνατό του από τον καρδινάλιο Βερνάρδο Στεφανόπουλο στη Ρώμη το 1781.

Συνωνυμία με μεταγενέστερο πρόσωπο
Πάνω από έναν αιώνα αργότερα, αναφέρεται ένα άλλο, συνώνυμο πρόσωπο να ασκεί την ιατρική στη Χίο, ο Δημήτριος Πεπάνος του Γεωργίου, ο οποίος γεννήθηκε επίσης στη Χίο, αλλά το έτος 1742. Σπούδασε επίσης στην Ιταλία και αναφέρεται σε παλαιά έγγραφα και κώδικες της Χίου ότι ασκούσε την ιατρική στη νήσο περί τα τέλη του 18ου αιώνα. Καθώς φαίνεται μάλιστα, υπήρξε αξιόλογος κοινωνικός παράγοντας του τόπου.

Παραπομπές

Πηγές
 Αθανάσιος Ι. Γκιάλας: Η ελληνική ιατρική και οι `Ελληνες ιατροί από της Αλώσεως μέχρι της Εθνεγερσίας, Αθήναι 1979, σελ. 54.

Πεπανος
Πεπανος
Εθνική Αυστραλίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Αυστραλίας εκπροσωπεί την Αυστραλία στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Τελεί υπό τη διοίκηση της BA (Basketball Australia - Καλαθοσφαίριση Αυστραλίας).

Πορεία σε διεθνείς διοργανώσεις

Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες 
Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Αυστραλίας σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες:

Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα 
Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Αυστραλίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα:

Πορεία σε Πρωταθλήματα Ωκεανίας 
Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Αυστραλίας σε Πρωταθλήματα Ωκεανίας:

Πορεία σε Αγώνες της Κοινοπολιτείας 
Ακολουθεί η πορεία της ομάδας της Αυστραλίας σε Αγώνες της Κοινοπολιτείας:

Παραπομπές

Πηγές 
 Australia, ιστορικό στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. 
 Australian Basketball Federation Inc., επίσημος ιστότοπος. 

Αυστραλια
Αθλητισμός στην Αυστραλία
Ανθηδών Παλαιστίνης

Η Ανθηδών ήταν αρχαία ελληνική πόλη της παραλιακής Παλαιστίνης.

Η πόλη ιδρύθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους με αποίκους από την Ανθηδόνα της Βοιωτίας. Βρισκόταν μεταξύ της Γάζας και της Ασκαλώνος και χρησίμευε ως επίνειο της πρώτης. Κυριολεκτικά σημαίνει "ανθισμένη πόλη". Ως ελληνική πόλη διέθετε αγορά και ναούς, αφιερωμένους στην αλιεία και στη ναυπηγική τέχνη. Διέθετε Βουλή των 500 ατόμων με δικό της στρατό και επικεφαλής έναν στρατηγό.  

Για πρώτη φορά αναφέρεται από τον Φλάβιο Ιώσηπο στην Ιουδαϊκή αρχαιολογία (8,357), όταν την κατέλαβε ο αρχηγός των Ιουδαίων Αλέξανδρος Ιανναίος και την κατέστρεψε. Το 64 π.Χ. ο Πομπήιος την απελευθέρωσε και την ξαναέκτισε ο διάδοχός του Γαβίνιος. Στη συνέχεια η Ανθηδών -μαζί με την παράκτια Παλαιστίνη- πέρασε στα χέρια της Κλεοπάτρας και ύστερα στον Αύγουστο που την παραχώρησε στον Ηρώδη. Ο τελευταίος μετονόμασε την πόλη σε Αγριππιάδα προς τιμήν του Αγρίππα στρατηγό και γαμπρό του Οκταβιανού. Κατά τη διάρκεια του Ιουδαϊκού πολέμου (66 -70 μ.Χ.), η θρησκευτική παράταξη των Ζηλωτών επιτέθηκε στην Ανθηδόνα, αλλά η επίθεσή τους αποκρούστηκε με επιτυχία και έτσι διατηρήθηκε ως ελληνιστική πόλη. 

Κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. η πόλη έγινε επισκοπική έδρα, αν και η ειδωλολατρία επέζησε εκεί ως τον 5ο αιώνα κατά τον Σωζομενό (Εκκλησιαστική ιστορία 5,9). Ο τελευταίος μας πληροφορεί για κάποιον Ζήνωνα, αδελφό των μαρτύρων Νεστάβου και Ευσεβίου -που μαρτύρησαν το 362 στα χρόνια του Ιουλιανού- που κατέφυγε στην Ανθηδόνα. Οι κάτοικοι της πόλεως επειδή ήταν παγανιστές μόλις έμαθαν ότι ήταν Χριστιανός, τον έδειραν και τον οδήγησαν έξω από την πόλη. Στη συνέχεια αυτός ο Ζήνων έγινε επίσκοπος της πόλεως. Πρώτος γνωστός επίσκοπος της Ανθηδόνος υπήρξε ο Παύλος που έλαβε μέρος στις Συνόδους της Εφέσου και της Χαλκηδόνος το 431 και 451 αντίστοιχα. Στη συνέχεια ένας άλλος επίσκοπος υπήρξε ο Ευστάθιος -που έλαβε μέρος στη Σύνοδο των Ιεροσολύμων το 518- και ο Δωρόθεος σε αυτήν του 536. Την εποχή εκείνη ήταν γνωστή ως Μαϊουμάς. Δεν πρέπει να παραλειφθεί και ένας άλλος επίσκοπος ο άγιος Κοσμάς ο Μελωδός (743-752 μ.Χ.). 

Πρόκειται για τη σημερινή θέση με το αραβικό όνομα Τελ Μπλαχία (Tell Blakhiyah), στη Λωρίδα της Γάζας, 2 χιλιόμετρα βορείως του λιμανιού της Γάζας, ενώ λίγο βορειότερα ένας λόφος λέγεται Teda, εκ παραφθοράς του ελληνικού ονόματος. Ανακαλύφθηκαν βάσεις τοίχου στην επιφάνεια του εδάφους και κάτω από τους αμμολόφους θραύσματα αγγείων.

Πηγές 
  Ανθηδών Παλαιστίνης

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Κίτρινος καρχαρίας

Ο κίτρινος καρχαρίας (επιστημονική ονομασία Negaprion brevirostris - Νεγαπρίον το βραχύραμφον) είναι ένας καρχαρίας της οικογένειας Καρχαρινίδες. Είναι γνωστός ως κίτρινος καρχαρίας διότι σε συγκεκριμένο βάθος το νερό αλληλεπιδρά με το φως, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο καρχαρίας να είναι κίτρινος. Φτάνει σε μήκος τα τρία μέτρα, αν και έχουν βρεθεί άτομα με μήκος τεσσάρων μέτρων. Ζει σε τροπικά και υποτροπικά νερά, κοντά στις ακτές. Είναι ζωοτόκο είδος, γεννόντας τέσσερα με δεκαεφτά μικρά τη φορά.

Το είδος αυτό έχει μελετηθεί πάρα πολύ κάλα από τους επιστήμονες, κυρίως επιζεί έυκολα σε συνθήκες αιχμαλωσίας. Τα τελευταία πεντακόσια χρόνια έχουν καταγραφεί 22 επιθέσεις από κίτρινους καρχαρίες, αλλά καμία δεν ήταν θανάσιμη. Τρέφονται κυρίως με μικρά ψάρια, μαλάκια και καρκινοειδή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Καρχαρινόμορφα
Καρχαρίες
Ακανθίας

Ο ακανθίας,ή σκυλόψαρο  είναι το πιο γνωστό σκυλόψαρο, μέλος της οικογένειας των σκυτελλιδών. Το κύριο χαρακτηριστικό του ακανθία είναι οι δύο άκανθες μπροστά από το πρώτο και δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο. Απαντάται σε ρηχά νερά και σε μεγαλύτερες αποστάσεις από τις ακτές, κυρίως σε εύκρατες θάλασσες. Έχει πιστοποιηθεί ότι ζει πάνω από 100 χρόνια.

Περιγραφή 
Ο ακανθίας έχει ραχιαία αγκάθια, δεν έχει πρωκτικό πτερύγιο ενώ φέρει και λευκά στίγματα κατά μήκος της πλάτης του. Το ουραίο πτερύγιο έχει ασύμμετρους λοβούς, σχηματίζοντας μια ετερόκερκη ουρά. Το όνομα ακανθίας αναφέρεται σε δύο αγκάθια του καρχαρία. Αυτά χρησιμοποιούνται αμυντικά. Σε περίπτωση που συλληφθεί, ο ακανθίας μπορεί να κυρτώνει την πλάτη του εν είδει αψίδας για να διαπεράσει τον εχθρό του. Αδένες στη βάση των αγκαθιών εκκρίνουν ήπιο δηλητήριο.

Τα αρσενικά ωριμάζουν σε ηλικία περίπου 11 ετών, φτάνοντας σε μήκος 80-100 εκατοστών, ενώ τα θηλυκά ωριμάζουν σε 18 με 21 χρόνια και είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά, φτάνοντας το ένα με ενάμιση μέτρο μήκος. και τα δύο φύλα είναι γκρίζα καφετί στο χρώμα και είναι πιο σκούρα στη ράχη και λευκότερα στη κοιλιά. Τα αρσενικά προσδιορίζονται από ένα ζευγάρι πυελικών πτερυγίων που τροποποιήθηκε ως όργανο μεταφοράς σπέρματος ή πτερυγιόποδο. Το αρσενικό εισάγει το ένα πτερυγιόποδο στην αμάρα του θηλυκού στη διάρκεια της συνουσίας. Είναι ωοζωοτόκα ζώα.

Πηγές 

Σκυτελλόμορφα
Καρχαρίες
Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Ροντώ

Το ροντώ ή ροντό (γαλλ. rondeau, ιτ. rondo) είναι μουσικός όρος, που αναφέρεται σε μουσική φόρμα, αλλά και σε χαρακτηριστικό μουσικό είδος. Η καταγωγή του έλκεται από την Ιταλία του 18ου αιώνα και ανάγεται στη λέξη ριτορνέλλο (από το ρήμα ritornare που σημαίνει επιστρέφω), που υποδεικνύει την επιστροφή στο αρχικό θέμα ή μοτίβο. Η τυπική δομή του ριτορνέλλο στη Μπαρόκ μουσική είναι ΑΒΑΓΑΒΑ (όπου Α δηλώνει το αρχικό θέμα και Β, Γ διακριτές ενότητες εντός του ίδιου κομματιού)· από το παραπάνω είναι εύκολα κατανοητή η λειτουργία του Α, που επιστρέφει μετά από την έκθεση κάθε νέας ενότητας, και που δικαιολογεί το όνομα ριτορνέλλο.

Στη φόρμα ροντώ (ή κυκλική φόρμα), το αρχικό θέμα (ή ρεφραίν) αντιπαραβάλλεται με εντονότερα θέματα, οι ενότητες των οποίων συχνά ονομάζονται επεισόδια. Η δομή της δεν διαφέρει πάρα πολύ απ' αυτήν του ριτορνέλλο, όπως φαίνεται και από τις ακόλουθες αλληλουχίες: ΑΒΑ, ΑΒΑΓΑ, ΑΒΑΓΑΔΑ· προφανώς η διαφορά συνίσταται στο ότι δεν είναι εξίσου συμμετρικό (στο ριτορνέλλο έχουμε επανάληψη του Β), αλλά και στο ότι η εκάστοτε επιστροφή του Α μπορεί να είναι ελαφρά παραλλαγμένη, συνήθως με καλλωπισμούς. Μια ακόμη διαφορά είναι ότι στη φόρμα ροντό, το αρχικό θέμα (Α) επιστρέφει πάντα ολόκληρο και στην ίδια τονικότητα.

Στην κλασική εποχή της μουσικής το ροντώ συνυφαίνεται με τη φόρμα σονάτας, αποτελώντας τη φόρμα σονάτας ροντώ. Σ' αυτή την περίπτωση το αρχικό θέμα επανεμφανίζεται στην ανάπτυξη, αλλά και στην επανέκθεση, όπως φαίνεται και στον παρακάτω συγκριτικό πίνακα: 

Φόρμα Σονάτας:
 [A B']έκθ. [Γ"]ανάπτ. [A B]επαν.
Φόρμα Σονάτας-ροντώ:
 [A B']έκθ. [A Γ"]ανάπτ. [A B]επαν.

Ο τόνος (') δηλώνει ότι η εν λόγω ενότητα είναι στη βαθμίδα της δεσπόζουσας, ενώ ο διπλός τόνος (") τις απομακρυσμένες τονικότητες. 

Το ροντώ ως μουσικό είδος αναφέρεται κυρίως σε γρήγορα και ζωρά κομμάτια (Αλέγκρο), ενώ σε πολλά απ' αυτά δημώδεις μελωδίες αποτελούν την κύρια θεματολογία. Τα περισσότερα ροντώ είναι γραμμένα στη ομώνυμη φόρμα, η οποία δεν εφαρμόζεται απαραίτητα μόνο σ' αυτά· τυπικό παράδειγμα αποτελεί το Ροντώ σε Λα ελάσσονα (Κ.511) του Μότσαρτ. 

Το ροντώ δεν πρέπει να συγχέεται με τη μεσαιωνική ποιητική και κατ' επέκταση μουσική φόρμα (Μεσαιωνικό ροντώ), αν και οι δύο όροι είναι συγγενείς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Rondo and Ritornello Forms in Tonal Music
 Rondo form in traditional marches from Limoux' carnival
 http://www.karmina.cz/mp3/cd7/09.mp3

Μουσική μορφολογία
Γκιγιόμ Φισέ

Ο Γκιγιόμ Φισέ (Guillaume Fichet, 21 Σεπτεμβρίου 1433 – γύρω στα 1480) ήταν Γάλλος  λόγιος, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Γιόχαν Χάινλιν και δημιούργησε το πρώτο τυπογραφικό πιεστήριο στη Γαλλία το 1470.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Λε Πτί-Μπορνάν-λε-Λιέρ (Le Petit-Bornand-les-Glières) της Σαβοΐας. Το 1467 εξελέγη πρύτανης του πανεπιστημίου των Παρισίων και εγκατέστησε στην Σορβόνη το πρώτο τυπογραφικό πιεστήριο στην ιστορία της Γαλλίας. Η εγκατάσταση έγινε με τη βοήθεια τριών ακόμα τυπογράφων, οι οποίοι ήρθαν από το Μάιντς με σκοπό να τον βοηθήσουν. Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε ήταν το  Lettres de Gasparino (1470). Ακολούθησαν αρκετά έργα του ίδιου του Φισέ, όπως Ficheti Guilielmi Artium et Theologiæ Doctoris, Rhetoricorum Libri III. (1470).

Αναφορές 
Phillipe, Guillaume Fichet, sa vie et ses œuvres. Introduction de l'imprimerie à Paris (Annecy, 1892)

Γάλλοι λόγιοι
Γάλλοι τυπογράφοι
Γάλλοι συγγραφείς
Σοφιστικό κίνημα

Το σοφιστικό κίνημα είναι φιλοσοφική θεώρηση η οποία εμφανίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ., και αποτελεί μια σημαντική τομή ως προς τις κατευθύνσεις που πήρε ο φιλοσοφικός στοχασμός και τον τρόπο με τον οποίο οι φιλόσοφοι και διανοούμενοι ερμήνευαν τα θέματα της κοινωνίας. Δυο σημαντικοί παράγοντες καθόρισαν την εξέλιξη της φιλοσοφικής σκέψης. Αφενός οι κατευθύνσεις που αργά αλλά σταθερά είχε ήδη αρχίσει να παίρνει η φιλοσοφία στα προηγούμενα χρόνια. Αφετέρου, μεγάλες αλλαγές που σημειώνονται στις ελληνικές κοινωνίες μετά τους Περσικούς πολέμους.

Πηγή
Αρχαία Ελληνικά - Φιλοσοφικός λόγος, Γ´ Γενικού Λυκείου. εκδ. ΟΕΔΒ

Αρχαία ελληνική φιλοσοφία
Λεκάνη (ανατομία)

Η λεκάνη αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ανατομίας. Είναι μια μεγάλη οστεώδης δομή στο τέλος της σπονδυλικής στήλης και ενώνει τα κάτω άκρα με τον υπόλοιπο σκελετό.
Μύθοι Λασιθίου

Οι Μύθοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας.που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νομού Λασιθίου Κρήτης. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων και απέχει 19 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Κοντά στους Μύθους βρίσκεται το φαράγγι Σαρακίνας.

Ιστορία 
Το όνομα του χωριού θεωρείται ότι είναι προελληνικό (Μίθοι). Είναι πιθανό να αναφέρεται σε συνθήκη του 113 π.Χ. ανάμεσα στην Ιεράπυτνα και τη Λατώ ως τα εμ Μίτοις. Αν και η θέση αυτής της πόλης δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια, το πιθανότερο είναι να ήταν στη περιοχή των σημερινών Μύθων, άποψη στην οποία συνηγορεί η ύπαρξη αρχαιολογικών ευρημάτων κοντά στο χωριό. Στη θέση «Κάστελλος», βορειοδυτικά του χωριού, έχουν εντοπισθεί αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική σημαντικού εκτεταμένου αρχαίου οικισμού (ακρόπολη), που χρονολογούνται στην Υστερομινωική ΙΙΙΒ-Γ περίοδο. Στη θέση «Ζωνάρι» έχουν εντοπισθεί οικιστικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και κεραμική, χρονολογούμενα από την Υστερομινωική ΙΙΙΓ έως και την Γεωμετρική περίοδο. Στη θέση «Λενικό» έχει εντοπιστεί μινωικός οικισμός.

Κοινότητα Μύθων 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μύθων περιλαμβάνει και τους ορεινούς οικισμούς Καρύδι, Μινός, Ορνιάς και Συκιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καρύδιον, το (20)
 Μινός, ο (23)
 Μύθοι, οι (350)
 Ορνιάς, ο (1)
 Συκιά, η (2)

Συνολικά η κοινότητα έχει 396 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Ταυλάκη.

Κοινοτάρχες Μύθων 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μύθων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Ιεράπετρας
Πάπας Πίος ΙΑ΄

Ο Πάπας Πίος ΙΑ΄, κατά κόσμον Αμβρόσιος Δαμιανός Αχιλλέας Ράττι (Ambrogio Damiano Achille Ratti, 31 Μαΐου 1857 - 10 Φεβρουαρίου 1939), ήταν Πάπας από τις 6 Φεβρουαρίου 1922 έως τις 10 Φεβρουαρίου του 1939. Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1857 στο Ντέσιο, μια πόλη κοντά στη Λομβαρδία και πέθανε στο Αποστολικό Παλάτι στο Βατικανό, στις 10 Φεβρουαρίου 1939.

Πηγές 
Βιογραφία του Πάπα Πίου ΙΑ΄ (αγγλικά)

Πάπες
Πάπες 20ού αιώνα
Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Εθνική Βουλγαρίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Български национален отбор по баскетбол) εκπροσωπεί την Ουγγαρία στις διεθνείς καλαθοσφαιρικές διοργανώσεις της FIBA. Διοικείται από την Βουλγαρική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Българска Федерация по Баскетбол).

Η Βουλγαρία ανήκει στις χώρες που καλλιέργησαν συστηματικά το μπάσκετ κατά τις πρώτες δεκαετίες μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με τις εθνικές ομάδες τόσο των Ανδρών όσο και των Γυναικών να συγκαταλέγονται στις κορυφαίες της Ευρώπης. Μεταξύ 1951 - 1979 η ανδρική ομάδα συμμετείχε μόνιμα στην τελική φάση του Ευρωμπάσκετ με απολογισμό 1 αργυρό, 1 χάλκινο και αναδεικνύοντας δύο φορές τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης (Ατανάς Γκολομέεφ, '73 και '75). Την ίδια περίοδο προκρίθηκε επίσης τέσσερις φορές στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με καλύτερη θέση την 5η στους Ολυμπιακούς της Μελβούρνης.

Από τη δεκαετία του '80 και μετά οι παρουσίες της στο Ευρωμπάσκετ αραίωσαν, με την ομάδα - όσες φορές προκρίθηκε - να καταλαμβάνει συνήθως κάποια από τις τελευταίες θέσεις.

Για το 2022, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βουλγαρίας βρισκόταν στη 48η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.

Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022

Ευρωμπάσκετ

Παγκόσμια Πρωταθλήματα

Ολυμπιακοί Αγώνες

Δείτε επίσης 

 Εθνική Βουλγαρίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
 Εθνική Βουλγαρίας Κ18 (καλαθοσφαίριση ανδρών)
 Εθνική Βουλγαρίας Κ16 (καλαθοσφαίριση ανδρών)
 Αθλητισμός στη Βουλγαρία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της Βουλγαρικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
Εθνική Βουλγαρίας στον ιστότοπο της FIBA
Εθνική Βουλγαρίας στο Eurobasket.com
Στατιστικά αρχεία Εθνικής Βουλγαρίας στα Αρχεία της FIBA

Βουλγαρια
Ανδρων
καλαθοσφαιριση ανδρων
Δημόκριτος επιγραμματοποιός

Ο Δημόκριτος  ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός που αναφέρεται από τον Διογένη Λαέρτιο και χαρακτηρίζεται σαφής και ανθηρός. Στην Ανθολογία του Πλανούδη σώζεται ένα επίγραμμά του (Ελληνική Ανθολογία XVI 180).

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Δημόκριτος (4).

Ανθολογία του Πλανούδη
Παναγιώτης Μπούτος

Ο Παναγιώτης Μπούτος είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και θεωρείται ως μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της Λάρισας τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, ενίοτε και του κεντρικού αμυντικού, και φημιζόταν για την πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση.

Εντάχθηκε στο δυναμικό της Λάρισας το 1967 όταν ήταν έφηβος και ολοκλήρωσε την καριέρα του στους «βυσσινί» 11 χρόνια αργότερα, το 1978. Με το θεσσαλικό σωματείο έζησε μεγάλες στιγμές, καθώς ήταν βασικό και αναντικατάσταστο στέλεχος της ομάδας που πανηγύρισε για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1973, ενώ είχε ενεργό συμμετοχή και στη δεύτερη άνοδο του συλλόγου στην Α' Εθνική το 1978, στην τελευταία δηλαδή χρονιά του στην ομάδα της Λάρισας. Επίσης, διετέλεσε και αρχηγός της Λάρισας, ενώ αρκετές φορές έγινε μεταγραφικός στόχος ομάδων του Κέντρου, χωρίς ωστόσο να κάνει ποτέ το βήμα παραπάνω. Η Λάρισα ήταν η μοναδική ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Παναγιώτης Μπούτος σε εθνικό επίπεδο. Συνολικά με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε σε 305 ματς πρωταθλήματος (55 στην Α΄ Εθνική και 250 στη Β΄ Εθνική) και πέτυχε 16 γκολ (όλα στη Β΄ Εθνική), ενώ κατέκτησε και δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (1973, 1978).

Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του στη Λάρισα, συνέχισε σε τοπικό ερασιτεχνικό επίπεδο και πιο συγκεκριμένα στην Αναγέννηση Φαρσάλων.

Μπούτος Παναγιώτης
Μπούτος Παναγιώτης
Μ
Γεωτροπισμός

Ο γεωτροπισμός είναι η κίνηση των φυτών και των μυκήτων λόγω της βαρύτητας. Λέγεται και βαρυτροπισμός. Οι ρίζες παρουσιάζουν θετικό γεωτροπισμό ενώ οι βλαστοί αρνητικό. Η γεωτροπική αντίδραση χαρακτηρίζεται ως «φαινόμενο κρίσιμου ορίου», επειδή γίνεται αντιληπτή μόνον όταν το ερέθισμα της βαρύτητας ξεπεράσει ένα ορισμένο ελάχιστο κρίσιμο όριο (κατώφλι), το οποίο είναι χαρακτηριστικό για κάθε οργανισμό. Το συγκέκριμένο ερέθισμα, ώστε να ξεπεραστεί το κρίσιμο όριο, μπορεί να είναι παρατεταμένο μεγάλης διάρκειας ή το αντίθετο. Επομένως η δόση του ερεθίσματος υπολογίζεται από το γινόμενο χρόνου αντίληψης και έντασης ερεθίσματος, δηλαδή μετράται σε g×s.

Μηχανισμός
Ο μηχανισμός αντίληψης των γεωτροπικών ερεθισμάτων βασίζεται στην ανακατανομή των υποκυτταρικών συστατικών διαφορετικής πυκνότητας. Για τη διερεύνηση του μηχανισμού του γεωτροπισμού έχουν διατυπωθεί δύο υποθέσεις. Η πρώτη, η θεωρία των στατόλιθων, διατυπώθηκε από τους Harberland και Nemec στις αρχές του αιώνα. Σύμφωνα με την υπόθεση αυτή, η αλλαγή προσανατολισμού ως προς το βαρυτικό πεδίο γίνεται αντιληπτή μέσω της ελεύθερης πτώσης συμπαγών συστατικών μέσα σε εξειδικευμένα κύτταρα, τα οποία ονομάζονται στατοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά περιέχουν χαρακτηριστικούς αμυλοπλάστες, τους στατόλιθους, με ογκώδεις αμυλόκοκκους, οι οποίοι μετακινούνται ανάλογα με την κλίση του οργάνου λόγω του βαρυτικού πεδίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τον ρόλο των στατόλιθων μπορεί να παίξουν κυτταρικά έγκλειστα, όπως κρύσταλοι οξαλικού ασβεστίου ή θειικού βαρίου. Η μετακίνηση των στάτολιθων έχει πειβεβαιωθεί με μικροσκοπικές παρατηρήσεις, ενώ οι χρόνοι κατακρήμνισης συμπίπτουν με τους χρόνους αντίληψης του ερεθίσματος.

Η άλλη υπόθεση, η θεωρία της κυτταρικής μάζας, προτείνει ότι η γεωτροπική αντίληψη μπορεί να οφείλεται στην ανακατανομή της πίεσης την οποία ασκεί το κυτταρόπλασμα, λόγω του βάρους του, στην κυτταρική μεμβράνη, και κατ'επέκταση στο κυτταρικό τοίχωμα. Αυτή η θεωρία προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε περιπτώσεις στις οποίες δεν παρατηρούνται εμφανείς στατόλιθοι. Η θεωρία αυτή δεν έρχεται κατ'ανάγκη σε αντίθεση με την πρώτη.

Η αυξίνη και τα ιόντα ασβεστίου παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη μεταγωγή του σήματος στον γεωτροπισμό.

Δείτε επίσης 
 φωτοτροπισμός
 υδροτροπισμός

Παραπομπές

Πηγές 
 Φυσιολογία φυτών, σελ. 544-547, ISBN 960-524-168-4, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φυσιολογία φυτών

de:Gravitropismus
Τούρμπο - Φόλκ

Το Τούρμπο-Φολκ είναι ένα δημοφιλές μουσικό υπο-είδος που δημιουργήθηκε στα Βαλκάνια. 

Παρόλο που έχει στενό δεσμό με τους Σέρβους ερμηνευτές, ο ήχος του είναι αρκετά δημοφιλής στη Ελλάδα, την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία και το Μαυροβούνιο. Το στυλ του είναι ένα είδος λαϊκής μουσικής με παραδοσιακό χορό και ποπ στοιχεία της κάθε χώρας. Παρόμοιο στυλ στην Ελλάδα αποτελεί το Λαϊκό τραγούδι.

Μουσικά είδη
Χρόνος (γραμματική)

Σε πολλές από τις γλώσσες του κόσμου(αλλά όχι σε όλες) υπάρχουν ξεχωριστοί ρηματικοί τύποι που φανερώνουν πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα. Οι τύποι αυτοί λέγονται χρόνοι. Οι χρόνοι είναι τριών ειδών: α) παροντικοί, β) μελλοντικοί και γ) παρελθοντικοί.

Νέα ελληνική γλώσσα
Στην ελληνική γλώσσα οι χρόνοι του ρήματος είναι 8:

Αρχαία ελληνική γλώσσα

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα οι χρόνοι του ρήματος είναι οι:
 ο Ενεστώτας 
 ο Παρατατικός
 ο Μέλλοντας 
 ο Αόριστος
 ο Παρακείμενος
 ο Υπερσυντέλικος

και περιφραστικά ο Συντελεσμένος Μέλλοντας.

Αγγλική γλώσσα

Στην αγγλική γλώσσα οι χρόνοι είναι 12 και είναι οι εξής:
 ο Simple Present, ο ελληνικός Ενεστώτας και φανερώνει την επανάληψη μιας πράξης που συνηθίζεται, γενικές αλήθειες και νόμους της φύσης.
 ο Present Continuous, δεν υπάρχει αντίστοιχος χρόνος στα ελληνικά, φανερώνει μια πράξη που γίνεται τώρα ή αυτόν τον καιρό ή μια προγραμματισμένη για το κοντινό μέλλον.
 ο Simple Past, ο αντίστοιχος στα ελληνικά Αόριστος, ο οποίος χρησιμοποιείται κάποιες φορές για κάτι που συνέβαινε συχνά στο παρελθόν (σαν τον ελληνικό Παρατατικό)
 ο Past Continuous, ο αντίστοιχος στα ελληνικά Παρατατικός. Προσοχή: τονίζει τη διάρκεια μιας πράξης, οχι όμως με το βάθος χρόνου που έχει ο Παρατατικός στην ελληνική
 ο Simple Future , ο αντίστοιχος στα ελληνικά Στιγμιαίος Μέλλοντας
 ο Future Continuous, ο αντίστοιχος στα ελληνικά Εξακολουθητικός Μέλλοντας
 ο Present Perfect (Simple), ο αντίστοιχος στα ελληνικά Παρακείμενος
 ο Present Perfect Continuous, ο οποίος  και φανερώνει μία πράξη που άρχισε στο παρελθόν και συνεχίζεται μέχρι και το παρόν, δίνοντας έμφαση στη διάρκειά της
 ο Past Perfect (Simple), ο αντίστοιχος στα ελληνικά Υπερσυντέλικος
 ο Past Perfect Continuous, ο οποίος  και χρησιμοποιείται για να τονίσει τη διάρκεια μιας πράξης που γινόταν πριν από μία άλλη πράξη στο παρελθόν
 ο Future Perfect (Simple), ο αντίστοιχος στα ελληνικά Συντελεσμένος Μέλλοντας και
 ο Future Perfect Continuous, ο οποίος  και φανερώνει το χρονικό διάστημα που θα έχει διαρκέσει μια πράξη από το παρελθόν μέχρι κάποια στιγμή στο μέλλον

Γαλλική γλώσσα
Στη γαλλική γλώσσα οι χρόνοι του ρήματος είναι οι:

Και περιφραστικά:
 ο Présent progressif, Ενεστώτας διαρκείας
 ο Futur proche, Εγγύς Μέλλοντας, ο οποίος δεν υπάρχει στα ελληνικά και χρησιμοποιείται για να εκφράσει μία πράξη που θα γίνει στο κοντινό μέλλον
 ο Passé récent, ο οποίος δεν υπάρχει στα ελληνικά και φανερώνει μία πράξη που μόλις τελείωσε

Παραπομπές

Πηγές
 Τι είναι χρόνος
 Νεοελληνική Γραμματική - Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
 Χρόνοι και εγκλίσεις των ρημάτων (γαλλικά)

Βιβλιογραφία
 Grammar Steps - Practical Modern English Grammar (Grivas Publications)

Γραμματική
Ζίγκα

Η ζίγκα ή ζιγκ (ιτ. giga, γαλλ. gigue) είναι ζωηρός χορός της εποχής του Μπαρόκ, με καταγωγή από τη βρετανική jig. Εισήχθη στη Γαλλία στα μέσα του 17ου αιώνα  και έλαβε τη θέση της ως κατακλείδα της σουίτας. Πιθανότατα να μην υπήρξε ποτέ αυλικός χορός, ωστόσο ήταν παρούσα στις κοινωνικές εκδηλώσεις των ευγενών. Αρκετοί προκλασικοί συνθέτες, αλλά και μετέπειτα, έγραψαν ζίγκες, είτε ως μέρος μιας σουίτας, είτε ως αυτόνομο κομμάτι.

Στο πρώιμο αγγλικό θέατρο ήταν συνηθισμένο να κλείνει η παράσταση με μια ζίγκα, παίζοντας και χορεύοντας επί σκηνής.

Ο ρυθμός της ζίγκας είναι τρίσημος, με πιο χαρακτηριστική τη διάταξη των 3/8· συχνά προτιμούνται οι παράγωγοι σύνθετοι ρυθμοί, όπως 6/8, 9/8 και 12/8, αν και ορισμένες ζίγκες είναι γραμμένες σε άλλο ρυθμό, όπως για παράδειγμα η ζίγκα από την πρώτη Γαλλική Σουίτα (BWV 812) του Μπαχ, η οποία είναι σε ρυθμό 4/4. Συχνά η υφή τους είναι αντιστικτική, ενώ ο χαρακτηριστικός τονισμός της τρίτης κίνησης του μέτρου την καθιστά ως έναν πολύ ζωηρό παραδοσιακό χορό.

Γνωστές ζίγκες περιέχονται σε πολλά έργα (κυρίως σουίτες) του Μπαχ και του Χαίντελ, τόσο για οργανικά σύνολα, όσο και σε σολιστικές συνθέσεις.

Ετυμολογία 
Ο όρος giga εμφανίζεται ως πρώιμος ιταλικός χορός, δανειζόμενος το όνομά του από κάποιο συνοδευτικό έγχορδο μουσικό όργανο, με το ίδιο όνομα. Ο ιστορικός Charles Read Baskerville ισχυρίζεται ότι ο συσχετισμός του όρου με την ιδιότητα του χορού λαμβάνει χώρα πρώτα στην Αγγλία και κατόπιν στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο. Κατ' άλλους, η ιρλανδική jig προέρχεται ετυμολογικά από το γαλλικό ρήμα giguer  (=πηδώ), ενώ η ιταλική της προέλευση ενδέχεται διάφορες άλλες ερμηνείες.

Δείτε επίσης 
 Σουίτα
 Τζιγκ (παραδοσιακός χορός)
 Λουρέ (αργή ζίγκα της μπαρόκ μουσικής)

Παραπομπές 

Μπαρόκ μουσική
Μορφές χορού κλασικής μουσικής
Ευρωπαϊκοί χοροί
Πάπας Ιωάννης Ε΄

Ο Πάπας Ιωάννης ο Ε΄ (Papa Giovanni V, 635 - 2 Αυγούστου 686) ήταν Πάπας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από το 685 έως τις 2 Αυγούστου του έτους 686. Το  κοσμικό του όνομα είναι άγνωστο. Ο Πάπας Ιωάννης ο Ε΄ υπήρξε ο πρώτος Πάπας του Βυζαντινού Παπισμού που επιτρεπόταν να καθαγιαστεί από το Βυζαντινό Αυτοκράτορα. Γεννήθηκε στην επαρχεία της Αντιόχειας, όμως στην καταγωγή ήταν από τη Συρία και πέθανε στις 2 Αυγούστου του 686 σε άγνωστο μέρος. Το λείψανό του βρίσκεται στην Παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.

Πηγές 

Βιογραφικό του Πάπα Ιωάννη Ε΄ (αγγλικά)

Πάπες 7ου αιώνα
Πάπες
Σύροι Πάπες
Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος

Ο Μητροπολίτης Μηθύμνης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Κυριάκος Καλαματιανός, Χαλκίδα, 18 Ιανουαρίου 1930), είναι Έλληνας επίσκοπος που σήμερα διατελεί Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μηθύμνης.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Χαλκίδα τον Ιανουάριο του 1930. Είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Χειροτονήθηκε Διάκονος τον Οκτώβριο του 1954 και Πρεσβύτερος τον Ιούλιο του 1967. Υπηρέτησε ως Διάκονος, Εφημέριος και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής κατά την χρονική περίοδο από το 1954 έως το 1984 και ως Γραμματεύς της Ιεράς Μητροπόλεως από το 1974 έως και το 1976. Υπηρέτησε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Κοινωνικής Πρόνοιας και Ευποιίας και ως Αρχειοφύλακας από το 1976 έως το 1984.

Το 1984 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Μητροπολίτης Μηθύμνης. Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης, στις 6 Μαΐου 1984. Έχει διατελέσει Τοποτηρητής Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών μέχρι την εκλογή νέου Επισκόπου Χίου.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Πατριάρχης Ραφαήλ Β΄, επίσκοπος Μηθύμνης έως την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο το 1603.

Έλληνες ιεράρχες
Χρυσοστομος
Δρακοντίδες

Οι Δρακοντίδες είναι μία βροχή μετεώρων, η οποία είναι ορατή το βράδυ της 8ης Οκτωβρίου. Το ακτινοβόλο σημείο των συγκεκριμένων διαττόντων φαίνεται να είναι η κεφαλή του αστερισμού Δράκοντα, από όπου έχουν πάρει και το όνομά τους. Αντίθετα με άλλες βροχές διαττόντων, οι Δρακοντίδες είναι πιο πιθανό να γίνουν ορατοί νωρίς το βράδυ και όχι τα χαράματα. Τα συγκεκριμένα πεφταστέρια είναι γνωστά από το παρελθόν ότι κινούνται με πολύ αργή ταχύτητα (μόλις 18 χλμ./δευτερόλεπτο, δηλαδή το ένα τρίτο περίπου της ταχύτητας των Περσειδών). Δημιουργούνται από τον κομήτη 21P/Τζιακομπίνι-Ζίνερ.

Ιστορία 
Στο παρελθόν οι Δρακοντίδες έχουν γίνει διάσημοι για τη δεύτερη και τρίτη εντονότερη βροχή τού 20ου αιώνα, με περίπου 10.000 διάττοντες την ώρα, το 1933 και το 1946, αν και υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με την ορθότητα αυτών των αναφορών. Μικρότερα ξεσπάσματα της τάξεως των εκατοντάδων  διαττόντων την ώρα παρατηρήθηκαν το 1952, 1985 και 1998. Το 2005 παρακολουθήθηκε άλλο ένα ξέσπασμα, αλλά επειδή τα σωματίδια που το αποτελούσαν ήταν πολύ μικρά σε μέγεθος, περίπου 10 με 100 μm ήταν καλύτερα ορατό στα ραδιοκύματα.Το 2011 υπολογίστηκε ότι η Γη θα περάσει από μια περιοχή της τροχιάς του κομήτη με πολλή ύλη, αυξάνοντας τις πιθανότητες για μια εντυπωσιακή βροχή. Η ύλη προερχόταν από τα περάσματα του κομήτη το 1900 και το 1907, όπως και στις βροχές του 1933 και 1946, και από περάσματα του κομήτη πριν το 1900 (όταν και έγινε η πρώτη παρατήρηση του κομήτη). Έτσι είναι δυνατό να ελεγχθεί η αξιοπιστία των παρατηρήσεων του 1933 και 1946, αλλά και να δώσει στοιχεία για την τροχιά του κομήτη πριν το 1900. Για την παρατήρησή της βροχής οργανώθηκε η πρώτη αποκλειστικά ευρωπαϊκή (προηγούμενες έχουν γίνει από την NASA), αεροπορική αποστολή με δύο αεροπλάνα (γαλλικό SAFIRE και γερμανικό FALCON) τα οποία πετώντας παράλληλα πάνω από την Σκανδιναβία, θα ήταν εγγυημένα πάνω από τα σύννεφα και στην καλύτερη δυνατή θέση σε σχέση με το ακτινοβόλο σημείο. Τελικά τα μετέωρα έφτασαν τα 600 την ώρα και ήταν καλύτερα ορατά από την Ευρώπη. Αν και η βροχή ήταν έντονη, οι διάττοντες ήταν αχνοί λόγω και του παρεμβαλλομένου σεληνόφωτος που ήταν αυξημένο. Ανάμεσα στα μετέωρα ήταν και μια βολίδα που παρατηρήθηκε πάνω από την Ανδαλουσία, η οποία έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος -10,5. Υπολογίστηκε ότι προήλθε από την καύση στην ατμόσφαιρα ενός μετεωροειδούς αρχικής μάζας περίπου 5,5 κιλών. Το μετέωρο άρχισε να καίγεται στα 105 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια μέχρι να φτάσει στα 77, όταν και είχε καεί πλήρως. Φασματική ανάλυση του μετεωροειδούς έδειξε ότι αποτελείται από χονδρίτη.

Αντίθετα με τις προβλέψεις, και η βροχή του 2012 ήταν εντυπωσιακή. Τα ραντάρ κατέγραψαν μέχρι 1.000 μετέωρα την ώρα. Αυτή η αύξηση μπορεί να προκλήθηκε από σωματίδια σκόνης που είχαν παραμείνει στη τροχιά από το τελευταίο πέρασμα του μητρικού κομήτη το 1959.

Παραπομπές

Δρακο
Χρυσαυγή Χανίων

Η Χρυσαυγή (έως το 1957: το Μούλετε) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σε υψόμετρο 160 μέτρων.

Κοινότητα Χρυσαυγής (Μούλετε) 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Χρυσαυγής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καλλιθέα και Νερατζιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καλλιθέα, η (83)
 Νερατζιά, η (20)
 Χρυσαυγή, η (Μούλετε, το) (116)

Συνολικά η κοινότητα έχει 219 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Ντινιεράκη.

Κοινοτάρχες Χρυσαυγής 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χρυσαυγής.

Πηγές 

Νομός Χανίων
Μεταλλικός δεσμός

Ο μεταλλικός δεσμός έχει σχέση με τα κοινά ηλεκτρόνια των μετάλλων που δεν συγκρατούνται ισχυρά και κινούνται ελεύθερα μεταξύ των ατόμων. Αυτή η απομάκρυνση τους από τους πυρήνες, επιτρέπει στιγμιαία τη δημιουργία θετικών φορτίων στα άτομα που περισφίγγονται από τα νέφη των ελεύθερων ηλεκτρονίων.

Στα άτομα των μεταλλικών στοιχείων τα ηλεκτρόνια σθένους είναι χαλαρά συνδεδεμένα με τον πυρήνα. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι τα ηλεκτρόνια σθένους μετακινούνται εύκολα από τον έναν πυρήνα στον άλλο και είναι κατά έναν τρόπο κοινό "κτήμα" όλων των ατόμων. Κατά την ελεύθερη μετάβαση των ηλεκτρονίων από πυρήνα σε πυρήνα κάθε ένας πυρήνας φορτίζεται προς στιγμήν θετικά. Αυτό δημιουργεί ηλεκτροστατικές έλξεις μεταξύ αυτών των πυρήνων και των ελεύθερων κινούμενων ηλεκτρονίων. Οι έλξεις αυτές συγκρατούν τους πυρήνες μεταξύ τους. Δεδομένου δε ότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι κίνηση ηλεκτρονίων και ότι στα μέταλλα τα ηλεκτρόνια μετακινούνται ελεύθερα, τα μέταλλα είναι καλοί αγωγοί του ηλεκτρισμού. 

Χημικός δεσμός
Καθοδικός σωλήνας

Ο καθοδικός σωλήνας είναι μια ηλεκτρονική λυχνία με σωλήνα κενού που περιέχει μια διάταξη παραγωγής δέσμης ηλεκτρονίων και μια φθορίζουσα οθόνη. Η δέσμη των ηλεκτρονίων δημιουργεί μια φωτεινή κηλίδα στην οθόνη, της οποίας η θέση και η ένταση μπορεί να μεταβάλλεται.

Ο καθοδικός σωλήνας αποτελεί την βάση κατασκευής μιας σειράς οργάνων και συσκευών (παλμογράφοι, αναλυτές φάσματος, τηλεοράσεις, οθόνες υπολογιστών) που επιτρέπουν την απεικόνιση ηλεκτρικών ή άλλων σημάτων. Σήμερα έχει αντικατασταθεί από νεότερες τεχνολογίες, όπως η οθόνη υγρών κρυστάλλων, η Οθόνη πλάσμα και η OLED, οι οποίες έχουν μικρότερο κόστος κατασκευής, κατανάλωση ενέργειας, όγκο και βάρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Cathode Ray Tube site
 PCTechGuide: Cathode Ray Tubes 
 CRTs at the Virtual Valve Museum 
 Samuel M. Goldwasser TV and Monitor CRT (Picture Tube) Information

Τεχνολογίες προβολής
Αβραάμ Λέμπενσον

Ο Αβραάμ Μπερ Λέμπενσον (1794 - 1878) ήταν Εβραίος λόγιος ταλμουδιστής και ποιητής.

Γεννήθηκε στη Βίλνα της Λιθουανίας ένα χρόνο πριν την εισβολή της Ρωσίας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αδάμ Κοέν (στην εβραϊκή: אד"ם הכהן). Αρχικά υπήρξε έμπορος και  το 1849 έγινε διδάκτωρ της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας στη νεοσύστατη εβραϊκή σχολή της Βίλνας. Έγραψε αξιόλογα έργα επί θεμάτων της Βίβλου και του Ταλμούδ.

Ο Α. Λέμπενσον συνέγραψε επίσης και ποιήματα. Σπουδαιότερα εξ αυτών είναι δύο, το "Σιρ Xαμπιμπίν", προς τιμή του γάμου ενός ευγενή της περιοχής και το "Ιμπέλ Καμπέλ" που αποτελεί ελεγεία η οποία και τον καθιέρωσε.

Γιος του Αβραάμ Λέμπενσον  ήταν ο Μίχα Ζοσέφ Λέμπενσον (1828 -1852) που αν και πέθανε νέος θεωρείται ένας από τους καλύτερους Εβραίους λυρικούς ποιητές.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.198.

Εβραίοι ποιητές
Εβραίοι συγγραφείς
Σπαρτιά Κεφαλονιάς

Τα Σπαρτιά είναι ένα μικρό χωριό στην περιοχή της Λειβαθούς στη νότια Κεφαλονιά με μεγάλη ναυτική παράδοση. Ο κάμπος του χωριού είναι γεμάτος αμπέλια, οπωροφόρα δέντρα και ελαιώνες. Κοντινά χωριά είναι τα Κοριάννα και τα Κλείσματα.

Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρύθηκε με ΒΔ στις 16 Δεκεμβρίου 1912. Με το ίδιο βασιλικό διάταγμα προσαρτήθηκαν στην Κοινότητα Σπαρτιάς οι συνοικισμοί "Κοριάννα" και "Κλείσματα". Η Κοινότητα Σπαρτιών καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν. 2539/97.

Τα Σπαρτιά απέχουν περίπου 14 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού, το Αργοστόλι. Το χωριό έχει περίπου 300 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Δήμος Κεφαλονιάς
Χωριά της Κεφαλονιάς
Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκτάριος

Ο Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων Νεκτάριος (κατά κόσμον Δημήτριος Ντόβας) είναι επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Βόλο στις 6  Αυγούστου 1953. Αποφοίτησε από τη Ριζάρειο Σχολή το 1973. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1979.

Το 1973 πραγματοποιήθηκε η κουρά του σε μοναχό στη Μονή Ξενιάς του νομού Μαγνησίας. Το 1975 χειροτονήθηκε διάκονος και δύο χρόνια αργότερα πρεσβύτερος, λαμβάνοντας και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Και οι δύο χειροτονίες του τελέστηκαν από τον  Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο, ο οποίος την περίοδο εκείνη ήταν Μητροπολίτη Δημητριάδος. 

Διετέλεσε Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Βόλου. Παράλληλα από το 1975 έως και το 1986 υπήρξε διευθυντής του ιδιαιτέρου γραφείου του Μητροπολίτη Δημητριάδος ενώ το 1986 εξελέγη καθηγούμενος της Μονής Άνω Ξενιάς.

Στις 11 Οκτωβρίου 2002 εξελέγη Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ενώ η χειροτονία του σε επίσκοπο πραγματοποιήθηκε δύο ημέρες αργότερα.

Είναι συγγραφέας διαφόρων βιβλίων και έχει δημοσιεύσει  άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο. Υπήρξε επίσης τακτικό μέλος της Διοικούσης Επιτροπής της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών της Εκκλησίας της Ελλάδος και τακτικό μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί του Μοναχικού Βίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σύντομο Βιογραφικό
Διάρθρωση της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων
Βιογραφικό στην επίσημη ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Κερκύρας
Παρθενογένεση

Η παρθενογένεση είναι μια μορφή ασεξουαλικής αναπαραγωγής που εμφανίζεται σε θηλυκούς οργανισμούς, όταν η αύξηση και η ανάπτυξη των εμβρύων συμβαίνουν χωρίς γονιμοποίηση από ένα αρσενικό. Στα φυτά, η παρθενογένεση αναφέρεται στην ανάπτυξη ενός εμβρύου από ένα μη γονιμοποιημένο ωάριο, και η διαδικασία ονομάζεται απόμειξη .

Ο όρος είναι μερικές φορές χρησιμοποιείται λανθασμένα για να περιγράψει τους τρόπους αναπαραγωγής στα ερμαφρόδιτα είδη που μπορούν να αναπαραχθούν από μόνα τους, επειδή περιέχουν τα αναπαραγωγικά όργανα και των δύο φύλων στο σώμα ενός μόνο ατόμου.

Παρθενογένεση εμφανίζεται φυσικά σε μερικά ασπόνδυλα είδη ζώων (π.χ., οι ψύλλοι του νερού, αφίδες, νηματώδεις, ορισμένες μέλισσες, κάποια είδη σκορπιού) καθώς και σε μερικά σπονδυλωτά (π.χ. αμφίβια, κάποια ερπετά, στα ψάρια, και πολύ σπάνια στα πουλιά). Παρθενογένεση έχει προκληθεί τεχνητά σε ψάρια και αμφίβια.

Συνήθως τα ωάρια που σχηματίζονται μετά από την διαδικασία της μείωσης είναι απλοειδή, με τον μισό αριθμό χρωμοσώμάτων από τα κύτταρα του σώματος της μητέρας τους. Ωστόσο, τα απλοειδή άτομα, είναι συνήθως μη βιώσιμα, και οι παρθενογενετικοί απογόνοι έχουν συνήθως διπλοειδή αριθμό χρωμοσωμάτων. Εάν ο αριθμός των χρωμοσωμάτων του απλοειδούς ωαρίου διπλασιάζεται κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, οι απόγονοι είναι «μισό-κλώνοι" της μητέρας τους. Αν το ωάριο σχηματίστηκε χωρίς μειωτική διαδικασία, είναι ένας πλήρης κλώνος της μητέρας του.

Οι απόγονοι παράγονται από παρθενογένεση σε είδη που χρησιμοποιούν το σύστημα φυλο- καθορισμού XY, έχουν δύο Χ χρωμοσώματα και είναι γυναίκες. Σε είδη που χρησιμοποιούν το σύστημα φυλο- καθορισμού ZW, έχουν δύο χρωμοσώματα Z (αρσενικά) ή δύο W χρωμοσώματα (μη βιώσιμα ή θηλυκά), ή (θεωρητικά) αν εμφανίζεται κλωνική παρθενογένεση (η οποία ονομάζεται επίσης απόμειξη), θα μπορούσαν να έχουν ένα Z και ένα W χρωμόσωμα (θηλυκό).

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Dawley, Robert M. & Bogart, James P. (1989). Evolution and Ecology of Unisexual Vertebrates. Albany, New York: New York State Museum. ISBN 1-55557-179-4.
 
 Futuyma, Douglas J. & Slatkin, Montgomery. (1983). Coevolution. Sunderland, Mass: Sinauer Associates. ISBN 0-87893-228-3.
 
 Maynard Smith, John. (1978). The Evolution of Sex. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-29302-2.
 Michod, Richard E. & Levin, Bruce R. (1988). The Evolution of Sex. Sunderland, Mass: Sinauer Associates. ISBN 0-87893-459-6.
 
 
 
 Stearns, Stephan C. (1988). The Evolution of Sex and Its Consequences (Experientia Supplementum, Vol. 55). Boston: Birkhauser. ISBN 0-8176-1807-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Reproductive behavior in whiptails at Crews Laboratory
 Types of asexual reproduction
 Parthenogenesis in Incubated Turkey Eggs  from Oregon State University
 National Geographic NEWS: Virgin Birth Expected at Christmas – By Komodo Dragon
 BBC NEWS: 'Virgin births' for giant lizards (Komodo dragon)
 REUTERS: Komodo dragon proud mum (and dad) of five 
 Female sharks capable of virgin birth
 Scientists confirm shark's ‘virgin birth’ Article by Steve Szkotak AP updated 1:49 a.m. ET, Fri., Oct. 10, 2008 

Αναπαραγωγή
Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος Πρωτοπαπάς

Ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος Πρωτοπαπάς (1948-2019), ήταν Έλληνας ιεράρχης και μητροπολίτης Φθιώτιδος.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 24 Σεπτεμβρίου 1948 στην Πλατιά της Τήνου. Σπούδασε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1972.

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1973 και Πρεσβύτερος το 1975. Διετέλεσε Αρχιδιάκονος και Ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Χαλκίδας (1973 - 1975), καθηγητής της Εκκλησιαστικής Σχολής Τήνου (1975 - 1978) και Ιεροκήρυκας του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος της Ευαγγελίστριας Τήνου (1975 - 1984). Μετατέθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, διετέλεσε Διευθυντής Υπηρεσιών και του θεολογικού Οικοτροφείου της Αποστολικής Διακονίας (1984 - 1996), Γενικός Διευ­θυ­ντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας (1990 - 1996) και Ιεροκήρυκας του Ναού Αγίου Ελευθερίου Άρεως. Συνέγραψε πολλές μελέτες θεομητορικού, ιστορικού και λογοτεχνικού περιεχομένου και δημοσίευσε πολλά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά.

Εξελέγη Μητροπολίτης Φθιώτιδος από την Ιεραρχία τον Οκτώβριο του 1996, χειροτονήθηκε στις 6 Οκτωβρίου στον Ναό Αγίου Ελευθερίου Άρεως και ενθρονίστηκε στη Λαμία στις 17 Νοεμβρίου 1996. 

Συγκέντρωσε αρνητική κριτική καθώς υποδέχτηκε το 2018 στο γραφείο του τον αρχηγό της νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή ενώ τον επαίνεσε σε συνέντευξή του στο περιοδικο crash το 2012.

Υποστήριξε την περιστολή των εκπαιδευτικών δαπανών για τα εκκλησιαστικά γυμνάσια-λύκεια και την πρωτοβουλία αυτά τα σχολεία από εκκλησιαστικά να μετατραπούν σε ιερατικά.

Απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 2019 ύστερα από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 71 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος

Μητροπολίτες Φθιώτιδας
Έλληνες ιεράρχες