joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Παμβουπρασιακός Α.Ο. Βάρδας

Ο Παμβουπρασιακός Αθλητικός Όμιλος Βάρδας (γνωστός και ως Π.Α.Ο. Βάρδας) είναι ποδοσφαιρικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Βάρδα Ηλείας στην Πελοπόννησο.  

Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1948 και χρώματα της ομάδας αποτελούν το πράσινο και το λευκό. Έδρα του είναι το Δημοτικό Στάδιο Βάρδας «Γρηγόρης Καλάκος». 

Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο (2021-22) η ομάδα μετέχει στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής.

Ιστορία

Ίδρυση & πρώτα χρόνια
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1948 και μέχρι το 1958 ονομαζόταν «Αστέρας Βάρδας» με χρώματα βυσσινί, λευκό και μαύρο. Τότε, μετονομάζεται σε «Παμβουπρασιακός» και χρώματα του συλλόγου είναι πλέον το πράσινο και το λευκό. Το όνομα «Παμβουπρασιακός» επελέγει γιατί όταν ιδρύθηκε το σωματείο δεν υπήρχε άλλη ομάδα στην ευρύτερη περιοχή και είχε ως σκοπό να γίνει η ομάδα όλης της Βουπρασίας. Το όνομα Βουπρασία δόθηκε στην περιοχή από την κύρια ασχολία των κατοίκων της που ήταν η εκτροφή και το εμπόριο βοοειδών (βους και πιπράσκειν) για αυτό και στο σήμα της ομάδας έχει τον ταύρο να την συμβολίζει. Ως εμπνευστής της ομάδας θεωρείται ο Ψαρόπουλος Διονύσης και ως αρχικά και ιδρυτικά μέλη οι Μπακογιάννης Βάσος, Κοκλώνης Θέμης, Ρουμελιώτης Ιωάννης, Σταυρόπουλος Χρήστος, Δρακόπουλος Δήμος, Κότσαλης Νίκος.

Το 1968 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ και ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πατρών τη σεζόν 1968-69. Το 1969 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της νεοσύστατης Ε.Π.Σ. Ηλείας μαζί με τους Πανηλειακό, Αστέρα Αμαλιάδας, Αίαντα Γαστούνης, Ηλειακό Βαρθολομιού, Δόξα Νέας Μανωλάδας, Προοδευτική Παλαιάς Μανωλάδας, Πέλοπα Πύργου, Ηλειακό Λεχαινών και Ολυμπιάδα Πύργου και από τη σεζόν 1969-70 αγωνίζεται στα πρωταθλήματά της.

Τελευταίες δεκαετίες
Η πρώτη διάκριση για τον Παμβουπρασιακό έρχεται την περίοδο 1991-1992, όπου στέφεται πρωταθλητής Ηλείας και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην τότε Δ' Εθνική Κατηγορία, στην οποία παρέμεινε για τρεις αγωνιστικές περιόδους. Αγωνίστηκε επίσης στη Δ΄ Εθνική από το 2003-04 ως την περίοδο 2005-06, όταν και κέρδισε την άνοδο του για πρώτη φορά σε επαγγελματική κατηγορία στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, από την οποία όμως την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε ξανά και τις περιόδους 2007-2008 και 2008-09 αγωνίστηκε πάλι στη Δ΄ Εθνική. 

Την περίοδο 2012-2013 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ηλείας και μέσα από την διαδικασία του ειδικού πρωταθλήματος μπαράζ κέρδισε την άνοδό του στην Γ' Εθνική, όπου και αγωνίζεται από την περίοδο 2013-14.

Έδρα

Έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Βάρδας «Γρηγόρης Καλάκος», όπου και αγωνίζεται από το 1979 και το οποίο βρίσκεται στα δυτικά του οικισμού.

Παίκτες & ρεκόρ
Τις περισσότερες συμμετοχές με την φανέλα του Παμβουπρασιακού Α.Ο. Βάρδας έχει ο Τσούλης και τα περισσότερα γκολ έχει πετύχει ο Ρετουνιώτης.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημος ιστότοπος

 
Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1948
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Αχλαδόβουνο

Το Αχλαδόβουνο ή Αχλαδοβούνι ή Αχλάτ Τσάλ ή Τσαλ είναι βουνό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.415 μέτρα στην (κορυφή Τσάλι ή Τσαλ) που δεσπόζει στο βορειοδυτικό ορίζοντα της πόλης της Ξάνθης. Αποτελεί νότια απόληξη της οροσειράς της Κεντρικής Ρόδόπης και θεωρείται ορισμένες φορές, ως νότια απόληξη και συνέχεια της οροσειράς της Κούλας. Εκτός από το Τσαλ, άλλες κορυφές είναι το Καρπούζι (1.286 μ.), η Πυραμίδα (1.170 μ.), ο Μεγάλος Λόφος (1.145 μ.) κ.α. 

Ο ορεινός όγκος του Αχλαδόβουνου χωρίζεται βόρεια, από τον Ερύμανθο (Χαϊντού), με το πέρασμα του Λυκοδρομίου και ανατολικά, από την Καμέρτζη με τον Κόσυνθο. Δυτικά, καταλήγει στα Στενά του Νέστου, ενώ νότια, καταλήγει στην πεδιάδα της Βιστονίας ή Ξάνθης.

Στις πλαγιές του Αχλαδόβουνου υπάρχουν οι ακόλουθοι οικισμοί:

Βόρεια:
 Μέγα Εύμοιρο: [ 66 ]
 Γέρακας: [ 31 ]
 Πίλημα: [ 85 ]
Ανατολικά:
 Ξάνθη: [ 56.122 ]
 Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών: [ 76 ]
 Παλαιά Μορσίνη: [ 230 ]
Νότια:
 Αγέλη: [ 0 ]
 Γαλάνη: [ 108 ]
Δυτικά:

 Λιβερά: [ 0 ]

 Κομνηνά: [ 261 ]

Πηγές
 Οικοτουριστικός Οδηγός Οροσειράς Ροδόπης, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης - Καβάλας - Δράμας
 oreibasia.gr, Κορυφή Αχλάτ Τσαλ 1.415 μέτρα

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος (ΕΟΣ) Ξάνθης, χάρτης Αχλαδόβουνου
Κορυφή Τσαλ, Αχλαδόβουνο Ξάνθης στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Βουνά της Ξάνθης
Ροδόπη
Ιωακείμ Πάριος

Ο Ιωακείμ Πάριος (1730-1810) ήταν Πάριος λόγιος, διδάσκαλος και Σχολάρχης της Μεγάλης του Γένους Σχολής, Μητροπολίτης Αγχιάλου και Μητροπολίτης Κυζίκου.

Βίος
Ο Ιωακείμ Πάριος γεννήθηκε γύρω στα 1730 στην Πάρο. Τα πρώτα του γράμματα πιθανώς να τα έμαθε κοντά σε κάποιον ιερέα ή σε κάποιο από τα μοναστήρια του νησιού. Στη συνέχεια μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για ευρύτερες σπουδές.

Σχολάρχης της Μεγάλης του Γένους Σχολής
Γύρω στα 1753 εντάσσεται στο διδακτικό προσωπικό της Μεγάλης του Γένους Σχολής, και στα 1763, κατά τον Μηνά Χαμουδόπουλο στα 1765,  αναλαμβάνει της Σχολαρχεία της Σχολής. Υπήρξε οπαδός του Αριστοτέλη και έτσιεισήγαγε τα συγγράμματα του Σταγειρίτη φιλοσόφου στη Σχολή.
Στη Σχολή διδάσκει μέχρι το 1767΄ή μέχρι το 1775, οπότε και έγινε Μητροπολίτης.

Μητροπολίτης Αγχιάλου
Στην διάρκεια της ποιμαντορίας του ιδρύει σχολεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα, ενώ στις 4 Αυγούστου διορίζεται έφορος της Μεγάλης του Γένους Σχολής.

Μητροπολίτης Κυζίκου
Τον Σεπτέμβριο του 1794 τοποθετείται στη Μητρόπολη Κυζίκου, όταν ο Κυζίκου Αγάπιος που πέθανε στο μεταξύ, αποδείχθηκε καταχραστής των οικονομικών της έδρας του και κρίθηκε ως πιο κατάλληλος για να τα διευθετήσει ο Ιωακείμ.

Το 1806 διορίσθηκε Έφορος της Σχολής της Ιεράς Μονής του Προφήτη Ηλία Σαντορίνης. Στις 14 Μαΐου 1806 παραιτείται από τον Μητροπολιτικό θρόνο επικαλούμενος λόγους υγείας αλλά και το προχωρημένο της ηλικίας του. Πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη και αναλαμβάνει την εποπτεία της Κιβωτού του λεξικού της Ελληνικής γλώσσας.

Συγγραφικό-εκδοτικό έργο
Στα 1774 συντάσσει τον βίο και την ασματική ακολουθία του νεομάρτυρα Αντωνίου και εκδίδεται το 1776 στην Μόσχα με τον τίτλο,Κανών και βίος του νέου μάρτυρος Αντωνίου του Αθηναίου.
Για τιςδιάφορες εκπαιδευτικές ανάγκες συντάσσει και βιβλία φιλοσοφίας,θεολογίας,εγχειρίδια γραμματικής ηθικής,κατηχήσεως.Του ανατίθεται η σύνταξη και διαφόρων σιγιλλίων Πατριαρχικών. Το 1804 του ανατίθεται η εποπτεία του ελληνικού λεξικού της Κιβωτού

Πηγή
Νίκος Αλιπράντης, «Ιωακείμ ο Πάριος (1730-1810)Μέγας Διδάσκαλος του Γένους-Μητροπολίτης Κυζίκου», Επετηρις Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, τομ.9(1871-1973),σελ.51-73

Πάριοι
Ορθόδοξοι λόγιοι
Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Μητροπολίτες Κυζίκου
Μητροπολίτες Αγχιάλου
Θανάσης Τσούρας

Ο Θανάσης Τσούρας (Αθήνα, 1946) είναι Έλληνας ιατρός και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ. Έχει διατελέσει βουλευτής Α΄ Αθηνών και χρημάτισε υφυπουργός, αναπληρωτής υπουργός και υπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής. Την περίοδο της δικτατορίας (1967-74) υπήρξε υπεύθυνος της νεολαίας του ΠΑΚ Εσωτερικού και μέλος των Δημοκρατικών Επιτροπών Αντίστασης. Για μεγάλο διάστημα δρούσε στην παρανομία και είχε πλούσια αντιστασιακή δράση, σε συνεργασία με την ομάδα του Σήφη Βαλυράκη. Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου (Νοέμβριος 1973), μετά την καταστολή της οποίας συνελήφθη και βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Μεταπολιτευτικά, υπήρξε συνιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ήταν ο πρώτος υπεύθυνος για τη νεολαία του Κινήματος (1974-75) ενώ από τον Ιανουάριο του 1979 μέχρι τον Οκτώβριο του 1981 διετέλεσε διευθυντής του Γραφείου του δημάρχου Αθηναίων Δημήτρη Μπέη.

Τον Οκτώβριο του 1981 με την ανάληψη της εξουσίας από τον Ανδρέα Παπανδρέου, διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών σε ηλικία 35 ετών, και είναι ο νεότερος γενικός γραμματέας στην ιστορία του υπουργείου. Σε συνεργασία με τον υπουργό Εσωτερικών Γιώργο Γεννηματά, προώθησε νόμους που επέτρεψαν την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τον Ιούνιο του 1985.

Στη δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών με αρμοδιότητα τη Δημόσια Τάξη και τα Σώματα Ασφαλείας από τον Ιούνιο του 1985 μέχρι τον Απρίλιο του 1986, μετά τη συγχώνευση των υπουργείων Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης υπό τον Μένιο Κουτσόγιωργα.

Από τον Απρίλιο του 1986 έως τον Φεβρουάριο του 1987 ήταν υφυπουργός Εσωτερικών, ενώ από τον Φεβρουάριο του 1987 έως τον Μάιο του 1989 ήταν ειδικός σύμβουλος στο Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Τον Ιούνιο του 1989 έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα και εκλέχθηκε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Αθηνών, ενώ εκλεγόταν συνεχώς μέχρι και το 2012.

Με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1993, χρημάτισε υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (Οκτώβριος 1993 - Σεπτέμβριος 1994) και υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (Σεπτέμβριος 1994 - Σεπτέμβριος 1995).

Δεν χρησιμοποιήθηκε σε υπουργικές θέσεις από τις κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ελευθεροτυπία 

Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών
Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Α' Αθηνών
Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάνα

Η Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάν Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:امینہ مہر شاہ قادین) (Τούρκικα: Emine Mihr-i Şah Sultan Kadınefendi, ? - 1732) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και μητέρα του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Emine Mihr-î-Sâh Kadın Effendi Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Βιογραφία
Η Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάν γεννήθηκε ως Ζανέτ (Jeannette) στην Γαλλία. Η ημερομηνία γέννησής της δεν είναι γνωστή. Ήταν Καθολική αλλά εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψή της. Στις 28 Ιανουαρίου 1717 γέννησε τον μελλοντικό Σουλτάνο Μουσταφά Γ΄. Δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν στον γιο της γιατί πέθανε το 1732, είκοσι πέντε χρόνια πριν από την άνοδο του Σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ στον οθωμανικό θρόνο. 

Ήταν επίσης μητέρα του Ηγεμόνα Σελίμ (1710-1745), της Ζεϊνέπ Σουλτάν και της Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν(1708-1732). Μιχρισάχ σημαίνει "Ήλιος του Σουλτάνου"

Πέθανε το 1732 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Ο χώρος ταφής της βρίσκεται στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, μητέρας του Μωάμεθ Δ΄ μέσα στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, page 355, ISBN 978-975-269-299-2
 "Ottoman Research Foundation (in Turkish); reveals the results of recent investigations and announces her name as Aminā Mehr-î-Shâh (Emîne Mihr-î-Şâh) Second Kadın Effendi"Ottoman Sultans Web Page. Retrieved 2010-12-14.
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, page 342, [ https://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/9789752692992 ISBN 978-975-269-299-2]
 "Consorts Of Ottoman Sultans (in Turkish), according to more recent investigations, proclaims her name as Emîne Mihr-î-Şâh İkinci Kadın Efendi". Ottoman Web Page. Retrieved 2009-02-06.
 ^ "Sultan Mustafa III Khan". Republic of Turkey Ministry of Culture and Tourism Web Page, according to their old records, misprinted her name as "Mihr-î-Mâh Sultân", We have deduced this result since Sultân Ahmed III had eighteen wives, but none of them named "Mihr-î-Mâh". Retrieved 2010-12-14.

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback).
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover).

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
SIE Santa Monica Studio

Η SIE Santa Monica Studio (γνωστή και ως Sony Santa Monica) είναι αμερικανική εταιρία βιντεοπαιχνιδιών και μέρος της SIE Worldwide Studios η οποία ανήκει στη Sony Interactive Entertainment. Βασίζεται στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, και ιδρύθηκε το 1999. Ανέπτυξε τη μηχανή παιχνιδιού Kinetica, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Kinetica και αργότερα στο God of War και God of War II.

Γνωστά βιντεοπαιχνίδια

Παραπομπές

Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Στούντιο βιντεοπαιχνιδιών της Sony Interactive Entertainment
Οικογένεια Καντεμίρ

Οι Καντεμίρ ήταν οικογένεια βογιάρων από την Μολδαβία, οι οποίοι βρίσκονταν στην υπηρεσία της οθωμανικής κυβέρνησης. Αρκετά ήταν τα μέλη της οικογένειας αυτής που έλαβαν τον τίτλο των Πριγκίπων της Μολδαβίας.

Γενεαλογία 
Ο Τουντόρ Καντεμίρ, γεννημένος στην Μολδαβία κατά το 1630, υπηρέτησε στον οθωμανικό στρατό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μεχμέτ Δ΄ ενάντια στην Πολωνία.
 Κονσταντίν Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1685 ως το 1693.
 Αντιόκ Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1695 ως το 1700 και από το 1705 ως το 1707.
 Ντιμίτριε Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1710 ως το 1711. 
 Αντιόκε Καντεμίρ, πρέσβης της Ρωσίας στο Παρίσι και το Λονδίνο.
 Ελισαβέτα, σύζυγος του Μιχάι Ρακόβιτα, πρίγκιπα της Μολδαβίας από το 1703 ως το 1705 και από το 1707 ως το 1709 και από το 1716 ως το 1726 και πρίγκιπα της Βλαχίας από το 1730 ως το 1731 και από το 1741 ως το 1744.

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
 Γενεαλογία της Οικογένειας Καντεμίρ

 
Καντεμιρ
Άγγελος Φιλιππίδης

Ο Άγγελος Φιλιππίδης είναι Έλληνας οικονομολόγος. Έχει διατελέσει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου επί κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή, καθώς και πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, επιλογή της διοίκησης Γιάννη Βαρδινογιάννη.

Βιογραφικό
Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στη Νέα Υόρκη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και στις Διεθνείς Σχέσεις (με έμφαση στο Διεθνές Τραπεζικό και Χρηματοπιστωτικό Σύστημα) στο Πανεπιστήμιο Columbia, από όπου πήρε Masters in International Affairs και Masters in Business Administration.

Δημιούργησε  την «Εμπορική Χρηματιστηριακή» (1991-1993) της οπόιας υπήρξε πρώτος Γενικός Διευθυντής και την οδήγησε στην δεύτερη θέση σε τζίρο και κέρδη χρηματιστηριακή εταιρεία. Στην συνέχεια ανέλαβε Διευθύνων Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής της «Εμπορική Κεφαλαίου» (1993-1994). Στη συνέχεια διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της «Διεθνής Χρηματιστηριακή» (1994) και Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της «Όμιλος Διεθνών Συμβούλων» (1994-1999), που παρείχε συμβουλές σε επιχειρήσεις για θέματα στρατηγικών αποφάσεων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Παράλληλα ανέπτυξε και πολιτική δραστηριότητα ως στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και της ΟΝΝΕΔ.

Τα έτη 1998-2000 διατέλεσε Πρόεδρος του ΚΠΕΕ (Κέντρο Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας).

Από το 2000 ως το 2003 ήταν πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Η προεδρία του ταυτίστηκε με την επιστροφή του Παναθηναϊκού στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Την τριετία της προεδρίας του η ομάδα του Παναθηναϊκού πέτυχε σε μέσο όρο τις περισσότερες νίκες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο στην ιστορία της, ενώ κατέγραψε και σοβαρή βελτίωση στα οικονομικά της επιτυγχάνοντας αύξηση εσόδων 600% σε τριετή βάση.

Τον Οκτώβριο του 2007 η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή τον τοποθέτησε στη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Το ΤΤ επί διοίκησης του Άγγελου Φιλιππίδη κατάφερε να αναδειχθεί σε πρώτη σε κεφαλαιακή επάρκεια τράπεζα στην Ελλάδα και τρίτη στην Ευρώπη. Στα πρώτα Stress-Test μετά το μνημόνιο, και συγκεκριμένα στις 4/8/2010 το ΤΤ χαρακτηρίστηκε η πλέον κεφαλαιακά επαρκής και ασφαλής Ελληνική τράπεζα.

Παραπομπές

Έλληνες οικονομολόγοι
Πρόεδροι ΠΑΕ Παναθηναϊκός
Δήμος Νικολάου

Ο Δήμος Νικολάου ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821  από την Δράμα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δήμος Νικολάου γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Δράμα. Συμμετείχε μαζί με άλλους συμπολίτες του και συγγενείς του, στις επαναστατικές ενέργειες της Μακεδονίας. Μετά την αποτυχία των επαναστατών εκεί, μετέβη στη νότια Ελλάδα όπου συμμετείχε σε πολλές μάχες. Πολέμησε το διάστημα από το 1821 έως το 1829 στη Θήβα, στη Ναύπακτο και αλλού, ως στρατιώτης αρχικά και στη συνέχεια ως εικοσιπένταρχος. Συνεργάστηκε με τους οπλαρχηγούς Νικήτα Σταματελόπουλο, Χατζηχρήστο και Κωνσταντίνο Βλαχόπουλο. Σε πιστοποιητικό του 1843 που υπογράφουν οι τρεις παραπάνω οπλαρχηγοί βεβαιώνεται η δράση του, καθώς και η γενναιότητα και ανδρεία που επέδειξε. Ο ίδιος ο Δήμος Νικολάου δήλωσε σε αναφορά του:

"ότε η Ελλάς ύψωσε σημαίαν κατά των Τούρκων, μεθ΄ άλλων συμπολιτών μου, ετρέξαμεν εις βοήθεια της"

Μετά τη λήξη της επανάστασης εγκαταστάθηκε στην ελεύθερη Ελλάδα, όπου αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες για τη συντήρηση της πολυμελούς οικογένειάς του.

Αναφορές
 εφημερίδα Καθημερινή, Πόλη θεμελιωμένη επί των υδάτων, Xρίστος Π. Φαράκλας, 14 Σεπτεμβρίου 2003
 Βασίλειος Πασχαλίδης, Η συµβολή της Δράµας εις την Εθνεγερσίαν του 1821, Περιοδικό "Δραμινά Νέα", τεύχος 29 (Μαρτίου-Απριλίου 1971), σσ. 18 - 19.

Έλληνες στρατιωτικοί
Αγωνιστές του 1821
Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Ιστορία της Δράμας
Δράμα (πόλη)
Θέρμες

Οι θέρμες, τα τεράστια συγκροτήματα λουτρών, εμφανίζονται στις ρωμαϊκές επαρχίες κατά το τελευταίο τέταρτο του 1ου αιώνα π.Χ. Πρόκειται για κατασκευές μεγάλων διαστάσεων, που ανταποκρίνονται καταρχήν σε μία κοινωνική ανάγκη, καθώς οι πολίτες μπορούσαν να περάσουν εκεί ευχάριστα τις ελεύθερες ώρες τους με σωματική άσκηση, αλλά και με διαλέξεις ή και διάβασμα. Οι χώροι διαθέτουν θολωτές μορφές στέγασης (θολοδομία μεγάλης κλίμακας), που γεφυρώνουν τεράστια ανοίγματα.

Οι θέρμες αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας στη Ρώμη και στις ρωμαϊκές επαρχίες.
Αποτελούσαν τρόπον τινά τις λέσχες της εποχής εκείνης και ήταν κομμάτι της καθημερινής ζωής όχι μόνο των εύπορων κοινωνικών στρωμάτων αλλά και των φτωχότερων τάξεων.
Υπήρχαν δημόσιες Θέρμες και η είσοδος αντιστοιχούσε σε ένα μικρό χρηματικό ποσό, καθώς και ιδιωτικές σε αστικές βίλες αριστοκρατών.
Οι δημόσιες θέρμες λειτουργούσαν από το πρωί και συγκεκριμένες ώρες δέχονταν και γυναίκες.

Κύριοι χώροι των θερμών 
Οι κύριοι χώροι των κτισμάτων ήταν οι εξής:
 Το spogliatoio (αποδυτήριο)
 Το  caldarium, που χαρακτηρίζονταν από καμπύλα στοιχεία, ήταν μία «θερμή αίθουσα», απαραίτητο στοιχείο της οποίας ήταν η ύπαρξη πισίνας.  Προσανατολισμένο στα νοτιοδυτικά, ώστε να εκμεταλλεύεται την θερμότητα του μεσημεριανού ήλιου.
 Το tepidarium, εφοδιασμένο με εγκαταστάσεις που παρείχαν μία σχετική θέρμανση, μπορούσε να έχει μία ή περισσότερες πισίνες με χλιαρό νερό.
 Το frigidarium, το οποίο δεν αποτελούσε ανεξάρτητο χώρο. Χαρακτηριζόταν από τη μεγάλη αίθουσα τύπου «Βασιλικής», που διαιρείτο σε τρεις επιμέρους χώρους. 
Αποτελούσε πέρασμα και σημείο συναναστροφής για τους λουόμενους. Ήταν εφοδιασμένο με δεξαμενές κρύου νερού και επικοινωνούσε μέσω ενός ανοιχτού πλεύρου με το natatio, μαζί με τα οποία συμπλήρωνε το λειτουργικό τμήμα του κρύου λουτρού.
Το natatio ήταν ένας ορθογωνικός ακάλυπτος χώρος που περιελάμβανε την πισίνα.
Η παλαίστρα, το γυμναστήριο, ήταν συνήθως ένας ανοιχτός χώρος. Περιμετρικά της ήταν τοποθετημένοι κίονες και σε αυτούς εφάπτονταν οι βοηθητικοί χώροι για την άθληση των επισκεπτών του λουτρού.
Οι επισκέπτες ακολουθούσαν μία κυκλική πορεία, περνώντας διαδοχικά από τους κύριους στους δευτερεύοντες χώρους.

Πού σώζονται τα συγκροτήματα των Θερμών; 

Στη Ρώμη βρίσκονται οι αρχαιότερες γνωστές θέρμες, του Αγρίππα μεταξύ 25 και 12 π.Χ. και του Τραϊανού. Ωστόσο θέρμες εντοπίζονταν σε κάθε ρωμαϊκή πόλη και επαρχία.
Συγκροτήματα θερμών βρέθηκαν επίσης στη Γόρτυνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Επίδαυρο, στους Δελφούς, στους Φιλίππους, στα Ίσθμια, στον Μαραθώνα,  στην Κόρινθο, την Βέροια, την Ολυμπία, την Κέρκυρα και την Κεφαλονιά.

Βιβλιογραφία 

Ελένη Κανετάκη, Οθωμανικά λουτρά στον Ελλαδικό χώρο, Τεχνικό επιμελητήριο Ελλάδας 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, Τα λουτρά στην αρχαία Ελλάδα,  Η Καθημερινή, Επτά ημέρες 13.05.2001 
 http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=14904

Δείτε επίσης 
Θέρμες Ξάνθης
Θέρμες του Τραϊανού
Θέρμες του Αγρίππα

Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Renault Safrane

Το Renault Safrane ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Απρίλιο του 1992 έως τον Δεκέμβριο του 2000. Συνολικά παρήχθησαν 312.779 αντίτυπα σειράς Safrane κατά τη διάρκεια των 8,5 ετών παραγωγής του, ενώ τον Ιούλιο του 1996 υπέστη μια έντονη αισθητική και μηχανική ανανέωση. Μάλιστα το 25 ήταν το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας που εισήγαγε και καθιέρωσε αερόσακο οδηγού. Αντικατέστησε το Renault 25 και αντικαταστάθηκε στις αρχές του 2002 από το Renault Vel Satis.

Το 2008, η ονομασία Safrane αναβίωσε για ένα νέο πολυτελές μοντέλο, επίσης της κατηγορίας Ε, το οποίο βασίζεται στο σεντάν Renault Samsung SM5 και διατίθεται σε αρκετές πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής ως Renault Safrane, και από το 2009 και στο Μεξικό. Το σημερινό Safrane έχει υποστεί από τότε αρκετές ανανεώσεις.

Safrane Biturbo 

Η κορυφαία έκδοση του αρχικού Safrane μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 1993 και κυκλοφόρησε στην αγορά για την σεζόν (model year) του 1994 και ήταν το αποκλειστικά τετρακίνητο Safrane Biturbo, που εξελίχθηκε σε συνεργασία της Renault με τους γερμανικούς βελτιωτικούς οίκους Irmsher και Hartge. Όπως υποδηλώνει το όνομά του, ο V6 κινητήρας των 3.0 λίτρων του Alpine A610, γνωστός ως PRV, είχε εξοπλιστεί με διπλό turbo, αποδίδοντας έτσι ισχύ 262 ίππους. Μπορούσε να παραγγελθεί στα επίπεδα εξοπλισμού RXE ή Baccara. Η επιτάχυνση 0 - 100 km/h ερχόταν σε μόλις 7,2 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα έφτανε τα 252 km/h, ενώ το ταχύμετρο είχε μέγιστη ένδειξη τα 280 km/h, έναντι 260 km/h στις άλλες εκδόσεις.

Ωστόσο, διατέθηκε αποκλειστικά με χειροκίνητο κιβώτιο, καθώς δεν υπήρχε τότε πουθενά σε παγκόσμια κλίμακα αυτόματο κιβώτιο που να συνδυαζόταν με κινητήρα εγκάρσιας τοποθέτησης και με τετρακίνηση ταυτόχρονα. Λόγω αυτού του παράγοντα, καθώς και της τότε προτίμησης των υποψήφιων αγοραστών της κατηγορίας αυτής για κινητήρες V8 αντί για V6, μόλις 806 αντίτυπα του Safrane Biturbo κατασκευάστηκαν και η παραγωγή του διακόπηκε τον Σεπτέμβριο του 1996.

Τεχνικά στοιχεία 
Όλοι οι κινητήρες βενζίνης του Safrane ήταν με ηλεκτρονική έγχυση καυσίμου (injection) και με καταλύτη, καθώς είχαν γίνει πλέον υποχρεωτικά στην Ευρώπη.

Ετήσια παραγωγή

Βιβλιογραφία 
 Renault - Un siècle de création automobile - C. Le Maître e J.L. Loubet - ETAI, ISBN 978-2-85120-702-9.
 Renault - L'aventure automobile, Hachette Collections.

Πηγές 
 Πρώτη γνωριμία με το Renault Safrane - 4Τροχοί, Μάιος 1992
 Δοκιμή του Renault Safrane RT 2.0 Si - 4Τροχοί, Απρίλιος 1993
 Ιστορία και τεχνικά χαρακτηριστικά του Renault Safrane (στα αγγλικά)
 Autoweb France - Γαλλική ιστοσελίδα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του Renault Safrane και όλων των μοντέλων της Renault

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Club Renault Safrane Français
 Forum sur la Renault 25 et Safrane

Safrane
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Γαλλικά αυτοκίνητα
Μονή Παντάνασσας

Η Μονή Παντανάσσης είναι μοναστήρι στον Μυστρά της Ελλάδας. Ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Φραγκόπουλο, υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Δεσποτάτου του Μυστρά, ενώ αφιερώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1428. 

Είναι η τελευταία χρονολογικά εκκλησία που χτίστηκε στον Μυστρά κάτω από τα τείχη της Επάνω Πόλης. Κατέχει περίοπτη θέση, στο κεντρικό σημείο τη ανατολικής πλαγιάς του λόγου και της καστροπολιτείας γενικότερα, και διατηρείται καλύτερα απ' όλα τα άλλα μνημεία του Μυστρά. Είναι το μοναδικό μοναστήρι στον αρχαιολογικό αυτόν χώρο το οποίο εξακολουθεί να κατοικείται μόνιμα. Σήμερα, κατοικείται από μοναχές οι οποίες παρέχουν κατάλυμα στους προσκυνητές.

Ανήκει στο συνηθισμένο για τον Μυστρά τύπο που συνδυάζει την τρίκλιτη βασιλική στο ισόγειο και το σταυροειδή εγγεγραμμένο πεντάτρουλο στον όροφο. Σημαντικές για το κτηριακό συγκρότημα ήταν οι ανοιχτές στοές του (σήμερα σώζεται μόνο μία).

Η όμορφα και περίτεχνα σκαλισμένη πέτρινη πρόσοψη της μονής αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο. Η εξωτερική ανάγλυφη κεραμοπλαστική διακόσμηση της Παντάνασσας αποτελεί εξαίρετο δείγμα συνδυασμού βυζαντινών και δυτικών στοιχείων. Πιο έντονες είναι οι φραγκικές επιδράσεις στο εντυπωσιακό τετραώροφο καμπαναριό της. Συνολικά ο ναός είναι το κτίσμα του Μυστρά με τις ισχυρότερες δυτικές επιρροές.

Τα γλυπτά του ναού, που ποικίλλουν ως προς την τεχνοτροπία, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα κιονόκρανα, τα επιθήματα και η πύλη που οδηγεί από το νάρθηκα στο ναό. Οι τοιχογραφίες των θόλων και των υπερώων της Παντάνασσας (1430) έχουν υψηλή ποιότητα και ξεχωρίζουν για τη δύναμη του χρώματος και την κίνηση που τις διακρίνει. Οι τοιχογραφίες του ισογείου είναι μεταγενέστερες (17ος-18ος αι.) και διαφοροποιούνται ως προς το ύφος και την καλλιτεχνική αξία.

Παραπομπές

Μονές του νομού Λακωνίας
Παντάνασσα
Μυστράς
Βυζαντινοί ναοί
Εξηκίας

Ο Εξηκίας ήταν αγγειογράφος και αγγειοπλάστης αττικών αγγείων, ο οποίος άκμασε μεταξύ 560 και 530 π.Χ στην Αθήνα. Ο Εξηκίας και ο «ζωγράφος του Άμαση» θεωρούνται οι πιο σημαντικοί τεχνίτες του μελανόμορφου αττικού ρυθμού, όπως είχε διαμορφωθεί στα μέσα του 6ου αιώνα, και αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές τάσεις της εποχής. Τα περισσότερα έργα του εξάγονταν σε παραθαλάσσιες πόλεις της Μεσογείου όπως στην Ετρουρία, άλλα μερικά έργα απόμειναν και στην Αθήνα. Θεωρείται πως μαθητής του ήταν ο Ζωγράφος του Ανδοκίδη. 

Ο Εξηκίας ζωγράφιζε κυρίως μυθολογικά θέματα και κατόρθωνε να αποδίδει την ιδιαίτερη προσωπικότητα κάθε ήρωα. Δουλεύει πάνω σε παλιά, δημιουργεί όμως και νέα σχήματα. Το έργο του το χαρακτηρίζει η λεπτότητα του σχεδίου, η αγάπη για τη λεπτομέρεια, η υπολογισμένη σύνθεση και προπάντων η δραματική ένταση.

Έργα

Τα έργα που σώθηκαν είναι κυρίως κύλικες και αμφορείς του, που σήμερα βρίσκονται σε διάφορα μουσεία της Ευρώπης. Στις ανασκαφές που έχουν γίνει έχουν βρεθεί 11 αγγεία.
Τα καλύτερα έργα του είναι:
ο αμφορέας του Βατικανού, ο οποίος στη μία του όψη εικονίζει τον Αχιλλέα και τον Αίαντα να παίζουν πεσσούς και στην άλλη την επιστροφή των Διοσκούρων στο πατρικό σπίτι 
η κύλικα του Μονάχου, στην οποία εικονίζεται ο Διόνυσος να ταξιδεύει στη θάλασσα ξαπλωμένος σε πλοίο, ενώ γύρω του κολυμπούν οι μεταμορφωμένοι σε δελφίνια πειρατές
ο αμφορέας με τον Αχιλλέα που σκοτώνει με ακόντιο τον Έκτορα
ο αμφορέας του Βρετανικού Μουσείου με την παράσταση του Αχιλλέα, που σκοτώνει την αμαζόνα Πενθεσίλεια 
ο περίφημος αμφορέας της Βουλόνης (Γαλλία) , που εικονίζει με τραγική μεγαλοπρέπεια την αυτοκτονία του Αίαντα
Επίσης, έργο του Εξηκία είναι και μία ομάδα από πήλινες πλάκες με θέματα που αναφέρονται στην κηδεία του νεκρού, οι οποίες κοσμούσαν ένα ταφικό μνημείο.

Δείτε επίσης
ΟΜΑΣ Ε
Αρχαία ελληνική κεραμική
Αμφορέας του Εξηκία

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Δέκα

Παραπομπές 

Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Αρχαίοι Αθηναίοι
Οστεοπαθητική

Η οστεοπαθητική είναι ένας τύπος εναλλακτικής ιατρικής που δίνει έμφαση στην χειραγώγηση του μυοσκελετικού συστήματος . Όσοι εξασκούν αυτή την πρακτική ονομάζονται οστεοπαθητικοί.  

Tο Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS) αναφέρει πως υπάρχουν "περιορισμένες αποδείξεις" για το ότι η οστεοπαθητική "μπορεί να είναι αποτελεσματική για κάποιους τύπους πόνων του λαιμού, του ώμου ή των κάτω άκρων και της ανάρρωσης μετά από εγχειρήσεις στους γοφούς ή τα γόνατα", αλλά πως δεν υπάρχουν στοιχεία πως η οστεοπαθητική είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για καταστάσεις που δεν σχετίζονται με τα οστά και τους μύες . Άλλοι έχουν καταλήξει πως δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να υποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της οστεοπαθητικού τύπου χειραγώγησης στην θεραπεία του μυοσκελετικού πόνου 

Παρά  το γεγονός ότι η οστεοπαθητική «γεννήθηκε» μέσα από την απόρριψη της «συμβατικής» Ιατρικής, το πέρασμα του χρόνου έφερε την οστεοπαθητική ολοένα και πλησιέστερά της. Έτσι, σταδιακά κατέστη συχνό το φαινόμενο οστεοπαθητικοί όχι απλά να αποδέχονται την επιστημονική γνώση, αλλά και  να  εκπαιδεύονται  σε  αυτήν  (φοιτώντας  σε  ιατρικές  σχολές,  λαμβάνοντας  παράλληλη εκπαίδευση  από  ιατρούς  ή  και  παρακολουθώντας  προγράμματα  ιατρικής  ειδίκευσης).  Το αποτέλεσμα ήταν η εφαρμογή των κλασικών θεραπευτικών χειρισμών να φθίνει μεταξύ των οστεοπαθητικών υπέρ των επιστημονικά αποδεκτών μεθόδων (τουλάχιστον σε χώρες όπου τούς δίδεται η δυνατότητα άσκησης της Ιατρικής μετά από την απαιτούμενη εκπαίδευση, όπως  στις  ΗΠΑ),  ακόμη  και  να  γίνεται  ενίοτε  διάκριση  μεταξύ  «οστεοπαθητικών» και «οστεοπαθητικών ιατρών». 

Στις μέρες μας, οι οστεοπαθητικοί δεν περιορίζονται στην περίθαλψη ασθενών με μυοσκελετικά προβλήματα (όπως έχει κατά μείζονα λόγο συμβεί με τη χειροπρακτική), αλλά το πραγματικό εύρος αποκλειστικής εφαρμογής των «κλασικών» οστεοπαθητικών τεχνικών δεν  μπορεί  να  προσδιορισθεί.  Μεταξύ  των  θιασωτών  της  μεθόδου  υφίσταται,  μάλιστα, αντιπαράθεση,  καθώς  οι  περισσότερο  «παραδοσιακοί»  από  αυτούς  υποστηρίζουν  ότι  ο «εναγκαλισμός» με την Ιατρική έχει νοθεύσει τη μέθοδο και ότι η διαφαινόμενη εγκατάλειψη των θεραπευτικών χειρισμών, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη αποδοχή των «ολιστικών» προσεγγίσεων από μερίδα των«συμβατικών» ιατρών, τής αποστερούν τη μοναδικότητα και τη σημασία της. Στη βιβλιογραφία δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός μελετών για την αποτελεσματικότητα της «κλασικής» οστεοπαθητικής και η ποιότητα των διαθέσιμων στοιχείων δεν επαρκεί για την τεκμηρίωσή της. Δεν πρέπει, τέλος, να παραλειφθεί η επισήμανση ότι μερίδα των  οστεοπαθητικών  αμφισβητεί έντονα τις  μεθόδους  επιστημονικής  τεκμηρίωσης, με  το γνώριμο επιχείρημα ότι η μέθοδος δεν είναι δυνατόν να τεθεί στη βάσανο ενός «κανονιστικού συστήματος», σύμφωνα με το οποίο προτάσσεται το «όφελος των πολλών» έναντι αυτού του ατόμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μυοσκελετική Ιατρικη 
Ψευδοεπιστήμες
Μονή Παναγίας Περιβλέπτου

Η Μονή Παναγίας Περιβλέπτου είναι μονή της ύστερης βυζαντινής περιόδου στο Μυστρά της Ελλάδας. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική άκρη του εξωτερικού τείχους, δίπλα στον απόκρημνο βράχο. Υπήρξε καθολικό μοναστηριού αφιερωμένου στην Παναγία.

Ο ναός, που μοιάζει να είναι σφηνωμένος μέσα στο βράχο, χτίστηκε κατά τα μισά του 14ου αιώνα από τον πρώτο δεσπότη του Μοριά, Μανουήλ Καντακουζηνό και έλαβε την ονομασία ενός από τα πλέον γνωστά μοναστήρια της Κωνσταντινούπολης. 

Ο ναός είναι σταυροειδής, εγγεγραμμένος δίστυλος. Η είσοδος στο ναό εξασφαλίζεται από μια μικρή πόρτα δίπλα στις αψίδες, η οποία οδηγεί αρχικά σ' ένα στενό διάδρομο, κάτω από το βράχο. Το κτηριακό σύμπλεγμα συμπληρώνουν τα παρεκκλήσια.

Το εσωτερικό του ναού κοσμείται με εξαιρετικές τοιχογραφίες, χαρακτηριστικές της Παλαιολόγειας Αναγέννησης. Χρονολογούνται στην περίοδο μεταξύ 1348 και 1380, είναι από τις ελάχιστες που σώζονται από τον ύστερο βυζαντινό κύκλο, ενώ είναι πολύ μεγάλης σημασίας για την καλύτερη κατανόηση της βυζαντινής τέχνης. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η εικονογράφηση του τρούλου, στον οποίο εικονίζεται ο Παντοκράτωρ, η Παναγία και οι Προφήτες. Η τεχνοτροπία και το ύφος των εικόνων παρουσιάζουν σημαντική ομοιογένεια. Εντούτοις, πιο διεισδυτικές ματιές αποδίδουν το έργο σε τέσσερις διαφορετικούς αγιογράφους ή σε διαφορές στον τρόπο εκτέλεσης των έργων. Τέλος, αξιόλογος ως προς την αισθητική, αλλά με ποικιλία ως προς την τεχνοτροπία, εμφανίζεται ο γλυπτός διάκοσμος του ναού.

Παραπομπές

Μονές του νομού Λακωνίας
Παναγία Περίβλεπτος
Μυστράς
Χειρουργός

Οι γενικοί χειρουργοί εκτελούν μεγάλο φάσμα επεμβάσεων σε διάφορα μέρη του σώματος. Είναι επίσης εκπαιδευμένοι να αναγνωρίζουν προβλήματα που πρέπει να παραπεμφθούν σε άλλους πιο ειδικευμένους χειρουργούς, που έχουν επίσημη πιστοποίηση της υποειδικότητάς τους. Η ορθοπρωκτική χειρουργική ασχολείται με το κατώτερο τμήμα του εντέρου, η νευροχειρουργική με τα περιφερικά νεύρα, τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, η ορθοπεδική με προβλήματα του μυοσκελετικού συστήματος, η ωτορινολαρυγγολογία με το κεφάλι και τον λαιμό, η πλαστική χειρουργική με ανάπλαση, αποκατάσταση ή βελτίωση της εμφάνισης και λειτουργικότητας οποιουδήποτε μέρους του σώματος, ενώ η καρδιοθωρακική χειρουργική εστιάζεται στον θώρακα, και ιδιαίτερα στην καρδιά και τους πνεύμονες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χειρουργική
Ψυχίατρος

Οι ψυχίατροι είναι γιατροί ειδικευμένοι στην ψυχιατρική. Ένας ψυχίατρος ειδικεύεται στη διάγνωση, στη θεραπεία και στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών. 

Αντικείμενο τους είναι η αντιμετώπιση νοητικών ή συναισθηματικών διαταραχών όπως για παράδειγμα η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή, η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές ή οι διαταραχές πρόσληψης τροφής. Μπορεί να χρησιμοποιούν ψυχοθεραπεία, όπως και οι (εκπαιδευμένοι) κλινικοί ψυχολόγοι ή άλλοι, επίσης εκπαιδευμένοι, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, έχουν όμως επιπλέον ιατρική ιδιότητα και μόνο αυτοί, από τους τρεις κλάδους, δύνανται να χορηγούν φάρμακα.

Καταστάσεις αντιμετώπισης 
Οι καταστάσεις ψυχικής υγείας που μπορούν να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από ψυχίατρο περιλαμβάνουν:

 άγχος και κρίσεις πανικού
 φοβίες
 ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
 διαταραχή μετατραυματικού στρες
 διαταραχές προσωπικότητας
 σχιζοφρένεια
 κατάθλιψη και διπολική διαταραχή 
 άνοια και νόσο Αλτσχάιμερ
 διατροφικές διαταραχές, όπως η ανορεξία και η βουλιμία
 διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία
 εθισμούς, όπως κατάχρηση ναρκωτικών ή αλκοόλ

Οι ψυχίατροι μπορούν επίσης να παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα με μακροχρόνιες, επώδυνες ή τελικές παθήσεις σωματικής υγείας.

Διάγνωση 
Οι ψυχίατροι μπορούν να παραγγείλουν ή να εκτελέσουν μια πλήρη σειρά ιατρικών εργαστηριακών και ψυχολογικών εξετάσεων που, σε συνδυασμό με συζητήσεις με ασθενείς, βοηθούν στην παροχή μιας εικόνας της σωματικής και ψυχικής κατάστασης του ασθενούς. Στις ΗΠΑ, συγκεκριμένες διαγνώσεις βασίζονται σε κριτήρια που καθορίζονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, το οποίο περιέχει περιγραφές, συμπτώματα και άλλα κριτήρια για τη διάγνωση των ψυχικών διαταραχών.

Θεραπεία 
Οι ψυχίατροι χρησιμοποιούν ποικίλες θεραπείες – συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μορφών ψυχοθεραπείας, χρήσης φαρμάκων (π.χ. αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά, ηρεμιστικά και αγχολυτικά, υπνωτικά, σταθεροποιητές διάθεσης, διεγερτικά), ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων και άλλων θεραπειών (όπως ηλεκτροσπασμοθεραπεία ή ECT), ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή.

Παραπομπές 

 
Ψυχιατρική
Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2012

{ class="infobox" width=282 style="font-size: 100%;"
-
style="background: #FFFBFF; text-align: center; color:black" colspan="2" | <span style="font-size:1.1em;">Κυπριακή Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης<center>- 2012 -<center></font></span>
-
 colspan="3" style="text-align:center;"| Το λογότυπο της Κυπριακής Προεδρίας.
-
style="background: #EFEFEF; text-align: center; color:black" colspan="2"  <span style="font-size:0.85em;">Πληροφορίες</font></span> 
-
<span style="font-size:0.85em;">Διάρκεια</font></span>
<span style="font-size:0.85em;">1 Ιουλίου 2012 - 31 Δεκεμβρίου 2012</font></span>
-
<span style="font-size:0.85em;">Κάτοχος</font></span>
<span style="font-size:0.85em;"></font></span>
-
<span style="font-size:0.85em;">Συνδεδεμένο μήνυμα</font></span>
<span style="font-size:0.85em;">«Προς μια Καλύτερη Ευρώπη»</font></span>
-
<span style="font-size:0.85em;">Πρόεδρος</font></span>
Δημήτρης Χριστόφιας
-
<span style="font-size:0.85em;">Αρμόδια Υπουργός</font></span>
Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή
-
<span style="font-size:0.85em;">Αρμόδιος Υφυπουργός</font></span>
Ανδρέας Μαυρογιάννης
-
style="background: #EFEFEF; text-align: center; color:black" colspan="2"  <span style="font-size:0.85em;">Τριάδα Προεδρίας</font></span>
-
style="background: #FFFBFF; text-align: center; color:black" colspan="2"  <span style="font-size:0.85em;">, , </font></span>
-
style="background: #EFEFEF; text-align: center; color:black" colspan="2"  <span style="font-size:0.85em;">Ιστοσελίδα Προεδρίας</font></span>
-
style="background: #FFFBFF; text-align: center; color:black" colspan="2"  <span style="font-size:0.85em;">cy2012.eu</font></span>
}

Η Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το δεύτερο εξάμηνο του 2012, αποτελεί την πρώτη προεδρία την οποία αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει η Κυπριακή Δημοκρατία μετά την ένταξή της στην Ένωση το 2004.

Η Κύπρος, τοποθετείται στην Τ4 Τριάδα Προεδρία μαζί με την Πολωνία (1 Ιουλίου 2011 - 31 Δεκεμβρίου 2011) και τη Δανία (1 Ιανουαρίου 2012 - 30 Ιουνίου 2012), με τις οποίες έχει κοινό πρόγραμμα εργασίας.

Προτεραιότητες
Οι προτεραιότητες της Κυπριακής Προεδρίας ήταν:
Ευρώπη, πιο αποτελεσματική και βιώσιμη,
Ευρώπη, με πιο αποδοτική οικονομία, βασισμένη στην ανάπτυξη,
Ευρώπη, που να σημαίνει περισσότερα για τους πολίτες της, με αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή,
Η Ευρώπη στον κόσμο και πιο κοντά στους γείτονές της.

Οι τέσσερις προτεραιότητες αναλύονται εκτενέστερα στο εξάμηνο πρόγραμμα της Προεδρίας.

Ποιος είναι ποιος

Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων

Κυβέρνηση της Κύπρου

Εκπρόσωποι της Προεδρίας

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κύπρος 2012
Ελληνική Εξόριστη Κυβέρνηση Μέσης Ανατολής

Η  ελληνική εξόριστη κυβέρνηση Μέσης Ανατολής ήταν η εξόριστη κυβέρνηση της Ελλάδος η οποία δημιουργήθηκε μετά την Μάχη της Ελλάδας, και την επακόλουθη κατάληψη της Ελλάδας από την Ναζιστική Γερμανία και την Φασιστική Ιταλία. Λόγω της κατάληψης της Ελλάδας από εχθρικές δυνάμεις και της αντίστασης που προέβαλαν οι εντός ελληνικών συνόρων αντιστασιακές ομάδες, η εξόριστη κυβέρνηση είχε ελάχιστη επιρροή στα πολιτικά γεγονότα εντός Ελλάδας.

Έδρα της εξόριστης κυβέρνησης ήταν το Κάιρο της Αιγύπτου, εξ'ου και είχε το προσωνύμιο ως "Κυβέρνηση του Καΐρου".

Επικεφαλής της ήταν ο Βασιλέας Γεώργιος Β΄, ο οποίος απεχώρησε από την Αθήνα τον Απρίλιο του 1941, έπειτα από την γερμανική εισβολή στην χώρα, αρχικά με προορισμό το νησί της Κρήτης και στην συνέχεια το Κάιρο της Αιγύπτου. Εκεί παρέμεινε έως και την αποχώρηση των γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων από την χώρα στις 17 Οκτωβρίου 1944. 

Ευρισκόμενη υπό στενό Βρετανικό έλεγχο , αποτελούσε την αναγνωρισμένη παγκοσμίως ελληνική κυβέρνηση, αν και η επιρροή της εντός της ίδιας της χώρας της ήταν ελάχιστη. Εκεί, μαζί με τις ελεγχόμενες από τις δυνάμεις του Άξονα δοσιλογικές κυβερνήσεις, ένα ισχυρό αντιστασιακό κίνημα αναπτύχθηκε, με επικεφαλής του τα ελεγχόμενα από τους Κομμουνιστές ΕΑΜ και ΕΛΑΣ, τα οποία και προχώρησαν στην de facto δημιουργία χωριστής κυβέρνησης, η οποία επισημοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1944, έπειτα από εκλογές που διεξήχθησαν τόσο στα υπό κατάληψη όσο και στα απελευθερωμένα εδάφη, ενώ έγινε γνωστή υπό την επωνυμία Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).

Ιστορία 
Στις 25 Απριλίου 1941, με την έναρξη της Μάχης της Ελλάδας, ο Βασιλέας Γεώργιος Β΄ και η κυβέρνησή του εγκατέλειψαν την ελληνική ηπειρωτική χώρα με προορισμό την Κρήτη, η οποία δέχθηκε την επίθεση των δυνάμεων των Ναζί στις 20 Μαΐου 1941. Οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν μονάδες αλεξιπτωτιστών σε μία μαζική από αέρος εισβολή και επιτέθηκαν στα τρία κυριότερα αεροδρόμια του νησιού. Έπειτα από επτά ημέρες μαχών και σκληρής αντίστασης, οι διοικητές των στρατιωτικών δυνάμεων των Συμμάχων στο νησί αποφάσισαν ότι περαιτέρω αντίσταση ήταν ανώφελη και διέταξαν την απόσυρση από τα Σφακιά. 

Στην διάρκεια της νύχτας της 24ης Μαΐου, ο Γεώργιος Β΄ και η κυβέρνησή του φυγαδεύτηκαν από την Κρήτη στο Κάιρο. Η κυβέρνηση παρέμεινε στην Αίγυπτο έως και την απόσυρση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, η οποία έλαβε χώρα στις 17 Οκτωβρίου 1944.

Κυβέρνηση

Μονάρχης

Πρωθυπουργοί

Παραπομπές 

 

Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ράμπια Σέρμι Σουλτάνα

Η Ράμπια Σέρμι Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα: رابعه سلطان) (Τούρκικα: Rabia Şermi Sultan, 1698 - 1732) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και μητέρα του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Rabia Şermi Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Βιογραφία 
Η Ράμπια Σέρμι Σουλτάν γεννήθηκε στη Γαλλία ή στην Κιρκασία και ήταν αρχικά η τρίτη και στην συνέχεια η δεύτερη παλλακίδα του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄. Ήταν η μητέρα του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 26 ετών. Ήταν Καθολική ή Ιουδαία αλλά εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψή της. Το όνομά Σέρμι σημαίνει «Άνοιξη».

Ώστόσο δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν επειδή πέθανε το 1732 στην Κωνσταντινούπολη, σαράντα δύο χρόνια πριν από την προσχώρηση του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ στον οθωμανικό θρόνο. Όλοι οι υπόλοιποι Οθωμανοί Σουλτάνοι είναι απόγονοι της Ράμπια Σέρμι Σουλτάν. 

Η Ράμπια Σέρμι Σουλτάν, πέθανε σε ηλικία 34 ετών. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, μητέρας του σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄, στο Γενί Τζαμί, στην περιοχή Φατίχ, στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Οθωμανική Ιστορία με Εικονογραφήσεις, Εκδόσεις Nesil), 15η Εκδ., 2009, σελίδα 363, ISBN 978-975-269-299-2
 «Οθωμανικό Ίδρυμα Ερευνών (στα Τουρκικά): αποκαλύπτει τα αποτελέσματα προσφάτων ερευνών και ανακοινώνει το όνομά της ως «Râbi'a Şerm-î (Sharmî) Kadın Efendi»» Ιστοσελίδα Οθωμανών Σουλτάνων. Ανακτήθηκε 2010-12-14.
 ^ "Sultan Abdül Hamid I Khan". Τουρκική Δημοκρατία Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Ανακτήθηκε 2009-02-06.

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κάμειρος (μυθολογία)

Ο Κάμειρος, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο επώνυμος ήρωας της αρχαίας πόλης της Καμείρου που βρίσκεται στο νησί της Ρόδου.

Ο Κάμειρος ήταν γιος του Κερκάφου και της Κυδίππης, αδελφός του Ιαλυσού και του Λίνδου, που με τη σειρά τους ήταν οι επώνυμοι ήρωες των ομωνύμων πόλεων.

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Σελιμιγιέ Σουλτάνα

Η Σελιμιγιέ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:السليمية سلطان) (Τούρκικα: Selimiye Sultan, 1525 - 1605) ήταν παλλακίδα του Σελίμ, Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Πηγές αναφέρουν πως δεν έλαβε ποτέ τον τίτλο της Σουλτάνας, παρ' όλο που υπήρξε μητέρα ηγεμόνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Βενετία της Ιταλία το 1525. Μπήκε στο χαρέμι ​​του Ηγεμόνα Σελίμ και έγινε μία από τις παλλακίδες του. Η Μιχριμάχ Σουλτάν, η αδελφή του Σελίμ, ήταν αυτή που του έδωσε την Σελιμιγιέ ως παλλακίδα.

Ο Σελίμ ήταν ακόμα Ηγεμόνας και έγινε ο διοικητής της Μανίσα, μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ηγεμόνα Μεχμέτ, όταν οδηγήθηκε, μαζί με άλλες παλλακίδες στο χαρέμι του. Ο Σελίμ διατηρούσε ερωτικό δεσμό μόνο με τη Νουρμπανού, όσο ήταν ακόμη ηγεμόνας. Μετά την ενθρόνισή του, προκειμένου να διασφαλιστεί ο οθωμανικός θρόνος, άρχισε να δέχεται κι άλλες παλλακίδες, μεταξύ αυτών και η Σελιμιγιέ. Χάρισε στον Σουλτάνο έναν αρσενικό απόγονο, τον Ηγεμόνα Αμπντουλάχ. Λέγεται, πως ήταν μητέρα ακόμη μίας Σουλτάνας, κατά πάσα πιθανότητα της Φατμά Σουλτάν, αν κι αυτό δεν επιβεβαιώνεται.

Η Σελιμιγιέ, και η Σαφιγιέ θεωρούνται υπεύθυνες για τον θάνατο της Νουρμπανού Σουλτάν, τηςνόμιμης συζύγου του Σελίμ. Η Σαφιγιέ ήταν σύζυγος του Μουράτ Γ΄, γιου της Νουρμπανού.

Το 1568 σε ηλικία περίπου εικοσιπέντε ετών ο γιος της, Ηγεμόνας Αμπντουλάχ, δολοφονήθηκε. Μετά από αυτό το περιστατικό, εξορίστηκε από το παλάτι του Σουλτάνου και στάλθηκε στο παλάτι της Τραπεζούντας. Πέθανε στην εξορία το 1605 από φυσικά αίτια στο Παλάτι της Τραπεζούντας σε ηλικία 80 ετών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο (Λευκωσία)

Το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου είναι η έδρα της Εκκλησία της Κύπρου, αποτελεί την κατοικία του Αρχιεπίσκοπου Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου και βρίσκεται στην Λευκωσία. 
Το μέγαρο ανεγέρθηκε δίπλα στο «Παλαιό Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο» (χτισμένο κατά τον 17ο αιώνα), την περίοδο μεταξύ 1956 και 1960, υιοθετώντας τον νεο-Βυζαντινό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Αν και το ίδιο το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο δεν είναι ανοιχτό στο κοινό, ωστόσο, το Βυζαντινό Μουσείο, η Βιβλιοθήκη της Αρχιεπισκοπής, το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης, καθώς και το Μουσείο Εθνικής Αντιστάσεως τα οποία φιλοξενούνται στους χώρους του είναι ανοιχτά στο κοινό.

Αναφορές

Δείτε επίσης
Εκκλησία της Κύπρου

Κτίρια και κατασκευές στην Κύπρο
Λευκωσία
Ξηροφθαλμία

Η ξηροφθαλμία είναι πάθηση των οφθαλμών. Οφείλεται στην κακή ποιότητα και ποσότητα δακρύων που επαλείφουν το κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή του λύπανση. Ίσως είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα σε άτομα που χρησιμοποιούν φακούς επαφής.

Πώς προκαλείται

Οι πιο συχνοί παράγοντες που προκαλούν την ξηροφθαλμία είναι:
 Οι αραιοί βλεφαρισμοί

 Ορμονικές αλλαγές π.χ. εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση

 Ατμοσφαιρική ρύπανση π.χ. καυσαέρια,σκόνη

 Η έλλειψη Βιταμίνης Α

 Κλιματολογικές συνθήκες εργασίας ή σπιτιού π.χ. αλόγιστη χρήση κλιματιστικού

 Κακή διατροφή

 Ορισμένα φάρμακα π.χ. αντισυλληπτικά, αντικαταθλιπτικά κ.α.

 Ορισμένες κατηγορίες νοσημάτων π.χ. σακχαρώδης διαβήτης,ρευματοειδής, αρθρίτιδα, εγκεφαλικό επεισόδιο κ.α.

 Πολύωρη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή

 Η φυσική γήρανση του σώματος

Συμπτώματα

Τα κυριότερα συμπτώματα της ξηροφθαλμίας είναι:
 Αίσθημα ξηρότητας και καύσου στα μάτια

 Αίσθηση ξένου σώματος και άμμου

 Έντονη φωτοφοβία

 Φαγούρα

 Ερυθρότητα

 Υπερβολική παραγωγή δακρύων ως αντανακλαστικό στην ξηρότητα (βουρκώνουν)

 Θολή όραση που βελτιώνεται με τον βλεφαρισμό

Σημαντικό ρόλο στη θεραπεία της ξηροφθαλμίας παίζει η έγκυρη διάγνωση της προς αποφυγή σοβαρότερων βλαβών στον κερατοειδή και στο επιπεφυκότα του ασθενούς.Η ποσότητα των δακρύων ελέγχεται με το Schirmer Test που είναι ένα διηθητικό χαρτί,τοποθετείται στο μάτι του ασθενούς και διαβρέχεται από τα δάκρυά του. Η ποιότητα των δακρύων μπορεί να εξεταστεί με το τεστ BUT (break up time) που ουσιαστικά εξετάζεται ο χρόνος εξάτμισης των δακρύων. Σε περιπτώσεις που θέλουμε να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της ξηροφθαλμίας στο κερατοειδή χρησιμοποιείται χρώση φλουοροσκεϊνης και αντίστοιχα για το επιπεφυκότα γίνεται χρώση ερυθρού της Βεγγάλης.

Θεραπεία

Για τη θεραπεία της ξηροφθαλμίας απαιτείται να βρεθεί το αίτιο που την προκάλεσε. Ο πιο συχνός και ανώδυνος τρόπος αντιμετώπισης της είναι η χρήση τεχνητών δακρύων.Κάποια από αυτά τα προϊόντα είναι υδατώδη που ανακουφίζουν από τα συμπτώματα για πιο λίγο χρονικό διάστημα και κάποια άλλα είναι με τη μορφή γέλης που ενεργούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.Τα τεχνητά δάκρυα δεν περιέχουν συντηρητικά και μπορούν να εφαρμοστούν ακόμα και κατά τη χρήση φακών επαφής.

Άλλη θεραπεία είναι απόφραξη των δακρυικών πόρων.Σε περιπτώσεις που συνυπάρχει και φλεγμονή συνίσταται και η ολιγοήμερα χρήση αντιφλεγμονώδους αγωγής. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι να απομακρύνουμε τον παράγοντα που τη δημιουργεί. Υπάρχουν επίσης απλές συνήθειες που βελτιώνουν την ενόχληση από την ξηροφθαλμία. Η κατανάλωση αρκετής ποσότητας νερού καθημερινά διατηρεί το σώμα μας ενυδατωμένο. Επίσης η προσπάθεια να βλεφαρίζουμε πιο συχνά, ιδιαίτερα όταν διαβάζουμε,όταν βλέπουμε τηλεόραση ή όταν ασχολούμαστε με τον υπολογιστή βοηθά πολύ καθώς επίσης καλό είναι να αποφεύγετε το έντονο τρίψιμο των ματιών που παροδικά δίνει ένα αίσθημα ανακούφισης αλλά αργότερα επιτείνει το πρόβλημα.Οφθαλμολογικές παθήσεις
Διαταραχές του σκληρού χιτώνα και του κερατοειδούς
Σύνδρομα που επηρεάζουν τα μάτια