joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιώργος Δερτιλής

Ο Γιώργος Δερτιλής (γενν. 1939) είναι Έλληνας ιστορικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δημόσιο δίκαιο και οικονομικές επιστήμες στη Νομική Σχολή Αθηνών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Θεωρία και την Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Sheffield. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, το 1978, διορίστηκε ειδικός επιστήμονας της οικονομικής ιστορίας στη Νομική Σχολή Αθηνών, της οποίας έγινε υφηγητής το 1980. Τρία χρόνια αργότερα, το 1983, εξελέγη τακτικός καθηγητής Κοινωνικής και Οικονομικής Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών, από το οποίο αποχώρησε το 2002 με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Το 2000 εξελέγη καθηγητής στην École des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι ενώ έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης κ.α. Το 1989 εξελέγη μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών.

Έχει διατελέσει πρόεδρος του δ.σ. του ιστορικού αρχείου του Πανεπιστημίου Αθηνών (1987 - 2002), γενικός γραμματέας του δ.σ. του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας (1986 - 1991), διευθυντής ερευνών στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, τακτικό μέλος της  καθώς και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Οικονομικής Ιστορίας.

Έχει τιμηθεί με το Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής και του έχει απονεμηθεί η γαλλική υπηκοότητα. Σήμερα κατοικεί στο Παρίσι.

Εργογραφία
 Κοινωνικός Μετασχηματισμός και Στρατιωτική Επέμβαση, 1880 - 1909 (εκδόσεις Εξάντας, 1977)
 Το ‘Ζήτημα των Τραπεζών’ : οικονομική και πολιτική διαμάχη στην Ελλάδα του ΙΘ' αιώνα (εκδόσεις Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1989)
 Ελληνική οικονομία (1830-1910) και βιομηχανική επανάσταση (Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, 1984)
 Banquiers, usuriers et paysans; réseaux de crédit et stratégies du capital en Grèce, 1780-1930 (Éditions La Découverte, 1988).
 Θέματα νεοελληνικής ιστορίας 18ος - 20ος αιώνας (Εκδόσεις Σάκκουλα, 1991)
 Ιστορία του Eλληνικού Kράτους (1830-1920) (εκδόσεις ΜΙΕΤ, 2004)
 Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες (εκδόσεις Πόλις, 2013)
 Επτά πόλεμοι, τέσσερις εμφύλιοι, επτά πτωχεύσεις, 1821 - 2016'' (εκδόσεις Πόλις, 2016)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Γιώργος Δερτιλής 

Έλληνες ιστορικοί
Σαριοζέκ

Το Σαριοζέκ είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Κυζυλόρντα του νότιου Καζακστάν. Η ευρωπαϊκή διαδρομή E40 περνά μέσα από την πόλη και αποτελεί την κύρια οδική πρόσβαση στην περιοχή, που συνδέει επίσης την Κυζυλόρντα και πολλές άλλες περιοχές στο Καζακστάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Γεωγραφία του Καζακστάν
Πόλεις του Καζακστάν
Ντερζαβίνσκ

Το Ντερζαβίνσκ είναι μια πόλη που βρίσκεται στην περιφέρεια Ακμόλα του Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ζαρκάιν. Η Ευρωπαϊκή διαδρομή E123 περνά μέσα από την πόλη. Πληθυσμός: 6,309 (απογραφή 2009) 7,869 (απογραφή 1999).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Ο μετανάστης

Ο μετανάστης είναι κινηματογραφική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα γυρισμένη το 1965.

Υπόθεση
Ο Θανασός είναι ο ήρωας της ταινίας. Είναι ένας μετανάστης ο οποίος, μετά την απουσία χρόνων στην Αμερική, επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σκιάθο. Όλα αυτά τα χρόνια της μετανάστευσής του συγκέντρωνε χρήματα προκειμένου να παντρέψει τις αδελφές του. Όμως μία εξ αυτών, η Αφέντρα, όχι ιδιαίτερα όμορφη, προσδοκά να έχει την προίκα που της χρειάζεται για να κάνει τον πολυπόθητο γάμο της. Όμως προσδοκίες έχουν και οι συντοπίτες του οι οποίοι, μόλις γυρίζει, του δίνουν μία λίστα με επιθυμίες τους, νομίζοντας πως με τα χρήματα που απέκτησε θα τους τα ικανοποιήσει. Όμως εκείνος τους απογοητεύει λέγοντάς τους πως τα λεφτά αυτά προορίζονται για την ανύπαντρη αδελφή του. Η αδελφή του τελικά παντρεύεται και εκείνος, άρρωστος πεθαίνει την ημέρα του γάμου της.

Πληροφορίες
Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική απόπειρα λογοτεχνικών έργων του Παπαδιαμάντη, όπως δηλώνεται στους τίτλους αρχής και είναι εμπνευσμένη από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Αμερικάνος» (1891) και «Η τύχη απ’ την Αμέρικα» (1901). Η ταινία μεταφέρεται από το 1870 στη δεκαετία του 1960 με σύγχρονα κουστούμια και σκηνικά.

Παραπομπές

Πηγές
Θανάσης Αγάθος, «Διηγήματα του Παπαδιαμάντη στον κινηματογράφο: Η περίπτωση της ταινίας Ο μετανάστης του Νέστορα Μάτσα», σύγκριση τομ.23 (2012)σελ.119-131
Dan Geprgaka "Η εικόνα του μετανάστη στον ελληνικό εμπορικό κινηματογράφο". Αναφορά στα "Γράμματα απο την Αμερική"
Ταινιοθήκη της Ελλάδος 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1965
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Νέστορα Μάτσα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιάννη Μαρκόπουλου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Βουτζάς

Ο Βουτζάς (Buca) είναι προάστιο που βρίσκεται 9 χλμ ανατολικά της πόλης της Σμύρνης (Ismir), που με τη σειρά της ανήκει στην ευρύτερη επαρχία της Σμύρνης (Ismir). Ανήκει στις Ακτές του Αιγαίου στην Τουρκία. Οι κάτοικοι του Βουτζά, μέχρι το 1922 ήταν πλειοψηφικά Έλληνες ὀπως και του Μπουρνόβα καθώς άνθιζε το εμπόριο σε αυτές τις περιοχές της Σμύρνης ενώ τώρα υπάρχουν Τούρκοι και λίγοι απόγονοι των Λεβαντίνων, εμπόρων από τις θαλάσσιες Δημοκρατίες της Μεσογείου, έτσι χαρακτηρίζονταν τα Μεσογειακά εδάφη ανατολικά της Βενετίας όπου ανθούσε το θαλάσσιο εμπόριο. Levant ήταν η ονομασία της καθομιλουμένης Μέσης Γαλλικής Γλώσσας (1340-1611) αλλά και αργότερα επί Τουρκοκρατίας σε εδάφη που είχαν προσαρτηθεί σε αυτή.

Παραπομπές

Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Αντώνης Λιάκος

Ο Αντώνης Λιάκος (1947) είναι Έλληνας ομότιμος καθηγητής νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1969, ως φοιτητής, συνελήφθη από το καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών και φυλακίστηκε για να απελευθερωθεί τελικώς το 1973. Πραγματοποίησε, με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. και του Συμβουλίου της Ευρώπης, τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην Ιταλία και το 1984 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της νεώτερης και σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ. Το ίδιος έτος εξελέγη λέκτορας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, το 1990 αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1994 τακτικός καθηγητής αυτού. Έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, στην Ecole Normale Superieure των Παρισίων και στο Πανεπιστήμιο του Σύδνευ καθώς και επισκέπτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (2001, 2006). Σήμερα είναι Ομότιμος καθηγητής νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. των Ιστορικών Αρχείων του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για την Ιστορία και Θεωρία της Ιστοριογραφίας, μέλος της εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους κ.α. Το 2015 τοποθετήθηκε Πρόεδρος του Εθνικού διαλόγου για την Παιδεία.

Έχει συγγράψει πλήθος έργων και δημοσιεύσεων ενώ αρθρογραφεί τακτικά στον περιοδικό τύπο (εφημερίδα Το Βήμα κ.α.). Επιπλέον έχει διευθύνει ιστορικές σειρές στις εκδόσεις Θεμέλιο και Νεφέλη. Το 2012 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου-Κριτικής για το βιβλίο του «Αποκάλυψη, ουτοπία και ιστορία: Οι μεταμορφώσεις της ιστορικής συνείδησης» (εκδόσεις Πόλις, 2011). Συζεί με τη Μυρσίνη Ζορμπά, εκδότρια και υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού επί κυβέρνησης Αλ. Τσίπρα, με την οποία έχει υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης.

Εργογραφία 

 Η Ιταλική Ενοποίηση και η Μεγάλη Ιδέα (εκδόσεις Θεμέλιο, 1985)
 Η Σοσιαλιστική και Εργατική Ομοσπονδία Θεσσαλονίκης (Φεντερασιόν) και η Σοσιαλιστική Νεολαία (εκδόσεις Παρατηρητής, 1985)
 Η εμφάνιση των νεανικών οργανώσεων. Το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης (εκδόσεις Λωτός, 1988)
 Εργασία και Πολιτική στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου (εκδόσεις της Εμπορικής Τράπεζας, 1993)
 L’ Unificazione italiana e la Grande Idea (εκδόσεις Aletheia, 1995)
 Πώς στοχάστηκαν το έθνος αυτοί που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο (εκδόσεις Πόλις, 2005)
 Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία (εκδόσεις Πόλις, 2007) 
 Αποκάλυψη, Ουτοπία, Ιστορία (εκδόσεις Πόλις, 2011)
 Η επιστροφή της Κοκκινοσκουφίτσας (εκδόσεις Νεφέλη, 2014)
 Ο ελληνικός 20ός αιώνας, (εκδόσεις Πόλις, 2019)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αρθρογραφία του Αντώνη Λιάκου στο Βήμα της Κυριακής. tovima.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2018.
  βιβλιοnet - Βιογραφικό Αντώνη Λιάκου. biblionet.gr.

Πολυμέσα
 Αντώνης Λιάκος - α μέρος 
 Αντώνης Λιάκος - β μέρος 

Έλληνες ιστορικοί
Ιχνάτιους Κρόον

Ο Ιχνάτιους Κρόον (φλαμανδικά: Ignatius Croon (παραλλαγές του ονόματος: Ignaz Cronò, Ignaz Croon και προσωνύμιο: Gaudtvinck ή Goudtvinck (= κοκκινολαίμης), 1639–1667) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος, αφού εκπαιδεύτηκε στο Μέχελεν μετοίκησε στη Ρώμη, όπου απεβίωσε σε νεαρή ηλικία.

Βιογραφία
Ο Κρόον γεννήθηκε στο Μέχελεν, γιος του γραμματέα Πέτερ Κρόον και αδελφός του Πέτερ Κρόον (1634-1682), ενός "κανονικού" (canon) ιερέα και ευλαβούς συγγραφέα. Ήταν μαθητής του επιφανούς ζωγράφου Πέτερ Φρανσουά στο Μέχελεν γύρω στα 1650. Πιθανότατα έφυγε για τη Ρώμη όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του το 1657.

Στη Ρώμη έζησε στο σπίτι του Πίτερ Μούλιερ του νεότερου, ενός θαλασσογράφου από την Ολλανδική Δημοκρατία, στην ενορία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο. Έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Η οργάνωση είχε τη συνήθεια να δίνει προσωνύμια (παρατσούκλια) στα μέλη της και στον Κρόον δόθηκε το προσωνύμιο Gaudtvinck (γράφεται και Goudtvinck), που αποδίδεται ως "κοκκινολαίμης". Το όνομά του εμφανίζεται σε μια κόγχη της Σάντα Κοστάντσα, της εκκλησίας της Ρώμης που συνήθιζαν να συναθροίζονται οι Bentvueghels. Εκεί είναι γραμμένη με κόκκινη κιμωλία η φράση ''ignativs croon/alias gavdtvinck.

Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία μόλις 28 ετών.

Δείτε επίσης
Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Φλαμανδική ζωγραφική

Έργο
Δεν είναι γνωστά έργα του. Ένα πορτρέτο του αδελφού του, Πέτερ Κρόον, που σήμερα βρίσκεται στο Δημοτικό Μουσείο του Μέχελεν, αποδίδεται σε αυτόν.

Παραπομπές

 Φλαμανδοί ζωγράφοι
Εϊντχαφούσι

Το Εϊντχαφούσι (Ντιβέχι: އޭދަފުށި) είναι η πρωτεύουσα της Ατόλλης Μπάα. Βρίσκεται στις Μαλδίβες, και απέχει από το Μαλέ 112.79 χιλιόμετρα. Ακόμη, ο πληθυσμός ανέρχεται σε 2.530 κατοίκους.

Οικισμοί των Μαλδίβων
Τουργκέν

Το Τουργκέν μπορεί να αναφέρεται σε:
 Τούργκεν, ένα βουνό στη Μογγολία
 Τουργκέν, μια επαρχία στη δυτική Μογγολία στην περιφέρεια Ουβς
 Τουργκέν, μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν
 Τουργκέν, αγροτική περιοχή (σέλο) στο κράι Υπερβαϊκάλης στην Ρωσία
 Τουργκέν Αλιμάτοφ (1922-2008), Ουζμπέκος παίκτης κλασικής μουσικής και του σασμακάμ, ενός όργανου στην χώρα.
Ταλντικοργκάν

Το Ταλντικοργκάν (καζακικά: Талдықорған), παλαιότερα γνωστή ως Τάλντι-Κουργκάν (ρωσικά: Талды-Курган) είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Αλμάτι του Καζακστάν. Στην απογραφή του 2009 είχε πληθυσμό 123.038, αυξημένος από τους 97.996 κατοίκους που αναφέρθηκαν στην απογραφή του 1999. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Καζάκοι.

Εκπαίδευση 
Το Ταλντικοργκάν έχει αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως πανεπιστήμιο, ινστιτούτα, κολλέγια τεχνολογικής εκπαίδευσης, γυμνάσια και παιδικούς σταθμούς. Υπάρχουν 27 δημόσιες εγκαταστάσεις υγείας, θέατρο, θεματικό πάρκο, βιβλιοθήκες, κινηματογράφο, στάδιο, αθλητικό συγκρότημα και πισίνες. Όλα αυτά δεν έχουν συντηρηθεί την περίοδο της ΕΣΣΔ.

Δημογραφικά στοιχεία 
Η εθνοτική σύνθεση του Ταλντικοργκάν σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είχε ως εξής:
 Καζάκοι - 93,156 άτομα (64.96%)
 Ρώσοι - 36,532 άτομα (25.47%)
 Κορεάτες - 5,172 άτομα (3.61%)
 Τάταροι - 2,783 άτομα (1.94%)
 Γερμανοί - 1,581 άτομα (1.10%)
 Ουκρανοί - 1,071 άτομα (0.75%)
 Ουιγούροι - 962 άτομα (0.67%)
 Τσετσένοι - 354 άτομα (0.25%)
 Ουζμπέκοι - 302 άτομα (ποσοστό 0,21%)
 Λευκορώσοι - 177 άτομα (0.12%)
 Αζέροι - 130 άτομα (0.09%)
 Πολωνοί - 123 άτομα (0.09%)
 Κροατοί - 102 άτομα (0.07%)
 Άλλοι - 962 άτομα (0.67%)

Μεταφορές 
Το αεροδρόμιο της πόλης εξυπηρετεί πόλεις της Ρωσίας και του Καζακστάν και ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης απέχει 30 χιλιόμετρα από την πόλη, και υπάρχουν γραμμές προς το κεντρικό Καζακστάν, την κεντρική Ασία, Ρωσία, Βαλτικά κράτη και την Κίνα.

Αθλητισμός 
Η πόλη έχει μια ποδοσφαιρική ομάδα, την ΦΚ Ζετισού Ταλντικοργκάν.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι 
 Αντρέι Κιρίλεφ (1973 - 2003) - επαγγελματικός ποδηλάτης
 Σεργκέι Βοντοπιάνοφ (γεννήθηκε το 1987) - ρώσος ερασιτέχνης μποξέρ, νικητής σε πρωτάθλημα στο ερασιτεχνικό παγκόσμιο Πρωτάθληματα Πυγμαχίας
 Αλιμπέκ Μπουλέσεφ (γεννήθηκε το 1981) - Καζακστανός ποδοσφαιριστής
 Μιράτ Σαρσεμπάγιεφ (γεννήθηκε το 1986) - ερασιτέχνης μποξέρ από το Καζακστάν, γνωστός για τη νίκη του στο φλάιγουειτ με χάλκινο μετάλλιο το 2005 στο παγκόσμιο ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Πυγμαχίας
 Βίκτορ Σιντορένκο (γεννημένος το 1953) - ζωγράφος, επιμελητής, καθηγητής, συγγραφέας και είναι μέλος και αντιπρόεδρος της ουκρανικής Ακαδημίας Τεχνών.
 Μαριάν Χαντβέρκερ (γεννήθηκε το 1944) σκηνοθέτης που γεννήθηκε στο Ταλντικουργκάν (παλιό όνομα της πόλης)

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Αττάλεια, Τουρκία.
  Μάντσεστερ, Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Bozdaqtar. Taldyqorghan oblysy, 1995, ISBN 5-89800-067-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Taldykorgan
 Πύλη της Taldykorgan 
 2007 ομάδα Ποδοσφαίρου
Πόλεις του Καζακστάν
Περιφέρεια Αλμάτι
Sonic Labyrinth

Το Sonic Labyrinth (ソニックラビリンス Sonikku Rabirinsu) είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που κυκλοφόρησε από τη Sega το 1995 για το Game Gear. Είναι επίσης διαθέσιμο και για το Sonic Adventure DX και Sonic Mega Collection Plus. Το παιχνίδι έχει ισομετρικά γραφικά, όπως και το SegaSonic the Hedgehog για τα arcades και Sonic 3D: Flickies' Island.

Πλοκή
Ο ανταγωνιστής Δρ. Έγκμαν έκλεψε τα Chaos Emeralds και άλλαξε τα παπούτσια του Σόνικ με άλλα παπούτσια τα οποία κάνουν τον Σόνικ να χάσει τη δυνατότητα του να τρέξει γρήγορα. Ο πρωταγωνιστής πρέπει να σώσει όλα τα Chaos Emeralds με τα νέα παπούτσια και να νικήσει τον Έγκμαν.

Gameplay

Οι παίκτες χειρίζουν τον Σόνικ γύρω από μία κούρσα χρησιμοποιώντας την ικανότητά του να κυλήσει σε μια μπάλα για να νικήσει τα Badniks και να πάρει κλειδιά για να τελειώσει κάθε στάδιο. Η μόνη δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο Σόνικ είναι το Spin Dash. Παρόλο που ο Σόνικ μπορεί να περπατήσει και να χρησιμοποιεί το Spin Dash, υπάρχει ένα χρονόμετρο σε κάθε στάδιο. Ο Σόνικ μπορεί να συλλέξει δαχτυλίδια μόνο σε μάχες, αλλά θα χάσει μια ζωή άμα ο Σόνικ δεχτεί δύο χτυπήματα. Άμα δεν έχει κανένα δαχτυλίδι, τότε δέχεται μία ζημιά.

Υπάρχουν συνολικά τέσσερις ζώνες, το καθένα με τρία επίπεδα και μια μάχη αφεντικού. Ο στόχος σε κάθε επίπεδο είναι ο Σόνικ να συλλέξει τρία κλειδιά για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο.

Αποδοχή

Το Sonic Labyrinth δέχτηκε κυρίως αρνητικές κριτικές, με τα προβλήματα να ήταν ο άτσαλος χειρισμός και η έλλειψη ταχύτητας. Η Electronic Gaming Monthly του έδωσε ένα 4.5 από 10, σχολιάζοντας "Γιατί να μην ακολουθήσει την ίδια ρουτίνα του Sonic the Hedgehog Spinball αντί να προσποιείται ότι ο Σόνικ μπορεί πραγματικά να κουνηθεί στα πόδια του;". Πρόσθεσε επίσης ότι το επαναλεινόμμενο gameplay προκαλεί βαρεμάρα. Το Famitsu του έδωσε ένα σκορ 22 από 40. Το Official Nintendo Magazine του έδωσε ένα 40%, περιγραφοντάς το ως ένα από τα χειρότερα παιχνίδια της σειράς. Η Nintendo Life του έδωσε ένα 4 από 10. Ωστόσο, το GamePro του έδωσε ένα πιο θετικό σκορ, λέγοντας ότι είναι μια καλή προσθήκη στη συλλογή παιχνιδιών Σόνικ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Sonic Labyrinth στο Sonic Retro
 Sonic Labyrinth στο MobyGames
 Sonic Labyrinth στο GameFAQs

Βιντεοπαιχνίδια του 1995
Sonic
Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear
Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Siren: Blood Curse

Το Siren: Blood Curse, γνωστό στην Ιαπωνία ως Siren: New Translation (ιαπωνικά: サイレン:ニュー トランスレーション,  Χέπμπορν: Sairen:Nyū Toransurēshon) είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς επιβίωσης τρόμου Siren. Δημιουργήθηκε από την εταιρία Project Siren και κυκλοφόρησε το 2008 από την Sony Computer Entertainment για το PlayStation 3, ενώ κυκλοφόρησε και για το PlayStation Store πριν από την κυκλοφορία του στην Ιαπωνία, Ευρώπη και στην Αυστραλία. Το Siren: Blood Curse είναι reimagining του πρώτου παιχνιδιού, διαθέτοντας πολλές αλλαγές στην δομή και στις πληροφορίες μαζί και διατηρώντας τις βελτιώσεις που παρουσίασε το Forbidden Siren 2. Το παιχνίδι ακολουθεί μια ομάδα διασυνδεδεμένων χαρακτήρων που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα καταραμένο χωριό, σε μια απομακρυσμένη περιοχή της Ιαπωνίας.

Πλοκή 
Στο Siren: Blood Curse πρωταγωνιστεί μια ομάδα χαρακτήρων οι οποίοι εμπλέκονται με τις υπερφυσικές δυνάμεις που περικλείουν το ιαπωνικό χωριό Hanuda. Ο κύριος πρωταγωνιστής είναι ο Howard Wright, ένας Αμερικανός μαθητής λυκείου, ο οποίος καταφτάνει στην Hanuda εξαιτίας ενός μυστηριώδους μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που λαμβάνει. Σε διάφορα σημεία στο παιχνίδι, συναντά τα μέλη ενός αμερικανικού τηλεοπτικού συνεργείου: τον Sam Monroe, πολιτιστικό ανθρωπολόγο και καθηγητή πανεπιστημίου, την Melissa Gale, τηλεπαρουσιάστρια και πρώην σύζυγο του Sam, την Bella Monroe, τη δεκάχρονη κόρη του Sam και της Melissa, και τον κάμεραμαν Sol Jackson. Συναντά, επίσης, την Miyako (), μια κοπέλα που θέλει να ξεφύγει από την Hanuda, τον Seigo Saiga (), γιατρό του τοπικού νοσοκομείου Saiga που μπορεί να μιλήσει αγγλικά, και την Amana, λευκή που πάσχει από αμνησία και η οποία προκύπτει ότι είναι η κύρια αντίπαλος του μαθητή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα (ιαπωνικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα (Ηνωμένες Πολιτείες)
 Επίσημη ιστοσελίδα  (Ηνωμένο Βασίλειο)
 Siren: Blood Curse στο IMDb

Παραπομπές 

Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του 2008
Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 1976
Βιντεοπαιχνίδια τρόμου
Αμνησία στα βιντεοπαιχνίδια
Αίμα στην μυθοπλασία
Σκοτάδι στη μυθοπλασία
Επεισοδιακά Βιντεοπαιχνίδια
Μυθοπλασία με αναξιόπιστους αφηγητές
Αποκλειστικότητες του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια ψυχολογικού τρόμου
Βιντεοπαιχνίδια Siren
Αυτοκτονία στη μυθοπλασία
Λογοκρισία βιντεοπαιχνιδιών
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Επαναλαμβανόμενα Βιντεοπαιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια με περιεχόμενο προς λήψη
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network
Ο Γάμος (Τσέχωφ)

«Ο Γάμος» () είναι θεατρικό έργο - κωμωδία μιάς πράξεως - του Αντόν Τσέχωφ, γραμμένη το 1889.

Σε αυτό το έργο - και με αφορμή μια δεξιώση γάμου - ο Τσέχωφ με έναν εύθυμο και ανάλαφρο τρόπο - σατιρίζει τον μέσο Ρώσο και την δίψα του για αξιώματα και τιμές. Το έργο πρωτοπαίχτηκε στη Μόσχα στις 28 Νοεμβρίου του 1900. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από το Εθνικό θέατρο, από τη σκηνή Α' Άρμα Θέσπιδος σε περιοδεία του στην Κόρινθο στις 15 Σεπτέμβρη του 1939, σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη.

Η υπόθεση 
Βρισκόμαστε σε μια σάλα του εστιατορίου Αντρόνωφ, κάποιο βράδυ του 1889 όπου ο ΓΕΒΝΤΑΚΙΜ ΖΑΧΑΡΟΒΙΤΣ ΖΙΓΚΑΛΩΦ, γραμματέας Κολλεγίου και η γυναίκα του ΑΝΑΣΤΑΖΙΑ ΤΙΜΟΦΕΓΕΒΝΑ, δίνουν την επομένη του γάμου της κόρης τους ΝΤΑΣΣΕΓΚΑ, με τον ΕΠΑΜΕΙΝΟΝΤ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΑΜΠΛΟΜΠΩΦ, την καθιερωμένη δεξίωση σε φίλους και γνωστούς.

Η ατμόσφαιρα είναι γιορτινή, η ορχήστρα παίζει χαρούμενους χορευτικούς σκοπούς και τα ζευγάρια χορεύουν.

Ο γαμπρός παραπονιέται στην πεθερά του ότι τον εξαπάτησαν. Οι ομολογίες που του είχαν τάξει – εκτός από την προίκα της κόρης τους – ήταν υποθηκευμένες. Αλλά – και το σημαντικότερο – ενώ του είχαν υποσχεθεί την παρουσία ενός στρατηγού στο γάμο (κάτι που θα έδινε κύρος και στα πεθερικά και στο γαμπρό), στρατηγός δεν φαίνεται πουθενά. 

Και η ίδια η πεθερά είναι αναστατωμένη από την απουσία στρατηγού, πολύ περισσότερο που έδωσε στον γνωστό της, ΑΝΤΡΈΙ ΑΝΤΕΓΕΒΙΤΣ ΝΙΟΥΝΙΝ, το ποσό των 25 ρουβλίων με σκοπό, στην ανάγκη να νοικιάσει έναν στρατηγό. Ο Νιούνιν όμως είναι εξαφανισμένος.

Πολλές εύθυμες και σατιρικές στιχομυθίες λαμβάνουν χώρα στην δεξίωση, όπου καλεσμένοι είναι η ΑΝΝΑ ΜΑΡΤΙΝΟΒΝΑ ΣΜΕΓΙΟΥΚΙΝΑ, μαμή στο επάγγελμα αλλά και εξαίρετη τραγουδίστρια, ο ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΓΙΑΤ, τηλεγραφητής, ο Έλληνας ζαχαροπλάστης ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ ΣΠΥΡΙΝΤΟΝΟΒΙΤΣ ΝΤΗΜΠΑΣ, ο ναύτης ΝΤΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΠΑΝΟΒΙΤΣ ΜΟΖΓΟΒΌΙ, ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ (που δεν κατονομάζεται), ενώ συχνά περνούν από την σκηνή Υπηρέτες, Σερβιτόροι, Λακέδες, Χορευτές.

Τελικά ο Νιούνιν παρουσιάζει τον πολυπόθητο στρατηγό. Πρόκειται για τον αξιότιμο ΦΙΟΝΤΟΡ ΓΙΑΚΟΒΛΕΒΙΤΣ ΡΕΒΟΥΝΩΦ-ΚΑΡΑΟΥΛΩΦ. Ο «Στρατηγός» βέβαια, στην πραγματικότητα είναι συνταξιούχος δεύτερος καπετάνιος του Ναυτικού, -υπέργηρος, ξεμωραμένος και κουφός- αλλά ο Νιούνιν προκειμένου να κρατήσει για τον εαυτό του το ποσό, δε δίνει σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες. Ο «στρατηγός», ένας γείτονας του Νιούνιν – ευχαριστημένος που βρήκε παρέα και συμμετέχει σε μια γιορτή – δίνει τον καλύτερο εαυτό του αλλά κάποια στιγμή η αληθινή ταυτότητά του αποκαλύπτεται.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το κείμενο: https://www.scribd.com/document/8942530/%CE%9F-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82
 Το βιβλίο: εκδόσεις «Δωδώνη», (σειρά Παγκόσμιο θέατρο), μτφ. Λυκούργος Καλλέργης - πρώτη έκδοση 1986 ISBN 978-960-558-177-0

Παραπομπές 

Θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ
Σεμιόν Μπουντιόνι

Ο Σεμιόν Μιχαήλοβιτς Μπουντιόνι (Семён Миха́йлович Будённый, 25 Απριλίου [Π.Η. 13 Απριλίου] 1883 – 26 Οκτωβρίου 1973) ήταν Ρώσος διοικητής του ιππικού και στρατάρχης του Κόκκινου Στρατού. Προσωπικός φίλος του Στάλιν, πολέμησε στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, στον Ρωσοπολωνικό Πόλεμο, και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέθανε το 1973 στη Μόσχα, σε ηλικία 90 ετών.

Ρώσοι στρατιωτικοί
Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Το Κύκνειο άσμα (Τσέχωφ)

Το κύκνειο άσμα (Лебединая_песня) είναι θεατρικό έργο - δραματική σπουδή σε μία πράξη - του Άντον Τσέχωφ. Γράφτηκε το  1887, και πρόκειται για θεατρική μεταφορά του διηγήματός του «Ο Κάλχας». Αφορά στον μονόλογο ενός ηθοποιού που αναμετρά τα θετικά και τα αρνητικά μιας ζωής σαράντα χρόνων αφιερωμένη στο θέατρο.

Παραστάθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο «ΚΩΣΤΑΣ» της Μακρακώμης τον Φεβρουάριο του 1888.

Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στις 20 Απριλίου του 1929 στην αίθουσα του Ωδείου Αθηνών, από τον Μιχάλη Κουνελάκη, πρωταγωνιστή, μεταφραστή και σκηνοθέτη του έργου.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το κύκνειο άσμα"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το κείμενο 
Το βιβλίο:  «Οι τρεις αδελφές. Ο βυσσινόκηπος. Ο γάμος. Το κύκνειο άσμα»  · μετάφραση Λυκούργος Καλλέργης. Εκδόσεις «Δωδώνη» 
ISBN 978-960-558-177-0

Θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ
Rogue One: A Star Wars Story

To Rogue One: A Star Wars Story (η απλά Rogue One) είναι μία αμερικανική επική ταινία διαστημικής όπερας του 2016, σε σκηνοθεσία Γκάρεθ Έντουαρντς. Το σενάριο γράφτηκε από τους Κρις Βέιτς και Τόνι Γκιλρόι, το οποίο βασίστηκε στην ιστορία των Τζον Νολ και Γκάρι Γουάιτα. Η ταινία τοποθετείται στο σύμπαν του Star Wars, και είναι η πρώτη ανεξάρτητη ταινία της σειράς. Πρωταγωνιστούν οι Φελίσιτι Τζόουνς, Ντιέγο Λούνα, Μας Μίκελσεν και ο Φόρεστ Γουίτακερ. Η πλοκή επικεντρώνεται στην Τζιν Έρσο, την κόρη του απρόθυμου σχεδιαστή του υπερόπλου Άστρο του Θανάτου, για την Γαλαξιακή Αυτοκρατορία.

Η παραγωγή έγινε από την Lucasfilm και η διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Χρονολογικά η ταινία τοποθετείται πριν το Μια Νέα Ελπίδα (1977) και μετά το Η Εκδίκηση των Σιθ (2005). Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα Elstree Studios, κοντά στο Λονδίνο, αρχές Αυγούστου του 2015, τα οποία τελείωσαν το καλοκαίρι του 2016. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 10 Δεκεμβρίου του 2016, στο Λος Άντζελες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
  at 
 
 
 
 

Ταινίες Star Wars
Ταινίες του 2016
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές 3D ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές πολεμικές ταινίες
Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Ταινίες παραγωγής Lucasfilm
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία
Ταινίες γυρισμένες στην Ιορδανία
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Σιέλι (περιφέρεια Κιζιλόρντα)

Το Σιέλι είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Κιζιλόρντα, πρωτεύουσα της επαρχίας Σιέλι (από το 1938).

Γεωγραφική θέση 
Το περιφερειακό κέντρο, η Κιζιλορντά είναι 128 χιλιόμετρα βορειοδυτικά, και επίσης ο Συρ Ντάρια απέχει λίγα χιλιόμετρα από την πόλη.

Πληθυσμός 
Οι κάτοικοι του Σιέλι είναι οι εξής:
 28,0 χιλιάδες άτομα (2004); 
 30,0 χιλιάδες άτομα (2012).

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1904 με την δημιουργία, του σιδηροδρομικού σταθμού Ορινμπόρ - Τασκένδης.

Πόλεις του Καζακστάν
Σκοτ Κολούμπους

O Βάλτερ Σκοτ Κολούμπους (αγγ.: Walter Scott Columbus, 10 Νοεμβρίου 1956 - 4 Απριλίου 2011) ήταν Αμερικανός ντράμερ της heavy metal μουσικής, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Manowar από το 1983 ως το 1991 και από το 1994 ως το 2008.

Βιογραφία
Ο Κολούμπους μεγάλωσε ακούγοντας συγκροτήματα όπως οι Led Zeppelin, The Who, Black Sabbath και Cream, έχοντας ξεκινήσει να παίζει τύμπανα από την ηλικία των έξι ετών. Κατά την δεκαετία του '70 έπαιξε στους Hell Hostage και στα 25 του χρόνια ανακαλύφθηκε από μία οπαδό των Manowar. Προτάθηκε για να αντικαταστήσει τον Ντόνι Χάμτσικ και έπαιξε για πρώτη φορά στον δίσκο "Into Glory Ride", συνεχίζοντας με τα "Hail to England", "Sign of the Hammer", "Fighting the World" και "Kings of Metal".

Το 1991, αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω αρρώστιας του υιού του, δίνοντας την θέση του στον Κένι Ερλ Έντουαρντς. Μέχρι το 1994, έπαιξε με τους Gunshy και δούλεψε σε εργοστάσιο αγριοράπανων. Επέστρεψε στους Manowar το 1994 και ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ "Louder Than Hell", μπαίνοντας στο Top-10 στην Γερμανία.

Το 1998, πήρε διαζύγιο από την σύζυγο του Βικτόρια, μετά από δεκαεπτά χρόνια γάμου και δύο παιδιά, τους Σκοτ και Άντονι. Πιο πριν, είχε παντρευτεί την Κίμι Μπρετ για λιγότερο από ένα χρόνο, με την οποία έκανε μία κόρη, την Τερέσα Μπάνγκντορφ.

Συνέχισε στους Manowar μέχρι το 2008, ηχογραφώντας τους δίσκους "Warriors of the World" και "Gods of War", όπως και τα ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ "Hell on Wheels", "Hell on Stage" και "Gods of War Live'''.

Μετά την αποχώρηση του από το συγκρότημα, εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Ross the Boss. Στις 5 Απριλίου 2011, πέθανε από άγνωστα αίτια, σε ηλικία 54 ετών.

 Δισκογραφία 
με τους Manowar
 Into Glory Ride (1983)
 Hail to England (1984)
 Sign of the Hammer (1984)
 Fighting the World (1987)
 Kings of Metal (1988)
 Louder Than Hell (1996)
 Hell on Wheels (1997)
 Hell on Stage (1999)
 Warriors of the World (2002)
 Gods of War (2007)
 Gods of War Live'' (2007)

Παραπομπές

Πηγές 
 Scott Columbus | Credits | AllMusic
 Scott Columbus - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 Manowar - Biography - Metal Storm

Ντράμερς
Ροκ μουσικοί
Τασμπουγκέτ

Το Τασμπουγκέτ  () είναι μια μικρή πόλη στην περιφέρεια Κιζιλορντά, λίγα χιλιόμετρα νότια από την Κιζιλόρντα.

Γεωγραφική θέση 
Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της Κιζιλόρντα, δίπλα από τον ποταμό Συρ Ντάρια και συνδέεται με την απέναντι πλευρά με γέφυρες.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός του Τασμπουγκέτ είναι ο ακόλουθος:
 18.800 κάτοικοι (2005)
 19.993 κάτοικοι, με βάση την εκτίμηση της 1ης Φεβρουαρίου 2013.

Πόλεις του Καζακστάν
Τετράγωνο (άλγεβρα)

Στα μαθηματικά, τετράγωνο ενός αριθμού α ονομάζουμε το γινόμενο με τον εαυτό του, δηλαδή α × α. Αυτό συμβολίζεται ως α². Π.χ. το τετράγωνο του αριθμού 4 (δηλαδή το γινόμενο με τον εαυτό του) είναι 16. Αυτό γράφεται ως 4 × 4 = 16 ή ως 4² = 16.
Στοιχειώδη μαθηματικά
Pro Evolution Soccer (βιντεοπαιχνίδι)

Το Pro Evolution Soccer (γνωστό στην Ιαπωνία ως World Soccer: Winning Eleven 5) είναι το πρώτο βιντεοπαιχνίδι της ομώνυμης σειράς. Κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 2001 για το PlayStation 2 και αργότερα το 2002 για το PlayStation. Το World Soccer: Winning Eleven 5 - Final Evolution κυκλοφόρησε αργότερα στην Ιαπωνία, μετά το Pro Evolution Soccer.

Ομάδες
Το παιχνίδι περιέχει 50 εθνικές ομάδες και 32 ομάδες. Το παιχνίδι δεν έχει επίσημη άδεια για τις ομάδες, έτσι όλες οι ομάδες που είναι παρόμοιες με τις πραγματικές δεν έχουν εμβλήματα.

Εθνικές

Ομάδες
Κάποιες ομάδες δεν έχουν τα αληθινά ονόματά τους, αντιθέτως έχουν πλαστά ονόματά.

Υποδοχή

Το Pro Evolution Soccer δέχτηκε θετικές κριτικές. Η BBC Sport το βαθμολόγησε με 95%, χαρακτηρίζοντάς το ως "το πιο σημαντικό βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου."

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Ελληνική κοινότητα για το Pro Evolution Soccer || WeHellas.gr
 Pro Evolution Soccer στο MobyGames

Βιντεοπαιχνίδια του 2001
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Pro Evolution Soccer
Μαγκντανλί

Το Μαγκντανλί (κυριλλικά τουρκμενικά: Манданлы; παλαιότερα γνωστή ως Γκουβουρντάκ ή Γκαουρντάκ, ) είναι πόλη στην περιφέρεια Λεμπάπ του νοτιοανατολικού Τουρκμενιστάν. Αποτελεί πρωτεύουσα της επαρχίας Μαγκντανλί.

 
Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Νταργκανάτα

Η Μπιράτα (πρώην Νταργκανάτα) είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Μπιράτα στην περιφέρεια Λεμπάπ του Τουρκμενιστάν.

Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Αυτόνομος θύλακας της Ταϊμιρίας

Ο Αυτόνομος θύλακας της Ντολγκάνο-Νενέτς Ταϊμιρίας (, Taymyrsky Dolgano-Nenetsky avtonomny okrug), ή Ταϊμιρία (, Taymyriya), ήταν ένα ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας (αυτόνομος θύλακας του Κράι Κρασνογιάρσκ), το βορειότερο στην ηπειρωτική Ρωσία (και συνεπώς την Ασία). Πήρε το όνομα της από την χερσόνησο Ταϊμίρ. Ονομάζεται επίσης ως ο Αυτόνομος Θύλακας Ντολγκάν-Νενέτς (), από το όνομά των ιθαγενών Ντολγκάνων και Νενετσίων. 

Με έκταση 862,100 τ.χλμ. (κατετάγη 4η) και πληθυσμό 39,786 (ρωσική Απογραφή 2002), το αυτόνομο Οκρούγκ ήταν ένα από τα πιο αραιοκατοικημένα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας. Η Ντουντίνκα, με περισσότερο από τον μισό πληθυσμό της περιοχής, ήταν η πρωτεύουσά της. 

Μετά από ένα δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 17 Απριλίου 2005, οι αυτόνομοι θύλακες Εβένκ και Ταϊμιρίας συγχωνεύθηκαν από το Κράι Κρασνογιάρσκ με ισχύ από τις 1 Ιανουαρίου 2007. Έτσι, ο αυτόνομος θύλακας μετετράπη σε επαρχία, και μετονομάστηκε στην Επαρχία Ταϊμίρσκι Ντολγκάνο-Νενέτσκι.

Διοικητικές διαιρέσεις 

Το Νόριλσκ αν και περιβαλλόταν από την Ταϊμιρία, ανήκε στο Κράι Κρασνογιάρσκ, και πριν από την συγχώνευση. Επίσης το Σνεζνογκόρσκ ανήκε διοικητικά στο Νόριλσκ. Επομένως, στις απογραφές της περιφέρειας δεν συμπεριλαμβάνονται το Νόριλσκ και το Σνεζνογκόρσκ.

Στον σημερινό πολιτισμό 
Αν και δεν γυρίστηκε στην περιοχή, η ταινία Λευκές Νύχτες, που γυρίστηκε το 1985, που πρωταγωνιστούν ο Γκρέγκορι Χάινς και ο Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ. Στην αρχή ο Μπαρίσνικοφ υποδύεται τον Νικολάι Ρονττσένκο, που το αεροπλάνο που επέβαινε πέφτει στην αεροπορική βάση του Νόριλσκ. Την σύζυγό του υποδύεται η Ιζαμπέλα Ροζελίνι. 

Η περιοχή είναι μία από αυτές που αντιπροσωπεύονται στο επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικήςTEG.

Δημογραφικά στοιχεία

Πληθυσμός 
Στην ρωσική απογραφή του 2002 ο πληθυσμός ανέρχεται σε 39.786.

Εθνοτικές ομάδες 
Από τους 39.786 κάτοικους, το 2.6%, δηλαδή 1018 κάτοικοι δεν ήθελαν να προσδιορίζουν το έθνος όπου ανήκουν. Αποτελείται επίσης από Ντολγκάνους, Νενέτσιους, Νγκανασάνους, Εβένκους και Ενέτσους) και 58.6% από Ρώσους. Υπάρχουν επίσης 2.423 Ουκρανοί (6.1%), 587 Γερμανοί του Βόλγα (1.5%), 425 Τάταροι του Βόλγα (1.1%), 294 Λευκορώσοι (0.7%) και 239 Αζέροι (0.6%).

Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Ναρουχίτο

Ο Ναρουχίτο (γενν. 23 Φεβρουρίου 1960) είναι ο 126ος και σημερινός Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο την 1η Μαΐου 2019 μετά την παραίτηση του πατέρα του Ακιχίτο.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε σε ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο στα υπόγεια του Αυτοκρατορικού Παλατιού στο Τόκυο και είναι γιος του πρώην Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, Ακιχίτο και της Μιτσίκο Σόντα. Η μητέρα του δεν κατάγεται από αριστοκρατική οικογένεια, αλλά από την αστική τάξη της χώρας. Φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Γκακουσουίν και σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν. Εν συνεχεία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο Γκακουσουίν.

Οικογένεια 

Είναι παντρεμένος με την Μασάκο Οβάντα. Η τελευταία έχει σπουδάσει στα Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης, εγκατέλειψε όμως την σταδιοδρομία της στο διπλωματικό σώμα, προκειμένου να παντρευτεί τον Ναρουχίτο. Ο γάμος τους συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας, αφενός λόγω της ιδιότητας του Ναρουχίτο ως διαδόχου του θρόνου, αφετέρου λόγω των νεωτερισμών που συνόδευαν την επιλογή της Μασάκο ως νύφης. Ειδικότερα η Μασάκο θεωρείτο από τους παραδοσιακούς φιλομοναρχικούς ως υπερβολικά κοσμοπολίτισσα και εξωστρεφής, ενώ το γεγονός ότι είχε ήδη απορρίψει δύο προτάσεις γάμου από τον Ναρουχίτο για να επικεντρωθεί στην καριέρα της στο διπλωματικό σώμα, είχε δημιουργήσει ανάμεικτα συναισθήματα. Το 2000 ανακοινώθηκε, ότι απέβαλε, ενώ το 2002 γέννησε μια κόρη, την Πριγκίπισσα Άικο της Ιαπωνίας, γεγονός όμως που δημιούργησε έντονη ανησυχία στην κοινή γνώμη λόγω του συστήματος διαδοχής, το οποίο επιτρέπει μόνο σε άρρενα τέκνα να ανέλθουν στον αυτοκρατορικό θρόνο. Με αφορμή αυτό το γεγονός άρχισε να συζητείται η πιθανότητα αλλαγής της σχετικής νομοθεσίας, έτσι ώστε να επιτρέπεται και η άνοδος στον θρόνο των θηλέων μελών της οικογένειας. Η πίεση της κοινής γνώμης και του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος για την γέννηση αρσενικού τέκνου, σε συνδυασμό με τις απαιτήσεις του ρόλου της και τη δυσκολία της να προσαρμοστεί στο αυστηρό πρωτόκολλο, την οδήγησαν σε αγχώδη διαταραχή, με τον σύζυγο της να κατηγορεί τους αξιωματούχους του Αυτοκρατορικού Οίκου -του κυβερνητικού, δηλαδή, γραφείου που είναι υπεύθυνο για θέματα που αφορούν την αυτοκρατορική οικογένεια- για την πίεση που άσκησαν σε αυτή, προκειμένου να γεννήσει διάδοχο.

Παραπομπές 

Ιάπωνες Αυτοκράτορες
Ηγέτες εν ενεργεία
Οσακαρόβκα

Η Οσακαρόβκα, Σετκιμπουλάκ, είναι μια πόλη στην περιφέρεια Καραγκάντα και πρωτεύουσα της επαρχίας Οσακάροφ.

Η ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1908 από Ουκρανούς αγρότες που μετανάστευσαν στην περιοχή.

Πληθυσμός 
Οι κάτοικοι της πόλης είναι οι εξής:
 7.100 κάτοικοι (2004);
 8.000 κάτοικοι (2009).

Πόλεις του Καζακστάν
Επαρχία Πάτιο

Η επαρχία Πάτιο (Thai, ) είναι μια επαρχία (αμφόε) στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Τσουμφόν, στην νότια Ταϊλάνδη. Η επαρχία έχει το κύριο αεροδρόμιο της περιφέρειας Τσουμφόν, το αεροδρόμιο Τσουμφόν. Στα αγγλικά γράφεται επίσης ως Pathiu και Pathiew.

Γεωγραφία 
Η περιοχή συνορεύει με τις επαρχίες Μουεάνγκ Τσουμφόν και Θα Σάε της περιφέρειας Τσουμφόν, και την επαρχία Μπανγκ Σαφάν Νόι της περιφέρειας Πρατσουάπ Κίρι Χαν. Ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος της Ταϊλάνδης. Έχει αρκετές σπηλιές από την μεσοζωϊκή εποχή. Η κύρια παραλία είναι η Άο Μπο Μάο, που μεταφράζεται ως ο κόλπος του Ανοιξιάτικου δέντρου. Η παραλία Θουνγκ Βούα Λάεν, γνωστή ως η παραλία του Τρεχούμενου Ταύρου είναι γνωστός τουριστικός προορισμός στην επαρχία.

Διοίκηση 
Η περιοχή υποδιαιρείται σε 7 υποεπαρχίες (ταμπόν), οι οποίες υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 70 χωριά (μουμπάν). Υπάρχουν τρεις πόλεις (θεσαμπάν ταμπόν) - Καλύπτει μέρος των ταμπόν Μπανγκ Σον, Τάλε Σαπ, Μαπ Αμμαρίτ, καθώς και μέρη των ταμπόν Ντον Γιανγκ, Σα Φλι, τμήματα του συνονόματου ταμπόν. Υπάρχουν 7 διοικητικοί οργανισμοί των ταμπόν (TAO).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 amphoe.com
 Pathio Πληροφορίες
Γεωγραφία της Ταϊλάνδης
Κεντάου

Το Κεντάου (, Kentaw, كەنتاۋ; ), είναι μια πόλη στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν του Καζακστάν. Βρίσκεται κοντά στην οροσειρά Καρατάου, 30 χιλιόμετρα ανατολικού του Τουρκεστάν. Το Κεντάου ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1955. Την Σοβιετική εποχή ο πληθυσμός ήταν κυρίως από τη Ρωσία, με απογόνους Ελλήνων, Κορεατών, Γερμανών, Εβραίων, Τσετσένων, και Ουζμπέκων, όπως επίσης και Καζάκους που αποτελούν σήμερα την πλειοψηφία του πληθυσμού. Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 και στην δεκαετία του 1990 έγινε μετανάστευση, και κλείσιμο βιομηχανικών επιχειρήσεων λόγω του τέλους της Σοβιετικής Ένωσης. Ο πληθυσμός είναι περίπου 80.000, κύριως Καζάκοι. Πληθυσμός: 57,121 (απογραφή 2009) 55,521 (απογραφή 1999).

Βιομηχανία 
Υπάρχουν διο βιομηχανίες στο Κεντάου: ένα εργοστάσιο μετασχηματιστών και το εργοστάσιο εκσκαφέων, και τα δύο ήταν γνωστά στην ΕΣΣΔ. Το δεύτερο δουλεύει και σήμερα, αλλά όχι με την δραστηριότητα που εμφάνιζε περίπου 25-30 χρόνια πριν.

Αξιοσημείωτη κατοίκους 
 Η ρωσίδα ποπ τραγουδίστρια Λίντα γεννήθηκε στο Κεντάου το 1977.

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν
Σινγκιρλάου

Το Σινγκιρλάου (*, ) είναι ένα χωριό στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σινγκιρλάου στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 7,005 (απογραφή 2009) 6,722 (απογραφή 1999).

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Γερμανός Group

Ο Όμιλος Γερμανός είναι ελληνική εταιρεία με έδρα το Μαρούσι, που ασχολείται με τη λιανική πώληση ηλεκτρονικών ειδών. Τα καταστήματά του προσφέρουν επίσης σταθερή και κινητή τηλεφωνία.

Καταστήματα
Ο όμιλος διαθέτει περισσότερα από 300 καταστήματα, ενώ έχει επεκταθεί στην Κύπρο, καθώς και στη Βόρεια Μακεδονία (το οποίο παράρτημα πωλήθηκε στην Telekom Slovenije), στην Βουλγαρία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ουκρανία.

Ιστορικό

Δεκαετία του '80
Το πρώτο κατάστημα άνοιξε το 1980 στο κέντρο της Αθήνας και έκτοτε διευρύνθηκε στο λιανικό εμπόριο αρχικά με την πώληση μπαταριών.  Η εταιρεία που συστήθηκε από τον Πάνο Γερμανό ονομαζόταν Γερμανός Μπαταρίες ΑΒΕΕ, η οποία ηγούνταν για πολλά χρόνια του κλάδου. Σήμερα είναι γνωστότερη ως Sunlight.

Δεκαετία του 2000
Το 2003, ο όμιλος σε συνεργασία με την Folli Follie, αγόρασε μερίδιο 40% των Hellenic Duty Free Shops ενώ το 2006, εξαγοράστηκε από την Κυπριακή Cosmoholding Limited, θυγατρική της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Cosmote η οποία εξαγόρασε πλήρως τον όμιλο εφτά χρόνια μετά, ενώ έκτοτε μέχρι και σήμερα η Γερμανός Group, αποτελεί, μέσω της Cosmote, μια από τις θυγατρικές του Ομίλου ΟΤΕ.

Δείτε Επίσης
Deutsche Telekom
Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος
Otenet
Cosmote
COSMOTE TV

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
G Blog

Ελληνικές επιχειρήσεις
Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος
Εταιρίες λιανικής πώλησης ηλεκτρονικών ειδών στην Ελλάδα
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Μπάτκεν

Το Μπάτκεν (που ονομάζεται επίσης Μπάτκεντ) είναι μια μικρή επαρχιακή πόλη, με πληθυσμό 15,805 (2021), στο νοτιοδυτικό Κιργιστάν, στο νότιο τμήμα της κοιλάδας Φεργκάνα. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπάτκεν.

Ιστορία 
Το όνομα Μπατκέντ κατάγεται από την ιρανική γλώσσα της Σογδιανής και σημαίνει η πόλη του άνεμου. Το Μπάτκεν έγινε η πρωτεύουσα της νεαρότερης περιφέρειας του Κιργιστάν, που αποσπάστηκε από τρεις δυτικές επαρχίες της περιφέρειας Ος, λόγω ισλαμιστικών ρατσιστικών δραστηριοτήτων στο γειτονικό Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν, που ζητούσαν πιο άμεση και ορατή κυβερνητική σημασία στην απομονωμένη και ορεινή περιοχή. Το αεροδρόμιο του Μπάτκεν συνδέει την πόλη με το Μπισκέκ. Από το 2000, υπάρχει ένα μικρό πανεπιστήμιο στη πόλη.

Παραπομπές 

Πόλεις της Κιργιζίας‎
Ουστ-Ταλόβκα

Η Ουστ-Ταλόβκα είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν, στην επαρχία Σεμονάιχα.

Γεωγραφική θέση 
Το επαρχιακό κέντρο, η Σεμοναΐχα, απέχει 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ουστ-Ταλόβκα.

Πληθυσμός 
Πληθυσμός:
 6.100 κάτοικοι (2004);
 5.700 κάτοικοι (2009).

Πόλεις του Καζακστάν
Αστραχάνκα

Η Αστραχάνκα είναι ένα χωριό στο βόρειο-κεντρικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αστραχάν στην περιφέρεια Ακμόλα. Πληθυσμός: 6,313 (απογραφή 2009) 6,566 (απογραφή 1999).

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Κασκελέν

Το Κασκελέν () είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Καρασάι στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 58,418 (απογραφή 2009) 37,221 (απογραφή 1999).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Περιφέρεια Αλμάτι
Εσίλ

Το Εσίλ () είναι μια πόλη στο βορειοκεντρικό Καζακστάν. Είναι η έδρα της επαρχίας Εσίλ στην περιφέρεια Ακμόλα του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ισίμ. Πληθυσμός: 11.551 (απογραφή 2009) 13.096 (απογραφή 1999).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Λούτσα Πρέβεζας

Η Λούτσα Πρέβεζας είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στο Δήμο Πάργας. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 340 άτομα (σύμφωνα με την απογραφή του 2011).

Στο χωριό υπάρχουν πέντε εκκλησίες, ο Άγιος Γεώργιος (πολιούχος), η Παναγιά, ο Άγιος Νικόλαος, η Αγία Βαρβάρα και η Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Κατά τον εορτασμό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις 6 Αυγούστου γίνεται και η ετήσια πανήγυρις, κατά την οποία πλήθος κόσμου από τις γύρω περιοχές καθώς και τουρίστες προσέρχονται. Από την βόρεια πλευρά του χωριού έως τα παραλια , εκτείνεται πευκοδάσος συνολικης έκτασης περίπου 800m² , το οποίο χαρίζει μοναδική γοητεία στην περιοχή και ενθουσιάζει τον επισκέπτη.Η Λούτσα έχει τουριστικό χαρακτήρα λόγω της παραλίας της, η οποία διαθέτει πολλά ξενοδοχεία, καφετέριες και ταβέρνες. Στην παραλία γίνονται επίσης δραστηριότητες water sports. Παλαιότερα το χωριο είχε Δημοτικό σχολείο, το οποίο έκλεισε το 2009.

Μύλος Φλέβα 
Στην παραλία που εκτείνεται δυτικά του οικισμού και πριν την τουριστική αξιοποίησή της περίπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στην εκβολή ρυακιού βρισκόταν λίθινος Νερόμυλος (θέση ''Μύλος Φλέβα''), ο οποίος δεν διασώζεται και ανήκε στην Οικογένεια Φλέβα, ενώ είχε αγορασθεί απευθείας από τον Τούρκο κάτοχό του (το πωλητήριο συμβόλαιο διασώζεται ως σήμερα). Μέλη της Οικογένειας μετοίκησαν στην Πρέβεζα σε θέση άμεσα βορείως του Κάστρου Αγίου Ανδρέα (εσωτερική ακρόπολη) και σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη βόρεια Πύλη του Κάστρου της Πρέβεζας, όπου συνδέθηκαν με επιγαμίες με άλλες οικογένειες όπως την Οικογένεια Τζίμα, κ.ά., ενώ απόγονοί τους συνεχίζουν να διαμένουν στην ίδια περιοχή.

Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία της Κωνσταντίνας Φλέβα (συζύγου Ευαγγέλου Τζίμα), κατά το α' τέταρτο του 20ού αιώνα η Οικογένειά της ξεκινούσε από την Πρέβεζα με καϊκι για την διεκπεραίωση εργασιών που σχετίζονταν με τον Νερόμυλο και το ταξίδι διαρκούσε μία ημέρα. Ως τα τέλη του ίδιου αιώνα, η θέση αποτελούσε ιδιοκτησία των Οικογενειών Φλέβα και Τζίμα.

Σήμερα, στη θέση του Νερόμυλου, μέλη της Οικογένειας Φλέβα διατηρούν τουριστικό κατάλυμα που η επωνυμία του (Flevas' Mill Apartments) διατηρεί την παραδοσιακή χρήση του χώρου.

Χωριά του νομού Πρέβεζας
Ποταμός Αραγών

Ο Αραγών (, βασκικά: Aragon Ibaia) είναι ποτάμι στη βόρεια Ισπανία, ένας από τους εξ' αριστερών παραποτάμους του ποταμού Έβρου. Πηγάζει στο Αστούν (επαρχία της Ουέσκας) στα κεντρικά Πυρηναία Όρη. Περνά νοτιοδυτικά διερχόμενος μέσα από τις πόλεις Χάκα και Sangüesa (Ναβάρρα), και ενώνεται με τον Έβρο στο Μιλάγρο (Ναβάρρα), κοντά στη Τουδέλα. Το όνομα Αραγών σχετίζεται με τον τόπο γέννησης του πρώην βασιλείου της Αραγωνίας, το οποίο αντιστοιχεί στη σύγχρονη αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας στην Ισπανία.

Κοιλάδα 
Το ποτάμι χρησιμοποιείται για την άρδευση και την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και έχει μήκος περίπου 129 χιλιόμετρα, ενώ ο κύριος παραπόταμος του είναι ο ποταμός Άργα.

Οικολογία 
Μη κυβερνητικές ενέργειες γύρω στο 2003 για την εκ νέου εισαγωγή του Ευρασιατικού κάστορα (Castor fiber) στην Ισπανία, είχαν ως αποτέλεσμα την καταγραφή στοιχείων που τεκμηριώνουν σημάδια ύπαρξης κάστορα κατά μήκος έκτασης 60 χιλιομέτρων στο κάτω τμήμα της διαδρομής του ποταμού Αραγών και στην παρακείμενη περιοχή που συνορεύει με τον ποταμό Έβρο στην Αραγωνία της Ισπανίας.

Αναφορές 

Ποταμοί της Ισπανίας
Αραγωνία
Επαρχία Μαμλιούτ

Η επαρχία Μαμλιούτ () είναι μια επαρχία της περιφέρειας Βόρειου Καζακστάν στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Μαμλιούτκα. Πληθυσμός: 20,241 (εκτίμηση 2013) 21,369 (απογραφή 2009) 29,110 (απογραφή 1999).

Παραπομπές 

Μαμλιουτ
Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Tom and Jerry in War of the Whiskers

Το Tom and Jerry in War of the Whiskers είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης και η συνέχεια του παιχνιδιού 3D κινουμένων σχεδίων Tom and Jerry in Fists of Furry για το Nintendo 64 και τον προσωπικό υπολογιστή, κυκλοφόρησε το 2000. Επιτρέπει έως και 4 παίκτες. Είχε κυκλοφορήσει για το PlayStation 2 στις 18 Νοεμβρίου του 2002, σε Xbox, 6 Δεκεμβρίου και σε GameCube 5 Ιανουαρίου και τα δύο στο 2003, από την Warner Bros Interactive Entertainment. Αναπτύχθηκε από το VIS Entertainment και δημοσιεύτηκε από την NewKidCo. Ήταν το μόνο παιχνίδι NewKidCo που κυκλοφόρησε ποτέ. Οι εκδόσεις Xbox και GameCube δεν κυκλοφόρησαν ποτέ έξω από την Αμερική.

Τρόπος παιχνιδιού 
Ο στόχος του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να νικήσει τον αντίπαλό του σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα με γύρους. Υπάρχουν τρεις τύποι παιχνιδιού. Η μία είναι η λειτουργία Challenge, όπου ο παίκτης μάχεται κάθε φορά με έναν αντίπαλο, (Οι αντίπαλοι είναι οι εχθροί του χαρακτήρα από το κλασσικό κινούμενο σχέδιο Τομ και Τζέρι) μόλις αντιμετωπίσει κάποιους συγκεκριμένους χαρακτήρες, τον οδηγεί στην τελική μάχη που ένας από τους δύο ισχυρούς χαρακτήρες που θα μονομαχήσει η παίκτης, ο ένας είναι ο τρομαχτικός και τεράστιος Τέρας Τζέρι (λόγω του ότι ήπιε ένα φίλτρο που τον έκανε τέρας), ή τη Γάτα Ρομπότ, από την δημιουργία του Τομ, πρέπει να αγωνιστεί μέχρι νοκάουτ ο παίχτης για να ξεκλειδώσει στην συνέχεια έναν νέο χαρακτήρα για μάχη. Ο δεύτερος τρόπος παιχνιδιού είναι η επιλογή Vs, όπου πραγματοποιήθηκε μονομαχία ένας εναντίον έναν. Το τρίτο είναι το Tag Versus, όπου ένας παίχτης μονομαχεί μόνος του ή με έναν φίλο του για την καταπολέμηση τον δύο εχθρών του.

Οι μονομαχίες αρένας του παιχνιδιού γίνονται στις περιοχές: κουζίνα, παραλία, χιονισμένο το χειμώνα, κρουαζιερόπλοιο, μάντρα, ασταθές εργοτάξιο, ιταλική αγορά, στοιχειωμένο σπίτι, τρελό εργαστήριο του τρελού επιστήμονα, άγρια Δύση, το κάστρο, κόλαση και αρένα πυγμαχίας.

Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι οι: Tom, Jerry, Spik, Tyke, Nibbles, Butch, Quacker, Lion, Eagle, Robot Cat και Monster Jerry.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Tom & Jerry in War of the Whiskers στο GameSpot 
 Tom & Jerry in War of the Whiskers στο GameFAQs 
 Tom & Jerry in War of the Whiskers στη Wikia 
 Tom & Jerry in War of the Whiskers στο MobyGames

Βιντεοπαιχνίδια του 2002
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox
Βιντεοπαιχνίδια του GameCube
Βιντεοπαιχνίδια Tom and Jerry
Βιντεοπαιχνίδια πάλης
Κωμικά βιντεοπαιχνίδια
Προφήτης Ηλίας σιταροπάζαρου

Ο Προφήτης Ηλίας ή εσφαλμένα Παναγία των Καταλανών ήταν ένας ναός στη Ρωμαϊκή Αγορά (σιταροπάζαρο) των Αθηνών, που κατεδαφίσθηκε το 1843 κατά τις εκεί ανασκαφές. Σώζεται η τοιχογραφία της Παναγίας στο Βυζαντινό Μουσείο.

Βρισκόταν στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, κοντά στην πύλη της Αθηνάς. Ο ναός μας είναι γνωστός από ένα σχέδιο του Paul Durand, στο οποίο φαίνεται ένας σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός αθηναϊκού τύπου, δηλ. ο τρούλος είναι οκταγωνικός με κολονάκια στις ακμές, του 10ου αι. Το μόνο που σώζεται είναι μια τοιχογραφία με την Παναγία καθήμενη σε κυλινδικό μαξιλάρι, μεταξύ δένδρων και φυτών που δηλώνουν τον Παράδεισο. Η τεχνοτροπία είναι βυζαντινή με δυτικές επιρροές (φραγκοβυζαντινή). Εκατέρωθεν της Παναγίας υπάρχουν θυρεοί και τα αρχικά FA (Φραντσέσκο Ατσαγιόλι) και LC (Λεονάρντο Κονταρίνι). Ο Φραντσέσκο ήταν δούκας των Αθηνών το 15ο αι. και η οικογένειά του είχαν γίνει Κύριοι των Αθηνών μετά τους Καταλανούς. Ο Λεονάρντο ήταν γενουάτης ευγενής και ίσως ο ναός να είχε δοθεί στη γενουατική κοινότητα της πόλης. Η τοιχογραφία θα βρισκόταν εσωτερικά στο τύμπανο άνω της θύρας του ναού. Οι θυρεοί θεωρήθηκαν από τους κατοίκους Καταλανικοί και έτσι από την τοιχογραφία αυτή ο ναός απεκαλείτο εσφαλμένα "Παναγία των Καταλανών". Κατά την οθωμανική περίοδο στην περιοχή γινόταν εμπόριο σιταριού (σιταροπάζαρο).

Κατά τις ανασκαφές του χώρου της Ρωμαϊκής αγοράς και προκειμένου να ολοκληρωθεί η αρχαιολογική έρευνα, ο ερειπωμένος ναός κατεδαφίσθηκε το 1843 από τον Λ. Καυταντζόγλου. Πιο πριν αποκόλλησε την τοιχογραφία της Παναγίας, η οποία έμεινε στην κατοχή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Αργότερα παραδόθηκε στη Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία και τώρα εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Έχει διαστάσεις 117 Χ 157 εκ.

Παραπομπές

Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα
Δουκάτο της Γασκώνης

Το Δουκάτο της Γασκώνης ή Δουκάτο της Βασκονίας (βασκικά: Baskoniako dukerria, οξιτανικά: ducat de Gasconha, ) ήταν δουκάτο από το 824 στη σημερινή νοτιοδυτική Γαλλία και βορειοανατολική Ισπανία, τμήμα του οποίου αντιστοιχεί στην σύγχρονη περιοχή της Γασκώνης. Το Δουκάτο της Γασκώνης, γνωστό τότε ως Βασκονία, ήταν αρχικά Φραγκική μαρκία που σχηματίστηκε για να απωθήσει τους Βάσκους (Βασκόνους). Ωστόσο, το δουκάτο πέρασε από διάφορες περιόδους, από τα πρώτα χρόνια με το διακριτό βασκικό του στοιχείο, έπειτα στην συγχώνευση σε προσωπική ένωση με το Δουκάτο της Ακουιτανίας, μέχρι τη νεότερη περίοδο ως εξαρτημένο από τους Πλανταγενέτες βασιλιάδες της Αγγλίας.

Κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο, ο Κάρολος Ε´ της Γαλλίας κατέκτησε από το 1380 τα περισσότερα από τα εδάφη της Γασκώνης, ενώ υπό τον Κάρολο Ζ´ της Γαλλίας το 1453 ενσωματώθηκε στο σύνολό του στο βασίλειο της Γαλλίας. Το αντίστοιχο τμήμα του εντός της Ισπανίας έγινε μέρος του Βασκικού Βασιλείου της Ναβάρρας.

Υποσημειώσεις 

Ιστορία της Χώρας των Βάσκων
Δούκες της Γασκωνίας
Γ