joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Συνθήκη των Ηλυσίων

Η Συνθήκη των Ηλυσίων ήταν συνθήκη φιλίας μεταξύ Γαλλίας και Δυτικής Γερμανίας, η οποία υπεγράφη από τον Πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ και τον Καγκελάριο Κόνραντ Αντενάουερ στις 22 Ιανουαρίου του 1963 στο Μέγαρο Ηλυσίων στο Παρίσι. Με την υπογραφή αυτής της συνθήκης, η Γερμανία και η Γαλλία καθιέρωσαν νέα θεμέλια για τις σχέσεις τους και τερμάτισαν αιώνες αντιπαλότητας μεταξύ τους.

Περιεχόμενο συνθήκης 

Η συνθήκη καλούσε σε τακτικές διαβουλεύσεις μεταξύ  Γαλλίας και  Δυτικής Γερμανίας για όλα τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν θέματα άμυνας, εκπαίδευσης και νεολαίας. Απαιτεί επίσης τακτικές συνόδους κορυφής μεταξύ αξιωματούχων υψηλού επιπέδου, πράγμα που σημαίνει ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων πρέπει να συνεδριάζουν τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο και τους Υπουργούς Εξωτερικών κάθε τρεις μήνες, για να διασφαλιστεί η στενή συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών.

Κριτική της συνθήκης 

Μόλις δύο μήνες μετά την υπογραφή της συνθήκης φιλίας, ξέσπασε μια νέα διαμάχη μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Ο Πρόεδρος ντε Γκωλ ήθελε η συνθήκη αυτή  να κάνει την Δυτική Γερμανία αποστασιοποιημένη και να την απομακρύνει απο την προστασία των ΗΠΑ. Θεωρούσε την  Δυτική Γερμανία (και τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας) υποτελείς στην Ουάσιγκτον.Το αξιοσημείωτο της συνθήκης ηταν το ότι δεν έκανε καμία αναφορά στις ΗΠΑ, τη Βρετανία, το ΝΑΤΟ ή την Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου.

Ωστόσο, όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το θέμα αυτό στον πρέσβη της Δυτικής Γερμανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες,το Μπούντεσταγκ επικυρώσε τη συνθήκη με ένα προοίμιο το οποίο καλούσε τη Γαλλία και τη Δυτική Γερμανία να ακολουθήσουν στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, καλούσε την είσοδο της Βρετανίας στην ΕΟΚ, την επίτευξη μιας συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου στο πλαίσιο της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίους, και τέλος την στρατιωτική ολοκλήρωση της Δύσης στο ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Αποτελέσματα 
Ανάμεσα στις άμεσες συνέπειες της Συνθήκης είναι η δημιουργία του γαλλο-γερμανικού Γραφείου Νεότητας, η δημιουργία της γαλλο-γερμανικών γυμνασίων και η αδελφοποίηση μεταξύ πολλών Γαλλικών και Γερμανικών πόλεων, σχολείων και περιφερειών. Ένα άλλο αποτέλεσμα της Συνθήκης ήταν η γαλλο-γερμανική στρατιωτική ταξιαρχία, η οποία ιδρύθηκε το 1987 και είναι ακόμα άθικτη.

Παραπομπές
Καμουφλάζ Αυτοπροσωπογραφία

Η Αυτοπροσωπογραφία είναι έργο του 1986 του Αμερικανού καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ.  Το πορτρέτο έχει στο προσκήνιο σχέδια-καμουφλάζ σε μαύρο φόντο.

Ανάλυση
Ο Άντι Γουόρχολ έφτιαξε τον πίνακα Αυτοπροσωπογραφία μερικούς μήνες πριν το θάνατό του, τον Φεβρουάριο του 1986.

Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία πόλαροϊντ του σε συνδυασμό με ακρυλικό πολυμερικό χρώμα σε μεταξοτυπία. για να παράγει μια σειρά με μοτίβα καμουφλάζ πάνω στο πρόσωπο που περιβάλλεται από μαύρο χρώμα.

Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης περιγράφει το έργο: «Ο Γουόρχολ εμφανίζεται ως μια στοιχειωμένη, εξωπραγματική μάσκα. Το κεφάλι του επιπλέει σε ένα σκοτεινό μαύρο κενό και το πρόσωπο και τα μαλλιά του είναι χλωμά σαν φάντασμα, καλυμμένα σε ένα μιλιταριστικό μοτίβο καμουφλάζ πράσινου, γκρι και μαύρου χρώματος. »

Υπάρχει μια αντίθεση μεταξύ του απρόσωπου μοτίβου καμουφλάζ, το οποίο παραπέμπει σε κίνδυνο και στον χαρακτήρα της παράδοσης των πορτρέτων, όπου υπάρχει άμεση επαφή με το θεατή αν και σε αυτή την περίπτωση γίνεται με ένα απατηλό προστατευτικό κάλυμμα. Οι διφορούμενες χρήσεις του καμουφλάζ που προκαλεί την προσοχή όταν εφαρμοστεί με μια σύγχρονη ματιά και αντίθετα της στρατιωτικής χρήσης, γοήτευαν τον Γουόρχολ.

Μια εκδοχή του έργου βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας με ροζ και φούξια χρώματα στο ίδιο μαύρο φόντο. Μια άλλη εκδοχή παρόμοια με εκείνη που φυλάσσονται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφεια αποτελεί μέρος της Εθνικής Πινακοθήκης της σύγχρονης συλλογής έργων τέχνης της Βικτώριας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκδοχή που βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφεια

Έργα ζωγραφικής του Άντι Γουόρχολ
Ιωάννης Γκόλιας

O Ιωάννης Γκόλιας είναι Έλληνας πολιτικός μηχανικός, πανεπιστημιακός και πρύτανης του ΕΜΠ. Έχει διατελέσει υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Σπουδές
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Διδάσκει στο ΕΜΠ από το 1986 στον τομέα Μεταφορών και Συγκοινωνιακής Υποδομής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών. Το 2002 έγινε καθηγητής και από το 2009 ως το 2013 ήταν πρόεδρος του τμήματος. Από το 2013 ως το 2014 ήταν κοσμήτορας της σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ. Τον Ιούλιο του 2014 εξελέγη πρύτανης του ΕΜΠ και ανανέωσε τη θητεία του τον Οκτώβριο του 2015.

Πολιτική σταδιοδρομία
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου ήταν υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Από τον Οκτώβριο του 2016 είναι μέλος της Επιτροπής Διαλόγου για τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Παραπομπές 

Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Έλληνες υπουργοί Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Χριστός Λασιθίου

Ο Χριστός είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 520 μέτρων στις νοτιοανατολικές πλαγιές της Δίκτης, σε απόσταση 28 χιλιομέτρων από την Ιεράπετρα. Δυτικά του Χριστού βρίσκεται το οροπέδιο του Σελάκανου.

Ιστορικά στοιχεία 
Ανάμεσα στον Χριστό και στις Μάλες, πάνω από το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, βρίσκεται η ακρόπολη της αρχαίας πόλης Μάλα. Ο Άρθουρ Έβανς εντόπισε λείψανα μυκηναϊκής οχύρωσης. Ο Χριστός πιθανόν δημιουργήθηκε κατά τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο. Αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Simi Christò και υπαγόταν στην επαρχία Μπελβεντέρε-Ρίζου. Το 1583 αναφέρεται με την ίδια ονομασία στην απογραφή του Καστροφύλακα, όπου αναφέρεται ότι έχει 121 κατοίκους (Κ97) και το Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630. Ο Καστροφύλακας αναφέρει ότι στην επαρχεία Μπελβεντέρε βρίσκεται και η Μονή του Χριστού (Monasterio di Christo), αλλά η θέση της δεν είναι γνωστή. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Hristu, στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Χριστός με 38 χριστιανικές και 1 τουρκική οικογένεια και στην απογραφή του 1881 ως Χριστός με 381 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και εντασσόταν στο δήμο Μουρνιών της επαρχίας Βιάννου. 

Η πορεία του πληθυσμού του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι η εξής:

Κοινότητα Χριστού 

Εκτός από την έδρα της, η  Κοινότητα Χριστού περιλαμβάνει και τους ορεινούς οικισμούς Λακούδια, Μαθοκοτσανά και Σελάκανο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Λακούδια, τα (8)
 Μαθοκοτσανά, τα (0)
 Σελάκανο, το (29)
 Χριστός, ο (64)

Συνολικά η κοινότητα έχει 101 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αιμίλιο Πετσαγγουράκη.

Κοινοτάρχες Χριστού 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χριστού.

Υποδομή 
Στον Χριστό υπάρχει κοινοτικό γραφείο, ελαιουργικός συνεταιρισμός και πρώην δημοτικό σχολείο. Στο χωριό λειτουργούν και καφενείο και ταβέρνα. Η στάση λεωφορείων του Χριστού εξυπηρετείται από γραμμή από/προς Ιεράπετρα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Ιεράπετρας
Σεισμοί στις Αλκυονίδες το 1981

Οι σεισμοί στις νήσους Αλκυονίδες το 1981 ήταν μια σεισμική ακολουθία, αποτελούμενη από τρεις κύριους σεισμούς, οι οποίοι σημειώθηκαν το διάστημα από 24 Φεβρουαρίου μέχρι 4 Μαρτίου 1981. Στις 22:59 το βράδυ της Τρίτης 24 Φεβρουαρίου 1981 σημειώθηκε ο πρώτος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,7 Ρίχτερ και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές σε Κόρινθο, Λουτράκι, Περαχώρα, Αγίους Θεοδώρους, Κινέτα, Θήβα, Πλαταιές, Καπαρέλλι, Μέγαρα, Νέα Πέραμο, Ελευσίνα, Μάνδρα, Ασπρόπυργο. Πολλοί βγήκαν στους δρόμους και πέρασαν τη νύχτα μέσα στα αυτοκίνητά τους. Λίγες ώρες αργότερα, στις 00:30 της Τετάρτης, ακολούθησε δεύτερος σεισμός, ο οποίος είχε μέγεθος 6,4 Ρίχτερ και προκάλεσε καταστροφές σε κτίσματα που είχαν πληγεί από τον πρώτο σεισμό. Και ιδιαίτερα έγινε αισθητός και σοβαρά στην Αθήνα. Την Τετάρτη 4 Μαρτίου στις 16:01 σημειώθηκε τρίτος σεισμός, με μέγεθος 6,3 Ρίχτερ. Από αυτόν οι μεγαλύτερες καταστροφές έγιναν στην Ανθούπολη Περιστερίου. Και οι τρεις σεισμοί είχαν μέγιστη ένταση IX (9) στην Κλίμακα Μερκάλι (με μέγιστο το 12), ήταν δηλαδή «πολύ καταστροφικοί» στην κλίμακα αυτή. Οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν μέχρι και τα μέσα Σεπτεμβρίου του 1981.

Αλκυονίδες 1981
Αεροπορικό Απόσπασμα Ακτίου

Η Μονάδα Υποστήριξης FOB AKTION (M.Y. FOB AKTION) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Η Μονάδα εδρεύει στο Άκτιο.

Στο χώρο της Μονάδας σταθμεύουν τα νατοϊκά αεροσκάφη E-3 AWACS.

Ιστορία 

 1958: Κατασκευή των πρώτων εγκαταστάσεων της Μονάδος.
 1960: Εγκαταστάθηκε το πρώτο Αεροπορικό Απόσπασμα Πρέβεζας.
 1974: Ιδρύθηκε η 131 ΣΜ με την 344 ΜΔΒ με αεροσκάφη F-84F.
 1980: Επιχειρησιακή και Διοικητική υπαγωγή στη Μονάδα του Αεροπορικού Αποσπάσματος Ιωαννίνων.
 1981: Κατασκευή των συγκροτημάτων για την υποστήριξη δραστηριοτήτων των Αφων Ε-3Α.
 1985: Ολοκλήρωση εγκαταστάσεων.
 1986: Περιοδικές επιχειρήσεις αεροσκαφών Ε-3 που κάλυπταν αποστολές ΝΑΤΟ.
 2015: Στις 21 Αυγούστου 2015, η Μονάδα μετασχηματίστηκε από 131 Σμηναρχία Μάχης σε Αεροπορικό Απόσπασμα Ακτίου.
 2018: Στις 4 Ιουλίου 2018, η Μονάδα μετασχηματίστηκε από Αεροπορικό Απόσπασμα Ακτίου σε Μονάδα Υποστήριξης FOB AKTION

Έμβλημα 
«Aρχή του νικάν τό θαρρείν»

(Για να νικήσεις πρέπει να έχεις θάρρος)

Aπό το Iστορικό βιβλίο ΠΛOYTAPXOY BIOI, στ. 8ος.

Διάρθρωση 
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της Μονάδας Υποστήριξης FOB AKTION είναι η εξής:

 Μονάδας Υποστήριξης FOB AKTION, με έδρα το Άκτιο

Αποστολή 
Αποστολή της Μονάδος είναι η διατήρηση υψηλού βαθμού αποτελεσματικότητας, με κατάλληλη οργάνωση και Εκπαίδευση του Προσωπικού, καθώς και συντήρηση των μέσων και οχημάτων που διατίθενται ή μετασταθμεύουν σ’ αυτή, για ανάληψη και επιτυχή διεξαγωγή αεροπορικών επιχειρήσεων, οποτεδήποτε απαιτηθεί και σύμφωνα με τα ισχύοντα σχέδια.

Παραπομπές 

Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Νομός Αιτωλοακαρνανίας
Ολυμπιάδα Νεάπολης (πετοσφαίριση ανδρών)

Η Ολυμπιάδα Νέαπολης (επίσημο όνομα: Ένωσις Νέων Νεαπόλεως Κωνσταντίας «Η Ολυμπιάς») είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών από τη Νεάπολη, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η Ολυμπιάδα ιδρύθηκε το 1951. Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, η Νεάπολη είναι υπό τουρκική κατοχή με αποτέλεσμα η Ολυμπιάδα να εδρεύει στους Αγίους Ομολογητές, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.

Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Ακροπόλεως.

Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο.

Ιστορία
Η Ολυμπιάδα αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). 

Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1974. Έχει αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Παρόλο που δεν έχει κάποια διάκριση στην ανώτατη κατηγορία, εντούτοις έχει κατακτήσει αρκετές φορές το πρωτάθλημα και το κύπελλο Β΄ κατηγορίας.

Δεκαετία 2000-2009 
Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 δεν κατάφερε να κερδίσει την επιστροφή της στην Α΄ κατηγορία, κατάφερε ωστόσο να αναδειχθεί κυπελλούχος Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας στον τελικό την Αναγέννηση Δερύνειας.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ολυμπιάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).

Δεκαετία 2010- 
Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 2011-12 και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας χάνοντας το τρόπαιο από τον Άρη Λεμεσού.

Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στην τελευταία θέση της Α΄ κατηγορίας με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί ξανά στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον Άρη Λεμεσού. Την περίοδο 2014-15 έφτασε και πάλι στον τελικό χάνοντας το τρόπαιο από την Ολυμπιάς Φρενάρου.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 Β΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (5): 1997, 2003, 2006, 2009, 2012

 Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας:
 Κυπελλούχος (5): 1998, 2003, 2009, 2014, 2018

Πρωταθλήματα υποδομής
 Πρωταθλήτρια εφήβων (1): 2004
 Κυπελλούχος εφήβων (1): 2001
 Πρωταθλήτρια παίδων (1): 2006
 Πρωταθλήτρια παμπαίδων (1): 2009

Παραπομπές

Δείτε επίσης  
Πετοσφαίριση στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.

Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου
Ολυμπιάδα Νεάπολης (πετοσφαίριση γυναικών)

Η Ολυμπιάδα Νέαπολης (επίσημο όνομα: Ένωσις Νέων Νεαπόλεως Κωνσταντίας «Η Ολυμπιάς») είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα από τη Νεάπολη, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η Ολυμπιάδα ιδρύθηκε το 1951. Μετά την τουρκική εισβολή το 1974, η Νεάπολη είναι υπό τουρκική κατοχή με αποτέλεσμα η Ολυμπιάδα να εδρεύει στους Αγίους Ομολογητές, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.

Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Γυμνασίου Ακροπόλεως.

Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο.

Ιστορία
Η Ολυμπιάδα αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Η γυναικεία ομάδα της Ολυμπιάδας το 1992 κατέκτησε το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο, ενώ υπήρξε τέσσερεις φορές φιναλίστ στο κύπελλο.

Η πετοσφαιρική ομάδα γυναικών της Ολυμπιάδας ιδρύθηκε το 1976. Έχει αναδειχθεί μία φορά πρωταθλήτρια Κύπρου (1991-92), ενώ συμμετείχε άλλες τέσσερεις φορές στον τελικό του κυπέλλου (1986-87, 1987-88, 1990-91, 2021-22) αποτυγχάνοντας να κατακτήσει το τρόπαιο. Έχει κατακτήσει επίσης και 1 Σούπερ Καπ (2022).

Δεκαετία 2000-2009 
Την περίοδο 2007-08 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας, κερδίζοντας ταυτόχρονα και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό τον Παφιακό.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ολυμπιάδας στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).

Δεκαετία 2010- 
Μέχρι την περίοδο 2013-14 συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία, με πιο πετυχημένη πορεία την περίοδο 2010-11 όπου κατέκτησε την 4η θέση. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 κατέκτησε το πρωτάθλημα και παράλληλα την άνοδο της στην Α΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο κατέκτησε το κύπελλο Β΄ κατηγορίας κερδίζοντας στον τελικό την Αναγέννηση Δερύνειας.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 Α΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 1992

 Κύπελλο Κύπρου:
 Φιναλίστ (4): 1987, 1988, 1991, 2022

 Σούπερ Καπ:
 Νικήτρια (1): 2022

 Β΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (5): 2008, 2015

 Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας:
 Κυπελλούχος (2): 2008, 2015

Πρωταθλήματα υποδομής
 Πρωταθλήτρια νεανίδων (1): 1990
 Πρωταθλήτρια παγκορασίδων (1): 1989

Παραπομπές

Δείτε επίσης  
Πετοσφαίριση στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.

Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Άρης Πολεμίου (πετοσφαίριση ανδρών)

Ο Άρης Πολεμίου ήταν κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα το Πολέμι της επαρχίας Πάφου. Αποτελούσε τμήμα του αθλητικού σωματείου Άρη Πολεμίου. Είχε 11 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο. Σήμερα το σωματείο διατηρεί μόνο τμήματα υποδομής (εφήβων, παίδων, παμπαίδων).

Ιστορία 
Το σωματείο Άρης Πολεμίου ιδρύθηκε το 1954. Το όνομα Άρης προέρχεται από το θεό Άρη, λόγω του ότι ήταν ο θεός του πολέμου, μια λέξη που σχετιζόταν με το όνομα του χωριού Πολέμι. Αρχικά δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία δεν είναι πλέον ενεργή.

Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του ο Άρης δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα ανδρών. Το Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τον Άρη να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη,. Η ομάδα είχε 11 παρουσίες στην Α΄ κατηγορία. Το 2012 ανέστειλε τη λειτουργία της. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Άρη στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Υποδομής
 Πρωταθλήτρια εφήβων (3): 1987, 1988, 1989
 Πρωταθλήτρια παμπαίδων (1): 2000

Παραπομπές

Δείτε ακόμη  
Πετοσφαίριση στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.
 

Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου
 
Πολέμι
Άρης Πολεμίου (πετοσφαίριση γυναικών)

Ο Άρης Πολεμίου είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών με έδρα το Πολέμι της επαρχίας Πάφου. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Άρη Πολεμίου. Συμμετέχει στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.

Ιστορία 
Ο Άρης Πολεμίου ιδρύθηκε το 1954. Το όνομα Άρης προέρχεται από το θεό Άρη, λόγω του ότι ήταν ο θεός του πολέμου, μια λέξη που σχετιζόταν με το όνομα του χωριού Πολέμι.	 Αρχικά δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία δεν είναι πλέον ενεργή. Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του ο Άρης δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα ανδρών. Το Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τον Άρη να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη,.

Μερικά χρόνια μετά την ίδρυση της ανδρικής πετοσφαιρικής ομάδας, το σωματείο δημιούργησε και γυναικεία ομάδα. Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην 7η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή του στην κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Άρη στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 Β΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλητής (2): 2014, 2022

Υποδομής
 Πρωταθλήτρια παγκορασίδων (3): 1997, 1999, 2004

Παραπομπές

Δείτε ακόμη  
Πετοσφαίριση στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.
 

Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
 
Πολέμι
ΑΕΚ Λάρνακας (πετοσφαίριση)

H Αθλητική Ένωση Κιτίου, γνωστή ως ΑΕΚ Λάρνακας, είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών που εδρεύει στη Λάρνακα (Κίτιο ονομαζόταν η αρχαία ελληνική πόλη-βασίλειο της Κύπρου, στη θέση της σημερινής Λάρνακας). Η ΑΕΚ Λάρνακας δημιουργήθηκε στις 18 Ιουλίου 1994 από την ενοποίηση δύο ιστορικών κυπριακών σωματείων της Λάρνακας: της Ε.Π.Α. Λάρνακας και του Πεζοπορικού Λάρνακας.

Χρώματα έχει το κίτρινο και το πράσινο. Το κίτρινο χρώμα προήλθε από την ΕΠΑ και το πράσινο από τον Πεζοπορικό.

Πετοσφαίριση
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του σωματείου αποτελεί συνέχεια του αντίστοιχου τμήματος του Πεζοπορικού Λάρνακας.  Η ΑΕΚ Λάρνακας έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα το 2007 και 2 κύπελλα. Επίσης, έχει κατακτήσει 1 Σούπερ Καπ το 2001.

Τίτλοι 
Γυναικών
 Πρωτάθλημα:
 Πρωταθλήτρια (1): 2006/07
 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (2): 2006/07, 2017/18
 Super Cup:
 Νικητής (1): 2001

Νεανίδες
 Πρωτάθλημα:
 Πρωταθλήτρια (9): 1994/95, 1996/97
 Κύπελλο:
 Κυπελλούχος (6): 1994/95, 1995/96, 1996/97

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα

Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Φυλακές Αμπού Γκράιμπ

Οι Κεντρικές Φυλακές της Βαγδάτης (αραβικά: سجن بغداد المركزي), παλαιότερα γνωστές ως Φυλακές Αμπού Γκράιμπ (سجن أبو غريب), ήταν ένα συγκρότημα φυλακών στο Αμπού Γκράιμπ, μια ιρακινή πόλη 32 χιλιόμετρα (20 μίλια) δυτικά της Βαγδάτης.

Μετά από χρόνια κοινής χρήσης από τις δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της ιρακινής κυβέρνησης από το 2003 μετά την εισβολή στο Ιράκ, οι ΗΠΑ έδωσαν τον πλήρη έλεγχο των φυλακών στην ιρακινή κυβέρνηση το 2006, η οποία τις έκλεισε το 2014.

Παραπομπές 

Φυλακές
Ιράκ
Περιφέρεια Σινυάνγκα

Η Περιφέρεια Σινυάνγκα (Αγγλικά: Shinyanga Region,  Σουαχίλι: Mkoa wa Shinyanga) είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Περιφερειακή πρωτεύουσα είναι ο Δήμος Σινυάνγκα (Shinyanga Municipality).

Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) είχε 1.534.808 άτομα. Για το διάστημα 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιοχή ήταν 2,1 τοις εκατό, ο εικοστός υψηλότερος στη χώρα. Ήταν επίσης η δέκατη πιο πυκνοκατοικημένη Περιφέρεια, με 81 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο σε μια έκταση 18.901 τετραγωνικών χιλιομέτρων (7.297,2 mi²).

Η περιφέρεια συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Μουάνζα (Mwanza Region), ανατολικά με την Περιφέρεια Σιμίγιου (Simiyu Region), νότια από την Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) και δυτικά με την Περιφέρεια Γκέιτα (Geita Region).

Αδαμαντορυχείο Ουίλλιαμσον

Στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region), βρίσκεται και το ανοιχτό λατομείο του αδαμαντορυχείου Ουίλλιαμσον (Williamson diamond mine) (επίσης γνωστού και ως ορυχείου Μουαντούι [Mwadui]), βρίσκεται στην Περιοχή Κισάπου (Kishapu District), μεταξύ των περιοχών «Μπουμπίκι» (Bubiki) και «Κιζούμπι» (Kizumbi) και σύμφωνα με τον Δημήτριο Τζαμτζή, πρώην συνεργάτη του Ουίλλιαμσον, ανακαλύφθηκε το 1942 από έναν επιστάτη του Ουίλλιαμσον.

Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (κατά το 1950)

Σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και συγκεκριμένα στην πόλη Σινυάνγκα (Shinyanga), βρισκόταν εγκατεστημένος μόλις ένας Έλληνας, ο εκ Σάμου Ιωάννης Γιάκας. Ήταν ιδιοκτήτης ξενοδοχείου και τριών οικιών. Ασχολείτο με εργολαβικές επιχειρήσεις, όπου όλες σχεδόν οι ανοικοδομήσεις των Κυβερνητικών οικημάτων, ανατίθεντο σε αυτόν. Είχε επίσης αναλάβει την τροφοδοσία και τον εφοδιασμό όλων των χρειωδών του προσωπικού και των εργατών του αδαμαντορυχείου του Ουίλλιαμσον, με τον οποίο ιδιοκτήτη (Δρ. Τζων Τ.Ουίλλιαμσον [Dr. John Thoburn Williamson]) συνδεόταν και προσωπικά. Ο Ιωάννης Γιάκας, ήταν μια πολλή δυναμική προσωπικότητα.

Περιοχές (ή Επαρχίες)
Από το 2012, η Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) διαιρείται διοικητικά σε πέντε επαρχίες:

Πολιτισμός

Οι επικρατούσες φυλές στην Περιφέρεια Σινυάνγκα (Shinyanga Region) είναι οι φυλές Σουκούμα (Sukuma), Νυαμουέζι (Nyamwezi) και Σούμπουα (Sumbwa).

Οικονομία
Η παραδοσιακή γεωργία στην περιοχή ποικίλλει, αλλά συχνά είναι αραβόσιτος, βαμβάκι και η παραγωγή ρυζιού.

Δείτε επίσης
 Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
 Σινυάνγκα

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Υποσημειώσεις 

Παραπομπές Υποσημειώσεων

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Τανζανίας
Περιφέρεια Σινυάνγκα
Στρατιωτική βάση

Μια στρατιωτική βάση είναι μια εγκατάσταση που ανήκει άμεσα και λειτουργεί από ή για το στρατό ή έναν από τους κλάδους του, που προφυλάσσει στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό, ενώ διευκολύνει την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις. Σε γενικές γραμμές, μια στρατιωτική βάση παρέχει καταλύματα για μία ή περισσότερες μονάδες, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως κέντρο διοίκησης ή εκπαίδευσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια στρατιωτική βάση στηρίζεται σε κάποια εξωτερική βοήθεια προκειμένου να λειτουργήσει. Ωστόσο, ορισμένες σύνθετες βάσεις μπορούν να είναι αυτόνομες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, επειδή είναι σε θέση να παρέχουν τροφή, νερό και άλλες ανάγκες υποστήριξης του προσωπικού που διαμένει σ' αυτές, σε περίπτωση που βρίσκεται υπό πολιορκία.

Παραπομπές 

Στρατός
Στρατιωτική καθημερινότητα
Στο Μουλέν Ρουζ

Το έργο Στο Μουλέν Ρουζ (γαλλικά: Au Moulin Rouge) είναι μια ελαιογραφία σε καμβά του Γάλλου ζωγράφου Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ. Ζωγραφίστηκε μεταξύ της περιόδου 1892 και 1895. Είναι μέρος της σειράς έργων του Τουλούζ-Λωτρέκ που απεικονίζουν το καμπαρέ Μουλέν Ρουζ που χτίστηκε στο Παρίσι το 1889. Στα υπόλοιπα έργα συμπεριλαμβάνονται το "Στο Μουλέν Ρουζ, ο Χορός" και η αφίσα "Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ".

Ο πίνακας απεικονίζει μια ομάδα από τρεις άνδρες και δύο γυναίκες που κάθονται γύρω από ένα τραπέζι. Από δεξιά προς τα αριστερά, οι άνθρωποι στο τραπέζι είναι: o Εντουάρντ Ντεζαντάν, η χορεύτρια Λα Μακαρονά, ο φωτογράφος Πωλ Σεσκό και ο φωτογράφος Μωρίς Γκιμπέρ. Η γυναίκα μπροστά και στα δεξιά είναι η αγγλίδα χορεύτρια Μέι Μίλτον. Στο βάθος, στα δεξιά, διακρίνεται η Λα Γκουλύ μαζί με παρέα. Στο βάθος, στα αριστερά βρίσκεται ο ίδιος ο Τουλούζ Λωτρέκ και ο Γκαμπριέλ Ταπιέ ντε Σελερόν.

O πίνακας "Στο Μουλέν Ρουζ" είναι ιδιοκτησίας του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο και μέρος της συλλογής Memorial Collection Helen Birch Bartlett, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1930. Εκτέθηκε στο Λονδίνο το 2011 στο Courtauld Institute of Art. Σήμερα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, ως μέρος της μόνιμης συλλογής του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Τουλούζ Λωτρέκ στο Μουλέν Ρουζ, Smarthistory

Παραπομπές

Έργα ζωγραφικής του Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ
Έργα με θέμα τη διατροφή
Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών)

Ο Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου (Α.Π.Ο.Κ.) είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο, το οποίο ιδρύθηκε το 2002 στη Λευκωσία, και έχει έδρα την κλειστή αίθουσα Πανεπιστημίου Κύπρου. Διαθέτει τμήματα πετοσφαίρισης σε όλες τις κατηγορίες (αγόρια U14, αγόρια U16, αγόρια U18, ανδρών, κοριτσιών U14, κοριτσιών U16, κοριτσιών U18, γυναικών). Το Γυναικείο Πετοσφαιρικό Τμήμα του Α.Π.Ο.Κ. δημιουργήθηκε το 2014.

Ιστορία 
Η Πετοσφαιρική Ομάδα Γυναικών συμμετείχε για 1η φορά στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Κ.Ο.ΠΕ.), στο Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Κύπρου Β' Κατηγορίας και στο Κύπελλο ΟΠΑΠ Κύπρου Β' κατηγορίας, την περίοδο 2014-2015.

Την περίοδο 2014-2015 κατέκτησε την 3η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2015-2016 κατέκτησε την 3η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Την περίοδο 2016-2017 κατέκτησε την 8η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2017-2018 κατέκτησε την 4η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2018-2019 κατέκτησε την 2η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Την περίοδο 2019-2020 κατέκτησε την 6η θέση στο Πρωτάθλημα. Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού το Πρωτάθλημα διεκόπη και το Κύπελλο δεν διεξήχθη.

Την περίοδο 2020-2021 κατέκτησε την 7η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2021-2022 κατέκτησε την 7η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας:
Δευτεραθλήτρια: 2018-2019
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας:
Φιναλίστ:  2015-2016
Φιναλίστ:  2018-2019
Φιναλίστ:  2021-2022

Παραπομπές

Πηγές

Δείτε ακόμη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.
 
 https://www.facebook.com/APOKLADIES
Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας

Ο Τσαρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας είναι παιδικό βιβλίο του 1964 από το Βρετανό συγγραφέα Ροαλντ Νταλ. Η ιστορία περιγράφει τις περιπέτειες του νεαρού Τσάρλι Μπάκετ στο εργοστάσιο σοκολάτας του εκκεντρικού σοκολατοποιού Γουίλι Γουόνκα.

Ο Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας εκδόθηκε πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1964 και στη συνέχεια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα πρωτοκυκλοφόρησε το 1981 από τις εκδόσεις Μετόπη, ενώ από το 1988 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός με μετάφραση της Τζένιας Καββαδία και εικονογράφηση της Εύης Τσακνιά. Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δύο φορές, μια το 1971 και μια το 2005. Η συνέχεια του βιβλίου Ο Τσάρλι και ο Μεγάλος Γυάλινος Ανελκυστήρας γράφτηκε από το Ρόαλν Νταλ το 1971 και εκδόθηκε το 1972. Ο Νταλ σχεδίαζε και ένα τρίτο βιβλίο το οποίο δεν έγραψε ποτέ.

Υπόθεση 
Ο Τσάρλι Μπάκετ είναι ένα πολύ φτωχό αγόρι που ζει με τους γονεις του και τους τεσσερεις υπερήλικες παππούδες του. Οι παππούδες είναι τόσο ηλικιωμένοι που δε σηκώνονται ποτέ από το μοναδικό κρεβάτι που υπάρχει στο σπίτι, ενώ ο Τσάρλι και οι γονείς του κοιμούνται σε στρώμα στο πάτωμα. Στην πόλη που μένει ο Τσάρλι υπάρχει η Σοκολατοποιία Βόνκα, πού όπως του επιβεβαιώνουν συχνά οι παππούδες του παράγει τις καλύτερες και πιο μοναδικές σοκολάτες και γλυκά. Ιδιοκτήτης είναι ο ιδιορρυθμος Βίλι Βόνκα που έχει να  ανοίξει τις πύλες του εργοστασίου πάνω από δεκα χρόνια, από το φόβο οτι θα του κλέψουν τις μυστικές συνταγές οι αντίπαλοί του.

Μία μέρα ανακοινώνεται πως ο Βόνκ αποφάσισε να επιτρέψει την είσοδο στην σοκολατοποιία του σε 5 τυχερά παιδία, που θα βρουν ένα τυχερο δελτίο από τα πέντε που βρίσκονται κρυμμένα σε κάποια από τις πλάκες σοκολάτας της εταιρείας του, καθώς και προμήθειες σοκολάτας που θα τους φτάσουν για μια ζωή. Τα πρώτα 4 δελτία βρίσκουν με τη σειρά ο αχόρταγος Αύγουστος Κλουπ, η κακομαθημένη Βερούκα Σολτ, η εθισμένη στο μάσημα τσίχλας Βιολέτα Μπορεγκάρ και ο εθισμένος στην τηλεόραση Μαικ Τιβι. Η τύχη χαμογελάει στον Τσάρλι και καταφέρνει και βρίσκει αυτός το 5ο δελτίο.

Την επόμενη μέρα τα παιδιά με τους συνοδούς τους ( τον Τσάρλι συνοδεύει ο παππούς Τζο, που ξανάνιωσε μετα την εύρεση του δελτίου και σηκώθηκε από το κρεβάτι) φτάνουν στο εργοστάσιο όπου τα υποδέχεται ο Βίλι Βόνκα. Στην περιήγησή τους μαθαίνουν οτι εργάτες είναι μια μυστηριώδης φυλή, οι Ούμπα Λούμπα, οι οποίοι λατρεύουν τη σοκολάτα και να φτιάχνουν ποιήματα. Κατά τη διαρκεια της περιήγησης τα παιδιά ένα ένα φεύγουν με κωμικοτραγικό τρόπο. Ο Αύγουστος Κλούπ πέφτει στο ποτάμι σοκολάτας από το οποίο θέλει να πιεί, η Βιολέτα Μπορεγκάρ μασάει μια μη τελειοποιημένη τσίχλα και μεταμορφώνεται σε μούρο, η Βερούκα Σολτ πετάγεται στα σκουπίδια από σκίουρους και ο Μαικ Τιβι γίνεται μινιατούρα καθώς μπαίνει κυριολεκτικά μέσα στην τηλεόραση.

Συνειδητοποιώντας οτι μόνο ο Τσάρλι έμεινε, ο Γουίλι Γουόνκα του ανακοινώνει οτι αυτη η διαδικασία ήταν να βρει το διάδοχό του, ο οποίος και θα είναι ο Τσάρλι. Με το μεγάλο γυάλινο ανελκυστήρα πετάνε μέχρι το σπιτι του Τσάρλι για να ανακοινώσουν και στην υπόλοιπη οικογένεια τα ευχάριστα.

Παραπομπές

Παιδικά βιβλία
Μυθιστορήματα του 1964
Οινόανδα

Τα Οινόανδα ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη στη Λυκία της Μικράς Ασίας, στην άνω κοιλάδα του ποταμού Ξάνθου. Η πόλη είναι γνωστή για τη μεγάλη πέτρινη επιγραφή του επικούρειου φιλοσόφου Διογένη του Οινοανδέως. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται δυτικά του σύγχρονου χωριού Ιντζεαλιλάς (Incealiler) στη Φετίγιε της επαρχίας Μούγλων της Τουρκίας.

Ιστορία 
Η πρώιμη ιστορία του οικισμού είναι ασαφής, παρά μια διερευνητική έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Βρετανικό Ινστιτούτο στην Άγκυρα (BIAA) το 1974-76. Φαίνεται ότι τα Οινόανδα έγιναν αποικία της Τερμησσούς το 200-190 π.Χ. και ονομάζονταν επίσης Μικρά Τερμησσός ή Τερμησσός η προς τα Οινόανδα. Ήταν η νοτιότερη πόλη από την Κιβυριακή Τετράπολη της Ελληνιστικής Περιόδου, η οποία διαλύθηκε από τον Λούκιο Λικίνιο Μουρένα (Lucius Licinius Murena) το 117-138 μ.Χ., οπότε τα Οινόανδα έγιναν μέρος του Κοινού της Λυκίας, όπως αποδεικνύεται από πολλές επιγραφές. 

Η πόλη αναφέρεται στον κατάλογο πόλεων που συνέταξε τον 6ο μ.Χ. αιώνα ο Ιεροκλής ο γραμματικός.

Ο φιλόσοφος Διογένης χάραξε μια σύνοψη της φιλοσοφίας του Επίκουρου σε έναν τοίχο ενός προστώου, το οποίο αρχικά είχε μήκος περίπου 80 μέτρα. Η επιγραφή παρουσιάζει τη διδασκαλία του Επίκουρου στη φυσική, την επιστημολογία και την ηθική. Αρχικά περιελάμβανε περίπου 25.000 λέξεις και καταλάμβανε 260 τετραγωνικά μέτρα επιφάνειας του τοίχου. Η επιγραφή υπολογίστηκε ότι είναι της Αδριανικής περιόδου, 117-138 μ.Χ. Η στοά διαλύθηκε κατά το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. για να δημιουργηθεί χώρος για ένα αμυντικό τείχος, εκεί όπου προηγουμένως η περιοχή ήταν ατείχιστη.

Η περιοχή αναφέρεται για πρώτη φορά από τους Χόσκινς (Hoskyns) και Φορμπς (Forbes) το 1841, και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Βασιλικής Γεωγραφικής εταιρείας, xii (1843). Η εκτενής φιλοσοφική επιγραφή του Διογένη ταυτοποιήθηκε αργότερα από διάσπαρτα θραύσματα, προφανώς από τη στοά. Δεν μπορεί να υποτεθεί ότι την έφιαξε ο ίδιος ο Διογένης.  Ενδείξεις για μια αρχαία Ρωμαϊκή Γέφυρα στα Οινόανδα εμφανίστηκαν στη δεκαετία του 1990. Μέχρι το 2012 πάνω από 300 κομμάτια της στοάς του Διογένη είχαν εντοπιστεί, με ποικίλα μεγέθη, από μερικά γράμματα μέχρι αρκετές. Νέο αρχαιολογικό έργο διεξάγεται στον χώρο από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο.

Τα Οινόανδα είναι τιτουλαρή έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Oenoanda». livius.org. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021.
 Η επιγραφή του Διογένη του Οινοανδέως (web.archive.org – εικόνες, βίντεο, μετάφραση της επιγραφής στην αγγλική γλώσσα).
 «Piecing Together Diogenes of Oinoanda» (Diskin Clay's Encounter with Oinoanda). oinoanda.blogspot.com. Περιλαμβάνει ανέκδοτη επιστολή του κλασσικού φιλόλογου Diskin Clay με τοπογραφικές και άλλες περιγραφές από την επίσκεψή του στα Οινόανδα τη δεκαετία 1970. Επίσης επισκόπηση (review) του βιβλίου Jürgen Hammerstaedt, Martin Ferguson Smith, «The Epicurean Inscription of Diogenes of Oinoanda: Ten Years of New Discoveries and Research.»  Bonn: Verlag Dr. Rudolf Habelt, 2014.

Λυκία
Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Β2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου

Η Β2 κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου διεξάγεται υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) από το 2016. Αποτελεί την χαμηλότερη σε επίπεδο κατηγορία στη καλαθοσφαίριση ανδρών στην Κύπρο.

Δομή 

Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 7 ομάδες οι οποίες στην κανονική περίοδο θα δώσουν διπλούς αγώνες μεταξύ τους.  Με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, οι πρώτες 4 ομάδες συμμετέχουν στα πλέι-οφ.  Η πρωταθλήτρια της διοργάνωσης ανεβαίνει στην Β' κατηγορία.

Ομάδες 

Αθλητικός Όμιλος Αραδίππου
Αστέρας Μέσα Γειτονιάς
Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου
Ευ Ζην Λατσιών 
Ζήνωνας Λάρνακας BC
Κέντρο Νεότητας Αγίου Νικολάου
ΠΑΟΚ Κοκκινοτριμιθιάς

Πρωταθλήτριες 

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

Πηγές 
 Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Ανδρων
Telefunken

Η Telefunken (Telefunken Gesellschaft für drahtlose Telegraphie m.b.H., εταιρεία για την ασύρματη τηλεγραφία) ήταν γερμανική εταιρεία παραγωγής ραδιοφωνικών συσκευών και τηλεοράσεων. Η Telefunken και η διάδοχος εταιρεία κατασκεύαζε συσκευές εκπομπής και λήψης για τη ραδιοτηλεγραφία, τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση και την ενσύρματη και ασύρματη τεχνολογία μετάδοσης.

Η εταιρεία, που ιδρύθηκε το 1903 με πάνω από 20.000 διπλώματα ευρεσιτεχνίας, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη της τεχνολογίας ραντάρ και της εφεύρεσης της έγχρωμης τηλεόρασης με το σύστημα PAL. Στις αρχές του 1967, η Telefunken AG συγχωνεύθηκε με τη μητρική της εταιρεία AEG, δημιουργώντας την AEG-Telefunken. Το 1979 η εταιρεία AEG-Telefunken άλλαξε νομική μορφή και έγινε AG (Aktiengesellschaft). Μετά την εξαγορά από την Daimler-Benz το 1985, μετονομάστηκε σε AEG AG και οι υπόλοιπες επιχειρήσεις της Telefunken μεταφέρθηκαν σε αρκετές νέες εταιρείες. Η AEG AG δεν υφίσταται από το 1996, έτος ακύρωσης της από το εμπορικό μητρώο της Φρανκφούρτης.

Μέχρι περίπου το 2005, υπήρχαν ακόμη πρώην κλάδοι της AEG Telefunken που ακολουθούσαν την παράδοση της πρώην εταιρείας Telefunken, που αντιπροσωπεύονταν από αυτό το όνομα ως μέρος της επιχείρησης στην αγορά. Σήμερα ο δικαιούχος των δικαιωμάτων της μάρκας Telefunken Licenses GmbH, χορηγεί την άδεια για χρήση του όρου «Telefunken».

Εν τω μεταξύ, σχεδόν σε κάθε κατηγορία είναι διαθέσιμα ηλεκτρικά προϊόντα υπό την επωνυμία «Telefunken», συμπεριλαμβανομένων ραδιόφωνων με ρολόι, ραδιόφωνων αυτοκινήτου, φορτιστών, έξυπνων τηλεφώνων και πλυντηρίων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πρώην επιχειρήσεις της Γερμανίας
Βιομηχανίες
Γερμανικά εμπορικά σήματα
ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας

Η ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας (ρωσικά: ФК Локомотив-2 Москва) ήταν ρωσικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μόσχα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 2008. Η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας αποτελούσε το φυτώριο της Λοκομοτίβ Μόσχας. Η ομάδα δεν έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας την περίοδο 2014/15. Γενικός χορηγός της ομάδας ήταν η ОАО «ФГК».

Ιστορία 
Το ξεκίνημα της ομάδας ήταν επιτυχημένο. Η Λοκομοτίβ Μόσχας-2 μετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας με αρκετά καλά αποτελέσματα. Εξασφάλισε την τρίτη θέση επικρατώντας της Ζενίτ Μόσχας στην τελευταία αγωνιστική μπροστά σε πολλούς θεατές.

Η ομάδα της Λοκομοτίβ-2 αποτελούνταν από νέους παίκτες της Λοκομοτίβ Μόσχας. Επίσης οι παίκτες που δεν αγωνίζονταν με την κύρια ομάδα εντάσονταν στη Λοκομοτίβ-2. Ο αρχηγός και ηγέτης της Λόκο-2 ήταν ο Μανουτσέκρ Τζαλίλοφ, ο οποίος ήταν ο καλύτερος παίκτης σε όλη την περίοδο και αποτέλεσε τον πρώτο σκόρερ της Λοκομοτίβ-2 σε όλες τις διοργανώσεις, με 20 γκολ, 18 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο.

Εν συνεχεία, η Λοκομοτίβ-2, αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία, με ρόστερ το οποίο είναι αποτελούνταν από ένα μείγμα νέων και ταλαντούχων παικτών από όλη τη Ρωσία, κυρίως από τα φυτώρια της Λοκομοτίβ, όπως και έμπειρους πρώην διεθνείς παίκτες όπως οι Ρουσλάν Νιγκματούλιν, Γιούρι Ντροζντόφ και Ντμίτρι Λιάπκιν.

Το τμήμα υποδομής της Λοκομοτίβ αγωνίστηκε στην Β΄ Κατηγορία το 1992 και το 1993, στη Γ΄ Κατηγορία το διάστημα 1994 με 1997 (όπως και η Λοκομοτίβ-δ Μόσχας) και επανήλθε στη Β΄ Κατηγορία το διάστημα 1998 με 2000 (όπως η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας). Από το 2001, η ομάδα μετέχει σε ξεχωριστή διοργάνωση τμημάτων υποδομής για τις ρωσικές ομάδες του Πρωταθλήματος Ρωσίας.

Στάδιο 
Η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο ΜΣΑ Λοκομοτίβ, το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο της Λοκομοτίβ.

Δείτε επίσης 
 ΦΚ Λοκομοτίβ Μόσχας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Αθλητισμός στη Μόσχα
Λοκομοτιβ-2 Μοσχας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2008
Λοκομοτίβ Μόσχας
Ιταλική Ακτοφυλακή

Η Ιταλική Ακτοφυλακή (ιταλικά: Corpo delle Capitanerie di Porto - Guardia costiera) αποτελεί έναν από τους εξειδικευμένους κλάδους του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού και εκτελεί τα καθήκοντα που σχετίζονται με εμπορικές χρήσεις της θάλασσας, ως ακτοφυλακή. Σε γενικές γραμμές λειτουργεί ως λιμενική αρχή στρατιωτικά συγκροτημένη όπως προβλέπεται από το νόμο. Τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Στην Ιταλία, είναι κοινώς γνωστή απλά ως Costiera Guardia. Η έδρα της βρίσκεται στη Ρώμη.

Ιστορικά θεωρείται ως η διάδοχος των αρχαίων δικαστηρίων των ιταλικών κρατών της θάλασσας προ της ενοποίησης, στα οποία είχε ανατεθεί η διαχείριση και η φροντίδα των λιμένων. Ιδρύθηκε με την ψήφιση του βασιλικού διατάγματος της 20ής Ιουλίου του 1865 (n. 2438), αμέσως μετά την ενοποίηση της Ιταλίας. Είναι αρμόδια όσον αφορά την ασφάλεια των λιμένων και των ακτών, καθώς και των επιχειρήσεων εντός των ορίων της και εποπτεύει όλες τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στη θάλασσα και στις ακτές.

Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της είναι η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και των θαλάσσιων μεταφορών, καθώς και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων, με εποπτικές δραστηριότητες σε ολόκληρη την αλυσίδα της θαλάσσιας αλιείας. Σε αυτά προστίθενται οι επιθεωρήσεις σε εμπορικά πλοία, αλιευτικά και πλοία αναψυχής, όπως επίσης και στα ξένα εμπορικά πλοία που καταπλέουν σε εθνικούς λιμένες. Το 2015 διέθεται προσωπικό περίπου 11.000, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών, υπαξιωματικών, απόφοιτων και στρατολογημένου προσωπικού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

 
Ακτοφυλακή
Ιταλικό Ναυτικό
Σίμος Σιμόπουλος

O Σίμος Σιμόπουλος ήταν Έλληνας μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός. Είχε διατελέσει πρύτανης του ΕΜΠ και υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Βιογραφία
Σπούδασε  Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Δίδασκε στο ΕΜΠ στο τμήμα μηχανολόγων μηχανικών στον τομέα πυρηνικής τεχνολογίας και από το 1992 ήταν καθηγητής. Από το 1999 ως το 2001 και από το 2003 ως το 2005 ήταν πρόεδρος της σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Από το 2000 ως το 2003 ήταν αντιπρύτανης του ΕΜΠ.

Από το 2006 ως το 2009 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το 2009 διορίστηκε πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ). Το 2010 εξελέγη πρύτανης του ΕΜΠ και διατήρησε αυτό το αξίωμα μέχρι το 2014.

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμμένου το 2012 ήταν υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Τον Ιούλιο του 2014 ανέλαβε πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Επιβατικών Μεταφορών (ΡΑΕΜ).

Απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.

Παραπομπές 

Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Έλληνες μηχανολόγοι μηχανικοί
Έλληνες Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί
Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Έλληνες υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Φαινόμενο Ούνρουχ

Το φαινόμενο Ούνρουχ περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Στίβεν Φούλινγκ, το 1973, από τον Πωλ Ντέιβις, το 1975, και από τον Β. Γ. Ούνρουχ, το 1976.

Ένας επιταχυνόμενος παρατηρητής στον κενό χώρο θα αντιλαμβάνεται την ύπαρξη διαφόρων στοιχειωδών σωματιδίων, ενώ ένας άλλος αδρανειακός παρατηρητής αντιλαμβάνεται τον ίδιο χώρο τελείως κενό.

Ο τύπος
Σύμφωνα με την εν λόγω πρόβλεψη, ένας επιταχυνόμενος ανιχνευτής, μέσα σε κενό χώρο, θα αντιλαμβάνεται θερμοκρασία, η οποία δίνεται από τον τύπο:

,

όπου  είναι η επιτάχυνση του παρατηρητή,  είναι η σταθερά του Μπόλτσμαν και  η ταχύτητα του φωτός.

Αν δεν ίσχυε η κβαντική θεωρία, η σταθερά του Πλανκ θα ήταν μηδέν, και ο παραπάνω όρος θα μηδενιζόταν, οπότε τα σχετικά φαινόμενα δεν θα εμφανίζονταν καν. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν η ταχύτητα του φωτός είχε άπειρη τιμή.

Από πού προέρχεται αυτή η θερμοκρασία; Γνωρίζουμε ότι η κάθε μορφής ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί εκ του μηδενός, ούτε να καταστραφεί. Επομένως, η θερμική αυτή ενέργεια προέρχεται από κάποια άτακτη, τυχαία κίνηση.

Ο "κενός" χώρος δεν είναι κενός, με την έννοια του "άδειος". Κάθε στιγμή, στον κενό χώρο, δημιουργούνται ζεύγη σωματιδίων-αντισωματιδίων. Αυτά τα ζεύγη σωματιδίων είναι, επίσης, κβαντικά συμπλεγμένα. Δηλαδή, αν ανιχνεύσουμε και μετρήσουμε το ένα σωματίδιο, η πλήρης περιγραφή της κατάστασής του εμπλέκεται με την κατάσταση του άλλου σωματιδίου, όσο μακριά και αν βρίσκονται μεταξύ τους.

Το ένα από τα δύο συσχετισμένα σωματίδια κατευθύνεται προς τον παρατηρητή, ενώ το άλλο "χάνεται", μακριά από τον ορίζοντα του παρατηρητή. Αυτό σημαίνει ότι μέρος της πληροφορίας, που θα χρειαζόταν ο παρατηρητής, για να περιγράψει πλήρως την κατάσταση των σωματιδίων, "χάνεται", επειδή αυτό το μέρος της πληροφορίας βρίσκεται στα σωματίδια, που έφυγαν μακριά από τον ορίζοντα του παρατηρητή. Άρα, αυτό που ανιχνεύει ο παρατηρητής χαρακτηρίζεται από τυχαιότητα. Η τυχαία κίνηση, όμως, σημαίνει, εξ ορισμού, θερμική ενέργεια. Συνεπώς, τα σωματίδια, που ανιχνεύει ο παρατηρητής, έχουν θερμικό φάσμα.

Πηγές 
http://www.physics4u.gr/faq/unruh.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Unruh_effect

Θερμοδυναμική
Κβαντική θεωρία πεδίου
Σχετικότητα
Επιτάχυνση
Νυίχα

Οι Νυίχα (Nyiha), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που έχει τη βάση της στην Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region), της Τανζανίας και στη βορειοανατολική Ζάμπια. Το 1993, ο πληθυσμός των Νυίχα (Nyiha) εκτιμάτο να αριθμεί 626.000 άτομα, από τα οποία τα 306.000 άτομα ήταν στην Τανζανία και τα υπόλοιπα 320.000, στη Ζάμπια.

Οι Νυίχα (Nyiha) έχουν διασκορπιστεί ευρέως εντός της Ανατολικής Αφρικής, αλλά βρίσκονται ως επί το πλείστον σε συστάδες κοντά στον εδαφικό διάδρομο ανάμεσα στις λίμνες Νυάσα (Lake Nyasa), Ρούκουα (Lake Rukwa) και Τανγκανίκα (Lake Tanganyika), γύρω την Περιοχή Μπόζι (Mbozi District) και στην ευρύτερη περιοχή Λυαγκαλίλε (Lyagalile) της περιοχής Ουφίπα (Ufipa).

Πολιτισμός
Το 1915, οι Νυίχα (Nyiha) αριθμούσαν λιγότερα από 10.000 άτομα, αλλά κατά το 1957, ο πληθυσμός τους είχε αυξηθεί σε πάνω από 55.000 άτομα. Ήταν χωρισμένοι σε έντεκα ή δώδεκα μη συγγενικά βασίλεια (chiefdoms), με τους αρχηγούς να αναφέρονται ως Μουένε (Mwene).

Oι Νυίχα (Nyiha) είχαν την φήμη όχι μόνο πολεμιστών, αλλά και ως κυνηγών ελεφάντων. Σιδεράδες, οι οποίοι κατείχαν σημαντική θέση στην κοινωνία, κατασκεύαζαν τσάπες, τσεκούρια, μαχαίρια και επίσης, καλώδια για κόσμημα και παγίδες. Με την πάροδο των ετών, ωστόσο, οι σιδεράδες έχασαν υπολογίσιμο κύρος, καθώς ο σίδηρος από τη Γερμανία, έγινε φθηνότερος.

Η ύφανση βάμβακος ήταν συνήθης μεταξύ των γυναικών, όπως και η αγγειοπλαστική. Η κατασκευή χαλιών, καλαθιών και εργασιών σιδήρου γινόταν από τους άνδρες, καθώς και η συλλογή αλατιού από την περιοχή της Λίμνης Ρούκουα (Rukwa Lake) για ανταλλαγή ήσαν όλα μέσα του βιοπορισμού τους, μολονότι νόμιζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως κοινοτικούς κυνηγούς. Ωστόσο, παρά όλες αυτές τις δραστηριότητες, το κύριο μέσο βιοπορισμού, η γεωργική καλλιέργεια του κεχριού, διευκολύνεται με τη μέθοδο της ελεγχόμενης καύσης (slash and burn).

Δείτε επίσης
 Μπένα

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Πηγές
  Arnold, Bernd; Steuer und Lohnarbeit im Südwesten von Deutsch Ostafrika
  Bauer, Andreus; Emperial Rugaruga ("Raise the Flag of War")
  Becker, Perbandt, Richelmann & Schmidt, Steuber. Hermann von Wissmann, Deutschlands Grösster Africaner
  Brock, Beverly; The Nyiha of Mbozi
  Willis, Roy G.; The Fipa and Related Peoples
  Weule, Karl; Deutsches Kolonial Lexicon, Band IIIs. 673

Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Εθνοτικές ομάδες στην Ζάμπια
Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής
Φυλές της Αφρικής
Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου

Η Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου (Αγγλικά: Nyumba ya Mungu Dam και Σουαχίλι: Bwawa la Nyumba ya Mungu), είναι ένα υδροηλεκτρικό φράγμα στην Τανζανία.

Βρίσκεται ανάμεσα στην Περιοχή Μουάνγκα (Mwanga District), στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region) και στην Περιοχή Σιμαντζίρο (Simanjiro District) στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region). Το νερό ρέει κάτω από τις πλαγιές του Κιλιμαντζάρο στις βαθιές κοιλάδες. Αυτές οι ρεματιές χύνουν το νερό τους στη Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου (Nyumba ya Mungu Dam).

Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν βαρκάδες, ψάρεμα, κολύμβηση και το περπάτημα γύρω από το φράγμα, για να απολαύσουν την υπέροχη θέα.

Μετάφραση
Nyumba ya Mungu, σημαίνει «το Σπίτι του Θεού».

Τεχνικά στοιχεία
Οι εργασίες κατασκευής του φράγματος ξεκίνησαν το 1967 και τελείωσαν το 1969. Η επίσημη ονομασία του φράγματος είναι «Pangani Hydro Systems». Το ύψος του φράγματος είναι 43 m. Λειτουργεί με 2 x 4 τουρμπίνες και η εγκατεστημένη ισχύς του είναι 8 μεγαβάτ (από 11.000 hp). Το εκμεταλλεύεται η κρατική εταιρεία ηλεκτρισμού TANESCO (TANzania Electric Supply COmpany Limited).

Επισκόπηση

Δεξαμενή

Το Νυούμπα υα Μούνγκου (Nyumba ya Mungu) είναι μια τεχνητή λίμνη στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region). Η δεξαμενή βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ποταμού Πανγκάνι (Pangani River Valley) στη Στέπα Μαασάι, περίπου 50 χλμ. νοτίως του Μόσι (Moshi). Τροφοδοτείται από δύο μεγάλες εισροές, των ποταμών Κικουλέτουα (Kikuletwa) και Ρούβου (Ruvu), τα οποία διοχετεύουν περί τα 7.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα (2.900 mi²) υδροσυλλογής, που αποτελείται από δασικές χορτολιβαδικές εκτάσεις, δάση, αληθινή έρημο και αλπική έρημο.

Κατασκευάστηκε για τους σκοπούς της άρδευσης, υδροηλεκτρικής ενέργειας και για να ξεκινήσει μια τοπική αλιευτική βιομηχανία. Οι εργασίες της δεξαμενής ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 1969, ωστόσο, το σύστημα άρδευσης δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί. Το σχέδιο ήταν να χτιστεί ένα φράγμα το οποίο θα εξυπηρετούσε το σκοπό της αποθήκευσης των πλημμυρικών ροών, οι οποίες θα επέτρεπαν την ανάπτυξη περίπου 30.000 στρεμμάτων αρδευόμενης γεωργίας και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Κατά το 1970, η λίμνη είχε μια ακμάζουσα αλιευτική παραγωγή Τιλάπιας. Ωστόσο, αυτό δεν κράτησε για πολύ και οι επόμενες αναφορές από το 1972 και το 1973, έδειξαν μια σημαντική μείωση σε αλιευτικά προϊόντα.

Παραπομπές 

Φράγματα στην Τανζανία
Υδροηλεκτρικοί ενεργειακοί σταθμοί στην Τανζανία
Λεκάνη Πανγκάνι
Κτήρια και κατασκευές στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
Samsung Galaxy Note 7

Το Samsung Galaxy Note 7 είναι κινητό τηλέφωνο της νοτιοκορεατικής Samsung, που παρουσιάστηκε στις 2 Αυγούστου 2016 και σταμάτησε να παράγεται στις 11 Οκτωβρίου 2016, λόγω ενός σοβαρού προβλήματος με την μπαταρία του. Το Note 7 κυκλοφόρησε ως η έκτη βασική συσκευή της σειράς Νοte σαν προκάτοχος του Note 8 και περιλαμβάνει μερικά από τα χαρακτηριστικά των S7 και S7 Edge, όπως διπλή καμπυλωτή οθόνη, Quad HD ανάλυση οθόνης, 4GB μνήμης RAM, αναγνώστη δαχτυλικού αποτυπώματος, μετρητή καρδιακών παλμών, κάμερα 12 megapixel με τεχνολογία Dual Pixel, συμβατότητα με το Gear VR, καθώς επίσης και πιστοποίηση IP68 για αντοχή σε σκόνη και νερό.

Μπαταρίες
Το κινητό είναι πιθανώς το πρώτο όπου προέκυψε κάποιο πρόβλημα με τις μπαταρίες. Το θέμα ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2016, ημέρα Τετάρτη, όταν έκαναν τον γύρο του κόσμου φωτογραφίες που δείχνουν έκρηξη μπαταρίας του κινητού. Το πρώτο κρούσμα ήταν στην Κίνα, αν και καταγράφηκε πιο μετά από χώρες όπως η Νότια Κορέα ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή στην Κίνα ήταν άλλος ο προμηθευτής της μπαταρίας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 έγινε η πρώτη ανάκληση, ενώ οριστικό τέλος στη παραγωγή τέθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016. Αν και άλλαξαν οι μπαταρίες με πιο ασφαλείς, το πρόβλημα συνεχίστηκε, με αρχή την Κίνα. Ακόμη, στις 15 Δεκεμβρίου 2016 εγκαταστάθηκαν αυτόματα αναβαθμίσεις που κάνουν άχρηστο το κινητό, ώστε οι εναπομείναντες χρήστες του κινητού να το παραδώσουν, λόγω της ανάκλησης με αιτία τις προβληματικές μπαταρίες του κινητού. Μετά από τις 11 Οκτωβρίου 2016, έχουν προκύψει και άλλα περιστατικά έκρηξης κινητών, με άλλες συσκευές κινητών τηλεφώνων.   

Έξυπνα τηλέφωνα