Μανουέλ Λαπένια

Ο Μανουέλ Λαπένια Ροντρίγκεζ ι Ρουίζ ντε Σοτίλιο (ισπανικά: Manuel Lapeña Rodríguez y Ruiz de Sotillo) (φλ. 1808–1811), ο οποίος μερικές φορές αναφέρεται ως Λαπένια (Lapeña), ήταν Ισπανός στρατιωτικός που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Χερσονήσου ( Guerra de la Independencia Española - ο Ισπανικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας). Γεννήθηκε το 1766 και πέθανε το 1827. Ανέβηκε στις τάξεις του ισπανικού στρατού για να γίνει λοχαγός της Ανδαλουσίας. Είναι κυρίως γνωστός για τη διοίκηση μιας αγγλο-ισπανικής αποστολής από το Κάντιθ, με σκοπό να πολιορκήσει εκείνη την πόλη, η οποία οδήγησε στη Μάχη του Μπαρόζα.

Στρατιωτική θητεία 
Ως αποτέλεσμα της φήμης της ανικανότητας του,είχε το παρατσούκλι Doña Manuela (Lady Manuela), ο Λα Πένια ήταν ένας φιλόδοξος άνθρωπος με ταλέντο στη διπλωματία. Ως εκ τούτου, μέχρι το 1808, ο Λα Πένια διοικούσε ένα μεγάλο μέρος του Ισπανικού Στρατού που στάθμευε στο Cascante.

Μάχη της Τουντέλα 
Στις 23 Νοεμβρίου 1808, ο Ισπανικός Στρατός, υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Καστάνιος, δέχτηκε επίθεση από τον Γαλλικό σώμα III, που διοικείτο από τον στρατάρχη Ζαν Λαν στην Τουντέλα. Σε αυτό που έγινε γνωστό ως Μάχη της Τουδέλας, οι επιτιθέμενες γαλλικές δυνάμεις προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν ένα χάσμα μεταξύ των ακρών του ισπανικού στρατού. Επιδιώκοντας να κλείσει το κενό, ο Καστάνιος έστειλε διαταγές στον λα Πένια στο Κασκάντε να μετακινηθεί για να καλύψει το κενό. Ο Λα Πένια, ωστόσο, απλώς αγνόησε την οδηγία του διοικητή του. Την εποχή εκείνη, ο Λα Πένια, μαζί με τον στρατηγό Γκριμάρεστ, μπορούσε να στρέψει περίπου 20.000 άνδρες εναντίον των 9.000 γαλλικών στρατευμάτων σε εκείνη την περιοχή του πεδίου της μάχης. Ωστόσο, αντί να βαδίσει για να υποστηρίξει τον υπόλοιπο ισπανικό στρατό, ο Λα Πένια περιόρισε τις δραστηριότητές του σε αψιμαχίες μικρής κλίμακας με τα λίγα γαλλικά στρατεύματα κοντά. Έχοντας χάσει 200 άντρες σε αυτές τις αψιμαχίες και μάρτυρας της ήττας του υπόλοιπου Στρατού, ο Λα Πένια τελικά υποχώρησε προς τη Μπόργια, φέρνοντας τη μάχη στο τέλος.

Στρατός 
Μετά τη Τουντέλα, ο Καστάνιος διατάχθηκε στον Αρανχουέζ για να αναλάβει την προεδρία της στρατιωτικής συμβουλευτικής επιτροπής της Χούντας. Ως αποτέλεσμα, ο Λα Πένια ανέλαβε τη γενική διοίκηση του Ισπανικού Στρατού του Κέντρου που είχε μεταρρυθμιστεί στη Γκουανταλαχάρα. Με αυτή την εντολή, ο Λα Πένια προσπάθησε να παρέμβει ενάντια στην επίθεση του Ναπολέοντα στη Μαδρίτη. αυτή η προσπάθεια, ωστόσο, αναχαιτίστηκε από τον Στρατάρχη Νέ. Το σώμα του Λα Πένια αναγκάστηκαν να αποσυρθούν στην Κουένκα. Μόλις εκεί, ο Λα Πένια αντικαταστάθηκε από τον Ντόκουε ντε Ινφαντάδο ως διοικητής του Στρατού.

Καντίζ 
Τον Δεκέμβριο του 1810, ο Λα Πένια διαδέχθηκε τον Μπλέικ ως στρατηγός λοχαγός της Ανδαλουσίας. Υπήρξε, ωστόσο, υποστηρικτής του Κοινοβουλίου της Ισπανίας. Ως εκ τούτου, η νέα Αντιβασιλεία τον απομάκρυνε από αυτή τη θέση και τον διέταξε να πάει στο Κάντιθ, μαζί με τα στρατεύματά του. Ο Λα Πένια ήταν τότε ο ανώτερος Ισπανός αξιωματικός στο Κάντιθ και ανέλαβε τη διοίκηση των ισπανικών δυνάμεων στο Ίσλα ντε Λεόν.

Μάχη της Μπαρόζα 
 Τον Ιανουάριο του 1811, η μείωση των γαλλικών δυνάμεων που πολιορκούσαν το Κάντιθ ανάγκασε τους Βρετανούς και Ισπανούς συμμάχους που φρουρούσαν την πόλη να ξεκινήσουν μια αποστολή σε μια προσπάθεια να αυξήσουν την πολιορκία. Παρά το γεγονός ότι είχε την εξουσία, από τη βρετανική κυβέρνηση, να αρνηθεί να λάβει μέρος σε μια κοινή αποστολή της οποίας δεν του δόθηκε η διοίκηση, ο σερ Τόμας Γκράχαμ — Βρετανός διοικητής— συμφώνησε να παραχωρήσει τη διοίκηση της δύναμης στον Λα Πένια.

Πλέοντας από το Κάντιθ μεταξύ 21 και 24 Φεβρουαρίου 1811, η αγγλο-ισπανική αποστολή ανασυγκροτήθηκε στην Ταρίφα στις 27 Φεβρουαρίου 1811 και βάδισε προς τα μετόπισθεν της πολιορκούμενης γαλλικής δύναμης στο Τσικλάνα. Ωστόσο, μια σειρά από νυχτερινές πορείες, που υποκινήθηκαν από τον Λα Πένια, οδήγησαν σε αλλαγή σχεδίου και ο συμμαχικός στρατός κατέληξε να βαδίσει πίσω προς το Καντίθ. Ο Γάλλος διοικητής,Βίκτορ, βάδισε για να συναντήσει τη συμμαχική δύναμη με 10.000 άνδρες από τον πολιορκητικό στρατό του. Στις 5 Μαρτίου, η μεραρχία εμπροσθοφυλακής του Λα Πένια συνάντησε μια γαλλική μεραρχία που διασχίζει τον κεντρικό δρόμο προς το Κάντιθ και τους έδιωξε από το δρόμο.

Η μεραρχία οπισθοφυλακής του Γκράχαμ, εν τω μεταξύ, δέχτηκε επίθεση από δύο από τις μεραρχίες του Βίκτορ. Ο Γκράχαμ χώρισε τη δύναμή του σε δύο ταξιαρχίες. ένας για να αντιμετωπίσει καθεμία από τις γαλλικές μεραρχίες που πλησιάζουν. Στη μάχη που ακολούθησε, οι δυνάμεις του Γκράχαμ νίκησαν τις γαλλικές επιθέσεις παρά το γεγονός ότι ο Λα Πένια εδραίωσε τη μεγαλύτερη δύναμή του στον ισθμό μέχρι το Κάντιθ και αρνήθηκε να βοηθήσει τους Βρετανούς συμμάχους του. Ο Λα Πένια αρνήθηκε περαιτέρω να καταδιώξει τα γαλλικά στρατεύματα, επιτρέποντάς τους να επαναλάβουν την πολιορκία του Κάντιθ. Η πολιορκία άρθηκε μόνο στις 24 Αυγούστου 1812.

Οι ενέργειες του Λαπένια σε αυτή τη δέσμευση τον οδήγησαν στο στρατοδικείο,  όπου τελικά αθωώθηκε και απαλλάχθηκε από τη διοίκηση.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 ;
 ;
 ;
 ;
 ;
 ;
 .

Ισπανοί στρατηγοί
Ισπανοί διοικητές των Ναπολεόντειων Πολέμων