joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ρόλαντ Γκράποφ

Ο Ρόλαντ Γκράποφ (αγγλ. Roland Grapow) είναι Γερμανός μουσικός και παραγωγός, γνωστός ως πρώην κιθαρίστας των Helloween, στους οποίους είχε αντικαταστήσει τον Κάι Χάνσεν και παρέμεινε για δώδεκα χρόνια.

Βιογραφία
Ο Γκράποφ γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1959 και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία δώδεκα ετών, παίζοντας την πρώτη του συναυλία στο σχολείο του. Το 1974 παρακολούθησε για πρώτη φορά από κοντά ένα διάσημο συγκρότημα, όταν παραβρέθηκε στη συναυλία των Grand Funk Railroad στη γενέτειρα του. Κύριες επιρροές του υπήρξαν οι προαναφερθέντες, όπως και οι Rainbow, Deep Purple, Toto, Foreigner, Kansas και Styx.

Πρώτο του συγκρότημα υπήρξαν οι Rampage, στους οποίους παρέμεινε από το 1980 ως το 1983, κυκλοφορώντας τα άλμπουμ "Victims of Rock" και "Love Lights Up the Night". Το 1989, εντάχθηκε στους Helloween και ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ "Pink Bubbles Go Ape", συνεχίζοντας μέχρι το 2001 με τα "Chameleon", "Master of the Rings", "The Time of the Oath", "Better Than Raw" και "The Dark Ride". Παράλληλα, πραγματοποίησε τις πρώτες του προσωπικές κυκλοφορίες με τους δίσκους "The Four Seasons of Life" του 1997 και "Kaleidoscope" του 1999.

Το 2001, σχημάτισε τους Masterplan μαζί με το ντράμερ Ούλι Κους και τον κιμπορντίστα Γιάνε Βάρμαν, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Άξελ Μάκερνοτ. Τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε ο Γιορν Λάντε και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Ιανουάριο του 2003. Έκτοτε, έχουν πραγματοποιήσει πέντε ακόμη στούντιο ηχογραφήσεις, σημειώνοντας επιτυχία κυρίως στη Σουηδία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία.

Το 2014, δημιούργησε τους Level 10 μαζί με τον τραγουδιστή Ράσελ Άλεν των Symphony X, το ντράμερ Ράντι Μπλακ των Annihilator και Primal Fear, τον μπασίστα Ματ Σίνερ των Primal Fear, τον κιμπορντίστα Αλεσάντρο ντελ Βέκιο των Voodoo Circle και τον κιθαρίστα ΆΛεξ Μπέιροντ από το ίδιο συγκρότημα. Μαζί, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Chapter One" τον Ιανουάριο του 2015.

Ο Γκράποφ διαμένει στη Ζβολένσκα Ζλάτινα της Σλοβακίας με τη σύζυγο του Σίλβια, όπου εργάζεται ως μουσικός παραγωγός στο ιδιόκτητο στούντιο του.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Roland Grapow | Biography & History | AllMusic
 Roland Grapow – MASTERPLAN Official Website
 Roland Grapow - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Γερμανοί μουσικοί
Γερμανοί κιθαρίστες
Γιάννης Τσιντσάρης

Ο Γιάννης Τσιντσάρης (8 Φεβρουαρίου 1962 - 1 Μαρτίου 2017) ήταν Έλληνας αθλητής της άρσης βαρών, ο οποίος έφτασε μέχρι την 4η θέση στους  Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1962 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Μετακόμισε όμως σύντομα, το 1966, μαζί με την οικογένεια του στις Σέρρες. Σπούδασε φυσική αγωγή στο ΤΕΦΑΑ Αθηνών. Αρχικά το 1975 άρχισε να ασχολείται με την σφυροβολία και ένα χρόνο αργότερα με την πάλη. Το 1977 τελικά εγγράφηκε στον Α.Ο. Σερρών στο άθλημα της άρσης βαρών. Διακρίθηκε σε πολλές εθνικές και διεθνείς διοργανώσεις μέχρι το 1993 όταν και αποχώρησε από την ενεργό αθλητική δράση λόγω τραυματισμού στον τένοντα. Από το 1996 έως το 2008 υπήρξε προπονητής άρσης βαρών στον τόπο καταγωγής του, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την ζωγραφική και την αγιογραφία, διενεργώντας το 1987 έκθεση στο Ηράκλειο Αττικής.

Από το 1984 έως το 1988 ήταν παντρεμένος με την αθλήτρια του στίβου Άννα Βερούλη. Απεβίωσε την 1η Μαρτίου 2017.

Διακρίσεις
Συμμετείχε σε δύο Ολυμπιάδες, το 1984 και το 1988. Ακόμη, αναδείχθηκε 10 φορές πρωταθλητής ανδρών, 3 φορές πρωταθλητής εφήβων, 3 φορές Βαλκανιονίκης, 3 φορές πρωταθλητής ΕΟΚ και 3 φορές Μεσογειονίκης. Κατείχε 107 πανελλήνια ρεκόρ σε επίπεδο ανδρών και εφήβων, ενώ το 1981 βραβεύθηκε ως ο καλύτερος έφηβος αθλητής από τον ΠΣΑΤ.

Παραπομπές

Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Προπονητές άρσης βαρών
Κάι Χάνσεν

Ο Κάι Χάνσεν (αγγλ. Kai Hansen) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως κιθαρίστας και τραγουδιστής των Gamma Ray, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Helloween, από τους οποίους αποχώρησε το 1989 και στους οποίους επανήλθε το 2016 .

Βιογραφία
Ο Χάνσεν ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική σε ηλικία δέκα ετών, με το όνειρο του να είναι να γίνει ντράμερ. Δύο χρόνια αργότερα, πήρε την πρώτη του κιθάρα και παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας για έξι μήνες.

Αφού συμμετείχε σε ένα συγκρότημα με την ονομασία Ancient Call, ίδρυσε τους Gentry μαζί με τον Πιτ Σιλκ των Iron Savior. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Second Hell και στην συνέχεια σε Iron Fist. Το 1983 ο Σιλκ αποχώρησε, δίνοντας την θέση του στον Μίκαελ Γουάικατ και οι Iron Fist άλλαξαν το όνομα τους σε Helloween, με τον Χάνσεν να αναλαμβάνει την κιθάρα και τα φωνητικά, μέχρι την ένταξη του Μίκαελ Κίσκε το 1986. Μέχρι τότε, το συγκρότημα είχε κυκλοφορήσει το ΕΡ "Helloween" και το άλμπουμ "Walls of Jericho". Ακολούθησαν τα επιτυχημένα "Keeper of the Seven Keys, Part I" και "Keeper of the Seven Keys, Part II", όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "Live in the UK", πριν την αποχώρηση του Χάνσεν από το σχήμα, για να σχηματίσει τους Gamma Ray. Μαζί τους, συνεχίζει μέχρι σήμερα, έχοντας κυκλοφορήσει περισσότερους από δεκαπέντε στούντιο και ζωντανούς δίσκους, με αξιόλογους μουσικούς του είδους να περνούν από την σύνθεση τους, όπως ο τραγουδιστής Ραλφ Σίπερς των Primal Fear, ο ντράμερ Ούλι Κους, κ.α..

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, συμμετείχε σε τρεις δίσκους των Blind Guardian, ενώ το 1997 εντάχθηκε στους Iron Savior, ηχογραφώντας τρία στούντιο άλμπουμ και ένα ΕΡ, πριν αποχωρήσει το 2001. Επίσης, στα μέσα της ίδιας δεκαετίας, έπαιξε στο "Angels Cry" των Angra, έντεκα χρόνια πριν συνεργαστεί και πάλι μαζί τους για το άλμπουμ "Temple of Shadows".

Κατά την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, συμμετείχε στα άλμπουμ "The Metal Opera" και "The Metal Opera Pt. II" των Avantasia, όπως και στο "The Scarecrow" του 2008. Το 2011, έγινε μέλος των Unisonic, ηχογραφώντας μαζί τους τα άλμπουμ "Unisonic" και "Light of Dawn".

Πραγματοποίησε συχνές συνεργασίες με τους Stormwarrior, Primal Fear, Heavenly, Headhunter και Place Vendome, ενώ το 2016 σχημάτισε τους Hansen & Friends, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "XXX - Three Decades in Metal" τον Σεπτέμβριο του 2016.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Kai Hansen | Biography & History | AllMusic
 Kai Hansen - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 KAI HANSEN - Gamma Ray

Γερμανοί μουσικοί
Γερμανοί κιθαρίστες
Βερίνα

Η Αιλία Βερίνα (... - 484) ήταν η σύζυγος του Λέοντα Α΄ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αδελφή του Βασιλίσκου. Η κόρη της Αριάδνη ήταν αυτοκράτειρα σύζυγος του Ζήνωνα και, στη συνέχεια, του Αναστάσιου Α΄. Η Βερίνα ήταν η γιαγιά του Λέοντα Β΄.

Οικογένεια
Η καταγωγή της Βερίνας και του αδελφού της Βασιλίσκου είναι άγνωστες. Θεωρούνται πιθανό να έχουν καταγωγή στα Βαλκάνια, αλλά τίποτα πιο συγκεκριμένο δεν είναι γνωστό. Υποτίθεται ότι έχουν τουλάχιστον μια αδελφή, καθώς η αγιογραφία του Δανιήλ του Στυλίτη αναφέρει έναν γαμπρό της Βερίνας και του Βασιλίσκου ως Ζούζου.

Αυτοκρατορική σύζυγος
Τον Ιανουάριο του 457 ο Μαρκιανός υπέκυψε σε ασθένεια, πιθανόν γάγγραινα, αφήνοντας την κόρη του Ευφημία και τον γαμπρό του Αρτέμιο. Ο Λέων, ελλείψει άαλλων άρρενων απογόνων, έγινε αυτοκράτορας. Στις 7 Φεβρουαρίου 457 στέφθηκε από τον Πατριάρχη Ανατόλιο, την πρώτη τέτοια στέψη που γνωστό ότι σχετίζεται με τον Πατριάρχη. Σε αυτό το σημείο η Βερίνα έγινε σύζυγός του. Είναι πιθανόν να πρόσθεσε το «Αιλία» στο όνομά της κατά την ανακήρυξή της ως Αυγούστα.

Ο Λέων Β΄, γιος της κόρης της Αριάδνης, ανακηρύχθηκε Καίσαρας, τον Οκτώβριο του 473 και στην πράξη έγινε ο οριστικός διάδοχος του θρόνου λόγω του ότι είναι το πιο κοντινό συγγενή του Λέοντα Α΄. Στις 18 Ιανουαρίου 474, ο Λέων Α΄ πέθανε από δυσεντερία και ο εγγονός του τον διαδέχθηκε αμέσως. Η Βερίνα παρέμεινε στο παλάτι.

Χήρα
Επειδή ο Λέων ήταν πολύ μικρός για να κυβερνήσει μόνος του, η Βερίνα και η Αριάδνη αποφάσισαν να στέψουν τον Ζήνωνα ως συναυτοκράτορα, πράγμα που έγινε στις 9 Φεβρουαρίου του 474. Όταν ο Λέων αρρώστησε και πέθανε στις 17 Νοεμβρίου, ο Ζήνων έγινε μονοκράτορας με την Αριάδνη ως αυτοκράτειρα-σύζυγός του. Η Βερίνα δεν ήταν η καλύτερη στον ρόλο της χήρας. Σύμφωνα με τον Ιωάννη της Αντιοχείας, βρήκε έναν εραστή, τον Πατρίκιο, πρώην έπαρχο. Η Βερίνα είχε αρχικά υποστηρίξει τον Ζήνωνα, ενώ ο νεαρός αυτοκράτορας Λέων Β΄ ήταν ακόμα ζωντανός. Λίγο καιρό μετά το θάνατο του εγγονού της, η Βερίνα στράφηκε εναντίον του γαμπρού της. Μια σύγχρονη ερμηνεία υποδηλώνει ότι το αίτημα αφορά το δεύτερο γάμο της με τον Πατρίκιο. Ο Ζήνων είχε λόγους να αρνηθεί να αποτρέψει τον Πατρίκιο ως αντίπαλο κι υποψήφιο για το θρόνο. Η Βερίνα συνωμότησε εναντίον του Ζήνωνα με τον εραστή της Πατρίκιο, τον αδελφό της Βασιλίσκο, αναγκάζοντας τον Ζήνωνα να τραπούν σε φυγή από την Κωνσταντινούπολη το 475. Ο Ζήνωνας κατέφυγαν στη μητρική εδάφη του, φέρνοντας μαζί του μερικά από τα Ισαύρων που ζουν στην Κωνσταντινούπολη, και το αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο. Ο Βασιλίσκος ήταν τότε αναγνωρισμένος ως Αύγουστος στις 9 Ιανουαρίου 475  στο παλάτι Έβδομον, από τους υπουργούς παλάτι και τη Γερουσία.

Παραπομπές

Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ιερατική Σχολή Σάμου

Η Ιερατική Σχολή Σάμου ήταν παραγωγική σχολή της Εκκλησίας για την κατάρτιση ιερέων και δασκάλων.

Ίδρυση
Η Ιερατική Σχολή Σάμου ιδρύθηκε στη Σάμο το σχολικό έτος 1924-1925. Αποσκοπούσε στην κατάρτιση ιερωμένων και δασκάλων για να εργαστούν στα μικρά χωριά του νησιού.Το 1929 τερματίστηκε η λειτουργία της για λόγους οικονομίας. Όμως δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές της που είχαν δικαίωμα εγγραφής στις δύο τελευταίες τάξεις να συνεχίσουν τη φοίτησή τους προκειμένου να λάβουν πτυχίο δασκάλου. Οι περισσότεροι μαθητές της Σχολής εγγράφηκαν στην Ιερατική Σχολή Κορίνθου και κάποιοι στην Ιερατική Σχολή Αλεξανδρούπουλης

Το προσωπικό της Σχολής
Πρώτος διευθυντής της ήταν ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου,ο οποιος δίδασκε το μάθημα των θρησκευτικών και ο Γεώργιος Καρατζάς διδάσκων το μάθημα των ελληνικών, ο Γεώργιος Κοκκώνης τα φυσικομαθηματικά, ο Νικόλαος Ιωαννίδης τα παιδαγωγικά. Τα υπόλοιπα μαθήματα τα δίδασκαν καθηγητές του γυμνασίου.

Οι μαθητές
Την πρώτη σχολική χρονιά εγγράφηκαν σαράντα περίπου μαθητές με μετεγγραφή από το Πυθαγόριο Γυμνάσιο. Υπήρξε τάξη με πέντε μόνο μαθητές.

Κτιριακές εγκαταστάσεις
Ελλείψει αιθουσών διδασκαλίας αρχικά στεγάσθηκε στο Πασχάλειο Μουσείο, όπου σε αίθουσες με αγάλματα και άλλα εκθέματα, γινότανε μάθημα με δανεικά εκθέματα. Μετά από δυο μήνες μετεγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού, το οποίο παρείχε άνεση χώρων αλλά δυσχέρειες στη μεταφορά των τροφίμων και των μετακινήσεων του προσωπικού από τα πλησιόχωρα χωριά στο μοναστήρι. Τελικά μετεγκαταστάθηκε εκ νέου σε οικεία στο Λιμάνι του Βαθέως.
Το 1925-1926 μεταφέρθηκε στη Μαυρογένειο Σχολή όταν κενώθηκαν αίθουσες από τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλα οικήματα της περιοχής.

Οι μαθητές
Μετά τις αναγκαίες επισκευές και τον διορισμό περισσότερων καθηγητών άρχισε πιο συστηματικά η λειτουργία της σχολής, στην οποία οι μαθητές ήταν εσωτερικοί και κατέβαλαν το ποσό των τετρακοσιών δραχμών για τροφία.

Τα μαθήματα
Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν ίδια με αυτά σε κάθε γυμνάσιο και επίσης παιδαγωγικά, ιστορία της παιδαγωγικής, διδακτική, παιδονομία, ψυχολογία, λογική. Υποδειγματικές διδασκαλίες γίνονταν στην Α' Δημοτικού στο Βαθύ. Για την ιερατική μόρφωση επιπλέον διδάσκονταν Παλαιά και Καινή Διαθήκη, εκκλησιαστική ιστορία, εκκλησιαστικό δίκαιο, ποιμαντική, δογματική, ρητορική και κανονικό δίκαιο.

Παραπομπές

Πηγές
Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα, εκδ. Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,

Ιστορία της Σάμου
Ελληνικά σχολεία κατά την τουρκοκρατία
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Εσπεραντική Σχολή Σάμου

Η Εσπεραντική Σχολή Σάμου ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα συσταθέν στα 1907 στη Σάμο με σκοπό την εκμάθηση της εσπεραντικής γλώσσας.

Ίδρυση
Η Εσπεραντική Σχολή Σάμου ιδρύθηκε από τον Σαμιώτη ιατρό Ανακρέοντα Σταματιάδη, ιδρυτή και προέδρου του Ανώτατου Εσπεραντικού Ινστιτούτου Ελλάδος. Το 1904 ιδρύθηκε η Εσπεραντική Εταιρεία στη Σάμο. Η Εταιρεία προέβη στη σύσταση σχολής η οποία βρισκόταν εγκατεστημένη στην οδό Αγίου Σπυρίδωνα κοντά στον ηγεμονικό κήπο στο Βαθύ. Τρεις φορές την εβδομάδα παραδίνονταν εσπερινά μαθήματα εσπεραντικής γλώσσας και μαθήματα φωνητικής και οργανικής μουσικής. Στη Σχολή ήταν εγγεγραμμένοι εκατόν εξήντα μαθητές και λειτουργούσε βιβλιοθήκη, δωρεά του Ηγεμόνα Γεωργίου Φιλ. Γεωργιάδη, ο οποίος ήταν και επίτιμο μέλος της Εσπεραντικής Εταιρείας.

Στις 10 Οκτωβρίου 1911 ο Ανακρέων Σταματιάδης υπέβαλε προς τον Ηγεμόνα της Σάμου Ανδρέα Κοπάση κατάλογο διδασκαλισσών και διδασκάλων οι οποίοι έλαβαν δίπλωμα κατά την Εσπερνατική Εξέταση: εκ των σαρανταεπτά οι δεκατέσσερις ήταν αριστούχοι. Το 1912 απαγορεύτηκε η διδασκαλία της Εσπεραντικής γλώσσας για άγνωστο λόγο.

Παραπομπές

Πηγές

Ελληνικός Εσπεραντικός Σύνδεσμος

Ηγεμονία της Σάμου
Εσπεράντο
Πρώην σχολεία
Αριθμός του Θηρίου

Ο αριθμός του θηρίου συνδέεται με το Θηρίο της Αποκάλυψης στο κεφάλαιο 13, στίχος 18 της Αποκάλυψης του Ιωάννη. Στα περισσότερα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης και στις μεταφράσεις της Βίβλου, ο αριθμός του θηρίου είναι εξακόσια εξήντα έξι ή  (στους ελληνικούς αριθμούς το  αντιπροσωπεύει το 600, το  αντιπροσωπεύει το 60, και το  αντιπροσωπεύει το 6).  Στον Πάπυρο 115 (που είναι το παλαιότερο σωζόμενο χειρόγραφο της Αποκάλυψης ως προς το 2017), καθώς και άλλες αρχαίες πηγές όπως το Παλίμψηστο του Εφραίμ του Σύρου , δίνουν τον αριθμό του θηρίου ως χιϛ ή χιϲ (μεταγράψιμο σε αραβικούς αριθμούς ως 616) (), όχι 666. Κριτικές εκδόσεις του ελληνικού κειμένου, όπως το Novum Testamentum Graece, σημειώνουν το χιϛ ως παραλλαγή.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Ισοψηφισμός
Drake (μουσικός)

Ο Όμπρεϊ Ντρέικ Γκράχαμ (24 Οκτωβρίου 1986),γνωστός και ως Drake, είναι Καναδός μουσικός, συνθέτης και ράπερ και ηθοποιός .

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1986 στο Τορόντο του Καναδά. Επιθυμώντας να γίνει ράπερ, παράτησε την σειρά το 2007, ακολουθώντας με το πρώτο του άλμπουμ, ''Room for Improvement''. Έκανε δύο ακόμα τραγούδια, το ''Comeback Season'' και το ''So Far Gone'', προτού υπογράψει για την Lil Wayne's Young Money Entertainment το 2009.

O Drake δημιούργησε το πρώτο του άλμπουμ με την βοήθεια στούντιο, το  Thank Me Later το 2010, το οποίο έγινε 1# στο Bilboard 200 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και πάρα πολύ σύντομα αναδείχτηκε πλατινένιο από τον δισκογραφική βιομαχανία της Αμερικής (RIAA).Ύστερα, το 2011 το Take Care και το 2013 το ''Nothing Was The Same'', το δεύτερο από τα δύο του χάρισε το βραβείο για το καλύτερο άλμπουμ ραπ. Κυκλοφόρησε το τέταρτό του άλμπουμ Views  το 2016.         

Το 2017 ο Ντρέικ κυκλοφόρησε το άλμπουμ ''More Life'', το οποίο δεν περιείχε μόνο το μουσικό είδος της ραπ, χαρακτηρίζοντας το ο ίδιος ως playstyle, παρά κανονικό άλμπουμ. 

To 2018, κυκλοφόρησε το άλμπουμ ''Scorpion'' με κύριο τραγούδι το ''God's Plan'' και το ''Nice For What''. Επίσης συμμετείχε στο τραγούδι των Migos ''Walk It Talk It'' και στο τραγούδι επιτυχία από το πρώτο άλμπουμ του ανερχόμενου ράπερ BlocBoy JB, το ''Look Alive''.

Άλλες ασχολίες 
Ο Drake ασχολείται με την μουσική και ως παραγωγός με το ψευδώνυμο Champagne Papi .Επίσης έχει και δική του σειρά ρούχων, δικό του ραδιοφωνικό πρόγραμμα στο Beats Radio 1, συνεργασίες με την Apple Music και χορηγία από την εταιρία ρουχισμού Jordan και είναι πρεσβευτής και υποστηρικτής των Τορόντο Ράπτορς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ράπερ
Καναδοί τραγουδιστές
Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Φρεντ Πάττεν

Ο Φρέντερικ Γουόλτερ Πάττεν (Frederick Walter Patten, 11 Δεκεμβρίου 1940) είναι γνωστός για το έργο του ως ιστορικός στην επιστημονική φαντασία, τη φαντασία, των άνιμε, των μάνγκα, και του furry fandom, όπου έχει αποκτήσει μεγάλη διάκριση μέσα από μια ουσιαστική συμβολή σε έντυπα και ηλεκτρονικά βιβλία, περιοδικά, και άλλα μέσα ενημέρωσης.

Βραβεύσεις
 1965 : Βραβείο Evans-Freehafer
 1971 : Βραβείο Sampo
 1980 : Βραβείο Inkpot
 2003 : Βραβείο Ursa major
 2006 : Ξεχωριστό βραβείο από το Παγκόσμιο Συνέδριο Επιστημονικής Φαντασίας
 2009 : Βραβείο Forry
 2012 : Εγγράφηκε στο Furry Hall of Fame

Παραπομπές

Furry fandom
Αμερικανοί συγγραφείς
Η Barbie Ραπουνζέλ

Η Barbie Ραπουνζέλ (Αγγλικά: Barbie Rapunzel) είναι κινούμενα σχεδία σε σκηνοθεσία Όουεν Χέρλι. Η ιστορία είναι προσαρμοσμένη στο παραμύθι Ραπουνζέλ των Αδελφών Γκριμ.

Πλοκή
Η Ραπουνζέλ, μία πανέμορφη αλλά και γλυκιά κοπέλα, με πλούσια κυματιστά μακριά μαλλιά. Η ζωή της όμως ήταν κάθε άλλο παρά μαγική. Η κακιά μάγισσα Γκόθελ την κρατούσε για χρόνια φυλακισμένη στον πανύψηλο γυάλινο πύργο της. Μοναδικοί σύντροφοι της Ραπουνζέλ ήταν η Πηνελόπη, μία μικρή δρακουλίνα και ο Χόμπι, ένας γέρος λαγός. Όμως χάρη σε ένα σκονισμένο μπαούλο η Ραπουνζέλ βρίσκει το κλειδί της ελευθερίας της. Κρατώντας στα χέρια της, αυτό το μαγικό όπλο, η φυλακισμένη Ραπουνζέλ, θα ανακαλύψει ένα μυστήριο που κρίβει η κακιά Γκόθελ, αλλά και τον έρωτα στο πρόσωπο του πρίγκιπα Στέφαν.

Κάστ
Κέλλυ Σέρινταν ως Μπάρμπι/Ραπουνζέλ
Κρι Σάμμερ ως Πηνελόπη
Σαντάλ Στράντ ως Κέλλυ/Πριγκίπισσα Κατρίνα
Αντζέλικα Χιούστον ως Γκόθελ
Μάρκ Χίλντρεθ ως Πρίγκιπας Στέφαν
Ντέιβιντ Κέι ως Ούγκο/Στρατηγός
Ίαν Τζέιμς Κόρλετ ως Χόμπι/Φρουρός του Παλατιού
Πίτερ Κελάμις ως Όττο/ Ξιφομάχος
Κρίστοφερ Γκέιζ ως Βασιλιάς Γουλιέλμος
Ράσσελ Ρόμπερτς ως Βασιλιάς Φρειδερίκος
Τέρρι Κλάσσεν ως Αρτοποιός/ Ξιφομάχος 
Μπρίτ ΜακΚίλιπ ως Μελωδία
Ντάνι ΜακΚίνον ως Τόμμυ
Τζόσελιν Λόεουεν ως Λορένα
Ντέλ Γουίλσον ως Αργυροχρυσοχόος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια
Barbie (ταινίες)
Ταινίες του 2002
Καναδικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ουολμπούτ

Το Ουολμπούτ () είναι μια αγροτική τοποθεσία (σέλο) στο αγροτικό οκρούγκ Ζαρχάνσκι της επαρχίας Ολγιοκμίνσκι στην δημοκρατία των Σαχά, στην Ρωσία και βρίσκεται 93 χιλιόμετρα (58 μίλια) από το Ολγιοκμίνσκ, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας και 3 χιλιόμετρα (1.9 μίλια) από το Τόκκο, το διοικητικό κέντρο του αγροτικού οκρούγκ. Ο πληθυσμός του χωριού ήταν 313 κάτοικοι στην απογραφή του 2002.

Παραπομπές

Πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Sakha Republic. Μητρώου των Διοικητικών-Εδαφικές Διαιρέσεις της Sakha Republic. Olyokminsky Περιοχή 
 

Δημοκρατία των Σαχά
Τρωάδες (ταινία του 1971)

Το κινηματογραφικό έργο Τρωάδες (αγγλικά: The Trojan Women) είναι δραματική ταινία αμερικανικής, βρετανικής, και ελληνικής παραγωγής του 1971 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και πρωταγωνίστριες τις Κάθριν Χέπμπορν, Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, και Ειρήνη Παππά. Βασίζεται στην τραγωδία Τρώαδες του Ευριπίδη χωρίς την συμμετοχή των θεοτήτων στην ταινία, και η μουσική επένδυση έχει γίνει από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Σύνοψη
Η Εκάβη, βασίλισσα των Τρώων και μητέρα του Έκτορα, του πιο τρομερού από τους Τρώες πολεμιστές,  θωρεί τα απομεινάρια του βασιλείου της. Η Ανδρομάχη, χήρα του θανατωμένου Έκτορα και μητέρα του γιου του, του Αστυάνακτα,   πρέπει να μεγαλώσει τον γιο της μετά το πέρας του πολέμου. Η Κασσάνδρα, κόρη της Εκάβης η οποία οδηγήθηκε στην παράνοια από τις φρικαλεότητες του πολέμου, αναμένει έως ότου ο Αγαμέμνονας εάν θα την κάνει παλλακίδα του. Η Ωραία Ελένη, περιμένει να δει αν θα ζήσει. 

Μα η πλέον φριχτή αλήθεια τους είναι άγνωστη έως ότου ο Ταλθύβιος, αγγελιοφόρος του Έλληνα βασιλιά, αφιχθείς στην πόλη τους ανακοινώσει πως ο βασιλιάς Αγαμέμνονας και ο αδερφός του ο Μενέλαος έχουν αποφασίσει τον θάνατο του Αστυάνακτα, του τελευταίου αρσενικού διαδόχου της δυναστείας της Τροίας, ο οποίος πρέπει να εκτελεστεί ώστε να διασφαλιστεί πως δεν θα υπάρξουν μελλοντικές διεκδικήσεις.

Ηθοποιοί
Κάθριν Χέπμπορν, ως Εκάβη
Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, ως Ανδρομάχη
Ζενβιέβ Μπυζό, ως Κασσάνδρα
Ειρήνη Παππά, ως Ωραία Ελένη
Μπράιαν Μπλέσιντ, ως Ταλθύβιος
Πάτρικ Μαγκί, ως Μενέλαος

Παραγωγή
Η κινηματογράφηση έγινε 80 χιλιόμετρα ανατολικά της Μαδρίτης στην Ισπανία, στο χωριό Ατιένθα.

Ο Κακογιάννης αρχικά είχε επιλέξει διαφορετικούς πρωταγωνιστές για την ταινία, ανάμεσα τους και τον Ροντ Στάιγκερ, και σκόπευε να την γυρίσει στην Ιταλία το 1963, το ανέβαλε όμως λόγω άλλων υποχρεώσεων. Σχετικά με την πλοκή του έργου ανέφερε πως είναι ρεαλιστικό και διαχρονικό, χωρίς να έχει χάσει την δύναμη του με το πέρασμα του καιρού καθώς αυτή η γυναίκα (Εκάβη) θα μπορούσε να υπάρχει και σήμερα, και αφορά την ματαιότητα του πολέμου.

Η Χέπμπορν ανέφερε πως συνήθως στους περισσότερους ρόλους τους ήταν εκφραστική και ζωηρή, για τον συγκεκριμένο ρόλο της Εκάβης όμως έπρεπε να προετοιμαστεί ώστε να εκδηλώσει τα απολύτως απαραίτητα, ενώ για τις ανάγκες της ταινίας άλλαξε τον τόνο της φωνής της σε πιο βαθιά και αποχρωμάτισε την αμερικανική προφορά της.

Βραβεία
Η ταινία κέρδισε το βραβείο Διεθνούς Οργανισμού Ειρήνης. Η Κάθριν Χέπμπορν βραβεύτηκε για την ερμηνεία της με το βραβείο κοινού του Κάνσας Σίτυ, και η Ειρήνη Παππά από το Εθνικό Συμβούλιο Επιθεώρησης Κινηματογράφου των ΗΠΑ με το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Τρωάδες στο cine.gr

Αμερικανικές ψυχολογικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία
Ταινίες του 1971
Μάκης Κουρής

Ο Μάκης (Γεράσιμος) Κουρής (1943) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης, νεότερος αδελφός του Γιώργου Κουρή. Έχει διατελέσει βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1943 στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Ακολούθησε τον αδελφό του Γιώργο στα διάφορα εκδοτικά και τηλεοπτικά εγχειρήματά του και μαζί του υπήρξε συνεκδότης της «Αυριανής» και συνιδρυτής του Καναλιού 29, στο οποίο και παρουσίαζε την πολιτική εκπομπή «Επί του Πιεστηρίου».

Εκλέχθηκε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα στις εκλογές του Ιουνίου του 1989, με υψηλή σταυροδοσία. Ειδικότερα, ήταν τέταρτος σε σταυρούς προτίμησης πίσω από τους Απόστολο Κακλαμάνη, Γιάννη Χαραλαμπόπουλο και Δημήτρη Τσοβόλα. Επανεκλέχθηκε στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και του 1990. Στις εκλογές του 1993, με τις οποίες ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ επέστρεψαν στην κυβέρνηση, ο Κουρής δεν έθεσε υποψηφιότητα.

Από το 1993 μέχρι και σήμερα ο Μάκης Κουρής είναι εκδότης και διευθυντής της εβδομαδιαίας πολιτικής εφημερίδας «Το Παρόν», ενώ από το 2012 είναι επίσης βασικός σχολιαστής της πολιτικής εκπομπής «Επί του Πιεστηρίου» στο Kontra Channel, ιδιοκτησίας της οικογένειας Κουρή.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες εκδότες
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές
Χώρα προέλευσης

Η Χώρα Προέλευσης (), είναι μια ελληνική ταινία του 2010 σε σκηνοθεσία Σύλλα Τζουμέρκα με θέμα τις συνέπειες μιας ενδοοικογενειακής υιοθεσίας στο πλαίσιο των πολιτικών γεγονότων της μεταπολίτευσης. 

Η Χώρα Προέλευσης έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στην Εβδομάδα Κριτικής του 67ου Φεστιβάλ Βενετίας. Διενεμήθη στους ελληνικούς κινηματογράφους τον Οκτώβριο του 2010  και συμμετείχε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ  (Tallinn Black Nights, Γκέτεμποργκ, Κωνσταντινούπολης, Μαρ Ντελ Πλάτα, Κάρλοβι Βάρι,  New Horizons  κλπ).

Ηθοποιοί
 Αμαλία Μουτούση
 Θάνος Σαμαράς
 Ιωάννα Τσιριγκούλη
 Ερρίκος Λίτσης
 Γιούλα Μπούνταλη
 Ιερώνυμος Καλετσάνος
 Δέσποινα Γεωργακοπούλου
 Νίκος Φλέσσας
 Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου
 Μαρία Καλλιμάνη
 Αλέξανδρος Παρίσης
 Ζωή Λιανοστάθη
 Κατερίνα Παπαγεωργίου
 Γιώργος Βαλαής
 Μήτση Σακκάτου
 Αλέξανδρος Λάμπρος
 Μυρτώ Λάμπρου
 Μαριλένα Μαμαρέλη

Διακρίσεις

References

External links
 
 

Ταινίες του 2010
Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Triana Park

Οι Triana Park είναι λετονικό συγκρότημα το οποίο εκπροσώπησε την Λετονία στην Eurovision 2017 στο Κίεβο κατακτώντας την τελευταία θέση ( δέκατη όγδοη ) στον α' ημιτελικό με μόλις 21 βαθμούς. Είχαν προσπαθήσει να εκπροσωπήσουν την χώρα τους στον διαγωνισμό τραγουδιού και το 2007 , 2008 , 2009.  Το συγκρότημα αποτελείται από τους

Δισκογραφία

EPs
Triana Park (2014)

Σίνγκλς

Παραπομπές

Λετονοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Λετονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Συμμετέχοντες στη Eurovision
SunStroke Project

Το SunStroke Project είναι ένα μουσικό ντουέτο από τη Μολδαβία που αποτελείται από τους Sergei Yalovitsky (φωνητικά) και Sergey Stepanov (σαξοφωνίστας), επίσης γνωστός στο Internet ως Epic Sax Guy. Το δίδυμο σχηματίστηκε αρχικά ως τρίο, συμπεριλαμβανομένων και των δύο σημερινών μελών εκτός από τον Anton Ragoza (βιολονίστας, συνθέτης). Είναι διάσημοι για την εκπροσώπηση της Μολδαβίας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2010 μαζί με την Olie Tira με το τραγούδι "Run Away". Το όνομα της ομάδας επιλέχθηκε από τον Anton Ragoza ενώ εργαζόταν στο στρατό με τον Sergey Stepanov αφού είχε ένα περιστατικό στο οποίο επλήγη από θερμοπληξία (heat stroke) κατά τη διάρκεια άσκησης πεδίου. Στις 25 Φεβρουαρίου του 2017, το συγκρότημα επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη χώρα τους για άλλη μια φορά στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2017 με το τραγούδι "Hey, Mamma!".

Τον Νοέμβριο του 2010 ο παραγωγός, Aleksei Myslicky και ορισμένα άλλα μέλη άφησαν το SunStroke Project και δημιούργησαν μια νέα μπάντα στη Μόσχα, εν ονόματι Offbeat Orchestra που έχουν κυκλοφορήσει μερικά από τα τραγούδια από τους SunStroke Project σε άλλη εκτέλεση.

To 2019, ο Anton Ragoza, λόγω αδικαιολόγητων διαφωνιών, έπαψε να είναι μέλος της μπάντας. Μετά από αυτό, το SunStroke Project συνεχίστηκε ως ντουέτο. Το πρώτο τους single ως ντουέτο, το Boomerang, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2019.

Παραπομπές

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Μολδαβικά συγκροτήματα
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Μολδαβία
Πιερ-Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ

Ο Πιερ-Εμερίκ Εμιλιάνο Φρανσουά Ομπαμεγιάνγκ (Pierre-Emerick Aubameyang, γενν. 1989) είναι Γκαμπονέζος ποδοσφαιριστής που παίζει στην θέση του επιθετικού στην Τσέλσι και στην εθνική ομάδα της Γκαμπόν, όπου είναι αρχηγός και κάτοχος του  ρεκόρ τερμάτων. Κατέχει, επίσης, τη γαλλική και την ισπανική υπηκοότητα. Τα αδέλφια του, Ουιλί και Κατιλίνα, είναι επίσης ποδοσφαιριστές. Αγωνιζεται στην Μπαρτσελονα Στις 19 Μαΐου 2022, ο Patrick-Emerick Aubameyang ανακοίνωσε επίσημα τη διεθνή του απόσυρση μετά από 73 συμμετοχές και 30 γκολ.

Συλλογική καριέρα

Σαιντ-Ετιέν
Το 2011 υπέγραψε στη Σαιντ-Ετιέν, με την οποία κατέκτησε το 2013 το Λιγκ Καπ Γαλλίας και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2012-2013. Πιο πριν ήταν παίκτης της Μίλαν, με την οποία όμως δεν μέτρησε καμία επίσημη συμμετοχή σε επαγγελματικό επίπεδο.

Μπορούσια Ντόρτμουντ
Το 2013 έγινε παίκτης της Μπορούσια Ντόρτμουντ και κατέκτησε δύο Σούπερ Καπ (2013 και 2014) και ένα Κύπελλο Γερμανίας (2017). Επίσης, ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της Μπουντεσλίγκα για τη σεζόν 2014-2015 και επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα και ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης τη σεζόν 2016-2017. Επιπλέον, ήταν στην καλύτερη oμάδα του Γιουρόπα Λίγκ τη σεζόν 2015-2016.

Άρσεναλ
Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε στην Άρσεναλ και από τον Νοέμβριο του 2019 είναι ο αρχηγός της ομάδας. Στην Άρσεναλ ο Ομπαμεγιάνγκ αγωνίστηκε σε 163 παιχνίδια, σημειώνοντας 92 γκολ και 21 ασίστ. Κατέκτησε μαζί της ένα Κύπελλο Αγγλίας και ένα Κομιούνιτι Σιλντ, ενώ έφτασε σε τελικό Λιγκ Καπ Αγγλίας και Γιουρόπα Λιγκ. Έχασε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στα μέσα Δεκεμβρίου του 2021 μετά από πειθαρχικό παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε και στις 31 Ιανουαρίου του 2022 έμεινε ελεύθερος από τους «κανονιέρηδες» ώστε να υπογράψει στην Μπαρτσελόνα.

Παραπομπές

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκαμπόν
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ
Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Γκαμπονέζοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2015

Η 88η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2015. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2016 στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια και οικοδεσπότης της τελετής ήταν ο Κρις Ροκ.

Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 14 Ιανουαρίου 2016 από την πρόεδρο της Ακαδημίας Σέριλ Μπουν Άιζακς, τους σκηνοθέτες Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και Ανγκ Λι και τον ηθοποιό Τζον Κρασίνσκι..

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Τιμητικό Βραβείο
Σπάικ Λι
Τζίνα Ρόουλαντς

Ανθρωπιστικό Βραβείο Τζιν Χέρσολτ 
Ντέμπι Ρέινολντς

Πολλαπλές υποψηφιότητες
 12: Η Επιστροφή
 10: Mad Max: Ο δρόμος της οργής
 7: Η διάσωση
 6: Η γέφυρα των κατασκόπων, Carol, Spotlight: Όλα στο Φως
 5: Το Μεγάλο Σορτάρισμα, Star Wars: Η Δύναμη Ξυπνάει
 4: Το κορίτσι από τη Δανία, Το δωμάτιο
 3: Brooklyn, Οι Μισητοί Οκτώ, Sicario: Ο εκτελεστής
 2: Από Μηχανής, Τα Μυαλά που Κουβαλάς, Steve Jobs

Πολλαπλά βραβεία
6: Mad Max: Ο δρόμος της οργής
3: Η Επιστροφή
2: Spotlight: Όλα στο Φως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Οσκαρ
Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Αρχαία Άργιλος

Η Άργιλος ήταν αρχαία παραλιακή πόλη της Μακεδονίας. Βρίσκεται επί της σημερινής Εθνικής Οδού Ασπροβάλτας – Καβάλας, μεταξύ των σύγχρονων οικισμών της Ασπροβάλτας Θεσσαλονίκης και των Νέων Κερδυλίων. 

Η Άργιλος αποτελούσε μια πολιτεία που ιδρύθηκε το 655 π.X. για να ελέγχει τις πλούσιες σε πρώτες ύλες εκβολές του ποταμού Στρυμώνα και αποτελούσε αποικία των Ανδρίων. Ο έλεγχος της εισόδου της κοιλάδας του Στρυμόνα ήταν σημαντικός διότι η περιοχή ήταν πλούσια σε αγροτικά προϊόντα, ξυλεία και μεταλλεύματα. Για την περιοχή αυτή έδειξαν αργότερα ενδιαφέρον οι Θάσιοι, με την ίδρυση της Ηιόνας στα παράλια του Στρυμονικού κόλπου. .

Το όνομά της το οφείλει στο είδος του πηλού που αφθονεί στην περιοχή. Οι αποικίες της Άνδρου στο Βόρειο Αιγαίο ήταν τέσσερις: η Άργιλος, η Σάνη της Ακτής, τα Στάγειρα και η Άκανθος.

Για περίπου εβδομήντα χρόνια, οι Ανδριώτες έζησαν μαζί με τον ντόπιο θρακικό πληθυσμό - συμβίωση που επιβεβαιώνουν τα πασσαλόπηκτα σπίτια και τα κατάλοιπα της λεγόμενης θρακομακεδονικής κεραμικής, που ανακάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη.

Η πόλη ακμάζει κατά τον 6ο και 5ο π.Χ. αιώνα και αυτό επιβεβαιώνουν τόσο τα αρχιτεκτονικά ευρήματα όσο και η συμμετοχή της πόλης στο ταμείο της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η ακμή της συνεχίζεται έως την ίδρυση της Αμφίπολης το 437 π.Χ.

Η πόλη αρχίζει να χάνει σε σπουδαιότητα και δύναμη, όταν καταστρέφεται από το πέρασμα της στρατιάς του Φιλίππου το 357 π.Χ. Ο έλεγχος της περιοχής, μετά την καταστροφή της Αργίλου, περνάει σε έναν από τους Μακεδόνες εταίρους του Φιλίππου του Β’ και η πόλη δεν κατοικήθηκε πλέον παρά μόνο στην ακρόπολή της.

Ευρήματα από την αρχαία Άργιλο εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.

Μνημεία και ευρήματα

Παραπομπές

Αρχαία Βισαλτία
Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2016

Η 89η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2016. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017 στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια και οικοδεσπότης της τελετής ήταν ο Τζίμι Κίμελ.

Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 24 Ιανουαρίου 2017 από παλαιότερους υποψήφιους για Όσκαρ μέσω ενός βίντεο που ανέβασε στο διαδίκτυο η Ακαδημία. To La La Land απέσπασε 14 υποψηφιότητες ισοφαρίζοντας το ρεκόρ υποψηφιοτήτων του Τιτανικού και του Όλα για την Εύα.

Στην τελετή των βραβείων η ταινία Moonlight κέρδισε τρία βραβεία , μεταξύ των οποίων και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, ενώ το La La Land κέρδισε έξι βραβεία, τα περισσότερα της βραδιάς. Το La La Land ανακοινώθηκε κατά λάθος ως νικητής του βραβείου Καλύτερης Ταινίας, πριν ξεκαθαριστεί ότι το Moonlight ήταν ο νικητής. To Moonlight είναι η πρώτη ταινία, με θέμα σχετικό με την ΛΟΑΤ κοινότητα αλλά και με καστ αποτελούμενο μόνο από έγχρωμους ηθοποιούς, που κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας.

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Τιμητικό Βραβείο
Τζάκι Τσαν
Ανν Β. Κόουτς
Λιν Στάλμάστερ
Φρέντερικ Γουάιζμαν

Πολλαπλές υποψηφιότητες
 14: La La Land
 8: Η Άφιξη, Moonlight
 6: Αντιρρησίας Συνείδησης, Lion, Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα
 4: Fences, Πάση Θυσία
 3: Αφανείς Ηρωίδες, Jackie
 2: Ο κύριος Όβε, Deepwater Horizon, Φανταστικά ζώα και πού βρίσκονται, Florence: Φάλτσο σοπράνο, Ο Κούμπο και οι δύο χορδές, Βαϊάνα, Passengers, Rogue One: A Star Wars Story

Πολλαπλά βραβεία
6: La La Land
3: Moonlight
2: Αντιρρησίας Συνείδησης, Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Οσκαρ
Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Ούγκο Αλμέιδα

Ο Ούγκο Μιγκέλ Περέιρα δε Αλμέιδα (πορτογαλικά: Hugo Miguel Pereira de Almeida, 23 Μαΐου 1984) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Πορτογαλίας, που αγωνίζεται ως επιθετικός.

Αρχικώς, απέτυχε να καθιερωθεί στην Πόρτο, όπου δόθηκε σε πολλές ομάδες δανεικός, μέχρι το 2010, όπου, μετά τον μονοετή δανεισμό του, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Βέρντερ Βρέμης, στην οποία έκατσε από το 2006 έως το 2010. Κατόπιν, αγωνίστηκε σε ομάδες όπως η Μπεσίκτας και το Αννόβερο 96. Σε συλλογική επίπεδο κέρδισε μερικά τρόπαια, με μεγαλύτερη στιγμή μάλλον το 2009, όπου έφτασε στον τελικό του UEFA με την ομάδα της Βρέμης, χωρίς τελικά να τον κερδίσει.

Στις Εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας αγωνίστηκε από το 2004 έως και το 2015, συμμετέχοντας παράλληλα και στην Ανδρών. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε πάνω από 50 φορές, πετυχαίνοντας και 19 γκολ, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και του 2014, καθώς και στο Euro του 2008 και του 2012.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λεϊρία
Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης
Ποδοσφαιριστές Αννόβερο 96
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Υπέρψυχρος νάνος

Ο υπέρψυχρος νάνος είναι αστρικό ή υποαστρικό αντικείμενο φασματικού τύπου M ο οποίος έχει ενεργό θερμοκρασία κάτω από 2700 K. O TRAPPIST-1 είναι ο πλέον γνωστός αστέρας αυτού του τύπου.

Η θεμελίωση
Η έννοια του υπέρψυχρου νάνου αστέρα διατυπώθηκε από τους  J. Davy Kirkpatrick, Todd J. Henry και Michael J. Irwin το 1997. Σήμερα αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει νάνους αστέρες τύπου M και φαιούς νάνους. Η παραπάνω συνθήκη δημιουργεί μια ετερογενή ομάδα αστέρων που περιλαμβάνει αστέρες με πολλή χαμηλή μάζα και καφέ νάνους. Αυτή η ομάδα αποτελεί το 15% των αστέρων που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τον Ήλιο.

Οι πλανήτες τους
Λαμβάνοντας υπόψη το μοντέλο συσσώρευσης, τη μικρή μάζα τους, και το μικρό μέγεθος των πρωτο-πλανητικών δίσκων τους, οι αστέρες της ομάδας αυτής, θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν έναν σχετικό άφθονο αριθμό πλανητών  σαν τη Γη που κυμαίνονται σε μέγεθος από το μέγεθος του Ερμή μέχρι το μέγεθος της Γης. Η ανακάλυψη του πλανητικού συστήματος του TRAPPIST-1 και των επτά πλανητών του (με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της Γης) επιβεβαιώνει την υπόθεση αυτή.

Η ηλικία τους
Λόγω της αργής σύντηξης υδρογόνου που συμβαίνει στο εσωτερικό τους, οι υπέρψυχροι αστέρες σε σύγκριση με άλλους αστέρες χαμηλής μάζας μπορούν να έχουν διάρκεια ζωής που προσεγγίζει τα 100 δισεκατομμύρια χρόνια. Ως εκ τούτου με δεδομένη την ηλικία του σύμπαντος που υπολογίζεται στα 13,8 δις χρόνια, η ηλικία τους είναι σχετικά μικρή.

Παραπομπές

Φαιοί νάνοι
Fiat 124 Spider

Το Fiat 124 Sport Spider ήταν σπορ αυτοκίνητο τύπου καμπριολέ που κατασκευάστηκε μεταξύ του 1966 και του 1982 από την Fiat, και από το 1983 έως και το 1985 από τον ιταλικό οίκο Πινινφαρίνα. Το Fiat 124 Sport Spider βασίστηκε σε μια σχετική εξέλιξη του Fiat 124 (1966 - 1974) και το πρώτο κάμπριο όχημα το οποίο αποτέλεσε τον πρόγονο του Fiat Barchetta, που παρήχθη από το 1995 έως το 2005. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση έγινε στη Διοργάνωση Μηχανοκίνησης στο Τορίνο τον Νοέμβριο του 1966 και στη συνέχεια έγινε διαθέσιμο για τις αγορές της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης.

Το 2015 παρουσιάστηκε ένα ακόμη μοντέλο με την ονομασία Fiat 124 Spider, με ρετρό αισθητική από το ομώνυμο μοντέλο και ως ο απόγονος του Fiat Barchetta. Το μοντέλο αυτό παρήχθη από τον Ιούνιο του 2016 (ξεκινώντας έτσι από την σεζόν του 2017) έως τον Δεκέμβριο του 2019.

Ιδιότητες 
Στο απλό μοντέλο είχε χρησιμοποιηθεί μεγάλη ποικιλία κινητήρων, οι οποίοι ήταν σχεδιασμένοι όλοι από τον παλαιότερο μηχανικό της Ferrari, Αουρέλιο Λαμπρέντι. Επιπλέον, είχαν παραχθεί κινητήρες για ειδικές εκδόσεις, όπως αυτός του 124 Abarth Rally, αγωνιστικής έκδοσης του μοντέλου.

Μοντέλα Fiat
Σπορ αυτοκίνητα
Αναστασόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο Αναστασόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Αναστασίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αθανάσης Αναστασόπουλος (θάν. 1851), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
 Αθανάσιος Αναστασόπουλος (γενν. 1958), αντισφαιριστής
 Αλέξιος Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
 Αναγνώστης Αναστασόπουλος, αγωνιστές στην Επανάσταση του 1821
 Ανδρέας Αναστασόπουλος (1874-1949), γενικός αρχίατρος του ελληνικού στρατού, γενικός διευθυντής του Νοσοκομείου Αθηνών «Ελπίς» (1935-45) και του Θεραπευτηρίου «Ευαγγελισμός» (1945-49)
 Αντώνιος Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
 Γεώργιος Αναστασόπουλος (1859-1940), πολιτικός και δικηγόρος
 Γεώργιος Αναστασόπουλος (1906-;), νευροψυχίατρος και πανεπιστημιακός
 Γεώργιος Αναστασόπουλος (γενν. 1911), βιομήχανος και συγγραφέας
 Γεώργιος Αναστασόπουλος (1935-2019), δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής
 Δημήτρης Αναστασόπουλος (γενν. 1990), ποδοσφαιριστής
 Δημήτριος (Μήτρος) Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
 Δημήτριος Αναστασόπουλος (1873-1948), λόγιος και βουλευτής
 Ηρακλής Αναστασόπουλος (1903-1972) βουλευτής
 Κωνσταντής Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821, ανεψιός του Θ. Κολοκοτρώνη
 Μήτρος Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
 Νικόλαος Αναστασόπουλος (1944-2000), ιατρός και βουλευτής
 Νίκος Αναστασόπουλος (1993), ποδοσφαιριστής
 Παναγιώτης Αναστασόπουλος (1882-1962), κτηνίατρος
 Σωτήρης Αναστασόπουλος (αρχές 20ού αι.), αθλητής του στίβου
 Τάσος Αναστασόπουλος (γενν. 1918), σκακιστής και γιατρός
 Φώτιος Αναστασόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
Γεώργιος Τζηρίδης

Ο Γεώργιος Τζηρίδης (14 Απριλίου 1889  - 23 Ιουνίου 1975), του Σωτηρίου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία

Σπουδές και ιατρική 
Γεννήθηκε στη Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1889 και φοίτησε αρχικά στα Ζαρίφεια διδασκαλεία της Φιλιππούπολης και μετά στην Αθήνα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και άσκησε το λειτούργημά του (ειδικότητα χειρουργού-μαιευτήρα-γυναικολόγου) στη Βουλγαρία, όπου στρατεύτηκε αναγκαστικά.
Όταν πληροφορήθηκε την απόφαση του διαδόχου του βουλγαρικού θρόνου, Μπόρις, να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη, ο Τζηρίδης ειδοποίησε αμέσως τον συνεργάτη και συνάδελφό του Φίλιππο Νίκογλου και ο ελληνικός στρατός στράφηκε προς τη συμπρωτεύουσα, απελευθερώνοντάς την το 1912. Για την ενέργεια εκείνη,  ο Τζηρίδης συνελήφθη από τους Βουλγάρους και εγκλείστηκε σε φυλακή των Σκοπίων. Κατάφερε να δραπετεύσει το 1923 και έφυγε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως γιατρός. Κατά την περίοδο της Κατοχής υπηρέτησε ως επικεφαλής του Ερυθρού Σταυρού. Διατέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Επίσης ίδρυσε τη Θρακική Εστία και λίγο νωρίτερα την Ένωση Ανατολικής Ρωμυλίας.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου στις εκλογές του 1933, ενώ πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1928. Μεταπολεμικά εκλέχθηκε στη Βουλή το 1946 με το συνδυασμό της Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) λαμβάνοντας 8.653 ψήφους.

Στις 14 Μαΐου 1946 διορίστηκε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κεντρικής Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Παρέμεινε υφυπουργός στην επόμενη κυβέρνηση του Τσαλδάρη, ως τον Ιανουάριο του 1947.

Επανεξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το  1952.

Τελευταία χρόνια 
Ήταν παντρεμένος με τη Γαλάτεια Τζηρίδου και απέκτησαν μία κόρη, την Άννα, και μία εγγονή, τη Γαλάτεια.

Ο Γεώργιος Τζηρίδης απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 1975 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουνίου από τον ιερό ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Παραπομπές 

Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Έλληνες Υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Κεντρικής Μακεδονίας
Πέλιννα

Η Πέλιννα ήταν αρχαία πόλη της Εστιαιώτιδας στην νοτιοδυτική Θεσσαλία, κοντά στην όχθη του Πηνειού ποταμού.Άκμασε κυρίως κατά την ελληνιστική περίοδο, και κατά τους βυζαντινούς χρόνους η περιοχή έγινε γνωστή ως Γαρδίκι ή Παλαιογαρδίκι.

Αρχαιότητα 
Κατά την μυθολογία ιδρύθηκε από τον Πέλιννο, γιό του Οιχαλιέως από την Οιχαλία. Εκτιμάται πως η Πέλιννα κατοικούνταν από την εποχή του Χαλκού, ενώ έχουν ανακαλυφθεί και τάφοι της Μυκηναϊκής εποχής. Κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. βρέθηκε υπό την επιρροή της Λάρισσας και κατόπιν της Φαρκαδόνας, ωστόσο κατά την περίοδο της μακεδονικής περιόδου από τον 4ο αιώνα έως τις αρχές του 2ου ευημερούσε λόγω της φιλομακεδονικής πολιτικής της, την οποία ακολούθησε και κατά τον Λαμιακό πόλεμο μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η περίμετρος των τειχών της ακροπόλεως εκτιμάται πως ήταν 1.300 μέτρα.

Στα νομίσματα της αρχαίας πόλης από τον 5ου έως 2ο αιώνα π.Χ., η ονομασία της εμφανίζεται ως Πελινναίων, και με την ονομασία αυτή επίσης συναντάται και στην αναφορά της από τον βυζαντινό ιστορικό Στέφανο Βυζάντιο (5ος αιώνας) στο γεωγραφικό του έργο με τίτλο Εθνικά.

Η πόλη βρισκόταν σε λόφο, κοντά στο Πελινναίο όρος της Θεσσαλίας, και είναι πιθανό πως στην πόλη υπήρχε θέατρο, βάσει των αρχαιολογικών ερευνών που έγιναν το και υποδηλώνουν κάτι τέτοιο. Από την πόλη κατάγονταν οι ολυμπιονίκες Φρικίας και Ιπποκλέας, πατέρας και γιος αντίστοιχα.

Γειτονικές πόλεις κατά την αρχαιότητα ήταν η Τρίκκη -σημερινά Τρίκαλα- και η Φαρκαδόνα, με την Πέλιννα να βρίσκεται ανάμεσα τους.

Μεταγενέστερη περίοδος 
Στην περιοχή υπάρχουν τα υπολλείματα του Πελινναίου κάστρου, και κατά τους βυζαντινούς χρόνους αναπτύχθηκε ο οικισμός με την ονομασία Γαρδίκι, ο οποίος αντιστοιχεί σε σλαβική λέξη με την έννοια της πολίχνης.Υπήρξε έδρα επισκοπής υπαγόμενη στην μητρόπολη Λάρισας.

Κοντά βρίσκονται τα χωριά Πετρωτό και Πετρόπορο, ενώ ο αρχαιολογικός χώρος της Πέλιννας είναι επισκέψιμος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Πέλιννα, του Φώτη Ντάσιου, Αρχαιολόγου Α.Ι.Θ.Σ. - Αναλυτικά στοιχεία
 Πελινναίον, του Μανώλη Παπαθανασίου - Κάστρα της Ελλάδας
 Νομίσματα της αρχαίας Πέλιννας - CNG coins

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Κέραμος Καρίας

Η Κέραμος ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρία της Μικράς Ασίας. Βρισκόταν ανατολικά της Αλικαρνασσού, στη βόρεια ακτή του Κεραμεικού κόλπου, ο οποίος ονομάστηκε από την πόλη.

Αρχαιότητα 

Η προέλευση της φαίνεται πως ήταν Καρική (γηγενής) αν και έχουν ανακαλυφθεί αρχαϊκά ελληνικά έργα τέχνης. Υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής συμμαχίας με την καταβολή 9.000 δραχμών, και μια από τις πόλεις τις Χρυσαωρικής συμμαχίας. Στην πόλη βρισκόταν και ο ναός του Χρυσαώριου Διός. Κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. ήταν υποτελής στη Ρόδο, και αργότερα στη Στρατονίκεια. Έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα τα οποία δείχνουν πως υπήρχε επιρροή από τη Σαμιακή τεχνοτροπία, όπως η μεγάλου μεγέθους μαρμάρινη αρχαϊκή κεφαλή με εμφάνιση κούρου.

Από την Κέραμο καταγόταν ο Πολίτης, ο οποίος ήταν πολυολυμπιονίκης του 1ου αιώνα μ.Χ. σε αγωνίσματα δρόμου.

Εκκλησιαστική ιστορία 

Κατά την Καθολική εγκυκλοπαίδεια υπάρχουν 3 γνωστοί επίσκοποι από την πόλη αυτή, ο Σπουδάσιος ο οποίος παρευρέθηκε στην πρώτη σύνοδο της Εφέσου του 431, ο Μαυριανός ο οποίος συμμετείχε στη σύνοδο της Νίκαιας το 787, και ο Συμεών στη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 879. 

Η πόλη αναφέρονταν στους επισκοπικούς καταλόγους (Notitiae Episcopatuum) της καθολικής εκκλησίας έως τον 12ο ή 13ο αιώνα ως περιοχή η οποία θρησκευτικά υπάγονταν στην Αφροδισιάδα, και εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται στις ανενεργές επισκοπικές έδρες της, και παράλληλα βρίσκεται στη θρησκευτική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολεως.

Νεότερη εποχή 
Σε κοντινή τοποθεσία βρίσκεται η πόλη του Ορέν της επαρχίας Μουγλών της Τουρκίας.

Συλλογή εικόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Archaeological Atlas of the Aegean
Catholic Encyclopedia, "Ceramus" at New Advent
Hazlitt, Classical Gazetteer

Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Ντόρα Γιαννακοπούλου

Η Ντόρα Γιαννακοπούλου (Θεοδώρα Κοτοπούλη, 1937) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και ηθοποιός, τραγουδίστρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μυτιλήνη. Σπούδασε στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και μόλις αποφοίτησε έπαιξε στο έργο "Ένας Όμηρος" του Μπρένταν Μπίαν, το οποίο ανέβασε ο Λεωνίδας Τριβιζάς στο Κυκλικό Θέατρο, με τραγούδια που είχε γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης. Τότε άρχισε μια παράλληλη καριέρα στο θέατρο και στο τραγούδι, με εμφανίσεις στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στις πρώτες μπουάτ στην Πλάκα. Έβγαλε δίσκους με τραγούδια του Όμηρου και συνέχισε με Θεοδωράκη, Μποστ και Κακογιάννη. Λίγο αργότερα συνέχισε με τον Οδυσσέα Ελύτη.

Στην διάρκεια της χούντας έφυγε στο εξωτερικό, όπου με μια μικρή ομάδα έκανε τουρνέ σε χώρες της Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης, με ένα ιδιόμορφο πρόγραμμα βασισμένο στη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Μετά την μεταπολίτευση σταμάτησε σχεδόν αμέσως το θέατρο και το τραγούδι.

Η πρόβα του νυφικού, που κυκλοφόρησε το 1993, είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Στην πραγματικότητα είναι το πρώτο της γραπτό κείμενο με δεύτερο το διήγημα Ο πάπαρδος που δημοσιεύτηκε το 1995. Το δεύτερο μυθιστόρημά της, Ο μεγάλος θυμός, κυκλοφόρησε το 1996. Και τα δύο μυθιστορήματα έγιναν σειρές για την τηλεόραση, το πρώτο στον ΑΝΤ1 και το δεύτερο στο MEGA, σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη.

Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Με τα μάτια του έρωτα (1999), Οι τρεις χήρες (2001) που έγινε σειρά στον ALPHA, Αμαρτωλέ μου άγγελε (2002), Έρως μετ' εμποδίων (2004), Το μενταγιόν (2007), Ένοχα μυστικά (2009), Πεθαίνω για σένα (2011), Στον γκρεμό (2013). Όλα τα βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Η Ντόρα Γιαννακοπούλου έκανε δυο γάμους. Από τον πρώτο σύζυγό της κράτησε το επίθετο Γιαννακοπούλου. Δεύτερος σύζυγός της ήταν ο ηθοποιός Μηνάς Χρηστίδης, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον συγγραφέα Λένο Χρηστιδη. Πρώτος ξάδελφός της ο Λάκης Κομνηνός και ανιψιός της ο Βασίλης Μαζωμένος.

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Πρόσωπα από την Μυτιλήνη
Ελληνίδες συγγραφείς