joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άγιος Γεώργιος Νικηφόρου Φωκά Ρεθύμνου

Ο Άγιος Γεώργιος είναι μικρός οικισμός της Κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους.  Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μ. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Άγιος Κωνσταντίνος. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S. Zorzi Messoghoriti. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Zorzi με 86 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως S. Zorzi dei Barozzi. Ο Λαμπρινάκης αναφέρει ότι στην επανάσταση του Δασκαλογιάννη το 1770 οι κάτοικοι του χωριού εξισλαμίστηκαν.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπως τη διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, είχε 20 χριστιανικές οικογένειες και 6 τουρκικές. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Ρούστικων και είχε 6 Χριστιανός και 83 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 απογράφηκε μαζί με το Ζουρίδι, με τα δύο χωριά να έχουν συνολικά 270 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 1928 τα δύο χωριά είχαν 210 κατοίκους. Το 1925, ο Άγιος Γεώργιος υπάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Νικηφόρου Φωκά.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοντά στον Άγιο Γεώργιο βρίσκονται τα ερείπια του χωριού Άρτος. Το χωριό αναφέρεται στις βενετικές απογραφές· στην απογραφή του Καστροφύλακα του 1583 αναφέρεται ως Arto και 157 κατοίκους και 6 οφειλόμενες αγγαρείες. Όμως, σύμφωνα με την τοπική παράδοση καταστράφηκε κατά την τουρκική κατάκτηση της Κρήτης στα μέσα του 17ου αιώνα και έκτοτε δεν αναφέρεται. Σήμερα σώζονται μόνο ερείπια του χωριού και τρεις εκκλησίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος σύμφωνα με την κτητορική απογραφή του κτίστηκε το 1401. Σο εσωτερικό του σώζονται καλά διατηρημένες τοιχογραφίες.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης
Άγιος Ιωάννης Μυλοποτάμου

O Άγιος Ιωάννης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 40 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 430 μ. Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδας και διασώζει τον βενετσιάνικο χαρακτήρα του.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S. Zuanne. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Zuanne με 119 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως S. Giovanni. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Ayo Yani, με 26 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Αβδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 169 Χριστιανούς και 15 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 217 κατοίκους.

Το 1925, ο Άγιος Ιωάννης υπάχθηκε στην κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου, αλλά το 1933 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Ο οικισμός διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τον βενετικό του χαρακτήρα, με πολλά κτίρια να σώζονται τουλάχιστον για 5 αιώνες, διατηρώντας τα λαξευτά θυρώματα και τις αυλές τους. Ένα από τα αρχοντικά συνέχισε να κατοικείται και έγινε οικία του Μπέη του Μυλοποτάμου, γνωστή και ως κονάκι του Μουσταφά αγά. Ο τελευταίος Μπέης ήταν ο Μουσταφά Χατζή Χασάν Ογλού (1827-1915), ο οποίος ασπάστηκε με τη γυναίκα του τον Χριστιανισμό το 1884. Πάνω από την εξωτερική θύρα του σώζεται οθωμανική επιγραφή με τη χρονολογία 1792.

Στο χωριό διατηρούνται τέσσερις εκκλησίες. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και το τέμπλο της φέρει τη χρονολογία 1863. Στο κοιμητήριο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, του οποίου το τέμπλο σύμφωνα με επιγραφή ολοκληρώθηκε 1865. Στο χωριό βρίσκονται επίσης ο ναός του Αγίου Νεκταρίου και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, του οποίου το εσωτερικό είναι διακοσμημένο με βυζαντινές τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες είναι προσεκτικά ζωγραφισμένες σε γραμμικό στυλ. Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των επισκόπων στους πλάγιους τοίχους και η παράσταση της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο Ιωάννης Σπαθαράκης χρονολογεί τις τοιχογραφίες του ναού στις αρχές του 14ου αιώνα.

Διοικητικά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου ενώ το 1933 στο ΦΕΚ 390Α - 16/12/1933 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουκουλώνα του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 74 κατοίκους.

Δείτε Κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Μυλοπόταμου
Χριστίνα Μεταξά

Η Χριστίνα Μεταξά (γεννημένη 4 Απριλίου 1992) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Ο μεγαλύτερος αδελφός της, ο Νικόλας, είναι επίσης τραγουδιστής και τερμάτισε δεύτερος στην ελληνική έκδοση του The X Factor. Ο αδελφός της είναι επίσης ο δημιουργός και συνθέτης της συμμετοχής της στην Eurovision, με τίτλο Firefly. 

Στις 7 Φεβρουαρίου 2009 επελέγη να εκπροσωπήσει τη χώρα της με το τραγούδι "Firefly" στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2009 στη Μόσχα. Συμμετείχε στο δεύτερο ημιτελικό, αλλά αποκλείστηκε. Στον τελικό του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2010 ανακοίνωσε τους βαθμούς από την κυπριακή κριτική επιτροπή. 

Η Μεταξά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ.

Παραπομπές 
  

Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κύπριες τραγουδίστριες
Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας

Η Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας είναι μια δήλωση που έγραψε ο Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρβίς και διακηρύχθηκε από τον Γιάσερ Αραφάτ στις 15 Νοεμβρίου 1988 (5 Ραμπί αλ-Θανί 1409). Προηγουμένως εκδόθηκε από το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο, το νομοθετικό σώμα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), με 253 ψήφους υπέρ, 46 κατά και 10 αποχές. Διαβιβάστηκε κατά την σύνοδο του 19ου Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου σε μόνιμη επίθεση. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης της διακήρυξης, ο Αραφάτ, ως πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τον Απρίλιο του 1989, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ εξέλεξε τον Γιάσερ Αραφάτ τον πρώτο Πρόεδρο του κράτους της Παλαιστίνης.

Ιστορικό 
Στις 28 Οκτωβρίου 1974, η Σύνοδος Κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου του 1974 που πραγματοποιήθηκε στο Ραμπάτ χαρακτήρισε την ΟΑΠ ως "μοναδικό νόμιμο εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού και επιβεβαίωσε το δικαίωμά του να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο κράτος επειγόντως". 

Η νομική αιτιολόγηση της δήλωσης βασίστηκε στο ψήφισμα 181 (2) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 29ης Νοεμβρίου 1947, το οποίο προέβλεπε τον τερματισμό της βρετανικής εντολής και την διαίρεση της βρετανικής εντολής της Παλαιστίνης σε εβραϊκό και αραβικό κράτος. Στις 14 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε το Ισραήλ και η Ιορδανία εισέβαλε στη Δυτική Όχθη προσαρτώντας τη το 1950. Τον Σεπτέμβριο του 1948 αιγυπτιακές δυνάμεις κατέλαβαν τη Λωρίδα της Γάζας και την κατείχαν υπό στρατιωτικό έλεγχο . Μέχρι τον πόλεμο των έξι ημερών τον Ιούνιο του 1967 τα δύο αυτά εδάφη παρέμειναν υπό την ιορδανική και αιγυπτιακή κυριαρχία.

Το 1988, όταν η Παλαιστίνη διακήρυξε την ανεξαρτησία της, δεν κατείχε έδαφος. 

Η ΟΑΠ άρχισε να ασκεί περιορισμένη εξουσία στις περιοχές Α και Β της Δυτικής Όχθης και μέρος της Λωρίδας της Γάζας ως συνέπεια της συμφωνίας Γάζας-Ιεριχώ του 1994, υπό την αιγίδα της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. 

Κράτος της Παλαιστίνης
Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης

Ο Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης είναι ο επικεφαλής του κράτους της Παλαιστίνης. Είναι επίσης ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γιασέρ Αραφάτ από το 1989 έως τον θάνατό του το Νοέμβριο του 2004. Διάδοχος και σημερινός πρόεδρος είναι ο Μαχμούντ Αμπάς. Τον Ιανουάριο του 2005, το κεντρικό συμβούλιο της Οργάνωσης Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) ζήτησε από τον Αμπάς να αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης. Τον Νοέμβριο του 2008, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ ενέκρινε τη επανεκλογή του Αμπάς ως προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης.

Ιστορικό 
Στις 15 Νοεμβρίου 1988, ο Οργανισμός Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης κήρυξε το κράτος της Παλαιστίνης. Ο Γιάσερ Αραφάτ, Πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν την ΟΑΠ ως "εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού". Η ΟΑΠ ίδρυσε παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο και εξόριστη κυβέρνηση, εκπροσωπώντας ταυτόχρονα τον παλαιστινιακό λαό σε όλο τον κόσμο.

Οι Συμφωνίες του Όσλο εγκαθίδρυσαν την παράλληλη Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή ( Παλαιστινιακή Αρχή ) και το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο, όργανα τα οποία εκπροσωπούν και τους Παλαιστίνιους στα παλαιστινιακά εδάφη. Από το 1996, τα δύο αξιώματα (Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης και της Παλαιστινιακής Αρχής) κατέχονται ταυτόχρονα από ένα μόνο άτομο.

Το 2012, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το «κράτος της Παλαιστίνης» ως μέλος-παρατηρητή.

Κατάλογος προέδρων (1994–σήμερα)

Παραπομπές 

Πολιτική της Παλαιστίνης
Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο

Το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο (ΠΕΣ, αραβικά: المجلس الوطني الفلسطيني «« Almajlis Alwataniu Alfilastiniu») είναι το νομοθετικό όργανο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) και εκλέγει την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΑΠ, η οποία αναλαμβάνει την ηγεσία της οργάνωσης. Το ΠΕΣ είναι υπεύθυνο για τη διαμόρφωση των πολιτικών και των προγραμμάτων για την ΟΑΠ. Το όργανο υπηρετεί ως κοινοβούλιο που εκπροσωπεί όλους τους Παλαιστινίους μέσα και έξω από τα παλαιστινιακά εδάφη και όλους τους τομείς της παγκόσμιας παλαιστινιακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, των λαϊκών οργανώσεων, των κινημάτων αντίστασης και των ανεξάρτητων πολιτικών από όλους τους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας. 

Το Συμβούλιο συνεδριάζει επίσημα κάθε δύο χρόνια. Οι αποφάσεις ψηφίζονται με απλή πλειοψηφία, με τη παρουσία τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών του. Το ΠΕΣ εκλέγει τον δικό του Πρόεδρο.

Δομή 
Οι υποψήφιοι για το ΠΕΣ διορίζονται από επιτροπή που απαρτίζεται από την εκτελεστική επιτροπή του ΟΑΠ, τον πρόεδρο του ΠΕΣ και τον αρχηγό του αρχηγού του Απελευθερωτικού Στρατού της Παλαιστίνης. Μετά την υποψηφιότητα, οι υποψήφιοι του ΠΕΣ εκλέγονται με πλειοψηφία από τα μέλη του ΠΕΣ.  Ωστόσο, λόγω της αδυναμίας διεξαγωγής εκλογών, οι εκλογές του ΠΕΣ δεν έγιναν ποτέ και τα περισσότερα μέλη διορίζονται από την εκτελεστική επιτροπή. 

Το 1996, όταν το Συμβούλιο έπρεπε να ψηφίσει για την αναθεώρηση της Παλαιστινιακής Εθνικής Χάρτας, ο συνολικός αριθμός των μελών του ΠΕΣ αυξήθηκε από 400 σε περίπου 800. Το 2009 είχε περίπου 700 μέλη. Από το 2003, ο πρόεδρος του ΠΕΣ ήταν ο Σαλίμ Ζανούν και το ΠΕΣ είχε 669 μέλη. 88 μέλη προέρχονται από το πρώτο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (ΠΝΣ), 98 αντιπροσωπεύουν τον παλαιστινιακό πληθυσμό που ζει στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας και 483 αντιπροσωπεύουν την παλαιστινιακή διασπορά. Ενώ το ΠΕΣ έχει πολλά μέλη του ΠΝΣ, το ΠΕΣ δεν αποτελεί όργανο της Παλαιστινιακής Αρχής. Αντίθετα, είναι το ισοδύναμο του ΠΝΣ της Παλαιστινιακής Αρχής. 

Από το 2012 το κεντρικό γραφείο του ΠΕΣ βρίσκεται στο Αμμάν και ένα παράρτημα βρίσκεται στη Ραμάλα. 

Πολιτική της Παλαιστίνης
Ντόμινικ Ράαμπ

Ο Ντόμινικ Ρένι Ράαμπ (αγγλικά: Dominic Rennie Raab, 25 Φεβρουαρίου 1974) είναι ένας Βρετανός πολιτικός που υπηρετεί ως Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και ως Υπουργός Δικαιοσύνης, από τον Οκτώβριο του 2022, υπό την Κυβέρνηση Σούνακ. 

Είναι βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια Ήσερ και Γουόλτον, από τον Μάιο του 2010. 

Υπό την Κυβέρνηση Τζόνσον, υπηρέτησε ξανά ως Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και ως Υπουργός Δικαιοσύνης (2021–2022), ενώ επίσης, υπηρέτησε και ως Αρχιγραμματέας του Κράτους και ως Υπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων (2019–2021). Υπό την Κυβέρνηση Μέι, υπηρέτησε ως Υπουργός Εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 2018. 

Ο Ράαμπ διορίστηκε ως Υφυπουργός στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 12 Μαΐου 2015. Όταν η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι σχημάτισε την πρώτη της κυβέρνηση, έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε στα βουλευτικά έδρανα. Μετά τις γενικές εκλογές του 2017, διορίστηκε ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Το 2017, μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό, μετακόμισε στο Υπουργείο Στέγασης, Κοινοτήτων και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Τον Ιούλιο του 2018, η πρωθυπουργός Μέι προώθησε τον Ράαμπ στον πρώτο του ανώτατο ρόλο στο Υπουργικό Συμβούλιο, διορίζοντάς τον Υπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου για την Έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έπειτα από την παραίτηση του Ντέιβιντ Ντέιβις. Ο Ράαμπ παραιτήθηκε από το υπουργείο στις 15 Νοεμβρίου 2018, όταν βρέθηκε σε αντίθεση με το Σχέδιο Συμφωνίας για την Αποχώρηση από την Ένωση.

Στις 24 Ιουλίου 2019 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων και Αρχιγραμματέας του Κράτους από τον Πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον. Ο διορισμός του συνέβη έπειτα από την παραίτηση του Τζέρεμι Χαντ, ο οποίος εγκατέλειψε την κυβέρνηση όταν έχασε στις εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος.

Πρώιμα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ντόμινικ Ρένι Ράαμπ γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1974 στο Μπάκιγχαμσαϊρ της Αγγλίας. Είναι γιος του Πίτερ Ράαμπ, πρώην διευθυντή τροφίμων των Marks & Spencer, και της Τζιν μιας μεταπωλήτριας ρούχων. Ο πατέρας του, ο οποίος ήταν εβραϊκής καταγωγής, έφθασε στη Βρετανία από την Τσεχοσλοβακία το 1938, σε ηλικία έξι ετών, μετά τη Συμφωνία του Μονάχου, η οποία απέδωσε τμήματα της Τσεχοσλοβακίας στη ναζιστική Γερμανία. 

Ο Ράαμπ μεγάλωσε στο Τζέραρντς Κρος του Μπάκιγχαμσιρ, υιοθετώντας την πίστη της Αγγλικανής μητέρας του. Όταν ήταν δώδεκα ετών ο πατέρας του πέθανε από καρκίνο.

Ο Ράαμπ παρακολούθησε το Σχολείο Μέσης Εκπαίδευσης του Δρ Τσάλονερ στο Άμερσαμ και πέρασε μια σύντομη περίοδο ως εθελοντής στο ισραηλινό Κιμπούτς Σαρίντ, πριν ξεκινήσει νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και με πτυχίο στη νομολογία. Ως φοιτητής ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το καράτε και έγινε αρχηγός της πανεπιστημιακής ομάδας καράτε. Στη συνέχεια, συνέχισε τις σπουδές του στο Κολλέγιο του Ιησού στο Κέιμπριτζ, όπου κέρδισε το Βραβείο Κλάιβ Πάρι για το Διεθνές Δίκαιο και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.

Παραπομπές 

Βρετανοί πολιτικοί
Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Στέφαν Στρατιμίροβιτς

Ο Στέφαν Στρατιμίροβιτς (, 27 Δεκεμβρίου 1757 - 22 Σεπτεμβρίου 1836) ήταν  μητροπολίτης του Καρλοβίτσι, επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αυστριακή αυτοκρατορία, μεταξύ 1790 και 1836. Αφού τοποθετήθηκε ως μητροπολίτης στην ηλικία των 33 ετών, ο Στρατιμίροβιτς διατήρησε αποφασιστικά και αυτόνομα τον έλεγχο της ζωής της εκκλησίας. Ήταν βοηθός του Σέρβου ηγέτη Καραγιώργη (Karađorđe) κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης και συμμετείχε ενεργά στην καταστολή της εξέγερσης του Tican το 1807. Επιπλέον, δημοσίευσε το σημαντικό έργο του Σέρβου ιερωμένου Jovan Rajić σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή περίσταση.  

Στον Στρατιμίροβιτς αποδίδεται το πρώτο συγκροτημένο σχέδιο της Σερβικής ανεξαρτησίας, γνωστό ως "Μνημόνιο του Στρατιμίροβιτς", που συντάχθηκε τον Ιούνιο του 1804. Η βασική ιδέα του μνημονίου ήταν ότι η Σερβία δεν μπορούσε να ελευθερωθεί παρά μόνο με τη βοήθεια της Ρωσίας, της οποίας η Σερβία ήταν ο μόνος πιστός σύμμαχος στα Βαλκάνια. Πρότεινε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Σερβικού κράτους υπό τη διοίκηση Ρώσου Μεγάλου Δούκα του Viceroy.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Σέρβοι μητροπολίτες
Κοριός

Οι κοριοί είναι ένα είδος εντόμων που τρέφονται με ανθρώπινο αίμα, συνήθως τη νύχτα.  Τα τσιμπήματα τους μπορούν να οδηγήσουν σε διάφορες επιπτώσεις στην υγεία, συμπεριλαμβανομένων δερματικών εξανθημάτων, ψυχολογικών επιδράσεων και αλλεργικών συμπτωμάτων.  Τα τσιμπήματα των κοριών μπορούν να οδηγήσουν σε αλλαγές του δέρματος που κυμαίνονται από αόρατες, σε μικρές περιοχές κοκκινίλας, σε προεξέχουσες φυσαλίδες. Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν μεταξύ λεπτών και ημερών για να εμφανιστούν, και υπάρχει κνησμός σε κάθε περίπτωση. Κάποιοι μπορεί να αισθάνονται κουρασμένοι ή να έχουν πυρετό. Συνήθως, ακάλυπτες περιοχές του σώματος επηρεάζονται και συχνά τρία δαγκώματα εμφανίζονται σε μια σειρά. Δεν είναι γνωστό αν με τα τσιμπήματα των κοριών μεταδίδονται  μολυσματικές ασθένειες. Σπανιότερα τα τσιμπήματα των κοριών μπορεί να προκαλέσουν νέκρωση του δέρματος ή αγγειίτιδα .  

Τα τσιμπήματα των κοριών προκαλούνται κυρίως από δύο είδη εντόμων της Cimex τύπου: Cimex lectularius (κοινός κοριός) και Cimex hemipterus. Το μέγεθος τους κυμαίνεται μεταξύ 1 και 7 mm. Διαδίδονται με το να σέρνονται μεταξύ κοντινών τοποθεσιών ή μεταφέρονται μέσα σε προσωπικά αντικείμενα. Η μόλυνση σπανίως οφείλεται σε έλλειψη υγιεινής, αλλά είναι πιο κοινή στις τοποθεσίες με υψηλή συγκέντρωση ανθρώπων . Η διάγνωση περιλαμβάνει τόσο την εύρεση των κοριών όσο και την εμφάνιση συμβατών συμπτωμάτων. Οι κοριοί περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους σε σκοτεινά, σε κρυφά σημεία όπως ραφές στρωμάτων ή ρωγμές στον τοίχο.

Σημάδια και συμπτώματα

Έντομο

Διάδοση

Διάγνωση

Ανίχνευση

Διαφορική διάγνωση

Πρόληψη

Διαχείριση

Επιδημιολογία

Είδος

Ιστορία

20ος αιώνας 
Πριν από τα μέσα του 20ου αιώνα, οι κοριοί ήταν πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Σύμφωνα με μια έκθεση του υπουργείου Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1933, όλα τα σπίτια σε πολλές περιοχές είχαν κάποιο βαθμό μόλυνσης από κοριό. Η αύξηση των πληθυσμών κοριών στις αρχές του 20ου αιώνα οφειλόταν στην διάδοση της ηλεκτρικής θέρμανσης, η οποία επέτρεψε στους κοριούς να ευδοκιμήσουν όλο το χρόνο αντί μόνο σε ζεστό καιρό.

Κοινωνία και πολιτισμός

Νόμιμη ενέργεια

Βιβλιογραφία

Έρευνα 
Οι εκκρίσεις των κοριών μπορεί να εμποδίσουν την ανάπτυξη ορισμένων βακτηρίων και μυκήτων. τα αντιβακτηριακά συστατικά από τον κοριό θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κατά ανθρώπινων παθογόνων και να αποτελέσουν πηγή φαρμακολογικώς δραστικών μορίων ως πόρου για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (αραβικά: رَئِـيْـس‎‎, Ρα-Ις) είναι ο επικεφαλής του κράτους των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο Πρόεδρος, όπως και ο Αντιπρόεδρος, εκλέγεται κάθε 5 χρόνια από το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Συμβούλιο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Κατά κανόνα ο Αντιπρόεδρος υπηρετεί και ως Πρωθυπουργός. Συνήθως, ένας Σεΐχης από το Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι κατέχει την προεδρία και ένας Σεΐχης από το Εμιράτο του Ντουμπάι την πρωθυπουργία. Ο Σεΐχης Ζαγέντ μπιν Σουλτάν αλ Ναχαγιάν είναι ο ιδρυτής των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και αναγνωρίζεται ευρύτερα για τη συμβολή του στην ενοποίηση των επτά Εμιράτων. Παρέμεινε ο πρώτος Πρόεδρος της χώρας από την ίδρυση του έθνους μέχρι το θάνατό του στις 2 Νοεμβρίου 2004. Την επόμενη ημέρα, το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Συμβούλιο εξέλεξε το γιο του, Σεΐχη Χαλίφα μπιν Ζαγέντ αλ Ναχαγιάν, στο αξίωμα αυτό, στο οποίο παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 2022. Ο Πρόεδρος είναι επίσης ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Κατάλογος προέδρων των Η.Α.Ε.

Παραπομπές

Κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων‎
Ευθυμία Βαρδάκη

Η Ευθυμία Βαρδάκη είναι παλαίμαχος ελληνίδα Διεθνής Καλαθοσφαιρίστρια. Έχει αγωνιστεί στην Εθνική Ελλάδας γυναικών από το 1986 έως το 2001.

Σταδιοδρομία

Σταδιοδρομία στην εθνική ομάδα 
Το 1988 συμμετείχε στο βαλκανικό πρωτάθλημα, όπου η Ελλάδα τερμάτισε δεύτερη. 

Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Δοκίμων του 1989 στην Τιμισοάρα της Ρουμανία, όπου ήταν πρώτη στον αριθμό πόντων και δεύτερη στον αριθμό ριμπάουντ. Το 1991 αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες, οι οποίοι διεξήχθησαν στην Ελλάδα.

Σταδιοδρομία σε ομάδες 
Από το 1985 έως το 1996 αγωνίστηκε στην Μ.Ε.Ν.Τ Θεσσαλονίκης στη Μορφωτική Ένωσις Νεολαίας Τούμπας.

Το διάστημα  1995-1996 αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία του Ελληνικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης γυναικών. Από το 1996 έως το 2001 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ισπανίας. Είναι η πρώτη ελληνίδα που αγωνίστηκε σε ομάδα του εξωτερικού. Στην σεζόν 1997-1998 ήταν μεταξύ των κορυφαίων 5 σκόρερ στο ισπανικό πρωτάθλημα. 

Από το 2001 έως το 2007 αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες της πρώτης κατηγορίας στην Ελλάδα: Πανσερραϊκός (2001-2002), Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης (2002-2004) και Άνω Λιόσια (2005-2007).  

Σπούδασε φυσική αγωγή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Επίσης παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία της αμερικανικής Σίσκο (Cisco).

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Πρόεδρος της Σλοβακίας

Ο Πρόεδρος της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβακικά: Prezident Slovenskej republiky) είναι ο αρχηγός κράτους της Σλοβακίας και ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από τον λαό για πέντε χρόνια και μπορεί να εκλεγεί για δύο διαδοχικές θητείες κατ 'ανώτατο όριο. Η προεδρία είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικό αξίωμα, αλλά ο πρόεδρος ασκεί ορισμένες περιορισμένες εξουσίες με απόλυτη διακριτικότητα. Η επίσημη κατοικία του προέδρου είναι το παλάτι Γκρασάλκοβιτς στη Μπρατισλάβα

Ιστορία 
Το αξίωμα ιδρύθηκε με το Σύνταγμα της Σλοβακίας της 1ης Ιανουαρίου 1993, όταν η Σλοβακία διαχωρίστηκε μόνιμα από την Τσεχοσλοβακία και έγινε ανεξάρτητη. Το αξίωμα ήταν κενό μέχρι τις 2 Μαρτίου 1993, όταν ο πρώτος πρόεδρος Μίχαλ Κοβάτς εξελέγη από το Εθνικό Συμβούλιο της Σλοβακικής Δημοκρατίας. Ωστόσο, το 1998, το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπόρεσε να εκλέξει διάδοχο του Κοβάτς. Ως αποτέλεσμα, για μισό χρόνο μετά τη λήξη της θητείας του Κοβάτςτον Μάρτιο του 1998, η θέση ήταν κενή. Τα καθήκοντα και αρμοδιότητες του γραφείου μεταβιβάστηκαν στον τότε πρωθυπουργό και ομιλητή του Εθνικού Συμβουλίου. Για να επιλυθεί το ζήτημα, το σύνταγμα τροποποιήθηκε για να εξασφαλίσει τη λαϊκή εκλογή του προέδρου. Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 1999 , το 2004 , το 2009 , το 2014 και το 2019 .

Ο σημερινός πρόεδρος είναι η Ζουζάνα Τσαπούτοβα, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στις 15 Ιουνίου 2019.

Πολιτική της Σλοβακίας
Πρόεδροι της Δημοκρατίας
Πρωθυπουργός της Σλοβακίας

Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Σλοβακικής Δημοκρατίας (σλοβακικά: předseda vlády Slovenskej republiky ), επίσης γνωστός ως πρωθυπουργός (σλοβακικά: Premier ), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Σλοβακίας . Είναι ο τρίτος ανώτατος αξιωματούχος στη Σλοβακία μετά τον Πρόεδρο της Σλοβακίας και τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου . Στην πράξη, είναι ο κορυφαίος πολιτικός ηγέτης της χώρας.

Το αξίωμα δημιουργήθηκε το 1969 και έκτοτε έχουν υπηρετήσει 14 πρωθυπουργοί. Από την ανεξαρτησία της Σλοβακίας το 1993, έχουν υπηρετήσει επτά πρωθυπουργοί (δύο έχουν υπηρετήσει τουλάχιστον δύο θητείες). 

Από το 2021 ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Έντουαρντ Χέγκερ.

Ιστορία 
Το αξίωμα του Πρωθυπουργού ιδρύθηκε το 1969 από το Συνταγματικό Νόμο της Ομοσπονδίας. Ωστόσο, υπήρχε παρόμοιο αξίωμα από το 1918 όταν διάφοροι αξιωματούχοι προέδρευαν εκτελεστικά όργανα που κυβερνούσαν το σλοβακικό τμήμα της Τσεχοσλοβακίας. Από το 1993, όταν ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Σλοβακική Δημοκρατία, έχουν υπηρετήσει πέντε άτομα.

Εξουσίες και ρόλος 
Δεδομένου ότι η Σλοβακία είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, ο πρωθυπουργός είναι υπόλογος στο Εθνικό Συμβούλιο. Το Σύνταγμα της Σλοβακίας προβλέπει ότι κατά την προσχώρηση στο αξίωμα κάθε πρωθυπουργός πρέπει να κερδίσει και στη συνέχεια να διατηρήσει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου. Μόλις ο Πρωθυπουργός χάσει την εμπιστοσύνη του κοινοβουλίου, ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να τον απολύσει και να ορίσει έναν νέο Πρωθυπουργό ή να αναθέσει στον απολυθέντα Πρωθυπουργό να ενεργεί ως προσωρινός πρωθυπουργός με περιορισμένες εξουσίες.

Ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο αξίωμα στο κράτος, καθώς διοικεί και προεδρεύει τη κυβέρνηση. Παρόλο που αυτός που διορίζει τους υπουργούς στο Υπουργικό Συμβούλιο είναι ο Πρόεδρος της χώρας, ο Πρόεδρος διορίζει τους Υπουργούς με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού.

Κατάλογος πρωθυπουργών της Σλοβακίας

Παραπομπές
Βιομηχανική μονάδα Παπαλεξανδρή

Η βιομηχανική μονάδα Παπαλεξανδρή, γνωστή και ως «Κυλινδρόμυλοι Παπαλεξανδρή» , αποτελούμενη από αλευροποιία  και συνεταιριστικό ελαιοτριβείο, ήταν εργοστάσιο παραγωγής τροφίμων στην Ιτέα Φωκίδας, το οποίο βρίσκεται εκτός χρήσης από το 2008. Το 1862 - 1865 στο συγκεκριμένο σημείο, από την εταιρεία "Μανιάτη, Χαρδαβέλα, Λαζαρή, Μοσχολιού & Σια" φτιάχτηκε ο πρώτος ατμόμυλος (οι ντόπιοι τον αποκαλούσαν ατμομηχανή) που λειτουργούσε και ως "λιοτρίβι", σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Θεοχάρης Μελισσάρης στο βιβλίο του "Πραγματεία περί Ιτέας-Κίρρας" (έκδοση 1927). Αργότερα, το έργο περιήλθε στην κατοχή των υιών Γ. Τριάντη. Η οριστική (βιομηχανική) μονάδα συμπληρώθηκε το 1930, με νέους ιδιοκτήτες (από το 1920) τους αδελφούς Επαμεινώνδα και Αλέξανδρο Παπαλεξανδρή (; - 19 Οκτωβρίου 1988)  και στόχο την ενίσχυση της αγοράς και τη διευκόλυνση της μεταφοράς τροφίμων, καθώς η Ιτέα διαθέτει λιμάνι με άμεση πρόσβαση στην Πελοπόννησο.  Απασχολούσε εκατοντάδες εργάτες κι εργάτριες, που εργάζονταν εναλλάξ σε βάρδιες. Σήμερα, από τις εγκαταστάσεις έχει απομείνει μόνο το κεντρικό οικοδόμημα. Ωστόσο η εταιρεία εμφανίζεται ενεργή.

Παραπομπές

Πηγές
 Βιομηχανικά Δελτία Απογραφής
 Η ιστορία της βιομηχανίας τροφίμων

Παπαλεξανδρη μοναδα βιομηχανικη
Παπαλεξανδρη μοναδα βιομηχανικη
Παπαλεξανδρη μοναδα βιομηχανικη
Πολιτειακές εκλογές της Νέας Νότιας Ουαλίας (2019)

Γενικές εκλογές για την ανάδειξη των μελών της 57ης Νομοθετικής Συνέλευσης διεξήχθησαν στην Νέα Νότια Ουαλία στις 23 Μαρτίου 2019. Όλες οι 93 έδρες αποφασίστηκαν με τη μέθοδο της προαιρετικής ψηφοφορίας κατά προτίμηση. Εξελέγησαν επίσης 21 μέλη του 42μελούς Νομοθετικού Συμβουλίου με την αναλογική κατ' επιλογήν. Ο κυβερνών συνασπισμός των Φιλελευθέρων/Εθνικών με πρωθυπουργό την Γκλέντις Μπερετζικλιάν και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον Τζον Μπαριλάρο επανεκλέχθηκε για μία τρίτη τετραετή θητεία. Ωστόσο, η επανεκλογή έγινε με μειωμένη πλειοψηφία σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

Αποτελέσματα Νομοθετικής Συνέλευσης
Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 89,43%.

Σε σύγκριση με τα αποτελέσματα των εκλογών του 2015.

Αποτελέσματα Άνω Βουλής 
Στις εκλογές για το Νομοθετικό Συμβούλιο, το ποσοστό προσέλευσης των ψηφοφόρων έφτασε το 90,16%.

Σημειώσεις και παραπομπές

Νεα Νοτια Ουαλια
Εκλογές στην Νέα Νότια Ουαλία
Παναγιώτης Νίκας

Ο Παναγιώτης Νίκας (γενν. 1950) είναι Έλληνας καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πολιτικός, περιφερειάρχης Πελοποννήσου και πρώην δήμαρχος Καλαμάτας.

Εξελέγη στις περιφερειακές εκλογές του 2019 έναντι του Πέτρου Τατούλη, λαμβάνοντας στον δεύτερο γύρο συνολικό ποσοστό 53,59% με τη στήριξη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Παραπομπές 

Περιφερειάρχες Πελοποννήσου
Δήμαρχοι Καλαμάτας
Πρωθυπουργός του Ισραήλ

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ( Εβραϊκά : רֹאשׁ הַמֶּמְשָׁלָה , Ρος ΧαΜεμσάλα = επικεφαλής της κυβέρνησης, αραβικά : رئيس الحكومة , Ράις αλ-Χουκούμα) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Ισραήλ.

Το Ισραήλ είναι μια Προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Οι εξουσίες του Προέδρου είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικές και ο πρωθυπουργός κατέχει την πραγματική εξουσία. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Γιαΐρ Λαπίντ. 

Μετά από τις εκλογές, ο Πρόεδρος ορίζει ένα μέλος της Κνεσέτ για πρωθυπουργό. Ο υποψήφιος έχει 42 ημέρες για να σχηματίσει έναν βιώσιμο συνασπισμό. Στη συνέχεια παρουσιάζει μια κυβερνητική πλατφόρμα και πρέπει να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Κνεσέτ για να γίνει πρωθυπουργός. Στην πράξη, ο πρωθυπουργός είναι συνήθως ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος στο κυβερνητικό συνασπισμό. Μεταξύ του 1996 και του 2001, ο πρωθυπουργός εκλεγόταν άμεσα, χωριστά από την Κνεσέτ.

Παραπομπές

Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία

Στο γερμανικό κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag).

Πρόσφατες εκλογές

2016 

Οι πιο πρόσφατες εκλογές, διεξήχθησαν στις 4 Σεπτεμβρίου 2016 και οι Σοσιαλδημοκράτες αναδείχθηκαν νικητές ξανά, με 26 από τις συνολικά 71 έδρες.

Προηγούμενες εκλογές

2011 
Landtag 4 Σεπτεμβρίου 2011  (χωρίς την περιφέρεια Ρύγκεν)
|- bgcolor=#E9E9E9
! colspan="2" align="left" | Κόμμα
! align="left" | Ιδεολογία
! align="left" | Αναλογίαψήφων
! colspan="2" |  % (μεταβολή)
! colspan="2" | Έδρες (μεταβολή)
! | % των εδρών
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#ff0000 align="center" |
| align="left" | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD)
| align="left" | σοσιαλδημοκρατικό
| align="right" | 239.745
| align="right" | 35,7
| align="right" | + 5,5
| align="right" | 28
| align="right" | + 5
| align="right" | 39,4
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#000000 align="center" |
| align="left" | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας (CDU)
| align="left" | χριστιανοδημοκρατικό
| align="right" | 155.084
| align="right" | 23,1
| align="right" | – 5,7
| align="right" | 18
| align="right" | – 4
| align="right" | 25,4
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#AA0000 align="center" |
| align="left" | Η Αριστερά (πρώην PDS)
| align="left" | σοσιαλιστικό δημοκρατικό
| align="right" | 123.502
| align="right" | 18,4
| align="right" | + 1,6
| align="right" | 14
| align="right" | + 1
| align="right" | 19,7
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#99CC33 align="center" |
| align="left" | Συνασπισμός '90/Οι Πράσινοι (Die Grünen)
| align="left" | οικολογικό
| align="right" | 56.438
| align="right" | 8,4
| align="right" | + 5,0
| align="right" | 6
| align="right" | + 6
| align="right" | 8,5
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#996633 align="center" |
| align="left" | Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD)
| align="left" | γερμανικό εθνικιστικό
| align="right" | 40.075
| align="right" | 6,0
| align="right" | – 1,3
| align="right" | 5
| align="right" | – 1
| align="right" | 7,0
|-
|style="width: 20px" bgcolor=#FFFF00 align="center" |
| align="left" | Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP)
| align="left" | κλασικό φιλελεύθερο
| align="right" | 18.428
| align="right" | 2,7
| align="right" | – 6,9
| align="right" | 0
| align="right" | – 7
| align="right" | 0
|-
|style="width: 20px" bgcolor=white align="center" |
| align="left" | Λοιπά
| align="left" |
| align="right" | 37.609
| align="right" | 5,6
| align="right" | + 1,8
| align="right" | 0
| align="right" | ±0
| align="right" | 0
|-
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" colspan=3 | Σύνολο έγκυρα
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" | 670.881
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" | 100,0%
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" |  
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" | 71
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" | ± 0
! align="right" style="background-color:#E9E9E9" | 100,0%
|}
Πηγή: Elections administrator of the State of Mecklenburg-Vorpommern

Παραπομπές 

Εκλογες
Κλεονίκη Ασπριώτη

Η Κλεονίκη Ασπριώτη (Βάρνα, 1870 - Αθήνα, 1938) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.

Βιογραφία 
Η Ασπριώτη γεννήθηκε σε οθωμανική οικογένεια, στην οθωμανική Βάρνα, το 1870. Όταν ήταν 8 ετών η Βουλγαρία έγινε ανεξάρτητη. Ξεκίνησε τις σπουδές της στη Βάρνα και συνέχισε τις σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, στο στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο,  από όπου έλαβε πτυχείο νηπιαγωγού. 

Η Ασπριώτη σπούδασε διακοσμητική τέχνη στην Πράγα. Το 1890-1895 σπούδασε στο Μόναχο με δάσκαλο τον Νικόλαο Γύζη. Το 1895 μετακόμισε στο Παρίσι..

Στις πρώτες δύο δεκαετίες του 20ού αιώνα εργάστηκε εναλλάξ στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη. Μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα το 1927. Κάποια έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών.  Φιλοτέχνησε κυρίως προσωπογραφίες. 

Πέθανε το 1938.

Έργο

Παραπομπές

Εξωτερικές πηγές 

 Εθνική Πινακοθήκη

Έλληνες ζωγράφοι
Δυτικές Άλπεις

Οι Δυτικές Άλπεις είναι το δυτικό τμήμα της περιοχής των Άλπεων, και περιλαμβάνουν το νοτιοανατολικό τμήμα της Γαλλίας, ολόκληρο το Μονακό, το βορειοδυτικό τμήμα της Ιταλίας και το νοτιοδυτικό τμήμα της Ελβετίας.

Στα νοτιοανατολικά, η ορεινή περιοχή συνορεύει με την ιταλική Κοιλάδα του Πάδου. Στα δυτικά, η κοιλάδα του ποταμού Ροδανού τη χωρίζει από την Κεντρική οροσειρά (Μασίφ Σαντράλ). Το βορειότερο τμήμα των Δυτικών Άλπεων σχηματίζεται από τις Ελβετικές Προάλπεις.

Οι κορυφές και τα ορεινά περάσματα (διαβάσεις) είναι υψηλότερα σε σύγκριση με τις Ανατολικές Άλπεις, ενώ το εύρος των οροσειρών είναι μικρότερο.

Έκταση 

Οι Δυτικές Άλπεις περιλαμβάνουν το σύνολο των αλπικών οροσειρών της Γαλλίας και του Μονακό, το μεγαλύτερο τμήμα στην Ελβετία, και μια μη αμελητέα αλπική περιοχή της Ιταλίας και είναι γενικά σημαντικά υψηλότερες από τις ανατολικές Άλπεις - τα περισσότερα όρη άνω των 4.000 μέτρων των Άλπεων βρίσκονται στις Δυτικές Άλπεις, και ως εκ τούτου οι υψηλότερες κορυφές των Άλπεων, συμπεριλαμβανομένου του Λευκού όρους, το υψηλότερο βουνό σε ολόκληρη την οροσειρά (4.810 μ.). 

Έχουν τον άξονά τους στην κατεύθυνση βορρά-νότου, σε αντίθεση με τη γενική κατεύθυνση των Άλπεων συνολικά. Για το λόγο αυτό και λόγω του κλίματος, της γεωλογικής δομής και της οικονομίας, διακρίνονται σε Βόρειες και Νότιες Άλπεις.

Το μήκος των Δυτικών Άλπεων είναι 300 χιλιόμετρα και το πλάτος κυμαίνεται από 150 έως 185 χιλιόμετρα.

Υποδιαιρέσεις των Άλπεων 
Παραδοσιακή υποδιαίρεση (1926)

Σύμφωνα με τις Υποδιαιρέσεις των Άλπεων (Partizione delle Alpi), που υιοθετήθηκαν από την ιταλική  Εθνική Επιτροπή Γεωγραφίας το 1926 μετά το 9ο Ιταλικό Γεωγραφικό Συνέδριο, η οροσειρά των Άλπεων χωρίζεται σε τρία βασικά τμήματα : τις Δυτικές Άλπεις, Κεντρικές Άλπεις και τις Ανατολικές Άλπεις.

Σε αυτή την παραδοσιακή υποδιαίρεση, το όριο των Δυτικών Άλπεων αρχίζει από την ορεινή διάβαση Κολ ντ'Αλτάρ στην Ιταλία και τελειώνει στην ορεινή διάβαση Κολ Φερέ στην Ελβετία.

Η Υποδιαίρεση των Άλπεων χωρίζει τις Δυτικές Άλπεις στα ακόλουθα οκτώ τμήματα (σε αγκύλες ο αριθμός του τμήματος στην εικόνα στα αριστερά):

Παραθαλάσσιες Άλπεις (1), Κοττιανές Άλπεις  (2), Άλπεις Γκραι ή  Γραϊανές (3), Άλπεις της Προβηγκίας  (4), Άλπεις του Ντωφινέ (5), Προάλπεις της Προβηγκίας  (6), Προάλπεις του Ντωφινέ  (7) και Προάλπεις της Σαβοΐας (8).

Υποδιαίρεση SOIUSA (2005)

Η ενοποιημένη διεθνής αλπική ορογραφική υποδιαίρεση του αλπικού συστήματος (SOIUSA), που δημιουργήθηκε το 2005, εγκατέλειψε την υποδιαίρεση των Άλπεων σε τρία τμήματα και χώρισε τις Άλπεις σε δύο μεγάλα τμήματα: τις Δυτικές Άλπεις και τις Ανατολικές Άλπεις, που χωρίζονται από τον άξονα που σχηματίζεται από τον ποταμό Ρήνο, την ορεινή διάβαση Σπλούγκα, τη λίμνη Κόμο και τη λίμνη Λέκο.

Παραπομπές 
Οροσειρές των Άλπεων
AT&T

Η AT&T Inc. είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία συμμετοχών με έδρα τον πύργο Γουάιτακρ στο κεντρικό Ντάλας του Τέξας. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών και ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών κινητής τηλεπικοινωνίας. Επίσης είναι ο μεγαλύτερος πάροχος σταθερής τηλεπικοινωνίας στις ΗΠΑ μέσω της AT&T Communications. Από τις 14 Ιουνίου 2018 είναι η μητρική εταιρεία της εταιρείας μέσων ενημέρωσης WarnerMedia. Το 2018, η AT&T είναι ένατη στη κατάταξη των αμερικανικών εταιρειών στο Fortune 500.

Παραπομπές 

Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας

Το Λεσίνι, επίσημα Λεσίνιον, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Λεσίνι βρίσκεται κοντά και δυτικά του Αχελώου ποταμού σε απόσταση 26,5 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου και 15 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αιτωλικό. Στην ανατολικά πλευρά του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Αιτωλικού - Αστακού ενώ στο κέντρο του είναι ο Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου. Πρόκειται για μικρή βυζαντινή εκκλησία που χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα και η κατασκευή του άρχισε στα χρόνια του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

Δάσος του Φράξου 
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το δάσος Φράξου στα νότια του χωριού που έχει χαρακτηριστεί ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (Τ.Ι.Φ.Κ) και συμπεριλαμβάνεται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νatura (Φύση) 2000. Πρόκειται για ένα από τα λίγα διασωθέντα υγρόφιλα δάση της Ελλάδας, το οποίο  σχηματίζεται κυρίως από το δένδρο Νερόφραξος (Fraxinus angustifolia subsp. oxycarpa) καθώς και ασημόλευκες (Populus alba), φτέλιες (Ulmus minor), ασημοϊτιές (Salix alba). Ο σημερινός χώρος του δάσους και η γύρω του περιοχή ήταν βαλτολίμνη η οποία ονομαζόταν Κυνία (Γκυνιάς) και από το 1930 άρχισε να αποξηραίνεται σταδιακά. Το 1985 ανακηρύχθηκε διατηρητέο «Μνημείο της Φύσης» και η σημερινή έκτασή του έχει μειωθεί στα 600 περίπου στρέμματα.

Ονομασία - Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με την παλιά του ονομασία Παληοκατούνα από το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινιάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Παληοκατούνας. Το 1940 διορθώνεται σε Παλαιοκατούνα ενώ το 1967 με το ΦΕΚ 91Α - 06/06/1967 μετονομάζεται σε Λεσίνιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεσινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οινιάδων του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 771 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το σπάνιο δάσος του Φράξου στο Λεσίνι από τον ιστότοπο https://iaitoloakarnania.gr
 Μνημεία της Φύσης: Τα δάση φράξου στο Τριχώνιο και Λεσίνι από τον ιστότοπο https://www.agrinionews.gr

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Γιαννούδι Ρεθύμνου

Το Γιαννούδι (επίσημο: το Γιαννούδιον) είναι οικισμός της Κοινότητας Ρεθύμνης, του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 116 κατοίκους. Βρίσκεται 6,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο 110 μ, κοντά στην οδική αρτηρία προς το Αμάρι. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδας.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από το επώνυμο του πρώτου ιδρυτή Γιαννούδη. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Gianudhi και στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Gianoudi με 166 οφιελόμενες αγγαρείες. Στην απογραφή του 1881, είχε 11 Χριστιανούς και 107 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Χρωμοναστηρίου. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον δήμο Βρυσιναίων και είχε 40 κατοίκους. Το 1925, το Γιαννούδι υπάχθηκε αρχικά στην κοινότητα Πρασέ και αργότερα το ίδιο έτος στον δήμο Ρεθύμνης, όπου υπάγεται μέχρι σήμερα.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Στην είσοδο του χωριού σώζεται τριώροφος πύργος, γνωστός ως πύργος Γιαννουδίου ή Γιουλούντα. Η κατασκευή του χρονολογείται στους πρώτους οθωμανικούς χρόνους (τέλη 17ου - αρχές 18ου αιώνα). Η πρόσβαση στον πρώτο όροφο γινόταν με εξωτερική σκάλα και στον δεύτερο με εξωτερική σκάλα. Ο δεύτερος όροφος έχει έξι παράθυρα, οργανωμένα σε ζεύγη και τζάκι. Το 1929 άρχισε να λειτουργεί στο χωριό δημοτικό σχολείου, το οποίο σήμερα στεγάζει τον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού.

Οικονομία 
Στο χωριό λειτουργεί εταιρεία παραγωγής και εμπορείας μανιταριών.

Στο χωριό έχει εγκριθεί να κατασκευαστεί διυλιστήριο νερού για την ύδρευση των δήμων Ρεθύμνης και Μυλοποτάμου.

Παραπομπές 

γιαννουδι
Δήμος Ρεθύμνης
Δαμαβόλος Ρεθύμνης

Ο Δαμαβόλος ή Δαμαβόλου είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Βρίσκεται 33 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 250 μ. Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδος.

Κοινότητα Δαμαβόλου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Δαμαβόλου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αβδανίτες και Αλιακές. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αβδανίται, οι (46)
 Αλιακές, οι (39)
 Δαμαβόλος, ο (125)

Συνολικά η κοινότητα έχει 210 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παντελή-Σπυρίδωνα Καστελιανό.

Κοινοτάρχες Δαμαβόλου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Δαμαβόλου.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το γεγονός ότι το όνομα του χωριού αναφέρεται στις παλιές απογραφές στη γενική είναι ένδειξη ότι προέρχεται από το επώνυμο του πρώτου οικιστή.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Dhamavolu. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Damavolo με 100 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Damavolu. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Damavolo, με 30 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Αβδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 153 Χριστιανούς και 31 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 184 κατοίκους.

Το 1925, ο Δαμαβόλος υπάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Μάμαντος, αλλά το 1927 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Δαμαβόλου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα. Το 1969 στον Δαμαβόλο προσαρτήθηκε ο οικισμός Άγιος Σύλλας.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Mεταμόρφωση του Σωτήρα. Είναι ένας μονόκλιτος ναός, στον οποίο φυλάσσονται ένα ευαγγέλιο του 1793 καθώς και εκκλησιαστικά βιβλία του 19ου αιώνα. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στο Γενέθλιο της Θεοτόκου. Άλλες εκκλησίες του χωριού περιλαμβάνουν τους Άγιος Αντώνιος, Άγιο Πνεύμα, Άγιος Στέφανος, Άγιος Παντελεήμων και Aγία Eιρήνη.

Παραπομπές 

Δαμαβολος
Δήμος Μυλοπόταμου
Δαφνέδες Ρεθύμνης

Οι Δαφνέδες είναι χωριό της Κοινότητος Επισκοπής του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 139 κατοίκους. Βρίσκεται 32 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 160 μ., επί της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδος.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Dafnides στην επαρχεία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Dafnes με 43 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Dafnedes. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Dafnades, με 24 χαράτσια. 
Το 1925, οι Δαφνέδες υπάχθηκαν στην κοινότητα Επισκοπής, όπου παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Είναι ένας μονόκλιτος ναός. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα. Άλλες εκκλησίες του χωριού περιλαμβάνουν τους Άγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, Κοίμηση της Θεοτόκου και Άγιοι Πάντες. Ο ναός των Αγίων Σαράντα ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς ναού με τρούλο, οι οποίοι κτίστηκαν στην Κρήτη κατά τον 11ο αιώνα. Αν και ο τρούλος που σώζεται πιθανότατα είναι ο αρχικός, ο ναός έχει υποστεί σημαντικές επεμβάσεις κατά τον 16ο αιώνα οι οποίες αλλοίωσαν την αρχική μορφή του.

Ο Τζουζέπε Γκερόλα αναφέρει ότι εντόπισε σε ελαιοτριβείο του χωριού υπέρθυρο με την επιγραφή «Αυτή η πύλη κλείεται ω λίθος ο συντρίβων της ελέας τον καρπόν. ΑΧΒΕ(=1635)».

Άλλο ένα αξιοθέατο είναι η Πάνω Βρύση.

Παραπομπές 

Δαμαβολος
Δήμος Μυλοπόταμου
Αντώνης Morgan Κωνσταντουδάκης



Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα το 1982.Είναι απόφοιτος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Πειραιά, με μεταπτυχιακό στην Ναυτιλία από το Πανεπιστήμιο Πειραιά και είναι υποψήφιος διδάκτορας στο University of Surrey, ενώ εργάστηκε ως Project Manager και υψηλό στέλεχος στον Τραπεζικό χώρο, επί 10 χρόνια.

Σκηνοθετική σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε να σκηνοθετεί στον κινηματογράφο το 2014 έχοντας γρήγορα καταφέρει να συμπεριλάβει σημαντικές δουλειές στο παλμαρέ του. Το 2017 οι μικρού μήκους ταινίες του Έψιλον και DER ταξιδεύουν στο Λονδίνο και ο ίδιος βραβεύεται ως “Καλύτερος Νέος Σκηνοθέτης” στο London Greek Film Festival. Σκηνοθέτησε την μεγάλου μήκους ταινία Κελί, καθώς και τις μικρού μήκους Ακρόαση και Styx που βρίσκονται σε post production, τα βιντεοκλίπ Έλα Κοντά μου του Παύλου Παυλίδη & B-Movies, High Command του βρετανικού συγκροτήματος Detachments, και Φύσα της Βανέσσας Αδαμοπούλου, τα πιλοτικά επεισόδια τηλεοπτικών σειρών ID (κειμένου του ίδιου) και Αγάπη Ρε, την τηλεοπτική εκπομπή Attic-art των Classiscus για την παράσταση Χανς Κολχάας της Λίλυς Μελεμέ, τηλεοπτικά spot για την Unesco Πειραιά και Νήσων, trailer για την προώθηση θεατρικών παραστάσεων κ.ά. Στο θέατρο σκηνοθέτησε με επιτυχία την παράσταση “Βέντλα - Το Ξύπνημα της Άνοιξης” του Frank Wedekind σε παραγωγή Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (2017-2018) καθώς και την παράσταση “About Milgram” της Λουκίας Ανάγνου στο Θέατρο Cartel (2016). Συνιδρυτής της κινηματογραφικής ομάδας NAIL Hit n’ Run Productions με μεγάλο αριθμό D.I.Y. βίντεο στους δρόμους της Αθήνας που προβάλλονται στο επίσημο κανάλι της ομάδας στο Youtube. Με την κινηματογραφική ομάδα NAIL, το 2017 ίδρυσε και διευθύνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά και της Unesco Πειραιά και Νήσων.

Βραβεία 

 Βραβείο “Καλύτερου Νέου Σκηνοθέτη” στο London Greek Film Festival

Πηγές 

 http://www.thecolumnist.gr/p/blog-page_57.html
 https://www.madeingreece.news/nea/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B7%CF%82-morgan-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82
 https://www.all4fun.gr/portal/all4fun-4/all4fun-5/21751-antonis-morgan-konstantoudakis-o-skinothetis-ton-7on-theatrikon-vraveion-koinoy-all4fun.html
 https://www.dithepi.gr/el/news/press/?nid=32108
Γρηγόρης Σανίκης

Ο Γρηγόριος Σανίκης (γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1980) στη Βέροια και είναι Έλληνας παίκτης του χάντμπολ ο οποίος αγωνίζεται στον Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.

Αθλητική σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε με το χάντμπολ στον Φίλιππο Βέροιας στην πατρίδα του.Εκεί επίσης έκανε το ντεμπούτο του στο πρώτο ελληνικό πρωτάθλημα και κέρδισε το ελληνικό πρωτάθλημα του 2003. Το 2004 μετακόμισε στο εξωτερικό στο SG Kronau-Östringen στο δεύτερο γερμανικό πρωτάθλημα.Με τη Kronau σήκωσε το 2005 την 1η Μπουντεσλίγκα Χάντμπολ.

Ο Γρηγόριος Σανίκης έχει παίξει 106 φόρες για την ελληνική εθνική ομάδα χάντμπολ.Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Χάντμπολ 2005 στην Πορτογαλία τερμάτισε έκτος με την Εθνική ομάδα.Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Χάντμπολ 2007 στην Γερμανία δεν κατάφερε να προκριθεί με τη χώρα του.

Web links 

 European Cup statistics by Grigorios Sanikis

Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης
Χειροσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Gormiti

Gormiti είναι Ιταλo-ισπανική τηλεοπτική σειρά καρτούν, μία συμπαραγωγή  των εταιρειών Giochi Preziosi, Planeta Junior και Kotoc Produccions, βασισμένη στο ομότιτλο παιχνίδι. 

Η λέξη προέρχεται από τα Ιταλικά Gormiti: Gli Invincibili Signori della Natura που σημαίνει Οι ανίκητοι Κύριοι της Φύσης δηλαδή οι δυνάμεις της Φύσης και αργότερα έγινε στα Αγγλικά The Invincible Lords of Nature.  

Η σειρά εμφανίστηκε για πρώτη φορά  στις 16 Οκτωβρίου 2017  (MIPJunior). Στα τέλη του 2018 παρουσιάστηκε σε Ισπανία (Boing channel) και Ιταλία (RaiPlay) και τον Ιούνιο του 2019 προβλήθηκε και στην Ελλάδα. Πλέον η σειρά προβάλλεται σε πολλές άλλες χώρες  όπως  ο Καναδάς (Teletoon) ,  το Ηνωμένο Βασίλειο (CITV) .

Πλοκή και πρωταγωνιστές
Πριν από πολλά χρόνια, το νησί του Gorm δέχτηκε επίθεση από τους Darkans, τη "φυλή του σκότους". Οι άρχοντες Gormiti ένωσαν τις δυνάμεις τους και τελικά νίκησαν τον άρχοντα Voidus και τους Darkans. Ο θρύλος όμως λέει ότι μία μέρα οι Darkans θα επιστρέψουν από το "βασίλειο των σκιών" (Darkor) και -σύμφωνα με την ίδια προφητεία- τέσσερις ήρωες από τις τέσσερις διαφορετικές φυλές του Gorm (φυλή της Φωτιάς, του Πάγου, του Αέρα και των Βράχων), οι Riff, Ikor, Eron και Trek, θα ανακαλύψουν το φρούριο των αρχόντων του Gorm (Πύργος του Gorm) και με τα περιβραχιόνια των στοιχείων της φύσης που θα βρουν εκεί, θα καλέσουν σε βοήθεια τους πανίσχυρους ιππότες Gormiti για να επικρατήσουν, έχοντας και τη συνδρομή της φύλακας του Φωτός, Ao-Ki, ακόμη μία φορά των Darkans. Όμως, μία νέα περιπέτεια ξεκινάει για τους ήρωες, που τώρα πρέπει να βρουν τα πετράδια του Elestar, ενός δημιουργήματος των δυνάμεων των στοιχείων της φύσης, αρκετά δυνατό για να παγιδεύσει τους Darkans στο Darkor. Και μόνο όταν ενώσουν τα κομμάτια του Elestar, θα σωθεί το Gorm.

Επεισόδια

Σεζόν 1

Σεζόν 2

Σεζόν 3

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
 

Gormiti
Gormiti