Μάχη του Μονμιράιγ

Η Μάχη του Montmirail (11 Φεβρουαρίου 1814) διεξήχθη μεταξύ μιας γαλλικής δύναμης με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα και δύο συμμαχικά σώματα με διοικητή τους Fabian Wilhelm von Osten-Sacken και Ludwig Yorck von Wartenburg . Σε σκληρές μάχες που κράτησαν μέχρι το βράδυ, τα γαλλικά στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένης της Αυτοκρατορικής Φρουράς, νίκησαν τους Ρώσους στρατιώτες του Sacken και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν προς τα βόρεια. Μέρος του Πρωσικού Ι Σώματος του Γιορκ προσπάθησε να παρέμβει στον αγώνα, αλλά επίσης εκδιώχθηκε. Η μάχη έλαβε χώρα κοντά στο Montmirail, Γαλλία, κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας των Έξι Ημερών των Ναπολεόντειων Πολέμων . Το Montmirail βρίσκεται  ανατολικά του Meaux .

Αφού ο Ναπολέων συνέτριψε το μικρό απομονωμένο σώμα του Zakhar Dmitrievich Olsufiev στη Μάχη του Champaubert στις 10 Φεβρουαρίου, βρέθηκε στη μέση του ευρέως διαδεδομένου Στρατού της Σιλεσίας του Gebhard Leberecht von Blücher. Αφήνοντας μια μικρή δύναμη στα ανατολικά για να παρακολουθήσει τον Blücher, ο Ναπολέων έστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του προς τα δυτικά σε μια προσπάθεια να καταστρέψει τον Sacken. Χωρίς να γνωρίζει το μέγεθος του στρατού του Ναπολέοντα, ο Sacken προσπάθησε να σπάσει το δρόμο του ανατολικά για να ενωθεί με τον Blücher. Οι Ρώσοι κατάφεραν να κρατήσουν το έδαφος για αρκετές ώρες, αλλά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν καθώς όλο και περισσότεροι Γάλλοι στρατιώτες εμφανίζονταν στο πεδίο της μάχης. Τα στρατεύματα του Γιορκ έφτασαν καθυστερημένα μόνο για να απωθηθούν, αλλά οι Πρώσοι απέσπασαν την προσοχή των Γάλλων για αρκετό καιρό ώστε να επιτρέψουν στους Ρώσους του Σάκεν να ενωθούν μαζί τους σε μια απόσυρση προς τα βόρεια. Την επόμενη μέρα θα έβλεπε τη μάχη του Château-Thierry καθώς ο Ναπολέων ξεκίνησε μια τεράστια καταδίωξη.

Ιστορία 
Από την 1η Φεβρουαρίου 1814, Πρώσος στρατάρχης Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ με ένα επιβλητικό στράτευμα των 80.000 ανδρών των συμμαχικών δυνάμεων από τον δικό του Στρατό της Σιλεσίας και της Αυστρίας του στρατάρχη Karl Philipp, του πρίγκιπας της Schwarzenberg. Ο στρατός της Βοημίας νίκησε τον Ναπολέοντα με 45.000 γαλλικά στρατεύματα στη μάχη της La Rothière .  Ενθουσιασμένοι από τον θρίαμβό τους, οι συμμαχικοί διοικητές επινόησαν ένα νέο σχέδιο σύμφωνα με το οποίο ο Schwarzenberg προχώρησε από την Τρουά προς το Παρίσι ενώ ο Blücher επιχειρούσε σε έναν πιο βόρειο άξονα από το Châlons-sur-Marne προς το Meaux. Οι δύο στρατοί θα συνδέονταν με το σώμα του Peter Wittgenstein και μια δύναμη ανίχνευσης με επικεφαλής τον Alexander Nikitich Seslavin. Μέσα σε λίγες μέρες ο προσεκτικός Schwarzenberg άρχισε να τραβάει τα στρατεύματα του Wittgenstein προς το νότο. Πιστεύοντας ότι ο πόλεμος είχε σχεδόν τελειώσει, ο Blücher πίεσε γρήγορα δυτικά μετά από μια μικρότερη γαλλική δύναμη υπό τον Στρατάρχη Jacques MacDonald .  Άγνωστος στον Πρώσο στρατάρχη, στις 5 Φεβρουαρίου ο Schwarzenberg άλλαξε τη δύναμη του Seslavin από τη δεξιά πλευρά στην άκρα αριστερή πλευρά χωρίς να ενημερώσει τον Blücher. Δεδομένου ότι του έλειπε ένας αξιωματικός-σύνδεσμος με τον Σεσλάβιν, ο Πρώσος δεν γνώριζε ότι ένα επικίνδυνο κενό χασμουρήθηκε στην αριστερή πλευρά του. 

Μέχρι τις 6 Φεβρουαρίου, ο Ναπολέων σχεδίαζε να χτυπήσει τον Στρατό της Βοημίας. Αλλά εκείνη την ημέρα ο Γάλλος αυτοκράτορας έλαβε πληροφορίες ότι ο Blücher κινούνταν στο Παρίσι, μέσω Meaux. Δεδομένου ότι ο MacDonald ήταν πολύ αδύναμος για να σταματήσει τον Στρατό της Σιλεσίας, ο Ναπολέων αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει πρώτα τον Blücher. Ενώ έστελνε περιπολίες για να προσδιορίσει την ακριβή θέση του στρατού του Πρωσικού στρατάρχη, ο Ναπολέων έστειλε τον Στρατάρχη Auguste de Marmont με 8.000 στρατιώτες στο Sézanne . Στις 8 Φεβρουαρίου ενώθηκαν μαζί τους από μέρος της Αυτοκρατορικής Φρουράς και μια μεγάλη δύναμη ιππικού. Την ίδια μέρα οι περιπολίες του MacDonald ανέφεραν ότι ο Ludwig Yorck von Wartenburg βρισκόταν κοντά στο Épernay με 18.000 άνδρες. Όταν, το πρωί της 9ης Φεβρουαρίου, ο Ναπολέων έλαβε είδηση από τον Marmont ότι ο Fabian Wilhelm von Osten-Sacken βρισκόταν κοντά στο Montmirail με περίπου 15.000 στρατιώτες, ο γαλλικός στρατός τέθηκε σε δράση. 

Ο Στρατάρχης Claude Perrin Victor με 14.000 άνδρες, που αποτελούνταν από το δικό του σώμα, μια δύναμη υπό τον Etienne Maurice Gérard και ιππικό, θα κρατούσε τον Nogent-sur-Seine .  Marshal Nicolas Oudinot με 20.000 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων του νεοσύστατου VII Σώματος, μια νέα φρουρά 5.000 ανδρών, και μια δύναμη ιππικού υπό του Pierre Claude Pajol δόθηκε εντολή για τη φύλαξη των γεφυρών σε Bray-sur-Seine, Montereau, Pont -sur-Yonne και Sens . Εκείνη την εποχή, ο Ναπολέων είχε μόνο 70.000 στρατιώτες για να αντιμετωπίσει περίπου 200.000 Συμμάχους. Με τον Victor και τον Oudinot να παρακολουθούν τον Schwarzenberg, ο Ναπολέων αποφάσισε να δράσει εναντίον του Μπλούτζερ για τον οποίο υπέθεσε ότι είχε 45.000 στρατιώτες. 

Στην πραγματικότητα, ο στρατός της Σιλεσίας είχαν 57.000 στρατιώτες, 20.000 σύμφωνα με Sacken κοντά στο La Ferté-sous-Jouarre και 19.000 σύμφωνα με τον Zakhar Dmitrievich Olsufiev, Peter Μιχάιλοβιτς Kaptzevich και Friedrich von Kleist στο Champaubert, Vertus και στο Bergères -lès-Vertus .  Ωστόσο, ο στρατός του Blücher ήταν απλωμένος σε ένα μέτωπο 71 χιλιομέτρων και ο Ναπολέων μπορεί να βασιστεί στη βοήθεια των 10.000 ανδρών υπό τον ΜακΝτόναλντ.  δύναμη κρούσης του Ναπολέοντα αριθμούσε 30.000 άνδρες και 120 όπλα.  Αποτελούνταν από το σώμα του Marmont, δύο τμήματα Νεαρής Φρουράς με επικεφαλής τον Στρατάρχη Michel Ney, το I Σώμα Ιππικού, δύο τμήματα της Παλαιάς Φρουράς υπό τον στρατάρχη Édouard Mortier, duc de Trévise, μέρος του Ιππικού της Φρουράς και την ανεξάρτητη του Jean-Marie Defrance. ιππικό τμήμα. Ο Mortier διατάχθηκε να σηκώσει το πίσω μέρος. 

Φοβούμενος ότι ο Ναπολέων θα προσέφερε μάχη κοντά στο Nogent, ο Schwarzenberg ζήτησε από τον συνάδελφό του Blücher να στείλει το σώμα του Kleist νότια για βοήθεια. Υποχρεωτικά, ο Πρώσος στρατάρχης διέταξε τους Kleist, Kaptzevich και Olsufiev να συγκλίνουν στο Sézanne στις 10 Φεβρουαρίου. Ιππεύοντας με τον Kleist και τον Kaptzevich, ο Blücher τους οδήγησε νότια από το Vertus προς το Fère-Champenoise, σχεδιάζοντας να στρίψει δυτικά από εκεί στη Sézanne. Μετά από μέρες βροχής, οι δρόμοι ήταν βαλτωμένοι, αλλά οι Γάλλοι επαρχιώτες βοήθησαν τον στρατό να σύρει τα κανόνια του Ναπολέοντα μέσα στη λάσπη. Ο γαλλικός στρατός έπεσε πάνω στο μικρό σώμα του Olsufiev με συντριπτική δύναμη στη μάχη του Champaubert στις 10 Φεβρουαρίου. Με μόνο 5.000 άνδρες και 24 όπλα, ο Ρώσος στρατηγός κράτησε ασύνετα τη θέση του. Ο Olsufiev τελείωσε τη μέρα ως Γάλλος κρατούμενος και το σώμα του σχεδόν καταστράφηκε.  Οι 1.500 επιζώντες συγκροτήθηκαν σε τρία ή τέσσερα ad hoc τάγματα.

Μάχη

Δυνάμεις 
 

Ο Blücher ήταν κοντά στο Fère-Champenoise όταν άκουσε ότι το σώμα του Olsufiev είχε ναυαγήσει. διέταξε αμέσως τον Κλάιστ και τον Κάπτζεβιτς να κάνουν μια νυχτερινή πορεία πίσω στο Βέρτους. Ο Πρώσος στρατάρχης διέταξε τον Γιορκ να βαδίσει στο Montmirail ενώ κρατούσε τη σημαντική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Marne στο Château-Thierry σε περίπτωση που χρειαζόταν μια υποχώρηση. Στις 10 Φεβρουαρίου, ο Sacken προχώρησε δυτικά στο Trilport όπου υπήρχε μια γέφυρα πάνω από το Marne. Ο Blücher θυμήθηκε τον Sacken, δίνοντάς του εντολή να βαδίσει ανατολικά στο Montmirail για να συναντήσει τον Yorck και μετά να καθαρίσει τον αυτοκινητόδρομο μεταξύ εκεί και του Vertus. Ο Blücher αμέλησε να αναφέρει οτιδήποτε στον Sacken σχετικά με την απόδραση πάνω από το Marne. 

Ο Ναπολέων διέταξε τον ΜακΝτόναλντ να μετακινηθεί ανατολικά από το Τρίλπορτ. Στις 7:00 μ.μ., ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή στον Étienne Marie Antoine Champion de Nansouty με δύο τμήματα ιππικού να βαδίσουν δυτικά για να καταλάβουν το Montmirail, ακολουθούμενο στις 3:00 π.μ από το τμήμα του Étienne Pierre Sylvestre Ricard του σώματος του Marmont. Οι μεραρχίες της Νεαρής Φρουράς του Νέι θα μετακινούνταν στο πέρασμά τους στις 6:00 π.μ. ενώ η Παλιά Φρουρά του Μορτιέ θα βάδιζε απευθείας από τη Σεζάν προς το Μονμίραιλ. Η μεραρχία του Jean François Leval αποσπάστηκε από το Oudinot και διατάχθηκε να βαδίσει στο Montmirail μέσω του La Ferté-Gaucher . Ο Ναπολέων τοποθέτησε τον Marmont στο Étoges με τη μεραρχία του Joseph Lagrange και το I Σώμα Ιππικού.  Χρησιμοποιώντας την κεντρική του θέση, ο Ναπολέων ήλπιζε να συντρίψει τον Sacken και τον Yorck ενώ ήταν απομονωμένοι από το Blücher. Ως εκ τούτου, διέταξε τον ΜακΝτόναλντ να ξαναπάρει το Château-Thierry και τη ζωτικής σημασίας γέφυρά του, ενώ ο Marmont παρακολουθούσε τον Blücher. 

Ο Γιορκ έστειλε αποστολή στον Μπλούχερ εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν θα μπορούσε να ενωθεί με τον Σάκεν στο Μονμίραιλ επειδή οι στρατιώτες του ήταν πολύ εξαντλημένοι για να παρελαύνουν τη νύχτα της 10ης προς 11η Φεβρουαρίου. Αντίθετα, ο Yorck υποσχέθηκε να κινηθεί νότια στο Viffort στο δρόμο προς το Montmirail. Όταν έλαβε τις διαταγές του, ο Sacken κατέστρεψε τη γέφυρα στο La Ferté-sous-Jouarre και άρχισε να βαδίζει ανατολικά στις 9:00 μ.μ. της 10ης. Στις 9:00 π.μ. της επόμενης ημέρας, τα ηγετικά στοιχεία του διοικητή του ρωσικού σώματος συγκρούονταν με γαλλικές περιπολίες ανατολικά του Viels-Maisons . Οι Γάλλοι είχαν διώξει τους Κοζάκους του Sacken υπό τον Akim Akimovich Karpov από το Montmirail νωρίς εκείνο το πρωί. Στις 9:00 π.μ. ο Γιορκ έφτασε στο Βιφόρ και συγκρούστηκε με το γαλλικό ιππικό.  Με τη γέφυρα La Ferté-sous-Jouarre σπασμένη προς τα δυτικά και άγνωστες δυνάμεις να διαφαίνονται προς τα ανατολικά, ο Sacken διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο να παγιδευτεί. Κατανοώντας αυτό, ο Γιορκ έστειλε έναν αξιωματικό του επιτελείου στον Ρώσο συνάδελφό του για να τον προειδοποιήσει ότι οι Πρώσοι του θα αργούσαν στο πεδίο της μάχης. Λόγω των λασπωμένων δρόμων, τα βαριά πρωσικά όπλα και μια ταξιαρχία έπρεπε να μείνουν πίσω. Ο αγγελιοφόρος του Γιορκ συνέστησε στον Σάκεν να υποχωρήσει βόρεια στο Château-Thierry. 

Ο Σάκεν δεν θα είχε τίποτα από αυτά. Ενάντια στη συμβουλή του δικού του επιτελείου που τον παρότρυνε να κινηθεί πιο κοντά στο Γιορκ,  ο Ρώσος διοικητής ανέπτυξε το σώμα του στρατού του με το κύριο βάρος του προς τα νότια. Ακολουθώντας αυστηρά τις εντολές του, ο Σάκεν αποφάσισε να σπάσει το δρόμο του προς τα ανατολικά μέσω του Montmirail. Στην αρχή της μάχης, ο Ναπολέων ήταν σημαντικά υπερτερεί σε αριθμό και μπορούσε να αμυνθεί μόνο με 5.000 πεζούς της Παλαιάς Φρουράς, 4.500 ιππείς, τη μεραρχία του Ρικάρ και 36 πυροβόλα όπλα. Λόγω της κακής κατάστασης των δρόμων και της εξάντλησης των στρατιωτών, δεν ήταν σαφές εάν οι Γάλλοι ενισχύσεις ή οι Πρώσοι του Γιορκ θα έφταναν πρώτα στο πεδίο. Ο Ναπολέων έπαιρνε τεράστιο ρίσκο. 

Η δύναμη του Σάκεν δόθηκε ποικιλοτρόπως ως 18.000 άνδρες και 90 όπλα από τον David G. Chandler,  14.000 στρατιώτες και 80 όπλα από τον George Nafziger,  και 18.000 στρατιώτες από τον Francis Loraine Petre . Ο Πρώσος αξιωματικός του επιτελείου Karl Freiherr von Müffling πίστωσε στους Ρώσους 20.000 στρατιώτες ενώ ένας άλλος Γερμανός αξιωματικός μέτρησε 16.300 άνδρες και 90 όπλα.  Sacken οδήγησε δύο σώματα πεζικού και ένα σώμα ιππικού. Οι πεζοί ανήκαν στο VI Σώμα του Alexander Ivanovich Tallisin με την 7η και 18η Μεραρχία Πεζικού και στο XI Σώμα του Ivan Andreievich Lieven με τη 10η και 27η Μεραρχία Πεζικού και μια ταξιαρχία από την 16η Μεραρχία. Το σώμα ιππικού περιλάμβανε τη 2η Μεραρχία Ουσάρ του Σεργκέι Νικολάεβιτς Λάνσκοι και την 3η Μεραρχία Δραγώνων του Σεμυόν Νταβίντοβιτς Παντσουλίσεφ.  Ο Ταλίσιν εκτελούσε καθήκοντα διοικητή σώματος στη θέση του Αλεξέι Γκριγκόριεβιτς Σκερμπάτοφ που ήταν άρρωστος.  Το σώμα ιππικού διηύθυνε ο Ilarion Vasilievich Vasilshikov. 

Σύμφωνα με τον Τσάντλερ και τον Πέτρε, η μεγαλύτερη δύναμη του Ναπολέοντα κατά τη διάρκεια της μάχης ήταν 20.000 άνδρες.   Nafziger έφτασε σε ένα μεγαλύτερο σύνολο 27.153 στρατιωτών.  Το ιππικό αποτελούνταν από τους 2.582 στρατιώτες της 1ης Μεραρχίας Ιππικού Φρουράς υπό τον Pierre David de Colbert-Chabanais, τα 2.164 σπαθιά της 3ης Μεραρχίας Ιππικού Φρουράς υπό τον Louis Marie Levesque de Laferrière και τους ιππείς του 896 της Defrance. Το πεζικό αριθμούσε 4.133 άνδρες από το Claude Marie Meunier '1st Division Νέα Φρουρά s, 2.840 στρατιώτες από το Philibert Jean-Baptiste Curial ' 2η Κατηγορία Νέα Φρουρά s, 4.796 άνδρες από Louis Friant 1η Παλιά Μεραρχία Φρουράς, 3.878 στρατιώτες από το Claude-Étienne Michel, 2η Μεραρχία Παλαιάς Φρουράς και 2.917 άνδρες από την 8η Μεραρχία Πεζικού του Ρικάρ. Τέλος, ο Charles Lefebvre-Desnouettes οδήγησε είτε 3.535 ιππείς από τη 2η Μεραρχία Ιππικού Φρουράς  είτε 4.947 πεζούς από την 3η Μεραρχία Νέων Φρουράς. 

Ο ποταμός Petit Morin ρέει δυτικά στο νότιο περιθώριο του πεδίου μάχης, το οποίο ήταν ως επί το πλείστον κυλιόμενο έδαφος καλυμμένο από πολλά δάση. Ακριβώς βόρεια του Petit Morin υπήρχε ένα δάσος που αγκυροβόλησε τη γαλλική αριστερή πλευρά. Στη βόρεια παρυφή του δάσους βρισκόταν το χωριό Marchais-en-Brie με ρέμα βορρά-νότου λίγο προς τα δυτικά. Πιο βόρεια ήταν ο αυτοκινητόδρομος ανατολής-δύσης. Ο Ναπολέων τοποθέτησε το τμήμα του Ρικάρ σε στήλες ανατολικά του Μαρσέ. Δύο από τα τάγματα του Ricard αποσπάστηκαν και τοποθετήθηκαν βόρεια της εθνικής οδού στο Bailly Wood. Πίσω από τον Ρικάρ βρίσκονταν οι δύο μεραρχίες της Νεαρής Φρουράς του Νέι υπό τους Meunier και Curial. Στην εφεδρεία ήταν η μεραρχία του Friant σε στήλες τάγματος σε διαστήματα 100 βημάτων.  Για να αποτρέψει τη σύνδεση των Sacken και Yorck, ο Γάλλος αυτοκράτορας ανέπτυξε τη μεραρχία του Friant όπου ο δρόμος Château-Thierry συναντούσε τον κύριο αυτοκινητόδρομο ανατολής-δύσης, με το ιππικό του Defrance στα δεξιά του. Πιο βόρεια, μπλοκάροντας τον δρόμο Château-Thierry ήταν ο Nansouty  που είχε τη γενική διοίκηση των τμημάτων ιππικού της Φρουράς. 

Ο Σάκεν τοποθέτησε το σώμα του Ταλίσιν στα νότια με την 7η Μεραρχία στα δεξιά και τη 18η Μεραρχία στο κέντρο. Στα βόρεια, αλλά ακόμα νότια της εθνικής οδού ήταν το σώμα του Lieven με τη 10η Μεραρχία στο κέντρο και την 27η Μεραρχία στα αριστερά. Το πεζικό ήταν παρατεταγμένο σε δύο γραμμές με κάθε τάγμα σε στήλη. Τρεις σειρές αψιμαχιών αναπτύχθηκαν μπροστά και το ελαφρύ πυροβολικό τοποθετήθηκε στα πλευρά του πεζικού. Τα 12-pounders της μπαταρίας Nr. Οι 18 ήταν τοποθετημένοι στο κέντρο μεταξύ της 10ης και της 18ης Μεραρχίας ενώ οι άλλες δύο βαριές μπαταρίες διατηρήθηκαν σε εφεδρεία. Οι Ρώσοι μάζεψαν 36 πυροβόλα στη δυτική πλευρά της χαράδρας. Σύμφωνα με μια αναφορά, το σώμα του Lieven ήταν σε εφεδρεία δυτικά του χωριού L'Épine-aux-Bois . Το ιππικό του Vasilshikov ήταν διατεταγμένο στα αριστερά του πεζικού του Lieven κοντά στον αυτοκινητόδρομο.

Πεδίο Μάχης 

Ο Sacken δημιούργησε μια ειδική ομάδα 2.360 ατόμων υπό τον στρατηγό Heidenreich που περιλάμβανε τα Συντάγματα Πεζικού Ψκόβ, Βλαντιμίρ, Κόστρομα και Ταμπόν, δύο λόχους του 11ου Τζάγκερς, το σύνταγμα Κοζάκων Λούκοβκιν και έξι όπλα. Εκτός από τα όπλα που δεν μπόρεσαν να διασχίσουν το ρέμα, τα στρατεύματα του Χάιντενραιχ κινήθηκαν ανατολικά και κατέλαβαν το Μαρσέ περίπου στις 11:00 π.μ. Έχοντας φτάσει στο μεσοδιάστημα περισσότερο γαλλικό πυροβολικό, ο Ναπολέων διέταξε τον Ρικάρ να επιτεθεί στο Μαρσέ το μεσημέρι. Ένας σκληρός αγώνας για το Marchais μαίνεται για δύο ώρες, με τους Ρώσους να διατηρούν τον έλεγχο του χωριού. Ο Ναπολέων διέταξε βομβαρδισμό πυροβολικού ενώ περίμενε τη μεραρχία της Παλαιάς Φρουράς του Μισέλ να προχωρήσει προς τα εμπρός από το Montmirail. Στις 2:00 μ.μ. ο αυτοκράτορας διέταξε επίθεση στο αριστερό πλευρό του Σάκεν. Τέσσερα από τα τάγματα της Παλαιάς Φρουράς του Friant βάδισαν δυτικά κατά μήκος της εθνικής οδού προς το γαλακτοκομείο Haute-Épine, υποστηριζόμενα στα δεξιά τους από επτά μοίρες Gardes d'Honneur. Την ίδια στιγμή, ο Claude-Étienne Guyot οδήγησε τέσσερις μοίρες ιππικού της Φρουράς γύρω από τη ρωσική αριστερή πλευρά. Οι συνδυασμένες επιθέσεις έσπασαν την πρώτη γραμμή του Sacken και τον ανάγκασαν να στείλει τη δεύτερη γραμμή του σε δράση ενώ μετακινούσε το ιππικό του προς τα αριστερά για να έρθει σε επαφή με τους Πρώσους του Yorck. 

Για να διακόψει τη σύνδεση με τον Γιορκ, ο Ναπολέων διέταξε μια νέα επίθεση κατευθείαν στον αυτοκινητόδρομο από τον Νανσούτι και με τις τρεις μεραρχίες του, τον Κολμπέρ, τον Ντεσνουέτ και τον Λαφερριέρ. Αυτή η κατηγορία διέλυσε ορισμένους ρωσικούς σχηματισμούς, αναγκάζοντας τους στρατιώτες να διασκορπιστούν στα δάση Viels-Maisons. Το ιππικό του Βασιλσίκοφ αντεπιτέθηκε, αναγκάζοντας τους ιππείς του Νανσούτι να επιστρέψουν και αποκαθιστώντας τη σύνδεση με τους Πρώσους. Εκείνη τη στιγμή, το τμήμα Young Guard του Meunier ενώθηκε με το τμήμα του Ricard στη μάχη για τον Marchais στο αριστερό πλευρό του Ναπολέοντα. Οι Γάλλοι κατέλαβαν το Marchais δύο φορές προτού εκδιώξουν ξανά όταν η 18η Μεραρχία του Sacken ανακατέλαβε το χωριό. 

Είτε στις 3:00 μ.μ.  είτε στις 3:30 μ.μ.  1η Ταξιαρχία Πεζικού του Otto Karl Lorenz von Pirch και η 7η Ταξιαρχία Πεζικού του Heinrich Wilhelm von Horn έφτασαν στο Fontenelle-en-Brie στον αυτοκινητόδρομο Château-Thierry. Λόγω της κακής κατάστασης των δρόμων, οι Πρώσοι είχαν μόνο τις μπαταρίες της ταξιαρχίας Nrs. 2 και 3 οπλισμένοι με 6-λίβρες. Τα βαρύτερα κανόνια έμειναν πίσω με την 8η Ταξιαρχία στο Château-Thierry.  Φοβούμενος την εμφάνιση των δυνάμεων του ΜακΝτόναλντ στο δεξιό πίσω μέρος του, ο Γιορκ έστειλε επίσης την εναπομείνασα ταξιαρχία πεζικού πίσω για να κρατήσει το Château-Thierry. Το πρωσικό εφεδρικό ιππικό αναπτύχθηκε κοντά στο Fontenelle  αν και του έλειπε το πυροβολικό του. Ο Πιρτς ανέπτυξε την ταξιαρχία του σε δύο γραμμές μεταξύ του Φοντενέλ και του οικισμού Τουρνέ πιο ανατολικά. Αφού περίμενε την ταξιαρχία του Χορν να κλείσει πίσω του, ο Πιρτς άρχισε να επιτίθεται προς τα δάση Bailly και Plenois. Ο Σάκεν διέταξε τις δύο εφεδρικές βαριές μπαταρίες του για να υποστηρίξουν την πρωσική προέλαση. Ταυτόχρονα, η μεραρχία της Παλαιάς Φρουράς του Michel έφτασε στο πεδίο της μάχης και δεσμεύτηκε στον αγώνα εναντίον του Yorck. 

Ο Ναπολέων διέταξε τους κουρασμένους στρατιώτες του Ricard και του Meunier να επιστρέψουν στη μάχη για το Marchais. Ο αυτοκράτορας έστειλε τον στρατάρχη Φρανσουά Ζοζέφ Λεφέβρ με δύο τάγματα πεζοπόρων της Παλαιάς Φρουράς για να αποκόψουν τον Μαρσέ από τον βορρά. Ο Ρικάρ οργάνωσε μια επίθεση τεσσάρων ταγμάτων από τον οικισμό Pomesson στο νότο.  Τα δύο τάγματα του Lefebvre κατέλαβαν το L'Épine-aux-Bois. Αν και οι Γάλλοι πέτυχαν την υπεροχή του τοπικού πυροβολικού, οι Ρώσοι στο Marchais συνέχισαν να αντιστέκονται μέχρι τις 5:00 μ.μ. όταν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον έλεγχο του χωριού και να αποσυρθούν. Όταν έφτασαν στη δυτική πλευρά της χαράδρας, το ιππικό του Defrance επιτέθηκε σε αυτούς, προκαλώντας μεγάλες απώλειες στις ταξιαρχίες του Dietrich και του Blagovenzenko. Πολλές εκατοντάδες Ρώσοι αψιμαχιστές κοντά στο Marchais είτε κόπηκαν είτε αιχμαλωτίστηκαν. Συνειδητοποιώντας ότι χωρίς τον έλεγχο του Marchais, η μάχη χάθηκε, ο Sacken άρχισε να τραβάει πίσω το πυροβολικό του από τη δεξιά πτέρυγα προς το κέντρο. Κοντά στον αυτοκινητόδρομο, οι πλατείες ρωσικού πεζικού φορτώθηκαν από το γαλλικό ιππικό, αλλά κατάφεραν να διαφύγουν όταν επενέβη το δικό τους ιππικό. Το σύνταγμα της Σοφίας καταποντίστηκε εντελώς από το γαλλικό ιππικό αλλά πολέμησε καθαρά. 

Ο Πιρτς επιτέθηκε με το 1ο Τάγμα Γρεναδιέρων της Ανατολικής Πρωσίας και της Δυτικής Πρωσίας και το 5ο Σύνταγμα Landwehr της Σιλεσίας στην πρώτη γραμμή που προβλήθηκε από ένα σύννεφο αψιμαχιών. Η δεύτερη γραμμή αποτελούνταν από τα τάγματα γρεναδιέρων Leib και Silesian και το 13ο σύνταγμα Landwehr. Ο Mortier έβαλε τέσσερα τάγματα της Παλαιάς Φρουράς στο δάσος Bailly μαζί με τα τάγματα 2/2ου ελαφρού και 7/4ου ελαφρού πεζικού του Ricard. Παρά την υποστήριξη από το ρωσικό πυροβολικό, η πρωσική επίθεση οπισθοχώρησε εν μέσω εκρηκτικών φυσαλίδων και βολών με κάνιστρο . Όταν οι Γάλλοι αψιμαχίες απείλησαν να τυλίξουν τη μία πλευρά, η 2/5η Σιλεσιανή Landwehr επιτέθηκε με τη ξιφολόγχη για να κόψει την έξοδο. Αγνοώντας τις διαμαρτυρίες του επιτελείου του, ο Γιορκ ανέβηκε για να ενθαρρύνει τη γραμμή της αψιμαχίας, λέγοντας: «Θέλω να πεθάνω αν δεν μπορείτε να σταματήσετε τον εχθρό». 

Αφού ο Μισέλ αντεπιτέθηκε στους Πρώσους με δέκα τάγματα, το τάγμα Leib Grenadier και το 1/5ο Silesian Landwehr τους συνάντησαν. Δύο τάγματα του Συντάγματος Πεζικού Leib αγκυροβόλησαν την πρωσική δεξιά πλευρά ενώ η 1η Ταξιαρχία μεταρρυθμίστηκε στα αριστερά τους. Ο Πιρτς οδήγησε μια επίθεση με ξιφολόγχη που σταμάτησε προσωρινά τους Γάλλους, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά.  Αντικαταστάθηκε στη διοίκηση από τον συνταγματάρχη Losthin.  Καθώς η πρωσική υποχώρηση συνεχίστηκε, το 13ο Silesian Landwehr και το τάγμα Γρεναδιέρων της Σιλεσίας επιτέθηκαν στο δάσος, αλλά κατάφεραν να διώξουν τους Γάλλους διώκτες τους.  Οι Πρώσοι τελείωσαν τη μέρα μεταξύ Fontenelle και Viffort. 

Μέχρι το βράδυ, οι Πολωνοί Lancers της Φρουράς πολέμησαν μέχρι τα δυτικά ως το Viels-Maisons. Ο Sacken παραλίγο να παγιδευτεί, αλλά η προσπάθεια του Yorck έδωσε στους Ρώσους αρκετό χρόνο και χώρο για να ξεφύγουν.  Με το ιππικό του Vasilshikov να καλύπτει την αποχώρηση, οι Ρώσοι κατευθύνθηκαν προς τον δρόμο Château-Thierry καθώς έβρεχε. Η ρωσική υποχώρηση μέσα από έλη και δάση καθοδηγήθηκε από μια σειρά από φωτιές. Το πυροβολικό σώθηκε δίνοντας λεπτομέρειες για 50 ιππείς για να βοηθήσουν στην έλξη κάθε όπλου χρησιμοποιώντας σχοινιά, αν και οκτώ κομμάτια με αναπηρία εγκαταλείφθηκαν. Μετά από μια ολονύχτια πορεία, τα στρατεύματα του Sacken έφτασαν στο Viffort στον κεντρικό δρόμο και συνέχισαν να βαδίζουν βόρεια προς το Château-Thierry. 

Σύμφωνα με τον Πέτρ, οι Γάλλοι υπέστησαν 2.000 απώλειες ενώ προκάλεσαν απώλειες 2.000 νεκρών και τραυματιών στους Ρώσους και συνέλαβαν 800 στρατιώτες και 13 όπλα. Οι Πρώσοι υπέστησαν επιπλέον 900 απώλειες.  Ο Τσάντλερ υποστήριξε ότι οι Γάλλοι έχασαν 2.000 άνδρες ενώ οι Σύμμαχοι έχασαν 4.000.  Ο Nafziger σημείωσε ότι η 1η Πρωσική Ταξιαρχία έχασε 877 αξιωματικούς και άνδρες ενώ οι απώλειες της 7ης Ταξιαρχίας είναι άγνωστες. Ανέφερε διάφορες πηγές που προκάλεσαν απώλειες στους Συμμάχους που κυμαίνονταν από 1.500 Ρώσους, 877 Πρώσους και εννέα όπλα έως 3.000 νεκρούς και τραυματίες συν 708 αιχμαλώτους, 26 όπλα και 200 βαγόνια. Οι γαλλικές απώλειες αναφέρονται σταθερά σε 2.000 άνδρες με τραυματίες τους στρατηγούς Nansouty, Michel και Boudin de Roville. 

Ο MacDonald στο Meaux δεν μπόρεσε να εκτελέσει τις εντολές του να προχωρήσει επειδή είχε καταστρέψει τη γέφυρα Trilport. Ο υφιστάμενός του Οράτιος Φρανσουά Μπαστιέν Σεμπαστιάνι ντε Λα Πόρτα δεν μπορούσε να κινηθεί επειδή ο Σακέν είχε σπάσει τη γέφυρα La Ferté-sous-Jouarre. Ο MacDonald έστειλε το ιππικό του υπό τον Antoine Louis Decrest de Saint-Germain για να ενωθεί με τον Ναπολέοντα μέσω Coulommiers .  Ναπολέων διέταξε και πάλι τον ΜακΝτόναλντ να καταλάβει το Château-Thierry, έτσι ώστε η συμμαχική υποχώρηση να αποκλειστεί. Έπαιζε ένα στοίχημα. Ο Ναπολέων σκόπευε να καταδιώξει τον Sacken και τον Yorck με τις μέγιστες δυνάμεις, ελπίζοντας να τους παγιδεύσει εναντίον του Marne. Έπρεπε επίσης να σκεφτεί ότι ο Blücher ήταν τοποθετημένος στα ανατολικά με 20.000 άνδρες και 80 όπλα. Αν και ο αυτοκράτορας άρχισε να δέχεται κλήσεις για βοήθεια από τον Βίκτωρα, υπολόγισε ότι ο μη επιθετικός Σβάρζενμπεργκ θα κινούνταν αργά ενώ αντιμετώπιζε τον στρατό του Μπλούχερ. Η μάχη του Château-Thierry θα διεξαχθεί στις 12 Φεβρουαρίου.

Παραπομπές 
Μάχες της Ρωσίας
Μάχες της Πρωσίας
Μάχες της Γαλλίας
Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
1814
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις