joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άλφρεντ Βέτσλερ

Ο Άλφρεντ Ίζραελ Βέτσλερ (Alfréd Israel Wetzler) (10 Μαΐου 1918 – 8 Φεβρουαρίου 1988), ο οποίος έγραφε με το ψευδώνυμο Γιόζεφ Λάνικ (Jozef Lánik), ήταν Εβραίος Σλοβάκος. Είναι γνωστός για τη δραπέτευσή του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και τη συγγραφή της Έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ.

Ιστορικό 
Ο Βέτσλερ γεννήθηκε στο Νάγκισομπατ (Nagyszombat) της Αυστροουγγαρίας (τώρα Τρνάβα, Σλοβακία). Αφού η γενέτειρά του έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας, έγινε εργάτης στην Τρνάβα κατά την περίοδο 1936–1940. Στάλθηκε στο στρατόπεδο Μπίρκεναου (Άουσβιτς ΙΙ) το 1942 και δραπέτευσε από αυτό μαζί με τον Ρούντολφ Βρμπα στις 10 Απριλίου 1944. Χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Γιόζεφ Λάνικ, έγραψε την ιστορία των εμπειριών του στα σλοβακικά ως Άουσβιτς, τάφος τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων, μια πραγματική αφήγηση της έκθεσης Βρμπα-Βέτσλερ και άλλων μαρτύρων, και αργότερα μια φανταστική αφήγηση με την ονομασία Τι δεν είδε ο Δάντης.

Μετά τον πόλεμο, ο Βέτσλερ εργάστηκε ως συντάκτης (1945–1950), εργάστηκε στη Μπρατισλάβα (1950–1955) και σε μια φάρμα (1955–1970). Μετά το 1970 σταμάτησε να εργάζεται λόγω κακής υγείας. Πέθανε στη Μπρατισλάβα το 1988. Κηδεύτηκε στο Ορθόδοξο Εβραϊκό Κοιμητήριο.

Έκθεση Βέτσλερ-Βρμπα 
Ο Βέτσλερ είναι γνωστός για την έκεθση που συνέταξε μαζί με τον συνδραπέτη του, Ρούντολφ Βρμπα, σχετικά με τις εσωτερικές λειτουργίες του στρατοπέδου του Άουσβιτς - μια κάτοψη του στρατοπέδου, λεπτομέρειες κατασκευής των θαλάμων αερίων, τα κρεματόρια και, το πιο πειστικό, μια ετικέτα από ένα κάνιστρο Zyklon B. Η 33 σελίδων έκθεση Βρμπα-Βέτσλερ, όπως έγινε γνωστή, που κυκλοφόρησε στα μέσα του 1944, ήταν η πρώτη λεπτομερής αναφορά για το Άουσβιτς που έφτασε στη Δύση, την οποία οι Σύμμαχοι θεωρούσαν αξιόπιστη (το 1943, ο Πολωνός αξιωματικός Βίτολντ Πιλέτσκι έγραψε και διαβίβασε τη δική του έκθεση στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση και, μέσω αυτής, στις βρετανικές και άλλες συμμαχικές κυβερνήσεις). Τα στοιχεία οδήγησαν τελικά στον βομβαρδισμό πολλών κυβερνητικών κτιρίων στην Ουγγαρία, σκοτώνοντας ναζί αξιωματούχους που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις σιδηροδρομικές απελάσεις Εβραίων στο Άουσβιτς. Οι απελάσεις από την Ουγγαρία σταμάτησαν όταν ο Ουγγρορουμάνος Εβραίος Τζόρτζε Μαντέλο, τότε Πρώτος Γραμματέας της αποστολής του Ελ Σαλβαδόρ στην Ελβετία, δημοσίευσε την έκθεση, η οποία οδήγησε στη διάσωση έως και 120.000 Ούγγρων Εβραίων.

Ο ιστορικός Μάρτιν Γκίλμπερτ είπε: «Ο Άλφρεντ Βέτσλερ ήταν ένας αληθινός ήρωας. Η απόδρασή του από το Άουσβιτς και η έκθεση στην οποία βοήθησε στη σύνταξη, λέγοντας για πρώτη φορά την αλήθεια για το στρατόπεδο ως τόπο μαζικών δολοφονιών, οδήγησε άμεσα στη σωτηρία των ζωών χιλιάδων Εβραίων – των Εβραίων της Βουδαπέστης που επρόκειτο να απελαθούν μέχρι τον θάνατό τους. Καμία άλλη πράξη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έσωσε τόσους πολλούς Εβραίους από τη μοίρα που τους είχε καθορίσει ο Χίτλερ»

Δείτε επίσης 
 Βίτολντ Πιλέτσκι
 Έκθεση του Πιλέτσκι

Παραπομπές 

Σλοβάκοι Εβραίοι
Ούγγροι Εβραίοι
Δραπέτες από το Άουσβιτς
Εβραίοι αντιστασιακοί κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ιταλίας ανδρών

Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Ιταλίας ανδρών ή Σέριε Α1, είναι το ανώτατο Ιταλικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης για ανδρικούς συλλόγους. Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 13 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Σέριε Α2.

Το ιταλικό πρωτάθλημα είναι από τα ισχυρότερα στην Ευρώπη με τους ιταλικούς συλλόγους να έχουν κατακτήσει 14 Πρωταθλήματα Ευρώπης,10 Κύπελλα Ευρώπης και 10 Σούπερκαπ Ευρώπης.

Πολυνίκης είναι η Προ Ρέκο με 34 πρωταθλήματα εκ των οποίων τα 14 είναι συνεχόμενα, κάτι που αποτελεί ρεκόρ στην διοργάνωση.

Πρωταθλήτριες ομάδες 

 1912:  Τζένοα
 1913:  Τζένοα 
 1914:  Τζένοα 
 1915-18 – Δεν διεξήχθη λόγω Α' ΠΠ
 1919:  Τζένοα 
 1920:  ΡΝ Μιλάνου
 1921:  Αντρέα Ντόρια
 1922:  Αντρέα Ντόρια 
 1923:  Στούρλα
 1924 – Δεν διεξήχθη
 1925:  Αντρέα Ντόρια 
 1926:  Αντρέα Ντόρια 
 1927:  Αντρέα Ντόρια 
 1928:  Αντρέα Ντόρια 
 1929:  Τριεστίνα
 1930:  Αντρέα Ντόρια 
 1931:  Αντρέα Ντόρια 
 1932:  ΡΝ Μιλάνου 
 1933:  ΡΝ Φλωρεντίας
 1934:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1935:  ΡΝ Καμόγλι
 1936:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1937:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1938:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1939:  ΡΝ Νάπολι
 1940:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1941:  ΡΝ Νάπολι 
 1942:  ΡΝ Νάπολι 
 1943-45 – Δεν διεξήχθη λόγω Β' ΠΠ
 1946:  ΡΝ Καμόγλι 
 1947:  Κανοτιέρι Όλονα
 1948:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1949:  ΡΝ Νάπολι 
 1950:  ΡΝ Νάπολι 
 1951:  Κανοτιέρι Νάπολι
 1952:  ΡΝ Καμόγλι 
 1953:  ΡΝ Καμόγλι 
 1954:  Ρόμα
 1955:  ΡΝ Καμόγλι 
 1956:  Λάτσιο
 1957:  ΡΝ Καμόγλι 
 1958:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1959:  Προ Ρέκο
 1960:  Προ Ρέκο 
 1961:  Προ Ρέκο 
 1962:  Προ Ρέκο 
 1963:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1964:  Προ Ρέκο 
 1965:  Προ Ρέκο 
 1966:  Προ Ρέκο 
 1967:  Προ Ρέκο 
 1968:  Προ Ρέκο 
 1969:  Προ Ρέκο 
 1970:  Προ Ρέκο 
 1971:  Προ Ρέκο 
 1972:  Προ Ρέκο 
 1973:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1974:  Προ Ρέκο 
 1975:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1976:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1977:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1978:  Προ Ρέκο 
 1979:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1980:  ΡΝ Φλωρεντίας 
 1981:  Μπολιάσκο
 1982:  Προ Ρέκο 
 1983:  Προ Ρέκο 
 1984:  Προ Ρέκο 
 1985:  Ποζίλιπο Νάπολι
 1986:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1987:  Πεσκάρα
 1988:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1989:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1990:  Κανοτιέρι Νάπολι 
 1991:  Σαβόνα
 1992:  Σαβόνα 
 1993:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1994:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1995:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1996:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 1997:  Πεσκάρα 
 1998:  Πεσκάρα 
 1999:  Ρόμα 
 2000:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 2001:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 2002:  Προ Ρέκο 
 2003:  Μπρέσια
 2004:  Ποζίλιπο Νάπολι 
 2005:  Σαβόνα 
 2006:  Προ Ρέκο 
 2007:  Προ Ρέκο 
 2008:  Προ Ρέκο 
 2009:  Προ Ρέκο 
 2010:  Προ Ρέκο 
 2011:  Προ Ρέκο 
 2012:  Προ Ρέκο 
 2013:  Προ Ρέκο 
 2014:  Προ Ρέκο 
 2015:  Προ Ρέκο 
 2016:  Προ Ρέκο 
 2017:  Προ Ρέκο 
 2018:  Προ Ρέκο 
 2019:  Προ Ρέκο 
 2020 – Αρχικώς ματαιώθηκε, έπειτα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
 2021:  Μπρέσια 
 2022:  Προ Ρέκο

Σημειώσεις 

 1915–18: Ακυρώθηκε εξαιτίας πολέμου.
 1924: Δεν διεξήχθη.
 1943–45: Ακυρώθηκε εξαιτίας πολέμου.
 2019–20: Αρχικώς ματαιώθηκε, έπειτα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα Ιταλικής ομοσπονδίας υδατοσφαίρισης

Εθνικά πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης
Κομητεία Φρεμόντ

Η κομητεία Φρεμόντ βρίσκεται στην Πολιτεία Ουαϊόμινγκ στις ΗΠΑ. Είχε πληθυσμό 39.234 κατοίκων το 2020, γεγονός που την καθιστά την πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία του Ουαϊόμινγκ.

Ιστορία 
Συγκροτήθηκε το 1884 με εκτάσεις προερχόμενες από την κομητεία Σουιτγουότερ. Το όνομά της προήλθε από τον εξερευνητή και μετέπειτα γερουσιαστή στην Καλιφόρνια Τζον Τσαρλς Φρεμόντ (John Charles Frémont).

Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000 υπήρχαν 35.804 άτομα στην κομητεία, εκ των αποίων το 27,40% ήταν κάτω των 18 ετών, το 8,30% μεταξύ 18-24, 25,90% ήταν στην ηλικιακή ομάδα 25-44, 25,00% 45-65, ενώ οι άνω των 65 είχαν ποσοστό 13,30%.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 

Κομητείες του Ουαϊόμινγκ
Σπάνταου 04

Η Wasserfreunde Spandau 04 (ελληνικά: Βάσερφροϊντε Σπάνταου 04) είναι γερμανικός σύλλογος κολύμβησης και υδατοσφαίρισης με έδρα το Σπάνταου, δημοτικό διαμέρισμα του Βερολίνου. 

Η Σπάνταου αποτελεί την μεγαλύτερη δύναμη στην Γερμανία ενώ συγκαταλέγεται και στις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Μετρά 37 πρωταθλήματα Γερμανίας, 31 Κύπελλα Γερμανίας, 15 Σούπερκαπ Γερμανίας, 4 Πρωταθλήματα Ευρώπης, 2 Σούπερκαπ Ευρώπης ενώ έχει επιτύχει 28 νταμπλ. Όλοι οι τίτλοι του συλλόγου έχουν προέλθει από το 1979 και έπειτα κυριαρχώντας σε Γερμανία και Ευρώπη.

Το 1986 ήταν χρονιά ορόσημο για τον γερμανικό σύλλογο αφού έγινε ο πρώτος σύλλογος στην Ευρώπη που κατέκτησε τέσσερα τρόπαια σε μια σεζόν (εγχώριο Πρωτάθλημα, Κύπελλο ενώ σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Σούπερκαπ).

Η γερμανική λέξη Βάσερφροϊντε σημαίνει “φίλοι του νερού”.

Τίτλοι 
4 Πρωταθλήματα Ευρώπης

 1983, 1986, 1987, 1989

2 Σούπερκαπ Ευρώπης

 1986, 1987

37 Πρωταθλήματα Γερμανίας

 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019

31 Κύπελλα Γερμανίας

 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2014, 2015, 2020

15 Σούπερκαπ Γερμανίας

 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1997, 1999, 2001, 2002, 2003, 2014, 2015, 2016

Πηγές 

 Σπάνταου (γερμανική βικιπαίδεια)
 Πρωτάθλημα Γερμανίας (ιταλική βικιπαίδεια)
 Κύπελλο Γερμανίας (γερμανική βικιπαίδεια)
 Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών
 Σούπερ Καπ Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών

Σύλλογοι υδατοσφαίρισης ανά χώρα
Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα

Το Διαμάντια στο Γυμνό σου Σώμα είναι ταινία της G. D. Films του 1972 σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Πλοκή 
Η Μπέλλα, ιδιοκτήτρια ξενοδοχείου στο λιμάνι και ο Σίμος, λιμενεργάτης εραστής της σκότωσαν με το αυτοκίνητο τον Γαρμπή, για να του αρπάξουν τη λεία. Πρόκειται για μια μεγάλη συλλογή πανάκριβων διαμαντιών. Τις επόμενες μέρες καταφθάνουν τα άλλα δύο μέλη της συμμορίας και φίλοι του Γαρμπή από τη Γερμανία αναζητώντας τον θησαυρό. Η Μπέλλα που φλερτάρει τον Σορόκο, κατορθώνει να τον στρέψει εναντίον του Γκρέκο. Ο Γκρέκο πιάνει τον Σορόκο να ψάχνει για τον θησαυρό και πάνω στη σύγχυση ο Σορόκος θα σκοτώσει τον Γκρέκο, για να σκοτωθεί και αυτός λίγο αργότερα από τον Σίμο. Τώρα πλέον η Μπέλλα και ο Σίμος μπορούν να ξεφύγουν μαζί μα τα διαμάντια. Όμως μια καταγγελία την τελευταία στιγμή θα φέρει την αστυνομία, η οποία μετά από άγριο κυνηγητό και αιματηρή καταδίωξη θα σκοτώσει τους δύο φυγάδες.

Η μουσική είναι του Ανδρέα Πρεζά και τραγουδάει η Ελένη Ροδά που εμφανίζεται ως τραγουδίστρια, ενώ ο Στάθης Ψάλτης υποδύεται σε έναν μικρό ρόλο τον κλεπταποδόχο κοσμηματοπώλη.

Ταινίες σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ερωτικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες
Τζιοβάνι Τραπατόνι

Ο Τζιοβάνι Τραπατόνι (γεν. Μάρτιος 1939) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.

Ο Τραπατόνι ήταν παίκτης της Μίλαν από το 1957 έως το 1971, κατακτώντας, μεταξύ άλλων, δύο τίτλους πρωταθλήματος, δύο Κύπελλα Πρωταθλητών Ευρώπης και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα με την ομάδα της γενέτειράς του Μίλαν, προτού σημειώσει επιτυχία με τη Γιουβέντους για δεκαετή θητεία και, εκτός από το Παγκόσμιο Κύπελλο, και τα τρία Ευρωπαϊκά Κύπελλα μία φορά και το Κύπελλο UEFA δύο φορές, το οποίο επανέλαβε αργότερα με την Ίντερ. 

Ως παίκτης και προπονητής, έχει κατακτήσει οκτώ μεγάλα ευρωπαϊκά κύπελλα και εννέα τίτλους ιταλικού πρωταθλήματος. Υπάρχουν επίσης τρία εθνικά πρωταθλήματα σε Γερμανία, Πορτογαλία και Αυστρία. Με 21 τίτλους, ο Τραπατόνι θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους προπονητές στον κόσμο. Η ευγενική του συμπεριφορά του χάρισε το παρατσούκλι Μαέστρος. Διετέλεσε επίσης προπονητής της εθνικής Ιταλίας και Ιρλανδίας.

Παραπομπές 

Ιταλοί
Νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάγερν Μονάχου
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦφΜ Στουτγκάρδη
Προπονητές ποδοσφαίρου Γιουβέντους
Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Προπονητές ποδοσφαίρου Κάλιαρι Κάλτσιο
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπενφίκα
Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΚ Μίλαν
Προπονητές ποδοσφαίρου Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Βαρέζε 1910
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Εκλογική περιφέρεια Ημαθίας

Η Εκλογική Περιφέρεια Ημαθίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Καταλαμβάνει μια έκταση που αντιστοιχεί στο έδαφος του Νομού Ημαθίας.

Υπάγεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και είναι η 30η σε πληθυσμό στην Ελλάδα με 135.376 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους σύμφωνα με τους εκλογικούς καταλόγους του 2019.Εκλέγει τέσσερεις βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Διαιρείται σε τρεις δήμους βάσει της τρέχουσας διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας (που διαμορφώθηκε με το μεταρρυθμιστικό Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (3852/2010) το οποίο είναι σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011) οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: 

 Δήμος Βέροιας
 Δήμος Ηρωικής Πόλης Νάουσας
 Δήμος Αλεξάνδρειας

Αποτελέσματα Εκλογών

Βουλευτικές Εκλογές 
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 στην Ημαθία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

Ευρωεκλογές 
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 στην Ημαθία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

Παραπομπές 

__ΜΕΠΠ__

Ημαθιας
Γιεβντοκίγια Μπάλσιτς

Η Γιεβντοκίγια,  / Jevdokija Balšić, ελλην.: Ευδοκία, (απεβ. μετά το 1428) από τον Οίκο των Μάλσιτς, ήταν από τη Ζέτα αριστοκράτισσα και σύζυγος του Ησαύ, δεσπότη των Ιωαννίνων.

Βιογραφία 
Η Γιεβντοκίγια ήταν κόρη του Τζούρατζ Α΄ κυρίου της Zέτα και της Θεοδώρας Ντεγιανόβιτς, κόρης τού Ντεγιάν, δεσπότη τού Κουμάνοβo.  Γύρω στο 1402 ο Ησαύ ντε Μπουοντελμόντι, δεσπότης των Ιωαννίνων πήρε διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγό του Ειρήνη Σπάτα και νυμφεύτηκε τη Γιεβντοκίγια.  Το 1411 απέκτησαν έναν γιο, τον Γεώργιο. Εκείνη τη χρονιά ο Ησαύ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος.  Η Γιεβντοκίγια προσπάθησε να πάρει τον έλεγχο των Ιωαννίνων στο όνομα τού γιου της.  Ωστόσο, δεν ήταν δημοφιλής στους ευγενείς των Ιωαννίνων. Όταν θέλησε να παντρευτεί με Σέρβο ευγενή, καθαιρέθηκε από τους ευγενείς των Ιωαννίνων.  Αυτοί έδωσαν την πόλη στον Κάρλο Α΄ Τόκκο, παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου, ανιψιό του Ησαύ. 

Μετά την εκδίωξή της, η Γιεβντοκίγια πήγε στην Αυλή του Ιωάννη Zενεβίσι, πρίγκιπα του Αργυροκάστρου. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στη Ραγκούσα, όπου έζησε με τον Γεώργιο μέχρι το τέλος της, που έγινε μετά το 1428.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε περί το 1402 τον Ησαύ Μπουοντελμόντι δεσπότη των Ιωαννίνων και είχε τέκνο:
 Γεώργιος άκμ. 1411-53, δεσπότης των Ιωαννίνων.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Fine, John Van Antwerp (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
Βίγια Άντζελα

Η Βίγια Άντζελα () είναι πόλη στην επαρχία του Τσάκο στην Αργεντινή, 186 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας της επαρχίας Ρεσιστένσια. Βρίσκεται στο Γκραν Τσάκο, μια πεδινή περιοχή της λεκάνης του Ρίο ντε λα Πλάτα. Έχει 44.900 κατοίκους σύμφωνα με υπολογισμό του 2019, καθιστώντας την την τρίτη μεγαλύτερη στην επαρχία.

Ιστορία 
Το 1908, οι Κάρλος Γκρουνέισεν και Χούλιο Ούλισες Μάρτιν (Ελβετός, γενν. 31 Ιουλίου 1862, δημιουργός του Yerbatera Martin, στο Ροσάριο), απέκτησε τη γη που θα γινόταν η τοποθεσία της Βίγια Άντζελα. Έφτιαξε το εργοστάσιο ταννίνης La Chaqueña SA και αμέσως άρχισαν να εποικίζονται οι παρακείμενες περιοχές.

Punta de rieles και km 95 ήταν τα ονόματα που έλαβε όταν άρχισε να επεκτείνεται. Στις 24 Μαΐου 1910, ως φόρο τιμής στα εκατό χρόνια της Επανάστασης του Μάη, αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα χωριό και να του δώσουν το όνομα Βίγια Άντζελα. Πήρε το όνομά του από την Άντζελα Χόστενς, τη σύζυγο του Χούλιο Ούλισες Μάρτιν, ενός από τους δύο ιδρυτές του.

Η πόλη μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα από τα σημαντικότερα καρναβάλια της χώρας. Η μεγάλη αυτή γιορτή εκτείνεται από τα μέσα Ιανουαρίου έως τα μέσα Φεβρουαρίου από το 1950.

Καιρός 
Ο καιρός της πόλης είναι υποτροπικός, ξηρός το χειμώνα και πολύ υγρός και ζεστός το καλοκαίρι.
{{Κουτί πληροφοριών καιρού

Παραπομπές 

Πόλεις της Αργεντινής
Pokémon: Η Δύναμη του Ενός

Η ταινία Pokemon: Η Δύναμη του Ενός (Pokemon: The Power of One) είναι η 2η ταινία του Pokemon.Τα γεγονότα παίρνουν θέση κατά τη 2η σεζόν των Pokemon. Η ταινία μεταγλωττίστηκε στα ελληνικά το 2000.

Πλοκή 
Ο Lawrence ο 3ος, ένας πλούσιος συλλέκτης των πιο πολύτιμων αντικών στον κόσμο, επιθυμεί να ολοκληρώσει τη συλλογή του πιάνοντας τα τρία θρυλικά πουλιά, Moltres, Zapdos και Articuno. Οποιοδήποτε από αυτά θα ήταν μια ανεκτίμητη προσθήκη στη συλλογή του Lawrence, αλλά στοχεύει να πιάσει και τα τρία ώστε να συλλάβει το τέταρτο και πιο ισχυρό pokemon, το Lugia. Χρησιμοποιώντας το γιγάντιο ιπτάμενο αεροσκάφος του, ο Lawrence φτάνει στο νησί της φωτιάς, το νησί του Moltres. Προκαλεί το Moltres πυροβολώντας κανόνια πάγου στον βιότοπό του. Αυτό το έκανε να εγκαταλείψει το νησί του και αφού το αποδυνάμωσε με περισσότερες βολές πάγου, αιχμαλωτίζει τον Moltres. Ωστόσο, καθώς ο Λόρενς αρχίζει να ακολουθεί την προφητεία, το κλίμα του κόσμου αρχίζει να επηρεάζεται.

Κάπου στα πορτοκαλί νησιά, οι Ash,Pikachu, Misty και Tracey ταξιδεύουν στον επόμενο προορισμό τους στο νησί με ένα σκάφος που ανήκει σε μια γυναίκα που ονομάζεται Maren και η ομάδα πύραυλος συνήθως τους ακολουθεί στο υποβρύχιο της.Ξαφνικά, και η παρέα και η ομάδα πύραυλος μπλέκουν σε  μια θαλάσσια καταιγίδα και σέρνονται πέρα από τον ωκεανό στη μέση των Νήσων Πορτοκαλιού, όπου φτάνουν στο νησί Σαμούτι.Οι Ash, Pikachu, Misty και Tracey, μαζί με τα Pokémon τους συναντούν τους νησιώτες του Shamouti, οι οποίοι γιορτάζουν το ετήσιο Legend Festival μετά την ιστορία της προφητείας, στην οποία ένας Εκλεκτός θα βοηθήσει τον Lugia να σώσει τον κόσμο και να ηρεμήσει τα θρυλικά πουλιά. Καθώς ο Ash συστήνεται ως εκπαιδευτής Pokémon, οι κάτοικοι του νησιού γίνονται εκστασιασμένοι καθώς ο θρύλος προαναγγέλλει την άφιξή του. Ο Ash με την βοήθεια του Pikachu,των Pokemon και των φίλων του πρέπει να πάει στα νησιά των θρυλικών πουλιών και να πάρει τις 3 σφαίρες και να τις φέρει πίσω στο ιερό του Shamouti όπου θα παίξει το τραγούδι του φύλακα της θάλλασας,του Lugia.

Αγγλική μεταγλώττιση 

 Veronica Taylor
 Rachael Lillis
 Ed Paul
 Kayzie Rogers
 Eric Stuart
 Addie Blaustein
 Neil Stewart
 Amy Birnbaum
 Tara Jayne
 Ken Gates
 Nathan Price
 Eric Rath

Ελληνική μεταγλώττιση 

 Βούλα Κώστα
 Μιχαέλα Αντωνίου
 Σπύρος Μπιμπίλας
 Λουκάς Φραγκούλης
 Χάρης Γρηγορόπουλος
 Αργύρης Παυλίδης
 Τάσος Κωστής
 Αλεξάνδρα Λέρτα
 Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
 Φώτης Πετρίδης
 Υρώ Λούπη
 Βίνα Παπαδοπούλου
 Γιώργος Χατζηγεωργίου

Επιπλέον στοιχεία 

 Είναι η πρώτη ταινία που δεν εμφανίζεται ο Brock.

 Τα Pokemon Lugia & Slowking εμφανίζονται για πρώτη φορά σε ταινία.Κάνουν όμως το ντεπούτο τους στις σεζόν 3 και 4 της σειράς.

 Στην ελληνική μεταγλώττιση στη σειρά τα νησιά ονομάζονται Πορτοκαλί νησιά ενώ στην ταινία ονομάζονται Πορτοκαλόχρωμα νησιά.
 Στην ελληνική μεταγλώττισης της σειράς την φωνή του Tracey δίνει ο Λουκάς Φραγκούλης ενώ στην ταινία την φωνή του Tracey δίνει ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Σύνδεσμοι 

 https://myanimelist.net/anime/1117/Pokemon_Movie_02__Maboroshi_no_Pokemon_Lugia_Bakutan

Παραπομπές
Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι

Ο Ζμπίσεκ Εουγκένιους Γκοντλέφσκι (πολωνικά: Zbigniew Eugeniusz Godlewski) (3 Αυγούστου 195217 Δεκεμβρίου 1970) ήταν ένας Πολωνός έφηβος που πυροβολήθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Πολωνία το 1970 στην πόλη Γκντίνια. Το γεγονός έγινε δημοφιλές σε όλη τη χώρα με ποίημα και τραγούδι, γνωστά με το όνομα Μπαλάντα του Γιάνεκ Βισνιέφσκι.

Βιογραφία 

Στις 17 Δεκεμβρίου 1970, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Πολωνίας κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος, ο στρατός πυροβόλησε το πλήθος των εργατών που έβγαιναν από ένα προαστιακό στη Γκντίνια, με το πρόσχημα της αποτροπής μιας βιομηχανικής δολιοφθοράς. Τουλάχιστον 40 αθώοι άνθρωποι σκοτώθηκαν από την αστυνομία. Η εικόνα του σώματος ενός ανώνυμου νεαρού άνδρα που μεταφέρθηκε σε ένα πάνελ πόρτας μέσα από τον κλοιό της αστυνομίας και των τανκς ενέπνευσε τον συγγραφέα Κσίστοφ Ντοβγκιάουουο να γράψει το ποίημα γι΄ αυτόν. Το όνομα Γιάνεκ Βισκιέφσκι επινοήθηκε από τον Ντοβγκιάουουο για τη μπαλάντα για να συμβολίσει έναν 18χρονο εργάτη που σκοτώθηκε από τον στρατό ή την πολιτοφυλακή. Μη γνωρίζοντας το πραγματικό του όνομα, ο συγγραφέας του έδωσε ένα συμβολικό όνομα που ακούγεται τυπικά πολωνικό και το οποίο αποδείχθηκε αρκετά ανθεκτικό. Αργότερα διαπιστώθηκε από την αντιπολίτευση ότι ο άνδρας που πυροβολήθηκε ονομαζόταν Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι και ζούσε στο κοντινό Έλμπλονγκ.

Μνήμη 
Η μουσική για το τραγούδι Pieśń o Janku z Gdyni (γνωστό και ως Ballada o Janku Wiśniewskim) γράφτηκε από τον Μιετσίσουαφ Χολέβ. Το τραγούδι, μαζί με την ιστορία του Γιάνεκ Βισκιέφσκι, έγινε δημοφιλές όταν ερμηνεύτηκε στο τέλος της ταινίας Ο άνθρωπος από σίδερο του 1981 (από την ηθοποιό Κριστίνα Γιάντα, μαζί με τον Γιάτσεκ Κατσμάρσκι). Μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία, ένας μεγάλος δρόμος στη Γκντίνια πήρε το όνομά του από τον Γιάνεκ Βισκιέφσκι και επίσης ένας δρόμος στο Έλμπλονγκ πήρε το όνομά του από τον Ζμπίσεκ Γκοντλέφσκι.

Το 2011, μια πολωνική ταινία για τα γεγονότα της 17ης Δεκεμβρίου, με τίτλο "Czarny Czwartek - Janek Wiśniewski padł" («Μαύρη Πέμπτη - Ο Γιάνεκ Βισκιέφσκι έπεσε»), κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους. Ο τίτλος εμπνεύστηκε από μια ατάκα στο "Pieśń o Janku z Gdyni". Το τραγούδι διασκευάστηκε από τον Κάζικ Στασέφσκι και χρησιμοποιήθηκε στο τρέιλερ της ταινίας.

Παραπομπές 

Φανταστικοί χαρακτήρες βασισμένοι σε αληθινά πρόσωπα
Θρυλικοί Πολωνοί
Θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Αντικομμουνισμός στην Πολωνία
Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Μερλ Χάγκαρντ

Ο Μερλ Χάγκαρντ(γεννημένος ως Merle Ronald Haggard: 6 Απριλίου 1937 – 6 Απριλίου 2016) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, κιθαρίστας και βιολιστής. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της κάντρι μουσικής σκηνής, δημιουργώντας ένα μοναδικό είδος μουσικής εμφυσώντας παραδοσιακά στοιχεία με τον ήχο της κιθάρας «Fender» και νέα φωνητικά στυλ.

Ο Χάγκαρντ γεννήθηκε στο Όιλνταϊλ της Καλιφόρνια στα τέλη της μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 1929. Σε ηλικία οκτώ ετών έχασε τον πατέρα του από εγκεφαλική αιμορραγία, ενώ στα δεκατέσσερά του μπήκε για πρώτη φορά στην φυλακή. Αφού αποφυλακίστηκε από την κρατική φυλακή του Σαν Κουεντίν το 1960, κατάφερε να αλλάξει τη ζωή του και να ξεκινήσει μια επιτυχημένη καριέρα στη κάντρι μουσική σκηνή. Κέρδισε αρκετή δημοτικότητα με τα τραγούδια του που περιστασιακά περιείχαν ως κύριο θέμα την εργατική τάξη και τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Μεταξύ των δεκαετιών 1960 και 1980, ο Χάγκαρντ είχε 38 νούμερο ένα επιτυχίες στα charts της κάντρι μουσικής, αρκετές από τις οποίες βρέθηκαν και στα charts άλλων μουσικών ειδών.      

Από την δεκαετία του 1990 μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 2010, έλαβε πολλές διακρίσεις και βραβεία για την μουσική του με πιο σημαντικά, ένα Kennedy Canter Honor(2010), ένα Grammy Lifetime Achievement Award(2006), εισαγωγή στα Country Music Hall of Fame(1994) και Oklahoma Music Hall of Fame(1997). Πέθανε στις 6 Απριλίου 2016, ανήμερα των 79ων γενεθλίων του, στο ράντσο του στην κομητεία Σάστα της Καλιφόρνια, έχοντας πρόσφατα νοσήσει με διπλή πνευμονία.

Πηγές 

 Merle Haggard. AllMusic.com
 Merle Haggard Biography. TheFamousPeople

Παραπομπές 

Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Αμερικανοί κιθαρίστες
Αμερικανοί βιολιστές
Αλώνια Μηλιανών Άρτας

Τα Αλώνια είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μηλιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.  
Μέχρι το 1954 ο οικισμός ονομαζόταν Βρεστό.

Γεωγραφία
Τα Αλώνια είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκονται στις νοτιοδυτικές κλιτύς του όρους Κοκκινόλακκος, νοτιοδυτικά από τα Μηλιανά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 650. Απέχουν 62 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας (μέσω Μηλιανών).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως Βρεστό (ν) (Βριστό)  και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μελιανών (Μηλιανών) του νομού Άρτας. Το 1954 μετονομάστηκε σε Αλώνια. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μηλιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.youtube.com/watch?v=dwPkzRSuwq0

Χωριά του νομού Άρτας
Κονσταντίν Μπάλσιτς

Ο Κονσταντίν,  / Konstantin Balšić, (άκμασε από το 1378 – απεβ. το 1402), από τον Οίκο των Μπάλσιτς, ήταν κύριος εδαφών στη βόρεια Αλβανία.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Τζούρατζ Α΄ κυρίου της Ζέτας (1362–1378) και της συζύγου του, Tεοντόρας Ντεγιανόβιτς (κόρης του δεσπότη Ντέγιαν). Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1378, κληρονόμησε ένα μικρό τμήμα γης μεταξύ των ποταμών Μπογιάνα και Ντριν (Δρίνου).

Για να επεκτείνει τους δεσμούς στα δυτικά Βαλκάνια, πάντρεψε την αδελφή του Ευδοκία με τον Φλωρεντινό δεσπότη των Ιωαννίνων Ησαύ ντε' Μπουοντελμόντι.

Στα τέλη του 1394, ο Κονσταντίν τοποθετήθηκε ως κυβερνήτης της Κρούγια από τους Οθωμανούς και νυμφεύτηκε την πρώην σύζυγο τού Μάρκο Μπαρμπαrίγκο, την Αλβανίδα πριγκίπισσα Ελένα Τόπια, κόρη του Κάρλο Τόπια. Η Ελένα ήταν εξαδέλφη τού Koνσταντίν, καθώς η μητέρα της Ελένα, Βογισλάβα και ο πατέρας του Κονσταντίν, Τζούρατζ Α΄ ήταν αδέλφια. Ο εκ μητρός πάππος της Ελένης και ο εκ πατρός πάππος του Κονσταντίν ήταν ο Μπάλσα Α΄. Στάλθηκε για να γίνει επικεφαλής των Μπάλσιτς ως Οθωμανός προστατευόμενος και προφανώς απέτυχε, χάνοντας το προπύργιο του Ντάγκνουμ, από τον εξάδελφό του Τζούρατζ Β΄, το 1395. 

Ο Κονσταντίν ήταν πολύ πιστός στον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄. Στις 17 Μαΐου 1395 πολέμησε στη μάχη του Ροβίνε και έγινε μάρτυρας του θανάτου ορισμένων Σέρβων ευγενών, αλλά κατάφερε να επιβιώσει ο ίδιος. Μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν ήταν ο εξάδελφός του Kονσταντίν Ντεγιανόβιτς, από τον οποίο ονομάστηκε, και ο βασιλιάς Mάρκο Μρνγιαβτσέβις.

Σε ένα βενετικό έγγραφο που χρονολογείται στις 8 Αυγούστου 1401, αναφέρεται ως «Κονσταντίν, κύριος της Σερβίας, στην επικράτεια γύρω από την επικράτειά μας του Δυρραχίου» (Constantini domini Servie, teritorii, quod est circa teritorium nostrum Durachii).  Το 1402, εκτελέστηκε στο Δυρράχιο για άγνωστους λόγους, αλλά γενικά πιστεύεται, ότι η απουσία του στη μάχη της Άγκυρας είχε κάποια σχέση με αυτό. Μετά το τέλος του Κονσταντίν, η σύζυγός του Ελένα και ο γιος τους Στέφαν πήγαν πρώτα στους Βενετούς και μετά έζησαν με την αδελφή της Μαρία. Δεδομένου ότι η Μαρία ήταν παντρεμένη με τον Φίλιπ Μαραμόντε, οι Βενετοί και οι Ραγκούζιοι συχνά ανέφεραν τον Στέφαν Μπάλσιτς ως "Στέφαν Μαραμόντε". 

Το 1920 ο Γιουγκοσλάβος ιστορικός Mίλαν Σουφλάυ δημοσίευσε, με το ψευδώνυμο Alba Limi, ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τον Koνσταντίν Μπάλσιτς.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1394 την εξαδέλφη του Ελένα Τόπια, κόρη του Κάρλο πρίγκιπα της Αλβανίας και είχε τέκνο:
 Στέφαν Μαραμόντε άκμ. 1419-40, ευγενής της Ζέτα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Ανδρέας Α΄ Τόπια

Ο Ανδρέας Α΄, Andrea I Thopia (απεβ. γύρω στο 1340 στη Νάπολη) ήταν Αλβανός ευγενής. Το 1338 κληρονόμησε την κομητεία του Mατ από τον προκάτοχό του Tανούσιο Τόπια.

Βιογραφία 
Ο Ανδρέας είχε γίνει γαμπρός του Ροβέρτου των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης, χωρίς τη συγκατάθεσή του· αυτό τού κόστισε τη ζωή. Ο Ροβέτος έστειλε τη νόθη του κόρη Φιαμέτα -την οποία είχε υποσχεθεί να γίνει σύζυγος σε έναν ηγεμόνα στο Μωρέα- μέσω του Δυρραχίου στην Ελλάδα. Στο λιμάνι της Αλβανίας γνώρισε τον Ανδρέα Τόπια, ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν. Ο γάμος απέκτησε δύο γιους, τον Γεώργιο Α΄ και τον Kάρολο. Ωστόσο, ο βασιλιάς Ροβέρτος δεν αποδέχτηκε την παραβίαση της απόφασής του. Κάλεσε το ζευγάρι στη Νάπολη, με το πρόσχημα ότι ήθελε να συμφιλιωθεί μαζί τους και έβαλε να τους εκτελέσουν εκεί. 

Οι γιοι που παρέμειναν στην Αλβανία, επέζησαν και έτσι ο Καρολος Τόπια πρίγκιπας της Αλβανίας μπορούσε αργότερα να επικαλεστεί οικογενειακούς δεσμούς σε έναν βασιλικό οίκο, παρόλο που ακολούθησε μία πολιτική εναντίον τω Καπετιδών-Ανζού σε όλη του τη ζωή· και αυτό επειδή δεν μπορούσε να συγχωρήσει εκείνον, που σκότωσε τους γονείς του.

Δείτε επίσης 
 Οίκος Τόπια

Βιβλιογραφικές αναφορές
Τανούσιο Β΄ Τόπια

Ο Τανούσιο (Αθανάσιος) Β΄, ,  (απεβ. 1467) ήταν Αλβανός ευγενής και ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Γεωργίου Καστριώτη (Σκεντέρμπεη).

Βιογραφία 
Καταγόταν από τον Οίκο Τόπια, που μεταστράφηκε από τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό στον Καθολικισμό.  Το 1444, μαζί με τον θείο του Ανδρέα Β΄ Τόπια, συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης των Λέζα (Lezhë), της στρατιωτικής συμμαχίας με επικεφαλής τον Σκεντέρμπεη.  Ήταν διοικητής του πεζικού της Ένωσης Λέζα και η φρουρά του έγινε διάσημη για την αντίστασή της κατά τη Β΄ Πολιορκία της Kρούγια. Μετά από εκείνη την πολιορκία δεν αναφέρεται πλέον στις ιστορικές πηγές, και κάποιοι υποθέτουν ότι μπορεί να είχε σκοτωθεί στο τέλος εκείνης της μάχης ή να απεβίωσε αμέσως μετά. Ήταν επιδέξιος διοικητής και η πίστη του στον Σκεντέρμπεη ήταν απτόητη και αυτός ήταν ο λόγος, που διορίστηκε σε εκείνη τη λεπτή θέση. 

Το όνομα Tanush είναι αλβανικό εξώνυμο για τον Αθανάσιο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Αλί Κρασνίκι

Ο Αλί Κρασνίκι (αλβανικά: Ali Krasniqi) (1952) είναι Κοσοβάρος συγγραφέας, ποιητής και ακτιβιστής.

Βιογραφία 
Ο Κρασνίκι σπούδασε νομικά στο Όμπιλιτς και έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 40 βιβλία μέχρι σήμερα. Εκδίδει σε διάφορες γλώσσες όπως στα ρομανί, τα σέρβικα, τα αλβανικά και τα αγγλικά. Γράφει σε διάφορα λογοτεχνικά είδη. Εκτός από λογοτεχνία και ποίηση, έχει επίσης εκδώσει παιδικά βιβλία και δράμα. Εργάζεται επιπλέον ως μεταφραστής από τα σερβοκροατικά στα ρομανί.

Έγινε γνωστός ως ακτιβιστής υπέρ των Ρομά και των δικαιωμάτων τους στην αρχή της κρίσης του Κοσσυφοπεδίου. Το 1999, όπως δεκάδες χιλιάδες άλλοι Ρομά, έχασε την περιουσία και το σπίτι του. Αρχικά κρύφτηκε με την οικογένειά του σε ένα κελάρι για τρεις μήνες πριν βρουν καταφύγιο σε έναν καταυλισμό προσφύγων στο Κραγκούγιεβατς της Σερβίας-Μαυροβούνιο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Cergarendje Jaga Cergarske Vatre (1981)

Ρομά συγγραφείς
Κοσοβάροι συγγραφείς
Αδρύμητο

Το Αδρύμητο, γνωστό και με τις παραλλαγές Αδρούμητος, Αδρύμης και Αδραμητός (αρχ. ελλ. Ἀδρύμητον) ήταν αρχαία παραλιακή πόλη των Φοινίκων-Καρχηδονίων, στη σημερινή Τυνησία της βόρειας Αφρικής, στη θέση της σημερινής πόλεως και λιμανιού Σους (ή Σούσσα ή Σουσε). 

Η αρχαία πόλη ιδρύθηκε από τους Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ., προτού ιδρυθεί η Καρχηδόνα. Συγκεκριμένα, οι Φοίνικες, εμποδιζόμενοι από τους Έλληνες, τους Αιγυπτίους και τους Ασσυρίους να επεκταθούν εγκαθιστάμενοι στην Ανατολική Μεσόγειο, έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στο δυτικό τμήμα της Μεσογείου και έκτισαν στις αφρικανικές ακτές τις πόλεις Υτίκη και Κάδιξ, και στη συνέχεια το Αδρύμητο και λίγες άλλες. Αργότερα, επί βασίλισσας Ελίσσας (Διδούς) σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσαν την Qart-ḥadašt (φράση που σήμαινε ακριβώς «Νέα πόλη»), πόλη που εξελληνισμένα είναι η γνωστή Καρχηδόνα.

Τo 310 π.Χ. ο Αγαθοκλής από τις Συρακούσες λεηλάτησε το Αδρύμητο. Αργότερα ο Αννίβας μετέτρεψε την πόλη σε στρατιωτική βάση. Μετά τον Τρίτο καρχηδονιακό πόλεμο, η πόλη συμμάχησε με τους Ρωμαίους, με αποτέλεσμα να μην καταστραφεί. Εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ενώ παρήγε δημητριακά και ελαιόλαδο. Ο Τραϊανός μάλιστα τη χαρακτήρισε frygifera, δηλαδή «παραγωγική», και την ανεκήρυξε αποικία, εγκαθιστώντας εκεί ρωμαϊκό πληθυσμό. Με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, έγινε πρωτεύουσα μιας νέας επαρχίας, που την εποχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν γνωστή ως Επαρχία Βυζακηνής. 

Το 434 μ.Χ., η πόλη πέρασε στην κατοχή των Βανδάλων, οι οποίοι την κατέστρεψαν, και το 534 την κατέλαβε ο Ιουστινιανός, και την ονόμασε Ιουστιανόπολη..

Τα σημερινά αρχαιολογικά ευρήματα από το Αδρύμητο ανάγονται στη ρωμαϊκή και την παλαιοχριστιανική εποχή, καθώς σχεδόν τίποτα δεν έχει απομείνει από την αρχική, φοινικική περίοδο μετά τη διέλευση τόσων κατακτητών.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 142

Αρχαίες πόλεις των Φοινίκων
Αρχαιολογικοί τόποι στην Αφρική
Άδωνις (φυτό)

Ο άδωνις (Adonis) είναι γένος ποωδών φυτών που ανήκει στην οικογένεια βατραχιοειδή και έχει περίπου 20 έως 30 είδη, ιθαγενή της Ευρώπης και της Ασίας, με 6 από τα είδη να συναντώνται στην άγρια φύση και της Ελλάδας. Μερικά είδη είναι ετήσια και άλλα πολυετή.

Ο άδωνις φθάνει σε ύψος τα 10 έως 40 εκατοστόμετρα και όλα τα είδη έχουν λεπτά διαμερισμένα φύλλα που μοιάζουν με πούπουλα. Τα άνθη είναι κόκκινα, κίτρινα ή πορτοκαλί και έχουν 5 έως 30 πέταλα το καθένα. Το είδος «άδωνις ο φθινοπωρινός» (A. annua), γνωστό στην Πελοπόννησο με την κοινή ονομασία «μωρόχορτο», έχει άνθη με ζωηρά κόκκινα πέταλα. Στις αγγλόφωνες χώρες μερικά είδη είναι γνωστά με την κοινή ονομασία «μάτι του φασιανού» (pheasant's-eye).

Η ονομασία του γένους είναι αναφορά στον μυθικό εραστή της Αφροδίτης Άδωνι, καθώς υπήρχε η παράδοση ότι τα κόκκινα άνθη του φύτρωσαν από τον τάφο του Αδώνιδος. Σε παρόμοιο μύθο, που αναφέρει ο Οβίδιος στις Μεταμορφώσεις του, η ανεμώνη, που ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον άδωνι, γεννήθηκε όταν η Αφροδίτη ράντισε νέκταρ πάνω στο αίμα του Αδώνιδος.

Επιλεγμένα είδη 
 Adonis aestivalis («άδωνις ο θερινός» ή «αγριοπαπαρούνα»), συναντάται πολύ στη Ζάκυνθο
 Adonis aleppica
 Adonis amurensis («άδωνις του Αμούρ», «άδωνις ο απωανατολικός»)
 Adonis annua ή A. autumnalis («άδωνις ο φθινοπωρινός», «μωρόχορτο»)
 Adonis bobroviana
 Adonis chrysocyathus («άδωνις ο χρυσοκύαθος»)
 Adonis coerulea
Adonis cyllenea («άδωνις ο κυλλήνιος»), συναντάται στο βουνό Κυλλήνη, όπου αποκαλείται «σκάρφι»
 Adonis davidii
 Adonis dentata («άδωνις ο οδοντωτός»)
 Adonis distorta
 Adonis flammea
 Adonis microcarpa («άδωνις ο μικρόκαρπος»)
 Adonis nepalensis («άδωνις του Νεπάλ»)
 Adonis palaestina («άδωνις της Παλαιστίνης»)
 Adonis pyrenaica («άδωνις των Πυρηναίων»), με πυκνό φύλλωμα και μεγάλα χρυσοκίτρινα άνθη που βγαίνουν στις αρχές του θέρους
 Adonis ramosa
 Adonis sibirica («άδωνις ο σιβηρικός»)
 Adonis sutchuenensis
 Adonis tianschanica
 Adonis vernalis («άδωνις ο εαρινός»), διαδεδομένος στην Ελλάδα
 Adonis volgensis

Καλλιέργεια και χρήσεις 
Είδη του φυτού καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά κήπου, όπως ο πολυετής άδωνις ο μικρόκαρπος, έχοντας εισαχθεί και στη Βόρεια Αμερική. Περιέχουν όμως δηλητηριώδεις χημικές ουσίες, παρόμοιες με εκείνες που βρίσκονται και σε πολλά άλλα γένη της οικογένειας βατραχιοειδή. Ιδίως από τον άδωνι τον μικρόκαρπο μπορούν να εξαχθούν οι ουσίες αδωνίνη και αδωνιδίνη, που χρησιμεύουν σε κατάλληλες δόσεις ως φαρμακευτικές, ενώ από τον άδωνι τον εαρινό μπορούν να εξαχθούν αρκετές άλλες ουσίες με φαρμακευτική δράση (αδωνιτόλη, αδωνιδοσίδη, αδωνιβερνοσίδη, κυμαρίνη, αδωνιτοξίνη, βερναδίνη).

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 145

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο άδωνις στο Flora of China
 «Ο δηλητηριώδης άδωνις της κόκκινης λίστας», από τον Στέφανο Βογιατζή

Αδωνις
Ρούντολφ Πλιουκφέλντερ

Ο Ρούντολφ Βλαντιμίροβιτς Πλιουκφέλντερ (ρωσικά: Рудольф Владимирович Плюкфельдер, γεννήθηκε 6 Σεπτεμβρίου 1928) είναι Σοβιετικός πρώην αθλητής της άρσης βαρών και μετέπειτα προπονητής. Ως αγωνιζόμενος κέρδισε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961 και ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1964. Ως προπονητής ανέλαβε σειρά από Ολυμπιονίκες συμπεριλαμβανομένων των Βασίλι Αλεξέεφ και Νταβίντ Ρίγκερτ.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην  ΣΟΣΔ Ουκρανίας από γερμανικής καταγωγής οικογένεια. Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση το 1941, ο πατέρας και ο μεγαλύτερος αδελφός του εκτελέστηκαν. Η υπόλοιπη οικογένεια στάλθηκε σε  στρατόπεδο εργασίας στη Σιβηρία, όπου σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται σε ορυχείο και δοκίμασε το στίβο και την πάλη, στα οποία κέρδισε τα περιφερειακά πρωταθλήματα το 1947–48. Άλλαξε στην άρση βαρών μόνο το 1950 όταν ήταν ήδη 22 ετών. Μέχρι το 1962, όταν μετακόμισε στην Όμπλαστ του Ροστόφ, προπονήθηκε μόνος του, καθώς δεν υπήρχε προπονητής άρσης βαρών στην περιοχή του, αλλά έγινε ο καλύτερος αθλητής ελαφρών βαρέων βαρών στον κόσμο. Το 1958, έγινε πρωταθλητής της ΕΣΣΔ και  κατόπιν κατέκτησε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961, ευρωπαϊκούς τίτλους το 1959–61 και το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο. Το 1960 απέτυχε στη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης λόγω τραυματισμού. Έκανε επίσης οκτώ επίσημα παγκόσμια ρεκόρ το διάστημα 1959–1961: ένα στο ντεβελοπέ, πέντε στο αρασέ και δύο στο σύνολο.

Ενώ αγωνιζόταν, προπονούσε μερικούς από τους συναθλητές του. Αποχώρησε από την ενεργό δράση λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 και είχε μία μακρά και επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής στο Σάχτι, το οποίο μετέτρεψε σε μεγάλη σοβιετική σχολή άρσης βαρών. Συνολικά, 6 Ολυμπιονίκες και 7 παγκόσμιοι πρωταθλητές ανατράφηκαν στη σχολή άρσης βαρών του Σάχτι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λόγω σύγκρουσης με τον Βασίλι Αλεξέεφ, μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου έχει μεγάλη οικογένεια.

Τίτλοι

 Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1964
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο (2) : 1959, 1961
 αργυρό μετάλλιο : 1963
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο : 1959, 1960, 1961
 αργυρό μετάλλιο : 1963
 Σπαρτακιάδα των Λαών της ΕΣΣΔ (2) : 1959, 1963
 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (5) : 1958, 1959, 1960, 1961, 1962

Παραπομπές

 
Σοβιετικοί αθλητές της άρσης βαρών
Προπονητές άρσης βαρών
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Ολυμπιονίκες της άρσης βαρών
Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Άσλεϊ Τζόνσον (υδατοσφαιρίστρια)

Η Άσλεϊ Ελίζαμπεθ Τζόνσον (Μαϊάμι, 12 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Αγωνίζεται στην θέση του τερματοφύλακα και αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ. Η Τζόνσον το 2016 έγραψε ιστορία καθώς έγινε η πρώτη αφροαμερικανή αθλήτρια που κατάφερε να λάβει μέρος με την εθνική των ΗΠΑ σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο άθλημα της υδατοσφαίρισης. Θεωρείται η καλύτερη τερματοφύλακας στον κόσμο.

Έχει υπάρξει μέλος της εθνικής ομάδας των ΗΠΑ που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο και του Τόκιο.

Πρώτος της ευρωπαϊκός σταθμός αποτέλεσε η Σικελία και η Οριτζόντε Κατάνια, πολυνίκης πρωταθλήτρια Ιταλίας και πολυνίκης πρωταθλήτρια Ευρώπης. 

Την περίοδο 2018–19 αγωνίστηκε για τον Ν.Ο. Βουλιαγμένης ενώ για την περίοδο 2021–22 αγωνίστηκε με το σκουφάκι του Εθνικού με τον οποίο πανηγύρισε το δεύτερο Κύπελλο Ευρώπης της πειραϊκής ομάδας και πρώτο της Ευρωπαϊκό κύπελλο σε επίπεδο συλλόγων.

Παραπομπές

Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας

Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΚΥΣΕΑ) είναι κυβερνητικό συμβούλιο της Ελλάδας. Αποτελεί το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων που αφορούν την εθνική ασφάλεια της χώρας. 

Ιδρύθηκε το 2019 από την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη και διαδέχθηκε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (επίσης ΚΥΣΕΑ).

Κατά την έναρξή της κρίσης που προκάλεσε η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, το ΚΥΣΕΑ συνήλθε εκτάκτως δύο φορές (22 & 24 Φεβρουαρίου 2022), με τη συμμετοχή του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστα Σκρέκα.

Παραπομπές
Bad Meets Evil

Articles with hCards
Το Bad Meets Evil είναι ένα αμερικανικό δίδυμο χιπ χοπ που αποτελείται από τους ράπερς Royce da 5'9" (Bad) και Έμινεμ (Evil) με έδρα το Ντιτρόιτ. Το Bad Meets Evil δημιουργήθηκε το 1998, χάρη στον κοινό φίλο του ντουέτου, Proof. Η δισκογραφία τους αποτελείται από ένα εκτεταμένο έργο (EP) και τέσσερα single. Το 1999, το ντουέτο κυκλοφόρησε ένα διπλό σινγκλ χωρίς άλμπουμ, "Nuttin' to Do" και "Scary Movies". ο πρώτος έφτασε στο 36ο στο τσαρτ Hot Rap Songs, ενώ ο δεύτερος έφτασε στο 63 του UK Singles Chart και εμφανίστηκε στο soundtrack της κωμωδίας τρόμου και παρωδίας Scary Movie του 2000.

Το δίδυμο χώρισε μετά από μια διαμάχη μεταξύ του Royce και των μελών της ομάδας του Έμινεμ D12. Η κόντρα έληξε όταν ο Proof, μέλος των D12 και ο καλύτερος φίλος του Έμινεμ, καθώς και φίλος του Royce, σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2006. Αφού το συγκρότημα του Royce Slaughterhouse υπέγραψε με τη δισκογραφική Shady Records που ίδρυσε ο Έμινεμ, ακολούθησε επανένωση του Bad Meets Evil με το εκτεταμένο έργο Hell: The Sequel (2011), το οποίο έφτασε στο νούμερο ένα στο αμερικανικό Billboard 200 και έλαβε χρυσή πιστοποίηση από η Ένωση Βιομηχανίας Ηχογράφησης της Αμερικής (RIAA) και την Αυστραλιανή Ένωση Βιομηχανίας Ηχογράφησης (ARIA). Το άλμπουμ είναι πλέον κατάλληλο για πλατινένια πιστοποίηση στις ΗΠΑ. Το βασικό σινγκλ του EP "Fast Lane" έφτασε στο νούμερο 32 στο Billboard Hot 100, ενώ το δεύτερο σινγκλ "Lighters", με τον Μπρούνο Μαρς, έφτασε στο νούμερο τέσσερα στο ίδιο chart. Το ντουέτο επέστρεψε το 2014 για το επετειακό άλμπουμ της Shady Records, Shady XV, για το "Vegas", και πάλι το 2015 για να ηχογραφήσει δύο κομμάτια για την ταινία πυγμαχίας Southpaw, με τίτλο "All I Think About" και "Raw". Το ντουέτο επανενώθηκε πρόσφατα για το τραγούδι "Not Alike" στο άλμπουμ του Έμινεμ Kamikaze (2018). Ο Eminem εμφανίστηκε επίσης στο τραγούδι του Royce "Caterpillar" στο άλμπουμ του Book of Ryan (2018). Πιο πρόσφατα, ο Royce εμφανίστηκε στο άλμπουμ του Έμινεμ Music To Be Murdered By (2020) με τρία τραγούδια, "You Gon' Learn", "Yah Yah" και "I Will". Στο τραγούδι "Godzilla" από το ίδιο άλμπουμ, ο Έμινεμ επιβεβαιώνει ότι το ντουέτο είναι ακόμα ενεργό με ραπ.

Παραπομπές

Αμερικανικά μουσικά ντουέτα
Eminem
Α.Ε.Κ. (Μπάσκετ ΑμεΑ)

Το τμήμα μπασκετ ΑμεΑ της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα μπάσκετ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο.

Τίτλοι

Πανελλήνιοι 

 Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής (1): 2022

Πηγές 

 https://www.enwsi.gr/1142426/aek/erasitexniki/oi-protagonistes-tis-anodoy-miloyn-sto-enwsi-gr-yperifanoi-poy-ferame-tin-aek-stin-a1.html

Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως
Κοινότητα Αρκαλοχωρίου

Η Κοινότητα Αρκαλοχωρίου είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 ως έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός Αρκαλοχώρι. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αρκαλοχωρίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Σεμνή, Αρχοντικό, Ζίντα, Μιλλιαρήσι, Μουσούτα και Χουμέρι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αγία Σεμνή, η (8)
 Αρκαλοχώρι, το (4.313)
 Αρχοντικό, το (194)
 Ζίντα, η (116)
 Μιλλιαρήσι, το (4)
 Μουσούτα, η (90). 
 Χουμέρι, το (97)

Μέχρι το 1961, το Γάσι στα νότια του Αρκαλοχωρίου αναφέρεται ως άλλος οικισμός της κοινότητος. Λόγω της πλησιότητάς του με την έδρα, λογίζεται πλέον ως συνοικία του Αρκαλοχωρίου.

Συνολικά η Κοινότητα έχει 4.822 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπρπσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Χρυσούλα Κεγκέρογλου-Μαθιανάκη.

Κοινοτάρχες Αρκαλοχωρίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου

Παραπομπές 

Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Μιλλιαρήσι Ηρακλείου

Το Μιλλιαρήσι ή Μηλιαρίσσα είναι πολύ μικρός οικισμός του Αρκαλοχωρίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος της Περιφεριακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη, ο οποίος απέχει περίπου 5 χλμ. ΝΔ. από αυτό και έχει υψόμετρο 492 μέτρα. Κατοικήθηκε από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν τα εγκαταλελειμμένα σπίτια του, τα οποία είναι παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 14ου-16ου αιώνα, ο οποίος λειτουργούσε την περίοδο της Ενετοκρατίας, όπως φαίνεται από πηγές. Αναφέρεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Σεμνή, το Αρχοντικό, τη Ζίντα, το Αρκαλοχώρι, τη Μουσούτα και το Χουμέρι, αποτελούν την κοινότητα Αρκαλοχωρίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

Παραπομπές

Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Χωριά του νομού Ηρακλείου
Ντέιβιντ Σίσιλιν

[[File:David Cicilline, Official Portrait, 112th Congress
Ο Ντέιβιντ Νίκολα Σίσιλιν (αγγλικά: David Nicola Cicilline, 15 Ιουλίου 1961), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ, από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 36ος Δήμαρχος του Πρόβιντενς, από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον Ιανουάριο του 2011, και ήταν ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος δήμαρχος σε πολιτειακή πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Ρόουντ Άιλαντ από την 4η περιφέρεια, από το 1995 έως το 2003. 

Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις ενδιάμεσες εκλογές του 2010, με ποσοστό 50.5% έναντι 44.5% του τότε Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020. Στις εκλογές του 2020, επανεξελέγη με ποσοστό 71.3% έναντι των ανεξάρτητων ανθυποψηφίων του, που έλαβαν 15.9% και 12.7%. Η κογκρεσιακή περιφέρεια του Σίσιλιν, περιλαμβάνει την πόλη του Πρόβιντενς, και το μεγαλύτερο μέρος των προαστίων της πόλης.

Βιογραφία 
Ο Ντέιβιντ Σίσιλιν, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1961 στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ, όπου και μεγάλωσε. Γεννήθηκε από Καθολικό πατέρα Ιταλικής καταγωγής και από μητέρα Εβραία. Αποφοίτησε το Λύκειο "Narragansett High School" στο Ναράγκανσετ (μια μικρή παράκτια πόλη στο Ρόουντ Άιλαντ), το 1979. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1983, με διάκριση. Κατόπιν, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν (στην Ουάσινγκτον), απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD) το 1986.

Μέχρι το 1992, παρέμεινε στην Ουάσινγκτον, όπου εκεί εργάστηκε ως δικηγόρος. Το 1992, επέστρεψε στο Ρόουντ Άιλαντ, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για μια έδρα στην πολιτειακή Γερουσία, όμως ηττήθηκε στις προκριματικές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Ρόουντ Άιλαντ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Δήμαρχοι των ΗΠΑ
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί δικηγόροι
Ιταλοαμερικανοί
Εβραίοι
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κοινότητα Ροδιάς

Η Κοινότητα Ροδιάς είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930, γραμμέννη ως Κοινότητα Ρογδιάς, με το ΦΕΚ 120Α - 19/04/1930 και έδρα τον ομώνυμο οικισσμό. Το όνομά της διορθώθηκε το 1940. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Δημήτριος, Καπετανάκι Μετόχι, Λινοπεράματα, Παλαιόκαστρο, Παντάνασσα και Πλαΐτης, καθώς και την Μονή Σαββαθιανών. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Δημήτριος, ο (53)
 Καπετανάκι Μετόχι, το (86)
 Λινοπεράματα, τα (216)
 Μονή Σαββαθιανών, η (18)
 Παλαιόκαστρο, το (255)
 Παντάνασσα, η (266)
 Πλαΐτης, ο (94)
 Ροδιά, η (797)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.785 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Στρατάκη.

Κοινοτάρχες Ροδιάς 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ροδιάς.

Παραπομπές 

Δήμος Μαλεβιζίου
Αμμουδάρι Χανίων

Το Αμμουδάρι είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Ασκύφου, του δήμου Σφακίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Το Αμμουδάρι είναι ορεινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του οροπεδίου Ασκύφου, στις ανατολικές κλιτύς των Λευκών Ορέων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ασκύφου του νομού Χανίων ενώ, το ίδιο έτος, ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασκύφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σφακίων.

Γενικά στοιχεία
Το Αμμουδάρι βρίσκεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες θέσεις του νομού Χανίων, στη «συμβολή» τριών σημαντικών οροπεδίων (Ασκύφου, Ταύρης και Νιάτου).

Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Παναγίας στο κέντρο του οικισμού
Το ορειβατικό καταφύγιο στο υψίπεδο της Ταύρης, στα 1.200 μέτρα, δυνατότητας 42 κλινών με εξαιρετική θέα στα Λευκά Όρη και στα γύρω οροπέδια, βορειοδυτικά του οικισμού. Από εδώ περνάει το μεγάλο ορειβατικό μονοπάτι Ε4
Το οροπέδιο Νιάτος, δυτικά του οικισμού
Το οροπέδιο Ασκύφου, ανατολικά του οικισμού
Το πετρόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα στην Ταύρη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Χανίων