joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καλλιτέχνης του δρόμου

Καλλιτέχνης του δρόμου είναι το άτομο που εκτελεί διάφορα είδη τέχνης μέσα σε δημόσιους χώρους, έναντι φιλοδωρημάτων. Το είδος φιλοδωρημάτων συνήθως διαφέρει ανάμεσα στις διαφορετικές κουλτούρες, χώρες κτλ, έτσι το χρηματικό φιλοδώρημα έχει τη πιθανότητα να αντικατασταθεί έναντι φαγητού, νερού, ή και δώρων. 

Αναμφισβήτητα, υπάρχει ένα τεράστιο φάσμα διαφόρων ειδών τέχνης, όμως αυτό που καθιστά ξεχωριστό αυτό το συγκεκριμένο είδος τέχνης, είναι το ότι δωρίζει την ευκαιρία ελεύθερης έκφρασης στον καλλιτέχνη, με αποτέλεσμα να έχει τη δυνατότητα να σπάσει φραγμούς και να απελευθερωθεί από κανόνες οι οποίοι περιβάλλουν την κοινωνία ως σύνολο. 

Σε αυτή την περίπτωση, ο ίδιος ο καλλιτέχνης αντιπροσωπεύει την ίδια την τέχνη με την εικόνα του.

Δείτε επίσης 
 Τέχνη του δρόμου

Παραπομπές 

Καλλιτέχνες
Κουλτούρα του δρόμου
Rango (ταινία, 2011)

Το Rango είναι μια αμερικάνικη 3D γουέστερν ταινία κωμωδίας και δράσης του 2011, σε σκηνοθεσία του Γκόρε Βερμπίνσκι, σενάριο του Τζον Λόγκαν και παράγωγη από τους Βερμπίνσκι, Γκρέιαμ Κινγκ και τον John B. Carls. Το Rango ήταν μια εμπορική επιτυχία και κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. Στην ταινία, ο Rango, ένας χαμαιλέοντας, καταλήγει τυχαία στην πόλη Dirt, ένα φυλάκιο που έχει απεγνωσμένη ανάγκη για έναν νέο σερίφη. Ακούγονται οι φωνές των ηθοποιών Τζόνι Ντεπ, Άιλα Φίσερ, Μπιλ Νάι, Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν, Άλφρεντ Μολίνα, Χάρι Ντιν Στάντον, Ρέι Γουίνστον, Τίμοθι Όλιφαντ, Στίβεν Ρουτ και του Νεντ Μπέάτι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Westwood στις 14 Φεβρουαρίου 2011 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 4 Μαρτίου 2011 από την Paramount Pictures. Η ταινία κέρδισε 245,7 εκατομμύρια δολάρια σε προϋπολογισμό 135 εκατομμυρίων δολαρίων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 . WebCitation archive. (Archived site's opening page requires clicking on onscreen URL for entry.)
 
 
 
 Rango at Nickelodeon

Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες παραγωγής Nickelodeon Movies
Ταινίες του 2011
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Ταινίες κινουμένων σχεδίων του Nickelodeon
Ζεζάρ Σάμπσον

Ο Σεζάρ Σάμσον (Cesár Sampson, 18 Αυγούστου 1983-) είναι Αυστριακός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Στις 5 Δεκεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε ως ο Αυστριακός εκπρόσωπος στη Eurovision 2018. Ο Σάμσον ήταν προηγουμένως υποστηρικτής στα φωνητικά και χορευτής για τη Βουλγαρία στο διαγωνισμό του 2016 και υποστηρικτής στα φωνητικά εκτός σκηνής στο διαγωνισμό του 2017.

Ο Σάμπσον με το τραγούδι "Nobody But You"  ήρθε 3ος στον τελικό του 2018 με 342 βαθμούς.

Παραπομπές

Αυστριακοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αυστρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ρου

Το ρου είναι μαγειρεμένο μείγμα λιπαρής ουσίας και αλευριού το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για το δέσιμο σαλτσών και της σούπας. Παρασκευάζεται βάζοντας τη λιπαρή ουσία να ζεσταθεί και στη συνέχεια προσθέτουμε ίση ποσότητα αλευριού. Περίπου 120 γραμμάρια ρου χρησιμοποιούνται για να δέσουν 1 λίτρο υγρών.

Το λευκό ρου το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για ανοιχτόχρωμες σάλτσες και σούπες. Χρειάζεται περίπου 3 λεπτά ψήσιμο και το χαρακτηριστικό του είναι ότι μυρίζει σαν ζύμη.

Το ξανθό ρου το οποίο χρησιμοποιείται για σάλτσες και σούπες παρόμοιου χρωματισμού. Χρειάζεται περίπου 6 έως 7 λεπτά ψήσιμο και το χαρακτηριστικό του είναι ότι το άρωμά του θυμίζει καβουρδισμένους ξηρούς καρπούς.

Το σκούρο ρου το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για σκουρόχρωμες σάλτσες. Χρειάζεται περίπου 11 έως 14 λεπτά ψήσιμο και η ικανότητα σταθεροποίησης του, είναι 30% λιγότερο ισχυρή από την αντίστοιχη του λευκού ρου.

Μαγειρική
Κέολβαλντ του Ουέσσεξ

Ο Κέολβαλντ του Ουέσσεξ ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ και ανήκε στην ευθεία γενεαλογική γραμμή από τον Κέρντικ μέχρι τον Εγβέρτο του Ουέσσεξ. Ο Κέολβαλντ ήταν μοναδικός γιος και παιδί του Κάθγουλφ του Ουέσσεξ και της Γκουίνχαφαρ της Νταμνονίας, δεν είναι γνωστή η ημερομηνία της γέννησης και του θανάτου του, δεν έγινε ποτέ βασιλιάς και δεν υπάρχουν καθόλου πληροφορίες για τον ίδιο. Πληροφορίες αναφέρουν σαν σύζυγο του την Φάφερταχ (620 - 644) κόρη του πρίγκιπα Φινγκουίν του Μαμχάν (603 - 644), γιος του ήταν ο Κένρεντ του Ουέσσεξ, εγγονοί του ο Ίνε του Ουέσσεξ και ο Ίνγκιλντ προ-προπάππους του Εγβέρτου του Ουέσσεξ.

Πηγές

Kirby, D.P. (1992). The Earliest English Kings. London: Routledge. 
Yorke, Barbara (1990). Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England. London: Seaby.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κέοβαλντ του Ουέσσεξ 

Οίκος του Ουέσσεξ
Ντάνιελ Έλσμπεργκ

Ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ (Daniel Ellsberg),  γεννημένος στις 7 Απριλίου του 1931 είναι Αμερικανός ακτιβιστής και πρώην στρατιωτικός αναλυτής. Ο Έλσμπεργκ έγινε παγκόσμια γνωστός από ηλικίας 40 ετών (1971) όταν, ενώ ήταν υπάλληλος του «Αμερικανικού Οργανισμού Έρευνας και Ανάπτυξης» («RAND Corporation») ενός δηλαδή κρατικού ιδρύματος που ασχολείται με τη χάραξη της διεθνούς πολιτικής των Η.Π.Α., προκάλεσε μεγάλη πολιτική αναταραχή με την εκ μέρους του αποκάλυψη στην εφημερίδα «The New York Times» αλλά και σε άλλα έντυπα, των απόρρητων εγγράφων του «Πενταγώνου» («Pentagon Papers») που αφορούσαν μελέτες και σχεδιασμούς σχετικά με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο Έλσμπεργκ θεωρείται, ως εκ τούτου, Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος. Ο Έλσμπεργκ κατηγορήθηκε βάσει της Πράξης Ομοσπονδιακού Νόμου των ΗΠΑ (1917) ενώ του απαγγέλθηκαν επιπλέον κατηγορίες για κλοπή και συνωμοσία, οι οποίες επέσυραν μια συνολική, μέγιστη ποινή καθείρξεως 115 ετών. Ωστόσο, λόγω σοβαρών κυβερνητικών παραβάσεων στη συγκέντρωση των στοιχείων του κατηγορητηρίου, αλλά και της υπεράσπισής του την οποία ανέλαβαν ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Harvard Charles Nesson και ο συνήγορος Leonard Boudin, ο δικαστής William Matthew Byrne Jr. απάλλαξε τον Έλσμπεργκ από κάθε κατηγορία, με απόφαση που ανακοινώθηκε στις 11 Μαΐου του ίδιου έτους. Πολλά χρονιά μετά (2006), ο Ellsberg τιμήθηκε με το βραβείο «Right Livelihood». Είναι επίσης γνωστός για τη δημιουργία ενός σημαντικού παραδείγματος της λεγόμενης «θεωρίας της απόφασης»(«Elsberg Paradox») και ακόμη, για το γεγονός ότι έχει εγείρει φωνή υποστήριξης για τους «Wikileaks», Chelsea Manning και Edward Snowden. Η ιστορία του έχει δραματοποιηθεί με την παραγωγή σχετικού ντοκιμαντέρ.

Παραπομπές

Αμερικανοί ακτιβιστέ
Αμερικανοί πληροφοριοδότες
ANT1 NEXT

Ο ΑΝΤ1 NEXT ήταν ελληνική διαδικτυακή συνδρομητική υπηρεσία βίντεο συνεχούς ροής κατ' απαίτηση του Ομίλου Αntenna με αποκλειστικό περιεχόμενο σε υψηλή ανάλυση και χωρίς διαφημίσεις. Από το καλοκαίρι του 2021 ενσωματώθηκε στην κύρια ιστοσελίδα του ομότιτλου καναλιού μετατρέποντάς την σε over-the-top υπηρεσία.

Περιεχόμενο
Η υπηρεσία περιελάμβανε επεισόδια δημοφιλών σειρών και εκπομπών της τηλεόρασης του ΑΝΤ1.

Πρόσβαση και χρήση
Οι συνδρομητές στην Ελλάδα από όπου ήταν διαθέσιμη η υπηρεσία μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτήν μέσω οποιουδήποτε παρόχου υπηρεσιών διαδικτύου σε υπολογιστές και laptop, μέσω της εφαρμογής για συσκευές iOS και Android σε tablet και κινητά τηλέφωνα smartphone και μέσω της πλατφόρμας του Vodafone TV.

Βραβεύσεις
Η υπηρεσία έχει βραβευθεί το 2016.

Παραπομπές

Πηγές
Επίσημη ιστοσελίδα του ομίλου ΑΝΤ1
Άρθρο του διαδικτυακού τόπου advertising.gr

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Πρώην επίσημη ιστοσελίδα της συνδρομητικής πλατφόρμας ANT1 NEXT

Όμιλος ΑΝΤ1
Συνδρομητικές πλατφόρμες της Ελλάδας
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2016
Κυβερνείο Ζάρκα

Το Κυβερνείο Ζάρκα (αραβικά محافظة الزرقاء, Muħāfazat az-Zarqāʔ, γνωστή ως εζ-Ζεργκά ή εζ-Ζέρ'α σε τοπικές διαλέκτους) είναι το τρίτο πολυπληθέστερο κυβερνείο στην Ιορδανία. Η πρωτεύουσα του κυβερνείου είναι η Ζάρκα, η οποία είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας της Ιορδανίας Αμμάν. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο είναι η Ρουσέιφα.

Το Κυβερνείο Ζάρκα φιλοξενεί τις μεγαλύτερες στρατιωτικές και αεροπορικές βάσεις των ένοπλων δυνάμεων της Ιορδανίας.

Ιστορία 

Οι περιοχές του Κυβερνείου Ζάρκα έχουν κατοικηθεί από την Εποχή του Χαλκού, με πιο σημαντικά το βασίλειο των Αμμωνιτών και τους Ναβαταίους, που κατασκεύασαν το φρούριο Κασρ αλ Χαλαμπάτ, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο από τους Ρωμαίους και, στη συνέχεια, ως ένα ερημικά παλάτι των Ομαϋαδών.

Τα πιο σημαντικά ιστορικά μνημεία είναι τα ερημικά παλάτια των Ομαϋαδών όπως το Κασρ Άμρα, το οποίο είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, το Κασρ αλ Χαλαμπάτ, το Κασρ Σαμπίμπ στο κέντρο της πόλης της Ζάρκα, καθώς και το Κάστρο του Αζράκ.

Μετά την κατασκευή του σιδηροδρόμου Χετζάζ από τους Οθωμανούς στις αρχές του 1900, η Ζάρκα έγινε ένας στρατηγικά σημαντικός κόμβος που συνέδεε τη Δαμασκό με την Μεδίνα, τις πόλεις που κατά μήκος αυτών αναπτύχθηκαν σιδηρόδρομοι. Αργότερα, η Ιορδανία Αραβική Λεγεώνα με αρχηγό τον Γκλουμπ Πασά είχε τις κύριες βάσεις στην Ζάρκα.

Γεωγραφία 

Το κυβερνείο Ζάρκα συνορεύει με το κυβερνείο Μαφράκ στα βόρεια και βορειοανατολικά, με το κυβερνείο Αμμάν στα νότια και νοτιοδυτικά και με τα κυβερνεία Γέρασα και Μπάλκα στα δυτικά. Συνορεύει επίσης με την Σαουδική Αραβία στα νοτιοανατολικά.

Το μεγαλύτερο μέρος του κυβερνείου καλύπτεται από το Συριακό ερημικό οροπέδιο. Οι πυκνοκατοικημένες δυτικές περιοχές του κυβερνείου αποτελούν μέρος της λεκάνης του Ποταμού Ζάρκα. Οι δύο πόλεις Ζάρκα και Ρουσέιφα είναι η δεύτερη και η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Ιορδανία αντίστοιχα.

Δημογραφικά στοιχεία 
Η απογραφή του 2004 δείχνει ότι ο πληθυσμός του Κυβερνείου Ζάρκα για το έτος αυτό ήταν 764,650 κάτοικοι, από τους οποίους το 94.5% ζούσε σε αστικές περιοχές και το 5.5% σε αγροτικές. Οι Ιορδανοί πολίτες αποτελούσαν το 97% του πληθυσμού. Το 54% των κατοίκων ήταν άνδρες και το 46% γυναίκες. Η εκτίμηση πληθυσμού του Ιορδανικού Γραφείου Στατιστικής για το 2010 ήταν 910.800 άτομα, από τους οποίους το 48.25% ήταν γυναίκες και το 51.75% ήταν άνδρες. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 191.3 άτομα ανά τ.χλμ. 

Ο πληθυσμός των επαρχιών σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τελευταίων απογραφών:

Διοικητικές διαιρέσεις 
Το κυβερνείο Ζάρκα διαιρείται σε τρία διαμερίσματος:

Οικονομία 

Λόγω της θέσης της, κοντά στις πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ιορδανίας, το κυβερνείο Ζάρκα έχει το μεγαλύτερο αριθμό εργοστασίων στην Ιορδανία. Το μόνο διυλιστήριο πετρελαίου της χώρας βρίσκεται στην Ζάρκα. 

Η αεροπορική βάση Μουαφάκ Σάλτι, η μεγαλύτερη της χώρας, βρίσκεται στο Άζρακ. Το κυβερνείο Ζάρκα φιλοξενεί τρία πανεπιστήμια, το Χασεμιτικό Πανεπιστήμιο, το Εφαρμοσμένο Πανεπιστήμιο της Αλ-Μπάλκα-Κολλέγιο Ζάρκα, και το Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Ζάρκα.

Παραπομπές 

Κυβερνεία της Ιορδανίας
Ότο Πρέμινγκερ

Ο Ότο Πρέμινγκερ (αγγλικά: Otto Preminger, 5 Δεκεμβρίου 1905 - 23 Απριλίου 1986), επίσης αναφερόμενος ως Ότο Πρέμιντζερ, όπως ήταν γνωστός στις ΗΠΑ, ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, ηθοποιός και παραγωγός με καταγωγή από την Αυστροουγγαρία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1905 στην τότε Αυστροουγγαρία σε εβραϊκή οικογένεια. Το 1935 μετανάστευσε στις ΗΠΑ, για να δουλέψει στο Μπρόντγουεϊ και το 1943 έγινε Αμερικανός πολίτης.

Ανάμεσα στις πιο γνωστές ταινίες του συγκαταλέγονται οι: Λάουρα (Laura, 1944), Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι (The Man With the Golden Arm, 1955), Ανατομία ενός Εγκλήματος (Anatomy of a Murder, 1959), Έξοδος (Exodus, 1960) και Θύελλα στην Ουάσινγκτον (Advise & Consent, 1962).

Ο Πρέμινγκερ προτάθηκε τρεις φορές για Όσκαρ (1945,1960, 1964), τρεις φορές για Χρυσή Σφαίρα και μία φορά για BAFTA. Επίσης, βραβεύθηκε με τη Χάλκινη Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ταινία Carmen Jones.

Απεβίωσε το 1986 στη Νέα Υόρκη από καρκίνο.

Παραπομπές

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Αυστριακοί παραγωγοί ταινιών
Αυστριακοί ηθοποιοί
Αυστριακοί σκηνοθέτες
Εβραίοι καλλιτέχνες
Λούις Χιλσέντεγκερ

Ο Λούις Χιλσέντεγκερ (Lewis Hilsenteger, γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1985 στον Καναδά) είναι τεχνολόγος που έχει ένα δημοφιλές κανάλι του YouTube, το Unbox Therapy, το οποίο έχει σχεδόν 9,000,000 συνδρομητές από τον Δεκέμβριο του 2017. Ο Λούις ξεκίνησε επίσης και άλλα κανάλια του YouTube όπως το More Top 5 και συνεργάζεται με επιχειρήσεις όπως το Quarterly.co. Έχει πολλούς οπαδούς σε κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και σήμερα διαμένει στο Τορόντο. Λόγω της δημοτικότητας του σε απευθείας σύνδεση, μια εκτίμηση Μαΐου 2016, έβαλε την καθαρή του αξία σε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια.

Προσωπική ζωή 
Ο Χιλσέντεγκερ είχε πάθος για καινοτόμα gadgets και νέα τεχνολογία από πολύ μικρή ηλικία. Μετά το γυμνάσιο, παρακολούθησε Κολέγιο στην σχολή τέχνης του Τορόντο, σπούδασε θέματα όπως η φωτογραφία, η επεξεργασία βίντεο και μια ποικιλία άλλων ψηφιακών τεχνών που αργότερα θα βοηθούσαν στην καριέρα του.

Πρώιμη καριέρα 
Το πρώτο επιχειρηματικό ενδιαφέρον του Lewis ήταν ένα κατάστημα εξυπηρέτησης και επισκευής ηλεκτρονικών υπολογιστών στο Τορόντο που ονομάζεται iUpgrade. Για να βοηθήσει τους πελάτες του, άρχισε να δημιουργεί βίντεο για εκπαιδευτικά θέματα σε διάφορα θέματα υπολογιστών και τα ανέβαζε στο YouTube. Τα βίντεο έλαβαν μια καλή εικόνα, οδηγώντας στη δημιουργία των καναλιών που θα δημιουργούσαν τη σταδιοδρομία του Χιλσέντεγκερ.

Video bloggers
Γιώργος Σεβαστίκογλου

Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου (Κωνσταντινούπολη 1913 - Αθήνα 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.

Βιογραφία
Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου γεννήθηκε στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης το 1913. Το επόμενο έτος η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης και για πρώτη φορά εμφανίστηκε στα γράμματα με τη μετάφραση του έργου Σουάνεβιτ του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν το 1942. Την χρονιά που ακολούθησε το Θέατρο Τέχνης ανέβασε το έργο του Κωνσταντίνου και Ελένης με το οποίο ξεκίνησε τη διπλή καλλιτεχνική του δραστηριότητα, ως σκηνοθέτη και μεταφραστή. Ήταν υπεύθυνος του Β τμήματος του Θιάσου Ενωμένων Καλλιτεχνών, το οποίο αποτέλεσε από το 1945 πόλο έλξης για τους αριστερούς θεατρικούς συγγραφείς και ηθοποιούς.
Διετέλεσε υπεύθυνος του κινηματογραφικού συνεργείου του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο. Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, αυτοεξορίστηκε στη Σοβιετική Ένωση, αρχικά στην Τασκένδη και ακολούθως στη Μόσχα. Σπούδασε στην Ακαδημία Θεάτρου της Μόσχας και έγινε γνωστός ως σκηνοθέτης και μεταφραστής. Το έργο του Αγγέλα, μεταφρασμένο στη ρωσική γλώσσα, παραστάθηκε από δεκαοκτώ σοβιετικές σκηνές μεταξύ των οποίων και το θέατρο Βαχτάγκωφ.

Το 1965 επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνεργάστηκε ως σκηνοθέτης με τον θίασο Αλεξανδράκη Γεωργούλη ενώ ο Κάρολος Κουν ανέβασε το έργο του Αγγέλα. Μετά την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, ξαναέφυγε, αυτή τη φορά μαζί με τη σύζυγό του Άλκη Ζέη στο Παρίσι. Εκεί δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης και στο Κονσερβατουάρ καθώς επίσης ίδρυσε τον θίασο Πράξις.

Στην Ελλάδα γύρισε το 1974 εκ νέου όπου δραστηριοποιήθηκε στα πεδία της σκηνοθεσίας και της μετάφρασης. Το 1981 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1985 σκηνοθέτησε στο Εθνικό Θέατρο το έργο του Θάνατος βασιλικού επιτρόπου που είχε γράψει τριάντα χρόνια νωρίτερα. Μετέφρασε έργα των Σω, Κάλντγουελ, Πυζέ και σκηνοθέτησε αρχαίους κλασικούς, Ντοστογιέφσκι, Σαίξπηρ, Αρμπούζωφ κ.ά. Έφυγε από τη ζωή το 1991.

Έργα

Θέατρο
(2014) 	Αγγέλα, Εκδόσεις Γαβριηλίδης
(1992) 	Θέατρο, Εκδόσεις Κέδρος
(1992) 	Πράξις, Εκδόσεις Καστανιώτη

Μεταφράσεις
(2014) 	Shaw, Irwin, Θάψτε τους νεκρούς, Δωδώνη
(2013) 	Lorca, Federico García, 1898-1936, Ματωμένα στέφανα, Δωδώνη
(2013) 	Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Δωδώνη
(2011) 	Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Ελευθεροτυπία
(1998) 	Middleton, Thomas, 1580-1627, Οι αλλοπαρμένοι, Δωδώνη [μετάφραση, διασκευή]
(1989) 	Lorca, Federico García, 1898-1936, Ματωμένα στέφανα, Δωδώνη
(1984) 	Shaw, Irwin, Θάψτε τους νεκρούς, Δωδώνη
(1983) 	Kirkland, Jack, Καπνοτόπια, Δωδώνη
(1977) 	Gorkij, Maksim, 1868-1936, Στο βυθό, Δωδώνη

Παραπομπές

Έλληνες λογοτέχνες
Νεοέλληνες λογοτέχνες
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Έλληνες μεταφραστές
Έλληνες κομμουνιστές
Μέλη του ΕΑΜ
Κυβερνείο Ορενμπούργκ

Το Κυβερνείο Ορενμπούργκ () ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπερνίγια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας με έδρα το Ορενμπούργκ.

Το κυβερνείο δημιουργήθηκε το 1744 με εδάφη που αποσπάστηκαν από τα κυβερνεία Σιβηρίας και Αστραχάν. Το 1782, το κυβερνείο, μαζί με το Ουγιέζντ Τσελιαμπίνσκι της Αντιβασιλείας του Περμ μετατράπηκαν στην αντιβασιλεία Ουφά, η οποία ήταν χωρισμένη στις περιφέρειες Ουφά και Ορενμπούργκ. Το 1796, η αντιβασιλεία της Ουφά μετονομάστηκε σε Κυβερνείο Ορενμπούργκ και το 1865 χωρίστηκε σε ένα μικρότερο κυβερνείο Ορενμπούργκ και το κυβερνείο Ουφά. Το 1919, το Κυβερνείο Τσελιάμπινσκ αποσπάστηκε από το κυβερνείο Ορενμπούργκ, και το 1928 το κυβερνείο συγχωνεύτηκε στη νεοσύστατη Περιφέρεια Μέσου Βόλγα. 

Ρωσίας γεωγραφία-επέκταση
Ιστορία της Ρωσίας
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 2005

Μια έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 8 Φεβρουαρίου 2005.

Ο πρώην πολιτικός του ΠΑΣΟΚ και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Κάρολος Παπούλιας εξελέγη στην πρώτη ψηφοφορία με τον αριθμό των 279 ψήφων, με 163 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος Νέας Δημοκρατίας, 114 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και δύο ανεξάρτητους βουλευτές που ψήφισαν υπέρ. Τέσσερις βουλευτές απουσιάζουν, ενώ οι 17 βουλευτές του Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας και του ΚΚΕ ψήφισαν "παρόντες". Ορκίστηκε στις 12 Μαρτίου 2005, διαδεχόμενος τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 2000

Μία έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 8 Φεβρουαρίου 2000.
Ο πρεσβύτερος πρόεδρος Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος εξελέγη με την πρώτη εκλογή με 269 ψήφους, με τη στήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, έναντι 10 ψήφων για τον υποψήφιο του Συνασπισμού Λεωνίδα Κύρκο. Οι 19 βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και του ΔΗΚΚΙ ψήφισαν "παρόντες" και δύο απουσιάζουν. Η επανεκλογή του προέδρου Στεφανόπουλου στην προεδρία σηματοδότησε για πρώτη φορά στην ιστορία της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας ότι το κυβερνών κόμμα και το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν και τον ίδιο υποψήφιο, καθώς και την πρώτη φορά που επανεκλέχθηκε ένας καθιερωμένος Πρόεδρος.

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1995

Μια έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το 1995.
Στο κοινοβούλιο που προέκυψε από τις εκλογές του 1993, το ΠΑΣΟΚ κατείχε την πλειοψηφία με 170 έδρες, ακολουθούμενη από τη Νέα Δημοκρατία με 111 έδρες και την Πολιτική Άνοιξη (που ιδρύθηκε από τον αποσχισθέντα ΝΔ πολιτικό Αντώνη Σαμαρά) με 10 έδρες.
Ο Συντηρητικός πολιτικός Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος προτάθηκε από την Πολιτική Άνοιξη ως διάδοχος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος τελείωσε τη δεύτερη (μη διαδοχική) θητεία του και υποστηρίχθηκε και από το κυβερνών ΠΑΣΟΚ. Η Νέα Δημοκρατία πρότεινε ως υποψήφιο τον βετεράνο πολιτικό Αθανάσιο Τσαλδάρη.
Ο Στεφανόπουλος θα επανεκλεγεί το 2000 ως κοινός υποψήφιος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η πρώτη φορά στην ιστορία της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, ότι το κυβερνών κόμμα και το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν τον ίδιο υποψήφιο, καθώς και την πρώτη φορά που επανεξελέγη ένας υφιστάμενος Πρόεδρος.

Αποτελέσματα
181 ψήφοι για τον Στεφανόπουλο  109 ψήφοι για τον Τσαλδάρη Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και ένας βουλευτής της ΝΔ ψήφισαν "παρόντες". 

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1980

Μια έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο τον Απρίλιο-Μάιο του 1980.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή κατείχε μόλις 175 ψήφους στο κοινοβούλιο των 300, που έπεσε κάτω από τον απαιτούμενο αριθμό για άμεση εκλογή (200 ψήφοι στους πρώτους δύο γύρους, 180 στους τρεις). Ο Καραμανλής, ο οποίος γνώριζε την εκλογική ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ και την επικείμενη έλευση στην εξουσία - όπως συνέβη στις εκλογές του 1981 - προτίμησε να προχωρήσει στην προεδρία της Δημοκρατίας, η οποία κατά το διάστημα εκείνη εξακολουθούσε να κατέχει σημαντικές εξουσίες. Ως εκ τούτου, παραιτήθηκε ως πρωθυπουργός για να παρίσταται στην προεδρία, και τον διαδέχτηκε ως πρωθυπουργό ο Γεώργιο Ράλλη.

Αρκετοί υποψήφιοι προτάθηκαν από μικρά κόμματα μαζί με τον Καραμανλή, όπως ο Γεώργιος Μυλωνάς (ΚΟΔΙΣΟ), ο Λεωνίδας Κύρκος (ΚΚΕ Εσωτερικού), ο Ιωάννης Ζίγκδης (ΕΔΙΚ), ο Στέλιος Παπαθεμελής, ο Ηλίας Ηλιού και ο Φαίδων Βεγλερής (ΕΔΑ). Ο Καραμανλής έλαβε 179 ψήφους και 180 ψήφους στην πρώτη και δεύτερη ψηφοφορία αντίστοιχα και εξελέγη στην τρίτη ψηφοφορία με 183 ψήφους.

Αναλυτικά

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1974

Μια έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 18 Δεκεμβρίου 1974.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, τις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974 και την κατάργηση της ελληνικής μοναρχίας στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974, εξελέγη πρόεδρος της δημοκρατίας ο Μιχαήλ Στασινόπουλος στις 18 Δεκεμβρίου με 206 ψήφους. Διετέλεσε πρόεδρος μέχρι τον Ιούλιο του 1975, όταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος τον αντικατέστησε ως τον πρώτο τακτικό Πρόεδρο με πλήρη πενταετή θητεία.

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Σπουδή στο Κόκκινο

Η Σπουδή στο Κόκκινο (A Study in Scarlet) είναι αστυνομικό μυθιστόρημα του Βρετανού συγγραφέα Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, που δημοσιεύτηκε το 1887. Γραμμένο το 1886, το μυθιστόρημα σηματοδοτεί την πρώτη εμφάνιση του Σέρλοκ Χολμς και του Δρα Γουάτσον, οι οποίοι θα γινόταν δύο από τους πιο διάσημους χαρακτήρες της λαϊκής φαντασίας. Ο τίτλος του βιβλίου προέρχεται από μία ομιλία που έδωσε ο Χολμς, ένας ερασιτέχνης ντετέκτιβ, στον φίλο και χρονικογράφο του Γουάτσον για τη φύση της δουλειάς του, όπου περιγράφει την έρευνα για τη δολοφονία ως "σπουδή στο κόκκινο": "Υπάρχει το κόκκινο νήμα του φόνου ανάμεσα στο άχρωμο κουβάρι της ζωής και το καθήκον μας δεν είναι άλλο από το να το ξεμπλέξουμε, να το απομονώσουμε και να φέρουμε στο φως και το παραμικρό εκατοστό του". 

Όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, η ιστορία και οι κύριοι χαρακτήρες της δεν τράβηξαν ιδιαίτερα την προσοχή του κοινού. Σήμερα είναι γνωστή η ύπαρξη μόνο 11 αντίτυπων του περιοδικού στο οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η ιστορία, του Beeton's Christmas Annual του 1887, τα οποία έχουν μεγάλη αξία. Παρόλο που ο Κόναν Ντόυλ έγραψε 56 σύντομες ιστορίες με τον Χολμς, η Σπουδή στο Κόκκινο είναι ένα από τα μόλις τέσσερα πλήρους μεγέθους μυθιστορήματά του. Το έργο ακολουθήθηκε από Το Σήμα των Τεσσάρων, που δημοσιεύτηκε το 1890. Το Σπουδή Στο Κόκκινο ήταν το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα, που ενσωμάτωσε τον μεγεθυντικό φακό ως ερευνητικό εργαλείο.

Εκδόσεις στα ελληνικά 
Μελετώντας Έναν Φόνο, μετάφραση: Βαγγέλης Παραμπούκη.
Σπουδή Στο Κόκκινο, Εκδόσεις Ερατώ, 1999, μετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
Οι Περιπέτειες Του Σέρλοκ Χολμς, 4π Ειδικές Εκδόσεις, 2011

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Π. Ντ. Τζέιμς, Συζητώντας για το αστυνομικό μυθιστόρημα

Μυθιστορήματα του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ
Μυθιστορήματα με τον Σέρλοκ Χολμς
Νιφοραίικα Αχαΐας

Τα Νιφοραίικα είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

Βρίσκεται στο δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, προς τα χωριά Καλαμάκι, Λακκόπετρα και Άραξος.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού των Νιφοραίικων στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Νιφοραίικα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Νιφοραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Νιφοραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Δύμης
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Οβρυόκαμπος Αχαΐας

Ο Οβρυόκαμπος είναι ορεινός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου στο Νομό Αχαΐας και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε χωρίς μόνιμους κατοίκους.

Τοποθεσία
Βρίσκεται χτισμένος στο νότιο μέρος του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 1.260-1.280 μέτρων περίπου, εντός του ομώνυμου οροπέδιου, και αποτελεί τον πιο ορεινό οικισμό στην Αχαΐα. Είναι ευκολότερα προσβάσιμος από τα Βεταίικα μέσω χωματόδρομου, όπου και η σχετική σήμανση. Απέχει από την Πάτρα 41,5 χλμ. περίπου (μέσω Χαλανδρίτσας) ή 33 χλμ. περίπου (μέσω Μοίρας), 3,5 χλμ. περίπου από τα Βεταίικα, 8,5 χλμ. περίπου από το Λεόντιο και 19,5 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου. Βόρεια του οικισμού οδηγεί δύσβατος χωματόδρομος προς τον μικρό οικισμό Βεραίικα (πρώην Λαλικώστα).

Γενικά στοιχεία
Θεωρείται ένα από τα λεγόμενα Ζουμπατοχώρια. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1981 και υπήχθη στην πρώην Κοινότητα Λεοντίου. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι υφίσταται ως οικισμός πριν το 1923, ωστόσο δεν απογράφεται αυτόνομα παρά μόνο κατόπιν της αναγνώρισής του ως οικισμός. Στην απογραφή του 1981 αναφέρεται ως οικισμός αλλά χωρίς να αναφέρεται ένδειξη κατοίκων.

Δημογραφικά στοιχεία
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

Λοιπά στοιχεία
Στον οικισμό βρίσκεται ο Ι.Ν. Αναλήψεως.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση.
 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Επίτομο γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδος, Ερμής, Αθήνα 2001. ISBN 960-320-133-2.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Οβρυά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Οβρυόκαμπου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.
 Ηλίας Ντρες, «Το Παναχαϊκό πάλι στη κλίνη του Προκρούστη» . oikipa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
 Ο «Οβρυόκαμπος» είναι δασική έκταση και με το ΣτΕ!. ecocrete.gr. 11 Ιουνίου 2005. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
 Οβρυόκαμπος. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Κοινότητα Λεοντίου
Δήμος Ερυμάνθου
Περιφέρεια Τουργκάι (Ρωσική Αυτοκρατορία)

Η περιφέρεια Τουργκάι (ρωσικά: Тургайская область) ήταν ένα ομπλάστ (περιφέρεια) στην Αυτοκρατορική Ρωσία, που ιδρύθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1868. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του σημερινού Καζακστάν.

Η έκταση της περιφέρειας ήταν 456.185 τ.χλμ. Η έδρα της περιφέρειας βρισκόταν στο Ορενμπούργκ, έξω από τα σύνορα της περιφέρειας, αφού δεν υπήρχε κατάλληλη πόλη για την στέγαση της διοίκησης. Η περιφέρεια διαιρούταν σε τέσσερα ουγιέζντ.

Διοικητές 
Η ανώτατη αρχή στην Περιφέρεια ήταν ο στρατιωτικός διοικητής. Οι στρατιωτικοί διοικητές της Περιφέρειας Τουργκάι ήταν οι εξής:
 1869-1877: Λεβ Φιοντόροβιτς Μπαλιουζέκ
 1877-1878: Αλεξάντερ Κονσταντίνοβιτς Χάιντς 
 1878-1883: Αλεξάντερ Πέτροβιτς Κονσταντίνοβιτς
 1883-1887: Αλεξάντερ Πέτροβιτς Προτσένκο
 1887-1899: Γιάκοφ Φεοντόροβιτς Μπαραμπάς
 1900-1908: Ασινκρίτ Ασινκρίτοβιτς Λοματσέβσκι 
 1908-1910: Ιβάν Μιχαήλοβιτς Στραχόφσκι
 1910-1917: Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς Έβερσμαν

Δημογραφικά στοιχεία 
Το 1897, 453.416 κάτοικοι κατοικούσαν στην περιφέρεια. Οι Καζάκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες αποτελούνταν από Ρώσους. Οι συνολικοί ομιλητές τουρκικών γλωσσών ήταν 415.829 (91,7%).

Εθνοτικές ομάδες το 1897

Παραπομπές 

Τουργκαι, Ομπλαστ του
Περιβόλι Μακρακώμης Φθιώτιδας

Το Περιβόλι είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Στερεάς Ελλάδας, το οποίο με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης υπήχθη στον Δήμο Μακρακώμης. Απέχει 18 χιλιόμετρα από την έδρα του Δήμου Σπερχειάδα.

Μέχρι το 2010, κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας και σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, το Περιβόλι ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Περιβολίου Φθιώτιδας, του πρώην Δήμου Σπερχειάδας του Νομού Φθιώτιδας.

Βρίσκεται σε ύψος 475 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και το διασχίζει ο ποταμός Ίναχος, παραπόταμος του Σπερχειού.

Μέχρι το 1927 το Περιβόλι αποτελούσε συνοικισμό των Μαρμάρων, οπότε και αποσπάσθηκε και αναγνωρίσθηκε σε ίδια κοινότητα Μουστρόβου με το διάταγμα της 11/7/1927 (ΦΕΚ 149/Α’ της 28-9-1927). Λίγο αργότερα, με το διάταγμα της 9-9-1927 (ΦΕΚ 206/Α’ της 28-9-1927), μετονομάσθηκε σε κοινότητα Περιβολίου. Το χωριό αρχικά βρισκόταν κτισμένο σε ψηλότερη τοποθεσία, βόρεια του σημερινού οικισμού. 

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και συγκεκριμένα στις αρχές του 19ου αιώνα, κάτοικοι του χωριού, κυνηγημένοι από τον Τούρκο έπαρχο της περιοχής, κατέφυγαν στα Κραβαρίτικα βουνά και έχτισαν το χωριό Κουκλίστια, του οποίου η σημερινή ονομασία είναι Κρυονέρια Ναυπακτίας.

Στην είσοδο του χωριού, υπάρχει αρχαιολογικό μνημείο κάτω από τη βραχώδη τσιούμα Κοτρώνι, και πάνω από την κοιλάδα του Ινάχου (Βίστριζα) ένας θολωτός τάφος. Κατασκευασμένος την Ελληνιστική περίοδο και κατά τον τύπο των αντίστοιχων Μακεδονικών, από επιμελώς λειασμένους λίθους και καμάρα από πωρόλιθους, είναι δίχωρος με ένα στενό προθάλαμο, στον οποίον οδηγούν τρία σκαλοπάτια και τον κυρίως ταφικό θάλαμο. Πιθανότατα συλήθηκε από την αρχαιότητα αλλά συνέχισε να χρησιμοποιείται ως τους πρωτοβυζαντινούς χρόνους όπως μαρτυρά η κεραμική (λυχνάρα) που βρέθηκε στο εσωτερικό του. Πάνω του υπάρχουν ίχνη από άλλη (μεταγενέστερη;) κατασκευή, ηρώο πιθανόν, από το οποίο ελάχιστα δομικά στοιχεία είναι ορατά. Έχει προταθεί ότι το όνομα της άγνωστης αυτής κώμης των Αινιάνων ήταν «Αριστέα» αλλά αυτό δεν έχει αποδειχτεί επιγραφικά ακόμα.

Δήμος Μακρακώμης
Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Ημέρα των νεκρών

Η Ημέρα των Νεκρών (ισπανικά: Día de Muertos) είναι κεντροαμερικανικη εορτή στην οποία εορτάζεται η παροδική επιστροφή στη Γη των νεκρών συγγενών και των αγαπημένων. Εορτάζεται σε όλo το Μεξικό, ιδιαίτερα στις κεντρικές και νότιες περιοχές,την Γουατεμάλα,την Ονδούρα,την Νικαράγουα και το Ελ Σαλβαδόρ καθώς και σε άλλες περιοχές του κόσμου από ανθρώπους κεντροαμερικανικης καταγωγής, στο τέλος του Οκτώβρη και στις αρχές Νοεμβρίου, περίοδος η οποία συμπίπτει με την ολοκλήρωση του ετήσιου κύκλου της καλλιέργειας καλαμποκιού. Από το 2008, οι παραδόσεις της Ημέρας των Νεκρών έχουν εγγραφεί στον Αντιπροσωπευτικό κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.

Στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής η Ημέρα των Νεκρών είναι αργία. Πριν τον αποικισμό των Ισπανών τον 16ο αιώνα, εορταζόταν στην αρχή του καλοκαιριού. Σταδιακά συσχετίστηκε με τις: 31 Οκτωβρίου, 1 και 2 Νοεμβρίου, ώστε να συμπίπτει με τον εορτασμό του Χαλογουίν, των Αγίων Πάντων και την ημέρα των Ψυχών στις δυτικές εκκλησίες.Στα κεράσματα της ημέρας την τιμητική τους έχουν τα «Calaveras», ζαχαρωτά σε σχήμα κρανίου, φερέτρου ή σκελετού, μεθυστικά ποτά και το περίφημο «ψωμί των νεκρών» το οποίο είναι πασπαλισμένο με κόκκινη ζάχαρη που συμβολίζει το αίμα, ενώ στους στολισμούς δεσπόζουν τα πορτοκαλί λουλούδια, γνωστά ως «λουλούδια του θανάτου», για να τον ξορκίσουν. Οι παραδόσεις της ημέρας των νεκρών περιλαμβάνουν την κατασκευή ιδιωτικών βωμών, γνωστών ως ofrendas, τιμώντας τους νεκρούς χρησιμοποιώντας καλαβέρα (ομοιώματα κρανίων), κατιφέδες και τα αγαπημένα φαγητά και ποτά των αποβιωσάντων, και επισκέψεις στους τάφους κομίζοντας δώρα.Στους βωμούς των νεκρών υπάρχουν λουλούδια,το ψωμί των νεκρών,φαγητά και ποτά που άρεσαν στους νεκρούς για να τους τιμήσουν .Υπάρχει πάντα μια φωτογραφία του νεκρού και βεβαίως συνοδεύεται από τα περίφημα calaveras(νεκροκεφαλες) φτιάχμενα από ζάχαρη.

Εικόνες

Παραπομπές 

Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Πολιτισμός του Μεξικού
Θρησκεία και θάνατος
Μύρτος Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Μύρτος.

Ο Μύρτος είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Μόβρης ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

Ονομασία
Σχετικά με την αρχική ονομασία του χωριού, η παρατιθέμενη βιβλιογραφία αποδέχεται ότι το χωριό υπήρξε αρχικά αλβανόφωνο και ότι η ονομασία «Μέρτεζα» είναι αλβανοποιημένη ελληνική ονομασία με την προσθήκη της κατάληξης -ζα και σημαίνει μικρή μυρτιά.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Κώστας Θανασουλόπουλος, Τα τοπωνύμια της Αχαΐας ως ιστορικές μνήμες του μεσαιωνικού εποικισμού της, Εκδόσεις περί τεχνών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-6684-27-2.
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μέρτεζα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μύρτου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μύρτου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Μόβρης
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Άγιος Νικόλαος Κέρκυρας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Άγιος Νικόλαος (ελληνικά τοπωνύμια).
Για την συνοικία Άγιος Νικόλαος δείτε: Άγιος Νικόλαος Λευκίμμης Κέρκυρας.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινό χωριό του νομού Κέρκυρας, βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού σε υψόμετρο 30 μέτρα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα χωριά Νότος και Ρουμανάδες συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Κορισσίων του Δήμου Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 315 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,266 χμ² (2011).

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κέρκυρας και απέχει από την πόλη της Κέρκυρας 31 χλμ. Σε νοταριακές πράξεις του 16ου και του 17ου αιώνα αναφέρεται με την ονομασία Άγνος, λόγω της αφθονίας στην γύρω περιοχή του φυτού "άγνος", δηλαδή λυγαριά. Οι κάτοικοι του χωριού ήταν γνωστοί για την καλαθοπλεκτική τους μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και αποκαλούνται ακόμα "κανιστράδες" (κανίστρι σημαίνει καλάθι). Το χωριό, στα μέσα του 17ου αιώνα, αναφέρεται με το όνομα Κολοκύθι και το 1940 με το ΦΕΚ 271Α-03/09/1940 μετονομάζεται σε Άγιος Νικόλαος.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Άγιος Νικόλαος & Ρουμανάδες - μέρος α΄ από το http://corfiatikoanagnosma.blogspot.gr

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά της Κέρκυρας
Τσέζαρ Οουάτου

Ο Φλορίν Τσέζαρ Οουάτου (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1980) είναι ρουμάνος τενόρος, τραγουδιστής και πιανίστας γνωστός μερικές φορές από τα σκηνικά ψευδώνυμα "Cezar The Voice" ή απλά "Cezar".

Ο γιος του τέως φλαουτίστας και πρώην καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ, Florin Ouatu, γεννήθηκε σε οικογένεια μουσικών στο Ploieşti. Ο Cezar άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών. Αποφοίτησε από τη Σχολή Τεχνών "Carmen Sylva" στην πατρίδα του και στο Ωδείο του Μιλάνου. Στην Ιταλία, ο Cezar βαθμολόγησε το κλασικό τμήμα τραγουδιού του bel canto με μέγιστη βαθμολογία. [5] Σπούδασε επίσης μπαρόκ μουσική. Το 2001, ο Ouatu έγινε δεκτός στη Μουσική Ακαδημία Giuseppe Verdi στο Μιλάνο και αποφοίτησε το 2004. Στον Διεθνή Διαγωνισμό Τραγουδιού του 2003 Francisco Viñas και στο διεθνή φωνητικό διαγωνισμό του 2005 που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Renata Tebaldi στο Σαν Μαρίνο κέρδισε το «Best Countertenor " βραβείο. Ο Cezar έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του σε όπερα το 2007 στο La Fenice της Βενετίας. Έχει εμφανιστεί από τότε σε άλλες παραστάσεις όπερας σε μπαρόκ ρόλους όπερας.

Ο Ouatu κυκλοφόρησε την πρώτη του pop-opera ενιαία "Cinema Paradiso" την παραμονή των Χριστουγέννων 2012. Τον Μάιο του 2013, ο Cezar εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2013 με το τραγούδι "It's My Life" και τερμάτισε στην 13η θέση με 65 πόντους στο τέλος του διαγωνισμού. Μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Μαΐου 2013, ερμήνευσε μαζί με τους Andrea Bocelli και Angela Gheorghiu στη συναυλία του Bocelli στη Ρουμανία στη Romexpo, η οποία οδήγησε σε συνεργασία με τον Βαγγέλη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Official Florin Cezar Ouatu web page
 Das Opernglas, ePaper Ausgabe 10/2011 
 International Singing Contest Francisco Viñas, Prize winners 2001-2010
 Sue Loder, "A Cut Too Far…..the new Giulio Cesare in Lausanne".  Opera Today, 22 April 2008

Ρουμάνοι τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρουμανία
Ξηροχώρι Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Ξηροχώρι.

Το Ξηροχώρι είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σταυροδρομίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Τριταίας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Σταυροδρομίου.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ρένεσι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ξηροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Τριταίας
Δήμος Ερυμάνθου
Εκλογές στην Αρούμπα

Στην Αρούμπα διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών του κοινοβουλίου. Το δικαίωμα ψήφου παρέχεται σε όσες και όσους είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Βουλευτικές εκλογές

Πρόσφατες (2021) 
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 25 Ιουνίου 2021.

2009 
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, κέρδισε νίκη η αντιπολίτευση. Οι 21 βουλευτές εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με το σύστημα της αναλογικής εκπροσώπησης, ενώ κάθε πολιτικό κόμμα επιτρέπεται να έχει έως 29 ανθρώπους στην κομματική του λίστα. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά οκτώ πολιτικά κόμματα. Τα μέλη δεν εκλέγονται σε εκλογικές περιφέρειες αλλά αντιπροσωπεύουν το σύνολο του εκλογικού σώματος. Το Λαϊκό Εκλογικό Κίνημα (ΜΕΡ), που ήταν κυβερνών κόμμα ως τις εκλογές του 2009 ηττήθηκε από το Κόμμα του Λαού της Αρούμπας (AVP).

Η προσέλευση στις εκλογές ήταν της τάξης του 85%. Το AVP με αρχηγό τον Μάικ Έμαν, έλαβε 48% των ψήφων και 12 έδρες στο κοινοβούλιο, με το MEP να ακολουθεί με 36% και 8 έδρες. Μία έδρα κατέλαβε το Κόμμα Αληθινή Δημοκρατία. Για πρώτη φορά έπειτα από οκτώ χρόνια απώλεσε την πλειοψηφία του κοινοβουλίου ο Νέλσον Οντούμπερ. Ο Οντούμπερ απέδωσε την ήττα του σε ολλανδική παρέμβαση, καθώς διατάχθηκε έρευνα για υποθέσεις διαφθοράς στην Αρούμπα. Ο Μάικ Έμαν ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 30 Οκτωβρίου 2009.

2013 
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2013, εξελέγησαν 21 μέλη του κοινοβουλίου με ανοικτή λίστα (απλή αναλογική) σε μία μονοεδρική περιφέρεια σε πανεθνικό επίπεδο.

2017

Παραπομπές 

 *
Μάρβιν Χιμέγιερ

Ο Μάρβιν Τζον Χιμίιερ (αγγλικά: Marvin John Heemeyer, 28 Οκτωβρίου 1951 - 4 Ιουνίου 2004) ήταν Αμερικανός οξυγονοκολλητής και ιδιοκτήτης καταστήματος αποσυναρμολόγησης αυτοκινήτων που ήταν πιο γνωστός για τον αγώνα με μια τροποποιημένη μπουλντόζα. Εξοργισμένος από διαμάχες χωροθέτησης, θωράκισε μια μπουλντόζα Komatsu D355A με στρώματα από χάλυβα και σκυρόδεμα και τη χρησιμοποίησε στις 4 Ιουνίου 2004 για να κατεδαφίσει το δημαρχείο, το σπίτι του πρώην δήμαρχου και άλλα κτίρια στο Γκράνμπι του Κολοράντο. Η έξαρση έληξε όταν η μπουλντόζα η οποία οδηγούσε μπήκε στο υπόγειο ενός καταστήματος Gambles που βρισκόταν στη διαδικασία κατεδαφησης. Ο Χιμίιερ τότε αυτοπυροβολήθηκε.

Ο Χιμίιερ είχε διαφωνίες με τους αξιωματούχους του Γκράνμπι, ιδιαίτερα για τα πρόστιμα για παραβίαση των διαταγμάτων των πόλεων και για μια διαφωνία σχετικά με τη χωροθέτηση ενός συγκεκριμένου εργοστασίου παρτίδας που κατασκευάστηκε απέναντι από το κατάστημα σιγαστήρα.

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Discovery Channel – Destroyed in Seconds video
 Washington Post Article
 Denver Channel Article
 CBS4: Bulldozer Rampage Revisited* 
 
 Granby Damage, includes several pictures of the incident
Βάλεραν Α΄ του Λίμπουργκ

O Βάλεραν Α΄, γερμ. Waleran I (απεβ. 1082) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Αρλόν (από το 1052) και του Λίμπουργκ (από το 1065). Έκτισε το κάστρο Λίμπουργκ και είναι ο αρχηγέτης του Οίκου του.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Βάλεραν κόμη του Αρλόν. Οι απαρχές του Οίκου του δεν είναι γνωστές· φαίνεται να είναι πλάγιος κλάδος (μάλλον εκ θηλυγονίας) του Οίκου του Αρντέν δουκών της Άνω Λωρραίνης: ίσως η μητέρα του να ήταν η Αδέλα, κόρη του Θεοδώριχου Α΄.

Κληρονόμησε το Αρλόν μαζί με τον αδελφό του Φουλκ, ο οποίος απεβίωσε το 1078 και τον άφησε μόνο κόμη του Αρλόν. Έγινε επίτροπος (advocate) του αββαείου του Σιντ Τρούιντεν. Ο γάμος του με την κόρη του δούκα της Κάτω Λωρραίνης τον έκανε κόμη του Λεν, περιοχής κοντά στη Λιέγη. Ο Βάλεραν Α΄ έκτισε εκεί κάστρο, το Λένμπουρκ, όνομα που αργότερα έγινε Λίμπουργκ. Το έκανε έδρα του και είναι γνωστός ως ο πρώτος κόμης του Λίμπουργκ.

Το 1082 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιούττα των Αρντέν, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Κάτω Λωρραίνης και είχε τέκνο:
 Ερρίκος π. 1059-π. 1119, δούκας της Κάτω Λωρραίνης.

Αναφορές σε Πηγές

Πηγές
 Loud, Graham A.; Schenk, Jochen, eds. (2017). The Origins of the German Principalities, 1100-1350: Essays by German Historians. Routledge.

Οίκος του Λίμπουργκ
Τσορνομόσκε

Το Τσορνομόρσκε ή Τσερνομορσκόγιε (; ; , αρχ.ελληνικά: Καλός Λιμήν) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της διοικητικής διαίρεσης Τσορνομόρσκε στην βορειοδυτική Κριμαία (αμφισβητούμενη περιοχή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας). Σύμφωνα με την απογραφή του 2014 διέθετε 11.267 κατοίκους.

Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε αρχικά ως Καλός Λιμήν τον 4ο αιώνα π.Χ. και ήταν αποικία των Μιλησίων, ενώ είναι πιθανό πως κτίστηκε επί παλαιότερης αποικίας. Εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο εμπορίου και γεωργίας της περιοχής, ενώ σε απόσταση 700 περίπου σταδίων στα νότια υπήρχε η Κερκινίτις η οποία ήταν η πλησιέστερη ελληνική αποικία. Λόγω της απομακρυσμένης τοποθεσίας της η πόλη διέθετε ισχυρά αμυντικά τείχη, και από τις αρχές του 3ου αιώνα άρχισε να δέχεται τις επιθέσεις των τοπικών σκυθικών φυλών. 	

Έως τα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. η πόλη είχε καταληφθεί πλέον από τους Σκύθες, επανακατακτήθηκε μετέπειτα από το ελληνιστικό βασίλειο του Βοσπόρου στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. υπό τον στρατηγό Διόφαντο σε μεγάλης έκτασης μάχη με τους Σκύθες, αλλά ανακτήθηκε και πάλι από τις τοπικές φυλές οι οποίες διατήρησαν τον έλεγχο από τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν πλέον η πόλη πέρασε στην εξουσία των Ρωμαίων.	

Από τον Μεσαίωνα και έπειτα η πόλη έγινε επίσης γνωστή με την ταταρική ονομασία της ως Ακ Μετσέτ (, Λευκό τζαμί) από το τζαμί που υπήρχε εκεί. Μετά τις διώξεις των Τατάρων από την ΕΣΣΔ το 1944, η πόλη πήρε την σημερινή ονομασία της.

Κλίμα

Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές

Πηγές 
Е. М. Поспелов (Ye. M. Pospelov). "Имена городов: вчера и сегодня (1917–1992). Топонимический словарь." (City Names: Yesterday and Today (1917–1992). Toponymic Dictionary." Москва, "Русские словари", 1993

Πόλεις της Κριμαίας
Αρχαίες ελληνικές αποικίες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας
See You Again

To See You Again είναι ένα τραγούδι του Wiz Khalifa, στο οποίο συμμετέχει και ο Τσάρλι Πουθ. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας Furious 7 (2015 και πρόκειται για μία αφιέρωση στον ηθοποιό Πολ Γουόκερ, ο οποίος είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στις 30 Νοεμβρίου 2013, στην Καλιφόρνια. Αργότερα, το κομμάτι συμπεριλήφθηκε ως "bonus track" στο ντεμπούτο άλμπουμ του Πουθ, Nine Track Mind. Ο Πουθ είχε συμμετάσχει στη σύνθεση του κομματιού, καθώς και στην παραγωγή, μαζί με τους DJ Frank E και Άντριου Σένταρ. Στις 10 Μαρτίου 2015, κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από το soundtrack της ταινίας.

Το εν λόγω single έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία και των δύο εμπλεκόμενων καλλιτεχνών έως και σήμερα. Βρέθηκε για 12 συνεχόμενες εβδομάδες στο νούμερο 1 των αμερικανικών Billboard Hot 100, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ που είχε το Lose Yourself, του Eminem, το οποίο ήταν το μοναδικό rap νούμερο 1-single στις ΗΠΑ, επίσης, έφτασε στο νούμερο των βρετανικών charts, όπου έμεινε για 2 εβδομάδες.  Το "See You Again", έφτασε σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο στο νούμερο 1, μεταξύ αυτών η Αυστραλία, η Αυστρία, ο Καναδάς, η Γερμανία, η Ιρλανδία, η Νέα Ζηλανδία και η Ελβετία. Το κομμάτι είχε το ρεκόρ για τα περισσότερα streams στο Spotify, στις ΗΠΑ, όπως το ξεπέρασε το Drag Me Down.

Το μουσικό βίντεο που κυκλοφόρησε στο YouTube, έφτασε στο νούμερο 1 του καταλόγου με τις περισσότερες θεάσεις στο YouTube, στις 10 Ιουλίου 2017 και παρέμεινε εκεί έως και τις 4 Αυγούστου 2017. Το κομμάτι έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Grammy, στις κατηγορίες: Τραγούδι της Χρονιάς, Καλύτερο Τραγούδι Γραμμένο για Οπτικά Μέσα και Καλύτερο Ποπ Τραγούδι Ντουέτου/Συγκροτήματος. Υπήρξε, επίσης, υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Τραγουδιού. Το τραγούδι ήταν το πιο επιτυχημένο εισπρακτικά για το έτος 2015, σε συνδυασμό τις πωλήσεις και τα steams, έφτασε το 20.9 εκατομμύρια κομμάτια, σύμφωνα με την IFPI.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Singles του 2015
Τραγούδια του 2015
Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Νούμερο 1 singles στην Αυστρία