joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εκπαίδευση στη Σερβία

Η εκπαίδευση στη Σερβία διαχωρίζεται σε προσχολική (predškolsko), πρωτοβάθμια (osnovna škola), δευτεροβάθμια (srednja škola) και ανώτατη εκπαίδευση (visoko obrazovanje). Εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Δημοκρατίας της Σερβίας.

Ιστορικά στοιχεία
Οι απαρχές της εκπαίδευσης στη Σερβία χρονολογούνται από το 11ο και 12ο αιώνα με την ίδρυση σχολείων στα ρωμαϊκά καθολικά μοναστήρια του Τίτελ και Μπατς της σημερινής Βοϊβοντίνας, που αποτελούσε τότε μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν, επίσης, σε σερβικά ορθόδοξα μοναστήρια, όπως το Σοπότσανι, τη Στουντένιτσα, και στο Πατριαρχείο Ιπεκίου.

Μετά την πτώση του μεσαιωνικού σερβικού κράτους, καθιερώθηκαν νέα εκπαιδευτικά ιδρύματα, σλαβικά και λατινικά. Το 1778 ιδρύθηκε στο Σόμπορ το πρώτο σερβικό δημοτικό σχολείο. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1791, ιδρύθηκε το πρώτο σέρβικο γυμνάσιο στο Καρλόβτσι.

Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης, το 1808, ιδρύθηκε η Ανώτερη Σχολή του Βελιγραδίου το 1808. Το 1838, στο Κραγκούγιεβατς, άνοιξε το Λύκειο του Σερβικού Πριγκιπάτου, το οποίο το 1841 μεταφέρθηκε στο Βελιγράδι. Το 1863 συγχωνεύθηκε με την Ανώτερη Σχολή του Βελιγραδίου. Αποτελούνταν από 3 σχολές, τη φιλοσοφική, τη μηχανική και τη νομική. Αργότερα, εξελίχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.

Το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου ιδρύθηκε το 1905. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκαν περισσότερα πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο του Νόβι Σαντ (1960), το Πανεπιστήμιο του Νις (1965), το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα (1969), το Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου (1974) και το Πανεπιστήμιο του Κραγκούγιεβατς (1976). Το 2006 ιδρύθηκε το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νόβι Παζάρ.

Σχολική οργάνωση
Οι μαθητές οργανώνονται σε τάξεις (odeljenje) τουλάχιστον 5 για προσχολική εκπαίδευση και τουλάχιστον 15 για δημοτικά και γυμνάσια. Τα περισσότερα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν τα λεγόμενα μαθητικά συμβούλια (đački savet/parlament) και ομάδες ομότιμων (vršnjački tim). Τα μαθητικά συμβούλια προτείνουν εκδηλώσεις και βελτιώσεις και δίνουν τη γνώμη τους σε συγκεκριμένα θέματα στους διευθυντές των σχολείων, ενώ οι ομάδες ομότιμων ασχολούνται με τα προβλήματα των μαθητών (βοηθώντας μαθητές με χαμηλότερη μαθησιακή ικανότητα ή βοηθώντας κάποιον να ενσωματωθεί σε ομάδες ομοτίμων) με τη βοήθεια επαγγελματία ψυχολόγου. Σχολεία χωρίς ομάδες ομοτίμων οι αρμοδιότητες αυτές λαμβάνονται από τον ψυχολόγο.

Οι γονείς συμμετέχουν σε συμβούλια γονέων (savet roditelja), όπου προτείνουν εκδρομές, παρακολουθούν τις ενέργειες που αφορούν τα χρήματα των μαθητών και συζητούν για γεγονότα που συμβαίνουν στο σχολείο. Στα σχολεία χωρίς μαθητικά συμβούλια τα συμβούλια γονέων ασκούν όλες τις ενέργειες που αποδίδονται στα μαθητικά.

Παραπομπές

Εκπαίδευση στη Σερβία
Τιάν-γκονγκ 2

Είμαι οτι ναναι}}O Τιάν-γκονγκ 2 (; στα ελληνικά  «Ουράνιο Παλάτι 2») είναι ένας πειραματικός Κινέζικος διαστημικός σταθμός που εκτοξεύτηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.

Ο Τιάν-γκονγκ 2 δεν είναι ένας μόνιμος τροχιακός διαστημικός σταθμός, αλλά πειραματικός και προορίζεται ως ένα πεδίο δοκιμών για τις βασικές τεχνολογίες που θα χρησιμοποιηθούν στο μεγάλο Κινέζικο διαστημικό σταθμό, ο οποίος είναι προγραμματισμένος να εκτοξευτεί μεταξύ 2019 και 2022.

Ιστορία 
Το Γραφείο Κινεζικής Επανδρωμένης Διαστημικής Μηχανικής δημοσίευσε μια σύντομη περιγραφή του Τιάν-γκονγκ 2 και του διαδόχου του Τιάν-γκονγκ-3 το 2008, υποδεικνύοντας ότι τουλάχιστον δύο επανδρωμένα διαστημόπλοια θα εκτοξευτούν για να δέσουν με το Τιάν-γκονγκ 2.

Το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Σένζου 11 αποτελούμενο από τον διοικητή Jing Haipeng και τον Chen Dong αποτέλεσε την εναρκτήρια επάνδρωση για το χώρο του Τιάν-γκονγκ 2 τον Οκτώβριο του 2016. Ήταν για  τη Κίνα η πρώτη επανδρωμένη αποστολή για περισσότερα από τρία χρόνια.

Στις 22 Απριλίου, του 2017, το διαστημόπλοιο ανεφοδιασμού Tianzhou-1 συνδέθηκε με επιτυχία με τον Τιάν-γκονγκ 2 σημαίνοντας τη πρώτη επιτυχημένη σύνδεση και ανεφοδιασμό σε τροχιά για τον Τιάν-γκονγκ 2.
Στη συνέχεια εκτελέστηκε δεύτερος ανεφοδιασμός στις 15 Ιουνίου του 2017. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2017, το Tianzhou-1 πραγματοποίησε τον τρίτο και τελευταίο ανεφοδιασμό του Τιάν-γκονγκ 2, με διαδικασία που ονομάζεται γρήγορη σύνδεση που πήρε 6,5 ώρες, αντί για 2 μέρες για να ολοκληρωθεί.

Διαστάσεις 
Οι διαστάσεις του Tiangong-2 είναι:

 Μέγεθος πληρώματος: 2 άτομα, με 30 ημέρες της ζωής τους πόρους υποστήριξης. Το πλήρωμα (από το Σένζου-11, Οκτωβρίου 2016) αποτελείται από δύο αστροναύτες.
 Μήκος: 104 μέτρα.
 Μέγιστη διάμετρος: 42 μέτρα.
 Μάζα: 8600 κιλά.

Δείτε επίσης 
 Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
 Salyut πρόγραμμα – παρόμοιος Σοβιετικός διαστημικός σταθμός

Παραπομπές 

Διαστημικοί σταθμοί
Φορλιμπόπολι

Η Φορλιμπόπολι (ιταλ. Forlimpopoli) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία Φορλί-Τσεζένα. Έχει πληθυσμό 13.245 κατοίκων. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τα λατινικά Forum Popilii ή Forum Livii Popilii.

Η πόλη ιδρύθηκε το 132 μ.Χ. από τους Ρωμαίους ως Forum Popilii, δύο χιλιόμετρα έξω από τη σημερινή πόλη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Ροβέρτο Καντοράλ

Ο Ροβέρτο Καντοράλ (ισπ. Ροβέρτο Καντοράλ Γκαρσία, 1945 – 2010) υπήρξε Μεξικανός συνθέτης, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγραψε πολλές επιτυχίες, όπως "El Triste", "El Final", "La Barca" και "El Reloj" Σύμφωνα με εκτιμίσεις της Sociedad de Autores y Compositores de México το "La Barca" και "El Reloj" ερμηνεύτηκεαν πάνω από χίλιους άλλους καλλιτέχνες όπως ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, Gualberto Κάστρο, Χοσέ Χοσέ, Λουίς Μιγκέλ, Τζόαν Báez και η Λίντα Ρόνσταντ. το 2009, κέρδισε το Latin Grammy Trustee Award.

Παραπομπές 

Μεξικανοί τραγουδιστές
Συνθέτες
Ντιρκ ΣΤ΄ της Ολλανδίας

Ο Ντιρκ ΣΤ΄, γερμ. Dietrich, γαλλ. Tierry, λατ. Theodoricus VI (π. 1114 - 5 Αυγούστου 1157) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1121-1157).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Β΄ κόμη της Ολλανδίας και της Γκέρτρουντε (που μετονομάστηκε Πετρονίλλα), κόρης του Θεοδωρίχου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.

Το 1121 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 7 ετών με επίτροπο της αρχής τη μητέρα του. Η σύζυγός του Σοφία ήταν κόμισσα του Μπέντχαϊμ & Ράινεκ.

Το 1157 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος του Φλόρις Γ΄, ενώ ο δεύτερος Όθων έλαβε τις κτήσεις της μητέρας του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1137 τη Σοφία κόμισσα του Μπέντχαϊμ & Ράινεκ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ και είχε τέκνα:
 Φλόρις Γ΄ π. 1140-1190, κόμης της Ολλανδίας.
 Όθων 1140/45-1208 ή μετά, κόμης του Μπέντχαϊμ & Ράινεκ.
 Βαλδουίνος π. 1149-1196, επίσκοπος της Ουτρέχτης (1178-1196).
 Ντιρκ π. 1152-1197, επίσκοπος της Ουτρέχτης (1197).
 Σοφία, ηγουμένη στο αββαείο Ρίινσμπουρκ, που ίδρυσε η μητέρα της.
 Χέντβιχ, απεβ. 1167, μοναχή στο Ρίινσμπουρκ.
 Πετρονίλλα.

Πηγές
 De Boer, Dick; Cordfunke, Erik (1995), Graven van Holland : portretten in woord en beeld (880-1580), Zwolle: Walburg Pers, pp. 29–30, ISBN 978-90-6011-915-0
 Dijkstra, B.K.S. (1991), Een stamboom in been, Amsterdam
 Cawley, Charles, Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
 Dirk VI of Holland at www.genealogie-mittelalter.de

Οίκος της Ολλανδίας
Φλόρις Γ΄ της Ολλανδίας

Ο Φλόρις Γ΄ (1141 - 1 Αυγούστου 1190) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1157-1190).

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας κόμισσας του Ράινεκ & Μπέντχαϊμ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ.

Ο γάμος του με την Άντα των Ντάνκελντ, αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας, του έφερε τον επιτιθέμενο λέοντα της Σκωτίας στον θυρεό του και το όνομα Γουλιέλμος. Ήταν πιστός υποτελής του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και συνόδευσε τον βασιλιά στις εκστρατείες του στην Ιταλία το 1158 και το 1176-78. Ο Φρειδερίκος Α΄ τον αντάμειψε με το να τον κάνει μέλος των ευγενών του βασιλείου του. Του έδωσε το δικαίωμα δασμών στο Γκέερβλητ, τον πιο σημαντικό σταθμό της εποχής στην Ολλανδία. Αυτό νομιμοποίησε μία πραγματικότητα: οι κόμητες χρέωναν με τέλη παράνομα, από την αρχή του 11ου αι. .

Πολλοί αγρότες ήλθαν στην Ολλανδία για να μετατρέψουν τα έλη σε καλλιεργήσιμη γη. Χαντάκια και αναχώματα κατασκευάστηκαν και τα όρια της χώρας με την επισκοπή της Ουτρέχτης έπρεπε να καθοριστούν. Υπήρχε διαφωνία του Φλόρις Γ΄ με τον επίσκοπο της Ουτρέχτης για ένα ανάχωμα στο Ζβάμερνταμ του Ρήνου το 1165 και έπρεπε να αποφανθεί ο Φρειδερίκος Α΄. To 1170 μία μεγάλη πλημμύρα προκάλεσε τεράστια καταστροφή και σχημάτισε τον κόλπο Νότια Θάλασσα (Zuider Zee).

Ο Φίλιππος Α΄ κόμης της Φλάνδρας (Οίκος της Λωρραίνης) ήθελε πίσω τη Ζηλανδία. Αιχμαλώτισε τον Φλόρις Γ΄ και τον ελευθέρωσε το 1167, μόνο όταν εκείνος δήλωσε υποτελής του στη Ζηλανδία. 

Το 1189 συνόδευσε τον Φρειδερίκο Α΄ στην Γ΄ Σταυροφορία, στην οποία διακρίθηκε ως αρχηγός. Το 1190 απεβίωσε στην Αντιόχεια από λοιμό και τάφηκε εκεί.

Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του: ο Ντίρκ Ζ΄, που απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και ο Γουλιέλμος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1162 την Άντα των Ντάνκελντ, κόρη του Ερρίκου κόμη του Χάντινγκτον & διαδόχου της Σκωτίας και είχε τέκνα;
 Άντα απεβ. π. 1163-1205, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου.
 Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1203, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Δ΄ κόμη της Κλέβης.
 Ντιρκ Ζ΄ απεβ. 1203, κόμης της Ολλανδίας.
 Γουλιέλμος Α΄ π. 1167-1222, κόμης της Ολλανδίας.
 Φλωρέντιος απεβ. 1210, επίσκοπος της Γλασκόβης. 
 Βαλδουίνος απεβ. 1204.
 Αγνή απεβ. 1228, ηγουμένη στο αβαείο του Ρίινσμπουρκ.
 Ροβέρτος, Βεατρίκη, Ελισάβετ, Χέντβιχ.

Αναφορές

Πηγές
 Genealogy of Floris III

Οίκος της Ολλανδίας
Μελχιτική Ελληνική Καθολική Εκκλησία

Η Μελχιτική Ελληνική Καθολική Εκκλησία είναι Ανατολική Καθολική Εκκλησία σε πλήρη κοινωνία με την Αγία Έδρα, ως μέρος της παγκόσμιας Καθολικής Εκκλησίας. Οι Μελχίτες, Καθολικοί βυζαντινού λειτουργικού τύπου (ουνία) ανάμεικτης ανατολικής μεσογειακής (λεβαντίνικης) και ελληνικής καταγωγής, ανάγουν την ιστορία τους στους πρώτους Χριστιανούς της Αντιόχειας, πρώην τμήμα της Συρίας και έπειτα της Τουρκίας, του 1ου αιώνα μ.Χ., όπου ο Χριστιανισμός εισήχθη από τον Άγιο Πέτρο.

Η Μελχιτική Εκκλησία έχει τις ρίζες της στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, από το οποίο διαχωρίστηκε de facto στα μέσα του 18ου αιώνα. Έχει υψηλό βαθμό εθνοτικής ομοιογένειας και η ελληνοσημιτική προέλευση της εκκλησίας βρίσκεται στους αρχαίους ελληνιστικούς θύλακες της Εγγύς Ανατολής, που επικεντρώνονται κυρίως στη Συρία και την Παλαιστίνη. Ωστόσο, οι Έλληνες Καθολικοί Μελχίτες είναι παρόντες σε όλο τον κόσμο λόγω της μετανάστευσης. Εκτός της Εγγύς Ανατολής, η Μελχιτική Εκκλησία έχει επίσης μεγαλώσει με τη μεταστροφή ανθρώπων με διαφορετική εθνοτική κληρονομιά καθώς και τυπολατρεία. Το 2010 μετρούσε περίπου 1,6 εκατομμύριο πιστούς σε όλο τον κόσμο. Ενώ οι λειτουργικές παραδόσεις της βυζαντινού λειτουργικού τύπου Μελχιτικής Καθολικής Εκκλησίας μοιράζονται με εκείνες της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η Εκκλησία διατηρεί την κοινωνία με την Καθολική Εκκλησία στη Ρώμη, ιδιαίτερα μετά την επιβεβαίωση της ένωσής της με τη Ρώμη το 1724.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Eparchy of Newton, the Melkite Church in the US

Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες
Αρνούλφος της Ολλανδίας

Ο Αρνούλφος/Άρνολτ (Arnulf van Gent, 951 - 18 Σεπτεμβρίου 993) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Φρισίας (Ολλανδίας) το διάστημα 988-993.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκεντ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντιρκ Β΄ κόμη της Φρισίας (Ολλανδίας) και της Χίλντεγκαρντε, μάλλον κόρης του Αρνούφου Α΄ κόμη της Φλάνδρας.

Αναφέρεται με τους γονείς του για πρώτη φορά το 970. Όπως και με τον πατέρα του, το όνομά του μνημονεύεται σε πολλά έγγραφα της εποχής. Το 983 συνόδευσε τον Όθωνα Β΄ της Γερμανίας στο ταξίδι του στη Βερόνα και στη Ρώμη. Ως κόμης κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του νοτιότερα. Δώρισε αρκετές ιδιοκτησίες στο αββαείο του Έχμοντ, όπως το Μπέργκαν -που προς τιμήν της μητέρας του το μετονόμασε σε Χίλεγκερσμπερκ- και το Όβερση, μάλλον ως αμοιβή για τις εργασίες καθαρισμού γης των μοναχών.

Ο Αρνούλφος ήταν ο πρώτος κόμης που ήρθε σε σύγκρουση με τους δυτικούς Φρισίους (Βίκινγκς επιδρομείς που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα)· το 993 εισέβαλε βαθιά στην περιοχή τους, αλλά σε μάχη κοντά στο Βίκνελ ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Ο γιος του Ντιρκ Γ΄ ήταν νεογέννητος. Η χήρα του Λούτγκαρτ, πρώτα με τη βοήθεια του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας και μετά του διαδόχου του Ερρίκου Β΄ κατάφερε να κρατήσει την κομητεία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 980 τη Λουτγκάρδη των Αρντέν, κόρη του Ζήγκφρητ κόμη του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα:
 Ντιρκ Γ΄ 981/989-1039, κόμης της Ολλανδίας.
 Σήγκφρητ/Σίκο.
 Αντελίνα της Ολλανδίας π. 990-π. 1045, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλδουίνο Β΄ κόμης της Βουλώνης (του Οίκου της Φλάνδρας) και μετά τον Ένγκουεραντ Α΄ κόμη του Ποντιέ.

Πηγές
 Cordfunke, Graven en Gravinnen van het Hollandse Huis (1986).
 Cawley, Charles, HOLLAND, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy

Οίκος της Ολλανδίας
Γεώργιος Ψαρουδάκης

Ο Γεώργιος  Ψαρουδάκης γεννήθηκε στο Αποδούλου Ρεθύμνης το έτος 1872 και απεβίωσε στο Αποδούλου στις 30-03-1952. Ήταν γιος του παπά Εμμανουήλ (Φανουρίου) Ψαρουδάκη και της Μαρίας Λουρωτού από το Νεύς Αμάρι Αμαρίου Ρεθύμνου. Τα μαθήματα της Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως παρακολούθησε στη γενέτειρά του, το Αποδούλου. Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία και περάτωσε επιτυχώς. Στη συνέχεια διορίσθηκε Καθηγητής στο Γυμνάσιο Νεαπόλεως Λασιθίου. Επειδή όμως η απόσταση από το Αποδούλου μέχρι την Νεάπολη ήταν μεγάλη και η συγκοινωνία δύσκολη, ο πατέρας του τον προέτρεψε να αρνηθεί τον διορισμό του και τελικά τον έπεισε.

Κατόπιν γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποίαν ολοκλήρωσε επιτυχώς. Αφού έλαβε το Πτυχίο της Ιατρικής, άσκησε το λειτούργημα του Ιατρού με έδρα το Αποδούλου, εξυπηρετώντας όλα τα χωριά της Αμπαδιάς, μέρος της Επαρχίας Αμαρίου (μέσα χωριά) και ορισμένα χωριά της Επαρχίας του Αγίου Βασιλείου. Την Ιατρική την θεωρούσε λειτούργημα και όχι επάγγελμα και την εξασκούσε σχεδόν δωρεάν. Λέγεται ότι όχι μόνο δεν ελάμβανε αμοιβή από τους πτωχότερους, που ήσαν και οι περισσότεροι, αλλά και φεύγοντας άφηνε διακριτικά χρήματα για την αγορά των αναγκαίων φαρμάκων του ασθενούς.

Είχε λάβει μέρος στους απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης και είχε διακριθεί. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, αν και ανήκε σε αντίθετη πολιτική παράταξη. Επίσης είχε φιλικές σχέσεις προς τον Ρεθύμνιο πολιτικό Εμμανουήλ Τσουδερό, ο οποίος  και του βάπτισε την κόρη του Μαρία. Χρημάτισε κατ' επανάληψη Βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας. Μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα (1913) προσχώρησε στο Λαϊκό Κόμμα. Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) διώχθηκε πολιτικά και εξορίστηκε στη Χίο, όταν ήταν εκεί Νομάρχης ο Γεώργιος Παπανδρέου. Ο υιός του Ιωάννης γεννήθηκε στη Χίο, κατά το διάστημα της εκεί εξορίας του πατέρα του. Τον Ιωάννη  βάπτισε ο Επίσκοπος Αγαθάγγελος, ο οποίος ανήκε στην ίδια παράταξη με τον Γ. Ψαρουδάκη.

Ο Γ. Ψαρουδάκης έλαβε ως σύζυγο την Πελαγία Εμμανουήλ Αποστολάκη, από τα Σακτούρια της επαρχίας Αγίου Βασιλείου και απέκτησαν πέντε τέκνα. Εκείνος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Αποδούλου, προσφέροντας αφειδώλευτα την βοήθειά του προς τους πάσχοντες και προς όλους εκείνους, οι οποίοι είχαν ανάγκη. Ήταν αγαπητός σε όλους και απολάμβανε ιδιαιτέρου σεβασμού από τους κατοίκους της Επαρχίας Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου και του Ρεθύμνου γενικότερα. Απεβίωσε σε βαθειά γεράματα στο Αποδούλου κατά το έτος 1952, όπου και τάφηκε.

Βιβλιογραφία

Γεώργιος Κ. Φωτάκης, Αποδούλου. Έκδοση Πολιτιστικού Συλλόγου Αποδούλου, Ρέθυμνο 2008, σ.384-386.

Δρ. Ιωάννης Ηλ. Βολανάκης, Πρωτότυπη έρευνα : "Η υγειονομική περίθαλψη στα χωριά της Επαρχίας Αμαρίου Ρεθύμνου Κρήτης από τα μέσα του 19ου έως τα μέσα του 20ου αιώνα" (υπό έκδοση).
Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου

Η Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου είναι Ελληνίδα αθλήτρια αντισφαίρισης, γεννημένη το 1997 στο Κιλκίς. Έχει κατακτήσει 11 τίτλους σε διοργανώσεις ITF μονής αντισφαίρισης (singles) και 15 τίτλους σε διοργανώσεις ITF διπλού της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης. Στις 12 Ιουνίου 2017, έφτασε στη θέση 159 της παγκόσμιας κατάταξης αθλητριών αντισφαίρισης της Ένωσης Αντισφαίρισης Γυναικών. 

Η Βαλεντίνη παίζοντας στο Φεντ Καπ και εκπροσωπώντας την Ελλάδα έχει ρεκόρ νικών προς ήττες 8-1.

Καριέρα στην αντισφαίριση
Η Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου, η οποία προτιμά το χόρτο, άρχισε να παίζει τένις σε ηλικία επτά ετών. 

Συμμετείχε στο πρώτο της τουρνουά WTA Tour τον Ιούλιο του 2011 στο Citi Open στο College Park σε ηλικία 14 ετών. Εκεί έχασε στον πρώτο προκριματικό γύρο από την Αμερικανίδα Whitney Jones με 2-6 και 2-6. Τον Μάιο του 2013 αποκλείστηκε επίσης από τον προκριματικό για το Open Brussels στον πρώτο γύρο με 4-6 και 1-6 εναντίον της Jennifer Elie. Μετά από αυτό παίζει και πάλι τα πρωταθλήματα ITF χωρίς εξαίρεση.

Το 2014 έκανε το ντεμπούτο της για την ελληνική ομάδα του Φεντ Καπ.

Τον Αύγουστο του 2021 έγραψε ιστορία, αφού πέρασε τρεις προκριματικούς γύρους του US Open και προκρίθηκε σε κυρίως ταμπλό Grand Slam για πρώτη φορά στην καριέρα της. Μάλιστα, κατάφερε να προκριθεί στον 2ο γύρο μετά τη νίκη της με 2-0 σετ (6-3, 6-2) απέναντι στην Άννα Μπλίνκοβα .

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Τζούλι Χάγκεν-Σβαρτς

Η Τζούλι Βιλελμίνε Χάγκεν-Σβαρτς (γερμανικά: Julie Wilhelmine Hagen-Schwarz,15/ 27 Οκτωβρίου 1824 - 7/ 20 Οκτωβρίου 1902) ήταν Γερμανίδα ζωγράφος που έγινε γνωστή κυρίως για τις προσωπογραφίες της. Υπήρξε μια από τις πρώτες γυναίκες καλλιτέχνιδες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που έγιναν δεκτές ως ακαδημαϊκοί.

Βιογραφία 
Η Τζούλι Βιλελμίνε Χάγκεν-Σβαρτς γεννήθηκε το 1824 στο νησί Πράνγκλι που βρίσκεται στον Φινλανδικο κόλπο, σε μικρή απόσταση από τις εσθονικές ακτές και το οποίο τότε αποτελούσε τμήμα της τσαρικής Ρωσίας. Ήταν κόρη του επίσης ζωγράφου Άουγκουστ Ματίας Χάγκεν και ανήκε στη γερμανική μειονότητα της Βαλτικής. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα της και το 1846 μετέβη για περαιτέρω σπουδές στη Γερμανία, πρώτα στη Λειψία όπου υπήρξε μαθήτρια του Φρίντριχ Γκόνε και έπειτα - το 1848 - στο Μόναχο υπό τους Γιόχαν Μόριτζ Ρούγκεντας και Γιόζεφ Μπέρνχαρντ. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στη Ρώμη υπό τον Α. Χ. Ρίεντελ ως υπότροφος της Ακαδημίας Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης και το 1858 συνέθεσε μαζί με τη Ναταλία Μακούκχινα το δίδυμο των πρώτων γυναικών που έγιναν δεκτές ως μέλη της Ακαδημίας Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.

Πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στη Δυτική Ευρώπη, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής της ζούσε στο Τάρτου, όπου απεβίωσε στις 7/20 Οκτωβρίου του 1902. Ήταν παντρεμένη από το 1854 με τον αστρονόμο Λούντβιχ Σβαρτς, τον οποίο συνόδευσε στις εξερευνήσεις του στη Σιβηρία.

Αποτίμηση 
Ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία και το έργο της είχε ιδιαίτερη απήχηση στην υψηλή κοινωνία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Χαρακτηρίζεται ως σχετικά συντηρητική στις δημουργίες της, ενώ υπολογίζεται πως μεταξύ των ετών 1872 και 1898 φιλοτέχνησε περισσότερα από 500 πορτραίτα, από τα οποία όμως έχουν διασωθεί ελάχιστα. Παράλληλα ζωγράφισε εικονοστάσια, τοπιογραφίες και απεικονίσεις νεκρής φύσης.

Η Χάγκεν-Σβαρτς τιμάται στη σημερινή Εσθονία ως η πρώτη, χρονικά, Εσθονή καλλιτέχνιδα, ενώ το 1988 πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Τέχνης του Τάρτου η πρώτη αναδρομική έκθεση έργων της.

Πίνακες

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Baltische Maler und Bildhauer des XIX. Jahrhunderts. Biographische Skizzen mit den Bildnissen der Knstler und Reproductionen nach ihren Werken, Graphischen Kunstanstalten v. A. Grosset, 1902.
A. Aarna, Eesti nõukogude entsüklopeedia, τόμος 2, Valgus 1970.
Ulrich Thieme, Fred. C. Willis (επιμ.), Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Begründet von Ulrich Thieme und Felix Becker, E. A. Seemann, τόμος 15, Leipzig 1922.
Wendy Rosslyn, Alessandra Tosi, Women in Nineteenth-Century Russia. Lives and Culture, Open Book Publishers, 2012.

Εσθονοί ζωγράφοι
Γερμανοί ζωγράφοι
Ακαδημαϊκοί
Ρώσοι ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες)
Γερμανοί της Βαλτικής
Ακραίο σιδέρωμα

Το ακραίο σιδέρωμα είναι άθλημα όπου οι συμμετέχοντες μεταβαίνουν σε απόμακρες ή/και επικίνδυνες τοποθεσίες και καταστάσεις διαθέτοντας σιδερώστρες και σίδερα μαζί τους ώστε να σιδερώνουν. 

Μερικές ενδεικτικές τοποθεσίες όπου έχουν χρησιμοποιηθεί για σιδέρωμα στα πλαίσια της δραστηριότητας αυτής είναι απότομες βουνοκορφές, εν κινήσει με το ποδήλατο, σιδέρωμα παράλληλα με σκι, στην κορυφή μεγάλων αγαλμάτων, υποβρυχίως, με αλεξίπτωτο σε πτώση, και κάτω από παγωμένη λίμνη. Η δραστηριότητα γίνεται είτε ατομικά είτε ομαδικά.

Η πρακτική αυτή ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1980 στο Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας με σατιρική διάθεση, ή κατά άλλους το 1997 στο Λέστερ, και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο, ιδιαίτερα στην Γερμανία όπου το 2002 διοργανώθηκε το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα ακραίου σιδερώματος. Κατά τα μετέπειτα έτη, υπήρξαν διάφοροι διαγωνισμοί για την επίτευξη μεγίστων επιδόσεων, έτσι υπήρξαν διαγωνιζόμενοι σε μεγάλο υψόμετρο επί του όρους Έβερεστ το 2003,173 δύτες υποβρυχίως το 2011 σε πισίνα στο Ος της Ολλανδίας, τρέχοντας σε μαραθώνιο το 2012,και άλλες παρόμοιες συμμετοχές..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Γερμανικός ιστότοπος ακραίου σιδερώματος 

Ακραία αθλήματα
Πρώτο Αρχαίο Θέατρο Λάρισας

Το Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας (Α' Αρχαίο Θέατρο Λάρισας) είναι αρχαίο θέατρο και το μεγαλύτερο θέατρο στην Θεσσαλία με χωρητικότητα 10.000 ατόμων. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του Λόφου της Ακρόπολης (Λόφος Φρουρίου), στην Λάρισα και αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης.

Ιστορία 
Το Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας οικοδομήθηκε μέσα στο αρχαίο κέντρο της πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας προς το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. Το θέατρο ήταν σε χρήση για έξι αιώνες μέχρι το τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ (ή τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.) όταν η λειτουργία του απότομα σταμάτησε.

Κατά τους πρώτους αιώνες το θέατρο είχε διπλό σκοπό: εκτός από θεατρικές παραστάσεις, επίσης φιλοξενούσε τις συνελεύσεις της ανώτερης περιφερειακής αρχής, το λεγόμενο Κοινόν των Θεσσαλών. Το αρχαίο θέατρο της Λάρισας, από το τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. είχε το προβάδισμα.

Το αρχαίο θέατρο ήταν αρχικά συνδεδεμένο με την λατρεία του Θεού Διονύσου, με τη διεξαγωγή θεατρικών και μουσικών δραστηριοτήτων, και δεύτερον με τη διοίκηση του Θεσσαλικού για τις συνεδριάσεις της συνέλευσης της πόλης, που ονομαζόταν αγορά. Ένδειξη για αυτά αποτελεί ένας μικρός αναθηματικός βωμός για το θεό Διόνυσο, που βρέθηκε κοντά στο θέατρο όπου υπήρχαν δήθεν ιερά και τα ονόματα των εκπροσώπων της πόλης - κράτους, που συμμετείχαν στην Ομοσπονδία Θεσσαλίας, που εμφανίζονται στις θέσεις του αρχαίου θεάτρου. Το θέατρο έχει την τυπική αρχιτεκτονική του Ελληνιστικού θεάτρου με τα τρία βασικά στοιχεία: κοίλο (κούφιο), ορχήστρα και σκηνή (στάδιο) με διάμετρο περίπου 25 μέτρα. Το κοίλο του αρχαίου θεάτρου ήταν η ίδια πλαγιά του λόφου του Φρουρίου, το οποίο ήταν διαμορφωμένο σε αναβαθμίδες για την τοποθέτηση των εδωλίων.

Κατά την εποχή του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και του διαδόχου του Τιβερίου βρέθηκαν επιγραφές προς τιμήν τους στα γείσα της σκηνής.

Αναφορές 

 Το πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας - Δήμος Λαρισαίων

Λάρισα
Λάρισα
Κτίρια και κατασκευές στη Λάρισα
Ολισβοκόλλιξ

Ο ολισβοκόλλιξ ήταν κατά την αρχαιότητα ερωτικό βοήθημα, ως δονητής (ὄλισβος) από σκληρή μπαγκέτα ψωμιού (κόλλιξ), ή εναλλακτικά ήταν περιγραφή για τα φαλλόσχημα ψωμιά. Η λέξη αποτελεί άπαξ λεγόμενον και συναντάται στο λεξικό του Ησυχίου (Γλῶσσαι, 5ος αιώνας μ.Χ.) με την απόδοση να είναι παρὰ τὸ ἐτυμοκόλλιξ και την προέλευση από γραπτά αρχαίων κωμικών συγγραφέων (Com. ad. 1094). Κατά τον σχολιασμό του Αυγούστου Μάινεκε η χρήση της λέξης αυτής ίσως προέρχεται από τον Έφιππο τον Αθηναίο (4ος αιώνας π.Χ.) και το ἐτυμοκόλλιξ (αντί για ἐτοιμοκόλλιξ) από το ἐτνοκόλλιξ ως ἄρτος ἐτνίτης (ψωμί από όσπρια). Κάποιες παραστάσεις σε ερυθρόμορφα αγγεία της κλασικής εποχής έχουν ερμηνευτεί πως πιθανώς απεικονίζουν παραστάσεις του αντικειμένου αυτού.

Παραπομπές

Αρχαίος βίος
Ερωτικά βοηθήματα
Ανθρώπινο πέος
Υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης

Η υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης, που μερικές φορές ονομάζεται Θεία Σύγκρουση, υποδηλώνει ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από τα συντρίμμια που είχαν απομείνει από σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός αστρονομικού σώματος μεγέθους ίσου με του Άρη, περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, στον Αδαίο μεγααιώνα· περίπου 20 έως 100 εκατομμύρια χρόνια μετά τη συγχώνευση του ηλιακού συστήματος. Το συγκρουόμενο σώμα ονομάζεται μερικές φορές Θεία, από το όνομα της μυθικής Τιτανίδας που ήταν η μητέρα της Σελήνης, της θεάς του Φεγγαριού. Η ανάλυση των σεληνιακών πετρωμάτων, που δημοσιεύθηκε σε μια έκθεση του 2016, υποδηλώνει ότι η σύγκρουση μπορεί να ήταν ένα άμεσο χτύπημα, προκαλώντας την πλήρη ανάμειξη και των δύο γονικών σωμάτων.

Η υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης είναι σήμερα η ευνοούμενη επιστημονική υπόθεση για το σχηματισμό της Σελήνης. Τα αποδεικτικά στοιχεία περιλαμβάνουν:

 Η περιστροφή της Γης και η τροχιά της Σελήνης έχουν παρόμοιες κατευθύνσεις.
 Δείγματα της Σελήνης υποδεικνύουν ότι η επιφάνεια της Σελήνης ήταν κάποτε λειωμένη.
 Η Σελήνη έχει σχετικά μικρό πυρήνα σιδήρου.
 Η Σελήνη έχει χαμηλότερη πυκνότητα από τη Γη.
 Υπάρχουν αποδείξεις σε άλλα συστήματα αστεριών παρόμοιων συγκρούσεων, σε δίσκους συντριμμάτων.
 Οι γιγαντιαίες συγκρούσεις είναι σύμφωνες με τις κορυφαίες θεωρίες του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.
 Οι σταθεροί ισοτοπικοί λόγοι της σεληνιακής και της γήινης πέτρας είναι πανομοιότυποι, υποδηλώνοντας μια κοινή προέλευση.

Ωστόσο, παραμένουν αρκετά ερωτήματα σχετικά με τα καλύτερα υποδείγματα της υπόθεσης της γιγαντιαίας σύγκρουσης. Η ενέργεια μιας τέτοιας γιγαντιαίας σύγκρουσης προβλέπεται να έχει θερμάνει τη Γη για να παραγάγει έναν παγκόσμιο ωκεανό μάγματος και έχει τεκμηριωθεί η απόδειξη της προκύπτουσας πλανητικής διαφοροποίησης του βαρύτερου υλικού που βυθίζεται στο μανδύα της Γης. Ωστόσο, από το 2015 δεν υπάρχει αυτοσυντηρούμενο υπόδειγμα που ξεκινάει με το συμβάν της γιγαντιαίας σύγκρουσης και ακολουθεί την εξέλιξη των συντριμμιών σε ένα μόνο φεγγάρι. Άλλες εναπομένουσες ερωτήσεις περιλαμβάνουν πότε η Σελήνη έχασε το μερίδιό της από τα πτητικά στοιχεία και γιατί η Αφροδίτη - που υπέστη γιγαντιαίες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του σχηματισμού της - δεν φιλοξενεί παρόμοιο φεγγάρι.

Παραπομπές

Επιστήμες Γης και Περιβάλλοντος
Τοιχογραφία

Τοιχογραφία είναι η ζωγραφική που γίνεται πάνω σε τοίχο ή οροφή. Οι σπηλαιογραφίες αποτελούν τα παλιά δείγματα αυτής της ζωγραφικής. Η τεχνική της νωπογραφίας είναι η πιο συνηθισμένη τεχνική που εφαρμόστηκε στις τοιχογραφίες από την αρχαιότητα και αναπτύχθηκε πολύ κατά την αναγέννηση. Έχουν χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται όμως και άλλες, όπως η τέμπερα, το λάδι, τα ακρυλικά κ.ά. Η τοιχογραφία, σε σύγκριση με έναν πίνακα ή μία εικόνα, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής ενός κτιρίου ή ναού στον οποίο έχει ζωγραφιστεί.

Παραπομπές

Τέχνες
Ζωγραφική
Τοιχογραφίες
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Βουλγαρία

Η Βουλγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007, όμως η συμμόρφωσή της με τους κανόνες για τα ανθρώπινα δικαιώματα απέχει πολύ από το να είναι τέλεια. Αν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν ένα ιστορικό αμερόληπτης ελευθερίας της έκφρασης, η έλλειψη ειδικής νομοθεσίας στη Βουλγαρία για την προστασία των μέσων από πιθανή κρατική παρέμβαση είναι μια θεωρητική αδυναμία. Οι συνθήκες διαβίωσης στις δώδεκα παλαιές και υπερπλήρεις φυλακές της Βουλγαρίας είναι γενικά κακές. Μια αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση στα μέσα του 2005 αναμενόταν να ανακουφίσει τον υπερπληθυσμό των φυλακών.

Η αστυνομία έχουν κατηγορηθεί στο παρελθόν για κακοποίηση κρατουμένων και χρήση παράνομων μεθόδων διερεύνησης της αλήθειας, ενώ τα θεσμικά κίνητρα αποθαρρύνουν την πλήρη αναφορά και έρευνα για πολλά εγκλήματα. Το σύνταγμα εγγυάται την ελευθερία της θρησκείας, αλλά οι τοπικές αρχές έχουν επιχειρήσει να επιβάλουν ειδικές απαιτήσεις εγγραφής σχετικά με ορισμένες ομάδες. Εκτός από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι θρησκείες που ανήκουν τέτοιες ομάδες είναι η εβραϊκή, η μουσουλμανική και η ρωμαιοκαθολική. Οι καθυστερήσεις της δικαιοσύνης και η αδύναμη δικαστική διοίκηση καθιστούν προβληματική τη συνταγματική προστασία των δικαιωμάτων των εναγομένων σε ορισμένες περιπτώσεις.

Εμπορία ανθρώπων
Τελευταία έχει υπάρξει μια αυξανόμενη ευαισθητοποίηση για το θέμα της εμπορίας ανθρώπων ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη. Το τέλος του κομμουνισμού έχει συμβάλει στην αύξηση της εμπορίας ανθρώπων, με την πλειοψηφία των θυμάτων να είναι γυναίκες που εξαναγκάζονται σε πορνεία. Η Βουλγαρία είναι μια χώρα προέλευσης και χώρα διέλευσης για άτομα, κυρίως γυναίκες και παιδιά, θύματα εμπορίας για σκοπό σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η βουλγαρική κυβέρνηση έχει επιδείξει θέληση για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, αλλά έχει επικριθεί διότι δεν έχει αναπτύξει αποτελεσματικά μέτρα για την επιβολή του νόμου και την προστασία των θυμάτων.

Θρησκευτική ελευθερία
Το σύνταγμα προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας. Ωστόσο, ο νόμος απαγορεύει τη δημόσια πρακτική θρησκείας από μη καταχωρημένες-αναγνωρισμένες ομάδες. Το σύνταγμα ορίζει επίσης τον Ανατολικό Ορθόδοξο Χριστιανισμό ως την «παραδοσιακή» θρησκεία της χώρας. Στο παρελθόν υπήρξαν ορισμένες αναφορές κοινωνικών καταχρήσεων ή διακρίσεων λόγω θρησκευτικής πίστης ή πρακτικής. Οι διακρίσεις, η παρενόχληση και η γενική δημόσια μισαλλοδοξία, ιδίως στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ορισμένων θρησκευτικών ομάδων παραμένει ένα διαλείπων πρόβλημα.

Παραπομπές

Πολιτική της Βουλγαρίας
Δικαιοσύνη στη Βουλγαρία
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Βουλγαρία
Φίλιππος του Ιμπελέν (1180-1227)

Ο Φίλιππος, γαλλ. Philippe (1180 - 1227) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαλιάν κυρίου του Ναμπλούς και της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Ιωάννη και χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1206, όταν μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ κύριο της Βηρυτού συνόδευσαν την ανιψιά τους Αλίκη της Καμπανίας, δεύτερη κόρη της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ (ετεροθαλούς αδελφής τους) στην Κύπρο για τον γάμο της με τον Ούγο Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου.

Ο Φίλιππος και ο Ιωάννης Β΄ μετέφεραν τη δραστηριότητά τους στο βασίλειο της Κύπρου πριν το 1217, μάλλον μετά από διαφωνία με τον Ιωάννη του Μπριέν, σύζυγο της ανιψιάς τους Μαρίας του Μομφερράτου της Ιερουσαλήμ, πρώτης κόρης της Ισαβέλλας Α΄.

Το 1218 ο Ούγος Α΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο ενός έτους Ερρίκος Α΄. Ο Φίλιππος ανέλαβε αντιβασιλιάς και ήταν επιδέξιος στο να προωθήσει μέλη του Οίκου του, που ανήλθαν στο να κυριαρχήσουν στο νησί.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία, κόρη του Βαχράν του Κόροκος, μαρεσάλη της Αρμενίας.

Το 1207/10 έκανε δεύτερο γάμο με την Αλίκη του Μονμπελιάρ, κόρη (ή ανιψιά) του Βάλτερ του Μονμπελιάρ αντιβασιλιά της Κύπρου και κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα:
 Μαρία απεβ. μετά το 1244, μοναχή. Γι' αυτήν το 1244 η μητέρα της ενίσχυσε οικονομικά τη μονή του Αγ. Θεοδώρου στη Νικοζία/Λευκωσία.
 Ιωάννης 1215-1266, κόμης της Γιάφφας & της Ασκαλώνος, διαπρεπής νομικός.

Βιβλιογραφία
 Steven Runciman: A History of the Crusades. 1951.
 Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff, Harry W. Hazard: A History of the Crusades, Volume II. The Later Crusades, 1189-1311. 2006.

Οίκος του Ιμπελέν
Φίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. 1318)

Ο Φίλιππος, γαλλ. Philippe (π. 1255 - 25 Νοεμβρίου 1318) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν σενεσάλης του βασιλείου της Κύπρου.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Γκυ κοντοσταύλου της Κύπρου και της Φιλίππας Μπερλαί, κόρης του Αιμερύ Μπερλαί.

Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Βαλδουίνος βάιλος της Ιερουσαλήμ, ο Μπαλιάν σενεσάλης της Κύπρου και μικρότερα αδέλφια η Ισαβέλλα σύζυγος του Ούγου Γ΄ των Πουατιέ της Κύπρου, κά.

Ο πατέρας του, ο Γκυ, ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κύριος της Βηρυτού και αντιβασιλιάς της Ιερουσαλήμ & της Κύπρου, γιού της Μαρίας Κομνηνής.

Ο Φίλιππος έγινε σελεσάλης της Κύπρου. Το 1318 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα π. το 1280 τη Μαρία, κόρη του Βαχράν του Χαμούς και της Μαρίας των Ιμπελέν. Δεν απέκτησε απογόνους.

Έπειτα νυμφεύτηκε π. το 1295 τη Μαρία των Εμπριάκο κυρία του Ζιμπλέ (Βύβλου) και είχε τέκνα:
 Ιωάννης 1302-μετά το 1317.
 Γκυ απεβ. 1331, σενεσάλης της Κύπρου.
 Μπαλιάν απεβ. 1349, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Ιμπελέν, κόρη του Ιωάννη (γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ).
 Ισαβέλλα 1300-μετά το 1342, παντρεύτηκε πρώτα τον Φερδινάνδο των Βαρκελώνης πρίγκιπα της Μαγιόρκας & της Αχαΐας και μετά τον Ούγο των Ιμπελέν (γιο του Γκυ).
 Φερδινάνδος 1317-π.1345, υποκόμης του Ωμελά. Νυμφεύτηκε την Εσίβα των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρη του Ούγου Δ΄ της Κύπρου.
 Αλίκη 1341-μετά το 1376, παντρεύτηκε τον Φίλιππο των Ιμπελέν σενεσάλη της Κύπρου (απεβ. π.1375), γιο του Μπαλιάν, γιου του Ιωάννη, γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ.
 Ελβίς 1307-μετά το 1347, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Πηγές
 Templar of Tyre, Gestes des Chiprois III, edited in: Recueil des historiens des croisades, Documents arméniens. Bd. 2 (1906), S. 737–872.
 René de Mas Latrie (ed.), Chroniques d’Amadi et de Strambaldi, Bd. 1. Paris 1891.

Οίκος του Ιμπελέν
Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου
Πρώτοι αριθμοί Τσεν

Οι πρώτοι αριθμοί Τσεν, είναι πρώτοι αριθμοί στους οποίους όταν προστίθεται η τιμή του 2 επιστρέφεται είτε πρώτος αριθμός είτε αριθμός ο οποίος είναι γινόμενο 2 πρώτων αριθμών (ημιπρώτος αριθμός).

Ιδιότητες 
Οι αριθμοί αυτοί ορίστηκαν από τον Κινέζο μαθηματικό Τσεν Τζινγκρούν το 1966, ο οποίος απέδειξε μαθηματικά πως υπάρχουν άπειροι τέτοιοι αριθμοί. Η ιδιότητα αυτή σχετίζεται με τους δίδυμους πρώτους αριθμούς ως προς την αύξηση του πρώτου αριθμού κατά 2 και την επιστροφή πρώτου αριθμού ως αποτέλεσμα, έτσι ο μικρός αριθμός κάθε ζεύγους διδύμων πρώτων αριθμών είναι πάντα πρώτος αριθμός Τσεν.

Ο Τσεν απόδειξε επίσης πως για κάθε ακέραιο h, υπάρχουν άπειροι πρώτοι αριθμοί p έτσι ώστε p + h είναι πρώτος αριθμός ή ημιπρώτος αριθμός.

Αριθμοί 
Οι αρχικοί πρώτοι αριθμοί Τσεν είναι:

2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 47, 53, 59, 67, 71, 83, 89, 101, … .

ενώ οι αρχικοί πρώτοι αριθμοί Τσεν οι οποίοι δεν αποτελούν τον μικρό αριθμό σε ζεύγος διδύμων πρώτων αριθμών:

2, 7, 13, 19, 23, 31, 37, 47, 53, 67, 83, 89, 109, 113, 127, ...  .

και οι αρχικοί μη πρώτοι αριθμοί Τσεν:

43, 61, 73, 79, 97, 103, 151, 163, 173, 193, 223, 229, 241, … .

Έως τον Μάρτιο του 2018 ο μεγαλύτερος ημιπρώτος αριθμός ήταν ο 2.996.863.034.895 × 21290000 − 1, με 388.342 δεκαδικά ψηφία.

Άλλα 
Το παρακάτω μαγικό τετράγωνο αποτελείται αποκλειστικά από πρώτους αριθμούς Τσεν, με κοινό άθροισμα αριθμών το 177 σε στήλες, γραμμές, και διαγωνίους.

Σημειώσεις

1.Η πρώτη περιγραφή των αριθμών αυτών έγιναν από τον Yuan, W. στο On the Representation of Large Even Integers as a Sum of a Product of at Most 3 Primes and a Product of at Most 4 Primes, Scienca Sinica 16, 157-176, 1973.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 
 

Πρώτοι αριθμοί Τσεν
Κίρστι Άλεϊ

Η Κίρστι Λουίζ Άλλεϋ (Kirstie Louise Alley) (12 Ιανουαρίου 1951) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια. Η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε το 1982 με τον ρόλο της Υποπλοίαρχου JG Σάαβικ στην ταινία επιστημονικής φαντασίας "Star Trek II: The Wrath of Khan".

Η Άλλευ είναι γνωστή για το ρόλο της ως Ρεμπέκα Howe στην κωμική σειρά του NBC Cheers, στην οποία πρωταγωνίστησε από το 1987 έως το 1993, κερδίζοντας το Primetime Βραβείο Έμμυ για την Εξαιρετική πρωταγωνίστρια σε κωμική Σειρά και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού – Τηλεοπτική Σειρά Μουσική ή Κωμωδία, το 1991. Έχει, επίσης, πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων Θερινό σχολείο (1987), Φονική καταδίωξη (Shoot to Kill) (1988), Κοίτα ποιος μιλάει (1989) και τα δύο συνέχειες, Sibling Rivalry (1990), Μπερδέματα για δύο (It Takes Two)(1995), Αποδομώντας τον Χάρι (Deconstructing Harry) (1997), και Drop-Dead Gorgeous (1999). Έλαβε το δεύτερό της βραβείο Έμμυ για τη Μητέρα του Ντέιβιντ (David's Mother) για Εξαιρετική πρωταγωνίστρια σε μια Περιορισμένη Σειρά ή Ταινία.

Από το 1997 έως το 2000, η Άλλεϋ πρωταγωνίστησε ως ο κορυφαίος χαρακτήρας στην κωμική σειρά του NBC Η Ντουλάπα της Βερόνικα (Veronica's Closet), για την οποία έλαβε και άλλες υποψηφιότητες για Βραβεία Emmy και Χρυσή Σφαίρα. Στη δεκαετία του 2000, εμφανίστηκε σε ριάλιτι που περιστρεφόταν γύρω από τη ζωή της. Το 2013, επέστρεψε στην ηθοποιία με τον τίτλο ρόλο στην βραχύβια τηλεοπτική κωμική σειρά Κίρστι, και το 2016, εντάχθηκε στη δεύτερη σεζόν της κωμωδίας τρόμου Scream Queens, παίζοντας το ρόλο της Ίνγκριντ Χόφελ (Ingrid Hoffel).

Αναφορές 

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Τζένη Χειλουδάκη

Η Τζένη Χειλουδάκη (21 Φεβρουαρίου 1968, Σητεία) είναι σελέμπριτι, δημοφιλές μοντέλο της δεκαετίας του 1990, η οποία έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω της τηλεόρασης και λόγω του κοινωνικού σκανδάλου που προκάλεσε η δημοσιοποίηση της ερωτικής της σχέση με τον τότε Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου.

Βιογραφία
Η Τζένη Χειλουδάκη γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1968 στη Σητεία της Κρήτης με το όνομα Ιωάννης Χειλουδάκης. Στην πρώιμη εφηβεία, υπό το βάρος της δυσφορίας για το βιολογικό της φύλο ξεκίνησε τη διαδικασία της φυλομετάβασης με χρήση ορμονών στην ηλικία των 13 ετών. Η Χειλουδάκη ολοκλήρωσε τις χειρουργικές επεμβάσεις για επαναπροσδιορισμό φύλου στο Λονδίνο σε ηλικία 20 ετών.

Έκανε καριέρα στο χώρο του μόντελινγκ, δούλευε και διηύθυνε οίκους ανοχής, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων κυρίως αυτοβιογραφικού χαρακτήρα. Ζει πλέον στο πατρικό της σπίτι στη Σητεία, έχοντας αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας.

Βιβλία
 Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο, εκδ. «Όμηρος», 2002, αυτοβιογραφικό
 Η μαύρη βίβλος: Η αποκάλυψη του Ιωάννη, α΄ έκδοση «Όμβρος», 2003, β΄ έκδοση «Anima», 2016 - αυτοβιογραφικό, συνέχεια του πρώτου βιβλίου
 Αίγλης και Κρίσις γωνία, εκδ. «Πολύχρωμος Πλανήτης», 2013

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ελληνίδες μοντέλα
ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Έλληνες συγγραφείς
Στέφανος της Αρμενίας

Ο Στέφανος, αρμεν. Stephen (1111 - 7 Φεβρουαρίου 1165) από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν στρατηγός της Αρμενίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Λέοντα Α΄ πρίγκιπα της Αρμενίας και της Βεατρίκης, κόρης του Ούγου Α΄ κόμη του Ρετέλ.

Ο πατέρας του τον έκανε στρατηγό (μαρεσάλη) το 1138, όταν εισέβαλε ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Ο Ιωάννης Β΄ αιχμαλώτισε τον Λέοντα Α΄ και δύο αδελφούς του Στεφάνου· ο ίδιος διέφυγε, βρίσκοντας καταφύγιο στην Έδεσσα. Το 1157, άρχισε να λεηλατεί τις Ρωμαϊκές επαρχίες περί το Μαράς, ενάντια στη θέληση του ετεροθαλούς αδελφού του Θόρου Β΄ πρίγκιπα της Αρμενίας, χωρίς όμως να καταφέρει να καταλάβει την ίδια την πόλη.

Ο Ρωμαίος κυβερνήτης της Ταρσού, ο Ανδρόνικος Ευφορβικός τον κάλεσε σε συμπόσιο. Την επόμενη ημέρα βρέθηκε το πτώμα του Στεφάνου και πιστεύεται ότι τον σκότωσε ο Ανδρόνικος. Τότε ο Θόρος Β΄ σφαγίασε όλους τους Έλληνες της επικράτειάς του και θα ακολουθούσε πόλεμος, αν ο Αμαλρίκ Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ δεν παρενέβαινε, κάνοντας ειρήνη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ρίτα του Μπαρμπερόν και είχε τέκνα:
 Ρουπέν Γ΄ 1145-1187, πρίγκιπας της Αρμενίας.
 Λέων Β΄ 1150-1219, πρίγκιπας της Αρμενίας και μετά ο πρώτος βασιλιάς της Αρμενίας. 
 Ντολέτα, παντρεύτηκε τον Βερτράνδο των Εμπριάκο.

Πηγές
 Runciman, Steven (1989). A History of the Crusades, Volume III: The Kingdom of Acre and the Later Crusades. Cambridge University Press.
 Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W., eds. (1969). A History of the Crusades. Volume 2. University of Wisconsin Press.

Οίκος των Ρουπενιδών
Ο Απίθανος Κύριος Φοξ

Ο Απίθανος Κύριος Φοξ (πρωτότυπος τίτλος: Fantastic Mr. Fox) είναι αμερικανική ταινία κωμωδίας κινουμένων σχεδίων stop-motion του 2009, βασισμένη στο παιδικό μυθιστόρημα του Ρόαλντ Νταλ με το ίδιο όνομα. Η ταινία έχει να κάνει με μια αλεπού που κλέβει τροφή κάθε βράδυ από τρεις κακόβουλους και πλούσιους αγρότες. Αυτοί τρέφονται με τα κλοπιμαία του κύριου Φοξ και προσπαθούν να τον σκοτώσουν, οπότε και σκάβουν για να φτάσουν στο σπίτι των αλεπούδων, αλλά τα ζώα είναι ικανά να είναι πιο έξυπνα από τους αγρότες ώστε να παραμείνουν να ζουν υπογείως.

Η ταινία κυκλοφόρησε το φθινόπωρο του 2009 και πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μέριλ Στριπ, Τζέισον Σουόρτσμαν, Μπιλ Μάρεϊ, Γουίλεμ Νταφόε, Μάικλ Γκάμπον και Όουεν Γουίλσον. Για τον σκηνοθέτη Γουές Άντερσον, ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων του και η πρώτη προσαρμογή ταινίας του. Η ανάπτυξη του έργου ξεκίνησε το 2004 με τη συνεργασία του Άντερσον και του Χένρι Σέλικ (ο οποίος συνεργάστηκε με τον Άντερσον στην ταινία Υδάτινες Ιστορίες του 2004) στα Revolution Studios. Το 2007, τα Revolution έληξαν, ο Σέλικ έφυγε για να σκηνοθετήσει το Coraline και να εργαστεί για την ταινία που μεταφέρθηκε στο 20th Century Fox. Η παραγωγή ξεκίνησε στο Λονδίνο το 2007. Κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου 2009 και έχει βαθμολογία έγκρισης 93% στο Rotten Tomatoes.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 
 
 Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπιλ Μάρεϊ και Γουές Άντερσον σε Συνέντευξη για το Απίθανος Κύριος Φοξ

Παραπομπές

Ταινίες του 2009
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά
Χάνια Σπαρτουλιά Ηλείας

Τα Χάνια Σπαρτουλιά, γνωστότερα ως Σπαρτουλιά, είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος στις βόρειες-βορειοανατολικές παρυφές του πεδινού δρυοδάσους της Φολόης (Κάπελη), στις νότιες υπώρειες του όρους Αστράς (Λάμπεια Όρη) σε υψόμετρο περίπου 610-630 μέτρων. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 45 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας (μέσω Λάλα), περίπου 44,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου (μέσω Καράτουλα) και περίπου 65 χιλιόμετρα νότια της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 46 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Στην περιοχή του βρίσκεται η τοποθεσία όπου διεξήχθη η μάχη των Στενών Κατσαρού στις 27 Μαΐου 1821.

Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 19η Απριλίου 1961 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Αντρωνίου. Αποτελούσε οικισμό της μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Αντρωνίου του δήμου Λασιώνος. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αντρωνίου του «καλλικρατικού» δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Χανίων Σπαρτουλιά Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αντρωνίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λασιώνος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/08/2020.

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Δήμος Λασιώνος
Μπενγκτ Γκότφριντ Φορσέλιους

Ο Μπενγκτ Γκότφριντ Φορσέλιους (γύρω στο 1660, Χάργιου-Μάντισε, Κομητεία Χάργιου, Σουηδική Εσθονία – 16 Νοεμβρίου 1688, Βαλτική Θάλασσα) ήταν ιδρυτής της δημόσιας εκπαίδευσης στην Εσθονία, συγγραφέας του πρώτου αλφαβητάριου στην εσθονική γλώσσα και δημιουργός ενός ορθογραφικού συστήματος που διευκόλυνε τη διδασκαλία και εκμάθηση της εσθονικής γλώσσας. Ο Φορσέλιους και ο Γιόχαν Χόρνουνγκ ήταν κυρίως υπεύθυνοι για την έναρξη της μεταρρύθμισης της εσθονικής λογοτεχνικής γλώσσας στα τέλη του 17ου αιώνα. Ορισμένα γερμανικά χαρακτηριστικά εγκαταλείφθηκαν και υιοθετήθηκε ένα αυστηρό ορθογραφικό σύστημα το οποίο εξακολουθούσε να στηρίζεται στη γερμανική ορθογραφία.

Ο Φορσέλιους ήταν ένας Σουηδός που γεννήθηκε στην Εσθονία. Ο πατέρας του, ο πάστορας Γιόχαν Φορσέλιους ήταν αρχικά Σουηδός από τη Φινλανδία, επομένως αυτή η σουηδική οικογένεια ήταν εξοικειωμένη με τις Φιννικές γλώσσες. Ο Φορσέλιους μιλούσε καλά εσθονικά καθώς και σουηδικά και γερμανικά. Έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση στο Γυμνάσιο του Τάλιν (Ρέβαλ) και στη συνέχεια αποφοίτησε με πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Βίτενμπεργκ στη Γερμανία.

Το 1684, μετά την επιστροφή του στην Εσθονία, ο Φορσέλιους ίδρυσε το πρώτο κολέγιο δασκάλων, για να διδάξει τους Εσθονούς δασκάλους και τους ενοριακούς υπαλλήλους, στο Πιισκοπιμόισα κοντά στο Τάρτου (Ντόρπατ). Το μάθημα διήρκεσε δύο χρόνια, με έμφαση στην άπταιστη ανάγνωση, τη διδασκαλία της θρησκείας, τα γερμανικά, την αριθμητική και την βιβλιοδεσία. Ο Φορσέλιους εισήγαγε μια νέα μέθοδο διδασκαλίας στην οποία, αντί να παραμείνει παθητικός, κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, ένας μαθητής διάβαζε δυνατά ενώ οι άλλοι ακολούθησαν. Το 1686, ένα αλφαβητάριο που δημιούργησε ο ίδιος τέθηκε σε χρήση στα εσθονικά σχολεία.

Σε πολλούς ντόπιους Βαλτικούς Γερμανούς αριστοκράτες δεν άρεσε η ιδέα του Φορσέλιους να ενθαρρύνει τους αγρότες να επιδιώκουν την εκπαίδευση και διαμαρτύρονταν ότι οι μαθητές των σχολείων παίρνονταν από τον σουηδικό στρατό ή ότι τα τέλη του σχολείου ήταν ακριβά. Ο Φορσέλιους αντιστάθηκε παίρνοντας δύο από τους καλύτερους μαθητές του, τον Ιγκνάτι Γιάακ και τον Πάκρι Χάνσου Γιούρι (προέρχεται από το Γιούρι, γιο του Χανς από το Πάκρι), από την ενορία Κάμπια, στη Στοκχόλμη, όπου οι ικανότητές τους εντυπωσίασαν τον βασιλιά Κάρολο ΙΑ΄ της Σουηδίας.

Όταν πέθανε ο Φορσέλιους το 1688 ίδρυσε 38 σχολεία με 800 μαθητές στις Εσθονικές περιοχές της Σουηδικής Λιβονίας και 8 σχολεία με 200 μαθητές στη σουηδική Εσθονία. Ο Φορσέλιους πνίγηκε κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας κατά την επιστροφή του από τη Στοκχόλμη όπου είχε μόλις διοριστεί επιθεωρητής των λιβονικών αγροτικών σχολείων με τη εξουσία να δημιουργήσει όσα θεώρησε κατάλληλα. Μεταξύ του 1687-1695 με διάταγμα των Σουηδών κρατικά σχολεία θα έπρεπε να δημιουργηθούν σε κάθε εσθονική ενορία.

Μέχρι το 1898, το 97 τοις εκατό του πληθυσμού της Εσθονίας ήταν εγγράμματο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η Κοινωνία Μ. Γ. Φορσέλιους

Εσθονοί συγγραφείς
Άουγκουστ Άλλε

Ο Άουγκουστ Άλλε (εσθονικά: August Alle, 31 Αυγούστου 1890 (γρηγ. 19 Αυγούστου), Βίλγιαντι – 8 Ιουλίου 1952, Τάλιν) ήταν Εσθονός συγγραφέας.

Πρώτα χρόνια 
Ο Άουγκουστ Άλλε ήταν γιος ενός λιθοξόου. Παρακολούθησε το ενοριακό σχολείο στο Βίλγιαντι, και στη συνέχεια το βραδινό σχολείο στη Νάρβα. Το 1915, εγγράφηκε ως εξωτερικός φοιτητής στο Οριόλ και άρχισε να σπουδάζει φαρμακευτική, αλλά σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές αυτές. Από το 1915 έως το 1918 σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Σαράτοφ. Από τον Αύγουστο του 1922, ο Άλλε σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Ανέβαλλε τις τελικές εξετάσεις του στη νομική μέχρι το 1937. Στη συνέχεια ασκούσε δικηγορικό επάγγελμα ως ανεξάρτητος δικηγόρος.

Λογοτεχνική καριέρα 
Αφού μελέτησε την ιατρική ο Άουγκουστ Άλλε εργάστηκε στην Εσθονία ως δημοσιογράφος και λέκτορας, προτού αφοσιωθεί πλήρως στην συγγραφή. 

Από το 1919 ήταν ένας από τους ανθρώπους που συνδέονται με το κίνημα του Σιούρου. 

Ο Άουγκουστ Άλλε ήταν επίσης γνωστός ως αρθρογράφος και λογοτεχνικός κριτικός. Η λογοτεχνική του επανάσταση ήρθε με τη συλλογή ποιημάτων Καρμίνα Μπαρμπάτα το 1921. 

Η γραφή του ήταν σκοπίμως εξωφρενική, ειρωνική, σαρκαστική και σατυρική. Ήταν πολύ καλός στα επιγράμματα και σκίτσα. Τράπηκε ιδιαίτερα κατά της αναδυόμενης μεσαίας τάξης του μεσοπολέμου. Στα έργα του εφάρμοσε τις εμπειρίες του στην επαναστατική Πετρούπολη και το Τάρτου στην Εσθονία μετά τον Εσθονικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Η ποίηση του Άουγκουστ Άλλε στράφηκε έντονα ενάντια στις φασιστικές τάσεις της Ευρώπης εκείνης της εποχής.

Σοβιετική συνεργασία 
Μετά τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας το 1940, ο Άλλε έγινε πρόεδρος μιας σοβιετικής επιτροπής που κατάρτισε λίστες βιβλίων που θα απαγορευτούν και θα αφαιρεθούν από τις βιβλιοθήκες. Μεταξύ των βιβλίων που απαγορεύτηκαν ήταν τα έργα του Ζίγκμουντ Φρόυντ, του Ρούντολφ Στάινερ, του Αρτούρ Άντσον, του Γκουστάβ Σουίτς και της Μάριε Ούντερ. Συνολικά απαγορεύτηκαν 1552 τίτλοι. 

Ο Άουγκουστ Άλλε ανήκε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων. Επιπλέον, ήταν συντάκτης σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. 

Από το 1946 μέχρι το θάνατό του ήταν επικεφαλής συντάκτης του διάσημου λογοτεχνικού περιοδικού Looming (η εσθονική λέξη για τη "δημιουργία"), αν και το περιοδικό ήταν υπό τον έλεγχο των Σοβιετικών μετά το 1944.

Έργα 
 Üksinduse saartele (1918)
 Carmina Barbata (1921)
 Laul kleidist helesinisest ja roosast seelikust (1925)
 Ummiklained (1930)
 Karmid rütmid (1934)
 Lilla elevant (1923)
 Επιγράμματα (1944).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Εσθονοί ποιητές