joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σάντα Άνα (Ελ Σαλβαδόρ)

Η Σάντα Άνα (ισπανικά: Santa Ana) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά την πρωτεύουσα, Σαν Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Αουατσαπάν. Έχει πληθυσμό 274.830 κατοίκων (2006).

Γεωγραφία 
Η Σάντα Άνα βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νότια του Σάντα Άνα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Τσαλτσουάπα, νοτιοανατολικά της Ελ Πορβενίρ, βορειοδυτικά της Κοατεπέκε και νοτιοδυτικά της Τεχιστεπέκε. Βρίσκεται περίπου 64 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας, Σαν Σαλβαδόρ. Στα βοριοδυτικά της βρίσκεται η λίμνη Κοατεπέκε, η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη του Σάντα Άνα. Η πόλη έχει έκταση 408.01 τ.χλμ..

Δημογραφία 
Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 274.830 κατοίκους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά την πρωτεύουσα, Σαν Σαλβαδόρ. Έχει πυκνότητα 673.58 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Οικονομία 
Η κύρια παραγωγή της Σάντα Άνα είναι ο καφές

Διοικητική διαίρεση 
Ο δήμος της Σάντα Άνα διαιρείται σε 35 καντόνια:

 Αγιούτα 
 Βάγιε δελ Ματανάσο
 Ελ Πορτεσουέλο
 Καλσόνες Αμπάχο
 Καλσόνες Αρρίμπα 
 Κανταρράνα
 Κουτουμά Καμόνες
 Λα Εμπαλισάδα
 Λα Μοντανίτα
 Λας Αράδας
 Λόμα Άλτα
 Λόμας δε Σαν Μαρσελίνο
 Λος Απόγιος
 Μόντε Λάργο
 Νανσιτεπέκε
 Νατιβιδάδ
 Οτσούπσε Αμπάχο
 Οτσούπσε Αρρίμπα
 Πάλο Καμπάνα
 Πιναλίτο
 Πιναλόν
 Πλάνες δε λα Λαγούνα
 Πορτερίγιος δε λα Λαγούνα
 Πορτερίγιος δελ Ματανάσο
 Ποτρέρος Γκάντε Αμπάχο
 Ποτρέρος Γκάντε Αρρίμπα
 Πριμαβέρα
 Ραντσαδόρ
 Σαν Χουάν Μπουένα Βίστα
 Σάντα Λουσία
 Ταμπλόν δελ Ματανάσο
 Τσουπαδέρος
 Φλορ Αμαρίγια Αμπάχο
 Φλορ Αμαρίγια Αρρίμπα

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Λα Σέιμπα, Ονδούρα
  Σάντα Άνα (Καλιφόρνια), ΗΠΑ
  Λεόν, Νικαράγουα
  Πιρικικάμπα, Βραζιλία
  Μιραμάρ, ΗΠΑ 
  Γκέβλε, Σουηδία
  Νέο Τρινιδάδ, Ελ Σαλβαδόρ 
  Νεχάπα, Ελ Σαλβαδόρ
 Ακαχούλτα, Ελ Σαλβαδόρ

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Σάντα Άνα
Σάντα Άνα
Σάντα Άνα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1999

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1999 (ρωσικά: Чемпионат России по футболу 1999) ήταν το 8ο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη από τις 3 Απριλίου μέχρι τις 8 Νοεμβρίου 1999. Πρωτάθλητρια αναδείχθηκε η Σπαρτάκ Μόσχας.

Γεγονότα 

 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 1999, υποβιβάστηκαν η Ζεμτσούζινα Σότσι και η ΦΚ Σίννικ, ενώ την θέση τους πήραν η Ανζί Μαχατσκαλά και η Φάκελ Βορόνεζ.

Αποτελέσματα

Πρωτάθλημα

Καλύτεροι σκόρερ

33 καλύτεροι

Τερματοφύλακες 

 Αλεξάντερ Φιλιμόνοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ρουσλάν Νιγκματούλιν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Ρομάν Μπερεζόφσκι (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)

Αμυντικοί 

 Ντμίτρι Παρφιόνοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Βαλέρι Μίνκο (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
 Αλεξέι Αριφούλλιν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Ντμίτρι Χλεστόφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ιγκόρ Τσερεφσένκο (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Βιτσισλάφ Ντάεφ (Τορπέντο Μόσχας)
 Ιγκόρ Τσουγκάϊνοφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Βίκτορ Μπουλάτοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ευγκένι Βαρλάμοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
 Σεργκέι Γκουρένκο (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Γιούρι Κοφτούν (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ολέγκ Κορναούχοφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)

Μέσοι 

 Σεργκέι Σιμάκ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
 Άλμπερτ Σαρκισιάν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Αλεξάντερ Γκαρσκόφ (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
 Αλεξέι Σμέρτιν (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Γιούρι Ντροζντόφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Ντμίτρι Χομούχα (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
 Εγκόρ Τιτόφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ντμίτρι Λοσκόφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Αρτιόμ Μπιζρόντνι (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Αντρέι Τίχονοφ (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Ρολάν Γκούσεφ (Ντιναμό Μόσχας)
 Ευγκένι Χαρλατσιόφ (Λοκομοτίβ Μόσχας)

Επιθετικοί 

 Αλεξάντερ Πανόφ (Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης)
 Ζαζά Ντζανάσια (Λοκομοτίβ Μόσχας)
 Αλεξάντερ Σιρκό (Σπαρτάκ Μόσχας)
 Γκέοργκι Ντεμετράντζε (Αλάνια Βλαντικαφκάς)
 Βλαντίμιρ Κουλίκ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
 Ολέγκ Τεριόχιν (Ντιναμό Μόσχας)

Βραβεία

Πηγές 

 Η στατιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας στο rsssf.com (Αγγλικά)
 Το Πρωτάθλημα Ρωσίας 1999 στο WildBall.ru (Ρωσικά)

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 1999
Αριέλ Ιμπαγάσα

Ο Άριελ Μιγκέλ Σαντιάγο Ιμπαγάσα (γεννημένος στις 27 Οκτωβρίου 1976 στο Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής. Έχοντας ως παρατσούκλι το El Caño. Η συνηθισμένη του θέση ήταν μεσο-επιθετικός, και είναι γνωστός για την τεχνική του κατάρτιση, περνώντας το μεγαλύτερο τμήμα της καριέρα του στην Ισπανία - όπου έπαιξε κυρίως για τη Ρεάλ Μαγιόρκα- συσσωρεύοντας στο Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 343 συμμετοχές και 33 γκολ μέσα σε 12 σεζόν.

Καριέρα 
Ο Ιμπαγάσα ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στη Λανούς και μετακόμισε τον Ιούλιο του 1998 στην Ρεάλ Μαγιόρκα της  Ισπανίας, μαζί με έναν συμπαίκτη του, τον Γκουστάβο Σιβιέρο (ένας Αργεντίνος, ο Τερματοφύλακας Κάρλος Ρόα, έκανε την ίδια κίνηση την σεζόν 1997-98), εντούτοις  με την ομάδα των Βαλεαρίδων Νήσων, που τερμάτισε τρίτη την σεζόν 1998-99, σχεδόν έχασε την ευκαιρία να μπει στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99. 

Τη σεζόν 2000-2001, ο Ιμπαγάσα, ευρύτερα γνωστός για τις αποφάσεις του που κατέληγαν σε γκολ, συμψηφίστηκε, ένα γκολ του, στα 10 καλύτερα γκολ της σεζόν και συνέχισε ως ένα αναπόσπαστο και βασικό μέλος στην 11άδα -και αρχηγός- για την ομάδα της Μαγιόρκας μέχρι την άφιξή του στην Ατλέτικο Μαδρίτης, τον Ιούλιο του 2003. Εκεί, ανανέωσε το συμβόλαιό του τον Μάρτιο του 2006, αλλά στις αρχές της σεζόν 2006-07 έφυγε πάλι για τη Ρεάλ Μαγιόρκα, όπου έγινε ένας από τους τοπ ασίστ στη σεζόν 2007-08. 

Ο Ιμπαγάσα πήγε στην Βιγιαρεάλ Π.Σ. τον Ιούλιο του 2008 για 1,5 εκατ. Ευρώ, για 2 σεζόν. Δύο χρόνια αργότερα μετά από δύο άτυχες σεζόν, αμαυρώθηκε από μερικά σωματικά προβλήματα (ακόμα και αν κατάφερε να πετύχει 60 συμμετοχές με τη Βιγιαρεάλ Π.Σ.), ο 34χρονος, μετακόμισε στον Ολυμπιακό και  την Ελλάδα με ένα 2ετές συμβόλαιο. Σκόραρε για πρώτη φορά με την ερυθρόλευκη φανέλα σε μια νίκη 5-1 σε φιλικό επί της Α.Σ. Ρόμα, συμβάλλοντας με 24 συμμετοχές (και 0 γκολ) με την φανέλα της ομάδας του Πειραιά και στέφθηκε πρωταθλητής της Σούπερ Λίγκα.

Τη σεζόν 2014-2015, στα 38 του, αγωνίστηκε με την φανέλα του Πανιωνίου.

Διακρίσεις 
Σύλλογοι:
Ρεάλ Μαγιόρκα: Κύπελλο Ισπανίας 2002-03
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο): Σούπερ Λίγκα 2010-11, 2011-12, 2012-13,2013-14  και Κύπελλο Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12

Εθνική Ομάδα:
 Αργεντινή Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών 1995

Παραπομπές

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ένωση Αθέων

Η Ένωση Αθέων (Atheist Union of Greece) είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο αφοσιωμένο στην προάσπιση των δικαιωμάτων των Ελλήνων αθέων, τον διαχωρισμό εκκλησίας - κράτους και την εκκοσμίκευση της πολιτείας. Εδρεύει στην Αθήνα, έχοντας χιλιάδες μέλη από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αρχές Λειτουργίας - Διοίκηση
Η Ένωση Αθέων ιδρύθηκε το 2010 από εθελοντές. Είναι νομικά αναγνωρισμένο σωματείο, με δικαστικά εγκεκριμένο καταστατικό λειτουργίας. Δεν υιοθετεί καμία πολιτική, κομματική, θρησκευτική ιδεολογία και χρηματοδοτείται από τις εισφορές και δωρεές των μελών της. Διοικείται από αιρετή πενταμελή γραμματεία, και οι αποφάσεις λαμβάνονται από την γενική συνέλευση των μελών της.

Δράση
Η Ένωση Αθέων οργανώνει δράσεις ενημέρωσης του κοινού, καταθέτει αιτιολογημένα αιτήματα στο ελληνικό κράτος σχετικά με την διασφάλιση των δικαιωμάτων των Ελλήνων αθέων (απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, παύση καταγραφής θρησκεύματος από δημόσια έγγραφα, πολιτική ορκωμοσία, όπως απορρέουν από τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το Σύνταγμα, αδειοδότηση αποτεφρωτηρίου), εκδίδει δελτία τύπου προς ενημέρωση της ελληνικής κοινότητας αθέων καθώς και συμμετέχει σε σχετικές διαβουλεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.. Τέλος, ενημερώνει το κοινό για τα δικαιώματα του, διαθέτοντας ενημερωτικό υλικό και εξειδικευμένη νομική πληροφορία, για τα ζητήματα που άπτονται των στόχων της.

Τον Απρίλιο του 2015 η Ένωση Αθέων οργάνωσε διάλεξη με τον Ρίτσαρντ Ντόκινς στην Αθήνα. 

Τον Μάρτιο του 2016 η Ένωση Αθέων οργάνωσε την επιστημονική διάλεξη «Επιστήμη και Θρησκεία» με τον καθηγητή Ψυχολογίας  Γιώργο Παξινό καθώς και τους Δημήτρη Πλατή και Σπύρο Σφενδουράκη. 

Τον Μάρτιο του 2017 η Ένωση Αθέων οργάνωσε την επιστημονική ημερίδα «Κράτος και Εκκλησία: Προσεγγίσεις» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με τη συμμετοχή έγκριτων νομικών όπως ο Μιχαήλ Σταθόπουλος και Πηνελόπη Φουντεδάκη.  

Τον Σεπτέμβριο του 2018 η Ένωση Αθέων προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον της καταγραφής του θρησκεύματος στα απολυτήρια Γυμνασίου και Λυκείου.. Επίσης, προσέφυγε στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το ίδιο θέμα. Το Σεπτέμβριο του 2019, εκδόθηκε σχετική απόφαση η οποία διατάζει το υπουργείο να τερματίσει την καταγραφή θρησκεύματος στα απολυτήρια σπουδών. 

Παράλληλα, έχει πολυετή ανθρωπιστική δράση διατηρώντας την μόνιμη εκστρατεία «Κάνε Καλό Χωρίς θεό!» η οποία περιλαμβάνει μαζικές αιμοδοσίες, καθώς συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης (τροφίμων, φαρμάκων και ιματισμού) και διανομής τους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Δείτε Επίσης
 Αθεϊσμός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ένωση Αθέων

Αθεϊσμός
Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Σονσονάτε

Η Σονσονάτε (ισπανικά: Sonsonate) είναι η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Σονσονάτε. Έχει πληθυσμό 110.501 κατοίκων (2006).

Γεωγραφία 
Η Σονσονάτε βρίσκεται δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και κεντρικά του Σονσονάτε. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Λος Άνχελες, νοτιοανατολικά της Ελ Κάρμεν, νοτιοδυτικά της Ελ Μοχόν και δυτικά της Καλούκο.

Δημογραφία 
Η Σονσονάτε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 110.511 κατοίκους. Είναι η δέκατη τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος, τη Σιουδάδ Ντελγάδο, την Σάντα Τέκλα, το Ιλοπάνγκο, το Σαν Μαρτίν, το Κουσκατανσίνγκο και το Αουατσαπάν.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Σονσονάτε
Σονσονάτε
Σονσονάτε
Κορνάρος (αποσαφήνιση)

Με το επώνυμο Κορνάρος απαντούμε τα εξής πρόσωπα:
Βιτσέντζος Κορνάρος, (1553 – 1613;) Έλληνας ποιητής από την Κρήτη
Ανδρέας Κορνάρος, (1547 - 1616;) εξελληνισμένος Βενετός ευγενής και σημαντικότατος ιστορικός και συγγραφέας
Ιωάννης Κορνάρος, (1745 - ; ) Έλληνας αγιογράφος από την Κρήτη
Στυλιανός Κορνάρος, (1911 ή 1912 - 1999), Μητροπολίτης Πρέβεζας και Νικόπολης
Πέτρος Κορνάρος, Λατίνος Αρχιεπίσκοπος και Βαρώνος - κυβερνήτης της Πάτρας το 1386

Ελληνικά επώνυμα
Ζιζέλ Πράσινος

Η Ζιζέλ Πράσινος (γαλλικά: Gisèle Prassinos, 26 Φεβρουαρίου 1920 - 15 Νοεμβρίου 2015) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και ποιήτρια ελληνικής καταγωγής που συνδέθηκε με το σουρεαλιστικό κίνημα.

Βιογραφία

Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε το 1920 στην Κωνσταντινούπολη και μετανάστευσε με την οικογένειά της στη Γαλλία στην ηλικία των δύο χρόνων. Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με τη ζωή της. Ο αδερφός της, Μάριο Πράσινος ήταν Γάλλος καλλιτέχνης και εικονογράφος. Ο πατέρας της δι­ηύ­θυ­νε το πε­ρι­ο­δι­κό «Λό­γος» στην Κων­σταντινούπο­λη. Ο άντρας της, Πέ­τρος Φρυ­δάς με­τέ­φρα­σε στα γαλ­λι­κά Κα­ζαν­τζά­κη.

Καλλιτεχνική πορεία
Το 1934, ο αδερφός της Μάριο Πράσινος, παρουσίασε τη δεκατετράχρονη αδερφή του στους σουρεαλιστές. Οι σουρεαλιστές ενθουσιάστηκαν μαζί της και εκτίμησαν τα γραπτά της ως πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία για ότι η αυτόματη γραφή εισπράττει από το ασυνείδητο. Ο Αντρέ Μπρετόν μάλιστα τη σύγκρινε με το σουρεαλιστικό ιδεώδες της «γυναίκας-παιδί» (femme-enfant). Την ίδια χρονιά έγιναν και οι πρώτες της δημοσιεύσεις. Στο γαλλικό σουρεαλιστικό περιοδικό «Μινώταυρος» και στο Βελγικό «Έγγραφα 34». Το πρώτο της βιβλίο «Η Αρθριτική Ακρίδα» δημοσιεύτηκε ένα χρόνο αργότερα, το 1935, με πρόλογο του Πωλ Ελυάρ και φωτογραφία του Μαν Ρέυ. Ήταν μία από τις γυναίκες που ο Αντρέ Μπρετόν συμπεριέλαβε στο βιβλίο του «Η ανθολογία του μαύρου Χιούμορ».

Μετά τον Σουρεαλισμό
Η Ζιζέλ Πράσινος συνέχισε να γράφει ιστορίες, ποιήματα και μυθιστορήματα και μετά την απομάκρυνσή της από τον σουρεαλισμό.

Βιβλιογραφία 
 Surrealism and Women By Mary Ann Caws, Gloria Gwen Raaberg
 Custom House of Desire: A Half Century of Surrealist Stories By J. H. Matthews

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι ποιητές
Γάλλοι ζωγράφοι
Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Υπερρεαλιστές ποιητές
Ζωγράφοι (γυναίκες)
MediaWiki

Το MediaWiki είναι μια ελεύθερη διαδικτυακή εφαρμογή μορφής wiki. Αναπτύχθηκε από το Ίδρυμα Wikimedia και άλλους και χρησιμοποιήθηκε για να τρέξει όλα του τα εγχειρήματα, περιλαμβάνοντας τη Βικιπαίδεια, το Βικιλεξικό και τα Βικινέα. Πολυάριθμα άλλα wiki σε όλο τον κόσμο το χρησιμοποιούν επίσης για να ενδυναμώσουν τους ιστοτόπους τους. Είναι γραμμένο σε γλώσσα προγραμματισμού PHP και χρησιμοποιεί μια back-end βάση δεδομένων.

Δείτε επίσης 

Μάγκνους Μάνσκε
Τη μεταφραστική πύλη μας στο Translatewiki για την ελληνοποίηση του Mediawiki
To Γλωσσάρι όρων στα Wikidata (οι μεταφράσεις αυτές γίνονται στο Meta) 
Ελληνοποίηση του κώδικα Mediawiki, μια παλαιότερη προσπάθεια συντονισμού στο Meta

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κύρια σελίδα του MediaWiki, με Hubs για χρήστες, διαχειριστές συστημάτων και προγραμματιστές.
 MediaWiki στο Meta-Wiki, την meta ιστοσελίδα του Wikimedia .
 Η ιστορία του MediaWiki στο MediaWiki
 #mediawiki στο κανάλι  freenode
 MediaWiki version lifecycle
 Τα νέα του MediaWiki
 Κατεβάστε το MediaWiki εδώ
 Βιβλία για το MediaWiki

Συστήματα διαχείρισης περιεχομένου
MediaWiki
Ελεύθερο λογισμικό
Μελιανά Πρεβέζης

Τα Μελιανά είναι ορεινό χωριό της νομού Πρέβεζας και ανήκει στα χωριά της Λάκκας Σουλίου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 560μ. στις δυτικές υπώρειες του Ξηροβουνίου. Βρίσκεται στα σύνορα του νομού Ιωαννίνων και 60χλμ. ΒΑ της Πρέβεζας. Στα δεξιά το χωριό συνορεύει με τα Δερβίζιανα Ιωαννίνων ενώ αριστερά με το χωριό Παπαδάτες του νομού Πρέβεζας. Τα Μελιανά κατά μία εκδοχή ίσως οφείλει το όνομα του στη μεγάλη οικογένεια Μελά, που κατάγεται από εδώ. Κατά μία άλλη εκδοχή το οφείλει στο δέντρο μελία
(φράξος), που φύεται πλούσια στις πλαγιές του.

Το χωριό πριν την εφαρμογή του σχεδίου «Καλλικράτης»  υπαγόταν διοικητικά στο δήμο Θεσπρωτικού, τώρα υπάγεται στο δήμο Ζηρού με έδρα τη Φιλλιπιάδα.
Σύμφωνα με την απογραφή το 2001 το χωριό έχει 303 μόνιμους κατοίκους. Μέχρι το 2011 λειτουργούσε δημοτικό σχολείο. Δραστηριοποιείται και πολιτιστικός σύλλογος με την ονομασία "Προφήτης Ηλίας" που δημιουργήθηκε το 2007 από κατοίκους του χωριού.  
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισοκομία και τη συγκομιδή ελιάς. Στο τέλος του χωριού υπάρχει ενα μικρό ποτάμι που το χρησιμοποιούν οι κατοικοι για να ποτίζουν τις καλιέργειες τους.

Αξιοθέατα 
 Ιερό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου,
 Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου στο Νταλαμάνι,
 Εξωκλήσια του Προφήτη Ηλία και του Αγ. Γεωργίου,
 τον παραδοσιακό νερόμυλο του χωριού,
 την πέτρινη παραδοσιακή βρύση στην πλατεία του χωριού,
 δάσος από πλατάνια στην θέση Κρούαθι,
 θέα άγριου φυσικού τοπίου από τον Αϊ-λιά "Θάνα".

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πρέβεζας
Γερουσία του Άινταχο

Η Γερουσία του Άινταχο (αγγλικά: Idaho Senate) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος του Άινταχο. Αποτελείται από 35 Γερουσιαστές εκλεγένους για διετείς θητείες, έκαστος εκ των οποίων αντιπροσωπεύει μια περιφέρεια της πολιτείας. Η Γερουσία συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Άινταχο στο Μπόισι.

Σύνθεση της Γερουσίας
Η Γερουσία του Άινταχο ελέγχεται από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Η Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία 28-7 έχει παραμέινει απαράλλακτη από τις εκλογές του 2002.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Idaho State Legislature official government website
State Senate of Idaho

Αινταχο
Άινταχο
Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας

Το Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας (πολωνικά: Stadion Narodowy) είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στην Βαρσοβία, το οποίο κτίστηκε στο μέρος όπου βρισκόταν το Στάδιο της Δεκαετίας που θεωρείτο ως η μεγαλύτερη αγορά της Ευρώπης. Η κατασκευή του Εθνικού Σταδίου ξεκίνησε το 2009 και έληξε το 2011. Το στάδιο άνοιξε στις 16 Δεκεμβρίου 2011. Σ' αυτό το στάδιο διεξήχθησαν αγώνες του Euro 2012.

Περιγραφή 
Η χωρητικότητα του σταδίου ανέρχεται στους 58.145 ανθρώπους και έχει κινητή στέγη, η οποία μπορεί να μετατρέπει το στάδιο σε αθλητική αρένα και σε χώρο για συναυλίες. Κοντά στο στάδιο θα χτιστεί μια ολυμπιακή πισίνα με θέσεις για 4.000 άτομα, ένα γουότερπαρκ, ένα ξενοδοχείο και ένα congress hall, το οποίο θα διαθέτει χώρο στάθμευσης για 8.000 αυτοκίνητα στην περιοχή του σταδίου και άλλα 4.000 στο παρακείμενο έδαφος. Επίσης αναμένεται και η δημιουργία του σιδηροδρομικού σταθμού «Σταντιόν», το οποίο θα ενώνει την περιφέρεια και το κέντρο της πόλης.

Ομάδες

Εθνική Πολωνίας 
Στις 29 Φεβρουαρίου 2012, η εθνική Πολωνίας αντιμετώπισε την εθνική Πορτογαλίας. Κατά τη διάρκεια του Euro 2012, στο στάδιο διεξήχθησαν τρεις αγώνες του Ομίλου Α - δύο αγώνες με τη συμμετοχή της εθνικής Πολωνίας (απέναντι στην εθνική Ελλάδος και στην εθνική Ρωσίας)-, καθώς επίσης ένας προημιτελικός και ένας ημιτελικός.

Λέγκια Βαρσοβίας 

Το Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας θα είναι και η έδρα της Λέγκια Βαρσοβίας - το Pepsi Arena θα βρίσκεται υπό ανακατασκευή και επέκταση, χωρίς να κλείσει. Η Λέγκια Βαρσοβίας ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιεί το Εθνικό Στάδιο Βαρσοβίας μονάχα για μεγάλες αναμετρήσεις. Η πρώτη μεγάλη αναμέτρηση που έγινε στο Εθνικό Στάδιο ήταν το ντέρμπι της Λέγκια και της Βίσλα Βαρσοβίας, στις 11 Φεβρουαρίου 2012, για το Κύπελλο ποδοσφαίρου Πολωνίας.

Οι αγώνες του Euro 2012

Παραπομπές

Πηγές 

 Эскиз нового стадиона включая окрестности
 Предварительное описание стадиона в Польско-Украинской заявке на Евро-2012
 Фотографии со стадиона

Στάδια ποδοσφαίρου στην Πολωνία
Εθνική Πολωνίας (ποδόσφαιρο)
Λέγκια Βαρσοβίας
Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βαρσοβία
Στάδια με αναδιπλούμενες οροφές στην Ευρώπη
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Σαν Βισέντε

Το Σαν Βισέντε (ισπανικά: San Vicente) είναι μια πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Σαν Βισέντε. Έχει πληθυσμό 53.213 κατοίκων (2007).

Γεωγραφία 
Το Σαν Βισέντε βρίσκεται κεντρικά του Ελ Σαλβαδόρ. Βρίσκεται νότια της Απαστεπέκε και ανατολικά της Νέας Τεπετιτάν.

Δημογραφία 
Το Σαν Βισέντε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 53.213 κατοίκους. Έχει πυκνότητα 45 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Σαν Βισέντε
Σαν Βισέντε
Σαν Βισέντε
Γκνιεβίνο

Το Γκνιεβίνο (Κασουμπιανή γλώσσα: Gniéwino, πολωνικά: Gniewino) είναι ένα χωριό στην κομητεία του Βεϊχερόβο, στο Βοϊβοδάτο της Πομερανίας, στη Βόρεια Πολωνία. Αποτελεί έδρα της γκμίνα (διοικητική περιφέρεια) με όνομα Γκμίνα Γκνιεβίνο. Βρίσκεται σε απόσταση 21 χιλιομέτρων βορειοδυτικά του Βεϊχερόβο και 57 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της περιοχής Γκντανσκ.

Για πληροφορίες σχετικά με την ιστορία της περιοχής, δείτε το λήμμα Ιστορία της Πομερανίας.

Το χωριό έχει πληθυσμό 1.710 κατοίκων, και φιλοξενεί ένα μεγάλο αιολικό πάρκο.

Έκθεση Φωτογραφιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Χωριά της Πολωνίας
Κασουβία
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2011-2012

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών 2011−2012, ήταν το 20ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή 10 ομάδων σε δύο γύρους, σύνολο 18 αγώνων για κάθε ομάδα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΠΑΟΚ για 7η συνεχή χρονιά.

Τελική Βαθμολογία 

Η Αίγινα αποχώρησε από το πρωτάθλημα τη 2η αγωνιστική (17 μηδενισμούς) και η Καλλιθέα τη 16η (4 μηδενισμούς).
Ο Οδυσσέας Γλυφάδας έχει -2 βαθμούς από την περίοδο 2010-11.

Αποτελέσματα 

 Με κόκκινους χαρακτήρες είναι αγώνες που κατοχυρώθηκαν με 3-0 στα χαρτιά εξαιτίας της αποχώρησης μίας ομάδας.

Πηγές 

Αποτελέσματα και βαθμολογία Ιστότοπος epo.gr
Αποτελέσματα Ιστότοπος karditsalive.net
Βαθμολογία Ιστότοπος karditsalive.net

Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Δράση

Η λέξη Δράση μπορεί να αναφέρεται:

Στην έννοια δράση - αντίδραση που περιγράφεται στον τρίτο νόμο του Νεύτωνα
Στο μέγεθος δράση που χρησιμοποιείται στην Αρχή του Χάμιλτον
Στη Δράση (πολιτικό κόμμα), ελληνικό πολιτικό κόμμα.
Στάδιο του Βρότσουαφ

Το Δημοτικό Στάδιο του Βρότσουαφ (πολωνικά: Stadion Miejski we Wrocławiu) είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στο Βρότσουαφ της Πολωνίας, το οποίο φιλοξένησε αγώνες του Euro 2012. Το Δημοτικό Στάδιο αποτελεί έδρα της Σλασκ Βρότσουαφ και έχει χωρητικότητα 42.771 θεατών.

Η κατασκευή ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2009 και έληξε τον Σεπτέμβριο του 2011, ενώ άνοιξε επισήμως στις 10 Σεπτεμβρίου 2011, όταν στο στάδιο διεξήχθη αγώνας πυγμαχίας μεταξύ του Βιτάλι Κλιτσκό και του Τόμας Αντάμεκ. Στις 11 Νοεμβρίου 2011 στο στάδιο διεξήχθη αγώνας μεταξύ της εθνικής Πολωνίας και της εθνικής Ιταλίας. Το στάδιο βρίσκεται κοντά στον αυτοκινητόδρομο Α8.

Ωστόσο, κάποιες εργασίες, όπως ηλεκτροδότηση, εξοπλισμός για τηλεοπτική κάλυψη και κατασκευή χώρου στάθμευσης, έληξαν τον Μάρτιο του 2012.

Οι αγώνες του Euro 2012 
Το στάδιο φιλοξένησε τρεις αγώνες του Ομίλου Α' - και στους τρεις συμμετείχε η εθνική Τσεχίας. Στον πρώτο αγώνα με την εθνική Ρωσίας βρισκόταν και ο Πρόεδρος της Τσεχίας, Βάτσλαβ Κλάους.

Παραπομπές

Πηγές 

 Стадион Евро-2012 во Вроцлаве
 Фото и вебкамеры с видом на стадион
 Новости и фото строительства стадиона во Вроцлаве

Στάδια ποδοσφαίρου στην Πολωνία
Σλασκ Βρότσουαφ
Κτίρια και κατασκευές στο Βρότσουαφ
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012
Τοσίρο Μιφούνε

Ο Tοσίρο Mιφούνε (, Χέπμπορν: Mifune Toshirō, 1 Απριλίου 1920 - 24 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Ιάπωνας ηθοποιός, που εμφανίστηκε σε περίπου 170 ταινίες. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συνεργασία του με τον Ακίρα Κουροσάβα, όπου πρωταγωνίστησε σε 16 του ταινίες (1948-65). Μερικές από τις ταινίες που συνεργάστηκαν ήταν οι Ρασομόν (1950) και Οι Επτά Σαμουράι (1954).

Από μικρός ασχολήθηκε με την τέχνη και σε ηλικία 26 ετών υπόγραψε συμβόλαιο με την κινηματογραφική εταιρεία «Τόχο». Ο πρώτος του ρόλος ήταν στο έργο «Οι Τρελοί καιροί» (1947) και ο τελευταίος του στο έργο «Ο Θάνατος ενός Μετρ του Τσαγιού» του Κέι Κουμάι. Σημαντική ήταν η συνεισφορά του στην τηλεοπτική μεταφορά της νουβέλας του Τζέιμς Κλάβελ Σόγκουν, όταν υποδύθηκε με μεγάλη επιτυχία τον Ιάπωνα φεουδάρχη Τόροναγκα.

Επιλεγμένη Φιλμογραφία 
 Ο Λυσσασμένος Σκύλος (1949)
 Ρασομόν (1950)
 Οι Επτά Σαμουράι (1954)
 Γιοζίμπο (1961)
 Ο Δολοφόνος του Τόκιο (1963)
 Ο ηλίθιος (1951)
 Ο Κοκκινογένης (1965)
 Δυο λιοντάρια στον Ειρηνικό (1968)
 Η μάχη της θαλάσσας της Ιαπωνίας (1969)
 Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο (1971)
 Σιωπηλή μονομαχία (1949)
 Το μυστικό φρούριο (1958)

Πηγές 
 «Το Χρονικό του 20ου Αιώνα, 1997», σελ. 170 (εκδόσεις «Δομική»)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Tοσίρο Mιφούνε, Επίσημη Σελίδα (ιαπωνικά)
 Tοσίρο Mιφούνε - IMDb (Αγγλικά)

Ιάπωνες ηθοποιοί
Αριστοτέλης (κρατήρας)

Ο Αριστοτέλης (αγγλικά: Aristoteles) είναι ένας μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 87 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 50,2° βόρειο πλάτος και 17,4° ανατολικό μήκος. Πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη.

Τοποθεσία
Ο Αριστοτέλης κείται κοντά στο νότιο άκρο της Θάλασσας του Ψύχους και στα ανατολικά των Σεληνιακών Άλπεων. Στα νότια του Αριστοτέλη βρίσκεται ο λίγο μικρότερος κρατήρας Εύδοξος, με τον οποίο σχηματίζει ένα χαρακτηριστικό ευδιάκριτο ζεύγος για όποιον παρατηρεί τη Σελήνη με μικρό τηλεσκόπιο. Ανάμεσά τους, ένα τόξο βουνών κάμπτεται προς τα δυτικά πριν συναντήσει τα τοιχώματα του Αριστοτέλη. Ο μικρότερος κρατήρας Μίτσελ εφάπτεται στο ανατολικό χείλος του Αριστοτέλη. Προς τα δυτικά βρίσκεται ο χαμηλός, πλημμυρισμένος με στερεοποιημένη λάβα, κρατήρας Έγκεντε.

Χαρακτηριστικά
Ο κρατήρας Αριστοτέλης έχει βάθος 3.300 μέτρα. Το τοίχωμά του είναι ελαφρώς παραμορφωμένο: προσεγγίζει ένα στρογγυλευμένο εξάγωνο. Το εσωτερικό μέρος του τοιχώματος είναι ευρύ και έχει πολλές αναβαθμίδες, ενώ από το εξωτερικό απλώνεται μία γενικώς ακτινωτή δομή λοφοσειρών, η οποία εκτείνεται στην περιοχή όπου έπεσαν τα υλικά που εκτοξεύθηκαν κατά την πρόσκρουση που δημιούργησε τον κρατήρα. Ο πυθμένας του Αριστοτέλη παρουσιάζει ανάγλυφο και είναι καλυμμένος με χαμηλές λοφοσειρές. Ο Αριστοτέλης διαθέτει μικρές κεντρικές πυραμιδοειδείς κορυφές, αλλά βρίσκονται νότια του ακριβούς κέντρου. Ο πυθμένας εμφανίζεται σαν να έχει καλυφθεί με ένα στρώμα υλικού που έθαψε τμήμα αυτών των εξαρμάτων.

Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Αριστοτέλης περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, πολλοί από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

Πηγές

 Andersson, L.E.; Whitaker, E.A. (1982): NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
 Price, Fred W. (1988): The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.

Αριστοτελης
Ομάδα Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα

Η Ομάδα Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα (γαλλικά:Groupe de l'Union pour un mouvement populaire, UMP) ήταν μια δεξιά κοινοβουλευτική εσωτερική ομάδα στη Γερουσία και στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας.

Ιστορία της ομάδας

Στην Εθνοσυνέλευση 

</center>

Στη Γερουσία 

</center>

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Official site (SENATE)
Official site (NATIONAL ASSEMBLY)

Πολιτική της Γαλλίας
Αντώνης Ρουπακιώτης

Ο Αντώνης Ρουπακιώτης (Αθάνι Λευκάδας, 1938) είναι Έλληνας δικηγόρος που έχει διατελέσει πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας καθώς και υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επίσης έχει διατελέσει υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1938 στο Αθάνι Λευκάδας και είναι γιος του Ευάγγελου Ρουπακιώτη. Το 1956 τελειώνοντας το γυμνάσιο μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε νομικά αποφοιτώντας το 1961, έπειτα εργάστηκε ως δικηγόρος. 

Από τα φοιτητικά του χρόνια ασχολήθηκε με συλλόγους και την πολιτική μέσα από την αριστερά. Πρώτη φορά ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λευκάδος με την Ενωμένη Αριστερά στις εκλογές του 1974. Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) για δύο θητείες καθώς και μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Ως πρόεδρος του ΔΣΑ είχε έρθει σε σύγκρουση με τον Υπουργό Δικαιοσύνης Ευάγγελο Γιαννόπουλο λόγω της αναμόρφωσης του Δικηγορικού Κώδικα, με τον Γιαννόπουλο να του επιτίθεται με φράσεις όπως «άντε στο διάολο» και «εσύ έχεις πάρει πολύ αέρα».

Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακός Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην Κυβέρνηση Πικραμμένου. Ο Αντώνης Ρουπακιώτης εξαίρεσε τους Μηχανικούς, τους Δικηγόρους και τους Δημοσιογράφους από τον ΕΟΠΥΥ όπου είχαν ενταχθεί με προηγούμενο νομο. 

Από τις 21 Ιουνίου 2012 εώς και τις 24 Ιουνίου του 2013 ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, με συνεργασία των κομμάτων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Παραιτήθηκε από τη θέση αυτή μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση.

Τον Οκτώβριο του 2013 οι δηλώσεις του σχετικά με τον ρόλο "αμερικανοεβραϊκών" πιέσεων στην εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε την αντίδραση του δημοσιογράφου Γ. Πρετεντέρη.

Στις 13 Ιουνίου του 2019 διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στη δεύτερη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Παραπομπές 

Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο

Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο (ισπανικά: departmento de Chalatenango) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Κεντρική επαρχία. Έχει έκταση 2.016,58 τ.χλμ. και πληθυσμό 335.339 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Τσαλατενάνγκο.

Γεωγραφία 

Το Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι το μεγαλύτερο σε έκταση διαμέρισμα της Κεντρικής επαρχίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Ονδούρα, στα δυτικά με το Σάντα Άνα, στα νότια από τα δεξιά στα αριστερά με το Καμπάνιας, το Κουσκατλάν, το Σαν Σαλβαδόρ και το Λα Λιμπερτάδ.  Έχει έκταση 2.016,58 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το πέμπτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν και το Σάντα Άνα.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Εμπάλσε Σερρόν Γκράντε (Emblase Cerron Grande).

Δημογραφία 
Το Διαμέρισμα Τσαλατενάνγκο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 227.699 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το εντέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Διαμέρισμα Αουατσαπάν, το Λα Ουνιόν, το Λα Πας και το Διαμέρισμα Κουσκατλάν.

Δήμοι 
Το Τσαλατενάνγκο διαιρείται σε 33 δήμους:

 Άγουα Καλιέντε
 Αρκατάο
 Ασακουάλπα
 Ελ Καρρισάλ
 Ελ Παραΐσο
 Κομπάλα
 Κονσεπσιόν Κεσαλτεπέκε
 Λα Λαγούνα
 Λα Πάλμα
 Λα Ρέινα
 Λας Βουέλτας
 Νέο Κπονσεπσιόν
 Νέο Τρινιδάδ
 Νόμπρε δε Χεσούς
 Ντούλσε Νόμπρε δε Μαρία
 Όχος δε Άγουα
 Ποτονίκο
 Δαν Αντόνιο δε λα Κρους
 Σαν Αντόνιο Λος Ράντσος
 Σαν Ιγνάσιο
 Σαν Ισίδρο Λαμπραδόρ
 Δαν Λουίς δελ Κάρμεν
 Σαν Μιγκέλ δε Μερσέδες
 Σαν Ραφαέλ
 Σαν Φερνάντο
 Σαν Φρανσίσκο Λέμπα
 Σαν Φρανσίσκο Μορασάν
 Σαν Χοσέ Κανκάσκε
 Σαν Χοσέ Λας Φλόρες
 Σιταλά
 Σάντα Ρίτα
 Τεχούτλα
 Τσαλατενάνγκο

Πόλεις 
 Άγουα Καλιέντε
 Αρκατάο
 Ασακουάλπα
 Ελ Καρρισάλ
 Ελ Παραΐσο
 Κομπάλα
 Κονσεπσιόν Κεσαλτεπέκε
 Λα Λαγούνα
 Λα Πάλμα
 Λα Ρέινα
 Λας Βουέλτας
 Νέο Κπονσεπσιόν
 Νέο Τρινιδάδ
 Νόμπρε δε Χεσούς
 Ντούλσε Νόμπρε δε Μαρία
 Όχος δε Άγουα
 Ποτονίκο
 Δαν Αντόνιο δε λα Κρους
 Σαν Αντόνιο Λος Ράντσος
 Σαν Ιγνάσιο
 Σαν Ισίδρο Λαμπραδόρ
 Δαν Λουίς δελ Κάρμεν
 Σαν Μιγκέλ δε Μερσέδες
 Σαν Ραφαέλ
 Σαν Φερνάντο
 Σαν Φρανσίσκο Λέμπα
 Σαν Φρανσίσκο Μορασάν
 Σαν Χοσέ Κανκάσκε
 Σαν Χοσέ Λας Φλόρες
 Σάντα Ρίτα
 Σιταλά
 Τεχούτλα
 Τσαλατενάνγκο

Δείτε επίσης 
 Τσαλατενάνγκο
 Γεωγραφία του Τσαλατενάνγκο
 Πόλεις του Τσαλατενάνγκο

Παραπομπές 
 Δήμοι του Τσαλατενάνγκο
Εθνική Τσεχίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Τσεχίας ποδοσφαίρου ανδρών δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας και εκπροσωπεί την Τσεχική Δημοκρατία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Τσεχικής Δημοκρατίας.

Ιστορία

Δεκαετία του 1990

Η εθνική Τσεχίας εμφανίστηκε μετά την πτώση της Τσεχοσλοβακίας και συμμετείχε για πρώτη σε διοργάνωση το 1996 - συμμετείχε στο Euro. Οι Τσέχοι έφθασαν στον τελικό και αντιμετώπισαν την εθνική Γερμανίας. Αν και πέτυχαν πρώτοι γκολ, τελικά ηττήθηκαν με σκορ 2:1. Στο Mundial 1998 δε συμμετείχε καθώς δεν κατάφερε να περάσει τα προκριματικά, αλλά στα προκριματικά για το Euro 2000 κατέλαβε την πρώτη θέση. Ωστόσο, δεν είχε μεγάλη επιτυχία στην τελική διοργάνωση και έλαβε την τρίτη θέση στον όμιλο της.

Αρχές της δεκαετίας του 2000 

Η εθνική Τσεχίας έλαβε τη δεύτερη θέση στα προκριματικά του Mundial 2002, αλλά αποκλείστηκε στους αγώνες μπαράζ από την εθνική Βελγίου. Ωστόσο, στο Euro 2004, οι Τσέχοι έφθασαν στον ημιτελικό, όπου ηττήθηκαν από την εθνική Ελλάδος. Το 2006, οι Τσέχοι κατάφεραν να κερδίσουν το εισιτήριο για το Mundial 2006, αλλά έλαβαν την τρίτη θέση στον όμιλο - πίσω από τις εθνικές Ιταλίας και Γκάνας.

Τέλη της δεκαετίας του 2000 

Μετά το Mundial 2006, πολλοί διάσημοι παίκτες της εθνικής Τσεχίας έφυγαν. Παρολ´ αυτά, η εθνική Τσεχίας κατέλαβε την πρώτη θέση στα προκριματικά. Στον Όμιλο Α της τελικής διοργάνωσης, οι Τσέχοι νίκησαν τους Ελβετούς με σκορ 1:0, ηττήθηκαν όμως από τους Πορτογάλους και τους Τούρκους με σκορ 1:3 και 2:3 αντίστοιχα. Στα προκριματικά για το Mundial 2010, οι Τσέχοι δεν κατάφεραν να πάρουν το εισιτήριο για την τελική διοργάνωση αφού δεν είχαν επιτυχία απέναντι στους Σλοβάκους και τους Βορειοϊρλανδούς.

Δεκαετία του 2010 

Η εθνική Τσεχίας κατέλαβε την δεύτερη θέση στα προκριματικά του Euro 2012 και νίκησε τους αγώνες μπαράζ την εθνική Μαυροβουνίου με σκορ 0:1 και 2:0. Στην τελική διοργάνωση, στον Όμιλο Α, θα αντιμετωπίσει τις εθνικές Ρωσίας, Ελλάδος και Πολωνίας.

Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 
Η κλήρωση για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στη Βραζιλία έφερε την Τσεχία στον Β' όμιλο απέναντι σε Ιταλία, Δανία, Βουλγαρία, Αρμενία και Μάλτα. Θα τερματίσει στη 3η θέση με 15 βαθμούς, κάτω από Ιταλία και Δανία, μένοντας εκτός της τελικής διοργάνωσης.

EURO 2016 
Τα προκριματικά του EURO 2016 της Γαλλίας θα στείλει την Εθνική Τσεχίας στο πρώτο γκρουπ με Ολλανδία, Τουρκία, Ισλανδία, Λετονία, Καζακστάν. Θα προκριθεί ως πρώτη στον όμιλο με 22 βαθμούς (7 νίκες, 1 ισοπαλία, 2 ήττες) όπου θα επιστρέψει στην τελική φάση του EURO για 9η φορά (6η συνεχόμενη). Η κλήρωση για τα τελικά της διοργάνωσης θα τους φέρει σε έναν δύσκολο όμιλο απέναντι στην Ισπανία, Κροατία και την αντίπαλο της στα προκριματικά, Τουρκία. Θα συγκεντρώσει μόλις 1 βαθμό τη δεύτερη αγωνιστική απέναντι στην Κροατία και θα αποχαιρετήσει το τουρνουά.

Τρέχουσα ομάδα
''Προπονητής της ομάδας είναι ο Μίχαλ Μπίλακ

Διάσημοι παίκτες

* Συνεχίζουν να παίζουν για την εθνική Τσεχίας.

Πηγές 

Επίσημη ιστοσελίδα

Εθνική Τσεχίας (ποδόσφαιρο)
Τσαλατενάνγκο

Η Τσαλατενάνγκο (ισπανικά: Chalatenango) είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Τσαλατενάνγκο. Έχει πληθυσμό 29.271 κατοίκων (2007).

Γεωγραφία 
Η Τσαλατενάνγκο βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Τσαλατενάνγκο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Κασερίο Λας Μεσίτας και βορειοδυτικά της Ελ Γκραμάλ.

Δημογραφία 
Η Τσαλατενάνγκο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 29.271 κατοίκους.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Πόλεις του Ελ Σαλβαδόρ
Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ
Τσαλατενάνγκο
Βασίλειο της Ετρουρίας

Το Βασίλειο της Ετρουρίας υπήρξε κράτος της κεντρικής Ιταλίας που ιδρύθηκε το 1801, περιλαμβάνοντας ένα μεγάλο τμήμα της Τοσκάνης. Διαλύθηκε το 1807.

Ιστορία 
Το Βασίλειο της Ετρουρίας οφείλει το όνομά του στην Ετρουρία, αρχαία ρωμαϊκή ονομασία των εδαφών των Ετρούσκων.

Με το μυστικό σύμφωνο του Σαν Ιλδεφόνσο (1800), ο ύπατος της Γαλλίας Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης υπόσχεται την δημιουργία στην Ιταλία ενός κράτους υπό ισπανική κατοχή ως αντάλλαγμα για την επιστροφή της Λουιζιάνας από την Ισπανία. Στην ουσία, με αυτό το σύμφωνο . Τα σύμφωνα του Λυνεβίλ (9 Φεβρουαρίου 1801) και του Αρανχουέθ (21 Μαρτίου 1801) επιβεβαιώνουν την δημιουργία του. Το στέμμα του ανατίθεται στον Λουδοβίκο των Βουρβόνων, γιο και διάδοχο του δούκα της Πάρμα Φερδινάνδου Α΄ που πεθαίνει το 1802.

Μετά την απομάκρυνση του δούκα της Τοσκάνης, ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων-Λωρραίνης, λαμβάνει ως αποζημίωση εκκλησιαστικά εδάφη που ανήκαν στην αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ.

Για τον Ναπολέοντα, ο Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας έχει «οριστικά» παραιτηθεί από την διεκδίκηση του Δουκάτου της Πάρμα που τελικά προσαρτάται από τη Γαλλία και γίνεται το κέντρο του γαλλικού νομού του Τάρο.

Όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος πεθαίνει, το 1803, η γυναίκα του Μαρία-Λουίζα των Βουρβόνων (κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας) αναλαμβάνει την αντιβασιλεία για λογαριασμό του γιου της Λουδοβίκου Β΄.

Πάντως, το 1807, ο Ναπολέων προσαρτά το Βασίλειο της Ετρουρίας στην Γαλλική Αυτοκρατορία, μεταμορφώνοντάς το σε τρεις γαλλικούς νομούς (Άρνο, Μεσόγειος και Ομπρόνε). Η Ελίζα Βοναπάρτη δέχεται τον τίτλο της «Μεγάλης Δούκισας της Τοσκάνης», πρόκειται όμως απλώς για τίτλο που της παρέχει επιρροή στη διοίκηση των τριών αυτών νομών.

Ο βασιλιάς και η μητέρα του πρέπει να λάβουν ως αντάλλαγμα, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης του Φοντενεμπλώ που υπογράφτηκε από τη Γαλλία και την Ισπανία, τα Βόρεια της Πορτογαλίας, προσφάτως κατακτηθείσα, αλλά, το 1808, το θόλωμα στις σχέσεις του Ναπολέοντα και των Βουρβόνων που βασίλευαν στην Ισπανία διακόπτει τις διαπραγματεύσεις.

Όταν το 1814, με το Συνέδριο της Βιέννης, η Τοσκάνη έχει ξαναφτιαχτεί και επιστραφεί στους μεγάλους δούκες των Αψβούργων-Λωρραίνης, οι Βουρβόνοι της Πάρμα αποζημιώνονται με την εκχώρηση προς αυτούς του Δουκάτου της Λούκα: εννοείται πως θα τους επιστραφεί το Δουκάτο της Πάρμα που τους δίνεται ως «viager» (με τον Ναπολέων Β΄ να έχει τελικώς αποκλειστεί από αυτή την διαδοχή) στην Αυτοκράτειρα Μαρία-Λουίζα με τον θάνατο της τελευταίας και τότε το Δουκάτο της Λούκα θα προσαρτηθεί από το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.

Βασιλείς της Ετρουρίας 

 Λουδοβίκος Α΄ της Ετρουρίας 1801-1803
 Κάρολος-Λουδοβίκος της Ετρουρίας 1803-1807, ονομαζόμενος επίσης Λουδοβίκος Β΄ της Ετρουρίας από ορισμένους συγγραφείς. Την αντιβασιλεία ανέλαβε η μητέρα του Μαρία-Λουίζα των Βουρβόνων, μερικές φορές ονομαζόμενη ως βασίλισσα Μαρία-Λουίζα (για να διακρίνεται από την αυτοκράτειρα Μαρία-Λουίζα σύζυγο του Ναπολέοντα)

Δείτε επίσης 

 Βασίλειο της Ιταλίας (1805-1814)
 Ιστορία της Ιταλίας
 Ναπολέων Α΄
 Υπατεία
 Κατάλογος των 130 νομών του 1811
 Δουκάτο της Πάρμα

Ετρουρία
Τοσκάνη
Πάρμα
Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Ετρουρια
Ιστορία της Φλωρεντίας
Τόλης Πολάτος

Ο Τόλης Πολάτος ( 1945- 2002) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο του Σχιστού και ο γιος του Κίμωνας είναι μουσικός της ροκ.

Φιλμογραφία

Σειρές που έχει παίξει

Βιντεοταινίες που έχει παίξει

Πηγές
Τόλης Πολάτος, retrodb
Τόλης Πολάτος, 90lepta.com

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιώργος Ζανιάς

Ο Γιώργος Ζανιάς είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός και πρώην Υπηρεσιακός Υπουργός Οικονομικών στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στον Ορχομενό Βοιωτίας το 1955. Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Reading και είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών (2001 - 2004) και Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ). 

Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σύντομο Βιογραφικό από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
 Διοικητικό Συμβούλιο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
 Διοικητικό Συμβούλιο Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών

Παραπομπές 

Έλληνες οικονομολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Πολιτικοί-επέκταση
Πολιτικοί της Βοιωτίας
Προώθηση ιστοσελίδων

Η προώθηση ιστοσελίδων είναι μια συλλογή από ενέργειες και τεχνικές μάρκετινγκ που σκοπό έχουν την αύξηση της επισκεψιμότητας μιας ιστοσελίδας ή ενός ηλεκτρονικού καταστήματος.

SEO (Search Engine Optimization) 
Η πιο συνηθισμένη μορφή προώθησης είναι αυτή που αφορά τη βελτιστοποίηση για μηχανές αναζήτησης, το λεγόμενο SEO (Search Engine Optimization).

Με αυτόν τον όρο αναφερόμαστε στη διαδικασία βελτίωσης της κατάταξης μιας ιστοσελίδας στις μηχανές αναζήτησης, όπως η Google. Όσο υψηλότερη κατάταξη έχει μια ιστοσελίδα σε λέξεις και φράσεις που σχετίζονται με αυτήν, τόσο πιο ψηλά θα εμφανίζεται στα αποτελέσματα αναζήτησης και έτσι περισσότεροι χρήστες θα επισκέπτονται τη σελίδα. Ως συνέπεια, θα αυξάνονται οι πωλήσεις της.

Μερικά από τα πιο σημαντικά στοιχεία για την προώθηση μιας ιστοσελίδας είναι η βελτιστοποίησή της. Η αποτελεσματική βελτιστοποίηση της ιστοσελίδας μπορεί να απαιτήσει αλλαγές στον πηγαίο κώδικα HTML/PHP/CSS μιας ιστοσελίδας και του περιεχομένου του ιστότοπου καθαυτού. Η βελτιστοποίηση ενός δικτυακού τόπου μπορεί να περιλαμβάνει την επεξεργασία του κώδικα της ιστοσελίδας και την αφαίρεση του λάθους κώδικα, τη συμπίεση ορισμένων αρχείων για να παραδίδονται στης μηχανές αναζήτησης πιο γρήγορα, την προσθήκη λέξεων-κλειδιά, τη βελτιστοποίηση των URL, τον εμπλουτισμό των κειμένων, τη συμπίεση και βελτιστοποίηση των εικόνων κλπ.

Πέρα από το SEO, άλλοι τρόποι προώθησης ιστοσελίδας είναι οι εξής:

Μάρκετινγκ περιεχομένου =
Πρόκειται για μια στρατηγική μάρκετινγκ η οποία εστιάζει στη δημιουργία και διάδοση ποιοτικού & πρωτότυπου περιεχομένου.

Ιστολόγιο 
Ενσωματώνοντας ένα ιστολόγιο σε μια ιστοσελίδα ή ηλεκτρονικό κατάστημα, αυξάνεται η αξιοπιστία της επιχείρησης. Μέσα από άρθρα που καλύπτουν θέματα σχετικά με το αντικείμενο της επιχείρησης, τόσο το κοινό όσο και οι μηχανές αναζήτησης θεωρούν την ιστοσελίδα αξιόλογη.

UI & UX σχεδιασμός 
Ένας από τους πιο σύγχρονους τρόπους προώθησης ιστοσελίδας είναι η βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες ανανεώσεις στον αλγόριθμο της Google, η εμπειρία του χρήστη είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε μια ιστοσελίδα. Με τον σωστό σχεδιασμό σε επίπεδο UX (User eXperience – εμπειρία χρήστη) και UI (User Interface – διεπαφή χρήστη) η ιστοσελίδα προωθείται αποτελεσματικά. 

Έγκυρες Ιστοσελίδες για προώθηση ιστεσελίδων

Υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες όπου μπορεί κάποιος να ενημερωθεί για τις τρέχουσες τάσεις του Seo.

Μερικές απο αυτές είναι:

Search Engine Journal

Google Starter Guide

Google Search Central

Forbes

Digital Marketing Institute

Learn Digital with Google
Προώθηση Ιστοσελίδων
Μάρκετινγκ
Σαν Μιγκέλ (Ελ Σαλβαδόρ)

Η Σαν Μιγκέλ (ισπανικά: San Miguel) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Σαν Μιγκέλ. Έχει πληθυσμό 218.410 κατοίκων (2007).

Γεωγραφία
Η Σαν Μιγκέλ βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Αουατσαπάν. Βρίσκεται νότια της Σαν Κάρλος, βορειοδυτικά της Κοντόρα και νοτιοανατολικά της Πασίφικα. Έχει έκταση 593,98 τ.χλμ..

Δημογραφία 
Η Σαν Μιγκέλ είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 218.410 κατοίκους. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα και το Σογιαπάνγκο. Έχει πυκνότητα 367,71 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Εκπαίδευση 
Τα κύρια πανεπιστήμια είναι το Πανεπιστήμιο του Ελ Σαλβαδόρ, το Ουνιβερσιδάδ δε Οριέντε (Ανατολιό Πανεπιστήμιο), το Χεράρδο Μπάρριος και το Μοδουλάρ Αμπιέρτα.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Σαν Μιγκέλ
Σαν Μιγκέλ
Σαν Μιγκέλ
Παύλος Αποστολίδης

Ο Παύλος Αποστολίδης (1942) είναι Έλληνας διπλωμάτης, πρέσβης ε.τ, πρώην διοικητής της ΕΥΠ και πρώην υπηρεσιακός Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Βιογραφικά στοιχεία 

Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα εισερχόμενος σε αυτό το 1965. Το 1984 μετατέθηκε στην Άγκυρα ως σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας. Υπήρξε πρέσβης της Ελλάδος στην Κύπρο (1990), την Σαουδική Αραβία, την Υεμένη, το Ομάν, γενικός διευθυντής διμερών σχέσεων στο υπουργείο Εξωτερικών καθώς και Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος (1995 - 1998) στην Ευρωπαϊκή Ένωση στις Βρυξέλλες. Το 1998 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών και το επόμενο έτος διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Μετά την αποχώρησή του από το διπλωματικό σώμα διετέλεσε μη εκτελεστικό μέλος (2004 - 2011) του διοικητικού συμβουλίου της ALPHA Bank καθώς και ειδικός σύμβουλος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.

Παραπομπές 

Έλληνες υπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Έλληνες διπλωμάτες
Διοικητές της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
Ιωάννης Κομνηνός (λόγιος)

Ο Ιωάννης Κομνηνός υπήρξε Έλληνας λόγιος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί διδάχτηκε τα ελληνικά γράμματα και την φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Δάσκαλός του ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Σε κάποια στιγμή της ζωης του, έμεινε στην Ιταλία και σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία. Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα, πήγε στο Βουκουρέστι και δίδαξε. Περιόδευσε τους αγίους τόπους στην Παλαιστίνη και το Άγιο Όρος το 1700 περίπου. Μετά έγινε μοναχός και ονομάστηκε Ιερόθεος. Χειροτονήθηκε μητροπολίτης Δρύστας μετά το 1720. Απεβίωσε στο Βουκουρέστι το φθινόπωρο του 1719.

Συγγράμματα
Έγραψε 
 Προσκυνητάριον αγίου Όρους του Άθωνος 
 Περί του δια τινών ρημάτων γίνεται η του μυστηρίου της Ευχαριστίας μεταβολή
Είναι συγγραφέας και επιγραμμάτων και επιτυμβίων κειμένων: προς τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο από τριάντα δίστιχα, στον Σεβαστό Κυμηνίτη και τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.397-399

Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Ορθόδοξοι λόγιοι
Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Δρύστρας
Σωφρόνιος Λειχούδης

Ο Σωφρόνιος Λειχούδης (1652 - 15 Ιουνίου 1730) ήταν Έλληνας λόγιος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην  Κεφαλλονιά το 1652. Αδελφός του ήταν ο Ιωαννίκος Λειχούδης. Αφού αρχικά σπούδασε στη Κεφαλλονιά, πήγε στην Βενετία για να σπουδάσει θεολογία και φιλοσοφία με καθηγητή τον Γεράσιμο Βλάχο. Φοίτησε και στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα επί εννέα χρόνια και αναγορεύτηκε διδάκτορας. Επέστρεψε στην Κεφαλλονιά όπου χειροτονήθηκε ιερέας. Δίδαξε για πολλά χρόνια στα σχολεία της Κεφαλλονιάς, της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Το 1683 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου δίδαξε στους ναούς με την άδεια του Πατριάρχη. Έπειτα, στάλθηκε στην Ρωσία, κατόπιν πρωτοβουλίας του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Δοσιθέου (Νοταρά) σε ανταπόκριση παλαιού αιτήματος των ρωσικών εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχών, για την αποστολή από την Ορθόδοξη Ανατολή λογίων, ικανών να ιδρύσουν ανώτατη σχολή ελληνικής κατεύθυνσης. Εκεί δίδαξε από το 1685 στην Ακαδημία της Μόσχας ρητορική και ελληνικά. Στο τέλος του βίου του εξελέγη ηγούμενος της Μονής Σολότσιν, αλλά η προϊούσα ηλικία του δεν του επέτρεψε να διοικήσει το μοναστήρι. Απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 1730 και ετάφη στη Μονή Νοβοσπάσσκι.

Παραπομπές

Πηγές
  
Δημήτριος Α. Γιαλαμάς, «ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΕΙΧΟΥΔΗ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ»
Ιωάννης Βανδουλάκης, «Από τη Βενετία στη Μόσχα: Για το χαρακτήρα της επιστήμης που μετέδωσαν οι αδελφοί Λειχούδη στη Μοσχοβία». Γ.Ν. Βλαχάκης, Θ. Νικολαΐδης (επ.) Βυζάντιο - Βενετία - Νεώτερος Ελληνισμός. Μια περιπλάνηση στον κόσμο της ελληνικής επιστημονικής σκέψης. Πρακτικά συνεδρίου, Αθήνα 7-9 Νοεμβρίου 2003, ΕΙΕ, 2004, 23–42.
Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.358-371

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Ορθόδοξοι λόγιοι
Έλληνες κληρικοί
Αθανάσιος Γ΄ Αντιοχείας

Ο Αθανάσιος υπήρξε Πατριάρχης Αντιοχείας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αντιόχεια. Μιλούσε ελληνικά και αραβικά και ήταν έμπειρος των ιερών γραφών. Διετέλεσε ηγούμενος στην μονή του αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη. Προσκλήθηκε το 1686 από τους χριστιανούς της Συρίας και έγινε Πατριάρχης Αντιοχείας. Παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 1694. Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Κυρίλλου ξανά ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο πριν το 1722.

Απεβίωσε το 1728.

Πηγές
 

Πατριάρχες Αντιοχείας
Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Ορθόδοξοι λόγιοι
Έλληνες ιεράρχες
Αγαμέμνων Σλήμαν

Ο Αγαμέμνων Σλήμαν (1878-1954) ήταν Έλληνας πολιτικός, πολλές φορές βουλευτής, εκλεγμένος από το 1905 μέχρι και το 1935, Γενικός Διοικητής Ηπείρου το 1935 και μεγαλοκτηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν γιος του Ερρίκου Σλήμαν και της Σοφίας Εγκαστρωμένου. Υπήρξε μεγαλοκτηματίας στη Θεσσαλία. Λόγω της θέσης του είχε έλθει αρκετές φορές σε προστριβές με τον δικηγόρο Μαρίνο Αντύπα. Υπήρξε μέλος της Αντιδικτατορικής Επιτροπής με πρόεδρο τον Νικόλαο Πλαστήρα καθώς και βουλευτής Αγιάς, εκλεγμένος το 1905 στην θέση του αποβιώσαντος συζύγου της αδελφής του, Ανδρομάχης, Λέοντα Μελά.. Εξελέγη και πάλι στις εκλογές του Αυγούστου του 1910 για την Α΄ αναθεωρητική βουλή και στις αμέσως επόμενες εκλογές του Νοεμβρίου 1910 για την διπλή αναθεωρητική βουλή. Το 1912 κατετάγη εθελοντικά στον στρατό και υπηρέτησε στα τότε σύνορα της Θεσσαλίας. Έγινε ξανά βουλευτής το 1912, αλλά και στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1915. Εξελέγη ξανά βουλευτής στις επόμενες εκλογές του 1920 (από τις οποίες προέκυψε η Γ΄ Εθνοσυνέλευση). Στις εκλογές του 1932 και του 1933 εξελέγη με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα του Γεωργίου Κονδύλη, όπως επίσης και στις εκλογές του 1935. Στην κυβέρνηση Κονδύλη του 1935 είχε διοριστεί υπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λάρισας
Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές Αγυιάς