joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τσουπακάμπρα (μυθολογία)

Το τσουπακάμπρα (ορθή προφορά: τσουπακάβρα) είναι μυθικό ζώο. Μύθοι για την ύπαρξή του υπάρχουν στο Μεξικό, την Κεντρική και Λατινική Αμερική. Θεωρείτο επικίνδυνο και υποτίθεται πως επιτίθεται σε κατσίκες και αλλά οικόσιτα ζώα, για να τους ρουφήξει το αίμα.

Ετυμολογία 
Το όνομά του προέρχεται από τις ισπανικές λέξεις τσουπάρ (chupar) που σημαίνει "ρουφάω" ή "γλείφω" και κάβρα (cabra) που σημαίνει "κατσίκα", και προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο σκοτώνει τις κατσίκες και τα θύματά του, γενικά.

Επίσης, στην ισπανική γλώσσα η ορθή σύνθεση των λέξεων παράγει τη λέξη τσουπακάβρας (chupacabras), και όχι την τσουπακάβρα.

Περιγραφή 
Το πλάσμα περιγράφεται ως βαρύ, ενώ το μέγεθός του είναι όσο αυτό μιας μικρής αρκούδας. Έχει φολιδωτό δέρμα, κόκκινα μάτια και μια σειρά σπασμάτων που προέρχονται από το λαιμό και τελειώνουν στη βάση της ουράς. Άλλες περιγραφές πάλι θέλουν το πλάσμα ως ένα αδύνατο, άσχημο και καχεκτικό σκυλί.

Αναφορές και επιθέσεις 
Η πρώτη επίθεση του ζώου αναφέρθηκε τον Μάρτιο του 1995 στο Πουέρτο Ρίκο. Οκτώ πρόβατα βρέθηκαν νεκρά, με σημάδια στο λαιμό τους. Μήνες αργότερα, τον Αύγουστο, μια μάρτυρας, η Madelyne Tolentino, ανέφερε ότι είδε το κτήνος στο Πουέρτο Ρίκο, πιο συγκεκριμένα στην πόλη Canóvanas, όπου 150 οικόσιτα ζώα και κατοικίδια είχαν σκοτωθεί. Το 1975, παρόμοια περιστατικά συνέβησαν στη μικρή πόλη Moca. Οι κάτοικοι θεώρησαν υπεύθυνο το'El Vampiro de Moca'' ("The Vampire of Moca", το βαμπίρ του Μόκα). Άλλοι πίστεψαν πως οι θάνατοι των ζώων έγιναν από σατανιστές. Αργότερα κι άλλοι θάνατοι ζώων αναφέρθηκαν στο νησί. 

Ο Πουερτορικανός επιχειρηματίας και κωμικός Σιλβέριο Πέρεθ είναι ο εφευρέτης του όρου τσουπακάμπρα. Τον επινόησε λίγο μετά αφότου άρχισαν να αναφέρονται τα πρώτα ατυχήματα. Λίγο αργότερα αναφέρθηκαν θάνατοι ζώων στις περισσότερες χώρες της ισπανόφωνης Αμερικής, συγκεκριμένα στη Δομινικανή Δημοκρατία, την Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή, την Κολομβία, την Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα, τον Παναμά, το Περού, τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ και το Μεξικό.

Τον Οκτώβριο και Δεκέμβριο του 2018 αναφέρθηκαν θάνατοι ζώων στην πολιτεία Μανιπούρ της Ινδίας. Πολλά οικόσιτα ζώα και πουλερικά σκοτώθηκαν με ύποπτο τρόπο, όπως τα τσουπακάμπρα. Αρκετοί κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι είδαν τα πλάσματα, ωστόσο ειδικοί ανέφεραν ότι τα πλάσματα δεν ήταν τσουπακάμπρα αλλά αδέσποτοι σκύλοι.

Σε άλλη περίπτωση, μάρτυρες έχουν αναφέρει ότι έχουν δει το τσουπακάμπρα να αλλάζει χρώμα.

Θεωρίες 
Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες θεωρίες για το τι είναι το πλάσμα αν υπάρχει. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως το τσουπακαμπρα μπορεί να προέκυψε από ένα πείραμα και να το έσκασε από κάποιο εργαστήριο. Άλλοι παλι λένε πως το τσουπακαμπρα ενδέχεται να είναι άγνωστο είδος τσακαλιού ή λυκου, καθώς ο τρόπος με τον οποίο σκοτώνει τα θηράματά του είναι παρόμοιος με αυτόν των λύκων.

Παραπομπές 

Μυθολογικά όντα
Νίκος Παπαθανάσης

Ο Νίκος Παπαθανάσης (Καλλιθέα Αθηνών, 1960) είναι Έλληνας πολιτικός και εν ενεργεία αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Καλλιθέα Αττικής και κατάγεται από το Αγρίνιο. Σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων και την αεροναυπηγική. 

Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) την περίοδο 1989 - 1991, αναπληρωτής γενικός διευθυντής στην Ολυμπιακή Αεροπλοΐα την περίοδο 1991 - 1993, διευθύνων σύμβουλος της ΗΣΑΠ Α.Ε  την περίοδο 2005 - 2009, πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικών Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών Δημοσίου Ενδιαφέροντος (ΚΕΔΕΟ) την περίοδο 2008-2010, καθώς και πρόεδρος στην ΣΤΑΣΥ Α.Ε., την περίοδο 2012-2014.

Πολιτική 
Το 2016 τοποθετήθηκε γενικός διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας. Στις 8 Ιουλίου 2019, διορίστηκε υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αρμόδιος για τη Βιομηχανία και το Εμπόριο, στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων της Κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στις 4 Αυγούστου 2020, αναβαθμίστηκε σε αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, αρμόδιο για τις Ιδιωτικές Επενδύσεις και τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

Αναφορές

Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων‎
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί‎
Τσιχάν Ερτζάν

Ο Μαχμέτ Τσιχάν Ερτζάν (Mehmet Cihan Ercan ; Άγκυρα, 25 Μαΐου 1984) είναι Τούρκος ηθοποιός, ηθοποιός φωνής, σεναριογράφος και αθλητής.

Βιογραφία 
Ήταν επαγγελματίας αθλητής του χάντμπολ και της ξιφασκίας αλλά εγκατέλειψε τον αθλητισμό όταν ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την υποκριτική. Συνεπώς, σπούδασε θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Έγινε ευρέως γνωστός από την τηλεοπτική σειρά Leyla and Mecnun και αργότερα εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Ben de Özledim.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος και τηλεόραση 

 2006 - "Ah Şu Çocuklar"
 2007 - "Suç Dosyası"
 2009 - "Komşu Köyün Delisi"
 2011 - "Bir Ömür Yetmez"
 2012 - "Leyla İle Mecnun" - Hidayet
 2013 - "Erkek Tarafı Testosteron"
 2013 - "Ben de Özledim" - Kendisi
 2014 - "Deliha" - Cemal
 2014 - "Bana Masal Anlatma" - Kubilay
 2015 - "Kara Bela" - Efkan
 2016 - "Kaçma Birader" - Halil
 2016 - "No.309" - Erol Sarıhan
 2018 - "Erkenci Kuş" - Muzaffer Kaya (Zebercet)

Θέατρο 

 2007 Bir Karşılaşma Bir Nedir?
 2006 Belgelerle Kurtuluş Savaşı
 2006 Çıkışyok Land Cumhuriyeti
 2006 Akıllı Daha Akıllı Daha Daha Akıllı

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 
Leyla ile Mecnun forum

Τούρκοι ηθοποιοί
Λάζαρ Ραντζέλοβιτς

Ο Λάζαρ Ραντζέλοβιτς (Lazar Ranđelović, σερβικά κυριλλικά:Лазар Ранђеловић, 5 Αυγούστου 1997) είναι Σέρβος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος μέσος για τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Ουράλ FC από τις 8 Σεπτεμβρίου του 2022.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Πρώτα χρόνια 
Γεννημένος στο Λέσκοβατς, ο Ραντζέλοβιτς αναδείχθηκε από τις ακαδημίες νέων του τοπικού συλλόγου, Σλόγκα Λέσκοβατς. Το καλοκαίρι του 2015, μετακινήθηκε στη Γεντίντβο Μποσνγιάτσε, με την οποία σημείωσε 1 γκολ σε 21 αγώνες, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στη Ράνταν Λεμπάνε, με την οποία έπαιξε για το υπόλοιπο του 2016, έχοντας 15 εμφανίσεις και 4 γκολ. Στις αρχές του 2017, αφού πέρασε δοκιμαστική περίοδο με το σύλλογο, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό, τετραετές, συμβόλαιο με τη Ραντνίτσκι Νις και άμεσα δόθηκε δανεικός στην Καρ Κόνσταντιν μέχρι το τέλος της σεζόν 2016-17. Επιστρέφοντας από το δανεισμό, ο Ραντζέλοβιτς πέρασε το καλοκαίρι της προετοιμασίας με τη Ραντνίτσκι, η οποία τον είχε δηλώσει για τους επίσημους αγώνες της. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2017-18, αντικαθιστώντας το Μάρκο Μρκιτς στο 73ο λεπτό του εκτός έδρας αγώνα εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. 

Στη συνέχεια, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Ντιναμό Βράνιε της Πρώτης Κατηγορίας, όπου σημείωσε 9 γκολ σε 26 αγώνες και συνέβαλε στην άνοδο στην κορυφαία κατηγορία.

Ολυμπιακός 
Στις 30 Αυγούστου 2018, ο Ολυμπιακός υπέγραψε τον διεθνή Σέρβο. Συμφώνησαν να παραμείνει με τον πρώην σύλλογό του, τη Ραντνίτσκι, για τη σεζόν 2018-19. Στην αρχή της σεζόν 2018-19, ο Ραντζέλοβιτς προσαρμόστηκε ως αριστερό πλάγιος μέσος με ανάποδο πόδι. Μετά από τους εγχώριους αγώνες πρωταθλήματος, έκανε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του στον επαναληπτικό αγώνα του δεύτερου προκριματικού γύρου του Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 εναντίον της Μακάμπι Τελ Αβίβ, όπου έδωσε ασίστ στον Αλεξάνταρ Στανισάβλιεβιτς στην ισοπαλία με 2-2.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Ραντζέλοβιτς έλαβε την πρώτη κλήση του στην Εθνική Σερβίας U21 το Σεπτέμβριο του 2018. Σημείωσε το πρώτο του γκολ, στο ντεμπούτο του εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Συλλογικά 

 Μέχρι τις 24 Αυγούστου 2022.

Τίτλοι — Διακρίσεις

Συλλογικοί 
Πρωταθλήματα Ελλάδας (2): 2019-20, 2020-21
Κύπελλο Ελλάδας (1): 2019-20

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 
     

Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι Νις
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Βράνιε
Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Σερβίας
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Σεβτζάν Γιασάρ

Η Σεβτζάν Γιασάρ (Sevcan Yaşar ; Σμύρνη 1990) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο. Μετά την νίκη της στα 23α καλλιστεία της Τουρκίας, κέρδισε στον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς στην Κίνα. Μετά την αποφοίτησή της από το Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Ege, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου ξεκίνησε την καριέρα της στην υποκριτική. Σπουδάζει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Yeditepe.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση 

 Kayıp Şehir
 Böyle Bitmesin
 Aramızda Kalsın
 Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz
 Bahtiyar Ölmez
 Erkenci Kuş - Aylin

Παραπομπές 

 https://www.haberturk.com/sevcan-yasar-kimdir-nereli-ve-kac-yasinda-2341045-magazin

Τούρκοι ηθοποιοί
Μαρία Θελερίτη

Η Μαρία Θελερίτη (Στιμάγκα Κορινθίας, 27 Οκτωβρίου 1961) είναι Ελληνίδα πολιτικός και πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1961 στη Στιμάγκα Κορινθίας. Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη και Δημόσια Διοίκηση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1985). Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Περιφερειακή Ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού X - Nanterre.  

Εργάστηκε ως επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Διοίκησης Μονάδων Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΤΕΙ Καλαμάτας (1995-1997 και 2003-2005), διδάσκοντας μαθήματα συναφή με την εξειδίκευσή της, όπως περιφερειακή διοίκηση και τοπική αυτοδιοίκηση, κοινωνική πολιτική των ΟΤΑ, συνεταιρισμοί, κ.λπ. 

Είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Κορίνθου από το 2008. Το 2012 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ για την περιφερειακή ανάπτυξη και την αυτοδιοίκηση.  

Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εξελέγη βουλευτής Κορινθίας, για λίγες ημέρες έως τις επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012. Στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου 2015 επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις βουλευτικές εκλογές του 2019.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Κορινθίας
Πογωνιά Αιτωλοακαρνανίας

Η Πογωνιά είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 70 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Πογωνιά βρίσκεται στις ακτές της βορειοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας, απέναντι από τη Λευκάδα και το Μεγανήσι. Είναι κτισμένη στη δυτική ακτή του όρμου της Παλαίρου, σε απόσταση 19 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Βόνιτσας και 5 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Παλαίρου. Στα ανατολικά του χωριού έχουν εντοπιστεί λείψανα αρχαίων λιμενικών εγκαταστάσεων από τα οποία συμπεραίνεται ότι εκεί βρισκόταν το λιμάνι της αρχαίας Παλαίρου. Στην ίδια κατεύθυνση, μέσα σε βάλτο κοντά στην ακτή, σώζεται μικρό πέτρινο μονότοξο γεφυράκι ρωμαϊκής εποχής. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, μαζί την Πλαγιά και τα Σκλάβαινα, αναφέρεται σε πράξη του νοταρίου της Αγίας Μαύρας Τζερμπάνη και χρονολογίας 30 Μαίου 1692. Το χωριό και η γύρω περιοχή τους καλοκαιρινούς μήνες είναι τουριστικό θέρετρο με μικρό λιμάνι, καταστήματα εστίασης και διαμονής (ενοικιαζόμενα, κάμπινγκ). Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και λιγότερο με τη γεωργία και κτηνοτροφία.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται γραμμένη Πωγωνιά το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παλαίρου (Ζαβέρδας). Το 1933 με το ΦΕΚ 40Α - 14/02/1933 γίνεται σύσταση κοινότητας Πωγωνιάς με έδρα τον οικισμό. Το 1940 το όνομα διορθώνεται σε Πογωνιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βαρκό, το Στενό και τη νησίδα Άγιος Νικόλαος αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πογωνίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 285 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Μοναστήρι του Βίσοβακ

Το Μοναστήρι του Βίσοβακ (στη κροατική γλώσσα: Samostan Visovac) είναι καθολικό μοναστήρι, που βρίσκεται στο νησί Βίσοβακ, στη νοτιοδυτική Κροατία. 

Το νησί Βίσοβακ βρίσκεται στην ομώνυμη  λίμνη (Visovačko jezero), κατά μήκος του ποταμού Κρκα, στο Εθνικό Πάρκο του Κρκα,  σε υψόμετρο 46,9μ. και απέχει 350μ. από τη βορειοανατολική ακτή της λίμνης και 260 από τη νοτιοδυτική. Έχει στρογγυλό σχήμα και διαστάσεις 180Χ150μ. Το πιο παλιό λατινικό όνομα του νησιού ήταν Lapis Alba ενώ στην Ιλλυρική γλώσσα η ονομασία του ήταν Bilastina ή Billastina.

Το 1345 ιδρύθηκε στο νησί από μοναχούς του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου, ένα μοναστήρι που ήταν αφιερωμένο στον Απόστολο Παύλο για αυτό και το νησί ονομαζόταν ο Βράχος του Αποστόλου Παύλου. Οι Αυγουστινιανοί έμειναν στο Βίσοβακ μέχρι το 1445 όταν παραχώρησαν το μοναστήρι σε Φραγκισκανούς μοναχούς από τη Bossina. Διακόσια χρόνια αργότερα οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο μοναστήρι και κρέμασαν δύο ηλικιωμένους μοναχούς.Το μοναστήρι εγκαταλείφτηκε και κάηκε αλλά το 1700 ανακατασκευάστηκε εν μέρει. Πλήρης αποκατάστασή του έγινε τον 20ο αιώνα.  

Στο μοναστήρι υπάρχει αξιόλογη συλλογή βιβλίων, χειρογράφων και έργων τέχνης,. Μεταξύ άλλων υπάρχει ένα σπάνιο αρχέτυπο των παραμυθιών του Αισώπου (Μπρέσια 1487), που τυπώθηκε από τον τυπογράφο από το Λάστοβο, Dobrić Dobričević, μια συλλογή διαταγμάτων του σουλτάνου και  ένα σπαθί που ανήκε στον επαναστάτη Vuk Mandušić.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://web.archive.org/web/20170826152528/http://www.visovac.hr/
Βασιλική Λέβα

Η Βασιλική Λέβα είναι Ελληνίδα πολιτικός και πρώην βουλευτής.

Βιογραφία 
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν επανεξελέγη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βασιλική Κωνσταντίνου Λέβα, σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων. 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Μάικ Καράκας

Ο Μιχαήλ Γιώργος Καράκας (2 Δεκεμβρίου 1911 - 2 Μαΐου 1992) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας παίκτης χόκεϊ επί πάγου στο NHL ( National Hockey League ). Γεννήθηκε στην Aurora της Μινεσότα και μεγάλωσε στο κοντινό Eveleth. Ήταν ο πρώτος Αμερικανός γεννημένος και εκπαιδευμένος τερματοφύλακας και ο πρώτος παίκτης ελληνικής καταγωγής. Ο Καράκας έπαιξε έξι ολόκληρες σεζόν με τους Chicago Black Hawks και εμφανίστηκε σε δύο τελικούς του Κύπελλου Στάνλεϋ, κερδίζοντας το μία φορά.

Αφού βοήθησε το Σικάγο να κερδίσει το Κύπελλο Στάνλεϋ το 1938, ο Καράκας ζήτησε από τους ιδιοκτήτες της ομάδας αυξισι $ 500. Οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν την αύξηση και για τις επόμενες πέντε σεζόν ο Καράκας έπαιξε τρεις ολόκληρες σεζόν στο Αμερικανικό Χόκεϋ (AHL). Ο Καράκας είναι ένα από τα αρχικά μέλη της United States Hockey Hall of Fame.

Παραπομπές

Ελληνοαμερικανοί
Αμερικανοί αθλητές του χόκεϊ επί πάγου
Σικάγο
Μαρκ Νόπφλερ

Ο Μαρκ Φρόιντερ Νόπφλερ (, γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1949) είναι Βρετανός τραγουδιστής-τραγουδοποιός, κιθαρίστας, μουσικός παραγωγός και συνθέτης τραγουδιών για τον κινηματογράφο. Ήταν ο κιθαρίστας, τραγουδιστής και τραγουδοποιός του συγκροτήματος Dire Straits, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον αδερφό του, Ντέιβιντ, το 1977. Γεννήθηκε στη Γλασκώβη και μεγάλωσε κοντά στο Νιούκασλ στην Αγγλία.

Μετά την διάλυση των Dire Straits το 1995, ο Νόπφλερ έχει δημιουργήσει εννέα επιτυχημένα σόλο άλμπουμ. Έχει γράψει και παραγάγει τραγούδια για 9 ταινίες.

Εκτός από την δουλειά του με τους Dire Straits, ο Νόπφλερ έχει συνεργαστεί με πολλούς άλλους μουσικούς, όπως οι Μπι Μπι Κινγκ, Έρικ Κλάπτον, Μπομπ Ντίλαν, οΈλτον Τζον, Φιλ Λάινοτ, Στινγκ και άλλους. Έχει δημιουργήσει άλμπουμ για τους Τίνα Τέρνερ, Μπομπ Ντίλαν και Ράντι Νιούμαν.

Στην λίστα των 100 μεγαλύτερων κιθαριστών όλων των εποχών του Rolling Stone βγήκε 27ος. Μέχρι το 2009 είχε πουλήσει (ως σόλο καλλιτέχνης και ως τραγουδιστής των Dire Straits) πάνω από 120 εκατομμύρια δίσκους. Κέρδισε τέσσερις φορές το Βραβείο Γκράμι, ενώ έχει κερδίσει τα βραβεία Έντισον, Στάιγκερ και Ίβορ Νοβέλλο. Επίσης έχει κερδίσει τρία επίσημα τιμητικά διδακτορικά πτυχία στη μουσική από πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Νόπφλερ μπήκε στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Dire Straits το 2018. Συνεχίζει να δίνει ζωντανές συναυλίες και το 2019 πραγματοποίησε περιοδεία σε Ευρώπη και ΗΠΑ.

Παραπομπές 
Νικητές Ivor Novello Awards
Βραβευμένοι με Γκράμι
Ιδρυτές
Βρετανοί συλλέκτες αυτοκινήτων
Βραβευμένοι με Brit
Στενό Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Στενό

Το Στενό είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 100 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Στενό βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Βόνιτσας και νότια της Αρχαίας Παλαίρου.

Αρχαία Πάλαιρος 
Βόρεια του χωριού και προς τη λίμνη Βουλκαριά, επάνω σε βραχώδες ύψωμα με την ονομασία «Κεχροπούλα», υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας Παλαίρου. Πρόκειται για τοποθεσία με στρατηγική θέση που δεσπόζει στην περιοχή και βρισκόταν κοντά στις γνωστές Κορινθιακές αποικίες της Λευκάδας, του Σολλίου και του Ανακτορίου. Η έκταση της πόλης, της οποίας ο οικιστικός ιστός ήταν οργανωμένος κατά το Ιπποδάμειο σύστημα, εντός της οχύρωσης είναι περίπου 140 στρέμματα, ο οχυρωματικός περίβολος έχει συνολικό μήκος 2 περίπου χιλιόμετρα και ο λόφος επάνω στον οποίον κτίστηκε η ακρόπολή της βρίσκεται σε υψόμετρο 230μ. - 260μ.. Τα τείχη της πόλης χρονολογούνται στην 2η χιλιετηρίδα π.Χ. ενώ τμήμα τους ανάγεται στη Μυκηναϊκή περίοδο.

Ο Θουκυδίδης αναφέρει για πρώτη φορά την Πάλαιρο το 431 π.Χ. όταν οι Αθηναίοι αφού κυρίευσαν μετά της παρέδωσαν την κορινθιακή αποικία Σόλλιον, που βρίσκονταν στην Ακαρνανική ακτή απέναντι από τη Λευκάδα. Το 389-388 π.Χ. αναφέρεται σε αυτήν ο Ξενοφώντας, όταν ο Αγησίλαος, μετά από αίτημα των Αχαιών, ήρθε στην Ακαρνανία και εξανάγκασε τους Ακαρνάνες να διαλύσουν τη συμμαχία τους με τους Αθηναίους και τους Βοιωτούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τοπογραφικό διάγραμμα της της αρχαίας Παλαίρου, Λ. Κολώνας από τον ιστότοπο του Υπουργείου Πολιτισμού Οδυσσεύς

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ανακτορίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βαρκό, την Πογωνιά και τη νησίδα Άγιος Νικόλαος αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πογωνίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 – Άλμα εις μήκος ανδρών

Το άλμα εις μήκος ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019 πραγματοποιείται στο Γκεβλεστάντιον από τις 11 έως τις 12 Ιουλίου 2019.

Μετάλλια

Ρεκόρ

Αποτελέσματα

Προκριματικά 
Τα προκριματικά έγιναν στις 11 Ιουλίου, ώρα 10:10.

Πρόκριση: 7.75 μέτρα (Q) ή οι 12 καλύτεροι (q).

Τελικός

Παραπομπές 

Άλμα εις μήκος ανδρών
Μάνος Λαμπράκης

Ο Μάνος Λαμπράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, δραματουργός και μεταφραστής. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης και μετεκπαιδεύτηκε στην Αρχαιολογία, στην Πολιτιστική Διαχείριση και στην Ιστορία του Θεάτρου στην Ελλάδα και στη Μεγ. Βρετανία.

Υπήρξε καλλιτεχνικός συνεργάτης του Λευτέρη Βογιατζή και της “|νέας ΣΚΗΝΗΣ" από το 2000 έως το 2013.

Το πρώτο του θεατρικό κείμενο «Happy Birthday” ανέβηκε από τον θίασο «Nέες Μορφές» το 2002 κι εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 11η Biennale νέων καλλιτεχνών της Μεσογείου.

Επιστημονικός σύμβουλος Ιστορίας της Τέχνης στην “Κλεψύδρα” της Τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων “Αθήνα 2004” υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Δημήτρη Παπαϊωάννου.

Το έργο του «Puerto Grande” σκηνοθετήθηκε από τη Ρούλα Πατεράκη το 2009 και κέρδισε το «Βραβείο Σκηνοθεσίας Νεοελληνικού Έργου ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ». Έχει μεταφράσει το Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ (Θέατρο Δωματίου, Νέες Μορφές, ομάδα Kursk), τις Ευτυχισμένες Μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ (Θέατρο skrow) και το Λαχταρώ της Σάρα Κέιν (θέατρο ροές).

Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου,  το Θέατρο Τέχνης “Κάρολος Κουν” και την "2023 Ελευσίνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης”.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ 

Happy Birthday, 2002.

Maimed, a piece of monologue, 2002.

Puerto Grande, 2005. 

Pferdetanz, 2010.

Γιάλτα, 2017.

Ὁ γὰρ Ἔρως ὡς Ὕδωρ, 2019.

Sara(h), 2020

Γλαύκος, 2021

ΤΡΙΑ, (εκδόσεις συρτάρι), 2021

Το χαμένο ημερολόγιο της “Άλλης", (εκδόσεις ΑΣΤΑΡΤΗ), 2022.

Παραπομπές
Ρούλα Πατεράκη

Η Ρούλα Πατεράκη είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτρια. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944, ενώ ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Απόφοιτος της Αγγλικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη και υπήρξε μέλος του επαγγελματικού θιάσου Ελεύθερο Θέατρο.

Εργογραφία
Ιδρυτικό μέλος του Θεατρικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης, ίδρυσε η ίδια κατόπιν την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης (1978-1985), μια διπλή δομή Δραματικής Σχολής και Επαγγελματικού Θιάσου στη Θεσσαλονίκη, όπου σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε έργα των Στόππαρντ, Μπέκετ, Μπρεχτ, Ίψεν κ.ά. Παράλληλα, δίδαξε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης της Επιθεώρησης.

Το 1990, ίδρυσε το Δραματικό Θέατρο «Ρούλα Πατεράκη» με έδρα την Αθήνα και ανέβασε έργα μεγάλων κλασικών αλλά και σύγχρονων συγγραφέων (Ζενέ, Στρίντμπεργκ, Κέιν, Προυστ, Μπέρνχαρντ, Μ. Φάις, Δ. Δημητριάδη, Γ. Πάνου, Γ. Βέλτσου κ.ά.), σε μερικά από τα οποία επίσης πρωταγωνίστησε.

Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε πολλούς θιάσους ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως τη Ρεβέκκα Βεστ στο Ρόσμερσχολμ του Ίψεν, σε σκηνοθεσία Α. Αντύπα, τη Μαργαρίτα Γκωτιέ στην Κυρία με τις καμέλιες του Α. Δουμά, σε σκηνοθεσία Π. Ζούλια ή τη Μόλλυ Μπλουμ στο ομώνυμο έργο του Τζαίημς Τζόυς, σε σκηνοθεσία Λ. Μελετοπούλου. Σκηνοθέτησε επίσης έργα των Ίψεν, Σω, Κολτές, Ντοστογιέφσκι, Φασμπίντερ, Γουλφ, Τζόυς κ.ά., σε πολλά ελεύθερα θέατρα (Οδού Κεφαλληνίας, Αθηνών, Αλίκη, Τζένη Καρέζη, Φούρνος, Από μηχανής κ.ά). Το 2008, σκηνοθέτησε την παράσταση Στο Βυθό του Μαξίμ Γκόρκι στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ διασκεύασε και ανέβασε την παράσταση Οιδίπους (Τύραννος και Επί Κολωνώ) με το Εθνικό Θέατρο στην Αρχαία Επίδαυρο.

Tο 2009, σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τη Σονάτα του Σεληνόφωτος για τους Μονολόγους από την Τέταρτη Διάσταση στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο «Κάρολος Κουν», για την ερμηνεία της στον Φιλόσοφο του Γιάννη Πάνου και το 2009, κέρδισε το Βραβείο «Κάρολος Κουν» σκηνοθετώντας το Puerto Grande του Μάνου Λαμπράκη. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες: Το μόνον της ζωής μου ταξείδιον, σε σκηνοθεσία Λ. Παπαστάθη και Τρεις στιγμές του Π. Σεβαστίκογλου.

Η πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο έγινε σε ηλικία δέκα ετών, στη Θυσία του Αβραάμ, στο ρόλο του Ισαάκ. Ο πιο πρόσφατος ρόλος της είναι η Αδελφή Αλοϋσιους στην Αμφιβολία του Πάτρικ Σάνλευ σε σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη. Σκηνοθέτησε την  Επίκληση της γοητείας του Γιάννη Μαυριτσάκη και το Πεθαίνω σαν χώρα του Δημήτρη Δημητριάδη. Τιμήθηκε με το μεγάλο βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε η Ρούλα Πατεράκη 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας

Η Πλαγιά είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 200 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Πλαγιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας, κοντά στο θαλάσσιο πέρασμα με τη Λευκάδα. Απέχει 30 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 11 χλμ. Α. από την πόλη της Λευκάδας. Το χωριό, μαζί με την Πογωνιά και τα Σκλάβαινα, αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά σε πράξη του νοταρίου της Αγίας Μαύρας Τζερμπάνη με ημερομηνία 30 Μαΐου 1692. Νοτιοδυτικά και σε απόσταση περίπου 1 χλμ. υπάρχουν λείψανα οχύρωσης αρχαίας πόλης με ακρόπολη και οκταγωνικό τείχος το οποίο χρονολογείται στον 5ο αι. π.Χ. Το τείχος περιλαμβάνει 11 ορθογωνικούς πύργους και μια τουλάχιστον πύλη. Εντός της οχύρωσης υπάρχει ενετικό κάστρο με την ονομασία Άγιος Γεώργιος που χτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα (1806 με 1807) και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα οχυρωματικής της περιόδου εκείνης. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο από το 1969. Μαζί με το γειτονικό κάστρο του Γρίβα ή Περατιάς κτίστηκαν από τον Αλή Πασά την περίοδο που πολιορκούσε τη Λευκάδα. Γειτονικά αξιοθέατα θεωρούνται στα βορειοανατολικά το παλιό χωριό (Παλιά Πλαγιά) και τα εκεί "Καστέλια της Πλαγιάς", που πιθανολογείται ότι αποτελέσαν τμήμα του οχυρωματικού συγκροτήματος της Στέρνας.

Διοικητικά 
Η Πλαγιά αναφέρεται επίσημα το 1836 να ανήκει στον τότε δήμο Ζαβέρδας (Παλαίρου). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 συστάθηκε κοινότητα Πλαγιάς και ο οικισμός ορίζεται έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμμούσα και την Παλιά Πλαγιά αποτελούν την Τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 899 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 822.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οικισμός Πλαγιάς: Μικρές ιστορικές ψηφίδες από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20190331223936/http://aromalefkadas.gr/
Το κάστρο του Αγίου Γεωργίου στην Πλαγιά Αιτ/νιας στο https://www.youtube.com

Παραπομπές 

Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Μικαέλα Ραμαζότι

Η Μικαέλα Ραμαζότι (ιταλικά: Micaela Ramazzotti) (γενν. 17 Ιανουαρίου 1979), είναι Ιταλίδα ηθοποιός.

Προσωπική ζωή 
Η Ραμαζότι παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη, συγγραφέα και παραγωγό Πάολο Βίρτζι στις 17 Ιανουαρίου 2009 στο Λιβόρνο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Τζακόπο (γεννηθείς την 1 Μαρτίου 2010) και την Άννα (γεννηθείσα στις 15 Απριλίου 2013).

Η Ραμαζότι και ο Βίρτζι χωρίσαν επίσημως τον Νοέμβριο του 2018.

Βραβεία 
Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου
Νάστρο ντε Αρτζέντο Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου 
 Νάστρο ντε Αρτζέντο Καλύτερου Β' γυναικείου ρόλου.

Επιλεγμένη Φιλμογραφία 
 1998 : La Prima volta του Massimo Martella : Norma
 1999 : La via degli angeli του Pupi Avati : Norma
 1999 : Vacanze di natale 2000 του Carlo Vanzina : Glada
 2000 : Zora la vampira του 'Antonio Manetti και Marco Manetti : Zora
 2001 : Commedia sexy του Claudio Bigagli : Giulia
 2005 : Sex um superando : isabella morra του Marta Bifano : Isabella di Morra
 2006 : Non prendere impegni stasera του Gianluca Maria Tavarelli : Veronica
 2008 : Tutta la vita davanti του Paolo Virzi : Sonia
 2009 : Ce n'è per tutti του Luciano Melchionna : Isa
 2009 : Question de coeur της Francesca Archibugi : Rossana
 2010 : La prima cosa bella'  του Paolo Virzi : Anna Nigiotti in MIchelucci
 2011 : Il cuore grande delle ragazze του Pupi Avati : Francesca Osti
 2012 : Posti in piedi in paradiso του Carlo Verdone : Gloria
 2012 : Bellas mariposas του Salvatore Mereu : La Coga Aleni
 2013 : Anni felici του Daniele Luchetti : Serena
 2014 : Più buio di mezzanotte του Sebastiano Riso : Rita
 2015 : Il Nome del figlio του της Francesca Archibugi : Simona
 2015 : Ho ucciso Napoleone της Giorgia Farina : Anita
 2016 : La Pazza gioia του Paolo Virzì : Donatella Morelli
 2016 : Qualcosa di nuovo της Cristina Comencini : Maria
 2017 : Una famiglia του Sebastiano Riso : Maria
 2017  : La tenerezza de Gianni Amelio : Michela
 2018 : Una storia senza nome'' του Roberto Andò.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βραβευμένοι με Νταβίντ ντι Ντονατέλο
Βραβευμένοι με Νάστρο ντ' Αρτζέντο
Κωνσταντίνος Νάζης

Ο Κωνσταντίνος Νάζης (πραγματικό όνομα: Κωνσταντίνος Αναστασιάδης) (Νέα Βρασνά Θεσσαλονίκης, 9 Αυγούστου 1993) είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Νέα Βρασνά της Θεσσαλονίκης, όπου ζει μέχρι σήμερα. Το χόμπι του είναι η καλαθοσφαίριση. Σε ηλικία 15 ετών ήταν τραγουδιστής και έκαναν συναυλίες σε σχολεία. Έχει κάνει φωνητικά μαθήματα για 2 χρόνια και έμαθε κιθάρα μόνος του.

Καριέρα 
Το 2016, έγινε γνωστός από το τραγούδι "Όταν πονάω το γλεντάω". Την ίδια χρονιά επίσης, κυκλοφόρησε τις επιτυχίες "Εγκεφαλικά", "Σε όλα ναι" και "Θέλω τα δικά σου τα φιλιά" με το τελευταίο να έχει πάνω από 8 εκατομμύρια προβολές στο YouTube, στα τέλη Δεκεμβρίου 2016.

Συμμετείχε και στο ελληνικό X-factor 2010-2011, όπου τερμάτισε 7ος.

Δισκογραφία 
 Ως Κωνσταντίνος Αναστασιάδης:
 2011 - Παζλ
 2012 - Πιο Κοντά
 2013 - Πες Μου
 2013 - Καλοκαιρινός Ο Καιρός
 2014 - Ένα Χάος Με Σένα
 2014 - Μαγικό Φιλί
 2014 - Θέλω Τα Δικά Σου Φιλιά (Γύρνα Πίσω)
 2015 - Όλα για σένα
 Ως Κωνσταντίνος Νάζης:
 2015 - Θέλω Τα Δικά Σου Φιλιά
 2015 - Όταν πονάω το γλεντάω με τον ft. Knock Out
 2016 - Σε Όλα Ναι
 2016 - Εγκεφαλικά
 2017 - Πω Πω Πω με τον Λευτέρη Πανταζή
 2017 - Απόψε Βγάλε τα Καλά σου
 2018 - Τα Ψυχολογικά Μου
 2018 - Depon
 2018 - Ένα χάος με σένα
 2019 - Στου κορμιού σου τα παλάτια, συνεργασία με τον Zanis Knock Out
 2019 - Μακριά σου δε ζω
 2019 - Δυνατά
 2020 - Αφιερωμένα
2020 - Φίλα Με
2021 - Συμπτωματικά
2021 - Πως να αντέξω
2021 - Όταν πονάω το γλεντάω 2021 με τον ft. Knock Out
2022 - Διαμάντια

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων

Ο Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛΓΑ) είναι ΝΠΔΔ εποπτευόμενο από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Ιδρύθηκε στις 20 Ιουνίου 1988 (Νόμος 1790/16.6.88 ΦΕΚ 134/Α΄/20.6.88), είναι ασφαλιστικός φορέας για ασχολούμενους με γεωργικές εκμεταλλεύσεις.

Ο οργανισμός παρέχει ασφάλιση για το ζωτικό και φυτικό γεωργικό κεφάλαιο και αποζημίωση σε περίπτωση καταστροφής του, σμφωνα με τον νόμο 3147/2003 ο ΕΛΓΑ είναι υπεύθυνος και για την παρακολούθησή τους.

Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα αντιπροσώπευαν το 8% της συνολικής εγχώριας κατανάλωσης ενέργειας το 2008. Το 12% της ελληνικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από Υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Το 2015, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είχαν μερίδιο πάνω από 20% ως προς την συνολική ηλεκτρική ενέργεια η οποία παραγόταν στην Ελλάδα. Από το ποσοστό εξαιρείται η ενέργεια που παράγεται από υδροηλεκτρικούς σημαίνει, η οποία αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 8% της συνολικής παραγωγής.

Τον Αύγουστο του 2016 εγκρίθηκε νέος νόμος που στοχεύει να ενθαρρύνει τις επενδύσεις στις ΑΠΕ. Επιπλέον, από τις αρχές του 2017, το νέο καθεστώς για την έγκριση νέας χωρητικότητας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας βασίζεται σε ανταγωνιστικές προσφορές, όπου ο Υπουργός Ενέργειας είναι σε θέση να προκηρύξει διαγωνισμό για συγκεκριμένες ικανότητες και τεχνολογίες.

Αιολική ενέργεια 
Η χωρητικότητα της αιολικής ενέργειας πρόκειται να επεκταθεί κατά 352% μέχρι το 2010, για να φτάσει τον Ευρωπαϊκό στόχο της κάλυψης των ενεργειακών αναγκών από ανανεώσιμες πηγές κατά 20%. Προηγουμένως, η Ελλάδα είχε εγκαταστήσει 1.028 ανεμογεννήτριες σε όλη τη χώρα και ο στόχος όριζε ότι πρέπει να φτάσουν τις 2.587 μέχρι το τέλος του έτους.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων, το σύστημα θα έχει ονομαστική χωρητικότητα 3.372 μεγαβάτ αιολικής ενέργειας. Το 2006 η εγκατεστημένη χωρητικότητα αιολικής ενέργειας έφτανε τα 746. Η Ελλάδα επέλεξε να επενδύσει κυρίως στην αιολική ενέργεια.

Ετήσια άνοδος της παραγωγής αιολικής ενέργειας

Παραπομπές 

Ενέργεια στην Ελλάδα
Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (Ελλάδα)

Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Συστάθηκε με τον ν. 2773/1999 για να εφαρμόσει τις διατάξεις της ευρωπαϊκής Οδηγίας 96/92/ΕΚ για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα. Με τον ν.3851/2010 επήλθαν ριζικές αλλαγές στη λειτουργία της αρχής και στον τρόπο αδειοδότησης λειτουργίας σταθμών ΑΠΕ. 

Η ΡΑΕ είναι μέλος του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας .

Δείτε επίσης 
 Ενέργεια στην Ελλάδα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ενέργεια στην Ελλάδα
Τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου Ρεβυθούσας

Ο Τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου Ρεβυθούσας είναι ο μοναδικός τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Βρίσκεται στο νησάκι Ρεβυθούσα, στον Κόλπο των Μεγάρων, δυτικά της Αθήνας. Ολοκληρώθηκε το 1999 και χρήστης της εγκατάστασης είναι η ΔΕΣΦΑ Α.Ε., η οποία ανήκει εξολοκλήρου στην ΔΕΠΑ. Το φυσικό αέριο παρέχεται με σύμβαση από την αλγερινή Sonatrach, η οποία παραδίδει 0.51 με 0.68 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως μέχρι το 2021. Υπάρχει συμβόλαιο για την προμήθεια φυσικού αερίου από την ιταλική Eni, αν και δεν χρησιμοποιείται επί του παρόντος.

Ικανότητα 
Το 2007 ολοκληρώθηκαν έργα αναβάθμισης του τερματικού σταθμού, αυξάνοντας την ικανότητά του σε 185 Bcf/y (5.2-5.3 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως). Το υγροποιημένο φυσικό αέριο είναι αποθηκευμένα σε δύο δεξαμενές, συνολικής χωρητικότητας 130.000 κυβικών μέτρων. Έχει προγραμματιστεί η κατασκευή τρίτης δεξαμενής αποθήκευσης και εργοστασίου ηλεκτρικής ενέργειας.

Παραπομπές 

Ενέργεια στην Ελλάδα
La Gazzetta dello Sport

Η La Gazzetta dello Sport (ελληνική απόδοση: Λα Γκατσέτα ντέλο Σπορτ, δηλ. Η Εφημερίδα των Αθλημάτων) είναι μία ιταλική ημερήσια εφημερίδα, που καλύπτει διάφορα αθλήματα. Ιδρύθηκε το 1896 και είναι η πιο διαδεδομένη ημερήσια εφημερίδα παντός είδους στην Ιταλία (το 2018).

Ιστορία και προφίλ 
Η La Gazzetta dello Sport ιδρύθηκε από τον Ελίσο Ριβέρα (Eliso Rivera) και τον Εουγκένιο Καμίλο Κοσταμάγκνα (Eugenio Camillo Costamagna). Το πρώτο τεύχος δημοσιεύθηκε στις 3 Απριλίου 1896, εγκαίρως για να καλύψει τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα. Η εφημερίδα εδρεύει στο Μιλάνο. Ο ρόλος της εκτείνεται περαιτέρω από τα ενημερωτικά άρθρα και αφιερώματα, στην άμεση συμμετοχή σε σημαντικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένης (από το 1909) της διοργάνωσης του ποδηλατικού γύρου της Ιταλίας (Giro d'Italia). 

Η La Gazzetta dello Sport είναι μέλος της RCS MediaGroup. Η εφημερίδα δημοσιεύθηκε σε μεγάλου μεγέθους φύλλα μέχρι το 2008, όταν η μορφή της μετατράπηκε σε μικρό σχήμα (tabloid).  Η εφημερίδα, που δημοσιεύεται σε ροζ χαρτί, πουλάει πάνω από 400.000 αντίτυπα καθημερινά (περισσότερα τις Δευτέρες, όταν οι αναγνώστες θέλουν να καλύψουν τα γεγονότα του Σαββατοκύριακου) και μπορούν να διεκδικήσει αναγνωστικό κοινό άνω των τριών εκατομμυρίων. 

Αν και στην εφημερίδα καλύπτεται ένα ευρύ φάσμα αθλημάτων, το ποδόσφαιρο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της εφημερίδας. Με περίπου 24-28 σελίδες από τις 40 να είναι αφιερωμένες στο ποδόσφαιρο σε καθημερινή βάση, μεγάλο μέρος της δημοσιογραφίας είναι υποθετική και με σκοπό να εντυπωσιάσει, παρά στην καθαρή αναφορά των αγώνων. Η εφημερίδα έχει ένα καλό ιστορικό δημοσιογραφικής εκστρατείας και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην έκθεση του σκανδάλου Καλτσιόπολι το 2006, που έπληξε το ιταλικό ποδόσφαιρο και οδήγησε στον υποβιβασμό της Γιουβέντους και σε ποινές αφαιρέσεις βαθμών σε άλλους κορυφαίους συλλόγους. 

Στις 3 Απριλίου 2016, γιόρτασε την 120ή επέτειό της, εκτυπώνοντας την εφημερίδα με πράσινο χρώμα, όπως εκδιδόταν αρχικά.

Κυκλοφορία 
Το 1990, η κυκλοφορία της La Gazzetta dello Sport ήταν 809.000 αντίτυπα. Το 1997 ηταν η τρίτη δημοφιλέστερη ιταλική εφημερίδα με κυκλοφορία 401.000 αντιτύπων. 

Η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 445.000 αντίτυπων το 2001, καθιστώντας την την εικοστή ευπώλητη ευρωπαϊκή εφημερίδα. Το 2008, η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 368.848 αντίτυπων. Η ηλεκτρονική έκδοση της ήταν ο δέκατος όγδοος πιο επισκέψιμος ιστότοπος στη χώρα το 2011.

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 www.gazzetta.it   
 english.gazzetta.it   

Αθλητικές εφημερίδες
Εφημερίδες στην ιταλική γλώσσα
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά
Ιστότοποι ειδήσεων
Κόλπος Μεγάρων

Ο Κόλπος Μεγάρων βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Σαρωνικού, ο οποίος αποτελεί τμήμα του Αιγαίου. Έχει μήκος 20 χιλιομέτρων και πλάτος 6-10 χιλιομέτρων. Εκτείνεται από την περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας (δυτικά) έως και την περιοχή της Πάχης Μεγάρων Αττικής (ανατολικά). Επίσης, εκτείνεται σε ένα μικρό στενό κοντά στον όρμο Σαλαμίνας και νότια στην περιοχή γύρω από το Λαμπρινό στο νησί της Σαλαμίνας. Τα νερά του κόλπου βρέχουν του οικισμούς Άγιοι Θεόδωροι, τη Κινέτα, τη Πάχη, και τα Κανάκια στην νήσο της Σαλαμίνας. Οι νησίδες του κόλπου είναι η Πάχη, το Παχάκι και άλλες. Επίσης, το ακρωτήριο Πετρίτης βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος του κόλπου.

Ο κόλπος γειτνιάζει με καλλιεργήσιμες περιοχές εκτός από την περιοχή της Κακιάς Σκάλας και τα βουνά προς τα ανατολικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες για τον κόλπο στο GTP Travel Pages  

Μέγαρα
Ακρωτήρια του Αιγαίου
Μεγάρων
Μεγάρων
Μεγάρων
Μεγάρων
Σαρωνικός κόλπος
Αλύκο

Το Αλύκο (αλβανικά: Aliko) είναι χωριό και πρώην δήμος στο Νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 κατέστη υποδιαίρεση του δήμου Φοινίκης.

Ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ήταν 3.849, ωστόσο σύμφωνα με τις δημόσιες υπηρεσίες εκτιμήθηκε σε 8.818. Η δημοτική μονάδα αποτελείται από τα χωριά Αλύκο, Τσαούσι, Νεοχώρι, Τρέμουλη, Ραχούλα, Πλάκα, Γέρμα, Καινούριο, Χάλιο και Φανάρι που κατοικούνται αποκλειστικά από Έλληνες, ενώ η Τσούκα είναι μικτό χωριό με ελληνική πλειοψηφία και μικρή μουσουλμανική μειονότητα Τσάμηδων (200).

Παραπομπές

Χωριά της Αλβανίας
Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Βόρεια Ήπειρος
Νομός Αυλώνα
Μετόχι Βορείου Ηπείρου

Το Μετόχι (αλβανικά: Metoq) της Βορείου Ηπείρου είναι χωριό, στη νοτιοδυτική πλευρα της βορειου ηπείρου  Είναι μέρος του δήμου Αγίων Σαράντα. Βρίσκεται στα ανατολικά των Αγίων Σαράντα, δίπλα στο χωριό Βρυώνη.

Στην περιοχή του χωριού βρέθηκαν ερείπια δύο αρχαίων ελληνικών ναών. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στους δρόμους που συνδέουν τους Άγιους Σαράντα  με το Βουθρωτο την αρχαία ελληνική πολη, καθώς και με τον εθνικό δρόμο προς το Αργυρόκαστρο.

Παραπομπές

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Άγιοι Σαράντα
Βόρεια Ήπειρος
Μαρκάτες (Αλβανία)

Οι Μαρκάτες (αλβανικά: Markat) είναι χωριό και πρώην δήμος στο Νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015, κατέστη υποδιαίρεση του δήμου Κονίσπολης. Ο πληθυσμός της απογραφής του 2011 ήταν 1.859. Η δημοτική μονάδα αποτελείται από τα χωριά Ντισάτι, Βέρβα, Σάλεσι, Μαρκάτες, Νινάτες και Γιάννιαρι και όλα τα χωριά κατοικούνται από μουσουλμάνους Τσάμηδες.

Παραπομπές

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Βουνό (Αλβανία)

Το Βουνό (αλβανικά: Vunoi) είναι χωριό στο δήμο Χειμάρρας, στο Νομό Αυλώνα, στην Αλβανία. Βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου μεταξύ του δημοτικού κέντρου της Χειμάρρας και του χωριού Δρυμάδες στην Αλβανική Ριβιέρα.

Φωτοθήκη

Πρόσωπα 
 Έντι Ράμα: πρωθυπουργός της Αλβανίας και ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Αλβανίας
Νίκος Δένδιας: υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας

Παραπομπές 

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο

Ο Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο (António Gualberto do Rosário ( ορθή προφορά στα πορτογαλικά: Αντόνιου Γκουαλμπέρτου ντου Ροζάριου) (γεννηθείς στις 12 Οκτωβρίου 1950) ήταν ο πρωθυπουργός του Πράσινου Ακρωτηρίου από τις 29 Ιουλίου 2000 ως την 1η Φεβρουαρίου 2001. Από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο του 2000 ήταν επίσης υπηρεσιακός πρωθυπουργός σε αντικατάσταση του Κάρλος Βέιγκα. Είναι μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία.

Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1991 ως το 1993 ο ντο Ροζάριο διατέλεσε υπουργός Αλιευμάτων, Γεωργίας και Αγροτικής Εμψύχωσης.

Πρωθυπουργός
Στις 11 Μαΐου 1998 επιλέχθηκε ως ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αναπληρωτής του πρωθυπουργού). Την περίοδο εκείνη που διορίστηκε, ήταν ήδη υπουργός Οικονομικού Συντονισμού. Τον Ιούλιο του 2000 ο ντο Ροζάριο διορίστηκε πρόεδρος του  was selected to become the chair for the Κινήματος για τη Δημοκρατία (MpD). Έπειτα από την παραίτηση του Βέιγκα στις 30 Ιουλίου 2000, ο ντο Ροζάριο διορίστηκε νέος πρωθυπουργός.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2001 το κόμμα PAICV κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2001. Έπειτα από τις εκλογές, ο ντο Ροζάριο αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός από τον Ζοζέ Μαρία Νέβες. Λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο παραιτήθηκε από την ηγεσία του MpD και αντικαταστάθηκε από την Φιλομένα Ντελγκάντο τον Αύγουστο του 2001.

Επιμελητήριο Τουρισμού
Το 2007 ο ντο Ροζάριο ήταν πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης των Τουριστικών Πρακτόρων (UNOTUR). Το 2016 επανεξελέγη πρόεδρος του Τουριστικού Επιμελητηρίου.

Αυτοδιοίκηση
Τον Φεβρουάριο του 2008 κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις εκλογές για το δημοτικό συμβούλιο του Αγίου Βικέντιου.

Συγγραφική καριέρα
Από τα εφηβικά του χρόνια άρχισε να γράφει. Εξέδωσε πολλά ποιήματα με ψευδώνυμα στην εφημερίδα "Mar Alto" , στην επιθεώρηση "Arte & Letra" (ή Artiletra και σε όλες τις δημοσιευμένες εκδόσεις των "Folhas Verdes" ("Φύλλα Χλόης") των οποίων ήταν ιδρυτής.  Ως μαθητής Γυμνασίου έγραψε το πρώτο του δοκίμιο με τίτλο "Lume no Alto Selarino".  Επίσης, συνέγραψε ένα μυθιστόρημα , το "Hora Minguada" το 2002 και ένα δεύτερο το 2004 με τίτλο "Ilha Imaculada" και ένα τρίτο με τίτλο "A Herança da Chaxiraxi".

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί του Πρασίνου Ακρωτηρίου
Φοντέ Καμαρά (ποδοσφαιριστής, 1998)

Ο Φοντέ Καμαρά (Fodé Camara, 17 Απριλίου 1998) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Γουινέα, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον ΑΟ Χανίων, ως δανεικός απ τον Ολυμπιακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Καμαρά πέρασε από τις ακαδημίες νέων CEFOMIG, πριν μετακομίσει στη Μπαστιά το 2016. Στις 13 Ιουνίου 2018, εντάχθηκε στην Γκαζελέκ Αζαξιό με τριετές συμβόλαιο. Στις 27 Ιουλίου 2018, έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για το σύλλογο, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Παρί για τη Λιγκ 2.

Ολυμπιακός 
Στις 8 Ιουλίου 2019, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.

ΑΟ Χανίων (δανεικός) 
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Φοντέ Καμαρά ανακοινώθηκε απ τον ΑΟ Χανίων ως δανεικός για έναν χρόνο μαζί με τον Νεμάνια Νίκολιτς.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Καμαρά έχει αγωνιστεί με την Εθνική Γουινέας U17 στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής U17 του 2015 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 
 Προφίλστο gfca-foot.com 

Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας U17
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά
Ποδοσφαιριστές Γκαζελέκ Αζαξιό
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ποδοσφαιριστές ΑΟ Χανίων-Κισσαμικού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Resident Evil (ταινία)

To Resident Evil είναι βρετανό-γερμανική ταινία δράσης τρόμου του 2002, σε σκηνοθεσία και σενάριο Πωλ Γ. Σ. Άντερσον, στην οποία πρωταγωνιστεί η Μίλα Γιόβοβιτς. Μαζί της συμπρωταγωνιστούν οι Μισέλ Ροντρίγκεζ, Έρικ Μάμπιους και ο Κόλιν Σάλμον. Είναι επίσης, η πρώτη ταινία της σειράς ταινιών Resident Evil. Το σενάριο της ταινίaς εμπνεύστηκε και βασίστηκε ελαφρώς στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Resident Evil. 

Η ταινία φέρει στοιχεία από τα πρώτα δύο βιντεοπαιχνίδια της σειράς, Resident Evil (1996) και Resident Evil 2 (1998), ακολουθώντας την περιπέτεια της αμνησιακής ηρωίδας, Alice, και μιας ομάδας κομνάντο της Umbrella Corporation, οι οποίοι προσπαθούν να αποτρέψουν το ξέσπασα του ιού Τ, που βρίσκεται σε μυστικά υπόγεια εργαστήρια. 

Η ταινία έλαβε ανάμικτες κριτικές, από τους κριτικούς. Παρόλα αυτά, σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, με τα έσοδα της να ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Μετά από αυτήν την ταινία ακολούθησαν πέντε sequels: Resident Evil: Apocalypse (2004), Resident Evil: Extinction (2007), Resident Evil: Afterlife (2010), Resident Evil: Retribution (2012) και Resident Evil: The Final Chapter (2016).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 
 

Ταινίες του 2002
Αγγλόφωνες ταινίες
Γερμανικές ταινίες
Γερμανικές ταινίες δράσης
Γερμανικές ταινίες τρόμου
Γερμανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες τρόμου
Βρετανικές ταινίες δράσης
Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αποκαλυπτικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Ταινίες δράσης τρόμου
Ταινίες βασισμένες σε βιντεοπαιχνίδια
Δάχτυλα (ψωμί)

Τα δάχτυλα είναι ψωμί με προζύμι το οποίο προέρχεται από την Ελλάδα, αλλά είναι επίσης δημοφιλές στην Κύπρο (κυπρ.: δαχτυλιές) και την Τουρκία.

Έχει τετμημένο σχήμα που μοιάζει με τα δάχτυλά του ψωμιού, από το οποίο προέρχεται το όνομά του, ενώ πριν το ψήσιμό του γίνονται βαθιές χαρακιές.

Παραπομπές 

Ψωμιά
Κυπριακή κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Ελληνική κουζίνα
Παλιάμπελα Ανακτορίου Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Παλιάμπελα.

Τα Παλιάμπελα είναι ημιορεινό χωριό της της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 140 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Παλιάμπελα βρίσκονται στη βόρεια Αιτωλοακαρνανία, κοντά τον Αμβρακικό κόλπο. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αμφιλοχίας - Λευκάδας και απέχει 7 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Βόνιτσα, 27 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Αμφιλοχία και 36 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη πόλη της Λευκάδας.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 με το όνομα Παληάμπελα να προσαρτάται στον τότε δήμο Αλυζίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 συστάθηκε κοινότητα Παληαμπέλων με τον ίδιο. Το 1940 το όνομά διορθώθηκε σε Παλιάμπελα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Βαρκό, το Βολίμι και τη Ρούγα συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Παλιαμπέλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ανακτορίου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 771 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 738.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Όθων Γ΄ της Σουαβίας

Ο Όθων Γ΄ ο Λευκός, γερμ. Otto III der Weiße από τον Οίκο των Σβάινφουρτ ήταν δούκας της Σουαβίας (1048-1057) και μάργραβος τού Νόρντγκαου (1024-1031).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ερρίκου μαργράβου τού Σβάινφουρτ και της Γκέρμπεργκα του Γκλάιμπεργκ / Χέννεμπεργκ / Βέττεραου.

Έγινε ένας από τους πιο ισχυρούς πρίγκιπες της ανατολικής Φραγκονίας από κληρονομίες: απέκτησε εκτεταμένες γαίες στο Ράντεντσγκαου και στο Σβάινφουρτ. Το 1014 εμφανίζεται για πρώτη φορά ως κόμης τού Κάτω Άλτμυλ (ή Κέλσγκαου) και το 1024 κληρονόμησε τη μαρκιωνία (μαργραβάτο) τού πατέρα του. Το 1034 έγινε κόμης τού Κάτω Νάαμπ. Από τότε ως την τοποθέτησή του στη Σουαβία, έλαβε μέρος σε πολλές εκστρατείες τού βασιλιά της Γερμανίας στη Βοημία, την Ουγγαρία και την Πολωνία.

Στο Ουλμ τον Ιανουάριο τού 1048 ο Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας τον διόρισε δούκα της Σουαβίας, έπειτα από ένα σύντομο κενό που ακολούθησε το τέλος τού Όθωνα Β΄. Ήταν πιστός στον Ερρίκο Β΄. Αρχικά είχε αρραβωνιαστεί τη Ματίλντα, κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας, αλλά αυτό αναβλήθηκε για χάρη τού γάμο του με την Ιμμίλλα, κόρη τού Ούλριχ-Μάνφρεντ μαργράβου τού Τορίνο, ως μέρος των σχεδίων τού Ερρίκου Β΄ για την Ιταλία. Κατά τα άλλα έμεινε αδρανής. Απεβίωσε έπειτα από 9 έτη διακυβέρνησης και τάφηκε στο Σβάινφουρτ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιμμίλλα των Αρνουινιδών, κόρη τού Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ μαργράβου τού Τορίνο και είχε τέκνα:
 Μπέρτα ή Αλμπεράντα απεβ. 1103, παντρεύτηκε πρώτα τον Χέρμανν Β΄ κόμη τού Κάστι και έπειτα τον Φρειδερίκο κόμη τού Κάστι.
 Γκιζέλα, κληρονόμησε το Κούλμπαχ και το Πλάσσενμπουρκ. Παντρεύτηκε τον Άρνολντ Δ΄ κόμη του Άνντεχς.
 Γιούντιτ απεβ. 1104, παντρεύτηκε πρώτα τον Κορράδο Α΄ των Ετσονιδών δούκα της Βαυαρίας και έπειτα τον Μπότο κόμη τού Πόττενσταϊν.
 Αϊλίκα, ηγουμένη τού Νήντερμυνστερ.
 Βεατρίκη 1040-1140, κληρονόμησε το Σβάινφουρτ. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη τού Χίλντριτσχάουζεν & μάργραβο τού Νόρντγκαου.

Πηγές
 Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.

O
Μπέρτχολντ Α΄ της Σουαβίας

Ο Μπέρτολντ Α΄, γερμ. Berthold I (π. 1060 - 18 Μαΐου 1090) από τον Οίκο του Ράινφελντεν έγινε δούκας της Σουαβίας (1079-1090).

Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ροδόλφου, δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας (1077-79) σε αντιπαράθεση με τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας.

Η ταυτότητα της μητέρας του αμφισβητείται: είναι η πρώτη σύζυγος του πατέρα του, η Ματθίλδη των Σαλίων, αδελφή του Ερρίκου Δ΄, ή η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, η Αδελαΐδα της Σαβοΐας. Στη δεύτερη περίπτωση ο Μπέρτολντ Α΄ θα γεννήθηκε περίπου μετά το 1062. Μερικοί θεωρούν ότι γεννήθηκε από μια άλλη άγνωστη σύζυγο του Ροδόλφου.

Έπειτα από το τέλος της Αδελαΐδας της Σαβοΐας το 1079, ο Ροδόλφος χρειαζόταν έναν νέο επόπτη της νοτιογερμανικής αντίστασης, μια και ο ίδιος είχε εμπλακεί στη Σαξονία και είχε αποκοπεί από τους συμμάχους του στη Σουαβία. Έτσι ο Ροδόλφος έκανε τον γιο του Μπέρτολντ Α΄, δούκα της Σουαβίας. Ταυτόχρονα ο Ερρίκος Δ΄ τοποθέτησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν, δούκα της Σουαβίας, ο οποίος είχε γαίες που οι θέσεις τους ήταν στρατηγικές και του έδιναν πλεονέκτημα.

Σε όλη τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου εναντίον του Ερρίκου Δ΄, η Σουαβία περιέπεσε σε χάος. Το 1084 ο Μπέρτολντ Α΄ πολιορκήθηκε από τους υποστηρικτές του Ερρίκου Δ΄. Αν και είχε μεγαλύτερη δύναμη στήριξης, αυτή ήταν κατώτερης αξίας. Τελικά άφησε τη διένεξη στον επ' αδελφή γαμπρό του Μπέρτολντ Β΄ του Τσέρινγκεν και στον Γουέλφο Α΄, δούκα της Βαυαρίας. Τότε, το 1090, ο Μπέρτολντ Α΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και τάφηκε στη μονή του Σαιν Μπλαιζ. Στη Σουαβία τον διαδέχθηκε με τον τίτλο του δούκα ο Μπέρτολντ Β΄ ως σύζυγος της Αγνής, αδελφής του Μπέρτολντ Α΄.

Πηγές
 Otto Herding (1955), "Berthold von Rheinfelden", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 157–158; (full text online)
 G. Wunder, 'Beiträge zur Genealogie schwäbischer Herzogshäuser,' Zeitschrift für Württembergische Landesgeschichte 31 (1972), pp. 11-15
 A. Zettler, Geschichte des Herzogtums Schwaben (Stuttgart, 2003)