joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεμιστά

Γεμιστά λέγονται φαγητά πολλών λαών που αποτελούνται συνήθως από λαχανικά και γέμιση με ρύζι (πολλοί τα αποκαλούν "ορφανά") ή κρέας ή μίγμα των δύο ("παντρεμένα").  Μερικές φορές για γέμισμα χρησιμοποιούνται και θαλασσινά, όπως καλαμάρια ή μύδια, ενώ το ρύζι αντικαθίσταται από πληγούρι ή λαχανικά με κιμά. Μαγειρεύονται κυρίως το καλοκαίρι, καθώς εκείνη την εποχή ωριμάζουν τα λαχανικά που χρησιμοποιούνται, και επειδή είναι ελαφρύ φαγητό μπορεί να καταναλωθεί άνετα σε θερμό καιρό, σαν ζεστό ή κρύο πιάτο.

Ελλάδα

Στην Ελληνική κουζίνα τα γεμιστά φτιάχνονται κυρίως από ντομάτες και πιπεριές, ενώ το πιάτο γαρνίρεται με πατάτες ή κολοκυθανθούς. Αρκετές φορές γεμίζονται μελιτζάνες ή κολοκυθάκια, τα οποία σερβίρονται με αυγολέμονο ή γιαούρτι.

Η γέμιση γίνεται συνήθως με ρύζι ή και κιμά, ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό, ενώ σε παραλλαγή της Πολίτικης κουζίνας χρησιμοποιούνται κουκουνάρια, σταφίδες και κανέλα αντί για κιμά. Στην Κρήτη παλιότερα συνηθίζονταν τα γεμιστά με πληγούρι. Σε σύγχρονες παραλλαγές χρησιμοποιείται φέτα ή μπέικον.

Γεμιστά γίνονται επίσης αμπελόφυλλα (γιαπράκια), λαχανόφυλλα (σαρμαδάκια) ή μαρουλόφυλλα, φαγητά τα οποία λέγονται και ντολμάδες από το τουρκικό ρήμα dolmak (γεμίζω). Γνωστά είναι επίσης τα γεμιστά κρεμμύδια με κιμά, ενώ γεμίζονται και κυδώνια με αρνίσιο κρέας και κουκουνάρια. Εκτός από λαχανικά δημοφιλές πιάτο είναι και τα γεμιστά καλαμάρια.

Τα γεμιστά μαγειρεύονται και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Τουρκία, ο Λίβανος κ.α.

Φωτογραφικό Άλμπουμ

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνταγές
Συνταγές με γεμιστά

Ελληνική κουζίνα
Πολίτικη κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Μητροπολίτης Πατρών Κύριλλος Χαιρωνίδης

Ο Κύριλλος Χαιρωνίδης διετέλεσε μητροπολίτης Πατρών την χρονική περίοδο 22 Μαΐου 1866-12 Μαρτίου 1874.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Βερσοβά της επαρχίας Αιγιαλείας, σημερινό Χρυσάνθιο Αχαΐας το 1817 ως Κωνσταντίνος Χαιρωνίδης'''. Από μικρή ηλικία , 12 ετών, πήγε στην Μονή Παμμέγιστων Ταξιαρχών στο Αίγιο όπου το 1836 έγινε μοναχός με το όνομα Κύριλλος. Στη συνέχεια,αφού πέρασε τις δύο πρώτες βαθμίδες της ιεροσύνης και έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη, υπηρέτησε ως γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και στις 22.5.1866, σε ηλικία 49 ετών, χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας.
Η θητεία του στην Μητρόπολη Πατρών και Ήλείας σημαδεύτηκε από τον προσωπικό αγώνα που έκανε για την κατασκευή πτωχοκομείου στην Πάτρα. Ξεκίνησε τις προσπάθειες το 1872 με την σύσταση ενός αδελφάτου και γράφοντας μέλη του όλες τις σημαντικές οικογένειες της εποχής. Παρ όλες τις προσπάθειες του Κύριλλου το χρηματικό ποσό που μαζεύτηκε δεν ήταν επαρκές για την ίδρυση πτωχοκομείου και το θέμα έμεινε στάσιμο. Έτσι ο Κύριλλος αποφάσισε και άφησε στην διαθήκη του το σπίτι του στην διασταύρωση των οδόν Γούναρη και Καραΐσκάκη για να στεγαστή το Πτωχοκομείο Πατρών "Ο Απόστολος Ανδρέας". Την επόμενη χρονιά στις 12 Μαρτίου 1874 ο Κύριλλος πέθανε από πνευμονικό νόσημα. Το 1876 τελικά ιδρύθηκε το πτωχοκομείο και στεγάστηκε αρχικά στο σπίτι που είχε παραχωρήσει ο Κύριλλος. Το 1905 θεμελιώθηκε το δεύτερο οίκημα του Πτωχοκομείου  σε ιδιόκτητο χώρο 12.000 τ.μ. στην Ακτή Δυμαίων 53 και ολοκληρώθηκε με τη συμβολή φιλάνθρωπων πατρινών και τη γενναία επιχορήγηση του Δήμου Πατρέων και εγκαινιάστηκε το 1906 και λειτούργησε μέχρι το Μάϊο του 1989. Το σημερινό τρίτο οίκημα του Ευγηρείου βρίσκεται μέσα σε ιδιόκτητο χώρο 13.212,60 τ.μ. στο "Γεροκομειό" ανατολικά της Ιεράς Μονής και θεμελιώθηκε το έτος 1982, χάριν της γενναιόδωρης προσφοράς της Μεγάλης Ευεργέτιδας Κυρίας Πηνελόπης Θεοδώρου Κωνσταντοπούλου και άρχισε να λειτουργεί επισήμως στις 21 Μαΐου 1989 ως Κωνσταντινοπούλειος οίκος Ευγηρίας και χρόνιων παθήσεων (τέως Πτωχοκομείο Πατρών "Ο Απόστολος Ανδρέας") . .

ΠηγέςΙστορικό λεξικό Πατρών, Κ.Ν. ΤριανταφύλλουΙστορία του Κωνσταντινοπουλείου οίκου Ευγηρίας'', Ν.Ι. Λυμπέρης

Κυριλλος Πατρων
Παρθένιος Βαρδάκας

Ο Μητροπολίτης Παρθένιος (Οκτώβριος 1867 - 25 Φεβρουαρίου 1933) ήταν ο πρώτος Μητροπολίτης Κίτρους και Κατερίνης και προηγούμενα Επίσκοπος Κίτρους.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ήπειρο (στα Ιωάννινα) τον Οκτώβριο του 1867 και το κοσμικό του όνομα ήταν Περικλής Βαρδάκας. Ανέπτυξε σημαντικό φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο, ενώ οργάνωσε και το Μακεδονικό Αγώνα στην περιοχή της Πιερίας, σε συνεργασία με οπλαρχηγούς Μακεδονομάχους, όπως ο Καπετάν Ματαπάς.

Φρόντισε να ιδρύσει ελληνικό σχολείο στην Κατερίνη και αντιμετώπισε με επιτυχία τη ρουμανική προπαγάνδα της εποχής. Εναντίον του Παρθενίου έγιναν τρεις συνολικά δολοφονικές απόπειρες, έργα στρατευμένων Τουρκαλβανών.

Το 1904 ανέλαβε Επίσκοπος Κίτρους. Στις 16 Οκτωβρίου 1912, με την απελευθέρωση της Κατερίνης, έψαλε τη δοξολογία στο Ναό της Θείας Ανάληψης και χοροστάτησε στις κηδείες των πεσόντων στην τελευταία μάχη στο Κολοκούρι, του Σβορώνου και του Νίκα. Έγραψε έργα, από τα οποία αντλούμε πληροφορίες για την Ιστορία της Πιερίας.

Ο Παρθένιος πέθανε από συγκοπή καρδιάς στις 25 Φεβρουαρίου 1933 και το όνομά του δόθηκε σε κεντρική οδό της Κατερίνης. Τον διαδέχθηκε στο θρόνο της Μητρόπολης Κίτρους και Κατερίνης ο Κωνσταντίνος Κοϊδάκης.

Βιβλία 
Περιγραφή κυρίως εννέα ετών τουρκοκρατίας της περιφέρειας Επισκοπής Κίτρους από του 1903-1912, Αθήναι 1918.

Πηγές 
Ράπτης Γ. Α., Κατερίνης Οδώνυμα, έκδοση Δήμου Κατερίνης, Όλυμπος εκδοτική, Κατερίνη 2003.
http://invenio.lib.auth.gr/record/14725/files/gri-2005-500.pdf

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζουμέρκας, Παναγιώτης, Ο Επίσκοπος Κίτρους Παρθένιος Βαρδάκας 1904-1933. Ο βίος και η δράση του: συμβολή στην επισκοπική ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Μακεδονία, Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Θεολογική, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, 2004

Έλληνες ιεράρχες
Επίσκοποι Κίτρους
Μακεδονομάχοι
Μακεδονομάχος-επέκταση
Μητροπολίτες Κίτρους και Κατερίνης
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Μητροπολίτης πρώην Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Αγαθόνικος

Ο Μητροπολίτης πρώην Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Αγαθόνικος (κατά κόσμον Γεώργιος Φατούρος, γενν. στο Αίγιο στις 6 Μαρτίου 1937) είναι Έλληνας ιεράρχης ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης, έως το Νοέμβριο του 2013, της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Αίγιο στις 6 Μαρτίου 1937. 

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Το 1960, χειροτονήθηκε διάκονος και το 1964 πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Γόρτυνας και Μεγαλουπόλεως (1964-68), ως καθηγητής στο Ανώτερο Ιερατικό Φροντιστήριο Τήνου (1968-71) και πρώτος διευθυντής στην Επτατάξια Εκκλησιαστική Σχολή Τήνου (μέχρι το 1974) και στη συνέχεια διετέλεσε διευθυντής του γραφείου ιεροκηρύκων και νεότητας της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1974-85). 

Το 1985 εξελέγη μητροπολίτης Κίτρους & Κατερίνης, όπου ανέπτυξε σημαντική πνευματική, κοινωνική και φιλανθρωπική δράση. Συγκεκριμένα, στη μητροπολιτική του περιφέρεια, δημιουργήθηκαν τρία πνευματικά κέντρα, η Βαρνάβειος Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη, που ιδρύθηκε από τον ίδιο στη μνήμη του προκατόχου του Βαρνάβα Τζωρτζάτου, εκκλησιαστικό φροντιστήριο, δύο γηροκομεία, το συσσίτιο «Άρτος ο επιούσιος», θρησκευτικές υπηρεσίες στους ασθενείς και στον στρατό, σταθμός α΄ βοηθειών και κοινωνικής συμπαράστασης και άλλες κοινωφελείς υπηρεσίες. Έπειτα από ενέργειές του, η Μητρόπολη μετονομάσθηκε σε "Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος". 

Στις 12 Νοεμβρίου 2013, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον απομάκρυνε από το θρόνο της Μητροπόλεως μετά το πόρισμα ειδικής επιτροπής, καθώς ήταν σε κώμα και δεν μπορούσε να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Το Φεβρουάριο του 2014 εκλέχθηκε μητροπολίτης από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Γεώργιος Χρυσοστόμου.
Έκτοτε παρέμενε ασθενών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος
Επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Κίτρους και Κατερίνης
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Μελέτιος Α' Κίτρους

Ο Μελέτιος Α΄  (κατά κόσμον Μελέτιος Κυριακού) ήταν Επίσκοπος Κίτρους από το 1815 έως και τις 21 Ιουλίου του 1821, οπότε και μαρτύρησε τη Θεσσαλονίκη, στην αγορά Καπάνι μαζί με πολλούς Θεσσαλονικείς.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μελέτιος αναφέρεται στο σχετικό κατάλογο των Επισκόπων και κατά τα χρόνια του μεταφέρθηκε η έδρα της επισκοπής από το Κίτρος στον Κολινδρό. Διακρινόταν για την ευστροφία και την ανδρεία του. Κατά την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη ως τοποτηρητής στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης, λόγω της απουσίας του Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στην Κωνσταντινούπολη, για την συμμετοχή του στις εργασίες της Ιεράς Συνόδου. Εκεί συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε στα υπόγεια του δικαστηρίου. Μαζί του φυλακίστηκαν και οι δημογέροντες Πάικος, Μπαλάνας, Σκανδαλίδης, Τάττης, ο εφημέριος του Αγίου Μηνά Παπαγιάννης, ο Χατζηνικολάου, ο Αργυρόπουλος, ο Αναγνωστάκης, ο Νάκος. Στην εκκλησία του Γρηγορίου Παλαμά είχαν συγκεντρώσει οι Τούρκοι δυο χιλιάδες Έλληνες. Οι περισσότεροι από αυτούς φονεύτηκαν.

Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε', οι Οθωμανοί θανάτωσαν τον Θεσσαλονίκης Ιωσήφ μαζί με άλλους Αρχιερείς του Θρόνου, όπως τον Δέρκων Γρηγόριο. 

Ο Μελέτιος απαγχονίστηκε και κατακρεουργήθηκε  από τον τουρκικό όχλο στην αγορά Καπάνι της Θεσσαλονίκης (σημερινή αγορά Βλάλη).
Μαζί του μαρτύρησαν και οι πρόκριτοι (μέλη της Φιλικής Εταιρείας) Γεώργιος Βλάλης, Χρήστος Μενεξές (επίτροπος του ναού του Αγ. Μηνά), Χριστόδουλος Μπαλάνος, Γεώργιος Πάικος, Στέργιος Πολύδωρος, Αθανάσιος Σκανδαλίδης, Αναστάσιος Γούναρης, Δημήτριος Παππάς, Αναστάσιος Κυδωνιάτης, ο Αργυρός Ταπουχτσής κ.ά., στις 18 Μαΐου.. Σφαγές επίσης έγιναν στην περιοχή της Ροτόντας και στην Πύλη Αξιού. Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπου είχαν καταφύγει 2.000 Έλληνες και τελικά πολλοί από αυτούς φονεύτηκαν από τον τουρκικό όχλο. Αργότερα, το 1822 στραγγαλίστηκε μετά από πολυήμερη φυλάκιση ο Έλληνας προύχοντας και πρόξενος της Δανίας, Εμμανουήλ Κυριακού.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 21 Ιουλίου.

Παραπομπές

Επίσκοποι Κίτρους
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Νεομάρτυρες
Έλληνες ιεράρχες
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Μαυρονέρι Πιερίας

Το Μαυρονέρι ή Αίσωνας είναι ποταμός της Πιερίας, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Κατερίνης. Στον τόπο αυτό έγινε η φονική Μάχη της Πύδνας, το 168 π.Χ., κατά την οποία ο στρατός του τελευταίου Βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα ηττήθηκε από τις λεγεώνες του ύπατου Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου. Η μάχη αυτή ταυτίστηκε με το τέλος της ελληνιστικής εποχής και σήμανε την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Στους οδικούς χάρτες το Μαυρονέρι αναφέρεται σήμερα ως Ρέμα. Το χειμώνα, με τις βροχές και με τα χιόνια, το Μαυρονέρι γεμίζει νερό, ενώ το καλοκαίρι το νερό του αρδεύεται από τα όμορα ορεινά χωριά. 

Στην αρχαιότητα εμφανίζεται και με άλλες ονομασίες, όπως Μίτυς.

Βιβλιογραφία
Αγγελίδης Αλέκος,  Ιστορία της Μακεδονίας.

Παραπομπές

Μαυρονερι
Ποταμοί της Μακεδονίας
Σημαία της Κροατίας

Η σημαία της Κροατίας αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε (τα λεγόμενα πανσλαβικά χρώματα). Όταν η Κροατία ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, η σημαία της ήταν ίδια (τρίχρωμη), με τη διαφορά ότι είχε ένα πεντάκτινο αστέρι ερυθρού χρώματος με κίτρινο περίγραμμα στη θέση του εθνόσημου. Το αστέρι αντικαταστάθηκε από θυρεό το Μάιο του 1990, λίγο μετά τη διεξαγωγή των πρώτων πολυκομματικών εκλογών. Η σύγχρονη σημαία και το εθνόσημο υιοθετήθηκαν στις 21 Δεκεμβρίου 1990, περίπου 10 μήνες προτού η χώρα ανακηρύξει την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία.

Ιστορικές σημαίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τα πάντα για τις κροατικές σημαίες
 Σύντομη ιστορία της κροατικής σημαίας
 Ιστορικές σημαίες (1848-1918)

Κροατια
Εθνικά σύμβολα της Κροατίας
Γιώργος Μεσσάλας

Ο Γιώργος Μεσσάλας (Αιγάλεω 14 Νοεμβρίου 1942 - 20 Ιουλίου 2021) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός.

Γεννήθηκε στο Αιγάλεω. Ο πατέρας του ήταν κρεοπώλης στο επάγγελμα.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή και εργάσθηκε ως σε διάφορους θιάσους και στο «Προσκήνιο» του  Αλέξη Σολωμού. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα «Ο αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου (1969), «Ο κοριός» του Μαγιακόφσκυ (1969), «Σαν περάσουν πέντε χρόνια» του Λόρκα (1970), «Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν» του Μπρεχτ κ.α.

Το 1973 ίδρυσε το «Μοντέρνο Θέατρο» και σκηνοθέτησε τη σάτιρα του Α. Ουέσκερ  «Τα πατατάκια», ενώ το 1974 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο έργο «Νύχτα δολοφόνων».

Ερμήνευσε κλασικό ρεπερτόριο ενώ σκηνοθέτησε πάμπολλες παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στο Λυκαβηττό, στο Ελεύθερο Θέατρο και αλλού, αλλά και σε περιοδείες του σε όλη τη χώρα.

Από το 1992 έως το 2012 στεγάστηκε επαγγελματικά στο θέατρο «Αλκυονίδα», το οποίο διατηρούσε και παιδική σκηνή. Η δραστηριότητα του θεάτρου έπαυσε για οικονομικούς λόγους.

Υπήρξε βοηθός και προσωπικός φίλος του θεατρανθρώπου Αλέξη Μινωτη, όταν ο τελευταίος ανέλαβε γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί μία δεκαετία (1974-1984). Ο Μινωτής μέσω της διαθήκης του κληροδότησε στο Μεσσάλα δεκαεπτά μπαούλα με τα θεατρικά κοστούμια του.

Υπήρξε βοηθός σκηνοθέτη του Αλ. Σολωμού και πήρε μέρος σε όλες τις μεγάλες περιοδείες του Εθνικού Θεάτρου σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Γαλλία, Βέλγιο και Γιουγκοσλαβία.

Ο Μεσσάλας ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ντένη Θέμελη κι απέκτησαν ένα γιο, τον Αλέξη. Ήταν επίσης φίλος και συνεργάτης της Αλίκης Βουγιουκλάκη, καθώς και γείτονας του τραγοδοποιού Γιώργου Ζαμπέτα.

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στις 20 Ιουλίου 2021

Θεατρικές παραστάσεις
- Λίστα βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Μεσσάλας εργάστηκε ως σκηνοθέτης. 

- Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Μεσσάλας συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αρκείσιος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αρκείσιος ήταν βασιλιάς της Ιθάκης, γιος του Δία ή του Κέφαλου του ομώνυμου της Κεφαλλονιάς. Τα Σχόλια στην Οδύσσεια καταγράφουν τον Αρκείσιο σαν γιο του Διός και της Ευρυοδείας. Ο Οβίδιος τον αναφέρει επίσης ως γιο του Διός. Οι περισσότερες πηγές επίσης τον καταγράφουν σαν γιο του Κέφαλου, ο Αριστοτέλης στο έργο του «Το κράτος των Ιθακησίων» γράφει τον χρησμό που πήρε ο Κέφαλος ότι πρέπει να συνευρεθεί με την πρώτη γυναίκα που θα συναντήσει μπροστά του. Ο Κέφαλος συνάντησε μια αρκούδα που είχε μεταμορφωθεί σε γυναίκα, ήρθε σε επαφή μαζί της και έκανε γιο τον Αρκείσιο. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος καταγράφει τον Αρκείσιο σαν γιο του Κέφαλου και της Πρόκρις. Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης αναφέτει μια έκδοση της Ιλιάδας σύμφωνα με την οποία ο Αρκείσιος ήταν εγγονός του Κέφαλου μέσω του γιου του Κελέως. Ο Αρκείσιος αναφέρεται στην ξ ραψωδία της Οδύσσειας, στίχος 182. Ο Αρκείσιος έγινε διάσημος χάρη στους απογόνους του, ο γιος του ήταν ο Λαέρτης, ο εγγονός του ο Οδυσσέας και ο δισέγγονος του ο Τηλέμαχος. Το όνομα της συζύγου του Αρκείσιου ήταν Χαλκομέδουσα, συνθετικό από τον χαλκό και τη Μέδουσα, η οποία θεωρήθηκε στην Εποχή του Χαλκού προστάτιδα των μετάλλων.

Παραπομπές

Πηγές
 Homer: The Odyssey, Book XVI, στο The Iliad & The Odyssey, μετάφραση Samuel Butler, σελ. 625

Οδύσσεια
Μυθικοί βασιλείς της Ιθάκης
Σάμουελ Κολτ

Ο Σάμουελ Κολτ (Samuel Colt, 19 Ιουλίου 1814 - 10 Ιανουαρίου 1862) ήταν Αμερικανός εφευρέτης.

Νεότερα χρόνια 
Ο πατέρας του Κολτ, Κρίστοφερ Κολτ, ήταν αγρότης στο Κονέκτικατ, όταν αποφάσισε να μετακομίσει με την οικογένειά του στο Χάρτφορντ και να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις. Η μητέρα του Κολτ, Σάρα Κάλντγουελ, πέθανε όταν αυτός ήταν δύο χρονών και έμεινε με τον πατέρα του, τις τρεις αδελφές, που οι δύο πέθαναν σε μικρή ηλικία και η τρίτη αυτοκτόνησε αργότερα, και τους τρεις αδελφούς του. Αργότερα, στα τέσσερά του, ο πατέρας του παντρεύτηκε την Όλιβ Σάρτζεντ, η οποία και μεγάλωσε τον Κολτ.

Η αρχή 
Ως νέος θαλασσοπόρος που ταξίδευε για την Καλκούτα, ο Κολτ χάραξε ένα ξύλινο μοντέλο πυροβόλου όπλου που αργότερα έγινε το πιο διάσημο όπλο χειρός που σχεδιάστηκε ποτέ. Μετά από αρκετά χρόνια ο Κόλτ κατάφερε να αναπτύξει ένα μηχανισμό που δούλευε. Το επονομαζόμενο revolver (ελληνικά αποδίδεται ως "περίστροφο") είχε έναν μεταλλικό κύλινδρο με υποδοχές για σφαίρες (μύλος), ο οποίος περιστρεφόταν κατά μία θέση κάθε φορά που ο κόκορας σηκωνόταν. Επίσης το revolver ήταν το πρώτο όπλο που χρησιμοποιούσε με επιτυχία την κρουστική δράση.

Παραγωγή όπλων 
Το 1835 ο Κολτ πατεντάρισε το σχέδιο και το 1836, που ιδρύθηκε η εταιρία Patent Arms Manufacturing Company στο Πάτερσον (Paterson), το ρεβόλβερ βγήκε στην παραγωγή. Αργότερα ο Κολτ σχεδίασε τρεις ακόμη τύπους όπλων χειρός, όπως και δύο τουφέκια. Το 1842 το εργοστάσιο έκλεισε λόγω έλλειψης παραγγελιών. Πέντε χρόνια αργότερα η παραγωγή ανέκαμψε όταν η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών παρήγγειλε χίλια κομμάτια για τον πόλεμο ενάντια στο Μεξικό. Το 1855 ο Κολτ κατασκεύασε νέο εργοστάσιο στο Χάρτφορντ, που έγινε και το μεγαλύτερο ιδιωτικό εργοστάσιο παραγωγής όπλων του κόσμου.

Επανάσταση στην παραγωγή 
Ο Κολτ, επηρεασμένος από τον Ιλάια Γουίτνεϊ, ανέπτυξε μια νέα γραμμή παραγωγής βασισμένη στην ξεχωριστή κατασκευή των διαφόρων μερών και στην τελική τους συναρμολόγηση χρησιμοποιώντας μηχανές. Δήλωσε ότι «Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να παραχθεί από μηχανές». Έτσι, ο Κολτ κατάφερε να παραγάγει εκατόν πενήντα όπλα την ημέρα μέχρι το 1856.

Διάφορα όπλα 
Το ρεβόλβερ χρησιμοποιούνταν εκτενώς κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου στην Αμερική και μέχρι το θάνατό του ο Κολτ είχε παραγάγει πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες όπλα. Το 1880 το «peacemaker» έγινε θρύλος στην άγρια Δύση, ενώ το 45άρι ημιαυτόματο πιστόλι του ήταν το τυπικό πιστόλι κατά τη διάρκεια του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε το επίσημο όπλο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ μέχρι το 1984. Σήμερα, μαζί με το Εθνικό Ινστιτούτο Δικαιοσύνης, η βιομηχανία Κολτ αναπτύσσει ένα «έξυπνο όπλο» με τεχνολογία που θα επιτρέπει στο όπλο να εκπυρσοκροτεί μόνον από τον νόμιμο κάτοχό του.

Αμερικανοί εφευρέτες
Ναυσίθοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναυσίθοος ή Ναυσίθους είναι κυρίως γνωστός ένας βασιλέας των Φαιάκων, γιος του Ποσειδώνα και της Περιβοίας. Ο Ναυσίθοος ήταν πατέρας του Αλκινόου και εξαναγκάσθηκε από τους Κύκλωπες να μεταναστεύσει από την Υπέρεια στη Σχερία (σημερινή Κέρκυρα), όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του. Αυτός ο Ναυσίθοος αναφέρεται στην Οδύσσεια (η 56).

Ωστόσο, ο Ησίοδος στη Θεογονία (Β 1017-1018) αναφέρει ότι ο ένας από τους δύο γιους του Οδυσσέα και της Καλυψώς ονομαζόταν επίσης Ναυσίθοος. Αυτός ο Ναυσίθοος ΔΕΝ αναφέρεται στην Οδύσσεια.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ναυσιθοο
Ναυσιθοο
Κορυσχάδες Ευρυτανίας

Οι Κορυσχάδες είναι χωριό και τοπική κοινότητα του Δήμου Καρπενησίου του Νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου, σε υψόμετρο 940 μέτρων. Το 1955 μετονομάστηκε σε Κυψέλη, ονομασία που διατήρησε έως το 1965, οπότε και μετονομάστηκε εκ νέου. Κατά την απογραφή του 2011 ειχε πραγματικό πληθυσμό 44 κατοίκων.

Τοπική Κοινότητα Κορυσχάδων
Η Τοπική Κοινότητα αποτελείται, εκτός των Κορυσχάδων, από τον οικισμό Μεσαμπελιά (31 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Κορυσχάδων ανέρχεται σε 75 κατοίκους.

Ιστορία 
Το χωριό συνδέθηκε με την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης. Ο λόγος είναι ότι σε αυτό το χωριό συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από πανελλήνιες μυστικές εκλογές, το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελούσαν αντιπρόσωποι των περισσότερων περιοχών της Ελλάδας. Τη διενέργεια των εκλογών αποφάσισε και ανήγγειλε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), η λεγόμενη κυβέρνηση των βουνών, που είχε σχηματιστεί με πρωτοβουλία του ΕΑΜ τον Μάρτιο του 1944. Στις εκλογές έλαβαν μέρος περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Έλληνες και εκλέχθηκαν 250 εθνοσύμβουλοι, από ευρύτατο φάσμα. 

Στις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου συμμετείχαν πέντε καθηγητές πανεπιστημίου, δύο μητροπολίτες, οκτώ στρατηγοί, είκοσι δημόσιοι υπάλληλοι, πέντε βιομήχανοι, δέκα δημοσιογράφοι, δεκαπέντε γιατροί, είκοσι πέντε δικηγόροι, είκοσι τρεις αγρότες, δέκα καθηγητές γυμνασίου, είκοσι δύο εργάτες κ.ά. Από την Αττικοβοιωτία και την Εύβοια είχαν εκλεγεί 41 αντιπρόσωποι, από την Ήπειρο 14, από τη Θεσσαλία 22, από τη Μακεδονία 38, από τη Στερεά 21, από την Πελοπόννησο 44 και άλλοι από άλλες περιοχές. Η πρώτη συνέδρια του Εθνικού Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1944 και στις 27 Μαΐου ψηφίστηκε το πρόγραμμά του   στο οποίο προτάσσεται η διακήρυξη:
Το Εθνικό Συμβούλιο, συγκροτημένο από αντιπροσώπους ολόκληρου του Ελληνικού λαού που συνήλθαν για να διακηρύξουν την ακατάβλητη θέλησή του να πολεμήσει ως την τελευταία του πνοή για την απελευθέρωση της Χώρας, την πλήρη συντριβή του φασισμού και την αποκατάσταση της εθνικής ενότητας και της λαϊκής κυριαρχίας
και καθορίζει με το ψήφισμά του, που αποτελείται από 15 άρθρα, τον τρόπο άσκησης όλων των εξουσιών στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2006.

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Τζέσικα Μπίελ

Η Τζέσικα Κλερ Μπίελ (Jessica Claire Biel, 3 Μαρτίου 1982) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και πρώην φωτομοντέλο, γνωστή κυρίως από την συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά 7th heaven αλλά και σε Χολυγουντιανές παραγωγές όπως οι ταινίες Stealth, Blade: Trinity, The Illusionist και The A-Team.

Τα πρώτα χρόνια 

Η Τζέσικα γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της Μινεσότα (Έλι) αλλά σε μικρή ηλικία μετακόμισε στο Μπούλντερ του Κολοράντο. Παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής από μικρή ηλικία με σκοπό να γίνει ερμηνεύτρια στο μουσικό θέατρο και συμμετείχε σε παραστάσεις γνωστών μιούζικαλ όπως τα Άννι, Η Μελωδία της Ευτυχίας και Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Έχει ένα μικρότερο σε ηλικία αδερφό, το Τζάστιν.

Σταδιοδρομία 

Η επαγγελματική σταδιοδρομία της Τζέσικα άρχισε το 1994 αρχικά σαν μοντέλο, αλλά η μεγάλη της ευκαιρία για καταξίωση ήρθε δύο χρόνια αργότερα, όταν πήρε το ρόλο της Μαίρη Κάμντεν στην επιτυχημένη και μακροβιότατη οικογενειακή σειρά 7th heaven (Στον Έβδομο Ουρανό). Η πρώτη εμφάνιση της στον κινηματογράφο έγινε ένα χρόνο μετά, το 1997, στην ταινία Ulee's Gold δίπλα στο βετεράνο Πίτερ Φόντα. Εκτός από την υποκριτική η Τζέσικα έγινε εκπρόσωπος της εταιρίας καλλυντικών L'Oreal από το 2002.

Το 2000 η Τζέσικα πόζαρε γυμνόστηθη για το περιοδικό Gear προκαλώντας αντιδράσεις λόγω του νεαρού της ηλικίας της (ήταν μόλις 17 ετών). Η απόφαση της να φωτογραφηθεί γυμνή έγινε κάτω από το φόβο της τυποποίησης σε "οικογενειακούς" και "αθώους" ρόλους μετά τη μεγάλη επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς που εμφανιζόταν, αλλά και από την απογοήτευση που της προκάλεσε η απώλεια σημαντικών για την υποκριτική της εξέλιξη ρόλων εξαιτίας ακριβώς της μέχρι τότε εικόνας της. Η Τζέσικα έχασε κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια της τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία American Beauty που τελικά κατέληξε στην Θώρα Μπερτς. Κατάφερε τελικά να αποδεσμευτεί από τη σειρά 7th Heaven μετά το 2002 και επικεντρώθηκε στην κινηματογραφική της καριέρα.

Οι μετέπειτα εμφανίσεις της περιορίστηκαν αρχικά σε νεανικές ταινίες όπως τα Summer Catch (2001) και The Rules of Attraction (2002) με μεικτές κριτικές και όχι ιδιαίτερη εμπορική απήχηση. Λίγο αργότερα ήρθαν οι συμμετοχές στο Blade: Trinity και το εμπορικά αποτυχημένο Stealth. Η πρώτη επιτυχία ήρθε με το The Illusionist ταινία του 2006 που διακρίθηκε καλλιτεχνικά και εμπορικά.

Το 2007 η Τζέσικα εμφανίστηκε στην περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Next δίπλα στον Νίκολας Κέιτζ και στην κωμωδία I Now Pronounce You Chuck and Larry δίπλα στον Άνταμ Σάντλερ. Η δεύτερη έφτασε στο Νο 1 της λίστας εισπράξεων στην Αμερική, κερδίζοντας 32 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο προβολής.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα
 Η Τζέσικα στην IMDb
 Η Τζέσικα στο Cine.gr

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί μοντέλα
Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Ελένη Τρικούπη

Η Ελένη Τρικούπη υπήρξε Ελληνίδα νοσηλεύτρια.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν κόρη του υποστράτηγου Ανδρέα Ι. Κορδέλλα και σύζυγος του αντιστράτηγου Νικολάου Τρικούπη, γόνου της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπηδων. 

Κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, υπηρέτησε ως αδελφή νοσοκόμα στο νοσοκομειακό τρένο Λαρίσης - Αθηνών. Στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο, υπηρέτησε ομοίως στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο Νοσοκομείο Αθηνών. Στη Μικρασιατική εκστρατεία υπηρέτησε ως προϊστάμενη νοσοκόμος στο νοσοκομείο της Προύσας. Τιμήθηκε με το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος, καθώς και με το Αριστείο Ανδρείας.

Παραπομπές 

Έλληνες νοσηλευτές
Ελενη
]]
Τάγμα του Σωτήρος
Αριστείο Ανδρείας
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20

To Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου για αθλητές κάτω των 20 ετών  (FIFA U-20 World Cup), προηγούμενα γνωστό ως «Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων» ( FIFA World Youth Championship) είναι παγκόσμια ποδοσφαιρική διοργάνωση της FIFA. Το νέο όνομα για τη διοργάνωση άρχισε να χρησιμοποιείται από τη διοργάνωση του 2007.

Το εν λόγω πρωτάθλημα διεξάγεται ανελλιπώς κάθε δύο χρόνια, αρχής γενομένης από το 1977.

Η αντίστοιχη διοργάνωση για τις γυναίκες (Παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών κάτω των 20 ετών ή FIFA U-20 Women's World Championship) ξεκίνησε το 2002 με όριο ηλικίας τα 19 χρόνια. Το ηλικιακό όριο για τις γυναίκες άλλαξε σε 20, αρχής γενομένης από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών κάτω των 20 ετών του 2006.

Η διοργάνωση ήταν επίσης γνωστή ως «Κύπελλο της Κόκα Κόλα» (FIFA Coca-Cola Cup) μέχρι το 1997.

Τελικός 2009 
Στον τελικό της πιο πρόσφατης διοργάνωσης, που έγινε στην Αίγυπτο στις 16 Οκτωβρίου του 2009, η Γκάνα κατέκτησε για πρώτη φορά - και για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης ομάδα από την Αφρική- τον τίτλο. Η ομάδα της Αφρικής νίκησε στα πέναλτι με 4-3 τη Βραζιλία στο Κάιρο. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ουγγαρία νικώντας με 2-0 την Κόστα-Ρίκα, επίσης στα πέναλτι.

Οι νικητές 

 Επεξήγηση
 παρ. - μετά από παράταση
 πεν. - ο αγώνας κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι

Καλύτερες θέσεις ανά χώρα 
Παρακάτω είναι οι 35 χώρες που έχουν φθάσει τουλάχιστον τον ημιτελικό της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Κ-20. Η Αργεντινή είναι η πιο επιτυχημένη χώρα με έξι τίτλους, επτά συμμετοχές στον τελικό και μία τέταρτη θέση.

1 = συμπεριλαμβάνει τη Γιουγκοσλαβία
2 = συμπεριλαμβάνει την Σοβιετική Ένωση
3 = συμπεριλαμβάνει την Δυτική Γερμανία

Βραβεία

Χρυσή Μπάλα

Χρυσό Παπούτσι 
Απονέμεται στον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης.

Χρυσό Γάντι

Βραβείο Ευ Αγωνίζεσθαι

Παραπομπές 

Διοργανώσεις FIFA
Ποδόσφαιρο U20
Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες

Ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες (ισπανικά: Juan Gilberto Funes, 8 Μαρτίου 1963 - 11 Ιανουαρίου 1992) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής.

Οι πρώτες του ομάδες ήταν οι Huracan, Estudiantes de La Plata, Sarmiento de Junin, Jorge Newbery, Gimnacia y Esgrima. Αγωνίστηκε στη Μιλιονάριος της Κολομβίας το 1984. Το 1986 κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες με τη Ρίβερ Πλέιτ.

Το 1987 ο Γιώργος Κοσκωτάς τον έφερε στον Ολυμπιακό ως έναν από τους δύο ξένους που επιτρεπόταν τότε να έχει η ομάδα. Η μεταγραφή του θεωρήθηκε θρίαμβος του Κοσκωτά, καθώς ο Φούνες ήταν εν ενεργεία διεθνής με την τότε πρωταθλήτρια κόσμου Αργεντινή. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε για 2 χρόνια και εντυπωσίασε με την άψογη τεχνική αλλά και για την εκτελεστική δεινότητα που τον διέκρινε. Αγαπήθηκε από τους φιλάθλους και για τις θεαματικές ντρίμπλες και πάσες του που ενθουσίαζαν την εξέδρα. Ο αυθορμητισμός του ωστόσο κάποιες φορές στοίχιζε στην ομάδα, με κυριότερο παράδειγμα το χαστούκι που έδωσε στο πρόσωπο του παίκτη του ΠΑΟΚ Κώστα Λαγωνίδη μπροστά στα μάτια του διαιτητή Χαρλαβάνη τον Οκτώβριο του 1988, με αποτέλεσμα να του επιβληθεί ποινή αποκλεισμού 7 αγώνων από τον αθλητικό δικαστή.

Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε στη Γαλλία στη Νανσύ και τη Ναντ όμως τα προβλήματα που είχε με την καρδιά του τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην Αργεντινή και να αγωνιστεί στη Vélez Sársfield στερώντας του την ευκαιρία να ενταχθεί στην Μπόκα Τζούνιορς.

Έχασε τη ζωή του λόγω των καρδιακών προβλημάτων στις 11 Ιανουαρίου 1992 σε ηλικία 29 ετών. Το στάδιο της γεννέτειράς του Σαν Λουίς της Αργεντινής ονομάστηκε προς τιμήν του στάδιο Φούνες.

Ο Φούνες ήταν 4 φορές διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφικό
 Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες - Ο Βούβαλος
 Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες: Ο θρυλικός "βούβαλος"

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1987
Ποδοσφαιριστές Βέλες Σάρσφιλντ
Ποδοσφαιριστές Μιγιονάριος Φούτμπολ Κλουμπ
Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Μεντόσα
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Σαρμιέντο
Βιλιστίχη

Η Βιλιστίχη ήταν μια από τις ερωμένες του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου και πιθανώς μητέρα του γιου του, του Πτολεμαίου Ανδρομάχου. Το όνομά της δεν μοιάζει ελληνικό, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ήταν ελληνικής καταγωγής. Οι πηγές διαφωνούν τόσο για την ορθογραφία του, όσο και για την πόλη καταγωγή της γυναίκας αυτής: ο Πλούταρχος υποστηρίζει πως ήταν βαρβαρικής καταγωγής, μία εταίρα από την αγορά, ο Παυσανίας πως καταγόταν από τις ακτές της Μακεδονίας, ενώ ο Αθήναιος πως προερχόταν από μια οικογένεια ευγενών του Άργους. Είναι πιθανό πως η χαμηλή ή υψηλή καταγωγή της κατασκευάστηκε από απαξίωση ή κολακεία αντίστοιχα. Το έτος 268 π.Χ. αγωνίστηκε σε αρματοδρομία στην Ολυμπία και κέρδισε βραβείο. Πέθανε στην Κανώπη πριν το 246 π.Χ. σε κάποια άγνωστη ημερομηνία και τάφηκε στο ναό του Σέραπι στη Ρακότιδα. Ο Πτολεμαίος επέβαλλε τη λατρεία της ως θεότητας και ανέγειρε ιερά για αυτήν υπό το όνομα Αφροδίτη – Βιλιστίχη.

Πηγές 
Βιογραφία από τον Christopher Bennett .
The House of Ptolemies παρ. 78

Δείτε Επίσης 
 Πτολεμαίος Β' Φιλάδελφος
 Αρχαία Αίγυπτος
 Ελληνιστική περίοδος

Ελληνιστική περίοδος
Εταίρες και παλλακίδες
Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες
Γυναίκες στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες
Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Πολύ σκληρός για να πεθάνει 4.0

Ο τίτλος Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4.0 (αγγλ. Die Hard 4.0, γνωστός επίσης με τον τίτλο Live Free or Die Hard) ανήκει σε ταινία περιπέτειας αμερικανικής παραγωγής 2007, η οποία αποτελεί το τέταρτο μέρος της σειράς Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει (Die Hard). Πρωταγωνιστεί ο Αμερικανός ηθοποιός Μπρους Γουίλις στον ρόλο του αστυνομικού Τζον Μακλέιν που αυτή τη φορά καλείται να αντιμετωπίσει μια συμμορία κυβερνό-τρομοκρατών. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 28 Ιουνίου 2007.

Πλοκή 
Ένα μεγάλο σχέδιο για τρομοκρατικές επιθέσεις μέσω του διαδικτύου μπαίνει σε εφαρμογή με τη συνεργασία πολλών χάκερς. Ο Τζον Μακλέιν που αντιμετωπίζει προβλήματα με την κόρη του θα βρεθεί μπλεγμένος στην ιστορία. Οι τρομοκράτες σχεδιάζουν μέσω των υπολογιστών τους να παραλύσουν το σύστημα και να επιφέρουν καίρια πλήγματα χωρίς να έχουν όμως υπολογίσει την ανελέητη καταδίωξη του έμπειρου αστυνομικού.

Διανομή 
 Μπρους Γουίλις ... Τζον Μακλέιν
 Τζάστιν Λονγκ ... Ματ Φάρελ
 Τίμοθι Όλιφαντ ... Τόμας Γκάμπριελ
 Κλιφ Κέρτις ... Μπόουμαν
 Μάγκι Κιού ... Μάι Λίν
 Μαίρη Ελίζαμπεθ Ουίνστεντ ... Λούσι Μακλέιν
 Κέβιν Σμιθ ... Γουόρλοκ / Φρέντι
 Κριστίνα Τσανγκ ... Τέιλορ
 Γίοργκο Κονσταντάιν ... Ρούσο
 Άντριου Φρίντμαν ... Κάσπερ
 Κανγκ Σουνγκ ... Μολίνα
 Ματ Ο'Λίρι ... Κλέι
 Σιρίλ Ραφαελί ... Ραντ

Άλλα στοιχεία 
 Η ταινία παίχθηκε με τον τίτλο Live Free or Die Hard στην Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία. Ο τίτλος Die Hard 4.0 προτιμήθηκε για όλες τις υπόλοιπες περιοχές αφενός για να είναι πιο σαφής η ταύτιση με τις προηγούμενες ταινίες της σειράς και αφετέρου γιατί η φράση Live Free or Die που αποτελεί ρήση του στρατηγού του Αμερικανικού πόλεμου της Ανεξαρτησίας, Τζον Σταρκ και πολιτειακό μότο του Νιου Χάμσαϊρ δεν είναι γνωστή και αναγνωρίσιμη εκτός των Η.Π.Α.
 Η γραφή του αριθμού 4 ως 4.0 παραπέμπει στον τρόπο γραφής των εκδόσεων (versions) λογισμικού και που έχει άμεση σχέση με το σενάριο της ταινίας.
 Στη διάρκεια των γυρισμάτων υπήρξαν τραυματισμοί τόσο του πρωταγωνιστή (όχι ιδιαίτερα σημαντικός) αλλά και του προσωπικού του κασκαντέρ (αρκετά σοβαρός τραυματισμός που διέκοψε τα γυρίσματα για κάποιες μέρες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα (Αγγλικά)
 Επίσημη Ιστοσελίδα (Ελληνικά)
 Το trailer της ταινίας στο Yahoo! Movies

Παραπομπές

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2007
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Ταινίες σίκουελ
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές buddy ταινίες
Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment
Ταινίες γυρισμένες στο Μέριλαντ
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Τάχνιστα

Η Τάχνιστα είναι ιστορική περιοχή στην Κάτω Μηλιά Πιερίας, θέατρο μάχης στη διάρκεια της εθνικής Αντίστασης. Στην περιοχή, την άνοιξη του 1943 οι δυνάμεις των Ελλήνων στον Όλυμπο και στα Πιέρια συγκρούστηκαν με τους Ναζί, οι οποίοι ήταν πολύ περισσότεροι και πιο οργανωμένοι. Στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων που έκαναν οι Γερμανοί στα χωριά των Πιερίων, είχαν στρατοπεδεύσει στην Κάτω Μηλιά, ενώ οι αγωνιστές υποχώρησαν στα Πιέρια όρη. Στη μάχη διακρίθηκε ο Ζαχαρίας Καρακίτσιος από το Λιτόχωρο, ο οποίος κατάφερε να καθηλώσει τους Ναζί από το ύψωμα στα Τάχνιστα. Στη μνήμη των πεσόντων στη μάχη ανεγέρθηκε μνημείο, επί του οποίου κάθε χρόνο τελείται επιμνημόσυνη δέηση.

Ονομασία 
Η Τάχνιστα ονομαζόταν "Τα άχνιστα" και έλαβε το όνομά της από την ομίχλη. Εξαιτίας της θέσης του χωριού, όταν είχε ομίχλη ολόκληρο το χωριό καλυπτόταν από αυτήν.

Πηγές 
 Ράπτης Γ., Κατερίνης Οδώνυμα, εκδ. Όλυμπος, 2003

Τάχνιστα
Τάχνιστα
Ροδόπολη Σερρών

Η Ροδόπολη βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού Σερρών και σε υψόμετρο 105 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί την Οδηγήτρια ανήκει στη δημοτική ενότητα Κερκίνης που υπάγεται στο Δήμο Σιντικής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 820 κατοίκους. Παλιότερα, υπαγόταν διοικητικά στην επαρχία Σιντικής. Αποτελεί το εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, από τις Μουριές μέχρι και το Μανδράκι.

Κοινότητα

Ιστορική αναδρομή

Η Ροδόπολη αναγνωρίσθηκε ως Κοινότητα στις 2 Αυγούστου 1926, με σχετικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το οποίο αποσπούσε τον οικισμό από τον τότε υπάρχοντα συνοικισμό του Σιδηροδρομικού Σταθμού Πορροΐων.

Πληθυσμιακή εξέλιξη
Επίσημα στοιχεία απογραφής για τον οικισμό της Ροδόπολης Σερρών βρίσκονται από την απογραφή του 1951 και μετά.
Ο Ειδικός Πίνακας Απογραφής Πληθυσμού της Κοινότητας Ροδόπολης, είναι ο ακόλουθος:

πηγή:Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδας

Αθλητισμός 

Στη Ροδόπολη εδρεύει ο «Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Ολυμπιακός» που αποτελεί ένα από πιο ιστορικά αθλητικά σωματεία των Σερρών. Ιδρύθηκε το 1924-25 και από το 1926 αγωνίζεται ως «Ολυμπιακός».

Εκπροσωπεί τη Ροδόπολη στις τοπικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Σερρών.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Φώτης Γιαγκούλας

Ο Φώτης Γιαγκούλας (... - 20 Σεπτεμβρίου 1925) ήταν θρυλικός Έλληνας λήσταρχος από το χωριό Μεταξάς Σερβίων.

Κατηγορήθηκε για φόνους και ληστείες και αποδείχθηκε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ο Γιαγκούλας δρούσε στον μισό Όλυμπο και στα Πιέρια, την  Ελασσόνα και την Κοζάνη, ενώ υπήρξε φίλος και με τον άλλο μεγάλο λήσταρχο, Θωμά Καντάρα. Σε μικρό χρονικό διάστημα η συμμορία του κατάφερε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος του Ολύμπου, τρομοκρατώντας τους ορειβάτες.

Σκοτώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1925 σε συμπλοκή που κράτησε 8 ώρες με χωροφύλακες στην περιοχή Κλεφτόβρυση του Ολύμπου. Μαζί του σκοτώθηκε και ο συνεργάτης του, Πάντος Μπαμπάνης. Επίσης, σκοτώθηκε ο λήσταρχος Τσαμήτρας και ο χωροφύλακας Κωνσταντίνος Σαλιώρας. Τα κεφάλια των ληστών εκτέθηκαν σε κοινή θέα στην Κατερίνη, επάνω σε ένα κοντάρι, μπροστά στο κτήριο του δικαστηρίου για να αποθαρρυνθεί η περαιτέρω σύνταξη ληστρικών ομάδων. Σήμερα το κεφάλι του Γιαγκούλα, μαζί με το θρυλικό μαχαίρι του, την «Παρδάλα», με το οποίο εκτιμάται ότι δολοφόνησε 54 ανθρώπους, εκτίθενται στο Μουσείο Εγκληματολογίας (ΕΚΠΑ) του  Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1928 η ζωή και η δράση του Γιαγκούλα αποτέλεσε το θέμα ομώνυμης ταινίας του Κομινάκη, σε μια εμβρυακή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Γεώργιος Χατζής & Μιλτιάδης Τερζόπουλος, Γιαγκούλας - Λήσταρχοι του Ολύμπου, εκδόσεις Μάτι, Μάιος 2012, ISBN 978-960-6692-17-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εγκληματολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Αθηνών
 

Έλληνες εγκληματίες
Ληστές
Νεοκαισάρεια Πιερίας

Η Νεοκαισάρεια είναι χωριό του νομού  Πιερίας, με 445 κατοίκους βάσει της απογραφής του 2011. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα δυτικά της Κατερίνης, πάνω στην επαρχιακή οδό Κατερίνης - Ελασσόνας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Κατερίνης. Οι κάτοικοι καλλιεργούν καπνά. Πολιούχος άγιος του Δημοτικού διαμερίσματος είναι ο Άγιος Δημήτριος.

Ιστορικά 
Το χωριό ιδρύθηκε το 1928 από πρόσφυγες, προερχόμενους από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισάρειας του Πόντου. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και αποπερατώθηκε το 1958.

Υποδομή 
Η Νεοκαισάρεια διαθέτει ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, που ονομάζεται "Ο Αχιλλεύς" (η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνικη κατηγορία), Πολιτιστικό Ποντιακό Σύλλογο "Ο ΠΟΝΤΟΣ" , ιατρείο και πλατεία, που ονομάζεται "Πλατεία Πόντου". Υπάρχει επίσης τακτική αστική συγκοινωνία. 

Σε απόσταση 7 χλμ. από την Κατερίνη, στο ποτάμι του χωριού μέχρι και τον Άγιο Δημήτριο απλώνεται ένα πλατανοδάσος με πηγή. Εκεί υπάρχει αναψυκτήριο, παιδική χαρά και ζώα, όπως χήνες, άλογα, στρουθοκάμηλοι και ελάφια.  

Οι κάτοικοι κατάγονται από την ευρύτερη περιοχή της Νεοκαισαρείας του Πόντου , σημερινό Νικσάρ. Στις 4 Απριλίου 1987 μεταφέρθηκε στον ναό του Αγίου Δημητρίου στο χωριό τεμάχιο του ιερού λειψάνου του Αγίου Γρηγορίου του θαυματουργού, η κάρα του οποίου φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φωτογραφίες του Δήμου Κατερίνης
Ένας πρόγονος του ελέφαντα αποκαλύπτεται στη Νεοκαισάρεια του Νομού Πιερίας 
Παλαιοντολογικό εύρημα στη Νεοκαισάρεια Πιερίας
Σπήλαιο Νεοκαισάρεια: Μια διαφορετική πτυχή της Πιερίας – ένας πόλος έλξης
Σπήλαιο Νεοκαισάρειας Πιερίας
Μαστόδοντας Νεοκαισάρειας

Παραπομπές

Χωριά του νομού Πιερίας
Νεοκαισάρεια
Κλεοπάτρα Α΄ της Αιγύπτου

Η Κλεοπάτρα, γνωστή και ως Κλεοπάτρα Α' η Σύρα ( π. 212 π.Χ. – 176 π.Χ. ) ήταν βασίλισσα της Αιγύπτου κατά την ελληνιστική περίοδο, ως μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων.

Ήταν κόρη του Αντίοχου Γ' του Μέγα, βασιλιά της Δυναστείας των Σελευκιδών, και της Λαοδίκης. Νυμφεύθηκε το φαραώ Πτολεμαίο Ε' τον Επιφανή το 194 π.Χ. στη Ράφια. Το ζεύγος ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία με τον τίτλο «Θεοί Επιφανείς». Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: το Διάδοχο του πατέρα του Πτολεμαίο Στ' το Φιλομήτωρα, τη μετέπειτα βασίλισσα της Αιγύπτου, την Κλεοπάτρα τη Β' και το μελλοντικό φαραώ Πτολεμαίο Η'. Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 181 π.Χ., βασίλεψε μοναχή της εκ μέρους του ανήλικου γιου της Πτολεμαίου Στ', ο οποίος αργότερα έλαβε το επώνυμο «ο Φιλομήτωρ», δηλαδή «αυτός που αγαπά τη μητέρα του». Πέθανε γύρω στο 176 π.Χ. Το επίθετο «η Σύρα» της το αποδίδει ο Αππιανός.

Χρονολόγιο

Δείτε επίσης 
 Δυναστεία των Σελευκιδών
 Δυναστεία των Πτολεμαίων
 Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
 Αρχαία Αίγυπτος
 Ελληνιστική περίοδος

Πηγές 
 Βιογραφία από τον Christopher Bennett. 
 Βιογραφία στο livius.org. 

Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή
Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Δυναστεία των Σελευκιδών
Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι

Το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι (αγγλικά: Lake Malawi National Park) είναι εθνικό πάρκο του Μαλάουι, στην νότια πλεύρα της λίμνης Μαλάουι. Έχει έκταση 88 τ.χλμ. και καλύπτει τμήμα της λίμνης, τη χερσόνησο Κχούμπα και δώδεκα μικρότερα νησιά.

Το 1934 η δημιουργήθηκε στην περιοχή ζώνη δασικής προστασίας και καταφύγιο πτηνών. Η προστασία αυτή επεκτάθηκε το 1972 και στους κοντινούς λόφους του ακρωτηρίου Μακλίαρ, του Μουένια και του Νκούντζι. Το 1980 η περιοχή χαρακτηρίστηκε εθνικό πάρκο.

Η λίμνη Μαλάουι έχει την μεγαλύτερη ποικιλότητα ψαριών στον κόσμο. Πιστεύεται ότι εντός των ορίων του πάρκου υπάρχουν περίπου 1000 διαφορετικά είδη, από τα οποία το 90% είναι ενδημικά είδη της λίμνης, γεγονός που αποτελεί αποτέλεσμα εξελικτικής προσαρμογής, συγκρίσιμης μόνο με την αντίστοιχη που εμφανίζεται στα Νησιά Γκαλαπάγκος.

Από το 1984 αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Δείτε επίσης 
 Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Μαλάουι - UNESCO World Heritage Centre
 Το Εθνικό Πάρκο της Λίμνης Μαλάουι

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Γεωγραφία του Μαλάουι
Λιμνη Μαλαουι
Τουόμας Χολοπάινεν

Ο Τoύομας Χολοπάινεν (Tuomas Lauri Johannes Holopainen, 25 Δεκεμβρίου 1976) είναι Φινλανδός μουσικός και συνθέτης.

Γνωστός κυρίως για την ενασχόληση του με την heavy metal μουσική, από το 1991, έχει σπουδάσει τζαζ και κλασσική μουσική επίσης, για δώδεκα χρόνια, σε μουσικό σχολείο. Ο Χολοπάινεν είναι ο κιμπορντίστας των Nightwish και ο αρχηγός της μπάντας, καθώς και ο βασικός τραγουδοποιός, μουσικοσυνθέτης και στιχουργός της.

Καριέρα 
Ο Χολοπάινεν γεννήθηκε στο Κίτεε, της Φινλανδίας στις 25 Δεκεμβρίου του  1976. Το  1997 ίδρυσε στη γενέτειρα του, το μουσικό συγκρότημα οπερατικής, συμφωνικής μέταλ μουσικής Nightwish. 

Έχει επίσης παίξει στα συγκροτήματα: Nattvindens Gråt και Darkwoods my Betrothed. Παράλληλα με τους Nightwish  συμμετέχει σε ένα gothic-doom metal συγκρότημα, τους For My Pain....
Ατρόμητος Αχαΐας

Ο Ατρόμητος Λάππα είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το χωριό Λάππα Αχαΐας. Ιδρύθηκε αρχικά το 1964 με χρώματα το κόκκινο και το μπλε και επανιδρύθηκε το 2015. Διαθέτει γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και κερκίδες.

Ιστορία

Ατρόμητος Λάππα 
Ιδρύθηκε το 1964 σαν Αθλητικός Σύλλογος Ατρόμητος Λάππα από ανθρώπους του χωριού Λάππας κι είχε αξιοσημείωτη παρουσία, ειδικά τη δεκαετία του 1970 στο τότε περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας, όπου προσπάθησε αρκετές φορές με αξιώσεις να βρεθεί στη Β' Εθνική. Ξεκίνησε από την Γ΄ Κατηγορία και το περιφερειακό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πατρών, πρώτη φορά στην Α' Κατηγορία έπαιξε την περίοδο 1969-70. Στην Α΄ Κατηγορία έπαιξε έως το 1973 για να ξανανέβει το 1977 έως το 1986, επέστρεψε πάλι την περίοδο 1990-91 χωρίς επιτυχία και ξανά το 1993-94 έως το 1996-97. Την περίοδο 1993-94 επέστρεψε στην Α΄ Κατηγορία για τέσσερα χρόνια βρέθηκε πάλι εκεί το 2004-05.

Το 2005-06 ο Ατρόμητος Λάππα αναδείχθηκε πρωταθλητής Αχαΐας. Αγωνίστηκε στο Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Δ' Εθνική) για έπειτα συνεχές χρόνια, κατά τις περιόδους 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12 και 2012-13. Την περίοδο 2009-10 ο Ατρόμητος Λάππα κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Αχαΐας στην ιστορία του, νικώντας στον τελικό που διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Κάτω Αχαΐας τον Εθνικό Σαγέικων με σκορ 4-0.

Ατρόμητος Αχαΐας 
Το 2012-13 μέσω του πρωταθλήματος της Δ΄ Εθνικής κέρδισε την άνοδο του στην Γ΄ Εθνική και άλλαξε ονομασία σε Ατρόμητος Αχαΐας και η έδρα του μεταφέρθηκε στην Πάτρα. Την ίδια σεζόν (2012-13) η ομάδα κατέκτησε και το Κύπελλο Αχαΐας όπου νίκησε στον τελικό τον Αχαιό Σαραβαλίου με 1-0 στο Γήπεδο «Ανδρέας Κάνιστρας». Στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2013-14 (πρώτη χρονιά της Γ' Ερασιτεχνικής Εθνικής) τερμάτισε ο Ατρόμητος 10ος και υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο δε δήλωσε συμμετοχή στην Α1 της ΕΠΣ Αχαΐας.

Ατρόμητος Λάππα 2015 
Το 2015 ιδρύθηκε ο Αθλητικός Όμιλος Ατρόμητος Λάππα 2015 που σήμανε και την επαναδραστηριοποίηση και την επιστροφή της ομάδας στην αρχική της έδρα. Στην πρώτη της συμμετοχή στη Γ΄ Κατηγορία κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 1ο Όμιλο και κέρδισε την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία.

Συμμετοχές σε Εθνικές Κατηγορίες

Τελικοί Κυπέλλων Αχαΐας για τον Ατρόμητο

Τελικοί Σούπερ Καπ (Super Cup) Αχαΐας για τον Ατρόμητο

Ακάδημος Λαρισσού 
Ο Ακάδημος είναι θυγατρική ομάδα του Ατρόμητου, ιδρύθηκε το 2003 με χρώματα του το κόκκινο - μπλε. Ξεκίνησε από την Γ' Κατηγορία της Αχαΐας για να ανέβη στην Β' την περίοδο 2009-10, όπου αγωνίστηκε ως το 2013-14. Από την περίοδο 2014-15 παραμένει ανενεργή.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010
 Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994
 Τάσσος Σταθόπουλος, Αχαϊκό Ποδόσφαιρο. Εκατόν Είκοσι Χρόνια (1891-2010), Εκδόσεις "Γιάννης Πικραμένος", Πάτρα 2010 ISBN 978-968-6628-27-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ατρόμητος Λάππα επίσημη ιστοσελίδα

Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1964
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης

Ο αντιστράτηγος Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης ή Παμίκος Ζυμβρακάκης (1863 - 1922) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και κινηματίας.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του στρατιωτικού και πολιτικού Χαράλαμπου της ιστορικής οικογένειας Ζυμβρακάκη. Γεννήθηκε το 1863 στο Ναύπλιο. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό το 1882 και αργότερα στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία και εξήλθε το 1888 ως ανθυπίλαρχος. Για τη συμπλήρωση των σπουδών του στάλθηκε στη Γαλλία. Κατά τις Κρητικές επαναστάσεις του 1886 και 1897 μετείχε ως εθελοντής.

Το 1909 ο Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης ήταν από τους κυριότερους εμπνευστές και δημιουργούς του Κινήματος του 1909 ως μέλος της διοικούσας επιτροπής του Στρατιωτικού Συνδέσμου, ίλαρχος τότε, που του άρεσε μάλιστα ν΄ αναμιγνύεται σε προσωπικές υποθέσεις, έχοντας έτσι ειδικευτεί ν΄ αναλαμβάνει μάρτυρας στις διάφορες μονομαχίες, που τότε ακόμη επιτρέπονταν. Βέβαια στη συνέχεια γνωρίζοντας ο ίδιος και οι σύντροφοί του το έκνομο της πράξης τους εκλιπαρούσαν τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ να τους δοθεί αμνηστία όπου και τελικά τους δόθηκε.

Αλλά και όταν εξερράγη το κίνημα της Θεσσαλονίκης μετέβη από τους πρώτους εκεί στο πλευρό του Ε. Βενιζέλου όπου και ανέλαβε ως μέραρχος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της Αντάντ που συνέβησαν το 1918 στη Μακεδονία. Ήταν μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης και γυναικαδελφός του Γ. Ταμπακόπουλου. Πέθανε το 1922 φέροντας βαθμό αντιστράτηγου.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.771.
 Περικλής Ι. Αργυρόπουλος "Αναμνήσεις" - Αθήνα 1996, σελ.66.

Έλληνες κινηματίες
Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Οικογένεια Ζυμβρακάκη
Γεγονότα Ιουλίου 2007



Γεγονοτα 07
Κοινότητα Κρατών της Ανατολικής Αφρικής

Γενικά Στοιχεία:

 Έδρα: Αρούσα, Τανζανία
 Μέλη: 5 χώρες
 Γενικός Γραμματέας: Τζούμα Μουαπάτσου
 Έκταση 1.763.777 km² 
 Πληθυσμός 97.865.428 
 Νόμισμα: Σελίνι Ανατολικής Αφρικής
 Ζώνη ώρας: EAT (UTC+3) 
 Δικτυακός ιστότοπος: https://web.archive.org/web/20140705202327/http://www.eac.int/ 

Η Κοινότητα των Κρατών της Ανατολικής Αφρικής ( East African Community ή σύντομα EAC) είναι ένας διακυβερνητικός οργανισμός, με σχέδια για τη δημιουργία ενός κράτους με την ονομασία Ομοσπονδία της Ανατολικής Αφρικής με έναν Πρόεδρο, ο οποίος θα διοικεί τις σημερινές χώρες Τανζανία, Κένυα, Ουγκάντα, Μπουρούντι και Ρουάντα. Όλες οι χώρες είναι μέλη του οργανισμού.

Η Τανζανία είναι η μόνη χώρα, η οποία κατά συντριπτική πλειοψηφία (80%) αντιτίθεται στη δημιουργία της Ομοσπονδίας. Το πρώτο σημαντικό βήμα για την ίδρυση της Ομοσπονδίας έγινε την 1η Ιανουαρίου 2005, οπότε τέθηκε σε ισχύ η τελωνειακή ένωση των χωρών της περιοχής, που είχε υπογραφεί τον Μάρτιο του 2004.

Η αρχική ίδρυση της Κοινότητας έγινε το 1967, διαλύθηκε όμως δέκα χρόνια αργότερα. Η Κοινότητα των Χωρών της Ανατολικής Αφρικής αποτελεί στυλοβάτη της Αφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας. Στις 7 Ιουλίου του 2000 τέθηκε σε ισχύ η συνθήκη με την οποία επανιδρύθηκε η Κοινότητα, η οποία είχε υπογραφεί έναν χρόνο νωρίτερα (1999).

Μέλη 
Το 2001, όταν επανιδρύθηκε επίσημα η Κοινότητα, έγιναν ιδρυτικά μέλη η Τανζανία, η Κένυα και η Ουγκάντα. Το 2007 ακολούθησαν η Ρουάντα και το Μπουρούντι.

Οι χώρες που είναι μέλη της Κοινότητας είναι γενικά πλουσιότερες σε παραγωγικά αγαθά από τις όμορες Λαϊκή Δημοκρατία Κονγκό και Σουδάν, οι οποίες ταλανίζονται από εμφύλιες συγκρούσεις. Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη μιλούν μία γλώσσα, τη Σουαχίλι. Ανάμεσα στα σχέδια της κοινότητας είναι η εισαγωγή κοινού νομίσματος πριν το 2015 (το Σελίνι της Ανατολικής Αφρικής). Η Κοινότητα έχει ήδη Δικαστήριο, Κοινοβούλιο και ενιαίο Διαβατήριο (από την 1η Απριλίου του 1999).

Την 1η Ιουλίου 2010 εγκαινιάστηκε από τον πρόεδρο της Κένυας Μουάι Κιμπάκι και η Κοινή Αγορά των κρατών του οργανισμού. Με βάση αυτήν, επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνηση αγαθών στις χώρες που συμμετέχουν.

Τα μέλη αλφαβητικά είναι:

Παραπομπές 

Αφρική