joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ίρμγκαρντ της Κλέβης

Η Ίρμ(εν)γκαρντ, γερμ.: Irmgard von Kleve (π. 1307 - 6 Αυγούστου 1362) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κυρία του Άκελ.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα κόμη του Κλέβης και της συζύγου του, Μέχτελντ του Βίρνεμπουργκ, ανιψιά του Ερρίκου Β΄ φον Βίρνεμπεμπουγκ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. 

Ο πατέρας της Όθων απεβίωσε (29 Οκτωβρίου 1310) λίγο μετά τη γέννησή της.

Οικογένεια 
Το 1327 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κύριο του Άρκελ (γιο του Ιωάννη Γ΄ κυρίου του Άρκελ και της Μαμπέλια του Φόορνε). Ο γάμος τους έφερε μεγάλο κύρος για την οικογένεια των Άρκελ. Η Ίρμγκαρντ και ο Ιωάννης Δ΄ είχαν παιδιά:
 Ματθίλδη (1330 - 1381), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ φον Χόρνε, κύριο του Άλτενα.
 Ιωάννης (1332 - 1352), απεβ. 20 ετών.
 Όθων (1332/34 - 1396), κύριος του Άρκελ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Μονμπελιάρ, κόρη του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν.
 Ιωάννης Ε΄ 1362-1428, κύριος του Άρκελ. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Γύλιχ.
 Μαρία π.1385-1415, δούκισσα του Χέλρε. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κύριο του Έχμοντ και έτσι το Χέλρε πέρασε από τον Οίκο του Γύλιχ στον Οίκο του Έχμοντ.
 Ελισάβετ (1335 - 1440), παντρεύτηκε τον Μπόρε του Χάαμστεντε.

Παραπομπές σe πηγές

Γερμανοί ευγενείς
International Harvester K-Series

Το International Harvester K-Series και KB-Series ήταν ένα αμερικανικό φορτηγό που παραγόταν από την International Harvester από το 1941 μέχρι το 1949. Πουλήθηκαν συνολικά 100.000 αντίτυπα. Το φορτηγό αντικαταστάθηκε από το International L-Series. Τα φορτηγά, ανάμεσα σε συλλέκτες είναι ξεχωριστά γιατί ήταν αρκετά αξιόπιστα, με έναν σχεδιασμό που είχε φτιαχτεί πριν τον πόλεμο και συνεχιζόταν να παράγεται και μετά από αυτόν και για την χαμηλή τιμή του. Μέσα στον χρόνο τις παραγωγής του είχε αρκετές αλλαγές. Τα φορτηγά είχαν παρόμοια στύλ με τα φορτηγά της Ford και της General Motors.

Το φορτηγό επίσης παραγόταν και χρησιμοποιούταν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οπού ήταν και αρκετά δημοφιλές. Εξαγόταν επίσης και στην Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1945 οπού μετά χρησιμοποιήθηκε σαν την βάση από το ZIS-150 το οποίο μετά έγινε η βάση για πολλά μοντέλα όπως το ZIS-151 και το ZIL-157 το οποίο παραγόταν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
A restored KB-14 at hankstruckpictures.com

Μοντέλα International Harvester
ZIS-150

Το ZIS-150 και μετά ZIL-150 ήταν ένα φορτηγό που παράγονταν από την ZIS που μετά ονομάστηκε ZIL από το 1948 μέχρι το 1968. Ήταν βασισμένο στο International Harvester KR-11 το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράχθηκαν πολλές εκδόσεις από το φορτηγό με τις πιο δημοφιλές να είναι το ZIL-164 πού είχε μια πιο μοντέρνα μηχανή και παράχθηκε μέχρι το 1968 και το ZIS-151 που ήταν μια τριαξονική έκδοση που μετά αντικαταστάθηκε από το ZIL-157 αν και δεν είχαν πολλές εξωτερικές διαφορές. Το φορτηγό επίσης παραγόταν στη Ρουμανία από την Steagul Rosu μέχρι το 1962, ενώ επίσης παραγόταν και στην Κίνα με το όνομα FAW Jiefang CA 10 μέχρι το 1986.

Η Βορειοκορεάτικη  εταιρία με όνομα Sungri Motor Plant προσπάθησε να παράγει το φορτηγό με το καινούριο όνομα Cholima αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ZIS-150
 Sovavto
 ZIS 150 Truck
 Unusual Collections
 Pinterest Trucks

Μοντέλα ZIL
ZIL-131

Το ZIL-131 ήταν ένα φορτηγό που παράχθηκε από την ZIL από το 1965 μέχρι το 2012 για να αντικαταστήσει το ZIL-157. Το φορτηγό είναι βασισμένο στο ελαφρότερο ZIL-130. Σε σχέση με το ZIL-157 έχει δυνατότερη μηχανή. Κυκλοφόρησαν διάφορες μορφές, όπως τετρακίνητες, τριαξονικές και μία, η BM-21 "Grad", ως εκτοξευτής πυραύλων.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ZIL-131 Specifications And Modifications
 Cars Directory
 Ziltrucks
 Shutterstock
 Russian truck
 Gomotors trucks

Μοντέλα ZIL
Ματέο Πεσίνα

Ο Ματέο Πεσίνα (ιταλικά: Matteo Pessina) (21 Απριλίου 1997) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την Αταλάντα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Πεσίνα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 2014, από τις ακαδημίες νέων της ομάδας της πατρίδας τους, ΑΚ Μόντσα. Το 2015 εντάχθηκε στην ΑΚ Μίλαν, από δόθηκε με δανεισμό στις ΟΣ Λέτσε, Κάλτσιο Κατάνια και Κόμο 1907.

Στις 7 Ιουλίου 2017, ο Πεσίνα υπέγραψε συμβόλαιο με την Αταλάντα. Στις 25 Αυγούστου, εντάχθηκε με δανεισμό στην Σπέτσια Κάλτσιο 1906. Στις 26 Αυγούστου 2019, η Πεσίνα εντάχθηκε με δανεισμό στην Ελλάς Βερόνα, με δυνατότητα αγοράς. Στις 10 Φεβρουαρίου 2021, σημείωσε 2 γκολ στη νίκη της Αταλάντα με 3-1 εναντίον της Νάπολι στο δεύτερο σκέλος του ημιτελικού του Κυπέλλου Ιταλίας, που επέτρεψε στην Αταλάντα να προχωρήσει στον τελικό,

Εθνική ομάδα 
Ο Πεσίνα ήταν μέλος της Εθνικής Ιταλίας U20 που τερμάτισε στην τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2017.

Ο Πεσίνα έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ιταλίας U21 στις 5 Οκτωβρίου 2017, σε φιλική νίκη με 6-2 εναντίον της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη.

Ο Πεσίνα κλήθηκε στην Εθνική Ιταλίας ανδρών από τον προπονητή Ρομπέρτο Μαντσίνι το Νοέμβριο του 2020 και έκανε το ντεμπούτο του στις 11 Νοεμβρίου, όπου αγωνίστηκε ως αλλαγή σε μια φιλική νίκη με 4-0 εναντίον της Εσθονίας στη Φλωρεντία.

Στις 28 Μαΐου 2021, ο Πεσίνα σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Ιταλία, στο 75ο λεπτό της εντός έδρας νίκης με 7-0 σε φιλικό εναντίον του Αγίου Μαρίνου. Σκόραρε ένα δεύτερο γκολ στο 87ο λεπτό.

Τον Ιούνιο του 2021, συμπεριλήφθηκε στην προκαταρκτική ομάδα της Ιταλίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020, αλλά αρχικά αποκλείστηκε από την τελική ομάδα των 26 ατόμων για τη διοργάνωση. Ωστόσο, μετά από τον τραυματισμό του Στέφανο Σένσι, ο Πεσίνα κλήθηκε στη θέση του, σημειώνοντας μάλιστα  2 τέρματα στην διοργάνωση,κόντρα στην Ουαλία,στην νίκη της "Σκουάντρα Ατζούρα" με 1-0, στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής του Α Ομίλου του Euro 2020 καθώς το δεύτερο γκολ του του, κόντρα στην Αυστρία,στην φάση των 16,στο 105ο λεπτό της αναμέτρησης,ήταν και αυτό που έθεσε τις βάσεις για πρόκριση στον επόμενο γύρο του θεσμού,εκεί όπου βρέθηκε στον δρόμο της Ιταλίας, το Βέλγιο, 1ο στην κατάταξη της FIFA, το οποίο εντέλει ηττήθηκε από την Ιταλία με ένα άκρως δίκαιο σκορ,συγκεκριμένα με 2-1.

Διακρίσεις

Διεθνείς 
Ιταλία U20 

 Παγκόσμιο Κύπελλο U20, τρίτη θέση: 2017 Ιταλία 
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2020 , πρώτη θέση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
 Διεθνείς συμμετοχές  στο FIGC.it
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα
Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λέτσε
Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια
Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κόμο
Ποδοσφαιριστές Σπέτσια Κάλτσιο 1906
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Εξέγερση

Εξέγερση είναι το αποτέλεσμα, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων ενεργειών τμήματος του πληθυσμού ενός κράτους,  που προκύπτει από πράξεις πολιτικής ανυπακοής και όχι μόνο, κατά την οποία οι συμμετέχοντες γίνονται εχθρικοί απέναντι στην εκάστοτε εξουσία και τα εκτελεστικά όργανά της, τα οποία αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη διατήρηση και επιβολή της τάξης.  Πλήθος, αλληλένδετων και μη, παραγόντων μπορεί να προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή, είτε πρόκειται για μία αιτία είτε για έναν συνδυασμό αιτιών. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές, σχετίζονται με την καταλήστευση των μαζών, την αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό της εξουσίας.

Παραπομπές

Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίεςΤαραχές
Τάσος Στεφάνου

Ο Τάσος Στεφάνου ήταν Έλληνας αθλητής της καλαθοσφαίρισης και αθλητικός παράγοντας γεννημένος το 1945 στα Εξάρχεια της Αθήνας. Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 2017.

Σταδιοδρομία
Η σταδιοδρομία του στους αθλητικούς χώρους υπήρξε ταυτισμένη με την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού την οποία παρακολούθησε για πρώτη φορά σε ηλικία πέντε ετών σε αγώνα ενάντια στη ΧΑΝ. Στις 13 Νοεμβρίου του 1957 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού παραμένοντας στο πλευρό της ομάδας για 53 έτη. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού και αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελλάδος το 1967. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο προπονητικό επιτελείο της ομάδας, υπήρξε έφορος και γενικός διευθυντής της ομάδας έχοντας σημαντική συνεισφορά σε πληθώρα τίτλων και σε 5 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Ο Τάσος Στεφάνου ήταν εκείνος που έδωσε την ονομασία "Ο Τάφος του Ινδού" στο Κλειστό Γυμναστήριο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Εμπνεύστηκε το όνομα όταν παρακολούθησε την ομώνυμη ταινία στου Φριτς Λανγκ στον κινηματογράφο Αρτζεντίνα. Στην ταινία ο πρωταγωνιστής έπρεπε να κατέβει μια σειρά από σκαλιά παρόμοια με εκείνα του Κλειστού της Λεωφόρου βρίσκοντάς τον Τάφο του Ινδού ίδιο με το γήπεδο. Από τότε το όνομα έμεινε για πάντα.

Παραπομπές

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
App Store

Το App Store είναι μία πλατφόρμα τύπου ψηφιακής διανομής, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την Apple Inc. Το κατάστημα επιτρέπει στους χρήστες να περιηγηθούν και να κατεβάσουν τις εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί από την Apple και από προγραμματιστές "3ου βαθμού" για συσκευές iOS, iPadOS, watchOS και tvOS. Οι εφαρμογές μπορούν να μεταφορτωθούν στις συσκευές iPhone, iPad, iPod Touch, στο Apple Watch, και στο Apple TV.

App Store στο iOS

Αριθμός εφαρμογών στα iPhone

Αριθμός εφαρμογών στα iPad

Εφαρμογές με τις περισσότερες λήψεις

Ηλικίες

Παραπομπές

IOS (Apple)
Ηλεκτρονικό εμπόριο
Αμερικανικές εφευρέσεις

IPadOS
Γιούντιτ Σαλάνσκυ

Η Judith Schalansky (20 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Γερμανίδα συγγραφέας, σχεδιάστρια βιβλίων και εκδότρια. 

Στα ελληνικά κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη, από τις εκδόσεις αντίποδες.

Έργο 
Το βιβλίο της Atlas of Remote Islands κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό The Beautiful Beautiful German Books του Stiftung Buchkunst ( Γερμανικά : Die schönsten deutschen Bücher) το 2009.  Το 2012, κέρδισε το ίδιο βραβείο για το The Giraffe's Neck .  Η Schalansky έχει πτυχία τόσο στην ιστορία της τέχνης όσο και στον σχεδιασμό επικοινωνίας.  Από το 2013, είναι επικεφαλής της σειράς Naturkunden, που εκδίδεται από την Matthes & Seitz. 

Το 2021 μπήκε στη μακρά λίστα του International Booker Prize, για το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων.

Προσωπική ζωή 
Η Schalansky γεννήθηκε στο Greifswald της Ανατολικής Γερμανίας. Ζει στο Βερολίνο με τη σύντροφό της, την ηθοποιό  . 

Το 2011 έδωσαν το όνομά της στον αστεροειδή 95247 Schalansky.

Βιβλιογραφία 

 Fraktur mon Amour (Verlag Hermann Schmidt Mainz, 2006; Princeton Architectural Press, 2008)
 Blau steht dir nicht (2008). 
 Atlas der abgelegenen Inseln (2009), μτφρ. Christine Lo (2010)
 Der Hals der Giraffe (2011), μτφρ. Shaun Whiteside (2014) 
 Verzeichnis einiger Verluste (2018). Κατάλογος απολεσθέντων, μτφρ. Γιάννης Καλιφατίδης, αντίποδες, Αθήνα 2021

Βραβεία 

 2007: Silbermedaille des Art Director Club Deutschland για τον Fraktur mon Amour
 2007: Βραβείο Type Director Club για την τυπογραφική αριστεία για το Fraktur mon Amour
 2009: Πρώτο βραβείο, "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον Atlas der abgelegenen Inseln
 2011: Βραβείο δοκιμίου για το Atlas der abgelegenen Inseln
 2012: Πρώτο βραβείο στα "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον Der Hals der Giraffe
 2014: Preis der Literaturhäuser
 2015: Droste-Preis
 2018: Βραβείο λογοτεχνίας Wilhelm Raabe για τον Κατάλογο απολεσθέντων
 2020: Christine Lavant Preis
 2020: Βραβείο Nicolas Born

Παραπομπές
Ίνγκεμποργκ Μπίργιερσντοτερ του Μπγιέλμπο

Η Ίνγκεμποργκ, σουηδ.: Ingeborg Birgersdotter (  - 30 Ιουνίου 1302) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο, ήταν κόρη του γιαρλ της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας.

Βιογραφία 
Ήταν η τέταρτη κόρη του Μπίργκερ γιαρλ (αντιβασιλιά) της Σουηδίας και της Ίνγκεμποργκ των Έρικ, κόρης του Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας.

Η Ίνγκεμποργκ είχε θεωρηθεί λανθασμένα ως κόρη του εκ μητρός θείου της, Eρρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας, πιθανότατα επειδή στις γερμανικές πηγές της εποχής αναφέρεται ως  ή  (κόρη του βασιλιά της Σουηδίας).

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1270  τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Σαξονίας. Είχε οκτώ παιδιά, μεταξύ των οποίων τα ακόλουθα:

 Ελένη (π. 1272–1337), παντρεύτηκε  με τους: (1) Γκύντερ Θ΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ (απεβ. 1289), (2) το π. 1297 Aδόλφος ΣΤ΄ κόμης του Χόλσταϊν-Σάουμμπουργκ.
 Ελισάβετ (π. 1274– πριν από το 1306), παντρεύτηκε το 1287 με τον Βάλτνεμαρ Δ΄ δούκα του Σλέσβιχ.
 Ιωάννης Β΄ (π. 1275–22 Απριλίου 1321).
 Eρρίκος Α΄ (1280/82–1359/61)
 Aλβέρτος Γ΄ (π. 1281 – Οκτώβριος 1308 ).
 Σοφία (απεβ. 13 Δεκεμβρίου 1319), ηγουμένη στο Πλέτσκαου.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Cronica Principum Saxonie, MGH SS XXV, sida 476
 Annales Lubicenses 1302, MGH SS XVI, sida 418

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Μπγιέλμπο
Οίκος των Ασκάνια
Ζαν Μπυλάν

Ο Ζαν Μπυλάν (γαλλικά: Jean Bullant), γεννήθηκε γύρω στο 1515, πιθανότατα στην Αμιένη και πέθανε το 1578 στο Εκουάν, ήταν αρχιτέκτονας και γλύπτης της Γαλλικής Αναγέννησης και συγγραφέας αρχιτεκτονικών θεωρητικών έργων.

Βιογραφικά στοιχεία 

Αφού μελέτησε την αρχαία τέχνη στη Ρώμη, ο Ζαν Μπυλάν επέστρεψε στη Γαλλία γύρω στο 1540 και εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στην υπηρεσία του κοντόσταυλου της Γαλλίας Αν ντε Μονμορανσί, για λογαριασμό του οποίου εκπόνησε τα σχέδια της βόρειας πτέρυγας και άλλα τμήματα του κάστρου του Εκουάν που κατασκευάστηκαν γύρω στο 1550. Αυτή η τεράστια κατοικία είναι αναμφίβολα το πιο διάσημο αριστούργημά του και έγινε ο αγαπημένος προορισμός πολλών διαδοχικών βασιλιάδων της Γαλλίας. Η αρχιτεκτονική του είναι εμπνευσμένη από τα ιταλικά αρχοντικά.

Για τον Μονμορανσί κατασκεύασε επίσης το Πετί Σατώ (μικρός πύργος) στο κάστρο του Σαντιγί. Στο Εκουάν (Βαλ-ντ'Ουάζ), πόλη στην οποία έμενε και όπου σήμερα ένα γυμνάσιο της πόλης φέρει το όνομά του, εργάστηκε επίσης για την κατασκευή του καμπαναριού στην εκκλησία Σαιντ-Ακέλ που βρίσκεται κοντά στο κάστρο.
Καθώς η φήμη του αυξήθηκε, ο Αν ντε Μονμορανσί τον σύστησε στον βασιλιά Ερρίκο Β', ο οποίος το 1557 τον ονόμασε Επιθεωρητή των βασιλικών κτισμάτων. Ωστόσο, από το 1559, έχασε αυτή τη θέση.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1560, κανένα αξιοσημείωτο επίτευγμα δεν του αποδίδεται. Το 1564 έγραψε και δημοσίευσε στο Παρίσι μια πραγματεία, τον Γενικό κανόνα της αρχιτεκτονικής  και πραγματείες για τη γεωμετρία και την ωρολογοποιία.

Από το 1570, εργάστηκε ως βασιλικός αρχιτέκτονας για την Αικατερίνη των Μεδίκων. Ο Ζαν Μπυλάν συνέχισε το έργο του Φιλιμπέρ Ντελόρμ, μετά το θάνατο του τελευταίου (1570), στο παλάτι του Κεραμικού και ολοκλήρωσε το κάστρο στο Σαιν-Μωρ-ντε-Φοσέ, κοντά στο Παρίσι (έχει καταστραφεί).
Από το 1572 έως το 1575  κατασκεύασε για την Αικατερίνη των Μεδίκων το μέγαρο του Σουασόν, παλάτι στο Παρίσι που καταστράφηκε το 1748, από το οποίο παραμένει σήμερα η στήλη των Μεδίκων. Κατασκεύασε επίσης την επιμήκη αίθουσα (γκαλερί) πάνω από τη γέφυρα του κάστρου του Σενονσώ (1576-1577).

Πολλές αρχιτεκτονικές κατασκευές του καταστράφηκαν, ιδίως κατά τη Γαλλική Επανάσταση, και οι μόνες μαρτυρίες είναι σχέδια ή χαρακτικά της εποχής.  

Ο Ζαν Μπυλάν πέθανε στις 13 Οκτωβρίου 1578 στο Εκουάν και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Σαιντ-Ακέλ του Εκουάν.

Εκδόσεις 
Στα θεωρητικά του έργα περιλαμβάνονται:

 Συλλογή περί ωρολογιογραφίας, που περιέχει την περιγραφή, την κατασκευή και τη χρήση ηλιακών ρολογιών. 
 Μικρή πραγματεία περί γεωμετρίας και πρακτικής ωρολογιογραφίας.
 Γενικός κανόνας της αρχιτεκτονικής των πέντε τρόπων στηλών, 1564.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Γάλλοι αρχιτέκτονες
Αικατερίνη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου

Η Αικατερίνη, γερμ.: Catherine von Saxen-Lauenburg (π. 1400 - 22 Σεπτεμβρίου 1450) από τον Οίκο των Ασκάνια, ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπυργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κυρία (βαρόνη) του Βέρλε-Γκύστρο και μετά σύζυγος του δούκα του Μεκλεμβούργου. Έγινε επίτροπος του δουκάτου του Μεκλεμβούργου από το 1422 έως το 1436, ως κηδεμόνας των ανηλίκων υιών της.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Eρρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαιγκ-Λ-ύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. 

Πρώτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ, που απεβίωσε το 1414. Στη συνέχεια το 1416 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Όταν ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωσε το 1422, μετά από έξι χρόνια γάμου, η Αικατερίνη κυβέρνησε μέχρι το 1436 ως επίτροπος για τους ανήλικους γιους της.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ένα καταστατικό του Ιουλίου 1448 ήταν το τελευταίο γνωστό έγγραφο που ανέφερε την Αικατερίνη. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ένα καταστατικό, που υποδηλώνει ότι απεβίωσε τον Νοέμβριο. Γύρω στο τέλος του αιώνα, η Χανς Γουίτ μπόρεσε τελικά να αποδείξει ότι αυτή απεβίωσε την ημέρα του Αγίου Μαυρίκιου (22 Σεπτεμβρίου) του 1450.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε πρώτα τον  Ιωάννη Ζ΄ των Μεκλεμβούργου κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ. Αυτός απεβίωσε το 1414, χωρίς να αποκτήσουν απογόνους.

Το 1416 η Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου (5ο εξάδελφο του προηγουμένου) και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Δ΄ 1417-1477, δούκας του Μεκλεμβούργου.
 Ιωάννης Ε΄ 1418-1442, δούκας του Μεκλεμβούργου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αναφορές για την Αικατερίνη του Σάξ-Λάουμπουργκ στη Landesbibliographie Mecklenburg-Vorpommern
 Βιογραφικά στοιχεία της Αικατερίνης
 Γενεαλογικός πίνακας της Βουλής του Μεκλεμβούργου

Παραπομπές σε πηγές
Νικολά ντε Λα Μοτ

Ο Νικολά ντε Λα Μοτ (Μπαρ-συρ-Ωμπ 29 Ιουλίου 1755 - Παρίσι, 6 Νοεμβρίου 1831), γεννημένος ως Μαρκ-Αντουάν-Νικολά ντε Λα Μοτ, ήταν ένας Γάλλος τυχοδιώκτης του 18ου αιώνα, γνωστός για το ρόλο του ως απατεώνας στην υπόθεση του διαμαντένιου περιδέραιου . Ήταν επίσης ο σύζυγος της Ζαν ντε Βαλουά-Σαιν-Ρεμί, με την οποία παντρεύτηκε στις 6 Ιουνίου 1780.

Ισχυριζόταν ότι ήταν ευγενής και έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο του Κόμη. Ωστόσο, ο ισχυρισμός του για αριστοκρατική καταγωγή ήταν υπό αμφισβήτηση. Τη στιγμή του γάμου του, ήταν γνωστός μόνο ως αξιωματικός των χωροφυλακών. Μέσα από την επιρροή της συζύγου του στον εραστής της, Καρδινάλιο του Ροχάν, έλαβε μια προμήθεια ως σωματοφύλακας του Κόμης του Αρτουά.

Παραπομπές

Γάλλοι του 19ου αιώνα
Δελέρια Λάρισας

Τα Δελέρια είναι χωριού του δήμου Τυρνάβου του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 655 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 70 μέτρων. Απέχει 19 χιλιόμετρα από τη Λάρισα και 6 χιλιόμετρα από τον Αμπελώνα.

Ιστορικά στοιχεία 
Τα Δελέρια αποτελούνται στην Οθωμανική εποχή από τρία χωριά γνωστά ως Δελέ, Κουτάφ και Εβερνάζ. Το 1881, με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, τα Δελέρια έγιναν τμήμα της Ελλάδας και σε αυτό εγκαταστάθηκαν άτομα από την Κρυόβρυση, την Ελασσόνα, την Καρυά και τη Συκαμινέα. Τις 6 Απριλίου 1897, μια μέρα μετά την έναρξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου, τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Ετάμ Πασά επιτέθηκαν στην Μελούνα και κατάφεραν να κάμψουν την αντίσταση των Ελλήνων, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν στη γραμμή  Λουσφάκι - Δελέρια. Εκεί δόθηκε μάχη, η οποία έληξε με την υποχώρηση του ελληνικού στρατού στη Λάρισα.

Τα Δελέρια ή Δελιλέρ προσαρτήθηκαν το 1883 στον δήμο Τυρνάβου. Το 1912, με την κατάργηση του δήμου, ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμπελώνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 στον δήμο Τυρνάβου.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος κτίστηκε το 1898. Στο χωριό βρίσκεται επίσης η ανακατασκευασμένη εκκλησία της Παναγίας, η οποία καταστράφηκε στον πόλεμο του 1897 από τους Τούρκους και ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1980. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Αθανασίου, του 1968.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τυρνάβου
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης

Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης είναι Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, μέχρι το 2019 του Υπουργείου Οικονομικών. Φιλοξενεί τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, ΑΑΔΕ καθώς και των περισσοτέρων υπηρεσιών του δημοσίου. Απασχολεί περί τους 320 εργαζομένους.

Ιστορικό
Συστήνεται αρχικά ως Μηχανογραφικό Κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών έπειτα από τη συνένωση των αντίστοιχων υπηρεσιών της Τελωνειακής Υπηρεσίας, των ΔΟΥ και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους το 1979. Μετά από εννέα χρόνια, το 1988 εξελίσσεται σε Κέντρο Πληροφορικής του Υπουργείου Οικονομικών, αποτελούμενο από τρεις διευθύνσεις. Το 1997, με το Π.Δ. 61/1997, ιδρύεται η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Αμέσως αναπτύσσονται τα πληροφοριακά συστήματα TAXISnet, το πόρταλ της Τελωνειακής Υπηρεσίας ICISnet και το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Ελεγκτικών Υπηρεσιών ELENXIS. Το 2017 η ΓΓΠΣ αναδιαρθρώνεται πλήρως βάσει του Π.Δ. 142/2017 - ΦΕΚ 181/Α/23-11-2017 και πλέον αποτελείται από δύο Γενικές Διευθύνσεις, πέντε διευθύνσεις δεκαέξι τμήματα και δύο αυτοτελή τμήματα. Το 2019 λαμβάνει την παρούσα της ονομασία, Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης και υπάγεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
Ιουδήθ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η Ιουδήθ (γερμ. Jutta von Mecklenburg-Strelitz, 24 Ιανουαρίου 1880 - 17 Φεβρουαρίου 1946) από τον Οίκο του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς ήταν κόρη του μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου. Όταν ήταν παντρεμένη, ήταν γνωστή ως Mιλίτσα.

Πρόωρη ζωή και γάμος 
Η Αυγούστα Καρλόττα Ιουδήθ Αλεξάνδρα Γεωργίνα Αδολφίνη γεννήθηκε στο Nόιστρελιτς, ως η δεύτερη κόρη του Aδόλφου Φρειδερίκου Ε΄, τότε διαδόχου, του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς, και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ.  Μαζί με την αδελφή της Μαρία, η Ιουδήθ μεγάλωσε από γκουβερνάντες και είχε μικρή επαφή με τους γονείς της. Η ατμόσφαιρα του Καρολίνενπαλαϊς φημιζόταν για την αυστηρότητα και την συνέπεια στην εθιμοτυπία. Ένα σκάνδαλο ξέσπασε, όταν η 19χρονη αδερφή της έμεινε έγκυος από έναν υπηρέτη του παλατιού. 

Με την επιρροή του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, οργανώθηκε ο γάμος της με τον Ντανίλο, Διάδοχο Πρίγκιπα του Μαυροβουνίου.  Λίγες ώρες μετά την άφιξή της στο Αντιβάρι στο Μαυροβούνιο, μεταστράφηκε στην Ορθόδοξη πίστη. Συνοδευόταν από τον μελλοντικό κουνιάδο της, τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ καθώς πήγαινε στο Τσέτινγιε για τον γάμο της.  Παντρεύτηκε τον Ντανίλο στις 27 Ιουλίου 1899. Μετά το γάμο της και την μετατροπή της στην Ορθοδοξία, πήρε το όνομα Μιλίτσα.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και μεταγενέστερη ζωή 
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το Μαυροβούνιο πολέμησε ενάντια στις Δυνάμεις του Άξονα, που περιλάμβαναν τη χώρα γέννησής της, τη Γερμανική αυτοκρατορία. Αυτοί οι σύνδεσμοι δεν την εμπόδισαν να γίνει στόχος: η βίλα στο Aντίβαρι όπου έμενε, βομβαρδίστηκε από Αυστριακά αεροσκάφη.  Μετά τον πόλεμο, η βασιλική οικογένεια συνέστησε κυβέρνηση στην εξορία, αφού το Μαυροβούνιο ενσωματώθηκε στο νέο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Ο πεθερός της Νικόλαος Α΄ απεβίωσε την 1η Μαρτίου 1921 και ο σύζυγός της τον διαδέχθηκε τον τιτουλάριος Βασιλιάς του Μαυροβουνίου. Κράτησε τη θέση μόνο για μία εβδομάδα, πριν παραιτηθεί υπέρ του ανιψιού του Μιχαήλ.

Η Ιουδήθ πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στην εξορία. Αυτή και ο σύζυγός της ζούσαν στη Γαλλία. Ο Ντανίλο απεβίωσε στη Βιέννη το 1939. Η Ιουδήθ απεβίωσε στη Ρώμη, όπου βασίλευε ο κουνιάδος της Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1899 τον Ντανίλο Γ΄ των Πετρόβιτς-Νιέγκος, Διάδοχο και μετά τιτουλάριο Βασιλιά του Μαυροβουνίου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Τίτλοι και τιμές 
 24 Ιανουαρίου 1880 - 27 Ιουλίου 1899: Η Αυτής Υψηλότης Δούκισσα Ιουδήθ του Μεκλεμβούργου-Στρολίτς
 27 Ιουλίου 1899 - 28 Αυγούστου 1910: Η Αυτής Υψηλότης Κληρονομική Πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου
 28 Αυγούστου 1910 - 1 Μαρτίου 1921: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότης Πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου
 Με προσποίηση: 1 - 7 Μαρτίου 1921: Η Αυτού Μεγαλειότης Η Βασίλισσα του Μαυροβουνίου
 7 Μαρτίου 1921 - 17 Φεβρουαρίου 1946: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότης Πριγκίπισσα Ντανίλο του Μαυροβουνίου

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Πάπα

Η Πάπα είναι μια ιστορική πόλη στο νομό Βέσπρεμ της Ουγγαρίας, που βρίσκεται κοντά στο βόρειο άκρο των λόφων Μπακόνι, και φημίζεται για την μπαρόκ αρχιτεκτονική του. Με 32.473 κατοίκους (2011), είναι το πολιτιστικό, οικονομικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής.

Η Πάπα είναι ένα από τα κέντρα της Μεταρρύθμισης στην Υπερδουναβία, όπως υποδηλώνει η ύπαρξη πολλών τόπων και μουσείων εκκλησιαστικής κληρονομιάς. Λόγω του πλήθους των κτηρίων πολιτιστικής κληρονομιάς, το κέντρο της πόλης είναι σήμερα υπό προστασία.

Η Πάπα διαθέτει ένα μεγάλο ιστορικό κέντρο, με ανακαινισμένα παλιά σπίτια, καφετέριες και μουσεία, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Κυανής Ζωγραφικής (Kékfestő Múzeum), που ιδρύθηκε σε ένα πρώην εργοστάσιο που παρήγαγε ρούχα και άλλα υφάσματα βαμμένα με μπλε ιντίγκο με μια μοναδική μέθοδο.

Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τα ιαματικά λουτρά της, ιδιαίτερα για ένα νεόκτιστο συγκρότημα κολύμβησης, το παλάτι της οικογένειας Εστερχάζι, τη μεγάλη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και το γυμνάσιο Καλβινιστών. Η πόλη είναι ένα σημαντικό θρησκευτικό κέντρο. Διαθέτει επίσης ένα μεγάλο πάρκο κοντά στο κέντρο της πόλης.

Η πόλη υπήρξε το κύριο κέντρο εμπορίου των κρασιών της περιοχής κρασιού Σόμλο. Η Πάπα ήταν διοικητική περιφερειακή πρωτεύουσα από το 1945 έως το 1983.
Στετλ
Πόλεις της Ουγγαρίας
Ντομίνικα Λασότα

Η Ντομίνικα Λασότα είναι ακτιβίστρια από το Μπίντγκοτς της Πολωνίας με ενεργό δράση στις μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα. Η Λασότα έγινε ιδρυτικό μέλος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου που ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2020 στο πλαίσιο των πολωνικών απεργιακών κινητοποιήσεων του Οκτωβρίου 2020.

Παιδική ηλικία και σπουδές 
Η Λασότα γεννήθηκε το 2001.  Φοίτησε στο Stonyhurst College στην Αγγλία για δύο χρόνια και συμμετείχε σε κατασκηνώσεις νεολαίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σχολική απεργία για το κλίμα 
Η Λασότα συμμετείχε ως ακτιβίστρια στις μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα. 

Στις 15 Ιουνίου 2020, η Λασότα ήταν ανάμεσα στους ακτιβιστές που διοργάνωσαν εκδήλωση μπροστά στην καγκελαρία του πρωθυπουργού της Πολωνίας για να ασκήσουν πίεση στην πολωνική κυβέρνηση για ζητήματα της κλιματικής κρίσης στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τη 19η Ιουνίου του 2020. Η Λασότα ισχυρίστηκε ότι, δεδομένου ότι εισακούστηκαν οι συμβουλές των επιστημόνων κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19, έτσι θα πρέπει να εισαακουστούν οι συμβουλές των επιστημόνων της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αξιολόγηση της Κλιματικής Αλλαγής (IPCC). 

Η Λασότα επέκρινε την αποτυχία του γραφείου του πρωθυπουργού να παρέμβει σε επίθεση εναντίον κλιματικής ακτιβίστριας. Η επίθεση σημειώθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης μεταξύ πολιτικών και πολιτών στο Μπίντγκοτς στις 26 Ιουνίου, στο πλαίσιο των πολωνικών προεδρικών εκλογών του 2020. Αρκετά "μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα" επιτέθηκαν στην κλιματική ακτιβίστρια Μαλβίνα Χμάρα, "μόλις 1,5-2 μέτρα μακριά από τον πρωθυπουργό", σύμφωνα με τη Λασότα. Η Λασότα δήλωσε ότι "δεν έγινε τίποτα για να σταματήσει η επίθεση".  Οι Λασότα και Χμάρα δήλωσαν ότι δεν κατάλαβαν τον λόγο των βίαιων επιθέσεων και θεώρησαν επώδυνο που ούτε το γραφείο του πρωθυπουργού ούτε του προέδρου ζήτησαν συγγνώμη για την αποτυχία παρέμβασης. 

Τον Δεκέμβριο του 2020, η Λασότα συμμετείχε σε διαδήλωση Πολωνών στις Βρυξέλλες εναντίον της κυβέρνησής τους, σε μια προσπάθεια να πείσουν τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μείνουν σταθερά στις θέσεις της περί κράτους δικαίου και στη συμφωνία για το κλίμα. "«Μας κάψατε, μας ενώσατε», έγραψε σε πλακάτ η 19χρονη ακτιβίστρια Ντομίνικα Λασότα σε μια επιστολή που απευθύνεται στον πρωθυπουργό Ματέους Μοραβιέτσκι: «Μια νέα γενιά ηγετών αναδύεται από το χάος που έχετε δημιουργήσει. Μια νέα γενιά γυναικών και νέων - χορεύοντας μαζί στους δρόμους, θέτοντας τη ζωή τους σε κίνδυνο ενώνουν μεγάλα τμήματα της χώρας μας»."

Συμβουλευτικό Συμβούλιο 
Η Λασότα επελέγη ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συμβουλευτικού Συμβουλίου που ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2020 στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων του Οκτωβρίου 2020.

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Πολωνοί ακτιβιστές
Χέιβεν Κόλμαν

Η Χέιβεν Κόλμαν (γεννημένη στις 29 Μαρτίου του 2006)  είναι Αμερικανίδα ακτιβιστίστρια για το κλίμα και το περιβάλλον.  Είναι συνιδρύτρια και εκτελεστική συνδιευθύντρια του αμερικανικού Youth Climate Strike,  μη κερδοσκοπικού οργανισμού για την ευαισθητοποίηση και στην απαιτούμενη δράση σχετικά με την κλιματική κρίση .  Η Κόλμαν ίδρυσε τον οργανισμό μαζί με τις νέες ακτιβίστριες Αλεξάντρια Βιλασενιόρ και Ίσρα Χίρσι. 

Η Χέιβεν Κόλμαν ζει στο Ντένβερ του Κολοράντο.

Ακτιβισμός 
Η Κόλμαν στράφηκε για πρώτη φορά προς τον περιβαλλοντισμό όταν ήταν δέκα ετών: έχοντας μάθει ότι οι πληθυσμοί του αγαπημένου της ζώου, του βραδύποδα, μειώνονται λόγω της αποψίλωσης. Στη συνέχεια έκανε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της, αντλώντας έμπνευση από τις αρχές του βιώσιμου τρόπου ζωής. 

Έχοντας παρακουθήσει τον τολμηρό περιβαλλοντικό ακτιβισμό της Γκρέτα Τούνμπεργκ και τις κλιματικές κινητοποιήσεις των νέων στην Ευρώπη, η Κόλμαν εμπνεύστηκε να κάνει το ίδιο. Έτσι, από τον Ιανουάριο του 2019,  σε ηλικία 13 ετών, άρχισε να διαμαρτύρεται μπροστά σε επιχειρήσεις ή κυβερνητικά κτήρια.  Κάθε Παρασκευή απεργεί απαιτώντας πολιτική δράση σχετικά με την ποιότητα του αέρα, την απόσυρση του άνθρακα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλα θέματα. Επικοινώνησε επίσης ηλεκτρονικά με εκλεγμένους αξιωματούχους σχετικά με αυτά τα ζήτήματα. Εκφοβίστηκε μαζικά από συμμαθητές στο σχολείο που θεωρούσαν τον ακτιβισμό της παράξενο. 

Η Κόλμαν θα διαμαρτυρόταν μόνη της μέχρι να καταφέρει να δημιουργήσει την αμερικανική Youth Climate Strike μαζί με τους Ίσρα Χίρσι και Αλεξάντρια Βιλασενιόρ.  Έκτοτε, έχουν πραγματοποιηθεί κλιματικές απεργίες σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ.  Στις 15 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε διεθνής διαμαρτυρία από νέους με συμμετέχοντας από περισσότερες από 120 χώρες. 

Η Κόλμαν έγινε βάιραλ αφότου μίλησε στον γερουσιαστή Κόρι Γκάρντνερ σε ένα δημόσιο φόρουμ στο δημαρχείο σχετικά με τους ρύπους άνθρακα. Πρακάλεσε τον πολιτικό να αναλάβει δράση και πρότεινε να οργανωθεί ένα κίνημα από τον λαό για να διευκολύνει αυτό το έργο, ωστόσο, ο Γκάρντνερ αρνήθηκε. 

Αφότου αυτό το περιστατικό εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα, η Κόλμαν τράβηξε την προσοχή του Αλ Γκορ, ο οποίος την προσκάλεσε να μιλήσει σε εκδήλωση που οργανώθηκε από το The Climate Reality Project. 

Σε τηλεφωνικές της δηλώσεις στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η Κόλμαν είχε τονίσει τα εξής: "Τόσο πολλά παιδιά θα βρίσκονται στους δρόμους, τόσο πολλά παιδιά θα επηρεάσουν ανθρώπους, τόσο πολλά παιδιά θα καταφέρουν επιτέλους να ακουστεί η φωνή τους, τόσο πολλοί ενήλικες θα ξυπνήσουν επιτέλους".

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Ιζαμπέλ Άξελσον

Η Ιζαμπέλ Άξελσον (γεννημένη το 2000/2001)  είναι Σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα από τη Στοκχόλμη.  

Η Άξελσον είναι ακτιβίστρια και διοργανώτρια μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στη χώρα της από τον Δεκέμβριο του 2018.   Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, η Άξελσον είχε αρχίσει να κάνει μοναχική διαμαρτυρία έξω από το κτήριο του σουηδικού κοινοβουλίου, καθώς άλλοι ακτιβιστές έδιναν ομιλίες για την κλιματική κρίση. Σε δηλώσεις της στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η Άξελσον αναφέρθηκε στη δράση των πολιτικών σχετικά με το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, τονίζοντας τα εξής: «Θα τους έβαζα βαθμό κάτω από τη βάση. Ξέρω ότι προσπάθησαν, όμως δεν προσπάθησαν αρκετά».  Αντίστοιχες, όμως, ήταν και οι δηλώσεις της για τις κινητοποιήσεις των νέων στη Σουηδία, τις οποίες αξιολόγησε μεν θετικά, αναφέροντας όμως με πνεύμα αυτοκριτικής: «Δεν καταφέραμε να πείσουμε τους πολιτικούς μας να αναλάβουν δράση στο θέμα του κλίματος, επομένως δεν νομίζω ότι θα έπρεπε ούτε εμείς να προβιβαστούμε». 

Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020, παρακολούθησε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός μαζί με άλλους ακτιβιστές για το κλίμα, μεταξύ των οποίων η Γκρέτα Τούνμπεργκ, η Λουίζα Νοϊμπάουερ, η Λουκίνα Τίλε και η Βανέσα Νακάτε. 

Η Άξελσον ήταν συνεισφέρουσα για την έκδοση ενός βιβλίο με τον τίτλο "Gemeinsam für die Zukunft - Fridays For Future und Scientists For Future: Vom Stockholmer Schulstreik zur weltweiten Klimabewegung". Στο βιβλίο, συνέβαλε με λεπτομέρειες από τις μαθητικές κινητοποιήσεις στη χώρα της, για να δώσει στον αναγνώστη μια προοπτική από κάποιον που έζησε αυτές τις κινητοποιήσεις από μέσα. 

Ο Axelsson έχει αυτισμό.

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Αρούνα ντε Φέβερ

Η Αρούνα ντε Φέβερ βαν ντερ Χέιντεν (γεννημένη στις 16 Ιουνίου του 2001)  είναι Βελγίδα ακτιβίστρια για το κλίμα. Η ντε Φέβερ ήταν μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες τωνμαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στη χώρα της.

Τα πρώτα χρόνια και ο ακτιβισμός 
Η ντε Φέβερ γεννήθηκε στο Μόρτσελ του Βελγίου. Μαζί με την Κιρά Γκαντουά και την Αντελαΐντ Σαρλιέ, η ντε Φέβερ έγινε μια από τις πρωταγωνιστικές μορφές κατά τη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στο Βέλγιο.  Ως αποτέλεσμα, στο διάστημα από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο του 2019, δόθηκε στην ακτιβίστρια μια εβδομαδιαία στήλη στο ολλανδόφωνο περιοδικό HUMO. 

Μετά από τις μαθητικών κινητοποιήσεων για το κλίμα στο Βέλγιο, ο κεντροδεξός Φλαμανδός υπουργός Περιβάλλοντος Ζοκ Σωβλίζ υποχρεώθηκε να παραιτηθεί, αφού ισχυρίστηκε ψευδώς ότι η Κρατική Βελγική Υπηρεσία Ασφάλειας είχε πληροφορίες που υποδεικνύουν ότι οι κινητοποιήσεις για το κλίμα ήταν μια πολιτική οργάνωση.  

Λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2019, η ντε Φέβερ είχε θέσει στον Γκι Φερχόφστατ, υποψήφιο των Φιλελευθέρων για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το εξής ερώτημα: «Τι θα κάνετε εσείς και το κόμμα σας στην Ευρώπη για να καταπολεμήσετε την κλιματική αλλαγή σε σοβαρό επίπεδο;»  

Κάποιες προσωπικές διαφορές οδήγησαν σε ρήξη εντός του κινήματος «Νεολαία για το κλίμα» του Βελγίου, με την αποχώρηση της συνιδρύτριάς του, Κιρά Γκαντουά, τον Αύγουστο του 2019. 

Η ντε Φέβερ εμφανίστηκε στο μουσικό φεστιβάλ του Πούκκελποπ του 2019 προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσει το κοινό να δώσει την προσοχή του στο θέμα της κλιματικής αλλαγής. Αυτή η κίνηση εξόργισε κάποιους συμμετέχοντας στο φεστιβάλ που παρενόχλησαν την ομάδα των ακτιβιστών, τους πέταξαν μπουκάλια με ούρα και τους ακολούθησαν στο μέρος όπου είχαν κατασκηνώσει, εκστομίζοντας απειλές και καταστρέφοντας τη σκηνή τους. Αυτά τα περιστατικά ανάγκασαν την ασφάλεια να παρέμβει επί τόπου. 

Τον Οκτώβριο του 2019, η ντε Φέβερ ήταν μία από τους νεότερους ακτιβιστές για το κλίμα που ταξίδεωε με το Regina Maris σε ένα χαμηλό σε αποτύπωμα άνθρακα διατλαντικό ταξίδι με προορισμό τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2019, που πραγματοποιήθηκε στο Σαντιάγο της Χιλής. 

Η ντε Φέβερ είναι άτομο μη δυαδικού φύλου.

Βραβεία 

 Τον Μάιο του 2019, η ντε Φέβερ και η Κιρά Γκαντουά έλαβαν από κοινού το Βραβείο Κιβωτός του Ελεύθερου Λόγου. 
 Τον Σεπτέμβριο του 2019, η ντε Φέβερ και Αντελαΐντ Σαρλιέ έλαβαν το Βραβείο Πρεσβευτή Συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας του Βελγίου για λογαριασμό της Νεολαίας για το Κλίμα.

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Αγιάκα Μελιτάφα

Η Αγιάκα Μελιτάφα (γεννημένη το 2001/2002 )  είναι περιβαλλοντική ακτιβίστρια από τη Νοτία Αφρική.

Ζωή και εκπαίδευση 
Η Μελιτάφα είναι από το Γουέστερν Κέιπ, ένα προάστιο της πόλης του Κέιπ Τάουν.  Επί του παρόντος, είναι φοιτήτρια στο Κέντρο Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Khayelitsha.

Ακτιβισμός για το κλίμα 
Η Μελιτάφα ήταν ένα από τα 16 παιδιά, ανάμεσα στα οποία και οι Γκρέτα Τούνμπεργκ, Αλεξάντρια Βιλασενιόρ, Καρλ Σμιθ και Καταρίνα Λορέντζο, τα οποία προχώρησαν σε καταγγελία στην Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού για την αποτυχία αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης.    

Η Μελιτάφα συνέβαλε επίσης στην πρωτοβουλία YouLead Project 90 by 2030. Πρόκειται για μια νοτιοαφρικανική οργάνωση η οποία δεσμεύτηκε να μειώσει κατά 90% τις εκπομπές άνθρακα έως το 2030.  Τον Μάρτιο του 2019, η Μελιτάφα προσκλήθηκε από τη Ρούμπι Σάμσον για να συμμετάσχει στην αντιπροσωπεία νέων της Αφρικανικής Κλιματικής Συμμαχίας, όπου της δόθηκε η ευκαιρία να κάνει παρουσιάσεις, καθώς να παρακολουθήσει συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις δράσης σε σχέση με το κλίμα.

Πιο συγκεκριμένα, η Μελιτάφα υποστηρίζει τη συμπερίληψη διαφορετικών φωνών στον ακτιβισμό του κλίματος:"Είναι πολύ σημαντικό να πηγαίνουν σε αυτές τις διαμαρτυρίες και πορείες φτωχοί και έγχρωμοι άνθρωποι, επειδή αυτοί νιώθουν περισσότερο την οργή της κλιματικής αλλαγής. Είναι σημαντικό να έχουν λόγο, να ακουστεί η φωνή τους και τα αιτήματά τους. --- Ayakha Melithafa

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
FaceTime

Το FaceTime είναι μία εφαρμογή βιντεοκλήσεων που αναπτύχθηκε από την Apple Inc. Το FaceTime διατίθεται σε κινητές συσκευές που υποστηρίζουν iOS 4 ή νεότερη έκδοση και υπολογιστές Mac που εκτελούν Mac OS X 10.6.6 ή μεταγενέστερη έκδοση. Το FaceTime υποστηρίζει οποιαδήποτε συσκευή iOS με μπροστινή κάμερα και οποιονδήποτε υπολογιστή Mac εξοπλισμένο με κάμερα FaceTime. Το FaceTime Audio, μια έκδοση μόνο για ήχο, διατίθεται σε οποιαδήποτε συσκευή iOS που υποστηρίζει iOS 7 ή νεότερη έκδοση και σε οποιονδήποτε Mac με κάμερα προς τα εμπρός με Mac OS X 10.9.2 και μεταγενέστερη έκδοση. Το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν στο iOS και στο macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά.

Ιστορία 
Η Apple αγόρασε το όνομα "FaceTime" από την FaceTime Communications, η οποία άλλαξε το όνομά της σε Actiance τον Ιανουάριο του 2011. Στις 7 Ιουνίου 2010, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, ανακοίνωσε το FaceTime, παράλληλα με το iPhone 4 στην ομιλία του στο Worldwide Developers Conference 2010. Η υποστήριξη για το iPod Touch τέταρτης γενιάς (το πρώτο μοντέλο iPod Touch εξοπλισμένο με κάμερες) παρουσιάστηκε την ημερομηνία κυκλοφορίας της συσκευής στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 2 Μαρτίου 2011, ανακοινώθηκε η υποστήριξη FaceTime για το iPad 2, το οποίο είχε κάμερες μπροστά και πίσω.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2011, το FaceTime εγκατέλειψε την έκδοση beta και εισήχθη στο Mac App Store για $0,99. Η Apple έλεγε ότι σκόπευε να παρέχει την εφαρμογή δωρεάν, ωστόσο, μια διάταξη του Sarbanes-Oxley Act (2002) απαγόρευε στις εταιρείες να παρέχουν μια μη διαφημιστική νέα δυνατότητα ενός ήδη πωληθέντος προϊόντος χωρίς να υπομένουν "επαχθείς λογιστικά μέτρα". Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017, η έκδοση beta των $0,99 εξακολουθούσε να είναι διαθέσιμη για λήψη από την Apple. Από τότε, το FaceTime περιλαμβάνεται δωρεάν σε macOS από Mac OS X Lion (10.7) και μετά και iOS.

Το 2018, η Apple πρόσθεσε υποστήριξη ομαδικής βιντεοκλήσης και ήχου στο FaceTime, η οποία μπορεί να υποστηρίξει έως και 32 άτομα στο iOS 12 και το macOS Mojave. 

Στις 7 Ιουνίου 2021, κατά τη διάρκεια του WWDC Keynote της Apple, ανακοινώθηκε ότι το FaceTime θα είναι διαθέσιμο για χρήστες Android και Windows μέσω φυλλομετρητών. Ένα νέο χαρακτηριστικό που ονομάζεται SharePlay ανακοινώθηκε στην ίδια παρουσίαση. Θα επιτρέψει στους χρήστες σε όλες τις πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένων των Android και των Windows, να μοιράζονται μουσική και βίντεο με άτομα που συμμετέχουν στην κλήση. Η Apple δήλωσε ότι η λειτουργία χρησιμοποιεί ένα API που μπορεί να ενεργοποιηθεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία πολυμέσων και το SharePlay έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει Hulu, HBO Max, TikTok, Twitch, Apple TV+ και πολλές άλλες πηγές πολυμέσων.

Παραπομπές 

Λογισμικό Apple
Ανοιχτός μαρξισμός

Ο ανοιχτός μαρξισμός είναι μία σχολή σκέψης που ανέπτυξε τις απόψεις της στις αρχές της δεκαετίας του 1990. 
Ο ανοιχτός μαρξισμός κάνει κριτική στις παραδοσιακές αιτιοκρατικές και στρουκτουραλιστικές προσεγγίσεις του μαρξισμού. Κεντρική θέση του ανοιχτού μαρξισμού είναι ότι η ταξική πάλη δεν υπακούει σε προκαθορισμένους κανόνες και δομικές αιτιότητες αλλά, είναι μη προβλέψιμη όπως και η εξέλιξη της ιστορίας.
Ο ανοιχτός μαρξισμός προκρίνει την έννοια της σχέσης έναντι αυτή της δομής ή του αντιθέτου της δηλαδή, της υποκειμενικότητας. Υποστηρίζει την ενότητα θεωρίας και πράξης στοιχείο που «χάθηκε» από τις κυρίαρχες μαρξιστικές προσεγγίσεις που έτειναν να αντιμετωπίζουν τον θεωρητικό σαν να βρίσκεται έξω από την κοινωνία και να στοχάζεται σαν να είναι έξω από αυτή. Κατά τις απόψεις του ανοιχτού μαρξισμού, η σχέση κεφαλαίου και εργασίας είναι ασύμμετρη. Το κεφάλαιο εξαρτάται από την εργασία για την αξιοποίησή του, ενώ η εργασία δεν εξαρτάται κατ' ανάγκη από την κυριαρχία του κεφαλαίου. Αυτή η άποψη για την εργασία υποστηρίζεται από τους θεωρητικούς του ανοιχτού μαρξισμού όπως ο John Holloway, σαν μια ευρύτερη έννοια του «πράττειν» ως μορφή εργασίας που είναι απελευθερωμένη από το κεφάλαιο και η πραγματοποίησή της είναι δυνατή στον παρόντα χρόνο. Το «πράττειν» είναι αγώνας ενάντια στη βεβαιότητα. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ήττα του καπιταλισμού αλλά, μπορούμε να ελπίζουμε πράττοντας με πολλούς τρόπους αντί απλώς να περιμένουμε τις συνθήκες να ωριμάσουν. Για τον Holloway πρέπει να δημιουργηθούν νέες κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις από τα κάτω δηλαδή, από τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Oι άνθρωποι που καλλιεργούν και παράγουν στη δική τους γη είτε για δική τους κατανάλωση είτε για διάθεση των προϊόντων μέσα από συνεταιριστικές διαδικασίες, που ανταλάσσουν αγαθά χωρίς χρήματα, που λειτουργούν έναν αυτοοργανωμένο ραδιοφωνικό σταθμό ή ένα κοινωνικό ιατρείο εργάζονται. Τέτοιες μορφές εργασίας δεν εξυπηρετούν το κεφάλαιο. Ήδη στις σημερινές κοινωνίες συναντά κανείς τέτοιες κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις οι οποίες εντάσσονται σε πρακτικές σύμφωνες με την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ).

Ο ανοιχτός μαρξισμός επηρεάστηκε ιδιαίτερα από θεωρητικούς όπως οι: Ρόζα Λούξεμπουργκ, Γκέοργκ Λούκατς, Ερνστ Μπλοχ, Γιεβγκένι Πασουκάνις, Τέοντορ Αντόρνο.

Τα βασικά έργα της σχολής σκέψης του ανοιχτού μαρξισμού εκδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε τρεις τόμους με τον τίτλο "Open Marxism".  

Σε αυτούς που συνδέθηκαν με τη σχολή του ανοιχτού μαρξισμού περιλαμβάνονται οι: Simon Clarke, Werner Bonefeld, Ana C. Dinerstein, Richard Gunn, Adrian Wilding, Peter Burnham, Mike Rooke, Hans-Georg Backhaus, Helmut Reichelt, Harry Cleaver, Johannes Agnoli, Ανρί Λεφέβρ καθώς και οι Έλληνες Κοσμάς Ψυχοπαίδης και Κώστας Αξελός.

Παραπομπές

Πρόσθετη βιβλιογραφία 
 Axelos, K. ([1976] 1961). Alienation, Techne and Praxis in the Thought of Karl Marx. Μετάφραση από τα γαλλικά: Ronald Bruzina. Ώστιν: University of Texas Press.
 Axelos, K. (1984). Systematique ouverte. Παρίσι: Les Éditions de Minuit.

Μαρξισμός
Άγιος Γεώργιος Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

Ο Άγιος Γεώργιος Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης ήταν βυζαντινός επίσκοπος, Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κατά την τρίτη δεκαετία του 11ου αιώνα. Η μνήμη του τιμάται στις 10 Ιουλίου και αναφέρεται με το επίθετο ο γλυκύς.

Βιογραφία 
Το όνομα του Γεωργίου ως Αρχιεπίσκοπου Θεσσαλονίκης πιστοποιείται σε δύο γραπτές πηγές και στην προφορική παράδοση της Μονής Βατοπεδίου. Το όνομά του αναφέρεται στη Σύνοδο της Θεσσαλονίκης - μια σημαντική πηγή για την ιστορία της Eκκλησίας της Θεσσαλονίκης - και η ένταξή της σε αυτή σημαίνει ότι το πρόσωπο του Γεωργίου είναι σημαντικό επειδή υπερασπίστηκε το ορθόδοξη πίστη σε δογματικές διαμάχες. Το όνομά του κατατάσσεται 29ο στη Σύνοδο. Προηγείται το όνομα του Νικήτα Α΄, που δραστηριοποιήθηκε περί το 1020 και έπεται το όνομα του Θεοφάνη Α΄, που γνωρίζουμε ότι διοίκησε την επισκοπή μεταξύ 1031 και 1038. Επομένως, η αρχιερατεία του Γεωργίου εντοπίζεται στην τρίτη δεκαετία του 11ου αιώνα.

Η δεύτερη πηγή για τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο είναι μια επιγραφή στην πρόθεση του Καθολικού της Μονής Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος. Στο βόρειο τοίχο βρίσκεται ένας επίσκοπος με την επιγραφή "ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", ο οποίος είναι αγένειος, ευλογεί με το δεξί του χέρι και κρατά ένα κλειστό ευαγγέλιο με το αριστερό του. Φορά πολυσταύριο φαιλόνιο σε έντονα χρώματα και ωμοφόριο. Σύμφωνα με τον Justin Simonopetrit, ο οποίος δημοσίευσε αυτήν την εικόνα, η εμφάνισή του είναι παρόμοια με αυτή των ευνούχων. Η τοιχογραφία είναι από την πρώτη φάση αγιογράφησης του καθολικού από το 1312 και διατηρείται σε καλή κατάσταση.

Παράδοση της ιεράς μονής Βατοπαιδίου έχει διατηρηθεί και αναφέρει ότι ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος προέρχεται από το μοναστήρι του Βατοπεδίου και για τον λόγο αυτό αγιογραφήθηκε εκεί.

Σημειώσεις 

Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Γεωργιος
Γεωργιος
Γεωργιος
Γεωργιος
Γεωργιος
Γεωργιος
Σίμον Κιερ

Ο Σίμον Κιερ (Simon Kjær, 26 Μαρτίου 1989) είναι Δανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Μίλαν και της εθνικής ομάδας της Δανίας.

Ο Κιέρ ξεκίνησε την καριέρα από την Μίντιλαντ και το 2008 αποκτήθηκε από την Παλέρμο. Το 2009 ψηφίστηκε Δανός ταλέντο της χρονιάς. Το 2010 αποκτήθηκε από τη Βόλφσμπουργκ για μη δημοσιευμένο ποσό. Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στη Ρόμα. Το 2013 αποκτήθηκε από την Λιλ και το 2015 από τη Φενερμπαχτσέ για 7,65 εκατομμύρια ευρώ. Το 2017 έφυγε και αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη για 12,5 εκατομμύρια ευρώ. Το 2019 δόθηκε δανεικός στην Αταλάντα και τον Ιανουάριο του 2020 αποκτήθηκε από τη Μίλαν αρχικά με τη μορφή δανεικού.

Διεθνής με την εθνική αντρών από το 2009, ο Κιερ έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 συμμετοχές με το εθνόσημο. Ήταν μέλος των αποστολών της Δανίας στο Μουντιάλ 2010 και 2018, Euro 2012 και 2020.

Παραπομπές 

Δανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μίντιλαντ
Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο
Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
FIFA Century Club
Χάουι Ου

Η Ου Χονγκουί (απλουστευμένα κινέζικα: 欧泓奕, παραδοσιακά κινέζικα: 歐泓奕), επίσης γνωστή με το όνομα Χάουι Ου στα αγγλικά, είναι Κινέζα περιβαλλοντική ακτιβίστρια που οργανώνει μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα στην Γκουιλίν της νότιας Κίνας, ζητώντας περισσότερη δράση για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη χώρα της και για την κλιματική αλλαγή.  Πρόκειται για "μια από τις ελάχιστες νεαρές ακτιβίστριες της Κίνας που έλαβε μέρος στις δραστηριότητες των Παρασκευών για το Μέλλον και του Extinction Rebellion στη διάρκεια των τελευταίων ετών, πριν εμπνεύσει και άλλους νέους να αναλάβουν δράση".

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο ακτιβισμός της Ου ξεκίνησε όταν εκείνη έπεισε τους γονείς της, και δυο τους καθηγητές πανεπιστημίου,  να υιοθετήσουν διαφορετικές επιλογές στον τρόπο ζωής τους για να μειώσουν το ατομικό τους αποτύπωμα άνθρακα. Στα τέλη Μαΐου του 2019, σε ηλικία 16 ετών, η Ου προχώρησε σε σχολική απεργία για το κλίμα, κρατώντας χειροποίητα πανό  επί αρκετές ημέρες μπροστά από το Δημαρχείο  της Γκουιλίν, για να ζητήσει άμεσα ισχυρότερες δράσεις για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οταν η Σουηδή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ αποκάλεσε την Ου «αληθινή ηρωίδα»,  οι αρχές ανακοίνωσαν ότι η Ου θα πρέπει να σταματήσει τη δράση της λόγω έλλειψης άδειας.  Αμέσως μετά, ο λογαριασμός της στο WeChat μπλοκαρίστηκε.  Τον Σεπτέμβριο του 2019, η Ου οργάνωσε την εκστρατεία Plant for survival. Δεν της επιτράπηκε να επιστρέψει στο σχολείο όσο ασχολείται με τον ακτιβισμό του κλίματος.  

Το 2019, η ομάδα νέων ακτιβιστών Earth Uprising την όρισε να συμμετάσχει στη σύνοδο κλιματικής δράσης του ΟΗΕ το 2019 στη Νέα Υόρκη.  

Το 2020, η Κίνα δεσμεύτηκε να έχει μηδενικές εκπομπές άνθρακα έως το έτος 2060  αλλά συνέχισε να κατασκευάζει σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα.

Η Ου διατηρεί επαφή με τον περιβαλλοντικό ακτιβιστή Zhao Jiaxin.  Μετά τη σύλληψή της καθώς και τριών άλλων ακτιβιστών μετά από μια δράση σιωπηλής διαμαρτυρίας μπροστά από το Εκθεσιακό Κέντρο της Σαγκάης το Σεπτέμβριο του 2020,  η Γκρέτα Τούνμπεργκ την αποκάλεσε «απίστευτα γενναία».  Η Ου και οι γονείς της έχουν γίνει χορτοφάγοι. 

Στη Λωζάνη της Ελβετίας, η Ou ξεκίνησε απεργία πείνας στην πλατεία Palud στις 19 Απριλίου 2021, με σκοπό να διαμαρτυρηθεί για την 60 ημερών φυλάκισή της και για το πρόστιμο ύψους 1.200 ελβετικών φράγκων που της επιβλήθηκαν μετά από διαμαρτυρία της κατά την επέκταση της εκμετάλλευσης του λατομείου ασβεστόλιθου τον λόφο από Mormont από την ελβετογαλλική εταιρεία τσιμέντου LafargeHolcim.  

Η Ου δηλώνει τα εξής σχετικά με την ακτιβιστική δράση υπέρ του περιβάλλοντος: «Το θέμα δεν είναι πόση καταστολή έχουμε δεχθεί, αλλά το γεγονός ότι παρά το ότι ξέρουμε πως είναι δύσκολο, τολμάμε να υπάρχουμε. Τολμάμε να λέμε την αλήθεια για το κλίμα και τον οικολογικό κίνδυνο, να αμφισβητούμε τον καπιταλιστικό και υπερκαταναλωτικό κόσμο. Αρνούμαστε να γίνουμε τρόφιμοι της αδικίας».

Παραπομπές 

Ακτιβιστές για την κλιματική αλλαγή
Κινέζοι περιβαλλοντολόγοι
Κινέζοι ακτιβιστές