Ρομπ Χόπκινς

Ο Ρομπ Χόπκινς (Rob Hopkins, 1968) είναι Βρετανός περιβαλλοντολογικός ακτιβιστής και συγγραφέας, που ζει στο Τότνες της Αγγλίας. Είναι γνωστός ως ο ιδρυτής και ηγέτης του κινήματος Μετάβασης, που ξεκίνησε το 2005. Ο Χόπκινς έχει γράψει τέσσερα βιβλία για την οικολογία και τον ακτιβισμό.

Βιογραφία

Παιδικά χρόνια, οικογενειακή ζωή και υπόβαθρο (1968-1996) 
Γεννημένος στο Τσίγουικ του Λονδίνου το 1968, ο Χόπκινς μεγάλωσε στην βρετανική πρωτεύουσα μέχρι την ηλικία των 12 χρόνων, όταν μετακόμισε στο Γουίλτσαιρ, όπου φοίτησε στο Σχολείο St John's. Ύστερα ακολούθησε η μετακίνηση στο Μπρίστολ, όπου πήγε στο Σχολείο Bristol Waldorf για 2 χρόνια, προτού αλλάξει στο Σχολείο Henbury για να κάνει A Levels. Εν συνεχεία επισκέφτηκε ένα τμήμα Art Foundation στο Κολέγιο Τέχνης Bower Ashton, επίσης στο Μπρίστολ.

Ξεκινώντας το 1988 πέρασε δυόμιση χρόνια στο Istituto Lhama Tsong Khapa, ένα Θιβετιανό Βουδιστικό μοναστήρι στην Τοσκάνη, στην Ιταλία, δουλεύοντας ως διαχειριστής. Στη συνέχεια πέρασε ένα χρόνο ταξιδεύοντας στην Ινδία, το Πακιστάν (συμπεριλαμβανομένης μιας επίσκεψης στην κοιλάδα Χούνζα), την Κίνα, το Θιβέτ, το Χονγκ Κονγκ προτού επιστρέψει στην Ινδία, όπου συναντήθηκε για πρώτη φορά με την Έμμα, που υπήρξε έκτοτε σύντροφος του. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Μπρίστολ, όπου ο Ρομπ απέκτησε πτυχίο στην "Περιβαλλοντική Ποιότητα & Διαχείριση Πόρων" στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας, και, επίσης, ανέλαβε το Τμήμα Σχεδιασμού Permaculture.

Παντρεύτηκε με την Έμμα το 2007 (αν και είναι μαζί ήδη από το 1991), με την οποία έχει τέσσερα παιδιά.

Ιρλανδία (1996-2005) 

Το 1996, ο Ρομπ και η νεοσύστατη οικογένειά του μετακόμισαν στη νοτιοδυτική Ιρλανδία, στο Γουέστ Κορκ. Αρχικά ο Ρομπ συνεργάστηκε με την An Taisce West Cork, γράφοντας και εικονογραφώντας ένα βιβλιαράκι που ονομάζεται "Δασότοποι για West Cork!". Άρχισε να διδάσκει το permaculture (ελληνιστί: μόνιμη καλλιέργεια και μόνιμος πολιτισμός), αρχικά ως σύντομα τμήματα, ενώ παράλληλα έθεσε σε τροχιά την προεργασία για πλήρη τμήματα σχεδιασμού permaculture τα απογεύματα. Μαζί με μια άλλη οικογένεια, ο Ρομπ και η Έμμα ίδρυσαν το Baile Dulra Teoranta, μια φιλανθρωπική οργάνωση, με σκοπό τη δημιουργία ενός οικολογικού χωριού. Το 1999, με μια άλλη οικογένεια, αγόρασαν την φάρμα "the Hollies", κοντά στο Καστλτάουν, στο Έννισκιν. Μετά από λίγα χρόνια, του χορηγήθηκε η πρώτη άδεια σχεδιασμού ενός οικολογικού χωριού.

Το 2001 ξεκίνησε τη διδασκαλία Πρακτικής Βιωσιμότητας στο Kinsale Further Education College (Κολέγιο Μετεκπαίδευσης Kinsale), αρχικά ως μονοετές τμήμα, και αργότερα, ως το πρώτο διετές σεμινάριο permaculture στον κόσμο. Μεταξύ του 2003 και του 2005, οι φοιτητές κατασκεύασαν το "Wooden O Theatre", ένα αμφιθέατρο, χρησιμοποιώντας τοπικά υλικά. To Hollies δρομολόγησε μια σειρά από μαθήματα φυσικής οικοδόμησης και έχτισε δύο νέα σπίτια από cob (υλικό που προκύπτει από την πρόσμιξη πηλού, άμμου, αχύρου και νερού και ενίοτε άλλων υλικών που προσδίδουν σταθερότητα), χρησιμοποιώντας τοπικά και φυσικά υλικά. Τον Οκτώβριο του 2004, το σπίτι του Ρομπ και της Έμμα καταστράφηκε σε πυρκαγιά.

Το 2004 ήρθε σε επαφή με την έννοια της κορύφωσης παραγωγής πετρελαίου και ανέθεσε στους μαθητές του την εργασία της εφαρμογής των αρχών του permaculture για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Το αποτέλεσμα αυτής της μαθητηικής εργασίας ήταν to "Kinsale Εnergy Descent Action Plan" (Σχέδιο Δράσης για την Μείωση Ενέργειας του Kinsale"), το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του κολεγίου. Προς μεγάλη έκπληξη των συγγραφέων, μεταφορτώθηκε από ενδιαφερόμενες ομάδες σε όλο τον κόσμο. Τον Ιούλιο του 2005, το Kinsale FEC διοργάνωσε το "Fuelling the Future" (Τροφοδοτώνατας το Μέλλον), μια διάσκεψη για την κορύφωση παραγωγής πετρελαίου και για τυχόν τρόπους αντίδρασης στις συνέπειες.

Πόλη Μετάβασης Totnes (2005-σήμερα) 

Το 2005, ο Ρομπ και η οικογένειά του μετακόμισε στο Τότνες της Αγγλίας και εκεί ίδρυσε, με τον Ναρές Τζινγράντε, την  Πόλη Μετάβασης Totnes, την πρώτη επίσημη  Πόλη Μετάβασης. Το πρόγραμμα εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2006. Πολλά ερευνητικά προγράμματα ξεκίνησαν τότε, μεταξύ άλλων τα: Keeping Totnes Warm (Διατηρώντας το Totnes Ζεστό), Open Eco Homes and the Eco Homes Fair (Ανοιχτές Οικολογικά Οικίες και Έκθεση Οικολογικών Οικιών), Transition Homes (Οικίες Μετάβασης),  Transition Streets (Δρόμοι Μετάβασης) - το οποίο κέρδισε το 2011 το βραβείο Ashden για την Αλλαγή Συμπεριφοράς-,  the Totnes & District Energy Descent Action Plan (Σχέδιο Δράσης για την Μείωση Ενέργειας στο Totnes και τα Περίχωρα),  Food in Community, (Τρόφιμα στην Κοινότητα), Grown in Totnes (Καλλιεργημένα στην Totnes), Incredible Edible Totnes (Εξαιρετική Βρώσιμη Totnes), Nut Tree Planting (Φύτευση Καρυδόδεντρων), Seedy Sisters (Αδελφές των Σπόρων), Skillshares (Δεξαμενή Δεξιοτήτων), Mentoring & Wellbeing Support (Καθοδήγηση και Υποστήριξη Ευδαιμονίας), το Κέντρο REconomy, το Κέντρο Σχεδιασμού της Τοπικής Οικονομίας της Totnes, το Τοπικό Επιχειρηματικό Φόρουμ, την Λίρα της Totnes, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μετάβασης της Totnes, την Κινηματογραφική Λέσχη ΤΤΤ, το Δρ Ποδηλάτων, το Πόλη που Φροντίζει Totnes, και Εξορμήσεις Μετάβασης.

Ο τηλεπαρουσιαστής Νίκολας Κρέιν, σε ένα επεισόδιο της σειράς "Town", επισκέφθηκε την Τότνες και δήλωσε ότι "Αυτή είναι η μεγαλύτερη αστική έμπνευση του αιώνα. Ένα oραματικό, πρακτικό σχέδιο που έβγαλε ρίζες στην πόλη και κάνει το γύρο της υδρογείου". 

Ο Χόπκινς επίσης παρουσίασε την Λίρα Totnes στο ντοκιμαντέρ Demain (2015).

Το Δίκτυο της Μετάβασης (2007-σήμερα) 

Το 2007, με τον Πίτερ Λίπμαν και τον Μπεν Μπράνγγουίν, συνίδρυσε τo Δίκτυο Μετάβασης, μια φιλανθρωπική οργάνωση σχεδιασμένη για να υποστηρίξει τις πολλές αναδυόμενες πρωτοβουλίες Μετάβασης σε όλο τον κόσμο, εμπνευσμένο από τις διαδικασίες που δρομολογήθηκαν στο Κίνσειλ και το Τότες. Το Δίκτυο της Μετάβασης έχει την έδρα του στο Τότνες. Υπάρχουν πρωτοβουλίες Μετάβασης σε πάνω από 50 χώρες ανά τον κόσμο, σε περίπου 1.400 κοινότητες. Το Δίκτυο Μετάβασης έχει διοργανώσει επτά συνέδρια: στο Nailsworth (2007), στο Βασιλικό Κολέγιο Γεωργίας, Cirencester (2008), στο Κέντρο Τέχνης Battersea (2009), στο κέντρο για την φροντίδα ανθρώπων με αναπηρία Dame Hannah's στο Seale Hayne (2010), στο Hope University, Λίβερπουλ (2011), στο Κέντρο Τέχνης Battersea  (2012) και στο Dame Hannah's στο Seale Hayne (2015).

Ακαδημαϊκή Καριέρα 
Ο Ρομπ κατέχει πτυχίο πρώτης τάξεως στην ποιότητα του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των πόρων από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας (1993-1996), ένα Master of Science στην κοινωνική έρευνα (2007) και ένα διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ (2011) σχετικά με το θέμα της μετάβασης (Τοπικοποίηση και Ανθεκτικότητα σε Τοπικό Επίπεδο: Το Παράδειγμα της Μετάβασης της πόλης Totnes). Είναι επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ, και τον Ιούλιο του 2013 του απονεμήθηκε ένα τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας. Στις 4 οκτωβρίου του 2016, του απονεμήθηκε ένα τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Ναμούρ.

Δημοσιεύσεις 
 The Transition Handbook (2008)
 The Transition Companion (2011) 
 The Power of Just Doing Stuff (2013)
 21 Stories of Transition (2015).

Επιχειρήσεις

Το Ζυθοποιείο "Νέο Λιοντάρι" 
Ο Χόπκινς είναι ιδρυτής και διευθυντής του Ζυθοποιείου "Νέο Λιοντάρι", μια κοινωνική επιχείρηση παραγωγής μπύρας στην πόλη Totnes. Το Νέο Λιοντάρι έχει θεμέλια την βιωσιμότητα, την αποδοτικότητα, την κοινότητα και την καινοτομία. Το 2015, η μπύρα του Pandit IPA ψηφίστηκε η 17η πιο "Καυτή" Μπύρα της Βρετανίας.

Atmos Totnes 
Ο Χόπκινς είναι ένας από τους διευθυντές της Atmos Totnes, ενός κοινωτικού πρότζεκτ που ξεκίνησε από την Totnes Community Development Society (Κοινότητα Totnes για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας). Η Atmos Totnes είναι η ανάπλαση της πρώην τοποθεσίας Dairy Crest στο Totnes ως μικτή κοινοτική ιδιοκτησία.

Βραβεία και αναγνώριση 
Σύμφωνα με τον Μπιλ ΜακΚίμπεν, "δεν υπάρχει κανένας στη γη που κάνει περισσότερα πράγματα – και ενέπνευσε άλλους να κάνουν από το Ρομπ Χόπκινς".

“ Αυτό που έκανε το Ρομπ Χόπκινς—τόσο σε αυτό το βιβλίο [“The Transition Companion: making your community more resilient in uncertain times” (Ο Σύντροφος της Μετάβασης: κάνοντας την κοινότητα πιοο ανθεκτική σε δύσκολες εποχές)] όσο και στο κίνημα Μετάβασης—απλώς δε θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό. Ο πολιτισμός μας πλησιάζει σε ένα σημείο καμπής και όποιος διαβάσει αυτό το βιβλίο θα προπορευτεί της καμπής και θα αποκτήσει γνώση για το πώς να προετοιμάσει την κοινότητα. Σε αυτό το βιβλίο κρύβεται πολλή ομορφιά- και ελπίδα.”
 To blog του για την Κουλτούρα της Μετάβασης ψηφίστηκε το 4ο καλύτερο "πράσινο blog" στο Ηνωμένο Βασίλειο
 Σύμφωνα με την εφημερίδα The Independent (2007) συγκαταλέγεται στους 100 κορυφαίους πειβαλλοντολόγους
 Νικητής του βραβείου ήθοθυς του Observer (2009), στην κατηγορία κινημάτων βάσης
 Τιμητική έδρα στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ
 Το προφίλ του στο τουίτερ @robintransition είχετην 11η θέση στην Λίστα Πρωτεργατών της Βιωσιμότητας μέσω του PeerIndex (2011)
 Ένας από τους "50 πιο ριζοσπαστικούς Βρετανούς", σύμφωνα με τον Observer
 Έλαβε το 2013 τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας
 Το 2014 έλαβε το βραβείο του PEA (Βραβείο Περιβάλλοντος και Επιτευγμάτων) ως "Εκστρατευτής της Χρονιάς"
 Το 2016 έλαβε τιμητικό διδακτορικό από του Πανεπιστήμιο του Ναμούρ

Αναφορές 

Άγγλοι περιβαλλοντολόγοι