joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κουτιά

Η Κουτιά (кутя́) είναι παραδοσιακό, τελετουργικό, Ουκρανικό φαγητό, το οποίο παρασκευάζεται από σπόρους σιταριού (και άλλων δημητριακών), όπου προθέτονται το μέλι, καρύδια, σπόρους παπαρούνας και αποξηραμένα φρούτα που έχουν πρώτα γίνει κομπόστα. Φτιάχνεται συνήθως τρεις φορές το χρόνο, παραμονή Χριστουγέννων, παραμονή Πρωτοχρονιάς και παραμονή των Φώτων. Η μαγειρεμένη Κουτιά, τοποθετείται στην ιερή γωνία του σπιτιού, εκεί που είναι οι αγιογραφίες. Μοιάζει κάπως με τα κόλυβα, που σερβίρονται στις κηδείες στην Σερβία, τη Ρουμανία και την Ελλάδα. Το έθιμο επιβάλλει να αφήνουν κουτάλια, μαζί με την Κουτιά, για να μπορέσουν να φάνε πνεύματα των προγόνων που θα επισκεφθούν το σπίτι τις μέρες εκείνες.

Η λέξη Κουτιά είναι δανεισμός από την ελληνική γλώσσα, από κόκκος, κουκί, σπόρος.

Από την Ουκρανία, η Κουτιά υιοθετήθηκε και από άλλους γειτονικούς λαούς, όπως οι Λευκορώσσοι, οι Ρώσσοι και οι Πολωνοί.

Η κουτιά αναφέρονται από τους πολλούς ρωσσόφωνους συγγραφείς. Κύριο παράδειγμα είναι το έργο Η νύχτα των Χριστουγέννων του Νικολάϊ Γκόγκολ που γράφει: "...ο κοζάκος Τσουμπ ήταν προσκεκλημένος του διάκου για κούτια..."

Ρωσική κουζίνα
Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Σλαβική κουζίνα
Μάγισσες και Σκουπόξυλα

Το Μάγισσες και Σκουπόξυλα είναι αμερικάνικη παιδική κινηματογραφική ταινία φαντασίας της Disney του 1971.

Πλοκή 
Βρισκόμαστε στην Αγγλία του δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Στον παλιό πύργο του Πέππερινγκ Άι έχουν εκκενωθεί τρία παιδάκια από το Λονδίνο, ο Τσάρλς, η Κάρι και ο Πολ, που σχεδιάζουν την επιστροφή τους στο Λονδίνο. Εκεί γνωρίζουν την υποψήφια μάγισσα, την Μις Πράις και το σκουπόξυλό της. Τους χαρίζει ένα μαγικό χερούλι, που κάνει το κρεβάτι να πετάει και να τους πηγαίνει σε όποιο προορισμό θέλουν. Τα παιδιά και η μάγισσα ξεκινάν για το Λονδίνο. Εκεί συναντούν έναν αδέξιο μάγο, τον Εμίλιο Μπράουν και τον κάνουν μέλος της παρέας τους. Πηγαίνουν στα μαγαζιά για να βρουν το δεύτερο μισό του μαγικού βιβλίου που λείπει από την κυρία Πράις. Η κυρία Πράις, ο κύριος Μπράουν και τα παιδιά ταξιδεύουν στο μαγικό νησί Ναμπούμπου για να βρουν το μαγικό αστέρι του μάγου Άστοροθ. Φτάνουν στο μαγικό νησί, όπου ο κύριος Μπράουν γίνεται διαιτητής ενός θεαματικού ποδοσφαιρικού αγώνα χωρίς κανόνες μεταξύ των ζώων. Μετά τον αγώνα, ο κύριος Μπράουν καταφέρνει να ανταλλάξει το αστέρι του Άστοροθ με την σφυρίχτρα του, και μαζί με όλη την παρέα να εγκαταλείψουν το νησί. Επιστρέφουν στην Αγγλία, όπου πέφτουν στα χέρια των Γερμανών, οι οποίοι έκαναν μυστική απόβαση και προετοιμάζουν την κατάληψη του Νησιού από τους Ναζί. Με τη βοήθεια της μαγικής επιγραφής του αστεριού του Άστοροθ κάνουν όλες τις πανοπλίες του πύργου να ζωντανέψουν και τρέπουν τους Ναζί σε φυγή.

Βραβεύσεις 
 Το 1972 προτάθηκε για πέντε Όσκαρ
 βραβεύτηκε με όσκαρ της κατηγορίας καλύτερων εφέ

Πηγές 
 Mary Norton: Eine tolle Hexe (Originaltitel: Bedknob and Broomstick). Deutsch von Friedrich Feld. Ungekürzte Taschenbuchausgabe , 2. Auflage. dtv, München 1977, 177 S., ISBN 3-423-07199-0

Παραπομπές

Ταινίες του 1971
Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία
Ταινίες με θέμα τη γυναίκα
Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ
Βρετανικές μουσικές ταινίες
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Εκαταίος ο Αβδηρίτης

Ο Εκαταίος ο Αβδηρίτης ή ο Τήϊος, ήταν φιλόσοφος, κριτικός και γραμματικός, μαθητής του σκεπτικού φιλοσόφου Πύρρωνος. 

Έζησε στα χρόνια της βασιλείας του Πτολεμαίου Α΄ και κύριο έργο του ήταν τα «Αιγυπτιακά ή Ιστορία της Αιγύπτου», στο οποίο ενσωμάτωσε ιστορικά και μυθοπλαστικά στοιχεία, με σκοπό να αποδείξει ότι η Αίγυπτος υπήρξε η εστία και η πηγή του παγκόσμιου πολιτισμού και ότι η αιγυπτιακή θρησκεία ήταν η μόνη αληθινή και γνήσια θρησκεία.

Ο Όσιρις (=ήλιος) και η Ίσις (=σελήνη) και τα πέντε στοιχεία, δηλαδή το πνεύμα (=Ζευς), το πυρ (=Ήφαιστος), η γη (=Δήμητρα), το ύδωρ (=Ωκεανός ή Νείλος) και ο αήρ (=Αθηνά), ήταν, κατά την θεολογική αντίληψη του Εκαταίου, οι αρχέγονες θεότητες, ενώ οι υπόλοιποι θεοί προέρχονταν από θνητούς, δηλαδή από βασιλείς  και βασίλισσες, οι οποίοι θεοποιούνταν μετά το θάνατό τους. Οι πρώτοι θεοί ήταν επουράνιοι και αθάνατοι, ενώ οι δεύτεροι επίγειοι και θνητοί.

Παραπομπές 

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Σκεπτικοί φιλόσοφοι
Αρχαίοι Αβδηρίτες
Ιερά Μητρόπολις Καστορίας

Η Ιερά Μητρόπολις Καστορίας είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η Καστοριά και στην εκκλησιαστική περιφέρειά της υπάγεται το μεγαλύτερο μέρος του Νομού Καστοριάς, και οι οικισμοί Βατοχώρι, Ανταρτικό, Τρίγωνο, Κώτας, Κρυσταλλοπηγή, Κορυφή και Πράσινο του Δήμου Πρεσπών και Αετός, Αγραπιδιές, Βαλτόνερα, Σκλήθρο, Λέχοβο, Πεδινό, Βαρικό, Νυμφαίο, Λιμνοχώρι και Ασπρόγεια του Δήμου Αμυνταίου, τα οποία υπάγονται διοικητικά στον Νομό Φλωρίνης. Μητροπολίτης από τις 8 Οκτωβρίου 2021 είναι ο Καλλίνικος Γεωργάτος.

Ιστορία

Επισκοπικός κατάλογος

Ιεροί Ναοί και Ιερείς

Ναοί
Ενοριακοί: 122
Παρεκλήσια: 100
Εξωκλήσια: 130
Ναοί Κοιμητηρίων: 21
Μοναστηριακοί: 08

Ιερείς
Εφημέριοι: Α' 10, Β' 18, Γ' 22, Δ' 28
Άγαμοι 10
Έγγαμοι 70
Διάκονοι 2 (Α')
Ιεροκύρηκες 1

Μοναστήρια

Ανδρικά
Αγίων Αναργύρων Μελισσοτόπου - μοναχοί 13 - Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Ευλόγιος Παπαδημητρίου
Αγίας Παρασκευής Βασιλειάδος - μοναχοί 06 - Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός Αμανατίδης
Κοιμήσεως Θεοτόκου - μοναχοί 11 - Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Κακουλίδης
Αγίου Γεωργίου Επταχωρίου - μοναχοί 02 - Ηγούμενος: Αρχιμανδρίτης Μόδεστος Διασάκης

Γυναικεία
Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας - μοναχές 5 - Ηγουμένη: Ευφραιμία Χριστοφορίδου
Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου - μοναχές 6 - Ηγουμένη: Αντωνία Τρουμπούκη
Παναγία Φανερωμένης - μοναχές 4 - Ηγουμένη: Ευθυμία Γηρέα
Αγίου Γεωργίου Μελανθίου - μοναχές 2 - Ηγουμένη: Γαβριηλία Ζαπουνίδου

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Καστοριας
Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης (γερμανικά: Wiener Philharmoniker) είναι αυστριακή ορχήστρα με έδρα τη Βιέννη, η οποία θεωρείται από τις καλύτερες στον κόσμο. 
Η έδρα της είναι το Μέγαρο Μουσικής της Βιέννης. Τα μέλη της ορχήστρας επιλέγονται από την Κρατική όπερα της Βιέννης. Αυτή η διαδικασία είναι μακρόχρονη καθώς κάθε μουσικός καλείται να αποδείξει την ικανότητα του συμμετέχοντας στην Opera and Ballet για τουλάχιστον τρία έτη. Όταν αυτό επιτευχθεί, ο μουσικός μπορεί να αιτηθεί για μια θέση στο πλήρωμα της Φιλαρμονικής της Βιέννης.

Ιστορία 
Η ορχήστρα ξεκίνησε το 1842 όταν ο Otto Nicolai δημιούργησε την Φιλαρμονική Ακαδημία, μια πλήρως ανεξάρτητη ορχήστρα η οποία λάμβανε αποφάσεις με την δημοκρατική ψήφο όλων των μελών της. Αυτή την αρχή τη διατηρεί η ορχήστρα μέχρι σήμερα.

Ορχήστρες
Χριστιανική δημοκρατία

Ο όρος Χριστιανική Δημοκρατία μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:

 Χριστιανοδημοκρατία, πολιτική ιδεολογία.

Κόμματα στην Ιταλία 

Χριστιανική Δημοκρατία (Ιταλία), πρώην κόμμα στην Ιταλία, (1943–1994).
Αναγέννηση της Χριστιανικής Δημοκρατίας, πρώην κόμμα στην Ιταλία (1997–2012)
Νέα Χριστιανική Δημοκρατία, μικρό πολιτικό κόμμα στην Ιταλία (1995).
Χριστιανικό Δημοκρατικό Κόμμα, (2000–σήμερα)
Χριστιανική Δημοκρατία (Ιταλία, 2002), 2002–σήμερα.
Χριστιανική Δημοκρατία (Ιταλία, 2004), 2004–σήμερα.
Χριστιανική Δημοκρατία για τις Αυτονομίες, 2005 –2009.
Χριστιανική Δημοκρατία (Ιταλία, 2012), 2012 –σήμερα.

Σε άλλες χώρες 

 Χριστιανική Δημοκρατία (ελληνικό πολιτικό κόμμα). 
Χριστιανική Δημοκρατία (Βραζιλία)
Χριστιανική Δημοκρατία (Πολωνία)
Σοφοκλής Τριανταφυλλίδης

Ο Σοφοκλής Τριανταφυλλίδης (1852-1929) ήταν δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός από τον Πόντο. Υπήρξε ένας από τους ηγέτες του αγροτικού κινήματος στη Θεσσαλία.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1852, σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή και σε ηλικία 16 χρόνων ήρθε στην Ελλάδα. Κατά την Επανάσταση στη Θεσσαλία, το 1878, πήρε μέρος στην Μάχη της Μακρυνίτσας, στο Πήλιο, όπου τραυματίστηκε. Μεταφέρθηκε στην Αθήνα και αφού ανάρρωσε σπούδασε νομικά και στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος στο Βόλο. Από το 1903 μέχρι το 1907 ήταν επικεφαλής του Μακεδονικού Κομιτάτου της πόλης. 

Το 1900 ίδρυσε την εφημερίδα «Πανθεσσαλική» , που υποστήριξε τους ακτήμονες αγρότες της Θεσσαλίας και συνέβαλε στη διάδοση φιλελεύθερων και σοσιαλιστικών ιδεών. Το 1906 έγραψε το έργο «Οι κολίγοι της Θεσσαλίας». Το 1910 εκλέχτηκε βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Παραπομπές

Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες εκδότες
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες συνδικαλιστές
Βουλευτές Λάρισας
Λαφιώνας Λέσβου

Η Λαφιώνα είναι κοινότητα της επαρχίας Μηθύμνης του Νομού Λέσβου με πληθυσμό περί τους 150 κατοίκους. Βρίσκεται ΒΔ του νησιού σε υψόμετρο περί τα 150μ. και περιβάλλεται από τα βουνά Ρούδι και Σκοτεινό. Απέχει πέντε περίπου χιλιόµετρα νοτιοδυτικά από την Πέ­τρα και ανήκει στο Δήμο Δυτικής Λέσβου. Ορθότερα το όνομα της κοινότητας είναι Λαθιώνα (απ' το αρχαίο ελληνικό ρήµα "λανθάνω" που σηµαίνει ξεφεύγω από την προσοχή κάποιου, κρύβοµαι). 

Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκεται παλαιοχριστιανική εκκλησία, που ιδρύθηκε από τον άγιο Αλέξανδρο, πρώτο επίσκοπο Μηθύμνης.

Πηγές 
Εγκυκλοπαιδεία Υδρία-Cambridge-Ήλιος

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Δυτικής Λέσβου
Θεοτόκος του Φάρου

Η Θεοτόκος του Φάρου ήταν Βυζαντική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κτισμένη στο νότιο τμήμα του Μεγάλου Παλατιού και ονομάστηκε έτσι λόγω του φάρου που βρίσκονταν δίπλα της ακριβώς. Στην εκκλησία ετούτη φυλάσσονταν μια από τις σημαντικότερες συλλογές των χριστιανικών κειμηλίων της Κωνσταντινούπολης.

Ιστορική αναδρομή 
Η εκκλησία κτίστηκε ίσως τον 8ο αιώνα. Είναι η πρώτη που μνημονεύεται στο χρονικό του Θεοφάνη Ομολογητή. Στην εκκλησία αυτή τελέστηκε ο γάμος του Λέωντα Δ΄ και της Ειρήνης της Αθηναίας. Η εκκλησία βρισκόταν κοντά στο τελετουργικό κέντρο του Μεγάλου Παλατιού, δηλαδή κοντά στη Χρυσοτρίκλινο (αίθουσα του θρόνου) και τα γειτονικά αυτοκρατορικά διαμερίσματα.   Μετά το τέλος της εικονομαχίας ανοικοδομήθηκε και διακοσμήθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Στα εγκαίνια της νέας διακόσμησης, ίσως το έτος 864 πραγματοποίησε ομιλία ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄.  Μαζί με τις εκκλησίες του Αγίου Στεφάνου στο Ανάκτορο  της Δάφνης και τη Νέα Εκκλησία, η Παναγία του Φάρου συντηρούσε μια από τις σημαντικότερες συλλογές χριστιανικών ιερών κειμηλίων. Κατά συνέπεια, και λόγω της εγγύτητάς της προς τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα, έγινε μια από τις σημαντικότερες τελετουργικές τοποθεσίες του αυτοκρατορικού ανακτόρου. 

Ο ναός καταλήφθηκε το 1204 από τους Σταυροφόρους, και τα ιερά κειμήλια πέρασαν στην κατοχή του Βαλδουίνου Α' και διαμοιράστηκαν μέσα στις επόμενες δεκαετίες, δόθηκαν δώρο σε διάφορους ισχυρούς ηγέτες της δυτικής Ευρώπης ή εκποιήθηκαν. Ο ναός τελικά καταστράφηκε.

Ιερά κειμήλια του Ναού
Ο ναός είχε μια από τις πλουσιότερες και σημαντικότερες συλλογές κειμηλίων. Το 940 φυλάσσονταν εδώ η ιερή λόγχη και μέρος του τιμίου σταυρού. Εδώ βρίσκονταν το ιερό μανδήλιον το 944, τα οστά του δεξιού χεριού του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή το 945, οι σάνδαλοι του Ιησού και το ιερό κεράμιο το 960, επιστολή του Ιησού προς βασιλέα Αβγαρ το 1032. Σύμφωνα με μαρτυρίες του Νικόλαου Μεσαρίτη, σκευοφύλακα του Ναού και ταξιδιωτών όπως ο Αντώνιος του Νόβγκοροντ η συλλογή των κειμηλίων περιελάμβανε και πολλά άλλα ιερά αντικείμενα, όπως έναν ιερό ήλο, το αγκάθινο στεφάνι, ενδύματα του Ιησού Χριστού, τον πορφυρό μανδύα και την κάλαμο, και ένα κομμάτι από τον ιερό τάφο.. Ως εκ τούτου, η εκκλησία αποκαλείτο από τους Βυζαντινούς με διάφορες επωνυμίες "όρος Σινά, Βηθλεέμ, Ιορδάνης, Ιερουσαλήμ, Ναζαρέτ, Βηθανία, Γαλιλαία, Τιβεριάς"

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 
 
 

Φαρου
Ναοί της Κωνσταντινούπολης
Βυζαντινοί ναοί
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κάνοε-καγιάκ σπριντ

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κάνοε καγιάκ σπριντ (επίσης γνωστό ως κάνοε καγιάκ ήρεμων νερών και flatwater) ξεκίνησε σαν ανεξάρτητο από την κωπηλασία το 1991 από την Ελληνική Κωπηλατική ομοσπονδία (Ε.Κ.Ο.Φ.Ν.Σ.), η οποία είχε την εποπτεία του αθλήματος από το 1987 ως το 1998. Έως το 1991 αγωνίσματα Κάνοε-Καγιάκ γίνονταν στα πλαίσια των πανελλήνιων πρωταθλημάτων Κωπηλασίας. Το 1998 ιδρύεται η Ελληνική Ομοσπονδία Κάνοε-Καγιάκ (Ε.Ο.Κ.Κ.) κι αναλαμβάνει τη διοργάνωση πρωταθλημάτων από το 1999. Είναι το παλαιότερο πρωτάθλημα, καθώς εκείνο του σλάλομ ξεκίνησε το 1999.

Διεξαγωγή πρωταθλήματος 
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα περιλαμβάνει τις παρακάτω ηλικιακές κατηγορίες:

 Ανδρών-Γυναικών (19 ετών και άνω)
 Εφήβων-Νεανίδων (17-18 ετών)
 Παίδων-Κορασίδων (15-16 ετών)

Στο πρόγραμμα των αγώνων διεξάγονται τα παρακάτω αγωνίσματα: 

Σε άνδρες, έφηβους, παίδες:
 K1 - K2 - K4 - C1 - C2 1000 μέτρων
 K1 - K2 - C1 200 μέτρων

Σε γυναίκες, νεάνιδες, κορασίδες:
 K1 - K2 - K4 500 μέτρων
 K1 200 μέτρων

Πρωταθλήματα 
Τα πρωταθλήματα σπριντ διεξάγονταν στη λίμνη των Ιωαννίνων από την πρώτη διοργάνωση του 1991 έως αυτή του 2005. Από το 2006 διεξάγονται πλέον κάθε χρόνο στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά.

Ο νικητής σύλλογος των αγώνων κάνοε-καγιάκ έχει αναδειχθεί με δύο τρόπους στην ιστορία των αγώνων. 

Στο πρώτο πρωτάθλημα του 1991 υπήρξε βαθμολογία συλλόγων στην οποία πρώτευσε ο ΝΟΒΑ, που αναδείχθηκε και πολυνίκης (περισσότερα χρυσά μετάλλια) των αγώνων. 

Από το 1992 ως το 1996 η ομαδική κατάταξη γινόταν βάση χρυσών μεταλλίων (σε περίπτωση ισοπαλίας υπολογίζονταν τα αργυρά, ενώ σε περίπτωση νέας ισοπαλίας υπολογίζονταν τέλος τα χάλκινα μετάλλια). 

Στα πρωταθλήματα 1997 και 1998 χρησιμοποιήθηκε σύστημα βαθμολογίας με νικητή το ΝΟΒΑ, ενώ πολυνίκης και στις δύο αυτές διοργανώσεις αναδείχθηκε ο ΝΟ Χαλκίδας. 

Από το 1999 ως το 2011 το σύστημα βαθμολογίας εφαρμόζεται στις νεοσύστατες διοργανώσεις πανελληνίων κυπέλλων, ενώ στο πρωτάθλημα η κατάταξη γίνεται και πάλι με βάση τα χρυσά μετάλλια. 

Από το 2012 και ύστερα από την κατάργηση του κυπέλλου, η βαθμολογία επιστρέφει στο πρωτάθλημα και ισχύει έως σήμερα

Σύνολο τίτλων συλλόγων 
Νικητής βάση βαθμολογίας: 1991, 1997, 1998, 2012-σήμερα.
Νικητής βάση μεταλλίων: 1992-1996, 1999-2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ελληνική Ομοσπονδία Κάνοε-Καγιάκ 

Κανοε Καγιακ Σπριντ
Κανόε καγιάκ στην Ελλάδα
I Saw Mommy Kissing Santa Claus

Το I Saw Mommy Kissing Santa Claus είναι αμερικάνικο χριστουγεννιάτικο τραγούδι με μουσική και στίχους του Τόμμι Κόννορ. 

Το αρχικό τραγούδι ηχογραφήθηκε από τον Τζίμμι Μπόιντ στις 15 Ιουλίου 1952, όταν ήταν 13 ετών. Το τραγούδι έφθασε στην πρώτη θέση των Billboard Charts, τον Δεκέμβριο του 1952, και στα τσαρτ του Cash Box, στις αρχές του επόμενου έτους. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε από την Saks Fifth Avenue για να προωθήσει την χριστουγεννιάτικη κάρτα της, η οποία είχε σκίτσο του Πέρρι Μπάρλοου, που εργαζόταν για την The New Yorker για πολλές δεκαετίες.

Το τραγούδι περιγράφει τη σκηνή, όπου ένα παιδί κατεβαίνει από το δωμάτιο του για να δει τη μητέρα του να φιλά τον «Σάντα Κλάους».

Το τραγούδι του Μπόιντ είχε καταδικαστεί από τη Ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία στην Βοστόνη όταν κυκλοφόρησε, με τη δικαιολογία ότι αναμιγνύει φιλιά και Χριστούγεννα, αγνοώντας ότι το γκι, κάτω από το οποίο πολλά ζευγάρια φιλιούνται, είναι παραδοσιακά κρεμασμένο σε πολλά σπίτια κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Ο Μπόιντ αναγκάστηκε να δώσει εξηγήσεις σε συνάντηση με την Αρχιεπισκοπή. Μετά τη συνάντηση, η απαγόρευση ήρθη.

Εκδοχή του Σπάικ Τζόουνς

Μια λιγότερη επιτυχημένη εκδοχή του τραγουδιού κυκλοφόρησε το 1952 από τον Σπάικ Τζόουνς (με φωνητικά του Τζωρτζ Ροκ στην φωνή του μικρού αγοριού στο hit του Σπάικ All I Want For Christmas Is My Two Front Teeth). Ο Τζόουνς επίσης ηχογράφησε μια παρωδία για προσωπική απόλαυση, ονόματι I Saw Mommy Screwing Santa Claus.

Επανεκτελέσεις

Γνωστές εκδοχές του τραγουδιού κυκλοφόρησαν από τους Ronettes, Μόλλι Μπι, The Beverley Sisters και Τζάκσον 5. Οι Ρέμπα ΜακΕντάιρ, Έιμι Γουάινχαουζ, Τζων Μέλλενκαμπ, Τζων Πριν, The Cheetah Girls, Bif Naked, Τζέσσικα Σίμπσον, Τερέσα Μπρέβερ, Ρίκα Φουκάμι, Secret Chiefs 3 και Ντιόν Μπρόμφιλντ επίσης το εκτέλεσαν. Οι RuPaul και Κιπ Αντόττα επίσης ηχογράφησαν εκδοχές με διαφορετικούς στίχους με τίτλο I Saw Daddy Kissing Santa Claus.

Διεθνείς εκδοχές 

 Δανικά: Jeg så julemanden kysse mor (κείμενο στα δανικά: Σουσάν Πάλσμπο)
 Φινλανδική: Kun joulupukki suukon sai (κείμενο στα φινλανδικά: Σαούκκι)
 Γαλλική: J'ai vu maman embrasser le Père Noël
 Νορβηγική: Jeg så mamma kysse nissen (κείμενο στα νορβηγικά: Φιλίπ Α. Κρους)
 Σουηδική: Jag såg mamma kyssa tomten
 Μεξικανική: Hoy vi a Santa Claus besar a mamá (κείμενο στα ισπανικά: Ανιμπάλ Πάστορ)

Ταινία

Το 2001, κυκλοφόρησε μια ομώνυμη ταινία βασισμένη στην ιστορία του τραγουδιού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Στίχοι του I Saw Mommy Kissing Santa Claus

Χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Αμερικανικά τραγούδια
Νούμερο 1 singles στις Ηνωμένες Πολιτείες
Γκιούλμπασι

Το γκιούλμπασι είναι παραδοσιακό φαγητό της τουρκικής κουζίνας με κρέας, σκόρδο και πιπεριές. Σερβίρεται και σαν μεζές σε ουζερί.

Συνταγή
Το κρέας προέρχεται κυρίως από αρνί, αλλά χρησιμοποιείται και χοιρινό ή μοσχαρίσιο κρέας. Αφού τεμαχιστεί, το κρέας καρυκεύεται με μυρωδικά και μπαχαρικά, όπως πιπέρι, ρίγανη, θυμάρι, κόλιαντρο και πάπρικα. Ανακατεύεται με ελαιόλαδο, αλάτι, σκόρδο, πιπεριές και ορισμένες φορές άλλα λαχανικά όπως κρεμμύδι και ντομάτες. Ορισμένες φορές προστίθενται διάφορα τυριά, όπως κεφαλοτύρι ή φέτα και στη συνέχεια παραδοσιακά τοποθετείται με βούτυρο σε κλειστό πήλινο σκεύος ή σε λαδόκολλα και σιγοψήνεται σε χαμηλή θερμοκρασία (165 °C) από 3 έως 6 ώρες. Η τεχνική, λόγω της διάρκειάς της και της χαμηλής θερμοκρασίας, επιτρέπει στο κρέας να διατηρεί τα υγρά του και να είναι ιδιαίτερα μαλακό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τουρκική κουζίνα
Αιολικός Κυδωνιών

Ο Γυμναστικός Σύλλογος "Αιολικός Κυδωνιών" ήταν ελληνικός αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1906 στο Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικρασίας. Επιβίωσε ως το 1920 περίπου. Διέθετε ιδιαίτερο στάδιο και διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες με συμμετοχή αθλητών από την ευρύτερη περιοχή της Μικρασίας.

Δραστηριότητες

Τα μέλη του εξέδιδαν την εφημερίδα "Κυδωνιατικός Αστήρ" και το περιοδικό "Αιολικός". 
Το 1906 ή 1907 διοργάνωσε τους Α΄ Αιολικούς Αθλητικούς Αγώνες.
Το 1907 μετείχε με δύο αθλητές στους Πανιώνιους Αγώνες στη Σμύρνη.  
Τον Ιούνιο του 1908 διοργάνωσε τους Β΄ Αιολικούς Αγώνες, με τη συμμετοχή μεταξύ άλλων των καλύτερων αθλητών από τη Σμύρνη (Νικόλαος Ανδρεαδάκης, Κωνσταντίνος Ίσκος, Ν. Αναγνωστόπουλος, Γαλάτης, Γ. Σιτόπουλος), κάποιοι από τους οποίους είχαν διακριθεί στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1908 και στους Πανιώνιους Αγώνες. Στη διάρκεια των Β΄ Αιολικών Αγώνων καταρρίφθηκαν τα πανελλήνια ρεκόρ του μήκους από τον Ανδρεαδάκη του Πανιωνίου και του ελληνικού ακοντισμού από τον Σιτόπουλο του Απόλλωνα Σμύρνης. Επίσης, διεξήχθη για πρώτη φορά το αγώνισμα της σκυταλοδρομίας 4Χ100μ με νικήτρια την ομάδα του Απόλλωνα Σμύρνης. Τα ρεκόρ αυτά δεν αναγνωρίστηκαν από τον ΣΕΓΑΣ, διότι οι αγώνες θεωρήθηκαν "ανεπίσημοι". Στους αγώνες αυτούς ο Αιολικός πέτυχε μόνο μία νίκη με την ομάδα της διελκυστίνδας. 
Το 1909 μετείχε στους Πανιώνιους Αγώνες στη Σμύρνη.
Το 1919 αναφέρεται μεταξύ των αθλητικών συλλόγων που ήταν μέλη του ΣΕΓΑΣ.

Πηγές

Πέτρος Λινάρδος, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998, σελ. 111-112.
Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού

Αναφορές

Αιολίδα
Μικρά Ασία
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1906
Ελληνικοί σύλλογοι στίβου
Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας
Κατάλογος πόλεων του Πακιστάν

Αυτός είναι ένας '''κατάλογος πόλεων του Πακιστάν

 Ισλαμαμπάντ
 Καράτσι
 Λαχώρη
 Κέτα
 Μουζαφαραμπάντ
 Γκιλγκίτ
 Πεσαβάρ
 Χαϊδεραμπάντ
 Φαϊζαλαμπάντ
 Ιντεραμπάντ
 Ραβαλπιντι
 Γκουτζρανβαλα
 Μουλτάν
 Σαργκόντα
 Τζανγκ
 Σουκούρ
 Μπαχαβαλπούρ
 Οκάρα

Πακισταν
Χάλκινη γάτα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. EA 64391)

Η χάλκινη γάτα (αγγλ. Bronze figure of a seated cat ή Gayer-Anderson Cat) που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Σακκάρα. Είναι δωρεά του ταγματάρχη Robert Grenville Gayer-Anderson, από τον οποίο και πήρε το όνομά του. Αντίγραφό της φυλάσσεται στο Μουσείο Gayer-Anderson του Καΐρου.

Περιγραφή
Παριστάνει μια γάτα σε καθιστή θέση, ενώ στέκει στα μπροστινά πόδια. Φοράει κοσμήματα και φυλακτά. Τα σκουλαρίκια και το δακτυλίδι της μύτης ίσως να είναι μεταγενέστερες προσθήκες, αν και είναι αρχαία. Σε παλαιότερη φωτογραφία το άγαλμα φαίνεται να φοράει άλλα κοσμήματα. Στο στήθος και στο κεφάλι φέρει φτερωτό σκαραβαίο.

Ερμηνεία
Το μπρούτζινο είδωλο συμβολίζει την θεά γάτα Μπαστέτ.

Παραπομπές

Περισσότερη βιβλιογραφία
Clutton-Brock, J. The British Museum book of Cat. London: The British Museum Press, 2000.
 Warner, Nicholas. Guide to the Gayer-Anderson Museum, Cairo. Cairo: Press of the Supreme Council of Antiquities, 2003.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση του μπρούτζινου γλυπτού στο Βρετανικό Μουσείο 

Έργα γλυπτικής
εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κολοσσιαίο άγαλμα του Αμενχοτέπ Γ' (Βρετανικό Μουσείο, αρ. EA 7)

Το κολοσσιαίο άγαλμα του Αμενχοτέπ Γ΄ που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο βρέθηκε στον ναό του Αμενχοτέπ Γ' στην δυτική όχθη του Νείλου. Σήμερα σώζεται μόνο η κεφαλή.

Περιγραφή
Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από φαιό χαλαζίτη. Αποτελούσε μέρος ομάδας σχεδόν πανομοιότυπων αγαλμάτων που ήταν στημένα στη δεξιά πλευρά του της περίστυλης εσωτερικής αυλής. Το συνολικό ύψος του αγάλματος υπολογίζεται στα οκτώ μέτρα (συν την βάση του), ενώ πιστεύεται ότι το σώμα του είχε την χαρακτηριστική στάση του Όσιρι με κλειστά πόδια και ενωμένους τους βραχίονες με το σώμα, και ότι κρατούσε τα σύμβολα της εξουσίας, ενώ στο κεφάλι φορούσε την ερυθρή κορώνα της Κάτω Αιγύπτου.

Πηγές

Περισσότερη βιβλιογραφία
B. Porter & R. Moss, Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Reliefs and Paintings II (Oxford, 1972), p. 453 (with earlier bibliography)
T. G. H. James & W. V. Davies, Egyptian Sculpture (London, 1983), p. 38, fig.45
P. Kozloff, B. Bryan and M. Berman, Egypt's Dazzling Sun (Cleveland Museum of Art, 1992), pp. 156–158 = Le Pharaon-Soleil (Paris, 1993), pp. 126–128
G. Robins, The Art of Ancient Egypt(London, 1997), p. 122, fig.135
Art and Afterlife in Ancient Egypt (Japan 1999-2000), p. 32
Temples and Tombs [exhibition catalogue] (American Federation of Arts, 2006) 52, cat no. 10
P. Nicholson and I. Shaw, Ancient Egyptian Materials and Technology (Cambridge 2000), p. 54
E.R. Russmann, Eternal Egypt: Masterworks of (University of California Press, 2001)
N. Strudwick, Masterpieces of Ancient Egypt, London: British Museum Publications, 2006, pp. 154–5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παρουσίαση της κεφαλής στο Βρετανικό Μουσείο 
Λεπτομερής παρουσίαση της κεφαλής 

Έργα γλυπτικής
εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Ελληνικό Αχαΐας

Το Ελληνικό (παλαιά ονομασία: Μπούμπα) είναι χωριό του Νομού Αχαΐας και αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ερυμάνθου.

Το χωριό βρίσκεται χτισμένο αμφιθεατρικά, σε βορινή περίοπτη τοποθεσία, στους βόρειους πρόποδες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 500 μέτρων περίπου. Απέχει οδικώς 31 χλμ. από την πόλη της Πάτρας και 9 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.

Κοινότητα Ελληνικού
Στην περιφέρειά της Κοινότητα Ελληνικού ανήκουν επίσης οι ημιορεινοί και ορεινοί οικισμοί Αγία Ελεούσα, Βαλμαντούρα, Κανελλάκι, Κούμανι, Νεοχώρι και Χρυσαυγή (Μπολιώτη). Άλλοι μικροί συνοικισμοί ή οικιστικές θέσεις, που απαρτίζουν την κοινότητα είναι τα Γκολφιναίικα, τα Καθίσματα, τα Καλύβια, τα Καρυδαίικα, τα Κοσμαίικα, οι Μουρίνες, τα Μπακαλαραίικα, τα Νιαχαίικα και οι Χαμοκέλες.

Κατά την εθνική απογραφή του 2011 η Τοπική Κοινότητα Ελληνικού βρέθηκε να έχει πληθυσμό 260 μόνιμους κατοίκους, ενώ το ομώνυμο χωριό ως αυτοτελής οικισμός έχει πληθυσμό 84 μόνιμους κατοίκους.

Διοικητικές μεταβολές
Το χωριό στις 20/4/1835, που τότε είχε την ονομασία Μπούμπα, προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών. Στις 28/8/1912 (ΦΕΚ 256Α), με την θέσπιση των κοινοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο οικισμός υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κούμανη. 

Στις 10/10/1955 (ΦΕΚ 287Α) το χωριό μετονομάστηκε σε Ελληνικό. Στις 23/12/1968 (ΦΕΚ 306Α) ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Κούμανη, που μετονομάστηκε αργότερα σε Κοινότητα Ελληνικού (ΦΕΚ 147Α - 31/07/1969).

Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο νέο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, που, με την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καλλικράτης", εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), στον οποίο υπάγεται μέχρι σήμερα.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Αξιοθέατα
Μερικά χιλιόμετρα από το χωριό και πιο ψηλά υψομετρικά βρίσκεται το χωριό Κούμανι, το οποίο βρίσκεται στις παρυφές ενός πυκνού ελατόδασους σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων και το οποίο αποτελεί παραθεριστικό οικισμό

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μπούμπα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.
 Αναζήτηση υψόμετρου από διεύθυνση στον χάρτη. advancedconverter.com. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.
 Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 16/11/2017.

Ελληνικο
Ελληνικο
Δήμος Ερυμάνθου
Τσουάνγκ

Οι Τσουάνγκ είναι ένας αυτόχθων λαός της νότιας Κίνας. Ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε σχεδόν 18 εκατομμύριο άτομα (2010) και είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Κίνας. Οι περισσότεροι ζουν στη Αυτόνομη Περιφέρεια Κουανγκσί Τσουάνγκ, ενώ οι υπόλοιποι στην Γιουνάν και την Κουανγκτόνγκ. Ομιλούν τη γλώσσα τσουάνγκ, οι οποία ανήκει στην οικογένεια των Σινοθιβετικών γλωσσών. Είναι κυρίως ταοϊστές ή βουδιστές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
   Γιουνάν τσουάνγκ

Λαοί της Κίνας
Πήλινοι ταύροι του Ελ Αμρά

Οι πήλινοι ταύροι που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο βρέθηκε στη νεκρόπολη του Ελ Αμρά της Αιγύπτου. Δωρίστηκε στο Μουσείο το 1901 και επισκευάστηκε το 1993.

Περιγραφή 
Τέσσερις ταύροι ή βόδια στέκουν στην σειρά όπως όταν σέρνουν άροτρο. Είναι ζωγραφισμένοι ασπρόμαυροι. Τα κέρατα είναι στραμμένα προς τα μέσα και προς τα κάτω. Ένα από τα κεφάλια έχει χαθεί, καθώς και μέρη των διαφόρων κεράτων. Ήταν τοποθετημένο σε τάφο, και ίσως να συμβόλιζε την τροφή της ψυχής του νεκρού στον κάτω κόσμο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Παρουσίαση του γλυπτού από το Βρετανικό Μουσείο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση της επισκευής του γλυπτού από το Βρετανικό Μουσείο 

Έργα γλυπτικής
Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Άνω Σταροχώρι Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Σταροχώρι Αχαΐας

Το Άνω Σταροχώρι είναι χωριό της Αχαΐας στον Δήμο Ερυμάνθου και αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Σταροχωρίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 77 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Το Άνω Σταροχώρι είναι χτισμένο στις βορειοδυτικές απολήξεις του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο περίπου 268 μέτρων και βρίσκεται νότια της Πάτρας. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Λάλουσι, το οποίο έχει αρβανίτικη προέλευση. Ονομαζόταν Λάλουσι μέχρι το 1928 ενώ έλαβε την σύγχρονη ονομασία Άνω Σταροχώρι με το ΦΕΚ 39Α της 06/04/1984, που αντικατέστησε την προηγούμενη ονομασία "Σταροχώρι".

Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου
Η Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου αποτελείται από τους οικισμούς: Άνω Σταροχώρι (πρώην: Σταροχώρι), Κάτω Σταροχώρι (πρώην: Ζώγας), Δαφνούλα, Τρούσας, με συνολική έκταση 18.762 στρέμματα και πληθυσμό 458 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2011. Παλιός οικισμός (1940-1961) που ανήκε στην περιφέρεια της κοινότητας είναι το Τρουσάκι. Γειτονιά της κοινότητας αποτελούν οι Γκουφάλες.

Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν ως κύρια απασχόληση την γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ και η μελισσοκομία αποτελεί βασικό τομέα.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στην πάροδο των ετών:

Αξιοθέατα
Αξίζει να δει ο επισκέπτης τον προϊστορικό τύμβο στην τοποθεσία Άι-Γιάννης, τα λείψανα αρχαίου κτίσματος στο κτήμα Σκέντζου, τα γραφικά πέτρινα σπίτια και τις βρύσες, καθώς επίσης και το όμορφο πέτρινο δημοτικό σχολείο του χωριού.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Λάλουσι, λήμμα Σταροχώρι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Σταροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταροχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Τρουσακίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/11/2017.
 Δήμος Ερυμάνθου. Σταροχώρι. Ανακτήθηκε: 14/06/2017.
 Ιστοσελίδα του καποδιστριακού Δήμου Φαρρών. Ανακτήθηκε: 11/01/2013.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Φαρρών
Δήμος Ερυμάνθου
Ο θάνατος του Υάκινθου

Ο Θάνατος του Υάκινθου είναι πίνακας που φιλοτέχνησε ο Ζαν Μπροκ το 1801. Φιλοξενείται στη συλλογή Poitiers και εκτίθεται συχνά στο Μουσείο Musée Rupert de Chièvres στο Πουατιέ της Γαλλίας.

Περιγραφή
Είναι το γνωστότερο έργο του Μπροκ και λέγεται ότι είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου. Παριστάνει τον μοιραίο θάνατο του Υάκινθου, τον οποίο χτύπησε στο κεφάλι με το δίσκο του κατά λάθος ο θεός Απόλλων την ώρα που έπαιζαν. Ο Ζέφυρος φύσηξε από ερωτική ζήλια και για να εκδικηθεί τον Υάκινθο απέτρεψε τον δίσκο από την τροχιά του. Μετά το ατύχημα, ο θεός κρατάει στην αγκαλιά του το άψυχο σώμα του νεαρού φίλου του, ενώ ο θανατηφόρος δίσκος κείτεται στο λιβάδι μπροστά στα πόδια τους. Από το αίμα του Υάκινθου που έπεσε στη γη φύτρωσε το ομώνυμο λουλούδι. Ο Ζέφυρος φυσάει ακόμα και κάνει το ένδυμα του Απόλλωνα να κυματίζει. Ο Απόλλων έχει κρεμασμένη τη λύρα του στον ώμο. Στο βάθος ένα αλσάκι και μερικά δέντρα περιστοιχίζουν μια λίμνη.

Παραπομπές 

Έργα γαλλικής ζωγραφικής
Πίνακες του 1801
Πίνακες του Ζαν Μπροκ
Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας

Ο Αλέξανδρος Αλεξάντροβιτς Ρομάνοφ (ρωσική γλώσσα: Александр Александрович Рома́нов, 10 Μαρτίου 1845 – 1 Νοεμβρίου 1894), ιστορικά γνωστός ως Αλέξανδρος Γ΄ ή Αλέξανδρος ο Ειρηνοποιός, από τον Οίκο του Σ.Χ.Γκόττορπ ήταν Αυτοκράτορας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από τις 13 Μαρτίου 1881 (παλαιό ημερολόγιο 1 Μαρτίου) έως το θάνατό του την 1η Νοεμβρίου (παλ. ημερ. 20 Οκτωβρίου) 1894.

Βιογραφικά στοιχεία

Δευτερότοκος γιος και διάδοχος του Αλεξάνδρου Β΄ και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάντροβνας). Σε νεαρή ηλικία είχε ως παιδαγωγό τον υπερεθνικιστή νομομαθή Κωνσταντίν Πομπεντονόστσεφ, που συνέχισε να τον επηρεάζει και μετά την άνοδο του στο θρόνο. Έτσι η βασιλεία του χαρακτηρίζεται από ένα πνεύμα αυταρχικότητας μολονότι στα χρόνια του άρχισε να εφαρμόζεται στη Ρωσία προστατευτική εργατική νομοθεσία. Πρώτη πράξη του, αμέσως μετά την ανάρρησή του στο θρόνο ήταν η ανάκληση του σχεδίου συντάγματος που είχε εγκρίνει ο πατέρας του. Στη συνέχεια εφάρμοσε ένα πρόγραμμα βίαιου εκρωσισμού των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων της πολυεθνικής αυτοκρατορίας του, που σημαντικότερη εκδήλωσή του υπήρξαν οι διωγμοί των Εβραίων «Πογκρόμ» από θρησκόληπτους Ρώσους με την ανοχή των αρχών.

Εξωτερικές σχέσεις και συμμαχίες
Στον εξωτερικό τομέα ακολούθησε φιλειρηνική πολιτική. Έτσι, όταν εκδηλώθηκαν οι επεκτατικές φιλοπόλεμες τάσεις του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου Β΄,όταν η περιοχή της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης πέρασε σε Αυστριακό έλεγχο το 1908, ο τσάρος αποδεσμεύτηκε σταδιακά από τους συμμαχικούς δεσμούς του με τη Γερμανία και δεν ανανέωσε τη γερμανο-ρωσική συνθήκη μετά την εκπνοή της 1890, αλλά αντίθετα στράφηκε προς την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με τη Γαλλία και Αγγλία. Κύρια αιτία της μεταβολής αυτής ήταν η τάση της Γερμανίας να βοηθήσει την αυστριακή πολιτική  στα Βαλκάνια καθώς και η ασυμφωνία της με Ρωσία πάνω σε οικονομικά ζητήματα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1866 τη Δάγμαρ των Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Βαπτίσθηκε Ορθόδοξη και μετονομάστηκε σε Μαρία Φεοντόροβνα. Ο Αλέξανδρος Γ΄ είχε τέκνα:
 Νικόλαος Β΄ 1868-1918, αυτοκράτορας της Ρωσίας.
 Γεώργιος 1871-1899, απεβίωσε 28 ετών.
 Ξένια 1875-1960, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Μιχαήλοβιτς μέγα δούκα της Ρωσίας.
 Μιχαήλ 1878-1918, μέγας δούκας τη Ρωσίας.
 Όλγα 1882-1960, παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο Αλεξάνδροβιτς δούκα του Όλντενμπουρκ και μετά τον Νικολάι Αλεξάνδροβιτς Κουλικόφσκυ συνταγματάρχη.
 Αλέξανδρος 1869-1870, απεβ. νήπιο.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Οίκος Ρομάνοφ
Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Άμπερ Μπελαίρ

Η Άμπερ Μπελαίρ (Amber Belair) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού, στο νότιο τμήμα της περιφέρειας του Νότιου Αγίου Γεωργίου.

Γεωγραφία
Η Άμπερ Μπελαίρ βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού, στο νότιο τμήμα της περιφέρειας του Νότιου Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται κοντά στο βουνό Χάρτμσαν, ανατολικά του Κόλπου του Χάρτμαν και δυτικά του Νησιού Χογκ.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Αμπερ Μπελαιρ
Ανθοκομία

Η Ανθοκομία αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικό κλάδο της Γεωπονίας με κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης την καλλιέργεια και χρησιμοποίηση ανθοφόρων φυτών προς τον καλλωπισμό και τη βελτίωση του περιβάλλοντος.

Στον όρο της  Ανθοκομίας για πολλούς περιλαμβάνεται και η καλλωπιστική κηποκομία, ενώ σε χώρες με ανεπτυγμένη καλλιέργεια λουλουδιών αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της κηποκομίας, ή κηπουρικής. Υπό αυτή τη διάκριση η ανθοκομία περιλαμβάνει την καλλιέργεια ανθοφόρων φυτών για εμπορική χρήση, είτε σε γλάστρες είτε των κομμένων λουλουδιών τους, για διακοσμήσεις και καλλωπιστικές συνθέσεις.
Η ανθοκομία ως γεωργικός κλάδος αποτελεί εξειδικευμένη δραστηριότητα με ιδιαίτερες απαιτήσεις γνώσεων και ικανοτήτων καθώς και σημαντική επένδυση σε κεφάλαια. Οι απασχολούμενοι στον κλάδο αυτό, είτε ως βοτανολόγοι είτε κυρίως ως καλλιεργητές αποκαλούνται γενικά ανθοκόμοι. Ως ερασιτεχνική δραστηριότητα θεωρείται από τις πλέον ευγενέστερες με ταχεία μάλιστα ανταπόδοση ικανοποίηση και απόλαυση της όποιας ενασχόλησης και δαπάνης γι αυτήν.
 
Γενικά η ύπαρξη χώρων πράσινου και ειδικότερα λουλουδιών τόσο σε χώρους διαμονής όσο και εργασίας αποτελεί σημαντικό παράγοντα των συνθηκών ζωής επηρεάζοντας ευμενώς  την μεταξύ των ανθρώπων ψυχική διάθεση εκτός την προστασία που παρέχουν σε ρύπους του περιβάλλοντος.
Σχεδόν όλοι οι αρχαίοι λαοί φέρονται να είχαν αναγνωρίσει την αξία της ανθοκομίας όπως αυτή καταμαρτυρείται από τα διάφορα τεχνουργήματα και ζωγραφικές απεικονίσεις που έχει φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, όπως π.χ. ανθέμια και κιονόκρανα κορινθιακά, ή τα λωτόμορφα αιγυπτιακά κ.λπ., ενώ πολλοί υπήρξαν ερευνητές των φυτών, πρώιμοι βοτανολόγοι. 
Πρώτα καλλωπιστικά φυτά που χρησιμοποιήθηκαν από τους αρχαίους λαούς ήταν τα πιο ενδιαφέροντα αυτοφυή του χώρου τους. Στη συνέχεια με την ανάπτυξη του εμπορίου, εξερευνητές και βοτανολόγοι ανέλαβαν αρχικά το εμπόριο των καλλωπιστικών φυτών. Με το πέρασμα των αιώνων άρχισαν και τα φυτά να αξιολογούνται και να αναπτύσσεται η καλλιέργεια καθώς και η μετάλλαξη αυτών με διασταυρώσεις για μεγαλύτερη εμπορική απόδοση.

Σήμερα ο αριθμός των καλλωπιστικών φυτών είναι ιδιαίτερα μεγάλος ενώ συνεχώς όλο και νέα είδη γίνονται γνωστά

Πηγές 
• "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica” τομ.9ος, σελ.166.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 USDA - Εθνική Στατιστική Υπηρεσία καλλιεργειών και ανθοκομίας
 Πανεπιστήμιο της Φλόριδας
 Επιτροπή κομμένων ανθέων Καλλιφόρνιας
 Εθνικό Πανεπιστήμιο Πενσυλβάνιας - Τμήμα οπορωκηπευτικών
 Πανεπιστήμιο της Μινεσότα - Florifacts
 Εθνικό Πανεπιστήμιο Β. Καρολίνας - Κέντρο Πληροφοριών Ανθοκομίας
Ανοικτός Κατάλογος Έργου: Ανθοκόμων - καλλιεργητών.

 
Γεωπονία
Φυτοκομία και κηπουρική
Σαρλ Λουί Λ' Εριτιέ ντε Μπρυτέλ

Ο Σαρλ Λουί Λ' Εριτιέ ντε Μπρυτέλ (Charles Louis L'Héritier de Brutelle, 15 Ιουνίου 1746 – 18 Αυγούστου 1800) ήταν Γάλλος βοτανολόγος και δικαστικός. Καταγόταν από ανώτερη κοινωνική τάξη των Παρισίων, με διασυνδέσεις προς την βασιλική αυλή της Γαλλίας. Οι διασυνδέσεις αυτές του εξασφάλισαν τη θέση του επιθεωρητή ύδρευσης και δασών στην γαλλική πρωτεύουσα στην ηλικία των 26 ετών.  Υπό τη θέση εκείνη, ο Λ' Εριτιέ διεξήγαγε διάφορες έρευνες σε γηγενή δέντρα και θάμνους, ενώ επίσης ασχολήθηκε με την εξωτική χλωρίδα.

Πεθαίνοντας άφησε ένα φυτολόγιο με γύρω στα 8.000 είδη και μία βοτανική βιβλιοθήκη.

Κατά την αναφορά στον βοτανολόγο, χρησιμοποιείται  η συντομογραφία L'Herit..

Έργα 
  Stirpes Novae aut minus cognitae, quas descriptionibus et iconibus illustravit... Paris, ex typographia Philippi-Dionysii Pierres (1784) - (1791) - on line, Gallica
 Sertum Anglicum seu Plantae Rariores quae in Hortis juxta Londinum, Imprimis in Horto Regio Kewensi Excoluntur, ab Anno 1786 ad Annuum 1787 Observatae. (σειρά εκδόσεων, 1789-1793, παρότι η σελίδα τίτλου αναφέρει το έτος 1788: δες δοκίμιο του  Stafleu, που αναφέρεται στην επιπλέον βιβλιογραφία). 
  Geraniologia, seu Erodii, Pelargonii, Geranii, Monsoniae et Grieli, Historia iconibus illustrata, Parisii, Typo Petri-Francisci Didot (1787-1788, 1792), plates by Pierre-Joseph Redouté on line.   
  Cornus: specimen botanicum sistens descriptiones et icones specierum corni minus cognitarum, Parisiis, Typis Petri-Francisci Didot, (1788).  MGB Library, on Line. 
 "Mémoire sur un nouveau genre de plants appelé Cadia", Magasin encyclopédique, (1795)

Αναφορές

Επιπλέον βιβλιογραφία 
 Sir Joseph Banks, 1958, The Banks Letters. A Calendar of the manuscript correspondence of Sir Joseph Banks. Edited by Warren R. Dawson.
 James Britten and B. B. Woodward, 1905, "L’Héritier’s Botanical Works". The Journal of Botany. v. 43:266-273; 325-329.
 Günther Buchheim, "A bibliographical account of L’Héritier’s ‘Stirpes novae’." Huntia, v. 2:29-58. 1965.
 Georges Cuvier, 1819, Recueil des Éloges Historiques, v. 1:109-133.
 Théodore J. E. Hamy, 1905, .
 Frans A. Stafleu, 1963, L’Héritier de Brutelle: the man and his work, Sertum Anglicum, facs. ed. xiii-xliii. Hunt Botanical Library, Pittsburgh.
 Arthur Robert Steele, 1964, Flowers for the King.

Γάλλοι βοτανολόγοι
Μιχαηλίδης

Το επώνυμο Μιχαηλίδης, αρκετά συνηθισμένο στην Ελλάδα και την Κύπρο (ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Μιχαήλ»), μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αλέκος Μιχαηλίδης (1933-2008), Ελληνοκύπριος πολιτικός
 Ανδρέας Μιχαηλίδης (γενν. 1952), Ελληνοκύπριος ποδοσφαιριστής, προπονητής και βουλευτής
 Βασίλης Μιχαηλίδης (1851; - 1917), Ελληνοκύπριος ποιητής
 Γεώργιος Μιχαηλίδης (1906-;), Έλληνας ιατρός, καθηγητής της καρδιολογίας
 Γεώργιος Μιχαηλίδης (γενν. 1918), Ελληνοκύπριος ιατρός, υφηγητής της παθολογίας
 Γεώργιος Μιχαηλίδης, Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου και ηθοποιός
 Γεώργιος Μιχαηλίδης - Νουάρος (1909-2002), Έλληνας νομικός και Ακαδημαϊκός
 Δημήτρης Μιχαηλίδης (1920-2002), Έλληνας σκηνοθέτης και μουσουργός
 Ευγένιος Μιχαηλίδης (1885-;), Έλληνας συγγραφέας και θεολόγος, δρ. αραβικής φιλολογίας
 Ιεροκλής Μιχαηλίδης (γενν. 1960), `Ελληνας ηθοποιός
 Κίμων Μιχαηλίδης (1864-1917), λογογράφος από τη Σμύρνη που δραστηριοποιήθηκε στην Αθήνα, εκδότης του περιοδικού Παναθήναια
 Κίμων Μιχαηλίδης (1906-1952), λόγιος από την Πέτρα Λέσβου
 Κλεάνθης Μιχαηλίδης, Έλληνας λογοτέχνης, γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Αργύρης Εφταλιώτης
 Κωστής Μιχαηλίδης (1912-1981), Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου
 Λάκης Μιχαηλίδης (1932 - 2010), Έλληνας θεατρικός συγγραφέας
 Μιχαήλ Μιχαηλίδης - Νουάρος (1879-1954), Έλληνας εκπαιδευτικός και ιστορικός
 Μύρων Μιχαηλίδης (γεν. 1968), Έλληνας αρχιμουσικός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Eθνικής Λυρικής Σκηνής
 Νικόλαος Μιχαηλίδης (1879-1960), Έλληνας καθηγητής της μικροβιολογίας
 Παύλος Μιχαηλίδης (1903-;), Ελληνοκύπριος ποιητής, γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Παύλος Κριναίος
 Σόλων Μιχαηλίδης (1905-1979), Ελληνοκύπριος μουσικοσυνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και μουσικολόγος
 Τεύκρος Μιχαηλίδης, (γενν. 1954), Έλληνοκύπριος μαθηματικός, συγγραφέας και μεταφραστής
 Τριαντάφυλλος Μιχαηλίδης (1897-1968), Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας
 Φρίξος Μιχαηλίδης, Ελληνοκύπριος συγγραφέας και εικονογράφος
 Χρυσόστομος Μιχαηλίδης (γενν. 1975), Έλληνας ποδοσφαιριστής
Μπατταμπάνγκ

Η Μπατταμπάνγκ είναι μια πόλη της Καμπότζης. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπατταμπάνγκ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Καμπότζης. Έχει πληθυσμό πάνω από 250.000 κατοίκους (2009). Στη Μπατταμπάνγκ παράγεται πολύ ρίζι εδω και 500 χρόνια.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται στις  όχθες του ποταμού Σάνγκερ. 

Πόλεις της Καμπότζης
Καμπόνγκ Τσαμ

Η Καμπόνγκ Τσαμ είναι μια πόλη της Καμπότζης. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και της ομώνυμης συνοικίας. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Καμπότζης. Έχει πληθυσμό  63.771 κατοίκους (2006). Βρίσκεται 124 χ.μ. νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα Πνομ Πεν.

Γεωγραφία  
Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Μεκόνγκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Καμπότζης

fr:Kampong Cham
Άννα Μπολένα

Με τον τίτλο "Άννα Μπολένα", (Anna Bolena), που αποτελεί εξιταλισμένη μορφή του ονόματος της Άννας Μπόλεϋν, δεύτερης συζύγου του Βασιλέως Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, φέρεται η 31η όπερα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες όπερες του συνθέτη επί συνόλου 66 που έχει δημιουργήσει.

Γενικά 
Η όπερα "Άννα Μπολένα" εκτυλίσσεται σε δύο πράξεις και σε κείμενο του διάσημου λιμπρετίστα Φελίτσε Ρομάνι. 
Η Παγκόσμια πρώτη του έργου αυτού δόθηκε στο θέατρο Carcano, στο Μιλάνο στις 26 Δεκεμβρίου του 1830.

Υπόθεση έργου
Η υπόθεση του έργου αναφέρεται στο βίο και την εκτέλεση της Άννας Μπόλεϋν.

Παρατηρήσεις
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της όπερας αυτής έχουν υποδυθεί κατά καιρούς πολλές Ελληνίδες ηθοποιοί.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.9ος, σελ.275.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Όπερες του Γκαετάνο Ντονιτσέττι
Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ζάρκα ποταμός

Ο ποταμός Ζάρκα βρίσκεται στη ΒΔ. Ιορδανία. Πρόκειται για τον αναφερόμενο στη Βίβλο ποταμό Τζαμπόκ. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της περιοχής ο οποίος και προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ.

Ο ποταμός αυτός που το όνομά του (Ζάρκα) σημαίνει γαλάζιος, πηγάζει από την ορεινή περιοχή του Αμμάν και συγκεκριμένα από την περιοχή του νεολιθικού οικισμού "Γκαζάλ", απ΄ όπου ακολουθώντας μία διαδρομή συνολικού μήκους 180 περίπου χιλιομέτρων, μέσα από μια κοιλάδα που στρέφεται αρχικά ΒΑ. και στη συνέχεια βόρεια και δυτικά, εκβάλει στον Ιορδάνη ποταμό, περίπου 40 χιλιόμετρα βόρεια από τη Νεκρά θάλασσα, αποτελώντας έτσι ουσιαστικά τον δεύτερο σε μήκος παραπόταμο του Ιορδάνη μετά τον Γιαρμούκ.
 
Στις όχθες του ποταμού αυτού έχουν αναπτυχθεί πολλά χωριά και οικισμοί με μεγαλύτερη εξ αυτών την ομώνυμη πόλη Ζάρκα, που βρίσκεται ΒΑ. του Αμμάν, καθώς επίσης και πολλές βιοτεχνίες και βιομηχανίες. Το 1971 θεμελιώθηκε ένα μεγάλο φράγμα που φέρει το όνομα "Φράγμα Βασιλεύς Ταλάλ" προς τιμή του πατέρα του Βασιλέως Χουσεΐν, προκειμένου να εξυπηρετήσει ανάγκες υδροδότησης της περιοχής. Το φράγμα αυτό άρχισε να λειτουργεί από το 1977.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 25ος, σελ. 369.

Ποταμοί της Ιορδανίας
Γεωγραφία της Βίβλου
Καρύδι

Καρύδι ονομάζεται ο καρπός της καρυδιάς. Το εσωτερικό του καρυδιού, η καρυδόψιχα, αποτελείται από  δύο μεγάλες κοτυληδόνες οι οποίες περιβάλλονται από ένα λεπτό σπερματικό περίβλημα. Η καρυδόψιχα τρώγεται σκέτη ως ξηρός καρπός, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και τρώγεται με μέλι. Το χλωρό καρύδι γίνεται γλυκό του κουταλιού.

Συλλογή
Τα καρύδια, όταν ωριμάσουν, τινάζονται από το δέντρο με ράβδισμα και μαζεύονται από το έδαφος πριν μαυρίσουν. Στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξεραίνονται σε ειδικά ξηραντήρια. Το καρύδι έχει σχήμα σφαιρικό και το περικάρπιο του όταν είναι χλωρό είναι παχύ σαρκώδες και πράσινο ενώ όταν ωριμάζει αλλάζει χρώμα σε ανοιχτό μπεζ-καφέ και γίνεται σκληρό, ξυλώδες κέλυφος.

Παραγωγή
Η Κίνα είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή καρυδιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α., το Ιράν, η Τουρκία και η Ουκρανία.
Η έκταση που καταλαμβάνει στην Ελλάδα ανέρχεται σε 700.000 στρ. περίπου, ενώ η ετήσια παραγωγή καρυδιών ανέρχεται σε 25.000 τόνους. Η αποφλοίωση - σπάσιμο των καρυδιών πέρα των καρυδοθραυστών προσωπικής χρήσης γίνεται και σε ειδικά μηχανήματα τους σπαστήρες καρυδιών. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν τέτοιες υπηρεσίες.

Δείτε επίσης 
Κάρυο (βοτανική)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

   / Walnuts Australia Tabbita NSW Walnut Orchard - YouTube

Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι
Ξηροί καρποί
Δρύπες
Άλκη

Η Άλκη (Λατινικά: Alces alces) (Άλκη η άλκη) είναι είδος ελάφου. Απαντάται στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία. Είναι το μεγαλύτερο υπάρχον ζώο της οικογένειας των ελαφίδων. Το ύψος μιας μέσης αρσενικής άλκης στο ακρώμιο είναι 1,4 με 2,1 μέτρα και βάρος 380 με 700 κιλά. Τα θηλυκά είναι μικρότερα.

Ελαφίδες
Θηλαστικά της Ευρώπης
Θηλαστικά του Καναδά
Θηλαστικά των Ηνωμένων Πολιτειών
Γιάννης Αραμπατζής

Ο Γιάννης Αραμπατζής (Μακροχώρι Ημαθίας, 28 Μαΐου 1984) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο Μακροχώρι, από τη Δόξα Μακροχωρίου και κατόπιν συνέχισε στην Ένωση Αποστόλου Παύλου, από την οποία σε νεαρή ηλικία, το 2002 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, όπου έπρεπε να περιμένει πολλά χρόνια για να αγωνιστεί. Καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα της, μετά την εξαιρετική εμφάνιση που πραγματοποίησε στο ντέρμπι μεταξύ ΑΕΚ και Ολυμπιακού στις αρχές του 2010. Τα προηγούμενα χρόνια βρισκόταν στη σκιά πιο έμπειρων τερματοφυλάκων όπως οι Διονύσης Χιώτης, Στέφανο Σορεντίνο, Γιούργκεν Μάχο, Σεμπαστιάν Σάχα. Συνέχισε κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονιάς να πραγματοποιεί πολύ καλές εμφανίσεις, κερδίζοντας εκτός από την καθιέρωση και ένα από τα ποδοσφαιρικά βραβεία της χρονιάς, αυτό της καλύτερης απόκρουσης. Την περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε με την ΑΕΚ βασικός και κατέκτησε με την ομάδα του το κύπελλο Ελλάδας. Δύο χρόνια αργότερα, την περίοδο 2012-13, η ΑΕΚ γνώρισε για πρώτη φορά στην ιστορία της τον υποβιβασμό και ο ίδιος έμεινε ελεύθερος.

Στις 21 Αυγούστου 2013, συμφώνησε για έναν χρόνο στον Ερμή Αραδίππου, συνεχίζοντας την καριέρα του στο κυπριακό πρωτάθλημα. Τον Ιούλιο του 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τη ρουμανική Άστρα Τζιούρτζιου, με την οποία υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Έναν χρόνο αργότερα (2015) εντάχθηκε στην Α.Ο.Κ. Κέρκυρα, στον οποίο αγωνίστηκε για μια διετία. Το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στην Κύπρο και τον Ερμή Αραδίππου, στον οποίο αγωνίστηκε επίσης για 2 χρόνια, σημειώνοντας 50 συμμετοχές συνολικά σε πρωτάθλημα και κύπελλο, 33 συμμετοχές την πρώτη και 17 συμμετοχές τη δεύτερη χρονιά αντίστοιχα. Το καλοκαίρι του 2019 γύρισε στην Ελλάδα και πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Αγίου Νικολάου. Το καλοκαίρι του 2020 πήρε μεταγραφή στον Π.Σ. Καλαμάτα.

Στις εθνικές ομάδες 
Ο Γιάννης Αραμπατζής έχει αγωνιστεί με την εθνική Νέων, πραγματοποιώντας την πρώτη του εμφάνιση στις 10 Απριλίου 2002 σε αγώνα με αντίπαλο το Βέλγιο.

Στατιστικά στοιχεία ανά περίοδο

Διακρίσεις

Ομαδικές διακρίσεις 
 Κυπελλούχος Ελλάδας: 2011

Ατομικές διακρίσεις 
 Βραβείο καλύτερης απόκρουσης της χρονιάς από την διοργανώτρια αρχή του ελληνικού πρωταθλήματος (2010)

Παραπομπές

Πηγές 
Το προφίλ του Γιάννη Αραμπατζή στο www.transfermarkt.co.uk
Ο Γιάννης Αραμπατζής στο soccerway.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου
Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Βόρεια Όχθη

Η Βόρεια Όχθη (North Bank) είναι μια διαίρεση της Γκάμπια. Πρωτεύουσα είναι η Κερεουάν.

Συνοικίες 
 Central Baddibu
 Jokadu
 Lower Baddibu
 Lower Niumi
 Upper Baddibu
 Upper Niumi

Γεωγραφία της Γκάμπια