joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κατάλογος έργων του Φρανς Χαλς

Η σελίδα αυτή περιλαμβάνει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Φρανς Χαλς, αποδεκτά ως προς την αυθεντικότητά τους από το Frans Halsmuseum και άλλες πηγές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Frans Hals, by Seymour Slive, a catalog raisonné of Hals works by Seymour Slive: Volume Three, the catalogue, National gallery of Art: Kress Foundation, Studies in the History of European Art, London - Phaidon Press, 1974
 Frans Hals, by Seymour Slive (editor), with contributions by Pieter Biesboer, Martin Bijl, Karin Groen and Ella Hendriks, Michael Hoyle, Frances S. Jowell, Koos Levy-van Halm and Liesbeth Abraham, Bianca M. Du Mortier, Irene van Thiel-Stroman,  Prestel-Verlag, Munich & Mercatorfonds, Antwerp, 1989, ISBN 3791310321
Frans Hals : het gehele oeuvre, by Claus Grimm, Amsterdam, Meulenhoff/Landshoff, 1990
Exhibition on the Occasion of the Centenary of the Municipal Museum at Haarlem, 1862-1962, catalog of the Frans Hals Museum, 1962
Exhibition on the Occasion of the 75th birthday of the Municipal Museum at Haarlem in 1937, catalog of the Frans Hals Museum, 1937

 
Χαλς
Μάσταυρα (Λυκία)

Τα Μάσταυρα ήσαν πόλη στην αρχαία Λυκία.

Πιθανώς να ευρίσκονταν στην τοποθεσία του σημερινού Ντερεαγκζί, περίπου 25 χμ. βορειοδυτικά από τα Μύρα, το οποίο, ωστόσο, δεν θα πρέπει να συγχέεται με το Ντερεαγκζί του Ναζιλί ή το Ντερεαγκζί της Ιντσίρλιοβα.

Το Ντερεαγκζί διέθετε μεγάλη τρουλωτή εκκλησία κατασκευασμένη από πλίνθους, η οποία πιθανώς να αποτελούσε τον Καθεδρικό Ναό των Μάσταυρων.

Επισκοπή 

Η επισκοπή των Μάσταυρων της Λυκίας αναφέρεται στις Notitiae Episcopatuum του 7ου και του 10ου αιώνα ως έχουσα πρώτο βαθμό μεταξύ των υπαγόμενων εκκλησιαστικών υποδιαιρέσεων στη μητροπολιτική έδρα των Μύρων.

Κανείς επίσκοπος της συγκεκριμένης επισκοπής δεν αναφέρεται ονομαστικά σε σωζόμενα έγγραφα, με εξαίρεση τον Βαάνη, ο οποίος μετείχε στην Φωτιανή Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης, ενώ δεν επρόκειτο για επίσκοπο των Μάσταυρων της Ασίας, όπως αναφερόταν στις αναφορές της εποχής, αλλά των Μάσταυρων της Λυκίας.

Μην αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκόπου, τα Μάσταυρα της Λυκίας λογίζονται, σήμερα, από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.

Παραπομπές

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός της εκκλησίας από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας

Λυκία
Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Γκραφινιάνα

Η Γκραφινιάνα (ιταλικά: Graffignana, διάλεκτος του Λόντι. Grafgnàna) είναι μικρή πόλη της βόρειας Ιταλίας στην επαρχία του Λόντι και έχει πληθυσμό 2.671 κατοίκων, σύμφωνα με στοιχεία του 2015.

Προσωπικότητες από την Γκραφινιάνα 
 Λουίτζι Κάρλο Μπορρομέο (1893-1975) επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα το Πέζαρο

Δημογραφικά 
Ιστορικά δεδομένα πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Μνημεία της Λομβαρδίας

Παραπομπές

Πόλεις της επαρχίας του Λόντι
Μάχα Βαγιραλονγκόρν

Ο Μάχα Βαγιραλονγκόρν ή Ράμα ο Δέκατος, είναι ο 10ος βασιλιάς της Ταϊλάνδης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ο Μπουμπιμπόλ Αντουλγιαντέζ, βασιλιάς της χώρας του για 70 χρόνια. Σε σχέση με τον πατέρα του δεν είναι τόσο δημοφιλής, ενώ δήλωσε λίγο μετά τον θάνατό του βασιλιά ότι δεν θα αναλάβει αμέσως την εξουσία.

Παραπομπές

Βασιλείς της Ταϊλάνδης
Ηγέτες εν ενεργεία
Ντόντι Σμιθ

Η Ντόροθι Γλάντυς "Ντόνι" Σμιθ (αγγλικά: Dorothy Gladys "Dodie" Smith, 3 Μαΐου 1896 - 24 Νοεμβρίου 1990) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας παιδικών μυθιστορημάτων και δραματουργός. Περισσότερο γνωστή είναι για το μυθιστόρημά της Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας (1956). Μερικές ακόμα γνωστές δουλειές της είναι το I Capture the Castle και το The Starlight Barking.  Το Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας, απέκτησε μεγάλη φήμη, εξ αιτίας της μεταφοράς του στον κινηματογράφο από την Disney, το 1961, ενώ και το I Capture the Castle, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, το 2003. Το τελευταίο, ψηφίστηκε 82ο, ανάμεσα στα 200 Πιο Αγαπημένα Μυθιστορήματα, των Βρετανών, σε ψηφοφορία του BBC (The Big Read, 2003). Στο μέρος, όπου ζούσε έχει τοποθετηθεί Blue plaque.

Παραπομπές 

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Dodie Smith Information Site (archived 2006-04-30)
 

Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Μιχάλης Γκαζές

Ο Μιχάλης Γκαζές (ή Μισέλ Καζές) (1905-1942) ήταν Έλληνας εβραϊκής καταγωγής από τη Θεσσαλονίκη, τυπογράφος και βουλευτής του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1942.

Βιογραφικό

Νεανικά χρόνια
Ο Μιχάλης Γκαζές γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (κατ΄ άλλους στην Καστοριά) το 1905. Το επάγγελμά του ήταν τυπογράφος και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών από τις ξεχωριστές λίστες της Ισραηλιτικής κοινότητας.
Το 1933 μετέβη στη Σοβιετική Ένωση και σπούδασε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ)

Τον Ιούλιο του 1934 ο Γκαζές συνελήφθη με το Ιδιώνυμο και εκτοπίστηκε στην Ανάφη.

Δικτατορία Μεταξά
Κατά τη δικτατορία του Μεταξά πέρασε στην παρανομία και ήταν από τους υπεύθυνους του παράνομου εκδοτικού μηχανισμού του Ριζοσπάστη στην Αθήνα. Συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1939, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και αργότερα στην Κέρκυρα στην Ακτίνα Θ΄. Εκεί έγραψε αναλυτική έκθεση για την ανακάλυψη από την Ασφάλεια των δύο παράνομων τυπογραφείων του ΚΚΕ στην Αθήνα, στην οδό Μιχαήλ Βόδα 227 και στην Ηλιούπολη.
Αυτή την έκθεση χρησιμοποίησε ο Νίκος Ζαχαριάδης το 1950 για να ενοχοποιήσει τον Γιώργη Σιάντο. 

Ο Γκαζές καταγγέλθηκε από την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ ως ο χαφιές για τη σύλληψη  από την Ασφάλεια του Σιάντου και του Σκαφίδα τον Νοέμβριο του 1939, ένα μήνα μετά τη σύλληψή του. Η καταγγελία αυτή δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 25-12-1939

Κατοχή και εκτέλεση
Στις αρχές του 1940 υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποφυλακίστηκε. Ο Γκαζές φέρεται ότι έκανε τη δήλωση για να αποφυλακιστεί και να ανατρέψει τις κατηγορίες των συντρόφων του ως "χαφιέ της Ασφάλειας". Μετά την αποφυλάκισή του επέστρεψε στην Αθήνα, αλλά δεν κατάφερε να ανατρέψει τις εις βάρος του καταγγελίες και στην Κατοχή που επακολούθησε εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. 

Στα τέλη του 1941 συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε σtις φυλακές Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκης.
Στις 30-12-1942 εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς ως αντίποινα σε αντιστασιακή ενέργεια.

Πηγές
 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Το ΚΚΕ, επίσημα κείμενα, τόμοι Δ', εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1975
 Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976
 Βασίλης Νεφελούδης "Ακτίνα Θ'", Εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007
 Περικλής Ροδάκης: "Νίκος Ζαχαριάδης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 2007

Παραπομπές 

Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Εκτελεσθέντες αντιστασιακοί
Γιώργος Χαραλαμπίδης

Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης (13 Ιανουαρίου 1938 – 24 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός.

Η ζωή του 
Ο Γιώργος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στους Ασωμάτους Ν. Ροδόπης το 1938. Φοίτησε στο λύκειο Κομοτηνής. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, απ' όπου αποφοίτησε το 1960. Ηταν ιδρυτής του θιάσου «Νέα Πορεία», με στόχο τη διαμόρφωση ενός αντιπροσωπευτικού λαϊκού ελληνικού θεάτρου. Ο θίασος στεγάστηκε σε διάφορα θέατρα και περιόδευσε σε Ελλάδα και εξωτερικό. Υπήρξε υπεύθυνος αρχαιολογικής και λαογραφικής έρευνας για τον γυναικείο μοναχισμό, με αντίστοιχη τηλεοπτική εργασία στην ΕΡΤ2 με τον τίτλο «Γυναικεία μοναστήρια» (1995-1997).

Θεατρικά Έργα που έγραψε 

 Στάση Λυσιατρείου (1968)
 Οι 300 της Πηνελόπης (1970)
 Αυτοκράτωρ Νοματάρχης (1979)
 Το τελευταίο θαύμα (1982)
 Κιλιλέρ (1983)
 Εχω στόχο κύριε πρόεδρε (1987)
 Ου μπλέξεις (1989)
 Απ την ουρά βρομάει το ψάρι (1991)
 Πατούχας (1993)
 Τη μέρα που ο θεός διασκέδαζε (1995)
 Τάδε Έφη πτωχοπρόδρομος (1997)
 Ναπολέων ο Δ''' (2000)

 Τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε  Περίπλους (1975) Αργώ (1980) Οι δεσμώτες (1982) Οι δικηγόροι (1982) Ορκιστείτε παρακαλώ (1982) Κεφαλλονίτικες ιστορίες (1986) Βεγγαλικά (1988)  Ασημίνα Λαϊου (1989) Το χωριό εκπαιδεύεται (1989) Η πόλη (1990) Παράλληλοι δρόμοι (1992) Δροσουλίτες (2001) Εκπαιδεύοντας τον Μπάμπη (2002) Μια αγάπη, μια ζωή (2003) Το σπίτι δίπλα στη θάλασσα (2004) Οι αταίριαστοι (2005) Το κόκκινο δωμάτιο (2007) Ματωμένα χώματα (2008)

 Φιλμογραφία Αμόκ (1963)Καημοί στη φτωχογειτονιά (1965)Οι νέοι θέλουν να ζήσουν (1965)Οι εχθροί (1965)Μέχρι το πλοίο (1966)Το κορίτσι με τα βουρκωμένα μάτια (1966)Πυρετός στην άσφαλτο (1967)Μέχρι το πλοίο (1967)Η ώρα της οργής (1968)Ο μεγάλος διχασμός (1968)Η νεράιδα και το παλικάρι (1969)Το λεβεντόπαιδο (1969)Βαβυλωνία (1970)Μια γυναίκα στην αντίσταση (1970)Υπολοχαγός Νατάσσα (1970)Βαβυλωνία (1970)Εσχάτη προδοσία (1971)Η κόρη του ήλιου (1971)Μαντώ Μαυρογένους (1971)Μια Ελληνίδα στο χαρέμι (1971)Οι αμαρτωλοί (1971)Ιφιγένεια (1977)Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι (1982)Αντίστροφη μέτρηση (1984)Εις μνήμην Χάρρυ Κλυνν (1984)Μπορντέλο (1985)Κοράκια (1991)Σιωπητήριο (1992)Κρυστάλλινες νύχτες (1992)Ο ανθός της λίμνης (1999)Είναι ο Θεός μάγειρας; (2004)El Greco (2007)Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι'' (2012)

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δαυίδ Σουλάμ

Ο Δαυίδ Μποχώρ Σουλάμ (1898-1942) ήταν Έλληνας της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης, αρτοποιός και βουλευτής του ΚΚΕ το 1926. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1942.

Βιογραφικό
Ο Δαυίδ Μποχώρ Σουλάμ, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1898. Ήταν αρτοποιός και μέλος της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης στην οποία δραστηριοποιούνταν συνδικαλιστικά. Εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ σε νεαρή ηλικία και στη συνέχεια στο ΚΚΕ.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου, εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ, από τις ξεχωριστές λίστες της Ισραηλιτικής κοινότητας.
Το ΚΚΕ τότε εξέλεξε και άλλους δύο βουλευτές στη Θεσσαλονίκη τον Ζακ Βεντούρα και τον Γρηγόρη Παπανικολάου.

Τον Ιούνιο του 1927 ο Δαβίδ Σουλάμ και ο Γρ. Παπανικολάου φυλακίστηκαν, χωρίς να ζητηθεί άρση της ασυλίας τους, επειδή κρίθηκαν ηθικοί αυτουργοί της «στάσεως» των καπνεργατών.

Το 1928 διεγράφη από το ΚΚΕ μαζί με τον Βεντούρα και αρκετά ακόμη μέλη του κόμματος ως Λικβινταριστής. Μετά τη διαγραφή του συνέχισε να δραστηριοποιείται με τα θέματα της Ισραηλιτικής κοινότητας μέχρι την κατοχή.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής εκτελέστηκε στις 14/2/1942 στη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς ως αντίποινα σε αντιστασιακή ενέργεια.

Πηγές
 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976

Παραπομπές 

Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Εκτελεσθέντες αντιστασιακοί
Κάτω Χώρες (περιοχή)

Οι Κάτω Χώρες (ολλανδικά: de Lage Landen, γαλλικά: les Pays-Bas), γνωστές και ως χώρες Μπενελούξ, είναι παράκτια περιοχή στη δυτική Ευρώπη, που αποτελείται από τα κράτη Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο, όπως και το χαμηλού υψόμετρου δέλτα των ποταμών Ρήνου, Μεύση, Σκάλδη και όπου το μεγαλύτερο μέρος της γης βρίσκεται  κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Αυτή η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ευρώπης εκτείνεται περίπου από τις γαλλικές Γκραβελίν και Δουνκέρκη στο νοτιοδυτικό σημείο, στην περιοχή της ολλανδικής Ντελφσέιλ και της γερμανικής Ανατολικής Φρυζίας στο βορειοανατολικό σημείο του και του Λουξεμβούργου και της γαλλικής Τιονβίλ στα νοτιοανατολικά.

Οι περισσότερες από τις Κάτω Χώρες είναι παράκτιες περιοχές που οριοθετούνται από τη Βόρεια Θάλασσα ή τη Μάγχη. Οι χώρες που δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα έχουν συνδέσει τον εαυτό τους πολιτικά και οικονομικά σε εκείνους που έχουν πρόσβαση για να σχηματίσουν μία ένωση λιμανιών και ενδοχώρας.

Οι Κάτω Χώρες ήταν η σκηνή των βόρειων πόλεων των αρχών της δεκαετίας, νεόδμητες παρά ανεπτυγμένες με βάση κάποια αρχαία κέντρα, σηματοδότησαν την αφύπνιση της Ευρώπης στο 12ο αιώνα. Σε αυτή την περίοδο, συναγωνίζονταν με τη βόρεια Ιταλία για την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης. Οι περισσότερες από τις πόλεις διοικούνταν από συντεχνίες και συμβούλια μαζί με ένα θεσμικό παρά ουσιαστικό άρχοντα, όπου η αλληλεπίδραση με τον άρχοντα διέπονταν από ένα αυστηρό σύνολο κανόνων που περιγράφουν αυτό που ο τελευταίος θα μπορούσε ή δε θα μπορούσε μπορούσε να αναμένει από αυτούς. Όλες οι περιοχές εξαρτόνται κυρίως από το εμπόριο, την κατασκευή και την ενθάρρυνση της ελεύθερης ροής αγαθών και βιοτεχνών.

Οι γερμανικές γλώσσες, όπως τα ολλανδικά και τα λουξεμβουργιανά ήταν οι κυρίαρχες γλώσσες, αν και οι λατινογενείς γλώσσες έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο. Οι δευτερεύουσες γλώσσες που περιλαμβάνονται είναι τα γαλλικά (Λουξεμβούργο, Βραβάντη γύρω από τη Νιβέλ), οι ρομανικές γλώσσες του Βελγίου (στην Επισκοπή της Λιέγης), οι ρομανικές γλώσσες της Φλάνδρας (δηλαδή Καμπραί, Λιλ, Τουρναί) και της Ναμύρ (βαλλωνικά).

Παραπομπές 

Ιστορικές περιοχές
Ευρωπαϊκή ιστορία
Καθαρό εισόδημα

Στις επιχειρήσεις, το καθαρό εισόδημα ή τα καθαρά κέρδη είναι τα έσοδα μείον το κόστος πωληθέντων αγαθών, τα έξοδα και τους φόρους για μια λογιστική χρήση.

Παραπομπές 

Λογιστική
Aeonium sedifolium

Το Aeonium sedifolium είναι ένα πολυετές φυτό από την οικογένεια παχύφυτων (Crassulaceae). Το φυτό είναι ενδημικό των δυτικών Καναρίων Νήσων.

Περιγραφή 
Το Aeonium sedifolium είναι ένα πολυετές, ποώδες φυτό ή μικρός θάμνος με διακλαδισμένα στελέχη. Οι στρογγυλές του ροζέτες έιναι μικρές, σε σχέση με τα περισσότερα αιώνιων, και αποτελούνται από παχιά και σαρκώδη φύλλα οωειδούς σχήματος ή σε σχήμα σπάτουλας. Τα νεαρά φύλλα  θυμίζουν τα φύλα του γένους Sedum. Τα φύλλα είναι κολλώδη και είναι αρχικά πράσινα, αλλά εμφανίζουν σύντομα κόκκινες ρίγες.

Η ταξιανθία είναι μια μικρή δέσμη μικρών, χρυσών κίτρινων λουλούδιών.

Το φυτό ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο.

Ονοματοδοσία και ετυμολογία 
To βοτανικό όνομα Aeonium προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "aionos» (αιώνιο), επειδή διατηρεί τα φύλλα του. Το όνομα sedifolium προκύπτει από το όνομα του αδελφού γένους Sedum  και από τη λατινική λέξη folius (φύλλα), λόγω της ομοιότητας με το εν λόγω είδος.

Περιβάλλον και εξάπλωση 
Το Aeonium sedifolium αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες ή ελαφρά σκιασμένες θέσεις σε διαβρωμένο ηφαιστειακό έδαφος.

Το φυτό είναι ενδημικό της δυτικής Τενερίφης των Καναρίων Νήσων, στα νησιά Λα Πάλμα και Λα Γκομέρα.

Δείτε επίσης
  Flora Vascular de Canarias
  Tropicos
  www.rareplants.de

Κρασσουλοειδή
Χλωρίδα των Κανάριων νήσων
Κυβέρνηση της Ολλανδίας

Η Κυβέρνηση της Ολλανδίας (ολλανδικά: Regering in Nederland) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στην Ολλανδία. Η κυβέρνηση αποτελείται από το βασιλιά και τους υπουργούς, όπως αναφέρει το άρθρο 42, παράγραφος 1 του Συντάγματος (art. 42 lid 1 Grondwet).

Οι υπουργοί αποτελούν το Συμβούλιο των Υπουργών (κυβέρνηση χωρίς τον βασιλιά), υπό την προεδρία του με βασιλικό διάταγμα (κάθε απόφαση της κυβέρνησης ονομάζεται βασιλικό διάταγμα) διορισμένου πρωθυπουργού.

Υπάρχει κυβερνητική σχέση μεταξύ του βασιλιά και των υπουργών, μεταξύ του πρωθυπουργού και των υπουργών, όχι όμως μεταξύ των υπουργών και των υφυπουργών. Μια εξαίρεση είναι η σχέση μεταξύ των υπουργών και του γραμματέα του κράτους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πολιτική της Ολλανδίας
Στασίδι

Στασίδι είναι τύπος καθίσματος κυρίως από ξύλο, που χρησιμοποιείται από τους πιστούς στις χριστιανικές εκκλησίες .

Περιγραφή

Συναντάται σε διάφορες μορφές, όπως ξύλινο αναδιπλούμενο κάθισμα τοποθετημένο στις πλευρές του ορθοδόξου ναού ενώ ως ξύλινος πάγκος στο μέσον του ναού ή σαν πάγκος με μορφή κλειστού κουτιού στα άλλα χριστιανικά δόγματα. Χρησιμοποιείται για να κάθεται το εκκλησίασμα και η χορωδία.

Το στασίδι στη Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

Από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους τα καθίσματα εμφανίστηκαν στους ναούς και τα χρησιμοποιούσαν οι πιστοί για να αναλαμβάνουν από την ορθοστασία στις πολύωρες λειτουργίες. Σχετικές αναφορές υπάρχουν  στην εκκλησιαστική ιστορία (ΒΙΒΛΙΟΝ Ι´, κεφάλαιο Δ "Πανηγυρικός" του Ευσέβιου .
Στα μοναστήρια λόγω της ασκητικής ζωής  είχε καθιερωθεί ορθοστασία και μόνο οι πρεσβύτεροι των μοναχών επιτρεπόταν  να στηρίζονται σε ξύλινες βακτηρίες (ξύλινο δεκανίκι). Αυτά τα στηρίγματα στους κατοπινούς χρόνους αντικαταστάθηκαν από τις υπάρχουσες σήμερα ξύλινες έδρες, με τα πτυσσόμενα καθίσματα και τα πλαϊνά ξύλινα στηρίγματα των αγκώνων που βρίσκονται κατά μήκος των πλευρικών τοίχων των χριστιανικών ναών.
Αξίζει να αναφερθεί μια συνήθεια των χρόνων εκείνων. Οι εξέχοντες ενορίτες αγόραζαν ή νοίκιαζαν στο οικογενειακό τους όνομα στασίδια από το εκκλησιαστικό συμβούλιο, το οποίο με την σειρά του χρησιμοποιούσε τα έσοδα για την αποπεράτωση των εργασιών αποκατάστασης ή διαμόρφωσης του ναού.  Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι η κατοχή καθίσματος στο ναό αποτελούσε ένδειξη κύρους στην τοπική κοινωνία

Το στασίδι στη Δυτική Εκκλησία

Κατά  τον 13ο αιώνα, πέτρινα παγκάκια άρχισαν να εμφανίζονται στις πλευρές των χριστιανικών ναών της δύσης. Σιγά σιγά για χρηστικούς λόγους αρχίζουν να μετακινούνται προς το εσωτερικό του ναού και να αντικαθίστανται από ξύλινες κατασκευές οι οποίες με την σειρά τους κατά τον 15ο αιώνα παίρνουν την σημερινή μορφή των ξύλινων στασιδιών, στερεωμένων στο δάπεδο στο κέντρο του ναού. Θεωρείται ότι η κύρια ανάγκη της χρήσης των στασιδιών και αποδοχής τους στα λειτουργικά έπιπλα της εκκλησίας την εποχή εκείνη ήταν η καθιέρωση του Κηρύγματος, σαν λειτουργική πράξη. Πράξη που  ξεκίνησε κυρίως από την προτεσταντική μεταρρύθμιση.

Τα στασίδια αυτά είναι ξύλινοι πάγκοι από πεύκο ή δρυ με πλάτη,  διατεταγμένοι σε σειρά, αφήνοντας έναν διάδρομο στο κέντρο των ναών για χρηστικούς λόγους. Αρκετά είναι εξοπλισμένα με μαξιλάρια αλλά και με υποπόδια ώστε να γονατίζουν οι πιστοί όταν αυτό επιβάλλεται.

Σύμφωνα με τα έθιμα των χρόνων  εκείνων τα στασίδια αγοράζονταν από επιφανείς πιστούς από την εκκλησία και η τιμή αγοράς πήγαινε στο κόστος της οικοδόμησης του ναού. Πολλά στασίδια αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο των οικογενειών και το δικαίωμα αυτό μεταβιβάζονταν από γενεά σε γενεά. Διαφωνίες σχετικά με την κυριότητα των στασιδιών δεν ήταν ασυνήθιστες εκείνη την εποχή.

Παραπομπές

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κύπελλο Γ΄ Εθνικής 2016-17

Το Κύπελλο Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ήταν μία διοργάνωση που ξεκίνησε τη σεζόν 2013-14, παρόμοια με την αντίστοιχη του Κυπέλλου Ελλάδος, στην οποία συμμετείχαν μόνο οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο νικητής της διοργάνωσης στη συνέχεια αντιμετώπισε το νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών 2016–17 για το Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών Ελλάδος.

Α' φάση 
Συμμετέχουν οι 58 ομάδες της Γ΄ Εθνικής σε 4 όμιλους, αναμετρώμενοι σε μονούς αγώνες. Οι ισόπαλοι αγώνες οδηγούνταν σε ημίωρη παράταση και σε περίπτωση νέας ισοπαλίας ο νικητής κρινόταν στα πέναλτι.
 Οι αγώνες της πρώτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 2016, με εξαίρεση τον αγώνα μεταξύ Άγιου Ιερόθεου και Θύελλας Ραφήνας, που διεξήχθη στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.
 Οι αγώνες της δεύτερης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 13 Νοεμβρίου 2016.
 Οι αγώνες της τρίτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 14 Δεκεμβρίου 2016.
 Οι αγώνες της τέταρτης αγωνιστικής (τελικοί ομίλων) διεξήχθησαν στις 13 Φεβρουαρίου 2017.

1ος Όμιλος

Ομάδες 1ου ομίλου

ΑΕ Ποντίων Βατολάκκου
Αλμωπός Αριδαίας
Α.Ο. Καρδίας
Απόλλων 1926
Απόλλων Παραλιμνίου 
Δόξα Δράμας
Δόξα Προσκυνητών
Εορδαϊκός
Καβάλα
Καμπανιακός
Λαγκαδάς
Μακεδονικός Φούφα
Νάουσα
Νέστος Χρυσούπολης
Ορφέας PUMA Ξάνθης

1η αγωνιστική 

 	

 	

 	

|}

Η Καβάλα πέρασε χωρίς αγώνα στην επόμενη φάση.

2η αγωνιστική 

 	

 	

|}

3η αγωνιστική 

 	

|}

Τελικός ομίλου

2ος Όμιλος

Ομάδες 2ου ομίλου

Α.Ε. Καραϊσκάκης
Αμβρακία Κωστακιών
Απόλλων Λάρισας 
Αστέρας Πετριτής
Αχιλλέας Νεοκαισάρειας
Διαγόρας Σεβαστής
Εθνικός Φιλιππιάδας
Ένωση Απολλώνιου/Ιστιαίας
Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας
Νίκη Βόλου
Πύδνα Κίτρους
Μαύροι Αετοί Ελευθεροχωρίου
Ολυμπιακός Βόλου
Πιερικός
Ρήγας Φεραίος
ΑΟΝ Τηλυκράτης 2014

1η αγωνιστική 

 	

 	

 	

 	

|}

2η αγωνιστική 

 	

 	

|}

3η αγωνιστική 

 	

|}

Τελικός ομίλου 

 	
|}

3ος Όμιλος

Ομάδες 3ου ομίλου

Αιολικός Μυτιλήνης
Ζευγολατιό
Λουτράκι
Χαλκίδα
Αστέρας Αμαλιάδας - Πανόπουλου
Αχαϊκή
Δόξα Μεγαλόπολης
Ερμιονίδα
Θήβα
ΠΑΟ Βάρδας
Παναργειακός
Παναρκαδικός
Παναχαϊκή
Τσικλητήρας
Φωστήρας

1η αγωνιστική 

 	

 	

 	

 	
|}
Ο Φωστήρας πέρασε στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.

2η αγωνιστική 

 	

 	

|}

3η αγωνιστική 

 	

|}

Τελικός ομίλου

4ος Όμιλος

Ομάδες 4ου ομίλου

Άγιος Ιερόθεος
Εθνικός Πειραιώς
Εργοτέλης
Ερμής Ζωνιανών
Ηλυσιακός
Θύελλα Ραφήνας
Ιάλυσος Ρόδου
Α.Ε.Ε.Κ. ΙΝ.ΚΑ. Χανίων
Ιωνικός Νίκαιας
Κηφισιά
Πανθηραϊκός
Ατσαλένιος
Προοδευτική
Ρόδος
Τριγλία Ραφήνας

1η αγωνιστική 

 	

 	

 	

 	
|}
Ο Πανθηραϊκός πέρασε στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.

2η αγωνιστική 

 	

 	

|}

3η αγωνιστική 

 	

|}

Τελικός ομίλου

Ημιτελική Φάση 
Οι τέσσερις νικήτριες των ομίλων, που προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση, αγωνίστηκαν σε νοκ άουτ αγώνες στην έδρα της ομάδας που ευνοήθηκε από την κλήρωση.

Τελικός 
Ο τελικός διεξήχθη στο Γήπεδο Παναιτωλικού στο Αγρίνιο στις 28 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κύπελλο Γ' Εθνικής ΕΠΟ

Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Αθανάσιος Σινόκας

Ο Αθανάσιος Σινόκας (1893-1963) ήταν καπνοπαραγωγός, συνδικαλιστής και βουλευτής του ΚΚΕ το 1926.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αθανάσιος Σινόκας γεννήθηκε το 1893 στο νομό Δράμας και ήταν καπνοπαραγωγός. Ασχολήθηκε με το καπνεργατικό συνδικαλισμό και έγινε πρόεδρος του συνεταιρισμού καπνοπαραγωγών του νομού Δράμας. Παράλληλα, εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ και αργότερα στο ΚΚΕ.  

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου, εξελέγη βουλευτής Ροδόπης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ.

Στην εσωκομματική πάλη που ακολούθησε μετά το 3ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1927, τάχθηκε με την πλευρά των λεγόμενων Λικβινταριστών του Παντελή Πουλιόπουλου.

Το 1928 διεγράφη από το ΚΚΕ μαζί με πολλά ακόμη μέλη του κόμματος ως Λικβινταριστής. 
Μετά τη διαγραφή του εργαζόταν ως διευθυντής του πρακτορείου σιγαρέττων Παπαστράτου στη Δράμα.

Την περίοδο της κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ, αποκατέστησε τις σχέσεις του με το ΚΚΕ και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, οι Βούλγαροι συνέλαβαν στη Δράμα και εκτέλεσαν δύο αδελφούς του που είχαν αντιστασιακή δράση.

Παραπομπές

Πηγές
 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
 Ελευθέριος Σταυρίδης, "Τα Παρασκήνια του ΚΚΕ", Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 1988

Έλληνες κομμουνιστές
Έλληνες Αντιστασιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Ροδόπης
Φάρος της Πάτρας

Ο Φάρος της Πάτρας είναι κτίσμα στην λιμενική ζώνη του Δήμου Πατρέων και αποτελεί σύμβολο της πόλης. Βρίσκεται παράκτια στην περιοχή του ιερού ναού του Αγίου Ανδρέα, δίπλα στην ιχθυόσκαλα της περιοχής.

Ιστορία 
Ο πρώτος φάρος ήταν ξύλινος και είχε κτιστεί το 1858 σε άλλη κοντινή τοποθεσία, στον μώλο του Αγίου Νικολάου, καταστράφηκε όμως κατά την διάρκεια θύελλας το 1865. Αντικαταστάθηκε με νέο πέτρινο φάρο το 1878, ο οποίος είχε διάμετρο 4-5 τ.μ. και ύψος 17 μέτρων. Ο πύργος αυτός κατεδαφίστηκε το 1972 επί της δημαρχίας του Κωνσταντίνου Γκολφινόπουλου κατά την διάρκεια εργασιών για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών του λιμανιού.

Το 1999 το τοπικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε να ξαναχτιστεί ο φάρος, νοτιότερα στην περιοχή του ναού του Αγίου Ανδρέα. Ο νέος αυτός φάρος δεν έχει ναυτιλιακή χρήση αλλά κυρίως πολιτισμική, αποτελώντας ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Στο ισόγειο του κτίσματος υπάρχει καφετέρια και η γύρω περιοχή έχει μετατραπεί από τότε σε πάρκο, αποτελώντας χώρο αναψυχής της πόλης.

Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο φάρος της Πάτρας, του 20ού γυμνάσιου Πάτρας, 2009 - Αιμιλία Σιακοβέλη (επιμέλεια) / Κώστας Δαουλτζής (επιμέλεια)
 Η ιστορία της Πάτρας: Nοσταλγία και πνευματικά δικαιώματα, του Ανδρέα Τσιλίρα, 28.03.2014 - Εφημερίδα «Τέταρτο», φ. 113
 O παλιός φάρος στην Πάτρα - faroi.com

Φάροι της Ελλάδας
Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Ο Άλλος Άνθρωπος

"Ο άλλος άνθρωπος" είναι η πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης που ξεκίνησε ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος στην Αθήνα το 2011. Μέσω της "κοινωνικής κουζίνας" η ομάδα "Ο άλλος άνθρωπος" μαγειρεύει φαγητό σε δημόσιους χώρους εξυπηρετώντας καθημερινά τις ανάγκες 3.000 Αθηναίων. Η δράση έχει πλέον επεκταθεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και έχει στηριχτεί από παρόμοιες ομάδες του εξωτερικού. Από το 2015 λειτουργεί χώρος 230 τ.μ. στο Μεταξουργείο ως αποθήκη για τρόφιμα και Κέντρο Ημέρας.

Η ιδέα 
Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος ήταν στέλεχος πολυεθνικής εταιρίας με προϋπηρεσία 25 ετών στο χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ. Το Σεπτέμβριο του 2009 απολύθηκε από τη δουλειά του σε ηλικία 47 ετών και αναγκάστηκε να επιστρέψει στο πατρικό του. Μετά από 2 χρόνια ανεπιτυχούς αναζήτησης εργασίας το Δεκέμβριο του 2011, παρατηρώντας δυο παιδιά να μαλώνουν για λαχανικά στον κάδο απορριμμάτων της λαϊκής αγοράς, αποφάσισε να αναλάβει δράση. Έφτιαξε δέκα τόστ και πήγε στη λαϊκή αγορά για να τα μοιράσει σε ανθρώπους που έψαχναν για τροφή στα σκουπίδια. Ο κόσμος στην αρχή δεν ανταποκρίθηκε, μέχρι που άρχισε ο ίδιος να τρώει ένα από τα τοστ. Μετά από αυτό οι άνθρωποι άρχισαν να ξεπερνούν τις αναστολές τους και πλησίασαν να πάρουν τοστ και να τα φάνε μαζί με τον Κωνσταντίνο. Στη συνέχεια πήγε στη λαϊκή και έκανε όπως λέει ο ίδιος αυτό που σπούδασε (μάρκετινγκ): ζητούσε από τους πωλητές να συνεισφέρουν πρώτη ύλη από τον πάγκο τους και άρχισε να μαγειρεύει στο δρόμο και να τρώει μαζί με τον κόσμο. Με τον τρόπο αυτό ξεκίνησε η ιδέα της "κοινωνικής κουζίνας": ο κ. Πολυχρονόπουλος διαχωρίζει το έργο του από τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη δηλώνοντας ότι για να δεχτεί μια προσφορά πρέπει εκείνος που θέλει να κάνει τη δωρεά να συμμετάσχει στη δράση, τρώγοντας από το ίδιο καζάνι με όλους. Συχνά τα Διαδικτυακά ΜΜΕ τον βοηθούν κοινοποιώντας  την έκκληση που απευθύνει στον κόσμο από το ιστολόγιό του για συνεισφορά βασικών ειδών.

Βραβεία 
Το 2015 ο Κων/νος Πολυχρονόπουλος ανακηρύχτηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο "Ευρωπαίος Πολίτης της Χρονιάς", όμως αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο δηλώνοντας ότι θα δεχόταν βραβείο από την Ευρώπη της αληλλεγγύης και του πολιτισμού αλλά όχι από την Ευρώπη του κανιβαλισμού. Το 2013 βραβεύτηκε για την προσφορά του από τον τηλεοπτικό σταθμό Αντέννα μέσω της εκπομπής του Σάκη Ρουβά "Ήρωες ανάμεσά μας".

Το σπίτι του Άλλου Ανθρώπου 

Το "σπίτι του Άλλου Ανθρώπου" βρίσκεται στην οδό M Αλεξάνδρου 122 και Αρτεμισίου 28 στο Μεταξουργείο. Εκτός από αποθήκη, ο χώρος είναι ανοικτός για όποιον έχει ανάγκη να κάνει μπάνιο, να πάρει το πρωινό του ή να πιεί έναν καφέ. Προσφέρεται επίσης για πρόβες στην Θεατρική ομάδα Ο Άλλος Άνθρωπος (ΑΑ) και ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές με τη βοήθεια εθελοντών εκπαιδευτικών.

Παραπομπές

Δείτε επίσης  
Εθελοντισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 το ιστολόγιο του Άλλου Ανθρώπου

Κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα
Πολιτισμός στην Αθήνα
Ρομπ Μίνκοφ

Ο Ρόμπερτ Ρ. "Ρόμπ" Μίνκοφ (αγγλικά: Robert R. "Rob" Minkoff, 11 Αυγούστου 1962) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, animator και σεναριογράφος. Περισσότερο γνωστός είναι για τη σκηνοθεσία του, μαζί με τον Ρότζερ Άλερς, στην πιο επιτυχημένη, εισπρακτικά, ταινία κινουμένων σχεδίων 2D, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994). Πέρα από αυτήν την ταινία έχει συμμετάσχει είτε ως σκηνοθέτης είτε ως animator κλπ, σε ταινίες όπως το Ο Ποντικομικρούλης (1999), το The Haunted Mansion (2003) και το The Forbidden Kingdom (2008).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Twitter
 Official Tumblr
 Facebook
 Google+

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί animators
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανοεβραίοι
Κύπελλο Γ΄ Εθνικής 2014-15

Το Κύπελλο Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ήταν μία διοργάνωση που ξεκίνησε τη σεζόν 2013-14, παρόμοια με την αντίστοιχη του Κυπέλλου Ελλάδος, στην οποία συμμετέχουν μόνο οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο νικητής της διοργάνωσης θα αντιμετωπίσει το νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδος για το Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών Ελλάδος.

Α' φάση 
Συμμετέχουν οι 61 ομάδες της Γ΄ Εθνικής σε 4 όμιλους. Οι αγώνες είναι μονοί. Τα παιχνίδια που λήγουν ισόπαλα οδηγούνται στην παράταση. Αν η παράταση λήξει με ισοπαλία, τότε ο νικητής κρίνεται στα πέναλτι.
 Οι αγώνες της πρώτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2014.
 Οι αγώνες της δεύτερης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 26 Οκτωβρίου 2014.
 Οι αγώνες της τρίτης αγωνιστικής διεξήχθησαν στις 10 Δεκεμβρίου 2014.

1ος όμιλος

Ομάδες 
Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκός
Άρης Ακροποτάμου
Ορφέας Ελευθερούπολης
Βυζάντιο Κοκκινοχώματος
Α.Ο. Νέα Καβάλα
Εθνικός Νέου Αγιονερίου
Έβρος Σουφλίου
Μ.Γ.Σ. Εθνικός Αλεξανδρούπολης
Καμπανιακός Χαλάστρας
Αναγέννηση Γιαννιτσών
Άρης Θεσσαλονίκης 
Ηρακλής Αμπελοκήπων
Α.Γ.Σ. Καστοριά
Γ.Σ. Δόξα Δράμας
Θυέλλα Φιλώτα
Απόλλων Αρναίας

1η αγωνιστική
 	

|}

2η αγωνιστική

|}

3η αγωνιστική

|}

2ος όμιλος

Ομάδες
Τρίκαλα
Αναγέννηση Άρτας
Οπούντιος Μαρτίνου
Α.Ε. Καραϊσκάκης Άρτας
Α.Σ. Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου
Φ.Σ. Κοζάνης
Α.Σ. Πύρασος Νέας Αγχιάλου
Α.Σ. Θεσπρωτός
Αχιλλέας Νεοκαισάρειας
Εθνικός Φιλιππιάδας
Α.Ο. Οικονόμος Τσαριτσάνης	
Α.Μ.Σ. Βατανιακός Κατερίνης
Ένωση Αποστόλου Παύλου (Μακροχώρι)
Δωτιεύς Αγιάς Λάρισας
Α.Σ. Λευκαδίων Ημαθίας
Πυρσός Γρεβενών

1η αγωνιστική

|}

2η αγωνιστική

|}

3η αγωνιστική

|}

3ος όμιλος

Ομάδες
Αιολικός Μυτιλήνης
Αστέρας Μαγούλας
Αχαϊκή
Βύζας Μεγάρων 
Δόξα Νέας Μανωλάδας
Ερμής Κιβερίου
Ζακυνθιακός
Α.Ο. Κύμης
Π.Σ. Καλαμάτα
Α.Ο. Λουτράκι
Μανδραϊκός Α.Ο.
ΠΑΟ Βάρδας
Παναργειακός
Πανελευσινιακός
Παναρκαδικός

1η αγωνιστική

|}
Ο Αιολικός Μυτιλήνης πέρασε στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.

2η αγωνιστική

|}

3η αγωνιστική

|}

4ος όμιλος

Ομάδες
Ιωνικός 
Αναγέννηση Ιεράπετρας
Ατρόμητος Πειραιώς
Γιούχτας 
Α.Ο. Γλυφάδας
Εθνικός Πειραιώς
Ηρόδοτος Νέας Αλικαρνασσού
Ηλυσιακός
Α.Ε. Κηφισιάς
Κισσαμικός 
Π.Α.Ο. Κρουσώνα
Αστέρας Βάρης
Α.Ο. Νέας Ιωνίας
Τριγλία Ραφήνας

1 αγωνιστική

|}

Match-day 2

|}

Ο Ατρόμητος Πειραιώς πέρασε στην επόμενη φάση χωρίς αγώνα.

Match-day 3

|}

Προημιτελικοί
Στο δεύτερο γύρο (προημιτελικά) συμμετείχαν οκτώ ομάδες, δύο από κάθε όμιλο. Οι οκτώ ομάδες μετά την κλήρωση αγωνίστηκαν σε αγώνες νοκ-άουτ στην έδρα της ομάδας που ευνοήθηκαν από την κλήρωση.

 	

|}

Ημιτελικοί
Στο τρίτο γύρο (ημιτελικά) οι τέσσερις ομάδες ομάδες της κλήρωσης αγωνίστηκαν σε νοκ-άουτ αγώνες στην έδρα της ομάδας θα ευνοήθηκε από την κλήρωση.

 	

|}

Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Άμφισσας στις 21 Μαρτίου του 2015.

|}

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
Πιόνγκτσανγκ

Η κομητεία Πιόνγκτσανγκ, ή στα Κορεατικά, Πιόνγκτσανγκ-γκουν (평창군, Pyeongchang-gun) είναι μία από τις κομητείας της Επαρχίας Γκάνγουον (Γκάνγουον-ντο) της Νότιας Κορέας. Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2018 είναι προγραμματισμένοι να διεξαχθούν στην Πιόνγκτσανγκ από 9 έως 25 Φεβρουαρίου του 2018. Η κομητεία έχει 43.666 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2013. Η έκτασή της είναι 1463,65 χλμ2.

Αναφορές 

Γεωγραφία της Νότιας Κορέας
Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Eurocup Ανδρών 2016-17

Το , γνωστό και ως 7DAYS EuroCup λόγω της υφιστάμενης χορηγίας από τη 7DAYS, είναι η 15η διοργάνωση του Eurocup.

Νέα μορφή
Τον Απρίλιο του 2016, η Euroleague Basketball συμφώνησε σε μια νέα μορφή όσον αφορά τη διεξαγωγή της διοργάνωσης, με 24 ομάδες που θα αγωνίζονταν σε τέσσερις ομίλους των έξι, σε εντός και εκτός έδρας παιχνίδια. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες από τους τέσσερις ομίλους θα προχωρούσαν σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων ομάδων, με εντός και εκτός έδρας παιχνίδια. Οι δύο πρώτες ομάδες των τεσσάρων ομίλων θα συνέχιζαν στους προημιτελικούς, στους ημιτελικούς και στους τελικούς, με τρεις νίκες σε κάθε σειρά αγώνων.

Κατανομή ομάδων
Αναμενόταν να συμμετάσχουν συνολικά 24 ομάδες για την αγωνιστική περίοδο 2016-17, αλλά τελικά 20 ομάδες συμμετέχουν στη διοργάνωση.

Διαμάχη FIBA–Euroeague
Τον Ιούλιο του 2016, oι ιταλικές ομάδες αποσύρθηκαν από τη διοργάνωση έπειτα από αρκετές απειλές από τη FIBA, οπότε και αντικαταστάθηκαν από τις Λιετκαμπέλις, Βόλγκογκραντ, ΜΖΤ Σκόπιε Αέροντρομ και Μοντακίτ Φουενλαμπράδα. Τον Σεπτέμβριο του 2016, μετά την αποχώρηση των ΑΕΚ, Παρτιζάν ΝΙΣ και Ζιελόνα Γκόρα, λόγω των πιέσεων και των απειλών που έλαβαν από τη FIBA και τις εθνικές ομοσπονδίες, η Euroleague Basketball ανακοίνωσε ότι θα επανεξετάσει τις υποψήφιες ομάδες για να καλύψει τις κενές θέσεις, αλλά τελικά μείωσε τις ομάδες σε 20.

Ομάδες
Οι ετικέτες στις παρενθέσεις δείχνουν πώς προκρίθηκε κάθε ομάδα:

1η, 2η, 3η, κλπ.: θέση στο πρωτάθλημα μετά τα πλέι-οφ
WC: Wild card
AV: Κενές θέσεις από κάθε ανάκληση

Δείτε επίσης 
Ευρωλίγκα ανδρών 2016-17
FIBA Europe Cup 2016–17
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2016–17

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης

2016 2017
Eurocup Ανδρων
Eurocup Ανδρων
Κονσταντίν Τσούπκοβιτς

Ο Κονσταντίν Τσούπκοβιτς (σέρβ.: Константин Чупковић, 2 Ιανουαρίου 1987) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Γεννήθηκε στη Βιροβίτιτσα της Κροατίας και από την περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς στη θέση του ακραίου.

Καριέρα 
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 2000 σε ηλικία 13 ετών από τον σέρβικο σύλλογο Μλάντι Ράντνικ του Ποζάρεβατς, την πόλη που μεγάλωσε και που είναι γνωστή για την καλλιέργεια του βόλεϊ, ειδικά στις μικρές ηλικίες. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στις επίσης σέρβικες Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ, και  Ραντνίτσκι Κραγκούγιεβατς ώσπου το 2010 μεταπήδησε στη Μπουντβάνσκα Ριβιέρα της πόλης Μπούντβα του Μαυροβουνίου. 
Το 2011 ήταν μια περίεργη χρονιά γι’ αυτόν. Αφού πέρασε διαδοχικά για μικρά διαστήματα από τη Ρόμα Βόλεϊ και την Άλ Ραγιάν του Κατάρ, κατέληξε στην ισχυρή πολωνική Σκρά Μπελχάτοφ.
Στην ομάδα αυτή καθιερώνεται αμέσως ως βασικός και έχει σημαντική συμμετοχή στις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου τη διετία 2011-13, τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Το 2012 παίρνει το χάλκινο  μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, μετά από την κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο Τσάμπιονς Λιγκ, την ίδια περίοδο. Στον τελικό εκείνο στο Λοτζ της Πολωνίας απέναντι στην Ρούμπιν Καζάν, που έληξε με 3-2 υπέρ της Ρούμπιν, η Σκρά αδικήθηκε κατάφορα, αφού οι διαιτητές δεν είδαν ένα λάθος Ρώσου παίκτη στο 16-15 του 5ου σετ, και αντί για 16-16, το σετ έληξε με 17-15 για τη ρώσικη ομάδα.
Με την Σκρά ο Τσούπκοβιτς κατέκτησε ακόμα το Κύπελλο Πολωνίας 2011-12, το Σούπερ Κάπ Πολωνίας το 2013 και τη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα το 2011-12.
Το 2013 μεταγράφεται στη Βόλεϊ Περούτζια με την οποία κατακτά τη δεύτερη θέση στο ιταλικό πρωτάθλημα το 2013-14. Η επόμενες χρονιές τον βρίσκουν κατά σειρά στη πολωνική Λουζνίτσκα Μπίντγκοζ, στη γαλλική Τουρ και τέλος στο Μεγάλο Λιμάνι και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Διεθνείς επιτυχίες

Τσάμπιονς Λίγκ 
 2011-12:  2η θέση με τη Σκρά Μπελχάτοφ

Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 
 2012:  3η θέση με τη Σκρά Μπελχάτοφ

Εθνικές Διοργανώσεις  Τίτλοι - Διακρίσεις 
 2011-12:  Κύπελλο Πολωνίας (Σκρά Μπελχάτοφ)
 2012:  Σούπερ Καπ Πολωνίας (Σκρά Μπελχάτοφ)
 2011-12:  2η θέση Πρωτάθλημα Πολωνίας (Σκρά Μπελχάτοφ)
 2013-14:  2η θέση Πρωτάθλημα Ιταλίας (Βόλεϊ Περούτζια)

Πηγές 
 Ο Τσούπκοβιτς στον Ολυμπιακό osfp.gr
 Στοιχεία για τον Κονσταντίν Τσούπκοβιτς www.legavolley.it
 Konstantin Čupković - Στοιχεία volleyball-forever.com
 Μικρο βιογραφικό worldleague.2015.fivb.com

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Silent Hill 3

Το Silent Hill 3 (ιαπωνικά: サイレントヒル, Χέπμπορν: 3 Sairento Hiru Surī) είναι βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου που αναπτύχθηκε από την Team Silent και εκδόθηκε από την Konami για το PlayStation 2 το Μάιο του 2003, με ένα port να μεταφέρεται τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς για τα Microsoft Windows. Πρόκειται για την τρίτη προσθήκη στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Silent Hill, και άμεσο sequel του πρώτου παιχνιδιού. Στις 20 Μαρτίου του 2012 επανακυκλοφόρησε remastered σε υψηλή ανάλυση μαζί με το Silent Hill 2 στο Silent Hill HD Collection, για τις κονσόλες PlayStation 3 και Xbox 360.

Το παιχνίδι τοποθετείται δεκαεπτά χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου Silent Hill, όπου ο Harry Mason καταστρέφει το θεό που λατρεύεται από την τοπική αίρεση, και του δίνεται ένα μωρό κοριτσάκι να φροντίζει. Το Silent Hill 3 εστιάζει στην έφηβη Heather Mason, που μεγάλωσε με τον Harry στο Πόρτλαντ. Η Heather ανακαλύπτει ότι η αίρεση σχεδιάζει να τη χρησιμοποιήσει για να γεννήσει το θεό που λατρεύουν, και συγκρούεται μαζί τους.

Το Silent Hill 3 δέχθηκε πολύ θετικές κριτικές, κυρίως για τα γραφικά, τον ήχο του, τη συνολική αίσθηση του τρόμου που δημιουργεί, αλλά στοιχεία που κρατήθηκαν από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Το σενάριό του επηρέασε σε μικρό βαθμό την ταινία του 2012, βασισμένη σε αυτό, Silent Hill: Revelation 3D.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημες ιστοσελίδες για , Ιαπωνία

Βιντεοπαιχνίδια του 2003
Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Βιντεοπαιχνίδια ψυχολογικού τρόμου
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Βιντεοπαιχνίδια με γυναίκες ανταγωνιστές
Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Άκιρα Γιαμαόκα
Θεοκτονία στην μυθοπλασία
Νέιθαν Λέιν

Ο Νέιθαν Λέιν (αγγλικά: Nathan Lane, 3 Φεβρουαρίου 1956) είναι Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς και συγγραφέας. Μερικοί από τους πιο γνωστούς του, κινηματογραφικούς ρόλους είναι στην ταινία Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), ως Τιμόν, στο The Birdcage (1996), ως  Albert και στο Ο Ποντικομικρούλης (1999), ως Snowbell. Επίσης, έχει συμμετάσχει και στα μιούζικαλ The Producers και Guys and Dolls. Ενώ στην τηλεόραση, μεταξύ άλλων, έχει εμφανιστεί στο Modern Family. To 2006, τιμήθηκε με αστέρι στη Λεωφόρο Δόξας του Χόλιγουντ, ενώ το το 2008, εισήχθη στο  American Theatre Hall of Fame.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Νικητές βραβείου Tony
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Γεώργιος Καρασταμάτης

Ο Άγιος Γεώργιος Καρασταμάτης ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ιερέας, ο οποίος μαρτύρησε κατά τα γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Ήταν έγγαμος κληρικός και διακονούσε ως εφημέριος του Ναού των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ενός εκ των τριών ενοριακών ναών του χωριού Αγία Παρασκευή Τσεσμέ.

Στον πρώτο διωγμό του ελληνικού στοιχείου κατά τα έτη 1914-1919 αναγκάστηκε να καταφύγει μαζί με την οικογένεια του στην Ελλάδα, πιθανώς στη Χίο όπως και οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής.

Τον Σεπτέμβριο του 1922, η βιαιότητα των Τούρκων ανάγκασε του Έλληνες να διαφύγουν ως πρόσφυγες στην μητροπολιτική Ελλάδα. Στο χωριό παρέμεινε ο ιερέας Γεώργιος Καρασταμάτης μαζί με δυο ακόμη γέροντες, τον Γιώργη Μακριδάκη και τον Νικολή Καρακούδα όπως διασώζει η γραπτή μαρτυρία του συγγραφέα Ιωάννη Αικατερίνη. Συγκεκριμένα στις 4 Σεπτεμβρίου κατά τη λειτουργία στον ναό εισέβαλαν άτακτοι Τσέτες, κάτι που ανάγκασε τους δύο γέροντες να εγκαταλέιψουν την εκκλησία. Ο ιερέας Γεώργιος παρέμεινε εντός του ναού και βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τους Τσέτες. Οι δύο γέροντες, όταν έφυγαν οι ορδές των Τούρκων, επαναπροσέγγισαν τον ναό και διαπίστωσαν το μαρτύριο του ηλικιωμένου ιερέα. Ο Γιώργης Μακριδάκης, που διέφυγε με βάρκα στη Χίο, ως αυτόπτης μάρτυρας των όσων είδε και έζησε, παρέδωσε τη μαρτυρία του αυτή στους συγχωριανούς του.

Αγιοκατάταξη

Η αγιοκατάταξη των προσώπων που μαρτύρησαν κατά γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής πραγματοποιήθηκε το 1992 από τη Εκκλησία της Ελλάδος. Μεταξύ αυτών τιμούνται οι μάρτυρες Μητροπολίτες: Χρυσόστομος Σμύρνης, Προκόπιος Ικονίου, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Ευθύμιος Ζήλων και Γρηγόριος Κυδωνιών. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως (Σεπτέμβριος).

Ειδικότερα ο άγιος Γεώργιος ο Καρασταμάτης, τιμάται στις 4 Σεπτεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου του, ιδιαίτερα στη Σκιάθο όπου πολλοί Μικρασιάτες από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ αλλά και συγγενείς του εγκαταστάθηκαν μετά την Καταστροφή. Στη Σκιάθο υπάρχει ναΰδριο στη μνήμη του, στα θεμέλια του οποίου τέθηκε χώμα από το σημείο που βρισκόταν ο Ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων στην Αγία Παρασκευή Τσεσμέ της Μικράς Ασίας .

Παραπομπές 

Γεώργιος Καρασταμάτης
Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων
Νεομάρτυρες
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Άγιοι από την Μικρά Ασία
Τζέιμς Γκαντολφίνι

Ο Τζέιμς Τζόζεφ Γκαντολφίνι Τζ. (αγγλικά: James Joseph Gandolfini, Jr., 18 Σεπτεμβρίου 1961 - 19 Ιουνίου 2013) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς και παραγωγός. Ευρέως γνωστός έγινε για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο, στην αμερικανική σειρά The Sopranos, ως Tony Soprano. Μέσω αυτής της ερμηνείες έλαβε διθυραμβικές κριτικές και πολλά βραβεία, κερδίζοντας 3 βραβεία Emmy, 3  Screen Actors Guild Award και μία Χρυσή Σφαίρα.

Εκτός από τον παραπάνω τηλεοπτικό ρόλο, έχει συμμετάσχει και σε αρκετές ταινίες, μεταξύ των οποίων, οι πιο σημαντικές, πρέπει να θεωρούνται οι True Romance (1993), Get Shorty (1995) και το Where the Wild Things Are (2009). Παρόλα αυτά, ο ίσως πιο αξιομνημόνευτος ρόλος του στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία Εκεί που δεν το περιμένεις (2013), από την οποία, μετά θάνατον, η ερημηνεία του έλαβε πολύ καλές κριτικές, καθώς και υποψηφιότητες για βραβεία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ρωμαιοκαθολικοί
Ιταλοαμερικανοί
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Chipita

Η Chipita είναι βιομηχανική και εμπορική εταιρεία παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα. Η εταιρεία εδρεύει στο 12ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών - Λαμίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1973 από τους αδελφούς Φώντα, Απόστολο και Ιωάννη  Γαβαλάκη. Εν συνεχεία, το 1986, η εταιρεία πέρασε στα χέρια του Σπύρου Θεοδωρόπουλου. Το 1992 η εταιρεία ξεκίνησε την εμπορία των μίνι κρουασάν. Το 1994 η εταιρεία εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα, το 1996, η εταιρεία επέκτεινε τις δραστηριότητές της εκτός συνόρων και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, όπως και το 2000 στο Μεξικό. Το 2005 η εταιρεία συγχωνεύθηκε με την «Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.». Πέντε χρόνια αργότερα, το 2010, o Σπύρος Θεοδωρόπουλος και ο όμιλος Olayan από τη Σαουδική Αραβία, αγόρασαν από τη Vivartia τα δικαιώματα της Chipita, δημιουργώντας την εκ νέου.

Μάρκες 
Διαθέτει τις διεθνούς εμβέλειας μάρκες 7DAYS, fineti και Chipicao, όπως και τις τοπικής εμβέλειας μάρκες Molto, Spin Span, Chipita Chips, Tsipers και Extra.

7DAYS 

Η 7DAYS αποτελεί την κύρια μάρκα της εταιρείας διεθνώς. Πέρα από την εγχώρια αγορά, τα προϊόντα της μάρκας διατίθενται και στο εξωτερικό, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όπου οι πωλήσεις γίνονται και μέσω του ηλεκτρονικού εμπορίου.

Προϊόντα 
Τα προϊόντα της μάρκας 7DAYS είναι τα εξής:

 Croissant
 Bake rolls
 Swiss rolls
 Sweet thing
 Cake bar
 Pizzetti

fineti 
Η fineti είναι μία από τις τρεις μάρκες της εταιρείας σε διεθνές επίπεδο.

Chipicao 
Η Chipicao αποτελεί μάρκα της εταιρείας διεθνώς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνικές επιχειρήσεις
Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κώστας Ήσυχος

Ο Κώστας Ήσυχος (Κωνσταντίνος-Ηρακλής Ήσυχος) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Γεννήθηκε στην πόλη της Κίλμες το 1957. Έχει σπουδάσει Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Γιορκ του Τορόντο. Έχει εργαστεί στην Ολυμπιακή Αεροπορία και ήταν μέλος της διοικητικού συμβουλίου του σωματείου υπαλλήλων της Ο.Α. και αντιπρόεδρος της ΟΣΠΑ.

Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν μέλος του ΚΚΕ από το 1985 και αποχώρησε όταν ιδρύθηκε ο Συνασπισμός. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού και κατόπιν του ΣΥΡΙΖΑ, όπου δραστηριοποιούνταν μέσω της Αριστερής Πλατφόρμας.

Εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και κατόπιν ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Παραιτήθηκε από το αξίωμα αυτό τον Ιούλιο του 2015 μετά από την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Βίτσας. 

Στη συνέχεια, συμμετείχε στην συγκρότηση της Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας και τον Αύγουστο του 2015 παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος στην εκλογική λίστα της Λαϊκής Ενότητας στη Β' Αθηνών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΛΑ.Ε.

Παραπομπές

Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο

Η Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο (ιταλικά: San Rocco al Porto, διάλεκτος του Λόντι San Ròcc) είναι μικρή πόλη της βόρειας Ιταλίας στην επαρχία του Λόντι και έχει πληθυσμό 3524 κατοίκων, σύμφωνα με στοιχεία του 2012.

Ιστορία 
Ένας θρύλος αφηγείται ότι ο Άγιος Ρόκκο του Μονπελιέ, άρρωστος από πανώλη, σταμάτησε στο δάσος της περιοχής αυτής για ν' αναπαυθεί από το μακρύ του ταξίδι.

Όσον αφορά στο συνθετικό αλ Πόρτο, παλαιότερα υπήρχε λιμάνι (ιταλικά: porto) στον ποταμό Πάδο, μέσω του οποίου γινόταν το εμπόριο με την Πιατσέντσα.

Προσωπικότητες από την Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο 
 Ντομένικο Μετσάντρι (Domenico Mezzadri, 1867-1936) επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα το Κιότζα (Chioggia).

Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους  3.524 μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Μνημεία της Λομβαρδίας

Παραπομπές

Πόλεις της επαρχίας του Λόντι
Κώστας Κωνσταντινίδης (ΚΚΕ)

Ο Κώστας Κωνσταντινίδης (1888-1970) ήταν καπνεργάτης, συνδικαλιστής και βουλευτής του ΚΚΕ το 1926.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Κωνσταντινίδης, ψευδώνυμο Μερκουρίου γεννήθηκε το 1888 στη Δράμα και ήταν καπνεργάτης. Ασχολήθηκε με το καπνεργατικό συνδικαλισμό και ανήλθε στην ηγεσία καπνεργατικών οργανώσεων. Παράλληλα, εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ και αργότερα στο ΚΚΕ.

Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Δεκέμβριο του 1924 εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου, εξελέγη βουλευτής Δράμας με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ.

Στην εσωκομματική πάλη που ακολούθησε μετά το 3ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1927, τάχθηκε με την πλευρά των λεγόμενων Λικβινταριστών του Παντελή Πουλιόπουλου.

Το 1928 διεγράφη από το ΚΚΕ μαζί με πολλά ακόμη μέλη του κόμματος ως Λικβινταριστής. 
Μετά τη διαγραφή του αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε.

Παραπομπές

Πηγές
 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976

Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Δράμας
Παπαστράτος Α.Β.Ε.Σ.

Η Παπαστράτος Α.Β.Ε.Σ. είναι καπνοβιομηχανία με έδρα τον Ασπρόπυργο. Αποτελεί το μεγαλύτερο παραγωγό και διανομέα τσιγάρων στην Ελλάδα.

Το 1906 ιδρύθηκε η εταιρεία «Αυγερινού-Παπαστράτου Ο.Ε.». Η πρώτη καπνοβιομηχανία της οικογένειας, «Αφοί Παπαστράτου Ο.Ε.», ιδρύθηκε το 1909. Η «Παπαστράτος Ανώνυμος Βιομηχανική Εταιρεία Σιγαρέττων» ιδρύθηκε το 1930 από τον Ευάγγελο Παπαστράτο, με το πρώτο της εργοστάσιο στον Πειραιά. Το 1933, ένα δεύτερο εργοστάσιο άνοιξε στο Βερολίνο, αλλά αναγκάστηκε να κλείσει το 1936 υπό την πίεση του ναζιστικού καθεστώτος. Το 1937, η εταιρεία άνοιξε το τρίτο της εργοστάσιο στο Κάιρο, το οποίο έκλεισε το 1955. Στο απόγειό της, η εταιρεία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς παραγωγούς στην Ελλάδα. Ολόκληρες κοινότητες (όπως το Αγρίνιο) άκμασαν από τις φυτείες καπνού που προμήθευαν στα εργοστάσια Παπαστράτος.

Η εταιρεία ξεκίνησε μια συνεργασία με τη Philip Morris το 1975 και αγοράστηκε από αυτήν το 2003. Το 2009, ένα νέο εργοστάσιο εγκαινιάστηκε στην περιοχή του Ασπροπύργου, μια επένδυση άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ, με δυνατότητα παραγωγής 20 δισεκατομμυρίων τσιγάρων ετησίως. Η εταιρεία κατέχει επίσης μια εγκατάσταση αποθήκης καπνού στο Αγρίνιο.

Από το 2018 η Παπαστράτος έχει σταματήσει την παραγωγή συμβατικών τσιγάρων και έκτοτε παράγει μόνο θερμαινόμενες ράβδους καπνού (Heets), συμβατές με την συσκευή θέρμανσης καπνού IQOS.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνικές επιχειρήσεις
Ελληνικά εμπορικά σήματα