joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ντμίτρι Εγκόροφ

Ο Ντμίτρι Φιοντόροβιτς Εγκόροφ (Дми́трий Фёдорович Его́ров, 10 Δεκεμβρίου 1869 – 10 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός μαθηματικός, γνωστός για τις σημαντικές συνεισφορές του στη διαφορική γεωμετρία και στην ανάλυση.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Εγκόροφ γεννήθηκε στη Μόσχα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ, όπου εκπόνησε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Νικολάι Μπουγκάεφ. Το 1921 εκλέχθηκε πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας της Μόσχας και το 1923 διορίσθηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Μηχανικής και Μαθηματικών του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Επίσης ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών και υπεύθυνος του επιστημονικού περιοδικού Matematicheskii Sbornik της Μαθηματικής Εταιρείας της Μόσχας. Ωστόσο, ο Εγκόροφ θεωρούσε τις πνευματικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις πολύ σημαντικές, και υπερασπίσθηκε ανοικτά την Ορθόδοξη Εκκλησία κατά των μαρξιστών μετά τη Ρωσική Επανάσταση. Για τον λόγο αυτό απολύθηκε από το Ινστιτούτο το 1929 και αποκηρύχθηκε δημόσια. Το επόμενο έτος τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν, πρώτα στη Μόσχα και μετά στο Καζάν, ως «θρησκευτικό σεχταριστή». Αμέσως μετά τη φυλάκισή του, ο Εγκόροφ άρχισε απεργία πείνας, μέχρι που νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο της φυλακής και κατόπιν στην οικία του συναδέλφου του μαθηματικού Νικολάι Τσεμποταριόφ, στο Καζάν, όπου απεβίωσε.

Μεταξύ των μαθηματικών που εκπόνησαν τη διδακτορική διατριβή τους υπό την επίβλεψη του Εγκόροφ ήταν ο τοπολόγος Πάβελ Αλεξάντροφ και ο Νικολάι Λούζιν.

Ερευνητικό έργο
Ο Εγκόροφ μελέτησε τις ισοδυναμικές επιφάνειες και τα τριπλά συστήματα ορθογώνιων συναρτήσεων, ενώ συνεισέφερε σημαντικά στις ευρύτερες ερευνητικές περιοχές της διαφορικής γεωμετρίας και των ολοκληρωτικών εξισώσεων. Η εργασία του Εγκόροφ επηρέασε την έρευνα του Ζαν Γκαστόν Νταρμπού στη διαφορική γεωμετρία και στην ανάλυση. Το Θεώρημα του Εγκόροφ στην πραγματική ανάλυση και στη θεωρία της ολοκληρώσεως ονομάζεται έτσι προς τιμή του. Συγκεκριμένα, ο Εγκόροφ δημοσίευσε μία απόδειξή του σε μία σύντομη εργασία του το 1911 και το αποτέλεσμα αυτό έγινε γνωστό ευρύτερα υπό το όνομά του. Ο Ιταλός μαθηματικός Κάρλο Σεβερίνι είχε δημοσιεύσει μία απόδειξη του ίδιου θεωρήματος το προηγούμενο έτος, αλλά αυτή δεν είχε προσεχθεί.

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία
 , διαθέσιμο στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η «μαθηματική γενεαλογία» του (οι δάσκαλοι και οι μαθητές του)
 Μαθηματική βιογραφία στο MacTutor History of Mathematics archive

Ρώσοι μαθηματικοί
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Πικέρνη (Αλβανία)

Η Πικέρνη (αλβανικά: Piqeras) είναι χωριό εντός του πρώην δήμου του Λούκοβου, στο Νομό Αυλώνα, στη νότια Αλβανία. Κατά την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 ενσωματώθηκε στο δήμο της Χιμάρας.

Δημογραφία 

Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 695 κάτοικοι. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 750 Έλληνες. 

Κατά τη διάρκεια επιτόπιων εργασιών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 1992, η Πικέρνη αριθμούσε 991 κατοίκους, εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν Αλβανοί Ορθόδοξοι, με παρουσία πληθυσμιακών μειονοτήτων 100 Αλβανών Μουσουλμάνων και 50 Ελλήνων.

Ιστορία 
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου (15ος αιώνας – 1912) το χωριό έχαιρε ειδικού διοικητικού καθεστώτος ως τμήμα της περιοχής της Χιμάρας. Το 1742, οι κάτοικοι του γειτονικού αλβανικού μουσουλμανικού χωριού του Μπορς επιτέθηκαν στην Πικέρνη, ωθώντας ορισμένους Αλβανόφωνους Ορθόδοξους Χριστιανούς σε φυγή προς τη Νότια Ιταλία, όπου και ίδρυσαν το χωριό της Βίλλα Μπαντέσσα. Το 1744, επίθεση από ομάδες Αλβανών Μουσουλμάνων ώθησε τους Ελληνόφωνους κατοίκους της Πικέρνης να εγκαταλείψουν το χωριό. Το 1798, το χωριό στοχοποιήθηκε κατά τη διάρκεια επίθεσης από τις δυνάμεις του Αλή Πασά, ο οποίος πέτυχε να θέσει υπό τον έλεγχό του το νότιο τμήμα της ευρύτερης περιοχής της Χιμάρας. Το 1875, ορισμένες Αλβανόφωνες οικογένειες από την Βίλλα Μπαντέσσα με καταγωγή από την Πικέρνη αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν στη Νέα Πικέρνη, οικισμό ο οποίος ιδρύθηκε από το ελληνικό κράτος στην Πελοπόννησο, ωστόσο, εγκαταλείφθηκε ολίγον καιρό αργότερα λόγω οικονομικών προβλημάτων και δυσκολιών κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων του.

Ελληνικό σχολείο βρισκόταν σε λειτουργία στην Πικέρνη με σημείο εκκίνησης το 1871. Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση χρηματοδοτείτο από την τοπική ελληνική κοινότητα, ενώ κατά την περίοδο μεταξύ 1902-1904 επεκτάθηκε περαιτέρω με την ίδρυση παρθεναγωγείου και γυμνασίου. Το 1905, στα εκκλησιαστικά θέματα υπαγόταν στην επισκοπή της Δρυϊνουπόλεως. Το 1914, τοπικές ομάδες ενόπλων από την Πικέρνη υποστήριξαν τον αγώνα για την εγκαθίδρυση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου, ενώ, παράλληλα, συμμετείχαν ενεργά στη σκληρή μάχη η οποία δόθηκε για τον έλεγχο του γειτονικού χωριού Φτέρρα, καθώς και των υψωμάτων περιμετρικά του χωριού Τσόρραϊ.

Το χωριό αποτελεί τη γενέτειρα του Αλβανού εθνικού ήρωα Βασίλ Λάτσι, ο οποίος επεχείρησε να δολοφονήσει τους Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, Βασιλέα της Ιταλίας, και Σεφκέτ Μπέη Βερλάτσι, Πρωθυπουργό της Αλβανίας, έπειτα από την κατάληψη της Αλβανίας από την Φασιστική Ιταλία.

Παραπομπές

Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Μαριγώ Ζαραφοπούλα

Η Μαριγώ Ζαραφοπούλα ήταν αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας από την Κωνσταντινούπολη.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης όπου και κατοικούσε. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και όταν κατά τις αρχές του 1821, ο Ασημάκης Θεοδώρου πρόδωσε τα μυστικά της οργάνωσης στις οθωμανικές αρχές, ανέλαβε, χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες της με διάφορους αξιωματούχους, να πληροφορηθεί λεπτομέρειες για το συμβάν, αποστολή την οποία έφερε εις πέρας. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας τις ίδιες γνωριμίες καθώς και τη σημαντική της περιουσία, πέτυχε την δραπέτευση των γιων του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη ως αιχμάλωτοι. Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή της ίδιας αλλά και του εμπόρου αδελφού της, Χατζηβασίλη, στη Φιλική Εταιρεία, γνώρισε διώξεις ενώ ο αδελφός της καρατομήθηκε στις 23 Απριλίου του 1821. Τελικά, μετά από μεγάλες ταλαιπωρίες, η Ζαραφοπούλα κατάφερε να μεταβεί στην Ύδρα της επαναστατημένης Ελλάδας, κομίζοντας μαζί της μεγάλο χρηματικό ποσό το οποίο διέθεσε για τις ανάγκες της επανάστασης. 

Στην Πελοπόννησο, χρησιμοποιήθηκε από τους Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη ως κατάσκοπος εντός της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Τα επόμενα χρόνια, χρηματοδότησε την εκστρατεία του Φαβιέρου στην Κάρυστο καθώς και την αντίστοιχη του Χατζημιχάλη Νταλιάνη στην Κρήτη. Μεσούσης της επανάστασης, παντρεύτηκε τον αξιωματικό Γεώργιο ή Θεόδωρο Στεφάνου ο οποίος σκοτώθηκε μαχόμενος, αποκτώντας μαζί του δύο παιδιά. Πέθανε άπορη μετά το 1865, έτος κατά το οποίο αιτήθηκε σύνταξη από την Επιτροπή Εκδουλεύσεων.

Την προσφορά της Ζαραφοπούλας στην επανάσταση, πιστοποίησαν με σχετικά έγγραφα αρκετοί σημαντικοί οπλαρχηγοί όπως οι Γενναίος Κολοκοτρώνης, Χατζηχρήστος, Νικηταράς κ.ά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Κούλα Ξηραδάκη, Γυναίκες του '21 - Προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα - Γιάννινα 1995.
Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τ. 11ος.

Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αγωνίστριες του 1821
Όλνταμ

Το Όλνταμ (Oldham) είναι πόλη που βρίσκεται στην Αγγλία, στην ευρύτερη περιοχή του Μάντσεστερ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 103.544 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη στα Πέννινα Όρη, 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του Μάντσεστερ. Το Όλνταμ αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα ως βιομηχανική πόλη και διεθνές κέντρο της υφαντουργίας. Μετά το κλείσιμο των υφαντουργιών στα μέσα του 20ού αιώνα, η οικονομία της πόλης παρήκμασε. Σήμερα το Όλνταμ είναι κυρίως οικιστική περιοχή.

Πόλεις της Αγγλίας
Αναισθησιολογία

Η αναισθησιολογία είναι ο κλάδος της ιατρικής που αποσκοπεί στην ανακούφιση από τον πόνο κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επεμβάσεως ή μετά από αυτή. Ο ειδικευμένος στην αναισθησιολογία επιστήμονας ονομάζεται αναισθησιολόγος. Επίσης, όλο και συχνότερα τις τελευταίες δεκαετίες οι αναισθησιολόγοι αναλαμβάνουν την ανακούφιση από μη χειρουργικούς πόνους και τη διαχείριση ανακουφιστικής φροντίδας. Στην Ελλάδα και στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες η αναισθησιολογία αποτελεί ειδικότητα της ιατρικής, η οποία αποκτάται μόνο από πτυχιούχους ιατρούς.

Ο σκοπός της αναισθησιολογίας επιτυγχάνεται με την επαγωγή στον οργανισμό της καταστάσης που είναι γνωστή ως αναισθησία ή νάρκωση, με τη χρήση κατάλληλων χημικών ουσιών. Η αναισθησία διακρίνεται σε γενική και τοπική. Με τη γενική αναισθησία, η αναισθησιολογία προσπαθεί να μιμηθεί κατά το δυνατό τον φυσικό ύπνο, δηλαδή εκτός από την απώλεια της αισθήσεως του πόνου να επάγει απώλεια συνείδησης και μυική χάλαση. Συνεκδοχικά, στα καθήκοντα του αναισθησιολόγου περιλαμβάνεται ο συνεχής έλεγχος της οξυγονώσεως του αίματος του χειρουργούμενου.

Ως σχετικοί με την αναισθησιολογία προβάλλουν οι σύγχρονοι κλάδοι της εντατικολογίας και της ιατρικής επειγόντων περιστατικών και ανανήψεως, ενώ βασική σχετική επιστήμη είναι η φαρμακολογία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ελληνική Αναισθησιολογική Εταιρεία]
 Εταιρεία Αναισθησιολογίας και Εντατικής Ιατρικής Βορείου Ελλάδος
 Ευρωπαϊκή Εταιρεία Αναισθησιολογίας 
 Ευρωπαϊκό περιοδικό αναισθησιολογίας

Αναισθη
Πόνος
Ιππόδρομος της Αρχαίας Ολυμπίας

Ο Ιππόδρομος της Αρχαίας Ολυμπίας ήταν ο χώρος διεξαγωγής των αρματοδρομιών και των ιππικών αγωνισμάτων των Ολυμπιακών Αγώνων της αρχαιότητας.

Περιγραφή 
Σύμφωνα με περιγραφή του Παυσανία βρισκόταν νότια του Σταδίου και καταλάμβανε μία μεγάλη έκταση μήκους περίπου 600μ. και πλάτους 200μ. Ο ιππόδρομος ήταν ένας πλατύς, επίπεδος, ανοιχτός χώρος όπου η αφετηρία και το τέρμα οριζόταν με ένα στύλο. Ένας δεύτερος μικρός στύλος, η νύσσα, όριζε το σημείο καμπής.
Οι ιπποδρομίες αποτελούσαν ένα από τα πιο δημοφιλή και εντυπωσιακά αγωνίσματα που τελούνταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην αρχαία Ελλάδα. Τα ιπποδρομικά αγωνίσματα της εποχής ήταν το τέθριππον, η απήνη, η συνωρίς, το τέθριππο πώλων, η συνωρίς πώλων, η ιπποδρομία τέλειων κελήτων, η κάλπη και η ιπποδρομία των πώλων. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο πρώτος αγώνας αρματοδρομίας έγινε ανάμεσα στον Πέλοπα και τον Οινόμαο, τον βασιλιά της Πίσας και πραγματοποιήθηκε στην Ολυμπία. Στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες οι ηνίοχοι δεν ήταν οι ιδιοκτήτες των αλόγων. Η νίκη όμως ανήκε στους ιδιοκτήτες οι οποίοι στέφονταν νικητές με τον κότινο και απολάμβαναν όλες τις τιμές αν και δεν έπαιρναν μέρος στους ιππικούς αγώνες. Ενώ οι ηνίοχοι κέρδιζαν μόνο ένα μικρό μέρος από τη δόξα του νικητή, όπως μία μάλλινη ταινία που ο ιδιοκτήτης του αλόγου τους έδενε στο μέτωπο.

Ο Ιππόδρομος της Αρχαίας Ολυμπίας είχε ένα πολύπλοκο σύστημα εκκίνησης για να αποφεύγεται η πρόωρη εκκίνηση των αρμάτων. Ο μηχανισμός εκκίνησης ήταν εφεύρεση του ανδριαντοποιού Κληοίτα, την οποία βελτίωσε ο Αριστείδης. Κατά τα λεγόμενα του Παυσανία, η απαιτούμενη ενέργεια για την κίνηση του μηχανισμού προερχόταν από την πτώση ενός χάλκινου δελφινιού με σκοπό το “πέταγμα” ενός χάλκινου αετού.

Έρευνες για τον εντοπισμό του 
Έως τις αρχές του 21ου αιώνα τα ίχνη του ιπποδρόμου είχαν χαθεί. Οι απόψεις που υπήρχαν ήταν πως είχε παρασυρθεί από τον Αλφειό ενώ μία άλλη νεότερη πως η θέση του Ιπποδρομίου προσδιορίστηκε στα νοτιοανατολικά του Σταδίου. Ωστόσο το 2008 ερευνητές του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου ανέφεραν πως ανακαλύψαν την τοποθεσία του στα ανατολικά της Ολυμπίας με χρήση ραντάρ. ακολουθώντας τις περιγραφές του περιηγητή Παυσανία ο οποίος είχε επισκευτεί τον χώρο κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ..

Έκθεση  φωτογραφιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Αρχαία Ολυμπία
Επαρχία Ταϊβάν (Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας)

Η Επαρχία Ταϊβάν της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας / PRC (απλοποιημένα κινεζικά: 台湾 省, παραδοσιακά κινεζικά: 臺灣 省 ή 台灣 省, πινγίν: Táiwān shěng) είναι αμφισβητούμενο έδαφος το οποίο, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας θεωρεί πως αποτελεί μία από τις επαρχίες της. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας δεν είχε όμως ποτέ τον πραγματικό έλεγχο του εδάφους. Αντ' αυτού, τελεί υπό τον ντε φάκτο έλεγχο της Δημοκρατίας της Κίνας / ROC (σήμερα γνωστή ως Ταϊβάν), από το τέλος του Κινεζικού Εμφυλίου Πολέμου και την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949.

Έμμεση συνέπεια της ντε φάκτο κατάστασης της Ταϊβάν ως ανεξάρτητη χώρα, είναι το γεγονός ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας δεν έχει επαρχιακή κυβέρνηση ή επαρχιακό κυβερνήτη για την Ταϊβάν. Στην πράξη, τον ρόλο αυτό κατέχει το Γραφείο Υποθέσεων της Ταϊβάν του Κρατικού Συμβουλίου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. 

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας θεωρεί πως αποτελεί το διάδοχο κράτος της, προ του 1949, Δημοκρατίας της Κίνας και τη μόνη νόμιμη αρχή της Κίνας από την ίδρυσή της, την 1η Οκτωβρίου 1949, και αντιμετωπίζει την Ταϊβάν ως μέρος μιας «αδιαίρετης Κίνας». Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας αυτό το αμφισβητεί. 

Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας, η οποία στην πραγματικότητα ελέγχει την «Επαρχία Ταϊβάν», αναφέρεται συχνά από την ΛΔΚ ως «Αρχές της Ταϊβάν». Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και η Δημοκρατία της Κίνας δεν αναγνωρίζουν επίσημα η μία την άλλη.

Η Δημοκρατία της Κίνας στην Ταϊβάν αναγνωρίζεται σήμερα από 20 χώρες, και δεν είναι πλέον μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ή των υποοργανισμών του από το 1971. Ωστόσο, οι περισσότερες χώρες διατηρούν ανεπίσημες σχέσεις με την Ταϊβάν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ταιβαν
Αρχηγός κυβέρνησης του Τοκελάου

Ο αρχηγός κυβέρνησης του Τοκελάου είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Η επίσημη ονομασία του είναι Ulu. Το νησί βρίσκεται στον νότιο Ειρηνικό και είναι εξαρτημένη περιοχή από τη Νέα Ζηλανδία από το 1926. Στο Τοκελάου δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα και κάθε χρόνο η προεδρία αλλάζει μεταξύ των faipule (ηγέτες) των 3 ατολών του Τοκελάου. Οι εκλογές γίνονται ανά τρία χρόνια.

Αρχηγοί κυβερνήσεως του Τοκελάου

Παραπομπές 

Αρχηγος κυβερνησης
Σία

Στην Αιγυπτιακή μυθολογία ο Σία ή Σάα ήταν η θεοποίηση της αντίληψης στην κοσμολογία της Εννεάδας της Ηλιούπολης, και πιθανόν ισοδυναμούσε με τις πνευματικές ενέργειες της καρδιάς του Φθα στην Μεμφιτική κοσμογονία. Είχε επίσης συσχέτιση με το γράψιμο, και συχνά αναπαριστάται σε ανθρωπομορφική μορφή κρατώντας περγαμηνή παπύρου. Ο πάπυρος αυτός θεωρείται ότι περιείχε πνευματικά επιτεύγματα.

Λεγόταν ότι ο Ατούμ δημιούργησε τους δύο θεούς Σία και Χου από το αίμα του που πετάχτηκε όταν έκοψε ο ίδιος το πέος του, μια πιθανή αναφορά στην περιτομή.

Ο Σία εμφανίζεται να στέκεται πάνω στην Ηλιακή Βάρκα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του τη νύχτα, σε ταφικά κείμενα και ταφικές τοιχογραφίες του Νέου Βασιλείου, μαζί με τον Χου, το "Λόγο της Δημιουργίας" και τον Χέκα, το θεό της μαγείας. Οι θεοί αυτοί θεωρούνταν ως ειδικές δυνάμεις που βοηθούν τον δημιουργό, και αν και ο Χέκα είχε δικιά του λατρεία, ο Σία δεν είχε.

Το ιερογλυφικό Σία χρησιμοποιούταν επίσης για να αντιπροσωπεύσει το "να καταλάβω", "να γνωρίζω" ή "να έχω επίγνωση".

Παραπομπές

Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Θεότητες του θανάτου
Θεότητες της σοφίας
Χου

Στην Αιγυπτιακή μυθολογία ο Χου είναι η θεοποίηση της πρώτης λέξης, του Λόγου της δημιουργίας, που λέγεται ότι είπε ο Ατούμ κατά την εκσπερμάτισή του, ή στον αυτό-ευνουχισμό του κατά την αυνανιστική πράξη της δημιουργίας της Εννεάδας.

Ο Χου αναφέρεται ήδη στα Κείμενα των Πυραμίδων (PT 251, PT 697) του Αρχαίου Βασιλείου ως σύντροφος του νεκρού Φαραώ. Μαζί με το θεό Σία, αναπαριστάται στη συνοδεία του Θωθ, με τον οποία επίσης ταυτίζεται κάποιες φορές.

Κατά το Μέσο Βασίλειο, όλοι οι θεοί συμμετέχουν στον Χου και τον Σία, και σχετίζοντι με τον Φθα, που δημιούργησε το σύμπαν προφέροντας τη λέξη της δημιουργίας. Ο Χου αναπαριστάται με ανθρώπινο σχήμα, ως γεράκι, ή ως άνθρωπος με κεφάλι κριαριού.

Κατά το Νέο Βασίλειο, ο Χου και ο Σία μαζί με τον Χέκα, την Ιρέρ και τη Σεντζέμ ήταν μέλη των δεκατεσσάρων δημιουργικών δυνάμεων του Άμων-Ρα. Μέχρι την Πτολεμαϊκή περίοδο ο Χου είχε συγχωνευτεί με το θεό Σου (αέρας).

Παραπομπές

Wilkinson, R. H., Die Welt der Götter im Alten Ägypten. Glaube - Macht - Mythologie, Stuttgart 2003

Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Μαρτσίγουε

Το Μαρτσίγουε  (ισπανικά: Marchigüe, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [marˈtʃiɣwe]), μερικές φορές συλλαβισμένο Marchihue,  προφορά ΔΦΑ: [marˈtʃiɣwe] (Μαρτσίουε) είναι χιλιανή κοινότητα και πόλη στην επαρχία Καρδενάλ Κάρο της έκτης περιοχής του  Ο' Χίγκινς της Χιλής.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, το Μαρτσίγουε εκτείνεται σε μια έκταση 659,9 χλμ² και έχει 6.904 κατοίκους.

Ως κοινότητα, το Μαρτσίγουε είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος του Μαρτσίγουε 
 Indicadores comunales de Marchihue en la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile Κοινοτικοί δείκτες του Μαρτσίουε στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου της Χιλής 
 Εθνικό Ινστιτούτο της Στατιστικής 

Πόλεις της Χιλής
Κοινότητες της Χιλής
Ντιαμπλ Νουάρ

Η Ντιάμπλ Νουάρ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπραζαβίλ, Δημοκρατία του Κονγκό. Ιδρύθηκε το 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Stade Alphonse Massemba-Débat, χωρητικότητας 33037 θεατών. Συμμετέχει στην Congo Premier League, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έχει κατακτήσει 8 φορές το πρωτάθλημα (1961, 1966, 1977, 1992, 2004, 2007, 2009, 2011) και 6 φορές το κύπελλο (1989, 1990, 2003, 2005, 2012, 2014).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Team profile - footballdatabase

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Ποδοσφαιρικές ομάδες Δημοκρατίας του Κονγκό
Μουσική της Ιαπωνίας

Η λαϊκή μουσική της Ιαπωνίας, της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, έχει κοινά χαρακτηριστικά με τις μουσικές της Κίνας, του Θιβέτ και έχει επηρεαστεί γενικά από όλες τις Βουδιστικές μουσικές. Η μουσική τους είναι στενά δεμένη με τον χώρο, την ποίηση, το θέατρο και την θρησκεία. 

Η παραδοσιακή μουσική στην Ιαπωνία χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: μουσική για το θέατρο Νταγκάου, μουσική για το θέατρο Νο και οργανική μουσική για Κότο και Σαμουκάτσι.

Δομή 
Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούν πεντάφθογγες κλίμακες. Ο ρυθμός είναι δίσημος και ελεύθερος.

Μουσικά όργανα

Κότο 
Το Κότο είναι χορδόφωνο μουσικό όργανο κινεζικής προέλευσης με μήκος 1,80 μ.

Σαμισέν 
Το Σαμισέν είναι χορδόφωνο που παίζεται με πένα. Έχει μικρό βραχίονα και δεν έχει τάστα. Το ηχείο του είναι ορθογώνιο και φτιαγμένο από δέρμα γάτας ή σκύλου. Οι χορδές είναι από μετάξι.

Κατάσα 
Είναι μεταφερόμενο. Οι εκτελεστές φορούν στα δάκτυλά τους πένες, που είναι προσαρμοσμένες με μεταλλικές δακτυλήθρες.

Πηγές 

 Σχολικό εγχειρίδιο της μουσικής, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων Διόφαντος.

Μουσική στην Ιαπωνία
Αργυρή Πεδιάδα

Η Αργυρή Πεδιάδα (Argyre Planitia) είναι μία μεγάλη πεδιάδα και κυκλική λεκάνη από πρόσκρουση αστεροειδούς που βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη `Αρη. Η ονομασία της προέρχεται από ένα μυθικό νησί από άργυρο της ελληνικής μυθολογίας, που βρισκόταν στον ανατολικό ωκεανό. Της δόθηκε για πρώτη φορά σε ένα χάρτη του πλανήτη που σχεδίασε ο Ιταλός αστρονόμος Τζοβάνι Σκιαπαρέλι το 1877.

Το κέντρο της Αργυρής βρίσκεται σε αρειογραφικές συντεταγμένες 49,7 μοίρες νότιο πλάτος και 70,5 μοίρες ανατολικό μήκος. Η πεδιάδα απλώνεται μεταξύ των πλατών 35° έως 61° Ν και 27° έως 62° Δ. Η λεκάνη έχει διάμετρο περίπου 1800 χιλιόμετρα και ο πυθμένας της βρίσκεται 5,2 χλμ. κάτω από τις γύρω περιοχές: Πρόκειται για τη δεύτερη λεκάνη από πρόσκρουση στον `Αρη μετά την Ελλάδα.

Η Αργυρή δημιουργήθηκε πιθανώς κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου του Ύστερου Βαρέος Βομβαρδισμού (Late Heavy Bombardment) στο Ηλιακό Σύστημα, περίπου 3,9 δισεκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα, και ίσως είναι μία από τις καλύτερα διατηρημένες λεκάνες προσκρούσεως από εκείνη τη μακρινή εποχή. Περιβάλλεται από τραχιά οροπέδια που σχηματίζουν ομόκεντρα και ακτινικά σχήματα γύρω της, με οροσειρές όπως τα Όρη των Χαρίτων (Charitum Montes) και τα Όρη των Νηρηίδων (Nereidum Montes).

Τέσσερα μεγάλα νοάχεια φαράγγια φαίνονται να εκβάλλουν ακτινικά προς τη λεκάνη. Τα τρία από αυτά (οι κοιλάδες Surius, Dzígai και Palacopas) φιλοξενούσαν κάποτε ποτάμια που έρρεαν μέσα στην Αργυρή από τα νότια και τα ανατολικά, διασχίζοντας τις οροσειρές του χείλους της. Το τέταρτο, η Κοιλάδα Uzboi, εμφανίζεται να διαρρεόταν προς τα έξω της Αργυρής, προς τα βόρεια, στη Χρυσή Πεδιάδα. Υπάρχει και ένας μικρότερος δίαυλος εκροής, η Κοιλάδα Nia, που φαίνεται να δημιουργήθηκε μεταγενέστερα, κατά την Αμαζόνια περίοδο, μετά το τέλος των μεγάλων πλημμυρών και λιμνογενέσεων.

Ο αρχικός πυθμένας της λεκάνης είναι σήμερα θαμμένος κάτω από εύθρυπτο, χαλαρό και χονδρόκοκκο διαστρωματωμένο υλικό που ίσως είναι λιμναίο ίζημα. Δεν είναι ορατοί εσωτερικοί δακτύλιοι από την πρόσκρουση, αλλά απομονωμένοι όγκοι μέσα στη λεκάνη μπορεί να είναι υπολείμματα ενός εσωτερικού δακτυλίου.

Ο κρατήρας Γκάλε στο ανατολικό άκρο της Αργυρής μοιάζει πολύ από ψηλά με ένα χαμογελαστό ανθρώπινο πρόσωπο.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Χάρτης της Αργυρής από την Google Mars

Αργυρη
Όλμπανι (Νέα Ζηλανδία)

Το Όλμπανι (αγγλικά: Albany) αποτελεί βόρειο προάστιο του Ώκλαντ, μία από τις πολλές πόλεις στο βόρειο τμήμα της Νέας Ζηλανδίας. Το όνομα προέρχεται από το Alba (η Σκωτία στα γαελικά) και εκλατινισμό του. Βρίσκεται στα βόρεια του λιμανιού Γουαϊτεμάτα, 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης του Ώκλαντ. Το προάστιο είναι στο τμήμα Όλμπανι, μία από τις δεκατρείς διοικητικές διαιρέσεις της Όκλαντ Σίτι. Ένα από τα νεότερα προάστια της πόλης, ήταν μέχρι σχετικά πρόσφατα μια πόλη από μόνη της, και εξακολουθεί να έχει την αίσθηση ότι δεν είναι πραγματικά ένα μέρος της πόλης, η οποία βρίσκεται κυρίως στα νοτιοανατολικά της. Μεγάλο μέρος της γης στα βόρεια του Όλμπανι εξακολουθεί να είναι ημιαγροτικό. Η ονομασία στα μαορί για την περιοχή ήταν Okahukura (κυριολεκτικά, «τόπος ουράνιου τόξου» ή «τόπος πεταλούδων»). Η πόλη ήταν αρχικά γνωστή ως Λούκας Κρικ., αλλά μετονομάστηκε το 1890 από τον Πρίγκιπα Λεοπόλδο, Δούκα του Όλμπανι, γιο της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Παραπομπές
Μπα (κωμόπολη)

Η Μπα (αγγλικά: Ba) είναι κωμόπολη των νήσων Φίτζι. Απέχει 37 χιλιόμετρα από τη Λαουτόκα και 62 χιλιόμετρα από το Νάντι στην ακτή του Βίτι Λέβου, της μεγαλύτερης νήσου των Φίτζι. Καλύπτει μια έκταση 327 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ είχε πληθυσμό 14.596 στην απογραφή του 1996. Η πόλη είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Μπα, από τον οποίο πήρε την ονομασία της. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Μπα ήταν διάσημη για την γέφυρα η οποία προκαλούσε σοβαρά προβλήματα κυκλοφορίας. Η παλιά γέφυρα καταστράφηκε από τις πλημμύρες του 1990 και μια νέα γέφυρα χτίστηκε κοντά στην προηγούμενη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σύνδεση με την κύρια εθνική οδό (King's Road) παρακάμπτοντας την Μπα. Η πόλη Γιανξίνγκ στην Κίνα είναι αδελφοποιημένη με τη Μπα.

Αξιοθέατα αποτελούνν το Ραραβάι Μιλ (Rarawai Mill) στα περίχωρα της πόλης και ένα μεγάλο τζαμί κοντά στο ποτάμι, στην καρδιά της πόλης.

Παραπομπές
Μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας

Η μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας,  είναι αστική περιοχή με κέντρο το οικοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Αν και δεν υπάρχουν σαφή γεωγραφικά πλαίσια, αποτελείται από τις περιφερειακές ενότητες του Πειραιά, τον Κεντρικό, το Βόρειο, το Δυτικό και το Νότιο τομέα Αθηνών που είναι το κύριο μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας,  και μεγάλο μέρος της Ανατολικής (π.χ. Κορωπί) και Δυτικής Αττικής (π.χ. Ελευσίνα).   Είναι η περιοχή που εξυπηρετεί ο ΟΑΣΑ.

Γεωγραφία
Η μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας βρίσκεται στην Αττική. Εκτείνεται στις Περιφερειακές Ενότητες του Πειραιά, τον Κεντρικό, το Βόρειο, το Δυτικό, το Νότιο τομέα Αθήνας, αλλά και τμήματα της Ανατολικής και Δυτικής Αττικής έχοντας πληθυσμό 3.761.810.

Υποπεριοχές

Οι βασικές υποπεριοχές της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας που παρουσιάζονται σε σκούρο κόκκινο είναι οι εξής:

Επιπλέον υποπεριοχές που μερικές φορές εντάσσονται εντός της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας και παρουσιάζονται σε ανοιχτό κόκκινο περιλαμβάνουν:

Πόλεις και περιοχές
Ο ακόλουθος κατάλογος περιέχει πόλεις και περιοχές άνω των 50.000 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Χάρτης Public Issue

Αθηνα
Αθήνα
Γενικός Κυβερνήτης

Γενικός Κυβερνήτης (αγγλικά: Governor-General) είναι ο τίτλος ενός αξιωματούχου που εκπροσωπεί μία κυριαρχία (μοναρχία ή δημοκρατία) σε ανεξάρτητο βασίλειο ή σε μεγάλο αποικιακό κράτος ή άλλο έδαφος που κατέχει μια μοναρχία ή δημοκρατία. Ανάλογα με την πολιτική διευθέτηση του εδάφους, ο Γενικός Κυβερνήτης μπορεί να είναι υψηλόβαθμος κυβερνήτης, ή κύριος διοικητής ανώτερος των «κοινών» διοικητών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 WorldStatesmen
 National Museum of Australia Governor-General's dispatch box (1937–1952)

Κυβέρνηση
Σαγκάη ΣΙΠΓ ΦΚ

Η Σανγκάη ΣΙΠΓ ΦΚ είναι μια κινεζική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Σαγκάη. Συμμετέχει στην Chinese Super League. Ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2005 σαν Σανγκάη Ιστ Έιζια. Το 2012 μετονομάστηκε σε Σανγκάη Ζομποναρτ. Το σημερινό της όνομα το πήρε το 2015. Έδρα της ομάδας είναι το Shanghai Stadium, χωρητικότητας 56842 θεατών. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα 2ης κατηγορίας (2012) και ένα πρωτάθλημα 1ης κατηγορίας (2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

 
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2005
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας
Σεντσέν ΦΚ

Η Σεντσέν ΦΚ είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Σεντσέν, Γκουανγκντόνγκ. Ιδρύθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1994. Έδρα της ομάδας είναι το Bao'an Stadium, χωρητικότητας 40000 θεατών. Συμμετέχει στην China League One ενώ έχει αρκετές συμμετοχές στην Chinese Super League.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Fan website

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1994
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κίνας
Ρούδι Ροδρίγκες

Η Ρούδι Ροδρίγκες (Ruddy Rodríguez) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈruði roˈðɾiɣes], είναι μια πρώην Μις Βενεζουέλα, ηθοποιός, μοντέλο και επιχειρηματίας. Γεννημένη στο Ανάκο, Ανσοάτεγκι, κόρη του βενεζουελανού Πέδρο Χοσέ Ροδρίγκες και της ιταλίδας Λουτσία ντε Ρίτα, ο αδελφός της είναι Ρομάνο και η αδελφή της είναι Ρίνα. Εκπροσώπησε τη Βενεζουέλα στο διαγωνισμό Μις Κόσμος 1985 στην Αγγλία όπου κατέκτησε στις 7 κορυφαίες.
 
Έκανε 4 ημερολόγια (1992, 1993, 1994 και 1995), όντας η πρώτη βενεζουελανή ηθοποιός της οποίας τα ημερολόγια πωλήθηκαν σε άλλες χώρες: Βενεζουέλα, Ισημερινός, Περού, Κολομβία και Ρωσία.

Προώθησε μια φορά μια σειρά μαγιό. Η Ροδρίγκες προωθεί τώρα τη δική της σειρά καλλυντικών. Έχει ανοίξει πέντε καταστήματα: δύο στο Καράκας, ένα στη Βαλένσια, ένα στη Σιουδάδ Γκουαγιάνα και ένα στην Μπογκοτά, γνωστή ως «Ruddy Rodriguez Cosmetics». Έχει ανοίξει πέντε καταστήματα. Περισσότερα καταστήματα προγραμματίζονται για τη Βενεζουέλα, την Κολομβία, τον Ισημερινό και το Μαϊάμι.

Τηλενουβέλες και τηλεοπτικές σειρές
Η Ρούδι Ροδρίγκες είναι μια δημοφιλής ηθοποιός στις λατινοαμερικάνικες τηλενουβέλες και τηλεοπτικές σειρές.

Ταινίες
Η Ροδρίγκες εμφανίστηκε στην ταινία του Τζέιμς Μποντ το 1987: Με το δάκτυλο στη σκανδάλη (The Living Daylights).

Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες:

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Ρούδι Ροδρίγκες στο IMDb
 Βιογραφία της Ρούδι Ροδρίγκες στο biografias.es 
 Βιογραφία και φωτογραφίες της Ρούδι Ροδρίγκες στο Taringa  
Φωτογραφίες της Ρούδι Ροδρίγκες
Μις Βενεζουέλα: Ρούδι Ροδρίγκες (Φωτογραφίες)
Ημερολόγιο της Ρούδι Ροδρίγκες (1993)
Φωτογραφίες της Ρούδι Ροδρίγκες και άλλων γυναικών

Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Βενεζουελάνοι μοντέλα
Βενεζουελάνοι επιχειρηματίες
Βενεζουελανοί παραγωγοί ταινιών
Οι απάχηδες των Αθηνών (ταινία, 1950)

Οι απάχηδες των Αθηνών είναι δραματική ελληνική ταινία του 1950, σε παραγωγή Ολύμπια Φιλμ, σκηνοθεσία Ηλία Παρασκευά και σενάριο Γιάννη Πρινέα.

Πλοκή

Η ταινία αποτυπώνει τις σχέσεις μεταξύ πλουσίων και φτωχών με φόντο την παλιά Αθήνα. Ο Κώστας είναι γνωστός στην πιάτσα ως "Πρίγκιπας". Οι δουλειές του είναι ύποπτες, όμως τις εκτελεί πάντα με φινέτσα. Έτσι, τώρα που έμαθε την άφιξη του Ελληνοαμερικανού νεόπλουτου κυρίου Παραλή και της κόρης του Βέρας, για την οποία ο Παραλής ψάχνει αριστοκράτη γαμπρό, αποφασίζει να παρουσιαστεί μπροστά του ως πραγματικός πρίγκιπας. Στο μεταξύ, ο ταπεινός γραμματέας και ποιητής Κλέων, βαθιά ερωτευμένος με τη Βέρα, αναγκάζεται να υποχωρήσει μπροστά στη θέληση και το χρήμα του κυρίου Παραλή.

Βάση της ταινίας αποτελεί η ερωτική ιστορία του Κώστα και της Τιτίκας, η οποία ξεκινά με αφορμή ένα ποτήρι που σπάει στο κεφάλι του Κώστα κατά τη διάρκεια ενός καβγά στην ταβέρνα του Αντρέα. Ακολουθεί μια σειρά από κωμικές καταστάσεις και παρεξηγήσεις, που καταλήγουν σε προσωρινό χωρισμό του ζευγαριού, που όμως ξανασμίγει στο τέλος της ταινίας.

Διανομή 

 Λάμπρος Κωνσταντάρας - Κώστας
 Φραγκίσκος Μανέλλης - Καρούμπας
 Μίμης Φωτόπουλος - Καρκαλέτσος
 Ντίνος Ηλιόπουλος - Κλέων
 Λύντια Στεφανίδου - Τιτίκα
 Άννα Καλουτά - Βέρα Παραλή
 Αιμίλιος Βεάκης - Ανδρέας Βερέμης
 Μαίρη Λαΐδου - τσιγγάνα
 Πάνος Καραβουσάνος

Παραγωγή και παραλειπόμενα 
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 23 Νοεμβρίου 1950,  καταλαμβάνοντας την 3η θέση μεταξύ 13 ταινιών της σεζόν 1949-1950 με 80.140 θεατές.  Ήταν η πρώτη απόπειρα παραγωγής κινηματογραφικού μιούζικαλ για τα ελληνικά δεδομένα. Το έργο του Χατζηαποστόλου είχε γνωρίσει ήδη μεγάλη επιτυχία ως οπερέτα στη Λυρική Σκηνή,  ενώ είχε προηγηθεί παλιότερη κινηματογραφική μεταφορά (1930) από την Νταγκ Φιλμ,  την πρώτη ελληνική παραγωγή όπου συγχρονίζονταν ήχος και εικόνα. 

Την εποχή των γυρισμάτων της ταινίας, βρισκόταν σε εξέλιξη ο θυελλώδης έρωτας Λάμπρου Κωνσταντάρα και Άννας Καλουτά, που στάθηκε αφορμή για να χωρίσει ο Κωνσταντάρας από την πρώτη του γυναίκα, Γιούλη. 

Οι Μίμης Φωτόπουλος και Φραγκίσκος Μανέλλης ερμηνεύουν το χαρακτηριστικό τραγούδι "Ρετσίνα",  ενώ το ζευγάρι Κωνσταντάρας-Καλουτά τραγουδούν "Τι μάτια".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι απάχηδες των Αθηνών στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Οι απάχηδες των Αθηνών  στο Cine.gr
Οι απάχηδες των Αθηνών στην TMDb
Κριτική της ταινίας  από τη Λευκοθέα Κανελλίδου

Ταινίες του 1950
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε έργα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ολύμπια Φιλμ
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1935

Η 8η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ,  πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 5 Μαρτίου 1936.

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Πολλαπλές υποψηφιότητες

Αριθμός νικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Βιβλιογραφία

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1936

Η 9η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 4 Μαρτίου 1937.

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Πολλαπλές υποψηφιότητες

Αριθμός νικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Βιβλιογραφία

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1937

Η 10η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 3 Μαρτίου 1938. Παρουσιαστής ήταν ο Μπομπ Μπερνς.

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Πολλαπλές υποψηφιότητες

Αριθμός νικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Βιβλιογραφία

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1938

Η 11η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 23 Φεβρουαρίου 1939. Για πρώτη φορά 
δεν υπήρξε επίσημος παρουσιαστής.

Υποψηφιότητες και Βραβεία

Πολλαπλές υποψηφιότητες

Αριθμός νικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Βιβλιογραφία

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1939

Η 12η απονομή των Βραβείων Όσκαρ έλαβε χώρα στις 29 Φεβρουαρίου 1940. Ο Μπομπ Χόουπ παρουσίασε την τελετή για πρώτη του φορά από τις συνολικά 19 φορές που παρουσίασε τα βραβεία.

Βραβεία Ακαδημίας για Αριστεία 

Η Ακαδημία απένειμε Βραβεία Αριστείας σε είκοσι κατηγορίες.

Πολλαπλές υποψηφιότητες

Αριθμός νικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Βιβλιογραφία

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1998

Η 70η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1998, έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1999. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για τρίτη φορά η Γούπι Γκόλντμπεργκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Φεβρουαρίου   με την ταινία Ερωτευμένο Σαίξπηρ να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 13, και την Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν να ακολουθεί με 11 υποψηφιότητες. Οι μεγάλοι νικητές της βραδιάς ήταν το Ερωτευμένος Σαίξπηρ που κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, και Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν που κέρδισε βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Στίβεν Σπίλμπεργκ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Η Λίστα του Σίντλερ (Schindler's List).

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Ερωτευμένος Σαίξπηρ
Elizabeth
Η Ζωή Είναι Ωραία
Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν
Λεπτή κόκκινη Γραμμή

Σκηνοθεσία 
Στίβεν Σπίλμπεργκ – 'Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν'
Ρομπέρτο Μπενίνι – Η Ζωή Είναι Ωραία
Τζον Μάντεν– Ερωτευμένος Σαίξπηρ
Τέρενς Μάλικ– Λεπτή κόκκινη Γραμμή 
Πίτερ Γουίαρ – Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show

Α' Ανδρικός Ρόλος 
Ρομπέρτο Μπενίνι – Η Ζωή Είναι Ωραία
Τομ Χανκς – Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν
Ίαν ΜακΚέλεν – Θεοί και Τέρατα 
Νικ Νόλτε  – Affliction
Έντουαρντ Νόρτον – Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας

Α' Γυναικείος Ρόλος 
Γκουίνεθ Πάλτροου – Ερωτευμένος Σαίξπηρ 
Κέιτ Μπλάνσετ – Elizabeth 
Φερνάντα Μοντενέγκρο– Κεντρικός Σταθμός
Μέριλ Στριπ – Κάτι Αληθινό 
Έμιλι Γουάτσον – Hilary and Jackie

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1996

Η 69η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1996, έλαβε χώρα στις 24 Μαρτίου 1997. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πέμπτη φορά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC. 

Ο Άγγλος ασθενής ήταν η ταινία με τις περισσότερες υποψηφιότητες (12) και κέρδισε τα περισσότερα βραβεία της βραδιάς (9) συμπεριλαμβανομένου και του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Δύο βραβεία Όσκαρ κέρδισε η ταινία Φάργκο, η οποία είχε επτά υποψηφιότητες.

Βραβεία/Υποψηφιότητες 
Οι νικητές εμφανίζονται πρώτοι στη λίστα και με έντονα γράμματα.

Τιμητικό Όσκαρ
Μάικλ Κιντ

Βραβείο Irving G. Thalberg
Σολ Ζάενζ

Πολλαπλές Υποψηφιότητες
Οι ακόλουθες ταινίες ήταν υποψήφιες σε περισσότερες από μία κατηγορίες βραβείων.

Οι ακόλουθες δύο ταινίες κέρδισαν περισσότερα από ένα βραβεία:

Presenters and performers
The following individuals, in order of appearance, presented awards or performed musical numbers.

Presenters

Performers

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1995

Η 68η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου του έτους 1995, έλαβε χώρα στις 25 Μαρτίου 1996 στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Braveheart
Απόλλων 13 
Μπέιμπ: Το ζωηρό Γουρουνάκι
Ο Ταχυδρόμος 
Λογική κι Ευαισθησία

Σκηνοθεσία 
Μελ Γκίμπσον - Braveheart
Μάικ Φίγκις - Αφήνοντας το Λας Βέγκας 
Κρις Νούναν - Μπέιμπ: Το ζωηρό Γουρουνάκι
Μάικλ Ράντφορντ - Ο Ταχυδρόμος 
Τιμ Ρόμπινς - Θα ζήσω

Α' Ανδρικός Ρόλος

Α' Γυναικείος Ρόλος

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1994

Η 67η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες  κινηματογραφικές ταινίες που προβλήθηκαν το έτος 1994, έλαβε χώρα στις 27 Μαρτίου 1995. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Ντεΐβιντ Λέτερμαν.Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
 Forrest Gump 
Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία
Pulp Fiction
Quiz Show 
Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ

Σκηνοθεσία 
Ρόμπερτ Ζεμέκις – Forrest Gump 
Γούντι Άλεν – Σφαίρες πάνω από το Μπρόντγουεϊ 
Κριστόφ Κισλόφσκι – Three Colors: Red
Ρόμπερτ Ρέντφορντ –  Quiz Show
Κουέντιν Ταραντίνο – Pulp Fiction

Α' Ανδρικός Ρόλος 
Τομ Χανκς – Φόρεστ Γκαμπ 
Μόργκαν Φρίμαν– Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ 
Νάιτζελ Χόθορν– Η Τρέλα του Γεωργίου του 3ου  
Πολ Νιούμαν– Δεν Είμαι Κορόιδο Κανενός  
Τζον Τραβόλτα– Pulp Fiction

Α' Γυναικείος Ρόλος 
 Τζέσικα Λανγκ – Μπλε Ουρανός  
Τζόντι Φόστερ – Νελ 
Μιράντα Ρίτσαρντσον – Toμ και Βιβ 
Γουϊνόνα Ράιντερ – Μικρές Κυρίες 
Σούζαν Σαράντον – Ο πελάτης

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1993

Η 66η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1993, έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1994. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά η Γούπι Γκόλντμπεργκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Η Λίστα του Σίντλερ
Ο Φυγάς 
Εις το Όνομα του Πατρός 
Μαθήματα Πιάνου 
Τα Απομεινάρια Μιας Μέρας

Σκηνοθεσία 
 Στίβεν Σπίλμπεργκ – Η Λίστα του Σίντλερ
Robert Altman – Short Cuts
Τζέιν Κάμπιον – Μαθήματα Πιάνου
James Ivory  – Τα Απομεινάρια Μιας Μέρας
Τζιμ Σέρινταν – Εις το Όνομα του Πατρός

Α' Ανδρικός Ρόλος 
Τομ Χανκς - Φιλαδέλφεια 
Ντάνιελ Ντέι Λιούις - Εις το Όνομα του Πατρός 
Λόρενς Φίσμπερν - Τίνα  
Άντονι Χόπκινς - Τα Απομεινάρια μιας Μέρας  
Λίαμ Νίσον - Η Λίστα του Σίντλερ

Α' Γυναικείος Ρόλος 
Χόλι Χάντερ –  Μαθήματα Πιάνου 
Άντζελα Μπάσετ –  Τίνα 
Στόκαρντ Τσάνινγκ –  Απρόσκλητος Επισκέπτης 
Έμμα Τόμσον –  Τα Απομεινάρια μιας Μέρας 
Ντέμπρα Γουίνγκερ – Στη Χώρα της Σκιάς

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1992

Η 65η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1992, έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1993. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες, ενώ κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Μπίλυ Κρίσταλ για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Οι Ασυγχώρητοι 
Ζήτημα Τιμής 
Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ 
Άρωμα Γυναίκας 
Το Παιχνίδι των Λυγμών

Καλύτερη Σκηνοθεσία 
Κλιντ Ίστγουντ - Οι Ασυγχώρητοι
Ρόμπερτ Όλτμαν - Ο Παίκτης 
Μάρτιν Μπρεστ - Άρωμα Γυναίκας 
Νειλ Τζόρνταν -  Το παιχνίδι των Λυγμών 
Τζείμς Αίβορι - Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ

Α' Ανδρικός Ρόλος 
Αλ Πατσίνο - Άρωμα Γυναίκας
Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ - Τσάπλιν 
Κλιντ Ίστγουντ - Οι Ασυγχώρητοι 
Στίβεν Ρία - Το Παιχνίδι των Λυγμών 
Ντένζελ Ουάσινγκτον - Malcolm X

Α' Γυναικείος Ρόλος 
Έμμα Τόμσον - Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ
Μαίρη ΜακΝτόνελ - Το ψάρι του πάθους 
Καθρίν Ντενέβ - Ινδοκίνα
Μισέλ Φάιφερ - Ο τόπος του έρωτα
Σούζαν Σαράντον - Λορέντζο

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1991

Η 64ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες  του έτους 1991, έλαβε χώρα στις 30 Μαρτίου 1992. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 9 Φεβρουαρίου 1992. Η ταινία Η Σιωπή των Αμνών απέσπασε πέντε βραβεία, συμπεριλαμβανομένου εκείνου της Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία Εξολοθρευτής 2: Μέρα Κρίσης απέσπασε τέσσερα βραβεία, ενώ οι ταινίες Η Πεντάμορφη και το Τέρας και JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας από δύο βαβεία η καθεμία. Το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας απέσπασε η ταινία Μεντιτερανέο.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
 Η Σιωπή των Αμνών 
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Μπάγκσι 
JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας 
Ο Πρίγκηπας της Παλίρροιας

Σκηνοθεσία 
Τζόναθαν Ντέμι – Η Σιωπή των Αμνών 
Ρίντλεϊ Σκοτ– Θέλμα & Λουίζ
John Singleton – Τα παιδιά της γειτονιάς
Όλιβερ Στόουν – JFK, η Ιστορία που Χαράχτηκε στη Μνήμη μας

Α' Ανδρικός Ρόλος 
 Άντονι Χόπκινς - Η Σιωπή των Αμνών
Γουόρεν Μπίτι- Bugsy 
Ρόμπερτ Ντε Νίρο- Το Ακρωτήρι του Φόβου  
Νικ Νόλτε- Ο Πρίγκηπας της Παλίροιας  
Ρόμπιν Ουίλιαμς- Ο Βασιλιάς της Μοναξιάς

Α' Γυναικείος Ρόλος 
Τζόντι Φόστερ- Η Σιωπή των Αμνών 
Τζίνα Ντέιβις- Θέλμα & Λουίζ  
Λόρα Ντερν - Σκάνδαλο στη Μικρή Πόλη  
Μπέτι Μίντλερ - Για τ'αγόρια  
Σούζαν Σαράντον - Θέλμα & Λουίζ

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1990

Η 63η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1990, έλαβε χώρα στις 26 Μαρτίου 1991. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Σράιν Οντιτόριουμ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για δεύτερη φορά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Η ταινία Χορεύοντας με τους Λύκους απέσπασε επτά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερης Ταινίας. Μεταξύ των νικητών ήταν επίσης οι ταινίες Ντικ Τρέισι με τρία βραβεία, Αόρατος Εραστής με δύο βραβεία και Συρανό ντε Μπερζεράκ, Τα Καλά Παιδιά, Το Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη, Misery, Το Γύρισμα της Τύχης και Ολική επαναφορά με ένα.

Υποψηφιότητες & νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1997

Η 70ή Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1997, έλαβε χώρα στις 23 Μαρτίου 1998. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για έκτη φορά ο Μπίλυ Κρίσταλ.. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Τιτανικός 
Καλύτερα δε Γίνεται
Άνδρες με τα όλα τους
Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ 
Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό

Καλύτερης Σκηνοθεσίας 
Τζέιμς Κάμερον - Τιτανικός 
Ατόμ Εγκογιάν - Το Γλυκό Πεπρωμένο
Πίτερ Καττάνεο - Άνδρες με τα όλα τους
Γκας Βαν Σαντ - Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ 
Κέρτις Χάνσον - Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό

Α' Ανδρικός Ρόλος

Α' Γυναικείος Ρόλος

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1984

Η 57η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1984, έλαβε χώρα στις 25 Μαρτίου 1985. Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Τζακ Λέμον για τρίτη φορά.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
 Αμαντέους
Κραυγές στη Σιωπή
Το πέρασμα στην Ινδία 
Μια Θέση στην Καρδιά
Η ιστορία του Στρατιώτη

Καλύτερη Σκηνοθεσία 
Μίλος Φόρμαν - Αμαντέους
Ρόλαντ Τζοφέ - Κραυγές στη Σιωπή
Ντέιβιντ Λην - Το πέρασμα στην Ινδία 
Ρόμπερτ Μπέντον - Μια Θέση στην Καρδιά
Γούντι Άλεν - Ο Ατσίδας του Μπροντγουέι

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1940

Η 13ηη Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1999, έλαβε χώρα στις 27 Φεβρουαρίου 1941. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Millennium Biltmore στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για δεύτερη φορά ο Μπομπ Χόουπ. Για πρώτη φορά στην ιστορία των βραβείων, τα ονόματα των νικητών ήταν εσώκλειστα σε φάκελο.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1983

Η 56η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1983, έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1984.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Σχέσεις Στοργής
 Η μεγάλη ανατριχίλα
 Ο αμπιγιέρ
 Οι κατάλληλοι άνθρωποι
 Τρυφερές Σχέσεις

Σκηνοθεσία 
Τζέιμς Λ. Μπρουκς – 'Σχέσεις Στοργής'
Πίτερ Γεΐτς – The Dresser
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν – Fanny and Alexander
Μάικ Νίκολς - Η Εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ
Μπρους Μπέρεσφορντ – Tender Mercies

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1988

Η 61η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1988, έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1989, στο Shrine Auditorium, στο Λος Άντζελες. Η συγκεκριμένη τελετή δεν είχε κάποιον κεντρικό παρουσιαστή, κι αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά απο 43η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ.

Υποψηφιότητες & Νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη Ταινία 
Ο Άνθρωπος της Βροχής 
Επικίνδυνες Σχέσεις 
Ο Μισσισσιπής καίγεται 
Αταίριαστοι εραστές
Εργαζόμενο Κορίτσι

Καλύτερη Σκηνοθεσία 
Μπάρι Λέβινσον - Ο Άνθρωπος της Βροχής 
Μάρτιν Σκορτσέζε - Ο Τελευταίος Πειρασμός 
Τσαρλς Κράιτον - Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα
Άλαν Πάρκερ - Ο Μισσισσιπής καίγεται 
Μάικ Νίκολς - Εργαζόμενο Κορίτσι

Τιμητικά Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1987

Η 60ή Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1987, έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου 1988.Η τελετή πραγματοποίηθηκε στο Shrine Auditorium, στο Λος Άντζελες, με κεντρικό παρουσιαστή τον Τσέβι Τσείς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Υποψηφιότητες και νικητές 
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.

Καλύτερη ταινία 
 Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας  - Τζέρεμι Τόμας 
Το Κύκλωμα -  Τζέιμς Μπρουκς
Ολέθρια Σχέση - Stanley R. Jaffe, Σέρι Λάνσινγκ
Ελπίδα και Δόξα - Τζον Μπούρμαν
Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού - Πάτρικ Πάλμερ, Νόρμαν Τζούισον

Καλύτερη Σκηνοθεσία 
 Μπερνάρντο Μπερτολούτσι  - Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας 
Τζον Μπούρμαν - Ελπίδα και Δόξα
Είντριαν Λιν - Ολέθρια Σχέση
Νόρμαν Τζούισον - Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού
Λάσε Χάλστρομ - Σαν Αδέσποτο Σκυλί

Τιμητικά βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ