joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αλέξανδρος Α΄ της Ιμερετίας

Ο Αλέξανδρος Α΄, , Alek'sandre I) (απεβ. το 1389), της δυναστείας Bagrationi, ήταν βασιλιάς του δυτικού γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1387 έως το 1389. Πριν από αυτό, ήταν εριστάβι («δούκας») της Ιμερετίας υπό την εξουσία των βασιλέων της Γεωργίας .

Βιογραφία 
Γεννήθηκε κάποια στιγμή μετά το 1358 στην οικογένεια του Βαγράτ Α΄, τότε δούκα (και πρώην βασιλιά) του Ιμερέτι, και της συζύγου του Τζακέλι των αταμπέγκ της Σάμτσχε. Με το τέλος του πατέρα του το 1372 ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον Βαγράτ Ε΄ της Γεωργίας ως δούκας του Ιμερέτι. Στο 1387 εκμεταλλεύτηκε τις επιδρομές του Tιμούρ στη Γεωργία και ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά του Ιμερέτι στη Μονή Γκελάτι, αλλά η πόλη Kουτάισι παρέμεινε στα χέρια των νομιμόφρονων στον Bαγράτ Ε΄ και οι δούκες της Μινγκρελία, Γκουρίας, την Αμπχαζίας και Σβανέτι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν αυτόν. Ο Αλέξανδρος Α΄ επέτυχε να καταλάβει αρκετά φρούρια στο Ιμερέτι, αλλά το Κουτάισι παρέμεινε εκτός ελέγχου.    Απεβίωσε το 1389 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος Α΄.

Οικογένεια 
Ο Αλέξανδρος ήταν νυμφευμένος με κάποια Άννα. Είχε δύο παιδιά: 

 Δημήτριος (απεβ. το 1455), δούκας του Ιμερέτι.
 Τάμαρ (απεβ.  ), σύζυγος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας.

Παραπομπές 

Μονάρχες του 14ου αιώνα
Αλέξανδρος Α΄ του Καχέτι

Ο Αλέξανδρος Α',  Aleksandre I, (1445 ή π. 1456 – 27 Απριλίου 1511) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς του Καχέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1476 έως το 1511. Με την ελαστική και ευέλικτη διπλωματία του, ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε ασφάλεια από τις γειτονικές δυνάμεις. Δολοφονήθηκε από τον ίδιο του τον γιο Γεώργιο Β΄ τον Κακό. Αναγνώρισε την επικυριαρχία του Ισμαήλ Α΄ των Σαφαβιδών, σάχη του Ιράν, στις αρχές του 16ου αι.

Βιογραφία 

Ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον πατέρα του Γεώργιο Α΄ του Καχέτι (πρώην Γεώργιο Η΄ της ενωμένης Γεωργίας) ως συγκυβερνήτης το 1460 και ανήλθε στον θρόνο με τον θάνατο εκείνου το 1476. Το 1477 το Kαχέτι δέχτηκε επίθεση από τους νομάδες Ασπροπροβατάδες (Ak Koyunlu), που είχαν ρημάξει νωρίτερα το γειτονικό Γεωργιανό βασίλειο του Kάρτλι. Ο Αλέξανδρος Α΄ κέρδισε την ειρήνη στέλνοντας πολύτιμα δώρα στον ηγέτη τους Ουζούν Χασάν και κατάφερε να αποσπάσει την προσοχή εκείνου μακριά από το Kαχέτι. Ο Αλέξανδρος Α΄ προτίμησε επίσης να διατηρήσει ειρήνη με τον αντίπαλο κλάδο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας στο Κάρτλι, που τον αναγνώρισε ως ανεξάρτητο μονάρχη το 1490.

Ήταν ο πρώτος Γεωργιανός ηγεμόνας, που προσπάθησε να σφυρηλατήσει μία συμμαχία με τους ομόθρησκους μεγάλους πρίγκιπες της Μόσχας, προκειμένου να αντισταθμίσει τις αυξανόμενες φιλοδοξίες της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν. Αφού οι δύο πρεσβείες της Καχετίας, το 1483 και το 1491, προς τον Ιβάν Γ΄ μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας, του οποίου η βασιλεία έθεσε τη βάση για τη Ρωσική ενότητα, απέτυχαν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα, ο Αλέξανδρος Α΄ έστειλε το 1500 τον νεότερο γιο του Δημήτριο, για να αποδώσει φόρο υποτέλειας στον Ισμαήλ Α΄ (βασ. 1501–1524) σάχη του Ιράν, ο οποίος ήταν σε εκστρατεία στο Σιρβάν στην άμεση ανατολική γειτονιά του Καχέτι. Έχοντας δεχτεί τιμές από τον σάχη, η αποστολή βοήθησε στη δημιουργία σταθερών σχέσεων με το Ιράν, οι οποίες θα παρέμεναν λίγο πολύ ειρηνικές μέχρι τα πρώτα χρόνια του 17ου αι. Αυτό επέτρεψε στον Αλέξανδρο Α΄ να ενισχύσει τη βασιλική εξουσία και να εξασφαλίσει εσωτερική σταθερότητα στο βασίλειό του.

Το 1511 η βασιλεία του Αλέξανδρου Α΄ τερματίστηκε απότομα με πραξικόπημα από τον μεγαλύτερο γιο του Γεώργιο Β΄, ο οποίος, υποψιασμένος ότι ο Αλέξανδρος Α΄ σκόπευε να του στερήσει την κληρονομιά, εκτέλεσε τον πατέρα του και τύφλωσε τον αδελφό του Δημήτριο.

Οικογένεια 
Σύμφωνα με τους Γεωργιανούς γενεαλόγους, ο Αλέξανδρος Α΄ νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη σύζυγός του ήταν η Άνα, κόρη του πρίγκιπα Γκαρσέβαν Χολοκασβίλι. Η δεύτερη σύζυγος είναι γνωστή μόνο με το όνομά της, Tινάτιν. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κύριλ Τουμάνοφ και τα δύο ονόματα έφερε η ίδια γυναίκα, κόρη του πρίγκιπα Μπεένα Χολοκασβίλι, αντανακλώντας την πολυωνυμία, που ήταν συχνή μεταξύ των Γεωργιανών βασιλικών γυναικών.  Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν πατέρας δύο γιων:
 Γεώργιος Β΄ (1469–1513), ο μελλοντικός βασιλιάς Γεώργιος Β΄ του Καχέτι.
 Δημήτριος, προπάτορας της ευγενούς οικογένειας των Μπαγκρατιόνι-Νταβιτισβίλι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Γεώργιος (γιος του Δαβίδ Ζ΄ της Γεωργίας)

O Γεώργιος,  Giorgi, (1250 - 1268) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν ο πρωτότοκος γιος του Δαβίδ Ζ΄ Ούλου, βασιλιά της Γεωργίας, από τον οποίο ορίστηκε διάδοχος του θρόνου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1260 κρατήθηκε ως όμηρος στη Μογγολική Αυλή των Ιλχανιδών του Χουλαγκού Χαν και αργότερα υπηρέτησε με τον πατέρα του στις στρατιωτικές τάξεις των Μογγόλων. Απεβίωσε σε ηλικία 18 ετών το 1268, δύο χρόνια πριν από τον πατέρα του.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Δαβίδ Ζ΄ Ούλου (Πρεσβύτερου) της Γεωργίας και συζύγου του Aλτούν από την Αλανία, την οποία ο βασιλιάς πήρε ως προσωρινή γυναίκα, επειδή δεν είχε παιδιά από τη βασίλισσα Τζίγκντα-Χατούν και την οποία συμφώνησε, μετά τη γέννηση του κληρονόμου, να την απολύσει. Πράγματι μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού, της Τάμαρ, ο γάμος αποκηρύχθηκε. Ο Γεώργιος, που υιοθετήθηκε από τη Τζίγκντα-Χατούν, απεβίωσε λίγο αργότερα.  Ο Γεώργιος, μαζί με τον πατέρα του, τη θετή μητέρα του και τον θείο του Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν (Νεότερο), αναφέρεται σε μία εκκλησιαστική επιγραφή από την Aμπέλια στη νότια Γεωργία. 

Το 1262 η εξέγερση του Δαβίδ ΣΤ΄ κατά της ηγεμονίας των Ιλχανιδών κατέληξε σε αποτυχία και έπρεπε να συμφωνήσει με τους όρους ειρήνης, που πρόσφερε ο Χουλαγκού Χαν, προβλέποντας -μεταξύ άλλων- την αποστολή του Γεωργίου ως ομήρου στην Αυλή των Ιλχανιδών. Ο Δαβίδ ΣΤ΄ συναίνεσε και ο πρίγκιπας Γεώργιος, υπό την προστασία ενός Χριστιανού άνδρα που ονομαζόταν Ενούκ Αρκούν, ταξίδευσε στην αυλή του Χαν στο Ιράν, όπου του φέρθηκαν με τιμή.   Κάποια στιγμή, όταν η ειρήνη μεταξύ Χουλαγκού και Δαβίδ ΣΤ΄ επρόκειτο να καταρρεύσει, ο Χαν σκέφθηκε να σκοτώσει τον Γεώργιο, αλλά η ζωή του πρίγκιπα σώθηκε με την παρέμβαση της Χριστιανής συζύγου τού Χουλαγκού, της Ντοκούζ Χατούν.   Μέσα σε έναν χρόνο περίπου ο Γεώργιος επετράπη να επιστρέψει στη Γεωργία, όπου ενώθηκε με τον πατέρα του στην εξαντλητική υπηρεσία κατά μήκος των αμυντικών γραμμών στο Σιρβάν, που είχαν ανεγερθεί από τον Χουλαγκού ενάντια στον αντίπαλο Μογγόλο χάν Μπέρκε. Εκεί ο Γεώργιος προσβλήθηκε από μία σοβαρή ασθένεια του εντέρου, η οποία τελικά τού πήρε τη ζωή το 1268. Το σώμα του αναπαύθηκε για λίγο στον καθεδρικό ναό Σιόνι στην Τιφλίδα και στη συνέχεια ενταφιάστηκε στη Μτσχέτα. Ο λυπημένος βασιλιάς Δαβίδ Ζ΄ απεβίωσε μέσα σε δύο χρόνια, αφήνοντας το ταραγμένο βασίλειό του στον Δημήτριο Β΄, έναν νεότερο γιο του τρίτου γάμου του με τη βασίλισσα Γκβάντσα.

Σημειώσεις

Bιβλιογραφικές αναφορές 
 
 

Οίκος των Βαγρατιδών
Βολβοσηραγγώδης μυς

Στην ανθρώπινη ανατομία, ο βολβοσηραγγώδης μυς είναι ένας από τους επιφανειακούς μύες του ανθρώπινου περίνεου.  Ο μυς εντοπίζεται και στα δύο φύλα με ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή και τη λειτουργία του. Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς καλύπτει τον βολβό του πέους και τείνει να είναι μακρύτερος από τον αντίστοιχο της γυναίκας,  ο οποίος εντοπίζεται γύρω από τον κόλπο.

Δομή & λειτουργία 
Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς βρίσκεται στο κέντρο του περίνεου, πάνω από τον πρωκτό. Αποτελείται από δύο ινώδη συμμετρικά τμήματα, τα οποία εσωκλείουν τον βολβό και το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας. Οι πρόσθιες ίνες του μυός εκτείνονται στα πλάγια των σηραγγωδών σωμάτων του πέους. Τα δύο μέρη συνενώνονται μεταξύ τους στο σημείο της περινεϊκής ραφής. 

Ο συγκεκριμένος μυς συμβάλλει στη στύση, τις συσπάσεις του πέους κατά τον οργασμό και την εκσπερμάτιση. Κατά την ούρηση, οι ίνες του μυός είναι χαλαρές, ενώ συσπώνται για την πληρέστερη κένωση της ουρήθρας στο τέλος της διαδικασίας. Οι πρόσθιες ίνες συμβάλλουν στην ανόρθωση του πέους κατά τη στύση συμπιέζοντας την ραχιαία φλέβα και τον στυτικό ιστό των σηραγγωδών σωμάτων. 

Στις γυναίκες, τα δύο τμήματα του μυός δεν συνενώνονται, αλλά εντοπίζονται στα δύο άκρα γύρω από το αιδοίο, πάνω από τον πρωκτό. Μαζί με άλλους μύες σχηματίζουν μια υποστηρικτική μυϊκή δομή που περιβάλλει τον κόλπο και τα υπόλοιπα γεννητικά όργανα της γυναίκας. Συμβάλλει στις συσπάσεις του αιδοίου, στο κλείσιμο των τοιχωμάτων και την κένωση του κόλπου.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
Αναπαραγωγικό σύστημα

Παραπομπές 

Ανθρώπινη ανατομία
Κάστρο του Οπόρουφ

Το Κάστρο του Οπόρουφ είναι τούβλινο κάστρο που χτίστηκε σε γοτθικό αρχιτεκτονικό στιλ μεταξύ 1434 και 1449, στο χωριό Οπόρουφ (15 χλμ. βορειοανατολικά του Κούτνο), στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην Πολωνία. Το κάστρο ανεγέρθηκε από τον Αναπληρωτή Καγκελάριο της Πολωνίας (1429-1434) και τον πολύ αναγνωρισμένο θρησκευτικό ηγέτη Βουαντίσουαφ Οπορόφσκι.

Παλαιότερα το κάστρο ήταν σημαντικό κέντρο για τον Οίκο Οπορόφσκι του οικόσημου Σουλίμα.

Ιστορία 

Το πρώτο ξύλινο οχυρό στο Οπόρουφ καταγράφηκε τον δέκατο τέταρτο αιώνα. Το κάστρο λέγεται ότι χτίστηκε από τον Μικοουάι Οπορόφσκι και τον γιο του, Βουαντίσουαφ Οπορόφσκι, έναν ιδιαίτερα αναγνωρισμένο πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη στο Βασίλειο της Πολωνίας, ο οποίος το 1428 ανέλαβε το κτήμα ως δικό του. Μέχρι τον 18ο αιώνα το κάστρο ανήκε σε πολλές οικογένειες: Οίκη των Σοουολόμπουφ, Κοζενιόφσκι, Ποτσιέγιουφ και Ομπόρσκι. Η κατοικία είχε χτυπηθεί μόνο μία φορά από κάθε είδους καταστροφή - το 1657 τα ανώτερα επίπεδα του κάστρου πήραν φωτιά - ωστόσο, όλο το κάστρο ανακατασκευάστηκε. Το 1930 το κάστρο μεταφέρθηκε στην Εταιρεία Πίστωσης Γης της Βαρσοβίας (πολωνικά: Towarzystwo Kredytowe Ziemskie w Warszawie). Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το κάστρο κρατικοποιήθηκε και ανακατασκευάστηκε. Το 1949 το κάστρο άρχισε να στεγάζει μουσείο.

Παραπομπές 

Οπορουφ
Οπορουφ
Πόβιατ Κούτνο
Μιετσίσουαφ Γιαγκιέλσκι

Ο Μιετσίσουαφ Ζίγκμουντ Γιαγκιέλσκι (πολωνικά: Mieczysław Zygmunt Jagielski) (12 Ιανουαρίου 192427 Φεβρουαρίου 1997) ήταν Πολωνός πολιτικός και οικονομολόγος. Κατά την εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας ήταν ο τελευταίος κορυφαίος πολιτικός από τις πρώην ανατολικές περιοχές της Πολωνίας πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Γιαγκιέλσκι έγινε κομμουνιστής βουλευτής στο νομοθετικό σώμα της Πολωνίας, το Σέιμ, το 1957, και θα συνέχιζε να υπηρετεί με αυτή την ιδιότητα για επτά συνεχόμενες θητείες μέχρι το 1985. Το 1959, τοποθετήθηκε ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών και διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας. Αφού άφησε τη θέση του ως Υπουργός Γεωργίας το 1970, ο Γιαγκιέλσκι έγινε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός και τον επόμενο χρόνο μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών. Τον Αύγουστο του 1980, ο Γιαγκιέλσκι εκπροσώπησε την κυβέρνηση κατά τη διάρκεια συνομιλιών με απεργούς στην πόλη του Γκντανσκ. Διαπραγματεύτηκε τη συμφωνία που αναγνώριζε την Αλληλεγγύη, ένα πολωνικό συνδικάτο, ως το πρώτο επίσημα αναγνωρισμένο ανεξάρτητο συνδικάτο εντός του Ανατολικού Μπλοκ. Από τον Αύγουστο του 1980 έως τον Αύγουστο του 1981, ο Γιαγκιέλσκι συνέχισε να αλληλεπιδρά με εκπροσώπους Πολωνών εργαζομένων, αν και η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στα τέλη Ιουλίου 1981, ο Γιαγκιέλσκι απολύθηκε από Αναπληρωτής Πρωθυπουργός, σύμφωνα με πληροφορίες επειδή απέτυχε να δημιουργήσει ένα πρόγραμμα ανάκαμψης για την οικονομική κρίση που βίωνε η Πολωνία εκείνη την εποχή. Την ίδια χρονιά, άφησε την ιδιότητα του μέλους του Πολιτικού Γραφείου του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών και της Κεντρικής Επιτροπής. Πέθανε στη Βαρσοβία από έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ηλικία 73 ετών.

Βιογραφία

Βραβεία 
Έλαβε το Τάγμα των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (Order Budowniczych Polski Ludowej), το υψηλότερο πολιτικό παράσημο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας.

Βιβλιογραφία 
 Γιαγκιέλσκι, Μιετσίσουαφ (1957) O nowej polityce partii na wsi [Σχετικά με την πολιτική του νέου κόμματος στα χωριά].
 Γιαγκιέλσκι, Μιετσίσουαφ (1965). Niektóre problemy rozwoju rolnictwa w latach 1966-1970 [Επιλεγμένα προβλήματα αγροτικής ανάπτυξης τα έτη 1966-1970].

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 (πολωνικά) "Czułem tę wrogość" [Μπορούσα να νιώσω αυτή την εχθρότητα] - συνέντευξη με τον Μιετσίσουαφ Γιαγκιέλσκι στην Gazeta Wyborcza, 30 Αυγούστου 1995
 (πολωνικά) Μάτσεϊ Σαντέτσκι, "Mieczysław Jagielski: Musimy wyrazić zgodę" [Μιετσίσουαφ Γιαγκιέλσκι: Πρέπει να έρθουμε σε συμφωνία] - άρθρο για τον Γιαγκιέλσκι στην Gazeta Wyborcza, 30 Ιουλίου 2005

Πολωνοί πολιτικοί
Πολωνοί οικονομολόγοι
Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος
Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Πολωνίας
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1957-1961)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1961-1965)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1965-1969)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1969-1972)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1972-1976)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1976-1980)
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1980-1985)
Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Οικία Φενόλιο-Λαφλέρ

Η οικία Φενόλιο-Λαφλέρ (Casa Fenoglio-Lafleur), βρίσκεται στη διασταύρωση του Corso Francia και της Via Principi d'Acaja 11, στην περιοχή του San Donato στο Τορίνο της Ιταλίας και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα του στυλ Liberty (Ιταλικό Αρ Νουβό) στην Ιταλία. Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1902-1903 από τον αρχιτέκτονα Πιέτρο Φενόλιο (Pietro Fenoglio) ως ιδιωτική του κατοικία, ο οποίος έζησε εδώ για λίγα χρόνια και στη συνέχεια το πούλησε στον Γάλλο επιχειρηματία Lafleur που έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό του. Σήμερα, στεγάζει γραφεία καθώς και ιδιωτικά διαμερίσματα.

Πηγές 
https://www.museotorino.it/view/s/a9f601e4633a41bf944671e522753220 

Τορίνο
Κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Αρ Νουβό αρχιτεκτονική
Μάρκος Ασουνσάο

Ο Μάρκος ντος Σάντος Ασουνσάο (πορτογαλικά: Marcos dos Santos Assunção, γεννήθηκε 25 Μαρτίου 1976), είναι Βραζιλιάνος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, που κατά τη διάρκεια της καριέρας έγινε γνωστός για τις απευθείας εκτελέσεις φάουλ. 

Ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος σε μεγάλες βραζιλιάνικες ομάδες όπως η Σάντος και η Φλαμένγκο, ενώ το 1999 άρχισε να αγωνίζεται στην Ευρώπη και τη Ρόμα με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2001. Την 1η Μαρτίου 1998 σημείωσε εκτός έδρας χατ-τρικ με ελεύθερα λακτίσματα για τη Σάντος με αντίπαλο τη Μπαΐα της δεύτερης κατηγορίας, στον πρώτο αγώνα του δεύτερου γύρου του Κυπέλλου Βραζιλίας 1998.

Τίτλοι και διακρίσεις
Σάντος
 Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο : 1997  
 Κύπελλο CONMEBOL : 1998
Ρόμα
 Πρωτάθλημα Ιταλίας : 2000–01
 Σούπερ Κύπελλο Ιταλίας : 2001
Ρεάλ Μπέτις
 Κύπελλο Ισπανίας : 2004–05
Αλ-Αχλί Ντουμπάι
 Κύπελλο Προέδρου ΗΑΕ : 2007–08
Παλμέιρας
 Κύπελλο Βραζιλίας : 2012
Φιγκεϊρένσε
 Καμπεονάτο Καταρινένσε : 2014

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις
Ποδοσφαιριστές  Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας
Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Πορτουγκέσα ντε Ντεσπόρτος
Ποδοσφαιριστές Σαμπάμπ Αλ Αχλί Ντουμπάι
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αρνουβίλ

Το Αρνουβίλ (γαλλικά: Arnouville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρνουβιλουά (γαλλικά: Arnouvillois).

Παραπομπές 

Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μπεζόν

Το Μπεζόν (γαλλικά: Bezons) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπεζοναί (γαλλικά: Bezonnais).

Παραπομπές 

Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ασότ Δ΄ της Αρμενίας

Ο Ασότ/Ασώτιος Δ΄,   Ashot IV, (απεβ. 1040–41) από τον Οίκο των Βαγρατιδών, με το επώνυμο Kaj, δηλ. Γενναίος, ανδρείος, ήταν βασιλιάς της Αρμενίας.

Βιογραφία 
Ήταν ο νεότερος γιος του Γκαγκίκ Α΄ της Αρμενίας. Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Σμπατ (γνωστός και ως Σμπατ Γ΄) ενθρονίστηκε στην Αρμενία σαν νόμιμος διάδοχος της δυναστείας των Bαγρατιδών ως βασιλιάς της Αρμενίας (βασιλιάς του Ανί), ο Aσότ (Δ΄) ήταν πολύ δυσαρεστημένος, καθώς είχε φιλοδοξίες για τον θρόνο. Έτσι οργάνωσε μία στρατιωτική εκστρατεία μέσω των υποστηρικτών του, πολιόρκησε και αργότερα κατέλαβε την Αρμενική πρωτεύουσα Ανί, σφετεριζόμενος την εξουσία και εκθρονίζοντας τον βασιλιά Χοβάννες-Σμπατ το 1021.

Αργότερα όμως επετεύχθη συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ των δύο αντιμαχομένων αδελφών, έτσι ώστε ο νόμιμος διάδοχος να αναλάβει εκ νέου την εξουσία του, αλλά σε πολύ μικρότερη επικράτεια, σε επαρχίες κοντά στην πρωτεύουσα, ενώ ο Ασότ Δ΄ θα γινόταν βασιλιάς σε επαρχίες πιο κοντά στην Περσία και τη Γεωργία. Η ταυτόχρονη διακυβέρνηση των δύο αδελφών συνεχίστηκε με τον Χοβάννες-Σμπατ να κυβερνά το διάστημα 1020–1040 και τον Ασότ Δ΄ το  1021–1039.

Ωστόσο παρά τη συμβιβαστική συμφωνία, η διαμάχη, μερικές φορές με στρατό, συνεχίστηκε μεταξύ των δύο αδελφών κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης βασιλείας τους, αποδυναμώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την ενότητα της δυναστείας των Βαγρατιδών.

Την προβληματική διακυβέρνησή τους ακολούθησε η βασιλεία του Γκαγκίκ Β΄, τελευταίου βασιλιά της δυναστείας, το διάστημα 1042-1045, οπότε τελικά η δυναστεία κατέρρευσε. Ο Ασότ Δ΄ είναι ο 8ος Ασότ στον Οίκο των Βαγρατιδών (Ασότ Η΄), αλλά ήταν ο 4ος που κατείχε τον Αρμενικό θρόνο: οι προηγούμενοι βασιλείς με το όνομα αυτό ήταν ο Aσότ Α΄ ο Μέγας που κυβέρνησε το 884-890, ο Aρότ Β΄ ο Σιδηρούς (Yerkat) 915-930, ο Aσότ Γ΄ ο Ελεήμων (Voghormats) 953-977.

Οικογένεια 
Ο γιος του Γκαγκίκ Β΄ π.1025-1079, ανέλαβε αργότερα τον θρόνο (βασ. 1042-1045) και έγινε ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου των Βαγρατιδών, που έφερε το στέμμα του Αρμενικού βασιλείου.

Αρμένιοι του 11ου αιώνα
Βαγρατίδες
Γκαγκίκ Α΄ της Αρμενίας

Ο Γκαγκίκ Α΄,  Gagik I, (άκμασε το διάστημα 989-1020) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας, που βασίλευσε μεταξύ των ετών 989 και 1020. Υπό την ηγεσία του η Αρμενία των Βαγρατιδών έφτασε στο απόγειό της  και «απόλαυσε την εμπειρία της αδιάσπαστης ειρήνης και ευημερίας».

Βιογραφία 

Είναι άγνωστο πότε γεννήθηκε ο Γκαγκίκ Α΄. Διαδέχθηκε τον αδελφό του Σμπατ Β΄ το 989. Ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων του στην οικοδόμηση εκκλησιών και θρησκευτικών κτιρίων στην πρωτεύουσα Ανί.  Χρησιμοποιώντας τις ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες της Αρμενίας, ο Γκαγκίκ Α΄ αύξησε το μέγεθος τού στρατού σε 100.000 στρατιώτες. Στη συνέχεια συνένωσε διάφορες Αρμενικές επαρχίες στην Αρμενία των Βαγρατιδών, συμπεριλαμβανομένων των Βαγιότς Ντζορ, Καχέν, Ναχιτσεβάν και την πόλη της Ντβιν. Έκανε συμμαχίες με τον Γεώργιο της Ιβηρίας και τον Βαγράτ Γ΄ της Γεωργίας, των οποίων οι στρατοί νίκησαν τον Μαμλάν εμίρη του Χορασάν το 998 στο χωριό Τσουμπ, βορειοανατολικά της λίμνης Βαν.  Υπό τον Γκαγκίκ Α΄ το βασίλειο της Αρμενίας εκτεινόταν από το Σαμκόρ ως το Βαγκαρσακέρτ και από τον ποταμό Κύρο (Kura) ως το Aπαχουνίκ, κοντά στη λίμνη Βαν. Αναπτύχθηκε η οικονομία, ο πολιτισμός και το εξωτερικό εμπόριο της χώρας. Το Ανί, το Ντβιν και το Καρς άκμασαν.  Στην επικράτειά του εντάχθηκαν το Βανατζόρ, το μεγαλύτερο μέρος του Aρτσάχ (Kαχέν) και δύο κύριες επαρχίες του Βασπουρακάν: οι Κογκοβίτ και Τσαγκότν.

Μετά το τέλος του, ο μεγαλύτερος γιος του Χοβάνες-Σμπατ στέφθηκε βασιλιάς, ενώ ο μικρότερος γιος του Ασότ Δ΄ επαναστάτησε εναντίον του Χοβάνες-Σμπατ και κήρυξε την ανεξαρτησία του στο βασίλειο του Λορί-Τζοραγκέτ.

Αρχαιολογικά ευρήματα 

Ένα από τα κύρια έργα του Γκαγκίκ Α΄ ήταν η εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου]] στο Ανί (1001–1010), με πρότυπο τον καθεδρικό του Zβαρτνότς. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής του Nικολάς Μαρρ στα ερείπια της πόλης το 1906 βρέθηκε ένα άγαλμα ύψους 2,26 μ. τού βασιλιά Γκαγκίκ Α΄, που κρατούσε ένα ομοίωμα της εκκλησίας του, σε θραύσματα.  Έδειχνε τον Γκαγκίκ Α΄ με ένα τουρμπάνι στο κεφάλι, να φορά ένα χαλάτ, πράγμα που δείχνει ότι αναγνωρίστηκε από το χαλιφάτο των Αββασιδών. Το άγαλμα βρισκόταν αρχικά σε μία κόγχη, υψηλά στη βόρεια πρόσοψη της εκκλησίας. Χάθηκε υπό αβέβαιες συνθήκες στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγες μόνο φωτογραφίες καταγράφουν την εικόνα του αγάλματος. Ένα σωζόμενο θραύσμα τού αγάλματος βρίσκεται τώρα στο αρχαιολογικό μουσείο του Ερζερούμ. Το πώς και το πότε ακριβώς έφτασε εκεί είναι άγνωστο. Σύμφωνα με το προσωπικό τού Μουσείου βρέθηκε κάπου στην περιοχή του Ερζερούμ και ο ευρέτης το έφερε στο μουσείο με αυτοκίνητο.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Αρμένιοι του 11ου αιώνα
Βαγρατίδες
Έμμα Ραντουκάνου

Η Έμμα Ραντουκάνου (γενν. στις 13 Νοεμβρίου 2002) είναι μία Βρετανίδα επαγγελματίας παίκτρια τένις. Έφτασε στην υψηλότερη κατάταξη της καριέρας της Νο. 19 από την Ένωση Γυναικών Αντισφαίρισης (WTA), και είναι στην νούμερο 1 της Βρετανίας. Η Ραντουκάνου είναι η κυρίαρχη πρωταθλήτρια του US Open και η πρώτη Βρετανίδα που κέρδισε έναν ατομικό τίτλο Grand Slam μετά τη Βιρτζίνια Γουέιντ στο Πρωτάθλημα Γουίμπλεντον του 1977. Θεωρείται μπέις λάιν παίκτρια, γνωστή για τα δυνατά, επίπεδά της χτυπήματα και την επιθετική επιστροφή του σερβίς.

Η Ραντουκάνου γεννήθηκε στο Τορόντο και μεγάλωσε στο Λονδίνο. Έκανε το ντεμπούτο της στο WTA Tour τον Ιούνιο του 2021. Ως μπαλαντέρ στο Γουίμπλεντον, που κατατάχθηκε εκτός των κορυφαίων 300, έφτασε στον τέταρτο γύρο στο πρώτο της μεγάλο τουρνουά. Στο US Open δύο μήνες αργότερα, η Ραντουκάνου έγινε η πρώτη που προκρίθηκε στο ατομικό στην εποχή του Open Era που κέρδισε έναν τίτλο Grand Slam, κερδίζοντας τη Λέιλα Φερνάντεζ στον τελικό.

Έπρεπε να κερδίσει τρεις γύρους προκριματικών αγώνων και επτά αγώνες στο τουρνουά, κερδίζοντας και τους δέκα χωρίς να χάσει σετ. Αυτό ήταν μόνο το δεύτερο Grand Slam τουρνουά της καριέρας της και κατέχει το ρεκόρ για τα λιγότερα μεγάλα πρωταθλήματα που παίχτηκαν πριν κερδηθεί ένας τίτλος.

Παραπομπές 

Βρετανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Σμπατ Β΄ της Αρμενίας

Ο Σμπατ/Συμβάτιος Β΄,  Smbat II Παντοκράτωρ, (απεβ. 989) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από το 977 έως το 989. Ήταν γιος τού Ασώτ Γ΄, τον οποίο διαδέχθηκε.

Βιογραφία 
Ο Σμπατ Β΄ στέφθηκε βασιλιάς την ίδια ημέρα του τέλους τού πατέρα του.  Κυβέρνησε από την πόλη Ανί, την οποία οχύρωσε. Συγκεκριμένα διέταξε την ανέγερση τείχους γύρω από το Ανί, κτίζοντας επίσης πύργους και οχυρώσεις για την προστασία της πόλης από τον βορρά ως τη δύση. Ξεκίνησε την κατασκευή του καθεδρικού ναού του Ανί. Η βασιλεία του ήταν γενικά μία περίοδος ειρήνης, που διαταράχθηκε μόνο από τη σύγκρουση μεταξύ του Σμπατ Β΄ και του θείου του Mουσέγκ στο Καρς. Ο τελευταίος σε 982 υποκίνησε τον εμίρη του Aζερμπαϊτζάν, Aμπούλ-Χαϊτζά των Σαλαριδών, να καταλάβει το Ντβιν, να επιτεθεί σε περιοχές τού Σμπατ Β΄ και να απαιτήσει να πληρώνει ο Σμπατ Β΄ φόρο υποτέλειας.  Αυτή η κατάσταση πραγμάτων τερματίστηκε γρήγορα, όταν ο Aμπούλ-Χαϊτζά συνελήφθη από τον Aμπού Ντουλάφ, τον μουσουλμάνο εμίρη του Γκογκτ(ά)ν. Ο Σμπατ Β΄ σύναψε ειρήνη με τον Aμπού Ντουλάφ, που άφησε τον εμίρη να έχει τον έλεγχο του Ντβιν και τού Γκογκτ(ά)ν.  Ο Σμπατ Β΄ ξεκίνησε τη διαμάχη με την Αρμενική Εκκλησία, όταν νυμφεύτηκε την ανιψιά του (κόρη της αδελφής του), στην οποία η Εκκλησία αντιτάχθηκε σθεναρά. 

Ο βασιλιάς Σμπατ Β΄ απεβίωσε και τάφηκε στο Ανί το 989,  ενώ ο αρχιτέκτονας Τρντατ, με εντολή του βασιλιά, είχε αρχίσει να θέτει τα θεμέλια του καθεδρικού ναού του Ανί. Αυτό το κτίριο στέκεται ακόμη και σήμερα και με το μοναδικό του στυλ και την απλή διακόσμηση θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της Αρμενικής αρχιτεκτονικής. Καθώς δεν είχε άρρενες απογόνους, ο Σμπατ Β΄ είχε διάδοχο τον αδελφό του Γκαγκίκ Α΄.

Δείτε επίσης 
 Τείχη Σμπατ

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Βαγρατίδες
Γεώργιος Α΄ του Λορί

Ο Γεώργιος/Κιουρίκε/Γκουργκέν Α΄, (εναλλακτικά γραφή Gorige, Korike ή Gurgen),  Gurgen I Kiurike, (άκμασε το διάστημα 979 - 989) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) ήταν ο πρώτος βασιλιάς του βασιλείου του Tασίρ-Ντζοραγκέτ (= Λορί).

Βιογραφία 
Ήταν ο τρίτος γιος τού Ασότ Γ΄ της Αρμενίας, τελευταίου βασιλιά πριν η Αρμενία υπαχθεί στη Ρωμανία/Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 

Αδελφοί του ήταν ο Σμπατ Β΄ της Αρμενίας (βασ. 977-989) και ο Γκαγκίκ Α΄ της Αρμενίας (989-1017/20). Ο Γεώργιος Α΄ ίδρυσε δικό του κράτος στη Βόρεια Αρμενία (δυτικό Λόρι) και έτσι έγινε ο ιδρυτής του κλάδου Τασίρ-Ντζοραγκέτ, του Οίκου των Βαγρατιδών.

Οικογένεια 
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Δαβίδ Α΄ ο Ακτήμων (Ανογκίν), ως βασιλιάς του Τασίρ-Ντζοραγκέτ.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Βασιλείς του Τασίρ-Ντζοραγκέτ
Σμπατ Ζ΄ Βαγρατιδών

Ο Σμπατ Ζ΄,  Smbat VII Bagratuni, (απεβ. στις 25 Απριλίου 775) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν Αρμένιος ευγενής.

Βιογραφία 
Αυτός και ο αδελφός του Βασάκ ήταν γιοι του Aσότ Γ΄ Βαγρατιδών. Υπηρέτησε ως προεδρεύων πρίγκιπας της Αρμενίας το 761-775, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέγερση των Αρμενίων του 774-775 κατά του Χαλιφάτου των Αββασιδών. Σκοτώθηκε στη μάχη του Μπαγρεβάν.

Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας του Aσότ Δ΄ του Κρεατοφάγου, ο οποίος αποκατέστησε τις περιουσίες της οικογένειας στις αρχές του 9ου αι.

Παραπομπές σε πηγές

Ηγεμόνες της Αρμενίας
Βαγρατίδες
Αγία Τριάδα Σάμου

Η Αγία Τριάδα είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου και περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. .

Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα είναι ημιορεινός οικισμός της Α. Σάμου, λίγο νοτιότερα από το μοναστήρι της Αγίας Ζώνης και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 5 χλμ. περίπου Α.ΝΑ. της πόλης της Σάμου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Βαθέος του δήμου Βαθέος 
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου 
Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=28109)

Αξιοθέατα
Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία νοτιοανατολικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά της Σάμου
Τζον Ρίλι

Ο Τζον Πίτερ Ρίλι (γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1971) είναι Αυστραλός προπονητής καλαθοσφαιριστής και πρώην επαγγελματίας παίχτης που είναι βοηθός προπονητή της ομάδας καλαθοσφαίρισης του UC Σάντα Μπάρμπαρα Γκάουκος και της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Αυστραλίας .

Ενεργός δράση 
Ο Ρίλι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στο National Basketball League (NBL). Στην πρώτη του χρονιά στο NBL, ο Ρίλι κέρδισε το βραβείο Πρωτάρη της Χρονιάς παίζοντας για τους Μπρίσμπεϊν Μπούλετς . Ήταν γνωστός για την ευστοχία του σε μεγάλη απόσταση. Έχει επίσης παίξει στο Πανεπιστήμιο του Γκονζάγκα  στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην ΑΕΚ. Στις 18 Φεβρουαρίου 2009, ο Ρίλι πέτυχε δέκα τρίποντα στη νίκη των Κροκς με 103–96 επί των Περθ Ουάιλντκατς στον προημιτελικό αποκλεισμού. Ο Ρίλι κατέληξε με 34 πόντους και τρία ριμπάουντ. Κατέχει και το υψηλό στους πόντους που σημείωσε Αυστραλός, με 45 πόντους.  Ο Ρίλι έπαιξε σε 481 παιχνίδια στο NBL και είχε μέσο όρο 16,3 πόντους, 3,7 ασίστ και 5,8 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Ρίλι ήταν βοηθός προπονητή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μπόισι στο Μπόισι, στο Άινταχο, από το 2011 έως το 2017. 

Στις 16 Μαΐου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Ρίλι προσλήφθηκε ως βοηθός προπονητή για την ομάδα καλαθοσφαίρισης του UC Σάντα Μπάρμπαρα Γκάουκος . 

Στις 13 Ιουλίου 2021, ο Ρίλι αντικατέστησε τον Ντέιβιντ Πάτρικ ως βοηθός προπονητή για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αυστραλίας που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ προπονητή: Τζον Ρίλι

Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Αυστραλοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Ασότ Γ΄ Βαγρατιδών

Ο Ασότ Γ΄ ο Τυφλός,  Ashot Kurants, (π. 690 – 762) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν προεδρεύων πρίγκιπας της Αρμενίας ως ishkan από το 732 έως το 748. Ήταν ανιψιός του Σμπατ ΣΤ΄.

Βιογραφία 
Κέρδισε την εύνοια του χαλιφάτου των Ομμεϋαδών, νικώντας έναν από τους εμίρηδες που είχαν επαναστατήσει κατά της Δαμασκού και επιτέθηκε στην Αρμενία. Η ανάληψή του σηματοδότησε την έλευση των Βαγρατιδών στην εξουσία. Τυφλώθηκε από τους αντιπάλους ευγενείς τού γένους των Μαμικονιάν. Η νέα δύναμη της Αρμενίας είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο, που η χώρα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορούσε να συγκαλέσει έναν στρατό 90.000 ανδρών, έτοιμους να σταλούν στη μάχη.

Οικογένεια
Είχε δύο γιους, τον Σμπατ Ζ΄ και τον Βασάκ.

Παραπομπές σε πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Καταγωγή του Ασότ Γ΄ Βαγρατιδών

Ηγεμόνες της Αρμενίας
Βαγρατίδες
Σμπατ Δ΄ Βαγρατιδών

Ο Σμπατ Δ΄,  Smbat IV Bagratuni) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν ένας Αρμένιος πρίγκιπας, που υπηρέτησε πρώτα στον Ρωμαϊκό στρατό, πριν μεταστραφεί περί το 595 στη Σασανιδική Αυτοκρατορία, όπου είχε μία διακεκριμένη στρατιωτική σταδιοδρομία και κέρδισε υψηλές τιμές μέχρι το τέλος του το 616/7. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Βαραζτιρότς.

Βιογραφία 
Ο Σμπατ Δ΄ ήταν γιος του Μανουήλ Βαγρατιδών (Manwel Bagratuni). Αναφέρεται για πρώτη φορά κάποια στιγμή στη δεκαετία του 580, όταν ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Μαυρίκιος (βασ. 582–602) ζήτησε από τους Αρμένιους ευγενείς να συγκεντρώσουν ιππικό για υπηρεσία στους πολέμους του κατά των Αβάρων. Ο Σμπατ Δ΄ και ο Σαχάκ Μαμικονιάν οδήγησαν μία μονάδα 1.000 ανδρών ο καθένας στην Κωνσταντινούπολη, όπου ανταμείφθηκαν πλουσιοπάροχα και στάλθηκαν στην πατρίδα τους. Ο Σεβεός προσθέτει επίσης ότι ο Mαυρίκιος υποτίθεται, ότι υιοθέτησε τον Σμπατ Δ΄ σε αυτή την περίσταση.  Το 589 όμως ο Σμπατ Δ΄ ηγήθηκε της εξέγερσης κατά των Ρωμαίων, αιχμαλωτίστηκε και στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο και κρατήθηκε, για να τον κατασπαράξουν τα θηρία στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Του δόθηκε χάρη την τελευταία στιγμή από τον Μαυρίκιο, ο οποίος στη συνέχεια τον εξόρισε σε κάποια «μακρινά νησιά» και αργότερα στην Αφρική. 

Ο Σμπατ Δ΄ επέστρεψε από την εξορία λίγο καιρό αργότερα και μπήκε στην υπηρεσία τού Σασανίδη σάχη Χοσρόη Β΄, ο οποίος το 595 τον διόρισε στρατιωτικό κυβερνήτη (marzban) της Υρκανίας (στις νότιες ακτές της Κασπίας Θάλασσας).   Ο Σμπατ Δ΄ υπηρέτησε σε αυτή τη θέση μέχρι το 602, αλλά αρχικά εργάστηκε για την καταστολή της εξέγερσης του Βιστάμ στο Χορασάν, προτού ανακληθεί να διαμένει στη βασιλική αυλή στην Κτησιφώντα. Εκεί έλαβε περαιτέρω τιμές και διορίστηκε επίσης μικρός υπουργός Οικονομικών. 

Περί το 607 («το 18ο έτος της βασιλείας του Χοσρόη») στάλθηκε πίσω στην Αρμενία με εκτεταμένες εξουσίες ως «διοικητής του στρατού των αρχόντων των οίκων». Η θητεία του στην Αρμενία ήταν σύντομη, αλλά παραγωγική: όπως γράφει ο Ν. Γκαρσοϊάν, «οι εξαιρετικές δυνάμεις του Σμπατ Δ΄ του επέτρεψαν να επιβεβαιώσει την εξουσία του Περσικού στέμματος στην Περσαρμενία, να αποκαταστήσει το κύρος της εξασθενημένης Αρμενικής Εκκλησίας συγκαλώντας ένα συμβούλιο, που εξέλεξε νέον καθολικό τον Αβραάμ Α΄ μετά από κενή θέση τριών ετών, και να ανοικοδομήσει τον καθεδρικό ναό της Αρμενικής διοικητικής πρωτεύουσας Ντβιν, παρακάμπτοντας τις αντιρρήσεις των τοπικών Περσικών αρχών». Τον επόμενο χρόνο, ο Σμπατ Δ΄ έλαβε τον τιμητικό τίτλο "η χαρά (ή η ικανοποίηση) του Χοσρόη (Khosrow Shun) και περίπου αυτή τη φορά οδήγησε μία εκστρατεία εκ μέρους του Χοσρόη εναντίον των Εφθαλιτών, τους οποίους νίκησε, σκοτώνοντας πιθανώς τον βασιλιά τους σε μονομαχία. 

Μετά από αυτό αποσύρθηκε στη βασιλική αυλή, όπου έζησε ανάμεσα στις τιμές, που του έκανε ο Χοσρόης Β΄ μέχρι το τέλος εκείνου το 616/7. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαραζ-Τιρότς Β΄.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 

Βυζαντινοί επαναστάτες
Βυζαντινοί φυλακισμένοι και κρατούμενοι
Βαγρατίδες
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Σαχάκ Β΄ Βαγρατιδών

Ο Σαχάκ Β΄ Βαγρατιδών, Αρμενικά: Սահակ Բ Բագրատունի Sahak II Bagratuni, ήταν Αρμένιος ευγενής από τη Δυναστεία Μπαγκρατούνι . Υπηρέτησε ως μαρζμπάνος της περσικής Αρμενίας για λίγο το 482.

Βιογραφία 
Ο Σαχάκ Β΄ ήταν γιος του Τιρότς Α΄, ενός Αρμένιου ασπέτ . Όταν ο Tirots πέθανε το 451, ο Sahak II έλαβε τον τίτλο του ιλάρχου (aspet). Το 475 η πριγκίπισσα Σουσανίκ των Μαμικονιάν, δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της πρίγκιπα Βαρσκέν, ο οποίος ήταν προσήλυτος στον Ζωροαστρισμό και ήταν συγγενής της οικογένειας Mιχράν. Ο λόγος αυτής της δολοφονίας ήταν, επειδή είχε αρνηθεί να προσηλυτιστεί στον Ζωροαστρισμό και ήθελε να παραμείνει Χριστιανή. Ο Βαρσκέν, λόγω των πράξεών του, εκτελέστηκε το 482 από τον Βαχτάνγκ Α΄ βασιλιά της Ιβηρίας . Ο Σασανίδης σάχης Περόζ Α΄ έστειλε σύντομα στρατό, για να τιμωρήσει τον Βαχτάνγκ για παρέμβαση. Ωστόσο στον Βαχτάνγκ προσχώρησαν οι Αρμένιοι και άρχισε μία εξέγερση στην Αρμενία, με επικεφαλής τον Βαχάν Α΄ Μαμικονιάν και τον Σαχάκ Β΄.

Οι Βαχάν και Σαχάκ κατάφεραν να νικήσουν τον marzban Adhur Gushnasp και ο Σαχάκ ανακηρύχθηκε από τον Bαχάν και τους άλλους Αρμενίους ως διοικητής (marzban) της Αρμενίας. Ωστόσο το 482 ο Περόζ έστειλε στρατό υπό τον Σαπούρ Μιχράν, ο οποίος νίκησε τους Αρμένιους επαναστάτες, σκοτώνοντας τον Σαχάκ. Στη συνέχεια ο Βαχάν κατέφυγε στα βουνά, ενώ ο Σαπούρ ανέκτησε τον έλεγχο της Αρμενίας.

Οικογένεια 
Ο Σαχάκ είχε έναν γιο, που ονομαζόταν Σπαντιάτ, στον οποίο δόθηκε ο τίτλος του ιλάρχου (aspet) μετά το τέλος του.

Πηγές 

 
 
 
 
 

 

Βαγρατίδες
Επαρχία Αρνταχάν

Η επαρχία Αρνταχάν (, , ) είναι επαρχία στα βορειοανατολικά της Τουρκίας, στην άκρη της χώρας, όπου η Τουρκία συνορεύει με τη Γεωργία και την Αρμενία. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη του Αρνταχάν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχία του Αρνταχάν
Επαρχίες της Τουρκίας
Τάο-Κλαρτζέτι
Επαρχία Ερζερούμ

Η επαρχία Ερζερούμ (), γνωστή και ως Επαρχία Ερζουρούμ ή Επαρχία Θεοδοσιούπολης, είναι επαρχία της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Ανατολίας της χώρας.  Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Ερζερούμ. Συνορεύει με τις επαρχίες Καρς και Αγρί στα ανατολικά, τις Μους και Μπινγκιόλ στα νότια, τις Ερζιντζάν και Μπαϊμπούρτ στα δυτικά, τις Ριζούντα και Αρτβίν στα βόρεια και την Αρνταχάν στα βορειοανατολικά. Ο Οκάυ Μέμις διορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας με προεδρικό διάταγμα στις 27 Οκτωβρίου 2018.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες της Τουρκίας
Δυτική Αρμενία
Ερζιντζάν

Το Ερζιντζάν (τουρκικά: Erzincan· κουρδικά: Erzîngan), πρώην Γερζνκά (αρμενικά: Երզնկա), είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ερζιντζάν στην ανατολική Τουρκία. Η πόλη είναι γνωστή στα ελληνικά με αρκετά ονόματα, με το αρχαιότερο όντας Ακιλισηνή. Κατά τη βυζαντινή εποχή αποκαλούνταν Κελτζηνή και Κελεζηνή, ενώ για ένα χρονικό διάστημα ονομαζόταν Ιουστινιανόπολις εν Αρμενία, προς τιμήν του αυτοκράτορα Ιουστινιανού.

Σεισμοί 
Στις 27 Δεκεμβρίου 1939 στις 01:57 UTC, η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, τον μεγαλύτερο στη χώρα τα τελευταία 271 χρόνια, εξαιτίας του οποίου 32.700 άνθρωποι πέθαναν και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν. Η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και χρειάστηκε πολλά χρόνια για να ορθοποδήσει. Παραμένει ο πιο φονικός σεισμός στην Τουρκία και ο πιο φονικός σεισμός στην Ανατολία από το 1268.

Στις 13 Μαρτίου 1992 στις 08:18 UTC, η πόλη χτυπήθηκε από ισχυρό σεισμό 6,8 βαθμών Ρίχτερ, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 652 άνθρωποι και περισσότεροι από 2.000 να τραυματιστούν.
Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές: 150 κτίρια κατέρρευσαν και 8.000 άλλα υπέστησαν ανεπανόρθωτες ζημιές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Τουρκίας
Τερεζίν

Το Τερεζίν (τσέχικα: Terezín, γερμανικά: Theresienstadt) είναι πόλη στην Τσεχία. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 2.900 κάτοικοι. Είναι ένα πρώην στρατιωτικό φρούριο που αποτελείται από την ακρόπολη και την παρακείμενη πόλη της φρουράς. Το κέντρο της πόλης είναι καλά διατηρημένο και προστατεύεται από το νόμο ως περιτοιχισμένο αστικό μνημείο. Το Τερεζίν είναι η πιο διαβόητη τοποθεσία του διαβόητου ναζιστικού Γκέτο του Τερέζιενσταντ.

Είναι διάσημο καθώς εκεί φυλακίστηκε ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ, ο δολοφόνος του Φραγκίσκου Φερδινάνδου της Αυστρίας και της γυναίκας του, αλλά και από ότι φαίνεται και η αιτία του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ιστορία

Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τερεζίν είναι αδελφοποιημένο με τις:
 Ντέμπνο, Πολωνία
 Κομάρνο, Σλοβακία
 Στράουσμπεργκ, Γερμανία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη τουριστική πύλη (αγγλικά)
Πληροφορίες για το φρούριο
A Visit to Terezín, an article from Think Prague Magazine with pictures (αγγλικά)
Πληροφορίες για το φρούριο (τσέχικα)
Μνημείο του Τερεζίν

Πόλεις της Τσεχίας
Φρούρια στην Τσεχία
Τοποθεσίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Τσεχία
Βι-ντι-Ζολί-Βιλάζ

Το Βι-ντι-Ζολί-Βιλάζ (γαλλικά: Wy-dit-Joli-Village) αποτελεί γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βικυζιέν (γαλλικά: Vicusiens).

Παραπομπές 

Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Πωλ Λακόμπ (καλαθοσφαιριστής)

Ο Πωλ Λακόμπ (γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1990) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣΒΕΛ του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Λακόμπ κατέκτησε το Γαλλικό Πρωτάθλημα το 2009. Κέρδισε το Γαλλικό Λιγκ Καπ το 2010, το 2015 και το 2018. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Γαλλίας το 2015.

Το 2017 ανακηρύχθηκε ο πιο βελτιωμένος παίχτης του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Πορεία στην Εθνική Ομάδα 
Ο Λακόμπ ήταν μέλος των γαλλικών εθνικών ομάδων κάτω των 18, κάτω των 19 και κάτω των 20 ετών. Ενώ έπαιζε με την εθνική ομάδα ανδρών της Γαλλίας, ο Λακόμπ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019 .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ Euroleague.net
 Προφίλ FIBA
 Προφίλ FIBA Ευρώπης
 Προφίλ ProBallers.com
 Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Γαλλικού Πρωταθλήματος (στα Γαλλικά)
 Προφίλ Eurobasket.com

Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ
Σούτινγκ γκαρντ
Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν
Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Γιουσουφά Φαλ

Ο Γιουσουφά Μπιριμά Φαλ (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1995) είναι Σενεγαλέζογάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Αυτή τη στιγμή έχει υπογράψει με τη Σάσκι Μπασκόνια, αλλά αγωνίζεται ως δανεικός στην ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ του Γαλλικού Πρωταθλήματος και τηςΕυρωλίγκας .

Σταδιοδρομία 
Ο Φαλ παρακολούθησε την Ακαδημία Σιντς στο Τιες της Σενεγάλης  πριν ενταχθεί στις τάξεις νέων της γαλλικής ομάδας Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ το 2012. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην ανδρική ομάδα της Λε Μαν την περίοδο 2014–15.  Το 2015, επιλέχτηκε στην "Κορυφαία Πεντάδα Ελπίδων", την πρώτη ομάδα του γαλλικού πρωταθλήματος ανάπτυξης,  αφού σημείωσε μέσο όρο 12,6 πόντους, 12,0 ριμπάουντ και 2,1 τάπες ανά αγώνα κατά τη χρονιά 2014-15. 

Ήταν υποψήφιος για πρόωρη είσοδο για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2016, απέσυρε αργότερα το όνομά του από τον κατάλογο.  Στάλθηκε δανεικός στην ομάδα 2ης Κατηγορίας Γαλλίας Πουατιέ Μπασκέτς 86 για την περίοδο 2016–17. 

Στις 17 Ιουλίου 2018, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Κίρολμπετ Μπασκόνια της 1ης Κατηγορίας Ισπανίας και της Ευρωλίγκας .  Στις 9 Αυγούστου 2018, η Μπασκόνια τον έδωσε δανεικό στη ΣΙΓ Στρασμπούρ για τη χρονιά 2018–19.  Στις 15 Αυγούστου 2021, ο Φαλ χώρισε επίσημα τους δρόμους του με τον σύλλογο των Βάσκων. Υπέγραψε με την ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ ως δανεικός μία μέρα αργότερα.

Προσωπική ζωή 
Ο Φαλ έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα τον Μάρτιο του 2017.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο eurobasket.com

Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ
Σενεγαλέζοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ
Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Σέντερ
Ουίλιαμ Χάουαρντ (καλαθοσφαιριστής)

Ο Ουίλιαμ Χάουαρντ (γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1993) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣΒΕΛ του Γαλλικού Πρωταθλήματος. Ο Χάουαρντ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στο μπάσκετ στην πατρίδα του, τη Γαλλία.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Γκραβελίν-Ντανκέρκ (2012–2014) 
Τον Ιούνιο του 2012, ενώ ετοιμαζόταν να εισέλθει στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, επέστρεψε στη Γαλλία επειδή δεν ήταν κατάλληλος για το NCAA λόγω χαμηλής βαθμολογίας σε εξετάσεις αγγλικών.  Ένα μήνα αργότερα, υπέγραψε με την BCM Γκραβελίν-Ντουνκέρκ . 

Στις 25 Ιουνίου 2014, επεξέτεινε το συμβόλαιό για άλλα δύο χρόνια με την Γκραβελίν-Ντανκέρκ .

Δανεικό στην Ντενάν Βολτέρ (2014–2015) 
Στις 12 Ιουλίου 2014 στάλθηκε δανεικός στην Ντενάν Βολτέρ Μπασκέτ στην 2η Κατηγορία Γαλλίας.

Υέρ-Τουλόν (2015–2017) 
Μεταξύ 20 Ιουνίου και 25 Ιουνίου 2015 συμμετείχε σε πρακτική άσκηση στο Βισί με την εθνική ομάδα της Γαλλίας. 

Στις 25 Ιουνίου 2015, εντάχθηκε στην Υέρ-Τουλόν .

Λιμόζ ΣΣΠ (2017–2019) 
Στις 27 Μαΐου 2017, ο Χάουαρντ εντάχθηκε στη Λιμόζ ΣΣΠ .  Στις 15 Ιουνίου 2018, η Λιμόζ σύναψε ανανέωση με τον Χάουαρντ για άλλη μία χρονιά.

Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς (2019) 
Στις 15 Ιουλίου 2019, έλαβε μία πρόταση να ενταχθεί στους Γιούτα Τζαζ, οι οποίοι βοήθησαν στην εξαγορά του συμβολαίου του με τη Λιμόζ .  Ο Χάουαρντ υπέγραψε επίσημα με τους Τζαζ στις 17 Ιουλίου  Τελικά ακυρώθηκε και προστέθηκε στη θυγατρική τους στο NBA G League, τους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς .

Χιούστον Ρόκετς (2019–2020) 
Στις 27 Δεκεμβρίου 2019, οι Χιούστον Ρόκετς ανακοίνωσαν μέσω Τουίτερ ότι υπέγραψαν αμφίδρομο συμβόλαιο με τον Χάουαρντ.

ΑΣΒΕΛ (2020–σήμερα) 
Στις 16 Ιουλίου 2020, η ΑΣΒΕΛ ανακοίνωσε ότι υπέγραψε με τον Χάουαρντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Profile at eurobasket.com
 Profile at draftexpress.com

Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς
Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ
Καλαθοσφαιριστές Γερ-Τουλόν Βαρ Μπασκέτ
Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν
Επαρχία Ερζιντζάν

Η επαρχία Ερζιντζάν (, ) είναι επαρχία στην Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη, Ερζιντζάν. Το 2019 είχε πληθυσμό 236.034 κατοίκους.

Η επαρχία βρίσκεται στο ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας, καθιστώντας την πολύ σεισμογενή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες της Τουρκίας
Επαρχία Τούντζελι

Η επαρχία Τούντζελι (, ), πρώην επαρχία Ντερσίμ, βρίσκεται στην περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας. Είναι η λιγότερο πυκνοκατοικημένη επαρχία της Τουρκίας και ονομάστηκε αρχικά Επαρχία Ντερσίμ (Dersim vilayeti), στη συνέχεια υποβιβάστηκε σε διαμέρισμα (Dersim kazası) και ενσωματώθηκε στην επαρχία Έλαζιγ το 1926. Η επαρχία αποτελεί τμήμα του Τουρκικού Κουρδιστάν και έχει κουρδική πλειοψηφία. Επιπλέον, είναι η μόνη επαρχία στην Τουρκία με πλειοψηφία τους Αλεβίτες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες της Τουρκίας
Τουρκικό Κουρδιστάν
Επαρχία Ιγκντίρ

Η επαρχία Ιγκντίρ ή Ίγντιρ (αρμενικά: Իգդիրի մարզ, προφ.: Ιγκντιρί μαρζ· τουρκικά: Iğdır ili, προφ.: ούουντουρ ιλί· κουρδικά: Parêzgeha Îdirê, προφ.: Παρέζγκεχα Ίντιρε‎) είναι επαρχία στην ανατολική Τουρκία, η οποία βρίσκεται κατά μήκος των συνόρων με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν (την περιοχή της Αυτόνομης Δημοκρατίας του Ναχιτσεβάν) και το Ιράν. Οι γειτονικές του επαρχίες είναι η Καρς στα βορειοδυτικά και η Άγρι στα δυτικά και νότια.  Καταλαμβάνει έκταση 3.587 τ.χλμ. και πληθυσμό 184.418 (εκτίμηση 2010), ήταν 168.634 το 2000 (από τους 142.601 το 1990).  Δημιουργήθηκε από το νοτιοανατολικό τμήμα της πρώην επαρχίας Καρς το 1993. Ο σημερινός Κυβερνήτης της επαρχίας είναι ο Χιουσεγίν Ένγκιν Σαρυιμπραχίμ (τουρκ.: Hüseyin Engin Sarıibrahim).

Το ψηλότερο βουνό στα αρμενικά υψίπεδα, το όρος Αραράτ βρίσκεται επί του παρόντος στην τουρκική επαρχία Ιγκντίρ, αλλά μεγάλο μέρος της γης αποτελεί μια μεγάλη πεδιάδα πολύ κάτω από το βουνό. Το κλίμα είναι το θερμότερο σε αυτό το μέρος της Τουρκίας. Το βαμβάκι μπορεί να καλλιεργηθεί στο Ιγκντίρ. Τα κλειστά σύνορα με την Αρμενία ακολουθούν τον ποταμό Αράξη.

Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Ιγκντίρ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες της Τουρκίας
Τουρκικό Κουρδιστάν
Δυτική Αρμενία
Επαρχία Άγρι

Η επαρχία Άγρι ή Αγρί (τουρκικά: Ağrı ili, κουρδικά: Parêzgeha Agiriyê‎) είναι επαρχία στην ανατολική Τουρκία, η οποία συνορεύει με το Ιράν στα ανατολικά, την Καρς στα βόρεια, την Ερζερούμ στα βορειοδυτικά, την Μους και την Μπιτλίς στα νοτιοδυτικά, τη Βαν στο νότο και την Ιγκντίρ στα βορειοανατολικά. Έχει έκταση 11.376 τ.χλμ. και πληθυσμό 535.435 κατοίκους από το 2020. Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Άγρι, το οποίο βρίσκεται σε οροπέδιο ύψους 1.650 μέτρων. Το Ντογουμπαγιαζίτ ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας μέχρι το 1946. Ο σημερινός κυβερνήτης είναι ο Σουλεϊμάν Ελμπάν.

Η επαρχία αποτελεί κομμάτι της Δυτικής Αρμενίας για τους Αρμενίους και ήταν μέρος της αρχαίας επαρχίας Αϊραράτ του Βασιλείου της Αρμενίας. Πριν από τη γενοκτονία των Αρμενίων, η σημερινή επαρχία Άγρι ήταν μέρος των έξι αρμενικών βιλαετιών. Η επαρχία είναι τμήμα του Τουρκικού Κουρδιστάν και έχει κουρδική πλειοψηφία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες της Τουρκίας
Τουρκικό Κουρδιστάν
Δυτική Αρμενία
Γκρέγκορ Φούτσκα

Ο Γκρέγκορ Φούτσκα (σλοβενικά: Gregor Fučka, γενν. 7 Αυγούστου 1971) είναι Σλοβένος-Ιταλός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ και νυν προπονητής. Αναδείχθηκε Mr. Europa  (κορυφαίος παίκτης της χρονιάς στην Ευρώπη) το 2000.

Σταδιοδρομία ως παίκτης

Με συλλόγους 
Ο Φούτσκα έπαιξε για τη Σμελτ Ολίμπια, στη Γιουγκοσλαβία, την περίοδο 1988–90 και στη συνέχεια μετακόμισε στην Ιταλία, παίζοντας για τις Στεφανέλ Τριέστε (1990–1994), Στεφανέλ Μιλάνο (1994–1997) και Μπολόνια (1997–2002). Στη συνέχεια έπαιξε στην Ισπανία, με τη Μπαρτσελόνα (2002–2006) και με την Ακασβάγιου Χιρόνα (2006–07). Επέστρεψε στην Ιταλία, τη σεζόν 2007–08, παίζοντας με τη Λοτομάτικα Ρόμα.

Εθνική ομάδα 
Ο Φούτσκα αγωνίστηκε με την Εθνική νέων Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-19 του 1991, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-21 με την εθνική εφήβων Ιταλίας, το 1993.

Με την Εθνική ανδρών Ιταλίας, ο Φούτσκα έπαιξε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1999, όπου ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης. Ο Φούτσκα κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1997. Έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998 (επιλέχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα της Διοργάνωσης), καθώς και στο Ευρωμπάσκετ 1995 και στο Ευρωμπάσκετ 2001.

Σταδιοδρομία ως προπονητής

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Euroleague.net
 Προφίλ στο FIBA.Europe
 Προφίλ Πρωταθλήματος Ιταλίας  (ιταλικά)
 Προφίλ Πρωταθλήματος Ισπανίας (ισπανικά)
 Γκρέγκορ Φούτσκα στο Basket-stats.info
 Γκρέγκορ Φούκα, όχι το τυπικό σου αστέρι

Ιταλοί καλαθοσφαιριστές
Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ιταλίας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1997
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999
Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας
Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Τριέστε
Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές Κλαμπ Μπάσκετ Χιρόνα
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα
Καλαθοσφαιριστές Πιστόια Μπάσκετ 2000
Ιταλοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Σλοβένοι προπονητές καλαθοσφαίρισης