joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σπήλιος Ζαχαρόπουλος

Ο Σπήλιος Ζαχαρόπουλος του Γεωργίου και της Μαριγώς γεννήθηκε στο Σιδηρόκαστρο Μεσσηνίας.Είναι πατέρας τριών παιδιων,της Λήδας,του Ερμή και του Ίωνα.
Μαθήτευσε στο Λύκειο ΚΥΠΑΡΙΣΙΑΣ και σπούδασε Καθηγητής Φυσικής Αγωγής στό ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ξεκίνησε την ενασχόληση του με τον αθλητισμό το 1966-1967 ως αθλητής του Παναθηναικού Αθλητικού Ομίλου. Ακολούθησε μια λαμπρή πορεία στο χώρο του Αθλητισμού (Στίβου) με καταρρίψεις Πανελλήνιων επιδόσεων, με κατάκτηση Χρυσών μεταλλίων σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα και πολλές Διεθνείς νίκες στην κατηγορία Εφήβων και στην κατηγορία Ανδρών.

Πέρα από την αθλητική του πορεία εξελίχθηκε σε προπονητή του Παναθηναικού Α.Ο, Εθνικών Ομάδων, αλλά και στέλεχος του Ελληνικού Αθλητισμού:

Διακρίσεις
Οι σημαντικότερες διακρίσεις:

Ως έφηβος αθλητής :

 Πέτυχε 8 πρώτες νίκες στα 800μ και 1500μ σε 4 Διεθνείς συναντήσεις που είχε η χώρα μας το έτος 1969 με Ισπανία,Ρουμανία,Βουλγαρία,Ισραήλ τρέχοντας και στα δυο αγωνίσματα σε κάθε συνάντηση.

Ως άνδρας αθλητής :

 Αργυρός Πρωταθλητής Ευρώπης στα 1.500 μ. στη Γκρενόμπλ(1972),Γαλλία
   Χρυσός Πρωταθλητής Ευρώπης στο FISU (Παγκόσμια  Ομοσπονδία Πανεπιστημιακού Αθλητισμού) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα / Σόφια, Βουλγαρία
   Βαλκανικές επιδόσεις στα 1.500 μ. και 3.000 μ.
 Κατέρριψε 24 φορές τις Πανελλήνιες επιδόσεις στα 800μ, 1.500 μ, 3.000 & 5.000 μ.
 Αναδείχθηκε 14 φορές Πρωταθλητής Ελλάδος με τα χρώματα του Παναθηναικού Α.Ο  στους δρόμους ημιαντοχής από το 1969 έως 1979.

Επαγγελματική καριέρα
Ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής δίδαξε σε:
   Δημόσια Σχολεία (Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση)
   Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά
   Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΤΕΦΑΑ)

Ως προπονητής διετέλεσε:
  Ομοσπονδιακός Προπονητής της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας Στίβου στις μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις.
  Εθνικός Προπονητής υπεύθυνος για την Ελληνική Εθνική Ομάδα Στίβου
  Γυμναστής Παναθηναικού Α.Ο Ποδόσφαιρο (Α' Εθνική)
  Γυμναστής Παναθηναικού Α.Ο Μπάσκετ  (Α1 κατηγορία)
  Προπονητής Στίβου Παναθηναικού Α.Ο
  Τεχνικός Σύμβουλος Πανελληνίου Γ.Σ

Ως Αθλητικό στέλεχος υπήρξε:
  Διευθυντής Αγωνιστικού Αθλητισμού στο Υφ. Πολιτισμού
  Πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής “Αθλητισμός για Όλους”
  Πρόεδρος του “Συλλόγου Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου” (Σ.Ε.Β.Α.Σ)
  Κοσμήτορας της ΄Ενωσης Διεθνων Ελληνων Αθλητων Στιβου

Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Επίσης έχει μετάσχει σε 4 Ολυμπιάδες:

Ως Αθλητής
 Μόναχο 1972.

 Μόντρεαλ 1976
  Ως Αρχιπροπονητής της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας (Ατλάντα, 1996)
  Ως προσκεκλημένος στο Σύδνεϋ (2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
ΣΕΓΑΣ http://www.olympics.segas.gr/olympics/gr/athletes/athlete2.asp?athlete_ID=1223

Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Έλληνες γυμναστές
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1975
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος

Ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος (κατά κόσμον Χρήστος Σκλήφας, Λουκάς Αρκαδίας, 1958) είναι Έλληνας ιεράρχης και σημερινός Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Γεννήθηκε στο χωριό Λουκάς της Αρκαδίας το 1958. 

Είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τριπόλεως και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών Τριπόλεως. Το 1981 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1983 Πρεσβύτερος από το Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας Θεόκλητο και τοποθετήθηκε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας. 

Υπηρέτησε ως Δάσκαλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ως Καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως για οκτώ χρόνια. Επίσης δίδαξε στη Σ.Ε.Λ.Δ.Ε. και στο Περιφερειακό Επιμορφωτικό Κέντρο Τριπόλεως. 

Για δεκαεπτά χρόνια ήταν Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Βαρσών, την οποία παρέλαβε ερειπωμένη και ανακαίνισε εκ βάθρων και επανίδρυσε. 

Το 1993 προσελήφθη στα γραφεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος όπου αρχικά υπηρέτησε ως Κωδικογράφος και στη συνέχεια ως Γραμματέας των Συνοδικών Επιτροπών Τύπου και Μοναχικού Βίου. Το 2000 διορίστηκε Β΄ Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και το 2003 Αρχιγραμματέας αυτής. 

Στις 19 Φεβρουαρίου 2005 εξελέγη Μητροπολίτης Πατρών με 66 ψήφους (επί 71 ψηφισάντων). Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 20 Φεβρουαρίου 2005 στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ενθρονίστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα Πατρών στις 2 Απριλίου 2005.

Πηγές
 Ιερά Μητρόπολις Πατρών

Χ
Χ
Χ
Μπλέικ Γκρίφιν

Μπλέικ Γκρίφιν (Blake Austin Griffin, γεννήθηκε 16 Μαρτίου 1989) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τους Μπόστον Σέλτικς στο NBA.

Σταδιοδρομία 
Ο Γκρίφιν ξεκίνησε την καριέρα του στο χριστιανικό σχολείο της Οκλαχόμα, κερδίζοντας τέσσερις  τίτλους πολιτείας σε τέσσερα χρόνια κάτω από της οδηγίες του πατέρα του, Τόμι Γκρίφιν, ο οποίος ήταν προπονητής. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα και τιμήθηκε με πολλά βραβεία στο δεύτερο έτος του, συμπεριλαμβανομένου του Naismith College Player of the Year, Oscar Robertson Trophy και το John Wooden Award. 

Ο Γκρίφιν άφησε το κολλέγιο μετά από δύο σεζόν για να μπει στο ντραφτ του NBA το 2009, όπου επιλέχθηκε πρώτος συνολικά από τους Κλίπερς. Στην πρώτη του σεζόν, έσπασε την αριστερή του επιγονατίδα, την οποία είχε τραυματίσει κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση χάνοντας το σύνολο της σεζόν 2009-10. Έκανε το ντεμπούτο του στο NBA ως πρωτάρης την ακόλουθη σεζόν και επιλέχθηκε ως All-Star, κέρδισε τον διαγωνισμό καρφωμάτων (NBA Slam Dunk Contest) το 2011 και πήρε το βραβείο Πρωτάρης της Χρονιάς (NBA Rookie of the Year). Το 2011, το Sports Illustrated τον κατέταξε ως έναν από τους 15 καλύτερους νέους παίκτες του ΝΒΑ όλων των εποχών. Επίσης, φημίζεται για τα εντυπωσιακά του καρφώματα. Στο all star slam dunk contest (διαγωνισμός καρφωμάτων) του 2012 νίκησε με ένα εντυπωσιακό κάρφωμα πάνω από αυτοκίνητο. Επίσης εκτέλεσε και άλλων ειδών καρφωμάτων όπως: 360 dunk, windmill.

Παραπομπές 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς
Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Βομβάρδα (κανόνι)

Η βομβάρδα είναι ιστορικό είδος εμπροσθόγεμου κανονιού για τη βολή με πέτρινες σφαίρες μεγάλου διαμετρήματος. Χρησιμοποιήθηκε στις πολιορκίες τον καιρό του Μεσαίωνα. Η αρχαιότερη γραπτή αναφορά γίνεται σε ένα γαλλικό κείμενο του 1380. Το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό βόμβος, ενώ ο όρος βομβαρδισμός επικράτησε μέχρι σήμερα από το όπλο αυτό.

Περιγραφή 
Είχε σχετικά μικρό μήκος και μεγάλο διάτρημα. Το γέμισμα γινόταν από μπροστά, ενώ τα βλήματα ήταν σφαιρικά, λίθινα, ή μεταλλικά, γεμάτα εύφλεκτο ή φλεγόμενο υλικό, ή υγρό πυρ. Μεγάλη βομβάρδα είναι το κανόνι Mons Meg, που κατασκευάστηκε το 1449 από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ της Σκωτίας, και χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή οχυρών κάστρων. Μια άλλη περίφημη βομβάρδα ήταν το οθωμανικό Κανόνι των Δαρδανελίων, κατασκευής του 1464.

Βιβλιογραφία 
 
 
 

Βομβαρδα
Πυροβολικό
Κάριανη Καβάλας

Η Κάριανη είναι χωριό του δήμου Παγγαίου του νομού Καβάλας
. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 591 μόνιμους κατοίκους. Απέχει 33 χλμ. από την Ασπροβάλτα 56 χλμ. από την Καβάλα 65 χλμ. από την Δράμα και 71 χλμ. από τις Σέρρες.

Ιστορικά στοιχεία

Περίπου τρία χιλιόμετρα ανατολικά της Κάριανης, στο λόφο «Γαϊδουρόκαστρο», σώζονται ερείπια αρχαίας πόλης, η οποία ταυτίζεται με την αρχαία Φάγρη, αποικία των Θασίων. Η πόλη είχε ιδρυθεί τον 7ο π.Χ. αιώνα και το 356 π.Χ. καταστράφηκε από τον Φίλιππο. Φαίνεται όμως ότι ξαναχτίστηκε, γιατί οι αρχαίες πηγές μας πληροφορούν πως σε αυτήν είχε καταφύγει ο βασιλιάς Περσέας μετά τη μάχη της Πύδνας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Στράβωνα, η πόλη επιβίωσε και κατά τη ρωμαϊκή εποχή.

Πολιτιστικός Σύλογος 
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κάριανης διατηρεί χορευτικά τμήματα και τράπεζα αίματος.

Αξιοθέατα 

Στο κέντρο του οικισμού κοσμεί ένας παραδοσιακός Μύλος μία ωραία πέτρινη πλατεία και ένα λαογραφικό μουσείο. Στη θέση «Παλιόκαστρο», 1,5 χλμ. βορειοδυτικά της Καριανής και στο μέσο της απόστασης Ορφανίου-Καριανής, έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός και ερείπια μεταβυζαντινού φρουρίου.

Πληθυσμός

Προσωπικότητες 

 Φίλιππος Αναστασιάδης, Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος Παγγαίου
 Μάρκος Μάρκου, Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Νέων Δήμου Παγγαίου

Παραπομπές 

Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Παγγαίου
Διονύσιος Σιφναίος

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων Διονύσιος (κατά κόσμον Δημήτριος Σιφναίος), είναι Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διατέλεσε και επίσκοπος Φωτικής.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, από όπου αποφοίτησε το 1976. Έπειτα σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή, στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1983 αριστούχος.

Χειροτονήθηκε μοναχός το 1977 από τον τότε επίσκοπο Δωδώνης Χρυσόστομο Συνετό στην Ιερά Μονή Πεντέλης. Από τον ίδιο χειροτονήθηκε διάκονος το 1977, πρεσβύτερος το 1983 και έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Από το 1983 έως το 1984 χρημάτισε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητρόπολης Λαγκαδά και ακολούθως της Ιεράς Μητρόπολης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού. Παράλληλα, έδρασε στους τομείς των αιρέσεων, της εξομολόγησης και της νεότητας.

Στις 10 Μαΐου 2010, εξελέγη μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Β΄ βοηθός Επίσκοπος της Πάλαιας Ποτέ Επισκοπής Φωτικής. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον τότε Μητροπολίτη Ζακύνθου και Στροφάδων κ.κ. Χρυσόστομο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Καισαριανής στις 13 Μαΐου 2010.

Στις 7 Οκτωβρίου 2011, εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων, ως διάδοχος του πνευματικό του πατέρα Χρυσοστόμου.

Στις 23 Ιουνίου 2021, έπεσε θύμα επίθεσης με καυστικό υγρό μαζί με άλλους μητροπολίτες στην Μονή Πετράκη, ενώ είχε παρεβρεθεί εκεί για συνοδικό δικαστήριο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Μητρόπολης Ζακύνθου

Έλληνες ιεράρχες
Διονυσιος
Επίσκοποι Φωτικής
Σταμάτης Μωραΐτης

Ο Σταμάτης Μωραΐτης (γεν. Μονοκάμπι Ικαρίαs, 1914 ή 1910 - 2 Φεβρουαρίου 2013), ήταν Έλληνας, αιωνόβιος συνταξιούχος, του οποίου η περίπτωση κίνησε το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Το 1976 ο Μωραΐτης είχε διαγνωσθεί με καρκίνο στον πνεύμονα και σύμφωνα με τους Αμερικανούς ιατρούς που τον εξέτασαν, είχε μόλις 6-9 μήνες ζωής. Ωστόσο επέζησε, χωρίς μάλιστα να υποβληθεί σε οποιαδήποτε θεραπεία. Ο ίδιος απέδιδε τους λόγους της μακροζωΐας του στην υγιεινή διατροφή. Πέθανε σε ηλικία 98 ή 102 ετών, το Φεβρουάριο του 2013. Κηδεύτηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2013.

Παραπομπές

Καρκίνος
Ικαρία
Σεντρίκ Μενσά

Ο Σεντρίκ Μενσά, γεννημένος στις 6 Μαρτίου 1989 στην Μασσαλία (Γαλλία), είναι Τογκολέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του τερματοφύλακα. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2010, εντάχθηκε στην δεύτερη ομάδα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η οποία αγωνιζόταν τότε στην DH.

Καριέρα 
Ο Σεντρίκ Μενσά αγωνίστηκε από το 2006 ως το 2007 στις ρεζέρβες της Ζιροντέν Μπορντό, προτού ενταχθεί σε αυτές της Λιλ ΟΣΚ για διάρκεια ενός έτους. Στην συνέχεια, αποκτήθηκε από την Παρί ΦΚ, όπου αγωνίστηκε, μονάχα, σε δύο αγώνες για τη Νασιονάλ. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Τόγκο το 2007 και αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 (δύο απέναντι στην Ζάμπια και έναν απέναντι στην Σουζιλάνδη). Τον Ιούνιο του 2010, εντάχθηκε στην δεύτερη ομάδα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, κι ενώ αυτή βρισκόταν στην DH, ώστε να την βοηθήσει να επιστρέψει στο CFA. Καθώς η ομάδα άλλαξε πολιτική, με στόχο την προώθηση νεαρών παικτών που προέρχονταν από τα τμήματα υποδομής της, το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε με το πέρας της σεζόν 2011-2012.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

   Προφίλ στο national-football-teams.com

Τογκολέζοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό
Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τόγκο
Ατίντανες

Οι Ατίντανες ή Ατιντάνες ήταν αρχαία ελληνική φυλή της Ήπείρου, ενώ ένας κλάδος της κατοικούσε στη Μακεδονία. 

Ο Θουκυδίδης, ο Στράβωνας και ο Πολύβιος αναφέρονται στους Ατίντανες, που κατοικούσαν στην Βορειοανατολική Ήπειρο στα σύνορα με τη Μακεδονία.
Κατά την έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου, εμφανίστηκαν υπό την ηγεσία του βασιλέα Θαρύπα της Ηπείρου, ως σύμμαχοι της Σπάρτης εναντίον της Ακαρνανίας. Στο ιερό της Δωδώνης αποσπασματική επιγραφή του 4ου αιώνα π.Χ. αναφέρει σε αυτούς. Στη Συνθήκη της Φοινίκη, 205 π.Χ., η Ατιντάνια ανατέθηκε στο Μακεδονικό Βασίλειο.

Υπήρχε επίσης μια φυλή με ένα παρόμοιο όνομα στην Ιλλυρία, βόρεια της Εγνατίας Οδού. Ο Αππιανός την αναφέρει κοντά στην Επίδαμνο.

Παραπομπές 

Αρχαίοι Ηπειρώτες
Αρχαίοι λαοί της Μακεδονίας
Αρχαία Ατιντανία
Ουρουάπαν

Το Ουρουάπαν (ισπ. Uruapan) είναι πόλη και έδρα του ομωνύμου δήμου στο δυτικό-κεντρικό μέρος της μεξικανικής πολιτείας του Μιτσοακάν.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 315.350 κατοίκους.
Η πόλη και τα περίχωρα είναι ευρέως γνωστά για το καταφύγιο της πεταλούδας μονάρχης, το οποίο βρίσκεται κοντά. Στο Ουρουάπαν βρίσκεται στο σταυροδρόμι του Μιτσοακάν, , εν μέρει λόγω της μεγάλης ποσότητας καλλιεργημένου και συσκευασμένου αβοκάντο, που εξάγεται σε μεγάλες ποσότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία και άλλες χώρες.

Το Ουρουάπαν είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις στο Μεξικό, καθώς ιδρύθηκε το 1533.
Ο ηφαιστειακός κώνος Παρικουτίν δημιουργήθηκε κοντά στη πόλη το 1943, φοβίζοντας ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η πόλη και ο δήμος είναι και οι δύο δεύτεροι μεγαλύτεροι στην πολιτεία, πίσω μόνο από την πρωτεύουσα της πολιτείας, τη Μορέλια.

Η λέξη Ουρουάπαν προέρχεται από την λέξη ulhupani  , η οποία στη γλώσσα Πουρέπετσα σημαίνει «τόπος του αιώνιου σχηματισμού και γονιμότητας των βλαστών λουλουδιών» ή «τόπος όπου ο θεός-πρίγκηπας των λουλουδιών είναι σεβαστός». Το όνομα Ουρουάπαν καθιερώθηκε πριν από την άφιξη των Ισπανών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Κυβέρνηση του Ναουκάλπαν Επίσημος ιστοχώρος
 Portal web de Uruapan Uruapan Guide. Everything about the city.

Πόλεις του Μεξικού
Χρήστος Ευθυμίου (νεότερος)

Ο  Χρήστος Ευθυμίου (Αθήνα, 1954 - Αθήνα, 25 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία από το "Απλό Θέατρο" του Αντώνη Αντύπα. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές σε κωμικούς ρόλους ενώ χαρακτηριστική ήταν η συμμετοχή του στη σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι. Έπαιξε επίσης στην σειρά Κωνσταντίνου και Ελένης το 2000.

Απεβίωσε ανήμερα των Χριστουγέννων του 2008 από ανακοπή, ενώ έπασχε από καρκίνο από το 2005. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Εργογραφία

Τηλεόραση

Πηγές 
 Έφυγε ο ηθοποιός Χρήστος Ευθυμίου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σεντ Πίτερσμπεργκ (Φλόριντα)

Η Αγία Πετρούπολη ή Σεντ Πίτερσμπεργκ (αγγλικά:St. Petersburg) είναι πόλη στην κομητεία Πινέλας της πολιτείας των ΗΠΑ, Φλόριντα. Είναι γνωστός προορισμός διακοπών Αμερικανών και ξένων τουριστών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της ήταν 244.769 κάτοικοι, η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην πολιτεία και η μεγαλύτερη πόλη στη Φλόριντα, που δεν είναι έδρα της κομητείας. Αν και η πόλη Κλιαργουότερ είναι η έδρα της κομητείας Πινέλα, όλες οι νομικές υπηρεσίες είναι διαθέσιμες μέσω των γραφείων στην Αγία Πετρούπολη. Η Αγία Πετρούπολη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή Tampa Bay, το οποίο αποτελείται από περίπου 2,8 εκατομμύρια κατοίκους,  και την καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στην πολιτεία.

Η πόλη αναφέρεται συχνά από τους ντόπιους ως St. Pete. Η γειτονική πόλη St. Pete Beach συντόμευσε επίσημα το όνομά της το 1994, μετά από ψηφοφορία των κατοίκων της. Η πόλη βρίσκεται σε μια χερσόνησο ανάμεσα στον Κόλπο της Τάμπα και τον Κόλπο του Μεξικού. Είναι συνδεδεμένη με την ηπειρωτική Φλόριντα από τα βόρεια, με την πόλη της Τάμπα από τα ανατολικά με ανυψωμένους δρόμους και γέφυρες σε όλο τον Κόλπο της Τάμπα και με την πόλη Μπρέιντεντον από τον νότο μέσω της γέφυρας Sunshine Skyway, η οποία διασχίζει το στόμιο του κόλπου.

Με μέσο όρο περίπου 360 ημέρες ηλιοφάνειας κάθε χρόνο, το παρατσούκλι της πολύς είναι "The City Sunshine" (Ηλιόλουστη Πόλη). Για το λόγο αυτό, η πόλη είναι ένας δημοφιλής προορισμός συνταξιοδότησης, ειδικά για εκείνους στις Ηνωμένες Πολιτείες που ζουν σε ψυχρότερα κλίματα του Βορρά. Αυτή η φήμη έδωσε στην πόλη το κοροϊδευτικό παρατσούκλι «αίθουσα αναμονής του Θεού". Τα τελευταία χρόνια όμως, ο πληθυσμός έχει μετατοπιστεί σε μια πιο νεανική κατεύθυνση. Το περιοδικό American Style κατέταξε την Αγία Πετρούπολη ως καλύτερη πόλη μεσαίου μεγέθους το 2011, επικαλούμενη την "ζωντανή" καλλιτεχνική σκηνή.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Τακαμάτσου, Ιαπωνία
  Αγία Πετρούπολη, Ρωσία

Παραπομπές 

Πόλεις της Φλόριντα
Κωνσταντίνος Λούλης

Ο Κωνσταντίνος Λούλης είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός που δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των αλευροβιομηχανιών στην Βαλκανική. Έχει διατελέσει (1989-1991)  Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1955. Είναι γόνος ηπειρώτικης οικογένειας εμπόρων και αλευροποιιών, από την οποία έχουν αναδειχθεί δύο βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων, ο Γιώργος και Αλκιβιάδης Λούλης. Την περίοδο από το 1973 έως το 1975, ολοκληρώνει της σπουδές του ως Μηχανικός Κυλινδρόμυλων στη Σχολή του Σεντ Γκάλλεν (γερμανικά: Schweizerische Müllereifachschule St. Gallen) στην Ελβετία. Έπειτα και σε ηλικία 20 ετών, επιστρέφει στην Ελλάδα και αναλαμβάνει τη διοίκηση των Μύλων Λούλη, θέση που διατηρεί μέχρι τον Ιούνιο του 2010, οπότε αναλαμβάνει ο γιος του Νίκος Λούλης.

Το 1990, επί κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, διορίστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών, Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους, θέση που έχει βαθμό και αποδοχές σήμερα Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Κατά την διάρκεια της αποκάλυψης της υπόθεσης συμβιβασμού του Ελληνικού Δημοσίου με την Μονή Βατοπεδίου, που έγινε γνωστή ως Σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, υπήρξε υποστηρικτής της θέσης της μονής και ανέλαβε πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Μονής Βατοπεδίου.

Εχει επικριθεί για το ότι σε βιβλίο του εκφράζεται με θαυμασμό για την επταετία και τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Το 2019 ανέλαβε Γενικός Γραμματεύς Τουρισμού.

Παραπομπές 

Έλληνες επιχειρηματίες
Έλληνες μηχανικοί
Πολιτικοί διοικητές του Αγίου Όρους
Οικογένεια Λούλη
Γιάννης Στέφας

Ο Γιάννης Στέφας (25 Νοεμβρίου 1949 – 17 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν τερματοφύλακας. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Κόρινθο σε μικρή ηλικία και το καλοκαίρι του 1972 μετεγγράφηκε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. 

Με την ομάδα του "Δικέφαλου του Βορρά" έπαιξε για τρεις συνεχόμενες σεζόν (1972-73 έως και 1974-75) στην Α΄ Εθνική κατηγορία συμπληρώνοντας 49 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος. Επέστρεψε το καλοκαίρι του 1975 στην Κόρινθο για να την ενισχύσει στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής παραμένοντας σε αυτήν σαν βασικός της τερματοφύλακας για τα επόμενα χρόνια, μέχρι το 1982 που τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία. Με την Κόρινθο έπαιξε ακόμη τρεις χρονιές στην Α΄Εθνική (1979-80 έως και 1981-82), προσθέτοντας επιπλέον 63 αγώνες στο ενεργητικό του.

Συνολικά έλαβε μέρος σε 112 παιχνίδια της μεγάλης κατηγορίας, κατά τη διάρκεια 6 σεζόν. Κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ στα 1974, στη διαδικασία των πέναλτι (4-3, συνολικό σκορ 6-5), όταν δύο από τους αντιπάλους ποδοσφαιριστές του φιναλίστ Ολυμπιακού έστειλαν τη μπάλα άουτ. Επίσης, αναδείχθηκε πρωταθλητής Νότιου Ομίλου Β΄Εθνικής με την Κόρινθο, το 1979.

Ήταν παντρεμένος και έχει δυο κόρες. Πέθανε 61 ετών από καρκίνο.

Πηγές 

Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα ποδοσφαίρου
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ", ηλεκτρονική έκδοση, Σάββατο 17-7-2010

Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ  
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Νταβίδ Φουστέρ

Ο Νταβίδ Φουστέρ Τορρίχος (David Fuster Torrijos, 3 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Ολυμπιακό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και τρία κύπελλα. Από το 2016, αγωνίζεται στην ισπανική Χετάφε.

Καριέρα

Ξεκίνημα και Βιγιαρεάλ 
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2002 με την ομάδα UD Oliva. Πήρε μεταγραφή στη Βιγιαρρεάλ ΚΦ το 2004, (αγωνίστηκε -σχεδόν- αποκλειστικά για τις ρεζέρβες)  και οδήγησε την ομάδα στην τρίτη εθνική της Ισπανίας το 2006/2007. 

Την περίοδο 2008-09 πωλήθηκε στην Έλτσε, που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. Πραγματοποιώντας πολύ καλή χρονιά στην Έλτσε, της οποίας ήταν πρώτος σκόρερ, και κέρδισε το ενδιαφέρον της Βιγιαρρεάλ ΚΦ που τον απέκτησε ξανά.

Ολυμπιακός 
Μετά από ένα χρόνο παραμονής στη Βιγιαρεάλ, τον Αύγουστο του 2010 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό. 

Πραγματοποίησε πολύ καλή πρώτη χρονιά, πετυχαίνοντας 12 γκολ, επίδοση, που τον ανέβασε στην τρίτη θέση του πίνακα των σκόρερ.. Συνέχισε το ίδιο καλά και την επόμενη χρονιά, έχοντας πολύτιμη συνεισφορά σε εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του. 

Μετά την επιτυχημένη του σεζόν 2014-15, όπου με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το νταμπλ, παράλληλα επέκτεινε το συμβόλαιό του για 2 έτη ακόμα.

Τελικά η διοίκηση του Ολυμπιακού αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του μετά τη λήξη του, το καλοκαίρι του 2016, πράγμα που δημιούργησε άμεσα έντονες αρνητικές αντιδράσεις από τους φίλαθλους της ομάδας, οι οποίοι συνεχώς έδειχναν τη συμπάθεια τους απέναντι στον Φουστέρ, που πάντα εξέφραζε την αγάπη του για αυτόν τον σύλλογο και έδινε την ψυχή του εντός του γηπέδου.

Χετάφε 
Ο Φουστέρ επέστρεψε στην Ισπανία το καλοκαίρι του 2016, υπογράφοντας ως ελεύθερος στην Χετάφε ΚΦ. Φοράει την φανέλα με τον αριθμό 14.

Διακρίσεις 
 Ολυμπιακός
 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2011, 2012, 2013,2014, 2015, 2016 
 3 Κύπελλα Ελλάδας: 2012, 2013, 2015

Στατιστικά Συλλόγων

*Τελευταία ενημέρωση 19 Μαρτίου 2014

Προσωπική Ζωή 
Ο Νταβίδ Φουστέρ είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά.

Ο Νταβίδ Φουστέρ είναι ιδιαίτερα συμπαθής στη γενέτειρά του, για τα ποδοσφαιρικά του επιτεύγματα. Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2014, παρευρέθηκε σε ακαδημία της  Όλιβα, σε ένα τουρνούα, μαζί με άλλες σπουδαίες προσωπικότητες του χώρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νταβίδ Φουστέρ, Ο Νταβίδ Φουστέρ στην επίσημη ιστοσελίδα του Ολυμπιακού
 sportculture.gr Ο MVP Φουστέρ!
 Ελευθεροτυπία Νταβίδ Φουστέρ 
 Στατιστικά σεζόν 2010-11 
 Στατιστικά σεζόν 2011-12 
 http://www.youtube.com/watch?v=MHUV3P4DXBk Campus David Fuster

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Έλτσε ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β
Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Βαλενθιανοί ποδοσφαιριστές
Άυλα

Η Άυλα (αραβ.: آيلة) είναι αρχαία Ισλαμική πόλη κοντά στη σημερινή Άκαμπα στην Ιορδανία. Είναι η πρώτη ισλαμική πόλη που ιδρύθηκε εκτός της αραβικής χεροσονήσου. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται βορειοδυτικά του σημερινού κέντρου της πόλης.

Ιστορία 
Η πόλη ιδρύθηκε περίπου το έτος 650 από τον χαλίφη Ουθμάν ιμπν Αφφάν και άκμασε από το 661 ως το 1116 υπό το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, της δυναστείας των Αββασιδών και των Φατιμιδών. Παράκμασε στα τελη του 12ου αιώνα μετά από καταστροφικό σεισμό και επιδρομές Βεδουίνων και Σταυροφόρων. Κατακτήθηκε από τον Βαλδουίνο της Ιερουσαλήμ το 1116, και το κέντρο της πόλης μεταφέρθηκε γύρω από το κάστρο των Μαμελούκων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Aqaba 'The beach of history (3700 BC till date)'
 Museum with No Frontiers : Ayla
 Aqaba: town plan
  World Port source-Aqaba
  The Oriental Institute of the University of Chicago - Aqaba Project

Αρχαίες πόλεις
Νταν Μ. Κνούντσεν

Ο Νταν Μ. Κνούντσεν (Dan M. Knudsen, γεννήθηκε το 1962) ήταν Ύπατος Αρμοστής των Νήσων Φερόε (Rigsombudsmanden på Færøerne) από το 2008 ως τις 9 Μαΐου 2017.

Ύπατος Αρμοστής και προηγούμενα αξιώματα 
Διορίστηκε στο αξίωμά του το 2008 και διαδέχθηκε τον Σόρεν Κρίστενσεν (Søren Christensen). Τα προηγούμενα χρόνια εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών της κυβέρνησης των Φερόε (1997-2000). Κατέχει τίτλο Μάστερ στην Πολιτική Οικονομία, από το Πανεπιστήμιο Νότιας Δανίας (Όντενσε 1997).

Καθήκοντα 
Ως ύπατος αρμοστής σχεδιάζει το ετήσιο πόρισμα για την κοινωνία των νησιών και το καταθέτει στον Πρωθυπουργό της Δανίας, ενώ είναι και εκπρόσωπος της βασίλισσας Μαργαρίτας στο έδαφος των Νήσων Φερόε. Ανάμεσα στις αρμοδιότητές του είναι και η υπογραφή στα χαρτονομίσματα για την έγκριση της κυκλοφορίας τους.

Πηγές
Πληροφορίες για τον ύπατο αρμοστή from the official Danish Prime Minister website.

Πολιτικοί των Φερόε
Πολύβιος Βασιλειάδης

Ο Πολύβιος Βασιλειάδης (Κωνσταντινούπολη, 1922) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός.

Στο ξεκίνημά του συνεργάσθηκε με διάφορα περιοδικά σαν συγγραφέας στήλης και το 1952 παρουσίασε το πρώτο του θεατρικό σενάριο.
 
Το 1957 συνέγραψε μαζί με το Νίκο Τσιφόρο το πρώτο του σενάριο για την ταινία «ο Γυναικάς». 

Η συνεργασία των δυο ανδρών απέφερε συνολικά 18 έργα. 

Ο Βασιλειάδης, παράλληλα, δημιούργησε και μόνος του σενάρια για πολλά άλλα έργα (κινηματογράφου, θεάτρου, βιντεοταινιών).

Κατά τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80 συνεργάστηκε με τον Λ. Μιχαηλίδη κ.α. 

Η εργογραφία του περιλαμβάνει περισσότερες από 40 ταινίες.

Ενδεικτική εργογραφία
Ο γυναικάς (1957)
Ο τζίτζικας κι ο μέρμηγκας (1958)
Ο θησαυρός του μακαρίτη (1959)
 Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος (1960)
Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός (1961)
Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962)
 Άλλος για το ...εκατομμύριο (1964)
Η γυναίκα μου τρελάθηκε (1966)
Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη (1968)

Τηλεοπτικές σειρές
 Ένα υπέροχο ζευγάρι (1973)
 60 λεπτά, χωρίς λεφτά (1976)

Βίντεο
 Εραστής για κλάματα (1988)

Θεατρικές παραστάσεις (στην T.V.)
 Οι απιστίες (1997, Mega)
 Μαμά ...μαμούνια (1998, ANT1)

Παραστασιογραφία 
Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Π. Βασιλειάδη.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές
 https://web.archive.org/web/20140219145640/http://www.karagiannis-karatzopoulos.gr/

Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Έλληνες σεναριογράφοι
Ηλίας Λεφούσης

Ο Ηλίας Λεφούσης (Κερασιά Μαγνησίας, 1926 - Θεσσαλονίκη, 2008) ήταν Έλληνας συγγραφέας και πεζογράφος της νεότερης γενεάς της νεοελληνικής πεζογραφίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κερασιά Μαγνησίας και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στον Βόλο.

Το έργο του Ασημίνα Λαΐου επανεκδόθηκε τρεις φορές και είχε λάβει το Β΄ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία Μυθιστόρημα το 1985. Το έργο μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1989 από τον σκηνοθέτη Τάσο Ψαρά σε τηλεοπτική σειρά δεκατριών επεισοδίων με τον ομώνυμο τίτλο και με παραγωγή της ΕΡΤ. Το ίδιο χρόνο, το έργο μεταφράστηκε στα βουλγαρικά από την Αιμιλία Σκαρλάτοβα και στα αγγλικά τον Ελληνοαμερικανό Θωμά Κουφοδήμο (Thomas Kofodimos).

Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 2008.

Ύφος, Θεματολογία 
Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Η. Λεφούσης αφορούν κυρίως το εργατικό κίνημα του Βόλου, και την αγροτική ζωή της Θεσσαλίας κατά τον 20ό αιώνα. Η γωνία θέασης των γεγονότων πάντως είναι ιδιότυπη. Η θέαση γίνεται μέσα από τα μάτια των ηρώων και λιγότερο απ΄την πλευρά του συγγραφέα. Παράλληλα έχει συγγράψει πληθώρα διηγημάτων. Η γλώσσα είναι χαρακτηριστική, με αρκετούς ιδιωματισμούς, ακόμη και στο συντακτικό, και κοντές περιόδους (προτάσεις).

μουσείο Ηλία Λεφούση 
Από το 2014 λειτουργεί μουσείο (σχετικά με το έργο του), στη γενέτειρά του. Με πρωτοβουλία του δήμου Ρήγα Φεραίου, ιδρύθηκε μουσείο προς τιμήν του Ηλία Λεφούση. Το μουσείο περιλαμβάνει το σύνολο του συγγραφικού έργου του συγγραφέα καθώς και προσωπικά του αντικείμενα. Το μουσείο εδρεύει στο πρώην δημοτικό σχολείο Κερασιάς, το οποίο δεν λειτουργεί από το 2010. Στα εγκαίνιά του παρευρέθη πλήθος κόσμου.

Εργογραφία
Τα περισσότερα έργα του Ηλία Λεφούση υπήρξαν μυθιστορήματα και μελέτες. Ενδεικτικά:
 Ατομικά έργα
(1957) Ένας χειμώνας από τη ζωή μου
(1958) Eπιστροφή στο αλέτρι 
(1964) Φιλιάτικα
(1975) Μικρό Ιππικό
(1977) Τα 12 διηγήματα
(1978) Κολλίγοι
(1980) Βοϊδάμαξες
(1984) Ασημίνα Λαΐου, [Β΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος, 1985], 1η εκδ. Κώδικας, 2η εκδ. Δωρικός, 3η εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-7332-60-1
(1985) Το Εργατικό Κίνημα του Βόλου
(1986) Τύμπανα του 1909, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-303-1
(1991) Μπέηδες και Τσιφλικάδες, εκδ. Δωρικός, ISBN 960-279-322-8
(1992) Όσο βγαίνει το χορτάρ, όσο κυλάει το νερό
(1993) Νήσος Τρίκερι τη, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-687-1
(1994) Η Κερασιά του Βόλου
(1994-95) Χωρικοί, Τριλογία: 1940-1945, [τρίτομο έργο],
(1994) εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-718-5
(1995) εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-721-5
(1995) εκδ. Σύγχρονη Εποχή, ISBN 960-224-730-4
(1996) Ρακί του νόστου
(1997) Κανάλια και Κάρλα
(2003) Το παραμύθι Τοβίτ
 Συλλογικά έργα
(2001) Βόλος: Μια πόλη στη λογοτεχνία, εκδ. Μεταίχμιο, ISBN 960-375-237-1

Παραπομπές

Έλληνες συγγραφείς
Λικούντ

Το Λικούντ (εβραϊκά: ) είναι η βασική κεντροδεξιά παράταξη στο Ισραήλ. Ιδρύθηκε το 1973 αρχικά ως ένας συνασπισμός διάφορων δεξιών και φιλελεύθερων κομμάτων και το 1988 έγινε η μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα. Η νίκη του κόμματος στις εκλογές του 1977 αποτέλεσε μία καθοριστική στιγμή για την πολιτική ιστορία του Ισραήλ καθώς ήταν η πρώτη φορά που η αριστερά έχασε την εξουσία. Στη συνέχεια το Λικούντ κυριάρχησε σε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 80. Το 2005 το Λικούντ αντιμετώπισε μία μεγάλη εσωκομματική κρίση η οποία οδήγησε τελικά στην διάσπαση καθώς ο τότε αρχηγός Αριέλ Σαρόν αποχώρησε ιδρύοντας ένα νέο κόμμα, το Καντίμα.Σήμερα ηγέτης του Λικούντ είναι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Εκλογικά αποτελέσματα

Κοινοβούλιο (Κνέσετ)

Παραπομπές 

Ισραηλινά πολιτικά κόμματα
Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Θόδωρος Έξαρχος

Ο Θόδωρος Έξαρχος (Κέρκυρα, 10 Δεκεμβρίου 1930 - Παγκράτι, 9 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας.

Βιογραφία 

Ήταν γιος του Γεωργίου Έξαρχου, υποδιοικητή της Αγροτικής Τράπεζας. Καταγόταν από πολιτική οικογένεια των Τρικάλων και ήταν εγγονός του Αχιλλέα Έξαρχου. Αδεφλός του ήταν ο Αχιλλέας Γ. Έξαρχος, διπλωμάτης. Σπούδασε θεατρική τέχνη στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας δασκάλους τον Δημήτρη Χορν και τον Δημήτρη Ροντήρη.

Έλαβε μέρος - τις περισσότερες φορές σε δεύτερους, αλλά σημαντικούς ρόλους - σε περίπου 60 ταινίες του σινεμά, με πρώτη το Της τύχης τα γραμμένα και τελευταία την Πολίτικη κουζίνα.
 
Επίσης έλαβε μέρος σε πολλά ποιοτικά θεατρικά έργα, όπως η Βροχή (πρώτη εμφάνιση το 1957 με τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας), ο Αρχιμάστορας Σόλνες σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλης κ.λπ.

Έπαιξε και στην τηλεόραση, σε δημοφιλείς σειρές (Άγνωστος πόλεμος κ.ά.), ενώ «δάνεισε» τη χαρακτηριστική βαθειά φωνή του σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Τελευταία του τηλεοπτική σειρά ήταν Ο ψεύτης παππούς.

Τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το πολύτομο πόνημά του Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες, το οποίο εξέδωσε το 1997.

Ήταν πατέρας (από τη σύζυγό του και δημοσιογράφο, Ολυμπία Εξάρχου) του φέρελπι σκηνοθέτη Δημήτρη Έξαρχου (1955 - 26 Ιουνίου 2012), ο οποίος το 1999 υπέστη τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να μείνει ανάπηρος.

Εργογραφία

Θέατρο 

Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Θ. Έξαρχος συμμετείχε, ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Συγγραφικό έργο (πέραν του βραβευθέντος)
 "Έλληνες ηθοποιοί- Η γενειά μας"- Τόμος Γ1 (1926-1940), 2000
 "Έλληνες ηθοποιοί Η γενειά μας Τόμος Γ2 1926-1940" (2000)
 "Έλληνες ηθοποιοί- «αναζητώντας τις ρίζες» (α' μέρος) έτος γέννησης από 1900 μέχρι 1925" (1996)
 "Το οδοιπορικό ενός ηθοποιού" (1998)

Παραπομπές

Πηγές
 www.retrodb.gr

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κολίμα (ηφαίστειο)

Το ηφαίστειο Κολίμα (ισπανικά:  Volcán de Colima), γνωστό και ως Βολκάν ντε Φουέγο (Volcán de Fuego), Φουέγο ντε Κολίμα (Fuego de Colima) και Τσαποτλάν (Tzapotlán), είναι ενεργό ηφαίστειο στο Μεξικό. Το Κολίμα σχηματίζει με το σήμερα σβηστό ηφαίστειο Νεβάδο ντε Κολίμα ένα ηφαιστειακό σύμπλεγμα. Το Νεβάδο ντε Κολίμα με ύψος 4.320 μέτρα είναι το ψηλότερο σημείο του συμπλέγματος και βρίσκεται στα βόρεια, ενώ το Βολκάν ντε Κολίμα, με ύψος 3.850 μέτρα, βρίσκεται στα νότια. Το ηφαίστειο έχει εκραγεί κατά τους ιστορικούς χρόνους, με την πιο πρόσφατη έκρηξή του να έλαβε χώρα το 2019. Το Κολίμα είναι ένα ηφαίστειο δεκαετίας.

Περιγραφή 
Το Βολκάν ντε Κολίμα βρίσκεται σε μια πολύ περίπλοκη γεωλογικά περιοχή, εκεί που οι πλάκες της Βόρειας Αμερικής, του Ειρηνικού και οι πλάκες Κόκος και Ριβέρα. Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα του Κολίμα αποτελεί μέρος της Ηφαιστειακής Ζώνης του Μεξικού, όμως ο προσανατολισμός του ηφαιστειακού συμπλέγματος είναι σχεδόν κάθετος στην υπόλοιπη ζώμη, με κατεύθυνση από βορρά προς νότο. Όλο το ηφαιστειακό σύμπλεγμα βρίσκεται μέσα σε ένα γεωλογικό σχηματισμό που μοιάζει με τάφρο. Αυτή η τάφρος σηματοδοτεί το δυτικό άκρο της ηφαιστειακής ζώνης του Μεξικού. Σε αυτή την τάφρο έχουν δημιουργηθεί κάποιοι κώνοι στάχτης οι οποίοι χρονολογούνται από το ύστερο Πλειστόκαινο.

Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα δημιουργήθηκε κατά το Τεταρτογενές και αποτελείται από δύο αλληλοκαλυπτόμενες κορυφές, το Νεβάδο ντε Κολίμα στα βόρεια, το οποίο είναι το ψηλότερο, και το Βολκάν ντε Κολίμα νότια. Οι δύο κορυφές απέχουν μεταξύ τους περίπου 5,5 χιλιόμετρα. Και τα δύο ηφαίστεια έχουν στην κορυφή τους κρατήρες, μέσα στους οποίους αναπτύχθηκαν μετέπειτα ηφαιστειακοί δόμοι. Το σημερινό οικοδόμημα του Βολκάν ντε Κολίμα βρίσκεται σε μια καλντέρα διαμέτρο περίπου 5 χιλιομέτρων, η οποία δημιουργήθηκε πριν τουλάχιστον 4.000 χρόνια, όταν το προηγούμενο οικοδόμημα κατέρρευσε, προκαλώντας μια κατολίσθιση της οποίας τα συντρίμμια βρίσκονται νότια του Κολίμα.

Ηφαιστειακή δραστηριότητα 
Το Κολίμα είναι ένα από τα πιο δραστήρια ηφαίστεια της Βόρειας Αμερικής. Οι πρώτες αναφορές για εκρήξεις του Κολίμα χρονολογούνται από το 1572. Το ηφαίστειο έχει επιδείξει διαφόρων τύπων δραστηριότητα, όπως ανάπτυξη δόμων, ροές λάβας, κατολισθήσεις βράχων, πτώση τέφρας και πυροκλαστικές ροές. Σύμφωνα με στοιχεία που προέρχονται από αναφορές, η δραστηριότητα στο Κολίμα παρουσιάζει κύκλους έντονης δραστηριότητας. Ύστερα από κάθε κύκλο ο κώνος είναι κυκλικός και χωρίς να περιέχει κάτι μέσα, αλλά μετά αρχίζει μέσω στο κρατήρα η σταδιακή ανάπτυξη ενός δόμου.

Παραπομπές 

Ηφαίστεια του Μεξικού
Βουνά του Μεξικού
Τυχαίο

Το Τυχαίο ήταν ναός στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αφιερωμένος στην θεά Τύχη.

Περιγραφή
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Δ. Οικονομόπουλο, ήταν πανέμορφο κτίριο στο κέντρο της πόλης και κοντά στο Μουσείο της Αλεξάνδρειας. Ήταν διακοσμημένο με πλήθος αγαλμάτων και ανδριάντες, και χρησίμευε στην ανάθεση των χάλκινων κιόνων που περιείχαν τους αστυκούς νόμους της πόλης. Φαίνεται ότι η συνήθεια αυτή διατηρήθηκε και επί Ρωμαϊκής και Βυζαντινής εποχής.

Πηγές
 

Αλεξάνδρεια
Κτίρια της αρχαιότητας
Ελληνιστική περίοδος
Kamov Ka-50

Το Kamov Ka-50 "'Black Shark" (Ρωσικά:Чёрная акула,ονομασία ΝΑΤΟ:Hokum A) είναι ένα μονοθέσιο επιθετικό ελικόπτερο ρωσικής κατασκευής που φέρει ομοαξονικό σύστημα διπλών αντιπεριστρεφόμενων στροφείων σήμα κατατεθέν του γραφείου σχεδιασμού Kamov. Σχεδιάστηκε το 1980 και εγκρίθηκε για την υπηρεσία του ρωσικού στρατού το 1995.Φέρει βαρύ οπλισμό και χρησιμοποιείται επίσης ως αναγνωριστικό ελικόπτερο.

Σχεδιασμός 
Το ελικόπτερο έχει την δυνατότητα να μεταφέρει σημαντικό οπλισμό σε τέσσερα εξωτερικά σημεία και σε ακόμη δύο εξωτερικά σημεία που βρίσκονται στις άκρες των πτερυγίων που διαθέτει. Συνολικά μπορεί να φέρει έως και 2000kg οπλισμό. Ο βασικός οπλισμός του Ka-50 είναι 12 αντιαρματικοί πύραυλοι τύπου 9K121 Vikhr οι οποίοι είναι καθοδηγούμενοι με laser. Το σύστημα laser του ελικοπτέρου έχει την δυνατότητα αυτόματης καθοδήγησης των 9K121 Vikhr προς τον στόχο κάτι που επιτρέπει την άμεση απεμπλοκή του ελικοπτέρου και την διενέργεια ελιγμών αμέσως μετά την εκτόξευση. Επίσης το Ka-50 μπορεί να μεταφέρει και άλλα είδη πυραύλων συμπεριλαμβανομένων των S-13 και S-8. Το πυροβόλο των 30mm βρίσκεται στερεωμένο στην πλευρά του ελικοπτέρου σε ημι-μόνιμη βάση παρέχοντας μεγαλύτερο βεληνεκές και βελτιωμένη ακρίβεια βολής.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Το Kamov Ka-50 έχει εμπλακεί σε διάφορες επιχειρήσεις αναγνώρισης και καταστροφής εχθρικών στόχων και αποθηκών πολεμικού υλικού κυρίως στην περιοχή της Τσετσενίας. Επίσης έχει λάβει μέρος σε στρατιωτικές ασκήσεις με κυριότερη την "Boundary 2004" στο Κιργιστάν. Μεγάλο ενδιαφέρον έχει παρουσιάσει η Ινδία καθώς το 2008 ήλθε σε συμφωνία με την Ρωσία για την απόκτηση του ελικοπτέρου. Η συμφωνία τελικά ακυρώθηκε και η ινδική πλευρά επανήλθε ζητώντας αναθεώρηση των όρων.

Συγκρίσιμα Ελικόπτερα 

 Bell AH-1Z Viper
 Boeing AH-64 Apache
 Eurocopter Tiger

Παραπομπές 
Επίσημη ιστοσελίδα Ka-50
Επίσημη ιστοσελίδα Ka-52
Πτήση&Διάστημα
Ka-50 Επιθετικό Ε/Π πολλαπλού ρόλου

Στρατιωτικά ελικόπτερα
Καταντζάρο

Το Καταντζάρο (αρχ. ελλ.: Κατανθέρος ή Κατασταρίοι Λοκροί, ιταλ. Catanzaro, λατ. Catacium) είναι μία πόλη της νότιας Ιταλίας.Έχει πληθυσμό 93.124 κατοίκους και αποτελεί πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας αλλά και της περιφέρειας της Καλαβρίας. Στην πόλη βρίσκεται το πανεπιστήμιο της "Μεγάλης Ελλάδας" το οποίο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Καλαβρίας. Βάσει ορισμένων υποθέσεων το Καταντζάρο θεωρείται ότι ήταν Ελληνική αποικία.Πρόσφατα στην περιοχή ανακαλύφθηκε μία ελληνική νεκρόπολη η κατασκευή της οποίας χρονολογείται περίπου τον 5ο αιώνα π.Χ. Λόγω της υπερυψωμένης θέσης της η πόλη παρείχε σχετική ασφάλεια στους κατοίκους της. Κατά το δεύτερο μισό του 9ου αιώνα μ.Χ. οι Σαρακηνοί προώθησαν την ανάπτυξη της πόλης προς ακόμη υψηλότερα σημεία και αργότερα ο βυζαντινός στρατηγός Νικηφόρος Φωκάς ονόμασε την περιοχή ως ο "βράχος του Νικηφόρου".

Παραπομπές 
https://web.archive.org/web/20130923122332/http://www.initalytoday.com/calabria/catanzaro/

Πόλεις της Καλαβρίας
Μουκάντι Τσιμάνγκα

Ο Μουκάντι Τσιμάνγκα (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό τότε Ζαΐρ, 1967-Ελευσίνα, 30 Απριλίου 1995,), ήταν ένας επιθετικός ποδοσφαιριστής από την σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό που αγωνίσθηκε στην Ελλάδα από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80, μέχρι τα μέσα του '90, οπότε και έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια αγώνα.

Ο Τσιμάνγκα ήρθε στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1989 για λογαριασμό του  Εθνικού Πειραιώς, με τον οποίο έλαβε μέρος στην Α΄ Εθνική της περιόδου 1989-90 (6 συμμετοχές, 1 γκολ). Παρά τον υποβιβασμό, συνέχισε στην Β΄ Εθνική με την ομάδα του Πειραιά μέχρι και το καλοκαίρι του 1991, έχοντας συνολικά 38 συμμετοχές και 2 τέρματα. Στη συνέχεια είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από την Κύπρο, για να επιστρέψει ακολούθως στην Ελλάδα και την Καλαμάτα, για λογαριασμό του Π.Σ. Καλαμάτα. 

Με την ομάδα της Καλαμάτας κατέκτησε την άνοδο από την Γ΄ στην Β΄ Εθνική τη σεζόν 1992-93 και το καλοκαίρι του 1993 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου σημείωσε συνολικά 36 συμμετοχές και 1 τέρμα. Η πορεία του τερματίσθηκε στις 30-4-1995 κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης Πανελευσινιακός-Ατρόμητος στο γήπεδο Ελευσίνας για το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, καθώς σε διεκδίκηση της μπάλας με τον παίκτη του Πανελευσινιακού Στέλιο Βογιατζή, ο τελευταίος, απολύτως άθελά του, χτύπησε με τον αγκώνα τον Τσιμάνγκα στην καρωτίδα, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει το θάνατο από ανακοπή.

Ο Τσιμάγκα ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές
"Η ημέρα που έφυγε ο Τσιμάνγκα" oldfootball.gr
"Η Ελευσίνα, ο Βογιατζής, ο Τσιμάγκα και η Μαύρη Θύελλα..." sportstonoto.gr
"Μουκάντι Τσιμάγκα (1967-1995)" parapolitika.gr

Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Λίμνη Νιάσα

Η λίμνη Νιάσα (πορτογαλικά: Lago Niassa), γνωστή και ως Νυάσα ή Μαλάουι, είναι μεγάλη λίμνη που βρίσκεται στην νοτιοανατολική Αφρική, στη Μεγάλη Ρηξιγενή Κοιλάδα, ανάμεσα στα κράτη Μαλάουι, Μοζαμβίκη και την Τανζανία. Η λίμνη είναι η τρίτη μεγαλύτερη στην Αφρική και η δεύτερη βαθύτερη. Η λίμνη φιλοξενεί το μεγαλύτερο αριθμό ειδών ψαριών από οποιαδήποτε άλλη λίμνη, με περισσότερα από 1.000 είδη ψαριών της οικογένειας των Κιχλιδών. Τμήμα της λίμνης στο Μαλάουι αποτελεί το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι, το οποίο από το 1984 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Γεωγραφία 
Η Νιάσα έχει μήκος μεταξύ 560 και 580 χιλιομέτρων και μέγιστο πλάτος 75 χιλιόμετρα. Η συνολική έκταση της λίμνης είναι 29.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μέγιστο βάθος της είναι 705 μέτρα. Η ακτογραμμή της λίμνης βρίσκεται στο ανατολικό Μαλάουι, τη δυτική Μοζαμβίκη και τη νότια Τανζανία. Η λίμνη περιβάλλεται από οροσειρές, οι οποίες φτάνουν στα 2.000 μέτρα ύψος στα δυτικά, ενώ αυτές τα ανατολικά είναι ψηλότερες, και περιλαμβάνουν τα όρη Λίβινγκστον (2.521 μέτρα) στα ΒΑ. Στο βόρειο άκρο της λίμνης βρίσκεται το ενεργό ηφαίστειο Ρούνγκβε (Rungwe). Το μεγαλύτερο ποτάμιο σύστημα που εκβάλει στη λίμνη είναι ο ποταμός Ρουχούχου, ενώ το νερό από την λίμνη εκρέει στο νότιο άκρο της λίμνης στο ποταμό Σίρε, ο οποίος είναι παραπόταμος του Ζαμβέζη.

Η λίμνη βρίσκεται σε μια κοιλάδα, την Μεγάλη Ρηξιγενή Κοιλάδα, η οποία διατρέχει την ανατολική Αφρική και χωρίζει την Αφρικανική Τεκτονική Πλάκα στα δύο. Στη Μεγάλη Ρηξιγενή Κοιλάδα βρίσκονται και άλλες μεγάλες λίμνες της Αφρικής, όπως η λίμνη Τανγκανίκα, 350 χιλιόμετρα βόρεια της Νιάσα, η λίμνη Κίβου, λίμνη Εδουάρδου, λίμνη Αλβέρτου και η λίμνη Ροδόλφου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Νιασα
Γεωγραφία του Μαλάουι
Γεωγραφία της Μοζαμβίκης
Λίμνες της Τανζανίας
PzH 2000

Το PzH 2000 ή Panzerhaubitze 2000 είναι γερμανικό αυτοκινούμενο πυροβόλο των 155 χιλ. το οποίο κατασκευάζεται από τις εταιρείες Krauss-Maffei και Rheinmetall στην Γερμανία από το 1998. Θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα και πιο εξελιγμένα συμβατικά όπλα αυτήν την στιγμή. Η ταχύτητα με την οποία βάλλει το PzH 2000 είναι αξιοσημείωτη, καθώς το πυροβόλο έχει την δυνατότητα να πραγματοποιήσει 8 με 9 συνεχόμενες βολές ανά λεπτό. Ο Ελληνικός Στρατός Ξηράς διαθέτει 24 πυροβόλα αυτού του είδους τα οποία χειρίζονται δύο Μοίρες Βαρέως Πυροβολικού.

Ιδιότητες
Το PzH ακόμη και σήμερα διαθέτει ένα εξελιγμένο σύστημα εκτόξευσης πυρομαχικών, ενώ διευκολύνει το Στοιχείο να εφοδιαστεί μέσω του συστήματος επανεφοδιασμού πυρομαχικών έως και 60 βλήματα με την βοήθεια των Γεμιστών, σε 12 λεπτά. Το μέγιστο βεληνεκές που μπορεί να εκτοξεύσει με απλό πυροσωλήνα είναι 30.000 μ. (30 χλμ), ενώ με πυρομαχικά HERA, μπορεί να φτάσει έως και τα 40.000 μ (40 χλμ).

Τα PzH 2000 στον Ελληνικό Στρατό
Το 2001, είχαν παραλάβει 24 αυτοκινούμενα τέτοια πυροβόλα σε δύο Μοίρες Βαρέως Πυροβολικού. Με την βοήθεια εφτά Γερμανών μηχανικών, συνέβαλλαν στην ελαφρά αναβάθμιση τους. Το 2003, η αναβάθμιση αυτή ολοκληρώνεται με την τοποθέτηση νέων συσκευών επικοινωνίας TRC-9000 και κάποιες άλλες λεπτομέρειες.

Η αποστολή του PzH 2000
Το PzH κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο, ώστε να εξασφαλίζει όλα τα απαραίτητα για την μέγιστη προσοχή του Στοιχείου από τις εχθρικές δυνάμεις
Η αποστολή του, είναι η εξής:
 Υποστηρίζει πλήρως ημέρα και νύχτα τον αγώνα σε όλο το μέτωπο με τον εχθρό.
 Διαθέτει υψηλή ταχυκινησία, επιβιωσημότητα και δυνατότητα ταχείας εκπομπής πυρών για την υποστήριξη του αγώνα των Μηχανοκίνητων και Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών, με δεδομένο πλέον ότι ο εχθρός δύναται να προσδιορίζει μετά το πρώτο πυρ (1ο βλήμα), τη θέση του πυροβόλου.
 Εκτελεί βολές αντιπυροβολικού σε όλους τους τομείς.
 Προσβάλλει στόχους σε μεγάλες αποστάσεις με την μέγιστη ακρίβεια.

Χρήστες 

  :  15
  :  21
  : 149 (εκ των οποίων τα 72 είναι εν ενεργεία: συνολικά 185. 15 πυροβόλα αγοράστηκαν απο την Κροατία και 21 απο την Λιθουανία.)
  : 24 (σε 2 Μοίρες Βαρέως Πυροβολικού (ΜΒΠ))
  : 68
  : 18, 6 για εκπαίδευση, 12 εν εφεδρεία
  : 24

Παραπομπές 

Αυτοκινούμενα πυροβόλα
Πυροβολικό
Αγγελική Πάλλη

Η Αγγελική Πάλλη Βαρθολομαίου (ιταλικά : Angelica Palli Bartolommei) (1798 – 6 Μαρτίου 1875) υπήρξε Ελληνο-Ιταλίδα λόγια, λογοτέχνης, δημοσιογράφος, μεταφράστρια, δασκάλα με φιλελληνική δράση.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λιβόρνο το 1798, ήταν κόρη του ηπειρώτη Παναγιώτη Πάλλη και της Δωροθέας Χρυσαυγής Γιωργή από την Μονεμβάσια, είχε κι εναν αδελφό τον Μιχάλη. Έλαβε ελληνική παιδεία και μιλούσε εκτός από ελληνικά και ιταλικά, αρχαία ελληνικά , αγγλικά και γαλλικά. 

Το 1828 έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα , το Labattaglia di Benevento, άρχισε επίσης να μεταφράζει στα ιταλικά αρχαίους έλληνες συγγραφείς και να γράφει ποιήματα. Γρήγορα έγινε μέλος της Ιταλικής ακαδημίας του Λιβόρνοενώ διατηρούσε επαφές με έλληνες λόγιους της εποχής όπως ο Σολομός που αλληλογραφούσαν.

Παντρεύτηκε τον Φερντινάντο Μπαρτολομέι και εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία. Η δράση της εστιάστηκε στην ενίσχυση του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, με μεγάλη οικονομική και κοινωνική συνεισφορά. Το σπίτι της ήταν κέντρο συνάντησης των Φιλελλήνων μεταξύ 1824 και 1826, ενώ έκανε φιλολογικές συσκέψεις. Ονομάστηκε «νέα Σαπφώ».

Συνεργάστηκε με το περιοδικό Η Ευτέρπη, το I Romito , τα Ελληνικά Χρονικά  κ.α.,

Συγγράμματα
Δημοσίευσε πλήθος πεζογραφημάτων και ποιημάτων στα πιο έγκριτα περιοδικά. Έγραψε τα έργα της κυρίως στα Ιταλικά αλλά και στα Γαλλικά. Θέμα των έργων της ήταν η ελληνική επανάσταση όπου εξυμνούσε τα κατορθώματα των αγωνιστών και ηρώων των έργων τηςπροωθώντας τον φιλελληνισμό.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Αγγελική Μάντζου, ANGELICAPALLI - BARTOLOMEI

Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
 Αγωνίστριες του 1821
Στάδιο Λοκομοτίβ

Το Κεντρικό στάδιο Λοκομοτίβ (ρωσικά: Центральный стадион Локомотив) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Μόσχα. Το Λοκομοτίβ ανακατασκευάστηκε το 2002 και θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα γήπεδα ποδοσφαίρου στην Ρωσία. Έχει χωρητικότητα 28.800 θέσεις και αποτελεί την έδρα της Λοκομοτίβ Μόσχας.

Ιστορία 
Το 1935, στο χώρο όπου σήμερα βρίσκεται το Στάδιο Λοκομοτίβ, μια ένωση εργαζομένων σε επιχείρηση ηλεκτρισμού αποφάσισε να χτίσει ένα γήπεδο το οποίο ονομάστηκε «Στάλινετς» (Сталинец). Εκείνη την εποχή το Στάλινετς είχε χωρητικότητα περίπου 30.000 θεατών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία
Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μόσχα
Λοκομοτίβ Μόσχας
Εθνική Ρωσίας (ποδόσφαιρο)
Καστράκι Τρικάλων

Το Καστράκι είναι χωριό του νομού Τρικάλων, το οποίο βρίσκεται κοντά στην Καλαμπάκα, στο δρόμο για τα Μετέωρα. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Μετεώρων πλέον και, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 1.203 κατοίκους. Δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την συνένωση μικρών οικισμών από Ηπειρώτες που αναγκάστηκαν να καταφύγουν εδώ για να γλιτώσουν από τον Αλή Πασά. Το χωριό πήρε την ονομασία του από ένα κάστρο του οποίου σώζονται ακόμη λίγα ερείπια. Προπολεμικά διατηρούσε ανέπαφη την αγροτική  εικόνα της ελληνικής υπαίθρου. Σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα τόπο αναψυχής των επισκεπτών που επιθυμούν να δουν τα Μετέωρα.

Έθιμα
Ένα έθιμο του χωριού είναι το κρέμασμα των μαντηλιών στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Μαντηλά. Κάθε χρόνο στη γιορτή του οι κάτοικοι του χωριού και διάφοροι επισκέπτες από όλη την Ελλάδα τιμούν τον Άγιο προσφέροντας του ένα μαντήλι. Αναρριχητές αλλά και απλοί κάτοικοι αναρριχώνται  για να ανεβάσουν τα καινούρια μαντήλια και να κατεβάσουν αυτά που είχαν ανεβάσει την περσινή χρονιά. Το έθιμο ξεκίνησε από την περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν ένας Τούρκος στρατιώτης έκοβε δέντρα κάτω από το μοναστήρι.  Χωρίς  να το θέλει έκοψε το χέρι του, τότε η γυναίκα του βλέποντάς τον έτρεξε να τον βοηθήσει τάζοντας στον άγιο το μαντίλι της για να γίνει καλά ο άντρας της. Τότε αμέσως ένας κάτοικος του χωριού ανέβασε το μαντίλι στο μοναστήρι και το χέρι του έγινε όπως το είχε πριν. Από τότε έχει που κρατά αυτό το έθιμο και κάθε χρόνο όλοι δίνουν τα δικά τους μαντίλια.

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων