joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου

Ο Κάρολος-Λουδοβίκος-Φρειδερίκος, γερμ. Karl-Ludwig-Friedrich (23 Φεβρουαρίου 1708 - 5 Ιουνίου 1752) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Μίροβ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Χριστιανής-Αιμιλίας, κόρης του Χριστιανού-Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερσχάουζεν.

Το 1753 απεβίωσε στο Μίροβ (Mirow) σε ηλικία 44 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1735 την Ελισάβετ-Αλμπερτίνα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και είχε τέκνα:
 Χριστιανή 1735-1794, άγαμη.
 Αδόλφος-Φρειδερίκος Δ΄ 1738-1794, δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Κάρολος Β΄ 1741-1816, μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Ερνέστος-Γκόττλομπ 1742-1814, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Καρλόττα 1744-1818, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ των Γουέλφων-Αννοβέρου βασιλιά της Βρετανίας.
 Γεώργιος-Αύγουστος 1748-1785, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Καρολίνα 1736, Ελισάβετ-Χριστίνα 1739-1741, Σοφία-Λουίζα 1740-1742, Γκόττχελφ 1745, απεβίωσαν το πολύ 2 ετών.

Πηγές
 Carlyle, Thomas (1866). History of Friedrich the Second Called Frederick the Great. Harper & Brothers. pp. 477, 478.

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Τα Παιδιά της Παλαιότητας

Τα Παιδιά της Παλαιότητας είναι μουσικό συγκρότημα από την Κέρκυρα. Το σχήμα προέκυψε μετά τη διάλυση των επίσης Κερκυραίων Κόρε. Ύδρο. και αποτελεί ουσιαστικά τη συνέχειά τους.

Βιογραφία 
Τα Παιδιά της Παλαιότητας σχηματίστηκαν στην Κέρκυρα το καλοκαίρι του 2013 από τον frontman των Κόρε. Ύδρο. Π.Ε. Δημητριάδη, τον τελευταίο κιθαρίστα του σχήματος, πιανίστα Μάριο Πλασκασοβίτη, και τον στενό τους φίλο, κιθαρίστα Νίκο Ραράκο, μαζί με την τσελίστρια Χριστίνα Παπαλίτσα και τον επίσης συνεργάτη της τελευταίας περιόδου των Κόρε. Ύδρο., μπασίστα Παντελή (Ντέλο) Πέτρου.

Το όνομα του συγκροτήματος αναφέρεται στο τραγούδι "Η Παλαιότητα", από τον τελευταίο δίσκο των Κόρε. Ύδρο., καθώς -σύμφωνα με τον Π.Ε. Δημητριάδη, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Sonik- ο πυρήνας του σχήματος είναι τα παιδιά πίσω από αυτό το τραγούδι, «με κοινό χαρακτηριστικό τους το ότι δεν παίρνουν και πολύ στα σοβαρά τον εαυτό τους».

Με οδηγό έναν κύκλο ανέκδοτων τραγουδιών του Δημητριάδη, διαμορφώθηκε η καλλιτεχνική ιδέα μέσα από την οποία προέκυψε ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος, 12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες, που κυκλοφόρησε από την Inner Ear τον Ιούνιο του 2014 και παρουσιάστηκε ζωντανά σε μια πρώτη επίσημη εμφάνιση στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 2014.

Tον Οκτώβριο του 2014 τα Παιδιά της Παλαιότητας ξεκίνησαν τη δημιουργία του δεύτερου δίσκου τους Consortium in Amato, με την προσθήκη του ντράμερ Αριστοτέλη Κροκίδη, ενός δεύτερου κιθαρίστα (Θοδωρής Άνθης) και της μπασίστριας Νούμερο Μπλε. Το εξώφυλλο του δίσκου αποτέλεσε την αφορμή της λύσης της πολυετούς συνεργασίας του Δημητριάδη με τη δισκογραφική Inner Ear. Ο δίσκος τελικά κυκλοφόρησε, αρχικά σε CD τον Νοέμβριο του 2015, από την κερκυραϊκή L39, ενώ τον Απρίλιο του 2017 επανακυκλοφόρησε σε διπλό LP, με τρία επιπλέον τραγούδια. Το Consortium in Amato απέσπασε αξιοσημείωτη κριτική αναγνώριση και παρουσιάστηκε σε σειρά ζωντανών εμφανίσεων.

Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο ντράμερ Αριστοτέλης Κροκίδης αντικαταστάθηκε από τον Επαμεινώνδα Καραΐσκο.

Στις 9 Ιουνίου του 2020 κυκλοφόρησε από την Inner Ear ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών, με προπομπό το τραγούδι "Τα Απέραντα Θέρη μου".

Δισκογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημος δικτυακός τόπος
 Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημη σελίδα στο Facebook
 Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημο κανάλι στο YouTube
 Τα Παιδιά της Παλαιότητας στο Discogs
 Τα Παιδιά της Παλαιότητας στο Musicbrainz

Τα Παιδιά της Παλαιότητας
Κάρολος του Μεκλεμβούργου

Ο Κάρολος, γερμ. Karl (30 Νοεμβρίου 1785 - 21 Σεπτεμβρίου 1837) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και στρατιωτικός.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλις και της Καρλόττας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ.

Το 1837 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 52 ετών, άγαμος.

Πηγές
 Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. pp. 211, 218. ISBN 978-2-901138-06-8.

Παραπομπές 

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου (αραβικά: الـحـزب الشـيـوعـي اللبـنـانـي, γαλλικά: Parti communiste libanais, PCL) είναι κομμουνιστικό κόμμα στο Λίβανο. Ιδρύθηκε το 1924 από τον Λιβανέζο πνευματικό, συγγραφέα και δημοσιογράφο Γιουσέφ Ιμπραΐμ Γιαζμπέκ και τον Φουάντ αλ-Σιμαλί, όπως και τον Ντανί Φουανί, καπνεργάτη από τη Μπικφαγιά.

Δημιουργία
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου ιδρύθηκε επίσημα στις 24 Οκτωβρίου 1924, στο Λίβανο στην πόλη Χαντάθ, νότια της Βηρυτού. Η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε από συνδικαλιστές, οι οποίοι σχημάτισαν για πρώτη φορά ανεξάρτητα συνδικάτα στο Λίβανο (προηγουμένως, τα εργατικά συνδικάτα ελέγχονταν από τους Γάλλους). Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης μελετητές, ακαδημαϊκοί, συγγραφείς και δημοσιογράφοι που δραστηριοποιούνταν στην προώθηση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης και γνώριζαν τα κείμενα του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Ένγκελς. Το κόμμα ιδρύθηκε για να καλύψει την περιοχή που βρισκόταν υπό τη γαλλική εντολή, η οποία μετεξελίχθηκε σε Συρία και Λίβανο. Αρχικά, το όνομα του κόμματος ήταν «Λιβανικό Λαϊκό Κόμμα», σε μια προσπάθεια να αποφύγει τη γαλλική απαγόρευση δραστηριοτήτων των «μπολσεβίκων».

Το κόμμα είχε αρχικά κηρυχθεί παράνομο, αλλά η απαγόρευση ήταν χαλαρή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για περίπου είκοσι χρόνια, το LCP οργάνωνε κομμουνιστικές πολιτικές δραστηριότητες τόσο στον Λίβανο όσο και στη Συρία, αλλά το 1944 το κόμμα χωρίστηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας.

Εκλογικά αποτελέσματα
Το κόμμα συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2005 σε διάφορες περιφέρειες αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει έδρες. Στο Νότιο Λίβανο, ο γενικός γραμματέας Σανταλάχ Μαζρανί κέρδισε 8.886 ψήφους στη δεύτερη συνοικία και ο Ανουάρ Γιασίν, πρώην κρατούμενος στο Ισραήλ, έλαβε 18.244 ψήφους στην πρώτη συνοικία. Ο πρώην γενικός γραμματέας Φαρούχ Νταχρούτζ έλαβε 10.688 ψήφους στην τρίτη περιοχή Μπέκα.

Στις νομοθετικές εκλογές του 2009, το LCP λειτούργησε ανεξάρτητα με υποψηφίους σε πέντε περιφέρειες, αλλά απέτυχε να κερδίσει έδρες. Σε μια επίσημη δήλωση, το LCP σχολίασε ότι «οι εκλογές του 2009 διευρύνουν το χάσμα που υπάρχει ήδη λόγω του σεκταριστικού συστήματος» και, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για το εκ΄λογικό του αποτέλεσμα, ανέλυσε και προσπάθησε να δικαιολογήσει την απόδοση του κόμματος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πολιτικά κόμματα του Λιβάνου
Λιβανος
Αράτα Ισοζάκι

Ο Αράτα Ισοζάκι (磯崎 新, Arata Isozaki, γεννηθείς στις 23 ιουλίου 1931) είναι Ιάπωνας αρχιτέκτονας από την Όιτα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1954.

Ο Ισοζάκι εργάσθηκε για τον Κένζο Τάνγκε πριν την ίδρυση της δική του εταιρείας το 1963. Τα πρώτα του έργα σύμφωνα με τον Ρέινερ Μπάνχαμ είχαν ευρωπαϊκές αναφορές με ένα στυλ μεταξύ "Νέο Μπρουταλισμού" & "Μεταβολικής Αρχιτεκτονικής" (Κτίριο Ιατρικής της Όιτα, 1959-1960). Το στυλ του συνέχισε να εξελίσσεται με κτίρια όπως το Fujimi Country Club (1973-74) και την Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Κιτακιούσου (1973-74). Αργότερα ανέπτυξε ένα πιο μοντερνιστικό ύφος με κτίρια όπως ο Πύργος Τέχνης του Mito (1986-90) και το Domus-Casa del Hombre (1991-1995).

Ο Ισοζάκι έχει σχεδιάσει κτίρια εντός και εκτός Ιαπωνίας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιφανείς αρχιτέκτονες στον κόσμο, έχοντας κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία.

Το κτήριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι σχεδιασμένο από τον ίδιο και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος.

Δύο μεγάλα έργα από το γραφείο του  είναι επί του παρόντος σε εξέλιξη: ο πύργος γραφείων CityLife, ένα έργο ανάπλασης στον πρώην εκθεσιακό χώρο του Μιλάνο, και η νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη στο Μαρανέλλο της Ιταλίας.

Αναφορές

Εξωτερικές συνδέσεις 
 Arata Isozaki & associates
 Corkill, Edan. "Arata Isozaki: Εκπληκτικό από το σχεδιασμό". Ιαπωνία Φορές, Την 1η Ιουνίου 2008.
 Η σάρα F. Maclaren, "Arata Isozaki e la fine dell'utopia", "Il senso della fine", Ágalma. Rivista di studi culturali e di estetica, 19, 2009: 61-75. ISSN 1723-0284.
 CityLife Επίσημη ιστοσελίδα του έργου
 Λίντελ, Ο Κόλιν. "Arata Isozaki: Solaris". Μητροπόλεως, 23 Ιανουαρίου 2014.

Ιάπωνες αρχιτέκτονες
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Δημήτριος Π. Ψωινός

Ο Δημήτριος Π. Ψωινός είναι Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Αρεόπολη Λακωνίας. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Είναι ομότιμος καθηγητής της Οργάνωσης και Διοίκησης στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης του Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης|Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Διακρίσεις
Χρυσός Σταυρός του Φοίνικα  
Μετάλλιο Αξίας Δ. Τάξεως  
Επίτιμος Πρόεδρος Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης

Συγγραφικό έργο
Έχει συγγράψει 6 βιβλία εκ των οποίων τα 5 είναι διδακτικά συγγράμματα.

Διοικητική πρακτική και επιστημονική γνώση, 
Στατιστική,
Ποσοτική ανάλυση,
Ποσοτική ανάλυση,
Οργάνωση και διοίκηση εργοστασίων,
Οργάνωση και διοίκηση εργοστασίων,

Αναφορές

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες μηχανικοί
Αγγλόσφαιρα

Η αγγλόσφαιρα είναι ένα σύνολο από αγγλόφωνα έθνη με βρετανικές πολιτισμικές ρίζες και με επίκεντρο τις Ηνωμένες Πολιτείες , τα οποία σήμερα διατηρούν στενή πολιτιστική, πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική συνεργασία. Υπάρχουν διάφορες απόψεις για το ποια έθνη περιλαμβάνει, αλλά η αγγλόσφαιρα συνήθως δεν θεωρείται ότι περιλαμβάνει όλες τις χώρες όπου τα αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα. Τα έθνη που περιλαμβάνονται συνήθως ήταν κάποτε μέρος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Ο όρος καλύπτει τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, χώρες που στη μετα-αυτοκρατορική εποχή διατηρούν στενή πολιτισμική, οικογενειακή και πολιτική σχέση μεταξύ τους. Μεταξύ των κοινών δεσμών περιλαμβάνεται η αναγνώριση της βασίλισσας Ελισάβετ ως ηγέτιδας του κράτους και η χρήση του βρετανικού κοινοβουλευτικού  συστήματος διακυβέρνησης. Μετά την απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με το δημοψήφισμα του 2016, έχει εκδηλωθεί πολιτική και λαϊκή στήριξη για το σχηματισμό μιας περιοχής ελεύθερων μετακινήσεων και κοινής αγοράς  μεταξύ του Καναδά, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, γνωστή ως CANZUK.

Ο όρος συνήθως καλύπτει και τις Ηνωμένες Πολιτείες και, μερικές φορές, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Όλες αυτές οι χώρες (εκτός της Ιρλανδίας) συμφωνούν σε κάποια κοινά προγράμματα, όπως η Συμφωνία UKUSA, η Five Eyes (πληροφορίες), η Combined Communications Electronics Board (ηλεκτρονικά επικοινωνιών), το Technical Cooperation Program (τεχνολογία και επιστήμη), το Air and Space Interoperability Council  (αεροπορικές δυνάμεις), η AUSCANNZUKUS (ναυτικό), και οι Στρατοί ABCA.

Ο όρος μπορεί επίσης να περιλαμβάνει μια σειρά από  χώρες της Κοινοπολιτείας στην Καραϊβική, όπου τα αγγλικά είναι ευρέως διαδεδομένα, συμπεριλαμβανομένης της Τζαμάικα, των Μπαρμπάντος και Των Μπαχάμα.

Τον Σεπτέμβριο του 2021, με την αφορμή της δημιουργίας συμφώνου αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Αυστραλίας, Βρετανίας και ΗΠΑ (AUKUS) ορισμένοι αναλυτές και πολιτικοί θεώρησαν ότι η αγγλόσφαιρα επανέρχεται ή επεκτείνεται στην Ανατολή.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 
 
 
 
 
 
 Luca Bellocchio, Anglosfera. Forma e forza del nuovo Παν-Anglismo, Genova, Il Melangolo, 2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 James C. Bennett (2002) Anglosphere Αστάρι, παρουσίασε στο Foreign Policy Research Institute
 Το BBC Radio 4: Αρχείο στις 4: Επιστροφή του Anglosphere

Βρετανική Αυτοκρατορία
Κοινοπολιτεία των Εθνών
Αγγλία
Ιωάννης Ιούβης

Ο Ιωάννης Ιούβης ήταν βυζαντινός αξιωματούχος (ήταν συγκλητικός με το αξίωμα του Ιλλούστριου) στα μέσα του 10ου αιώνα στη Χαλκηδόνα. Είναι γνωστός από την αγιολογία του Αγίου Λουκά του Στυλίτη. Σύμφωνα με αυτή, η έγκυος σύζυγός του είχε πόνους για 22 ημέρες αλλά δεν μπορούσε να γεννήσει, μέχρι που καλέσε τη βοήθεια του αγίου.  Είναι πιθανόν απόγονος του Ιούβη (εξελληνισμένη μορφή του Ayyub), ένας Άραβας των οποίων οι γιοι Νικήτας και Χασέ ήρθαν στο Βυζάντιο ως φυλακισμένοι και εισήλθαν στην αυτοκρατορική υπηρεσία. Αυτή η αραβική καταγωγή είναι πιθανή γιατί το κείμενο της αγιογραφίας καταγράφει ότι το επώνυμο "Ιούβης" χρησιμοποιήθηκε προς κοροϊδειας του.

Αναφορές 

Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Βυζαντινοί συγκλητικοί
Ιλλούστριοι
Κρισταμπέλ Μποργκ

Η Κρισταμπέλ Μποργκ (Christabelle Borg, γεννημένη στις 28 Απριλίου 1992), γνωστή ως Κρισταμπέλ, είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια από τη Μάλτα. Εκρποσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2018 με το τραγούδι "Taboo".

Βιογραφία 
Η Μποργκ γεννήθηκε το 1992 στη Μάλτα. Σπούδασε μουσική στο Mount St. Mary's College, από όπου αποφοίτησε το 2014. Έπειτα ξεκίνησε να σπουδάζει λογιστική στο Πανεπιστήμιο της Μάλτα.

Καριέρα 
Η Μποργκ ξεκίνησε την καριέρα της από την εφηβεία, όντας η οικοδέσποινα στα τηλεοπτικά σόου της Μάλτας Teen Trouble και Teen Traffic. Το 2014 η Μποργκ συμμετείχε στο Malta Eurovision Song Contest 2014 με το τραγούδι "Lovetricity" και κατέκτησε την όγδοη θέση στον τελικό. Επέστρεψε στον διαγωνισμό το 2015 με το τραγούδι "Rush" και το 2016 με το τραγούδι "Kingdom", κατακτώντας τη δεύτερη και τέταρτη θέση αντίστοιχα. Το 2018 επέστρεψε για τέταρτη φορά στο Malta Eurovision Song Contest με το τραγούδι "Taboo" με το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό. Έτσι, εκπροσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2018. αλλά απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.

Δισκογραφία

Singles

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 "Eurovision participants: Christabelle Borg". TVM
 Roxburgh, Gordon (8 Φεβρουαρίου 2014). "Firelight to represent Malta". Eurovision.tv
 Roxburgh, Gordon (23 Ιανουαρίου 2016). "Malta sends Ira Losco to Stockholm". eurovision.tv. European Broadcasting Union
 "Ira Losco wins the 2016 Malta Eurovision Song Contest". tvm.com.mt. TVM. 23 Ιανουαρίου 2016
 Roxburgh, Gordon (22 Νοεμβρίου 2014). "Amber to represent Malta". Eurovision.tv
 Farren, Neil (3 Φεβρουαρίου 2018). "Malta: Christabelle Borg to Eurovision 2018". Eurovoix
 Jordan, Paul; Zwart, Josianne (3 Φεβρουαρίου 2018). "Malta's Christabelle set to break taboos at Eurovision 2018". EBU

Μαλτέζοι
Eurovision
Γεώργιος Αλέξανδρος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

O Γεώργιος-Αλέξανδρος, γερμ. Georg-Alexander (6 Ιουνίου 1859 - 5 Δεκεμβρίου 1909) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλις.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου-Αυγούστου πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Αικατερίνης Μιχαήλοβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Μιχαήλ Παύλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας.

Το 1909 απεβίωσε στην Αγ. Πετρούπολη σε ηλικία 50 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1890 τη Ναταλία Φεοντόροβνα Βανλζάρσκυα, κυρία των τιμών της μητέρας του. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και η Ναταλία έλαβε γι' αυτήν και τους απογόνους της τον τίτλο κόμης/κόμισσα φον Κάρλοβ, από την ιδιοκτησία Κάρλιβκα στην Πολτάβα, που κατείχε ο Γεώργιος-Αλέξανδρος. Είχαν τέκνα:
 Αικατερίνη 1891-1940, παντρεύτηκε τον Βλαντιμίρ Γκυρήβιτς πρίγκιπα Γκολίτσυν.
 Μαρία 1893-1979, παντρεύτηκε πρώτα τον Μπαρίς Ντμιτρίεβιτς πρίγκιπα Γκολίτσυν και έπειτα τον Βλαντίμιρ Πετρόβιτς κόμη Κλάινμιχελ.
 Ναταλία 1894-1913.
 Γεώργιος 1899-1963, τιτουλάριος μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Πηγές
 Beéche, Arturo. The Grand Duchesses. Eurohistory, 2004. ISBN 0-9771961-1-9
 Katin-Yartsev, M and Shumkov, A. Costume Ball at the Winter Palace. Russky Antiquariat, 2003, ISBN 5981290021
 Korneva, Galina & Cheboksarova, Tatiana. Russia & Europe: Dynastic Ties . Eurohistory, 2013. ISBN 978-0-9854603-2-7

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γεώργιος του Μεκλεμβούργου

Ο Γεώργιος, γερμ. Georg (5 Οκτωβρίου [22 Σεπτεμβρίου] 1899 - 6 Ιουλίου 1963) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και επικεφαλής του κλάδου του.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου-Αλεξάνδρου και της Νατάλια Φεόντροβνα Βονλζάρσκυ, κυρίας των τιμών της μητέρας του· ο γάμος ήταν μοργανατικός.

Το 1963 απεβίωσε στο Ζίγκμαρινγκεν της Βυρτεμβέργης σε ηλικία 6 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γεώργιος-Αλέξανδρος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1920 την Ειρήνα Μιχαηλόβνα Ραέβσκαγια, κόρη του Μιχαήλ Νικόλαϊεβιτς Ραέβσκι (και χήρα του κόμη Αλεξάντερ Μιχαήλοβιτς Τόλστοϊ). Είχε τέκνα:
 Γεώργιος-Αλέξανδρος 1921-1996, τιτουλάριος δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και επικεφαλής του κλάδου του.
 Ελένη 1924-1962, παντρεύτηκε τον Χασάν Σαγιέντ Καμίλ, Αιγυπτιο-Ελβετό έμπορο όπλων. 
 Κάρολος-Γρηγόριος γενν. 1933, τιτουλάριος πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Το 1955 απεβίωσε η Ειρήνα και ο Γεώργιος έκανε το 1956 δεύτερο γάμο με την Καρλόττα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου αυτοκράτορα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Erstling, Frank; Frank Saß; Eberhard Schulze; Harald Witzke (April 2001). "Das Fürstenhaus von Mecklenburg-Strelitz". Mecklenburg-Strelitz, Beiträge zur Geschichte einer Region (in German). Friedland: Steffen. ISBN 3-9807532-0-4.
 Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. ISBN 978-2-901138-06-8.
 For the Von Lahr-Larsky family, see family tree edited by V.A.Arseniev - Pinakothek - München

Παραπομπές 

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Δέσποινα Μπεμπεδέλη

Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη. Σπούδασε την υποκριτική τέχνη στην Σχολή Θεάτρου του Πέλου Κατσέλη. 

Αργότερα συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν όπου έμεινε για αρκετά χρόνια, ενώ η πρώτη της εμφάνιση στην επαγγελματική σκηνή έγινε με την λαϊκή όπερα του Μίκη Θεοδωράκη "Το τραγούδι του νεκρού αδερφού". Το 1966 παντρεύτηκε με τον επίσης ηθοποιό Στέλιο Καυκαρίδη με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά, τον αθλητικογράφο Θεόδωρο και την ηθοποιό Μαριάννα Καυκαρίδου.

Θεατρικές παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Μπεμπεδέλη ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ένωση Κομμουνιστών Μακεδονίας

H Ένωση Κομμουνιστών Μακεδονίας (στα , προφ. Σογιούζ να Κομουνίστιτε να Μακεντόνια, СКМ) ήταν ο σλαβομακεδονικός κλάδος της Ένωσης Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας, μοναδικού νόμιμου πολιτικού κόμματος από το 1945 ως το 1989. Το κόμμα ονομαζόταν αρχικά Κομμουνιστικό Κόμμα Μακεδονίας (Комунистичка партија на Македонија, προφ. Κομμουνίστιτσκα Παρτία να Μακεντόνια, KPM) κατά την αντίσταση το 1943 μέχρι τη μετονομασία του το 1952.

Ηγέτες 
Γραμματείς της Κεντρικής Επιτροπής της Ένωσης Κομμουνιστών :
 Λάζαρ Κολισέφσκι (Μάρτιος 1943 - Ιούλιος 1963) (1914-2000 †)
 Κρίστε Τσερβένκοφσκι (Ιούλιος 1963 - Μάρτιος 1969) (1921-2001 †)       
 Άνγκελ Τσεμέρσκι (Μάρτιος 1969 - Μάιος 1982) (1923-2005 †)   
 Κρίστε Μαρκόφσκι (Μάιος 1982 -  5 Μαίου 1984) (γεν. 1925)    
 Μίλαν Παντσέφσκι (5 Μάιος 1984 - Ιούνιος 1986) (γεν. 1935)                  
 Γιάκοφ Λαζαρόφσκι (Ιούνιος 1986 - 1989) (γεν. 1949)          
 Πέταρ Γκόσεφ (1989 - Απρίλιος 1991) (γεν. 1948)

Δείτε επίσης 
 Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας
 Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας

Μακεδονια
NGC 155

Ο NGC 155 είναι φακοειδής γαλαξίας (τύπου S00 pec) στον αστερισμό Κήτος, στο δυτικό του μέρος. Ανακαλύφθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1886 από τον Αμερικανό αστρονόμο Λιούις Α. Σουίφτ. Απέχει από τη Γη περίπου 250 εκατομμύρια έτη φωτός ή 76 μεγαπαρσέκ. Η μετατόπιση του φάσματός του στο ερυθρό (z) αντιστοιχεί σε ταχύτητα απομακρύνσεώς του από το Ηλιακό Σύστημα 6.210 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο (περ. 22 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Ο NGC 155 στον ιστότοπο των SEDS

NGC 155
0155
002076
NGC 155
Βαλτάσαρ του Βέρλε

O Βαλτάσαρ, γερμ. Baltasar (π. 1375 - 5 Απριλίου 1421) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε-Γκύστρο (1393/94-1421) και πρίγκιπας του Βέντεν (1418-21).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λαυρεντίου, κυρίου του Βέρλε και της Ματθίλδης του Οίκου του Μεκλεμβούργου, κόρης του Νικολάου Δ΄, κυρίου του Βέρλε.

Το 1421 απεβίωσε σε ηλικία 46 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1397 την Ευφημία, κόρη του 5ου εξαδέλφου του Μάγκνους Α΄, δούκα του Μεκλεμβούργου.

Το 1417 απεβίωσε η Ευφημία και ο Βαλτάσαρ έκανε δεύτερο γάμο με τη Χάιλβιγκ του Χόλσταϊν, κόρη του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Εξωτερικές Πηγές
 Biographical data of Balthasar on emecklenburg.de
 Genealogical table of the House of Mecklenburg

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γουλιέλμος του Βέρλε

Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (πριν το 1393/94 - 8 Σεπτεμβρίου 1436) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν συγκύριος (1418-25) και μετά μόνος κύριος (1425-36) του Βέρλε-Γκύστροβ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Λαυρέντιου κυρίου του Βέρλε-Γκύστρο και της Ματίλντας του Οίκου του Μεκλεμβούργου, κόρης του Νικολάου Δ΄ κυρίου του Βέρλε.

Το 1425 απεβίωσε άγαμος ο 2ος εξάδελφός του Γουλιέλμος κύριος του Βέρλε-Βάρεν, του νεότερου κλάδου και τον κληρονόμησε, έτσι αποκαταστάθηκε η ενότητα του Βέρλε.

Το 1436 απεβίωσε στο Γκύστρο άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος τού κλάδου τού Βέρλε και το Βέρλε περιήλθε στον Ερρίκο Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1422 την Άννα των Άνχαλτ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν.

Το 1426 απεβίωσε η Άννα και έπειτα ο Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία, κόρη του Μπάρνιμ Η΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνο:
 Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

Εξωτερικές Πηγές
 Biographical data of Wilhelm
 Genealogical table of the House of Mecklenburg

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Ε΄ του Βέρλε

Ο Ιωάννης Ε΄, γερμ. Johann V (μεταξύ του 1338 και 1340 - πριν τις 9 Σεπτεμβρίου 1378) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν συγκύριος του Βέρλε-Γκύστρο (1365-78).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Γ΄ κυρίου του Βέρλε και της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Β΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου.

Το 1378 απεβίωσε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Λαυρέντιος έμεινε μόνος κύριος του Βέρλε-Γκύστρο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ευφημία, κόρη του 4ου εξαδέλφου του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κλίμα της Αρμενίας

Στην Αρμενία παρατηρούνται διάφοροι τύποι κλίματος ανάλογα με το υψόμετρο: υπάρχουν περιοχές όπου το κλίμα είναι ξηρό υποτροπικό ενώ άλλες εμπίπτουν στην Αλπική Ζώνη. Κατά μήκος ορισμένων τμημάτων του Άραξη το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό που, αντίθετα από το ξηρό υποτροπικό κλίμα, διακρίνεται για τους κρύους χειμώνες του.

Ιστορία 
Στις πεδιάδες και τα βουνά της Αρμενίας ο χειμώνας στα αρχαία χρόνια ήταν, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, αρκετά κρύος όπως είναι και σήμερα. Ο Ξενοφώντας στο έργο του Ανάβαση, κατά την περιγραφή της επιστροφής των Ελλήνων μισθοφόρων, μετά το θάνατο του Κύρου, αναφέρει ότι ενώ οι στρατιώτες βρίσκονταν στα βουνά της Αρμενίας, μια φθινοπωρινή νύχτα χιόνισε και το χιόνι κάλυψε τους ίδιους και τα όπλα τους. Ειδικότερα αναφέρει ότι το ύψος του χιονιού ήταν περίπου 1 μέτρο. Επίσης αναφέρει ότι οι Αρμένιοι για να προστατευθούν από το κρύο άλειφαν το σώμα τους με λίπος ή αμυγδαλέλαιο.  Ο Αρμένιος ιστορικός Μόβσες Χορενάτσι (5ος αιώνας μ.Χ.) περιέγραψε το κλίμα της πεδιάδας Αραράτ ως ζεστό και ξηρό το καλοκαίρι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Blizzard sweeps up Armenia, temperatures go subzero
Γεωγραφία της Αρμενίας
Κλίμα ανά χώρα
Κίμπερλεϊ

Το Κίμπερλεϊ είναι πόλη της Νότιας Αφρικής. Έχει πληθυσμό 225,160 κατοίκους. Αποτελεί την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Βόρειου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται περίπου 110 χιλιόμετρα ανατολικά της συμβολής των ποταμών Βάαλ και Οράγγη. Η πόλη έχει σημαντική ιστορική σημασία λόγω της δραστηριότητας εξόρυξης διαμαντιών κατά το παρελθόν και της πολιορκίας της κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Πολέμου των Μπόερς. Οι Βρετανοί επιχειρηματίες Σέσιλ Ρόουντς και Μπάρνυ Μπαρνάτο δημιούργησαν την περιουσία τους στο Κίμπερλεϊ, και ο Ρόουντς μάλιστα ίδρυσε την εταιρεία διαμαντιών De Beers κατά την πρώιμη περίοδο εξόρυξης στην πόλη.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1882, η Κίμπερλι έγινε η πρώτη πόλη στο νότιο ημισφαίριο και η δεύτερη στον κόσμο μετά τη Φιλαδέλφεια, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, της οποίας οι δρόμοι φωτίστηκαν με ηλεκτρικό φωτισμό. Επίσης το πρώτο χρηματιστήριο στην Αφρική χτίστηκε στο Κίμπερλεϊ το 1881.

Παραπομπές 

Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Χοροβάτς

Το χοροβάτς (αρμένικα: խորոված ) είναι αρμένικο πιάτο της ψησταριάς. Γενικά είναι παρόμοιο με το ελληνικό σουβλάκι ή το τουρκικό κεμπάπ.  Είναι το πιο αντιπροσωπευτικό πιάτο της αρμενικής κουζίνας και καταναλώνεται ευρέως σε εστιατόρια, οικογενειακές συγκεντρώσεις και ως γρήγορο φαγητό  στην Αρμενία και από Αρμένιους σε όλο τον κόσμο.

Ετυμολογία 
Η λέξη "խորոված", χοροβάτς σημαίνει "ψημένος" στα αρμενικά και προέρχεται από το ρήμα "խորովել" χοροβέλ (ψήνω).

Περιγραφή 
Ένα τυπικό χοροβάτς είναι φτιαγμένο από κομμάτια κρέατος που ψήνονται σε ένα σαμπούρ (αρμενικά: շամփուր) ή σε μια σούβλα, αν και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και μπριζόλες ή παϊδάκια ψημένα χωρίς σχάρα.

Το βιβλίο του 2006 Αρμενικό Φαγητό: Γεγονότα, Φαντασία & Λαογραφία δίνει τρεις συμβουλές για την παρασκευή ενός καλού χοροβάτς:

 Η απόσταση μεταξύ της φωτιάς και της σούβλας πρέπει να είναι περίπου 12 έως 15 εκατοστά 
 Τα μεγαλύτερα κομμάτια κρέατος θα πρέπει πάντα να βρίσκονται στη μέση, όπου υπάρχει περισσότερη θερμότητα για τη φωτιά
 Τα σαμπούρ (σούβλες) πρέπει να τοποθετούνται κοντά μεταξύ τους για να συγκεντρώνουν τη θερμότητα από τη φωτιά μαγειρέματος

Στην ίδια την Αρμενία, το χοροβάτς συχνά παρασκευάζεται με το κόκκαλο ακίνητο στο κρέας (όπως το αρνί ή το χοιρινό). Οι Δυτικοί Αρμένιοι έξω από την Αρμενία μαγειρεύουν γενικά το κρέας χωρίς κόκαλα και το αποκαλούν με το τουρκικό όνομα σις κεμπάμπ. Από την άλλη πλευρά, η λέξη "κεμπάπ" στην Αρμενία αναφέρεται σε αλεύκαστα κομμάτια λουκάνικου, που προέρχονται από το έδαφος, ψημένα σε μια σούβλα (που ονομάζεται λος κεμπάμ ή λούλε κεμπάπ από τους Αρμένιους της διασποράς και τους Αζέρους). Στην Αρμενία σήμερα, το πιο δημοφιλές κρέας για το χοροβάτς (συμπεριλαμβανομένου του λος κεμπάπ) είναι το χοιρινό λόγω της οικονομικής κληρονομιάς της σοβιετικής εποχής. Οι Αρμένιοι εκτός Αρμενίας προτιμούν συνήθως το αρνί ή το βόειο κρέας ανάλογα με το υπόβαθρο τους και το κοτόπουλο είναι επίσης δημοφιλές.

Η οδός Προσιάν στο Ερεβάν ονομάζεται "Οδός της Ψησταριάς" από τους ξένους, επειδή πολλά εστιατόρια χοροβάτς βρίσκονται εκεί.

Στον σύγχρονο πολιτισμό 
Στο βιβλίο του Τα Ταξίδια του Σερ Τζον Σαρντέν στην Περσία και την Ανατολή ο Γάλλος ταξιδιώτης του 17ου αιώνα Ζαν Σαρντέν:
Σε μια σκηνή από τη σοβιετική ταινία του 1976 Όταν έρχεται ο Σεπτέμβριος (ρωσικά: Когда наступает сентябрь), ο γνωστός Αρμένιος ηθοποιός Αρμέν Ντζιγκαρχανιάν (Λεβόν) φτιάχνει χοροβάτς με τον εγγονό του στο μπαλκόνι του διαμερίσματος της κόρης του στη Μόσχα. Οι γείτονές του βλέπουν τον καπνό να βγαίνει από το μπαλκόνι και καλούν τους πυροσβέστες, αλλά όταν ένας πυροσβέστης φτάσει τα πάντα ησυχάζουν και όλοι οι γείτονες συγκεντρώνονται στο σπίτι του Λεβόν για να απολαύσουν το πιάτο.

Από το 2009, πραγματοποιείται ετήσιο φεστιβάλ χοροβάτς στην Αχτάλα στη βόρεια Αρμενία. Το 2012, ο Τζον Α. Χέφφερν, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αρμενία, ήταν από τους 15.000 επισκέπτες του φεστιβάλ.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χοροβάτς. Armeniapedia.org.

Αρμενική κουζίνα
Πολιτισμός της Αρμενίας
Τρόφιμα με βάση το κρέας
Ερρίκος Μπόρβιν Γ΄ του Ρόστοκ

Ο Ερρίκος Μπόρβιν Γ΄, γερμ. Henry Borwin III (π. 1220 - 1 Αυγούστου 1278) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Ρόστοκ (1226-34), στην αρχή από κοινού με τους αδελφούς του και έπειτα μόνος του.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Χριστίνας των Σβέρκερ, κόρης του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας.

Το 1278 απεβίωσε και τάφηκε στο Ντόμπεραν. Ήταν 58 ετών και, μια και ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης είχε αποβιώσει από το 1266, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Βάλντεμαρ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1237 τη Σοφία των Έρικ, κόρη του Έρικ Ι΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
 Ιωάννης απεβ. πριν το 1266.
 Βάλντεμαρ πριν το 1241-1282, κύριος του Ρόστοκ.
 Ερρίκος και Έρικ, απεβίωσαν νέοι.

Εξωτερικές Πηγές
 Genealogical table of the House of Mecklenburg

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Βάλντεμαρ του Ρόστοκ

Ο Βάλντεμαρ, γερμ. Valdemar (πριν το 1241 - 9 Νοεμβρίου 1282) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Ρόστοκ (1278-1282).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Β΄ κυρίου του Ρόστοκ και της Σοφίας των Έρικ, κόρης του Έρικ Ι΄ της Σουηδίας.

Το 1282 απεβίωσε και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ. Ήταν 41 ετών και τον διαδέχθηκε ο τρίτος γιος του Νικόλαος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Σάουενμπουρκ, κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου και είχε τέκνα:
 Ερρίκος-Μπόρβιν Δ΄ απεβ. πριν το 1285.
 Ιωάννης απεβ. πριν το 1285.
 Νικόλαος Α΄ πριν το 1262-1314, κύριος του Ρόστοκ.

Εξωτερικές πηγές
 Genealogical table of the House of Mecklenburg

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Γ΄ του Βέρλε

Ο Ιωάννης Γ΄ του Ρούντεν, γερμ. Johann III van Ruoden (πριν το 1300 - μεταξύ 1 Απριλίου και 28 Αυγούστου 1352) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ) (1316-1352).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Νικολάου Β΄ κυρίου του Βέρλε και της Ρίξα/Ριχέτσα των Έστριντσεν, κόρης του Έρικ Ε΄ της Δανίας.

Το 1352 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 52 ετών. Ο πρωτότοκος γιος του είχε αποβιώσει από το 1341, έτσι τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Νικόλαος Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1317 τη Μέχτιλτ, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
 Ιωάννης απεβ. 1341.
 Νικόλαος Δ΄ πριν το 1331-1354, κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ).
 Μέχτιλτ απεβ. 1361, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Χάγκεν κόμη του Σβερίν.

Περί το 1332 απεβίωσε η σύζυγός του Μέχτιλτ και ο Ιωάννης Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ριχάρντις και είχε τέκνα:
 Σοφία απεβ. 1384, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ του Λίνντο-Ρουππίν.
 Ρίξα/Ριχέτσα, βοηθός ηγoυμένη (prioress) στο αββαείο του Ντόμπερτιν.

Εξωτερικές Πηγές
 Genealogical table of the House of Mecklenburg
 Biographical information at emecklenburg.de

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Νικόλαος Δ΄ του Βέρλε

Ο Νικόλαος Δ΄ ο γουρουνομάτης, γερμ. Nicholas IV poogenoge (πριν το 1331 - μεταξύ 14 Μαρτίου και 13 Νοεμβρίου 1354) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε(-Γκόλνμπερκ) (1350-1354).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Γ΄ κυρίου του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ) και της Μέχτιλτ/Ματίλντα, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1354 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 23 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Δ΄ κύριος του Βέρλε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, μάλλον εγγονή του Ούλριχ Β΄ κόμη του Λίνντοβ-Ρουππίν και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Δ΄ πριν το 1350-1374, κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ).
 Ματίλντα απεβ. πριν το 1402, παντρεύτηκε τον Λαυρέντιο
 Αγνή, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της, τον Ιωάννη ΣΤ΄ (του Οίκου του Μεκλεμβούργου) κύριο του Βέρλε-Βάρεν.

Εξωτερικές Πηγές
 Genealogical table of the House of Mecklenburg
 Biographical information on Nicholas at emecklenburg.de

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς

Η Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς είναι Αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής εκκλησίας.

Βίος
Η Αγία Χριστίνα γεννήθηκε στην Τύρο. Καταγόταν από πλούσια, παγανιστική οικογένεια, θυγατέρα του στρατηγού Ουρβανού.

Η Χριστίνα ήταν εξαιρετικά όμορφη και πολλοί ήθελαν να την παντρευτούν. Ο πατέρας της Χριστίνας, όμως, οραματίστηκε ότι η κόρη του έπρεπε να γίνει ειδωλολάτρισσα ιέρεια. Για το σκοπό αυτό την πήγε σε μια ιδιαίτερη κατοικία, όπου είχε δημιουργήσει πολλά είδωλα χρυσού και ασήμι, και διέταξε την κόρη του να καίει θυμίαμα μπροστά τους. Δύο υπηρέτες παρακολουθούσαν την Χριστίνα.

Σύμφωνα με τους λογαριασμούς, ένας άγγελος επισκέφθηκε τη Χριστίνα, ο οποίος την έδωσε στην αληθινή πίστη. Ο άγγελος την αποκάλεσε νύφη του Χριστού και της είπε για το μελλοντικό της μαρτύριο. Η Χριστίνα κατέστρεψε όλα τα είδωλα στο δωμάτιό της και τα έριξε έξω από το παράθυρο. Όταν ο πατέρας της την επισκέφθηκε, την ρώτησε από πού είχαν εξαφανιστεί όλα τα είδωλα. Η Χριστίνα ήταν σιωπηλή. Κατόπιν, αφού κάλεσε τους υπηρέτες, ο Ουρβάνος έμαθε την αλήθεια από αυτούς.

Ο πατέρας της θύμωσε, ενώ η μητέρα της την παρακάλεσε ν' αλλάξει γνώμη, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ουρβανός μετά από σκληρά βασανιστήρια, την έριξε στη θάλασσα, αλλά η Αγία Χριστίνα σώθηκε εκ θαύματος. Ο πατέρας της πέθανε την ίδια νύχτα. 

Τον διαδέχθηκε ο Δίων, που διέταξε να τη βασανίσουν. Η Αγία Χριστίνα επέζησε των μαρτυρίων και 3.000 άνθρωποι, βλέποντας το θαύμα, έγιναν χριστιανοί. Η Αγία Χριστίνα αποκεφαλίστηκε, αφού της έκοψαν τη γλώσσα και το στήθος.

Το λείψανό της φυλάσσεται στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου.

Δείτε επίσης
Αγία Βαρβάρα
Αγία Μαρκέλλα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αννίτα Δημητρίου

Η Αννίτα Δημητρίου (Τρούλλοι Λάρνακας, 18 Οκτωβρίου 1985) είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2021 είναι πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Αννίτα Δημητρίου γεννήθηκε στους Τρούλλους στις 18 Οκτωβρίου 1985. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις στις διεθνείς σχέσεις και ευρωπαϊκές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.

Πριν την εκλογή της ως βουλευτής, παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Capital TV τα Σαββατοκυρίακα και εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο UCLan Cyprus ως Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων, ενώ συμμετείχε εθελοντικά σε διάφορα οργανωμένα σύνολα.

Είναι νυμφευμένη με τον Ανδρέα Κυπριανού.

Πολιτική Καριέρα & Σταδιοδρομία 
Στις Κοινοτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε κοινοτική σύμβουλος στους Τρούλλους με τον ΔΗΣΥ. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχτηκε στη θέση αυτή. Διετέλεσε γραμματέας της τοπικής επιτροπής ΔΗΣΥ Τρούλλων την περίοδο 2013-2015. Ακόμη, διετέλεσε οικονομική διαχειρίστρια του ΔΗΣΥ Λάρνακας την περίοδο 2014-2016.

Στις 5 Απριλίου 2016, στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΗΣΥ για επιλογή των υποψηφίων που θα απάρτιζαν το ψηφοδέλτιο του κόμματος για τις Βουλευτικές Εκλογές του 2016, η Αννίτα Δημητρίου επιλέχθηκε ως υποψήφια του κόμματος (με βάση των καταστατικών προνοιών του κόμματος πρέπει να περιλαμβάνονται γυναίκες στο ψηφοδέλτιο και ήταν η μόνη γυναίκα που διεκδίκησε υποψηφιότητα). 

Ωστόσο, στη συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ που ακολούθησε, μετά από πιέσεις που δέχθηκε από την ηγεσία του κόμματος αναγκάστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά της. Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις εντός και εκτός ΔΗΣΥ, με τον Πρόεδρο του κόμματος, Αβέρωφ Νεοφύτου, τελικά να αναιρεί την απόφαση του και να της δίνει το δικαίωμα να κατέλθει ως υποψήφια. Στις εκλογές εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ως βουλευτής, είναι γραμματέας της Βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος.

Τον Φεβρουάριο του 2020 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ. Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Μετά τις εκλογές ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, ως η υποψήφια του κόμματος για την προεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων. Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της 10ης Ιουνίου εξελέγη στη θέση της προέδρου της Βουλή των Αντιπροσώπων με τις ψήφους του ΔΗΣΥ, του ΕΛΑΜ και της ΔΗΠΑ.

Παραπομπές

Πηγές 

|-

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Βουλευτές Λάρνακας
Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κύπριοι
Πρόεδροι της Βουλής της Κύπρου
Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Κεντ
Ίλαϊ Γουάλακ

Ο Ίλαϊ Γουάλακ (αγγλ.: Eli Herschel Wallach, 7 Δεκεμβρίου 1915 - 24 Ιουνίου 2014) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου για περίπου 60 χρόνια, που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ήταν ένας από τους μεγάλους καρατερίστες της εποχής του και έπαιξε στον κινηματογράφο σε 90 ταινίες. Οι πιο γνωστοί ρόλοι που ερμήνευσε, ήταν αυτός του Ληστή Καλβέρα στη ταινία Και οι επτά ήταν υπέροχοι και του Τουκό Ραμίρεζ " ο Άσχημος" στην ταινία Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος. Έιχε λάβει το Βραβείο Έμμυ
Ζώνης Υψηλής
Τηλεθέασης
Καλύτερου Β'
ανδρικού ρόλου
σε δραματική
σειρά, και το
2010 του απονεμηθεί το Τιμητικό Όσκαρ της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.

Βιογραφία
Ο Γουάλακ γεννήθηκε στο Ρέντ Χουκ του  Μπρούκλιν, και ήταν γιος από Εβραίους μετανάστες από την Πολωνία, τον Έιμπράχαμ και την Μπέρθα Γουάλακ. Είχε έναν αδερφό και δύο αδερφές και οι οικογένεια του ήταν η μοναδική σε ιταλο- αμερικανούς γείτονες. Οι γονείς του ήταν ιδιοκτήτες εμπορικού καταστήματος και ο Γουάλας αποφοίτησε το 1936 από το Πανεπιστήμιο του Ώστιν,του Τέξας με πτυχίο ιστορίας.

Καριέρα
Η καριέρα του Γουάλας ξεκίνησε στο Μπρόντγουεϊ το 1945 και το 1951 κέρδισε το βραβείο Tony για την ερμηνεία του στο έργο "Τριαντάφυλλο στο Στήθος" του Τενεσί Ουίλιαμς, πλάι στην Μορίν Στέιπλετον.
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το έκανε με την ταινία του Ελία Καζάν "Η Φωνή του Πόθου" (Baby Doll) το 1956.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Τηλεοπτικές ταινίες

Ντοκιμαντέρ

παραπομπή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι  
 Βιογραφία του 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Χεσίνα τερ Μπορχ

Η Χεσίνα τερ Μπορχ (ολλανδικά: Gesina ter Borch, 15 Νοεμβρίου 1633 - 16 Απριλίου 1690) ήταν Ολλανδή ζωγράφος και σχεδιάστρια της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, της οποίας το έργο αποτελείται κυρίως από υδατογραφίες σε άλμπουμ. Τα περισσότερα έργα της συνίστανται στην υλοποίηση των παρατηρήσεών της πάνω στην οικογενειακή ζωή, τα τρέχοντα γεγονότα και τα άτομα που ακολουθούσαν τη μόδα. Εκτός από τις εικαστικές τέχνες, η Χεσίνα αγαπούσε και ασχολήθηκε με την ποίηση. Ήταν μέλος της οικογένειας καλλιτεχνών τερ Μπορχ.

Βιογραφία
Η Χεσίνα τερ Μπορχ γεννήθηκε πιθανότατα στο Ντέβεντερ της Ολλανδικής Δημοκρατίας στις 15 Νοεμβρίου 1633. Ήταν το πρώτο παιδί από τον τρίτο γάμο του πατέρα της, Χέραρντ τερ Μπορχ του πρεσβύτερου, ο οποίος συνολικά απέκτησε δεκατρία παιδιά από τους γάμους του. Η μητέρα της ήταν από το Ντεφέντερ. Δάσκαλός της στη ζωγραφική και το σχέδιο ήταν ο πατέρας της, ενώ ο ετεροθαλής αδελφός της, Χέραρντ τερ Μπορχ ήταν ήδη επιτυχημένος ζωγράφος και αλληλογραφούσε συχνά με την Χεσίνα. Ύστερα από την απώλεια του μικρότερου αδελφού της, Μόσες, στον δεύτερο αγγλοολλανδικό πόλεμο, το έργο της Χεσίνα αποκαλύπτει τη βαθιά της λύπη για τον θάνατο αυτόν.

Έζησε όλη τη ζωή της στη Σάσσενστράατ του Ζβόλε, όπου απεβίωσε στις 16 Απριλίου 1690. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Έργο
Μόνον ένας πίνακας της Χεσίνα τερ Μπορχ είναι γνωστός, (αυτοπροσωπογραφία, 1661, σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ) έχουν διασωθεί τρία άλμπουμ με υδατογραφίες της, καθώς και 59 σκόρπια φύλλα με σχέδια. Το έργο της δεν είχε γίνει ευρέως γνωστό όσο ζούσε, καθώς ήταν περισσότερο ερασιτέχνις παρά επαγγελματίας της ζωγραφικής. Το πρώτο της άλμπουμ το ξεκίνησε σε ηλικία μεταξύ 14 και 15 ετών και το τιτλοφόρησε Materi-boeck. Το δεύτερό της άλμπουμ το δημιούργησε κατά την περίοδο 1652 - 1660. Αυτό απαρτιζόταν από 116 φύλλα, και περιλάμβανε άσματα, ποιήματα και εικονογραφήσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Gesina ter Borch στο Artnet

Ολλανδοί ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες)
Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ερρίκος Ε΄ του Μεκλεμβούργου

Ο Ερρίκος Ε΄ o ειρηνικός, γερμ. Heinrivh V der friedliche (3 Μαΐου 1479 - 6 Φεβρουαρίου 1552) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1503-20) και μετά του Μεκεμβούργου-Σβερίν (1520-52).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1552 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 73 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ούρσουλα των Χόεντσολερν, κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
 Μάγκνους Γ΄ 1509-1550, διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
 Σοφία 1508-1541, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
 Ούρσουλα απεβ. 1586, ηγουμένη στο αββαείο των "Πτωχών της Αγ. Κλάρας" στο Ρίμπνιτς.

Το 1510 απεβίωσε η Ούρσουλα και ο Ερρίκος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1513 με την Ελένη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
 Φίλιππος 1514-1557, δούκας του Μεκλεμβούργου.
 Μαργαρίτα απεβ. 1586, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
 Αικατερίνη απεβ. 1586, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκου Γ΄ των Πιάστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα.

Το 1524 απεβίωσε η Ούρσουλα και το 1551 ο Ερρίκος Ε΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ούρσουλα των Ασκάνια, κόρη του Μάγνους Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές 
 State Bibliography (Landesbibliographie) of Mecklenburg-Vorpommern
 genealogical table of the House of Mecklenburg

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μάγκνους Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο Μάγκνους Γ΄, γερμ. Magnus III (4 Ιουλίου 1509 - 28 Ιανουαρίου 1550) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1532-1550).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ούρσουλας των Χόελντσολερν, κόρης του Ιωάννη-Κικέρωνος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Το 1550 απεβίωσε στο Μπύρτσοβ του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 41 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1543 την Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Friedrich Wigger: Genealogies of the Grand Ducal House of Mecklenburg, in: Annals of the Association for Mecklenburg's history and archeology, vol 50, Schwerin, 1885, p. 111-326. (digitized)

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο Φρειδερίκος Β΄, γερμ. Friedrich II (9 Νοεμβρίου 1717 – 21 Απριλίου 1785) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1756-1785).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Γουσταύας-Καρολίνας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Το 1785 απεβίωσε στο Λούντβιχσλουστ του Σβερίν, σε ηλικία 68 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1746 τη Λουίζα-Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα, που απεβίωσαν νωρίς.

Πηγές
 Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1956
 Het Groothertogelijk Huis Mecklenburg, Bergen-op-Zoom, 1901–1902, Juten, W. J. F., Reference: 106

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατεχολαμίνη

Οι κατεχολαμίνες αποτελούν σημαντική κατηγορία ορμονών και νευροδιαβιβαστών, που συμμετέχουν στις βιοχημικές και φυσιολογικές διεργασίες των ζωικών οργανισμών. 

Περιλαμβάνουν την επινεφρίνη (ή αδρεναλίνη), η οποία παράγεται μόνο από τον μυελό των επινεφριδίων, τη νορεπινεφρίνη (ή νοραδρεναλίνη), η οποία συναντάται στις νευρικές απολήξεις, και την ντοπαμίνη, που βρίσκεται κυρίως στα βασικά γάγγλια του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα επινεφρίδια παράγουν μεγάλες ποσότητες κατεχολαμινών σε συνθήκες στρες. 

Μόλις απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος, οι κατεχολαμίνες αυξάνουν τον καρδιακό παλμό, την αρτηριακή πίεση, τον ρυθμό αναπνοής και την πνευματική διεγερσιμότητα. Επίσης, προκαλούν μείωση στη διάμετρο των αιμοφόρων αγγείων του δέρματος (αγγειοσυστολή), διαστολή των βρόγχων στους πνεύμονες (βρογχοδιαστολή) και αύξηση της ροής του αίματος προς τα κύρια όργανα, όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά και τα νεφρά, μεταξύ άλλων δράσεων. Το ποσοστό τους στο αίμα και στα ούρα αυξάνεται σημαντικά σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενειών καθώς και κατά τη διάρκεια φυσικής και διανοητικής άσκησης. Πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα (ρεζερπίνη, ιπρονιαζίδη, γουανεθιδίνη, παργυλίνη κ.ά.) επιδρούν στη σύνθεση, στην απελευθέρωση, στην απόθεση και στον μεταβολισμό των κατεχολαμινών και χρησιμοποιούνται για να ενισχύουν ή να μειώνουν τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.
Νευροδιαβιβαστές
Κατεχολαμίνες
Τζίμης Αρμάος

Ο Δημήτρης "Τζίμης" Αρμάος, γνωστός και σαν "Τζιμ Αρμάου", (Βόλος, 1933 - Αθήνα, 1999),  ήταν Έλληνας παλαιστής της ελευθέρας πάλης, του κατς και μασίστας. Ήταν διάσημος στην Ελλάδα για την μυική του δύναμη, η φήμη του έφτασε σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αποκαλούνταν ο "νέος Ηρακλής" ή "Τζίμης ο Τίγρης". Στις 17 Αυγούστου 1999 βρέθηκε νεκρός στο μικρό διαμέρισμα που διέμενε στην οδό Διπύλου, στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Τον συντηρούσε ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έμεινε ορφανός από μητέρα και πατέρα μόλις ενός έτους και κατέληξε σε ορφανοτροφείο στην Αθήνα.  Το χάρισμά του φάνηκε από πολύ μικρός, όταν εντεκάχρονος ακόμα, είδε μια παρέα ατόμων να παρενοχλούν έναν γάιδαρο. Τότε ο μικρός Δημήτρης σήκωσε το γάιδαρο στα χέρια, τον πήγε στο διευθυντή του ορφανοτροφείου και τον υιοθέτησε, αγκαλιάζοντας το ζώο με αγάπη.

Αθλητισμός 
Ξεκίνησε από την ελευθέρα πάλη όπου κατακτώντας τίτλους στην Ελλάδα συνέχισε την καριέρα του στην Γερμανία κατακτώντας συνολικά 183 τίτλους. 

Έκανε καριέρα στις ΗΠΑ στην επαγγελματική πάλη (Κατς), πρωταθλητής στα μεσαία βάρη, όπου λόγω της φήμης του έγινε σωματοφύλακας του Φρανκ Σινάτρα, ένας από αυτούς που γοητεύτηκαν από τον Αρμάο ήταν και η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ.

Μασίστας 
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα την δεκαετία του '70 συνέχισε σαν μασίστας δίνοντας παραστάσεις μυικής δύναμης στους δρόμους. Το 1984 μετά από ατύχημα με νταλίκα και τραυματισμό στη ράχη σταμάτησε να αγωνίζεται έχοντας μεγάλο βιοποριστικό πρόβλημα έως τον θάνατό του και αναγκάστηκε να πουλήσει όλα τα  μετάλλια και κύπελλά του στο Μοναστηράκι.

Θάνατος 
Απεβίωσε μόνος και αβοήθητος. Οι γείτονές του είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία, η οποία έσπασε την πόρτα του σπιτιού του στην Πλατεία Κουμουνδούρου και τον βρήκαν νεκρό στις 17 Αυγούστου 1999 από ανακοπή της καρδιάς. Η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 19 Αυγούστου 1999.

Το 1966 ο Παντελής Βούλγαρης γύρισε την ταινία Τζίμης ο Τίγρης βασισμένη στην ζωή του Αρμάου.

Παραπομπές 

Έλληνες μασίστες
Έλληνες αθλητές της ελευθέρας πάλης
Έλληνες αθλητές της επαγγελματικής πάλης