joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Βελά Αχαΐας

Η Βελά (μέχρι το 1928: τα Βελλά· έως το 1940: Βελλά) είναι ορεινό χωριό του δήμου Αιγιαλείας του νομού Αχαΐας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 23 μόνιμους κατοίκους.

Τοποθεσία 
Η Βελά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 838 μέτρων, στις πλαγιές της κορυφής Μαρμάρι της οροσειράς του Χελμού, νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα του νομού, Πάτρα και το Αίγιο και βορειοανατολικά από τα Καλάβρυτα.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός αναφέρεται ήδη από την περίοδο πριν την Τουρκοκρατία και σύμφωνα με μια τοπική παράδοση οφείλει το όνομά του στη βυζαντινή πόλη της Ηπείρου, Βελλά, κάτοικοι της οποίας φέρονται να εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Η Βελλά αναφέρεται το 1853 στο β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως υπαγόμενη στο δήμο Φελλόης της επαρχίας Καλαβρύτων ενώ ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 378 κατοίκους. Στις επόμενες δεκαετίες ο μόνιμος πληθυσμός της Βελάς μειώθηκε κατακόρυφα καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων - οι οποίοι εργάζονταν κυρίως ως γεωργοί και κτηνοτρόφοι - μετακινούταν κατά τους χειμερινούς μήνες στην ευρύτερη περιοχή της Αιγιαλείας, με αποτέλεσμα κατά την απογραφή του 1920 να καταμετρηθούν στον οικισμό μόλις οκτώ κάτοικοι.

Διοικητικά η Βελλά υπήχθη το 1835 στην επαρχία Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας και Ήλιδος ενώ με τον οριστικό διαχωρισμό του νομού, προσαρτάται στην Αχαΐα. Το 1944 υπήχθη στην επαρχία Αιγιαλείας και το 1997, μετά τις αλλαγές που προήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου Καποδίστριας, ορίστηκε τοπικό διαμέρισμα του δήμου Αιγείρας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης υπάχθηκε διοικητικά στον δήμο Αιγιαλείας.

Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου. Στη Βελλά γεννήθηκε ο επίσκοπος Ηλείας και Ωλένης, Δαμασκηνός Σπηλιωτόπουλος (1848 - 1917).

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Αιγείρας
Δήμος Αιγιαλείας
Ραμάντι

Το Ραμάντι (αραβικά: الرمادي) είναι πόλη στο κεντρικό Ιράκ, περίπου 100 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης, και πρωτεύουσα του κυβερνείου Αλ Ανμπάρ. Το Ραμάντι υπολογίστηκε ότι το 2011 είχε περίπου 375.000 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο. Είναι κτισμένο κατά μήκος του Ευφράτη.

Ιστορία 
Στην περιοχή υπήρχαν οικισμοί από την αρχαιότητα, αλλά ο σύγχρονος οικισμός ιδρύθηκε το 1869 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ώστε να εγκατασταθεί εκεί η αραβική νομαδική φυλή Ντουλάιμ. Σήμερα η σουνιτική φυλή Ντουλαίμ αποτελεί τη πλειονότητα των κατοίκων της πόλης. Η πόλη αναπτύχθηκε ως σημείο αναχώρησης των καραβανιών για τη Δαμασκό και το Αμμάν. 

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Μεσοποταμία κατά τον Α΄ΠΠ, οι Βρετανοί αντιμετώπισαν το Σεπτέμβριο του 1917 τον Οθωμανικό στρατό. Η μάχη εξελίχθηκε γρήγορα και οι Οθωμανοί παραδόθηκαν, με αποτέλεσμα το Ραμάντι να περάσει στην κατοχή των Βρετανών. Το 1955 στο Ραμάντι κατασκευάστηκε ένα φράγμα επί του Ευφράτη. 

Από το 2003 μέχρι το 2006, το Ραμάντι υπήρξε εστία αντίστασης έναντι των αμερικανικών στρατευμάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Ιράκ
Τίχομιλ Βράνιες

Ο Τίχομιλ Βράνιες (γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1977) είναι Κροάτης πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Κροατίας, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 (Αθήνα), στους οποίους η εθνική Κροατίας κατέκτησε τη δέκατη θέση.

Ο Βράνιες αγωνιζόταν στη θέση του περιφερειακού.

Πηγές 
 Το προφίλ του Τίχομιλ Βράνιες στο sports-reference.com
 Το ρόστερ του τμήματος πόλο του Ολυμπιακού για το 2006

Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Θοδωρής Καλακώνας

Ο Θοδωρής Καλακώνας (γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου του 1974) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του Εθνικού, του Ολυμπιακού, του Πανιωνίου, του Νηρέα Λαμίας και του Υδραϊκού ενώ υπήρξε διεθνής με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδας, με την οποία πραγματοποίησε αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και του 2004.

Σε ατομικό επίπεδο, ξεκίνησε την καριέρα του από τον Εθνικό με τον οποίο αγωνίστηκε για 16 χρόνια σε δύο διαφορετικές θητείες. Το 2001 πήρε μεταγραφή στον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Η μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα του Καλακώνα ήταν το 2002 όπου κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας, καθώς επίσης και τους δύο ευρωπαϊκούς τίτλους που διεκδίκησε, το Τσάμπιονς Λιγκ αλλά και το Σούπερ Καπ. Έτσι, ο Ολυμπιακός έγινε η πρώτη ομάδα υδατοσφαίρισης στον κόσμο που κατάφερε να κατακτήσει σε μία χρονιά όλους τους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε τόσο σε εγχώριο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. 

Συνολικά κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα Ελλάδος σε εγχώριο επίπεδο ενώ είναι μέχρι σήμερα ο 10ος σκόρερ στην ιστορία του Ελληνικού πρωταθλήματος. 

Με το εθνόσημο κατέκτησε δύο μετάλλια. Το ασημένιο στο Παγκόσμιο του 1997 και το χάλκινο στο World League του 2004.

Διακρίσεις

Με την Εθνική ομάδα 
 Ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1997 της Αθήνας.
 Χάλκινο μετάλλιο στο World League 2004 στο Λονγκ Μπιτς.
 Τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
 Τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.
 Τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2003 της Βαρκελώνης.

Σε συλλογικό επίπεδο 
 10ος σκόρερ στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ελλάδος Α' Κατηγορίας (756 τέρματα).

Ως παίκτης του Εθνικού 
 Πρωτάθλημα Ελλάδος: 1994
 Κύπελλο Ελλάδος: 2000

Ως παίκτης του Ολυμπιακού 
 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2002
 Σούπερκαπ Ευρώπης: 2002
 Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2002, 2003, 2004
 Κύπελλο Ελλάδος: 2002, 2003, 2004

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφικό του Καλακώνα στο water-polo.gr
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου
Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κυριάκος Γιαννόπουλος

Ο Κυριάκος Γιαννόπουλος (γεννημένος στις 17 Απριλίου του 1959) είναι πρώην Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής της Γλυφάδας, του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας, με την οποία είχε πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, του 1984, του 1988 και του 1992. Είναι με πρώτος σκόρερ 44 γκολ σε 29 αγώνες στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Το 2021 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

Παραπομπές

Πηγές 
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυριάκος Γιαννόπουλος: “Περισσότερα κερδίζουμε αν είμαστε μαζί παρά κάποιος μόνος” , συνέντευξη στο Swimming.gr, 25 Μαρτίου 2021.

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές ΑΝΟΓ
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Νίκος Βενετόπουλος

Ο Νίκος Βενετόπουλος (γεννημένος στις 12 Απριλίου του 1969 στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και νην προπονητής που ξεκίνησε την καριέρα του στον ΓΣ Ηρακλή Θεσσαλονίκης.Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό ΣΦΠ με τον οποίο κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ελλάδος.Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς αναδείχθηκε 3 συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ πρωταθλημάτων,το 1991,το 1992 και το 1993 με 99,102 και 75 γκολ αντίστοιχα.Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδας, έχει πραγματοποιήσει 245 συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ και του 1992 στη Βαρκελώνη.

Ο Βενετόπουλος αγωνιζόταν στη θέση του φουνταριστού με το νούμερο 7.

Πηγές 
 Το προφίλ του Νίκου Βενετόπουλου στο sports-reference.com
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Αντωνία Μωραΐτη

Η Αντωνία Μωραϊτη (γεννημένη στις 2 Μαϊου του 1977) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η ελληνική εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.

Η Μωραϊτη αγωνίζεται ως περιφερειακός.

Πηγές 
 Το προφίλ της ελληνικής αποστολής
 Κατάλογος μεταλλίων, Αθήνα 2004
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Δήμητρα Ασιλιάν

Η Δήμητρα Ασιλιάν (γένν. 10 Ιουλίου 1972) είναι Ελληνίδα διεθνής πρώην αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, όπου η Ελλάδα κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο.

Είχε διατελέσει επίσης στέλεχος στην αποστολή για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης γυναικών του 1999 και την κατάληψη της πέμπτης θέσης.

Πηγές 
 Κατάλογος μεταλλίων, Αθήνα 2004
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας.

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Έλληνες αρμενικής καταγωγής
Ευαγγελία Μωραϊτίδου

Η Ευαγγελία Μωραϊτίδου (γεννημένη στις 26 Μαρτίου του 1975) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα, καθώς επίσης και στα παγκόσμια πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης γυναικών του 2005 και του 2007.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η ελληνική εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2005, η ελληνική εθνική ομάδα κατέκτησε την πρώτη θέση, ενώ το 2007 την τρίτη θέση.

Πηγές 
 Το προφίλ της ελληνικής αποστολής
 Κατάλογος μεταλλίων, Αθήνα 2004
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ευτυχία Καραγιάννη

Η Ευτυχία Καραγιάννη (γεννημένη στις 10 Οκτωβρίου 1973) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα καθώς επίσης και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του 2005. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η Ελλάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση, ενώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2005, η χώρα κατέκτησε την πρώτη θέση.

Μάλιστα, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2005, η Ευτυχία Καραγιάννη κατάφερε να σκοράρει 19 γκολ.

Πηγές 
 Το προφίλ της ελληνικής αποστολής
 Κατάλογος μεταλλίων, Αθήνα 2004

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Αγγελική Καραπατάκη

Η Αγγελική Καραπατάκη (γεννημένη στις 19 Φεβρουαρίου του 1975) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η ελληνική εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών κατέκτησε τη δεύτερη θέση.

Πηγές 
 Το προφίλ της ελληνικής αποστολής
 Κατάλογος μεταλλίων, Αθήνα 2004
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ξενοφών Μουδάτσιος

Ο Ξενοφών Μουδάτσιος (γεννημένος στις 28 Μαρτίου του 1960) είναι Ελληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 που διεξήχθησαν στο Λος Άντζελες, στους οποίους η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε την όγδοη θέση.

Πηγές 
 Το προφίλ του Ξενοφώντος Μουδάτσιου στο sports-reference.com
 Αγγλική έκδοση της βικιπαίδειας

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Προπονητές υδατοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Μπλάνκα Χιλ

Η Μπλάνκα Χιλ Σόρλι (γεννημένη στις 19 Σεπτεμβρίου του 1983) είναι Ισπανίδα διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Ισπανική Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του 2008, όπου η εθνική Ισπανίας κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.

Σε συλλογικό επίπεδο, η Μπλάνκα Χιλ έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Πηγές 
 Πρωταθλήτρια και MVP η Μπλάνκα Χιλ
 Ισπανική έκδοση της βικιπαίδειας

Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Πατρίθια ντελ Σότο

Η Πατρίθια ντελ Σότο Τραβέρ (ισπανικά: Patricia del Soto Traver, γεννημένη στις 16 Δεκεμβρίου του 1980) είναι Ισπανίδα διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Ισπανική Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του 2008, όπου η εθνική Ισπανίας κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.

Η ντελ Σότο αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

Πηγές 
 Συνέντευξη της Πατρίτσια Ντελ Σότο
 Στην Εθνική Ισπανίας μέσω ΝΕΠ η Ντελ Σότο

Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
Ισπανοί υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μαργκαρίτ Πίντλινγκ

Η Λαίδη Μαργκαρίτ Πίντλινγκ (Dame Marguerite Pindling, γενν. στις 26 Ιουνίου 1932), πατρικό: Marguerite McKenzie, ήταν η Γενική Κυβερνήτρια των νήσων Μπαχάμες από τις 8 Ιουλίου 2014 ως τις 28 Ιουνίου 2019. Η ανακοίνωση για το διορισμό της έγινε τον Ιούνιο του 2014 και διαδέχθηκε τον Άρθουρ Φουλκς, ο οποίος αποχώρησε από την υπηρεσία τον Ιούλιο.

Σύζυγός της υπήρξε ο Λίντεν Πίντλινγκ, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1969 ως το 1992.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο νησί Νότια Άντρος και η ίδια περιγράφει τον εαυτό της "ως ένα ξυπόλητο κορίτσι του Άντρος".

Εγκαταστάθηκε στη Νασάου το 1946 και φοίτησε στο Western Senior School. Μετά το σχολείο εργάστηκε στο πλευρό του φωτογράφου Στάνλεϊ Τούγκουντ και αργότερα γνώρισε το δικηγόρο Λίντεν Πίντλινγκ, με τον οποίο παντρεύτηκε στις 5 Μαΐου 1956. Λίγο μετά το γάμο ο σύζυγός της, μετέπειτα πρωθυπουργός, εξελέγη βουλευτής και θα εκλέγεται συνεχώς ως το 1997. Ως πρώτη κυρία των Μπαχαμών, η Πίντλινγκ ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο και βοήθησε πολλά παιδιά στη χώρα της.

Το 2007 της απονεμήθηκε ο τίτλος της Λαίδης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Με τον Πίντλινγκ έχει 4 παιδιά και σήμερα έχει 6 εγγόνια.

Γενική Κυβερνήτρια 
Λίγο πριν την ορκωμοσία της, η είδηση για έναν φορολογικό λογαριασμό αξίας 300.000 δολαρίων που της είχε έρθει να πληρώσει, προκάλεσε σχόλια στις εφημερίδες και ορισμένοι αμφισβήτησαν την επιλογή της ως διαδόχου του γενικού κυβερνήτη Φουλκς.

Η ορκωμοσία της ως 10ης Γενικής Κυβερνήτριας των Μπαχαμών έγινε στις 8 Ιουλίου 2014.

Παραπομπές

Γενικοί Κυβερνήτες των Μπαχαμών
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξάνθης

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξάνθης είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Ξάνθη. Βρίσκεται έξω από την πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού. Ο σταθμός άνοιξε το 1900 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.

Yπηρεσίες

Ξανθη
Ξανθη
Tsopana Rave

Οι Tsopana Rave  είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα από την Αθήνα, το οποίο ιδρύθηκε το 1993.

Τα πρώτα δύο χρόνια έπαιζαν ζωντανά. Το 1995 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single με τίτλο Η Κορνηλία από την δική τους δισκογραφική εταιρία. Το 1997 κυκλοφόρησε ο πρώτος κανονικής διάρκειας δίσκος τους, το Tsopana Rave από την EMI. Ο ήχος του άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως εναλλακτική ροκ. Μετά από δύο χρόνια κυκλοφόρησαν τον δεύτερο δίσκο τους, το Tsopana Rave II, με την EMI, που ακολουθεί το ίδιο μοτίβο μουσικά.

Το 2004 κυκλοφορούν τον τρίτο τους δίσκο από την δική τους εταιρία  Live Records  - με τίτλο Τsopana Rave III, που χαρακτηρίζεται ως μείξη του πρώτου & του δεύτερου δίσκου. Ακολούθησε η αποχώρηση του Παναγιώτη Νταβέλου από το συγκρότημα.

Το  2007  η  EΜΙ  κυκλοφόρησε cd από τη σειρά συλλογών "Μεγάλα Τραγούδια" με 14 κομμάτια απ' την δισκογραφία τους.

Ακολούθησε η πρώτη παύση του συγκροτήματος το  2009 . Τα χρόνια που ακολούθησαν  επανασυνδέθηκαν  σε αρκετές περιστάσεις για να παίξουν live, σε συναυλίες και άλλες διοργανώσεις. Έκαναν δύο  τηλεοπτικές εμφανίσεις  στην εκπομπή  Ράδιο Αρβύλα. Το  2013  για πρώτη φορά στο  Park Festival  στους  Αγ. Αναργύρους , εμφανίζονται με νέο μέλος τον  Σπύρο Σπυρόπουλο  κιθάρα) και τον  Παναγιώτη Νταβέλο  (ως guest). Τα επόμενα χρόνια και μέχρι το  2020 ασχολήθηκαν με τα  side projects  τους, ενώ έλαβαν χώρα και οι  αποχωρήσεις  των  Duru  (μπάσο) &  Δημήτρη Καλαντζή  (φωνή). 

Το  2020 οι Tsopana Rave ξαναβρέθηκαν με  νέα μέλη , τους  Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο  (τραγούδι) και  Νίκο Χριστογιαννόπουλο  (μπάσο), αλλά και την επιστροφή του  Παναγιώτη Νταβέλου  (πλήκτρα).

Μέλη 

 Αρχική σύνθεση : Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα)
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) 
Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα)
Δημήτρης Καλαντζής (φωνή) 
Duru (μπάσο)  

 κατά καιρούς μέλη : Διαμαντής Διαμαντίδης  (κιθάρα, φωνητικά) Γιώργος Θεοδωρόπουλος (πλήκτρα) Ηλίας Μακρίδης (πλήκτρα) 

 2013 σύνθεση:  Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα)
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) 
Δημήτρης Καλαντζής (φωνή) 
Duru (μπάσο) 
Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα)   

 2020 σύνθεση:  Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα)
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) 
Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα)
Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα)

 2021 - 2022 σύνθεση:  Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα)
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα)
Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα) 
Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα) Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος (φωνή) Νίκος Χριστογιαννόπουλος (μπάσο)''

Δισκογραφία 

 Tsopana Rave * Η Κορνηλία - 1995
 Tsopana Rave * Τσοπανα Rave - 1997
 Tsopana Rave * Tsopana Rave II - 2000
 Tsopana Rave * Tsopana Rave III - 2004
 Tsopana Rave * 14 μεγάλα τραγούδια - 2007

Παραπομπές

Tsopana Rave
Τεοντόρα Σμίλετς

Η Τεοντόρα Σμίλετς (Теодора Смилец, 1290 - 20 Δεκεμβρίου 1322) ήταν πριγκίπισσα της Βουλγαρίας και έγινε βασίλισσα της Σερβίας ως η πρώτη σύζυγος του Στέφανου Ούρου Γ΄ Ντέτσαν(σκ)ι της Σερβίας. Έμεινε γνωστή ως προστάτιδα των Τεχνών, της Μουσικής και της Λογοτεχνίας. Μεταξύ των κειμηλίων της που σώθηκαν, είναι ένα από τα πιο διάσημα δακτυλίδια του 14ου αι. που έχουν βρεθεί· βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Βελιγραδίου και έχει σκαλισμένη την επιγραφή "Ο Κύριος ας βοηθεί αυτόν που το φορά".

Βιογραφία
Η Τεοντόρα ήταν η δεύτερη κόρη του Σμίλετς "τσάρου" της Βουλγαρίας και της Σμίλτσενας Παλαιολογίνας, κόρης του Κωνσταντίνου και ανιψιάς του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 1314 ο σύζυγός της Στέφανος Ούρος Γ΄ Ντέτσανι εξεγέρθηκε κατά του πατέρα του Στεφάνου Ούρου Β΄ Μιλούτιν. Όταν ο Μιλούτιν συνέλαβε τον Ντέτσανι, τον έστειλε στην Κωνσταντινούπολη για να τυφλωθεί. Η Τεοντόρα και η οικογένειά της πήγε μαζί του και εγκαταστάθηκαν εκεί μέχρι το 1320, οπότε επέστρεψαν στην Σερβία. 

Ήταν παρούσα στη συνέλευση του κράτους στις 6 Ιανουαρίου 1322, όταν ο γιος της Δουσάν στέφθηκε συμβασιλιάς. Την περίοδο αυτή ο Ντέτσανι και η Τεοντόρα "διαζεύχθηκαν" με το να κριθεί ο γάμος τους άκυρος. Είναι πιθανό ότι, μεταξύ του τέλους του Μιλούτιν (29 Οκτωβρίου 1321) και της στέψης του Δουσάν, αποφασίστηκε ότι η Τεοντόρα πρέπει να διαζευχθεί από τον σύζυγό της, λόγω του ότι η οικογένεια τού πατέρα της είχε εν τω μεταξύ εκτοπιστεί από τη Βουλγαρία και ο Ντέτσανι ζητούσε να ενισχύσει τη θέση του με τον γάμο του με μία από τη Βασιλική Οικογένεια της Ρωμανίας. Έτσι αυτός νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα. 

Δεν γνωρίζουμε ακόμη πότε απεβίωσε η Τεοντόρα. Ζούσε στις 6 Ιανουαρίου 1322 και σύμφωνα με τους Μ. Βουκίσεβιτς και τον Σ. Κόσοβιτς απεβίωσε πριν τον Ιανουάριο του 1323. Ο ιστορικός Στόγιαν Νοβάκοβιτς τοποθετεί το τέλος της νωρίτερα, τον χειμώνα του 1322-23, από τις συνομιλίες για να παντρέψει ο Ντέτσανι τον Φίλιππο του Τάραντα στις αρχές του 1323. Άλλοι πιστεύουν ότι η Τεοντόρα έζησε περισσότερο, ίσως μάλιστα να παντρεύτηκε τον Γιοβάν Ντράγκοσλαβ μεταξύ των ετών 1322-26. Αυτή απεβίωσε στη βασιλική κατοικία στο Σβετσάν της Κοσόβσκα Μιτρόβιτσα και τάφηκε στο κοντινό μοναστήρι Μπανίσκα.

Οικογένεια
Η Τεοντόρα παντρεύτηκε τον Στέφανο Ούρο Γ΄ Ντετσάν(σκ)ι στις 24 του Αυγούστου 1296, τότε πρίγκιπα της Σερβίας και μετέπειτα βασιλιά της. Είχαν δύο παιδιά:
 Στέφανος Ούρος Δ΄ Δουσάν, ο οποίος ανέτρεψε τον πατέρα του και πήρε τον βασιλικό τίτλο.
 Ντούσιτσα (σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές Ντούσμαν).

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
 Pavlov, Plamen (2006). Търновските царици [Queens of Tarnovo] (in Bulgarian). Veliko Tarnovo: ДАР-РХ

Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Δυναστεία των Νέμανιτς
Βούλγαροι ευγενείς
Βουλγάρες πριγκίπισσες
Μπελοσλάβα της Βουλγαρίας

Η Μπελοσλάβα της Σερβίας (σερβικά και βουλγαρικά : Белослава) ήταν Βουλγάρα πριγκίπισσα και βασίλισσα της Σερβίας ως σύζυγος του Στέφανου Βλάντισλαβ κι ζουπάν της Ζέτα.

Ήταν η κόρη του τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της Άννας, είχε μία αδελφή την Μαρία.  Ο γάμος της είχε κανονιστεί από το θείο του Βλάντισλαβ Αρχιεπίσκοπο Σάββα, προκειμένου να εξασφαλίσει καλές σχέσεις μεταξύ του Βασιλείου της Σερβίας και της βουλγαρικής αυτοκρατορίας.

Το 1234 με βουλγαρική βοήθεια ο Βλάντισλαβ ανεβαίνει στον θρόνο και η Μπελοσλάβα έγινε βασίλισσα. Το 1243 όμως ο Βλάντισλαβ ανατρέπεται από τον θρόνο από τον αδελφό του Στέφανο Ούρο η Μπελοσλάβα εγκαταστάθηκε στην Ραγκούζα. Αργότερα επέστρεψε στην Σερβία και της παραχωρήθηκε η περιοχή της Ζέτα και ο τίτλος της βασίλισσας.

Με τον Βλάντισλαβ απέκτησαν τρία παιδιά :
 Στέφανος, έγινε μοναχός και πέθανε πριν από 1281 στην μονή Εσφιγμένου .
 Ντέζα, Ζουπάνος, που αναφέρεται σε πηγές που χρονολογούνται μεταξύ 1281 και 1285.
 μια κόρη αγνώστου ονόματος, παντρεύτηκε τον Τζιούρα Κάσιτς, κνεζ του Ομίς.

Πηγές 
 Pavlov, Plamen (2006). Търновските царици [ Queens της Tarnovo ] (στα βουλγαρικά). Veliko Tarnovo: ДАР-РХ.

Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Πριγκιπάτο της Ζέτα
Δυναστεία των Νέμανιτς
Οίκος των Ασέν
Βουλγάρες πριγκίπισσες
Ακρογιάλι Λακωνίας

Το Ακρογιάλι (όπως αναφέρεται στην απογραφή) ή Πιόντες είναι οικισμός του Δήμου Ανατολικής Μάνης και ανήκει στην κοινότητα Λαγίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 12 κατοίκους. Απέχει 4 χιλιόμετρα από την Λάγια. Το χωριό ονομαζόταν Πιόντες μέχρι το 1912, όταν μετονομάστηκε επίσημα σε Πιόντες (Αντρογιάλι), το 1928 μετονομάστηκε σε Αντρογιάλι και το 1940 σε Ακρογιάλι.

Πληθυσμός

Εκκλησίες - Ξωκλήσια
 Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους.
 Το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, με το καμπαναριό και τις τοιχογραφίες που χρονολογούνται στον 13ο και 18ο αιώνα.

 Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κοιμητήριο των Πιοντών.
 Οι μονοκάμαρες εκκλησίες (ξωκλήσια) : Παναγία η Μεγαλόχαρη, Άγιος Ισίδωρος, Άγιος Σπυρίδωνας, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Δημήτριος, Άγιος Ιωάννης, Προφήτης Ηλίας κ.α.

Φυσικός Πλούτος - Σημεία Αναφοράς
 Το Σπήλαιο του Κοκά που δεν χρησιμοποιείται για το στάβλισμα ζώων και δεν έχει γίνει πλήρης εξερεύνηση ακόμα.
 Η Λήμνος ή Λύμνος, ένας από τους σπανιότερους φυσικούς υδροβιότοπους στην Μέσα Μάνη.
 Βελανιδιές άνω των πεντακοσίων ετών (σπάνια συναντάται στην Μέσα Μάνη, απομεινάρια των παλιών βελανιδοδασών που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή του Ταινάρου).
 Ο Τούχνος ή Ντούχνος, λόφος στην οροσειρά του Σαγγιά με παμπάλαιες λιθοδομές (ερείπια παλαιών σπιτιών που χρονολογούνται τουλάχιστον στο 1600 μ.Χ., στην κορυφή του Τούχνου)
 Ο Πύργος της οικογένειας Γεωργόπουλου χτισμένος τον 18ο αιώνα.
 Τα χαλάσματα του Πύργου της οικογένειας Μαυροειδάκου ή Ρώσσου  στην τοποθεσία Κουμάρια.
 Το παλαιό κοιμητήριο (Κιβούρια) του χωριού δίπλα από το Μοναστήρι του Σωτήρα.
 Δύο παλαιότατα λιοτρίβια (το ένα στην Πάνω Χώρα στα Τσικλιάνικα και το άλλο Πιερριάνικο).
 Παλαιά οικίσματα χτισμένα με το παλιό αρμολόγημα .

Παραλίες
Αντρόγιαλος.
 Φριάτσι
 Άμπελο

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μάνη
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Λαϊκή Αντίσταση

Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, ήταν συνεργασία αριστερών οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών που δίνουν έμφαση στην εναντίωση στον ιμπεριαλισμό και την αντίσταση στην καπιταλιστική επίθεση. Η συνεργασία αυτή συγκροτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2013 ύστερα από διαδικασίες που είχαν ξεκινήσει απ' τον Μάρτιο του 2012 με τη συγκρότηση της "Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία". Συμμετεχουν ως "εκκινούσες δυνάμεις" οι οργανώσεις ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ. Το ΚΚΕ (μ-λ) ανακοίνωσε την αποχώρηση του και τη διάλυση (πρακτικά) της συνεργασίας τον Δεκέμβριο του 2020.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ακροαριστερά
Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Παναγιώτης Μαθιουδάκης

Ο Παναγιώτης Μαθιουδάκης (γεννημένος το 1944 στον Πειραιά) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής του  του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 που διεξήχθησαν στο Μεξικό, όπου η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε τη 14η θέση.

Πηγές 
 Το προφίλ του Παναγιώτη Μαθιουδάκη στο sports-reference.com

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Ανδρέας Γούνας

Ο Ανδρέας Γούνας (γεννημένος στις 26 Αυγούστου 1957) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Ήταν αθλητής μεταξύ άλλων του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας. Μάλιστα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 (Μόσχα) και του 1984 (Λος Άντζελες), όπου η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε τη 10η και την 8η θέση αντίστοιχα.

Πηγές 
 Το προφίλ του Ανδρέα Γούνα στο sports-reference.com

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Μιχαήλ Πετρίδης

Ο Μιχαήλ Γ. Πετρίδης (απεβίωσε στις 4 Απριλίου 1966) ήταν Έλληνας γιατρός και Δήμαρχος Ρόδου από το 1955 ως τον θάνατό του, το 1964.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Γεωργίου Πετρίδη, Συμιακού στην καταγωγή. Για πρώτη φορά εξελέγη με ποσοστό 55,23% στις εκλογές που έγιναν στις 21 Νοεμβρίου 1954 με το συνδυασμό Ηνωμένη Ανεξάρτητος Παράταξις  που υποστηριζόταν  από το Γαβριήλ Χαρίτο και το βουλευτή Γιάννη Ζίγδη. Ανέλαβε δήμαρχος τον Ιανουάριο του 1955 και διαδέχθηκε το Φώτιο Φωταρά.

Ως δήμαρχος μερίμνησε για την τουριστική προβολή του νησιού και επέβαλε ενδυματολογικό κώδικα, με αποτέλεσμα ακόμα και οι μικροπωλητές να ντύνονται στα λευκά. Μετά το σεισμό του 1957 συνετέλεσε στην αποκατάσταση των ζημιών, με τη συνδρομή του αμερικανικού Ναυτικού. Κατασκεύασε επίσης το νεκροταφείο της Ρόδου. Από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1964 ο Πετρίδης τέθηκε σε αργία και επανήλθε στα καθήκοντά του τον Αύγουστο του 1964. Υπήρξε πολύ επικοινωνιακός, καθώς έπειτα από πρόσκλησή του ήρθαν στο νησί πολλές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων και ο στρατάρχης Τίτο της Γιουγκοσλαβίας.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχεδίαζε την ανακατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου με χορηγούς από την Αγγλία.

Πέθανε αδόκητα και εν ενεργεία τον Απρίλιο του 1966 και τον διαδέχθηκε προσωρινά ο υποδήμαρχος Ηλίας Ζαχαριάδης.

Παραπομπές

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Δήμαρχοι Ρόδου
Κατάλογος δημάρχων Ρόδου

Ο Δήμαρχος Ρόδου είναι ο επικεφαλής του Δήμου Ρόδου. Εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία. Πριν το 1912 ο Δήμαρχος ήταν Τούρκος. Την περίοδο της ιταλικής Κατοχής η Ρόδος είχε Ιταλούς δημάρχους. Στις εκλογές που έγιναν το 2014, Δήμαρχος εξελέγη ο επικεφαλής του συνδυασμού "Ρόδος Δύναμη Πολιτών", Φώτης Χατζηδιάκος. Στις επόμενες εκλογές το 2019, δήμαρχος εξελέγη ο Αντώνιος Καμπουράκης.

Διατελέσαντες δήμαρχοι Ρόδου. Ο τελευταίος Τούρκος δήμαρχος ήταν ο Μεχμέτ Αλή Εφέντης (Μεχμέτ Αλή Καπαντζή).

Δήμαρχοι Δήμου Ροδίων (1912-1945)

Δήμαρχοι Δήμου Ροδίων (1945-σήμερα)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κατάλογος Δημάρχων Ρόδου από τον επίσημο δικτυακό τόπο του Δήμου Ρόδου, ανάκτηση 19-7-2014.

 
Ροδο
Σάββας Παυλίδης

Ο Σάββας Παυλίδης (πέθανε στις 29 Ιουλίου 1933) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος Ρόδου με βραχύβια θητεία, από το 1912 ως το 1913. Ήταν γνωστός και ως "Σάββας Εφέντης".

Βιογραφία 
Κέρδισε τις πρώτες δημοτικές εκλογές που έγιναν το Μάρτιο του 1911. Έγινε έτσι ο πρώτος αιρετός Δήμαρχος Ρόδου. Παύτηκε από τους Ιταλούς το 1913. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Πέθανε σε μεγάλη ηλικία από ανακοπή καρδιάς στην Αθήνα, τον Ιούλιο του 1933 (νοσηλευόταν στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός"). Το Κοινοτικό Συμβούλιο εξέδωσε ψήφισμα στις 29 Ιουλίου και διέκοψε σε ένδειξη πένθους τις συνεδριάσεις του επί 8 ημέρες.

Παραπομπές 

Παυλιδης Σαββας
Παυλιδης Σαββας
Νίκος Μαζιώτης

Ο Νίκος Μαζιώτης είναι Έλληνας τρομοκράτης αναρχικής ιδεολογίας και μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας (Ε.Α.). Για τη δράση του με τον Ε.Α. έχει καταδικαστεί σε 50ετή κάθειρξη. Ο ίδιος περιγράφει τις ενέργειές του ως «ένοπλη επαναστατική δράση».

Πρώτα χρόνια 

Έγινε γνωστός ως αντιρρησίας συνείδησης, όταν συνελήφθη το 1991, καθώς και τον Οκτώβριο του 1992. Τον Δεκέμβριο έκανε απεργία πείνας για 57 ημέρες και μετά από κινητοποιήσεις αφέθηκε ελεύθερος τον Ιανουάριο του 1993. Συνελήφθη ξανά τον Νοέμβριο του 1995 μαζί με άλλους αναρχικούς για την κατάληψη του Πολυτεχνείου και καταδικάστηκε σε 12 μήνες φυλάκιση με αναστολή, ενώ συνελήφθη και στις 18 Νοεμβρίου 1996. Η επόμενη σύλληψή του ήταν στις 13 Ιανουαρίου 1998. Τον προηγούμενο μήνα, Δεκέμβριο 1997, είχε βρεθεί αποτύπωμά του σε μονωτική ταινία σε βόμβα που είχε τοποθετηθεί έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας στη οδό Μιχαλακοπούλου. Όπως δήλωσε, η πράξη αυτή είχε τον χαρακτήρα της αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ανατολικής Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού από την καναδική TVX Gold. Στο σπίτι του, μετά από παρακολούθηση, βρέθηκαν εκρηκτικές ύλες και όπλα. Καταδικάστηκε σε 15ετή φυλάκιση, ποινή η οποία μειώθηκε στο εφετείο, και αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του 2001 μετά από 3,5 έτη.

Ένοπλη δράση 

Μεταξύ 2004 και 2007 ο Μαζιώτης κατήγγειλε την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία για προβλήματα από την παρακολούθησή του. Τον Απρίλιο του 2010 ο Μαζιώτης και η γυναίκα του συνελήφθησαν ξανά δεδομένου ότι στο σπίτι τους βρέθηκε υλικό της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Λίγες μέρες αργότερα κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οδηγήθηκαν στη φυλακή. Τον Οκτώβριο 2011, καθώς είχε παρέλθει το 18μηνο της κράτησής τους, αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, την παραμονή στο λεκανοπέδιο της Αττικής και την παρουσία τρεις φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Τον Ιούνιο του 2012 παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους. Τον Απρίλιο του 2013 καταδικάστηκαν έρημην σε κάθειρξη 50 ετών για συγκρότηση οργάνωσης, απλή συνέργεια σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, εκρήξεις κ.ά στο πλαίσιο της δράσης του Ε.Α.

Δικάστηκε μεταξύ άλλων για ένταξη και συμμετοχή σε οργάνωση, έκρηξη με παγιδευμένο αυτοκίνητο στην Τράπεζα της Ελλάδος στην οδό Αμερικής στις 10 Απριλίου του 2014, ενώ κατηγορείται για δύο ληστείες στη Κλειτορία και τα Μέθανα. 

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθη στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή με αστυνομικούς και ανταλλαγή πυροβολισμών από τους οποίους τραυματίστηκαν ο ίδιος ο Μαζιώτης, ένας αστυνομικός και δύο τουρίστες..

Παραπομπές 

Έλληνες τρομοκράτες
Έλληνες αναρχικοί
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1977-78

Την περίοδο 1977-78 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΡΣΚ Άντερλεχτ κερδίζοντας στον τελικό την Αούστρια Βιέννης.

Προκριματικός γύρος

Πρώτος γύρος

Δεύτερος γύρος

Προημιτελικά

Ημιτελικά

Τελικός

Δείτε ακόμη
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1977-78
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1977–78

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation 
  Cup Winners Cup Seasons 1977-78
  1977–78 Cup Winners Cup

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Όμιλος Αntenna

Ο Όμιλος Αntenna (ΑΝΤ1) (αγγ.: Antenna Group) είναι όμιλος μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1989 από τον Μίνωα Κυριακού και οι δραστηριότητες που περιέχει περιλαμβάνουν τη μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων, τις μουσικές και διαδικτυακές υπηρεσίες. Το πρώτο επίτευγμα της εταιρείας είναι ο ΑΝΤ1, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο επιτυχημένα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια.

Ο Όμιλος ΑΝΤ1 έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές του στο εξωτερικό, με κανάλια για την μετάδοση του προγράμματος του ΑΝΤ1 για το ελληνικό κοινό στο εξωτερικό. Λειτουργεί τώρα σταθμούς που εξυπηρετούν τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία, την Ασία και την Κύπρο.

Ιστορία
Στις 2 Αυγούστου 1989 ιδρύθηκε η Antenna TV Ανώνυμος Εταιρεία η οποία αποτέλεσε την κύρια μονάδα του ομίλου. Στα τέλη της χρονιάς εκείνης, ο όμιλος μέσω της προαναφερθείσας εταιρείας, ίδρυσε και ξεκίνησε τον ομότιτλο τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 που αποτελεί ένα εκ των πρώτων ιδιωτικών δικτύων στην Ελλάδα.

Υπηρεσίες

Τηλεόραση
Ο όμιλος περιλαμβάνει τους εξής τηλεοπτικούς σταθμούς:

Ραδιόφωνο
Ο όμιλος λειτουργεί τους εξής ραδιοφωνικούς σταθμούς:

Ψηφιακά μέσα

Εκδόσεις

Σχολές

Μουσική

Εταιρείες παραγωγής

Ανενεργές υπηρεσίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Όμιλος ΑΝΤ1
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1982-83

Την περίοδο 1982-83 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Αμπερντίν ΦΚ κερδίζοντας στον τελικό την Ρεάλ Μαδρίτης.

Προκριματικός γύρος

|}

Πρώτος γύρος

|}

Δεύτερος γύρος

|}

Προημιτελικά

|}

Ημιτελικά

|}

Τελικός

Δείτε ακόμη
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1982-83
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1982–83

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation 
  Cup Winners Cup Seasons 1982-83 – results, protocols
 website Football Archive  1982–83 Cup Winners Cup

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Γιλντίζ (κλάση)

Η Κλάση Γιλντίζ είναι κλάση πολεμικών πλοίων, "κατά ναυπήγηση", και συγκεκριμένα σύγχρονων πυραυλακάτων του τουρκικού πολεμικού ναυτικού. Το όνομά της προέρχεται από το πρωτοπόρο πλοίο πυραυλάκατος Γιλντίζ (= Αστήρ, άστρο).
Η κλάση αυτή περιλαμβάνει 2 αδελφά πλοία, που η ναυπήγησή τους άρχισε το 1994 και η ένταξή τους και των δύο έγινε τρία χρόνια αργότερα. 

Η κλάση Γιλντίζ φέρεται να σχεδιάστηκε στη Γερμανία πλην όμως η ναυπήγηση έγινε στην Τουρκία. Στην κλάση αυτή περιλαμβάνονται η ΤΠ/Κ Γιλντίζ και η ΤΠ/Κ Καραγέλ με διακριτικούς αριθμούς P-348 και P-349 αντίστοιχα.

Γενικά χαρακτηριστικά κλάσης 
Α. Ναυπηγικά
 Εκτόπισμα πλήρους φόρτου: 440 τόνοι
 Ολικό μήκος: 58 μ.
 Μέγιστο πλάτος: 7,5 μ.
 Βύθισμα: 2,7 μ.
 Πρόωση: 4 ντηζελομηχανές τύπου ΜΤU16V, συνολικής ιπποδύναμης 15.120 hp σε 4 στροφαλοφόρους άξονες
 αριθμός ελίκων: 4
 μεγίστη ταχύτητα: 38 κόμβοι
 ακτίνα ενέργειας: 1000 ν. μίλια με ταχύτητα 30 κόμβων.
 πλήρωμα: 45 (συνολικά αξ/κοί, υπαξ/κοί και ναύτες)

Β. Εξοπλισμός
 Συστήματα ραδιοεντοπισμού: 2 συστήματα ραδιοεντοπισμού και ελέγχου πυρός και ένα ναυτιλιακό ραντάρ
 Πυροβόλα: 1 αυτόματο πυροβόλο τύπου "Ότο Μελάρα" των 76χιλ στην πλώρη, ένα δίδυμο αυτόματο Α/Α πυροβόλο των 35 χιλ. στην πρύμη και 2 πυροβόλα των 7,62 χιλ. (ένα ανά πλευρά)
 πυραυλικός εξοπλισμός: 8 ρουκέτες Χαρπούν, επ/επ, τύπου RGM-84

Πηγές 
 Jane's Fighting Ships 1997-1998

Γιλντίζ (κλάση)
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1985-86

Την περίοδο 1985-86 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου κερδίζοντας στον τελικό την Ατλέτικο Μαδρίτης.

Πρώτος αγώνας 

|}

Πρόκριση χωρίς αγώνα: Μπενφίκα

Δεύτερος γύρος 

|}

Προημιτελικά 

|}

Ημιτελικά 

|}

Τελικός

Δείτε ακόμη
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1985-86
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1985–86

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation 
  Cup Winners Cup Seasons 1985-86

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1961-62

Την περίοδο 1961-62 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Ατλέτικο Μαδρίτης  κερδίζοντας σε επαναληπτικό τελικό την Φιορεντίνα. Ήταν η πρώτη σεζόν του Κυπέλλου Κυπελλούχων που διοργανώθηκε από τη UEFA.

Προκριματικός γύρος

|}

Πρώτος γύρος

|}

Προημιτελικά

|}

Σημειώσεις
 Σημείωση 1: Ο επαναλητπικός διεξήχθη στη Gera καθώς δεν δόθηκαν βίζες στους ποδοσφαιριστές από την Ανατολική Γερμανία.

Ημιτελικά

|}

Τελικός

Επαναληπτικός

Δείτε ακόμη
 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1961-62

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation 
  Cup Winners Cup Seasons 1961-62
 1961–62 Cup Winners Cup

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1960-61

Την περίοδο 1960-61 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Φιορεντίνα μετά από διπλούς τελικούς με αντίπαλο την Ρέιντζερς Γλασκώβης.

Το τουρνουά διοργανώθηκε από την επιτροπή του Μιτρόπα Καπ. Η περίοδος 1960-61 αναγνωρίστηκε από την UEFA το 1963 κατόπιν πιέσεων από την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.

Ήταν η πρώτη σεζόν στην οποία το τουρνουά έγινε για τους νικητές των εγχώριων διοργανώσεων κυπέλλου κάθε ευρωπαϊκή χώρας και ήταν η μόνο στην οποία είχε αποφασιστεί διπλός τελικός. Μόνο δέκα ομάδες συμμετείχαν, εν μέρει λόγω των χαμηλών προσδοκιών για τη νέα διοργάνωση μεταξύ των φιλάθλων, και επίσης λόγω της ανεπίσημης φύσης της διοργάνωσης τη σεζόν αυτή.

Είναι μύθος ότι ο μικρός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν λόγω του γεγονότος ότι μόνο μερικές χώρες είχαν εγχώρια διοργάνωση κυπέλλου: όπως συνέβη και με την πρώτη σεζόν του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, τα κριτήρια εισδοχής μπορούσαν να διαφέρουν από κάθε εθνική ομοσπονδία. Η Φιορεντίνα μπήκε σαν φιναλίστ του  Κυπέλλου Ιταλίας και της Σέριε Α (και τα δύο κατακτήθηκαν από την Γιουβέντους), η Τσεχοσλοβακία έστειλε τους νικητές ενός ανεπίσημου Λιγκ Καπ και οι Ουγγαρία και Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας έστειλαν τις φιναλίστ του πρωταθλήματος.

Προκριματικός γύρος 

|}

Προημιτελικά 

|}

Ημιτελικά 

|}

Τελικός

Πρώτος αγώνας

Δεύτερος αγώνας

Η Φιορεντίνα κέρδισε με συνολικό σκορ 4–1.

Παραπομπές

Δείτε ακόμη
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1960-61

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η διοργάνωση στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ
 Τα αποτελέσματα στη σελίδα Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
  Cup Winners Cup Seasons 1960-61
 website History Eurocup (Russian) Cup Winners' Cup 1960/61
 website RS Football Archive 1960–61 Cup Winners Cup

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Ταΐσια Ποβαλί

Η Ταΐσια Μικολάιβνα Ποβαλί (Ουκρανικά: Таїсія Миколаївна Повалій), είναι Ουκρανή τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Δουλειά

Δισκογραφία
 2010 - Veryu tebe (CD)
 2007 - За тобой - Таисия Повалий (CD) 
 2002 - Bude Tak (CD)
 2002 - (With Iosif Kobzon) Only One / Odna-edyna (DVD)

Υποκριτική
Шорох крыльев - 1989 (drama)
 Uranus, Уран - 1990 (drama)
Evenings on a Farm Near Dikanka, Вечера на хуторе близ Диканьки - 2001 (comedy, TV)
 Cinderella, Золушка - 2002 (musical, TV,  as Matchmakker)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Taisia Povaliy website
International fan-club of Taisia Povaliy 

Ουκρανές τραγουδίστριες
Ουκρανοί ηθοποιοί
Αντώνης Φλούντζης

Ο Αντώνης Φλούντζης (1906-1988) ήταν Έλληνας κομμουνιστής, αντιστασιακός και γιατρός. Έχει συγγράψει πολλά βιβλία που αφορούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της κατοχικής περιόδου και τους τόπους εξορίας μετά την απελευθέρωση.

Βιογραφικό
Ο Αντώνης Φλούντζης γεννήθηκε στο Αιτωλικό το 1906 από πατέρα ναυτικό. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από τα φοιτητικά χρόνια εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ. Αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Για τους αγώνες του με το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα διώχθηκε πολλές φορές. Κρατήθηκε συνολικά 24 χρόνια, με διοικητικές αποφάσεις, σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς ποτέ να υπογράψει δήλωση μετανοίας.

Κρατήθηκε στην Ακροναυπλία, στα Στρατόπεδα συγκέντρωσης Λάρισας και Χαϊδαρίου, στις Φυλακές Αβέρωφ, στη Μακρόνησο, στον Αη Στράτη, στα Αντικύθηρα, στην Τρίπολη, και από τη δικτατορία του 1967 στα Γιούρα και στο Παρθένι της Λέρου. Σαν γιατρός πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους συγκρατουμένους του. Στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου ήταν ο υπεύθυνος γιατρός του στρατοπέδου. Τον Σεπτέμβριο του 1952, εξόριστος στον Αη Στράτη, προσέφερε ιατρική νοσηλεία στον εκεί εξόριστο Κώστα Γαβριηλίδη και μετά το θάνατό του στο νησί τον μετέφερε στην Αθήνα μαζί με την κόρη του Γαβριηλίδη.

Μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, όσο καιρό ήταν ελεύθερος, πήρε δραστήρια μέρος στο λαϊκό κίνημα και ιδιαίτερα στους αγώνες του κλάδου του.

Αποφυλακίστηκε από τα Αντικύθηρα το 1962. Το 1967 η Χούντα των Συνταγματαρχών τον εκτόπισε στα Γιούρα και στο Παρθένι της Λέρου, απ' όπου αποφυλακίστηκε στις 30-10-1968 για λόγους υγείας. Μετά την οριστική αποφυλάκισή του άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στην Αθήνα.

Πέθανε στην Αθήνα τον Γενάρη του 1988 και τάφηκε στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Ιανουαρίου.
Ήταν παντρεμένος με την Κατίνα Φλούντζη και είχε μια κόρη τη Διάνα. 

Ο Δήμος Χαϊδαρίου τίμησε τις υπηρεσίες του προς τον συνάνθρωπο και τους συγκρατούμενούς του δίνοντας στην οδό πριν το ΚΕΒΟΠ το όνομά του: Οδός Φλούντζη Αντ.

Έργα
Ο Αντώνης Φλούντζης έγραψε πολλά έργα για τους τόπους κράτησής του. Τα έργα του, που δημοσιεύτηκαν μετά τη μεταπολίτευση, είναι:
Χαϊδάρι
Στρατόπεδα Λάρισας-Τρικάλων
Ακροναυπλία και Ακροναυπλιώτες
Το φοιτητικό κίνημα 1923-28
Στο κολαστήριο της Μακρονήσου
Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962
Στο Στρατόπεδο υγειονομικών Αντικυθήρων-Και στην Τρίπολη 1955-1962

Παραπομπές

Πηγές
 Αντώνης Φλούντζης: "Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962", Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, Αθήνα 1986

Έλληνες κομμουνιστές
Έλληνες Αντιστασιακοί
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Τζέιμς Γκάρνερ

Ο Τζέιμς Γκάρνερ (αγγλικά: James Garner), (7 Απριλίου 1928 - 19 Ιουλίου 2014), ήταν Αμερικανός ηθοποιός υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία του Μάρτιν Ριτ Τρεις για το Δρόμο (Murphy's Romance, 1985). Ο Γκάρνερ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υποκριτικής εμφανιζόμενος στη δημοφιλή σειρά της δεκαετίας του '50 Μάβερικ (Maverick) και κατά τα τέλη της δεκαετίας του '50 μεταπήδησε στο χώρο του κινηματογράφου αναλαμβάνοντας μικρούς ρόλους σε ταινίες όπως Στο Χείλος της Κολάσεως (Toward the Unknown, 1956) πλάι στο Γουίλιαμ Χόλντεν και Σαγιονάρα (Sayonara, 1957) πλάι στο Μάρλον Μπράντο. Το 1960 ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Σύζυγος σε Τιμή Ευκαιρίας (Cash McCall) πλάι στη Νάταλι Γουντ, ενώ ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε στη δραματική ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ Οι Ψίθυροι (Children's Hour, 1961) πλάι στις Όντρεϊ Χέπμπορν και Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Ακολούθησαν περισσότερες από 50 ταινίες μεταξύ των οποίων Η Μεγάλη Απόδραση (The Great Escape, 1963), Ο Άνδρας της Είναι Δικός μου (Move Over, Darling, 1963), Ημέρες του Πολέμου και Έρωτος (The Americanization of Emily, 1964), Ραντεβού στη Λισσαβόνα (A Man Could Get Killed, 1966) (πλάι στη Μελίνα Μερκούρη), Γκραν Πρι (Grand Prix, 1966), Βίκτωρ, Βικτώρια (Victor Victoria, 1982) και Το Ημερολόγιο (The Notebook, 2004). Απεβίωσε τον Ιούλιο του 2014 από φυσικά αίτια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τζέιμς Γκάρνερ , σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr .
 Τζέιμς Γκάρνερ, σελίδα στον ιστότοπο της Internet Movie Database .

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Μάκης Θέος

Ο Σεραφείμ (Μάκης) Θέος (γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1984) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής και υπήρξε διεθνής με τις εθνικές Παίδων και Εφήβων, ενώ έχει αγωνιστεί με την φανέλα του Παναθηναϊκού, του Πανελευσινιακού, Ολυμπιακού Βόλου, Ολύμπια Λάρισας, Ανω Λιόσια, Περιστερίου, του ΓΑΣ Αετού και το 2013 μεταγράφηκε στον ΑΣΕ Δούκα.
Το καλοκαίρι του 2020 μεταγράφηκε στον Α.Ο ΑΙΟΛΟΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ. Παίζει στις θέσεις 4-5 και έχει ύψος 2.05.

Καριέρα
Κατά την σεζόν 2001-02 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε την Ευρωλίγκα. Αγωνιστήκε συνολικά 12 λεπτά σε τρεις αγώνες σκοράροντας 5 πόντους.

Εθνικές Ομάδες
Στην Εθνική Παίδων έπαιξε σε 23 αγώνες και σκόραρε 89 πόντους.(3,8 Μ.Ο.).

Στηην Εθνική Εφήβων αγωνίστηκε σε 38 αγώνες και πέτυχε 241 πόντους.

Με την ομάδα των Εφήβων κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια,στο Ευρωμπάσκετ του 2002 και στο Μουντομπάσκετ του 2003.

Παραπομπές
https://web.archive.org/web/20110923102518/http://www.basket.gr/archive/players/BestPlayer.asp?PlayerCode=816
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=429929
https://web.archive.org/web/20140624064453/http://www.superbasket.gr/permalink/142820.html
http://www.onsports.gr/basket/B-Ethnikh-Andrwn/item/328945-Theos-Diaforetikos-syllogos-o-Doykas

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού
Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000
Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα
Καλαθοσφαιριστές Α.Σ. Καρδίτσας
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Μιχάλης Σβορώνος

Ο Μιχάλης Σβορώνος, γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1984, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής.

Καριέρ α
Αγωνίστηκε την περίοδο 2001-02 στον Παναθηναϊκό (σε δύο αγώνες Πρωταθλήματος), χρονιά κατά την οποία ο σύλλογος κατέκτησε την Ευρωλίγκα.

Στην συνέχεια αγωνίστηκε στην Αγία Παρασκευή, στον Παναιτωλικό και στο Χαλάνδρι.

Παραπομπές 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Τεκίλα

Η τεκίλα είναι απεσταγμένο αλκοολούχο ποτό που προέρχεται από το φυτό μπλε αγαύη (Agave tequilana), κυρίως από την περιοχή γύρω από την πόλη Τέκιλα, περίπου 65 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη Γουαδαλαχάρα και στα υψίπεδα (Λος Άλτος) στα βορειοδυτικά της μεξικανικής πολιτείας Χαλίσκο. Αν και είναι ένα είδος μεσκάλ, η σύγχρονη τεκίλα χρησιμοποιεί μόνο μπλε αγαύη και διακρίνεται για τον τοπικό χαρακτήρα της. Η τεκίλα συνήθως έχει 38-40% ABV, αλλά μπορεί να παραχθεί με 31% έως 55% περιεχόμενο οινοπνεύματος.

Οι Αζτέκοι έφτιαχναν αλκοολούχα ποτά από τη ζύμωση αγαύης. Όταν οι Ισπανοί κονκισταδόρες ξέμειναν από μπράντι, απέσταξαν αγαύη, παράγοντας ένα από τα πρώτα αποσταγμένα ποτά της Βόρειας Αμερικής. Η τεκίλα άρχισε να παράγεται στην περιοχή της πόλης Τεκίλα, η οποία επισήμως ιδρύθηκε το 1656. Ο Χοσέ Κουέρβο (Jose Cuervo) ήταν ο πρώτος ο οποίος παρήγαγε εμπορικά τεκίλα. Οι πρώτες εξαγωγές στις ΗΠΑ έλαβαν χώρα στο τέλος του 19ου αιώνα, ενώ η δημοφιλία του ποτού αυξήθηκε κατά τον 20ό αιώνα.

Σύμφωνα με τους μεξικανικούς νόμους, η Τεκίλα μπορεί μόνο να παρασκευαστεί στην πολιτεία Χαλίσκο, αλλά και σε περιορισμένες περιοχές των πολιτειών Γουαναχουάτο, Μιτσοακάν, Ναγιαρίτ και Ταμαουλίπας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν ότι τα ποτά που ονομάζονται «τεκίλα» μπορούν να παραχθούν μόνο στο Μεξικό, αλλά ύστερα από συμφωνία το 2006 χύμα ποσότητες μπορούν να σταλούν για να εμφιαλωθούν στις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ποτά προϊόντα απόσταξης
Μεξικάνικη κουζίνα