joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γραμματολογία

Η γραμματολογία είναι κλάδος της φιλολογικής επιστήμης που ερευνά τη γένεση, την ιστορική εξέλιξη και την ιστορική διαδοχή των γραπτών μνημείων του λόγου ενός έθνους και ενδιαφέρεται για την αξιολόγηση του περιεχομένου τους και τον καθορισμό της μορφής τους.

Τα γραπτό όμως μνημεία του λόγου με τα οποία εκφράστηκε η πνευματική δημιουργία ενός έθνους και έζησαν πάνω απ' τα χρόνια και αναγνωρίστηκαν γενικά, είναι φυσικό να αποτελούν συνάρτηση της πνευματικής δύναμης του έθνους και να συνδέονται στενό με την ιστορική πορεία του και την ακμή, τη στασιμότητα ή την παρακμή του.

Γι' αυτό η γραμματολογία, όταν εξετάζει τη γένεση ή την εξέλιξη ενός είδους του λόγου σε ορισμένη εποχή, ερευνά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εποχής αυτής, τις συνθήκες του τόπου, πολιτικές, κοινωνικές οικονομικές, ηθικές και πνευματικές, όπως επίσης και τις προσωπικότητες που συντέλεσαν στην ανάπτυξη των ιδεών και της τέχνης.

Επειδή η πνευματική δημιουργία είναι τεράστια, για την εύκολη εξέτασή της χωρίζεται σε είδη λόγου που κι αυτά εξετάζονται κατά ιστορικές περιόδους. Τα είδη λόγου χωρίζονται στα: είδη της ποίησης και του πεζού λόγου, με πολλές ειδικότερες υποδιαιρέσεις και οι ιστορικές περίοδοι σε: αρχαία, αλεξανδρινή, βυζαντινή και νεότερη.

Η γραμματολογία έχει την αρχή της στην αρχαιότητα και πρώτος την έβαλε στη σχολή του ο Αριστοτέλης, που εκτός από τις διδασκαλίες του, έγραψε και την ποιητική που εξέταζε τη φύση και τα στοιχεία της ποίησης.

Περισσότερο όμως συστηματοποιήθηκε η έρευνα αυτή στην Αλεξανδρινή εποχή, που οι Πτολεμαίοι είχαν συγκεντρώσει στη βιβλιοθήκη και το μουσείο ότι αξιόλογο είχε γραφτεί στον ελληνικό κόσμο. Οι προϊστάμενοι της βιβλιοθήκης, μεγάλοι σοφοί Ερατοσθένης, Θεόκριτος, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Καλλίμαχος κ.ά. εκτός από φιλόλογοι ήταν και αξιόλογοι ποιητές και συγγραφείς.

Κυριότερος θεμελιωτής της ιστορίας της ελληνικής γραμματείας θεωρείται ο Καλλίμαχος, που συστηματοποίησε και τελειοποίησε τις εργασίες του Αριστοτέλη, με τους πίνακες και τη διδασκαλία του. Τους πίνακες του Καλλίμαχου διόρθωσε και συμπλήρωσε ο Αριστοφάνης Βυζάντιος που έκανε και την κριτική έκδοση του Όμηρου, του Ησίοδου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.

Στα νεότερα χρόνια συστηματικότερος μελετητής της αρχαίας γραμματείας είναι ο Γερμανός Ιωάννης Γ. Αλβέρτος Φαβρίκιος, καθηγητής του Αμβούργου. Σπουδαία βοήθεια στη διαμόρφωση της γραμματολογικής έρευνας πρόσφεραν οι Γερμανοί ποιητές Σίλερ και Γκαίτε. Η νεοελληνική γραμματεία βρίσκεται στο στάδιο της συλλογής του υλικού και της βιβλιογράφησης και τις βάσεις για την κριτική επεξεργασία έβαλαν ο Πολυλάς, ο Ροΐδης και ο Παλαμάς.

Βιβλιογραφία 
 Α.Γεωργοπαπαδάκος, Ελληνική Γραμματολογία, από τις αρχές ως το τέλος του 6ου μ.χ. αιώνα, Βιβλιοπωλείο Μόλχο, Θεσσαλονίκη 1955.  

Γλωσσολογία
Συστήματα γραφής
Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος (8 Σεπτεμβρίου 1961) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος γεννήθηκε στο Περιστέρι στις 8 Σεπτεμβρίου του 1961, έλκων την καταγωγή του από τη Σμύρνη. Το 1988 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1990 Πρεσβύτερος. Μετά την ολοκλήρωση των θεολογικών του σπουδών στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και την Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στη Ρώμη και στο Στρασβούργο (μεταπτυχιακό και διδακτορικό αντίστοιχα) μετά από υποτροφία της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Το 1999 εξελέγη Λέκτορας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2003 επίκουρος καθηγητής.

Στις 15 Μαρτίου 2007 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας Μητροπολίτης Μεσσηνίας, διαδεχόμενος τον  Χρυσόστομο Θέμελη.

Έχει υπηρετήσει ως γραμματέας της συνοδικής επιτροπής της Εκκλησίας της Ελλάδας, εφημέριος της Ιεράς Μητρόπολης Περιστερίου και εκπροσώπησε την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας σε διεθνή συνέδρια.

Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή αρκετών θρησκευτικών συγγραμάτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σαββάτου, Χρυσοστόμου, Η θεολογική ορολογία και προβληματική της πνευματολογίας Γρηγορίου Β΄ του Κυπρίου, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1995 (διατριβή επί διδακτορία).
Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος - Βιογραφικό Σημείωμα, από τον ιστότοπο του Τμήματος Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α.

Χρυσοστομος Σαββατος
Έλληνες ιεράρχες
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Δημοκρατία της Μαρί Ελ

Η Δημοκρατία της Μαρίι Ελ (ρωσικά: Респу́блика Мари́й Эл) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Διαμέρισμα του Βόλγα. Πρωτεύουσά της είναι η Γιοσκάρ Ολά (248.782 κάτοικοι - απογρ. 2010), η οποία στη γλώσσα των αυτοχθόνων κατοίκων σημαίνει Κόκκινη πόλη.

Η Μαρίι Ελ οφείλει το νομικό καθεστώς της στους φίννους Μάρι, για τους οποίους υπάρχουν μαρτυρίες πως κατοικούσαν στην περιοχή του Βόλγα από τον 5ο αι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, οι Μαρί αντιπροσωπεύουν το 42,9%, οι ρωσικής καταγωγής το 47,5% και οι τάταροι το 6% του πληθυσμού. Με βάση τα παραπάνω, οι περίπου 312.000 Μαρί της Δημοκρατίας είναι μόλις το 1/2 του συνολικού αριθμού της φυλής τους, με τους υπόλοιπους να ζουν διάσπαρτοι σε άλλες ρωσικές περιοχές. 

Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Δημοκρατία των Ουντμούρτ

Η Δημοκρατία των Ουντμούρτ (ρωσικά: Удму́ртская респу́блика) ή Ουντμουρτία είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Διαμέρισμα του Βόλγα. Πρωτεύουσά της είναι το Ιζέβσκ (627.734 κάτοικοι - απογρ. 2010), πατρίδα του αυτόματου τυφεκίου Καλάσνικοφ. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Σαραπούλ (101.381), το Βότκινσκ (99.022) και το Γκλάζοβ (95.854).

Οι πλειοψηφία του πληθυσμού είναι ρωσικής καταγωγής (60,1%). Οι Ουντμούρτ, αυτόχθονας λαός που μιλά μια φινο-ουγγρική διάλεκτο, αντιπροσωπεύουν το 29,3%, ενώ σε μικρότερο ποσοστό συναντώνται τάταροι (7%).

Οι περισσότεροι Ρώσοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κατά/μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν αξιοποιήθηκαν τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και οι βιομηχανίες του Ιζέβσκ μετεξελίχθηκαν από περιφερειακό παραγωγό σε πανεθνικό προμηθευτή όπλων και οχημάτων. Πέραν του προαναφερθέντος Καλάσνικοφ (ΑΚ-47), στην περιοχή κατασκευάζονται βαρέα πυροβόλα, πύραυλοι, αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες (οι δημοφιλείς στη Ρωσία Izh).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστοχώρος (στην αγγλική) 

Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Κράι Σταυρούπολης

Το Κράι Σταυρούπολης (ρωσικά: Ставропо́льский край) είναι ομοσπονδιακή περιφέρεια της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι η Σταυρούπολη (398.539 κάτοικοι - απογρ. 2010), την οποία ίδρυσε ο πρίγκιπας Ποτέμκιν το 1777. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Πιατιγκόρσκ (142.511), το Κισλοβόντσκ (128.553) και το Νεβινομίσκ (118.360).

Οι περισσότερες από τις πόλεις του Κράι ιδρύθηκαν ως μεθοριακά φρούρια κατά τη διάρκεια της ρωσικής επέκτασης στον Καύκασο και των πολέμων εναντίον των Οθωμανών. Αυτό εξηγεί και την ονομασία του (κράι:σύνορο), αφού σήμερα είναι εσωτερικό έδαφος (δε συνορεύει με κανένα κράτος).

Το Κράι Σταυρούπολης είναι ένα από τα πιο ισόρροπα, όσον αφορά την αστική ανάπτυξη, ρωσικά εδάφη. Στην πρωτεύουσά του κατοικεί μόνο το 1/8 του πληθυσμού, ενώ υπάρχουν συνολικά τέσσερις πόλεις με πληθυσμό άνω των 100.000 και άλλες δέκα με πληθυσμό άνω των 30.000 κατοίκων.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι Ρώσοι (81,6%) και ακολουθούν οι Αρμένιοι (5,5%). Υπάρχουν επίσης 34.078 κάτοικοι (1,2%) που είναι Έλληνες.

Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Σταυρουπολη
Έλληνες της Ρωσίας

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας του 2002, υπήρξαν 97.827 άνθρωποι που δήλωσαν Έλληνες βάσει της εθνικής ταυτότητάς τους. Από αυτούς μόνο οι 766 δε γνώριζαν ρωσικά και 612 διέθεταν ελληνική υπηκοότητα, συνεπώς μπορούμε να συμπεράνουμε πως σχεδόν το σύνολο όσων δήλωσαν Έλληνες αποτελείται από γεννημένους στη Ρωσία ή άλλες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Ο παραπάνω αριθμός αναφέρεται μόνο στους Έλληνες της Ρωσίας. Δε συμπεριλαμβάνει ελληνικούς πληθυσμούς που κατοικούν σε άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπως η Γεωργία ή η Αρμενία.

Κατανεμημένος σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ρωσίας, ο αριθμός των Ελλήνων έχει ως εξής:

Κεντρικό Διαμέρισμα 

Σύνολο: 9.301 (0,02%)

 Βλαντίμιρ: 250
 Βορόνεζ: 450
 Γιαροσλάβλ: 216
 Ιβάνοβο: 216 
 Καλούγκα: 269 
 Κοστρομά: 125 
 Κουρσκ: 211 
 Λίπετσκ: 189
 Μόσχα (περιφέρεια): 1.850 
 Μόσχα (πόλη): 3.726 
 Μπέλγκοροντ: 598 
 Μπριάνσκ: 87 
 Οριόλ: 137
 Ριαζάν: 136
 Σμολένσκ: 131 
 Ταμπόβ: 108 
 Τβερ: 297 
 Τούλα: 305

Βορειοδυτικό Διαμέρισμα 

Σύνολο: 3.009 (0,02%)

 Αγία Πετρούπολη: 1.448 
 Αρχάγγελσκ: 79
 Βόλογκντα: 110 
 Καλίνινγκραντ: 247
 Καρελία: 82
 Κόμι: 283 
 Λένινγκραντ: 349
 Μούρμανσκ: 215
 Νενετσία: 2
 Νόβγκοροντ: 106
 Πσκοβ: 88

Νότιο Διαμέρισμα 

Σύνολο: 70.736 (0,31%)

 Αντιγκέα: 1.726 (0,40%)
 Άστραχαν: 162
 Βολγκογκράντ: 824
 Ινγκουσετία: 8
 Καλμίκια: 50 
 Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια: 304 
 Καρατσάι-Τσερκεσία: 1.349 (0,31%)
 Κρασνοντάρ: 26.540 (0,50%)
 Νταγκεστάν: 184
 Β.Οσετία-Αλανία: 2.332 (0,33%)
 Ροστόβ: 3.154
 Σταυρούπολη: 34.078 (1,25%)
 Τσετσενία: 25

Διαμέρισμα του Βόλγα 

Σύνολο: 5.298 (0,02%)

 Κίροβ: 97
 Μαρίι Ελ: 58 
 Μορδοβία: 89 
 Μπασκιρία: 1.038 
 Νίζνυ Νόβγκοροντ: 280 
 Ορενμπούργκ: 469 
 Ουλιάνοβσκ: 203 
 Ουντμουρτία: 240 
 Πένζα: 226 
 Περμ: 393 
 Σαμάρα: 660 
 Σαράτοβ: 857 
 Ταταρστάν: 488 
 Τσουβασία: 200

Ουραλικό Διαμέρισμα 

Σύνολο: 4.860 (0,04%)

 Γιαμαλία: 383 
 Κουργκάν: 76 
 Σβερντλόβσκ: 1.979 
 Τιουμέν: 550 
 Τσελιάμπινσκ: 767 
 Χαντιμανσία: 1.105

Σιβηρικό Διαμέρισμα 

Σύνολο: 3.451 (0,02%)

 Άγκα-Μπουργιατία: 0
 Αλτάι (Δημοκρατία): 43 
 Αλτάι (Κράι): 310 
 Ιρκούτσκ: 241 
 Κεμέροβο: 412 
 Κρασνογιάρσκ: 930 
 Μπουργιατία: 83 
 Νοβοσιμπίρσκ: 354 
 Ομσκ: 515 
 Ουστ-Ορντά Μπουργιατία: 2
 Τιβά: 54 
 Τομσκ: 224 
 Τσιτά: 77 
 Χακασία: 206

Απωανατολικό Διαμέρισμα 

Σύνολο: 1.172 (0,02%)

 Αμούρ: 71 
 Εβραϊκή Περιφέρεια: 18 
 Καμτσάτκα: 123 
 Μαγκαντάν: 139 
 Πριμόριε: 223 
 Σαχά (Γιακουτία): 351 
 Σαχαλίνη: 72 
 Τσουκότκα: 38 
 Χαμπάροβσκ: 137

Πηγή 
 Επίσημος ιστοχώρος της παρρωσικής απογραφής του 2002 (στην αγγλική)

Δείτε επίσης
 Ελληνική επιχείρηση της Εν Κα Βε Ντε
Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο Φιραρής

Ο Αλέξανδρος Β' Μαυροκορδάτος ο Φιραρής (Κωνσταντινούπολη 1754-Μόσχα 1819) ήταν  μεγάλος διερμηνέας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1783-84) και ηγεμόνας της Μολδαβίας (1785-86). Εξαιρετικής μόρφωσης, γνώστης πολλών γλωσσών και επιδέξιος διπλωμάτης, στάλθηκε, νέος ακόμη, σε επίσημη διπλωματική αποστολή στην τότε Ρωσική πρωτεύουσα, την  Πετρούπολη για να διαπραγματευθεί εμπιστευτικά ζητήματα του τουρκικού κράτους. Απέκτησε το προσωνύμιο «φιραρής», που σημαίνει φυγάς, όταν το 1786 μετά την έκπτωσή του από το αξίωμα του Ηγεμόνα της Μολδαβίας, αντί να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη κατέφυγε στην Ρωσία,  όπου και παρέμεινε  μέχρι τον θάνατό του.

Βίος
Γιος του Ιωάννη Β' Μαυροκορδάτου (γιου του Νικολάου) και της Σουλτάνας Μάνου  βρέθηκε σε ηλικία 14 ετών, το 1768 στην αυλή του νεοδιορισμένου ηγεμόνα της Βλαχίας Γρηγορίου Αλεξάνδρου Γκίκα. Στο σύντομο χρονικό διάστημα που υπηρέτησε ως μεγάλος διερμηνέας επέδειξε πολιτική ικανότητα ενώ τον Φεβρουάριο του 1785 διορίστηκε στη θέση του Ηγεμόνα της Μολδαβίας, διάδοχος του εξαδέλφου του Αλεξάνδρου Α' Μαυροκορδάτου του «δελήβεη». 

Τον Δεκέμβριο του 1786, παύθηκε από το αξίωμα του λόγω αντιπαράθεσης ανάμεσα στον ίδιο και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Προκόπιο. Τότε αντί να επιστρέψει στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατέφυγε στη Ρωσία όπου έγινε ευνοϊκά δεκτός από την αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας. Οι Τούρκοι του έδωσαν τότε την προσεπωνυμία του «Φιραρή» (δηλ. δραπέτη, φυγά) και μάταια τον επόμενο χρόνο (Ιούλ. 1787) απαίτησαν την έκδοσή του από τους Ρώσους. Την ίδια χρονιά ιδρύει στη Μόσχα την Εταιρία ο «Φοίνικας». Μυείται τον Οκτώβριο 1816 στη Φιλική Εταιρεία από τον Νικόλαο Γαλάτη δίνοντας συνδρομή χιλίων ρουβλίων. Πέθανε πριν ξεσπάσει η επανάσταση, το 1819.

Εργογραφία
Ήταν προστάτης των ελληνικών γραμμάτων και χάρη στη γενναιοδωρία του πραγματοποιήθηκαν εκδόσεις ελληνικών βιβλίων από τα οποία σημαντικότερα είναι:
 Τρίτομον Λεξικόν τρίγλωσσον της γαλλικής, ιταλικής και ρωμαϊκής διαλέκτου που τύπωσε στη Βιέννη το  1790 ο Γεώργιος Βεντότης.
 Έρωτος αποτέλεσματα
 Το 1810 εκδἰδει ανώνυμα στη Μόσχα  «Βόσπορος εν Βορυσθένει», μια ποιητική συλλογή της οποίας το κυριώτερο στιχούργημά του «Όνειρον», συνδυάζει τον πατριωτισμόν με την αρχαιογνωσία και με τη την δαπόντεια ηθική. : «ως το πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνην/ωσαύτως τρόπος ο καλός φέρει ευγνωμοσύνη»

Σημειώσεις 
<div class="references-small">

Δείτε επίσης
 Οικογένεια Μαυροκορδάτου

Παραπομπές

Πηγές

 Καισάριος Δαπόντες, Ο Κήπος  Χαρίτων 1768
 Ιωάννης Φιλήμων, Δοκίμιον ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρίας.
 Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάστση του 21, τόμ. Ι
 ΙΕΕ, τόμ. ΙΑ

Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Αλεξανδρος
Ο Φανούρης και το σόι του

Ο Φανούρης και το σόι του είναι μια ελληνική ηθογραφική κωμική ταινία του 1957, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωαννόπουλου. Το σενάριο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου αποτελεί διασκευή του δικού τους ομότιτλου θεατρικού έργου. Πρωταγωνιστεί ο Μίμης Φωτόπουλος.

Πλοκή
Ο επιπλοποιός Φανούρης ζει στην Αθήνα με τις αδελφές του, τις οποίες στηρίζει οικονομικά μοναχός του μετά το θάνατο των γονέων τους. Η 30χρονη αδελφή του Κατίνα έχει χάσει τον αρραβωνιαστικό της σε τροχαίο δυστύχημα και ο Φανούρης, φοβούμενος πως θα μείνει στο ράφι, θέλει να την παντρέψει με τον Σόλωνα, αλλά πρέπει να της δώσει προίκα. Προσπαθεί λοιπόν να πουλήσει ένα οικόπεδο της οικογένειας στην Κολοκυνθού. Ο Σόλων τον πιέζει για τη γρήγορη συγκέντρωση των χρημάτων της προίκας (300 λίρες), απειλώντας να διαλύσει το προξενιό κι ο Φανούρης ελπίζει ότι ο αδελφός του, ο Γιάννης, μετανάστης στην Αμερική από 14 ετών, θα τον βοηθήσει. Ο Γιάννης με τη γυναίκα του, τη Μάργκαρετ, έρχονται στην Ελλάδα, συναινούν στην πώληση του οικοπέδου, αλλά δεν βοηθάνε τον Φανούρη, καθώς η Μάργκαρετ χρειάζεται τα χρήματα του μεριδίου τους για να κατασκευάσει σπιτάκια για τα σκυλιά τους στην Αμερική. Η στάση αυτή του Γιάννη και της γυναίκας του εξοργίζει τον Φανούρη, οδηγώντας τα αδέλφια σε ρήξη. Ο Βαγγέλης, ένας ναυτικός που αγαπάει κρυφά την Κατίνα, μετά από χρόνια απουσίας στα καράβια, επιστρέφει στη στεριά, αντιλαμβάνεται πως ο γάμος με τον Σόλωνα είναι για την Κατίνα "αναγκαστικός" και τελικά την παντρεύεται ο ίδιος χωρίς να τον ενδιαφέρει η προίκα, προς μεγάλη ικανοποίηση της Κατίνας και ανακούφιση του Φανούρη.

Ηθοποιοί 
Μίμης Φωτόπουλος - Φανούρης Σκαρβέτσος
Γκέλυ Μαυροπούλου - Κατίνα, αδελφή Φανούρη
Κώστας Δούκας - Γιάννης Σκαρβέτσος, αδελφός Φανούρη
Νανά Σκιαδά - Μάργκαρετ, σύζυγος Γιάννη
Θεόδωρος Δημήτριεφ - Βαγγέλης Λαμπούσης, ναυτικός, παιδικός φίλος Κατίνας από τη γειτονιά
Λαυρέντης Διανέλλος - μπαρμπα-Αλέξης Λαμπούσης, συνεργάτης Φανούρη στο ξυλουργείο, πατέρας Βαγγέλη
Νίκος Φέρμας - Μήτσος
Γιάννης Ιωαννίδης - Μπιλ
Χριστόφορος Χειμάρας - Σόλων Δελλακώτσος
Άννα Φόνσου - Ελενίτσα Σκαρβέτσου, αδελφή Φανούρη
Νίκος Ματθαίος - μεσίτης Μπουγιουρούκος
Τζόλη Γαρμπή - Δήμητρα Σκαρβέτσου, αδελφή Φανούρη

Παραγωγή 
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 2 Δεκεμβρίου 1957,  κόβοντας 34.149 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 31 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 6 Ιουνίου 2005.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Φανούρης και το σόι του στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1957
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ιωαννόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου
Ταινίες σε σενάριο Χρήστου Γιαννακόπουλου
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ανζερβός
Τζέντα

Η Τζέντα (αραβικά: جدة) είναι η δεύτερη σημαντική πόλη μετά την πρωτεύουσα Ριάντ και ο κυριότερος λιμένας της Σαουδικής Αραβίας. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Αραβικής χερσονήσου, στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας (συντεταγμένες 21° 50'Β, 39° 16΄,67Α), περίπου 90 χλμ. δυτικά της Μέκκας της οποίας αποτελεί το επίνειο.  Έχει πληθυσμό 3,6 εκατ. κατοίκους.

Ετυμολογία 
Τζέντα, σημαίνει στα αραβικά «η γιαγιά» γιατί σύμφωνα με την αραβική μυθολογία εδώ ήταν το μέρος που έπεσε η «γιαγιά» της ανθρωπότητας, η Εύα όταν έφυγαν από τον Παράδεισο.

Ιστορία

Προ-Ισλαμική περίοδος 
Ίχνη πρώιμης δραστηριότητας στην περιοχή μαρτυρούνται από ορισμένες γραφές που ανασκάφηκαν στο Γουάντι Μπρίμαν (αραβ.: وادي بريمان), ανατολικά της πόλης, και στο Γουάντι Μπόουεμπ (αραβ.:وادي بويب), βορειοδυτικά της πόλης. Το παλαιότερο χειρόγραφο που βρέθηκε στη Τζέντα χρονολογείται από την προ-ισλαμική εποχή.

Μερικοί πιστεύουν ότι η Τζέντα είχε κατοικηθεί πριν από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος είχε μια ναυτική αποστολή στην Ερυθρά Θάλασσα, από ψαράδες που τη θεωρούσαν κέντρο από το οποίο έπλεαν προς τη θάλασσα καθώς και μέρος για χαλάρωση και ευημερία.  Σύμφωνα με το Υπουργείο Χατζ, η Τζέντα έχει κατοικηθεί για περισσότερα από 2500 χρόνια. 

Οι ανασκαφές στην παλιά πόλη έχουν δείξει ως ότι η Τζέντα ιδρύθηκε ως ψαροχώρι από την Υεμενίτικη φυλή Κούντα'α, η οποία εγκατέλειψε την κεντρική Υεμένη για να εγκατασταθεί στη Μέκκα μετά την κατάρρευση του φράγματος της Μαρίμπ στην Υεμένη το 115 π.Χ.

Περίοδος χαλιφάτων 
Άρχισε να έχει κάποια σημασία, από το 647 όταν ο χαλίφης Ουθμάν ιμπν Αφφάν την μετέτρεψε σε λιμάνι της Μέκκας,- μοιράζεται και το ίδιο κλίμα μαζί της- αντί του παλιού που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε, του Αλ-Σουάιμπα (Al-Shoaiba), νοτιοδυτικά της Μέκκας. Έτσι χρόνο με το χρόνο μεγάλωνε η σημασία της.

Α' Παγκόσμιος Πόλεμος και το Βασίλειο των Χασεμιτών 

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σαρίφ Χουσεΐν μπιν Άλι κήρυξε μια εξέγερση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επιδιώκοντας την ανεξαρτησία από τους Οθωμανούς Τούρκους και τη δημιουργία ενός ενιαίου αραβικού κράτους που εκτείνεται από το Χαλέπι στη Συρία έως το Άντεν στην Υεμένη. Ο βασιλιάς Χουσεΐν ανακήρυξε το Βασίλειο της Χετζάζ. Αργότερα, ο Χουσεΐν ενεπλάκη σε πόλεμο με τον Ιμπν Σαούντ, που ήταν ο σουλτάνος του Νετζντ. Ο Χουσεΐν παραιτήθηκε μετά την πτώση της Μέκκας, τον Δεκέμβριο του 1924, και ο γιος του Αλί μπιν Χουσεΐν έγινε ο νέος βασιλιάς.

Αδελφοποιημένες πόλεις

Δείτε επίσης 
Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Βασιλιά Αμπντουλάχ

Γκαλερί

Παραπομπές 

Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Κοσμάς Β΄ Αττικός

Ο Κοσμάς Β΄ Αττικός ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τον Απρίλιο του 1146 έως τον Φεβρουάριο του 1147.

Η καταγωγή του ήταν από την Αίγινα. Τον Απρίλιο του 1146, επί Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, ήταν διάκονος στην Αγία Σοφία όταν εξελέγη Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Μιχαήλ Β΄ Κουρκούα.

Ενώ υπάρχουν εγκωμιαστικές αναφορές στο πρόσωπό του για τις γνώσεις και τον χαρακτήρα του, εντούτοις κατηγορήθηκε ως αιρετικός και συνωμότης κατά του Αυτοκράτορα. Οι κατηγορίες ξεκίνησαν από το ότι προσκάλεσε στην οικία και στο τραπέζι του κάποιον μοναχό Νήφωνα, καταδικασμένο για Βογομιλισμό. Έτσι, μια Σύνοδος που συνήλθε στο Παλάτι των Βλαχερνών τον καθαίρεσε στις 26 Φεβρουαρίου του 1147.

Οι ακριβείς λόγοι της καθαίρεσης και απομάκρυνσής του δεν έχουν διαλευκανθεί. Ίσως υπήρξε θύμα πολιτικών μηχανορραφιών. Είναι πάντως σίγουρο ότι ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός παρενέβη ευθέως στη Σύνοδο που τον καθαίρεσε, συνομιλώντας ιδιαιτέρως με αυτούς που τον κατηγορούσαν, αλλά και εξετάζοντας τον ίδιο τον Κοσμά για τις απόψεις του σχετικά με τον αιρετικό Νήφωνα. Η υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστική τόσο των δογματικών αντιπαραθέσεων που ήταν συχνές κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ Κομνηνού, όσο και της ετοιμότητας του Αυτοκράτορα να αναμειχθεί ενεργά σε αυτές.

Παραπομπές

Πηγές 
 Οικουμενικό Πατριαρχείο 
 
 John Kinnamos. (1976). The Deeds of John and Manuel Comnenus, Columbia University Press
 Lysimachos Oeconomos, La vie religieuse dans l'empire byzantin au temps des Comnènes et des Anges 1918, réédition 1972
 Dimtri Obolensky, A study in Balkan Neo-Manichaeism «Byzantine Bogomilism», Cambridge University Press 1948
 Paul Magdalino. (2002). The Empire of Manuel I Komnenos, 1143-1180, Cambridge University Press
 J.M. Hussey. (1986). The Orthodox Church in the Byzantine Empire, Oxford University Press

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Πατριάρχης Νείλος

Ο Νείλος Κεραμεύς διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1379 και 1388.

Εξελέγη Πατριάρχης στο τέλος του 1379 μετά την καθαίρεση του προκατόχου του, Μακαρίου. Έδρασε υπέρ της ειρήνευσης μεταξύ του Ιωάννη Ε' και του γιου του Ανδρόνικου Δ' των Παλαιολόγων εν μέσω δραματικών εξελίξεων: οι Τούρκοι είχαν ήδη καταλάβει την Ανατολία, εκτός του Πόντου, και επεκτείνονται στα Βαλκάνια, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε συρρικνωθεί στην Κωνσταντινούπολη και τα περίχωρά της, τη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική, τη Θεσσαλία, κάποια νησιά του Αιγαίου και το Δεσποτάτο του Μυστρά.

Ήταν λόγιος, εύγλωττος ρήτορας και αγωνίστηκε για την πιστή τήρηση των εκκλησιαστικών κανόνων. Ήταν γνωστός για τις αντι-λατινικές θέσεις του και υπέρ των θέσεων του Γρηγορίου Παλαμά. Σώζεται επιστολή του προς τον Πάπα Ουρβανό ΣΤ΄ (1378-1389), στην οποία αναφέρει ότι ενδιαφέρεται για την επανένωση των Εκκλησιών, αλλά αυτή πρέπει να γίνει με σωστό τρόπο.

Το 1380-82 ο Νείλος αναγνώρισε στον Ιωάννη Ε΄ το δικαίωμα αυτοκρατορικής ανάμειξης στις εκκλησιαστικές υποθέσεις, ειδικά στην επιλογή Πατριάρχη. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από την Σύνοδο. Επίσης, Σύνοδος που συγκάλεσε το 1380 αποφάσισε να εκλέξει ως Μητροπολίτη Κιέβου, με έδρα την Μόσχα, τον βουλγαρικής καταγωγής Κυπριανό (1336-1406). Συνέγραψε πολλά έργα και κατά την Πατριαρχία του εξέδωσε πολλές συνοδικές πράξεις.

Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 1388. Ο διάδοχός του εξελέγη μετά από περίοδο χηρείας του Θρόνου.

Παραπομπές

Πηγές
 Οικουμενικό Πατριαρχείο

Περαιτέρω ανάγνωση
 Τοῦ παναγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κυροῦ Νείλου, ἐγκώμιον εἰς τὸν ἐν ἁγίοις πατέρα ἡμῶν Γρηγόριον, ἀρχιεπίσκοπον Θεσσαλονίκης τὸν Παλαμᾶν, PG 151, 655-678
 Παρατηρήσεις στο Εγκώμιο του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νείλου του Κεραμέως στον άγιο Γρηγόριο Παλαμά (BHG 719). Προλεγόμενα σε μία κριτική έκδοση
 Νείλος Κωνσταντινουπόλεως, Λόγος εις τον Άνθιμον αρχιεπίσκοπον Αθηνών τον Ομολογητήν, στο: Κ.Ι.Δυοβουνιώτη, ο Αθηνών Άνθιμος και πρόεδρος Κρήτης, ο ομολογητής, EEBS 9 (1932) 56-79
 S.Lampros, Νείλου Κωνσταντινουπόλεως σιγίλλιον περί της μονής Λευκουσιάδος, NE  6 (1909) 174–178
 

Νειλος
Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Νάντη

Η Νάντη (γαλλικά: Nantes, προφ. Ναντ) είναι μεγαλούπολη (πόλη και λιμένας) στη Δυτική Γαλλία, πρωτεύουσα του νομού της Λουάρ-Ατλαντίκ (παλαιότερα Κάτω Λίγηρα) και επίσης πρωτεύουσα της περιοχής της Χώρας του Λίγηρα (Pays de la Loire), στη συμβολή των ποταμών Ερντρ και Λίγηρα επί της όχθης του δεύτερου, με 277.728 κατοίκους. Η Νάντη είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις και λιμένες της Γαλλίας.

Η ονομασία της προέρχεται από τους Γαλάτες κατοίκους της περιοχής πριν τη ρωμαϊκή κυριαρχία, οπότε και η πόλη πήρε το όνομα Πόρτους Ναμνέτους. Συχνά αναφέρεται και ως η Βενετία της Δύσης λόγω της θέσης της στο δέλτα του ποταμού Λίγηρα.

Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ναμνέτους (φυλή Γαλατική) γύρω στο 70 π.Χ., ενώ το 56 π.Χ. κατακτήθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα. Εκχριστιανίστηκε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., ενώ κυριεύτηκε διαδοχικά από τους Σάξονες, τους Φράγκους, τους Βρετανούς και τους Νορμανδούς. Το 843 είχε γίνει ερείπια. Το 946, ο Αλαίν Μπαρμπ-Τορτ, εγγονός του Αλαίν του Μεγάλου, ίδρυσε το Δουκάτο της Βρετάνης.

Όταν το Δουκάτο προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Γαλλίας το 1532, η Νάντη διατήρησε για λίγα χρόνια το Κοινοβούλιο της Βρετάνης, αποτελώντας την έδρα του Βασιλείου της Βρετάνης μέχρι το τέλος της Μεροβιγγείου δυναστείας, πριν μεταφερθεί στη Ρεν. Το 1598, ο βασιλιάς Ερρίκος Δ' της Γαλλίας υπέγραψε το Διάταγμα της Νάντης, γνωστό ως "Έδικτο της Νάντης" που παραχωρούσε θρησκευτικά δικαιώματα στους Ουγενότους Προτεστάντες ίσα με τους Καθολικούς και δια του οποίου δόθηκε τέρμα στους θρησκευτικούς πολέμους στη Γαλλία.

Κατά το 18ο αιώνα, πριν την κατάργηση της δουλείας, η Νάντη ήταν η πρωτεύουσα του δουλεμπορίου στη Γαλλία, κάτι που την έκανε το πρώτο γαλλικό λιμάνι και πλούσια πόλη. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, η Νάντη συμμετείχε σε αυτή, παρόλο που η ευρύτερη περιοχή σύντομα ξεκίνησε έναν ανοιχτό εμφύλιο πόλεμο με το νέο πολίτευμα: πραγματοποιήθηκαν χιλιάδες μαζικές εκτελέσεις, κυρίως διά πνιγμού στον ποταμό Λίγηρα.

Η πόλη είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στη δεξιά όχθη του Λίγηρα πάνω σε μικρές νησίδες αυτού. Το 19ο αιώνα, η Νάντη έγινε βιομηχανική πόλη. Ίσως την πρώτη δημόσια συγκοινωνία αποτέλεσε η υπηρεσία λεωφορείων που ξεκίνησε το 1826 στην πόλη και στη συνέχεια τη μιμήθηκαν το Παρίσι, το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη. Οι πρώτοι σιδηρόδρομοι κατασκευάστηκαν το 1851, καθώς και πολλές βιομηχανίες.

Το 1940, η πόλη υπέστη μεγάλες καταστροφές, αφού πέρασε στα χέρια των γερμανικών στρατευμάτων. Βομβαρδίστηκε δυο φορές από τους Βρετανούς στις 16 και 23 Αυγούστου 1943, προτού απελευθερωθεί από τους Αμερικανούς το 1944.

Σήμερα, η Νάντη αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό κέντρο με ναυπηγεία και εργοστάσια σαπωνοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, μεταλλουργίας και επίπλων. Το 2003, η γαλλική "L'Express" ψήφισε τη Νάντη ως την πιο "πράσινη πόλη" της Γαλλίας, ενώ το 2004 το περιοδικό "Time" την αναφέρει ως την "πιο κατοικήσιμη πόλη στην Ευρώπη". 

Τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι τα ερείπια των παλαιών Πύργων των Δουκών της Βρετάνης, ο Ναός του Αγίου Ιακώβου (12ος αιώνας), ο Ναός των Αγίων Πέτρου και Παύλου και το Μουσείο Καλών Τεχνών.

Πηγές 

 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 14ος, σ. 214

Παραπομπές

Πόλεις της Περιοχής του Λίγηρα
Λιμένες της Γαλλίας
Marvel Comics

Η Marvel Comics (ελληνική προφορά: Μάρβελ Κόμικς) ή απλά Marvel είναι μια αμερικανική εκδοτική εταιρεία κόμικς, η μεγαλύτερη των ΗΠΑ μαζί με τη DC Comics. Οι χαρακτήρες της είναι πασίγνωστοι υπερήρωες, με κυριότερους τον Spider-Man, τον Iron Man, τον Captain America, τον Hulk, τον Thor, τον Wolverine, τους Ant-Man, τη Wasp, τις Black Widow, τον Hawkeye, τους Captain Marvel, τον Black Panther, τον Doctor Strange, τη Scarlet Witch, τον Quicksilver, τη She-Hulk, τον Vision, τον Falcon, τον Winter Soldier, τους Ghost Rider, τον Blade, τον Daredevil, τον Luke Cage, τον Iron Fist, τις Ms. Marvel, τον Miles Morales, τον Punisher και τον Deadpool καθώς και διάφορες υπερηρωικές ομάδες όπως οι Εκδικητές, οι X-Men, οι Fantastic Four και οι Φύλακες του Γαλαξία. Επίσης υπάρχουν υπερκακοί όπως ο Doctor Doom, ο Magneto, ο Thanos, ο Loki, οι Green Goblin, ο Kingpin, ο Red Skull, ο Ultron, ο Mandarin, ο MODOK, ο Doctor Octopus, ο Kang, ο Dormammu, ο Venom και ο Galactus. Αποτελεί θυγατρικό κομμάτι της εταιρείας Marvel Entertainment.

Ιστορία 

Η Marvel ιδρύθηκε από τον εκδότη Μάρτιν Γκούντμαν το 1939 με το όνομα τότε Timely Comics. Η νέα εταιρεία κυκλοφόρησε το πρώτο της κόμικ τον Οκτώβριο αυτού του έτους, με τίτλο Marvel Comics. Στη δεκαετία του '50 άλλαξε το όνομά της σε Atlas Comics και τελικά στις αρχές της δεκαετίας του '60 πήρε το σημερινό της όνομα, προς τιμήν του πρώτου της περιοδικού που είχε βγάλει το 1939.

Τότε ήταν που ήρθε και η τεράστια επιτυχία με την δημιουργία από τους Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι των Fantastic Four και την κυκλοφορία το 1961 του Fantastic Four #1 ακολουθούμενη από τη σταδιακή δημιουργία των ηρώων που αποτελούν τον κόσμο της Marvel, το ονομαζόμενο Marvel Universe. Το χαρακτηριστικό που έκανε τόσο δημοφιλείς από την πρώτη στιγμή τους ήρωές της ήταν το ότι για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν στο κοινό ρεαλιστικοί υπερήρωες με ανθρώπινα χαρακτηριστικά και προβλήματα με τους οποίους μπορούσε να ταυτιστεί και να κατανοήσει ο αναγνώστης. Από τη δεκαετία του '60 έως σήμερα η Marvel παραμένει η μια από τις δύο μεγάλες αμερικανικές εταιρείες του χώρου.

Στις 31 Αυγούστου 2009 η εταιρία Walt Disney ανακοίνωσε ότι θα εξαγοράσει την Marvel για 4.24 δισεκατομμύρια δολάρια. Η εξαγορά ολοκληρώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 2009.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Marvel Directory
 The Appendix to the Handbook of the Marvel Universe
 Marvel Guide: An Unofficial Handbook of the Marvel Universe
Αμερικανικές εταιρείες κόμικς
Marvel Comics
Θυγατρικές της The Walt Disney Company
Έλενα Ακρίτα

Η Έλενα Ακρίτα (γενν. 28 Ιουνίου 1955, Φιλοθέη) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, σεναριογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφία
Η Έλενα Ακρίτα γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1955 στην Φιλοθέη.  Είναι κόρη του  Ελληνοκύπριου λογοτέχνη και πολιτικού Λουκή Ακρίτα και της πολιτικού Σύλβας Ακρίτα, μικρασιατικής καταγωγής.

Είναι σεναριογράφος των σειρών Βέρα στο δεξί και Τα Μυστικά της Εδέμ. 

Ως δημοσιογράφος, συνεργάστηκε με το περιοδικό Ταχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Bήμα, Έθνος, Έθνος της Κυριακής, Ειδήσεις και Τα Νέα. Αποχώρησε από την εφημερίδα Τα Νέα τον Δεκέμβριο του 2020 μετά από μη δημοσίευση του άρθρου της από την εφημερίδα, κάνοντας λόγο για λογοκρισία μετά από 20 χρόνια συνεργασίας. Συνεργάστηκε, επίσης, με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς  EPΑ1, Αθήνα 9.84, Flash και ΑΝΤ1. Τον Ιανουάριο του 2021 ανακοινώθηκε η συνεργασία της με το News 24/7 - 24 MEDIA όπου γράφει ένα άρθρο άποψης κάθε Σάββατο και διατηρεί την στήλη «Μια γυναίκα στην πλατεία». Από το Οκτώβριο του 2021 ξεκίνησε τις δικές της εκπομπές podcasts μέσα από News 24/7.

Προσωπική ζωή 
Έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο συγκοινωνιολόγος Νάσος Κόκκινος. Έπειτα, το 1987, παντρεύτηκε τον ηθοποιό Κώστα Αρζόγλου και το 1992 υιοθέτησαν τον γιο τους, Παύλο Αρζόγλου. Στη συνέχεια, το 2012, παντρεύτηκε τον ηθοποιό και σεναριογράφο Γιώργο Κυρίτση, έπειτα από 18 χρόνια κοινής ζωής και επαγγελματικής συμπόρευσης.

Βραβεία

Τηλεοπτικές σειρές

Βιβλία 
 Από την Έλενα με χαμόγελο (1981)
 Ραντεβού με την Έλενα (1982)
 Η Έλενα στη χώρα των θαυμάτων (1985)
 Η διαθήκη (1986)
 Τα φλου (1990) 
 Γόβα στιλέτο (1993)
 Γεννήθηκα ξανθιά (2002)
 Και οι ξανθιές έχουν ψυχή (2004)
 Χτυποκάρδια στο κρανίο (2011)
 Το Μήλο βγήκε απ' τον Παράδεισο (2013)
 Φόνος 5 αστέρων (2015)
 Το μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας (2017)
Τα χειροποίητα (2018)
 Τα τάπερ της Αλίκης (2019)
Το σκισμένο τούλι (2020)
Μαμά, κοίτα, χωρίς χέρια (2022)

Θεατρικά έργα 
Το πρώτο της θεατρικό έργο, Η δίαιτα του αστροναύτη, ανέβηκε το 2000 και ολοκληρώθηκε το 2001 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει από τα Αγγλικά και τα Γαλλικά πολλά θεατρικά έργα, πρόζες και μιούζικαλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Σελίδα στο biblionet.gr
Προφίλ στο Facebook
Έλενα Ακρίτα άρθρα στο News 24/7
Έλενα Ακρίτα - The Podcast

Πρόσωπα κυπριακής καταγωγής
Έλληνες σεναριογράφοι
Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Ελληνίδες συγγραφείς
Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς

Ο Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς υπήρξε σπουδαίος ποιητής, κυρίως τραγῳδός και λόγιος. Γεννήθηκε τη Χαλκίδα περί το 330 π.Χ.. Ερχόμενος στην αρχή στην Αθήνα καλλιέργησε το σατυρικό δράμα ονομάζοντάς το "Μενέδημον". Βραδύτερα ασχολήθηκε με την τραγωδία δημιουργώντας 64, κατ΄ άλλους 46, όλα δράματα εκ των οποίων σήμερα είναι γνωστοί μόνο 20 τίτλοι. Έχει όμως περισωθεί απόσπασμα από το σπουδαίο ποίημά του "Πελοπίδες" καθώς και έτερο  που περιέχει 1474 ιαμβικούς στίχους με την επιγραφή "Αλεξάνδρα" ή "Κασσάνδρα". Στο ποίημα αυτό προλογίζει η Κασσάνδρα και προφητεύει τα όσα δεινά πρόκειται να συμβούν στους Τρώες εξαιτίας του Πάρη. Το ποίημα αυτό περιέχει πλήθος γεωγραφικών και μυθολογικών ονομάτων αλλά και πολύ σπάνιων λέξεων έτσι ώστε σε πολλά σημεία του να καθίσταται δυσνόητο και στρυφνό. 

Αργότερα μαζί με τον Αλέξανδρο τον Αιτωλό και τον Ζηνόδοτο ανέλαβαν επί Πτολεμαίου Β´ του Φιλάδελφου (285-247 π.Χ.) τους τομείς, της κωμωδίας ο Λυκόφρων, οπότε και έγραψε το γνωστό του σύγγραμμα Περί κωμῳδίας, του έπους ο Ζηνόδοτος και της τραγωδίας και του σατυρικού δράματος ο Αλέξανδρος ο Αιτωλός, στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 7 σπουδαίους τραγικούς ποιητές του Αλεξανδρινού κανόνα.

Παραπομπές

Ἐκδόσεις

 Editio princeps (1513)
 John Potter (τοῦ ἀρχιεπισκόπου) (1697, 1702)
 L. Sebastian (1803)
 L. Bachmann (1830)
 Gottfried Kinkel (1880)
 C. von Holzinger (1895)
 E. Scheer (1881-1908) σὲ 2 τεύχη:  τεῦχος Α' περιέχει τὸ κείμενο καὶ τὶς δυὸ χρήσιμες παραφράσεις/μεταφράσεις, τεῦχος Β' τὰ ἀνεκτίμητα (καί, γιὰ νὰ καταλάβει κανεὶς τὸ ὡραῖο ἀλλὰ καὶ δυσνόητο καὶ σκοτεινὸ ἔργο αὐτό, ἀπαραίτητα) σχόλια τοῦ Ἰωάννη Τζέτζη.

Μελέτες 

 A. Ροζοκόκη, Η αρνητική παρουσίαση των Ελλήνων στην Αλεξάνδρα του Λυκόφρονα και η χρονολόγηση του ποιήματος / The negative presentation of the Greeks in Lycophron’s Alexandra and the dating of the poem, (2019)

Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές
Κατερίνα Χέλμη

Η Κατερίνα Χέλμη (Αθήνα, 12 Αυγούστου 1939) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Έγινε ευρέως γνωστή στο ελληνικό κοινό μέσα από ρόλους σε μερικές από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε το 1957 στην ταινία «Μπαρμπαγιάννης Κανατάς» αλλά η μεγαλύτερή της επιτυχία είναι τα «Κόκκινα Φανάρια», όπου είπε την ατάκα «Μην φύγεις Ντορή, θα φαρμακωθώ». Υπήρξε, επίσης, η αντίζηλος της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην ταινία «Η αγάπη μας». 

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 25 ταινίες και σε 4 τηλεοπτικές σειρές. Έχει ασχοληθεί επίσης με την συγγραφή αρκετών βιβλίων. 

Σύζυγός της ήταν ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος. Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα.

Πολιτική
Σε αντίθεση με τον σύζυγό της Κωνσταντίνο Σβολόπουλο, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και διευθυντής του Ιδρύματος Καραμανλή, η Κατερίνα Χέλμη δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ, ως μέλος της Επιτροπής Συνδικαλιστικού Επιστημόνων-Καλλιτεχνών. Στις δημοτικές εκλογές του 1994, εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με την παράταξη του Θεόδωρου Πάγκαλου.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δέσποινα Στυλιανοπούλου

Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου (Μεσσήνη, 8 Ιουλίου 1932) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
Σπούδασε φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο και θέατρο στη Δραματική Σχολή Δημήτρη Ροντήρη, απ' την οποία και αποφοίτησε το 1959.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1960, στην ταινία Ξένος της νύχτας και έκτοτε καθιερώθηκε σε ρόλους κωμικούς. Ο πλέον συνηθισμένος ρόλος της ήταν της επαρχιώτισσας οικιακής βοηθού που πετούσε συνέχεια «μαργαριτάρια». Επίσης έπαιζε τη λαϊκή κοπέλα σε μη πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το 1967 θεωρήθηκε από πολλούς καλλιτεχνικούς κύκλους ως «έτος Στυλιανοπούλου» επειδή η ίδια είχε συμμετάσχει σε 12 διαφορετικές ταινίες μέσα σε ένα έτος. 

Για πολλά χρόνια υπήρξε θιασάρχης στο θέατρο Αυλαία του Πειραιά. Έχει εκδοθεί η αυτοβιογραφία της με τον τίτλο Ηθοποιός αμέσου δράσεως από τις εκδόσεις Τετράγωνο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Πηγές

 Έλληνες Ηθοποιοί (1925-1940), Θεόδωρος Έξαρχος

 Ηθοποιός αμέσου δράσεως Αυτοβιογραφία  [εκδόσεις Τετράγωνο]

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Επί τα πρόσω (εφημερίδα)

Η Επί τα πρόσω ήταν εφημερίδα που εκδόθηκε στην Πάτρα το 1882 από τον Αλ. Ευμορφόπουλο. Το 1896 η εφημερίδα πέρασε στην ιδιοκτησία των Ελεύθερων σοσιαλιστών, μιας ομάδας αναρχικών, από τις πολλές που υπήρχαν την εποχή εκείνη στην Πάτρα. Η εφημερίδα έγινε επίσημο όργανό τους και παρουσιάστηκαν σε αυτή οι ιδεολογικές αναφορές τους, μέχρι το 1898 όταν σταμάτησε και η έκδοσή της.

Τη περίοδο 2004-2009, η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) εξέδιδε την αναρχοσυνδικαλιστική εφημερίδα "Επί τα πρόσω" στην Αθήνα.

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Πάτρα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ελληνική Δημοκρατία (εφημερίδα)

Η Ελληνική Δημοκρατία ήταν η πρώτη σοσιαλιστική εφημερίδα που εκδόθηκε στην Ελλάδα. Εκδόθηκε το 1877 στην Πάτρα από τον Δημοκρατικό σύλλογο της πόλης, αλλά για ένα μόνο φύλλο τον Μάιο του 1877, αφού οι αστυνομικές αρχές διακόπτουν την έκδοσή της και συλλαμβάνουν τους υπεύθυνους σύνταξης. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν οι Διονύσιος Αμπελικόπουλος, καθηγητής μαθηματικών, ο Κ. Μπομπότσης, δικηγόρος και ο Π. Ευμορφόπουλος, τυπογράφος, όλοι εξέχουσες μορφές της πόλης. Στο μοναδικό της φύλλο η εφημερίδα ασχολήθηκε με θέματα φλέγοντα της εποχής, όπως το γλωσσολογικό και γι' αυτό διατάχτηκε η αναστολή της κυκλοφορίας της.

Επιπλέον βιβλιογραφία
«"Ελληνική Δημοκρατία". Η πρώτη εργατική εφημερίδα στην Ελλάδα πριν από 70 χρόνια», Ρίζος της Δευτέρας, αρ. φύλλου 28 (28 Απριλίου 1947).

Πηγές
Ιστορικά, εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 24 Ιανουαρίου 2002

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Πάτρα
Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατωκοπιά

Η Κατωκοπιά είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πληθυσμός 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

Παραπομπές

Πηγές 

Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Ίωνας

Ο Ίων ή Ίωνας ήταν βασιλιάς και ιδρυτής της πόλης Ελίκης στην Αχαΐα, γενάρχης των Ιώνων.

Ο Ίωνας ήταν γιός του Ξούθου και της γυναίκας του, Κρέουσας, κόρης του Ερεχθέα, ενώ κατ' άλλους πατέρας του ήταν ο Απόλλωνας. Έφτασε στην περιοχή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σελινούντα. Παντρεύτηκε την κόρη του Ελίκη και τον διαδέχτηκε στον θρόνο. Έκτισε την πόλη Ελίκη δίνοντάς της το όνομα της γυναίκας του και την έκανε πρωτεύουσα του βασιλείου του κτίζοντας και τον ναό του Ελικώνιου Ποσειδώνα. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη στη προσπάθεια των χωριών της Αττικής για πολιτική ένωση αντιτάχθηκε η  Ελευσίνα .Στον πόλεμο που ακολούθησε διορίστηκε πολέμαρχος ο Ίωναςκαι οδήγησε τους Αθηναίους  σε νίκη γιατί Όπως αφηγείται ο Αριστοτέλης, "μερικοί από τους βασιλιάδες της εποχής αποδει'χθησαν μαλθακοι στα πολεμικά " .Υπήρξε ο πρώτος πολέμαρχος και εγκαινιάστηκε με αυτό το τρόπο ο θεσμός του πολέμαρχος  σε μάχη που έγινε κοντά στην Ελευσίνα, σκοτώθηκε.

Παραπομπές 

Δήμος Διακοπτού
Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα!

Το Πονηρό θηλυκό... κατεργάρα γυναίκα! είναι μια ελληνική ρομαντική κωμική ταινία του 1980, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία - σενάριο Κώστα Καραγιάννη. Πρωταγωνιστούν οι Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Άγγελος Αντωνόπουλος.

Πλοκή 

Η καταξιωμένη ηθοποιός Έλενα Ντάβαρη (Αλίκη Βουγιουκλάκη) χρησιμοποιεί έναν νεαρό δικηγόρο τον Τάκη Λίμπα (Δάνης Κατρανίδης) για να ξανακερδίσει το ενδιαφέρον του συζύγου της, σπουδαίου πρωταγωνιστή του θεάτρου ,Αλέξη Αλεξάνδρου (Άγγελος Αντωνόπουλος), με τον οποίο έχει και ένα παιδί, τον Γιαννάκη (Γιάννης Τσιλιβάκος). Ο δικηγόρος, ωστόσο,  τη χρησιμοποιεί, με τη σειρά του, για να προωθήσει μια φίλη του ηθοποιό, τη Βίκυ (Μαριαλένα Κάρμπουρη). Την ίδια στιγμή, ο σύζυγος της Έλενας ζει μια ερωτική περιπέτεια με τη στενή συνεργάτιδα τους, Μόνικα  (Χαριτίνη Καρόλου), την οποία ανακοινώνει ότι θέλει να παντρευτεί, αφού παραδώσουν στην Έλενα και οι δύο τα μερίδια που έχουν στην κοινή εταιρεία και των τριών.

Αυτή η εξέλιξη στοιχίζει πολύ στην Έλενα, η οποία αφοσιώνεται στο νέο της παράτολμο θεατρικό εγχείρημα, την Κάρμεν. Η παραγωγή αυτής της παράστασης τη φέρνει στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης και σκέφτεται να μην ανεβάσει τελικά το έργο, όμως ο Πέτρος (Ντίνος Ηλιόπουλος), ο οικονόμος της, της αλλάζει γνώμη.

Μετά την πρεμιέρα της Κάρμεν, η επιτυχία της οποίας είναι τεράστια, ο Αλέξης συνειδητοποιεί ότι θέλει μόνο την Έλενα, την οποία πάει να βρει στα καμαρίνια. Το ζευγάρι έρχεται και πάλι μαζί και όλες οι δυσκολίες ξεπερνιούνται.

Διανομή 

 Αλίκη Βουγιουκλάκη - Έλενα Ντάβαρη
 Άγγελος Αντωνόπουλος - Αλέξης Αλεξάνδρου
 Χαριτίνη Καρόλου - Μόνικα
 Δάνης Κατρανίδης - Τάκης Λίμπας
 Καίτη Λαμπροπούλου - Καίτη
 Κώστας Ρηγόπουλος - Ανδρέας
 Ντίνος Ηλιόπουλος - Πέτρος
 Μαριαλένα Καμπούρη - Βίκυ
 Τόλης Πολάτος - Τόλης
 Γιάννης Τσιλιβάκος - Γιαννάκης

Παραγωγή 
Πρόκειται για την προτελευταία κινηματογραφική ταινία της Αλίκης Βουγιουκλάκη,  η οποία ταυτόχρονα σηματοδοτεί την επιστροφή της στα κινηματογραφικά πλατό έπειτα από πολυετή απουσία. Η πλοκή της ταινίας έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία απ' τη ζωή της Αλίκης. Στο ρόλο της Έλενας Ντάβαρη η Αλίκη στην ουσία ερμήνευσε τον ίδιο της τον εαυτό, που, την περίοδο εκείνη ήταν πλέον, απολύτως αποδεκτή ως η Εθνική Σταρ της Ελλάδας.

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο θεατρικό έργο του Σόμερσετ Μομ "Η Θεατρίνα".  Μουσική για την ταινία έγραψε ο Γιώργος Κατσαρός, ενώ τραγουδά ο Γιώργος Γερολυμάτος.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 11 Οκτωβρίου 1980. Κόβοντας 289.204 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 2η θέση ανάμεσα σε 25 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα! στην Καραγιάννης - Καρατζόπουλος A.E.
 Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα! στο Cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1980
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Γεώργιος Κορωνιάς

Ο Γεώργιος Κορωνιάς  ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Vodafone στην Ελλάδα. Θεωρήθηκε ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους μάνατζερ της τελευταίας 10ετίας τουλάχιστον μέχρι να ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών στη Vodafone. Είναι κάτοχος πτυχίου Ηλεκτρολόγου - Ηλεκτρονικού Μηχανικού και κάτοχος μεταπτυχιακού στα Αεροναυτικά Συστήματα και τους Αυτοματισμούς.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1979 και μέχρι το 1991 διετέλεσε Διευθυντικό στέλεχος σε μερικές από τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις όπως η Εrgodata και η Intracom. Το Σεπτέμβριο του 1991 ανέλαβε το πρότζεκτ της συμμετοχής στο διαγωνισμό του ελληνικού κράτους για την παροχή δύο αδειών κινητής τηλεφωνίας GSM. Το 1992 ανέλαβε την θέση του Γενικού Διευθυντή της Vodafone - Panafon και στη συνέχεια τα καθήκοντα του Διευθύνοντος  Συμβούλου της εταιρείας. Έγινε Αντιπροέδρος του Δ.Σ. της εταιρίας το 2001 ενώ το 2005 βραβεύτηκε ως Μάνατζερ της Χρονιάς. 

Όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών εις βάρος συνδρομητών της Vodafone, στους οποίους περιλαμβάνονταν σε μεγάλο βαθμό μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, ο Κορωνιάς κατέθεσε εκ μέρους της εταιρίας στην Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών. Στο πλαίσιο μάλιστα της προκαταρκτικής εξέτασης για τις συνθήκες θανάτου του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη, που συνδέθηκε με το σκάνδαλο των υποκλοπών, κλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών από τον εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη.

Πηγές
Ποιος είναι ο Γιώργος Κορωνιάς, του Β. Νέδου, Το Βήμα, 12 Μαρτίου 2006
Επισκόπηση τύπου της 11/4/2006 από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
Υποκλοπές: Ο «μεγάλος αδελφός» της δημόσιας ζωής , του Αριστείδη Αποστόλου, εφημερίδα Καθημερινή, 20/12/06
Στον εισαγγελέα ο Κορωνιάς, Forthnet.gr, 05/06/2006, 13:41

Έλληνες επιχειρηματίες
Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα
Έλληνες Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί
Μαϊμονίδης

Ο Μωυσής Μαϊμωνίδης ( Mōšeh bēn-Maymōn;  Mūsā bin Maymūn) ή Ραμπάμ (από τα αρχικά του RMBM) (30 Μαρτίου 1138 - 13 Δεκεμβρίου 1204) ήταν Σεφαρδίτης Εβραίος φιλόσοφος και συγγραφέας, που έγινε ένας από τους πιο παραγωγικούς και επιδραστικότερους μελετητές της Τορά στον Μεσαίωνα. Στην εποχή του ήταν και επιφανής αστρονόμος και γιατρός, που υπηρέτησε ως προσωπικός γιατρός του Σαλαντίν.  Γεννήθηκε στην Κόρδοβα, Αυτοκρατορία των Αλμοραβιδών (σημερινή Ισπανία) την παραμονή του Πάσχα του 1138,  εργάστηκε ως ραβίνος, γιατρός και φιλόσοφος στο Μαρόκο και την Αίγυπτο, και πέθανε στο Κάιρο στις 13 Δεκεμβρίου του 1204. Σήμερα τα έργα του και οι απόψεις του θεωρούνται θεμέλιος λίθος της Εβραϊκής ορθόδοξης σκέψης και μελέτης.

Προώθησε και ανάπτυξε την αριστοτελική φιλοσοφία, φέρνοντας την σε επαφή με φιλοσόφους στη δύση. Σημαντικότατο έργο του που συνέθεσε μεταξύ 1170 και 1180, ήταν το βιβλίο Μισνέ Τορά, (σε κατά λέξη μετάφραση «Επανάληψη της Τορά» του εβραϊκού δηλαδή νόμου), σκοπός του οποίου ήταν η κωδικοποίηση όλων των νόμων των Εβραίων.

Τα έργα του διακρίνονται σε δυο κατηγορίες:
 Τα θρησκευτικό-φιλοσοφικά, γραμμένα σε Εβραιοαραβική διάλεκτο
 Τα ιατρικά του συγγράμματα, γραμμένα στα αραβικά

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Αθανασόπουλος, Κ., Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τόμος Α: Η Φιλοσοφία στην Ευρώπη από τον 6ο ως τον 16ο αι., Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα 2001, σελ.203 (ISBN: 960-538-286-5).
 Αθανασόπουλος, Κ., Ancillae Theologiae: Το φιλοσοφείν και Θεολογείν κατά το Μεσαίωνα και το Βυζάντιο, εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 2004, σελ.350 (με πίνακες και λεπτομερή βιβλιογραφία στην Ελληνική, Λατινική, Αγγλική, Γαλλική και Γερμανική) (ISBN: 960-7956-94-X).

Ισπανοεβραίοι
Σεφαρδίτες
Εβραίοι φιλόσοφοι
Ισπανοί φιλόσοφοι
Αριστοτελικοί φιλόσοφοι
Ζωγράφειο Λύκειο

Το Ζωγράφειο Λύκειο ή Ζωγράφειο Γυμνάσιο-Λύκειο και επίσημα Ζωγράφειον Λύκειον ή Ζωγράφειον Γυμνάσιον-Λύκειον, (τουρκικά: Özel Zoğrafyon Rum Lisesi) είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Κωνσταντινούπολη. Το σχολείο βρίσκεται στο κέντρο της Πόλης σε μικρή απόσταση από το Πέρα.

Η ιστορία του Ζωγραφείου σχολείου ανάγεται στον 19ο αιώνα, όταν υπήρξαν ανάγκες για εκπαιδευτική στέγαση μιας και το Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως από μόνο του δεν μπορούσε να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Επίσης η σχολή που λειτουργούσε στο Σταυροδρόμι της Παναγίας είχε πάνω από 800 μαθητές και έτσι αποφασίστηκε να γίνει ένας έρανος για να χτιστεί ένα καινούργιο και σύγχρονο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Έτσι πολλοί ήταν εκείνοι που πρόσφεραν για το έργο αυτό, με κορυφαίο τον διαμένοντα στο Παρίσι Χρηστάκη Ζωγράφο, ο οποίος είχε δώσει πάνω από 10.000 χρυσές λίρες της εποχής. Το 1890 η γενική συνέλευση της κοινότητας αποφάσισε σε ένδειξη τιμής να ονομαστεί το σχολείο Ζωγράφειο. Στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό υπερίσχυσε η πρόταση του αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη και έτσι πραγματοποιήθηκε το χτίσιμο του σχολείου έτσι ακριβώς όπως είναι σήμερα. Το 1899 το Ζωγράφειο έδωσε τους πρώτους αποφοίτους του.

Τα προηγούμενα χρόνια το σχολείο είχε μια πραγματική άνθηση και πάντα πάνω από 450 μαθητές. Ειδικά δε πριν τα Σεπτεμβριανά του 1955 αλλά και πριν τις απελάσεις (1964) οι μαθητές μόνο στο σχολείο αυτό ήταν πάνω από 650. Σήμερα το δυναμικό της σχολής δεν είναι περισσότεροι από 54 μαθητές και 18 εκπαιδευτικούς.

Το σχολείο διευθύνει ο κ. Γ. Δεμιρτζόγλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Επίσημη ιστοσελίδα: http://www.zografyon.com

Ελληνικά σχολεία στην Τουρκία
Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Δάνης Κατρανίδης

Ο Δάνης (Δανιήλ) Κατρανίδης (Αιγάλεω, 4 Αυγούστου 1949) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό  

Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1949  στον  Αιγάλεω , Απόφοιτος (1971) της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Αθηνών Γιώργος Θεοδοσιάδης .Το 1971-1978 υπήρξε ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου Το 1978-1979 έγραψε ιστορία  στο ρόλο του κομπέρ στη θρυλική παράσταση Cabaret που ανέβασε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Έπαιξε σε όλα τα είδη θεάτρου από τραγωδία και κωμωδία, μέχρι μιούζικαλ και επιθεώρηση, ενώ άκρως αξιόλογη είναι η συμμετοχή του στο θέατρο στο ραδιόφωνο. Δίδαξε  στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ίασμος» και στο Θεατρικό Εργαστήρι «Βασίλης Διαμαντόπουλος». Λάτρης της θάλασσας και δεινός ιστιοπλόος, έχει στο ενεργητικό του δεκάδες συμμετοχές και κατακτήσεις σε αγώνες ανοικτής θαλάσσης.

Παντρεύτηκε με την επίσης ηθοποιό (και συμμαθήτρια του στη Σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη) Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Ο γάμος διαλύθηκε.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές  Ανήσυχα νιάτα  ,Ένας Πυγμαλίων, Γαλήνη, Καμπαρέ, ,Έξοδος κινδύνου ,Η αναδυομένη,

Μυστικοί αρραβώνες ,Αστροφεγγιά ,Οι σκλάβοι στα δεσμά τους, Η επιστροφή, Χατζημανουήλ, ,Το πάθος, Μικρές αγγελίες, Φρουτοπία,

Οδός Ανθέων , Καν' το πες το βρες το πάρ' το , Στη σκιά του χρήματος ,Ο ήχος της σιωπής ,Ιστορία αγάπης , Ο τροχός της τύχης ,

Ο μεγάλος θυμός ,Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα , Μια φορά στα χίλια χρόνια ,Κιάτο Μεξικό και μια παρτίδα τένις, ,Βέρα στο δεξί ,

Το κόκκινο δωμάτιο , Τα μυστικά της Εδέμ , Όρκος σιωπής ,Το σόι σου ,Αστέρας Ραχούλας, Παρθένα Ζωή

Παραπομπές

Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου