joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Α.Ε.Κ. (υδατοσφαίριση ανδρών)

Το τμήμα υδατοσφαίρισης της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα πόλο που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο. Ιδρύθηκε το 1962 και μετά τη διάλυσή του στις αρχές της δεκαετίας του '70, επανιδρύθηκε το 2017.

Ιστορία
Το τμήμα πόλο της Α.Ε.Κ. ιδρύθηκε αρχικά το 1962 και διατηρήθηκε ως τις αρχές τις δεκαετίας του '70. Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου λειτουργίας του, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Γ' Εθνικής. Το 1963, η ΑΕΚ, ήταν 4η στο πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας, στην ίδια θέση το 1964, 3η το 1965 και πρωταθλήτρια το 1966, για να αγωνιστεί την επόμενη χρονιά 1967 στην Β' Εθνική όπου και τερμάτισε 6η, υποβιβαζόμενη.

Πρωταθλήτρια και πάλι το 1968 στη Γ' Κατηγορία, δεν αγωνίστηκε το 1969 στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και έτσι, κάπου εκεί, χάνεται το νήμα της ομάδας εκείνης. Το τμήμα επανιδρύθηκε το 2017. Η απόφαση επανίδρυσης του τμήματος από το Δ.Σ. της Α.Ε.Κ. ελήφθη στις 23 Μαρτίου 2017 ματα απο τη πρόταση που έκαναν οι Μιχαλόπουλος Πάνος και Κιρμίζογλου Γιώργος, κάτι που μετά από λίγο ανακοινώθηκε και επίσημα. Την σεζόν 2019 - 2020 η ανδρική ομάδα πόλο της Α.Ε.Κ. επικράτησε με 12-8 του ΟΦΘ και με 2 νίκες κατέκτησε την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ προκρίθηκε παράλληλα στον τελικό της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Την σεζον 2020-21 η ομάδα του Κωνσταντίνου Δάνδολου, ενάντια στα προγνωστικά που την ήθελαν αουτσάιντερ, νίκησε στον πρώτο ημιτελικό του Final-8 του Κυπέλλου Ανδρών με 8-6 τον ΓΣ Περιστερίου, στο κολυμβητήριο του Λαιμού και προκρίθηκε στον τελικό. Η Ένωση έγραψε ξανά ιστορία, καθώς στην πρώτη της παρουσία στην τελική φάση του θεσμού κατάφερε να φτάσει ως φιναλίστ και παράλληλα να εξασφαλίσει την έξοδό της στα ευρωπαϊκά Κύπελλα της νέας περιόδου.

Τίτλοι και διακρίσεις

Πανελλήνιοι 
 Κύπελλο Ελλάδος
Φιναλίστ (1): 2021

 Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής Ελλάδας (1): 2020

 Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής Ελλάδας (3): 1966, 1968, 2018

Η Πορεία Στην Α1

Τελικοί Κυπέλλου

Ευρώπη

Τρέχουσα Σύνθεση
Η ομάδα όπως ήταν στις

Τεχνικό επιτελείο

Διακεκριμένοι παίκτες
  Πέτρε Σάντα
  Φίλιππος Καϊάφας
  Νίκος Στελλάτος
  Γιώργος Χατζηδάκης
  Κώστας Φλέγκας
  Νίκολα Ράτζεν
  Νίκολα Βούκσεβιτς

Παραπομπές

Πηγές
 https://www.enwsi.gr/aek-katektise-to-protathlima-stin-a2-toy-polo-andron/
https://www.aek365.org/a-787361/team-manager-sto-polo-th-aek-o-kwnstantino-dandolo.htm
https://www.enwsi.gr/995937/aek/erasitexniki/aek-o-dimitris-mazis-neos-proponitis-sto-andriko-polo-foto.html?utm_source=internal&utm_medium=feed
https://www.aek365.org/a-788815/polo-prokrithhke-sta-hmitelika-h-aek.htm

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α.Ε.Κ. υδατοσφαίριση | Facebook
Α.Ε.Κ. - Επίσημος Δικτυακός Τόπος  
Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας 

Υδατοσφαιριση
Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Τοπ Καπί (ταινία)

Η ταινία Τοπ Καπί γυρίστηκε το 1964 είναι μια ταινία techicolor heist που εκτελέστηκε από τις Filmways Pictures και διανεμήθηκε από τη United Artists. 

Σκηνοθετήθηκε από τον Ζυλ Ντασσέν. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Έρικ Άμπλερ Το φως της ημέρας, προσαρμοσμένο ως σενάριο της Μόνια Ντανισέφσκι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μελίνα Μερκούρη, Μαξιμίλιαν Σελλ, Πίτερ Ουστίνοφ, Ρόμπερτ Μόρλεϊ, Ζιλ Σεγκάλ και Ακίμ Ταμίροφ. Η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, εικονολήπτης ήταν ο Ανρί Αλεκάν.

Πλοκή
Η Ελίζαμπεθ Λιπ (Μελίνα Μερκούρη) επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη, όπου βλέπει μια έκθεση ταξιδιών με αντίγραφα θησαυρών από το παλάτι Τοπ Καπί. Στη συνέχεια . Αφήνοντας την Τουρκία, στρατολογεί τον πρώην εραστή της, τον Ελβετό πλοιάρχο Βάλτερ Χάρπερ (Μαξιμίλιαν Σελλ), για να προγραμματίσει την κλοπή του στιλέτου. Οι Χάρπερ και Λιπ στη συνέχεια προσλαμβάνουν τον Άρθουρ Σάιμον Σίμπσον (Πίτερ Ουστίνοφ) για να τους οδηγήσει με ένα αυτοκίνητο στην Τουρκία για τη μεταφορά κρυφών εκρηκτικών και πυροβόλων όπλων για χρήση στη διάρρηξη. Τα τουρκικά τελωνεία αναζητούν το αυτοκίνητο, και βρίσκουν τα πυροβόλα όπλα και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η συμμορία σχεδιάζει μια δολοφονία. Στη συνέχεια προσλαμβάνουν τον Σίμπσον για να κατασκοπεύουν τους Χάρπερ και Λιπ. Έπειτα ο Σίμπσον αφήνει σημειώσεις για τους την αστυνομία. 

Πριν να φτάσουν στη Τουρκία, η Ελίζαμπεθ περνάει από την Καβάλα για να προμηθευτεί βδέλλες.

Τα χέρια του Χανς τραυματίζονται σε μια διαμάχη με τον μεθυσμένο μάγειρα, τον Γκέρνεν (Ακίμ Ταμίροφ), και ο Σίμπσον προσπαθεί να τον κάνει να ομολογήσει ότι η αστυνομία τους παρακολουθεί. Εκείνο το βράδυ, οι Χάρπερ, Σίμπσον και Τζούλιο κλέβουν το στιλέτο και αφήνουν ένα αντίγραφο στη θέση του. Η συμμορία πέρασε απαρατήρητη. Κατά τη διάρκεια της ληστείας όμως ένα πουλί πετάει μέσα από το παράθυρο και μπήκε μέσα όμως έμεινε παγιδευμένο μέσα στο δωμάτιο αφού το παράθυρο έκλεισε. Η συμμορία παραδίδει το στιλέτο στον Ιωσήφ (Τζο Ντασέν), ιδιοκτήτη της έκθεσης ταξιδιού που θα μεταφέρει το λαθρεμπόριο από τη χώρα. Τα μέλη των συμμοριών θα μεταβούν στην έδρα της αστυνομίας για να αποκαλύψουν την ανακάλυψη όπλων στο αυτοκίνητο. Ο επιθεωρητής ζητάει από τον Σίμπσον να εγγυηθεί ότι εκείνη τη μέρα ο Χάρπερ και η Λιπ έφυγαν. Ωστόσο, ο επιθεωρητής μαθαίνει ότι ο συναγερμός στο Τοπ Καπί προκλήθηκε από το παγιδευμένο πουλί. Οι σημειώσεις του Σίμπσον στην αστυνομία παρέχουν μια σύνδεση μεταξύ της συμμορίας και των αντιγράφων του Ιωσήφ των θησαυρών του Τοπ Καπί. Τελικά, πηγαίνει σε μια τουρκική φυλακή, όπου η Λιπ αρχίζει να τους λέει τη γοητεία της με τα ρωσικά βασιλικά κοσμήματα στο Κρεμλίνο. Στο τέλος καταφέρνει και δραπετεύει.

Παραπομπές

Ταινίες του 1964
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν
Η πόλη του Θεού

Η Πόλη του Θεού (πορτογαλικά: Cidade de Deus) είναι βραζιλιάνικη ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία του Φερνάντο Μεϊρέγιες και της Κάτια Λουντ. Κυκλοφόρησε στη Βραζιλία το 2002 και σε όλο τον κόσμο το 2003. Το σενάριο είναι διασκευή από τον Μπραούλιο Μαντοβάνι (Bráulio Mantovani) από το ομώνυμο με την ταινία μυθιστόρημα του 1997 που γράφτηκε από τον Πάουλο Λινς (Paulo Lins), αλλά η πλοκή είναι ελαφρώς βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Απεικονίζει την ανάπτυξη του οργανωμένου εγκλήματος στο προάστιο Cidade de Deus (Πόλη του Θεού) του Ρίο ντε Τζανέιρο, από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Στο επίκεντρο είναι ο πόλεμος μεταξύ του εμπόρου ναρκωτικών Li'l Zé και του πρώην πολεμίου ναρκωτικών που πέρασε στο έγκλημα Knockout Ned. Το σλόγκαν της  είναι: «Αν τρέξεις, το θηρίο θα σε πιάσει, αν παραμείνεις, το θηρίο θα σε φάει».

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
 
 
 
 
 

Βραζιλιάνικες ταινίες
Πορτογαλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Φερνάντο Μεϊρέγιες
Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Ταινίες ενηλικίωσης
Σπονδυλωτές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Βραζιλία
Ταινίες του 2002
Ανδρέας Δερδεμέζης

Ο Ανδρέας Δερδεμέζης (1913 - 31 Μαρτίου 1991), του Αλεξίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Ο αδελφός του, Βασίλειος (1906-1979) ήταν επίσης βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Δερβίζιανα Ιωαννίνων. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων αρχικά το 1946 με το Εθνικό Κόμμα Ελλάδας (Εθνικής Αντιστάσεως). Το 1950 επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια με το Λαϊκό Κόμμα και το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.  Το 1956 εξελέγη βουλευτής Θεσπρωτίας-Ιωαννίνων με την ΕΡΕ. Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις επανεξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων, το  1958 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1961  ως ανεξάρτητος και τα έτη 1963  και 1964 με την ΕΡΕ.

Ανέλαβε υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1955 ως το 1956.

Τον Σεπτέμβριο του 1964 του απονεμήθηκε ο Ταξιάρχης του Φοίνικα.

Απεβίωσε το 1991, πεθαίνοντας μετά τον γιο του, Αλέξη, και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών τη Μεγάλη Δευτέρα, 1η Απριλίου 1991.

Παραπομπές 

Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Βουλευτές Ιωαννίνων
Βουλευτές Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Tideland (ταινία)

Το Tideland είναι μια ταινία φαντασίας επιστημονικής φαντασίας, Βρετανικής και Καναδικής παραγωγής του 2005 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τέρι Γκίλιαμ, μια προσαρμογή του μυθιστορήματος του Μιτσ Κοιλλιν με το ίδιο όνομα. Η ταινία γυρίστηκε στην Ρεγγίνα, Σασκάτσουαν του Καναδά και τη γύρω περιοχή το φθινόπωρο και το χειμώνα του 2004. Η παγκόσμια πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο του 2005, όπου η ταινία συναντήσε μικτες κριτικές τόσο από τους θεατές όσο και από τους κριτικούς. Μετά από το λίγο ενδιαφέρον από τους διανομείς των Η.Π.Α., η THINKFilm επέλεξε την ταινία για ημερομηνία κυκλοφορίας στις ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 2006.

Παραπομπές

Εξωτερική σύνδεσμοι 
 
 
 
 
 
 Dreams (Terry Gilliam fanzine): Tideland

Ταινίες του 2005
Αγγλόφωνες ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες φαντασίας
Βρετανικές θρίλερ ταινίες
Καναδικές ταινίες
Καναδικές ταινίες φαντασίας
Καναδικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Ταινίες βασισμένες σε παραμύθια
Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Ηλίας Χρυσοχοϊδης

Ο Ηλίας Χρυσοχοΐδης (Ilias Chrissochoidis) είναι ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας, συνθέτης και πιανίστας. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα (Ιστορική Μουσικολογία) από το Stanford University, όπου επίσης διδάσκει από το 1997 (ως Λέκτορας από το 2005). Έχει βραβευθεί με το Geballe Dissertation Prize Fellowship στο Stanford Humanities Center (2001-2). Το 2010 εξελέγη μέλος του American Council of Learned Societies, και το 2010-11 διορίστηκε Kluge Fellow στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Το 2009, έγινε ο πρώτος μουσικολόγος που προσλήφθηκε στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών του University College London, και το 2015 διορίστηκε ερευνητής στο Κέντρο Κοινωνικών Επιστημών του Βερολίνου. Ως ερευνητικός συνεργάτης στο ESRC Centre for Economic Learning and Social Evolution, συμμετείχε σε καινοτόμες εφαρμογές θεωρίας παιχνιδιών στις όπερες του Wagner. Κορυφαίος μελετητής του Χαίντελ, έχει επίσης προβάλει διεθνώς τον Έλληνα συνθέτη Νίκο Αστρινίδη. To 2013 εισήγαγε τον Σπύρο Π. Σκούρα στην αμερικανική πολιτική και κινηματογραφική ιστοριογραφία, δημοσιεύοντας τα απομνημονεύματά του, και το 2019 ανακάλυψε χαμένες αυτοβιογραφικές ηχογραφήσεις του διάρκειας σχεδόν 100 ωρών. Ο Χρυσοχοΐδης έλαβε πάνω από 30 ερευνητικά βραβεία και υποτροφίες από πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα παγκοσμίου κύρους, ιδιωτικά ιδρύματα, και την ελληνική κυβέρνηση. Έχει συγγράψει πάνω από 50 ερευνητικά άρθρα και δοκίμια, τα οποία μπορούν να βρεθούν σε κορυφαία μουσικολογικά περιοδικά. Σε αναγνώριση της μουσικολογικής του δραστηριότητας, η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε έπαινο το 2005. Ως συγγραφέας, ο Χρυσοχοΐδης έχει γράψει έξι μη ακαδημαϊκά βιβλία στα ελληνικά και έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα για εκπαιδευτικά, κοινωνικά και πολιτικά θέματα στο Stanford Daily, το Chronicle of Higher Education, και στις εφημερίδες Τα Νέα, Καθημερινή, Βήμα και Βήμα Ιδεών. Συνθέτοντας μουσική από την εφηβεία του, έχει γράψει εκτενώς για το πιάνο και έχει κυκλοφορήσει τέσσερα μουσικά άλμπουμ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
«Μια νέα πατρίδα έξω από το παράθυρό μου», συνέντευξη στην Τζουλιέττα Καρόρη, ΕΡΤ Τρίτο Πρόγραμμα, 29 Δεκεμβρίου 2017
«Παράθυρο στον Κόσμο», συνομιλία με την Τζουλιέττα Καρόρη, ΕΡΤ Τρίτο Πρόγραμμα,23 Ιανουαρίου 2019
Συνέντευξη στην ΕΡΤ 3, 25 Ιανουαρίου 2019
Συνέντευξη στον Θανάση Γωγάδη, ραδιόφωνο 9.58 FM ΕΡΤ 3, 25 Ιανουαρίου 2019
«Παράθυρο στον Κόσμο», συνομιλία με την Τζουλιέττα Καρόρη και τον Διονύση Μαλούχο, ΕΡΤ Τρίτο Πρόγραμμα,8 Ιανουαρίου 2020
"ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΤΡΙΝΙΔΗ ΣΤΟΝ ΧΑΙΝΤΕΛ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΣΤΟΝ ΣΚΟΥΡΑ H ΑΡΧΕΙΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΕΡΕΥΝΗΤΗ", διάλεξη, Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου 2016
Ηλεκτρονική βιβλιοθήκη δημοσιεύσεων
Χαιντελιανή βιβλιογραφία στο Händel-Haus
Αρθρογραφία στο ΒΗΜΑ
Αρθρογραφία στην Καθημερινή

Έλληνες συγγραφείς
Μιχαήλ του Κεντ

O Μιχαήλ, αγγλ. Michael (γενν. 4 Ιουλίου 1942) από τον Οίκο του Ουίνδσορ είναι πρίγκιπας του Κεντ.

Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου δούκα του Κεντ και της Μαρίνας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας και της Ελένης Βλαδιμήροβνας μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας. O Γεώργιος ήταν γιος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Μιχαήλ-Γεώργιος-Κάρολος-Φραγκλίνος είναι δισεγγονός του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας και 2ος εξάδελφος με τον Κωνσταντίνο Β΄ της Ελλάδας. Έχει μία Συμβουλευτική εταιρεία, που αναλαμβάνει διάφορες εμπορικές εργασίες παγκόσμια. Παρουσιάζει μερικά τηλεοπτικά ντοκυμαντέρ για τους β. οίκους της Ευρώπης. Εκπροσωπεί την εξαδέλφη του Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου σε μερικές λειτουργίες σε κράτη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου). Το όνομά του το έλαβε από τον Μιχαήλ Αλεξάνδροβιτς μεγάλο δούκα της Ρωσίας, εξάδελφο των πάππων του Γεωργίου Ε΄, Νικολάου και Ελένης Βλαδιμήροβνας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1978 τη Μαρία-Χριστίνα βαρόνη φον Ράιμπνιτς, κόρη του Γκύντερ-Χουμπέρτους βαρόνου φον Ράιμπνιτς από τη Σιλεσία, και έχει τέκνα:
 Φρειδερίκος γενν. 1979, λόρδος.
 Γαβριέλλα γενν. 24 Απριλίου 1981.

Διακρίσεις
Του απονεμήθηκε ο Ταξιάρχης του Β. Τάγματος της Βικτωρίας (GCVO), ο μεγαλόσταυρος του Β. Τάγματος της Βικτωρίας (GCVO) και έγινε ιππότης της δικαιοσύνης του Ευλαβέστατου Τάγματος του Αγ. Ιωάννου.

Επίσης, των Ταγμάτων: της Φιλίας (της Ρωσίας), του Φραγκίσκου Α΄ (των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών) και του Ηλίου (του Περού).

Ακόμη, μετάλλια από τον ΟΗΕ και από την Ελισάβετ Β΄: της Στέψης, του Αργυρού Ιωβηλαίου (για τα 25 έτη), του Χρυσού Ιωβιλαίου (για τα 50 έτη) και του Αδαμάντινου Ιωβιλαίου (για τα 60 έτη).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Prince and Princess Michael of Kent at the Royal Family website
 Prince Michael of Kent's official website
 Provincial Grand Lodge of Middlesex
 HRH Prince Michael of Kent GCVO is a Patron of London School of Business & Finance

Οίκος Ουίνδσορ
Ερρίκος του Γκλόστερ

Ο Ερρίκος, (αγγλ. Henry, 31 Μαρτίου 1900 - 10 Ιουνίου 1974) από τον Οίκο των Ουίνδσορ ήταν δούκας του Γκλόστερ.

Βιογραφία
Ο Ερρίκος Γουλιέλμος Φρειδερίκος Αλβέρτος ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Μαρίας, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Τεκ (του Οίκου της Βυρτεμβέργης).

Σπούδασε σε σχολείο, ο πρώτος γιος βρετανού μονάρχη που δεν σπούδασε κατ' οίκον. Εκεί ήταν εξαίρετος στα αθλήματα· συνέχισε στο Κολέγιο Ήτον και μετά στο 10ο Β. Σύνταγμα Ουσάρων. Ήθελε να διοικήσει κάποτε το Σύνταγμα, αλλά είχε βασιλικές υποχρεώσεις. Σε έναν αθλητικό αγώνα στην Κένυα συνάντησε τον Μπέρυλ Μάρκαμ, μέλλοντικό αεροπόρο και σχετίστηκε μαζί του ρομαντικά. Η Αυλή τον ανάγκασε να παύσει τη σχέση, αποτρέποντας το δημόσιο σκάνδαλο· οι γονείς του τον πίεσαν να νυμφευτεί τη λαίδη Άλις Μόνταγκιου.

Το 1939-40 υπηρέτησε στη Γαλλία ως αξιωματικός σύνδεσμος και αργότερα ορίστηκε γενικός διοικητής της Αυστραλίας, διαδεχόμενος τον νεότερο αδελφό του Γεώργιο, δούκα του Κεντ, που είχε αεροπορικό δυστύχημα. Το 1953 παρευρέθη στη στέψη της ανιψιάς του Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου· εκτέλεσε αρκετά υπερπόντια ταξίδια, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του. Από το 1965 έπαθε μία σειρά από εγκεφαλικά επεισόδια και όταν το 1972 ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμος έπαθε αεροπορικό δυστύχημα, δεν του το είπαν. Δύο έτη μετά απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών. Η σύζυγός του απεβίωσε το 2004 σε ηλικία 103 ετών, το μακροβιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1935 τη λαίδη Άλις Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ, κόρη του Τζον Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ, 7ου δούκα του Μπακλού & δούκα του Κουίνσμπερρυ, και είχε τέκνα:
 Γουλιέλμος 1941-1972, πρίγκιπας του Γκλώστερ.
 Ριχάρδος γενν. 1944, δούκας του Γκλώστερ.

Πρόγονοι

Διακρίσεις
Του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις των Ταγμάτων: της Περικνημίδος, της Ακάνθου, του Αγ. Πατρικίου, του Λουτρού, των Αγ. Μιχαήλ και Γεωργίου, της Βικτωρίας, του Αγ. Ιωάννου (όλα της Βρετανίας), του Αγ. Όλαφ (της Νορβηγίας), του Χρυσανθέμου (της Ιαπωνίας).

Επίσης στρατιωτικά παράσημα.

Πηγές
 Oxford Dictionary of National Biography
 Yvonne's Royalty Home Page – Royal Christenings
 http://nla.gov.au/nla.news-article50561785
 Edwards, Anne Edwards, Anne (1984). Matriarch. William Morrow. p. 195. ISBN 0688035116. Matriarch
 Made on TV by Duke of Gloucester (Speech). Retrieved April 9, 2015.
 Van der Kiste, J Van der Kiste, John (2003). George V's children. Sutton Publishing LTD. ISBN 0750934689.

Παραπομπές

Οίκος Ουίνδσορ
Δούκες του Γκλόστερ
Γουλιέλμος πρίγκιπας του Γκλόστερ

Ο Γουλιέλμος (αγγλ. William, 18 Δεκεμβρίου 1941 - 28 Αυγούστου 1972) από τον Οίκο του Ουίνδσορ ήταν πρίγκιπας του Γκλώστερ.

Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Ερρίκος Ανδρέας Φρειδερίκος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και της Αλίκης, κόρης του Τζον Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ, Δούκα του Μπακλού και Δούκα του Κουίνσμπερρυ. Ο Ερρίκος ήταν γιος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αποφοίτησε από τα Πανεπιστήμια Καίμπριτζ και Στάνφορντ και εισήλθε στο υπουργείο Εξωτερικών & Κοινοπολιτείας. Υπηρέτησε στο Λάγος της Νιγηρίας και στο Τόκυο· επέστρεψε για να αναλάβει βασιλικά καθήκοντα. Ζούσε έντονη ζωή: πετούσε με ένα αεροπλάνο Πάιπερ, πεζοπορούσε δια μέσου της Σαχάρας και αιωρείτο με αερόστατο. Έπασχε από πορφυρία, μία μάλλον κληρονομική ασθένεια του δέρματος.

Ενώ συμμετείχε σε αεροπορικό διαγωνισμό το 1972 στο Στάφορντσιρ, το αεροπλάνο του συνετρίβη. Ήταν 31 ετών· ο θείος του Γεώργιος, Δούκας του Κεντ, είχε επίσης αεροπορικό δυστύχημα σε ηλικία 40 ετών. O εξάδελφος και παιδικός του φίλος Κάρολος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, έδωσε στον γιο του Γουλιέλμο το όνομα του Πρίγκιπα του Γκλώστερ. 

Οίκος Ουίνδσορ
Αλέξανδρος του Ώλστερ

Ο Αλέξανδρος, αγγλ. Alexander (γενν. 24 Οκτωβρίου 1974) από τον Οίκο του Ουίνδσορ είναι κόμης του Ώλστερ (Ulster, η Βόρεια Ιρλανδία).

Βιογραφία
Είναι ο μόνος γιος του Ριχάρδου δούκα του Γκλόστερ και της Μπιγκίττε φαν Ντόιρς, κόρης του Άσγκερ Πρέμπεν Βίσινκ Χένρικσεν και της Βίβιαν φαν Ντόιρς.

Ήταν αξιωματικός του Βρετανικού στρατού· τώρα έχει αποσυρθεί. Σπούδασε στο Κλέγιο Ήτον και μετά στο Κινγκς Κόλιτζ του Λονδίνου πολεμικές σπουδές και έλαβε πτυχίο στις Τέχνες (ΒΑ). Έπειτα παρακολούθησε την Β. Στρατιωτική Ακαδημία του Σάνντχερστ. Είναι διάδοχος του πατέρα του στον τίτλο του δούκα του Γκλόστερ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 2002 την Κλαίρη-Αλεξάνδρα Μπουτ, ιατρό και έχει τέκνα:
 Ζαν-Ρίτσαρντ-Άνντερς γενν. 12 Μαρτίου 2007, λόρδο του Κουλλόντεν.
 Κόζιμα-Ρόουζ-Αλεξάντρα γενν. 20 Μαΐου 2010, λαίδη.

Διακρίσεις
Του έχουν απονεμηθεί στρατιωτικά μετάλλια και αυτά της Ελισάβετ Β΄ για το Χρυσό Ιωβηλαίο (50 έτη) και το Αδαμάντινο Ιωβηλαίο (60 έτη) της βασιλείας της.

Πηγές
 The London Gazette. 12 December 2000. p. 13980.

Οίκος Ουίνδσορ
Βερθόλδος της Βάδης

O Βερθόλδος, γερμ. Berthold (24 Φεβρουαρίου 1906 - 27 Οκτωβρίου 1963) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας & μαργράβος του Μπάντεν (1929-1963) και επικεφαλής του Οίκου. Ήταν ο σύζυγος της Θεοδώρας πριγκίπισσας της Ελλάδας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Μαξιμιλιανού, τιτουλάριου μεγάλου δούκα, μαργράβου του Μπάντεν και τελευταίου καγκελάριου της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας-Λουίζας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Ερνέστου Αυγούστου Β΄, τιτουλάριου βασιλιά του Αννοβέρου και δούκα του Μπράουνσβαϊγκ. 

Επειδή οι τίτλοι τού Ερνέστου Αυγούστου Β΄ είχαν καταργηθεί από το 1866, εκείνος έλαβε το 1878 από τον 2ο εξάδελφό του Εδουάρδο Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου τον τίτλο του δούκα του Κάμπερλαντ & Τίβιοτντεϊλ. Ο Μαξιμιλιανός ήταν Καγκελάριος και πρωθυπουργός της Πρωσίας (1918).

Ο Μπέρτολντ Φρειδερίκος Γουλιέλμος Ερνέστος Αύγουστος Ερρίκος Κάρολος γεννήθηκε στην Καρλσρούη του Μπάντεν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1929 ως τιτουλάριος μέγας δούκας & μαργράβος του Μπάντεν και επικεφαλής του Οίκου του. Το 1963 απεβίωσε στο Σπάιχινγκεν του Μπάντεν σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλιανός.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1931 τη Θεοδώρα πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Ανδρέα πρίγκιπα της Ελλάδας και είχε τέκνα:
 Μαργαρίτα 1932-2013, παντρεύτηκε τον Τομισλάβ των Καραγεώργεβιτς πρίγκιπα της Γιουγκοσλαβίας.
 Μαξιμιλιανός γενν. 1933, τιτουλάριος μέγας δούκας, μάργραβος του Μπάντεν και επικεφαλής του Οίκου.
 Λουδοβίκος γενν. 1937, πρίγκιπας του Μπάντεν. Γιος του είναι ο Μπέρτολντ.

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Τσέρινγκεν
Foxconn

Η Foxconn (ιιν: 鴻海科技集團) είναι όμιλος όπου κατασκευάζει και συσκευάζει διάφορα ηλεκτρονικά είδη και εδρεύει στο νησί της Ταϊβάν από το 1974. Ο υπεύθυνος και ιδρυτής του ομίλου είναι ο επιχειρηματίας Τέρι Γκουο από την πρώτη μέρα.

Περισσότερες πληροφορίες
Η Foxconn είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας προϊόντων της Κίνας, και αυτό το πέτυχε χάρη στην συνεργασία πολλών εταιρειών από την Αμερική, την Ιαπωνία και την Ευρώπη. Συγκεκριμένα, το κόστος παραγωγής προϊόντων είναι πολύ χαμηλό και έτσι εταιρείες όπως η Apple, η Nokia, η Sony, η Dell, η Sharp, η Microsoft έχουν κάνει συμβόλαιο μαζί για τους παραπάνω λόγους. Ο Γκούο είχε ένα δάνειο της μητέρας του που άγγιζε τα 7.500 δολάρια και αγόρασε εξοπλισμό για την κατασκευή ηλεκτρονικών ειδών. Είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον διάφορων εταιρειών ανάμεσα τους και η Philips και η εταιρεία παιχνιδοκονσόλων Atari.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι  
Ιστοσελίδα Foxconn
Τεχνολογία
Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
Βασιλείς της Μερκίας

To Βασίλειο της Μερκίας ήταν ένα ισχυρό κράτος στην Αγγλική Μίντλαντς από τον 6ο μέχρι τον 10ο αιώνα, για δυο περίπου αιώνες (7ος - 9ος αιώνας) ήταν το ισχυρότερο Αγγλοσαξωνικό βασίλειο, πολλοί από τους βασιλείς της ανήκαν στην Επταρχία των αυτοκρατορικών βασιλέων της Αγγλίας οι οποίοι είχαν τον τίτλο του "βασιλιά της Βρετανίας".
Οι παραδοσιακοί βασιλείς της Μερκίας ανήκαν στον Οίκο του Ικέλ που ήταν η εθνική δυναστεία της χώρας με καταγωγή σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό από τον ίδιο τον Όντιν. Όταν η αρσενική γραμμή της δυναστείας ξεκληρίστηκε εμφανίστηκαν πολλοί άλλοι βασιλείς από άγνωστες διακεκριμένες οικογένειες ευγενών οι οποίες πήραν από τους ιστορικούς τα ονόματα δυναστείες "B", "C" και "W", το όνομα το πήρε κάθε δυναστεία από το αρχικό γράμμα του ονόματος των βασιλέων της.

Οίκος του Ικέλ

Δυναστεία "Β"

Οίκος του Ικέλ

Δυναστεία "C"

Δυναστεία "Β"

Δυναστεία "W"

Οίκος του Ουέσσεξ

Δυναστεία "W"

Δυναστεία "C"

Δυναστεία "Β"

Δυναστεία "C"

Οίκος του Ουέσσεξ

Η Έλφγουιν ήταν η τελευταία επίσημα βασίλισσα της Μερκίας, εκθρονίστηκε τον Δεκέμβριο του 918 από τον θείο της Εδουάρδο τον πρεσβύτερο ο οποίος έκανε την Μερκία τμήμα του βασιλείου του Ουέσσεξ. Η Μερκία παρόλα αυτά δεν προσαρμόστηκε για έναν αιώνα ακόμα πλήρως στο Αγγλοσαξωνικό βασίλειο, εξακολουθούσε να υπάρχει σαν οντότητα ενώ βασιλείς του Ουέσσεξ οικοιοποιήθηκαν ανά περιόδους τον τίτλο του βασιλιά της Μερκίας.

Τιτλούχοι βασιλείς της Μερκίας

Μετά την πλήρη μετατροπή της Μερκίας σε Αγγλική επαρχία ο μεγαλύτερος ευγενής της επαρχίας πήρε τον τίτλο του "κόμη της Μερκίας", ο κόμης αρχικά ήταν σύμβουλος του βασιλιά αλλά στα τελευταία χρόνια ο τίτλος μετατράπηκε σε κληρονομικό.

Κόμητες της Μερκίας
Έλφχιρ, κόμης της Μερκίας (957 - 983)
Έλφρικ Σιλντ (983 - 985)
Ούλφρικ Σποτ (? - 1004)
Έαντρικ Στρεόνα (1007 - 1017)
Λέοφγουιν, κόμης του Ουίς (1017 - 1032)
Λέοφρικ, κόμης της Μερκίας (1032 - 1057)
Έλφγκαρ, κόμης της Μερκίας (1057 - 1062)
Έντουιν, κόμης της Μερκίας (1062 - 1071)

Παραπομπές

Πηγές
Zaluckyj, Sarah & Feryok, Marge. Mercia: The Anglo-Saxon Kingdom of Central England (2001)

Βασιλείς της Μερκίας
Οίκος του Ικέλ
1984 (ταινία, 1984)

Το 1984 είναι βρετανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1984 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μάικλ Ράντφορντ, με βάση το ομότιτλο μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ. Με πρωταγωνιστές τον Τζον Χερτ, τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, τη Σουζάνα Χάμιλτον και τον Σίριλ Κούζακ, η ταινία ακολουθεί τη ζωή του Ουίνστον Σμιθ στην Ωκεανία, μια χώρα που διοικείται από μια ολοκληρωτική κυβέρνηση.

Η ταινία αποτελεί την τελευταία εμφάνιση του Μπάρτον και είναι αφιερωμένη σε αυτόν.

Βραβεία 
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο καλύτερης βρετανικής ταινίας της χρονιάς στα Βραβεία Βρετανικών Ταινιών της Evening Standard. Επίσης, κέρδισε το βραβείο Golden Tulip στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης το 1985.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 Behind the scenes of "1984" starring John Hurt and Richard Burton, ITN Source, 8 October 1984
 Movie stills from film.virtual-history.com

Ταινίες του 1984
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Δυστοπικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Πολιτικές δραματικές ταινίες
Πολιτικές θρίλερ ταινίες
Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Αλέξανδρος του Τεκ

Ο Αλέξανδρος (γερμ. Alexander, 14 Απριλίου 1874 – 16 Ιανουαρίου 1957) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν Πρίγκιπας του Τεκ, που το 1917 άλλαξε τον τίτλο του σε Κόμης του Άθλοουν.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου, Δούκα του Τεκ, και της Μαρίας Αδελαΐδας, κόρης του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ.

Ο Αλέξανδρος Αύγουστος Φρειδερίκος Γουλιέλμος Αλφρέδος Γεώργιος γεννήθηκε στο Ανάκτορο του Κένσινγκτον στο Λονδίνο. Σπούδασε στο Κολλέγιο Ήτον και στο Βασιλικό Στρατιωτικό Κολλέγιο του Σάντχερστ. Έλαβε μέρος κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε επιχειρήσεις στην Αφρική· για τη συμμετοχή του προήχθη στην ιεραρχία και του απονεμήθηκαν μετάλλια και διακρίσεις.

Η αδελφή του Μαρία ήταν σύζυγος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποποιήθηκε των γερμανικών τίτλων του και το ίδιο ζήτησε από τα άλλα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Ο Γεώργιος Ε΄ άλλαξε το όνομα του Οίκου του από Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα σε Ούινδσορ και έκανε τον Αλέξανδρο 1ο Κόμη του Άθλοουν. Το 1923 όρισε τον Αλέξανδρο ως γενικό διοικητή της Νότιας Αφρικής, σε αντικατάσταση -κατά συμβουλή του Στάνλεϋ Μπώλντουιν, πρωθυπουργού της Βρετανίας- του Αρθούρου, Δούκα του Κόννωτ. Ο Αλέξανδρος έμεινε εκεί ως αντιβασιλέας ως το 1930.

Έγινε καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ως το 1940, οπότε ορίστηκε γενικός κυβερνήτης του Καναδά από τον Γεώργιο ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενίσχυσε τον Καναδά στην προσπάθειά του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και φιλοξένησε Βρετανούς και Αμερικανούς πολιτικούς. Όταν επέστρεψε ήταν στην επιτροπή για την οργάνωση της τελετής στέψης της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1957 απεβίωσε στο Ανάκτορο του Κένσινγκτον και ετάφη στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1904 την Αλίκη, κόρη του Λεοπόλδου, Δούκα του 'Ώλμπανυ, και είχε τέκνα:
 Μέυ (1906 - 1994), παντρεύτηκε τον Χένρυ Έιμπελ Σμιθ, αξιωματικό και κυβερνήτη του Κουίνσλαντ. 
 Ροβέρτος (1907 - 1928), Υποκόμης του Τρεμάτον. Απεβίωσε σε τροχαίο.
 Μαυρίκιος Φραγκίσκος Γεώργιος (29 Μαρτίου - 14 Σεπτεμβρίου 1910).

Εξωτερικές πηγές
 Website of the Governor General of Canada entry for Lord Athlone
The Canadian Encyclopedia entry for Lord Athlone
"The Late Earl of Athlone" Tributes to the Earl of Athlone by members of the House of Lords, 22 January 1957, as reported in Hansard

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Γενικοί κυβερνήτες της Νότιας Αφρικής
Γενικοί Κυβερνήτες του Καναδά
Νίνα Κουλάγκινα

Η Νίνα Κουλάγκινα (, 1926 - 1990) ήταν Ρωσίδα μέντιουμ με ψυχοκινητικές ικανότητες που έγινε παγκόσμια διάσημη στη δεκαετία του 1960.

Από το 1963 έως το 1966 ο καθηγητής Λεονίντ Βασίλιεφ, καθώς και ο Γιάκοβ Πετρόβιτς Τερλέσκι διενέργησαν πειράματα στο Λένινγκραντ, κατά τα οποία η Κουλάγκινα μετακίνησε διάφορα αντικείμενα πάνω σε ένα τραπέζι δίχως να τα αγγίζει. Τα πειράματα περιλάμβαναν τη χρήση και μη μεταλλικών αντικειμένων, όπως σπίρτα και τσιγάρα, καθώς και την χρήση γυάλινου κώδωνα για την επικάλυψή τους. Με τα χέρια της έκανε τη μαγνητική βελόνα μιας πυξίδας να περιστρέφεται, ενώ λένε ότι έκανε τη καρδιά ενός βατράχου να σταματήσει. Το πιο εντυπωσιακό πείραμα ήταν μια αιωρούμενη μπάλα.

Βιβλιογραφία 
 Hans Bender: Unser sechster Sinn. Telepathie, Hellsehen, Spuk. Rowohlt Taschenbuch Verlag, 1973, ISBN 3-499-16796-4.
 Martin Ebon: PSI in der UDSSR. Langen Müller Verlag, München/Wien 1977, ISBN 3-7844-16632.
 Leonid L. Wassiliew: Experimentelle Untersuchungen zur Metallsuggestion. Bern/München 1965.

Φιλμογραφία 
 1975: ταξίδι στο Επέκεινα – ο κόσμος του Υπερφυσικού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
IMDbIdnm2009298IMDbIdnm2009298
 The ‘Psychic Powers’ of Nina Kulagina. 
 Unusual Powers of Mind Over Matter.

Επιμέρους στοιχεία 

Παραψυχολογία
Ρώσοι
Ουίγκμουντ της Μερκίας

Ο Ουίγκμουντ της Μερκίας (Wigmund, πέθανε το 840) βασιλιάς της Μερκίας (839 - 840) ήταν γιος και διάδοχος του Ουίγκλαφ της Μερκίας, πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι πέθανε πριν από τον πατέρα του αφού δεν είναι τίποτα βέβαιο πέρα από μια σύντομη συμβασιλεία μαζί του. Είναι ο πατέρας του Ουίγκσταν ο οποίος παραιτήθηκε την ίδια χρονιά (840) υπέρ του θείου του Μπέορθγουλφ της Μερκίας για να εισέλθει σε μοναστήρι και βρήκε αργότερα μαρτυρικό θάνατο από τον γιο του Μπέορθγουλφ Μπέορτφριθ (849). Ο Ουίγκμουντ παντρεύτηκε την Έλφλιντ της Μερκίας κόρη του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας γι'αυτό πολλοί πιστεύουν ότι ο Κέολγουλφ Β΄ της Μερκίας τελευταίος εκπρόσωπος της Δυναστείας "C" είναι απόγονος του Ουίγκμουντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ουίγκμουντ

Βασιλείς της Μερκίας
Μητροπολίτης Πισιδίας Σωτήριος

Ο Μητροπολίτης Πισιδίας Σωτήριος Τράμπας (1929-2022) ήταν Ελληνορθόδοξος Μητροπολίτης.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Άρτα το 1929. Φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1951. 

Χειροτονήθηκε  Διάκονος τό 1956. Υπηρέτησε σαν Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μηθύμνης. Το 1960 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και έλαβε και το οφίκκιο του Αρχιμανδρίτη. Κατά τα έτη 1965-1968 υπηρέτησε ως στρατιωτικός Ιεροκήρυκας. Στη συνέχεια διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, μέχρι τον Δεκέμβριο 1973. Τον Νοέμβριο του 1975 διορίσθηκε (με απόσπαση) Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Σεούλ, και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Απω Ανατολής. Εργάστηκε για την αναδιοργάνωση της εκεί Ορθόδοξης Ιεραποστολής και της Ορθοδόξης Κοινότητας και μερίμνησε για την επέκταση της Ορθόδοξης Ιεραποστολής και σε άλλες περιοχές της Νότιας Κορέας.

Τό 1982 διορίσθηκε Διευθυντής του Θεολογικού Σεμιναρίου «Ἅγιος Νικόλαος» Σεούλ και το 1986 Πρόεδρος του Ιεραποστολικού Οργανισμού (που συστήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) και το οποίο αναγνωρίστηκε από τις Κορεατικές αρχές με την επωνυμία Orthodox Eastern Mission. Το 1993 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Νέας Ζηλανδίας, υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ζήλων. Το 1995 διορίσθηκε Προϊστάμενος του νεοσύστατου ιεραποστολικού Ιδρύματος Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Τό 1999 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης Σεούλ για την 25ετή υπηρεσία του στην Κορέα, και το 2000 Επίτιμος Δημότης Παπάγου Ἀθηνών. Έχει λάβει το βραβείο Ιερέως του Ιδρύματος Γεώργη και Κατίγκω Λαιμού» και έχει βραβευθεί επίσης από την Ακαδημία Αθηνών. Στις 20 Ἀπριλίου 2004 εξελέγη Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Κορέας.

Στις 27 Μαΐου 2008, μετά από οικειοθελή παραίτηση, η Αγία και Ιερά Σύνοδος τον μετέθεσε στην Ιερά Μητρόπολη Πισιδίας. Απεβίωσε στη Σεούλ της Νότιας Κορέας στις 10 Ιουνίου 2022.

Παραπομπές 

Σωτήριος
Σωτήριος
Έλληνες ιεράρχες
Έλληνες κληρικοί
Ανατολικός Ορθόδοξος κλήρος
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μητροπολίτης Κορέας Αμβρόσιος

Ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος (κατά κόσμον Αριστοτέλης Ζωγράφος) είναι ο Ελληνορθόδοξος Μητροπολίτης Κορέας.

Σύνοψη 
Γεννήθηκε στην Αίγινα στις 15 Μαρτίου 1960, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Το 1983 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1985 και Πρεσβύτερος το 1991.

Ως κληρικός υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Νικαίας (υπεύθυνος Γραφείου Νεότητος και του ιδιαιτέρου Γραφείου του Μητροπολίτου Νικαίας Γεωργίου Παυλίδου) και στην Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Κατά τα έτη 1988-1989 εργάσθηκε στην περιώνυμο βιβλιοθήκη και πινακοθήκη της Ιεράς Μονής του Θεοβαδίστου Όρους Σινά. Το διάστημα 1991-1993 με υποτροφία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής μετεκπαιδεύθηκε στην Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, Η.Π.Α., από όπου έλαβε το δίπλωμα Th.M. (Πατρολογίας) και κατά τα έτη 1993-1996, με υποτροφία της Θεολογικής Σχολής του Princeton (PTS), παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην εν λόγω Σχολή και στο Princeton University, και έλαβε το δίπλωμα Th.M. (Εκκλησιαστικής Ιστορίας και Ιστορίας Τέχνης), εργαζόμενος παραλλήλως για την συγγραφή της διδακτορικής διατριβής του.

Κατά τα έτη των μεταπτυχιακών σπουδών του στην Αμερική (1991-1996), υπηρέτησε αφ’ ενός ως περιοδεύων ιεροκήρυκας στις ελληνορθόδοξες Κοινότητες της περιοχής New England, απεσταλμένος της Ιεράς Μητροπόλεως Βοστώνης, αφ’ ετέρου ως εφημέριος στις Ελληνορθόδοξες Κοινότητες Αγίας Βαρβάρας και Αγίας Τριάδος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1998 αναγορεύθηκε αριστούχος Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στις 23 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους μετέβη στην Κορέα για να εργαστεί ιεραποστολικώς στην τοπική Ορθόδοξο Εκκλησία, στην οποία υπηρέτησε ως ιερατικός προϊστάμενος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Σεούλ και ως Πρωτοσύγκελλος της νεοϊδρυθείσης Ιεράς Μητροπόλεως Κορέας.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2005 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Βοηθός παρά τω Μητροπολίτη Κορέας Επίσκοπος, με τον τίτλον της πάλαι ποτε διαλαμψάσης Επισκοπής Ζήλων και στις 28 Μαΐου 2008 Μητροπολίτης Κορέας.

Παραλλήλως προς την εκκλησιαστική διακονία του στη Ιερά Μητρόπολη Κορέας υπηρετεί και ως Καθηγητής στο νεοσύστατο Τμήμα Ελληνικών και Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου HUFS.

Αμβροσιος
Έλληνες ιεράρχες
Έλληνες κληρικοί
Ανατολικός Ορθόδοξος κλήρος
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παύλος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο Παύλος-Φρειδερίκος, γερμ. Paul-Friedrich (15 Σεπτεμβρίου 1800 - 7 Μαρτίου 1842) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκεμβούργου-Σβερίν (1837-1842).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Ελένης Παύλοβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Παύλου Αυτοκράτορα της Ρωσίας.

Γεννήθηκε στο Λούντβιχλουστ και σπούδασε στη Γενεύη, στην Ιένα και στο Ροστόκ. Το 1819 απεβίωσε ο πατέρας του και έγινε διάδοχος του Μ.Σβερίν· το 1837 απεβίωσε ο πάππος του Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄ και έγινε μέγας δούκας του Μ.Σβερίν. Κατά τη διακυβέρνησή του βελτίωσε την υποδομή και το νομικό σύστημα και μετακίνησε την έδρα της κυβέρνησης από τον Λούντβιχσλουστ στο Σβερίν. 

Ενδιαφέρθηκε ευρέως για στρατιωτικά θέματα και δαπάνησε τον περισσότερο χρόνο του εκπαιδεύοντας τους στρατιώτες του. Όταν έγινε μεσήλικας υιοθέτησε έναν πιο απολαυστικό τρόπο ζωής και προτιμούσε μόνο τη συντροφιά της ερωμένης του. Το 1842, καθώς έσπευσε σε μία πυρκαγιά στην πρωτεύουσα, κρυολόγησε και απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 42 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1822 την Αλεξανδρίνα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Β΄, μεγάλος δούκας του Μ.Σβερίν.
 Λουίζα 1824-1859, παντρεύτηκε τον Ούγο πρίγκιπα του Βίνντις-Γκρετς.
 Γουλιέλμος 1827-1879, δούκας του Μ.Σβερίν.
Από την ερωμένη του Καταρίνα κόμισσα Χάουκε, αδελφή της Γιούλιας (συζύγου του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Έσσης & παρά τω Ρήνω) είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Παύλος-Φρειδερίκος 1832-1903.
 (νόθη) Ελένη-Αικατερίνη 1835-1915, άγαμη.

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος Φραγκίσκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Β΄, γερμ.  Friedrich-Frank ΙΙ (28 Φεβρουαρίου 1823 - 15 Απριλίου 1883) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1842-1883).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Παύλου-Φρειδερίκου δούκα του Μ.Σβερίν και της Αλεξανδρίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Λούντβιχσλουστ. Το 1837 απεβίωσε ο προπάππος του και έγινε διάδοχος του Μ.Σβερίν. Εκπαιδεύτηκε ιδιωτικά ως το 1838, μετά παρακολούθησε το Ινστιτούτο Μπλόχμανν στη Δρέσδη και έπειτα το Πανεπιστήμιο της Βόννης (Μπονν). Το 1842 απεβίωσε ο πατέρας του και έγινε μέγας δούκας του Μ.Σβερίν.

Υπηρέτησε στο Γενικό Επιτελείο του στρατάρχη Φρειδερίκου κόμη του Βράνγκελ κατά τον Β΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ. Στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο διοίκησε τις δυνάμεις, που κατέλαβαν τη Λειψία (Λάιπτσιχ) και πολιόρκησαν τη Νυρεμβέργη. Επίσης έλαβε μέρος στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο, κατά τη διάρκεια, του οποίου έγινε διοικητής της Ρενς και διοίκησε τις Γερμανικές δυνάμεις που πολιόρκησαν την Τουλ. Κατά την πολιορκία τού Παρισιού υπεραμύνθηκε τις Πρωσικές δυνάμεις από την επίθεση του Στρατού του Λίγηρα (Λουάρ). Νίκησε τους Γάλλους στις μάχες του Μπων-Λα Ρολάνντ και Μπωζενσύ. 

Ήταν εξάδελφος του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας, που τον έκανε στρατηγό του και του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας, που τον έκανε στρατάρχη. Το 1883 απεβίωσε στο Σβερίν και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1849 την Αυγούστα των Ρόις, κόρη του Ερρίκος ΞΓ΄ πρίγκιπα του Κέστριτς και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Γ΄ 1851-1897, μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Παύλος-Φρειδερίκος 1852-1923, πρίγκιπας του Μ.Σβερίν.
 Μαρία (Μαρία Παύλοβνα) 1854-1920, παντρεύτηκε τον Βλαδίμηρο Αλεξάνδροβιτς των Σ.Χ.Γκόττορπ μεγάλο δούκα της Ρωσίας.
 Ιωάννης-Αλβέρτος 1857-1920, κυβερνήτης του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ.

Το 1862 απεβίωσε η Αυγούστα και ο Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1864 με την Άννα, κόρη του Καρόλου πρίγκιπα της Έσσης(-Ντάρμστατ) & παρά τω Ρήνω και είχε τέκνα:
 Άννα 1865-1882, απεβίωσε 17 ετών.

Το 1865 απεβίωσε η Άννα και έκανε τρίτο γάμο το 1868 με τη Μαρία, κόρη του Αδόλφου πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ-Αλεξανδρινή 1869-1955, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Αύγουστο Β΄ μεγάλο δούκα του Όλντενμπουρκ.
 Φρειδερίκος-Γουλιέλμος 1871-1897, απεβίωσε 26 ετών.
 Αδόλφος-Φρειδερίκος 1873-1969, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Ερρίκος 1876-1934, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Κόρη του ήταν η:
 Τζουλιάνα βασίλισσα της Ολλανδίας.

Αναφορά σε Πηγές

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄ (γερμ. Friedrich Franz III, 19 Μαρτίου 1851 - 10 Απριλίου 1897) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1883-1897).

Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Φραγκίσκος Παύλος Νικόλαος Ερνέστος Ερρίκος γεννήθηκε στο ανάκτορο Λούντβιχσλουστ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αυγούστας, κόρης του Ερρίκου ΞΓ΄ του Ρόις-Κέστριτς.

Το 1883 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Υπέφερε από νέος από άσθμα και σοβαρές αναπνευστικές δυσκολίες. Δεν μπορούσε να ζήσει στη βόρεια Ευρώπη, έτσι εγκαταστάθηκε στις ακτές της Μεσογείου. Η ομοφυλοφιλία του ήταν ένα κοινό μυστικό.

Το 1897 απεβίωσε στις Κάννες. Αρχικά αναφέρθηκε ότι αυτοκτόνησε πέφτοντας από γέφυρα· η επίσημη αναφορά ήταν ότι στον κήπο του αντιμετώπισε δυσκολίες στην αναπνοή, παραπάτησε και έπεσε από έναν τοίχο. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Φραγκίσκος Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία Μιχαηλόβνα, κόρη του Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας. Η Αναστασία ήταν εξαδέλφη της Όλγας, συζύγου του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας. Είχε τέκνα:.
 Αλεξανδρινή 1879-1952, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Ι΄ της Δανίας (Οίκος Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ).
 Φρειδερίκος Θ΄ της Δανίας.
 Άννα Μαρία της Ελλάδας.
 Φρειδερίκος Φραγκίσκος Δ΄ 1882-1945, Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Καικιλία 1886-1954, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Χοεντσόλλερν, διάδοχο της Γερμανίας.

Αναφορές στη Λογοτεχνία
 Bernd-Ulrich Hergemöller, Mann für Mann, pages 253
 Hans von Tresckow, Von Fürsten und anderen Sterblichen, Erinnerungen eines Kriminalkommisars, 1922, Berlin, page 89

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Μεκλεμβούργου
ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Λεοπόλδος Α΄ της Βάδης

Ο Λεοπόλδος, γερμ. Leopold (29 Αυγούστου 1790 - 24 Απριλίου 1852) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μέγας δούκας του Μπάντεν (1830-1852).

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου-Φρειδερίκου μέγα δούκα του Μπάντεν και της Λουίζας-Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου-Ερρίκου-Φιλίππου Γκέγιερ βαρόνου φον Γκέγιερσμπερκ, αντισυνταγματάρχη.

Το 1801 απεβίωσε ο πρωτότοκος Κάρολος-Λουδοβίκος και το 1811 ο πατέρας τους. Τον διαδέχθηκε ο γιος του πρωτότοκου Κάρολος, που δεν είχε άρρενες απογόνους. Το 1817 απεβίωσε ο δευτερότοκος και το επόμενο έτος ο Κάρολος, που τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Λουδοβίκος Α΄, που ήταν άγαμος. Έτσι το 1830 τον διαδέχθηκε ο Λεοπόλδος.

Το 1852 απεβίωσε στην Καρλσρούη και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος Β΄, άγαμος και μετά ο Φρειδερίκος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1819 με τη Σοφία των Σ.Χ.Γκόττορπ. κόρη του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και είχε τέκνα:
 Αλεξανδρίνα 1820-1904, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
 Λουδοβίκος Β΄ 1824-1858, μέγας δούκας του Μπάντεν.
 Φρειδερίκος Α΄ 1826-1907, μέγας δούκας του Μπάντεν.
 Γουλιέλμος 1829-1897, πρίγκιπας του Μπάντεν.
 Κάρολος 1832-1906, παντρεύτηκε μοργανατικά τη Ροζαλή φον Μπόιστ.
 Μαρία 1834-1899, παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Λεοπόλδο 4ο πρίγκιπα του Λάινινγκεν.
 Καικιλία-Αυγούστα (Όλγα Φεοντόροβνα) 1839-1891, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς των Σ.Χ.Γκόττορπ μεγάλο δούκα της Ρωσίας.

Πηγές
 Schulze, Hermann. Die Hausgesetze der regierenden deutschen Fürstenhäuser, vol. 1. Jena, 1862, pages 165-69.
 Huberty, Michel; Giraud, Alain; Magdelaine, F.; B. (1991). L'Allemagne Dynastique, Tome VI. France: Laballery. pp. 108, 113–114, 120–121, 141–142. ISBN 2-901138-06-3.
 Le livre d'or de l'ordre de Léopold et de la croix de fer, Volume 1 /Ferdinand Veldekens

Παραπομπές 

Οίκος του Τσέρινγκεν
Η Νεκρή Νύφη

Η νεκρή νύφη (αγγλικός τίτλος: Corpse Bride) είναι βρετανοαμερικανική stop-motion κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων φαντασίας που σκηνοθετήθηκε από τον Μάικ Τζόνσον και τον Τιμ Μπάρτον και γράφτηκε από τον Τζον Όγκουστ, την Κάρολαϊν Τόμσον και την Πάμελα Πέτλερ. Η ταινία είναι βασισμένη σε χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Μπάρτον και Κάρλος Γρέιντζελ. Το σενάριο τοποθετείται σε μία φανταστική βικτωριανή εποχή σε ένα χωριό την Ευρώπη. Οι ηθοποιοί που δίνουν τις φωνές τους στους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες είναι οι Τζόνι Ντεπ ως Βίκτορ, Ελένα Μπόναμ Κάρτερ ως η νεκρή νύφη Έμιλι. Η νεκρή νύφη είναι η τρίτη ταινία spot-motion σε παραγωγή Τιμ Μπάρτον και η πρώτη που σκηνοθετείται από τον ίδιο, καθώς και η πρώτη ταινία του που διανεμήθηκε από την Warner Bros. Pictures. Η ταινία αφιερώθηκε στον εξέχον παραγωγό Τζο Ρανφτ, ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια της παραγωγής.

Η ταινία σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, και επίσης προτάθηκε στα 78α βραβεία Ακαδημίας για την Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, αλλά έχασε από το Γουάλας και Γκρόμιτ στον τεράστιο λαχανόκηπο, στο οποίο επίσης πρωταγωνιστεί η Κάρτερ. Η νεκρή νύφη γυρίστηκε με τη χρήση της κάμερας Canon EOS-1D Mark II και όχι με κάμερες 35mm που χρησιμοποιήθηκαν για την προηγούμενη ταινία του Μπάρτον, Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (1993).

Συμμετοχές 
Η ταινία προβλήθηκε στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο των ειδικών προβολών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί  σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 

Ταινίες του 2005
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν
Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες σκοτεινής φαντασίας
Ταινίες σε σκηνοθεσία Τιμ Μπάρτον
Μίραλεμ Πιάνιτς

Ο Μίραλεμ Πιάνιτς (Miralem Pjanić, γενν. 2 Απριλίου 1990) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην τουρκική Μπεσίκτας (δανεικός από την ομάδα της Φ.Κ Βαρκελώνης), καθώς και στην Εθνική Βοσνίας.

Σταδιοδρομία

Σε συλλόγους 
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2007 από τη Μετς και την επόμενη χρονιά υπέγραψε στη Λιόν. Το 2011 πήρε μετεγγραφή για τη Ρόμα, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2016. Τη τελευταία σεζόν του στη Ρόμα (2015-2016) αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α. Επίσης, το 2015 ήταν 55ος στους 100 καλύτερους ποδοσφαιριστές του κόσμου, σύμφωνα με την Guardian.

Το 2016 υπέγραψε στη Γιουβέντους, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ιταλίας το 2017 και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον τη σεζόν 2016-2017 αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α και στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ.

Σε εθνικές ομάδες 
Ο Πιάνιτς είχε το δικαίωμα να παίξει στις ομαδες νέων του Λουξεμβούργου, καθώς πέρασε εκεί την παιδική του ηλικία. Έτσι, έπαιξε στις Εθνικές Νέων του Λουξεμβούργου από το 2006 ως το 2007.

Ωστόσο, επέλεξε να αγωνιστεί στην Εθνική Ανδρών της Βοσνίας. Το πρώτο του παιχνιδι ήταν το 2008 με αντίπαλο τη Βουλγαρία. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014.

Παραπομπές

Βόσνιοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Λουξεμβούργιοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Λουξεμβούργιοι με καταγωγή από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
FIFA Century Club
Εύμοιρο Ξάνθης

To Εύμοιρο είναι οικισμός του δήμου Ξάνθης στο νομό Ξάνθης. Βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ξάνθης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.272 κατοίκους (2011).Το Εύμοιρο φημίζεται για το σχολείο τους που έχει συμμετάσχει σε έναν κι όχι τον μόνο διαγωνισμό στο οποίο το θέμα ήταν οι λαχανόκηποι κι έχουν πάρει πολλά βραβεία. Ο οικισμός αυτός έχει πολλά είδη απασχόλησης παιδιών γιατί το 2/3 του πληθυσμού του είναι παιδιά της ηλικίας 2-13.

Ιστορία
Τη δεκαετία του '90, στον οικισμό εγκαταστάθηκαν ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση .Έπειτα άρχιζαν να καλλιεργούν τον τόπο. Το Εύμοιρο είχε κιόλας την δικιά της ομάδα ποδοσφαίρου Β' Εθνικής αλλά δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει διοτί την κατέργησαν . Πλέον ο οικισμός  έχει το δικό του δημοτικό σχολείο, το νηπιαγωγείο, το παιδικό σταθμό του μέχρι και το δικό του μαγαζί και ουζερί.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Ξάνθης
Κουρσουμλί Αν

Το Κουρσουμλί Αν (τουρκικά: Kurşunlu han, ) είναι ένα Οθωμανικό χάνι που βρίσκεται στην Παλιά Πόλη των Σκοπίων της Βόρειας Μακεδονίας. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στην περιοχή του Μουσείου της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ έχει λειτουργήσει ως πανδοχείο και φυλακή.

Το Κουρσουμλί Αν χτίστηκε τον 15ο ή 16ο αιώνα. Υπήρχαν στάβλοι για 100 άλογα.

Οι τοίχοι σχηματίζουν ένα τετράγωνο, αλλά η στέγη αποτελείται από σχήμα θόλου πυραμίδας. Οι τρούλοι ήταν αρχικά καλυμμένοι με μόλυβδο, και γι'αυτό το χάνι ονομάζεται και "Παζάρι του Μόλυβδου". Τα δωμάτια στο ισόγειο χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες, ενώ ο πάνω όροφο για τα υπνοδωμάτια. Το κτίριο επίσης είχε δωμάτια για τα ζώα.

Παραπομπές 

Μουσεία στη Βόρεια Μακεδονία
Οθωμανική αρχιτεκτονική
Καραβανσεράι στη Βόρεια Μακεδονία
Το Άξιον Εστί (ποίημα)

Το Άξιον Εστί είναι μια ποιητική σύνθεση που γράφτηκε από τον Οδυσσέα Ελύτη και κυκλοφόρησε το 1959. Εν πολλοίς ήταν αυτό που χάρισε στον δημιουργό του το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, κάνοντάς τον έτσι τον 2ο Έλληνα που τιμήθηκε με το ανώτερο βραβείο της παγκόσμιας Λογοτεχνίας (είχε προηγηθεί ο Γιώργος Σεφέρης το 1963).

Τα μέρη του Άξιον Εστί είναι τα ακόλουθα:

  Η Γένεσις, Εισαγωγή – Τότε είπε τοτε
  Ιδού εγώ λοιπόν 
  Η πορεία προς το μέτωπο 
  Ένα το χελιδόνι 
  Τα θεμέλια μου στα βουνά 
  Με το λύχνο του άστρου 
  Η Μεγάλη Έξοδος 
  Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ 
  Ναοί στο σχήμα του ουρανού (ορχηστρικό) 
  Της αγάπης αίματα 
  Ναοί στο σχήμα του ουρανού 
  Προφητικόν 
  Ανοίγω το στόμα μου 
  Σε χώρα μακρινή 
  Το Δοξαστικόν σημα
Αυτα και πολλα αλλα εγιναν αργοτερα διασκευη απ'τον Μικη Θεοδωρακη τραγουδια κατα της χουντας 

Ελληνικά ποιήματα
Οδυσσέας Ελύτης
Φεντερίκο Μπερναρντέσκι

Ο Φεντερίκο Μπερναρντέσκι (Federico Bernardeschi, 16 Φεβρουαρίου 1994) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στη Γιουβέντους και στην Εθνική Ιταλίας.

Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2013 από τη Φιορεντίνα, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2017. Στο ενδιάμεσο, είχε δοθεί δανεικός για μία σεζόν (2013-2014) στην Κροτόνε. Τον Ιούλιο του 2017 υπέγραψε στη Γιουβέντους.

Στην εθνική ομάδα παίζει από τον Μάρτιο του 2016, όταν και έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα με την Ισπανία. Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Euro του 2016, όπου αγωνίστηκε στον αγώνα με την Ιρλανδία. Επίσης, έπαιξε σε αγώνες για τα Προκριματικά του Μουντιάλ του 2018.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κροτόνε
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020