joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λούκας Ποντόλσκι

Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Ο Λούκας Ποντόλσκι (Γερμανικά: Lukas Josef Podolski, 4 Ιουνίου 1985) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός και είναι αριστεροπόδαρος.

Ανήκει στη Γκούρνικ Ζάμπζε και μέχρι το 2017 ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα της Γερμανίας.

Γκούρνικ Ζάμπζε 
Στις 6 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε από την πολωνική Γκούρνικ Ζάμπζε, έχοντας υπογράψει μονοετές συμβόλαιο.

Προσωπική Ζωή 
Γεννήθηκε στο Γκλίβιτσε της Πολωνίας. Το 1987 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην τότε Δυτική Γερμανία ως παλιννοστούντες.

Τίτλοι

Σύλλογοι 
  Μπάγερν Μονάχου
 Πρωτάθλημα Γερμανίας: 2007–08
 Κύπελλο Γερμανίας: 2007–08
 Λιγκ Καπ Γερμανίας: 2007
  Γαλατασαράι
Κύπελλο Τουρκίας: 2015–16
Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2015, 2016

Εθνική Γερμανίας 
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου: 2η θέση το 2008
 Παγκόσμιο Κύπελλο: Τρίτος το 2006 και το 2010

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος του παίκτη

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U18
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Ποδοσφαιριστές Αντάλιασπορ
Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β
Γερμανοί πολωνικής καταγωγής
FIFA Century Club
Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ποδοσφαιριστές Βίσελ Κόμπε
Γέζι Ντούντεκ

Ο Γέρζι Χένρικ Ντούντεκ (πολωνική γλώσσα: Jerzy Henryk Dudek, γενν. 23 Μαρτίου 1973) είναι παλαίμαχος Πολωνός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Σταδιοδρομία 
Ο Γέρζι Ντούντεκ έχει αγωνιστεί στις Κονκόρντια Κνούροβ και Σόκολ Τίχι, ενώ από το 1996 και έπειτα έχει αγωνιστεί στις Φέγενορντ, Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη, αποκρούοντας τις εκτελέσεις πέναλτι των Αντρέα Πίρλο και Άντριι Σεφτσένκο. 
Μέχρι το 2011 αγωνίστηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας (2007-2008) και κυπελλούχος (2011). Το <<κύκνειο άσμα>> του με τη φανέλα των «μερένχες» ήταν το παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής της Πριμέρα Ντιβιζιόν , όπου οι Μαδριλένοι αντιμετώπισαν την ήδη υποβιβασμένη ομάδα της Αλμερία στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου και την συνέτριψαν με 8-1. Ο Ντούντεκ βρισκόταν βασικός κάτω από τα γκολπόστ και αγωνίστηκε μέχρι το 79ο λεπτό της αναμέτρησης, όπου αντικαταστάθηκε από τον νεαρό τερματοφύλακα Ζέσους. Με δάκρυα στα μάτια, ο Πολωνός τερματοφύλακας άκουσε για τελευταία φορά το χειροκρότημα από τους οπαδούς των Μαδριλένων που βρίσκονταν στο γήπεδο. Αυτή ήταν μόλις η δεύτερη συμμετοχή του με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σε επίσημο αγώνα.
Με την Εθνική ομάδα της Πολωνίας έχει 59 συμμετοχές, ανάμεσά τους και οι τρεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002 στην Άπω Ανατολή (Ιαπωνία-Νότια Κορέα).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γέρζι Ντούντεκ στο 90minut.πλ 
 Επίσημη ιστοσελίδα του παίκτη 

Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ
Ποδοσφαιριστές Κονκόρντια Κνούροβ
Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Τίχι
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Rede Globo

Το Rede Globo , ή απλά Globo, είναι ένα τηλεοπτικό δίκτυο της Βραζιλίας, που δημιουργήθηκε από τον «μεγιστάνα των μίντια» Ρομπέρο Μαρίνο στις 26 Απριλίου του 1965. Ανήκει στον όμιλο επιχειρήσεων Organizações Globo. Αποτελεί το τέταρτο μεγαλύτερο ιδιωτικό τηλεοπτικό διαφημιστικό δίκτυο στον κόσμο και έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς σαπουνόπερων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα του Rede Globo

Τηλεοπτικοί σταθμοί της Βραζιλίας
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1965
Στρατός των Ζαπατίστα για την Εθνική Απελευθέρωση

Ο Στρατός των Ζαπατίστα για την Εθνική Απελευθέρωση (ισπανικά: Ejercito Zapatista de Liberacion Nacional, EZLN) είναι ακροαριστερό-ελευθεριακό πολιτικό και στρατιωτικό κίνημα που ξεκίνησε τη δράση του με την κατάληψη της πρωτεύουσας της πολιτείας Τσιάπας του Μεξικού.

Η εξέγερση επεκτάθηκε σταδιακά σε άλλες πολιτείες του νότιου Μεξικού, με βασικά αιτήματα στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης, αναδιανομή της γης και διατροφή για τους ιθαγενείς Ινδιάνους. Αρχηγός δεν υπάρχει, αλλά βασικοί ομιλητές του κινήματος είναι ο Σουμπκομαντάντε Μάρκος, ο Σουμπκομαντάντε Μοϊσές και η Σουμπκομαντάντε Ελίσα.

Το κίνημα εκτός από στρατιωτικό χαρακτήρα έχει και οικονομικοκοινωνικές παραμέτρους. Από τις βασικές πρωτοβουλίες που εκπορεύτηκαν από το κίνημα είναι οι συνεταιρισμοί καφέ.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
E-BOOK: Asking questions with the Zapatistas: Reflections from Greece on our Civilizational Impasse (PDF ONLINE), Γιάβορ Ταρίνσκι, Θοδωρής Καρυώτης, Ιωάννα-Μαρία Μαραβελίδη, TRISE, 2022
Ζαπατίστας: Η Κριτική Σκέψη Απέναντι στην Καπιταλιστική Λερναία Ύδρα, 2020
Σαν τον Ζαπάτα και τον Τσε; Οι Zapatistas και οι Βολιβιανοί Cocaleros, Ακυβέρνητες πολιτείες, 2020
Zapatista του Blake Bailey, 2000

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
(ελληνικά) Ο νόμος των Ζαπατίστας: παρουσίαση των νόμων που θέσπισε ο EZLN
Επίσημος δικτυακός τόπος (ισπ.)
Ο Ζαπατιστικός Καφές,Συνεταιρισμός "Ο Σπόρος" 
Ο Λόγος είναι το Όπλο μας Κομαντάντε Μάρκος Κεφ. 1 (αγγλ.)
Τι το διαφορετικό έχουν οι Ζαπατίστα;
Γιορτασμός του αγώνα των Ζαπατίστα γυναικών

Δείτε επίσης
Σαπατιστικοί Συνεταιρισμοί Καφέ
Σύγκρουση στην Τσιάπας

Ακτιβισμός
Επαναστάσεις
Ιστορία του Μεξικού
Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Dodge Caliber

To Dodge Caliber ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge, από τον Φεβρουάριο του 2006 έως τις 23 Νοεμβρίου 2011. Το μοντέλο διατέθηκε αποκλειστικά σε αμάξωμα 5-πορτο hatchback, το οποίο ωστόσο έφερε σχεδιαστικά στοιχεία από αυτοκίνητα crossover SUV, με αποτέλεσμα να θεωρείται συχνά από αρκετά έντυπα ως station wagon ή ακόμα και ως crossover SUV. Κατά τα έτη παραγωγής του, υπήρξε το μικρότερο και φθηνότερο μοντέλο στην παλέτα της Dodge. Αντικατέστησε το Dodge Neon και αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 2012 από το Dodge Dart, το οποίο όμως σημείωσε ακόμα χαμηλότερη απήχηση και τελικώς διακόπηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016, χωρίς διάδοχο.

Εισαγωγή 

Το αρχικό πρωτότυπο αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005 και έφερε εμφανείς αισθητικές λεπτομέρειες και επιδράσεις από τα μεγαλύτερα μοντέλα της Dodge. Η εκδοχή προ-παραγωγής παρουσιάστηκε στις 10 Ιανουαρίου 2006 στο North American International Auto Show στο Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν. Για πρώτη φορά λανσαρίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Μάρτιο του 2006, για την σεζόν (model year) του 2007.

Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2006 και η εξαγωγή του διήρκησε έως τη σεζόν του 2010, όταν και διακόπηκε, μαζί και με όλα τα μοντέλα της Dodge και της Chrysler. Ο λόγος ήταν ότι η Fiat, μετά την εξαγορά του ομίλου Chrysler - Dodge - Jeep το 2009 (αμέσως μετά τη χρεωκοπία του αμερικανικού ομίλου, που οδήγησε το 2014 στη δημιουργία του πολυεθνικού ομίλου Fiat Chrysler Automobiles) αποφάσισε τότε να αποσύρει εντελώς τις Chrysler και Dodge από την Ευρώπη (στην οποία διατήρησε μόνο την Jeep από τις αμερικανικές εταιρείες) και να τις διατηρήσει ως μάρκες διαθέσιμες αποκλειστικά στην Αμερική, σε αντίθεση με τις παλαιότερες εξαγωγές τους. Η απόφασή της ειδικότερα για την Chrysler, όπως και έγινε, ήταν να επανατοποθετηθεί ως μια εταιρεία χαμηλότερου εμπορικού κόστους από το παρελθόν, ενώ για την Dodge να γίνει μια εταιρεία κατασκευής αποκλειστικά σπορ αυτοκινήτων και ιδίως muscle cars, όπως επίσης έγινε.

Πωλήσεις 

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

Αντικατάσταση του Caliber 

Η παραγωγή του Dodge Caliber έληξε στις 23 Νοεμβρίου 2011, αν και ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική τα τελευταία αντίτυπα πωλήθηκαν ως μοντέλα της σεζόν (model year) του 2012. Αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 2012 από το Dodge Dart, το οποίο είχε και ένα δίδυμο μοντέλο, το Chrysler 200.

Και τα δύο αυτά μοντέλα όμως, σημείωσαν εξ αρχής καταστροφικά χαμηλές πωλήσεις και τελικώς διακόπηκαν σύντομα, το 2016, χωρίς να υπάρξει μέχρι σήμερα διάδοχος για κανένα από τα δύο.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 2007-2012 Dodge Caliber review

Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Αμερικανικά αυτοκίνητα
Caliber
Mercury Mystique

To Mercury Mystique ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercury, που ήταν θυγατρική της Ford (η οποία την ίδρυσε το 1938 και τελικώς την απέσυρε οριστικά ως εταιρεία από την παραγωγή στις 4 Ιανουαρίου 2011). Το Mystique κατασκευάστηκε από τις 15 Αυγούστου 1994 έως τις 19 Νοεμβρίου 1999, και μαζί με το σχεδόν πανομοιότυπο Ford Contour, αντικατέστησαν τα Ford Tempo και Mercury Topaz αντίστοιχα.

Και τα δύο, Mystique και Contour, ήταν βασισμένα στο ευρωπαϊκό Ford Mondeo πρώτης γενιάς, ενώ και τα δύο μοντέλα κατασκευάζονταν στα ίδια εργοστάσια και μάλιστα ξεκίνησαν να παράγονται στις 15 Αυγούστου 1994 και έφτασαν στις αντιπροσωπείες των ΗΠΑ στις 29 Σεπτεμβρίου 1994.

Εμπορική τοποθέτηση 

Η παραγωγή του Mystique ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου 1994 και το μοντέλο έφτασε στην αγορά της Βόρειας Αμερικής το φθινόπωρο, για την σεζόν (model year) του 1995. Το Mystique και το κάπως φθηνότερο δίδυμο Ford Contour είχαν εμφανώς μεγαλύτερες διαστάσεις από τους προκατόχους τους (τα Mercury Topaz και Ford Tempo αντίστοιχα), καθώς είχαν προέλθει από το μεσαίο γερμανικό Ford Mondeo. Ως αποτέλεσμα, είχαν φτάσει στην τάξη μεγέθους της μεσαίας κατηγορίας D.

Από την άλλη όμως, θεωρήθηκαν από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό ως πολύ μικρών διαστάσεων για την μεσαία κατηγορία με βάση τα δεδομένα των ΗΠΑ και του Καναδά και οι πωλήσεις τους στα κράτη αυτά ήταν εξ αρχής μέτριες, παρά τις προσπάθειες της Ford να αυξήσει τους εσωτερικούς χώρους, με διαδοχικούς επανασχεδιασμούς των καθισμάτων που έγιναν κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1996.

Στις αρχές του 1997, ξεκίνησε αρκετά νωρίς η σεζόν του 1998, με μια εμφανή ανανέωση σε όλα τα Mystique και στα Contour, που βασίστηκε τότε στο λίφτινγκ της αισθητικής του ευρωπαϊκού Ford Mondeo, ένα λίφτινγκ που είχε μπει στην παραγωγή στις 1 Σεπτεμβρίου 1996 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη τον Οκτώβριο.

Τελικώς, η παραγωγή του Mystique έληξε στις 19 Νοεμβρίου 1999, αν και τα τελευταία αντίτυπα πωλήθηκαν ως μοντέλα της σεζόν του 2000, ενώ η παραγωγή του δίδυμου Contour έφτασε έως τις 18 Φεβρουαρίου 2000.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια 

Όπως και στο Ford Contour, όλα τα Mercury Mystique έφεραν στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους και, παρομοίως, από την σεζόν του 1998 τοποθετήθηκαν νέοι αερόσακοι δεύτερης γενιάς, που άνοιγαν με λιγότερη δύναμη από τους παλαιότερους.

Σε όλες τις εκδόσεις του Mystique υπήρχε και προαιρετικό Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS). Τις σεζόν του 1995 και του 1996, προσφερόταν και έξτρα Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), που μπορούσε να επεμβαίνει σε όλες τις πιθανές ταχύτητες, αλλά μετά παραδόξως διακόπηκε, όπως συνέβη τότε και στο Contour. Επίσης, παρομοίως με το Contour, ούτε στο Mercury Mystique υπήρξαν ποτέ πλευρικοί αερόσακοι.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 www.consumerguideauto.com/ 1995-2000 Mercury Mystique review

Μεσαία αυτοκίνητα
Mystique
Αμερικανικά αυτοκίνητα

en:Mercury Mystique
Δενδρική δομή

Η Δενδρική Δομή (αγγλ. Tree Structure) είναι ένας τρόπος να παραστήσουμε γραφικά την ιεραρχία μιας δομής και ονομάζεται έτσι γιατί μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο. 

Σε κάθε μία πεπερασμένη δενδρική δομή υπάρχει το ανώτατο μέλος που ονομάζεται ρίζα. Άπειρες δενδρικές δομές δεν έχουν ρίζες.
Οι γραμμές που ενώνουν τα μέλη ονομάζονται κλαδιά, τα μέλη που έχουν κλαδιά ονομάζονται κόμβοι, και τα μέλη που δεν έχουν κλαδιά ονομάζονται φύλα. 
Τα μέλη έχουν σχέσεις γονιού - παιδιού. Κάθε παιδί έχει μόνο έναν γονιό και υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι από μέλος σε μέλος.

Πληροφορική 

Η δενδρική δομή συναντάται στην πληροφορική σαν Δενδρο (Tree) ή ανάποδο Δένδρο.

Θεωρία Συνόλων 

Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία Συνόλων ως Δένδρο.

Θεωρία Γράφων 

Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία γράφων ως δένδρο. Η δενδρική δομή στην θεωρία γράφων δεν έχει πάντα κατεύθυνση και μπορεί να μην μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο.

Βιβλιογραφία 
 Donald E. Knuth, The Art of Computer Programming, Volume I: Fundamental Algorithms, 1968, Addison-Wesley, pp. 309–310.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Λειτουργικά συστήματα: Συστήματα αρχείων, δίσκοι, με παραδείγματα της δενδρικής δομής των συστημάτων αρχείων

Θεωρία συνόλων
Θεωρία γράφων

de:Baum (Datenstruktur)
ΑΦΚ Μπόρνμουθ

Η ΑΦΚ Μπόρνμουθ (αγγλικά: A.F.C. Bournemouth) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 1890 και η έδρα της βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη Μπόρνμουθ της νότιας Αγγλίας. Γήπεδο της ομάδας είναι το  Ντην Κορτ, χωρητικότητας 11.700 θεατών.

Ονομασία
Η Μπόρνμουθ ιδρύθηκε το 1890 με το όνομα «Μπόσκαμ Σαιντ Τζον'ς Ίνστιτιουτ Φούτμπωλ Κλαμπ» (Το Μπόσκαμ είναι προάστιο της πόλης Μπόρνμουθ). Το 1899 διαλύθηκε και ξαναδημιουργήθηκε την ίδια χρονιά με το όνομα «Μπόσκαμ Φούτμπωλ Κλαμπ». Το όνομα του συλλόγου άλλαξε το 1923 σε «Μπόρνμουθ & Μπόσκαμ Αθλέτικ Φούτμπωλ Κλαμπ» για να πάρει τελικώς η ομάδα το 1972 τη σημερινή της ονομασία, «Μπόρνμουθ Αθλέτικ Φούτμπωλ Κλαμπ».

Έμβλημα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα 

Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1890
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
 
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899
Πασκουαλίνο Ντε Σάντις

Ο Πασκουαλίνο Ντε Σάντις (Pasqualino De Santis, 24 Απριλίου 1927 - 23 Ιουνίου 1996) ήταν Ιταλός κινηματογραφιστής, βραβευμένος με Όσκαρ καλύτερης φωτογραφίαςγια την ταινία Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Πασκουάλε Ντε Σάντις στο Φόντι της Ιταλίας και ήταν αδερφός του σκηνοθέτη του κινηματογράφου Τζουζέπε Ντε Σάντις. Εργάστηκαν από κοινού στις ταινίες Non c'è pace tra gli ulivi, Uomini e lupi (1956), La strada lunga un anno (1958) και  La garçonnière (1960).

Συνεργάστηκε με τον Φραντσέσκο Ρόζι στις ταινίες C'era una volta (1967), Uomini contro (1970), Il caso Mattei (1972), Lucky Luciano (1974), Ο Χριστός Σταμάτησε στο Έμπολι (1979), Τρεις Αδερφοί (1981), Κάρμεν (1984), Το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου (1987), Ναπολιτάνικο Ημερολόγιο (1992) και La tregua (1996), ταινία γυρισμένη στην Ουκρανία, όπου ο ίδιος πέθανε.

Στους συνεργάτες του Ντε Σάντις ήταν και ο Λουκίνο Βισκόντι, με τις ταινίες Οι καταραμένοι (La caduta degli dei) (1969), Θάνατος στη Βενετία (Morte A Venezia) (1971), Η Γοητεία της Αμαρτίας (Gruppo di famiglia in un interno) (1974), Ο αθώος (L'Innocente) (1976), ο  Φεντερίκο Φελίνι με την ταινία Block notes di un regista (1969),  ο Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς  στην ταινία Ο κολασμένος της Βενετίας (The Honey Pot) (1966), ο Βιτόριο ντε Σίκα με την ταινία Amanti (1968), ο Τζόζεφ Λόουζι στην ταινία Η Δολοφονία του Τρότσκι (1972), ο Κάρλο Λιτσάνι  με το Torino nera (1972), ο Ρομπέρ Μπρεσόν με τα φιλμ Lancelot du Lac  (1974), Le diable probablement (1977), L'Argent (1982), με τον Έττορε Σκόλα (Μια ξεχωριστή μέρα (Una giornata particolare), 1977 καιLa terrazza, 1980) και τον Τζουλιάνο Μοντάλντο (με την τηλεοπτική σειρά Μάρκο Πόλο, 1982).

Βραβεία
Ο Ντε Σάντις κέρδισε ένα Βραβείο Όσκαρ το 1968 για την δουλειά του στην ταινία Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Φράνκο Τζεφιρέλι, ένα BAFTA και ένα Nastro d'Argento για την ταινία Θάνατος στη Βενετία, καθώς επίσης και 2 βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο, για την δουλειά του στις ταινίες Τρεις Αδερφοί και  Κάρμεν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο καλλιτέχνης στην IMDB

Βραβευμένοι με BAFTA
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας
Ιταλοί κινηματογραφιστές
Δανειστής έσχατης προσφυγής

Δανειστής έσχατης προσφυγής είναι ένα ίδρυμα που δίνει πίστωση όταν κανένα άλλο δεν μπορεί. Ο όρος αναφέρεται συνήθως στην κεντρική τράπεζα μίας χώρας, η οποία προσπαθεί να αποφύγει την χρεοκοπία των τραπεζών ή άλλων ιδρυμάτων που θεωρούνται συστημικά σημαντικά ή 'πολύ μεγάλα για να αποτύχουν'.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Τι είναι ο μηχανισμός ELA και πότε ενεργοποιείται Ναυτεμπορική

Τραπεζική
Χρούσσα Σύρου

Τα Χρούσσα (ή Χρούσα) είναι ένας οικισμός στη νότια πλευρά του νησιού της Σύρου και απέχει 8,5 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη.
 
Στα Χρούσσα υπάρχουν παραδοσιακά νεόκτιστα σπίτια, επαύλεις και παλιά μεγαλοπρεπή αρχοντικά, ενώ σε σχέση με διάφορα νησιά των Κυκλάδων, όπου τα τοπία είναι ξερά και έρημα, στο συγκεκριμένο χωριό υπάρχει αρκετά πυκνή βλάστηση.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Η Τοπική Κοινότητα Χρουσσών ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 269 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εκκλησιαστικά 
Στην κορυφή ενός λόφου δεσπόζει ο καθολικός ναός της Παναγίας της Φανερωμένης, ο οποίος χτίστηκε το 1890. Γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου και πλήθος πιστών παρακολουθεί εκείνη τη μέρα την υπαίθρια Θεία Λειτουργία. Δίπλα στο ναό υπάρχει το παλιό εξωκλήσι που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα.

Στο κέντρο του οικισμού έχουν χτιστεί δύο ορθόδοξοι ναοί: ο Ιερός Ναός του Άγιου Σπυρίδωνα (μονόχωρος κεραμοσκέπαστος ναός) που χτίστηκε το 1854 και ο Ιερός Ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου (μονόκλιτη βασιλικού ρυθμού), ο οποίος χτίστηκε το ίδιο έτος από του κατοίκους της πόλης που είχαν καταφύγει στα Χρούσσα για να αποφύγουν την επιδημία χολέρας.

Παιδική κατασκήνωση 
Στον οικισμό λειτουργούσε παλιά παιδική κατασκήνωση, όπου πρόσκοποι από όλη την Ελλάδα κατασκήνωναν το καλοκαίρι και έδιναν ζωή στην περιοχή με τις εκδηλώσεις τους. Επίσης, κατασκήνωναν και στρατιώτες-φαντάροι, όπου έκαναν ασκήσεις και βολές.

Η κατασκήνωση, όπου για δεκαετίες (από το 1950 μέχρι τις αρχές της νέας χιλιετίας) έδινε πνοή, έχει πλέον ερημώσει και καταστρέφεται. Μοναδικές εξαιρέσεις αποτελούν τα παιδιά που παίζουν μπάλα στο χωμάτινο γήπεδο του οικισμού και το μεγάλο γλέντι-θεσμός του νησιού το οποίο γίνεται την Πρωτομαγιά και διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Χρουσσών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Siros.gr 

Χωριά της Σύρου
Παρακοπή Σύρου

Η Παρακοπή είναι ένας μικρός οικισμός στην ενδοχώρα του νησιού της Σύρου.

Ο οικισμός αυτός υπήρξε θέρετρο της υψηλής κοινωνίας του νησιού σε παλαιότερες εποχές. Ανάμεσα στα δέντρα που ανθίζουν στην περιοχή (πεύκα, φιστικιές, οπωροφόρα δέντρα) έχουν χτιστεί επιβλητικές επαύλεις και μικροί λιθόκτιστοι πύργοι με περιποιημένους κήπους και πηγάδια. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται η εκκλησία του Σταυρού.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 229 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 
Syros.gr 

Χωριά της Σύρου
Γερμανός Ιεροσολύμων

Ο Γερμανός υπήρξε Έλληνας ιεράρχης και Πατριάρχης Ιεροσολύμων τον 16ο αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Πελοπόννησο. Ήταν μέλος του κλήρου του Πατριαρχείου της Ιερουσαλήμ, αγιοταφίτης, Ηγούμενος του Αγίου Σάββα. Ήταν προσφιλέστατος στον λαό ως ιερωμένος και διδάσκαλος.

Διαδέχτηκε τον Δωρόθεο Β΄ το 1537. Επί της πατριαρχίας του αντιμετώπισε ένταση των εξωτερικών γεγονότων. Το 1559 εξασφάλισε την άδεια της Υψηλής Πύλης για περιοδείες μοναχών προς συγκέντρωση βοηθημάτων και πολλές φορές είχε πάει ο ίδιος με αποστολή στην ακμάζουσα χώρα πέρα του Ιορδάνη για τον σκοπό αυτό. Έργο του ήταν η επιτυχής ανοικοδόμηση ναών και μοναστηριών.

Παραιτήθηκε λόγω γήρατος το 1579.

Παραπομπές

Πηγές

 

Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Έλληνες ιεράρχες
Σωφρόνιος Δ΄ Ιεροσολύμων

Ο Σωφρόνιος διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά τα έτη 1579 - 1607.

Εντάχθηκε στην Αδελφότητα του Αγίου Τάφου περί το 1540 και ήταν άνθρωπος μεγάλου ζήλου υπέρ της Εκκλησίας. Διαδέχτηκε τον Πατριάρχη Γερμανό το 1579 με συνδυασμό εκλογής και κλήρωσης. Καταπολέμησε τους αλλόδοξους στο ιερό Προσκύνημα, ιδίως τους Λατίνους. Κατόρθωσε επίσης να αποσπάσει μέρος του Γολγοθά με διάταγμα του Σουλτάνου Αχμέτ. Το 1593 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και τη Μολδοβλαχία προς αναζήτηση χρημάτων για τις ανάγκες του Πατριαρχείου και στη Βλαχία εξασφάλισε τη Μονή της Γρούιας ως δωρεά. Το 1599 εξέδωσε εγκύκλιο προς όλους τους χριστιανούς, αητώντας την οικονομική τους συνδρομή.

Παραιτήθηκε το 1607.

Παραπομπές

Πηγές

 

Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Χρήστος Χρηστοβασίλης

Ο Χρήστος Χρηστοβασίλης (20 Ιουλίου 1862, Μικρό Σουλόπουλο Ιωαννίνων - 21 Φεβρουαρίου 1937, Ιωάννινα) ήταν Έλληνας συγγραφέας και δημοσιογράφος, εκπρόσωπος της ηρωικής και βουκολικής λογοτεχνίας και σημαντική μορφή της λογοτεχνίας της Ηπείρου κατά τα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα.

Βίος
Ο Χρηστοβασίλης γεννήθηκε στο χωριό Μικρό Σουλόπουλο Ιωαννίνων στον ποταμό Καλαμά, κοντά στα Ιωάννινα, όταν η περιοχή ήταν ακόμη υπό οθωμανική κατοχή. Ως έφηβος έφυγε από το σχολείο για να συμμετάσχει στην Ηπειρώτικη Επανάσταση του 1878 και εντάχθηκε σε αντάρτικα σώματα στην περιοχή των Αγίων Σαράντα. Οι οθωμανικές αρχές τον συνέλαβαν δύο φορές και τον καταδίκασαν σε θάνατο, όμως κατάφερε και δραπέτευσε προς την απελευθερωμένη Ελλάδα. Το 1885 βρίσκεται στην Αθήνα, όπου και σπούδασε, συνέλεξε υλικό και εξέδωσε μεγάλο αριθμό έργων σχετικά με την ελληνική ιστορία. Τον Δεκέμβριο του 1889 κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο της εφημερίδας Ακρόπολις για το έργο του Διηγήματα της Στάνης. Με το πέρας των Βαλκανικών Πολέμων το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου εντάχθηκε στην Ελλάδα, δραστηριοποιήθηκε στα Ιωάννινα όπου και εξέδιδε την εφημερίδα Ελευθερία, ενώ το 1936 το πολιτισμικό περιοδικό Ηπειρωτικά Φύλλα.

Ο Χρηστοβασίλης εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής Ιωαννίνων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, το 1926 και 1935.

Έργο
Το έργο του Χρήστου Χρηστοβασίλη εμπνέονταν από την καθημερινότητα των παραδοσιακών και αγροτικών πληθυσμών της Ηπείρου,ενώ υπήρξε κύριος εκπρόσωπος της βουκολικής λογοτεχνίας εκείνης της εποχής. Έγραφε μόνο σε δημοτική γλώσσα, την οποία αποκαλούσε "Κοινή του μέλλοντος". Ολόκληρη η εργογραφία του Χρηστοβασίλη διακατέχονταν από πατριωτικό αίσθημα ενάντια στον οθωμανικό ζυγό. Κύρια έργα του ήταν:   
Διηγήματα της Στάνης
Διηγήματα της ξενιτιάς
Διηγήματα του μικρού σκολειού - Απομνημονεύματα μιας ζωής
Η αγάπη - Τριλογία
Η όμορφη νύφη
Οι θερίστρες
Ο ερωτόληπτος υποδηματοποιός
Αγώνες του Σουλίου - Για την πατρίδα
Η Ήπειρος γεωγραφικώς και εθνολογικώς από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον
Ηπειρωτικά παραμύθια

Παραπομπές

Πηγές
Χρήστος Χρηστοβασίλης. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.
Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, 1987. Εκδοτική Αθηνών.

Περαιτέρω μελέτη
Έργα του Χρήστου Χρηστοβασίλη:
openarhives.gr
βικιθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες δημοσιογράφοι
Βουλευτές Ιωαννίνων
Κάνηθος Εύβοιας

Η Κάνηθος είναι συνοικία της Χαλκίδας που αντιστοιχεί στο ηπειρωτικό τμήμα της πόλης. Υπήρξε ξεχωριστός οικισμός μέχρι το 1971 οπότε καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Μέχρι το 1954 ονομαζόταν Καράμπαμπα, οπότε μετονομάστηκε σε Κάνηθο από το όνομα αρχαίας πόλη που αναφέρεται στην περιοχή αυτή.  Στην Κάνηθο ξεχωρίζει το κάστρο του Καράμπαμπα που κυριαρχεί στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό. Στην είσοδο του κάστρου βρίσκεται ο τάφος του λογοτέχνη Γιάννη Σκαρίμπα.

Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του κάστρου τοποθετείται η αρχαία Κάνηθος σύμφωνα με πολλούς ερευνητές καθώς σώζονται ίχνη κτισμάτων και τάφων .
Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου όπως και κατά την διάρκεια της Φραγκοκρατίας η περιοχή παρέμενε ανοχύρωτη. Ο λόφος οχυρώθηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, στις αρχές του 6ου Βενετοτουρκικού πολέμου. Το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Βενετό Φραντζέσκο Μοροζίνι, το 1688, χωρίς επιτυχία και παρέμεινε σε Οθωμανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Τα επόμενα χρόνια στους πρόποδες του κάστρου άρχισε να αναπτύσσεται ο σημερινός οικισμός. Πρώτη επίσημη αναφορά του Καράμπαμπα (μετέπειτα συνοικία Κανήθου) έχουμε το 1835, όταν ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Αναφέρεται ξανά επίσημα το 1928 και εντάχθηκε στην κοινότητα Χαλίων (μετέπειτα Δροσιάς). Το 1938 εντάχθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1971 καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνεται μεγάλη ανοικοδόμηση, κυρίως στο τμήμα βόρεια του κάστρου, που ακολούθησε την ένταξη στο σχέδιο πόλεως της περιοχής αυτής.

Το κάστρο Καράμπαμπα
Το Κάστρο Καράμπαμπα χτίστηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, για την προστασία της Χαλκίδας από τους Βενετούς. Σχεδιάστηκε από τον Βενετό Gerolimo Galopo και η αρχιτεκτονική του είναι περισσότερο Ευρωπαϊκή, παρά Οθωμανική. Καταλαμβάνει την κορυφή του λόφου της Κανήθου. Έχει μέγιστο πλάτος 240 μέτρα και μέγιστο μήκος 54 μέτρα. Διαθέτει μία πύλη που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του. Το κάστρο έχει αποκατασταθεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό χάρη στις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1985-2000. Σήμερα στο εσωτερικό του λειτουργεί εκθεσιακός χώρος οπού εκτίθενται γλυπτά από την περιοχή της Χαλκίδας.

Παραπομπές

Χαλκίδα
FYI

< For Your Information
<For Your Interest

Το «FYI» χρησιμοποιείται συνήθως σε  e-mail, άμεσα μηνύματα ή υπομνήματα, στο θέμα ή στο σώμα του μηνύματος, για να χαρακτηρίσει το μήνυμα  ως ενημερωτικό, με την έννοια ότι ο δέκτης μπορεί να ενδιαφέρεται για το θέμα, αλλά δεν είναι υποχρεωμένος να εκτελέσει οποιαδήποτε ενέργεια.

Στο Διαδίκτυο, FYI είναι ένα υποσύνολο των Request for Comments (RFC).

Αρκτικόλεξα

cs:Seznam zkratek v online diskusích
de:FYI
fr:FYI
nl:FYI
pt:FYI
sv:FYI
Καρίμ Μπενζεμά

Ο Καρίμ Μπενζεμά (Karim Mostafa Benzema, 19 Δεκεμβρίου 1987) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στη Λυών της Γαλλίας και έχει καταγωγή από την Αλγερία. Αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός στη Ρεάλ Μαδρίτης και είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα της Γαλλίας. Όταν ήταν 17 χρονών τότε το όνομα του μπήκε στη λίστα των καλύτερων παιχτών του κόσμου,ενώ τη σεζόν 2007-2008 ο Μπενζεμά αγωνιζόμενος στην Ολιμπίκ Λυών πέτυχε 31 γκολ. Μετά από αυτή τη χρονιά ο Μπενζεμά τον Ιούλιο του 2009 πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης με μεταγραφή 35 εκατομμύρια και συμβόλαιο 6 χρόνων. Την ίδια χρονιά πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης και ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Μπενζεμά έχει κατακτήσει πάνω από 26 τρόπαια, μεταξύ των οποίων και ένα παγκόσμιο κύπελλο. Ο Μπενζεμά έμεινε εκτός Εθνικής Γαλλίας για περισσότερα από έξι χρόνια μετά την εμπλοκή του σε σκάνδαλο εκβιασμού το 2015. Η μεγάλη επιστροφή του στην Εθνική Γαλλίας ανακοινώθηκε τον Μάιο του 2021, όταν και συμπεριλήφθηκε στην αποστολή από τον ομοσπονδιακό προπονητή, Ντιντιέ Ντεσάμπ για το Euro 2020.

Το 2022 κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα.

Στις 24 Νοεμβρίου του 2021 το Δικαστήριο των Βερσαλλιών έκρινε ένοχο τον Μπενζεμά για την υπόθεση εκβιασμού του Ματιέ Βαλμπουενά με βίντεο ερωτικού περιεχομένου. Στον Γάλλο επιθετικό επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή και πρόστιμο 75.000 ευρώ καθώς κρίθηκε ένοχος για συνεργεία σε απόπειρα εκβιασμού. Οι εκπρόσωποι του ποδοσφαιριστή τόνισαν πως θα ασκηθεί έφεση.

Διακρίσεις

Σύλλογοι 
  Ολιμπίκ Λυών
 Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2005, 2006, 2007, 2008
 Κύπελλο Γαλλίας: 2008
 Γαλλικό Σούπερ Καπ: 2006, 2007

  Ρεάλ Μαδρίτης
 Κύπελλο Ισπανίας: 2011,2014
 Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2012,2017,2020, 2022
 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2012,2017
 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 2014,2016,2017
 Παγκόσμιο  Κύπελλο  Συλλόγων  ΦΙΦΑ: 2014,2016,2017

Ατομικές 
Χρυσή Μπάλα: 2022

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ του παίκτη

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας U21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας U17
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Α.Ο. Δόξα Μεγαλόπολης

Ο Αθλητικός Όμιλος "Δόξα Μεγαλόπολης" είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας. Ιδρύθηκε το 1956 και είναι η πιο ιστορική ομάδα της πόλης. Έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα και 8 κύπελλα της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας και έχει αγωνιστεί αρκετές σεζόν στη Γ΄ Εθνική και στη Δ΄ Εθνική. Τη μεγαλύτερη επιτυχία της πέτυχε το 2007 όταν κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος Ερασιτεχνών. Άλλη μια χρονιά, το 1978, ήταν φιναλίστ και είναι από τις ελάχιστες ομάδες που έχουν φτάσει δύο φορές στον τελικό αυτής της πανελλήνιας διοργάνωσης. Το 2011 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στη Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας. Σήμερα το 2016 αγωνίζεται στη  Γ΄ Εθνική κατηγορία Ελλάδος. Έχει χρώματα μπλε και άσπρο και αγωνίζεται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Μεγαλόπολης, χωρητικότητας 500 θεατών, το οποίο διαθέτει συνθετικό χλοοτάπητα.

Τίτλοι - Διακρίσεις

Κυπελλούχος Ελλάδος Ερασιτεχνών: 2007, ο τελικός:
 Εθνικό Στάδιο Λαμίας: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Ο. Κιλκισιακός: 1-0.
Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος Ερασιτεχνών: 1978, ο τελικός:
 Γήπεδο Ταύρου: Πανασπροπυργιακός - Δόξα Μεγαλόπολης: 1-0 (παρ.)
Πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (9 φορές): 1976-77, 1978-79, 1980-81, 1982-83, 1985-86, 1992-93, 1994-95, 2005-06, 2015-16.
 Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (8 φορές), οι τελικοί:
1977-78: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 2-0 α.α.
1978-79: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 1-1, 2-1 παρ.
1980-81: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 2-0
1993-94: Δόξα Μεγαλόπολης - Αστέρας Τρίπολης: 1-0
1995-96: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 1-0
2000-01: Δόξα Μεγαλόπολης - Πανθυρεατικός: 1-1, 4-2 πεν.
2005-06: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 4-3
2006-07: Δόξα Μεγαλόπολης - Πανθυρεατικός: 2-1
 Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (2 φορές), οι τελικοί:
1984-85: Α.Σ. Λεωνίδιο - Δόξα Μεγαλόπολης: 1-1, 4-1 πεν.
2007-08: Α.Σ. Λεωνίδιο - Δόξα Μεγαλόπολης 3-1

Στις Εθνικές κατηγορίες 

Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική:
1977-78 (Β΄ όμιλος): 15η θέση/20 ομ., υποβιβάστηκε, 31 β. (31-48).
1979-80 (Β΄ όμιλος): 18η θέση/20 ομ., υποβιβάστηκε, 12 β. (29-98).
1981-82 (Γ΄ όμιλος): 11η θέση/15 ομ., υποβιβάστηκε, 17 β. (31-41).
Δ΄ Εθνική:
1983-84 (Δ΄ όμιλος): 17η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 16 β. (25-63).
1986-87 (Δ΄ όμιλος): 17η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 15 β. (20-68).
1993-94: υποβιβάστηκε.
1995-96 (3ος όμιλος): 16η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 17 β. (17-81)).
2006-07 (7ος όμιλος): 5η θέση/16 ομ., 50 β. (37-23)).
2007-08 (7ος όμιλος):  θέση/15 ομ., παρέμεινε.
2008-09 (7ος όμιλος): 18η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 1 β. (13-112).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

ΑΟ Δόξα Μεγαλόπολης.
ΕΠΣ Αρκαδίας.

Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1956
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956
Ιζέο

Το Ιζέο (ιταλικά:Iseo – στην τοπική διάλεκτο Izé) είναι ιταλική πόλη 9.000 περίπου κατοίκων, που βρίσκεται στα βόρεια της χώρας, στην Λομβαρδία, στην επαρχία της Μπρέσια.
Είναι χτισμένη στην όχθη της λίμνης του Ιζέο, 20 χιλιόμετρα περίπου βόρεια της πόλης Μπρέσια, που είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η οικονομία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής βασίζεται κυρίως στον τουρισμό (το Ιζέο αποτελεί σημαντικό τουριστικό κέντρο) αλλά και στον αγροτικό τομέα (κυρίως στην παραγωγή κρασιού) καθώς και στη βιομηχανία και το εμπόριο. Στις νότιες όχθες της λίμνης βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή Torbiere del Sebino. Από το Ιζέο περνά η σιδηροδρομική γραμμή Μπρέσια-Ιζέο-Έντολο.

Στην περιοχή κυριάρχησε η ισχυρή οικογένεια των Oldofredi, που ήταν απόγονοι της οικογένειας των Isei, οι οποίοι μαζί με την οικογένεια των Sozzi, είχαν παλαιότερα την κυριαρχία στην περιοχή. Τον 11ο αιώνα χτίστηκε στο Ιζέο ένα κάστρο, που είναι γνωστό ως κάστρο των Oldofredi, και το οποίο κάηκε από τον Μπαρμπαρόσσα στη διάρκεια των πολέμων που έκανε κατά των ιταλικών πόλεων. Από τα μέσα του 15ου αιώνα, και αφού η περιοχή είχε κατακτηθεί από τον στρατό της πόλης Carmagnola για λογαριασμό της Δημοκρατίας της Βενετίας, χρησιμοποιήθηκε από την τελευταία ως έδρα της στρατιωτικής φρουράς και το 1580 παραχωρήθηκε στην πόλη που με τη σειρά της το παραχώρησε στο τάγμα των Αδερφών Καπουτσίνων οι οποίοι το μετέτρεψαν σε μοναστήρι. Μετά από τους Ναπολεόντιους Πολέμους, στη διάρκεια των οποίων κατασχέθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία του μοναστηριού, εγκαταλείφθηκε στη φθορά. Σήμερα, ύστερα από την ανακαίνισή του, στεγάζει τη δημοτική βιβλιοθήκη και αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής.

Στην πλατεία του Sagrato είναι χτισμένη η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, το Oratorio των Disciplini και η Pieve di Sant'Andrea στο εσωτερικό της οποίας μπορεί να δει κανείς ένα un olio su tela του Φραντσέσκο Χαγιέζ (Francesco Hayez) που αναπαριστά τον Αρχάγγελο Μιχαήλ να σκοτώνει το δράκο (1839).

Προστάτης άγιος του Ιζέο είναι ο Άγιος Vigilio di Trento.

Από το Ιζέο ήταν τα αδέρφια Σίλβιο και Κάρλο Μπονάρντι (Silvio e Carlo Bonardi) που πήραν μέρος στον αγώνα για την ενοποίηση της Ιταλίας (Risorgimento).

Πόλεις της επαρχίας της Μπρέσια
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2008

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2008 διοργανώθηκε στις 23 και 24 Φεβρουαρίου στο κλειστό Παιανίας μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών.  Το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων έγινε στις 9 και 10 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 18η φορά στην ιστορία του ο Πανελλήνιος.

Νικητές

Ομαδική βαθμολογία

Πηγές 
ΑΡΧΕΙΟ ΣΕΓΑΣ.

Κλειστου στιβου ανδρων
Στίβος το 2008
Αθλητισμός στην Παιανία
PokerStars

Το PokerStars προσφέρει ένα λογισμικό, το οποίο ο παίκτης μπορεί να  κατεβάσει στον υπολογιστή του και να ξεκινήσει να παίζει πόκερ και τις παραλαγές του όπως τα: Texas Holdem , Omaha, Omaha Hi/Lo (8 or Better), Stud, Stud Hi/Lo (8 or Better), Razz, Five-Card Draw, Deuce to Seven Triple Draw, Deuce to Seven Single Draw και Badugi. HORSE, HOSE, Mixed Hold'em, Mixed Omaha Hi/Lo, Triple Stud and 8-Game.  Αυτό το λογισμικό είναι διαθέσιμο για υπολογιστές με Windows και Macintosh.

Ιστορίκα στοιχεία 

Το  PokerStars ξεκίνησε την beta έκδοση του λογισμικού του στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 και αργότερα, στις 12 Δεκεμβρίου 2001, άρχισε παιχνίδια με πραγματικά χρήματα  . Το PokerStars ήταν αρχικά καταχωρημένο στην Κόστα Ρίκα και ανήκει  στην οικογένεια Scheinberg του Ισραήλ. Η εταιρεία στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Νήσο του Μαν που αποτελεί Κτήση του Βρετανικού Στέμματος. Το PokerStars έχει άδεια από  την  Gambling Supervision Commission της Νήσου του Μαν.

Μετά την μεταφορά της εταιρείας στη Νήσο του Μαν το PokerStars έχει αποτελέσει το αντικείμενο συζήτησης των μέσων μαζικής ενημέρωσης σχετικά με πιθανή αρχική δημόσια προσφορά ή συγχώνευση με εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Αναλυτές  εκτιμούσαν ότι η αξία της ήταν περίπου 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια Αμερικής  το 2004, κάτι που έκανε το Pokerstars μια εταιρεία από τις μεγαλύτερες μη εισηγμένες εταιρείες τυχερών παιχνιδιών  στον κόσμο.

Στις 27 Δεκεμβρίου 2009, το Pokerstars κατέκτησε το παγκόσμιο ρεκόρ για το μεγαλύτερο online τουρνουά. Το ποσό συμμετοχής του τουρνουά ήταν $ 1 και ο αριθμός-ρεκόρ συμμετεχόντων έφτασε τους 149.196 παίκτες. Η ιστοσελίδα έκανε το χέρι νούμερο 60.000.000.000 στις 31 Μαρτίου 2011. Ο Pogo650 κέρδισε το χέρι ορόσημο κερδίζοντας 102.090$.

Το 2005, το  PokerStars.com βραβεύτηκε από το eGaming ως η  "Καλύτερη εταιρεία Online Poker της χρονιάς".

Το PokerStars έχει περίπου  20.000 παίκτες που παίζουν παιχνίδια με πραγματικά χρήματα καθημερινά.

Τον Οκτώβριο του 2008, το PokerStars ξεκίνησε το PokerStars.it, αποκλειστικά για τους Ιταλούς παίκτες, το οποίο προσφέρει τουρνουά με πραγματικά χρήματα σε ευρώ εκτός από τα συνήθη παιχνίδια με εικονικά χρήματα.

Το Pokerstars διοργανώνει το ‘Sunday Million’, ένα εβδομαδιαίο τουρνουά με εγγυημένο έπαθλο $ 1.500.000.Στις 29 Μαρτιου ο Έλληνας '69JOCKER69'κέρδισε το τουρνουά και το βραβείο τών $220.630.24

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστοσελίδα Pokerstars

Ιστότοποι
Εθνική Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γερμανίας εκπροσωπεί τη Γερμανία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, τελεί υπό τον έλεγχο της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και προέκυψε από τη συνένωση των εθνικών ομάδων, στο ποδόσφαιρο ανδρών, της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας. Η ομάδα χρησιμοποιεί διάφορα στάδια σε όλη τη χώρα.

Ιστορία 
Ο πρώτος αγώνας της εθνικής Γερμανίας διεξήχθη στη Βασιλεία της Ελβετίας to 1908 και έληξε με νίκη της γηπεδούχου με 5–3.

Διακριτικά

Χρώματα 
Το λευκό και το μαύρο, χρώματα τα οποία απαρτίζουν την κύρια ποδοσφαιρική εμφάνιση της εθνικής Γερμανίας, (της γνωστης μας στην Ελλαδα ως τα Πάντσερ), βασίζονται στα επίσημα διακριτικά του Βασιλείου της Πρωσίας (προγονικού κράτους της Γερμανίας του οποίου τα χρώματα επίσης ανάγονται στην εποχή των Τευτόνων ιπποτών) όπως και του Οίκου Χοεντσόλερν από τους οποίους προήλθαν σημαντικοί Κάιζερ της Γερμανίας.

Το πράσινο, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως ως δεύτερη εμφάνιση, αποτελεί το επίσημο χρώμα της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (DFB) από το 1945. Το χρώμα αυτό συμβολίζει το Βασίλειο της Σαξωνίας, το οποίο περιήλθε στο Γερμανικό Ράιχ το 1871.

Έμβλημα 
Το έμβλημα της εθνικής Γερμανίας είναι ο αετός, πλαισιωμένος από ομόκεντρους κύκλους και την επιγραφή Deutscher Fußball-Bund. Ακολουθούν ορισμένες εκδοχές του εμβλήματος.

Πορεία στις διεθνείς διοργανώσεις

Διακρίσεις 
 Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου
 Νίκες (4): 1954, 1974, 1990, 2014 (Το 1954 και 1974 ως Δυτική Γερμανία)
 Φιναλίστ (4): 1966, 1982, 1986, 2002 (Το 1966, 1982 και 1986 ως Δυτική Γερμανία)
 3η θέση (4): 1934, 1970 (ως Δυτική Γερμανία), 2006, 2010
 4η θέση (1): 1958 (ως Δυτική Γερμανία)
 Κύπελλο Συνομοσπονδιών
 3η θέση (1): 2005
 1η θέση (1): 2017
 Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα
 Νίκες (3): 1972, 1980, 1996 (Το 1972 και 1980 ως Δυτική Γερμανία)
 Φιναλίστ (3): 1976 (ως Δυτική Γερμανία), 1992, 2008
 Ημιτελικά (1)  : 1988 (ως Δυτική Γερμανία), 2012
 Ολυμπιακοί Αγώνες
 * Δεύτερη Θέση (1) : Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016   * Χάλκινο μετάλλιο (2): 1964, 1988 (Ως Δυτική Γερμανία)

Παγκόσμιο κύπελλο

Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 

*Στις ισοπαλίες συμπεριλαμβάνονται και τα παιχνίδια νοκ-αούτ που κρίθηκαν στα πέναλτι
**Με χρυσό υποδεικνύεται τα τουρνουά τα οποία κέρδισε. Με κόκκινο υποδεικνύεται τα τουρνουά τα οποία διεξάχθηκαν στη Γερμανία

 Κύπελλο Συνομοσπονδιών 

 Παγκόσμια κατάταξη ΦΙΦΑ 

Η Γερμανία βρίσκεται στο νούμερο 12 της παγκόσμιας κατάταξης στο ποδόσφαιρο.

 Παίκτες 
 Σύνθεση 
Οι παίκτες οι οποίοι κλήθηκαν για το Μουντιάλ του 2018.

Συμμετοχές και τέρματα μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 2017''.

Δείτε ακόμη
 Εθνική Γερμανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Εθνική Γερμανίας (ποδόσφαιρο γυναικών)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Εθνικη Ανδρων
Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ισπανίας (ισπανικά: Selección de fútbol de España) εκπροσωπεί την Ισπανία στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη και ελέγχεται από τη Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, το κυβερνών σώμα του ισπανικού ποδοσφαίρου. Ο τωρινός προπονητής είναι ο Λουίς Ενρίκε. Το ισπανικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι γνωστό ως La Roja (Η Κόκκινη) ή La Furia Roja (Η Κόκκινη Οργή).

Η Ισπανία έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010, τρία Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου το 1964, το 2008, το 2012 και έχει φτάσει στον τελικό του Euro 1984. Τον Ιούλιο του 2008 η Ισπανία έφτασε στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης εθνικών ομάδων της ΦΙΦΑ για πρώτη φορά στην ιστορία της, αποτελώντας μια από τις έξι εθνικές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο, και ταυτόχρονα την πρώτη εθνική που καταφέρνει κάτι τέτοιο χωρίς να έχει προηγουμένως κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μεταξύ του Νοέμβριου του 2006 και του Ιουνίου του 2009 η Ισπανία σημείωσε το ρεκόρ να μην ηττηθεί για 35 συνεχόμενους αγώνες πριν γνωρίσει την ήττα από τις ΗΠΑ, ένα ρεκόρ το οποίο μοιράζεται με τη Βραζιλία, συμπεριλαμβανομένου ενός ρεκόρ 15 συνεχόμενων νικών σε αγώνες και έτσι την κατάληψη μιας τρίτης θέσης στο κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ.

Πρόσφατα, η ομάδα έγινε γνωστή για τη χρησιμοποίηση εκ μέρους της μιας τακτικής που συνιστά συνεχή κίνηση στον αγωνιστικό χώρο και εναλλαγές θέσεων μεταξύ των μέσων, μετακινώντας την μπάλα με πολύπλοκους σχηματισμούς, και γρήγορες, με μια ή δυο επαφές πάσες. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού έγινε γνωστός ως Τίκι-τάκα (ή Tiqui-taca). Η επιτυχία της Ισπανίας τον τελευταίο καιρό σε συνδυασμό με το αγωνιστικό της στυλ, βοήθησαν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ιβηρικής χώρας να γίνει μια υπερδύναμη του παγκοσμίου ποδοσφαίρου.

Ρεκόρ

Κορυφαίοι σκόρερ 

Ως τις 28 Μαρτίου 2017 οι δέκα μεγαλύτεροι σκόρερ της Ισπανίας είναι οι:

 Παίκτες με έντονη γραμματοσειρά συνεχίζουν να αγωνίζονται με την εθνική ομάδα.

Ισπανοί παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές 

Ως τις 28 Μαρτίου 2017 οι δέκα παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές για λογαριασμό της Ισπανίας είναι οι:

 Παίκτες με έντονη γραμματοσειρά συνεχίζουν να αγωνίζονται με την εθνική ομάδα.

Προϊστορία στην Παγκόσμια Κατάταξη της FIFA

Παίκτες

Τρέχουσα σύνθεση 

Οι παίκτες που επελέγησαν για το Μουντιάλ του 2018.

Οι συμμετοχές και τα γκολ είναι σωστά ως τις 27 Μαρτίου 2018. 

|}

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Εθνική Ισπανίας (ποδόσφαιρο)
Αλεσσάντρια

Η Αλεσσάντρια (ιταλικά: Alessandria, ) είναι πόλη της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, έδρα της ομώνυμης επαρχίας, σε απόσταση 35 χμ. από το Άστι και 90 χμ. από το Τορίνο.

Γενικές πληροφορίες
Ο πληθυσμός του δήμου ανέρχεται σε 94.000 περίπου εκ των οποίων 9.000 περίπου είναι αλλοδαποί.
Είναι η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη του Πεδεμοντίου μετά το Τορίνο και τη Νοβάρα.
Αποτελεί εμπορικό σταυροδρόμι στον άξονα που συνδέει το Μιλάνο, το Τορίνο, τη Γένοβα.
Η πόλη είναι η γενέτειρα του σημειολόγου και συγγραφέα Ουμπέρτο Έκο.

Ιστορία 
Η πόλη ιδρύθηκε επισήμως το 1168 μ.Χ. και πήρε τη σημερινή ονομασία του προς τιμήν του Πάπα Αλεξάνδρου Γ΄.

Πόλεις του Πεδεμόντιου
Δολάριο Σιέρα Λεόνε

Το δολάριο ήταν νόμισμα το οποίο εκδόθηκε για την Σιέρα Λεόνε από το 1791 έως το 1805. Υποδιαιρείτο σε 100 σεντς και ήταν συνδεδεμένο με την Αγγλική λίρα με ισοτιμία 1 δολάριο = 4 σελίνια και 2 πένες.  Εκδότης του δολαρίου ήταν η Εταιρεία της Σιέρα Λεόνε (αγγλ.:Sierra Leone Company).

Κέρματα 
Το 1791 τέθηκαν στην κυκλοφορία κέρματα με τις εξής ονομαστικές αξίες: 
 1, 10, 20, 50 σεντς, 
 1 πένας 
 1 δολαρίου 
Εκτός από τα κέρματα της 1 πένας και του 1 σεντς τα οποία ήταν μπρούτζινα, όλα τα υπόλοιπα ήταν αργυρά. Στην μία τους όψη απεικόνιζαν ένα λιοντάρι  και στην άλλη δύο χέρια, ένα λευκό ένα μαύρο, σε χειραψία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κέρματα του δολαρίου της Σιέρα Λεόνε

Πηγές
 Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1978). Standard Catalog of World Coins: 1979 Edition. Colin R. Bruce II (senior editor) (5th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873410203.

Ιστορικά νομίσματα
Σιέρα Λεόνε
Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1932

Η Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη 1932  (Νοέμβριος 1932 - Ιανουάριος 1933) - ανέλαβε μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1932. 
Στις 3 Οκτωβρίου 1932, ο αρχηγός του Λαϊκού κόμματος, Παναγής Τσαλδάρης, προχώρησε σε μια δήλωση που ο αντιβενιζελικός χώρος είχε αργήσει 8 χρόνια να κάνει: στην αναγνώριση της αβασίλευτης κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας ως πολίτευμα της χώρας.
Αυτή η δήλωση καθησύχασε τους δημοκρατικούς στρατιωτικούς (οι οποίοι απειλούσαν με παντός είδους επεμβάσεις αν αναλάμβανε Πρωθυπουργός βασιλόφρων). Τα κόμματα επιδόθηκαν σε ένα μαραθώνιο διαβουλεύσεων, προκειμένου να σχηματιστούν βιώσιμοι κυβερνητικοί συνασπισμοί, που κράτησαν ένα σχεδόν μήνα. Τελικά, στις 4 Νοεμβρίου, ο Παναγής Τσαλδάρης κατόρθωσε να σχηματίσει κυβέρνηση με τη συνεργασία του κόμματος του Κονδύλη (που εγκατέλειψε τις τάξεις των Φιλελευθέρων) και του Μεταξά.
Η κυβέρνηση, με 106 βουλευτές να τη στηρίζουν σε σύνολο 250, διατηρήθηκε στην εξουσία για τους επόμενους 2,5 μήνες περίπου, χάρη στην «ψήφο ανοχής» του ευρύτερου Φιλελεύθερου χώρου. Στην κοινοβουλευτική συνεδρίαση της 12ης Ιανουαρίου 1933 όμως, ύστερα από έντονους διαξιφισμούς, ο Τσαλδάρης έθεσε θέμα εμπιστοσύνης, και στην ψηφοφορία που ακολούθησε, η κυβέρνηση καταψηφίστηκε (91 υπέρ - 109 κατά - σε σύνολο 201 ψηφισάντων). Την επόμενη ημέρα, ο πρωθυπουργός υπέβαλε την παραίτησή του.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Παναγής Τσαλδάρης

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Ιωάννης Ράλλης
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Αθανάσιος Παπαθανάσης
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Ιωάννης Μεταξάς - «Κόμμα Ελευθεροφρόνων»
 «Επί της Παιδείας και των Θρησκευμάτων υπουργός»: Δημήτριος Ν. Χατζίσκος
 «Επί των Οικονομικών υπουργός» : Παναγής Τσαλδάρης
 - αντικαταστάθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1932 από τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο
 - αντικαταστάθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1933 από τον Σπυρίδωνα Λοβέρδο
 «Επί των Οικονομικών υφυπουργός» : Μιχαήλ Ευλάμπιος
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός»: Γεώργιος Πεσμαζόγλου
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υφυπουργός» : Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος
 «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Γεώργιος Στράτος
 «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υφυπουργός» : Πέτρος Ράλλης
 «Επί της Γεωργίας υπουργός»: Ιωάννης Θεοτόκης
 «Επί της Υγιεινής υπουργός» : προσωρινά, Σωτήριος Γκοτζαμάνης
 «Επί της Προνοίας και Αντιλήψεως υπουργός»: Σωτήριος Γκοτζαμάνης
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Γεώργιος Κονδύλης - «Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα»
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»: Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος - ανεξάρτητος, προσκείμενος στο αντι-βενιζελικό στρατόπεδο
 «Επί της Αεροπορίας» : προσωρινά, Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος

 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Κρήτης» : Βασίλειος Μεϊμαράκης
 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης» : Φίλιππος Δραγούμης
 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Θράκης» : Νικόλαος Λεοντίδης
 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Ηπείρου» : Σπύρος Τρικούπης

Παραπομπές 

1
1932
1933
1932
Μιλένιουμ Στέιντιουμ

To Μιλένιουμ Στέιντιουμ (ουαλικά: Stadiwm y Mileniwm, αγγλικά: Millenium Stadium) είναι το εθνικό στάδιο της Ουαλίας, το οποίο βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κάρντιφ. Αποτελεί έδρα των εθνικών ομάδων ράγκμπι και ποδοσφαίρου της χώρας, όπως και χώρο διοργάνωσης συναυλιών, της ειδικής υπερδιαδρομής του Ράλι Ουαλίας κ.ά. Υπήρξε επίσης το γήπεδο όπου διεξαγόταν ο τελικός του κυπέλλου Αγγλίας το διάστημα 2001-2006 και του Λιγκ Καπ Αγγλίας το 2001-2007, όσο ανακατασκευαζόταν το Στάδιο Γουέμπλεϊ. Η ανέγερσή του κόστισε 121 εκατομμύρια αγγλικές λίρες, εγκαινιάστηκε στις 26 Ιουνίου 1999 και η χωρητικότητα του ανέρχεται σε 74.500 θεατές.

Λονδίνο 2012 
Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων.

Εικόνες 

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουαλία
Κάρντιφ
Εθνική Ουαλίας (ποδόσφαιρο)
Στάδια με αναδιπλούμενες οροφές στην Ευρώπη
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Πύργος Λίχτενμπουργκ

Ο πύργος Λίχτενμπουργκ (γερμ. Lichtenburg) ήταν μεσαιωνικό κάστρο στο κρατίδιο της Βαυαρίας στη Γερμανία. Μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το 1159. Κτίστηκε μάλλον από τον Χάινριχ Α΄φον Χέννεμπεργκ-Ίρμελσχάουζεν. Το 1230 αναφέρεται ξάνά ως «Κάστρο» (Castrum) σε κάποιο έγγραφο. Ο επίσκοπος της Φούλντα Χάινριχ ΣΤ΄ διεύρυνε τις οχυρωματικές του εγκαταστάσεις. Έκτοτε έγινε έδρα διοίκησης του Λίχτενμπεργκ. Καταστράφηκε το 16ο αιώνα, και αμέσως ξανακτίστηκε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό

Κάστρα στη Γερμανία
Πύργοι
Βαυαρία
Ρένα Πασχαλίδου

Η Ρένα Πασχαλίδου (1911 - 1979) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Το πραγματικό της όνομα ήταν Βαρβάρα. Καθιερώθηκε σε ρόλους καρατερίστας κυρίως σε κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου. Έκανε δύο γάμους, αρχικά με τον ηθοποιό Δ. Ρουγγέρη και εν συνεχεία με τον ηθοποιό Νίκο Πασχαλίδη. Πέθανε στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φιλμογραφία της ηθοποιού στην RetroDB, ανάκτηση 3-7-2011.
H ηθοποιός στον δικτυακό τόπο της IMDB.

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου