Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας

Ο Ερρίκος Β΄ (Henri II de France, 31 Μαρτίου 1519 - 10 Ιουλίου 1559) ήταν μονάρχης του Οίκου των Βαλουά, ο οποίος κυβέρνησε ως βασιλιάς της Γαλλίας από τις 31 Μαρτίου του 1547 έως το θάνατό του το 1559. Ήταν ο δεύτερος γιος του Φραγκίσκου Α' και της Κλαυδίας της Βρετάνης και έγινε δελφίνος της Γαλλίας μετά το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Φραγκίσκου Γ', δούκα της Βρετάνης, το 1536. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη των Μεδίκων (13 Απριλίου, 1519 - 5 Ιανουαρίου, 1589) στις 28 Οκτωβρίου 1533. Ήταν και οι δύο δεκατεσσάρων ετών. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στις 31 Μαρτίου 1547. Την επόμενη χρονιά έκανε εξωσυζυγική σχέση με την τριανταπεντάχρονη χήρα Νταιάνα ντε Πουατιέ η οποία έγινε η πιο πιστή του σύμβουλος και, για τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια, ασκούσε παρασκηνιακά μεγάλη επιρροή στις πολιτικές εξελίξεις της εποχής.

Η Βασιλεία του 
Η βασιλεία του Ερρίκου Β΄ χαρακτηρίστηκε από τους πολέμους με την Αυστρία, και τη δίωξη των προτεσταντών. Ο Ερρίκος Β΄ τους τιμώρησε σκληρά, καίγοντας τους ζωντανούς ή αποκόπτοντας τις γλώσσες τους για τη διάδοση των προτεσταντικών πεποιθήσεών τους. Ακόμη και εκείνοι που υποψιάζονταν ότι ήταν προτεστάντες θα μπορούσαν να φυλακιστούν για την υπόλοιπη ζωή τους. 

Ο ιταλικός πόλεμος 1551-1559, γνωστός ως πόλεμος Αψβούργων - Βαλουά, άρχισε όταν ο Ερρίκος Β΄ κήρυξε τον πόλεμο ενάντια στον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με την πρόθεση της εκ νέου κυριαρχίας της Ιταλίας και της εξασφάλισης των γαλλικών, παρά Αψβουριανών, συμφερόντων στη κυριαρχία των ευρωπαϊκών υποθέσεων. 

Μετά από την παραίτηση του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τη διάσπαση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων το 1556 του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και του Φερδινάρδου Α΄ της Αυστρίας, η εστίαση του πολέμου μετατοπίστηκε στη Φλαμανδική περιοχή, όπου ο Φίλιππος, νίκησε τους Γάλλους. Η είσοδος της Αγγλίας στον πόλεμο οδήγησε στη γαλλική κατάληψη του Καλαί. Αν και γαλλικός στρατός λεηλάτησε τις ισπανικές Αψβουργιανές κτήσεις στις Κάτω Χώρες ο Ερρίκος Β΄ εν τούτοις αναγκάστηκε να δεχτεί την ειρήνη, με την οποία αρνήθηκε περαιτέρω αξιώσεις στην Ιταλία.

Το τέλος του
Ο Ερρίκος Β΄ ήταν άπληστος κυνηγός και συμμετείχε σε κονταρομαχίες και πρωταθλήματα της εποχής. Στις 30 Ιουνίου 1559, στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής, για να γιορτάσει την Συνθήκη του Κατώ-Καμπρεζί με τους εχθρούς του, τους Αψβούργους της Αυστρίας και για να γιορτάσει το γάμο της κόρης του Ελισάβετ των Βαλουά με τον Αψβούργο Βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, πληγώθηκε θανάσιμα από μια αγκίδα από τη λόγχη του λοχαγού Γκαμπριέλ Μοντγκόμερι, της σκωτικής φρουράς, σε κονταρομαχία. Διαπέρασε το αριστερό μάτι του, διαπέρασε τον εγκέφαλο και βγήκε μέσω του αυτιού του. Υπέφερε τρομερά, και παρά τις προσπάθειες του βασιλικού χειρουργού, πέθανε στις 10 Ιουλίου 1559.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε το 1533 με την Αικατερίνη των Μεδίκων, κόρη του Λαυρέντιου Β΄ δούκα του Ουρμπίνο και απέκτησε παιδιά:

Από την ερωμένη του Φιλίππα Ντούτσι είχε τέκνο;
 (νόθη) Ντιάν 1538-1619, δούκισσα του Ανγκουλέμ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Οράτιο Φαρνέζε δούκα τού Κάστρο και μετά τον Φραγκίσκο δούκα τού Μονμορανσύ.

Από τη λαίδη Τζάνετ Στιούαρτ (1508-1563), νόθη κόρη τού Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας είχε τέκνο:
 (νόθος) Ερρίκος 1551-1586, δούκας τού Ανγκουλέμ. Νομιμοποιήθηκε από τον πατέρα του και έγινε κυβερνήτης της Προβηγκίας.

Από τη Νικόλ ντε Σαβινύ είχε τέκνο:
 (νόθος) Ζακ ντε Βαλουά 1557-1621, κόμης τού Σαιν-Ρεμύ. Μία από τις τελευταίες απογόνους του ήταν η Ζαν ντε Βαλουά-Σαιν-Ρεμί 1756-1791, που παντρεύτηκε τον Νικολά κόμη τού Λα Μοτ. Αυτή έγινε γνωστή από το σκάνδαλο τού αδαμάντινου περιδέραιου στην Αυλή τού Λουδοβίκου ΙΣΤ΄.

Πρόγονοι

Παραπομπές

|-

|-

|-

|-

Βασιλείς της Γαλλίας
Οίκος των Βαλουά
Τάγμα της Περικνημίδας