joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες

Τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες (Guinness World Records), γνωστά από την έναρξή του το 1955 έως το 1999 ως The Guinness Book of Records και σε προηγούμενες εκδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών ως The Guinness Book of World Records , είναι ένα βιβλίο αναφοράς που δημοσιεύεται ετησίως, με τα παγκόσμια ρεκόρ τόσο  ανθρώπινων επιτευγμάτων όσο και ακραίων του φυσικού κόσμου. Πνευματικό τέκνο του Σερ Χιου Μπίβερ, το βιβλίο συνιδρύθηκε από τους δίδυμους αδελφούς Norris και Ross McWhirter στη Φλιτ Στριτ του Λονδίνου, τον Αύγουστο του 1955.

Η πρώτη έκδοση ήταν στην κορυφή της λίστας των μπεστ σέλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τα Χριστούγεννα του 1955. Την επόμενη χρονιά το βιβλίο κυκλοφόρησε διεθνώς και από την έκδοση του 2022, διανύει τώρα το 67ο έτος έκδοσής του, που δημοσιεύεται σε 100 χώρες και 23 γλώσσες, και διατηρεί πάνω από 53.000 εγγραφές στη βάση δεδομένων του.

Το διεθνές franchise έχει επεκταθεί πέρα ​​από τα έντυπα για να συμπεριλάβει τηλεοπτικές σειρές και μουσεία. Η δημοτικότητα του franchise είχε ως αποτέλεσμα τα Guinness World Records να γίνουν η κύρια διεθνής αρχή για την καταλογογράφηση και την επαλήθευση ενός τεράστιου αριθμού παγκόσμιων ρεκόρ.  Ο οργανισμός απασχολεί κριτές ρεκόρ για την επαλήθευση

Ιστορικά κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1955 στο Λονδίνο και έκανε από εκείνο το έτος ρεκόρ πωλήσεων σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες. Με την πάροδο των ετών επεκτάθηκε σε ποικίλες κατηγορίες της ανθρώπινης δραστηριότητας. Επίσης πολλά ρεκόρ που ενώ αρχικά περιλάμβανε στην συνέχεια διαγράφτηκαν καθώς θεωρήθηκαν ότι προσκρούουν σε θέματα ηθικής ή ήταν απλά ανούσια, όπως τα ρεκόρ κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών ή η καταγραφή της πιο βαριάς γάτας του κόσμου.

Υπεύθυνη για την έκδοση του βιβλίου είναι η Guiness World Records Ltd., η οποία και κατέχει τα αποκλειστικά δικαιώματά της κυκλοφορίας του παγκοσμίως. Σύμφωνα με τους εκδότες (copyright για την ελληνική γλώσσα Εκδόσεις «Χρυσή Πέννα»): 

Η προσπάθεια να καταρριφθούν ρεκόρ ή να δημιουργηθούν καινούργια, μπορεί να είναι επικίνδυνη. Όλες οι προσπάθειες για δημιουργία ρεκόρ γίνονται αποκλειστικά και μόνο με απόλυτη ευθύνη και κίνδυνο αυτών που τις κάνουν. Η Guiness World Records Ltd. και οι κατά τόπους συνεργάτες της, δεν φέρουν καμία απολύτως ευθύνη για τυχόν θάνατο ή τραυματισμό οποιουδήποτε μεγέθους που τυχόν θα συμβούν σε οποιαδήποτε προσπάθεια επίτευξης ρεκόρ, ενώ διατηρεί το απόλυτο δικαίωμα να δημοσιεύσει ή όχι οποιοδήποτε ρεκόρ στο βιβλίο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Βιβλία
Μπενζαμίνη

Η μπενζαμίνη, κοινώς γνωστή ως «κλαίουσα», είναι είδος Συκής (Ficus) της οικογένειας των Μορεοειδών, μια οικογένεια φυτών στην οποία ανήκουν γνωστά είδη όπως η συκιά (Ficus carica), η μουριά, και το καουτσουκόδεντρο (Castilla elastica). Είναι γνωστή και ως «φίκος μπέντζαμιν».

Είναι ενδημικό της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας και της Αυστραλίας. Είναι το επίσημο δέντρο της Μπανγκόκ, πρωτεύουσας της Ταϊλάνδης. Χρησιμοποιείται στην αρχιτεκτονική τοπίου και σε φυσικές συνθήκες μπορεί να φτάσει τα 30 μέτρα σε ύψος. Στις περιοχές που αυτοφύεται, ο μικρός καρπός του αποτελεί αγαπημένη τροφή για κάποια πουλιά. Επίσης αποτελεί εξαιρετικό φυτό εσωτερικού χώρου. 

Έχει λεπτά κλαδιά με απανωτά χωρίσματα, τα οποία δίνουν στο φυτό ένα κομψό σχήμα, που μοιάζει με δέντρου. Καλύπτεται από μικρά, γυαλιστερά, γλωσσοειδή φύλλα. Είναι φυτό εύκολο στην φροντίδα του. Το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτό το φυτό είναι η ξαφνική πτώση των φύλλων του. Αυτό οφείλεται συνήθως σε κάποια μετακίνηση του φυτού, σε έκθεση του σε ρεύματα ή σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. 

Μια δημοφιλής ποικιλία είναι η Ficus benjamina Variegata, που έχει πράσινα φύλλα με κρεμ άκρες.

Παραπομπές 

Μορεοειδή
Χλωρίδα της Ασίας
Χλωρίδα της Ωκεανίας
Καλλωπιστικά δέντρα
Δηλητηριώδη φυτά
COSCO

Η COSCO (κινεζικά: 中国远洋) είναι πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Πεκίνο, και μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών γραμμών στον πλανήτη. Η ονομασία είναι συντόμευση του China Ocean Shipping Company (Κινεζική Ωκεάνια Ναυτιλιακή Εταιρία). Πρόκειται για μια κρατική εταιρεία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι ο μεγαλύτερος τακτικός μεταφορέας ξηρού χύδην φορτίου στην Κίνα.

Κατέχει και λειτουργεί πάνω από 130 πλοία, με συνολική χωρητικότητα 320.000 TEU (ένα TEU ισοδυναμεί με ένα τυποποιημένο εμπορευματοκιβώτιο μήκους 20 ποδών) και δραστηριοποιείται σε πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο. Κατατάσσεται έκτη μεγαλύτερη σε αριθμό πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και η ένατη μεγαλύτερη στο συνολικό όγκο εμπορευματοκιβωτίων.

Ο όμιλος εταιρειών COSCO περιλαμβάνει 6 εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ και το Χρηματιστήριο της Σαγκάης, και έχει πάνω από 300 θυγατρικές τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και στο εξωτερικό, που δραστηριοποιούνται στους τομείς υπηρεσιών μεταφοράς φορτίων, κατασκευής πλοίων, επισκευής πλοίων, λειτουργίας τερματικών σταθμών, κατασκευής εμπορευματοκιβωτίων, καθώς και σε εμπορικές δραστηριότητες, χρηματοδότηση, διαχείριση ακίνητης περιουσίας και πληροφορική.

Η εταιρεία λειτουργεί πολλά πλοία υπό ελληνική σημαία εκ των οποίων ένα φέρει το όνομα COSCO Hellas.

Ο πρόεδρος της εταιρείας, captain Wei Jiafu, επισκέφθηκε στις 19 Μαΐου 2010 τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, ενημερώνοντας τον για τις επενδύσεις τις εταιρείας του στην Ελλάδα.

παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άρθρο για της επενδύσεις της εταιρίας στην Ελλάδα

Επιχειρήσεις της Κίνας
Ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Κακοπλεύρι Τρικάλων

Το Κακοπλεύρι είναι χωριό του Δήμου Μετεώρων στο Νομό Τρικάλων ενώ παλαιότερα ανήκε στον Δήμου Χασίων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 900 μέτρων, στις πλαγιές των Χασίων. Εχει πραγματικό πληθυσμό 453 κατοίκους (). Το δέντρο που κυριαρχεί στην περιοχή είναι η μαύρη πεύκη.

Βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Χασίων, 32 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Καλαμπάκας. 

Επίσης εκεί υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Κοσμά, της Αγίας Παρασκευής (που ιδρύθηκε το 1550) και του Αγίου Νικολάου, που κτίστηκε το 1703 και αγιογραφήθηκε το 1803 από τους ζωγράφους Μιχαήλ και Γεώργιο .

Το χωριό πανηγυρίζει στις 26, 27 Ιουλίου, των Αγίων Παρασκευής και Παντελεήμονα.

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Ιωάννης Ζωναράς

Ο Ιωάννης Ζωναράς (Ἰωάννης Ζωναρᾶς) (12ος αι.) υπήρξε βυζαντινός χρονογράφος, θεολόγος και νομικός που έζησε στην Κωνσταντινούπολη.

Βιογραφία και έργο 
Οι λιγοστές πληροφορίες για τη ζωή του Ζωναρά αντλούνται κυρίως μέσα από τα έργα του. Οι ιστορικοί υποθέτουν ότι ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος (μέγας δρουγγάριος της βίγλης και πρωτασηκρήτις) επί βασιλέως Αλέξιου Α' Κομνηνού. Έχασε πιθανώς τη θέση του το 1118 και έγινε μοναχός στη νήσο Αγία Γλυκερία, τοποθεσία που όμως αμφισβητείται, ενώ κατ΄ άλλους αποσύρθηκε και μόνασε στον Άθω.

Ο Ζωναράς σχολίασε μεταξύ άλλων τις Οικουμενικές και τοπικές Συνόδους και τα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας. Εκτός αυτού συνέταξε δυο εκκλησιαστικά κείμενα νομικού περιεχομένου. Το σημαντικότερο έργο του είναι το χρονικό Επιτομή Ιστοριών, που καλύπτει την εποχή «από κτήσεως κόσμου» έως το έτος 1118 και θεωρείται ένα από τα πληρέστερα έργα του είδους του στην ελληνική γλώσσα. Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι ο Ζωναράς κατέγραψε το έργο αυτό όταν, μετά την άνοδο του Ιωάννη Β' Κομνηνού, εξορίστηκε και έγινε καλόγερος. Για την Επιτομή Ιστοριών βασίστηκε σε πληθώρα πηγών, ορισμένες από τις οποίες, όπως η Ρωμαϊκή Ιστορία του Δίωνος Κασσίου, διατηρούνται μέσω του Ζωναρά. Το χρονικό διαδόθηκε πέρα από τα όρια του Βυζαντίου καθώς μεταφράστηκε στην εκκλησιαστική σλαβονική. Σε τμήμα του έργου καταγράφεται η κριτική του Ζωναρά κατά του Αλέξιου, τον οποίο επικρίνει για τη διανομή δημοσίου χρήματος σε μέλη της οικογένειάς του.

Εκδόσεις του Χρονικού 
 Ioannis Zonarae epitome historiarum. Εκδ. Ludwig Dindorf. 6 Τόμοι, Λειψία 1868–1875. (βλ. Εξωτερικοί σύνδεσμοι)
 Thomas Banchich (μετάφραση): The History of Zonaras: From Alexander Severus to the Death of Theodosius the Great. Routledge, London-New York 2009.
 Erich Trapp (μετάφραση): Militärs und Höflinge im Ringen um das Kaisertum. Byzantinische Geschichte von 969 bis 1118. Byzantinische Geschichtsschreiber 16. Styria, Graz-Wien-Köln 1986.
 Ιωάννης Ζωναράς, Επιτομή Ιστοριών, τόμ. Α (1995), τόμ. Β (1998), τόμ. Γ (1999), πρωτότυπο και μτφρ.Ιορδάνης Γρηγοριάδης, (Κείμενα Βυζαντινής Ιστοριογραφίας 5), εκδ. Κανάκη, Αθήνα.

Βιβλιογραφία 
 Bruno Bleckmann: Die Reichskrise des III. Jahrhunderts in der spätantiken und byzantinischen Geschichtsschreibung. Untersuchungen zu den nachdionischen Quellen der Chronik des Johannes Zonaras. München 1992.
 Iordanis Grigoriadis: Linguistic and literary studies in the Epitome historion of John Zonaras. Thessaloniki 1998.
 Herbert Hunger: Die hochsprachliche profane Literatur der Byzantiner. Band 1, München 1978.
 Enrico V. Maltese: Zonaras, Johannes. In: Lexikon des Mittelalters. Band 9, Sp. 673f.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έργα του Ζωναράς στο Perseus Project
 
 
 
 
 

Ζωναρας
Ορθόδοξοι λόγιοι
Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Δρουγγάριοι της βίγλης
ΕΛΕΠΑΠ

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ)  είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, φιλανθρωπικό σωματείο ειδικώς αναγνωρισμένο από το κράτος - ιδρύθηκε από ιδιώτες το 1937 με τη συμπαράσταση του Ιδρύματος Εγγύς Ανατολή, του υπουργείου Κρατικής Υγιεινής και του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών και είναι το πρώτο ιδιωτικό ίδρυμα για την περίθαλψη, την θεραπεία, την εκπαίδευση την αποκατάσταση παιδιών με κινητικές αναπηρίες από λίγων ημερών έως 16 ετών και από το 1987 στην επαγγελματική αποκατάσταση για ενήλικες από 18 και άνω.

Η ΕΛΕΠΑΠ παρακολουθεί, συμμετέχει και συνεισφέρει στις διεθνής εξελίξεις συμμετέχοντας ως ενεργό μέλος στη
Διεθνή Εταιρεία Αποκατάστασης, Rehabilitation International στο τμήμα της στην Ευρωπαϊκή Ένωση RI ECA που είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Forum EDF και στην Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ανάλυσης Βάδισης για Ενήλικους και Παιδιά (European Society of Movement Analysis for Adults and Children - ESMAC).
Διαρκής στόχος είναι η στενή συνεργασία, ενημέρωση ευαισθητοποίηση με όλους τους αρμόδιους φορείς – Κυβέρνηση, Υπουργεία, Αυτοδιοίκηση Κοινωνικούς παράγοντες για άμεσες δίκαιες και αποτελεσματικές θέσεις στα προβλήματα των παιδιών με κινητική αναπηρία.

Η ΕΛΕΠΑΠ έχει περιθάλψει περισσότερα από 100.000 παιδιά με κινητική αναπηρία (Εγκεφαλική παράλυση, ορθοπεδικές και νευρολογικές παθήσεις) υποστηρίζοντας το κάθε βήμα εξέλιξης ακόμα και στην ενήλικη ζωή τους.
1000 παιδιά σε ημερησία βάση σε πανελλαδικό επίπεδο συμμετέχουν στα θεραπευτικά, συμβουλευτικά και εκπαιδευτικά προγράμματα της ΕΛΕΠΑΠ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα του συλλόγου

Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η ΦφΛ Βόλφσμπουργκ-Φούσμπαλ (γερμανικά: VfL Wolfsburg-Fußball) είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΦφΛ Βόλφσμπουργκ (VfL Wolfsburg), που εδρεύει στην πόλη Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας. Η ομάδα έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γερμανίας το 2009 καθως και ένα κύπελλο Γερμανίας το 2015. Το γήπεδό της είναι το Volkswagen Arena (30.122 θέσεων) και τα χρώματά της το πράσινο και το άσπρο.

Ιστορία του συλλόγου 
Η ομάδα ιδρύθηκε λίγο μετά την ίδρυση της πόλης (1938), στις 12 Σεπτεμβρίου 1945, από εργάτες της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen, με το όνομα ΦΣΚ Βόλφσμπουργκ (VSK Wolfsburg). Λίγους μήνες αργότερα, η ομάδα πέρασε μια ισχυρή κρίση, όταν όλοι οι παίκτες της, εκτός από έναν, αποχώρησαν για την FC Wolfsburg. Ο μόνος παίκτης που παρέμεινε, ο Γιόζεφ Μέιερ (Josef Meyer), μαζί με τον Βίλι Χέρμπερτ (Willi Hilbert) αποφάσισαν να υπογράψουν νέους παίκτες, ενώ άλλαξαν και το όνομα της ομάδας σε VfL Wolfsburg.

Τις επόμενες περιόδους σταδιακά άρχισε να ανεβαίνει κατηγορίες. Αφού κατέκτησε κάποια ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ανέβηκε σε επαγγελματική κατηγορία για πρώτη φορά το 1954. Το 1993 αγωνίστηκε τελικά στη δεύτερη κατηγορία Γερμανίας, ενώ το 1995 κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Γερμανίας, όπου έχασε από τη Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ (0-3). Το 1997 όμως τερμάτισε δεύτερη και προβιβάστηκε στη Μπουντεσλίγκα. Το 1999 τερμάτισε 6η, ενώ διεκδικούσε μέχρι τέλους την 4η θέση που οδηγούσε στο Τσάμπιονς Λιγκ (Champions League). Τελικά κέρδισε για πρώτη φορά την έξοδο στην Ευρώπη, στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ (UEFA Cup) της επόμενης σεζόν.

Από το 2000 έως το 2005 αγωνιζόταν στο κύπελλο Ιντερτότο (Intertoto Cup), ενώ το 2008 με προπονητή τον Φέλιξ Μάγκατ τερμάτισε 5η και κέρδισε ξανά την έξοδο στο κύπελλο UEFA. Το 2009, ξανά κάτω από την καθοδήγηση του Μάγκατ, τερμάτισε στην κορυφή του Γερμανικού πρωταθλήματος, έχοντας δύο παίκτες της που πέτυχαν πάνω από 20 γκολ (Γκραφίτε, Έντιν Τζέκο), ενώ και για πρώτη φορά κέρδισε την συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου.

Τίτλοι 
 Bundesliga: 2009
 Κύπελλο Γερμανίας: 2015
 Σούπερ Καπ Γερμανίας: 2015
 Amateuroberliga Niedersachsen-Ost (II): 1952, 1954, 1963
 Oberliga Nord (III): 1991, 1992

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Λύκοι ονομάστηκαν γιατί στην περιοχή υπάρχουν αρκετοί.
 Επίσημος ιστότοπος
 Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1945
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Ζουλού γλώσσα

Η Ζουλού (στα Ζουλού: isiZulu) είναι μία γλώσσα Μπαντού που μιλιέται στη Νότια Αφρική από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Είναι επίσης μια από τις έντεκα επίσημες γλώσσες.

Φωνητικά

Φωνήεντα

Ημίφωνα

Φράσεις 

Ο ακόλουθος είναι ένας κατάλογος φράσεων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά το επίσκεψη μιας περιοχής όπου η αρχική γλώσσα είναι ζουλού:

 Sawubona (Γεια σου)
 Sanibonani (Γεια σας)
 Unjani? (Τι κάνεις;)
 Ninjani? (Τι κάνετε;)
 Ngiyabonga (Ευχαριστώ)
 Ngubani igama lakho? (Ποιο είναι το όνομά σας;)
 Isikhathi sithini? (Τι ώρα είναι;)
 Ngingakusiza? (Μπορώ να σας βοηθήσω;)
 Uhlala kuphi? (Πού μένετε;)
 Uphumaphi? (Από πού είστε;)
 Yebo (Ναι)
 Cha (Όχι)
 Angazi (Δεν ξέρω)
 Ukhuluma isiNgisi na? (Μιλάτε αγγλικά;)

Παράδειγμα κειμένων

Άρθρο Α' - Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Bonke abantu bazalwa bekhululekile belingana ngesithunzi nangamalungelo. Bahlanganiswe wumcabango nangunembeza futhi kufanele baphathane ngomoya wobunye.

Μετάφραση: Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Συγκολλητικές γλώσσες
Γλώσσες της Νότιας Αφρικής
Κούταβος

Ο Κούταβος (ιταλ. Cutavo) ή λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου είναι λιμνοθάλασσα της Κεφαλονιάς, ιχθυοβριθής, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του μυχού του κόλπου του Αργοστολίου. Έχει ελλειψοειδές σχήμα με μέγιστο μήκος περίπου 6,5 χλμ. και ελάχιστο 1,1 χλμ. Το βάθος της είναι πολύ μικρό, μέχρι μία οργιά.

Η λιμνοθάλασσα του Κουτάβου αποτελεί τον τερματισμό της πεδιάδας της Κρανιάς, το δε στόμιό της αποφράσσεται σε μορφή χορδής τόξου με γέφυρα μήκους 1 χλμ. την οποία κατασκεύασαν οι Άγγλοι, επί αγγλικής κατοχής, και επί της οποίας και φέρεται αναμνηστική πυραμίδα. Η Γέφυρα Ντε Μποσέ, που πήρε το όνομά της από τον κατασκευαστή της Ελβετό μηχανικό Κάρολο-Φίλιππο Ντε Μποσέ (De Bosset), αξιωματικό του Αγγλικού στρατού και διοικητή της Κεφαλληνίας, αποτελεί πεζόδρομο από τον Ιούλιο του 2005 έπειτα από απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού για απαγόρευση της διέλευσης τροχοφόρων από το μνημείο.

Παραπομπές

Κεφαλονιά
Κούταβος
100000 Αστροναύτικα

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
100000 Αστροναύτικα 
</th></tr>
<th bgcolor="#FFFFC0" colspan="2">ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από J. Gibson στο ΠάλομαρΑνακαλύφθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1982Προσωρινή ονομασία 1982 SH1<th bgcolor="#FFFFC0" colspan="2">Χαρακτηριστικά τροχιάςth>Αφήλιο 2,0709167 AUΠεριήλιο 1,9050257 AUΕκκεντρότητα 0,0870807 Περίοδος περιφοράς 960,3945045 ημέρεςΚλίση 21,18781° ως προς την εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου 186,60842° Μέση ανωμαλία 114,64117 ° Όρισμα του περιηλίου 199,48283° Δορυφόροι 0 Φυσικά ΧαρακτηριστικάΑστρονομική περίοδος περιστροφής ; h Απόλυτο μέγεθος 16,9 <tr>
</td>
</tr>
</table>

Η 100000 Αστροναύτικα (Astronautica) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1982 στο Αστεροσκοπείο Πάλομαρ από τον Τζέιμς Μπ. Γκίμπσον και ονομάσθηκε έτσι το 2007 για να τιμηθούν τα 50 χρόνια της διαστημικής εποχής. Έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,7 και η τροχιακή περίοδός του είναι 960,205 ημέρες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 JPL Small-Body Database Browser on 100000 Astronautica

Αναφορές 

Αστροναυτικα
Κικ μπόξινγκ

Το Κικ μπόξινγκ (αγγλικά: kickboxing, ιαπωνικά: キックボクシング) είναι μαχητικό άθλημα που συνδυάζει πυγμαχία και λακτίσματα. Δημιουργήθηκε αρχικά ως "ένωση" της δυτικής πυγμαχίας με το καράτε, ωστόσο μετέπειτα επηρεάστηκε πολύ και από τη ταιλανδέζικη πυγμαχία (η οποία έγινε γνωστή μετά τη δεκαετία του '90).

Η προέλευση του είναι από την Ιαπωνία και τη Βόρεια Αμερική και περιλαμβάνει τις τεχνικές της πυγμαχίας και λακτίσματα απ το καράτε ντο και το ταεκβοντό. 

Τη δεκαετία του 1970 άρχισαν να διεξάγονται οι πρώτοι αγώνες kickboxing στην Αμερική, ενώ στις 17 Μαΐου 1974 η Ευρώπη πρωτογνώρισε από κοντά το άθλημα σε ένα event, όπου προσκλήθηκαν 88 ευρωπαίοι κάτοχοι μαύρης ζώνης σε πολεμικές τέχνες να συγκρουστούν στο νέο άθλημα με τους (όπως αποδείχτηκε πολύ ανώτερους τεχνικά) Αμερικανούς. Το 1976 ιδρύθηκε η παγκόσμια ένωση των εθνικών ομοσπονδιών (WAKO), η οποία είναι αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), ενώ το ίδιο έτος (1976) ιδρύθηκε με απόσπαση από την παγκόσμια ομοσπονδία καράτε μια άλλη ομοσπονδία του αθλήματος, η World Kickboxing Association (WKA).

Στην Ελλάδα το άθλημα πρωτοήρθε κατόπιν κινήσεων του γνωστού αθλητή πολεμικών τεχνών Καβαλιώτη Σίμου Ζαχόπουλου (ο Ζαχόπουλος αποτέλεσε νωρίτερα και τον αναβιωτή -διεθνώς- του Παγκρατίου αθλήματος), ενώ ο ίδιος συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην ίδρυση της WAKO από τις επτά ιδρυτικές χώρες-μέλη.H Πρώτη επίσημη Ελληνική ομοσπονδία  που ιδρύθηκε για το kickboxing ήταν και η Ελληνική Ομοσπονδία Muay Thai-Kick Boxing, με ιδρυτή τον Ευάγγελο Ξανθάκη το 1998!
Σήμερα το άθλημα βρίσκεται υπό την αιγίδα του επίσημου φορέα του αθλήματος, της -αναγνωρισμένης από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού- Πανελλήνιας Ομοσπονδίας kickboxing (ΠΟΚ), η οποία το 2019 αριθμεί 296 σωματεία. Πρόεδρος της ΠΟΚ είναι ο Μιχ. Τριανταφύλλου

Η μεγαλύτερη διοργάνωση του kickboxing σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το Κ-1. Την Ελλάδα στο επαγγελματικό kickboxing εκπροσωπεί ο παγκόσμιος πρωταθλητής Θωμάς Κοντός, ο οποίος με τις νίκες του στο Γιαπωνέζικο και στο Αυστραλιανό Κ-1, έχει ενταχθεί στους κορυφαίους kickboxers του κόσμου.
Το αγωνιστικό kickboxing χωρίζεται στο ερασιτεχνικό kickboxing, στο οποίο οι αθλητές φοράνε προστατευτικά, και στο επαγγελματικό όπου δεν επιτρέπεται η χρήση τους. Υπάρχουν πολλά αγωνιστικά στυλ και διαβαθμίσεις στο kickboxing: full contact, semi contact, light ή medium contact, body contact και low kicks.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος ιστότοπος της WAKO  (αγγλικά)
Επίσημος ιστότοπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας kickboxing (ΠΟΚ)

Πολεμικές τέχνες
Ατομικά αθλήματα
Μαχητικά αθλήματα
Καρπασία

Η Καρπασία, ή Κραπασαία, ή Καρπάσου χερσόνησος, είναι η μεγάλη Α.ΒΑ. χερσόνησος της Κύπρου που αποτελεί προβολή του όρους Όλυμπος (Κύπρου), μήκους 47 μιλίων και που απολήγει στο ακρωτήριο Άγιος Ανδρέας (ή Κλειδιά, αρχαία Βοός ουρά, ή Κλείδες, ή Δεινάρετον), τις διαστάσεις της οποίας όρισε ο Στράβων με εκπληκτική ακρίβεια.

Αρχαιότητα
Στη χερσόνησο αυτή υπήρχαν κατά την αρχαιότητα δύο λιμένες "Καρπασίαι" (κοινώς σκάλες όπως θα λέγονταν σήμερα), που αποτελούσαν εναλλακτικά, ανάλογα με τον επικρατούντα καιρό, τα επίνεια της μεσογαίας πόλης Καρπάσου. Ο ένας ήταν βόρεια, απέναντι από τη Σαρπηδόνα της Κιλικίας και ο άλλος από τη νότια αναπτυσσόμενη ακτή. Τα δύο αυτά επίνεια βρίσκονταν κοντά στην άκρα της χερσονήσου που δημιουργείται μια στενότητα, ισθμός, που έχει εύρος 3 μόλις στάδια, πρόκειται για τους σύγχρονους αμφίπυγους όρμους της "Ρόνας" (βόρεια) και του "Μελισσάκρου" (νότια). 
Η δε αρχαία μεσογαία πόλη Κάρπασος βρισκόταν επί του ίδιου σημείου όπου σήμερα φέρεται η πόλη "Ριζοκάρπασο".

Διαμέρισμα Καρπασίας
Το Διοικητικό διαμέρισμα της Καρπασίας αποτελεί τμήμα της επαρχίας Αμμοχώστου περιλαμβάνοντας όλο το βορειοανατολικό τμήμα της Κύπρου. Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη της Λευκωσίας.
Στο Διαμέρισμα της Καρπασίας περιλαμβάνονται 39 χωριά. Κύρια προϊόντα της περιοχής είναι σιτηρά, λάδι, μετάξι, χαρούπια, ρόδια και το γνωστό «κολοκάσιν» που παράγεται στη Γιαλούσα (Κύπρου) και στα πέριξ αυτής χωριά.

Πανίδα
Στη περιφέρεια της Καρπασίας ζει η χαρακτηριστική ομώνυμη ράτσα άγριων γαϊδάρων της Κύπρου που πρόσφατα έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία για τη διάσωση του είδους. Απ΄ αυτή τη ράτσα προέρχεται και η δημώδης έκφραση "κυπραίικο γαϊδούρι" που λέγεται σκωπτικά είτε σε υπερβολική αναισθησία, είτε σε υπερβολική ισχυρογνωμοσύνη.

Τουρκική κατοχή
Ολόκληρη η περιοχή της Καρπασίας κατέχεται από την Τουρκία από το 1974

Πηγές
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ. 10ος, σελ.383..

Επαρχία Αμμοχώστου
Χερσόνησοι της Κύπρου
Γιώργος Χατζηπαύλου

Ο Γιώργος Χατζηπαύλου  (Λιβαδειά, 3 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας κωμικός stand-up και ηθοποιός.

Βιογραφία
Ο Γιώργος Χατζηπαύλου ασχολείται με το stand up comedy επαγγελματικά από το 2007. Η επαφή του με το είδος έγινε το 2001 στις Νύχτες Κωμωδίας και λίγα χρόνια μετά παραιτήθηκε από την διαφημιστική εταιρία στην οποία δούλευε ως head copywriter για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το stand up comedy.

Είναι ο πρώτος που στέγασε μόνιμα σε θέατρο παραστάσεις stand up comedy στην Ελλάδα ενώ το 2014 δημιούργησε το Stand up for U, ένα θεσμό κωμωδίας που στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις και αποτελεί τη μόνη stand up comedy παράσταση που προβάλλεται ετησίως από την ελληνική τηλεόραση (Alpha TV, ANT1 TV). 

Εκτός από τις σόλο παραστάσεις του, έχει συνεργαστεί σε παραστάσεις και περιοδείες στην Ελλάδα με Άγγλους κωμικούς αλλά και κωμικούς του Comedy Store και έχει δημιουργήσει από το 2016 το Comedy club για παιδιά, την μοναδική ελληνική παράσταση stand up comedy για παιδιά από 6 έως 12 ετών.

Το 2015 έγινε ο πρώτος Έλληνας stand – up κωμικός του οποίου σόλο παράσταση προβλήθηκε σε ελληνικό τηλεοπτικό δίκτυο (“Δύσκολα τα πράγματα” – Alpha TV) ενώ τον Νοέμβριο του 2017 και τον Οκτώβριο του 2019 πραγματοποίησε τις μεγαλύτερες περιοδείες ελληνόφωνου stand up comedy εκτός Ελλάδας με sold out παραστάσεις σε Λονδίνο, Μάντσεστερ, Ντουμπάι, Εδιμβούργο, Άμστερνταμ, Λουξεμβούργο, Βερολίνο, Στουτγκάρδη, Μόναχο, Βρυξέλλες, Όσλο, Βιέννη, Ζυρίχη, Ελσίνκι, Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη, Μάλτα, Χάγη, Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσό, Πάφο.

Έχει γράψει και παρουσιάσει σατιρικές εκπομπές στην τηλεόραση – με πιο πρόσφατη το Comedy Kids που παρουσιάστηκε στην CosmoteTV – το ραδιόφωνο και το ίντερνετ, είναι μέλος της ομάδας που δημιούργησε το comedylab.gr κι έχει γράψει τη θεατρική κωμωδία “72 ώρες” που παρουσιάστηκε για δύο σεζόν στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. 

Από το 2014 μέχρι σήμερα καλλιτεχνική έδρα του στην Αθήνα αποτελεί το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Σελίδα στο IMDb

Έλληνες κωμικοί
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ερινεός (αρχαία Δωρίδα)

Ο Ερινεός ήταν αρχαία πόλη της Δωρίδας χτισμένη στην κοιλάδα της Γραβιάς, ανάμεσα στα όρη Οίτη, Παρνασσός και Γκιώνα. Πιθανόν βρισκόταν στην θέση που είναι χτισμένη σήμερα η Γραβιά. Ο Ερινεός ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Δωριείς στην περιοχή της σημερινής κοιλάδας της Γραβίας, γύρω από τον Πίνδο ποταμό, και αποτέλεσαν την Δωρική Τετράπολη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο πολιτισμού, η αρχαία Δωρίδα

Πόλεις της αρχαίας Δωρίδας
Κυτίνιο

Το Κυτίνιο ήταν αρχαία πόλη της Δωρίδας χτισμένη πιθανόν στις βόρειες πλαγιές του όρους Καλλίδρομο, κοντά στο σημερινό χωριό Παλαιοχώρι Φθιώτιδας. Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια αρχαίας πόλης και πιστεύεται ότι πρόκειται για την αρχαία πόλη Κυτίνιο. Το Κυτίνιο ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Δωριείς στην περιοχή της σημερινής κοιλάδας της Γραβίας, γύρω από τον Πίνδο ποταμό, και αποτέλεσαν την Δωρική Τετράπολη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο πολιτισμού, η αρχαία Δωρίδα
Παλαιοχώρι Φθιώτιδας, το Κυτίνιον

Πόλεις της αρχαίας Δωρίδας
Η Αξία (εφημερίδα)

Με τον έναρθρο κεφαλαιογράμματο τίτλο "Η ΑΞΙΑ" φέρεται ελληνική εβδομαδιαία εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας.

Πρόκειται για πολυσέλιδη οικονομική και πολιτική εφημερίδα που διανέμεται κάθε Σαββατοκύριακο. Ένα μεγάλο μέρος της ύλης της ασχολείται με δημοσιονομικά θέματα, με εκτενείς αναφορές και αναλύσεις  για το ελληνικό και τα διεθνή χρηματιστήρια. 
Σε κάθε φύλλο της περιλαμβάνει επιμέρους ένθετα με τον τίτλο ΑΠΟΨΗ με πολιτική και γεωπολιτική ενημέρωση, καθώς και άλλα ένθετα  που αφορούν εικαστικά (art), άθληση (match), κ.ά. 
Στις 5 Φεβρουαρίου 2017 η εφημερίδα μετονομάστηκε σε Axia news. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε από τις 28 Οκτωβρίου 2016 σε μικρό σχήμα ενώ μέχρι τότε κυκλοφορούσε σε μεσαίο σχήμα. Από τις 6 Μαΐου 2017 επανήλθε στο μεσαίο σχήμα. Μία εβδομάδα μετά ξεκίνησε να κυκλοφορεί και με προσφορές.

Έδρα της εφημερίδας είναι η Αθήνα, στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου. Εκδότης – Διευθυντής της εφημερίδας είναι ο Αντώνης Πίκουλας.

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Πολιτικό φάσμα

Πολιτικό φάσμα είναι ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζεται το σύνολο των πολιτικών πεποιθήσεων, τοποθετώντας τις σε ένα διάγραμμα ενός ή περισσότερων αξόνων, που συμβολίζουν ανεξάρτητες πολιτικές μεταβλητές. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος είναι ο οριζόντιος άξονας (δεξιά-αριστερά), εμπνευσμένος από τον τρόπο διανομής εδρών κατά την Γαλλική Επανάσταση. Σύμφωνα με αυτή την λογική δύο διαστάσεων, ο Κομμουνισμός και ο Σοσιαλισμός παραδοσιακά τοποθετούνται κοντά στο αριστερό άκρο, σε αντίθεση με τον Φασισμό και τον Συντηρητισμό στο δεξιό. Ο όρος Φιλελευθερισμός (liberalism), καθώς χρησιμοποιήθηκε ιστορικά με διάφορες σημασίες που αντιστοιχούν άλλοτε σε αριστερές (ή/και προοδευτικές/ριζοσπαστικές) και άλλοτε σε δεξιές (ή/και συντηρητικές) πεποιθήσεις, τοποθετείται συνήθως συνοδευόμενος από επιπλέον προσδιορισμό («κοινωνικός φιλελευθερισμός», «συντηρητικός φιλελευθερισμός», κ.ο.κ.).

Ερευνητές έχουν τονίσει ότι ο οριζόντιος άξονας είναι συχνά ανεπαρκής για να απεικονίσει σωστά το σύνολο των πολιτικών πεποιθήσεων και συχνά εμπεριέχεται και επιπρόσθετος κάθετος άξονας. Με αυτή τη λογική, σε ένα φάσμα δύο διαστάσεων, υπάρχει μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογής θέσεων καθώς υπολογίζονται και οι θέσεις κάθε πολιτικής παράταξης σε επί μέρους θέματα, όπως η οικονομία και η κοινωνική πρόνοια.

Πηγές 
 Yves Meny: Συγκριτική Πολιτική, Εκδόσεις Παπαζήση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ε. Βενιζέλος Δύο λέξεις Αριστερά-Δεξιά στην εποχή μας; εκδ. «Πόλις», Αθήνα 2006
 ΑΠΘ Ηλεκτρονικός σύμβουλος ψήφου

Φασμα
WNBA

Το Women's National Basketball Association (WNBA) είναι η διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου επαγγελματικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης γυναικών στις ΗΠΑ. Απαρτίζεται σήμερα από 13 συνολικά ομάδες. Συστάθηκε στις 24 Απριλίου 1996 ως η αντίστοιχη γυναικεία οργάνωση του NBA. Η κανονική περίοδος διεξάγεται από το Μάιο ως τον Αύγουστο και τα πλέι οφ από τέλη Αυγούστου ως και Σεπτέμβριο.

Τον Μάρτιο του 2014, η WNBA και οι παίκτριες υπέγραψαν μια νέα συμφωνία οκταετούς διάρκειας, με βάση την οποία ο αριθμός των παικτριών ανά ομάδα αυξήθηκε στις 12.

Τελικοί του WNBA 
Διεξάγονται κάθε χρόνο.

Δείτε επίσης 
 NBA

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Στατιστικά του WNBA στο Basketball-Reference.com 
 Επίσημος ιστότοπος

Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
WNBA
Βιτάλι Γκίνζμπουργκ

Ο Βιτάλι Γκίνζμπουργκ (Вита́лий Ла́заревич Ги́нзбург, 4 Οκτωβρίου 1916 – 8 Νοεμβρίου 2009) ήταν Ρώσος θεωρητικός φυσικός. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Φυσικής το 2003 και ήταν μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Είναι από τους «πατέρες» της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου. Ήταν δηλωμένος άθεος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 4 Οκτωβρίου 1916 από εβραϊκή οικογένεια και αποφοίτησε από το τμήμα Φυσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας το 1938. 
Ανέπτυξε μερικώς πολλές θεωρίες, όπως τη φαινομενολογική θεωρία της υπεραγωγιμότητας , τη θεωρία Γκίνζπουργκ-Λαντάου, το 1950 (μαζί με τον Λεβ Λαντάου) και τη θεωρία για την προέλευση της κοσμικής ακτινοβολίας, μεταξύ άλλων.

Υπήρξε αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού  Uspekhi Fizicheskikh Nauk. Το 1968 ίδρυσε το τμήμα προβλημάτων αστροφυσικής και φυσικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Φυσικής στη Μόσχα.

Έγινε γνωστός ως πολέμιος του αντισημιτισμού και υποστηρικτής του Ισραήλ. Έγραψε πολλά έργα, υποστηριζόμενος την αθεΐα. 

Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στη Μόσχα, στις 8 Νοεμβρίου του 2009.

Βραβεία και διακρίσεις 
 Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ το 1953
 Βραβείο Λένιν το 1966
 Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1991
 Βραβείο Γουλφ το 1994/5
 Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ το 1995
 Νόμπελ Φυσικής το 2003, από κοινού με τους Αλεξέι Α. Αμπρικόσοφ και Άντονυ Τζέιμς Λέγκετ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Vitaly L. Ginzburg , Αυτοβιογραφία στα αγγλικά στο Nobelprize.org
 Ιστοσελίδα
 Curriculum Vitae
  Βιογραφία
  Νεκρολογία

Σοβιετικοί φυσικοί
Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν
Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Ρωσοεβραίοι
Ρώσοι νομπελίστες
Μέλη της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Βοίον

Το Βοίον ή (Βόιον) ήταν μία από τις τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Δωριείς στην περιοχή της σημερινής κοιλάδας της Γραβίας, και αποτέλεσαν την Δωρική Τετράπολη. Η πόλη ήταν χτισμένη στην κοιλάδα της Γραβιάς, στην περιοχή του σημερινού χωριού Μαριολάτα, κοντά στο οποίο σώζονται ερείπια αρχαίας πόλης. Αν και δεν είναι εξακριβωμένο οι περισσότεροι αρχαιολόγοι θεωρούν πως τα ερείπια αυτά, αντιστοιχούν στην αρχαία πόλη Βοίον.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο πολιτισμού, η αρχαία Δωρίδα
Νομαρχία Φωκίδας, ερείπια της πόλης Βοίον 

Πόλεις της αρχαίας Δωρίδας
Ελάτη Λευκάδας

Η Ελάτη (ή αλλιώς Σταυρωτά) είναι βουνό της Λευκάδας με μέγιστο υψόμετρο 1.184 μέτρα. Είναι το 2ο ψηλότερο βουνό των Επτανήσων μετά τον Αίνο της Κεφαλονιάς.  Καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού. Η κορυφή της Ελάτης βρίσκεται νότια του χωριού Εγκλουβή. Το βουνό καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος του από πλούσια βλάστηση. Σε χαμηλότερα υψόμετρα κυριαρχούν οι ελιές και τα κυπαρίσσια. Ο γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ, που υποστήριζε πως η ομηρική Ιθάκη αντιστοιχεί στη σημερινή Λευκάδα, θεωρούσε πως το όρος Νήριτος που αναφέρεται στην Οδύσσεια είναι η Ελάτη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Καρυάς Λευκάδας, Γεωγραφικά στοιχέια
Η Ελάτη στον χάρτη

Βουνά των νησιών του Ιονίου
Καστροβιλάρι

Η, ή το, Καστροβιλάρι, ή Καστροβιλλάρι, είναι ορεινή πόλη της νότιας Ιταλίας, που βρίσκεται στη περιοχή της Καλαβρίας, και συγκεκριμένα στην Επαρχία της Κοζέντσα.
Η πόλη είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο αντικριστές πλαγιές βουνών σε υψόμετρο 360 μ. σε οροπέδιο ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς που περιλαμβάνεται σ΄ ένα από τα σπουδαιότερα φυσικά πάρκα της Ευρώπης.

Ίδρυση
Την πόλη αυτή φέρεται να την έκτισαν οι Αραγονέζοι όταν το Βασίλειο της Αραγονίας επεκτάθηκε στη Νότια Ιταλία και Σικελία κτίζοντας εκεί ένα σπουδαίο «χωρόκαστρο» όπου και η σημασία του ονόματος της πόλης. Το 1940 αριθμούσε περίπου τους 12.000 κατοίκους, ενώ το 2005 είχε υπερβεί τους 22.600 κατοίκους.

Αξιοθέατα
Το Καστροβιλάρι αποτελεί αξιόλογο κέντρο εμπορίου γεωργικών προϊόντων και τουριστικού – φυσιολατρικού ενδιαφέροντος. Αξιόλογα τουριστικά σημεία της πόλης είναι: το περίφημο μεσαιωνικό κάστρο της με την εσωτερική εκκλησία της Παναγίας, της λεγόμενης "Κωνσταντινουπολίτισσας", η εκκλησία του Αγίου Ιουλιανού, το Δημαρχείο, τα Παλάτια Σαλιτούρνι, Ρόκο, Καπέλι και Γκάλο, η παλαιά «Γέφυρα της καδένας» που συνδέει τα δύο μέρη της πόλης και αναμφίβολα το παρακείμενο Εθνικό πάρκο Πολίνο του ομώνυμου όρους.

Πηγές

 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.449.

Πόλεις της Καλαβρίας
Dornier Do 228

Το Dornier 228 (Do 228, πέτακας) είναι δικινητήριο αεροπλάνο της Γερμανικής αεροναυπηγικής εταιρείας Dornier. Κατασκευάστηκε από το 1981 ως το 1998 στην γερμανική βάση του Όμπερπφάφενχόφεν στην Βαυαρία.

Βιβλιογραφία 
 Florian Beck: Flug zum Südpol. Aviatic Verlag, Planegg 1992, ISBN 3-925505-13-X
 Dornier GmbH (Hrsg.): Dornier. Die Chronik des ältesten deutschen Flugzeugwerks. 3. Auflage. Aviatic Verlag, Oberhaching 1996, ISBN 3-925505-01-6 
 Günter Endres (Hrsg.): Das große Buch der Passagierflugzeuge. Motorbuch Verlag, Stuttgart 2000, ISBN 3-7276-7129-7
 Dieter H. Thomas: Dornier 228. Utility/Commuter Aircraft. A pilot's view. Fürstenfeldbruck 1995, ISBN 3-931776-02-6
 Siegfried Wache: Dornier Do28 - Do228. Buchholz, Rinteln 1999 (F-40 Flugzeuge der Bundeswehr, Ausgabe Nr. 35), ISBN 3-935761-35-X
 Jim Winchester: Zivile Flugzeuge im Detail. Heel Verlsg, Königswinter 2005, ISBN 3-89880-408-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Die Do 228 NG Webseite RUAG Aerospace Services
 Do 228 bei HAL India Hindustan Aeronautics Limited

Πολιτικά αεροσκάφη
Do 228
Γεώργιος Μπλέσσας

Ο Γεώργιος Μπλέσσας (1 Ιανουαρίου 1905 - 26 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν αριστοκρατικής καταγωγής αξιωματικός του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού. Επεσε μαχόμενος κατά τη βύθιση από τη γερμανική αεροπορία του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα D-15, του οποίου ήταν κυβερνήτης, στο Λακκί της Λέρου στις 26 Σεπτεμβρίου του 1943.

Η ζωή του
Ο Γεώργιος Μπλέσσας γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας την 1η Ιανουαρίου του 1905 και σε ηλικία 12 χρονών γράφτηκε στην Ιόνιο Σχολή Αθηνών. Τον Αύγουστο του 1919 μπήκε στη τότε Βασιλική Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και, τέσσερα χρόνια αργότερα ως τελειόφοιτος Ναυτικός Δόκιμος, υπηρετώντας στο εύδρομο ΕΛΛΗ, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις υποστήριξης της υποχωρήσεως του Ελληνικού Στρατού από την Μικρά Ασία. Τον Δεκέμβριο του 1923 ονομάσθηκε αξιωματικός με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Τον Σεπτέμβριο του 1926, αντίστοιχα σε Ανθυποπλοίαρχο. Υπηρέτησε στα θωρηκτά ΚΙΛΚΙΣ και ΛΗΜΝΟΣ, στο Θωρακισμένο Καταδρομικό ΑΒΕΡΩΦ, στο εύδρομο ΕΛΛΗ κ.α. Τον Ιανουάριο του 1931 προήχθη σε Υποπλοίαρχο. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης στα Υ/Β ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ και ΤΡΙΤΩΝ και ως Πλωτάρχης(βαθμό που είχε προαχθεί από το 1935) στο τορπιλοβόλο ΠΕΡΓΑΜΟΣ και στο Α/Τ ΥΔΡΑ. Τοποθετήθηκε υπασπιστής του Αρχηγού Στόλου Αντιναυάρχου Δημητρίου Οικονόμου και τον Δεκέμβριο του 1938 ύπαρχος στο Α/Τ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Κατά την κήρυξη του πολέμου του 1940, ήταν κυβερνήτης του τορπιλοβόλου ΚΥΔΩΝΙΑΙ. Στις 10 Απριλίου 1941, παρέλαβε κυβερνήτης του τορπιλοβόλου ΑΣΠΙΣ, με το οποίο, μετά την κατάρρευση του μετώπου, απέπλευσε προς την Αλεξάνδρεια. Στις 15 Οκτωβρίου του 1941, ανέλαβε κυβερνήτης του Α/Τ ΣΠΕΤΣΑΙ και στις 28 Αυγούστου 1942 κυβερνήτης του Α/Τ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ. Ως κυβερνήτης αυτού του αντιτορπιλλικού, συμμετείχε στην απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στην Ιταλία (Σεπτέμβριος του 1943) και συνόδευσε τον ιταλικό στόλο, που είχε παραδωθεί στους Συμμάχους, στην Αλεξάνδρεια.

Στον Γεώργιο Μπλέσσα απονεμήθηκαν:
Ο Πολεμικός Σταυρός Γ' τάξης δύο φορές(διπλή απονομή): Την πρώτη φορά για τη βύθιση του ιταλικού υποβρυχίου UARSCIEK νοτιοδυτικά της Μάλτας και την δεύτερη φορά, για τη βύθιση του ιταλικού πετρελαιοφόρου Stromboli τον Ιανουάριο του 1943.
Το βρετανικό Παράσημο Εξαιρέτων Υπηρεσιών DSO (Distinguished Service Order), επίσης δύο φορές: Πρώτη φορά για τη βύθιση του UARSCIEK και δεύτερη φορά για τη βύθιση δύο ιταλικών πλοίων, του εμπορικού Vrainizza και του συνοδού Castore, κοντά στις ακτές της Σικελίας, τον Ιούνιο του 1943. Για την επιτυχία αυτή του απονεμήθηκε και το Αργυρό Μετάλλειο Ανδρείας.

Μετά θάνατον προήχθη σε αντιπλοίαρχο και τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας και με το βρετανικό Πολεμικό Σταυρό. Επίσης προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του σε ένα από τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνομένων Βλημάτων (ΤΠΚ) του  Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος. Προτομή του βρίσκεται τοποθετημένη στον λιμένα της γενέτειράς του.

Πηγές 
Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά,Η μάχη της Λέρου,23 Σεπτεμβρίου 2004

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως
Αριστείο Ανδρείας
Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά

Η Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά ήταν ένας πολιτικός σχηματισμός της αντικαπιταλιστικής ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ελλάδα.

Ιστορικό
Η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. ιδρύθηκε μετά από έναν κύκλο αντικαπιταλιστικών συνελεύσεων (Ιούνιος-Ιούλιος 2007) στις οποίες πήραν μέρος αρκετοί αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα.

Στην ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. συμμετείχε ένα τμήμα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, καθώς και ένα τμήμα όσων στήριξαν αγώνες εργαζομένων και τους Πακιστανούς απαχθέντες στην υπόθεση του σκανδάλου των απαγωγών και την απόπειρα απέλασης του Τζαβέντ Ασλάμ, προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας.

Ο σχηματισμός υποστηρίχθηκε από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ενώ συμμετείχαν ανένταχτοι αγωνιστές που δραστηριοποιούνται μέσα από συνδικαλιστικά σχήματα (εκπαιδευτικοί, συσπειρώσεις σε εργασιακούς χώρους, ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ), πρωτοβουλίες αγώνα για το περιβάλλον και τα δικαιώματα, δημοτικές και νομαρχιακές κινήσεις, αντιπολεμικές κινήσεις (Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο) και πρωτοβουλίες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, όπως η Πρωτοβουλία Αγώνα, η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ και το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. έλαβε 10,605 ψήφους (ποσοστό 0.15%).

Τον Μάρτιο του 2009 οι συνιστώσες της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. μαζί με τις συνιστώσες του ΜΕ.Ρ.Α. (εκτός του Ε.Ε.Κ.) ίδρυσαν την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.. Έπειτα από τη συγκρότηση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. διαλύθηκε.

Συμμετέχοντα κόμματα
Στην Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά συμμετείχαν οι ακόλουθες οργανώσεις:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΡΑΣ
ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Τόνυα

Η Τόνυα (Τουρκικά Tonya, το Βυζαντινό της όνομα ήταν Θωανία) είναι πόλη της Τουρκίας η οποία βρίσκεται στην επαρχία της Τραπεζούντας. Στην Τόνυα ζουν οικογένειες Μουσουλμάνων που μιλούν μέχρι και σήμερα την Ποντιακή διάλεκτο. Τα ελληνόφωνα χωριά της Τόνυας σήμερα είναι τα: Μεσοχώρι, Μεσοπλάγι, Κατωχώρι, Άγιος Θωμάς, Άγιος Στέφανος, Μεσοπέδι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δικτυακός τόπος της Τόνυας 

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
(307261) 2002 MS4

{{DISPLAYTITLE:(307261) 2002 MS4}}
<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
2002 MS4 
</th></tr></tr>
Ανακάλυψη
</tr>Ανακαλύφθηκε από M. E. Brown,  C. A. Trujillo Ανακαλύφθηκε στις 18 Ιουνίου 2002Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 47,787 AUΠεριήλιο 35,433 AUΗμιάξονας τροχιάς 41,610 AUΕκκεντρότητα 0,1485 Περίοδος περιφοράς 268,4 χρόνιαΜέση Ταχύτητα Τροχιάς 4,6 km/s Κλίση 17,71 ° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 216,17° Όρισμα του περιηλίου 215,00° Δορυφόροι 0 Φυσικά Χαρακτηριστικά Διαστάσεις 934 ±47 km Λευκαύγεια 0,03-0,09Φαινόμενο μέγεθος 20,7<tr>
Απόλυτο μέγεθος  3,77
</td>
</tr>
</table>

Το 2002 MS4 είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο περίπου 930 χιλιόμετρα, όπως υπολογίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ. Αυτή η διάμετρος το κατατάσσει ανάμεσα στα 10 μεγαλύτερα αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ, κοντά στο 50000 Κουάοαρ. Ανακαλύφθηκε στις 18 Ιουνίου 2002. Η πρώτη του καταγεγραμμένη παρακολούθηση, χωρίς όμως να αναγνωριστεί ως αστεροειδής έγινε το 1954.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 2002 MS4 Precovery Images

Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Ορόντης ποταμός

Ο Ορόντης (αραβ.: العاصي, Ναχρ-αλ-Ααζί, τουρκ.: Asi Nehri, Αζι-Νεχρί) είναι ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος ποταμός της Συρίας με συνολικό μήκος ρου περίπου τα 400 χλμ. Στη περιοχή του Ορόντη, που αποτελεί και ένα φυσικό πέρασμα με ανάπτυξη σπουδαίων πεδίων έχουν γίνει πολλές ιστορικές μάχες. Επίσης ο ίδιος ο ποταμός αποτέλεσε φυσικό σύνορο κατά διάφορες ιστορικές εποχές τόσο από τους Αιγυπτίους μέχρι και τους Σταυροφόρους και Βυζαντινούς, καλούμενος τότε από τους Ενετούς Φαρφάρ. Αν και ο ποταμός λόγω του ισχυρού ρεύματός του είναι δεν είναι ακόμη και σήμερα πλωτός, αποτελεί βασικό οικονομικό παράγοντα στη γεωργική ανάπτυξη της περιοχής.

Ονομασίες 
Στην αρχαιότητα φερόταν με το όνομα Τυφών από τον γίγαντα Τυφώνα ή Τυφωέα, για τον οποίο υπήρχε ο μύθος ότι κεραυνοβολήθηκε από τον Δία από τον οποίο και άλλαξε στη συνέχεια το όνομά του. Επίσης λεγόταν και Αξιός, Δράκων και Λάδων. Αιτία αυτών των ονομάτων θεωρείται το πολύ ορμητικό ρεύμα, το οποίο ακόμη και σήμερα είναι απρόσιτο σε ποταμοπλοΐα, πέρα από το ύψος της Αντιόχειας.

Ρους
Ο Ορόντης πηγάζει από τον Αντιλίβανο, κοντά στην αρχαία Ηλιούπολη (Μπάαλμπεκ), στην ανατολική πλευρά της Κοιλάδας Μπεκάα. Εκεί ρέει βόρεια, παράλληλα με την ακτογραμμή και τις οροσειρές Λίβανο και Αντιλίβανο. Κατευθύνεται προς βορρά, περνώντας από τις πόλεις Χομς και Χάμα. Σύμφωνα με τον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα, ο Ορόντης έρρεε υπογείως για μια απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων ανάμεσα στην Απάμεια και στην Αντιόχεια, όμως στην πραγματικότητα βρίσκεται μέσα σε ένα πολύ στενό και δυσπρόσιτο φαράγγι. Από την Αντιόχεια, (σημερινή Antakya), την οποία και παραρρέει, δεχόμενος προηγουμένως δύο παραποτάμους, τους Αφρή και Καρά-σου (ο Αφρή είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Ορόντη), συνεχίζει με αντίθετη κατεύθυνση, από βορειοδυτικά προς νοτιοδυτικά. και τελικά εκβάλλει στη Μεσόγειο, νότια της Σελεύκειας, (σημερινή Σαμαντάγκ), στην τουρκική επαρχία Χατάι.

Το μήκος του ποταμού στον Λίβανο είναι 35 χιλιόμετρα, στη Συρία 325 χιλιόμετρα και στην Τουρκία 88 χιλιόμετρα. Οι Μπάζζα και Νατζίμπ υπολόγισαν ότι το μήκος του ποταμού στη Συρία είναι 336 χιλιόμετρα. Ο ποταμός σχηματίζει τα σύνορα Συρίας-Τουρκίας σε μήκος 31 χιλιομέτρων.

Τέχνη

Στην αρχαία τέχνη ο Ορόντης απεικονίζεται συνήθως ως έφηβος γυμνός που αναδύεται από το νερό στα πόδια του περίφημου χάλκινου αγάλματος της «Τύχης της Αντιοχείας», που ήταν έργο του διάσημου Σικυώνιου γλύπτη Ευτυχίδη. Επίσης ο Ορόντης φέρονταν και στα νομίσματα της πόλης της Σικυώνας.

Παραπομπές

Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ. Θ΄, σελ. 102

Ποταμοί του Λιβάνου
Ποταμοί της Συρίας
Ποταμοί της Τουρκίας
Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Προβατάς Σερρών

Ο Προβατάς είναι μεγάλος οικισμός του Δήμου Σερρών, στο Νομό Σερρών. Ο Προβατάς ήταν η έδρα του πρώην Δήμου Μητρουσίου. Στο χωριό λειτουργεί νηπιαγωγείο καθώς και δημοτικό σχολείο, ενώ σήμερα εδρεύει  μόνο το Λύκειο, μετά την συγχώνευση του Γυμνασίου με αυτό του Στρυμονικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, αριθμεί 1.099 κατοίκους. Η έκταση της κοινότητας είναι 18.800 στρέμματα.

Για το όνομα του χωριού υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη που είναι και η επικρατέστερη, λέει πως κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων ο Ελληνικός Στρατός μετά τις νικηφόρες μάχες του Λαχανά και κατά το πέρασμα του προς στις Σέρρες, σκοτώθηκε στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό ένας αξιωματικός ονόματι "Γεώργιος Προβατάς" καταγόμενος από τους Αγραφούς Κέρκυρας και η ονομασία προήλθε προς τιμήν του. Η δέυτερη εκδοχή υποστηρίζει πως στην περιοχή, μετά την εγκατάσταση των προσφύγων, κατά το 1930 μια επιτροπή που τους είχε ανατεθεί η μετονομασία χωριών που είχαν ξενικά ονόματα διέκριναν πως στην περιοχή υπήρχαν πολλά πρόβατα, 5000 τον αριθμό, και για αυτό τον λόγο έδωσαν στο χωριό το σημερινό του όνομα.

Η οικονομία της περιοχής στηρίζεται κατά κύριο λόγο στην γεωργία σε καλλιέργιες όπως ρύζι (οι ορυζώνες των Σερρών όπως και αυτοί της Θεσσαλονίκης αποτελούν το 80% της παραγωγής ρυζιού της Ελλάδας), καλαμπόκι, βαμβάκι, ντομάτα,
ζαχαρότευτλα κ.α, και σε μικρότερο ποσοστό στην κτηνοτροφία.

Το χωριό γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση τις περασμένες δεκαετίες και ενας σημαντικός λόγος ήταν ότι  τμήμα της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης- Σερρών διέσχιζε τον οικισμό με ο,τι αυτό συνεπάγεται. Έπειτα στο χωριό υπήρχε υποκατάστημα τράπεζας Πειραιώς, κατάστημα αστυνομίας, κέντρο καταπολέμησης κουνουπιών, εργοστάσιο επεξεργασίας ντομάτας κ.α τα οποία έκλεισαν ακολουθώντας το γενικότερο κλίμα μαράζωσης της επαρχίας.

Απογραφή πληθυσμού:

2011:1099

2001:1344

1991:1550

1981:1510

1971:1507

1961:1665

1951:1773

1940:2208

1928:964

1920:203

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στον Προβατά
 Παναγιώτης Σπυρόπουλος, Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, Αντιπεριφερειάρχης Σερρών
 Στάθης Ταυλαρίδης, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
 Κατάγονται από τον Προβατά
 Τάσος Νικάκης, Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης
 Τάσος Χατζηβασιλείου, Έλληνας Βουλευτής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αεροφωτογραφίες του χωριού Προβατάς

Προβατας
Πετράλωνα Αγράφων Ευρυτανίας

Τα Πετράλωνα είναι οικισμός της Ευρυτανίας, χτισμένος στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού στα σύνορα με τον νομό Καρδίτσας. Μέχρι το 1955 ονομάζονταν Σάικα, Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων κάτω από τις Αγραφιώτικες κορυφές Σβόνι, Πέντε Πύργοι και του Φλυτζάνι και, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους.  

Τα  Πετράλωνα υπήρξαν ξεχωριστή κοινότητα στο διάστημα 1945-1955, η οποία περιλάμβανε και τους γειτονικούς οικισμούς, Νεράιδα, Παλαιόλακκα και Καμάρια. Στη συνέχεια εντάχθηκαν στην κοινότητα Αγράφων, με έδρα το χωριό Άγραφα. Σήμερα ανήκουν διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Αγράφων.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Άγραφα
Δήμος Αγράφων
Πετράλωνα Κτημενίων Ευρυτανίας

Τα Πετράλωνα (ή Πετράλωνο) είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 900 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων. Ανήκουν διοικητικά στον καλλικρατικό δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Κτημενίων) και απέχουν 36 χλμ. από το Καρπενήσι. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Αραχωβίτσα και το 1928 μετονομάστηκε σε Πετράλωνα. Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 49 κατοίκους. Έως και το 2011 η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού ήταν η εξής:

Βιβλιογραφία 
 Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
 Τάκης Ντάσιος, 1999, Στ' Άγραφα, Αθήνα, Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-13-1

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
(90568) 2004 GV9

{{DISPLAYTITLE:(90568) 2004 GV9}}
<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
(90568) 2004 GV9 
</th></tr>
ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από NEAT Ανακαλύφθηκε στις 13 Απριλίου 2004Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 45,08 AUΠεριήλιο 38,68 AUΗμιάξονας τροχιάς 41,88 AUΕκκεντρότητα 0,076 Περίοδος περιφοράς 271,05 χρόνιαΚλίση 22,02 ° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 250,54° Όρισμα του περιηλίου 290,52° Δορυφόροι 0 Φυσικά Χαρακτηριστικά Διαστάσεις 680 ±35 km Λευκαύγεια 0,08 Αστρονομική περίοδος περιστροφής 5,86 h Φαινόμενο μέγεθος 19,64  <tr>
Απόλυτο μέγεθος 3,9 4,25
</td>
</tr>
</table>

Το (90568) 2004 GV9 είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο 680 χιλιόμετρα, που ανακαλύφθηκε στις 13 Απριλίου 2004. Είναι και Κένταυρος. Το αντικείμενο έχει φωτογραφηθεί από τις 21 Δεκεμβρίου 1954, χωρίς όμως να αναγνωριστεί ως αστεροειδής.

Είναι πιθανόν να είναι πλανήτης νάνος. Η διάμετρός του με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ υπολογίστηκε ότι έχει διάμετρο 677±70 km, ενώ το εύρος περιορίστηκε από παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ σε 680±34 χιλιόμετρα. Η μελέτη της καμπύλης φωτός του αστεροειδή έδειξε μόνο μικρές παρεκτροπές, υποδεικνύοντας ότι το 2004 GV9 είναι σφαιροειδές με μερικές μικρές περιοχές χαμηλής λευκαύγειας.

Παραπομπές 

Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Anella Olímpica

Η Anella Olímpica (ολυμπιακός δακτύλιος) είναι το ολυμπιακό πάρκο, το οποίο βρίσκεται στο λόφο Μονζουίκ (Montjuic) της Βαρκελώνης. Ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής των αθλημάτων των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992. Στον Ολυμπιακό Δακτύλιο περιλαμβάνονται οι κυριότερες εγκαταστάσεις, καθώς εκεί έγιναν η Τελετή Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Εγκαταστάσεις
 Ολυμπιακό Στάδιο (καταλανικά: Estadi Olímpic Lluís Companys). Κατασκευάστηκε το 1936 αλλά ανακαινίστηκε πλήρως το 1992 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η χωρητικότητα του είναι 55.926 θεατές (70.000 στους Ολυμπιακούς). Φιλοξένησε τις τελετές έναρξης και λήξης καθώς και τα αγωνίσματα του στίβου.
 Κλειστό γυμναστήριο Σεντ Ζορντί (καταλανικά: Palau Sant Jordi). Σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα, Αράτα Ισοζάκι και εγκαινιάστηκε το 1990. Η χωρητικότητα του είναι 17.000 θεατές και φιλοξένησε τα αγωνίσματα της γυμναστικής.
 Κολυμβητήριο Μπερνάτ Πικορνέλ (καταλανικά: Piscines Bernat Picornell). Αποτελείται από τρεις πισίνες, κλειστή 50μ., ανοικτή 50μ. (3.000 θεατών) και πισίνα καταδύσεων. Φιλοξένησε την κολύμβηση, συγχρονισμένη κολύμβηση και υδατοσφαίριση.
 Δημοτικό κολυμβητήριο Μονζουίκ (καταλανικά: Piscina Municipal de Montjuïc). Περιλαμβάνει μια ανοικτή πισίνα 25μ. και μια πισίνα καταδύσεων. Φιλοξένησε τις καταδύσεις και αγώνες υδατοσφαίρισης.

Μη αθλητικές εγκαταστάσεις
 Εθνικό Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής της Καταλονίας (INEFC). Σχεδιάστηκε από τον Καταλανό αρχιτέκτονα, Ρικάρντ Μποφίλ και στεγάζει το πανεπιστήμιο αθλητισμού.
 Τηλεπικοινωνιακός πύργος Μονζουίκ (καταλανικά: Torre de Comunicacions de Montjuïc), του Σαντιάγο Καλατράβα.
 Η πλατεία (σπιανάδα), ένα σουρεαλιστικό δάσος από μεταλλικές κολόνες, που σχεδιάστηκε από τη σύζυγο του Ισοζάκι, Άικο.

Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα της πόλης της Βαρκελώνης

Βαρκελώνη
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1992