joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λάμπρος Μίχος

Ο Λάμπρος Μίχος είναι Έλληνας δικηγόρος, πρ. βουλευτής ΠΑΣΟΚ (Β΄ Αθηνών) και πολιτευτής της Κοινωνικής Συμφωνίας. Έγινε ανεξάρτητος βουλευτής στις 12 Φεβρουαρίου 2012.

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννημένος στη Νίκαια Πειραιά το 1953, κατοικεί στην Αγία Βαρβάρα, είναι έγγαμος με την Ειρήνη Σπυροπούλου, έχουν δύο παιδιά, την Αριάδνη και το Σπύρο και είναι δικηγόρος.

Πολιτική Σταδιοδρομία

Ο Λάμπρος Μίχος, έχει διατελέσει:

 Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας από το 1995 έως το 2010 επί τέσσερις τετραετίες, τις δύο τελευταίες με ποσοστό 62% και 68%, 
 Πρόεδρος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ), 
 Γραμματέας του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΠΑΣΟΚ, 
Στέλεχος του Φοιτητικού Κινήματος την περίοδο της Δικτατορίας. 
 Πρόεδρος της Ε.Ε.Τ.Α.Α., 
 Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της UNICEF, 
 Ειδικός συνεργάτης στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο Υπουργείο Παιδείας, 
 Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της ΤΕΔΚΝΑ, μέλος του Δ.Σ. και 
 Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της ΚΕΔΚΕ.

Συνεργάσθηκε  με το ΙΤΑ και το ΕΚΚΕ για την εκπόνηση μελετών για τη Μητροπολιτική Διακυβέρνηση, την Κοινωνική Πολιτική στην Αυτοδιοίκηση και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

Έχει  ασχοληθεί ως πρόεδρος ή μέλος επιτροπών, ΟΔΕ και επιτροπών παρακολούθησης για θέματα αυτοδιοίκησης, Κοινωνικής Πολιτικής κ.α., έχει γράψει μελέτες και άρθρα, για κοινωνικά, αυτοδιοικητικά και πολικά θέματα: για την κοινωνική πολιτική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, την εκπαίδευση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, τη δικτύωση των υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, την Ψυχική Υγεία και την κοινωνική επανένταξη / αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών.

Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974 έως τις 14 Μαρτίου του 2012. Πρώην μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και πρ. Γραμματέας του Τομέα Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ.

Τον Μάρτιο του 2012, ίδρυσε μαζί με την Λούκα Κατσέλη, τον Χάρη Καστανίδη και άλλους πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, το πολιτικό κόμμα Κοινωνική Συμφωνία, του οποίου είναι Γραμματέας της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του κόμματος.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
www.michoslambros.gr
Βουλή των Ελλήνων. Θητεία του Μίχου στο Κοινοβούλιο.

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες πολιτευτές
Δήμαρχοι Αγίας Βαρβάρας
Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1947

Το Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1947 υπήρξε η συνέχεια των βαλκανικών ποδοσφαιρικών αγώνων 1946, που με τη σειρά τους αποτελούσαν μια προσπάθεια αναβίωσης του προπολεμικού θεσμού του Βαλκανικού Κυπέλλου που είχε διακοπεί μετά το 1936. Ήταν η ένατη διοργάνωση στη σειρά αν συνυπολογιστεί και το Βαλκανικό Κύπελλο 1931 το οποίο δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη αρίθμηση. Διοργανώθηκε από τις τέσσερις φιλοσοβιετικές λαϊκές δημοκρατίες των Βαλκανίων: Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία με την προσθήκη της Ουγγαρίας, γι' αυτό και τροποποιήθηκε η ονομασία της διοργάνωσης. Η Ελλάδα και η Τουρκία, που ανήκαν στο δυτικό στρατόπεδο, δεν προσκλήθηκαν, με συνέπεια να μην αναγνωρίσουν τη διοργάνωση ως συνέχεια της προπολεμικής.

Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 25 Μαΐου και ολοκληρώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1947. Το κατέκτησε η πανίσχυρη Ουγγαρία για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του θεσμού.

Η διοργάνωση

Το 1947 τα φιλοσοβιετικά βαλκανικά κράτη είχαν τη γενικότερη τάση να διευρύνουν προς την κεντρική Ευρώπη τις βαλκανικές αθλητικές διοργανώσεις, με τη συμμετοχή και άλλων χωρών του ανατολικού μπλοκ. Αυτό συνέβη και στο στίβο με τη διοργάνωση των Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκών Αγώνων Στίβου 1947. Το ίδιο συνέβη και στο ποδόσφαιρο. Οι τέσσερις βαλκανικές λαϊκές δημοκρατίες με την συμμετοχή της Ουγγαρίας αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων με τον τίτλο "Βαλκανικό και Κεντροευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου", το οποίο θεωρείται μια μορφή συνέχειας του προπολεμικού Βαλκανικού Κυπέλλου.

Η διοργάνωση έγινε με ένα νέο πρωτότυπο σύστημα. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο (τέσσερα ματς) αλλά οι αγώνες δεν διεξήχθησαν ως τουρνουά σε μία πόλη, όπως παλιότερα. Καταρτίστηκε πρόγραμμα τέτοιο ώστε η κάθε χώρα να δώσει δύο ματς εντός έδρας και δύο εκτός. Έτσι έγιναν από δύο αγώνες σε κάθε χώρα, από δύο στις 4 πρωτεύουσες: Τίρανα, Σόφια, Βουκουρέστι και Βουδαπέστη και από ένας στο Βελιγράδι και στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας.

Η διοργάνωση διάρκεσε 4,5 μηνες, αφού ξεκίνησε στις 25 Μαΐου και ολοκληρώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1947. Νικήτρια αναδείχθηκε η πανίσχυρη τότε Ουγγαρία, με τέσσερις νίκες και 18-2 γκολ, πετυχαίνοντας μερικά εντυπωσιακά σκορ, όπως το 9-0 επί της Βουλγαρίας.

Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ούγγρος Φέρεντς Ντέακ με 5 γκολ.

Η βαθμολογία

Τα αποτελέσματα

25/5/1947, Τίρανα: Αλβανία - Ρουμανία: 0-4
15/6/1947, Σόφια: Βουλγαρία - Αλβανία: 2-0
22/6/1947, Βουκουρέστι: Ρουμανία - Γιουγκοσλαβία: 1-3
29/6/1947, Βελιγράδι: Γιουγκοσλαβία - Ουγγαρία: 2-3
6/7/1947, Σόφια: Βουλγαρία - Ρουμανία: 2-3
17/8/1947, Βουδαπέστη: Ουγγαρία - Βουλγαρία: 9-0
20/8/1947, Βουδαπέστη: Ουγγαρία - Αλβανία: 3-0
14/9/1947, Τίρανα: Αλβανία - Γιουγκοσλαβία: 2-4
12/10/1947, Ζάγκρεμπ: Γιουγκοσλαβία - Βουλγαρία: 2-1
12/10/1947, Βουκουρέστι: Ρουμανία - Ουγγαρία: 0-3

Οι σκόρερς

Πηγές 

RSSSF

Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου
Ποδόσφαιρο το 1947
Κομπόδεμα

Με τον όρο κομπόδεμα εννοούμε την αποταμίευση χρήματος σε κόμπο από πουγκί ή μαντήλι.

Ιστορία 

Η λέξη κομπόδεμα διατηρείται από τα αρχαία χρόνια. Είναι οι οικονομίες ατόμου ή οικογένειας κερδισμένα με κόπους και θυσίες πολλών χρόνων. Το κομπόδεμα χρησιμοποιείται σε ώρα ανάγκης. Σε παλαιότερα έτη κομπόδεμα έδινε ο πατέρας στο γαμπρό που θα έπαιρνε η κόρη του. Φυλάσσονταν και δένονταν πολύ καλά με σφιχτούς κόμπους  μέσα σε στρώματα και ντουλάπες. Ακόμα και σήμερα πολλές οικογένειες έχουν το κομπόδεμα τους. Αρκετές είναι οι φορές που ακούμε ηλικιωμένους χωρίς οικογένεια να λένε πως κρατάνε το κομπόδεμά τους μέχρι την  ολοκλήρωση του κύκλου ζωής τους.

Είδη 

 ΠΟΥΓΚΙ: Προέρχεται από το λατινικό punga.Χρησιμοποιήθηκε και ως νομισματική μονάδα. Από εκεί προέρχεται και το κυπριακό τραγούδι Τα Ριάλια.
 ΑΡΥΒΑΛΛΟΣ: Αρχαίο πήλινο αγγείο που η ετυμολογία του σημαίνει βαλλάντιον και μαρσίπιον.		
 ΒΑΛΛΑΝΤΙΟΝ: Πορτοφόλι,σακούλα.Το να κρατάει κάποιος βαλλάντιον μπροστά σε έναν έμπορα σημαίνει πως θα υπάρξει κάποια συναλλαγή.
 ΜΑΡΣΙΠΙΟΝ: Σακούλι. Στα μαρσιποφόρα ζώα παρατηρείται σακούλα μπροστά στην κοιλιά.
 ΦΟΥΝΔΑ: Σακίδιο μικρό που έβαζαν οι Βυζαντινοί στη μέση τους.

Ετυμολογία 

Ουσιαστικό ουδέτερου γένους
Σύνθετη λέξη: κόμπος + δένω
Συγγενικά: πουγκί, σακούλι, μαντήλι, πορτοφόλι

Φράσεις 

‘’Έχει γερό κομπόδεμα…’’
‘’Κατάφερε και έκανε καλό κομπόδεμα…’’

Αυτές οι φράσεις δηλώνουν ότι κάποιος είναι πλούσιος

ΠΗΓΕΣ 
 
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
22ο  ΥΠΟΓΛΩΣΣΙΟ
Σακραμέντο (Καλιφόρνια)

Το Σακραμέντο (αγγλικά: Sacramento, California), είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας της Καλιφόρνιας. Είναι χτισμένο στο σημείο στο οποίο ενώνονται οι ποταμοί Σακραμέντο και Αμέρικαν, στο βόρειο κομμάτι του Σέντραλ Βάλεϊ της Καλιφόρνιας. Με πληθυσμό 470.956 το 2012 είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Καλιφόρνιας. Η πόλη είναι το οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της μητροπολιτικής περιοχής του Σακραμέντο, η οποία περιλαμβάνει 7 κομητείες με συνολικό πληθυσμό 2.527.123. Η μητροπολιτική περιοχή του Σακραμέντο είναι η τέταρτη μεγαλύτερη στην Καλιφόρνια μετά τη μητροπολιτική περιοχή του Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο και Σαν Ντιέγκο.

Ιστορία
Η πόλη αναπτύχθηκε αρχικά γύρω από το οχυρό Σούτερ, το οποίο χτίστηκε το 1839. Η πόλη άκμασε κατά το πυρετό του χρυσού στην Καλιφόρνια και είχε το ρόλο διαμετακομιστικού, εμπορικού και αγροτικού κέντρου, ενώ ήταν τερματικός σταθμός για σιδηροδρομικές, ακτοπλοϊκές και αμαξιτές οδούς. Το 1850 έλαβε το χαρακτηρισμό πόλης, με αποτέλεσμα να γίνει η πρώτη πόλη της Καλιφόρνιας. Το 1879 ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Καλιφόρνιας. 

Η περιοχή του Σακραμέντο, επειδή βρίσκεται στη συμβολή δύο ποταμών έχει πληγεί αρκετές φορές από πλημμύρες. Προς το παρόν η πόλη προστατεύεται από ένα σύστημα αναχωμάτων, το οποίο όμως σε αρκετά σημεία έχει αποσταθεροποιηθεί, απόρροια της πρόχειρης κατασκευής του από τους κατοίκους της πόλης πριν από ένα αιώνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Καλιφόρνια
Ιωάννης Λιάπης

Ο Ιωάννης Λιάπης (Τρίκαλα 1922 - Αθήνα 1993) ήταν έλληνας αρχιτέκτονας

Βιογραφικό  
Σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου από την οποία  αποφοίτησε το 1945. Δίδαξε ως βοηθός καθηγητή του Δημήτρη Πικιώνη.
Από το 1956 μέχρι το 1963 συνεργάστηκε με τον Αρχιτέκτονα Ηλία Σκρουμπέλο.
Το 1962 υποστήριξε τη διατριβή του " Η αίσθησις και η αισθητική του χρώματος" και εξελέγη καθηγητής έπειτα από δύο χρόνια στην έδρα της Διακοσμητικής Αρχιτεκτονικής, της σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, η οποία το 1963 μετονομάστηκε σε έδρα Αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων.

Λίγα χρόνια αργότερα απολύθηκε από τη Χούντα, κατά την περίοδο αυτή εμβάθυνε σε θέματα διδασκαλίας και οργάνωσης των σπουδών. Έτσι όταν επανήλθε στη σχολή Αρχιτεκτόνων το 1974 είχε όλα τα εφόδια για να συμβάλει στην ανανέωση των σπουδών και την αναμόρφωση των μαθημάτων, κυρίως κατά την περίοδο που διετέλεσε Κοσμήτορας και πρόεδρος της Σχολής Αρχιτεκτόνων έγιναν αλλαγές οι οποίες διακρίνονται ακόμα. 
Ο Ιωάννης  Λιάπης , εκτός από τη συμβολή του στην επανοργάνωση της σχολής την περίοδο μετά την μεταπολίτευση, υπήρξε και σημαντικός Αρχιτέκτων της μεταπολεμικής γενιάς, έχοντας αφομοίωση τα διδάγματα του Δημήτρη Πικιώνη.
Είχε σαφώς επηρεαστεί από το μοντέρνο κίνημα και τη γερμανική σχολή του Μπάουχαους. Το σημαντικό αρχιτεκτονικό του έργο, σύνθεση των παραπάνω επιδράσεων, εντάσσεται στη μεταπολεμική εξελικτική ωρίμαση του Ελληνικού μοντερνισμού.

Ήταν επίσης τεχνικός σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας στην μεταβατική κυβέρνηση  Ξ. Ζολώτα το 1989.
Το αρχείο του βρίσκεται από το 1996 στα Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη.

Έργα 
Πολυκατοικία της οδού Παπαδιαμαντοπούλου 4, όπου ο κινηματογράφοςς "Ιλίσια", αρχιτέκτονες  Γιάννη Λιάπη και  Ηλία Σκρουμπέλος 1956
Πολυτεχνική σχολή ΑΠΘ β΄βραβείο αρχιτεκτονικού διαγωνισμού 1957 αρχιτεκτόνες Ιωάννης Λιάπης - Ηλίας Σκρουμπέλος και Πάτροκλος Καραντινός.
Ο Σταθμός Επιβατών Αγίου Νικολάου στο λιμάνι του Πειραιά. Κτίστηκε το 1962-1969 από τον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς. Είναι έργο των αρχιτεκτόνων Ιωάννη Λιάπη και Ηλία Σκρουμπέλου.Η μελέτη ανατέθηκε από τον ΟΛΠ, μετά από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό του 1962, στον οποίο οι αρχιτέκτονες είχαν λάβει το Α΄ βραβείο.
Το άλλοτε Β΄ Γυμνάσιο-Λύκειο στην γειτονιά του Άναυρου στο Βόλο (αποπεράτωση 1971).
Πολιτιστικό Κέντρο Πειραιά. Το κτίριο κτίστηκε στη θέση της βίλας του Αλέξανδρου Ζαχαρίου Έργο του Γιάννη Λιάπη. Το έργο μελετήθηκε από το 1971 έως το 1972 και δεν έχει αποπερατωθεί ακόμη.
Το μνημείο των Καλαβρύτων. Είναι έργο των αρχιτεκτόνων Γιάννη Λιάπη - Ηλία Σκρουμπέλου  και της γλύπτριας  Αννας Βαφία.
Μελέτη για την ανάπλαση κεντρικών περιοχών κατοικίας " περιοχή κάτω Πατήσια 1992

Πηγές 
Αρχιτεκτονικά θέματα  5/1971
Έκθεση Ιστορικής και Αρχιτεκτονικής τεκμηρίωσης , ομάδα εργασίας σχολής Αρχ/νων ΕΜΠ
Νεοελληνική Αρχιτεκτονική Δ. Φιλιππίδη 
Οι χώροι μετά το Ι. Λιάπη - Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ- Τομέας ΙΙΙ
Πνευματικό κέντρο του Πειραιά του Μ. οικονόμου  www.greekarchitects.gr

Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Έλληνες αρχιτέκτονες
Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων (Κύπρος)

Το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 9 Απριλίου 2015. Η έδρα του Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Προηγουμένως υπήρχε το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων (1960-2015).

Αποστολή 
Ο σχεδιασμός και εφαρμογή πολιτικών για τη συνεχή βελτίωση των μεταφορών (αεροπορικές και χερσαίες) και των επικοινωνιών, καθώς και η συνεχής αναβάθμιση της ποιότητας των έργων που υλοποιούνται από το Υπουργείο.

Πρόσθετα, επιδιώκεται η καλύτερη ανάδειξη και αξιοποίηση του αρχαιολογικού πλούτου, καθώς και των άλλων πόρων της χώρας.

Στρατηγικές επιδιώξεις 
Οι στρατηγικές επιδιώξεις του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων για την τριετία 2021-2023, είναι οι ακόλουθες:

 Δημιουργία σύγχρονου και ασφαλούς οδικού δικτύου και μεταφορών και προώθηση βιώσιμης κινητικότητας.
 Σύγχρονες, ασφαλείς και βιώσιμες αερομεταφορές και βελτίωση της συνδεσιμότητας της Κύπρου με τρίτες χώρες.
 Προσφορά σύγχρονων και ποιοτικών ταχυδρομικών και ηλεκτρομηχανολογικών υπηρεσιών και διασφάλιση της ασφάλειας του πολίτη. .
 Αξιοποίηση του αρχαιολογικού μας πλούτου και των πόρων της χώρας.

Διατελέσαντες υπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους του Υπουργούς Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων από την ίδρυση του υπουργείου έως σήμερα:

Παραπομπές 

Μεταφορων, Επικοινωνιων και Εργων
Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων (Κύπρος)
Υπουργεία Μεταφορών
Υπουργεία Επικοινωνιών
Υπουργεία Έργων
Μανώλης Ψωμάς

Ο Μανώλης Ψωμάς είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής Β΄Εθνικής και με πολυετή θητεία στην Α΄Εθνική κατηγορία.

Η πορεία του 

Ο Μανώλης Ψωμάς γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1978 στην Κρήτη και συγκεκριμένα η καταγωγή του είναι από την Επισκοπή Ρεθύμνου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 17 ετών στην τοπική ΕΑΡ, όπου αγωνίστηκε για 2 έτη και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Πανελευσινιακό.

Τον Ιανουάριο του 2001 υπέγραψε στο Αιγάλεω, τον σπουδαιότερο σταθμό της καριέρας του. Έπαιξε εκεί μέχρι και το καλοκαίρι του 2007, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής (2001), μια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας (2003) και μια έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2004).

Με το Αιγάλεω αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05 και με τις εμφανίσεις του προσέλκυσε το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων, αλλά η διοίκηση της ΠΑΕ Αιγάλεω αρνήθηκε να τον παραχωρήσει.

Συνέχισε την καριέρα του στον Αστέρα Τρίπολης (2008 & 2009), την Καβάλα, τον ΟΦΗ, το Λεβαδειακό και τη Λάρισα.

Πηγές 

 Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
 Ο Μανώλης Ψωμάς στο Myplayer.gr

Παραπομπές 

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 1995

Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 1995, γνωστό επίσης ως 1995 King Fahd Cup (ελληνικά: Κύπελλο Βασιλιά Φαχντ 1995), είναι το δεύτερο Κύπελλο Συνομοσπονδιών στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση διεξήχθη το διάστημα 6-13 Ιανουαρίου 1995 στη Σαουδική Αραβία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Δανία, η οποία νίκησε στον τελικό την κάτοχο του τροπαίου, Αργεντινή, με 2-0.

Προκριθείσες ομάδες

Στάδιο 
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο ίδιο στάδιο:

Διαιτητές

Φάση ομίλων 
''Όλες οι ώρες που αναφέρονται είναι με βάση την επίσημη ώρα της Σαουδικής Αραβίας (UTC+03:00).

Όμιλος Α΄

Όμιλος Β΄

Τελική φάση

Μικρός τελικός

Τελικός

Στατιστικά

Σκόρερ

Κόκκινες κάρτες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ανάλυση της διοργάνωσης από τη ΦΙΦΑ
RSSSF

Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 1995
Ποδόσφαιρο στη Σαουδική Αραβία
Πιπεριά Φλωρίνης

Η πιπεριά Φλωρίνης είναι η ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, η οποία καλλιεργείται στη Μακεδονία . και ιδανικά στα χωριά της Φλώρινας  Οι καρποί της, έχουν μήκος 15-20 εκατοστά και πλάτους 4-5 εκατοστά. Είναι παχύσαρκη με γλυκιά γεύση,είναι ένα από τα μοναδικά λαχανικά, που μπορεί να γίνει τουρσί, ψητή, λιαστή,αποθήκευσή σε βάζο στην, κατάψυξη ή κονσερβοποίηση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες C, A, K και E.

Χαρακτηριστικά του φυτού 

 Φυτό ορθόκλαδο, ικανοποιητικής ζωηρότητας με άνθος ανά κόμβο.
 Ύψος: 30-60 εκ.
 Καρπός επιμήκεις, κωνικός, πεπλατυσμένος με λεία επιφάνεια και διαστάσεις 12-17*4,5 εκ.
 Πάχος σάρκας περίπου 3,5 με 4,5 χιλιοστά.
 Αποστάσεις φύτευσης ανά 30 εκ.
 Χρονική διάρκεια σποράς / συγκομιδής: 19 εβδομάδες
 Χρόνος ωρίμανσης: 10 εβδομάδες κυρίως μετά τις 15 Αυγούστου
 Χρόνος πρώιμης φύτευσης σε εξωτερικό χώρο: 2 εβδομάδες μετά από τον τελευταίο παγετό

Ιστορία  

Φλώρινα, υποδέχτηκαν τον καινούριο εξωτικό τότε καρπό. Εκεί όμως που ευδοκίμησε η συγκεκριμένη πιπεριά και προσαρμόστηκε στις εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες ήταν τα φημισμένα για την ευφορία τους χώματα της Φλώρινας.

Μέχρι το 1950 η κόκκινη πιπεριά σε σχήμα «Δ» είχε εξελιχθεί σε σημαντικό προϊόν της περιοχής, ωστόσο το 99% της παραγωγής προοριζόταν για ξήρανση. Πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα τα είδη της πιπεριάς δεν μπορούν να αποξηρανθούν. Τέλος, οι περισσότερες πιπεριές που εμφανίζονται Φλωρίνης δεν είναι παρά παραλλαγές του πραγματικού είδους. Οι αληθινές πιπεριές Φλωρίνης αρχίζουν να κοκκινίζουν μετά τις 15 Αυγούστου, μέχρι τότε είναι πράσινες. Η καλλιέργεια τους έχει στρεμματική απόδοση αν καλλιεργηθούν σωστά 3 τόνους το στρέμμα 

Οι πιπεριές Φλωρίνης αποτελούν εδώ και χρόνια το καθιερωμένο τοπικό έδεσμα της ομώνυμης περιοχής και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διατροφής των κατοίκων της .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://web.archive.org/web/20170724021234/http://www.econews.gr/2011/04/04/news-kalliergeia-piperias/ 
https://archive.is/20130615211035/http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite7_1_30/07/2009_290816

Στρυχνοειδή
Ελληνική κουζίνα
Νομός Φλώρινας
Προίκα

Προίκα είναι ένας θεσμός κατά τον οποίο η οικογένεια παραχωρεί στη νύφη την περιουσία της όταν παντρεύεται. Ο θεσμός της προίκας υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και αποτελούσε τη συμβολή της γυναίκας στον κοινό βίο του ζευγαριού. 
 
Οι συνήθεις λόγοι που επιβαλλόταν ήταν αρχικά οικονομικοί και στη συνέχεια κοινωνικοί. Πέρα από τα φυσικά προσόντα της νύφης, αιτία γάμου αποτελούσε και η προίκα. Η προίκα ήταν ένα συμβόλαιο , έγγραφο και ενυπόγραφο, το οποίο επιβεβαιωνόταν από το προικοσύμφωνο. Ήταν μια ενέργεια στην οποία το συναίσθημα είχε ανύπαρκτο ρόλο στην διαδικασία λήψεως της απόφασης.

Οι γονείς κάθε κοπέλας προσπαθούσαν από τα μικρά χρόνια της μέχρι τη στιγμή που θα την ζητούσε κάποιος να συλλέξουν όση περισσότερη προίκα μπορούσαν για να παντρευτεί. Συνήθως η προίκα αποτελούνταν από ρούχα, αλλά οι πιο εύποροι έδιναν κοσμήματα, κτήματα γης, ζώα, καθώς και κατοικίες. Στην ουσία η προίκα ήταν μια αποζημίωση στον άντρα, καθώς εξασφάλιζε την ελάφρυνση της οικογένειας σε πολλούς τομείς και του συζύγου από τα βάρη της.Τέλος, η προίκα είναι ένα σύμβολο μέσα από το οποίο μπορούσε κανείς να διακρίνει την οικονομική κατάσταση κάθε οικογένειας.

Πηγές

Βιβλιογραφία 
 Καγκελάρης, Ν. (2013), Βασίλη Κωνσταντόπουλου Στοιχεία Λαϊκού πολιτισμού μέσα από την αφήγησή του, Αθήνα, Βιβλιοεπιλογή, σσ.17- 18 
 Πλουμίδης Σπυρίδων, Γυναίκες και γάμος στην Κέρκυρα (1600-1864). Έμφυλες σχέσεις και οικονομικές δραστηριότητες, μεταδιδακτορική έρευνα, Εκδόσεις Ιονίου Πανεπιστημίου, Κέρκυρα 2008, σσ. 43-60.
 Μπαλού Μαρία - Βλάχου Νικολέτα, "Διαχρονική θεώρηση των προικώων εγγράφων της Κέρκυρας (16ος-19ος αιώνας)", Περί Ιστορίας, 2013 (τχ. 6), Ιόνιος Εταιρεία Ιστορικών Μελετών, Κέρκυρα, σσ. 115-126.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οικογένεια
Κοινωνία
Λαογραφία
Γάμος
Γυναίκες στην κοινωνία
Γενόσημο φάρμακο

Με τον όρο γενόσημο φάρμακο χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε φάρμακο του οποίου η δραστική  ουσία δεν καλύπτεται πλέον από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και δικαιωμάτων επ΄ αυτού. Ο όρος είναι καθαρά εμπορικός. Τα γενόσημα φάρμακα έχουν χαμηλότερη τιμή από τα φάρμακα στα οποία βρίσκονται σε ισχύ δικαιώματα ευρεσιτεχνίας.

Χρόνος προστασίας
Συγκεκριμένα κάθε νέο φάρμακο (πρωτότυπο) μετά την τελική του έγκριση για κυκλοφορία στην αγορά, κυκλοφορεί προστατευμένο για κάποιο χρονικό διάστημα με δικαιώματα όπως απαγόρευσης παραγωγής του από άλλη εταιρεία ή απαγόρευση παραγωγής της δραστικής ουσίας κ.λπ. (πατέντα). Στην περίοδο αυτή στην τιμή του φαρμάκου περιλαμβάνεται αναλογικά η δαπάνη έρευνας και ανάπτυξης, από την ανακάλυψη της δραστικής ουσίας του μέχρι την κυκλοφορία του. Με τη λήξη του χρονικού αυτού διαστήματος, που πάντα προσδιορίζεται από τις εθνικές και διεθνείς νομοθεσίες, θεωρείται ότι όλα τα παραπάνω έξοδα έχουν αποσβεστεί. Τότε παρέχεται το δικαίωμα της παραγωγής του και από άλλες εταιρείες φαρμάκων θεωρούμενο όρο γενόσημο (generic) φάρμακο.

Σημειώνεται ότι μετά την παρέλευση του παραπάνω χρόνου η τιμή του πρωτότυπου φαρμάκου μειώνεται δραστικά. Αλλά και τα γενόσημα φάρμακα από άλλες φαρμακοβιομηχανίες προσφέρονται σε πολύ μικρότερες τιμές, αφού δεν περιλαμβάνουν τα έξοδα της έρευνας των πρωτοτύπων. Με τον ανταγωνισμό που παρατηρείται σε μεγάλες παραγγελίες (μαζικές προμήθειες νοσοκομείων ή διαγωνισμούς) οι τιμές αυτών υφίστανται ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις.

Στατιστικά
Στις αρχές 2012 αναφέρεται ότι περίπου το 50% των φαρμάκων που διετίθεντο στην Ευρώπη και το 35% αυτών στην Ελλάδα ήταν γενόσημα φάρμακα. Σημειώνεται ότι τόσο τα πρωτότυπα όσο και τα γενόσημα φάρμακα κυκλοφορούν κάτω από ίδιο καθεστώς Ελέγχων και Τυποποίησης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φαρμακολογία
Φαρμακευτική βιομηχανία
Κοινό κτήμα
Φάρμακα
Περιφέρεια Σεγκού

Η Περιφέρεια Σεγκού (γαλλικά: Région de Ségou, αραβικά: منطقة سيغو) είναι μια Περιφέρεια του Μαλί. Έχει έκταση 64.821 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.336.255 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Σεγκού.

Γεωγραφία 
Η Περιφέρεια Σεγκού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Σικασσό, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μοπτί, στα βόρεια με την Μαυριτανία και στα νοτιοανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο. Έχει έκταση 64.821 τ.χλμ..

Δημογραφία 
Η Περιφέρεια Σεγκού έχει 2.336.255 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 16,1 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 36,0 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι το Σεγκού με πληθυσμό 130.690 κατοίκων.

Πόλεις 
 Μπαγκινταντουγκού
 Μπλλέν
 Μπουσσίν
 Κινζανά
 Ντιεντουγκού
 Ντιγκανιμπουγκού
 Ντιορό
 Ντιουνά
 Ντουγκαμπουγκού 
 Φαρακό
 Φαρακού Μασσά
 Φατινέ
 Καμιαντουγκού
 Κατιενά
 Κονοντιμινί
 Μαρκαλά
 Μασσαλά
 Ν'Γκαρά
 Ν'Κουμαντουγκού
 Πελνγκανά
 Σακοϊμπά
 Σαμά Φουλαλά
 Σαμινέ
 Σανσαντίνγκ
 Σεμπουγκού 
 Σεγκού
 Σιμπιλά
 Σουανιεμπουγκού
 Σουμπά
 Τουγκού
 Μπεγκενέ
Μπλα
 Ντιαραμανά
 Ντινά
 Ντουγκουολό
 Φαλό
 Φανί
 Καζανγκασσό
 Κεμνί
 Κοροντουγκού
 Κουλαντουγκού
 Νιαλά
 Σαμαμπογκό
 Σομασσό
 Τιμνά
 Τουνά
 Γιανγκασσό
 Μπαρουελί
 Μπουαντιέ
 Ντουγκουφιέ
 Γκουεντό
Καλακέ
Κονομπουγκού 
 Ν'Γκασσολά
 Σαναντό
 Σομό
 Ταμανό
 Τεσσρλά
 Μποκύ Βερ
 Φολομανά
 Κοκρύ Σεντρ
 Κολογκό
 Μασίνα
 Ματομό
 Μονιμπεμπουγκού
 Σαλιμπά
 Σανά
 Σουλέιγ
 Τονγκουέ
 Ντιαμπαλύ
 Ντογκοφρύ
 Καλά Σιγκιντά
 Μαρικό
 Ναμπαλαρί
 Νιονό
 Πογκό
 Σιριμπαλά
 Σιριφιλά-Μπουντύ
 Σοκολό
 Τοριμπαγκά-Κο
 Γιερντόν Σανιονά
 Μπαραμπαντουγκού
 Ντα
 Ντιακουρουνά
 Ντιελί
 Ντζεγκενά
 Φιόν
 Κανιγκουέ
 Καραμπά
 Κασσορολά 
 Καβά
 Μοριμπιλά
 Ν'Γκοά
 Ν'Τοροσσό
 Νιαμανά
 Νιασσό
 Ουολόν 
 Σαν
 Σιαντουγκού
 Σομό
 Σουρουντουνά
 Συ
Τενέ
 Τενί
 Τουρακολομπά
 Βακί
 Μπενά
 Ντιορά
 Φανγκασσό
 Κουλά
 Λανφιαλά
 Μαντιακουΰ
 Μαφδουνέ
 Ουάν 
Σανκουύ
 Τιμισσά
 Τομινιάν
 Γιασσό

Επαρχίες 
Η Περιφέρεια Σεγκού διαιρείται σε 7 επαρχίες:

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες του Μαλί
Σεγκού

Το Σεγκού είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Σεγκού, στην Επαρχία Σεγκού και στο Διαμέριμσα Σεγκού. Έχει πληθυσμό 130.690 κατοίκων (2009).

Γεωγραφία 
Το Σεγκού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί, κεντρο-ανατολικά της Περιφέρειας Σεγκού και κεντρικά της Επαρχίας Σεγκού. Βρίσκεται σε συνταγμένες 13°27′Β 6°16′Δ.

Πολιτικά

Δημογραφία 
Στην πόλη του Σεγκού ζουν 130.690 κάτοικοι (2009).

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μαλί

Σεγκού
Σεγκού
Επαρχία Νιονό

Η Επαρχία Νιονό είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Σεγκού, Μαλί. Έχει έκταση 23.063 τ.χλμ. και πληθυσμό 365.443 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Νιονό.

Γεωγραφία 
Η Επαρχία Νιονό βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και βόρεια της Περιφέρειας Σεγκού. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Σεγκού, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Μακινά, στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μοπτί, στα βόρεια-κεντρικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα βόρεια με την Μαυριτανία.

Διαμερίσματα 
Η Επαρχία Νιονό διαιρείται σε 12 διαμερίσματα:

 Ντιαμπαλύ
 Ντογκοφρύ
 Καλά Σιγκιντά
 Μαρικό
 Ναμπαλαρί
 Νιονό
 Πογκό
 Σιριμπαλά
 Σιριφιλά-Μπουντύ
 Σοκολό
 Τοριμπαγκά-Κπ
 Γιερντόν Σανιονά

Δείτε επίσης 
 Επαρχίες του Μαλί

ε
ν
Βάλσαμο χειλιών

Το βάλσαμο χειλιών ή βάλσαμο για τα χείλη (αγγλ. lip balm) είναι μια ουσία στην οποία κύριο συστατικό αποτελεί το κερί, και εφαρμόζεται τοπικά στα χείλη του στόματος για να ανακουφίσει σκασμένα ή ξηρά χείλη, την γωνιακή χειλίτιδα, την στοματίτιδα, ή τον έρπητα. Το βάλσαμο χειλιών συχνά περιέχει κερί ή καρναουβικό κερί, καμφορά, κητυλική αλκοόλη, λανολίνη, παραφίνη, και βαζελίνη, μεταξύ άλλων συστατικών. Μερικές συνθέσεις περιέχουν χρωστικές ουσίες, γεύση, άρωμα, μινθόλη, φαινόλη, σαλικυλικό οξύ και αντηλιακά.

Ο πρωταρχικός σκοπός του lip balm (χειλικού βαλσάμου) ήταν η παροχή μίας προστατευτικής στρώσης στην επιφάνεια των χειλιών ώστε να τους εξασφαλίσει την επιθυμητή υγρασία και την προστασία τους από την έκθεση στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Ο ξηρός αέρας, οι χαμηλές θερμοκρασίες, ο άνεμος και όλα αυτά έχουν μια επίδραση ξήρανσης στο δέρμα με αποτέλεσμα να απομακρύνεται η υγρασία από το σώμα. Τα χείλη είναι ιδιαίτερα ευάλωτα επειδή το δέρμα είναι τόσο λεπτό και έτσι είναι συχνά τα πρώτα που παρουσιάζουν σημάδια ξηρότητας. Υλικά που προστατεύουν τα χείλη, όπως το κερί και η βαζελίνη, αποτρέπουν την απώλεια υγρασίας και διατηρούν μια άνεση, ενώ η γεύση, οι χρωστικές ουσίες, τα αντηλιακά, και διάφορα φάρμακα μπορούν να παρέχουν επιπλέον, συγκεκριμένα οφέλη.

Το βάλσαμο χειλιών μπορεί να εφαρμοστεί με ένα δάχτυλο στα χείλη, ή με ένα κραγιόν τύπου σωλήνα από το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα.

Το χειλικό βάλσαμο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά το 1880 από τον δημιουργό του στικ για το σκάσιμο των χειλιών (chapstick), Τσαρλς Μπράουν Φλιτ (Charles Browne Fleet), αν και οι ρίζες του ανιχνεύονται συνήθως σε κερί αυτιού, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως βάλσαμο για τα χείλη πριν από αυτό.

Ισχυρισμοί 

Ο Δρ Holly Phillips υποστηρίζει ότι ορισμένοι τύποι βαλσάμου για τα χείλη μπορεί να είναι εθιστικοί ή περιέχουν συστατικά τα οποία τα ξηραίνουν. Άλλοι πιστεύουν ότι οι ισχυρισμοί σχετικά με τον εθισμό του βαλσάμου χειλιών είναι απλώς αστικοί μύθοι. Ωστόσο, έχει αποδειχθεί ότι η χρησιμοποίηση μιας ενυδατικής κρέμας χειλιών μπορεί να μειώσει την παραγωγή της φυσικής υγρασίας.

Οι κατασκευαστές βαλσάμου χειλιών μερικές φορές δηλώνουν στο FAQs τους ότι δεν υπάρχει τίποτα εθιστικό στα προϊόντα τους ή ότι όλα τα συστατικά έχουν καταχωρισθεί και εγκριθεί από το FDA. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου έρευνες δείχνουν πως ορισμένες εταιρίες παρα τις δηλώσεις τους χρησιμοποιούν επιβλαβή υλικά.

Πηγές 
 	 "ChapStick Classics". Wyeth. Retrieved 25 May 2010.
 	 "Medicated Lip Balm". Blistex. Retrieved 25 May 2010.
 	 "Original Carmex Jar". Carma Laboratories. Retrieved 25 May 2010
 	 "Lip balm". Patriot Brands. Retrieved 10 October 2011.
 	 "The History of Chapstick - The History of Carmex". About.com. Retrieved 2010-06-30.
 	 "Softer Lips This Winter". New York Times, About.com. Retrieved 2008-03-14.
 	 "Avoiding Lip Balm Addiction" . CBS. Retrieved 1 October 2011.
 	 Blistex FAQ
 	 Carmex FAQ
 	 Lip Balm entry on snopes.com

Παραπομπές 

Υγεία
Κοσμητική
Βανέσσα Μέι

Η Βανέσσα Μέι (Vanessa-Mae, 27 Οκτωβρίου 1978) είναι Βρετανή βιολίστρια σιγκαπουρινής καταγωγής με παγκόσμια αναγνώριση και διεθνή καριέρα.

Βιογραφικό 
Η Βανέσσα Μέι γεννήθηκε στη Σιγκαπούρη στις 27 Οκτωβρίου 1978 και μεγαλώνοντας εμπνεύστηκε από το γεγονός ότι είχε την ίδια ημερομηνία γέννησης με τον Ιταλό βιολιστή Νικολό Παγκανίνι, αν και γεννήθηκε 196 χρόνια μετέπειτα.

Παρόλο που οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν πολύ νέα, η μητέρα της παντρεύτηκε αμέσως μετά με τον Γκράχαμ Νίκολσον, δικηγόρο και μέλος του διακεκριμένου δικηγορικού γραφείου Freshfields της Αγγλίας. Ο Γκράχαμ Νίκολσον επιδοκίμασε την ασχολία της κόρης του με το βιολί και η οικογένειά της μετακόμισε στην Αγγλία, όταν η Βανέσσα Μέι ήταν τεσσάρων ετών.

Μεγάλωσε στο Λονδίνο και έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα. Σε ηλικία τεσσάρων ετών εμπνεύστηκε από την μητέρα της, ημι-επαγγελματία πιανίστα, κι έτσι η Βανέσσα Μέι ξεκίνησε να παίζει πιάνο και παρουσιάστηκε ως σημαντικό ταλέντο με πολλές προοπτικές. Αν και ήθελε να γίνει πιανίστας, επηρεάζεται από τον πατέρα της, ο οποίος ήθελε να κάνει ντουέτο μαζί της. Έτσι η Βανέσσα Μέι αποφάσισε να στραφεί στο βιολί, όταν ήταν πέντε ετών.

Έπειτα της ήρθε η επιθυμία να πάει στο Πεκίνο με συνοδό την μητέρα της και να σπουδάσει μουσική και βιολί. Σε ηλικία 10 ετών συμμετείχε στην Φιλαρμονική του Λονδίνου πριν την συμμετοχή της στο Royal College of Music του Λονδίνου. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων είχε υπογράψει συμβόλαιο με μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Ακόμη και ως έφηβος διέθετε την ικανότητα να εναλλάσσεται μεταξύ κλασικής εκτέλεσης κομματιών του 18ου αιώνα με μελωδίες σύγχρονης μουσικής τύπου τζαζ παίζοντας ένα υψηλής τεχνολογίας ηλεκτρονικό βιολί. Η ίδια περιγράφει το στυλ της ως συγχώνευση techno και ακουστικής για βιολί (techno-acoustic fusion).

To 1990, η Βανέσσα Μέι ηχογράφησε το πρώτο της άλμπουμ, "Violin". Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1991 και η Βανέσσα Μέι δώρισε τα δικαιώματα της στην "Εθνική Εταιρεία για την Πρόληψη της Κακοποίησης του Παιδιού". Το έτος 1991 ήταν η χρονιά που τιμόταν ο θάνατος του Μότζαρτ. Στον τρίτο δίσκο της (1992), η Βανέσσα Μέι ερμήνευσε τα διάσημα κοντσέρτα για βιολί των Τσαϊκόφσκι και Μπετόβεν κι έγινε η νεαρότερη σολίστ την εποχή εκείνη.

Παγκόσμια φήμη και αναγνώριση 
Στις αρχές του 1995, η κυκλοφορία του άλμπουμ της εκτόξευσε τη Βανέσσα Μέι και την έκανε διεθνώς γνωστή και πλούσια σε νεαρή ηλικία. Το καλοκαίρι του 1995, η Βανέσσα Μέι ξεκίνησε μια άκρως επιτυχημένη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο με 34 συναυλίες σε διάφορες πόλεις. Το 1995 και 1996 η Βανέσσα Μέι εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές σε όλο τον κόσμο και παρευρέθηκε επίσης σε πολλά ροκ φεστιβάλ.

Την περίοδο 1996-1999 κυκλοφόρησε τέσσερα άλμπουμ: "The Classical Album 1", "Storm", "China girl", "The Classical Album 2" και "The Original Four Seasons", "The Classical Album 3". Το Νοέμβριο του 1998 στο Παρίσι, η Βανέσσα Μέι πρωταγωνίστησε σε επίδειξη μόδας φορώντας το γαμήλιο φόρεμα σε σχέδιο του Ζαν Πολ Γκοτιέ.

Πηγές

 http://www.enotes.com/vanessa-mae-reference/vanessa-mae 

Βιολιστές
Βρετανοί μουσικοί
Κουλικορό

Το Κουλικορό είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Κουλικορό, στην Επαρχία Κουλικορό και στο Διαμέριμσα Κουλικορό. Έχει πληθυσμό 43.174 κατοίκων (2009).

Γεωγραφία 
Η Κουλικορό βρίσκεται δυτικά του Μαλί και βόρεια της Περιφέρειας Κουλικορό. Βρίσκεται σε συνταγμένες 12°25′00″Β 7°24′00″Δ.

Πολιτικά

Δημογραφία 
Στην πόλη του Κουλικορό ζουν 43.174 κάτοικοι (2009).

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Μαλί

Κουλικορό
Κουλικορό
Παραγωγός ταινιών

Παραγωγός ονομάζεται το άτομο το οποίο επιβλέπει την διαδικασία υλοποίησης ενός κινηματογραφικού σχεδίου. Ο παραγωγός είναι πολλές φορές υπεύθυνος για την όλη εξέλιξη του προγράμματος, από την σύλληψη της αρχικής ιδέας μέχρι την προβολή του τελικού αποτελέσματος.

Ρόλος 

Στο σύνολο, ο ρόλος του παραγωγού είναι να δίνει σε πρωτότυπες, δημιουργικές ιδέες τη δυνατότητα εμπορευματοποίησης και επαφής με το κοινό. Μια από τις υποχρεώσεις του παραγωγού είναι η χρηματοδότηση του εγχειρήματος, είτε μέσω προσωπικής επένδυσης είτε εξασφαλίζοντας οικονομική παροχή από κάποιο κινηματογραφικό στούντιο. Επίσης, ο παραγωγός φέρει την ευθύνη της επιλογής και του συντονισμού των συνεργατών του καθώς και των ατόμων που παίζουν σημαντικό ρόλο στην πορεία της παραγωγής, όπως ο σκηνοθέτης, ο σεναριογράφος κ.α. Ο παραγωγός αναλαμβάνει την οργάνωση και την εξασφάλιση της προόδου του σχεδίου μέχρι την ολοκλήρωση του. Τέλος, οφείλει να εξασφαλίσει τον κατάλληλο υλικοτεχνικό εξοπλισμό για να επιτευχθεί ο στόχος του.

Άλλοι ρόλοι/κατηγορίες 

Ο παραγωγός μπορεί να συμμετάσχει ενεργά και σε άλλους τομείς της παραγωγής πέρα από την επιμέλεια, όπως σκηνοθεσία και σενάριο. Όσο περισσότερο είναι αναμειγμένος ο παραγωγός στη διαδικασία, τόσο πιο ολοκληρωμένο το αποτέλεσμα. 

Ο ρόλος του παραγωγού χωρίζεται σε διάφορες κατηγορίες, ανάλογα με το εύρος και τη φύση της ενασχόλησης του. Πέραν του βασικού παραγωγού υπάρχει ο συμπαραγωγός, ο υπεύθυνος συνεταιρισμού, ο υπεύθυνος εκτέλεσης παραγωγής κ.α. Καθένας αναλαμβάνει μια διαφορετική υποχρέωση. Για παράδειγμα, την εξασφάλιση οικονομικής ενίσχυσης αναλαμβάνει ο υπεύθυνος εκτέλεσης παραγωγής, ενώ ο υπεύθυνος συνεταιρισμού ασχολείται περισσότερο με το συντονισμό των προσπαθειών. Όταν μια ταινία γυρίζεται βάση διασκευασμένου σεναρίου είναι ευθύνη του παραγωγού να εξασφαλίσει τα πνευματικά δικαιώματα από τον ιδιοκτήτη του ήδη δημοσιευμένου υλικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
THE FILM PRODUCER, FilmMakers Magazine

Συντελεστές του κινηματογράφου
Εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων

Εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων (Illustrators for Gender Equality / Dibujantes por la Igualdad de Género) είναι μια διεθνής έκθεση τέχνης που θεσμοθετήθηκε το 2007 με στόχο την προώθηση της ισότητας των φύλων μέσω καρτούν.

Η έκθεση περιλαμβάνει έργα τέχνης από 24 γραφίστες από 16 χώρες, και τα κινούμενα σχέδια δεν περιλαμβάνουν καθόλου λέξεις έτσι ώστε να φτάσει σε κάθε είδους κοινό, ανεξάρτητα από τη γλώσσα.

Μέχρι σήμερα, εικονογράφοι για την Ισότητα των Φύλων έχουν κάνει την εμφάνισή τους στην Ισπανία, το Μεξικό, τη Σουηδία και την Κούβα. Υποστηρίζονται από οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών, πολιτιστικούς συλλόγους, κυβερνητικούς οργανισμούς και πανεπιστήμια.

Περιοδεία

2007

 Galileo Showroom, Μαδρίτη (Ισπανία).
 Latinarte Showroom, Μαδρίτη (Ισπανία).
 La Paloma Cultural Center, Μαδρίτη (Ισπανία).
 Villa de Vallecas Youth Center, Μαδρίτη (Ισπανία).

2008

 Royal Mail House,
 Oaxaca City Palace Museum, Μαδρίτη (Ισπανία).

2009

 UNAM (Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού), Méjico FD (Μεξικό).
 Περιφερειακό Μουσείο Colima, Κολίμα (Μεξικό).
 Francisco Velázquez, Αβάνα (Κούβα).
 Πανεπιστήμιο της Umea, Ουμέα (Σουηδία).
 Pintores Gallery, Κασέρες (Ισπανία).

2010

 La Musa Gallery, Baracoa (Κούβα).

2011

 Δικαστικό Μέγαρο της Xalapa, Veracruz (Μεξικό).

2012

 Δικαστικό Μέγαρο της San Cristóbal de las Casas, Τσιάπας (Μεξικό).
 Δικαστικό Μέγαρο της Yucatán, Yucatán (Μεξικό).

2013

 The Arts House, Σιγκαπούρη 
 Δικαστικό της Pastrana, (Ισπανία)

Ζωγράφοι/Σχεδιαστές

Blasberg (Αργεντινή); Tsocho Peev (Βουλγαρία); Huang kun, Yu liang, Ni Rong (Κίνα); Vladdo (Κολομβία); Oki (Κόστα Ρίκα); Falco, Ares, Adán(Κούβα); Pancho Cajas (Εκουαδόρ); Node, JRmora, Sex, Enio (Ισπανία); Derkaoui (Μαρόκο); Rocko, Boligan (Μεξικό); Firuz Kutal (Νορβηγία); Kilia (Δομινικανή Δημοκρατία); Florian-Doru Crihana (Ρουμανία); Omar Zevallos (Περού); Doris (Πολωνία); Enos (ΗΠΑ).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εφημερίδα El País
 Εφημερίδα El Mundo 
 https://archive.is/20121220194531/http://www.karikaturculerdernegi.org/detay.asp?id=6135
 http://www.entretodas.net/2007/03/08/humor-las-mujeres-en-la-muestra-«dibujantes-por-la-igualdad-de-genero»/ 
 http://www.jrmora.com/blog/2009/10/16/dibujantes-por-la-igualdad-de-suecia-a-caceres/
 http://www.extremadura.com/agenda/exposiciones/inauguracion_de_dibujantes_por_la_igualdad_de_genero.html 
 https://archive.is/20121219213412/http://tcaveracruz.gob.mx/igualdadegenero.html
 http://www.yucatannoticias.com/2012/06/muestra-itinerante-dibujantes-por-la-igualdad-de-generoen-los-juzgados-del-poder-judicial/

Παραπομπές 

Εκθέσεις τέχνης
Ισοτητα των Φυλων
Δικαιώματα των γυναικών
Σκιτσογραφία
Πύργος του Ρολογιού (Γιαννιτσά)

Επί της οδού Στράντζης στα Γιαννιτσά βρίσκεται ο πύργος του ρολογιού.

Περιγραφή
Είναι ορθογώνιο κτίριο, έχει ύψος 25 μ. και είναι κτισμένος με πέτρα μέχρι τα πρώτα 4 μ. και στη συνέχεια πλινθόκτιστος. Από τα μορφολογικά του στοιχεία συμπεραίνουμε ότι ανασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αι. Στεγάζονταν με δώμα, από το οποίο εξείχαν τρεις μικροί τρούλοι καλυμμένοι με μολύβι. Το κτίριο διαθέτει πλούσιο διάκοσμο εξωτερικά και στο εσωτερικό του είναι ελαφρά διακοσμημένο.Το μαυσωλείο προορίζεται για Αρχαιολογικό Μουσείο Γιαννιτσών. Σύμφωνα με επιγραφή που βρίσκεται πάνω σε δυο μαρμάρινες πλάκες στην ανατολική του πλευρά, χτίστηκε το έτος Εγίρας 1167, δηλαδή το 1754 από τον Σερίφ Αχμέτ, απόγονο του Γαζή Εβρενός. Θεωρείται ως ο παλιότερος σωζόμενος πύργος, που βρίσκεται σε ελληνικό έδαφος (Kiel). Πρόκειται για ένα μονοπύργιο, στην κάτω πλευρά λίθινο, ενώ ψηλότερα είναι κατασκευασμένο με λεπτές ειδικές πλίνθους, υλικό δομής που εξασφαλίζει συνεκτικότητα και αντοχή. Στην οροφή του υπήρχε ένας πυργίσκος, όπου βρίσκονταν τα ρολόγια. Αυτός καταστράφηκε από βλήματα όλμου το 1946. Ο πύργος εξυπηρετούσε και στρατιωτικούς σκοπούς, καθώς από τα παράθυρά του μπορούσαν οι Τούρκοι να ελέγχουν όλη την περιοχή.

Η επιγραφή του πύργου λέει: «Ο Σερίφ Αχμέτ, απόγονος του δοξασμένου αρχηγού, έκανε πάντα το καλύτερο που μπορούσε στη μνήμη του προγόνου του. Τώρα έκανε ένα ρολόι, για να δείχνει την ώρα. Το κατασκεύασε όμως, για να είναι ένα ενθύμιο του πεντάπτυχου Ισλάμ. Η ανταμοιβή του ήταν να το παρουσιάσει με αγνές προθέσεις ως δώρο στον πατέρα του, στη μητέρα του και στην ψυχή των Γαζήδων… Βλέπετε δεν υπάρχουν λέξεις γι’ αυτό το πανέμορφο, υπέροχο ρολόι.»

Παραπομπές

Πηγές
Πηγή: ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ – Οδηγός πόλης,Περιήγηση στα αξιοθέατα – μνημεία των Γιαννιτσών σελ. 73-76,Συγγραφή ιστορικών κειμένων: Πάνος Θεοδωρίδης,Έκδοση Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, Νομός Πέλλας, Δημοτική,Επιχείρηση Πολύπλευρης Ανάπτυξης Γιαννιτσών.
 Νάουσα, Νιάουστα, από την ίδρυση μέχρι και το ολοκαύτωμά της, Θωμάς Στεργίου Μπλιάτκας, Νάουσα 2009

Γιαννιτσά
Γιαννιτσα
Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
DL

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων DL ή dL ή Dl μπορεί να αναφέρεται:

Τεχνολογία 
 Στην Ψηφιακή βιβλιοθήκη (Digital Library).
 Στην τεχνολογία DVD Dual Layer.
 Ως DL στον καταχωρητή ενός μικροεπεξεργαστή σειράς X86.
 Ως DL τύπος μηχανογραφικού χαρτιού διαστάσεων 110mm × 220mm.

Στη χημεία 
 Ως DL στην ρακεμική μορφή του τρυγικού οξέος
 Ως DL σε μορφή Φαινυλαλανίνης.

Μονάδες μέτρησης 
 Ως DL ο αριθμός 550 στους ρωμαϊκούς αριθμούς
 Στο dL, υποδιαίρεση της μονάδας μέτρησης όγκου που ισοδυναμεί με 10-1 Λίτρα.

Άλλες χρήσεις 
 Στην Εξ αποστάσεως εκπαίδευση (Distance Learning).
 Στην Delta Air Lines, αεροπορική εταιρεία κατά IATA.
Μονή Παναγίας του Άρακα

Η Μονή της Παναγίας του Άρακα βρίσκεται κοντά στο χωριό Λαγουδερά Λευκωσίας και χτίστηκε στη Μεσοβυζαντινή περίοδο, γύρω στον 12ο αιώνα αλλά παρήκμασε τον 18ο αιώνα. Σήμερα σώζεται το διώροφο μοναστηριακό κτήριο στην βόρεια πλευρά της εκκλησίας, που χρησιμοποιείται σαν κατοικία του ιερέα. Το όνομα Άρακος ίσως να προέρχεται από το φυτό αρακάς ή από την λέξη ιέρακας, το γεράκι.

Αρχιτεκτονική και Διακόσμηση Ναού
Είναι μονόκλιτου τύπου με τρούλο. Εξωτερικά η στέγη διαμορφώνεται σε σχήμα σταυρού. Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες με δαπάνη του Λέοντος του Αυθέντη το 1192. Αυτή είναι και οι μεγάλη σημασία της εκκλησίας, ότι παρουσιάζει μια συμπληρωμένη σειρά με τοιχογραφίες του νεοκλασικού ρυθμού της Βυζαντινής τέχνης. Οι κομψές και εκλεπτυσμένες μορφές με ελληνιστική επίδραση, η πλούσια κίνηση τον ενδυμάτων, με ελευθερία στη κίνηση, απλώνουν την ομορφιά τους και τη χάρη τους, σε όλους τους τοίχους της εκκλησίας. Στην αψίδα οι τοιχογραφίες διαφέρουν τεχνοτροπικά από τις άλλες τοιχογραφίες του ναού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έγιναν σε προγενέστερη εποχή αλλά μάλλον έγιναν από άλλο ζωγράφο. Τον 14ο αιώνα ο ζωγράφος Λεόντιος ζωγράφισε τη Θεοτόκο στο τυφλό τόξο πάνω από την βόρεια είσοδο του ναού και την εξωτερική πλευρά του αρχικού δυτικού τοίχου. Τον 17ο αιώνα ζωγραφίστηκαν διάφοροι άγιοι στην εξωτερική πλευρά του βόρειου τοίχου.

Οι πιο διάσημες εικόνες

Οι πιο διάσημες εικόνες της εκκλησίας θεωρούνται αυτές του Χριστού και της  Θεοτόκου Αρακιώτισσας, οι οποίες έχουν αποδοθεί στον Θεόδωρο Αψευδή και χρονολογούνται στο τέλος του 12ου αιώνα. Ο ζωγράφος αποδίδει με πολλή προσοχή της λεπτομέρειες και με έντονη αντιπαράθεση φωτός και σκιάς στο πρόσωπο, ιδιαίτερα εκείνο του Χριστού, όπου ο λαδοπράσινος σκοτεινός προπλασμός έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις πλατιές κόκκινες επιφάνειες που αποδίδουν τα ζυγωματικά του προσώπου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η επιμέλεια με την οποία ο ζωγράφος αποδίδει τη κόμη και τη γενειάδα του Χριστού. Στην εικόνα όμως της Παναγίας που ανήκει στον τύπο της Οδηγήτριας, χρησιμοποιεί λιγότερο θερμά χρώματα. Αν και ζωγράφισε το κεφάλι της Παναγίας όρθιο, σχεδόν σε αγέρωχη στάση, έδωσε μελαγχολική έκφραση στον πρόσωπο. Ο τρόπος απόδοσης του προσώπου με την περιορισμένη σκιά και τους φωτεινούς τόνους της σάρκας και τις έντονες κόκκινες βούλλες στα μάγουλα και τη κόκκινη γραμμή που τονίζει τα βλέφαρα και τη μύτη συνδέουν την εικόνα με άλλες σύγχρονες εικόνες.

Πηγές
Εικόνες της Κύπρου, Α. Παπαγεωργίου, Έκδοση Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, Λευκωσία 1991.
Οδοιπορικό στις Αγιογραφημένες Εκκλησίες της Κύπρου, Δομετίου μοναχού, Κύπρος 2005.

Παναγιας του Αρακα
Παύλος Μαρία Βοναπάρτης

Ο Παύλος Μαρία Βοναπάρτης (19 Φεβρουαρίου 1809 Κανίνο, Ιταλία – 7 Σεπτεμβρίου 1827 Ναύπλιο), ήταν πρίγκιπας της Οικογένειας Βοναπάρτη, ανιψιός του Μεγάλου Ναπολέοντα. Υπήρξε φιλέλληνας και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Παύλος Βοναπάρτης ήταν το τρίτο παιδί του Λυσιέν Βοναπάρτη και της συζύγου του Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάμπ-Βοναπάρτη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.

Τον Μάρτιο του 1827, σε ηλικία 18 ετών, έφυγε από την πόλη κρυφά από τους γονείς του, και πήγε στην Ανκόνα από εκεί με ξένο όνομα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στον πόλεμο για την ανεξαρτησία των Ελλήνων. Ο Παύλος Βοναπάρτης έφτασε πρώτα στα Ιόνια Νησιά, αργότερα βρέθηκε με τον Βρετανό Ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν επιφορτισμένος με τον ελληνικό στόλο. Ο Παύλος υπηρέτησε στη ναυαρχίδα Ελλάς. Μετά από μια σειρά αποτυχημένων ενεργειών, ο στολίσκος του Κόχραν αγκυροβόλησε στο στενό έξω από τις Σπέτσες.

Ο Παύλος Βοναπάρτης πέθανε στο Ναύπλιο στις 7 Σεπτεμβρίου (Π.Η. 26 Αυγούστου) του 1827, όταν μία ημέρα πριν βρέθηκε στη φρεγάτα Ελλάς βαριά πληγωμένος από απρόσεκτο χειρισμό όπλου, καθώς καθάριζε το πιστόλι του. Το 1832, μετά το τέλος του Πολέμου στην Ελλάδα, το ταριχευμένο σώμα του Παύλου Βοναπάρτη θάφτηκε σε μαυσωλείο στο νησί της Σφακτηρίας, μαζί με τους Γάλλους ναύτες που έπεσαν στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάσταση τού 21, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971
 Dictionnaire de Biographie française, τόμος 6ος, Παρίσι 1951
 William St Clair (2008), That Greece Might Still be Free: The Philhellenes in the War of Independence, Cambridge: OpenBook

Παυλος Μαρια
Ιταλοί ευγενείς
Γάλλοι αγωνιστές του 1821
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06

Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2005-06 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 159 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 10 διαφορετικούς ομίλους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισαν οι: Δόξα Γρατινής, Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών, Εθνικός Κατερίνης, Ανδρούτσος Γραβιάς, Ναυπακτιακός Αστέρας, Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, Α.Ο. Θήβα,  Γ.Σ. Ηλιούπολη , Α.Ο. Κορωπί και Ο.Φ. Ιεράπετρας.

1ος όμιλος
Στον πρώτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε η Δόξα Γρατινής.

2ος όμιλος
Στον δεύτερο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Κεντρική Μακεδονία. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών.

 Αναγγέννηση Γιαννιτσών -3β.

3ος όμιλος
Στον τρίτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη Δυτική Μακεδονία, Πιερία και Ημαθία. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Εθνικός Κατερίνης.

 Φ.Α.Σ. Νάουσα -1β.
 Μ.Αλέξανδρος Περάσματος -3β.

4ος όμιλος
Στον τέταρτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη Θεσσαλία, την Ευρυτανία και τη Φωκίδα. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο  Ανδρούτσος Γραβιάς.

Βαθμολογία:

Ο Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου έχει -1 βαθμό
Ο ΑΟ Μυρίκη έχει -3 βαθμούς

5ος όμιλος 
Στον πέμπτο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Ήπειρο, την Αιτωλοακαρνανία και το βόρειο Ιόνιο. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Ναυπακτιακός Αστέρας.

 Α.Ε. Νέας Σελεύκειας -3β.

6ος όμιλος 
Στον 6ο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τη δυτική Πελοπόννησο και το νότιο Ιόνιο. Την  πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Π.Σ. Ζάκυνθος. Ανέβηκε επίσης κι ο 2ος Παμβουπρασιακός καθώς έμεινε κενή θέση στη Γ' Εθνική από τη διάλυση της Ένωσης Λήλα Βασιλικού-ΑΟ Χαλκίδας

 Α.Π.Σ. Ζάκυνθος -1β.
 Αστέρας Μαχαιράδου -3β.

7ος όμιλος 
Στον 7ο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την ανατολική Πελοπόννησο, την Εύβοια, την Φθιώτιδα, την Βοιωτία και την Δυτική Αττική. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Ο. Θήβα.

Βαθμολογία: 

Η Κόρινθος έχει 1 μηδενισμό και -1 βαθμό
Ο Πανθυρεατικός έχει 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς

8ος όμιλος 
Στον όγδοο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Αθήνα και το βόρειο Αιγαίο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Γ.Σ. Ηλιούπολη.

Βαθμολογία:

9ος όμιλος 
Στον ένατο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από τον Πειραιά, την Ανατολική Αττική και το νότιο Αιγαίο. Την πρώτη θέση και την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισε ο Α.Ο. Κορωπί.

Βαθμολογία:

10ος όμιλος 
Στον δέκατο όμιλο συμμετείχαν ομάδες από την Κρήτη. Την πρώτη θέση και την άνοδο στη Γ' Εθνική εξασφάλισε ο Ο.Φ. Ιεράπετρας. 

Βαθμολογία:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστοσελίδα της ΕΠΟ
 http://www.patris.gr/articles/85206/39749#.Uv_4APl_t8E
«Greece - List of Fourth Level Final Tables», 2005/06 rsssf.com ,Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος

Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006
Ρεάλ Μαδρίτης (καλαθοσφαίριση)

Η Ρεάλ Μαδρίτης Μπαλονθέστο (ισπανικά: Real Madrid Baloncesto) είναι ισπανική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Ιδρύθηκε το 1931 ως τμήμα της Ρεάλ Μαδρίτης.

Ιστορία 
Όπως και στο ποδόσφαιρο, το τμήμα μπάσκετ είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ευρώπη έχοντας ρεκόρ κατακτήσεων τίτλων σε όλες τις διοργανώσεις που έχει συμμετάσχει. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 36 Ισπανικά πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων 7 συνεχόμενων μεταξύ 1958-1966 και 10 συνεχόμενων μεταξύ 1967-1977. Έχει κερδίσει επίσης 28 Κύπελλα Ισπανίας, 4 Κύπελλα Σαπόρτα, και 5 Διηπειρωτικά Κύπελλα.

Η Ρεάλ έχει κερδίσει 10 φορές την Ευρωλίγκα και έχει κάνει 3 Τριπλ Κράουν στην Ισπανία. Σημαντικοί παίκτες που έχουν παίξει στην ομάδα είναι οι: Άρβιντας Σαμπόνις, Ντράζεν Πέτροβιτς, Μίρζα Ντελίμπασιτς, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, Φερνάντο Μαρτίν και από τους πιο σύγχρονους οι Φελίπε Ρέγιες, Σέρχι Ροντρίγκεθ, Σέρχιο Γιουλ, Ρούντι Φερνάντεθ, Λούκα Ντόντσιτς και Φακούντο Καμπάτσο.

Ο σύλλογος διατηρεί επίσης και δεύτερη ομάδα μπάσκετ, τη Ρεάλ Μαδρίτης Β που παίζει στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Ισπανίας.

Τίτλοι

Εγχώριες διοργανώσεις 
36 Πρωταθλήματα Ισπανίας

1956-57, 1957-58, 1959-60, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1967-68, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1978-79, 1979-80, 1981-82, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1992-93, 1993-94, 1999-00, 2004-05, 2006-07, 2012-13, 2014-15, 2015-2016, 2017-18, 2018-19, 2021-22

28 Κύπελλα Ισπανίας

1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1960, 1961, 1962, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1985, 1986, 1989, 1993, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020

 9 Σούπερ Καπ Ισπανίας
 1985, 2012, 2013, 2014, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022

Διεθνείς διοργανώσεις 
10  Πρωταθλήματα Ευρώπης

1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018

1 Κύπελλο Κόρατς

1988

4 Κύπελλα Σαπόρτα
1984, 1989, 1992, 1997

5 Διηπειρωτικά Κύπελλα

1976, 1977, 1978, 1981, 2015

1 ULEB Cup (Eurocup)
2007

1 Latina Cup
1952-53

1 Σούπερ Καπ Ευρώπης

1985

3 Torneo Inter. ACB
1984, 1988, 1989

26 Torneo de Navidad (Trofeo Raimundo Saporta–Memorial Fernando Martín)
1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1980, 1981, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1995, 1996, 1997, 2000, 2003, 2004, 2006

Παίχτες

Τρέχουσα σύνθεση

Διάγραμμα ομάδας

Αποσυρθέντες αριθμοί 
 10 –  Φερνάνδο Μαρτίν, C, 1981–1986, 1987–1989

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932