joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάιλς Κένεντι

Ο Μάιλς Ριτσαρντ Κένεντι (Myles Richard Kennedy, πραγματικό όνομα: Myles Richard Bass, γενν. Βοστόνη, 27 Νοεμβρίου 1969) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι τραγουδιστής και κιθαρίστας του ροκ συγκροτήματος Alter Bridge, ενώ έχει συνεργαστεί ως τραγουδιστής στην ατομική δουλειά του νυν κιθαρίστα των Guns N' Roses, Slash.

Πρώην εκπαιδευτής κιθάρας από το Σπόκεϊν της Ουάσιγκτον, ο Κένεντι είναι γνωστός για τις ικανότητές του τόσο ως κιθαρίστας όσο και ως τραγουδιστής, αφού διαθέτει φωνή τενόρου με μεγάλο φωνητικό εύρος. Σύμφωνα με το συνοδευτικό έντυπο του live album των Alter Bridge, Live from Amsterdam, η φωνή του εκτείνεται σε τέσσερις οκτάβες. Έχει εργαστεί ως εποχιακός μουσικός και τραγουδοποιός κάνοντας παράλληλα ζωντανές εμφανίσεις με πολλούς καλλιτέχνες και έχοντας αναμειχθεί σε πολλά πρότζεκτ στη διάρκεια της καριέρας του. Πιο συγκεκριμένα, ο Κένεντι συνεργάστηκε με πρώην μέλη των Led Zeppelin  για ένα ανέκδοτο έργο με τους Τζίμι Πέιτζ, Τζον Πωλ Τζόουνς και τον γιο του Τζον Μπόναμ, Τζέισον, το 2008 και αργότερα με τον Slash, των Guns N' Roses.

Ο Κένεντι γεννήθηκε στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης και μεγάλωσε στο Σπόκεϊν της Ουάσιγκτον όπου και γράφτηκε στο κολέγιο Spokane Falls Community College για να μελετήσει τη θεωρία της μουσικής.  Ξεκίνησε την καριέρα του το 1990 ως ο κεντρικός κιθαρίστας ενός jazz συγκροτήματος με το οποίο δημοσίευσε ένα στούντιο άλμπουμ. Το δεύτερο συγκρότημα του, οι Citizen Swing, κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ πριν διαλυθούν το 1995. Αργότερα, δημιούργησε και έγινε ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας ενός ροκ συγκροτήματος από το Σπόκεϊν, το The Mayfield Four, το 1996, κυκλοφορώντας δύο στούντιο άλμπουμ, τα Fallout (1998) και Second Skin (2001). Ενώ ήταν στη μπάντα, έκανε μια σύντομη εμφάνιση στο Rock Star, μια ταινία με πρωταγωνιστές τους Μαρκ Γουόλμπεργκ και Τζένιφερ Άνιστον. Οι Mayfield Four διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα, το 2002. Μετά την άρνηση του να γίνει τραγουδιστής των Velvet Revolver του ζητήθηκε να γίνει μέλος των Alter Bridge, που αποτελούταν, μέχρι τότε, από πρώην μέλη των Creed. Κυκλοφόρησε τέσσερα στούντιο άλμπουμ με τους Alter Bridge: One Day Remains (2004), Blackbird (2007), AB III (2010) και Fortress (2013).

Από το 2010, ξεκίνησε περιοδείες τόσο με τους Alter Bridge όσο και με τον Slash, ενώ συμμετείχε σε δύο τραγούδια του άλμπουμ Slash (2010) καθώς και στο δεύτερο σόλο άλμπουμ του Slash, Apocalyptic Love (2012) ως ο μοναδικός τραγουδιστής.

Παραπομπές 

Αμερικανοί μουσικοί
Ροκ μουσικοί
Γαμέρ

Ο Γαμέρ, ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης μεγαλύτερος γιος του Ιάφεθ ,  πατέρας του Ασχανάζ, του Ριφάθ και του Θοργαμά (Γένεσις 10,3). Το όνομα του σημαίνει «στέκεται για όλη την οικογένεια» και ήταν ο γενάρχης των Γομεριτών. Οι περισσότεροι ιστορικοί μελετητές τον αναφέρουν ως γενάρχη των Κελτών και τον Γαλατών. Ο Φλάβιος Ιώσηπος τον τοποθετεί στην Ανατολική Γαλατία, ο Ισίδωρος της Σεβίλλης λέει ότι είναι πρόγονος των Κελτών μονάχα ο Ιππόλυτος της Ρώμης τον αναφέρει ως γενάρχη της Καππαδοκίας. Είναι γενάρχης επιπλέον των Σκυθών μέσω του γιου του Ασχανάζ, των Αρμενίων, των Γεωργιανών και των Τούρκων μέσω του γιου του Θοργαμά. Το όνομα του έγινε ευρύτατα διαδεδομένο στους Ουαλούς ενώ σύμφωνα με το Ταλμούδ θεωρείται πρόγονος των Γερμανών, ο Άννιο ντα Βιτέρμπο (1498) λέει ότι την εποχή της διασποράς των λαών με την εγκατάσταση του Νεμρώδ στην Βαβυλώνα ο Γαμέρ εγκαταστάθηκε στην Ιταλία.

Πηγές
Lloyd, John Edward (1912). A History of Wales from the Earliest Times to the Edwardian Conquest.
Piggot, Stuart (1968). The Druids Thames and Hudson:London.
University of Wales Dictionary, vol. II.
Ruthven, Jon (2003, rev. 2009). The Prophecy That Is Shaping History: New Research on Ezekiel's Vision of the End. Fairfax, VA: Xulon Press, 2003. [1]. A major study on the historical geography of Gomer, Rosh, Meshech, Tubal and the other northern nations listed in Ezekiel 38-39 and elsewhere.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Μαγώγ

Ο Μαγώγ, πρόσωπο της Βίβλου δεύτερος από τους επτά γιούς του Ιάφεθ συνδέεται με αποκαλυπτικές προφητείες της Βίβλου (Ιεζεκιήλ 38,39) που τον αναφέρουν στη γη του Μαγώγ. Ο Ιουδαίος ιστορικός του 1ου αιώνα μ.χ. Φλάβιος Ιώσηπος ταυτίζει τους Μαγώγ με τους Σκύθες. Σύμφωνα με τη μετάφραση του Ιεζεκιήλ τοποθετείται μεταξύ της Καππαδοκίας και της Μηδίας. Ο Βυζαντινός ιστορικός Ιορδάνης ο Αλανός (551) αναφέρει τον Μαγώγ ως πρόγονο των Γότθων, ο Γιοχάννες Μάγκνουμ (16ος αιώνας μ.χ.) λέει ότι μετανάστευσε στην Σκανδιναβία τον 88ο χρόνο μετά τον κατακλυσμό όπου απέκτησε 5 γιούς, τους: Σουέννο, Γκεδάρ, Ούμπο, Θωρ και Γερμάν. Η βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας περιγράφει στο γενεαλογικό της δέντρο ότι κατάγεται απευθείας από τον Μαγώγ.

Πηγές

Josephus, Antiquities of the Jews, Book I, Chapter 6., Interhack Library
Encyclopedia Biblica, 1899. Entry on 'Gog and Magog'.
Johannes Magnus, Historia de omnibus Gothorum Sveonumque regibus, 1554, I, Chapters 4–5, GMC., Cambridge Mass, oclc 27775895

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Δε Νιου Σαιντς ΦΚ

Οι Δε Νιου Σαιντς (ουαλικά: Clwb Pêl-droed y Seintiau Newydd, αγγλικά: The New Saints of Oswestry Town & Llansantffraid Football Club), επίσης γνωστή και ως ΤΝΣ (TNS), είναι βρετανικός πλήρως επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εκπροσωπεί την πόλη Χλανσάντφρεντ-υμ-Μεχάιν στο Πόουις της Ουαλίας και την πόλη Όσβεστρι στο Σρόπσαϊρ της Αγγλίας (οι δύο περιοχές απέχουν 13 χιλιόμετρα). Αγωνίζεται στην Ουαλική Πρέμιερ Λιγκ. 

Από το 1997 έως το 2006, η ομάδα ήταν γνωστή ως Τόταλ Νέτγουορκ Σολούσιονς ΦΚ (Total Network Solutions FC). Οι εντός έδρας αγώνες της ΤΝΣ διεξάγονται στο Παρκ Χαλ στο Σριούσμπερι, αφού μεταφέρθηκε εκεί από το Λανσάντφρεντ-υμ-Μεχάιν. Το Παρκ Χαλ έχει χωρητικότητα 1000 καθήμενων θεατών και υπάρχουν σχέδια για την αναβάθμιση του με 3000 θέσεις στο μέλλον.

Κατέχει το ρεκόρ κατακτήσεων της Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Τίτλοι 
 Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας (14): 1999–00, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017/18, 2018/19, 2021/22
 Κύπελλο Ουαλίας (6): 1995–96, 2004–05, 2011–12, 2013–14, 2014–15, 2015–16
 Λιγκ Καπ Ουαλίας (8): 1994–95, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2014–15, 2015–16, 2016–17

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959
 
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουαλίας
Παύλος Χαμπίδης

Ο Παύλος Χαμπίδης, γνωστός στον καλλιτεχνικό χώρο ως Πάβλος Χαμπίδης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 1957. Σε ηλικία 18 ετών έφυγε για σπουδές στη Σουηδία, όπου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Lund με πτυχίο Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Τέχνης. Παράλληλα με τις σπουδές παρακολούθησε επίσης μαθήματα σε διαφορετικές τεχνικές της χαρακτικής. Οι πρώτες εκθέσεις του χαρακτηρίζονταν από Κινέζικα σχέδια με μελάνι. Εργάστηκε επίσης για το ημερήσιο Τύπο ως σκιτσογράφος.

Από το 1981 έως το 1984 ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη σε μεγάλο βαθμό, και για μεγάλα χρονικά διαστήματα έζησε σε αυτό που ήταν τότε Δυτικό Βερολίνο, όπου η καθημερινή ζωή και δυναμική καλλιτεχνικό κλίμα είχε καθοριστική επίδραση στην τόσο την αισθητική του και γενικότερα καλλιτεχνικό προσανατολισμό του.

Από το 1985 έχει αφιερωθεί στη ζωγραφική και ζει αποκλειστικά από την τέχνη του. Μέχρι το 2001, ηγήθηκε μιας «νομαδικής» ζωής και έζησε - δημιουργώντας παράλληλα και παρουσιάζοντας τα έργα του - στο Τόκιο, τη Γενεύη, το Παρίσι και τις Βρυξέλλες. Ταυτόχρονα, ζωγράφισε εξώφυλλα λογοτεχνικών έργων δημοσίευσε σχέδια του σχετικά με την πολιτική και τη λογοτεχνία, καθώς και κινούμενα σχέδια στη Γερμανία, την Ελλάδα και τη Γαλλία. Από το 2001 ζει στην Αθήνα και τις Βρυξέλλες. Αρκετές εκθέσεις των έργων του έχουν επίσης πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πρέβεζα, το Βερολίνο, την Μπολόνια, την Κοπεγχάγη και την Στοκχόλμη. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, πολιτιστικά ιδρύματα και μουσεία.

Βιβλιογραφικές παραπομπές

Περαιτέρω δημοσιεύσεις
 Πάβλος Χαμπίδης - Σχέδια της Κηφισιάς, Έκθεση στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή, εφημερίδα Η Καθημερινή, 23 Μαΐου 2012. Εκεί υπάρχει και πληρέστερο βιογραφικό από την κριτικό της τέχνης Ίριδα Κρητικού.
 Νίκος Βατόπουλος, Με μοντέλο την Αθήνα, εφημερίδα Η Καθημερινή, 21 Μαΐου 2015.
 Νίκος Βατόπουλος, Συγκινητική προσήλωση στη γενέθλια πόλη, εφημερίδα Η Καθημερινή, 20 Μαΐου 2016.

Έλληνες ζωγράφοι
Κατάλογος των πρωθυπουργών του Κατάρ

Ο Πρωθυπουργός του Κράτους του Κατάρ (αραβικά: رئیس الوزرا القطری) είναι ο δεύτερος πιο ισχυρός αξιωματούχος του Κατάρ, ο οποίος ηγείται της κυβέρνησης της χώρας.

Ο Χαλίφα μπιν Χαμάντ Αλ Θανί, ο τότε εμίρης του Κατάρ θεσμοθέτησε τη θέση αυτή στις 29 Μαΐου 1970 και ο ίδιος έγινε πρωθυπουργός υπηρετώντας μέχρι τις 27 Ιουνίου 1995, οπότε και καθαιρέθηκε από τον γιο του, Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί.
Από τις 25 Ιουνίου 2013, Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί είναι ο σημερινός πρωθυπουργός του Κατάρ.

Στις 28 Ιανουαρίου 2020, έπειτα από την παραίτηση του Αμπντάλα μπιν Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί νέος πρωθυπουργός έγινε ο Χαλίντ μπιν Χαλίφα μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Θανί.

Κατάλογος πρωθυπουργών (1970-σήμερα)

Παραπομπές
Γεώργιος Σταθάτος

Ο Γεώργιος Σταθάτος ήταν Έλληνας απόστρατος αξιωματικός και αντιστασιακός στη διάρκεια της Κατοχής. Εκτελέστηκε ως αντίπαλος του ΕΛΑΣ τον Δεκέμβρη του 1943.

Νεανικά χρόνια 
Καταγόταν από το χωριό Κόμαρα Έβρου. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αδριανούπολη και στη συνεχεία έκανε σπουδές στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ως αξιωματικός τάχθηκε με το Βενιζέλο και για το λόγο αυτό αποτάχθηκε μαζί με άλλους βενιζελικούς αξιωματικούς, το 1935. Έφτασε στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.

Στην Κατοχή
Πολέμησε στον Πόλεμο του 1940 και αργότερα στην Εθνική Αντίσταση όπου συνεργάστηκε και με τον ΕΛΑΣ στην προσπάθεια για από κοινού συγκρότηση αντιστασιακών οργανώσεων. Στα μέσα του 1943 καταδικάστηκε από ανταρτοδικείο του ΕΛΑΣ με τεκμήριο γράμμα του ιδίου στο οποίο ζητούσε ενίσχυση από το στρατηγείο Μέσης Ανατολής για την δημιουργία αντικομμουνιστικού αντάρτικου. Το ανταρτοδικείο τον καταδίκασε σε θάνατο με αναστολή και αφέθηκε ελεύθερος ύστερα και από προτροπή του Καπετάνιου Οδυσσέα. Έπειτα από αναφορές ότι καταφέρεται κρυφά εναντίον του ΕΛΑΣ τον Δεκέμβριο του 1943 τμήμα του ΕΛΑΣ με εντολή του καπετάν Οδυσσέα τον εκτέλεσαν, μαζί με τον Πορτοκαλίδη και άλλους 9, έπειτα από βασανιστήρια. Τα κεφάλια τους εκτέθηκαν μάλιστα σε δημόσια θέα. Για αυτή την πράξη ο καπετάν Οδυσσέας εκτελέστηκε στις 27 Φλεβάρη 1944 μετά από δίκη από τον ίδιο τον ΕΛΑΣ.

Υστεροφημία
Η προτομή του είναι τοποθετημένη σήμερα σε κεντρικό δρόμο της Ορεστιάδας και αναγράφεται ότι δολοφονήθηκε.

Απολογισμός
Ο Βαγγέλης Κασάπης (Κρίτων) πολιτικός αντίπαλος του καπετάνιου Οδυσσέα και πρόεδρος του ανταρτοδικείου που τον καταδίκασε σε θάνατο, καταλογίζει ευθύνες στο ότι ο Σταθάτος ξεγελάστηκε από παράγοντες του Ελληνικού προξενείου καθώς και στα θανάσιμα λάθη του καπετάνιου Οδυσσέα.

Πηγές  
Παντελή Αθανασιάδη, η Λευκίμη στις Φλόγες, άρθρο.

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες Αντιστασιακοί
Εκτελεσθέντες
Ντόβερ (Ντέλαγουερ)

Το Ντόβερ (αγγλικά: Dover), είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Ντέλαγουερ και έδρα της κομητείας Κεντ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021, το Ντόβερ έχει πληθυσμό 38,482 κατοίκους, καθιστώντας τη έτσι, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη πολιτεία, μετά το Γουίλμινγκτον και είναι η μεγαλύτερη πόλη στην μητροπολιτική περιοχή του Ντόβερ, η οποία ταυτίζεται με την κομητεία Κεντ, η οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του 2021, έχει 185,278 κατοίκους. 

Το Ντόβερ, βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σαιντ Τζόουνς, στη παράκτια πεδιά του ποταμού Ντέλαγουερ. Πήρε το όνομά του από το Ντόβερ, στο Κεντ της Αγγλίας.

Ιστορία
Το Ντόβερ ιδρύθηκε το 1683 από τον Ουίλιαμ Πεν ως έδρα της νεοσύστατης κομητείας Κεντ. Η πόλη σχεδιάστηκε επίσημα το 1717 από μια ειδική επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του Ντέλαγουερ, με το κέντρο της πόλης να σηματοδοτεί το Γκρην (Green), η κεντρική πλατεία της πόλης, η οποία είχε σχήμα δέντρου. Το Ντόβερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέλαγουερ το 1777, καθώς η πόλη ήταν σε κεντρικότερη θέση και θεωρήθηκε ότι βρίσκεται σε πιο ασφαλή θέση από την παλιά, το Νιούκασλ. Το Ντόβερ έγινε το μόνιμο μέρος όπου συνερχόταν η Συνέλευση τον Οκτώβριο του 1781. Το κτίριο που συνερχόταν η συνέλευση ολοκληρώθηκε το 1791, το δεύτερο παλαιότερο κτίριο που υπηρέτησε ως καπιτώλιο, μετά το καπιτώλιο του Μέριλαντ, ενώ το κτιρίο που γινόταν η συνέλευση άλλαξε το 1933. 

Το 1787 επικυρώθηκε για πρώτη φορά στο Ντόβερ το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτείων, και γι' αυτό το Ντέλαγουερ αποκαλείται συχνά «η πρώτη πολιτεία». Κατά τον 18ο και το 19ο αιώνα ήταν κυρίως αγροτικό κέντρο. To 1856 έφτασε στην πόλη για πρώτη φορά σιδηροδρομική γραμμή. To 1939 η Playtex, που εμπορεύεται προϊόντα από λάτεξ, μετακινήθηκε στο Ντόβερ και έγινε η πρώτη μεγάλη εταιρεία στο Ντόβερ που δεν ασχολούταν με αγροτικά προϊόντα.

Οικονομία
Ο μεγαλύτερος εργοδότης στη πόλη είναι η πολιτειακή κυβέρνηση. Άλλοι σημαντικοί εργοδότες στη πόλη είναι η Αεροπορική Βάση του Ντόβερ και τα εργοστάσια της Kraft Foods και τη Procter & Gamble. Η πόλη περιλαμβάνει πολλά αποικιοκρατικά και βικτωριανά κτίρια και έχει 12 μουσεία. Στη πόλη διοργανώνονται αγώνες NASCAR. Το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, το οποίο ιδρύθηκε το 1890 και σήμερα έχει περίπου 2.800 φοιτητές, έχει την έδρα στο Ντόβερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Ντέλαγουερ
ΙΦ Έλφσμποργκ

Η ΙΦ Έλφσμποργκ (σουηδικά: IF Elfsborg) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τη Σουηδία και αγωνίζεται στην Άλσβενσκαν.

Ιστορία 

Η ΙΦ Έλφσμποργκ ιδρύθηκε το 1904 στην πόλη Μπόρος της Σουηδίας. Έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και χρησιμοποιεί το στάδιο Μπόρος Αρένα χωρητικότητας 17.800 θεατών.

Τίτλοι 

 Πρωταθλήματα: 1935–36, 1938–39, 1939–40, 1961, 2006, 2012
 Κύπελλα: 2001, 2003

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Μύριαμ

Το όνομα Μύριαμ ή Μυριάμ, γνωστό από το εβραϊκό όνομα מִרְיָם (Μίριαμ) ενώ προέρχεται από το αραβικό όνομα مريم (Μαριάμ), είναι το όνομα της Θεοτόκου που μεταφράζεται ως θαλασσινή ή το αστέρι της θάλασσας. Το όνομα αυτό μπορεί να έχει σχέση και με το όνομα Μαρία.

Γνωστές αναφορές 
 Μυριάμ, η αδελφή του Μωυσή.
 Μίριαμ η Προφήτιδα, θεωρείται ότι είναι η πρώτη υπαρκτή αλχημίστρια.
 102 Μυριάμ, αστεροειδής της κύριας ζώνης αστεροειδών.

Γυναικεία ονόματα
ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί

Η ΦΚ Σαχτιόρ (καζακικά: Шахтёр Қарағанды Футбол Клубы АҚ), ενίοτε αναφερόμενη και ως ΦΚ Σαχτέρ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν. Εδρεύει στο Στάδιο Σαχτιόρ και αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Καζακστάν. Μετέχει ανελλιπώς στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας από το 1992.
Η ομάδα δέχθηκε αυστηρή επίπληξη από την ΟΥΕΦΑ το 2013 και απειλήθηκε η Σαχτιόρ με αποβολή από όλες τις διοργανώσεις, όταν θυσιάστηκε σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα ένα πρόβατο μέσα στο γήπεδο, πριν από την έναρξη του αγώνα με την Σκοτσέζικη Σέλτικ. Ακολούθησαν διαβουλεύσεις και τελικά απαγορεύθηκε αυτή η πρακτική σε όλους τους αγώνες της ΟΥΕΦΑ.

Ιστορία 

Η ΦΚ Σαχτιόρ ήταν μία από τις κορυφαίες ομάδες του Καζακστάν στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη μετά-Σοβιετική περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2011 και το 2012, ενώ άλλες δύο φορές τερμάτησε στην τρίτη θέση, το 1995 και το 2007.

Τίτλοι 

 Πρωταθλήματα: 2011, 2012
 Κύπελλα: 2013

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Χέλενα (Μοντάνα)

Η Χέλενα (αγγλικά: Helena, προφέρεται ˈhɛlɨnə , Χέλινα) είναι πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Μοντάνα και έδρα της κομητείας Λιούις και Κλαρκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Χέλενα έχει 28.180 κατοίκους και η κομητεία Λιούις και Κλαρκ έχει 63.395. Η Χέλενα είναι η κύρια πόλη μιας μικρής μητροπολιτικής περιοχής που περιλαμβάνει τις κομητείες Λιούις και Κλαρκ και Τζέφερσον και σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 74.801 κατοίκους.

Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε τις 30 Οκτωβρίου 1864, όταν ανακαλύφθηκε χρυσός εκεί που βρίσκεται η πόλη. Στη Μοντάνα ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά μεγάλες φλέβες χρυσού το 1862 και μετά τις ανακαλύψεις του 1864, ένας μεγάλος αριθμός χρυσωρύχων έφτασε στην περιοχή. Τέσσερις χρυσωρύχοι, γνωστοί ως «οι τέσσερις από την Τζόρτζια», κατευθύνονταν προς τα βόρεια όταν πρόσεξαν σημάδια ύπαρξης χρυσού στην περιοχή της Χέλενα. Αρχικά τα αγνόησαν, αλλά μετά επέστρεψαν για μια «τελευταία ευκαιρία» στην περιοχή της Χέλενα, όπου βρήκαν μια πλούσια φλέβα χρυσού και έτσι ονόμασαν την περιοχή Λαστ Τσανς Γκαλτς (όρυγμα τελευταίας ευκαιρίας). Η φλέβα αποδείχθηκε η δεύτερη πλουσιότερη της Μοντάνα, καθώς από αυτήν εξορύχτηκε χρυσός αξίας 19 εκατομμυρίων δολαρίων σε μόλις τέσσερα χρόνια, και το Λαστ Τσανς Γκλατς απέκτησε πολύ γρήγορα χιλιάδες κατοίκους. Στην απογραφή του 1870, η Χέλενα, όπως ονομάστηκε η πόλη, είχε 3.106 κατοίκους. Σε αντίθεση όμως με άλλες τέτοιες πόλεις, η Χέλενα δεν ερήμωσε όταν ο χρυσός τελείωσε, καθώς βρισκόταν πάνω σε αρκετές εμπορικές οδούς, ενώ έγινε και γεωργικό κέντρο. Επίσης, τροφοδοτούσε άλλες πόλεις που δημιουργήθηκαν εξαιτίας της παρουσίας χρυσού. Το 1875, η Χέλενα έγινε πρωτεύουσα του εδάφους της Μοντάνα και το 1894 πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας της Μοντάνα.

Οικονομία
Ο κύριος εργοδότης στην Χέλενα είναι η πολιτειακή κυβέρνηση, η οποία απασχολεί το 31% του εργατικού δυναμικού της πόλης, με αποτέλεσμα η οικονομία της πόλης να είναι αρκετά σταθερή. Είναι επίσης σημαντικό εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο για αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Πέρα από τα αποθέματα χρυσού, η Χελένα βρίσκεται κοντά σε αποθέματα αργύρου και μολύβδου. Αρχιτεκτονικά αξιόλογα κτίρια είναι το Καπιτώλιο της Μοντάνα, ο καθεδρικός ναός της Χέλενα, με καμπαναριά ύψους 70 μέτρων και εσωτερικά επενδυμένος με φύλλα χρυσού, και πολλά διατηρημένα κτίρια του 19ου αιώνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Μοντάνα
Ευάγγελος Σουσουρογιάννης

Ο Ευάγγελος Σουσουρογιάννης του Αθανασίου (1928 - 20 Αυγούστου 2011) ήταν Έλληνας δικηγόρος που χρημάτισε βουλευτής ΝΔ στο νομό Πιερίας από το 1974 ως το 1981. και ευρωβουλευτής το 1981.

Βιογραφία 
Ο Ε. Σουσουρογιάννης με καταγωγή από το Ραχώνι Θάσου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1928. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό εκτός από την πολιτική. Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας και Πρόεδρος της ΠΑΕ Πιερικός. Υπήρξε επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ναυτικού Ομίλου Κατερίνης για πολλά έτη. Σύζυγός του ήταν η Ευτυχία Σουσουρογιάννη (Σαλασίδου). Είχε 2 γιούς (Ηλίας και Αθανάσιος) και 3 εγγόνια (Ευάγγελος, Ευάγγελος, Έλενα).

Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη με 17.235 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές το 1977 επανεξελέγη βουλευτής με 8.018 ψήφους. Υπήρξε προσωπικός και πολιτικός φίλος του Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο και στήριξε στην υποψηφιότητά του για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας το 1980 κόντρα στον Γεώργιο Ράλλη.

Το 1981 υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής της ΝΔ από τον Ιανουάριο ως τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Ήταν ένας εκ των πρώτων 24 Ελλήνων Ευρωβουλευτών. Ήταν μέλος της Επιτροπής Ενεργείας και Ερευνών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από το Φεβρουάριο ως τον Οκτώβριο του 1981. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία και τη χρονιά 1993 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, χωρίς να κατορθώσει να εκλεγεί ωστόσο.
 
Ήταν ενεργός με τα κοινά ακόμα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το 2009 στήριξε με κοινή δήλωση 7 πρώην βουλευτών της ΝΔ τον Αντώνη Σαμαρά.  Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα. Μέχρι σήμερα θεωρείται ένας εκ των σπουδαιότερων πολιτικών της Βορείου Ελλάδος. Χαρακτηριστικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι έχαιρε μεγάλης συμπάθειας και σεβασμού ακόμη και από υποστηρικτές αντιπάλων κομμάτων/πολιτικών χώρων.

Παραπομπές 

Βουλευτές Πιερίας
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Θοβέλ

O Θοβέλ είναι πρόσωπο της Βίβλου, πέμπτος γιος του μικρότερου γιου του Νώε, Ιάφεθ του γενάρχη των Ευρωπαίων, σύμφωνα με τον Ιουδαίο ιστορικό του 1ου αιώνα Φλάβιο Ιώσηπο, γενάρχης των Ιβήρων. Η μετάφραση του Ιώσηπου ερμηνεύτηκε αρχικά ότι αφορούσε τους Ίβηρες του Καυκάσου αλλά ιστορικοί αργότερα όπως ο Ιππόλυτος της Ρώμης, τον 3ο αιώνα επέκτειναν τον όρο Ίβηρες απόγονοι του Θοβέλ στους Ισπανούς και τους Ιταλούς.
Σύμφωνα με τον Καταλανικό θρύλο ο Θοβέλ απέπλευσε από την Γιάφφα με την οικογένεια του για τον ποταμό Φρανκόλι στην Ισπανική Καταλονία το 2157 π.Χ. όπου ίδρυσε πόλη την οποία ονόμασε χάρη του γιου του Ταρράχο Ταραγκόνα. Ο Θοβέλ βασίλευσε 155 χρόνια πέθανε ενώ ετοιμαζόταν να εποικίσει την Μαυριτανία τον διαδέχθηκε ο γιος του Ίβηρας άλλες παραδόσεις τον έχουν οικιστή της Ραβένας στην Ιταλία, του Σετούμπαλ στην Πορτογαλία και του Τολέδο στην Ισπανία. Ο βασιλιάς της Καστίλης Αλφόνσος Ι΄ της Καστίληςς έγραψε ότι εγκαταστάθηκε στα Πυρηναία, αναφέρεται ότι μοίρασε το βασίλειο του στους 3 γιους του : 

Ο μεγαλύτερος Ταρράχο κληρονόμησε την Αραγωνία
Ο μεσαίος Τοφαίλ τις δυτικές ακτές του Ατλαντικού στην σημερινή Πορτογαλία
Ο νεώτερος Ίβηρας τις νότιες ακτές της Μεσογείου.

Πηγές

Ivane Javakhishvili. "Historical-Ethnological problems of Georgia, the Caucasus and the Near East" (a monograph), Tbilisi, 1950, pp. 130–135 (in Georgian)
Giorgi Melikishvili. "About the history of ancient Georgia" (a monograph), Tbilisi, 1959, pp. 9, 13, 14, 18, 72–78, 108–110, 121, 175, 226, 227, 253 (in Russian)
Guram Kvirkvelia. "Foreign scientists about the metallurgy of the ancient Georgian tribes" (a monograph), Tbilisi, 1976, pp. 3–90 (in Georgian, Russian summary).

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Φουδ

Ο Φουδ ήταν πρόσωπο της Βίβλου τρίτος γιος του Χαμ γιου του βιβλικού Νώε γενάρχη των Χαμιτών όπως αναφέρεται στην Βίβλο (Γένεσις 10:6). Η περιοχή διαμονής του ορίζεται στην αρχαία Λιβύη δυτικά της Αιγύπτου. Ο Ιουδαίος ιστορικός του 1ου μ.χ. αιώνα Ιώσηπος Φλάβιος τον θεωρεί γενάρχη των αρχαίων Λιβύων, συνδέεται με τη γη του Φουδ όπως περιγράφεται στα αρχαία Αιγυπτιακά χρονικά. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο γεωγράφος Πτολεμαίος τον τοποθετούν δυτικότερα στην θέση του σημερινού Μαρόκου.

Πηγές

Baker, David W. 1992. "Put". In The Anchor Bible Dictionary, edited by David Noel Freedman. Vol. 5 of 6 vols. New York: Doubleday. 560
Graefe, Erhart. 1975. "Der libysche Stammesname p(j)d(j)/pjt im spätzeitlichen Onomastikon." Enchoria: Zeitschrift für Demotistik und Koptologie 5:13–17

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης.
Μονπελιέ (Βερμόντ)

Το Μονπελιέ (αγγλικά: Montpelier, προφέρεται /mɒntˈpiːliər/ Μονπίλιερ) είναι πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Βερμόντ και έδρα της κομητείας Ουάσινγκτον. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Μονπελιέ έχει 7.855 κατοίκους, γεγονός που το κατατάσσει ως τη μικρότερη πρωτεύουσα αμερικανικής πολιτείας. Η πόλη βρίσκεται σε μια κοιλάδα στους ανατολικούς πρόποδες των Πράσινων Ορέων, τα οποία χωρίζουν στη μέση την πολιτεία, κοντά στο σημείο που οι τέσσερις ποταμοί σχηματίζουν το ποταμό Γουινούσκι, ο οποίος θεωρείται ότι είναι ο σημαντικότερος ποταμός του Βερμόντ. Η πόλη πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη στη Γαλλία.

Ιστορία 
Το Μονπελιέ ιδρύθηκε το 1787 ή 1788 από τον συνταγματάρχη Τζέικομπ Ντέιβις, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κατάλυμα. Η πόλη καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1791, όταν είχε 113 κατοίκους, αλλά ο πληθυσμός της γρήγορα αυξήθηκε. Το 1805, η πόλη επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της πολιτείας του Βερμόντ, πιθανόν εξαιτίας της κεντρικής της τοποθεσίας και του γεγονότος ότι βρισκόταν κοντά σε πολλούς σημαντικούς εμπορικούς δρόμους της πολιτείας. Παλαιότερα, η Συνέλευση του Βερμόντ είχε συγκληθεί σε πολλές διαφορετικές πόλεις, αλλά ποτέ στο Μονπελιέ. To πρώτο καπιτώλιο ολοκληρώθηκε 1831, αλλά αντικαταστάθηκε από ένα μεγαλύτερο έξι χρόνια αργότερα. Το δεύτερο καπιτώλιο κάηκε το 1857 και το σημερινό χτίστηκε το 1859. 

Η πόλη αναπτύχθηκε  οικονομικά στις αρχές του 19ου αιώνα, με λατομεία γρανίτη και άλλες επιχειρήσεις, ενώ στα μέσα του αιώνα έφτασε στην πόλη ο σιδηρόδρομος, γεγονός που έδωσε ώθηση στον τουρισμό. Η πόλη χωρίστηκε στα δύο το 1849, με τη δημιουργία του ανατολικού Μονπελιέ. Στην πόλη ιδρύθηκε το 1848 η "National Life Insurance Company", μια από τις παλαιότερες ασφαλιστικές εταιρίες. Το 1895 το Μονπελιέ αναγνωρίστηκε ως πόλη. Κατά τον 20ό αιώνα, η ανάπτυξη του Μονπελιέ ήταν αργή. Το 1935 εγκαταστάθηκε κοντά στο Μονπελιέ ο πρώτος μηχανοκίνητος αναβατήρας στις ΗΠΑ. Τον Μάρτιο του 1992, μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από πλημμύρα, με ζημίες που εκτιμήθηκαν στο Μονπελιέ σε τέσσερα εκατομμύρια δολάρια. Η πλημμύρα δημιουργήθηκε όταν κομμάτια πάγου έφραξαν τη ροή του ποταμού Γουϊνούσκι.

Οικονομία 
Ο μεγαλύτερος εργοδότης στην πόλη είναι η πολιτειακή κυβέρνηση, η οποία απασχολεί περίπου 2.300 εργαζόμενους. Στην πόλη βρίσκονται επίσης τα κεντρικά γραφεία της National Life Insurance Company, μιας από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες στις ΗΠΑ. Επίσης, το ίδιο το Μονπελιέ είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, τόσο από μόνο του, όσο και για τα χιονοδρομικά κέντρα κοντά σε αυτό. Επίσης είναι σημαντικό κέντρο εξόρυξης γρανίτη. Τρία πολεμικά πλοία των ΗΠΑ έχουν πάρει το όνομα της πόλης και στην πόλη βρίσκεται μουσείο που εξυμνεί τα πολεμικά κατορθώματά τους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις του Βερμόντ
Αγουασκαλιέντες (πολιτεία)

Το Αγουασκαλιέντες (ισπανικά: Aguascalientes, κυριολεκτικά Ζεστά Νερά, επίσημα Estado Libre y Soberano de Aguascalientes) είναι μια από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Διαιρείται σε 11 δήμους και πρωτεύουσα είναι το Αγουασκαλιέντες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 1.184.996 κατοίκους (27η μεγαλύτερη), των οποίων η μεγάλη πλειονότητα βρίσκεται στην μητροπολιτική περιοχή του Αγουασκαλιέντες.

Το Αγουασκαλιέντες βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό Μεξικό. Συνορεύει με την πολιτεία Σακατέκας στα βόρεια και με την πολιτεία Χαλίσκο στα νότια. Έχει έκταση 5.616 χλμ² και είναι η τρίτη μικρότερη πολιτεία στο Μεξικό, μετά την Τλαξκάλα και τη Μορέλος. Η πολιτεία δημιουργήθηκε όταν διαχωρίστηκε από το Σακατέκας το 1857 και πήρε το όνομά της από τη μεγαλύτερη πόλη της, η οποία με τη σειρά της πήρε το όνομά της από τις πολλές θερμές πηγές στην περιοχή.

Η οικονομία της πολιτείας βασίζεται στην βιομηχανία, ενώ παλιά κυριαρχούσε η εξόρυξη αργύρου. Το ιστορικό κέντρο του Αγουασκαλιέντες έχει ανακηρυχθεί από το 2010 μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.

Πολιτείες του Μεξικού
Γέφυρα της νέας Ευρώπης

Η Γέφυρα της νέας Ευρώπης, γνωστή και με τα ονόματα Γέφυρα Δούναβη 2 και Γέφυρα Καλαφάτ-Βιντίν (Βουλγαρικά: Дунав мост 2, Dunav most 2 / Мост Видин–Калафат, Most Vidin–Kalafat; Ρουμανία: Podul Calafat–Vidin) είναι καλωδιωτή γέφυρα η οποία ενώνει οδικά και σιδηροδρομικά τις πόλεις Καλαφάτ της Ρουμανίας και Βίντιν της Βουλγαρίας, πάνω από τον Δούναβη.

Τα εγκαίνια της πραγματοποιήθηκαν στις 14 Ιουνίου 2013. Η γέφυρα κατασκευάστηκε από την Ισπανική κατασκευαστική εταιρία Fomento de Construcciones y Contratas και στοίχισε 226 εκατομμύρια Ευρώ. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 2007.

Η γέφυρα έχει μήκος περίπου 1,8χλμ και διαθέτει 4 λωρίδες κυκλοφορίας, μια ενιαία σιδηροδρομική γραμμή, πεζοδρόμους και ποδηλατοδρόμους. Μέρος του κόστους της καλύφθηκε από κονδύλια της ΕΕ, καθώς θεωρεί την γέφυρα σημαντικό μέρος των μεταφορών της, αφού θα συνδέει δρομολόγια από τη Βόρεια Ευρώπη, τις χώρες της Βαλτικής, την κεντρική Ευρώπη και τη Ρουμανία με την Βουλγαρία και την Ελλάδα.

Διόδια  
Τα τέλη διέλευσης στην Γέφυρα του Δούναβη 2 - 6 ευρώ για τα Ι.Χ. και 37 ευρώ για τα φορτηγά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website of the bridge
 Αναβαθμίζονται οι υποδομές στη Βουλγαρία, Travel Daily News, Βίκυ Καραντζαβέλου - 29 Νοέμβριος 2004
  Τον Απρίλιο αναμένεται να ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής της δεύτερης γέφυρας του Δούναβη, 26 Φεβρουαρίου 2008
 Ολοκληρώθηκε το 55% της δεύτερης γέφυρας του Δούναβη Emea GR business Monitor, 26 Νοέμβριος 2010
  Το Discovery Channel γυρίζει ντοκιμαντέρ για την δεύτερη γέφυρα στο Δούναβη, GR-Reporter (Ειδήσεις από Βουλγαρία), 28 Οκτώβριος 2011
 Γέφυρα Φιλίας, ανάμεσα σε Ρουμανία και Βουλγαρία, TRT Ελληνικά, 12 Ιουνίου 2012
 Η Γέφυρα στο Δούναβη 2 - μόλις 55 μέτρα πριν την ολοκλήρωση, GR-Reporter, 15 Αύγουστος 2012 
Οι πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας πέρασαν μαζί από την καινούργια γέφυρα στον Δούναβη, GR-Reporter (Ειδήσεις από Βουλγαρία), 24 Οκτώβριος 2012
  Αναμένεται η δεύτερη γέφυρα στον Δούναβη να αναζωογονήσει την οικονομία στην περιοχή, BHP, Βουλγαρική Ραδιοφωνία, 5 Δεκεμβρίου 2012
 Η δεύτερη γέφυρα στο Δούναβη γίνεται πραγματικότητα, BHP (Bâlgarsko Narodno Radio), 13 Ιουνίου 2013
 YouTube, (E79, Vidin => Calafat,  Γέφυρα της νέας Ευρώπης > 11'30"), 16 Ιουνίου 2013
 Υπάρχει πλέον εντατική κυκλοφορία στην γέφυρα Δούναβη-2, BHP (Bâlgarsko Narodno Radio), 25 Ιουνίου 2013
 Google Ελληνικά => Γέφυρα Βίντιν Καλαφάτ

Γέφυρες στη Βουλγαρία
Δούναβης
Καλωδιωτές γέφυρες
Νεας Ευρωπης
Διεθνείς γέφυρες
Δρόμος του Μεταξιού

Ως Δρόμος του Μεταξιού είναι γνωστό το δίκτυο των εμπορικών δρόμων μεταξύ της Κίνας και των κρατών που βρίσκονται στα δυτικά και στα νότια αυτής. Το δίκτυο αυτό απλωνόταν σε ολόκληρη την Ασιατική ήπειρο, με έναρξη την Κίνα και προορισμό την Ινδία, την Περσία και τις περιοχές της Μεσογείου, ενώ παράλληλα, μέσω του Ινδικού Ωκεανού, τα προϊόντα μεταφέρονταν μέσω των θαλάσσιων διαδρομών προς την Ινδοκίνα, την Ινδία, την Αραβική χερσόνησο και τις χώρες της ανατολικής Αφρικής. Ο Δρόμος του μεταξιού υπήρξε το σημαντικότερο εμπορικό δίκτυο από την Αρχαιότητα, μέχρι την σταδιακή εγκατάλειψή του μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Η ονομασία «Δρόμος του Μεταξιού» (στα γερμανικά: Seidenstraße) χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά από τον Γερμανό γεωγράφο Φερδινάνδο φον Ριχτχόφεν, τον 19ο αιώνα. Το όνομα προέρχεται από ένα από τα πιο προσοδοφόρα προϊόντα που διακινούσε η Κίνα, το κινέζικο μετάξι, η εμπορική εκμετάλλευση του οποίου ξεκίνησε σε εντατική μορφή την περίοδο της Δυναστείας των Χαν, μετά τις εξερευνήσεις του Τζαν Τσιάν.

Μέσω του Δρόμου του μεταξιού διακινούνταν, μετάξι, μπαχαρικά, γυαλί, πορσελάνη, πολύτιμοι λίθοι και πολλά άλλα είδη πολυτελείας. Μέσω αυτών των διαδρομών έφτασε στους Ευρωπαίους της η γνώση του χαρτιού και της πυρίτιδας από την Κίνα.  

Η σημασία του Δρόμου του Μεταξιού εκτός από την εμπορική και οικονομική του πλευρά, έχει να κάνει και με την πολιτική επιρροή του όσο και την τεράστια πολιτιστική του σημασία. Κατά μήκος του Δρόμου αναπτύχθηκαν σημαντικοί πολιτισμοί, ενώ αποτέλεσε δίοδο για την εξάπλωση του Βουδισμού στην Κίνα και την Ιαπωνία και του Χριστιανισμού στις ανατολικής περιοχές καθώς και την εξάπλωση του Ισλάμ και την κορύφωση των επιτευγμάτων του Ισλαμικού πολιτισμού. Η απότομη μείωση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Ανατολής και Δύσης που ακολούθησε την εγκατάσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 15ο αιώνα, οδήγησε στην ανάγκη εύρεσης νέων διαδρομών, κάτι που τελικά οδήγησε στην ανακάλυψη του Νέου Κόσμου

Στις μέρες μας έχουν τεθεί από τη Κίνα σχέδια αναβίωσης του Δρόμου του Μεταξιού δημιουργώντας ένα διευρυμένο σιδηροδρομικό δίκτυο το οποίο θα ενώνει την Κίνα με την Ευρώπη, με στόχο την φτηνότερη διακίνηση εμπορικών αγαθών ή βιομηχανικών προιόντων.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

Waugh, Daniel. (2007). «Richthofen's "Silk Roads": Toward the Archaeology of a Concept.« The Silk Road. Volume 5, Number 1, Summer 2007

Εμπορικοί δρόμοι
Ιστορία των διεθνών σχέσεων
Μετάξι

Αρχαίοι δρόμοι και μονοπάτια
30 Φεβρουαρίου

Η 30η Φεβρουαρίου δεν υπάρχει στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Πολλές φορές χρησιμοποιείται ειρωνικά για να δείξουμε ότι κάτι δεν πρόκειται να γίνει.

Σουηδία
Αν και τυπικά η ημερομηνία αυτή δεν υπάρχει ούτε στο Γρηγοριανό ούτε στο Ιουλιανό ημερολόγιο, εμφανίστηκε μία και μοναδική φορά στη Σουηδία. Το 1700 αποφασίστηκε η σταδιακή μετατροπή του ημερολογίου από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό. Καθώς η σταδιακή αυτή μετατροπή δημιουργούσε αρκετά προβλήματα, το 1712 ο βασιλιάς Κάρολος ο ΙΒ΄ αποφάσισε να επαναφέρει το Ιουλιανό ημερολόγιο. Τον χρόνο αυτό, ο οποίος ήταν δίσεκτος, προστέθηκε μία επιπλέον εμβόλιμη ημέρα, η 30ή Φεβρουαρίου. Η σουηδική αυτή ημερομηνία αντιστοιχεί στην 11η Μαρτίου του Γρηγοριανού ημερολογίου και στην 29η Φεβρουαρίου του Ιουλιανού.

Ημέρες του έτους
Νίκος Γκάνος

Ο Νίκος Γκάνος (22 Ιουλίου 1983), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Nicko, είναι Έλληνας τραγουδιστής dance μουσικής.

Βιογραφία

Πρώιμα χρόνια 
Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1983 στην Αθήνα αν και η καταγωγή του, είναι από την Καλαμάτα. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς σε ηλικία μόλις 14 ετών έχασε την αδερφή του από τροχαίο ενώ στα επόμενα 2 χρόνια έχασε τον αδερφό του αλλά και τον πατέρα του. Πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτική διαφήμιση γιαουρτιού.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο του θεάματος όταν ήταν ακόμη στην εφηβεία, μέσω διαφημιστικών σποτ ενώ το 2004, σε ηλικία 21 ετών, συμμετείχε στην ελληνική εκδοχή του talent show Super Idol κερδίζοντας την 3η θέση. Πριν ξεκινήσει τη δισκογραφική του πορεία, είχε ήδη συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος, ο Γιώργος Μαζωνάκης και η Καίτη Γαρμπή. Το πρώτο ψηφιακό σινγκλ που κυκλοφόρησε από την Heaven είχε τον τίτλο "Έφυγα". Τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε το CD single «Μπροστά», με 5 τραγούδια που έγιναν επιτυχίες. Η καθολική αποδοχή ήρθε το καλοκαίρι της ίδιας χρόνιας, όταν κυκλοφόρησε το «Last Summer», το πρώτο αγγλόφωνο single που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο επιτυχημένα τραγούδια της χρονιάς. Τις δύο επόμενες χρονιές ακολούθησαν οι αγγλόφωνες επιτυχίες του, «Break me» και «This love is Killing Me» και το «Say me name». Το 2013 κυκλοφορεί το νέο του dance hit με τίτλο «I’m in Love». Επιπλέον συμμετείχε στο show Your Face Sounds Familiar. Το 2014 κυκλοφόρησαν τα τραγούδια "Μόνος" , "Walking Alone" και "Χαμένη Ατλαντίδα" το οποίο είναι συνεργασία με τον dj και παραγωγό James Sky. Το 2015 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Στα βαθιά" το οποίο το έχει γράψει η Βίκυ Γεροθόδωρου. Το video clip γυρίστηκε στη Λευκάδα και σε αυτό πρωταγωνιστεί το μοντέλο Στεφανία Νεβίγκοβα. Από τον Οκτώβριο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2016, βρισκόταν στο πάνελ της ψυχαγωγικής εκπομπής της Ναταλίας Γερμανού στο Epsilon, με τίτλο NaMaSte δίπλα στους Χριστίνα Μουστάκα, Έλενα Ασημακοπούλου και Παναγιώτης Ραφαηλίδης.

Τον Οκτώβριο του 2016 έπαιξε στο θέατρο στο έργο της Σώτης Τριανταφύλλου "Μηχανικοί Καταρράκτες" σε σκηνοθεσία Σταμάτη Πατρώνη, μαζί με τους Μαρία Κοντοδήμα, Ορέστη Τρίκα, Ρομίνα Κατσικιάν, Γιάννη Μυλωνά, Σωτήρη Ταχτσόγλου και Δήμητρα Τάμπαση.

Τηλεόραση

Δισκογραφία

Singles

EPs

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδιστές ποπ
Βαθύ Ιθάκης

Το Βαθύ ή Ιθάκη είναι η πρωτεύουσα της Ιθάκης και έδρα της περιφερειακής ενότητας Ιθάκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.920 κατοίκους. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού, στο βάθος ενός κόλπου που σχηματίζει ένα φυσικό λιμάνι. Στον κόλπο βρίσκεται επίσης η νησίδα Λαζαρέτο. Η ονομασία «Βαθύ» οφείλεται στο γεγονός ότι βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και περιβάλλεται από ψηλά βουνά και λόφους, ανάμεσα στα οποία και το ψηλότερο βουνό της Ιθάκης, ο Νήριτος.

Το Βαθύ ταυτίζεται με τον αρχαίο λιμένα του Φόρκυνος, όπου σύμφωνα με την Οδύσσεια, οι Φαίακες άφησαν τον κοιμισμένο Οδυσσέα. To Βαθύ κατοικήθηκε για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα, καθώς πιο πριν οι επιθέσεις των πειρατών το καθιστούσαν αυτό αδύνατο. Όταν η Ιθάκη πέρασε σε γαλλική κατοχή το 1797, το Βαθύ έγινε η πρωτεύουσα της Ιθάκης. Το 1807 κατασκευάστηκε από τους Γάλλους στον λόφο Λούτσα πάνω από το λιμάνι ένα κάστρο. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε από τους σεισμούς του 1953 και ξανακτίστηκε, διατηρώντας όμως την παραδοσιακή επτανησιακή αρχιτεκτονική της. Το 1982 ανακηρύχθηκε διατηρητέος οικισμός.

Στο Βαθύ βρίσκονται δύο μουσεία: το Αρχαιολογικό Μουσείο Βαθέως Ιθάκης και το Ναυτικό - Λαογραφικό Μουσείο Ιθάκης. Το Αρχαιολογικό Μουσείο στεγάζει ευρήματα από τα Γεωμετρικά μέχρι και τα Ρωμαϊκά χρόνια που βρέθηκαν σε ανασκαφές σε όλο το νησί. Μάλιστα κάποια από αυτά τα αγγεία κατασκευάστηκαν από τοπικό εργαστήριο. Τα σημαντικότερα ευρήματά του είναι ένα δακτυλιόσχημο αγγείο της ύστερης γεωμετρικής περιόδου και μια αναθηματικά περιγραφή των αρχαϊκών χρόνων. Το Ναυτικό - Λαογραφικό μουσείο ιδρύθηκε το 1997 και περιλαμβάνει πάνω από 1.500 εκθέματα. Στεγάζεται στο κτίριο του πρώην Ηλεκτρικού Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας, ο οποίος έκλεισε το 1967.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Ιθάκης

Ιθάκη
Άλος (αρχαία πόλη)

Η Άλος ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Θεσσαλίας, χτισμένη στις βορειοανατολικές υπώρειες του όρους Όθρυς και την πεδιάδα του Αλμυρού, σε απόσταση περίπου 100 μ. από τη θάλασσα. Η θέση της είχε μεγάλη στρατηγική σημασία στην αρχαιότητα, καθώς έλεγχε το στενό πέρασμα από τον Παγασητικό στον Μαλιακό κόλπο και κατά συνέπεια τον δρόμο από τη βόρεια προς τη νότια Ελλάδα. 

Η πόλη αναφέρεται στον Κατάλογο Νεών της Ιλιάδας (Β 682), ενώ στον Ηρόδοτο (7, 173) είναι γνωστή ως σημαντικό λιμάνι κατά τους Περσικούς Πολέμους. Το 346 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας την κατέστρεψε. Στην πρώιμη Ελληνιστική περίοδο, γύρω στο 302 π.Χ., η πόλη επανιδρύθηκε πιθανότατα ως επίνειο της Αχαΐας Φθιώτιδας. Νέα καταστροφή υπέστη πιθανόν από σεισμό το 265 π.Χ.

Βιβλιογραφία
 Λήμμα "Halos" στο: H. Cancik, H. Schneider, M. Landfester (επιμ.), Der Neue Pauly, Brill Online 2013 (H. Kramolisch).
 I. Georganas, "Constructing Identities in Early Iron Age Thessaly: the Case of the Halos Tumuli", Oxford Journal of Archaeology 21, 2002, 289-298.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άλος στον κόμβο Οδυσσεύς του Υπουργείου Πολιτισμού.
 Halos στην The Princeton Encyclopedia of Classical Sites, Princeton, N.J. 1976

Αρχαία Θεσσαλία
Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Δείκτης Κέιπ

Στη Μετεωρολογία, ο δείκτης CAPE (Convective Available Potential Energy) χρησιμοποιείται ως δείκτης αστάθειας με μαζί με άλλους δείκτες, όπως ο LI και ο TI. Μονάδα μέτρησης του CAPE είναι το J/kg.Το CAPE είναι πρακτικά τo ποσό της ενέργειας που θα είχε ένα σώμα αέρα αν ανέβαινε σε μια συγκεκριμένη απόσταση κάθετα στην ατμόσφαιρα.Χρησιμοποιείται για να δείξει την  δυνατότητα ανωμεταφοράς και χρησιμοποιείται μαζί με άλλες παραμέτρους αστάθειας για να μας δείξει την πιθανότητα αναπτύξεων κατακόρυφων νεφών (π.χ. tcu -"πυργοειδών σωρειτών-) ή και την πιθανότητα εκδήλωσης καταιγίδας.

Το CAPE ως δείκτης επικινδυνότητας καιρού:

Όταν το CAPE βρίσκεται σε τιμές μεταξύ 0-200 j/kg, σημαίνει ότι υπάρχει πολύ μικρή αστάθεια της ατμόσφαιρας, τιμές 200-1.000 k/kg υποδηλώνουν μικρή αλλά υπαρκτή μεν αστάθεια στην ατμόσφαιρα, τιμές 1.000-2.500 J/kg υποδηλώνουν αρκετή αστάθεια, και αν ο δείκτης CAPE έχει μεγαλύτερη τιμή από 2.500 J/kg τότε επικρατούν συνθήκες ισχυρής αστάθειας στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, το CAPE δεν πρέπει να υπολογίζεται μόνο του ως δυναμικό αίτιο για καταιγίδες.

 

Μετεωρολογία
Εθνική Νορβηγίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νορβηγίας εκπροσωπεί τη Νορβηγία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και ελέγχεται από τη Νορβηγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (NFF), που διοικεί το ποδόσφαιρο της χώρας. Ιδρύθηκε το έτος 1908.

Ιστορία

Παγκόσμιο Κύπελλο 
Τα κατορθώματα της χώρας στο άθλημα του ποδοσφαίρου σε επίπεδο εθνικών ομάδων είναι λιγότερα σε σχέση με τις υπόλοιπες Σκανδιναβικές χώρες (Σουηδία, Δανία κλπ). Έχει καταφέρει να συμμετάσχει τρεις φορές σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 1938, το 1994 και το 1998. Στην τελευταία της συμμετοχή, είχε και την καλύτερη επίδοση, φτάνοντας στον δεύτερο γύρο της διοργάνωσης.Έχει καταφέρει να νικήσει και τη Βραζιλία.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, οι επιδόσεις της είναι απογοητευτικές, αφού έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση, μόνο μια φορά, το 2000, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης.

Ολυμπιακοί Αγώνες 
Η μεγαλύτερη επιτυχία του ποδοσφαιρικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Νορβηγίας, έχει επιτευχθεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1936 στο Βερολίνο, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο (3η θέση).

Σήμα 
Η εθνική ομάδα ποδοσφάιρου της Νορβηγίας είχε σαν διακριτικό σήμα, τη σημαία της χώρας. Το 2008 δημιουργήθηκε ένα νέο σήμα με ένα δράκο, γεγονός το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις στους φιλάθλους της εθνικής ομάδας, οι οποίοι προτιμούσαν το προηγούμενο με τη σημαία, με αποτέλεσμα να μην χρησιμοποιηθεί. Τελικά, το Δεκέμβριο του 2014 το σήμα άλλαξε, με τη σημαία της χώρας να εμπεριέχεται σε αυτό.

Σταδιο 
Η έδρα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου Νορβηγίας, ήταν και είναι ανέκαθεν το Στάδιο Ούλεβαλ, που ανήκει στην Ομοσπονδία της χώρας και το χρησιμοποιεί και η Βαλερένγκα, ενώ από το 1926 που εγκαινιάστηκε, έως και το 2009, το χρησιμοποιούσε η ΦΚ Λιν. Βρίσκεται στο Όσλο, την πρωτεύουσα και την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της χώρας, ενώ είναι χωρητικότητας 25.572 θέσεων.

Στατιστικά

Στατιστικά Παικτών 
Πρώτος σε συμμετοχές με την εθνική Νορβηγίας, είναι ο Τζον Άρνε Ρίισε, με 110. Ακολουθεί ο Θόρμπορν Σβένσεν με 104 και ο Χένιγκ Μπεργκ με 100. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών, είναι ο Γιόργκεν Γιούβε, με 33 γκολ. Αρκετά πιο πίσω, βρίσκονται οι Έιναρ Γκούντερσεν με 26, Χάραλντ Χέννουμ με 25, Τζον Κάριου με 24, Όλε Γκούνα Σόλσκιερ με 23, όσα έχει και ο Τόρε Άντρε Φλο.

Στατιστικά Ομάδας 
Στον πρώτο αγώνα της ιστορίας της, η εθνική Νορβηγίας, υπέστη βαριά ήττα με 11-3 από τη Σουηδία (12/7/1908). Η μεγαλύτερη νίκη της, έχει γίνει στις 28/6/1946, επί της Φινλανδίας, με σκορ 12-0. Ίδιο είναι το σκορ για τη μεγαλύτερή της ήττα, από τη Δανία, που κατεγράφη στις 7/10/1917.

Η μεγαλύτερη θέση στην επίσημη βαθμολογία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, είναι η 2η, από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Αύγουστο του 1995. Πιο χαμηλά έχει φτάσει τον Νοέμβριο του 2016, μένοντας στην 84η θέση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα Ομοσπονδίας

Εθνική Νορβηγίας (ποδόσφαιρο)
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ευρώπης
Ατμοσφαιρική αστάθεια

Η ατμοσφαιρική αστάθεια είναι μια κατάσταση κατά την οποία η ατμόσφαιρα της Γης γενικά θεωρείται ότι είναι ασταθής και ως εκ τούτου ο καιρός  υπόκειται σε υψηλό βαθμό μεταβλητότητας μέσω της απόστασης και του χρόνου. Η ατμοσφαιρική σταθερότητα είναι το μέτρο της τάσης της ατμόσφαιρας για την ενθάρρυνση ή την αποθάρρυνση κατακόρυφων κινήσεων, οι οποίες συσχετίζονται άμεσα με πολλούς τύπους καιρικών συστημάτων και με  τη σοβαρότητά τους. Σε ασταθείς συνθήκες, μια ανυψωμένη μάζα αέρα θα είναι θερμότερη από τον περιβάλλοντα αέρα σε μεγάλο υψόμετρο. Επειδή θα είναι πιο ζεστή, θα είναι λιγότερο πυκνή και θα είναι επιρρεπής σε περαιτέρω άνοδο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αναπτύξεων νεφών, τα οποία μπορεί να καταλήξουν τελικά ως καταιγιδοφόρα νέφη, ανάλογα με το μέτρο της ατμοσφαιρικής αστάθειας.

Δείκτες μέτρησης της αστάθειας και επιπτώσεις σταθερής/ασταθούς ατμόσφαιρας 
Στη μετεωρολογία, η αστάθεια μπορεί να περιγραφεί με  διάφορους δείκτες, όπως o αριθμός Richardson, o  Lifted Index , ο K-index, o CAPE index και ο  Showalter index. Οι δείκτες αυτοί, καθώς και η ατμοσφαιρική αστάθεια η ίδια, συνεπάγονται μεταβολές της θερμοκρασίας μέσα στην τροπόσφαιρα σύμφωνα με το ύψος. Οι επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής αστάθειας σε υγρές ατμόσφαιρες περιλαμβάνουν την ανάπτυξη Καταιγίδας, η οποία πάνω από θερμούς ωκεανούς μπορεί να οδηγήσει σε τροπική κυκλογένεση, και  ταραχή. Σε ξηρές ατμόσφαιρες, μπορεί να οδηγήσει σε κατώτερoυς αντικατοπτρισμούς, διαβόλους της σκόνης, διαβόλους ατμού, και στροβίλους φωτιάς. Σταθερές ατμόσφαιρες μπορεί να συνδέονται με ψιλόβροχο, ομίχλη, αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση και έλλειψη  αναταραχής.

Δείτε επίσης 
 Καταιγίδα
 Δείκτης CAPE

 

Μετεωρολογικά φαινόμενα
Φρειδερίκος Αύγουστος Ρουτόφσκι

Ο Φρειδερίκος Αύγουστος Ρουτόφσκι (γερμανικά:Friedrich August Rutowski) (19 Ιουνίου 1702 – 16 Μαρτίου 1764),  από τον Οίκο των Βέττιν, ήταν κόμης του Ρουτόβσκυ, στρατάρχης της Σαξονίας και διοικητής του στρατού της Σαξονίας στην πολιορκία της Πίρνα κατά τον Επταετή Πόλεμο.

Γονείς
Ήταν ο τρίτος νόθος γιος του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας και, ως Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Οθωμανής ερωμένης του Φατίμα (μετέπειτα Μαρία-Αουρόρα φον Σπήγκελ), αιχμάλωτης κατά την πολιορκία της Βούδα.

Στρατιωτική καριέρα
Στις 8 Οκτωβρίου ο κόμης Ρουτόφσκι τιμήθηκε με το μετάλλιο του τάγματος του Λευκού Αετού με το οποίο απέκτησε και τον βαθμό του συνταγματάρχη στον σαξονικό στρατό. Στις 26 Μαΐου 1727 προήχθη σε υποστράτηγο και λίγο μετά υπηρέτησε στον πρωσικό στρατό για σύντομο χρονικό διάστημα, προτού επιστρέψει και πάλι στον σαξονικό στρατό, το 1729. Στην διάρκεια του Πολέμου της Πολωνικής διαδοχής, όπου συμμετείχε σε εκστρατείες στον Ρήνο και στην Πολωνία. Τον Ιανουάριο 1736 έγινε αντιστράτηγος και διοικητής της βασιλικής φρουράς (Garde du Corps). Στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο ήταν διοικητής του σαξονικού αποσπάσματος στην Ουγγαρία.

Στις 21 Απριλίου 1738 έγινε στρατηγός ιππικού και στις 9 Αυγούστου 1740 κυβερνήτης της Δρέσδης και διοικητής των γρεναδιέρων της βασιλικής φρουράς. Στις 10 Ιανουαρίου 1742 του ανατέθηκε η διοίκηση ενός συντάγματος δραγόνων. Στον Πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής συμμετείχε στην πολιορκία της Πράγας (1741) και στον Β΄ Σιλεσιανό πόλεμο. Στις 15 Δεκεμβρίου υπέστη αποφασιστική ήττα στο Κέσσελντορφ. Ο κόμης Ρουτόφσκι έγινε στρατάρχης, στις 11 Ιανουαρίου 1749. 

Στον Επταετή Πόλεμο ο Ρουτόφσκι αιχμαλωτίστηκε από τους Πρώσους, στις 16 Οκτωβρίου 1756, μετά την πολιορκία της Πίρνα. Στα επόμενα χρόνια παρέμεινε στην Σαξονία. Πέθανε στις 16 Μαρτίου του 1764.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1739 τη Λουδοβίκα-Αμαλία των Λουμπομίρσκι και είχε τέκνο:
 Αύγουστος-Ιωσήφ 1741-1755, απεβίωσε 14 ετών.

Πηγές
 Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

Σάξονες
Κόμητες της Γερμανίας
Στρατάρχες της Γερμανίας
Οίκος των Βέττιν
Ηνωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας

Oι Ηνωμένες Επαρχίες της Κεντρικής Ιταλίας, επίσης γνωστές ως Ένωση της Κεντρικής Ιταλίας, Συνομοσπονδία της Κεντρικής Ιταλίας ή Γενική Κυβέρνηση της Κεντρικής Ιταλίας, ήταν ένα κράτος δορυφόρος μικρής διάρκειας του Βασιλείου της Σαρδηνίας. Προήλθε από την ένωση του πρώην Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης, του Δουκάτου της Πάρμα, του Δουκάτου της Μόντενα, και το βόρειο μέρος των παπικών κρατών, μετά την εκδίωξη των μονάρχων τους από λαϊκές επαναστάσεις.

Από τον Αύγουστο του 1859, τα προ Σαρδηνιακά καθεστώτα της Τοσκάνης, της Πάρμα, της Μόντενα και και των βορίων μέρος παπικών κρατών είχαν εισέλθει σε μια ομάδα στρατιωτικών συνθηκών. Στις 7 Νοεμβρίου του 1859, εξελέγη ο Ευγένιος Εμμανουήλ της Σαβοΐας ως αντιβασιλέας τους. Ωστόσο, ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας δεν έγκρινε την εκλογή, και έστειλε τον Κάρολο Κομπάγκνι αντ' αυτού ως τον Γενικό Διοικητή της Κεντρικής Ιταλίας, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τις διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις μεταξύ των κρατών.

Στις 8 Δεκεμβρίου του 1859, οι περιοχές αυτές είχαν ενσωματωθεί στις βασιλικές επαρχίες της Εμίλια. Μέτα από δημοψηφίσματα που είχε διεξαχθεί τον Μάρτιο του 1860, η επαρχία αυτή είχε επισήμως προσαρτηθεί από το Βασίλειο της Σαρδηνίας. Σε αντάλλαγμα για τη γαλλική αναγνώριση, η Σαβοΐα και η Νίκαια παραχωρήθηκαν στη Γαλλία.

Πηγές 
Τα κράτη και οι περιοχές του κόσμου

Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Κεντρικη Ιταλια
Αλέξανδρος Μπάρας

Ο Αλέξανδρος Μπάρας (πραγματικό όνομα: Μενέλαος Αναγνωστόπουλος, Κωνσταντινούπολη, 1906 - Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1990) ήταν Έλληνας ποιητής και μεταφραστής.

Βιογραφία 
Έπειτα από τη Μικρασιατική καταστροφή έζησε για περισσότερο από δυο χρόνια στο Κάιρο. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών, χωρίς όμως να καταφέρει να τελειώσει τη σχολή. Εργάστηκε στο διπλωματικό σώμα, ως υπάλληλος, επί 35 χρόνια στο ελληνικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα σε ηλικία 60 ετών και πέθανε εκεί. 
Στο χώρο της λογοτεχνίας έκανε την πρώτη του εμφάνιση με δημοσιεύσεις ποιημάτων σε εφημερίδες στην Αίγυπτο και στην Πόλη. Σε ηλικία 23 ετών έγινε γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους έπειτα από τη δημοσίευση στο περιοδικό "Αλεξανδρινά Γράμματα" ενός δικού του ποιήματος, με τίτλο "Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις και η Θεοδώρα". Το 1933 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του "Συνθέσεις". Ήταν συνεργάτης πολλών λογοτεχνικών περιοδικών, όπως η "Νέα Εστία", τα "Νεοελληνικά Γράμματα", τα "Πειραϊκά Γράμματα", η "Ποιητική Τέχνη", η "Τέχνη", ο "Πυρσός", κ.ά.

Επιλεγμένη εργογραφία

Ποιήματα 
Συνθέσεις. Αθήνα, έκδοση του περ. Φιλολογική Πρωτοχρονιά, 1933.
Συνθέσεις · Βιβλίο δεύτερο. Αθήνα, Κασταλία, 1938.
Συνθέσεις · Βιβλίο τρίτο. Αθήνα, Ίκαρος, 1953.
 Ποιήματα 1933-1953. Αθήνα, Ίκαρος, 1953.
 Συνθέσεις · Βιβλίο τέταρτο. Αθήνα, Οι εκδόσεις των φίλων, 1973.

Πεζά
Φάσεις · Αφηγήματα. Αθήνα, Πρόσπερος, 1978.
Ποιήματα · 1935-1953. Αθήνα, Ίκαρος, 1954.
Άθροισμα · Ποίηση 1933- 1983. Αθήνα, Κέδρος, 1983.
Προσεγγίσεις στη γαλλική ποίηση· Μεταφράσεις. Αθήνα, Πρόσπερος, 1986.

Πηγές 
 Βιογραφία του ποιητή
 Γιώργος Βέης, Αλέξανδρος Μπάρας. Μια παρουσίαση από τον Γιώργο Βέη, εκδόσεις  Γαβριηλίδης, 2004. ISBN 9789603360483
Βιβλιοnet, πληροφορίες για τον Αλ. Μπάρα

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες μεταφραστές