Λουδοβίκος Α΄ του Βω

Ο Λουδοβίκος Α΄ (1249/50 - 1302) ήταν βαρόνος του Βω (1286-1302). Είχε επιτυχημένη στρατιωτική σταδιοδρομία. Ταξίδεψε στις Αυλές του Λονδίνου, του Παρισιού και της Νάπολης. Ο Γερμανός βασιλιάς του επέτρεψε να κόβει νομίσματα.

Βιογραφία
Ήταν τριτότοκος γιος του Θωμά Β΄ κυρίου του Πεδεμοντίου και της Βεατρίκης Φιέσι, ανιψιάς του πάπα Ιννοκεντίου Δ΄. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου και ο Αμεδαίος Ε΄ της Σαβοΐας.

Τα έτη της νεότητας, του Λονδίνου και του Παρισιού
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1259, ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν 9-10 ετών. Μεγάλωσε στο κάστρο Σαιν-Ζενί-ντ'Αόστ της μητέρας του, που είχε την επιμέλειά του. Ο θείος τους Πέτρος Β΄, όταν ήταν στην Αγγλία, είχε υποστηρίξει τον Ερρίκο Γ΄ και ο βασιλιάς του είχε δώσει εκτάσεις γης, ένα κάστρο και ένα λιμάνι· ο ίδιος είχε κτίσει και ένα ανάκτορο εκεί. Ο Λουδοβίκος Α΄ το 1270 συνόδευσε τους δύο αδελφούς του στο Λονδίνο, όπου ζήτησαν την περιουσία που τους είχε κληροδοτήσει ο Πέτρος Β΄, όταν απεβίωσε πριν δύο έτη. Ο Ερρίκος Γ΄, που είχε ήδη παραχωρήσει τις εκτάσεις στο γιο του, τους παραχώρησε 100 μάρκα ετήσια πρόσοδο από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο. Το 1281 ήταν στο Παρίσι και ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας τον ζήτησε ως σύμμαχο σε μία εκστρατεία του με την υπόσχεση να του δώσει σύζυγο την Ιωάννα του Μονφόρ, κυρία του Μπωζέ και του Βαλρομεΰ. Ο Λουδοβίκος Α΄ τον ακολούθησε και μάλλον νυμφεύτηκε την Ιωάννα.

Πολέμιος της Γενεύης και του Γερμανού βασιλιά
To 1282 ήταν πίσω στη χώρα του, στην υπηρεσία του θείου του Φιλίππου Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Στον πόλεμο εναντίον του Αμεδαίου Β΄ κόμη της Γενεύης, μαζί με τον αδελφό του κατέλαβαν μερικές περιοχές όπως το Βωντ, αλλά στην ανταμοιβή δυσαρεστήθηκε με τον αδελφό του και με τον θείο του. Ο Φίλιππος Α΄ του είχε δώσει τη διοίκηση του Βωντ. Η ξαδέλφη του Μαργαρίτα προσφέρθηκε να τους συμβιβάσει, αλλά μάταια. Το 1283 ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας επέκτεινε την επικράτειά του στην Ελβετίας εις βάρος περιοχών της Σαβοΐας. Ο Λουδοβίκος Α΄ αμύνθηκε γι' αυτές. Άλλες που έμειναν παραχωρήθηκαν στον αδελφό του Αμεδαίο Ε΄. Ο Λουδοβίκος Α΄ αντέδρασε και ήρθε σε σύγκρουση με τον αδελφό του γι' αυτό. Ο Ροβέρτος Β΄ της Βουργουνδίας μεσολάβησε για να κατευνάσει τις δύο μεριές.

Η κρίση διαδοχής 1284-86
Το 1282 απεβίωσε ο αδελφός τους Θωμάς Γ΄. Το 1284 ο Ροδόλφος Α΄ είχε επιτρέψει στον Λουδοβίκο Α΄ την κοπή νομισμάτων στο Βωντ, μία επιβεβαίωση της κυριαρχίας του εκεί. Το ίδιο έτος ο θείος του μεσολάβησε στην ανιψιά του Ελεονόρα, σύζυγο του Ερρίκου Γ΄, για την ικανοποίηση του αιτήματος του Λουδοβίκου Α΄, αλλά οι Άγγλοι προσπαθούσαν να χρονοτριβήσουν το θέμα. Την επόμενη χρονιά απεβίωσε ο θείος τους Φίλιππος Α΄ άτεκνος, έτσι τον κληρονόμησε ο Αμεδαίος Ε΄. Ένα μικρό μέρος πήρε και ο Λουδοβίκος Α΄ και γι' αυτό ήταν γεμάτος οργή. Μάλιστα εξεγέρθηκε εναντίον του αδελφού του, παραπονούμενος ότι αδικήθηκε. Έγινε συμβιβασμός: ο Λουδοβίκος Α΄ θα αναγνώριζε την υποτέλειά του στον Αμεδαίο Ε΄ και θα ελάμβανε το Βωντ με άλλες περιοχές, καθώς και 400 λίβρες από το τελωνείο της περιοχής. 

Η περιοχή του Βωντ διαιρέθηκε σε δέκα καστελλανίες με πρωτεύουσα το Μορζ. Το 1285 συγκάλεσε Συνέλευση (Pαrlamentum) των ευγενών, αστών και άλλων. Ταξίδευσε στη Νάπολη, όπου η ξαδέλφη του Βεατρίκη είχε παντρευτεί τον Κάρολο Α΄ Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης. Απεβίωσε εκεί το 1302 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄.

Οικογένεια
Μάλλον νυμφεύτηκε την Ιωάννα των Μονφόρ, κόρη τού Φιλίππου Β΄ κυρίου τού Καστρζ-αν-Αλμπιζουά, της Τύρου & τού Τορόν, διεκδικητή της Αρμενίας. Είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Β΄ 1283 - 1348, βαρόνος του Βω.
 Λευκή (Blanche), παντρεύτηκε τον Πέτρο Γ΄ του Γκραντσόν, ανιψιό του Όθωνα του Γκραντσόν.

Πρόγονοι

Παραπομπές και Υποσημειώσεις

Πηγές
F. Aubert. "Numismatique du Pays de Vaud". Gazette Numismatique Suisse, 6 (1956), pp. 29–32.
Eugene L. Cox. The Green Count of Savoy: Amadeus VI and Transalpine Savoy in the Fourteenth Century. Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1967.
Eugene L. Cox. The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1974.
O. Dessemontet. "Le Testament de Jeanne de Montfort, dame de Vaud". Nouvelles pages d'histoire vaudois. Lausanne: 1967, pp. 43–61.
Girart Dorens. "Sir Otho de Grandison 1238?–1328". Transactions of the Royal Historical Society, Third Series, 3 (1909), pp. 125–95.

Οίκος της Σαβοΐας