joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μητροπολίτης Κορωνείας Παντελεήμων Καθρεπτίδης

Ο Παντελεήμων Καθρεπτίδης, είναι Έλληνας επίσκοπος και τιτουλάριος μητροπολίτης Κορωνείας της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων γεννήθηκε στη Νίκαια Αττικής το 1937 από Μικρασιάτες γονείς. 

Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία για δύο χρόνια.

Το 1962, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1963 πρεσβύτερος. Ανέλαβε τη διεύθυνση της Θρησκευτικής Υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. Από το 1962 έως το 1967 χρημάτισε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών. Από το 1974 έως και το 2003 είχε αναλάβει καθήκοντα ιεροκήρυκα του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αθηνών.

Το 2003, εξελέγη τιτουλάριος επίσκοπος Κορωνείας, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδας, ως βοηθός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Χειροτονήθηκε σε επίσκοπο στις 14 Ιανουαρίου 2003. 

Το 2008, προήχθη σε τιτουλάριο μητροπολίτη Κορωνείας.

Μέσα στις αρμοδιότητές του είναι και η καλλιέργεια των ιερέων για το Θείο Κήρυγμα, ενώ επί σειρά ετών ήταν υπεύθυνος των σχετικών σεμιναρίων.

Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος
Έλληνες ιεράρχες
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Μιχάλης Φακίνος

Ο Μιχάλης Φακίνος (1940) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Σταδιοδρόμησε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Τα Νέα» από το 1961 μέχρι και το 2000, ενώ δίδαξε δημοσιογραφία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Αθηνών από το 1999 μέχρι και το 2000. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, θεατρικά και χρονογραφήματα. Τα θεατρικά του έργα έχουν παρουσιαστεί στην σκηνή του θεάτρου «Στοά» από τον θίασο του Θανάση Παπαγεωργίου ενώ τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες (Αγγλικά, [[Ολλανδική γλώσσα], Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ουγγρικά κ.α.).

Έργα

"Οι κωπηλάτες", συλλογή διηγημάτων (1983)
"Ο Ιωσήφ εξαφανίζεται", συλλογή διηγημάτων (1984)
"Mar (Μαρ)", θεατρικό (1985)
"Βυζαντινή περίπολος", μυθιστόρημα (1988)
"Εφημερεύων θίασος", χρονογραφήματα (1990)
"Ως φαίνεται η γιαγιά κοιμάται ακόμη", μυθιστόρημα (1991)
"Η Ιουλιέτα αγαπά τα ροδάκινα", μυθιστόρημα (1994)
"Όμηρος μπαρ", συλλογή διηγημάτων (1997)
"Το τελευταίο μυθιστόρημα του 20ού αιώνα", μυθιστόρημα (1999)
"Περιμένοντας τον Μπέκετ", θεατρικό (2000)
"Η επικάλυψη δεν είναι σοκολάτα", μυθιστόρημα (2002)
"Αμερικάνικη κραυγή", μυθιστόρημα (2005)

"Αναμνήσεις ενός λωτοφάγου", μυθιστόρημα (2008)

"Η έρημος έρχεται", μυθιστόρημα  (2011)
"Λευκή ευθεία γραμμή", μυθιστόρημα (2013)
"Φύλακας στην πισίνα", μυθιστόρημα(2016)
"Τα χαμένα", μυθιστόρημα (2019)

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Ιωάννης Γ. Παπαγεωργίου (βουλευτής)

Ο Ιωάννης Γ. Παπαγεωργίου (1904 – 15 Ιανουαρίου 1983) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος. Χρημάτισε βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στο Πέτα της Άρτας το 1904.  Ήταν εκδότης της εφημερίδας «Αθηναϊκή», το 1951.. Επίσης, εξέδωσε τα περιοδικά «Ατλαντίς», «Θησαυρός» (1937), «Θεατής» και «Φαντάζιο» και την εφημερίδα «Ελεύθερος Λόγος» (1952). Το 1962 καταδικάστηκε σε φυλάκιση για δημοσίευμα της εφημερίδας του, που αφορούσε τη Φρειδερίκη.
Στις εκλογές του 1963 εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην Β΄ Αθηνών και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964. Υπηρέτησε ως τη σύλληψή του, το 1967, από τη χούντα και το κλείσιμο της «Αθηναϊκής».

Πέθανε το 1983 και κηδεύθηκε στις 16 Ιανουαρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες εκδότες
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές Β' Αθηνών
Μάρω Λοΐζου

Η Μάρω Λοΐζου (1940-2007) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνης, που επικεντρώθηκε κυρίως στη παιδική λογοτεχνία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα τις 17 Σεπτεμβρίου 1940. Δραστηριοποιήθηκε από πολύ νωρίς σε συνεργασία με άλλους πρωτοπόρους λογοτέχνες της γενιάς της για την καταπολέμηση της κοινωνικής αδικίας με διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με την παιδική λογοτεχνία γράφοντας παραμύθια, διηγήματα, θεατρικά έργα και ποιήματα. Υπήρξε επίσημος συνεργάτης του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης όπως και διάφορων λογοτεχνικών περιοδικών (Ελληνικά Γράμματα, Επιθεώρηση τέχνης, θεατρική κριτική κ.α.). Στίχοι των έργων της έχουν μελοποιηθεί από τον σύζυγό της και πολύ γνωστό συνθέτη Μάνο Λοΐζο, τον οποίο παντρεύτηκε το 1965. Το 1974 εξέδωσε το πρώτο παιδικό βιβλίο της, το «Ήταν και δεν ήταν», ενώ εξέδωσε άλλα 34 βιβλία.

Τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας το 1998 για το έργο της «Το θαύμα του κόσμου», και το Β΄ βραβείο στην Μπιενάλε του καλύτερου ευρωπαϊκού παιδικού εικονογραφημένου βιβλίου το 1994 για τον συγκεντρωτικό τόμο των μυθιστορημάτων της με τον γενικό τίτλο «Τρέχει τρέχει». Επίσης έχει τιμηθεί και με το βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 1998, όπως επίσης έχει τιμηθεί και με το βραβείο «Κώστα και Ελένης Ουράνη» από την Ακαδημία Αθηνών για την συνολική της προσφορά στην παιδική λογοτεχνία το 2000. Η Πολιτεία για την καλλιτεχνική της προσφορά την είχε επιχορηγήσει από το 1998 με την λεγόμενη «Επίσιμη Τιμητική Καλλιτεχνική Σύνταξη». Πέθανε στην Αθήνα στις 20 Αυγούστου 2007, σε ηλικία 67 ετών, από καρκίνο.

Εργογραφία

’’Ήταν δεν ήταν’’ παραμυθοτράγουδα (1971)
’’Ή ονείρω’’ μυθιστόρημα καί θεατρικό (1979)
’’Μήπως είδατε τον αόρατο (Τετράτομο το οποίο παραστάθηκε στο θέατρο της ημέρας)’’ μυθιστόρημα (1988)
’’Συγκεντρωτικός τόμος τεσσάρων μυθιστορημάτων με τον γενικό τίτλο «Τρέχει τρέχει»’’ μυθιστόρημα (1986)
’’Ή νύχτα τρέχει να συναντήσει την ημέρα’’ μυθιστόρημα (1986)
’’Το ποτάμι τρέχει να συναντήσει την θάλασσα’’ μυθιστόρημα (1986)
’’Ό δρόμος τρέχει να συναντήσει την πολιτεία’’ μυθιστόρημα (1986)
’’Το μικρό παιδάκι τρέχει στην αγκαλιά της μαμάς του να συναντήσει την αγάπη’’ μυθιστόρημα (1986)
’’Το θαύμα του κόσμου [10 βιβλία εμπλουτισμένα με παιδαγωγικές ασκήσεις]’’ μυθιστόρημα (1998)

Πηγές 
 Λοΐζου Μάρω
 Έχασε τη μάχη με τον καρκίνο η συγγραφέας Μάρω Λοΐζου in.gr

Έλληνες συγγραφείς

Ελληνίδες συγγραφείς
Φαλούτζα

Η Φαλούτζα (αραβικά: الفلوجة), ή επίσης Φαλούζα ή Φαλούντζα, είναι πόλη στο Ιράκ, περίπου 70 χιλιόμετρα δυτικά από την Βαγδάτη, στις όχθες του Ευφράτη, στο κυβερνείο Αλ Ανμπάρ. Είναι γνωστή ως η πόλη των τζαμιών, επειδή η πόλη μαζί με τα γύρω χωριά έχουν περισσότερα από 200 τζαμιά. Υπολογίζεται για το 2010 ότι είχε 326.471 κατοίκους.

Η περιοχή της πόλης κατοικείται επί χιλιετίες. Η πόλη χρονολογείται από τους Βαβυλωνιακούς χρόνους, ενώ υπήρξε σημαντικό κέντρο μελέτης των Εβραίων, λόγω της σημαντικής ακαδημίας που υπήρχε στην πόλη. Το 1947 είχε μόλις 10.000 κατοίκους, αλλά η θέση της πάνω σε ένα από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους του Ιράκ, την ώθησε σε μεγάλη ανάπτυξη μέσω του εμπορίου του πετρελαίου. Η πόλη βομβαρδίστηκε κατά τον Πόλεμο του Κόλπου. Η πόλη στην αρχή του πολέμου στο Ιράκ το 2003 επηρεάστηκε λιγότερο από άλλες πόλεις, όμως το Νοέμβριο του 2004, οι Αμερικανοί κατέλαβαν ολόκληρη την πόλη, καθώς την θεωρούσαν προπύργιο των ανταρτών.

Παραπομπές 

Πόλεις του Ιράκ
Αστεροειδείς Ατών

Οι αστεροειδείς Ατών (Atens) είναι ομάδα γεωπλήσιων (Near-Earth Objects - NEOs) αστεροειδών με κύριο χαρακτηριστικό το μέγεθος του μεγάλου ημιάξονα της τροχιάς τους, ο οποίος είναι μικρότερος της μιας Αστρονομικής Μονάδας (< 1 AU), της απόστασης, δηλαδή, της Γης από τον Ήλιο. Η ονομασία τους οφείλεται στον πρώτο γνωστό αστεροειδή της ομάδας, τον 2062 Ατών.  

Αν και οι αστεροειδείς Ατών έχουν μικρότερη τροχιά από αυτή της Γης, το αφήλιο τους (η μεγαλύτερη απόσταση τους από τον Ήλιο) μπορεί να ξεπερνά τη μια Αστρονομική Μονάδα (με το περιήλιο, την μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο, να είναι αντίστοιχα πολύ μικρότερο αυτής). Έτσι, είναι πιθανό οι τροχιές κάποιων από αυτούς να τέμνουν την τροχιά της Γης. Από τους γνωστούς αστεροειδείς της ομάδας, για τον οποίο είχαν εκφραστεί στο παρελθόν κάποιες ελάχιστες πιθανότητες σύγκρουσής του με την Γη (οι οποίες διαψεύστηκαν από νεώτερες παρατηρήσεις), είναι ο 99942 Άποφις. 

Οι αστεροειδείς Ατών που δεν ανήκουν στην προηγούμενη κατηγορία και τόσο το περιήλιο όσο και το αφήλιο τους είναι μικρότερα της Αστρονομικής Μονάδας (κινούνται εσωτερικά της τροχιάς της Γης) χαρακτηρίζονται ως Αστεροειδείς Apohele (η λέξη Apohele είναι χαβανέζικης προέλευσης, σημαίνει τροχιά και επιλέχθηκε γιατί θυμίζει την λέξη aphelion - αφήλιο) ή  Interior-Earth Objects (IEOS) ή Αστεροειδείς Ατίρα, από το όνομα του πρώτου γνωστού αστεροειδή του είδους, του 163693 Ατίρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Λίστα των γνωστών Αστεροειδών Ατών - Minor Planet Center.
Κελλί Αγίου Ανδρέα (Ανδρεωτών)

Είναι από τα παλαιότερα κελλιά του Αγίου Όρους. Η πρώτη αναφορά γι αυτό υπάρχει σε έγγραφο του 1018. Ο ναός του Αγίου Ανδρέα είναι πρόσφατα αγιογραφημένος (1988) από τον Θεσσαλονικιό αγιογράφο Συμεών Αβραμίδη. Στο επίσημο χειμωνιάτικο αρχονταρίκι του κελλιού βρίσκεται η ωραιότερη αγειορίτικη χτιστή σόμπα φτιαγμένη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα από Ρώσους μάστορες.

Άγιο Όρος
Πριγκιπάτο της Σερβίας

Η Ηγεμονία της Σερβίας (σερβικά : Кнежевина Србија ) ήταν ένα ημι-ανεξάρτητο κράτος στα Βαλκάνια που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Σερβικής Επανάστασης η οποία διήρκεσε από το 1804 έως το 1817 . Δημιουργήθηκε μέσω  διαπραγμάτευσης και μιας άγραφης συμφωνίας μεταξύ Μίλος Ομπρένοβιτς, ηγέτη της Δεύτερης Σερβικής Εξέγερσης και τού Οθωμανού Μαρασλί Πασά. Ακολούθησε σειρά νομικών εγγράφων-συμφωνιών που εκδίδονται από την Υψηλή Πύλη το 1828 το 1829 και τέλος το 1830- των Χαττ-ι-Σερίφ, που αναγνώρισαν την Σερβία ως ηγεμονία αυτόνομη αλλά υποτελή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η de facto ανεξαρτησία του ακολούθησε το 1867, μετά την εκδίωξη όλων των οθωμανικών στρατευμάτων από τη χώρα. Η Συνθήκη του Βερολίνου (1878) αναγνώρισε διεθνώς την ανεξαρτησία της ηγεμονίας. Το 1882 η χώρα αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.

Ιστορία
Κατά την Σερβική επανάσταση πρώτα ο Καραγιώργης και έπειτα ο Μίλος Ομπρένοβιτς, οι ηγέτες των επαναστατημένων Σέρβων, πέτυχαν τον στόχο τους να απελευθερώσουν τη Σερβία μετά από αιώνες Τουρκοκρατίας. Οι Οθωμανικές αρχές αναγνώρισαν το κράτος το 1830 με το διάταγμα γνωστό ως Χαττ-ι-Σερίφ και ο Μίλος Ομπρένοβιτς έγινε κληρονομικός ηγεμόνας (κνιαζ) της Ηγεμονίας της Σερβίας.

Αρχικά η ηγεμονία περιελάμβανε μόνο το έδαφος του πρώην Πασαλικίου του Βελιγραδίου, αλλά το 1831-1833 επεκτάθηκε προς τα ανατολικά, νότια και δυτικά. Το 1866-1868 η Σερβία ξεκίνησε την εκστρατεία της σφυρηλάτησης της Πρώτης Βαλκανικής Συμμαχίας με την υπογραφή της σειράς συμφωνιών με άλλες Βαλκανικές οντότητες. Στις 18 Απριλίου 1867 η Οθωμανική κυβέρνηση διέταξε την οθωμανική φρουρά, που ήταν από το 1826 η τελευταία εκπροσώπηση της Οθωμανικής επικυριαρχίας στη Σερβία, να αποσυρθεί από το φρούριο του Βελιγραδίου. Ο μόνος όρος ήταν η Οθωμανική σημαία να συνεχίσει να κυματίζει πάνω στο φρούριο μαζί με τη Σερβική. Η de facto ανεξαρτησία της Σερβίας χρονολογείται από αυτό το γεγονός. Ένα νέο σύνταγμα το 1869 όριζε τη Σερβία ως ανεξάρτητο κράτος.  Η Σερβία επεκτάθηκε περαιτέρω προς τα νοτιονατολικά το 1878 όταν η ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία έτυχε πλήρους διεθνούς αναγνώρισης με τη Συνθήκη του Βερολίνου. Η Ηγεμονία διήρκεσε μέχρι το 1882, όταν αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.

Πολιτική ιστορία

Aυτονομία
Σύμβαση Άκκερμαν (7 Oκτωβρίου 1826), συνθήκη μεταξύ Ρωσικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχε 5 άρθρα για τη Σερβία: αυτονομία και επιστροφή των εδαφών που αφαιρέθηκαν το 1813, ενώ παραχωρήθηκε επίσης στους Σέρβους ελευθερία διακίνησης σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Απορρίφθηκε από το Μαχμούτ Β΄ το 1828.
Χαττ-ι-Σερίφ του 1829  
Χαττ-ι-Σερίφ του 1830 
Χαττ-ι-Σερίφ του 1833

Ηγεμόνες 
Η Ηγεμονία κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Ομπρένοβιτς, εκτός από μια περίοδο υπό τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο της δυναστείας Καραγιώργεβιτς. Οι Πρίγκιπες Μίλος και Μιχαήλο Ομπρένοβιτς βασίλεψαν δύο φορές ο καθένας.

Χάρτες

Πηγές 
 Кнежевина Србија - М.Ђ. Милићевић από το Scribd

Παραπομπές 

Ιστορία της Σερβίας
Πρώην κράτη των Βαλκανίων
Εξέγερση του Κράινα Κότσινα

Η Εξέγεση του Κράινα Κότσινα ή Εξέγερση του Κότσα (σερβικά : Кочина крајина), ήταν εξέγερση των Σέρβων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κράτησε από τον Φεβρουάριο του 1788 έως τις 7 Σεπτέμβρη 1788 ηγέτης της εξέγερσης ήταν ο Κότσα Αντιέλκοβιτς (1755-1789) που βοηθήθηκε από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Επέτρεψε στους Αψβούργους να κατακτήσουν τις κεντρικές περιοχές της σημερινής Σερβίας από τους Οθωμανούς. Η νέα επαρχία που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της Αυστροουγγαρίας υπήρξε για 3 χρόνια. 

Το 1791 οι Αυστριακοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη αυτά, μαζί τους έφυγαν πολλοί Σέρβοι που φοβόντουσαν τα αντίποινα των Οθωμανών. Στην εξέγερση συμμετείχε επίσης ο ήρωας της Σερβικής επανάστασης Καραγιώργης Πέτροβιτς ο οποίος υπηρετούσε στον αυστριακό στρατό κατά εκείνη τη χρονική στιγμή. Η αντίποινα των Οθωμανών στην αρχή της εξέγερσης επηρέασε τους Σέρβους και τους οδήγησε 15 χρόνια αργότερα να ξεσηκωθούν και να απελευθερωθούν από τους Οθωμανούς.

Παραπομπές

Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία
Μάχες οθωμανικού στρατού
Οθωμανική Σερβία
Εθνική Χιλής (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Χιλής είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Χιλής σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Η ομάδα τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Χιλής η οποία ιδρύθηκε το 1895. Έχει συμμετάσχει σε οκτώ Παγκόσμια Κύπελλα και φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962, κατακτώντας την τρίτη θέση, την καλύτερη θέση που έχει επιτύχει σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 το σύστημα αξιολόγησης ΕΛΟ κατατάσσει τη Χιλή στις 25 δυνατότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στον κόσμο. Έχει επίσης κατακτήσει το Κόπα Αμέρικα δυο φορές (2015, 2016).

Αντιπαλότητες

Ντέρμπι του Ειρηνικού 
Αρκετοί παράγοντες έχουν οδηγήσει στην ύπαρξη ποδοσφαιρικής αντιπαλότητας μεταξύ Χιλής και Περού. Γνωστή ως «el Clásico del Pacífico», αυτή η αθλητική αναμέτρηση μεταξύ των δύο εθνικών ομάδων το 2008 θεωρήθηκε ένα από τα δέκα μεγαλύτερα ντέρμπι στον κόσμο.

Ντέρμπι των Άνδεων 
Το λεγόμενο «clásico de Los Andes» είναι το όνομα που δίνεται σε αγώνες μεταξύ της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Χιλής και της αντίστοιχης της Αργεντινής, καθώς πρόκειται για ένα ντέρμπι μεταξύ δύο σημαντικών εθνικών ομάδων της Νότιας Αμερικής.

Διακρίσεις 
Κόπα Αμέρικα 

 Νικήτρια : 2015, 2016

Παγκόσμιο Κύπελλο

 3η Θέση : 1962

Κύπελλο Συνομοσπονδιών

 Φιναλίστ : 2017

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Εθνική Χιλής (ποδόσφαιρο)
Χιλη
Γιώργος Στρουμπουλόπουλος

Ο Γιώργος "Τζωρτζ" Στρουμπουλόπουλος (αγγλικά: George Stroumboulopoulos, πλήρες όνομα: George Mark Paul Stroumboulopoulos, γενν. στις 16 Απριλίου 1972) είναι Καναδός παρουσιαστής και δημοσιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στο Οντάριο του Καναδά από Έλληνα Αιγυπτιώτη πατέρα, από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και Ουκρανή μητέρα. Ξεκίνησε ως ραδιοφωνικός παρουσιαστής για να ασχοληθεί αργότερα με την τηλεόραση σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Κέλοουνα της Βρετανικής Κολομβίας και στο Τορόντο. Αργότερα, η μουσική ραδιοφωνική του εκπομπή "The Strombo Show" που είχε τη μορφή τοκ σόου, μεταδιδόταν ταυτόχρονα στο CFRB του Τορόντο και στο CJAD του Μόντρεαλ, και αναμεταδίδοταν και σε άλλες πόλεις του Καναδά. Έγινε γνωστός στην τηλεόραση με την παρουσίαση τηλεοπτικών εκπομπών στο μουσικό κανάλι MuchMusic.

Στο CBC και στο CNN 
Σήμερα είναι παρουσιαστής στον δημόσιο καναδικό τηλεοπτικό οργανισμό CBC. Στην τηλεοπτική εκπομπή του, που αρχικά με τον τίτλο "The Hour" και έπειτα μετονομάστηκε στον 7ο κύκλο με τον κανονικό του ονοματεπώνυμο "George Stroumboulopoulos Tonight", έχουν φιλοξενηθεί γνωστά ονόματα της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου, προσωπικότητες της πολιτικής και της κοινωνίας. Από τον Ιούλιο του 2013, παρουσιάζει τη δική του εκπομπή στο CNN με τίτλο "Stroumboulopoulos" με διάρκεια μιας ώρας και με αντικείμενο παραπλήσιο με αυτό που είχε και στο CBC, όπου κάθε Παρασκευή σε τηλεοπτικό στούντιο του Λος Άντζελες θα παίρνει συνεντεύξεις από διάφορες προσωπικότητες.

Κοινωνικό έργο 
Έπειτα από τις καταστροφικές πλημμύρες στο Πακιστάν το 2010, επισκέφτηκε τις πληγείσες περιοχές έπειτα από συνεννόηση με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης (WFP) των Ηνωμένων Εθνών και ζήτησε από τους Καναδούς πολίτες να συνδράμουν στην ανακούφιση των κατοίκων των περιοχών αυτών. Αργότερα το 2011, ονομάστηκε πρέσβης του Παγκοσμίου Προγράμματος Σίτισης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα, στο τηλεοπτικό οργανισμό CBC
Επίσημη ιστοσελίδα, στο τηλεοπτικό οργανισμό CNN

Καναδοί δημοσιογράφοι
Ελληνοκαναδοί
Π.Α.Σ. Φίλιππος Θεσσαλονίκης

Ο Π.Α.Σ. Φίλιππος Θεσσαλονίκης είναι αθλητικό σωματείο της συνοικίας Αγίου Φανουρίου στην Τούμπα του δήμου Θεσσαλονίκης. Διατηρεί τμήμα καλαθοσφαίρισης, ενώ στο παρελθόν διατηρούσε και τμήμα ποδοσφαίρου, το όποιο ανέστειλε τη λειτουργία του το 1995.
 
Ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1947 και επίσημα το 1952 στις Συκιές με την ονομασία 《Δάφνη Συκεών》και χρώματα το πράσινο και το λευκό και έλαβε μέρος στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας για μια τριετία. Το 1955 μετέφερε την έδρα του στην περιοχή του Αγίου Φανουρίου στην Τούμπα και μετονομάστηκε σε 《Φίλιλπος Θεσσαλονίκης》, αλλάζοντας παράλληλα τα χρώματα σε γαλάζιο και λευκό. Από τη σεζόν 1955-56 έως και σεζόν 1994-95 συμμετείχε στα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, χωρίς όμως να προβιβάζεται ποτέ στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία των πρωταθλημάτων της, περιορίζοντας την παρουσία της στα πρωταθλήματα της Γ', Β', και Β1 κατηγορίας Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.

Αντίθετα με το ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ ο Φίλιππος αποτέλεσε συνολικά την τέταρτη σε δυναμικότητα ομάδα της Θεσσαλονίκης από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και για 10 περίπου χρόνια. Ήταν σταθερά στις 2 κατηγορίες της Α εθνικής (Α1 και Α2) και ανέδειξε παίκτες όπως οι Χρήστος Κωνσταντινίδης, Βαγγέλης Πουλιανίτης, Χρόνης Δασκαλάκης, Φώτης Γκουζκούρης, Δημήτρης Οικονομίδης, Παντελής Παπαϊωακείμ, Μπάμπης Παπαδάκης κ.α. Πρόεδρος της χρυσής εποχής της ομάδας της Τούμπας ήταν ο Φραντζέσκος Φραντζέσκος, ο οποίος οδήγησε τον Φίλιππο από το Β' τοπικό στην Α1, ενώ έδρα αποτέλεσε το Παλέ ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης. 

Ο Φίλιππος έχει αγωνιστεί σε 2 πρωταθλήματα της Α1 Εθνικής κατηγορίας. Πρώτη φορά αγωνίστηκε την περίοδο 1988-1989 όπου πέτυχε 4 νίκες και υποβιβάστηκε, για να επανέλθει την περίοδο 1990-91) όπου και πέτυχε 5 νίκες και υποβιβάστηκε εκ νέου. Επίσης έχει αγωνιστεί 17 φορές συνολικά στο πρωτάθλημα της δεύτερης τη τάξει εθνικής κατηγορίας, εκ των οποίων 5 φορές ως Β' Εθνική (1977-1978 και 1982-1983 εώς 1985-1986) αρχικά και 12 φορές (1986-1987, 1987-1988, 1989-1990 και 1991-1992 έως 1999-2000) ως Α2 Εθνική.

Παραπομπές

Τίτλοι 
 1 B Εθνική  : 
 1985-1986 (Βόρειος όμιλος)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 «Από τα (πολύ) ψηλά στα (πολύ) χαμηλά», άρθρο στον ιστότοπο SentraGoal.gr, 13 Δεκεμβρίου 2009.

Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Μαχμούτ Πασάς Δράμαλης

Ο Μαχμούτ Αλή Πασάς Δράμαλης (1770 - 26 Οκτωβρίου 1822) ήταν Οθωμανός Αλβανικής καταγωγής αρχιστράτηγος, επικεφαλής μεγάλης τουρκικής στρατιάς που στάλθηκε το 1822 στην Πελοπόννησο προκειμένου να καταπνίξει την Ελληνική Επανάσταση. Τελικά η εκστρατεία του απέτυχε και ο στρατός του υπέστη μεγάλη πανωλεθρία στη Μάχη των Δερβενακίων.

Στρατιωτική δράση
Γεννήθηκε το 1770 στην Δράμα, γεγονός στο οποίο όφειλε την προσωνυμία του Δράμαλης. Συμμετείχε σε πολλές εκστρατείες στα Βαλκάνια όπου και διακρίθηκε για τις στρατιωτικές του ικανότητες. Το 1808 διαδέχτηκε τον πατέρα του Χαλίλ Μεχμέτ στην τοπαρχία της Δράμας. Το 1820 διορίστηκε διοικητής της Λάρισας. Τον ίδιο χρόνο συμμετείχε μαζί με τον Χουρσίτ Πασά στην εκστρατεία εναντίον του Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Τον επόμενο χρόνο αντιμετώπισε με επιτυχία τις εξεγέρσεις των Ελλήνων στα Άγραφα και το Πήλιο. Μετά το θάνατο του Αλή Πασά ανακηρύχτηκε «Μόρα βαλεσή», δηλαδή διοικητής του Μωριά (Πελοποννήσου), αντικαθιστώντας τον Χουρσίτ Πασά που είχε πέσει στην δυσμένεια του Σουλτάνου. Με αυτή του την ιδιότητα το καλοκαίρι του 1822 ξεκίνησε την εκστρατεία του στην Πελοπόννησο.

Η εκστρατεία στην Πελοπόννησο
Ο Δράμαλης επικεφαλής μιας στρατιάς 30.000 περίπου ανδρών έφτασε την 1η  Ιουλίου του 1822 στη Θήβα και την πυρπόλησε. Στην συνέχεια καταλαμβάνει διαδοχικά την Αττική, την Κόρινθο και στις 12 Ιουλίου φτάνει στο Άργος. Εκεί συναντά την πεισματική αντίσταση 700 Ελλήνων υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη που βρίσκονται κλεισμένοι στην ακρόπολη του Άργους. Όσο οι Τούρκοι πολιορκούσαν την ακρόπολη, με διαταγή του Κολοκοτρώνη, καίγονται τα σπαρτά της πεδιάδας του Άργους και μολύνονται οι πηγές προκειμένου να λιμοκτονήσει ο τουρκικός στρατός. Όταν οι τροφές εξαντλούνται, ο Δράμαλης αποφασίζει να επιστρέψει στην Κόρινθο περνώντας από τα Δερβενάκια. Στις 26 Ιουλίου οι Τούρκοι επιχειρούν να περάσουν από τα στενά των Δερβενακίων αλλά κατατροπώνονται από τους Έλληνες που έχουν καταλάβει τους γύρω λόφους και οπισθοχωρούν. Δύο μέρες αργότερα επιχεἰρησαν να διαφύγουν από τα στενά του Αγιονορίου αλλά και εκεί υπέστησαν πανωλεθρία. Ο ίδιος ο Δράμαλης κατάφερε τελικά να φτάσει στην Κόρινθο αλλά η εκστρατεία στην Πελοπόννησο ήταν καταστροφική. Από τους 30.000 περίπου άνδρες που συμμετείχαν στην εκστρατεία, έφτασαν στην Κόρινθο μόνο 6.000. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ο Δράμαλης πέθανε στην Κόρινθο από τη λύπη του για τη μεγάλη καταστροφή του στρατού του, σε ηλικία 52 ετών. Στην πραγματικότητα ο θάνατός του φαίνεται να προκλήθηκε από τον τύφο που εκείνη την περίοδο μάστιζε το στράτευμά του.

Παραπομπές

Πηγές 
 Γ. Γερβίνου, Ιστορία της Επαναστάσεως και Αναγεννήσεως της Ελλάδος, Αθήνα 1864, Τόμος Α΄.
 
 Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη.
 Χρυσανθόπουλος Φώτιος (Φωτάκος), Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, 1858.

Οθωμανοί στρατιωτικοί
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2012

Το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2012 ήταν το 37ο Σούπερ Καπ, έναν ετήσιο ποδοσφαιρικό αγώνα που διοργανώνεται από την UEFA, όπου συμμετείχαν η νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12, Τσέλσι και η νικήτρια του Γιουρόπα Λιγκ 2011-12, Ατλέτικο Μαδρίτης .

Η Ατλέτικο Μαδρίτης νίκησε την Τσέλσι με 4-1 .

Στάδιο 

Το Στάδιο Λουί Β΄ στο Μονακό ήταν το γήπεδο που χρησιμοποιήθηκε και το 2012, καθώς χρησιμοποιείται από το 1998.

Αυτός ο αγώνας Σούπερ Καπ ήταν ο τελευταίος που διεξήχθη στο Στάδιο Λουί Β΄, καθώς από την επόμενη χρονιά, το Σούπερ Καπ δα διεξάγεται σε διαφορετικά γήπεδα.

Ομάδες

Ο αγώνας

Πληροφορίες αγώνα

Στατιστικά 

</div>

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

ΟΥΕΦΑ Σούπερ Κύπελλο
Ποδόσφαιρο στο Μονακό
Κιθάρα (αρχαιοελληνική μουσική)

Η κιθάρα υπήρξε έγχορδο νυκτό μουσικό όργανο της Αρχαιότητας, το οποίο ανήκε στην ευρύτερη οικογένεια της λύρας. Στην ίδια οικογένεια ανήκε και η βάρβιτος, που αποτελεί κατ' ουσίαν τη βαθύφωνη εκδοχή του ιδίου οργάνου. Σε αντιδιαστολή με την απλή λύρα, ο χαρακτήρας της οποίας ήταν περισσότερο «λαϊκός», η κιθάρα χρησιμοποιήθηκε τρόπον τινά για περισσότερο λόγια χρήση, αποτελώντας το κύριο όργανο των κιθαρωδών.

Στο ρεπερτόριο των κιθαρωδών (κιθαροιδών στην προγενέστερη μορφή της λέξης) περιλαμβάνονταν χοροί και απαγγελίες, ραψωδίες, ωδές και λυρική ποίηση. Η κιθάρα είχε συνοδευτικό χαρακτήρα, ωστόσο χρησιμοποιήθηκε και κατά μόνας, προσφέροντας μουσική υπόκρουση σε συμπόσια και διαφόρων ειδών συναθροίσεις. Κατά τον Αριστοτέλη, η κιθάρα δεν ήταν κατάλληλη για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά μονάχα για την τέρψη. 

Ανάμεσα στους γνωστούς κιθαρωδούς της αρχαιότητας ξεχωρίζει ο Τέρπανδρος, ο οποίος θεωρείται και εφευρέτης της κιθάρας. Κατά τον μύθο η Σαπφώ, περίφημη κιθαρωδός, ανέβηκε στον Παρνασσό όπου την υποδέχτηκαν οι Μούσες. Μέσα απ' τις φυλλωσιές βρέθηκε στη σπηλιά του Απόλλωνα, όπου πλύθηκε στην Κασταλία πηγή και με το πλήκτρο του Φοίβου άρχισε να παίζει αριστοτεχνικά κιθάρα. Οι Νύμφες της πηγής, γοητευμένες από τη δεξιότητά της, άρχισαν να χορεύουν επαινώντας τη για το ταλέντο της και τις όμορφες μελωδίες.

Κατασκευαστικά στοιχεία
Το σώμα της κιθάρας αποτελούνταν από δύο ξύλινες επιφάνειες, επίπεδες ή ελαφρώς κυρτές, οι οποίες ενώνονταν με ένα φαρδύ ξύλινο περίγραμμα, δημιουργώντας ένα ευρύχωρο εσωτερικό αντηχείο. Στο πάνω μέρος υπηρχε ο ζυγός, μια βέργα πάνω στην οποία δένονταν οι χορδές· σε άλλες παραστάσεις οι χορδές φαίνεται να δένονται γύρω από κρίκους ή έμβολα. Η άλλη άκρη των χορδών αγκυρώνονταν στο κυρίως σώμα του οργάνου, ενίοτε περνώντας πάνω από μια επίπεδη γέφυρα, η οποία εφαπτόταν στο κυρίως σώμα. 

Οι περισσότερες κιθάρες που απεικονίζονται σε αγγεία της εποχής διαθέτουν επτά χορδές, κάτι που επιβεβαιώνεται από τις γραπτές περιγραφές των αρχαίων συγγραφέων, ωστόσο υπάρχουν αναφορές και για επιδέξιους κιθαρωδούς που χρησιμοποιούσαν περισσότερες χορδές. Ο κιθαρωδός έπαιζε την κιθάρα χτυπώντας τις χορδές με ένα πλήκτρο το οποίο κρατούσε στο δεξί χέρι, ενώ με το άλλο χέρι κρατούσε τις επιθυμητές χορδές ώστε να σιγούν στο ενιαίο χτύπημα.

Δείτε επίσης
 Λύρα
 Βάρβιτος
 Αρχαιοελληνική μουσική

Παραπομπές

Πηγές
 Maas, Martha; Snyder, Jane McIntosh (1989), Stringed Instruments of Ancient Greece, New Haven: Yale University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αρχαία μουσικά όργανα
Κιθάρες
Αρχαία ελληνική μουσική
Μουσικά όργανα
Έγχορδα μουσικά όργανα
Αλβέρτος Ναμίας

Ο Αλβέρτος Ναμίας ή Αλμπέρτο Ναχμία (γένν. 1905, Θεσσαλονίκη — ;), ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του έξω δεξιά για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ο Ναμίας αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του 1920 και ιστορικό στέλεχος του ΓΣ Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Υπήρξε αναπόσπαστο μέλος της βασικής ενδεκάδας της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ηρακλή και από τους καλύτερους έξω δεξιά κυνηγούς της Ελλάδας, καθώς και κορυφαίος δρομέας των 100 μέτρων, 400 μέτρων με εμπόδια και σκυταλοδρομίας 4Χ100. Με τη φανέλα του Ηρακλή αγωνίστηκε την περίοδο 1924-1936.

Στην Εθνική Ελλάδας 
Έλαβε μέρος στον πρώτο ιστορικά αγώνα της Ελλάδας επί της Β' Ιταλίας στις 7 Απριλίου 1929, στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, σημειώνοντας το μοναδικό τέρμα της ελληνικής ομάδας. Μερικούς μήνες αργότερα συμμετείχε και στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Βουλγαρίας (1-1).

Στα χρόνια του πολέμου 
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου βρέθηκε στο αλβανικό μέτωπο, όπου τραυματίστηκε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Το 1942 συνελήφθη από τα γερμανικά στρατεύματα λόγω της εβραϊκής του καταγωγής και τα ίχνη του χάθηκαν. Φήμες της εποχής τον φέρνουν μετά τον πόλεμο να έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό, ενώ άλλες να εκτελείται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, καθώς συγκεκριμένες πληροφορίες μετά τη σύλληψή του δεν υπήρξαν ποτέ.

Πηγές 
 καθηγητής Ν. Ζάικος - “Γυμναστικός Σύλλογος Μακαμπή Θεσσαλονίκης. 1908 – 2010. Έλληνες Εβραίοι αθλητές και αθλήτριες. Η συμβολή της Θεσσαλονίκης”
 Ανδρέας Μπόμης - "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (2009)
 Ο πρώτος αγώνας της Ελλάδας. epo.gr
 Ο χαμένος σκόρερ της Εθνικής, Θοδωρής Φελάνης, sentragoal.gr

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Μακεδόνες
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2013-14

Η 72η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών για την περίοδο 2013-14 πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 46 ομάδων των δύο επαγγελματικών κατηγοριών (Σούπερ Λιγκ και Φούτμπολ Λιγκ) ενώ οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής, η οποία μετατράπηκε σε ερασιτεχνική κατηγορία, μετείχαν σε μια νέα διοργάνωση κυπέλλου που ονομάστηκε Κύπελλο Γ΄ Εθνικής. Κυπελλούχος αναδείχτηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού επικρατώντας στον τελικό, που διεξήχθη στο Ο.Α.Κ.Α., του ΠΑΟΚ με 4-1.

1η φάση 
Συμμετείχαν μόνο οι 28 ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξήχθησαν στις 14, 15 και 18 Σεπτεμβρίου 2013.

|}

2η φάση 
Συμμετείχαν και οι 18 ομάδες της Α΄ Εθνικής και οι αγώνες ήταν διπλοί. Οι αγώνες της Β΄ φάσης διεξήχθησαν στις 25-26 Σεπτεμβρίου και 30-31 Οκτωβρίου 2013.

|}

3η φάση 

|}

Προημιτελική φάση 

|}

Ημιτελική φάση 

 
|}

Τελικός αγώνας

Πηγές 

Ιστοσελίδα της ΕΠΟ - Κύπελλο Ελλάδας 2013-14.
1η φάση: Τα αποτελέσματα.
Sentragoal.gr

Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Στενά του Ορμούζ

Τα Στενά του Ορμούζ (περσικά:  تَنگِه هُرمُز, Τανγκέζ-γιε Χορμόζ, αραβικά: مَضيق هُرمُز, Μαντίκ Χουρμούζ· η αφαίρεση του "Χ" αποτελεί ανετυμολόγητο σφάλμα ευφωνίας/καλλωπιστικό σφάλμα) είναι πορθμός ανάμεσα στον κόλπο του Ομάν και τον Περσικό Κόλπο. Είναι το μόνο θαλάσσιο πέρασμα για τον Περσικό Κόλπο και γι' αυτό έχουν μεγάλη στρατηγική σημασία. Στα βόρεια βρίσκεται το Ιράν και στα νότια τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μουσαντάν, ένα εξκλάβιο του Ομάν. Στο στενότερο σημείο τους, τα στενά έχουν πλάτος 29 ναυτικά μίλια (54 χιλιόμετρα). Περίπου το 35% του πετρελαίου που μεταφέρεται μέσω ακτοπλοϊκών (και 20% των συνολικών) μεταφορών περνάει από τα Στενά του Ορμούζ.

Παραπομπές

Περσικός Κόλπος
Αραβία
Γεωγραφία της Μέσης Ανατολής
Ορμούζ
Ορμούζ
Ορμούζ
Momoiro Clover Z

Οι Momoiro Clover Z (ιαπωνικά: ももいろクローバーZ, Χέπμπορν: Momoiro Kurōbā Zetto, κυριολεκτικά «ροζ τριφύλλι Z») είναι ένα Ιαπωνικό συγκρότημα το οποίο αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2008 από τον Stardust Promotion.

Μέλη

Πρώην μέλη 

Άλλες
 Ρουνα Γιουμικαβα (ιαπ. 弓川 留奈 Yumikawa Runa, 4 Φεβρουαρίου 1994)
 Τσουκινα Τακαι (ιαπ. 高井 つき奈 Takai Tsukina, 6 Ιουλίου 1995)
 Μιγιου Wαγκαβα (ιαπ. 和川 未優 Wagawa Miyū, 19 Δεκεμβρίου 1993)
 Μαναμι Ικουρα (ιαπ. 伊倉 愛美 Ikura Manami, 4 Φεβρουαρίου 1994)
 Σουμιρε Φουτζισιρο (ιαπ. 藤白 すみれ Fujishiro Sumire, 8 Μαΐου 1994,)
 Γιουκινα Κασιβα (ιαπ. 柏 幸奈 Kashiwa Yukina, 12 Αυγούστου 1994)

Δισκογραφία

Σινγκλ 

* «Ikuze! Kaitō Shōjo ~Special Edition~» (ιαπ. 行くぜっ！怪盗少女 ～Special Edition～) το 2012

Άλμπουμ 

* το 2013

Βιντεογραφία

Βραβεία

Βλέπε επίσης 
 Shiritsu Ebisu Chugaku
 Team Syachihoko

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Επίσημο κανάλι του Stardust Music στο YouTube
 Momoiro Clover Z στο Ustream 

Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων
Ιαπωνικά pop συγκροτήματα
Ιαπωνικά rock συγκροτήματα
Εγιαλέτι της Ερζεγοβίνης

Το εγιαλέτι της Ερζεγοβίνης (οθωμανικά: ایالت هرسك, τουρκικά: Eyālet-i Hersek)) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα εδάφη της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Διοικητική έδρα του ήταν το Μόσταρ.

Δημιουργήθηκε το 1833 όταν αναβαθμίστηκε το σαντζάκι της Ερζεγοβίνης για να τιμηθεί ο Καπουδάν Χουσεΐν Γκραντάστσεβιτς που κατέπνιξε την εξέγερση στην Βοσνία την ίδια χρονιά. Καταλάμβανε το νότιο τμήμα του εγιαλετίου της Βοσνίας όπου αποσπάστηκε. Το 1878 όταν και πέθανε ο Καπουδάν το βιλαέτι καταργήθηκε κι επέστρεψε στο προηγούμενο καθεστώς σαν σαντζάκι της Ερζεγοβίνης τμήμα του βιλαετίου της Βοσνίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Administrative divisions of Herzegovina

Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Γεώργιος Βαλούρδος

Ο Γεώργιος Θεοδ. Βαλούρδος (1902 - 6 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Έλληνας  βουλευτής.

Σταδιοδρομία 
Εξελέγη βουλευτής Β'  Αθηνών με την ΕΔΑ στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1958.  Λίγους μήνες μετά τις εκλογές έγινε μέλος της Δημοκρατικής Ένωσης του Ηλία Τσιριμώκου, από την οποία έγινε ανεξάρτητος το 1961. 

Πέθανε το Φεβρουάριο του 1966.

Έργα 
"Η Διοίκησις και οι μανδαρίνοι", Αθήναι, 1960, σ. 47, 8ο.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έντζο Σίφο

Ο Βισέντζο "Έντζο" Ντανιέλε Σίφο (ιταλική  προφορά [ˈɛntso ˈʃʃiːfo], γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1966) είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν τη θέση του επιθετικού μέσου. Ήταν μέλος της ομάδας του Βελγίου, με το οποίο αγωνίστηκε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, αποτελώντας τον έναν από τους συνολικά τρεις Βέλγους ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο.

Νεανικά χρόνια
Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983.

Καριέρα σε συλλόγους
Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του. Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991. Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα.

Εθνική ομάδα
Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.

Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις. Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα.

Μετά την αποχώρηση
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η βελγική ομάδα.

Τίτλοι

Με την ΡΣΚ Άντερλεχτ

Πρωτάθλημα Βελγίου: 1985, 1986, 1987, 2000
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1984

Με την ΑΣ Μονακό

Λιγκ 1: 1997

Με την Τορίνο

 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1992
 Κύπελλο Ιταλίας: 1992/1993

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΡΑΑ Λουβιερουάζ
Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ
Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Βέλγοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Δημοκρατία της Σερβικής Κράινα

Η Δημοκρατία της Σερβικής Κράινα (σερβικά : Република Српска Крајина) ήταν ένα μη αναγνωρισμένο κράτος, σερβικός θύλακας στα εδάφη της Κροατίας που δημιουργήθηκε με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991 και διατηρήθηκε έως το 1995.

Την άνοιξη του 1991 οι Σέρβοι της Κροατίας ανακήρυξαν την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Κράινας και προχώρησαν στην δημιουργία συντάγματος. Αμέσως μετά ξεκίνησαν οι ένοπλες συγκρούσεις με τους Κροάτες.

Το κρατίδιο διαλύθηκε το 1995 έπειτα από την επίθεση και κατάληψη του από τον Κροατικό στρατό κατά την επιχείρηση "Καταιγίδα". Κατά την επιχείρηση αυτή εκτοπίστηκαν και σκοτώθηκαν χιλιάδες Σέρβοι. Αρχικά οι Κροάτες στρατηγοί της Άντε Γκοτόβινα και Μλάντεν Μάρκατς παρόλο που αρχικά καταδικάστηκαν και φυλακίστηκαν για εγκλήματα πολέμου έπειτα αθωώθηκαν από το διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στην Σερβία. 250.000 Σέρβοι της Κράινα αναφέρεται ότι εγκατέλειψαν τις εστίες τους, και ένας αριθμός από αυτούς σκοτώθηκε σε στρατιωτικές επιθέσεις. Όσοι Σέρβοι της Κροατίας έφυγαν έχασαν το δικαίωμα στην περιουσία τους. Με βάση τη δίωξη τόσο πολλών πολιτών της Σερβίας μπορεί να ειπωθεί ότι η κροατική κυβέρνηση διέπραξε εθνική κάθαρση των Σέρβων. Η πλειοψηφία των Σέρβων κατοίκων κατέφυγαν στην τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και την Δημοκρατία της Σερβίας.

Κατάλογος των Προέδρων της Κράινα 
 Μίλαν Μπάμπιτς, 19 Δεκεμβρίου 1991 - 16 Φεβρουαρίου 1992
 Μίλε Πάσπαλι, 16 Φεβρουαρίου 1992 - 26 Φεβρουαρίου 1992
 Γκόραν Χάτζιτς, 26 Φεβρουαρίου 1992 - 25 Ιανουαρίου 1994
 Μίλαν Μάρτιτς, 25 Ιανουαρίου 1994 - 7 Αυγούστου 1995

Κατάλογος των αρχηγών κυβερνήσεων της Κράινα - Πρωθυπουργοί
 Μίλαν Μπάμπιτς, 30 Απριλίου 1991 - 19 Δεκεμβρίου 1991)
 Ντούσαν Βιεστίτσα, 19 Δεκεμβρίου 1991 - 26 Φεβρουαρίου 1992)
 Ζντράβκο Ζέκεβιτς, 26 Φεβρουαρίου 1992 - 21 Απριλίου 1993)
 Τζιόρτζε Μπιέγκοβιτς, 21 Απριλίου 1993 - 17  Μαρτίου 1994)
 Μπόρισλαβ Μίκελιτς, 17 Μαρτίου 1994 - 27 Ιουλίου 1995)
 Μίλαν Μπάμπιτς, 27 Ιουλίου 1995 - 7 Αυγούστου 1995

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 
Σερβικη Κραινα
Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη
Living Things (άλμπουμ)

To "Living Things" είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της αμερικάνικης ροκ μπάντας Linkin Park. Κυκλοφόρησε στις 20 Ιουνίου 2012 από την Warner Bros. Records και την Machine Shop Recordings. Κυκλοφόρησε πρώτα στην Ιαπωνία και αργότερα μέσα στην εβδομάδα κυκλοφόρησε στον υπόλοιπο κόσμο. Παραγωγοί ήταν ο πρώτος τραγουδιστής της μπάντας Mike Shinoda και ο Ρικ Ρούμπιν. Οι δύο είχαν συνεργαστεί και στα δύο προηγούμενα άλμπουμ της μπάντας "Minutes to Midnight" (2007) και "A Thousand Suns" (2010).

Η μπάντα δήλωσε ότι για το "Living Things" συνδύασε στοιχεία από τα προηγούμενα άλμπουμ με σκοπό να δημιουργήσει ένα νέο ήχο.  Δήλωσαν επίσης ότι επιτέλους ένοιωθαν οικεία και χαλαρά μετά από χρόνια πειραματισμού, πειραματισμός που τους οδήγησε στα δύο προηγούμενα τους άλμπουμ "Minutes to Midnight" και "A Thousand Suns". Το όνομα "Living Things" επιλέχτηκε ως το όνομα του άλμπουμ γιατί το άλμπουμ "είναι πιο προσωπικό" (από τα προηγούμενα).

Το κύριο single του άλμπουμ, "Burn It Down", κυκλοφόρησε στο ράδιο, καθώς και στο ίντερνετ, στις 16 Απριλίου 2012. Το "Living Things" ντεμπούταρε στο #1 του Billboard 200. 223.000 αντίτυπα πουλήθηκαν την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας μόνο στις ΗΠΑ.

Κομμάτια

Επιπλέον τραγούδια 

Ιαπωνία:

Αυστραλία (Tour Edition):

Επιπλέον DVD (Live at Admiralspalast, Berlin, Germany):

Living Things Remix:

Acapellas και ορχηστρικά:

Προσωπικό 
 Chester Bennington – φωνή
 Rob Bourdon – ντραμς
 Brad Delson – κιθάρα, φωνητικά, επιπλέον φωνητικά στο "Until It Breaks", συνθεσάιζερ στο "Burn It Down", sampler στα "Lies Greed Misery", "Castle of Glass" και "Victimized", ακουστική κιθάρα στο "Castle of Glass"
 Dave "Phoenix" Farrell – μπάσο, φωνητικά, sampler στα "Lost in the Echo", "Lies Greed Misery" και στο "Victimized"
 Joe Hahn – turntables, samples, προγραμματισμός, φωνητικά, καλλιτεχνικός διευθυντής
 Mike Shinoda – φωνή, ρυθμική κιθάρα, αρμόνιο, πιάνο, συνθεσάιζερ, έγχορδα και κόρνο στο "Castle of Glass", παραγωγός, μηχανικός, καλλιτεχνικός διευθυντής
 Owen Pallett – έγχορδα στο "I'll Be Gone"
 Rick Rubin – παραγωγός
 Ethan Mates – μηχανικός
 Andrew Hayes – βοηθός, μηχανικός, editor
 Brad Delson – επιπλέον παραγωγός
 Jerry Johnson – τεχνικός ντραμς
 Ryan DeMarti – συντονιστής παραγωγής, συντονιστής A&R 
 Manny Marroquin – μίξινγκ (βοηθοί: Chris Galland και Del Bowers)
 Brian Gardner – mastering
 Rob Cavallo – A&R
 Liza Jospeph – συντονιστής A&R 
 Peter Standish – διευθυντής μάρκετινγκ
 Brandon Parvini – artwork, καλλιτεχνικός διευθυντής
 The Uprising Creative – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο
 Frank Maddocks – σχέδιο του λογότυπου των Linkin Park

Κριτικές

Θέσεις στα τσάρτς

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Η κριτική του Rocking.gr
 Η κριτική του Rockway.gr

Άλμπουμ του 2012
Δισκογραφία των Linkin Park
Μουσταφά Ρεσίτ Πασάς

Ο Μουσταφά Ρεσίτ Πασάς (Mustafa Reşit Paşa) ήταν Τούρκος πολιτικός και διπλωμάτης, και ο αρχιτέκτονας των Οθωμανικών Μεταρρυθμίσεων, γνωστών ως Τανζιμάτ.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1779 και ασχολήθηκε με την πολιτική σε νεαρή ηλικία, με αποτέλεσμα να αναρριχηθεί γρήγορα τα δημόσια αξιώματα και να γίνει Πρέσβης της Υψηλής Πύλης στο Παρίσι (1834), Λονδίνο (1836), Υπουργός Εξωτερικών (1837), και πάλι Πρέσβης στο Λονδίνο (1838) και το Παρίσι (1841). Το 1843 διορίστηκε Βαλής της Ανδριανούπολης (Κυβερνήτης), αν και επέστρεψε ως Πρέσβης στο Παρίσι την ίδια χρονιά. Μεταξύ των ετών 1845 και 1857 διορίστηκε έξι φορές Μεγάλος Βεζίρης. 

Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες του καιρού του, και γεννημένος επαναστάτης που πίστευε στην αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό της Οθωμανικης Αυκρατορίας. 

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Ιανουαρίου του 1858.

Υπήρξε φίλος και προστάτης του Εθνικού Ευεργέτη Σαράντη Αρχιγένη.

Οθωμανοί πολιτικοί
Οθωμανοί διπλωμάτες
Ίσα Τσελεμπή

Ο Ίσα Τσελεμπή (τουρκικά: İsa Çelebi) (1380-1406) ήταν γιος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Α΄ και αδελφός του Μουσά Τσελεμπή και του Μεχμέτ Α΄. Ο Ίσα τσελεμπή ήταν ο πρώτος συνκυβερνήτης της Προύσσας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο τίτλος Τσελεμπί σημαίνει διοικητής.

Βιογραφία

Ο Ίσα γεννήθηκε το 1380 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος της Ντεβλέτσαχ Χατούν. Ο Ίσα Τσελεμπή εργαζόταν ως σύμβουλος του κυβερνήτη της Αττάλειας. Ο Ίσα αγωνίστηκε στην μάχη της Άγκυρας το 1402 μαζί με τον πατέρα του. Μετά την ήττα του στρατού και την αιχμαλώτιση του Βαγιαζήτ ο Ίσα έφυγε και πήγε στη Μικρά Ασία. Το 1403, αφού έμαθε για τον θάνατο του πατέρα του, άρχισε να παλεύει για τον θρόνο εναντίον των αδερφών του Μουσά Τσελεμπή, Μεχμέτ Α΄, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και Μουσταφά Τσελεμπή. Πάλεψε με τον Μουσά για τον έλεγχο της Προύσας, που ήταν πρωτεύουσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αφού τον νίκησε πήρε ένα κομμάτι της περιοχής της Προύσας. Ωστόσο η Ρούμελη ανήκε στον αδερφό του τον Σουλεϊμάν και το ανατολικό μέρος της Ανατολίας (Μικράς Ασίας) στον Μεχμέτ Α΄. Ο Ίσα υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τον Μανουήλ Β΄. Το 1405 ο Ίσα νικήθηκε από τον αδελφό του Μεχμέτ και αργότερα πήγε στον άλλο αδελφό του στην Ρούμελη. Ο Ίσα σκοτώθηκε το 1406 από αντάρτες στο Εσκή Σεχίρ.

Μετά τον θάνατό του

Οι διαμάχες συνεχίστηκαν μέχρι το 1413 όπου ο Μεχμέτ Α΄ κατάφερε και έγινε σουλτάνος μετά την ήττα του Μουσά. Όμως ο Μουσταφά Τσελεμπή, που είχε ξεφύγει, επέστρεψε και έκανε δύο αποτυχημένες εξεγέρσεις, την πρώτη το 1416 και τη δεύτερη το 1421 εναντίον του ανεψιού του Μουράτ Β΄.

Οθωμανοί Σουλτάνοι
Δουκάτο της Μπουκοβίνα

Το Δουκάτο της Μπουκοβίνα (γερμανικά: Herzogtum Bukowina) ήταν ένα από τα συστατικά κρατίδια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε την σημερινή περιοχή της Μπουκοβίνα που είναι μοιρασμένη ανάμεσα στην Ουγγαρία και την Ρουμανία. Είχε έκταση 10.442 χλμ2, ήταν ορεινή περιοχή, και διοικητική της έδρα ήταν η πόλη Τσέρνοβιτς.

Δημιουργήθηκε το 1849 σαν ειδική γη του στέμματος της αυστριακής μοναρχίας. Το 1780 είχε 79.500 κατοίκους, το 1890 είχε 646.591, το 1900 είχε 730.195 και το 1910 είχε 800.198 κατοίκους. Το 1910 αναφέρονται ότι ζούσαν στο Δουκάτο 13 διαφορετικές εθνότητες. Είχε δικό της κοινοβούλιο με 31 μέλη.

Το 1915 το δουκάτο καταργήθηκε και καταλήφθηκε από τον Ρωσικό στρατό και το 1919 από τους Ρουμάνους. Το 1944 χωρίστηκε ανάμεσα σε Ουγγαρία και Ρουμανία.

Παραπομπές 

Δουκάτο της Μπουκοβίνα
Διοικητικές διαιρέσεις της Αυστροουγγαρίας
Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας
Μεσαιωνική Ουγγαρία
Μεσαιωνική Ρουμανία
Πρώην κράτη της Ευρώπης
Ρέιτσελ Κάρσον

Η Ρέιτσελ Λουίζ Κάρσον (Rachel Louise Carson, 27 Μαΐου 1907 - 14 Απριλίου 1964) ήταν Αμερικανίδα θαλάσσια βιολόγος, περιβαλλοντολόγος και συγγραφέας. Μέσα από τα βιβλία της, με σημαντικότερο τη Σιωπηλή Άνοιξη, θεωρείται ότι έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη του παγκόσμιου περιβαλλοντικού κινήματος.

Βιογραφία 
Η Κάρσον γεννήθηκε το 1907 στο Σπρίγνκντεηλ της Πενσυλβάνια και ξεκίνησε την καριέρα της ως θαλάσσια βιολόγος στο Γραφείο Αλιευμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έγινε συγγραφέας πλήρους απασχόλησης τη δεκαετία του 1950. Το βιβλίο που εξέδωσε το 1951, το The Sea Around Us (Η Θάλασσα Γύρω Μας) κέρδισε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ ως αναγνώριση για την χαρισματική γραφής της. Επιπλέον μέσω του βραβείου εξασφάλισε και οικονομική σταθερότητα. Το επόμενο βιβλίο της, The Edge of the Sea (Η Άκρη της Θάλασσας) και η επανέκδοση του πρώτου της βιβλίου, Under the Sea Wind (Κάτω από το Θαλάσσιο Άνεμο) έγιναν επίσης μπεστ-σέλλερ. Και τα τρία βιβλία εξετάζουν τη ζωή στον Ωκεανό από την παραλία μέχρι τα βαθύτερα σημεία.

Στο τέλος της δεκαετίας του 1950, η Κάρσον έστρεψε την προσοχή στο περιβάλλον και πιο συγκεκριμένα στα προβλήματα που πίστευε ότι οφείλονταν στα συνθετικά εντομοκτόνα. Το 1962 εξέδωσε υπό αυτό το πρίσμα το βιβλίο Σιωπηλή Άνοιξη (Silent Spring), στο οποίο παρουσιάζει με λεπτομέρειες τη συστηματική δηλητηρίαση του περιβάλλοντος και υποστηρίζει ότι τα εντομοκτόνα μέσω της συσσώρευσής τους στην τροφική αλυσίδα βλάπτουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Συγκεκριμένα υποστήριζε πως αν εξαιρεθεί το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού πολέμου, η μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα είναι η ρύπανση του ανθρώπινου περιβάλλοντος.

Το βιβλίο έγειρε ανησυχίες για το περιβάλλον σε μεγάλη μερίδα της αμερικανικής κοινωνίας και οδήγησε στην αλλαγή της εθνικής πολιτικής των ΗΠΑ για τη χρήση εντομοκτόνων που περιλάμβανε την απαγόρευση του DDT και άλλων εντομοκτόνων, ενώ αποτέλεσε έμπνευση για το περιβαλλοντικό κίνημα που οδήγησε στη δημιουργία της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ.

Η Κάρσον απεβίωσε τον Απρίλιο του 1964 στο Σίλβερ Σπρινγκ του Μέριλαντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανοί συγγραφείς
Αμερικανίδες βιολόγοι
Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου

Η  Ευγενία Αρβανίτη-Πρεβεζάνου είναι Ελληνίδα πολιτικός, που είχε εκλεγεί βουλευτής Αττικής  το 2012  με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. 
Είναι επικοινωνιολόγος, ερευνήτρια και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Διεθνών Σχέσεων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ αποφοίτησε ως Αξιωματικός Πλοίαρχος - Αρχηγός Τάξης Γυναικών, Α.Δ.Σ.Ε.Ν. Ασπροπύργου. Έχει εκπαιδευτεί στην διαχείριση κινδύνων και κρίσεων & στηρίζει την προώθηση αναπτυξιακών, εργασιακών και μεταναστευτικών πολιτικών καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 ήταν υποψήφια Βουλευτής Αττικής με το ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ., αλλά δεν εξελέγη. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές 2010 ήταν υποψήφια σύμβουλος για την Περιφέρεια Αττικής με τον συνδυασμό «Αττικής Οδός». 

Στις 2 Απριλίου 2012 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το κόμμα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού για να συστρατευθεί με το Κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων όπου στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εξελέγη Βουλευτής Αττικής. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 ήταν υποψήφια Βουλευτής με το κίνημα των Ανεξάρτητων Ελλήνων στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, δεν κατάφερε όμως να εκλεγεί. Στις Βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 τοποθετήθηκε στην 5η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Ορίσθηκε αναπληρωτής Τομεάρχης Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων με κύριο μέλημα την διατήρηση της πολιτιστικής Κληρονομιά με την ίδρυση "Εθνικού Μουσείου Αεροναυτικής και Διαστήματος Ελλάδος".

Είναι μέλος της Ενωσης τ. Βουλευτών - Ευρωβουλευτών .

Βιβλία - Μονογραφίες 
2003        ISBN 978-960-8228-43-6 «ΝΕΑ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ για Υγιεινή και Διαιτητική Διατροφή»
 
2008        ISBN 978-618-82177-1-3 «ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΑΠΕΙΛΗ - Ο εχθρός μέσα στο σπίτι μας» 

2009        ISBN 978-618-82177-0-6 «Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» 

2010        ISBN 978-618-82177-3-7 «συν-ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, μηχανισμός για ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ»

2011        ISBN 978-618-82177-2-0 «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ και ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ - Η πολιτική άμυνα των ενόπλων Δυνάμεων» 

2014        ISBN 978-618-82177-4-4 «ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΊΗΣΗΣ - Από την Αθηναϊκή Δημοκρατία στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση»

2019        «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία)»

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπικός κόμβος
 Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ)

Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες
Βουλευτές Αττικής
Πολιτικοί Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού
Ιστρών έθνος

To Ιστρών έθνος υπήρξε αρχαίο έθνος, που κατοικούσε στην χερσόνησο Ίστρια της σημερινής Κροατίας. Η χώρα τους καταλύθηκε το 177 π.Χ. από τους Ρωμαίους και εντάχθηκε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Ιστορική ανσδρομή
Το ιστρών έθνος συνόρευαν με τους αρχαίους Έλληνες. Γειτόνευαν με μεθοριακά ελληνικά εμπορικά κέντρα, την Αίγιδα (στην σημερινή Κόπερ), Εμονία (στο σημερινό Νόβιγκραντ). Είχαν στενές εμπορικές σχέσεις με τους Έλληνες, όπως δείχνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα. Τον 5ο με 4ο αιώνα π.Χ. οι Κέλτες εισέβαλαν στην Ίστρια, αλλά αποκρούστηκαν, ή αφομοιώθηκαν απο τους ντόπιους, αφού ο πολιτισμός των Ιστρίων έμιενε ανεπιρέαστος.
Στο δεύτερο ήμυσι του 30 αιώνα π.Χ. οι Ίστριοι αναφέρονται στην ιστορία, καθώς οι Ρωμαίοι επεκτείνονται στην ανατολική Μεσόγειο. Οι κλασσικοί συγγραφείς χαρακτηρίζουν τους Ιστρίους ως ικανούς ναυτικούς και τρομερούς πειρατές. Οι Ίστριοι πολέμησαν κατά των Ρωμαίων, αλλά αποκρούστηκαν επανηλημένα. Οι Ρωμαίοι αναφέρουν τον βασιλιά των Ιστρίων, Αίπουλο, χαρακτηρίζοντάς τον ως άγριο, σκληρό πολεμιστή. Πολλοί από τους κατοίκους σκλαβώθηκαν και πουλήθηκαν δούλοι.

Αρχαίοι πολιτισμοί