joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φουρνές Χανίων

Ο Φουρνές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη, και είναι πλούσιο σε βλάστηση (κυρίως πορτοκαλιές, ελιές και πλατάνια). Νότια απο το χωριό βρίσκονται τα Λευκά Όρη.

Κοινότητα Φουρνέ 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Φουρνέ έχει 576 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Φραγκάκη.

Κοινοτάρχες Φουρνέ 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φουρνέ.

Ιστορία 
Το 1941 οι Γερμανοί εκτέλεσαν 145 άνδρες και δύο γυναίκες ως αντίποινα για την αντίσταση των Κρητικών στη μάχη της Κρήτης από τα χωριά Αλικιανός, Φουρνές και Σκινές, με τους περισσότερους να ήταν από τον Φουρνέ.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Βιλφρέδος Β΄ της Βαρκελώνης

Ο Βιλφρέδος Β΄ Μπορέλ, (Καταλανικά. Guifré II Borrell, ,  (874 - 911) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνας και της Οσόνας (897 - 911).

Βιογραφία

Ήταν γιος του Βιλφρέδου Α΄ του δασύτριχου, κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Ουρζέλ & Σερδάνια και της Γκουινεδίλδα, κόρης τού Βαλδουίνου Α΄ τού σιδηρόχειρα πρώτου κόμη της Φλάνδρας.

Όταν το 897 απεβίωσε ο πατέρας του η ιδιοκτησία διαιρέθηκε: ο Βιλφρέδος Β΄ έλαβε τη Βαρκελώνη, Ζιρόνα, Οσόνα, ο Σουνιφρέδος Β΄ έλαβε το Ουρζέλ, ο Μιρό Β΄ τη Σερδάνια και ο Σουνυέρ βοηθούσε στη διακυβέρνηση των κομητειών του Βιλφρέδου Β΄. Το 911 απεβίωσε ο Βιλφρέδος Β΄ και τάφηκε στη μονή Σαντ Πάου ντελ Καμπ της Βαρκελώνης. Εκτελεστής της διαθήκης του ήταν ο Ιδαλγουέρ επίσκοπος του Μπικ: τον Βιλφρέδο Β΄ διαδέχθηκε ο Σουνυέρ στις κομητείες της Βαρκελώνης, Ζιρόνας και Οσόνας.

Πηγές

La família catalana dels comtes de Carcassona. Genealogia de Guifré el Pilós dins d’Els primers comtes Catalans. Barcelona, Ediciones Vicens Vives, 1958. Pages 13–29.

Οίκος της Βαρκελώνης
Γιάκομπ Ίνγεμπριγκτσεν

Ο Γιάκομπ Ίνγεμπριγκτσεν (γενν. 19 Σεπτεμβρίου 2000) είναι Νορβηγός δρομέας μεσαίων-μεγάλων αποστάσεων, χρυσός Ολυμπιονίκης το 2021 στο Τόκιο. Είναι πρωταθλητής Ευρώπης στα 1.500 μ και στα 5.000 μ.

Αθλητική καριέρα 
Στα 17 του χρόνια, ο Ίνγεμπριγκτσεν έχει κατακτήσει δύο Ευρωπαϊκούς τίτλους. Συγκεκριμένα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στο Βερολίνο κατάφερε να κερδίσει στα 1500 μέτρα με επίδοση 3:38.10. Στα 5000 μέτρα, με επίδοση 13:17.06 κατάφερε να επαναλάβει την νίκη του και να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο. 

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κ-20 2018 στο Τάμπερε ο 17χρονος Νορβηγός κέρδισε αργυρό στα 1500 μέτρα και χάλκινο στα 5000 μέτρα.

Παραπομπές 

Νορβηγοί αθλητές του στίβου
Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αρματολικό Τρικάλων

Το Αρματολικό είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Νεράιδας, του δήμου Πύλης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.  
Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Μπούκουρο.

Γεωγραφία
Το Αρματολικό είναι πεδινό χωριό στο δυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται στις ανατολικές κλιτύς της κορυφής «Μύτικας» (1.976 μ.) των Τζουμέρκων και δίπλα στη δυτική όχθη του Αχελώου, πάνω στην επαρχιακή οδό Περτουλίου-Άρτας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 870 (814-948 ακραία σημεία). Το χωριό απέχει 69 χλμ. περίπου Δ. ΝΔ. των Τρικάλων.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρματολικού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,700 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γράβος, Λεφαίικα και Σκλήθρα.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μπούκουρο και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοθωνίων του νομού Τρικάλων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αρματωλικό και το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αρματολικό. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρματολικού και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεράιδας. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεράιδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Πύλης.

Γενικά στοιχεία
Η παλαιά ονομασία του οικισμού, Μπούκουρο ή Μπώκωρη, σημαίνει στα τούρκικα "όμορφος τόπος", στα ρουμάνικα "χωριό βοσκού" και στα σλαβικά "τόπος βοερός". Το παλαιό χωριό, χτισμένο στην τοποθεσία Αμπέλια, καταστράφηκε πιθανόν κατά το 12ο αιιώνα από Σταυροφόρους. Άλλες αιτίες καταστροφής ήταν οι επιδρομές Σλάβων ή σεισμοί. Κατά την Τουρκοκρατία άτομα ή ομάδες κυνηγημένα από τους Τούρκους έφευγαν από τη Θεσσαλία - Ήπειρο - Αιτωλοακαρνανία και έβρισκαν καταφύγιο στο σημερινό χωριό.

Αξιοθέατα
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο νότιο τμήμα του οικισμού
Το παρεκκλήσι του Αγίου Φανουρίου, στο ανατολικό τμήμα του οικισμού
Ο νερόμυλος κοντά στην πλατεία του οικισμού
Η γέφυρα του Αλεξίου και οι αμμώδεις όχθες του Αχελώου, όπου διοργανώνονται εκδηλώσεις

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.mariailiaki.gr/13604-%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%8C-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%8C-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%BB/
 https://www.facebook.com/groups/mpoykoyro/
https://www.youtube.com/watch?v=Ty3hvu2I33c

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Πύλης
Πόντε Μοράντι

Η Πόντε Μοράντι («Γέφυρα Μοράντι», ιταλικά: Ponte Morandi), γνωστή και ως οδογέφυρα Πολτσεβέρα (ιταλικά: Viadotto Polcevera), ήταν οδογέφυρα στον αυτοκινητόδρομο Α10 της Ιταλίας. Διέσχιζε το ρέμα Πολτσεβέρα μεταξύ των περιοχών Σαμπιερνταρένα και Κορνιλιάνο στη Γένοβα. Η γέφυρα χτίστηκε το 1967 και πήρε το όνομά της από τον σχεδιαστή Ρικάρντο Μοράντι. Εν μέρει κατέρρευσε στις 14 Αυγούστου 2018, σκοτώνοντας 43 άτομα.

Παραπομπές

Κτίρια και κατασκευές στη Γένοβα
Γέφυρες στην Ιταλία
Ραδούλφ της Μπεζαλού

O Ραδούλφ, καταλ. Radulf  (απεβ. 920) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης της Μπεζαλού.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Σουνιφρέδου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Σερδάνια, Ουρζέλ & Κονφλάν και της Ερμεσένδε των Μπελλονιδών, κόρης του Μπέλλο κόμη της Καρκασσόν.

Αδέλφια του ήταν ο Βιλφρέδος Α΄  ο δασύτριχος κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Σερδάνια & Ουρζέλ και ο Μιρό Α΄ κόμης τού Κονφλάν.

Το 878 ο Βιλφρέδος Α΄ διαχώρισε την επαρχία της Μπεζαλού από τη Ζιρόνα και τη χορήγησε ως κομητεία στον μικρότερο αδελφό του Ραδούλφ, με τον όρο ότι θα την επέστρεφε στους γιους του Βιλφρέδου Α΄. Έτσι όταν το 920 απεβίωσε ο Ραδούλφ, τον διαδέχθηκε ο Μιρό Β΄ ο νεότερος, γιος του Βιλφρέδου Α΄.

Πηγές
  A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965), Ch. 6, note 9

Οίκος της Βαρκελώνης
Μιρό Α΄ ο Πρεσβύτερος

Ο Μιρό Α΄ ο Πρεσβύτερος, (καταλαν. Miró el Vell ,απεβ. 896) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης του Κονφλάν (870-896) και της Ρουσσιγιόν (878-896).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σούνιφρεδου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οσόνας, Σερδάνιας, Ουρζέλ, Κονφλάν και της Ερμεσένδε των Μπελλονιδών, κόρης του Μπελλό κόμη της Καρκασσόν.

Αδέλφια του ήταν ο Βιλφρέδος Α΄ ο δασύτριχος κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οσόνας, Σερδάνιας και ο Ροδόλφος κόμης της Μπεσαλού (μέρους της Ζιρόνας).

Το 870 ο Μιρό Α΄ έλαβε την κομητεία τού Κονφλάν από τον θείο του Σολομώντα Α΄ κόμη της Σερδάνια & Ουρζέλ είτε άμεσα από αυτόν, είτε δια μέσου του Βιλφρέδου Α΄, που αφού έγινε κόμης των περιοχών τις απέδωσε στον Μιρό Α΄. Το 876 εξεγέρθηκε ενάντια στον Βερνάρδο μαρκήσιο της Γοτθίας και εισέβαλε στη Ρουσσιγιόν με τη βοήθεια τού αδελφού του και του Λινδόι υποκόμη της Ναρμπόν. Το 878, αν και καταδικάστηκε για την εισβολή αυτή από τον πάπα Ιωάννη Η΄, τού επικυρώθηκε η νέα του κατάκτηση από τον Λουδοβίκο Β΄ της Γαλλίας. Ήταν προστάτης της μονής τού Σαιντ Ανδρέα της Εϊξαλάδα και τού Σαιντ Μικαέλ της Κουιξά.

Ο Μιρό απεβίωσε το 896 και η κομητεία της Ρουσσιγιόν πέρασε στον γαμπρό του Βενκιόν υπό την επίβλεψη τού Σουνυέρ Β΄, πατέρα του Βενκιόν. Το Κονφλάν και οι εσωτερικές κομητείες της Γοτθίας, που είχαν συνδεθεί πριν με τη Ρουσσιγιόν (Βαγιεσπίρ, Καπκίρ, Φενογιέδα), πέρασαν στον Βιλφρέδο Α΄ και όταν αυτός απεβίωσε στον γιο του Μιρό Β΄ τον νεότερο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουίξολ και είχε τέκνο:
 Γκοδλάνα, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Βενκιόν των Μπελλονιδών κόμη του Εμπούριες (Εμπόριο), γιο τού Σουνυέρ Β΄ κόμη του Εμπούριες.

Πηγές
 A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965), Ch. 6, note 9

Οίκος της Βαρκελώνης
FIFA 18

Το FIFA 18 είναι ένα βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ποδοσφαίρου στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών FIFA, αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Electronic Arts (EA) και κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 29 Σεπτεμβρίου 2017 για Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One και Nintendo Switch. Είναι η 25η εγκατάσταση στη σειρά FIFA. Ο επιθετικός της Ρεάλ Μαδρίτης, Cristiano Ronaldo κοσμεί το εξώφυλλο της κανονικής έκδοσης. Ο Ronaldo Nazario κοσμεί την Icon έκδοση του παιχνιδιού.

Το FIFA 18 είναι η δεύερη εγκατάσταση που χρησιμοποιεί ως game engine το Frostbite 3, αν και κάποιες εκδόσεις του παιχνιδιού χρησιμοποιούν διαφορετικό game engine. Οι εκδόσεις για PlayStation 4, Microsoft Windows και Xbox One περιλαμβάνουν τη συνέχεια του “The Journey” (ελληνικά: «Το Ταξίδι»), μια λειτουργία βασισμένη στην ιστορία που ήταν στο FIFA 17, με τίτλο “The Journey: Hunter Returns” (ελληνικά: «Το Ταξίδι: Ο Hunter Επιστρέφει». Οι δε εκδόσεις για PlayStation 3 και Xbox 360, γνωστές ως FIFA 18: Legacy Edition, δεν περιέχουν κάποια νέα αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού (gameplay), πέρα από ενημερωμένες εμφανίσεις και ομάδες.

Τρόπος παιχνιδιού 
Το FIFA 18 είναι ένα παιχνίδι που προσομοιώνει ομοσπονδιακό ποδόσφαιρο (association football). Το παιχνίδι παρουσιάζει 52 πλήρως αδειοθετημένα στάδια από 12 χώρες, συν 30 γενικά γήπεδα, δηλαδή συνολικά 82, συμπεριλαμβανόμενου των 20 σταδίων της Premier League που ενσωματόνονται στη σειρά. Ο σχολιασμός παρέχεται για άλλη μία φορά από τους Martin Tyler και Alan Smith μαζί με τον Alan MclNally (ενημερώσεις για αποτελέσματα στο παιχνίδι), τον Geoff Shreeves (αναφορές τραυματισμών) και τον Mike West (τελικά αποτελέσματα).

Το FIFA 18 Ulimate Team Icons, η νέα έκδοση του παλιού Legends είναι διαθέσιμη στις εκδόσεις του παιχνιδιού για PlayStation 4, Xbox One και Η/Υ (PC). Ο Diego Maradona προστέθηκε ως Icon (θρύλος) στο Ultimate Team, μαζί με τους βραζιλιάνους αστέρες, Pelé,          Ronaldo, Ronaldinho και Roberto Carlos, τον ρώσσο πορτιέρη Lev Yashin και τον γάλλο σταρ Thierry Henry .

Στο FIFA 18 προστίθεται η τρίτη κατηγορία της γερμανικής Bundesliga, 3. Liga. Επίσης, προστίθεται η εθνική ανδρών Ισλανδίας και Σαουδικής Αραβίας, οι εθνικές ανδρών και γυναικών της Νέας Ζηλανδίας και έχει ξανά την τούρκικη Super League, αφού η EA ανανέωσε την άδεια μαζί τους.

Η EA Sports εισήγαγε  τις «Γρήγορες Αλλαγές» (Quick Subs) στο FIFA 18, όπου ο παίχτης μπορεί να κάνει αλλαγή όταν η μπάλα βγει εκτός αγωνιστικού χώρου. Επίσης, στη «Λειτουργία Καριέρας» (Career Mode), οι παίχτες μπορούν να παρακολουθούν διαδραστικά τις διαπραγματεύσεις μεταγραφών να συμβαίνουν και μπορούν ακόμη να δουν τα καινούρια τους αποκτήματα να αποκαλύπτονται μέσω κομμένων σκηνών (cutscenes).

Βιντεοπαιχνίδια του 2017
Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού
Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts
Αντρέ Σίλβα

Ο Αντρέ Μιγκέλ Βαλέντε ντα Σίλβα (πορτογαλικά: André Miguel Valente da Silva, 6 Νοεμβρίου 1995) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Λειψία.

 Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Καριέρα σε συλλόγους
Άρχισε την καριέρα του στη Σαλγκέιρος, όπου πήρε μεταγραφή σε ακόμα τρεις ομάδες ως νέος μέχρι να πάει στην Πόρτο και να υπογράψει επαγγελματικό επίπεδο. Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα τα έκανε με την Πόρτο Β, όπου έμεινε για τρία χρόνια, ώσπου η Πόρτο τον ανέβασε στο κανονικό επίπεδο της πορτογαλικής ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2017 έφυγε για την Ιταλία για λογαριασμό της Μίλαν. Η μεταγραφή έφτασε τα 38 εκατομμύρια ευρώ, όπως δημοσίευσε ο ιταλικός τύπος.

Το καλοκαίρι του 2018 πήγε δανεικός στη Σεβίλλη, όπου κατάφερε να βάλει τρία γκολ σε ένα ματς στην 4–1 νίκη της ομάδας του εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο.

Το επόμενο καλοκαίρι παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης.

Στις 3 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε με πενταετές συμβόλαιο από τη Λειψία, η οποία τον απέκτησε από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης κάνοντας χρήση της ειδικής ρήτρας αποχώρησης του συμβολαίου του.

Διεθνής καριέρα 
Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Συμμετείχε, επίσης, στο Μουντιάλ του 2018 στη Ρωσία, ωστόσο δεν κατάφερε να πετύχει κάποιο γκολ.

Παραπομπές 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Σαλγκέιρος
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κυνηγός Ευρυτανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κυνηγός

Ο Κυνηγός είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας που βρίσκεται στα δυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία. Απέχει 82,5 χλμ. νοτιοδυτικά από το Καρπενήσι μέσω της γέφυρας της λίμνης Κρεμαστών και 45 χλμ. βορειοανατολικά από το Αγρίνιο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2001 και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Προυσού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Σταυροχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σταυροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κυνηγός: Το άγνωστο πέρασμα από Αιτωλοακαρνανία σε Ευρυτανία 

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Προυσού
Νέα Ελληνική Ορμή

Η Νέα Ελληνική Ορμή (Ν.Ε.Ο.) είναι κεντροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2018. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι η πρώην  βουλευτής Κατερίνα Παπακώστα.

Ιστορικό
Ήδη, λίγους μήνες μετά τη διαγραφή της από τη Νέα Δημοκρατία, η Κατερίνα Παπακώστα είχε προαναγγείλει την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, στον οποίον θα συμμετείχαν και άλλα στελέχη που είχαν απομακρυνθεί από τη Νέα Δημοκρατία, όπως ο Ευάγγελος Αντώναρος και ο Νίκος Καραχάλιος.

Τον Απρίλιο του 2018, η Κατερίνα Παπακώστα, σε τηλεοπτική της συνέντευξη, επιβεβαίωσε τις φήμες και ανακοίνωσε την ονομασία του πολιτικού φορέα. Τελικά, η Νέα Ελληνική Ορμή, ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 2018, με την κατάθεση στον Άρειο Πάγο της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος, από την Κατερίνα Παπακώστα.

Από τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η Νέα Ελληνική Ορμή, δια της προέδρου του, συμμετείχε στην κυβέρνηση Τσίπρα,  

Στις ευρωεκλογές του 2019 η Νέα Ελληνική Ορμή κατήλθε αυτόνομα , συγκεντρώνοντας πανελλαδικά ποσοστό της τάξεως του 0,22%, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους υποστήριξε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με την συμμετοχή στελεχών του κόμματος, μεταξύ των οποίων και της ίδιας της προέδρου, στα ψηφοδέλτιά του.

Έκτοτε το κόμμα κινείται αυτόνομα, χωρίς να έχει ωστόσο αναπτύξει αξιόλογη δράση.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Έμβλημα
Το έμβλημα της Νέας Ελληνικής Ορμής αποτελείται από ένα μπλε κύκλο, που χωρίζεται κάθετα από μία κίτρινη λοξή γραμμή με λίγο πράσινο στο εσωτερικό της, ενώ το χρωματικό φάσμα συμπληρώνει μία οριζόντια κόκκινη γραμμή. Η σύνθεση παραπέμπει στο αρκτικόλεξο του κόμματος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
Ντιεπόλτ Α΄ του Γιάμνιτς

Ο Ντιεπόλτ/Θεοβάλδος Α΄, τσεχ. Děpolt, λατιν. Theobald (απεβ. Αύγουστος 1167) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν αντιβασιλιάς της Βοημίας  από το 1147.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βλαδισλάου Α΄ της Βοημίας και της Ριχέτσας, κόρης τού Ερρίκου Α΄ κόμη τού Μπεργκ.

Το 1145 ακολούθησε τους άλλους δούκες Κορράδο Β΄, Βρατίσλαο Β΄ τού Μπρνό και Όττο Γ΄ τού Ολομόουτς, όπου επιτέθηκαν στον Γίνντριχ Ζντικ επίσκοπο τού Ολομόουτς και τον έπαυσαν από την επισκοπή. Γι' αυτό ο Ντιεπόλντ αφορίστηκε· για εξιλέωση πήγε σε προσκύνημα στη Ρώμη.

Το 1147, ενώ ο πρεσβύτερος αδελφός του Βλαδίσλαος Β΄ της Βοημίας ακολούθησε τη Β΄ Σταυροφορία και έφθασε ως την Κωνσταντινούπολη, ο Νιεπόλντ κυβέρνησε τη Βοημία. Εξουσίασε με σιδηρά πυγμή και όταν ο εξάδελφός του Σομπιέσλαφ Β΄ προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία, τον συνέλαβε.

Έκανε γάμο με την κόρη τού Αλβέρτου τού λεγομένου η άρκτος κόμη τού Άνχαλτ και τον ακολούθησε στις εκστρατείες του. Το 1158 πήγε με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην Ιταλία και ήταν παρών στην πολιορκία τού Μιλάνου. Θα ήταν ο αρχηγός των αρκετών Βοημικών εκστρατειών, που ακολούθησαν στην Ιταλία. Το 1167 ήλθε μαζί του ο ανιψιός του Φρειδερίκος, όταν οδήγησε μία μεγάλη δύναμη εξ ονόματος τού Βλαδισλάου Β΄. Σε αυτήν πολλοί ευγενείς απεβίωσαν από λοιμό (πανώλη ή ελονοσία), όπως ο Ραϋνάλδος του Ντάσσελ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, ο Γουέλφος Ζ΄ μάργραβος της Τοσκάνης και ο ίδιος ο Ντιέπολντ Α΄ μεταξύ αυτών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1153 τη Γκέρτρουντε των Ασκάνια, κόρη τού Αλβέρτου μαργράβου τού Βρανδεμβούργου & δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
 Ντιεπόλντ/Θεοβάλδος Β΄ 1150-1190, ευγενής και Σταυροφόρος.
 Χέντβιχ.

Πηγές
 Wihoda, Martin (2015). Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity. Brill.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Βρατίσλαος Γ΄ της Βοημίας

Ο Βρατίσλαος Γ΄, λατιν. Bretislaus, τσεχ. Břetislav (απεβ. 15/19 Ιουνίου 1197) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1193-97) και πιο πριν επίσκοπος της Πράγας (1182-).

Βιογραφία
Ο Ερρίκος-Βρετίσλαος ήταν γιος τού Ερρίκου (γιου τού Βλαδισλάου Α΄ δούκα της Βοημίας) και της Μαργαρίτας.

Έπειτα από λαμπρές σπουδές στο Πανεπιστήμιο τού Παρισιού επέστρεψε στη Βοημία και ονομάστηκε κοσμήτορας τού Συλλόγου της βασιλικής των Αγ. Πέτρου & Παύλου στο Βυσιεχράτ. Το 1182 αποδέχθηκε τη διακονία από τα χέρια τού εξαδέλφου του Αδαλβέρτου Γ΄ αρχιεπισκόπου τού Ζάλτσμπουρκ. Εξελέγη τον Μάρτιο τού ίδιου έτους ως διάδοχος τού αποβιώσαντος Βαλεντίν επισκόπου της Πράγας και μετέβη στο Μάιντς για να λάβει την επικύρωση από τον Χριστιανό Α΄ αρχιεπίσκοπο της πόλης. Χειροτονήθηκε ιερέας τον Μάιο τού 1182 και στέφθηκε επίσκοπος την επόμενη ημέρα.

Ο Βρατίσλαος Γ΄ σύντομα συγκρούστηκε με τον Φρειδερίκο (αδελφό τού Αδαλβέρτου Γ΄), που έγινε δούκας της Βοημίας το 1178 και σφετερίστηκε διακριτές εξουσίες επί των εκκλησιαστικών ιδιοκτησιών. Το 1187 απευθύνθηκε επίσημα στον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας για τις παραβιάσεις τού δούκα. Ο βασιλιάς τον αναβάθμισε σε πρίγκιπα τού βασιλείου της Γερμανίας και τον έκανε υπόλογο μόνο στον βασιλιά. Αυτή η άμεσα στον βασιλιά υποτέλεια δεν διατηρήθηκε μετά από τον Βρατίσλαο Γ΄.

Πηγές
 Mahoney, William (2011). The History of the Czech Republic and Slovakia. ABC-CLIO. ISBN 978-0313363061.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Ντιεπόλτ Β΄

Ο Ντιεπόλτ/Θεοβάλδος Β΄, τσεχ. Děpolt IΙ, λατιν. Theobald II (δεκαετία τού 1150 - 21 Νοεμβρίου 1190) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν ευγενής και συμμετείχε στη Γ΄ Σταυροφορία.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ντιεπόλτ Β΄ αντιβασιλιά της Βοημίας και της Γκέρτρουντε των Ασκάνια, κόρης τού Αλβέρτου τού λεγομένου η άρκτος, μαργράβου τού Βρανδεμβούργου, δούκα της Σαξονίας και κόμη τού Άνχαλτ.

Αναφέρεται για πρώτα φορά έπειτα από την αποβίωσh τού πατέρα του. Είχε καλές σχέσεις με τον εξάδελφό του Φρειδερίκο δούκα της Βοημίας. Μετά το 1182 ήταν σε διαφωνία με τον Βρατίσλαο επίσκοπο της Πράγας (αδελφό τού Φρειδερίκου), που επέβαλε επιτίμιο σε τρεις περιοχές της επικράτειας τού Ντιεπόλτ Β΄. Το 1187 μετανάστευσε και επέστρεψε το 1189, όταν ο 3ος εξάδελφός του Κορράδος Β΄ έγινε ο νέος δούκας της Βοημίας.

Το 1189 ο Κορράδος Β΄ τον όρισε ηγέτη τού Βοημικού στρατού στην Γ΄ Σταυροφορία, της οποίας ηγέτης ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας. Ο στρατός ενώθηκε  με τους Σταυροφόρους στο Έστεργκομ της Ουγγαρίας. Πολλοί Βοημοί στρατιώτες ήταν φυλακισμένοι, που ελευθερώθηκαν για να συμμετάσχουν στην εκστρατεία. Οκτώ από αυτούς ήταν βίαιοι και λήστευαν, έτσι ο Φρειδερίκος Α΄ τους εκτέλεσε ήδη στη Σερβία. Όταν τον Ιούνιο τού 1190 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Α΄ στον ποταμό Καλύκανδο στον Ταύρου της Μ. Ασίας, ο Ντιεπόλτ Β΄ αποφάσισε να μείνει στους Αγ. Τόπους και να συνεχίσει υπό την ηγεσία τού γιού τού βασιλιά Φρειδερίκου ΣΤ΄ δούκα της Σουαβίας. Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Άκρας το φθινόπωρο 1190. Τον Νοέμβριο απεβίωσε από τραύμα από τη μάχη ή από επιδημία. Ο υπόλοιπος Βοημικός στρατός μάλλον τέθηκε υπό τον Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδέλα Ζμπυσλάβα των Πιαστ, κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ δούκα τού Βρότσλαφ και είχε τέκνα:
 Ντιεπόλτ Γ΄.
 Σομπιέσλαφ Α΄.
 Μπολέσλαος 1182/3-1241, ευγενής.

Πηγές
 "Děpolt II". Středověk (in Czech). Retrieved 22 June 2013.
 "Kalendárium: 21. listopadu 1190 – zemřel Děpold II., konec české účasti na třetí křížové výpravě". Svornost (in Czech). 21 November 2012. Archived from the original on 24 June 2013. Retrieved 22 June 2013.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Άλεξ Γουίλσον

Ο Άλεξ Γουίλσον (γενν. 19 Σεπτεμβρίου 1990) είναι πρώην Τζαμαϊκανός αθλητής του στίβου, που τώρα συμμετέχει εκπροσωπώντας την Ελβετία.

Σταδιοδρομία
Ο Γουίλσον πήρε τη μεταγραφή του από την Τζαμάικα στην Ελβετία το 2010. Εκείνη τη χρονιά πήγε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2010 στη Βαρκελώνη, όπου τερμάτισε στην 8η θέση στη 2η σειρά του 1ου γύρου στα 200 μέτρα, χωρίς να προκριθεί στον ημιτελικό.

Έχει το εθνικό ρεκόρ της Ελβετίας στα 100, 150 και 200 μέτρα.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 200 μέτρων.

Παραπομπές

 Website Alex Wilson

Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου
Ελβετοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Βλαδίσλαος Γ΄ της Βοημίας

Ο Βλαδίσλαος Γ΄, τσεχ. Vladislav ΙΙΙ (π. 1160 - 12 Αυγούστου 1222) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1197) και μάργραβος της Μοραβίας (1197-1222). Ήταν ο τελευταίος δούκας: τον εκτόπισε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ότακαρ Α΄, που από δούκας της Βοημίας κατάφερε να αναβαθμιστεί σε βασιλιάς της το 1198.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Βλαδισλάου Β΄ της Βοημίας και της Γιούντιτ/Ιουδήθ των Λουδοβικιδών, κόρης τού Λουδοβίκου Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας. Αμφιθαλής, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ότακαρ Α΄. Η Γιούντιτ ήταν η δεύτερη σύζυγος τού πατέρα του, ο οποίος από τον πρώτο του γάμο είχε γιους τον Φρειδερίκο, τον Σβιατοπλούκ και τον Αδαλβέρτο Γ΄.

Γεννήθηκε σε μία ταραγμένη εποχή: ο πατέρας του είχε μία άστατη σχέση με τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, που είχε τραγική κατάληξη. Στο τέλος τού 12ου αι. γινόταν αγώνες μεταξύ των Πρεμυσλιδών για τη Βοημία. Ο Ότακαρ Α΄ κατέλαβε την εξουσία το 1192 και ο Φρειδερίκος Α΄ τον υποστήριξε. Τότε ο Ότακαρ Α΄ όρισε τον Βλαδίσλαο Γ΄ -πρίγκιπα τού Μπρνο και τού Ζνόιμο από το 1191- ως μάργραβο της Μοραβίας με τη συγκατάθεση τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ωστόσο και οι δύο δεν πλήρωσαν τα ποσά που τους ζητήθηκαν, έτσι το 1193 στη Γερμανική Συνέλευση (λατιν. Dieta) στο Βορμς εκτοπίστηκαν και ορίστηκε ο εξάδελφός τους Βρατίσλαος επίσκοπος της Πράγας, ως Βρατίσλαος Γ΄ δούκας της Βοημίας. Ο Βλαδίσλαος Γ΄ κλήθηκε στο κάστρο της Πράγας, όπου επιβλεπόταν ύποπτα από τον νέο δούκα της Βοημίας.

Πηγές
 Wihoda, Martin (2015). Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity. BRILL. ISBN 978-9004303836.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Αδαλβέρτος Γ΄ της Βοημίας

Ο Αδαλβέρτος Γ΄, τσεχ. Vojtěch/Adalbert III (1145 - 8 Απριλίου 1200) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν αρχιεπίσκοπος τού Ζάλτσμπουρκ (1168-1177, 1183-1200).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Βλαδισλάου Β΄ της Βοημίας και της Γερτρούδης των Μπάμπενμπερκ, κόρης τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας.

Έζησε ως διάκονος στη μονή Στράχοβ (Όρος Σιών) στην Πράγα. Ζου ζούσε στην Αυλή τού Ούλριχ Β΄ πατριάρχη της Ακουιλέια και μετά έγινε κοσμήτορας τού Συλλόγου τού καθεδρικού στο Μιέλνιικ. Όταν απεβίωσε ο εκ μητρός θείος του Κορράδος των Μπάμπενμπερκ αρχιεπίσκοπος τού Ζάλτσμπουρκ το 1168, ο πάπας με αντιπρόσωπό του (legatus) τον τίμησε με το αξίωμα τού ατχιεπισκόπου εκεί. Πάντως ο Αδαλβέρτος Γ΄ δεν είχε κάποια επιρροή στο Ζάλτσμπουρκ.

Η διακυβέρνησή του σημαδεύτηκε σημαντικά από τον αγώνα του με τον Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας. Από τους Κανονικούς ιερείς τού Πρεμοντρέ θεωρείται άγιος.

Πηγές
 Meiller: Regesta archiepiscoporum Salisburgensium.
Hans Prutz: Adalbert III.. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, S. 69–71.
W. Schmidt: Die Stellung der Erzbischöfe von Salzburg u. das Erzstift von Salzburg zu Kirche und Reich unter K. Friedrich I. Wien 1865.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Αδαλβέρτος της Πράγας

Ο Αδαλβέρτος (λατ.: Adalbertus, περίπου 956 - 23 Απριλίου 997) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Πράγας, μάρτυρας και άγιος. Προερχόταν από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σλάβνικ δούκα της Λιμπίτσε, από τον ισχυρό Οίκο των Σλάβνικ. Η μητέρα του Στρεζσλάβα των Πρεμυσλιδών ήταν κόρη τού Μποζιβόι Α΄ δούκα της Βοημίας. 

Γεννήθηκε ως Βόιτιες (Vojtěch) και έγινε ιεραπόστολος για τους Ούγγρους, Πολωνούς και Πρώσσους. Προσπαθώντας να μεταστρέψει τους Πρώσσους της Βαλτικής, μαρτύρησε. Λέγεται, ότι είναι ο συνθέτης τού παλαιότατου Τσεχικού ύμνου "Τους αγαπώ" και τού πιο παλιού Πολωνικού ύμνου "Μητέρα τού Θεού". Ο Άγ. Αδαλβέρτος έγινε προστάτης άγιος της Τσεχίας, Πολωνίας, Πρωσσίας και της αρχιεπισκοπής τού Έστεργκομ στην Ουγγαρία.

Πηγές
 Butler, Alban (2003). Butler's Lives of the Saints. Liturgical Press. pp. 181–. ISBN 978-0-8146-2903-1.
 Vlasto, A. P. (1970). The Entry of the Slavs Into Christendom: An Introduction to the Medieval History of the Slavs. CUP Archive. ISBN 978-0-521-07459-9.
 Molnar, Enrico S. (30 April 1978). St. Adalbert - Missionary to three countries. The Living Church. Morehouse-Gorham Company. pp. 11–12.
 Kalhous, David (2015). Legenda Christiani and Modern Historiography. BRILL. pp. 10, 16, 26, 32, 44, 46, 57, 60, 72, 91–92, 111, 114–115, 117, 119, 130. ISBN 978-90-04-30589-2.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι
Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Χριστιανοί μάρτυρες του 10ου αιώνα
Παντελής Κυραμαργιός

Ο Παντελής Κυραμαργιός είναι τραγουδοποιός, ιστοριοποιός και οδοντίατρος. Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Κατάγεται από τη Σύμη.

Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τη μουσική. Σπούδασε Οδοντιατρική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως φοιτητής διακρίθηκε σε έναν διαγωνισμό ποίησης γεγονός που έδωσε το έναυσμα να ασχοληθεί περισσότερο με τον λόγο. Το ποίημα του «Ο άλλος» εκδόθηκε στη συλλογή νεαρών ποιημάτων «Οι Αυριανοί» από τις εκδόσεις «Ροές». Συμμετείχε σε πολλά συγκροτήματα από την εφηβική ηλικία.

Το 2008 δημιούργησε με φίλους το συγκρότημα Μέλισσες το όποιο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2017.

Το 2014 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο  με τίτλο «Το παραμύθι της λήθης» (εκδόσεις «Έναστρον»). Το ίδιο έτος ίδρυσε την Καλλιτεχνική Κολεκτίβα «Πλέγμα» συνεργαζόμενος με καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία (θέατρο, ζωγραφική, κινηματογράφος). Με την κολεκτίβα έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ (βιβλίο - cd) , τα «Ως την άκρη της κλωστής» (2016) και το «Αρετή» (2018). Στο πρώτο υπογράφει τα κείμενα, τη μουσική και τους στίχους ενώ στην ερμηνεία των τραγουδιών συμμετέχουν η Γλυκερία, ο Θοδωρής Κοτονιάς και η Σοφία Κουρτίδου. Στο δεύτερο υπογράφει τη μουσική, τους στίχους και συνυπογράφει τα κείμενα με τη Λίνα Ζαμπετάκη. Συμμετέχουν οι Γιώργος Νταλάρας, Μίλτος Πασχαλίδης, Γιάννης Κότσιρας, Μαρία Παπαγεωργίου, Γεωργία Νταγάκη, Βιολέτα Ίκαρη, Μάγδα Βαρούχα, Δήμητρα Κελεκίδη και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος ως αφηγητής. 

Το 2019 κυκλοφόρησε το cd «Το νησί της φαντασίας» με τραγούδια για παιδιά σε μουσική του Παντελή Κυραμαργιού, στίχους της Σταυρούλας Παγώνα και ερμηνείες των Αργύρη Μπακιρτζή (Χειμεινοί κολυμβητές), Ελένης Τσαλιγοπούλου, Γιάννη Κότσιρα, Μάρκου Κούμαρη (Locomondo), Δημήτρη Ζερβουδάκη, Χρήστου Μάστορα (Μέλισσες), Μαρίας Παπαγεωργίου, Βιολέτας Ίκαρη, Αγγελικής Τουμπανάκη, Ναταλίας Λαμπαδάκη, Αποστόλη Μπαρμπαγιάννη (Ελληνοφρένεια) και του Παντελή. 

Το 2020 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Άνω Θρώσκω» στο οποίο υπογράφει στίχους και μουσική. Στο άλμπουμ συνεργάζεται με τον Γρηγόρη Ψαλτάκο στους πίνακες ζωγραφικής, τον Γιάννη Μαργετουσάκη στις φωτογραφίες και την Γιάννα Στεργίου στα κείμενα. Στην ερμηνεία των τραγουδιών συμμετέχουν οι Νίκος Στρατάκης, Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, Χρήστος Νινιός, Ελισσάβετ Καρατζόλη, Πολυξένη καράκογλου και Βάιος Πράπας. 

Το 2021 ερμηνεύει το τραγούδι "Έρωτας σε καραντίνα" του συνθέτη Γρηγόρη Πολύζου σε στίχους Θοδωρή Τσάτσου. 

Αρθρογραφεί σε λογοτεχνικά sites και γράφει τραγούδια και για άλλους καλλιτέχνες. Ζει στον Πειραιά όπου και εργάζεται ως οδοντίατρος.

Δισκογραφία 

 Άνω Θρώσκω (2020)
 Το νησί της φαντασίας (2019)
 Αρετή (2018)
 Ως την άκρη της κλωστής (2016)

Εκδόσεις 

 Το Παραμύθι της λήθης (2014 - Εκδόσεις Έναστρον)
 Ως την άκρη της κλωστής (2016 - Εκδόσεις Έναστρον / Panik Records)
 Αρετή (2018 - Panik Records)
 Ανω Θρώσκω (2020 - Panik Records
Γάβρος Ευρυτανίας

Ο Γάβρος είναι ορεινό χωριό στον δήμο Καρπενησίου του νομού Ευρυτανίας, κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Γάβρος βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Καλιακούδα και τις δυτικές όχθες του Καρπενησιώτη. Είναι κτισμένος δίπλα στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Προυσού - Καλλιθέας σε περιοχή με πλατάνια και πολλά νερά. Στο χωριό υπάρχουν καταλύματα εστίασης, διαμονής (ενοικιαζόμενα, ξενώνες κ.α.), καταστήματα λαϊκής τέχνης και ένας πεστροφογεννητικός σταθµός. Βρίσκεται 13 χλμ. ΝΔ. από το Καρπενήσι, 16 χλμ. ΒΑ. από τον Προυσό και 1,5 χλμ. ΒΔ. από το Μεγάλο Χωριό .

Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση το όνομα του χωριού προήλθε από το φυλλοβόλο φυτό γάβρος (αλλιώς καρπίνος) και είναι από τα παλαιότερα χρόνια ενδιάμεσος σταθμός για το μοναστήρι του Προυσού.

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Μεγάλου Χωρίου της επαρχίας Ευρυτανίας, ενώ από το 1997 μέχρι το 2010 υπαγόταν στον δήμο Ποταμιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μεγάλο Χωριό και το Νέο Δερμάτι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μεγάλου Χωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποταμιάς του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Κλαυσί Ευρυτανίας

Το Κλαυσί, επίσημα Κλαύσιον, είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Ευρυτανίας σε υψόμετρο 780 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Κλαυσί ή Κλαψί βρίσκεται στο εσωτερικό της Ευρυτανίας, στους πρόποδες του όρους Κώνισκος και στις ανατολικές όχθες του Καρπενησιώτη ποταμού. Βρίσκεται κτισμένο σε τοποθεσία με θέα προς την κοιλάδα της Ποταμιάς ή Καρπενησιώτη και το βουνό της Χελιδόνας. Διαθέτει καταλύματα εστίασης, ενοικιαζόμενων δωματίων και αρκετούς ξενώνες. Απέχει 8 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Καρπενήσι και 7 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Μεγάλο Χωριό. Η ονομασία του σύμφωνα με την παράδοση προήλθε από τον κλαυθμό = κλάμα και τα δάκρυα που χύθηκαν από τους κατοίκους που επέζησαν μετά την τρομερή καταστροφή του, πιθανώς από τους Γαλάτες του Βρένου το 279 π.Χ. (βλ. Γαλατικές επιδρομές στην Ελλάδα). Αξιόλογο μνημείο θεωρείται η εκκλησία του Μάρτυρα Λεωνίδη (5ου αιώνα) που είναι το μοναδικό ανασκαμμένο της Ευρυτανίας από την παλαιοχριστιανική περίοδο. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με εγκάρσιο κλίτος στα ανατολικά και ψηφιδωτό δάπεδο (6ου αιώνα) που διασώζεται στο μεγαλύτερο μέρος του.

Διοικητικά 
Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912 και ο οικισμός ορίστηκε ως έδρα της με το παλιό όνομα Κλαυσιόν το οποίο διορθώθηκε το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Κακουλιουραίικα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλαυσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ποταμιάς του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 117 κατοίκους, ενώ ως κοινότητα 126.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ΚΛΑΥΣΙ Ευρυτανίας. Παλαιοχριστιανική Βασιλική Αγίου Λεωνίδη. από τον ιστότοπο http://www.academia.edu

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Μάριο Άμπντο Μπενίτες

Ο Μάριο Άμπντο Μπενίτες (Mario Abdo Benítez, 10 Νοεμβρίου 1971-) είναι πολιτικός από την Παραγουάη και πρόεδρος της χώρας από τον Αύγουστο του 2018. Νωρίτερα ήταν πρόεδρος της Γερουσίας. Εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας στις προεδρικές εκλογές του 2018 με ποσοστό 48,9% από τον πρώτο γύρο.

Εκπαίδευση
Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το 1989, κατατάχθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις της Παραγουάης και απέκτησε βαθμό αξιωματικού της αεροπορίας. Στη συνέχεια έγινε αλεξιπτωτιστής. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Τεϊκίο Ποστ στο Γουότερμπερι του Κονέκτικατ, αποκτώντας πτυχίο στο μάρκετινγκ.

Πολιτική σταδιοδρομία
Τα πρώτα του βήματα στην πολιτική έγιναν το 2005 ως μέλος του κινήματος Ρεπουμπλικανική Εθνική Ανασυγκρότηση. Αργότερα έγινε μέλος του κινήματος για την Ειρήνη και την Πρόοδο και εξελέγη αντιπρόεδρος του Κόμματος Κολοράδο το 2005. Τον Ιούνιο του 2015 εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας. 

Ο Άμπντο Μπενίτες έχει επικριθεί για την σχέση του με την στρατιωτική δικτατορία του Αλφρέδο Στρέσνερ, καθώς ο πατέρας του, ο Μάριο Άμπντο ο πρεσβύτερος, ήταν ιδιωτικός γραμματέας του Στρέσνερ. Ο Μπενίτες έχει δηλώσει ότι ο Στρέσνερ "έκανε πολλά για τη χώρα", παρότι διασαφήνισε ότι δεν κατάφερε να σταματήσει τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα βασανιστήρια και τις διώξεις που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του καθεστώτος του. Μετά τον θάνατο του Στρέσνερ το 2006,ο Μάριο Άμπντο πρότεινε στην Εκτελεστική Επιτροπή του Κόμματος Κολοράδο να του αποδοθούν τιμές.  Μετά την πτώση της δικτατορίας, ο πατέρας του Μάριο κατηγορήθηκε για παράνομο πλουτισμό, τελικά όμως η υπόθεση ανατράπηκε. Από τον πατέρα του κληρονόμησε την περιουσία του ο Μάριο.

Τον Δεκέμβριο του 2017, ο Άμπντο κέρδισε τους προκριματικούς για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Κολοράδο, επικρατώντας του πρώην υπουργού Οικονομικών Σαντιάγο Πένια με 564.811 ψήφους (50.,93%) έναντι 480.114 (43,29%). Τον Απρίλιο του 2018 ο Άμπντο Μπενίτες αναδείχθηκε νικητής του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών επικρατώντας του Εφραΐν Αλέγρε με το 46,46% των ψήφων έναντι 42,73% για τον αντίπαλό του.

Προσωπική ζωή
Ο Μπενίτες παντρεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Φάτιμα Μαρία Ντίας, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Μετά το διαζύγιό του, παντρεύτηκε τη Σιλβάνα Λόπες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημος ιστότοπος της εκστρατείας
 Biography by CIDOB (στα ισπανικά)

Πρόεδροι της Παραγουάης
Ηγέτες εν ενεργεία
Κιουρεσιούνι

Οι Κιουρεσιούνι (Küresünni) είναι εθνοτική ομάδα των Τουρκικών λαών που εγκαταστάθηκε στο έδαφος της πρώην κομητείας Σαλμάς, της κομητείας Ούρμια, της κομητείας Χόι, της κομητείας Μάκου στο Ιράν και της επαρχίας Βαν στην Τουρκία. Πιστεύεται ότι προέρχονται από τους άνδρες των φυλών Τσέπνι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από την Οθωμανική Αυτοκρατορία για να υπηρετήσουν εναντίον των Κιζιλμπάς. Οι Κιουρεσιούνι, από το μαντχάμπ Σάφι, συνεχίζουν να είναι ένθερμοι Σουνίτες. Στα νοτιοδυτικά του Χόι, υπάρχουν κουρδοποιημένες ομάδες των Τούρκων Κιουρεσιούνι.

Μετά την σύγκρουσή τους με τον αρχηγό των Κούρδων Σίμκο Σικάκ το 1921, μια ομάδα Κιουρεσιούνι κατέφυγε στην επαρχία Βαν της Τουρκίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Küresünniler - Διαδικτυακή κοινωνική κοινότητα των Κιουρεσιούνι

Πληθυσμιακές ομάδες του Ιράν
Γλώσσα Ακόγιε

Η Ακόγιε, επίσης γνωστή ως Λοχίκι ή Μαϊχίρι (Μάι-Χέα-Ρι), είναι Ανγκανή γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας.

Φωνολογία 
Η Ακόγιε έχει μικρό φωνολογικό ρεπερτόριο, το οποίο δεν είναι περιγραφεί λεπτομερώς.

Τα σύμφωνα είναι τα  και ίσως το . Τα τέσσερα πρώτα συνήθως εκφράζονται σε  μετά από ένα μονοφθογγικό φωνήεν, αν και μερικές φορές η εκφώνηση αποκλείεται για άγνωστους λόγους.

Τα φωνήεντα είναι τα . Οι δίφθογγοι () είναι σπάνιοι, αν και οι ακολουθίες φωνήεντων είναι κοινές, οπότε τώρα ίσως να μην είναι ισοδύναμες.

Η πιο πολύπλοκη συλλαβή είναι η ΣΣΦΦ:  "τρίχα",  "μάτι".

Ο τόνος παίζει ρόλο στη σημασία της λέξης:  ουρανός,  'καπάκι';  (είδος πουλιού),  "σώμα".

Περιλαμβάνει επίσης το /w/.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πόροι στο OLAC στην και για τη γλώσσα Ακόγιε

Α
Λόρδος Κάρολος Σόμερσετ

Ο Λόρδος Κάρολος Σόμερσετ (12 Δεκεμβρίου 1767 - 18 Φεβρουαρίου 1831) Βρετανός ευγενής, πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας στην Νότια Αφρική (1814 - 1826) ήταν δεύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 5ου δούκα του Μπωφόρ και της Ελισάβετ Μποσκγουεν. Οι αδελφοί του Καρόλου Σόμερσετ ήταν  : Χένρι Σόμερσετ, 6ος δούκας του Μπωφόρ, Λόρδος Εδουάρδος Σόμερσετ, Λόρδος Αρθούρος Τζων Χένρι Σόμερσετ και ΦιτζΡόι Σόμερσετ, 1ος βαρόνος του Ράγκλαν.

Ο Σόμερσετ διορίστηκε μέλος του Κοινοβουλίου για το Σκάρμπορω (1796 - 1802) και για το Μόνμουθ (1802 - 1813), Επιθεωρητής του βασιλικού νοικοκυριού (1797 - 1804) Χρηματοδότης των δυνάμεων (1804 - 1806, 1607 - 1813) και ορκίστηκε στις 26 Απριλίου 1797 στο Βασιλικό Συμβούλιο.  Διορίστηκε διοικητής του Ακρωτηρίου Καλής Ελπίδας (1814) θέση που κράτησε μέχρι το 1826, οι πόλεις Σόμερσετ στην Νότια Αφρική πήραν το όνομα του.

Οικογένεια

Ο Κάρολος Σόμερσετ παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (7 Ιουνίου 1815) την Ελισάβετ Κόρτενεϋ (2 Σεπτεμβρίου 1766 - 11 Σεπτεμβρίου 1815), κόρη του 8ου κόμη του Ντέβον με την οποία απέκτησε :

Ελισάβετ Σόμερσετ (1790 - 1872), παντρεύτηκε (1812) τον Σερ Χένρι Γουίντχαμ (1790 - 1860)
Τζωρτζιάνα Σόμερσετ (1793 - 1856) παντρεύτηκε (25 Ιουνίου 1833) τον Στέρλινγκ Φρίμαν Γκλόβερ
Υπολοχαγός Σερ Χένρι Σόμερσετ (1794 - 1862)
Καρλόττα Αυγούστα Σόμερσετ (2 Ιανουαρίου 1799 - 17 Μαρτίου 1864), παντρεύτηκε τον Έρμπερ Κόρνεγουολ
Υπολοχαγός Τσάρλς Χένρι Σόμερσετ (24 Σεπτεμβρίου 1800 - 28 Μαίου 1835)
Βίλιερς Σόμερσετ (12 Φεβρουαρίου 1803 - 3 Φεβρουαρίου 1855) παντρεύτηκε (8 Αυγούστου 1844) την Φράνσις Ντόροθυ

Ο Κάρολος Σόμερσετ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (9 Αυγούστου 1821) την Μαρία Πουλέττ, κόρη του 4ου κόμη του Πουλέττ με την οποία απέκτησε :

Πουλέττ Σόμερσετ (20 Μαΐου 1823 - 11 Νοεμβρίου 1869)
Αυγούστα Άννα Σόμερσετ (21 Απριλίου 1824 - 27 Δεκεμβρίου 1881), παντρεύτηκε (1 Αυγούστου 1883) τον Σερ Χένρι Μπάρρον

Ο Κάρολος Σόμερσετ πέθανε τον Φεβρουάριο του 1831 σε ηλικία 63 ετών, η δεύτερη σύζυγος του πέθανε τον Ιούνιο του 1860 σε ηλικία 72 ετών.

Παραπομπές

Πηγές

Charles Mosley, editor. Burke's Peerage and Baronetage, 106th edition, 2 volumes (Crans, Switzerland: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 1999)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λόρδος Κάρολος Σόμερσετ
Ελισάβετ Κόρτενεϋ

Οικογένεια Σόμερσετ
Κρέμα γάλακτος

Η κρέμα γάλακτος είναι γαλακτοκομικό προϊόν που αποτελείται από την λιπαρή στιβάδα που σχηματίζεται στην κορυφή ενός περιέκτη γάλακτος άνευ ομογενοποίησης. Επειδή τα λίπη έχουν μικρότερη πυκνότητα ανεβαίνουν στην κορυφή. Στη βιομηχανική παραγωγή της κρέμας γάλακτος, η διαδικασία διαχωρισμού επιταχύνεται με φυγοκέντριση. 

Η κρέμα γάλακτος είναι συστατικό μαγειρικής σε γλυκά, πικρά, αλμυρά και πικάντικα πιάτα, και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά.

Η κρέμα που προέρχεται από τα βοοειδή (ιδιαίτερα τα Jersey βοοειδή) που βόσκουν σε φυσικούς βοσκότοπους περιέχοντες φυσικά καροτενοειδή είναι κιτρινόχρωμη. Και το βουτύρο είναι, επίσης, κιτρινόχρωμο. Η κρέμα από κατσικίσιο γάλα, ή από αγελάδες εκτροφής σιτισμένες με ζωοτροφές είναι λευκή.

Μαγειρική 
Η κρέμα γάλακτος είναι συστατικό πολλών τροφίμων, με συμπεριλαμβανόμενα: παγωτό, πολλές σάλτσες, σούπες, μαγειρευτά φαγητά, πουτίγκες, κρέμες ζαχαροπλαστικής και γλυκίσματα. Μπορεί να προστεθεί στον καφέ. 

Η κρέμα γάλακτος χαρακτηρίζεται από την περιεκτικότητα της σε λίπος και το είδος θερμικής επεξεργασίας που έχει υποστεί. Ανά χώρα υπάρχουν κανονισμοί και νομοθεσίες που ρυθμίζουν τις προδιαγραφές διάθεσης του προϊόντος για κατανάλωση. Στην ελληνική αγορά, η περιεκτικότητα της κρέμας σε λίπη κυμαίνεται από 15 έως 35 % και συνήθως περιέχει και έναν σταθεροποιητή όπως είναι η καραγενάνη.

Επεξεργασία και πρόσθετα 
Η κρέμα γάλακτος μπορεί να περιέχει πρόσθετα συστατικά: πηκτικούς παράγοντες και σταθεροποιητές, όπως αλγινικό νάτριο, καραγενάνη, ζελατίνη, όξινο ανθρακικό νάτριο, tetrasodium pyrophosphate, και αλγινικό οξύ.

Κάποια από τα προϊόντα έχουν υποστεί πρόσθετη επεξεργασία. Για παράδειγμα, όταν η κρέμα γάλακτος προστίθεται στον καφέ προκύπτουν λιπαρά σφαιρίδια. Καλύτερη σταθερότητα επιτυγχάνεται με αύξηση της περιεκτικότητας σε μη-λιπαρά στερεά, που επιτυγχάνεται με μερικό απιονισμό και προσθήκη καζεϊνικού νατρίου.

Βιβλιογραφία 

Γαλακτοκομικά προϊόντα
Συστατικά τροφίμων
Μαγειρική
Αριστοτέλης Βλαχόπουλος

Ο Αριστοτέλης Βλαχόπουλος (1866–1960) ήταν Έλληνας αξιωματικός, που διετέλεσε και αρχηγός ΓΕΣ την περίοδο 1920-21.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1866. Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, απ΄ όπου αποφοίτησε στις 12 Αυγούστου 1887 ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Προήχθη σε υπολοχαγό το 1892, και πολέμησε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 ως διοικητής πυροβολαρχίας. Ακολούθως τοποθετήθηκε στην "Επιτελική Υπηρεσία Στρατού" (το μετέπειτα Γενικό Επιτελείο Στρατού), όπου υπηρέτησε έως το 1913, έχοντας προαχθεί σε λοχαγό το 1902, ταγματάρχη το 1910 και αντισυνταγματάρχη το 1912. Το Μάιο 1914 τοποθετήθηκε στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία της Σερβίας (τότε σε αμυντική συμμαχία με την Ελλάδα), απ΄ όπου επέστρεψε τον Αύγουστο 1915 για ν΄ αναλάβει διοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Εξαιτίας της διαταγής επιστράτευσης του Σεπτεμβρίου 1915, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος ετοιμάστηκε να προστρέξει σε βοήθεια της Σερβίας ενάντια στην επίθεση της Αυστροουγγαρίας, η Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και ο Βλαχόπουλος τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Ε΄ Σώματος Στρατού με έδρα την Πάτρα.

Κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού πήρε το μέρος του βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄ εναντίον του Βενιζέλου. Παρέμεινε στην Πάτρα μέχρι το Μάιο του 1917, όταν και επέστρεψε στην Αθήνα για να διοικήσει τη Σχολή Ευελπίδων που είχε ανοίξει ξανά. Μετά τον εξαναγκασμό του βασιλιά Κωνσταντίνου σε εξορία τον Ιούνιο του 1917 και την ανάληψη της ηγεσίας του κράτους από τον Βενιζέλο, ο Βλαχόπουλος, ως φιλοβασιλικός, ετέθη σε διαθεσιμότητα και ακολούθως σε αναγκαστική συνταξιοδότηση.

Μετά την ήττα των βενιζελικών στις εκλογές του 1920 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και τοποθετήθηκε στη θέση του αρχηγού ΓΕΣ. Σύντομα όμως ζήτησε και μετατέθηκε σε επιχειρησιακή διοίκηση στη Μικρά Ασία, όπου διοίκησε το Γ΄ Σώμα Στρατού (Ιανουάριος-Μάιος 1921), και το Β΄ Σώμα Στρατού (Μάιος-Ιούλιος 1921). Κατόπιν τοποθετήθηκε επικεφαλής της Ανωτέρας Γενικής Στρατιωτικής Διοίκησης Μικράς Ασίας, η οποία κάλυπτε τις περιοχές των μετόπισθεν της Στρατιάς Μικράς Ασίας, και τον Ιούνιο 1922 αποσπάστηκε στην Ανατολική Θράκη, όπου ανέλαβε τη διοίκηση του Δ΄ Σώματος Στρατού. Μετά την ήττα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία από τους Τούρκους τον Αύγουστο 1922, απαλλάχθηκε από την άσκηση ενεργούς διοίκησης και ετέθη σε διαθεσιμότητα το Νοέμβριο του 1923. Τελικώς, συνταξιοδοτήθηκε το Μάρτιο 1928 οπότε έφτασε το καθορισθέν όριο ηλικίας.

Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών το 1960.

Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Στρατιωτικοί της Μικρασιατικής εκστρατείας
Έλληνες Βασιλόφρονες
Ασιατικοί Αγώνες 2018

Οι Ασιατικοί Αγώνες 2018, επίσημα γνωστοί ως οι 18οι Ασιατικοί Αγώνες και επίσης γνωστοί ως Τζακάρτα Πάλεμπανγκ 2018, είναι μια παν-ασιατική αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε από τις 18 Αυγούστου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2018 στις ινδονησιακές πόλεις της Τζακάρτα και του Πάλεμπανγκ. 

Για πρώτη φορά, οι Ασιατικοί Αγώνες φιλοξενήθηκαν σε δυο πόλεις, την πρωτεύουσα της Ινδονησίας, την Τζακάρτα (η οποία φιλοξενεί τους Αγώνες για πρώτη φορά από το 1962) και το Πάλεμπανγκ, που είναι η πρωτεύουσα της Νότιας Σουμάτρας. Οι Αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο εσωτερικό και στα περίχωρα των δυο πόλεων, μεταξύ των οποίων στο Μπαντούνγκ και στις επαρχίες της Δυτικής Ιάβας και Μπάντεν. Οι τελετές έναρξης και λήξης των Αγώνων πραγματοποιήθηκαν στο στάδιο Γκελόρα Μπουνγκ Κάρνο στην Τζακάρτα.

Επιπλέον, για πρώτη φορά, το eSports και το πόλο κανόε διαγωνίστηκαν ως αθλήματα. Το eSports αναμένεται να γίνει ένα άθλημα μεταλλίων στους Ασιατικούς Αγώνες του 2022 που θα πραγματοποιηθούν στο Χανγκτσόου της Κίνας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

2018
Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2018
Σημαία του Γιοχάνεσμπουργκ

Το σημερινό σχέδιο της σημαίας του Γιοχάνεσμπουργκ εκδόθηκε στις 16 Μαΐου 1997, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη έκδοση της σημαίας που χρησιμοποιούταν από τις 20 Οκτωβρίου 1970.

Το σχέδιο είναι δύο λευκές γραμμές ανάμεσα στο μπλε, πράσινο και κόκκινο. Το νέο εθνόσημο της πόλης του Γιοχάνεσμπουργκ εμφανίζεται στο κέντρο της σημαίας σε ένα πράσινο πίνακα στο κέντρο ενός εραλδικού ρόμβου  με ένα λευκό δίσκο σε μαύρο φόντο. Η σημαία σαφώς υπαινίσσεται τα χρώματα από την νέα εθνική σημαία της Νότιας Αφρικής και η κεντρική επιτροπή παραπέμπει το εθνόσημο της πόλης.

Το προηγούμενο σχέδιο εγκρίθηκε από το Δήμαρχο του Γιοχάνεσμπουργκ το 1970. Η σημαία αποτελούνταν από ένα πράσινο λιβάδι που είχε μια οριζόντια χρυσή λωρίδα που διέτρεχε το κέντρο, πάνω από την οποία υπήρχαν δύο χρυσές σφραγίδες και ένα χρυσό γραμματόσημο παρακάτω. Οι χρυσές σφραγίδες είχαν ληφθεί από το προηγούμενο εθνόσημο.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος νοτιοαφρικανικών σημαιών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σημαίες του Κόσμου
Γιοχάνεσμπουργκ
Σημαίες πόλεων της Νότιας Αφρικής
Νικολάς Κολάσο

Ο Νικολάς Κολάσο είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως ακραίος μέσος για την αργεντίνικη Τίγρε έχοντας παραχωρηθεί ως δανεικός από την Μπόκα Τζόυνιορς.

Καριέρα
Από την ηλικία των 9 ετών ο Κολάσο είναι μέλος της Μπόκα Τζούνιορς κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 4 Ιουλίου 2009. Τον Ιανουάριο του 2010 σκόραρε το πρώτο του γκολ με την ανδρική ομάδα της Μπόκα. Τον Ιανουάριο του 2011 σκόραρε το πρώτο του γκολ στο ντέρμπι του Μπουένος Άιρες με αντίπαλο τη Ρίβερ Πλέιτ. Σταδιακά απέκτησε θέση βασικού στην ομάδα.

Δανεισμοί
Το 2013 δόθηκε δανεικός στην Ολ Μπόις. Στο τέλος της σεζόν επέστρεψε στη Μπόκα όπου εμείνε για 3 χρόνια μέχρι το δανεισμό του στη Μέλμπουρν Σίτι μέχρι το τελος της σεζόν 2016-2017. Τη σεζόν 2017-2018 δόθηκε δανεικός στην Χιμνάσια Λα Πλάτα, η οποία όμως δεν μπορούσε να καλύψει το συμβόλαιο του και για την επόμενη χρονιά, κι έτσι ο Άρης απέκτησε με την μορφή δανεισμού τον παίχτη στις 16 Ιουλίου του 2018. Στις 24 Ιανουαρίου του 2019 ο Κολάσο αποχώρησε από τον Άρη και δόθηκε ως δανεικός στην αργεντίνικη Τίγρε.

Παραπομπές 

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
 Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ολ Μπόις
Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα
Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Σίτι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε