joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ

Το Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ (γαλλικά: Dollard-des-Ormeaux) είναι ένα κυρίως αγγλόφωνο προάστιο στο νησί του Μόντρεαλ στο νοτιοδυτικό Κεμπέκ του Καναδά. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μάρτυρα Αντάμ Ντολάρ ντεζ Ορμώ.

Η κωμόπολη συγχωνεύτηκε με την πόλη του Μόντρεαλ το 2002 και έγινε μέρος του δημοτικού διαμερίσματος Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ – Ρόξμπορο. Όταν δόθηκε η δυνατότητα στους κατοίκους, επέλεξαν να εγκαταλείψουν την πόλη του Μόντρεαλ και η κωμόπολη επανήλθε ως ξεχωριστή οντότητα το 2006.

Δημογραφικά στοιχεία

Παραπομπές

Μόντρεαλ
Κεμπέκ
Ραγάδα Ροδόπης

Η Ραγάδα είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ακρίτας της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 22 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα δήμου) και 44 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή. Τα σπίτια του χωριού είναι λίθινης αρχιτεκτονικής και δίπλα στο χείμαρρο είναι ένας παραδοσιακός νερόμυλος. Ανατολικά του βουνού υπάρχει  βυζαντινό νεκροταφείο. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί της ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία και το χωριό είναι γνωστό για τις πατάτες που καλλιεργούν. Η ονομασία του επί τουρκοκρατίας ήταν Κιζλή Αγάτς. Επίσημα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ραγάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 270 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Εκκλησία του Ντράζοβτσε

Η Εκκλησία του Ντράζοβτσε (Dražovský kostolík) (επίσημη ονομασία Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Σλοβακίας. Βρίσκεται σε ένα λόφο πάνω από το χωριό Ντράζοβτσε, που πλέον αποτελεί τμήμα της πόλης Νίτρα.

Χρονολογείται τον 11ο αιώνα και αποτελεί τυπικό δείγμα της πρώιμης ρωμανικής αρχιτεκτονικής. Έχει ένα κλίτος, χοντρούς τοίχους και μικρή στρογγυλή αψίδα. Δεν είναι πλέον σε χρήση. Γύρω από την εκκλησία αποκαλύφθηκαν το 1947 -48 πενήντα πέντε τάφοι.

Η εκκλησία απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των 50 σλοβάκικων κορώνων, που κυκλοφορούσε πριν την είσοδο της Σλοβακίας στο ευρώ. Επίσης απεικονίζεται σε γραμματόσημα της Σλοβακίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://apsida.sk/c/7/drazovce
Χακόμπ Χοβνατανιάν

Ο Χακόμπ κοστανιαν αγάπησε την Κουλά  ή Γιάκοβ Αβνατάμοφ (αρμενικά: Հակոբ Մկրտումի Հովնաթանյան και ρωσικά: Яков Никитич Авнатамов, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1806 – Περσία, 1881) ήταν Αρμένιος ζωγράφος του 19ου αιώνα, ο οποίος έζησε και έδρασε στη Ρωσική και την Περσική Αυτοκρατορία. Έχει χαρακτηριστεί ως ο «Ραφαήλ της Τιφλίδας».

Βιογραφία 
Ο Χοβνατανιάν γεννήθηκε το 1806 στην Τιφλίδα της σημερινής Γεωργίας (η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε έδαφος της τσαρικής Ρωσίας) και ήταν γόνος της ομώνυμης αρμενικής καλλιτεχνικής οικογένειας, γενάρχης της οποίας ήταν ο Ναγκάς Χοβνατάν, ο οποίος έζησε τον 17ο αιώνα και διακρίθηκε ως ζωγράφος, ποιητής και μουσικός. Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχουν επαρκή βιογραφικά στοιχεία για τον Χοβνατανιάν. Ο ίδιος ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία, η οποία αποτελούσε την κύρια πηγή βιοπορισμού του, καθώς φιλοτεχνούσε πορτραίτα κατά παραγγελία, ενώ τα πρώτα του έργα χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1820. Με την πάροδο των ετών, η συγκεκριμένη δραστηριότητα προσέδωσε στον Χοβνατανιάν αναγνώριση, ωστόσο τη δεκαετία του 1860 επλήγη επαγγελματικά εξαιτίας της διάδοσης της φωτογραφίας. 

Ακολούθως μετανάστευσε στην Περσική Αυτοκρατορία των Κατζάρων, όπου συνέχισε τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες μέχρι και το τέλος της ζωής του. Μεταξύ των πελατών του, συμπεριλαμβανόταν και ο σάχης του Ιράν, στην αυλή του οποίου προσελήφθη. Απεβίωσε το 1881 στην Τεχεράνη ή την Ταμπρίζ (όπου ζούσε η κόρη του) και θάφτηκε στον αρμενικό αποστολικό ναό της Τεχεράνης. Αδελφός του ήταν ο, επίσης ζωγράφος, Αγάθων Χοβνατανιάν.

Έργο 
Ο Χοβνατανιάν ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία. Τα έργα του έχουν επιρροές από τις δυτικές τάσεις, αλλά και από ανατολίτικα στοιχεία και διακρίνονται από την τάση ρεαλισμού, ο οποίος συνδυάζεται με εκκοσμικευτικά και μοντέρνα (για εκείνη τη χρονική περίοδο) στοιχεία. Ως πηγή έμπνευσής του αναφέρεται η μεσαιωνική αρμενική ζωγραφική, καθώς και η αρμενική λαϊκή καλλιτεχνική παράδοση. Ο ίδιος αναγνωρίζεται ως ο πρωτοπόρος της προσωπογραφίας στην αρμενική ζωγραφική. Υπολογίζεται πως κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Χοβνατανιάν φιλοτέχνησε περίπου 500 πορτραίτα, από τα οποία ωστόσο σώζονται γύρω στα πενήντα. Έργα του βρίσκονται μεταξύ άλλων, στην Εθνική Πινακοθήκη της Αρμενίας του Γερεβάν, στο Γεωργιανό Μουσείο Καλών Τεχνών της Τιφλίδας, στο Μουσείο Ανατολικής Τέχνης της Μόσχας και σε ιδιωτικές συλλογές.

Αναγνώριση 
Το 1967, ο Σοβιετικός Αρμένιος σκηνοθέτης Σεργκέι Παρατζάνοφ δημιούργησε ντοκιμαντέρ μικρού μήκους αφιερωμένο στον Χοβνατανιάν. Επιπλέον, το επίθετο του ζωγράφου έχει δοθεί σε έναν κρατήρα της Σελήνης.

Πίνακες

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Adalian, Rouben Paul (2010). Historical Dictionary of Armenia (β΄ έκδοση). Scarecrow Press.
 Slaby, Helmut (1982). Bindenschild und Sonnenlöwe. Die Geschichte der österreichisch-iranischen Beziehungen bis zur Gegenwart. Akademische Druck- u. Verlagsanstalt.

Αρμένιοι ζωγράφοι
Ρώσοι ζωγράφοι
Προσωπογράφοι
Φωλίνας

Με το επώνυμο Φωλίνας (Folin, Folina ή Follina) αναφέρονται αρκετές προσωπικότητες αναγνωρίσιμες στους τομείς της πολιτικής, της επιστήμης, της Τέχνης, του εμπορίου κ.α. Προσωπικότητες σε αυτό το όνομα απαντώνται από τη Γαλλία, τα ραιτορομανικά καντόνια της Ελβετίας, και τη Βόρειο Ιταλία, ως τις παραδουνάβιες χώρες και τα Βαλκάνια, τη βόρειο Ήπειρο, τη Μοσχόπολη, την Άνδρο και άλλες περιοχές της Ελλάδας - ιδίως της Ηπείρου, Θεσσαλίας και Μακεδονίας.

Διαπρεπείς Φωλιναίοι 
1) Μαρκήσιος Λεοπόλδος του Φωλίνα (Léopold de Folin, ή πληρέστερα γνωστός ως Alexandre Guillaume Léopold Marquis de Folin). Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου του 1817 και πέθανε στις 5 Ιουλίου του 1896. Υπήρξε συγγραφέας, ωκεανογράφος, μαλακιολόγος και πρωτεργάτης της ίδρυσης των συλλογών που αργότερα συνέβαλαν στη δημιουργία του του Θαλάσσιου Μουσείου της Μπιαρίτζ (Musée de la mer, Biarritz) στη Γαλλία το 1871.

Μαζί με τον γιό του Henri Milne-Edwards, τον Αλφόνσο του Φωλίνα, διεξήγαγαν έρευνα στον Γασκωνικό Κόλπο (Βισκαϊκός Κόλπος), ενώ επίσης πραγματοποίησε ερευνητικά ταξίδια στις Κανάριες Νήσους, τα Νησιά του Πρασίνου Ακρωτηρίου και τις Αζόρες.

Μέρος της συνεισφοράς του στην επιστήμη της θαλάσσιας ζωολογίας υπήρξε η ανακάλυψη και η μελέτη του θαλάσσιου σαλιγκαριού Folinella, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ίδιο.

Παραπομπές
Χρυσό Μετάλλιο Αξίας Πόλεως Αθηνών

Το Χρυσό Μετάλλιο Αξίας Πόλεως Αθηνών είναι τιμητική διάκριση που αποδίδει ο δήμος Αθηναίων.

Γνωστοί Απονεμηθέντες
Κάρολος, Πρίγκιπας της Ουαλίας

Νίκος Αναστασιάδης

Παραπομπές 

Δήμος Αθηναίων
Κέβιν Τσάμπερλιν

Ο Κέβιν Τσάμπερλιν (γενν. 25 Νοεμβρίου 1963) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους θεατρικούς του ρόλους όπως ο Χόρτον στο Σεούσι και Ο Θείος Φέστερ στην Οικογένεια Άνταμς. Για το θεατρικό του έργο έλαβε τρεις υποψηφιότητες για το βραβείο Tony Award και τρεις Drama Desk. Έχει παίξει στο "Jessie", στο "Καλή Τύχη Τσάρλι", στο "Μακριά Από Το Σπίτι", στο "Team Kaylie", στο "Μια σειρά από ατυχή γεγονότα", στο "Better Off Ted", στο "Heroes", στο "Nip/Tuck", στο "Teen Beach Movie Sneak Peek", στο "State of Mind" και στο "New York News"

Παραπομπές

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Tumblepop

Το Tumblepop (タンブルポップ) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι Μηχανής arcade. Δημιουργήθηκε από την Data East. Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από την Namco, ακολούθως στη Βόρεια Αμερική από την Leprechaun Inc. και μετέπειτα στην Ευρώπη από την Mitchell Corporation. 

Πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι δύο κυνηγοί φαντασμάτων. Οι παίχτες έχουν αποστολή να ταξιδέψουν σε διάφορες χώρες, να συλλάβουν τους εχθρούς και να σώσουν τον κόσμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Tumblepop στην GameFAQs
 Tumblepop στην Giant Bomb
 Tumblepop στην Killer List of Videogames
 Tumblepop στην MobyGames
 Tumblepop (Game Boy) στην MobyGames

Βιντεοπαιχνίδια του 1991
Arcade παιχνίδια
Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια της Data East
Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy
Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστραλία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Βραζιλία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη
Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Αρωγή Ροδόπης

Η Αρωγή είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 20 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αρωγή βρίσκεται δίπλα στα δυτικά παράλια του όρμου Βιστονίας στο Θρακικό πέλαγος, ανάμεσα στις λιμνοθάλασσες Ξηρολίμνη και Καρατζά, σε απόσταση 33 χλμ. ΝΔ. από την Κομοτηνή. Είναι γνωστή για την παραλία της που αποτελεί τη φυσική συνέχεια της παραλίας του Φαναρίου (στα βορειοδυτικά) ενώ ανατολικά συνεχίζει η παραλία Μέσης. Υπάρχουν αρκετά ξενοδοχειακά και τουριστικά καταλύματα καθώς και το πρώτο θαλάσσιο πάρκο της περιφέρειας. Πρόκειται για πολυσύχναστη και οργανωμένη παραλία μήκους 3 χιλιομέτρων που βραβεύεται με γαλάζια σημαία, έχει ψιλή άμμο και ρηχά νερά. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Το 1981 προσαρτήθηκε σε αυτήν ο καταργούμενος οικισμός Παραλία Αρωγής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρωγής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 9 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,100 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ταυτότητα Υδάτων Κολύμβησης: Αρωγή από την Ειδική Γραμματεία Υδάτων
 Παραλία Αρωγής  από τον ιστότοπο https://inkomotini.news/ 
 Φωτογραφίες από την παραλία Αρωγής στον ιστότοπο https://www.greece.com/

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Κρυστάλλη Ροδόπης

Η Κρυστάλλη, είναι μικρός ορεινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται στα όρια της Ελλάδας με την Βουλγαρία και την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του Παπίκιου όρους σε υψόμετρο 500 μέτρα, σε απόσταση 32 χλμ. Β.-ΒΑ. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 53 χλμ. ΒΔ. από την Κομοτηνή και 59 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ξάνθη. Η παλιά του ονομασία είναι Τεκέ-Ντερέ, συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια και δεν κατοικείται μόνιμα. Ανατολικά και νότια του οικισμού περνάει ο ομώνυμος χείμαρρος καθώς και το ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε6. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ιάσμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί τον Πολύανθο και το Τρίκορφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυάνθου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σωστού του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 9 κάτοικοι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Αυτοκινητόδρομος Α2 (Ρουμανία)

Ο Αυτοκινητόδρομος Α2 στην Ρουμανία, γνωστός και ως Αυτοκινητόδρομος του Ήλιου, είναι ένας αυτοκινητόδρομος που συνδέει την πρωτεύουσα της Ρουμανίας, Βουκουρέστι με την Κωνστάντζα, μία σημαντική τουριστική και εμπορική πόλη. Έχει μήκος 204 χιλιομέτρων (128 μίλια).  Ο αφού ξεκινήσει από το Βουκουρέστι κινείται ανατολικά, και διέρχεται από διάφορες μεγάλες πόλεις της Ρουμανίας όπως την Φετέστι, Τσερνανόντα και Μεντίδια. Στο τέλος καταλήγει στην Κωνστάντζα. Ένα αυτοκίνητο μπορεί να διατρέξει την διαδρομή του Α2 μέσα σε 1 ώρα και 45 λεπτά με 2 ώρες.

Η ιδέα κατασκευής του αυτοκινητοδρόμου ανάγεται ήδη από την κομουνιστική περίοδο της Ρουμανίας. Μάλιστα το καθεστώς του Νικολάου Τσαουσέσκου είχε αρχίσει την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου, ένα μικρό μέρος του οποίου ολοκληρώθηκε το 1987. Μετά την πτώση του κομουνισμού αν και η κατασκευή του συνεχίζεται για ένα μικρό χρονικό διάστημα, τελικά αυτή σταματάει το 1993, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Μετά από κάποια χρόνια διακοπής, η κατασκευή ξαναξεκινάει το 1998, και ολοκληρώθηκε το 2012. Ο αυτοκινητόδρομος έχει δεχθεί κριτική για την έλλειψη υπηρεσιών.

Ο αυτοκινητόδρομος Α2 είναι σημαντικός για την οικονομία της Ρουμανίας καθώς συνδέει δύο σημαντικά οικονομικά κέντρα, το Βουκουρέστι και την Κωνστάντζα. Συγκεκριμένα η Κωνστάντζα διαθέτει έναν σημαντικό εμπορικό λιμένα, ενώ κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες τουρίστες μέσω του αυτοκινητοδρόμου.

Εικόνες

Παραπομπές 

Αυτοκινητόδρομοι
Ρουμανία
Αυτοκινητόδρομοι της Ρουμανίας
Μελίταινα Ροδόπης

Η Μελίταινα, είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται στα όρια της Ελλάδας με την Βουλγαρία και την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 345 μέτρα, βορειοδυτικά της κορυφής Κλέφτης (υψομ. 800 μέτρα) και στα βόρεια της κοιλάδας του Κομψάτου, που αποτελεί βιότοπο CORINE. Απέχει 20 χλμ. Β. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 46 χλμ. ΒΔ. από την Κομοτηνή και 51 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ξάνθη. Η παλιά του ονομασία είναι Μπαγλίτσα και οι κάτοικοί του μουσουλμάνοι Πομάκοι.  Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ιάσμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ιάσμου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 15 κάτοικοι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Πομακοχώρια
AirPods Max

Τα AirPods Max είναι ασύρματα ακουστικά Bluetooth over-ear που δημιουργήθηκαν

από την Apple Inc. και κυκλοφόρησαν στις 15 Δεκεμβρίου 2020. Είναι η κορυφαία επιλογή της Apple στη σειρά AirPods, που πωλείται παράλληλα με το βασικό μοντέλο AirPods και AirPods Pro μεσαίας κατηγορίας. 

Τα κύρια πλεονεκτήματα του AirPods Max έναντι της μεσαίας κατηγορίας AirPods Pro είναι ο σχεδιασμός over-ear με μεγαλύτερα ηχεία, η συμπερίληψη του Digital Crown της Apple, οι περισσότερες επιλογές χρώματος και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας.

Χαρακτηριστικά 
Τα AirPods Max, όπως το AirPods Pro, διαθέτουν τεχνολογία ακύρωσης ενεργού θορύβου της Apple για αποκλεισμό εξωτερικού θορύβου και λειτουργία διαφάνειας για την ακρόαση ήχων γύρω σας. Το "Digital Crown", που αναφέρθηκε προηγουμένως, παρόμοιο με αυτό του Apple Watch, επιτρέπει στους χρήστες να αναπαράγουν ή να θέτουν σε παύση ήχο, να ελέγχουν την ένταση, να παραλείπουν τα κομμάτια, να ελέγχουν τις τηλεφωνικές κλήσεις και να ενεργοποιούν το Siri. Οι αισθητήρες εγγύτητας εντοπίζουν αυτόματα όταν βρίσκονται στο κεφάλι ενός χρήστη και αναπαράγουν ή παύουν ήχο ανάλογα. Ο χωρικός ήχος χρησιμοποιεί ενσωματωμένα γυροσκόπια και επιταχυνσιόμετρα για να παρακολουθεί την κίνηση του κεφαλιού του χρήστη και να παρέχει αυτό που η Apple περιγράφει ως εμπειρία "σαν θέατρο".

Η Apple αναφέρει ότι η διάρκεια ζωής της μπαταρίας είναι 20 ώρες, με φόρτιση πέντε λεπτών που προσφέρει χρόνο ακρόασης 1,5 ώρες. Τα AirPods Max φορτίζονται μέσω της υποδοχής Lightning. Η υποδοχή Lightning μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ήχο line-in με την αγορά διαφόρων προσαρμογέων.

Παραπομπές 

Apple
Εικόνισμα

Εικόνισμα ονομάζουμε την ζωγραφισμένη παράσταση χριστιανού αγίου, ή αγίας, της παναγίας και του Χριστού, μπροστά από τον οποίο οι πιστοί ζητούν από τον εικονιζόμενο άγιο ή αγία, ή από τον Θεό την χάρη του. Στις ορθόδοξες χριστιανικές πίστες εικονίσματα έχουμε για κάθε άγιο και αγία, ενώ στην καθολική πίστη συνιθίζονται μόνο λίγες εικόνες της Παναγίας και του Ιησού, και στην προτεσταντική πίστη λείπουν εντελώς.

Πηγές 

 In: Lexikon der Kunst, Bd. 2, Berlin 1981, S. 93–95

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αγιογραφία
Αγιολογία
Ορθοδοξία
The Mummy (βιντεοπαιχνίδι)

Το The Mummy, γνωστή στην Ιαπωνία ως Hamunaptra: Ushinawareta Sabaku No Miyako,  (ハムナプトラ 〜失われた砂漠の都〜, Hamunaputora 〜Ushinawareta Sabaku no Miyako〜, lit. "Hamunaptra: Η πρωτεύουσα της Χαμένης Ερήμους") είναι βιντεοπαιχνίδι τρίτου 

προσώπου που κυκλοφόρησε για τις πλατφόρμες Game Boy Color, PlayStation και Microsoft Windows βασισμένο στην ίδια ταινία του 1999. Δημοσιεύθηκε από τον Konami

Κριτικές βιντεοπαιχνιδιού 
Η έκδοση του PlayStation έλαβε "μικτές" κριτικές, ενώ η έκδοση του υπολογιστή έλαβε "γενικά δυσμενείς κριτικές", σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκεντρωτικών κριτικών Metacritic. Ο Ντέιβιντ Τσεν του NextGen είπε ότι η προηγούμενη έκδοση ήταν "πολύ καλύτερη από ό, τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε - ακόμα δεν είναι υπέροχη, αλλά καθόλου κακή". Στην Ιαπωνία, η Famitsu έδωσε στην ίδια έκδοση κονσόλας ένα σκορ 27 στα 40. Η Nintendo Power έδωσε μια μικτή κριτική στην έκδοση Game Boy Color, πάνω από ένα μήνα πριν κυκλοφορήσει το Stateside.

Παραπομπές 

Βιντεοπαιχνίδια του 2000
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Ακυρωμένα παιχνίδια Dreamcast
Ακυρωμένα παιχνίδια Xbox
Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color
Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Ισλάμ στην Ουκρανία

Το Ισλάμ είναι η τέταρτη μεγαλύτερη θρησκεία στην Ουκρανία, αντιπροσωπεύοντας το 0,6% -0,9% του πληθυσμού.   Η θρησκεία έχει μακρά ιστορία στην Ουκρανία που χρονολογείται από την ίδρυση της Χανάτου της Κριμαίας τον 15ο αιώνα.

Το Σουνιτικό Ισλάμ της σχολής Χανάφι είναι η μεγαλύτερη μη χριστιανική θρησκεία στην Ουκρανία και η πλειοψηφία των Ουκρανών μουσουλμάνων είναι Τάταροι της Κριμαίας . Άλλοι τουρκικοί λαοί ιθαγενείς στην Ουκρανία, που βρίσκονται κυρίως στη Νότια και νοτιοανατολική Ουκρανία, ασκούν άλλες μορφές Ισλάμ. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι Τάταροι του Βόλγα, οι Αζέροι, οι εθνοτικές ομάδες του Βόρειου Καυκάσου και οι Ουζμπέκοι. Το 2012 περίπου 500.000 Μουσουλμάνοι ζούσαν στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων 300.000 Τάταρων της Κριμαίας. Τον Φεβρουάριο του 2016, ο Σάιντ Ισμάγκιλοφ, ο μουφτής της Ουμμάχας, απαρίθμησε ένα εκατομμύριο μουσουλμάνους στην Ουκρανία. 

Ενώ δεν υπάρχει γενική κυβερνητική δομή για τους Μουσουλμάνους στην Ουκρανία, οι μονοεθνικές κοινότητες σε πολυεθνικές περιοχές εξυπηρετούνται από τα εθνικά τους ιδρύματα και υποστηρίζονται από τους διεθνείς ομολόγους τους. Κοινότητες που υποστηρίζουν μεγάλα Ισλαμικά ιδρύματα βρίσκονται στο Κίεβο, την Κριμαία, τη Συμφερόπολη και το Ντονέτσκ . Ανεξάρτητες κοινότητες Σαλαφιστών βρίσκονται επίσης στο Κίεβο και την Κριμαία, καθώς και κοινότητες Σιίτες στο Κίεβο, το Χάρκοβο και το Λούανσκ.

Ιστορία των Μουσουλμάνων στην Ουκρανία 
Ενώ οι Ουκρανοί είναι κυρίως Ορθόδοξοι και Καθολικοί, οι Μουσουλμάνοι έχουν ζήσει στην περιοχή που αποτελεί τη σύγχρονη Ουκρανία για αιώνες. Οι μουσουλμανικοί οικισμοί συγκεντρώνονται στο νότιο ήμισυ της χώρας, ιδιαίτερα στην Κριμαία, αν και υπάρχουν αποικίες Τατάρων Λίπκα σε άλλες περιοχές όπως η Βολυνία και η Ποδολία.

Η ιστορία του Ισλάμ στην Ουκρανία συνδέεται με τους Τάταρους της Κριμαίας, τους Τούρκους απογόνους τουρκικών και μη τουρκικών λαών που είχαν εγκατασταθεί στην Ανατολική Ευρώπη ήδη από τον 7ο αιώνα. Κατέστησαν το Χανάτο της Κριμαίας στην νότια Ουκρανία τον 15ο αιώνα. Το Χανάτο έχασε σύντομα την κυριαρχία του και έπεσε υπό την επιρροή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και οι τοπικοί ηγεμόνες του διατήρησαν σημαντικό βαθμό αυτονομίας. Από τον 15ο έως τον 18ο αιώνα, οι Τάταροι της Κριμαίας εισέβαλαν συχνά σε ανατολικά σλαβικά εδάφη για να συλλάβουν τους κατοίκους τους, υποδουλώνοντας περίπου τρία εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως Ουκρανούς.    Το Χανάτο έληξε μετά την αυξανόμενη ρωσική επιρροή που οδήγησε στην προσάρτησή του στην Ρωσική Αυτοκρατορία μετά τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους στα τέλη του 18ου αιώνα.

Παραπομπές 

 
Θρησκεία στην Ουκρανία
Επαρχία Πετσέρι

Η επαρχία Πετσέρι (εσθονικά: Petserimaa) ήταν μια κομητεία της Εσθονίας, η οποία ιδρύθηκε το 1918. Από το 1944, ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Πετσέρι ανήκει στην επαρχία Πετσόρσκι του Όμπλαστ του Πσκοφ (το οποίο ανήκε στην Ρωσική ΣΟΣΔ έως το 1991) στην βορειοδυτική Ρωσία. Η Εσθονία διατηρεί κάποια εδάφη της πρώην επαρχίας. Αυτά είναι οι ενορίες Μικιταμέε και Βέρσκα (και τα δύο ανήκουν Επαρχία Πόλβα), η ενορία Μερεμέε και η νοτιοανατολική γωνία της ενορίας Μίσσο (στη σύγχρονη Επαρχία Βόρου).

Ιστορία 
Το έδαφος ολόκληρης της ιστορικής επαρχίας Πετσέρι θεωρείται πατρίδα των Σέτο, μιας ιστορικής βαλτοφιννικής εθνότητας που σχετίζεται με τους Εσθονούς. Οι Ρώσοι κάτοικοι της περιοχής Πετσέρι ήταν κυρίως Παλαιοί Πιστοί που μιλούσαν μια μεταβατική διάλεκτο η οποία συνδύαζε στοιχεία της ρωσικής και της λευκορωσικής γλώσσας. Στα μέσα του 15ου αιώνα ιδρύθηκε το ορθόδοξο μοναστήρι Πσκόβο-Πετσέρσκι, ένα από τα πιο σημαντικά της περιοχής.

Κατά το τελευταίο έτος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, από τον Φεβρουάριο έως τον Δεκέμβριο του 1918, η πρωτεύουσα του νομού, Πετσόρι κατελήφθη από τις γερμανικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τους γερμανικούς σχεδιασμούς το Πετσόρι με τα περίχωρα του επρόκειτο να αποτελέσει μέρος του Βαλτικού Δουκάτου. Στη συνέχεια, η πόλη έπεσε στις εσθονικές στρατιωτικές δυνάμεις στις 29 Μαρτίου 1919, κατά τη διάρκεια του Εσθονικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Η Συνθήκη του Ταρτού του 1920 απέδωσε το Πετσέρι και τη Σετομάα στην Εσθονία. Το Πετσόρι μετονομάστηκε σε Πετσέρι και το 1926 ολοκληρώθηκε η λουθηρανική εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Πετσέρι και δημιουργήθηκε η ομώνυμη κομητεία.

Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η κομητεία Πετσέρι καταλήφθηκε από τον γερμανικό στρατό, ο οποίος κατείχε την πόλη από τον Αυγούστου 1941 έως τις 11 Αυγούστου 1944, όταν έπεσε στις σοβιετικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της προέλασης τους προς την Ναζιστική Γερμανία. Οι σοβιετικές αρχές προσάρτησαν το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας (που τότε ανήκε στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας) στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1944.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Εσθονία έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της επιστροφής στα σύνορα της Συνθήκης του Ταρτού : Ωστόσο, η Εσθονία εγκατέλειψε αυτή την αξίωση τον Νοέμβριο του 1995.  Η Εσθονία και η Ρωσία υπέγραψαν την Εσθονική-Ρωσική Συνθήκη για τα σύνορα στις 18 Μαΐου 2005: το προοίμιο της συνθήκης αναγράφει ότι τα διεθνή σύνορα άλλαξαν εν μέρει, σύμφωνα με το άρθρο 122 του εσθονικού συντάγματος.

Δείτε επίσης 
 Πετσόρι
 Επαρχία Πετσόρσκι
 Σέτο, Σετομάα

Παραπομπές 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα εσθονικά
Ιστορικό Εθνικό Πάρκο Τρακάι

Το Ιστορικό Εθνικό Πάρκο Τρακάι είναι ένα εθνικό πάρκο στη Λιθουανία. Ορίστηκε το 1992, για να αγκαλιάσει την ιστορική πόλη του Τρακάι, περίπου 25 χιλιόμετρα δυτικά του Βίλνιους, και τα δάση, τις λίμνες και τα χωριά στα περίχωρά της. Το Πάρκο έχει την Κατηγορία II στην κατάταξη του IUCN.  Είναι το μοναδικό ιστορικό εθνικό πάρκο στην Ευρώπη. 

Το πάρκο περιλαμβάνεται στις Προσωρινές Λίστες της  UNESCO.

Φύση 
Οι παράλληλες αλυσίδες λόφων και κορυφογραμμών, που σχηματίζονται από τον παγετώνα εναλλάσσονται με στενές και βαθιές ή πλατιές  και επίπεδες κορυφογραμμές σαν λίμνη. Υπάρχουν 32 λίμνες στο πάρκο. Οι λίμνες Γκαλβέ, Σκαίστις (), Τοτορίσκιου (), Λούκα συνδέονται με αγωγούς και διαμορφώνουν ένα ενιαίο σύστημα. Η μεγαλύτερη από τις λίμνες είναι η λίμνη Γκαλβέ  (Galvė) με 21 νησιά (το πιο διάσημο εκ των οποίων  είναι το  ) και η  καθαρότερη είναι η λίμνη Ακμένα (). Το κάστρο του Τρακάι είναι χτισμένο πάνω σε ένα νησάκι και είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της Λιθουανίας. Χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Αρχικά λειτουργούσε ως φρούριο, έπειτα ως κατοικία δούκα και ύστερα ως φυλακή.Στο κάστρο υπάρχει το ιστορικό μουσείο και κάθε χρόνο διοργανώνονται εκεί εκδηλώσεις, φεστιβάλ και συναυλίες.

Ενδιαφέρον είναι το δάσος Κουντριόνις (Kudrionys)  και οι υγρότοποι Πλομένου  (Plomėnų)  και Βαρνικάι (Varnikai), όπου πολλά θηλαστικά και είδη πουλιών βρίσκουν καταφύγιο. Ο βάλτος Πλομένου (Plomėnų) έχει μια μεγάλη αποικία υδρόβιων πτηνών και πολλά είδη προστατευμένων φυτών.  Η λίμνη  φιλοξενεί μεγάλες αποικίες γλάρων με μαύρο κεφάλι. Η φύση του καταφυγίου Βαρνικάι μπορεί να εξερευνηθεί μέσω  μονοπατιών πεζοπορίας.

Το πάρκο είναι διάσημο για τον αριθμό των αξιοθέατων και το όμορφο περιβάλλον. Υπάρχει μια κορυφή λόφου στη βόρεια όχθη της λίμνης Γκαλβέ, με  υπέροχη θέα.

Κάθε χρόνο διεξάγονται κωπηλατικοί αγώνες στη λίμνη Γκαλβέ.Κοντά στη λίμνη Γκαλβέ υπάρχει το αρχοντικό Ουζουτράκις (Užutrakis) (19ος αιώνας).

Εικόνες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Tourism.lt

Παραπομπές 
Εθνικά πάρκα της Ευρώπης
Εθνικά πάρκα της Λιθουανίας
Μέγα Δουκάτο Ροδόπης

Το Μέγα Δουκάτο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μέγα Δουκάτο βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 35 μέτρα και σε απόσταση μόλις 9 χλμ. ΝΔ. από το κέντρο της πόλης. Το χωριό γειτονεύει νοτιοδυτικά με τους Αγίους Θεοδώρους, βόρεια είναι το Κόσμιο, δυτικά το Ίσαλο και η Καλλιθέα ενώ νότια περνάει ο Λίσσος ποταμός και από βόρεια προς ανατολικά η Εγνατία Οδός. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και έχουν, μαζί με το Μικρό Δουκάτο, δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο που φροντίζει την ανάδειξη των χωριών με πολιτιστικές πρωτοβουλίες. Αρκετοί από αυτούς είναι Πομάκοι που η πλειοψηφία τους προέρχεται από τη Χλόη αλλά και τον Κέχρο, την Οργάνη κ.α. ενώ βρίσκονται εγκατεστημένοι κυρίως στην δεξιά πλευρά του χωριού. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καλαμοκάστρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλου Δουκάτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 418 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων

Μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων είναι η μέση διαφορά μεταξύ των απολαβών των ανδρών και των γυναικών που εργάζονται. Οι γυναίκες θεωρούνται γενικά αμειβόμενες λιγότερο από τους άνδρες, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές στις ώρες εργασίας, τα επαγγέλματα που επιλέγονται, την εκπαίδευση και την επαγγελματική εμπειρία.  Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, οι γυναίκες λαμβάνουν το 79% του μέσου ανδρικού μισθού. 

Σύμφωνα με μια μελέτη του 2021 σχετικά με τους ιστορικούς δείκτες μισθών των φύλων, οι γυναίκες στη Νότια Ευρώπη λάμβαναν περίπου το μισό από τους ανειδίκευτους άνδρες εργάτες μεταξύ 1300 και 1800.

Παραπομπές

Κοινωνική ανισότηταΙσότητα των φύλωνΦύλο και κοινωνίαΦεμινιστική θεωρία
Μελέτη Ροδόπης

Η Μελέτη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μελέτη βρίσκεται βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 22 μέτρα και σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά από το κέντρο της πόλης. Στη βόρεια και δυτική άκρη του χωριού περνάει ο ποταμός Ασπροπόταμος (αρχαίος Τραύος) ενώ βορειότερα η Εγνατία Οδός και η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μελέτης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 497 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Ελένη Δόικα

Η Ελένη Δόικα (15 Νοεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2011, 2013, 2014 και 2015. Συμμετείχε επίσης στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 στο Μπακού.

Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ρυθμικής γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η ομάδα κατέλαβε την 13η θέση στους προκριματικούς αγώνες και δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.

Παραπομπές 

 2015 World Rhythmic Gymnastics Championships Athletes - Eleni Doika
 Rio 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

https://database.fig-gymnastics.com/public/gymnasts/biography/18844/true?backUrl=
http://www.bbc.co.uk/sport/olympics/2012/athletes/518e2134-0e83-445f-af76-69d161899741
http://george-islandnews.blogspot.com/2012/01/young-corfiot-eleni-doika-qualifies-for.html
http://www.espn.com/olympics/summer/2016/athletes/_/athlete/49780
http://www.intlgymnast.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3349:fig-releases-official-olympic-roster&catid=92:2012-olympic-news&Itemid=242
Δήμητρα Κόρρη

Η Δήμητρα Κόρρη (17 Ιουλίου 1992) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ που εκπροσωπεί την Ελλάδα στο ατομικό πατινάζ. Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο EduSport Trophy το 2018 και το χάλκινο μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες 2018. Είναι τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος (2014, 2017, 2018, 2019). Η Κόρρη πέρασε την παιδική της ηλικία μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ καθώς ολοκλήρωσε το σχολείο στις ΗΠΑ και περνούσε τα καλοκαίρια της στην Ελλάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Dimitra Korri στο International Skating Union
Χάιδω Αλεξούλη

Η Χάιδω Αλεξούλη (Λάρισα 29 Μαρτίου 1991) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου με ειδίκευση στο άλμα εις μήκος. Διαγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016. Ο πατέρας της Γιάννης Αλεξούλης είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε με την ΑΕΛ και τον ΠΑΟΚ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Haido Alexouli IAA
 

Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου
Άλτες του μήκους
Χριστίνα Μπούρμπου

Η Χριστίνα Μπούρμπου είναι Ελληνίδα κωπηλάτης από τη Θεσσαλονίκη. Μαζί με τη Μαρία Κυρίδου, κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια για την Ελλάδα μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες. Κέρδισε το τελευταίο χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018.

Παραπομπές 

 Χρυσό στο ευρωπαϊκό για τις Μπούρμπου και Κυρίδου
 Χρυσές οι Κυρίδου-Μπούρμπου στο ευρωπαϊκό U23 της κωπηλασίας
 Και άλλο χρυσό για την Ελλάδα : Κυρίδου και Μπούρμπου παγκόσμιες πρωταθλήτριες στην κωπηλασία
 Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων : Χρυσό μετάλλιο Μπούρμπου και Κυρίδου στην κωπηλασία

Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Αλεξάνδρα Τέιλορ

Η Αλεξάνδρα Τέιλορ (4 Μαΐου 1994) είναι Κύπρια σκιέρ. Θα διαγωνιζόταν για την Κύπρο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014 αλλά αποχώρησε από την διοργάνωση επειδή έσπασε τον πρώτο οσφυϊκό σπόνδυλο στις 18 Φεβρουαρίου, τέσσερις ημέρες πριν τον αγώνα.

Παραπομπές 

 Cyprus team ready for the Sochi Winter Olympic Games Famagusta Gazette
 Cool expectations The Cyprus Daily
 Sochi heartbreak for the Cypriot skier Alexandra Taylor www.parikiaki.com
 FIS Biography
 Sochi 2014 profile

Κύπριοι αθλητές
Ραμόνα Παπαϊωάννου

Η Άννα Ραμόνα Παπαϊωάννου (15 Ιουνίου 1989) είναι Κύπρια σπρίντερ. Διαγωνίστηκε στα 60 μέτρα στο IAAF World Indoor Championships 2014. Ο πατέρας της είναι ο ελληνοβραζιλιάνος ποδοσφαιριστής Παύλος Παπαϊωάννου.

Διεθνείς διοργανώσεις

1Did not finish in the semifinals

Προσωπικά ρεκόρ
Outdoor
100 metres – 11.25 (+1.1 m/s, Nicosia 2016) NR
200 metres – 23.10 (+0.0 m/s, Rio de Janeiro 2016)
Indoor
60 metres – 7.33 (Piraeus 2014) NR

Παραπομπές 

 Glasgow 2014 - Anna Ramona Papaioannou profile
 Ramona Papaioannou IAAF
 Η Ραμόνα Παπαϊωάννου αποκαλύπτεται πλήρως εφημερίδα Ροδιακή

Κύπριοι αθλητές του στίβου
Μεγάλο Πιστό Ροδόπης

Το Μεγάλο Πιστό, επίσημα Μέγα Πιστό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Το Μέγα Πιστό βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 80 μέτρα, σε απόσταση 12 χλμ. Α. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 10 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Κομοτηνή. Νοτιοδυτικά του χωριού είναι ο Σώστης, βορειοανατολικά ο Μίσχος και ο χείμαρρος Ασπροπόταμος, στα νότια περνάει η Εγνατία Οδός και δίπλα η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης. Στα βόρεια και στους πρόποδες του Παπίκιου όρους είναι κτισμένη η Μονή Οσίου Μαξίμου Καυσοκαλύβη. Η παλιά ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Μουσελίμ και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Μέγα Πιστό το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σώστου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μέγα Πιστού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σώστου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 886 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η πεζοπορική διαδρομή Μέγα Πιστό - Μονή Μαξίμου Καυσοκαλύβη από τον ιστότοπο https://www.wikiloc.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Πομακοχώρια
Τατιάνα Καβαδία

Η Τατιάνα Καβαδία (23 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ελληνίδα πρώην καλαθοσφαιρίστρια. Η Καββαδία αγωνίστηκε με την ελληνική εθνική ομάδα γυναικείας καλαθοσφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές της καλαθοσφαίρισης
Μαριάννα Λυμπερτά

Η Μαριάννα Λυμπερτά (25 Ιουνίου 1979) είναι Ελληνίδα ολυμπιονίκης της κολύμβησης και κάτοχος εθνικού ρεκόρ στο ίδιο άθλημα. Αγωνίστηκε για την Ελλάδα στα :

 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες : 2000, 2004, 2008, 2012
 Παγκόσμια Πρωταθλήματα : 2003, 2009, 2011, 2013
 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα : 2010
 Μεσογειακοί Αγώνες : 2001, 2005, 2013
 Open Water Worlds : 2008, 2010

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2010, έκανε ρεκόρ Ελλάδας στην κολύμβηση γυναικών στα 800 και 1500 μέτρα ελεύθερο (8:34.81 και 16:20.11).

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, αγωνίστηκε στον μαραθώνιο γυναικών 10 χιλιομέτρων, κατακτώντας την τελευταία θέση.

Παραπομπές 

 Lymperta's entry at Sports Reference.com
 Marianna Lymperta London 2012. The London Organising Committee of the Olympic Games and Paralympic Games Limited.
 15ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ : Αφιέρωμα στην ελληνική αποστολή ΚΟΕ, 17/7/2013

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης
Ελπίδα Ρωμάντζη

Η Ελπίδα Ρωμάντζη (Θεσσαλονίκη 17 Ιουλίου 1981) είναι Ελληνίδα τοξοβόλος. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 κατέλαβε την 34η θέση στο ατομικό των γυναικών με σκορ 624. Στον πρώτο γύρο, αντιμετώπισε την Bérengère Schuh από τη Γαλλία. Η Ρωμάντζη νίκησε την Schuh, με 151-143 και προκρίθηκε στον γύρο των 32 όπου αντιμετώπισε τη Lee Sung Jin από την Κορέα αλλά ηττήθηκε με 166-146. Η Ρωμάντζη κατέλαβε την 31η θέση στην ατομική τοξοβολία των γυναικών. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας με την οποία κατέλαβε την πέμπτη θέση στη διοργάνωση της τοξοβολίας γυναικών.

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο, η Ρωμάντζη έλαβε 614 πόντους και το 49ο εισιτήριο για τον τελικό, όπου αντιμετώπισε την Zekiye Keskin Satir από την Τουρκία στον πρώτο γύρο και τη νίκησε με 105-103. Στον δεύτερο γύρο αντιμετώπισε την Kristine Esebua σε έναν δύσκολο αγώνα καθώς και οι δυο σκόραραν 102 πόντους στον κανονικό αγώνα και 10-9 στον αποφασιστικό επιπλέον γύρο. Η Ρωμάντζη αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από την Park Sung-hyun με τελικό σκορ 115-103, με το 115 να είναι νέο ολυμπιακό ρεκόρ.

Παραπομπές 

 Evans, Hilary; Gjerde, Arild; Heijmans, Jeroen; Mallon, Bill; et al. Elpida Romantzi Bio, Stats and Results sports-reference.com
Athlete biography : Elpida Romantzi beijing2008.cn
Δέσποινα Ζαπουνίδου

Η Δέσποινα Ζαπουνίδου (Θεσσαλονίκη 5 Οκτωβρίου 1985) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου. Αγωνίστηκε στα 20 χλμ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 και 2012. Κατέχει δυο ελληνικά ρεκόρ : 1:37:40.59 ώρες για τα 20,000 m τρέξιμο και 12:35.16 λεπτά για τα 3000 m τρέξιμο.

Ως νεαρή αθλήτρια, κατέλαβε την 12η θέση στα 10,000 m τρέξιμο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων 2004 και την 5η θέση στα 10 km τρέξιμο στο World Race Walking Cup της IAAF το 2004. Ήταν μέλος στα 20 km στο Race Walking Cup 2006 και 2008 αλλά απέτυχε να τερματίσει και στις δυο περιπτώσεις. Απέτυχε επίσης να τερματίσει στο 2005 Universiade και στο 2013 European Race Walking Cup.

Αγωνιστικές επιδόσεις

Παραπομπές 

 London 2012 profile

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου
Αθηνά Παπαφωτίου

Η Αθηνά Παπαφωτίου (Αθήνα 23 Αυγούστου 1989) είναι Ελληνίδα διεθνής πετοσφαιρίστρια.

Βιογραφία 

Η Αθηνά Παπαφωτίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας της Σπύρος ήταν πολιτικός μηχανικός και η μητέρα της Μαρία είναι οικονομολόγος, υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομίας. Από μικρή είχε έφεση στον αθλητισμό και πολύ καλές αθλητικές επιδόσεις. Υπήρξε υπότροφος με πλήρη μαθητική/αθλητική υποτροφία της Σχολής Μωραΐτη και αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι κάτοχος MBA από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου και του Μεταπτυχιακού Προγράμματος "Παγκόσμια Υγεία - Ιατρική των Καταστροφών" της Ιατρικής Σχολής Αθηνών.

Η Παπαφωτίου έχει αναπτύξει πλούσια κοινωνική δραστηριότητα, ως δημιουργός του Ανθρωπιστικού Προγράμματος "Thriboo", με εθελοντικές δράσεις προώθησης εναλλακτικών μέσων εκπαίδευσης μέσω του αθλητισμού σε αναπτυσσόμενες περιοχές, όπως η Ζανζιβάρη (Zanzibar School of Hope).

Καριέρα 
Η Παπαφωτίου ξεκίνησε την καριέρα της το 1998 στον Ηλυσιακό. Την σαιζόν 2009-10 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α1 με την φανέλα του Πανιωνίου και το 2010 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό με τον οποίο στέφθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος για τη σαιζόν 2010-11. Το 2011 υπέγραψε στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας. Το 2014 πήρε μεταγραφή στη γερμανική ομάδα Allianz MTV Stuttgart, με την οποία κέρδισε το κύπελλο DVV την σαιζόν 2014-15. Το 2015 υπέγραψε στην γαλλική ομάδα ASPTT Mulhouse με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα τη σαιζόν 2016-17, ενώ ψηφίστηκε MVP του γαλλικού πρωταθλήματος για την σαιζόν 2018-19 και τρεις σαιζόν (2015-16, 2016-17 και 2018-19) ως καλύτερη πασαδόρος του γαλλικού πρωταθλήματος. Το 2017 υπέγραψε στην υπερδύναμη του ιταλικού πρωταθλήματος Imoco Conegliano, με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια, ενώ για μερικούς μήνες αγωνίστηκε στην Πολωνία με την LKS Lodz, όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση. Το 2018 επέστρεψε στην γαλλική ASPTT Mulhouse, το 2019 υπέγραψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Lardini Filottrano και το 2020 επέστρεψε στην Γερμανία και την Allianz MTV Stuttgart. Το 2021 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο αναδείχθηκε κυπελλούχος και πρωταθλητής Ελλάδας.

Τίτλοι 
 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2011, 2012, 2022
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2022
 1 Κύπελλο Γερμανίας: 2015
 1 Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2017
 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2018

Παραπομπές

Παραπομπές 
 Αθηνά Παπαφωτίου
 Profil
 RÜCKKEHRERIN FÜR ALLIANZ MTV STUTTGART

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Profil bei Topvolleygroup (englisch)

Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Σάντζακ

Το Σάντζακ (, ) είναι μια ιστορική γεωπολιτική περιοχή η οποία εκτείνεται ανάμεσα στη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Το όνομα της περιοχής προέρχεται από Σαντζάκι του Νόβι Πάζαρ, μια πρώην οθωμανική διοικητική μονάδα η οποία ιδρύθηκε το 1865. Οι Σέρβοι αναφέρονται στο βόρειο τμήμα της περιοχής με την μεσαιωνική της ονομασία, Ράσκα.

Μεταξύ 1878 και 1909 η περιοχή ήταν υπό αυστροουγγρική κατοχή. Το 1909 η περιοχή επεστράφη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά η Βοσνία-Ερζεγοβίνη που ήταν επίσης υπό αυστροουγγρική κατοχή προσαρτήθηκε στην Αυστροουγγαρία. Το 1912 η περιοχή διαμελίστηκε μεταξύ των βασιλείων Μαυροβουνίου και της Σερβίας. Η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής είναι το Νόβι Πάζαρ στη Σερβία.

Ετυμολογία 
Η ονομασία Σάντζακ (Sandžak) είναι η προσαρμογή του τουρκικού ονόματος sancak (= σαντζάκι, "επαρχία"). Το Σαντζάκι του Νόβι Πάζαρ ήταν γνωστό στα Σερβο-Κροατικά ως Novopazarski sandžak. Στα Σερβικά, η περιοχή είναι γνωστή με το όνομα Ράσκα, που είναι το προοθωμανικό όνομα της περιοχής.

Γεωγραφία 
Το Σάντζακ εκτείνεται από τα νοτιοανατολικά σύνορα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνηςμέχρι τα σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο   και την Αλβανία. Το Σάντζακ καταλαμβάνει μια έκταση περίπου 8.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Έξι δήμοι του Σάντζακ βρίσκονται στη Σερβία (Νόβι Πάζαρ, Σιένιτσα, Τούτιν, Πριεπόλιε, Νόβα Βάρος και Πριμπόι)και πέντε στο Μαυροβούνιο (Πλιέβλια, Μπιέλο Πόλιε, Μπέρανε, Ρόζαγιε και Πλαβ). Μερικές φορές ο δήμος Αντριέβιτσα στο Μαυροβούνιο θεωρείται μερικές φορές μέρος του Σάντζακ.

Ο πολυπληθέστερος δήμος της περιοχής είναι το Νόβι Πάζαρ (100.410 κάτοικοι) ενώ άλλοι μεγάλοι δήμοι είναι οι εξής: Πλιέβλια (31.060 κάτοικοι),  και Πριμπόι (27.133 κάτοικοι). Στη Σερβία, οι δήμοι Νόβι Πάζαρ και Τούτιν αποτελούν μέρος του Οκρούγκ Ράσκα, ενώ οι δήμοι Σιένιτσα, Πριεπόλιε, Νόβα Βάρος και Πριμπόι, ανήκουν στο Οκρούγκ Ζλάτιμπορ.

Παραπομπές 

Διαιρεμένες περιοχές
Γεωγραφία της Σουμαντίγια και Δυτικής Σερβίας
Ιστορικές περιοχές του Μαυροβουνίου
Ιστορικές περιοχές της Σερβίας
Σαντζάκ
G99

Το G99 (στα Αλβανικά Grupim 99) είναι κεντροαριστερό και προοδευτικό πολιτικό κόμμα στην Αλβανία που δημιουργήθηκε το 2008  από μια ομάδα ακτιβιστών. Τα μέλη αυτού του κόμματος είναι κάτω των 29 ετών και θεωρούνται εκπρόσωποι της νεολαίας στην αλβανική πολιτική.

Ιστορία 
Το κόμμα ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2008, από ακτιβιστές του Κινήματος Μιαφτ! και φοιτητές, δυσαρεστημένοι λόγω του πολιτικού παιχνιδιού στο σύστημα διακυβέρνησης στην Αλβανία. Το κίνημα ήταν η μεγαλύτερη μη κυβερνητική οργάνωση στην Αλβανία, το οποίο διαμαρτύρεται κατά της αλβανικής κυβέρνησης και πολιτικής από το 2003. Μόνο το 2008, αυτή η ομάδα, με τη συμμετοχή άλλων μαθητών, αποφάσισε ότι η μόνη λύση στα αιτήματά τους ήταν η πολιτική συμμετοχή. Με την πρώτη τους εκδήλωση γνωστοποίησαν το σχέδιό τους να συμμετάσχουν στις εκλογές του 2009, με την πρόθεση να πάρουν έδρες στη Συνέλευση και να εκπροσωπηθούν στην κυβέρνηση. Το 2009 εντάχθηκαν στην «Ένωση για την Αλλαγή» (Bashkimi per Ndryshim στα Αλβανικά), έναν συνασπισμό της Αριστεράς που στοχεύει να πάρει την εξουσία σε επόμενες εκλογές.

Εκλογές 
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009, το G99 έλαβε το 0,86% των ψήφων (12.989 ψήφοι).

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, το G99 έλαβε το 0,17% των ψήφων (2,977 ψήφοι). 

Δεν συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2017.

Ιδεολογία 
Το G99 υπογράμμισε ορισμένα ζητήματα που δεν είχαν αναφερθεί για χρόνια. Το κόμμα δήλωσε ότι δεν έχει καμία πολιτική ιδεολογία όπως ο συντηρητισμός ή ο σοσιαλισμός, αλλά θέλει μόνο να αλλάξει την τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Για αυτό έκριναν σκόπιμο να συμμετάσχουν στην Αριστερά. Μεταξύ των αρχικών στόχων του ήταν η συμμετοχή των νέων στην πολιτική.

Δεν είναι απλό να οριστεί η ιδεολογία αυτού του κόμματος: είναι σίγουρο ότι είναι μέρος της κεντροαριστεράς και είναι ενάντια στις συντηρητικές ιδέες. Αυτό το κίνημα των νέων προτείνει διαφορετικές πολιτικές ιδέες, οι οποίες, σύμφωνα με τη διακήρυξή τους, πρέπει να αλλάξουν ριζικά. Από την πρώτη στιγμή δήλωσε ότι η πολιτική πρέπει να καθοδηγείται από μεγάλο ποσοστό νέων, οι οποίοι είναι περίπου το 50% του πληθυσμού στην Αλβανία.

Το G99 μπορεί να χαρακτηριστεί ως κόμμα με ιδεολογία του τον προοδευτικό φιλελευθερισμό.

Όσον αφορά στην οικονομία, υποστηρίζει την ελεύθερη καπιταλιστική οικονομία, αλλά δηλώνει ότι η κυβέρνηση πρέπει να παρέμβει για να αποτρέψει την δημιουργία κοινωνικών τάξεων. Αυτό καθιστά δυνατό να θεωρηθεί μέρος της σοσιαλφιλελεύθερης ιδεολογίας. Ωστόσο, δεν κάνει δηλώσεις που να υπερασπίζονται τη θέση του κόμματος σχετικά με την οικονομία, περιγράφοντας το κόμμα μόνον ως κίνημα νέων για την αλλαγή.

Παραπομπές
Μίρανα Ροδόπης

Τα Μίρανα ή Μοίρανα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μίρανα βρίσκονται στον κάμπο της Κομοτηνής με υψόμετρο 70 μέτρα, σε απόσταση 18 χλμ. νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλης και 25 χλμ. δυτικά από τις Σάπες (έδρα του δήμου). Βόρεια του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός, δυτικά είναι η Σαλμώνη και περνάει η Εγνατία Οδός, νότια είναι το Δάσος του Ίσμαρου ενώ ανατολικά είναι η Πελαγία. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι από τους οποίους λίγοι είναι Πομάκοι και το 1/6 Ρομά. Στα νοτιοανατολικά και τον λόφο "Ισικλίκ" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός που χρονολογείται στην Ύστερη Νεολιθική και πρώιμη Εποχή του Χαλκού καθώς και επιφανειακή συλλογή κεραμεικής. 
Η παλιά τους ονομασία, επί τουρκοκρατίας, είναι Μουρατί και επίσημα αναφέρεται γραμμένα ως Μοίρανα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1940 το όνομά τους διορθώθηκε σε Μίρανα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Βέννα και τη Σαλμώνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μιράνων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 286 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχείο Κοινότητας Μιράνων από τον ιστότοπο Γενικά Αρχεία του Κράτους

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Γιάνκο Ματούσκα

Ο Γιάνκο Ματούσκα (10 Ιανουαρίου 1821 - 11 Ιανουαρίου 1877) ήταν Σλοβάκος ποιητής, ακτιβιστής, περιστασιακός θεατρικός συγγραφέας και γραμματέας του δικαστηρίου. Είναι γνωστός ως συγγραφέας του σλοβακικού εθνικού ύμνου Ναντ Τάτρου σα Μπλίσκα με βάση τη μελωδία του σλοβακικού λαϊκού τραγουδιού «Kopala studienku».

Βιογραφία 
Ο Ματούσκα γεννήθηκε στο Ντόλνι Κούμπιν από οικογένεια τεχνιτών.  Άρχισε να πηγαίνει σχολείο εκεί, στη συνέχεια φοίτησε πιθανότατα στο γυμνάσιο του Γκέμερ και τέλος σπούδασε στο διάσημο Λούθηρανικό Λύκειο του Πρέσμπουργκ (προπαρασκευαστικό γυμνάσιο και κολέγιο) όπου πήρε μαθήματα στο Ινστιτούτο Τσεχοσλοβακικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, ενώ έκανε σπουδές στο θεολογία. Ο Λούντοβιτ Στουρ, ο μοναδικός καθηγητής διδασκαλίας που παρέδιδε τα μαθήματα που προσφέρονταν από το ινστιτούτο την εποχή  εκείνη τη, απολύθηκε τον Δεκέμβριο του 1843 υπό την πίεση των αρχών του βασιλείου, οι οποίες αντιτάχθηκαν στον υπέρ-σλοβακικό ακτιβισμό του . Ο 23χρονος τότε Ματούσκα έγραψε το "Lightning Over the Tatras" όταν αυτός και άλλοι μαθητές ξεσηκώθηκαν με αφορμή για τις επαναλαμβανόμενες απορρίψεις των προσφυγών τους στο σχολικό συμβούλιο προκειμένου να αντιστρέψουν την απόλυση του Στουρ.  Περίπου δύο δωδεκάδες μαθητές, συμπεριλαμβανομένου του Ματούσκα, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το Λύκειο ως διαμαρτυρία τον Μάρτιο του 1844. Ο Ματούσκα έδωσε τις τελικές του εξετάσεις στο λουθηρανικό γυμνάσι του Τίσοβετς. Έζησε στην Οράβα  για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του. Σταμάτησε να γράφει μετά τις επαναστάσεις του 1848 . Εργάστηκε σε κυβερνητικές θέσεις μετά το 1850, ενώ διετέλεσε γραμματέας του δικαστηρίου του Ντόλνι Κούμπιν από το 1870 έως το 1875. Πέθανε την επόμενη της ημέρας των 56ων γενέθλιων του και τάφηκε στο Ντόλνι Κούμπιν.

Έργα 
Ξεκίνησε να γράφει στο λύκειο. Επικεντρώθηκε στην ποίηση, ειδικά στις μπαλάντες και στους μύθους. Έγραψε επίσης πεζογραφία και δράμα, ενώ έκανε και μεταφράσεις από τα Πολωνικα, όπως για παράδειγμα το ποίημα Dziady του Άνταμ Μιτσκιέβιτς.

Ποίηση 
 1844 - Nad Tatrou sa blýska
 Púchovská skala
 Svätý zákon
 Hrdoš
 Sokolíček plavý
 Preletel sokolík nad tichým Dunajom
 Slepý starec
 Po dolinách
 Vzdychy spod Lysice
 Kozia skala

Πεζογραφία 
 Zhoda liptovská (μυθιστόρημα)

Επιλογές και συλλογές 

 1921 - Janka Matúšku Zobrané spisy básnické
 1971 - Piesne a báje, επιλογή από ποίηση, πεζογραφία και δράμα
 1846 - Siroty

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Janko Matúška στο Osobnosti.sk (in Slovak)

Σλοβάκοι συγγγραφείς
Ποιητές
Ρίζες Αρκαδίας

Οι Ρίζες είναι ο ανατολικότερος οικισμός της δημοτικής ενότητας Τεγέας, η οποία με τη σειρά της ανήκει στο δήμο Τρίπολης, του νομού Αρκαδίας, στην Πελοπόννησο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 552 κατοίκους.

Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η γεωργία. Οι καλλιέργειες περιλαμβάνουν κεράσια, πατάτες και σταφύλια, από τα οποία γίνεται και παραγωγή κρασιού. Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Άγιος Ηλίας (Προφήτης Ηλίας) που περιλαμβάνει τέσσερις αξιόλογες εκκλησίες. Στην κορυφή (1.100 μέτρα) βρίσκεται η μικρή εκκλησία του Προφήτη Ηλία, ακολουθούμενη κατά σειρά υψομέτρου από τις εκκλησίες του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Σπυρίδωνα. Η γιορτή της Αγίας Μαρίνας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου με μία τοπική πανήγυρη.

Απογραφές πληθυσμού

Διατελέσαντες πρόεδροι της κοινότητας 
...
1979-82 Δημήτρης Τσιώζης
1983-90 Δήμητρα Καρκάζη
1991-98 Γεώργιος Γκάνιος  Συνταξιούχος εκπαιδευτικός.

Παραπομπές 

Δήμος Τρίπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας