joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αντώνης Καλογιάννης

Ο Αντώνης Καλογιάννης (3 Αυγούστου 1933, Καισαριανή – 11 Φεβρουαρίου 2021) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καισαριανή ενώ ξεκίνησε να εργάζεται ως τσαγκάρης. 

Η συνάντησή του το 1966 με τον Μίκη Θεοδωράκη άλλαξε την πορεία της ζωής του, με αποτέλεσμα να βρεθεί στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους της τότε Σοβιετικής Ένωσης, της Ευρώπης και της Αμερικής και να ερμηνεύει στίχους του Σικελιανού, του Ρίτσου και του Σεφέρη υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη.

Ερμήνευσε επίσης τραγούδια του Θεοδωράκη, του Μάριου Τόκα, του Τάκη Μουσαφίρη και του Αργύρη Κουνάδη. Συνεργάστηκε με την Βίκυ Μοσχολιού στον δίσκο του Δήμου Μούτση «Συνοικισμός Α», που κυκλοφόρησε το 1972 και με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη στον δίσκο του Ηλία Ανδριόπουλου «Γράμματα στο Μακρυγιάννη», που κυκλοφόρησε το 1979.

Κατά την Δικτατορία των Συνταγματαρχών του 1967, έφυγε στο εξωτερικό μαζί με την Μαρία Φαραντούρη και δημιούργησε λαϊκή ορχήστρα, με την οποία έδωσαν συναυλίες που είχαν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα, συμβάλλοντας έτσι στον αγώνα κατά της Χούντας.

Το 1970 αποφυλακίστηκε ο Μίκης Θεοδωράκης και μαζί έδωσαν περισσότερες από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, κάνοντας γνωστή την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα. Το 1972 ο Καλογιάννης επέστρεψε στην Ελλάδα και τραγούδησε σε αρκετές μπουάτ στην Πλάκα. Ξεχωριστές στιγμές στην σταδιοδρομία του, υπήρξαν η ηχογράφηση του «Πνευματικού Εμβατηρίου» του Άγγελου Σικελιανού και το «Κατάσταση Πολιορκίας» το 1970 μαζί με την Μαρία Φαραντούρη, καθώς και του «Ήλιος και Χρόνος / Επιφάνεια Αβέρωφ» το 1975. Η δεκαετία του 1980, ξεκίνησε με έναν Δίσκο (Μίμη Πλέσσα – Δημήτρη Χριστοδούλου «Τραγούδια της γειτονιάς»/1980), που μάλλον έκλεισε την προηγούμενη δεκαετία. Με τον επόμενο Δίσκο του («Τα σημερινά»/1981), ο Αντώνης Καλογιάννης πραγματοποίησε την στροφή του στο ερωτικό τραγούδι, όπου και καθιερώθηκε ως ένας ερωτικός τραγουδιστής. Με τα χρυσά σε πωλήσεις, «Σημερινά», του Σπύρου Παπαβασιλείου και του Λάκη Τεάζη, ο Καλογιάννης άνοιξε την πιο εμπορική δεκαετία της σταδιοδρομίας του με το τραγούδι (μεγάλη του επιτυχία) «Όμορφή μου Κατερίνα». Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν και άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπου ο τίτλος τους παρέπεμπε σε γυναικεία ονόματα.

Απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 2021 από ανακοπή καρδιάς.

Δισκογραφία
 Κάτι φταίει
 Τα πρώτα μου τραγούδια
 Ερωτικά
 Συνοικισμός Α΄ [1972]
 Για μια σταγόνα αλάτι [1973]
 Τα λιοτρόπια [1974]
 Τι ώρα νά 'ναι
 Τραγούδια Μ. Θεοδωράκη
 Γράμματα στο Μακρυγιάννη [1979]
 Τραγούδια της γειτονιάς [1980]
 Τα σημερινά [1981]
 Μικραίνει ο κόσμος [1983]
 Μικρά Ερωτικά [1984]
 Και που λες Ευτυχία [1985]
 Επικινδυνα παιχνιδια [1990]
 Σε ανύποπτο χρόνο [1991]
 Αντίθετη Πορεία [1993]
 Ιστορίες αγγέλων [1997]

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής

Το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής, το μοναδικό Μουσείο Πληροφορικής στη νοτιανατολική Ευρώπη, ξεκίνησε τις δραστηριότητες του το 2009 και από το 2012 αποτελεί τον πρώτο επίσημο φορέα στην Ελλάδα που συγκεντρώνει τη γνώση για την εξέλιξη στο χώρο της πληροφορικής από το 1970 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 σε έναν ενιαίο χώρο. 

Εμπνευστής και ιδρυτής του Ελληνικού Μουσείου Πληροφορικής είναι ο Γεώργιος Τσεκούρας. 

Το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής (ΕΛ.Μ.Π.) βασίζεται στις δωρεές υπολογιστών, λογισμικού και άλλων αντικειμένων από τον χώρο της Πληροφορικής, προερχόμενες από ιδιώτες, από δημόσιους και μεγάλους ιδιωτικούς οργανισμούς, καθώς και από πολλούς άλλους φορείς. Η λειτουργία του ΕΛ.Μ.Π. στηρίζεται εξ ολοκλήρου σε ιδίους πόρους.

Οι εγκαταστάσεις του Μουσείου βρίσκονται στο Μοσχάτο, στην οδό Πέτρου Σπυροπούλου 2 & Θεσσαλονικής και δέχεται μεμονωμένους επισκέπτες και σχολεία κατόπιν συνεννοήσεως με τους υπεύθυνους του Μουσείου.

Όραμα του Μουσείου είναι, μεταξύ άλλων, να προσφέρει γνώση σε όλους εκείνους που αναζητούν να μάθουν για την ιστορία της Πληροφορικής και νοσταλγούν το παρελθόν της.

Στους σκοπούς του Μουσείου περιλαμβάνονται η διάσωση, συλλογή και συντήρηση μοναδικών μηχανημάτων και εντύπων, που συντέλεσαν στην εξέλιξη της τεχνολογίας, όπως και η γνωριμία και η διάδοση της ιστορία της Πληροφορικής στο κοινό.

Εκθέματα 

Στο χώρο του μουσείου εκτίθεται μεγάλος αριθμός υπολογιστικών συστημάτων εταιρειών που έχουν εκλείψει ή και συνεχίζουν να υπάρχουν, όπως Sinclair, Commodore, Amstrad , Texas Instruments, Wang, Olivetti PC, Zenith, Casio, Compaq, Toshiba, Sharp, Apple, καθώς και λογισμικό και υλικό γι' αυτά, και παλαιές εκδόσεις του ειδικού περιοδικού τύπου.

Συνολικά η συλλογή του Ελληνικού Μουσείου Πληροφορικής περιλαμβάνει πάνω από 4.700 εκθέματα τα οποία έχουν περιέλθει στο Μουσείο ως δωρεές. Ο αριθμός των δωρητών ξεπερνά τους 270.

Νομική υπόσταση Μουσείου 

Το Μουσείο βρίσκεται υπό την νομική σκέπη ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με την επωνυμία "Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής", ο οποίος είναι επίσημα εγκεκριμένος από το Πρωτοδικείο Αθηνών (Α.Κ. 1428/2012). 

Το προηγούμενο νομικό πλαίσιο βασιζόταν στο καταστατικό για την δημιουργία ιδρύματος με την επωνυμία "Ίδρυμα Πληροφορικής", το οποίο τελούσε υπό την έγκριση ( Α.Π. 1075297 30.07.2009) της Διεύθυνσης Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών.

Πηγές 

 protagon.gr

 Πρώτο Θέμα

 Περιοδικό "Επίκαιρα"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου

Πληροφορικης
Μοσχάτο
Πληροφορικης
Αθαλάριχος

Ο Αθαλάριχος (516 – 2 Οκτωβρίου 534) βασιλιάς των Οστρογότθων της Ιταλίας (526 - 534) ήταν γιος του Ευθάριχου και της Αμαλασούνθας, εγγονός από μητέρα του Θευδέριχου του Μέγα. Κληρονόμησε το θρόνο από τον παππού του το 526.

Επειδή ο Αθαλάριχος ήταν μόλις δέκα ετών όταν διαδέχθηκε τον παππού του, η εξουσία βρισκόταν στα χέρια της μητέρας του Αμαλασούνθας. Η μητέρα του επεδίωξε για τον ίδιο εκπαίδευση στα πρότυπα της Ρωμαϊκής παράδοσης, αλλά οι Γότθοι ευγενείς την πίεσαν να τους παραχωρήσει την ανατροφή του στους ίδιους. Το αποτέλεσμα ήταν ο Αθαλάριχος έπινε υπερβολικά και επιδόθηκε σε άσωτη ζωή που κατέστρεψε τις προοπτικές του και οδηγήθηκε σε πρόωρο θάνατο.

Παραπομπές

Πηγές

Chisholm, Hugh, ed (1911). Encyclopædia Britannica (Eleventh ed.). Cambridge University Press 

Οστρογότθοι
Βασιλείς των Οστρογότθων
Θεοδάτος

Ο Θεοδάτος ή Θευδάτος ή Θεοδαχάδος (Teodato, 482 – Φθινόπωρο 536) ήταν βασιλιάς των Οστρογότθων από το 534 έως το 536 και ανιψιός του Θεοδώριχου μέσω της αδελφής του Αμαλαφρίδας.

Βιογραφία
Φαίνεται πως έφτασε στην Ιταλία με τον Θεοδώριχο και όταν ανέβηκε στο θρόνο ήταν ήδη σε προχωρημένη ηλικία. Ο Μαξιμιλιανός Βιτιέλλο τονίζει ότι το όνομα "Θεοδάτος" είναι σύνθεση των λέξεων "λαός" και "σύγκρουση". Συνέλαβε την Αμαλασούνθα βασίλισσα των Οστρογότθων την περίοδο (526 - 534), και τη φυλάκισε σε ένα νησί της λίμνης του Μπολσένα. . 
Η πολιτική αστάθεια στο βασίλειο των Οστρογότθων την εποχή της βασιλείας του έδωσε την ευκαιρία στον στρατηγό του Ιουστινιανού Βελισάριο να κάνει επέμβαση στην Ιταλική χερσόνησο και στη Σικελία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν οι Γοτθικοί πόλεμοι.
Τον δολοφόνησε και τον διαδέχθηκε ο Ουίτιγις το 536. 

Αφιερώθηκε στη Νεοπλατωνική ποίηση και φιλοσοφία, η μεγάλη αφοσίωση στη μελέτη σε σχέση με την πολιτική δραστηριότητα σε μια εποχή μεγάλης αστάθειας στην Ιταλία στάθηκε η σημαντικότερη αιτία για την πτώση του.

Οικογένεια
Ο Θεοδάτος με τη σύζυγο του Γκουδελίνα άφησε δυο παιδιά, τον Θεοδεγίσκλο και τη Θεοδενάνθα.

Παραπομπές

Πηγές
 Wolfgang Kuhoff (1996). "Theodahadus, Flavius, König der Ostgoten 534-536". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German)
 Jordanes names Amalfridam germanam suam [Theoderici] as the mother of Theodehadi qui postea rex fuit
 Massimiliano Vitiello, Theodahad, A Platonic King at the Collapse of Ostrogothic Italy, Toronto: University of Toronto Press, 2014. p. 15,
 M. Vitiello, Theodahad: A Platonic King at the Collapse of Ostrogothic Italy (2014).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Theodahad in Medieval Lands 

Οστρογότθοι
Βασιλείς των Οστρογότθων
Το σφαγείο

«Το σφαγείο» είναι τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι επίσης γνωστό ως το «μεσημέρι».

Η ιστορία
Είναι μέρος του έργου του Τα τραγούδια του Ανδρέα, έργο αφιερωμένο στον αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα Ανδρέα Λεντάκη. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και κυρίως στα βασανιστήρια που υποβάλλονταν τόσο ο μουσικοσυνθέτης, τον είχαν τοποθετήσει σε κελί κοντά σε χώρους βασανισμού, όσο και τα βασανιστήρια που είχε υποστεί ο ίδιος ο Ανδρέας Λεντάκης, στο κτήριο της Ασφάλειας της Μπουμπουλίνας. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά έργα του αγώνα ενάντια στην Χούντα των Συνταγματαρχών το οποίο συμπεριλαμβάνει με τη σειρά τα τραγούδια 
 ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΞΑΝΑ
 ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ
 ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑ
 ΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ

Δισκογραφία
Στη δισκογραφία ο κύκλος τραγουδιών "Τα τραγούδια του Ανδρέα" συμπεριλαμβάνεται στο "Θεοδωράκης Διευθύνει Θεοδωράκη Νο 2" σε ερμηνεία Μαρίας Φαραντούρη-Αντώνης Καλογιάννης. Το τραγούδι, επίσης, έχει ερμηνευτεί και από τον ίδιο, από την Μαρία Φαραντούρη και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ενώ σε πρώτη ερμηνεία εμφανίζεται το 1971 από τον Ζωρζ Μουστακί. Επίσης το τραγούδι παρουσιάζεται και στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Τα τραγούδια της φωτιάς».

Στίχοι (ενδεικτικά)

Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο

μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ

είμαι θρεφτάρι μ’ έχουν κλείσει στο σφαγείο

σήμερα εσύ αύριο εγώ

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα

μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ’ τον τοίχο πάλι θα `μαστε παρέα

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει

σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή

βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μες στις καρδιές μας αρχιναέι το πανηγύρι

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι

και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι

και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα

μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ

πίσω απ’ τον τοίχο πάλι θα `μαστε παρέα

τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ

Που πάει να πει

σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή

βαστάω γερά, κρατάω καλά

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι

και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι

και το κελί μας κόκκινο ουρανό

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημος Ιστοχώρος
 Αναφορά του βιρτουόζου του μπουζουκιού Κ. Παπαδόπουλου στα "Τραγούδια του Ανδρέα"

Αντιδικτατορικός αγώνας
Επαναστατικά τραγούδια
Τραγούδια του 1968
Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη
Δέσποινα Νικολαΐδου

Η Δέσποινα Νικολαΐδου (1934) είναι Ελληνίδα Ηθοποιός.

Βιογραφία
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Συμμετείχε σε ταινίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου. Ο ρόλος της Ρούλας, της κολλητής φίλης της Λίζας Πετροβασίλη (Αλίκη Βουγιουκλάκη) στην ταινία "Χτυποκάρδια στο θρανίο", αλλά και αυτός της Μαίρης - δύο χρόνια μετά - στη "Μοντέρνα Σταχτοπούτα" υπήρξαν χαρακτηριστικοί. Έχει λάβει μέρος σε ραδιοφωνικές εκπομπές και τηλεοπτικές σειρές.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Βιντεοταινίες

Θεατρικές Παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αυγεραίικα Αχαΐας

Τα Αυγεραίικα της Ωλενίας είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο  Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Ωλενίας ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Αγίου Νικολάου Κράλη. Πολύ κοντά του είναι η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Άνω Σουδεναίικα και Καλαμάκι (Χαρμπιλαίικα) του πρώην Δήμου Ωλενίας ενώ κοντά του βρίσκεται και το μικρό χωριό Ποιμενοχώρι (Μπουντουραίικα).

Ιστορία
Η ονομασία του οικισμού πρόκειται για ανθρωπωνυμικό και κατά πάσα πιθανότητα πήρε το όνομά του από το επίθετο της οικογένειας "Αυγέρη", που κατοικεί στην περιοχή. Οι πρώτοι οικιστές λέγεται ότι κατάγονται από την περιοχή των Καλαβρύτων.

Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 ο οικισμός Αυγερέϊκα προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κραλίου. Η πρώτη ονομασία του οικισμού Αυγερέϊκα διορθώνεται σε Αυγεραίικα στις 16/10/1940.

Συνοικίες
Μπουνιαίικα
Τα Μπουνιαίικα, που είναι πλέον συνοικισμός των Αυγεραίικων, πήραν το όνομά τους από την οικογένεια "Μπούνια".

Παπανικολαίικα
Στις απογραφές του 1920 και του 1928 απογράφεται αυτοτελώς ο οικισμός Παπανικολαίικα, με 28 και 21 κατοίκους αντίστοιχα, ο οποίος αποτελεί πλέον συνοικία των Αυγεραίικων. Ο πρώτοι οικιστές αυτής της συνοικίας φέρεται να κατάγονται από τη Γουρζούμισσα.

Δημογραφικά στοιχεία
Εμφανίζεται ως οικισμός για πρώτη φορά το 1912 και από το 1920 απογράφεται αυτοτελώς. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

Λοιπά στοιχεία
Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία (κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες). Στην περιοχή επίσης δραστηριοποιείται πίστα μηχανοκίνητου αθλητισμού. 

Οικογενειακά επίθετα που απαντούν σήμερα στο χωριό: Αυγερόπουλος, Αυγέρος, Γιαννόπουλος, Ζουγλής, Καλογερόπουλος, Κατσαΐτης, Μπούνιας, Πανίτσας, Σταματιάδης.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α'-Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμματα Αυγεραίικα, Λήμμα Μπουνιαίικα, λήμμα Παπανικολαίικα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αυγεραίικων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίου Νικολάου Κράλη Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πανανικολαίικων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
 Αυγεραίικα. moriasnow.gr
 Αυγεραίικα. wikimapia.org

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Ωλενίας
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1993-94 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.

Διοργάνωση  

Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1993-94 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1992-93. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας. 
Ομάδες (18)
Πρωταθλητής: Ιωνικός Νικαίας, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Α.Ο. Καβάλα, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Τριταθλητής: Εθνικός, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Υποβιβασμός (4): Ατρόμητος Αθηνών, Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Γ.Σ. Καλλιθέα.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Φ.Α.Σ. Νάουσα, Απόλλων Καλαμαριάς, Παναχαϊκή. 
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (4):  Πανσερραϊκός, Πανηλειακός, Ιαλυσός Ρόδου, Αναγέννηση Κολινδρού.

Πρώτοι σκόρερ

29 γκολ:  Ζντένκο Μουφ (ΠΑΣ Γιάννινα).
17 γκολ:  Πέντραγκ Μίτις (ΕΑΡ).
14 γκολ:  Αριάν Μπελάι (ΠΑΣ Γιάννινα).

Βαθμολογία

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Ανδρέας Μπόμης, "ΓΚΟΛ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σ. 484.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 210-212.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1996-97

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1996-97 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.

Διοργάνωση  

Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1996-97 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1995-96. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας. 
Ομάδες (18)
Πρωταθλητής: Πανιώνιος, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Προοδευτική, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Τριταθλητής: Εθνικός, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Υποβιβασμός (4): Ε.Α. Ρεθυμνιακού, ΠΑΣ Γιάννινα, Φ.Α.Σ. Νάουσα, Α.Ο. Πύργος.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Άρης Θεσσαλονίκης, Εδεσσαϊκός, Α.Γ.Σ. Καστοριά. 
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (4):  Αναγέννηση Καρδίτσας, Εθνικός Αστέρας, Γ.Σ. Καλλιθέα, Α.Σ. Λύκοι Θεσ/νίκης.

Πρώτοι σκόρερ

18 γκολ: Γιάννης Παφλιάς (Νίκη Βόλου). 
15 γκολ: Μιχάλης Κλοκίδης (Λεβαδειακός).
14 γκολ:  Ρ. Αντεμάρ (Παναιτωλικός), Αλμανίδης (Προοδευτική).

Βαθμολογία

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Ανδρέας Μπόμης, "ΓΚΟΛ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σ. 496.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 219-221.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1998-99

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1998-99 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.

Διοργάνωση  

Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1998-99 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1997-98. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας. 
Ομάδες (18)
Πρωταθλητής: Α.Ο. Τρίκαλα, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Παναχαϊκή, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Τριταθλητής: Π.Σ. Καλαμάτα, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Υποβιβασμός (4): Δόξα Βύρωνα, Λύκοι Καλοχωρίου, Νίκη Βόλου, Εδεσσαϊκός.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Πανελευσινιακός, Γ.Α.Σ. Βέροια, Εθνικός Πειραιώς. 
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (4):  Α.Ο. Αιγάλεω, Φ.Α.Σ. Νάουσα, Ολυμπιακός Βόλου, Παναιγιάλειος.

Πρώτοι σκόρερ
Οι 3 πρώτοι σκόρερ ήταν:

22 γκολ: Γιώργος Κιούρκος (ΓΣ Καλλιθέα). 
16 γκολ:  Μίοντραγκ Μένταν (ΠΑΣ Γιάννινα).
14 γκολ:  Μίλος Ντάμπιτς (Λύκοι).

Βαθμολογία

Αναφορές

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Ανδρέας Μπόμης, "ΓΚΟΛ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σ. 508.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 226-232.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1998-1999
Red Dead Redemption

Το Red Dead Redemption είναι γουέστερν βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας, το οποίο αναπτύχθηκε από τη Rockstar San Diego και εκδόθηκε από τη Rockstar Games. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου του 2010 στη Βόρεια Αμερική και στις 21 του ίδιου μήνα στην Ευρώπη. Είναι το δεύτερο παιχνίδι της σειράς Red Dead, με πρώτο το Red Dead Revolver.

Ιστορία
Το παιχνίδι τοποθετείται στην Άγρια Δύση στην χρονιά του 1911, δηλαδή τα τελευταία χρόνια που επικρατούσε η εποχή της Άγριας Δύσης. Πρωταγωνιστής είναι, ο John Marston, ένας πρώην καταζητούμενος καουμπόι, ο οποίος είχε δύσκολη ζωή και μεγάλωσε με φίλους που τον έμπλεξαν, αφού οι γονείς του ήταν νεκροί. Κάποια μυστική οργάνωση της τοπικής κυβέρνησης του Blackwater απήγαγαν την οικογένεια του (τη γυναίκα του και τον γιο του), με αντάλλαγμα να σκοτώσει ή να φέρει ζωντανά τα μέλη της παλιάς του συμμορίας, η οποία τον προδωσε.

Τρόπος παιχνιδιού
Το Red Dead Redemption είναι παιχνίδι ανοικτού κόσμου και εξελίσσεται σε τρίτο πρόσωπο. Ο παίκτης έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει πολλά όπλα της εποχής του 1900. Ως μεταφορικά μέσα χρησιμοποιούνται τα άλογα, οι άμαξες και το τρένο. Ο  πρωταγωνιστής δεν μπορεί να κολυμπήσει γιατί οι λίμνες και οι θάλασσες είναι πολύ βαθιές.

Το παιχνίδι διαθέτει σύστημα που δείχνει πόσο γνωστός για τις πράξεις του είναι ο χαρακτήρας και την φήμη που αποκτά από τον γύρω κόσμο. Εάν η φήμη του πρωταγωνιστή είναι αρνητική, καταζητείται από τον νόμο, ενώ εάν είναι θετική θα είναι υπέρ του νόμου. Για να αποκτήσει κάποιος υψηλή φήμη με τον θετικό τρόπο θα πρέπει να βοηθήσει τον κόσμο και τον νόμο και θα ανταποδίδεται για αυτό. Για να αποκτήσει κάποιος χαμηλή φήμη με αρνητικά στοιχεία θα πρέπει να σκοτώσει τους πάντες (εκτός από τους χαρακτήρες που θα συναντήσετε, γιατί οι αποστολές θα ακυρώνονται) και θα έρχεται αντιμέτωπος με τον νόμο.

Οι μάχες σώμα με σώμα, αποτελούν σημαντικό κομμάτι για το παιχνίδι. Υπάρχει η δυνατότητα ο John να κρυφτεί, να στοχεύει τυχαία λέγοντας το και ως "blindfire", αλλά και να στοχεύει από όπου θέλει ο παίκτης. Τα όπλα του John, είναι πιστόλια Revolver, καραμπίνες, πολυβόλα, ενώ σε μια αποστολή μπορεί να χρησιμοποιήσει και κανόνι. Επίσης έχει λάσο, όπλα sniper, μαχαίρια, δυναμίτες και μολότοφ.

Υποδοχή
Το παιχνίδι δέχθηκε πολύ καλές κριτικές από τους δημοσιογράφους. Οι ψηλότερες ήταν, συμπεριλαμβάνοντας και το Metacritic και το Game Rankings, με βαθμολογία 95%. Στο PlayStation Magazine συγκέντρωσε 92 βαθμούς από τους 100. Το 1UP.com του έδωσε βαθμό Α, ενώ το GameSpy και το GamePro 5 αστέρια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Red Dead
Βιντεοπαιχνίδια του 2010
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια γουέστερν
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Βιντεοπαιχνίδια της Take Two Interactive
Βιντεοπαιχνίδια της Rockstar
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μεξικό
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στα 1910s
Βιντεοπαιχνίδια με slow motion
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Νικητές Interactive Achievement Award
Agda

Το Agda είναι βοηθός αποδείξεων (proof assistant), δηλ. ένα πρόγραμμα υπολογιστή που μπορεί να ελέγχει μαθηματικές αποδείξεις. Αποτελεί ένα διαλογικό σύστημα για την ανάπτυξη κατασκευαστικών αποδείξεων σε μια παραλλαγή της Ιντουισιονιστικής Θεωρίας Τύπων του Περ Μάρτιν-Λεφ (Per Martin-Löf). Μπορεί να θεωρηθεί γλώσσα συναρτησιακού προγραμματισμού με εξαρτώμενους τύπους. Το Agda αναπτύχθηκε από τον Ουλφ Νόρελ, μεταδιδακτορικό ερευνητή του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Τσάλμερς (Chalmers University of Technology).

Το Agda βασίζεται στην ιδέα του απευθείας χειρισμού των όρων μιας απόδειξης, και όχι στις τακτικές (tactics): μια απόδειξη είναι όρος, όχι σενάριο με τακτικές. Η γλώσσα έχει κλασικές προγραμματιστικές δομές, όπως οι τύποι δεδομένων και οι εκφράσεις ανάλυσής τους (case-expressions), οι υπογραφές (signatures) και οι εγγραφές (records), οι εκφράσεις let και οι μονάδες κώδικα (modules). Το σύστημα παρέχει μια διεπαφή για τον διορθωτή Emacs και μια γραφική διεπαφή, την Alfa.

Agda 2 
Η τρέχουσα έκδοση του Agda, το Agda 2, αναπτύχθηκε στο Τσάλμερς από τον Ουλφ Νόρελ. Η σύνταξη έχει αλλάξει σε σχέση με το Agda 1 (αν και αναπτύσσονται και κάποια εργαλεία μετατροπής), με ένα χαρακτηριστικό που εισάγεται να είναι οι έμμεσες μεταβλητές (implicit variables), οι οποίες μπορούν να παραλειφθούν όταν προκύπτουν από τα συμφραζόμενα. Το Agda 2 χρησιμοποιεί εκτενώς το πρότυπο Unicode για πιο ευανάγνωστες αποδείξεις.

Το Agda 2 παρέχει είτε ένα εργαλείο της γραμμής εντολών, είτε ένα ισχυρό τρόπο εργασίας σε Emacs, που αναπτύχθηκε από το Μακότο Τακεγιάμα και το Νιλς Άντερς Ντάνιελσον.

Το Agda 2 είναι παρόμοιο με τη γλώσσα Epigram.

Αναφορές 
 C. Coquand et al. An Emacs interface for type directed support constructing proofs and programs. ENTCS 2006. https://web.archive.org/web/20110722063632/https://mailserver.di.unipi.it/ricerca/proceedings/ETAPS05/uitp/uitp_p05.pdf
 A. Abel, et al. Verifying Haskell Programs Using Constructive Type Theory, ACM SIGPLAN Workshop Haskell'05, Tallinn, Estonia, 30 September 2005 http://www.tcs.informatik.uni-muenchen.de/~abel/haskell05.pdf
 M. Benke et al. Universes for generic programs and proofs in dependent type theory. Nordic Journal of Computing, 10(4):265-289, 2003. https://web.archive.org/web/20060506031858/http://www.cs.chalmers.se/~marcin/Papers/universes.pdf
 T. Coquand et al. Connecting a Logical Framework to a First-Order Logic Prover. FroCos 2005, pp. 285-301. http://www.cse.chalmers.se/~ulfn/papers/fol.pdf

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η σελίδα του Agda 2 (ένα wiki), περιλαμβάνει τεκμηρίωση και σύνδεσμο προς εργαλείο αναφοράς σφαλμάτων 
 Η σελίδα της 1ης έκδοσης του Agda 

Λογική για Υπολογιστές
Συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού
Τυπικές μέθοδοι
Ελεύθερο λογισμικό
Επαρχία Φρίσλαντ

Το Φρίσλαντ (Ολλανδικά: ) είναι επαρχία στα βόρεια της Ολλανδίας. Από το 1997 και ύστερα, επίσημο όνομά της έμεινε μόνο το Φριζικό «Φρίσλαν» (Fryslân) αλλά το Ολλανδικό «Φρίσλαντ» παραμένει ο πλέον γνωστός τίτλος της. Η επαρχία έχει συνολικά περίπου 646.000 κατοίκους και πρωτεύουσά της είναι το Λέουβαρντεν με 96.000 κατοίκους. Η Φρισία γενικότερα είναι μια γεωγραφική περιοχή που εκτός από την ολλανδική επαρχία Φρίσλαντ (δυτική Φρισία) περιλαμβάνει και μέρος της Γερμανίας (ανατολική Φρισία) και Δανίας (βόρεια Φρισία).

Πολιτισμός και οικονομία 

Το Φρίσλαντ διαφέρει από τις υπόλοιπες επτά επαρχίες της Ολλανδίας καθώς διαθέτει ξεχωριστή γλώσσα (Δυτική φριζική) η οποία ομιλείται επίσης από αρκετούς πολίτες της διπλανής επαρχίας του Χρόνινγκεν. Η συναφής Ανατολική φριζική γλώσσα αποτελεί μέλος της φριζικής διαλέκτου της Γερμανίας και ομιλείται στις γερμανικές περιοχές του Σάτερλαντ και του Βόρειου Φρίσλαντ. 

Το Φρίσλαντ στηρίζεται κυρίως στην αγροτική οικονομία. Οι διάσημες μαύρες και λευκές αγελάδες αλλά και το μαύρο άλογο του Φρίσλαντ προέρχονται από εκεί. Δεύτερος σημαντικός οικονομικός τομέας είναι ο τουρισμός με κύριους προορισμούς τις λίμνες στα νοτιοανατολικά και τα νησιά στα βόρεια της επαρχίας. Εξαιρετικής σπουδαιότητας είναι ακόμα οι 195 μύλοι της επαρχίας επί συνόλου 1.200 σε όλη τη χώρα.

Αθλητισμός 
Το Φρίσλαντ είναι γνωστό για το Πατινάζ ταχύτητας με τη μαζική συμμετοχή των κατοίκων του σε όλες τις ανάλογες διοργανώσεις της Ολλανδίας. Όταν το χειμώνα οι θερμοκρασίες πέφτουν αρκετά ώστε να παγώσουν τα κανάλια, τότε διοργανώνεται ο παραδοσιακός «Γύρος των Επτά Πόλεων» (Έλφστεντεντοχτ) που καλύπτει απόσταση 200 χλμ επί πάγου. 
Άλλα γνωστά αθλήματα είναι η Φριζική χειροσφαίριση και το Φιρλιέπεν, μια μορφή άλματος επί κοντώ. Οι αθλητές του φιρλίεπεν θεωρούνται ολοκληρωμένοι καθώς το άθλημα απαιτεί τέλεια φυσική κατάσταση. Τα καλοκαίρια, οι κάτοικοι εξασκούνται στην πεζοπορία παράλληλα στις ακτές της Θάλασσας του Βάντεν. Οι σημαντικότεροι ποδοσφαιρικοί όμιλοι του Φρίσλαντ είναι η Χέρεϊνφεϊν και η Καμπούρ.

Διοικητική διαίρεση 

Οι δέκα μεγαλύτερες πόλεις του Φρίσλαντ είναι οι ακόλουθες (πληθυσμός σε παρένθεση):
 Λέουβαρντεν (Leeuwarden) (96.578)
 Ντράχτεν (44.598)
 Σνέικ (33.401)
 Χερενφέιν (28.497)
 Χάρλινγκεν (15.729)
 Ντόκουμ (13.145)
 Φράνεκερ (12.995)
 Γιούρε (12.902)
 Βόλφεχα (12.738)
 Λέμμερ (10.220)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τουριστικός ιστότοπος 
 Επίσημος ιστότοπος της επαρχίας
 Αρχείο κινηματογράφου του Φρίσλαντ
 Χάρτης της επαρχίας
 Τοπικό επιτραπέζιο παιχνίδι
 Γραμμές λεοφορείων
 Φοιτητική λέσχη στο Χρόνινγκεν όπου μιλούν φριζικά.
 

Επαρχίες της Ολλανδίας
Ντρέντε

Το Ντρέντε (Ολλανδικά: ) είναι επαρχία της Ολλανδίας στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πρωτεύουσά της είναι το Άσσεν και συνορεύει με το Οφεράισσελ (νότια), το Φρίσλαντ (δυτικά), το Χρόνινγκεν (βόρεια) και τη Γερμανία (ανατολικά).

Ιστορία 
Σε αντίθεση με άλλες περιοχές των Κάτω Χωρών, το Ντρέντε είναι αραιά κατοικημένο από τα χρόνια του μεσαίωνα. Αν εξαιρέσει κανείς τις βιομηχανικές πόλεις του Άσσεν και του Έμμεν, η υπόλοιπη έκταση χρησιμοποιείται για αγροτική εκμετάλλευση. Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Έχουν βρεθεί αντικείμενα που χρονολογούνται στα 150.000 π.Χ. και είναι τα αρχαιότερα της Ολλανδίας. Το Ντρέντε φαίνεται πως ήταν μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας ως την Εποχή του Χαλκού. Τα πιο γνωστά ευρήματα είναι τύμβοι που κατασκευάστηκαν εκεί γύρω στα 3.500 π.Χ. 
Το όνομα Ντρέντε πρωτοεμφανίζεται σε έγγραφο του 820, ενώ στα αρχεία των ετών 1024-1025 αναφέρεται η φράση «κομητεία Ντρέντε». Η κομητεία αυτή παραδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄ στον Αρχιεπίσκοπο Ουτρέχτης Άνταλμποντ Β΄.
Μετά από τη μακρά υπαγωγή της στην Ουτρέχτη, η επαρχία περιήλθε στα χέρια των Αψβούργων του Καρόλου Κουίντου το 1528.  Όταν δημιουργήθηκε η Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών το 1581, το Ντρέντε συμπεριελήφθη σε αυτή αν και χωρίς επίσημο καθεστώς επαρχίας – λόγω της φτώχειας που επικρατούσε – ως τον Ιανουάριο του 1796. 
Λίγο πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ολλανδική κυβέρνηση έχτισε στο Χόοχαλεν στρατόπεδο υποδοχής Γερμανών Εβραίων που εγκατέλειπαν το Ναζιστικό καθεστώς. Κατά τραγική ειρωνεία, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν αργότερα τις εγκαταστάσεις αυτές ως στρατόπεδο συγκέντρωσης και μεταφοράς κρατουμένων. Ολλανδοί, Εβραίοι, Ρομά, αντάρτες και πολιτικοί αντιρρησίες μεταφέρθηκαν από το Χόοχαλεν σε άλλες γερμανικές και πολωνικές περιοχές προς εξόντωση.

Οικονομία 
Η αγροτική οικονομία παίζει σημαντικό ρόλο στο Ντρέντε, παράλληλα με κάποια βιομηχανικά κέντρα. Η απόλυτη ησυχία που χαρακτηρίζει την επαρχία αποτελεί, επίσης, κίνητρο για τουριστικές εξορμήσεις. Το Ντρέντε είναι ακόμα γνωστό για τους ποδηλάτες του, καθώς διαθέτει εκατοντάδες χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων που διασχίζουν δάση, κανάλια και όλες τις σημαντικές πόλεις της περιοχής. Το Ντρέντε διαθέτει ελάχιστους ποταμούς ή ρυάκια, σε αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα.

Γλώσσες 
Ο μισός περίπου πληθυσμός του Ντρέντε μιλά Ολλανδικά και ο άλλος μισός την Ντρεντς, μια γλώσσα με αρκετές τοπικές διαλέκτους. Η γλώσσα Ντρεντς είναι επίσημα αναγνωρισμένη από την Ολλανδική κυβέρνηση και προστατεύεται επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διοικητική διαίρεση 

Μετά τη μεταρρύθμιση του 1996, οι δήμοι του Ντρέντε περιορίστηκαν σε μόνο δώδεκα. Οι περισσότεροι από αυτούς αποτελούν ενώσεις με άλλους πρώην μικρότερους δήμους. 
Α εν Χούνζε
Άσσεν
Μπόρχερ-Όντοορν
Κούφορντεν
Ντε Βόλντεν
Έμμεν
Χόοχεφεεν
Μέππελ
Μίντεν-Ντρέντε
Νόορντενφελντ
Τυνάαρλο
Βέστερφελντ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημος ιστότοπος της επαρχίας
Πληροφορίες για ποδηλατοδρομίες
 

Επαρχίες της Ολλανδίας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2001-02 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 14 ομάδων, που ήταν ο μικρότερος αριθμός στην ιστορία της Β΄ Εθνικής. Ξεκίνησε έχοντας ως επίσημη ονομασία: Πρώτη κατηγορία, μιας και από την προηγούμενη περίοδο η Α΄ Εθνική είχε μετονομαστεί σε Ανώτερη κατηγορία ή Διακεκριμένη. Όμως, το πείραμα της μείωσης των ομάδων είχε ήδη ξεθωριάσει και αποφασίστηκε το πρωτάθλημα να επανέλθει σταδιακά στον προηγούμενο αριθμό ομάδων, δηλαδή αρχικά από 14 σε 16. Παρομοίως, ξαναγύρισαν οι παλιές γνωστές ονομασίες: Α΄, Β΄ και Γ΄ Εθνική. Έτσι στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες, ενώ έπεσε μόνο μία και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκε μόνο μία, ενώ ανέβηκαν πέντε.

Διοργάνωση  

Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2001-02 δεν εφαρμόστηκε καμιά από τις καινοτομίες των προηγούμενων δύο σεζόν 1999-2000 και 2000-01, δηλαδή τα πλέι-οφ. Η προοπτική ήταν την επόμενη σεζόν να αυξηθούν και πάλι οι ομάδες από 14 σε 16, τόσο στην Α΄ Εθνική όσο και στη Β΄ Εθνική. Έτσι από την Α΄ Εθνική υποβιβάστηκε μία ομάδα, ενώ από τη Β΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες. Για να αυξηθούν οι ομάδες της Β΄ σε 16, προβλέφθηκε ο υποβιβασμός μόνο μίας ομάδας και η άνοδος πέντε από τη Γ΄ Εθνική.

Ομάδες (14)
Πρωταθλητής: ΠΑΣ Γιάννινα, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Γ.Σ. Καλλιθέα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Τριταθλητής: Προοδευτική, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Υποβιβασμός (1): Α.Ο. Αγίου Νικολάου.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (1): Εθνικός Αστέρας.  
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (5): Α.Ο. Καβάλα, Α.Ο. Κέρκυρα, Ατρόμητος Αθηνών, Φωστήρας Ταύρου, ΑΣ Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

Πρώτοι σκόρερ

14 γκολ: Φάνης Γκέκας (Καλλιθέα).
12 γκολ: Γιώργος Ζαχαρόπουλος (Χαλκηδόνα).
10 γκολ: Γιάννης Λαζανάς (Πατραϊκός), Αλέκος Τάτσης (Προοδευτική), Γιάννης Προβίδας (Αθηναϊκός Β.).

Βαθμολογία

Παραπομπές

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 246-248.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002
Δημήτρης Κοσσόβας

Ο Δημήτρης Κοσσόβας είναι Έλληνας προπονητής πάλης και παλαίμαχος παλαιστής. Το 1966 εντάχθηκε στην ομάδα πάλης του Παναθηναϊκού στον οποίο αγωνίστηκε για 19 έτη μέχρι και το 1985. Στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση του προπονητή του τμήματος πάλης του Παναθηναϊκού την οποία διατήρησε έως το 2016.

Αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα Ελλάδος αναδείχθηκε 3 φορές πρωταθλητής, 6 φορές κατέκτησε τη 2η θέση και 3 φορές κατατάχθηκε 3ος. Σημαντικότερες διεθνής διακρίσεις  του αποτελούν η 7η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1974 στο Κατοβίτσε, η 7η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1975 στη Γερμανία και η 8η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1974 στη Μαδρίτη. Σε Διεθνή Τουρνούα κατέκτησε την 1η θέση το 1971 στη Γιουγκοσλαβία και τη 2η στο Τουρνουά Ακρόπολις την ίδια χρονιά. Αναδείχθηκε επίσης 3ος στα Διεθνή Τουρνούα του Τορίνο το 1972 και της Αλεξάνδρειας το 1976. Έχει κατακτήσει τέσσερις φορές την 4η θέση στο Πρωτάθλημα ΣΙΣΜ.

Για την παρουσία του έχει βραβευτεί από το σύλλογο παλαιμάχων της ομάδας ενώ έχει ψηφιστεί από τους φιλάθλους ανάμεσα στους 8 σημαντικότερους φορείς και αθλητές του Παναθηναϊκού.

Παραπομπές 

Κοσσόβας
Κοσσόβας
Παλαιστές ΠΑΟ
Προπονητές πάλης ΠΑΟ
Άφσλεϊτνταϊκ

Το Άφσλεϊτνταϊκ (Ολλανδικά: Afsluitdijk, "φράγμα κλεισίματος") είναι φράγμα στην Ολλανδία που χωρίζει το Άισελμεερ από την Βόρεια Θάλασσα. 

Μετά τις πλημμύρες του 1916 αποφασίστηκε η κατασκευή του αναχώματος Άφσλεϊτνταϊκ μήκους 32 χλμ (πάνω απ το οποίο περνάει ο αυτοκινητόδρομος Α7) και η δημιουργία αποξηραμένων περιοχών (που σήμερα αποτελούν την νέα επαρχία Φλέβολαντ). Ήταν το πρώτο αντιπλημμυρικό έργο της Ολλανδίας και εγκαινιάστηκε το 1933. Έκτοτε, το Ζέιντερζεε, η "Νότια Θάλασσα", που ήταν ανοικτή προς τη Βόρεια Θάλασσα, απομονώθηκε από την τελευταία και ονομάστηκε Άισελμεερ (Ολλανδικά: IJsselmeer).

Παραπομπές 

Φράγματα της Ολλανδίας
Βόρεια Ολλανδία
Επαρχία Φρίσλαντ
Αθάνατοι (Περσική Αυτοκρατορία)

Οι Αθάνατοι (αρχ. ελλ.: Ἀθάνατοι, περσ.: سپاه جاودان) ήταν ο πυρήνας του περσικού στρατού, κατά τα χρόνια των Αχαιμενιδών. Αποτελούνταν από άριστα εκπαιδευμένους Ελαμίτες, Μήδους και Πέρσες πολεμιστές.
Οι αρχαίοι Έλληνες τους αποκαλούσαν και Μύριους Αθανάτους, επειδή όταν ένας άντρας έπεφτε στη μάχη τον αντικαθιστούσε αμέσως κάποιος άλλος , και έτσι το σώμα διατηρούσε τη δύναμη των 10.000 στρατιωτών. Ο όρος αποδίδεται στον Ηρόδοτο.

Οπλισμός 
Οι Αθάνατοι φέραν μεγάλη ασπίδα με δερμάτινη επικάλυψη, η οποία όμως ήταν ασθενής. Κάτω από τον πολύχρωμο μανδύα τους φορούσαν μεταλλικό πουκάμισο, ενώ στο κεφάλι φορούσαν υφασμάτινο σκούφο ή τιάρα. Στη μάχη φέραν κοντό δόρυ, σπαθί ή μεγάλο εγχειρίδιο, τόξο και βέλη. Μάλιστα, το δόρυ αποτελούσε και μέσο διάκρισης των απλών στρατιωτών από τους αξιωματικούς, καθώς η κεφαλή των πρώτων ήταν από ασήμι και των δεύτερων από χρυσό.

Μηδικά 
Κατά την περσική εισβολή στην Ελλάδα, οι Αθάνατοι χρησίμευαν όχι μόνο ως στρατιωτικό σώμα, αλλά και ως προσωπική φρουρά του Δαρείου Α' και του Ξέρξη Α'. Παρόλο που αποτελούσαν το εκλεκτό σώμα του Περσικού στρατού, δεν ήταν και καλύτερα οπλισμένοι από τους οπλίτες που αντιμετώπισαν. Η ασπίδα τους μπορούσε να διατρηθεί εύκολα από το μακρύ δόρυ των Ελλήνων, ενώ ο σκούφος στο κεφάλι δεν παρείχε καμία προστασία από το σπαθί τους. Επίσης, η αντοχή του σιδηροπουκάμισού τους δεν μπορούσε να συγκριθεί με την αντίστοιχη των ελληνικών θωράκων.

Πηγές 
 Time-Life Παγκόσμια Ιστορία. Τόμος 3. Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος

Παραπομπές 

Περσικός στρατός
Περσικοί Πόλεμοι
Στρατιωτικοί σχηματισμοί
Πολεμικά επαγγέλματα
Περουλάδες Κέρκυρας

Οι Περουλάδες βρίσκονται στο ΒΔ τμήμα του νησιού της Κέρκυρας, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πόλη. Είναι χαρακτηρισμένος ως παραδοσιακός οικισμός, συνορεύει από το Βορρά με τα χωριά Αυλιώτες και Αγ. Στέφανο και από τα Δυτικά με το και το Σιδάρι. Στους Περουλαδες βρίσκεται ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της Κέρκυρας το canal d'amour. Το 1985 ιδρύθηκε στο τοπικό χωριό των Περουλάδων το Γυμνάσιο Αμφιπαγιτών που το έτος 2016 έχει περίπου 90 μαθητές.

Ιστορία
Πρόκειται για ενετικό χωριό με αρχοντικά  με βενετσιάνικα οικόσημα και ψηλές μάντρες με ξύλινα πορτόνια (αυλόπορτες), μεταξύ των οποίων και τα απομεινάρια του σπιτιού του ποιητή Ανδρέα Κάλβου. 

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το επώνυμο Περούλης.οι ντόπιοι μεγάλοι σε ηλικία του χωριού ονομαζουν το χωριο τους και περλαδα και κάποιοι θα σας πουν οτι το ονομα ήρθε λογο οτι ειναι το τελευταίο σημείο της Ελλάδας και απο το πέρα Ελλάδα ηρθε το περλαδα και με τα χρόνια περουλαδες..

Τεκμήρια υποδηλώνουν την κατοίκιση της περιοχής από την υστεροπαλαιολιθική εποχή (πριν 12.000 χρόνια).

Οι Περουλάδες γνώρισαν μεγάλη ακμή κατά το Μεσαίωνα και δεν υπέστησαν μεγάλες καταστροφές καθώς η φρουρά διέθετε πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς εναντίον των πειρατών. Τη μεγαλύτερη καταστροφή την έφεραν το 1403 οι Γενουάτες. Εφ

Παραλίες
Στις παραλίες του χωριού συγκαταλέγονται το Κανάλ ντ' Αμούρ,  ο Λογγάς και η Αποτρυπητή.

Πηγές
Τουριστικό φυλλάδιο του Δήμου Εσπερίων (1999-2000), Δεκέμβριος 2003. 
Δήμος Εσπέριων - Περουλάδες

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Φρισία

Η Φρισία ή Φριζία είναι γεωγραφική περιοχή στα παράλια της Βόρειας Θάλασσας. Το δυτικό κομμάτι ανήκει στην Ολλανδία και αποτελεί την Επαρχία Φρίσλαντ, το ανατολικό κομμάτι ανήκει στην Γερμανία και είναι μέρος του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας. Το βόρειο και τα Νησιά βόρειας Φρισίας είναι χωρισμένο μεταξύ τις Γερμανίας (κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν) και της Δανίας.

Σήμερα μόνο ελάχιστοι Φρίσιοι μιλούν τη Φριζική γλώσσα, μια παλαιογερμανική γλώσσα και αποτελούν αναγνωρισμένη μειονότητα, ενώ παλαιότερα και τα τρία κράτη θεωρούσαν αυτή τη γλώσσα μόνον ως ιδιόμορφη διάλεκτο.

Γεωγραφία της Κάτω Σαξονίας
Γεωγραφία της Ολλανδίας
Γεωγραφία της Δανίας
Παμπόροβο

Παμπόροβο (Βουλγαρικά: Пампорово) είναι ένα δημοφιλές θέρετρο σκι στην επαρχία Σμόλιαν, στη νότια Βουλγαρία, ένα από τα πιο γνωστά στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Βρίσκεται μέσα σε δάση ερυθρελάτης από πεύκα και δέχεται επισκέπτες κυρίως το χειμώνα χειμώνα για σκι και σνόουμπορντ. Είναι επίσης δημοφιλές τουριστικό μέρος το καλοκαίρι. Είναι οικογενειακό θέρετρο και κατάλληλο για αρχάριους και μέτριας εμπειρίας σκιέρ.

Θέση
Το τουριστικό θέρετρο του Παμπόροβο βρίσκεται στη νότια Ροδόπη, σε υψόμετρο 1620 μέτρων. 260 χλμ από τη Σόφια, 85 χλμ από τη Φιλιππούπολη και 15 χλμ από το Σμόλιαν. Η υψηλότερη κορυφή στην περιοχή, Σνέζανκα, με 1928 μέτρα, είναι μερικές εκατοντάδες μέτρα πάνω από το Παμπόροβο.

Σκι
Το θέρετρο διαθέτει 38 χλμ. πίστες σκι που εξυπηρετούνται από 18 ανελκυστήρες, με συνολική χωρητικότητα 13.000 ατόμων ανά ώρα. Ορισμένες νέες διαδρομές έχουν δημιουργηθεί και υπάρχει τώρα σε λειτουργία ένα νέο τσερλίφτ.

Κλίμα

Το θέρετρο είναι γνωστό ως ένα από τα πιο ηλιόλουστα θέρετρα στην Βουλγαρία. Η μέση θερμοκρασία αέρα είναι 8,5°С και το πάχος του χιονιού είναι 140 - 150 εκ. Στο Παμπόροβο δεν υπάρχουν απότομες αλλαγές στις καιρικές συνθήκες. Οι χειμώνες τείνουν να είναι ήπιοι, αλλά έχουν περίπου 150 ημέρες χιονόπτωσης κάθε χρόνο. Ο συνδυασμός αυτός επιτρέπει στο χιονοδρομικό μια μακρά σεζόν για σκι. Το Παμπόροβο είναι γνωστό για το μεγάλο αριθμό ηλιόλουστων ημερών κατά τη διάρκεια του χειμώνα, φτάνοντας συχνά τις 120 ημέρες από το Δεκέμβριο ως το Μάιο. Η μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι 3°С.

Ανάπτυξη
Μεγάλο μέρος της παλαιότερης ανάπτυξης του Παμπόροβο βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Σνέζανκα. Υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή δύο γηπέδων γκολφ και την επέκταση της όλης περιοχής για σκι στο βουνό Πέρελικ.

Τον Ιανουάριο του 2010 ένα επιπλέον σημείο διέλευσης των συνόρων άνοιξε μεταξύ Βουλγαρίας και Ελλάδας, που είναι μόλις μισή ώρα με το αυτοκίνητο από το Παμπόροβο. Αυτό έτυχε μεγάλης προσοχής από τους τουρίστες και τα μέσα ενημέρωσης για το θέρετρο, ως το μοναδικό στην Ευρώπη που επιτρέπει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα τη μετάβαση από το σκι στη θάλασσα.  

 Web κάμερα Παμπόροβο 

Χωριά της Επαρχίας Σμόλιαν
Μάχη του Βαρυπέτρου

Η Μάχη του Βαρυπέτρου ήταν πολεμική σύγκρουση της επανάστασης του 1821 στην Κρήτη.

Εξέλιξη των γεγονότων 
Το καλοκαίρι του 1825 η Προσωρινή Κυβέρνηση του Ναυπλίου έστειλε τον κατώτερο αξιωματικό Λαζόπουλο Λιόντα για να πάει να πολεμήσει στην Κρήτη τους Τούρκους. Στην μάχη του Βαρυπέτρου ο Λαζόπουλος και λίγοι Έλληνες αντιστάθηκαν κρατερά των πιο υπεράριθμων Τούρκων. Στην μάχη που διάρκεσε τρεις ώρες, οι Έλληνες κάμφθηκαν, και ο Λαζόπουλος αναγκάστηκε να αποσυρθεί με τους πολεμιστές του στον Αποκόρωνα.

Σημασία της μάχης του Βαρυπέτρου
Η μάχη ήταν μια από τις απογοητεύσεις της αποτυχημένης επανάστασης στην Κρήτη. Οι δυνάμεις του Λαζόπουλου ήταν πολύ ολιγάριθμες με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να αντεπεξέλθουν. Μετά την μάχη ο Λαζόπουλος επέστρεψε μετά από λίγο καιρό στο Ναύπλιο.

Πηγές
 

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Επαναστάσεις της Κρήτης
1825
Έφιππος πολεμιστής (Βρετανικό Μουσείο)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 53 ειδώλιο έφιππου πολεμιστή που βρέθηκε στο Αρμέντο και αγοράστηκε στη Νάπολη το 1833 από τον συλλέκτη Gábor Fejérváry, για να μεταπουληθεί το 1904 στο Βρετανικό Μουσείο.

Περιγραφή
Το αγαλματάκι διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Η επιφάνειά του είναι επικαλυμμένη με μια υπέροχη πατίνα. Αποτελείται από δύο μέλη, το άλογο και τον ιππέα, τα οποία κατασκευάστηκαν ξεχωριστά, εφαρμόζουν απόλυτα σχηματίζοντας ένα ενιαίο σύνολο. Το κράνος που φοράει ο  καβαλάρης είναι διακοσμημένο με ανάγλυφα άνθη λοτού και καλύπτει ολόκληρη την κεφαλή. Το πρόσωπό του είναι νεανικό, αγένειο. Η κόμη προβάλει στο σβέρκο. Πρέπει να είχε μαι μια κορώνα, η οποία έχει χαθεί. Επίσης λείπει το χαλινάρι που κρατούσε στα χέρια του. Φοράει κοντό χιτώνα σφιγμένο με ζώνη στην μέση του. Η χαίτη και τα μαλλιά στο κούτελο του αλόγου είναι ανάγλυφα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Θεωρείται ως ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα Ελληνικής χαλκογλυπτικής τέχνης του 6ου αιώνα π.Χ.. Φέρει τα χαρακτηριστικά κορινθιακού εργαστηρίου, και πιθανόν να το έφεραν μαζί τους Κορίνθιοι αποικιστές που εγκαταστάθηκαν στην Νότιο Ιταλία.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση του έφιππου πολεμιστή στο Βρετανικό Μουσείο 

Ειδώλια
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Ύπνος (Βρετανικό Μουσείο)

Στην συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 267 χάλκινη κεφαλή που βρέθηκε στην περιοχή της Περούτζια και αγοράστηκε το 1866.

Περιγραφή
Η κεφαλή προσαρμόστηκε σε αντίγραφο σώματος που βρέθηκε στη Μαδρίτη. Σκοπός της προσαρμογής αυτής ήταν η τοποθέτηση του εκθέματος στο σωστό καλλιτεχνικό και ανατομικό πλαίσιο. Φέρει αρκετές φθορές, ενώ λείπουν  ένα φτερό από το κεφάλι, οι βολβοί των ματιών και άλλα σημαντικά τμήματα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Η κεφαλή παρουσιάζει τον θεό Ύπνο. Θεωρείται ως άριστο έργο αρχαίας Ελληνικής γλυπτικής, που αποκαλύπτει την καλλιτεχνική δεξιοτεχνία των έργων του Πραξιτέλη, ίσως καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο αρχαίο έργο. Θεωρείται ισάξιο του Απόλλωνα Σαυροκτόνου.

Δείτε επίσης
 Ύπνος (Μουσείο του Πράδο)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση της Κεφαλής του Ύπνου από το Βρετανικό Μουσείο
 Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ
 Πανεπιστήμιο του Σασκστσεβάν

Μυθολογικά αγάλματα
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Ποιμενοχώρι Αχαΐας

Το Ποιμενοχώρι, γνωστότερο κυρίως με την προηγούμενη ονομασία του Μπουντουραίικα, είναι μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας, και σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από 1/1/2011 ανήκει στο  Δήμο Δυτικής Αχαΐας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Ωλενίας ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος της πρώην κοινότητας Αγίου Νικολάου Κράλη. Πολύ κοντά του είναι η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Κάτω Μαζαράκι και Καλαμάκι (Χαρμπιλαίικα) του πρώην Δήμου Ωλενίας ενώ κοντά του βρίσκονται και τα μικρά χωριά Αυγεραίικα και Κουνελαίικα.

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων.

Ιστορία
Η ονομασία του οικισμού πρόκειται για ανθρωπωνυμικό και πήρε το όνομά του από το επίθετο της οικογένειας Μπουντούρη, που κατοικεί στην περιοχή. Οι πρώτοι οικιστές του χωριού προέρχονται από τη Σάπια Βρύση, χωριό που είχε εγκαταλειφθεί ήδη πριν το 1920, ερχόμενοι αρχικά με τα κοπάδια τους τους θερινούς μήνες, γεγονός που οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού.

Με το ΦΕΚ της 16/10/1940 τα Μπουντουραίικα αναγνωρίζονται ως οικισμός και προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κραλίου. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 τα Μπουντουραίικα μετονομάζονται σε Ποιμενοχώρι.

Δημογραφικά στοιχεία
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

Λοιπά στοιχεία
Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία (κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες). Οικογενειακά επίθετα που απαντούν σήμερα στο χωριό: Κλωνής, Λουζιώτης, Μητρόπουλος, Μπουντούρης, Χρυσανθόπουλος.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μπουντουραίικα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ποιμενοχωρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίου Νικολάου Κράλη Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
 Ποιμενοχώρι/Μπουντουραίικα. wikimapia.org

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Ωλενίας
Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Αλέξιος Σπανός

Ο Αλέξιος Σπανός ήταν Έλληνας λόγιος με καταγωγή από τα Ιωάννινα, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στα τέλη του 16ου και στο πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Σπούδασε στα Ιωάννινα και δίδαξε την ελληνική γλώσσα στην Αδριανούπολη και αλλού.  

Επιμελήθηκε ευρετήρια και  πίνακες αλφαβητικής κατάταξης στις μεταφράσεις στα νέα ελληνικά την νομική πραγματεία του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου -λόγιος του 14ου αιώνα-, την Εξάβιβλο. Οι μεταφράσεις είχαν γίνει από τους Νικόλαο Κουνάλη του Κριτοπούλου και Θεοδόσιο Ζυγομαλά. Ο Σπανός προχώρησε μάλιστα σε εκ νέου μετάφραση του έργου, η οποία εκδόθηκε στη Βενετία το 1744 και επανεκδόθηκε σε πολλά αντίτυπα αργότερα. 

Φέρεται επίσης να έχει γράψει γραμματικές, ποιήματα και διάφορα επιγράμματα τα οποία ωστόσο δεν έχουν διασωθεί. Τρία επιγράμματά του έχουν καταχωρισθεί στο βιβλίο του Σταύρου Μουλαϊμου, Αντιδοτάριον περί των ιοβόλων δηγμάτων,<ref>{{Cite web|url = http://www.karaberopoulos.gr/el/arthra-anakoinwseis/stauros-moulaimis-antidotarion-vanetia-1724/|title = "Σταύρου Μουλαϊμου, Αντιδοτάριον, Βενετία 1724:Το πρώτο στα ελληνικά ιατρικό βιβλίο;", Ηπειρωτικά Χρονικά, τόμ. 37 (2003), σελ. 483-490 και σε ανάτυπο Αθήνα 2010. - Δημήτριος Καραμπερόπουλος, Διδάκτωρ Ιατρικής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών}}</ref> στη Βενετία το 1724.  Απεβίωσε το 1733.
Παραπομπές

 Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'', Τόμος εικοστός δεύτερος, Σκουζές Τηλέμαχος, σελ. 197

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα