joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τσίρειο Στάδιο

Το Τσίρειο Στάδιο είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο στη Λεμεσό. Φέρει το επώνυμο του Πέτρου Τσίρου, χάρης τη γενναιοδωρία του οποίου οικοδομήθηκε. Είναι χωρητικότητας 13.331 θέσεων. Αποτελεί έδρα των ομάδων της Λεμεσού: της ΑΕΛ, του Απόλλωνα και του Άρη.  Παλαιότερα αποτελούσε έδρα και της Εθνικής Κύπρου. Το στάδιο, εκτός για ποδοσφαιρικούς αγώνες, χρησιμοποιείται και για αγώνες στίβου. Το Τσίρειο Στάδιο διαχειρίζεται ο Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Ολύμπια» (ΓΣΟ).

Ιστορικό 
Η οικοδόμηση του ξεκίνησε το 1973 και τελείωσε το 1975. Για την ανέγερση του σταδίου παραχωρήθηκαν 60 σκάλες γης από τον Πέτρο Τσίρο. Αρχικά, προγραμματίζονταν να οικοδομηθούν δύο στάδια, ένα για την ΑΕΛ και ένα για τον Απόλλωνα. Ωστόσο, όταν ο Άρης ζήτησε επίσης κατασκευή δικού του σταδίου, ο Πέτρος Τσίρος παραχώρησε 70 σκάλες ώστε να γίνουν τρία στάδια.  Στη συνέχεια τα στάδια ανατράπηκαν και κατασκευάστηκε ένα μόνο στάδιο. Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 1974. Ωστόσο, λόγω της τουρκικής εισβολής τον Ιούλιο του 1974, στο Τσίρειο Στάδιο φιλοξενήθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες.

Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στο Τσίρειο Στάδιο έγινε τον Μάιο του 1975. Η Εθνική Κύπρου αντιμετώπισε την Εθνική Αγγλίας (0-1) για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1976.  Στον αγώνα παρευρέθησαν περίπου 20 χιλιάδες θεατές.

Το Τσίρειο Στάδιο ήταν το πρώτο στάδιο στην Κύπρο που είχε δύο διαζώματα. Μέχρι την ανέγερση του Νέου Σταδίου ΓΣΠ, το Τσίρειο Στάδιο χρησιμοποιείτο ως η έδρα της Εθνικής Κύπρου.

Τα σχέδια του σταδίου εκπονήθηκαν από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού Ελλάδας και πριν από τις εργασίες για την ανέγερσή του δεν υποβλήθηκαν στην Πολεοδομική Αρχή για την εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Υπήρχαν κακοτεχνίες και ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού (ΚΟΑ) στη βάση αυτής της έκθεσης προέβη στη στέγαση των κερκίδων για να μην υπάρχει υπερβολική υγρασία που να οδηγήσει σε οξείδωση του οπλισμού των κερκίδων.

Αργότερα έγιναν συντηρήσεις με έξοδα και πάλι του ΚΟΑ. Υπάρχει ανεπάρκεια φωτισμού και για το λόγω αυτό η UEFA το απέρριψε και θεωρείται ακατάλληλο για αγώνες του Τσάμπιονς Λιγκ.

Εκτός από τις τρεις ομάδες της Λεμεσού, το Τσίρειο αποτέλεσε έδρα της ΑΠΕΠ όταν αγωνιζόταν στην Α΄ κατηγορία επειδή η δική της έδρα δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για διεξαγωγή αγώνων Α΄ κατηγορίας αλλά και του ΑΣΙΛ Λύσης αμέσως μετά την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της δικής του έδρας από τα τουρκικά στρατεύματα.

Τελικοί κυπέλλου 
Στο Τσίρειο Στάδιο έχουν διεξαχθεί 16 τελικοί Κυπέλλου Κύπρου καθώς και αγώνες για την Ασπίδα ΚΟΠ.

Διάφορα 
Στο Τσίρειο Στάδιο πραγματοποιούνται συναυλίες, ορκομωσίες νεοσυλλέκτων και άλλα γεγονότα. Ακόμη, δίπλα από το στάδιο βρισκόταν η Κλειστή Αίθουσα Ολύμπια η  οποία έχει κατεδαφιστεί εδώ και μερικά χρόνια.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τσίρειο Στάδιο στο cyprusevents.net

Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο
Δήμος Λεμεσού
ΑΕΛ Λεμεσού (ποδόσφαιρο)
Απόλλων Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Άρης Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο)
Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (Μ.Α.Α.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα προήλθε ύστερα από διάσπαση στο εσωτερικό του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.).

Ιστορικό
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής ιδρύθηκε επίσημα τον Απρίλιο του 2011, ύστερα από διάσπαση ομάδας μελών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., υπό την ηγεσία του Αλέκου Αλαβάνου, πρώην προέδρου του Συνασπισμού. Τέσσερις συνιστώσες που συμμετείχαν στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς και Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα) υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Αλέκου Αλαβάνου στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 για την θέση του περιφερειάρχη Αττικής. Στη συνέχεια έγιναν μέλη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ωστόσο, αποχώρησαν αργότερα λόγω πολιτικών διαφωνιών. 

Στις εκλογές του Μαΐου 2012, το κόμμα υποστήριξε την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή..

Το Μάιο του 2013 ιδρύθηκε το κόμμα Σχέδιο Β το οποίο θεωρείται μετεξέλιξη του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Τσάρεβο

Το Βασιλικό (βουλγαρικά: Царево,  Τσάρεβο,  έως το 1934 Василико, μεταξύ 1950 και 1991 Мичурин, Μιτσούριν) είναι πόλη της Επαρχίας Πύργου στη Βουλγαρία και έδρα του ομώνυμου Δήμου. Βρίσκεται στο νότιο άκρο των ακτών της Βουλγαρίας στον Εύξεινο Πόντο, 65 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη του Πύργου. Σύμφωνα το Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο της Βουλγαρίας το 2012 έχει 5.999 κατοίκους.

Ονομασία 
Η πόλη κατά τον 7ο αιώνα ονομαζόταν Βασιλικού και το 1352 Βασιλικός. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά την ανεξαρτησία της Βουλγαρίας και  έως το 1934 ονομάζονταν Βασιλικό. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τα ελληνικά, από τη λέξη «Βασιλικός» και με την έννοια του σχετιζόμενου με το βασιλικό θεσμό. Το 1934 η ονομασία Βασιλικό μεταφράστηκε στα βουλγαρικά ως Τσάρεβο.

Ιστορία 
Ο οικισμός κατοικήθηκε από τους  Έλληνες κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. και κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. πιθανόν εκχριστιανίστηκε. Κατά τους  Μέσους Χρόνους και μετά, η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η παραγωγή κάρβουνου που προοριζόταν για την Κωνσταντινούπολη. Στις αρχές του 14ου αιώνα το Βασιλικό περιήλθε στην κυριαρχία των Οθωμανών. Η μεγάλη πυρκαγιά του 1880 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των χαρακτηριστικών ξύλινων σπιτιών της πόλης. Το 1913 ο ελληνικός πληθυσμός  της πόλης, μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Βουλγάρους,  κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

Το Βασιλικό σήμερα είναι φημισμένος τόπος προορισμού καλοκαιρινών διακοπών στον Εύξεινο Πόντο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Βουλγαρίας
Γκόγκες

Οι γκόγκες ή σπανιώτερα γκόγκιζες είναι παραδοσιακό ζυμαρικό της Λακωνίας και της Αργολίδας. Παρασκευάζονται από αλεύρι, νερό και αλάτι, και έχουν σχήμα κοντινό σε κυλινδρικό - παραλληλόγραμμο μήκους 3-4 εκατοστών που ανάλογα με την παρασκευή, μπορεί να έχει αρχίσει να διπλώνεται. Το σχήμα αυτό προκύπτει γιατί κατά την παρασκευή τους, δημιουργούνται κυλινδρικά τμήματα, πάχους παρόμοιου με το μικρό δάκτυλο, τα οποία κόβονται σε μήκος 3-4 εκατοστών και στη συνέχεια πιέζονται σύροντας το δάκτυλο στη μια τους πλευρά για να αρχίσει να διπλώνεται, μοιάζοντας σαν κοχύλι. Μετά το βράσιμο και στράγγισμα, περιχύνονται με καυτό λάδι (ή βούτυρο) και τριμμένη μυζήθρα. Οι γκόγκες συνήθως σερβίρονται ως πλήρες πιάτο και όχι ως συνοδευτικό άλλου φαγητού. Οι γκόγκες είναι φαγητό που παραδοσιακά φτιαχνόταν χειροποίητα τις Απόκριες. Σήμερα είναι διαθέσιμο και από βιοτεχνίες παραγωγής τοπικών ζυμαρικών και σερβίρεται σε ταβέρνες και εστιατόρια της περιοχής της Λακωνίας και ιδιαίτερα στη Μονεμβασιά και της Αργολίδας αλλά και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και αλλού  σε εστιατόρια με τοπικά πελοποννησιακά πιάτα.

Αναφορές

Ελληνική κουζίνα
Νομός Αργολίδας
Νομός Λακωνίας
Ζυμαρικά
Επαρχία Βιντίν

Η Επαρχία Βιδινίου (βουλγαρικά: Област Видин) είναι περιοχή, επαρχία   της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας, έχει έκταση 3.032,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 81.212 κατοίκους το 2020. 

Δυτικά συνορεύει με τη Σερβία, βορειοανατολικά με τη Ρουμανία, απο την οποία τη χωρίζει ο ποταμός Δούναβης και νοτιοανατολικά με τη βουλγαρική Επαρχία της Μοντάνα. Αποτελείται από 11 Δήμους και πρωτεύουσα της Επαρχίας είναι η παραδουνάβια πόλη του Βιδινίου.

Πηγές
Ιστοσ.: Δημοκρατία της Βουλγαρίας. Επαρχιακή Διοίκηση - Βιδίνιο
Ιστοσ.: Εθνικό Στατιστικό Ινστιτούτο της Βουλγαρίας - Πληθυσμός πόλεων 

Επαρχίες της Βουλγαρίας
Αυτοκινητόδρομοι στη Ρωσία

Οι Ομοσπονδιακοί Ρώσικοι Αυτοκινητόδρομοι ή απλώς Αυτοκινητόδρομοι στην Ρωσία είναι οι σημαντικότεροι οδικοί άξονες στη Ρωσία. Η Ρωσία έχει ένα από τα πιο εκτενή οδικά συστήματα παγκοσμίως, καθώς διαθέτει συνολικά πάνω από 900.000 χιλιόμετρα οδικού δικτύου. Παρόλα αυτά, το δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων της θεωρείται ελλειπές, αν και έχει επεκταθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της έλλειψης, είναι ότι η Ρωσία διαθέτει τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό ηπειρωτικές πόλεις στον κόσμο που δε συνδέονται με κανένα εξωτερικό οδικό δίκτυο, όπως π.χ. το Πετροπάβλοφσκ στην Καμτσάτκα.

Οι δρόμοι στη Ρωσία χωρίζονται σε 3 κατηγορίες:
 Οι σημαντικότερα δρόμοι έχουν το πρόθεμα "Μ" και συνδέουν την Μόσχα με τις πρωτεύουσες των υπόλοιπων ομοσπονδιών.
 Οι δρόμοι με το πρόθεμα "Α" συνδέουν τα μεγάλα αστικά κέντρα της Ρωσίας με αεροδρόμια, σιδηροδρομικούς σταθμούς και άλλες σημαντικές τοποθεσίες.
 Οι δρόμοι που έχουν το πρόθεμα "Ρ" αποτελούν το επαρχιακό δίκτυο της Ρωσίας και δεν είναι υψίστης σημασίας.

Κατάλογος σημαντικότερων αυτοκινητοδρόμων

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Αυτοκινητόδρομοι της Ρωσίας
Κατάλογοι δρόμων
Οίκος του Σαιντ-Ομέρ

Οι Σαιντ-Ομέρ είναι γαλλικός οίκος ευγενών, αρχόντων του Σαιντ-Ομέρ (γαλλικά : St. Omer, Saint-Omer) και του Φωκεμπέργκ (γαλλικά : Fauquembergues). Ήταν από τους παλαιότερους και ισχυρότερους βαρώνους της δυτικής Φλάνδρας και του Αινώ, η επικράτεια τους επεκτεινόταν από τη μία πλευρά στην επικράτεια των Γκιν και μια άλλη πλευρά έως το Εντάν.

Η οικογένεια έπαιξε σημαντικό ρόλο της ιστορία της βόρειας Γαλλίας και μέλη της διακρίθηκαν παίρνοντας μέρος στις Σταυροφορίες.

Σημαντικά μέλη της οικογένειας ήταν οι: 
Γουλιέλμος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ, πήρε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία
Ούγος Α΄ κύριος του Φωκεμπέργκ, πρίγκιπας της Γαλιλαίας
 Γουλιέλμος Β΄ κύριος του Σαιντ-Ομέρ
 Γκωτιέ/Βάλτερ πρίγκιπας της Γαλιλαίας, νυμφεύτηκε την Εσιβά της Τιβεριάδας.
 Ούγος Β΄, γιος του προηγούμενου Γκωτιέ, πρίγκιπας της Γαλιλαίας
 Γουλιέλμος, γιος του προηγούμενου Γκωτιέ, διαδέχτηκε τον πατέρα του στο φέουδο στην Γαλλία, ενώ είχε νυμφευτεί την Ιντά, αδελφή του Ιάκωβου του Αβέν, με την οποία απέκτησε 5 γιους και 6 κόρες.
 Ραούλ, γιος του προηγούμενου Γκωτιέ, επίσκοπος της Τιβεριάδας
 Όθων, γιος του προηγούμενου Γκωτιέ, ιππότης του Τάγματος του Ναού.
 Γουλιέλμος Γ΄, γιος του Γουλιέλμου Β΄, τον διαδέχτηκε στην Φλάνδρα
 Γουλιέλμος Δ΄, γιος του Γουλιέλμου Β΄, 
 Γουλιέλμος Ε΄
 Γκωτιέ Β΄ του Σαιντ-Ομέρ, γιος του Γουλιέλμου Β΄, πήρε μέρος και σκοτώθηκε κατά τις σταυροφορίες
 Ιάκωβος Σαιντ-Ομέρ, γιος του Γουλιέλμου Β΄, πήρε μέρος στην Δ΄ Σταυροφορία και παντρεύτηκε την χήρα του Γοδεφρείδου Βιλλεαρδουίνου, φεουδάρχης της Γραβιάς
 Γουλιέλμος ΣΤ΄
 Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ, γιος του Γουλιέλμου Β΄, πήρε μέρος στην Δ΄ Σταυροφορία, φεουδάρχης της Γραβιάς παντρεύτηκε γόνο της οικογένειας Ντε λα Ρος, Βασίλισσα της Θεσσαλονίκης.
 Γουλιέλμος, γιος του Νικολάου Α΄
 Μπέλα ή Άβελ, γιος του Νικολάου Α΄, βαρώνος της Θήβας νυμφεύτηκε την Μπόνι ντε λα Ρος
 Νικόλαος Β΄, γιος του Μπέλα, βαρώνος της Θήβας και Βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
 Όθων, γιος του Μπέλα
 Ιωάννης, γιος του Μπέλα, βαρώνος της Θήβας και του Πασσαβά, νυμφρεύτηκε την Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ
 Νικόλαος Γ΄, γιος του Ιωάννη, βαρώνος της Θήβας και του Πασσαβά, τελευταίος εκπρόσωπος του Οίκου στην Ελλάδα.
 Μαχώ, κόρη του Γουλιέλμου Β΄
 Βεατρίκη, κόρη του Γουλιέλμου Β΄, κληρονόμος των φέουδων στην Φλάνδρα
 Ιντά, κόρη του Γουλιέλμου Β΄
 Αγνή, κόρη του Γουλιέλμου Β΄, ηγουμένη της Μονής της Μεσίν στη Φλάνδρα
 Αλίκη, κόρη του Γουλιέλμου Β΄
 Μαργαρίτα, κόρη του Γουλιέλμου Β΄

 Γοδεφρείδος, πήρε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία και ήταν από τους ιδρυτές του Τάγματος του Ναού.

Γενεαλογία του Οίκου του Σαιντ-Ομέρ

Πηγές 
 Louis Moland, Saint-Omer dans la Morée: esquisse de la domination française dans la Grèce, au Moyen-Age, Paris 1852
Θεωρίες της υπεραξίας

Η υπεραξία (αγγλ. surplus value) είναι βασική έννοια της μαρξιστικής οικονομικής θεωρίας, σύμφωνα με την οποία υπεραξία (Mehrwert) είναι η διαφορά μεταξύ της αξίας που δημιουργούν οι εργαζόμενοι στην καπιταλιστική οικονομία και των μισθών με τους οποίους αμείβονται και οι οποίοι είναι πάντα χαμηλότεροι από αυτήν.

Ο Μαρξ για την υπεραξία 
Κατά το Μαρξ, υπεραξία (αγγλ. surplus value ή surplus product, γερμ. Mehrwert) είναι το μέρος της αξίας που δημιουργείται από την εργασία των μισθωτών εργατών (πνευματική ή χειρωνακτική), αλλά δεν πληρώνεται από τον καπιταλιστή. Η υπεραξία δηλαδή είναι μια κοινωνική σχέση που δεν αναγνωρίζουν οι αστοί οικονομολόγοι και δημιουργείται μόνο στην παραγωγή αλλά εκδηλώνεται στη σφαίρα της κυκλοφορίας. 

"Ο φετιχικός χαρακτήρας του καπιταλιστικού κέρδους προκύπτει και από το γεγονός ότι η αρχική μορφή με την οποία συναντώνται το κεφάλαιο και η μισθωτή εργασία στην αγορά εργασίας, μεταμφιέζεται και η ίδια η υπεραξία δεν εμφανίζεται σαν προϊόν της ιδιοποιημένης απλήρωτης μισθωτής εργασίας, αλλά σαν περίσσευμα της τιμής πούλησης του εμπορεύματος, πάνω από την τιμή κόστους του. Γι' αυτό η τιμή κόστους του εμπορεύματος στην προκειμένη περίπτωση παρουσιάζεται εύκολα σαν να είναι η πραγματική του αξία, έτσι, που "... το κέρδος παρουσιάζεται σαν περίσσευμα της τιμής πώλησης των εμπορευμάτων πάνω από την ενυπάρχουσα σε αυτά αξία"

Μαθηματικοί και στατιστικοί τύποι
Διατυπώθηκαν πολλοί μαθηματικοί τύποι και μια πλειάδα στατιστικών συντεταγμένων για τον ακριβή προσδιορισμό της υπεραξίας μεταξύ των οποίων και ο παρακάτω σε απλή μορφή: 

 
όπου:
 C είναι το σταθερό κεφάλαιο των υλικών που χρησιμοποιούνται σε μια περίοδο συν το αποσβενόμενο τμήμα των εργαλείων και των παραγομένων προϊόντων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγική διαδικασία. (Μια περίοδος είναι συνήθως μια ημέρα, μια εβδομάδα, ένα έτος, ή ένας μόνο κύκλος εργασιών που σημαίνει το χρόνο που απαιτείται για να ολοκληρωθεί μια παρτίδα του καφέ (για παράδειγμα).
L είναι η ποσότητα του χρόνου εργασίας (μέσος όρος ικανότητας και παραγωγικότητας) που εκτελείται στην παραγωγή των τελικών προϊόντων κατά τη διάρκεια της περιόδου.
W είναι η αξία του προϊόντος της περιόδου (προέρχεται από τη γερμανική λέξη για την αξία: Wert)

Παραπομπές

Πηγές
Ρόμπερτ Χεϊλμπρόνερ, Οι φιλόσοφοι του οικονομικού κόσμου «Το αμείλικτο Σύστημα του Καρλ Μαρξ» σσ. 187-232, εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, 2001 ISBN 960-218-190-7

Eξωτερικές συνδέσεις 
Marxists Internet Archive

Υπεραξια
Μαρξισμός
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής (ισπανικά: Asociación del Fútbol Argentino, AFA), είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή. Η Ομοσπονδία έχει ως έδρα την πόλη του Μπουένος Άιρες.

Διοργανώνει την Πριμέρα Ντιβισιόν και πρωταθλήματα χαμηλότερων κατηγοριών (από Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ έως Τορνέο Αρχεντίνο Γ΄), το Κύπελλο Αργεντινής, το Σούπερ Καπ Αργεντινής, τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα γυναικών, νέων, παίδων, ποδοσφαίρου σάλας, και άλλα τοπικά πρωταθλήματα. Επίσης, είναι υπεύθυνη για τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων.

Ιστορία 
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1893 από τον Αλεξάντερ Γουάτσον Χάτον, που θεωρείτε ως ο "πατέρας" του ποδοσφαίρου της Αργεντινής. Αποτέλεσε την πρώτη ομοσπονδία ποδοσφαίρου στη Νότια Αμερική και μία από τις παλαιότερες εκτός Ευρώπης. Το 1906 ο Φλορένσιο Μαρτίνες ντε Χος έγινε ο πρώτος πρόεδρος της ομοσπονδίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Αργεντινής
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιρλανδίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ιρλανδίας (Ιρλανδικά: Cumann Peile na hÉireann, Αγγλικά: Football Association of Ireland, FAI) είναι η διοργανώτρια αρχή για το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (IFA), η οποία είναι η διοργανώτρια αρχή για το άθλημα στη Βόρεια Ιρλανδία.

Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και διοίκηση των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων που εκπροσωπούν τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας στις διεθνείς διοργανώσεις.

Ιστορία 
Η ομοσπονδία συστάθηκε στο Δουβλίνο το Σεπτέμβριο του 1921 από τη Free State League (League of Ireland), που ιδρύθηκε τον Ιούνιο 1921 και την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λένστερ (Leinster FA), η οποία έχει αποσυρθεί από την Ιρλανδική Ποδοσφαιρική ομοσπονδία (IFA) τον Ιούνιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Ιρλανδίας
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Τιμ Χεθέρινγκτον

Ο Τιμ Χεθέρινγκτον (Timothy Alistair Telemachus "Tim" Hetherington, 5 Δεκεμβρίου 1970 – 20 Απριλίου 2011) ήταν πολυβραβευμένος Άγγλος φωτορεπόρτερ και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, ο οποίος έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του πολέμου στην Λιβύη.
Το 2011, το Restrepo, το ντοκιμαντέρ που είχε σκηνοθετήσει την προηγούμενη χρονιά μαζί με τον Sebastian Junger, με θέμα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, προτάθηκε για το Όσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.

Βιογραφικό
Ο Τιμ Χεθέρινγκτον γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1970 στο Birkenhead, στην Αγγλία. Σπούδασε λογοτεχνία στο Lady Margaret Hall, στην Οξφόρδη και στη συνέχεια φωτορεπορτάζ στο Κάρντιφ.

Στις αρχές του 2000 βρέθηκε στη Δυτική Αφρική, όπου κατέγραψε τις πολιτικές αναταραχές και τις συνέπεις που αυτές είχαν στην καθημερινή ζωή των κατοίκων χωρών όπως η Λιβερία, η Σιέρρα Λεόνε και η Νιγηρία. Συμμετείχε στα ντοκιμαντέρ  Liberia: An Uncivil War (2004) και The Devil Came on Horseback (2007), που αναφέρεται στη γενοκτονία στο Νταρφούρ. 

Το 2007 κέρδισε το διαγωνισμό φωτογραφίας του World Press Photo. Την επόμενη χρονιά του απονεμήθηκε το Rory Peck Features award για το Afghanistan – The Other War. Το 2010 το ντοκιμαντέρ Restrepo, το οποίο σκηνοθέτησε ο Χέθερινγκτον μαζί με τον Sebastian Junger,  βραβεύτηκε με το Grand Jury Prize, για το καλύτερο ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς (Sundance Film Festival) και το 2011 προτάθηκε για το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. 

Ο Τιμ Χεθέρινγκτον σκοτώθηκε, μαζί με το φωτογράφο Κρις Χόνδρος (Chris Hondros), από έκρηξη όλμου στην Μισράτα, ενώ κάλυπτε τον πόλεμο στην Λιβύη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Tim Hetherington's memorial website 
"Brit Wins World Press Photo 2007" l nu.nl. Accessed 2 November 2010.
"Long Story Bit by Bit". Umbrage Gallery. Accessed 5 May 2009.
Interview with Laura Flanders and Tim Hetherington on Restrepo. GRITtv
Remembering Tim Hetherington - slideshow by Life magazine

Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άγγλοι δημοσιογράφοι
Νικόλαος Ρενιέρης

Ο Νικόλαος Ρενιέρης (1758;-1847) ήταν Κρητικός αγωνιστής, Φιλικός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Ο Νικόλαος Ρενιέρης γεννήθηκε στα 1758 στη θέση Παλαιά Ρούματα της περιοχής Κισσάμου, καταγόμενος, σύμφωνα με τον Σάθα από την βενετική οικογένεια των Renier, της οποίας κάποιος κλάδος είχε εγκατασταθεί στα Παλαιά Ρούματα. Εκεί οι Renier έχτισαν μια πολυτελή έπαυλη και έδωσε την ονομασία στην περιοχή Αρχοντικά.

Η εύρεση θησαυρού από την οικογένεια του Νικολάου, του έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει στην Πίζα, Ιατρική.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στα Χανιά και εργάστηκε τόσο ως ιατρός όσο και ως φαρμακοποιός, στη συνοικία Πηγαδάκι. Η δράση του ήταν πολυσχιδής, όχι μόνο επιστημονική, αλλἀ και κοινωνική-φιλανθρωπική, εκπαιδευτική (ήταν δάσκαλος στα Χανιά) και φιλεκπαιδευτική, αφού ίδρυσε και χρηματοδότησε ένα σχολείο.

Στα 1819 μυείται στη Φιλική Εταιρεία από τον Καλλίνικο Βερριαίο. Με την έναρξη της Επανάστασης στέλνει πρώτα την οικογένειά του (νυμφευμένος με τη Μαρία Δανέζη και πατέρας δύο παιδιών, ενός γιου και μιας κόρης), στα Κύθηρα και έπειτα τους ακολουθεί και αυτός.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Η επαρχία Σελίνου τον διορίζει πληρεξούσιό της στην Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, ενώ η Γ'Εθνοσυνέλευση, μετά και από πρόταση του Κολοκοτρώνη, πρόεδρο της βουλής. Η επιλογή του προσώπου του είχε να κάνει με την ουδετερότητά του και με το ότι ήταν ξένος με τις «αναπτυχθείσας εις την Πελοπόννησον φιλοδοξίας και αντιζηλίας», Με αυτή του την ιδιότητα υποδέχεται τον Καποδίστρια. Ακολούθως γίνεται μέλος της Εθνικής Επιτροπής της Συνελεύσεως και διορίζεται από τον Καποδίστρια στο Πανελλήνιο.

Προτρέπει τους Κρητικούς για ενότητα και τον Απρίλιο του 1826 απέστειλε υπόμνημα στον Στράτφορντ Κάνινγκ, πρέσβη της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη, ζητώντας την προστασία του για το Κρητικό ζήτημα. Τον Οκτώβριο του 1829 ανέλαβε τη θέση του Αρμοστή της Ελληνικής Κυβερνήσεως στην Κρήτη.

Αρμοστεία στην Κρήτη 
Συνοδευόμενος από τον γιο του, αξιωματικό του ελληνικού στρατού και τον στρατηγό Γεώργιο Τσουδερό, προσπαθεί να υποθάλψει επαναστατικό κλίμα στο νησί. Ενισχύει με πολεμοφόδια τους ντόπιους, εκπαιδεύοντάς τους στρατιωτικά παράλληλα, ενώ προσπαθεί να κάμψει το απείθαρχο των Σφακιανών, συγκρουόμενος μαζί τους. Τελικά η Κρήτη περιέρχεται στους Αιγύπτιους και ο ίδιος αναχωρεί για την Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1830.

Ύστερα χρόνια και θάνατος 
Συμμετέχει στην Φιλορθόδοξη Εταιρεία, η οποία είχε αλυτρωτικά σχέδια και ήθελε τον Όθωνα ορθόδοξο, και λόγω της συμμετοχής του αυτής τον Δεκέμβριο του 1839 συλλαμβάνεται. Ο Ρενιέρης ανήκε στο μεσαίον κόμμα ή το λεγόμενο «Ρωσικό». Έγινε μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας, συμμετείχε στην επιτροπή σύνταξης του Συντάγματος του 1844 και υπήρξε μέλος της Γερουσίας. 

Πέθανε στις 14 Νοεμβρίου του 1847 σε ηλικία 90 ετών κι αφού είχαν πεθάνει ο γιος και τα εγγόνια του.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα
Έλληνες φαρμακοποιοί
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας
Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Timeo hominem unius libri

Timeo hominem unius libri που σημαίνει φοβούμαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου, κατά το «Time Danaos et dona ferentes= φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» του Βιργιλίου που αναφέρεται  στην Αινειάδα, είναι μια λατινική φράση που αποδίδεται στον Ακινάτη.

Η διττή ερμηνεία

Η φράση αντιπαραβλήθηκε από ορισμένους με τη ρήση του Αρχίλοχου:

«πόλλ΄ οἶδε ἀλώπηξ, ἀλλ΄ ἐχῖνος ένα μέγα» δηλαδή «Πολλά ξέρει η αλεπού αλλά ο σκαντζόχοιρος ένα (αλλά) μεγάλο» και ερμηνεύτηκε ότι η ενασχόληση με το κεφαλαιώδες και ουσιαστικό βιβλίο που έχει ως αποτέλεσμα τη βαθύτερη γνώση, μας απαλλάσσει από περιττά και ανώφελα πράγματα.

Ενώ η δεύτερη εκδοχή που υιοθετείται από τον  Ακινάτη, λόγω του εύρους των γνώσεων του, μπορεί να συγκριθεί με τον στίχο του Αισχύλου «χωρίς τα άλλα είμαι μονόφρων» που αιτιοκρατείται από την απόλυτη προσήλωση του ατόμου στην μονομέρεια που έχει ως συνέπεια τη μονοφροσύνη, που κάτω από κατάλληλες συνθήκες, οδηγεί στο φανατισμό και στη σύγκρουση.

Αναφορές
Λουκιανός, Ερμότιμος ή περί αιρέσεων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Lucuzioni latine

Λατινικές φράσεις
Φράιμπουργκ (διοικητική περιφέρεια)

Το Φράιμπουργκ είναι μία από τις τέσσερις διοικητικές περιφέρειες του κρατιδίου Βάδης-Βυρτεμβέργης της Γερμανίας. Βρίσκεται ΝΑ της χώρας και διαιρείται περαιτέρω σε τρεις περιοχές (Regionalverband), τις Hochrhein-Bodensee (Άνω-Ρήνος - Λίμνη Κωνσταντίας), Schwarzwald-Baar-Heuberg (Μέλας Δρυμός - Μπάαρ-Χόιμπεργκ) και Südlicher Oberrhein (Νότιος Άνω Ρήνος). Με τη σειρά τους οι περιοχές αυτές διαιρούνται σε εννέα επαρχίες (Kreis) καθώς και μία αυτόνομη πόλη άνευ επαρχίας (Kreisfreie Stadt), η οποία ενέχει και τον ρόλο πρωτεύουσας της διοικητικής περιφέρειας.

Στο Φράιμπουργκ ανευρίσκεται ο περίφημος Μέλας Δρυμός καθώς και η κοιλάδα του Ρήνου, ενώ ανατολικά βρέχεται από τη Λίμνη Κόνσταντς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα

Διοικητικές περιφέρειες της Γερμανίας
Γεωγραφία της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Σιγμοειδής συνάρτηση

Η σιγμοειδής συνάρτηση είναι μια μαθηματική συνάρτηση η οποία έχει μορφή S  και ονομάζεται επίσης και ως σιγμοειδής καμπύλη. Συχνά ως σιγμοειδής συνάρτηση αναφέρεται η ειδική περίπτωση της λογιστικής παλινδρόμησης  και συγκεκριμένα ο παρακάτω μαθηματικός τύπος :

Η συνάρτηση αυτή χρησιμοποιείται στην μηχανική μάθηση και συγκεκριμένα στη λογιστική παλινδρόμηση (γνωστή και ως παλινδρόμηση με σιγμοειδή συνάρτηση)  και στα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα .

Παραπομπές

Τεχνητή νοημοσύνη
Κατανομές
Νίκο Ρόσμπεργκ

Ο Νίκο Ρόσμπεργκ (Nico Erik Rosberg, 27 Ιουνίου 1985) είναι πρώην Γερμανός οδηγός της Φόρμουλα 1 και αγωνιζόταν με την Mercedes έως το τέλος της αγωνιστικής σεζόν του 2016.

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου του 1985 στο Βισμπάντεν της Γερμανίας. Είναι γιος του Παγκόσμιου Πρωταθλητή του 1982 Κέκε Ρόσμπεργκ και της Γερμανίδας συζύγου του Σίνα. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των εφηβικών του χρόνων στο Μονακό μαζί με την οικογένειά του και έως σήμερα ζει εκεί. Μιλάει πολύ καλά Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά και Γαλλικά αλλά πολύ λίγο Φινλανδικά, παρ' όλο που μαθαίνει τη γλώσσα. Κατά τα πρώτα χρόνια της καριέρας του στο μηχανοκίνητο αθλητισμό, αγωνιζόταν άλλοτε υπό Γεμανική και άλλοτε υπό τη Φινλανδική σημαία. Στη Φόρμουλα 1 όπως και σε όλα τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα που διοργανώνει η FIA, η εθνικότητα του κάθε οδηγού πιστοποιείται απ' το διαβατήριό του, εκεί αγωνίζεται κάτω από τη Γερμανική σημαία μόνο.

Κατάκτηση του 1ου Παγκόσμιου πρωταθλήματος στη Φόρμουλα 1
Στον τελευταίο αγώνα του 2016 ο οποίος έλαβε χώρα στο Άμπου Ντάμπι στις 27 Νοεμβρίου 2016, ο 2 οδηγοί της Mercedes εκκίνησαν απ' τις 2 πρώτες θέσεις και τερμάτισαν στις ίδιες. Όμως για το Βρετανό οδηγό Λιούις Χάμιλτον, το γεγονός πως κέρδισε τον αγώνα δεν αρκούσε για να τον στέψει για 3η συνεχή χρονιά Παγκόσμιο πρωταθλητή. Για να συμβεί αυτό έπρεπε κι ο Ρόσμπεργκ να τερματίσει σε θέση εκτός βάθρου. Εφόσον λοιπόν αυτό δε συνέβη, ο Ρόσμπεργκ πανηγύρισε το 1 και μοναδικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημά του, κάτι το οποίο είχε πετύχει κι ο πατέρας του ο Φινλανδός Κέκε Ρόσμπεργκ το 1982.

Απόσυρση
Στις 2 Δεκεμβρίου του 2016, έχοντας κατακτήσει το πρωτάθλημα οδηγών στην Φόρμουλα 1, ο Νίκο Ρόσμπεργκ δηλώνει την επίσημη απόσυρση του απο τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Λέγοντας πως έχει φτάσει πλέον στην κορυφή, θεώρησε πως είναι η κατάλληλη στιγμή, για να εγκαταλείψει την θέση του οδηγού με το νούμερο "6".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
IOS

Το iOS (προηγουμένως iPhone OS) είναι ένα λογισμικό για κινητά το οποίο αναπτύχθηκε και διανέμεται από την Apple Inc. Αρχικά παρουσιάστηκε το 2007 για το iPhone, ενώ υποστηρίζει και άλλες συσκευές της Apple όπως το iPod touch (Σεπτέμβριος 2007), το iPad (Ιανουάριος 2010) και το Apple TV (δεύτερης γενιάς) (Σεπτέμβριος 2010). Αντίθετα από το Windows Phone της Microsoft και το Android της Google, η Apple δεν δίνει την άδεια για την εγκατάσταση του λογισμικού iOS σε συσκευές που δεν είναι κατασκευής Apple. Στις Ιανουαρίου 2013, το App Store της Apple περιείχε περισσότερο από 775.000 εφαρμογές iOS, 300.000 από τις οποίες ήταν συμβατές για iPad. Αυτές οι εφαρμογές έχουν μεταφορτωθεί συνολικά περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια φορές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Developers News
 iOS Dev Center – on the Apple Developer Connection website
 iOS Reference Library – on the Apple Developer Connection website

IOS (Apple)
Στάδιο Φίλιπς

Το Στάδιο Φίλιπς (ολλανδικά: Philips Stadion) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Αϊντχόφεν της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΠΣΦ Αϊντχόφεν.

Ιστορία 
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1913 και η χωρητικότητά του έφτανε τις 300 θέσεις. Μέχρι το 1941 οι θέσεις είχαν εκτοξευτεί στις 18.000. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Γερμανοί Ναζί κατάσχεσαν το γήπεδο. Το 1944, όταν οι Ναζί έφυγαν από το Αϊντχόφεν, κατέστρεψαν το στάδιο, αλλά οι ζημιές επιδιορθώθηκαν γρήγορα. Το 1958 η χωρητικότητα έφτανε στα 22.000 άτομα. Υπήρχαν σχέδια για την αύξηση των θέσεων σε 45.000, αλλά όταν η Ολλανδία έχασε στην ψηφοφορία για τη διοργανώτρια χώρα του Μουντιάλ 2018, ακυρώθηκαν. Το 2009 το γήπεδο πήρε φωτιά, αλλά κατασβέστηκε χωρίς πολλές ζημιές. Σήμερα η χωρητικότητα φτάνει τις 35.000 θέσεις.

Euro 2000 
Το 2000 φιλοξένησε αγώνες του Euro 2000. Συγκεκριμένα:

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Το στάδιο στην επίσημη ιστοσελίδα της PSV

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία
Αϊντχόφεν
ΠΣΦ Αϊντχόφεν
Philips
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2000
Καραβάς Κυθήρων

Το χωριό Καραβάς βρίσκεται στο νησί Κύθηρα στα Επτάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 129 μόνιμους κατοίκους.

Η ιστορία λέει ότι κατοικήθηκε από Έλληνες Κύπριους οι οποίοι είχαν την καταγωγή τους από το χωριό Καραβάς στην Κερύνεια. Αυτό έγινε κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης όταν οι κάτοικοι της Κύπρου φοβήθηκαν τις σφαγές από τους Τούρκους .

Αναφορές

Δείτε επίσης
 Καραβάς Κύπρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καραβάς Κυθήρων
 https://visitkythera.com/el/in/karavas/ 

Χωριά των Κυθήρων
Δήμος Κυθήρων
Χατουσίλις Γ΄

Ο Χατουσίλις Γ΄ υπήρξε  βασιλιάς των Χετταίων (1265 π.Χ.-1237 π.Χ.), μικρότερος γιος του  Μουρσιλίς B΄ και μικρότερος αδελφός του Μουβαταλίς Β΄. Ο αδελφός του Μουβαταλίς τον διόρισε κυβερνήτη της Χαττούσας, όταν μετέφερε προσωρινά την πρωτεύουσα του βασιλείου του στην  Ταρχουντάσσα, λόγω της επιδρομής των Κάσκα. Ο ικανότατος Χατουσίλις συνέτριψε τους Κάσκα και εύκολα ανακατέλαβε τη Χαττούσα και όλα τα βόρεια τμήματα του βασιλείου. 
Ήταν αρχιστράτηγος των δυνάμεων των Χετταίων στη μάχη του Καντές (1274 π.Χ.)  εναντίον των Αιγυπτίων, η οποία έληξε ευνοϊκά για τους Χετταίους. Στη συνέχεια υπέγραψε με τον Φαραώ Ραμσή B΄ ειρηνική συνθήκη, την παλιότερη στον κόσμο, με αντίγραφό της σήμερα στον ΟΗΕ. Ήρθε σε σύγκρουση με τον ανιψιό του Μουρσιλίς Γ΄, τον εκθρόνισε και τον εξόρισε στην Αίγυπτο. Στον αγώνα με τον ανιψιό του υποστηρίχθηκε από τον άλλο ανιψιό του Kουπούντα, αδελφό του Μουρσιλίς Γ΄. Ο Κουπούντα ως ανταμοιβή ανέλαβε τη διοίκηση της Ταρχουντάσσας,  παλιάς πρωτεύουσας του πατέρα του, αν και οι περισσότερες περιοχές της είχαν καταληφθεί από τους συμμάχους των Αχιγιάβα. 
Αντιμετώπισε ταραχές τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, όταν οι υποτελείς περιοχές ξεσηκώθηκαν, ενώ ο κίνδυνος της Ασσυρίας γινόταν μεγαλύτερος. Μπροστά  στη σκληρή απειλή του Ασσύριου βασιλιά Σαλμανασέρ Α΄, ο Χατουσίλις αποφάσισε να κλείσει ειρήνη και συμμαχία με την Αίγυπτο τον Νοέμβριο του 1259 π.Χ., 21ο χρόνο της βασιλείας του Ραμσή Β΄. Η συνθήκη σφραγίστηκε 13 χρόνια αργότερα με τον γάμο του ίδιου του Ραμσή με μια κόρη του Χατουσίλις. Ο βασιλιάς των Ασσυρίων μετά τη συνθήκη με την Αίγυπτο αναγκάστηκε να υποχωρήσει και η βασιλεία του Χατουσίλις Γ΄ έμεινε στην ιστορία ως η πιο ειρηνική περίοδος των Χετταίων. Σημαντικό ρόλο στην περίοδο της βασιλείας του είχε η σύζυγος του Πουντουχέπα κόρη ιερέα από την Κιλικία με μεγάλη επιρροή στον σύζυγό της. Έφερε στους Χετταίους νέα έθιμα, φαγητά και γιορτές. Στις ανασκαφές της Χαττούσας βρέθηκε ένα μεγάλο αρχείο με 200 επιστολές που αντάλλαξε ο Χατουσίλις με τους ηγεμόνες όλων των ξένων κρατών, ανάμεσά τους και τον φαραώ Ραμσή Β΄, πολύ διαφωτιστικές για τα γεγονότα της εποχής του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Τουδαλίγιας Δ΄.

Πηγές
 Bryce, Trevor, The Kingdom of the Hittites. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλεία του Χατουσίλις Γ΄

Χετταίοι
Βασιλείς των Χετταίων
Μουβατάλις Β΄

Ο Μουβατάλις Β΄ (1295-1272 π.Χ.) ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά των Χετταίων Μουρσιλίς Β΄. Έμεινε γνωστός από την μάχη του Καντές (1274 π.Χ.) και από την πρώτη συνθήκη ειρήνης που καταγράφηκε στην ιστορία, αυτήν με τον Φαραώ της Αιγύπτου Ραμσή Β΄. 

Η μάχη του Καντές ήταν το αποκορύφωμα μιας μακροχρόνιας έχθρας μεταξύ των δύο λαών από την εποχή που ο πρίγκιπας Ζαννάνζα, γιος του Σουπιλουλιούμα, πέθανε στη διάρκεια της μετάβασής του στην Αίγυπτο ως υποψήφιος σύζυγος της νεαρής χήρας του Τουταγχαμών. 
Ο Ραμσής Β΄ (1279 π.Χ.-1213 π.Χ.) τον πέμπτο χρόνο της βασιλείας του ήθελε να ανακτήσει πίσω το Καντές και όλες τις κατακτηθείσες από τους Χετταίους περιοχές. Ο Μουβατάλις έμαθε τα σχέδιά του και διέδωσε την ψεύτικη φήμη ότι ο χεττιτικός στρατός βρισκόταν μακριά, στο Χαλέπι. Όταν έφτασε ο Ραμσής στο Καντές, ένοιωσε δυσάρεστη έκπληξη. Βρήκε τον Μουβατάλις με 37.000 άντρες και 2.500 άρματα. Η έκβαση της μάχης του Καντές θεωρείται σήμερα αμφίρροπη, γεγονός όμως είναι ότι κάθε πλευρά προσπάθησε να την παρουσιάσει σαν δική της νίκη. 

Ο Μουταβαλίς έμεινε επίσης γνωστός από τις επιστολές τις οποίες αντάλλαξε με τον υποτελή του βασιλιά της Βιλούσας Αλαξάντου, διάδοχο του Κουκκούννι. Η συγκεκριμένη πόλη ταυτίζεται από πολλούς με την ομηρική Τροία και στα κείμενα των Χετταίων αναφέρεται με το όνομα Βιλούσα (Wilusa). Σύμφωνα με ό,τι προκύπτει από τις επιστολές αυτές οι κάτοικοι της Βιλούσας λάτρευαν τον θεό Απόλλωνα (Appalliunas), ενώ η πόλη διέθετε και υπόγειο ρεύμα. 

Την εποχή του Μουβατάλις Β΄ οι Χετταίοι δέχθηκαν νέα σκληρή επίθεση από τους Κάσκα, που έφτασαν μέχρι τη Χαττούσα. Τότε αναγκάστηκε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του χεττιτικού κράτους νότια στην  Ταρχουντάσσα (Tarhuntassa). Στη Χαττούσα παρέμεινε κυβερνήτης ο μικρότερος αδελφός του Μουβατάλις, ο Χατουσίλις, γνωστός για τις στρατιωτικές του ικανότητες ως αρχιστράτηγος του Καντές για να τους αντιμετωπίσει. Ο Χατουσίλις όχι μόνο τους συνέτριψε, αλλά πήρε για πρώτη φορά πίσω την παλιά συμπρωτεύουσα Ταπινόβα. Η Χαττούσα μετά την οριστική απομάκρυνση του κινδύνου των Κάσκα έγινε ξανά πρωτεύουσα των Χετταίων όταν ανέβηκε στον θρόνο ο γιος και διάδοχος του Μουβατάλις Β΄ ο Μουρσίλις Γ΄.

Πηγές

 Bryce, Trevor. The Kingdom of the Hittites. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βασιλεία του Μουβατάλις Β΄

Χετταίοι
Βασιλείς των Χετταίων
Σουπιλουλιούμας Β΄

Ο Σουπιλουλιούμας Β΄ (1207-1178 π.Χ.) υπήρξε ο τελευταίος βασιλιάς των Χετταίων, νεότερος γιος του Τουδαλίγια Δ΄, μικρότερος αδελφός και διάδοχος του βασιλιά Αρνουβάντα Γ΄. Από επιγραφές που βρέθηκαν στην εποχή του περιγράφονται πόλεμοι με την πρώην πρωτεύουσα των Χετταίων Ταρχουντάσσα και την Κύπρο. Επίσης αναφέρεται μεγάλη πολιτική αστάθεια στην εποχή του με ασταμάτητους πολέμους. Πιθανότατα τότε έγινε η καταστροφή της Βιλούσας (Τροίας;). Στο τέλος της βασιλείας του δέχθηκε επίθεση των Λαών της Θάλασσας, που κατέστρεψαν το βασίλειό του. Από αρχεία της Ουγκαρίτ φαίνονται επιστολές του που ζητά απεγνωσμένα βοήθεια από τον βασιλιά της Ουγκαρίτ για να τους αντιμετωπίσει. Στην καταστροφή του βασιλείου των Χετταίων σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι Κάσκα. Νεότερες έρευνες έδειξαν ότι πιθανότερες αιτίες ήταν φυσικές καταστροφές με ισχυρούς σεισμούς. Η Χαττούσα κάηκε οι Χετταίοι που σώθηκαν κατέφυγαν στη Χαναάν, ιδρύοντας νέα βασίλεια. Μερικούς αιώνες αργότερα ένας κυβερνήτης της Καρχεμίς, θεωρώντας τον εαυτό του απόγονο των Χετταίων βασιλέων, αυτοαποκαλείται "μεγάλος βασιλιάς"

Πηγές
 Bryce, Trevor. The Kingdom of the Hittites. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλεία του Σουπιλουλιούμα Β΄

Χετταίοι
Βασιλείς των Χετταίων
Ο Δρόμος (άλμπουμ)

Ο Δρόμος είναι τίτλος άλμπουμ που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1969 από την Lyra.  Θεωρείται ο πιο εμπορικός δίσκος στην Ελλάδα, με πάνω από 1.000.000 πωλήσεις, μόνο σαν δίσκος βινιλίου, ενώ κυκλοφορεί και σε άλλες εκδόσεις. Τους στίχους των τραγουδιών έχει γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και τη μουσική ο Μίμης Πλέσσας. Ο Δρόμος έχει σαν κύριο ερμηνευτή το Γιάννη Πουλόπουλο ενώ συμμετέχουν επίσης η Ρένα Κουμιώτη και η Πόπη Αστεριάδη. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Στέλιο Γιαννακόπουλο.

Κατάλογος τραγουδιών 
Παρακάτω παρουσιάζεται ο κατάλογος των τραγουδιών, σύμφωνα με την έκδοση δίσκου βινυλίου με έξι κομμάτια στην κάθε πλευρά.

Άλλες εκδόσεις

Διάφορα 
 Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μέσα σε δέκα ώρες παρά ένα τέταρτο.
 Το πρόσωπα και οι τοποθεσίες όπως η οδός Φυλής, το άγαλμα, η Μυρσίνη και ο τρελός, υπήρχαν στην πραγματικότητα. Το "Ξημερώνει Κυριακή" γράφτηκε για να θυμίζει την προσμονή για την δημοκρατία την περίοδο της Χούντας.
 Κανένα τραγούδι, εκτός απ' το «Ξημερώνει Κυριακή» και τη «Φραγκοκλησά» δεν έχει ρεφρέν.
 Το πιο πετυχημένο τραγούδι στο δίσκο είναι «Το Άγαλμα».

Παραπομπές 

Ελληνική δισκογραφία
Άλμπουμ του 1969
Σλέπτσε Πριλάπου

Το Σλέπτσε (σλαβομακεδονικά: Слепче) είναι χωριό του δήμου Δόλνενης της Περιφέρειας Πελαγονίας στη Βόρεια Μακεδονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 είχε 68 κατοίκους.

Ονομασία
Το Σλέπτσε (στα ελληνικά μεταφράζεται Τυφλοχώρι) πήρε το όνομα του,  κατά την τοπική παράδοση, από τους τυφλούς Βούλγαρους στρατιώτες του τσάρου Σαμουήλ όπου μετά τη μάχη στο Κλειδί το 1014 ήλθαν εδώ και το ίδρυσαν.

Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη
Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται έξω από το χωριό μέσα σε ένα δάσος με βαλανιδιές και καρυδιές. Ήταν ένα από τα μικρά κέντρα μεσαιωνικού πολιτισμού με εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων. Στην εξωτερική κόγχη του ιερού του μοναστηριού είναι τειχισμένη η επιγραφή: «Ο ναός ούτος εκτίσθη αρχιερατεύοντος του Σεβασμιωτάτου Αγίου Πρεσπών Κυρού Μελετίου ηγουμενεύοντος του Αρχιμανδρίτου Παπανικολάου και των Επιτρόπων Γεωργίου Α.Θ. Παπαγεωργίου Κουταβά 8 Μαΐου 1862».

Πηγές
 ΤΟ ΒΗΜΑ, Στο Πρίλεπ και στο Μαύροβο
 Κρατική Υπηρεσία Στατιστικής της Βόρειας Μακεδονίας, Απογραφή 2002
 Επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Δόλνενης

Περιφέρεια Πελαγονίας
Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Α.Ε. Ποντίων Βέροιας

Η Α.Ε. Ποντίων Βέροιας είναι αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ράχη (Ραχιά) της Βέροιας στο νομό Ημαθίας. Ιδρύθηκε το 1984, έμβλημα του συλλόγου είναι ο ποντιακός αετός και χρώματά του είναι το μπλε και το κίτρινο. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Ράχης, όπου διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της.

Ιστορία 
Η «Αθλητική Ένωση Ποντίων Βέροιας» ιδρύθηκε το 1984. Η ομάδα, μόλις λίγα χρόνια έπειτα από την ίδρυσή της, έλαβε μέρος στις Εθνικές κατηγορίες, με υψηλότερη πορεία την Β' Εθνική κατηγορία. Αυτό το διάστημα μετέχει στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Ημαθίας. Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 υποβιβάστηκε από την Α1 στην Α2 Ε.Π.Σ. Ημαθίας.

Αναλυτικά η πορεία στα πρωταθλήματα ανά περίοδο 

2018-19 Α2’ ΕΠΣ Ημαθίας 1η (άνοδος)

Τίτλοι - Διακρίσεις

Τίτλοι
Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής (1): 1992
Πρωτάθλημα Δ' Εθνικής (1): 1989 
Πρωτάθλημα Α' ΕΠΣ Ημαθίας (4): 1987, 1999, 2002, 2007 
Πρωτάθλημα Β' - Α2' ΕΠΣ Ημαθίας (2): 1986, 2012 
Πρωτάθλημα Γ΄ ΕΠΣ Ημαθίας (1): 1985
Κύπελλο ΕΠΣ Ημαθίας (4): 1988, 1989, 1998, 1999

Διακρίσεις
Υψηλότερη θέση: 9η στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής 1993
Φιναλίστ Κυπέλλου ΕΠΣ Ημαθίας (1): 1997
Ντάμπλ (2): Πρωτάθλημα Δ' Εθνικής και Κύπελλο ΕΠΣ Ημαθίας 1989, Πρωτάθλημα Α' ΕΠΣ Ημαθίας και Κύπελλο ΕΠΣ Ημαθίας 1998

Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
Με τη φανέλα της Α.Ε.Π. Βέροιας έχουν αγωνιστεί ποδοσφαιριστές με σημαντική παρουσία στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, όπως οι: Παντελής Καφές, Ηλίας Ατματζίδης, Ανδρέας Νινιάδης, Νίκος Νταμπίζας, Παναγιώτης Καλφούτζος, Κωνσταντίνος Τάνης, Κωνταντίνος Πίκος, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος και άλλοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 επίσημο ιστολόγιο 

Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1984
Μαρία Μπαλωμενάκη

Η Μαρία Μπαλωμενάκη (γεννημένη στα Χανιά στις 14 Μαίου 1983) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται στην ΑΕΚ.

Καριέρα 
Η Μαρία Μπαλωμενάκη, άνηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς από το 2001. Kατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Νεανίδων του Μάντσεστερ το 2001 και το Ευρωπαϊκό Νέων Γυναικών του Λουλέ το 2002. Με την ομάδα του Ολυμπιακού κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, το 2009 και το 2011, το δεύτερο ως αρχηγός της ομάδας. Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που συμμετείχε σε δύο συνεχόμενα Final 4 του Champions Cup, το 2010 στην Κέρκυρα και το 2011 στο Σαβαδέλ.

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Ουγγρική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ουγγρικά: Magyar Labdarúgó Szövetség, MLSZ) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία. Οργανώνει το ουγγρικό πρωτάθλημα και την ουγγρική εθνική ομάδα. Εδρεύει στη Βουδαπέστη.

Ο Γκιόργκι Σέπεσι ήταν πρόεδρος της Ουγγρικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας την περίοδο 1978 - 1986.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ουγγρικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας

Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες ανά χώρα
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Μπαρτσελόνα ΣΚ

Η Μπαρτσελόνα ΣΚ (ισπανικά: Barcelona SC, λατινοαμετικανική προφορά Μπαρσελόνα, καστιλιανική προφορά Μπαρθελόνα), γνωστή και ως Μπαρτσελόνα Γκουαγιακίλ, είναι αθλητικός σύλλογος από το Εκουαδόρ, με έδρα την πόλη Γουαγιακίλ, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στη Σέριε Α του Εκουαδόρ, την κορυφαία κατηγορία του ποδοσφαίρου της χώρας.

Η Μπαρτσελόνα είναι η πλέον πετυχημένη ομάδα στο Εκουαδόρ, έχοντας κατακτήσει τη Σέριε Α συνολικά 14 φορές, κάτι που αποτελεί και αριθμό-ρεκόρ στην ιστορία του εγχώριου ποδοσφαίρου, ενώ είναι και η νυν πρωταθλήτρια έχοντας κατακτήσει τον τίτλο για την σεζόν 2012. Έχει, επίσης, κατακτήσει έξι τίτλους τοπικού χαρακτήρα (πέντε στη διάρκεια της επαγγελματικής εποχής του ποδοσφαίρου της χώρας), ενώ ήταν η πρώτη ομάδα από το Εκουαδόρ που έφτασε ως τους τελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες, κάτι που έχει πετύχει δύο φορές, χωρίς, ωστόσο, να έχει κερδίσει ούτε έναν από τους συνολικά τέσσερις αγώνες που έδωσε.

Η Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1925, από τον Εουτίμιο Πέρες, έναν Ισπανό πρόσφυγα ο οποίος ονόμασε την ομάδα εμπνεόμενος από την ονομασία της πόλης καταγωγής του, της Βαρκελώνης. Έκτοτε, η Μπαρτσελόνα έχει καταφέρει να αναδειχτεί ως η πλέον δημοφιλής ομάδα στο Εκουαδόρ. Ο σύλλογος έχει μεγάλη αντιπαλότητα με την Εμελέκ, με τις αναμετρήσεις μεταξύ των δύο ομάδων να είναι γνωστές ως "Ελ Κλάσικο ντελ Αστιγέρο". Η ομάδα δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Εστάδιο Μονουμεντάλ Ισίδρο Ρομέρο Κάρμπο, το μεγαλύτερο γήπεδο στην χώρα.

Εκτός από το ποδόσφαιρο, ο σύλλογος διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, μπόουλινγκ, πυγμαχίας, κολύμβησης, βόλεϊ, μπέιζμπολ, αμερικάνικου ποδοσφαίρου, αθλητισμού, αλλά και τένις. Το 2008, το τμήμα καλαθοσφαίρισής της αναδείχτηκε πρωταθλήτρια στο Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του Εκουαδόρ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Barcelona SC, Επίσημη Ιστοσελίδα του Συλλόγου
Barcelona SC, Ανεπίσημη Ιστοσελίδα του Συλλόγου
Hinchaamarillo, Επίσημη Ιστοσελίδα των Οπαδών
Barcelona SC Video, YouTube Video
Barcelona SC, Μεγαλύτερος οπαδικός σύνδεσμος του συλλόγου εκτός Εκουαδόρ

 
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Ελευθερία Πλευρίτου

Η Ελευθερία Πλευρίτου (γεννημένη στις 23 Απριλίου 1997 στη Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αθλήτρια υδατοσφαίρισης.

Καριέρα 
Η Ελευθερία Πλευρίτου αγωνίζεται στον Ολυμπιακό ως περιφερειακή από το 2011. Ξεκίνησε την καριέρα της από τον Ηρακλή σε ηλικία 8 χρόνων.

Αν και νεαρή σε ηλικία, η Ελευθερία Πλευρίτου έχει καταφέρει πάρα πολλά με την Εθνική ομάδα  αλλά και τον Ολυμπιακό. Από νωρίς στην καριέρα της ξεχώριζε και ήταν από τις κορυφαίες πολίστριες σε όλα τα πρωταθλήματα. 

Η πρώτη της διοργάνωση  με την Εθνική Γυναικών, σε ηλικία μόλις 14 χρόνων, ήταν το World League της Χιανγκτσού κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο. Επίσης κλήθηκε και επιλέχθηκε να παίζει σε όλες τις κατηγορίες των Εθνικών Ομάδων (Νέων γυναικών κ Νεανίδων) από το 2010 όπου στις περισσότερες ήταν και αρχηγός της ομαδας.  Πολλές φορές στα πρωτάθλημα επιλέχθηκε ως Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP) αφού ξεχώριζε με το ταλέντο που είχε από νεαρή ηλικία.  

Όπως θα δείτε και στους Τίτλους που έχει κατακτήσει με τις ομάδες της, η καριέρα της είναι λαμπρή και έχει βρεθεί στην κορυφή της Ελλάδας, της Ευρώπης αλλά και του Κόσμου αρκετές φορές μέχρι σήμερα .

Τίτλοι 
 Με Ολυμπιακό :
 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης: 2015, 2021, 2022
 1 Κύπελλο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (LEN Trophy): 2014
 2 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 2015, 2021
 9 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
 4 Κύπελλα Ελλάδας: 2018, 2020, 2021, 2022
 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 2020

Με Εθνική Ομάδα :
3η θέση FINA World League 2012 
1η θέση Europa Cup Final 6 2018
2η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  2018
3η θέση Μεσογειακούς Αγώνες 2018
1η θέση Παγκόσμιο πρωτάθλημα Νεανίδων 2012(καλύτερη 7αδα)
1η θέση Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νεανίδων 2013 (MVP)
3η θέση Παγκόσμιο πρωτάθλημα Νέων Γυναικών 2013
1η θέση Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων Γυναικών 2014 (MVP) 
MVP Παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων 2014
3η θέση Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων Γυναικών 2016
2η θέση  Παγκόσμιο πρωτάθλημα Νέων Γυναικών 2017

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές Ηρακλή
Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Αναστασία Καλαργυρού

Η Αναστασία Καλαργυρού (γεννημένη στις 31 Αυγούστου 1994 στη Χίο) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται στον Ολυμπιακό.

Καριέρα 
Αναδείχθηκε με την ομάδα της  πρωταθλήτρια Ευρώπης Νεανίδων του 2011, η Αναστασία Καλαργυρού, ήταν τα δύο τελευταία χρόνια μέλος του Τρίτωνα Αμαρουσίου, που ήταν τρίτος στην Α1. 

Ήταν επίσης η παίκτρια που στέρησε από τον Ολυμπιακό την ευκαιρία να διεκδικήσει την πρώτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Νέων Γυναικών, βάζοντας τέσσερα γκολ από τα πέντε του Τρίτωνα, και το νικητήριο στην παράταση. 

Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Νέων Γυναικών του Τσέλιαμπινσκ, όπου η Εθνική Ελλάδος κατέλαβε την τέταρτη θέση, και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό με υποσχετική από τον ΝΟ Χίου.

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Μουρσίλις Β΄

Ο Μουρσίλις Β΄ (1321 π.Χ. - 1295 π.Χ.) ήταν ο μικρότερος γιος του Σουπιλουλιούμα Α΄, ενώ διαδέχθηκε τον αδελφό του Αρνουβάντα Β΄. Υπήρξε ένας από τους ισχυρότερους βασιλείς των Χετταίων. Διατήρησε τις κτήσεις του πατέρα του στη Χαναάν και επιπλέον κατέλαβε το Καρκεμίς και το βασίλειο των Αμορρού. Βρέθηκε σε διαμάχη με τη ληστρική φυλή των Κάσκα, που είχαν μόλις δημιουργήσει ανεξάρτητο βασίλειο στα βόρεια της Χεττιτικής Αυτοκρατορίας με βασιλιά τον στρατηγό Πιχινίτι. Δύο στρατηγοί των Κάσκα ζήτησαν άσυλο από τον βασιλιά των Αρζάβα Ούχα Ζίτι που αρνήθηκε να τους παραδώσει. Αργότερα δραπέτευσαν, ηττήθηκαν από τους Χετταίους και σκοτώθηκαν. Ο στρατηγός Πιχινίτι μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στη Χαττούσα και ο κίνδυνος προσωρινά τερματίστηκε.
Στη συνέχεια ο Μουρσίλις στράφηκε εναντίον του βασιλιά της Αρζάβας Ούχα Ζίτι, για να τον τιμωρήσει για το άσυλο που παρείχε στους Κάσκα. Η χώρα Αρζάβα βρίσκονταν στα δυτικά του κράτους των Χετταίων, και σε αυτήν κυριαρχούσαν, μαζί με τον λαό του Ούχα Ζίτι, και οι Αχιγιάβα με τους συμμάχους τους. Ο Ούχα Ζίτι ήταν δισεγγονός του βασιλιά της Κύπρου Μαντουβάττα, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Χιττίτη βασιλιά Τουδαλίγια Α΄. Ο Μουρσίλις Β΄ υποτιμήθηκε από τον Ούχα Ζίτι λόγω της νεαρής του ηλικίας, αλλά τότε συνέβη ένα απρόσμενο φυσικό γεγονός όπως η πτώση ενός μετεωρίτη ή ηλιακή έκλειψη, με αποτέλεσμα ο Ούχα Ζίτι να εγκαταλείψει πανικόβλητος τη μάχη, αφήνοντας στην θέση του τον γιο του Κουπούντα Κουρούντα. Ο Μουρσίλις κατέκτησε εύκολα ολόκληρη την Αρζάβα και τη μοίρασε σε τρία υποτελή κρατίδια με δικούς του ηγεμόνες. Από τότε η Αρζάβα παρέμεινε μόνιμα τμήμα του κράτους των Χετταίων ως την πτώση τους. Τα τρία κράτη ήταν : 
 Το νοτιότερο η Μίρα κατά μήκος του ποταμού Μαιάνδρου (η μετέπειτα Καρία) 
 Το βορειότερο η Χώρα του Ποταμού Σεχά κατά μήκος του ποταμού Σεχά (η μετέπειτα Λυδία) 
 Την ανατολική περιοχή της Απάλλας, αργότερα ο γιος του Μουβατάλις Β΄ πρόσθεσε στα βόρεια ένα τέταρτο κρατίδιο την Βιλούσα (Wilusa), που ταυτίζεται από πολλούς με την ομηρική Τροία, με βασιλιά τον Κουκίνι.

Πηγές
 Bryce, Trevor. The Kingdom of the Hittites. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλεία του Μουρσίλις Β΄

Χετταίοι
Βασιλείς των Χετταίων
Σουπιλουλιούμας Α΄

Ο Σουπιλουλιούμας Α΄ υπήρξε (1344-1322 π.Χ.) ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος βασιλιάς των Χετταίων. Ανέβηκε στο θρόνο αφού ανέτρεψε τον αδελφό του Τουδαλίγια Γ΄. Ήταν μικρότερος γιος του βασιλιά Τουδαλίγια Β΄, ισχυρός και φιλόδοξος πολεμιστής, ενώ αμφισβήτησε την αιγυπτιακή κυριαρχία στην Ασία. Εκμεταλλευόμενος τις ταραχές που ξέσπασαν στην Αίγυπτο λόγω της βασιλείας του Ακενατόν, κατέλαβε τη Συρία, εξαναγκάζοντας όλα τα υποτελή κράτη στην Αίγυπτο να επαναστατήσουν. Μετά από συνεχείς πολέμους που κράτησαν 20 χρόνια, εξουδετέρωσε οριστικά τον κίνδυνο των Κάσκα, επαναφέροντας το βασίλειο των Χετταίων στα στα παλιά του όρια στο βορρά. 
Η χήρα του νεαρού φαραώ Τουταγχαμών αναζήτησε την συμμαχία του Σουπιλουλιούμας με γάμο με έναν από τους γιους του, τον Ζαννάνζα, που πέθανε στον δρόμο για την Αίγυπτο. Στη συνέχεια η χήρα παντρεύτηκε ένα σφετεριστή. Ο Σουπιλουλιούμας, εξοργισμένος από την τροπή της υπόθεσης, βεβαιωμένος ότι οι Αιγύπτιοι συνωμότησαν εναντίον του, κατέλαβε όλα τα υποτελή κράτη της Αιγύπτου στη Χαναάν και στη βόρεια Συρία. Αξιοσημείωτη η νίκη του εναντίον των Μιτάννι, κυρίαρχων επί αιώνες στην Ασία, που τους μετέτρεψε σε υποτελές κρατίδιο. Από τη γραπτή συμφωνία του με τον βασιλιά του Μιτάννι, της οποίας έχει σωθεί το κείμενο, φαίνεται ότι οι Μιτάννι λάτρευαν τους ίδιους άριους θεούς με τους Χετταίους, προερχόμενους από την Ινδία (Ίντρα, Ράμα, Βαρούνα κτλπ). Οι πράξεις του  Σουπιλουλιούμα, που γράφηκαν αργότερα από τον γιο και διάδοχό του Μουρσιλίς Β΄, αποτελούν την καλύτερη πηγή για όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα της εποχής του. Στις επιστολές του στον φαραώ Ακενατών ο Σουπιλουλιούμας δηλώνει ότι επιθυμεί να συνεχίσουν οι καλές σχέσεις όπως με τον πατέρα του Αμένοφη Γ΄. Στη Μικρά Ασία επεκτάθηκε δυτικά σε βάρος της Αρζάβας και των υπόλοιπων συμμάχων των Αχιγιάβα. Παντρεύτηκε τη Μουβάττι, κόρη του βασιλιά της Αρζάβα Μασκιλούβα, παίρνοντας προίκα τη Χαπάλλα. Πέθανε σε μεγάλη επιδημία πανούκλας και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αρνουβάντας Β΄. Η ολοκληρωτική κατάκτηση των Αρζάβα πραγματοποιήθηκε αργότερα, από τον γιο του Μουρσιλίς Β΄, επειδή ο ίδιος ο Σουπιλουλιούμας ήταν περισσότερο απασχολημένος με τις βαθύτερες περιοχές της Ασίας.

Πηγές
 Bryce, Trevor. The Kingdom of the Hittites. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλεία του Σουπιλουλιούμα Α΄

Χετταίοι
Βασιλείς των Χετταίων