joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σίβυλλα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα

Η Σίβυλλα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα (1908 - 1972) ήταν η μεγαλύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του Καρόλου Εδουάρδου, Δούκα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, και της Βικτωρίας Αδελαΐδας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Η Σίβυλλα Κάλμα Μαρία Αλίκη Ματθίλδη Θεοδώρα γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1908 στο Κάστρο Φρίντενσταϊν της πόλης Γκότα. Από την πλευρά του πατέρα της ήταν δισέγγονη της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονή του Λεοπόλδου του Ώλμπανυ.

Τον Νοέμβριο του 1931 η Σίβυλλα γνώρισε στο Λονδίνο, όπου βρέθηκε για το γάμο της Μέυ Έιμπελ Σμιθ, τον δεύτερο ξάδελφό της Γουσταύο Αδόλφο, δούκα του Βαιστερμπόττεν. Ο αρραβώνας τους ανακοινώθηκε στις 16 Ιουνίου 1932 και ο γάμος τους έγινε στις 19 Οκτωβρίου στο Κοβούργο. Το ζευγάρι πραγματοποίησε μήνα του μέλιτος στην Ιταλία, πριν φθάσει στη Σουηδία στις 25 Νοεμβρίου.

Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Παλάτι Χάγκα και έτσι οι τέσσερις κόρες τους έγιναν κοινώς γνωστές ως "Hagaprinsessorna" (ελληνικά: "Οι Πριγκίπισσες του Χάγκα"). Η Σίβυλλα συμμεριζόταν τον ενθουσιασμό του συζύγου της για τον αθλητισμό και τις υπαίθριες δραστηριότητες. Υπήρξε ένθερμη υποστηρικτής του Σουηδικού Προσκοπικού Κινήματος. Μεταξύ των επίσημων εργασιών της ήταν η προεδρία της "Κοινωνίας της Παιδικής Φροντίδας" (Sällskapet Barnavård), η επίτιμη προεδρία της "Προώθησης της Ακοής" (Hörselfrämjandet) και η συμμετοχή της σε πολλές άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Η Σίβυλλα έγινε χήρα το 1947, όταν ο Γουσταύος Αδόλφος σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα. Το 1950 μετακόμισε από το Παλάτι Χάγκα στο Βασιλικό Παλάτι της Στοκχόλμης, ενώ περνούσε τα καλοκαίρια της στο Σολίντεν. Πέθανε στη Στοκχόλμη στις 28 Νοεμβρίου 1972 από καρκίνο, σε ηλικία 64 ετών. Ο γιος της ανήλθε στο σουηδικό θρόνο μερικούς μήνες μετά ως Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος της Σουηδίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1932 τον δεύτερο εξάδελφό της Γουσταύο Αδόλφο του Βαιστερμπόττεν και είχε τέκνα:
 Μαργαρίτα (1934- ), παντρεύτηκε τον Τζον Άμπλερ.
 Μπιργκίτα (1937- ), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο του Χοεντσόλερν, πρίγκιπα της Γερμανίας.
 Ντεζιρέ (1938- ), παντρεύτηκε τον Νίκλας, βαρόνο του Σίλβεχελντ.
 Χριστίνα (1943- ), παντρεύτηκε τον Τορντ Μάγκνουσον.
 Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος (1946- ), παντρεύτηκε τη Σίλβια Σόμμερλατ, απέκτησαν 3 παιδιά.

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Σουηδέζες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Δούκισσες της Σουηδίας
Μουσείο Ζυγομαλά

Το μουσείο Ζυγομαλά είναι λαογραφικό μουσείο το οποίο βρίσκεται στον Αυλώνα Αττικής.

Ιστορικό 
Ιδρύθηκε το 1937 από την Λουκία Ζυγομαλά με την υποστήριξη του συζύγου της Αντώνιου Ζυγομαλά, με την εξοχική κατοικία της οικογένειας να αποτελεί τον χώρο του μουσείου. Μετά τον θάνατο της το μουσείο περιήλθε στην κυριότητα του ελληνικού κράτους σύμφωνα με τη διαθήκη της, και κατα περιόδους ήταν ανοικτό για το κοινό. Η πλήρης επαναλειτουργία του μουσείου έγινε κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την διεύθυνση του μουσείου να αναλαμβάνεται από επιτροπή σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Εκθέματα 
Ανάμεσα στα εκθέματα του περιλαμβάνονται πλήθος χειροποίητων παραδοσιακών κεντημάτων, παραδοσιακές φορεσιές, παλαιές οικοσυσκευές και έπιπλα, καθώς και πληροφορίες για τα εργαλεία και τρόπους παραγωγής των αντικειμένων που εκτίθενται. Η συλλογή κεντημάτων που διαθέτει θεωρείται ιδιαίτερης αξίας καθώς αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα της κεντητικής παράδοσης της Αττικής και Βοιωτίας, και βραβεύτηκε στη 13η Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1925 με 2 χρυσά  βραβεία. και είναι ένα σημαντικό δείγμα της ελληνικής κεντητικής του 20ου αιώνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Γενικές πληροφορίες, τοποθεσία και ωράριο - Υπουργείο Πολιτισμού
 Μουσείο Ζυγομαλά - Αυλώνας Αττικής, youtube.com

Ζυγομαλα
NGC 502

Ο NGC 502 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες ο οποίος απέχει περίπου 97 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Τον ανακάλυψε στις 25 Σεπτεμβρίου 1862 ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ.

Αναφορές 

0502
05034
00922
Ιχθύες (αστερισμός)
Φακοειδείς γαλαξίες
NGC 505

Ο NGC 505 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει 230 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) την 1η Οκτωβρίου 1864.

Αναφορές 

0505
05036
00924
Ιχθύες (αστερισμός)
Φακοειδείς γαλαξίες
Γουλιέλμος του Κάμπερλαντ

Ο Γουλιέλμος, Δούκας του Κάμπερλαντ (1721 - 1765) από τον Οίκο του Αννόβερου, ήταν ο δεύτερος γιος του Γεωργίου Β΄ και της Καρολίνας του Άνσμπαχ.

Γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1721 στην Οικία Λέστερ του Ουέστμινστερ, όπου οι γονείς του είχαν μετακομίσει μετά την ανάληψη του βρετανικού θρόνου από τον παππού του Γεώργιο Α΄. Σε ηλικία μόλις πέντε ετών έγινε Δούκας του Κάμπερλαντ, Μαρκήσιος του Μπέρκαμστεντ, Κόμης του Κένινγκτον, Υποκόμης του Τριμάτον και Βαρώνος της Νήσου Άλντερνεϋ.

Τον Δεκέμβριο του 1742 έγινε αρχιστράτηγος και το επόμενο έτος συμμετείχε στη Μάχη του Ντέτινγκεν, όπου τραυματίστηκε στο πόδι. Συμμετείχε, επίσης, στην καταστολή της Εξέγερσης των Ιακωβιτών το 1745, και στον Επταετή Πόλεμο.

Τα τελευταία του χρόνια ο Γουλιέλμος τα πέρασε όταν στον θρόνο ήταν ο ανιψιός του Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Γουλιέλμος έγινε ένας πολύ σημαντικός σύμβουλος του Βασιλιά και συνέβαλε στη σύσταση της κυβέρνησης του Τσαρλς Ουότσον-Ουέντγορθ. Ποτέ, όμως, δεν ανέκαμψε πλήρως από την πληγή που υπέστη στο Ντέτινγκεν. Τον Αύγουστο του 1760 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1765. Ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Ερρίκου Ζ΄ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

Πρόγονοι

Παραπομπές
Εδουάρδος της Υόρκης και του Όλμπανι

Ο Εδουάρδος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ (1739 - 1767), ήταν ο δεύτερος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα, καθώς και αδελφός του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Ο Εδουάρδος Αύγουστος γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1739 στο Μέγαρο Νόρφοκ του Λονδίνου, όπου και βαπτίσθηκε από τον Επίσκοπο της Οξφόρδης, Τόμας Σέκερ. Ανάδοχοί του ήταν ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας (με εκπρόσωπο τον Τσαρλς Ντάγκλας, Δούκα του Κουίνσμπερρυ & Ντόβερ), ο Κάρολος του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η Φρειδερίκη της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Ως παιδί πέρασε μαζί με τον αδελφό του πολλές ώρες εκμάθησης αριθμητικής, γεωμετρίας, γραφής, θρησκείας, λατινικών, γαλλικών, γερμανικών, ελληνικών, ακόμα και χορού. Καθώς μεγάλωνε, έγινε αρκετά δημοφιλής, σε αντίθεση με τον αδελφό του. Έδειξε ενδιαφέρον για τα ναυτικά θέματα και ζήτησε άδεια για να υπηρετήσει στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Έτσι, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιδρομές εναντίον των γαλλικών ακτών το 1758. Στις 14 Ιουνίου 1759 έγινε πλοίαρχος, το 1761 υποναύαρχος και το 1762 αντιναύαρχος.

Τον Απρίλιο του 1760 ο παππούς του, Γεώργιος Β΄, τον ονόμασε Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ. Όταν ο αδελφός του ανέβηκε στο θρόνο, στις 25 Οκτωβρίου 1760, ονόμασε τον Εδουάρδο Σύμβουλο του Στέμματος. Από τη στιγμή που ο αδελφός του έγινε βασιλιάς και μέχρι τη γέννηση του πρώτου παιδιού του Βασιλιά, ο Εδουάρδος ήταν ο Διάδοχος του βρετανικού θρόνου. Στις 27 Ιουλίου 1765 εντάχθηκε στο μασονικό τάγμα.

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1767, καθ' οδόν προς τη Γένοβα, αρρώστησε και μεταφέρθηκε εκτάκτως στο λιμάνι του Μονακό. Παρά τη φροντίδα και την προσοχή που δόθηκε, πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου στο παλάτι του Ονώριου Γ΄ του Μονακό. Η κρεβατοκάμαρα όπου ο Εδουάρδος πέθανε έμεινε γνωστή ως Δωμάτιο της Υόρκης. Μετά το θάνατό του το σώμα του επέστρεψε στο Λονδίνο με το πλοίο HMS Montreal και ενταφιάστηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

Παραπομπές
Five Nights at Freddy's

Το Five Nights at Freddy's είναι σειρά point and click βιντεοπαιχνιδιών επιβίωσης τρόμου που δημιουργήθηκε, σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και εκδόθηκε από τον Scott Cawthon. Μία κινηματογραφική του μεταφορά ετοιμάζεται από τη Blumhouse Productions.

Παιχνίδια

Five Nights at Freddy's (2014)

Ο Μάικ Σχμιντ πιάνει δουλειά ως νυχτοφύλακας στην πιτσαρία "Freddy Fazbear's Pizza". Ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή που άφησε ο προκάτοχος του Μάικ εξηγεί ότι τα ρομποτικά ζώα του εστιατορίου είναι σε θέση να περιφέρονται ελεύθερα το βράδυ, γιατί αν είχαν παραμείνει εκτός λειτουργίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι σερβοκινητήρες τους θα είχαν κλειδώσει. Ο υπάλληλος προειδοποιεί τον Μάικ ότι αν ένα από τα ρομπότ συναντήσει έναν άνθρωπο, θα νομίσει ότι είναι ενδοσκελετός χωρίς κοστούμι και θα προσπαθήσει να τον βάλει σε μια εφεδρική στολή του Φρέντυ, σκοτώνοντας τον άνθρωπο.

Five Nights at Freddy's 2 (2014)

Πρίκουελ του πρώτου παιχνιδιού, όπου η Vintage πιτσαρία του Φρέντυ έχει ξεκινήσει μια νέα ζωή. Ο νυχτοφύλακας Τζέρεμι Φίτζεραλντ πρέπει να επιβιώσει πέντε νύχτες με τα αιμοβόρα Animatronics για να πάρει την πληρωμή του και να φύγει από την φημισμένη πιτσαρία.

Five Nights at Freddy's 3 (2015)

Τριάντα χρόνια μετά το κλείσιμο της πιτσαρίας "Freddy Fazbear's Pizza", τα γεγονότα που έλαβαν χώρα εκεί έχουν γίνει τίποτα περισσότερο από μια φήμη και μια παιδική ανάμνηση, αλλά οι ιδιοκτήτες του "Fazbear's Fright: The Horror Attraction" είναι αποφασισμένοι να αναβιώσουν τον μύθο και κάνουν μεγάλες προσπάθειες για να βρουν κάτι που θα μπορούσε να έχει επιζήσει μετά από δεκαετίες εγκατάλειψης και καταστροφής.

Five Nights at Freddy's 4 (2015)

Το παιχνίδι ξεκινά με τον παίκτη στο ρόλο ενός νεαρού αγοριού κλειδωμένου στο δωμάτιό του, με τις εκδοχές αρκούδων των animatronics από το Freddy Fazbear's Pizza. Τον καθοδηγεί ένα αρκουδάκι Fredbear (το πρώτο ρομπότ μαζί με τον Spring Bonnie). Κάθε νύχτα υποφέρει από εφιάλτες όπου του επιτίθενται τα animatronics, και πρέπει να προστατευθεί.

Υποδοχή
Το πρώτο παιχνίδι ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο τόσο σε πωλήσεις όσο και σε κριτικές. Έγινε το αντικείμενο πολλών δημοφιλών "Ας παίξουμε" βίντεο στο YouTube και είχε αρκετή επιτυχία ώστε να το ακολουθήσουν τρεις συνέχειες. Το παιχνίδι αγαπήθηκε από τους κριτικούς και θεωρήθηκε μια ξεχωριστή εκδοχή του τρόμου. Με ιδιαίτερη έμφαση στην απλοϊκή σχεδίαση του, ο τρόπος παιχνιδιού και η αισθητική του συνέβαλαν σε μια συνολική αίσθηση του φόβου και της παράνοιας. Το Five Nights at Freddy's ήταν το παιχνίδι με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στο Desura για την εβδομάδα που έληξε στις 18 Αυγούστου 2014. Τρεις συνέχειες κυκλοφόρησαν, το Five Nights at Freddy's 2, το Five Nights at Freddy's 3 και το Five Nights at Freddy's 4 και δέχθηκαν την ανάλογη αποδοχή.

Five Nights at Freddy's
Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης
Βιντεοπαιχνίδια τρόμου
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια για κινητά
Βιντεοπαιχνίδια point-and-click
Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Ξενία (ταινία)

Το Ξενία (αγγλικά: Xenia) είναι μια δραματική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Πάνου Κούτρα. Επιλέχτηκε για να ανταγωνιστεί στο τμήμα Un Certain Regard στο 2014 Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Έχει επιλεγεί να προβληθεί στο τμήμα Σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2014. επιλέχθηκε ως η Ελληνική συμμετοχή για την Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα 88α Βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν προτάθηκε. Στην Xenia απονεμήθηκαν έξι βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (ενδυματολογίας, μοντάζ, β΄ ανδρικού ρόλου, σεναρίου, σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας). Στην τελετή απονομής ο Κούτρας αρνήθηκε να παραλάβει δύο από αυτά (σεναρίου και σκηνοθεσίας) μέχρι την αλλαγή του νόμου για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς.

Ηθοποιοί 
 Κώστας Νικούλι ως Ντάνι
 Νίκος Γκέλια ως Οδυσσέας
 Γιάννης Στάνκογλου ως Λευτέρης
 Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου ως Βιβή
 Άγγελος Παπαδημητρίου ως Τάσος
 Romanna Lobats η Μαρία-Σόνια
 Πάτι Πράβο ως Πάτι Πράβο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Βελγικές δραματικές ταινίες
Ταινίες δρόμου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα
Ταινίες του 2014
Ελληνόφωνες ταινίες
Αλβανόφωνες ταινίες
Μασαχίρο Ίτο

Ο Μασαχίρο Ίτο (ιαπωνικά: 伊藤 暢達, Χέπμπορν: Itō Masahiro) είναι καλλιτέχνης βιντεοπαιχνιδιών, ευρύτερα γνωστός για τη δουλειά του με την Team Silent στη σειρά Silent Hill.

Πρώιμα χρόνια
Ο Ίτο ηεννήθηκε στην πόλη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας το 1972. Αποφοίτησε από το τμήμα γραφικού σχεδιασμού του Tama Art University.

Καριέρα
Ο Ίτο μπήκε στην Konami το 1997 και έγινε μέλος της Team Silent. Το 1999 εργάστηκε ως σχεδιαστής τεράτων και περιβαλλόντων στο βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου, Silent Hill. Ήταν διευθύνων τέχνης και σχεδιαστής και δημιουργός τεράτων στο sequel του, Silent Hill 2 το 2001, δουλεύοντας στο αρχικό παιχνίδι αλλά και την επανέκδοσή του, Restless Dreams. Το τέρας Pyramid Head που δημιουργησε για το Silent Hill 2 θεωρείται ως ένα από τα πιο εμβληματικά τέρατα και εχθρούς στα βιντεοπαιχνίδια της σειράς Silent Hill. Ο Ίτο ήταν ξανά διευθύνων τέχνης στο Silent Hill 3 το 2003, αλλά και σχεδιαστής δραματικής κάμερας.

Η ομάδα Team Silent αφέθηκε με την κυκλοφορία του Silent Hill 4: The Room το 2004, όπου ο Ίτο δέχθηκε ευχαριστίες στους τίτλους τέλους του παιχνιδιού. Ο Ίτο και ένας σεναριογράφος της Team Silent, ο Χιρογιούκι Ογουάκου, εργάστηκαν μαζί στο Silent Hill: Cage of Cradle το 2006, ένα ψηφιακό manga που εκδόθηκε από την Konami, διαθέσιμο για κατέβασμα στα κινητά τηλέφωνα αποκλειστικά για την Ιαπωνία.

Διατηρεί προσωπική ιστοσελίδα, στην οποία περιλαμβάνεται μία διαδικτυακή γκαλερί της δικής του δουλειάς σχετικά με το πρώτο και το δεύτερο Silent Hill. Το 2012, είχε σχεδιάσει τα εξώφυλλα της ιαπωνικής κυκλοφορίας των Silent Hill: Homecoming και Silent Hill: Downpour. Την ίδια χρονιά, μέσω του Twitter του, δήλωσε πως θα ήθελε να εργαστεί σε κάποιο άλλο Silent Hill με τον Χιντέο Κοτζίμα.

Το 2014, εργάστηκε στο παιχνίδι NightCry, μαζί με τους Χιφούμι Κόνο και Τακέσι Σιμίζου. Το 2016, ανέφερε ότι αν είχε κάποια πρόταση για ένα καινούριο παιχνίδι Silent Hill, θα δεχόταν. Το Μάρτιο του 2017, ανάρτησε στο Twitter μία εικόνα που ζωγράφισε ο ίδιος το 2013, ως το concept art ενός παιχνιδιού Silent Hill για το PlayStation 4, που τελικά ακυρώθηκε, το οποίο δεν ήταν το P.T. ή Silent Hills.

Το 2019, εργάστηκε στο σχεδιασμό δύο τεράτων της anime ταινίας επιστημονικής φαντασίας, Human Lost.

Εργογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μασαχίρο Ίτο στο GeoCities
Μασαχίρο Ίτο στο Twitter

Silent Hill
Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Ιρανο-Σαουδαραβικές σχέσεις

Οι Ιρανο-Σαουδαραβικές σχέσεις αναφέρονται στις διμερείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, οι οποίες είναι τεταμένες σε διάφορα θέματα όπως οι ερμηνείες του Ισλάμ, οι προσδοκίες για την ηγεσία του ισλαμικού κόσμου, η πολιτική των εξαγωγών πετρελαίου κα οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και τη Δύση.

Παρά το γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία και το Ιράν είναι οι δύο έθνη με μουσουλμανική πλειονότητα και ακολουθούν και αποφαίνονται την ισλαμική διδασκαλία, οι μεταξύ τους σχέσεις είναι γεμάτες με εχθρότητα, ένταση και αντιπαράθεση, λόγω των διαφορών στην πολιτική ατζέντα, που ενισχύονται από τις διαφορές τους στην πίστη. Η Σαουδική Αραβία είναι ένα συντηρητικό ουαχαμπιτικό σουνιτικό ισλαμικό βασίλειο με μια μακρά παράδοση στενών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Ιράν είναι μια δωδεκαδική σιιτική ισλαμική δημοκρατία η οποία ιδρύθηκε έπειτα από μια αντιδυτική επανάσταση. Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και το Ιράν φαίνεται να έχουν φιλοδοξίες για την ηγεσία του Ισλάμ, όπως και διαφορετικά οράματα σταθερότητας και περιφερειακής τάξης.

Μετά την Ισλαμική Επανάσταση, οι σχέσεις επιδεινώθηκαν σημαντικά έπειτα από τις κατηγορίες του Ιράν προς τη Σαουδική αραβία, ότι δρα ως πράκτορας των ΗΠΑ στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ και όχι του Ισλάμ. Σαουδική Αραβία ανησυχεί σχετικά με την επιθυμία του Ιράν να εξάγει την επανάστασή του σε όλους τους τομείς, με σκοπό να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, κυρίως στο μετα-Σαντάμ Ιράκ, το Λεβάντε και ενδότερα στο Νότο, όπως και για το αμφιλεγόμενο, πολυσυζητημένο πυρηνικό του πρόγραμμα.

Παραπομπές

Διμερείς σχέσεις του Ιράν
Διμερείς σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας
Ερρίκος του Κάμπερλαντ και του Στράθερν

Ο Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν (Prince Henry, Duke of Cumberland and Strathearn, 7 Νοεμβρίου 1745 - 18 Σεπτεμβρίου 1790), ήταν το έκτο παιδί και τέταρτος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, καθώς και αδελφός του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο Ερρίκος Φρειδερίκος γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1745 στο Μέγαρο Λέστερ του Ουέστμινστερ και βαπτίσθηκε είκοσι τρεις ημέρες αργότερα. Στις 22 Οκτωβρίου 1766, λίγο πριν από τα εικοστά πρώτα γενέθλιά του, ονομάστηκε Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν, καθώς και Κόμης του Δουβλίνου.

Στις 4 Μαρτίου 1767 φέρεται να παντρεύτηκε την Όλιβ Ουίλμοτ, σε μια μυστική τελετή. Υπάρχουν αναφορές ότι από τη σχέση τους απέκτησαν μία κόρη, την Ολίβια (1772-1834), αν και η πατρότητα δεν αποδείχτηκε ποτέ. Η Ολίβια υιοθέτησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας του Κάμπερλαντ. Το 1769 ο Ερρίκος μηνύθηκε από τον Λόρδο Ρίτσαρντ Γκρόουβνορ για μοιχεία, καθώς τον είδε να βρίσκεται με τη γυναίκα του, Ενριέττα. Ο Γκρόουβνορ απεκόμισε αποζημίωση ύψους £10.000, η οποία μαζί με το υπόλοιπα κόστη ανήλθε στα £13.000.

Το 1768, σε ηλικία 22 ετών, ο Ερρίκος εντάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως δόκιμος αξιωματικός και απεστάλη στην Κορσική με το HMS Venus. Ωστόσο, επέστρεψε στη Βρετανία όταν το πλοίο ανακλήθηκε μετά από τη γαλλική εισβολή στην Δημοκρατία της Κορσικής. Προήχθη σε Υποναύαρχο το επόμενο έτος και Αντιναύαρχος το 1770.

Ο γάμος του με τη χήρα Ανν Χόρτον (1743-1808), στις 2 Οκτωβρίου 1771, προκάλεσε ρήγμα με το Βασιλιά και ήταν ο καταλύτης για το νόμο του 1772, που απαγορεύει στους απογόνους του Γεωργίου Β΄ να παντρεύονται χωρίς την άδεια του μονάρχη. Από το γάμο τους δεν υπήρξαν παιδιά.

Το 1775 ο Δούκας ίδρυσε τον Στόλο του Κάμπερλαντ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο του Τάμεση. Το 1778 προήχθη σε ναύαρχο, αν και δεν του επετράπη να ασκεί διοίκηση. Απεβίωσε στο Λονδίνο στις 18 Σεπτεμβρίου 1790, σε ηλικία 44 ετών. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1808.

Παραπομπές
Breguet 521

Το Breguet Br.521 Bizerte ήταν γαλλική τρικινητήρια αεράκατος ναυτικής αναγνώρισης μακράς ακτίνας δράσης. Αξιοποιήθηκε επιχειρησιακά από το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό και μετά από την πτώση της Γαλλίας από την Luftwaffe και τις αεροπορικές δυνάμεις της Γαλλίας του Βισύ.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Επρόκειτο για διπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής, με τους τρεις κινητήρες του τοποθετημένους σε ατρακτίδια ανάμεσα στην άνω και την κάτω πτέρυγα. Σχεδιαστικά ήταν εξέλιξη του Breguet S.8/2 Calcutta, μίας έκδοσης για στρατιωτική χρήση του βρετανικού Short S.8 Calcutta που παράγονταν κατόπιν αδείας στην Γαλλία. Το Br.521 κατασκευάστηκε για να καλύψει απαίτηση που εξέδωσε το Γαλλικό Ναυτικό το 1932 και αφορούσε στην ανάπτυξη αερακάτου μεγάλης εμβέλειας που θα αναλάμβανε αποστολές αναγνώρισης. Στον σχετικό διαγωνισμό συμμετείχαν επίσης οι εταιρείες Latécoère (με το 582), Lioré et Olivier (με το LeO H42 που δεν κατασκευάστηκε τελικά) και Loire Aviation (με το Loire 70). Το πρωτότυπο του Br.521 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 11 Σεπτεμβρίου 1933 και τον Ιανουάριο του επόμενου έτους ακολούθησε η αγορά του και η παραγγελία δύο ακόμα αεροσκαφών.

Στα επόμενα χρόνια το Ναυτικό προμηθεύτηκε επιπλέον αεροσκάφη με διαδοχικές μικρές παραγγελίες, η τελευταία εκ των οποίων έγινε τον Σεπτέμβριο του 1939 και αφορούσε αρχικά δώδεκα αεροσκάφη που μειώθηκαν τελικά σε τρία. Συνολικά κατασκευάστηκαν 37 Br.521.

Το 1935 παρουσιάστηκε επίσης το Breguet Br.530 Saigon που προορίζονταν για πολιτική χρήση.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Τα Br.521 εξόπλισαν σταδιακά πέντε Σμήνη του Ναυτικού στο διάστημα 1935-40. Δύο Σμήνη παρέμειναν σε υπηρεσία με το Ναυτικό του Βισύ μετά την γαλλική συνθηκολόγηση. Διέθεταν από έξι αερακάτους έκαστο, το πρώτο είχε την βάση του στη νότια Γαλλία και το άλλο στην Τυνησία. Η γερμανική Luftwaffe αγόρασε το 1940 αριθμό Br.521 για μονάδα αεροδιάσωσής της με βάση στην Βρέστη. Όταν, το Νοέμβριο του 1942, τα εδάφη της Γαλλίας του Βισύ κατελήφθησαν από τους Γερμανούς, πέρασαν στην Luftwaffe επιπλέον αεράκατοι αυτού του τύπου, κάτι που επέτρεψε τον σχηματισμό επιπλέον μονάδων αεροδιάσωσης. Μετά από την Συμμμαχική απόβαση στη νότια Γαλλία τον Αύγουστο του 1944, οι γαλλικές δυνάμεις βρήκαν και αξιοποίησαν ένα Br.521 μέχρι να εξαντληθούν τα αποθέματα ανταλλακτικών.

Εκδόσεις 
 Breguet 521.01
 Πρωτότυπο

 Breguet 521 Bizerte
 Έκδοση παραγωγής προωθούμενη από τρεις αστεροειδείς κινητήρες Gnome-Rhône 14Kirs.

 Breguet 522
 Έκδοση με αστεροειδείς κινητήρες Hispano-Suiza 14AA των 900 hp. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα αεροσκάφος.

 Breguet 530 Saigon
 Έκδοση για πολιτική χρήση, με κινητήρες Hispano-Suiza 12Ybr. Κατασκευάστηκαν δύο μονάδες.

Χρήστες 
 Γαλλία
 Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό (Aviation Navale)

 Γερμανία
 Luftwaffe

Δείτε επίσης

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του 521 
Short S.8 Calcutta

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 
 
Jackson, Robert, The Encyclopedia of Military Aircraft, Paragon, 2002. ISBN 0-7525-8130-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αεροσκάφη Breguet
Αεράκατοι
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κάστρο του Ουίνδσορ

To Κάστρο του Ουίνδσορ (αγγλικά: Windsor Castle) είναι βρετανική βασιλική κατοικία στο Ουίνδσορ του Μπέρκσιρ στη νότια Αγγλία. Το κάστρο είναι αξιοσημείωτο για τη μακροχρόνια σύνδεσή του με την αγγλική και αργότερα με τη βρετανική βασιλική οικογένεια, αλλά και για την αρχιτεκτονική του. Το αρχικό κάστρο του Ουίνδσορ χτίστηκε τον 11ο αιώνα, μετά τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας υπό τον Γουλιέλμο Α΄. Από την εποχή του Ερρίκου Α΄ χρησιμοποιείται από τους εκάστοτε μονάρχες, όντας το μεγαλύτερο παλάτι της Ευρώπης.

Το κάστρο περιλαμβάνει το Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, που χτίστηκε τον 15ο αιώνα και αποτελεί τον πνευματικό τόπο του κάστρου. Είναι το πολυπληθέστερο κάστρο στον κόσμο, καθώς περισσότεροι από 500 άνθρωποι ζουν και εργάζονται εκεί. Η Ελισάβετ Β΄ χρησιμοποιούσε το κάστρο για τη διαμονή της τα σαββατοκύριακα, καθώς και ως τόπο δεξιώσεων και υποδοχής ξένων προσκεκλημένων. Κάθε χρόνο πραγματοποιείτο εκεί η Τελετή του Βατερλώ, με την παρουσία της Βασίλισσας, και η ετήσια τελετή του Τάγματος της Περικνημίδας, που γίνεται στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Το Κάστρο είναι επίσης σημαντικός τουριστικός προορισμός.

Εικόνες

Παραπομπές

Κάστρα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ και του Στράθερν

Ο Εδουάρδος (Edward, 2 Νοεμβρίου 1767 - 23 Ιανουαρίου 1820) από τον Οίκο των Βέττιν-Αννοβέρου ήταν Δούκας του Κεντ και του Στράθερν. Ήταν ο πατέρας της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Βιογραφία
Ο Εδουάρδος Αύγουστος ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου. 

Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1767, τέταρτος στη γραμμή διαδοχής για το βρετανικό θρόνο. Βαπτίστηκε στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους με αναδόχους τον θείο του Κάρολο του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς, τη θεία του Αυγούστα της Μ. Βρετανίας, τον σύζυγό της Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και τη μεγάλη θεία του  Μαίρη πριγκίπισσα της Μ. Βρετανίας.

Ο Πρίγκιπας Εδουάρδος ονομάστηκε Δούκας του Κεντ και του Στράθερν και Κόμης του Δουβλίνου στις 23 Απριλίου 1799 και, λίγες εβδομάδες αργότερα, διορίστηκε ως στρατηγός και διοικητής βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Βόρεια Αμερική. Στις 23 Μαρτίου 1802 διορίστηκε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του. Τον Σεπτέμβριο του 1805 πήρε τον βαθμό του στρατάρχη.

Ήταν το πρώτο μέλος της βασιλικής οικογένειας που έζησε στη Βόρεια Αμερική ένα σημαντικό μέρος της ζωής του (1791-1800) και, το 1794, ο πρώτος πρίγκιπας που εισήλθε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την ανεξαρτησία τους. Στις 27 Ιουνίου 1792 ο Εδουάρδος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο "Καναδός", για να καταστείλει μια εξέγερση μεταξύ Γάλλων και Άγγλων στο Τσάρλσμπουργκ.

Απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 1820 από πνευμονία στο Γούλμπρουκ Κότατζ του Σίντμουθ και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου. Έξι ημέρες μετά το θάνατό του, πέθανε ο πατέρας του Γεώργιος Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1818 τη Βικτωρία των Βέττιν, κόρη του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ, και είχε τέκνο:
 Βικτωρία 1819-1901, Βασίλισσα τού Ηνωμένου Βασιλείου & Αυτοκράτειρα της Ινδίας. Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αλβέρτο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Απέκτησαν εννέα παιδιά.

Από την ερωμένη του Ανν Μορέ είχε τέκνο:
 (νόθος) Έντουαρντ Σένκερ Σέενερ 1789-1853, άτεκνος, έζησε στη Γενεύη.

Παραπομπές
From The Setting Sun… (In Wacken)

{{Infobox Album
| Όνομα  = From The Setting Sun… (In Wacken)
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Deep Purple
| Εξώφυλλο  = Deep Purple - From the Setting Sun.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 28 Αυγούστου 2015
| Ηχογράφηση  = 1 Αυγούστου 2013 στο Wacken της Γερμανίας
| Είδος_Μουσικής  = Hard Rock
| Διάρκεια  = 91:27
| Δισκογραφική  = Ear Music
| Παραγωγός  = Άνα Γκουντάτ
| Προηγούμενο album  = Celebrating Jon Lord: The Rock Legend (2014)| Αυτό το album  = From The Setting Sun… (In Wacken) (2015)| Επόμενο album  = …To The Rising Sun (In Tokyo) (2015)}}From The Setting Sun… (In Wacken) είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2015, από την εταιρεία "Ear Music".

Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο φεστιβάλ του Wacken στην Γερμανία, στις 1 Αυγούστου 2013, κατά την διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου "Now What?!". Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτέλεσε δίδυμο ηχογραφήσεων με το επίσης, ζωντανό άλμπουμ "…To The Rising Sun (In Tokyo)".

Σκαρφάλωσε στο Top-20 στην Γερμανία και το Top-40 στην Αυστρία, την Ολλανδία και το Βέλγιο.

Τραγούδια
CD 1
 Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Vincent Price (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice)
 Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Contact Lost (Morse)
 The Well-Dressed Guitar (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)
 Hell to Pay (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice)
 Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)

CD 2
 Above and Beyond (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice)
 No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Don Airey’s solo (Airey)
 Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)
 Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)
 Green Onions / Hush (Steve Cropper, Booker T. Jones, Lewie Steinberg, Al Jackson, Jr / South)
 Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)

Θέσεις τσαρτ
From The Setting Sun… (In Wacken) (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 28 Αυγούστου 2015

Τα μέλη του συγκροτήματος 
Το From The Setting Sun… (In Wacken) ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής:

 Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
 Στηβ Μορς - κιθάρα
 Ντον Έρεϊ - πλήκτρα
 Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
 Ίαν Πέις - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές
 Ούλι Τζον Ροθ - κιθάρα στο "Smoke on the Water"

Παραπομπές

Πηγές
 CRR Review - Deep Purple – From the Setting Sun & To the Rising Sun (In Tokyo)
 From the Setting Sun: In Wacken - Deep Purple | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 From the Setting Sun ... In Wacken - Virgin Media

Δισκογραφία των Deep Purple
Άλμπουμ του 2015
…To The Rising Sun (In Tokyo)

{{Infobox Album
| Όνομα  = …To The Rising Sun (In Tokyo)
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Deep Purple
| Εξώφυλλο  = Deep Purple - …To The Rising Sun (In Tokyo).jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 18 Σεπτεμβρίου 2015
| Ηχογράφηση  = 12 Απριλίου 2014 στο Τόκιο της Ιαπωνίας
| Είδος_Μουσικής  = Hard Rock
| Διάρκεια  = 108:39
| Δισκογραφική  = Ear Music
| Παραγωγός  = Μαξ Βακάρο, Μαρσέλ Σλάιφ
| Προηγούμενο album  = From The Setting Sun… (In Wacken) (2015)| Αυτό το album  = …To The Rising Sun (In Tokyo) (2015)| Επόμενο album  = 
}}…To The Rising Sun (In Tokyo) είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2015, από την εταιρεία "Ear Music".

Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, στις 12 Απριλίου 2014, κατά την διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου "Now What?!". Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτέλεσε δίδυμο ηχογραφήσεων με το επίσης, ζωντανό άλμπουμ "From The Setting Sun… (In Wacken)".

Σκαρφάλωσε στο Top-30 στην Γερμανία και το Top-50 στην Αυστρία, την Ολλανδία και το Βέλγιο.

Τραγούδια
CD 1
 Après Vous (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:09
 Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 3:21
 Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:47
 Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:32
 Vincent Price (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 4:42
 Contact Lost (Morse) - 2:58
 Uncommon Man (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) - 7:05
 The Well-Dressed Guitar (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) - 2:50
 The Mule (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:21
 Above and Beyond (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:10
 Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 8:45

CD 2
 Hell to Pay (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) - 5:19
 Don Airey’s solo (Airey) - 6:15
 Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 6:07
 Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:00
 Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:37
 Green Onions / Hush (Steve Cropper, Booker T. Jones, Lewie Steinberg, Al Jackson, Jr / South) - 9:56
 Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:45

Θέσεις τσαρτ
…To The Rising Sun (In Tokyo) (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 18 Σεπτεμβρίου 2015

Τα μέλη του συγκροτήματος 
Το …To The Rising Sun (In Tokyo) ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής:

 Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
 Στηβ Μορς - κιθάρα
 Ντον Έρεϊ - πλήκτρα
 Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
 Ίαν Πέις - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 CRR Review - Deep Purple – From the Setting Sun & To the Rising Sun (In Tokyo)
 To the Rising Sun: In Tokyo - Deep Purple | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 To the Rising Sun in Tokyo - Virgin Media

Δισκογραφία των Deep Purple
Άλμπουμ του 2015
La Fanfarria del Capitan

Οι Λα Φανφάρρια ντελ Καπιτάν, πρώην "Καπιτάν Τίφους" είναι μουσικό συγκρότημα από την Αργεντινή. Δημιουργήθηκαν το 2004 στο Μπουένος Άιρες από τα βασικά μέλη: Βικτόρια Κορνέχο, Ιερόνιμο Κασσάνιε και Φρανκίσκο Μερκάδο. Επίσης μετράνε ως δημιουργοί του μουσικού είδους Φανφάρρια Λατίνα

Δισκογραφία 

Το συγκρότημα έχει ηχογραφήσει δύο στούντιο άλμπουμ με παραγωγό τον Ματίας Σέλλα (Jorge Drexler, Kevin Johansen, κ.α.)και ένα ζωντανό.

Ζωντανές εμφανίσεις 

Οι Λα Φανφάρρια ντελ Καπιτάν περιοδεύουν από το 2011 παγκόσμια.
 
To 2011 έπαιξαν στην πρώτη ευρωπαϊκή τουρνέ 40 συναυλίες στην Ιταλία, Γερμανία, Τσεχία, Αυστρία και Ισπανία.
Το 2012 ακολούθησε η "mondo-tour" με 87 συναυλίες σε 7 μήνες στην Αργεντινή, Γερμανία, Ολλανδία, Σουηδία, Τσεχία, Αυστρία, Ουκρανία, Ρωσία, Κίνα και Ιαπωνία. Σημαντικά φεστιβάλ αυτής της περιοδείας ήτανε Fusion Festival (Λαρτς Γερμανία), Mighty Sounds (Ταμπόρ, Τσεχία), Nuevo Sol (Ρόστοκ, Γερμανία), Movement Festival (Περμ, Ρωσία), Harvest Festival (Μόσχα, Ρωσία) y OCT-Loft Jazz Festival (Σέντσεν, Κίνα).

Η τρίτη περιοδεία οδήγησε στη νότιο Αμερική και Ευρώπη. 68 εμφανίσεις, 5 μήνες, 11 χώρες.Το συγκρότημα έλαβε μέρος στα φεστιβάλ Pepsi Music του Μπουένος Άιρες, Trutnov Festival  (Τσεχία), Wild Mint (Ρωσία), Mundial (Βέλγιο). Επίσης παίξανε με επώνυμα συνγροτίματα όπως Bomba Estereo (Lido, Βερολίνο), Karamelo Santo (Die Pumpe, Κιλ) και Bersuit Vergarabat (Karneval der Kulturen, Βερολίνο) . 

Το 2014 ακολούθησε η "Fanfarria Latina on Tour" που περιόδευσαν και με τους αργεντινούς Bersuit Vergarabat στην Γερμανία στην περιοδεία του ποδοσφαιρικού μουντιάλ. Η γύρα 2014 άρχισε στο φεστιβάλ Rock BA 2014 του Μπουένος Αιρες. Ήταν 50 συναυλίες σε τέσσερις μήνες στην Τσεχία, Αυστρία, Βέλγιο, Ολλανδία, Φινλανδία, Ουκρανία, Πολωνία, Σλοβακία, Ιταλία, Γαλλία και Ισπανία.

Ολες οι περιοδείες είναι πολύ περιπετειώδεις, και κάθε χρονιά μεγαλώνει η φαμίλια τον Καπιτάν.

Το 2015 έκανε το συγκρότημα μια μίνι τουρ σε έναν μήνα 27 συναυλίες σε 7 ευρωπαϊκές χώρες.

Αξιοπερίεργα

Ένας φαν του γκρουπ, ο Αλεξάντερ "Ζάσα" Περεζ Τραχίμπροντ, ένας αργεντινός με ουκρανική καταγωγή, που η οικογένεια του στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο έφυγε στην Αργεντινή, ταξίδεψε στην Ουκρανία για να δει το γκρουπ. Τυχαία ξανασυνάντησε το 2012 σε ένα μέρος κοντά στην Οδέσσα την ουκρανική του οικογένεια. Η εκ νέου συνάντηση στο χωριό Σοφίβκα γιορτάστηκε με πολύ βότκα και το κοντσέρτο τον Λα Φανφάρια ντελ Καπιτάν. Ο πρώην δήμαρχος και συγγενής του Αλεξάντερ έδωσε μια πρόσθετη ονομασία στο χωρίο ("объединённый сквозь что-л" Capitan Tifus, στα Ελληνικά: ενωμένοι από τους Καπιτάν Τίφυς). Από το 2012 λέγετε το μέρος Σοφίβκα Ζαγενένι γκζέρεζ Καπιτάνα Τιφούσα.

Βίντεο

Βραβεία 
 2009: Diente de Oro

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 επίσημη ιστοσελίδα

Αργεντίνικα μουσικά συγκροτήματα
Αταρνεύς

Ο Αταρνεύς ή τα Άταρνα ήταν εύφορη χώρα στη Μυσία της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Λέσβο, κοντά στην οποία υπήρχαν τα χρυσωρυχεία των Λυδών βασιλέων. Ο Κύρος παρεχώρησε αυτή στους Χίους. Άρχισε η άνοδός της επί τυράννου Ευβούλου και μεγαλούργησε επί του διαδόχου του, Ερμείου του Αταρνέως.

Παραπομπές

Πηγές
Ξενοφών, Κύρου Ανάβασις 8.8
Στράβων, Γεωγραφικά ΙΔ, 680
Lukcacs Belá, ''Rise and Fall of atarneus'' «Η άνοδος και η πτώση του Αταρνέως»

Αρχαίες ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας
Playboy

Το Playboy είναι αμερικανικό αντρικό περιοδικό με θέμα το lifestyle και την ψυχαγωγία. Το περιοδικό ιδρύθηκε το 1953, στο Σικάγο, από τον Χιου Χέφνερ και τους συνεργάτες του, και χρηματοδοτήθηκε, εν μέρει, από τη μητέρα του, με το ποσό των 1.000 δολαρίων. Το περιοδικό είναι ευρέως γνωστό για τα γυμνά (ή ημίγυμνα) του πρωτοσέλιδα μοντέλων. Ενώ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σεξουαλική επανάσταση, η οποία έλαβε μέρος στο Δυτικό Κόσμο από τη δεκαετία του 1960 έως του 1980. Μέχρι και σήμερα παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον χώρο, παγκοσμίως, που με τον καιρό έχει μετατραπεί στην Playboy Enterprises, με παρουσία, σχεδόν, σε όλα τα μίντια.

Playmate της Χρονιάς 
Ο διαγωνισμός του περιοδικού Playboy, Playmate of the Year, ξεκίνησε στις ΗΠΑ το 1960. Πρώτη Playmate η Ellen Stratton.

ΗΠΑ

Ελλάδα 
Στην Ελλάδα ο διαγωνισμός Playmate of the Year ξεκίνησε το 1997 και σταμάτησε το 2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημοι
 Playboy.com
 Playboy Enterprises Inc. (Corporate website)
 Playboy UK 

Λοιποί
 Playboy Covers of the World —Thousands of Playboy covers from all past and present editions worldwide.
 Crossett, Andrew, "Index: The Women of  Playboy – 1967 – 2007", 2007.
 Playmate database at the University of Chicago - archived version June, 2008
 A full listing of the Playboy Interview subjects and their interviewers
 Josh Lambert, "My Son, the Pornographer: Jewish Editors at Playboy"

Δείτε επίσης 

 Playgirl

Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Σεξουαλική επανάσταση
Μάχη της Μεγάλης Πρεσλάβας (1053)

Η Μάχη της Μεγάλης Πρεσλάβας έγινε το 1053 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην οχυρωμένη πόλη Μεγάλη Πρεσλάβα της Θράκης, σημερινό Βέλικι Πρέσλαβ της Βουλγαρίας. 

Οι Πετσενέγοι υπό τον χαγάνο Τυράχ είχαν καταλάβει την Μεγάλη Πρεσλάβα και ο βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ´ ο Μονομάχος αποφάσισε να διώξει τους Πετσενέγους από την Θράκη και να επανακτήσει τα εδάφη που λεηλατούσαν. Το 1053 ο Κωνσταντίνος Θ΄ ανακάλεσε στρατεύματα από τα ανατολικά και συριακά σύνορα της αυτοκρατορίας και τα έθεσε υπό τις διαταγές των Μιχαήλ Ακόλουθου και του Βασίλειου Σύνκελλου. 

Ο Βυζαντινός στρατός περνώντας τον Αίμο έφτασε στη Μεγάλη Πρεσλάβα όπου ξεκίνησε πολιορκία της πόλης, η πολιορκία άγνωστο πόσο διήρκεσε αλλά οι επιτιθέμενοι αντιμετώπισαν πρόβλημα εφοδιασμού που τους ανάγκασε να λύσουν την πολιορκία. Κατά μία εκδοχή ο Σύνκελλος που ήταν στρατηγός του Θέματος Βουλγαρίας έπεισε τον Ακόλουθο να λύση την πολιορκία και να αποσυρθεί επειδή ήταν ο αρχηγός της εκστρατείας και σε πιθανή νίκη θα έπαιρνε όλα τα εύσημα.

Ο Τυράχ προβλέποντας ή  ενημερωμένος για την απόσυρση των βυζαντινών έστειλε κρυφά στρατεύματα κι περίμεναν σε όλα τα περάσματα τους βυζαντινούς. Οι Βυζαντινοί αποσυρόμενοι από την πολιορκία σε κάποιο πέρασμα του Αίμου έπεσαν στην παγίδα του Τυράχ και αποδεκατίστηκαν ενώ σκοτώθηκε και ο Βασίλειος Σύνκελλος ενώ ο Ακόλουθος κατάφερε να φτάσει στην Αδριανούπολη με τα υπολείμματα του στρατού.

Παραπομπές

Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Βάση δεδομένων Gmelin

Η βάση δεδομένων Gmelin (Gmelin database) είναι μια μεγάλη χημική βάση δεδομένων ενώσεων οργανομεταλλικής και ανόργανης χημείας που ενημερώνεται κάθε τρίμηνο. Βασίζεται στη γερμανική έκδοση του Εγχειρίδιο ανόργανης χημείας Gmelins (Gmelins Handbuch der anorganischen Chemie) γραμμένο από τον Λεοπόλδο Γκμελίν (Leopold Gmelin) το 1817 και περιέχει τώρα 1,5 εκατομμύριο ενώσεις και 1,3 εκατομμύρια διαφορετικές αντιδράσεις. Η τελευταία έκδοση περιέχει κάθε ένωση/αντίδραση που ανακαλύφθηκε μεταξύ 1772 και 1995, με πάνω από 85.000 τίτλους, λέξεις-κλειδιά και περιλήψεις που συντηρείται από την Elsevier MDL.

Η βάση δεδομένων έχει πάνω από 800 πεδία διαφορετικών δεδομένων σε θέματα όπως πληροφορίες για ηλεκτρικές, μαγνητικές, θερμικές, κρυσταλλικές και φυσιολογικές ενώσεις.

Η αδελφή οργανική βάση δεδομένων Μπαϊλστάιν (Beilstein database), που ασχολείται με οργανικές χημικές ουσίες και αντιδράσεις.

Η πρόσβαση είναι μέρος του συστήματος Reaxys.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χημικές βάσεις δεδομένων
Ανόργανη χημεία
Οργανομεταλλική χημεία
Ω Ανδρομέδας

Το ω Ανδρομέδας είναι διπλό αστρικό σύστημα στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Με βάση της μετρήσεις της παράλλαξης, που πραγματοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της αποστολής Hipparcos του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, το σύστημα απέχει περίπου 93,3 έτη φωτός (28,6 παρσέκ) από την Γη. Το φαινόμενο μέγεθος του ω Ανδρομέδας είναι +4.83, καθιστώντας το ορατό δια γυμνού οφθαλμού.

Ο κύριος αστέρας του συστήματος ταξινομείται ως F5 IVe. Η κλάση φωτεινότητας IV δείχνει ότι πιθανότατα πρόκειται για υπογίγαντα ο οποίος εξαντλεί σταδιακά τα αποθέματα υδρογόνου του και φεύγει από την κύρια ακολουθία. Η γωνιακή διάμετρος του κύριου αστέρα είναι . Αυτή σε συνδυασμό με την εκτιμώμενη απόσταση του από την Γη δίδει πως ο κύριος αστέρα έχει 2,2 φορές την ακτίνα του Ήλιου. Εκπέμπει περίπου επτά φορές την φωτεινότητα του Ήλιου και η ενεργός θερμοκρασία του είναι 6.628 K. Η θερμότητα αυτή του προσδίδει την κίτρινη-λευκή απόχρωση ενός αστέρα τύπου F.

Το 2008 ανακαλύφθηκε από το αστεροσκοπείο Λικ πως υπάρχει αστέρας-συνοδός. Περαιτέρω παρατηρήσεις έδειξαν πως οι δύο αστέρες χωρίζονται από 0,669 arcsecond.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Κατάλογος αστέρων της Ανδρομέδας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Image ω Andromedae
 High proper-motion Star

Ανδρομέδα (αστερισμός)
Αντικείμενα Bayer
Υπογίγαντες αστέρες τύπου F
Όλιβ Χίγκινς Πράουτι

Η Όλιβ Χίγκινς Πράουτι (αγγλικά: Olive Higgins Prouty, 10 Ιανουαρίου 1882 - 24 Μαρτίου 1974) ήταν Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος και ποιήτρια, περισσότερη γνωστή για το μυθιστόρημά της Stella Dallas, αλλά και για τις πρωτοποριακές ψυχολογικές θεωρήσεις, στο μυθιστόρημα Now, Voyager, του 1941. Η Χίγκινς γεννήθηκε και μεγάλωσε Ουόρστερ, της Μασαχουσέτης. Το 1904 αποφοίτησε από το Smith College, και το 1907 παντρεύτηκε τον Λούις Πράουτι. Το 1908, το ζευγάρι μετακόμισε Μπρούκλαϊν, περιοχή της ίδιας πολιτείας.

Σύμφωνα με το  Clark University Archives and Special Collections, tο 1894, η Χίγκινς υπέφερε από νευρικούς κλονισμούς, οι οποίοι κράτησαν κοντά δύο χρόνια. Οι νευρικοί κλονισμοί επανήλθαν, όταν το 1925, έχασε την κόρη της, Ολίβια.

Η ποιητική της συλλογή εκδόθηκε (ως  Between the Barnacles and Bayberries: and Other Poem) μετά θάνατον, το 1997, αφού τα τέκνα της Ρίτσαρντ και Τζέιν επέτρεψαν την κυκλοφορία τους. Το 1961, η Χίγκινς έγραψε τα απομνημονεύματά της, λόγω όμως ελλιπούς δημοτικότητας εκείνη την περίοδο δε βρέθηκε εκδότης να κυκλοφορήσει το βιβλίο, έτσι τα τύπωσε με δικά της έξοδα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Profile of Olive Higgins Prouty Unitarian Universalists Association
Discussion of Olive Prouty's Vale novels
IMDb Now, Voyager, Olive Higgins Prouty
IMDb Stella Dallas
Lux Radio Theater at OTR.Network Library (BETA)
Clark University Archives and Special Collections
Worcester Writers' Project Olive Higgins Prouty
Stella Dallas Play in New Haven
American Libraries
The Fifth Wheel at Project Gutenberg.
The Star in the Window at Google Book Search.
 Old Time Radio: "The Egyptian Mummy"
1925 Movie Stella Dallas

Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Αμερικανοί ποιητές
Ρία Κούρτη

Η Ελευθερία Δημητριάδη-Κουρμάζου γνωστότερη ως Ρία Κούρτη (5 Αυγούστου 1932) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες του λαϊκού τραγουδιού. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες, όπως οι: Πάνος Γαβαλάς, Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Ζαμπέτας, Μανώλης Αγγελόπουλος, Στράτος Διονυσίου, Βασίλης Περπινιάδης, Σπύρος Ζαγοραίος και Τόλης Βοσκόπουλος.

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Φρούριο Καζάρμα

Η Καζάρμα (, το οποίο αποδίδεται στα ελληνικά ως «ο στρατώνας της φρουράς»), είναι φρούριο χρονολογούμενο από την περίοδο της Ενετοκρατίας της πόλης της Σητείας στην Κρήτη της Ελλάδας. Το φρούριο αυτό ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αναλυτικό άρθρο για το φρούριο στο ExploreCrete.com
 Παρουσίαση από τον Δήμο Σητείας

Δήμος Σητείας
Κάστρα της Κρήτης
Η Νοσταλγία του Απείρου

Η Νοσταλγία του Απείρου είναι πίνακας με ελαιοχρώματα του Ιταλού μεταφυσικού ζωγράφου, Τζόρτζιο ντε Κίρικο.

Ιστορικό
Αν και το έργο χρονολογείται το 1911, η ημερομηνία αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης υπολογίζει ότι δημιουργήθηκε μεταξύ των ετών 1912 με 1913, ενώ η σχολή Annenberg School for Communication προτείνει τα έτη 1013 με 1914. Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης, Robert Hughes, ο πίνακας παίρνει έμπνευση από το κτήριο Mole Antonelliana στο Τορίνο της Ιταλίας.

Περιγραφή
Το θέμα του πίνακα είναι ένας μεγάλος πύργος. Η σκηνή φωτίζεται από ένα χαμηλό, γωνιώδες απογευματινό φως. Στο έδαφος κάτω από τον πύργο βρίσκονται δύο μικρές σκιώδεις φιγούρες, παρεμφερείς με αυτές στα μελλοντικά έργα του Σαλβαδόρ Νταλί. Αυτός ο πίνακας είναι ο πιο γνωστός με το θέμα πύργου από αυτούς που εμφανίζονται στα έργα του Κίρικο.

Επιρροή
Ο πίνακας αυτός, ανάμεσα σε άλλες δουλειές του Κίρικο, επηρέασε τον Φουμίτο Ουέντα στη δημιουργία του εξωφύλλου του παιχνιδιού Ico, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κυκλοφορία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία και την Ευρώπη.

Παραπομπές

Πηγές
Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης

Πίνακες του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης (Νέα Υόρκη)
Έργα ζωγραφικής του Τζόρτζιο ντε Κίρικο
Έργα ιταλικής ζωγραφικής
Πίνακες αρχιτεκτονικής
Τζορτζ Μ. Κόχαν

Ο Τζορτζ Μάικλ Κόχαν (αγγλικά: George Michael Cohan, 3 Ιουλίου 1878 - 5 Νοεμβρίου 1942) ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας, συνθέτης, στιχουργός, διασκεδαστής, ηθοποιός, τραγουδιστής, χορευτής και θεατρικός παραγωγός.

Ο Κόχαν ξεκίνησε την καριέρα του, στα θεάματα, από την παιδική του ηλικία, στο πλευρό των γωνιών του και της αδελφής του, που έδιναν παραστάσεις βοντβίλ, και ήταν γνωστοί ως οι The Four Cohans. Ξεκινώντας με το Little Johnny Jones, το 1904, συνέχισε να συνθέτει μουσική, να γράφει σενάρια, να κάνει την παραγωγή σε πάνω από 30 μουσικά έργα του Μπρόντγουεϊ. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κόχαν, κυκλοφόρησε πάνω από 300 τραγούδια. Ως συνθέτης ήταν από τα πρώτα μέλη της Αμερικανικής Ένωσης Συνθετών, Συγγραφέων και Παραγωγών. Επέδειξε αξιόλογες και μακρόχρονες θεατρικές παραστάσεις, ενώ συνέχισε να πρωταγωνιστεί μέχρι και το 1940.

Ήταν γνωστός, πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως ο «άνθρωπος που κυριεύει το Μπρόντγουεϊ», και θεωρείται ως ο «πατέρας» του αμερικανικού κωμικού μιούζικαλ. Η ζωή του και η μουσική του έγιναν ταινία το 1942 (Ο ουρανός της δόξας), η οποία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ. Ενώ το 1968 υπήρξε η θεατρική παράσταση στο Μπρόντγουεϊ, αφιερωμένη στη ζωή του, ονόματι George M!. Ενώ υπάρχει άγαλμα στην Τάιμ Σκουέαρ της Νέας Υόρκης, φόρος τιμής για τη συνολική του προσφορά στο αμερικανικό θεατρικό μιούζικαλ.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Cohan, George M. Twenty Years on Broadway. New York: Harper & Brothers, 1924.
Gilbert, Douglas. American Vaudeville: Its Life and Times. New York: Dover Publications, 1963.
Jones, John Bush. Our Musicals, Ourselves: A Social History of the American Musical Theatre. Lebanon, NH: Brandeis University Press, 2003 (pp. 15–23).
McCabe, John. George M. Cohan: The Man Who Owned Broadway. New York: Doubleday & Co., 1973.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

George M. Cohan 
George M. Cohan In America's Theater 
George M. Cohan on musicals101.com
 Présentation de James Cagney et de Yankee doodle dandy sur le site d'analyse L'oBservatoire (simple appareil).
 Chip Deffaa's extensive George M. Cohan site
George M. Cohan; PeriodPaper.com c. 1910
Sheet music for "Over There", Leo Feist, Inc., 1917.
Finding aid for the Edward B. Marks Music Co. Collection on George M. Cohan, 1901-1968 at the Museum of the City of New York

Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Αμερικανοί συνθέτες
Αμερικανοί στιχουργοί
Ερμηνευτές βοντβίλ
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κλάση Θωρακισμένων Καταδρομικών Μόλτκε

Η κλάση Μόλτκε ήταν μία κλάση δύο θωρακισμένων καταδρομικών του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού τα οποία ήταν εξοπλισμένα αποκλειστικά με πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος και τα οποία κατασκευάστηκαν μεταξύ  1909-1911. Ονομάστηκαν Μόλτκε και Γκαίμπεν και ήταν παρόμοια με το μοναδικό θωρακισμένο καταδρομικό της προηγούμενης κλάσης Φον ντερ Ταν. Ωστόσο, η σχεδίαση τους περιλάμβανε αρκετές βελτιώσεις. Τα Μόλτκε ήταν ελαφρώς μεγαλύτερα, ταχύτερα και καλύτερα θωρακισμένα και διέθεταν ένα επιπρόσθετο ζεύγος πυροβόλων των 280 χιλιοστών. 

Και τα δύο σκάφη είδαν υπηρεσία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Μόλτκε συμμετείχε σε πολές μεγάλες μάζεις μαζί με τον υπόλοιπο Στόλο Ανοικτών Θαλασσών, συμπεριλαμβανομένων των ναυμαχιών του Ντόγκερ Μπανκ και της Γιουτλάνδης στη Βόρειο Θάλασσα και της Επιχείρησης Αλβιών στη  Βαλτική Θάλασσα. Στο τέλος του πολέμου, το Μόλτκε τέθηκε υπό περιορισμό στο Σκάπα Φλόου μαζί με τα περισσότερα από τα σκάφη του Στόλου Ανοικτών Θαλασσών, ενώ η τύχη τους συζητούταν στις διαπραγματεύσεις της συνθήκης ειρήνης. Τα σκάφη αυτοβυθίστηκαν στις 21 Ιουνίου 1919 προκειμένου να μην καταληφθούν από τους συμμάχους. 

Το Γκαίμπεν στάθμευε στη Μεσόγειο κατά την έναρξη του πολέμου και κατάφερε να διαφύγει της καταδίωξης των σκαφών του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και να καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη. Το πλοίο, μαζί με το ελαφρύ καταδρομικό Μπρεσλάου, παραχωρήθηκε στο Οθωμανικό Ναυτικό αμέσως μετά την άφιξη του εκεί. Από στρατηγικής απόψεως, το Γκαίμπεν έπαιξε έναν πολύ σημαντικό ρόλο: αφενός συνέβαλε στην είσοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων και αφετέρου η παρουσία του παρεμπόδισε τις προσπάθειες των Αγγλογάλλων και του Ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας να εκβιάσουν την είσοδο τους στον Βόσπορο. Το Γκαίμπεν διατηρήθηκε από τη νέα Τουρκική κυβέρνηση και μετά τον πόλεμο. Με ελάχιστες μόνο μετατροπές, παρέμεινε σε ενεργό υπηρεσία με το Τουρκικό Ναυτικό μέχρι την απόσυρση του στις 20 Δεκεμβρίου 1950. Διεγράφη από τα μητρώα του Ναυτικού στις 14 Νοεμβρίου 1954. Δύο χρόνια νωρίτερα, με την είσοδο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952, έλαβε τον κωδικό Β70. Το πλοίο προσφέρθηκε για πώληση στην κυβέρνηση της Δυτικής Γερμανίας το 1963, χωρίς όμως επιτυχία. Καθώς δεν υπήρξε κάποια ομάδα που θα μπορούσε να το συντηρήσει σαν μουσείο, το πλοίο πωλήθηκε στην εταιρεία ΜΚΕ Σεϋμάν το 1971 για διάλυση. Ρυμουλκήθηκε στο διαλυτήριο στις 7 Ιουνίου 1973 και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 1976.<div class="reflist " style="list-style-type: lower-alpha;">

Παραπομπές

Γερμανικό Ναυτικό