joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τζούλια Αργυροπούλου

Η Τζούλια Αργυροπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι σύζυγος του καταξιωμένου ηθοποιού Ντίνου Καρύδη και μητέρα της επίσης γνωστής ηθοποιού Σμαράγδας Καρύδη.

Είχε αποφοιτήσει από τη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, όταν συνεργάστηκε στο θέατρο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Ζητείται νέα με προίκα» του Τσιφόρου και στο «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», όπου και γνώρισε το σύζυγό της. Άλλες σημαντικές συνεργασίες πραγματοποιήθηκαν με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Θύμιο Καρακατσάνη, τον Κώστα Χατζηχρήστο και πολλούς άλλους.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρικές παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ονησίφορος Ρουσιάς

Ο Ονησίφορος Ρουσιάς (γενν. στις 15 Ιουλίου 1992) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Νεανική σταδιοδρομία 
Γεννημένος στο Παραλίμνι, ο Ρουσιάς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στο εθνικό πρωτάθλημα U17 με 26 γκολ και κέρδισε το πρωτάθλημα με την ΕΝ Παραλιμνίου U17. 

Οι δεξιότητες και τα επιτεύγματα του Ρουσιά έκαναν την αγγλική Μίντλεσμπρο να τον υπογράψει την 1η Ιανουαρίου 2009. Ο Ρουσιάς έμεινε εκεί για 2,5 χρόνια, όπου αγωνίστηκε για την ομάδα U18 και την εφεδρική ομάδα της Μίντλεσμπρο. Στη Μίντλεσμπρο βελτίωσε τις δεξιότητές του και προετοιμάστηκε για μία σταδιοδρομία σε ομάδα της Α' κατηγορίας Κύπρου.

Ένωσις Νέων Παραλιμνίου 
Στις 31 Ιουλίου 2011, ο Ρουσιάς επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Αυτή τη φορά ήταν έτοιμος να πάρει περισσότερες συμμετοχές και να αποδείξει ότι ήταν σε θέση να παίξει για την Ένωσις. Έχοντας 18 συμμετοχές και σκοράροντας 2 γκολ τη σεζόν 2011-2012, ο Ρουσιάς έδειξε ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα από τα μεγάλα ταλέντα του νησιού. Τη σεζόν 2012-2013, ο Ρουσιάς φαινόταν να παραγκωνίζεται από τον προπονητή της Ένωσις, Τον Κάανεν, έχοντας μόνο 8 συμμετοχές (7 ως αλλαγή), κάτι που τον έκανε να ζητήσει να φύγει με ελεύθερη μεταγραφή. Έτσι, ο Ρουσιάς έφυγε από την Ένωσις στις 28 Δεκεμβρίου 2012.

Ομόνοια Λευκωσίας 
Λίγες μέρες μετά την αποχώρησή του από την ΕΝΠ, η Ομόνοια έδειξε το ενδιαφέρον της για αυτόν. Την 1η Ιανουαρίου 2013, ο Ρουσιάς υπέγραψε συμβόλαιο 2,5 ετών με την ομάδα. Είχε 74 συμμετοχές με την ομάδα και σκόραρε 17 γκολ. Στις 26 Μαΐου 2017, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι στο τέλος της σεζόν ο παίκτης θα αποχωρήσει από την ομάδα.

Μετέπειτα σταδιοδρομία 
Το καλοκαίρι του 2017, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ Λάρνακας. 

Στις 18 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, επιστρέφοντας στην ομάδα που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Ρουσιάς έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές Κύπρου U19 και U21. 

Στις 27 Μαΐου 2014, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου, σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Ιαπωνίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Κωνσταντίνα Σπυροπούλου

Η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου (Ρόδος, 22 Σεπτεμβρίου 1987) είναι Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1987 στη Ρόδο όπου και μεγάλωσε. Έχει μια μικρότερη αδελφή, την Κατερίνα (γενν. 1998). Μετά το σχολείο, πέρασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κι έτσι μετακόμισε στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές της, ασχολήθηκε με το modeling, σε συνεργασία με το πρακτορείο της Κρίστυς Κρανά. Το 2007, διακρίθηκε στο διαγωνισμό ομορφιάς «Miss Εurope Face» και έπειτα ξεκίνησε να δουλεύει στην τηλεόραση, κάνοντας διαφημιστικά και λαμβάνοντας μέρος στη στήλη ομορφιάς ψυχαγωγικών εκπομπών.

Τη σεζόν 2012-2013, ήταν μια από τους συμπαρουσιαστές της Ναταλίας Γερμανού στη ψυχαγωγική εκπομπή «Μες στην καλή χαρά» του ALPHA ενώ τη σεζόν 2013-2014 συνέχισε στην ίδια εκπομπή, με παρουσιάστρια την Κατερίνα Καραβάτου. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανέλαβε την παρουσίαση της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής «Σπίτι μου, σπιτάκι μου» στο ίδιο κανάλι, η οποία διήρκεσε για τρεις σεζόν, μέχρι τον Ιούνιο του 2017.

Μετά από ένα διάστημα αποχής από την τηλεόραση, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές της στη Φιλοσοφική, επέστρεψε τηλεοπτικά το 2018 ως διαγωνιζόμενη της ελληνικής εκδοχής του ριάλιτι «Survivor» το οποίο προβλήθηκε από το κανάλι ΣΚΑΪ. Τη σεζόν 2018-2019 παρουσίασε τον δεύτερο κύκλο του ριάλιτι μόδας «My Style Rocks» στο ίδιο κανάλι, ενώ το 2020, ήταν διαγωνιζόμενη στο talent show «Just the 2 Of Us» στο OPEN. Τη σεζόν 2021-2022 παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι «Κάτι Ξαναψήνεται» στον ΣΚΑΪ.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Προσωπική ζωή
Τον Αύγουστο του 2020 έγινε ζευγάρι με τον επιχειρηματία Βασίλη Σταθοκωστόπουλο. Τον Σεπτέμβριο του 2022 ανακοίνωσε μέσω Instagram ότι είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί και στις 2 Οκτωβρίου 2022 παντρεύτηκαν.

Παραπομπές

Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Ματθαίος Τσαχουρίδης

Ο Ματθαίος Τσαχουρίδης (Βέροια, 18 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Έλληνας λυράρης της ποντιακής παραδοσιακής μουσικής. Είναι αδερφός του τραγουδιστή Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη.

Πληροφορίες 

Γεννήθηκε στην Βέροια το 1978. Έχει συνεργαστεί με διάφορες δισκογραφικές εταιρείες, όπως η Meliris, η CRONOS MUSIC και η PROTASIS.

Έλληνες λυράρηδες ποντιακής λύρας
Τζούλιο Νάττα

Ο Τζούλιο Νάττα (Giulio Natta, 26 Φεβρουαρίου 1903 – 2 Μαΐου 1979) ήταν Ιταλός χημικός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963 από κοινού με τον Καρλ Τσίγκλερ «για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με τα πολυμερή». Υπήρξε επίσης αποδέκτης του Χρυσού Μεταλλίου Λομονόσοφ το 1969.

Ζωή και έργο

Οικογένεια και σπουδές
Ο Νάττα γεννήθηκε στην πόλη Ιμπέρια της Λιγουρίας, και συγκεκριμένα στο Πόρτο Μαουρίτσιο. Γονείς του ήταν ο δικαστικός υπάλληλος Φραντσέσκο Μαρία Νάττα και η Έλενα Κρέσπι. Ο Τζούλιο απεφοίτησε από το κλασικό λύκειο «Χριστόφορος Κολόμβος» της Γένοβας σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου το 1924. Το 1927 πέρασε την εξέταση για να γίνει καθηγητής εκεί.

Σταδιοδρομία
Το 1933 ο Νάττα έγινε καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Γενικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Παβία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1935. Εκείνο το έτος διορίσθηκε τακτικός καθηγητής της φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, αλλά έφυγε γρήγορα και από το 1936 μέχρι το 1938 ήταν καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Βιομηχανικής Χημείας στο Πολυτεχνείο του Τορίνο. Το 1938 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.

Οι έρευνες του Νάττα στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου βελτίωσαν τα αποτελέσματα των προηγηθέντων συνεισφορών του Γερμανού χημικού Καρλ Τσίγκλερ και στην ανάπτυξη των καταλυτών Τσίγκλερ-Νάττα για τη σύνθεση πολυμερών των α-αλκενίων. Πρωτοπορώντας στη χρήση τέτοιων καταλυτών για την παρασκευή στερεοκανονικών πολυμερών από προπένιο, ο Νάττα τιμήθηκε (από κοινού με τον Τσίγκλερ) με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963.

Προσωπική ζωή
Το 1935 ο Νάττα παντρεύτηκε τη Ροζίτα Μπεάτι, πτυχιούχο φιλόλογο, που επενόησε τους ελληνικής ετυμολογίας όρους «ισοτακτικό», «ατακτικό» και «συνδιοτακτικό» για πολυμερή που ανεκάλυψε ο σύζυγός της. Το ζεύγος απέκτησε δύο τέκνα, τον Τζουζέππε και τη Φράνκα. Η Ροζίτα απεβίωσε το 1968.

Ο Νάττα έπασχε από τη Νόσο του Πάρκινσον ήδη από το 1956. Το 1963 η κατάστασή του είχε χειροτερεύσει τόσο, ώστε χρειάσθηκε τη βοήθεια του γιου του και τεσσάρων συναδέλφων του για να εκφωνήσει τον λόγο του κατά την απονομή σε αυτόν του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη. Απεβίωσε στο Μπέργκαμο της Ιταλίας σε ηλικία 76 ετών.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Βιογραφία στο Ίδρυμα Νόμπελ

Ιταλοί χημικοί
Χημικοί μηχανικοί
Ιταλοί εφευρέτες
Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Ιταλοί Νομπελίστες
Γεώργιος Χατζηκώστας

Ο Γεώργιος Χατζηκώστας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γεώργιος Χατζηκώστας γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1922. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Σπούδασε στο πολιτικός μηχανικός στο Hampton Engineering College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, ως υπότροφος του Βρετανικού Συμβουλίου. Για τρία χρόνια εργάστηκε σε εργοληπτικούς οίκους σε έργα πολεμικής χρήσεως και ειδικά στο πλωτό λιμάνι που χρησιμοποιήθηκε κατά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1945, όπου και διορίστηκε ως πολιτικός μηχανικός στα Δημόσια Έργα. Ίδρυσε το Τμήμα Οδών των Δημοσίων Έργων, του οποίου αποτέλεσε διευθύνων μηχανικός.

Λόγω διαφωνιών με την αποικιοκρατική κυβέρνηση στο εθνικό θέμα της Κύπρου, αποχώρησε από την κυβερνητική υπηρεσία το 1957. Την περίοδο 1857-1974 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος-μηχανικός, μέλος του διευθυντικού προσωπικού και διευθύνων σύμβουλος μεγάλων εργοληπτικών εταιρειών στην Κύπρο. Το 1975 ανέλαβε εργασία στη Διεθνή Τράπεζα στην Ουάσινγκτον, όπου σύντομα προβιβάστηκε στη θέση ανώτερου συμβούλου μηχανικού. Από τη θέση αυτή εργάστηκε σε προγράμματα αναπτύξεως σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.

Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων και πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Αμμοχώστου.

Είναι νυμφευμένος με την Κλειώ, το γένος Μιχαηλίδη.

Πολιτική διαδρομή 
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1980 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 19 Απριλίου 1982.

Παραπομπές

Πηγές 

|-

Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί
Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος)
Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978
Τζέιμι Αλεξάντερ

Η Τζέιμι Αλεξάντερ (αγγ.Jaimie Alexander, 1984) είναι Αμερικανή ηθοποιός γεννημένη στο Γκρήνβιλ της Καρολίνα. To πραγματικό της όνομα είναι Jaimie Lauren Tarbush. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στον Kyle XY όπου υποδύθηκε ένα ανθρώπινο πείραμα φτιαγμένο από επιστήμονες, στον Thor όπου ενσάρκωσε την θεά του πολέμου Λάιδη Σιφ της Άσγκαρντ, στον Thor 2: Dark World στον ίδιο ρόλο, ακόμη σαν πράκτορας στο The S.H.I.E.L.D., ενώ απο το 2015 πρωταγωνιστεί στο Blindspot σαν Τζέιν Ντόου στη σειρά του NBC.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1984. Έχει 3 μεγάλους αδερφούς και έναν μικρότερο και είναι 1.75μ. Όταν ήταν 4 ετών μετακόμισαν με τους γονείς της στο Γκρέϊπβάιν του Τέξας. Παρακολούθησε θεατρικά μαθήματα σε αμερικανικό σχολείο (που το νηπιαγωγείο είναι μαζί με το δημοτικό, αγγ. grade school) όμως εξαιτίας της κακής της απόδοσης στο τραγούδι έφυγε από εκεί και ασχολήθηκε με αθλητικές δραστηριότητες όπως πυγμαχία. Στα 17 της μόλις χρόνια πήρε τη θέση ενός φίλου σε μα συνάντηση μιας εξερευνητικής υπηρεσίας και έτσι συνάντησε πρώτη φορά τον μάνατζερ της. Λεγόταν Randy James και της έστειλε κάποια σενάρια. Όταν λοιπόν τελείωσε το λύκειο μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και ασχολήθηκε με την υποκριτική. 

Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο The Other Side (2003) ως Χάνα Τόμσον σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό συνέβη διότι ο Gregg Bishop ο παραγωγός την άκουσε να λέει τα λόγια των ανδρών ηθοποιών και της έδωσε το ρόλο.

Η δεύτερη κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 2004 στο The Squirrel όπου ήταν συμπρωταγωνίστρια της Σάρα.

Ενώ το 2005 έγινε καστ για τον kyle xy και πήρε το ρόλο της Τζέσι ΧΧ και το 2006 προβλήθηκε στις τηλεοράσεις. Το 2008 κέρδισε στα Saturn Βραβεία τον τίτλο "Best Supporting Actress on Television" για αυτό το ρόλο.

Μερικά ακόμη στοιχεία 

 Κάνει ποδήλατο.
 Το 2014 έλαβε την θέση 76 στο περιοδικό Maxim σε μια λίστα 100 γυναικών.
 Είναι μέλος της marvel cinematic universe όμως θέλει η DC να μεγαλώσει.
 Εμφανίστηκε στο βιντεοκλίπ του Matthew Perryman Jones στο τραγούδι Save you (2009).
 Δεν φοβάται τις αράχνες και τα φίδια όμως φοβάται τα ποντίκια.

Ταινίες και σειρές 

2015-2020 Blindspot                             Jane Doe

Δείτε επίσης 

Thor (ταινία)
Κρις Χέμσγουρθ
  Thor 2: Σκοτεινός κόσμος

Παραπομπές 

Αμερικανίδες ηθοποιοί
Μαριάμ Ασλαμαζιάν

Η Μαριάμ Αρσάκι Ασλαμαζιάν (Μπας-Σιράκ, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1907- Μόσχα, Ρωσία, 2006) ήταν σημαντική Αρμένισσα ζωγράφος και σκηνογράφος. Συγκαταλέγεται στην πρώτη γενιά Αρμενίων καλλιτεχνών που έδρασαν κατά τη σοβιετική περίοδο.

Βιογραφία 

Η Ασλαμαζιάν γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου/2 Νοεμβρίου του 1907 στον οικισμό Μπας-Σιράκ του Καρς και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Γκιουμρί της σημερινής Αρμενίας (το οποίο εκείνη την εποχή υπαγόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία). Ήταν κόρη πολύτεκνης οικογένειας και έλαβε σημαντική καλλιτεχνική παιδεία φοιτώντας αρχικά σε καλλιτεχνικό σχολείο του Γκιουμρί, έπειτα στην Τεχνική Σχολή Βιομηχανικής Τέχνης του Γερεβάν και αργότερα στη Μόσχα και το Λένινγκραντ όπου είχε ως καθηγητές - μεταξύ άλλων - τον Κουζμά Πετρόφ - Βόντκιν, τη Ναντιέζντα Ου­νταλ­τσόβα, τον Αλεξάντερ Ντρέβιν και τον Αλεξάντερ Σαβίνοφ. Το ζωγραφικό της έργο περιλαμβάνει προσωπογραφίες, τοπία και απεικονίσεις νεκρής φύσης και αναφέρεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της λεγόμενης αρμενικής σχολής. Επιπλέον, ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και την κεραμική.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, η Ασλαμαζιάν τιμήθηκε με διάφορα βραβεία, καθώς και με διακρίσεις σε διαγωνισμούς: μεταξύ άλλων, κέρδισε το 1941 το πρώτο βραβείο της Ένωσης Καλλιτεχνών του Λένινγκραντ για πίνακά της, το 1944 έλαβε στρατιωτικό μετάλλιο για πίνακα αφιερωμένο στους πολεμιστές του Ανατολικού Μετώπου, το 1965 ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνιδα του Λαού της ΣΣΔ Αρμενίας και το 1990 έλαβε τον αντίστοιχο τίτλο της Καλλιτέχνιδας του Λαού της ΕΣΣΔ. Επιπλέον, τιμήθηκε από το ινδικό κράτος με το Βραβείο Νεχρού (1972), από την Αίγυπτο με το βραβείο Νάσσερ και από τη Ρωσική Ομοσπονδία το 1998 με το Βραβείο της Φιλίας. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις σε Μόσχα, Νέα Υόρκη, Παρίσι, Λονδίνο, Κάιρο κ.ά. Μερικοί χαρακτηριστικοί πίνακές της είναι οι «Η επιστροφή του ήρωα» (1941), «Μητέρα-Ηρωίδα» (1949), «Αρμενική νεκρή φύση» (1955), «Ο ανθισμένος κόκκινος κάκτος» (1957) και «Είμαι εβδομήντα ετών» (1980).

Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της εξέδωσε την αυτοβιογραφία της. Απεβίωσε στη Μόσχα στις 16 Ιουλίου του 2006 και η σορός της μεταφέρθηκε στο Γερεβάν, όπου και ετάφη στο Πάνθεον του Κομιτάς. Έργα της Ασλαμαζιάν βρίσκονται σε διάφορα μουσεία τέχνης της Αρμενίας, της Ρωσίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ινδίας κ.ά. Παράλληλα, στο Γκιουμρί λειτουργεί από το 1987 μουσείο τέχνης αφιερωμένο στο καλλιτεχνικό έργο της ιδίας, αλλά και της αδελφής της και επίσης ζωγράφου, Γε­ρα­νου­ή Α­σλα­μα­ζιάν (1910-1998).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. τόμος 4ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979. 
Συλλογικό (2015). Women and Gender in Central and Eastern Europe, Russia, and Eurasia: A Comprehensive Bibliography Volume I: Southeastern and East Central Europe (Edited by Irina Livezeanu with June Pachuta Farris) Volume II: Russia, the Non-Russian Peoples of the Russian. London and New York: Routledge.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 The Gallery of Mariam and Eranuhi Aslamazyan Sisters

Αρμένιοι ζωγράφοι
Σκηνογράφοι
Σοβιετικοί καλλιτέχνες
Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Αυτοβιογράφοι
Μαλβίνα Κόπρον

Η Μαλβίνα Κόπρον (πολωνικά: Malwina Kopron, Πούλαβι, Πολωνία, 16 Νοεμβρίου 1994) είναι Πολωνίδα αθλήτρια της σφυροβολίας. Στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται χάλκινα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 2017 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κάτω των 23 Ετών του 2015, ένα χρυσό και ένα ασημένιο στις Πανεπιστημιάδες του 2017 και 2019 κ.ά. Αγωνίζεται στον πολωνικό σύλλογο AZS UMCS που εδρεύει στο Λούμπλιν.

Καριέρα 
Η Κόπρον γεννήθηκε το 1994 στο Πούλαβι της Πολωνίας και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως αθλήτρια τόσο της σφυροβολίας, όσο και του ακοντισμού. Πρωτοεμφανίστηκε σε διάφορα μίτινγκ κατά το 2010 και το επόμενο έτος έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κάτω των 18 Ετών, όπου κατέκτησε τη δεύτερη θέση στη σφυροβολία, η οποία αποτελεί και το κύριο αγώνισμά της, καθώς δεν έχει αγωνιστεί σε κάποια διεθνή διοργάνωση ως ακοντίστρια. Το 2013 κατετάγη τέταρτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κάτω των 20 Ετών που διεξήχθη στο Ριέτι της Ιταλίας με ρίψη στα 63,13 μέτρα.

Τον Ιούλιο του 2015 διακρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 στο Ταλίν της Εσθονίας όπου κατέκτησε την τρίτη θέση με καλύτερη ρίψη στα 68,57 μέτρα. Τον επόμενο μήνα η Κόπρον συμμετείχε για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, όπου έμεινε εκτός τελικού καταλαμβάνοντας τη 14η θέση. Το 2016 έφτασε μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου όπου κατετάγη στην έκτη θέση. Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, όπου δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό, καθώς πήρε την 15η θέση με καλύτερη βολή στα 69,69 μέτρα.

Το 2017 η Κόπρον πέτυχε σημαντικές διακρίσεις, καθώς αρχικά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου (όπου στον τελικό σημείωσε 74,76 μέτρα πίσω από τη συμπατριώτισσά της Ανίτα Βλόνταρτσικ, που κέρδισε το χρυσό και την Κινέζα Γουάνγκ Ζενγκ), ενώ στη συνέχεια κατέκτησε την πρώτη θέση στην Πανεπιστημιάδα της Ταϊβάν, στην οποία συμμετείχε ως φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Μαρί Κιουρί-Σκουοντόφσκα, πετυχαίνοντας παράλληλα ρεκόρ αγώνων με ρίψη στα 76,85 μέτρα. Το 2019 ήρθε τέταρτη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Βερολίνου ερχόμενη πίσω από την εκ νέου πρωταθλήτρια Βλόνταρτσικ, τη Γαλλίδα Ταβερνιέ και την επίσης Πολωνίδα Τζ. Φιοντόροφ. Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Κατάρ, χωρίς επιτυχία, μένοντας στη 13η θέση.

Συμμετοχές σε διοργανώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πολωνές γυναίκες
Σφυροβόλοι
Πολωνοί αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Αικατερίνη της Πορτογαλίας

H Αικατερίνη, πορτογαλ. Catarina de Aviz, infanta de Portugal (1436 - 1463) από τον Οίκο των Αβίς ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας. Έγινε μοναχή και συγγραφέας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Εδουάρδου της Πορτογαλίας και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας.

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Όπως και οι αδελφές της Ελεονώρα και Ιωάννα, ήταν φιλόδοξη, έξυπνη και πείσμων. Της υποσχέθηκαν ως σύζυγο τον Κάρολο Δ΄ των Τραστάμαρα de jure βασιλιά της Ναβάρας, ο οποίος όμως απεβίωσε 40 ετών το 1461 και ο γάμος δεν έγινε. Ο αδελφός της Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας είχε παντρέψει την Ελεονώρα με τον βασιλιά της Γερμανίας και την Ιωάννα με τον βασιλιά της Καστίλης, έτσι δεν χρειαζόταν άλλες συμμαχίες από επιγαμίες με άλλους Οίκους. 

Τότε η Αικατερίνη στράφηκε στη θρησκευτική ζωή και έγινε μοναχή στη Μονή της Αγ. Κλάρας. Ήταν μία καλλιεργημένη πριγκίπισσα, συγγραφέας πολλών βιβλίων σχετικών με την ηθική και τη θρησκεία. Απεβίωσε 27 ετών και τάφηκε στη Λισαβόνα, στη Μονή Κάρμο. 

Οίκος των Αβίς
Ιωάννα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

H Ιωάννα, γερμ. Johanna von Hanau-Münzenberg (1610 - 13 Σεπτεμβρίου 1673) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα Βιλντ- και Ρίνεγκραβίνα του Ζαλμ και μετά πριγκίπισσα της Πορτογαλίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ-Σβάρτσενφελς και της Έρενγκερτ του Ίζενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1637 τον Βιλντ- και Ρινεγκραβο Βόλφγκανγκ-Φρειδερίκο του Σαλμ (1589-1638). Δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1646 εκανε δεύτερο γάμο με τον Εμμανουήλ-Αντώνιο των Αβίς πρίγκιπα της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ-Μαρία 1648-1717, παντρεύτηκε τον αντισυνταγματάρχη Άντριααν βαρόνο του Γκεντ.
 Βιλελμίνα-Αμαλία 1647.

Πηγές
 Dek, Anders W. E. (1962). Graf Johann der Mittlere von Nassau-Siegen und seine 25 Kinder [Genealogy of the Counts of Nassau, of Nassau, Germany] (in German). Rijswijk.
 Van Kamp, J. L. J. (September 1957). "Nog een tak afstammelingen van Willem de Zwijger". De nederlandsche Leeuw (in Dutch). LXXIV (9). columns 266–287; 306–316.

Ολλανδοί ευγενείς
Γιερερούκ

Το Γιερερούκ είναι ένας αρχαιολογικός χώρος που χαρακτηρίζεται από την παρουσία μιας αρχαίας αρμενικής εκκλησίας κοντά στο χωριό Ανιπεμζά στην επαρχία Σιράκ της Αρμενίας. Το Γιερερούκ χτίστηκε σε οροπέδιο κοντά στον ποταμό Αχουριάν ο οποίος οριοθετεί τα σύνορα με την Τουρκία, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της αρχαίας πόλης Ανί.  

Επειδή το Γιερερούκ είναι ένα από τα αρχαιότερα διατηρημένα χριστιανικά μνημεία της Αρμενίας, προστέθηκε στον Κατάλογο Προσδιορισμών της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 25 Αυγούστου 1995 στην κατηγορία Πολιτισμός.  

Το Γιερερούκ θεωρείται ένα από τα αρχαία παραδείγματα αρμενικής αρχιτεκτονικής που αναφέρεται στην παλαιοχριστιανική εποχή (4ος-6ος αιώνας) ακόμα κι αν αρχικά ξεκίνησε τον 4ο αιώνα  τότε αναβλήθηκε τον 5ο αιώνα και τελικά τον 6ο αιώνα επειδή δεν αναφέρεται σε καμία πηγή, οπότε τα στοιχεία είναι υποθετικά. Ωστόσο, οι πιο πρόσφατες μελέτες έχουν αναλύσει τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά με τις στρωματογραφικές εξετάσεις, τη μελέτη της γλυπτικής διακόσμησης και επιγραφίας,  και τη σύγκριση με άλλες εκκλησίες στη Συρία.

Παραπομπές 

Πολιτισμός της Αρμενίας
Κωνσταντίνος Παναγή

Ο Κωνσταντίνος Παναγή (γενν. Λευκωσία, 8 Οκτωβρίου 1994) είναι Κύπριος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ομόνοια.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Παναγή είναι προϊόν των ακαδημιών του Ολυμπιακού Λευκωσίας και το 2010 προήχθη στην ανδρική ομάδα, από τον προπονητή Πάμπο Χριστοδούλου. Τη σεζόν 2013-2014, ήταν ο βασικός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, κάνοντας 25 εμφανίσεις στη Β' κατηγορία.  

Στις 20 Μαΐου 2014, εντάχθηκε στην Ομόνοια με ελεύθερη μεταγραφή. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 18 Απριλίου, σε μία ισοπαλία εναντίον του Απόλλωνα Λεμεσού για την Α' κατηγορία. Το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του έγινε στις 9 Ιουνίου 2014, στη νίκη με 2-0 εναντίον της Ντιναμό Μπατουμί.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Παναγή έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές Κύπρου U17, U19 και U21. 

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου στις 24 Μαρτίου 2016, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ουκρανίας.

Προσωπική ζωή 
Στις 12 Ιουλίου 2020, παντρεύτηκε την χορεύτρια-χορογράφο Άντρεα Νικολάου και μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Φλωριάνα (γενν. 7 Σεπτεμβρίου 2020).

Στατιστικά καριέρας 
2010-2021

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Τσάτιρ-Νταγκ

Το Τσάτιρ-Νταγκ (, , ) είναι ορεινός όγκος στην Κριμαία, κοντά στον αυτοκινητόδρομο Συμφερόπολη - Αλούστα . Στην Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα το çatır σημαίνει σκηνή και το Dag βουνό.

Εμφάνιση 
Το βουνό αποτελείται από δύο οροπέδια: το χαμηλότερο (βόρεια) και το άνω (νότιο). Το χαμηλότερο οροπέδιο κάνει κύκλο απαλά προς τη βόρεια πλευρά του, το οποίο καλύπτεται σε χορτάρι από στέπες. Στο νότιο άκρο του (κοντά στην πλαγιά απότομη του υψηλότερου οροπέδιο), το κάτω οροπέδιο καλύπτεται από οξιές και κέδρο. Έχει πολλά μονοπάτια πεζοπορίας και αρκετά όμορφα σπήλαια (που αναφέρονται παρακάτω).

Βουνά της Ουκρανίας
Βουνά της Ρωσίας
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής () είναι σύνολο ευρωπαϊκών μεγάρων μουσικής και ιδρύθηκε το 1991 στο Άμστερνταμ, με σκοπό την ανάδειξη νέων μουσικών, την προώθηση νέων έργων κλασικής μουσικής και την παροχή εκπαίδευσης για την κατάρτιση του προσωπικού των αιθουσών συναυλιών. Ιδρυτές του είναι ο Τόμας Ένζιεν, ο Μαρτέιν Σάντερς και ο Κάρστεν Βιτς.

Γενικός διευθυντής του οργανισμού διατελεί ο Κρίστοφ Λίμπεν-Σοϊτέρ. Ο οργανισμός εδρεύει στις Βρυξέλλες.

Μέλη 

Αγγλία: Δημαρχείο Μπέρμιγχαμ (Μπέρμινχαμ)
Αγγλία: Κέντρο του Μπάρμπικαν (Λονδίνο)
Αγγλία: Μέγαρο Μουσικής του Σέιτζ Γκέιτσχεντ (Γκέιτσχεντ)
Αυστρία: Βίνερ Μουζικφεράιν (Βιέννη)
Αυστρία: Αίθουσα συναυλιών της Βιέννης (Βιέννη)
 Βέλγιο: Κέντρο Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (Βρυξέλλες)
Γαλλία: Θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων (Παρίσι)
Γαλλία: Φιλαρμονική του Παρισιού (Παρίσι)
Γερμανία: Φιλαρμονική του Έλβα (Αμβούργο)
Γερμανία: Φιλαρμονική της Κολωνίας (Κολωνία)
Γερμανία: Αίθουσα συναυλιών του Ντόρτμουντ (Ντόρτμουντ)
Γερμανία: Αίθουσα συναυλιών του Μπάντεν-Μπάντεν (Μπάντεν-Μπάντεν)
Ελλάδα: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αθήνα)
Ισπανία: Μέγαρο Καταλανικής Μουσικής (Βαρκελώνη)
Ισπανία: Λ' Οντιτόρι (Βαρκελώνη)
Λουξεμβούργο: Φιλαρμονική του Λουξεμβούργου (Λουξεμβούργο)
Ολλανδία: Μέγαρο Μουσικής του Άμστερνταμ (Άμστερνταμ)
Ουγγαρία: Παλάτι Τεχνών (Βουδαπέστη)
Πολωνία: Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα Πολωνικού Ραδιοφώνου (Κατοβίτσε)
 Πορτογαλία: Ίδρυμα Καλούστ Γκιουλμπενκιάν (Λισαβόνα)
 Πορτογαλία: Σπίτι της Μουσικής (Πόρτο)
 Σουηδία: Αίθουσα συναυλιών της Στοκχόλμης (Στοκχόλμη)

Πηγές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Οργανισμοί στην Ευρώπη
Dora (μελέτη περίπτωσης)

Η Dora (ελεύθερη μετάφραση: Ντόρα) είναι ψευδώνυμο που δόθηκε από τον Αυστριακό νευρολόγο - και θεμελιωτή της ψυχανάλυσης - Σίγκμουντ Φρόιντ, σε μία ασθενή του, η οποία είχε διαγνωστεί με υστερία και την οποία κούραρε για έντεκα εβδομάδες το 1900. Το πιο χαρακτηριστικό υστερκό σύμπτωμά της ήταν η αφωνία ή απώλεια φωνής. Το πραγματικό όνομα της ασθενούς ήταν Ίντα Μπάουερ (γερμανικά: Ida Bauer, 1882 - 1945). Αδελφός της ήταν ο γνωστός Αυστριακός μαρξιστής Όττο Μπάουερ, ηγετικό μέλος του μαρξιστικού κινήματος της χώρας. Η Μπάουερ έγινε γνωστή, όταν ο Φρόιντ δημοσίευσε μελέτη περίπτωσης για αυτήν ονόματι Bruchstücke einer Hysterie-Analyse  (1905 [1901], Standard Edition Vol. 7, pp. 1–122). 

Η ασθενής ζούσε με την οικογένεια της, η οποία δε δίαγε έναν αγαπημένο γάμο. Στα γραπτά του ο Φρόιντ σημειώνει ότι ένα άλλο ζευγάρι που είχε σχέση με την οικογένεια, ονομάζοντάς τους Κύριο και Κυρία Κ., ήταν ο λόγος που ο πατέρας της την πήγε εξαρχής στον ιατρό. Ο πατέρας της πίστευε ότι ο Κύριος Κ. είχε εκμεταλλευτεί σεξουαλικά την κόρη του, γεγονός που ο κ.Κ αρνήθηκε, με τον πατέρα όμως να παραμένει δύσπιστος. Από την άλλη, η Dora είπε στον Φρόιντ πως ο πατέρας της διατηρούσε σχέσεις με την Κυρία Κ., κι ότι τη χρησιμοποιούσε, για αυτόν τον λόγο, ως αντάλλαγμα στον Κύριο Κ. Ο Φρόιντ, από τα συμπτώματα που μπόρεσε να της τερματίσει ήταν ένας βήχας που είχε. Ο Φρόιντ, που την πίεζε να αποδεχτεί τις όποιες δραστηριότητες της σχετικά με το έτερο ζευγάρι, την απομάκρυνε και τελικά η θεραπεία σταμάτησε απότομα, η οποία διήρκησε έντεκα εβδομάδες. Ο Φρόιντ χαρακτήρισε τελικά την υπόθεση μία θεραπευτική αποτυχία. 

Ο Φρόιντ, έφτασε στην κατάληξη μετά από τις συνεδρίες του και δύο περιγραφικά όνειρα που του εξιστόρησε ότι η Dora, τελικά είχε μία έλξη και τους τρεις παραπάνω εμπλεκόμενους, τον πατέρα της, τον Κύριο και την Κυρία Κ. Μετά από αυτό η Dora σταμάτησε τις θεραπείες και ο Φρόιντ απογοητεύτηκε ως αναλυτής. Δύο χρόνια αργότερα, η Μπάουερ πήγε και επισκέφτηκε τον Φρόιντ, και του είπε ότι σχεδόν όλα της τα συμπτώματα υποχώρησαν κι ότι αντιμετώπισε τους Κ., λέγοντας τελικά ότι εκείνη είχε δίκιο εξαρχής. Ο Φρόιντ, αν και πρόσθεσε τις νέες του σημειώσεις, θεώρησε ότι απέτυχε παταγωδώς. Οι τελικές του σημειώσεις ήταν ότι ο πατέρας και η Κυρία Κ. είχαν δεσμό και η Dora ζήλεψε για αυτό, γεγονός που περιέπλεξε την υπόθεση ήταν και η έλξη της για την Κυρία Κ. Η εργασία του Φρόιντ.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
 C. Bernheim/C. Kahane, In Dora's Case: Freud-Hysteria-Feminism (1985)
 Mary Jacobus, Reading Woman (1986)
 P. McCaffrey, Freud and Dora: The Artful Dream (1984)
 Günter Rebing: Freuds Phantasiestücke. Die Fallgeschichten Dora, Hans, Rattenmann, Wolfsmann. Athena Verlag Oberhausen 2019, ISBN 978-3-7455--1044-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Jacques Lacan's interpretation of the Dora case - article on LacanOnline.com
 Essay about Dora
 Outline of the Case
 Freud's Dora A Victorian Fable by Doug Davis
 Freud exhibit which contains images of 'Dora'

Ασκεναζίτες
Εν Λευκώ 87.7

Ο Εν Λευκώ 87.7 είναι ένας ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει στην Αττική. Το είδος μουσικής που παίζει είναι ξένη ηλεκτρονική, ντίσκο, φανκ, σόουλ και χιπ χοπ. Έχει πάνω από 130.000 ακροατές καθημερινώς, ενώ παράλληλα περισσότεροι από 100.000 μοναδικοί χρήστες συνδέονται κάθε μήνα στην ιστοσελίδα του σταθμού. Ιδιαιτερότητα της είναι ότι καθημερινώς προωθεί νέες μουσικές επιλογές, προσεκτικά επιλεγμένες από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς του σταθμού.

Ιστορικό 
Ο σταθμός ξεκίνησε από τους 94.4 και τους Κώστα Καββαθά και Σόφη Καββαθά το 1998, διαδεχόμενος τους Ρόδον FM (1994-1998), Ωχ FM (1992-1994) και το διαδημοτικό Ράδιο 5 (1988-1992). Το 2002 λόγω της περικοπής συχνοτήτων στο νομό Αττικής μεταφέρθηκε στην τωρινή του συχνότητα 87.7. Ανήκει στην Frontstage Entertainment συμφερόντων Δασκαλόπουλου η οποία λειτουργεί παράλληλα τον Hit Radio 88.9, τον Red 96.3, τον Μελωδία 99.2 και τον Kids Radio 88.6.

Εμβέλεια 
Ο σταθμός δεν έχει πανελλήνια εμβέλεια, αλλά μέχρι στιγμής συνεργάζεται με πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς στην Ελλάδα για αναμετάδοση του προγράμματος.

Καλαμάτα: 97.3 FM (Best FM)
Κως: 101.1 FM (Best FM)
Λαμία: 87.7 FM (Phase Radio)
Λιβαδειά: 92.0 FM (City FM)
Τρίπολη: 100.1 FM (Αστέρας FM)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη σελίδα του σταθμού
 Δείτε το πρόγραμμα του σταθμού

Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Σεμπαστιάν Καστελιόν

Ο Σεμπαστιάν Καστελιόν (Sébastien Castellion, Σεν-Μαρτέν-ντι-Φρεν 1515 – Βασιλεία 1563) ήταν Γάλλος ουμανιστής και θεολόγος υπήρξε Καθηγητής της ελληνικής στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Μετέφρασε την Βίβλο στα λατινικά και γαλλικά. υποστήριξε αρχικά την μεταρρύθμιση του Καλβίνου ήρθε μαζί του σε ρήξη για την θεωρία του προκαθορισμού, δηλαδή οι άνθρωποι είναι καθορισμένο από τον θεό αν μετά θάνατον θα πάνε στην κόλαση ή στον παράδεισο. Με την καύση του Σερβέτους ως αιρετικού, στην Γενεύη, εξέδωσε με το ψευδώνυμο Μαρτίνος Μπέλους το κείμενο του περί των αιρέσεων. Μίλησε υπέρ της ανεξιθρησκείας και της ελευθερίας της γνώμης. Άλλα κείμενα του το Contra libellum calvini εκδόθηκε ένα αιώνα μετά την συγγραφή , κυκλοφόρησε μόνο σε χειρόγραφο όταν γράφηκε στην Βασιλεία.

Παραπομπές 

Γάλλοι θεολόγοι
Ουμανιστές
Γιώργος Χριστοδούλου

Ο Γιώργος Χριστοδούλου είναι Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας και θεατρικός παραγωγός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Ξεκίνησε τη θεατρική του πορεία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην παράσταση 40 καράτια παίζοντας μαζί με την Έλλη Λαμπέτη. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1971 με ένα μικρό ρόλο στην ταινία Καυτά, ψυχρά κι ανάποδα. Ακολούθησαν οι ταινίες Ερωτομανείς και Οι σατανάδες της νύχτας την επόμενη χρονιά. Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του τη σεζόν 1972-1973 στη σειρά Στα δίκτυα του τρόμου. Ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί του ρόλοι στις κινηματογραφικές ταινίες Λεσβιακός Αύγουστος, Το σφάλμα, Ο ιός μου ο Στέφανος, Η Δαιμονισμένη, Επικίνδυνη νύχτα και άλλες ταινίες τη δεκαετία του 1970 ενώ την περίοδο 1977-1978 εμφανίστηκε στη δημοφιλή σειρά Οι Πανθέοι στο ρόλο του Θωμά. Τη δεκαετία του 1980 συνέχισε την πορεία του σε θέατρο και τηλεόραση ενώ την ίδια περίοδο έλαβε μέρος σε τέσσερις βιντεοταινίες.

Το 1991 ξεκίνησε να παίζει στην καθημερινή τηλεοπτική σειρά Η Λάμψη του Νίκου Φώσκολου. Κατά την πρώτη σεζόν της σειράς υποδυόταν έναν σοφέρ της έπαυλης ενώ από τον δεύτερο μέχρι τον τρίτο κύκλο της σειράς είχε διπλό πρωταγωνιστικό ρόλο υποδυόμενος δύο αδερφούς έναν παππά και τον Άνγκελ Ντόρφ. Αποχώρησε από τη σειρά του 1994 ενώ τη σεζόν 1994-1995 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά του Mega Channel Χαραυγή. Ακολούθησε η δραματική σειρά του Νίκου Φώσκολου Εις Θάνατο τη σεζόν 1996-1997. Τη σεζόν 1999-2000 έλαβε μέρος στη σειρά ...ύστερα ήρθαν οι μέλισσες ενώ την ίδια σεζόν άρχισε να εμφανίζεται στην καθημερινή σειρά Για μια θέση στον ήλιο μέχρι και το 2002. Ακολούθησε ένας ρόλος στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής σειράς Απαγορευμένη Αγάπη στο Mega Channel από το 2004 μέχρι το 2006. Το 2007 συμμετείχε στην ιστορική ταινία του Γιάννη Σμαραγδή El Greco. Τη σεζόν 2012-2013 επέστρεψε τηλεοπτικά με το ρόλο του υπουργού Θοδωρή Λαδόπουλου στο δεύτερο κύκλο της κωμικής σειράς Πίσω στο Σπίτι.

Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει να εργάζεται στο θέατρο ως ηθοποιός, συγγραφέας και παραγωγός.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κυριάκος Κούσιος

Ο Κυριάκος Κούσιος είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και δικηγόρος. Είναι Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου. Προηγουμένως διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Υφυπουργός παρά  τω Προέδρω της Κύπρου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κυριάκος Κούσιος γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1952. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια ξεκίνησε να ασκεί το δικηγορικό επάγγελμα. Είναι ανώτερος συνεταίρος στη δικηγορική εταιρεία Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε..

Επιπλέον, έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Τράπεζας. Ακόμη ήταν πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Ανόρθωση Αμμοχώστου.

Είναι νυμφευμένος με την Μαρία Λουκά Χαβιαρά και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

Πολιτική καριέρα 
Ο Κυριάκος Κούσιος έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος Δήμου Στροβόλου.

Στις 3 Δεκεμβρίου 2019 διορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως την 1η Ιουλίου 2021. Στις 28 Ιανουαρίου 2022 ανακοινώθηκε ο διορισμός του στη θέση του Υφυπουργού παρά  τω Προέδρω, με ημερομηνία ανάληψης καθηκόντων την 2η Φεβρουαρίου 2022. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 27 Ιουνίου 2022, όταν και ανέλαβε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Παραλαμβάνοντας το υπουργείο Εργασίας απο τον Γιάννη Καρούσο ο οποίος στις 7 Ιουνιου το 2022, μετά το θάνατο της Ζέτας Αιμιλιανίδου  στις 6 Ιουνίου, διορίστηκε απο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (πράξη 803/2022), κ. Νίκο Αναστασιάδη, ως Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος) επιπροσθέτως των υφιστάμενων εξουσιών, αρμοδιοτήτων και καθηκόντων του ως Υπουργού Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων

Παραπομπές

Πηγές 

|-

|-

|-

Κύπριοι δικηγόροι
Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου
Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Υφυπουργοί Παρά τω Προέδρω (Κύπρος)
Υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος)‎
Κατερίνα Μισιχρόνη

Η Κατερίνα Μισιχρόνη (1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και χορεύτρια.

Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη σειρά ''Το Νησί''.

Πρώιμα χρόνια 
Η Κατερίνα Μισιχρόνη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού ενηλικιώθηκε, σπούδασε Ψυχολογία στο Ρέθυμνο για δύο χρόνια. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη γυμναστική και το μπαλέτο. Έτσι, γράφτηκε στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά με τον κλασικό χορό στο Λονδίνο, το Βερολίνο και τις ΗΠΑ. Σε μία από τις παραστάσεις εκεί καλούνταν να συνδυάσει την υποκριτική με τον χορό, κάτι που αποτέλεσε το έναυσμα της καριέρας της ως ηθοποιός.

Καριέρα 
Δύο χρόνια αργότερα, το 2008, έλαβε μέρος στη νεανική κοινωνική σειρά του Alpha ''Γ4''. Τη σεζόν 2010-2011, έγινε γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό, αφού συμπρωταγωνίστησε στη μεγάλη παραγωγή του Mega ''Το Νησί'' με τους: Στέλιο Μάινα, Κατερίνα Λέχου, Τάσο Νούσια, Αλέξανδρο Λογοθέτη και Νίκο Ορφανό. Τα επόμενα χρόνια, ακολούθησαν οι σειρές: ''Όρκος σιωπής'', ''Μη με σκας'' και ''Προδοσίες''. Τη σεζόν 2017-2018, πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κομεντί ''4xxx4'' κι έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς ''Έγκλημα και πάθος'' στον ΑΝΤ1. Το 2019, είχε βασικό ρόλο στην κοινωνική σειρά ''Λόγω τιμής''. 

Στον κινηματογράφο, έχει εμφανιστεί στις ταινίες: ''Alter Ego'', ''Θετικές ιστορίες'', ''Dogs, cats and rats'', ''Evergreen'', ''The Quiet Nights'', ''The Immortalizer'', ''Feel Flows'', ''Bourek'', ''Ο σπόρος'', ''Σύκο'' και ''Chinatown - Τα τρία καταφύγια''.

Ακόμα, έχει συμμετάσχει σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις στο διάστημα 2015-2020, συμπεριλαμβανόμενων των: ''Λυσιστράτη'', ''Μεθυσμένη πολιτεία'' και ''Έντα Γκάμπλερ''.

Τέλος, τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται με την παραγωγή ελαιόλαδου, σε συνεργασία με τον ξάδερφό της, ο οποίος εξειδικεύτηκε στην Ιταλία στη γευσιγνωσία ελαιόλαδου.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου

Η Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά: Online Film Critics Society (OFCS) είναι επαγγελματικός συνεταιρισμός για κριτικούς ταινιών, οι οποίοι δημοσιεύουν τις κριτικές, συνεντεύξεις και αναλύσεις ταινιών τους στο Διαδίκτυο.

Η Ενωση ιδρύθηκε το 1997. Τα μέλη του περιλαμβάνουν συγγραφείς από ιστοσελίδες σχετικές με ταινίες όπως τις: Apollo Guide, DVDTalk, eFilmCritic.com, The Moving Arts Film Journal, FilmCritic.com, FilmFocus, Film Threat, Internet Movie Database και Slant Magazine.

Τωρινές κατηγορίες βραβείων 

Α' Ανδρικός Ρόλος
Α' Γυναικείος Ρόλος
Β' Ανδρικός Ρόλος
Β' Γυναικείος Ρόλος
Καλύτερη Ταινία
Καλύτερη Σκηνοθεσία
Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία
Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων  (2001–)
Καλύτερο Ντοκιμαντέρ
Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας (1998–)
Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο (1998–1999, 2001–)
Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο (1998–1999, 2001–)
Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής (1998–2009, 2018–)
Καλύτερο Μοντάζ (1998–2000, 2002, 2004–)
Καλύτερος Ανερχόμενος Σκηνοθέτης (1999, 2001–)
Καλύτερος Ανερχόμενος Ηθοποιός (2000–)
Ειδικό Βραβείο Επιτευγματος (1999, 2011–)

Προηγούμενες κατηγορίες βραβείων 
Καλύτερο Σενάριο (1997, 2000)
Καλύτερο Καστ (1998–2002)
Καλύτερη Ιστοσελίδα Κριτικής Ταινιών (1999)
Καλύτερη Επίσημη Ιστοσελίδα Ταινίας(1999)
Ειδικό Βραβείο OFCS (1999)
Καλύτερο DVD (2000–2001)
Καλύτερα Πρόσθετα Χαρακτηριστικά σε DVD (2000)
Καλύτερος Σχολιασμός σε DVD (2000)
Καλύτερη Ιστοσελίδα σχετική με Ταινία (2000)
Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση (2002–2003)
Καλύτερα Κοστούμια (2002–2003)
Καλύτερος Ήχος (2002–2003)
Καλύτερα Οπτικά Εφέ (2002–2003)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
OFCS home
Βραβεία Online Film Critics Society  στο Internet Movie Database 

Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Βραβεία κινηματογράφου
Βασίλης Ευταξόπουλος

Ο Βασίλης Ευταξόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου και στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια.

Ξεκίνησε την πορεία του στην τηλεόραση το 1987 ως παρουσιαστής του τηλεπαιχνιδιού της κρατικής τηλεόρασης Λέξεις τη σεζόν 1987-1988. Ως ηθοποιός έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1991 με ένα μικρό ρόλο στη σειρά Η δίκη στην ΕΤ1. Ακολούθησαν μικροί ρόλοι στις σειρές Τα πέτρινα λιοντάρια, Ταύρος με Τοξότη και Οι Μεν Και Οι Δεν. Το 1996 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Παραλάβετε διορισμόν υποδυόμενος ένα δάσκαλο που πηγαίνει να εργαστεί στην επαρχία. Η ταινία επτά χρόνια μετά μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη ως σειρά 10 επεισοδίων με τους ίδιους συντελεστές. Ο πρώτος του μεγάλος ρόλος στην τηλεόραση ήταν τη σεζόν 1997-1998 στη δραματική σειρά Έκπτωτος Άγγελος. Το 1999 ξεκίνησε να εμφανίζεται στη μαύρη κωμωδία του Λευτέρη Παπαπέτρου Εγκλήματα στον ANT1. Εκεί υποδύθηκε τον αρραβωνιαστικό της Κορίνας, τον γιατρό Παύλο Λογαρά, με τον ρόλο αυτό να τον καθιστά ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο στο ευρύ κοινό. Αρχικά μπήκε στη σειρά ως guest στα μέσα του πρώτου κύκλου ενώ κατά τη δεύτερη σεζόν της σειράς ήταν μέρος του πρωταγωνιστικού καστ. Ακολούθησε η σειρά Περί Ανέμων και Υδάτων τη σεζόν 2000-2001 ενώ από το 2000 μέχρι το 2002 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά της κρατικής τηλεόρασης Στα φτερά του έρωτα. Ακολούθησε ο ρόλος του Λουκά στην καθημερινή σειρά του Mega Channel Απαγορευμένη Αγάπη τις σεζόν 2002-2004 ενώ την ίδια περίοδο συμμετείχε στις σειρές Η Νταντά και Σαββατογεννημένες. Το 2005 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά Σαν γλυκό του κουταλιού. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές μεταξύ των οποίων Οι Ατρόμητοι, Όλα στον αέρα, Οι Συμμαθητές και άλλες. Τη σεζόν 2018-2019 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Ο Πρίγκιπας της φωτιάς στο Open TV.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Open house

Το Open House είναι ένας παγκόσμιος θεσμός για την προώθηση της αρχιτεκτονικής. Βασίζεται σε μια απλή, αλλά ισχυρή ιδέα: την παρουσίαση έργων εξέχουσας αρχιτεκτονικής σε όλους, εντελώς δωρεάν. Οι εκδηλώσεις Open House καλούν το ευρύ κοινό να εξερευνήσει και να ανακαλύψει την αξία του καλοσχεδιασμένου δομημένου περιβάλλοντος μέσα από έναν δημόσιο διάλογο.

Δίκτυο πόλεων 
Η ιδέα του Open House ξεκίνησε από το Λονδίνο το 1992. Μέχρι σήμερα, ο θεσμός έχει καθιερωθεί στις παρακάτω τοποθεσίες σε όλον τον κόσμο:

Στο δίκτυο του Open House Worldwide αναμένεται να προστεθούν εντός του 2020 οι πόλεις Πάλμα και Ταϊπέι, ενώ η εκδήλωση στο Μπέλφαστ δεν πραγματοποιείται πια.

Περιεχόμενο εκδήλωσης 
Η κύρια δράση των εκδηλώσεων Open House περιλαμβάνει δωρεάν αρχιτεκτονικές επισκέψεις ή/και ξεναγήσεις σε κτίρια και χώρους της πόλης με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, που πραγματοποιούνται για ένα διήμερο το χρόνο. Πέρα από αυτό το διήμερο, σε πολλές πόλεις οι εκδηλώσεις Open House περιλαμβάνουν διάφορες παράλληλες δράσεις που είτε πλαισιώνουν την κύρια δράση είτε πραγματοποιούνται ανεξάρτητα μέσα στη διάρκεια του έτους.

Διοργάνωση 
Οι φορείς που διοργανώνουν την εκδήλωση σε κάθε πόλη είναι εγχώριοι, μη κερδοσκοπικοί και έχουν σύμφωνο συνεργασίας με τον παγκόσμιο φορέα Open-City - Open House Worldwide.

Οι εκδηλώσεις Open House είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και βασίζονται στους θεσμούς του εθελοντισμού και των χορηγιών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://www.openhouseworldwide.org/

https://openhouselondon.org.uk/

https://ohny.org/

https://architecturefoundation.ie/

https://www.batim-il.org/

https://batim.itraveljerusalem.com/

https://web.archive.org/web/20180330184757/http://english.openhousehelsinki.fi/

https://www.openhouseoslo.org/

https://web.archive.org/web/20130522062407/http://melbourneopenhouse.org.au/

https://www.48hopenhousebarcelona.org/

https://brisbaneopenhouse.com.au/

http://www.openhouseslovenia.org/

https://openhousechicago.org/

https://www.openhouseroma.org/

https://www.trienaldelisboa.com/ohl/

https://openhouseperth.com/

http://www.openhousethessaloniki.gr/

https://www.openhouselimerick.ie/

http://ohgdynia.org/

http://www.openhousebsas.org/

https://openhouse-wien.at/en/

http://www.openhouseathens.gr/

http://www.openhousecork.ie/

https://www.openhousevilnius.lt/

https://www.openhousemadrid.org/

https://2020.openhouseporto.com/

http://openhouselagos.com/

http://www.openhousemilano.org/

https://openhouse-zuerich.org/

https://openhousestockholm.se/ 

https://ohstgo.cl/

http://sdarchitecture.org/program/openhouse/

https://www.openhousetorino.it/

http://openhousebilbao.org/

http://ohgdansk.org/

https://ohatl.org/

http://www.ohcdmx.com/

https://openhouse-basel.org/

http://openhouserosario.org

https://www.openhousemacau.com/

http://openhousebrno.info/

http://openhousetallinn.ee/en/

https://openhousevalencia.org/

https://www.openhousenapoli.org/

https://ikenchiku.jp/

Παραπομπές 

Αρχιτεκτονική
Άγιος Κοσμάς Ιωαννίνων

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Κοσμάς (αποσαφήνιση)

Ο Άγιος Κοσμάς ή Άγιος Κοσμάς Πωγωνίου είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 630 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Κοσμάς βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και ιστορικά ανήκει στα Πωγωνοχώρια. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα σε τρεις καταπράσινους λόφους απέναντι από τα  τη Νεμέρτσικα (Δούσκο) και το Πάπιγκο. Αξιοθέατα αποτελούν το παλιό και νέο δημοτικό σχολείο καθώς και το συγκρότημα του νερόμυλου - νεροτριβής του χωριού τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Η γύρω από τον Άγιο Κοσμά περιοχή καλύπτεται από "δάσος ανοικτού χαρακτήρα με ώριμα δέντρα βελανιδιάς, υγρά μέρη (πηγές, χείμαρροι) και μικρές ρεματιές στους γύρω λόφους" και έχει χαρακτηριστεί Βιότοπος CORINE.

Ονομασία - Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται με την παλιά ονομασία Κακσοί το 1919, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λαχανοκάστρου και το 1920 με το ΦΕΚ 76Α - 03/04/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιο Κοσμά Πωγωνίου το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Αγίου Κοσμά που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Πωγωνίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 46 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,939 χμ² (2011). ]].

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστορία του Αγίου Κοσμά Πωγωνίου από τον ιστότοπο http://www.pogoni.gr/

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης
Μηνάς Σπυρίδης

Ο Μηνάς Σπυρίδης (Αθήνα, 1938-Αθήνα, 25 Μαρτίου 2020), ευρύτερα γνωστός υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Minas, ήταν Έλληνας σχεδιαστής κοσμημάτων.

Βιογραφία 
Γεννημένος στην Αθήνα, το 1938, ασχολήθηκε με την σχεδίαση κοσμημάτων από νεαρή ηλικία. Σε ηλικία 30 ετών μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και παρέμεινε και εργάστηκε για τα επόμενα έντεκα χρόνια, ασχολούμενος με την παρασκευή κοσμημάτων από πρώτες ύλες όπως ατόφιο χρυσάφι ή ασήμι.

Το 1980, επέστρεψε στην Ελλάδα και, πιο συγκεκριμένα, στην Αθήνα, όπου και άνοιξε δικό του εργαστήριο κατασκευής κοσμημάτων. Το 1983, ξεκίνησε να ενδιαφέρεται για την αρχιτεκτονική, ξεκινώντας από πειραματισμούς επί του ίδιου του εργαστηρίου του, ενώ, με σημείο εκκίνησης το 1986, ξεκίνησε να αφιερώνεται πλήρως στην αρχιτεκτονική, αναλαμβάνοντας τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό σειράς κατασκευών στο νησί της Μυκόνου.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ασχολήθηκε με την σχεδίαση επίπλων, χρησιμοποιώντας, ως πρώτη ύλη, μάρμαρο, ξύλο, ανοξείδωτο ατσάλι, ασήμι ή χρυσό.

Το 1996, φιλοξενήθηκε στην Κοπεγχάγη της Δανίας, τότε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, έκθεση με δημιουργήματά του.

Το 1998, εγκαινίασε το πρώτο κατάστημά του, με κοσμήματα κατασκευής του, στη Μύκονο, ενώ, το 2005, εγκαινίασε ακόμη ένα κατάστημα, στην Αθήνα.

Παράλληλα, το 1999, πραγματοποίησε σειρά εκθέσεων των δημιουργημάτων του σε πόλεις όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη και το Παρίσι.

Απεβίωσε στις 25 Μαρτίου 2020.

Προσωπική ζωή 
Με την σύζυγό του, Τζίνα, είχε αποκτήσει δύο υιούς.

Παραπομπές 

Έλληνες καλλιτέχνες
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1935

Τα 1α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης  (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards),που ανακοινώθηκαν στις 2 Ιανουαρίου 1936, απονεμήθηκαν στις 2 Μαρτίου 1936, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1935.

Νικητές 
Καλύτερη Ταινία
Ο Καταδότης

Καλύτερη Σκηνοθεσία
Τζον Φορντ – Ο Καταδότης
Επιλαχών – Άλφρεντ Χίτσκοκ – Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά και  Τα 39 Σκαλοπάτια

Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος
Τσαρλς Λότον – Ναυτική Ανταρσία και Ruggles of Red Gap
Επιλαχών: Βίκτορ ΜακΛάγκλεν – Ο Καταδότης

Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος
Γκρέτα Γκάρμπο – Άννα Καρένινα
Επιλαχούσα: Κάθριν Χέπμπορν – Άλις Άνταμς

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης