joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εσαρχαδδών

Ο Εσαρχαδδών (681 π.Χ. - 669 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας και της Βαβυλώνας. Ήταν μικρότερος γιος και διάδοχος του Σενναχειρείμ ο οποίος δολοφονήθηκε από τους μεγαλύτερους αδελφούς του. Ο Εσαρχαδδών που βρισκόταν στο Χάνιγκαλμπατ ήρθε με στρατό νίκησε τους αδελφούς του πήρε τον θρόνο και οικοδόμησε τον ναό του Εσαγκίλα στη Βαβυλώνα που είχε καταστρέψει ο πατέρας του.

Στη συνέχεια εμφανίστηκαν ξανά οι Κιμμέριοι (679 π.Χ.) που είχαν σκοτώσει τον παππού του Σαργών Β', τους νίκησε και τους ανάγκασε να αποσυρθούν δυτικότερα προς την περιοχή της Μικράς Ασίας όπου και κατέστρεψαν το βασίλειο της Φρυγίας (676 π.Χ.). Ο βασιλιάς της Σιδώνας Αμπντί - Μικουλτί επαναστάτησε. Τότε ο Εσαρχαδδών κινήθηκε ταχύτατα, τον αποκεφάλισε και κατέστρεψε την πόλη μεταφέροντας τον πληθυσμό της στην Ασσυρία. Την εποχή εκείνη όλα τα παράλια της Φοινίκης και οι πόλεις της πεντάπολης των Φιλισταίων ήταν επαρχία της Ασσυρίας.

Το 672 π.Χ. πέθανε πρόωρα ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Σιν ιντινά απλά. Ο δεύτερος γιος του Σαμάς σουμ ουκίν είχε εγκατασταθεί τοπικός διοικητής της Βαβυλώνας και διάδοχος ορίστηκε ο μικρότερος γιος του, Ασσουρμπανιπάλ. Το 671 π.Χ.  εκστράτευσε εναντίον του Αιγύπτιου Φαραώ Ταχάρκα και τον νίκησε, ήταν ο πρώτος Ασσύριος βασιλιάς που υπέταξε την Αίγυπτο στήνοντας θριαμβευτική στήλη. Επιστρέφοντας στην Ασσυρία αντιμετώπισε επανάσταση των ευγενών ενώ πέθανε αιφνίδια σε νέο ταξίδι του στην Αίγυπτο.

Πηγές
 Amitai Baruchi-Unna, "Crossing the Boundaries: Literary Allusions to the Epic of Gilgamesh in the Account of Esarhaddon's Egyptian Campaign," in Mordechai Cogan and Dan'el Kahn (eds), Treasures on Camels' Humps: Historical and Literary Studies from the Ancient Near East Presented to Israel Eph`al (Jerusalem, Magnes Press, 2008)
 Erle Leichty, "Esarhaddon's Eastern Campaign," in Mordechai Cogan and Dan'el Kahn (eds), Treasures on Camels' Humps: Historical and Literary Studies from the Ancient 
 Near East Presented to Israel Eph'al (Jerusalem, Magnes Press, 2008).

Παραπομπές 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βασιλείς της Ασσυρίας
Βασιλείς της Βαβυλώνας
Σενναχειρείμ

Ο Σενναχειρείμ, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (705 - 681 π.Χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Σαργών Β'. Το 703 π.χ. ο Χαλδαίος βασιλιάς της Βαβυλώνας Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' που είχε διωχθεί από τον πατέρα του Σαργών από το 710 επέστρεψε με την βοήθεια του Ελάμ και ανακατέλαβε τον θρόνο της Βαβυλώνας για 9 μήνες. Ο Σεναχειρίμπ στην συνέχεια ήρθε με στρατό τον νίκησε στο Κις, έσφαξε όλους τους επαναστάτες αλλά ο ίδιος ο  Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' δραπέτευσε ξανά στο Ελάμ όπου παρέμεινε επικηρυγμένος από τον Σεναχειρίμπ ως το τέλος της ζωής του. Ο Σεναχειρίμπ έβαλε υποτελή του βασιλιά στην Βαβυλώνα τον Χαλδαίο πρίγκηπα Μπελιμπνί αλλά σύντομα επαναστάτησε κατά των Ασσυρίων με την βοήθεια ξανά των Ελαμιτών και των Χαλδαίων, ο Σεναχειρίμπ τον καθαίρεσε (700 π.χ.) τοποθετώντας διοικητή της Βαβυλώνας τον γιό του Ασούρ - ναντίν - σουμί. Το 694 π.χ. ενώ οι Ασσύριοι ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο στον Περσικό κόλπο οι Ελαμίτες εισέβαλαν ξανά στην Βαβυλώνα συνέλαβαν και δολοφόνησαν τον γιό του Σεναχειρίμπ  Ασούρ - ναντίν - σουμί τοποθετώντας βασιλιά τον Μεργκάλ - Ουσεζίντ, οι Ασσύριοι ένα χρόνο μετά στην μάχη του Νιππούρ κατάφεραν να τον συλλάβουν οι Ελαμίτες έβαλαν νέο βασιλιά τον Μουσεζίντ - Μαρδούκ. Ο Σεναχειρίμπ λεηλάτησε περιοχές του Ελάμ ενώ κατάφερε να ανακαταλάβει οριστικά την Βαβυλώνα (689 π.Χ.) όπου για να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου του επιδόθηκε σε αμέτρητες σφαγές, καταστροφές και λεηλασίες όλων των ναών, η μεγαλύτερη ιεροσυλία του ήταν η καταστροφή τον ναού του Εσαγκίλα ο οποίος αναφέρεται ως ο Πύργος της Βαβέλ.

Αποτυχία στην πολιορκία των Ιεροσολύμων

Το 701 π.χ. ο Σεναχειρίμπ κατόρθωσε να κυριεύσει 47 πόλεις στην Παλαιστίνη. Ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος λέει ότι ο Σεναχειρίμπ εκστράτευσε κατά του Αιγύπτιου φαραώ Σέθη του οποίου ο στρατός λιποτάκτησε επειδή τρομοκρατήθηκε από το απίστευτο μέγεθος του Ασσυριακού στρατού. Ο Σέθης ονειρεύτηκε σύμφωνα με τον Ηρόδοτο τον θεό που του είπε να προχωρήσει και είναι μαζί του, τότε εμφανίστηκαν αρουραίοι που ροκάνισαν τις ασπίδες των Ασσυρίων, με αποτέλεσμα απροστάτευτοι να εξουδετερωθούν όλοι εύκολα στην μάχη, γι´αυτό στον ναό του θεού Φθα υπάρχει πέτρινος ανδριάντας του θεού Σέθη με έναν αρουραίο στο χέρι.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο από όλους ότι ο Σεναχειρίμπ τότε υπέστη σοβαρή ήττα. Στον τομέα των έργων έκανε την Νινευή τεράστια μητρόπολη με πάρκα με τεχνητή άρδευση, δολοφονήθηκε από τους μεγαλύτερους γιους του οι οποίοι ήταν έντονα ενοχλημένοι από την καταστροφή του ναού του Εσαγκίλα την Βαβυλώνα, ο μικρότερος γιος του Εσαραδδών νικώντας τελικά τους αδελφούς του θα τον διαδεχτεί στον θρόνο

Πηγές

FLAVIUS JOSEPHUS : JEWISH ANTIQUITIES
The legends of the Jews, Volume 6 By Louis Ginzberg, Henrietta Szold, Paul Radin.
Stephanie Dalley and John Peter Oleson (January 2003). "Sennacherib, Archimedes, and the Water Screw: The Context of Invention in the Ancient World", Technology and Culture 44 (1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Sennacherib Prism
ΣΕΝΑΧΕΙΡΙΜΠ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΣΥΡΙΑΣ 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βασιλείς της Ασσυρίας
Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαρζελλάι

Πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Ο Βαρζελλάι υπήρξε πιστός φίλος και ακόλουθος του Βασιλέως Δαυίδ, ιδιαίτερα κατά την ανταρσία του γιου του, του Αβεσσαλώμ.

 Β΄ Σαμουήλ κεφ.17:27 και 19:31.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Νάνος

Με το όνομα Νάνος μπορεί να αναφέρονται:
Αντώνης Δελιόπουλος (Γιδιώτικη Μυθολογία)

Νάνοι Σκανδιναβικής μυθολογίας
Ελληνικό ανδρικό όνομα (π.χ. Νάνος Βαλαωρίτης - συγγραφέας)
Νάνος (παθολογία): άνθρωπος με μέγεθος σημαντικά μικρότερο του συνηθισμένου

Αστρονομία
Ερυθρός νάνος, κατηγορία αστέρων.
Λευκός νάνος, κατηγορία αστέρων.
Μαύρος νάνος, κατηγορία αστέρων.
Νάνος αστέρας: Αστέρι νάνος.
Νάνος της Τρόπιδος, γαλαξίας.
Νάνος των Ιχθύων, γαλαξίας.
Πλανήτης νάνος, κατηγορία πλανητών.
Φαιός νάνος, κατηγορία αστέρων.
Τυρόπιτα

Η τυρόπιτα είναι πίτα από ζύμη (π.χ. ζύμη σφολιάτας) ή φύλλο και γέμιση με τυρί. Το τυρί που περιέχει της δίνει αλμυρή γεύση, η οποία πολλές φορές συνοδεύεται από πικάντικη σε συνδυασμό με διάφορα μπαχαρικά (π.χ. πιπέρι).

Ελλάδα 
Στην Ελλάδα η γέμισή της έχει συνήθως σαν βάση τυρί φέτα και αυγό και αποτελεί πολύ δημοφιλές πρόχειρο φαγητό. Τυρόπιτες παρασκευάζουν και συνοικιακοί φούρνοι, αν και κυρίως πωλούνται σε μικροκατάστημα το οποίο προσφέρει και άλλα είδη ή κομμάτια πίτας στο χέρι (π.χ πεϊνιρλί, σπανακόπιτα και μπουγάτσα), το λεγόμενο τυροπιτάδικο, μαζί με διάφορα είδη καφέ και αναψυκτικά.

Είδη τυρόπιτας 
Υπάρχουν διάφορα είδη ανάλογα με το φύλλο που χρησιμοποιείται, το σχήμα και τον τρόπο παρασκευής της. Παράδειγμα

Παραδοσιακή τυρόπιτα
Φτιάχνεται σε ταψί, κατόπιν κόβεται σε κομμάτια και ψήνεται σε παραδοσιακό ή ηλεκτρικό φούρνο. Στην παραδοσιακή τυρόπιτα χρησιμοποιούνται λεπτά φύλλα ζύμης που γίνονται με την βοήθεια του πλάστη, ή με τα χέρια, πράγμα που απαιτεί αρκετή δεξιοτεχνία και πείρα. Η παρασκευή της απαιτεί αρκετό χρόνο προετοιμασίας, ενώ στο ελληνικό τραπέζι, ιδιαίτερα σε σπίτια της υπαίθρου, η τυρόπιτα (όπως και άλλου είδους πίτες) μπορεί να αποτελεί και το κυρίως γεύμα. 

Σπανακόπιτα
Έχει ως γέμιση σπανάκι, ενδεχομένως χόρτα και τυρί φέτα.

Κασερόπιτα
Η γέμισή της περιέχει κασέρι αντί για φέτα.

Άλλες δημοφιλείς παραλλαγές της τυρόπιτας, ανάλογα με τη γέμιση, αποτελούν η ζαμπονοτυρόπιτα (με τυρί και ζαμπόν) και η ζαμπονοκασερόπιτα (με κασέρι και ζαμπόν). Σε φούρνους και τυροπιτάδικα πωλούνται διάφορες παραλλαγές, κυρίως ως προς το σχήμα:

Τρίγωνη τυρόπιτα
Είναι και το πιο συνηθισμένο είδος και συνήθως έχει φύλλο σφολιάτας. Παραλλαγή της αποτελεί η τυρόπιτα Κουρού, η οποία έχει πιο χοντρό φύλλο.

Στριφτή τυρόπιτα
(άλλα ονόματα: σκοπελίτικη, γιαννιώτικη)
Συναντάται συχνά στις Βόρειες Σποράδες. Είναι τυρόπιτα σε φύλλο που έχει τυλιχτεί σπειροειδώς και στη συνέχεια τηγανιστεί. Στη Μακεδονία η μικρή στριφτή τυρόπιτα είναι γνωστή ως Κοζανίτικο "Κιχί" και ψήνεται στον φούρνο. Το μεγαλύτερο κιχί στον κόσμο παρασκευάστηκε στην Ελλάδα με βάρος 862 κιλά. 

Τυρόπιτα ταψιού
Φτιάχνεται επίσης σε ταψί, έχει όμως μικρότερο συνήθως μέγεθος. Πουλιέται στα τυροπιτάδικα και οπτικά μοιάζει με τη μπουγάτσα με τυρί.

Τουρκία
Στην Τουρκία, η τυρόπιτα λέγεται πεϊνίρ μπουρέκ, αλλά και πογάτσα πεϊνίρ, σε αναλογία της μπουγάτσας με τυρί, όπως αποκαλείται ένα είδος τυρόπιτας, η τυρόπιτα ταψιού στη Βόρειο Ελλάδα. Η τυρόπιτα απαντάται και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων, όπως στη Βουλγαρία και στη Σερβία.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Πλακούντας (γλυκό)

Αρτοσκευάσματα
Ελληνική κουζίνα
Κυπριακή κουζίνα
Πρόχειρα φαγητά της ελληνικής κουζίνας
Αλμυρές πίτες
Τρόφιμα με βάση το τυρί
Αρτοποιήματα
Φαγητό δρόμου
Βουλγαρική κουζίνα
Σερβική κουζίνα
Καάθ

Πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Ο Καάθ φέρεται ως γιος του Λευί (ενός από του 12 γιους του Ιακώβ) και αρχηγός των Κααθιτών μιας εκ των τριών Λευιτικών οικογενειών, πρόγονος του Μωυσή.

 Έξοδος  κεφ.6:16 και Αριθμοί κεφ.3.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ιεβοσθέ

Ο Ιεβοσθέ, κατ΄ άλλους Ισβασθέ ή Ισβαάλ ή Ιεσσιού ή και Εσβάαλ ή Ις-Βοσθέ.

Πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Ο Ιεβοσθέ φέρεται ως γιος και διάδοχος του Βασιλέως του Ισραήλ Σαούλ. Ανήλθε στο θρόνο περί το 1008 π.Χ. αφού προηγουμένως είχε συνάψει κάποιο είδος ειρήνης προς τους Φιλισταίους  οι οποίοι είχαν νικήσει τον πατέρα του. Βασίλευσε ειρηνικά για δύο μόνο έτη μετά τα οποία όταν ο Δαυίδ ανακηρύχθηκε στη Χεβρών Βασιλιάς της φυλής του Ιούδα κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του Ιεβοσθέ που διάρκεσε 7,5 έτη. 

Η μακρά αυτή διάρκεια και η αποστασία του αρχιστρατήγου του Αβενήρ επέφερε τη κατάρρευση του κράτους του Ιεβοσθέ, ο οποίος και τελικά δολοφονήθηκε την ώρα που κοιμόταν από δύο αξιωματικούς του. Ο Βασιλιάς Δαυίδ προς τον οποίον έσπευσαν οι δολοφόνοι ν΄ αναγγείλουν την πράξη τους, διέταξε τη θανάτωσή τους.

 Β΄ Σαμουήλ Κεφ.2-4

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ
Ντονέρ κεμπάπ

Το ντονέρ κεμπάπ (Τουρ. döner kebap), που σημαίνει «σούβλα που γυρίζει», είναι η ονομασία ένος τουρκικού φαγητού στο οποίο χρησιμοποιείται αρνίσιο κρέας, μοσχαρίσιο ή κοτόπουλου. Παραλλαγές του ντονέρ περιλαμβάνουν το "Σουτζούκ ντονέρ" δηλ. ντονέρ από σουτζούκι και το "Μπαλίκ ντονέρ", ντονέρ που παρασκευάζεται με φιλέτο ψαριού. Αντίστοιχα μεσογειακά και μεσανατολίτικα φαγητά είναι το σαβαρμά και ο γύρος. Το ντονέρ αποτελεί σήμερα ένα από τα αγαπημένα έτοιμα φαγητά στον κόσμο.

Ιστορία
Το σημερινό ντονέρ προέρχεται από το παλαιότερο ολτού κεμπάπ (oltu kebap). Το Ολτού είναι μια μικρή πόλη κοντά στο Ερζερούμ στην Τουρκία. Στην αρχική μορφή του, το κρέας ψηνόταν οριζόντια και τα κομμάτια κρέατος κόβονταν πιο χοντρά. Η σημερινή μορφή έγινε τον 19ο αιώνα στην Προύσα. Σε πολλές πόλεις της Τουρκίας η αρχική μορφή του σερβίρεται ακόμα σε εστιατόρια.

Σήμερα, το ντονέρ σερβίρεται σαν σάντουιτς μέσα σε τουρκική πίτα. Ο τρόπος σερβιρίσματος του ντονέρ με σαλάτα και σως δημιουργήθηκε από Τούρκους μετανάστες στο Βερολίνο το 1971, ώστε να γίνει το γεύμα πιο ελκυστικό για τους Γερμανούς πελάτες. Το ντονέρ είναι από την δεκαετία του 1980 το πιό δημοφιλές έτοιμο φαγητό στην Γερμανία.

Παραπομπές

Τουρκική κουζίνα
Αραβική κουζίνα
Φαγητό δρόμου
Φαστ φουντ
Τρόφιμα με βάση το κρέας
Νάνος (μυθολογία)

Οι νάνοι είναι κοντά ανθρωπόμορφα όντα της μυθολογίας. Συναντώνται στους ιρλανδικούς μύθους (τα ξωτικά leprechauns - λέπρικονς), στην ελληνική παράδοση (καλικάντζαροι), αλλά και σε πολλές άλλες κουλτούρες. 

Νάνοι υπάρχουν συχνά σε παραμύθια (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παραμύθι της Χιονάτης και των επτά νάνων) και σε μοντέρνα έργα φαντασίας, όπως ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν.

Οι μύθοι για τους νάνους συνδέονται πιθανότατα από αυτούς που πάσχουν από νανισμό, αλλά και από κοντές ανθρώπινες φυλές όπως οι πυγμαίοι.

Δείτε επίσης

Νάνοι Σκανδιναβικής μυθολογίας

Μυθολογικά όντα

Σκανδιναβική μυθολογία

Ελληνική μυθολογία
Πηγές Άρτας

Οι Πηγές είναι ένα ορεινό χωριό 71 χιλιόμετρα ανατολικά της Άρτας, σε υψόμετρο 800 μέτρων.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, δηλαδή του νόμου (2539/97) του Ελληνικού Κράτους, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 244/τ.Α'/1997, οι Πηγές αποτέλεσαν δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Τετραφυλίας, με έδρα το Αστροχώρι. Ο νόμος, ίσχυσε μέχρι το τέλος του 2010, οπότε και αντικαταστάθηκε από τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το οποίο δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 87/τ.Α'/2010, με αποτέλεσμα οι Πηγές να ενταχθούν στο Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη και ορίστηκαν ως η ιστορική πρωτεύουσα του δήμου.  Οι Πηγές μαζί με τους οικισμούς Αηδονιά, Ιτέα, Κασιανός, Μηλιές,Άγιος Βασίλειος, Άγιος Νικόλαος, Παλαιομύλια, Χουτιανά και Δίλοφο αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πηγών της Δημοτικής Ενότητας Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Ιστορία
Το χωριό παλαιότερα ονομαζόταν Βρεστενίτσα, σλαβικό τοπωνύμιο (Брестеница) που σημαίνει «Φτελότοπος». Οι Πηγές είναι γνωστές από την ιστορική Μονή Σέλτσου, μεταβυζαντινού ναού, ο οποίος ιδρύθηκε το 1697 όπως μαρτυρεί επιγραφή στο εσωτερικό του ναού και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για μονόκλιτη βασιλική αθωνίτικου τύπου. Ο ναός έγινε γνωστός το 1804 όταν εκεί εγκλωβίστηκαν πάνω από χίλιοι Σουλιώτες με αρχηγό τον Κίτσο Μπότσαρη, οι οποίοι μετά από πολύμηνη πολιορκία επιχείρησαν ηρωική έξοδο με αποτέλεσμα να σωθούν ελάχιστοι ενώ τα γυναικόπαιδα για να μη βρεθούν στα χέρια των Τουρκαλβανών, προτίμησαν να πέσουν στο γκρεμό και εξαιτίας αυτού του ιστορικού γεγονότος, η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο ναός αναφέρεται σήμερα και ως "Ζάλογγο της Άρτας". Η Μονή πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου, ενώ την προηγουμένη πραγματοποιούνται εκδηλώσεις Μνήμης για τους πεσόντες σε ένα διήμερο που θεωρείται από τα σημαντικότερα γεγονότα της ευρύτερης περιοχής και το οποίο προσελκύει χιλιάδες κόσμου από όλη την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι κάτοικοι της Πηγής συμμετείχαν μαζικά στην Εθνική Αντίσταση ως μέλη και αντάρτες του ΕΔΕΣ.

Τοποθεσία και Πρόσβαση
Η πρόσβαση στις Πηγές είναι εφικτή μέσω της Επαρχιακής οδόυ Άρτας - Καρδίτσας. Με αφετηρία την Άρτα ακολουθούμε τη διαδρομή που περνάει από Πέτα, Άνω Καλεντίνη, Ξηρόκαμπος, Κρανιές, Αστροχώρι, Μηλιανά, Γρέβια και φθάνουμε στις Πηγές.

Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 89 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011),  εμφανίζοντας σημαντική μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 214 κατοίκους. Η Τοπική Κοινότητα Πηγών (δηλαδή μαζί με τους γειτονικούς οικισμούς) έχει πληθυσμό 542 κατοίκους ενώ το 2001 ο πληθυσμός ανερχόταν στους 1.079 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πηγές Άρτας - Η ιστοσελίδα του χωριού
Ιστοσελίδα του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη 
Ιστοσελίδα της Π.Ε Άρτας

Χωριά του νομού Άρτας
Δήμος Τετραφυλίας
Ελένη Κούρκουλα

Η Ελένη Κούρκουλα (3 Δεκεμβρίου 1958) είναι Ελληνίδα πολιτικός και ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου του 1958 και είναι κόρη του Κωνσταντίνου Κούρκουλα, γενικού γραμματέα υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων επί Χούντας. Θεία της, αδελφή της μητέρας της, ήταν η Δήμητρα Μερτικοπούλου, σύζυγος του Θεόδωρου Μερτικόπουλου. Έλκει την καταγωγή της από την Αχαΐα.

Η Ελένη Κούρκουλα είναι απόφοιτος του Αρσακείου Ψυχικού. Ως μαθήτρια τότε, στην διάρκεια της Δικτατορίας, είχε συμμετάσχει στην οργάνωση νεολαίας «Ρήγας Φεραίος». Σπούδασε δημοσιογραφία στο Παρίσι (École Francaise des Attachés de Presse), ενώ  είναι απόφοιτος και της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Γνωρίζει αγγλικά και γαλλικά. Αρχικά εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην Καθημερινή, υπό τη διεύθυνση της Ελένης Βλάχου και στο περιοδικό Αντί, υπό τον Θεόδωρο Πάγκαλο.

Συνεργάστηκε με μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες στο θέατρο και την τηλεόραση. Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστή με το ρόλο της «Σελήνης»(1991-1993) στη Λάμψη, του Νίκου Φώσκολου και το ρόλο της "Αγάπης Θεοχάρη"(1993-1995) στη σειρα "Καλημερα Ζωη", επισης του Ν.Φωσκολου. Μάλιστα δημιούργησε και δικό της θίασο το 1992, τον οποίο διατήρησε για έξι έτη. 

Ανέβασε έργα κλασσικού ρεπερτορίου όπως: «Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ» με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, «Καληνύχτα Μαργαρίτα» με τον Κ. Ρηγόπουλο, «Ψηλά από τη γέφυρα» με τον Νίκο Κούρκουλο κ.ά.

Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει στην ταινία Άγγελος (1982) του Γιώργου Κατακουζηνού, στο ρόλο της αδελφής του Άγγελου.

Στις  εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής Β΄Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα έλαβε την 4η θέση με 64.328 ψήφους. Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης στις 24 Οκτωβρίου του 2001 της ανέθεσε την θέση της υφυπουργού της Εθνικής Παιδείας και των Θρησκευμάτων, με αρμοδιότητα το πρόγραμμα «Ολυμπιακή Παιδεία» καθώς και την Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Η Ελένη Κούρκουλα εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών και στις εθνικές εκλογές του 2004. Στην Βουλή διετέλεσε μέλος των επιτροπών Μορφωτικών Υποθέσεων και Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Παραιτήθηκε από το αξίωμά της στις 17 Απριλίου 2007, γνωστοποιώντας παράλληλα την πρόθεσή της να μην συμμετάσχει ενεργά στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση .

Η Ελένη Κούρκουλα έχει κάνει δύο γάμους που δεν ευδοκίμησαν. Ο πρώτος με τον σκηνοθέτη Διαγόρα Χρονόπουλο και ο δεύτερος με τον Διονύσιο Παναγιωτάκη, παραγωγό τηλεοπτκών προγραμμάτων και ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού της Αττικής Action 24.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστότοπος της Ελένης Κούρκουλα
Βουλή

Σημειώσεις 

Κουρκουλα

Κουρκουλα
Αίθρα (μυθολογία)

Η Αίθρα (και Αίθρη) ήταν κόρη του βασιλιά της Τροιζήνας Πιτθέα και μητέρα του Θησέα.

O μύθος
Ο βασιλιάς της Αθήνας Αιγέας πήγε στο μαντείο των Δελφών να ζητήσει συμβουλή προκειμένου ν' αποκτήσει γιο. Η απάντηση της Πυθίας ήταν: «Αντρειωμένε μην ανοίξεις τον μακρουλό λαιμό του ασκού σου, πριν να φτάσεις στην Αθήνα». Ο Αιγέας πήρε το δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα, είχε δε μαζί του ένα ασκί γεμάτο κρασί. Θα νόμιζε κανείς ότι δεν θα έπρεπε να πιει κρασί ώσπου να βρεθεί στο σπίτι του. Στον δρόμο της επιστροφής πέρασε από την Τροιζήνα, όπου βασίλευε ο Πιτθέας, γιος του Πέλοπα, που φημιζόταν για τη σοφία του. Ο Αιγέας ήθελε τη γνώμη του Πιτθέα για τον χρησμό. Ο βασιλιάς της Τροιζήνας τον μέθυσε και τον έβαλε να κοιμηθεί με την κόρη του Αίθρα. Με την οποία, την ίδια νύχτα είχε κοιμηθεί ο Ποσειδώνας, πριν από τον Αθηναίο βασιλιά. Η συνεύρεση με τον Ποσειδώνα έγινε στη νήσο Σφαιρία (Πόρο), όπου η Αίθρα είχε πάει (με εντολή της Αθηνάς, που την είδε στο όνειρό της) να προσφέρει χοές στον τάφο του Σφαίρου (ηνίοχου του Πέλοπα). Στον μύθο αυτό στηρίζεται η θεϊκή καταγωγή του Θησέα. Η Αίθρα έκτισε στη Σφαιρία ναό προς τιμή της θεάς Αθηνάς της «Απατουρίας» σε ανάμνηση της απάτης, καθιστώντας τη νήσο ιερή και δημιουργώντας νόμο (έθιμο) οι παρθένες να αφιερώνουν εκεί τη ζώνη τους πριν παντρευτούν.
Σημειώνεται ότι ο Πιτθέας την είχε υποσχεθεί στον Βελλεροφόντη, αλλά αυτός διώχθηκε πριν γίνει ο γάμος. 
Αργότερα ο γιος της Αίθρας, ο Θησέας με τον φίλο του, το Θεσσαλό ήρωα Πειρίθοο, άρπαξαν την ωραία Ελένη, αδελφή των Διοσκούρων, Κάστορα και Πολυδεύκη, από τη Σπάρτη, πριν την παντρευτεί ο Μενέλαος. Έβαλαν μεταξύ τους κλήρο ο Θησέας κι ο Πειρίθοος για την Ελένη. Ο Θησέας ήταν ο τυχερός. Εγκατέστησε την Ελένη για λόγους ασφάλειας στις Αφίδνες, στο σπίτι του φίλου του Αφίδνου κι έβαλε κοντά της τη μητέρα του, την Αίθρα. Αλλά, όταν οι Θησέας και Πειρίθοος κατέβηκαν στον Άδη να αρπάξουν την Περσεφόνη, οι Διόσκουροι βρήκαν ευκαιρία να πάρουν πίσω στη Σπάρτη την αδελφή τους και μαζί της την Αίθρα.
Όταν ο Πάρις απήγαγε στην Τροία την Ελένη, πήρε μαζί και την Αίθρα. Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν την πόλη, την αναγνώρισαν και την απελευθέρωσαν οι εγγονοί της, γιοί του Θησέα, Ακάμας και Δημοφών (οι οποίοι, γι' αυτό, δεν πήραν άλλο λάφυρο από την Τροία).
Ο πρόωρος θάνατος των εγγονών της οδήγησε την Αίθρα στην αυτοκτονία.

Δείτε επίσης
 Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
 Ο αστεροειδής 132 Αίθρα (132 Aethra), που ανακαλύφθηκε το 1873, πήρε το όνομά του από τη μητέρα του Θησέα.

Αιθρα
Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τροιζήνα
Ηλεκτρονική μικροσκοπία

Η ηλεκτρονική μικροσκοπία χρησιμοποιεί τις ιδιότητες των ηλεκτρονίων καθώς αυτά οπισθοσκεδάζονται από ένα σώμα ή διέρχονται μέσα από αυτό. Η υπεροχή ενός ηλεκτρονικού μικροσκοπίου εν συγκρίσει με ένα οπτικό μικροσκόπιο στηρίζεται στα εξής:

Ένα οπτικό μικροσκόπιο μας επιτρέπει μεγέθυνση εκατοντάδων φορών. Ωστόσο η ελάχιστη λεπτομέρεια που μπορεί να διακριθεί είναι περίπου 200 νανόμετρα, όριο το οποίο το θέτει η κυματική φύση του ορατού φωτός και το ελάχιστο μήκος κύματος του. Αντιθέτως, ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εκμεταλλεύεται τη κυματική φύση των ηλεκτρονίων σε μήκη κύματος πολύ μικρότερα. Όπως γνωρίζουμε η σχέση μήκους κύματος και ορμής ή ενέργειας δίνεται από τον τύπο:

όπου h η σταθερά του Πλανκ, p η ορμή και Ε η ενέργεια. Για ηλεκτρόνια ενέργειας 3600 eV και σύμφωνα με τον παραπάνω τύπο το μήκος κύματος ισούται με 0,02 nm. Βέβαια η τελική μέγιστη ανάλυση είναι μικρότερη, της τάξεως του 0,1 nm καθώς υπεισέρχονται περιορισμοί από τη κατασκευή του οργάνου. 

Μικροσκόπια αυτής της κατηγορίας είναι τα εξής:
 Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης
 Περιβαλλοντικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης
 Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διερχόμενης δέσμης
 Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διερχόμενης δέσμης υψηλής ανάλυσης
 Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης διερχόμενης δέσμης

Νανοτεχνολογία
Συσκευές εργαστηρίου
Φουλερένιο

Τα φουλερένια είναι ανθρακικές δομές (όπως είναι και ο γραφίτης ή οι νανοσωλήνες άνθρακα), οι οποίες έχουν σφαιρικό σχήμα και ανακαλύφθηκαν το 1985 από τον Χάρολντ Κρότο και τους συνεργάτες του (Βραβείο Νομπέλ Χημείας 1996). Το πιο γνωστό φουλερένιο είναι αυτό το οποίο αποτελείται από 60 άτομα άνθρακα (C) και είναι γνωστό ως «μπακμινστερφουλερένιο», αλλά επίσης κοινά είναι αυτά με 70, 76 και 84 άτομα άνθρακα.

Δομή 

Η διάμετρος ενός φουλερένιου κυμαίνεται μεταξύ 0,7 ρκαι 1,5 nm. Αν και μεγάλα μόρια όσον αφορά τις διαστάσεις, τα φουλερένια παραμένουν συγκριτικά με τα οργανικά μόρια αρκετά μικρά. Είναι γενικά σταθερά μόρια και απαιτούν θερμοκρασίες της τάξεως των 1000 oC και άνω για να διασπαστούν οι δεσμοί μεταξύ των ανθράκων οι οποίοι τα αποτελούν. Η επιφάνειά τους αποτελείται από πενταμελείς και εξαμελείς δακτυλίους άνθρακα. Οι πρώτοι δίνουν την απαραίτητη θετική καμπυλότητα προκειμένου να πάρει σφαιρική μορφή το μόριο: αρκούν το πολύ 12 πενταμελείς δακτύλιοι για αυτό το σκοπό. Η θέση των πενταμελών δακτυλίων έχει ιδιαίτερη σημασία για τη σταθερότητα του μορίου. Όταν πενταμελείς δακτύλιοι συνορεύουν, έχουμε ασταθές μόριο. Σταθεροποίηση ασταθών φουλερενίων μπορούμε να επιτύχουμε με άτομα της ΙΑ ομάδας του περιοδικού πίνακα να σχηματίζουν δεσμούς με τους άνθρακες του μορίου. Τέλος, για μεγάλο αριθμό ατόμων C το φουλερένιο τείνει να αποκτήσει μηδενική καμπυλότητα κατά τη διαδρομή όπου ενώνει 2 οποιουσδήποτε πενταμελείς δακτυλίους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιδιότητες του φουλερενίου C60 
 Εισαγωγή στους φουλερίτες
 «Giant Fullerenes», μικρό κλιπ για τα γιγάντια φουλερένια
 Βελτιστοποιημένες δομές πολλών φουλερενίων και ισομερών

Πηγές 
 Χρήστος Β.Χρηστίδης: «Φουλερένια», Περισκόπιο της Επιστήμης, Ιανουάριος 1997, σελ. 79

Φουλερεν
Φουλερεν
Αναδυόμενες τεχνολογίες
Νανόμετρο

Το νανόμετρο (nm) είναι μονάδα μέτρησης του μήκους. Το 1 νανόμετρο ισούται με το ένα δισεκατομμυριοστό (1/1.000.000.000) του 1 μέτρου (1nm = 0,000000001 m = 1×10−9 m).

Αναφέρεται μία λίστα μεγεθών ίδιας τάξης, προς σύγκριση μεταξύ τους:
 1 nm = 1 νανόμετρο = 1000 πικόμετρα = 10 Ώνγκστρεμ
 1,1 nm — η διάμετρος ενός μονοφλοιϊκού νανοσωλήνα άνθρακα
 2 nm — διάμετρος της DNA έλικας
 3 nm — ύψος εργασίας κεφαλής σκληρού δίσκου από τη μαγνητική επιφάνεια

Μονάδες μήκους

cs:Metr#Nanometr
Γιώργος Χελάκης

Ο Γιώργος Χελάκης είναι Έλληνας αθλητικογράφος και γνωστός κυρίως για τις παθιασμένες ραδιοφωνικές μεταδόσεις αγώνων του Μουντιάλ και του Euro ιδίως όταν παίζει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας ειδικά όταν σκοράρει. Στο YouTube υπάρχουν πολλά βίντεο που τον δείχνουν εν ώρα δράσης.

Γεννημένος στο χωριό Σελιάνα της Αιγείρας στην Αιγιαλεία στις 11 Ιουλίου του 1964, είναι συνιδιοκτήτης (μεταξύ άλλων) και εργάζεται στην εφημερίδα SportDay και στο ραδιοσταθμό ΣΠΟΡ FM (νυν BwinΣΠΟΡ FM 94.6). Για κάποιο διάστημα στα τέλη της δεκαετίας του 2000 υπήρξε επίσης βασικός χρηματοδότης και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αιγιαλείας, του Παναιγιάλειου.

Πέραν της ενασχόλησής του με τον αθλητισμό, ο Γιώργος Χελάκης είναι γνωστός και για την πολιτική δραστηριότητά του. Ξεκίνησε ως μέλος του ΚΚΕ, αλλά μετά τη διάσπαση του 1991 εντάχθηκε στο Συνασπισμό, στην Κεντρική Επιτροπή του οποίου εξελέγη το 2004. Ως στέλεχος του Συνασπισμού ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εθνικές εκλογές του 2004 και 2007 με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 2006 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας λαμβάνοντας το υψηλό (για το κόμμα του) ποσοστό 12%.

Έλληνες αθλητικογράφοι
Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Έλληνες πολιτευτές
Στέφανος Β. Στεφανόπουλος

Ο Στέφανος Θεόδωρος Στεφανόπουλος (1946- 30 Ιουνίου 2004) ήταν Έλληνας πολιτικός και πανεπιστημιακός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν γιος του πολιτικού Βάσου Στεφανόπουλου, με ρίζες καταγωγής από την Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας και, και της Τασίας Δημουλιά από τον Πύργο Ηλείας. Ήταν επίσης ανιψιός του πρωθυπουργού Στέφανου Στεφανόπουλου. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι. Ήταν Τιτλούχος Παλαιός Μαθητής του Ιστορικού και Φιλολογικού Τμήματος της École Pratique des Hautes Études, Διπλωματούχος Ανωτέρων Σπουδών στον κλάδο της Ιστορίας των Θεσμών και των Κοινωνικών Γεγονότων του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Paris II), Διδάκτωρ (Docteur d’Etat) του Δικαίου του ίδιου Πανεπιστημίου και Υφηγητής της Ιστορίας του Ελληνικού και του Ρωμαϊκού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Από το 1989 έως τον αιφνίδιο θάνατό του το 2004, δίδασκε Ιστορία των Θεσμών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ είχε διατελέσει και αντιπρύτανης του ιδίου Πανεπιστημίου.

Επίσης διετέλεσε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (κερδίζοντας τις εκλογές του 1974 και του 1989) και της Πολιτικής Άνοιξης το 1993. Το 1996 αποσύρθηκε από την πολιτική και αφοσιώθηκε στο συγγραφικό του έργο. 

Η σύζυγός του Φωτεινή Δεκάζου Στεφανοπούλου, καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, υπήρξε επίσης βουλευτής της Πολιτικής Άνοιξης.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς, το 2004 σε ηλικία 58 ετών.

Παραπομπές 

Στεφανος Β
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πολιτική Άνοιξη
Βουλευτές Ηλείας
Βουλευτές Β' Αθηνών
Αταλάντη (μυθολογία)

Η Αταλάντη είναι μυθολογικό πρόσωπο με ισχυρές παραδόσεις τόσο στη Θήβα όσο και στην Αρκαδία, που και οι δυο διεκδικούν την καταγωγή της.

Ο μύθος

Κόρη του Σχοινέα (γιου του Αθάμαντα) και της Κλυμένης (κόρης του Μινύου). Η Αταλάντη ήταν ωραιότατη, αλλά και περίφημη δρομέας. Απέφευγε τη συναναστροφή με άλλες παρθένες και τρόμαζε στην ιδέα του γάμου. Επειδή όμως πολλοί ζητούσαν να την παντρευτούν, εκείνη δήλωσε ότι θα παντρευόταν εκείνον που θα κατάφερνε να την παραβγεί σε αγώνα δρόμου και ότι θα φόνευε στη συνέχεια τον όποιον ηττημένο από αυτήν. Αν και οι όροι ήταν βαρείς, πολλοί ήταν και οι μνηστήρες και ως εκ τούτου πολλά υπήρξαν και τα θύματα. Μέχρι που τη νίκησε ο Ιππομένης ή ο Μελανίων, που το κατόρθωσε χάρη σε τρία μήλα των Εσπερίδων που είχε λάβει ως δώρο από τη θεά Αφροδίτη, με τη ρητή εντολή να τα χρησιμοποιήσει μόνο όταν θα κινδύνευε να χάσει στον αγώνα, ρίχνοντας ένα ένα πλάγια. Πράγματι η Αταλάντη, πιστεύοντας ότι σίγουρα θα νικήσει, λοξοδρομούσε κάθε φορά για να κυνηγήσει το μήλο.

Έτσι μετά τη νίκη του ο Ιππομένης νυμφεύθηκε την Αταλάντη, αλλά το ερωτικό τους πάθος ήταν τόσο έντονο που χρησιμοποίησαν ως ερωτική κλίνη αυτό το ιερό δάσος της θεάς Ήρας. Μόλις το αντελήφθη η Ήρα, δεν άργησε να δείξει την αγανάκτησή της, μεταμορφώνοντας τους δύο εραστές σε ζεύγος λεόντων… εξαιρώντας τους έτσι από της αρχαίας ηθικής τάξεως των πραγμάτων.

Τη διήγηση αυτού του μύθου μας διέσωσε ο Ησίοδος στους καταλόγους του. Εκτός όμως από αυτόν, υπήρχαν και άλλοι μύθοι, με διάφορες παραλλαγές. Όπως ότι η Αταλάντη συμμετείχε σε κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου, όπου και πέτυχε να λαβώσει πρώτη το ζώο και να λάβει σε αναγνώριση το δέρμα του ζώου από τον Μελέαγρο. 

Ο δεύτερος αυτός μύθος μάλλον πρόκειται για συγχώνευση δύο μύθων με συνώνυμες ηρωίδες η μία κυνηγός και η άλλη δρομέας. Η κυνηγός ζούσε στα Αρκαδικά όρη και ανήκε στην ακολουθία της Άρτεμης, φερόμενη ως κόρη του Μαίναλου ή του Ιάσιου (του Άργους) (Οδύσσεια Σ 246). Σχετικά με τη δεύτερη μάλιστα, μυθολογείται ότι ο πατέρας της διαψευσθείς ότι θα αποκτούσε γιο, την άφησε πολύ μικρή στο βουνό, όπου την υιοθέτησε και τη μεγάλωσε μια αρκούδα. Αργότερα την πήραν κάποιοι κυνηγοί κι έζησε καιρό μαζί τους, μαθαίνοντας έτσι ότι χρειάζεται το κυνήγι. Έτσι έμμεσα αλλά σαφέστατα ο μύθος μας δίνει την Αταλάντη αυτή ως προστατευόμενη της Αρτέμιδας, χωρίς καν να αναφέρει τη θεά, και όπως φυσικά και αναμενόμενο η Αταλάντη συνεχίζει να ζει ως προστατευόμενή της, χωρίς να θέλει να την αγγίξει άνδρας (το μόνο κοινό με τη συνώνυμό της, τη δρομέα).

Λέγεται ακόμη πως η κυνηγός είχε τοξεύσει και σκοτώσει τους δύο Κένταυρους Υλαίο και Φοίκο όταν αυτοί προσπάθησαν κάποτε να τη βιάσουν. Παρά ταύτα η Αταλάντη αυτή παντρεύτηκε τον Μελανίωνα, ο οποίος και εκείνος δεν ήθελε να ακούσει για γάμο. Σε συνάντησή τους όμως, το κοινό αυτό παράδοξο, τους έκανε να αισθανθούν μεταξύ τους έλξη και τελικά να ενωθούν. Από τον γάμο αυτό φέρεται να γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 36 Αταλάντη (36 Atalante), που ανακαλύφθηκε το 1855, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αταλάντη

Αρχαίοι Αρκάδες
Αργοναύτες
Αμαζόνες
Γυναίκες στη μυθολογία
Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου Αθηνών

Το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου Αθηνών ανήκει στο Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών «Σπύρος Λούης» (OAKA) που βρίσκεται στο Μαρούσι. Το Ολυμπιακό Κέντρο Υγρού Στίβου κατασκεύαστηκε το 1991 σε έκταση 70 στρεμμάτων, ως εγκατάσταση που χρησιμοποιήθηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας. Ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 

Περιλαμβάνει το ανοικτό κολυμβητήριο, χωρητικότητας 11.500 θεατών, στο οποίο διεξάγονται τα αγωνίσματα της Κολύμβησης και Υδατοσφαίρισης και το κλειστό κολυμβητήριο για τα αγωνίσματα της Κολύμβησης, Συγχρονισμένης Κολύμβησης και Καταδύσεων. Η πισίνα της συγχρονισμένης κολύμβησης έχει χωρητικότητα 5.300 θεατών, ενώ αυτή της κατάδυσης 6.200 θεατών.

Το ανοικτό κολυμβητήριο ήταν αντικείμενο ισχυρής κριτικής κατά τη διάρκεια προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων. Είχε σχεδιαστεί η τοποθέτηση οροφής για να προστατεύσει θεατές και αθλητές από τον ήλιο, το σχέδιο όμως αυτό εγκαταλείφθηκε αργότερα, αφήνωντας τους αθλητές και τους περισσότερους θεατές έκθετους στο ηλιακό φως. Παρ' αυτά η εγκατάσταση έλαβε την έγκριση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κολύμβησης.

Τον Ιούνιο του 2021, η ανοικτή, η κλειστή και οι άλλες 8 πισίνες του Κέντρου ανακαινίζονται και φτιάχνονται άλλες 3 καινούργιες. Εξίσου σημαντικό είναι ότι χρειάστηκε να κατεδαφιστεί (αφαιρέθηκαν 700 τόνοι σιδήρου) μία αρχικά «προσωρινή» εξέδρα στο αγαπημένο κολυμβητήριο του Μάικλ Φελπς, που είχε χτιστεί το 2004 και εξαιτίας της, έκτοτε, το ανοιχτό κολυμβητήριο δεν μπορούσε να πάρει άδεια για την τέλεση διεθνών αγώνων. Οι τρεις επιπλέον πισίνες, θα υλοποιήσουν τον στόχο του διαχωρισμού εκείνων που τις χρησιμοποιούν αποκλειστικά για άσκηση (κοινό) κι εκείνων που κάνουν πρωταθλητισμό (αθλητές).

Τον Ιουνίου του 2021 διοργανώθηκε το παγκόσμιο πρωτάθλημα Fina womens water polo league, όπως και το πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ανοικτό κολυμβητήριο
Πισίνα με διαστάσεις 50 x 25 x 2 μ. βάθος με 10 αγωνιστικές διαδρομές.
Πισίνα καταδύσεων με διαστάσεις 25 x 21 x 5 μ. βάθος με βατήρες 1μ., 3μ., 5μ., 7,5μ. και 10μ.
Κλειστό κολυμβητήριο
Πισίνα κλειστού κολυμβητήριου με διαστάσεις 50 x 21 x 2 μ.βάθος με 8 αγωνιστικές διαδρομές.
Πισίνα καταδύσεων με διαστάσεις 25 x 21 x 5 μ. βάθος με βατήρες 1μ., 3μ., 5μ., 7,5μ. και 10μ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη σελίδα ΟΑΚΑ
 Γενική Γραμματεία Αθλητισμού
 Εικονική περιήγηση 360° του ΟΑΚΑ στην ιστοσελίδα myPanorama.gr 

Αθηνων Ολυμπιακο Κεντρο Υγρου Στιβου
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
Υγρου Στιβου
Παναθηναϊκός Α.Ο.
Αταλάντη (Βοττιαίας)

Η Αταλάντη ήταν αρχαία και ιστορική πόλη της Βοττιαίας που έχτισαν οι Βοττιαίοι πριν την προσάρτηση της χώρας τους από τους Μακεδόνες και αναγκασθούν να μετακινηθούν στη Χαλκιδική. Η θέση της πόλης δεν έχει τεκμηριωθεί αλλά εικάζεται ότι βρίσκεται παρά τη σημερινή Αξιούπολη.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Αρχαία Βοττιαία
Metro-Goldwyn-Mayer

Η Metro-Goldwyn-Mayer (ή MGM) είναι εταιρεία θεάματος ασχολούμενη κυρίως με την παραγωγή και διανομή κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Στις 8 Απριλίου  του 2005 ανακοινώθηκε ότι θα συνεργαστεί μαζι με την Sony και την Comcast (εταιρεία παροχής τηλεφωνικών υπηρεσιών στις Η.Π.Α.). Η MGM πλέον παράγει ταινίες και τηλεοπτικές σειρές υπό την επωνυμία και της Sony, ωστόσο τον Μάρτιο του 2006 ανακοίνωσε πως θα συνεχίσει να διανέμει και καθαρά δικές της ταινίες, μόνο κάτω από το όνομα της MGM. 

Ιδρύθηκε στις 24 Απριλίου 1924 από την συγχώνευση των Metro Pictures Corporation, Goldwyn Pictures Corporation, και Louis B. Mayer Pictures.

Από το τέλος της περιόδου του βωβού κινηματογράφου μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Metro-Goldwyn-Mayer ήταν μακράν το κυριότερο στούντιο του Χόλιγουντ, με τον μεγαλύτερο τζίρο από κάθε άλλο στούντιο: Στο ζενίθ της, η εταιρεία διένειμε μια ταινία κάθε εβδομάδα και δεκάδες ταινίες μικρού μήκους. Κατά την περίοδο της αναδιαμόρφωσης του Αμερικάνικου κινηματογράφου τη δεκαετία του 1950 (όπου η MGM έχασε τους κινηματογράφους της και οι ανεξάρτητες εταιρείες άρχισαν να εμφανίζονται), η MGM έχασε τη δύναμη της.

Το 2010 η εταιρία κηρυξε χρεοκοπία με συνέπεια να κάνει υπαγωγή στο Άρθρο 11. Μετά την κήρυξη χρεοκοπίας,η εταιρία αναδιοργανώθηκε μέσα στο συγκεκριμένο έτος.

Το 2021 ανακοινώθηκε ότι η Amazon θα εξαγόραζε το στούντιο για $8.45 δισεκατομύρια, μια εξαγορά που όλοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2022.

Παραπομπές

Σύνδεσμοι 
  Επίσημη Ιστοσελίδα

Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Metro-Goldwyn-Mayer
Εξαγορές της Amazon (εταιρία)
Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ
Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Εταιρείες ιδρυθείσες το 1924
Θερμοκρασία βρασμού

Θερμοκρασία βρασμού (ή θερμοκρασία ζέσης) ονομάζεται η θερμοκρασία εκείνη στην οποία η τάση ατμών των κορεσμένων ατμών κάποιου υγρού εξισώνεται με την πίεση στην επιφάνεια του υγρού. Με πιο απλά λόγια, είναι η θερμοκρασία κατά την οποία ένα υγρό μεταβαίνει από την υγρή στη αέρια κατάσταση με την διαδικασία του βρασμού.  

Η θερμοκρασία βρασμού εξαρτάται από την πίεση που ασκείται στη επιφάνεια του υγρού. Η θερμοκρασία βρασμού του νερού είναι 100°C για πίεση ίση με μία ατμόσφαιρα (ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της θάλασσας). Αν μειωθεί η πίεση, για παράδειγμα σε μεγαλύτερο υψόμετρο, τότε η θερμοκρασία βρασμού μειώνεται, ενώ αν αυξηθεί η πίεση τότε η θερμοκρασία βρασμού αυξάνεται (π.χ στις χύτρες ταχύτητας). Μια πρακτική εφαρμογή του φυσικού αυτού φαινομένου είναι η μέθοδος συμπύκνωσης του τοματοχυμού για την παραγωγή πελτέ που γίνεται με την θέρμανση του υπό κενό οπότε ο βρασμός και η ατμοποίηση/απαγωγή του ύδατος επέρχεται στους 70°C με σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας.  

Θερμοδυναμικές διεργασίες
Κατάσταση της ύλης
βρασμου
Ακρωτήρι Ζακύνθου

Το Ακρωτήρι Ζακύνθου είναι οικισμός του δήμου Ζακύνθου. Κοντά στον οικισμό υπάρχει απόκρημνη παραλία μήκους 2,5 χλμ. Τα όρια της παραλίας καθορίζονται από τον φάρο Κρυονέρι μέχρι τη νησίδα Τρέντα-νόβε (ή Βόδι). Σε κοντινή απόσταση από την νότια άκρη της βρίσκεται το ακρωτήριο Κόκκινος βράχος, όπου, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, αυτοκτόνησε η Φωτεινή Σάντρη, πρόσωπο που αποτελεί και την ηρωίδα του μυθιστορήματος του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Η παραλία έχει ιδιαίτερο φυσικό κάλλος και έχει χαρακτηριστεί μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές 
 Επιμ. Ρεγγίνα Ραζή-Αλεξανδράτου, "Περιοχή Κόκκινος Βράχος, Ζάκυνθος". Ιστοσ. Υπουργείου Πολιτισμού "Οδυσσεύς".
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)

Χωριά της Ζακύνθου
Δήμος Ζακύνθου
Κυριάκος Μαυρέας

Ο Κυριάκος Μαυρέας (Αθήνα, 1902 – Αθήνα, 9 Αυγούστου 1958) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Ο Μαυρέας ήταν αυτοδίδακτος και πολύπλευρο ταλέντο. Εμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή αρχικά ως τενόρος στον θίασο Παπαϊωάννου με την επιθεώρηση «Παναθήναια» το 1920. Αργότερα μεταπήδησε σε κωμικούς ρόλους και στράφηκε στην απόδοση διαφόρων τύπων της εποχής. Διακρίθηκε ως ηθοποιός της επιθεώρησης, ενώ συμμετείχε και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες.

Ο Μαυρέας άφησε επίσης στη δισκογραφία πολλές κωμικές ηχογραφήσεις τη δεκαετία του 1930.

Πέθανε στις 9 Αυγούστου 1958 από καρκίνο και κηδεύθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Κινηματογραφικές ταινίες 
 Τα μαναβάκια (1957)
 Διπλή θυσία(1945)
 Η ανθοπώλις των Αθηνών(1945)

Τα τραγούδια του Μαυρέα 
 Μανάβης και δούλα (1926)
 Ο κουτσομπόλης
 Ο υπομονητικός (1935)
 Κοσμογυρισμένος Μαυρέας
 Ο λοταρτζής
 Για πες αλεύρι
 Ο σεισμογράφος

Θεατρικές παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμος 13ος, σελ. 988

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)

Ο σταθμός Κηφισιά είναι τερματικός σταθμός της Γραμμής 1 του μετρό της Αθήνας. Πήρε το όνομά του από την περιοχή της Κηφισιάς, την οποία εξυπηρετεί.

Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 10 Αυγούστου 1957 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και μία αποβάθρα μορφής νησίδας, αμαξοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός Κηφισιάς είναι ο βόρειος τερματικός σταθμός της γραμμής 1 από την πρώτη μέρα λειτουργίας του το 1957.

Ο σταθμός Κηφισιάς κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Ο πρώτος αυτός σταθμός είχε εγκαινιαστεί στις 4 Φεβρουαρίου του 1885, ημέρα της Καθαράς Δευτέρας. Εκεί κατέληγε το περιβόητο «Θηρίο» της Κηφισιάς, δηλαδή ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος που ξεκινούσε από τον σταθμό της Αττικής και κατέληγε στην Κηφισιά. Ονομάστηκε «Θηρίο» λόγω των πολλών καπνών και των βρυχηθμών της μηχανής του.

Μελλοντικά θα είναι αφετηριακός σταθμός των ΚΤΕΛ προς Σκάλα Ωρωπού, Καπανδρίτι, Άγιοι Απόστολοι, Ωρωπό, Μαρκόπουλο Ωρωπού, Δήλεσι, Χαλκούτσι, Βαρνάβα και Συκάμινο.

Δομή σταθμού

Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 15,500 από την Πλατεία Λαυρίου. Πήρε το όνομά του από την κοινότητα Κηφισιάς, την οποία εξυπηρετούσε και η οποία αργότερα προήχθη σε δήμο. Εγκαινιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1885 και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Διέθετε περιστροφική πλάκα. Ο σταθμός Κηφισιάς υπήρξε από τα εγκαίνιά του, το 1885, μέχρι την επέκτάση του δικτύου προς το Στροφύλι, μετά το 1900, ο προς βορρά τερματικός σταθμός της γραμμής. Δεν είναι σαφές από τις πηγές εάν η επέκταση προς το Στροφύλι έπαψε να λειτουργεί πριν το κλείσιμο του δικτύου, το 1938, οπότε ο σταθμός Κηφισιάς θα είχε ξαναγίνει τερματικός.

Παραπομπές 

Κηφισια
Κηφισια
Κηφισια
Νέδα Ροδόπης

Η Νέδα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρα. Βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου στην βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 39 χλμ. Α.-ΝΑ. από την πόλη και 17 χλν. Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 246 κατοίκους.

Παραπομπές 

Δήμος Αρριανών
Χωριά του νομού Ροδόπης
Νεεμίας (βιβλίο)

Το Νεεμίας είναι βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο φέρει ως συγγραφέα τον Νεεμία. Θεωρήθηκε τόσο από την Ιουδαϊκή όσο και από την Χριστιανική κοινότητα ως μέρος του θεόπνευστου κανόνα των Γραφών. Υποστηρίζεται η απόψη ότι το ομώνυμο βιβλίο του Νεεμία, εκτός των απομνημονευμάτων του, προφανώς δεν έχει γραφτεί από τον ίδιο αλλά πιθανότατα από τον συγγραφέα του Έσδρα και των Παραλειπομένων.

Τα κεφάλαια του βιβλίου του Νεεμία αναφέρονται:

 Κεφ. 1-2: Επιστροφή Νεεμία στην Ιερουσαλήμ.
 Κεφ. 3: Κατάλογος ιερέων, οικοδόμων, αρωματοποιών και γυναικών.
 Κεφ. 4: Εχθρική αντίθεση.
 Κεφ. 5: Εσωτερικά προβλήματα. Οι πλούσιοι Ιουδαίοι πωλούν Εβραίους ως δούλους.
 Κεφ. 6: Ολοκληρώνεται η ανέγερση των τειχών της Ιερουσαλήμ.
 Κεφ. 7-8: Ο Έσδρας διαβάζει το Νόμο (τον Μωσαϊκό) στον λαό και οι Λευίτες εξηγούν.
 Κεφ. 9: Η εξομολόγηση του λαού και η προσευχή του Έσδρα.
 Κεφ.10: Ανανέωση της Διαθήκης (Νεεμίας, Λευίτες και Άρχοντες υπογράφουν την ανανεωμένη διαθήκη - Συμφωνία για λογαριασμό του λαού).
 Κεφ.11: Κατάλογος κατοίκων και χωριών, πιθανώς εκείνων που κατοικούνταν πριν.
 Κεφ.12: Ιερείς και Λευίτες που επέστρεψαν με τον Ζοροβάβελ, εγκαίνια τειχών, και
 Κεφ.13: Παραβάσεις του λαού - Αποκατάσταση της λατρείας από τον Νεεμία.

Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Ιωσίας

Ο Ιωσίας είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης και φέρεται ως γιος του Αμών. (Δ' Βασ. 21:26) Υπήρξε βασιλιάς του Ιούδα από το 639 μέχρι 608 π.Χ. όπου και φονεύθηκε στη Μεγιδδώ ή Μαγεδδή πολεμώντας κατά του Βασιλιά της Αιγύπτου (Φαραώ) Νεχώ Β'.

Βίος 
Στο θρόνο ανήλθε μόλις σε ηλικία 8 ετών και η βασιλεία του διακρίθηκε από τη δρομολόγηση μιας σχολαστικής θρησκευτικής αναμόρφωσης μέσα από το πλήθος και την έκταση των μεταρρυθμίσεων τις οποίες και εφάρμοσε ως ηγεμόνας όταν ενηλικιώθηκε.

Ο Ιωσίας θεωρείται ένας από τους καλύτερους Βασιλείς του Ιούδα εκτελώντας πλήρη θρησκευτική αναμόρφωση μεταξύ των οποίων επανέφερε την εορτή του Πάσχα που είχε εγκαταλειφθεί. (Δ' Βασ. 23:21)

Στην εποχή του ανακαλύπτεται κάποιος παλαιός Νόμος, πιθανώς αντίγραφο του Δευτερονομίου, και η δημόσια ανάγνωσή του ακολουθείται με ανανέωση συμβολαίου - Διαθήκης (συμφωνίας) με τον Θεό και εκκαθάριση των δημόσιων χώρων από κάθε τι ειδωλολατρικό. Επίσης ιδιωτικά αδικήματα γρήγορα τακτοποιούνται.

Θάνατος 
Ο Ιωσίας φονεύθηκε σε μια ασήμαντη σύγκρουση με τον Φαραώ Νεχώ όταν προχωρούσε για να ενώσει τις δυνάμεις του με την Ασσυρία μετά την πτώση της Ασσυριακής πρωτεύουσας (Νινευή) στους Βαβυλώνιους. (Δ'Βασ. 23:28-30)

Η διήγηση για το θάνατο του Ιωσία (Β΄ Βασ.23,29) είναι περιορισμένη και σκοτεινή με συνέπεια να μην έχουμε σαφή εικόνα για τα πραγματικά γεγονότα. Αλλά και η παράλληλη διήγηση του Β΄ Χρον.35,20-24 αναφέρεται πράγματι σε μία μάχη, η οποία παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με μία άλλη που έγινε στη Ρεμμάθ Γαλαάδ (Α΄ Βασ.22,34-37) και κατέληξε στον θάνατο του βασιλιά Αχαάβ. Ο δευτερονομιστής συγγραφέας στο Β΄ Βασιλέων καλύπτει με μία περίεργη σιωπή το τέλος του Ιωσία και προσπαθεί να το δικαιολογήσει θεολογικά επιρρίπτοντας τις ευθύνες στο Μανασσή. (Β΄ Βασ.23,26) ΄Ομως ο Χρονικογράφος συνδέει το θάνατο του Ιωσία με το πραγματικό γεγονός της μάχης μεταξύ του Νεχώ και του Ιωσία, πράγμα που θεωρείται και ως το πλέον πιθανό. Τον θάνατό του θρήνησε ο Ιερεμίας.

Μετά από τον θάνατό του, στη θέση του Ιωσία ως βασιλιάς χρίστηκε ο γιος του Ιωάχαζ.

Πηγές

Βιβλιογραφία
 Μούρτζιος Ιωάννης, «Το τέλος του βασιλιά Ιωσία», ΚΑΙΡΟΣ, Αφιέρωμα στον καθηγητή Δ. Δόϊκο, τ. Α΄, Θεσσαλονίκη 1994, 251-258.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Καλλίνικος

Το όνομα ή η ονομασία Καλλίνικος μπορεί να αφορά τα ακόλουθα λήμματα :

 Καλλίνικος (όνομα), ανδρικό όνομα 
 Σέλευκος Β΄ ο Καλλίνικος ο Πώγων (265–225 π.Χ.), βασιλιάς του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών
 Καλλίνικος, βασιλιάς της Κομμαγηνής 
 Καλλίνικος, Αρχαίος Έλληνας σοφιστής και ρήτορας (3ος μ.Χ.) 
 Καλλίνικος, βυζαντινός αρχιτέκτονας και εφευρέτης του υγρού πυρός (έκτος αιώνας μ.Χ.).

Το όνομα Καλλίνικος φέρουν επίσης 4 Άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας καθώς και οι ακόλουθοι Πατριάρχες και επιφανείς κληρικοί:
 Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
 Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
 Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
 Καλλίνικος Α΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
 Καλλίνικος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
 Καλλίνικος Γ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
 Καλλίνικος Δ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
 Καλλίνικος Ε΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
 Καλλίνικος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
 Καλλίνικος, εθνομάρτυρας επίσκοπος Διοσπόλεως Κρήτης.
 Καλλίνικος, επίσκοπος Ρεθύμνης.
 Καλλίνικος, εθνομάρτυρας επίσκοπος Κυδωνίας Κρήτης.
 Καλλίνικος, Μητροπολίτης π. Πειραιώς και Φαλήρου.
 Καλλίνικος ο Εσφιγμενίτης, ιερομόναχος και συγγραφέας Αγίου Όρους από την Καππαδοκία, 1821-1884.
 Καλλίνικος (1821), κληρικός και αγωνιστής του 1821 

Επίσης με το αυτό όνομα φέρονται δύο πόλεις:
 Καλλίνικος, αρχαία πόλη της Μεσοποταμίας  
 Καλλίνικος, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας.

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Παπαστράτειο δημοτικό πάρκο

Το Παπαστράτειο είναι μεγάλο δημοτικό πάρκο στο κέντρο της πόλης του Αγρινίου.

Ιστορία
Το 1919 οι Αδελφοί Παπαστράτου αγόρασαν μια έκταση 54 στρεμμάτων στα τότε όρια της πόλης του Αγρινίου και την διαμόρφωσαν να γίνει χώρος αναψυχής για τους κατοίκους του Αγρινίου. Σήμερα η έκταση αυτή ανήκει στον Δήμο Αγρινίου και , κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι, φιλοξενεί πολλές πολιτιστικές, θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις. Μέσα στο πάρκο λειτουργεί αναψυκτήριο.Η παλιά ονομασία του μέρους όπου σήμερα βρίσκεται το Παπαστράτειο Πάρκο ήταν "Λυκοράχια". Παλαιότερα ήταν το κτήμα της οικογένειας του Αγρινιώτη ποιητή Κώστα Χατζόπουλου.Στο πάρκο υπάρχει το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρας αλλά και παιδική χαρά.

Φωτογραφίες του πάρκου

Φωτογραφία το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρος

Παπαστρατειο δημοτικο παρκο
Αγρίνιο
Παγασητικός κόλπος

Ο Παγασητικός Κόλπος είναι κλειστή και σχετικά αβαθής θάλασσα που σχηματίζεται ανάμεσα στην κύρια ελληνική χερσόνησο και την χερσόνησο του Πηλίου. Στον μυχό του κόλπου, βρίσκεται το λιμάνι του Βόλου.

Ο κόλπος έχει έκταση περίπου 175 τετρ. χλμ. και μέγιστο βάθος 101 μ. Το άνοιγμα (είσοδος) του κόλπου περιορίζεται νότια, προς τον Ευβοϊκό κόλπο και το Αιγαίο πέλαγος, ανάμεσα στο ακρωτήριο Τρίκερι, της Μαγνησίας, (ανατολικά), και το ακρωτήριο Σταυρός της βορειοανατολικής χερσαίας λωρίδας της Φθιώτιδας (δυτικά), διατηρώντας άνοιγμα μόνον 4 χλμ. 

Ο Παγασητικός Κόλπος υπέφερε για πολλά χρόνια από βιομηχανική, γεωργική και αστική ρύπανση. Τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση έχει βελτιωθεί μετά την έναρξη λειτουργίας μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στον Βόλο και την διακοπή της απορροής των ομβρίων υδάτων της αποξηραμένης λίμνης Βοιβηίδας (Κάρλα).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Τρίκερι Μαγνησίας 

Αιγαίο Πέλαγος
Γεωγραφία της Θεσσαλίας
Κόλποι της Μαγνησίας
Κόλποι της Θεσσαλίας
Κόλποι της Ελλάδας
Καλλιόπη (μυθολογία)

Κατά τον Ησίοδο η Καλλιόπη ήταν η μεγαλύτερη και ευγενέστερη από τις 9 Μούσες. Προστάτης της επικής ποίησης και της Ρητορικής, καθώς και όλων των καλών τεχνών (Καλλιέπουσα). 

Την Μούσα Καλλιόπη ιδιαίτερα την επικαλούνταν οι αοιδοί  προκειμένου να τους βοηθήσει στην έμπνευση. Με την επίκλησή της ξεκινούν και τα Ομηρικά έπη.

Ήταν η μεγαλύτερη, η πιο σεβαστή, η πιο σοβαρή, η πιο σοφή και η πιο αποφασιστική από τις Μούσες. 

Αν και παρθένος κατά μερικούς η Καλλιόπη φέρεται κατ΄ άλλους ως μητέρα του Ιαλέμου,  του Απόλλωνα, ή του Ορφέα ή του Λίνου, του Υμεναίου και του Κομαθέοντα. Πολλοί ήταν και εκείνοι που θεωρούσαν και τον Όμηρο ως γιο της.

Ζωγράφιζαν την Καλλιόπη νέα, ωραία, με μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, με άνθη στο κεφάλι ή κισσό, στο δεξιό χέρι να κρατά δάφνες και στο αριστερό δύο βιβλία, πολλές φορές την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Αυτή η παράσταση με πινάκιο και γραφίδα ενέπνευσε αργότερα την απεικόνιση της «Δόξας των Ψαρών» στον αγώνα του 1821, αλλά και πολλούς αγιογράφους σε παραστάσεις αγγέλων κατά τη Θεία Κρίση.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 22 Καλλιόπη (22 Kalliope), που ανακαλύφθηκε το 1852, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

Μούσες
Γυναίκες του Απόλλωνα