Κάστρο Ντεβίν

To Κάστρο Ντεβίν (σλοβακικά: hrad Devín ή Devínsky hrad, γερμανικά: Burg Theben) είναι κάστρο στο Ντεβίν, προάστιο της Μπρατισλάβα, πρωτεύουσας της Σλοβακίας. Το κάστρο είναι χτισμένο πάνω σε ένα απότομο λόφο, σε υψόμετρο 212 μέτρα, πάνω από τη συμβολή του Μοράβα με τον Δούναβη, απέναντι από την Αυστρία.

Ετυμολογία
Το όνομα του κάστρου πιθανόν προέρχεται από την παλιά ινδοευρωπαϊκή/πρωτοσλαβική ρίζα ντέιβ- με μετάπτωση ντόιβ-, η οποία σχετίζεται με το φως και την οπτική αντίληψη. Ντεβίν, Ντιβίν, Ντεβίνκα, Ντιβίνο, Ντζιβίν και παρόμοια σλαβικά ονόματα μπορούν να ερμηνευθούν ως παρατηρητήρια. Η ίδια ρίζα σχετίζεται με την όραση και βρίσκεται στη λέξη ντιβ (κακό πνεύμα), και έτσι σημαίνει «τόπος των κακών πνευμάτων». Λιγότερο πιθανή, αλλά δημοφιλής, είναι η προέλευση του ονόματος από την παλιά σλαβική λέξη ντέβα (κορίτσι), με το όνομα ντέβιν γκραντ να σημαίνει το σημαίνει το κάστρο του κοριτσιού.

Ιστορία

Το κάστρο του Ντεβίν είναι ανάμεσα στα παλαιότερα της Σλοβακίας. Πιθανότατα, η παλαιότερη μνεία στο κάστρο γίνεται σε έγγραφο του 864, όταν ο Λουδοβίκος ο Γερμανός πολιόρκησε τον πρίγκιπα Ράστισλαβ σε ένα από τους συχνούς πολέμους ανάμεσα στους Φράγκους και τη Μεγάλη Μοραβία στο κάστρο Ντόβινα. Η ταυτοποίηση του κάστρου Ντόβινα ως του κάστρου Ντεβίν έχει υπάρξει αντικείμενο συζητήσεων βασισμένες στα γλωσσολογικά επιχειρήματα και στην απουσία αποδεικτικών αρχαιολογικών στοιχείων.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μεγάλης Μοραβίας, το Ντεβίν ήταν το κέντρο ενός μεγάλου οικισμού. Ο αμυντικός του ρόλος ενισχυόταν από μικρότερα οχυρά στο Ντεβίνσκα Κομπίλα. Μια προ-ρωμανική εκκλησία είχε χτιστεί στο κάστρο ανάμεσα στο 850 και το 863/870.  Ο ρυθμός της πιο συγγενής με της εκκλησίες της Δαλματίας και του Νόρικουμ σε σχέση με εκκλησίες με συνεχή παράδοση της βυζαντινής και της αρχιτεκτονικής της ύστερης αρχαιότητας. Το εσωτερικό της εκκλησίας ήταν διακοσμημένο με αγιογραφίες των οποίων το χρώμα προερχόταν (σύμφωνα με τη χημική ανάλυση) από τη βόρεια Ιταλία. Οι δύο στύλοι που ανακαλύφθηκαν υποδεικνύουν ότι οι τοπικοί ιερείς επιτελούσαν διοικητικό ή εκπαιδευτικό έργο. Μαζί με άλλα τέχνεργα, έξι τάφοι που χρονολογούνται από την εποχή της Μεγάλης Μοραβίας βρέθηκαν κοντά στην εκκλησία και θεωρήθηκε ότι ανήκουν σε τοπικούς ηγεμόνες και στις οικογένειές τους.

Ένα ανάκτορο προστέθηκε το 15ο αιώνα. Οι οχυρώσεις ενισχύθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αν και το κάστρο δεν καταλήφθηκε ποτέ, έπαψε να είναι σημαντικό όταν το βασίλειο της Ουγγαρίας ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και έπαψε να αποτελεί συνοριακό φυλάκιο, με αποτέλεσμα να παύσει να χρησιμοποιείται από τον στρατό. Ο Στέφανος Μπάτορι παρέλαβε το κάστρο μετά από δωρεά. Σύμφωνα με τον Στέφανο Μπάτορι ιδιοκτήτης του κάστρου ήταν ο οίκος των Κέγκλεβιτς. Το 1609, ο Ματθαίος Β΄επιβεβαίωσε ότι οι Κέγκλεβιτς εξακολουθούσαν να είναι ιδιοκτήτες του κάστρου, αλλά ήταν ενέχυρο στους Παλοσκάι, από τους οποίους δεν μπορούσαν να το αγοράσουν. Το 1635, ο Παλ Πάλφι αγόρασε το κάστρο. Οι Πάλφι ήταν οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του κάστρου. Το 1809, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Πρέσμπουργκ (Μπρατισλάβα), το κάστρο (το οποίου εξακολουθούσε να θεωρείται απειλή) καταστράφηκε από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα.

Παραπομπές

Πηγές 

Engel, Pál: Magyarország világi archontológiája (1301–1457) (The Temporal Archontology of Hungary (1301-1457)); História - MTA Történettudományi Intézete, 1996, Budapest; ISBN 963-8312-43-2.

Ντεβιν