joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Οδός Τσιμισκή (Θεσσαλονίκη)

Η οδός Ιωάννου Τσιμισκή, στην πραγματικότητα λεωφόρος, είναι ένας οδικός άξονας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από την πλατεία ΧΑΝΘ και καταλήγει στην περιοχή Λουλουδάδικα. Φυσική συνέχεια του άξονα αυτού αποτελεί η οδός Πολυτεχνείου, προς δυσμάς (από την οδό Κατούνη μέχρι την οδό 26ης Οκτωβρίου), και η Λεωφόρος Στρατού, προς ανατολάς (από την πλατεία ΧΑΝΘ μέχρι την οδό 3ης Σεπτεμβρίου). Διασταυρώνεται με κεντρικούς άξονες, όπως η Ίωνος Δραγούμη, η Βενιζέλου, η Αριστοτέλους, η Καρόλου Ντηλ, η Αγίας Σοφίας, η Παύλου Μελά, η Δημητρίου Γούναρη, η Εθνικής Αμύνης και οι οδοί Αγγελάκη/Μανώλη Ανδρόνικου. 

Διαθέτει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, εκ των οποίων η μία αποκλειστικά για τα λεωφορεία και είναι μονόδρομος με κατεύθυνση προς τα δυτικά.

Ιστορικά  
Ο δρόμος υπήρχε στην Θεσσαλονίκη πριν τους Βαλκανικούς πολέμους όπου ονομαζόταν Δεύτερη Παράλληλος. Το 1913 αφού η πόλη περνάει σε ελληνικά χέρια μετανομάζεται σε Οδός Ιωάννη Τσιμισκή. Τη σημερινή μορφή του όμως αποκτά μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1917, οπού ξεκινά να κατασκευάζεται και να ολοκληρωθεί το 1921. Η πρώτη φάση της κατασκευής της οδού περιλάμβανε το τμήμα από τα Λαδάδικα μέχρι την συμβολή με την Παύλου Μελά. Για ορισμένα χρόνια μάλιστα ονομάζεται και ως Οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η "άνθιση" του δρόμου ξεκινά στην δεκαετία του 1930 όπου ανοίγουν βιβλιοπωλεία, τυπογραφεία και σε συνδυασμό με τα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία και τα εστιατόρια μετατρέπουν την Τσιμισκή στον κύριο εμπορικό δρόμο της πόλης και προσελκύουν πολλές φυσιογνωμίες της καλλιτεχνικής και της πνευματικής ζωής της . Μέχρι το 1950 η Τσιμισκή είχε ως ανατολικό άκρο την Διαγώνιο. Η ανατολική προέκταση της ήταν μια αλάνα και στην συνέχεια διάσπαρτες μονοκατοικίες που κάλυπταν τον χώρο μέχρι την Εθνικής Αμύνης. Η ολοκλήρωση του άξονα παρόλο που η ανατολική προέκταση της συμπεριλαμβανόταν σε ρυμοτομικά σχέδια του 1927 ξεκίνησε την δεκαετία του 1950 και ολοκληρώθηκε το 1955 με την κατεδάφιση και του τελευταίου κτιρίου στην συμβολή με την Εθνικής Αμύνης.

Το 1954 ο υπουργός Δημοσίων Εργων Κ. Καραμανλής ξήλωσε τις γραμμές του Τραμ Θεσσαλονίκης και κατήργησε τη γραμμή τραμ Ντεπώ-Τσιμισκή. Το 1957 ο Κ. Καραμανλής, ως Πρωθυπουργός πλέον, κατήργησε και το υπόλοιπο δίκτυο τραμ και στη θέση του ίδρυσε τον ΟΑΣΘ, μονοπωλιακό ιδιωτικό οργανισμό.

Παραπομπές

Πηγές 
http://agrilia.blogspot.gr/2008/06/blog-post_26.html Προέλευση ονόματος οδού Τσιμισκή
https://www.youtube.com/watch?v=QpwlNRqPg9M Γύρω απο την Προέκταση Μητροπόλεως της Θεσσαλονίκης

Τσιμισκη
Σμυρναίικα σουτζουκάκια

Τα Σμυρναίικα σουτζουκάκια  (απαντάται και με το λανθασμένο σμυρνέικα) ή πολίτικα σουτζουκακια (τουρκικά: İzmir köfteλεκ), είναι πιάτο της ελληνικής και τουρκικής κουζίνας.

Προέλευση
Η λέξη σουτζούκ (sucuk ) στα τουρκικά σημαίνει λουκάνικο, συνεπώς σουτζουκάκι είναι το μικρό λουκάνικο. Ονομάστηκε έτσι από το μακρόστενο οβάλ σχήμα, ενώ η συνταγή έχει τις ρίζες της στην Οθωμανική / Τουρκική και την ελληνική κουζίνα. Οι Έλληνες παράλλαξαν τη συνταγή με το να αφαιρέσουν το ιστό του εντέρου με το οποίο ήταν τυλιγμένο το μίγμα που αποτελούσε το σουτζουκάκι. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό και πέρασε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης.

Συνταγή
Τα σουτζουκάκια μαγειρεύονται στη κατσαρόλα, ενώ μπορούν πριν να έχουν τσιγαριστεί ελαφρά, και σερβίρονται με σάλτσα, μέσα στην οποία έχουν μαγειρευτεί ή αφεθεί να μαλακώσουν. Συνοδεύονται συνήθως με πιλάφι, αλλά και με πουρέ, πατάτες ή χωρίς συνοδευτικό.  Απαντώνται πολλές παραλλαγές στην συνταγή, αλλά εν γένει τα σταθερά υλικά της παραδοσιακής συνταγής περιέχουν: μοσχαρίσιο κιμά, μαζί με χοιρινό κιμά, ψωμί, αβγά, κρεμμύδι, σκόρδο,  και ντομάτα για τη σάλτσα, ενώ στα μπαχαρικά η παραδοσιακή συνταγή περιέχει σίγουρα κύμινο και κανέλα, και από κει και πέρα αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό, ενώ μπορεί να περιέχει και λίγο κόκκινο κρασί, ξύδι και ζάχαρη.

Σουτζουκάκια
Στην ελληνική κουζίνα  η λέξη σουτζουκάκια αναφέρεται στου ίδιου σχήματος και συνήθως και παρασκευής κεφτεδάκια, τα οποία όμως γίνονται στη σχάρα και δεν συνοδεύονται από σάλτσα. Με αυτόν τον τρόπο είναι γνωστά και ως κεμπάπια, ή απλά,  σουτζουκάκια στη σχάρα, και αποτελούν έδεσμα της βόρειας Ελλάδας (κυρίως Θράκη) και δυτικής Μακεδονίας   (Φλώρινα). Είναι γνωστά στα βαλκάνια ως ćevapčići και στα τούρκικα ως  sucuk köfte.  

Τέλος, υπάρχουν και άλλες παραλλαγές της συνταγής και τρόποι παρασκευής για τα σμυρναίικα και τα σουτζουκάκια εν γένει.

Παραπομπές

Μαγειρεμένα φαγητά
Ελληνική κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Πρόχωμα Θεσσαλονίκης

Το Πρόχωμα είναι χωριό της Μακεδονίας, το οποίο βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης στην παλιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, σε υψόμετρο 100 μέτρων περίπου και ανατολικά της κοίτης του Αξιού ποταμού. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χαλκηδόνας. Ο πληθυσμός του είναι 1.214 κάτοικοι (απογραφή 2011). Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο, αγροτικό ιατρείο, ένα πολιτιστικό κέντρο, γήπεδο ποδοσφαίρου και ο Ιερός Ναός Τίμιου Σταυρού. Δυτικά του χωριού και σε απόσταση 700-1.000 μέτρων σε ευθεία από τα όριά του, βρίσκονται η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Ειδομένης και ο Αξιός ποταμός. Επίσης υπάρχει γέφυρα στον Αξιό ποταμό για την οδική σύνδεση Προχώματος-Κουφαλίων αλλά και γενικότερα της περιοχής ανατολικά με την  περιοχή  δυτικά του Αξιού.

Ιστορία
Στην ονομαζόμενη Τράπεζα Προχώματος βρέθηκε οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου που κατοικήθηκε μέχρι και τους ιστορικούς χρόνους. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Αξιού ποταμού και σε απόσταση 1χλμ. από τον οικισμό Πρόχωμα. Ευρήματα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας είναι 13 μεγάλα αποθηκευτικά πιθάρια και τα κατάλοιπα μιας πλίνθινης κατασκευής. Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Δογατζί ή Δογατζή (Ντογαντζή) όπου ζούσαν περίπου 200 μουσουλμάνοι τούρκοι και 50 βούλγαροι εξαρχικοί. Η ονομασία αυτή προέρχονταν από την τουρκική λέξη Ντογάν που σημαίνει γεράκι (λόγω των αρκετών γερακιών στην περιοχή ονομάστηκε το χωριό Ντογαντζή=τόπος με γεράκια). Με τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 οι μέχρι τότε κάτοικοι του Ντογαντζή (κυρίως Τούρκοι) έφυγαν. Το ελληνικό κράτος εγκατέστησε στα σπίτια τους χριστιανούς πρόσφυγες. Στην περιοχή έγιναν οχυρωματικά έργα από τους συμμάχους της Αντάντ και κυρίως από τους Γάλλους κατά την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξ' αιτίας αυτών των οχυρωματικών έργων μετονομάστηκε το χωριό σε Πρόχωμα. Στο νοτιοανατολικό άκρο του χωριού υπάρχει το σημαντικότερο από τα προαναφερθέντα οχυρωματικά έργα που έχουν απομείνει και το οποίο αποκαλείται από τους κατοίκους του χωριού «πλίντας». Κοντά σε αυτό έχει κτιστεί εκκλησάκι αφιερωμένο στην Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Παραπομπές 

Δήμος Χαλκηδόνος
Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Ντάνι Ντε Βίτο

Ο Ντάνι ΝτεΒίτο (αγγλικά: Daniel Michael "Danny" DeVito, Jr., 17 Νοεμβρίου 1944) είναι πολυβραβευμένος Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, παραγωγός και ιδιοκτήτης κινηματογραφικής εταιρείας.

Φιλμογραφία

Ως Ηθοποιός

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Ως παραγωγός

Ως Σκηνοθέτης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  

Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Αμερικανοί κωμικοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ιταλοαμερικανοί
Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας

Το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας (Avanatan Partisi-ANAP) ήταν δεξιό πολιτικό κόμμα της Τουρκίας το οποίο διαλύθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2009.

Ίδρυση
Ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου του 1983 από τον  τεχνοκράτη οικονομολόγο Τουργκούτ Οζάλ. Στις εθνικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς κέρδισε και πρωθυπουργός διορίστηκε ο πρόεδρος του κόμματος. 
Ήταν ένα από τα τρία πολιτικά κόμματα στα οποία επιτράπηκε να συμμετάσχουν στην εκλογική αναμέτρηση, από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της χώρας
Η εκλογική του επιτυχία πρέπει να αποδοθεί στην χαρισματική προσωπικότητα και τη λαϊκίστικη φυσιογνωμία του ηγέτη του και στην επικοινωνιακή του αμεσότητα.
Το 1989 ο Τουργκούτ Οζάλ μεταπηδά στην Προεδρία της Τουρκίας.  Στις εκλογές του 1991 το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας πέρασε στην αντιπολίτευση, και μετά από ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα συγκυβέρνησης με την Τανσού Τσιλέρ το 1996, επανήλθε στην εξουσία τον Ιούλιο του 1997 αποτελώντας τον κυριότερο εταίρο της κυβέρνησης συνασπισμού η οποία κατέρρευσε τον Νοέμβριο του 1998.

Ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος
Κοινωνικά και πολιτικά τοποθετείται στη συντηρητική Λαϊκή δεξιά και ασπάζεται ως ιδεολογία τον κοινωνικό συντηρητισμό. Πρόκειται για ένα ευρύτατο συνονθύλευμα διάφορων ιδεολογικοπολιτικών τάσεων: από την άκρα ρατσιστική ακροδεξιά, μέχρι την κοινωνικά συντηρητική Λαϊκή Δεξιά. Πιο συγκεκριμένα έχουμε ομάδες ή άτομα οπαδούς του διαλυθέντος φασιστικού-ρατσιστικού Κόμματος Εθνικής Δράσης, του Κόμματος της Δικαιοσύνης (κυρίως της αντί-Ντεμιρέλ ομάδας) που προέρχονται κυρίως από τις ανατολικές επαρχίες.
Την εκλογική δύναμη του κόμματος αποτελούν κυρίως αγρότες, έμποροι και εργάτες.

Πρόεδροι
 Τουργκούτ Οζάλ (20 Μαΐου 1983 – 31 Οκτωβρίου 1989)
 Γιλντιρίμ Ακμπουλούτ (16 Νοεμβρίου 1989 – 15 Ιουνίου 1991)
 Μεσούτ Γιλμάζ (15 Ιουνίου 1991 – 4 Νοεμβρίου 2002)
 Ali Talip Özdemir (18 Νοεμβρίου 2002 – 3 Οκτωβρίου 2003)
 Nesrin Nas (15 Οκτωβρίου 2003 – 21 Μαρτίου 2005)
 Erkan Mumcu (2 Απριλίου 2005 – 26 Οκτωβρίου 2008)
 Salih Uzun (26 Οκτωβρίου 2008 – 31 Οκτωβρίου 2009)

Παραπομπές

Τουρκικά πολιτικά κόμματα
Δημοκρατικό Κόμμα (Τουρκία)

Το Δημοκρατικό Κόμμα (Demokrat Partisi) ήταν πολιτικό κόμμα της Τουρκίας.

Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1945 από τους αντιπολιτευόμενους που βρίσκονταν εντός και εκτός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος. Επικεφαλής του ήταν ο Αντνάν Μεντερές, γόνος μεγαλογαιοκτημόνων από την Ανατολία και παλιός συνεργάτης του Μουσταφά Κεμάλ. Στις 14 Μαΐου 1950 κέρδισε τις εκλογές, παίρνοντας το 53% των ψήφων και το 83% των εδρών και σχημάτισε την πρώτη  κυβέρνηση κόμματος που δεν ανήκε στον ιδρυτή του νέου τουρκικού κράτους, δηλαδή δεν προερχόταν από το Κεμαλικό Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, «έσπασε η μονολιθικότητα που επέβαλλε στο σύστημα η δικτατορία του Ατατούρκ και άρχισε να λειτουργεί,κατά κάποιο τρόπο, το δημοκρατικό πολίτευμα, στο επίπεδο τουλάχιστον του κομματικού ανταγωνισμού για την πολιτική εξουσία.    
Αν και έμεινε πιστό τυπικά στις Κεμαλικές αρχές, απέκλινε ουσιαστικά σε κάποιες από αυτές: έδωσε έμφαση στις ελευθερίες και τα δικαιώματα του ατόμου, στην καταπολέμηση της τυραννίας της γραφειοκρατίας, στην οικονομική ελευθερία, στην αγροτική μεταρρύθμιση και στην οικονομική ανάπτυξη.

Στηρίχθηκε στα αγροτικά στρώματα, τα οποία ελάχιστα βοηθήθηκαν από τις Κεμαλικές μεταρρυθμίσεις. Επίσης στους αστούς και τους επιχειρηματίες των πόλεων. Στην πολιτική πράξη ευνόησε τους μεγαλοβιομήχανους και τους μεγαλογαιοκτήμονες.
Στις εκλογές του 1954 το Δημοκρατικό Κόμμα έφτασε στο αποκορύφωμα της εκλογικής του επιρροής,αφού έλαβε το 56,6% των ψήφων και το 93% των εδρών. Στις εκλογές του 1957,όταν άρχισε να διαφαίνεται η φθορά του έλαβε το 47,7% των ψήφων και το 69,9% των εδρών.
Η εσωτερική φθορά και η διαφθορά του καθεστώτος Μεντερές, σε συνδυασμό με την αποτυχία του σε όλους τους τομείς της κυβερνητικής πολιτικής,με εμφανή πλέον τον κίνδυνο ενός πλήρους και οριστικού ενταφιασμού του «ατατουρκισμού» ως ιδεολογικού και πολιτικού οικοδομήματος, οδήγησαν στις 26 Μαΐου 1960 στην πρώτη επέμβαση του στρατεύματος.

Παραπομπές

Πηγές
 Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης: Η Τουρκία σε μετάβαση, εκδ. Ι. Σιδέρης, Αθήνα 1999

Δημοκρατ
Λαούτο-τσέμπαλο

Το λαούτο-τσέμπαλο (γερμ. Lautenwerck) ήταν πληκτροφόρο όργανο της εποχής Μπαρόκ. Κατασκευαστικά είναι παρόμοιο με το τσέμπαλο, αλλά φέρει εντέρινες χορδές, που παράγουν πιο μουντό ηχητικό χρώμα. 

Υπήρξε αγαπημένο όργανο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος είχε στην κατοχή του δύο, σύμφωνα με την απογραφή των περιουσιακών του στοιχείων. Αυθεντικά δείγματα δεν έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας και τα μοναδικά στοιχεία που μαρτυρούν την ύπαρξή του ανευρίσκονται σε συγγράμματα και εικαστικά έργα της εποχής. 

Η αναβίωση του λαούτου-τσέμπαλου στον 20ο αιώνα πιστώνεται κυρίως στον Ούγγρο ερμηνευτή και ειδικό στην Παλαιά Μουσική Γκέργκελυ Σάρκοζυ, καθώς και τον Αμερικανό τσεμπαλίστα Ρόμπερτ Χιλλ, οι οποίοι έχουν εκτεταμένη δισκογραφία στο είδος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα αφιερωμένη στο λαούτο-τσέμπαλο
Information (Tihamér Romanek)
Gallery of pictures and sounds (Stevie Sorli)

Χορδόφωνα
Πληκτροφόρα μουσικά όργανα
Μουσείο της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων

Το Μουσείο της Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων βρίσκεται στην Αρχαία Ολυμπία. Φιλοξενεί αντικείμενα μέσω των οποίων παρουσιάζεται η ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων της Αρχαιότητας. Το Μουσείο εποπτεύεται από την οικεία Ζ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Τα εκθέματα 
Οι εκθέσεις του φιλοξενούνται στο λεγόμενο «Παλαιό Μουσείο» ή «Σύγγρειον», το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Η αναπαλαίωση και επισκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1999, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, και ολοκληρώθηκε το 2003. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν οι εργασίες της έκθεσης για την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας. 

Μέχρι το 2012, φιλοξενούσε 463 αρχαία έργα, που προέρχονταν από το Ιερό του Διός της Ολυμπίας και από άλλα Μουσεία της ελληνικής επικράτειας. Στις 17 Φεβρουαρίου του 2012, στο μουσείο σημειώθηκε ένοπλη ληστεία, με αποτέλεσμα την αφαίρεση 77 από τα 463 αρχαία εκθέματα, ενώ την παραίτησή του υπέβαλε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, χωρίς να γίνει τελικά δεκτή.

Πηγές 
Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας - Υπ. Πολιτισμού και Τουρισμού. ΟΔΥΣΣΕΥΣ

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Παραπομπές

Αρχαία Ολυμπία
Νομός Ηλείας
Μουσεία αθλητισμού στην Ελλάδα
Μουσεία στην Δυτική Ελλάδα
Αμομφάρετος

Ο Αμομφάρετος (αρχαία ελληνικά: Ἀμομφάρετος), γιος του Πολιάδα, ήταν Σπαρτιάτης αξιωματικός (διοικητής του Πιτανίτη λόχου) που συμμετείχε στη μάχη των Πλαταιών.

Ο Ηρόδοτος περιέγραψε τον διάλογο του Αμομφάρετου και του Παυσανία. Ο Παυσανίας διέταξε την υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων στις Πλαταιές, καθώς δεν είχαν εφόδια. Ο Αμομφάρετος διαφωνούσε με την υποχώρηση, καθώς την θεωρούσε ατιμωτική για ένα Σπαρτιάτη. Παρ' ολ' αυτά, όταν είδε ότι οι Σπαρτιάτες τον άφησαν πίσω, διέταξε τους στρατιώτες του να υποχωρήσουν και αυτοί, έτσι ώστε να ενωθούν με τους υπόλοιπους Έλληνες.

Ο Πλούταρχος, στο έργο «Σόλων» (απ' το Βίοι Παράλληλοι) μας πληροφορεί ότι ο Αμομφάρετος ήταν ένας απ' τους πέντε Σπαρτιάτες που έλυσε τη διαμάχη των Αθηναίων και των Μεγαρέων για τη Σαλαμίνα - ψήφισαν υπέρ των Αθηναίων.

Πηγές

Αμομφάρετος, LivePedia
Πλούταρχος, Σόλων Χ.2
Ηρόδοτος, Καλλιόπη 53-57

Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Καρλ Μαρία φον Βέμπερ

Ο Καρλ Μαρία Φον Βέμπερ (γερμ. Carl Maria von Weber, 18-19 Νοεμβρίου 1786 - 5 Ιουνίου 1826) ήταν Γερμανός συνθέτης, μαέστρος, πιανίστας, κιθαρίστας και κριτικός, ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της ρομαντικής περιόδου. Τα πιο γνωστά του έργα είναι οι όπερες "Ελεύθερος σκοπευτής", "Ευριάνθη", "Όμπερον" κτλ., τα οποία επηρέασαν σημαντικά την ανάπτυξη του Ρομαντισμού στη Γερμανία.

Βιογραφία
Ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά του Φραντς Άντον Φον Βέμπερ και της δεύτερης γυναίκας του, Γενοβέφα Μπρένερ, μιας τραγουδίστριας από τη Βιέννη. Ο αδερφός του, Φραντς, απέκτησε με την γυναίκα του τέσσερις κόρες που ασχολήθηκαν όλες με το τραγούδι και μάλιστα η Κονστάνς παντρεύτηκε με τον Μότσαρτ. Ο Φραντς είχε πολλές φιλοδοξίες για τον μικρό Καρλ και σχεδίαζε να τον μετατρέψει σε παιδί-θαύμα. Ωστόσο ο Καρλ είχε γεννηθεί με μία ασθένεια που δεν του επέτρεψε να περπατήσει μέχρι τα τέσσερα χρόνια του. Από τότε έγινε ήδη ένας ικανός τραγουδιστής και πιανίστας.

Τον Μάρτιο του 1798, η μητέρα του πέθανε. Τον ίδιο χρόνο αυτός πήγε στο Σάλτσμπουργκ ως μαθητής του Μίχαελ Χάυντν, αδελφού του Γιόζεφ Χάυντν, ο οποίος τον ανέλαβε αφιλοκερδώς.

Παραπομπές

Γερμανοί πιανίστες
Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κιθαρίστες
Συνθέτες όπερας
Συνθέτες του Ρομαντισμού
Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη

Το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη είναι ιερό που βρίσκεται δυτικά του Κουρίου και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ιερά της αρχαίας Κύπρου. 

Η πιο γνωστή αναφορά σ' αυτό το ιερό, στις αρχαίες πηγές, γίνεται στο έργο «Γεωγραφικά» (Βιβλίο ΙΔ) του αρχαίου Έλληνα γεωγράφου Στράβωνα. Κατά τον Στράβων, ἀρχὴ δ᾽ οὖν τοῦ δυσμικοῦ παράπλου τὸ Κούριον τοῦ βλέποντος πρὸς Ῥόδον͵ καὶ εὐθύς ἐστιν ἄκρα ἀφ᾽ ἧς ῥίπτουσι τοὺς ἁψαμένους τοῦ βωμοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος - δηλ. σε ακρωτήρι μετά το Κούριον, το οποίο έβλεπε προς Ρόδον, πετούσαν όσους άγγιζαν τον βωμό του Απόλλωνα.

Το αρχαίο ιερό κτίστηκε κατά την Εποχή του Χαλκού και καταστράφηκε το 365 μ.Χ λόγω σεισμού. Πολλά κατεδαφισμένα κτήρια του αρχαίου ιερού αναστυλώθηκαν. Το πτολεμαϊκό ιερό χρονολογείται τον 3ο αιώνα π.Χ. Όσον αφορά το ρωμαϊκό ιερό, αυτό χτίστηκε σε δύο φάσεις: την πρωτο-ελληνιστική περίοδο και τον 1ο αιώνα μ.Χ. Το ιερό αυτό καταστράφηκε το 364-365 μ.Χ λόγω σεισμού.

Το ιερό αυτό ήταν πανομοιότυπο με τα ιερά του Απόλλωνα στην Επίδαυρο και στην Αργολίδα. Μέχρι σήμερα σώζεται επιγραφή με το όνομα του θεού (5ος-4ος αιώνας π.Χ), το οποίο βρέθηκε στη βάση των ιερών οκλαζόντων παίδων.

Παραπομπές

Πηγές
ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΥΛΑΤΗ, Δήμος Λεμεσού, Κούριο
Στράβων, Γεωγραφικά (βιβλίο ΙΔ), κεφάλαιον 6, σημ. 3

Ναοί του Απόλλωνα
Αρχαία Κύπρος
Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Επισκοπή Λεμεσού (κοινότητα)
Ιωάννης Πρίγκος

Ο Ιωάννης Πρίγκος (;1725-1789) ήταν έμπορος, βιβλιόφιλος και ευεργέτης της γενέτειράς του Ζαγοράς Πηλίου.

Βιογραφικό 
Από το 1740 μέχρι το 1776 έζησε διαδοχικά στην Αλεξάνδρεια, στη Βενετία, στη Σμύρνη, όπου είχε όμως κάποιο δυσάρεστο επεισόδιο με τις αρχές, που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει αυτές της περιοχές· αργότερα, περιγράφοντας αυτές τις εμπειρίες του, έγραψε χαρακτηριστικά «κάλλιο αλλού χαμάλης παρά στον Τούρκο βεζίρης, όπου δεν ηξεύρεις που έχεις το κεφάλι σου» Εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ το (1755) όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε χρήματα.
Μολονότι δεν είχε πάει σχολείο, καθώς από μικρός έμεινε ορφανός και από τους δύο γονείς του, έμαθε μόνος του Αρχαία και Νέα Ελλήνικά, Ιταλικά και Ολλανδικα και απέκτησε μια από τις πιο πλούσιες βιβλιοθήκες της εποχής του. Το 1762 αποφάσισε να δημιουργήσει στη Ζαγορά μια βιβλιοθήκη, έχοντας ως παράδειγμα τη βιβλιοθήκη του Άμστερνταμ. Μέχρι το 1776 έστειλε, μέσω Σμύρνης, στη γενέτειρά του, 800 τόμους βιβλίων, τα περισσότερα από τα οποία ήταν σπάνιες εκδόσεις αρχαίας ελληνικής γραμματείας, έργα Βυζαντινών συγγραφέων, χρονογράφων, ιστορικών και πατέρων της εκκλησίας, καθώς και φιλοσοφικά και ιστορικά βιβλία αλλά και γεωγραφίες, άτλαντες και χάρτες..

Είχε αλληλογραφία με τον Πατριάρχη Καλλίνικο Γ', επίσης Ζαγοριανό, στον οποίο έστελνε χρήματα προκειμένου να δημιουργήσει εκεί ένα είδος δημοτικού, το κατώτερο Σχολείο των Κοινών Γραμμάτων. Μετά την επιστροφή του στη γενέτειρα, το 1776, και πάλι σε συνεργασία με τον Καλλίνικο, ίδρυσε ένα ανώτερο σχολείο, το Ελληνομουσείο, που χτίστηκε κοντά στη βιβλιοθήκη (και τα δύο κτίρια κατασκευάστηκαν με χρήματα του Πρίγκου). Στο σχολείο αυτό, από το οποίο αποφοίτησαν μεταξύ άλλων ο Άνθιμος Γαζής και ο Γρηγόριος Κωνσταντάς, οι μαθητές διδάσκονταν την ελληνική γλώσσα, καθώς και μαθηματικά, γεωγραφία, ιστορία και φυσική.

Εργογραφία 
Ο Πρίγκος έγραψε Το χρονικό του Άμστερνταμ  που αποτελείται από τέσσερις τόμους με γεγονότα του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1768-1774) και προχώρησε στην έκδοση του βιβλίου του Κεφαλλονίτη ιερωμένου Ηλία Μηνιάτη Η Πέτρα του Σκανδάλου (που είχε εκδοθεί για πρώτη φορά στην Λειψία το 1718) και του έργου του Ευγένιου Βούλγαρη Ορθόδοξος ομολογία σχεδιασθείσα παρά του σοφολογιωτάτου ιεροδιακόνου κυρίου Ευγενίου του Βουλγάρεως, το οποίο επανεκδόθηκε το 1828 στην Αίγινα με τίτλο Ορθόδοξος ομολογία, ήτοι Πίστεως έκθεσις κατά την του Χριστού αγίαν καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν. Σώζεται επίσης ανέκδοτο ένα είδος Ημερολογίου του σε 4 τόμους, όπου σχολιάζει με απλότητα και χιούμορ την ειδησεογραφία της εποχής του (θανάτου του τον Ιούλιο του 1789 ήταν συνδρομητής ολλανδικών εφημερίδων) και προπαντων τα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα που συντελούνταν στην βαλκανική και στο Αιγαίο.

Παραπομπές- Σημειώσεις

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.43

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σπουδαστήριο Νέου ελληνισμού
 Ψηφιακή πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη
 Κείμενο Γεωργίου Κούβελα
 Δημόσια βιβλιοθήκη Ζαγοράς

Έλληνες επιχειρηματίες
Έλληνες ευεργέτες
Μαπούτο (Επαρχία)

Η Μαπούτο (πορτογαλικά: Maputo) είναι μια επαρχία της Μοζαμβίκης. Η επαρχία περιλαμβάνει την ομώνυμη πόλη Μαπούτο, που είναι και πρωτεύουσα όλης της Μοζαμβίκης. Έχει πληθυσμό 1.072.086 κατοίκων (απογραφή 2006).

Γεωγραφία 
Η Μαπούτο είναι η νοτιότερη και μικρότερη επαρχία της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Γάζα και στα ανατολικά με την Επαρχία Μπουλμάνγκα της Νότιας Αφρικής, καθώς και το Λουμπόμπο του Εσουατίνι. Είναι η μόνη επαρχία που συνορεύει με το Εσουατίνι.

Διοικητιή διαίρεση 
Η Μαπούτο διαιρείται σε 7 συνοικίες και 3 δήμους.

Συνοικίες

Δήμοι 
 Μανίζα 
 Ματόλα
 Ναμαάτσα

Πόλεις 
Η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Μαπούτο είναι η ομώνυμη πόλη Μαπούτο και δεύτερη μεγαλύτερη η Ματόλα. Άλλες πόλεις είναι η Μαγκούντε, η Μανίκα, η Μαρακουένε, η Ματόλα, η Μοάμπα, η Μπέλα Βίστα, η Μποάνε, η Ναάμτσα και η Πόντα ντο Ούρο.

Δείτε επίσης 
 Πόλη Μαπούτο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Maputo Province official site
Σεργκέι Ιβανόβιτς Μοσίν

Ο Σεργκέι Ιβανόβιτς Μοσίν (Сергей Иванович Мосин, 14 Απριλίου 1849 - 8 Φεβρουαρίου 1902) ήταν Ρώσος μηχανικός και ο σχεδιαστής του τυφεκίου Μοσίν-Ναγκάντ.

Πρώτα χρόνια

Ο Μοσίν γεννήθηκε στο Ραμόν της περιφέρειας Βορόνεζ το 1849. Μπήκε στη στρατιωτική ακαδημία σε ηλικία 12 ετών, όπου διέπρεψε ως στρατιώτης. Το 1867, μπήκε στο Στρατιωτικό Γυμνάσιο Αλεξαντροφσκόε στη Μόσχα. Φεύγοντας από κει το 1870, αποφάσισε να πάει στο πυροβολικό τμήμα και μεταφέρθηκε στην Ακαδημία Mikhailovskoye Πυροβολικού. Αποφοίτησε το 1875 και μεταφέρθηκε στην οπλοστάσιο της Τούλα, όπου έγινε η επικεφαλής του τμήματος κατεργασίας.

Μοσίν-Ναγκάντ
Ήταν στην Τούλα όπου ο Μοσίν ξεκίνησε την καριέρα του ως σχεδιαστής όπλων στην αρχή φτιάχνοντας βελτιώσεις για το Μπέρνταν ΙΙ και αργότερα με τη συνεργασία με την Ναγκάντ να σχεδιάσει το τουφέκι τριών γραμμών του έτους 1891. Ο Μοσίν τελικά ανήλθε στο βαθμό του συνταγματάρχη και διορίστηκε ως διευθυντής του οπλοστασίου Σεστρόρετσκ.ref></ref> πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου του 1902 και θάφτηκε στην Τούλα.

Παραπομπές

Ρώσοι εφευρέτες
Ρώσοι μηχανικοί
Ρώσοι σχεδιαστές
Μπέρμπανκ

Το Μπέρμπανκ (Burbank) είναι μια πόλη της Καλιφόρνιας, 19 χιλιόμετρα βόρεια από το κεντρικό Λος Άντζελες και λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Χόλυγουντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 103.340 κατοίκους.

Η πόλη έχει το προσωνύμιο παγκόσμια πρωτεύουσα των Μέσων (Media Capital of the World)
Πολλά σημαντικά κινηματογραφικά στούντιο έχουν έδρα στο Μπέρμπανκ, όπως η Warner Bros. Entertainment, η Warner Music Group, η NBC Universal, η The Walt Disney Company, το ABC, το Cartoon Network Studios, και το Nickelodeon

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη Ιστοσελίδα του Μπέρμπανκ

Πόλεις της Καλιφόρνια
Ταρσός (ανατομία)

Ο ταρσός είναι η πιο κεντρική (κοντά στο σώμα) από τις τρεις υποδιαιρέσεις του ποδιού, δηλαδή του περιφερικότερου τμήματος του κάτω άκρου. Ο ταρσός περιλαμβάνει εφτά οστά.

Τα εφτά οστά του ταρσού είναι τοποθετημένα σε μια κεντρική και μια περιφερική ομάδα, με ένα ενδιάμεσο οστό μεταξύ των δύο ομάδων στην έσω πλευρά του ποδιού. Στην κεντρική ομάδα βρίσκονται τα δύο πιο ογκώδη οστά του ταρσού, ο αστράγαλος, το υψηλότερο όσον αφορά τη θέση οστό του ποδιού, ο οποίος αρθρώνεται με τη κνήμη και τη περόνη με τη ποδοκνημική άρθρωση, και τη πτέρνα, το μεγαλύτερο οστό του ταρσού, η οποία βρίσκεται κάτω από τον αστράγαλο. Το ενδιάμεσο οστό είναι το σκαφοειδές. Στην περιφερική ομάδα ανήκουν το κυβοειδές και τα τρία σφηνοειδή οστά, το έσω, ενδιάμεσο και έξω. Τα οστά συνδέονται μεταξύ τους με αρθρώσεις και συνδέσμους.

Ένα ιδιαίτερο μόρφωμα του ταρσού είναι ο ταρσιαίος κόλπος, ο οποίος είναι η πύλη εισόδου νεύρων, αγγείων και των τενόντων των μυών της κνήμης για την κάτω επιφάνεια του ποδιού. Ο ταρσιαίος κόλπος σχηματίζεται από τη πτέρνα, το έσω σφυρό, την έσω επιφάνεια του αστραγάλου και τον υπερκείμενο καθεκτικό σύνδεσμο των καμπτήρων μυών.

Πηγή 
 R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell, Ανατομία Gray’s, Εκδόσεις Πασχαλίδης, 2007

Βραχέα οστά
Οστά του κάτω άκρου
Φάνα (Νορβηγία)

Η Φάνα (νορβηγικά:Fana) είναι περιοχή, συνοικία σήμερα, στην πόλη Μπέργκεν της Νορβηγίας. 

Η Φάνα ήταν ξεχωριστός δήμος μέχρι το 1972, όταν μαζί με την Άρνα, την Λάξεβογκ, και την Οσάνε, εντάχθηκε στο δήμο του Μπέργκεν. Στη Φάνα έζησε ο Νορβηγός συνθέτης Έντβαρντ Γκριγκ (Edvard Grieg).

Μεταφορες
Λεωφορειακές γραμμες στη Φάνα:

Τοποθεσίες
 Νάτλαντ (Nattland)
 Σενταλέν (Sædalen)
 Μπράτλαντ (Bratland)
 Ντύνγκελαντ (Dyngeland)
 Τότλαντ (Totland)
 Ούλσμογκ (Ulsmåg)
 Νόρντρεβολ (Nordrevoll)
 Κιρκεμπίρκελαντ (Kirkebirkeland)
 Έβστουν (Øvsttun)
 Νέστουν (Nesttun)
 Τβαιτερός (Tveiterås)
 Πάραντις (Paradis)
 Στόρετβαιτ (Storetveit)
 Χοπ (Hop)
 Σκιολντ (Σχολντ) (Skjold)
 Κρονόσεν (Kronåsen)
 Σμερός (Smørås)
 Μίντουν (Midtun)
 Κιενταλέν (Kjenndalen)
 Βαλε (Valle)
 Σαντβέν (Sandven)
 Σάμνταλ (Samdal)
 Κάλαντ (Kaland)
 Στεντ (Stend)
 Τίτλεσταντ (Titlestad)
 Φαναχαμερέν (Fanahammeren)
 Φάνα (Fana)
 Νόρντβικ (Nordvik)
 Κροκάιντε (Krokeide)
Κρίστιαν Μπέιλ

Ο Κρίστιαν Τσαρλς Φίλιπ Μπέιλ (Christian Charles Philip Bale, γενν. 30 Ιανουαρίου 1974) είναι Άγγλος ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός για τους ρόλους του σε Αμερικανικές ταινίες, ο Μπέιλ έχει πρωταγωνιστήσει και σε ταινίες του Χόλυγουντ μεγάλου προϋπολογισμού και σε μικρότερες ανεξάρτητες παραγωγές.

Ο Μπέιλ τράβηξε την προσοχή του κοινού σε ηλικά δεκατριών ετών, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ, Η Αυτοκρατορία του Ήλιου (Empire of the Sun) τo 1987. Υποδύθηκε ένα αγόρι από την Αγγλία που χωρίζεται από τους γονείς του και στη συνέχεια καταλήγει σε ένα ϊαπωνικό στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ακόμη, είναι γνωστός για τον ρόλο του στο American Psycho το 2000 όπου υποδύθηκε έναν κατα συρροή δολοφόνο και για το ρόλο του ως Μπρους Γουέιν/Μπάτμαν στην ταινία Batman Begins του Κρίστοφερ Νόλαν το 2005, Ο Σκοτεινός Ιππότης (The Dark Knight) το 2008 και στο φινάλε The Dark Knight Rises το 2012.

Το 2010, ο Μπέιλ υποδύθηκε τον Ντίκι Έκλουντ στην ταινία The Fighter. Έλαβε εξαιρετικά θετικές κριτικές για την ερμηνεία του και κέρδισε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου και τη Χρυσή Σφαίρα και το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Β' Ανδρικού Ρόλου.

Βιογραφία
Ο Μπέιλ γεννήθηκε στην Ουαλία από γονείς Αγγλικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Ντέιβιντ Μπέιλ, γεννημένος στη Νότια Αφρική ήταν επιχειρηματίας, πιλότος και μάνατζερ ταλέντων, ενώ η μητέρα του, Τζένυ Τζέιμς, ήταν καλλιτέχνης τσίρκου. 

Η πρώτη επαφή του Μπέιλ με το χώρο της υποκριτικής ήταν με μια διαφήμιση για το μαλακτικό ρούχων Lenor το 1982. Ένα χρόνο αργότερα, εμφανίστηκε σε μια διαφήμιση των δημητριακών Pac-Man, όπου υποδυόταν ένα παιδί ροκ σταρ. Το 1984, έκανε το ντεμούτο του στο θέατρο με την παράσταση The Nerd, στην οποία συμμετείχε και ο Ρόουαν Άτκινσον.

Προσωπική ζωή
Στις 29 Ιανουαρίου 2000, ο Μπέιλ παντρεύτηκε την Σάντρα "Σίμπι" Μπλάζιτς (γεννημένη το 1970), πρώην μοντέλο, μακιγιέρ και προσωπική βοηθός της Γουϊνόνα Ράιντερ. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει μια κόρη, την Εμμελίν, η οποία γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 2005 στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Από το 1992, ο Μπέιλ κατοικεί στο Λος Άντζελες.

Όπως συνήθιζε και ο πατέρας του, ο Κρίστιαν Μπέιλ υποστηρίζει ενεργά περιβαλλοντικές μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως η Greenpeace και το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση. Η φεμινίστρια και ακτιβίστρια Γλόρια Στάινεμ έγινε μητριά του Μπέιλ στις 3 Σεπτεμβρίου του 2000, όταν παντρεύτηκε τον πατέρα του Μπέιλ, Ντέιβιντ. Ήταν ο πρώτος της γάμος (στην ηλικία των 66 ετών) και το ζευγάρι ήταν μαζί μέχρι το θάνατο του Ντέιβιντ.

Φιλμογραφία

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κρίστιαν Μπέιλ στο AllRovi 
 Κρίστιαν Μπέιλ στο Yahoo! Movies 
 Κρίστιαν Μπέιλ στο Charlie Rose 
 Συλλογή δημοσιευμάτων για τον Κρίστιαν Μπέιλ από την εφημερίδα The New York Times

Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎
Γεράσιμος Δ. Καγγελάρης

Γεράσιμος Δ. Καγγελάρης 1890-1925 (Gérasime D. Cangellaris), Αιγυπτιώτης γαλλόφωνος ποιητής και εκδότης, με καταγωγή από παλιές αριστοκρατικές οικογένειες της Κεφαλονιάς, τις οικογένειες Καγγελάρη και Ασάνη.  Γονείς του ο Δημήτρης Π. Καγγελάρης (1844-1898) και η Ρόζα Δ. Ασάνη (1851-1912).

Βιογραφία
Ο ποιητής και εκδότης Γεράσιμος Δ. Καγγελάρης γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς στις 19 Νοεμβρίου 1890 και απεβίωσε στο Παρίσι στις 23 Ιανουαρίου 1925.  Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Σουέζ και τα εφηβικά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου μαθήτευσε στο δημοτικό και το γυμνάσιο των École des Frères του Port Tewfik και του Collège Sainte Catherine. 

Δημοσίευσε τα πρωτόλειά του στη γαλλόφωνη αλεξανδρινή εφημερίδα "Le Phare d'Alexandrie" σε νεαρή ηλικία και υπήρξε ένας από τους πρώτους συντάκτες του φιλολογικού περιοδικού "Le Lotus", που κυκλοφόρησε το 1910 από το κολλέγιό του ως όργανο της "Académie Saint Jean-Baptiste de la Salle", που αποτελούσε τη φιλολογική εταιρεία των μαθητών του και της οποίας εξελέγη γραμματέας (1907-1908).

Έγραψε το σύνολο του έργου του στη γαλλική γλώσσα, αλλά τα ποιήματά του διακρίνονται για τον έντονα ελληνικό και πατριωτικό παλμό τους.  Από το 1917 και μέχρι το τέλος της ζωής του διηύθυνε το μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό "L'Orient Français", που εξέδωσε στο Παρίσι με σκοπό τη διάδωση των γαλλικών ιδεών στην Ανατολή.
Εκτός από τη λογοτεχνία, έδειξε ιδιαίτερη κλίση και στη ζωγραφική.  Και τα δύο του βιβλία είναι εικονογραφημένα από τον ίδιο.

Αδελφή του ήταν η διανοούμενη Αικατερίνη Δ. Καγγελάρη.

Εργογραφία
 "L'Assemblée Nationale", Alexandrie (1910)
 "Quand l'Aigle se réveilla ...", Paris (1914)

Διακρίσεις
 Αργυρούς Σταυρός, Τάγμα του Σωτήρος

Παραπομπές

Ενδεικτική βιβλιογραφία
 Luthi, Jean-Jacques:  "Introduction à la littérature d'expression française en Égypte (1798-1945)", Paris 1974
 Καγκελάρη, Παναγιώτου Δ. "Δύο 'Αγνωστοι Κεφαλονίτες Διανοούμενοι της Αιγύπτου - Γεράσιμος και Καίτη Δ. Καγγελλάρη", Η Κεφαλονίτικη Πρόοδος, Έτος Ε', τεύχος 53-54, Αθήνα 1976
 Καγκελάρη, Π.Δ.: "Ιστορία και Γενεαλογία του Οίκου Καγγελάρη της Κεφαλονιάς (16ος-20ός Αιώνες)", Κέρκυρα 2011 ISBN 978-960-85532-2-4

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Γεράσιμος Δ. Καγγελάρης (1890-1925)

Γάλλοι ποιητές
Γερασιμος
Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Ντρέικ & Τζος

Το Ντρέικ & Τζος (Drake & Josh) είναι αμερικανική τηλεοπτική κωμική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Νταν Σνάιντερ για το Nickelodeon. Η σειρά ακολουθεί τη ζωή δύο έφηβων αγοριών με εντελώς αντίθετες προσωπικότητες, του Ντρέικ Πάρκερ (Ντρέικ Μπελ) και του Τζος Νίκολς (Τζος Πεκ), οι οποίοι μετά το γάμο των γονιών τους, αναγκάζονται να μείνουν στο ίδιο σπίτι ως αδέλφια. 

Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 11 Ιανουαρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2007, με 56 επεισόδια. Το θεματικό τραγούδι των τίτλων "I Found A Way" ερμήνευσε ο Ντρέικ Μπελ.

Στα πλαίσια της σειράς κυκλοφόρησαν δύο ταινίες. Το "Drake & Josh Go Hollywood" (2006) και "Merry Christmas, Drake & Josh" (2008).

Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί τη ζωή δύο έφηβων αγοριών με εντελώς αντίθετες προσωπικότητες, οι οποίοι μετά το γάμο των γονιών τους, συμβιώνουν ως ετεροθαλή αδέλφια. Ο Ντρέικ Πάρκερ (Ντρέικ Μπελ) είναι ένας ταλαντούχος αλλά ανώριμος φιλόδοξος μουσικός, δημοφιλής στους συμμαθητές του και με πολλές κατακτήσεις στα κορίτσια, ενώ αντίθετα ο Τζος Νίκολς (Τζος Πεκ) είναι υπεύθυνος, έξυπνος και ρομαντικός αλλά χωρίς καθόλου αυτοπεποίθηση. Τα δύο αγόρια ζουν σε μια μονοκατοικία στο Σαν Ντιέγκο, μαζί με τον πατέρα του Τζος, Γουόλτερ (Τζόναθαν Γκολντστάιν), τη μητέρα του Ντρέικ, Άντρι (Νάνσι Σάλιβαν) και τη μικρότερη αδελφή του Ντρέικ, Μέγκαν (Μιράντα Κόσγκροβ), η οποία δε χάνει ευκαιρία να τους ενοχλεί και να τους παιδεύει. Τα δύο αγόρια συχνά εμπλέκονται σε κωμικές αποτυχίες και εμπόδια ενώ ταυτόχρονα χειρίζονται μια σειρά εφηβικών καταστάσεων.

Επισκόπηση σειράς

Λίστα επεισοδίων

Διανομή

Άλλα μέσα

Ταινίες 
Στα πλαίσια της σειράς κυκλοφόρησαν δύο ταινίες. Το "Drake & Josh Go Hollywood", που προβλήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2006 και το "Merry Christmas, Drake & Josh", που προβλήθηκε μετά το τέλος της σειράς, στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Μάλιστα η δεύτερη ταινία έσπασε τα ρεκόρ τηλεθέασης του τηλεοπτικού σταθμού Nickelodeon, αφού την πρεμιέρα παρακολούθησαν 9.10 εκατομμύρια τηλεθεατές.

Βιβλία
Το 2006 εκδόθηκαν βιβλία βασισμένα στα επεισόδια της σειράς από την εκδοτική εταιρεία "Scholastic". Τα βιβλία είναι τα εξής: Blues Brothers, Sibling Revelry, Drake & Josh Go Hollywood, Kid Trouble, Alien Invasion, Surprise! και Josh is Done.

Βιντεοπαιχνίδια
Το 2007, κυκλοφόρησαν δύο βιντεοπαιχνίδια για τη σειρά από την THQ, το "Drake & Josh", το οποίο κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance, και το "Drake & Josh: Talent Showdown", το οποίο κυκλοφόρησε για το Nintendo DS.

Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το Ντρέικ & Τζος στην IMDb

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Εφηβικά sitcoms
Νεανικές σειρές
Σειρές του Nickelodeon
Ντρέικ & Τζος
Νιλ ντεΓκρας Τάισον

Ο Νιλ ντεΓκρας Ταϊσόν (αγγλικά: Neil deGrasse Tyson, γέννηση: 5 Οκτωβρίου, 1958) είναι Αμερικανός αστροφυσικός, κοσμολόγος, συγγραφέας και επιστημονικός επικοινωνιολόγος. Είναι διευθυντής στο Πλανητάριο Χέιντεν που βρίσκεται στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη. Από το 2006 είναι ο παρουσιαστής του επιστημονικού, εκπαιδευτικού προγράμματος NOVA scienceNOW στο μη-κερδοσκοπικό αμερικανικό κανάλι PBS και εμφανίζεται συχνά στην τηλεόραση. Στις 5 Αυγούστου 2011 ανακοινώθηκε ότι ο Τάισον θα παρουσιάσει την εκπομπή ντοκιμαντέρ σχετικά με το διάστημα, που αποτελεί συνέχεια της κλασικής εκπομπής Cosmos: A Personal Voyage του Καρλ Σέιγκαν, με το όνομα Cosmos: A Spacetime Odyssey.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη. Ενδιαφέρθηκε για την αστρονομία στην ηλικία των εννέα χρόνων, όταν επισκέφθηκε το Πλανητάριο Χέιντεν. Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο Επιστημών του Μπρονξ, όπου ήταν αρχισυντάκτης του Περιοδικού Φυσικών Επιστημών, πήρε το πτυχίο του στη Φυσική, στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1980. Το 1989 πήρε πτυχίο μάστερ στην Αστρονομία, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, ενώ το 1991 πήρε το διδακτορικό του στην αστροφυσική, στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια.

Το 2016, εμφανίστηκε στη τηλεοπτική σειρά 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο του Nickelodeon κάνοντας τον εαυτό του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα
 
 CV στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας
 Biography στο Planetary Society
 PBS NOVA scienceNOW with Neil deGrasse Tyson
 Star Talk Radio Show hosted by Neil deGrasse Tyson
 

Αμερικανοί αστρονόμοι
Αστροφυσικοί
Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Αμερικανοί σκεπτικιστές
Άνταμ Σάντλερ

Ο Άνταμ Ρίτσαρντ Σάντλερ (αγγλικά: Adam Richard Sandler, 9 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος, μουσικός και παραγωγός.

Αφού έγινε μέλος του καστ του Saturday Night Live, ο Σάντλερ συνέχισε την καριέρα του πρωταγωνιστώντας σε πολλές ταινίες του Χόλιγουντ που είχαν απολαβές στο box office πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια. Είναι καλύτερα γνωστός για τους κωμικούς του ρόλους, όπως στις ταινίες: Billy Madison το 1995, Happy Gilmore το 1996, Ο Νεροκουβαλητής (The Waterboy) το 1998, Κατά Λάθος Μπαμπάς (Big Daddy) το 1999 και Δεν Θέλω να Γίνω Εκατομμυριούχος (Mr. Deeds) το 2002. Παρ' όλα, έχει υποδυθεί και πιο δραμτικούς ρόλους. Το 1999, ο Σάντλερ ίδρυσε τη Happy Madison, μια κινηματογραφική και τηλεοπτική εταιρία παραγωγής που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή πολλών ταινιών και της τηλεοπτικής σειράς του 2007, Rules of Engagement. Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει στη δραματική ταινία The Click (Το κλικ), και στην επίσης δραματική ταινία ''50 First Dates'' (50 πρώτα ραντεβού).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα
 Άνταμ Σάντλερ στο Internet Movie Database 

                                                            
Αμερικανοί κωμικοί σκετς
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης                            Αμερικανοεβραίοι
Πτέρνα

Η πτέρνα είναι το μεγαλύτερο οστού του ταρσού. Σχηματίζει το σκελετικό υπόβαθρο της πτέρνας. Βρίσκεται κάτω από τον αστράγαλο, τον οποίο και υποβαστάζει. Είναι ένα ακανόνιστο τετράπλευρο οστό, με τον επιμήκη άξονα προσανατολισμένο συνήθως κατά μήκος της μέσης γραμμής του ποδιού. Μέρος της προεξέχει πίσω από την ποδοκνημική άρθρωση. Η πτέρνα πρόσφατα άρχισε να χρησιμοποιείται για την διάγνωση οστεοπόρωσης με υπερήχους.

Περιγραφή 
Η πτέρνα έχει σχήμα ακανόνιστου τετράπλευρου. Η οπίσθια επιφάνειά της προεξέχει πίσω από την ποδοκνημική άρθρωση και είναι κυκλική. Η οπίσθια επιφάνεια της πτέρνα διαιρείται σε τρία τμήματα, άνω , μέσο και κάτω. Στο μέσο τμήμα καταφύεται ο πτερνικός ή αχίλλειος τένοντας. Το κάτω είναι καμπύλο και αποτελεί τη περιοχή στήριξης του βάρους του σώματος στη πτέρνα και συνεχίζει στη πελματιαία επιφάνεια του οστού αποτελώντας το κύρτωμα της πτέρνα. Το κύρτωμα προεξέχει στο πρόσθιο τμήμα του προς τα πλάγια με την μορφή δύο αποφύσεων, το έσω και έξω φύμα της πτέρνας, με το έσω φύμα να είναι μεγαλύτερο. Τα δύο φύματα χωρίζονται με μια σφηνοειδή εντομή. Στην πρόσθια κάτω επιφάνεια της πτέρνας υπάρχει ένα φύμα, το πρόσθιο φύμα της πτέρνας που χρησιμεύει για την πρόσφυση του βραχέος πελματικού συνδέσμου του ποδιού. Η έξω επιφάνεια είναι ομαλή με εξαίρεση δύο προεξοχές. Η πιο πρόσθια είναι περονιαία τροχιλία και η πιο πίσω χρησιμεύει ως σημείο πρόσφυσης του πτερνοπερονιαίου τμήματος του έξω πλάγιου συνδέσμου της ποδοκνημικής άρθρωσης.

Η έσω επιφάνεια της πτέρνας είναι κοίλη και εμφανίζει το υπέρεισμα του αστραγάλου, ένα οστεΐνο χείλος που προεξέχει προς τα έσω και υποβαστάζει την κεφαλή του αστραγάλου. Στο κάτω μέρος του υπερείσματος υπάρχει μια αύλακα με κατεύθυνση μπρος-πίσω, από την οποία περνά ο τένοντας του μακρός εκτείνοντος το μεγάλο δάκτυλο. Στην άνω επιφάνεια του υπερείσματος υπάρχει μια αρθρική επιφάνεια, η μέση αστραγαλική αρθρική επιφάνεια, για την άρθρωση με την αντίστοιχη επιφάνεια στον αστράγαλο. Στην άνω επιφάνεια του σώματος της πτέρνας βρίσκονται επίσης άλλες δύο αρθρικές επιφάνειες, η πρόσθια και η οπίσθια αστραγαλική αρθρική επιφάνεια, οι οποίες αρθρώνονται με τις αντίστοιχες αρθρικές επιφάνειες του αστραγάλου. Η οπίσθια αρθρική επιφάνεια είναι η μεγάλη. Ανάμεσα στην οπίσθια και τις άλλες δύο αρθρικές επιφάνειες βρίσκεται μια βαθειά αύλακα, η πτερνική αύλακα. Αυτή η αύλακα μαζί με την αστραγαλική αύλακα του αυχένα του αστραγάλου σχηματίζουν τον ταρσιαίο κόλπο, ο οποίος είναι ορατός όταν ο σκελετός παρατηρείται από έξω. Το πρόσθιο μέρος της πτέρνας αρθρώνεται με το κυβοειδές οστό.

Πηγές 
 R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell, Ανατομία Gray’s, Εκδόσεις Πασχαλίδης, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οστά του κάτω άκρου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1952

Το Δ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1952, διεξήχθη στις 9 Mαρτίου στο λόφο του Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Μετείχαν 30 περίπου αθλητριες συλλόγων κέντρου και φοιτήτριες της Γυμναστικής Ακαδημίας (ΕΑΣΑ). Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε η Χόροβιτς που νίκησε την Σαββατιανού. Στο ομαδικό για άλλη μια χρονιά ο Α.Ο. Κηφισιάς κατέκτησε τον τίτλο.

Ατομικό

Ομαδική βαθμολογία

Πηγή 
 "Αθλητική Ηχώ", 10/3/1952.

Γυναικων
Στίβος το 1952
Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Αοιδός

Ο αοιδός   στην Αρχαία Ελλάδα ήταν επικός ποιητής που αυτοσχεδίαζε,συνέθετε αλλά και τραγουδούσε επικά ποιήματα. Αυτοσχεδίαζαν προφορικά βοηθούμενοι από τη Μούσα, που υποτίθεται πως αυτή τους απάγγελε τα θέματα που επέλεγαν να τραγουδήσουν. Στο έπος Οδύσσεια του Ομήρου ο αοιδός εμφανίζεται σαν πρόσωπο σεβαστό, στο παλάτι του βασιλιά Μενέλαου να τραγουδάει με τη συνοδεία κιθάρας/φόρμιγγας και στην Ιλιάδα σαν μοιρολογητής. Επώνυμοι αοιδοί της Οδύσσειας ήταν ο Φήμιος και ο Δημόδοκος. Συμμετείχαν σε λαϊκά πανηγύρια, συμπόσια αρχόντων, εορταστικές εκδηλώσεις της κοινότητας, δημόσιους αγώνες κλπ  και έτερπαν τους ακροατές ψάλλοντας ή απαγγέλοντας τα επικά αυτά ποιήματα. Σύντομα έγιναν επαγγελματίες περιζήτητοι και το κάθε ανάκτορο ήθελε να έχει τον αοιδό του. Η αλήθεια είναι ότι οι αοιδοί μπορούσαν να αυτοσχεδιάζουν γιατί, εκτός από το ταλέντο που σίγουρα διέθεταν, εκπαιδεύονταν για το έργο τους, οι νεότεροι από τους παλαιότερους, γονείς ή δασκάλους.

Είχαν στη διάθεσή τους ένα «ρεπερτόριο» θρύλων και μοτίβων, μεταβιβασμένα από γενιά σε γενιά, το οποίο μπορούσαν να προσαρμόσουν με παραλλαγές και αυτοσχεδιασμούς κατά περίπτωση.

Δείτε επίσης  
 Ραψωδός

Παραπομπές 

Πολιτισμός στην αρχαία Ελλάδα
Μουσική
Αρχαίοι Έλληνες
Ξούθος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ξούθος αναφέρεται ένα κεντρικό γενεαλογικώς πρόσωπο του έθνους των Ελλήνων. Ο Ξούθος ήταν γιος του Έλληνος και της Νύμφης Ορσηίδας, αδελφός του Αιόλου (του γενάρχη των Αιολέων) και, σύμφωνα με την επικρατούσα εκδοχή, του Δώρου.

Ο Ξούθος πήρε ως σύζυγό του την Κρέουσα την Αθηναία, τη θυγατέρα του Ερεχθέως και της Πραξιθέας, καθώς ο Ξούθος διαδέχθηκε τον Ερεχθέα στη βασιλεία των Αθηνών. Σύμφωνα με την τραγωδία `Ιων του Ευριπίδη, πριν από τον γάμο της η Κρέουσα είχε μείνει έγκυος από τον Απόλλωνα και το βρέφος της παρέλαβε ο Ερμής και το άφησε στους Δελφούς. Η Κρέουσα με τον Ξούθο όμως αργούσαν να αποκτήσουν παιδί, οπότε η Κρέουσα πήγε στους Δελφούς για να ρωτήσει τι θα έπρεπε να κάνει για να μείνει (και πάλι) έγκυος. Εκεί βρήκε και ανεγνώρισε τον γιο της, τον `Ιωνα, που έμελλε να γίνει γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Ιώνων. Στα επόμενα χρόνια, η Κρέουσα και ο Ξούθος έκαναν και δικά τους παιδιά, τον Αχαιό, τον Αίκλο, τον Κόθο, τη Διομήδη και, σύμφωνα με τον Ευριπίδη, και τον Δώρο. Οι δύο από τους γιούς τους έγιναν οι γενάρχες και των άλλων ελληνικών φύλων, των Δωριέων και των Αχαιών. Ο Δώρος όμως σε άλλες εκδοχές είναι γιος του `Ελληνα, ή του Απόλλωνα και της Φθίας.

Πηγές
 Hamilton, Edith (1942): Mythology. Little, Brown & Company. ISBN 0-316-34114-2.
 Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 18, σελ. 552

Δείτε επίσης
 Βοηδρόμια
Ξουθος
Δευκαλιωνίδες
1555 Ντεγιάν

Ο Ντεγιάν (Dejan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,387. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Βέλγο αστρονόμο Φερνάν Ριγκώ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου και του έδωσε το όνομά του γιου του Γιουγκοσλάβου αστρονόμου Πέταρ Τζούκοβιτς.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντεγιάν είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ντεζαν
Άρντα Μαντικιάν

Η Άρντα Μαντικιάν (1 Σεπτεμβρίου 1924 – 8 Νοεμβρίου 2009) ήταν μεσόφωνος αρμένικης καταγωγής με διεθνή καριέρα κατά τη μεταπολεμική περίοδο.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1924 και σε μικρή ηλικία μετακόμισε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών με δασκάλα την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο, δασκάλα επίσης της Μαρίας Κάλλας. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της δίπλα στην Αλεξάνδρα Τριάντη, ερμηνεύτρια έντεχνου τραγουδιού και κινητήριο δύναμη του Συλλόγου "οι Φίλοι της Μουσικής".

Μουσική πορεία 
Στη δεκαετία του 1940 ξεκινά εμφανίσεις στην Αθήνα, σε μερικές από τις οποίες συνεργάστηκε με την Μαρία Κάλλας, με την οποία υπήρξαν συμμαθήτριες και φίλες. Το 1948 πηγαίνει στην Αγγλία, όπου έναν χρόνο μετά και με τη βοήθεια του Αυστριακού μουσικολόγου και συνθέτη Έγκον Βέλες πραγματοποιεί ένα ρεσιτάλ στο Κολλέγιο Μόρλεϋ στο Λονδίνο. Στη συνέχεια, μετά από πολλές εμφανίσεις σε Λονδίνο και Οξφόρδη, κλήθηκε από τον μαέστρο και μουσικολόγο Jack Allan Westrup να ερμηνεύσει το ρόλο της Διδούς στην όπερα Τρώες του Εκτόρ Μπερλιόζ. Στο διάστημα 1953-1965 συνεργάστηκε με τον Μπέντζαμιν Μπρίτεν.

Μεσόφωνοι

Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Google Chrome

Το Google Chrome είναι πρόγραμμα περιήγησης στο Διαδίκτυο που αναπτύσσεται από την Google LLC και χρησιμοποιεί τη μηχανή απεικόνισης WebKit. Κυκλοφόρησε στην έκδοση beta για Windows στις 2 Σεπτεμβρίου του 2008, ενώ η επίσημη σταθερή έκδοση κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου του 2008. Το όνομα προέρχεται από το πλαίσιο γραφικού περιβάλλοντος χρήστη, ή «χρώμιο», των φυλλομετρητών, κυκλοφορεί σε 3 εκδόσεις, Chrome (Βrowser): Chrome (Android), ChromeBox (OS), Chromebook (OS).

Ο Google Chrome είναι ο πρώτος περιηγητής που χρησιμοποιούν οι χρήστες παγκοσμίως, ξεπερνώντας κατά πολύ τον περιηγητή των Windows που για αρκετά χρόνια ήταν στην κορυφή. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Google διαφημίζει τον περιηγητή στην αρχική σελίδα αναζήτησης κάθε φορά που δεν ανιχνεύεται.

Google Chrome OS

To Google Chrome OS είναι ένα βασισμένο σε Linux λειτουργικό σύστημα σχεδιασμένο από την Google για να εργαστούν εφαρμογές Διαδικτύου, παρ'όλα αυτά υπάρχουν και εκτός Διαδικτύου εφαρμογές. Η Google ανακοίνωσε το λειτουργικό σύστημα στις 7 Ιουλίου, 2009 και έκανε ένα έργο ανοικτού πηγαίου κώδικα, που ονομάζεται Chromium OS, το Νοέμβριο του 2009.

Σε αντίθεση με Chromium OS, το οποίο μπορεί να προσαρμόζεται από την λήψη του πηγαίου κώδικα, τo Chrome OS προορίζεται μόνο για συγκεκριμένους υπολογιστές, από τους συνεργάτες της Google. Η διεπαφή χρήστη υιοθετεί μια μινιμαλιστική προσέγγιση, που μοιάζει με εκείνη του προγράμματος περιήγησης Google Chrome. Επειδή το Chrome OS απευθύνεται σε χρήστες που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στο Διαδίκτυο, δεν έχει προγράμματα, παρά μόνο βασικά εργαλεία. Η μόνη εφαρμογή της συσκευής είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης το οποίο περιλαμβάνει τις ενσωματωμένες δυνατότητες που έχει και ο Google Chrome από μόνος του.

Ενσωματωμένες δυνατότητες
Αναπαραγωγή ήχου και βίντεο.
Προβολή Pdf
Google Voice
Flash plugin (Pepper flash)
Σύστημα αυτόματης ενημέρωσης
Προβολέας με επεξεργαστή εικόνας (μόνο Chrome OS)
Διαχειριστής αρχείων (File manager) (μόνο Chrome OS)
Ταπετσαρία και εφαρμογές σε παράθυρα (μόνο Chrome OS)
Εργαλεία ελέγχου ήχου, δικτύου, μπαταρίας κ.τ.λ (μόνο Chrome OS)

Λειτουργία ανώνυμης περιήγησης 

Όπως στους περισσότερους φυλλομετρητές, έτσι και στον Chrome, υπάρχει η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης. Ουσιαστικά δεν αποθηκεύει το ιστορικό περιήγησης και επίσης, δεν αποθηκεύει τα cookies και τις πληροφορίες που εισάγουμε στα sites. Υπάρχει δυνατότητα απενεργοποίησης cookies.

Η λειτουργία ανώνυμης περιήγησης αμφισβητείται από αρκετούς χρήστες πια.

Δείτε επίσης 
 Chromium (Φυλλομετρητής)
Mozilla Firefox
Microsoft Edge

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://www.google.com/chrome/

Φυλλομετρητές
Google (λογισμικά)
Μεγάλο Λιβάδι Λεπίδα

Το Μεγάλο Λιβάδι Λεπίδα ή Ουλού Γιαϊλά είναι οροπέδιο της Μακεδονίας με μέσο υψόμετρο τα 1.350 μέτρα κοντά στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας).

Βρίσκεται στο νομό Δράμας και αποτελεί τμήμα του ορεινού συγκροτήματος της Κούλας, στην οροσειρά της Ροδόπης. Βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Στάμνας (βορειοδυτικά) και Χαϊντούς (νοτιοανατολικά) και απέχει 42 χιλιόμετρα από το Παρανέστι (14χλμ. από τα Διπόταμα). Το Μεγάλο Λιβάδι Λεπίδα είναι εκτεταμένο ομαλό χορτολίβαδο, περιτριγυρισμένο από δάση πεύκης. Στο οροπέδιο δημιουργείται το Σκοτεινό ρέμα που χύνεται μετά από καταρράκτες, στο Αρκουδόρεμα (παραπόταμο του Νέστου). Η βλάστηση του λιβαδιού είναι έντονη και αποτελείται από βιόλες, κρόκους, ορχιδέες, καμπανούλες κ.α.

Παραπομπές 

Νομός Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Οροπέδια της Ελλάδας
Κούλα