joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιον Όλα Σαντ

Ο Γιον Όλα Σαντ (γεν. 21 Δεκεμβρίου 1961) είναι Νορβηγός και στέλεχος της τηλεόρασης, που εργάζεται για τον εθνικό τηλεοπτικό φορέα της Νορβηγίας, NRK.

Ο Σαντ έχει εμπειρία 15 χρόνων, δουλεύοντας για μεγάλες παραγωγές και συμπαραγωγές στον NRK και στον TV2, καθώς επίσης και σε ιδιωτικές εταιρίες παραγωγών. Ο Σαντ είναι μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας για την τέχνη και τις επιστήμες της Τηλεόρασης. Επιπλέον, υπήρξε παραγωγός διαφόρων προγραμμάτων, όπως το Κονσέρτο για την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, τα Νορβηγικά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς και το Melodi Grand Prix (τον εθνικό τελικό της χώρας για την Eurovision).

To 2010 ορίστηκε εκτελεστικός επόπτης του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, έπειτα από την αποχώρηση του  Svante Stocksellius.Οπού υπηρέτησε αυτήν την θέση μέχρι το 2020 οπού ανακοινώθηκε η διαδοχή του  από τον Μάρτιν Έστερνταλ

Παραπομπές

Νορβηγοί
ΛΟΑΤ πρόσωπα
Τσεκούρι

To τσεκούρι ή πέλεκυς είναι κοπτικό εργαλείο με πλατιά λεπίδα διαφόρων σχημάτων στο άκρο λαβής, συνήθως ξύλινη. Το τσεκούρι χρησιμοποιείται συνήθως για την κοπή ξύλων, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί επίσης ως κυνηγετικό και πολεμικό όπλο, ως τελετουργικό αντικείμενο και στην εραλδική. Ανάλογα με την εξειδικευμένη χρήση του, μπορεί να έχει διαφορετικό σχήμα.

Πριν την εμφάνιση του σύγχρονου τσεκουριού, λίθινα εργαλεία με τη μορφή λεπίδας χρησιμοποιούνταν εδώ και τουλάχιστον 1,5 εκατομμύρια χρόνια, αν και χωρίς λαβή, η οποία προστέθηκε αργότερα. Το υλικό της κεφαλής άλλαξε με την πρόοδο της τεχνολογίας από πέτρα σε χαλκό, ορείχαλκο, σίδηρο και τέλος ατσάλι. Η προσαρμογή της λεπίδας στη λαβή γινόταν ανάλογα με τα διαθέσιμα υλικά, αρχικά, με ενσφήνωση της λεπίδας μέσα στη λαβή, και αργότερα, όταν οι πέλεκεις έγιναν μεταλλικοί, με πτερύγια, ανασηκωμένες άκρες και με οπή (μάτι). Ο τελευταίος τύπος μοιάζει με τα σημερινά τσεκούρια. Από την προϊστορική εποχή χρονολογείται και η χρήση του τσεκουριού ως πολεμικό όπλο. Τύποι πολεμικών τσεκουριών ήταν ο δανικός πέλεκυς, με πλατιά λεπίδα, η φραγκίσκα, το τόμαχωκ των ιθαγενών της Αμερικής και η αλαβάρδα, η οποία μοιάζει με δόρυ.

Ο πέλεκυς, απλός ή διπλός, είχε θρησκευτική σημασία για πολλούς αρχαίους λαούς, συνδέοντας συχνά με τον κεραυνό, και είχαν αναθηματικό χαρακτήρα. Η ιδιαίτερη σημασία είχε στον μινωικό πολιτισμό ο διπλός πέλεκυς ή λάβρυς. Οι πέλεκες αυτοί ήταν λεπτότεροι και έφεραν διακόσμηση.

Πηγές 
 Πέλεκυς από την εγκυκλοπαίδεια Δομή

Μηχανικά εργαλεία χειρός
Όπλα
Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας

Η Αυγούστα της Μεγάλης Βρετανίας (Princess Augusta of Great Britain, 31 Ιουλίου 1737 - 23 Μαρτίου 1813) ήταν εγγονή του Γεωργίου Β΄ και αδελφή του Γεωργίου Γ΄. Παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1737 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου του Λονδίνου. Γονείς της ήταν ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, και η Αυγούστα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Πενήντα ημέρες μετά τη γέννησή της βαπτίσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Τζον Πόττερ. Στα τρίτα της γενέθλια ακούστηκε για πρώτη φορά το βρετανικό πατριωτικό τραγούδι Rule, Britannia!.

Οι διαπραγματεύσεις για την εύρεση ενός συζύγου για την Αυγούστα ξεκίνησαν το 1761. Έτσι, το 1764 παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ στο Λονδίνο.

Νότια από το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ κτίστηκε ένα νέο παλάτι στο Μπράουνσβαϊγκ προς τιμήν της Αυγούστας, το οποίο ονομάστηκε Κάστρο Ρίτσμοντ. Όταν η κατασκευή του ολοκληρώθηκε, το 1768, η Αυγούστα μετακόμισε εκεί μόνιμα.

Τον Οκτώβριο του 1806, όταν η Πρωσία ηττήθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντα, ο σύζυγος τής Αυγούστας σκοτώθηκε σε μάχη και η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το κάστρο της. Τελικώς, έφθασε μετά από κάποιους μήνες στην Αγγλία, όπου πέθανε το 1813 σε ηλικία 75 ετών.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1764 τον Κάρολο Γουλιέλμο Φερδινάνδο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
 Αυγούστα (1764-1788), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Βυρτεμβέργης.
 Κάρολος Γεώργιος Αύγουστος (1766-1806), διάδοχος, απεβίωσε 50 ημέρες πριν τον πατέρα του.
 Καρολίνα (1768-1821), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Δ΄ της Βρετανίας.
 Γεώργιος Γουλιέλμος Χριστιανός (1769-1811), με διαταραγμένη υγεία, εξαιρέθηκε από τη διαδοχή.
 Αύγουστος (1770-1822), με διαταραγμένη υγεία, εξαιρέθηκε από τη διαδοχή.
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1771-1815), Πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, που αναβαθμίστηκε σε Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ.
 Αμαλία (1772-1773).

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Νίκος Ζουμπογιώργος

Ο Νίκος Ζουμπογιώργος (απεβίωσε στις 28 Μαΐου 2020) ήταν ιπτάμενος αξιωματικός της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, πολιτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) από το 1981 μέχρι το 1990, και έγινε γνωστός κυρίως για την υποστήριξή του στον Παναθηναϊκό.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζουμπογιώργος ήταν αξιωματικός της Αεροπορίας, οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου, και το 1965 κατηγορήθηκε ως μέλος της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Το 1974 ήταν ένα από τα 149 ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ που μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου υπέγραψαν την Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Την περίοδο της χούντας είχε αξιόλογη αντιστασιακή δράση στο ΠΑΚ Εσωτερικού, για την οποία συνελήφθη και εξορίστηκε.

Ήταν στενός φίλος με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού Γιώργο Βαρδινογιάννη, τον γενικό γραμματέα Αθλητισμού Κίμωνα Κουλούρη και τον υπουργό Γιώργο Κατσιφάρα, και το 1981 ορίστηκε αντιπρόεδρος της ΕΠΟ (πρόεδρος ήταν από το 1975 ο Βασίλης Χατζηγιάννης, προσκείμενος στην ΑΕΚ). Παραιτήθηκε το 1990 λόγω της εμπλοκής του ονόματός του στην περίφημη «υπόθεση Κιάππε». Κατά τη διάρκεια της θητείας του έδειξε μεγάλη εύνοια στον Παναθηναϊκό, γεγονός που οδήγησε τους οπαδούς του Ολυμπιακού να θεωρήσουν ότι η Πολιτεία είναι εναντίον της ομάδας τους.

Πηγές

Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου (1770 - 1840) ήταν το έβδομο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1770 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και βαπτίσθηκε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στις 17 Ιουνίου 1770 από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις.

Στα παιδικά της χρόνια περνούσε τον περισσότερο χρόνο της κοντά στους γονείς και τις αδελφές της. Θεωρείται ότι ήταν η αγαπημένη κόρη της μητέρας της και περιγράφεται ως έξυπνη και απαιτητική.

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η Πριγκίπισσα Ελισάβετ είχε συνάψει σχέση με τον Τζορτζ Ράμους (1747 - 1808) και ότι απέκτησε μια κόρη μαζί του, την Ελάιζα (1788 - 1869).

Το 1808 η Ελισάβετ αναγκάστηκε να αρνηθεί μια πρόταση γάμου από τον εξόριστο Λουδοβίκο Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης  (μετέπειτα Βασιλιά των Γάλλων), εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν Ρωμαιοκαθολικός και δεν υπήρχε η συγκατάθεση της μητέρας της.

Κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης, το 1814, η Ελισάβετ γνώρισε τον Γερμανό Φρειδερίκο της Έσσης-Χόμπουρκ. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου 1818 στη παρεκκλήσι των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ. Θεωρείται ότι δεν αγαπήθηκαν, παρά την αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό που είχαν μεταξύ τους. Με αυτό το γάμο η Ελισάβετ ήταν σε θέση να ξεφύγει από το καταπιεστικό περιβάλλον του σπιτιού της, μετακομίζοντας στη Γερμανία, και ο Φρειδερίκος αποκτούσε πολλά πλεονεκτήματα συμμαχώντας με τη βρετανική βασιλική οικογένεια.

Στις 20 Ιανουαρίου 1820 ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Χάρη στην προίκα της Ελισάβετ και το ετήσιο επίδομά της, ήταν σε θέση να ανακαινίσει το Παλάτι του Μπαντ Χόμπουρκ.

Εκείνη πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1840 σε ηλικία 69 ετών και ενταφιάστηκε στο Μαυσωλείο των Λανδγράβων του Χόμπουργκ.

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Ελευρωπαΐνη

Η ελευρωπαΐνη είναι χημική ουσία που υπάρχει στην ελιά, το παρθένο ελαιόλαδο και τα φύλλα της ελιάς, σημαντική για τη γεύση, το άρωμα και τις επιδράσεις του ελαιολάδου στην υγεία. Από χημική άποψη ανήκει στην κατηγορία των γλυκοζιτών και των πολυφαινολικών ουσιών του ελαιολάδου.

Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε το 1908 στο ελαιόλαδο, και πήρε το χαρακτηριστικό της όνομα από την ελιά (Olea europea). Tο 1960 βρέθηκε ότι το μόριό της αποτελείται από γλυκόζη, μια φαινολική ουσία την υδροξυτυροσόλη και ένα οξύ που είναι γνωστό ως ελενολικό οξύ (elenolic acid). Το οξύ αυτό ήταν ήδη γνωστό (λαμβανόταν από ελιές με μέθοδο που είχε πατενταριστεί στις ΗΠΑ) και είχε προταθεί από το 1962 ως φάρμακο κατά της υπέρτασης.

Μελέτες
Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα σταδιακά έχουν γίνει πολλές ιατρικές μελέτες για τη βιολογική δράση της ελευρωπαΐνης (όπως και άλλων πολυφαινολών του ελαιολάδου) και την επίδρασή της στην ανθρώπινη υγεία. Ειδικότερα μελετάται η αντιοξειδωτική, βακτηριοκτόνος και βακτηριοστατική δράση, η μείωση της "συγκόλλησης" των αιμοπεταλίων κ.ά. Η ίδια ουσία παίζει σημαντικό ρόλο στην ελιά στα φυτά, γιατί με την προστατευτική τους δράση (κυρίως αντιοξειδώτικη, αλλά και λόγω της πικρής γεύσης) υπερασπίζουν με διάφορους μηχανισμούς τις ελιές από παθογόνους μύκητες και έντομα.
Κατά την παραγωγή του ελαιολάδου μέρος της ελαιευρωπαΐνης υδρολύεται (δηλ. διασπάται σε άλλα μόρια) και έτσι παράγονται ενώσεις που προσδίδουν στο ελαιόλαδο την πικρή του γεύση και ορισμένες άλλες χαρακτηριστικές γεύσεις και αρώματα. Επίσης οι παραγόμενες αντιοξειδωτικές ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της οξείδωσης των λιπαρών του ελαιολάδου (τάγγισμα). Λειτουργεί συνεργιστικά με άλλα αντιοξειδωτικά του ελαιολάδου, όπως η τυροσόλη, η υδροξυτυροσόλη, το σκουαλένιο, η α-τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε) και το ελαϊκό οξύ μειώνοντας τις οξειδωτικές βλάβες και το οξειδωτικό stress των οργανισμών που εκτίθενται στο οξυγόνο.

Στη σύγχρονη βιβλιογραφία
Στη σύγχρονη (έως 2015) ιατρική βιβλιογραφία υπάρχει μεγάλος αριθμός δημοσιεύσεων μελετών γύρω από την ελευρωπαΐνη και την ευεργετική ή πιθανώς ευεργετική δράση της στον οργανισμό ως προστατευτική έναντι διαφόρων ασθενειών όπως: Ασθένεια Alzheimer καρδιαγγειακές παθήσεις,
συσσώρευση λίπους στο ήπαρ και άλλες περιπτώσεις
Οι έρευνες αυτές έχουν γίνει άλλες σε πειραματόζωα, άλλες in vitro και άλλες είναι κλινικές ή επιδημιολογικές σε ανθρώπους.

Βιβλιογραφία

Φαινόλες
Ελαιόλαδο
Αυγούστα Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Αυγούστα Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου (1768 - 1840) από τον Οίκο του Αννόβερου  ήταν το έκτο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1768 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαφτίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Ανάδοχοι ήταν ο Κάρολος του Μεκλεμβούργου, η Βασίλισσα Καρολίνα Ματθίλδη της Δανίας και η Δούκισσα Αυγούστα.

Η εκπαίδευση που έλαβε η Αυγούστα Σοφία περιλάμβανε τυπικές γυναικείες ασχολίες, τρόπους διαγωγής, μουσική, χορό και τέχνες. Η μητέρα της εξασφάλισε, επίσης, να μάθει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και γεωγραφία. Είχε ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την αδελφή της Ελισάβετ και ήταν ντροπαλή.

Το 1797, έλαβε μια πρόταση γάμου από τον  Φρειδερίκο Αδόλφο της Σουηδίας, χωρίς ωστόσο να υπάρχει η έγκριση της σουηδικής βασιλικής οικογένειας για αυτή την πρόταση. Ωστόσο, ο πατέρας της Αυγούστας, Γεώργιος, ήταν απρόθυμος να επιτρέψει στις κόρες του να παντρευτούν, εμποδίζοντας αυτόν το γάμο.

Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1840 στον Οίκο Κλάρενς του Λονδίνου και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Ουίνδσορ.

Παραπομπές 

Οίκος του Αννόβερου
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Τζο Βαν Φλιτ

Η Κάθριν Ζοζεφίν "Τζο" Βαν Φλιτ (αγγλικά: Catherine Josephine Van Fleet, 29 Δεκεμβρίου 1915 - 10 Ιουνίου 1996) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, η οποία έγινε γνωστή, ερμηνεύοντας, κυρίως, ρόλους μεγαλύτερους σε ηλικία σε σχέση με τη δική της. Η καριέρα της εξαπλώνεται σε πάνω από τρεις δεκαετίες, ενώ έχει βραβευθεί τόσο με Όσκαρ όσο και με Τόνυ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Jo Van Fleet profile
 

Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νικητές βραβείου Tony
Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου (1776-1857)

Η Μαρία, Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου (1776 - 1857), ήταν παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1776 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 19 Μαΐου 1776 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλλις. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ, η Καρλόττα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η Φρειδερίκη της Έσσης-Ντάρμστατ.

Γύρω στο 1796 η Μαρία ερωτεύτηκε τον Ολλανδό Φρειδερίκο της Οράγγης-Νάσσαου, όταν εκείνος και η οικογένειά του ζούσαν εξόριστοι στο Λονδίνο. Ο Φρειδερίκος και η Μαρία δεν παντρεύτηκαν ποτέ, καθώς ο γάμος τους απαγορεύθηκε από τον Γεώργιο Γ΄. Το 1799 όταν ο Φρειδερίκος πέθανε από μια μόλυνση, επετράπη στην Μαρία να πενθήσει. Ο πρόωρος θάνατος της μικρότερης αδελφής της Αμαλίας το 1810, υπήρξε άλλο ένα βαρύ πλήγμα για την Μαρία.

Στις 22 Ιουλίου 1816 η Μαρία παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, γιο του θείου της Γουλιέλμου Ερρίκου, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου. Την ημέρα του γάμου τους, ο αδελφός της Μαρίας, Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, απένειμε στον γαμπρό τον τίτλο Βασιλική Υψηλότητα, ένα τίτλο που η Μαρία κατείχε ήδη.

Το ζευγάρι έζησε αρχικά στο Μπάγκσοτ Παρκ και μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου μετακόμισε στο Γουάιτ Λοτζ. Δεν απέκτησαν απογόνους, κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Θεωρείται ότι η Μαρία ήταν η αγαπημένη θεία της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Από τα παιδιά του Γεωργίου Γ΄, η Μαρία ήταν εκείνη με τη μακροβιότερη ζωή. Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1857 σε ηλικία 81 ετών και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές 

Οίκος του Αννόβερου
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Βρετανίδες δούκισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου (Black Sea Economic Cooperation , γνωστός με το αρκτικόλεξο BSEC) είναι διεθνής οικονομικός οργανισμός.

Η ιδρυτική διακήρυξη για τη σύστασή του υπογράφηκε από 11 χώρες στις 25 Ιουνίου 1992, σε σύνοδο κορυφής στην Κωνσταντινούπολη. Είναι γνωστή ως Διακήρυξη του Βοσπόρου και αποτέλεσμά της ήταν η γένεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου. Ξεκίνησε ως μια οικονομικοπολιτική πρωτοβουλία για την αλληλεπίδραση και τις αρμονικές σχέσεις των χωρών μελών, όπως και για την εξασφάλιση ειρήνης , ευημερίας και την ενθάρρυνση σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας ανάμεσα στις χώρες που βρίσκονται στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου.

Το 1994 η έδρα του οργανισμού και η Γραμματεία του αποφασίστηκε να βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη

Μία από τις σημαντικές πλευρές του οργανισμού είναι και η επιχειρηματική δραστηριότητα ανάμεσα στα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό, μια σειρά εργαστηρίων έχουν οργανωθεί σε συνεργασία με το Konrad-Adenauer-Stiftung και το ERENET.

Μέλη 

Κράτη μέλη είναι:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Μέλη-παρατηρητές :
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Οργανισμοί Παρατηρητές:
 Διεθνής Λέσχη Ευξείνου Πόντου
 Γραμματεία Χάρτας Ενέργειας
 Επιτροπή Ευξείνου Πόντου
 Ευρωπαϊκή Ένωση

Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου
Στις 24 Ιανουαρίου 1997 ιδρύθηκε και η Εμπορική και Αναπτυξιακή Τράπεζα Ευξείνου Πόντου (BSTDB, γνωστή και ως Παρευξείνια Τράπεζα), με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία. Η έδρα της τράπεζας είναι στη Θεσσαλονίκη.

Διατελέσαντες γενικοί γραμματείς 
Πριν τους γενικούς γραμματείς, ήταν οι διευθυντές του οργανισμού.

Διευθυντές

Γενικοί Γραμματείς

Σημειώσεις 

Έγινε μέλος με την ονομασία  Σερβία και Μαυροβούνιο τον Απρίλιο του 2004;. Μετά τη διάλυση της χώρας το 2006, η Σερβία παρέμεινε μέλος του BSEC.

Παραπομπές

 Επίσημος δικτυακός τόπος BSEC

Διεθνείς οργανισμοί
Οικονομικης Συνεργασιας
Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Γιάννης Πανούτσος

Ο Γιάννης Πανούτσος (Δεκέμβριος 1933 - Ιούλιος 1990) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός, εκ των πρωταγωνιστών της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μετά το 1981 ανέλαβε κρατικές θέσεις.

Βίος
Γεννήθηκε στην Άρτα (καταγωγή από τον Καταρράκτη Τζουμέρκων) και μεγάλωσε στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν νυμφευμένος με τη Φωτεινή (Κλαίρη) Πανούτσου και πατέρας τριών παιδιών.

Το Νοέμβριο του 1963, μετά την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου, ως λοχαγός πλέον, τοποθετήθηκε στην τότε Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), στον Β΄ Κλάδο Αντικατασκοπείας και Ασφάλειας, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 1964 στο κλιμάκιο της ΚΥΠ στην Κύπρο. 

Το 1965, ως ένας από τους αξιωματικούς που κατηγορήθηκαν για την οργάνωση της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ , καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο σε 13 χρόνια κάθειρξη και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και αποτάχθηκε από το Σώμα.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 προσκλήθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου να υπογράψει την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠαΣοΚ. Πρωταγωνίστησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ Άρτας μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Δημήτρη Τσοβόλα.

Μετά το 1981 και την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, διετέλεσε:

1981 - 1982: ειδικός σύμβουλος του υπουργού Εσωτερικών Γιώργου Γεννηματά
1982 - 1984: νομάρχης Τρικάλων
1984-1985: νομάρχης Μαγνησίας
1985 - 1987: νομάρχης Φθιώτιδας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του για πρώτη φορά έγινε ο ενωτικός εορτασμός της επετείου της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, μετά από πολλές προσπάθειες του υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όλο το τότε Υπουργικό Συμβούλιο και σημαντικές μορφές της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Μανώλης Γλέζος.
1987 - 1988: περιφερειάρχης Θεσσαλίας
1988 - 1989: γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης

Το 1990 είχε επιλεγεί από το ΠΑΣΟΚ για υποψήφιος δήμαρχος Άρτας. Όμως, πέθανε ξαφνικά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Παραπομπές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Νομάρχες Τρικάλων
Νομάρχες Φθιώτιδας
Περιφερειάρχες Θεσσαλίας
Σοφία του Γκλόστερ

Η Σοφία του Γκλώστερ (1773 - 1844) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρία Ουόλπολ. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄.

Η Σοφία Ματθίλδη γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1773 στο Μέιφερ και πήρε τον τίτλο προσφώνησης Αυτού Υψηλότητα. Βαπτίσθηκε στο Γκλώστερ Χάουζ στις 26 Ιουνίου 1773 από τον Τσαρλς Μος, Επίσκοπο του Σαιντ Ντέηβιντς. Οι ανάδοχοί της ήταν ο Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ, η Άννα, Δούκισσα του Κάμπερλαντ, και η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, Βασίλισσα της Δανίας. Ο Γεώργιος Γ΄ είχε προσκληθεί στη βάπτιση για ανάδοχος, όμως αρνήθηκε εξαιτίας της επιλογής του αδελφού του να παντρευτεί την Μαρία.

Στις 23 Ιουλίου 1816 η Σοφία απέκτησε τον τίτλο προσφώνησης Αυτού Βασιλική Υψηλότητα, εξαιτίας του γάμου του αδελφού της Γουλιέλμου Φρειδερίκου με την Μαρία, κόρη του Γεωργίου Γ΄.

Η Σοφία θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Δούκα του Κλάρενς (μετέπειτα Γουλιέλμο Δ΄), όμως εκείνη δεν εξέφρασε ενθουσιασμό για πιθανό γάμο μαζί του. Έτσι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Νιου Λοτζ του Ουίνκφιλντ και κατείχε το αξίωμα του Δασοφύλακα του Μεγάλου Πάρκου του Ουίνδσορ. Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1844 σε ηλικία 71 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ.

Παραπομπές 

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Άλεξ Νορθ

Ο Άλεξ Νορθ (Alex North, 4 Δεκεμβρίου 1910 - 8 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανός συνθέτης ιδιαίτερα γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις ταινιών, συμπεριλαμβανομένου το Λεωφορείον ο Πόθος (στο οποίο έγινε ένα από τα πρώτα θέματα ταινιών, βασισμένο στη τζαζ), το Βίβα Ζαπάτα!, το Σπάρτακος, το Κλεοπάτρα αλλά και το Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;. Επίσης, ήταν ο πρώτος συνθέτης που έλαβε Τιμητικό Όσκαρ, στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Alex North website maintained by his family.
Unchained Melody Publishing LLC 
Alex North papers, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Αμερικανοεβραίοι
Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Μαρία της Βραβάντης (1280-1340)

Η Μαρία της Βραβάντης, γεννηθείσα το 1280 και αποβιώσασα στις 7 Σεπτεμβρίου 1340 πλησίον του Παρισιού ήταν ευγενής με καταγωγή από τον Οίκο του Ρέγκιναρ.

Κόμισσα της Σαβοΐας 
Νυμφεύθηκε σε ηλικία 17 ετών τον Αμεδαίο Ε΄ της Σαβοΐας, του οποίου και ήταν η δεύτερη σύζυγος. Μαζί απέκτησαν τέσσερις κόρες, την Μαρία, την Αικατερίνη, την Ιωάννα και την Βεατρίκη. Ορισμένες πηγές της αποδίδουν εννέα από τα συνολικά δώδεκα τέκνα του Αμεδαίου Ε΄, μεταξύ των οποίων και οι Αίμων της Σαβοΐας και Εδουάρδος της Σαβοΐας, ωστόσο οι ίδιες αυτές πηγές αναφέρουν πως ο Αμεδαίος Ε΄ νυμφεύθηκε την Μαρία της Βραβάντης το 1280, ενώ η τελευταία αποτελεί την ημερομηνία γέννησής της.

Η Μαρία νυμφεύθηκε τον Υγκ ντε λα Τουρ ντυ Πεν, ωστόσο το ζεύγος δεν απέκτησε κάποιον απόγονο. Απεβίωσε το 1331. Η Αικατερίνη νυμφεύθηκε το 1315 τον Λεοπόλδο Α΄ της Αυστρίας. Μαζί, απέκτησαν δύο κόρες, ωστόσο η Αικατερίνη απεβίωσε, μόλις, το 1326. Η Ιωάννα νυμφεύθηκε το 1326 τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Τέλος, η Βεατρίκη νυμφεύθηκε το 1328 τον Ερρίκο της Βοημίας, δούκα της Καρινθίας.

Θάνατος και ενταφιασμός 
Απεβίωσε το 1340.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Οίκος της Σαβοΐας
 Κομητεία της Σαβοΐας
 Ιστορία της Σαβοΐας κατά τον Μεσαίωνα

Οίκος της Σαβοΐας
Μαχητές των Δρόμων 6

{{Κουτί πληροφοριών ταινίας
| τίτλος ταινίας         = Οι Μαχητές των Δρόμων 6 (Fast & Furious 6)
  
| λεζάντα                = Το πόστερ της ταινίας
| σκηνοθέτης             = Τζάστιν Λιν
| σεναριογράφος          = Κρις Μόργκαν
| ηθοποιοί               = Βιν ΝτίζελΠολ ΓουόκερΝτουέιν ΤζόνσονΜισέλ ΡοντρίγκεζΤζορντάνα Μπρούστερ
| παραγωγός              = Νιλ Μόριτζ, Βιν Ντίζελ Κλέιτον Τάουνσεντ
| πρώτη_προβολή          = 17 Μαΐου 2013 
| μουσική                = Λούκας Βάινταλ
| τραγούδι               =
| διάρκεια               = 130 λεπτά
| γλώσσα                 = Αγγλικά
| imdb_id                = 1905041
|http://www.imdb.com/title/tt1905041/=Μαχητές των Δρόμων 6 (Fast & Furious 6) on IMDb}}

Oι Μαχητές των Δρόμων 6 (αγγλικά: Fast & Furious 6, Furious 6 ή Fast 6), είναι τίτλος αμερικάνικης ταινίας, παραγωγής 2013. Πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Πολ Γουόκερ, Ντουέιν Τζόνσον, Μισέλ Ροντρίγκεζ και Τζορντάνα Μπρούστερ. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στις 17 Μαΐου 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στην Ελλάδα η πρώτη προβολή πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου 2013. Γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, καθώς χτύπησε κόκκινο σε εισπράξεις 789 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως. Είναι η έκτη ταινία της σειράς ταινιών Οι Μαχητές των Δρόμων (αγγλικά: The Fast And The Furious).

Πλοκή
Μετά τη ληστεία των εκατό εκατομμυρίων στο Ρίο, ο Ντόμινικ (Ντίζελ), ο Μπράιαν (Πολ Γουόκερ) κι η υπόλοιπη ομάδα τους βρίσκονται διασκορπισμένοι σε διάφορα μέρη του κόσμου (Κανάριοι Νήσοι, Χονγκ Κόνγκ, Κόστα Ρίκα), αδυνατώντας να επιστρέψουν σπίτι τους και να ζήσουν μία κανονική ζωή. Εν τω μεταξύ, ο Χομπς (Τζόνσον) καταζητεί μία οργάνωση «θανάσιμα» εκπαιδευμένων οδηγών, υπό την αρχηγία του Όουεν Σο (Έβανς), αλλά και της φερόμενης -μέχρι σήμερα- νεκρής αγαπημένης του Ντόμινικ, Λέτι (Ροντρίγκεζ). Γι' αυτό και ζητά την βοήθεια του Τορέτο και της ομάδας του προκειμένου να μεταβούν στο Λονδίνο και να την εξαρθρώσουν, με αντάλλαγμα την πλήρη «άφεση αμαρτιών» τους.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Βιν Ντίζελ, στον ρόλο του Ντόμινικ ΤορέτοΠολ Γουόκερ, στον ρόλο του Μπράιαν Ο'ΚόνερΝτουέιν Τζόνσον, στον ρόλο του Λουκ ΧομπςΜισέλ Ροντρίγκεζ, στον ρόλο της Λετίσια 'Λέτι' ΟρτίζΤζορντάνα Μπρούστερ, στον ρόλο της Μία ΤορέτοΤαϊρίζ Γκίμπσον, στον ρόλο του Ρόμαν ΠιρςΚρις 'Ludacris' Μπρίτζες, στον ρόλο του Τεζ ΠάρκερΣουνγκ Κανγκ, στον ρόλο του Χαν ΛουΛουκ Έβανς, στον ρόλο του Όουεν ΣοΓκαλ Γκαντότ, στον ρόλο της Ζιζέλ ΓιασάρΤζίνα Καράνο, στον ρόλο της Ράιλι ΧικςΤζον Ορτίζ, στον ρόλο του Αρτούρο ΜπράγκαΈλσα Πατάκι στον ρόλο της Έλενα Νίβες''

Ταινίες του 2013
Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες δρόμου
Αμνησία σε ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες σίκουελ
Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
The Fast and the Furious
Μαχητές των Δρόμων 7

Οι Μαχητές των Δρόμων 7 (Αγγλικά: Fast & Furious 7 ή και Furious 7) είναι τίτλος αμερικάνικης ταινίας δράσης παραγωγής 2013-2015, σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γουάν. Πρωταγωνιστούν οι: Βιν Ντίζελ, Πολ Γουόκερ, Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκεζ.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 2 Απριλίου 2015. Γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, καθώς οι συνολικές εισπράξεις ήταν περισσότερες από 1.5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, γεγονός που της χάρισε την θέση της δεύτερης-υψηλότερης ταινίας συνολικής είσπραξης του 2015, αλλά και της 5ης καλύτερης ταινίας σε εισπράξεις όλων των εποχών.

Πλοκή
Ο Ντέκαρτ Σο (Στέιθαμ) αναλαμβάνει να εκδικηθεί τον Ντόμινικ Τορέτο (Ντίζελ) και την ομάδα του, καθώς τους θεωρεί υπεύθυνους για τον θανάσιμο τραυματισμό του αδερφού του. Θέλοντας να πάρει εκδίκηση, στέλνει τον Χομπς (Τζόνσον) τραυματισμένο στο νοσοκομείο, καταστρέφει το σπίτι του Τορέτο με μία βόμβα, ενώ την ίδια στιγμή σκοτώνει τον Χαν στους δρόμους του Τόκυο. Ο Ντόμινικ δέχεται την απροσδόκητη, αλλά και πολύτιμη βοήθεια ενός Αμερικανού μυστικού πράκτορα, του κ. Κανένα ( Ράσελ), ο οποίος του προτείνει να τον βοηθήσει, αφού, όμως, του κάνει κι εκείνος μία μικρή χάρη. Θα πρέπει να τον βοηθήσει να κλέψει μία τεχνολογικά προηγμένη συσκευή από έναν διαβόητο και αιμοδιψή τρομοκράτη (Χούνσου), ο οποίος έχει ήδη απαγάγει την δημιουργό της συσκευής και χάκερ, Ράμσεϊ (Εμμάνουελ). Ο κ. Κανένας βεβαιώνει τον Τορέτο πως αν διασώσει την Ράμσεϊ και κερδίσει την εμπιστοσύνη της, τότε θα του επιτρέψει να αξιοποιήσει όπως εκείνος και η ομάδα του θέλουν την συσκευή, ώστε να εντοπίσουν τον Σο και να απαλλαγούν από τις εκδικητικές επιθέσεις του. Ο Τορέτο και η ομάδα του δέχονται την προσφορά του, με σκοπό να δώσουν ένα τέλος στα προβλήματά τους και να μπορέσουν επιτέλους να ζήσουν μία ήρεμη, κανονική ζωή.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Βιν Ντίζελ στον ρόλο του Ντόμινικ Τορέτο
Πολ Γουόκερ στον ρόλο του Μπράιαν Ο'Κόνερ
Τζέισον Στέιθαμ στον ρόλο του Ντέκαρτ Σο
Μισέλ Ροντρίγκεζ στον ρόλο της Λετίσια 'Λέτι' Ορτίζ
Ταϊρίζ Γκίμπσον στον ρόλο του Ρόμαν Πιρς
Κρις 'Ludacris' Μπρίτζες στον ρόλο του Τεζ Πάρκερ
Τζορντάνα Μπρούστερ στον ρόλο της Μία Τορέτο
Ντουέιν Τζόνσον στον ρόλο του Λουκ Χομπς
Τζιμόν Χούνσου στον ρόλο του Μοσέ Τζακάντε
Κερτ Ράσελ στον ρόλο του Φρανκ Πέτι (τον γνωρίζουμε καλύτερα ως "κύριος Κανένας")
Λούκας Μπλακ στον ρόλο του Σον Μπόσγουελ
Νάταλι Εμμάνουελ στον ρόλο της Ράμσεϊ
Έλσα Πατάκι στον ρόλο της Έλενα Νίβες
Τζον Μπράδερτον στον ρόλο του Σέπαρντ

Παραπομπές

Πηγές 
https://www.the-numbers.com/movies/franchise/Fast-and-the-Furious#tab=summary

https://fastandfurious.fandom.com/wiki/Category:Furious_7_Cars

https://www.imdb.com/title/tt2820852/reviews

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2015
Ταινίες σίκουελ
Ταινίες δρόμου
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Αμερικανικές 3D ταινίες
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
The Fast and the Furious
Μαίρη Αδελαΐδα του Κέιμπριτζ

Η Μαρία-Αδελαΐδα του Καίμπριτζ (1833 - 1897) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, ως κόρη του Αδόλφου δούκα του Καίμπριτζ και της Αυγούστας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ. Ήταν επίσης εγγονή τού Γεωργίου Γ΄ και προγιαγιά της Ελισάβετ Β΄.

Βιογραφία
Η Μαρία-Αδελαΐδα-Βιλελμίνη-Ελισάβετ γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1833 στο Αννόβερο και βαπτίσθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1834 στην Οικία Καίμπριτζ στο Αννόβερο της Κάτω Σαξονίας από τον εφημέριο Τζον Ράυλ Γουντ.

Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στο Αννόβερο, όπου ο πατέρας της ασκούσε χρέη αντιβασιλιά στη θέση των θείων της, πρώτα τού Γεωργίου Δ΄ και αργότερα τού Γουλιέλμου Δ΄. Μετά τον θάνατο τού Γουλιέλμου Δ΄, ο πατέρας της Μαρίας-Αδελαΐδας μετέβη στο Λονδίνο μαζί με την οικογένειά του, εξαιτίας της ανάληψης τού θρόνου τού Αννοβέρου από τον Ερνέστο-Αύγουστο Α΄.

Στις 12 Ιουνίου 1866 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, πρίγκιπα (μετά δούκα) του Τεκ, στην Εκκλησία της Αγίας Άννας στο Κιου. Το ζευγάρι επέλεξε να διαμείνει στο Λονδίνο και όχι στο εξωτερικό, κυρίως επειδή η Μαρία-Αδελαΐδα λάμβανε £5.000 ετησίως ως εισόδημα από το κοινοβούλιο και επειδή πραγματοποιούσε δημόσια καθήκοντα. Η μητέρα της Αυγούστα, τής παρείχε επίσης ένα συμπληρωματικό εισόδημα.

Η Μαρία-Αδελαΐδα και ο Φραγκίσκος απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
 Μαρία (1867 - 1953), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
 Αδόλφος (1868 - 1927), Δούκας του Τεκ, μετέπειτα 1ος Μαρκήσιος του Καίμπριτζ.
 Φραγκίσκος (1870 - 1910), Πρίγκιπας του Τεκ.
 Αλέξανδρος (1874 - 1957), Πρίγκιπας του Τεκ, μετέπειτα Κόμης του Άθλοουν.

Η Μαρία-Αδελαΐδα, παρά το μικρό της εισόδημα, είχε ακριβά γούστα: της άρεσαν οι κοσμικές εκδηλώσεις, το ακριβό φαγητό και τα ρούχα, καθώς και οι διακοπές στο εξωτερικό. Το 1883 μάλιστα, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει με τον σύζυγό της τη χώρα εξαιτίας των χρεών, που είχαν συσσωρευθεί. Μετά την επιστροφή της στην Αγγλία αφοσιώθηκε σε φιλανθρωπικές κινήσεις και έγινε προστάτιδα παιδικών φιλανθρωπικών οργανώσεων.

Απεβίωσε στις 27 Οκτωβρίου 1897, έπειτα από μία εγχείρηση και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου.

Παραπομπές

Οίκος του Αννόβερου
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Μάχη της Βελιάτοβας

Η Μάχη της Βελιάτοβας έγινε το 1086 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους κοντά στην θρακική πόλη Βελιάτοβα στην σημερινή Βουλγαρία. Η Βελιάτοβα, σήμερα αταύτιστη σε άγνωστη τοποθεσία, βρισκόταν στον Αίμο κοντά στην Φιλιππούπολη, ήταν ένα μικρό οχυρωμένο χωριό όπου απετέλεσε έδρα των Παυλικανών. 

Οι Πετσενέγοι που για μία ακόμα φορά είχαν εισβάλει και λεηλατούσαν την Θράκη, στάλθηκαν εναντίον τους από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό οι στρατηγοί Βρανάς και Πακουριανός με 17.000 να τους αντιμετωπίσουν. Οι Πετσενέγοι υπό τις εντολές τριών αρχηγών τους έφταναν τους 50.000.

Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πρώτοι αλλά κατά την διάρκεια της μάχης το ιππικό των Πετσενέγων έσπασε τη διάταξη των βυζαντινών αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν.. Κατά την υποχώρηση ο Πακουριανός έπεσε από το άλογο του ενώ μαχόταν και σκοτώθηκε, έπειτα από λίγο σκοτώθηκε και ο Βρανάς.

Παραπομπές

Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Ενεργοί Πολίτες

Οι Ενεργοί Πολίτες ήταν Ελληνικός πολιτικός σχηματισμός της αριστεράς. Ιδρύθηκε το 2002, από το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς στην Ελλάδα, Μανώλη Γλέζο, ο οποίος ήταν και ο επικεφαλής.

Οι Ενεργοί Πολίτες αποτελούσαν συνιστώσα της Λαϊκής Ενότητας, μέχρι τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου, το 2020, όπου έπαψε να λειτουργεί και το κίνημα.

Ιστορικό
Οι Ενεργοί Πολίτες ιδρύθηκαν ως πολιτικός σχηματισμός το 2002, αποτελώντας τη συνέχεια του νομαρχιακού συνδυασμού των αυτοδιοικητικών εκλογών για την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών - Πειραιώς, υπό τον Μανώλη Γλέζο.

Το 2004, οι Ενεργοί Πολίτες συμμετείχαν, μαζί με τις περισσότερες οργανώσεις του «Χώρου Διαλόγου για την Ενότητα και Κοινή Δράση της Αριστεράς», στο σχηματισμό του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, με τον οποίο συμμετείχαν στις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους, ενώ, στις ευρωεκλογές υποστήριζε των συνδυασμό «Γυναίκες για μια άλλη Ευρώπη».

Με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατήλθαν και στις βουλευτικές εκλογές του 2007, του 2009, καθώς και στις ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς, χωρίς όμως να εκλέξουν αντιπροσώπους. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012, λόγω της ανάδειξης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εξέλεξαν ένα βουλευτή, το Μανώλη Γλέζο, ο οποίος είχε τοποθετηθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Το 2013, στο Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο Μανώλης Γλέζος διαφώνησε με την αυτοδιάλυση των συνιστωσών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και δήλωσε ότι οι Ενεργοί Πολίτες δεν θα αυτοδιαλυθούν.

Ένα χρόνο αργότερα, στις ευρωεκλογές του 2014, οι Ενεργοί Πολίτες συμμετείχαν, με υποψήφιο στα ψηφοδέλτια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., το Μανώλη Γλέζο. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κέρδισε τις εκλογές, και ο Γλέζος εκλέχτηκε ευρωβουλευτής, πρώτος σε σταυρούς προτίμησης (466.902) μεταξύ όλων των υποψηφίων, όλων των κομμάτων.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, στις οποίες ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατέλαβε την πρώτη θέση, εξελέγη βουλευτής η Ευαγγελία Καρακώστα. Μετά την υπογραφή του τρίτου προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, οι Ενεργοί Πολίτες αποχώρησαν από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και στις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 υποστήριξαν τη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με το Μανώλη Γλέζο να τίθεται επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημο ιστολόγιο

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Συνιστώσες της ΛΑ.Ε.
Αριστερή Συσπείρωση

Η  Αριστερή Συσπείρωση (ΑΡΙ.Σ.) είναι πολιτική οργάνωση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Αυτοπροσδιορίζεται ως μία μεταβατική οργάνωση, "με στόχο την αναζήτηση και συμβολή στη συγκρότηση μίας επαναστατικής στρατηγικής για την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων και μέσω του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στη μετάβαση στον κομμουνισμό." 

Εκδίδει το Περιοδικό Αριστερή Ανατροπή.

Ιδεολογία 
Η ιδεολογία της οργάνωσης δεν είναι απόλυτα συγκεκριμένη. Γενικότερα, αντλεί από την εμπειρία των αριστερών κινημάτων στην Ρωσία και την Κίνα, στα αριστερά κινήματα της Εθνικής Αντίστασης, της Μεταπολίτευσης, ενώ αναφέρεται σε κείμενα η ιδιαίτερη επιρροή από την εμπειρία τον αριστερών κινημάτων των τελευταίων 15 χρόνων (από τη διακήρυξη της οργάνωσης τον Οκτώβρη του 2012).

Συμπερασματικά η ιδεολογία της κινείται στα πλαίσια του Μαοϊσμού και του Μαρξισμού.

Συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο του 2012, μετά την αποχώρηση μελών της Αριστερής Αντικαπιταλιστικής Συσπείρωσης (ΑΡ.Α.Σ.).

Συμμετοχή σε πολιτικές συμμαχίες 
Από την ίδρυση της συμμετείχε στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μέχρι τον Ιούλιο του 2022, οπότε και απείχε από την συνεδρίαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου.

Συμμετέχει επίσης στην Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (ΕΑΑΚ) μαζί με άλλες οργανώσεις/κόμματα, που στην πλειοψηφία τους συμμετέχουν επίσης στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τομείς 
Η οργάνωση χωρίζεται σε 2 τομείς. Τον τομέα Νεολαίας και τον τομέα Εργαζομένων.

Ο Τομέας Νεολαίας κυρίως παρεμβαίνει σε θέματα που αφορούν το αντικαπιταλιστικό φοιτητικό κίνημα, ενώ ο Τομέας Εργαζομένων παρεμβαίνει σε σωματεία και χώρους εργασίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ακροαριστερά
Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Μαοϊστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Έλενα του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Έλενα του Ηνωμένου Βασιλείου (αγγλικά: Helena of the United Kingdom, 25 Μαΐου 1846 - 9 Ιουνίου 1923) ήταν η τρίτη κόρη και το πέμπτο παιδί της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα.

Βιογραφία
Η Έλενα Αυγούστα Βικτωρία γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1846 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και βαπτίστηκε στις 25 Ιουλίου του ίδιου έτους με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, την Ελένη του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και την Αυγούστα της Έσσης-Κάσσελ.

Το 1859, η Έλενα ερωτεύθηκε τον πρώην βιβλιοθηκάριο του πατέρα της, Καρλ Ρούλαντ. Όταν η Βασίλισσα το ανακάλυψε τον έστειλε αμέσως πίσω στην πατρίδα του τη Γερμανία και λίγα χρόνια μετά ξεκίνησε να ψάχνει ένα σύζυγο για την Έλενα. Η επιλογή της Βικτωρίας ήταν ο Χριστιανός του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ο οποίος ήταν κατά δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερος της Έλενας.

Η Έλενα και ο Χριστιανός αρραβωνιάστηκαν στις 5 Δεκεμβρίου 1865 και παντρεύτηκαν στις 5 Ιουλίου του επόμενου έτους. Το ζευγάρι αποφάσισε να ζήσει στη Βρετανία, κάτι που ικανοποίησε ιδιαίτερα τη Βικτωρία, η οποία ήθελε τα παιδιά της να παραμένουν κοντά της. Έζησαν μία ήσυχη ζωή και παρέμειναν πιστοί μεταξύ τους.

Η Έλενα απεβίωσε στην Οικία Σόμπεργκ του Λονδίνου στις 9 Ιουνίου 1923. Το σώμα της αρχικά ενταφιάστηκε στις 15 Ιουνίου 1923 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου· πέντε χρόνια αργότερα θα μεταφερθεί στο Φρόγκμορ, κοντά στο Ουίνδσορ.

Οικογένεια
Η Έλενα και ο Χριστιανός απέκτησαν τέσσερις γιους και δυο κόρες:
τον Χριστιανό Βίκτωρα (1867-1900).
τον Αλβέρτο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1869-1931), Δεν παντρεύτηκε ποτέ. Είχε μια νόθα κόρη, την Βαλερία Μαρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, δεν έγινε ποτέ γνωστό το όνομα της μητέρας της.
την Έλενα Βικτωρία (1870-1948).
την Μαρία Λουίζα (1872-1956), παντρεύτηκε το 1891 τον Αριβέρτο του Άνχαλτ. Δεν απέκτησαν παιδιά. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1900.
τον Χαράλδο (12-20 Μάϊου 1876).
θνησιγενή γιο (1877).

Πρόγονοι

Τίτλοι
25 Μαΐου 1846 - 5 Ιουλίου 1866: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Έλενα, Πριγκίπισσα του Σαξ-Κόμπουργκ και Γκότα, Δούκισσα της Σαξονίας
5 Ιουλίου 1866 - 17 Ιουλίου 1917: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Χριστιανού του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, Πριγκιπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Πριγκίπισσα του Σαξ-Κόμπουργκ και Γκότα, Δούκισσα της Σαξονίας
17 Ιουλίου 1917 - 9 Ιουνίου 1923: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Χριστιανού

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ανταίος Χρυσοστομίδης

Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης (1952 — 14 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος, γνωστός κυρίως για τις μεταφράσεις Ιταλών συγγραφέων που πραγματοποίησε.

Βιογραφία 
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Ήταν γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Σοφιανού Χρυσοστομίδη και της Ειρήνης. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και εργάστηκε ως αρχιτέκτονας μέχρι το 1982. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιταλία, οργανώθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού.

Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε από το περιοδικό Θούριος, το οποίο ήταν όργανο της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος. Το 1983 άρχισε να εργάζεται στο περιοδικό Ένα. Αργότερα, εργάστηκε στην εφημερίδα Αυγή. Το 1998 ορίστηκε διευθυντής του τμήματος ξένης λογοτεχνίας των εκδόσεων Καστανιώτη. Όσο εργαζόταν στις εκδόσεις Καστανιώτη, μετέφρασε βιβλία σημαντικών Ιταλών συγγραφέων όπως, μεταξύ άλλων, του Ίταλο Καλβίνο, του Ντάριο Φο, του Αντόνιο Ταμπούκι και του Κούρτσιο Μαλαπάρτε.

Από το 2000 δίδαξε μετάφραση σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας , ενώ το 2003 κέρδισε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Έργου Ξένης Λογοτεχνίας στην Ελληνική Γλώσσα για το βιβλίο του Αντόνιο Ταμπούκι Είναι αργά, όλο και πιο αργά. Το 2004, το Ιταλικό Κράτος του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας για τη συμβολή του στην εξάπλωση του ιταλικού πολιτισμού. Από το 2006 μέχρι το 2013 παρουσίαζε, μαζί με την Μικέλα Χαρτουλάρη, την εκπομπή Οι κεραίες της εποχής μας στην ΕΡΤ.

Ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του 2014 με τη Δημοκρατική Αριστερά, όπου κατετάγη 14ος ανάμεσα σε 42 υποψηφίους, συγεντρώνοντας 2.296 ψήφους. Πέθανε στις 14 Αυγούστου 2015 ύστερα από επιπλοκές στην υγεία του.

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες μεταφραστές
Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες πολιτευτές
Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλικά: Beatrice of the United Kingdom, 14 Απριλίου 1857 – 26 Οκτωβρίου 1944) ήταν η πέμπτη κόρη και το μικρότερο παιδί της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.

Πρώιμα χρόνια
Η Βεατρίκη Μαρία Βικτωρία Θεοδώρα γεννήθηκε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στις 14 Απριλίου 1857 και βαπτίσθηκε στο παρεκκλήσιο των Ανακτόρων στις 16 Ιουνίου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου & Ζάαλφελντ, η αδελφή της Βικτωρία και ο Φρειδερίκος της Πρωσίας.

Για τη Βεατρίκη υπήρξαν πολλοί πιθανοί μνηστήρες, όπως ο Ναπολέων, Αυτοκρατορικός Πρίγκηπας, και ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης. Εκείνη έδειξε ενδιαφέρον για το Ναπολέοντα, όμως εκείνος σκοτώθηκε στον Πόλεμο Άγγλων-Ζουλού το 1879.

Ερωτεύθηκε τον Ερρίκο της Βαττεμβέργης, για τον οποίο χρειάστηκε ένας χρόνος για να τον εγκρίνει η Βασίλισσα Βικτωρία. Ο γάμος του Ερρίκου και της Βεατρίκης έγινε στις 23 Ιουλίου 1885 στο Ουίπινγχαμ. Ο γάμος τους κράτησε δέκα χρόνια, καθώς ο Ερρίκος απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1896 από ελονοσία.

Οικογένεια
Η Βεατρίκη και ο Ερρίκος απέκτησαν τρεις γιους και μια κόρη:
 Αλέξανδρος (1886-1960), Πρίγκιπας της Βαττεμβέργης, αργότερα Αλεξάντερ Μαουντμπάττεν, Μαρκήσιος του Κάρισμπρουκ. Νυμφεύτηκε το 1917 την Λαίδη Αϊρήν Ντέννισον. Απέκτησαν 1 παιδί.
 Βικτωρία Ευγενία (1887-1969), παντρεύτηκε το 1906 τον Αλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας. Απέκτησαν 7 παιδιά.
 Λεοπόλδος (1889-1912), Πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ, μετέπειτα λόρδος Λίοπολντ Μαουντμπάττεν. Υπέφερε από αιμορροφιλία και απεβίωσε κατά τη διάρκεια μία εγχείρησης στο γόνατο. 
 Μαυρίκιος (1891-1914), υπέκυψε στα τραύματά του, κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν αιμοφιλικός.

Η Βεατρίκη απεβίωσε στον ύπνο της στις 26 Οκτωβρίου 1944 σε ηλικία 87 ετών. Ενταφιάστηκε, όπως η ίδια είχε ζητήσει, δίπλα στον σύζυγό της στην Εκκλησία της Αγίας Μιλδρίθης στο Ουίπινγχαμ.

Πρόγονοι

Τίτλοι
14 Απριλίου 1857 - 23 Ιουλίου 1885: Η Αυτης  Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βεατρίκη 
23 Ιουλίου 1885 - 14 Ιουλίου 1917: Η Αυτης  Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ερρίκου του Μπάττενμπερκ
14 Ιουλίου 1917 - 25 Οκτωβρίου 1944: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βεατρίκη

Παραπομπές

|-

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Οίκος Μπάττενμπεργκ
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Φρειδερίκη του Αννοβέρου, βαρόνη του Πάβελ-Ράμινγκεν

Η Φρειδερίκη του Αννοβέρου (1848 - 1926) ήταν μέλος του Οίκου του Αννοβέρου. 

Η Φρειδερίκη Σοφία Μαρία Ερριέττα Αμαλία Θηρεσία γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1848 και ήταν κόρη του Γεωργίου του Αννοβέρου και της Μαρίας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, καθώς και δισεγγονή του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Τον Ιανουάριο του 1866 ο Πρωθυπουργός της Πρωσίας, Όττο φον Μπίσμαρκ, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με το Ανόβερο, για το σχεδιασμό ενός γάμου μεταξύ της Φρειδερίκης και του Αλβέρτου της Πρωσίας. Τα σχέδια αυτά δεν κατέληξαν πουθενά καθώς οι εντάσεις αυξήθηκαν μεταξύ του Αννοβέρου και της Πρωσίας και είχαν ως αποτέλεσμα τον Αυστροπρωσικό πόλεμο (Ιούνιος-Αύγουστος 1866). Το ίδιο έτος ο πατέρας της Φρειδερίκης καθαιρέθηκε από Βασιλιάς του Αννοβέρου και η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αυστρία. Η Φρειδερίκη επισκέφθηκε την Αγγλία με την οικογένειά της το Μάιο του 1876 και ξανά μετά το θάνατο του πατέρα της τον Ιούνιο του 1878.

Ο δεύτερος εξάδελφός της Λεοπόλδος του Ώλμπανυ και ο Αλέξανδρος της Οράγγης, παρουσιάστηκαν ως αρχικοί μνηστήρες της. Εκείνη, όμως, ερωτεύθηκε τον Άλφονς φον Πάουελ-Ράμινγκεν (1843-1932), γιο ενός κυβερνητικού αξιωματούχου από το Δουκάτο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Άλφονς είχε υπηρετήσει ως σταυλάρχης του πατέρα της Φρειδερίκης. Ο γάμος τους έγινε στις 24 Απριλίου 1880 στο Κάστρο Γουίντσορ και τελέστηκε από τον Επίσκοπο της Οξφόρδης, Τζον Μακάρνες. Μετά το γάμο τους εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι Χάμπτον Κορτ, όπου έφεραν στον κόσμο την κόρη τους Βικτωρία, η οποία όμως έζησε μόλις 20 ημέρες.

Η Φρειδερίκη συμμετείχε ενεργά σε πολλές φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Τον Αύγουστο του 1881 ίδρυσε το Αναρρωτήριο, ένα ίδρυμα για φτωχές μητέρες. Επειδή ο πατέρας της ήταν τυφλός, εκείνη ευεργέτησε το Βασιλικό Εθνικό Κολέγιο για Τυφλούς στο Άπερ Νόργουντ. Υπήρξε προστάτιδα του Εκπαιδευτικού Κολεγίου για Δασκάλους Κωφών και της Βασιλικής Κοινότητας για την Πρόληψη της Βίας στα Ζώα, ενώ ίδρυσε το Σχολείο Πριγκίπισσα Φρειδερίκη στο Κένσαλ Γκριν.

Απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1926 στο Μπιαρίτς της Γαλλίας και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου.

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Πριγκίπισσα Μαρία του Ανόβερο

Η Μαρία του Αννοβέρου (1849 - 1904) ήταν η μικρότερη κόρη του Γεωργίου Ε΄ του Αννοβέρου και της Μαρίας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, καθώς και δισέγγονη του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η Μαρία Ερνεστίνη Ιωσηφίνα Αδολφίνη Ερριέττα Θηρεσία Ελισάβετ Αλεξανδρινή γεννήθηκε στην πόλη του Αννόβερο στις 2 Δεκεμβρίου 1849. Το 1866 ο πατέρας της Μαρίας καθαιρέθηκε από Βασιλιάς του Αννοβέρου και, τον Ιούλιο του 1867, η Μαρία με την οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αυστρία.

Η Μαρία επισκέφθηκε την Αγγλία με την οικογένειά της το Μάιο του 1876 και ξανά μετά το θάνατο του πατέρα της τον Ιούνιο του 1878. Η αδελφή της Φρειδερίκη μετακόμισε στην Αγγλία, όπου παντρεύτηκε, όμως η Μαρία παρέμεινε στο Γκμούντεν της Αυστρίας μαζί με τη μητέρα της. Μια αμερικανική εφημερίδα είχε αναφέρει ότι η Μαρία απέρριψε δύο φορές πρόταση γάμου από τον τρίτο γιο της Βασίλισσας Βικτωρίας, Αρθούρο.

Πέθανε στο Γκμούντεν σε ηλικία 54 ετών στις 4 Ιουνίου 1904 και ενταφιάστηκε την επόμενη μέρα στο οικογενειακό μαυσωλείο του Κάστρου Κάμπερλαντ.

Παραπομπές

Οίκος του Αννόβερου
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Σιδηροδρομική γραμμή Ευαγγελισμού - Τεμπών - Ραψάνης

Η Σιδηροδρομική Γραμμή Ευαγγελισμού - Τεμπών - Ραψάνης ήταν ελληνική σιδηροδρομική γραμμή κανονικού εύρους, με μήκος 12 χιλιόμετρα πού ένωνε τον Ευαγγελισμό με τη Ραψάνη της Λάρισας μέσα από τα Τέμπη. Αποτελεί παράλληλη της γραμμής Αθηνών - Θεσσαλονίκης.

Η γραμμή κατασκευάστηκε το 1916 και ήταν στην αρχή της ενωτικής γραμμής Παπαπουλίου Λάρισας – Πλατέος Ημαθίας (Χ.Θ. 394,026 – 482,567). Η γραμμή αυτή σύνδεσε τον Λαρισαϊκό Σιδηρόδρομο με το δίκτυο της S.M. (Chemins de fer de Salonique à Monastir) στη Μακεδονία και κατ' επέκταση σύνδεσε σιδηροδρομικά την πρωτεύουσα με την υπόλοιπή Ευρώπη. Από το 2004, όμως, η νέα σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων περνά τα Τέμπη μέσα από μία σήραγγα πέντε περίπου χιλιομέτρων.

Υπάρχει προγραμματισμός από το Πολιτιστικό Κέντρο Σιδηροδρομικών Λάρισας ώστε το τμήμα Τέμπη-Ραψάνη να επαναλειτουργήσει τον Μάρτιο 2020 ως τουριστικό τραίνο κοιλάδας Τεμπών εποχιακά από Μάιο έως Σεπτέμβριο κάθε ΣαββατοΚύριακο. Ήδη εκτελούνται κατά καιρούς δρομολόγια με δρεζίνα από το Πολιτιστικό Κέντρο Σιδηροδρομικών περιοχής Λάρισας με τελευταίο δρομολόγιο στις 19/11/2022.

Η γραμμή κινείται παράλληλα με την Γέφυρα Πηνειού στα Τέμπη, η οποία αναβαθμίστηκε τον Μάρτιο του 2021, ως τμήμα της παλαιάς Εθνικής Οδού που καταργήθηκε, όταν παραδώθηκε η οδική σήραγγα Τεμπών.

Σταθμοί
Οι κυριότεροι σταθμοί της σιδηροδρομικής γραμμής ήταν οι εξής:
Ευαγγελισμός, ανενεργός ανταπόκριση με προαστιακό Θεσσαλονίκης
Ιτέα (προβλέπεται επαναλειτουργία για το πολυθεματικό Πάρκο στα Τέμπη)
Τέμπη (σταθμός διασταύρωσης)
Αγία Παρασκευή Τεμπών
Ραψάνη, ανταπόκριση με προαστιακό Θεσσαλονίκης

Υπηρεσίες
Μελλοντικά, η γραμμή αναμένεται να επαναλειτουργήσει με μια νέα υπηρεσία που θα εκτελείται από μία γραμμή του προαστιακού Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Ευαγγελισμού
Νομός Λάρισας
Σιδηροδρομικές γραμμές κανονικού εύρους στην Ελλάδα