joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Iron Butterfly

Οι Iron Butterfly (αγγλ. σιδερένια πεταλούδα) ήταν αμερικάνικο συγκρότημα μουσικής ψυχεδελικής και άσιντ ροκ μουσικής. Στο πιο γνωστό κομμάτι τους, το «In-A-Gadda-Da-Vida» από το ομότιτλο άλμπουμ του 1968 που ανέβηκε στο νούμερο 4 του τοπ 10 των ΗΠΑ, επεξεργάστηκαν έναν «βαρύ» ήχο με δραματικά στοιχεία που άνοιξε το δρόμο προς την εξέλιξη του ήχου του χαρντ ροκ και του χέβι μέταλ.

Δισκογραφία

Άλμπουμς 
 Heavy (1968) US #78, Χρυσός Δίσκος
 In-A-Gadda-Da-Vida (1968) US #4, 4x Πλατινένιος Δίσκος
 Soundtrack to the Savage 7 (1968)
 Ball (1969) US #1, Χρυσός Δίσκος
 Live (1970) US #20, UK #9
 Metamorphosis (1970) US#16
 Evolution: The Best of Iron Butterfly (1971)
 Star Collection (1973)
 Scorching Beauty (1975) US #138
 Sun and Steel (1976) 
 Rare Flight (1988)
 Light & Heavy: The Best of Iron Butterfly (1993)
 In-A-Gadda-Da-Vida Deluxe Edition (1995)
 TBA (~2007)

Παράνομοι 
 Live At The Galaxy Club 1967 (1967)
 Stone Believer: Live in Copenhagen, Denmark (Jan. 25, 1971)

Singles 
 Don't Look Down On Me b/w Possession
 Possession b/w Evil Temptation
 Unconscious Power b/w Possession
 RADIO EP: Iron Butterfly Theme, Possession/Get Out Of My Life Woman, Unconscious Power
 In-A-Gadda-Da-Vida (2:52 edit) b/w Iron Butterfly Theme (3:25 Edit)
 EP: In-A-Gadda-Da-Vida & Flowers & Beads/My Mirage
 Soul Experience b/w In The Crowds
 In The Time Of Our Lives b/w It Must Be Love (Some have the full 4:47 album version of the A-Side, others the 3:15 edit)
 Easy Rider b/w Soldier In Our Town
 New Day b/w Soldier In Our Town (European Release)
 Silly Sally b/w Stone Believer
 Silly Sally b/w Talkbox Solo from Butterfly Bleu (B-Side is the talkbox section from the song) (European Release)
 Shady Lady b/w Best Years Of Our Lives (European Release)
 Pearly Gates b/w Searchin' Circles (Both songs heavily edited)
 Beyond The Milky Way b/w Get It Out
 I'm Right I'm Wrong (3:50 Edit) b/w Free (Promo copies exist only)
 In-A-Gadda-Da-Vida (2:52 Edit) b/w Soul Experience (Atlantic Oldies re-release)
 Thai EP: In-A-Gadda-Da-Vida (The song plays from the beginning and fades just before the drum solo) b/w Get Ready (Rare Earth)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 επίσημη ιστοσελίδα 
 http://www.poemhunter.com/lyrics/iron-butterfly/biography/ 

Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Μποναίρ

Η Μποναίρ, (Ολλανδικά: Bonaire, Παπιαμέντο: Boneiru), ήταν τμήμα των Ολλανδικών Αντίλλων ως τις 10 Οκτωβρίου του 2010 οπότε και έγινε ειδικός δήμος της Ολλανδίας έπειτα από δημοψήφισμα των κατοίκων της. Αποτελείται από το ομώνυμο νησί Μποναίρ (με έκταση 288 τ.χλμ.) και την ακατοίκητη νησίδα Κλάιν Μποναίρ (δηλαδή Μικρή Μποναίρ με έκταση 6 τ.χλμ.). Μαζί με την Αρούμπα και το Κουρασάο αποτελούν τα νησιά ABC. Έχει συνολική έκταση 294 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 21.745 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Κράλεντικ. Οι πρώτοι γνωστοί κάτοικοι του νησιού ήταν οι Caquetio Indians ένα κλάδος των Αραουάκων που κατέφθασαν με κανό από τη Βενεζουέλα περίπου το 1000 μ.Χ.. Αρχαιολογικά ερείπια του πολιτισμού των Caquetio έχουν βρεθεί σε ορισμένες περιοχές της Μποναίρ. Ενώ μετά την ανακάλυψη του νησιού από τους Ισπανούς, το νησί ακολούθησε τη μοίρα των υπόλοιπων νησιών ABC.

Δημοψήφισμα 2010
Έπειτα από αναβολές, το δημοψήφισμα για το μέλλον της Μποναίρ έγινε στις 17 Δεκεμβρίου 2010, με ποσοστό 84% να τάσσονται υπέρ του να γίνει τμήμα της Ολλανδίας. Ωστόσο, καθώς η συμμετοχή του 35% ήταν κάτω από το απαιτούμενο 51%, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος κηρύχθηκαν άκυρα.

Αντικυβερνήτες (gezaghebbers) από το 2010
24 Οκτ. 2008 - 31 Δεκ. 2011 Γκλεν Αλμπερτ Έντουαρντ Τοντέ      (γ. 1965)
1 Ιαν. 2012 - 1 Μαρ. 2012   Πίτερ Σίλμπερι (υπηρεσιακός)
1 Μαρτ. 2012 - 1 Μαρτ. 2014 Λίντια Εμερέντσια                  (γ. 1954)
1 Μαρτ. 2014 -              Έντισον Ενρίκε Ρίινα (υπηρεσιακός) (γ. 1967)

Ολλανδική Μποναίρ 
Αντιπρόσωποι της Εθνικής Κυβέρνησης των Κάτω Χωρών έχουν διατελέσει (για την Μποναίρ, τον Άγιο Ευστάθιο και τη Σάμπα)
10 Οκτ. 2010 - 1 Μαΐου 2011 Χανς Γκέριτσεν (υπηρ.)                (γ. 1958;)
1 Μαΐου 2011 - 1 Μαΐου 2014 Βίλμπερτ Στόλτε (Wilbert Stolte)      (γ. 1950)
1 Μαΐου 2014 - 1 Σεπτ. 2014 Τούλιαν Καρλάιλ Γουντλεϊ (υπηρ.)      (γ. 1952?)
1 Σεπτ. 2014 -  σήμερα      Γκίλμπερτ Ιζαμπέλα (Gilbert Isabella) (γ. 1961)

Παραπομπές 

Μποναίρ
Κουρασάο

Το Κράτος του Κουρασάο (ολλανδικά: Land Curaçao· παπιαμέντο: Pais Kòrsou) είναι νησιωτική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, που βρίσκεται στο νότιο μέρος της Καραϊβικής Θάλασσας. Αποτελείται από το ομώνυμο νησί Κουρασάο (έκταση 444 τ.χλμ.) και την ακατοίκητη νησίδα (έκταση 1,7 τ.χλμ.) Κλάιν Κουρασάο (Μικρό Κουρασάο). Μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 άνηκε στις Ολλανδικές Αντίλλες. Ο πληθυσμός του είναι 151.066 κάτοικοι σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση για το 2022.

Το Κουρασάο έχει πρωτεύουσα την Βίλλεμσταντ.

Αυτονομία 

Στις 15 Μαΐου του 2009 διενεργήθηκε δημοψήφισμα για το καθεστώς του νησιού. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφανθούν για το αν δέχονται την προταθείσα συμφωνία για να γίνει αυτόνομο το Κουρασάο στα πλαίσια του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (ως τμήμα της διάλυσης των Ολλανδικών Αντιλλών) ή όχι. Το 52% των ψηφισάντων ενέκριναν τη συμφωνία. Το Κουρασάο απέκτησε Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου 2010. Πρώτος κυβερνήτης ανέλαβε ο Φριτς Γκέντγκεντραγκ και πρωθυπουργός ο Γκέριτ Σχότε. Στις 3 Αυγούστου 2012 ο Σχότε παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και στη θέση του ανέλαβε προσωρινά ο Στάνλεϊ Μπετριάν, από τις 29 Σεπτεμβρίου ως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Το 2015 ο Ιβάρ Ασιές αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Μπέρναρντ Γουάιτμαν, ο οποίος παραιτήθηκε το 2016 και την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Χένσλεϊ Κούιμαν. Την άνοιξη του 2019 πρωθυπουργός ανέλαβε ο Εζέν Ρούγνατ και το 2021, έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στη θέση ανέλαβε ο Γκίλμαρ Πίσας.

Εκλογές

Κυβερνήτες του Κουρασάο 
Από το 2010, έχουν αναλάβει Κυβερνήτες οι εξής:

Πρωθυπουργοί του Κουρασάο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Έμιλι ντε Γιονγκ-Ελχάγκε

Η Έμιλι ντε Γιονγκ-Ελχάγκε (Emily Saïdy de Jongh-Elhage') είναι πολιτικός από τις Ολλανδικές Αντίλλες, τελευταία πρωθυπουργός από το 2006 ως τη διάλυσή τους, στις 10 Οκτωβρίου 2010. Έχει καταγωγή από το Λίβανο.

Προφίλ 
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1946 και στις 26 Μαρτίου του 2006 ανέλαβε Πρωθυπουργός. Διαδέχθηκε τον Ετιέν Υς. Είναι επίσης αρχηγός του κόμματος για την Ανασυγκρότηση των Αντιλλών του Κουρασάο, βουλευτής του Κουρασάο και μέλος του Συμβουλίου των Γυναικών Ηγετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η πολιτικός υποψήφια

Γιονγκ Εμιλι
Γιονγκ Εμιλι
Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Μίλατος Λασιθίου

Η Μίλατος Λασιθίου είναι χωριό του Δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου και ανήκει σήμερα στην Κοινότητα Βραχασίου. Το όνομα πιθανολογείται ότι έχει σχέση με την αρχαία Μίλητο στη Μικρά Ασία. Το ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα συμπεριλαμβάνει τη νησίδα Αυγό και την Παραλία Μιλάτου. Στη Μίλατο έγραψε πολλά από τα μυθιστορήματά της η Ελληνίδα συγγραφέας Λιλή Ζωγράφου.

Ιστορικά στοιχεία 
Το όνομα του χωριού προέρχεται από το όνομα της αρχαίας πόλης Μιλάτου. Η Μίλατος αναφέρεται στην Ιλιάδα, όπου αναφέρεται ότι έστειλε πολεμιστές με αρχηγό τον Ιδομενέα. Ο Στράβων αναφέρει ότι είναι η μητρόπολη της Μιλήτου, την οποία αποίκησε, σύμφωνα με το Στράβονα, ο αδελφος του Μίνωα, Σαρπηδών. Η Μίλατος καταστράφηκε από την πρώην σύμμαχό της Λυττό. Η θέση της αρχαίας πόλης δεν είναι επ'ακριβώς γνωστή. Ο Στέφανος Ξανθουδίδης ανέσκαψε το 1919 μερικούς τάφους της υστερομινωικής περιοχής ΙΙΙ (1300-1220 π.Χ.).

Η παλαιότερη μνεία του σημερινού οικισμού γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα του 1368, όπου αναφέρεται ως Milato, φέουδο τότε του Φρανσίσκους Ντόντο. Στην απογραφή του 1583 αναφέρεται ως Milato με 287 κατοίκους. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 είχε 35 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Βραχασίου, με 431 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Το 1971 αναγνωρίστηκε ο οικισμός Παραλία Μιλάτου, ο οποίος γνωρίζει γρήγορη ανάπτυξη.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Το σπήλαιο της Μιλάτου

Η Μίλατος είναι γνωστή κυρίως από το ιστορικό Σπήλαιο της Μιλάτου. Κατα την επανάσταση των Κρητών εναντίον των οθωμανών (1823) είχαν κρυφτεί στο σπήλαιο δύο χιλιάδες γυναικόπαιδα. Ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός ανακάλυψε το σπήλαιο με τα γυναικόπαιδα, οπότε και επήλθε φοβερή σφαγή ενώ όσοι έμειναν ζωντανοί πουλήθηκαν ως δούλοι, ενώ σκοτώθηκε και ο αρχηγός των Τούρκων, Χασάν Μπέης, πέφτοντας από το αφηνιασμένο άλογό του. Στην περιοχή δραστηριοποιούνταν διάφορες ελληνικές ένοπλες ομάδες που θα μπορούσαν ίσως να σώσουν τους αμάχους αλλά ήταν απασχολημένες σε λεηλασίες.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Νεαπόλεως (Λασίθι)
Δήμος Αγίου Νικολάου
Σαμπάς Ηρακλείου

Ο Σαμπάς είναι  χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην  επαρχία  Πεδιάδος και βρίσκεται σε  υψόμετρο  330 μ. στο  τριακοστό  χιλιόμετρο  της  οδικής  αρτηρίας  προς   Καστέλι  Πεδιάδας.  Οι  κάτοικοι  ασχολούνται  με  την  ελαιοκομία.  Κύρια  προϊόντα   είναι η σουλτανίνα    , τα   σταφύλια  και το λάδι.   Υδρεύεται  από τις πηγές του  Αγίου Μάμα .Ιεροί  ναοί είναι του  Προφήτη  Ηλία  μέσα στο χωριό και  εξωκλήσια αυτά του Αγίου Νικολάου και των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Κοινότητα Σαμπά 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σαμπά περιλαμβάνει και την Μονή Αγκαράθου. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Μονή Αγκαράθου, η (11)
 Σαμπάς, ο (127)

Συνολικά η κοινότητα έχει 138 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Σταυρουλάκη.

Κοινοτάρχες Σαμπά 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σαμπά.

Ιστορικά στοιχεία
Πιστεύεται ότι το χωριό κατοικείται από τα πολύ παλιά χρόνια και είχε την ονομασία Θεναί ή Σύλος.

Στον Καστροφύλακα (Κ 95) αναφέρεται με το όνομα Saba, με 80 κατ. το 1583. Οι Τούρκοι κατέλαβαν το Σαμπά το 1657 και το χωριό ερημώθηκε, με αποτέλεσμα να απομείνουν μόλις 5 οικογένειες Χριστιανών. Διοικήθηκε ως το 1840 με δεσποτικό τρόπο από τους γενίτσαρους του Θραψανού. Έπειτα έγινε μικρή κωμόπολη, με την εγκατάσταση σε αυτήν κατοίκων από το Οροπέδιο του Λασιθίου. Υπάχθηκε στο δήμο Καστελίου και παρέμεινε σε αυτόν ως το 1898, για να προσαρτηθεί στην Κοινότητα Ζωφόρων.

Ως προς την προέλευση της ονομασίας του χωριού, υπάρχει μια εκδοχή, η οποία θεωρεί ότι το όνομα Σαμπάς είναι τούρκικης προέλευσης και σημαίνει "πολύ πρωί".

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο Σαμπάς στην ιστοσελίδα το Θραψανό με λόγια και εικόνες.

Σαμπας
Σαμπας
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου (Ε.Π.Σ.Δ.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Δωδεκανήσου. Στην δικαιοδοσία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου ανήκουν ποδοσφαιρικά σωματεία από τα νησιά Ρόδος, Κως, Πάτμος, Κάρπαθος, Λειψοί, Λέρος, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Τήλος, Χάλκη, Σύμη, Κάσος και Καστελόριζο. Έχει έδρα την πόλη της Ρόδου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). 

Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΠΣΔ απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ο πρωταθλητής Δωδεκανήσου λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία.

Ιστορία 
Η Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου ιδρύθηκε το 1947, δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων και την ενταξή τους στην Ελλάδα, ανέλαβε την διοργάνωση του πρωταθλήματος που προ υπήρχε από το 1932-33 και διοργανωνόταν από την Ροδιακή ομοσπονδία σωματείων τουρισμού αναψυχής και αθλητισμού που είχε ιδρυθεί από τις Ιταλικές αρχές και ήταν αναγνωρισμένη από τις αντίστοιχες Ιταλικές ομοσπονδίες. Ιδρυτικά μέλη είναι τα σωματεία Δωριέας, Διαγόρας, Ιάλυσος και Φοίβος Κρεμαστής με πρώτο πρόεδρο τον Γαβριήλ Μίσιο ιδρυτή του Δωριέα και μετέπειτα του ΑΡΣ.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι)
 Β΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι)
 Γ΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτριες

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.

Κυπελλούχες 

Πηγή: news12.gr

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Πηγές 
 Αθλητικό πανόραμα Δωδεκανήσου 1945-1960, Γεώργιος Μ. Σεντάκης, Ρόδος 2006, ISBN 9606310876
 12soccer με αποτελέσματα και βαθμολογίες όλων των διοργανώσεων
 Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο
 12soccer

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Ποδοσφαιρο
Πόρτες Πάρου

Οι λεγόμενες Πόρτες Πάρου είναι ένας μεγάλος και πολύ επικίνδυνος σκόπελος που βρίσκεται δυτικά του λιμένα Πάρου. Ο ύφαλος αυτός απολήγει υπέρ την επιφάνεια της θαλάσσης σε δύο αντιτακτούς ψηλούς, σχετικά, βράχους (οξείς βραχονησίδες). Οι Πόρτες Πάρου αποτελούν την αρχή ή το βόρειο άκρο σειράς επικίνδυνων υφάλων που έχουν κατεύθυνση από Β. προς Ν., προς τις βόρειες ακτές της Αντιπάρου και το Στενό Αντιπάρου.

Οι Πόρτες Πάρου καθίστανται όμως περισσότερο επικίνδυνες από το γεγονός ότι βρίσκονται πάνω στις ακολουθούμενες πορείες των ακτοπλοϊκών συνδέσεων της Πάρου με τη Σύρο και τον Πειραιά. Παρότι όμως ότι αυτές τη νύκτα φέρουν φανό σηματοδότησης με αναλάμπον φως, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής, από το γεγονός ότι όταν ένα πλοίο προσεγγίζει νύκτα τη περιοχή, με κατεύθυνση τον λιμένα Πάρου, ο φερόμενος σ΄ αυτές φανός να μη γίνεται γρήγορα αντιληπτός από τα κατ΄ έναντι (πίσω) φώτα της πόλης της Πάρου (Παροικίας). Τη σοβαρή επικινδυνότητα αυτών γνωρίζουν όλοι οι σημερινοί ακτοπλόοι, αξιωματικοί και μη, των πλοίων που κινούνται γενικά στο Αιγαίο.

Οι Πόρτες Πάρου χαρακτηρίζονται από τους μεγαλύτερους απειλητικούς κινδύνους του Αιγαίου. Παλαιότερες απόψεις (1970) που είχαν διατυπωθεί για την ανατίναξη του υφάλου αυτού αποθαρρύνθηκαν από το υπό την επιφάνεια της θαλάσσης ιδιαίτερα μεγάλο μέγεθός του, η θέση του οποίου θα γινόταν ακόμη πιο επικίνδυνη. 

Την 26η Σεπτεμβρίου του 2000, προσέκρουσε στον ύφαλο το Εξπρές Σάμινα ενώ προσπαθούσε να προσεγγίσει το λιμάνι της Παροικίας, ένα δυστύχημα με 81 νεκρούς. 

Βραχονησίδες της Πάρου
Δολάριο Φίτζι

Το Δολάριο (dollar, κωδικός FJD) είναι το επίσημο νόμισμα των νησιών Φίτζι από το 1969 και ήταν επίσης νόμισμα την περίοδο ανάμεσα στο 1867 και το 1873. Κανονικά συντομογραφείται με το σύμβολο του δολαρίου $, ή εναλλακτικά με το FJ$ για να διακρίνεται από άλλα δολάρια. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents).

Ιστορία

Πρώτο δολάριο, 1867-1873 
Τα Φίτζι τύπωσαν νομίσματα σε αξίες των δολαρίων και των σεντς ανάμεσα στο 1867 και 1873. Το δολάριο αυτό ήταν ίσο σε αξία με το ασημένιο Δολάριο των ΗΠΑ εκείνης της εποχής. Το δολάριο αντικαταστάθηκε από τη Βρετανική Λίρα αφότου τα Φίτζι έγιναν βρετανική αποικία.

Δεύτερο δολάριο, 1969- 
Το δολάριο επανήλθε στα νησιά το 1969, αντικαθιστώντας τη Λίρα των Φίτζι, σε ισοτιμά της 1 λίρας προς 2 δολάρια. Τα κέρματα και τα τραπεζογραμμάτια συνεχίζουν να απεικονίζουν την Ελισάβετ της Αγγλίας, παρά το γεγονός ότι τα Φίτζι είναι δημοκρατία από το 1987.

Στις 16 Αυγούστου 2005 ανακοινώθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών η εισαγωγή του χαρτονομίσματος των 100 δολαρίων και η απόσυρση του κέρματος των 2 σεντς.

Η σημερινή ισοτιμία του Δολαρίου των Φίτζι προς το αντίστοιχο αμερικανικό, είναι 1 δολάριο ΗΠΑ = 1,6 με 1,7 Δολάρια των Φίτζι.

Κέρματα 
Το 1969 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστική αξία του 1 και των 2, 5, 10 και 20 σεντς. Κέρμα των 50 σεντς βγήκε στην κυκλοφορία το 1975. Το 1990 άλαξε η σύνθεση των κερμάτων. Σήμερα αποσύρονται τα κέρματα των 2 σεντς.

Χαρτονομίσματα 
Το 1867 τυπώθηκαν για πρώτη φορά τραπεζογραμμάτια του 1 δολαρίου. Σύντομα τα ακολούθησαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 δολαρίων, την περίοδο μεταξύ 1871 και 1873. Την ίδια περίοδο τυπώθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 12½, 25, 50 και 100 σεντς και των 5 δολαρίων, από το Βασιλιά Κακομπάου. 

Το 1969, όταν ξεκίνησε η εποχή του δεύτερου δολαρίου, τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 50 σεντς και του 1 και των 2, 5, 10 και 20 δολαρίων. Η Κεντρική Νομισματική Αρχή ανέλαβε την έκδοση των χαρτονομισμάτων το 1974 και εκδόθηκαν νομίσματα σε ίδιες αξίες. Τα χαρτονομίσματα των 50 σεντς αποσύρθηκαν πριν από το 1980 και το 1987 η Κεντρική Τράπεζα των Φίτζι άρχισε την έκδοση τραπεζογραμματίων. Η τελευταία αλλαγή είναι η εισαγωγή του χαρτονομίσματος των 100 δολαρίων το 2007. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής χαρτονομίσματα:
 $2
 $5
 $10
 $20
 $50
 $100

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συλλογή κερμάτων των Φίτζι από τράπεζες
 Νέα χαρτονομίσματα

Νομίσματα
Φίτζι
Μπαρτσελόνα (καλαθοσφαίριση)

Η ΦΚ Μπαρτσελόνα Μπάσκετ (ισπανικά: FC Barcelona Bàsquet) είναι ισπανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης και αποτελεί τμήμα της Μπαρτσελόνα. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε στις 24 Αυγούστου του 1926. Η ομάδα αγωνίζεται στο Παλάου Μπλαουγκράνα, 7.585 θέσεων, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1971.

Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Καταλονίας, ενώ το 1956 ήταν από τους ιδρυτές του ισπανικού πρωταθλήματος, το οποίο κατέκτησε για πρώτη φορά το 1959. Το 1961 ο τότε πρόεδρός της αποφάσισε να σταματήσει το τμήμα. Οι οπαδοί της ομάδας αντέδρασαν και την επόμενη χρονιά η ομάδα επανασχηματίστηκε. Αν και τη δεκαετία του 1990 έφτασαν 6 φορές στο Final Four του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, φτάνοντας τις 4 από αυτές στον τελικό, κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο τους Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2003. Μεταξύ των παικτών εκείνης της χρονιάς ήταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Η Μπαρτσελόνα κατέκτησε για δεύτερη φορά την Ευρωλίγκα το 2010 με προπονητή τον Τσάβι Πασκουάλ.

Παλαιότερες ονομασίες (χορηγοί) 
 Banca Catalana FC Barcelona (1991–97)
 Winterthur FC Barcelona (2004–07)
 AXA FC Barcelona (2007–08)
 Regal FC Barcelona (2008–2011)
 FC Barcelona Regal (2011–2013)
 FC Barcelona Lassa (2015–2019)

Σύνθεση σεζόν 2022-23

Διάγραμμα ομάδας

Λογότυπο 
Το λογότυπο του τμήματος καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα, κατά καιρούς εμπεριέχει στο κάτω μέρος την ονομασία του συλλόγου, όπως και την επωνυμία της εκάστοτε εταιρείας που αποτελεί τον κύριο χορηγό του τμήματος.

Τίτλοι

Εγχώριες διοργανώσεις 

Πρωταθλήματα Ισπανίας (19): 1958-59, 1980-81, 1982-83, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 2000-01, 2002-03, 2003-04, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2013-14, 2020-21

Κύπελλα Ισπανίας (27): 1942-43, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1948-49, 1949-50, 1958-59, 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1986-87, 1987-88, 1990-91, 1993-94, 2000-01, 2002-03, 2006-07, 2009-10, 2010-11, 2012-13, 2017-18, 2018-19, 2020-21, 2021-22

Σούπερ Καπ Ισπανίας (6): 1988, 2005, 2010, 2011, 2012, 2015

Prince of Asturias Cup (1): 1987-88

Πρωταθλήματα Καταλονίας (9): 1942, 1943, 1945, 1946, 1947, 1948, 1950, 1951, 1955

Λίγκα Καταλονίας (21): 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1990, 1994, 1996, 2001, 2002, 2005, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017

Διεθνείς διοργανώσεις 

Ευρωλίγκα (2): 2002-03, 2009-10

Κύπελλα Κυπελλούχων (2): 1984-85, 1985-86

Κύπελλα Κόρατς (2): 1986-87, 1998-99

Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 1984-85

Αποσυρθέντες αριθμοί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ισπανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης

Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1926
Απάμεια (Ορόντου)

Η Απάμεια ήταν αρχαία πόλη στη Συρία.

Ιστορία
Την έχτισε στα ερείπια αρχαιότερης περσικής πόλης Φαρνάκης (την οποία επανίδρυσε ο Αντίγονος Α΄ Μονόφθαλμος το 307 π.Χ. σε Πέλλα) δίπλα στον ποταμό Ορόντη ο Σέλευκος Νικάτωρ, γύρω στο 300 π.Χ., με το όνομα Απάμεια, τιμώντας έτσι τη γυναίκα του Απάμα. Κατά την Σελευκιδική περίοδο απετέλεσε το στρατιωτικό κέντρο του ελληνιστικού κράτους της Συρίας, με ιπποφορβείο και 500 ινδικούς ελέφαντες (δώρο του Ινδού ηγεμόνα Σανδρακόττου στον Σέλευκο Α΄). Αποτέλεσε τη δεύτερη πρωτεύουσα του βασιλείου. Εκτεινόταν πάνω σε ένα ομαλό οροπέδιο και στο μέσο της δυτικής πλευράς υψωνόταν η ακρόπολη. Το σχέδιό της ήταν ορθογώνιο και μια κύρια αρτηρία, με κατεύθυνση από Βορρά προς Νότο, το χώριζε σε δύο τμήματα. Η πόλη τέλος προστατευόταν από ισχυρό τείχος σε σχήμα ακανόνιστου τετραπλεύρου που είχε διαστάσεις 2.100 Χ 1600 μ. περίπου. Η πόλη άκμασε κατά τη Ρωμαϊκή και τη Βυζαντινή περίοδο. Έπαιξε ρόλο στην κατάκτηση της Συρίας από τους Μωαμεθανούς και στους πολέμους των Σταυροφοριών. Η Απάμεια είναι κυρίως γνωστή ως γενέτειρα του πολυμαθούς Μέσου Στωικού Ποσειδώνιου (135-51 π.Χ.).

Το σημερινό της όνομα είναι Qalaat al Madiq ή Afamiyya.

Παραπομπές

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαιολογικοί τόποι στη Συρία
Καθενοί Εύβοιας

Οι Καθενοί είναι μικρό ορεινό χωριό στους πρόποδες του όρους Δίρφη  . Το αρχικό του όνομα ήταν Σταθενούς αλλά το 1841  άλλαξε σε Καθενοί .Διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων, στον Νομό Εύβοιας. Απέχουν 8 χιλιόμετρα από τη Στενή και 23 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Χαλκίδα. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχουν 630 κατοίκους.

Ιστορία
Ο οικισμός συστάθηκε από βοσκούς της περιοχής. 

Μετά την Επανάσταση του 1821, στο χωριό εγκαταστάθηκαν παλαιότεροι κάτοικοι από τις Άκρες Μεσσαπίων.

Το 1836, όταν εγκαθιδρύθηκε η διοικητική διαίρεση της Εύβοιας, ο οικισμός ανήκε στον δήμο Ληλαντίων.

Στο χωριό υπήρχε πύργος από την περίοδο της Ενετοκρατίας, ο οποίος γκρεμίστηκε για να ανοικοδομηθεί το σχολείο και ο ναός. Σε θέσεις του οικισμού, έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα διαφόρων ιστορικών περιόδων.

Παραπομπές

Πηγές
Δ.δ Καθενών, πληροφορίες για το χωριό

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Paris Match

Το Paris Match είναι ένα από τα δημοφιλέστερα σήμερα διεθνή περιοδικά επικαιρότητας. 

Είναι γαλλικό εβδομαδιαίο εικονογραφημένο περιοδικό που καλύπτει κυρίως γεγονότα και θέματα της διεθνούς επικαιρότητας. Ιδρύθηκε το 1949 στο Παρίσι από τον εκδότη της εφημερίδας "Φιγκαρό", τον Ζ. Πουβόστ. Κατά το αντικείμενο των θεμάτων του θεωρείται εκδοτικός διάδοχος των παλαιοτέρων εικονογραφημένων περιοδικών Ματς (Match) και "Λ' Ιλουστρασιόν" (L' Ilustration) των οποίων η κυκλοφορία είχε σταματήσει.

Το περιοδικό Paris Match ή λεγόμενο και "Paris Match" ακολούθησε απ΄ αρχής της έκδοσής του το αμερικανικό πρότυπο του "Λάιφ" (Life). Το περιεχόμενό του σήμερα είναι πολύ σημαντικό σε θεματολογία ενώ έχει και πλούσιο φωτογραφικό ρεπορτάζ πολιτικού, οικονομικού, καλλιτεχνικού και τουριστικού ενδιαφέροντος. Η γλώσσα του είναι απλή και εκλαϊκευμένη, απευθυνόμενη σε κοινό περισσότερο της μεσαίας τάξης.

Εκτός της εβδομαδιαίας έκδοσης περιλαμβάνονται τακτικά και έκτακτες εκδόσεις (εκτός σειράς) ή ειδικές εκδόσεις με περισσότερο ιστορικό και αναμνηστικό (souvenir) αφιέρωμα όπως π.χ. το Νο 2916, (2005), με 100 ειδικές σελίδες αφιερωμένες στον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.

Το Paris Match κυκλοφορεί ευρύτατα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Λατινική Αμερική και στις πρώην γαλλικές αποικίες. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί σε όλα τα περίπτερα και καταστήματα διάθεσης ξένου τύπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο επίσημος ιστότοπος του περιοδικού

Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Παρίσι
Περιοδικά στη γαλλική γλώσσα
Δυναστεία των Σελευκιδών

Αυτή η σελίδα εμφανίζει την γενεαλογία της δυναστείας των Σελευκιδών, μακεδονικής καταγωγής, που κυβέρνησε τη Συρία, καθώς και άλλα μέρη της Ασίας, 305 έως 64 π.Χ..

Γενεαλογία των Σελευκιδών της Συρίας

Ελληνιστική περίοδος

Δυναστείες ελληνιστικής περιόδου
Τώνης Μαρούδας

Ο Τώνης Μαρούδας (Ζάκυνθος 17 Μαρτίου 1920 - Ακρατα 22 Ιουλίου 1988) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης του ελαφρού τραγουδιού.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 17 Μαρτίου 1920 και από πολύ μικρή ηλικία αναγκάστηκε να εργαστεί όταν έμεινε ορφανός από πατέρα. Σε ηικία 16 ετών έφυγε για την Αθήνα και το 1937 έβγαλε τον πρώτο του δίσκο. Μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν το τραγούδι Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη, το οποίο τραγούδησε μαζί με τη Σοφία Λόρεν για την ταινία Το παιδί και το δελφίνι. Ο δίσκος πούλησε πάνω από 2.500.000 αντίτυπα παγκοσμίως. Το 1961 κέρδισε το Δ΄ βραβείο στο φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης με το τραγούδι Γεράματα. 

Πέθανε στην Ακράτα στις 22 Ιουλίου 1988 από καρκίνο και τα τελευταία χρόνια της ζωής του τραγουδούσε ακόμη, αν και είχε έναν μόνο πνεύμονα . Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ερασμία και είχαν δυο γιους τον Τάκη και τον Μιχάλη. Από το 2009 ο Δήμος Πατρέων διοργανώνει προς τιμήν του εκδηλώσεις, τα Μαρούδεια - τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη με τριήμερες εκδηλώσεις.

Επιτυχίες του

Πηγές
Σαν σήμερα
kithara.gr
symboulos.gr
Παλιά Ελληνικά τραγούδια
Εφημερίδα Πελοπόννησος φύλλο 5 Δεκεμβρίου 2007 σελ. 17

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές

Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
Αιγάνη Λάρισας

Η Αιγάνη είναι χωριό της Θεσσαλίας και ανήκει στο Δήμο Τεμπών  της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας. Πριν την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2011 αποτελούσε διαμέρισμα του δήμου Κάτω Ολύμπου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός με έκταση 21,175 χμ² (2011).  Βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρων και σε απόσταση 45 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Λάρισας αλλά και από την πόλη της Κατερίνης. Είναι το τελευταίο άκρο της Θεσσαλίας, καθώς εκεί βρίσκονται τα σύνορα Θεσσαλίας - Μακεδονίας. Κατά την απογραφή του 2011 η Αιγάνη είχε 535 κατοίκους, ενώ τη τοπική κοινότητα 1.134.

Στην τοπική κοινότητα της Αιγάνης, ανήκουν ακόμη τέσσερις οικισμοί. Η Κάτω Αιγάνη και το Παπαπούλι είναι δύο μικροί οικισμοί οι οποίοι βρίσκονται επί της εθνικής οδού ο πρώτος και επί του πρώην ιστορικού σιδηροδρομικού σταθμού Παπαπουλίου ο δεύτερος.  Οι δύο οικισμοί της Παραλία της Αιγάνης είναι το Καστρί-Λουτρό και τα Νέα Μεσάγκαλα που βρίσκονται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την Κάτω Αιγάνη και 10 από την Αιγάνη στο δέλτα του Πηνειού. Από τους 1.134 κατοίκους το 47% είναι κάτοικοι της Αιγάνης, το 34% των Μεσαγκάλων και το υπόλοιπο 9%, κάτοικοι της Κάτω Αιγάνης. Η Αιγάνη έχει πάρα πολλές φυσικές ομορφιές και συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Η εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου, παλιό μοναστήρι καθώς ήταν, είναι μία σημαντική χριστιανική κληρονομιά και το εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου που χρονολογείται από το 14ο αιώνα και θεωρείται το παλαιότερο της Θεσσαλίας αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτισμικό και θρησκευτικό πλούτο του χωριού.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητική ιστορία 
Μετά τη Μεταπολίτευση, πρόεδροι της Κοινότητας Αιγάνης διατέλεσαν  οι:
...
1979-82 Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος
1983-90 Ηλίας Καραζήσης
1991-94 Αστέριος Τσιαπράνης
1995-98 Μιχαήλ Ζάχος
Κώστας Ζαφείρης  (πρόεδρος της Κοινότητας επί δεκαετία). Κηδεύεται σήμερα ο τ. πρόεδρος της Κοινότητας Αιγάνης Κώστας Ζαφείρης, larissanet.gr, 22 Ιουλίου 2021, ανακτήθηκε την 1η Αυγούστου 2021.</ref>
2020-23 Θεοδώρα Αναγνωστοπούλου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.dimostempon.gr/index.php/dhmos/ta-xwria/aiganh 
Ιστοσελίδα για το χωριό
Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Κώστας Χαρδαβέλλας

Ο Κώστας Χαρδαβέλλας είναι Έλληνας δημοσιογράφος, με πολυετή καριέρα στον Τύπο και στην τηλεόραση.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 5 Σεπτεμβρίου 1945 και σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα.

Πρωτοεμφανίστηκε στη δημοσιογραφία κατά την περίοδο της Χούντας, όταν προσλήφθηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Έθνος. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1977, με την παρουσίαση της εκπομπής Πρόσκληση στο στούντιο στην ΕΡΤ. Από τότε απέκτησε μεγάλη δημοφιλία, λόγω της πρωτοτυπίας που είχαν οι εκπομπές του. Συμμετείχε στην ψυχαγωγική εκπομπή Σάββατο πρωί, Κυριακή βράδυ το 1978, ενώ μαζί με τους δημοσιογράφους Γιάννη Δημαρά και Γιώργο Λιάνη παρουσίαζε την πετυχημένη και πολυσυζητημένη εκπομπή της εποχής εκείνης Ρεπόρτερς, στην ΥΕΝΕΔ το 1982 και μετέπειτα στην ΕΡΤ2.

Με αυτούς τους δύο δημοσιογράφους συμμετείχε και στην επετειακή εκπομπή της ΕΡΤ2 για το κλείσιμο των 20 χρόνων από τη δημιουργία της ελληνικής τηλεόρασης. Το 1993 μετά το άνοιγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης, έφυγε από την κρατική και πήγε στο Mega, όπου παρουσίαζε δύο τηλεοπτικές εκπομπές: το 60 λεπτά χωρίς μοντάζ και το Ρεπορτάζ στην ομίχλη η οποία μετετέθη το 1994 στον τότε ΣΚΑΪ και το 1995 στο Star, όπου παρέμεινε μέχρι το 1999. Τον ίδιο χρόνο ξεκινά να παρουσιάζει για λίγο καιρό, την ψυχαγωγική εκπομπή Πρεμιέρα. Το 2000 πηγαίνει στον ΑΝΤ1 και παρουσιάζει την ενημερωτική εκπομπή 9η Εντολή, ενώ τον επόμενο χρόνο επιστρέφει στην κρατική τηλεόραση και συγκεκριμένα στην ΕΤ1, όπου παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή www.άνθρωποι.gr.

Το 2002 μετακινείται στο Alter, όπου παρουσίαζε, μέχρι το κλείσιμο του, τρεις ενημερωτικές εκπομπές: το Χωρίς ρεπορτάζ ΙΙ, την εκπομπή Ο Αθέατος Κόσμος και την εκπομπή Οι Πύλες του ανεξήγητου. Το 2011, με το κλείσιμο του Alter, έμεινε για λίγο χωρίς τηλεοπτική στέγη. Το 2013 εντάσσεται στο δυναμικό του τηλεοπτικού σταθμού GR TV, όπου συνέχισε να παρουσιάζει τον Αθέατο Κόσμο. Λίγο αργότερα πηγαίνει στο Extra 3, επίσης με τον Αθέατο Κόσμο.

Λίγο μετά, εντάσσεται στο δυναμικό του τηλεοπτικού σταθμού Epsilon TV, όπου παρέμεινε μέχρι το 2016, παρουσιάζοντας για λίγο καιρό το Κεντρικό δελτίο του σταθμού και δύο εκπομπές: για λίγους μήνες την ενημερωτική Εξελίξεις και την ψυχαγωγική Όλοι οι καλοί χωράνε. Ταυτόχρονα από το 2011, αρθρογραφεί στην εφημερίδα Real News και στο ενημερωτικό ιστότοπο Newsbomb, ενώ τα Σαββατοκύριακα, παρουσιάζει ενημερωτική εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM 97.8.

Το 2009, ο Κώστας Χαρδαβέλλας, αποκάλυψε ότι έπασχε από καρκίνο, από τον οποίο κατάφερε να απαλλαγεί το 2010. Είναι παντρεμένος με την επίσης δημοσιογράφο, Μαρία Παναγοπούλου και έχει 1 γιο.

Καριέρα

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Δημοσιογράφος-επέκταση
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2010
Εγώ και το πουλί μου (ταινία)

Το Εγώ και το πουλί μου είναι ο τίτλος μιας ελληνικής ταινίας του 1982, σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού, σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και με πρωταγωνιστές τους Σωτήρη Μουστάκα, Μαρία Μπονέλλου, Θανάση Παπαδόπουλο, Κώστα Καραγιώργη  Κώστα Παληό και τον Λάκη Κομνηνό σε γκεστ εμφάνιση.  Η ταινία είναι γνωστή και ως Νοκ-άουτ στον έρωτα.

Πλοκή 

Ο Κοκός (Σωτήρης Μουστάκας) είναι ένας φωτογράφος που εργάζεται για ένα σκανδαλοθηρικό περιοδικό. Μετά από πρόσκληση του ντετέκτιβ Νίκου Φατούρου, θα αναλάβει μια πικάντικη δουλειά μαζί με τον Θανάση Κεκέ, τον βοηθό του (Θανάσης Παπαδόπουλος), να φωτογραφίσει ένα παράνομο ζευγάρι στην Κύπρο.

Εν τω μεταξύ, όμως, χωρίς να το καταλάβει θα βρεθεί μπλεγμένος στην κλοπή ενός χρυσού αγάλματος που εικονίζει μια γλαύκα από το Αρχαιολογικό Μουσείο, καθώς βρίσκεται να μεταφέρει κατά λάθος το άγαλμα. Μια σπείρα αρχαιοκάπηλων τον ακολουθεί μέχρι την Κύπρο, με σκοπό να ανακτήσει το άγαλμα του πουλιού.

Διανομή 

 Σωτήρης Μουστάκας - Κοκός
 Θάνος Παπαδόπουλος - Θανάσης Κεκές
 Μαρία Μπονέλου - Μάγια
 Λάκης Κομνηνός - Τζίμι
 Κώστας Καραγιώργης - αστυνόμος
 Κώστας Παληός - Μάθιους
 Νίκος Τσαχιρίδης - Μάρκος
 Βίνα Ασίκη - Λουλούκα
 Μαίρη Καραβία - Ρόζα
 Τάσος Ψωμόπουλος - κοινοτάρχης
 Κώστας Μπακάλης - Νίκος Φατούρος
 Τώνης Γιακωβάκης - Τούρκος ψαράς
 Γιάννης Φύριος - Τιμολέων
 Χρήστος Κάλοου - Μιχάλης

Παραγωγή 
Η ελληνοκυπριακής παραγωγής ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Οκτωβρίου 1982,  κόβοντας 156.321 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 8η θέση ανάμεσα σε 48 ταινίες της σεζόν.  Κυκλοφόρησε και σε DVD στις 11 Σεπτεμβρίου 2007.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Εγώ και το πουλί μου στο Cine.gr
 Εγώ και το πουλί μου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Εγώ και το πουλί μου στην IMBd

Ταινίες του 1982
Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες που κυκλοφόρησαν κατευθείαν σε βίντεο
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού
Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
Ρίζα Ιεράπετρας Λασιθίου

Η  Ρίζα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Ιεράπετρας στην Περιφεριακή Ενότητα Λασιθίου.

Περιγραφή
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σπυρίδωνα (ενετικής εποχής, με ψηφιδωτά), ενώ υπάρχουν επίσης ο ναός των Τριών Ιεραρχών, οι Άγιοι Απόστολοι, στη θέση Λάπαθου, που χτίστηκε από βοσκούς, ο Άγιος Νικόλαος, η τρίκλιτη εκκλησία του Αφέντη Χριστού, αφιερωμένη επίσης στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Ιωάννου τον Πρόδρομο, και ο Τίμιος Σταυρός, όπου βρίσκονται ηρώο, οστεοφυλάκιο και το κοιμητήριο του χωριού. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και δευτερευόντως με τα θερμοκήπια. 

Η Ρίζα έχει μεταξύ άλλων αγροτικό συνεταιρισμό και μία φορά την εβδομάδα έρχεται γιατρός. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος των Απανταχού Ριζωτών "Η Ρίζα" υπάρχει στην Αθήνα ως σωματείο και επανιδρύθηκε με έδρα το χωριό Ρίζα. Είναι γενέτειρα του γνωστού Κρητικού παραδοσιακού μουσικού Μανόλη Αλεξάκη . Το Δημοτικό Σχολείο έχει πια κλείσει λόγω έλλειψης παιδιών.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού οφείλεται στη θέση του, καθώς βρίσκεται στη ρίζα του βουνού. Στη Ρίζα υπήρχαν 4 συνοικισμοί: η Σφακούρα, η Ζούρβα, τα Τσικαλουδιανά, τα Πανακιανά και ο Καημένος. Από αυτούς κατοικείται σήμερα μόνο ο Καημένος και η Ζούρβα, που είναι και η έδρα της κοινότητος.  

Την περίοδο της Ναζιστικής Κατοχής, η Ρίζα έγινε θέατρο ειδεχθών εγκλημάτων από τους ναζιστές κατακτητές. Το Σεπτέμβριο του 1943, εκτελέστηκαν στο χωριό 45 άνθρωποι στην περιοχή που ύψωσαν νωρίτερα την ελληνική σημαία οι αντάρτες. Από την περιοχή της Ρίζης σώθηκαν από την εκτέλεση μόνο οι συνοικισμοί Ζούρβα και Σφακούρα, χάρη στη θαρραλέα παρέμβαση του τότε Αρχιμανδρίτη και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγένιου Ψαλιδάκη και του Επισκόπου Νεάπολης Διονύσιου Μαραγκουδάκη, που, αψηφώντας τον κίνδυνο της ζωής τους, παρενέβησαν στο Γερμανό Μύλλερ και του ζήτησαν  να σταματήσουν οι ωμότητες. 

Στο χώρο εκτέλεσης των ανθρώπων βρίσκεται ο σημερινός ναός του Τιμίου Σταυρού, το ηρώο με τα ονόματα των εκτελεσθέντων και το οστεοφυλάκιο με επιγραφή 1944. Σε ειδικό χώρο, λίγο μετά το μνημείο των πεσόντων φυλάσσονται τα κρανία μερικών από τα άτομα που εκτελέστηκαν στη Ρίζα. Πρόκειται ίσως για τη μοναδική περίπτωση στην Ελλάδα μαζί με το Δίστομο που βρέθηκαν και εκτίθενται τα οστά των εκτελεσθέντων.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Ρίζης 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ρίζης περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καημένος και Σφακούρα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καημένος, ο (32)
 Ρίζα, η (40) (Ζούρβα)
 Σφακούρα, η (0)

Συνολικά η κοινότητα έχει 72 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Αλεξάκη.

Κοινοτάρχες Ρίζης 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ρίζης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
To χρονικό της ναζιστικής θηριωδίας στο χωριό
Η Ρίζα στην ιστοσελίδα του Δήμου Ιεράπετρας

Ρίζα
Ριζα
Παλλήνη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η Παλλήνη ήταν κόρη του βασιλέως της Θράκης Σίθωνα και της Αγχιρόης (ή Αγχινόης) ή της Μενδηίδας, που ήταν τοπική επώνυμη ηρωίδα της Χαλκιδικής.

Το όνομά της έφερε παλαιότερα η χερσόνησος της Κασσάνδρας.

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρους Μπριτάννικα, τόμος 48ος, σελ. 36

Παλληνη
Παρτιτούρα

Παρτιτούρα (εκ της ιταλικής partitura) ονομάζεται μουσικό βιβλίο ή φυλλάδιο που περιέχει όλα τα μέρη μιας μουσικής σύνθεσης.

Τα καθ' εκάστου μέρους της σύνθεσης αυτής γράφονται σε παράλληλα μουσικά πεντάγραμμα από άνω προς τα κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά συνήθως επί της αυτής σελίδας. Τα δε μέτρα αυτής γράφονται επί της αυτής καθέτου κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι φθόγγοι με τους οποίους αποδίδονται οι ήχοι, που θα πρέπει ν' ακουστούν ταυτόχρονα, να βρίσκονται ακριβώς οι μεν κάτω από τους δε.

Η "ταξιθέτηση" των οργάνων και των φωνών γίνεται πάντα από τα οξύτερα προς τα βαρύτονα τηρουμένης έτσι της σειράς εκ των άνω προς τα κάτω. Δεν είναι όμως και σπάνιες οι διάφορες παραλλαγές του κανόνα αυτού ιδίως σε παρτιτούρες όπερας (μελοδράματος) όπου η ταξιθέτηση αυτή γίνεται κατά διάφορο κάθε φορά τρόπο.
Στην ελληνική γλώσσα η παρτιτούρα ονομάζεται (με πολύ σπάνια χρήση του όρου), μερολόγιον.

Δείτε επίσης
 Μουσική σημειογραφία

Μουσική θεωρία
Μουσική σημειογραφία
Λουντοβίκο Αριόστο

Ο Λουντοβίκο Αριόστο (8 Σεπτεμβρίου 1474 - 6 Ιουλίου 1533) ήταν Ιταλός ποιητής και κωμωδιογράφος της Αναγέννησης. Είναι περίφημος για το έπος του Orlando furioso (Μαινόμενος Ορλάνδος)

Βίος 
Γεννήθηκε στο Ρέτζο νελλ’Εμίλια και ήταν γιος του Νικκολό Αριόστο, φρουράρχου της πόλης. Ο Νικκολό Αριόστο ανάγκασε το γιο του να μελετήσει Νομικά ενάντια στις επιθυμίες του. Όταν ο Λοντοβίκο ήταν ελεύθερος να ενεργήσει σύμφωνα με τη θέλησή του, μελέτησε τους κλασικούς με τον Γκρεγκόριο ντα Σπολέτο (Gregorio da Spoleto) από τον οποίο έμαθε τα Λατινικά. Ο Γκρεγκόριο ωστόσο έφυγε σύντομα για το Παρίσι, στερώντας από τον Λοντοβίκο την ευκαιρία να μελετήσει τα Ελληνικά, δεδομένου ότι αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του εκείνος έπρεπε να διαχειριστεί όλα τα οικογενειακά θέματα συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης των εννέα αδελφών του, ένας από τους οποίους μάλιστα ήταν ακρωτηριασμένος. 

Κατόρθωσε να συνθέσει μερικές κωμωδίες και λυρική ποίηση που τον βοήθησαν να κερδίσει την προστασία του καρδινάλιου Ιππόλιτο ντ' Έστε (Ippolito d' Este), αδελφού του Δούκα της Φερράρας (συζύγου της Λουκρητίας Βοργία). Η φιλαργυρία του καρδιναλίου σύντομα οδήγησε τον Αριόστο στην υπηρεσία του γενναιόδωρου Αλφόνσο Α΄, Δούκα της Φερράρας. Ο δούκας τον έστειλε σε διάφορες ατυχείς διπλωματικές αποστολές -στη μία τον συνέλαβαν και σε κάποια άλλη ο πάπας παρ' ολίγο να τον εκτελέσει.

Διορίστηκε τελικά έπαρχος της Γκαρφανιάνα στα Απέννινα όρη. Αποχωρώντας από την ενεργό δράση και τα αξιώματα, παντρεύτηκε την δεκατεσσάρων ετών ερωμένη του και έγραψε κωμωδίες, τις παραστάσεις των οποίων επιτηρούσε προσωπικά. Βοήθησε επίσης να χτιστεί θέατρο στη Φερράρα και εξέδωσε το γνωστότερο έργο του, το ρομαντικό επικό ποίημα, Orlandο furioso, (Μαινόμενος Ορλάνδος).

Εργογραφία 

Περιφημότερο έργο του Αριόστο είναι το ιπποτικό έπος του, Orlandο furioso (Ορλάνδος μαινόμενος ).

Ο Αριόστο έγραψε και πέντε κωμωδίες που ανήκουν στο είδος της Κομέντια ερουντίτα:

La cassaria (Το σεντούκι) 1508, η πρώτη ιδιωματική κωμωδία που παρουσιάστηκε σε αυλή στην Ιταλία και θεωρείται αληθινή αρχή της λόγιας κωμωδίας.
I suppositi (Οι Υποτιθέμενοι) 1509, όπου σατιρίζει ήθη και ανώτερους υπαλλήλους
Il Negromante (Ο νεκρομάντης) 1520
Gli studenti (Οι Σπουδαστές) 1518-19
La Lena (Η προαγωγός) 1528, στο οποίο σατιρίζονται δευτερεύοντες δημοτικοί υπάλληλοι και απεικονίζεται ζωντανά η καθημερινή ζωή της Φερράρα.

Ιταλοί ποιητές
Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Έμβλημα της Μελίγια

Το έμβλημα της Μελίγια αποτελεί συνδυασμό στοιχείων από παλαιότερα εθνόσημα, όπως γίνεται στο έμβλημα της Θέουτα.

Στην περίπτωση της Μελίγια, στο έμβλημα βλέπουμε στοιχεία από το αντίστοιχο εθνόσημο της Καστίλλης και της Λεόν. Ο θυρεός έχει χρώμα μπλε ανοικτό και έχει δύο καλάθια, από τα οποία ξεπροβάλλουν δύο φίδια. Στις άκρες υπάρχει το έμβλημα των όπλων της Καστίλλης και Λεόν, που είναι ένα χρυσό κάστρο σε κόκκινο φόντο και ένα μοβ λιοντάρι σε ασημί φόντο). Πάνω από το θυρεό βρίσκεται ένα χρυσό στέμμα με έναν χρυσό πύργο, πάνω στον οποίο στέκεται ένας λευκοντυμένος ιππότης που κρατά ξίφος. Πιο πέρα υπάρχει σε λευκή κορδέλα το ρητό Praeferre Patriam Liber Parentem. Ανάμεσα στην κορόνα και στο θυρεό (σε μαύρο) βλέπουμε το όνομα της πόλης.

Εκατέρωθεν του εμβλήματος βρίσκονται οι Στήλες του Ηρακλέους, αρχαία ονομασία που είχε δοθεί στο Γιβραλτάρ. Το σύμβολο αυτό απαντάται και στο εθνόσημο της Ισπανίας. Αναγράφεται στο εθνόσημο στα λατινικά η φράση «Όχι πιο μακριά». Κάτω από το θυρεό είναι ζωγραφισμένος ένας πράσινος δράκοντας.

Το έμβλημα βρίσκεται στο κέντρο της σημαίας του θύλακα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εθνόσημο της Μελίγιας.

Μελίγια
Μελίγια
Νέα Μεσάγκαλα Λάρισας

Τα Μεσάγγαλα Λάρισας είναι μία από τις δύο περιοχές, του οικισμού της παραλίας της Αιγάνης, που ανήκει στην τοπική κοινότητα Αιγάνης της δημοτικής ενότητας Κάτω Ολύμπου, ο οποίος αποτελεί διοικητικό τμήμα του δήμου Τεμπών που ανήκει στην περιφερειακή ενότητα Λάρισας.

Ο κατοικήσιμος οικισμός των Μεσαγκάλων, περιλαμβάνει οργανωμένες παραλίες και αποτελεί κατάλληλο προορισμό για ορειβασία και πεζοπορία στα ορεινά μονοπάτια του. Ο δεύτερος οικισμός της παραλίας της Αιγάνης είναι το Καστρί-Λουτρό.

Πηγές
 Μεσάγκαλα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Κάτω Ολύμπου

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Γιώργος Παρασκευαΐδης

Ο Γιώργος Παρασκευαΐδης (1916 - 5 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Κύπριος επιχειρηματίας με φιλανθρωπική δράση, στην  Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή.Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το αξίωμα του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, από τη Βασίλισσα Ελισάβετ και με το Σταυρό του Αγίου Μάρκου από το Βατικανό.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το  1916 και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κύπρο σε πολύ νεαρή ηλικία. Έκανε σπουδές αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο χώρο των οικοδομικών επιχειρήσεων. Ήταν ένας εκ των συνιδρυτών της σημαντικής διεθνούς εργοληπτικής/οικοδομικής εταιρείας Ιωάννου και Παρασκευαΐδη, μαζί με το συμπατριώτη του, Στέλιο Ιωάννου, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η εταιρεία έγινε γνωστή και με τα αρχικά των συνιδρυτών: J & P. Η εταιρεία τους σύντομα επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο και κατέστη οικονομικός κολοσσός.

Το φιλανθρωπικό του έργο ήταν εξίσου σημαντικό. Χαρακτηριστικά, ενίσχυσε οικονομικά παιδιά που είχαν ανάγκη για θεραπεία στις ΗΠΑ και χρηματοδότησε δημιουργία και λειτουργία μεταμοσχευτικού κέντρου στη Λευκωσία της Κύπρου. Στο Παρασκευαΐδειο Χειρουργικό και Μεταμοσχευτικό Κέντρο που άρχισε τη λειτουργία του το 1986  έγιναν  879 μεταμοσχεύσεις νεφρού, μέχρι το 2010 που σταμάτησε η λειτουργία του.

Πέθανε σε ιδιωτικό νοσοκομείο στο Λονδίνο, στις 5 Δεκεμβρίου του 2007, σε ηλικία 91 ετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Financial Mirror: Cyprus construction tycoon George Paraskevaides dies
 http://news.pseka.net/index.php?module=article&id=7781 
 http://www.geni.com/people/George-Paraskevaides/6000000011033054452

Παραπομπές

Πηγές 
Γεώργιος Παρασκευαϊδης, σελίδα 105, Τόμος 11ος, Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, Πρώτη ΄Εκδοση-1989,Φιλόκυπρος
Επίδοση των διασήμων του ΟΒΕ στον κ. Γεώργιο Παρασκευαϊδη, Σημερινή, 15 Δεκεμβρίου 1981.

Έλληνες επιχειρηματίες
Κύπριοι επιχειρηματίες
Έλληνες ευεργέτες
Κύπριοι ευεργέτες
Τραπεζούντα Αρκαδίας

Η Τραπεζούντα (Τραπεζοῦντα) ήταν αρχαία πόλη της Αρκαδίας.

Βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Αλφειού και ανήκε στην Παρρασσία χώρα.  . Σύμφωνα με τον Παυσανία το όνομα της το πήρε απο τον Τραπεζούντα έναν από τους 50 γιους του Λυκάονα  , σύμφωνα με τον Απολλόδωρο κάποτε ο Δίας ντύθηκε με φτωχικά ρούχα και επισκέφτηκε το παλάτι του Λυκάονα , εκεί του παρέθεσαν γεύμα έχοντας ανακατέψει το κρέας των ζώων με ενός παιδιού που είχαν θυσιάσει, ο Δίας αηδιασμένος ανέτρεψε το τραπέζι και σκότωσε με κεραυνούς τον Λυκάονα και τους γιους του, από την οργή του θεού επέζησε μόνο ο Νύκτιμος γιατί η Γαία του έπιασε το χέρι , και από τότε η περιοχή ονομάστηκε Τραπεζούντα από την ανατροπή του τραπεζιού . Όταν ο Επαμεινώνδας από την Θήβα ίδρυσε την Μεγαλόπολη και την εποίκισε με κατοίκους άλλων Αρκαδικών πόλεων οι Τραπεζούντιοι αρνήθηκαν να να πάνε, και αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν με πλοία στην Τραπεζούντα του Πόντου η οποία είχε το ίδιο όνομα με την πόλη τους και είχε ιδρυθή από Μιλήσιους. .Την εποχή που πέρασε ο Παυσανίας ήταν ήδη εγκαταλελειμμένη και ερειπωμένη. 

Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί και ανασκάπτεται ανάμεσα στα χωριά Κυπαρρίσια και Μαυριά. Μέχρι στιγμής έχει ανασκαφεί το αρχαίο τείχος της πόλης.

Αναφορές 

Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Παρρασία
Φεντ Καπ

Το Φεντ Καπ (αγγλικά: Fed Cup),  είναι η σημαντικότερη διεθνής διοργάνωση στη γυναικεία αντισφαίριση. Ξεκίνησε το 1963 στη διάρκεια των εορτασμών για την 50ή επέτειο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης (ITF). Η διοργάνωση ήταν γνωστή με την ονομασία ' (Ομοσπονδιακό Κύπελλο) ως το 1995. Η αντίστοιχη ανδρική διοργάνωση είναι το Ντέιβις Καπ.

Στις 10 Νοεμβρίου του 2019 η Γαλλία κέρδισε με 3-2 την Αυστραλία στο Περθ στον πιο πρόσφατο τελικό και κέρδισε για 3η φορά στην ιστορία της διοργάνωσης το τρόπαιο.

 Ιστορία 
Την ιδέα για κάποια ομαδική διοργάνωση στην αντισφαίριση γυναικών συνέλαβε το 1919 η Χέιζελ Χότσκις Γουάιτμαν και μετά την απόρριψη, παρουσίασε ένα τρόπαιο το 1923 για κάποια ετήσια διοργάνωση ανάμεσα στις ομάδες των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας, οι οποίες ήταν πανίσχυρες την περίοδο εκείνη. Η τενίστρια Νελ Χόπμαν αργότερα υλοποίησε την αρχική ιδέα της Γουάιτμαν.

Χρειάστηκαν 40 χρόνια για να καθιερωθεί η διοργάνωση αυτή το 1963, έπειτα από έγκριση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Στην πρώτη διοργάνωση εκείνης της χρονιάς, έλαβαν μέρος 16 χώρες. Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Λονδίνο με αντίπαλες ομάδες την Αυστραλία και τις ΗΠΑ. Κέρδισαν τον τίτλο οι τελευταίες και εγκαινίασαν έτσι το ρεκόρ τους των 18 τίτλων μέσα στα επόμενα χρόνια.

 Οι νικήτριες στα Fed Cup 
 Ομαδικό 

 Συνεχόμενοι τίτλοι Όλων των εποχών: 7, ΗΠΑ, 1976-1982 
 Συνεχείς εμφανίσεις σε τελικούς Όλων των εποχών: 8, Αυστραλία 1973-1980
 Περισσότερα παιχνίδια με ισοφάριση Όλων των εποχών: 172, Γαλλία 4-1 Ιαπωνία, 1997 πρώτος γύρος ομίλων κόσμου

 Ατομικό 
 Νεαρότερη παίκτρια Ντενίζ Παναγοπούλου, Ελλάδα , 12 ετών, 360 ημερών1
 Μεγαλύτερη σε ηλικία παίκτρια'''
 Τζιλ Μπάτερφιλντ Βερμούδες, 52 ετών, 162 ημερών

Δείτε επίσης 
 Ντέιβις Καπ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Διοργανώσεις αντισφαίρισης
Έντμουντ Χο

Ο Έντμουντ Χο (Edmund Ho Hau-wah, κινεζικά 何厚鏵|Hé Hòuhuá) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης στο Μακάου, που είναι ειδική διοικητική περιοχή της Κίνας, από το 1999 ως το 2009.

Προφίλ
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1955 στο Μακάου. Έκανε σπουδές στον Καναδά, το 1969. Είναι γιος του Μακανέζου κομμουνιστή ηγέτη, Χο Γιν και της Τσαν Κενγκ. Είναι παντρεμένος και έχει 1 γιο και 1 κόρη. Αρχικά εξάσκησε πλούσια επιχειρηματική δραστηριότητα. Το 1986 εισήλθε στο χώρο της πολιτικής. Το 1988 ήταν αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Στη συνέχεια ανέλαβε πολλά αξιώματα, σε τομείς διοίκησης και οικονομίας.

Στις 15 Μαΐου του 1999 επιλέχθηκε από ειδική επιτροπή για το αξίωμα του αρχηγού της κυβέρνησης (Chief Executive of the Macao Special Administrative Region ή MSAR). Διορίστηκε στις 20 Μαΐου και ανέλαβε καθήκοντα στην τελετή παράδοσης του εδάφους από την Πορτογαλία στην Κίνα, στις 20 Δεκεμβρίου 1999. Τον διαδέχθηκε ο Φερνάντο Τσούι στις 20 Δεκεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφία από τον ιστότοπο της κυβέρνησης

Παραπομπές

Χο
Χο
Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ

Η Σλιέμα Γουόντερερς (μαλτέζικα: Sliema Wanderers FC) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σλιέμα της Μάλτας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1909. Έχει αναδειχθεί 26 φορές πρωταθλήτρια Μάλτας, 20 φορές κυπελλούχος, ενώ έχει κατακτήσει και 3 φορές το Σούπερ Καπ. Η Σλιέμα είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τους περισσότερους εγχώριους τίτλους στη Μάλτα.

Ίδρυση 
Η ομάδα επισήμως ιδρύθηκε το 1909, μολονότι ο πρώτος καταγεγραμμένος αγώνας της έλαβε χώρα στις 3 Οκτωβρίου 1908 εναντίον της ομάδας Σεντ Τζορτζς ΦΚ για το τοπικό πρωτάθλημα νέων κάτω των 21 ετών. Η αγγλική ονομασία της ομάδας (Wanderers) οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλος αριθμός Άγγλων ζούσε στη Σλιέμα (η οποία αποτελούσε στις αρχές του 20ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια ανεφοδιασμού του Αγγλικού Στόλου της Μεσογείου) και στελέχωσε την ομάδα στα πρώτα βήματά της.

Αρχικά, το 1902 είχαν ιδρυθεί 2 ομάδες στην πόλη της Σλιέμα, η Σλιέμα Ρόβερς και η Σλιέμα Αματιούαρς, ενώ ένα χρόνο αργότερα δημιουργήθηκαν άλλες 2 ομάδες, η Σλιέμα Γιούνιον και η Σλιέμα Ήγκολς. Oi 4 ομάδες αποφάσισαν να συγχωνευθούν και να αποτελέσουν τη σημερινή Σλιέμα Γουόντερερς με χρώματα το κίτρινο (στη φανέλα) και το μαύρο (στα σορτσάκια). Ωστόσο, ένας φιλικός αγώνας εναντίον της Φλοριάνα ΦΚ στάθηκε η αφορμή για την αλλαγή των χρωμάτων της ομάδας στο σημερινό γαλάζιο (εμπνευσμένο από το γαλάζιο της θάλασσας).

Τίτλοι 
 Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι (επίπεδο 1):
 Πρωταθλήτρια (26): 1919-20, 1922-23, 1923-24, 1925-26, 1929-30, 1932-33, 1933-34, 1935-36, 1937-38, 1938-39, 1939-40, 1948-49, 1953-54, 1955-56, 1956-57, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1970-71, 1971-72, 1975-76, 1988-89, 1995-96,  2002-03, 2003-04, 2004-05

 Τάτσα Μαλτία (κύπελλο):
 Κυπελλούχος (20): 1934-35, 1935-36, 1936-37, 1939-40, 1945-46, 1947-48, 1950-51, 1951-52, 1955-56, 1958-59, 1962-63, 1964-65, 1967-68, 1968-69, 1973-74, 1978-79, 1989-90, 1999-00, 2003-04, 2008-09

 Σούπερ Καπ Μαλτία:
 Νικήτρια (3): 1996, 2000, 2009

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ

Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ

Κύπελλο Κυπελλούχων

Ιντερτότο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Προφίλ στην ιστοσελίδα της Μαλτέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας 
Προφίλ ομάδας στο soccerway.com
Προφίλ ομάδας στο uefa.com

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1909
 
Σλιέμα