Νικόλαος Αρκάς

Ο Νικόλαος Αρκάς (20 Μαίου 1816 - 20 Ιουνίου 1881) ήταν Ρώσος ναύαρχος ελληνικής καταγωγής. Υπηρέτησε από το 1829 έως τον θάνατό του το 1881.

Βιογραφία 
Ο Νικόλαος ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ναυάρχου Αρκά  Ζαχαρία του Ανδρέα

Ο Νικολάι Αρκάς μπήκε  στο Στόλο της Μαύρης Θάλασσας ως εθελοντής το 1829. Το 1833 προήχθη σε αξιωματικό.

Τα μακρινά ταξίδια στη Μαύρη Θάλασσα και το Αρχιπέλαγος, υπό την καθοδήγηση των καλύτερων καπετάνιων Πουτυάτιν και Κορνίλοφ, έκαναν τον Αρκά  καλό ναύτη. Συμμετείχε επανειλημμένα και σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των ασυμβίβαστων κατοίκων των βουνών του Καυκάσου.

Στον Νικόλαο Αρκά ανατέθηκε η ανασύσταση  του στόλου των Νότιων  θαλασσών της αυτοκρατορίας , μετά την άρση της απαγόρευσης  της Συνθήκης του Παρισιού, κατά τον ρώσο- τουρκικό πόλεμο 1877-1878

Ο Αρκάς κατά τις επισκέψεις σε ξένα λιμάνια παρατηρούσε  τους ναυτικούς στόλους  και τις υποδομές αυτών , κρατώντας σημειώσεις. Όλες του οι παρατηρήσεις  δημοσιεύτηκαν αργότερα  στο περιοδικό «Ναυτικό Ημερολόγιο» το 1853. Σ’ αυτό  αναφέρονται αρκετά λεπτομερείς περιγραφές της τότε κατάστασης των τουρκικών, ελληνικών και ναπολιτάνικών στόλων.

Στο ίδιο περιοδικό είναι και το άρθρο του Αρκά: "Σκέψεις για την προετοιμασία για μακρινές  αποστολές".

Το 1844, στον Αρκά  ανατέθηκε  η ενίσχυση του  στόλου  της Κασπίας  θάλασσας και η ναυπήγηση εμπορικού στόλου. Καθοδηγώντας  μικρό στολίσκο από 12 πλοία , ξεκίνησε από την Αγία Πετρούπολη μέσω ποταμών , και μετά τη ναυπήγηση  των ατμόπλοιων Kούρα , Tάρκι  και Λενκοράν  που έφερε μαζί του, άνοιξε την επόμενη χρονιά την ναυσιπλοία  στην Κασπία Θάλασσα. Μετά την επιστροφή του, ο Αρκάς στάλθηκε στην Αγγλία για να κατασκευάσει εκεί τη ατμοκίνητη  φρεγάτα «Βλαδίμηρος» , και επέστρεψε στη Σεβαστούπολη. Το 1852, μεταφέρθηκε  στον Στόλο της Βαλτικής και  την 1η Φεβρουαρίου του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού  για άψογες υπηρεσίες Το επόμενο έτος διορίστηκε πλωτάρχης  της Αυτού Μεγαλειότητας του Αυτοκράτορα. 30 Απριλίου 1855 προήχθη στον βαθμό  του πλοιάρχου   πρώτου βαθμού.. Το 1860 προήχθη στον βαθμό του Αρχιπλοίαρχου  της  Αυτού Μεγαλειότητας του Αυτοκράτορα

Το 1856, κατά τη διάρκεια της σύστασης της ανώνυμης  Ρωσικής Εταιρείας Ναυτιλίας και Εμπορίου, ο Νικόλαος Αρκάς  ήταν ένας από τους ιδρυτές και εξελέγη διευθυντής{rus}. Το 1857 ανέλαβε τη διοίκηση του πληρώματος των Φρουρών, στις 16 Φεβρουαρίου 1860 προήχθη στον βαθμό  του Υποναύαρχου   και περιλήφθηκε  ως μέλος  της αυλής της Αυτού Μεγαλειότητας. Ακολουθεί ως  στρατιωτικός κυβερνήτης της πόλης του Νικολάεφ και έξι μήνες αργότερα διορίστηκε αρχηγός του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και των λιμένων. της.  Κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1877-78, ως Αντιναύαρχος ο Νικόλαος Αρκάς   επιβλέπει προσωπικά την προετοιμασία των επιχειρήσεων  του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, καθώς  και διοργάνωσε δοκιμασία ενός ποιοτικά νέου όπλου – τις νάρκες .Τιμής ένεκεν του απονεμήθηκε ο βαθμός  του Ναυάρχου και το παράσημο του . Αλεξάνδρου  Νέβσκι. Στις αρχές του 1881, ο Αρκάς, λόγω της  κακής  υγείας, απολύθηκε από τη θέση του αρχηγού και έζησε μέχρι το θάνατό του στην πόλη  Νικολάεφ.

Οικογένεια

Τα παιδιά  από το γάμο του με την Σοφία Πετρόβνα Μπογκντάνοβιτς ήταν ο

Κωνσταντίνος (1854 - 20.3.1889), υπολοχαγός. και ο Νικόλαος  (12.26.1852 / 07.01.1853 - 13.03.1909), εκπαιδευτικός, συνθέτης, ιστορικός.

Τα διακριτικά των 25 χρόνων άψογης υπηρεσίας  (1859).

Το παράσημο της Αγίας Άννας 3ου βαθμού  με κορδέλα  (1838).

Το παράσημο  του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού (για 18 ναυτικές εκστρατείες) (1852);

Το παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου 3ου βαθμού (1856);

Το παράσημο  του Αγίου Στανισλάβ 1ου  βαθμού  με σπαθί  (1862);

Το παράσημο της Αγίας Άννας, 1ου βαθμού  με το αυτοκρατορικό στέμμα και  ξίφη (1866)

Το παράσημο  του Λευκού Αετού (1876)

Το παράσημο του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκι

Μετάλλια:

Μετάλλιο "Για τον τουρκικό πόλεμο" (1830).

Τουρκικό μετάλλιο για την απόβαση  στον Βόσπορο (1833).

Μετάλλιο "Στη μνήμη του πολέμου του 1853-1856" (1856).

Σταυρός "Για τις υπηρεσίες  στον Καύκασο" (1864).

Παράσημα ξένων κράτων:

Τουρκικό μετάλλιο της δόξας του 2ου βαθμού με διαμάντια (1849).

Το αυστριακό μετάλλιο του σιδερένιου στεφάνου, 2ου  βαθμού (1852);

Ναπολιτάνικο Σταυρό του Αγίου Φραγκίσκου  2ου βαθμού (1852).

Ελληνικός  Σταυρός  του Τάγματος του Σωτήρος  (1859).

Παραπομπές 

Ρώσοι ναύαρχοι