joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αθανάσιος Μηλιόρδος

Ο Αθανάσιος "Θανάσης" Μηλιόρδος (Πάτρα, 1982 - Πάτρα, 15 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της πυγμαχίας . Ο Μηλιόρδος πέθανε μετά από κτυπήματα κατά την διάρκεια αγώνα πυγμαχίας σε ηλικία 18 ετών. Ήταν μέλος της προολυμπιακής εθνικής ομάδας και της αντίστοιχης παίδων.

Σταδιοδρομία
Το 1997 ήταν πρωταθλητής Ελλάδος παίδων στα 54 κιλά νικώντας στον τελικό τον Ν. Τραπεζοντίδη της Κοζάνης. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας το 1999 ήταν πρωταθλητής στα 60 κιλά νικώντας στον τελικό τον Ουζλιάν της ΑΕΚ. 

Τον Σεπτεμβρίου του 1999 ο Μηλιόρδος σε αγώνα προετοιμασίας με τον Τάσο Μπερδέση του Π.Α.Ο. Πατρών έπεσε κάτω αναίσθητος μετά από τρία κτυπήματα, δύο στον αυχένα και ένα στην γνάθο. Ο αγώνας ήταν φιλικός και οι δύο αθλητές είχαν προκριθεί στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων της ίδιας χρονιάς στην Βουδαπέστη. Ο Μηλιόρδος μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίου όπου μπήκε στην μονάδα εντατικής θεραπείας. Μετά έξι ημέρες ο Μηλιόρδος πέθανε και τάφηκε στο χωριό της οικογένειάς του το Καστράκι Αιτωλοακαρνανίας.

Παραπομπές 

 

Έλληνες πυγμάχοι
Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως

Το Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως (μεταπολιτευτικά, στην δημοτική, Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης) της ελληνικής κυβέρνησης υπήρχε από το 1954 έως το 1973 και ξανά από το 1975 μέχρι το 1995. Αποτελούσε το σημαντικότερο υπουργείο της μεταπολεμικής Ελλάδας και σχεδόν πάντα ήταν είτε πρώτο στην ιεραρχία, είτε δεύτερο πίσω από το Υπουργείο Συντονισμού.

Αποστολή και αρμοδιότητά του ήταν η εποπτεία διάφορων υπηρεσιών και οργανισμών (ετερόκλητων μεταξύ τους) που είχαν υπαχθεί άμεσα στην προεδρία της κυβέρνησης (δηλαδή, στον πρωθυπουργό). Επειδή στην μεταπολεμική Ελλάδα το γραφείο του πρωθυπουργού ήταν ολιγομελές και πολιτικά (αλλά και νομικά) ανίσχυρο (κάτι που άλλαξε το 1981 με την έλευση στην εξουσία του Ανδρέα Παπανδρέου) το Υπουργείο Προεδρίας λειτουργούσε, κατά κάποιον τρόπο, ως το προσωπικό επιτελείο του πρωθυπουργού. Ο εκάστοτε υπουργός Προεδρίας αποτελούσε πρόσωπο μεγάλης ισχύος στην κυβέρνηση, και συνήθως της απόλυτης εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού. Χαρακτηριστικά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε χρησιμοποιήσει σε αυτή την θέση τον Κωστή Στεφανόπουλο και τον Γεώργιο Ράλλη, ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου τον Μένιο Κουτσόγιωργα και τον Αναστάσιο Πεπονή.

Ανάμεσα στους οργανισμούς και τις υπηρεσίες (ετερόκλητοι μεταξύ τους) που επόπτευε το Υπουργείο Προεδρίας συγκαταλέγονταν:

 η Γενική Διεύθυνση Δημοσίας Διοικήσεως, υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία της δημόσιας διοίκησης σε εθνικό επίπεδο (η τοπική αυτοδιοίκηση ανήκε στο Υπουργείο Εσωτερικών)

 η περιβόητη μετεμφυλιακά Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ) 

 η ΕΡΤ, η Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών και γενικά τα ΜΜΕ

 η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, αργότερα Υφυπουργείο Αθλητισμού

 η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς

 ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (ΕΟΤ) και γενικά η τουριστική πολιτική

 το Ελεγκτικό Συνέδριο

 το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους

 η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

Υπουργοί Προεδρίας στην μεταπολίτευση

Σημειώνεται ότι κατά την περίοδο της θητείας του αναφερόταν ως Υπουργός Προεδρίας και ο τότε πραξικοπηματίας Γεώργιος Παπαδόπουλος, για τη θέση που είχε ως «Υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως» στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια 1967. Στην επόμενη, επίσης δικτατορική Κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου 1967, είχε ορκιστεί ως Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργός Εθνικής Αμύνης και «Προεδρίας Κυβερνήσεως».

Αναφορές

 
Προεδριας Κυβερνησεως
Υπουργεία Προεδρίας
Ελληνική απογραφή 1837

Η απογραφή του 1837 είναι από τις πρώτες επίσημες απογραφές του ελληνικού κράτους. Η απογραφή αυτή που διενεργήθηκε από το Γραφείο της Δημόσιας Οικονομίας, μαζί με την προγενέστερη απογραφή του 1834-1836, αν και αναφέρονται ως επίσημες απογραφές, δε δίνονται τα αποτελέσματά τους. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο γεγονός πως η πρώτη χρονιά που δημοσιεύτηκαν αποτελέσματα απογραφής ήταν το 1846, οπότε συμπεριλήφθηκαν και στοιχεία μόνο των απογραφών του 1839, 1840, 1841, 1842, 1843, 1844 και όχι του 1836, 1837 και 1838. Αργότερα, το 1867, ο Αλέξανδρος Μανσόλας, τμηματάρχης της Δημόσιας Οικονομίας του Υπουργείου Εσωτερικών, αναζητώντας τα αποτελέσματα αυτών των τριών, κατόρθωσε να βρει πλήρη στοιχεία μόνο για την απογραφή του 1838, ενώ τα στοιχεία των δύο προηγούμενων ήταν ελλιπή.

Διάσπαρτα στοιχεία από την απογραφή του 1837 αναφέρονται μέχρι τις ημέρες μας

Επιπλέον αναφέρεται ότι δημοσιεύθηκε στο Παράρτημα του ΦΕΚ 2/1837 Γενικός Απογραφικός Πίνακα Δήμων και Κοινοτήτων του Κράτους.

Πηγές

Αναφορές

1837
Βεντίδιος Κουμανός

Ο  Βεντίδιος Κουμανός ή  Ουεντίδιος Κουμανός  διορίστηκε επίτροπος της  Ιουδαίας   το  48 π.Χ.  . αντικαθιστώντας  τον  Τιβέριο Ιούλιο Αλέξανδρο    .

Εξεγέρσεις 
Κατά την διάρκεια της θητείας του Κουμανού  έγιναν τρεις διαδοχικές εξεγέρσεις στην περιοχή της δικαιοδοσίας του .

Η  τελευταία από αυτές  που  ξέσπασε με αφορμή το φόνο ενός Ιουδαίου από Σαμαρείτες στο χωρίο Γήμα της Γαλιλαίας  υπήρξε μοιραία για τον Κουμανό επειδή ο αυτοκράτορας Κλαύδιος τον καθαίρεσε . Η καταδίκη του Κουμανού ζητήθηκε  και από τον  Ηρώδη Αγρίππα ΙΙ, που εκείνη την εποχή βρίσκονταν στην  Ρώμη .

Τον Κουμανό αντικατέστησε ο  Μάρκος Αντώνιος Φήλιξ το 52 .

Η εκδοχή του Τάκιτου
Σύμφωνα με τον Ρωμαίο  ιστορικό Τάκιτο, ο Κουμανός  διοικούσε μόνο ένα τμήμα της περιοχής της Παλαιστίνης, που βρίσκονταν  κάτω από ρωμαϊκή διοίκηση και όχι ολόκληρη την περιοχή. Για το υπόλοιπο τμήμα υπεύθυνος ήταν ο Μαρκος Αντώνιος Φήλιξ. Ο Φήλιξ συγκεκριμένα διοικούσε την Σαμάρεια και ο Κουμανός την Γαλιλαία. Οι δυο επίτροποι είχαν κάκιστες σχέσεις μεταξύ τους και συνεχώς στρέφονταν ο ένας εναντίον του άλλου πυροδοτώντας οι ίδιοι την βία .

Η εκδοχή αυτή του Τάκιτου που είναι παντελώς άγνωστη στον Ιώσηπο έχει διχάσει τους ιστορικούς. Άλλοι την δέχονται ως αληθή άλλοι την απορρίπτουν ενώ τουλάχιστον ένας υποστηρίζει ότι είναι σωστή αλλά οι περιοχές που ανήκαν στην δικαιοδοσία των δυο επιτρόπων  ήταν  για τον Φήλικα η Γαλιλαία  και για τον Κουμανό η Σαμάρεια, αντιστρέφοντας έτσι την εκδοχή του Ρωμαίου ιστορικού στο συγκεκριμένο σημείο .

Η καθαίρεση  του Κουμανού οφείλονταν σύμφωνα με τον Τάκιτο σε συμπαιγνία του Φήλικα με  τον προϊστάμενο των δυο επιτρόπων, έπαρχο της  Συρίας  Γάιο Ουμίδιο Κουαρδάτο.

Παραπομπές

Πηγές 
Библиотека Руслана Хазарзара.Φλαυίου Ἰωσήπου  ἱστοριῶν τῆς  Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XX
At MIT Classics, Translated by Alfred John Church and William Jackson Brodribb: Annals  By Tacitus 
Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες», Κάκτος 1997
Jewish Encyclopedia   CUMANUS, VENTIDIUS 

Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Ιταλοβυζαντινή Εκκλησία

Η Ιταλοβυζαντινή Εκκλησία επίσης ονομαζόμενη ως Ιταλοαλβανική ή Ιταλοελληνική Εκκλησία είναι μια ομοσπονδία από τις τρεις περιοχές της δικαιοδοσίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ιταλία, στις οποίες η Θεία Λειτουργία τελείται σύμφωνα με το βυζαντινό τυπικό. Η λειτουργική γλώσσα που χρησιμοποιείται κυρίως είναι η ελληνική ή η αλβανική γλώσσα. Στην Ιταλία υπάρχουν σήμερα 98.000 καθολικοί του βυζαντινού τυπικού.

Οργάνωση 
Η Ιταλοβυζαντινή Εκκλησία αποτελείται από δύο ιταλοαλβανικές επισκοπές (επαρχίες) και μία ιταλοελληνική εξαρχική μονή. Συγκεκριμένα πρόκειται για:
 
 Το Εξαρχικό Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης στην εκκλησιαστική περιφέρεια του Λατίου,
 Την Επαρχία της Λούνγκρο (Lungro) στην εκκλησιαστική περιφέρεια της Καλαβρίας και
 Tην Επαρχία της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι (Piana degli Albanesi) στην εκκλησιαστική περιφέρεια της Σικελίας.

Ιστορία 
Το παλαιότερο τμήμα της Ιταλοβυζαντινή Εκκλησίας είναι το εξαρχικό μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης. Ιδρύθηκε το 1004 από το Νείλο του Ροσάνο. Μετά το Σχίσμα του 1054, το μοναστήρι παρέμεινε εξαρτώμενο από τον Πάπα, αλλά διατηρεί στην Θεία Λειτουργία τη Βυζαντινή ιεροτελεστία. Οι πιστοί της Ιταλοβυζαντινής Εκκλησίας λέγουν τους ιερείς τους Patire (πατήρ).

Δείτε επίσης 
 Εκκλησία Αγίου Αθανασίου των Ελλήνων
 Ελληνόρρυθμη Καθολική Εκκλησία (Ουνίτες)
 Ιστορία Ελληνορύθμων Καθολικών Ελλάδας
 Ποντιφίκιο Ελληνικό Κολλέγιο Αγίου Αθανασίου
 Καργκέζε
 Κατωιταλική διάλεκτος

Βιβλιογραϕία 
 Liturgia delle ore italo-bizantina. Rito di Grottaferrata; Einführung und Übersetzung ins Italienische von Stefano Parenti; Monumenta, studia, instrumenta liturgica, 12; Città del Vaticano 2001; ISBN 88-209-7125-9
 Antonio Bellusci: Origjina dhe zhvillimi historik i Eparkisë bizantine arbëreshe e Ungrës në Kalabri dhe mbrojtja e identitetit arbëresh (1439–1919); in: Nikë Ukgjini, Willy Kamsi, Romeo Gurakuqi (Hrsg.): Krishterimi ndër Shqiptarë. Simpozium ndërkombëtar, Tiranë, 16-19 nëntor 1999; Shkodra 2000; ISBN 99927-690-0-9; S. 208–225.
 Ercole Lupinacci: Roli ekumenik i Kishës Katolike Arbëreshe; in: Nikë Ukgjini, Willy Kamsi, Romeo Gurakuqi (Hrsg.): Krishterimi ndër Shqiptarë. Simpozium ndërkombëtar, Tiranë, 16-19 nëntor 1999; Shkodra 2000; ISBN 99927-690-0-9; S. 494–497.

Σύνδεσμοι 
 Το άρθρο «Ιταλοέλληνες" στην: Καθολική Εγκυκλοπαίδεια (1908 κ.ε.) (στα αγγλικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα της Επισκοπής Lungro  (στα ιταλικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα της επαρχίας της Piana degli Albanesi (στα ιταλικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα της Μονής της Grottaferrata  (στα ιταλικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ιταλοβυζαντινής αποστολή στη Νέα Υόρκη  (στα αγγλικά)

Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες
Ουνια
Χριστιανισμός στην Ιταλία
Χριστιανισμός στην Αλβανία
Στλεγγίδα

Η στλεγγίδα (αρχ. ελλ. στλεγγίς) ήταν αντικείμενο υγιεινής στην αρχαία Ελλάδα. Η χρήση του συνηθίζονταν πολύ στους Ελληνικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Το χρησιμοποιούσαν στο μπάνιο για να ξύνουν με αυτό το δέρμα και να αφαιρούν επιφανειακά τις ακαθαρσίες. Χρησιμοποιούνταν επίσης για την απομάκρυνση του ιδρώτα, της σκόνης και του ελαίου από το σώμα. 

Αρχικά είχε σχήμα ελαφρώς καμπύλου ελάσματος σαν κυρτό μαχαίρι (μη ακονισμένο φυσικά), που ξεκινούσε από στρογγυλή λαβή. Την χρησιμοποιούσαν κατά μήκος των μελών του σώματος, «ξύνοντας» την επιδερμίδα. Οι στλεγγίδες ως επί το πλείστον ήταν μεταλλικές (από χαλκό ή σίδηρο), ενώ συχνά ήσαν χαραγμένες στη λαβή με το όνομα του εργαστηρίου κατασκευής. Στλεγγίδες απεικονίζονται σε αρκετά πήλινα ομοιώματα και έργα γλυπτικής όπως ο Αποξυόμενος του Λύσιππου. Βρισκόταν σε χρήση στον ελληνικό αθλητισμό από τις αρχές του 6ου αι. π.Χ. έως την υστερορωμαϊκή εποχή.

Πηγές 
 
 Στλεγγίδα, Ίδρυμα Ν.Π. Γουλανδρή - Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
 Η χρήση του ελαιολάδου στον αθλητισμό 

Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας
Σκεύη
Εργαλεία καθαρισμού
Κουρ

Η Κουρ (γερμ. Chur, στα ελληνικά αποδίδεται και ως Τσουρ) είναι μικρή ελβετική πόλη και πρωτεύουσα του καντονίου Γκραουμπύντεν. Τα γερμανικά είναι η γλώσσα που κυριαρχεί στην πόλη, ενώ μικρότερα ποσοστά του ντόπιου πληθυσμού αναφέρουν ως πρώτη γλώσσα τα ιταλικά ή τα ραιτορομανικά. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Δεκεμβρίου του 2012 το Κουρ έχει 34.087 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρήνου και θεωρείται ότι είναι η παλαιότερη πόλη στην Ελβετία.

Παραπομπές

Πόλεις της Ελβετίας
Γόττεν Γουέιβεν

Το Γόττεν Γουέιβιν (αγγλικά: Wotten Waven) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Γεώργιο. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Έχει πληθυσμό 226 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία 
Το Ζιρωντέλ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και βορειοανατολικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Τραφαλγκάρ και νοτιοδυτικά της Λωντά.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Γόττεν Γουέιβεν
Γόττεν Γουέιβεν
Ανδρέας Μοίραλης

Ο Ανδρέας Μοίραλης είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα. Ήταν αθλητής του Ν.Ο. Πατρών και διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης. Σήμερα είναι διαιτητής της υδατοσφαίρισης.

Στον Ν.Ο. Πατρών ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 , το 1988 πήγε στον Ολυμπιακό όπου και τελείωσε την καριέρα του. Το 1985 μάλιστα καλέστηκε πρώτη φορά στην εθνική ομάδα για το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων.

Παραπομπές

Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών

Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος

Προπονητές υδατοσφαίρισης Ν.Ο. Πατρών
Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών 1980-1981

Το πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της αγωνιστικής περιόδου 1980-81 διεξήχθη σε 4 ομίλους με τη συμμετοχή 86 ομάδων.

Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν : 
 Από τον 1ο όμιλο, ο Ατρόμητος Πειραιώς και ο Α.Ο. Χανιά
 Από τον 2ο όμιλο, ο Παναργειακός και η Αχαϊκή
 Από τον 3ο όμιλο ο Τοξότης Βόλου και η Αναγέννηση Καρδίτσας
 Από τον 4ο όμιλο η Φ.Σ. Κοζάνη και ο Κιλκισιακός

Στα τοπικά πρωταθλήματα υποβιβάστηκαν οι ομάδες:
 Από τον 1ο όμιλο, η Αθηναΐδα, η Αναγέννηση Σάμου και ο Παγχανιακός.
 Από τον 2ο όμιλο, ο Εθνικός Αιγίου, η Αναγέννηση Τρίπολης, η Δάφνη Ερυθρών και ο Πάμισος Μεσσήνης. 
 Από τον 3ο όμιλο , ο Α.Ο. Ανθούπολης Λάρισας, ο Παλλεσβιακός και το Κέλετρον Καστοριάς.
 Από τον 4ο όμιλο,  ο Ποντιακός Νέας Σάντας, η Ελπίδα Σαπών, η Νίκη Πολυγύρου και ο  Ατρόμητος Χρύσας.

Βαθμολογίες
{|
|

*Αγώνας κατάταξης: 16 Δεκεμβρίου 1981, γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης:Αχαϊκή - Λεβαδειακός: 3-1.

*Η Αναγέννηση Καρδίτσας και ο Αιολικός  ισοβάθμησαν με τη λήξη του πρωταθλήματος.Την άνοδο κέρδισε η Αναγέννηση Καρδίτσας, αφού ο Αιολικός κρίθηκε ένοχος απόπειρας δωροδοκίαςκαι του αφαιρέθηκαν 12 βαθμοί με αποτέλεσμα να καταταγεί 14ος στη βαθμολογία.

*Το καλοκαίρι του 1981 ο ΑΟΝ συγχωνεύτηκε με την Προοδευτική Νιγρίτας δημιουργώντας την «Α.Ε. Νιγρίτας».

Παραπομπές

Πηγές 

Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1980-1981
Ποταμός Γκιγιόν

Ο Ποταμός Γκιγιόν (Gillon) είναι ένας ποταμός της Δομινίκας. Είναι ένας από τους δύο κυριότερους ποταμούς του Αγίου Γεωργίου. Στα νοτιοδυτικά του βρίσκεται η Ροζό. Βρίσκεται βόρεια του άλλου σημαντικού ποταμού του Αγίου Γεωργίου, του Ροζό, σε συντταγμένες 15°16′Β 61°23′Δ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποταμών της Δομινίκας

Γκιγιον
Ποταμός Γκιγιόν
Άγιος Δαβίδ, Δομινίκα

Ο Άγιος Δαβίδ (αγγλικά: Saint David) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Ροζαλί. Έχει έκταση 131,6 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 6.789 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 52 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Δαβίδ βρίσκεται ανατολικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Ανδρέα, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Ιωσήφ, στα κεντο-δυτικά με τον Άγιο Παύλο, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο και στα νότια με τον Άγιο Πατρίκιο. Έχει έκταση 131,6 τ.χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ενορία μετά τον Άγιο Ανδρέα.

Χωριά 
 Άτκινσον
 Γκούντ Χόουπ
 Γκραντ Φοντ, Ντομίνικα
 Κασλ Μπρους
 Μορν Ζων
 Μπατακά
 Πετίτ Σουφριέρ
 Ριβιέρ Κιρίκ
 Ροζαλί
 Σαλίμπια
 Σαν Σωβέ

Μεταφορές 
Ο Άγιος Δαβίδ βρίσκεται ανατολικά του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος  συμπερλαμβάνει το Αεροδρόμιο Κέινφιλντ, που βρίσκεται 3 μίλια βορειοανατολικά της Ροζό και νότια του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος  συμπερλαμβάνει το Αεροδρόμιο Μέλβιλ Χωλ, που βρίσκεται κοντά στη Μαριγκό.

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Εικόνες 

Άγιος Δαβίδ, Δομινίκα
Α.Σ. Διαγόρας Πολυδρόσου

Ο Α. Σ. Διαγόρας Πολυδρόσου είναι αθλητικός σύλλογος της Φωκίδας που ιδρύθηκε το 1959.
Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε-άσπρο και εναλλακτικά το πράσινο. Ο Διαγόρας έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλητής στην Α΄Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φωκίδας (1992, 1994, 1996 και 2011),έχοντας αγωνιστεί τρεις φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής.

Ο Διαγόρας Πολυδρόσου στη Δ΄Εθνική

Ο τελευταίος τίτλος
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο Διαγόρας κατέκτησε για 4η φορά το πρωτάθλημα στη Φωκίδα, αλλά στη συνέχεια, λόγω οικονομικών προβλημάτων, δήλωσε αδυναμία να συμμετάσχει στη Δ΄Εθνική και τιμωρήθηκε με υποβιβασμό στην (τελευταία) Β' τοπική κατηγορία Φωκίδας. Ωστόσο, η διοίκηση του συλλόγου δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και παραχώρησε τους περισσότερους από τους ποδοσφαιριστές του σωματείου στο μετέπειτα πρωταθλητή Οδυσσέα Ανδρούτσο.

Πηγές 

 Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
 Εφημερίδα "ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ"
 Αθλητικό ιστολόγιο Φωκίδας

Παραπομπές

Αθλητικοί σύλλογοι Φωκίδας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1959
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Εβά Ζολύ

Η Εβά Ζολύ, γεννημένη ως Γκρο Έβα Φαρσέτ στις 5 Δεκεμβρίου 1943 στο Όσλο της Νορβηγίας, είναι Γαλλίδα δικαστικός, γαλλο-νορβηγικής εθνικότητας, που έχει γίνει πολτικός στη Γαλλία. 

Γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 αναλαμβάνοντας δικαστικές υποθέσεις πολιτικών-οικονομικών σκανδάλων με μεγάλη προβολή από τον τύπο, όπως οι υποθέσεις σχετικά με τον Μπερνάρ Ταπί και την εταιρία Elf.

Το 2009, εκλέγεται ευρωβουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Ιλ-ντε-Φρανς (Île-de-France), στη λίστα του κόμματος Europe Écologie. Είναι υποψήφια του κόμματος Europe Écologie Les Verts στις προεδρικές εκλογές του 2012.

Παραπομπές 

Γάλλοι πολιτικοί
Μέλη του Ευρώπη Οικολογία - Οι Πράσινοι
Γεωργίου

Το ελληνικό επώνυμο Γεωργίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αλέξανδρος Γεωργίου, λόγιος του 15ου αιώνα από το Ηράκλειο Κρήτης
 Βαγγέλης Γεωργίου (γενν. 1951), πολιτικός από το Σχηματάρι Βοιωτίας
 Γιώργος Γεωργίου (γενν. 1947), αθλητικογράφος
 Γιώργος Γεωργίου (γενν. 1979), ποδοσφαιριστής
 Δαμιανός Γεωργίου (1809-1899), καθηγητής και ιατρός
 Θεόδωρος Γεωργίου (γενν. 1855), αθλητής από τη Θεσσαλία
 Κωνσταντίνος Γεωργίου (γενν. 1828), στρατιωτικός από την Τήνο
 Τώνης Γεωργίου (1914-2002), μουσικός
 Χρήστος Γεωργίου, αθλητής της σκοποβολής από την Πάτρα
 Ανδρέας Γεωργίου, Κύπριος ηθοποιός

Γεωργιου
Κωνσταντόπουλος (αποσαφήνιση)

Το ελληνικό επώνυμο Κωνσταντόπουλος ή Κωνσταντοπουλου μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

Με το επώνυμο Κωνσταντόπουλος:
 Αναγνώστης Κωνσταντόπουλος, πολιτικός
 Γιώργος Κωνσταντόπουλος, ποδοσφαιριστής
 Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (1915-1988), δικηγόρος και συγγραφέας με το ψευδώνυμο Λεωνίδας Μωραΐτης, σύζυγος της Μαρίας Καλουτά.
 Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ποδοσφαιριστής
 Δημήτριος Κωνσταντόπουλος, καθηγητής
 Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, πολιτικός και πρωθυπουργός της Ελλάδας (1892)
 Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (αρχαιολόγος), αρχαιολόγος
 Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (ηθοποιός), ηθοποιός
 Νίκος Κωνσταντόπουλος, πολιτικός και δικηγόρος
 Σπύρος Κωνσταντόπουλος, ηθοποιός
 Χρήστος Κωνσταντόπουλος (ποδοσφαιριστής), ποδοσφαιριστής
 Χρήστος Κωνσταντόπουλος (τραγουδιστής), τραγουδιστής
 Χρήστος Κωνσταντόπουλος (ηθοποιός), ηθοποιός

Με το επώνυμο Κωνσταντοπούλου:
 Αγγελική Κωνσταντοπούλου (1944-2017), τραγουδίστρια γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Μπέμπα Μπλανς
 Ελίνα Κωνσταντοπούλου (1970- ), τραγουδίστρια
 Ζωή Κωνσταντοπούλου (1976- ), πολιτικός
 Ηρώ Κωνσταντοπούλου (1927-1944), αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης
 Κατίνα Κωνσταντοπούλου - Παξινού, ηθοποιός

Δείτε επίσης 
 Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (αποσαφήνιση)

Κωνσταντόπουλος
Γκουντ Χόουπ (Δομινίκα)

Η Γκουντ Χόουπ (αγγλικά: Good Hope) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Δαβίδ. Βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Δαβίδ. Έχει πληθυσμό 500 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία 
Η Γκούντ Χόουπ βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Δαβίδ. Βρίσκεται βόρεια της Κασλ Μπρους, νότια της Ροζαλί και βόρεια του Κόλπου Πετίτ Σουφριέρ.

Άποψη 
Η Γκούντ Χόουπ έχει μια μικρή βραχώδη παραλία. Λίγο πιο μακρυά της υπάρχουν δύο μικροί βράχοι, στους οποίους μπορεί κανείς να σκαρφαλώσει ή να παίξει. Στην Γκουντ Χόουπ υπάρχουν πολλά μαγαζιά, μία ντίσκο, ένα κέντρο (που συμπεριλαμβάνει ένα σχολείο, ένα κέντρο ηλεκτρονικών υπολογιστών, μια βιβλιοθήκη και μια κουζίνα) και μερικά σπίτια. Για δέκα με δεκαπέντε χρόνια η Γκούντ Χόουπ είχε τηλεόραση, ηλεκτρισμό και νερό. Οι περσσότεροι είχαν ηλεκτρισμό και τηλεόραση.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Γκουντ Χόουπ
Γκουντ Χόουπ
Άγιος Ιωάννης, Δομινίκα

Ο Άγιος Ιωάννης (αγγλικά: Saint John) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Πόρτσμουθ. Έχει έκταση 59,0 τ.χλμ. Έχει πληθυσμό 5.897 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 100 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και είναι η βορειότερη και δυτικότερη ενορία της χώρας. Συνορεύει στα νότια με τον Άγιο Πέτρο και στα δυτικά με τον Άγιο Ανδρέα. Έχει έκταση 59,0 τ.χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη ενορία της Δομινίκας μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Δαβίδ, τον Άγιο Ιωσήφ και τον Άγιο Πατρίκιο.

Η ψηλότερη κορυφή είναι το βουνό Μορν ο Ντιάμπλ με ύψος 861 μέτρων.

Χωριά 
 Γκλανβιλά
 Καπουτσίν
 Κλίφτον
 Κόττατζ
 Λαγκούν
 Μπορνς
 Πόρτσμουθ
 Ταντάν
 Τουκαρί

Μεταφορές 
Ο Άγιος Ιωάννης έχει πολλούς δρόμους. Ο βορειότερος της Δομινίκας, που συνδέει την Ταντάν με την Πενβίλ, άνοιξε το 2004.

Ο Κόλπος Πρινς Ρούπερτ στην Πόρτσμουθ χρησιμοποιείται συχνά για κρουαζιερόπλοια και θαλαμηγοί.

Τουρισμός 
Αξιοσημείωτα μέρη είναι ο Ινδικός Ποταμός και το Εθνικό Πάρκο Κάρμπιτς, που συμπεριλαμβάνει την χερσόνησο Κάρμπιτ και το Φορτ Σίρλεϊ.

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Εικόνες 

Άγιος Ιωάννης, Δομινίκα
Ιψός

Ιψός ή Ίψος, αρχαία πόλη της Φρυγίας κοντά στο Αφιόν Καραχισάρ. Η πόλη βρισκόταν σε στρατηγική θέση και ήταν καλά οχυρωμένη.
Έμεινε κυρίως γνωστή στην ιστορία, από τη Μάχη της Ιψού που διαδραμματίστηκε το 301 π.Χ. μεταξύ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών 1978-1979

Το πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της αγωνιστικής περιόδου 1978-79 διεξήχθη σε 4 ομίλους με τη συμμετοχή 80 ομάδων.

Διοργάνωση

Άνοδος
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν : 
 Από τον 1ο όμιλο: ο Βύζας Μεγάρων και ο Α.Ο. Πετραλώνων 
 Από τον 2ο όμιλο: οι Πάτραι και ο Παναιγιάλειος
 Από τον 3ο όμιλο: ο Εορδαϊκός και η Κοζάνη
 Από τον 4ο όμιλο: ο Πανθρακικός και ο Πανδραμαϊκός

Υποβιβασμός
Στα τοπικά πρωταθλήματα υποβιβάστηκαν οι ομάδες:
 Από τον 1ο όμιλο: ο Άρης Νικαίας, ο Α.Ο. Κορωπίου , ο Α.Ο. Ρεθύμνης, ο Ο.Φ. Ιεράπετρας, ο Α.Ο. Νίκαιας, ο Αετός Λουτρών Λέσβου, ο Αστέρας Ζωγράφου, ο Παγχιακός, ο Παγχανιακός και ο Πανσαμιακός.
 Από τον 2ο όμιλο: η Θύελλα Πατρών, Ο Α.Ο. Σπάρτης, ο Άρης Πατρών, ο Όλυμπος Κέρκυρας, ο Α.Ο. Αμπελόκηποι Ιωαννίνων, ο Κύψελος Κορίνθου, ο Ασκληπιός Παλαιάς Επιδαύρου, η Θύελλα Πύργου, η Α.Ε.Κ. Τρίπολης και ο Άρης Σκάλας. 
 Από τον 3ο όμιλο: ο Αιγινιακός, η Α.Ε. Τυρνάβου, η Δόξα Μακροχωρίου, οι Πόντιοι Κοζάνης, ο Ηρακλής Ψαχνών, ο Α.Ο. Σοφάδων, ο Φίλιππος Μελίκης, ο Α.Σ. Μετέωρα, ο Άρης Αγίου Κωνσταντίνου και η Αναγέννηση Πτολεμαΐδας. 
 Από τον 4ο όμιλο:  ο Νέστος Χρυσούπολης, ο Α.Ο. Αλεξανδρούπολης, η Ελπίς Σαπών, οι Πόντιοι Νέας Αμισσού, ο Οδυσσέας Αναγέννησης, ο Παύλος Μελάς Σταυρούπολης, η Θύελλα Σερρών, η Νεάπολη Καβάλας, το Πάικο Γουμένισσας και ο Διγενής Λακκώματος.

Βαθμολογίες

1ος όμιλος

*Αγώνες κατάταξης:Α.Ο. Πετραλώνων - Π.Α.Ο. Ρουφ: 1-0Α.Ο. Πετραλώνων - Ατρόμητος Πειραιώς: 1-0

2ος όμιλος

3ος όμιλος

*Αγώνας κατάταξης: 24 Ιουνίου 1979, Ε.Α.Κ. Βόλου:Φ.Σ. Κοζάνη - Α.Ο. Νέας Αρτάκης: 2-1.

4ος όμιλος

Παραπομπές

Πηγές 

εφ. "Αθλητική Ηχώ".
Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1978-1979
Πόρτσμουθ, Δομινίκα

Η Πόρτσμουθ (αγγλικά: Portsmouth) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Δομινίκας. Είναι η πρωτεύουσα του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ιωάννη. Έχει πληθυσμό  2.977 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία 
Η Πόρτσμουθ βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τανετάν και δυτικά της Ντω ντ'Αν. Στα δυτικά της είναι ο Κόλπος Πρινς Ρούπερτ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πορτσμουθ
Πορτσμουθ
Ινδικός Ποταμός (Δομινίκα)

Ο Ινδικός Ποταμός είναι ένας ποταμός στα βορειοδυτικά της Δομινίκας. Βρίσκεται κεντρικά του Αγίου Ιωάννη, ανάμεσα στους ποταμούς Κλίφτον και Πίκαρντ. Διασχίζει τους Άγιο Ιωάννη και Άγιο Ανδρέα. Στον Άγιο Ανδρέα ενώνμεται με τον Ποταμό Μπαμλαμπού. Χύνεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Κάποιες σκηνές από την ταινία "Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού" παίχτηκαν στον Ινδικό Ποταμό.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποταμών της Δομινίκας

Ινδικος Ποταμός
Ινδικος Ποταμός
Άγιος Ιωσήφ (ενορία), Δομινίκα

Ο Άγιος Ιωσήφ (αγγλικά: Saint Joseph) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι ο Άγιος Ιωσήφ. Έχει έκταση 120,1 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 5.765 κατοίκων (2001) και πυκνότητα πληθυσμού 48 κατοίκων ανά τ.χλμ. Στον Άγιο Ιωσήφ γυρίστηκε η ταινία του 1988 The Seventh Sign (Δε Σέβενθ Σάιν, Η Έβδομη Υπογραφή).

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Ιωσήφ βρίσκεται ανατολικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Πέτρο, στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα, στα νότια με τον Άγιο Παύλο και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ. Έχει έκταση 120,1 τ.χλμ. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη ενορία σε έκταση μετά τον Άγιο Ανδρέα και τον Άγιο Δαβίδ.

Χωριά
 Άγιος Ιωσήφ
 Κουλιμπιστρί
 Λαγιού
 Μερό
 Μορν Ρακέτ (Μορν Ρασέτ)
 Μπελ
 Σαλισμπουρί (Μπαρουί)

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Παραπομπές
Μοναστήρι Παναγιάς Βράχου

Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βράχου Νεμέας  βρίσκεται γατζωμένη στο μέσον σχεδόν ενός απόκρημνου και βραχώδους όρους, του Πολύφεγγου. Εντός του σπηλαίου υπάρχει το ναΐδριο και το καθολικό  και σήμερα αποτελεί ιερό προσκύνημα πανελλήνιας ακτινοβολίας και σεβασμού.

Ιστορία
Ιδρύθηκε τoν 17ο Αιώνα ( 1631 ) βεβαίως είχε αρχίσει να κτίζεται αρκετά χρόνια νωρίτερα, αρχές του 16ου αἰώνος και το 1631 ανακηρύσσεται επίσημα Μονή με άδεια της Υψηλής Πύλης Η Παναγία του Βράχου είχε μεγάλη συμβολή στον αγώνα της απελευθέρωσης του γένους.

Στα χρόνια εκείνα το ιερό τέμπλο της Μονής ήταν επίχρυσο, σημάδι του πλούτου που συσσώρευσε εκεί ο σεβασμός και η πίστη των ανθρώπων. Εντός του σπηλαίου υπάρχει και σώζεται ως σήμερα πηγή, αγίασμα, το οποίο και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τροφοδοτούσε και δρόσιζε τους πατέρες και τους αγωνιστές που έβρισκαν εκεί ασφάλεια σε περιόδους επιδρομών.

Η Ιερή Εικόνα
Η Ιερά Εικόνα φυλάσσεται σήμερα στο Μετόχι του Αγίου Αθανασίου για μεγαλύτερη προστασία.Χαρακτηρίζεται ως Παναγία του Πάθους. Δεξιά και αριστερά της μορφής Της και στο επάνω μέρος έχει ζωγραφισμένους δυο Αγγέλους γονυπετείς, φέροντες και σύμβολα του Πάθους.

Επιγράφεται ως «Ἡ Ἀμόλυντυος Παρθένος »και κάτω από τον δεξιό Άγγελο και αριστερά της κεφαλής του Χριστού ( Βρεφοκρατούσα )γράφει: «Ὁ τό χαῖρε πρίν τῇ Πανάγνῳ μηνύσας σύμβολα τοῦ Πάθους προδεικνύει Χριστός δέ θνητήν σάρκα ἐνδεδυμένος πότμον δεδοικώς δειλιᾶ ταῦτα βλέπων».

Μονές του νομού Κορινθίας
Χρήστος Χωμενίδης (ΕΑΜ)

Ο Χρήστος Χωμενίδης (1901 - 9 Μαΐου 1944) ήταν Έλληνας σοσιαλιστής, αντιστασιακός και συνιδρυτής του ΕΑΜ. Εκτελέστηκε για την αντιστασιακή του δράση. Είναι ο παππούς του λογοτέχνη Χρήστου Χωμενίδη.

Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στην Ακράτα Αχαΐας το 1901. Πολέμησε στη Μικρά Ασία. Σπούδασε κοινωνιολογία και νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο εξωτερικό. Συνδέθηκε με το κίνημα των δημοτικιστών με τον Δημήτρη Γληνό και τη δεκαετία του 1920 έγινε αντιπρόεδρος του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Αναμίχθηκε στην πολιτική ως στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το 1931 ήταν μέλος της τριμελούς γραμματείας του κόμματος μαζί με τους Νίκο Γιαννιό και Στρατή Σωμερίτη και μετά το 1932 ο ηγέτης του, με πρόγραμμα την προσήλωση στις αρχές του επιστημονικού σοσιαλισμού και το πέρασμα της ελληνικής κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας σε κοινωνία σοσιαλιστική. Σε συσκέψεις των σοσιαλιστών το 1936 υποστήριξε την ανάγκη για την δημιουργία Λαϊκού Μετώπου σε συνεργασία με το ΚΚΕ. Στην Δικτατορία του Μεταξά είχε αντιδικτατορική δράση και εκτοπίστηκε στην Κέα, στη Σέριφο και στην Ακροναυπλία. Στον πόλεμο του 1940-41 στρατεύθηκε και υπηρέτησε ως στρατιώτης. 

Παντρεύτηκε την αδελφή του Δημήτρη Γληνού και απέκτησαν έναν γιό. Χώρισαν μετά από λίγους μήνες.

Δράση στην Κατοχή, και εκτέλεση 
Πήρε μέρος στις συσκέψεις για την ίδρυση του ΕΑΜ και υπέγραψε την ιδρυτική του πράξη ως εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδας(ΣΚΕ). Κατά μια εκδοχή ήταν αυτός που επινόησε το όνομα του ΕΑΜ. Στις συσκέψεις αυτές έθετε ζήτημα σοσιαλιστικού προγράμματος  και ζητούσε να μην υπάρχει καμία συνεργασία με τους βασιλόφρονες κάτι που δεν έγινε δεκτό για να μη διασπαστεί το μέτωπο του ΕΑΜ.
Το 1942 ήταν υπεύθυνος της εφημερίδας Σοσιαλιστικής Φλόγας. Στα τέλη του 1942 σε σύσκεψη που περιφρουρούνταν από αστυνομικούς του αρχηγού της αστυνομίας πόλεων Άγγελου Έβερτ προσπάθησε να πείσει τα μέλη των σοσιαλιστών να αποχωρήσουν από το ΕΑΜ θεωρώντας ότι το ΚΚΕ μονοπωλεί τον αγώνα με αποτέλεσμα να διαγραφεί με βαρείς χαρακτηρισμούς από το κόμμα του , να διαγραφεί από το ΕΑΜ  καθώς και να του επιτεθεί ανάλογα το ΚΚΕ . Επανήλθε όμως αργότερα και με εντολή της ΠΕΕΑ ορίστηκε πρόεδρος της Πελοποννησιακής Διοικητικής Επιτροπής. Τον Απρίλιο του 1944 προσπάθησε να περάσει στην Πελοπόννησο μαζί με το στέλεχος της ΠΕΕΑ Δημήτρη Πετρίδη (οργάνωση Δημοκράτης) όπου και συνελήφθησαν μέσα στο πλοιάριο που τους μετέφερε. Κατά την φυλάκιση του κράτησε θαρραλέα στάση. Στις 9 Μαΐου τον απαγχόνισαν μαζί με άλλα 10 μέλη του ΕΑΜ ως κομμουνιστές για αντίποινα για τη δράση του ΕΛΑΣ*.

Στην εκτέλεση ήταν παρούσα η σύντροφος του η Κλυτώ η οποία αφού έδωσε χρήματα στον νεκροθάφτη για να τον βάλει σε ατομικό και όχι σε ομαδικό τάφο, αυτοκτόνησε μετά από λίγες ημέρες.

Σημείωση
πιθανώς το συγκεκριμένο συμβάν να  πρόκειται απλώς για ένοπλη σύγκρουση πάνω στη μέθη μεταξύ ταγματασφαλιτών από το πρώην 5/42 σύνταγμα της Ε.Κ.Κ.Α και Γερμανών στρατιωτών σε ταβέρνα της περιοχής.

Παραπομπές 

Σοσιαλιστές
Μέλη του ΕΑΜ
Κουλιμπιστρί

Η Κουλιμπιστρί (γαλλικά: Coulibistrie) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ.

Γεωγραφία 
Η Κουλιμπιστρί βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κολιώ στα βόρεια και στην Μορν Ρακέτ στα νότια. Βρίσκεται ανατολικά από τον Κόλπο Μπαταλί, από τον οποίο βρέχεται, κοντά στον Ποταμό Κουλιμπιστρί, από τον οποίο πήρε το όνομά της.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κουλιμπιστρι
Κουλιμπιστρι
Μορν Ρακέτ

Η Μορν Ρακέτ (γαλλικά: Morne Raquette) ή Μορν Ρασέτ (Morne Rachette) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ.

Γεωγραφία 
Η Μορν Ρακέτ βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται κοντά στην Μορν Ζαλουσί, πάνω από την Σαλισμπουρί και βόρεια του Κόλπου Μπαταλί.

Προέλευση του ονόματος 
Η γαλλική λέξη "Morne" σημαίνει "ζοφερός", ενώ η "Raquette" είναι το "φραγκόσυκο".

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μορν Ρακέτ
Μορν Ρακέτ
Άγιος Λουκάς, Δομινίκα

Ο Άγιος Λουκάς (αγγλικά: Saint Luke) είναι η μικρότερη ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Πουάν Μισέλ. Έχει έκταση 7,77 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 1.576 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 203 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Γεώργιο, στα νότια με τον Άγιο Μάρκο και στα ανατολικά με τον Άγιο Πατρίκιο. Έχει έκταση 7,77 τ.χλμ.. Είναι η μεκρότερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό.

Χωριά
 Πουάν Μισέλ (Λα Πουάν) (είναι το μόνο χωριό).

Μεταφορές 
Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νότια του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται στη Ροζό.

Σημαντικά πρόσωπα
Ο Άγιος Λουκάς, και σηγκεκριμένα η Πουάν Μισέλ ήταν το μέρος που γεννήθηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας, η Γιουγκένια Τσαρλς ή Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς (Dame Marry Eugenia Charles).

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Άγιος Λουκάς
Άγιος Μάρκος, Δομινίκα

Ο Άγιος Μάρκος (αγγλικά: Saint Mark) είναι η δεύτερη μικρότερη ενορία της Δομινίκας μετά τον Άγιο Λουκά. Πρωτεύουσα είναι η Σουφριέρ. Έχει έκταση 9,9 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 1.834 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 185 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Μάρκος βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας. Είναι η νοτιότερη ενορία της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Λουκά και στα ανατολικά με τον Άγιο Πατρίκιο.  Έχει έκταση 9,9 τ.χλμ. Είναι η δεύτερη μεκρότερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό, μετά τον Άγιο Λουκά.

Χωριά
 Γκαλιόν
 Σκοτς Χεντ
 Σουφριέρ
 Φορτ Κασακρού

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας
Σκοτς Χεντ

Η Σκοτς Χεντ (αγγλικά: Scott's Head) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου  Μάρκου. Έχει πληθυσμό 721 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία 
Η Σκοτς Χεντ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νότια της Γκαλιόν, ανατολικά της χερσονήσου Σκοτς Χεντ και νοτιοανατολικά του Κόλπου Σουφριέρ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Πόλεις της Δομινίκας
Άγιος Μάρκος, Δομινίκα
Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών 1977-1978

Το πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας της αγωνιστικής περιόδου 1977-78 διεξήχθη σε 4 ομίλους με τη συμμετοχή 80 ομάδων.

Διοργάνωση
Ήταν η πρώτη διοργάνωση της νέας εθνικής κατηγορίας, η οποία αντικατέστησε το Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα που διεξάγοταν στο τέλος κάθε σεζόν ανάμεσα στις πρωταθλήτριες ομάδες των τοπικών ενώσεων για την άνοδο στην Β΄ Εθνική. Στην πρώτη αυτή διοργάνωση μετείχαν 80 σύλλογοι: 40 από το Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα του 1977 που δεν κέρδισαν την άνοδο, 8 που υποβιβάστηκαν από τη Β΄ Εθνική 1976-77 και άλλες 32 ομάδες από τα τοπικά πρωταθλήματα: δευτεραθλήτριες, τριταθλήτριες και κάποιες τιμής ένεκεν λόγω των αδικιών που είχαν υποστεί από τη δικτατορία το καλοκαίρι του 1967, όπως η Καλογρέζα και ο Ολυμπιακός Χαλκίδας.

Άνοδος
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν : 
 Από τον 1ο όμιλο: ο Αχαρναϊκός και ο Α.Σ. Δραπετσώνα
 Από τον 2ο όμιλο: ο Ολυμπιακός Λουτρακίου και η Αναγέννηση Άρτας
 Από τον 3ο όμιλο: ο Μακεδονικός Σιάτιστας και ο Α.Ο. Καρδίτσας
 Από τον 4ο όμιλο: ο Αγροτικός Αστέρας και η Αναγέννηση Γιαννιτσών

Υποβιβασμός
Στα τοπικά πρωταθλήματα υποβιβάστηκαν οι ομάδες:
 Από τον 1ο όμιλο: ο Περαμαϊκός, ο Αιολικός Μυτιλήνης, ο Αστέρας Ζωγράφου, ο Α.Π.Ο. Χίος, ο Α.Ο. Σύρου, ο Ολυμπιακός Χαλκίδας, ο Νέος Αστέρας Ρεθύμνου, η Ιωνία Χανίων, ο Π.Α.Ο. Καλογρέζας και ο Α.Ο. Βαθέος Σάμου.
 Από τον 2ο όμιλο: ο Πανναυπλιακός, ο Τηλυκράτης Λευκάδας, ο Π.Α.Σ. Πρέβεζα, ο Παναργειακός, η Δόξα Μεγαλόπολης, ο Μεσσηνιακός, ο Άρης Αιτωλικού, ο Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, ο Αστέρας Αμαλιάδος και η Προοδευτική Περάματος.
 Από τον 3ο όμιλο:  ο Α.Ο. Θήβα, ο Ατρόμητος Διαβατού, ο Πυρσός Γρεβενών, ο Α.Ο. Ανθούπολη Λάρισας, ο Φαλανιακός, ο Α.Ο. Μεγάλων Καλυβίων, η Φλώρινα, ο Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου, ο Μέγας Αλέξανδρος Βέροιας και ο Άρης Φιλιατών.
 Από τον 4ο όμιλο:  η Α.Ε. Καλαμπακίου, ο Εθνικός Αξιούπολης, ο Ποσειδώνας Κομοτηνής, ο Άρης Σκοτούσσας, ο Ορφέας Ελευθερούπολης, ο Ακρίτας Νέας Κρώμνης, ο Π.Ο. Μουδανιών, ο Ολυμπιακός Λευκώνος, ο Ηρακλής Μαυροβάτου και ο Ολυμπιακός Ορμυλίας.

Βαθμολογίες
{|
|

*Αγώνας κατάταξης: 21 Ιουνίου 1978, γήπεδο Ριζούπολης:Α.Σ. Δραπετσώνα - Α.Ο. Κορωπί: 8-7 πεν. (1-1 κ.δ. / παρ.).

*Αγώνας κατάταξης: 25 Ιουνίου 1978, γήπεδο Ριζούπολης:Αναγέννηση Άρτας - Παναιγιάλειος: 4-3 πεν. (0-0 κ.δ. / παρ.).

*Άρης και Πτολεμαίος συγχωνεύτηκαν δημιουργώντας τον Α.Σ. Εορδαϊκός Πτολεμαΐδας.

*Αγώνας κατάταξης: 25 Ιουνίου 1978, Εθνικό στάδιο Σερρών:Αναγέννηση Γιαννιτσών-Νέστος Χρυσούπολης: 4-1.

Πηγές 
https://archive.is/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Παραπομπές 

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1977-1978
Άγιος Πατρίκιος, Δομινίκα

Ο Άγιος Πατρίκιος (αγγλικά: Saint Patrick) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Μπερεκουά. Έχει έκταση 84,4 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 8.383 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 59 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Πατρίκιος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο, στα κεντροδυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Μάρκο.  Έχει έκταση 84,4 τ.χλμ.. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό, μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Δαβίδ και τον Άγιο Ιωσήφ.

Χωριά
 Γκενβά
 Λα Πλαιν
 Μπαγκατέλ
 Μπέλβιου Σοπίν
 Μπερεκουά
 Μποετικά
 Μοντίν
 Μπορντώ
 Ντελισέ
 Ντουμπού
 Πετίτ Σαβάν
 Πισελίν
 Πουάν Καρίμπ
 Ραβίν Μπανάν
 Στοβ
 Τετ Μορν
 Φοντ Σαιν Ζαν
 Χάνγλκλεϊ

Μεταφορές 
Ο Άγιος Πατρίκιος βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται στη Ροζό.

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας
Άγιος Παύλος, Δομινίκα

Ο Άγιος Παύλος (αγγλικά: Saint Paul) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Πον Κασσέ. Έχει έκταση 67,4 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 8.397 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 59 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Παύλος βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Ιωσήφ, στα νότια με τον Άγιο Γεώργιο και στα ανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ. Έχει έκταση 67,4 τ.χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό, μετά τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Δαβίδ, τον Άγιο Ιωσήφ και τον Άγιο Πατρίκιο.

Χωριά
 Κέινφιλντ
 Κοσράν
 Μασσάκρ 
 Μαώ
 Μπέλφαστ
 Πον Κασσέ
 Ροζέ 
 Σπρίνγκφιλντ Εστέιτ

Μεταφορές 
Ο Άγιος Μάρκος, και συγκεκριμένα η Κέινφιλντ συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται 3 μίλια βορειοανατολικά της Ροζό (το άλλο είναι το Μέλβιλ Χωλ).

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Άγιος Παύλος
Άγιος Πέτρος, Δομινίκα

Ο Άγιος Πέτρος (αγγλικά: Saint Peter) είναι μια ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Κολιώ. Έχει έκταση 27,7 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 1.452 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 52 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Ο Άγιος Πέτρος βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Ιωάννη, στα νότια με τον Άγιο Ιωσήφ και στα κεντρο-ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα. Έχει έκταση 27,7 τ.χλμ.. Είναι η τρίτη μικρότερη ενορία της Δομινίκας μετά τον Άγιο Λουκά και τον Άγιο Μάρκο.

Χωριά
 Κολιώ
 Ντουμπλάνκ
 Μπιός
 Συντικάτ

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Ενορίες της Δομινίκας

Άγιος Πέτρος
Τρίτη Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία

Η 3η Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία (ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, ΙΙΙ Ε.Ο.Τ. «Ρίμινι») ήταν μια μονάδα πεζικού  που συγκροτήθηκε από την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Προήλθε από πολιτικά δεξιά πτέρυγα του Ελληνικού Στρατού από έμπιστους στους Βρετανούς και στο Βασιλιά στρατιωτικούς, μετά την καταστολή του κινήματος της Μέσης Ανατολής της 6ης Απριλίου 1944 στην Αίγυπτο. Συστάθηκε στις 31 Μαΐου 1944 (η διαταγή για τη σύστασή της εκδόθηκε, τυπικά, στις 9 Ιουνίου) στο στρατόπεδο "Ινσαρίγιε" του Λιβάνου ενώ στις 19 Ιουνίου μεταφέρθηκε στην Τρίπολη του Λιβάνου και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα του ΣΣΜΑ. Στις 28 Ιουλίου η σύνθεσή της έχει συμπληρωθεί και ολοκληρωθεί, αποτελούμενη από 3.337 άνδρες, εκ των οποίων 205 αξιωματικοί και 89 ανθυπασπιστές. Διοικήθηκε από τον συνταγματάρχη Θρασύβουλο Τσακαλώτο και πολέμησε στην Μάχη του Ρίμινι στην Ιταλία (υπό τη Διοίκηση του 1ου Καναδικού Σώματος), όπου με προσωπική εντολή του Τσώρτσιλ ενεπλάκη για να αποκτήσει πολεμική εμπειρία τον τιμητικό τίτλο «Ταξιαρχία Ρίμινι» και κατά την πρώτη φάση του κατά κάποιους ιστορικούς Ελληνικού εμφυλίου εναντίον του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά εμφύλια σύγκρουση όπου ήρθαν Βρετανοί στρατιώτες στην Αθήνα.

Στη διατήρηση ή διάλυση της, όπως και του ΕΛΑΣ, επικεντρώθηκε η κρίση που οδήγησε στα Δεκεμβριανά. Κεντρώοι πολιτικοί επέκριναν την ταξιαρχία ως πραιτοριανή ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου τους στήριζε. Κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών η ταξιαρχία δέχθηκε επίθεση στο Γουδή από άνδρες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ  (κυρίως της 2ης μεραρχία της Στερεάς Ελλάδας-περίπου 4.000 άνδρες, ενώ το σύνολο των κυβερνητικών δυνάμεων ήταν 3.157) που αποχώρησαν με εξαιρετικά σημαντικές απώλειες αφού οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ απέτυχαν να αιφνιδιάσουν τους άνδρες της ταξιαρχίας οι οποίοι και αντιστάθηκαν σθεναρά ενώ παράλληλα η ταξιαρχία διέθετε και κάλυψη αρμάτων μάχης. Ο ίδιος ο Τσακαλώτος  ζήτησε σκληρό χτύπημα στην Καισαριανή από την RAF με αιτιολογία ότι οι προασπιστές της είναι Γερμανοί, Βούλγαροι και τίποτε άλλο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Ουίνστον Τσώρτσιλ, Β΄Παγκόσμιος πόλεμος, Τόμ. Στ΄σελ. 40-41
 Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή (Ελ Αλαμέιν-Ρίμινι- Αιγαίο), Αθήνα 1996, ΓΕΣ/ΔΙΣ (Σελ. 110-143)

Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Τάκης Ασημακόπουλος

Ο Τάκης Ασημακόπουλος (γεν. 1948) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων και 3 φορές πρωταθλητής Β΄Εθνικής, που αγωνιζόταν σαν κεντρικός αμυντικός και έκανε μεγάλη καριέρα στο Πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής κατηγορίας με τα χρώματα του Απόλλωνα Αθηνών.

Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Ολυμπιακού και το καλοκαίρι του 1964 μεταπήδησε στην ομάδα της Ριζούπολης, με την οποία αγωνίσθηκε συνολικά για 14 σεζόν, τις 11 από αυτές στην Α΄Εθνική (1964-65 έως 1968-69, 1970-71, 1971-72, 1973-74, 1977-78 έως και 1979-80) και τις υπόλοιπες τρεις στη Β΄Εθνική (1969-70, 1972-73 και 1974-75, όταν κατέκτησε ισάριθμους τίτλους πρωταθλητή ομίλων της κατηγορίας). Ακόμη, έπαιξε για μια διετία στον Ορφέα Αιγάλεω (Β΄Εθνική, 1975-76 & 1976-77), ενώ έκλεισε την καριέρα του φορώντας τη φανέλα της Καλλιθέας (1980-81, Β΄Εθνική)

Συνολικά έλαβε μέρος σε 237 αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής.

Πηγές 

Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
Αρχείο αθλητικής εφημερίδας "ΦΩΣ των ΣΠΟΡ"
Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο
"50 Χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ", 2000.
Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 Χρόνια Αιγάλεω" (έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)

Παραπομπές

Ασημακοπουλος Τακης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ασημακοπουλος Τακης
Ασημακοπουλος Τακης
Α
Χέλι

Τα χέλια είναι ψάρια της τάξης Εγχελυόμορφα (Anguilliformes). Η τάξη περιλαμβάνει 20 οικογένειες, 111 γένη και 800 είδη. Τα περισσότερα χέλια είναι αρπακτικά ψάρια. Ο όρος χέλι χρησιμοποιείται και για άλλα είδη που δεν είναι μέλη της τάξης, όπως για παράδειγμα το ηλεκτροφόρο χέλι. Έχουν επίμηκες σώμα, σαν φίδι, με μήκος από 5 εκατοστά μέχρι 4 μέτρα. Τα χέλια δεν έχουν πυελικά πτερύγια, ενώ αρκετά είδη δεν έχουν και θωρακικά πτερύγια. Τα ραχιαία και πρωκτικά πτερύγια έχουν ενωθεί και σχηματίζουν μια ενιαία κορδέλα κατά μήκος μεγάλου μέρους του σώματός τους. 

Τα περισσότερα χέλια ζουν στον ωκεανό, σε ρηχά κυρίως νερά, χωμένα στην άμμο, τη λάσπη ή ανάμεσα σε βράχια. Τα περισσότερα χέλια επίσης είναι νυκτόβια και σπάνια παρατηρούνται. Βέβαια, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, μέλη της οικογένειας Anguillidae συχνά ζουν σε γλυκά ύδατα, όπως για παράδειγμα το ευρωπαϊκό χέλι, το οποίο ζει σε ποτάμια μέχρι να είναι έτοιμα να αναπαραχθούν, οπότε και μεταναστεύουν στη θάλασσα των Σαργασσών και δε γυρνούν ποτέ. Τα μικρά χέλια φτάνουν στη Ευρώπη με το ρεύμα του Κόλπου. Επίσης, χέλια έχουν παρατηρηθεί σε βάθος 4 χιλιομέτρων.

Παραπομπές 

 
 Ψάρια γλυκών υδάτων
Βούναργο Ηλείας

Το Βούναργο είναι χωρίο και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 10,37 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 80 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου  και έχει 778 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Γενικά στοιχεία

Σύντομη περιγραφή 
Το όνομα του χωριού είναι σύνθετη λέξη από τις λέξεις βουνό + άργος (που σημαίνει λευκός). Συνεπώς, Βούναργο σημαίνει λευκό βουνό και αυτό είναι ο βράχος του Φραγκοπηδήματος, όπως τον βλέπουμε από μακριά ερχόμενοι προς το χωριό. Το Βούναργο ήταν η έδρα του "Καποδιστριακού" Δήμου Ιαρδάνου. Η ιστορία του χωριού είναι βαθιά ριζωμένη στα βάθη των αιώνων και είναι ένας παλιός οικισμός. Το γραφικό αυτό κεφαλοχώρι υπήρχε τον καιρό της Φράγκικης εισβολής (1205).

Το Βούναργο φημίζεται για την εύφορη γη και τα γόνιμα χωράφια με τις πολλές καλλιέργειες που ως αποτέλεσμα έχουν την οικονομική του άνθηση και τις πλούσιες σοδειές σταφίδας, εσπεριδοειδών, κρασιού, ελιάς και κάθε είδους λαχανικών και οπωρικών.

Εκπαίδευση 
Στο Βούναργο εξυπηρετούνται όλες οι βαθμίδες εκπαίδευσης:
 Νηπιαγωγείο
 Δημοτικό σχολείο
 Γυμνάσιο
 Λύκειο

Δημογραφικά στοιχεία 
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=2332 Διοικητικές Μεταβολές Βούναργο Ηλείας (1912 - 1997)
 https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=11718 Διοικητικές Μεταβολές Βούναργο Ηλείας (1835 - 2010)

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ιαρδάνου
Δήμος Πύργου
Αγκουσελιανά Ρεθύμνης

Τα Αγκουσελιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Γενικά στοιχεία 

Τα Αγκουσελιανά είναι χτισμένα σε μια μικρή πεδιάδα που ενώνεται με τον κάμπο της Κοξαρέ, 24 χλμ νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο 350 μέτρων. Βόρεια του οικισμού βρίσκεται ο λόφος Κεφάλα, ενώ στα νότια βρίσκονται τα Ατσιπαδιανά Όρη. Παλαιότερα, με την καποδιστριακή διοικητική διαίρεση αποτελούσαν, μαζί με το χωριό Παλαιόλουτρα, το δημοτικό διαμέρισμα Αγκουσελιανών του δήμου Φοίνικα. Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πλησίον των Αγκουσελιανών βρίσκεται το σπήλαιο Νεραϊδότρυπα.
  
Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία που υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

Ιστορικά στοιχεία 

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί θραύσματα κεράτων που ανήκουν σε κερατοστεγείς τάφους καθώς και αγγεία χρονολογούμενα στην ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο οικισμός, ο οποίος φαίνεται να δημιουργήθηκε επί Τουρκοκρατίας, έλαβε το όνομά του από κάτοικο που εγκαταστάθηκε στο χωριό από τον Κουσέ Ηρακλείου (Κουσελιανός - Αγκουσελιανός - Αγκουσελιανά). Σύµφωνα µε τα ελλιπή στοιχεία της απογραφής του 1834, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του χωριού (208 μουσουλμανικές οικογένειες έναντι 50 χριστιανικών). Το 1868, κατά την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης του 1866 - 1869, τα Αγκουσελιανά αποτέλεσε βάση των οθωμανικών στρατευμάτων που επιχειρούσαν εναντίον των Ελλήνων επαναστατών που κατείχαν το νότιο τμήμα του νομού Ρεθύμνης.  

To 1881 ο οικισμός υπαγόταν στο δήμο Λάμπης της επαρχίας Αγίου Βασιλείου και είχε 134 κατοίκους, ενώ το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 30 ελληνικές οικογένειες. 

Από τα Αγκουσελιανά καταγόταν ο οπλαρχηγός και μακεδονομάχος Στυλιανός Κλειδής (1870 - 1912). Επίσης ο Μαμαλάκης Ιωαν. Γεώργιος ένας από τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή από τους Ναζί στις 1/5/1944. Κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά στις επαναστάσεις του νησιού από το 1866 και μετά , καθώς και στη μάχη της Κρήτης, ενώ αργότερα μερίμνησαν για την προστασία και τη φυγάδευση στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων που είχαν αποκοπεί στο νησί.

Απογραφές πληθυσμού

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Αγκουσελιανών 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αγκουσελιανών περιλαμβάνει και τον οικισμό Παιαόλουτρα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αγκουσελιανά, τα (213)
 Παλαιόλουτρα, τα (59)

Συνολικά η κοινότητα έχει 272 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Κουρμούλη.

Κοινοτάρχες Αγκουσελιανών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγκουσελιανών

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.2ος, σελ.37.

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου