Audi 200

Το Audi 200 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi (ελληνικά: Άουντι), από τον Οκτώβριο του 1979 έως τον Ιούλιο του 1991. Πρακτικώς, το 200 ήταν μια πληρέστερα εξοπλισμένη έκδοση του Audi 100, που ανήκε επίσης στην κατηγορία E, με ορισμένες αλλαγές στην εμφάνιση και στα μηχανικά μέρη. Επίσης, η δεύτερη γενιά του 200, που εισήχθη τον Ιούνιο του 1983, αποτέλεσε τη βάση και για το ακόμα μεγαλύτερο και πολυτελέστερο Audi V8 που ήταν το πρώτο, χρονολογικά, μοντέλο της Audi στην κατηγορία των μεγάλων πολυτελών σεντάν αυτοκινήτων, που είναι γνωστή ως κατηγορία F. Για την ιστορία, το Audi V8 παρήχθη από τον Οκτώβριο του 1988 έως τον Νοέμβριο του 1993 και μάλιστα αρχικά επρόκειτο να ονομαστεί Audi 300, ενώ μοιραζόταν κάποια εξαρτήματα με το Audi 200.

Πρώτη γενιά (C2) 

Η πρώτη γενιά του Audi 200, η οποία έφερε τον κωδικό Audi 200 C2, παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1979 και μπήκε στη μαζική παραγωγή 1 μήνα μετά, για τη σεζόν (model year) του 1980.

Κινητήρες 

Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο με δύο πεντακύλινδρους σε σειρά (Ι5) κινητήρες βενζίνης, που ήταν ένας 2.1 λίτρων με ισχύ 136 ίππους, στην έκδοση 200 «5Ε», και ένας 2.2 λίτρων τούρμπο με ισχύ 170 ίππους, στην έκδοση 200 «5Τ» (όπου το Τ σήμαινε turbo, ενώ και στις δύο εκδόσεις το 5 υποδήλωνε την ύπαρξη 5-κύλινδρου κινητήρα). Η έκδοση με τον ισχυρότερο κινητήρα (κωδικός κινητήρα: WJ) διατέθηκε για πρώτη φορά από τον Φεβρουάριο του 1980 και ειδικότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε ως Audi 5000 S Turbo.

Αρχικά είχε προβλεφθεί και μία έκδοση του 200 με έναν περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ, και μάλιστα κατασκευάστηκαν μερικά μοντέλα προ-παραγωγής με αυτόν. Η ισχύς αυτού του κινητήρα ήταν επίσης 170 ίπποι και επρόκειτο να είναι το σπορ μοντέλο της παλέτας. Λόγω της δεύτερης συνεχόμενης πετρελαϊκής κρίσης, ωστόσο, που ξέσπασε το καλοκαίρι του 1979, ο κινητήρας Βάνκελ (Wankel), του οποίου το κυριότερο μειονέκτημα είναι παραδοσιακά η πολύ υψηλή κατανάλωσή του, βρέθηκε ξαφνικά εκτός τόπου και χρόνου σε έναν κόσμο που κυριολεκτικά αγωνιζόταν να εξοικονομήσει και την τελευταία σταγόνα καυσίμου. Ως αποτέλεσμα, θεωρήθηκε τότε ότι δεν είχε νόημα πλέον να λανσαριστεί και ότι, γενικώς σε βάθος χρόνου, δεν θα είχε κανένα μέλλον στην Audi και το σχετικό πρότζεκτ ακυρώθηκε οριστικά. Σήμερα, ένα από αυτά τα αντίτυπα βρίσκεται στο επίσημο μουσείο της Audi στο Ίνγκολστατ, Γερμανία.

Εξοπλισμός 

Ο εξοπλισμός του Audi 200 πρώτης γενιάς, ήταν υπερπλήρης για τα δεδομένα της εποχής του, καθώς έφερε στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων, κεντρικό κλείδωμα, υδραυλική υποβοήθηση τιμονιού, ηλεκτρικά παράθυρα, προσκέφαλα στα μπροστινά και στα πίσω καθίσματα, ράδιοκασετόφωνο και σύστημα πλύσης των φανών με ψεκαστήρες. Προαιρετικά, με έξτρα χρέωση, ήταν διαθέσιμα: 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, δερμάτινο σαλόνι, κλιματισμός και σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS) από την Bosch. Αν και το φθηνότερο δίδυμο Audi 100 συνέχιζε να προσφέρεται σε διάφορες επιλογές εξοπλισμού (βασική έκδοση, L, GL, CS και CD), το Audi 200 είχε γενικά πληρέστερο εξοπλισμό ακόμα και από αυτόν της κορυφαίας έκδοσης Audi 100 CD.

Η παραγωγή του Audi 200 έκδοσης 5Τ με τον κινητήρα 2.2 λίτρων τούρμπο, έληξε τον Αύγουστο του 1982 και η παραγωγή του 2.1 λίτρων 5Ε έληξε τον Σεπτέμβριο του 1982. Το πρώτο Audi 200 κατασκευάστηκε μόνο ως σεντάν και δεν υπήρξε επίσημη εργοστασιακή έκδοση στέισον βάγκον (σε αντίθεση με την έκδοση 200 Avant στη δεύτερη γενιά), αν και υπήρξε μια σχετική μετατροπή, σε περιορισμένα αντίτυπα, από την εταιρεία Artz.

Δεύτερη γενιά (C3) 

Τον Ιούνιο του 1983, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Audi 200 και μάλιστα λίγο μετά το στενά συγγενικό Audi 100 τρίτης γενιάς, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην αγορά τον Σεπτέμβριο του 1982 και μάλιστα από την εισαγωγή της έως το 1984 έφερε τον τίτλο του μοντέλου με την κορυφαία αεροδυναμική παγκοσμίως, με αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,30 στη βασική έκδοση. Αντιθέτως, στο Audi 200 δεύτερης γενιάς, παρά το πανομοιότυπο αμάξωμα, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd μετρήθηκε στο 0,33 (μολονότι ήταν επίσης πολύ καλό νούμερο για τα τότε στάνταρ), λόγω των φαρδύτερων ελαστικών και του λίγο διαφορετικού πατώματος.

Για πρώτη φορά στο 200 ήταν διαθέσιμο το σύστημα τετρακίνησης quattro, ενώ στα μέσα του 1984 λανσαρίστηκε και η στέισον βάγκον έκδοση 200 Avant (ελληνικά : Άβαντ), συμπληρώνοντας το αρχικό σεντάν.

Ειδικότερα η δεύτερη γενιά του Audi 200 αποτέλεσε τη βάση και για το ακόμα μεγαλύτερο και πολυτελέστερο Audi V8, με το οποίο και μοιραζόταν κάποια εξαρτήματα. Για την ιστορία, το Audi V8 παρήχθη από τον Οκτώβριο του 1988 έως τον Νοέμβριο του 1993 και μάλιστα αρχικά επρόκειτο να ονομαστεί Audi 300, κατ' αντιστοιχία με τα 100 και 200.

Στις αρχές του 1988, τόσο το 200 όσο και το 100 έλαβαν μια ανανέωση, κυρίως στο σαλόνι τους.

Κινητήρες 

Οι διαθέσιμοι κινητήρες ήταν και πάλι πεντακύλινδροι σε σειρά, όλοι βενζίνης, με χωρητικότητες 2.1 λίτρα και 2.3 λίτρα, με αποδόσεις από 136 έως 182 ίππους στην έκδοση 2.1 Turbo. Το 1983 μάλιστα, το Audi 200 2.1 Turbo χωρίς καταλύτη, ήταν ένα από τα ταχύτερα αυτοκίνητα παραγωγής παγκοσμίως, με επιτάχυνση 0 - 100 χλμ./ώρα σε 8,1 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 230 χλμ./ώρα.

Από τον Αύγουστο του 1984, εμφανίστηκε και μια έκδοση με κινητήρα 2.2 λίτρων, ο οποίος τον Αύγουστο του 1985 απέκτησε στάνταρ υπερτροφοδότηση. Τον Φεβρουάριο του 1989 εμφανίστηκε η ισχυρότερη έκδοση στην ιστορία του μοντέλου, γνωστή ως 2.2 20V Turbo quattro, με ισχύ 220 ίππους, επιτυγχάνοντας επιτάχυνση 0 - 100 χλμ./ώρα σε μόλις 6,6 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 245 χλμ./ώρα.

Το στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο συνδυαζόταν τόσο με τα μπροστοκίνητα όσο και με τα 4-κίνητα μοντέλα, ενώ το προαιρετικό 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ήταν διαθέσιμο μόνο σε συνδυασμό με τις μπροστοκίνητες εκδόσεις.

Τεχνικά στοιχεία 
Αναλυτικά, τα μηχανικά σύνολα του Audi 200 δεύτερης γενιάς ήταν τα εξής:

Παραγωγή του Audi 200 20V 

Η παραγωγή του Audi 200 έληξε τον Ιούλιο του 1991, λόγω της εισαγωγής της (ακόμα πολυτελέστερης από τα παλαιότερα 100) τέταρτης γενιάς του Audi 100, που μπήκε στην παραγωγή τον Δεκέμβριο του 1990. Άμεσος αντικαταστάτης δεν υπήρξε, αν και διάδοχο μοντέλο θεωρείται από πολλούς το Audi S4, το οποίο επίσης βασιζόταν στο 100.

Πορεία στους αγώνες 

Μετά την κατάργηση του Group B το 1986, η Audi χρησιμοποίησε το 200 quattro στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλλυ. Το αυτοκίνητο ωστόσο δεν ήταν τόσο ανταγωνιστικό όσο τα προηγούμενα Quattro, ενώ η εργοστασιακή ομάδα συμμετείχε σε μόλις τέσσερις αγώνες και συγκεκριμένα στα Ράλι Μόντε Κάρλο, Σαφάρι, Ακρόπολις και των 1000 Λιμνών στη Φινλανδία. Παρόλα αυτά, οι εργοστασιακές συμμετοχές είχαν καλά αποτελέσματα, όπως η πρώτη θέση του Χάνου Μίκολα και η δεύτερη του Βάλτερ Ρερλ στο Ράλι Σαφάρι, η τρίτη θέση του Ρερλ στο Μόντε Κάρλο και η τρίτη θέση του Μίκολα στο Ακρόπολις. Την ίδια χρονιά, η Audi αποφάσισε να αποσυρθεί από τα ράλι, ενώ το 200 Quattro συνέχισε να χρησιμοποιείται και στο πρωτάθλημα του 1988 από ιδιώτες οδηγούς.

Μετά την απόσυρση από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι, η Audi στράφηκε στους αγώνες πίστας και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα Trans-Am στις ΗΠΑ. Εκεί αγωνίστηκε με το 200 quattro Trans-Am, το οποίο ήταν πρωτοποριακό για τα δεδομένα του πρωταθλήματος, με τετρακίνηση και πεντακύλινδρο κινητήρα turbo 2.1 λίτρων. Το 200 quattro Trans-Am οδήγησαν οι Γερμανοί Βάλτερ Ρερλ και Χανς-Γιοάχιμ Στούκ και ο Αμερικανός Χάρλεϊ Χέιγουντ. Ήδη από την αρχή του πρωταθλήματος είχε φανεί η δυναμική των Audi και έτσι οι τεχνικοί κανονισμοί άλλαζαν συνεχώς, ώστε να περιορίσουν τα αυτοκίνητα της Audi. Παρόλα αυτά η Audi πήρε συνολικά 8 νίκες σε 13 αγώνες, 4 με τον Στούκ και από 2 με τους Χέιγουντ και Ρερλ, κερδίζοντας το πρωτάθλημα κατασκευαστών, ενώ ο Χέιγουντ κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών. Μετά την σεζόν του 1988, οι κανονισμοί του Trans-Am άλλαξαν. Συγκεκριμένα απαγορεύτηκε η χρήση τετρακίνησης, ενώ επιτρεπόταν η συμμετοχή στο πρωτάθλημα μόνο σε εγχώριους κατασκευαστές. Έτσι, η Audi άφησε το Trans-Am και στράφηκε στο πρωτάθλημα IMSA GTO.

Βιβλιογραφία 
 Originalprospekt Audi 200 quattro 20V, 906/1195.26.00 vom Februar 1989.
 Hochspringen ↑ Gerold Lingnau: Das unverhoffte Ende der drei Turbo-Untugenden, in: Frankfurter Allgemeine Zeitung vom 5. Dezember 1989, Nr. 282, S. T3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες σχετικά με το Audi 200 C2 (στα γερμανικά)
 Πληροφορίες σχετικά με το 200 Quattro Rally (στα γερμανικά)

200
Γερμανικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Αυτοκίνητα ράλλυ