joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ρικ Μπάρι

Ο Ρίτσαρντ Φράνσις Ντένις Μπάρι (Richard Francis Dennis Barry III, γεννήθηκε 28 Μαρτίου 1944) είναι Αμερικανός επαγγελματίας πρώην καλαθοσφαιριστής, που πρωταγωνίστησε στην Εθνική Συλλογική Αθλητική Ένωση (NCAA), στην Αμερικανική Ένωση Μπάσκετ (ABA) και στην Εθνική Ένωση Μπάσκετ (NBA). Αναγνωρίζεται μεταξύ των πιο παραγωγικών σκόρερ στην ιστορία του μπάσκετ. Είναι ο μόνος που πρώτευσε στο NCAA, στο ABA και στο NBA σε πόντους ανά παιχνίδι σε μια σεζόν. Είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ΑΒΑ στην κανονική περίοδο (30,5 πόντοι ανά παιχνίδι) και στη μετά τη σεζόν (33,5), ενώ οι 36,3 πόντους του ανά παιχνίδι είναι οι περισσότεροι στην ιστορία των Τελικών του ΝΒΑ. Ένας από τους μόλις τέσσερις παίκτες που είναι μέρος μιας ομάδας πρωταθλήματος και στα δύο πρωταθλήματα, θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους σμολ φόργουορντ της ιστορίας. Συμπεριλήφθηκε στις επετειακές επιλογές των 50 και 75 χρόνων του πρωταθλήματος.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Πρωτάθλημα NBA (1975)
 Πολυτιμότερος παίκτης τελικών NBA (1975)
 Πρωτάθλημα ABA (1969)
 8 × NBA All-Star (1966, 1967, 1973–1978)
 Πολυτιμότερος παίκτης NBA All-Star Game (1967)
 5 x All-NBA Πρώτη Ομάδα (1966, 1967, 1974–1976)
 All-NBA Δεύτερη ομάδα (1973)
 4 × ABA All-Star (1969–1972)
 4 × Πρώτη ομάδα All-ABA (1969–1972)
 ΝΒΑ Ρούκι της χρονιάς (1966)
 NBA Ομάδα ρούκι (1966)
 Πρώτος σκόρερ NBA (1967)
 NBA πρώτος στα κλεψίματα (1975)
 Consensus first-team All-American (1965)
 Κορυφαίος σκόρερ σεζόν NCAA (1965)
 Επετειακή ομάδα NBA: 50 και 75 χρόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας  
Richard F. "Rick" Barry 

 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς
Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς
Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Σμολ φόργουορντ
Χινκάλι

Το χινκάλι (  khink'ali) (), είναι ένα πολύ δημοφιλές ζυμαρικό στη γεωργιανή κουζίνα. Είναι φτιαγμένο από τυλιγμένα κομμάτια ζύμης, γεμιστά με κρέας και μπαχαρικά.

Συστατικά 
Τα γεμίσματα του χινκάλι ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή. Η αρχική συνταγή, το λεγόμενο χεβσούρλι, αποτελούταν μόνο από κιμά (αρνίσιο ή μοσχαρίσιο και χοιρινό ανάμεικτο), κρεμμύδια, τσίλι, αλάτι και κύμινο. Ωστόσο, η σύγχρονη συνταγή που χρησιμοποιείται κυρίως στις αστικές περιοχές της Γεωργίας, το λεγόμενο καλακούρι, χρησιμοποιεί βότανα όπως μαϊντανό και κόλιανδρο. Στη θέση του κρέατος μπορούν να χρησιμοποιηθούν μανιτάρια, πατάτες ή τυριά.

Εθιμοτυπία 
Το χινκάλι τρώγεται σκέτο ή με αλεσμένο μαύρο πιπέρι. Το κρέας τοποθετείται άψητο αρχικά στην ζύμη, ώστε όταν ψηθεί, τα ζουμιά του κρέατος παγιδεύονται μέσα στο ζυμαρικό. Για να γίνει πιο ζουμερό το χινκάλι, συνήθως προστίθεται ζεστό νερό ή ζωμός στον κιμά. Το Χινκάλι συνήθως, καταναλώνεται πρώτα ρουφώντας τα ζουμιά που περιέχει το ζυμαρικό, προκειμένου να αποφευχθεί το σκάσιμο του ζυμαρικού. Η κορυφή, όπου συναντώνται οι πιέτες, είναι σκληρή, και βάση της παράδοσης δεν τρώγεται, αλλά πετιέται στο πιάτο, ώστε οι καταναλωτές να μπορούν να μετρήσουν πόσα χινκάλι έχουν καταναλώσει. Στη Γεωργία, αυτή η κορυφή ονομάζεται kudi (γεωργιανά : კუდი, "ουρά") ή k'uch'i (Γεωργιανά: კუჭი, "στομάχι").

Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη εθιμοτυπία στη Γεωργία να χρησιμοποιεί κανείς μόνο τα χέρια του για να καταναλώσει αυτά τα ζυμαρικά. Η χρήση σκευών, όπως το πιρούνι, θεωρείται λανθασμένη ή παιδική. Αυτό συμβαίνει επειδή ο χυμός είναι ένα σημαντικό μέρος του χινκάλι. Χρησιμοποιώντας ένα πιρούνι θα σκάσει το χινκάλι και ο χυμός θα χυθεί.

Περιφέρειες 
Οι πόλεις Dusheti, Pasanauri και Μτσχέτα είναι ιδιαίτερα γνωστές για το χινκάλι τους.

Δείτε επίσης 
 Γεωργιανό ψωμί
 Γεωργιανή κουζίνα
 Χάρτσο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συνταγή Khinkali (στα ρωσικά, με φωτογραφίες)
 Συνταγή Χινκάλι (στα ρωσικά) 
 Συνταγή Khinkali (στα αγγλικά)

Σοβιετική κουζίνα
Γεωργιανή κουζίνα
Ζυμαρικά
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Έβελυν Σαρπ

Η Έβελιν Τζέιν Σαρπ (4 Αυγούστου 1869 – 17 Ιουνίου 1955) ήταν βασική προσωπικότητα σε δύο μεγάλες βρετανικές οργανώσεις για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, τη μαχητική Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών και τις Ενωμένες Σουφραζέτες. Βοήθησε στην ίδρυση της τελευταίας και έγινε επιμελήτρια του Votes for Women κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και φυλακίστηκε δύο φορές για τη δράση της. Υπήρξε καθιερωμένη συγγραφέας που δημοσίευε στο The Yellow Book και ήταν ιδιαίτερα γνωστή για έργα παιδικής φαντασίας.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 
 
 Biography at Oxford Dictionary of National Biography 
 
 

Βρετανίδες συγγραφείς
Βρετανίδες σουφραζέτες
Σπαρκς (πόλη)

Το Σπαρκς (αγγλ. Sparks) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της πολιτείας Νεβάδα στις  ΗΠΑ. Βρίσκεται κοντά στο δυτικό σύνορο της πολιτείας, στην Κομητεία Γουάσοου, πολύ κοντά στην πόλη Ρίνο, με την οποία είναι ενωμένο οικιστικά. Στην απογραφή του 2020 το Σπαρκς είχε 108.445 κατοίκους, μια αύξηση κατά 14,5% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή. Πήρε το όνομά της από τον Τζων Σπαρκς, τον δέκατο κυβερνήτη της Νεβάδα (από το 1903 έως το 1908).

Ιστορία
Ο εποικισμός της περιοχής του Σπαρκς άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1850 και ο πληθυσμός παρέμεινε μικρός μέχρι το 1904, οπότε η σιδηροδρομική εταιρεία «Southern Pacific» κατασκεύασε εγκαταστάσεις εκεί. Το 1902 η εταιρεία είχε αγοράσει ένα μεγάλο κομμάτι γης εκεί κοντά και έδωσε σε καθένα που ήθελε να εγκατασταθεί εκεί ένα οικόπεδο 15 μ. επί 43 μ. για το ποσό του ενός δολαρίου. Επίσης προσφέρθηκε να κάνει τη μετακόμιση από κάθε σπίτι στον τόπο των προηγούμενων εγκαταστάσέών της, το Γουάντσγουορθ) δωρεάν στον νέο οικισμό. Καθώς ο πληθυσμός αυξανόταν, ιδρύθηκε μια νέα πόλη, αρχικώς με την ονομασία «Χάριμαν» (Harriman), από το επώνυμο του προέδρου της «Southern Pacific» E.H. Harriman, και μετονομάσθηκε σε Σπαρκς από τον Τζων Σπαρκς, τότε κυβερνήτη της Νεβάδα (από το 1903 έως το 1908).

Το Σπαρκς παρέμεινε μικρή πόλη μέχρι τη δεκαετία του 1950, οπότε η οικονομική ανάπτυξη του γειτονικού Ρίνο πυροδότησε μια εκρηκτική οικοδομική ανάπτυξη βορείως της σιδηροδρομικής γραμμής, στην περιοχή του Σπαρκς. Τη δεκαετία του 1970 η περιοχή άρχισε να γεμίζει με αποθήκες και ελαφρές βιομηχανίες. Το 1984 τελείωσε ο πύργος του Nugget Casino Resort, που ήταν το πρώτο υψηλό κτήριο και καζίνο στο Σπαρκς.

Γεωγραφία
Το Σπαρκς ειναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 1.345 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 69°45΄ Βόρειο πλάτος και 53°30΄ Δυτικό μήκος.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, το Σπαρκς έχει συνολική έκταση 93,0 τετραγωνικά χιλιόμετρα, εκ των οποίων το 0,4 τετρ. χιλιόμετρο (ποσοστό 0,47%) καλύπτεται από νερό. Τα νερά από τις λιγοστές αλλά ραγδαίες βροχοπτώσεις στην πόλη διοχετεύονται στον ποταμό Τράκη (Truckee River), ο οποίος χύνεται στη Λίμνη Πύραμιντ (Pyramid Lake).

Η πόλη εξυπηρετείται από το κοντινο Διεθνές Αεροδρόμιο Ρίνο-Τάχο.

Κλίμα
Η πόλη έχει ημίξηρο ηπειρωτικό κλίμα ή κλίμα «ψυχρής ερήμου», με μεγάλο ημερήσιο εύρος θερμοκρασιών, ιδίως κατά το θέρος. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 211 χιλιοστόμετρα, με πιο βροχερούς μήνες τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, και η μέση ετήσια χιονόπτωση είναι 180 χιλιοστόμετρα. Η μέγιστη θερμοκρασία που καταγράφηκε μετά το 1988 είναι 42°C στις 11 Ιουλίου 2002 και η ελάχιστη στην ίδια περίδοο είναι −28°C στις 4 Φεβρουαρίου 2001.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Joyce M. Cox: Sparks, σειρά «Images of America», Arcadia Publishing, 2017* Sparks Centennial History Book committee: History of Sparks: Centennial Edition (2004)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος

Σπαρκς
Κεβίν Μαγιέρ

Ο Κεβίν Μαγιέρ (Γαλλικά: Kevin Mayer, [kevin majɛʁ], γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1992) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου. Είναι δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής (2017, 2022), δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης (2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και 2021 στο Τόκιο) και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο δέκαθλο.

Καριέρα 

Παιδί παλαιών πρωταθλητών επέδειξε χάρισμα για γρήγορη απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων και το 2008 σε ηλικία μόλις 16 ετών, άφησε την ιδιαίτερη πατρίδα του του για να πάει στο Μονπελιέ και σε λιγότερο από ένα χρόνο στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής U18 στο όκταθλο. Τον επόμενο χρόνο  εξασφάλισε τον παγκόσμιο τίτλο του δεκάθλου U20 και 12 μήνες αργότερα στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης νέων.

Σε ηλικία 20 ετών πέτυχε ατομικό ρεκόρ με 8.447 βαθμούς στις Βρυξέλλες, ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012 έχοντας προσδοκίες ότι θα μπορούσε να κερδίσει ένα μετάλλιο στο ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, τερμάτισε στη 15η θέση. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2018 στο Ταλάνς της Γαλλίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 9.126 βαθμούς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Kevin MAYER

Δεκαθλητές
Γάλλοι αθλητές του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου 
Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Fulmetal Alchemist: Brotherhood

Το Fullmetal Alchemist Brotherhood είναι μια ιαπωνική σειρά σόνεν άνιμε βασισμένη στο μάνγκα της Χιρόμου Αράκαβα.Είναι μια σειρά ρίμπουτ (reboot) η οποία ακολουθεί πιο πιστά την ιστορία του μάνγκα.Η σειρά αποτελείται από 64 επεισόδια.Την δημιουργία της σειράς ανέλαβε το στούντιο Bones.

Περίληψη 
Τα αδέλφια Έντουαρντ και Αλφόνς Έλρικ προσπαθούν να φέρουν στη ζωή πίσω τη νεκρή μητέρα τους.Ωστόσο το πείραμα καταλήγει σε αποτυχία με αποτέλεσμα ο Έντουαρντ να ακροτηριαστεί κι ο Αλφόνς να χάσει το σώμα του.Μετά το τραγικό συμβάν ο Έντουαρντ πλέον έχει ένα μηχανικό χέρι κι ένα μηχανικό πόδι ενώ η ψυχή του Αλφόνς έχει συνδεθεί σε μία πανοπλία.Αφού ολοκληρώσουν την εκπαίδευση τους ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς θα ταξιδέψουν ώστε να βρουν την περίφημη φιλοσοφική λίθο.

Χαρακτήρες 

 Edward Elric (αγγλική μεταγλώττιση:Βικ Μινιόνα)
 Alphonse Elric (αγγλική μεταγλώττιση:Μαξέι Γουάιτμπιρντ)
 Winry Rockbell (αγγλική μεταγλώττιση:Κέιτλιν Γκλάς)
 Roy Mustang  (αγγλική μεταγλώττιση:Τράβις Γουίλιγχαμ)
 Riza Hawkeye (αγγλική μεταγλώττιση:Κολίν Κίνγκεμπερντ)
 Alex Louis Armstrong (αγγλική μεταγλώττιση:Κρις Σαμπάτ)

Διαφορές από την 1η σειρά 

 Στη 2η σειρά ο Έντουαρντ κι ο Αλφόνς γνώρισαν τον Χιούς με την σύζυγο του κι είχαν ήδη την κόρη τους την Ελίσια.Στην πρώτη σειρά ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς γνώρισαν τον Χιούς και τη σύζυγο του η οποία ήταν έγκυος στην Ελίσια.
 Στη 2η σειρά ο Φθόνος δεν έχει φύλο.Στην πρώτη σειρά ο Φθόνος είναι αρσενικό.
 Ο Ρόι εμφανίζονται στο πρώτο επεισόδιο της σειράς. Στην πρώτη σειρά εμφανίζεται σε ένα φλάσμπακ του πρώτου επεισοδίου κι αργότερα εμφανίζεται κανονικά στο τρίτο επεισόδιο.
 Η Ρίζα,ο Χιούς και ο Άρμστρονγκ εμφανίστηκαν στο πρώτο επεισόδιο της σειράς.Στην πρώτη σειρά εμφανίστηκαν στα ερχόμενα επεισόδια της σειράς.
 Ο Ρόι σκοτώσε τους γονείς της Γουίνρι στη πρώτη σειρά.Στην 2η σειρά ο Σκαρ είναι αυτός που σκότωσε τους γονείς της Γουίνρι.

Σύνδεσμοι και Παρομπές 

 https://en.wikipedia.org/wiki/Fullmetal_Alchemist:_Brotherhood
 https://fma.fandom.com/wiki/Fullmetal_Alchemist:_Brotherhood
 https://fma.fandom.com/wiki/Fullmetal_Alchemist_(manga)
 https://fma.fandom.com/wiki/Edward_Elric
 https://fma.fandom.com/wiki/Alphonse_Elric
Αρχαία Άντισσα Λέσβου

Η Αρχαία Άντισσα είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Σκαλοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλονής, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. 
Μέχρι το 1981 ο οικισμός ονομαζόταν Κούλοβα (τα).

Γεωγραφία
Η Αρχαία Άντισσα είναι πεδινός οικισμός της βορειοδυτικής Λέσβου. Βρίσκεται κοντά στη βόρεια ακτή του νησιού και στον μικρό ποταμό Βούλγαρη, ανατολικά της επαρχιακής οδού που έρχεται από την Ερεσσό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 ως Κούλοβα (τα) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκαλοχωρίου της Λέσβου. Αργότερα, το ίδιο έτος, μετονομάστηκε σε Αρχαία Άντισσα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου.

Αξιοθέατα
Η αρχαία Άντισσα, βόρεια του οικισμού στην παράκτια θέση «Οβριόκαστρο». Η Άντισσα υπήρξε πρωτεύουσα της αυτόνομης επικράτειας της Αντισσαίας και  από τις αρχαιότερες πόλεις της Λέσβου. Τα ευρήματα έδειξαν ότι πρωτοκατοικήθηκε στην ύστερη Εποχή του Χαλκού (2η π.Χ. χιλιετία). Σε κάποια χρονική στιγμή, υποτάχθηκε στην Μυτιλήνη. Το σημαντικότερο αρχαιολογικό εύρημα είναι το αψιδωτό κτήριο του 9ου π.Χ. αιώνα (17 Χ 5,5 μ., περίπου). Ακόμη σώζονται λίγα ερείπια, κυρίως τείχη λέσβιας δομής, μεγάλος αναλημματικός τοίχος, καθώς και μεγάλο κομμάτι του κυματοθραύστη σχήματος «Γ» του λιμανιού της πόλης. Επίσης, σημαντικό είναι και το αρχαίο νεκροταφείο της πόλης. 
Το κάστρο («Οβριόκαστρο») στην θέση της Βυζαντινής καστροπολιτείας των Αγίων Θεοδώρων. Το οικοδόμημα είναι μεταγενέστερο, μεσαιωνικό, της εποχής των Γατελούζων. Το 1462, το κάστρο και ολόκληρη η Μυτιλήνη παραδόθηκε από τους Γατελούζους αμαχητί στους Τούρκους με συμβολαιογραφική πράξη.
Το εκκλησάκι και η παραλία της Αγίας Βαρβάρας στην ίδια περιοχή
Οι εκβολές του μικρού ποταμού Βούλγαρη, βόρεια του οικισμού
Η παραλία «Παλαιόκαστρο», απέναντι από το «Οβριόκαστρο»

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.naftemporiki.gr/story/1663006/arxaia-antissa-tria-ktismata-efere-sto-fos-i-arxaiologiki-anaskafi
https://www.efales.gr/sight/arhaia-antissa
https://www.youtube.com/watch?v=CnLKhb6wGmo
https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=ovriokastro

 Δήμος Δυτικής Λέσβου
Χωριά της Λέσβου
Μίντεν

To Μίντεν (γερμανικά: Minden) είναι πόλη στη βορειοανατολική Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, στη Γερμανία. Το 2021 είχε 81.857 κατοίκους. Η πόλη είναι έδρα του Κράιζ Μίντεν-Λύμπεκε. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Βέζερ, ανάμεσα στο Μπίλεφελντ και το Αννόβερο. Περίπου 5 χιλιόμετρα νότια του Μίντεν, βρίσκεται η Πόρτα Βεστφάλικα, ένα πέρασμα στο οποίο ο Βέζερ περνάει μέσα από λόφους. Το κανάλι Μίττελαντ διέρχεται μέσα από την πόλη, πάνω σε υδατογέφυρα.

Το Μίντεν έγινε έδρα επισκόπου από τον Καρλομάγνο και στη συνέχεια έγινε ακμάζον μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Τον 13ο αιώνα περιβαλλόταν με τείχη. Το Μίντεν υιοθέτησε την Μεταρρύθμιση και έτσι τέθηκε υπό στρατιωτική κατοχή και πλήρωσε πρόστιμο. Το Μίντεν κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πόλεμο κατακτήθηκε αρχικά από τον καθολικό αυτοκρατορικό στρατό, αλλά το 1634 το κατέλαβαν οι προτεστάντες Σουηδοί. Το 1648, με τη συνθήκη της Βεστφαλίας, η επισκοπή μετατράπηκε σε κοσμικό πριγκιπάτο υπό το Μαργραβινάτο του Βραδεμβούργου. Κατά τη διάρκεια του Επταετή Πολέμου διεξήχθη στο Μίντεν μάχη μεταξύ του Αγγλοσυμμαχικού στρατού που διοικούσε ο δούκας Φερδινάνδος του Μπράνσγουικ και των Γάλλων υπό τον Στρατάρχη Κουτάντ, ο τελευταίος ηττήθηκε. Από το 1807 έως το 1814, το Μίντεν περιλαμβανόταν στο βασίλειο της Βεστφαλίας και τον τελευταίο χρόνο πέρασε στην Πρωσία. Μετά τον Α΄ΠΠ στην πόλη παρέμεινε σταθμευμένη φρουρά. Η πόλη βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, με αποτέλεσμα να καταστραφούν το 13% των κτιρίων της.

Ο πύργος του καθεδρικού ναού που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα. Ο ναός ανεγέρθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα και η χορωδία το 1377–1379. Ανάμεσα στα κύρια οικοδομήματα είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου, το δημαρχείο, με γοτθική πρόσοψη, τα νομικά δικαστήρια και τα κυβερνητικά γραφεία, κτισμένα, όπως πολλά από τα άλλα κτίρια, από έναν περίεργο καφέ ψαμμίτη με φλέβες που βρέθηκε στην περιοχή. Στους παλιούς στρατώνες λειτουργεί μουσείο πρωσικής ιστορίας, ενώ στη πόλη λειτουργούν επίσης μουσείο καφέ, σιδηροδρομικό μουσείο και το ιστορικό, λαογραφικό και πολιτιστικό μουσείο του Μίντεν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Ντορόν Λάιντνερ

Ο Ντορόν Λάιντνερ () (γενν. 26 Απριλίου 2002) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον Ολυμπιακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Λάιντνερ προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα της Χάποελ Τελ Αβίβ τη σεζόν 2019-20.

Στις 29 Ιουλίου 2022, ο Λάιντνερ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, με κόστος μεταγραφής στα 2 εκατομμύρια ευρώ.

Εθνική ομάδα 
Ο Λάιντνερ έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ισραήλ Κ18 και Κ21.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ισραήλ στην ισοπαλία με 2–2 εναντίον της Ισλανδίας για το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ στις 2 Ιουνίου 2022.

Προσωπική ζωή 
Ο Λάιντνερ γεννήθηκε στη Ρισόν Λε Ζιόν του Ισραήλ, σε οικογένεια εβραϊκής Ασκεναζί καταγωγής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ισραηλινοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ
Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ισραηλινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Kλάθρος ο ερυθρός

O κλάθρος ο ερυθρός ή κιγκλίδωμα το ερυθρό (Clathrus ruber) είναι ένα είδος μύκητα της οικογένειας Phallaceae. Κατανέμεται στη νότια και κεντρική ηπειρωτική Ευρώπη, καθώς και στη δυτική Τουρκία, στη Βόρεια Αφρική (Αλγερία) και στη δυτική Ασία (Ιράν), ενώ είναι σπάνιος στην κεντρική Ευρώπη. Σήμερα, έχει εισαχθεί και σε άλλες περιοχές και τώρα εμφανίζει ευρεία εξάπλωση σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική.

Είναι ένας σαπροφυτικός μύκητας σε σχήμα κόκκινου φαναριού, που τρέφεται με ξυλώδες φυτικό υλικό σε αποσύνθεση και συναντάται συχνά, μόνος ή σε ομάδες. σε δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων, κωνοφόρων και κήπους. Το καρπόσωμα αρχικά εμφανίζεται με σχήμα υπόλευκου "αυγού", ενώ στη συνέχεια σχίζεται στην επιφάνεια και αναδύεται το δικτυωτό ακανόνιστα σφαιρικό και σπογγώδες κόκκινο πλέγμα. Οι χρωστικές που είναι υπεύθυνες για το πορτοκαλί-κόκκινο χρώμα του μύκητα είναι καροτενοειδή, κυρίως λυκοπένιο και βήτα-καροτένιο - οι ίδιες ενώσεις που ευθύνονται για το κόκκινο και το πορτοκαλί χρώμα της ντομάτας και των καρότων, αντίστοιχα. Εμφανίζεται την περίοδο Σεπτέμβριος-Νοέμβριος και Απρίλιος-Ιούνιος. Αν και η βρωσιμότητα του C. ruber δεν έχει τεκμηριωθεί επίσημα, η άσχημη οσμή σάπιου κρέατος ή πτώματος ζώου σε αποσύνθεση που αναδίδει, θα αποθάρρυνε τους περισσότερους ανθρώπους από το να το φάνε.

Πηγές 
Αθανασίου Ζ. (2010), Μανιτάρια, Εκδόσεις Ψύχαλου

Διαμαντής Σ. (1992),Τα Μανιτάρια της Ελλάδος, Εκδόσεις Ίων

https://www.lemnosnature.gr/fungi/%CE%BA%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B8%CF%81%CF%8C-clathrus-ruber/

https://www.agriamanitaria.gr/clathrus-ruber-%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%B1/

http://phytologio.blogspot.com/2015/11/em-clathrus-ruberem-p-micheli-ex-pers.html

Παραπομπές 

Μανιτάρια
Άριες Μέριτ

Ο Άριες Μέριτ (Aries Merritt, γεννήθηκε 24 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου στο αγώνισμα  των 110 μέτρων με εμπόδια. Είναι χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα με 12,80 δευτερόλεπτα από την ίδια χρονιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Aries MERTITT 

 

Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Εμποδιστές 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Πρενπυβέστα

Το Πρενπυβέστα (Δανικά: [pʁɶnpyˈvestɐ]) είναι μια πόλη της Δανίας, έδρα και κύριος οικισμός του δήμου Μπρόντμπυ, στην περιοχή Hovedstaden. Στην περιοχή, στεγάζεται και η γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα, Μπρόνμπυ ΙΦ.

Ιστορία 
Η πόλη είναι ο αρχικός πυρήνας της ευρύτερης περιοχής της Πρένπιου και γι' αυτόν τον λόγο, πολλοί αποκαλούν το Πρενπιουβέστα με αυτόν τον τρόπο.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται κοντά στην ακτή, σε ένα νοτιοδυτικό προάστιο της Κοπεγχάγης και αποτελεί μέρος της αστικής της περιοχής.

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι 

 Per Bjerregaard (γεννημένος το 1946 στο Randers) ένας Δανός μορφωμένος γιατρός, πρώην ποδοσφαιριστής και πρόεδρος της Μπρόντμπυ ΙΦ.
 Henrik Carlsen (γεν. 1959) Δανός συνθέτης, παραγωγός δίσκων και τραγουδιστής, που μεγάλωσε στο Μπρόντμπυβεστερ.

Δείτε επίσης 

 Μπρόντμπυ ΙΦ
 Brøndby Strand
 Στάδιο Μπρόντμπυ

Eξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις της Δανίας
Προάστια της Κοπεγχάγης
Λίμνη Τσάλα

Η Λίμνη Τσάλα (αγγλ.: Lake Chala μερικές φορές γράφεται και Challa / σουαχ.: Ziwa Chala) είναι λίμνη κρατήρας η οποία διασχίζει τα σύνορα μεταξύ της Κένυας και της Τανζανίας.

Η λίμνη σχηματίστηκε πριν από περίπου 250.000 έτη, βρίσκεται ανατολικά από το Όρος Κιλιμαντζάρο, 8 χλμ. βορείως της πόλεως Ταβέτα στην Κένυα και 55 χλμ. ανατολικά της Περιοχής Ρόμπο (Rombo District).

Η λίμνη περιβάλλεται από ένα απότομο χείλος κρατήρα με μέγιστο ύψος 170 μ. Η ετήσια βροχόπτωση στη λίμνη είναι στα 565 χιλ. και η μέση ετήσια εξάτμισή της πλησιάζει τα 1735 χιλ.

Περίπου το 80 τοις εκατό των εισροών της λίμνης προέρχονται από υπόγεια ύδατα, τα οποία προέρχονται κυρίως από βροχοπτώσεις στην ορεινή δασική ζώνη του όρους Κιλιμαντζάρο σε υψόμετρο μεταξύ 1800 έως 2800 μ. Τα υπόγεια ύδατα, χρειάζονται περίπου 3 μήνες για να φτάσουν στη λίμνη. Από το 1964 έως το 1977, τα υπόγεια ύδατα έρεαν στη λίμνη με εκτιμώμενο ετήσιο όγκο 8390000 μ³.

Οικολογία
Το μόνο ιθαγενές ψάρι σε αυτή τη λίμνη είναι το 'τιλάπια της Λίμνης Τσάλα' (Oreochromis hunteri), που δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο. Θεωρείται κρίσιμα απειλούμενο από την IUCN και τώρα υστερεί αριθμητικά σε μεγάλο βαθμό από άλλα είδη τιλάπια που έχουν εισαχθεί στη Λίμνη Τσάλα.

Το 2002, μία 18-χρονη Βρετανίδα σκοτώθηκε από ένα σχετικά μικρό κροκόδειλο του Νείλου, καθώς κολυμπούσε στη λίμνη κατά τη νύκτα. Λίγες μέρες αργότερα, η Αστυνομία της Κένυα είπε πως στη λίμνη είχαν εμφανιστεί κροκόδειλοι, ενώ η Υπηρεσία Άγριας Ζωής της Κένυα είπε, πως έχουν βρεθεί «κροκόδειλοι στη Λίμνη Τσάλα και πλέον δεν θεωρείται καθόλου ασφαλής η κολύμβηση».

Δείτε επίσης
Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
Περιοχή Ρόμπο

Παραπομπές 

Λίμνες της Κένυας
Λίμνες της Τανζανίας
Γεωγραφία στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο
Κόλντινγκ

Το Κόλντινγκ (Δανικά: [ˈkʰʌle̝ŋ]) είναι πόλη και λιμάνι της Δανίας, που βρίσκεται στην κορυφή του φιόρδ Κόλντινγκ στην περιφέρεια της Νότιας Δανίας. Είναι η έδρα του Δήμου Κόλντινγκ. Είναι ένα μεταφορικό, εμπορικό και μεταποιητικό κέντρο και διαθέτει πολυάριθμες βιομηχανικές εταιρείες, κυρίως προσανατολισμένες στη ναυτιλιακή βιομηχανία. Η κατασκευή μηχανημάτων και κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και οι εξαγωγές ζώων, αποτελούν μερικές ακόμα οικονομικά σημαντικές δραστηριότητες. 

Με πληθυσμό 93.544 (1 Ιανουαρίου 2022), ο δήμος Κόλντινγκ είναι ο έβδομος μεγαλύτερος στη Δανία. Η ίδια η πόλη έχει πληθυσμό 61.638 (1 Ιανουαρίου 2022)  και είναι επίσης η έβδομη μεγαλύτερη πόλη στη Δανία βάση.

Η πόλη είναι μέρος της Περιφέρειας Τριγώνου, η οποία περιλαμβάνει τις γειτονικές πόλεις Φρεντερίκια και Βέιλε .

Ιστορία 

Στη Μάχη του Κόλντινγκ, που διεξήχθη στις 25 Δεκεμβρίου 1658, οι συμμαχικές πολωνικές και δανικές δυνάμεις του χετμάν και Στέφαν Τσάρνιετσκι, νίκησαν τις σουηδικές δυνάμεις του Καρόλου Χ Γουσταύου της Σουηδίας.

Μια μάχη μεταξύ γερμανικών και δανικών δυνάμεων έλαβε χώρα κοντά στην πόλη στις 23 Απριλίου του 1849, κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου του Σλέσβιχ.

Στις 3 Νοεμβρίου 2004, το εργοστάσιο πυροτεχνημάτων της "NP Johnsen", στο Σίιστ (προάστιο του Κόλντινγκ), εξερράγη. Ένας πυροσβέστης πέθανε, 85 άνθρωποι τραυματίστηκαν και περίπου 2000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από την περιοχή, ενώ μερικοί άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους κατά τη διάρκεια της καταστροφής.

Αξιοσημείωτες προσωπηκότητες 

 Πριγκίπισσα Δωροθέα της Δανίας (1546 στο Κόλντινγκ –1617) η Δούκισσα του Μπράνσγουικ-Λούνεμπουργκ 1561-1592
 Mathias Sommerhielm (1764 στο Κόλντινγκ – 1827) Νορβηγός πρωθυπουργός
 Evald Tang Kristensen (1843 στο Nørre Bjert κοντά στο Kolding – 1929) συλλέκτης λαογραφίας και συγγραφέας
 Christian Peder Kryssing (1891 στο Κόλντινγκ – 1976) συνεργάτης της ναζιστικής Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
 Svend Petersen (1911 στο Κόλντινγκ – 1992) πολιτικός ερευνητής στις ΗΠΑ, αναλυτής και συγγραφέας
 Bente Hansen (γεννημένος το 1940 στο Κόλντινγκ) Δανή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, συγγραφέας και εκδότης
 Uffe Haagerup (1949 στο Κόλντινγκ - 2015), μαθηματικός
 Jørn Dohrmann (γεννημένος το 1969 στο Κόλντινγκ) Δανός πολιτικός και ευρωβουλευτής
 Bjarne Corydon (γεννήθηκε το 1973 στο Κόλντινγκ), πρώην πολιτικός, σύμβουλος διαχείρισης και συντάκτης επιχειρηματικής εφημερίδας
 Karina Adsbøl (γεννημένη το 1976 στο Κόλντινγκ), πολιτικός, βουλευτής από το 2011

Δείτε επίσης 

 Δήμος Κόλντινγκ
 Περιφέρεια της Νότιας Δανίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Official website (in English)
Σελίδες με πηγές CS1 στα Δανικά (da)
Πόλεις της Δανίας
Λιμένες της Δανίας
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ματθαίος Γιωσαφάτ

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ (10 Μαρτίου 1937, Κατερίνη - 27 Ιουλίου 2022, Κατερίνη) ήταν Έλληνας ψυχαναλυτής, εβραϊκής καταγωγής. Ήταν ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους του είδους του στην Ελλάδα και πολλά βιβλία του έχουν λάβει υψηλές πωλήσεις.

Εργάστηκε επίσης σε επιτροπές του υπουργείου Υγείας ως παιδοψυχίατρος για δυόμισι δεκαετίες και έχει αγωνιστεί για την παροχή άδειας διάρκειας 1 έτους για κάθε μητέρα τουλάχιστον στον δημόσιο τομέα. Μάλιστα, έχει αποκληθεί «δάσκαλος της ψυχιατρικής».

Βιογραφία 
Ο Γιωσαφάτ γεννήθηκε στην Κατερίνη σε οικογένεια ρωμανιωτών Εβραίων. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αποφοίτησε το 1963 και απέκτησε την ιδιότητα του νευρολόγου-ψυχίατρου το 1967. Έζησε στο Λονδίνο έως το 1982 όπου μετά από εξετάσεις έλαβε διάφορα διπλώματα στην ψυχιατρική και την παιδοψυχιατρική.

Εξελέγη διευθυντής στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Κέντρο Παιδικής και Οικογενειακής Ψυχιατρικής στο Φίντσλι του Λονδίνου). Δίδαξε στο Κέντρο Τάβιστοκ και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Ιατρικό Μεταπτυχιακό Κέντρο) ως Επίκουρος Καθηγητής.

Έλαβε επίσης πενταετή εκπαίδευση στο αντικείμενο της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας και τετραετή εκπαίδευση στην ομαδική ανάλυση και οικογενειακή θεραπεία.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εξελέγη διευθυντής του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής.

Είναι συνιδρυτής της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχανάλυσης και Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας, η οποία ασχολείται με την ατομική ψυχανάλυση αλλά και ψυχαναλυτική θεραπεία, αλλά και της Ελληνικής Εταιρείας Αναλυτικής Ομαδικής και Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας, στην οποία και προήδρευσε, αλλά και διευθυντής του εκπαιδευτικού της ινστιτούτου. Ήταν μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών της Ελλάδας και του εξωτερικού και ασχολήθηκε με την συγγραφή επιστημονικών βιβλίων και άρθρων.

Πραγματοποίησε ομιλίες στο εξωτερικό και σε πολυάριθμα κέντρα. Ήταν ο συνιδρυτής της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδος, στην οποία υπηρέτησε και ως πρόεδρος.

Εργογραφία 

 «Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια»
 «Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί».

Παραπομπές 

Έλληνες ψυχαναλυτές
Ντέιβιντ Ρουντίσα

Ο Ντέιβιντ Ρουντίσα (David Rudisha, γεννήθηκε 17 Δεκεμβρίου 1988) είναι Κενυάτης πρώην αθλητής  στίβου στο αγώνισμα των 800 μέτρων. Είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, στους 2012 και 2016 και δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής (2011 και 2015). Είναι κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα από το 2012.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 David RUDISHA

 

Κενυάτες αθλητές του στίβου
Κενυάτες Ολυμπιονίκες
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Zίγκμαρινγκεν

To Zίγκμαρινγκεν (γερμανικά: Sigmaringen) είναι πόλη στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, στη νότια Γερμανία. Το 2020 είχε 16.916 κατοίκους. Η πόλη είναι έδρα του Κράιζ Zίγκμαρινγκεν. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Δούναβη.

Η παλαιότερη μνεία στην πόλη χρονολογείται από το 1077, όταν ο Ροδόλφος του Ραϊνφέλντεν προσπάθησε ανεπιτυχώς να κατακτήσει το κάστρο του. Η πόλη ιδρύθηκε επισήμως το 1250. Οι Χοεντσόλερν εγκαταστάθηκαν στο κάστρο του Ζίγκμαρινγκεν το 1535. Ήταν έδρα του πριγκιπάτου Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν μέχρι το 1850, οπότε και έγινε τμήμα της Πρωσίας. Στην πόλη μεταφέρθηκε το 1944 η φιλοναζιστική κυβέρνηση της Γαλλίας του Βισύ και το κάστρο έγινε επισήμως γαλλικός θύλακας από τον Σεπτέμβριο του 1944 μέχρι τον Απρίλιο του 1945.

Το κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι το κάστρο του Zίγκμαρινγκεν, πρώην κατοικία των Χοεντσόλερν, το οποίο είναι κτισμένο πάνω σε βράχο δίπλα στον Δούναβη.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Παραδουνάβιες πόλεις
Μασιμίλα Ντόνι

Μασιμίλα Ντόνι (γαλλικός τίτλος: Massimilla Doni) είναι ένα διήγημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύθηκε το 1837 και εντάσσεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας.

Παρουσίαση 
Το διήγημα είναι ένας ύμνος αγάπης στη μουσική του Τζοακίνο Ροσίνι, αλλά και στην πόλη της Βενετίας, στον ιταλικό τρόπο ζωής, στην κομψή απλότητα των Ιταλών αριστοκρατών που πήγαιναν στην όπερα όχι για να επιδειχθούν, αλλά για να ακούσουν και να απολαύσουν τη μουσική και κυρίως το πάθος τους για την όπερα. Ο Μπαλζάκ αναφέρει ορισμένες συνήθειες της ιταλικής καλής κοινωνίας που γνώρισε στο ταξίδι του στη χώρα στις αρχές του 1837: στα θεωρεία της ιστορικής όπερας της Βενετίας Λα Φενίτσε, οι μεγάλες κυρίες δέχονταν χωρίς επισημότητα και εξέφραζαν τα συναισθήματά τους με αυθορμητισμό, μέσα σε δάκρυα συγκίνησης. Μετά την παράσταση, οι μουσικόφιλοι πήγαιναν στο καφέ Φλοριάν για να αναλύσουν, μερικές φορές όλη τη νύχτα, κάθε στιγμή της παράστασης, κάθε μουσική φράση, κάθε νότα. Στο διήγημα, ένας Γάλλος γιατρός που βρέθηκε στο θεωρείο της δούκισσας Μασιμίλα Ντόνι παρακολούθησε ένα πραγματικό μάθημα λυρικής τέχνης.

Υπόθεση 
Η υπόθεση διαδραματίζεται στη Βενετία το 1820. Ο νεαρός Εμίλιο Μέμι, πρίγκιπας του Βαρέζε, είναι απελπισμένα ερωτευμένος με τη δούκισσα Μασιμίλα Ντόνι, την 20χρονη σύζυγο του δούκα του Κατανέο, ενός φιλήδονου ηλικιωμένου που έχει ερωμένη τη διάσημη τραγουδίστρια της όπερας Κλάρα Τίντι, η οποία εμφανίζεται στην όπερα του Τζοακίνο Ροσίνι Ο Μωυσής στην Αίγυπτο. 

Η Μασιμίλα ανταποκρίνεται στα αισθήματά του, αλλά ο έρωτας παραμένει πλατωνικός, αγνός και διακριτικός και από τις δύο πλευρές. Από μια τρομερή παρεξήγηση ο Εμίλιο συναντά την Τίντι στο παλάτσο του και υποκύπτει στα θέλγητρά της, γεγονός το οποίο τον γεμίζει τύψεις γιατί πρόδωσε τη μεγάλη του αγάπη Μασιμίλα. Η Μασιμίλα έχει γνωρίσει έναν Γάλλο γιατρό, τον οποίο μυεί στα μυστήρια της μουσικής και ο οποίος σε αντάλλαγμα βοηθά τον Εμίλιο να αποδεχθεί την ιδέα ότι ο σαρκικός έρωτας και η αγνή αγάπη συνδυάζονται περίφημα.

Ωστόσο, αυτή η ερωτική ιστορία λειτουργεί κυρίως ως πλαίσιο μέσα σε ένα κείμενο που επικεντρώνεται αποκλειστικά στη μουσική και τη λυρική όπερα, την περιγραφή του κόσμου των μουσικόφιλων και την ατμόσφαιρα της Βενετίας.

Διασκευές 
Ο Ελβετός συνθέτης Ότμαρ Σεκ διασκεύασε τη Μασιμίλα Ντόνι σε όπερα 4 πράξεων (6 σκηνών), που παρουσιάσθηκε στις 2 Μαρτίου 1937 στην Όπερα της Δρέσδης.

Ελληνική μετάφραση 

 Μασιμίλα Ντόνι, εκδόσεις Λιβάνη, 1995. 
 Μασιμίλα Ντόνι, μετάφραση: Βάσω Παπαντωνίου, Βασίλης Βασιλικός, εκδόσεις Gutenberg,  2018.

Παραπομπές 
  

Γαλλικά διηγήματα
Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Ντανφέρμλιν

Το Ντανφέρμλιν (αγγλικά: Dunfermline, σκωτικά: Dunfaurlin, σκωτικά γαελικά: Dùn Phàrlain) είναι πόλη, ενορία και πρώην βασιλικό βούργο, στο Φάιφ, Σκωτία, σε ύψωμα 5 χιλιόμετρα από τη βόρεια ακτή του κόλπου του Φορθ. Η πόλη αυτή τη στιγμή έχει πληθυσμό 58.508 κατοίκους. Σύμφωνα με τα Εθνικά Αρχεία της Σκωτίας, η ευρύτερη περιοχή Ντανφέρμλιν έχει πληθυσμό 76.210 κατοίκους.

Οι παλαιότεροι γνωστοί οικισμοί στην περιοχή γύρω από το Ντανφέρμλιν χρονολογούνται πιθανώς από τη νεολιθική περίοδο. Η περιοχή δεν ήταν περιφερειακά σημαντική μέχρι τουλάχιστον την Εποχή του Χαλκού. Η παλαιότερη μνεία στην πόλη γίνεται τον 11ο αιώνα, με τον γάμο του Μάλκολμ Γ΄, Βασιλιά της Σκωτίας, και της Αγίας Μαργαρίτας στην εκκλησία στο Ντανφέρμλιν. Ως σύζυγός του βασιλιά, η Μαργαρίτα ίδρυσε μια νέα εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα, η οποία εξελίχθηκε σε Αβαείο υπό τον γιο τους, Δαβίδ Α' το 1128. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλέξανδρου Α', η εκκλησία - αργότερα γνωστή ως Αβαείο του Ντανφέρμλιν - καθιερώθηκε σταθερά ως ένα ευημερούν βασιλικό μαυσωλείο για το Στέμμα της Σκωτίας. Συνολικά δεκαοκτώ μέλη της βασιλικής οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων επτά βασιλιάδων, θάφτηκαν εδώ από τη βασίλισσα Μαργαρίτα το 1093 έως τον Ρόμπερτ Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανι το 1420. Ο Ροβέρτος Ά ήταν ο τελευταίος από τους επτά Σκωτσέζους βασιλιάδες που θάφτηκε, το 1329. Τα οστά του τελικά ανακαλύφθηκαν εκ νέου και τάφηκαν ξανά το 1821, όταν η ανασκαφή του εδάφους αυτού που προηγουμένως ήταν το ανατολικό τμήμα του Αβαείου έγινε η τοποθεσία για τη νέα Εκκλησία του Αβαείου.

Η πόλη είναι ένα σημαντικό κέντρο εξυπηρέτησης για το δυτικό Φάιφ. Το Ντανφέρμλιν διατηρεί μεγάλο μέρος της ιστορικής του σημασίας, καθώς και παρέχει εγκαταστάσεις για αναψυχή. Η απασχόληση επικεντρώνεται στον τομέα των υπηρεσιών, με τον μεγαλύτερο εργοδότη να είναι η Sky UK . Άλλοι μεγάλοι εργοδότες στην περιοχή περιλαμβάνουν την Amazon (διαδικτυακό κατάστημα λιανικής), την Best Western (ξενοδοχεία), την CR Smith (κατασκευή παραθύρων), την FMC Technologies (υπεράκτια ενέργεια), τη Lloyds και τη Nationwide (και οι δύο χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες).

Ως μέρος των Πολιτικών Τιμών του Πλατινένιου Ιωβηλαίου, ανακοινώθηκε στις 20 Μαΐου 2022 ότι το Ντανφέρμλιν θα λάβει το καθεστώς της πόλης.

Παραπομπές 

Πόλεις της Σκωτίας
Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης

Η Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έχει έδρα την πόλη της Λευκάδας και περιλαμβάνει τη Λευκάδα, την  Ιθάκη, το Μεγανήσι, τον Κάλαμο, τον  Καστό και τα γύρω μικρότερα νησιά.

Μητροπολίτης είναι από τις 24 Ιουνίου 2008 ο Θεόφιλος (Μανωλάτος).

Ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία της Εκκλησίας της Λευκάδος ανάγεται στον χειμώνα του 65 μ.Χ., όταν ο Ταρσέας αγκυροβόλησε στο δεύτερο λιμάνι της Λευκάδος, απέναντι από τη Νικόπολη, εκεί που σήμερα υπάρχει εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Αντζούση (Ντ’ Ανζού). Αυτός εγκατέστησε ως πρώτο Επίσκοπο Λευκάδας τον μαθητή του, Σωσίωνα.

Στη Σύνοδο της Νικαίας αναφέρεται ως συμμετέχων ο επίσκοπος Λευκάδος Αγάθαρχος. Τον 14ο αιώνα οι Φράγκοι (Ανδηγαυοί) κατακτητές επιχείρησαν να εγκαταστήσουν Λατίνους κληρικούς, αλλά ο εκδιωγμένος Ορθόδοξος κλήρος σταδιακά επανεγκαταστάθηκε. Στα τέλη του 15ου αιώνα (1470-1473), η Ελένη Παλαιολογίνα Μπράνκοβιτς βοήθησε στην ανασυγκρότηση ιερών μονών και στην ανοικοδόμηση του ιστορικού Ναού της Αγίας Μαύρας. Η ίδια εκάρη μοναχή με το όνομα Υπομονή.

Ακολούθησε η Ενετοκρατία (1684-1797), η Γαλλοκρατία (1797-1799) και από το 1799 οι Ρωσότουρκοι. Τότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο προεβίβασε την Αρχιεπισκοπή Λευκάδος και Αγίας Μαύρας σε Μητρόπολη. 

Το 1800 δημιουργήθηκε η Επτάνησος Πολιτεία, το 1807-1810 τα Επτάνησα πέρασαν στους Γάλλους και από το 1810 μέχρι το 1864 στους Αγγλους. Το 1866 η Εκκλησία της Επτανήσου, επομένως και της Λευκάδος, ενώθηκε με την Εκκλησία της Ελλάδος. Τον Σεπτέμβριο του 1899 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος προσάρτησε την τοπική Εκκλησία της Ιθάκης στη Μητρόπολη Λευκάδος. Έτσι ο τίτλος της Μητροπόλεως έγινε: Ιερά Μητρόπολις Λευκάδος και Ιθάκης.

Επισκοπικός κατάλογος

Παραπομπές

Λευκαδος
 
Νομός Λευκάδας
Ιθάκη
Ασπίδα του Ηρακλή

Η ασπίδα του Ηρακλή (αρχαία ελληνικά: Ἀσπὶς Ἡρακλέους) είναι ένα αρχαϊκό ελληνικό επικό ποίημα που αποδόθηκε στον Ησίοδο κατά την αρχαιότητα. Θέμα του ποιήματος είναι η εκστρατεία του Ηρακλέους και του Ιόλαου εναντίον του γιου του Άρεως, ο οποίος προκάλεσε τον Ηρακλή σε μάχη καθώς ο Ηρακλής περνούσε από τη Θεσσαλία.

Περιγραφή
Το ποίημα βασίζεται σε ένα επεισόδιο των κατορθωμάτων του Ηρακλέους όπου σκοτώνει τον Κύκνο, γιο του Άρεως. Αποτελεί κυρίως πρόσχημα για μια μακροσκελή περιγραφή της ασπίδας του ήρωα. Η ασπίδα αυτή είναι κατασκευασμένη από χαλκό, με ένθετα πολύτιμα υλικά: χρυσό, ασήμι, ελεφαντόδοντο και ήλεκτρο. Στο κέντρο της ασπίδας βρίσκεται ένας δράκος με την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας, στο κεφάλι του. Το μοτίβο περιβάλλεται από διάφορες μορφές, όπως κεφάλια φιδιών, μια Κενταυρομαχία, μια εικόνα του Ολύμπου και σκηνές από το μύθο του Περσέα.

Ἀσπὶς Ἡρακλέους (139-150) - Ἡσίοδος

Σύγκριση κειμένων
Το ποίημα του Ησίοδου ή  ψευτο-Ησίοδου  σύμφωνα με ορισμένους μελετητές  είναι εμπνευσμένο από τη μακροσκελή περιγραφή της κατασκευασμένης από τον Ήφαιστο ασπίδας του Αχιλλέα στην Ιλιάδα του Ομήρου στίχοι 478-608 και είναι γραμμένο σε δακτυλικό εξάμετρο. Το απόσπασμα του Ὁμήρου - Ἰλιὰς- 18.535–8 με το απόσπασμα του Ἡσίοδου - Ἀσπὶς Ἡρακλέους 156–9 διαφέρουν μόνο από μία λέξη:

Διαδώση 
Η δημοτικότητα της Ασπίδας του Ηρακλή στην Αθήνα του 6ου αιώνα π.Χ. μπορεί να αξιολογηθεί από την παρουσία της σε αττικά αγγεία μεταξύ 565 και 480 π.Χ. Μελετήθηκε  επίσης  η πιθανότητα προφορικής και λογοτεχνικής μετάδοσης κατά την ίδια περίοδο.

Η ασπίδα του Ηρακλέως τυπώθηκε για πρώτη φορά, ως μέρος του συνόλου των έργων του Ησιόδου, από τον Άλδο  Μανούτιο στη Βενετία (1495) , το κείμενο προέρχεται από βυζαντινά χειρόγραφα. Στη σύγχρονη εποχή αρκετοί πάπυροι παρουσίασαν τμήματα του κειμένου, ιδίως ένας πάπυρος του 1ου αιώνα στο Βερολίνο, ένας πάπυρος του 2ου αιώνα από την Οξύρρυγχο και ο πάπυρος Rainer του 4ου αιώνα από τη Βιέννη. Υπάρχουν πολυάριθμα κείμενα από τον 12ο έως τον 15ο αιώνα.

Το έργο αυτό παρομοιάζεται με την "Ασπίδα του Αινεία " του Βιργίλιου και την πολύ πιο σύντομη περιγραφή της ασπίδας του Κρηναίου - Θηβαΐς (Στατίου). Ο γραμματικός Επαφρόδιτος της Χαιρώνειας έγραψε ένα σχόλιο για την Ασπίδα του Ηρακλή τον 1ο αιώνα μ.Χ., το οποίο δεν έχει διασωθεί, αλλά αναφέρεται αρκετές φορές από τον Στέφανο του Βυζαντίου.

Βιβλιογραφία
Richard Janko, « The Shield of Heracles and the Legend of Cycnus », dans The Classical Quarterly New Series, vol. 36, no 1 (1986), p. 38-59.
(en) Henri Shapiro, « Herakles and Kyknos », dans American Journal of Archæology, vol. 88, no 4 (octobre 1984), p. 523-529.
Francis Vian, notice du Bouclier dans Hésiode, Théogonie. Les Travaux et les Jours. Le Bouclier, Belles Lettres, collection des Universités de France, 2002 (1re édition 1928) (ISBN 2-251-00152-2), p. 119-21.

Δείτε επίσης  
Ασπίδα του Αχιλλέα

Παραπομπές

 

Ιλιάδα
Ήφαιστος
Ησίοδος
Αρχαία ελληνικά έπη
Ηρακλής
Τζέφρυ Επστάιν

O Τζέφρυ Έντουαρντ Επστάιν  (Jeffrey Edward Epstein}  (20 Ιανουαρίου 1953 – 10 Αυγούστου 2019) 
ήταν Αμερικανός καταδικασμένος δράστης σεξουαλικών εγκλημάτων και πρώην χρηματοοικονομικός σύμβουλος.   Ο Επστάιν, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε την καριέρα του διδάσκοντας στο Dalton School στο Μανχάταν.  Μετά την απόλυσή του από το σχολείο, εισήλθε στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα, εργαζόμενος στην Bear Stearns σε διάφορα τμήματα, προτού τελικά ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Ο Επστάιν συνδέθηκε με την ελίτ της αμερικανικής κοινωνίας, παντρεύτηκε αρκετές φορές και ήταν πατέρας πολλών παιδιών. Ο ίδιος και κάποιοι από τους συνεργάτες του στη συνέχεια τους κακοποιούσαν σεξουαλικά .    

Το 2005, η αστυνομία στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα άρχισε να ερευνά τον Επστάιν όταν ένας γονέας ανέφερε ότι είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τη 14χρονη κόρη της.  Ο Επστάιν ομολόγησε την ενοχή του και καταδικάστηκε το 2008 από δικαστήριο της πολιτείας της Φλόριντα για εξώθηση παιδιού σε πορνεία.    Oμοσπονδιακοί αξιωματούχοι είχαν εντοπίσει 36κορίτσια, μερικά μόλις 14 ετών, τα οποία ο Επστάιν φέρεται να είχε κακοποιήσει σεξουαλικά.  

Ο Επστάιν συνελήφθη ξανά στις 6 Ιουλίου 2019, με κατηγορίες σε ομοσπονδιακό επίπεδο, για σεξουαλική διακίνηση ανηλίκων στη Φλόριντα και τη Νέα Υόρκη.   Πέθανε στο κελί του στις 10 Αυγούστου 2019.  Ο ιατροδικαστής έκρινε τον θάνατο ως αυτοκτονία.  Οι δικηγόροι του Επστάιν αμφισβήτησαν το ιατρικό πόρισμα και υπήρξε σημαντικός σκεπτικισμός του κοινού σχετικά με τον πραγματικό τρόπο του θανάτου του.   Δεδομένου ότι ο θάνατος του Επστάιν απέκλεισε τη δυνατότητα άσκησης ποινικής δίωξης εναντίον του, ο δικαστής απέρριψε όλες τις ποινικές κατηγορίες στις 29 Αυγούστου 2019.   Ο Επστάιν είχε για δεκαετίες σχέση με τη Ghislaine Maxwell κόρη του μεγαλοεκδότη Ρόμπερτ Μάξγουελ. Από τις αστυνομικές έρευνες προέκυψε ότι υπήρξε συνεργός του στην σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών. Η Μάξγουελ συνελήφθη το 2021 για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών και πορνεία.

Παραπομπές

Θάνατοι το 2019
Ελιζαμπέτ Μπορν

Η Ελιζαμπέτ Μπορν (γαλλικά: Élisabeth Borne, 18 Απριλίου 1961) είναι Γαλλίδα πολιτικός, η οποία υπηρετεί ως Πρωθυπουργός της Γαλλίας από τον Μάιο του 2022.

Πολιτική μηχανικός, κυβερνητική αξιωματούχος και διευθύντρια κρατικών επιχειρήσεων στους τομείς των μεταφορών και των κατασκευών, η Μπορν διετέλεσε στο παρελθόν υπουργός Μεταφορών (2017–2019) και υπουργός Οικολογίας (2019–2020). Έπειτα έγινε υπουργός Εργασίας, Απασχόλησης και Ένταξης στην κυβέρνηση Καστέξ από το 2020 έως το 2022. Στις 16 Μαΐου 2022, ο Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν την διόρισε ως την επόμενη πρωθυπουργό της Γαλλίας, μετά την παραίτηση του Καστέξ, όπως είναι η παράδοση μετά τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία. Η Μπορν είναι η δεύτερη γυναίκα που κατέχει τη θέση μετά την Εντίτ Κρεσόν, η οποία υπηρέτησε από το 1991 έως το 1992. Είναι μέλος τόσο του κόμματος Αναγέννηση του Μακρόν όσο και του κεντροαριστερού κόμματος Εδάφη της Προόδου.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Γαλλίας
Γάλλοι υπουργοί
Δράκος του Βάβελ (άγαλμα)

Το Άγαλμα του Δράκου του Βάβελ () είναι άγαλμα στους πρόποδες του λόφου Βάβελ, στην Κρακοβία της Πολωνίας, μπροστά από το Άνδρο του Δράκου, αφιερωμένο στον μυθικό Δράκο του Βάβελ. Το άγαλμα τοποθετήθηκε το 1972 και βγάζει φωτιά από το στόμα του κάθε μερικά λεπτά.

Θρύλος 
Ο Δράκος του Βάβελ (πολωνικά: Smok Wawelski) είναι ένας διάσημος δράκος στην πολωνική μυθολογία που ζούσε σε μια σπηλιά στους πρόποδες του λόφου Βάβελ στις όχθες του ποταμού Βιστούλα. Μία από τις πολλές δημοφιλείς ιστορίες για τον δράκο διαδραματίζεται στην Κρακοβία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Κράκου, του μυθικού ιδρυτή της πόλης. Στο μύθο, ο δράκος τρομοκρατεί τους ντόπιους χωρικούς καταστρέφοντας τα σπίτια τους και τρώγοντας τις μικρές κόρες τους. Απελπισμένος να λύσει το πρόβλημα, ο Βασιλιάς Κράκος υπόσχεται το χέρι της κόρης του, Βάντα, σε όποιον γενναίο άνδρα μπορέσει να νικήσει το δράκο. Ένας τσαγκάρης ονόματι Σκούμπα δέχεται την πρόκληση και γεμίζει ένα αρνί με θείο για να το φάει ο δράκος. Ο Σκούμπα αφήνει το αρνί κοντά στη σπηλιά του δράκου και το απρόσεκτο θηρίο καταβροχθίζει το δόλωμα. Αμέσως μετά, η δίψα του δράκου γίνεται αφόρητη και πίνει τόσο πολύ νερό από τον ποταμό Βιστούλα που εκρήγνυται από τον ασύλληπτο όγκο. Στη συνέχεια, ο Βασιλιάς Κράκος παντρεύει την κόρη του, Βάντα, με τον νικητή Σκούμπα. Στην παλαιότερη εκδοχή αυτής της ιστορίας του 12ου αιώνα, γραμμένη από τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ, ο δράκος νικήθηκε από τους δύο γιους του βασιλιά Κράκου, τον Κράκο Β΄ και τον Λεχ Β΄.

Άγαλμα 
Το άγαλμα σχεδιάστηκε από τον Πολωνό γλύπτη Μπρονίσουαφ Χρόμι και ολοκληρώθηκε το 1969. Εγκαταστάθηκε στη σημερινή του θέση το 1972, μια ημερομηνία που συνήθως επαναλαμβάνεται σε άλλες πηγές. Ο Μπιελόβιτς σημειώνει ότι το άγαλμα κατασκευάστηκε το 1969, αλλά δεν τοποθετήθηκε στη σημερινή του θέση μέχρι το 1972. Το άγαλμα είναι φτιαγμένο από μπρούντζο και στέκεται σε μεγάλο ασβεστολιθικό ογκόλιθο. Έχει ύψος 6 μέτρα.

Μερικά πρώιμα σχέδια για το άγαλμα περιελάμβαναν μια πιο παραδοσιακή βρύση. Μια μεταγενέστερη παραλλαγή πρότεινε ότι θα έπρεπε να βυθιστεί μερικώς στον κοντινό ποταμό Βιστούλα, αλλά αυτό απορρίφθηκε. Στο τέλος, το άγαλμα σχεδιάστηκε για να βγάζει φωτιά. Επίσης εκσυγχρονίστηκε πρόσφατα, ώστε η ανάσα της φωτιάς να μπορεί να ενεργοποιηθεί με ένα μήνυμα κειμένου SMS (το άγαλμα μπορεί να το κάνει σε διαστήματα τουλάχιστον 15 δευτερολέπτων). Η υπηρεσία είναι δημοφιλής και δέχεται τουλάχιστον 2.500 αιτήματα την ημέρα. Για τη φωτιά χρησιμοποιείται φυσικό αέριο ως καύσιμο. Χωρίς μηνύματα κειμένου, οι αναπνοές φωτιάς εμφανίζονται σε διαστήματα περίπου πέντε λεπτών.

Το άγαλμα έχει περιγραφεί ως «παραδοσιακό» στοιχείο του σύγχρονου τοπίου της Κρακοβίας και ως σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο της πόλης, ιδιαίτερα για τα παιδιά.

Παραπομπές 

Βάβελ
Μνημεία στην Κρακοβία
Γλυπτά δράκων
Π.Α.Ο.Κ. (άρση βαρών)

Το τμήμα Άρσης Βαρών ιδρύθηκε το 1999, από τον Ολυμπιονίκη Παύλο Σαλτσίδη

Έχει κατακτήσει 4 φορές το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελλάδας, 5 Πανελλήνια Νέων Ανδρών, 4 Πρωταθλήματα Εφήβων και 1 Παίδων.

Τίτλοι

 Πανελλήνια Πρωταθλήματα (5) : 2006,2017,2019,2021,2022
 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Νέων Ανδρών (5) : 2003, 2004, 2012, 2013, 2014
 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Εφήβων (4) : 2004, 2005, 2013, 2014
 Πανελλήνιο Παίδων (1) : 2012

Παραπομπές

Άρση Βαρών
Ελληνικοί σύλλογοι άρσης βαρών
Αθανάσιος Κωνσταντίνου

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου (γεν. στις 18 Ιουλίου 1959, Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός, ιατρός, απόστρατος στρατηγός και ευρωβουλευτής για την Ελλάδα. Αρχικά είχε εκλεγεί ως μέλος της Χρυσής Αυγής, αλλά πλέον είναι ανεξάρτητος πολιτικός. 

Ο Κωνσταντίνου είναι απόφοιτος των ΣΣΑΣ και της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης . 

Ως ιατρός, ο Κωνσταντίνου έχει ειδίκευση στην παθολογία του κεντρικού νευρικού και αναπαραγωγικού συστήματος, στη μοριακή παθολογία και στην τοξικολογία. Απέκτησε εξειδίκευση στις παραπάνω ειδικότητες της ιατρικής στη Γερμανία και την Αυστρία. Ο Κωνσταντίνου μιλάει ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά. Αποστρατεύτηκε από την Πολεμική Αεροπορία με τον βαθμό του ταξίαρχου.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί
Έλληνες πολιτικοί
Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Άρβουτος η αδράχνη

Η Άρβουτος η αδράχνη (Arbutus andrachne) με κοινή ονομασία αγριοκουμαριά, γλυστροκουμαριά ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) και κατανέμεται κυρίως στη Νότια Βαλκανική, Τουρκία, Ν. Κριμαία. Ζει σχεδόν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο της μακκίας βλάστησης, σε υψόμετρο 250-800 μ. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτοφυή δύο είδη του γένους Arbutus: το A. andrachne και το A. unedo (Ήμερη κουμαριά). Η αγριοκουμαριά (A. andrachne) διακρίνεται για το λείο πορτοκαλοκόκκινο φλοιό, που αποπίπτει σε παπυρώδη φύλλα αποκαλύπτοντας μια κόκκινη μεταξένια επιφάνεια, για την εαρινή ανθοφορία (III-V), για τα ακέραια ή ελαφρά οδοντωτά φύλλα και για τα πιο μικρά κόκκινα και σκληρά κούμαρα διαμέτρου περίπου 10 mm, πορτοκαλόχρωμα, χωρίς θηλές, που δεν τρώγονται. Ο Παυσανίας αναφέρει για την αγριοκουμαριά ότι είδε το δέντρο αυτό στον περίβολο του Ναού του Προμάχου στην Τανάγρα όπου λέγεται ότι μεγάλωσε ο Ερμής.

Πηγές 
 Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία
 Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
 Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
 Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.greekflora.gr/el/flowers/3113/Arbutus-andrachne
 http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=437587&size=medium

Παραπομπές 

Ελληνική χλωρίδα
Ερεικοειδή
Κατάλογος ακραίων θερμοκρασιών στην Ελλάδα

Η παρακάτω λίστα περιέχει τα επίσημα στοιχεία υψηλότερων και χαμηλότερων θερμοκρασιών που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα, διαχρονικά.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, η Ελλάδα κατέχει το επίσημο ρεκόρ υψηλότερης θερμοκρασίας στην Ευρώπη με 48,0°C στην Ελευσίνα και Τατόι της Μητροπολιτικής Αθήνας.

Υψηλότερες θερμοκρασίες

Χαμηλότερες Θερμοκρασίες

Παραπομπές

Κλίμα στην Ελλάδα
Θερμοκρασία
Ανδρέας Παπαδόπουλος

Με το όνομα Ανδρέας Παπαδόπουλος μπορεί να αναφέρονται:

 Ανδρέας Παπαδόπουλος (πολιτικός), Κύπριος πολιτικός
 Ανδρέας Παπαδόπουλος (ποδοσφαιριστής), Κύπριος ποδοσφαιριστής
 Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός, Έλληνας λόγιος και βιβλιογράφος

Δείτε επίσης 
 Παπαδόπουλος (αποσαφήνιση)