joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Η Συμμορία των Δέκα Ναπολιτάνων

Η Συμμορία των Δέκα Ναπολιτάνων ιταλικά: I Magliari) είναι μια δραματική ταινία Ιταλικης παραγωγής του 1959 σε σκηνοθεσία Φρανσέσκο Ρόσι και πρωταγωνιστούν οι Αλμπέρτο Σόρντι, Ρενάτο Σαλβατόρι και η Μπελίντα Λι.

Υπόθεση 
Ο Μάριο Μπαλντούτσι, είναι ένας νεαρός μετανάστης, από το Γκροσέτο, που βρίσκεται στο Ανόβερο, στην τότε Δυτική Γερμανία, χωρίς εργασία και σε κατάσταση σοβαρής οικονομικής δυσπραγίας.

Απογοητευμένος από το γεγονός ότι απέτυχε να βρει μια δουλειά κατά την παραμονή του στη Γερμανία, θα γνωρίσει τον Φερνινάντο Ματζιούλο, γνωστός με το παρατσούκλι Τοτόνο, ο οποίος ανήκει στη συμμορία του Ναπολιτάνου μαφιόζου Ντον 
Ραφαέλε Τραμοντάνο.

Ο Τοτόνο θα πείσει τον Μάριο να συνεργαστεί μαζί του, προσπαθώντας να του μάθει τη δουλειά του εμπορίου πλεκτών ενδυμάτων. Ωστόσο, ο νεαρός Μάριο δεν θα χρειαστεί πολύ χρόνο για να καταλάβει την ουσιαστικά ανέντιμη φύση της δουλειάς, αλλά, αναγκαστικά, θα δεχτεί να παραμείνει.

Το επόμενο πρωί ο Μάριο ανακαλύπτει ότι ο Τοτόνο έχει φύγει, αλλά στην πραγματικότητα, ο Τοτόνο 
βρίσκεται στην περιοχή και κλείνει κρυφά μια επιχειρηματική συμφωνία με τους Μάγερς, οι οποίοι ενδιαφέρονται να εισέλθουν στην κερδοφόρα αγορά πλεκτών. Έτσι, ο Τοτόνο, στο πλαίσιο της συμμορίας των Ναπολιτάνων, αναλαμβάνει το ρόλο του ηγέτη, απομακρύνοντας έτσι την συμμορία από την εξουσία του Ντον Ραφαέλε, ο οποίος μετά από αυτό, αποφασίζει να πάρει εκδίκηση.

Διανομή ρόλων  
 Αλμπέρτο Σόρντι ως Τοτόνο
 Ρενάτο Σαλβατόρι ως Μάριο Μπαλντούτσι
 Μπελίντα Λι ως Πάολα Μάγερ
Νίνο Βιντζέλι: ως Βιντζέτσο 
Άλντο Τζιούφρε: ως Αρμάντο
Άλντο Μπάφι Λάντι: ως Ροδόλφο Βαλεντίνο

Βραβεία 
 Νάστρο ντ' Αρτζέντο, καλύτερης φωτογραφίας 
Νάστρο ντ' Αρτζέντο καλύτερης μουσικής

Πληροφορίες ταινίας 
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Γερμανία, μεταξύ Ανόβερου και Αμβούργου. Οι συντελεστές της παραγωγής επισκεφτήκαν τα μέρη όπου συχνάζαν πραγματικοί εργάτες πλεκτοβιομηχανιών και αρκετοί από αυτούς συμμετείχαν στη ταινία ως κομπάρσοι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   

Ιταλικές ταινίες
Ιταλικές δραματικές ταινίες
Ταινίες του 1959
Ταινίες σε σκηνοθεσία Φραντσίσκο Ρόσι
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Αμβούργο
Ταινίες γυρισμένες στο Ανόβερο
Γαμβριά Μεσσηνίας

Η Γαμβριά είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική ενότητα Πεταλιδίου του Δήμου Μεσσήνης. 

Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 14 κατοίκων.

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Μεσσήνης
Χατζηφραγκέτα

Οι Χατζηφραγκέτα είναι ελληνικό μουσικό ντουέτο που ξεκίνησε στην Αθήνα το 2007 από τους Βαγγέλη Χατζηγιάννη και Πάνο Φραγκιαδιάκη, συμμαθητές στο λύκειο της Σιβιτανιδείου Σχολής. Είναι μια αβάν-γκαρντ freestyle μπάντα που δίνει περισσότερη βάση στους στίχους.

Ξεκίνησαν τις πρώτες τους συναυλίες το 2008 στο Παγκράτι, για να τους ανακαλύψουν αργότερα οι Tsopana Rave, των οποίων άνοιγαν τις συναυλίες σε μουσικό χώρο των Εξαρχείων. Η θεματολογία τους έχει ιδιαίτερη απήχηση στο νεανικό/φοιτητικό κοινό.

Μετά από μία παύση δύο ετών, επανήλθαν με πλήρη σύνθεση το φθινόπωρο του 2019.

Δισκογραφία 
 (2007) Τα τραγούδια Μασάλε
(2007) Luben Ψηλό Σαχαμέ
 (2007) Της πλάκας
 (2008) Ταγμένοι Στα Ματζόρε
 (2008) Τα κάρτα
 (2008) Μπαλάντες και Φλώρικα
 (2008) Υπερμενού 10 στα 10
 (2009) Στο πόδι
 (2009) Τριπλέτα
 (2009) Σερί
 (2010) Κομπινέ
 (2010) Νεσεσέρ
 (2011) Κασκαντέρ
 (2011) Ζεζαλιζέ
 (2012) Νύχτες Στο Μαρέμ
 (2012) Offside
 (2013) Αέρα Κουβέντα	
 (2014) Cobra Vol.1
 (2014) Χάτζη Λούπα
 (2018) Cobra Vol. 2
 (2022) Όντως

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Discogs - Χατζηφραγκέτα

Παραπομπές 

Ελληνικά rock συγκροτήματα
Γιάννης Ευαγγελίδης (ηθοποιός)

Ο Γιάννης Ευαγγελίδης (20 Αυγούστου 1936) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1936. Ξεκίνησε την πορεία του ως ηθοποιός το καλοκαίρι του 1964 στο Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη (Σαίξπηρ: Ιούλιος Καίσαρ). Οι πρώτες του συμμετοχές στην τηλεόραση ήταν στις σειρές Παράξενος ταξιδιώτης, Στησιχόρου '73, Μαρίνα Αυγέρη και Οι δίκαιοι. Ακολούθησαν οι συμμετοχές στις σειρές Ένοχοι, Μεθοριακός σταθμός, Ο δρόμος και Λούνα Παρκ. Στον κινηματογράφος έπαιξε στις ταινίες Ερωτική συμφωνία το 1972 και Γυναίκες στα όπλα το 1979. 

Από το 1994 μέχρι το 2003 είχε τον ρόλο του αρχηγού της Αστυνομίας αντιστράτηγου Γιάννη Χρυσολωρά στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου Καλημέρα Ζωή στον ANT1.

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Παράξενος ταξιδιώτης ,Στησιχόρου '73 ,Μαρίνα Αυγέρη, Οι δίκαιοι, Ένοχοι, Μεθοριακός σταθμός, Υποψίες, Ο δρόμος, Λούνα Παρκ , Τρεις και ο... κούκος! , Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα , Οι κουτσομπόλες, Οικογένεια - Οικογένεια Καζινο , Το κλειδί, Το τίμημα ,Τα στραβά κι ανάποδα ,Η Καλή Πεθερά ,Καλημέρα Ζωή ,Εμείς κι Εμείς, 

Ελλάς το μεγαλείο σου ,Μαρία η άσχημη , Χαρά Αγνοείται , Η Πολυκατοικία

Προσωπική Ζωή 
Υπήρξε παντρεμένος για δέκα χρόνια με την επίσης ηθοποιό Βίλμα Τσακίρη. Κόρη τους είναι η ηθοποιός Καλλιόπη Ευαγγελίδου (1973) και ο μουσικός Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης (1977)

Πολιτική
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εθνικές εκλογές του 2000 με το ΔΗΚΚΙ που είχε ιδρύσει ο Δημήτρης Τσοβόλας, καθώς και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων το 2002 με την παράταξη του Γιάννη Δημαρά, η οποία υποστηρίχτηκε από το ΔΗΚΚΙ και από δυνάμεις του παλαιού ΠΑΣΟΚ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαρία Τάτση

Η Μαρία Τάτση (γεν. 25 Ιουνίου 1971 στα Ιωάννινα) είναι Ελληνίδα αρσιβαρίστρια, η οποία συμμετείχε στην κατηγορία 69 κιλών και εκπροσωπούσε την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 στην διοργάνωση 69 κιλών. Συμμετείχε σε παγκόσμια πρωταθλήματα, με πιο πρόσφατο να είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 2001.

Παραπομπές 

Τατση
Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Ελένη Κωνσταντινίδη

Η Ελένη Κωνσταντινίδη (γεννήθηκε 3 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ελληνίδα αρσιβαρίστρια, η οποία συμμετέχει στην κατηγορία 81 κιλών και εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις.

Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών του 2019 στο Μπατούμι της Γεωργίας όπου κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 81 κιλών.

Παραπομπές 

Κωνσταντινιδη
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Στέφανος Μουαγκιέ

Ο Στέφανος Μουαγκιέ (Αθήνα, 25 Απριλίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε, ενώ έλκει την καταγωγή του από την Ουγκάντα. Όταν τελείωσε το σχολείο, σπούδασε δημοσιογραφία, ενώ παράλληλα ξεκίνησε να ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο. Από το 2007 ξεκίνησε να λαμβάνει μέρος σε θεατρικές παραστάσεις ως επαγγελματίας ενώ παρουσίαζε εκπομπές στο ραδιόφωνο.

Το 2008, ανέλαβε τον ρόλο του Άμπντελ στο πρωταγωνιστικό καστ της νεανικής σειράς «Γ4», για τον οποίο ήταν υποψήφιος στα τηλεοπτικά βραβεία του Έθνους το 2009. Ακολούθησε μία έκτακτη εμφάνιση στην κωμική σειρά «Η Πολυκατοικία» το 2011. Από το 2011 μέχρι το 2013 ερμήνευσε τον ρόλο του Σιμόν Ελένκο στην καθημερινή σειρά του Mega Channel, «Κλεμμένα Όνειρα». Από το 2018 μέχρι το 2020 είχε τον ρόλο του Μαμαντού στην κωμική σειρά «Πέτα τη Φριτέζα» συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Γιάννη Μπέζο, τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, την Τζένη Μπότση και άλλους.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2011 υποδυόμενος ένα γιατρό στην κωμωδία «Απ' τα κόκκαλα βγαλμένα». Ακολούθησε η ταινία «Vacant» το 2013 και οι παραγωγές μικρού μήκους «Not Medea» και «History Zero» το 2014. Το 2016, ακολούθησε η ταινία «Πλατεία Αμερικής», ενώ το 2017 το «Do It Yourself».

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες αφρικανικής καταγωγής
Ανδρέας Καρώ

Ο Ανδρέας Καρώ ( 9 Σεπτεμβρίου 1996 -) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στον Α.Π.Ο.Ε.Λ

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Καρώ υπήρξε μέλος της ακαδημία νέων της Νότιγχαμ Φόρεστ και ακολούθως αγωνίστηκε στην ομάδα U21.

Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με τον Απόλλωνα Λεμεσού. Αγωνίστηκε για 2 σεζόν ως δανεικός στη Νέα Σαλαμίνα (2017-18) και στην Πάφο (2018-19).

Στις 12 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με την ιταλική Λάτσιο. Μια εβδομάδα αργότερα, δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη Σαλερνιτάνα της Σέριε Β.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Καρώ έχει αγωνιστεί με τις Εθνικές Κύπρου U17, U19 και U21. 

Στις 16 Νοεμβρίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική ανδρών Κύπρου σε εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 εναντίον της Σκωτίας, όπου ξεκίνησε στο βασικό σχήμα, όμως αντικαταστάθηκε στο 42ο λεπτό από τον Γρηγόρη Κάστανο, λόγω τραυματισμού.

Διακρίσεις 

 Απόλλων Λεμεσού 

 Κύπελλο Κύπρου: 2016-17

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Ποδοσφαιριστές Πάφου FC
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919
Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ρενάτο Μαργκάσα

Ο Ρενάτο Ζοάο Ινάσιο Μαργκάσα (Renato João Inácio Margaça, (γενν. 17 Ιουλίου 1985) είναι Κύπριος-Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίο αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Ανόρθωση Αμμοχώστου.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Μαργκάσα στην Πορτογαλία, αποτελείται από έξι αγώνες στη Σεγούντα Λίγα με την Αλβέρκα τη σεζόν 2004-05. Στο τέλος της σεζόν ο σύλλογος διαλύθηκε και ο Μαργκάσα συνέχισε τη σταδιοδρομία του στις χαμηλότερες κατηγορίες, με τις Φάτιμα, Τορεένσε και Μάφρα. 

Το καλοκαίρι του 2008, μετακινήθηκε στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, όπου παρέμεινε για περισσότερο από μία δεκαετία. Ξεκίνησε στην Δόξα κατωκοπιάς, υπογράφοντας με την ΑΕΚ Λάρνακας δύο χρόνια αργότερα. 

Στις 8 Ιουλίου 2017, έξι χρόνια μετά την άφιξή του, ο 32χρονος Μαργκάσα ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Ομόνοια Λευκωσίας μέχρι τον Ιούνιο του 2020. 

Για τη σεζόν 2018-19, υπέγραψε με τη Νέα Σαλαμίνα. 

Το καλοκαίρι του 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ανόρθωση Αμμοχώστου.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Σε επίπεδο νέων, ο Μαργκάσα έχει 11 συμμετοχές με τις Εθνικές Πορτογαλίας U18 και U19.  

Στις 17 Μαρτίου 2017, αφού του απονεμήθηκε η κυπριακή υπηκοότητα, κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου, κάνοντας το ντεμπούτο του πέντε ημέρες αργότερα, σε μία φιλική νίκη με  3-1 επί του Καζακστάν, όπου είχε συμμετοχή στα δύο γκολ.

Στατιστικά στοιχημάτων 
Μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2019.

Διακρίσεις 
Ομόνοια 

 Κύπελλο Κύπρου: 2011-12 
 Σούπερ Καπ Κύπρου: 2012

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
    
 Στατιστικά κυπριακού πρωταθλήματος στο Eu-Football 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κύπριοι πορτογαλικής καταγωγής
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αλβέρκα
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές ΣΚΟ Τορεένσε
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Ντιβιζάο
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Φάτιμα
Ποδοσφαιριστές Δόξας Κατωκοπιάς
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κέντζι Μιζογκούτσι

Ο Κέντζι Μιζογκούτσι ήταν Ιάπωνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος. 

Το έργο του Μιζογκούτσι είναι γνωστό για τα μονοπλάνα και τη μιζανσέν του. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μαρκ Λε Φανού, «Οι ταινίες του έχουν μια εξαιρετική δύναμη και αγνότητα. Ταρακουνούν και μετατοπίζουν τον θεατή με τη δύναμη, τη φινέτσα και τη συμπόνια με την οποία αντιμετωπίζουν τον ανθρώπινο πόνο». 

Η ταινία του Ουγκέτσου Μονογκατάρι (1953) έστρεψε πάνω του τη διεθνή προσοχή και εμφανίστηκε στο Top Ten Poll των κριτικών του Sight & Sound, το 1962 και το 1972. Άλλες επιτυχημένες ταινίες του περιλαμβάνουν την Ιστορία του τελευταίου χρυσάνθεμου (1939), τη Ζωή της Οχάρου (1952) και τον Επιστάτη Σάνσο (1954). Σήμερα, ο Μιζογκούτσι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους κινηματογραφιστές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Βιογραφία

Τα πρώτα χρόνια 
Ο Μιζογκούτσι γεννήθηκε στο Χόνγκο του Τόκιο, όντας ένα από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός στεγών. Η οικογένειά του ανήκε στη μεσαία τάξη, έως ότου ο πατέρας του στράφηκε στην πώληση αδιάβροχων στους στρατιώτες κατά τη διάρκεια του ρωσο-ιαπωνικού πολέμου, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην. Ο πόλεμος τέλειωσε πολύ γρήγορα, προτού προλάβει να κάνει απόσβεση της επένδυσής του. Οι συνθήκες διαβίωσης της οικογένειας επιδεινώθηκαν δραματικά και έδωσαν τη μεγαλύτερη αδελφή του Κέντζι "για υιοθεσία", στη συνέχεια μετακομίζοντας από το Χόνγκο στην Ασακούσα, κοντά στο θέατρο και τη γειτονιά των οίκων ανοχής. Στην πραγματικότητα, η αδελφή του Σούζουκο, ή Σούζου, πωλήθηκε ως γκέισα - γεγονός που επηρέασε βαθιά την αντίληψη του Μιζογκούτσι για τη ζωή. Μεταξύ αυτού του γεγονότος και της βάναυσης μεταχείρισης του πατέρα του προς τη μητέρα και την αδελφή του, επιδόθηκε σε μια σθεναρή αντίσταση εναντίον του πατέρα του, καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Καριέρα στον κινηματογράφο 
Τα πρώτα έργα του Μιζογκούτσι ήταν κυρίως ταινίες που κατατάσσονταν σε κινηματογραφικές υποκατηγορίες, ριμέικ του γερμανικού εξπρεσιονισμού και κινηματογραφικές μεταφορές έργων του Ευγένιου Ο' Νηλ και του Λέοντα Τολστόι. Σε αυτά τα πρώιμα βήματα, ο Μιζογκούτσι εργαζόταν με καταιγιστικό ρυθμό, μερικές φορές τελειώνοντας μια ταινία μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες. Η πλειοψηφία των περίπου εβδομήντα ταινιών που σκηνοθέτησε από τη δεκαετία του 1920 και του 1930 έχουν πλέον χαθεί.

Σημειώσεις

Bιβλιογραφικές Aναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

     
 Acquarello: "Kenji Mizoguchi". Strictly Film School 
 Jacoby, Alex: "Kenji Mizoguchi". Senses of Cinema, Great Directors: A Critical Database 
 Ο τάφος του Kenji Mizoguchi 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ιάπωνες σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κυβέρνηση της Ινδίας

Η Κυβέρνηση της Ινδίας (ISO: ) συχνά συντομογραφούμενη στα αγγλικά ως Gol, είναι η ομοσπονδιακή δημοκρατική κυβέρνηση που δημιουργήθηκε από το Σύνταγμα της Ινδίας ως η νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία της ομοσπονδίας των είκοσι οχτώ πολιτειών και εννέα ενωμένων περιφερειών μιας συνταγματικής δημοκρατίας. Βρίσκεται στο Νέο Δελχί, την πρωτεύουσα της Ινδίας.

Βασική δομή 
Δημιουργημένη στο πρότυπο του συστήματος του Westminster για τη διοίκηση του κράτους, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απαρτίζεται κυρίως από το εκτελεστικό, το νομοθετικό και το δικαστικό σώμα, όπου όλες οι δυνάμεις που εκπορεύονται από το Σύνταγμα περιβάλλουν τον πρωθυπουργό, το κοινοβούλιο και το ανώτατο δικαστήριο. Ο Πρόεδρος της Ινδίας είναι ο αρχηγός του κράτους και ο αρχηγός των ινδικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ ο εκλεγμένος πρωθυπουργός ενεργεί ως επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το κοινοβούλιο είναι διμερές, με τον Οίκο του Λαού να είναι η κάτω βουλή και το Συμβούλιο των Μελών η άνω βουλή. Το δικαστικό σώμα περιλαμβάνει συστηματικά ένα ανώτατο δικαστήριο κορυφής, 24 ανώτατα δικαστήρια και αρκετά πρωτοδικεία, όλα κατώτερα από το ανώτατο δικαστήριο.

Νομοθετικό σώμα 

Οι νομοθετικές εξουσίες στην Ινδία ασκούνται από το Κοινοβούλιο, ένα διμερές νομοθετικό σώμα αποτελούμενο από το Συμβούλιο των Μελών και τον Οίκο του Λαού. Από τους δύο οίκους του κοινοβουλίου, το Συμβούλιο των Μελών θεωρείται η άνω βουλή ή το Συμβούλιο των Πολιτειών και αποτελείται από μέλη που ορίζονται από τον πρόεδρο και εκλέγονται από την πολιτεία και τα τοπικά νομοθετικά σώματα. Ο Οίκος του Λαού θεωρείται ως η κάτω βουλή.

Εκτελεστική εξουσία 
Το εκτελεστικό τμήμα της κυβέρνησης είναι αυτό που έχει την αποκλειστική εξουσία και ευθύνη για την καθημερινή διοίκηση της κρατικής γραφειοκρατικής δομής. Η κατανομή της εξουσίας σε ξεχωριστούς τομείς διακυβέρνησης είναι κεντρική στη δημοκρατική ιδέα της διάκρισης των εξουσιών.

Πρόεδρος 
Η εκτελεστική εξουσία ασκείται κυρίως από τον Πρόεδρο της Ινδίας, σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 1 του Συντάγματος. Ο πρόεδρος έχει όλες τις συνταγματικές εξουσίες και τις ασκεί άμεσα ή μέσω των αξιωματούχων του σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο 53 (1). Ο πρόεδρος πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με τη βοήθεια και τη συμβουλή που προσφέρονται από τον πρωθυπουργό, ο οποίος ηγείται του υπουργικού συμβουλίου, όπως περιγράφεται στο άρθρο 74 του Συντάγματος της Ινδίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη πύλη της ινδικής κυβέρνησης
Pokémon (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)

Τα Pokémon είναι μια σειρά από βιντεοπαιχνίδια που αναπτύχθηκαν από την Game Freak και κυκλοφόρησαν από την Nintendo και την εταιρεία Pokémon ως μέρος της δικαιοχρησίας (franchise) για τα Pokémon στα μέσα επικοινωνίας. Δημιουργήθηκαν από τον Σατόσι Τατζίρι με τη βοήθεια του Κεν Σουγκιμόρι. Τα πρώτα παιχνίδια κυκλοφόρησαν το 1996 στην Ιαπωνία για το Game Boy, και η κύρια σειρά βιντεοπαιχνιών ρόλου (RPG), που αναφέρεται επίσης ως «βασική σειρά» από τους δημιουργούς της,   συνεχίστηκαν σε κάθε γενιά συσκευών χειρός της Νintendo. 

Τα παιχνίδια κυκλοφορούν συνήθως σε ζευγάρια, το καθένα με μικρές παραλλαγές, με μια επανέκδοση των παιχνιδιών να κυκλοφορεί συνήθως λίγα χρόνια μετά τις αρχικές εκδόσεις, για άλλη κονσόλα. Ενώ η κύρια σειρά αποτελείται από RPG που αναπτύχθηκαν από την Game Freak, πολλά παιχνίδια spin-off που βασίζονται στη σειρά έχουν αναπτυχθεί από διάφορες εταιρείες, που περιλαμβάνουν άλλα είδη όπως παιχνίδια δράσης, παζλ, μάχης και παιχνίδια με ψηφιακά κατοικίδια.

Γενιές 
Όλα τα νόμιμα προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας Pokémon,  τα οποία εποπτεύονται από την The Pokémon Company, χωρίζονται γενικά σε γενιές. Αυτές οι γενιές είναι συνήθως χρονολογικές, βάσει της χρονολογίας κυκλοφορίας του εκάστοτε παιχνιδιού. Όταν κυκλοφορήσει μια επίσημη συνέχεια για την κύρια σειρά του παιχνιδιού ρόλων, η οποία περιλαμβάνει καινούργια Pokémon, χαρακτήρες και πιθανώς καινούργιες έννοιες στην εμπειρία του παιχνιδιού, η συνέχεια αυτή θεωρείται αρχή μιας νέας γενιάς του franchise. Τα κύρια παιχνίδια και οι τεχνοβλαστοί τους, το anime, το manga και το παιχνίδι καρτών ανταλλαγής είναι όλα ενημερωμένα με τα νέα χαρακτηριστικά των Pokémon, κάθε φορά που αρχίζει μια νέα γενιά. Το franchise ξεκίνησε την έβδομη και τρέχουσα γενιά του με το Pokémon Sun και το Pokémon Moon, τα οποία κυκλοφόρησαν παγκοσμίως στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Πρώτη γενιά (1996-1999) 
Η αρχική γενιά παιχνιδιών Pokémon απαρτιζόταν από βιντεοπαιχνίδια ρόλων (RPG) με ένα στοιχείο στρατηγικής και δημιουργήθηκαν από τον Σατόσι Τατζίρι για το Game Boy.

Δεύτερη γενιά (1999-2002) 
Η δεύτερη γενιά των βιντεοπαιχνιδιών Pokémon ξεκίνησε το 1999 με την ιαπωνική έκδοση των Pokémon Gold και Pokémon Silver για το Game Boy Color, με τα παιχνίδια να κυκλοφορούν σε Αυστραλία και Βόρεια Αμερική τον Οκτώβριο του 2000 και την ευρωπαϊκή ημερομηνία κυκλοφορίας εντός του Απριλίου 2001. Όπως και η προηγούμενη γενιά, κυκλοφόρησε αργότερα μια βελτιωμένη έκδοση, με τίτλο Pokémon Crystal.

Παραπομπές 

Βιντεοπαιχνίδια ρόλων
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν τηλεοπτικά προγράμματα
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες
Franchises της Nintendo
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς
Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Διοικητήριο Καβάλας

Το Διοικητήριο Καβάλας βρίσκεται παραλιακά στο κέντρο της πόλης της Καβάλας. Το κτίριο αποτελεί έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Επίσης, σ' αυτό στεγάζονται αρκετές δημόσιες υπηρεσίες. Το κτιριακό συγκρότημα διαθέτει αίθουσα συνεδριάσεων, η οποία το 2014 πήρε την ονομασία «Νικόλαος Μάρτης», όπως και αμφιθέατρο, που ονομάστηκε «Γεώργιος Παυλίδης» το 2016.

Οι εργασίες οικοδόμησης του κτιρίου ξεκίνησαν το 1970, ενώ το έργο ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας. Την ίδια περίοδο, με νομάρχη τον Ανδρέα Παπαματθαίου, πραγματοποιήθηκε η μεταστέγαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καβάλας στο συγκεκριμένο χώρο, από το κτίριο Ζιουντί στο οποίο έδρευε ως τότε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Καβάλα
Ιραουάντι

Ο Ιραουάντι, ή επίσημα γνωστός, ως Αγιεγιαρβάντι (, , προερχόμενη από την ινδική λέξη ρεβατί) είναι ποταμός ο οποίος πηγάζει στην βόρεια Μιανμάρ και εκβάλλει στα νότια της χώρας. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της χώρας και είναι πλωτός. Προέρχεται από την διασταύρωση των ποταμών Νμάι και Μαλί, it και ρέει με σχετικά ευθεία κατεύθυνση μέχρι το δέλτα του κοντά στην Γιανγκόν. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει περίπου 404.200 τ.χλμ., καλύπτοντας μεγάλα τμήματα της Μιανμάρ. Ο συγγραφέας Ρούντγιαρντ Κίπλινγκ, σε έργο του, του έδωσε το προσωνύμιο "Ο δρόμος για την Μανταλέι". Στα αρχαία ελληνικά καλούνταν Δοάνας. 

Από τον έκτο αιώνα ο ποταμός έχει χρησιμοποιηθεί για την μεταφορά ανθρώπων και το εμπόριο αγαθών. Έχοντας ένα μεγάλο δίκτυο καναλιών απορροής, ο ποταμός έγινε σημαντικός για την Βρετανική Αυτοκρατορία αφού είχε μετατρέψει την Βιρμανία σε αποικία της. Ο ποταμός παραμένει ζωτικής σημασίας μέχρι τις ημέρες μας, καθώς μια σημαντική ποσότητα εξαγώγιμων και μη προϊόντων, καθώς και ατόμων περνά από τον ποταμό. Το ρύζι που παράγεται στο δέλτα του Ιραουάντι ποτίζεται με νερό από τον ποταμό. 

Το 2007, η στρατιωτική δικτατορία της Μιανμάρ υπέγραψε συμφωνία για την καταστροφή επτά υδροηλεκτρικών φραγμάτων, παράγοντας ενέργεια συνολικού μεγέθους 13.360 μεγαβάτ στους ποταμούς Νμάι και Μαλί. Επίσης, προγραμματίστηκε η κατασκευή του φράγματος Μιτσόνε στην περιοχή που συγκλίνουν οι ροές των δύο ποταμών. Η χωρητικότητα του φράγματος είναι 3.600 μεγαβάτ. Περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του φράγματος στα οικοσυστήματα του ποταμού. Τα ζώα που μπορεί να επηρεαστούν είναι το απειλούμενο με εξαφάνιση δελφίνι του Ιραουάντι και ο κρίσιμα απειλούμενος καρχαρίας του Γάγγη.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Μιανμάρ
Τζούλια Αποστόλη

Η Τζούλια Σεργκέγιεβνα Αποστόλη (γεννηθ. 13 Αυγούστου 1964) είναι Σοβιετική παίκτρια της αντισφαίρισης, η οποία ζει στην Ελλάδα.

Βιογραφία
Η Αποστόλη γεννήθηκε στη Μόσχα. Είναι τέκνο του ρώσου ποδοσφαιριστή και μετέπειτα προπονητή Σεργκέι Σάλνικοφ. Ο πατέρας της ήταν μέλος της Σοβιετικής ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956. Ο Σάλνικοφ αγωνίστηκε για την Σπαρτάκ Μόσχας, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αργότερα ο Σάλνικοφ έγινε και προπονητής της ομάδας.

Έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική ομάδα Φεντ Καπ της ΕΣΣΔ το 1980. Η Σοβιετική ομάδα αποκλείστηκε από τις ΗΠΑ στα προημιτελικά. Συμμετείχε στα Φεντ Καπ 1981 και 1982 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1982 υπέστη την μόνη ήττα της στο μονό τέννις, όπου έχασε από την Ντιάν Φρόμχολτς στα προημιτελικά.

Στους Αγώνες Φιλίας 1984 η Aποστόλη κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο διπλό γυναικών και ένα χάλκινο στο ατομικό. 

Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του 1980, μείωσε την συμμετοχή της στην αντισφαίριση, για να επικεντρωθεί στις σπουδές της στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Αποφοίτησε με πτυχίο δημοσιογραφίας το 1990.

Η Αποστόλη επέστρεψε στην αντισφαίριση το 1990, αγωνιζόμενη για την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις. Λίγο νωρίτερα είχε πολιτογραφηθεί Ελληνίδα λόγω του γάμου της με τον προπονητή αντισφαίρισης Απόστολο Τσιτσιπά. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά το 1995.

Ο μεγαλύτερος γιος της, ο Στέφανος Τσιτσιπάς, είναι επαγγελματίας τενίστας.

Παραπομπές

Ρωσίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μπράντον Σταρκ

Ο Μπράντον Σταρκ (γεν. 24 Νοεμβρίου 1993) είναι Αυστραλός αθλητής του στίβου που ειδικεύεται στο αγώνισμα του ύψους. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 2.36 μέτρα από το 2018, που αποτελεί και εθνικό ρεκόρ.

Έχει το χρυσό μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018, με άλμα στα 2.32. Επίσης έχει και το ασημένιο μετάλλιο από τους πρώτους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010, στην κατηγορία των αγοριών. Επίσης, είναι ο κάτοχος του διαμαντιού της σειράς IAAF Diamond League το 2018.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο 
 

Αυστραλοί αθλητές του στίβου
Άλτες του ύψους
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πάβεου Βοϊτσιεχόφσκι

Ο Πάβελ Βοτσιεκόφσκι (Πολωνική προφορά: , γεν. 6 Ιουνίου 1989) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου που εξειδικεύεται στο άλμα επί κοντώ.

Είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ το 2011, με άλμα στα 5.90, και ο χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής τέσσερα χρόνια μετά με 5.80 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο πίσω από τον Ρενό Λαβιλενί. Σε κλειστό στίβο έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας τον ομόεθνό του Πιοτρ Λίσεκ, με άλμα στα 5.90 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, και το 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο πίσω από τον χρυσό Πιοτρ Λίσεκ και τον αργυρό Κωνσταντίνο Φιλιππίδη, με άλμα στα 5.85.

Επιτεύγματα

Ρεκόρ 

 Ανοικτός

 5.93 μέτρα (Λωζάνη 2017, Athletissima)

 Κλειστός

 5.90 μέτρα (Γλασκώβη 2019, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο 
 
 Ο 

Πολωνοί αθλητές του στίβου
Επικοντιστές
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Πλάτανος Κισσάμου Χανίων

Ο Πλάτανος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Βρίσκεται 11 χλμ. δυτικά από το Καστέλι Κισάμου, σε υψόμετρο 240 μ.

Κοινότητα Πλατάνου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Πλατάνου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άνω Σφηνάρι, Καβούσι, Λιμενίσκος, Σφηνάρι και Φαλασαρνά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άνω Σφηνάριον, το (5)
 Καβούσιον, το (13)
 Λιμενίσκος, ο (40)
 Πλάτανος, ο (975)
 Σφηνάριον, το (125)
 Φαλασαρνά, τα (21)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.179 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Χρυσάνθο Λουπασάκη.

Κοινοτάρχες Πλατάνου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πλατάνου.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Πλάτανος είναι νέος οικισμός, με την παλαιότερη μνεία σε αυτόν να γίνεται στην απογραφή του 1900, όταν είχε μαζί με τα Κουφογιανιανά 154 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Μεσογείων. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Πλατάνου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισάμου. Μέσα στον 20ό αιώνα το χωριό γνώρισε έντονη ανάπτυξη, έχοντας φτάσει το 1961 τους 1.065 κατοίκους.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Υποδομές - σημεία ενδιαφέροντος 
Στο χωριό λειτουργεί παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και αγροτικό ιατρείο. Επίσης στο χωριό λειτουργεί υποκατάστημα τράπεζας, φαρμακείο, πρατήρια καυσίμων, χώροι εστίασης καθώς και αγροτικός συνεταιρισμός και ελαιουργεία. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται τα Φαλάσαρνα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη μεταμόρφωση του Σωτήρος, ενώ στο χωριό βρίσκεται επίσης και ο ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο δημοτικό σχολείο. Ο μικρός μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός των Αγίων Πάντων, στην ομώνυμη εγκαταλελειμμένη συνοικία, χρονολογείται από τους βενετικούς χρόνους. Διαθέτει μικρό φεγγίτη και στο εσωτερικό του στο βόρειο και νότιο τοίχο σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών.

Προσωπικότητες 
Στο χωριό γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μανώλης Σκουλάκης (1944-2019), βουλευτής και υπουργός εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ και πρώην δήμαρχος Χανίων.

Στο χωριό γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αντώνης Ντεντάκης, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής του Απόλλων Σμύρνης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Κύμα πιθανότητας

Κύμα πιθανότητας είναι το γράφημα που αντλούμε από την επίλυση κυμματικων κβαντικών εξισώσεων όπως οι εξίσωσεις Σρεντιγκερ και  Dirac. Αυτό το μαθηματικό κύμα  περιγραφει την πιθανη θέση ενός σωματιδίου στο χώρο καθώς και την ορμή, την ενέργεια και γενικά την οληοψηφια την κβαντικών ιδιοτήτων ενός μικροσκοπικό συστήματος . Το κύμα αυτό είναι χρόνοανεξαρτητο σε εξισώσεις όπως αυτή του Σρεντιγκερ καθώς η χρονική συνιστώσα της κυνατοσυναρτησης είναι ένα μιγαδικο εκθετικο της βάσης του  φυσικού λογάριθμου ο οποιος ισούται με την μονάδα όταν εφαρμόζεται η συνθήκη του Born στην κυματοσυναρτηση. Η  κυματοσυναρτηση (Ψ) ενός σωματιδίου έχει οδηγήσει σε  πολλά συμπεράσματα για τον μικρόκοσμο όπως για παράδειγμα την αρχή της απροσδιοριστιας. Αυτή η αρχή οφείλεται στην φύση των μετά σχηματισμών fourier της χωρικής κυματοσυναρτησης ώστε  να προκύψει η κυματοσυναρτηση ορμής. Είναι γνωστό πως όταν έχουμε έναν παλμό μικρής διάρκειας ο μετασχηματισμός fourier του ειναι πολύ εξαπλωμενος στο χώρο δίνοντας ένα μεγαλύτερο Έυρως δυνατών συχνοτήτων. Καθώς σύμφωνα με την θεωρία του υλοκύματος De broglie η ορμή ειναι απλά η χωρική συχνότητα επί της σταθεράς planck. Αυτό καθιστά την ορμή ένα πολλαπλάσιο της συχνότητας του κβαντικού κύματος.Ειναι φανερό πως ισχύει μια  σχέση αβεβαιότητας μεταξύ  της  θέσης και  της ορμής (επίσης της ενέργειας και του χρόνου εφόσον ως ενεργεια ενολουμε την  κινητική ενέργεια που είναι ένα  πολλαπλάσιο της ορμής). 

Όμως οι κυματοσυναρτησεις έχουν οδηγήσει και σε άλλες σπουδαίες ανακαλύψεις όπως αυτή των αντισωματιδιων που προκύπτουν ως λύσεις αρνητικής ενέργειας της εξισώσης Dirac που είναι μια μερική διαφορική κβαντική σχετικιστικη εξίσωση ιδιοτιμων. 

Συνοψίζοντας το κύμα πιθανότητας και οι κυματοσυναρτησεις ειναι πολύ σημαντικά εργαλεία για την κατανόηση των κβαντικών συστημάτων.
Αγία Μαρίνα Χανίων

Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2005 κατοίκους. Βρίσκεται 9 χλμ. δυτικά από τα Χανιά, σε υψόμετρο 10 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Σε μια μικρή σπηλιά νότια του χωριού, γνωστή ως Ανθρωπότρυπα, βρέθηκε κεραμική της μινωικής εποχής, από τους πρώιμους μέχρι τους υστερομινωικούς χρόνους, καθώς και κεραμική της ρωμαϊκής εποχής. Μινωική κεραμική έχει βρεθεί επίσης και στη θέση Γερόσπηλιο. Η κεραμική χρονολογήθηκε στους πρώιμους με μέσους μινωικούς χρόνους και βρέθηκε επίσης ένα διπλό λίθινο αγγείο της μεσομινωικής εποχής Ι. Σε ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί εντός του χωριού έχει βρεθεί μεμονωμένος τάφος των κλασικών χρόνων, πιθανόν τμήμα νεκροταφείου, με πήλινα αγγεία και ειδώλια, και κατάλοιπα κτιρίου των ελληνιστικών χρόνων.

Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως S(an)ta Marina, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται S. Marina με 114 κατοίκους και 32 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως S. Marina. 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στην Αγία Μαρίνα κατοικούσαν 20 χριστιανικές και οχτώ τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Περιβολίων και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 288 χριστιανούς και 66 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 391 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Αγίας Μαρίνας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Νέας Κυδωνίας.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στην Αγία Μαρίνα βρίσκεται οργανωμένη παραλία με άμμου, με μήκος περίπου δύο χιλιόμετρα. Τα νερά είναι ρηχά και διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ. Απέναντι από την Αγία Μαρίνα βρίσκεται το νησί των Αγίων Θεοδώρων. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργούν τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του νομού Χανίων και δέχεται το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργεί επίσης σημαντικός αριθμός νυκτερινών κέντρων. Συνορεύει ανατολικά και δυτικά με τον Κάτω Σταλό και τον Πλατανιά αντίστοιχα, με τους οποίους σχηματίζει ενιαίο τουριστικό θέρετρο.

Στο παλιό χωριό της Αγίας Μαρίνας λειτουργεί από το 2014 το Λαογραφικό Μουσείο Αγίας Μαρίνας - Κρητικό Αγροτικό Σπίτι, με συλλογή αντικειμένων καθημερινής χρήσης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Χανίων
Χαζαρική γλώσσα

Η χαζαρική γλώσσα είναι μια ανατολική μορφή της περσικής γλώσσας που ομιλείται από τους Χαζάρους κυρίως στην χαζαρική περιοχή του κεντρικού Αφγανιστάν αλλά και σε άλλα μέρη του Αφγανιστάν που είναι συγκεντρωμένοι πληθυσμοί Χαζάρων. Ομιλείται ακόμα από τους Χαζάρους του Πακιστάν και του Ιράν και από την διασπορά των Χαζάρων σε διάφορα άλλα μέρη. Είναι αμοιβαία κατανοητή από την γλώσσα Νταρί που είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες του Αφγανιστάν. Ιστορικά η χαζαρική γλώσσα κατατασσόταν ως διάλεκτος περσική με σημαντικά δάνεια λέξεων από την μογγολική και τούρκικη γλώσσα. Ανήκει στο ιρανικό κλάδο γλωσσών της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. Οι κύριες διαφορές της χαζαρικής γλώσσας με την γλώσσα Ντάρι είναι οι τόνοι και το λεξιλόγιο, λόγω λέξεων που έχουν προέλθει στην χαζαρική γλώσσα από την τουρκική και την μογγολική.

Οι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι ο πληθυσμός ομιλητών της χαζαρικής γλώσσας κυμαίνεται μεταξύ 1.8 με 2.2 εκατομμύρια ομιλητές. Μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα χαζάρων ομιλητών στο Πακιστάν είναι στην πόλη Κέττα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Khazaria.com

Μεσαιωνικές γλώσσες
Τουρκικές γλώσσες
Χαζάροι
Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας, βασίλισσα της Πορτογαλίας

Να μη συγχέεται με τη Μαρία Φραγκίσκη της Σαβοΐας, πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας (1914-2001).

Η Μαρία Φραγκίσκη (πορτογαλ. Maria Francisca, 21 Ιουνίου 1646 - 27 Δεκεμβρίου 1683) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Δούκα του Νεμούρ και με τους δύο γάμους της έγινε δύο φορές βασίλισσα της Πορτογαλίας. Ο πρώτος γάμος της με τον Αλφόνσο ΣΤ΄ δεν ολοκληρώθηκε και έτσι μπόρεσε να ζητήσει την ακύρωσή του και να παντρευτεί τον αδελφό του Πέτρο, Δούκα της Μπέζα, τότε διάδοχο. Δεκαπέντε έτη μετά (1683) απεβίωσε ο Αλφόνσος ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του ως Πέτρος Β΄. Εκείνη απεβίωσε τρεισήμισι μήνες μετά.

Βιογραφία

Η καταγωγή της
Η Μαρία Φραγκίσκη Ελισάβετ γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Αμεδαίου, Δούκα του Νεμούρ, και της Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Καίσαρα, Δούκα του Βαντόμ. Ο Καίσαρ ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Γκαμπριέλ ντ' Εστρέ. Η μόνη αδελφή της ήταν η Μαρία Ιωάννα, που παντρεύτηκε τον δούκα της Σαβοΐας. Πριν από τον γάμο της τη Μαρία Φραγκίσκη την αποκαλούσαν Δεσποινίδα ντ' Ωμάλ, τίτλος που προερχόταν από το δουκάτο του Ωμάλ, ιδιοκτησία του πατέρα της.

Ο πρώτος γάμος

Ο δεύτερος γάμος
Μήνες έπειτα από την ακύρωση, η Μαρία Φραγκίσκη παντρεύτηκε τον Πέτρο, Δούκα της Μπέιρα, τότε διάδοχο της Πορτογαλίας. Το 1669 γέννησε την Ισαβέλα Λουίζα. Ο Οίκος της Μπραγκάνσα ήταν στο χείλος τουύ να εκλείψει: ο Πέτρος χρειαζόταν διάδοχο, αλλά η Μαρία Φραγκίσκη δεν μπόρεσε να αποκτήσει άλλους απογόνους.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1683 απεβίωσε ο Αλφόνσος ΣΤ΄ και ο Πέτρος τον διαδέχθηκε ως Πέτρος Β΄ της Πορτογαλίας. Έτσι η Μαρία Φραγκίσκη έγινε πάλι βασίλισσα, απεβίωσε όμως στις 27 Δεκεμβρίου. Το μόνο τέκνο της, η Ισαβέλλα Λουίζα απεβίωσε 21 ετών, άγαμη. Τότε ο Πέτρος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Σοφία του Νόιμπουργκ και απέκτησε τον πολυπόθητο διάδοχο Ιωάννη.

Αρχικά η Μαρία Φραγκίσκη τάφηκε στη Μονή των Φραγκισκανών. Το 1912 η σορός της μετακινήθηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα, στη Μονή του Σάο Βισέντε ντε Φόρα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1666 τον Αλφόνσο ΣΤ΄ της Πορτογαλίας. Επειδή ήταν ανίκανος, μπόρεσε να ακυρώσει τον γάμο.

Το 1668 έκανε δεύτερο γάμο με τον αδελφό εκείνου, τον Πέτρο Β΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνο:
 Ισαβέλλα Λουίζα 1669-1690, Πριγκίπισσα της Μπέιρα.

Παραπομπές

Πηγές
 Ames, Glenn J (2014). Renascent Empire?: Pedro II and the Quest for Stability in Portuguese Monsoon Asia, ca.1640-1682. Amsterdam University Press. ISBN 978-9053563823.
 Cowans, Jon (2003). Modern Spain: A Documentary History. U. of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1846-9.
 Oresko, Robert (2004). Campbell Orr, Clarissa (ed.). Maria Giovanna Battista of Savoy-Nemours (1644–1724): daughter, consort, and Regent of Savoy. Queenship in Europe 1660–1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. ISBN 0-521-81422-7.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Δούκισσες της Πορτογαλίας
Φραγκίσκη της Λωρραίνης, δούκισσα του Βαντόμ

Η Φραγκίσκη, γαλλ. Françoise (Νοέμβριος 1592 - 8 Σεπτεμβρίου 1669) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα του Μερκέρ & της δούκισσας του Πεντιέβρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βαντόμ & Μπωφόρ. Ως το μόνο τέκνο των γονέων της, έγινε δούκισσα του Μερκέρ και Πεντιέβρ ιδίω δικαιώματι (suo jure).

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φιλίππου-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ και της Μαρίας του Λουξεμβούργου, κόρης του Σεβαστιανού δούκα του Πεντιέβρ. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, που έζησε 1,5 έτος. Έτσι η Φραγκίσκη έμεινε κληρονόμος μίας μεγάλης περιουσίας. Κατά τη βασιλεία του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας ο πατέρας της έγινε επικεφαλής της Καθολικής Ένωσης στη Βρετάνη και το 1588 αυτοανακηρύχθηκε προστάτης της Καθολικής Εκκλησίας στην επαρχία αυτή. Επικαλούμενος τα κληρονομικά δικαιώματα της συζύγου του -η οποία ήταν απόγονος των δουκών της Βρετάνης- προσπάθησε να γίνει ανεξάρτητος στην επαρχία αυτή και οργάνωσε κυβέρνηση στη Νάντη· αποκαλούσε τον γιο του πρίγκιπα και δούκα της Βρετάνης.

Με τη βοήθεια των Ισπανών νίκησε τον Ερρίκο των Βουρβόνων, δούκα του Μονπανσιέ, που είχε στείλει εναντίον του ο Ερρίκος Δ΄ στο Κραόν το 1592. Τότε ο βασιλιάς βάδισε εναντίον του δούκα του Μερκέρ προσωπικά. Σύναψαν ειρήνη το 1596 και ως μέρος του συμβιβασμού τους συμφώνησαν η κόρη του δούκα να παντρευτεί τον νομιμοποιημένο γιο του βασιλιά.

Έπειτα οι Γάλλοι και οι Ισπανοί υπέγραψαν την Ειρήνη του Βερβάν το 1598, όταν η Φραγκίσκη ήταν 8. Μέρος της συμφωνίας ήταν πάλι ο γάμος της κόρης του με τον νόθο γιο του Ερρίκου Δ΄, τον Καίσαρα των Βουρβόνων, δούκα του Βαντόμ. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά, που τον είχε αποκτήσει από την ερωμένη του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ.

Ο γάμος έγινε στο ανάκτορο του Φονταινεμπλώ ο 1609: η νύφη ήταν 16, ο γαμπρός 15. Το ζεύγος απέκτησε τρία τέκνα: τον Λουδοβίκο, την Ελισάβετ και τον Φραγκίσκο. Ο πρώτος είχε γιο τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ, δούκα του Βαντόμ. Σύμφωνα με το συμβόλαιο γάμου, ο Καίσαρ είχε το δικαίωμα να διαχειρίζεται τις γαίες της. Το 1665 ο Καίσαρ έπεσε σε δυσμένεια, αφού είχε εμπλακεί στη συνωμοσία της Σφεδόνης και είχε κατηγορηθεί ότι είχε προσπαθήσει να δηλητηριάσει τον καρδινάλιο Ρισελιέ. Το ίδιο έτος η Φραγκίσκη πήγε στη Σαβοΐα με τη Μαρία-Ιωάννα, κόρη της κόρης της Ελισάβετ, όπου εκεί η εγγονή της παντρεύτηκε τον Κάρολο-Εμμανουήλ Β΄ δούκα της Σαβοΐας το 1665. Η Φραγκίσκη απεβίωσε το 1669, σε ηλικία 77 ετών, στο Παρίσι και τάφηκε εκεί. Τα δουκάτα του Μερκέρ και του Πεντιέβρ κληροδοτήθηκαν στον μεγαλύτερο γιο της Λουδοβίκο. Άλλα φέουδα που είχε ήταν το πριγκιπάτο του Μαρτίγκ, το δουκάτο του Ετάμπ και η κυριότητα του Ανσενί.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1609 τον Καίσαρα των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ και είχε τέκνα;
 Λουδοβίκος 1612-1669, δούκας του Βαντόμ
 Ελισάβετ 1614-1664, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Αμεδαίο δούκα του Νεμούρ (από τον Οίκο της Σαβοΐας).
 Φραγκίσκος 1616-1669, δούκας του Μπωφόρ.

Παραπομπές

Πηγές
 Martha Walker Freer (1863). History of the Reign of Henry IV. King of France and Navarre: From Numerous Unpublished Sources. Hurst and Blackett. p. 128.

Οίκος των Βουρβόνων
Δούκισσες του Βαντόμ
Εθνική Λαϊκή Συνείδηση

Η Εθνική Λαϊκή Συνείδηση (Ε.ΛΑ.ΣΥΝ.) είναι  ακροδεξιό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2019 από τον Γιάννη Λαγό. Σήμερα, την θέση του προέδρου κατέχει διμελής επιτροπή, αποτελούμενη από τους Γιώργο Λουκάκο και Γιάννη Ζωγράφο.

Ιστορικό
Η Εθνική Λαϊκή Συνείδηση ιδρύθηκε από τον ανεξάρτητο ευρωβουλευτή, προερχόμενο από τη Χρυσή Αυγή, Γιάννη Λαγό.

Στις 9 Νοεμβρίου 2019 - ημέρα που επιλέχθηκε για το συμβολικό της νόημα - πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη του κόμματος, στην οποία παρευρέθηκαν οι πρώην βουλευτές Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Γιώργος Γερμενής και Σωτηρία Βλάχου καθώς και άλλα στελέχη που είχαν αποχωρήσει από τη Χρυσή Αυγή. Στο κόμμα συμμετέχουν και άτομα του ευρύτερου εθνικιστικού χώρου, μεταξύ άλλων το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών του Κωνσταντίνου Πλεύρη.

Στη Συνδιάσκεψη παρουσιάστηκε η Ιδρυτική Διακήρυξη του κόμματος και πραγματοποιήθηκαν εκλογικές διαδικασίες, μέσα από τις οποίες αναδείχθηκε πρόεδρος ο Γιάννης Λαγός και το Συντονιστικό Συμβούλιο.

Το Μάιο του 2020 ανακοινώθηκε η συμπόρευση της Ε.ΛΑ.ΣΥΝ. με τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους το κόμμα εντάχθηκε στο ευρωπαϊκό κόμμα της Συμμαχίας για την Ειρήνη και την Ελευθερία. 

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανακοινώθηκε η δημιουργία συνασπισμού από την Ε.ΛΑ.ΣΥΝ., τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.), τους Σπαρτιάτες, το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.), την Πρώτη Γραμμή και τη Λαϊκή Κίνηση Πολιτών (ΛΑ.ΚΙ.Π.) με την προοπτική κοινής εκλογικής καθόδου και με την ονομασία Κύμα Ελληνισμού.

Τον Μάρτιο του 2021, κατόπιν συνεδρίασης του Συντονιστικού Συμβουλίου και σύμφωνης γνώμης του Γιάννη Λαγού, την προεδρία του κόμματος ανέλαβαν από κοινού οι Γιώργος Λουκάκος και Γιάννης Ζωγράφος. Ο Γιάννης Λαγός ορίστηκε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος.

Το Νοέμβριο του 2021 η Ε.ΛΑ.ΣΥΝ. ανακοίνωσε την αποχώρηση της από το Κύμα Ελληνισμού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Συντηρητικά κόμματα
Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ντέιβιντ Τζάφι

Ο Ντέιβιντ Σκοτ Τζάφι (David Scott Jaffe, 13 Απριλίου 1971) είναι σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών, άρρηκτα συνδεδεμένος με την σειρά Twisted Metal, μεταξύ άλλων.

Βιογραφία 
Ο Τζάφι κατάγεται από το Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα και ζει στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Είναι απόφοιτος του γυμνασίου Mountain Brook της Αλαμπάμα. Κυνηγώντας το όνειρο της σκηνοθεσίας ταινιών, αιτήθηκε να φοιτήσει στην Σχολή Κινηματογραφικών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, χωρίς όμως επιτυχία. Μερικά χρόνια αργότερα στράφηκε προς τον σχεδιασμό βιντεοπαιχνιδιών.

Χαίρει αναγνώρισης κυρίως για την δημιουργία της επιτυχημένης σειράς Twisted Metal, αρχικά στο PlayStation, και την σκηνοθεσία του πρώτου God of War, στο PlayStation 2. Δύο από τα πρότζεκτ όπου εργάσθηκε, το Twisted Metal: Black και το God of War, κατατάχθηκαν στα 25 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών για το PlayStation 2 από το αμερικανικό IGN (το Τwisted Μetal: Black ένατο και το God of War πρώτο). Το 2005 απέσπασε το VGX Award για ως Σχεδιαστής της Χρονιάς. Το 2007 απέσπασε μαζί με τους Κόρι Μπάρλογκ και Μαριάν Κράουτζικ το βραβείο BAFTA για Ιστορία και Χαρακτήρα για το God of War 2. Το ίδιο έτος εγκατέλειψε τα στούντιο της Sony, ιδρύοντας στην συνέχεια το δικό του στούντιο με όνομα Eat Sleep Play. Το στούντιο υπέγραψε πολυετή συμφωνία με τη Sony για την δημιουργία παιχνιδιών αποκλειστικά για πλατφόρμες PlayStation. To 2012 αποχώρησε και από την Eat Sleep Play λόγω «δημιουργικών διαφορών». 

Δύο έτη αργότερα, το 2014, ανακοίνωσε το πρώτο του παιχνίδι με το νέο του studio, The Bartlet Jones Supernatural Detective Agency. Ο λόγος για το Drawn to Death, μια αποκλειστικότητα του PlayStation 4. Οι ανάμεικτες όμως κριτικές του τύπου σε συνδυασμό με την ακύρωση ενός ακόμη τίτλου που ήταν σε ανάπτυξη, οδήγησαν στο κλείσιμο της εταιρείας ένα χρόνο αργότερα.

Ο Τζάφι περνάει πλέον το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του σε live streaming σε Twitch και YouTube συζητώντας για βιντεοπαιχνίδια αλλά και για θέματα από την ποπ κουλτούρα.

Εργογραφία 

 Skyblazer (1993) (Super NES) 
 Mickey Mania (1994) (Super NES, Mega Drive/Genesis, Mega CD/Sega CD)
 Twisted Metal (1995) (PC/PlayStation)
 Twisted Metal 2: World Tour (1996) (PC/PlayStation)
 Twisted Metal: Black (2001) (PS2)
 Kinetica (2001) (PS2)
 God of War (2005) (PS2) 
 Twisted Metal: Head-On (2005) (PSP) 
 God of War II (2007) (PS2) 
 Calling All Cars! (2007) (PS3)
 Twisted Metal (2012) (PS3)
 Drawn to Death (2017) (PS4)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Blog του Ντέιβιντ Τζάφι

Ντέιβιντ Τζάφι στο Wired.com
Ντέιβιντ Τζάφι στο Twitch
Ντέβιντ Τζάφι στο Twitter
Ντέιβιντ Τζάφι στο YouTube

Σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών
Σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Λουδοβίκος Β΄ του Βαντόμ

Να μη συγχέεται με τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων κόμη του Βαντόμ.

Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis (Οκτώβριος 1612 - 6 Αυγούστου 1669) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μερκέρ, διαδεχόμενος τη μητέρα του και από το 1665 2ος δούκας του Βαντόμ, διαδεχόμενος τον πατέρα του.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καίσαρα δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης της Λωρραίνης, κόρης και κληρονόμου του Φιλίππου-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έγινε κυβερνήτης της Προβηγκίας το 1640. Έπειτα από το τέλος της συζύγου του το 1657 εισήλθε στην Εκκλησία και έγινε καρδινάλιος και απεσταλμένος του πάπα (legatus) στη Γαλλία. Ως καρδινάλιος προσφωνείτο καρδινάλιος του Βαντόμ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1651 την Λάουρα Μαντσίνι, ανιψιά του καρδινάλιου Μαζαρέν και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος-Ιωσήφ 1654-1712, δούκας του Βαντόμ, στρατάρχης της Γαλλίας με επιτυχίες στον Πόλεμο για την Ισπανική Διαδοχή.
 Φίλιππος 1655-1727, 4ος δούκας του Βαντόμ. Μέαγς πρωθιερέας (prior) της Γαλλίας του Τάγματος της Μάλτας.
 Ιούλιος Καίσαρ 1657-1660, απεβ. 4 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Kamen, Henry (2000). Who's who in Europe, 1450-1750. Routledge.
 Orr, Clarissa Campbell, ed. (2004). Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press.
 Pitts, Vincent Joseph (2000). La Grande Mademoiselle at the Court of France: 1627-1693. Johns Hopkins University Press.

Οίκος των Βουρβόνων
Φίλιππος του Βαντόμ

Ο Φίλιππος, γαλλ. Philippe (1655 - 1727) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν 4ος δούκας του Βαντόμ και μεγάλος Προηγούμενος (grand Prior) του Τάγματος της Μάλτας. Κατείχε ανώτερες στρατιωτικές θέσεις καθ' όλη τη ζωή του σε διάφορες διοικητικές θέσεις.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου 2ου δούκα του Βαντόμ και της Λάουρα Μαντσίνι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν.

Μεταξύ των πρώτων του στρατιωτικών εκστρατιών ήταν η άμυνα της Κάντια (του Ηρακλείου Κρήτης) και πολέμησε εναντίον των Τούρκων, που την πολιορκούσαν το 1669. Εκεί σκοτώθηκε ο θείος του Φραγκίσκος δούκας του Μπωφόρ.

Στην επόμενη θέση του ως μεγάλου Προηγουμένου της Γαλλίας στο Τάγμα της Μάλτας, ο Φίλιππος ήταν ικανός να επιτύχει πολυάριθμες στρατιωτικές διοικήσεις, πολεμώντας σε συμπλοκές όπως στο Φλερύς της Φλάνδρας το 1690, στο Στέινκερκ της Φλάνδρας το 1692 και τη Μαρσάλια του Πεδεμοντίου το 1693.

Κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701-14) ο Φίλιππος διοίκησε τις Γαλλικές δυνάμεις στην Ιταλία για ένα σύντομο διάστημα. Οι αντίπαλες Αυστριακές δυνάμεις εδιοικούντο από τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας, έναν πιο εξασκημένο διοικητή από ότι ήταν ο Φίλιππος. Έτσι τον τελευταίο βοήθησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος-Ιωσήφ 3ος δούκας του Βαντόμ -επίσης ανώτερος Γάλλος διοικητής- κατά τη διάρκεια της μάχης του Κασσάνο. Στη συνέχεια ο Φίλιππος υποβιβάστηκε στη θέση τού να είναι υποταγμένος στον αδελφό του και με τον τρόπο αυτόν υπηρέτησε στη διάρκεια των επόμενων εκστρατειών που έγιναν στη Φλάνδρα.

Έπειτα από το τέλος του αδελφού του, ο Φίλιππος κληρονόμησε τους δουκικούς τίτλους εκείνου (εκτός από αυτόν του δούκα του Πεντιέβρ, που είχε πωληθεί στη σύζυγο εκείνου Μαρία-Άννα των Βουρβόνων το 1606). Απεβίωσε άγαμος και το δουκάτο, έπειτα από το τέλος του, εξαλείφθηκε.

Παραπομπές

Πηγές
 La maison de Bourbon-Vendôme

Οίκος των Βουρβόνων