joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άβρεν (Κρούμοβγκραντ)

Για το χωριό Άβρεν της επαρχίας της Βάρνα δείτε την σελίδα αποσαφήνισης Άβρεν.

Το Άβρεν (βουλγαρικά: Аврен) είναι ένα χωριό στη νότια Βουλγαρία στην επαρχία του Κάρντζαλι. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα οδικώς νότια από το Κρούμοβγκραντ και περίπου 4 χιλιόμετρα βορείως από τα Βουλγαρο-Ελληνικά σύνορα. Από το 2007 η Ελλάδα με την Βουλγαρία έχει ξεκινήσει  συνομιλίες για να την άνοιξη συνοριακού σταθμού με τον οποίο θα συνδέονται οδικώς το Άβρεν με το χωριό Μυρτίσκη της ορεινής Ροδόπης  .

Ιστορία

Στο χωρίο υπάρχουν σημάδια ότι στην περιοχή ήταν εγκαταστημένοι αρχαίοι Θράκες. Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί δύο αρχαίοι τάφοι, ένας στην περιοχή Τούμπατα (Тумбата) και ένας κοντά στο παλιό χριστιανικό κοιμητήριο. Σύμφωνα με μια προφορική παράδοση το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μπέλι Πραν (Бели пран). 

Κατά την Οθωμανική περίοδο υπήρξε εξισλαμισμός. Σύμφωνα με τον Λούμπομιρ Μιλέτις (Βούλγαρος γλωσσολόγος - ιστορικός - εθνογράφος 1863-1937) έως το 1912 το χωριό αποτελείτο από Βούλγαρους χριστιανούς και Πομάκους μωαμεθανούς .

Στο τέλος του 19ου αιώνα κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στον αγώνα της Βουλγάρικης Εξαρχίας για την ανεξαρτησία της εκκλησίας από το Πατριαρχείο. Στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρξαν μυστικές επιτροπές της ΕΜΕΟ για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από του Οθωμανούς - παρόλο που η περιοχή περιβάλλεται από μουσουλμανικούς πληθυσμούς. 

Το φθινόπωρο του 1913 κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου (1912-13) Βασιβουζούκοι Οθωμανοί απήγαγαν 42 γυναικόπαιδα από το χωριό Μοναστήρι (το οποίο βρίσκεται νοτιότερα - σήμερα ανήκει στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα). Οι Βασιβουζούκοι στην περιοχή Ντουμανλί μέσα στο χωριό αφότου βασάνισαν, δολοφόνησαν τα 42 γυναικόπαιδα και με αφορμή το ιστορικό γεγονός αυτό σήμερα στο κέντρο του χωριού υπάρχει μνημείο ειρήνης και μνήμης.

Αξιοθέατα

Στο χωριό υπάρχει η παλαιά ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Ηλία η οποία χτίστηκε το 1870. Ακριβώς δίπλα στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια του παλιού σχολείου. Στο μουσείο του Κρούμοβγκραντ υπάρχει η μαρμάρινη πλάκα που υπήρχε στην είσοδο της εκκλησίας. Στο χωριό υπάρχει και η σύγχρονη εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

Σημείωση
α.Το Μοναστήρι είναι χωριό στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα. Η Γκουμουλζίνα είναι η παλαιότερη ονομασία της Κομοτηνής.

Παραπομπές

Χωριά της Επαρχίας Κάρτζαλι
Δισκοβόλος του Μύρωνα

Ο Δισκοβόλος είναι φημισμένο χάλκινο έργο του αρχαίου Έλληνα καλλιτέχνη Μύρωνα που χρονολογείται γύρω στο 450 π.Χ. Απεικονίζει ένα νεαρής ηλικίας δισκοβόλο λίγο πριν ρίξει τον δίσκο. Το αυθεντικό χάλκινο έργο έχει χαθεί από την αρχαιότητα. Ο ανδριάντας, όμως, μας είναι γνωστός από τα ρωμαϊκά μαρμάρινα αντίγραφα του αλλά και από τις περιγραφές του Λουκιανού.

Περιγραφή 
Περιγραφές του Λουκιανού δεν διαφοροποιούν το χάλκινο πρωτότυπο των κλασικών χρόνων από τα μαρμάρινα ρωμαϊκά αντίγραφα. 

Παρόλο που χαρακτηρίζεται από ελεύθερη κίνηση, το έργο διατηρεί κάποια αρχαϊκά στοιχεία όπως το ότι είναι δισδιάστατο (με κύρια όψη την μπροστινή). Σκοπός του έργου είναι η ανάδειξη της έντασης της στιγμής, ενώ το γαλήνιο πρόσωπο τονίζει την αυτοσυγκέντρωση του αθλητή. Ο κορμός του δέντρου (στήριγμα) προστέθηκε αργότερα στα αντίγραφα για λόγους στατικούς. Γνωρίζουμε πως ο Δισκοβόλος ήταν κατασκευασμένος περίπου κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Επίσης υπάρχει ιδιαίτερη αμφιβολία σχετικά με το πού έχει στρέψει το βλέμμα του. Αρκετοί άνθρωποι υποστηρίζουν πως κοιτάει τον δίσκο του,κάποιοι άλλοι πιστεύουν πως κοιτάει το κοινό και άλλοι πως τον βοηθάει στην φόρα και στην αυτοσυγκέντρωση.

Παρόμοια γλυπτική παράσταση δισκοβόλου αποτελεί ο δισκοβόλος του Ναυκύδη.

Ελάχιστα αντίγραφα του πρωτότυπου αγάλματος υπάρχουν ακόμη και αυτά βρίσκονται σε διάφορα μουσεία της Ευρώπης, όπως το Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο του Βατικανού, στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου και στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο. Το 1964 ανακαλύφθηκε ακόμη ένα αντίγραφο του Δισκοβόλου του Μύρωνα στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα. Το συγκεκριμένο αγαλμάτιο είναι μικρογραφία και χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. Πλέον, ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Απεικονίσεις 
Μία από τις πρώτες σύγχρονες απεικονίσεις του Δισκοβόλου του Μύρωνα ήταν στα πρώτα ολυμπιακά γραμματόσημα, τα οποία εξέδωσε το ελληνικό κράτος πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.

Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα, μαζί με τον ναό της Ήρας στην Ολυμπία, απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των χιλίων δραχμών που είχε εκδοθεί το 1987 από την Τράπεζα της Ελλάδος. Στην άλλη όψη του χαρτονομίσματος απεικονιζόταν ο Απόλλωνας της Ολυμπίας.

Το 2008, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας εξέδωσε χαρτονόμισμα στο οποίο απεικονίζεται ο Δισκοβόλος του Μύρωνα.

Πηγές 
Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα στην κόμβο "Οδυσσέας"του ΥΠ.ΠΟ.

Αρχαία ελληνικά αγάλματα

Αγάλματα
Ιωάννα Φωκά - Μεταξά

Η Ιωάννα Φωκά - Μεταξά (γενν. στην Κηφισιά το 1939) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και η εγγονή του Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κηφισιά το 1939 και είναι κόρη του Ευγένιου Φωκά, καθηγητή ιατρικής και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, και της Νανάς Μεταξά. Από την πλευρά του πατέρα της κατάγεται από την παλιά οικογένεια Φωκά της Κεφαλονιάς ενώ από την πλευρά της μητέρας της είναι εγγονή του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ιωάννη Μεταξά. Το 1957 αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού «Pierce College» και στη συνεχεία σπούδασε στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε σε ανασκαφές υπό τους Ιακωβίδη και Μαρινάτο ως αρχαιολόγος.

Την περίοδο 1981 με 1988, συμμετείχε στην σύνταξη της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος - Λαρούς Μπριτάνικα. Έχει συγγράψει με τον καθηγητή Πάνο Βαλαβάνη την σειρά «Ανακαλύπτω την Αρχαία Ελλάδα» καθώς και πλήθος βιβλίων αρχαιολογικού περιεχομένου που απευθύνονται σε παιδιά και στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. Το 2002 τιμήθηκε στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία με το βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά για το βιβλίο της «Βασίλισσα Βερενίκη» των εκδόσεων Κέδρος που εκδόθηκε το 2001. Κατα καιρούς δίνει συνεντεύξεις και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά παρουσιάζοντας κυρίως το έργο και τις θέσεις του παππού της, Ιωάννη Μεταξά στο πλαίσιο της κρίσιμης συμμετοχής του στους Βαλκανικούς Πολέμους, στην κοινοβουλευτική ζωή της Ελλάδας ως ιδρυτή και επικεφαλής του κόμματος των Ελευθεροφρόνων και ως Εθνικού Κυβερνήτη που προετοίμασε την Ελλάδα για την άμυνα κατά της Ιταλογερμανικής επίθεσης στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, που είπε το ιστορικό ΟΧΙ την 28 Οκτωβρίου 1940 και στη συνέχεια ηγήθηκε των Ελλήνων στον Ελληνοιταλικό πόλεμο.

Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Γενναδείου Βιβλιοθήκης την περίοδο 1996 με 2001, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων του Μουσείου Μπενάκη την περίοδο 1983 με 1989, γενική γραμματέας της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών την περίοδο 1986 με 1991], μέλος του Συλλόγου Φίλων Γενναδείου Βιβλιοθήκης την περίοδο 1996 με 2001, καθώς και μέλος της κρατικής επιτροπής βράβευσης λογοτεχνίας για παιδιά από το 2004 έως το 2007. Το 2019 εξελέγη Πρόεδρος του Αμαλιείου Οικοτροφείου Θηλέων, ενός από τους παλαιώτερους φιλανθρωπικούς οργανισμούς της Ελλάδας με παρουσία και σημαντικό έργο από το 1855.

Κατοικεί στην Κηφισιά. Παντρεύτηκε το 1961 με τον Αριστομένη Περρωτή, βουλευτή Μεσσηνίας, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, τον Αθανάσιο Περρωτή, τον Ιωάννη Περρωτή και τον Δημήτριο-Ευγένιο Περρωτή. Το 1981 διαζεύχθηκαν.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπικό ιστολόγιο, Ιωάννα Φωκά - Μεταξά

Έλληνες συγγραφείς
Οικογένεια Μεταξά
Κηφισιά
Ελληνίδες συγγραφείς
Ευγένιος Φωκάς

Ο Ευγένιος Φωκάς (1903 - 1970) ήταν Έλληνας ιατρός και πανεπιστημιακός καθηγητής.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Σάμη Κεφαλονιάς στις 20 Ιουλίου 1903 και ήταν γιος του Αναστασίου Φωκά και της Αφροδίτης Ζερβού. Αδελφός του ήταν ο Νικόλαος Φωκάς. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ, και εργάστηκε ως ιατρός. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι και στο Βερολίνο. Το 1937 εξελέγη υφηγητής της ιατρικής σχολής Αθηνών και το 1940, ύστερα από παρέμβαση του πεθερού του, Ιωάννη Μεταξά, διορίστηκε καθηγητής στη νεοϊδρυθείσα έδρα της Υδροθεραπείας και Ιατρικής Κλιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε ενώ παράλληλα απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση. Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 συνελήφθη στην έπαυλη που διέμενε στην Κηφισιά από τους κομμουνιστές και κρατήθηκε όμηρος για έναν μήνα, οπότε και απέδρασε. Το 1945 επανιδρύθηκε η έδρα του που είχε καταργηθεί επί γερμανικής κατοχής και εξελέγη τακτικός καθηγητής. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1968.

Διετέλεσε διευθυντής της α΄ παθολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου (1963), κοσμήτορας της ιατρικής σχολής (1953) και πρύτανης (1960-1961) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρυτανική του θητεία συνέπεσε με την ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού κινήματος ενώ η άρνηση του να καταδικάσει την άγρια αστυνομική βία κατά των φοιτητών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στις τάξεις των φοιτητών, οι οποίοι αξίωσαν την παραίτησή του.

Το 1963 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Επίσης είχε συγγράψει έργα ιατρικού περιεχομένου. Επί θητείας του ως πρύτανη θεμελιώθηκε η νέα πανεπιστημιούπολη στην περιοχή Ζωγράφου.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Νανά Μεταξά, κόρη του Ιωάννη Μεταξά και είχε δύο κόρες την Αφροδίτη-Αυγούστα (Ντίτα) Κοτζιά και την Ιωάννα Φωκά - Μεταξά.

Αναφορές 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Οικογένεια Μεταξά
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Αμφορέας προτομής αλόγου

Ο αμφορέας προτομής αλόγου είναι ιδιαίτερος ρυθμός αμφορέα, που εμφανίστηκε στην Αθήνα περί το 600 π.Χ.. Χαρακτηρίζεται από πλατύ σώμα με δύο εικόνες κεφαλής αλόγου, σε μελανόμορφη αγγειογραφία, ενώ υπάρχει και ένα μοναδικό εύρημα που εικονίζει κεφαλή αλόγου στην μία, και γυναικεία κεφαλή  στην άλλη όψη. Ο αγγειογράφος του ρυθμού αυτού παραλείπει τη χαρακτηριστική ζωφόρο του λαιμίου που συναντούμε στους υπόλοιπους πλατύσωμους αμφορείς. Η εικόνα παρουσιάζεται μέσα σε μεγάλη, τετράγωνη πλαισιωμένη επιφάνεια, ενώ η υπόλοιπη επιφάνεια του αγγείου είναι ζωγραφισμένη μαύρη. Συνολικά έχουν βρεθεί περί τα 100 αγγεία του ρυθμού αυτού, μερικά από τα οποία είναι έργα ασήμαντων αγγειογράφων. 

Η ερμηνεία των αγγείων αυτών είναι μέχρι σήμερα αντικείμενο σπουδής. Μερικοί ερευνητές ερμηνεύουν τα αγγεία αυτά ως νεκρικά επιθέματα, χωρίς όμως να παραθέτουν αρχαιολογικά ευρήματα που θα τεκμηρίωναν την θέση αυτή. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, τα εικονιζόμενα άλογα είναι μάλλον τα άλογα του Άδη, η του Ποσειδώνα, αν υποθέσουμε εδώ την ιδιότητά του ως χθόνιας θεότητας. 

Κατά μια άλλη εκδοχή πρόκειται για αναθήματα των ευγενών Αθηναίων ιππέων, ενώ σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, η κεφαλή του αλόγου είναι το σύμβολό τους. 

Μια τρίτη εκδοχή θέλει τους αμφορείς αυτούς να είναι έπαθλο αγώνων, που καταργήθηκαν αργότερα και διαδέχτηκαν από τον Αμφορέα των Παναθηναίων. Χρησιμοποιήθηκαν για ένα διάστημα μικρότερο των πενήντα ετών και δεν παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερη καλλιτεχνική εξέλιξη.

Πηγές 
 John D. Beazley: Attic Black-figure Vase-painters. Oxford 1956, S. 15–17.
 M. G. Picozzi, Anfore attiche a protome equina. Studi Miscellanei 18 (1970-71)
 Ann Birchall: Attic Horse Head Amphorae, In: Journal of Hellenic Studies 92, 1972, S. 46ff.
 John Boardman: Schwarzfigurige Vasen aus Athen. Ein Handbuch, von Zabern, 4. Auflage, Mainz 1994 (Kulturgeschichte der Antiken Welt, Band 1) ISBN 3-8053-0233-9, S. 18.
 Bettina Kreuzer: Untersuchungen zu den attischen Pferdekopfamphoren, In: Bulletin antieke beschaving. Band 73, 1998, S. 95–114.
 Reinhard Lullies in Antike Kunstwerke aus der Sammlung Ludwig. Band 1. Frühe Tonsarkophage und Vasen, von Zabern, Mainz 1979, S. 45–46, ISBN 3-8053-0439-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Παρουσίαση του αμφορέα από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Μελανόμορφος ρυθμός
Πύργος Ράβενσμπεργκ

Ο πύργος Ράβενσμπεργκ (γερμ. Burg Ravensberg) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται στην ομώνυμη γεωγραφική τοποθεσία στον Τευτοβούργιο δρυμό στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στην Γερμανία.

Κτίστηκε το 1080 από τον Δούκα Χέρμαν Β' φον Κάλβελάγκε και μέχρι το 1346 ήταν καθέδρα του Δούκα φον Ράβενσμπεργκ. Περιστοιχίζονταν από ισχυρό τοίχος, και εξωτερική ξηρή τάφρο, ενώ διαιρείτο σε δύο τμήματα, το εξωτερικό και το κυρίως κάστρο. Η είσοδος ήταν σε ειδική πύλη με αναρυσόμενη γέφυρα. Τα δύο τμήματα του κάστρου διέθεταν ιδιαίτερη αποθήκη τροφίμων, ενώ στο κυρίως κάστρο υπήρχε ανάκτορο, μπρούτζι, πηγή νερού, καθώς και ένα εκκλησάκι της Αγίας Μαγδαληνής. 

Το 1346 απεβίωσε ο τελευταίος Δούκας του Ράβενσμπεργκ και ο πύργος περιήλθε στην κληρονομιά που έλαβε ο οίκος Γύλιχ-Κλέβε-Μπέργκ, ενώ αργότερα περιήλθε στην περιουσία των Χόεντσόλερν. Την εποχή του τριακονταετή πολέμου ο πύργος άλλαξε χέρια, και ανακαινίστηκε, για να αποστρατιοποιηθεί τελικά το 1662. Το 1673 πολιορκήθηκε από τους στρατιώτες του Κρίστοφ Μπέρνχαρντ φον Γκάλεν, Μεγάλου Δούκα του Μίνστερ, και καταστράφησε σχεδόν ολόκληρος. Το 1695 έγινε εκ νέου καθέδρα του τοπικού άρχοντα, αλλά ερειπώθηκε σταδιακά και κατεδαφίστηκε το 1733 από τον Φρίντριχ Βίλχελμ Α' της Πρωσίας, για να χρησιμοποιηθούν τα οικοδομικά του υλικά στην κατασκευή ενός νεότερου οικήματος. Από το άλλοτε κάστρο παρέμεινε μόνο το μπρούτζι του. 

Το 1830 ανακαινίστηκε πάλι, και το 1868 κτίστηκε ένα σπιτάκι για το κυνήγι. Το 2003 ιδρύθηκε το ίδρυμα Stiftung Burg Ravensberg με σκοπό την διάσωση του ιστορικού πύργου. Από τότε έγιναν διάφορα έργα ανακαίνισης και αναστήλωσης, καθώς και αρχαιολογικές ανασκαφές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του ιδρύματος Stiftung Burg Ravensberg
 Παρουσίαση στο NRW-Stiftung.de: Διάσωση του πύργου των ιπποτών
 Το χρονικό του πύργου στον ιστότοπο Burgenwelt.de

Κάστρα στη Γερμανία
Πύργοι
Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Γιώργος Λιάνης

Ο Γιώργος Λιάνης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1942 στο Αμύνταιο Φλώρινας. Είναι o πρώτος εξάδελφος της Δήμητρας Λιάνη και ανιψιός του καθηγητή και υπουργού Γιώργου Λιάνη και του υποστράτηγου Κωνσταντίνου Λιάνη. Σπούδασε στο Χημικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε ποδοσφαιριστής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στην Α΄Εθνική.

Ήταν βασικός μάρτυρας στη δίκη των πρωταιτίων της Χούντας καταθέτοντας σημαντικά έγγραφα, αλλά και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες που είχε αποκτήσει με στοιχεία κατά των Γ. Παπαδόπουλου, Ι. Λαδά και Δ. Ιωαννίδη. 

Εξελέγη Βουλευτής Φλώρινας με το ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο του 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβρη του 1989, το 1990, 1993, 1996, 2000, 2004, 2007 και 2009. Διετέλεσε Υφυπουργός Αθλητισμού στο Υπουργείο Πολιτισμού στα διαστήματα 1993-1996 και 2002-2004.

Στις 14 Ιουνίου 2011 αποχώρησε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, αρνούμενος να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας.

Συγγραφικό έργο 
Έχει εκδόσει τα εξής βιβλία:
 «Φυλακές» (1982)
 «Τα είδωλα» (χ.χ., 1988;)
 «Μελίνα των Πρεσπών» (1994)
 «Β. Τσιτσάνης» (1996)
 «Μ. Θεοδωράκης» (1999)
 «Ο τελευταίος αρχηγός» (1998, βιογραφία του Α. Παπανδρέου)
 «Ανταποκρίσεις από τη Λογοτεχνία» (2005) και
 «Φλέρη Νταντωνάκη: Η Φεγγαρική αηδόνα» (2007)

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφικό του Γιώργου Λιάνη στην Ελευθεροτυπία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γιώργος Λιάνης, βιογραφικό και προσωπικές αρθρογραφίες του πολιτικού στον ιστότοπο Aixmi.gr

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Φλώρινας
Αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960

Ως αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960 ορίζεται το πολιτιστικό κίνημα  που αναπτύχθηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο και διαδόθηκε στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου ανάμεσα στα έτη 1956 και 1974. Το κίνημα άνθησε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης στρατιωτικής επέμβασης της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. στον πόλεμο του Βιετνάμ. Πολλοί μελετητές της εποχής ορίζουν ως περίοδο κορύφωσης του κινήματος το διάστημα μεταξύ 1965 και 1972.

Καθώς η δεκαετία του '60 προχωρούσε, ολοένα και βάθαινε το χάσμα ανάμεσα στην παλαιά και τη νέα γενιά αναφορικά με ζητήματα όπως ο Πόλεμος στο Βιετνάμ, οι φυλετικές σχέσεις, τα σεξουαλικά ήθη, τα δικαιώματα των γυναικών, οι παραδοσιακοί τρόποι άσκησης εξουσίας, ο πειραματισμός με ψυχοτρόπα φάρμακα και διάφορετικές εκδοχές του επονομαζόμενου Αμερικανικού Ονείρου. Προέκυψαν νέες μορφές πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης της ποπ μουσικής και της ταυτόχρονης ανόδου της κουλτούρας των χίπις, η οποία οδήγησε στην ταχεία εξέλιξη της υποκουλτούρας των νέων που έδινε έμφαση στην αλλαγή και τον πειραματισμό. Εκτός από το διάσημο μουσικό συγκρότημα των Beatles, πολλοί συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικά συγκροτήματα από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική είχαν αντίκτυπο στο πολιτιστικό αυτό κίνημα.

Στην Πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, το 1958, σε μία πράξη πολιτικής ανυπακοής, συγκεντρώθηκαν 60.000 - 100.000 φιλειρηνικοί διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές και ειρηνιστές, σε ένα γεγονός ευρέως γνωστό ως «διαδηλώσεις απαγόρευσης της Βόμβας» («ban the Bomb» demonstrations). Από την ομάδα αυτή σχεδιάστηκε και το σήμα της ειρήνης, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της ειρήνης, της ελευθερίας και της κουλτούρας των χίπις.

Η κοινωνική ανθρωπολόγος Τζέντρι Άντερς παρατηρεί πως ένα σύνολο ελευθεριών είχαν γίνει αποδεκτά μέσα σε μια κοινότητα αντικουλτούρας στην οποία έζησε και μελέτησε: «ελευθερία του να εξερευνά κανείς τις ικανότητές του, ελευθερία του να δημιουργεί κανείς τον Εαυτό του, ελευθερία της προσωπικής έκφρασης, ελευθερία από τη δημιουργία προγραμμάτων, ελευθερία από τους αυστηρά καθορισμένους ρόλους και ιεραρχικές δομές...» Επιπλέον, η Άντερς θεωρεί πως ορισμένα μέλη του κινήματος επιθυμούσαν να επιφέρουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μην αποθαρρύνει, αλλά να ενθαρρύνει, «την καλαισθησία, την αγάπη για τη φύση, το πάθος για τη μουσική, την επιθυμία για περισυλλογή, ή την ισχυρά εκφρασμένη ανεξαρτησία».

Παραπομπές 

 
Δεκαετία 1960
Δεκαετία 1970
Ακτιβισμός
The Beatles
Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Περιβαλλοντολογία
Οικολογία
Φεμινισμός δευτέρου κύματος
Τζον Λένον
Ροκ μουσική
Σεξουαλική επανάσταση
Πόλεμος του Βιετνάμ
Μουσική στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αντικουλτούρα
Αριέλ Σαρόν

Ο Αριέλ Σαρόν (εβραϊκά: אריאל שרון,  γεννημένος ως Αριέλ Σάινερμαν, στις 26 Φεβρουαρίου 1928, πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2014) ήταν Ισραηλινός πολιτικός και πρώην στρατηγός, που χρημάτισε 11ος Πρωθυπουργός του Ισραήλ. Υπήρξε διοικητής στον ισραηλινό στρατό (Τζαχάλ) από τη σύστασή του το 1948. Συμμετείχε στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1948, τη σφαγή στην Κίμπια το 1953, στον πόλεμο του Σουέζ το 1956, τον πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967 και τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973.

Μετά τη συνταξιοδότησή του από το στρατό, εντάχθηκε στο δεξιό κόμμα Λικούντ, υπηρετώντας σε αρκετά υπουργικά πόστα στις κυβερνήσεις του κόμματος τις περιόδους 1977-1992 και 1996-1999. Κατά την περίοδο του Πολέμου του Λιβάνου του 1982, από την θέση του υπουργού Άμυνας της Κυβέρνησης Μπεγκίν, διέταξε την προώθηση του Ισραηλινού Στρατού μέχρι την Βηρυτό, ενώ κατηγορήθηκε επίσημα, με βάση την έκθεση της Επιτροπής Kahan, ως «προσωπικά υπεύθυνος» για τα γεγονότα της Σφαγής της Σάμπρα και της Σατίλα, καθώς δεν έλαβε υπόψιν την προοπτική αιματοχυσίας από τους φαλαγγίτες στα στρατόπεδα προσφύγων, ούτε παρεμπόδισε την εισβολή τους.  

Το 2000, έγινε αρχηγός του Λικούντ, υπηρετώντας ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2001 έως τις αρχές Ιανουαρίου του 2006, όταν και υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία,  η οποία τον άφησε σε κωματώδη κατάσταση μέχρι τον θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου 2014.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Θρακικά Μετέωρα

Τα Θρακικά Μετέωρα είναι μια βραχώδης περιοχή φυσικού κάλλους της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης, βόρειως του Ιάσμου στην ορεινή Ροδόπη κοντά στα σύνορα με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης. Τα Θρακικά Μετέωρα περιτριγυρίζονται από τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς της Αστραίας, του Πολύαρνου και του Εύθυμου. Η πρόσβαση στα Θρακικά Μετέωρα γίνεται οδικώς μέσω ενός δύσβατου χωματόδρομου ο οποίος ξεκινά ανατολικά του Ιάσμου.

Φύση 
Η περιοχή είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα. Στην περιοχή υπάρχουν άγρια άλογα, ο υπό εξαφάνιση λευκός γυπαετός,  σταυραετοί, ο μαύρος πελαργός κλπ. Ο δήμος Ιάσμου στον οικισμό Πολύαρνο έχει δημιουργήσει ορεινό καταφύγιο (ανήκει στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιάσμου) και έχει σηματοδοτήσει πεζοπορικά μονοπάτια με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Από την περιοχή περνάει το ορειβατικό μονοπάτι Ε6.

Ορειβατικά μονοπάτια 
Από την Αστραία ξεκινά ορειβατικό μονοπάτι 5,5 χιλιομέτρων μέχρι τον Ίασμο. Ένα άλλο ορειβατικό μονοπάτι 11 χιλιομέτρων ξεκινά από το χωριό Τσαλαπετεινός μέσω του οικισμού Εύθυμου με προορισμό την Αστραία. Επίσης ορειβατικό μονοπάτι 6 χλιομέτρων υπάρχει από το χωριό Κορφοβούνι μέχρι το Εύθυμο.

Παραπομπές

Γεωγραφία της Ροδόπης
Ροδόπη
Τζοβανόττι

Ο Λορέντσο Κερουμπίνι (Lorenzo Cherubini) ή αλλιώς με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Τζοβανόττι (Jovanotti) είναι Ιταλός τραγουδοποιός και ράπερ. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 27 Σεπτεμβρίου του 1966. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2008 παντρεύτηκε την Francesca Valiani στην Κορτόνα, απ' όπου κατάγεται ο  Τζοβανόττι. Η κόρη τους, Τερέζα, γεννήθηκε το 1998. Για εκείνη έχει αφιερώσει το τραγούδι του «Per te», μία από τις επιτυχίες του δίκου «Capo Horn»

Η μουσική του 
Ο Τζοβανόττι ξεκίνησε ερμηνεύοντας τραγούδια με χιπ χοπ, ραπ και ντίσκο ρυθμούς, τα οποία αφθονούν στους πρώτους του δίσκους. Πάντως, τα τελευταία χρόνια έχει πλησιάσει αρκετά άλλα μουσικά είδη, όπως η funk ακόμα και κλασικά. Όπως η μουσική του άλλαζε μορφή, το ίδιο και οι στίχοι του, άρχισε να αποβλέπει σε φιλοσοφικά, πολιτικά και θρησκευτικά θέματα.

Τα περισσότερα τραγούδια του είναι στα ιταλικά. Επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει και διάφορες επιτυχίες του στα ισπανικά. Ο Τζοβανόττι έχει εμφανιστεί σε μία φιλανθρωπική συναυλία του Λουτσιάνο Παβαρόττι το 1996. Έχει στενή φιλία με τον Bono, λόγω του κοινού τους ενδιαφέροντος για την διαγραφή του χρέους των φτωχών αφρικανικών χωρών. Ακόμη, συνεργάστηκε δύο φορές με τον Michael Franti, έναν γνωστό Ιταλό τραγουδιστή, στους δίσκους "Capo Horn" (1999) και "Ora" (2011). Και οι δύο προηγούμενοι έχουν γράψει λάθος το όνομα του Τζοβανόττι, αντί για Jovanotti σε Giovanotti.

Το ψευδώνυμο «Jovanotti» 
Το όνομα Jovanotti προέρχεται από τον πληθυντικό αριθμό της λέξης "giovanotto" που σημαίνει "νέος άνδρας". Ο Jovanotti αρχικά είχε σχηματίσει ένα συγκρότημα με το όνομα "I giovanotti" (οι νεαροί), με το οποίο είχε πάει σε οντισιόν, αλλά ο μουσικός παραγωγός ενδιαφέρθηκε μόνο γι' αυτόν. Αργότερα, βρήκε ένα αμερικανοϊταλικό όνομα «Joe Vanotti» πριν καταλήξει στο σημερινό "Jovanotti".

Δισκογραφία 

Ιταλοί τραγουδιστές
Νικητές World Music Awards
Ψευδώνυμα
Αδαμαντίνη

Η αδαμαντίνη είναι η σκληρότερη ουσία που μπορεί να βρεθεί στο ανθρώπινο σώμα και καλύπτει το τμήμα του δοντίου που είναι ελεύθερο στην στοματική κοιλότητα (μύλη). Το 92% κατ' όγκο αυτής είναι ανόργανα συστατικά, ενώ το 8% είναι οργανικά συστατικά και νερό. Πλέον χαρακτηρίζεται ως μία ακύτταρη ζωντανή ουσία, της οποίας οι βασικές δομικές μονάδες είναι τα πρίσματα.

Χρησιμότητα της αδαμαντίνης 
Η αδαμαντίνη, λόγω της σκληρότητας της, προσφέρει προστασία στην οδοντίνη που βρίσκεται κάτω από αυτή και είναι μαλακότερη, καθώς επίσης διασφαλίζει τον τεμαχισμό και την λειοτρίβηση της τροφής.

Φθορά 
Η αδαμαντίνη φθείρεται από ουσίες όπως η ζάχαρη και τα αναψυκτικά.

Παραπομπές 

Χημικές ουσίες
Οδοντική ανατομία
Ανθρωπογενές περιβάλλον

Ως «περιβάλλον» νοείται «το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες». 
Το περιβάλλον χωρίζεται σε φυσικό και ανθρωπογενές. Από την ανάλυση της έννοιας προκύπτει ότι ως περιβάλλον νοείται το φυσικό, και το ανθρωπογενές, στο οποίο περιλαμβάνεται το δομημένο και το πολιτιστικό περιβάλλον.
Ανθρωπογενές περιβάλλον είναι το περιβάλλον το οποίο έχει φτιάξει ο ίδιος ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια είναι το περιβάλλον το οποίο δεν είναι φτιαγμένο από τη φύση του.
Τραγική ειρωνεία

Ο όρος τραγική ειρωνεία είναι θεατρικός χαρακτηρισμός της δραματικής τέχνης. 
Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται ειδικότερα η στιγμή της πλοκής της υπόθεσης, όπου οι πρωταγωνιστές αγνοούν την αλήθεια, ή εκλαμβάνουν κάτι ψευδές ως αληθές και συνεχίζουν να δρουν και να συμπεριφέρονται απελπισμένοι  και πάσχοντας, ενώ την ίδια στιγμή οι θεατές γνωρίζοντας τις πραγματικές αληθείς διαστάσεις των γεγονότων συμμετέχουν στο δράμα αγωνιώντας για την εξέλιξη της υπόθεσης. Αυτή η αντίφαση δημιουργεί έντονη συναισθηματική φόρτιση και τονίζει τη διαδραστικότητα της θεατρικής πράξης, ενώ ταυτόχρονα προοικονομεί την εξέλιξη της πλοκής.

Μια χαρακτηριστική τέτοια σκηνή τραγικής ειρωνείας είναι η «Ηλέκτρα» στο ομώνυμο δράμα του Σοφοκλή που μαθαίνοντας τον τραγικό θάνατο του αδελφού της εκλαμβάνει αυτόν ως αληθές θρηνολογεί, ενώ οι θεατές γνωρίζοντας την αλήθεια και συμμετέχοντας στο πάθος της ηρωίδας αδημονούν για τη λύση της δραματικής σκηνής. Και η «Ελένη» του Ευριπίδη που σε πολλές σκηνές του δράματος η «πρωταγωνίστρια» και άλλα πρόσωπα χρησιμοποιούν την τραγική ειρωνεία για διάφορους λόγους όπως για να μην υπάρξει πρόωρη λύση.

Εκφράσεις 
Ως σύγχρονη έκφραση λέγεται σε πολλές περιπτώσεις που συμβαίνει ένα τραγικό γεγονός παράλληλα με ευτυχές.

Πηγές
 Νεωτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ.6ος, σελ.426.
https://web.archive.org/web/20081018195919/http://www.alfavita.gr/OdigosEkpaideytikou/od8516b.php

θεωρία θεάτρου
Θεωρία της λογοτεχνίας
Δράμα
Εκφράσεις
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20048)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 20048, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ερέτρια.

Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη είναι διακοσμημένη με την θεά Αθηνά Πρόμαχο. Κρατάει ασπίδα και κραδαίνει δόρυ, ενώ στηρίζεται στο μπροστινό πόδι. Δεξιά και αριστερά υψώνονται οι δύο ακανθωτοί κίονες. Στον αριστερό κίονα μια Νίκη κάνει ένα βήμα εμπρός. Δίπλα στον αριστερό κίονα βρίσκεται η επιγραφή «των Αθένεθεν άθλων», ενώ δίπλα στον δεξιό κίονα, το όνομα του επώνυμου άρχοντα  «Χαρικλείδη» χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 363/62 π.Χ.. 

Στην όπισθεν άποψη μια σύνθετη σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης. Δύο παλαιστές παλεύουν, ο ένας είναι έτοιμος να νικήσει, ενώ ένας έφεδρος αθλητής περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Μια Νίκη κρατάει στα χέρια της ταινία και είναι έτοιμη να στέψει με αυτή τον ένδοξο νικητή.

Πηγές 

 Νικόλαος Καλτσάς: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, σελ. 332, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

αρχαϊκή τέχνη
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
363
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20044)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 20044, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ερέτρια.

Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη είναι διακοσμημένη με την θεά Αθηνά Πρόμαχο. Παρουσιάζεται στην συνηθισμένη στάση με ασπίδα και δόρυ, αλλά λεπτή και ακίνητη. Αριστερά της υψώνεται ένας κίονας με την επιγραφή «Των Αθένεθεν άθλων», ενώ μια άλλη επιγραφή με το όνομα του επώνυμου άρχοντα  «Καλλιμήδη» χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 360/59 π.Χ.. 

Στην όπισθεν άποψη η σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης, στην οποία παίρνουν μέρος δύο παλαιστές, ενώ δεξιά ένας έφεδρος αθλητής περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Αριστερά εικονίζεται ο κριτής. Φοράει ιμάτιο και στεφάνι.

Πηγές 

 Νικόλαος Καλτσάς: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, σελ. 333, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

Αρχαϊκή τέχνη
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
360
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Περιστερές Κέρκυρας

Περιστερές ονομάζεται νησίδα ανάμεσα στην Κέρκυρα και την Αλβανία, η οποία βρίσκεται κοντά στο ακρωτήρι Βάρβαρο, πριν το βόρειο Στενό. Χωρίζει το βόρειο στόμιο της Κερκυραϊκής θάλασσας σε δύο μέρη. Το δυτικό ακολουθούν τα πλοία που πλέουν προς Ιταλία, ενώ το ανατολικό αυτά που πλέουν προς Αγίους Σαράντα. Στην αρχαιότητα αναφέρεται ως Πυθαία και οι ντόπιοι τις αποκαλούν "Τιγνόσο" ή "Τινιόσο" ή "Καπαρέλι". Έχει βραχώδες έδαφος καλυμμένο με μερικούς θάμνους και δέντρα. Πάνω της υπάρχει φάρος, ο οποίος κτίστηκε το 1826, την περίοδο της Ιόνιας Επτανησιακής Πολιτείας, από τους Βρετανούς. Αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κασσιόπης. Το 1961 καταργείται και αναφέρεται ξανά το 2001 να προσαρτάται στο Τοπικό Διαμέρισμα Κασσιόπης του δήμου Κασσοπαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 ανήκει στη δημοτική ενότητα Κασσιόπης του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1 μόνιμο κάτοικο.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Από το www.faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο νησάκι Περιστερές Κέρκυρας 

Ελληνικές βραχονησίδες
Ακατοίκητα νησιά
Κέρκυρα
Θεά των όφεων

Ως η θεά με τα φίδια ονομάζεται ο τύπος αγαλματίδιου που βρέθηκε σε ανασκαφές στους Μινωικούς αρχαιολογικούς τόπους που παρουσιάζει γυναίκα εξώστηθη να κρατάει φίδια. Τα αγαλματίδια χρονολογούνται στον 16ο αιώνα π.Χ.. Λίγες πληροφορίες έχουμε για την ερμηνεία των αγαλματιδίων. Ο Έβανς συνδέει την θεά των όφεων με την Αιγυπτιακή θεά Ουατζέτ. Είναι προπομπός της κρητικής Ρέας και παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με την φρυγική Κυβέλη και την εφεσία Αρτέμιδα.

Αγαλματίδια
Τα πρώτα αγαλματίδια βρέθηκαν στις ανασκαφές που διενήργησε ο Άρθουρ Έβανς το 1903. Ήταν της τεχνοτροπίας αιγυπτιακής αγγειοπλαστικής σμάλτου, που συμβόλιζε την ανανέωση της ζωής και χρησιμοποιούνταν στις ταφικές τελετές. Τα αγαλματίδια αυτά εκτίθονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στην Κρήτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Μινωική θεά των όφεων εργασία 

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Μινωική τέχνη
Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
Γκέοργκ Φιρστ

Ο Γκέοργκ Φιρστ (γερμ. Georg Fürst) (1870-1936) υπήρξε σημαντικός Γερμανός συνθέτης βαυαρέζικης στρατιωτικής μουσικής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1870 στο Φόιχτβανγκεν της Βαυαρίας από μουσική οικογένεια. Έμαθε μουσική και διορίστηκε το 1889 ως τρομπετίστας στην στρατιωτική φιλαρμονική ορχήστρα του Βασιλικού Συντάγματος Ιππικού της Βαβαρίας (Königlich Bayerisches Infanterie-Leib-Regiment) στο Μόναχο. Εκεί αναδείχτηκε το μουσικό του ταλέντο και γι' αυτό πήρε υποτροφία για να σπουδάσει μουσική στο Μόναχο. Ακολούθησε μουσική επαγγελματική καριέρα σε επιφανείς στρατιωτικές φιλαρμονικές ορχήστρες της Βαυαρίας, και επέστρεψε στο Μόναχο τον Νοέμβριο του 1911 και έγινε ο δημοφιλέστερος διευθυντής στρατιωτικής μουσικής ορχήστρας. Τιμήθηκε με πολλά βραβεία. Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1936.

Συνθέσεις 
 Badonviller-Marsch
 Unter Bayerns Rautenbanner
 Graf von Zech-Marsch
 Fleury-Marsch
 Roter Turmpaß-Marsch
 General Freiherr von Kress-Marsch
 Isonzo-Marsch
 Prinz Heinrich-Marsch
 Markomannen-Marsch
 19er Marsch
 Wittelsbacher Fanfare (Festfanfare)
 FC Bayern-Marsch
 Bayrischzeller Skiclub-Marsch
 Trauermarsch
 König Ludwig III.-Marsch
 Inama-Marsch
 Alpenkorps-Marsch
 Oberstleutnant Kriebel-Marsch
 Eherne Wehr
 Generalleutnant Ritter von Leeb-Marsch
 Oberstleutnant Wäger-Marsch
 Oberst Heinecker-Marsch
 Die tapferen Bayern
 Exzellenz General Krafft von Delmensingen-Marsch
 Am Tagliamento
 An der Piave
 An der Putna
 Kemmel-Marsch
 Odobesti-Marsch
 Batinesti-Marsch
 Epehy-Marsch
 Erinnerung an Siebenbürgen
 In den Dolomiten
 Das Leibregiment in Serbien
 Soldaten Lust
 Ritter von Schoch-Marsch
 Sturm auf Saarburg
 Ritter von Epp-Marsch
 Gruss an Bamberg 
 Gruss an Straubing
 Max Josef Ritter Marsch
 Muncelul Marsch
 Oberst Adam Marsch
 Oberst Prager Marsch
 Oberst von Pechmann Marsch
 Parole Heimat 
 Prinz Eugen Marsch
 Siegerehrung 
 Vimy Marsch
 Jägerblut Gebirgsjäger Marsch 
 Fahrt ins Blaue
 Schönes Bayernland
 Schneidige Schützen 
 Fahnen-Marsch 
 Ehrenwache Marsch
Ο πτωχός ποιητής

Ο πτωχός ποιητής είναι ο γνωστότερος και δημοφιλέστερος πίνακας ζωγραφικής του Γερμανού ζωγράφου Καρλ Σπίτσβεγκ.

Περιγραφή 
Το έργο εικονίζει τον ποιητή στο σπίτι του, σε άθλια κατάσταση. Η φτωχή σοφίτα φωτίζεται από αριστερά από ένα μικρό παράθυρο μόνο. Δεξιά φαίνονται τα καδρόνια της στέγης. Μια ομπρέλα είναι εγκατεστημένη επειδή η σκεπή μπάζει. Στα δεξιά η πόρτα, αριστερά μια πράσινη σόμπα που έχει σβήσει. Ο ποιητής δεν κοιμάται στο κρεβάτι. Είναι ξαπλωμένος στρωματσάδα στο πάτωμα και ακουμπάει στον τοίχο. Κρυώνει και φοράει σκούφια στο κεφάλι. Στα γόνατα έχει τα χαρτιά του, ενώ στο δεξί του χέρι περιεργάζεται έναν ψύλλο. Τα μόνα υπάρχοντά του είναι μερικά βιβλία, και ένα φλασκί μελάνι. Διακρίνεται η λατινική επιγραφή ενός βιβλίου με τον τίτλο «Gradus ad Parnassum» (στις πλαγιές του Παρνασσού).  

Στην σόμπα επάνω ένα κερί είναι στουπωμένο στο στόμιο ενός μπουκαλιού. Δίπλα μια λεκάνη και ένα σχοινί μπουγάδας με μια πετσέτα. Στο μπουρί της σόμπας κρέμεται ένα καπέλο, άρα η σόμπα δεν έκαιγε ποτέ. Πως άλλωστε, αφού ο ποιητής αντί για ξύλα έχει μόνο χαρτί. Στο στόμιο της σόμπας κρέμεται ένα χαρτί με την λατινική επιγραφή «Operum meorum fasciculum III» (ο τρίτος τόμος των έργων μου»). Μια μπότα και ένα καλούπι συμπληρώνουν το αδιέξοδο. Αριστερά μια κατσαρόλα, στον τοίχο ένα κοστούμι, και στην άκρη αριστερά ένα μπαστούνι κρεμασμένα στον τοίχο. 

Από το παράθυρο φαίνονται οι σκεπές των γειτονικών σπιτιών. Κάνει κρύο και παγωνιά. Που να πάει; Κάθεται στο σπίτι, κουκουλωμένος, και το μόνο που του έχει απομείνει για να ζεσταθεί είναι τα συγγράμματά του.

Ιστορική αναδρομή 
Ο πτωχός ποιητής είναι το πρώτο αριστουργηματικό έργο του Σπίτσβεγκ. Το ξαναζωγράφισε δεύτερη φορά το 1839 και αργότερα για τρίτη φορά με μικρές παραλλαγές.

Βιβλιογραφία 
 Wibke von Bonin: Hundert Meisterwerke aus den großen Museen der Welt. Band 3. VGS, 1987, ISBN 3-8025-2170-6.
 Rose-Marie Hagen und Rainer Hagen: Meisterwerke im Detail: Vom Teppich von Bayeux bis Diego Rivera. Band II. Taschen, Köln 2006, ISBN 3-8228-4787-9.
 Lisa Schirmer: Carl Spitzweg. Seemann, Leipzig 1998, ISBN 3-363-00515-6.
 Kristiane Müller und Eberhard Urban: Carl Spitzweg – Beliebte und unbekannte Bilder nebst Zeichnungen und Studien ergänzt durch Gedichte und Briefe, Zeugnisse und Dokumente. Unipart, 1995, ISBN 3-8122-3410-6.
 Jens Christian Jensen: Carl Spitzweg. Prestel, München 2007, ISBN 978-3-7913-3747-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση του πίνακα στο pinakothek.de
 Παρουσίαση του πίνακα στο interdeutsch.de
 Παρουσίαση του πίνακα στο τηλεοπτικό κανάλι ARTE

Έργα ζωγραφικής
Πυθαγόρεια τριάδα

Μια πυθαγόρεια τριάδα αποτελείται από τρεις θετικούς ακέραιους αριθμούς α, β, και γ, τέτοιοι ώστε να ισχύει η σχέση , ευρέως γνωστή ως πυθαγόρειο θεώρημα. Μια τέτοια τριάδα συνήθως γράφεται , και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αριθμοί  εφόσον ισχύει . Εάν  είναι πυθαγόρεια τριάδα, τότε ομοίως θα είναι και η (κα, κβ, κγ) για οποιοδήποτε θετικό ακέραιο κ.

Μια πρωτογενής πυθαγόρεια τριάδα είναι αυτή για την οποία οι α,β,γ είναι πρώτοι μεταξύ τους (δηλαδή ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των α,β,γ είναι 1).

Τύπος για εύρεση πυθαγόρειων τριάδων
Οι πυθαγόρειες τριάδες είναι άπειρες και δίνονται από τον τύπο:

Αν  είναι τυχαίοι ακέραιοι τότε ισχύει:

Άρα:

ώστε

Δείτε επίσης 
 Το τελευταίο θεώρημα του Φερμά

Θεωρία αριθμών
Γεωμετρία του τριγώνου
Διοφαντικές εξισώσεις
Υπηρεσία DNS

DNS ως Domain Name Service είναι η υπηρεσία  που παρέχουν οι εξυπηρετητές που υποστηρίζουν το Domain Name System (DNS Servers).

Χρήσεις του όρου 
Ο όρος Domain Name Service αντικατοπτρίζει την έννοια της λειτουργικής παροχής υπηρεσίας ονομάτων σε ένα σύστημα DNS (ή σχήμα της βάσης δεδομένων ονομάτων).

Παραπομπές

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Domain Name Service, Microsoft TechNet. Ανακτήθηκε την 20-06-2011.
 RFC2182
 RFC1123

Domain name system
Αναθηματικός πίνακας της Νιννίου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)

Ο αναθηματικός πίνακας της Νιννίου είναι σπάνιο αρχαίο έργο τέχνης από πηλό που βρέθηκε στην Ελευσίνα. Στον πίνακα απεικονίζονται η Νίννιος (αυτή που αφιερώνει τον πίνακα), η Δήμητρα και η Περσεφόνη. Ο πίνακας είναι σπάνιος αν όχι μοναδικός στο θέμα του και έχει απασχολήσει εκτενώς τους ειδικούς από τότε που βρέθηκε μέχρι σήμερα.

Εύρεση του πίνακα
Βρέθηκε το 1895 στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας υπό την διεύθυνση του καθηγητή Ανδρέα Σκιά και εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, ενώ πιστό αντίγραφό του φιλοξενείται στο Μουσείο της Ελευσίνας.

Περιγραφή 
Είναι πήλινος ερυθρόμορφος πίνακας. Σώζεται σχεδόν ακέραιος και σε καλή κατάσταση. 

Η ερυθρόμορφη αγγειογραφία περιβάλλεται από προεξέχον οριζόντιο επιστύλιο που υποστηρίζεται από δύο πλάγιες λεπτές παραστάδες. Φέρει επίσης προεξέχον τριγωνικό αέτωμα που καταλήγει σε κεντρικό ακρωτήριο. Στο εσωτερικό του αετώματος βρίσκεται επίσης ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Στο κάτω μέρος του πίνακα είναι χαραγμένη η επιγραφή «ΝΙΝΝΙΟΝ ΤΟΙΝ ΘΕΟΙΝ ΑΝΕΘΗΚΕ», δηλαδή «''η Νίννιον ανέθεσε τον πίνακα αυτό στις δύο θεές».

Ερμηνεία
Ο ζωγράφος διαιρεί τα πρόσωπα σε θεούς και θνητούς, εικονίζοντας κατά την μέθοδο των αναθηματικών αναγλύφων τους θεούς κατά πολύ μεγαλύτερους στο μέγεθος από τους θνητούς. 

Η αγγειογραφία ανάμεσα στους παραστάδες μας μεταφέρει κάποιο στιγμιότυπο από τα Μυστήρια. Τρεις σκηνές παρουσιάζονται, στις οποίες παίρνει μέρος η Νίννιον με κάποιον άνδρα που τη συνοδεύει.

Αέτωμα 
Η αγγειογραφία του αετώματος παριστάνει ένα στιγμιότυπο από την παννυχίδα. Ο νεανίας συμβολίζει τον Κηφισό ποταμό ή τον γεφυριστή.

Κεντρική σκηνή 
Σημαντική λεπτομέρεια για την ερμηνεία είναι το ιονικό κιονόκρανο στην αριστερή πάνω γωνία, το οποίο συμβολίζει το ναό της Ελευσίνας. Η κερνοφόρος Νίννιον φοράει βαρύ, χειμερινό ρουχισμό, ενώ παίρνει μέρος στα μεγάλα μυστήρια του μήνα Βοηδρομιώνος. Βλέπουμε την θεά Δήμητρα καθήμενη δεξιά, δύο δαδοφόρους, τη Νίννιον και τον γενειοφόρο συνοδό της.

Κάτω σκηνή 
Χαρακτηριστικό ερμηνευτικό σύμβολο του τόπου όπου διαδραματίζεται το στιγμιότυπο είναι η ομφαλοειδής πέτρα της Άγρας στην μέση της σκηνής. Χρονικά τοποθετείται στο μήνα Ανθεστηριών, όπως συμπεραίνουμε από τα άνθη που είναι κατεσπαρμένα σε όλο το πεδίο της πομπής, και από την λεπτή εαρινή χλαμύδα της Νιννίου. Δεξιά του ομφαλού είναι καθιστή η Περσεφόνη, και αριστερά του τρεις μύστες που προσέρχονται κατά την διάρκεια των μικρών μυστηρίων.

Πηγές 

 Καλλιόπη Παπαγγελή: Ελευσίνα: Ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο, σελ. 256, Αθήνα, Εκδόσεις Ολκός, 2002, ISBN 960-86743-2-8
 Ιωάννης Σβορώνος: Και πάλιν περί του πίνακος της Ναννίου. Αθήνα, Beck und Barth, 1902

Δείτε επίσης
 Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας

Αρχαία τέχνη
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Ελευσίνια Μυστήρια
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης ανδρών

Το Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης της FINA (FINA Water Polo World Cup) είναι διεθνής διοργάνωση της υδατοσφαίρισης. Σε αυτήν μετέχουν οι οκτώ καλύτερες ανδρικές ομάδες σε επίπεδο χωρών, που είναι μέλη της FINA. Θεσμοθετήθηκε το 1979 και διεξαγόταν κάθε δύο χρόνια ως το 2002. Από το 2002 το Κύπελλο διεξάγεται κάθε 4 χρόνια.
Από το 2023 και μετά, το τουρνουά θα αντικαταστήσει το Παγκόσμιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης (Γουόρλντ Λιγκ).

Νικήτριες χώρες

Μετάλλια

Δείτε ακόμα
Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών

Παραπομπές

Πηγές
 FINA
 Sports123
 Australian Water Polo

Υδατοσφαίριση στον κόσμο
Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Υδατοσφαίρισης Γυναικών της FINA (FINA Women's Water Polo World Cup) αποτελεί μια διεθνή διοργάνωση της υδατοσφαίρισης, με την συμμετοχή εθνικών ομάδων γυναικών από χώρες-μέλη της  FINA. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1979 και από το 2002 διοργανώνεται κάθε 4 χρόνια.
Από το 2023 και μετά, το τουρνουά θα αντικαταστήσει το Παγκόσμιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης (Γουόρλντ Λιγκ).

Νικήτριες χώρες

Μετάλλια

Δείτε ακόμα
 Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης ανδρών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 FINA
 Sports123
 Australian Water Polo

Υδατοσφαίριση στον κόσμο
Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Θεώρημα κεντρικού ορίου

Το Κεντρικό Οριακό Θεώρημα (αγγλικά: Central Limit Theorem) είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματα της Θεωρίας Πιθανοτήτων. Σύμφωνα με το θεώρημα, το άθροισμα ενός μεγάλου αριθμού ανεξάρτητων τυχαίων μεταβλητών ακολουθεί μία κατανομή η οποία προσεγγίζει την κανονική κατανομή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Θεώρημα Κεντρικού Ορίου, πληροφορίες και applet παρουσίασης.

Θεωρία πιθανοτήτων
Μετρό Βρυξελλών

Το μετρό των Βρυξελλών (γαλλ: métro de Bruxelles, ολλ: Brusselse metro) είναι το υπόγειο σύστημα αστικών σιδηροδρόμων στις Βρυξέλλες. Διαθέτει 4 υπόγειες γραμμές  μετρό, και 3 γραμμές γρήγορου τραμ (μερικώς υπόγειες). Εκτείνεται σε μήκος 60 χλμ. και διαθέτει 59 σταθμούς. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 20 Σεπτεμβρίου 1976.

Γραμμές

Χάρτης

Διοίκηση 
Το μετρό των Βρυξελλών διοικείται από τη STIB/MIVB.

Mέλλον
Η STIB / MIVB είχε σχέδια να κάνει τις γραμμές 1 και 5 πλήρως αυτόματες έως το 2016, κάτι που θα επέτρεπε σημαντική αύξηση της συχνότητας των αμαξοστοιχιών.. Μια νέα γραμμή μετρό θα δημιουργηθεί από τον Βόρειο σιδηροδρομικό σταθμό των Βρυξελλών μέσω του Σχάερμπεκ προς το σιδηροδρομικό σταθμό Μπορντέτ. Το σχέδιο εγκρίθηκε τελικά το 2013, με στόχο την έναρξη της κατασκευής το 2018 και τη λειτουργία του το 2022. Τελικά, αυτό θα συνδεόταν με μια νέα νότια γραμμή προς την Ούκλε (Héros / Helden), η οποία δεν θα ολοκληρωθεί πριν από το 2025. Το 2021, η γραμμή premetro από Βρυξέλλες-Βορρά προς Άλμπερτ, η διαδρομή των τραμ 3 και 4, αναβαθμίζεται φέρει τη νέα γραμμή βαρέων μετρό 3. Ο σημερινός σταθμός Λεμονιέρ θα αντικατασταθεί από έναν νέο σταθμό που πήρε το όνομά του Toots Thielemans υπόAvenue de Stalingrad / Stalingradlaan .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
STIB MIVB

Μετρο
Βρυξελλων
Μετρο Βρυξελλων
Υλικό σώμα

Στη Φυσική ένα υλικό σώμα ή φυσικό σώμα είναι ένα σύνολο μαζών που λαμβάνεται ως μια συνολική. Για παράδειγμα, μια μπάλα ποδοσφαίρου μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα υλικό σώμα, αν και αποτελείται από ένα σύνολο διακριτών μαζών, (ιδιαίτερα αν την εξετάσουμε σε μοριακή κλίμακα). 

Στην κινηματική ως σώμα ορίζεται ένα αντικείμενο ακαθόριστου σχήματος και διαστάσεων, η θέση του οποίου μπορεί να οριστεί με απόλυτη ακρίβεια. Για τη δυναμική, η μάζα που αποδίδεται στο αντικείμενο θεωρείται πως βρίσκεται ολόκληρη στο σημείο που ορίζεται ως θέση του αντικειμένου. 

Υπό αυτό το πρίσμα, η γη μπορεί να θεωρηθεί ως ένα τέτοιο σώμα, όταν μελετάμε την κίνησή της γύρω από τον ήλιο, αλλά αν έρθουμε πιο κοντά και οι διαστάσεις της γίνουν συγκρίσιμες με τις διαστάσεις του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε, τότε χειριζόμαστε την γη σαν σύστημα σωμάτων και μιλάμε για μηχανική του στερεού σώματος.

Ύλη
Έννοιες στη μεταφυσική
Φυσικά συστήματα
Χιλέβι Ρόμπιν

Η Χιλέβι Ρόμπιν (Hillevi Rombin, 14 Σεπτεμβρίου 1933 - 19 Ιουνίου 1996) ήταν καλλονή από τη Σουηδία, η οποία στέφθηκε Μις Σουηδία και εν συνεχεία Μις Υφήλιος το 1955.

Βιογραφία
Μεγάλωσε στην Ουψάλα και ήταν εθνική πρωταθλήτρια στο δέκαθλο προτού λάβει μέρος στα καλλιστεία. Αξιόλογη αθλήτρια, η Ρόμπιν διακρίθηκε στη γυμναστική, στον στίβο, και στην κατάβαση στις χιονοδρομίες. Έπειτα από τη νίκη της στον διαγωνισμό ομορφιάς της Μις Υφήλιος, έφυγε από τη Σουηδία για το Χόλιγουντ με βάση το συμβόλαιό της στην εταιρεία Universal Pictures, το οποίο αποτελούσε μέρος του πακέτου που περιλαμβανόταν στο βραβείο για τη Μις Υφήλιος. Σπούδασε ηθοποιός μαζί με τους Τζον Γκέβιν, Κλιντ Ίστγουντ και Μπάρμπαρα Ίντεν, μεταξύ άλλων ηθοποιών που συμπεριλαμβάνονταν στο συμβόλαιο. Η Universal τη χρησιμοποίησε σε δύο ταινίες, στις οποίες η Ρόμπιν είπε μόλις μία ή δύο γραμμές, με σκοπό να της εξασφαλίσει δημοσιότητα και εμπειρία. Έτσι, το όνομά της γράφηκε στους τίτλους σε δύο κινηματογραφικές ταινίες για μικρούς ρόλους ομιλίας. Στην ταινία The Benny Goodman Story (1955) ζητάει ένα αυτόγραφο και στην Istanbul (1957) εμφανίζεται ως αεροσυνοδός στο τέλος της ταινίας.  

Στη διάρκεια του διαστήματος κατά το οποίο είχε τον τίτλο Μις Υφήλιος, ταξίδευσε στις ΗΠΑ. Σε ένα από αυτά τα ταξίδια, συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της, Γκ. Ντέιβιντ Σάιν,του οποίου η οικογένεια δραστηριοποιούνταν στον χώρο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και ο οποίος θα έμπαινε και ο ίδιος στον χώρο της κινηματογραφικής και μουσικής βιομηχανίας. Η Σάιν διέκοψε την καριέρα της, με σκοπό να αφοσιωθεί στην έγγαμη ζωή και απέκτησε μεγάλη οικογένεια. Καρπός του γάμου τους ήταν 6 παιδιά, ενώ το ζευγάρι παρέμεινε μαζί ως τον θάνατο αμφότερων το 1996, δηλαδή για διάστημα σχεδόν 40 χρόνων.

Τον Ιούνιο του 1996 η Ρόμπιν σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, μαζί με τον σύζυγό της και έναν από τους γιους τους. Αιτία του δυστυχήματος ήταν η μηχανική βλάβη στον κινητήρα λίγο μετά την απογείωση. Ήταν 62 ετών και η πρώτη και μοναδική Μις Υφήλιος που πέθαινε. Το ζευγάρι είναι θαμμένο μαζί με τα παιδιά τους στο κοιμητήριο του Γουέστγουντ Βίλατζ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Ρόμπιν στο Findagrave
Φωτογραφία της ως Μις Υφήλιος
 Ρόμπιν στο IMDb

Σουηδοί μοντέλα
Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Μις Υφήλιος
Γαλησσάς Σύρου

Ο Γαλησσάς είναι παραθαλάσσιο χωριό και από τα πλέον τουριστικά της Σύρου. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, στο μυχό του ομώνυμου όρμου και παραλία της ομώνυμης κοιλάδας που διανοίγεται μεταξύ των βουνών Χαρασσώνα και Γλάροντα. Απέχει 7 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Η ονομασία είναι αρχαία ελληνική όπως μαρτυρείται από αρχαία επιγραφή που αναφέρεται κάποιος "Πριανεύς Σύριος Γαλήσσιος".

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 437 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Αξιοθέατα 

Η παραλία του χωριού έχει ψιλή άμμο, ενώ υπάρχει και ένα μικρό λιμάνι με πέτρινη προβλήτα και φοίνικες. Ο Γαλησσάς διαθέτει επίσης οργανωμένα ξενοδοχεία, κάμπινγκ, πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα, ταβέρνες και καφετέριες αλλά και γήπεδο μπιτς σόκερ.

Πάνω από την παραλία δεσπόζει ένας μικρός λόφος, στην κορυφή του οποίου έχει χτιστεί το εκκλησάκι της Αγίας Πακούς (Υπακοής). Έχει ανακαλυφθεί ότι στην αρχαιότητα, η Γαλησσός (όπως ονομαζόταν) ήταν μία οχυρωμένη πόλη γύρω από αυτόν το λόφο και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχαϊκά και κλασικά κέντρα της αρχαίας Σύρου. Πίσω από το λόφο, υπάρχει η μικρή παραλία του Αρμεού, στην οποία παραθέριζαν πολλοί γυμνιστές κατά το παρελθόν.

Αξιοθέατο του Γαλησσά είναι και η σπηλιά του Αγίου Στεφάνου, στην είσοδο της οποίας έχει χτιστεί ένα κάτασπρο εκκλησάκι με τρεχούμενο νερό. Σύμφωνα με τον θρύλο, το εκκλησάκι αυτό χτίστηκε από έναν ψαρά που ονομαζόταν Στέφανος, ο οποίος γλίτωσε κάποτε από ένα γιγάντιο χταπόδι και ως ανταπόδοση για τη σωτηρία του, έχτισε το εκκλησάκι προς τιμήν του Αγίου που έφερε το όνομά του.

Πολιτισμός 
Στον Γαλησσά εδρεύει ο Ναυτικός Όμιλος Γαλησσά, καθώς και δύο πολιτιστικοί σύλλογοι, οι οποίοι διοργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, τουρνουά μπιτς βόλεϊ, καλλιστεία αλόγων, εκθέσεις, κ.α.) καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 
Siros.gr 

Χωριά της Σύρου
Παραλίες της Σύρου
Δανακός Σύρου

Ο Δανακός είναι ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού της Σύρου και μεταξύ των οικισμών Γαλησσάς και Κίνι.

Στον οικισμό συναντάμε δύο εκκλησίες: το ναό της Αγίας Θηρεσίας και τον Άγιο Κήρυκο, το παλαιότερο εκκλησάκι του νησιού. Στον Δανακό γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Μάρκος Βαμβακάρης, ιδιαίτερα σημαντικός μουσικός του ρεμπέτικου.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 78 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Χωριά της Σύρου