joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αλβέρτος Α΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Αλβέρτος Α΄ (π. 1339 - μάλλον το 1383) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1361-1383), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Εμπερστάιν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1361, αλλά ήδη δύο έτη πριν τον είχε συγκυβερνήτη. Παραχώρησε τις περιοχές Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ στο νεότερο αδελφό του Φρειδερίκο. Είχε την έδρα του στο κάστρο Ζαλτσντερχέλντεν στο Άινμπεκ.

Ήταν εραστής της Ιστορίας και των Επιστημών, παρ' όλα αυτά οι ληστείες πλήθυναν κατά την περίοδό του. Ίσως εμπλεκόταν και ο ίδιος σε αυτές. Οι γείτονές του διαμαρτυρήθηκαν. Το 1361 μαζί με τον αδελφό του αρχιμανδρίτη (canon) Ιωάννη, διαφιλονίκησε με τον Όθωνα κόμη του Βάλντεκ, που το επόμενο έτος, στη μάχη του Αρνολντσχάουζεν, τους αιχμαλώτισε. Όταν ορκίστηκαν ότι δεν θα συνεχίσουν με αντεκδικήσεις, ελευθερώθηκαν.

Ο Αλβέρτος και οι υποτελείς του εισέβαλαν στη γειτονική Θουριγγία και έκαναν λεηλασίες. Τότε ο μαρκήσιος (landrave) Φρειδερίκος Γ΄, αφού οι απειλές του δεν εισακούσθηκαν, συγκέντρωσε στρατό 18.000 ανδρών, μεγάλο για την περίσταση και στρατοπέδευσε γύρω από το Άινμπεκ και το Ζαλτσντερχέλντεν, αλλά δεν έγινε τίποτε. Αποχωρώντας κατέστρεψε κωμοπόλεις και χωριά· κατέλαβε και γκρέμισε τα κάστρα των ληστών, υποτελών του Αλβέρτου. Ο πρίγκιπας εξαναγκάστηκε σε ειρήνη, σύντομα όμως την καταστρατήγησε, έτσι ο Φρειδερίκος Γ΄ εισέβαλε πάλι καταστρέφοντας το πριγκιπάτο.

Οι έριδες αυτές κατέστρεφαν τα οικονομικά του και αναγκαζόταν να υποθηκεύει ιδιοκτησίες του. Ενεχυρίασε την περιοχή του Χάμελιν (1365), το μερίδιό του στις περιοχές Άλτεβικ και Ζακ (1370), την πόλη του Χάμελιν (1372), το δικαστήριο, τον Ιουδαϊκό φόρο, τους μύλους του Μπράουνσβαϊχ. Επώλησε μερικά χωριά γύρω από το Άινμπεκ για 300 φλωρίνια του Ρήνου στον επίσκοπο του Χιλντεσχάιμ (1381).

Απεβίωσε μάλλον το 1383 και ετάφη στη μονή του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη του 2ου εξαδέλφου του Μάγκνους Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και είχε τέκνο:
 Ερρίκος π. 1383-1427, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.

Πηγές
Ferdinand Spehr (1875), "Albrecht II, Duke of Brunswick", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 263 – 264

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Σαλαχλί Κενγκερλί

Το Σαλαχλί Κενγκερλί (επίσης Σαλακλί Κ'ενγκερλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας, στο έδαφος της μη αναγνωρισμένης δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Ερρίκος του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Ερρίκος ο νικητής (Erich I., 1383 - 28 Μαΐου 1427) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1383-1427), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ. Στη μάχη του Οστερχάγκεν νίκησε τους τρεις κόμητες του Χόενσταϊν.

Οικογένεια
Ήταν ο μόνος γιος του Αλβέρτου Α', πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αγνής A΄ των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ. Ο πατέρας του απεβίωσε μάλλον το έτος που γεννήθηκε ο Ερρρίκος, οπότε κηδεμόνας έγινε ο θείος του Φρειδερίκος. Ενηλικιώθηκε το 1402 και μετακινήθηκε στο Σαλτσντερχέλντεν, έδρα του πατέρα του.

Οι διαφωνίες του με τους δύο (εκ μητρός) θείους του Βερνάρδο Α΄ και Φρειδερίκο Α΄, με την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ, με τον θείο του Φρειδερίκο και με τον λαντγράβο της Θουριγγίας επιλύθηκαν γρήγορα. Το 1406 σε διαμάχη με τους κυρίους του Χάρντενμπεργκ αιχμαλωτίστηκε. Τον ελευθέρωσαν μόνο με τη γραπτή υπόσχεση ότι δεν θα συνεχίσει με αντεκδικήσεις και την εγγύηση του Οστερόντε αμ Χαρτς. Το 1415 έκανε πόλεμο με τους τρεις κόμητες του Χόενσταϊν για την κομητεία του Μπαντ Λάουτερμπεργκ και τους νίκησε στο Οστερχάγκεν: ο ένας σκοτώθηκε στη μάχη και οι άλλοι δύο έπρεπε να αποκηρύξουν τα δικαιώματά τους και να πληρώσουν 8.000 φλωρίνια για την ελευθερία τους.

Η φιλονικία με τους κυρίους του Μπόρτφελντ και η φιλονικία με τον Φρειδερίκο Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας για την πόλη του Άινμπεκ, διευθετήθηκαν σύντομα. Το 1422 η κόρη του Αγνή, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ του παραχώρησε ως φέουδο το Έλμπινγκεροντε. Το 1424 η Αδελαΐδα του Ίζενμπουργκ, ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ του παραχώρησε ως φέουδο το Ντούντερστατ και το Γκιμπολντσχάουζεν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την τρίτη εξαδέλφη του Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α', πρίγκιπα του Γκέτινγκεν και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Γ΄ 1416-1464, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.
 Ερνέστος Β΄ 1418-1466, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν, διοικητής (provost) της μονής του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ και μετά αρχιδιάκονος (canon) στο Χάλμπερστατ.
 Αλβέρτος Β' 1419-1485, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.
 Αγνή π. 1406-1439, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.
 Άννα1414-1474, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Γ΄ των Βίττελσμπαχ, δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και έπειτα τον Φρειδερίκο Γ΄ των Γουέλφων, πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ.
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ Ε΄ δούκα της Πομερανίας.

Πηγές
Ferdinand Spehr (1877), "Erich I., Herzog von Braunschweig-Grubenhagen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 201–202

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Φρειδερίκος του Οστερόντε

Ο Φρειδερίκος (π. 1350 – 1421) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόμης του Οστερόντε (1361-1421), περιοχής που ανήκε στο πριγκιπάτο του Γκρουμπενχάγκεν και ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Α' πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Εμπερστάιν. Το 1361 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλβέρτος Α', ο οποίος του παραχώρησε το Οστερόντε και το Χέρτσμπεργκ από την πατρική κληρονομία.

Το 1383 απεβίωσε ο Αλβέρτος Α', το ίδιο έτος που γεννήθηκε ο γιος του Έρικ και ο Φρειδερίκος ανέλαβε την κηδεμονία του. Το 1402 ο Έρικ ενηλικιώθηκε και μετέβη στον πύργο Ζαλτσντερχέλντεν, έδρα του πατέρα του. Αργότερα διαφώνησαν, αλλά γρήγορα λύθηκε η διαφορά.

Απεβίωσε το 1421 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Όθων.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κόρη του Βερνάρδος Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και τέκνο του ήταν ο:
 Όθων 1396-1452, κόμης του Οστερόντε.

Πηγές
www.Welfen.de

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Βελούσινα

Η  Βελούσινα (σλαβομακεδονικά: Велушина) είναι χωριό στον Δήμο Μπίτολα της Βόρειας Μακεδονίας. Η Βελουσίνα βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νότια του Μοναστηρίου στη διαδρομή R2333 (περίπου έξι χιλιόμετρα βόρεια των συνόρων με την Ελλάδα), στους πρόποδες του όρους Μπάμπα στην πεδιάδα της Πελαγονίας. Το Ποτάμι της Βελουσίνας περνά μέσα από το χωριό. Είχε 160 κατοίκους το 2002 (79 Αλβανούς, 73 Σλαβομακεδόνες, 5 Ρομά και 3 Σέρβους).

Ετυμολογικά η ονομασία του χωριού αυτού προέρχεται απο την τοπική σλαβική έκφραση «μεγάλη Ελεούσα» (велика Елеуса (προφ. «Βέλικα Ελεούσα») – Велеушина) και που αναφέρεται στην εκκλησία της Θεοτόκου Ελεούσας (Богородица Елеуса, Μπογκορόντιτσα Ελεούσα) που βρίσκεται στο χωριό. Είναι παρόμοια περίπτωση ονομασίας όπως του χωριού Ελεούσα (Вељуса, Βελιούσα), κοντά στην Στρώμνιτσα, με τον εκεί ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ελεούσας.

Η εκκλησία της Θεοτόκου Ελεούσας της Βελούσινα είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι μια παλαιοχριστιανική βασιλική που χτίστηκε τον 4ο-5ο αιώνα στα χρόνια του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄. Βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της Βελούσινα κοντά στην αρχαία Εγνατία Οδό και στον παλιό δρόμο Καστοριάς - Ηράκλειας. Σήμερα στον τοπικό πληθυσμό είναι γνωστή ως «παληά εκκλησία».

Κατά την Οθωμανική περίοδο ολόκληρος ο χριστιανικός πληθυσμός του χωριού ήταν σλαβόφωνος και υπαγόταν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα ως κριτήριο εθνικότητας, ο Ντίμιταρ Μπράνκοφ (ψευδώνυμο του γραμματέα της Βουλγαρικής Εξαρχίας Ντίμιταρ Μίσεφ) κατέγραψε το 1905 στη Βελούσινα 880 κατοίκους, όλοι τους «Βούλγαροι πατριαρχικοί ελληνίζοντες» (γαλλικά: «Bulgares Patriarchistes Grécisants») και ότι στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο με είκοσι μαθητές. Περιγράφοντας στο αυτοβιογραφικό του αντιπολεμικό μυθιστόρημα Η ζωή εν τάφω την ανάρρωσή του κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο Μακεδονικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο σπίτι μιας αγροτικής οικογένειας στη Βελούσινα ο Έλληνας λογοτέχνης Στράτης Μυριβήλης έγραψε για τους κατοίκους του χωριού ότι «δὲ θέλουν νἆναι μήτε «Μπουλγκάρ», μήτε «Σρρπ» μήτε «Γκρρτς». Μοναχὰ «Μακεντὸν ὀρτοντόξ.»».

Στη Βελούσινα γεννήθηκε το 1887 ο έλληνας δάσκλαλος και Μακεδονομάχος Πέτρος Χρήστου.

Παραπομπές

Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Περιφέρεια Πελαγονίας
Ερρίκος Γ΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Ερρίκος Γ΄ (1416 - 20 Δεκεμβρίου 1464) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1427-64), περιοχής του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος του Έρικ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Το 1427 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ΄, Ερνέστος Β΄ και Αλβέρτος Β΄. Ήταν ανήλικοι και ο θείος τους Όθων κόμης του Οστερόντε ανέλαβε την κηδεμονία τους ως το 1437.

To 1447 περιήλθε σε διαμάχη με τον Λουδοβίκο Α΄ μαρκήσιο (landrave) της Έσσης. Ο Λουδοβίκος Α΄ ήρθε με τους συμμάχους του, τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και τους δούκες του Γκέκινγκεν και πολιόρκησαν το κάστρο Γκρουμπενχάγκεν με δύο κανόνια, αλλά υποχώρησε. Επιτέθηκε στο Ζάλτσντερχελντεν, αλλά και εκεί απέτυχε.

Ο Ερρίκος Γ΄ απεβίωσε το 1464 και ετάφη στο Άινμπεκ· τον διαδέχθηκε ο ομώνυμος γιος του Ερρίκος Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Πιαστ, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Δ΄ 1460-1526, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.

Πηγές
Ludwig Ferdinand Spehr (1880), "Heinrich III., Herzog von Braunschweig-Grubenhagen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 488–489

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Ερρίκος Δ΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Ερρίκος Δ΄ (1460 - 6 Δεκεμβρίου 1526) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1464-1526), περιοχής του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Ερρίκου Γ΄, πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Β΄ και Αλβέρτο Β΄. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1464, τον διαδέχθηκε σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τον θείο του Αλβέρτο Β΄· ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ.

Το 1479 ενηλικιώθηκε και με τον θείο του έκαναν διανομή του πριγκιπάτου: ο Ερρίκος Δ΄ έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ και ο Αλβέρτος Β΄ τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ, ενώ είχαν από κοινού το κάστρο Γκρουμπενχάγκεν. Το 1485 απεβίωσε ο θείος του αφήνοντας έναν γιο 9 ετών, έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έγινε επίτροπος του εξαδέλφου του Φιλίππου Α΄.

Απεβίωσε το 1526 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Α΄, επανενώνοντας το πριγκιπάτο.

Οικογένεια
Το 1494 νυμφεύτηκε στο Άινμπεκ την Ελισάβετ των Άνχαλτ, κόρη του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.

Πηγές
Ludwig Ferdinand Spehr (1880), "Heinrich III., Herzog von Braunschweig-Grubenhagen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 488–489

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Οίκος των Γουέλφων
Ερνέστος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Ερνέστος Β΄ (1418 - 1466) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1440-64) μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκο Γ΄ και Αλβέρτο Β΄. Η περιοχή του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Έρικ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1427 και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ΄, Ερνέστος Β΄ και Αλβέρτος Β΄, που ήταν ανήλικοι. Ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου ως το 1437 που ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος.

Όταν το 1464 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Γ΄, ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ. Ήταν διοικητής (provost) της μονής του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ. Δεν νυμφεύτηκε. Στο πριγκιπάτο έμεινε ο μικρότερος αδελφός του Αλβέρτος Β΄ και ο γιος του Ερρίκου Γ΄, ο Ερρίκος Δ΄.

Πηγές
www.Welfen.de

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Οίκος των Γουέλφων
Κιζίλ Κενγκερλί

Το Κιζίλ Κενγκερλί (επίσης Γκιζίλ Κ'γιονγκερλί και Κιζίλ Κένγκερλι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Βαλιλάρ

Το Βαλιλάρ (αζερικά: Valilar) είναι ένα χωριό στην επαρχία Γιεβλάχ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γιεβλάχ
Μπάλα Κενγκερλί (Κουρνταμίρ)

Το Μπάλα Κενγκερλί (επίσης, Μπάλα Κένγκερλι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχία Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Παραπομπές 

 
Επαρχία του Κουρνταμίρ
Αλβέρτος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Αλβέρτος Β΄ (1 Νοεμβρίου 1419 - 15 Αυγούστου 1485) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1440-85), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκος πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Όθωνα πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Το 1427 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ', Ερνέστος Β' και Αλβέρτος Β', που ήταν ανήλικοι. Ο Αλβέρτος Β' ήταν 8 ετών και ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Όταν ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος Αλβέρτος Β', το 1437 οι τρεις αδελφοί κυβέρνησαν από κοινού. Το 1464 ο μεγαλύτερος Ερρίκος Γ' απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 4ετής γιος του Ερρίκος Δ'· επίσης ο Ερνέστος Β' έγινε αρχιμανδρίτης (canon)  
στο Χάμπερστατ.

Το 1477 o Γουλιέλμος Δ' των Γουέλφων, που τότε ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, φιλονίκησε με την πόλη του Άινμπεκ (του πριγκιπάτου του Γκρουμπενχάγκεν) και δύο έτη μετά ο στρατός του στρατοπέδευσε πριν την πόλη. Οι πολίτες βγήκαν έξω σε ανοικτή μάχη στην πεδιάδα, αλλά ο Γουλιέλμος Δ' τους παρέσυρε και σε ενέδρα τους κατενίκησε: περισσότεροι από 300 σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 800 αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο κάστρο του Χάρντεγκσεν. Η διαμάχη λύθηκε με τη συμφωνία του 1479 μεταξύ του Αλβέρτου Β' και του πρίγκιπα του Γκέτινγκεν, όπου το Άινμπεκ αναγνώριζε την προστασία του Γουλιέλμου Δ' και θα πλήρωνε 30.000 γκίλντερς για την εξαγορά των αιχμαλώτων.

Το ίδιο έτος ο Ερρίκος Δ' είχε πια ενηλικιωθεί και μοίρασε με τον θείο του την επικράτεια: ο Ερρίκος Δ' έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ, ενώ ο Αλβέρτος Β' τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ. Οι πόλεις Άινμπεκ και Οστερόντε κυβερνήθηκαν από κοινού. Απεβίωσε το 1485 και ετάφη στο Οστερόντε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Βόλραντ Α΄ κόμη του Βάλντεκ και είχε τέκνα:
 Αλβέρτος, απεβ. λίγο μετά το 1485.
 Φίλιππος Α΄ 1476-1551, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.
 Ερρίκος 1478 - 1532, επίσκοπος του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ.

Πηγές
Ferdinand Spehr (1875), "Albrecht III. (Herzog von Braunschweig-Grubenhagen)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 264

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Οίκος των Γουέλφων
Γαληνικό Εργαστήριο



Από που προέρχεται ο όρος 
Ο όρος Γαληνικό Εργαστήριο αναφέρεται στο εργαστήριο του φαρμακείου,προς τιμήν του αρχαίου έλληνα ιατρού Κλαύδιου Γαληνού. (Πέργαμος 129 μ.Χ. - Ρώμη 199 μ.Χ.)

Ποιος ήταν ο Γαληνός  
Ο Γαληνός ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος Έλληνας ιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου.Δεν υπάρχει σχεδόν ιατρικός κλάδος που να μην απασχόλησε τον Γαληνό.Οι εμπεριστατωμένες μελέτες του αναφέρονται στην ανατομική, τη φυσιολογία, τη χειρουργική, την οφθαλμολογία, την μαιευτική, την υγιεινή, την φαρμακολογία.Τα πολυσύνθετα φαρμακευτικά σκευάσματα, που ο ίδιος παρασκεύαζε είναι γνωστά στη βιβλιογραφία ως «γαληνικά» και η αντίστοιχη φαρμακοτεχνία ονομάζεται «γαληνική φαρμακευτική».

Νομοθεσία 
Οδηγία 65/65/ΕΟΚ : Το εργαστήριο του φαρμακείου είναι ο μοναδικός χώρος πλην της βιομηχανίας,ο οποίος εξουσιοδοτείται από τη νομοθεσία να παρασκευάζει και να χορηγεί εξατομικευμένο γαληνικό φάρμακο.Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις στις οποίες δεν καλύπτονται οι ασθενείς από τα υπάρχοντα φαρμακευτικά σκευάσματα.

Τι Παρασκευάζει 
Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι:

1.Φάρμακα που έχει σταματήσει η κυκλοφορία τους, αλλά επιτρέπεται η παρασκευή τους από καθαρή πρώτη ύλη, δραστική ουσία (API Active Pharmaceutical Ingredient)

2.Φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή.Χρειαζόμαστε π.χ. σιρόπι για παιδί ή ηλικιωμένο, αλλά το φάρμακο κυκλοφορεί μόνο σε κάψουλα.

3.Φάρμακα που κυκλοφορούν, αλλά όχι στην συγκέντρωση που επιθυμούμε. Κυκλοφορεί π.χ. κάψουλα των 15mg, αλλά χρειαζόμαστε κάψουλα των 5mg.

4.Κτηνιατρικά φάρμακα, όταν αυτά δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή ή στην επιθυμητή συγκέντρωση.

5.Ομοιοπαθητικά φάρμακα

6.Φυτοθεραπευτικά (βάμματα, έλαια, κρέμες, αλοιφές, σιρόπια κλπ)

Ο επιστήμονας φαρμακοποιός είναι ο μόνος αρμόδιος να παραγάγει γαληνικό φάρμακο και ο μόνος χώρος που επιτρέπεται η παρασκευή του είναι το Γαληνικό Εργαστήριο του φαρμακείου.

Πηγές 
 Οδηγία 65/65/ΕΟΚ
 http://redifference.gr/ 
Φαρμακευτικές επιστήμες
Εργαστήρια
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γέροντας Καβάλας

Ο Γέροντας είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καβάλας στην Ανατολική Μακεδονία. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Νέστου, στη Δημοτική ενότητα Κεραμωτής και στην Τοπική Κοινότητα Γέροντα, της οποίας αποτελεί τον μοναδικό οικισμό. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές υπώρειες των Ορέων Λεκάνης. Μέχρι το 1926 λεγόταν Μποϊνού Κισλή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 468 κατοίκους.

Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 117 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του Γέροντα μειώθηκε από 818 κατοίκους στην απογραφή του 1961 σε 450 σε αυτή του 2001. Η έκταση της τοπικής κοινότητας είναι 15 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία περίπου το ένα τρίτο είναι καλλιεργήσιμη γη.

Περίπου ένα χιλιόμετρο νότια από το χωριό περνά πλέον η νέα Εγνατία Οδός (αυτοκινητόδρομος Α2). Ο Γέροντας βρίσκεται σε οδική απόσταση 28 περίπου χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά από την πόλη της Καβάλας, και 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη Χρυσούπολη, ενώ ο κοντινότερος οικισμός στον Γέροντα είναι το χωριό Ζαρκαδιά (2 χιλιόμετρα στα δυτικά).

Στο χωριό, που δημιουργήθηκε από πρόσφυγες προερχόμενοι απο (στα αρχαία Δίδυμα), το σημερινό Didim, ενω δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός & Μορφωτικός Σύλλογος Γέροντα Καβάλας «ο Διδυμαίος Απόλλων» (ιδρύθηκε το 1995).

Το όνομα του χωριού προέρχεται σύμφωνα με εναν μύθο όπου ενας γέροντας πηγαίνε σε εκείνο το σημείο όπου προσευχόταν στον Θεό ενω είχε προφητικές ικανότητες. Υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν οτι θα πανε στον Γέροντα, εξου και η ονομασία του τόπου.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 64200.

Πηγές
 Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
 Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 9, σελ. 475

Γεροντας
Δήμος Νέστου
Φίλιππος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Φίλιππος Β΄ ο νεότερος (2 Μαΐου 1533 - 4 Απριλίου 1596) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1595-96), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου των Γουέλφων-Γκρουμπενχάγκεν. Τον διαδέχθηκε ο μακρινός συγγενής του Ερρίκος Ιούλιος.

Βιογραφία
Ήταν ο 3ος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αικατερίνης, κόρης του Έρνεστ Β΄ κόμη του Μάνσφιλντ-Φόρντεροτ. Το 1551 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε πρώτα ο μεγαλύτερος γιος του Ερνέστος Γ΄, που απεβίωσε το 1567 χωρίς άρρεν τέκνο, έπειτα ο Βόλφγκανγκ, που απεβίωσε το 1595 άτεκνος και μετά ο νεότερος Φίλιππος Β΄.

Νυμφεύτηκε την Κλάρα των Γουέλφων-Βολφενμπύτελ. Αυτή ήταν ηγουμένη στη μονή του Γκαντερσχάιμ, η οποία στη Μεταρρύθμιση κατελήφθη από τα στρατεύματα της Σμαλκαλδικής Ένωσης και λεηλατήθηκε. Η Κλάρα παραιτήθηκε και παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄. Το νέο ζεύγος διέμεινε στην πρώην μονή του Κάτλενμπουργκ, που ο σύζυγος ανακαίνισε σε Αναγεννησιακό ρυθμό, ως το 1595 που απεβίωσε η Κλάρα. Το ίδιο έτος διαδέχθηκε τον αδελφό του Βόλφγκανγκ και μετακίνησε την έδρα του στο κάστρο Χέρτσμπεργκ, διαμονή των πριγκίπων του Γκρουμπενχάγκεν.

Ήταν ο τελευταίος απόγονος του κλάδου των Γουέλφων-Γκρουμπενχάγκεν και όταν το επόμενο έτος απεβίωσε άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο δισεγγονός του 6ου εξαδέλφου του, ο Ερρίκος-Ιούλιος πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Ετάφη πλάι στους γονείς του και τα αδέλφια του, στην κρύπτη του Αγίου Τζάιλς (Giles) στο Οστερόντε αμ Χάρτς.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την 5η εξαδέλφη του πατέρα του Κλάρα των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Β΄ πρίγκιπα του Βόλφενμπυτελ, που ήταν ηγουμένη πριν τη Μεταρρύθμιση. Δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
Hans Goetting: Das Bistum Hildesheim, Walter de Gruyter, 1973, p. 121 ff
Johann Samuel Ersch: Allgemeine encyclopädie der wissenschaften und künste, J. f. Gleditsch, 1847, part 3, vol. 23, p. 43 ff

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Οίκος των Γουέλφων
Αλεξάντερ Τζορτζ Γούντφορντ

Ο σερ Αλεξάντερ Τζορτζ Γούντφορντ (αγγλικά: Sir Alexander George Woodford)γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1782 και απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 1870. Γιός του Συνταγματάρχη John Woodford και της Λαίδης Susan Gordon. Φοίτησε στο Κολέγιο Γουίντσεστερ (Winchester College) και στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία.

Ο σερ Αλεξάντερ Τζορτζ Γούντφορντ διετέλεσε αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού. Πήρε μέρος στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Ηγείτο της 2ης στρατιάς στις μάχες Quatre Brass και του Βατερλώ.

Το 1826 διετέλεσε υποδιοικητής και αργότερα διοικητής ταξιαρχίας στην Κέρκυρα. Τον Ιούνιο του 1832 ανέλαβε Διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων της Βρετανίας στα Ιόνια νησιά. Την ίδια χρονιά και για σύντομο διάστημα, μετά την αναχώρηση του Φρεντερίκ Άνταμ (10 Απριλίου 1832), διετέλεσε προσωρινά για κάποιους μήνες Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων. Στην Κέρκυρα παρέμεινε μέχρι το 1835.

Πηγές

Παναγιώτης Χιώτης, Ιστορία του Ιονίου Κράτους από της συστάσεως αυτού μέχρι ενώσεως : Έτη 1815-1864, τ. Β΄, Ζάκυνθος 1877, σ. 32-33. (ψηφιακά στην Ανέμη: [metadata]=1&&stored_cclquery=creator%3D%28Χιώτης%2C+Παναγιώτης%2C%29&skin=&rss=0&show_form=&export_method=none&display_mode=detail&ioffset=1&offset=3&number=1&keep_number=10&old_offset=1&search_help=detail )

Λόρδοι Ύπατοι Αρμοστές των Ιονίων Νήσων
USS Scorpion (SSN-589)

Το USS Scorpion (SSN-589) ήταν ένα πυρηνικό υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. και το έκτο σκάφος του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού που έφερε αυτό το όνομα. Το Scorpion χάθηκε στις 22 Μαΐου του 1968, με 99 μέλη του πληρώματος να πεθαίνουν στο περιστατικό. Το USS Scorpion είναι το ένα από τα δύο πυρηνικά υποβρύχια που έχασε το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό, με το άλλο να είναι το USS Thresher. Ήταν μία από τις τέσσερις μυστηριώδεις εξαφανίσεις υποβρυχίων το 1968, με τις άλλες να είναι το ισραηλινό INS Dakar, το γαλλικό υποβρύχιο Minerve και το σοβιετικό υποβρύχιο K-129.

Υπηρεσία 
Το αμερικανικό πυρηνοκίνητο υποβρύχιο Σκόρπιον ήταν ένα από τα έξι αμερικανικά υποβρύχια κλάσσης "Skipjack", που κατασκευάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Η βύθιση 
Στις 27 Μαΐου του 1968, το Πεντάγωνο (ΗΠΑ) ανακοίνωσε ότι το Σκορπιός είχε χαθεί αύτανδρο κάπου στον Ατλαντικό Ωκεανό από άγνωστες αιτίες. Το υποβρύχιο συμμετείχε σε ασκήσεις του 6ου Στόλου και αναμενόταν στη βάση του, το Νόρφολκ της Βιρτζίνια, την ημέρα εκείνη. Από την 21η Μαΐου, ωστόσο, κάθε ίχνος του είχε χαθεί. Οι από αέρος έρευνες δεν αποκάλυψαν το παραμικρό και το υποβρύχιο, μαζί με τα 99 μέλη του πληρώματός του, θεωρήθηκαν οριστικά απολεσθέντα. Πολύ αργότερα τα συντρίμμια του βρέθηκαν σκορπισμένα στον βυθό του ωκεανού και οι αρμόδιοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι από κάποια βλάβη δεν μπόρεσε να διατηρηθεί στο σωστό βάθος και συνετρίβη από την πίεση του νερού.

Τα πτώματα του πληρώματος βρέθηκαν αρκετούς μήνες μετά αλλά ο πυρηνικός αντιδραστήρας και οι τορπίλες του υποβρυχίου παραμένουν σε βάθος 3.000 μέτρων, 400 μίλια νοτιοδυτικά των Αζορών, στη μέση σχεδόν του Ατλαντικού Ωκεανού.

Παραπομπές 

Πυρηνοκίνητα πλοία
Υποβρύχια
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Β΄)

Η Αϊσέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:عائشة سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Sultan, γνωστή ως Μπουγιούκ Αϊσέ Σουλτάν(δηλαδή "Μεγάλη Αϊσέ Σουλτάν), 30 Απριλίου 1696 - 26 Σεπτεμβρίου 1752) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Η Αϊσέ Σουλτάν γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1696 και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Β΄. Αναφορές θέλουν να έχει γεννηθεί σε μια από τις πόλεις που ο πατέρας της ήταν απεσταλμένος σύμφωνα με το οθωμανικό διάταγμα. Το 1703 σε ηλικία επτά ετών παντρεύτηκε τον Κιοπρουλούζαντε Νταμάτ Νουμάν Πασά. Το 1710 ο Νουμάν έγινε Μεγάλος Βεζίρης, αλλά λίγο καιρό αργότερα απολύθηκε από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη και στάλθηκε στην Κρήτη ως διοικητής. Το 1719 ο Νουμάν πέθανε και σε ηλικία 23 ετών η Αϊσέ Σουλτάν έμεινε χήρα.

Στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Τεζκιρετζή Ιμπραήμ Πασά, ο οποίος πέθανε το 1722. Μετά το θάνατο του Ιμπραήμ, παντρεύτηκε τον Χοτίν Μουχαφιζή Κοτζά Μουσταφά Πασά το 1725. Ο Μουσταφά πέθανε μετά από πέντε χρόνια γάμου. Η Αϊσέ έγινε για τρίτη φορά χήρα, και δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ. Από τους τρεις γάμους που έκανε δεν απέκτησε κανένα παιδί.

Η Αϊσέ πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1752 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 56 ετών. Ο τάφος βρίσκεται στον τουρμπέ της προγιαγιάς της,Βαλιντέ Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν,στο Φατίχ Τζαμί.

Η Αϊσέ Σουλτάν είχε μια μικρότερη αδελφή με το ίδιο όνομα, αλλά της δόθηκε το προσωνύμιο "Μπουγιούκ" (δηλ. Μεγάλη), ενώ στην αδελφή της δόθηκε το προσωνύμιο "Κιουτζούκ" (δηλ. Μικρή).

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Helloween EP

{{Infobox Album
| Όνομα  = Helloween EP
| Είδος  = EP σινγκλ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Helloween.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = Μάρτιος 1985
| Ηχογράφηση  = Ιανουάριος - Φεβρουάριος 1985
| Είδος_Μουσικής  = Speed Metal
| Διάρκεια  = 26:2228:30 (picture-LP)
| Δισκογραφική  = Noise Records
| Παραγωγός  = Helloween
| Προηγούμενο album  = 
| Αυτό το album  = Helloween EP (1985)| Επόμενο album  = Walls of Jericho (1986)}}Helloween EP είναι ο τίτλος του EP σινγκλ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Noise Records.

Οι ηχογραφήσεις του ΕΡ πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους στο Musiclab Studio του Βερολίνου, με παραγωγούς τα ίδια τα μέλη του συγκροτήματος.

Αν και οι Helloween αργότερα θεωρήθηκαν ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα του ευρωπαϊκού power metal, το ύφος της πρώτης τους αυτής κυκλοφορίας ήταν στο speed metal, το οποίο εκείνη την εποχή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Το συγκρότημα παρέμεινε ως τετραμελές σχήμα μέχρι το 1986, αφού μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ με τίτλο "Walls of Jericho", ο Κάι Χάνσεν περιορίστηκε σε ρόλο πρώτου κιθαρίστα και εντάχθηκε στο συγκρότημα ο τραγουδιστής Μίκαελ Κίσκε.

Τραγούδια

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Helloween EP" είχε την εξής μορφή:

 Κάι Χάνσεν - φωνητικά, κιθάρα
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Helloween/Mini LP - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Helloween (EP) - Metal Storm
 Helloween - Helloween - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1985
Walls of Jericho

{{Infobox Album
| Όνομα  = Walls of Jericho
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Walls of Jericho.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = Οκτώβριος 1985
| Ηχογράφηση  = Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1985
| Είδος_Μουσικής  = Power Metal, Speed Metal
| Διάρκεια  = 40:54
| Δισκογραφική  = Noise Records
| Παραγωγός  = Χάρις Τζονς, Helloween
| Προηγούμενο album  = Helloween EP (1985)| Αυτό το album  = Walls of Jericho (1985)| Επόμενο album  = Keeper of the Seven Keys, Part I (1987)}}Walls of Jericho είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Noise Records.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους στο Musiclab Studio του Βερολίνου, με παραγωγούς τα μέλη του συγκροτήματος και τον Χάρις Τζονς.

Το ομώνυμο κομμάτι αποτελεί την εισαγωγή του "Ride the Sky" και είναι βασισμένο στην μελωδία του παιδικού τραγουδιού "London Bridge Is Falling Down", αν και το συγκρότημα επηρεάστηκε από το μουσικό θέμα "Happy Happy Helloween" της ταινίας "Η νύχτα με τις μάσκες No 3" (Halloween III: Season of the Witch).

Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο Χάνσεν αντιμετώπισε πρόβλημα να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα οι Helloween να αναζητήσουν έναν τραγουδιστή, με τον 18χρονο Μίκαελ Κίσκε να αναλαμβάνει το μικρόφωνο του σχήματος.

Ο δίσκος επανεκδόθηκε από τη Noise το 1987 σε μορφή CD, μαζί με το ομώνυμο ΕΡ τους.

Τραγούδια

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Walls of Jericho" είχε την εξής μορφή:

 Κάι Χάνσεν - φωνητικά, κιθάρα
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές
 'Τζέιμς Χάρνταγουεϊ - sampler''

Παραπομπές

Πηγές
 Walls of Jericho - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Walls of Jericho - Metal Storm
 Helloween - Walls of Jericho - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1985
Live in the UK

{{Infobox Album
| Όνομα  = Live in the UK
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Live in the UK.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 3 Απριλίου 1989
| Ηχογράφηση  = 6 Νοεμβρίου 1988 στο Εδιμβούργο και 7 Νοεμβρίου 1988 στο Μάντσεστερ
| Είδος_Μουσικής  = Power Metal
| Διάρκεια  = 49:44
| Δισκογραφική  = Noise Records
| Παραγωγός  = Τόμι Χάνσεν
| Προηγούμενο album  = Keeper of the Seven Keys, Part II (1988)| Αυτό το album  = Live in the UK (1989)| Επόμενο album  = Pink Bubbles Go Ape (1991)}}Live in the UK είναι ο τίτλος του πρώτου ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Noise Records. Στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τον τίτλο I Want Out Live και Keepers Live, αλλά χωρίς το κομμάτι "Rise and Fall".

Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου του 1988 στο Playhouse Theatre του Εδιμβούργου της Σκωτίας και στις την επομένη στο Apollo Theatre του Μάντσεστερ της Αγγλίας,Kiskelized | 1988-11-07 - Apollo Theatre, Manchester κατά την περιοδεία "Pumpkins Fly Free Tour".

Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο Top-30 στη Γερμανία, την Ιαπωνία, τη Σουηδία, τη Μεγάλη Βρετανία και την Αυστρία, ενώ υπήρξε το πρώτο τους άλμπουμ που κατάφερε να μπει στο Billboard 200.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ
Live in the UK (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 3 Απριλίου 1989

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Live in the UK" είχε την εξής μορφή:

 Μίκαελ Κίσκε - φωνητικά
 Κάι Χάνσεν - κιθάρα
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 I Want Out Live - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Live In The UK (Live) - Metal Storm
 Helloween - Live in the U.K. - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1989
Τίποτα

Τίποτα ονομάζεται το επίρρημα που δηλώνει την απουσία του οτιδήποτε. Διαφορετικά, το τίποτα σημαίνει την έλλειψη σημασίας, ενδιαφέροντος, αξίας, σχέσης, ή σημαντικότητας από κάποιο πράγμα ή μία έννοια. Ανυπαρξία ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει τίποτα, η κατάσταση της μη ύπαρξης.

Φιλοσοφία

Δυτική φιλοσοφία

Παρμενίδης 
Ένας από τους πιο πρώιμους δυτικούς φιλόσοφους που θεώρησαν το "τίποτα" ως ιδέα, ήταν ο Έλληνας της σχολής του μονισμού, Παρμενίδης (5ος αιώνας π.Χ.). Είπε πως το τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει, λόγω του εξής λογικού συλλογισμού: Για να μιλήσει κανείς για κάτι, πρέπει να μιλήσει για κάτι που υπάρχει. Από τη στιγμή που κάποιος μπορεί να μιλήσει για κάτι στο παρελθόν, αυτό το πράγμα μάλλον συνεχίζει να υπάρχει (κατά μία έννοια) τώρα, και από αυτό, ο Παρμενίδης καταλήγει στο ότι δεν υπάρχει η αλλαγή.

Ο Παρμενίδης είχε το σεβασμό των άλλων φιλοσόφων, και επηρέασε, μεταξύ άλλων, τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη. Ο Αριστοτέλης σκέφτεται σοβαρά τη θεωρία του Παρμενίδη, αλλά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι: Παρ' όλο που αυτές οι απόψεις φαίνονται να έχουν λογική σε μία διαλεκτική συζήτηση, ωστόσο το να το πιστέψουμε μοιάζει γειτονικό με την τρέλα, όταν κάποιος αναλογίζεται τα γεγονότα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αντίληψη
Έννοιες στη μεταφυσική
Τίποτα
Οντολογία
Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse

Το Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse είναι side-scroller βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε από την Traveller's Tales και κυκλοφόρησε από τη Sony Imagesoft για τα Sega Mega Drive, Mega CD και Super Nintendo Entertainment System το 1994. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει τον χαρακτήρα της Disney, Μίκυ Μάους, ο οποίος πρέπει να προχωρήσει μέσα από τα επίπεδα, κάθε ένα σχεδιασμένο και βασισμένο σε κλασσικά καρτούν με πρωταγωνιστή τον ίδιο, από το 1928 έως το 1990. Το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε το 1996 στο PlayStation, υπό τον τίτλο Mickey's Wild Adventure.

Τρόπος παιχνιδιού 

Το Mickey Mania είναι παιχνίδι πλατφόρμας, όπου ο παίκτης χειρίζεται τον Μίκυ Μάους μέσα από διάφορες περιοχές, που απεικονίζουν καρτούν στα οποία πρωταγωνίστησε στο παρελθόν, από το ντεμπούτο του στο Steamboat Willie ως το τότε πιο πρόσφατο, The Prince and the Pauper. Ο Μίκυ μπορεί να επιτεθεί στους αντιπάλους του είτε πηδώντας πάνω τους, είτε πετώντας τους μάρμαρα, τα οποία βρίσκονται στο εκάστοτε επίπεδο, σε περιορισμένο αριθμό. Ο Μίκυ μπορεί να αντέξει μέχρι πέντε χτυπήματα. Τα επίπεδα του παιχνιδιού προσφέρουν μία πληθώρα προκλήσεων για να αντιμετωπίσει ο παίκτης.

Τα επίπεδα του παιχνιδιού βασίζονται κατά σειρά στα εξής καρτούν όπου έχει εμφανιστεί ο Μίκυ: Steamboat Willie (1928), The Mad Doctor (1933), Moose Hunters (1937), Lonesome Ghosts (1937), Mickey and the Beanstalk (1947), The Band Concert (1935) (δεν συμπεριλήφθηκε στην εκδοχή του Super NES), The Prince and the Pauper (1990).

Ανάπτυξη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο GameSpot
 Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο IGN
 Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse στο GameFAQs

Βιντεοπαιχνίδια του 1994
Βιντεοπαιχνίδια του 1996
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Βιντεοπαιχνίδια του Mega-CD
Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive
Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Βιντεοπαιχνίδια με ταξίδι στον χρόνο
Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Βιντεοπαιχνίδια της Traveller's Tales
Βιντεοπαιχνίδια της Psygnosis
Μεσιανό Πέλλας

Το Μεσιανό είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Πέλλας στην Κεντρική Μακεδονία. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Πέλλας, στη Δημοτική ενότητα και τη Δημοτική Κοινότητα Γιαννιτσών.

Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 40 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του αυξήθηκε ελαφρώς από 341 κατοίκους στην απογραφή του 2001 σε 346 στην απογραφή του 2011 (τριακοστό σε πληθυσμό στον Δήμο Πέλλας).

Το Μεσιανό βρίσκεται σε οδική απόσταση 8 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλεως των Γιαννιτσών, ενώ ο κοντινότερος οικισμός είναι το χωριό Αρχοντικό (2 χλμ. στα βορειοδυτικά του Μεσιανού).

Στο χωριό, που δημιουργήθηκε το 1922 από πρόσφυγες από τον Πόντο (αρχικώς 38 οικογένειες περίπου), δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Ποντίων Μεσιανού. Ο ενοριακός ναός βρίσκεται στο δυτικό άκρο του χωριού και τιμάται στο όνομα του Αγίου Παντελεήμονα.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 58100.

Πηγές
 Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Ιερά εικόνα της Παναγίας Σουμελά στο Μεσιανό (11 Ιουνίου 2016)

Δήμος Πέλλας
Μεσιανο
Pink Bubbles Go Ape

{{Infobox Album
| Όνομα  = Pink Bubbles Go Ape
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Pink Bubbles Go Ape.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 11 Μαρτίου 1991
| Ηχογράφηση  = 1990
| Είδος_Μουσικής  = Power Metal
| Διάρκεια  = 44:02
| Δισκογραφική  = EMI Records
| Παραγωγός  = Κρις Τσανγκαρίδης
| Προηγούμενο album  = Keeper of the Seven Keys, Part II (1989)| Αυτό το album  = Pink Bubbles Go Ape (1991)| Επόμενο album  = Chameleon (1993)}}Pink Bubbles Go Ape είναι ο τίτλος του τέταρτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Μαρτίου του 1991 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας ΕΜΙ Records.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1990 στα PUK-Studios του Γκέρλεφ της Δανίας και το Sound House Studio του Αμβούργου, ενώ η μίξη του έγινε στα Battery Studios του Λονδίνου.

Πριν τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, ο κιθαρίστας Κάι Χάνσεν αποχώρησε για να σχηματίσει τους Gamma Ray, δίνοντας τη θέση του στον Ρόλαντ Γκράποφ. Τον δίσκο συνόδευαν τα σινγκλ "Kids of the Century" και "Number One", το πρώτο εκ των οποίων ανέβηκε ως το # 56 του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών. Επίσης, ο δίσκος μπήκε στο Top-20 στη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία, χωρίς όμως να πλησιάσει την εμπορική επιτυχία των προκατόχων του.

Για την προώθηση του άλμπουμ, το συγκρότημα πραγματοποίησε την Pink Bubbles Go Ape On Tour, από τον Απρίλιο ως το Νοέμβριο του 1992, με μία εμφάνιση στο φεστιβάλ Monsters Of Rock στο Μανχάιμ της Γερμανίας στις 15 Αυγούστου.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Pink Bubbles Go Ape" είχε την εξής μορφή:

 Μίκαελ Κίσκε - φωνητικά, ακουστική κιθάρα
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Ρόλαντ Γκράποφ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Pink Bubbles Go Ape - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Pink Bubbles Go Ape - Metal Storm
 Helloween - Pink Bubbles Go Ape - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1991
Ικιντσί Πασάλι

Το Ικιντσί Πασάλι (επίσης, Μαλίγιε Πασάλι, Πασάλι Μάλιγιε, και Πασάλι Βτόργιε) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σορμπάτσι.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Γροιλανδική Θάλασσα

Γροιλανδική Θάλασσα (δανικά: Grønlandshavet) ονομάζεται η θάλασσα που βρίσκεται ανατολικά της Γροιλανδίας, δυτικά του αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ, νότια του πορθμού Φραμ, βόρεια και βορειοδυτικά της Νορβηγικής θάλασσας και βόρεια της Ισλανδίας και του πορθμού της Δανίας. Η Γροιλανδική θάλασσα ορίζεται συχνά ως τμήμα του Αρκτικού ωκεανού, και μερικές φορές ως τμήμα του Ατλαντικού ωκεανού.
Η θάλασσα έχει αρκτικό κλίμα, με βόρειους ανέμους και θερμοκρασίες που σπάνια ξεπερνούν τους 0 °C. Είναι ένας σημαντικός τόπος αναπαραγωγής της φώκιας Παγόφιλος ο γροιλανδικός (Pagophilus groenlandicus) και της Κυστοφόρου φώκιας (Cystophora cristata) ενώ έχει χρησιμοποιηθεί για το κυνήγι φώκιας για περισσότερα από 200 χρόνια.

Γεωγραφική θέση

Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός καθορίζει τα όρια της Γροιλανδικής θάλασσας ως εξής:
Από το Βορρά: Μία γραμμή που ενώνει το βορειότερο σημείο του νησιού Σπιτσβέργη, του αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ, με το βορειότερο σημείο της Γροιλανδίας.
Από Ανατολικά: Η δυτική ακτή της νήσου Σπιτσβέργης.
Από νοτιοανατολικά: Μία γραμμή που ενώνει το νοτιότερο σημείο της νήσου Σπιτσβέργης με το βορειότερο σημείο της νήσου Γιαν Μάγεν, έπειτα ακολουθώντας τη δυτική ακτή του νησιού μέχρι το νοτιότερο σημείο του και από εκεί μία γραμμή ως το ανατολικό σημείο του Gerpir (65°05′N 13°30′W) της Ισλανδίας.
Από νοτιοδυτικά: Μία γραμμή που ενώνει το Straumnes (βορειοδυτικό άκρο της Ισλανδίας) με το ακρωτήριο Νάνσεν (68°15′N 29°30′W) της Γροιλανδίας.
Από δυτικά: Η ανατολική και βορειοανατολική ακτή της Γροιλανδίας από το ακρωτήριο Νάνσεν ως το βορειότερο σημείο της Γροιλανδίας.

Ιστορία

Ενώ η θάλασσα είναι γνωστή εδώ και χιλιετίες, μόλις το 1876-1878 διεξήχθησαν οι πρώτες επιστημονικές έρευνες στο πλαίσιο της νορβηγικής Βορειοατλαντικής αποστολής. Έκτοτε, πολλές χώρες, κυρίως η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Ρωσία έχουν στείλει επιστημονικές αποστολές στην περιοχή. Το 1909, ο Φρίντγιοφ Νάνσεν ανέλυσε το πολύπλοκο σύστημα ρευμάτων λεπτομερώς.
Η Γροιλανδική θάλασσα ήταν ένα δημοφιλές μέρος για τη βιομηχανία της φαλαινοθηρίας για 300 χρόνια, μέχρι το 1911, με βάση κυρίως τη Σπιτσβέργη. Από τότε και έπειτα, ο εξαντλημένος πληθυσμός των φαλαινών, κατέστησε τη βιομηχανία μη κερδοφόρα. Οι εναπομείναντες φάλαινες της Γροιλανδικής θάλασσας έχουν προστατευθεί από τότε, αλλά οι πληθυσμοί δεν είχαν δείξει καμία ένδειξη σημαντικής αύξησης. Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, εκθέσεις πολικών βιολόγων καταδείκνυαν την αύξηση του τοπικού πληθυσμού μυστακοκήτων φαλαινών (Balaena mysticetus) και το 2015, αρκτικοί επιστήμονες ανακάλυψαν εκπληκτική αφθονία τους σε μια μικρή περιοχή. Τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να ερμηνευθούν ως μια πρώιμη ένδειξη ανάκαμψης για το συγκεκριμένο είδος, που κάποτε αποτελούσε το μεγαλύτερο πληθυσμό μυστακοκήτων φαλαινών στον κόσμο, με εκτιμώμενο πληθυσμό 52.000 φάλαινες. Αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι οι Ινουίτ κυνηγούσαν φάλαινες, σε μη βιομηχανική κλίμακα, από τον 15ο αιώνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Θάλασσες
Αρκτικός Ωκεανός
Πασάλι Τρέτι

Το Πασάλι Τρέτι (επίσης, Πασάλι Τρέτ'ι, Ορτά Πασάλι, και Πασάλι Τρετίι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Κουρτίδης

Το ελληνικό επώνυμο Κουρτίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αριστοτέλης Κουρτίδης (1858–1928), Έλληνας παιδαγωγός και λογοτέχνης
 Ευάγγελος Κουρτίδης (1929–2013), Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός
 Κωνσταντίνος Κουρτίδης (1870–1944), Έλληνας συγγραφέας
 Νίκος Κουρτίδης (γεν. 1986), Έλληνας αρσιβαρίστας
Καζάκης

Το επώνυμο Καζάκης πιθανόν αναφέρεται στους:

 Βλάσης Καζάκης (γεν. 1983), Έλληνας ποδοσφαιριστής
 Δημήτρης Καζάκης (γεν. 1962), Έλληνας οικονομολόγος
Σορμπάτσι (Χατζιγκαμπούλ)

Το Σορμπάτσι (επίσης, Σόρμπατσι, Σορμπατσί, Σορμπάτσι Πέρβιγιε, και Σορμπάντσι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,440 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σορμπάτσι, Μπιριντσί Πασαλί και Ικιντσί Πασάλι.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Γκιουβεκέντ

Το Γκιουβεκέντ (επίσης, Γκιούβεκεντ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αγκντάς του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,486 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάς
Σορμπάτσι Βτόριγιε

Το Σορμπάτσι Βτόριγιε (επίσης, Σορμπάντσι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατζιγκαμπούλ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατζιγκαμπούλ
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ρουμανίας

Ακολουθεί ένας κατάλογος των αρχηγών των κυβερνήσεων του σύγχρονου ρουμανικού κράτους, από την ίδρυση των Ηνωμένων Ηγεμονιών μέχρι σήμερα.

Κόμματα 
Η πολιτική στάση του πρωθυπουργού πριν από την ανάπτυξη ενός σύγχρονου κομματικού κράτους χαρακτηρίζεται από

Η πολιτική στάση του πρωθυπουργού μετά την ανάπτυξη ενός σύγχρονου κομματικού κράτους χαρακτηρίζεται από

Κατάλογος πρωθυπουργών 
Από το 1859 έως το 1862, οι δύο Ηγεμονίες είχαν η καθεμιά τη δική της κυβέρνηση, και ένα Γραφείο, με έδρα το Ιάσιο και το Βουκουρέστι , αντίστοιχα. Το 1862 ο Αλέξανδρος Ιωάννης Α' Κούζας άλλαξε το Σύνταγμα και εκεί εμφανίστηκε μια ενιαία Κυβέρνηση και υπουργικό συμβούλιο, με έδρα το Βουκουρέστι. Τον Ιανουάριο του 2018 εξελέγη η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στη χώρα, η Βιόριτσα Ντάντσιλα.

Η Ρουμανία χρησιμοποίησε το Ιουλιανό Ημερολόγιο πριν το 1919, όμως όλες οι ημερομηνίες παρατίθενται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

Αναφορές 
 Nicolae C. Nicolescu, Șefii de stat și de guvern ai României (1859–2003), Editura Meronia, Bucharest, 2003
 Stelian Neagoe, Istoria guvernelor României de la începuturi – 1859 până în zilele noastre – 1995, Editura Machiavelli, Bucharest, 1995

Σημειώσεις 

<li> Εξαιτίας του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε σε καταφύγιο στο Ιάσιο κατά την περίοδο από 3 Δεκεμβρίου 1916 ως τις 29 Νοεμβρίου 1918
<li> Από τις 14 Σεπτεμβρίου 1940, με την ονομασία Conducător
 Μεταβατικός ως τις 20 Ιουνίου 1990, έπειτα από τις εκλογές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Guvernele României 
 Ιστότοπος της Κυβέρνησης

Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας
Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ

Το Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ (πρωτότυπος τίτλος: I, Daniel Blake) είναι ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία του Κεν Λόουτς και σε σενάριο του Πολ Λάβερτι.

Πλοκή 
Ο Ντάνιελ Μπλέικ είναι ένας χήρος ξυλουργός που ζει στο Νιούκασλ. Όταν παθαίνει έμφραγμα στη δουλειά, ο γιατρός του κρίνει πως είναι ακατάλληλος για εργασία. Ωστόσο, η Αξιολόγηση Ικανοτήτων Εργασίας του Βρετανικού κράτους κρίνει πως μπορεί να εργαστεί και δεν του παρέχει επίδομα. Τότε, ο Ντάνιελ αποφασίζει να κάνει έφεση, όμως δυσκολεύεται, αφού δεν ξέρει να χειρίζεται υπολογιστή.

Γνωρίζει και γίνεται φίλος με μία ανύπαντρη μητέρα, την Κέιτι, που είναι από το Λονδίνο και έμενε σε ξενώνα αστέγων. Ο Ντάνιελ τους βοηθάει με τις επισκευές του σπιτιού και κάνει παρέα με τα δύο παιδιά της. Η οικονομική της κατάσταση είναι τόσο άσχημη, που μία μέρα στο σούπερ μάρκετ την πιάνουν να κλέβει. Μετά από αυτό, ο φύλακας της λέει πως μπορεί να βγάλει πολλά χρήματα αν γίνει συνοδός κυριών. Η Κέιτι δέχεται, και ο Ντάνιελ αρχίζει σιγά σιγά να υποψιάζεται τη νέα της δουλειά. Όταν μαθαίνει τι γίνεται, η Κέιτι του λέει πως δεν έχει άλλη επιλογή για τα παιδιά της και πως αν δεν το αντέχει, να μην κάνουν παρέα πλέον.

Ο Ντάνιελ, απογοητευμένος από τις πολλές προσπάθειες για το επίδομα, βγαίνει έξω από την Υπηρεσία Ευρέσεως Εργασίας και γράφει με σπρέι: "Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, απαιτώ τον ορισμό της έφεσής μου πριν λιμοκτονήσω και να αλλάξετε την κωλομουσική στον τηλεφωνητή". Συλλαμβάνεται και η αστυνομία τον αφήνει ελεύθερο με προειδοποίηση. Στη συνέχεια, πουλά τα περισσότερα από τα πράγματά του και αποκόβεται από τον υπόλοιπο κόσμο. 

Την ημέρα της έφεσης, η Κέιτι βρίσκεται μαζί του για συμπαράσταση, ενώ ο δικηγόρος του λέει πως είναι πολύ αισιόδοξος. Ο Ντάνιελ πηγαίνει για λίγο στην τουαλέτα λόγω άγχους και εκεί πεθαίνει από έμφραγμα. Η ταινία κλείνει με την κηδεία του Ντάνιελ και την Κέιτι να διαβάζει ως επικήδειο τα λόγια που θα έλεγε ο Ντάνιελ την ημέρα της έφεσης.

Διανομή
Ντέιβ Τζονς ως Ντάνιελ Μπλέικ
Χέιλι Σκουάρες ως Κέιτι Μόργκαν
Ντίλαν ΜακΚίρναν ως Ντίλαν Μόργκαν
Μπραϊάνα Σαν ως Ντέιζι Μόργκαν

Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 69ο φεστιβάλ των Καννών και το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για το βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας και για το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας.

Στα BAFTA του 2017 έλαβε 5 υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, καλύτερης βρετανικής ταινίας, σκηνοθέτη (Κεν Λόουτς), πρωτότυπου σεναρίου (Πολ Λάβερτι) και Β' Γυναικείου ρόλου (Χέιλι Σκουάρες), κερδίζοντας στην κατηγορία της καλύτερης βρετανικής ταινίας.

Παραπομπές

Βρετανικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Βελγικές ταινίες
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Ταινίες σχετικά με την οικονομική κρίση
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κεν Λόουτς
Ταινίες του 2016
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Βελγικές δραματικές ταινίες
Σενάρια του Πολ Λάβερτι