Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2010)

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2010 είναι το 61ο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Η FIA, από το 2009, είχε προτείνει διάφορες αλλαγές στους κανονισμούς, καθώς και την είσοδο ενός αριθμού από νέες ομάδες. Οι αλλαγές προκάλεσαν αρχικά την έντονη αντίδραση των ομάδων που ήδη αγωνίζονταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2009, και η ένωσή τους (FOTA) ήρθε σε σύγκρουση με την FIA. Κάποιες από αυτές πρότειναν την δημιουργία ενός ξεχωριστού πρωταθλήματος, ανεξάρτητου από την FIA, αλλά τελικά η κατάσταση εξομαλύνθηκε. Στο νέο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος και κάποιες νέες ομάδες, ενώ  παραδοσιακά ονόματα, όπως η Mercedes και η Lotus, έκαναν την επανεμφάνισή τους ως κατασκευαστές. Από τα αξιοσημείωτα γεγονότα αποτέλεσε και η επανεμφάνιση σε αγώνες του Μίχαελ Σουμάχερ.

Νικήτρια στο πρωτάθλημα κατασκευαστών ανεδείχθηκε η ομάδα της Red Bull Racing, έναν αγώνα πριν το τέλος του πρωταθλήματος.

Το πρωτάθλημα οδηγών, το οποίο κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στο Αμπού Ντάμπι, κατέκτησε ο Σεμπάστιαν Φέτελ. Αυτό ήταν το πρώτο πρωτάθλημα για τον Γερμανό οδηγό της Red Bull Racing. Το πρωτάθλημα οδηγών αυτής της χρονιάς ήταν ένα από τα πιο δραματικά των τελευταίων ετών, με την πρώτη θέση να αλλάζει διαρκώς κάτοχο στην διάρκεια του, κυρίως λόγω της αλλαγής του τρόπου βαθμολόγησης των θέσεων, που έδιναν πλεονέκτημα σε όποιον τερμάτιζε στην πρώτη θέση. Μέχρι τον τελευταίο αγώνα το πρωτάθλημα διεκδικούσαν τέσσερις οδηγοί.

Η σύγκρουση FIA - FOTA 
Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, θα υπήρχε όριο στον προϋπολογισμό των ομάδων. Οι περισσότερες ομάδες αντέδρασαν σε αυτό τον κανονισμό. Η ένωσή τους FOTA, ήρθε σε σύγκρουση με την την FIA, ζητώντας να αποσυρθεί ο κανονισμός. Μια από τις ομάδες που ανέδρασαν έντονα ήταν η Ferrari, η οποία απείλησε ότι θα αποχωρήσει από το πρωτάθλημα.

Η Williams, αντίθετα με τις άλλες ομάδες, αποφάσισε να υπογράψει συμβόλαιο με τη FIA για το 2010. Οι υπόλοιπες την απομάκρυναν προσωρινά από τη FOTA. Την ίδια στάση κράτησε και η Force India.

Μέχρι τις 29 Μαΐου 2009, όλες οι ομάδες είχαν υποβάλει τις αιτήσεις για το πρωτάθλημα του 2010. Μαζί όμως με τις αιτήσεις, υπέβαλαν και όρους, ώστε η FIA να καταργήσει τον κανονισμό του περιορισμού του προϋπολογισμού. Στις 12 Ιουνίου 2009, η FIA, που δεν δέχθηκε τους όρους της FOTA, εξέδωσε μία προσωρινή λίστα με τις ομάδες που θα συμμετείχαν στο νέο πρωτάθλημα, ζητώντας από αυτές να συμφωνήσουν με τους όρους της μέχρι τις 19 Ιουνίου.

Στις 19 Ιουνίου οι ομάδες Ferrari, McLaren, Renault, BMW, Toyota, Red Bull, Brawn και Toro Rosso αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στο πρωτάθλημα του 2010 και να δημιουργήσουν ένα δικό τους. Η FIA αντέδρασε, ανακοινώνοντας ότι εξετάζει να κινηθεί νομικά εναντίον των ομάδων. Τελικά στις 24 Ιουνίου, μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, FIA και FOTA κατέληξαν σε συμφωνία διεξαγωγής ενός πρωταθλήματος μέσα στο 2010, ενώ ο πρόεδρος της FIA, Μαξ Μόσλεϊ, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος για τη θέση.

Ομάδες και οδηγοί

Ομάδες 
Με βάση την απόφαση της FIA, για συμμετοχή στο πρωτάθλημα 13 ομάδων, υπήρξαν διάφορες ομάδες που ζήτησαν να πάρουν μέρος στο πρωτάθλημα της νέας σαιζόν. Από αυτές πάντως αποχώρησε η ομάδα της Toyota, δίνοντας την θέση της στην BMW Sauber, η οποία αρχικά είχε δηλώσει ότι δεν θα λάμβανε μέρος, υπό τη νέα διεύθυνσή της όμως κατάφερε να λάβει άδεια. Αντίθετα, δεν δόθηκε άδεια στους κινητήρες της BMW και μετά την αποχώρηση της Toyota, το αποτέλεσμα ήταν να παραμείνουν μόνο τέσσερις εταιρείες που προμήθευσαν κινητήρες για το πρωτάθλημα, ο μικρότερος αριθμός εταιρειών από το 1980.

Οι ομάδες που συμμετείχαν στο νέο πρωτάθλημα ήταν 12. Πέραν αυτών, κατάφερε να πάρει άδεια συμμετοχής και η Αμερικανική ομάδα της US F1, η οποία όμως, λίγο πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος δήλωσε πως δεν είχε την δυνατότητα να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα και αποχώρησε.

Οι ομάδες που τελικά συμμετείχαν στο πρωτάθλημα ήταν οι:

Η ομάδα Lotus Racing, αν και φέρει το όνομα της ιστορικής βρετανικής ομάδας, υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση της Μαλαισίας και αγωνίστηκε με τη σημαία της χώρας. Μετά την εξαγορά της BMW Sauber, η ομάδα αγωνίστηκε με την σημαία της Ελβετίας. Η ομάδα της HRT (Hispania Racing Team) αρχικά ονομαζόταν Campos Meta, αλλά άλλαξε όνομα μετά την αποχώρηση της προηγούμενης δοιήκησης και την εξαγορά της από τον Χοσέ Ραμόν Καραμπάντε.
 

Άλλες 10 ομάδες έκαναν αίτηση για το πρωτάθλημα, αλλά δεν έγιναν τελικά δεκτές. Κάποιες από αυτές είχαν αποκτήσει δικαίωμα χρήσης ιστορικών ονομάτων ομάδων της Φόρμουλα 1, όπως αυτό της Brabham, ή της Team Lotus.

Οι ομάδες αυτές ήταν οι:

Μετά την αποχώρηση της US F1, η ομάδα της Stefan Grand Prix έκανε ενέργειες για να αντικαταστήσει την αμερικανική ομάδα, αλλά κάτι τέτοιο δεν επιτεύχθηκε τελικά, καθώς η FIA δεν της έδωσε άδεια. Ως φήμη, είχε ακουστεί πως υπήρχε ενδιαφέρον και από την ομάδα της Ray Mallock Limited να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα.

Αλλαγές στους οδηγούς 
Αλλαγές στους οδηγούς στο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 το 2010, σε σχέση με το 2009.

 Ο Φερνάντο Αλόνσο, που το 2009 αγωνιζόταν με την ομάδα της Renault, υπέγραψε το 2010 τριετές συμβόλαιο με την ομάδα της Ferrari, με δυνατότητα επέκτασης, και πήρε τη θέση του Κίμι Ράικονεν.
 Ο Ρούμπενς Μπαρικέλο, που αγωνιζόταν το 2009 με την Brawn GP, υπέγραψε στην Γουίλιαμς Φόρμουλα 1.
 Ο Τζένσον Μπάτον, παγκόσμιος πρωταθλητής του 2009 με την ομάδα της Brawn GP, υπέγραψε με την ομάδα της McLaren, στη θέση του Χέικι Κοβαλάινεν. Αρχικά για την ίδια θέση είχε ακουστεί το όνομα του Κίμι Ραϊκόνεν. Η ομάδα της McLaren έγινε η πρώτη μετά το 1989 που είχε στη σύνθεσή της δύο παγκόσμιους πρωταθλητές, όταν η ίδια είχε και τότε ως οδηγούς της τον Άιρτον Σένα και τον Αλέν Προστ.
 Ο Τίμο Γκλοκ, αρχικά, θα ήταν ένας από τους οδηγούς της Toyota, όπως και την προηγούμενη περίοδο. Μετά την απόφαση της Ιαπωνικής ομάδας να μην συμμετέχει στο νέο πρωτάθλημα, ο Γκλοκ υπέγραψε με την ομάδα της Virgin Racing.
 Ο Καμούι Κομπαγιάσι, ο οποίος είχε λάβει μέρος στο προηγούμενο πρωτάθλημα ως αντικαταστάτης του Τίμο Γκλοκ μετά τον τραυματισμό του στο Γκραν Πρι Ιαπωνίας, πραγματοποιώντας καλές εμφανίσεις στους δύο αγώνες που έλαβε μέρος, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Sauber BMW.
 Ο δεύτερος οδηγός της McLaren κατά την προηγούμενη σαιζόν, Χέικι Κοβαλάινεν, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Lotus Racing.
 Ο Πολωνός οδηγός της BMW Sauber το 2009, Ρόμπερτ Κούμπιτσα, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Renault F1 Team, στην θέση του Φερνάντο Αλόνσο.
 Ο πρώην οδηγός της Γουίλιαμς Φόρμουλα 1, Νίκο Ρόσμπεργκ, υπέγραψε με την ομάδα της Μερτσέντες Γκραν Πρι.
 Ο Γιάρνο Τρούλι, που την προηγούμενη χρονιά αγωνιζόταν στην ομάδα της Toyota, υπέγραψε στην ομάδα της Lotus Racing.

Πρώτη εμφάνιση στο πρωτάθλημα

 Ο Καρούν Τσάντχοκ υπέγραψε στην HRT και έγινε ο δεύτερος Ινδός που αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 μετά τον Ναράιν Καρθικέιαν το 2005. Ο Τσάντχοκ αγωνιζόταν την προηγούμενη χρονιά στο GP2 Series.
 Ο Λούκας ντι Γκράσι, που το 2009 ήταν δοκιμαστής της ομάδας της Renault ενώ είχε αγωνιστεί και στο πρωτάθλημα GP2 Series τερματίζοντας 3ος, υπέγραψε με την ομάδα της Virgin Racing.
 Ο Νίκο Χούλκενμπεργκ, πρωταθλητής της προηγούμενης σαιζόν στο GP2 Series και πρωταθλητής τα προηγούμενα χρόνια σε μικρότερες κατηγορίες, υπέγραψε στην ομάδα της Williams.

 Ο Βιτάλι Πετρόφ ανακοινώθηκε ως οδηγός από την ομάδα της Renault. Ο Ρώσος οδηγός αγωνιζόταν την προηγούμενη σαιζόν στη GP2 Series, όπου τερμάτισε δεύτερος πίσω από τον Χούλκενμπεργκ. Η είσοδός του στη Φόρμουλα 1 υποστηρίχτηκε από μεγάλους Ρώσους χορηγούς, την τράπεζα της Μόσχας Sberbank και τη μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής φυσικού αερίου, Gazprom. Ο Πετρόφ συμφώνησε να πληρώσει αυτός στην Γαλλική ομάδα 15.000.000 ευρώ για την συμμετοχή του στους αγώνες. Η συμφωνία με τον Πετρόφ (τον πρώτο Ρώσο οδηγό που λαμβάνει μέρος σε αγώνες της Φόρμουλα 1), έφερε επίσης στη Renault μια χορηγία της Ρωσικής αυτοκινητοβιομηχανίας Lada, τα λογότυπα της οποίας θα έφερε το μονοθέσιο της Γαλλικής ομάδας. Την χορηγία στήριξε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν.
 Ο Μπρούνο Σένα, ανιψιός του Άιρτον Σένα, υπέγραψε με την ομάδα της Campos Meta (μετέπειτα HRT). Ο Σένα, ο οποίος την προηγούμενη σαιζόν αγωνίστηκε στο Le Mans Series και στο 24 ώρες Le Mans, δεν θα πληρωνόταν από την ομάδα, αλλά από προσωπικούς χορηγούς.

Επανεμφάνιση στο πρωτάθλημα

 Ο Πέδρο ντε λα Ρόσα, δοκιμαστής τις προηγούμενες περιόδους της McLaren, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ομάδα της BMW Sauber. Ο ντε λα Ρόσα είχε αγωνιστεί για τελευταία φορά το 2006, αντικαθιστώντας τον Χουάν Πάμπλο Μοντόγια. Η τελευταία φορά που ήταν σε πλήρης αγωνιστική δράση ήταν το 2002 με την ομάδα της Jaguar. Ο ντε λα Ρόσα ήταν ο δεύτερος γηραιότερος οδηγός αυτή την αγωνιστική περίοδο.
 Ο επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Μίχαελ Σουμάχερ, που είχε αποχωρήσει πριν από τρία χρόνια από την αγωνιστική δράση, επέστρεψε με την ομάδα της Mercedes GP. Ο Σουμάχερ υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους, μετά την αποχώρηση από την ομάδα του Τζένσον Μπάτον, παγκόσμιου πρωταθλητή του 2009. Την προηγούμενη σαιζόν επρόκειτο να αγωνιστεί με την ομάδα της Φερράρι, αντικαθιστώντας τον τραυματία Φελίπε Μάσα, αλλά ένας τραυματισμός του στην αρχή της χρονιάς δεν επέτρεψε τότε στον Γερμανό πρωταθλητή την επιστροφή.

Εκτός πρωταθλήματος

 Ο Τζιανκάρλο Φιζικέλα, βρέθηκε στη θέση του δοκιμαστή της ομάδας της Φερράρι, κάτι που ήταν αναμενόμενο όταν αποκτήθηκε το 2009 από την Φερράρι στη θέση του Λούκα Μπαντοέρ.
 Ο Νικ Χάιντφελντ, που την προηγούμενη χρονιά αγωνιζόταν με την ομάδα της BMW, υπέγραψε ως δοκιμαστής στη Mercedes GP.
 Ο Καζούκι Νακατζίμα, οδηγός της Williams το 2009, έμεινε εκτός πρωταθλήματος. Στις 19 Φεβρουαρίου υπέγραψε στην ομάδα της Σερβικής Stefan GP, αν και η ομάδα δεν είχε λάβει άδεια για το πρωτάθλημα.
 Ο Κίμι Ραϊκόνεν, για το έτος 2010 αποφάσισε να απέχει από το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και να συμμετέχει με την ομάδα της Citroen Junior στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι.
 Ο Ρομαίν Γκροζάν, που είχε αγωνιστεί για κάποιους αγώνες με την Renault στη θέση του Πικέ, δεν μπόρεσε να διατηρήσει την θέση του, λόγω της έλευσης στην ομάδα του Πετρόφ.

Πίνακας ομάδων και οδηγών που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα

Αλλαγές οδηγών κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος 

 (1): Η HRT αποφάσισε να αντικαταστήσει τον Μπρούνο Σένα με τον Ιάπωνα δοκιμαστή της ομάδας, Σάκον Γιαμαμότο, για το Γκραν Πρι της Μεγάλης Βρετανίας. Σύμφωνα με απόφαση της ομάδας, ο Γιαμαμότο θα εμφανιζόταν μόνο σε αυτόν τον αγώνα και ο Σένα θα επανερχόταν στους επόμενους. Η θετική εμφάνιση του Γιαμαμότο στην Βρετανία (20ος) αλλά και το γεγονός πως ο Ιάπωνας οδηγός υποστηριζόταν με μεγάλες χορηγίες, οδήγησε την HRT στο να του δώσει και άλλες ευκαιρίες, αρχικά στον αγώνα της Γερμανίας, αλλά πια στην θέση του Τσάντχοκ, ο οποίος θα παρέμενε στην ομάδα και σύμφωνα με το αρχικό πλάνο θα αγωνιζόταν σε μερικούς από τους υπόλοιπους αγώνες, κάτι που όμως δεν συνέβη.
 (2): Στο Γκραν Πρι της Σιγκαπούρης, ο δοκιμαστής της HRT, Κρίστιαν Κλιν, αποφασίστηκε να αντικαταστήσει τον Σάκον Γιαμαμότο, ο οποίος προσβλήθηκε από τροφική δηλητηρίαση.
 (3): Για τους 5 τελευταίους αγώνες της χρονιάς η Sauber αποφάσισε να αντικαταστήσει τον ντε λα Ρόσα με τον Νικ Χάιντφελντ.

Αγώνες 
Οι αγώνες αυξήθηκαν από 17, το 2009, σε 19 το 2010, με την επαναφορά του Καναδικού γκραν πρι και την προσθήκη του Κορεατικού. Αν και στη Βρετανία είχε επιλεγεί αρχικά η πίστα του Κάστρου Ντόνιγκτον, τελικά ανακοινώθηκε πως ο αγώνας θα γίνει στην πίστα του Σίλβερστοουν. Το πρόγραμμα, όπως ανακοινώθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 2009, ήταν το εξής:

Σύνοψη του πρωταθλήματος 
Σε αντίθεση με το 2009 όπου ο Τζένσον Μπάτον είχε καταφέρει να ξεχωρίσει, κανείς οδηγός δεν ανεδείχθη σε κυρίαρχο από τα πρώτα στάδια της σαιζόν 2010. Ο Φερνάντο Αλόνσο κατέκτησε τον εναρκτήριο αγώνα της σαιζόν στο Μπαχρέιν, κάτι που τον έκανε μόλις τον έκτο πιλότος της Ferrari που κέρδιζε στο ντεμπούτο του για την Ιταλική ομάδα. Ο Μπάτον κατάφερε να πάρει τη νίκη στην Αυστραλία για δεύτερη συνεχή χρονιά, ενώ ο Σεμπάστιαν Φέτελ κέρδισε στη Μαλαισία. Με τη νίκη του αυτή, ξεκίνησε μια μοναδική κατάσταση στο υπόλοιπο της σαιζόν κατά την οποία όταν κάποιος οδηγός προηγούταν στη βαθμολογία δεν κατάφερνε να κερδίσει τον αγώνα.

Ο Μπάτον έγινε ο πρώτος οδηγός στη σαιζόν που κερδίσει δεύτερο αγώνα με τη νίκη του στην Κίνα, αλλά ο Μαρκ Γουέμπερ ήταν ο πρώτος που κατάφερε να κάνει δύο συνεχόμενες νίκες, στην Ισπανία και το Μονακό, ενώ ο Λιούις Χάμιλτον κατάφερε να επαναλάβει το ίδιο στους δύο επόμενους αγώνες στην Τουρκία και τον Καναδά. Στην πρώτη του νίκη στην Τουρκία βοήθησε και το ατύχημα μεταξύ των οδηγών της Ρεντ Μπουλ, όταν ο Φέτελ επιχείρησε να προσπεράσει τον Γουέμπερ με αποτέλεσμα να συγκρουστούν στον τεσσαρακοστό γύρο του αγώνα.

Στο Ευρωπαϊκό Γκαν Πρι που πραγματοποιήθηκε στη Βαλένθια, ο Γουέμπερ συγκρούστηκε μα τον Χέικι Κοβαλάινεν στον 10ο γύρο, αναγκάζοντας το αυτοκίνητο ασφαλείας να επέμβει. Μετά το τέλος του αγώνα, ο Αλόνσο εξέφρασε την δυσφορία του για την καθυστέρηση στην έκδοση απόφασης για τιμωρία του Χάμιλτον, όταν ο δεύτερος επιχείρησε αντικανονικά να προσπεράσει το αυτοκίνητο ασφαλείας. Ο Χάμιλτον, που την στιγμή της προσπέρασης καταδιωκόταν από τον Αλόνσο, εκτέλεσε την ποινή του 20 λεπτά αργότερα, όταν η διαφορά μεταξύ τους είχε πλέον ανοίξει αρκετά.

Το δεύτερο μισό της σαιζόν ξεκίνησε με το βρετανικό Γκραν Πρι. Για έναν ακόμα αγώνα συνεχίστηκε η διαμάχη μεταξύ των δύο οδηγών της Ρεντ Μπουλ, όταν στις κατατακτήριες δοκιμές ο Γουέμπερ διαμαρτυρήθηκε για την αφαίρεση της αναβαθμισμένης μπροστινής πτέρυγάς του μονοθεσίου του για να τοποθετηθεί σε αυτό του Φέτελ, που κατάφερε να πάρει την pole position. Η κακή εκκίνηση όμως του Φέτελ στον αγώνα έδωσε στον Γουέμπερ την ευκαιρία να κατακτήσει την τρίτη του νίκη στο πρωτάθλημα.

Το Γερμανικό Γκρν Πρι σημαδεύτηκε από την επιστροφή στις καλές εμφανίσεις για την ομάδα της Ferrari, με τους Αλόνσο και Μάσα να κατακτούν την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Η επιτυχία αυτή ήρθε ένα χρόνο μετά από το ατύχημα του Μάσα, ο οποίος βρισκόταν μπροστά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Με εντολή όμως της ομάδας του αναγκάστηκε να αφήσει τον Αλόνσο να περάσει στην πρώτη θέση. Η απόφαση αυτή κατακρίθηκε από τους υπόλοιπους και στη Φερράρι επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 100.000 δολαρίων διότι έκανε χρήση εντολής ώστε να αλλάξει σκόπιμα το αποτέλεσμα του αγώνα, ενώ σε συνεδρίαση της FIA το Σεπτέμβριο, όπου η Ιταλική ομάδα αντιμετώπισε κατηγορίες για ανυποληψία έναντι του αθλήματος η Φερράρι αθωώθηκε με το αιτιολογικό της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων.

Στη Ουγγαρία, ο Γουέμπερ επέστρεψε στις νίκες, εκμεταλλευόμενος την ποινή διέλευσης από τα pits που πήρε ο Φέτελ όταν παραβίασε τον κανονισμό για την ελάχιστη επιτρεπόμενη απόσταση από το προπορευόμενο μονοθέσιο, μετά την έξοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας, το οποίο είχε μπει λόγω του ατυχήματος στα pits μεταξύ του Ρόμπερτ Κούμπιτσα και του Άντριαν Σούτιλ. Ο Χάμιλτον κατάφερε να κερδίσει το Γκραν Πρι του Βελγίου, το οποίο διεξήχθη υπό βροχή. Οι αγώνες στην Ευρώπη τελείωσαν στην Ιταλία, με τον Αλόνσο να πανηγυρίζει  την τρίτη του νίκη. Κατάφερε επίσης να κερδίσει και τον επόμενο αγώνα στη Σιγκαπούρη, κάτι που τον έκανε τον τρίτο οδηγό που πετύχαινε δύο συνεχόμενες νίκες στη σαιζόν και τον δεύτερο με τέσσερις νίκες.

Η Ρεντ Μπουλ επαναβεβαίωσε την κυριαρχία της στην Ιαπωνία, με τους Φέτελ και Γουέμπερ να κατακτούν τις δύο πρώτες θέσεις και τον Αλόνσο να έρχεται τρίτος. Ενώ έδειχναν ικανοί να συνεχίσουν τις επιδόσεις τους στο Γκραν Πρι της Νότιας Κορέας, ένα ατύχημα του Γουέμπερ και μια βλάβη στον κινητήρα του Φέτελ έδωσαν τη νίκη στον Αλόνσο, ανεβάζοντάς τον στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.

Στη Βραζιλία, τον προτελευταίο αγώνα της σαιζόν, ο Χάλκενμπερκ κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση στις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά ο Φέτελ και ο Γουέμπερ κατάφεραν να τερματίσουν στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα, αφήνοντας στην τρίτη τον Αλόνσο. Με αυτή τη νίκη τους η ομάδα της Ρεντ Μπουλ κατέκτησε μαθηματικά το πρωτάθλημα κατασκευστών.

Ο τελευταίος αγώνας της σαιζόν 
Στον τελευταίο αγώνα της σαιζόν στο Αμπού Ντάμπι, το πρωτάθλημα οδηγών διεκδικούσαν ο Φερνάντο Αλόνσο που προηγούταν στη βαθμολογία των οδηγών με 246 βαθμούς, ο Μαρκ Γουέμπερ που ακολουθούσε με 238, ο Σεμπάστιαν Φέτελ με 231 και ο Λιούις Χάμιλτον που ήταν στη τέταρτη θέση με 222 βαθμούς και οι ελπίδες του ήταν μόνο μαθηματικές.

Κατά την εβδομάδα πριν από τον τελευταίο αγώνα της σαιζόν, η Red Bull έδειξε και πάλι την πρόθεσή της να μην ευνοήσει με τη στρατηγική της κάποιον από τους δύο οδηγούς της έναντι του άλλου. Στις κατατακτήριες δοκιμές του Σαββάτου την πρώτη θέση στην εκκίνηση πήρε ο Σεμπάστιαν Φέτελ. Δεύτερος θα ξεκινούσε ο Λιούις Χάμιλτον, τρίτος ο Φερνάντο Αλόνσο, ενώ ο Γουέμπερ θα βρισκόταν στην πέμπτη θέση, πίσω από τον Τζένσον Μπάτον.

Με την εκκίνηση του αγώνα ο Μπάτον βρέθηκε μπροστά από τον Αλόνσο, ενώ ο Φέτελ και ο Χάμιλτον διατήρησαν τις δύο πρώτες θέσεις. Ο Γουέμπερ είχε την ευκαιρία να πάρει το πρωτάθλημα αρκεί να περνούσε τον Αλόνσο, αλλά σε όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν πιο αργός από αυτόν. Και οι δύο είχαν επιλέξει την τακτική του ενός γρήγορου pit stop για αλλαγή ελαστικών. Μετά την είσοδό τους, ο Αλόνσο κατάφερε να διατηρηθεί μπροστά από τον Γουέμπερ, αλλά βρέθηκε πίσω από τον Ρώσο οδηγό της περσινή ομάδας του (Renault), Βιτάλι Πετρόφ. Ο Αλόνσο περίμενε να μπουν οι προπορευόμενοι στα pits, ώστε να τερματίσει στην τέταρτη θέση, κάτι που θα του έδινε το πρωτάθλημα. Οι οδηγοί της Renault, όμως, είχαν ήδη επιχειρήσει είσοδο στα pits, καθώς είχαν επωφεληθεί από την είσοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας στους πρώτους γύρους του αγώνα, μετά από το ατύχημα μεταξύ των Σουμάχερ και Λιούτσι.

Με την είσοδό του για pit stop, ο Χάμιλτον βρέθηκε για αρκετό διάστημα πίσω από τον έταιρο οδηγό της Renault, τον Ρόμπερτ Κούμπιτσα, δίνοντας περισσότερη άνεση στον Φέτελ. Ο Αλόνσο δεν μπορούσε να περάσει τον Πετρόφ, και εκτός από τον Ρώσο, τους Φέτελ, Μπάτον και Χάμιλτον, πιο μπροστά υπήρχαν ακόμα τα μονοθέσια των Νίκο Ρόσμπερκ και Κούμπιτσα.

Το τέλος του αγώνα βρήκε τον Σεμπάστιαν Φέτελ στη πρώτη θέση του αγώνα, με τις δύο Μακλάρεν των Χάμιλτον και Μπάτον στην δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Αλόνσο που δεν μπόρεσε ποτέ να προσπεράσει τον Πετρόφ τερμάτισε στην έβδομη θέση, ενώ ο Γουέμπερ στην όγδοη. Με αυτή την κατάταξη ο Φέτελ στέφθηκε πρωταθλητής, σε ηλικία 23 ετών και 134 ημερών, που τον έκανε τον νεότερο Παγκόσμιο Πρωταθλητή στην ιστορία της Φόρμουλα 1.

Νικητές ανά αγώνα

Βαθμολογία 
Αν και στην αρχή της προηγούμενης σαιζόν είχε προταθεί, από το 2010, πρωταθλητής να στέφεται αυτός που θα επιτύχει τις περισσότερες νίκες στο πρωτάθλημα, τελικά αυτή η ιδέα δεν προχώρησε. Αντ' αυτού, αποφασίστηκε να αυξηθεί η διαφορά ανάμεσα στους βαθμούς που κερδίζει η κάθε θέση, δίνοντας έτσι μεγαλύτερες πιθανότητες για πρωτιά σε αυτούς που πετυχαίνουν περισσότερες νίκες. Επίσης, οι βαθμολογούμενες θέσεις αυξήθηκαν από 8 σε 10.

Σύμφωνα με το νέο βαθμολογικό σύστημα, οι 10 πρώτες θέσεις βαθμολογούνται με 25,18,15,12,10,8,6,4,2 και 1 πόντο αντίστοιχα.

Βαθμολογία οδηγών 
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα οδηγών είχε ως εξής:

Για τiς αλλαγές οδηγών κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος, δείτε εδώ.

Βαθμολογία κατασκευαστών 

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα κατασκευαστών είχε ως εξής:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τα αποτελέσματα του 2010 από το επίσημο website της Φόρμουλα 1

2010
Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 2010