joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αλάγνι Ηρακλείου

Το Αλάγνι (επίσημο: Αλάγνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.

Γενικά στοιχεία 
Το Αλάγνι βρίσκεται 25 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, στο δρόμο Ηράκλειο - Αρκαλοχώρι. Η περιοχή έχει μερικές βυζαντινές εκκλησίες. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Οι κάτοικοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία και ειδικότερα με την παραγωγή ελαίου και κρασιού. Μάλιστα υπάρχουν οινοποιεία και ελαιουργείο. Στο Αλάγνι υπάρχει επίσης περιφερειακό ιατρείο.

Ναοί 
Η εκκλησία του Αγίου Βλάσση είναι κοντά στη μεγάλη εκκλησία στο τέλος του χωριού κι έχει τοιχογραφίες. Επίσης, αξιόλογοι ναοί είναι και ο ναός του Σωτήρος, όπως και του Αγίου Γεωργίου, επίσης με τοιχογραφίες. Στην περιοχή Ρούμα βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας στο Ρούμα, όπου βρέθηκαν, στη διάρκεια εργασιών για την αναστήλωσή της, διάφορα παλαιά σκεύη. Άλλη μια εκκλησία αφιερωμένη στη Παναγία έχει ιστορική και θρησκευτική αξία στην νότια άκρη του χωριού.

Ιστορικά στοιχεία 
Η ονομασία του χωριού πιθανότατα προήλθε από τη νύμφη Αλαγονία, κόρη του Δία και της Ευρώπης, της οποίας ο ναός βρισκόταν στο ύψωμα Θόλοι, όπου σώζονται, όπως λένε, τα ερείπιά του.

Επίσης, στο Αλάγνι εντοπίστηκαν τα ερείπια μινωικής αγροικίας.Το 1583 το χωριό αναφέρεται ως Alagni με 162 κατοίκους
 . Η περιοχή Ρούμα ήταν χωριό άλλοτε κατάφυτο από πεύκα και βελανιδιές, το οποίο αναφέρεται στην απογραφή του 1630.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Αλαγνίου 
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αλαγνίου έχει 174 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 5,862 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Κοινοτάρχες Αλαγνίου 
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Σερέτη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αλαγνίου.

Παραπομπές και σημειώσεις

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Βιβλιογραφία 
 Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου, 1971.
 Αλάγνι στην Ιστοσελίδα του Δήμου Αρχανών Αστερουσίων https://web.archive.org/web/20171124194231/http://www.dimos-archanon-asterousion.gr/culture/settlements/alagni.html(τελευταία προσπέλαση 10/1/2019)

Αλάγνι
Αλάγνι
Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Άλαν Χόλινγκχερστ

Ο Άλαν Χόλινγκχερστ (Alan Hollinghurst) (γεν. 26 Μαΐου 1954) είναι Βρετανός μυθιστοριογράφος και νικητής του Βραβείου Μπούκερ 2004 για το βιβλίο του Η Γραμμή της Ομορφιάς. Επρόκειτο για το πρώτο γκέι μυθιστόρημα που κέρδισε το Μπούκερ στα 36 χρόνια ύπαρξης του βραβείου.

Βιογραφία

Ο Χόλινγκχερστ γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1954 στο Stroud του Gloucestershire, μοναχοπαίδι ενός τραπεζικού διευθυντή. 

Σπούδασε Αγγλικά στο Magdalen College στην Οξφόρδη. Στην Οξφόρδη μοιράστηκε το σπίτι του με τον Άντριου Μόσιον και κέρδισε το Βραβείο Newdigate για ποίηση. Έκανε μάστερ στη Λογοτεχνία πάνω σε τρεις συγγραφείς, γνωστούς για τις ομοφυλοφιλικές τους προτιμήσεις: τον Firbank (1886 - 1926), τον Forster (1879 - 1970) και τον L. Ρ. Hartley (1895 - 1972). Άρχισε να γράφει στο Miller's London Review of Books.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 έγινε λέκτορας στο Magdalen, και έπειτα στο Κολλέγιο Somerville και στο Κολλέγιο Corpus Christi. To 1981, για μικρό διάστημα, δίδαξε στο University College στο Λονδίνο.

To 1981 άρχισε να εργάζεται στο Times Literary Supplement, όπου εξακολούθησε να εργάζεται για 12 έτη. 

Από το 1981 είναι φανατικός χορτοφάγος. Είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος και ζει μόνος του στο Λονδίνο.

Έργο
    
Για την απονομή του Βραβείου Μπούκερ στο βιβλίο του Η Γραμμή της Ομορφιάς το 2004, ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Κρις Σμιθ δήλωσε: «Ήταν μια απίστευτα δύσκολη και οριακή απόφαση. Σπάνια η αναζήτηση της αγάπης, του σεξ και της ομορφιάς έχει αποδοθεί με τέτοια μοναδικότητα.» Ο Χόλινγκχερστ έχει γράψει άλλα τρία μυθιστορήματα.

Βιβλιογραφία

Ποίηση
 Isherwood is at Santa Monica 1975 
 Confidential Chats with Boys, Oxford: Sycamore Press 1982 (based on the book "Confidential Chats With Boys" by William Lee Howard, MD., 1911, Sydney, Australia)

Μυθιστορήματα
 The Swimming Pool Library, 1988  
 The Folding Star, 1994 
 The Spell, 1998 
 The Line of Beauty, 2004

Μεταφράσεις

 Bazajet («Βαγιαζήτ») του Ρακίνα, 1991

Ως εκδότης

 New Writing 4 (με την A. S. Byatt), 1995
 Three Novels του Ronald Firbank, 2000
 A. E. Housman: poems selected by Alan Hollinghurst, 2001

Ελληνικές μεταφράσεις

Τα σκοτεινά μονοπάτια του έρωτα, εκδόσεις Άφοι Ζαχαρόπουλοι (μτφρ. Γιάννης Γαλάτης) 1997
Η έλξη, εκδόσεις Σέλας (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης) 2001
Η βιβλιοθήκη της πισίνας, εκδόσεις Άφοι Ζαχαρόπουλοι (μτφρ. Μυρσίνη Ιωακείμ) 2004
Η γραμμή της ομορφιάς, εκδόσεις Καστανιώτη (μτφρ. Ιλαείρα Διονυσοπούλου) 2005
Η βιβλιοθήκη της πισίνας, εκδόσεις Καστανιώτη (μτφρ. Γιάννης Στεφάνου) 2008

Λογοτεχνικά βραβεία

Το 1989 κέρδισε το Βραβείο Somerset Maugham για το Η Βιβλιοθήκη της Πισίνας

Το 1994 κέρδισε το James Tait Black Memorial Prize για μυθοπλασία με το The Folding Star

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός μετά τη βράβευσή του με το Βραβείο Μπούκερ για το  Η Γραμμή της Ομορφιάς το 2004.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Συνέντευξη του Άλαν Χολινγκχερστ στο ελληνικό περιοδικό 10%
 Βιογραφία (αγγλικά)

Άγγλοι ποιητές
Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Άγγλοι μεταφραστές
ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Εδουάρδος Ιωάννης Τρελώνυ

Ο Εδουάρδος Ιωάννης Τρελώνυ (Αγγλικά: Edward John Trelawny, 1792 - 1881) ήταν Άγγλος τυχοδιώκτης και συγγραφέας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 1792 και σε ηλικία 13 χρονών κατατάχθηκε στο Αγγλικό βασιλικό ναυτικό. Ταξίδεψε στην Νότιο Αμερική, στην Ινδία και στην Αφρική αλλά λόγω της τυχοδιωκτικής φύσης του εγκατέλειψε το βασιλικό ναυτικό και έγινε πειρατής στον Ινδικό Ωκεανό. Στη Μαδαγασκάρη παντρεύτηκε την Ζέλα, η οποία όμως πνίγηκε ενώ κολυμπούσε.

Επέστρεψε στην Αγγλία όπου ξαναπαντρεύτηκε αποκτώντας μάλιστα δύο παιδιά. Χώρισε όμως και άρχισε πάλι να ταξιδεύει. Στην Ιταλία γνώρισε τους Άγγλους ποιητές Σέλλευ και Βύρωνα. Συνόδεψε τον δεύτερο στο ταξίδι του στην Ελλάδα χωρίς όμως να έχει φιλελληνικούς σκοπούς. Παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Αθήνα όπου διατηρούσε χαρέμι με δέκα Τουρκάλες. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης ήρθε σε επαφή με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, του οποίου παντρεύτηκε την 13χρονη ετεροθαλή αδερφή Ταρσίτσα. Στις εμφύλιες διαμάχες ο Τρελώνυ δεν θα τον εγκαταλείψει, θα κρυφτεί μαζί με αυτόν στην σπηλιά όπου είχε ως φρούριο ο Ανδρούτσος και θα τον στηρίξει μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος φημολογείτο ότι είχε κρύψει στο κρησφύγετό του, στην σπηλιά, έναν αμύθητο θησαυρό, του οποίο το ακριβές μέρος γνώριζε ο Τρελώνυ, αν λάβουμε υπόψιν μας τα απομνημονεύματά του. Προκειμένου να αποκτήσουν αυτόν τον θησαυρό, ξένοι αξιωματικοί, προσκείμενοι στον Μαυροκορδάτο, παρουσιάστηκαν ως φίλοι του Ανδρούτσου και έθεσαν τον εαυτό τους υπό τις διαταγές του Τρελώνυ. Ο τελευταίος τους πήρε μαζί του στην σπηλιά. Κατά τη διάρκεια ενός αγωνίσματος σκοποβολής μέσα στην σπηλιά, ο ανύποπτος Τρελώνυ δέχτηκε πισώπλατα δύο πυροβολισμούς από τον Σκωτσέζο Φάντον και τον Άγγλο Γουάιτκομπ. Οι λιγοστοί σωματοφύλακες όμως του Τρελώνυ, καθώς και ο πιστός του σκύλος, τους εμπόδισαν να δραπετεύσουν με αποτέλεσμα να συλληφθούν και να θανατωθούν. Τελικά ο Τρελώνυ παρά τον σοβαρό του τραυματισμό επέζησε λόγω της σωματικής του διάπλασης.

Ύστερα από αυτό το περιστατικό θα εγκαταλείψει την σπηλιά και θα καταφύγει μαζί με την γυναίκα του στη Ζάκυνθο όπου θα ζήσει πλουσιοπάροχα. Παρ´όλο που απέκτησε το 1826 ένα παιδί μαζί με την Ταρσίτσα, οι τσακωμοί τους ήταν καθημερινό φαινόμενο με αποτέλεσμα να της κόψει τα μαλλιά και να την κλείσει σε μοναστήρι. Μετά από λίγους μήνες της έστειλε σε ένα κιβώτιο την σορό της κόρης τους που είχε στο μεταξύ πεθάνει.

Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αγγλία όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Ενταφιάστηκε στην Ρώμη, δίπλα στον τάφο του Σέλλεϋ. Έγραψε δύο βιβλία, τις Περιπέτειες νεώτερου γιου (1835) και τις Αναμνήσεις από τον Πέρσι Σέλλεϋ και τον Βύρωνα (1858).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνική Επανάσταση του 1821
Τρελωνυ
Βρετανοί βιογράφοι
Φοίβος Ταξιάρχης

Ο Φοίβος Ταξιάρχης (Καλοσκοπή Φωκίδος 1926 ως Φοίβος Κόλλιας - 11 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951, στο σινεμά το 1978 και στην τηλεόραση το 1975. Υπήρξε αγωνιστής της αντίστασης, ενώ έπαιξε στο πασίγνωστο έργο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», στο οποίο έπαιζε και ο Αλέξης Γκόλφης.

Φιλμογραφία

Παραστασιογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Στέλιος Βόκοβιτς

Ο Στέλιος Βόκοβιτς (Κωνσταντινούπολη, 1912 - Αθήνα, 4 Μαΐου 1990) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στο οποίο υπηρέτησε, με λίγες μικρές διακοπές, ως το 1982. Πρώτη εμφάνιση στον Άμλετ (1937). Πρωταγωνίστησε σε εκατοντάδες έργα του αρχαίου, του ευρωπαϊκού και του αμερικανικού θεάτρου. Διακρίθηκε σε ρόλους τραγικούς ως αγγελιαφόρος, όπου δημιούργησε «σχολή», αλλά μετά το 1970 διέπρεψε και στις κωμωδίες του Αριστοφάνη (Ιππής, Νεφέλες). Έπαιξε σχεδόν σε όλες τις σαιξπηρικές τραγωδίες που ανέβηκαν στο Εθνικό Θέατρο (Τρικυμία, Ριχάρδος Γ', Ο έμπορος της Βενετίας), σε έργα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, του Ντυρανμάτ, του Μυσέ, του Ο' Νηλ κ.ά.

Με το κύρος του στήριξε και έργα Ελλήνων συγγραφέων (Μελά, Τερζάκη, Θεοτοκά, Καζαντζάκη, Σικελιανού) που χρειάζονταν ειδικές ικανότητες στην εκφορά του ποιητικού λόγου. Ο Βόκοβιτς καλλιέργησε με πάθος την τεχνική του, ώστε να καταστεί ένας από τους λίγους Έλληνες ηθοποιούς που εκφέρουν με ακρίβεια το νεοελληνικό ποιητικό ιδίωμα.

Το 1966 διορίστηκε διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Το 1982 εγκατέλειψε το Εθνικό Θέατρο και εργάστηκε σε ιδιωτικούς θιάσους, σε έργα Όρτον, Λόρκα (Δόνα Ροζίτα), και Γκόλντσμιθ (Τα λάθη μιας νύχτας). Αδερφός του ήταν ο επίσης ηθοποιός Νίκος Βοκάς (1917-2009).

Φιλμογραφία

Θέατρο 

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Στ. Βόκοβιτς ως ηθοποιός

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.20.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στέλιος Βόκοβιτς στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου

Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Γιώργος Βελέντζας

Ο Γιώργος Βελέντζας (Γουδή,  Αθήνα 4 Δεκεμβρίου 1927 - 20 Ιουλίου 2015) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Το 1948 έκανε την πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο με την ταινία Οχυρό 27 και στο θέατρο με το έργο "Η απαγωγή της Σμαράγδως" και τον θίασο Βασίλη Αργυρόπουλου. Συνεργάστηκε με τους θιάσους των Βέμπο, Αυλωνίτη - Βασιλειάδου - Ρίζου, Βουτσά, Χατζηχρήστου, Βέγγου κ.ά.

Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος του στην ταινία Από πού πάνε για τη χαβούζα; όπου υποδύθηκε τον αδερφό της αξέχαστης Άννας Μαντζουράνη, ενώ στην ταινία Ο τσαρλατάνος με τον Θανάση Βέγγο να παίζει τον Θανάση, τη Θανάσω και τον πατέρα του, τον μπαρμπα-Λευτέρη, ο Βελέντζας υποδύθηκε τον αυστηρό διοικητή του αστυνομικού τμήματος. Έχει παίξει πολλές φορές ρόλους στρατιωτικού, κυρίως όμως αστυνομικού. Ασχολήθηκε με το ντουμπλάρισμα φωνής, σε πολλές ελληνικές ταινίες της περιόδου 1950-1970 και σε μεταγλωττίσεις για την τηλεόραση (Το μικρό σπίτι στο λιβάδι). Επίσης έκανε και ένα σημαντικό πέρασμα από το ραδιόφωνο.

Το 1993, για τη συμμετοχή του στην ταινία Ζωή χαρισάμενη, κέρδισε το βραβείο ερμηνείας β' ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Συμμετείχε και στο πετυχημένο σίριαλ του ΑΝΤ1 Κωνσταντίνου και Ελένης, στον ρόλο του πατέρα της Ματίνας Μανταρινάκη.

Πέθανε στις 20 Ιουλίου 2015 σε ηλικία 87 ετών.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Μεταγλωττισμένες παραγωγές

Εκπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Νάσος Κεδράκας

Ο Αθανάσιος (Νάσος) Κεδράκας (Τρίκαλα Θεσσαλίας, 21 Νοεμβρίου 1915 - Ηλιούπολη, 25 Αυγούστου 1981) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1942. Κατά τη δεκαετία του 1940 ήταν ενεργός σε ένα κλιμάκιο του θιάσου των «Ενωμένων καλλιτεχνών», στον οποίο λάμβαναν μέρος ηθοποιοί που συμμετείχαν και στην Αντίσταση. Έπαιξε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.

Χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα, όπου έκανε τον Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου. Στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1975-1976, από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη) έπαιξε το ρόλο του "Κωσταντή".

Απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή και ετάφη στην Ηλιούπολη όπου και έμενε. Το 2002 πέθανε και η γυναίκα του, Κικίτσα Κεδράκα, μέλος του ΚΚΕ.

Πρόζες και σκετς 1940-49 
Ο Κεδράκας υπηρέτησε την τέχνη και έπαιξε σε πρόζες, σκετς και παρλάτες την περίοδο 1940-49, που είχε γράψει ο Μίμης Τραϊφόρος. Ο Ρωμιός (Χρήστος Ευθυμίου - Νάσος Κεδράκας) (σκετς). Σαν την Ελλάδα τη λεβεντομάνα (Ν. Κεδράκας - Γ. Σύλβας - Σ. Βέμπο) (πρόζα). Άντε στο καλό (Κλεό Σκολούδη - Ν. Κεδράκας - Αλίκη Ζαβερδινού - Γιάννης Σύλβας) (σκετς).

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Θέατρο 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Πηγές 
 Φιλμογραφία στο 90lepta.com
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 www.retrodb.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Τίτε Κούμπο

Ο Νοριάκι Κούμπο (, 26 Ιουνίου 1977) είναι Ιάπωνας καλλιτέχνης και γράφει με το όνομα Τίτε Κούμπο. Έγινε γνωστός μέσα από το μάνγκα Bleach, του οποίου είναι δημιουργός και εικονογράφος.

Βιογραφία 
Γιος ενός μέλους του συμβουλίου στην Fuchu, στην Χιροσίμα, ο Κούμπο αποφοίτησε το Λύκειο. Μετά από λίγο καιρό η πρώτη του προσπάθεια για μάνγκα, το "Ultra Unholy Hearted Machine" δημοσιεύτηκε το 1996. Μετά από αυτό ακολούθησαν άλλες 2 προσπάθειες, το 1999 εκδόθηκε το πρώτο του σήριαλ, το Zombie Powder, το οποίο συνέχισε να βγαίνει μέχρι το 2000. Το επόμενο του σήριαλ, Bleach, που είχε σχέση με ένα μαθητή λυκείου που πολεμάει κακά πνεύματα, βγήκε στο ίδιο περιοδικό όπως και το Zombie Powder το 2001. Ως άνιμε εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία το 2004. Η πρώτη ταινία Bleach βγήκε στην Ιαπωνία στις 16 Οκτωβρίου το 2006.

Bleach 
Το τέλος έκδοσης του Zombie powder ήταν τραγικό χτύπημα για τον Τίτε Κούμπο, αλλά σύντομα άρχισε να δουλεύει πάνω σε ένα άλλο μάνγκα, το Bleach. Παρόλο που το Bleach τα πήγε καλά στην εξέταση, η ιστορία του απορρίφθηκε, καθώς οι εξεταστές είπαν ότι έμοιαζε πάρα πολύ στο Γιούγιου Χακούσο. Ο Κούμπο έπεσε σε κατάθλιψη, αλλά ο Άκιρα Τοριγιάμα διάβασε την ιστορία του Bleach και την βρήκε ενδιαφέρουσα. Έγραψε τότε ένα γράμμα ενθάρρυνσης στον Κούμπο και τον παρότρυνε να συνεχίσει. Αυτό έδωσε στον Κούμπο την δύναμη που ήθελε, και τελικά κατάφερε το 2001 να εκδώσει το Bleach.

Δείτε επίσης 
 Bleach

Παραπομπές

Ιάπωνες συγγραφείς
Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Γιώργος Βούρος

Ο Γιώργος Βούρος (3 Μαΐου 1956 - 27 Αυγούστου 2020) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, ηθοποιός, μεταφραστής, και καθηγητής υποκριτικής.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στο Κολέγιο Αθηνών (1965-1973) και στο Λύκειο Σχολής Μωραΐτη. Σπούδασε Φιλοσοφία στο  Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (King’s College), Τραγωδία στο ίδιο πανεπιστήμιο, καθώς και Υποκριτική και σκηνοθεσία Θεάτρου στο Drama Centre του Λονδίνου. Επίσης παρακολούθησε θεατρικά σεμινάρια στην Αθήνα με τον Δημήτρη Ροντήρη και σεμινάρια Ορθόδοξης Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο τού Cambridge, στην τάξη του Επισκόπου Κάλλιστου Ware.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1976 και έχει παίξει από τότε στην Ελλάδα, στην Αγγλία και στην Αμερική. Μεταξύ άλλων έχει ερμηνεύσει τους ρόλους του Ιάσονα, του Προμηθέα, του Μαλβόλιο και του Φάλσταφ.

Σαν σκηνοθέτης, μετά από τετραετείς σπουδές στο Λονδίνο, ξεκίνησε από το Εθνικό Θέατρο το 1979, εργαζόμενος σαν εισηγητής δραματολογίου και βοηθός σκηνοθέτης επί διευθύνσεως Αλέξη Μινωτή και Αλέξη Σολομού. Στο Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τον Δημήτρη Ροντήρη, τον Αλέξη Μινωτή, τον Αλέξη Σολομό, τον Σπύρο Ευαγγελάτο, τον Μίνω Βολανάκη, τον Μιχάλη Κακογιάννη, τον Κώστα Μπάκα και τον Γιώργο Μιχαηλίδη.

Μαθήτευσε επίσης κοντά στον Μίνω Βολανάκη για μια δεκαπενταετία, πρώτα σαν βοηθός σκηνοθέτης και ηθοποιός και αργότερα σαν σκηνοθέτης, συν-σκηνοθετώντας μαζί του τέσσερις παραστάσεις σε κρατικά και ιδιωτικά θέατρα. Υπήρξε στενός του συνεργάτης του από το 1979 έως το 1991. Το 1987 δημιούργησε μαζί με τον Μίνω Βολανάκη την πρώτη επαγγελματική απόδοση αρχαίας τραγωδίας στην αγγλική γλώσσα υπό την αιγίδα του ΕΟΤ ενώ το 1984 είχε συμμετάσχει σαν company manager και βοηθός σκηνοθέτης του Μίνου Βολανάκη στο κλιμάκιο του Εθνικού Θεάτρου που με τον Οιδίποδα Τύραννο (Οιδίπους ο Νίκος Κούρκουλος) αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο Φεστιβάλ Τεχνών των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες.

Το 1991 εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες, όπου συνεργάσθηκε με ηθοποιούς όπως η Γκλέντα Τζάκσον και η Έρθα Κιτ.

Εκτός από κρατικά, δημοτικά και ιδιωτικά θέατρα έχει δουλέψει ως σκηνοθέτης στο ραδιόφωνο και στην κρατική τηλεόραση. Ασχολήθηκε και με την μετάφραση θεατρικών έργων από τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα ρώσικα. Έργα που έχει μεταφράσει είναι το Dinner Party τού Νιλ Σάιμον, το Art της Γιασμίνα Ρεζά, το Hilda τής Marie N’Diaye, το The Play’s the Thing του Φέρεντς Μόλναρ, το Έξυπνο Πουλί του Αλεξάντρ Νικολάγεβιτς Οστρόφσκι και το Shop around the Corner του Μίκλος Λάζλο. Επίσης μετέφρασε  και το έργο της Γιασμίνα Ρεζά Une Piece Espagnole  μετά από κατευθείαν ανάθεση από την Ρεζά.

Φιλμογραφία

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Παραπομπές

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Νίκος Ψαρράς

Ο Νίκος Ψαρράς (Σοχός Θεσσαλονίκης 25 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Σοχό του νομού Θεσσαλονίκης και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1994 αποφοίτησε με άριστα από την Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και κέρδισε την Υποτροφία Μελίνα Μερκούρη την ίδια χρονιά. 

Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1991 στους "Δαιμονισμένους" που ανέβασε το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Ο ίδιος σκηνοθέτης του εμπιστεύτηκε δύο ακόμα σημαντικούς ρόλους στο "Μοναχικό της Αλεξάνδρειας" το 1993 και στο "Πέρα από τ' αγάλματα" το 1994 στο περιθώριο των εκδηλώσεων των Δημήτριων.

Από το 1995 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Πρώτες του τηλεοπτικές εμφανίσεις είναι συμμετοχές στις σειρές "Ταύρος με Τοξότη" και "Γελοίον του πράγματος". Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν το 1995 στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 "Πρόβα Νυφικού" στο ρόλο του Αλέξανδρου και σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη.

Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με το Γιώργο Κιμούλη, στο "Μάκβεθ" του Σαίξπηρ. Έχει συμμετάσχει με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Συμμετείχε στη τηλεοπτική σειρά του ΑNT1 "Μαύρος Ωκεανός" που προβλήθηκε το 2000. Από το 1999 και για έξι χρόνια έμεινε στην Νέα Υόρκη, όπου με υποτροφία σπούδασε στο H.B. Studio και στο Stella Adler Conservatory με μια αντίστοιχη υποτροφία. Συμμετείχε σε δύο τηλεοπτικές παραγωγές, το Guiding Light και το One life to live. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2005, και πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά του Mega Channel "Οι μάγισσες της Σμύρνης" στο ρόλο του Κωνσταντίνου Καραμάνου, δίπλα στη Μαρία Τζομπανάκη, και σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη. Το 2007, συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του Alpha TV "Αν μ' αγαπάς" και το 2008 ήταν πρωταγωνιστής στη σειρά του ίδιου καναλιού "Amore mio". Το 2020 ήταν μέλος των πρωταγωνιστών της τηλεοπτικής σειράς Άγριες Μέλισσες.

Φιλμογραφία

Αναφορές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σωτήρης Κυργιάκος

Ο Σωτήριος Κυργιάκος (Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 23 Ιουλίου 1979) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε μια τοπική ομάδα των Τρικάλων, τη Θύελλα Μεγαλοχωρίου. Από τη θεσσαλική ομάδα αποχώρησε την περίοδο 1996-97 όταν και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, εντασσόμενος αρχικά στην ακαδημία του αθηναϊκού συλλόγου.

Ακολούθησαν δύο χρονιές δανεισμού στον Άγιο Νικόλαο στη Β' Εθνική για να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό και να παραμείνει, μέχρι τον Ιανουάριο του 2005, όταν και αποκτήθηκε από τους Ρέιντζερς Γλασκώβης.

Την περίοδο 2006-07 αποχώρησε από τον σκωτσέζικο σύλλογο για να συνεχίσει την καριέρα του στη γερμανική Άιντραχτ Φραγκφούρτης.

Την Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008 η ΑΕΚ ανακοίνωσε την απόκτηση του διεθνούς αμυντικού για τα επόμενα 5 χρόνια, όμως έναν χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 2009, ο Σωτήρης Κυργιάκος υπέγραψε στην αγγλική Λίβερπουλ, έναντι τριών εκατομμυρίων ευρώ.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του έγινε στις 22/8/2011 η γερμανική ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, από την οποία τον Φεβρουάριο του 2012 παραχωρήθηκε δανεικός στην αγγλική Σάντερλαντ.

Την 1η Μαρτίου 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Σίδνεϊ Ολίμπικ, με την οποία είχε δύο συμμετοχές.

Στις εθνικές ομάδες 
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2002 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας, ενώ το πρώτο του τέρμα με τη γαλανόλευκη φανέλα το σημείωσε έναν χρόνο αργότερα εναντίον της Νορβηγίας.

Παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στα προκριματικά του Euro 2004, δεν ήταν στην αποστολή που ταξίδεψε στα τελικά της διοργάνωσης στην Πορτογαλία, καθώς προερχόταν από πολύμηνη απουσία λόγω τραυματισμού.

Με το ελληνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα συμμετείχε ωστόσο στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 της Γερμανίας, στο Euro 2008 που διεξήχθη σε Αυστρία και Ελβετία, καθώς και στο Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική.

Τον Αύγουστο του 2010 ανακοίνωσε στον ομοσπονδιακό προπονητή Φερνάντο Σάντος την απόφασή του να αποχωρήσει από την εθνική ομάδα, στην οποία την περίοδο 2002-2010 κατέγραψε συνολικά 61 συμμετοχές, έχοντας επιτύχει και 4 τέρματα.

Διακρίσεις 
 Πρωτάθλημα: 2004
 Κύπελλο: 2004
 Πρωτάθλημα Σκωτίας: 2005
 Κύπελλο Σκωτίας: 2005

Παραπομπές

Πηγές 
 Προσωπική Ιστοσελίδα
 Το προφίλ του Σωτήρη Κυργιάκου στο transfermarkt.de 
 Η καριέρα του Σωτήρη Κυργιάκου στο national-football-teams.com

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ολυμπίκ Σίντνεϊ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γιάννης Τζόνι και Ιβάν

Το Γιάννης Τζόνι και Ιβάν είναι θεατρική σάτιρα του Ντίνου Ηλιόπουλου, εμπνευσμένη από την κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι "Υπηρέτης δυο αφεντάδων".

Ανέβηκε στο θέατρο "Γκλόρια" του Ανδρέα Μαρουλίδη το 1968 (Θεατρική επιχείρηση Ντίνου Ηλιόπουλου).

Ηθοποιοί: Ντίνος Ηλιόπουλος, Άννα Ιασωνίδου, Βαγγέλης Πλοιός, Δημήτρης Χόπτηρης, Αντιγόνη Κουκούλη, Περικλής Χριστοφορίδης, Ελένη Θεοφίλου, Σπύρος Παπάς, Νίκη Τσιγγάλου, Ερρίκος Κονταρίνης, Δήμητρα Ζέζα, ΜανώληςΔεστούνης, Γιάννης Ματτύς, Τούλα Διακοπούλου, Αλέξης Σμόνος,  Γιώργος Πάλλης, Σία Ψυχάλη,  Αδελφές Θεοχάρη(χορευτικό ντουέτο)

Σκηνοθεσία: Ντίνος Ηλιόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη:Β.Πλοιός
Σκηνικά -Μακέτες:Ν.Μουκέλης
Λαϊκή Μουσική: Γ.Μητσάκης

Οικονομική διεύθυνση: Μιχάλης Παπαδάκης
Διευθυντής Σκηνής: Νίκος Παπαδάτος
Φωτογραφίες: Στέφανος Καραμανιάν

Φροντίδα παραστάσεως: Λάκης Βραχνέλλης, Βοηθός Φροντιστή: Νίκος Νικολαϊδης,Φωτισμοί:Δημήτρης Γιατρέλλης,Ηλεκτρολόγος:Παναγιώτης Ζαχαράτος,Εκτέλεσις Σκηνογραφίας:Γιώργος Γκίζας ,Χρωματική εκτέλεσις:Βαγγέλης Παναγιωτόπουλος,Εκτέλεση κοστουμιών:Αλέκα Παπαχρίστου,α' Μηχανικός:Νίκος  Γκίζας, β' Μηχανικός:Βαγγέλης Γαβαλάς,Εφφέ:Λευτέρης Καραγεωργόπουλος,Υπεύθυνος Ηχητικών:Γιάννης Πορετσάνος,Εγγραφή Μουσικής και Ήχων:Stydio Si-Films  Σίφης Σιγανός, Ενισχυτικά μηχανήματα ήχου:    Pioneer Elina  Ε.Π.Ε

Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής

Το δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής (East Caribbean dollar, κωδικός XCD) αποτελεί νόμισμα των 8 επί συνόλου 9 κρατών μελών του Οργανισμού των Χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής. Υπάρχει από το 1965 και κανονικά αναγράφεται σύντομα με το σύμβολο του δολαρίου  $ ή εναλλακτικά, ως  EC$  για να διακρίνεται από τα άλλα νομίσματα που ονομάζονται δολάρια. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (αγγλ. cent, πληθ. cents). Η ισοτιμία του επί του Δολαρίου των ΗΠΑ έχει «κλειδωθεί» ως εξής: 1 Δολάριο ΗΠΑ = 2,7 Δολάρια Ανατολικής Καραϊβικής από το 1976.

Χώρες που χρησιμοποιούν το δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής 

Έξι από τις χώρες που χρησιμοποιούν για νόμισμα το δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι ανεξάρτητες:

 
 
 
 
  και
 

Οι άλλες δύο είναι υπερπόντια εδάφη του Ηνωμένου Βασιλείου:

  και
 

Σημειώνεται ότι το μόνο μη μέλος του Οργανισμού των Χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής που δε χρησιμοποιεί το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι. Αυτή η χώρα χρησιμοποιεί το Δολάριο ΗΠΑ ως νόμισμα.

Ο συνολικός πληθυσμός είναι 600.000 (σύμφωνα με υπολογισμούς των ετών 2005 και 2006), όσοι είναι δηλαδή οι κάτοικοι του Μαυροβουνίου.

Ιστορία 
Το Δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής (EC$) αντικατέστησε το Δολάριο των Βρετανικών Δυτικών Ινδιών (BWI$), το οποίο ήταν σε χρήση από την πάλαι ποτέ Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών το 1965.

Την περίοδο 1965-1983 η αρμόδια αρχή για το νόμισμα της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Currency Authority) τύπωσε το EC$, με τραπεζογραμμάτια από το 1965 και με κέρματα από το 1981.

Σήμερα το EC$ τυπώνεται από την Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής, που εδρεύει στην πρωτεύουσα του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις, Μπαστέρ. Η εν λόγω τράπεζα δημιουργήθηκε έπειτα από συμφωνία, (Συμφωνία για την Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Central Bank Agreement)), η οποία υπογράφηκε στο Πορτ οφ Σπέιν του Τρινιντάντ και Τομπάγκο στις 5 Ιουλίου του 1983.

Κέρματα 
Ως το 1981 κυκλοφορούσαν τα κέρματα του Δολαρίου των Βρετανικών Ινδιών (BWI$). Το 1981 νέα σειρά κερμάτων εισήχθη σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 2, 5, 10 και 25 λεπτών και του 1 δολαρίου. Το στρογγυλό κέρμα του δολαρίου φτιαγμένο από αλουμίνιο και χαλκό αντικαταστάθηκε το 1989 με δεκαγωνική μορφή από χαλκονικέλιο. Υπάρχουν και μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας τιμές όμως αυτές κόπηκαν μόνο ως κέρματα για μετάλλια.

Τραπεζογραμμάτια 
Το 1965 η Αρχή για τα Νομίσματα των χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής τύπωσε τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 5, 20 και 100 δολαρίων. Τα πρώτα χαρτονομίσματα με το όνομα της Κεντρικής Τράπεζας της Ανατολικής Καραϊβικής του 1985 ήταν της ίδιας ονομαστικής αξίας, με την προσθήκη των χαρτονομισμάτων των 10 δολαρίων. Τα τελευταία τραπεζογραμμάτια του 1 δολαρίου τυπώθηκαν το 1989 και το 1993 τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 50 δολαρίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής
 Τραπεζογραμμάτια
 Κέρματα

Νομίσματα
Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
Αγία Λουκία
Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Ανγκουίλα
Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Μοντσερράτ
Γρενάδα
Δομινίκα
Ελευθεριανή Αιτωλοακαρνανίας

Η Ελευθεριανή είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας στους πρόποδες του όρους Παπαδιά, 39 χλμ. βόρεια της Ναυπάκτου. Διοικητικά ανήκει στον  Δήμο Πυλήνης, στην Επαρχία Ναυπακτίας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. 
Άλλες ονομασίες Ελευθέριανη, Λευτέριανη και Λευθέριανη.  Η Λευτέριανη πρωτοεμφανίζεται σε ιστορικά έγγραφα, βιβλία και μελετήματα περίπου το 1575.  Η ονομασία της διαφέρει από έγγραφο σε έγγραφο, αλλά τελικά επικράτησε το «Ελευθεριανή».

Τοποθεσία
Ανατολικά είναι το Τσακαλάκι με 1713 μ. υψόμετρο, βόρεια η Ψηλή Κορφή με 1398 μ. υψόμετρο, νότια-νοτιοδυτικά η Μαλαθούνα με 1417 μ. υψόμετρο. Στο προσκέφαλο του χωριού ανατολικά-νοτιοανατολικά υψώνεται ο Αϊ Λιάς (Αφορισμένο) με 1210 μ. υψόμετρο, πολύ απότομο βουνό με πυκνό ελατόδασος. 

Την Ελευθέριανη την διασχίζουν τέσσερα ρέματα: ερχόμενοι από Ναύπακτο 2 χμ έξω από το χωριό είναι ο Κατεργάρης που στην πορεία του συναντάται με το Ματζανόρεμα στην τοποθεσία Αποστόλης, όπου υπήρχε και ο παλιός νερόμυλος. Μέσα από το χωριό περνάνε δύο ρέματα, το Γυφτόρεμα που χωρίζει τον πέρα μαχαλά από το κυρίως χωριό, και το Βρυσουλόρεμα που ενώνονται στην θέση Μότσιος και συνεχίζοντας συναντιούνται με το Ματζανόρεμα στην τοποθεσία Τσατάλι στα Νότια του χωριού και στη ρίζα του βουνού Μαλαθούνα. Συνεχίζοντας την πορεία τους και τα τέσσερα ρέματα ενωμένα συναντάνε τη Δρακόβρυση, η οποία είναι πολύ μεγάλη πηγή που ενώνει τα νερά της με τα ρέματα και έτσι δημιουργείται το Λευτεριάνικο ποτάμι το οποίο συναντάται πιο κάτω με τον Κότσαλο, παραπόταμο του Εύηνου.

Η Ελευθέριανη συνορεύει με τα εξής χωριά: Στα Νότια με Ποκίστα και Παλαιόπυργο, στα Βορειοδυτικά με Μηλιά και Αγία Τριάδα, στα Ανατολικά προς το Τσακαλάκι με Άνω Χώρα και Κεντρική, στα Βορειοανατολικά με Πόδο, στα Βόρεια με Χώμορη, και στα Νοτιοδυτικά με Σίμο.

Περιβάλλον 
Οι παλιότεροι έλεγαν πως, ο Θεός όταν έφτιαχνε τον κόσμο πέταγε απ΄ τη μια μεριά της θάλασσας τις πέτρες και απ΄ την άλλη τα χώματα. Η μεριά με το χώμα είναι η Πελοπόννησος. Η άλλα μεριά, η μεριά με τις πέτρες, είναι η δική μας. Τα Κράβαρα.

Ψηλά βουνά, απόκρημνα βράχια, χαράδρες, γκρεμοί, σπηλιές, φαράγγια, πηγές, ρέματα και πράσινο, πολύ πράσινο, σε όλες τις πιθανές αποχρώσεις. Έλατα, πουρνάρια, πλατάνια, δέντρα (βελανιδιές), καστανιές, πεύκα, αχλαδιές, καρυδιές, ακακίες, μουριές και ένα σωρό άλλα κλαριά ανακατεμένα με σπάρτα, ρείκια, βάτα, αζμπελίνες, ασφάκες και αγριολούλουδα, συνθέτουν ένα ονειρεμένο τοπίο που αξίζει να το επισκεφτείς όλες τις εποχές του χρόνου.

Πηγές
www.lefteriani.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
www.nafpaktia.gr

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Κράβαρα
Ουντάι Χουσεΐν

Ο Ουντάι Χουσεΐν (18 Ιουνίου 1964 - 22 Ιουλίου 2003) ήταν γιος του Σαντάμ Χουσεΐν.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Βαγδάτη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Σαντάμ Χουσεΐν και της Ταλφακ. Σε ηλικία μόλις 20 ετών έγινε επικεφαλής της Ιρακινής Ολυμπιακής επιτροπής ενώ στη συνέχεια ανέλαβε διάφορες κυβερνητικές θέσεις. Ήρθε σε σύγκρουση με τον πατέρα του, όταν δολοφόνησε τον Mohammed Haroon. Φυλακίστηκε για δύο χρόνια με διαταγή του πατέρα του και βασανίστηκε άγρια. Μια απόπειρα δολοφονίας τον Οκτώβριο του 1996 τον άφησε σχεδόν ανάπηρο από τη μέση και κάτω.

Ο βίος του Ουντάι ήταν ακόλαστος και είχε διαπράξει φριχτά εγκλήματα. Προκειμένου να διασκεδάσει βίαζε νεαρά κορίτσια και βασάνιζε σκληρά οποιονδήποτε ήθελε. Ειδικά όσον αφορά τα βασανιστήρια, ο Ουντάι είχε δοκιμάσει πολλές τεχνικές, αρκετές από τις οποίες είχε αλιεύσει από το διαδίκτυο. Για τις παραπάνω πράξεις του και γενικά για την όλη συμπεριφορά του, μισήθηκε από τον Ιρακινό λαό ενώ ο πατέρας του Σαντάμ, παρ'όλο που ο Ουντάι ήταν ο πρωτότοκος γιος του, δεν το προόριζε για διάδοχό του.

Σημαντική ήταν και η συμμετοχή του στον θάνατο του συζύγου της αδερφής του, Σαντάμ Κάμελ. Επίσης είχε ασχοληθεί με το λαθρεμπόριο πετρελαίου, το οποίο του είχε αποφέρει τεράστια κέρδη.

Πέθανε από αμερικανικά πυρά στη Μοσούλη όπου κρυβόταν μαζί με τον αδερφό του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 GlobalSecurity.org: Uday Saddam Hussein al-Tikriti
 DesertVoice.net: Saddam's sons
 BBC News: Saddam pounces on son's newspaper, 20 Νοεμβρίου 2002
 BBC News: Saddam sons 'dead', 23 Ιουλίου 2003

Ιρακινοί μηχανικοί
Αντώνης Κανάκης

Ο Αντώνης Κανάκης (πραγματικό όνομα: Αντώνιος Δούμας, γενν. Θεσσαλονίκη, 18 Φεβρουαρίου 1969) είναι Έλληνας ραδιοτηλεοπτικός παρουσιαστής, μουσικός παραγωγός και επιχειρηματίας.

Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1969 στη Θεσσαλονίκη από τους Ευγενία και Γιάννη-Δανιήλ Δούμα. Έχει μία αδερφή, την Κέννυ.

Στα νεανικά του χρόνια, πουλούσε σνακ στο κινηματογράφο, έπειτα εργάστηκε ως σερβιτόρος. Στην ηλικία των 15 ετών εργάσθηκε ως DJ.

Με το ραδιόφωνο ασχολήθηκε αρχικά σε πειρατικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης στην ηλικία των δώδεκα ετών. Εκείνη την περίοδο διάλεξε το επώνυμο Κανάκης.

Προσωπική ζωή
Διατηρεί σχέση με την Επιστήμη Μπόνου με την οποία έχει αποκτήσει δυο παιδιά, μια κόρη (γενν. 2016) και έναν γιο (γενν. 2019).

Καριέρα
Ο Κανάκης είναι παραγωγός, σκηνοθέτης και παρουσιαστής εκπομπών όπως το Κομφούζιο, το ΑΜΑΝ και το Ράδιο Αρβύλα, και συνιδρυτής-συνιδιοκτήτης του Imagine 89.7 από το 2007 (μέσω της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης παραγωγών οπτικοακουστικών μέσων Tony Productions την οποία κατέχει) και ιδρυτής-ιδιοκτήτης του Fly 104 από το 2016.

Εργάστηκε σε μια σειρά επαγγελματικών σταθμών, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, όπου ήταν διευθυντής και δημιουργός του FM 101, του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα που εξέπεμπε 24 ώρες ξένη μουσική, όπως επίσης και στους Kiss FM 87.6 & 90.8 (νυν Λαϊκός και Zoo) και ANT1 FM (νυν Easy 97.5). Επίσης, δραστηριοποιείται και στο χώρο της μουσικής, δημοσιεύοντας κάποια δικά του τραγούδια και Remix.

Συνεργάστηκε με την ActionAid για την οποία σκηνοθέτησε και παρουσίασε δύο ντοκιμαντέρ στη Σιέρα Λεόνε. Το 2013 προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 το Immersion: Βουτιά σε μια Άλλη Πραγματικότητα και το 2014 το One Love Team. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 2015, δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Μπαμπά... (μια κανονική ημέρα).

Στο παρελθόν υπήρξε και ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων στη Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική. Πλέον δεν δραστηριοποιείται σε αυτόν τον χώρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντώνης Κανάκης στο Facebook
Αντώνης Κανάκης στο SoundCloud
Αντώνης Κανάκης στο YouTube
Το ντοκιμαντέρ Immersion

Έλληνες παρουσιαστές
Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Έλληνες κωμικοί
Έλληνες τηλεοπτικοί παραγωγοί
Αχλάδα Ηρακλείου

Η Αχλάδα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένη σε απόσταση 23 χιλιομέτρων ΒΔ του Ηρακλείου σε υψόμετρο 300 μέτρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 57 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι είναι ως επί το πλείστον αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Ονομασία 
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο οικισμός έλαβε την ονομασία του από μια μεγάλη άγρια αχλαδιά που συνάντησε ένα ανδρόγυνο το οποίο κυνηγημένο, κρύφτηκε στην ευρύτερη περιοχή. Αναφέρεται ως Achladha σε βενετικά έγγραφα του 1630 ενώ λίγα χρόνια αργότερα (1671) αναφέρεται σε οθωμανική απογραφή ως Ahlada.

Ιστορικά στοιχεία 
Κατά την περίοδο της βενετοκρατίας η Αχλάδα ήταν φέουδο της οικογένειας Μοδινού ενώ αργότερα, σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε από τους Οθωμανούς το 1671 - δύο χρόνια μετά την κατάληψη της Κρήτης από τα οθωμανικά στρατεύματα -  υπαγόταν στην επαρχία Μαλεβιζίου.

Σύμφωνα με την ανεπίσημη μέτρηση που συνέταξε το 1875 ο υποπρόξενος της Ρωσίας, Ιωάννης Μιτσοτάκης, στην Αχλάδα κατοικούσαν 60 οικογένειες, ο πληθυσμός των οποίων ανερχόταν σε περίπου 300 άτομα. Μερικά χρόνια αργότερα, η επίσημη οθωμανική απογραφή του 1881 βρήκε στον οικισμό 347 κατοίκους (168 άνδρες και 179 γυναίκες), όλους χριστιανικού θρησκεύματος ενώ το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 80 ελληνικές οικογένειες. Το 1900, η απογραφή που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία βρήκε στην Αχλάδα 429 κατοίκους εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν μουσουλμάνοι.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποιήθηκε το 1913 από το ελληνικό κράτος, στο χωριό κατοικούσαν 476 άτομα. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η Αχλάδα συμπεριλαμβανόταν μεταξύ των κυριότερων καπνοπαραγωγικών περιοχών της Κρήτης. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται σημαντική μείωση του πληθυσμού της Αχλάδας, γεγονός που οφείλεται στην μετοίκηση των κατοίκων προς γειτονικούς οικισμούς όπως η Αγία Πελαγία και η Λυγαριά.

Αξιοθέατα 
Κύρια αξιοθέατα της Αχλάδας είναι ο ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη, του οποίου η ίδρυση ανάγεται στην περίοδο της βενετικής κυριαρχίας και οι πέτρινες κρήνες στη βόρεια πλευρά    του χωριού, η παλαιότερη από αυτές κατασκευάστηκε το 1746 ενώ η πιο πρόσφατη στις αρχές του 20ού αιώνα.

Απογραφές Πληθυσμού

Διοικητικά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ρογδιάς με το ΦΕΚ 356Α - 14/11/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς: Αγία Πελαγία, Αμμούδι, Λυγαριά, Μαδές, Μονοναυτής και Ξηρόκαμπος αποτελούν την κοινότητα Αχλάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.

Δείτε Κοινότητα Αχλάδας

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.
Gerola, Monumenti veneti, III.

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Μαλεβιζίου
Ρίγκλια Μεσσηνίας

Τα Ρίγκλια είναι ένα χωρίο του νομού Μεσσηνίας. Ανήκει στο δήμο Δυτικής Μάνης και αποτελεί τη έδρα του δημοτικού διαμέρίσματος Ριγκλίων

Δημοτικό διαμέρισμα Ριγκλίων
Το δημοτικό διαμέρισμα Ριγκλίων, αποτελείται από τρεις οικισμούς, τα Κάτω Ρίγκλια, τα Άνω Ρίγκλια και το Ελαιοχώριο (Ίζινα). Η περιοχή κατοικήθηκε περί το 1800.

Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2001 το δημοτικό διαμέρισμα έχει 189 κατοίκους. Αυτοί κατανέμνται στους τρεις οικισμούς ως εξής: 122 στα Ρίγκλια, 39 στα Κάτω Ρίγκλια και 28 στο Ελαιοχώριο.

Αξιοθέατα
Οι τρεις οικισμοί είναι κτισμένοι  ανάμεσα σε δύο χειμμάρους που ξεκινούν από τα βουνά πάνω από το χωριό Μηλέα και καταλήγουν στην παραλία Πανταζί. Αξιόλογες μεταβυζαντινές εκκλησίες απαντώνται στους οικισμούς όπως ο ναός της Παναγίας στα Άνω Ρίγκλια και οι ναοί Μεταμόρφωση του Σωτήρος (1854) και Αγίου Πέτρου καιΑγιου Παύλου στα Κάτω Ρίγκλια. Στα Κάτω Ρίγκλια υπάρχει και αξιόλογο λιθόκτιστο καμαροσκέπαστό πηγάδι, δείγμα της καθημερινής ζωής των κατοίκων σε παλαιότερους χρόνους. Κοντά στο χωριό υπάρχει και ο ναός της Αγίας Παρασκευής, χτισμένος σε απόκρημνη πλαγιά,.

Πολιτιστικός σύλλογος
Στα Κάτω Ρίγκλια δραστηριοποιείται ήδη από την δεκαετία του 80 ο Πολιτιστικός σύλλογος Ριγκλίων  «Η Μεταμόρφωση»  οργανώνοντας πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων όπως συναυλίες με γνωστούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες καθως και το ετήσιο πανηγυρι στις 6 Αυγούστου προς τιμήν του ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Πινακοθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολιτιστικός σύλλογος Ριγκλίων  «Η Μεταμόρφωση»

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Μετά την Επόμενη Μέρα

Μετά την Επόμενη Μέρα (πρωτότυπος τίτλος: The Day After Tomorrow) είναι ο τίτλος της κινηματογραφικής αμερικανικής ταινίας οικολογικής καταστροφής, που έκανε πρεμιέρα τον Μάιο του 2004.

Υπόθεση της ταινίας 
Ένας επιστήμονας (Ντένις Κουέιντ) παρατηρεί ότι η τήξη των πάγων στο βόρειο πόλο επιταχύνεται. Σε κάποιο συνέδριο στο Νέο Δελχί, εκθέτει τη μελέτη του και προειδοποιεί ότι αν η τήξη των πάγων σταματήσει το Ρεύμα του Κόλπου, το κλίμα της Γης θα αλλάξει δραματικά, με ολέθριες συνέπειες για τον πλανήτη. Όμως, η αντίστροφη μέτρηση για μια νέα εποχή των παγετώνων έχει αρχίσει. Στο Νέο Δελχί χιονίζει. Στο Τόκιο πέφτει χαλάζι σε μέγεθος μεγάλης πέτρας. Σίφωνες σαρώνουν το Λος Άντζελες, η θάλασσα πλημμυρίζει τη Νέα Υόρκη, ενώ στη Σκωτία, στον Καναδά και στη Ρωσία η θερμοκρασία αρχίζει να πέφτει δέκα βαθμούς ανά δευτερόλεπτο. Ο επιστήμονας έχει ένα γιο (Τζέικ Γκίλενχαλ) που έχει ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, η οποία σύντομα παγώνει, και ξεκινάει να τον βρει, ελπίζοντας ότι θα βρίσκεται ανάμεσα στους επιζώντες.

Πρωταγωνιστούν 
 Ντένις Κουέιντ
 Τζέικ Γκίλενχαλ
 Έμμυ Ρόσουμ
 Σίλα Γουάντ
 Ίαν Χολμ
 Τζέι Σάντερς
 Κένεθ Γουέλς

Άλλα στοιχεία 
 Διευθυντής φωτογραφίας: Ουέλι Στάιγκερ
 Εταιρία Παραγωγής: 20th Century Fox
 Προϋπολογισμός: $125.000.000

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 
 
 The Day After Tomorrow: A Scientific Critique

Αμερικανικές ταινίες
Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες
Ταινίες του 2004
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες με θέμα το περιβάλλον
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόλαντ Έμεριχ
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Κάτω Βάθεια Ηρακλείου

Η Κάτω Βάθεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη του Ηρακλείου, στην κοιλάδα του Βαθειανού ποταμού σε υψόμετρο 35 μέτρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια αλλά και την αμπελοκαλλιέργεια. Στα αξιοθέατα αξίζει να αναφερθεί το φαράγγι Ποροφάραγγο.

Ιστορικά στοιχεία 
Η πρώτη γνωστή μνεία για την Κάτω Βάθεια βρίσκεται σε συμβόλαια του 1271. Εκεί αναφέρεται ως Cato Vathie. Σε συμβόλαιο του 1279, αναφέρεται μονολεκτικά Κατοβάθια.

Το 1881 εντάχθηκε  στο δήμο Επισκοπής με 210 κατοίκους  καθώς και το 1900, με 141 κατ. Το 1928 υπήχθη στην κοινότητα Ελιάς, με 215 κατ. Από το 1940 και μετά αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Με το σχέδιο Καποδίστριας η Κάτω Βάθεια εντάχθηκε στο Δήμο Γουβών.

Στην περιοχή του χωριού, στη θέση Αρτσά, ανακαλύφθηκε λαξευτός τάφος, που χρονολογείται από την Υστερομινωική περίοδο. Δύο λάρνακες βρέθηκαν με τους σκελετούς στην αρχική τοποθέτηση του νεκρού, και πιστοποιήθηκε ότι οι νεκροί τοποθετούνταν τότε μέσα στις σαρκοφάγους έχοντας τα σκέλη διπλωμένα.

Επίσης το 1958 έγιναν ανασκαφές σε αρχαϊκό ελληνικό τάφο, των αρχών του 7ου αιώνα π. Χ. Η ταφή είχε γίνει σε πιθάρι, που είχε λαιμό διακοσμημένο με τρεις σφίγγες, με ωραίες διακοσμημένες κεφαλές και με δαιδαλώδη κόμμωση.

Το 1583 αναφέρεται (Καστροφύλακας, Κ 95) με το όνομα Vathia Cato. Στα νεότερα χρόνια κάτοικοι από την Κάτω Βάθεια ίδρυσαν μαζί με άλλους τον οικισμό Κοκκίνη Χάνι.

Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται ο παλιός ναός της Αγίας Αικατερίνης, ενώ η Μεταμόρφωση του Σωτήρος και ο νεότερος ναός Ζωοδόχος Πηγή είναι αξιόλογοι.

Διοικητικά στοιχεία 
Κοινότητα Κάτω Βάθειας
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κάτω Βάθειας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βαθειανός Κάμπος και Βραχόκηπος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Βαθειανός Κάμπος, ο (946)
 Βραχόκηπος, ο (325)
 Κάτω Βάθεια, η (86)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.357 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Χωραφάκη.

Κοινοτάρχες 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κάτω Βαθείας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Κάτω Βάθεια στον ιστότοπο του Δήμου Γουβών.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.
Α. Lombardo, Documenti della colonia Veneziana di Creta.

Βαθεια, Κατω
Βάθεια, Κάτω
Δήμος Χερσονήσου
Επάνω Βάθεια Ηρακλείου

Η Επάνω Βάθεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη του Ηρακλείου, στην κοιλάδα του Βαθειανού ποταμού. Οι κάτοικοι του καλλιεργούν ελιές ελαιοποιήσιμες, κηπευτικά και αμπέλια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η παλαιά εκκλησία του Αγίου Αντωνίου με υπολείμματα τοιχογραφιών.

Ιστορικά στοιχεία 
Η Επάνω Βάθεια αναφέρεται σε συμβόλαιο του Δομίνικου ντε Κάουζα, το 1271. Εκεί αναγράφεται ως Panno Vathia. Το 1583 αναφέρεται (Καστροφύλακας, Κ 95) με το όνομα Vathia Αpanno με 125 κατοίκους. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας κατοικήθηκε μόνο από Τούρκους. Το 1834 είχε μόνο δέκα οθωμανικές οικογένειες και το 1881 μόνο 225 Τούρκους κατοίκους.

Αναφέρεται σε όλες τις βενετσάνικες απογραφές του 16ου και 17ου αιώνα. Στην απογραφή του 1881, ανήκει στο δήμο Επισκοπής με 228 κατ. και στον ίδιο δήμο αναφέρεται και το 1900. στην απογραφή του 1920 δεν αναφέρεται καθόλου, ενώ το 1928 αναφέρεται στην κοινότητα Ελιάς. από το 1940 και μετά αποτελεί ομώνυμη κοινότητα. 

Στις 25 Φεβρουαρίου 1935 από ισχυρό σεισμό μεγέθους 7 Ρίχτερ η Επάνω Βάθεια κατέρρευσε μέχρι θεμελίων, μαζί με άλλα χωριά. Σκοτώθηκαν 8 άτομα τραυματίστηκαν 204 και έμειναν χωρίς στέγη 374 οικογένειες σε όλη την περιοχή που είχε πληγεί από τον Εγκέλαδο.

Διοικητικά στοιχεία 
Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Εληάς ενώ το 1930 με το ΦΕΚ 162Α - 15/05/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997  αποσπάστηκε από την κοινότητα Επάνω Βαθείας και προσαρτήθηκε στον τοτε δήμο Γουβών.

Κοινότητα Επάνω Βάθειας 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Επάνω Βάθειας περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιος Ιωάννης. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Ιωάννης, ο (73)
 Επάνω Βάθεια, η (151)

Συνολικά η κοινότητα έχει 224 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Μεθυμάκη.

Κοινοτάρχες Επάνω Βάθειας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Επάνω Βαθείας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Επάνω Βάθεια στον ιστότοπο του τέως Δήμου Γουβών.

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.
Α. Lombardo, Documenti della colonia Veneziana di Creta.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Γουβών
Δήμος Χερσονήσου
Καίτη Κωνσταντίνου

Η Καίτη Κωνσταντίνου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1963 στη Ροδοδάφνη Αχαΐας. Τελείωσε ταυτόχρονα τη Φιλοσοφική και τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης, απ' όπου αποφοίτησε το 1986, μαζί με τις φίλες της Μαρία Καβογιάννη και Υρώ Μανέ. Έχει δουλέψει και ως φιλόλογος. Ο πρώτος της ρόλος ήταν στην παράσταση "Εσωτερικές Φωνές" στο Θέατρο Τέχνης. Έγινε ευρέως γνωστή από την ερμηνεία της στον ρόλο της Σωσώς Παπαδήμα στη σειρά "Εγκλήματα". Έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, καθώς και στις ακόλουθες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Τηλεοπτικές Σειρές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Συνέντευξη στη Lifo
Συνέντευξη στο flust.gr
Άρθρο στο Αθηνόραμα
Συνέντευξη στο antivirus

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες κωμικοί
Αίμος (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Αίμος ήταν βασιλιάς της Θράκης, γιος του Βορέα και της νύμφης Ωρείθυιας.

Ο μύθος
Γυναίκα του ήταν η αδελφή του Ροδόπη. Το ζευγάρι είχε την αλαζονεία να συγκρίνει τους εαυτούς τους με τον Δία και την Ήρα. Έτσι, οι θεοί τους τιμώρησαν μεταμορφώνοντάς τους σε βουνά τα οποία φέρουν τα ονόματά τους. Στα ελληνικά, η χερσόνησος των Βαλκανίων είναι γνωστή και ως Χερσόνησος του Αίμου.

Κατά τον Ηρόδοτο, στην οροσειρά του Αίμου υπήρχε βωμός του Διονύσου. Αναφορές στον Αίμο υπάρχουν ακόμα σε λογοτεχνικά έργα των Τζον Μίλτον και Αλεξάντερ Πόουπ.

Άλλες χρήσεις 
Με το όνομα Οροσειρά του Αίμου είναι επίσης γνωστό ένα ύψωμα στην Ιώ, δορυφόρο του Δία με ύψος 10.000 μ.

Δείτε επίσης 
 Βαλκάνια

Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Ροδόπη (μυθολογία)

Κατά την ελληνική μυθολογία, η Ροδόπη ήταν βασίλισσα της Θράκης, αδελφή και σύζυγος του Αίμου. Το ζευγάρι είχε την αλαζονεία να συγκρίνει τους εαυτούς τους με τον Δία και την Ήρα. Έτσι, οι θεοί τους τιμώρησαν μεταμορφώνοντάς τους σε βουνά τα οποία φέρουν τα ονόματά τους: Οροσειρά του Αίμου και Ροδόπη αντίστοιχα.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 166 Ροδόπη (166 Rhodope), που ανακαλύφθηκε το 1876, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή βασίλισσα.

Ροδοπη