joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάργκο Κίντερ

Η Μάργκαρετ Ρουθ Κίντερ (17 Οκτωβρίου 1948-13 Μαΐου 2018), γνωστή επαγγελματικά ως Μάργκο Κίντερ (Margot Kidder), ήταν Καναδή-Αμερικανίδα ηθοποιός και ακτιβίστρια, με καριέρα που εκτείνεται σε πέντε δεκαετίες. Έλαβε τρία βραβεία από την Καναδική Ακαδημία Κινηματογράφου και ένα βραβείο Έμμυ. Παρόλο που εμφανίστηκε σε αρκετούς τηλεοπτικούς και κινηματογραφικούς ρόλους, η Κιντερ έγινε ευρύτερα γνωστή για την ερμηνεία της ως Λόις Λέιν στις πρώτες τέσσερις ταινίες Σούπερμαν.

Γεννημένη στο Yellowknife από μητέρα Καναδή και πατέρα Αμερικανό, η Κίντερ έζησε σε διάφορες επαρχίες του Καναδά. Ξεκίνησε την υποκριτική καριέρα της την δεκαετία του 1960, όταν εμφανίστηκε σε καναδικές παραγωγές ταινιών και σε τηλεοπτικές σειρές χαμηλού προϋπολογισμού πριν λάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Quackser Fortune Has a Cousin in the Bronx (1970). Στην συνέχεια συμμετείχε στο θρίλερ Sisters (1973) του Brian de Palma, στην ταινία Black Christmas (1974) και στο δράμα The Great Waldo Pepper (1975), μαζί με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το 1977 έλαβε τον ρόλο της Λόις Λέιν στην ταινία Σούπερμαν (1978), ένας ρόλος που την καθιέρωσε ως mainstream ηθοποιό. Η ερμηνεία της ως Κάθυ Λουτζ στην ταινία τρόμου The Amityville Horror (1979) της χάρισε περαιτέρω αναγνωρισιμότητα καθώς επανέλαβε τον ρόλο της ως Λόις Λέιν στις ταινίες Σούπερμαν 2, 3, 4 (1980-1987).

Η δεκαετία του 1990 σημαδεύτηκε από σημαντικά προβλήματα υγείας για την Κίντερ : το 1990 υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα που την άφησε προσωρινά παράλυτη και το 1996 είχε έναν νευρικό κλονισμό, που προερχόταν από διπολική διαταραχή. Μέχρι την δεκαετία του 2000 διατηρούσε μια σταθερή δουλειά σε ανεξάρτητες ταινίες στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση με γκεστ ρόλους στις ταινίες Smallville, Brothers & Sisters, Law & Order: Special Victims Unit και The L Word ενώ το 2002 εμφανίστηκε στην εκτός Μπρόντγουεϊ παραγωγή The Vagina Monologues. Το 2015, κέρδισε το βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία της στην παιδική τηλεοπτική σειρά The Haunting Hour του R.L. Stine.

Το 2005 η Κίντερ πολιτογραφήθηκε πολίτης των ΗΠΑ. Υπήρξε μια πολιτική, περιβαλλοντική και αντιπολεμική ακτιβίστρια και συνέχισε μέχρι τον θάνατό της να συμμετέχει σε ακτιβιστικές εκστρατείες. Η Κίντερ πέθανε στις 13 Μαΐου 2018, στο σπίτι της στο Λίβινγκστον της Μοντάνα, σε ηλικία 69 ετών. Ως αιτία θανάτου ήταν η αυτοκτονία από υπερβολική δόση αλκοόλ και ναρκωτικών.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Article: From paranoid delusions to orthomolecular medicine
 Canadian Film Encyclopedia
 The Best Damn Fiddler from Calabogie to Kaladar
 Margot Kidder (Aveleyman)
 Brodesser-Akner, Taffy. "Margot Kidder," New York Times, December 27, 2018.
Αστικός εθνικισμός

Ο αστικός εθνικισμός, γνωστός και ως φιλελεύθερος εθνικισμός, είναι μια μορφή εθνικισμού που προσδιορίζεται από πολιτικούς φιλοσόφους οι οποίοι πιστεύουν σε μια περιεκτική μορφή εθνικισμού που τηρεί τις φιλελεύθερες αξίες της ελευθερίας, της ανεκτικότητας, της ισότητας, των ατομικών δικαιωμάτων, και δεν περιέχει εθνοκεντρισμό.  Οι φιλελεύθεροι εθνικιστές υπερασπίζονται συχνά την έννοια της εθνικής ταυτότητας ως ανώτερη αξία, λέγοντας ότι είναι απαραίτητη για ζήσουν αυτόνομα και ότι οι δημοκρατίες χρειάζονται μια εθνική ταυτότητα για να λειτουργήσουν σωστά.  Βασική θεματική αρχή του φιλελεύθερου εθνικισμού είναι η εθνική αυτοδιάθεση χωρίς να προωθεί τα συμφέροντα ενός έθνους σε βάρος ενός άλλου, υπό την έννοια ότι όλα τα έθνη είναι ίσα. Τελικός σκοπός του είναι η οικοδόμηση ενός κόσμου κυρίαρχων εθνών-κρατών.

Η έννοια του έθνους-κράτους αναπτύχθηκε αρχικά στη Γαλλία μετά τα γεγονότα της Γαλλικής Επανάστασης. Το ιδεόγραμμα του φιλελεύθερου εθνικισμού διαμορφώθηκε από τον Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, ο οποίος προέταξε την υπεράσπιση της λαϊκής κυριαρχίας μέσα από την έννοια της γενικής βούλησης. Ένα έθνος βούλησης αναφέρεται σε ένα κράτος με την έννοια μιας εθελοντικής, δηλαδή συνειδητά επιθυμητής κοινότητας κατοίκων πολιτών διαφορετικής εθνοτικής καταγωγής. Στον αστικό εθνικισμό, η ιδιότητα του πολίτη βασίζεται στην κοινή ιθαγένεια. Έτσι, ένα «αστικό έθνος» δεν ορίζεται από τη γλώσσα ή την εθνικότητα, αλλά από πολιτικούς θεσμούς και φιλελεύθερες αρχές, τις οποίες οι πολίτες ενός κράτους δεσμεύονται να τηρήσουν. Ο Έρνεστ Ρενάν όρισε το έθνος ως ένα «καθημερινό δημοψήφισμα» που εξαρτάται από τη βούληση του λαού να συνεχίσει να ζει μαζί. Θεωρητικά, ένα αστικό έθνος ή κράτος δεν στοχεύει στην προώθηση ενός πολιτισμού έναντι του άλλου. Ο Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας υποστήριξε ότι οι μετανάστες σε ένα φιλελεύθερο-δημοκρατικό κράτος δεν χρειάζεται να αφομοιωθούν στην κουλτούρα υποδοχής, αλλά να αποδέχονται μόνο τις αρχές του συντάγματος της χώρας.

Παραπομπες
Εξαγωγή χαρακτηριστικών

Στη μηχανική μάθηση, την αναγνώριση προτύπων και την επεξεργασία εικόνας, η εξαγωγή χαρακτηριστικών ξεκινά από ένα αρχικό σύνολο δεδομένων και δημιουργεί παράγωγες τιμές (χαρακτηριστικά) που προορίζονται να είναι ενημερωτικές και μη περιττές, διευκολύνοντας τα επόμενα βήματα εκμάθησης και γενίκευσης -σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, οδηγεί στην καλύτερη ανθρώπινη ερμηνεία των δεδομένων. Η εξαγωγή χαρακτηριστικών σχετίζεται με τη διαδικασία μείωσης διαστάσεων . 

Όταν τα δεδομένα εισόδου προς επεξεργασία σε έναν αλγόριθμο είναι πολύ μεγάλα τω πλήθος και υπάρχει υποψία ότι είναι περιττά (π.χ. η ίδια μέτρηση σε πόδια και σε μέτρα ή η επαναλαμβανόμενη εικόνα που παρουσιάζεται ως εικονοστοιχεία), τότε μπορεί να μετατραπεί σε ένα σύνολο το οποίο αποτελείται από μειωμένα χαρακτηριστικά (ονομάζεται επίσης διάνυσμα χαρακτηριστικών). Ο προσδιορισμός ενός υποσυνόλου των αρχικών χαρακτηριστικών ονομάζεται επιλογή χαρακτηριστικών .  Τα επιλεγμένα χαρακτηριστικά αναμένεται να περιέχουν το απαραίτητο ποσό πληροφορίας από τα δεδομένα εισόδου, ούτως ώστε η επιθυμητή εργασία να μπορεί να εκτελεστεί χρησιμοποιώντας αυτήν τη μειωμένη αναπαράσταση αντί για τα πλήρη αρχικά δεδομένα εισόδου.

Γενικά 
Η εξαγωγή χαρακτηριστικών περιλαμβάνει τη μείωση του αριθμού των πόρων πληροφορίας που απαιτούνται για την περιγραφή ενός μεγάλου συνόλου δεδομένων. Κατά την εκτέλεση ανάλυσης πολύπλοκων δεδομένων, ένα από τα κύρια προβλήματα πηγάζει από τον αριθμό των μεταβλητών που εμπλέκονται. Η ανάλυση με μεγάλο αριθμό μεταβλητών απαιτεί γενικά μεγάλη ποσότητα μνήμης και υπολογιστικής ισχύος, καθώς επίσης μπορεί να προκαλέσει και την υπερπροσαρμογή ενός αλγόριθμου ταξινόμησης ή καιπαλινδρόμησης σε δείγματα εκπαίδευσης και τη γενίκευση του σε νέα δείγματα με λάθος τρόπο. Η εξαγωγή χαρακτηριστικών είναι ένας γενικός όρος για μεθόδους κατασκευής συνδυασμών των μεταβλητών για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, ενώ παράλληλα περιγράφουν τα δεδομένα με επαρκή ακρίβεια. Πολλοί ερευνητές κι επαγγελματίες της μηχανικής μάθησης πιστεύουν ότι η ορθά βελτιστοποιημένη εξαγωγή χαρακτηριστικών είναι το κλειδί για την αποτελεσματική κατασκευή μοντέλων μηχανικής μάθησης. 

Τα αποτελέσματα μπορούν να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας σύνολα χαρακτηριστικών τα οποία εξαρτώνται από την εφαρμογή που εξετάζουμε και συνήθως δημιουργούνται με τη βοήθεια ενόςειδικού. Μια τέτοια διαδικασία ονομάζεται μηχανική χαρακτηριστικών . Εναλλακτικά, χρησιμοποιούνται τεχνικές γενικής μείωσης διαστάσεων όπως:

 Ανάλυση ανεξάρτητων συνιστωσών
 Isomap
 PCA πυρήνα
 Λανθάνουσα σημασιολογική ανάλυση
 Ανάλυση κύριων συνιστωσών
 Μη γραμμική μείωση διαστάσεων
 Πολυγραμμική Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών
 Πολυγραμμική μάθηση υποχώρου
 Autoencoders

Επεξεργασία εικόνας 
Ένας πολύ σημαντικός τομέας εφαρμογής τεχνικών εξαγωγής χαρακτηριστικλων είναι η επεξεργασία εικόνας, στην οποία χρησιμοποιούνται αλγόριθμοι για τον εντοπισμό και την απομόνωση διαφόρων επιθυμητών τμημάτων ή σχημάτων (χαρακτηριστικών) μιας ψηφιοποιημένης ροής εικόνας ή βίντεο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον τομέα της οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων .

Παραπομπές
GAZ-13

Το GAZ-13 Chaika ήταν λιμουζίνα σοβιετικής κατασκευής, που παρήχθη  από την GAZ από το 1959 μέχρι το 1982. Ήταν αντιγραφή από το Αμερικάνικο Packard Patrician, το οποίο παρήχθη μέχρι το 1957. Η μηχανή που χρησιμοποιούσε ήταν η ZMZ-13 που είχε επίσης στοιχεία από μηχανές της Packard. Ένα καμπριολέ σε μικρά νούμερα παρήχθη μέχρι το 1962. 

Εκδόσεις station wagon, νεκροφόρας κι ασθενοφόρου επίσης παράγονταν στην Λεττονία. Η Chaika επίσης εξαγόταν στην Κίνα, στην Βόρεια Κορέα, την Βουλγαρία, την Ρουμανία κι στην Κούβα. Ο Νικίτα Χρουστσόφ χρησιμοποιούσε περιστασιακά μια Chaika, την οποία προτιμούσε πιο πολύ από το πιο ακριβό ZiL.

Ο Φιντέλ Κάστρο επίσης χρησιμοποιούσε μια μέχρι το 1998. Αξίζει να σημειωθεί πως το αυτοκίνητο ήταν αρκετά απαρχαιωμένο, καθώς παράγονταν συνεχόμενα για πάνω από 20 χρόνια, κι ήταν βασισμένο στο Packard του 1957, το οποίο ήταν ακόμα πιο παλιό. Για αυτό, η παραγωγή σταμάτησε το 1982, αν κι η μηχανή του αυτοκινήτου χρησιμοποιήθηκε στο GAZ-53 φορτηγό, στο BRDM-2 κι το σασί επίσης χρησιμοποιήθηκε από το GAZ-14, την επόμενη λιμουζίνα της GAZ η οποία παρήχθη από το 1977 μέχρι το 1989, όταν με διαταγές του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, η παραγωγή του GAZ-14 σταμάτησε λόγο της Περεστρόικα. Έτσι, τα υψηλόβαθμα μέλη του κράτους άρχιζαν να χρησιμοποιούν το λίγο πιο φτηνό GAZ-24.

Παραπομπές 

Μοντέλα GAZ
Αμυγδαλή Λάρισας

Η Αμυγδαλή είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λακερείας, του δήμου Αγιάς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λαρίσης, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αγιάς του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.  
Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Κουκουράβα (Κοκοράβα).

Γεωγραφία
Η Αμυγδαλή είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Μαυροβούνι, βορειοδυτικά της λίμνης Κάρλας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει 40 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. της Λάρισας.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αμυγδαλής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 30,089 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κάτω Αμυγδαλή.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κουκουράβα (Κοκοράβα) και προσαρτήθηκε στον δήμο Κασθαναίας του νομού Λαρίσης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κουκουράβας και το 1957 μετονομάστηκε σε Αμυγδαλή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμυγδαλής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λακερείας. Με το ΦΕΚ 244Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λακερείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγιάς.

Γενικά στοιχεία
Το παλιό όνομα του οικισμού, Κουκουράβα, έχει σλαβική ρίζα και, πιθανόν, αναφέρεται στον ιδιοκτήτη της περιοχής στη μεσαιωνική εποχή. Έχει στοιχεία κατοίκησης από την προϊστορική περίοδο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας υπαγόταν φορολογικά στον μπέη του Ζητουνίου (Λαμίας), διοικητικά στην Αγιά και εκκλησιαστικά στην επισκοπή Δημητριάδος. Στις εκκλησίες και τα ξωκλήσια του χωριού, που τα περισσότερα έχουν κτιστεί κατά τον 18ο αιώνα, σώζονται σπάνιες αγιογραφίες. Το χωριό εγκαταλείφθηκε για πρώτη φορά στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν και έζησαν σε παράγκες στη Λάρισα για τρία περίπου χρόνια, μέχρι και το 1950. Με την επιστροφή τους οι περισσότεροι έχτισαν τα σπίτια που είχαν καεί και συνέχισαν τη ζωή τους στο χωριό. Όμως ελάχιστες οικογένειες αποφάσισαν να χτίσουν τα σπίτια τους στην περιοχή «Καλύβια» (τη σημερινή Κάτω Αμυγδαλή).

Αξιοθέατα και διατηρητέα
Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, με κωδωνοστάσιο που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο. Πάνω απο το μεσαίο μονόλοβο ανατολικό άνοιγμά του διακρίνεται η χρονολογία 1811 από ένθετα κεραμικά στοιχεία 
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου
Η μονή Προδρόμου, βορειοδυτικά του οικισμού
Το ξωκκλήσι της Παναγίας, βόρεια του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 https://www.facebook.com/%CE%91%CE%BC%CF%85%CE%B3%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%AE-%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A3-%CE%9B%CE%AC%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B1%CF%82-1470640033223208/

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Πλάκα Μουρεσίου Μαγνησίας

Η Πλάκα Μουρεσίου ή Ανηλίου είναι μικρός οικισμός του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Η Πλάκα βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 58 μέτρα ενώ απέχει περίπου 41 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Βόλο, 18 χλμ. ΝΑ. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 7 χλμ. Β. από το Μούρεσι. Νοτιοανατολικά της είναι ο παραθαλάσσιος  Άγιος Ιωάννης, νοτιοδυτικά ο Άγιος Δημήτριος και δυτικά το Ανήλιο. 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ανηλίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ανήλιο  αποτελούν την κοινότητα Ανηλίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μουρεσίου του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 27 κατοίκους.

Σημείωση 
Στη Μαγνησία και το Δήμο Νοτίου Πηλίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάκα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Πλατεία Μαρκάτου

Η Πλατεία Μαρκάτου βρίσκεται στην ομώνυμη συνοικία της κεντρικής Πάτρας, η οποία παραδοσιακά και διαχρονικά θεωρείται ως η τοπική αγορά της πόλης με πλήθος καταστημάτων διαφόρων ειδών. Η πλατεία φέρει επίσης από την δεκαετία του '70 την ονομασία του πρώτου Κυβερνήτη του ελεύθερου Ελληνικού κράτους, Ιωάννη Καποδίστρια, ενώ σε αυτή υπάρχει τοποθετημένη και προτομή του. 

Η μικρή σε έκταση πλατεία αυτή τέμνεται με τις οδούς Ερμού, Αλ. Υψηλάντου και της μικρότερης και πεζοδρομημένης Ηλία Μηνιάτη. Έναντι ακριβώς της πλατείας στεγάζεται το Αστυνομικό Μέγαρο Πατρών (Αστυνομική Διεύθυνση Αχαΐας, Β' Αστυνομικό Τμήμα Πάτρας, κλπ.) ενώ εκεί υπάρχουν και χώροι εστίασης και αναψυχής όπως μεζεδοπωλεία, καφενεία, ουζερί.

Πηγές 

 Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση εφημ. «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
 Κώστας Λογαράς, Πάτρα μια πόλη στην λογοτεχνία, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9.
Αμυγδάλοι Λασιθίου

ΟΙ Αμυγδάλοι (ή Κάτω Αμυγδάλοι) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ζενίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου, του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Οι Αμυγδάλοι είναι ορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκονται στις ανατολικές υπώρειες του όρους Σελένα, πάνω στην επαχιακή οδό Νεαπόλεως-Οροπεδίου (ΕΠ 9) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 550. Ο οικισμός απέχει 22 χλμ. περίπου Δ. ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρυσών του νομού Λασιθίου. Το 1930 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζενίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ζενίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.kritipoliskaihoria.gr/2015/11/blog-post_893.html
https://www.cretanbeaches.com/el/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7/%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CF%84%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE/%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%80%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF/%CE%B1%CE%BC%CF%85%CE%B3%CE%B4%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Αμυγδαλόλακκος Λασιθίου

Ο Αμυγδαλόλακκος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγίου Αντωνίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Ο Αμυγδαλόλακκος είναι οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου, προς τις ακτές του Κρητικού Πελάγους. Βρίσκεται κοντά στον παράκτιο επαρχιακό δρόμο Νεαπόλεως-Αγίου Αντωνίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 27 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λατσίδας του νομού Λασιθίου. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Αντωνίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Αντωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεαπόλεως. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Ήρα Αργολίδας

Η Ήρα (παλαιά ονομασία: Μπούτια) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται επάνω στον Αργολικό κάμπο, ανατολικά του Ίναχου ποταμού και επάνω στον δρόμο που συνδέει το Άργος με την Πρόσυμνα, σε υψόμετρο 20 μέτρων. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Ήρας που ανήκει στην δημοτική ενότητα Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 είχε 369 μόνιμους κατοίκους. 

Παλαιότερα το χωριό χωριζόταν σε δύο συνοικίες: τα Άνω και Κάτω Μπούτια που ωστόσο πλέον έχουν συνενωθεί. Το χωριό ανήκει στα Αρβανιτοχώρια της Αργολίδας όπου και μιλιέται η Αρβανίτικη.

Πληθυσμός 
Η Ήρα γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1951 αλλά έκτοτε ο πληθυσμός της έχει μειωθεί αρκετά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Κρητιδική - Παλαιογενής εξαφάνιση

Η Κρητιδική - Παλαιογενής εξαφάνιση, γνωστή και ως Πέμπτη εξαφάνιση αναφέρεται στο πέμπτο κύμα μαζικού αφανισμού έμβιων ειδών στη Γη. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξαφανίστηκαν και οι δεινόσαυροι μαζί με τα τρία τέταρτα των των φυτικών και ζωικών ειδών στη Γη,  πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια. Με εξαίρεση ορισμένα εκτόθερμα είδη όπως οι θαλάσσιες χελώνες και οι κροκόδειλοι, κανένα τετράποδο που ζυγίζει περισσότερο από 25 κιλά δεν επέζησε.  Σηματοδότησε το τέλος της Κρητιδικής περιόδου και μαζί της του μεσοζωικού αιώνος, ενώ προανήγγειλε την αρχή της Καινοζωικού αιώνος, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Όπως προτάθηκε αρχικά το 1980 από μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Luis Alvarez και τον γιο του Walter, θεωρείται ότι η εξαφάνιση προκλήθηκε από την πρόσκρουση ενός τεράστιου αστεροειδούς 10 έως 15 km  66 εκατομμύρια χρόνια πριν, που κατέστρεψε το παγκόσμιο περιβάλλον, κυρίως μέσω ενός παρατεταμένου χειμώνα που σταμάτησε τη φωτοσύνθεση στα φυτά και το πλαγκτόν. Αυτό το σενάριο ενισχύθηκε με την ανακάλυψη του κρατήρα Τσιξουλούμπ μήκους 180 km στον Κόλπο του Μεξικό στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικό στις αρχές της δεκαετίας του 1990,.

Ένα ευρύ φάσμα ειδών εξαφανίστηκα, ανάμεσά του και οι δεινόσαυροι. Επίσης, εξαφάνισε μυριάδες άλλους χερσαίους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων θηλαστικών, πουλιών,  σαύρων,  εντόμων, φυτών και όλους τους πτερόσαυρους. Υπολογίζεται ότι το 75% ή περισσότερο όλων των ειδών στη Γη εξαφανίστηκαν. Ωστόσο, η εξαφάνιση παρείχε επίσης εξελικτικές ευκαιρίες. Ιδιαίτερα τα θηλαστικά διαφοροποιήθηκαν στο Παλαιογενές, εξελισσόμενα σε νέες μορφές όπως άλογα, φάλαινες, νυχτερίδες και πρωτεύοντα θηλαστικά. Η ομάδα των δεινοσαύρων που επέζησε ήταν πτηνά, πτηνά εδάφους και υδρόβιων πτηνών.

Παραπομπές

Εξέλιξη ΔεινόσαυροιΜεσοζωική εποχή
Μαριόν Μπαρτολί

Η Μαριόν Μπαρτολί (γαλλ. Marion Bartoli, γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1984) είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της αντισφαιρίσεως (τένις) και προπονήτρια. Γεννήθηκε στη μικρή πόλη Λε Πουί-αν-Βελαί από γονείς κορσικανικής καταγωγής.

Η Μπαρτολί κέρδισε το πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον το 2013, νικώντας στον τελικό τη Ζαμπίνε Λιζίκι, ενώ είχε φθάσει στον τελικό και το 2007. Επίσης έφθασε στον ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός του 2011. Εκτός από αυτά, κερδισε οκτώ ακόμα τίτλους σε τουρνουά της WTA στο απλό και τρεις στο διπλό. Στις 14 Αυγούστου 2013 ανεκοίνωσε την αποχώρησή της από το επαγγελματικό τένις.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της η Μπαρτολί νίκησε τρεις αθλήτριες που τη συγκεκριμένη στιγμή βρίσκονταν στο No. 1 της παγκόσμιας κατατάξεως: τη Ζυστίν Ενέν στον ημιτελικό του Γουίμπλεντον του 2007, τη Γέλενα Γιάνκοβιτς στον τέταρτο γύρο του Αυστραλιανού Όπεν του 2009 και τη Βικτόρια Αζαρένκα στον προημιτελικό του Μαϊάμι Όπεν το 2012. Επίσης κατέγραψε νίκες έναντι άλλων κορυφαίων τενιστριών, όπως επί της Βένους Ουίλιαμς, της Serena Williams, της Caroline Wozniacki, Petra Kvitová και της Kim Clijsters.

Το στιλ του παιχνιδιού της ήταν ιδιόρρυθμο, καθώς χρησιμοποιούσε και τα δυο της χέρια τόσο στο φόρχαντ όσο και στο μπάκχαντ. Η υψηλότερη θέση που έφθασε ποτέ στην παγκόσμια κατάταξη (στο απλό) ήταν το νο. 7, τόσο στις αρχές του 2012 όσο και τον Ιούλιο του 2013 μετά τον θρίαμβό της στο Γουίμπλεντον, το οποίο κατέκτησε εκείνο το έτος χωρίς να χάσει ούτε ένα σετ, κάτι που μόνο 5 άλλες τενίστριες στην επαγγελματική εποχή το είχαν κατορθώσει μέχρι τότε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Μπαρτολί στον ιστότοπο της WTA
 Η Μπαρτολί στον ιστότοπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαιρίσεως
 Η Μπαρτολί στον ιστότοπο του Φεντ Καπ

Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Γάλλοι προπονητές της αντισφαίρισης
Κορσικανοί
Νικητές του Γουίμπλεντον
Μαρία Μπουένου

Η Μαρία Εστέρ Μπουένου (Maria Esther Andion Bueno, 11 Οκτωβρίου 1939 – 8 Ιουνίου 2018) ήταν μία από τις κορυφαίες Βραζιλιάνες αθλήτριες της αντισφαιρίσεως (τένις) όλων των εποχών.

Η Μπουένου γεννήθηκε στο Σάο Πάολο και ο πατέρας της ήταν μανιώδης ερασιτέχνης τενίστας. Η ίδια άρχισε να παίζει σε ηλικία 6 ετών, στα 12 κέρδισε το πρώτο της τουρνουά και στα 15 της χρόνια κέρδισε το πρωτάθλημα της χώρας της στην κατηγορία των γυναικών. Ως ενήλικη (ήταν δεξιόχειρας και με ύψος 1,70 μέτρο), κέρδισε κατά την ενδεκάχρονη σταδιοδρομία της 19 τίτλους «γκραν σλαμ» (7 στο απλό, 11 στο διπλό και 1 στο μεικτό διπλό), γεγονός που την καθιστά την πλέον επιτυχημένη Νοτιοαμερικανίδα τενίστρια στην ιστορία του αθλήματος, ενώ είναι και η μοναδική Νοτιοαμερικανίδα που κέρδισε ποτέ τίτλο στο πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον (και μάλιστα τρεις στο απλό). Στο τέλος των ετών 1959 και 1960 βρισκόταν στο No. 1 της παγκόσμιας κατατάξεως των γυναικών. Το 1960 έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε ποτέ και τα 4 γκραν σλαμ μιας χρονιάς στο διπλό, τα τρία με παρτενέρ την Νταρλήν Χαρντ και ένα με την Κριστίν Τρούμαν.

Αναλυτικότερα, κέρδισε τους εξής τίτλους γκραν σλαμ στο απλό:

Στο Γουίμπλεντον: το 1959, το 1960 και το 1964
Στο Αμερικανικό Όπεν: τα έτη 1959, 1963, 1964 και 1966

Δεν κέρδισε ποτέ το Ρολάν Γκαρός ή το Αυστραλιανό Όπεν στο απλό, φθάνοντας μόνο ως τους τελικούς, του μεν πρώτου το 1964, του δε δεύτερου το 1965.

Η Μπουένου απεβίωσε σε νοσοκομείο του Σάο Πάολο από σπάνιο είδος καρκίνου, σε ηλικία 78 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Μαρία Μπουένου στον ιστότοπο του International Tennis Hall of Fame
 Η Μπουένου στον ιστότοπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαιρίσεως
 Η Μπουένου στον ιστότοπο του Φεντ Καπ

Βραζιλιάνες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Νικητές του Γουίμπλεντον
Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Κουρτάκι Αργολίδας

Το Κουρτάκι είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 18 μέτρων επάνω στον Αργολικό κάμπο, στον δρόμο που συνδέει την Τίρυνθα με την Ήρα. Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Κουρτακίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 είχε 296 μόνιμους κατοίκους.

Πληθυσμός 
Το Κουρτάκι γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή άνθηση την περίοδο 1879-1940 αλλά έκτοτε ο πληθυσμός του έχει μειωθεί ελαφρώς με σημαντικές αυξομειώσεις.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Black Panther: Wakanda Forever

Το Black Panther: Wakanda Forever είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες βασισμένη στον χαρακτήρα των Marvel Comics Black Panther. Η παραγωγή έγινε από την Marvel Studios και η διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Black Panther του 2018 και την 30η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU). Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ράιαν Κούγκλερ και το σενάριο έγραψαν οι Ράιαν Κούγκλερ και Τζο Ρόμπερτ Κόουλ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Λουπίτα Νιόνγκο, Ντανάι Γκουρίρα, Μάρτιν Φρίμαν, Ντάνιελ Καλούγια, Λετίσια Ράιτ, Γουίστον Ντουκ, Άντζελα Μπάσετ, Ντόμινικ Θορν και Τενότς Χουέρτα.

Το Black Panther: Wakanda Forever κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 11 Νοεμβρίου του 2022 ως μέρος της Φάσης Τέσσερα του MCU.

Παραπομπές 

Επερχόμενες ταινίες
Ταινίες του 2022
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Ταινίες γυρισμένες στη Βοστώνη
Ταινίες γυρισμένες στην Τζόρτζια
Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη
Ταινίες γυρισμένες στο Πουέρτο Ρίκο
Τζος Μπρόλιν

Ο Τζος Τζέιμς Μπρόλιν (Josh Brolin, 12 Φεβρουαρίου 1968) είναι Αμερικάνος ηθοποιός. Έχει αποδεχτεί πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανόμενα ένα Critic's Choice Movie Award και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. 

Πιο γνωστός είναι για τον ρόλο του σε ταινίες όπως τα Γκούνις: Το Κυνήγι της Μεγάλης Περιπέτειας, Sicario: Ο Εκταλεστής, Χαίρε, Καίσαρ!, Deadpool 2 και Dune. Έπαιξε τον υπερκακό των Marvel Comics Thanos στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel ξεκινώντας με μικρές εμφανίσεις στις ταινίες Φύλακες του Γαλαξία και Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron, ενώ είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταινίες Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη. Το 2021 επέστρεψε για μια τελευταία φορά να χαρίσει την φωνή του Θάνος στην σειρά κινουμένων σχεδίων What If...?

Παραπομπές 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί
Zero COVID

Ως Zero-COVID,  είναι γνωστή πολιτική δημόσιας υγείας που έχει εφαρμοστεί από ορισμένες χώρες κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Έχει χαρακτηριστεί ως μια στρατηγική «ελέγχου και μέγιστης καταστολής». Περιλαμβάνει τη χρήση μέτρων δημόσιας υγείας όπως η ανίχνευση επαφών, οι μαζικοί έλεγχοι και την απομόνωση. Ο στόχος της στρατηγικής είναι να επαναφέρει την περιοχή σε μηδενικές νέες μολύνσεις ώστε να επιστρέψει η οικονομική δραστηριότητα.

Η στρατηγική έχει εφαρμοστεί στην Αυστραλία, τον Ατλαντικό και τον Βόρειο Καναδά,  τη ΛΔΚ, το Χονγκ Κονγκ,  το Μακάο,  τη Νέα Ζηλανδία, τη Σιγκαπούρη, τη Σκωτία, Νότια Κορέα, την Ταϊβάν  την Τόνγκα, και Βιετνάμ. Από τα τέλη του 2021, λόγω των προκλήσεων με την αυξημένη μεταδοτικότητα της παραλλαγής Δέλτα και της παραλλαγής Όμικρον, καθώς και της αύξησης της εμβολιαστικής δραστηριότητας, οι περισσότερες χώρες έχουν εγκαταλείψει τη στρατηγική. Επί του παρόντος, η ΛΔΚ και η Τόνγκα εξακολουθούν να την εφαρμόζουν.

Παραπομπές

Πανδημία COVID-19
Αυτή η νύχτα μένει (ταινία)

Η ταινία Αυτή η νύχτα μένει είναι ελληνική αισθηματική-κοινωνική ταινία σε σκηνοθεσία Νίκου Παναγιωτόπουλου και σενάριο του ίδιου και του Θάνου Αλεξανδρή. Η ταινία, που κυκλοφόρησε στις 7 Ιανουαρίου 2000, βασίστηκε στο ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή. Πρωταγωνιστούν ο Νίκος Κουρής και η Αθηνά Μαξίμου. Κέρδισε έξι βραβεία στα Ελληνικά Κρατικά Βραβεία Κινηματογράφου .

Πλοκή
Ο Ανδρέας και η Στέλλα είναι δυο νέα παιδιά, στην αυγή της νέας χιλιετίας, με μοναδικό κοινό στοιχείο τον έρωτά τους. Ο Ανδρέας αρκείται στο ψιλικατζίδικο του. Η Στέλλα φιλοδοξεί να γίνει σπουδαία τραγουδίστρια, να δει το όνομα της στις μαρκίζες των μαγαζιών της παραλιακής και να βγάλει δίσκο. Για τον Ανδρέα η παρουσία και μόνο της Στέλλας είναι αρκετή, για εκείνη όμως η καριέρα έχει προτεραιότητα απέναντι στον έρωτα. Όταν η Στέλλα φεύγει για την επαρχία, αφού από κάπου πρέπει να κάνει την αρχή, ο Ανδρέας αποφασίζει να οργώσει τα σκυλάδικα της Βόρειας Ελλάδας για να τη βρει και να τη φέρει πίσω, περιπλανώμενος στα μέρη της νυχτερινής διασκέδασης. Σύντομα η Στέλλα απογοητεύεται από τους ανθρώπους της νυχτερινής ζωής και επιστρέφει στον Ανδρέα.

Διανομή ρόλων 
Νίκος Κουρής ως Ανδρέας
Αθηνά Μαξίμου ως Στέλλα
Ζωή Ναλμπάντη ως Τζίνα
Κώστας Μαρκόπουλος ως πυγμάχος
Θανάσης Βισκαδουράκης ως Μίλτος
Γιάννης Ροζάκης ως καθηγητής
Γιώργος Διαλεγμένος ως Ποντίκας
Φωτεινή Μπαξεβάνη ως Ρίτσα
Τάκης Σπυριδάκης ως μπουζουξής
Νίκος Κουρουκλής ως μπάρμαν
Λαέρτης Βασιλείου ως Αλβανός κλέφτης
Γεράσιμος Γεννατάς ως παλιός φίλος της Στέλλας
Νίκος Αλατζάς ως πελάτης
Γιάννης Αστρακάκης ως μπάρμαν τρένου

Υποδοχή

Κριτικές 
Ο κριτικός κινηματογράφου Σταύρος Γανωτής έδωσε στην ταινία τρία απο τα πέντε αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2009 αναφέροντας μεταξύ άλλων πως:

Διακρίσεις 
Βραβεία
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2000:
Bραβείο ερμηνείας πρώτου γυναικείου ρόλου: Αθηνά Μαξίμου
Bραβείο ερμηνείας δεύτερου γυναικείου ρόλου: Ζωή Ναλμπάντη
Bραβείο μουσικής: Σταμάτης Κραουνάκης
Bραβείο ήχου for best sound: Mαρίνος Aθανασόπουλος
Bραβείο σκηνογραφίας: Γιώργος Ανδριτσόγιαννος
Δεύτερο βραβείο ταινίας μυθοπλασίας: Νίκος Παναγιωτόπουλος

Υποψηφιότητα
2000: Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου για τη Χρυσή Πυραμίδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 

Ταινίες του 2000
Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κινηματογραφικές ταινίες βασισμένες σε λογοτεχνικά έργα
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Πλατανιά Μαγνησίας

Η Πλατανιά ή ο Πλατανιάς είναι παραθαλάσσιο χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Η Πλατανιά βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου, στα παράλια του Αιγαίου πελάγους απέναντι από τη Σκιάθο και την Εύβοια σε υψόμετρο 13 μέτρα. Απέχει περίπου 60 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 20 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι αμφιθεατρικά κτισμένο κατά μήκος της παραλίας του καιυπάρχουν αρκετά τουριστικά καταλύματα (ενοικιαζόμενα, καμπινγκ) καθώς κέντρα εστίασης. Παλιό ψαροχώρι, αποτελεί τουριστικό προορισμό της περιοχής και διαθέτει μικρό λιμανάκι, το οποίο είναι αλιευτικό καταφύγιο, ενώ μέσω ενός μονοπατιού (800 μέτρα) η παραλία της ενώνεται με αυτή του γειτονικού οικισμού Μικρό. 

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σηπιάδος. Το 1913 με το ΦΕΚ 201Α - 10/10/1913 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Λαύκου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 141 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η αρχαία πόλη Αφέτες στον Πλατανιά του Πηλίου από τον ιστότοπο http://peliondesroses.gr/
 Ο Πλατανιάς (Ν.Μαγνησίας) ΑΝΩΘΕΝ στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Δήμος Νοτίου Πηλίου
Χρήστρια:BadComments/Δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ

Το Δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ ήταν ένα άτυπο δημοψήφισμα στο οποίο τέθηκε στους πολίτες της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης το ερώτημα για το εάν θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΑΘ. Διεξάχθηκε στις 18 Μαϊου 2014, μαζί με τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, ύπο την αιγίδα της Περιφεριακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, της Κίνησης 136, το Σωματείο Εργαζόμενων της ΕΥΑΘ, αλλά και με την στήριξη απλών πολιτών.
Αμφιθέα Άρτας

Η Αμφιθέα είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Πέτα, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πέτα, του δήμου Νικολάου Σκουφά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

Γεωγραφία
Η Αμφιθέα είναι πεδινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στον κάμπο του ποταμού Αράχθου, πάνω στην παλαιά εθνική οδοό Αντιρρίου-Ιωαννίνων και δίπλα στην Εγνατία Οδό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 55. Απέχει 6 χλμ. περίπου ΝΑ. της Άρτας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέτα του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πέτα και προσαρτήθηκε στον δήμο Νικολάου Σκουφά.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην ανατολική είσοδο του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Άρτας

 Δήμος Νικολάου Σκουφά
Αρνόβιος ο Νεότερος

Ο Αρνόβιος ο Νεότερος ήταν μοναχός συγγραφέας που πιθανώς διέφυγε από την εισβολή των Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική, έζησε στη Ρώμη μετά το 432 και πέθανε μετά το 455. Ο συγκεκριμένος δεν ταυτίζεται με τον Αρνόβιο τον Πρεσβύτερο.

Έργο 
Το έργο του έχει μελετηθεί ελάχιστα.  

 Έγραψε Υπόμνημα στους Ψαλμούς (Commentarii in Psalmos), πιθανόν στην Αφρική πριν το 428. Αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Έρασμο του Ρότερνταμ το 1522 (ο οποίος το απέδωσε στον Αρνόβιο τον Πρεσβύτερο) και το οποίο χρησιμοποιεί τυπολογική ερμηνεία για να συσχετίσει το κείμενο, ιδίως τις μεσσιανικές προφητείες, με τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης. 
 Επίσης συνέγραψε μία πραγματεία κατά του Μονοφυσιτισμού (Conflictus Arnobii et Serapionis, το 449-451). Σε αυτή την πραγματεία υποστηρίζει τον Αυγουστίνο Ιππώνος και εκφράζεται κατά του Πελαγιανισμού. 
 Σε αυτόν αποδίδεται από τον G. Morin επιπλέον ένα κείμενο με ονομασία Praedestinatus (Προορισμένος). Το χειρόγραφο αυτό ανακαλύφθηκε το 1643 από τον Ιησουίτη J. Sirmond στον καθεδρικό ναό της Ρενς. Στο συγκεκριμένο έργο ο Αρνόβιος εκθέτει ημιπελαγιανικές απόψεις, σε αντίθεση με τις απόψεις του κειμένου του Conflictus Arnobii et Serapionis (Σύγκρουση Αρνοβίου με τον Σεραπίωνα), και στρέφεται κατά της διδασκαλίας των συγγραμμάτων του Αυγουστίνου Ιππώνος περί θείας Χάριτος και θείου προορισμού. Δεδομένου ότι το ερμηνευτικό του σχόλιο στους Ψαλμούς στρεφόταν επίσης κατά του Αυγουστίνου, η κοινή συγγραφή των τριών έργων αμφισβητείται. Σύμφωνα όμως με τον Morin, ο Αρνόβιος αρχικά είχε πελαγιανικές απόψεις, αλλά τις απέρριψε, όταν έγινε εμφανής η καταδίκη της αίρεσης αυτής στη Ρώμη. 
 Είναι πιθανό να έγραψε και κάποια σύντομα σχόλια στα Ευαγγέλια (Expositiunculae in Evangelium). 
 Ο Morin του αποδίδει επίσης ένα έργο με τίτλο Libellus ad Gregoriam (απευθυνόμενο σε μία Ρωμαία κυρία που ζούσε στο αυτοκρατορικό ανάκτορο στον Παλατινό Λόφο της Ρώμης).

Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφέρεται ως επίσκοπος ή πρεσβύτερος από τη Γαλατία. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία πηγή που να το επιβεβαιώνει αυτό.

Πηγές 
Arnobii Iunioris opera omnia. Brepolis 1992.
H. A. Kayser: Die Schriften des sogenannten Arnobius junior, dogmengeschichtlich und literarisch untersucht. 1912.
 G. Morin: Étude d’ensemble sur Arnobe le Jeune. In: Revue bénédictine, Band 28, 1911, S. 154–190.
 Marianne Djuth: Arnobius the younger. In: Robert Benedetto (Hrsg.): The New Westminster Dictionary of Church History. Band 1, Westminster John Knox Press, Louisville/London 2008, S. 51 (online).
 Karla Pollmann: Arnobius der Jüngere. In: Religion in Geschichte und Gegenwart (RGG). 4. Auflage. Mohr-Siebeck, Tübingen 1998–2005. (Anfang des Artikels online)

Ρωμαίοι συγγραφείς
Παπαδιάνικα Λακωνίας

Τα Παπαδιάνικα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Παπαδιανίκων και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Ασωπού, του Δήμου Μονεμβασιάς.

Γενικά στοιχεία

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Τα Παπαδιάνικα Λακωνίας βρίσκονται σε υψόμετρο 59 μέτρων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχουν 1.619 κατοίκους.

Ιστορικές πληροφορίες 
Τα Παπαδιάνικα κατοικήθηκαν το 1821, από ανθρώπους που ήρθαν στην περιοχή από την Κρήτη και πήραν το όνομά τους, από την πιο πολυμελή οικογένεια, την οικογένεια Παπαδάκη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιστότοποι 

 Παπαδιάνικα (Δήμος Μονεμβασίας)
 Παπαδιάνικα Λακωνίας (youtube)

Διοικητικές μεταβολές 

 Διοικητικές μεταβολές οικισμού - Παπαδιάνικα (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
 Διοικητικές μεταβολές - Κοινότητα Παπαδιανίκων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

Δημοτικές Εκλογές 

 Δημοτικές Εκλογές - Δήμος Ασωπού (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

Κοινοτικές Εκλογές 

 Κοινοτικές Εκλογές - Κοινότητα Παπαδιανίκων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

Παραπομπές 
Κωμοπόλεις του νομού Λακωνίας
Δήμος Μονεμβασιάς

Χάρτης
Αναλογική τηλεόραση

Η αναλογική τηλεόραση είναι η αρχική τηλεοπτική τεχνολογία, που χρησιμοποιεί αναλογικά σήματα για τη μετάδοση εικόνας και ήχου. Σε μια αναλογική τηλεοπτική εκπομπή, η φωτεινότητα, τα χρώματα και ο ήχος αντιπροσωπεύονται από το πλάτος, τη φάση και τη συχνότητα ενός αναλογικού σήματος.

Τα αναλογικά σήματα μεταβάλλονται σε ένα συνεχές εύρος πιθανών τιμών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να εισαχθεί ηλεκτρονικός θόρυβος και παρεμβολές. Έτσι, με το αναλογικό, ένα μέτρια ασθενές σήμα γίνεται χιονισμένο και υπόκειται σε παρεμβολές. Αντίθετα, η ποιότητα της εικόνας από το σήμα της ψηφιακής τηλεόρασης (DTV) παραμένει καλή έως ότου η στάθμη του σήματος πέσει κάτω από ένα όριο όπου η λήψη δεν είναι πλέον δυνατή ή γίνεται διακοπτόμενη.

Η αναλογική τηλεόραση μπορεί να είναι ασύρματη (επίγεια και δορυφορική τηλεόραση) ή να διανέμεται μέσω καλωδιακού δικτύου ως καλωδιακή τηλεόραση.

Όλα τα τηλεοπτικά συστήματα εκπομπής χρησιμοποιούσαν αναλογικά σήματα πριν από την άφιξη της DTV. Με κίνητρο τις μικρότερες απαιτήσεις σε εύρος ζώνης των συμπιεσμένων ψηφιακών σημάτων, από τη δεκαετία του 2000, η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση συνεχίζεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου, με διαφορετικές προθεσμίες για την παύση των αναλογικών εκπομπών.

Παραπομπές 

Ορολογία τηλεόρασης
Τηλεοπτική τεχνολογία
Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
Μονή Παναγίας Μαγνησίας

Η Μονή Παναγίας ή Μονή Παναγίας Ευαγγελίστριας Τρίκερι είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στη νησίδα Παλαιό Τρίκερι του Παγασητικού κόλπου. Η μονή απ' έξω μοιάζει με φρούριο, είναι κτισμένη σε υψόμετρο 129 μέτρα και έχει θέα προς το Αιγαίο, την Εύβοια, τον Παγασητικό και ολόκληρο το Πήλιο. Κτίστηκε το 1825-1837, είναι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και πανηγυρίζει 9 με 10 Σεπτεμβρίου. Ο ναός του καθολικού είναι δίκλιτος και σπηλαιώδης ενώ το ένα κλίτος είναι αφιερωμένο στον Ιωάννη Πρόδρομο και στο άλλο στην Αγία Τριάδα. Έχει περιποιημένη πλακόστρωτη αυλή με πολλές όμορφες γλάστρες και αρκετά δένδρα. Υπάρχουν περίπου 100 κελιά στα οποία έμεναν οι πάνω από 5.000 γυναίκες-πολιτικοί εξόριστοι της Αριστεράς την περίοδο του εμφυλίου. Απογράφεται για πρώτη φορά ως οικισμός το 1961  στην κοινότητα Τρικερίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν απογράφεται κανείς ενώ παλιότερα είχε μοναχούς.

Παραπομπές 

Μονη Παναγιας
Δήμος Νοτίου Πηλίου
Ευδοκία Καδή

Η Ευδοκία Καδή (γεννημένη στις 27 Φεβρουαρίου 1981) είναι Κύπρια τραγουδίστρια που εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2008, με το τραγούδι "Femme Fatale". Αποκλείστηκε στον δεύτερο ημιτελικό στις 22 Μαΐου και ως εκ τούτου δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό.

Ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι το 2001 στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έκτοτε, έχει συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες στην Κύπρο και στο εξωτερικό μαζί με πολλούς Έλληνες και Κύπριους τραγουδιστές και ερμηνευτές. Είναι επίσης μέλος της ορχήστρας του ΡΙΚ.

Μετά την εμφάνισή της στη Eurovision, η Kadi πήγε στην Ελλάδα τον Αύγουστο, όπου εμφανίστηκε με τον Νίκο Κουρκούλη στο νυχτερινό κέντρο Ποσειδών. Σχεδίαζε να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ της τον Δεκέμβριο του 2008.

Δισκογραφία

Singles

Παραπομπές 

Κύπριες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Χρίστος Μυλόρδος

Articles with hCards
 
Ο Χρίστος Μυλόρδος είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 30 Απριλίου 1991.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011 
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2010, ο Μυλόρδος κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού του σόου ταλέντων Performance και, ως αποτέλεσμα, εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2011 στη Γερμανία, με τον κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ).

Στις 20 Ιανουαρίου 2011, ανακοινώθηκε ότι το τραγούδι που θα τραγουδήσει ο Μυλόρδος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision θα είναι το "Σαν άγγελος σ'αγάπησα". Στον ημιτελικό ο Μυλόρδος δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό της Eurovision.

Παραπομπές

Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές
VLOSPA

Ο VLOSPA είναι Ελληνογάλλος ράπερ, ο οποίος δραστηριοποιείται καλλιτεχνικά στην Ελλάδα.

Βιογραφία 

Γεννημένος από Έλληνα πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, ο VLOSPA μεγάλωσε μεταξύ της Νίκαιας της Γαλλίας και της Καλαμαριάς, προαστίου της Θεσσαλονίκης. Το δίγλωσσο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε τον οδήγησε, εκτός από την άνεση στην ομιλία και των δύο γλωσσών, στην από κοινού χρήση τους στους στίχους των τραγουδιών του.

Παραπομπές 

Έλληνες ράπερ
Γάλλοι ράπερ
Έλληνες τράπερ
Αλπέγιος Καντουαρίας

Ο Ελφεάχ (Ælfheah,  – 19 Απριλίου 1012), πιο γνωστός σήμερα ως Αλπέγιος (Alphege, Elphege, ή Alfege), ήταν Αγγλοσάξωνας Επίσκοπος του Ουίντσεστερ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας.

Έγινε αναχωρητής και εξελέγη ηγούμενος του Αβαείου του Μπαθ. Η φήμη του για την ευσέβεια και την αγιότητητά του οδήγησε στην προαγωγή του σε επίσκοπο και τελικά σε αρχιεπίσκοπο. Ο Αλπέγιος ενθάρρυνε ιδιαίτερα την μάθηση. Συνελήφθη από επιδρομείς Βίκινγκς το 1011 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Κάντερμπερι και φονεύθηκε από αυτούς τον επόμενο χρόνο, αφού αρνήθηκε να επιτρέψει να εξαγοραστεί. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1078. Ο Τόμας Μπέκετ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας, προσευχήθηκε σε αυτόν λίγο πριν από τη δολοφονία του στον Καθεδρικό του Κάντερμπερι το 1170.

Η μνήμη του τιμάται από την Αγγλικανική, την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 19 Απριλίου.

Παραπομπές

Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας
Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα
Χριστιανοί άγιοι του 11ου αιώνα
Αρχιεπίσκοποι του Κάντερμπερι
Ανάληψη Λασιθίου

Η Ανάληψη είναι χωριό της Κοινότητος Πεύκων και έδρα ομώνυμης δημοτικής ενότητας του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησας αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Η Ανάληψη είναι παραλιακό χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Λασιθίου, στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους. Βρίσκεται πάνω στην παραλιακή επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Σητείας (ΕΠ 28), ανατολικά της Ιεράπετρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 60 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πεύκων του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πεύκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γιαλού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μακρύ Γιαλού και προσαρτήθηκε ως οικισμός της Κοινότητος Πεύκων στον δήμο Ιεράπετρας. Με το ΦΕΚ 239Α - 09/11/2011 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιεράπετρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Με το ΦΕΚ 93Α - 14/04/2014 ορίστηκε έδρα της δημοτικής ενότητας Ανάληψης.

Αξιοθέατα
Η παραλία «Λαγούφα» του οικισμού
Η παραλία «Διασκάρι», νοτιοανατολικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Σητείας
Φωτιά & Αίμα

Το Φωτιά & Αίμα είναι βιβλίο φαντασίας του Αμερικανού συγγραφέα Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν. Αφηγείται την ιστορία του Οίκου Ταργκάρυεν, μιας οικογένειας από τη σειρά του Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου(A Song of Ice and Fire). Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί για δημοσίευση μετά την ολοκλήρωση της σειράς των βιβλίων, ο Μάρτιν αποκάλυψε την πρόθεσή του να δημοσιεύσει την ιστορία σε δύο τόμους καθώς το υλικό είχε επεκταθεί πολύ. Ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2018.

Το δεύτερο μισό αυτού του πρώτου τόμου πρόκειται να προσαρμοστεί σε ένα επερχόμενο πρίκουελ του Game of Thrones που ονομάζεται House of the Dragon.

Μία νέα έκδοση του Φωτιά & Αίμα αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2022, εμπλουτισμένο με νέες εικονογραφήσεις από διάφορους καλλιτέχνες, με τίτλο "The Rise of the Dragon".

Περιεχόμενα 
Το Φωτιά & Αίμα απεικονίζεται με παρόμοιο τρόπο όπως το "Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων". Το βιβλίο περιέχει περισσότερες από εβδομήντα πέντε ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις του Doug Wheatley. Ο πρώτος τόμος περιέχει τα ακόλουθα κεφάλαια:

 «The Targaryen Conquest»: Η κατάκτηση των Επτά Βασιλείων του Westeros από τον Aegon I Targaryen.
 «The Peace of the Dragon»: Η βασιλεία του Aegon I μετά την κατάκτησή του. 
 «The Sons of the Dragon»: Επικεντρώνεται στις ζωές των γιων του Aegon I, του βασιλιά Aenys I Targaryen και του Maegor I Targaryen, τελειώνοντας με το θάνατο του Maegor και την άνοδο του γιου του Aenys, Jaehaerys I Targaryen στο θρόνο. Μια συντομευμένη έκδοση του "The Sons of the Dragon" κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2017 με τίτλο The Sons of the Dragon στην ανθολογία The Book of Swords.
 «Heirs of the Dragon»: Με έκταση περίπου 17.000 λέξεων, επικεντρώνεται στη βασιλεία του Jaehaerys I Targaryen και στην κρίση διαδοχής μετά τον θάνατο των γιων του. Μια συντομευμένη έκδοση, "The Rogue Prince", που δημοσιεύτηκε προηγουμένως στην ανθολογία Rogues το 2014, χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κειμένου.
 «The Dying of the Dragons»: Έχει περίπου 60.000 λέξεις, εστιάζει στον μεγάλο εμφύλιο πόλεμο γνωστό ως "Ο Χορός των Δράκων", τον εμφύλιο πόλεμο των Targaryen μεταξύ της Rhaenyra Targaryen και του ετεροθαλή αδερφού της Aegon II για τον θρόνο. Μια συνοπτική έκδοση 30.000 λέξεων συμπεριλήφθηκε στο The Princess and the Queen, που δημοσιεύτηκε στην ανθολογία Dangerous Women το 2013.
 "Aftermath — The Boy King and His Regents": Καλύπτει τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του μικρού γιου της Rhaenyra, Aegon III, όταν το βασίλειο διοικούνταν από τους αντιβασιλείς του Aegon II. Σύμφωνα με τον García, είναι «σχεδόν όσο το The Dying of the Dragons σε συνολικό αριθμό λέξεων.

Διασκευές 
Μια σειρά 10 επεισοδίων του HBO που ονομάζεται House of the Dragon, ένα πρίκουελ του Game of Thrones, θα βασίζεται σε υλικό από το Φωτιά & Αίμα, εκτελεστικής παραγωγής των Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν, Vince Gerardis, Ryan J. Condal και Miguel Sapochnik. Οι δύο τελευταίοι θα είναι και οι δημιουργοί του.

Η σειρά θα προβληθεί στις 21 Αυγούστου του 2022.

Παραπομπές 

Μυθιστορήματα φαντασίας
Μπρουνό Λε Μαιρ

Ο Μπρουνό Λε Μαιρ (γαλλικά: Bruno Le Maire, Νεϊγί-συρ-Σεν, 15 Απριλίου 1969) είναι Γάλλος πολιτικός και πρώην διπλωμάτης που υπηρετεί ως Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών από το 2017 υπό τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Υπήρξε μέλος των Ρεπουμπλικανών (LR), τους οποίους εγκατέλειψε το 2017 για να ενταχθεί στο κυβερνών κόμμα, La République En Marche!. Ήταν Υπουργός Εξωτερικών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων από το 2008 έως το 2009 και Υπουργός Τροφίμων, Γεωργίας και Αλιείας από το 2009 έως το 2012 υπό τον Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.  

Ο Λεμέρ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1969 στο Νεϊγί-συρ-Σεν. Είναι γιος του Μωρίς Λεμέρ, στελέχους της Total, και της Viviane Fradin de Belâbre. 

Ο Λεμέρ φοίτησε στο Lycée Saint-Louis-de-Gonzague και σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Παρί-Σορμπόν.

Είναι παντρεμένος με τη ζωγράφο Pauline Doussau de Bazignan με την οποία έχει τέσσερεις υιούς. Η σύζυγός του εργάστηκε ως κοινοβουλευτική βοηθός του από το 2007 έως το 2013. Μιλάει άπταιστα Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά και Γερμανικά.

Παραπομπές

Γάλλοι πολιτικοί
Ελληνικές προεδρικές εκλογές 1985

Στις 9 Μαρτίου, ο Ανδρέας Παπανδρέου, προς έκπληξη όλων ανακοινώνει στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ την υποψηφιότητα Σαρτζετάκη. Την ίδια ημέρα, ο ΠτΔ, Κωνσταντίνος Καραμανλής ανακοινώνει την παραίτητσή του. Χρέη Προέδρου αναλαμβάνει να εκτελέσει προσωρινώς, βάσει Συντάγματος, ο Πρόεδρος της Βουλής, Ιωάννης Αλευράς.

Στις 17 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των έμμεσων προεδρικών εκλογών με τον Χρήστο Σαρτζετάκη να λαμβάνει 178 ψήφους, από τις 200 που απαιτούνταν σε σύνολο 297 βουλευτών, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ. Στις 23 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε ο Β' γύρος με τον Σαρτζετάκη να λαμβάνει 185 ψήφους και στις 29 Μαρτίου. Ο Β' γύρος σημαδεύτηκε από την αρπαγή της κάλπης απ' τον Βουλευτή Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας, Ελευθέριο Καλογιάννη, ή όπως αποκλήθηκε από τον τύπο, Καλπογιάννη.   Στον Γ' γύρο έλαβε 180 ψήφους. Εν τέλει, εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ορκίστηκε στις 29 Μαρτίου 1985 με πενταετή θητεία.

Παραπομπές

Ελληνικές προεδρικές εκλογές