joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Το στραβόξυλο (ταινία, 1952)

Το στραβόξυλο είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1952, σε παραγωγή Σπέντζος Φιλμ και σε σκηνοθεσία - σενάριο Χρήστου Αποστόλου.

Πλοκή 

Ένας εριστικός και ιδιότροπος οικογενειάρχης, ο Νικολάκης (Βασίλης Αργυρόπουλος), διευθυντής σε εργοστάσιο υποδημάτων, ζει μαζί με τη γυναίκα του (Μαρίκα Νέζερ) και την ανιψιά του, την Καίτη (Λιάνα Ορφανού). Όλοι τον θεωρούν στραβόξυλο, ιδίως η ανιψιά του, η οποία έχει δεσμό με τον συνεταίρο του και με έναν πελάτη της υποδηματοποιίας.

Διανομή 
 Βασίλειος Αργυρόπουλος... Νικολάκης Μαρουλής
 Μαρίκα Νέζερ... Ουρανία Μαρουλή 
 Γεωργία Βασιλειάδου... Σταθούλα
 Λιάνα Ορφανού... Καίτη
 Γιάννης Γκιωνάκης... Πέτρος Μαρκόπουλος
 Μιχάλης Νικολινάκος... Κώστας Παναγιώτου
 Θάνος Τζενεράλης... αστυνομικός
 Φανή Νικολαΐδου
 Παύλος Καταπόδης... Περικλής
 Ανδρέας Παντόπουλος
 Ξενοφών Αργυρόπουλος
 Φρειδερίκη Ανθίδου
 Αριστοτέλης Ανθίδης
 Αθηνόδωρος Προύσαλης... αστυνομικός

Παραγωγή 
Το σενάριο διασκευάστηκε από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά. Στην ταινία πρωταγωνιστεί για πρώτη και για τελευταία φορά στον κινηματογράφο ο ηθοποιός Βασίλης Αργυρόπουλος,  ο οποίος πρωταγωνιστούσε και στην παράσταση που ανέβηκε τη σεζόν 1939-1940.  Ωστόσο, έχει κάνει και μια κάμεο εμφάνιση στην ταινία Χειροκροτήματα του Γιώργου Τζαβέλλα. 

Το μοντάζ έκανε ο ίδιος ο Χρήστος Σπέντζος, της Σπέντζος Φιλμ. 

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1952-1953 και, κόβοντας 74.107 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 5η θέση μεταξύ 22 ταινιών της ίδιας σεζόν. 

Το στραβόξυλο γυρίστηκε ξανά το 1969, με τον ίδιο τίτλο και τον Γιάννη Γκιωνάκη στον κεντρικό ρόλο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το στραβόξυλο (1952) στη retrodb.gr
 Το στραβόξυλο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Το στραβόξυλο  στο Cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1952
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Σπέντζος Φιλμ
Παραΐσο (Κόστα Ρίκα)

Το Παραΐσο (ισπανικά: Paraíso, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [paɾaˈiso]) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανμήκει στην Επαρχία Καρτάγο. Έχει έκταση 10,08 τ.χλμ. και πληθυσμό 27.249 κατοίκων. Βρίσκεται 8 χλμ. νοτιοανατολικά του Καρτάγο (δηλαδή περίπου 45 λεπτά).

Γεωγραφία 

Το Παραΐσο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Καρτάγο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Ασιέντα, της Ναράνχος και της Σαντσιρί.

Κλίμα 
Το κλίμα του Παραΐσο είναι τροπικό.

Δημογραφία 
Το Παραΐσο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 27.249 κατοίκους.

Ιστορία 
Το Παραΐσο ιδρύθηκε το 1823.

Αδελφομένες πόλεις 
 *  Κόραλ Σπρινγκς, ΗΠΑ

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παραΐσο

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Καρτάγο
Ισιδώρα Ντάνκαν

Η Ισιδώρα Ντάνκαν (αγγλικά: Isadora Duncan, 27 Μαΐου 1877 – 14 Σεπτεμβρίου 1927) υπήρξε χορεύτρια και θεωρείται από πολλούς σαν η μητέρα του σύγχρονου χορού. Υπήρξε γνωστή και σαν "ξυπόλητη χορεύτρια". Η χορογραφία της είναι εμπνευσμένη από την αρχαία ελληνική χορογραφία.

Προσωπική ζωή 
Η Ισιδώρα, μετά τα 22, έζησε κυρίως στην Ευρώπη. Ήρθε στην Ελλάδα. Το 1903 έχτισε στο Βύρωνα μία κατοικία όπου τώρα έχει μετατραπεί σε σχολή χορού με το όνομα της φυσικά,"Ντάνκαν", με σχέδια του αδελφού της Ραϋμόνδου, βασισμένη σε αρχαιοελληνικά πρότυπα.

Απέκτησε μία κόρη (1906) με τον Γκόρντον Γκρεγκ και έναν γιό (1910) με τον Πάρις Σίνγκερ (έναν από τους απογόνους του Ισαάκ Σίνγκερ). Τα δύο παιδιά πέθαναν νωρίς, το 1913, και με τραγικό τρόπο. Καθώς γυρνούσαν με την νταντά τους ο οδηγός αναγκάστηκε να σταματήσει για να αποφύγει ένα τρακάρισμα. Όταν βγήκε για να βάλει μπροστά με τη μανιβέλα ξέχασε να βάλει χειρόφρενο και το αμάξι κινήθηκε και έπεσε στο Σηκουάνα. 

Μετά το δυστύχημα πήγε στην Κέρκυρα, όπου έζησε αρκετούς μήνες με την Ιταλίδα ομοφυλόφιλη ηθοποιό Ελεονώρα Ντούζε. 

Το 1922 παντρεύτηκε τον Σεργκέι Γιεσένιν, έναν πολύ μικρότερό της Ρώσο ποιητή.

Την πολυτάραχη, παραβατική και τραγική ζωή της, ακολούθησε ένας τραγικός θάνατος. Αποκεφαλίστηκε όταν το φουλάρι της πιάστηκε σε μία από τις πίσω ρόδες του σπορ αυτοκινήτου όπου επέβαινε, και της έσπασε τον αυχένα.

Παραπομπές 

Αμερικανοί χορευτές
Το αμαξάκι

Το αμαξάκι είναι ελληνική ταινία, κοινωνική - δραματική, του 1957.

Πλοκή  

Ο κυρ-Ανέστης (Ορέστης Μακρής), ένας γέρος Πλακιώτης αμαξάς, μένει πιστός στο επάγγελμά του, παρότι αυτό τείνει να εξαφανιστεί, καθώς όλοι στρέφονται στη χρήση αυτοκινήτου, και ο φίλος και συνάδελφός του Θόδωρος (Βασίλης Αυλωνίτης) γίνεται ταξιτζής. Ζει με την Αννούλα (Αντιγόνη Βαλάκου), ένα ορφανό κορίτσι, το οποίο συνδεόταν αισθηματικά με τον Νίκο (Στέφανος Στρατηγός), τον μοναχογιό του, έναν χαρτοκλέφτη, ο οποίος ξεγέλασε την Αννούλα και ξενιτεύτηκε. Ο κυρ-Ανέστης αναγκάζεται να ξεπουλήσει την άμαξά του. Πικραμένος, παίρνει τους δρόμους για να πουλήσει τσιγάρα μ' ένα βαλιτσάκι. Όμως ο πόνος τον καταβάλλει και φεύγει τελικά από τη ζωή. Αλλά ο Νίκος ξαναγυρίζει και παντρεύεται την Αννούλα. Το ζευγάρι πηγαίνει στο νεκροταφείο για να αποχαιρετήσει τον κυρ-Ανέστη, τον γέρο αμαξά που έφυγε μέσα στη θλίψη.

Ηθοποιοί 
 Ορέστης Μακρής - Ανέστης (αμαξάς)
 Αντιγόνη Βαλάκου - Αννούλα
 Βασίλης Αυλωνίτης - Θόδωρος
 Χριστίνα Καλογερίκου
 Γεωργία Βασιλειάδου - σύζυγος Θόδωρου
 Στέφανος Στρατηγός - Νίκος
 Παντελής Ζερβός
 Γιάννης Ιωαννίδης
 Ερρίκος Κονταρίνης
 Κώστας Παπαχρήστος
 Γιώργος Τσιτσόπουλος
 Γιάννης Μαυρογένης
 Βελισσάριος Κοντογιάννης
 Αίας Τριάντης
 Ερνέστο Ντίαζ
 Colette Dubois
 Γιάννης Μπέρτος
 Γιώργος Βουλγαρίδης
 Τζούλια Μπούκα
 Μαρίκα Μαυροπούλου
 Βασίλης Διαμαντόπουλος

Πληροφορίες
Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες της Αθήνας, του Πειραιά και των προαστίων το 1957 και έκοψε 138.620 εισιτήρια.

Είναι μία από τις τέσσερις ταινίες όπου παίζουν μαζί ο Ορέστης Μακρής και η Γεωργία Βασιλειάδου - οι άλλες τρεις είναι: Η θεία απ' το Σικάγο, Ο γρουσούζης και Η κυρά μας η μαμή. 

Εκπροσώπησε επίσημα την Ελλάδα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβι Βάρι στην τότε Τσεχοσλοβακία (σήμερα Δημοκρατία της Τσεχίας) το 1958, όπου άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις η ερμηνεία του Ορέστη Μακρή. Στο ρόλο της γριάς αρχόντισσας βλέπουμε ένα πολύ μεγάλο όνομα του ελληνικού θεάτρου, τη Χριστίνα Καλογερίκου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το Αμαξάκι στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Το Αμαξάκι στο Cine.gr 

 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1957
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι
Ταινίες σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1828-1829)

Ο Ρωσο-τουρκικός πόλεμος 1828-1829, γνωστός στην Ελλάδα (κυρίως στο Βόρειο Έβρο) ως "Πρώτη Ρωσία" πυροδοτήθηκε από την ελληνική επανάσταση και ξέσπασε με την οργή του σουλτάνου για τη ρωσική συμμετοχή στη ναυμαχία του Ναυαρίνου κλείνοντας τα Δαρδανέλια για τα ρωσικά πλοία και ανακαλώντας τη σύμβαση του Άκκερμαν  του 1826.

Οι συγκρούσεις 

Τον Ιούνιο του 1828 οι κύριες ρωσικές δυνάμεις με επικεφαλής τον αυτοκράτορα  Νικόλαο Α΄ διέσχισαν τον  Δούναβη και προωθήθηκαν στην Δοβρουτσά.
Στη συνέχεια οι Ρώσοι πολιόρκησαν τρεις βασικές ακροπόλεις το Σούμεν, τη Βάρνα  και τη Σηλυβρία με τη βοήθεια του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Η πολιορκία του Σούμεν αποδείχθηκε πολύ πιο προβληματική, καθώς η ισχυρή  τουρκική δύναμη 40.000 ανδρών ήταν υπέρτερη των ρωσικών δυνάμεων. Επιπλέον οι Τούρκοι πέτυχαν να περιορίσουν τους Ρώσους από τις προμήθειές τους. Η έλλειψη τροφίμων και η αύξηση των ασθενειών είχαν προκαλέσει περισσότερους θανάτους από ό,τι οι εχθροπραξίες και καθώς πλησίαζε ο χειμώνας ο ρωσικός στρατός αναγκάστηκε να αφήσει το Σούμεν και να οχυρωθεί στην Βεσσαραβία. Στις 7 Μαΐου 60.000 στρατιώτες με επικεφαλής τον στρατάρχη Ντιέμπιτς (Diebitsch) διέσχισε τον Δούναβη και ξαναπολιόρκησε την Σηλυβρία. Μέσα σε μερικές εβδομάδες η Σηλυβρία έπεσε στα χέρια των Ρώσων (19 Ιουνίου). Μέχρι τις 28 Αυγούστου ο ρωσικός στρατός είχε προσεγγίσει σε απόσταση 68 χιλιομέτρων την Κωνσταντινούπολη, προκαλώντας πανικό στους δρόμους της πρωτεύουσας και διαπράττοντας μεγάλη λεηλασία και καταστροφές στην πορεία του.

Επίλογος 

Ο Σουλτάνος ​​δεν είχε άλλη επιλογή από το να διαμηνύσει για την ειρήνη, η οποία συνήφθη στην Αδριανούπολη στις 14 Σεπτεμβρίου 1829. Η Συνθήκη της Αδριανούπολης έδωσε στη Ρωσία το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας και τις εκβολές του Δούναβη. Η Τουρκία αναγνώρισε ρωσική κυριαρχία της Γεωργίας και τμήματα της σημερινής Αρμενίας, ενώ στη Σερβία παραχωρήθηκε αυτονομία και η Ρωσία είχε τη δυνατότητα να καταλάβει τη Μολδαβία και τη Βλαχία (εγγυάται την ευημερία τους και την πλήρη «ελευθερία του εμπορίου») μέχρις ότου η Τουρκία καταβάλει τις πολεμικές αποζημιώσεις. Η Μολδαβία και η Βλαχία παρέμειναν υπό ρωσική επικυριαρχία μέχρι το τέλος του Κριμαϊκού πολέμου.

Με τη συνθήκη της Αδριανούπολης αναγνωρίστηκε επίσης η ελληνική ανεξαρτησία απ' την Οθωμανική αυτοκρατορία. Χρόνια αργότερα (1853) ο Φρίντριχ Ένγκελς έγραψε σε άρθρο στη New York Tribune: "...ποιός έλυσε τελικά την έκβαση του αγώνα κατά την εξέγερση των Ελλήνων; Δεν ήταν ούτε η εξέγερση του Αλή Πασά ούτε η μάχη στο Ναυαρίνο ούτε ο γαλλικός στρατός στο Μοριά ούτε τα συνέδρια και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου. Αλλά ήταν ο Ντιέμπιτς που εισέβαλε μέσω των Βαλκανίων στην πεδιάδα του Έβρου."

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πόλεμοι της Ρωσίας
Νόρμα (όπερα)

Η Νόρμα είναι μελόδραμα σε δύο πράξεις του Βιντσέντζο Μπελίνι. Το λιμπρέτο Φελίτσε Ρομάνι είναι βασισμένο στην τραγωδία Norma, ossia L'infanticidio του Γάλλου Αλεξάντρ Σουμέ. Η όπερα έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου 1831 στη Σκάλα του Μιλάνου με τη μεγάλη υψίφωνο του 19ου αιώνα, Τζουντίτα Πάστα, στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Νόρμα. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα όπερας Μπελ κάντο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νορμα
Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ορέστης και Ερινύες (Γκυστάβ Μορώ)

Ο Ορέστης και Ερινύες είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Το έργο αυτό που καταλέγεται στο καλλιτεχνικό ρεύμα του συμβολισμού είναι μυθολογικού περιεχομένου με θέμα τον αρχαίο Ελληνικό μύθο του Ορέστη.

Έργα ζωγραφικής του Γκυστάβ Μορώ
Ματίας Ιγκλέσιας

Ο Γουόλτερ Ματίας Ιγκλέσιας (Walter Matías Iglesias, ισπανική προφορά ΔΦΑ: walteɾ maˈti.as iˈɣlesjas, γεννημένος στις 18 Απριλίου 1985) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Αστέρα Τρίπολης.

Σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Αργεντινή με την Άντες Τγιέρες Σπορτ Κλουμπ. Το 2004, μεταγράφηκε στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου αγωνίστηκε μόνο στη Β' ομάδα, καθώς και στην U21.

Λάρισα 
Τον Αύγουστο του 2007, η Λάρισα απέκτησε το 50% των δικαιωμάτων του από την ισπανική ομάδα και έπειτα από λίγους μήνες στη θεσσαλική ομάδα, κέρδισε θέση βασικού. Οι εμφανίσεις του στο ελληνικό πρωτάθλημα κέντρισαν το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων, όμως παρέμεινε στους «βυσσινί» μέχρι το τέλος του 2011.

Ατρόμητος 
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Ατρόμητος απέκτησε τον Αργεντινό, ο οποίος με την ομάδα του Περιστερίου έγινε βασικός σχεδόν με το ντεμπούτο του. Κορυφαία του στιγμή, ήταν όταν αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 2012, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ της ομάδας του.

Τσανγκτσούν Γιατάι ΦΚ 
Τον Ιανουάριο του 2014, εντάχθηκε με μεταγραφή στην κινεζική Τσανγκτσούν Γιατάι, για το ποσό των 450.000 ευρώ, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ακόμη ένα έτος).

Αστέρας Τρίπολης 
Έναν χρόνο αργότερα, τον Ιανουάριο του 2015, επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Αστέρα Τρίπολης.

Παραπομπές

Πηγές 

 https://archive.is/20130702041046/www.atromitosfc.gr/players/iglesias
 https://web.archive.org/web/20120607212018/http://www.onsports.gr/onstats/soccer/team/36-Atromitos-Athinon

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ποδοσφαιριστές Τσανγκτσούν Γιατάι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας
Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Ντένις Έπσταϊν

Ο Ντένις Έπσταϊν (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1986) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής. Για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται στην ΦΣΦ Φραγκφούρτης, η οποία συμμετέχει στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.

Καριέρα
Ο Έπσταϊν έχει αγωνιστεί σε ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, της Φορτούνα Κολωνίας και της ΦΚ Κολωνίας. Αγωνίζεται στα αριστερά, ως εξτρέμ, ως μέσος και περιστασιακά, ως αριστερός μπακ.

Γερμανικό πρωτάθλημα
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005. Έπαιξε αρκετά παιχνίδια στην Κολωνία, αλλά κρίθηκε πως πρέπει να δοθεί δανεικός στη Ροτ-Βάις Έσσεν. Το 2007 μεταγράφεται στην Όφφενμπαχ, όπου μένει για μια σεζόν.

Ηρακλής
Το καλοκαίρι του 2008 ο Ηρακλής απέκτησε τον ποδοσφαιριστή. Έμεινε στην Θεσσαλονίκη για δύο σεζόν. Κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων ομάδων της Ελλάδας.

Ολυμπιακός - Κέρκυρα
Το καλοκαίρι του 2010 ο Ολυμπιακός απέκτησε τα δικαιώματά του. Ο Γερμανός δεν κατάφερε να κερδίσει θέση στο ρόστερ της ομάδας του Πειραιά και δόθηκε αμέσως δανεικός στην Κέρκυρα, όπου έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και με την βοήθειά του οι Φαίακες έμειναν στην μεγάλη κατηγορία.

Ατρόμητος
Το καλοκαίρι του 2011 έμεινε ελεύθερος. Ο Ατρόμητος με αστραπιαίες κινήσεις τον απέκτησε. Στο Περιστέρι έγινε βασικός από την αρχή, ενώ έπαιξε και στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος του 2012. Ο Έπσταϊν ήταν ο δεύτερος παίκτης που σκόραρε για τον Ατρόμητο στις διεθνείς διοργανώσεις. Η σεζόν 2012/13, δεν ήταν ιδιαίτερα καλή για τον Γερμανό μέσο, που μετά από μέτριες εμφανίσεις, αποδεσμεύτηκε τον Ιανουάριο του 2013 από τον Ατρόμητο.

Φραγκφούρτη
Ο Έπσταϊν για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται με την ΦΣΦ Φραγκφούρτης στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.

Πηγές 

 https://archive.is/20130702045233/www.atromitosfc.gr/players/epstein
 https://web.archive.org/web/20120607212018/http://www.onsports.gr/onstats/soccer/team/36-Atromitos-Athinon

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Ροτ-Βάις Έσσεν
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U20
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Ποδοσφαιριστές Κίκερς Όφφενμπαχ
Ποδοσφαιριστές ΦΣΦ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σεμπαστιάν Γκαρσία

Ο Μιγκέλ Σεμπαστιάν "Πίτου" Γκαρσία, (ισπανικά: Miguel Sebastián García, γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1984) είναι Αργεντίνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Σταδιοδρομία
Αγωνίζεται στον χώρο του κέντρου, ως οργανωτικός ή επιτελικός μέσος. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα της πόλης του, την Ουνιόν ντε Σάντα Φε. Εκεί έπαιξε για δύο σεζόν, το 2004 και το 2005. Μετέπειτα το 2006, δόθηκε δανεικός στην Κλουμπ Ντεπορτίβο Παλεστίνο.

Ηρακλής - Άρης
Η σταδιοδρομίατου στην Ελλάδα ξεκίνησε το 2007, όταν και τον απέκτησε δανεικό για δύο σεζόν ο Ηρακλής. Το Ιούλιο του 2009 ο δανεισμός του έληξε, όπως και το συμβόλαιό του με την Ουνιόν. Τον Αύγουστο του 2009 τον απέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης. Εκεί έμεινε όμως μόνο για ένα εξάμηνο, αγωνιζόμενος σε 10 αγώνες της Α'Εθνικής και σε ένα αγώνα για το θεσμό του Κυπέλλου, στον οποίο μάλιστα σκόραρε και ένα γκολ εναντίον του Ασπροπύργου στις 28/10/2009. Την 1η Ιανουαρίου 2010, αποκτήθηκε ξανά ως κανονική μεταγραφή από τον Ηρακλή.

Ατρόμητος Αθηνών
Το καλοκαίρι του 2011, ο Ηρακλής χρεοκόπησε και έπεσε στην ερασιτεχνική κατηγορία. Ο Πίτου Γκαρσία έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ατρόμητο. Με την ομάδα του Περιστερίου έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 2012.

Κορέα και επιστροφή στην Ελλάδα
Στην ομάδα του Περιστερίου παρέμεινε ως το 2016 και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς υπέγραψε στην κορεάτικη Σεονγκνάμ, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη τον Ιανουάριο του 2017. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, αποχώρησε από τον Άρη και υπέγραψε στον Βόλος Ν.Π.Σ.

ΠΑΣ Γιάννινα 
Το καλοκαίρι του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα.Στον ΠΑΣ αγωνίστηκε 7 φορές για το πρωτάθλημα και 2 φορές για το κύπελλο χωρίς να καταφέρει να σκοράρει.Μετά το τέλος του αγώνα με τον Λεβαδειακό ανακοίνωσε την απόφαση του να αποχωρήσει από τον σύλλογο και να τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Παραπομπές

Πηγές 

 http://www.transfermarkt.de/de/miguel-sebastian-garcia/profil/spieler_58697.html
 https://archive.is/20130702040033/www.atromitosfc.gr/players/garcia

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ουνιόν ντε Σάντα Φε
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Παλεστίνο
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ.
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Αντώνης Αθανασίου

Ο Αντώνης Αθανασίου (γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής και έχει συμβόλαιο με την ομάδα του Ατρομήτου Αθηνών που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας.

Καριέρα

Αστέρας Παστίδας 
Ξεκίνησε την καριέρα το χωριό από όπου κατάγεται, στη Ρόδο και στον τοπικό Αστέρα Παστίδας. Έμεινε εκεί μια διετία, το 2006 ως το 2008.

Ατρόμητος 
Ο Ατρόμητος το καλοκαίρι του 2008 ξεχώρισε το ταλέντο του και τον απέκτησε. Ο νεαρός μέσος, στην πρώτη του χρονιά, αγωνίστηκε με την ομάδα νέων του συλλόγου και εντυπωσίασε. Από το καλοκαίρι του 2009, προπονείται με την ανδρική ομάδα. Έχει κάνει το ντεμπούτο του στην ομάδα του Περιστερίου, τη σεζόν 2010-11, στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος, στις 17 Απριλίου 2011, κόντρα στην Καβάλα.

Α.Ο. Κέρκυρα 
Για τη σεζόν 2012-13, παραχωρήθηκε δανεικός στην ομάδα της Κέρκυρας. Λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού, αγωνίστηκε κυρίως προς το τέλος της σεζόν, μόλις σε 8 αγώνες πρωταθλήματος, καθώς και έναν αγώνα κυπέλλου.

Εθνική Ελλάδος 
Ο Αθανασίου είναι μέλος της Εθνικής ομάδας Νέων με την οποία έχει 4 συμμετοχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πηγές 
 http://stats.onsports.gr/statsapp/front/soccer/player/main.php?sport-select=soccer&player-select=389
 https://archive.is/20130702040243/www.atromitosfc.gr/players/atanasiou
 http://www.soccerway.com/players/antonis-athanasiou/148813/

Παραπομπές 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Λούισβιλ (Κεντάκι)

Το Λούισβιλ (αγγλικά: Louisville, Kentucky), είναι πόλη των ΗΠΑ, και μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας Κεντάκι, καθώς και έδρα της κομητείας Τζέφερσον. Ο πληθυσμός της πόλης του Λούσιβιλ, ανέρχεται στους 615,924 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021), ενώ της μητροπολιτικής περιοχής του Λούισβιλ (γνωστή και ως "Κεντακιάνα", αφού περιλαμβάνει και περιοχές της πολιτείας Ιντιάνα), ανέρχεται σε 1,307,647 κατοίκους (2021).  

Ο πληθυσμός της κομητείας (Τζέφερσον) κατά τις εκτιμήσεις για το 2021, ανέρχεται στους 764,069 κατοίκους. Η πόλη είναι σήμερα γνωστή για το ετήσιο αγώνα ιπποδρομίας Κεντάκι Ντέρμπι. Το Λούισβιλ, είναι επίσης γνωστό, λόγω ότι είναι έδρα της πολυεθνικής αλυσίδας φαστ φουντ "KFC" (Kentucky Fried Chicken), ως πατρίδα του μποξέρ Μοχάμεντ Άλι, καθώς και για το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ.

Ιστορία
Το Λούισβιλ, ιδρύθηκε το 1778 στις όχθες του ποταμού Οχάιο στο βόρειο κεντρικό Κεντάκι από τον George Rogers Clark, καθιστώντας το Λούισβιλ μια από τις παλαιότερες πόλεις δυτικά των Απαλλάχιων. Η πόλη πήρε το όνομά της από το βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ' της Γαλλίας. 

Η πόλη το 19ο αιώνα ήταν ένα σημαντικό λιμάνι στην ενδοχώρα, ενώ σήμερα είναι το 7ο μεγαλύτερο λιμάνι της ενδοχώρας των ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Κεντάκι
Κεντάκι
Τούσον

Η Τούσον ή Τουσόν (αγγλικά: Tucson, Arizona), είναι πόλη των ΗΠΑ, και αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία της Αριζόνα, καθώς και έδρα της κομητείας Πίμα και του Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, η πόλη της Τούσον, έχει πληθυσμό 542.629 κατοίκους, ενώ υπολογίζεται ότι ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής της Τούσον είχε 1.068.730 κατοίκους. Η Τούσον είναι η 33η μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών και η 52η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή. Απέχει 188 χιλιόμετρα από το Φοίνιξ και 100 από τα σύνορα με το Μεξικό. Λόγω των πολλών εταιριών της Τούσον που ασχολούνται με το σχεδιασμό και τη κατασκευή οπτικών και οπτικοηλεκτρικών συστημάτων, η Τούσον έχει το προσωνύμιο Όπτικ Βάλεϊ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κυβερνητική ιστοσελίδα της πόλης

Πόλεις της Αριζόνα
Ιωάννης Αποστολόπουλος

Ο Ιωάννης Αποστολόπουλος (1891- 7 Μαρτίου 1959) ήταν νομικός ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο χωριό Κομποτάδες Φθιώτιδας. Υπηρέτησε  στο Β΄ Βαλκανικό πόλεμο και στον πόλεμο της Μικράς Ασίας.
 
Το 1922 διορίστηκε Πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Πειραιώς. Το 1926 απολύθηκε γιατί δεν συμμορφώθηκε με αντισυνταγματικές οδηγίες της κυβέρνησης Γεωργίου Κονδύλη αλλά μετά από αντίδραση του νομικού κόσμου, επανήλθε στην υπηρεσία του. Μετά την θητεία του ως Προϊσταμένου στο Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε το έργο "Ο Πρόεδρος Πρωτοδικών", του οποίου επιμελήθηκε ο ίδιος τέσσερις επανεκδόσεις και ο γιος του Νικόλαος, μετά το θάνατό του, δύο ακόμη.

Διετέλεσε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κατά τα έτη 1953-1959 μέχρι τον ξαφνικό θάνατό του.  Απεβίωσε στις 7 Μαρτίου 1959 στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" από εγκεφαλική συμφόρηση λόγω γρίπης και κηδεύτηκε από το ναό της Μητρόπολης την επόμενη ημέρα.

Για την προσφορά και την αφοσίωσή του στη δικαιοσύνη του απονεμήθηκαν ο Χρυσός Ταξιάρχης και ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Γεωργίου Α΄ . Το όνομά του φέρουν αίθουσα στο Πρωτοδικείο Αθηνών καθώς και κεντρικός δρόμος στο Δήμο Χαλανδρίου και δρόμος στο Δήμο Αθηναίων.

Παραπομπές

Πηγές 
Νομικό Περιοδικό Νομικό Βήμα, τεύχος 7-8,σελ.345-404, έτος 1959
Νομικό Περιοδικό Αρχείο Νομολογίας, τεύχος 2,σελ.80α-80δ, έτος 1959
Παναγιώτη Γ. Δημόπουλου «Ο Άρειος Πάγος/Ο θεσμός & τα Πρόσωπα», σελ. 153-156 (Π. Ν. Σάκκουλας 2006)
Μ.Βουγιούκα,Β.Μεγαρίδη «Οδωνυμικά», σελ.100 (εκδ.Πνευματικού Κέντρου Δήμου Αθηναίων 1993)

Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Έλληνες συγγραφείς
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Ταξιάρχης του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Ζερόμ Μπόατενγκ

Ο Ζερόμ Αγκιενίμ Μπόατενγκ (Jérôme Agyenim Boateng, 3 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Λιγκ 1 για την Ολιμπίκ Λυών, αλλά αποτελεί μέλος και της γερμανικής εθνικής ομάδας.

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2021, ο Ζερόμ Μπόατενγκ κρίθηκε ένοχος από δικαστήριο του Μονάχου για ενδοοικογενειακή βία στην πρώην σύντροφο του, Σέριν Σένλερ, κατά διάρκεια διακοπών τους στις Νήσους Τερκς και Κάικος της Καραϊβικής τον Ιούλιο του 2018, και διατάχθηκε να πληρώσει πρόστιμο ύψος 1.8 εκατ. ευρώ. Ο Μπόατενγκ αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Στατιστικά καριέρας

Προσωπική ζωή

Οικογένεια 
Έχει μια μικρότερη αδελφή, την Αβελίνα Μπόατενγκ και δύο μεγαλύτερους ετεροθαλείς αδελφούς από την πλευρά του, τον επίσης ποδοσφαιριστή Κέβιν-Πρινς Μπόατενγκ και τον ράπερ BTNG (πραγματικό όνομα: Τζορτζ Μπόατενγκ).

Το 2011, απέκτησε δίδυμες κόρες, τις Λάμια και Σόλεϊ, από την τότε σύντροφο του, Σέριν Σένλερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

kicker profile

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα

Η  Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα  (ισπανικά: San Jose de la Montaña de Barva) ή απλά Μπάρβα (Barva) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ερέδια. Έχει πληθυσμό 32.440 κατοίκων.

Γεωγραφία 

Η Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νότια της Επαρχίας Ερέδια.

Κλίμα 
Το κλίμα της Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα είναι τροπικό.

Δημογραφία 
Η Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2001 32.440 κατοίκους.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Ερέδια
Kansas City Film Critics Circle

Η Kansas City Film Critics Circle (KCFCC) είναι μια οργάνωση κριτικών κινηματογράφου που έχουν τη βάση τους στο Κάνσας Σίτυ. Ο Τζέιμς Λούτζενχαϊζερ, ένας τοπικός ψυχίατρος και κριτικώς ταινιών, ο οποίος πέθανε τον Νοέμβριο του 2001, ίδρυσε την οργάνωση το 1967. Τα ετήσια βραβεία που απονέμει η οργάνωση ονομάζονται προς τιμή του Βραβεία Λούτζενχαϊζερ

Η οργάνωση ισχυρίζεται ότι είναι "η δεύτερη παλαιότερη οργάνωση επαγγελματιών κριτικών κινηματογράφου" στις Ηνωμένες Πολιτείες (πίσω από την οργάνωση New York Film Critics Circle).

Κατηγορίες βραβείων
 Α' Ανδρικού Ρόλου
 Α' Γυναικείου Ρόλου
 Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων
 Καλύτερος Σκηνοθέτης
 Καλύτερο Ντοκυμαντέρ
 Καλύτερη Ταινία
 Καλύτερη Ξενόγλωση Ταινία
 Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο (1991, 2004–)
 Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο (2004–)
 Β' Ανδρικός Ρόλος
 Β' Γυναικείος Ρόλος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ρομάν Παβλουτσένκο

Ο Ρομάν Ανατόλιεβιτς Παβλουτσένκο (Рома́н Анато́льевич Павлюче́нко, 15 Δεκεμβρίου 1981) είναι Ρώσος επιθετικός, ο οποίος αγωνίζεται στην Αραράτ Μόσχας.

Διεθνής καριέρα 
Το 2003, ο Παβλουτσένκο έλαβε για πρώτη φορά πρόσκληση στην εθνική Ρωσίας και από το 2005 συμπεριλαμβάνεται συνεχώς στην σύνθεση της εθνικής Ρωσίας.

Euro 2008 

Ο Ρομάν Παβλουτσένκο ήταν ο κύριος ήρωας της νίκης της εθνικής Ρωσίας στον αγώνα με την εθνική Αγγλίας (2:1), στον οποίο πέτυχε και τα δύο τέρματα. Συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για την τελική φάση του Euro 2008.

Ο Ρομάν πέτυχε το τέρμα της τιμής στον αγώνα απέναντι στην εθνική Ισπανίας (1:4) και το πρώτο τέρμα στον αγώνα απέναντι στην εθνική Σουηδίας (2:0). Ανακηρύχθηκε ως ο παίκτης του αγώνα μετά το παιχνίδι με την εθνική Ελλάδος, αν και δεν είχε πετύχει τέρμα στον αγώνα. Ο Ρομάν πέτυχε το πρώτο τέρμα στον προημιτελικό αγώνα απέναντι στην εθνική Ολλανδίας (3:1). Μετά τη διοργάνωση, ο Παβλουτσένκο συμπεριλήφθηκε στην 23μελή ομάδα της διοργάνωσης.

Euro 2012 

Ο Παβλουτσένκο πέτυχε το πρώτο διεθνές χατ-τρικ του στον αγώνα απέναντι στην εθνική Αρμενίας για τα προκριματικά του Euro 2012. Στις 25 Μαΐου 2012, ο Ρομάν συμπεριλήφθηκε στην 23μελή σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για την τελική φάση του Euro 2012. Στον ενακτήριο αγώνα της Ρωσίας απέναντι στην εθνική Τσεχίας, ο Ρομάν έδωσε ασίστ στον Αλάν Τζαγκόεφ για το τρίτο τέρμα των Ρώσων, ενώ ο ίδιος πέτυχε το τελευταίο τέρμα του αγώνα, ο οποίος έληξε με σκορ 4-1 υπέρ των Ρώσων.

Στατιστική 

Μέχρι τις 3 Μαρτίου 2012.

Προσωπική ζωή 

Ο Ρομάν είναι παντρεμένος με την Λαρίσα Παβλουτσένκο, με την οποία έχει μια κόρη, την Κριστίνα. Ο Παβλουτσένκο είναι βουλευτής της Δούμας του Στάβροπολ και εκπροσωπεί το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία», αλλά εξαιτίας του επαγγέλματος του, όπως δήλωσε ο ίδιος ο Ρομάν, θα είναι δύσκολο γι' αυτόν να συμμετέχει άμεσα στην εργασία της Δούμας, αλλά μπορεί να δίνει συμβουλές σε θέματα αθλητισμού.

Διακρίσεις 

Σπαρτάκ Μόσχας
 Κάτοχος του Κυπέλλου Ρωσίας 2003

Τότεναμ
 Φιναλίστ του Λιγκ Καπ Αγγλίας 2009 

Διεθνείς
 Μέλος της Ομάδας του Euro 2008, χάλκινο μετάλλιο της διοργάνωσης

Ατομικές
 Παίκτης του Μήνα στην Τότεναμ Χότσπερ: Νοέμβριος 2008, Φεβρουάριος 2010 
 Καλύτερος σκόρερ του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2006: 18 τέρματα σε 27 αγώνες
 Κορυφαίος σκόρερ του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2007: 14 τέρματα σε 22 αγώνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα του παίκτη στην επίσημη ιστοσελίδα της ΡΠΟ  
 Σελίδα του παίκτη στην επίσημη ιστοσελίδα της Τότεναμ
 Σελίδα του παίκτη στην επίσημη ιστοσελίδα της Πρέμιερ Λιγκ 

Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρότορ Βόλγκογκραντ
Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Μόσχας
Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Στάβροπολ
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Πουέρτο Λιμόν

Η Πουέρτο Λιμόν (ισπανικά: Puerto Limón) ή απλά Λιμόν (Limón, λεμόνι) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λιμόν. Έχει έκταση 59.79 τ.χλμ. και πληθυσμό 60.298 κατοίκων.

Γεωγραφία 

Η Πουέρτο Λιμόν βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νοτιοανατολικά της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται ανατολικά της Πουέμπλο Νουέβο, βορειοδυτικά της Σιενεγκίτα και νοτιοδυτικά της Πλάγιας Λος Μπάνιος.

Κλίμα 
Το κλίμα της Πουέρτο Λιμόν είναι τροπικό. Η μέση  υψηλή θερμοκρασία είναι 29.84°C, ενώ η μέση χαμηλή θερμοκρασία είναι 21.88°C.

Δημογραφία 
Η Πουέρτο Λιμόν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 60.298 κατοίκους.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πουέρτο Λιμόν

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Λιμόν
Σικίρρες

Η Σικίρρες (ισπανικά: Siquirres) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανηκει στην Επαρχία Λιμόν. Έχει πληθυσμό 18.231 κατοίκων. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.

Γεωγραφία 

Η Σικίρρες βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοραβία, νότια της Σάντο Ντομίνγκο και δυτικά του Μπατάν. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.

Κλίμα 
Το κλίμα της Σικίρρες είναι τροπικό.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σικίρρες

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Λιμόν
Επαρχία Πουνταρένας

Η Επαρχία Πουνταρένας (ισπανικά: Provincia de Puntarenas) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 11.265,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 358.137 
κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Πουνταρένας.

Γεωγραφία 
Η Επαρχία Πουνταρένας βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βόρεια με την Γκουανακάστε, στα βορειοανατολικά με την  Αλαχουέλα, στα κεντρο-ανατολικά με την Σαν Χοσέ, στα νοτιοανατολικά με την Λιμόν και στα ανατολικά με τον Παναμά. Με έκταση 11.265,7 χλμ² είναι η μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της Κόστα Ρίκα.

Χερσόνησοι 
Η Επαρχία Πουνταρένας συμπεριλαμβάνει το νότιο μέρος της Χερσονήσου της Νικόγια, καθώς και τις χερσονήσους Μπουρίκα και Όσα.

Νησιά 
Το νότιο μέρος της χερσονήσου της Νικόγια συμπεριλαμβάνει τα νησιά Ίσλα Σαν Λούκας, Ίσλα Μουέτρος, Ίσλα Ίσλα Πάχαρος, Ίσλα Κομέρσιο, Ίσλα Σέδρος, Ίσλα Νεγρίτος, Ίσλα Αλκατράς, Ίσλα Τολίνγκα, Ίσλα Μπεχούκο, Ίσλα Καμπάγιο και Ίσλα Βενάδο. Άλλα νησιά είναι το Ίσλα δελ Κόκο, το Ίσλα Δάμας, το Ίσλα Τεμπλόνα και το Ίσλα Βιολίν.

Κόλποι 
Το νότιο μέρος της Χερσονήσου έχει διάφορους μικρούς κολπίσκους, όπως ο Μπαΐα δε Πακέρα, ο Μπαγιένα και ο Κουρού.

Πόλεις 
Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις είναι η Πουέρτο Κέπος και η Τσακαρίτα. Άλλες πόλεις είναι η Εσπάρσα, η Μπουένος Άιρες, η Μιραμάρ, η Σιουδάδ Κορτές, η Κέπος, η Γκολφίτο, η Σαν Βίτο, η Παρρίτα, η Σιουδάδ Νέιλι και η Χακό.

Καντόνια 
Η Επαρχία Πουνταρένας διαιρείται σε 11 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)
 Αγκίρρε (Κέπος)
 Γκαραμπίτο (Χακό)
 Γκολφίτο (Γκολφίτο)
 Εσπάρσα (Εσπάρσα) 
 Κορρεδόρες (Σιουδάδ Νέιλι)
 Κότο Μπρους (Σαν Βίτο)
 Μόντες δε Όρο (Μιραμάρ)
 Μπουένος Άιρες (Μπουένος Άιρες)
 Όσα (Σιουδάδ Κορτές)
 Παρρίτα (Παρρίτα)
 Πουνταρένας (Πουνταρένας)

Δημογραφία 
Η Επαρχία Πουνταρένας είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 358.137 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ, την Αλαχουέλα την Λιμόν και την Καρτάγο. Έχει πυκνότητα 31.8 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο, την Ερέδια, την Αλαχουέλα και την Λιμόν.

Δείτε επίσης 
Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φωτογραφίες της Επαρχίας Πουνταρένας
Χερσόνησος Μπουρίκα

Η Χερσόνησος Μπουρίκα (ισπανικά: Península de Burica) είναι μια χερσόνησος της Κόστα Ρίκα και του Παναμά. Ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και στην Επαρχία Τσιρικί. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ.

Γεωγραφία 
Η Χερσόνησος Μπουρίκα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κόστα Ρίκα και βορειοδυτικά του Παναμά, σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ. Το δυτικό μέρος της ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και το ανατολικό στην επαρχία Τσιρικί του Παναμά. Στα δυτικά, στα νότια και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Πόλεις που βρίσκονται στη Χερσόνησο 
Η μεγαλύτερη πόλη είναι το Πουέρτο Αρμουέγιες του Παναμά.

Κόστα Ρίκα  
 Νικαράγουα
 Πλάγια Μπονίτα

Παναμάς
 Μόντε Βέρδε
 Πουέρτο Αρμουέγιες
 Λα Ρεπρέσα
 Κοροτού

μ
μ
Επαρχία Τσιρικί
Επαρχία Πουνταρένας
Επαρχία Σαν Χοσέ

Η Επαρχία Σαν Χοσέ (ισπανικά: Provincia de San José) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 4.965,9 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.489.237 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Χοσέ. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Σαντιάγο, το Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ και το Σαν Μάρκος.

Γεωγραφία 
Η Επαρχία Σαν Χοσέ βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα νότια και ανατολικά με την Πουνταρένας, στα βόρεια με την Αλαχουέλα και την Ερέδια, στα βόρεια-κεντρικά με το Καρτάγο και στα βορειοανατολικά με την Λιμόν. Έχει έκταση 4.965,9 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε, την Αλαχουέλα και την Λιμόν.

Πόλεις 
Οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Σαν Χοσέ, το Σαντιάγο, το Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ και το Σαν Μάρκος. Άλλες πόλεις είναι η Εσκασού, η Ντεσαμπαράδος, η Ασερρί, η Σιουδάδ Κολόν, η Γουαδαλούπε, η Σάντα Άνα, η Αλαχουελίτα, η Σαν Ισίδρο, η Σαν Ιγνάσιο, η Σαν Χουάν, η Σαν Βισέντε, η Σαν Πέδρο, η Κουρριδαμπάτ, η Σάντα Μαρία και η Σαν Πάμπλο.

Καντόνια 
Η Επαρχία Σαν Χοσέ διαιρείται σε 20 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)
 Σαν Χοσέ (Σαν Χοσέ)
 Εσκασού (Εσκασού)
 Ντεσαμπαράδος (Ντεσαμπαράδος)
 Πουρισκάλ (Σαντιάγο)
 Ταρρασού (Σαν Μάρκος)
 Ασερρί (Ασσερί)
 Μόρα (Σιουδάδ Κολόν)
 Γκοϊκοετσέα (Γουαδαλούπε)
 Σάντα Άνα (Σάντα Άνα
 Αλαχουελίτα (Αλαχουελίτα)
 Βάσκες δε Κορονάδο (Σαν Ισίδρο)
 Ακόστα (Σαν Ιγνάσιο)
 Τιμπάς (Σαν Χουάν)
 Μορόβια (Σαν Βισέντε)
 Μόντες δε Όκα (Σαν Πέδρο)
 Τουρρουμπάρες (Σαν Πάμπλο)
 Ντότα (Σάντα Μαρία)
 Κουρριδαμπάτ (Κουρριδαμπάτ)
 Πέρες Σελεντόν (Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ)
 Λεόν Κορτές (Σαν Πάμπλο)

Δημογραφία 
Η Επαρχία Σαν Χοσέ είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 1.489.237 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει πυκνότητα 0,1 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα.

Δείτε επίσης 
Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φωτογραφίες της Επαρχίας Σαν Χοσέ
Σαντιάγο δε Πουρρισκάλ

Το Σαντιάγο (ισπανικά: Santiago) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 34.58 τ.χλμ. και πληθυσμό 10.884 κατοίκων. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

Γεωγραφία 

Το Σαντιάγο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και βόρεια της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται δυτικά του Σαν Ραφαέλ, βορειοδυτικά της Πόθος και βορειοανατολικά της Μποκάνα. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ και 77 χιλιόμετρα βόρεια της Παρρίτα.

Κλίμα 
Το κλίμα του Σαντιάγο είναι τροπικό.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Σαν Χοσέ
Άγιος Κωνσταντίνος Ρεθύμνου

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, σε υψόμετρο 253 μέτρα με 152 κατοίκους. Απέχει 16 χλμ. από Ρέθυμνο, στο δρόμο προς Ατσιπόπουλο, γωνιά αριστερά στο 16ο χλμ. του παλιού δρόμου προς Χανιά.

Ιστορία 
Το όνομά του έχει πάρει από την εκκλησία του χωριού.
Αναφέρεται στις βενετσιάνικες απογραφές του 16ου καί 17ου αιώνα, καθώς και στην αιγυπτιακή του 1834 με 50 οικογένειες. Το 1881, ανήκει στο δήμο Ρούστικων με 263 κατ. καθώς επίσης και το 1900 με 345 κατ. Από το 1928 και μετά αποτελεί δική του κοινότητα το χωριό βρίσκεται σε υψηλή και βραχώδη θέση και κατά τον Ρεθεμνιώτη Εμ. Λαμπρινάκη στην πλακώδη πλατεία του, υπάρχουν ερείπια νομισματοκοπείου.
Κατά την ενετοκρατία ήταν φέουδο της οικογένειας Μπαρότσι, και όλο το χωριό διατηρεί μια βενετσιάνικη όψη.
Το χωριό είχε ωραία σπίτια καθώς ήταν θερινός τόπος διαμονής των βενετσιάνων αρχόντων του Ρεθύμνου.

Δημογραφικά Στοιχεία 

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τον οικισμό Άγιος Γεώργιος αποτελούν την κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 152 κατοίκους.

Δείτε Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου

Σημαντικά Πρόσωπα 

 Λαμπάκης Ευμένιος : ηγούμενος Προφήτη Ηλία Ρουστίκων

 Μανούσακας Γιάννης : κοινοτάρχης και συγγραφέας: στη σκιά της Ακροναυπλίας και ο Χαλασμός

 Παυλιδάκης Γιάννης: ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού κρητικής μουσικής στην Αθήνα

 Φραγκίσκος Μπαρόκιος : μαθηματικός

 Παπαδάκης Βασίλειος (+21/12/1931) : επαναστάτης Κρητικών Επαναστάσεων και πληρεξούσιος

 Σακκόραφος Γεώργιος : βουλευτής Κρήτης το 1827

 Σπανδάγος Κ. Χαράλαμπος: ιδιοκτήτης κινηματογράφου Ιδαίον Άντρον στο Ρέθυμνο

Οικισμός Αγίου Γεωργίου 
Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνου ανήκει και ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 390 μέτρων και ήταν βενετσιάνικο χωριό, ιδιοκτησία βενετού ευγενούς. Στην απογραφή του 2011 είχε 48 κατοίκους . Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,915 χμ² (2011).

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης
Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ

Το Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ (ισπανικά: San Isidro de El General) ή απλά Σαν Ισίδρο είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 197 τ.χλμ. και πληθυσμό 41.221 κατοίκων.

Γεωγραφία 

Το Σαν Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται δυτικά της Σεσίλια, νοτιοανατολικά της Σαν Βισέντε και βόρεια της Μπάρριο Λας Αμέρικας.

Κλίμα 
Το κλίμα του Σαν Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ είναι τροπικό.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Επαρχία Σαν Χοσέ
Ναταλία Τσαλίκη

Η Ναταλία Τσαλίκη (Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
Παρακολούθησε τα πρώτα δύο εξάμηνα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά την εγκατέλειψε. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από τότε έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, αρχικά στο Εθνικό Θέατρο και στη συνέχεια σε διάφορα θέατρα της Αθήνας. Έχει ενσαρκώσει ρόλους σε έργα των Γκολντόνι, Μολιέρου, Σαίξπηρ, Κρετς, Μάμμετ, Στρίνμπεργκ, Τσέχοφ, Γκόγκολ, Μακ Ντόνα και άλλους. Έχει λάβει μέρος σε αρκετά τηλεοπτικά σήριαλ, καθώς και σε δύο ταινίες μικρού μήκους.

Προσωπική Ζωή 
Το 1984 γνωρίστηκε με τον Γιάννη Μπέζο και από το 1987 είναι παντρεμένοι ενώ το 1988, απέκτησαν την κόρη τους, Ηρώ, η οποία είναι επίσης ηθοποιός. Η Ναταλία Τσαλίκη έχει τρεις αδελφές, τις Ηδύλη, Βίλλυ και Βαλεντίνη Τσαλίκη.

Ανιψιά της είναι η ηθοποιός Βαλέρια Κουρούπη.

Καριέρα

Τηλεόραση

Μεταγλωττίσεις

Θέατρο

Τηλεοπτικό Θέατρο

Κινηματογράφος 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Πιερ Κορνέιγ

Ο Πιέρ Κορνέιγ (Pierre Corneille, παλιά απόδοση του ονόματός του στα ελληνικά «Πέτρος Κορνήλιος», 6 Ιουνίου 1606 – 1 Οκτωβρίου 1684) ήταν Γάλλος τραγικός ποιητής, ένας από τους τρεις μεγάλους (με τον Μολιέρο και τον Ρακίνα) Γάλλους δραματουργούς του 17ου αιώνα. Ονομάστηκε «ο ιδρυτής της γαλλικής τραγωδίας» και παρήγε έργα για περίπου σαράντα χρόνια.

Καταγόμενος από αστική οικογένεια δικαστών, σπούδασε νομικά κι έγινε δικηγόρος, ασχολήθηκε δε, όπως και πολλοί σύγχρονοι συνάδελφοί του, με τη λογοτεχνία. Έγραψε αρχικά κωμωδίες και κωμικοτραγωδίες (tragi-comédies), εκ των οποίων Ο Σιντ, παρά τις εχθρικές κριτικές, υπήρξε ένας θρίαμβος. Απόγειο του ταλέντου του θεωρούνται οι ιστορικές του τραγωδίες (Οράτιος, Κίννας, Πολύευκτος, Ροδογύνη, Ηράκλειος, Νικομήδης). Το 1647, εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. 

Το 1652, αποθαρρυνμένος από τις κριτικές ενός έργου του, αφοσιώθηκε στη μετάφραση της Μίμησης του Χριστού, έργου αποδιδόμενου στον Θωμά εκ Κέμπης. Επανήλθε στο θέατρο το 1659 και έγραψε αρκετά έργα ακόμη. Το 1674 αποσύρθηκε οριστικά.

Έργα
Δράματα
 Mélite (1629) κωμωδία
 Clitandre ou l’Innocence persécutée (Κλιτάντρ ή αθωότητα καταδιωκομένη, 1630–31) τραγικο-κωμωδία
 La Veuve ou Le Traître trahi (Η Χήρα ή Ο προδομένος προδότης, 1631) τραγικο-κωμωδία
 La Galerie du Palais (Ο διάδρομος του παλατιού, 1631–32) κωμωδία
 La Suivante (Η υπηρέτρια, 1634)
 La Place royale ou l'Amoureux extravagant (Η Πλας Ρουαγιάλ ή Ο παράλογος εραστής, 1633–34) κωμωδία
 Médée (Μήδεια, 1635) τραγωδία
 L'Illusion comique (Η κωμική πλάνη, 1636)
 Le Cid (Ο Σιντ, 1637) τραγικο-κωμωδία ― ελλην. μετάφρ. Κώστας Βάρναλης ("Θέατρο" [Νίτσου], τεύχος 12. 
 Horace (Οράτιος, 1640)
 Polyeucte (Πολύευκτος, 1642)
 La Mort de Pompée (Ο θάνατος του Πομπήιου, 1643) τραγωδία
 Cinna (Κίννας, 1643)
 Le Menteur (Ο ψεύτης, 1643)
 Rodogune ( Ροδογύνη, 1644)
 La Suite du Menteur (Η Συνέχεια του Ψεύτη, 1645)
 Théodore (Θεοδώρα, 1645)
 Héraclius (Ηράκλειος, 1647)
 Don Sanche d'Aragon (Δον Σάντσο της Αραγώνας, 1650)
 Andromède (Ανδρομέδα, 1650)
 Nicomède (Νικομήδης, 1651)
 Pertharite (1651)
 Œdipe (Οιδίπους, 1659)
 Trois Discours sur le poème dramatique (Τρεις λόγοι για το δραματικό ποίημα, 1660)
 Toison d'or (Το χρυσόμαλλο δέρας, 1660)
 Sertorius (Σερτώριος, 1662) τραγωδία
 Othon (1664)
 Agésilas (1666)
 Attila (1667)
 Tite et Bérénice (Τίτος και Βερενίκη, 1670)
 Psyché (Ψυχή, 1671) τραγικό μπαλέτο (με τον Μολιέρο και τον Φιλίπ Κινώ. Ο Κορνέιγ ποτέ δεν το συμπεριλάμβανε στα έργα του)
 Pulchérie (Πουλχερία, 1672) ηρωική κωμωδία
 Suréna (Σουρήνας, 1674) τραγωδία

Διάφορα
 L'Imitation de Jésus-Christ (Η Μίμηση του Χριστού, 1656) μετάφραση από τα Λατινικά
 Discours du poème dramatique (Λόγος περί του δραματικού ποιήματος, 1660)
 Discours de la tragédie (Λόγος περί της τραγωδίας)
 Discours des trois unités (Λόγος περί των τριών ενοτήτων) [των Αριστοτελικών - τόπου, χρόνου, δράσης]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Έργα του Πιέρ Κορνέιγ στο Poésies.net (γαλλικά)

Παραπομπές 

Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Γάλλοι μεταφραστές
Πιέτρο Μασκάνι

Ο Πιέτρο Μασκάνι (Pietro Antonio Stefano Mascagni, 7 Δεκεμβρίου 1863 – 2 Αυγούστου 1945) ήταν Ιταλός συνθέτης της όπερας. Ο Μασκάνι γεννήθηκε στο Λιβόρνο της Τοσκάνης το 1863, δευτερότοκος γιος του Ντομένικο Μασκάνι, αρτοποιού, και της Εμίλια.

Ο συνθέτης έγινε γνωστός κυρίως για το περίφημο έργο του Cavalleria rusticana (Αγροτική ιπποσύνη, δηλ. αριστοκρατικά ήθη των χωρικών ή κάτι ανάλογο). Το έργο αυτό ήταν από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα του βερισμού στην όπερα και η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη που επισκίασε την μεταγενέστερη παραγωγή του. Παρά ταύτα Ο φίλος Φριτς και η ΄Ιρις υπήρξαν επίσης δημοφιλή στην Ευρώπη.

Το 1890 η Cavalleria κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του μουσικού οίκου Σοντσόνιο και τον Μάιο ανέβηκε στο θέατρο Κονστάντσι της Ρώμης. Η επιτυχία ήταν καταπληκτική. Πολύ γρήγορα ανέβηκε στην Φλωρεντία, Τορίνο, Μπολόνια, Παλέρμο, Μιλάνο, Γένοβα, Νεάπολη, Βενετία, Τεργέστη. Ο Γκούσταβ Μάλερ την διηύθυνε στην Βουδαπέστη και μετά η όπερα παραστάθηκε στο Μόναχο, Αμβούργο, Αγία Πετρούπολη, Δρέσδη, Μπουένος Άιρες και Βιέννη. Στα 26 του χρόνια ο Μασκάνι ήταν διάσημος αλλά το παράπονό του σχετικά με την επιτυχία της Cavalleria και την τύχη των κατοπινών του έργων ήταν : «Στέφθηκα πριν γίνω βασιλιάς».

Στις 17 Ιανουαρίου 1901 ο Μασκάνι έγινε κάτοχος ενός ακόμη «ρεκόρ» : Η όπερά του Le maschere ανέβηκε την ίδια μέρα σε έξι ιταλικές πόλεις –χωρίς επιτυχία, πρέπει να λεχθεί. Ακολούθησαν περιοδείες στην Αμερική, όπου διηύθυνε δικά του και άλλα έργα. Διετέλεσε διευθυντής του Θεάτρου Κονστάντσι της Ρώμης και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιταλίας.

Πέθανε στις 2 Αυγούστου 1945, στη Ρώμη. Οι ιταλικές αρχές απουσίαζαν από την κηδεία : Η όπερά του Nerone (Νέρων) ήταν ένας ύμνος στον Μουσολίνι.

Όπερες 
 Cavalleria rusticana (Καβαλλερία ρουστικάνα, 1890) 
 L'amico Fritz (Ο φίλος Φριτς, 1891)
 I Rantzau (10 November)
 Guglielmo Ratcliff (1895) 
 Silvano (1895)
 Zanetto (1896) 
 Iris (1898) 
 Le maschere (Οι μάσκες, 1901)
 Amica (1905) 
 Isabeau (1911)
 Parisina (1913) 
 Lodoletta (1917) 
 Il piccolo Marat (Ο μικρός Μαρά, 1921)
 Pinotta (1932)
 Nerone (1935)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ιταλοί συνθέτες
Συνθέτες όπερας
Κοινωνικός Σύνδεσμος

Ο Κοινωνικός Σύνδεσμος είναι ελληνική πολιτική κίνηση, που τοποθετείται πολιτικά στο χώρο του κέντρου.

Ιστορικό
Ο Κοινωνικός Σύνδεσμος ιδρύθηκε το 2011 από τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Φλωρίδη και άλλες προσωπικότητες του επιχειρηματικού, ιατρικού, επιστημονικού και οικονομικού χώρου.  Διοικείται από εννεαμελή Συντονιστική Ομάδα.

Μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012 και το σχηματισμό της Κυβέρνησης Σαμαρά, ο Γιάννης Στουρνάρας, στέλεχος του κόμματος, επιλέχθηκε από τον Αντώνη Σαμαρά για τη θέση του Υπουργού Οικονομικών.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, συνεργάστηκε με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, με το Γιώργο Φλωρίδη να τίθεται επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τα χαμηλά ποσοστά δεν επέτρεψαν την εκλογή βουλευτή Επικρατίας, και ο Γιώργος Φλωρίδης έμεινε εκτός Βουλής.

Το 2017 συμμετείχε στην ίδρυση του πολιτικού φορέα Ώρα Αποφάσεων.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Ουγκό Λιορίς

Ο Ουγκό Γιορίς (γαλλ. Hugo Lloris, 26 Δεκεμβρίου 1986) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα αυτό τον καιρό στην αγγλική Τότεναμ  της πρώτης κατηγορίας. Είναι επίσης Γάλλος διεθνής και αποτελεί πρώτη επιλογή τόσο στον σύλλογό του όσο και στην εθνική του ομάδα.

Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γενέτειράς του, την ΟΖΚ Νις. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως νέος τον Οκτώβριο του 2005 και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του κάτω από τα δοκάρια της γαλλικής ομάδας στη διάρκεια της πορείας της προς τον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2006. Μετά από πολύ καλές εμφανίσεις επί τρεις σεζόν στην ομάδα, μεταγράφηκε στην επτά φορές πρωταθλήτρια της Λιγκ 1 Ολιμπίκ Λυών, παρά το μεγάλο ενδιαφέρον από άλλες ομάδες, με σημαντικότερη την ΑΚ Μίλαν. Κέρδισε αρκετά εγχώρια βραβεία στην πρώτη του σεζόν με τη Λυών και, στη δεύτερη σεζόν του, παρέλαβε βραβεία για τις Ευρωπαϊκές του συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η Λυών έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στα ημιτελικά του θεσμού.

Ο Γιορίς είναι διεθνής με τη Γαλλία, έχοντας εκπροσωπήσει τη χώρα του στις ηλικιακές κατηγορίες U-18, U-19, και U-21. Πριν φτάσει να αγωνίζεται σε επίπεδο ανδρών, αγωνίστηκε με την ομάδα U-19 που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-19 του 2005. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της χώρας του το 2008 σε έναν φιλικό αγώνα απέναντι στην Ουρουγουάη. Βοήθησε τη Γαλλία να προκριθεί στο Μουντιάλ του 2010 και επικροτήθηκε από τα ΜΜΕ για τις εμφανίσεις του στη διάρκεια των διπλών αναμετρήσεων απέναντι στην Ιρλανδία για τα πλέι-οφ των προκριματικών. Το 2010, υπήρξε για πρώτη φορά αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας θέση που εξακολουθεί να κατέχει (πρώτος αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας). Ο Λορίς περιγράφεται ως τερματοφύλακας ο οποίος "διαθέτει γρήγορα αντανακλαστικά και καλή λήψη αποφάσεων στις κρίσιμες στιγμές" και είναι "ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος σε φάσεις τετ-α-τετ". Ο Λορίς επίσης "έχει τον απόλυτο έλεγχο στην περιοχή του". Ακόμα, έχει κατακτήσει τρεις φορές το βραβείο για τον Καλύτερο τερματοφύλακα της Λιγκ 1 της Εθνικής Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (UNFP).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
FIFA Century Club
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA