Μιχάλης Παπάζογλου

Ο Μιχάλης Παπάζογλου (1892 - 1960) ήταν Έλληνας αθλητής γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη. Υπήρξε αθλητής του στίβου, ποδοσφαιριστής και παράγοντας του Παναθηναϊκού, καθώς και μέλος της Εθνικής Αντίστασης την περίοδο της Κατοχής.

Σταδιοδρομία 
Αγωνίστηκε στην ομάδα Κατικιόι Χαλκηδόνας της Κωνσταντινούπολης η οποία είχε για σήμα το τριφύλλι. Επιτυχημένη ήταν η παρουσία του στον ακοντισμό και τη δισκοβολία. Από το 1912 έως το 1919, αγωνίστηκε με επιτυχία στον Παναθηναϊκό. Αναφέρεται η παρουσία του και στο πρωτάθλημα το 1911. Ήταν βασικό μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας στη θέση του μέσου και του επιθετικού.

Πρότεινε να είναι το τριφύλλι το σήμα της ομάδας του Παναθηναϊκού το οποίο υιοθετήθηκε ως έμβλημα του συλλόγου το 1918. Από το 1921 εντάχθηκε στη διοίκηση του Παναθηναϊκού ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Αντιπρόεδρος, Ταμίας, Γενικός Αρχηγός ή Γενικός Γραμματέας μέχρι και το τέλος τη ζωής του τον Φεβρουάριο του 1960. Είναι ο μακροβιότερος Γενικός Γραμματέας στην ιστορία του Παναθηναϊκού.

Ο Μιχάλης Παπάζογλου ήταν ο βασικός εμπνευστής της Παναθηναϊκής Ιδέας, δηλαδή της ιδέας για ένα νέο για τα δεδομένα του ελληνικού αθλητισμού σωματείο, το οποίο θα καλλιεργεί με επιτυχία όσο το δυνατόν περισσότερα διαφορετικά αθλήματα. Κάτι που θα γινόταν πράξη με τη συνεισφορά και των άλλων τριών της ηγετικής τετράδας του συλλόγου (Καλαφάτη, Πανουργιά και Νικολαΐδη).

Στον Παπάζογλου ανήκουν τα ακόλουθα λόγια. Ειπώθηκαν στη Γενική Συνέλευση του Παναθηναϊκού Α.Ο. το 1948:

Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1960. Υπήρξε ιδιοκτήτης τουριστικού γραφείου.

Αντιστασιακή δράση στην Κατοχή 
Κατά τη περίοδο της κατοχής υπήρξε δραστήριο μέλος της εθνικής αντίστασης. Ήταν βασικό στέλεχος της οργάνωσης του σαμποτέρ Γεωργίου Ιβάνοφ (αθλητή του Ηρακλή Γ.Σ.) και συνελήφθη από τους Γερμανούς. Από την αντιστασιακή δράση της ομάδας του, και με τη βοήθεια των Βρετανών, καταστράφηκαν τρία γερμανικά αεροπλάνα και τρία πλοία.

Καταδικάστηκε σε θάνατο από γερμανικό στρατοδικείο στις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Στις φυλακές Αβέρωφ πέρασε μαρτυρικές μέρες. Βασανίστηκε και είδε συντρόφους και φίλους του να εκτελούνται. Στις 5 Ιανουαρίου 1943 αποχαιρέτησε για τελευταία φορά τους Ιβάνωφ και Δημήτρη Γιαννάτο (ιδρυτή του τμήματος μπάσκετ του Παναθηναϊκού), οι οποίοι εκτελέστηκαν. Σύμφωνα με την έρευνα του βιβλίου Λεωφόρος Ηρώων (δημοσιεύονται μαρτυρίες του ίδιου του Παπάζογλου), έπειτα από πιέσεις ανθρώπων του αθλητισμού, του δόθηκε χάρη. Παρέμεινε, ωστόσο, σε καθεστώς ομηρίας και κινδύνευε καθημερινά να εκτελεστεί. Προσποιήθηκε τον φρενοβλαβή και μεταφέρθηκε στην ψυχιατρική πτέρυγα του Αιγινήτειου Νοσοκομείου με σκοπό να αποδράσει. Όμως τον Ιούνιο του 1944 οι Γερμανοί τον έστειλαν ξανά στις φυλακές Αβέρωφ και τον έκλεισαν στην απομόνωση των ομήρων. Τον Σεπτέμβριο του 1944, όταν ξεκίνησαν εκτελέσεις ομήρων, ο Παπάζογλου απέδρασε με τη βοήθεια τριών υπενωμοταρχών και παρέμεινε κρυμμένος τους επόμενους μήνες μέχρι το τέλος της κατοχής.

Τίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος ΣΕΓΑΣ
 1912, 1915
 1 Κύπελλο Ελλάδος ΣΕΓΑΣ
 1918

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η εκτέλεση του Γιώργου Ιβάνοφ

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Έλληνες αθλητές του ακοντισμού
Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Παράγοντες ΠΑΟ
Έλληνες Αντιστασιακοί
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές