joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πάμπλο Χαζέλ

Ο Πάμπλο Ριβαντούγια Ντουρό (γεννημένος στις 9 Αυγούστου 1988 στη Λιέιδα) γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Πάμπλο Χαζέλ, είναι καταλανός ράπερ, συγγραφέας, ποιητής και πολιτικός ακτιβιστής  . Είναι συγγραφέας με μεγάλη παραγωγή, τα αριστερής πολιτικής κατεύθυνσης τραγούδια του οποίου προκαλούν συχνά την ισπανική δικαστική εξουσία, οι ενέργειες της οποίας με τη σειρά τους συχνά επικρίνονται ως επίθεση στην ελευθερία του λόγου, στην Καταλονία, την Ισπανία και το εξωτερικό . Κατηγορήθηκε για προσβολή της ισπανικής μοναρχίας και εξύμνηση απαγορευμένων ομάδων, καταδικάστηκε σε εννέα μήνες φυλάκιση και φυλακίστηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021

Παραπομπές

Ισπανοί αντιφασίστες
Ισπανοί τραγουδιστές
Κάμπος Θεσσαλονίκης Γιαννιτσών

Ο κάμπος Θεσσαλονίκης Γιαννιτσών (επίσης γνωστός ως πεδιάδα της Θεσσαλονίκης) βρίσκεται δυτικά της Θεσσαλονίκης, είναι ο μεγαλύτερος κάμπος της Ελλάδας και είναι ο βασικός παράγοντας γεωργικής οικονομίας της Θεσσαλονίκης.

Σχηματισμός 
Ο κάμπος σχηματίστηκε από 4 ποταμούς τον Αξιό, τον Λουδία, τον Αλιάκμονα και τον Γαλλικό (Εχέδωρο) και για αυτό τον λόγο είναι ιδιαίτερα εύφορος. Παλαιότερα νοτίως των Γιαννιτσών υπήρχε η επονομαζόμενη λίμνη Λουδία η οποία κάλυπτε μεγάλος μέρος εύφορου εδάφους του κάμπου και ήταν εστία της ασθένειας της ελονοσίας. Για αυτό τον λόγο το 1928 ξεκίνησε η αποξήρανσή της.

Καλλιέργεια 
Λόγω της εξαιρετικής γονιμότητας της πεδιάδας υπάρχουν διάφοροι τύποι καλλιεργειών όπως ορυζώνες, αμπέλια, καλλιέργειες σιταριού, βαμβακιού κλπ.

Εθνικό Πάρκο 

Στις ανατολικές παρυφές του κάμπου όπου εκβάλει ο Αξιός στον Θερμαϊκό υπάρχει το εθνικό πάρκο δέλτα του Αξιού όπου υπάρχουν διάφορα είδη χλωρίδας και πανίδας.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Μακεδονίας
Γκοτζίλα

Ο Γκοτζίλα ( αγγλικά:Godzilla , Ιαπωνικά :ゴジラ, Hepburn : Gojira , / ɡ ɒ d z ɪ l ə /) είναι ένα φανταστικό τέρας, ή kaiju , που προέρχεται από μια σειρά ιαπωνικών ταινιών. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία Godzilla του 1954 και έγινε παγκόσμιο εικονίδιο της ποπ κουλτούρας, και εμφανίστηκε σε διάφορα μέσα,με κυριότερες εμφανίσεις αυτές σε 32 ταινίες που γυρίστηκαν από την Toho, σε τέσσερις ταινίες του Χόλιγουντ και σε πολλά βιντεοπαιχνίδια, μυθιστορήματα, κόμικς και τηλεοπτικές εκπομπές. Ο Γκοτζίλα ονομάστηκε επίσης «Βασιλιάς των Τεράτων», μια φράση που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ταινία Godzilla, Βασιλιάς των Τεράτων! (1956),που είναι η αμερικανικοποιημένη έκδοση της αρχικής ταινίας.

Ο Godzilla είναι ένα τεράστιο, καταστροφικό, προϊστορικό θαλάσσιο τέρας που ξύπνησε και ενδυναμώθηκε από την πυρηνική ακτινοβολία . Με τους πυρηνικούς βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι και το περιστατικό με το Lucky Dragon 5 να ήταν ακόμα φρέσκα γεγονότα στην ιαπωνική συνείδηση, ο Godzilla σχεδιάστηκε ως αλληγορία των πυρηνικών όπλων. Άλλοι πρότειναν ότι ο Godzilla είναι μια αλληγορία για τις Ηνωμένες Πολιτείες,κι ότι συγκεκριμένα είναι ένα τεράστιο θηρίο που ξύπνησε από τον ύπνο του και στη συνέχεια παίρνει εκδίκηση έναντι της Ιαπωνίας. Καθώς η σειρά των ταινιών επεκτάθηκε, μερικές ιστορίες ανέλαβαν λιγότερο σοβαρές υποθέσεις, απεικονίζοντας τον Godzilla ως αντιήρωα ή ως μια μικρότερη απειλή που υπερασπίζεται την ανθρωπότητα. Οι μεταγενέστερες ταινίες ασχολούνται με θέματα όπως η ξεχασμένη Ιαπωνία και το αυτοκρατορικό παρελθόν της, οι φυσικές καταστροφές και η σημερινή ανθρώπινη κατάσταση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Official Godzilla website άπο την Toho
 Επίσημη ιστοσελίδα της Toho (Ιαπωνικά)
 Γκοτζίλα στο IMDb

CGI χαρακτήρες
Φανταστικά τέρατα
Φανταστικά ερπετά
Φέρεντς Σούσα

Ο Φέρεντς Σούσα (ουγγρικά: Szusza Ferenc, 1 Δεκεμβρίου 1923 – 1 Αυγούστου 2006) ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος της πρώτης εθνικής κατηγορίας της χώρας του με 393 τέρματα.

Βιογραφία

Ο Σούσα πέρασε όλη την καριέρα του σε ένα σύλλογο, την Ούιπεστ, της οποίας αποτελεί τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της. Ιδιαίτερα τεχνίτης, με εξαιρετικές τοποθέτησεις στη μεγάλη περιοχή, είχε εύκολη πρόσβαση στα δίχτυα. Παρά την πολύ καλή φυσική του κατάσταση διακρίνονταν περισσότερο για την κομψότητα του παιχνιδιού του και η καθιέρωση στην εθνική ομάδα ήταν δύσκολη λόγω της συνύπαρξης μεγάλων άλλων παικτών εκείνη την περίοδο. Το 1949 σε αγώνα της Ουγγαρίας με την Πολωνία τραυματίστηκε σοβαρά χωρίς να μπορέσει να επανέλθει ικανοποιητικά. Είχε κάνει το ντεμπούτο του στις 14 Ιουνίου 1942 σε αγώνα με την Κροατία (1–1). Συνολικά αγωνίστηκε σε 24 αγώνες με την εθνική σημειώνοντας 18 τέρματα.

Παρά το γεγονός ότι σημείωσε μεγάλο αριθμό τερμάτων ουδέποτε αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η πιο παραγωγική χρονιά του ήταν το 1945–46, όταν σημείωσε 45 γκολ σε 33 αγώνες πρωταθλήματος. Με την Ούιπεστ κατέκτησε 4 πρωταθλήματα, ενώ με την εθνική ομάδα το Βαλκανικό Κύπελλο του 1948. Ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας του το 1947. Κατά τη διάρκεια της καριέρας σημείωσε συνολικά 544 τέρματα σε 598 επίσημους αγώνες, και συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών το γενικό σύνολο είναι 1.132 τέρματα σε 1.008 αγώνες.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής για δύο δεκαετίες σε ομάδες της χώρας του, την Ισπανία (Ρεάλ Μπέτις και για λίγο στην Ατλέτικο Μαδρίτης) και την Πολωνία, όπου κέρδισε το νταμπλ το 1970–71 με την Γκούρνικ Ζάμπζε στη μοναδική σεζόν που ήταν στο σύλλογο. Στην Ισπανία σύνδεσε την καριέρα του με τη Ρεάλ Μπέτις την οποία ανέλαβε το 1971 και την οδήγησε στην πρώτη κατηγορία τη δεύτερη από τις πέντε χρονιές παραμονής του έχοντας καταγράψει τη δεύτερη σε χρονική διάρκεια παραμονή στον πάγκο της ομάδας. Προς τιμή του η Ούιπεστ έδωσε το όνομά του στο γήπεδό της το 1996.

Τίτλοι και διακρίσεις

 Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (4) : 1945, 1946, 1947, 1960
 Βαλκανικό Κύπελλο : 1948
 Καλύτερος ποδοσφαιριστής της Ουγγαρίας : 1947

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

 

Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου 
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας
Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Ατλέτικο Μαδρίτης
Προπονητές ποδοσφαίρου Ούιπεστ
Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μπέτις
Προπονητές ποδοσφαίρου Γκούρνικ Ζάμπρζε
DKW F8 Kastenwagen

Το DKW F8 Kastenwagen ήταν ένα sedan delivery που παράχθηκε από την DKW από το 1939 μέχρι το 1949, φτιαχνόταν στο σασί από το επιβατικό DKW. Αντικαταστάθηκε από το DKW F89 L. Το φορτηγάκι ήταν το πρώτο και τελευταίο που παράχθηκε από την εταιρία, καθώς τέτοιου τύπου φορτηγάκια στην Γερμανία δεν ήταν αρκετά δημοφιλή.

Αναφορές 
 Deutsche Autos 1945-1990
Αθλητική

Η Αθλητική ήταν κυπριακή εβδομαδιαία εφημερίδα. Κυκλοφορούσε κάθε Δευτέρα. Η πρώτη έκδοσή της ήταν στις 8 Δεκεμβρίου 1952. Εκδότης της εφημερίδας, σύμφωνα με τον νόμο, ήταν ο Αγησίλαος Τσιαλής. Διευθυνόταν από συντακτική επιτροπή. Για παρά πολλά χρόνια υπήρξε η κυριότερη αθλητική εφημερίδα της Κύπρου, με μεγάλη κυκλοφορία και επιρροή ανάμεσα στους φιλάθλους και τους αθλητικούς κύκλους. Η λειτουργία της αναστάλθηκε στις 7 Ιουλίου 1975, έχοντας κυκλοφορήσει 844 φύλλα.

Τα πρώτα χρόνια η Αθλητική εκτυπωνόταν σε μονόφυλλο (δυο σελίδες) μεγάλο μέγεθος (55 x 42 εκατοστά) και εννιάστηλο σχήμα. Ο τίτλος και μερικοί υπότιτλοι τυπώνονταν σε κόκκινο χρώμα. Αργότερα η εφημερίδα έγινε τετρασέλιδη στο ίδιο μέγεθος και σχήμα. Από το φύλλο 825 (10 Φεβρουαρίου 1975) άλλαξε μέγεθος και σχήμα (tabloid) και εκδιδόταν δωδεκασέλιδη και πολύχρωμη.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Εβδομαδιαίες εφημερίδες
Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Φίλαθλος (εφημερίδα Κύπρου)

Ο Φίλαθλος ήταν κυπριακή εβδομαδιαία εφημερίδα. Κυκλοφορούσε κάθε Δευτέρα. Η πρώτη έκδοσή της εφημερίδας ήταν στις 25 Σεπτεμβρίου 1965. Αρχικά, διευθυντής της εφημερίδας ήταν ο Θ. Θεμιστοκλέους και αρχισυντάκτης ο Κ. Σολωμονίδης. Στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής ο Παναγιώτης Αντωνίου και εκδιδόταν από συντακτική επιτροπή.

Η λειτουργία της αναστάλθηκε στις 15 Μαΐου 1989.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Εβδομαδιαίες εφημερίδες
Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Ελευθερία (εφημερίδα Κύπρου)

Η Ελευθερία ήταν μια κυπριακή εφημερίδα, η οποία εκδιδόταν από το 1906 έως το 1974.

Ιστορικό
Η Ελευθερία εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 27 Μαΐου 1906. Αρχικά ξεκίνησε ως εβδομαδιαία. Από την 1η Οκτωβρίου 1922 εκδιδόταν δύο φορές την εβδομάδα (Τετάρτη και Σάββατο). Από τις 7 Ιουνίου 1936 η εφημερίδα έγινε καθημερινή.

Ιδρυτές της Ελευθερίας ήταν ο Κύρος Θ. Σταυρινίδης και ο Δημοσθένης Θ. Σταυρινίδης. Την περίοδο 1957-1974 διευθυντής σύνταξης ήταν ο Γιώργος Χατζηνικολάου.

Η Ελευθερία είχε πάντα μεγάλο μέγεθος (62 Χ 45 εκ.), σχήμα εξάστηλο (πλάτος στήλης 6 1/2 εκ.), που αργότερα έγινε οκτάστηλο και τελικά εννεάστηλο (πλάτος στήλης 4 εκ.). Ξεκίνησε ως τετρασέλιδη για να γίνει αργότερα εξασέλιδη, οκτασέλιδη και κάποτε πολυσέλιδη.

Το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας (αρ. 14063) κυκλοφόρησε στις 14 Ιουλίου 1974. Η διεύθυνση της εφημερίδας πήρε την απόφαση να αναστείλει την έκδοσή της για καθαρά δεοντολογικούς λόγους, μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος τη Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974, αρνούμενη να συνεχίσει την έκδοση της κάτω από συνθήκες λογοκρισίας.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Καθημερινές εφημερίδες
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Δημήτριος

Ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Δημήτριος Αργυρός (Λευκάδα, 27 Φεβρουαρίου 1958) είναι Έλληνας θεολόγος, Πανεπιστημιακός και Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Δημήτριος (κατά κόσμον Σπυρίδων - Ιωάννης) Αργυρός γεννήθηκε στο Φτερνό Λευκάδος το έτος 1958.
Είναι Πτυχιούχος των Τμημάτων Ποιμαντικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ρώμη (1986-1991), στο Pontificio Instituto di Archeologia Cristiana με εξειδίκευση στην Παλαιοχριστιανική Αρχαιολογία και Τέχνη και ακολούθως αναγορεύθηκε Διδάκτωρ της Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Τέχνης. Επίσης έλαβε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στην Εκκλησιαστική Ιστορία (Pontificio Instituto Orientale).

Στις 23 Δεκεμβρίου 1980 εκάρη μοναχός στην Ι.Μ. Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βελλάς. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1980 και Πρεσβύτερος στις 26 Φεβρουαρίου 1987 υπό του Μητροπολίτου Ιωαννίνων Θεοκλήτου.

Διετέλεσε Ιεροκήρυκας της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, Διευθυντής της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Βελλάς (1993-2007), και Πρόεδρος της Διοικούσης Επιτροπής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς από το έτος 2007 έως σήμερα. Το έτος 2008 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής της Χριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας στην Α.Ε.Α. Βελλάς. Ομιλεί την Ιταλική και Γαλλική γλώσσα.

Στις 8 Οκτωβρίου 2015 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας  Η χειροτονία του σε επίσκοπο έλαβε χώρα στις 10 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Η ενθρόνιση του πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αργοστολίου υπο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.

Είναι συγγραφέας Πανεπιστημιακών βιβλίων και έχει δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημα Στοιχεία Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας
Συνέντευξη Μητροπολίτου Κεφαλληνίας Δημητρίου

Παραπομπές

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Κεφαλληνίας
Ντοντίνιο

Ο Ζοάο Ράμος ντο Νασιμέντο (πορτογαλικά: João Ramos do Nascimento, 2 Οκτωβρίου 1917 – 16 Νοεμβρίου 1996), γνωστός ως  Ντοντίνιο (Dondinho), ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ήταν ο πατέρας και μέντορας του Πελέ.

Βιογραφία

Ο Ντοντίνιο ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Ατλέτικο Μινέιρο το 1933, όπου έμεινε δύο χρόνια. Δεν κρίθηκε κατάλληλος για την προώθηση στην πρώτη ομάδα και έτσι αγωνίστηκε με επιτυχία σε μικρές ομάδες μέχρι το 1940. Η Ατλέτικο Μινέιρο τον απέκτησε και στις 7 Απριλίου εκείνου του έτους έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα με την Σάο Κριστόβαο στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Όμως τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο και αντικαταστάθηκε. Ο τραυματισμός δεν του επέτρεψε τη γρήγορη ανάρρωση και έτσι επέστρεψε στην τελευταία του ομάδα Ατλέτικο ντε Τρες Κορασόες την ίδια χρονιά.

Μέχρι το 1946 που πήρε μεταγραφή για την Μπαουρού ΑΚ, δεν κατάφερε να πετύχει κάτι αξιοσημείωτο. Σταθεροποιήθηκε στην ομάδα και κέρδισε το Campeonato do Interior την πρώτη χρονιά. Παράλληλα βρήκε δουλειά στην πόλη ως καθαριστής στο νοσοκομείο, καθώς στην πραγματικότητα η ομάδα ήταν ερασιτεχνική και οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών ήταν ιδιαίτερα χαμηλές. Έκλεισε την καριέρα του το 1952. Ήταν ιδιαίτερα ικανός σκόρερ με τις αντικειμενικες εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι σημείωσε περίπου 350 τέρματα σε 305 αγώνες. Ιδιαίτερη χαρά ικανός στο ψηλό παιχνίδι, ήξερε να κινείται μέσα στο γήπεδο με ευχέρεια. 

Ο Ντοντίνιο δίδαξε στο γιο του κάποια «κόλπα» από νεαρή ηλικία, ειδικά την ακρίβεια στα σουτ και το κεφάλι.
Για τη συνεισφορά του πατέρα του ο Πελέ είχε δηλώσει: «Ο πατέρας μου δεν ήταν μόνο ο πρώτος μου δάσκαλος ποδοσφαίρου, αλλά πάνω απ' όλα ήταν δάσκαλος ζωής για μένα, σεβασμού για τους άλλους. Ο Θεός μου έδωσε το δώρο να μάθω πως να παίζω ποδόσφαιρο - επειδή είναι πραγματικά μόνο ένα δώρο από τον Θεό - ο πατέρας μου με δίδαξε να το χρησιμοποιώ, μου δίδαξε τη σημασία να είμαι πάντα έτοιμος και εκπαιδευμένος, και ότι εκτός από το να ξέρω πως να παίζω καλά έπρεπε επίσης να είμαι άντρας».

Παραπομπές

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σύνζυμο

Σύνζυμα (Synzymes) είναι ενώσεις που μπορούν να παίξουν ρόλο καταλύτη σε μία χημική αντίδραση. Ο όρος ουσιαστικά σημαίνει συνθετικό ένζυμο.
Είναι απαραίτητα για την δράση ορισμένων ενζύμων και χαρακτηρίζονται ως μη πρωτεϊνικές ενώσεις μικρού μοριακού βάρους. 

Αποτελούνται συνήθως από οργανικά μόρια (αμίνες ή οξέα) τα οποία δύνανται να καταλύσουν με ένα συγκεκριμένο, τυπικά μάλλον περίπλοκο τρόπο πολλούς τύπους αντιδράσεων, βιοχημικής συνήθως φύσεως. Όπως και τα ένζυμα, τα σύνζυμα μπορούν να ελέγξουν συγκεκριμένες μεταβατικές καταστάσεις σε μία αντίδραση και ακολουθούν τυπικά την κινητική κατά Michaelis-Menten.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ενώσεων που δρουν ως σύνζυμα, είναι λ.χ., οι κυκλοδεξτρίνες (με δομή εξωτερική υδρόφιλη και εσωτερική υδρόφοβη), η πυροφωσφορική διαμίνη, η βιοτίνη, και η φωσφορική πυριδοξάλη.

Παραπομπές 

Κατάλυση
Παραλίμνη Γιαννιτσών

Η Παραλίμνη είναι ένα χωριό που βρίσκεται 7χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης των Γιαννιτσών. Ανήκει στον δήμο Πέλλας και υπάγεται στον νομό Πέλλας . Η Παραλίμνη είναι ένα χωριό που δημιουργήθηκε παρά την λίμνη των Γιαννιτσών μετά την αποξήρανση της (1926-1935) στην θέση που βρισκότανε ο σταθμός (πέρασμα) Τσέκρι . Η ονομασία Τσέκρι δηλώνει μια τοποθεσία που τα νερά είναι ρηχά . Γύρω από την λίμνη των Γιαννιτσών αναπτύσσονταν ελώδης- βαλτώδης περιοχές και μια από αυτές ήτανε το Τσέκρι. Υπήρχε σκάλα για τις βάρκες (μπλάβες ) και καλύβα . Στην τοποθεσία χτίστηκε το 1870 εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο (στην είσοδο του ναού υπάρχει επιγραφή που αναγράφει το έτος 1774) . Η ύπαρξη της εκκλησία κρατούσε πάντα κοντά της λίγες οικογένειες. Το 1886 η περιοχή αναγράφεται ως "Τσιφλίκι" με 4 σπίτια. Ο σταθμός Τσέκρι ήταν πέρασμα πληθυσμών επειδή βρισκόταν πάνω στον άξονα της Εγνατίας οδού και ταυτόχρονα σημείο εισόδου στην λίμνη. Στους πληθυσμούς της εποχής που χρησιμοποιούσαν τον σταθμό για ανάπαυλα ανήκουνε και οι Σαρακατσαναίοι . Περνούσαν από το Τσέκρι την Άνοιξη όταν ανέβαιναν στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας και το Φθινόπωρο όταν οδηγούσαν τα κοπάδια τους στα χειμαδιά της Χαλκιδικής κυρίως . Το Φθινόπωρο του1944 εγκαταστάθηκαν στο Τσέκρι οι Παρδαλαίοι από το Πισοδέρι και στη συνέχεια οι Παλασκαίοι, οι Φλωραίοι , οι Μαλογιανναίοι, οι Γκολφαίοι, οι Γιδαραίοι, οι Τυχαλαίοι, οι Κατσουλαίοι που όλοι τους ήταν Χασσανδρινοί (Κασσανδρινοί) προέρχονταν δηλαδή από τα χειμαδιά της Χαλκιδικής . Οι Γεωργουλακαίοι, οι Συργκαναίοι, η φάρα του Καντή και του Τούμπα προέρχονταν από τα χειμαδιά του Βερμίου - Θεσσαλίας (Πετρίδης Γιώργος , Τσέκρι - Παραλίμνη ιστορία ανθρώπινη και τοπική , Εκδόσεις ΙΧΝΟΣ, Θεσσαλονίκη).Το 1941 με την σύμφωνη γνώμη του Νομάρχη μεταφέρονται από τα χωριά της Δράμας οικογένειες προσφύγων από την περιοχή της Δράμας . Μετά το τέλος του πολέμου το 1945 παραμένουν στο Τσέκρι περίπου 3 οικογένειες καθώς οι υπόλοιπες επέστρεψαν στη Δράμα . Παράλληλα έρχονται:34 οικογένειες από το Ελεύθερο Γρεβενών οι Σαρουσαβιδαίοι, οι Χατζηπαρασιδαίοι,

20 από το Κολοκυθάκι Βεντζίου Γρεβενών : οι Θεοδωριδαίοι, οι Μαυριδαίοι

από τη Κιβωτό Γρεβενών οι Πουρσαλιδαίοι μια οικογένεια και από την Μερσίνα Γρεβενών λίγοι . Από τα χωριά της Κοζάνης (Ροδίτη και άλλα) η οικογένεια Φούντογλου .Από την περιοχή Βοίου -Τσοτιλίου, Βροντή η οικογένεια Αθανασιάδη . Από το χωριό Όρμα Έδεσσας 15 οικογένειες και από την Λεπτοκαρυά (Λιτοβόι) οι Μοσχιδαίοι, οι Κυργεριδαίοι και άλλοι. Τα πρώτα σπίτια κατασκευάζονται με μόνωση από κανάβια του κάμπου ( ίσως καλαμιές που τις έπλεκαν μεταξύ τους ) και καλαμωτή για σκεπή . Το 1949 αρχίζουν να χτίζονται τα πρώτα πλίθινα σπίτια .Πλινθοποιεία υπήρχαν 2 στο χωριό. Το πρώτο στην Ανατολική μεριά ( κοντά στο σημερινό γήπεδο) και το δεύτερο στην δυτική πλευρά όπου εγκαταστάθηκαν οι οικογένειες από το Ελεύθερο . Τις ξυλοσκεπές τις έκαναν με ξύλα που έπαιρναν από τις λεύκες που αφθονούσαν στον βάλτο.

Χωριά του νομού Πέλλας
Κωνσταντίνος Πηλαδάκης

Ο Κωνσταντίνος "Κώστας" Πηλαδάκης (γενν. 17 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας επιχειρηματίας.

Καριέρα 

 Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της VIVERE ENTERTAINMENT ΕΜΠΟΡΙΚΗ & ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε. (VIRGIN MEGASTORES & CAZINO ΞΑΝΘΗΣ)
 Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος και βασικός μέτοχος του CASINO HOTEL Ρίου - Αχαΐας
 Πρόεδρος της εταιρείας COSMO – ΜΕΓΑΛΑ Α.Ε.Ε. (συνεταιρισμός με COSMOTE Κινητές Τηλεπικοινωνίες Α.Ε.)
 Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της δισκογραφικής εταιρείας V2 RECORDS HELLAS

Προσωπική ζωή 
Από τον πρώτο του γάμο με την σχεδιάστρια μόδας, Σόφη Δελούδη, απέκτησε έναν γιό, τον Μάνο (γενν. 1997). Από το δεύτερο του γάμο (2004-2009) με την ηθοποιό Ντορέττα Παπαδημητρίου, απέκτησε ακόμη δύο γιούς, τον Διονύση (γενν. 2004) και τον Φίλιππο (γενν. 2006). Από το 2020, είναι ζευγάρι με το μοντέλο Ναυσικά Παναγιωτακοπούλου ενώ στο παρελθόν είχε μακρόχρονη σχέση (2011-2018) με την τραγουδίστρια Ειρήνη Παπαδοπούλου.
Έλληνες επιχειρηματίες
Κίρστεν Σίνεμα

Η Κίρστεν Λι Σίνεμα (αγγλικά: Kyrsten Lea Sinema, 12 Ιουλίου 1976), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Αριζόνα από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 9η κογκρεσιακή περιφέρεια της Αριζόνας (2013-2019), ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Αριζόνας για την 15η περιφέρεια (2011-2012), καθώς και ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων της Αριζόνας από την 15η περιφέρεια (2005-2011).

Είναι η πρώτη αμφιφυλόφιλη γυναίκα που υπηρετεί ως μέλος του Κογκρέσου, καθώς και η πρώτη γυναίκα γερουσιαστής από την Αριζόνα. Ιδεολογικά η Σίνεμα, θεωρείται ότι ανήκει στην μετριοπαθή έως συντηρητική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2018, με ποσοστό 50.0% έναντι 47.6% της Ρεπουμπλικανής ανθυποψήφιάς της Μάρθα ΜακΣάλι.

Βιογραφία 
Η Κίρστεν Σίνεμα, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1976 στην Τούσον της Αριζόνας των ΗΠΑ, από τον δικηγόρο Νταν Σίνεμα και την Μέριλιν Γουίλεϊ. Όταν οι γονείς της έλαβαν διαζύγιο, η μητέρα της, ο πατριός της και τα αδέρφια της, μετακόμισαν σε μια μικρή πόλη στην βορειοδυτική Φλόριντα. 

Αποφοίτησε από το Λύκειο "Walton High School" στο Ντεφούνιακ Σπρινγκς της Φλόριντα, το 1993, και στη συνέχεια σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1995 σε ηλικία 19 ετών. Κατόπιν επέστρεψε στην Αριζόνα, και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην Κοινωνική Εργασία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSW) το 1999. 

Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2004, και αφού ολοκλήρωσε την πρακτική της άσκηση, εργάστηκε ως δικηγόρος. Το 2012, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) πάνω στην κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική έρευνα, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας. 

Το 2018, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MBA) στην διοίκηση επιχειρήσεων, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας. 

Επίσης, εργάστηκε ως καθηγήτρια στην Σχολή Κοινωνικής Εργασίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνας, καθώς και ως καθηγήτρια επιχειρηματικού δικαίου στην Νομική Σχολή του Φοίνιξ.

Παραπομπές 

Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Αριζόνα
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί δικηγόροι
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Αμφιφυλόφιλες γυναίκες

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κινγκ Κονγκ

Ο Κινγκ Κονγκ (αγγλικά:King Kong) είναι ένα κινηματογραφικό τέρας, που προέρχεται απο ταινίες, το οποίο μοιάζει με έναν τεράστιο γορίλα, κι έχει εμφανιστεί σε διάφορα μέσα από το 1933. Έχει χαρακτηριστεί ως Το όγδοο θαύμα του κόσμου, μια φράση που χρησιμοποιείται πολύ στις ταινίες που έχει εμφανιστεί. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο μυθιστόρημα της ταινίας King Kong του 1933 από την RKO Pictures, με την πρεμιέρα της ταινίας να πραγματοποιείται δύο μήνες αργότερα. Η ίδια η ταινία αντιμετωπίστηκε με καλό μάτι από την αρχική της κυκλοφορία ως και τις επανακυκλοφορίες της. Μια συνέχεια ακολούθησε γρήγορα, την ίδια χρονιά, με τον τίτλο The Son of Kong, με τον Μικρό Κονγκ. Στη δεκαετία του 1960, η Toho παρήγαγε μια ταινία με τον Κινγκ Κονγκ να συγκρούεται με τον Γκοντζίλα της Toho, με τίτλο King Kong εναντίον Ο Godzilla (1962), και μια άλλη ταινία με τον Κινγκ Κονγκ, με τίτλο King Kong Escapes (1967), με βάση το The King Kong Show (1966-1969) από την Rankin / Bass Productions. Το 1976, ο Ντίνο ντε Λαουρέντις δημιούργησε ένα μοντέρνο remake της αρχικής ταινίας με σκηνοθέτη τον Τζον Γκουίλερμιν. Μια συνέχεια, με τίτλο ο Κινγκ Κονγκ Ζει, ακολούθησε μια δεκαετία αργότερα με μια Θηλυκιά Kong. Ένα άλλο remake του πρωτότυπου, που αυτή τη φορά διαδραματίζεται το 1933, κυκλοφόρησε το 2005 από τον σκηνοθέτη Πίτερ Τζάκσον.

Η πιο πρόσφατη ταινία με τον Κινγκ Κονγκ είναι η ταινία, Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου (2017), που διαδραματίζεται το 1973,και είναι μέρος του MonsterVerse της Legendary Entertainment,το οποίο ξεκίνησε με την επανεκκίνηση του Godzilla το 2014. Μια συνέχεια, με τίτλο Godzilla Vs Κong, όπου για άλλη μια φορά, οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες συναντιούνται και συγκρούονται, προγραμματίζεται για το 2021.

Ο χαρακτήρας του King Kong έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα εικονίδια ταινιών στον κόσμο, έχοντας εμπνεύσει μια σειρά από sequels, remakes, spin-off, μιμητές, παρωδίες, κινούμενα σχέδια, βιβλία, κόμικς, βιντεοπαιχνίδια, βόλτες σε θεματικά πάρκά και μια θεατρική παράσταση. Ο ρόλος του στις διάφορες αφηγήσεις ποικίλλει, από ένα εξωφρενικό τέρας έως ένας τραγικός αντιήρωας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Η ομώνυμη ταινία του 1933 
 Official King Kong (2005) movie website
 Η ομώνυμη ταινία του 2005 
 Η σειρά King Kong στο Internet Speculative Fiction Database

CGI χαρακτήρες
Φανταστικοί χαρακτήρες
Φανταστικοί πίθηκοι
Cisco Webex

Η Cisco Webex είναι Αμερικανική εταιρεία που αναπτύσσει και παρέχει συστήματα διαδικτυακών διασκέψεων. Ιδρύθηκε ως WebEx το 1995 και συγχωνεύθηκε με την Cisco Systems το 2007. Η έδρα της βρίσκεται στο Milpitas της Καλιφόρνια.

Τα προϊόντα της είναι Webex Meetings, Webex Teams, Training Center, Event Center, Support Center, Sales Center, MeetMeNow, PCNow, Webex AIM Pro Business Edition, Webex WebOffice και WebEx Connect. 

Τα συστήματα της Webex δημιουργήθηκαν υπό την αιγίδα της πλατφόρμας MediaTone και υποστηρίχθηκαν από τη Webex MediaTone Network,   ένα παγκόσμιο δίκτυο που προορίζεται για χρήση με προγράμματα κατά παραγγελία. Το δίκτυο σχεδιάστηκε από τον Shaun Bryant και τον Zaid Ali Sr, Network Architect, για να είναι μια από τις πρώτες πλατφόρμες SaaS στο Διαδίκτυο.

Ιστορία

Ιδρύθηκε ως WebEx το 1995 και συγχωνεύθηκε με την Cisco Systems το 2007. Η έδρα της βρίσκεται στο Milpitas της Καλιφόρνια.
Τον Ιούλιο του 2006, η AOL και η Webex ξεκίνησαν μια επιχειρηματική έκδοση του λογισμικού ανταλλαγής άμεσων μηνυμάτων, με πρόσθετες δυνατότητες. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2006, η εταιρεία ανακοίνωσε σχέδια να προσφέρει μια διαδικτυακή πλατφόρμα "mashup" συνεργασίας που ονομάζεται "Webex Connect".

Στις 15 Μαΐου 2020, η διευθύνων σύμβουλος της Cisco Webex, Kelly Kramer, ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2020, πάνω από 500 εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου συμμετείχαν σε συσκέψεις με τα προϊόντα της εταιρείας που ισοδυναμούσε με 25 δισεκατομμύρια λεπτά συναντήσεων.

Τον Σεπτέμβριο του 2020, η Cisco λάνσαρε μια νέα πλατφόρμα, τη Webex Classroom.

Παραπομπές

Διαδίκτυο
Ο Κήπος των Τριαντάφυλλων (Βέρνη)

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          7.460266113412219,
          46.952037515720676
        ]
      }
    }
  ]
}

Ο Κήπος των Τριαντάφυλλων (γερμ. Rosengarten) είναι η ονομασία μιας περιοχής στην Βέρνη. Είναι μια από τις 114 «κοινές περιοχές»  (γερμ. Gebräuchliche Quartiere) της Βέρνης ονόματι «Ρόζενγκάρτεν» (Γερμανικά για «Κήπος τριαντάφυλλων») της συνοικίας 4, Κίρχενφελντ-Σοσχάλντε και τον «στατιστικό δήμο» (γερμ. Statistische Bezirke) 22. Βρίσκεται στην πλαγιά πάνω από τον ποταμό Άαρ. Συνορεύει με τις συνοικίες Άλτενμπεργκ, Σπιτάλακερ, Μπόϊντεφελντ/Μπάουμγκαρτεν, Σένμπεργκ και Σόσχαλντε.

Το 2019 κατοικούσαν στην «κοινή περιοχή» 15 άτομα.

Ο Κήπος των Τριαντάφυλλων είναι ένα πάρκο στην Βέρνη, από όπου κανείς έχει καλή θέα της παλιάς πόλης της Βέρνης και του ποταμού Άαρ που διασχίζει την πόλη. Το καλοκαίρι υπάρχουν γύρω στα 250 είδη τριαντάφυλλων, ενώ συνολικά υπάρχουν γύρω στα 400 είδη τριαντάφυλλων και Ιρίδων καθώς και 28 διαφορετικά ροδόδεντρα και νούφαρα. Στο Νότιο κομμάτι του πάρκου βρίσκεται το εστιατόριο Rosengarten, το οποίο είναι ανοικτό από την Δευτέρα μέχρι την Κυριακή. Δίπλα του υπάρχει μια παιδική χαρά και χώρος για χαλάρωση και διάβασμα, αφού κοντά βρίσκεται και υπαίθρια βιβλιοθήκη. Έτσι μπορεί κανείς να διαβάσει το βιβλίο που διάλεξε εκεί αντί να το δανιστεί για να το διαβάσει στο σπίτι. Το βιβλίο μπορεί να επιστραφεί στο τέλος της ημέρας. Η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή από τα τέλη του Απριλίου έως και τα μέσα Οκτωβρίου, από την Τρίτη μέχρι το Σάββατο το απόγευμα.

Ιστορία 
Το 1751 αγόρασε η πόλη της Βέρνης την έκταση για να αντικαταστήσει ένα άλλο νεκτροταφείο.

Από το 1765 έως το 1877 λειτούργησε ως κρατικό κοιμητήριο.

Το 1874, μετά από έργα, κατασκευάστηκε ένα μονοπάτι στην εξωτερική πλευρά του κοιμητηρίου. 

Το 1900 το Ελβετικό μη-κερδοσκοπικό Σωματείο Γυναικών υπέβαλλε αίτηση για την μετατροπή  του χώρου σε δημόσιο πάρκο, το οποίο και έγινε το 1913.

Μεταξύ 1914 και 1922 έγινε η αναμόρφωση σε πάρκο, δημιουργήθηκε λιμνούλα με νούφαρα, τοποθετήθηκε κλιματαριά, κτίστηκε ένα εστιατόριο και φυτεύτηκαν 2.700 τριαντάφυλλα 130 διαφορετικών ειδών. Το 1925 κατασκευάστηκε η παιδική χαρά και ένα υπόστεγο για την διεξαγωγή μουσικών παραστάσεων. Έγινε επέκταση του πάρκου το 1933 και ο χώρος διαμορφώθηκε ξανά και φυτεύτηκαν καινούρια φυτά.

Από το 1956 μέχρι το 1962 χτίστηκαν λίθινα τοιχάκια, αναμορφώθηκε η λίμνη και η περιοχή τριγύρω, φυτεύτηκαν ροδόδεντρα και Αζαλέα, δημιουργήθηκε ο κήπος με τις Ιρίδες και κτίστηκε το κανούριο θερινό εστιατόριο.

Το 1962 άνοιξε δημοτική βιβλιοθήκη δίπλα από το πάρκο.

Πρόσβαση και συγκοινωνίες 
Η γραμμή 10 συνδέει το πάρκο με το κέντρο. Ένα απότομο μονοπάτι οδηγεί από τον Κήπο των Τριαντάφυλλων στο Πάρκο Μπέρεν (γερμ. Bärenpark), από όπου κανείς μπορεί να πάρει την γραμμή 12.

Παραπομπές
Δημοκράτης (εφημερίδα Κύπρου)

Ο Δημοκράτης ήταν μια καθημερινή κυπριακή εφημερίδα, η οποία εκδιδόταν από το 1946 έως το 1949. Αποτελούσε όργανο της κεντρικής επιτροπής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ).

Ιστορικό
Ο Δημοκράτης ξεκίνησε ως δισέλιδη (ένα φύλλο). Αργότερα έγινε τετρασέλιδη και μετέπειτα επανήλεθ στο δισέλιδα με τετρασέλιδα της Κυριακές. Ήταν μεγάλου μεγέθους εφημερίδα (62 Χ 46 εκ.), εννεάστηλη (πλάτος στήλης 4,5 εκ.) και ασπρόμαυρη. Μετέπειτα, η εφημερίδα εμφανιζόταν το κόκκινο χρώμα περιοδικά στην προμετωπίδα και σε κύριους τίτλους της πρώτης σελίδας. Στον πρώτο χρόνο της έκδοσής της ήταν δισέλιδη (ένα φύλλο), αργότερα έγινε τετρασέλιδη, αλλά επανήλθε στο δισέλιδο με τετρασέλιδα τις Κυριακές.

Ο Δημοκράτης χαρακτηριζόταν για την μαχητική της αρθρογραφία εναντίον της αποικιακής κυβέρνησης, της Βρετανίας, των ΗΠΑ και των άλλων «ιμπεριαλιστικών δυνάμεων». Υπερασπιζόταν με σθένος και υποστήριζε φανατικά τους αγώνες και τις εκδηλώσεις του κυπριακού ελληνισμού για ένωση του με την Ελλάδα. Υποστήριζε επίσης τις ανταρτικές κομμουνιστικές δυνάμεις στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. 

Λόγω της μαχητικής αρθρογραφίας και της οξείας αντιπαράθεσης της προς την αποικιακή κυβέρνηση αλλά και τις δεξιές δυνάμεις του τόπου, κατηγορήθηκε για ποινικά αδικήματα και με απόφαση του δικαστηρίου η κυκλοφορία της απαγορεύτηκε για τρεις μήνες στις 21 Μαρτίου 1949, με την κατηγορία ότι στις 4 Μαρτίου 1949 δημοσίευσε άρθρο στασιαστικού περιεχομένου με τίτλο «Συμπαιγνία».  Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο Τουρκοκύπριος δικαστής Ζεκκιά. Ο υπεύθυνος διευθυντής της εφημερίδας Μίνως Περδίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών μηνών, η Λαϊκή Εκδοτική Εταιρεία σε πρόστιμο £50 και το τυπογραφείο «Κόσμος» σε πρόστιμο £15. Μέχρι τότε η εφημερίδα είχε κυκλοφορήσει 712 φύλλα.  

Στις 3 Απριλίου 1949 η εφημερίδα στην ουσία επανεκδόθηκε με τον τίτλο Νέος Δημοκράτης, με την ίδια ακριβώς μορφή, το ίδιο σήμα και την ίδια πολιτική τοποθέτηση.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Καθημερινές εφημερίδες
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Κομμουνιστικές εφημερίδες
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Κίνημα Me Too

Το  Κίνημα Me Too, ή #MeToo, μαζί με όλες τις παρόμοιες εκδοχές του ανά την υφήλιο, είναι ανεξάρτητο κοινωνικό κίνημα ενάντια στη σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση, αλλά και στην κακοποίηση, βία ή/και παρενόχληση οποιασδήποτε μορφής (λεκτικής, ψυχολογικής-ψυχικής, σωματικής, εκφοβισμού εργασιακού ή μη) σε ανήλικους και ενήλικες, που δρα κυρίως μέσω της προτροπής δημοσιοποίησης των περιστατικών στα κοινωνικά δίκτυα. 

Η Αμερικανίδα ακτιβίστρια Ταράνα Μπερκ ξεκίνησε το κίνημα Me Too το 2006. Η Μπερκ άρχισε να χρησιμοποιεί το "Me Too" για να βοηθήσει Αφροαμερικανικής καταγωγής γυναίκες, ιδίως έφηβες, με δραματικές εμπειρίες βιασμού, σωματικής και λεκτικής βίας, σεξουαλικής παρενόχλησης και κατάχρησης εξουσίας, ώστε να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να διαμαρτυρηθούν δημόσια. Η ίδια η Μπερκ είχε υπάρξει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κατ' επανάληψη.  

Η έκφραση αυτή, που σημαίνει στα ελληνικά «κι εγώ επίσης», έγινε τελικά το σήμα-κατατεθέν του κινήματος. Προήλθε από τα λόγια της Μπερκ, τα οποία ήταν τα μόνα που μπόρεσε να ψελλίσει σ' ένα νεαρό κορίτσι, 12χρονο, που της αποκάλυψε ότι είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση.

Με τη δημοσιοποίηση περιστατικών σεξουαλικής παρενόχλησης από τον κινηματογραφικό παραγωγό Χάρβι Γουάνστιν, τον Οκτώβριο του  2017, η Αλίσα Μιλάνο έγραψε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter: «Εάν όλες οι γυναίκες που έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή βία γράψουν στο status  #Me too, ίσως δώσουμε στον κόσμο να καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος» . Την παρότρυνση της Μιλάνο ακολούθησαν αμέσως διάσημες προσωπικότητες όπως οι Γκουίνεθ Πάλτροου, Άσλεϊ Τζαντ, Τζένιφερ Λόρενς, Ούμα Θέρμαν και πολλές άλλες. Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε λόγω των διάσημων ονομάτων που εμφανίζονταν ως θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης και η ποινική δίωξη και καταδίκη του Γουάνστιν, μεγιστοποίησαν τον αντίκτυπο της πρωτοβουλίας ωθώντας όλο και περισσότερες γυναίκες να σπάσουν την σιωπή και να μιλήσουν για την βία την οποία είχαν υποστεί. Τον Σεπτέμβριο 2018, ο Αμερικανός κωμικός Μπιλ Κόσμπι έγινε ο πρώτος διάσημος που καταδικάστηκε σε φυλάκιση εξαιτίας σεξουαλικών αδικημάτων, στην έναρξη του κινήματος #MeToo στις ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα, το κίνημα εμφανίστηκε τον χειμώνα του 2020 μετά τη δημοσιοποίηση της καταγγελίας της Σοφίας Μπεκατώρου για την σεξουαλική επίθεση που είχε δεχτεί από παράγοντα του αθλητισμού. Το κίνημα αυτό έχει σήμερα εξαπλωθεί σε όλη την Ελλάδα και πολλές περιπτώσεις έμφυλης βίας καταγράφονται συνεχώς.

Τον Ιούνιο 2022 καταγράφηκε η πρώτη καταδίκη σε Έλληνα προπονητή ιστιοπλοΐας για περιστατικά σεξουαλικής βίας κατά της πρώην αθλήτριας Αμαλίας Προβελεγγίου, και αυτό αφορούσε ουσιαστικά την πρώτη δίκη του ελληνικού κινήματος #MeToo.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του κινήματος Me Too.
 Ιστοσελίδα του ελληνικού κινήματος #METOO Greece.

Βιασμός
Έμφυλη βία
Σεξουαλικά εγκλήματα
Σεξουαλική παρενόχληση
Τζακ Γκρίλις

Ο Τζακ Γκρίλις (Jack Grealish, 10 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος ή επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Μάντσεστερ Σίτι και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας. Είναι γνωστός για την ντρίπλα και το τρέξιμό του.

Ο Γκρίλις εντάχθηκε στην Άστον Βίλα σε ηλικία 6 ετών και πραγματοποίησε την πρώτη συμμετοχή του με τον σύλλογο τον Μάιο του 2014, μετά από δανεισμό στη Νοτς Κάουντι. Με την Άστον Βίλα έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας το 2015 και του Λιγκ Καπ το 2020, χωρίς να τα κατακτήσει. Την σεζόν 2018-19 εντάχθηκε στην ομάδα της χρονιάς για τη Τσάμπιονσιπ και τη σεζόν 2019-2020 παίκτης της χρονιάς για την Άστον Βίλα. Το 2021 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 140 εκατομμύρια δολάρια, η οποία αποτελεί την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ, και ακριβότερη μεταγραφή Άγγλου ποδοσφαιριστή.

Ο Γκρίλις μπορούσε να εκπροσωπήσει τόσο την Αγγλία όσο και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας σε διεθνές επίπεδο. Σε επίπεδο Κ-21 αγωνίστηκε για την Ιρλανδία, αλλά τον Απρίλιο του 2016 αποφάσισε να αγωνιστεί για την Αγγλία. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ανδρών το 2020. Στις 9 Οκτωβρίου του 2021 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την φανέλα της εθνικής Αγγλίας απέναντι στην Ανδόρα.

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ιρλανδοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιρλανδίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Τακούμι Μιναμίνο

Ο Τακούμι Μιναμίνο (南野 拓実, 16 Ιανουαρίου 1995) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος ή επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Λίβερπουλ και της εθνικής ομάδας της Ιαπωνίας.

Ο Μιναμίνο ξεκίνησε την καριέρα του από την ιαπωνική Σερέσο Οσάκα το 2012 και στη πρώτη του σαιζόν ονομάστηκε νέος παίκτης της χρονιάς. Το 2014 αποκτήθηκε από την Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ, στην οποία παρέμεινε για τέσσερις επιτυχημένες σαιζόν. Μετά από τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις για τον σύλλογο, αποκτήθηκε από τη Λίβερπουλ τον Ιανουάριο του 2020 για 7,25 εκατομμυρία λίρες, και έγινε ο πρώτος Ιάπωνας που αγωνίστηκε για το σύλλογο. Με τη Λίβερπουλ κέρδισε την πρώτη του χρονιά το πρωτάθλημα.

Ο Μιναμίνο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα Ιαπωνίας το 2015 και έχει πραγματοποιήσει 26 εμφανίσεις, σκοράροντας 12 γκολ. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό Κυπέλλου Ασίας το 2019.

Παραπομπές 

Ιάπωνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας
Ποδοσφαιριστές Σερέσο Όσακα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Φεντερίκο Κιέζα

Ο Φεντερίκο Κιέζα (Federico Chiesa, 25 Οκτωβρίου 1997) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Γιούβεντους, δανεικός από τη Φιορεντίνα, και της εθνικής ομάδας Ιταλίας. Αγωνίζεται κυρίως ως πλάγιος μέσος, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως επιθετικός.

Ο Κιέζα ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Φιορεντίνα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κυρία ομάδα το 2016. Τις 5 Οκτωβρίου 2020, ο Κιέζα αποκτήθηκε με μορφή διετούς δανεισμού από τη Γιουβέντους, με 3 εκατομμύρια ευρώ δάνειο τη πρώτη σαιζόν και 7 τη δεύτερη, με υποχρέωση αγοράς για 40 εκατομμύρια συν 10 εκατομμύρια σε διάφορες μεταβλητές.

Ο Κιέζα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Ιταλίας τον Μάρτιο του 2018 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 21 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας μία φορά. Ήταν μέλος της αποστολής της Ιταλίας η οποία κατέκτησε το Euro 2020. Ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά.

Παραπομπές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Απουσιολόγος

Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, απουσιολόγος είναι μαθητής στον οποίο έχει ανατεθεί να καταγράφει τους απόντες συμμαθητές του οι οποίοι απουσιάζουν, σε ένα ειδικό βιβλίο, το απουσιολόγιο, ενώ μεταφέρει και το βιβλίο ύλης όπου καταγράφεται η διδαχθείσα ύλη της διδακτικής ώρας. Είθισται να εκτελεί χρέη Απουσιολόγου ο μαθητής που κατέγραψε την υψηλότερη βαθμολογία στην τάξη το αμέσως προηγούμενο τετράμηνο, στην Α΄ Γυμνασίου, για το πρώτο τετράμηνο οι απουσιολόγοι επιλέγονται με κλήρωση μεταξύ των μαθητών που είχαν μέσο όρο βαθμολογίας 9 και πάνω κατά την αποφοίτηση τους από το δημοτικό, ενώ στο δεύτερο τετράμηνο οι απουσιολόγοι αλλάζουν με βάση τους δύο μαθητές με τον καλύτερο βαθμό.

Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Κερμένι

Κερμένι ή αλλιώς Κερμένη, Κιρμένι, Κερμένιον η Κρυμμένη (τουρκικά : Germiyan ή Dermenkoy ή Degirmenkoy) Μητρόπολη Τυρολόης και Σερεντίου, επαρχία Ραιδεστός, Ανατολική Θράκη. Σήμερα υπάγεται στην Μητρόπολη Σηλυβρίας. 

Το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα απο τον Τούρκο αξιωματικό Germian. Το 1840 η χολέρα θέρισε το χωριό ενώ το 1850 μεγάλος σεισμός ανάγκασε τους Τούρκους να πουλήσουν τα τσιφλίκια τους σε Έλληνες και να φύγουν.Με την σειρά τους οι Έλληνες απέκτησαν πολλά χωράφια, αμπέλια, και απέραντα βοσκοτόπια και έτσι το χωριό έγινε καθαρά ελληνικό. Το 1870 ιδρύθηκε Δημοτικό σχολείο και το 1880 ξεκίνησε η ανέγερση της εκκλησίας, που τελικά ονομάστηκε Οσία Παρασκευή, η Επιβατινή, η σημερινή Αγία Παρασκευή η νέα. Τα επίθετα τους τα έπαιρναν απο το όνομα του πατρός τους ή απο το επάγγελμα τους.

Τον Σεπτέμβριο του 1912 με την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου οι Κερμενιώτε ΕΕς παρουσιάστηκαν εθελοντικά στον ελληνικό στρατό. 

Το 1913 με την λήξη του Β' Βαλκανικού πολέμου αποχώρησε ο βουλγαρικος στρατός και προελαυνων ήταν ο τουρκικός. 

Τον Απρίλιο του 1914 δεν άντεξαν τους Νεότουρκους και τα τάγματα εργασίας, έφυγαν με κάρα για τον σιδηροδρομικό σταθμό της Τυρολόης Τσορλού και από εκεί για την Ελλάδα.Μετά την λήξη του Α' παγκόσμιου πολέμου, το 1918, ήταν πλέον ελεύθεροι να επιστρέψουν στο Κερμένι που ήταν και το όνειρο τους. Έστησαν ξανά τα νοικοκυριά τους, τα μαντριά τους, τα αμπέλια τους, όργωσαν τα χωράφια τους, άρχισαν να παντρεύονται και να κάνουν γλέντια.Η χαρά τους δεν κράτησε πολύ. 

Μικρασιατική καταστροφή και εκκένωση Ανατολικής Θράκης : Στις 11/10/1922 με την συνθήκη των Μουδανιών οι Κερμενιώτες μέσα σε 20 μέρες έπρεπε να εγκαταλείψουν για δεύτερη φορά το χωριό τους.Κάποιες οικογένειες πήγαν στην Ηράκλεια και με το καράβι ''Ιωνία'' έφτασαν Καβάλα και Θεσσαλονίκη (απολυμαντήριο Αρετσού) όπου μπήκαν σε πολυήμερη καραντίνα . Οι υπόλοιπες οικογένειες πέρασαν με τα κάρα  τον Έβρο ποταμό οδικώς και αποκαμωμένοι εγκαταστάθηκαν στο Ελευθεροχώρι Καβάλας και στην Κομοτηνή. 

Έπειτα σε συνεργασία με την κρατική Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων ξεκίνησαν την αναζήτηση της νέας τους πατρίδας. 

Χωριά και πόλεις που εγκαταστάθηκαν οι Κερμενιώτες :

1.Διώνη, Στρύμη Κομοτηνής 

2.Άνω Αμαξάδες Ξάνθης 

3.Ολβιο Ξάνθης 

4.Ζαρκαδια Χρυσούπολη 

5.Κεχρόκαμπος Σταυρούπολης 

6.Υψηλόκαστρο Δράμας 

7.Κουδούνια Δράμας (53) 

8.Συμβολή, Αλιστράτης Σερρών 

9.Ηλιοκώμη,Κρανίδια Αλιστράτη Σερρών 

10.Τούμπα, Χρυσό Σερρών 

11.Καλά Δένδρα Σερρών 

12.Βαμβάκια Σερρών 

13.Νέα Τυρολόη Σερρών 

14.Καμαρωτό Σιδηρόκαστρου

15.Σιδηρόκαστρο (29)

16.Ψωμοτόπι Σερρών (62)

17.Ποντισμένο Ηράκλειας 

18.Γόνιμο Σερρών (15)

19.Μεγαλοχώρι Σερρών 

20.Δρακόντιο Κολχικής(Λαγκαδάς Θεσσ) 

21.Άγιος Αθανάσιος 
Θεσσαλονίκης(36)

22.Νέα Μεσημβρία 

23.Κουφάλια (9) 

24.Παλαίφυτο Γιαννιτσών 

25.Πτολεμαΐδα (144) 

26.Άγιος Χριστόφορος 
Πτολεμαΐδας(32) 

27.Τζουμάς, Αμύγδαλα (Χαραυγή) (154) 

28.Λεβαία (Λακκιά) Φλώρινας(47) 

29.Άρδεσσα Πτολεμαΐδας 

30.Περδίκα Πτολεμαΐδας

https://www.alexpolisonline.com/2011/12/o_04.html?m=1 

. Περιοδικά ΘΡΑΚΙΚΑ και ΑΡΧΕΙΟΝ του ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ και ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
Oxford University Press

Ο Oxford University Press (OUP) είναι ο μεγαλύτερος πανεπιστημιακός εκδοτικός οίκος στον κόσμο, και ο δεύτερος παλαιότερος μετά τον Cambridge University Press. Είναι τμήμα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και διοικείται από τους Αντιπροσώπους του Τύπου. Αυτή είναι μια ομάδα 15 μελών του πανεπιστημίου. Διευθύνονται από τον Γραμματέα των Αντιπροσώπων, ο οποίος λειτουργεί ως διευθύνων σύμβουλος του OUP και ως κύριος εκπρόσωπός του σε άλλα πανεπιστημιακά όργανα. Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης χρησιμοποιεί αυτό το σύστημα ελέγχου από τον 17ο αιώνα.  

Το πανεπιστήμιο ξεκίνησε την εκτύπωση βιβλίων γύρω στο 1480. Σύντομα εξελίχθηκε σε έναν μεγάλο εκτυπωτή βίβλων γενικού ενδιαφέροντος, εκκλησιαστικών βιβλίων και επιστημονικών έργων. Ξεκίνησε αυτό που αργότερα έγινε το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης στα τέλη του 19ου αιώνα. Τα τελευταία εκατό χρόνια, η Οξφόρδη έχει μεγαλώσει και δημοσιεύει επιπλέον παιδικά βιβλία, σχολικά βιβλία, βιβλία για τη μουσική, περιοδικά, τη σειρά World Classics, μια σειρά με τα καλύτερα σε πωλήσεις κείμενα διδασκαλίας αγγλικής γλώσσας, καθώς και τους ακαδημαϊκούς και θρησκευτικούς τίτλους της. Άνοιξε το πρώτο διεθνές γραφείο της στη Νέα Υόρκη το 1896. Οι αλλαγές που προκλήθηκαν από την τεχνολογία των υπολογιστών και την ανάγκη μείωσης του κόστους, οδήγησαν τον OUP να αναθέσει την εκτύπωση και τη δέσμευσή του. Το τυπογραφείο του OUP στην Οξφόρδη έκλεισε το 1989. Ο πρώην χάρτινος μύλος του στο Wolvercote κατεδαφίστηκε το 2004. 

Ο OUP δημοσιεύει περίπου 6.000 νέους τίτλους σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Είναι ένας φιλανθρωπικός οργανισμός, τα κέρδη του πηγαίνουν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Οι στόχοι αριστείας του πανεπιστημίου στην υποτροφία, στην έρευνα και στην εκπαίδευση υποστηρίζονται μέσω των εκδοτικών του δραστηριοτήτων.

Παραπομπές 

Εκδοτικοί οίκοι στο Ηνωμένο Βασίλειο
Η Οικογένεια Μπελιέ

Η Οικογένεια Μπελιέ (γαλλικά: La Famille Bélier) είναι γαλλική δραματική κωμωδία του 2014 σε σκηνοθεσία Ερίκ Λαρτιγκώ.

Η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες στα Βραβεία Σεζάρ, κερδίζοντας το βραβείο για την πιο υποσχόμενη ηθοποιό για τη Λουάν Εμερά.

Ένα ριμείκ της ταινίας στην Αγγλική γλώσσα, ονόματι CODA:Στον Ρυθμό της Καρδιάς, έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους το 2021 και κέρδισε τρια Βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα σε αυτά και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Πλοκή 
Στην οικογένεια Μπελιέ, η δεκαεξάχρονη Πολά είναι ο ουσιαστικός διερμηνέας για τους κωφούς γονείς και τον αδελφό της σε καθημερινή βάση στη διαχείριση του οικογενειακού αγροκτήματος στη βορειοδυτική Γαλλία. Επιπλέον, τους βοηθά στην καθημερινή ζωή, σε όλες τις καθημερινές επικοινωνίες με τον έξω κόσμο, όπως στο να απαντά στο τηλέφωνο, να επικοινωνεί με την τράπεζα ή να τους εξηγεί στη νοηματική μια συμβουλή του γιατρού κ.λ.π. Μια μέρα, ο καθηγητής μουσικής στο σχολείο της ανακαλύπτει την όμορφη φωνή της και την ενθαρρύνει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό τραγουδιού, το βραβείο του οποίου θα της εξασφαλίσει μια καλή καριέρα και πτυχίο κολεγίου στο διάσημο μουσικό κολέγιο Maîtrise de Radiο  στο Παρίσι. 

Ωστόσο, αυτή η απόφαση θα σήμαινε την έξοδο από την οικογένειά της και τα πρώτα της βήματα προς την ενηλικίωση. Οι γονείς της Πολά, στους οποίους η μουσική είναι άγνωστη, ανησυχούν  για αυτήν την πρωτοβουλία. Η κοπέλα έρχεται αντιμέτωπη συγχρόνως με την αδιαφορία των γονιών της, τις αμφιβολίες της για τη μουσική της κλίση, το καθήκον της απέναντι στην οικογένειά της και την αβεβαιότητα μιας σχέσης με ένα αγόρι της ηλικίας της. Ταυτόχρονα, ο πατέρας της, δυσαρεστημένος με την πολιτική του δημάρχου του χωριού, αποφασίζει να διεκδικήσει το αξίωμα του δημάρχου, παρά την αναπηρία του.

Διανομή ρόλων 

 Καρίν Βιάρ ως Ζιζί Μπελιέ, μητέρα
 Φρανσουά Νταμιέν ως Ροντόλφ Μπελιέ, πατέρας
 Ερίκ Ελμοσνινό ως κος Τομασόν, καθηγητής μουσικής
 Λουάν Εμερά ως Πολά
 Ροξάν Ντυράν ως Ματίλντ
 Ιλιάν Μπεργκαλά ως Γκαμπριέλ, ο όμορφος Παριζιάνος συμμαθητής.

Αποδοχή 
Η ταινία ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, πραγματοποιώντας 7.450.944 εισιτήρια.Η Λουάν Εμερά, που η εφημερίδα France-Soir την χαρακτήρισε «νέα αποκάλυψη του γαλλικού κινηματογράφου», κέρδισε το βραβείο Σεζάρ για την πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιό, το 2015 και βραβείο Lumières 2015 επίσης ως πολλά υποσχόμενη νέα ηθοποιός. 

Τα τραγούδια της ταινίας είναι του Μισέλ Σαρντού.

Παραπομπές 

Ταινίες του 2014
Γαλλικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Γαλλικές κωμικές ταινίες
Μάικλ Τσιμίνο (ηθοποιός)

Ο Μάικλ Τσιμίνο (αγγλικά: Michael Cimino) (γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1999) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Bob Palmeri στο Annabelle Comes Home και ως Victor Salazar στη σειρά του Hulu, Love, Victor, ένα spin-off της ταινίας γυρισμένης το 2018, Love, Simon .

Ζωή και καριέρα 
Ο Cimino γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λας Βέγκας της Νεβάδας και είναι ιταλο-γερμανικής καταγωγής και από το Πουέρτο Ρίκο.   Ο Cimino αντιμετώπισε ρατσισμό στο δημοτικό σχολείο, λέγοντας ότι τα παιδιά τον ερίχναν στο πάτωμα και τον κλωτσούσαν, και ισχυρίζεται ότι έτρωγε έντομα, αν και λέει ότι αυτές οι εμπειρίες τον έκαναν πιο συμπονετικό απέναντι στους άλλους.  Ανέλαβε την ηθοποιία σε ηλικία οκτώ χρονών αφού συμμετείχε σε θεατρική ομάδα που διδάσκονταν από ένα μέλος της εκκλησίας.  Ο Cimino αποφοίτησε από το λύκειο νωρίς για να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την ηθοποιία και αποφάσισε να μην φοιτήσει στο κολέγιο. 

Οι πρώτες πιστώσεις του Cimino περιλαμβάνουν μια διαφήμιση GEICO και έναν πιλότο του 2016 για το σόου του Nickelodeon, Hopefuls .  Μετακόμισε στο Λος Άντζελες όταν ήταν 18 ετών.  Ο Cimino εμφανίστηκε στην ταινία τρόμου του 2019 Annabelle Comes Home, παίζοντας τον ρόλο του Bob Palmeri. Του αρέσει να τραγουδά και να παίζει κιθάρα και να έχει συμπεριλάβει το τραγούδι του "Everything I Own" στο soundtrack της ταινίας. 

Τον Αύγουστο του 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Cimino θα πρωταγωνιστήσει ως η Victor στη σειρά του Disney +, Love, Victor .  Η εκπομπή μεταφέρθηκε αργότερα στο Hulu, όπου έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 2020.   Ο Cimino συμβουλεύτηκε τον ομοφυλόφιλο ξάδελφό του για να διασφαλίσει ότι ο ρόλος του Victor θα ήταν ένας αξιόπιστος και πιστός χαρακτήρας. 

Ο Cimino ταυτίζεται ως ετερόφυλος, αν και είπε για τη σεξουαλικότητά του:Δεν θέλω να βάλω τον εαυτό μου σε ένα κουτί και να τον βάλω  σε μια θέση όπου αν έβγαινα ως αμφιφυλόφυλος ή ως ομοφυλόφυλος σε 10 χρόνια από τώρα, θα υπερασπίζομαι μια ταυτότητα που ήταν αληθινή στον εαυτό μου. Το 2020, ο Cimino προσχώρησε στο cast του Black Box, μιας σειράς podcast επιστημονικής φαντασίας.

Φιλμογραφία

Ταινίες

Τηλεόραση

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Γερμανοαμερικανοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άρθρο Ένα

Το ΄Άρθρο Ένα (Ιταλικά: Articolo Uno) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Ιταλία. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Ρομπέρτο Σπεράντσα, ο Υπουργός Υγείας της Ιταλικής κυβέρνησης.

Ιστορία 
Το κόμμα ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 με διάσπαση από το Δημοκρατικό Κόμμα και την Ιταλική Αριστερά, με αρχική ονομασία Άρθρο 1 – Δημοκρατικό Προοδευτικό Κίνημα.  Ο Ρομπέρτο Σπεράντσα έγινε ο πρώτος αρχηγός του κόμματος. Στις 3 Δεκεμβρίου 2017 το κόμμα προσχώρησε στην πολιτική συμμαχία Ελεύθεροι και Ίσοι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος

Ιταλικά πολιτικά κόμματα