joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιωάννης Α΄ του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ

Ο Ιωάννης Α΄, γερμ. Johann Ι (130 9- 1371) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ (1355-71).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκέρλαχ Α΄, κόμη του Νάσσαου και της Αγνής, κόρης του Ερρίκου του νεότερου του Οίκου της Έσσης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1333 την Γερτρούδη, κόρη και κληρονόμο του Χάρτραντ, κυρίου του Μέρενμπεργκ. Η κόρη τους απεβίωσε ανήλικη. Η Γερτρούδη απεβίωσε το 1350.

Ο Ιωάννης Α΄ το 1353 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη Β΄, κόμη του Σααρμπρύκεν και κυρίου του Κομμερσύ και είχε τέκνα:
 Ιωάννα 1362-1383, παντρεύτηκε τον Χέρμαν, λαντγράβο της Έσσης
 Αγνή απεβ. 1401, παντρεύτηκε τον Σίμωνα Γ΄ Βέκερ, κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.
 Φίλιππος Α΄  1368-1428, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
 Σονέττα απεβ. 1436, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Ι΄ του Χόμπουργκ και έπειτα τον Όθωνα των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Οστερόντε.
 Μαργαρίτα απεβ. 1427, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ Γκέρολντσεκ, κόμη του Φέλντεντς.

Πηγές
 Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (in Dutch). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-02-03., p. 25.

Οίκος του Νάσσαου
Φίλιππος Α΄ του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ

Ο Φίλιππος Α΄, γερμ. Philipp I (1368 - 2 Ιουλίου 1429) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ (1371-1429) ως διάδοχος του πατέρα του, καθώς και κόμης του Σααρμπρύκεν και κύριος του Κομμερσύ ως διάδοχος της μητέρας του.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος επιζήσας γιος του Ιωάννη Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και της Ιωάννας, κόρης και διαδόχου του Ιωάννη Β΄, κόμη του Σααρμπρύκεν και κυρίου του Κομμερσύ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1385 την Άννα, κόρη του Κραφτ Δ΄, κόμη του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ και είχε τέκνα:
 Φίλιππος 1388-1416
 Ιωάννα απεβ. 1481, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄, κόμη του Χέννεμπεργκ-Ρέμχιλντ

Το 1410 απεβίωσε η Άννα και ο Φίλιππος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1412 με την Ελισάβετ του Οίκου της Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄, κόμη του Βωντεμόν και είχε τέκνα:
 Φίλιππος Β΄ 1418-1492, κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
 Ιωάννης Β΄ 1423-1472, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν
 Μαργαρίτα 1426-1490, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ του Ρόντεμαχερν (Ροντεμάκ)

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε τρία (νόθα) φυσικά τέκνα:
 Φίλιππος, Γκρέτα (απεβ. 1437), Χάιντσχεν

Οίκος του Νάσσαου
Κρίστιαν Κόλμαν

O Κρίστιαν Κόλμαν (γεννήθηκε 6 Μαρτίου 1996) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.

Μετάλλια 

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στην Ντόχα στα 100 μέτρα και δύο αργυρά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017. Στα 100 μέτρα πήρε τη 2η θέση πίσω από τον Τζάστιν Γκάτλιν και μπροστά από τον Γιουσέιν Μπολτ. Και στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα πήρε τη 2η θέση πίσω από τη Μεγάλη Βρετανία. Στους Παναμερικανικούς Αγώνες Νέων πήρε χάλκινο στα 100 μ. Στους Αγώνες NACAN κάτω των 23 ετών πήρε χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δρομείς ταχύτητας
Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Ζιζέλ Μπούντχεν

Η Ζιζέλ Καρολίν Μπoύντχεν (Gisele Caroline Bündchen· , Γερμανική προφορά:, γενν. 20 Ιουλίου 1980) είναι Βραζιλιάνα μοντέλο. Έχει συνεργαστεί με την εταιρία Victoria's Secret και σύμφωνα με το περιοδικό Forbes είναι το πιο ακριβοπληρωμένο μοντέλο του πλανήτη τα τελευταία 8 χρόνια. Το 2014 αναδείχθηκε από το ίδιο περιοδικό ως η 89η πιο ισχυρή γυναίκα παγκοσμίως.

Προσωπική ζωή
Από το 2000 μέχρι το 2005 ήταν σε σχέση με τον ηθοποιό Λεονάρντο Ντι Κάπριο. 

Τον Δεκέμβριο του 2006, ξεκίνησε να βγαίνει με τον παίκτη αμερικανικού ποδοσφαίρου, Τομ Μπρέιντι, με τον οποίο παντρεύτηκαν στις 26 Φεβρουαρίου 2009, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά: τον Μπέντζαμιν Ρέιν Μπρέιντι (γενν. 9 Δεκεμβρίου 2009) και την Βίβιαν Λέικ Μπρέιντι (γενν. 5 Δεκεμβρίου 2012). Τον Οκτώβριο του 2022, ανακοινώθηκε το διαζύγιο τους.

Παραπομπές 

Βραζιλιάνοι μοντέλα
Βραζιλιάνοι γερμανικής καταγωγής
Πρόσωπα γερμανικής καταγωγής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
Χούκμπερτ

Ο Χούκμπερτ (Hucbert· σημερινή γαλλική γραφή: Hubert· 820 - 864) ήταν Φράγκος ευγενής, μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, γιος του Μπόζο του Πρεσβύτερου και αδελφός της Τευβέργας, η οποία ήταν σύζυγος του Καρολίδη βασιλιά Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας. Ο Χούκμπερτ ήταν σε όλη την διάρκεια της ζωής του ηγούμενος στο αββαείο του Αγίου Μαυρικίου.

Οι προσπάθειες του γαμπρού του Λοθάριου επικεντρώθηκαν στο διαζύγιο του με την σύζυγο του Τευτβέργα. Για να πετύχει τον σκοπό του ζήτησε την υποστήριξη των θείων του Λουδοβίκου του Γερμανικού και Καρόλου του Φαλακρού. Ο Χάκμπερτ αντέδρασε σκληρά και προχώρησε σε ένοπλες ενέργειες προκειμένου να υποστηρίξει την αδελφή του.

Ο Χούκμπερτ ήταν πατέρας του Θεοβάλδου του Αρλ (854 - 895).

Παραπομπές

Οίκος των Μποζονιδών
Βάλραμ Δ΄ του Νάσσαου-Ίντσταϊν

Ο Βάλραμ Δ, γερμ. Walram IV. (1354 - 7 Νοεμβρίου 1393) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ίντσταϊν (1370-93) και μετά του Νάσσαου-Βίζμπαντεν (1386-93).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Α΄, κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν και της Μαργαρίτας, κόρης του Φρειδερίκου Δ΄ Χοεντσόλερν, βουργράβου της Νυρεμβέργης. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γκέρλαχ Β΄.

Το 1370 απεβίωσε ο πατέρας τους και οι δύο αδελφοί μοίρασαν την κτήση: ο Γκέρλαχ Β΄ πήρε το Βίζμπαντεν και ο Βάλραμ Δ΄ το Ίντσταϊν. Το 1386 απεβίωσε ο Γκέρλαχ Β΄ άτεκνος και ο Βάλραμ Δ΄ κληρονόμησε το Ίντσταϊν. Απεβίωσε το 1393 σε ηλικία 39 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του, Αδόλφος Β΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Μπέρτα, κόρη του Ιωάννη Α΄, κόμη του Βέστερμπουργκ και είχε τέκνα:
 Μαργαρίτα γενν. 1380, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄, κόμη του Βάλντεκ
 Αδόλφος Β΄ 1386-1426, κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν

Παραπομπές

Οίκος του Νάσσαου
Σία Κοσιώνη

Η Σία Κοσιώνη (Αθήνα, 16 Μαΐου 1980) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια. Έγινε ευρέως γνωστή από την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ.

Βιογραφία
Η Σία Κοσιώνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου όπου έλαβε το μεταπτυχιακό της με θέμα "New Media, Information and Society".

Άρχισε τη σταδιοδρομία από τη Θεσσαλονίκη στην ραδιοφωνία, στην τηλεόραση και στον τύπο Στην Αθήνα, από τις πρώτες της συνεργασίες ήταν με την δημοσιογράφο Άννα Παναγιωταρέα στην εκπομπή Ουδείς Αναμάρτητος της ΕΡΤ. Παράλληλα παρουσίαζε πολιτικά δελτία ειδήσεων στον ραδιοφωνικό σταθμό SuperSport FM (νυν BwinΣΠΟΡ FM 94.6).

Η επόμενή της συνεργασία ήταν με την Εφημερίδα SportDay, όπου ανέλαβε τη στήλη Media. Εκείνη την περίοδο είχε συνεργασίες και με τα περιοδικά Active και Athens Voice.

Τον Μάρτιο του 2006 άρχισε να εργάζεται στον όμιλο του ΣΚΑΪ. Αρχικά πραγματοποιούσε ρεπορτάζ στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και εκπομπές στο ραδιόφωνο ΣΚΑΪ 100.3. Από τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2017 συμπαρουσίαζε μαζί με τον Αλέξη Παπαχελά, τον Παύλο Τσίμα και τον Τάσο Τέλλογλου την ενημερωτική εκπομπή Ιστορίες.

Προσωπική ζωή
Στο παρελθόν υπήρξε σύζυγος του αθλητικογράφου Μιχάλη Λεάνη, από τον οποίο πήρε διαζύγιο το 2013. Σήμερα, είναι παντρεμένη με τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη. Τον Μάιο του 2017, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της και στις 22 Ιουλίου του ίδιου έτους παντρεύτηκε τον Κώστα Μπακογιάννη στο Καρπενήσι. Στις 9 Οκτωβρίου γέννησε τον γιο της, Δήμο Μπακογιάννη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ στο Facebook

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αρχαιολογικό Μουσείο Ερμούπολης

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ερμούπολης βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου. Ιδρύθηκε το 1834 και στεγάζεται στο κτήριο του Δημαρχείου της Ερμούπολης. Η αρχική συλλογή αποτελούνταν κυρίως από την αρχαιολογική συλλογή με επιγραφές του Ιωάννη Κοκκώνη. Σήμερα το μουσείο στεγάζει ευρήματα από την Χαλανδριανή, καθώς ελληνιστικά και ρωμαϊκά γλυπτά από την Ερμούπολη.

Παραπομπές

Ερμουπολη
Μουσεία στη Σύρο
Ερμούπολη
Το πνεύμα του μελισσιού

Το πνεύμα του μελισσιού (πρωτότυπος τίτλος: El espíritu de la colmena) είναι ισπανική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Ερίθε.

Κέρδισε το Χρυσό Κοχύλι (Golden Shell) στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Πλοκή
Ισπανία, 1940. Η Άνα είναι ένα κορίτσι 6 ετών που ζει σε ένα χωριό στην Καστίλλη με τους γοενίς της και την αδερφή της Ιζαμπέλ. Ο πατέρας της ασχολείται με τις κυψέλες του και η μητέρα της αναπολεί έναν παλιό εραστή.

Μία μέρα, η Άνα και η Ιζαμπέλ βλέπουν στο σινεμά τον Φρανκενστάιν. Η Άνα συγκλονίζεται και απο τότε τον βλέπει παντού.

Σε μία άλλη σκηνή, ένας στρατιώτης-φυγάς του Δημοκρατικού Στρατού κρύβεται σε ένα παλιό σπίτι. Η Άνα τον βρίσκει και του φέρνει ρούχα του πατέρα της και φαγητό, ώσπου τον συλλαμβάνει η αστυνομία του Φράνκο. Η αστυνομία υποπτεύεται τον πατέρα της Άνα και εκείνος την κόρη του.

Εκείνο το βράδυ η Άνα φεύγει και χάνεται στο δάσος, όπου βλέπει ένα δηλητηριώδες μανοτάρι, που της είχε πει ο πατέρας της να μη φάει, και τον Φρανκενστάιν. Όλο το χωριό την ψάχνει και τη βρίσκουν το πρωί σώα και αβλαβή. 

Η Άνα, όμως, πλέον δε θέλει να μιλήσει σε κανέναν, ούτε να φάει, ωστόσο ο γιατρός διαβεβαιώνει τους γονείς της ότι θα ξεπεράσει σταδιακά το σοκ που υπέστη. Επίσης, η μητέρα της ξεκινά να ενδιαφέρεται για τον πατέρα της. Στο τέλος, η Άνα θυμάται τι είπε η Ιζαμπέλ για να καλέσει το τέρας, και στέκεται μόνη στο παράθυρο της κρεβατοκάμαράς της και κλείνει τα μάτια της.

Διανομή
Φερνάντο Φερνάν Γκόμεζ ως Φερνάντο
Τερέζα Γκιμπέρα ως Τερέζα
Άνα Τόρρεντ ως Άνα
Ιζαμπέλ Τεγιερία ως Ιζαμπέλ

Παραπομπές

Ισπανικές ταινίες
Ισπανικές δραματικές ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Αντιφασιστικές ταινίες
Ταινίες σχετικά με τον Ισπανικό εμφύλιο
Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βίκτορ Ερίθε
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες του 1973
Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Κοντρεξεβίλ

Το Κοντρεξεβίλ (γαλλικά: Contrexéville) είναι κοινότητα της βορειοανατολικής Γαλλίας, στο διαμέρισμα Βοζ. Η φήμη του Κοντρεξεβίλ ως κέντρου υγείας χρονολογείται από το 1864, όταν η ανάπτυξη ξεκίνησε από μια εταιρεία, την Société des Eaux de Contrexéville. Επίσης ενδιαφέρον μέρος για να επισκεφτεί κανείς είναι το Αρβυτέριο του Κοντρεξεβίλ.

Γεωγραφία
Το Κοντρεξεβίλ είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Γαλλίας δυτικά του διαμερίσματος Βοσγκ. Το Κοντρεξεβίλ βρίσκεται κοντά στο Βιτέλ, το οποίο είναι επίσης γνωστό σπα. Από το 1984/85, το Κοντρεξεβίλ έχει πρόσβαση στον αυτοκινητόδρομο Α31 του οποίου η διασταύρωση n ° 9 βρίσκεται 7 χλμ στην πόλη Μπουλγκνεβίλ.
Η παράκαμψη της πόλης εγκαινιάστηκε στις 25 Ιουνίου 2005 και βρίσκεται ανάμεσα στον αυτοκινητόδρομο Α31 και την Έπιναλ.

Παραπομπές 

Πόλεις της Γαλλίας
Ας Σουλαϊγίλ

Το Αλ Σουλαϊγίλ (αραβικά: السليل) ή Ας Σουλαϊγίλ είναι μια πόλη στην Επαρχία Αρ Ριγιάντ στην Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται περίπου 575 χλμ. νότια του Ριάντ και 80 χλμ βορειοανατολικά του Ουάντι αντ-Νταουασίρ, μια άλλη σχετικά μεγάλη πόλη. Έχει μέγεθος περίπου 25 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σχεδόν 26.000 κατοίκων. Το τοπίο είναι χαρακτηριστικό της ερήμου και το κλίμα είναι εξαιρετικά άγονο. Η θερμοκρασία το καλοκαίρι από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Αυγούστου, μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 50 βαθμούς Κελσίου.

Οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες, μερικές φορές δεν βρέχει επί έναν ολόκληρο χρόνο, ωστόσο έχουν καταγραφεί μερικές έντονες βροχές και καταιγίδες τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, τα τελευταία χρόνια. Οι χειμώνες είναι ήπιοι με λίγες εξαιρέσεις τις κρύες μέρες, συνήθως κατά τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο.

Το Αλ Σουλαϊγίλ βρίσκεται στην νότια επαρχία Ριάντ. Μαζί με την κοντινή πόλη Ουάντι αντ-Νταουασίρ, αυτές είναι οι κύριες πόλεις της περιοχής, η οποία θεωρείται μια από τις πλουσιότερες γεωργικές περιοχές στο βασίλειο, αν και προς τα ανατολικά είναι πολύ κοντά στη μεγαλύτερη συνεχή άμμο ερήμου του κόσμου, την έρημο Ρουμπ αλ Χαλί.

Το Σουλαϊγίλ κατοικείται ως επί το πλείστον από την φυλή Νταουασίρ. Η βάση βαλλιστικών πυραύλων Αλ Σουλαϊγίλ χτίστηκε το 1987-1988 στην κοιλάδα 25 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης.

Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (Ελλάδα)

Η 5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία (5η Α/Μ ΤΑΞ «V Μεραρχία Κρητών») είναι στρατιωτικός σχηματισμός του Ελληνικού Στρατού με έδρα τα Χανιά. Είναι υπεύθυνη για την άμυνα της νήσου Κρήτης και γενικότερα του Νοτίου Αιγαίου. Βρίσκεται υπό τη διοίκηση της ΑΣΔΕΝ.

Ιστορία
Η 5η Μεραρχία συγκροτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1912 λίγο πρίν την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου στο πλαίσιο της στρατιωτικής κινητοποίησης της Ελλάδας και των άλλων Βαλκανικών κρατών.Πρώτος διοικητής ήταν ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ματθαιόπουλος και συμπεριελάμβανε τα 16, 22, 23 Συντάγματα Πεζικού την 3η Μοίρα του 1ου Συντάγματος Πεδινού Πυροβολικού και την 2η Μοίρα Ορεινού Πυροβολικού.

Την 1η Ιουλίου 2004, στο πλαίσιο μιας γενικής αναδιοργάνωσης της δομής του ελληνικού στρατού, η μεραρχία διαλύθηκε και αναδιοργανώθηκε ως 5η Ταξιαρχία Πεζικού. Ωστόσο, στις 20 Οκτωβρίου 2009 μετονομάστηκε σε V Μεραρχία Κρητών. Σε μια εκτεταμένη αμυντική επανεξέταση το 2013, ο σχηματισμός μετατράπηκε σε 5η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, με σκοπό την ταχεία αντίδραση στο νότιο Αιγαίο. Διατήρησε, ωστόσο, την παραδοσιακή της ονομασία «V Μεραρχία Κρητών» ως τιμητικό τίτλο.

Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 5η Α/Μ ΤΑΞ είναι η εξής:

 5η Α/Μ ΤΑΞ, με έδρα τα Χανιά
 Λόχος Στρατηγείου (ΛΣΤ/5 ΤΑΞΠΖ), με έδρα τα Χανιά 
 5ος Λόχος Διαβιβάσεων (5 ΛΔΒ)
 5ο Τάγμα Υποστήριξης (5 ΤΥΠ)
 547ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (547 Α/Μ ΤΠ), με έδρα το Ρέθυμνο
548ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (548 Α/Μ ΤΠ), με έδρα το Ρέθυμνο 
545ο Α/Μ Τάγμα Πεζικού (545 Α/Μ ΤΠ), με έδρα το Ηράκλειο

 ΤΕ Αγίου Νικολάου
 ΤΕ Χανίων 
 ΤΕ Ηρακλείου
 ΤΕ Ρεθύμνου
 699η ΠΑΠ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «V Mεραρχία Κρητών. Ενημερωτικός οδηγός μετατιθέμενων στελεχών στη Ν. Κρήτη» (Απρίλιος 2010), armyold.army.gr (παλαιός ιστότοπος του Γενικού Επιτελείου Στρατού), σελ. 2-4. 

Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης

Το Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης είναι μουσείο στην Ερμούπολη της Σύρου, το οποίο ιδρύθηκε το 2000 από το Κέντρο Τεχνικού Πολιτισμού. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου και στεγάζεται σε τέσσερα βιομηχανικά κτίρια του 19ου αιώνα: το Βυρσοδεψείο Κορνηλάκη, το Σκαγιοποιείο Αναιρούση, το Υφαντουργείο Βελισσαρόπουλου και το Χρωματουργείο Κατσιμάντη.

Στους χώρους του φιλοξενείται μια μεγάλη συλλογή εργαλείων, εξοπλισμού και μηχανημάτων της χρυσής βιομηχανικής εποχής από εργαστήρια λουκουμοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, βυρσοδεψίας, τυπογραφίας, μηχανουργίας και υαλουργίας. Έχει δημιουργηθεί επίσης ψηφιακό αρχείο εικόνας και ήχου με μαρτυρίες εργατών, χάρτες, σχέδια και μια τρισδιάστατη απεικόνιση βιομηχανικών κτιρίων της εποχής.

Ανάμεσα στα εκθέματα είναι και το Enfield 8000, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο της Ελλάδας, το οποίο κατασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις του Νεωρίου Σύρου, αλλά και ευρήματα από το ναυάγιο του ατμόπλοιου Πατρίς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί συνδεσμοι 
Επίσημη Ιστοσελίδα

Μουσεία στη Σύρο
Ερμούπολη
Ορνιθώνας

Ο ορνιθώνας ή κοτέτσι είναι ένα μικρό σπίτι όπου τα θηλυκά κοτόπουλα είναι ασφαλή. Υπάρχουν φωλιές που βρίσκονται μέσα στα κοτέτσια για τοποθέτηση αυγών και κούρνιες πάνω στις οποίες μπορούν να κοιμηθούν τα πουλιά.
Ένα κοτόπουλο έχει συνήθως ένα εσωτερικό χώρο όπου εκεί μπορεί να γεννήσει τα αυγά και να κοιμηθεί. Επίσης υπάρχει ένας εξωτερικός χώρος όπου τα κοτόπουλα θα ταϊστούν και θα περάσουν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Το κοτέτσι πρέπει να καθαρίζεται κάθε δύο, τρεις εβδομάδες, και τα απορρίμματα να μετατοπίζονται καθημερινά. Ένα κοτέτσι θα πρέπει να κλειδώνεται τη νύχτα με όλα τα κοτόπουλα μέσα του, έτσι ώστε τα κοτόπουλα να προστατεύονται από τα αρπακτικά ζώα και πουλιά.

Σκοπός
Ο σκοπός ενός ορνιθώνα είναι να προστατεύει τα κοτόπουλα από κακές καιρικές συνθήκες και από τους θηρευτές. Μία μέθοδος για την προστασία των κοτόπουλων είναι η τοποθέτηση ενός υλικού απομόνωσης μεταξύ δύο στρωμάτων ξύλου ή τούβλων. Επειδή τα κοτόπουλα δεν τους αρέσει η θερμότητα, τα παράθυρα θα πρέπει να προσανατολίζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγεται η υπερθέρμανση. Ο σωστός εξαερισμός είναι επίσης σημαντικός για την προστασία των κοτόπουλων από την υπερθέρμανση και τη λοιμώδη βρογχίτιδα. Ένας άλλος σκοπός για τα κοτέτσια είναι η προστασία των ορνιθίων από τα αρπακτικά - ιδιαίτερα τις αλεπούδες και τις γάτες. Οι όρνιθες μπορούν να βγουν έξω από το κοτέτσι τη ημέρα, αλλά θα πρέπει να κλειδωθούν σε ένα κοτέτσι το βράδυ.

Όρνιθα
Κτηνοτροφία
Χούμα

Η Χούμα ή Ούμα () είναι ένα βλαχοχώρι στα νοτιοανατολικά της Βόρειας Μακεδονίας, που βρίσκεται στον δήμο Γευγελής, πολύ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Το χωριό είχε 1 κάτοικο κατά το 2002. Είναι το μόνο βλαχοχώρι του Πάικου που έμεινε εκτός ελληνικών συνόρων. Το χειμώνα δεν έχει κατοίκους και οι παλιοί βλαχόφωνοι κάτοικοι έχουν μετακομίσει στη Γευγελή στα Σκόπια ή στην Ελλάδα.

Δημογραφικά
Στην απογραφή του 2002, το χωριό είχε :

 Βλάχοι : 1

Παραπομπές

Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Βάλραμ Α΄ του Νάσσαου

Ο Βάλραμ Α΄, γερμ. Walram I (π. 1146 - 1198) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου (1154-1198). Απόγονοί του έγιναν ηγεμόνες της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ρούπρεχτ Α΄, κόμη του Νάσσαου, ίσως από τη Βεατρίκη του Λίμπουργκ, κόρη του Γκέρχαρντ Α΄, κόμη της Κάτω Λωρραίνης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουνιγούνδη, μάλλον κόρη του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Β΄ π. 1190-1251, κόμης του Νάσσαου
 Ρούπρεχτ Δ΄ απεβ. π. 1240, κόμης του Νάσσαου και ιππότης του Τάγματος των Τευτόνων
 Βεατρίκη, μοναχή στο αββαείο του Αφόλντερμπαχ στο Νάστετεν

Παραπομπές

Πηγές
 Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (ολλανδ.). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-01-28.
 Schwennicke, Detlev (1998). Europäische Stammtafeln (European Ruler Tables), Neue Folge Band I (γερμ.). Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann GmbH. ISBN 3-465-02743-4.. Table 60.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Genealogies of the Middle Ages
 Family tree of the House of Nassau

Οίκος του Νάσσαου
Αχυρώνας

Ένας αχυρώνας ή μία αχυρώνα είναι ένα γεωργικό κτίριο συνήθως σε αγροκτήματα και χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς. 

Συνήθως, ένας αχυρώνας χρησιμοποιείται ως δομή που φιλοξενεί ζώα, συμπεριλαμβανομένων των βοοειδών και των αλόγων, καθώς και για αποθήκευση ζωοτροφών, είδη γεωργίας όπως λιπάσματα, σπόρους. Επίσης χρησιμοποιείται και ως αποθήκη διαφόρων ειδών. 

Στα Βρετανικά Νησιά, ο όρος αχυρώνας περιορίζεται κυρίως σε δομές αποθήκευσης για σιτηρά και ζωοτροφές που δεν έχουν κοπεί, οι όροι ή τα σκεύη εφαρμόζονται στα καταφύγια των αγελάδων, ενώ τα άλογα φυλάσσονται σε κτίρια γνωστά ως στάβλοι. Επιπλέον, οι αχυρώνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση εξοπλισμού, ως καλυμμένο χώρο εργασίας και για δραστηριότητες όπως το αλώνισμα.

Ιστορία
Ο σύγχρονος αχυρώνας αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τρεία είδη μεσαιωνικών αχυρώνων, γνωστοί ως αχυρώνα ή μοναστήρι. Αυτό, με τη σειρά του, προήλθε από την παράδοση του κτιρίου του 12ου αιώνα, που εφαρμόζεται και σε αίθουσες και εκκλησιαστικά κτίρια. 

Τον 15ο αιώνα, αρκετές χιλιάδες από αυτούς τους τεράστιους αχυρώνες βρισκόταν στη Δυτική Ευρώπη. Με την πάροδο του χρόνου, η μέθοδος κατασκευής της υιοθετήθηκε από κανονικές εκμεταλλεύσεις και σταδιακά επεκτάθηκε σε απλούστερα κτίρια. Κατά κανόνα, ο ανοιχτός αχυρώνας είχε μεγάλες πόρτες εισόδου και διάδρομο διέλευσης για φορτωμένα βαγόνια. Τα δάπεδα αποθήκευσης μεταξύ των κεντρικών στύλων ή των διαδρόμων ήταν γνωστά ως κόλποι ή κούρνια.

Οι κύριοι τύποι ήταν μεγάλοι αχυρώνες με διόδους, συμπαγείς αχυρώνες με κεντρική είσοδο και μικρότερες αχυρώσεις με εγκάρσιο πέρασμα. Κάθε φορά που εφαρμόζονταν πέτρινοι τοίχοι, ο σκελετός από ξύλο συχνά έδινε τη θέση του σε μονόχωρα κτίρια. Ένας ειδικός τύπος ήταν διαμέρισματα. Όλοι όμως δεν εξελίχθηκαν από τον μεσαιωνικό αχυρώνα. Άλλοι τύποι προέρχονταν από τις προϊστορικές εκκλησίες ή άλλες οικοδομικές παραδόσεις. 

Μια από τις τελευταίες ήταν η χαμηλή γερμανική (αίθουσα) κατοικία, στην οποία η συγκομιδή φυλασσόταν στη σοφίτα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο αποικιακός αχυρώνας του Νέου Κόσμου εξελίχθηκε από το στυλ σπιτιού της Κάτω Γερμανίας, το οποίο μετατράπηκε σε πραγματικό αχυρώνα από αποικίες πρώτης γενιάς από την Ολλανδία και τη Γερμανία.

Κτίρια και κατασκευές
Ιωάννης του Νάσσαου (επίσκοπος)

Ο Ιωάννης, γερμ. Johann, ολλανδ. Jan (π. 1230 - 1309) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν επίσκοπος-εκλέκτορας της Ουτρέχτης (1267-90).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Νάσσαου και της Ματθίλδης του Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε & Τσύτφεν. 

Το 1262-65 ήταν αρχιδιάκονος του Κοντρόζ. Το 1267 απεβίωσε ο επίσκοπος της Ουτρέχτης και ο Σύλλογος του καθεδρικού εξέλεξε τον Ιωάννη: ήταν ικανός στρατιωτικός και εξάδελφος του Όθωνα Β΄, κόμη του Χέλρε και του Φλόρις Ε΄, κόμη της Ολλανδίας. Όμως ο Πάπας Κλήμης Δ΄ με την υποκίνηση του Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπεργκ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, δεν επιβεβαίωσε την εκλογή του· έτσι ο Ιωάννης δεν χειροτονήθηκε ποτέ, αλλά έμεινε επίσκοπος-εκλέκτορας.

Οικογένεια
Από μια μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Ιωάννης απεβ. 1352.
 (νόθος) Ιάκωβος απεβ. μετά το 1340.
 (νόθη) Ματθίλδη/Μέχτελντ απεβ. 1350, παντρεύτηκε τον Γ. Φράιχερτε.

Πηγές
 Karl Theodor Wenzelburger (1881), "Johann I. von Nassau", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), τόμος 14, Leipzig: Duncker & Humblot, σελ. 430

Αναφορές

Οίκος του Νάσσαου
Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Γλάστρα

Η γλάστρα είναι ένα δοχείο στο οποίο καλλιεργούνται λουλούδια και άλλα φυτά. Ιστορικά και ακόμα σε σημαντικό βαθμό σήμερα, κατασκευάζονται από τερακότα. Οι γλάστρες είναι πλέον συχνά κατασκευασμένες από πλαστικό, ξύλο, πέτρα, ή μερικές φορές βιοδιασπώμενο υλικό. Ένα παράδειγμα βιοαποδομήσιμων αγγείων είναι εκείνα που κατασκευάζονται από βαρύ καφέ χαρτί, χαρτόνι ή βρύα τύρφης στην οποία καλλιεργούνται νεαρά φυτά για μεταφύτευση.
Για τα δενδρύλλια που ξεκινούν σε εμπορικά θερμοκήπια ή πολυανίχνες, τα δοχεία συνήθως παίρνουν τη μορφή δίσκων με κύτταρα, με κάθε κύτταρο να λειτουργεί ως ένα μικρό δοχείο. Αυτοί οι δίσκοι ονομάζονται συχνά διαμερίσματα.
Υπάρχουν συχνά τρύπες στον πάτο των γλάστρων, για να επιτρέπεται η ροή του περίσιου νερού μερικές φορές σε ένα πιατάκι που τοποθετείται κάτω από την γλάστρα. Το φυτό μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το νερό με τις ρίζες του, όπως απαιτείται. Πρόσφατα, κάποιες γλάστρες έχουν κατασκευαστεί με αυτόματο σύστημα ποτίσματος, χρησιμοποιώντας μια δεξαμενή.

Ιστορία
Οι γλάστρες έχουν πολλές χρήσεις, όπως η μεταφορά φυτών σε νέες τοποθεσίες, η εκκίνηση σπόρων, το αίθριο και η εσωτερική καλλιέργεια φυτών και η καλλιέργεια φυτών προσφοράς. Μέσα από τους αιώνες η χρήση των γλαστρών επηρέασε την φυτοκομική χρήση φυτών και οι Αιγύπτιοι ήταν μεταξύ των πρώτων που χρησιμοποιούσαν γλάστρες για να μεταφέρουν τα φυτά από τη μια θέση στην άλλη. Τον 18ο αιώνα, γλάστρες χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά σπορόφυτων ψωμιού από την Ταϊτή στις Δυτικές Ινδίες. Επίσης, ορχιδέες, αφρικανικές βιολέτες και γεράνια μεταφέρθηκαν σε γλάστρες από άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Τον 18ο αιώνα, οι γλάστρες του Josiah Wedgwood ήταν τόσο δημοφιλείς που, συχνά χρησιμοποιούνταν καιως διακοσμητικές.
Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των Κήπων του Άδωνη, ρίχνωνταν πήλινες γλάστρες στη θάλασσα. 
Η κορυφή της γλάστρας κάτω από το χείλος μπορεί να βοηθήσει στη μεταφορά.

Δοχεία
Φυτοκομία και κηπουρική
Ρούπρεχτ Δ΄ του Νάσσαου

Ο Ρούπρεχτ Δ΄, γερμ. Ruprecht IV (απεβ. π. 1240) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν συγκυβερνήτης του αδελφού του στην κομητεία του Νάσσαου (1198-1230).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Βάλραμ Α΄, κόμη του Νάσσαου και της Κουνιγούνδης, κόρης του Πόππο Β΄, κόμη της Νίντα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Β΄.

Το 1198 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Β΄ με συγκυβερνήτη τον Ρούπρεχτ Δ΄. Υποστήριξε τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν στις διενέξεις των ετών 1170-80 και αμείφθηκε με το Βίζμπαντεν. Το 1214 ο Ερρίκος Β΄ έλαβε τη διοίκηση (Vogtei) του Βίζμπαντεν και της γύρω περιοχής, τα οποία κράτησε αυξάνοντας τις κτήσεις του Οίκου των Νάσσαου. 

Περί το 1200 οι δύο αδελφοί άρχισαν να κτίζουν στο ύψωμα Σπίτσκιπελ πάνω από το Βίζμπαντεν το κάστρο Ζόννενμπεργκ. Αυτό έγινε για προστασία από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και τους υποτελείς του κυρίους του Έπσταϊν, που συνόρευαν με το Βίζμπαντεν. Ωστόσο ο Σύλλογος του καθεδρικού του Αγ. Μαρτίνου στο Μάιντς διεκδίκησε το Ζόννενμπεργκ. Το 1221 το Νάσσαου πλήρωσε 30 μάρκα ως αποζημίωση στον Σύλλογο του καθεδρικού, αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον αρχιεπίσκοπο ως επικυρίαρχο και απέκτησε το κάστρο ως φέουδο υποτελές στο Μάιντς. 

Το 1230 ο Ρούπρεχτ Δ΄ εισήλθε στο ιπποτικό Τάγμα των Τευτόνων. Όταν απεβίωσε περί το 1240 κληροδότησε την περιουσία του στο Τάγμα. Οι ανιψιοί του όμως τη διεκδίκησαν και συγκρούστηκαν με το Τάγμα γι' αυτήν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1229 τη Γερτρούδη, ίσως κόρη του κόμη του Κλέεμπουργκ, από την οποία δεν απέκτησε τέκνα.

Αναφορές

Πηγές
 Thiele, Andreas (1994). Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Band I, Teilband 2: Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser II (Annotated genealogical tables of rulers from European History, Volume 1, Part 2: German Emperor, King, Duke and Count Houses II) (γερμ.) (2nd ed.). Frankfurt am Main: RG Fischer Verlag. ISBN 3-89501-023-5.
Dek, Dr. Adriaan Willem Eliza (1970). Genealogie van het vorstenhuis Nassau (Genealogy of the Ruling House of Nassau) (ολλανδ.). Zaltbommel: Eurpoese Bibliotheek. OCLC 27365371. Archived from the original on 2009-10-26. Retrieved 2009-01-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Robert IV, Genealogies of the Middle Ages. Retrieved on 2009-01-31.
 Family tree of the early House of Nassau

Οίκος του Νάσσαου
Άρνολντ Β΄ του Λάουρενμπουργκ

Ο Άρνολντ Β΄, γερμ.: Arnold II von Laurenburg (απεβ. 1158/59 ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ και ένας από τους προγόνους του Οίκου του.

Βιογραφία 

Ο Άρνολντ Β΄ ήταν γιος του Ρούπρεχτ Α΄  κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Βάλεραν του Παγανιστή, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης  .

Βιογραφία 
Η καταγωγή του επιβεβαιώνεται από ένα καταστατικό με ημερομηνία 1151, σύμφωνα με τον οποίο ο Ερρικος Β΄ του Λέετς, επίσκοπος της Λιέγης, επιβεβαίωνε τις δωρεές από την «domina Jutta, nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg» στο αβαείο του Ρόλντουκ, το οποίο καταγράφει την παρουσία στην ταφή της στο Ρόλντουκ του «… Arnoldus quoque filius Ruberti comitis de Lunneburg natus ex domina Beatrice filia præfatæ dominæ…». 

Ο Άρνολντ Β΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1151 και 1158. Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Ρούπρεχτ Β΄.   Ο Άρνολντ Β΄ και ο Ρούπρεχτ Β΄, μαζί με τη μητέρα τους, αναφέρονται για τελευταία φορά σε καταστατικό της 1ης Απριλίου 1158.

Οικογένεια 
Λόγω της έλλειψης δεδομένων, υπάρχουν πολλά άγνωστα σχετικά με τους πρώτους κόμητες του Λάουρενμπουργκ και του Νάσσαου, συμπεριλαμβανομένων των ακριβών οικογενειακών σχέσεων. Δεν έχει αναφερθεί γάμος για τον Άρνολντ. Υποτίθεται ότι είναι ο πατέρας του Ρούπρεχτ Γ΄ κόμη του Nάσσαου.

Πηγές 
 Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο ολλανδικό Wikipedia άρθρο, από 2018-08-25.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
Οίκος του Νάσσαου
Παλαιόκαστρο Φωκίδας

Το Παλαιόκαστρο είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 460 μέτρα. Έχει πληθυσμό 33 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Αιγίτιο, τη Λεύκα, την Πεντάπολι και τη Σκαλούλα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος. Το χωριό βρίσκεται Ν του Λιδωρικίου και Β του Μαλανδρίνου, 41 χλμ. ΒΑ της Άμφισσας.

Παραπομπές 

Δήμος Δωρίδος
Χωριά του νομού Φωκίδας
Ιωάννης Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο Ιωάννης Λουδοβίκος, γερμ. Johann Ludwig (19 Οκτωβρίου 1472 - 4 Ιουνίου 1545) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Ελισάβετ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Βύρτεμπεργκ-Ούραχ.

Το 1429 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο ίδιος απεβίωσε το 1545 σε ηλικία 73 ετών στο Σααρμπρύκεν και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φίλιππος Β΄ και έπειτα ο Ιωάννης Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1492 την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ tvn Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
 Οτίλια 1492-1554, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ του Zάυν.
 Άννα 1493-1565.
 Ελισάβετ 1495-1559.
 Ιωάννα 1496-1566.

Το 1500 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ιωάννης Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο το 1506 με την Αικατερίνη του Μερς και είχε τέκνα:
 Φίλιππος Β΄ 1509-1554, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
 Ιωάννης Γ΄ 1511-1574, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
 Μαργαρίτα 1513-1562.
 Ελισάβετ 1515-1568.
 Αικατερίνη 1517-1553, παντρεύτηκε τον Έμιχ Θ΄ κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ.
 Αδόλφος 1526-1559.

Οίκος του Νάσσαου
Ρι Τσουν-χι

Η Ρι Τσουν-χι είναι συνταξιούχος τηλεπαρουσιάστρια που εργαζόταν για την Κεντρική Τηλεόραση της Βορείου Κορέας  (KCTV). Είναι γνωστή για τον παθιασμένο και συναισθηματικό τρόπο με τον οποίο εκφωνεί τις ειδήσεις, πολλές φορές κλαίγοντας και ουρλιάζοντας στην οθόνη. Η Ρι εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Ιλ-σονγκ το 1994 και του Κιμ Τζονγκ-ιλ το 2011. Σε ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για εκείνη το 2012, η Ρι Τσουν-Χι είπε ότι θέλει να αποσυρθεί από τις κάμερες για να δώσει την ευκαιρία σε νέες κοπέλες.  Περιοδικά επανεμφανίζεται στην τηλεόραση, κυρίως για να ανακοινώσει πυρηνικές δοκιμές και εκτοξεύσεις πυραύλων.

Βιογραφία 
Η Ρι γεννήθηκε το 1943 από φτωχή οικογένεια στο Τονγκτσόν της, τότε κατεχόμενης από την Ιαπωνία, Κορέας. Σπούδασε υποκριτική στο πανεπιστήμιο της Πιονγιάνγκ, και το 1971 προσελήφθη στη Κρατική Τηλεόραση της Βορείου Κορέας.  Το 1974 έγινε η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού, και μέχρι το 2012 έμεινε συνεχώς στον αέρα. Παρόλο που πολλοί συνάδελφοι της υποβιβάστηκαν ή απολύθηκαν από το καθεστώς, η καριέρα της συνεχίστηκε αδιάκοπη μέχρι την συνταξιοδότηση της. Καθώς κατάγεται από φτωχή οικογένεια η σταδιοδρομία της καλλιεργήθηκε από την κυβέρνηση καθώς η καταγωγή της θεωρούταν σημάδι πολιτικής εμπιστοσύνης στην χώρα. Στο εξής επέστρεψε στην τηλεόραση για να ανακοινώσει την υποτιθέμενη δοκιμή Βόμβας υδρογόνου από την Βόρεια Κορέα τον Ιανουάριο του 2016  και την επιτυχημένη εκτόξευση πυραύλου τον Φεβρουάριο του 2016. Καθώς και τις πυρηνικές δοκιμές του Σεπτεμβρίου του 2016 και του Σεπτεμβρίου του 2017.

Ύφος 
Η Ρι είναι γνωστή για το μελοδραματικό της ύφος. Μπορεί να κλαίει, να φωνάζει και να γελάει, ενώ μονολογεί. Μιλάει με ύφος δικτάτορα, όταν μεταδίδει τα μηνύματα των Βορειοκορεάτων ηγετών, και εκδηλώνει τον θυμό της όταν κατακρίνει την δύση. Όταν εκφώνησε την επίσημη ανακοίνωση του θανάτου του Κιμ Ιλ-σονγκ, όπως και σε αυτή του διαδόχου του Κιμ Τζονγκ-ιλ έκλαιγε γοερά κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. Πάντα εμφανίζεται φορώντας την παραδοσιακή φορεσιά της Κορέας, το Τσίμα τσόγκορι ροζ χρώματος. Η εκφωνήτρια επιλέγει το μαύρο χρώμα μόνο όταν πρέπει να μεταδώσει την είδηση θανάτου Βορειοκορεάτων ηγετών.

Πηγές 

Βορειοκορεάτες
Τηλεπαρουσιαστές
Σουέτσι

Το Σουέτσι (Αλβανικά: Shuec) είναι χωριό στην Αλβανία στην επαρχία Δεάβολης, του νομού Κορυτσάς.

Γεωγραφία 
Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού, στη βόρεια ακτή της λίμνης Μικρής Πρέσπας, βόρεια της Βίγλιστας.

Δημογραφικά 

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Κορυτσάς
Σίλβιο Προτό

Ο Σίλβιο Προτό (αγγλικά: Silvio Proto, 23 Μαΐου 1983) είναι Βελγο-Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Βελγίου, που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

Ο Προτό έχει αγωνιστεί, πέρα από τον Ολυμπιακό, μόνο σε βελγικές ομάδες, οι οποίες ήταν οι ΡΑΑ Λουβιερουάζ, Μπέρσχοτ ΑΚ και η ΡΣΚ Άντερλεχτ, με την τελευταία να είναι και ο μεγαλύτερος σταθμός στην καριέρα του. Στην Άντερλεχτ αγωνιζόταν για 10 χρόνια, συμμετέχοντας σε πάνω από 320 επίσημα ματς, κατακτώντας τέσσερις φορές το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ και μία το Κύπελλο. Κατά την περίοδο που ήταν δανεικός στη δεύτερη, πέτυχε και το πρώτο του και μοναδικό γκολ στην καριέρα του.

Ο Προτό υπήρξε μέλος πολλών τμημάτων της Εθνική Βελγίου, αγωνιζόμενος στου U18, U19 και U21. Από το 2004 έως και το 2011 υπήρξε μέλος της Εθνική Βελγίου, με την οποία έκανε 13 επίσημες εμφανίσεις. Το 2014, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την ευκαιρία της συμμετοχής, και αντικαταστάθηκε από τον Σαμί Μποσού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Silvio Proto στο Transfermarkt.com

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Σαρλερουά
Ποδοσφαιριστές ΡΑΑ Λουβιερουάζ
Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Ποδοσφαιριστές Μπέρσχοτ ΑΚ
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Ιωάννης του Νάσσαου-Ίντσταϊν

O Ιωάννης, γερμ. Johann von Nassau-Idstein (24 Νοεμβρίου 1603 - 23 Μαΐου 1677) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν ( 1629-1677).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Λουδοβίκος. Ο πατέρας του είχε κληρονομήσει το Σααρμπρύκεν, το Βίζμπαντεν και το Ίντσταϊν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1629 τη Σίβυλλα-Μαγδαληνή, κόρη του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Το 1644 απεβίωσε η Σίβυλλα Μαγδαληνή και ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο το 1646 με την Άννα, κόρη του Φίλιππου-Γεωργίου κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ. Από τις δύο συζύγους του απέκτησε 25 τέκνα, εκ των οποίων τα 22 απεβίωσαν πριν τον πατέρα τους:
 Άννα-Οτίλια 1630-1632.
 Γουσταύος-Αδόλφος 1632-1664, σκοτώθηκε σε μάχη.
 Λουδοβίκος-Φρειδερίκος 1633-1656.
 Βερναρδίνη-Σοφία 1634-1642.
 Ιωάννης 1638-1658.
 Σαβίνα-Ιουλιανή 1639, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.
 Κάρολος 1649-1651.
 Χριστίνα-Ελισάβετ 1651-1676.
 Ελεονόρα-Λουίζα 1653-1677.
 Ερνεστίνη 1654-1655.
 Γεώργιος-Γουλιέλμος 1656-1657.
 Ιωαννέττα 1657-1733, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Λουδοβίκο, κόμη του Βάλντεκ.
 Σίβυλλα-Καρλόττα 1658-1660.
 Δωροθέα-Αμαλία 1661-1740, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φρειδερίκο, κόμη του Βηντ.
 Φίλιππος-Λουδοβίκος 1662-1664.
 Γεώργιος-Αύγουστος 1665-1721, κόμης του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν.

Παραπομπές

Αναφορές
 Ernst Joachim (1881), "Johann", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), τόμος 14, Leipzig: Duncker & Humblot, σελ. 260–262
 Gilla Flothmann, Hilke Müller, Ilse Schollmeyer, Maria Stoltefaut: Den Hexen auf der Spur … Über Hexenprozesse am Beispiel Idstein 1676, Hexenbuchladen, Obergasse 10, 65510 Idstein, 1986, ISBN 3-926305-00-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 History of the witch hunts in Nassau
  (side entry)
 tempo.ifrance.com
 The witch hunt in Idstein with a list of the victims of the witch hunts in Idstein 1676-1677

Οίκος του Νάσσαου
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Ότβαϊλερ

Ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, γερμ. Friedrich-Ludwig (13 Νοεμβρίου 1651 - 25 Μαΐου 1728) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ότβαϊλερ & Σααρμπρύκεν.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Λουδοβίκου κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και της Δωροθέας-Αικατερίνης, κόρης του Χριστιανού Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ. 

Το 1690 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ως το 1705 είχαν αποβιώσει οι τρεις μικρότεροι αδελφοί του. Ο ίδιος δεν είχε άρρενα τέκνα, έτσι όταν το 1728 απεβίωσε τον κληρονόμησε ο γιος του εξαδέλφου του, ο Κάρολος κόμης του Νάσσαου-Ούζινγκεν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1680 τη Χριστιάνα, κόρη του Φρειδερίκου του Άλενφελτ και είχε τέκνα:
 Δωροθέα-Φρειδερίκη, γενν. 1681.
 Καρλόττα-Μαρία γεν. 1684.
 Χριστιανή-Καρλόττα 1685-1761, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και έπειτα τον εξάδελφο του πατέρα της Φρειδερίκο Γ΄ λαντγκράβο της Έσσης-Χόμμπουρκ.
 Λουίζα γενν. 1686.
 Σοφία-Αμαλία γενν. 1688.
 Μαρία γενν. 1690.
 Δωροθέα γενν. 1692.
 Ελεονώρα γενν. 1693.

Το 1695 απεβίωσε η Χριστιάνα και ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος έκανε το 1697 δεύτερο γάμο με τη Λουίζα-Σοφία, κόρη του Γιόχανν-Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χανάου-Λίχτενμπεργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Οίκος του Νάσσαου
Γκόρνο Καπίνοβο

Το Γκόρνο Καπίνοβο (Βουλγαρικά: Горно Къпиново) είναι χωριό στη Νότια Βουλγαρία. Βρίσκεται στο δήμο Κιρκόβου, στην επαρχία Κάρτζαλι. Το χωριό απέχει 13 χλμ. από το δημοτικό κέντρο Κίρκοβο.

Οι κοντινότερες πόλεις είναι: το Τζέμπελ 39 χλμ., το Μόμτσιλγκραντ και το Ζλάτογκραντ 43 χλμ. και το κέντρο της πόλης Κάρτζαλι στα 58 χλμ. Το χωριό βρίσκεται 26 χλμ. από το συνοριακό σημείο ελέγχου Μακάζα - Νυμφαία.

Χωριά της Επαρχίας Κάρτζαλι
Ντόλνο Καπίνοβο

Το Ντόλνο Καπίνοβο (Βουλγαρικά: Долно Къпиново) είναι χωριό στη Νότια Βουλγαρία. Βρίσκεται στο δήμο Κιρκόβου, στην επαρχία Κάρτζαλι. Το χωριό απέχει 9 χλμ. από το δημοτικό κέντρο Κίρκοβο.

Οι κοντινότερες πόλεις είναι: το Τζέμπελ 35 χλμ., το Ζλάτογκραντ και το Μόμτσιλγκραντ 39 χλμ., η Κομοτηνή 46 χλμ., το Κρούμοβγκραντ 52 χλμ. και το κέντρο της πόλης Κάρτζαλι στα 54 χλμ. Το χωριό απέχει 21 χλμ. από το συνοριακό σημείο Μακάζα - Νυμφαία και 44 χλμ. από το συνοριακό σημείο ελέγχου Ζλάτογκραντ - Θέρμες.

Χωριά της Επαρχίας Κάρτζαλι
Κάρολος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Ο Κάρολος-Λουδοβίκος, γερμ. Karl-Ludwig (6 Ιανουσρίου 1665 - 6 Δεκεμβρίου 1723) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1713-1723).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου-Αδόλφου κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Κλάρας-Ελεονώρας, κόρης του Κράτο λαντγκράβου του Χοενλόε-Νόιενσταϊν. Ο πατέρας του ήταν αιχμάλωτος πολέμου και αναατράφηκε από τον εκ μητρός θείο του Βόλφγκανγκ-Ιούλιο στο Νόιενσταϊν. Ο Γουσταύος-Αδόλφος απεβίωσε το 1677 αφήνοντάς τον 12ετή. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τύμπινγκεν και στο Παρίσι. Εισήλθε ως αξιωματικός του στρατού του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων και συμμετείχε στους Πολέμους εναντίον των Οθωμανών (1683-99).

Το 1713 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος-Κράτο κόμης του Σααρμπρύκεν και τον διαδέχθηκε. Προώθησε την εκβιομηχάνιση της χώρας του. Επέκτεινε στο Βάρντ τα εργαστήρια υαλουργίας, έκτισε νέα εργοστάσια άλατος το 1719 και έναν πύργο αφαλάτωσης. Ίδρυσε μία πόλη, που ονομάστηκε Κάρλινγκ από το όνομά του.

Το 1721 απεβίωσε ο εξάδελφός του Γεώργιος-Αύγουστος κόμης του Νάσσαου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν, τελευταίος του κλάδου του και τον διαδέχθηκε με τον εξάδελφό του Φρειδερίκο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ. Το 1722 μετακόμισε στο Βήσμπαντεν και το επόμενο έτος στο Ίντσταϊν. Εκεί απεβίωσε το 1723 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο του κάστρου. Στο ναό του κάστρου του Σααρμπρύκεν υπάρχει αναμνηστική πλάκα γι'αυτόν. Δεν είχε επιζώντα τέκνα και τον κληρονόμησε ο εξάδελφός του Φρειδερίκος-Λουδοβίκος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1713 τη Χριστιανή-Καρλόττα, κόρη του εξαδέλφου του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ και είχε δύο τέκνα, που απεβίωσαν ενός έτους:
 Κάρολος-Φρειδερίκος 1718-1719, Λουδοβίκος-Κάρολος 1720-1721.

Αναφορές και πηγές
 Ernst Joachim (1882), "Karl Ludwig von Nassau-Saarbrücken", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 311–312
 Albert Ruppersberg: Geschichte der Grafschaft Saarbrücken, vol. 2, Saarbrücken, 2nd ed., 1910 (reprinted: St. Ingbert, 1979), pp. 195–203

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Entry in "Saarland biographies"

Αναφορές σε πηγές
Σώστης Ροδόπης

Ο Σώστης () είναι χωριό και πρώην δήμος στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στην Ελλάδα. Τον 17ο αιώνα ο Οθωμανός περιηγητής Evliya celebi θα αναφέρει τον Σώστη στην πορεία του ταξιδιού του. Μετά την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2011, αποτελεί τμήμα του δήμου Ιάσμου, του οποίου αποτελεί δημοτική ενότητα. Η δημοτική ενότητα έχει συνολική έκταση της τάξεως των 229,190 τ.χλμ.. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ήταν της τάξεως των 6.334 κατοίκων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Νικόλαος Απέργης

Ο Νικόλαος Απέργης είναι καθηγητής στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου του 1962 και είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.

Σταδιοδρομία 
Το 1980 αποφοιτά από το Λύκειο Ελευσίνας και το 1984 αποκτά πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνεχίζει για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1986 αποκτά τον τίτλο του και αναχωρεί για Αμερική. Το 1992 αποκτά το διδακτορικό του τίτλο στα οικονομικά από το Fordham University της Νέας Υόρκης. Δίδαξε εκεί για την περίοδο 1988-92 ενώ παράλληλα για την περίοδο 1990-91 δίδαξε στο Manhattan College. Το 1991-94 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία  όπου επέστρεψε στην Ελλάδα. Για την περίοδο 1994-99 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ακολούθως, εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για την περίοδο 1999-2001. Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για να διδάξει στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας για την περίοδο 2002-2006. Από το 2006 είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, ενώ έχει συνεργαστεί με πανεπιστήμια όπως το Curtin University στην Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας, το Νorthumbria University, αλλά και το University of Derby στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Καταξίωση 
Έχει εκδώσει βιβλία μακροοικονομίας και διατελεί μέλος συντακτικών ομάδων πολλών οικονομικών περιοδικών, ενώ ήταν ο βασικός συντάκτης του Energy Research Letters ως το 2020. Έχει πλούσιο ερευνητικό έργο με 375 ερευνητικές εργασίες εν έτη 2021. Επίσης, για συναπτά οχτώ έτη από το 2015 ως σήμερα (2022) έχει τη μεγαλύτερη κατάταξη h-index (δείκτη επιστημονικής ποιότητας) στην Ελλάδα, ενώ κατέχει για το 2021 την 69 κατάταξη στον κόσμο για ενεργούς ακαδημαϊκούς, καθιστώντας τον μοναδικό Έλληνα οικονομολόγο στην παγκόσμια εκατοντάδα . Βρίσκεται στην 82η θέση ποιότητας σε όλην την Ευρώπη για το ίδιο έτος πάνω στο τομέα των οικονομικών καθιστώντας τον τον δεύτερο Έλληνα που εισέρχεται στο πάνθεον των 100 πρώτων.

Η κατάταξη h-index είναι σύμφωνη με την κατάταξη του RePEc η οποία χορηγείται από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα του St. Louis και συνεργάζεται με τους εκδοτικούς οίκους Elsevier, Springer και τη βάση δεδομένων της American Economic Association.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 http://web.xrh.unipi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=27&Itemid=66&lang=el
 https://ideas.repec.org/e/pap5.html

Έλληνες οικονομολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές Πανεπιστημίου Πειραιώς
Σέρεν Όπτι

Ο Σέρεν Όπτι (Sören Hans Brad Opti, γεννημένος στις 16 Μαΐου 1997) είναι αθλητής της αντιπτέρισης από το Σουρινάμ. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που διοργανώθηκαν στη Βραζιλία, όπου έχασε στη φάση των ομίλων και δεν κατάφερε να προκριθεί στον επόμενο γύρο. Επίσης, ήταν ο σημαιοφόρος της χώρας του στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αθλητές της αντιπτέρισης
Κάρολος του Νάσσαου-Ούζινγκεν

Ο Κάρολος, γερμ. Karl (31 Δεκεμβρίου 1712 - 21 Ιουνίου 1775) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Ούζινγκεν (1718-1775).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου-Ερρίκου πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Ερρίκου κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1718, όταν ο Κάρολος ήταν 6 ετών και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος. Όταν έγινε 22 ετών ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων τον ανακήρυξε ενήλικο.

Το 1728 απεβίωσε ο εξάδελφος του πατέρα του, ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος κόμης του Νάσσαου-Ότβαϊλερ & Σααρμπρύκεν. Δεν είχε άρρενα τέκνα και ήταν ο τελευταίος του κλάδου του, έτσι τον κληρονόμησε. Το 1735 ο Κάρολος κράτησε το Ούζινγκεν, το Βήσμπαντεν και το Ίντσταϊν για τον εαυτό του και παραχώρησε το Σααρμπρύκεν στο νεότερο αδελφό του Γουλιέλμο-Ερρίκο. Μετακόμισε από το Ούζινγκεν στο ανάκτορο Μπήμπριχ και συνέχισε την προοδευτική πολιτική της μητέρας του.

Απεβίωσε το 1775 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Γουλιέλμος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1734 την Χριστίνα-Βιλελμίνη των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
 Κάρολος-Γουλιέλμος 1735-1803, πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν.
 Φρειδερίκος-Αύγουστος 1738-1816, πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν και μετά δούκας του Νάσσαου.
 Ιωάννης-Αδόλφος 1740-1793, στρατηγός της Πρωσίας.

Έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο και νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή Γκροσς από το Βήσμπαντεν και είχε επιζόντα τέκνα:
 Φιλίππα-Αικατερίνη φον Μπήμπριχ 1744-1798, παντρεύτηκε τον Καρλ-Φρήντριχ βαρόνο φον Κρούζε.
 Κάρολος-Φίλιππος 1746-1789.

Αναφορές
 Ernst Joachim (1882), "Karl von Nassau-Usingen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 313

Οίκος του Νάσσαου
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Γκρέγκορι Στάντον

Ο Γκρέκορι Χ. Στάντον (αγγλικά: Gregory H. Stanton) είναι Αμερικανός νομικός και καθηγητής μελετών και πρόληψης γενοκτονιών στο πανεπιστήμιο Τζωρτζ Μέισον στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος του οργανισμού Genocide Watch, και ο ιδρυτής και διευθυντής του Cambodian Genocide Project. Κατά την περίοδο 2007-2009 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Μελετητών Γενοκτονιών.

Δραστηριοποίηση
Υπήρξε καθηγητής και μελετητής γενοκτονιών σε διάφορα αμερικανικά πανεπιστήμια, ενώ το 1981 ίδρυσε το εγχείρημα Cambodian Genocide Project στο πανεπιστήμιο του Γέιλ με θέμα την γενοκτονία της Καμπότζης που τελέστηκε από τους Ερυθρούς Χμερ. Κατά το 1992 με 1999 υπηρέτησε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ της κυβέρνησης των ΗΠΑ στην αποστολή στον ΟΗΕ όπου συνέταξε τα προσχέδια των αποφάσεων του οργανισμού σχετικά με την γενοκτονία στην Ρουάντα καθώς και άλλων συγκρούσεων στην Αφρική.

Πριν την συμμετοχή του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υπήρξε νομικός σύμβουλος του Λαϊκού Κινήματος της Ουκρανίας (Народний рух України, Рух / Ρουχ) το οποίο διεκδικούσε την αυτονομία της Ουκρανίας από την Ρωσία μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Προσωπική ζωή 
Τον Ιανουάριο του 1998, ο Στάντον ενεπλάκη σε περιστατικό βίας σε κατάστημα βιντεοταινιών, το οποίο προκλήθηκε από το πρόστιμο που του επιβλήθηκε μετά από την αργοπορημένη επιστροφή της βιντεοκασέτας. Ο Στάντον αρχικά κτύπησε τον υπάλληλο στο κεφάλι με την βιντεοκασέτα, και κατόπιν στον εξωτερικό χώρο κτύπησε με το αυτοκίνητο του τον υπάλληλο του καταστήματος ο οποίος πέφτωντας έπεσε μέσα από την τζαμαρία γειτονικού καταστήματος. Ο Στάντον έφυγε από τις ΗΠΑ παίρνοντας αεροπλάνο προς το Άμστερνταμ και κάνοντας χρήση του διπλωματικού του διαβατηρίου, αλλά αργότερα επέστρεψε στις ΗΠΑ και παραδόθηκε. Στην δίκη που ακολούθησε κλήθηκε να πληρώσει 30.000 δολάρια για τις υλικές ζημιές που προκάλεσε, και να παραμείνει για 40 ημέρες στην φυλακή. Η προσωποκράτηση του τελικά αντικαταστάθηκε με υποχρεωτική τέλεση κοινοφελών έργων. Ο Στάντον ζήτησε συγνώμη από το θύμα και είπε πως το γεγονός συνέβη καθώς του είχαν δοθεί λάθος φάρμακα για το πρόβλημα μανιακής κατάθλιψης που αντιμετώπιζε, ισχυρισμό τον οποίοι υποστήριξαν και 2 ψυχίατροι τους οποίους ο Στάντον προσκόμισε ως μάρτυρες υπεράσπισης.

Παραπομπές 

Γενοκτονίες
Αμερικανοί νομικοί
Αμερικανοί διπλωμάτες
Μελετητές Γενοκτονιών
Σβέρνιτσα

Η Σβέρνιτσα (αλβ. Zvërnec) είναι χωριό της Αλβανίας που κατοικείται από Έλληνες. Το χωριό αυτό, μαζί με τη γειτονική Νάρτα, αποτελούν ελληνόφωνους θύλακες, στην περιοχή βόρεια του Αυλώνα. Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη από αλυκές. Η λιμνοθάλασσα της Νάρτας, η οποία φιλοξενεί ένα μοναδικό οικοσύστημα, βρίσκεται στα βόρεια του χωριού ενώ στον Νότο βρέχεται από θάλασσα.

Θρήσκευμα 
Στην Σβέρνιτσα οι κάτοικοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.Κοντά στο χωριό βρίσκονται ένα Βυζαντινό μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία (Κοίμηση της Θεοτόκου')καθώς και ένα νησί που φέρει το ίδιο όνομα.Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μια εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία (Kisha Burimi Jetëdhënës - Ζωοδόχος Πηγή).Νοτιοδυτικά του χωριού υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.

Διάλεκτος 
Η διάλεκτος της Σβέρνιτσας κατατάσσεται στις βόρειες παραλλαγές της ελληνικής γλώσσας.

Όπως και η διάλεκτος της Νάρτας, φέρει επιρροές από την αλβανική γλώσσα, με την οποία έχει έρθει σε επαφή.

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι 
 Φάτος Αράπι, Αλβανός συγγραφέας και μεταφραστής

Αναφορές 

Χωριά της Αλβανίας