joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπάλος Κύθνου

Ο Θερμιώτικος Μπάλος ή Μπάλος είναι χορός που συναντάται στην Κύθνο και χορεύεται από άνδρες και γυναίκες.

Περιγραφή 
Ο Μπάλος της Κύθνου ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους χορούς που είναι γνωστοί με το ίδιο όνομα διότι χορεύεται διαφορετικά σε σχέση με την υπόλοιπη νησιωτική Ελλάδα. Είναι γνωστός για τις πολλαπλές περιστροφές του ζευγαριού που ονομάζονται «βόλτες» ή «φούρλες». Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικοχορευτικής παράδοσης της Κύθνου και χορεύεται ιδιαίτερα σε πανηγύρια και εκδηλώσεις. Σε ένα κλασικό πανηγύρι της Κύθνου ακολουθεί μετά τον χορό «συρτό». Πρόκειται για ζευγαρωτό και έντονο χορό που αποτελείται από τρία μέρη: Το πρώτο μέρος είναι το «στρωτό», το δεύτερο το «πατητό» και το τρίτο μέρος οι «βόλτες» ή «φούρλες».

Οι χορευτές (άνδρες και γυναίκες) πραγματοποιούν συνεχόμενες στροφές πλάτη με πλάτη γύρω από τον άξονα τους και ταυτόχρονα με το ταίρι τους, πιασμένοι από τα χέρια.

Είναι απαιτητικός χορός, την ιδιαιτερότητα του οποίου έχουν επισημάνει διακεκριμένες Ελληνίδες μουσικολόγοι και χορογράφοι, ανάμεσά τους η Δόρα Στράτου και η Δόμνα Σαμίου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Δόρα Στράτου, Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί, Ζωντανός δεσμός με το παρελθόν, ΟΕΔΒ, Athens 1979.

Ελληνικοί χοροί
Κύθνος
Βρωμερό (Βόρειος Ήπειρος)

Το Βρωμερό ή Βρεμερό (αλβανικά: Bregas) είναι χωριό της Βορείου Ηπείρου. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Φοινικαίων της Επαρχίας Δέλβινου που με την σειρά τους υπάγονται στην Περιφέρεια Αυλώνα και βρίσκεται κοντά στην πόλη των Αγίων Σαράντα και την κωμόπολη της Φοινίκης. 

Ο πληθυσμός του χωριού είναι αμιγώς ελληνικός με ορθόδοξη χριστιανική πίστη και αποτελεί μέρος της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Αλβανίας.

Τοποθεσία
Βρίσκεται χτισμένο σε έναν λόφο σε υψόμετρο 50 μέτρων, με τον ποταμό Μπίατριτσα να ρέει στα δυτικά του, καθώς και απόσταση λιγότερο από ένα χιλιόμετρο από τον οδικό άξονα Αγίων Σαράντα - ￼￼Δέλβινου.￼￼￼￼￼￼￼

Μνημεία, Ναοί, Υποδομές
Νοτιοανατολικά του οικισμού βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής η οποία πανηγυρίζει στις 26 Ιουλίου και εορτάζεται κάθε χρόνο με λαμπρότητα από τους ντόπιους. 

Παλαιότερα λειτουργούσε δημοτικό σχολείο στο χωριό σε κτίριο όπου έχει ανακαινισθεί σήμερα.

Παραπομπές

Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Μάρβιν Πίρσμαν

Ο Μάρβιν Πίρσμαν (γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1991) είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερό μπακ για τον Άρη.

Καριέρα σε συλλόγους 
Ο Πίρσμαν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2009 στην Μπέβερεν στα 17 του, πριν υπογράψει στη Αντβέρπ το 2010. Το 2012, ο Πίρσμαν υπέγραψε στην Ντόρντρεχτ.  Μετά από αυτό, έπαιξε για την Καμπούρ και την Χαποέλ Τελ Αβίβ στο Ισραήλ. 

Υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα στις 7 Αυγούστου 2020.  Στις 30 Ιανουαρίου 2022, σημείωσε το πρώτο του γκολ με τον σύλλογο σε όλες τις διοργανώσεις σε μία εντός έδρας νίκη με 2–0 επί του Απόλλωνα Σμύρνης. Ψηφίστηκε παίκτης του αγώνα, ως ανταμοιβή της απόδοσής του. 

Το καλοκαίρι του 2022 υπέγραψε στον Άρη.

Διεθνής καριέρα 
Ο Πίρσμαν γεννήθηκε στο Βέλγιο. Η μητέρα του είναι Βελγίδα Φλαμανδικής καταγωγής και ο πατέρας του είναι Γκανέζος.  Ο Πίρσμαν έχει βελγικό διαβατήριο και διαβατήριο Γκάνας και μπορεί να επιλέξει αν θα εκπροσωπήσει την εθνική ομάδα του Βελγίου ή της Γκάνας .  Έκανε έξι εμφανίσεις για την εθνική ομάδα Κ19 του Βελγίου το 2009 και το 2010.

Στατιστικά καριέρας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Διεθνές προφίλ Voetbal (in Dutch)

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Κάμπουρ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντόρντρεχτ
Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ
Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Πάμελα Σου Μάρτιν

Η Πάμελα Σου Μάρτιν (αγγλικά: Pamela Sue Martin 5 Ιανουαρίου 1953 - )  είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, περισσότερο γνωστή για το ότι πρωταγωνίστησε ως Φάλον Κάρινγκτον Κόμλπι στη σαπουνόπερα του ABC Δυναστεία. Για τον ρόλο αυτό κέρδισε βραβείο Bambi το 1984.

Ζωή και καριέρα 
Γεννημένη στο Γουέστπορτ του Κονέκτικατ.    η Μάρτιν ξεκίνησε το μόντελινγκ στα 17 της και εμφανίστηκε στην Περιπέτεια του Ποσειδώνα το 1972, σε ηλικία 19 ετών. Ακολούθησαν περισσότερες ταινίες. 

Αργότερα, ο ρόλος της ως η Νάνσι Ντρου στο κανάλι ABC-TV την έκανε κάτι σαν εφηβικό είδωλο.  Η τελευταία της εμφάνιση ως Nancy έγινε την 1η Ιανουαρίου 1978.

Η Μάρτιν εμφανίστηκε σε ένα εικονογραφημένο εξώφυλλο στο τεύχος του Ιουλίου 1978 του περιοδικού Playboy. 

Η Μάρτιν ενσάρκωσε τη δυναμική και κακομαθημένη κληρονόμο Κάρινγκτον Κόλμπι στη νυχτερινή σαπουνόπερα του ABC Δυναστεία από το ξεκίνημά της το 1981 έως το τέλος του τέταρτου κύκλου το 1984. Αφού έφυγε η Μάρτιν (με δική της θέληση), η Φάλον αρχικά απεικονίστηκε ως "αγνοούμενη ή θεωρούμενη νεκρή". Η σειρά ανάπλασσε τον ρόλο με την ηθοποιό Έμα Σαμς στο τέλος του πέμπτου κύκλου το 1985.

Η Μάρτιν παρουσίασε το Saturday Night Live στις 16 Φεβρουαρίου 1985. Τη δεκαετία του 2000, ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια του θεατρικού θιάσου Interplanetary, στο Άινταχο.   Έκτοτε, εργάστηκε σποραδικά στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Η Μάρτιν μίλησε για τον αγώνα της με τη διάμεση κυστίτιδα.  Το 1984, η Μάρτιν, η οποία από καιρό ασχολούνταν με περιβαλλοντικά ζητήματα, εμφανίστηκε σε μια ανακοίνωση δημόσιας υπηρεσίας για να βοηθήσει στη διάσωση των δελφινιών στον ποταμό Αμαζόνιο.

Φιλμογραφία

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Pamela Sue Martin at IMDb
 

Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμύντας του Αντιόχου

Ο Αμύντας (4ος αι. π.Χ.), γιος του Αντιόχου, ήταν αρχαίος Μακεδόνας στρατηγός και προδότης. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αμύντα τον Δ΄.

Ως αξιωματικός του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας, ο Αμύντας έτυχε προξενίας από τους Ωρωπαίους πριν το 338 π.Χ.. Μετά τον θάνατο του Φιλίππου, ο Αμύντας του Αντιόχου έφυγε από τη Μακεδονία. Ο Αρριανός αποδίδει τη φυγή του στο μίσος και τον φόβο που είχε για τον Μέγα Αλέξανδρο. Η αιτία των αισθημάτων αυτών δεν αναφέρεται, αλλά ο Μίτφορντ τα συνδέει με τη συνωμοσία του Παυσανία και τη δολοφονία του Φιλίππου. Ο Αμύντας του Αντιόχου κατέφυγε στην Έφεσο υπό την προστασία της Περσικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, μετά τη Μάχη του Γρανικού, φοβούμενος την προέλαση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διέφυγε από εκεί και κατέφυγε κατευθείαν στην Αυλή του Πέρση βασιλιά Δαρείου Γ΄. Τον χειμώνα του 333 π.Χ., ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος αναπαυόταν στη Φασηλίδα, αποκαλύφθηκε συνωμοσία κατά της ζωής του, στην οποία ενεχόταν και ο Αμύντας. Συγκεκριμένα ο Αμύντας φαίνεται ότι έδρασε ως ο δίαυλος δια του οποίου ο Δαρείος διαπραγματευόταν μυστικά με τον Αλέξανδρο Λυγκηστή, ώστε ο τελευταίος έναντι πολλών χρημάτων ή και με την υπόσχεση του μακεδονικού θρόνου, να δολοφονήσει τον Μέγα Αλέξανδρο. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε μετά από την ομολογία του Ασισίνη, ενός Πέρση τον οποίο ο Δαρείος χρησιμοποιούσε ως κομιστή της αλληλογραφίας του με τον Λυγκηστή και ο οποίος συνελήφθη από τον Παρμενίωνα στη Φρυγία.

Στη Μάχη της Ισσού αναφέρεται και πάλι ο Αμύντας του Αντιόχου ως διοικητής σώματος Ελλήνων αρνησιπάτριδων μισθοφόρων στον περσικό στρατό. Τόσο ο Πλούταρχος όσο και ο Αρριανός γράφουν για τη συμβουλή του προς τον Δαρείο λίγες ημέρες νωρίτερα να περιμένει την προσέγγιση του Αλεξάνδρου στη μεγάλη ανοικτή πεδιάδα στα δυτικά της Κιλικίας, μια συμβουλή που δεν εισάκουσε ο Δαρείος.

Μετά την ήττα των Περσών στη Μάχη της Ισσού, ο Αμύντας διέφυγε, μαζί με ένα μεγάλο τμήμα από το σώμα των Ελλήνων μισθοφόρων, στην Τρίπολι της Φοινίκης. Εκεί κατέλαβε μερικά πλοία, με τα οποία πέρασαν στην Κύπρο και από εκεί στην Αίγυπτο, της οποίας την ηγεμονία ο Αμύντας επεχείρησε να αποσπάσει από την Περσική Αυτοκρατορία, ως διπλός πλέον προδότης. Οι πύλες του Πηλουσίου ανοίχθηκαν μπροστά του, όταν προσποιήθηκε ότι ερχόταν με εντολή του Δαρείου. Από εκεί προέλασε προς τη Μέμφιδα και, με τις δυνάμεις του ενισχυόμενες από μεγάλο αριθμό Αιγυπτίων, νίκησε σε μάχη την περσική φρουρά του Μαζάκη. Αλλά αυτή η νίκη ενεφύσησε στους άνδρες του υπερβολική αυτοπεποίθηση και τους κατέστησε απρόσεκτους, οπότε, ενώ είχαν διασκορπισθεί για λεηλασίες, ο Μαζάκης εξόρμησε καταπάνω τους και ο Αμύντας σκοτώθηκε, όπως και οι περισσότεροι από τους άνδρες του.

Παραπομπές

Πηγές
 «Amyntas [2]» στο Who's who in the age of Alexander the Great, ISBN 978-1-4051-1210-9

Αρχαίοι Μακεδόνες στρατηγοί
Αλέξανδρος ο Μέγας
Ασκορδαλός Χανίων

Ο Ασκορδαλός (Σκορδαλού για τους ντόπιους) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λάκκων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μουσούρων, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία 
Ο Ασκορδαλός είναι ημιορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται κοντά στις πηγές του Πλατανιά, στις βορειοδυτικές παρυφές των Λευκών Ορέων και στην κοιλάδα των Μεσκλών, δίπλα στην επαρχιακή οδό Χανίων-Ομαλού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 290. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη» 
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Σκορδαλός και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λάκκων του νομού Χανίων. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Ασκορδαλός. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λάκκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μουσούρων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μουσούρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά.

Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Σκορδαλός.

Γενικά στοιχεία 
Παλαιότερα, ο οικισμός είχε οκτώ γειτονιές. Η περιοχή του Ασκορδαλού είναι κατάλληλη -πέραν της ντόπιας χλωρίδας- για την καλλιέργεια τροπικών και υποτροπικών ειδών. Το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής συνέβαλε στη δημιουργία του Βοτανικού Πάρκου, όπου διαβιούν ζώα και φυτά που δεν συνηθίζονται στην κρητική χλωρίδα και πανίδα. Το 2003 μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των ελαιοδένδρων του οικισμού, ενώ το 2019 έγιναν μεγάλες καταστροφές από πλημμύρες.

Αξιοθέατα 
 Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, κεντρική εκκλησία του οικισμού
 Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη Ριγολόγου στο κέντρο του οικισμού
 Το Βοτανικό Πάρκο, βορειοανατολικά του οικισμού, σε θέση με τρεχούμενα νερά

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996 (ΠΛ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.kritipoliskaihoria.gr/2017/02/blog-post_156.html
 https://www.youtube.com/watch?v=Dl3guMf3p44

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Π.Α.Ο.Κ. (πάλη)



Ιστορία
Το τμήμα πάλης του Π.Α.Ο.Κ ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1998 από τον Ολυμπιονίκη Παναγιώτη Ποικιλίδη και το 2000 ανέλαβαν την αναδιοργάνωσή του οι παλιοί αθλητές του Β.Α.Ο., Δημήτρης Τσεκερίδης (Χρυσός Μεσογειονίκης) και Γιάννης Σισμανίδης (Πρωταθλητής Ελλάδας). Από το 2013 έφορος έχει αναλάβει ο Χάρης Μάλλιος και την χρηματοδότηση του ο Κώστας Αμοιρίδης.

Τίτλοι και διακρίσεις

Ανδρικό τμήμα 
 6 Πρωταθλήματα Ανδρών: (2017,2018,2019,2020,2021,2022)

Τοπικοί τίτλοι 
 1 Πρωτάθλημα Κεντροδυτικής Μακεδονίας: 2004, 3η θέση:2001

Τμήματα υποδομής 
 5 Πρωταθλήματα Εφήβων: (2017, 2018,2019,2020,2022)
 2 Πρωταθλήματα Παίδων: (2016,2017)
1 Πρωτάθλημα Παμπαίδων:2022
 Εφήβων 2η θέση: 2013, 3η θέση: 2021
 Παίδων 2η θέση (2 φορές): 2020,2022 3η θέση (4 φορές): 2008,2011,2019,2021
 Παμπαίδων 2η θέση: 2018
 Παμπαίδων Α&Β 2η θέση (3 φορές): 2018,2019,2021 3η θέση:2013

Μετάλλια
 Αργυρό Μετάλλιο ο Λαοκράτης Κεσσίδης στο Grad Prix του Ντόρτμουντ 2022 

2 χρυσά Παγκαλίδης, Κεσσίδης σε διεθνές τουρνουά στην Λιθουανία 2022, Druskininkai Cup

 Χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς του Βουκουρεστίου ο Νικόλαος Γιαγκουνίδης

Παραπομπές 

Παλη
Ελληνικοί σύλλογοι πάλης
Ταμπούκ

Η Ταμπούκ (αραβικά: تَبُوْك) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ταμπούκ στη βορειοδυτική Σαουδική Αραβία. Έχει πληθυσμό 667.000 κατοίκους (από το 2021). Βρίσκεται κοντά στα σύνορα Ιορδανίας-Σαουδικής Αραβίας και στεγάζει τη μεγαλύτερη αεροπορική βάση στη χώρα.

Το 1950, η Ταμπούκ είχε πληθυσμό 12.000 κατοίκους. Μέχρι το 2021, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 667.000.

Παραπομπές

Επαρχιακές πρωτεύουσες της Σαουδικής Αραβίας
Αντώνης Τσούκκας

Ο Αντώνης Τσούκκας ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόταν αρχικά στη θέση του μέσου και στη συνέχεια στη θέση του αμυντικού. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Καράς.

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1939 στο Παραλίμνι. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1956 από την αναπληρωματική ομάδα της Ανόρθωσης Αμμοχώστου, αγωνιζόμενος στη θέση του δεξιού μέσου. Το 1958 ξεκίνησε να αγωνίζεται με την πρώτη ομάδα της Ανόρθωσης. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1971 κατακτώντας 3 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα και 2 Ασπίδες Πάκκου. Από τα μέσα της δεκαετίας του '60 ξεκίνησε να αγωνίζεται ως αμυντικός.

Ο Κωστάκης Πιερίδης είχε 4 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου.

Την περίοδο 1971-1974 ανέλαβε παίκτης-προπονητής στον Εθνικός Άσσιας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της Αμμοχώστου, ανέλαβε προπονητής στην Ανόρθωση, έχοντας το δύσκολο έργο να ανασυγκροτήσει την ποδοσφαιρική ομάδα μετά την προσφυγοποίησή της. Το 1975 κατάκτησε το κύπελλο με την Ανόρθωση. Παρέμεινε προπονητής της Ανόρθωσης έως το 1977. Την περίοδο 1977-1982 παρέμεινε ως βοηθός προπονητής της ομάδας. Ακολούθως, ανέλαβε προπονητής της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (1982-1984).

Τον Φεβρουάριου του 1999 η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου τον τίμησε με το αριστείο της ΕΑΚ.

Προς τιμήν του η Ανόρθωση μετονόμαστε το προπονητικό της κέντρο σε Προπονητικό Κέντρο Αντώνης Καράς.

Τίτλοι 
Ως ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης
 Πρωτάθλημα Κύπρου (3): 1959-60, 1961-62, 1962-63

 Κύπελλο Κύπρου (4): 1958-59, 1961-62, 1963-64, 1970-71

 Ασπίδα Πάκκου (2): 1962, 1963

Ως προπονητής της Ανόρθωσης
 Κύπελλο Κύπρου (1): 1974-75

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άσσιας
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης
Προπονητές ποδοσφαίρου Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Άσσιας
Ασπαλαθρόκαμπος Οινουσσών

Ο Ασπαλαθρόκαμπος είναι οικισμός στις Οινούσσες. Υπάγεται στον δήμο Οινουσσών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χίου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Χίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

Γεωγραφία
Ο Ασπαλαθρόκαμπος είναι παραθαλάσσιος οικισμός των Οινουσσών. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Οινούσσας, του κύριου νησιού του συμπλέγματος, απέναντι από τη νησίδα Αρχοντόνησο. Είναι ο τρίτος -κατά σειράν σύστασης- από τους τρεις οικισμούς του συμπλέγματος (μετά την πρωτεύουσα Οινούσσα και το Κάστρο), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει  5 χλμ. περίπου Α. της πρωτεύουσας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Οινουσσών του νομού Χίου.

Αξιοθέατα
Το παρεκκλήσι της Αγίας Ειρήνης, δυτικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Χάρτες «ROAD» (Χίος 1:60.000)
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά του νομού Χίου
Άσπρα Νερά Χανίων

Τα Άσπρα Νερά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ροδωπού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κολυμβαρίου, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Τα Άσπρα Νερά είναι ημιορεινός οικισμός στο Β. ΒΔ. τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στη βάση της χερσονήσου Ροδωπού -τη μεσαία από τις τρεις χερσονήσους του βόρειου τμήματος του νομού- δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Καλυδονίας-Ροδωπού και βόρεια του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (Ε 65), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 27 χλμ. περίπου Δ. ΒΔ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ροδοπού (Ροδωπού) του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ροδωπού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κολυμβαρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κολυμβαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 https://www.haniotika-nea.gr/99111-ena-mikro-xwrio-egine-gnwsto-apo-terasties-pinakides/

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Κότλετ σχαμπόβι

Κότλετ σχαμπόβι (πολωνικά: Kotlet schabowy) είναι πολωνική ποικιλία από χοιρινή παναρισμένη κοτολέτα επικαλυμμένο με τριμμένη φρυγανιά παρόμοια με το βιεννέζικο σνίτσελ ή την ιταλική κοτολέτα και τη νοτιοαμερικανική μιλανέζα αλλά από φιλέτο (με το κόκκαλο ή χωρίς) ή με χοιρινή μπριζόλα. Υπάρχει επίσης η πολωνική ποικιλία της κοτολέτας από στήθος κοτόπουλου επικαλυμμένη με τριμμένη φρυγανιά ή η κοτολέτα γαλοπούλας επικαλυμμένη με τριμμένη φρυγανιά (kotlet z indyka) που παρασκευάζεται με τον ίδιο τρόπο.

Η ιστορία της πολωνικής χοιρινής κοτολέτας σχαμπόβι χρονολογείται από τον 19ο αιώνα. Η συλλογή διαφορετικών συνταγών για κοτολέτες όπως το σχαμπόβι παρουσιάζεται σε ένα βιβλίο μαγειρικής του 1860 από τη Λουτσίνα Τσφιερτσακιεβιτσόβα με τίτλο 365 obiadów za pięć złotych (365 δείπνα για πέντε ζλότι), αλλά λείπει από το βιβλίο μαγειρικής του 1786 που ονομάζεται Kucharz doskonały (Τέλειος μάγειρας), υποδηλώνοντας έτσι ότι το πιάτο δεν ήταν γνωστό (ή τουλάχιστον, δεν ήταν δημοφιλές) πριν από τον 19ο αιώνα. Τα τυπικά συστατικά περιλαμβάνουν: αυγά, λαρδί ή λάδι, μπαχαρικά, χοιρινό φιλέτο με ή χωρίς κόκκαλο, τριμμένη φρυγανιά και αλεύρι.

Το χοιρινό φιλέτο κόβεται σε φέτες 1 ίντσας και χτυπιέται με ματσόλα μέχρι να γίνει πιο λεπτό και μαλακό. Μαρινάρεται σε γάλα και κρεμμύδια. Τα αυγά και τα μπαχαρικά αναμειγνύονται σε ξεχωριστό πιάτο και χτυπούνται ελαφρά. Το κρέας βυθίζεται σε αλεύρι, μετά σε αυγό και στη συνέχεια σκεπάζεται με τριμμένη φρυγανιά. Το λάδι ή το λαρδί ζεσταίνονται σε ένα τηγάνι μέχρι να αρχίσει να τσιγαρίζει και τοποθετείται πάνω του το κρέας και στη συνέχεια αναποδογυρίζεται μερικές φορές. Σερβίρεται ζεστό. Το κότλετ σχαμπόβι μπορεί να σερβιριστεί με μαγειρεμένες πατάτες, πουρέ πατάτας, τηγανητά μανιτάρια, μαγειρεμένα λαχανικά (ψημένο λάχανο), με σαλάτες ή με λαχανοσαλάτα.

Παραπομπές

Εξωγερικοί σύνδεσμοι 

 Έβα Τσερνιακόφσκα, Λουτσίνα Τσφιερτσακιεβιτσόβα. Przyczynek do historii czasopiśmiennictwa polskiego.  Πανεπιστήμιο του Γκντανσκ. (πολωνικά)
 "Kotlet schabowy z jedną różnicą." Συνταγή 1 2 3. (πολωνικά)

Πολωνική κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το χοιρινό κρέας
Εθνικά πιάτα
Σαν Φερνάντο δελ Βάγιε δε Καταμάρκα

Το Σαν Φερνάντο δελ Βάγιε δε Καταμάρκα (, ΔΦΑ: [saɱ feɾˈnando ðel ˈβaʝe ðe kataˈmaɾka]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Καταμάρκα στη βορειοδυτική Αργεντινή, στον ποταμό Ρίο Βάγιε, στους πρόποδες του Σέρο Αμπάτο. Το όνομα της πόλης συνήθως συντομεύεται ως Καταμάρκα (Catamarca). Το όνομα της πόλης προέρχεται από τις λέξεις qata (πλαγιά) και marka (περιοχή) στη γλώσσα Κέτσουα.

Η πόλη, η οποία καλύπτει 684 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και βρίσκεται 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει περίπου 222.100 κατοίκους σύμφωνα με υπολογισμό του 2019.

Περιγραφή 
Η πόλη απέχει 1.130 χιλιόμετρα από το Μπουένος Άιρες. Οι κοντινότερες επαρχιακές πρωτεύουσες είναι η Λα Ριόχα (154 χλμ.), η Τουκουμάν (230 χλμ.) και το Σαντιάγο ντελ Εστέρο (209 χλμ.).

Πολλοί προσκυνητές μεταβαίνουν στο Σαν Φερνάντο δελ Βάγιε δε Καταμάρκα για να επισκεφθούν την εκκλησία της Παναγίας της Κοιλάδας (1694), η οποία στεγάζει ένα άγαλμα της Nuestra Señora del Valle (Παναγίας της Κοιλάδας).

Η Καταμάρκα είναι επίσης το τουριστικό κέντρο της επαρχίας, με την αποικιακή αρχιτεκτονική της, και χρησιμεύει ως κόμβος για πολλά τουριστικά σημεία και εκδρομές, πεζοπορία, εκδρομές με ποδήλατο βουνού, ιππασία και γευσιγνωσία κρασιού.

Μεταφορές 
Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο Κορονέλ Φελίπε Βαρέλα (CTC/SANC), με πτήσεις προς το Μπουένος Άιρες.

Ιστορία και πολιτική 
Ένας αρχικός οικισμός, που ονομαζόταν Λόντρες (Londres), ιδρύθηκε στην περιοχή από Ισπανούς αποίκους το 1558. Μόνιμος οικισμός ιδρύθηκε μόλις το 1683, από τον Φερνάντο ντε Μεντόζα ι Μάτε ντε Λούνα.

Η πόλη, η οποία είχε μόλις 8.000 κατοίκους το 1882 και συνδέθηκε με σιδηροδρομική γραμμή το 1888, αναπτύχθηκε πολύ αργά και η περιοχή παρέμεινε φτωχή ακόμη και στα μέσα του 20ού αιώνα.

Κλίμα 
Το θερμό ημίξηρο κλίμα (Köppen BSh) της Καταμάρκα έχει μέση ετήσια θερμοκρασία 20 °C και μέση μέγιστη θερμοκρασία 34 °C το καλοκαίρι, με αρκετές ημέρες που συνήθως υπερβαίνουν τους 43 °C, και μέση ελάχιστη θερμοκρασία 5 °C το χειμώνα. Η θερμοκρασία στα ψηλά βουνά μπορεί να πέσει μέχρι τους -30 °C, ωστόσο στην πόλη σπάνια πέφτει κάτω από το μηδέν. Η πόλη δέχεται σχετικά λίγες βροχοπτώσεις από καλοκαιρινές καταιγίδες. Το μεγαλύτερο μέρος των βροχοπτώσεων λαμβάνεται με τη μορφή χιονιού στις ψηλές βουνοκορφές που περιβάλλουν την πόλη.

Οικονομία 
Η γεωργία είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα της πόλης ωστόσο, οι χαμηλές βροχοπτώσεις καθιστούν απαραίτητη την άρδευση. Στις περιοχές των οάσεων κοντά στην πόλη καλλιεργούνται φρούτα και σταφύλια, ενώ υπάρχει σημαντική παραγωγή κρασιού. Άλλες τοπικές παραγωγές περιλαμβάνουν κονσέρβες και χειροποίητα υφαντά πόντσο.

Το βαμβάκι και τα βοοειδή είναι σημαντικά από οικονομική άποψη, καθώς και οι εξορύξεις στα ορυχεία Φαραγιόν Νέγρο, Μπάχο δε λα Αλουμπρέρα και Καπιγίτας, όπου εξορύσσεται χρυσός, ασήμι, χαλκός και κασσίτερος.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πόλεις της Αργεντινής
Νικενίκε Βουρομπαράβου

Ο Νικενίκε Βουρομπαράβου (Nikenike Vurobaravu, γενν. το 1964 ) είναι διπλωμάτης και πολιτικός από το Βανουάτου, ο οποίος υπηρετεί ως Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 23 Ιουλίου 2022. Προηγουμένως, έχοντας απασχοληθεί σε πολλές διπλωματικές και κυβερνητικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου κάτοικου Ύπατου Αρμοστή στα Φίτζι, εξελέγη πρόεδρος κατά τον όγδοο γύρο των προεδρικών εκλογών τον Ιούλιο του 2022 Είναι μέλος του πολιτικού κόμματος Vanua'aku Pati (VP).

Βιογραφία 
Ο Βουρομπαράβου είναι παντρεμένος με τη Ρίμα Βουρομπαράβου.

Έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού (USP) στα Φίτζι το 1977. Ο Βουρομπαράβου απέκτησε επίσης μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στις διπλωματικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερr στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1993 Εξειδικεύτηκε στην αναπτυξιακή συνεργασία, στην ανάλυση εξωτερικής πολιτικής και στη διαχείριση διπλωματικών αποστολών ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερ.

Ο Βουρομπαράβου υπηρέτησε ως συντονιστής του Συνολικού Προγράμματος Μεταρρύθμισης του Βανουάτου για την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης . Διετέλεσε επίσης πολιτικός σύμβουλος στο Γραφείο του Πρωθυπουργού από το 2008 έως το 2010

Τον Φεβρουάριο του 2014 διορίστηκε Ύπατος Αρμοστής του Βανουάτου στα Φίτζι, και έγινε ο πρώτος κάτοικος Ύπατος Αρμοστής της χώρας με έδρα τη Σούβα στην ιστορία. Ωστόσο, ανακλήθηκε στο Βανουάτου από την τότε κυβέρνηση το 2015. Στις 12 Οκτωβρίου 2017 ο πρόεδρος του Βανουάτου Τάλις Ομπέντ Μόουζες διόρισε τον Βουρομπαράβου για δεύτερη θητεία ως Ύπατο Αρμοστή στα Φίτζι. Ο Βουρομπαράβου επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στον πρόεδρο των Φίτζι Τζιότζι Κονρότε στις 14 Νοεμβρίου 2017

Πρόεδρος 
Ο Βουρομπαράβου εξελέγη πρόεδρος της χώρας του σε έμμεση εκλογή στις 23 Ιουλίου 2022. Στον 1ο γύρο έλαβε 26  ψήφους, στον 2ο συγκέντρωσε 34 , στον 3ο, 4ο και 5ο  γύρο 35, στον 6ο γύρο 36, στον 7ο γύρο 37  και στον 8ο γύρο 48 ψήφους (ποσοστό 87,28%). Έτσι εξελέγη στον 8ο γύρο.

Παραπομπές 

Πρόεδροι του Βανουάτου
Ηγέτες εν ενεργεία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1953

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1953 έγινε παράλληλα με το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης. Μετείχαν 6 σύλλογοι που αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε έναν γύρο.

Ο Ν.Ο. Πατρών δεν μετείχε στο πρωτάθλημα . Τους αγώνες διηύθυνε ο Ιταλός διαιτητής Μπαρμπιέρι. 

Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής για τέταρτη φορά στην ιστορία του, πέντε χρόνια μετά τον τελευταίο του τίτλο.

Πίνακας αποτελεσμάτων

Το Πειραϊκό ντέρμπι 
Ο αγώνας Εθνικού - Ολυμπιακού την 18 Σεπτεμβρίου 1953, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των 5.000 φιλάθλων που παρακολούθησαν τους κολυμβητικούς και υδατοσφαιρικούς αγώνες της ημέρας. Σε μια όμορφη και ηλεκτρισμένη από τους οπαδούς των ομάδων ατμόσφαιρα, ο Εθνικός επικράτησε με 5–1 του Ολυμπιακού (2–0 το σκορ ημιχρόνου). Ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο έχασε μεγάλες ευκαιρίες για να πετύχει τέρμα και ο αγώνας ήταν ντέρμπι. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Εθνικός επέβαλλε την ανωτερότητα του.

Ακολουθία τερμάτων 

 1–0 Καλφαμανώλης (ΕΟΦΠΦ) 
 2–0 Καλφαμανώλης (ΕΟΦΠΦ)
 2–1 Μπίστης (ΟΣΦΠ)
 3–1 Κουράντης (ΕΟΦΠΦ) 
 4–1 Γαρύφαλλος (ΕΟΦΠΦ) 
 5–1 Γαρύφαλλος (ΕΟΦΠΦ)

Οι αγώνες 
17/9/1953

 Εθνικός – Άρης Θεσ/νίκης 10–3
 Παλαιό Φάληρο – Ν.Ο. Μυτιλήνης 6–1
 Ολυμπιακός – Αχιλλεύς Πατρών 9–3

18/9/1953

 Άρης Θεσ/νίκης – Παλαιό Φάληρο 1–5
 Ν.Ο. Μυτιλήνης – Αχιλλεύς Πατρών 2–4
 Άρης Θεσ/νίκης – Αχιλλεύς Πατρών 3–5
 Εθνικός – Ολυμπιακός 5–1

19/9/1953

 Ολυμπιακός – Παλαιό Φάληρο 4–3
 Εθνικός - Ν.Ο. Μυτιλήνης 2–0 α.α.
 Εθνικός - Παλαιό Φάληρο 3–3
 Αρης – Ν.Ο. Μυτιλήνης 2–0 α.α.

20/9/1953

 Ολυμπιακός - Ν.Ο. Μυτιλήνης 2–0 α.α.
 Εθνικός – Αχιλλεύς Πατρών 10–1
 Ολυμπιακός – Άρης Θεσ/νίκης 5–2
 Αχιλλεύς Πατρών – Παλαιό Φάληρο 4–3

Τελική βαθμολογία 

*Ο Ν.Ο. Μυτιλήνης έχει τρεις μηδενισμούς.

Β' κατηγορία 
Η Β' κατηγορία διεξήχθη το τριήμερο 14 ως 16 Σεπτεμβρίου 1953.

Πηγές 
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 15/9/1953 σελίδα 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 16/9/1953 σελίδες 1, 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 17/9/1953 σελίδα 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 18/9/1953 σελίδες 1, 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 19/9/1953 σελίδες 1, 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 20/9/1953 σελίδα 4
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 21/9/1953 σελίδες 1, 3
 Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ 25/9/1953 σελίδα 3
 Εφημερίδα Εμπρός 18/9/1953 σελίδα 3
 Εφημερίδα Εμπρός 19/9/1953 σελίδα 3
 Εφημερίδα Εμπρός 20/9/1953 σελίδα 5
 Εφημερίδα «Ελευθερία» 18/9/1953
 Εφημερίδα «Ελευθερία» 19/9/1953, σελίδα 2
 Εφημερίδα «Ελευθερία» 22/9/1953, σελίδα 4 (Τελική βαθμολογία πρωταθλήματος)

Παραπομπές 
Α εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Αιγέας Χίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Ο Αθλητικός Σύλλογος Αιγέας Χίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Χίου, στο ομώνυμο νησί. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2007 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Αντλεί το όνομά του από τον Αιγέα, μυθικό βασιλιά της Αθήνας, στον οποίο ωφείλει το όνομά του το Αιγαίο Πέλαγος. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών ήταν το πρώτο που δημιουργήθηκε και διαθέτει ομάδες τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητριών. Διαθέτει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα του αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Χίου.

Ιστορική αναδρομή

Περίοδοι σε εθνικές κατηγορίες

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος 
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Α.Σ. Αιγέας Χίου έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στον 1ο Όμιλο Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 10 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 7 νίκες και 11 ήττες, ισοβαθμώντας με τον Ατρόμητο-Ηρακλή Πειραιώς. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε μια θέση υψηλότερα από αυτόν και ειδικότερα στην 5η, εξασφαλίζοντας την παραμονή του στην Κατηγορία.

Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα της Χίου είχε δικαίωμα συμμετοχής, ωστόσο δεν έκανε σχετική δήλωση.

Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Χίου. Πρόεδρος του σωματείου είναι η Μίρκα Κεφαλά και πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής γυναικών ο Λευτέρας Μπλάτζιος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Κώστας Γιασεμής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Α.Σ. Αιγέας Χίου, επίσημος ιστότοπος.
 
 
 Α.Σ. Αιγέας Χίου, επίσημο κανάλι στο YouTube.

Καλαθοσφαιριση Γυναικων
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2007
Σωματεία Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1957

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1957 ήταν το 5ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Εθνικός για 5η συνεχόμενη φορά επικρατώντας στο Πειραϊκό ντέρμπι του Ολυμπιακού στην παράταση. Ο Άρης που ηττήθηκε στον ημιτελικό έλαβε το τρόπαιο εις μνήμην Φ. Τασσόπουλου.

Ημιτελικοί

Τελικός 
08/09/1957, Ζάππειο, Αθήνα, Διαιτητής: Σιγκόνοβιτς (Γιουγκοσλαβία)
 : Θυμαράς, Κουράντης, Μακρής, Καλφαμανώλης, Γεωργιάδης, Γαρύφαλλος, Χατζηκυριακάκης

 : Μοναστηριώτης, Χαρίτος, Γερακαράκης, Τελειώνης, Μούρτζης, Μουτσάτσος, Όντριας, Βαλσάμης

Ακολουθία τερμάτων

Α' ημίχρονο 
  Μουτσάτσος (0–1)
  Γεωργιάδης (1–1)
  Κουράντης (2–1)

Β' ημίχρονο 
  Μούρτζης (2–2)
  Κουράντης (3–2)
  Γαρύφαλλος (4–2) (Πέναλτι)
  Μουτσάτσος (4–3) (Πέναλτι)
  Τελειώνης (4–4) (Πέναλτι)

Παράταση 
  Μακρής (5–4)
  Χατζηκυριακάκης (6–4)

Παραπομπές 
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών

Πηγές 

 Εφημερίδα «Αθλητική Ημέρα», 9/9/1957
 Εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ», 10/9/1957
 Εφημερίδα «Το Βήμα», 10/9/1957
 Εφημερίδα «Ελευθερία», 7/9/1957, σελίδα 5
 Εφημερίδα «Ελευθερία», 7/9/1957, σελίδα 4
Αλέξανδρος ο Εφέσιος

Ο Αλέξανδρος ο Εφέσιος (1ος αιώνας π.Χ.), ο αποκαλούμενος και «Αλέξανδρος ο Λύχνος», ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και ρήτορας.  Καταγόταν από την Έφεσο και πρέπει να έζησε λίγο πριν από τον Στράβωνα, ο οποίος τον αναφέρει μεταξύ των πιο πρόσφατων Εφεσίων συγγραφέων. Επίσης αναφέρει ότι έλαβε μέρος στα πολιτικά πράγματα της γενέτειράς του Εφέσου. Ο Στράβων αποδίδει στον Αλέξανδρο μια ιστορία και μεγάλα, επικού χαρακτήρα ποιήματα διδακτικού περιεχομένου, συγκεκριμένα ένα με θέμα την αστρονομία και ένα άλλο με θέμα τη γεωγραφία, αμφότερα σε εξάμετρο στίχο. Στο δεύτερο ποίημα ο Αλέξανδρος περιγράφει τις μεγάλες ηπείρους του κόσμου, πραγματευόμενος την καθεμιά σε ξεχωριστό βιβλίο, το οποίο όπως μαθαίνουμε από άλλες πηγές εφερε ως τίτλο την ονομασία της αντίστοιχης ηπείρου. Τι είδος ιστορίας είναι το αναφερόμενο από τον Στράβωνα είναι αβέβαιο. Ο επιλεγόμενος Αυρήλιος Βίκτωρ δίνει ένα απόσπασμα από το πρώτο βιβλίο μιας ιστορίας του Μαρσικού Πολέμου από τον «Αλέξανδρο τον Εφέσιο», αλλά η πηγή αυτή θεωρείται αμφίβολης αξιοπιστίας. Γενικώς ο Στράβων θεωρεί τον Λύχνο ως έναν από τους διάσημους άνδρες της Εφέσου και γράφει:

«...των δε νεωτέρων Αλέξανδρος ρήτωρ, ο Λύχνος προσαγορευθείς ... συνέγραψεν ιστορίαν και έπη κατέλιπεν, εν οις τά τε ουράνια διατίθεται και τας ηπείρους γεωγραφεί, καθ' εκάστην εκδούς ποίημα.»

Κάποιοι μελετητές έχουν υποθέσει ότι αυτός ο Αλέξανδρος είναι ο συγγραφέας του έργου Αἱ τῶν φιλοσόφων διαδοχαί, το οποίο μνημονεύει συχνά ο Διογένης ο Λαέρτιος, αλλά αυτό το έργο είχε πιθανώς ως συγγραφέα τον Αλέξανδρο τον Πολυίστορα.

Το γεωγραφικό έργο-ποίημα του Αλεξάνδρου, του οποίου διασώθηκαν αρκετά αποσπάσματα και το οποίο μιμήθηκε ο Διονύσιος ο Περιηγητής, αναφέρεται συχνά από τον Στέφανο Βυζάντιο και από άλλους. Από το αστρονομικό ποίημα σώζεται ένα απόσπασμα, το οποίο όμως έχει αποδοθεί και στον Αλέξανδρο τον Αιτωλό, ειδικότερα από τους Τόμας Γκέιλ και Γιόχαν Γκότλομπ Σνάιντερ. Είναι πολύ πιθανό ότι ο Κικέρων εννοεί τον Αλέξανδρο τον Εφέσιο όταν αναφέρει κάποιον Αλέξανδρο τον οποίο χαρακτηρίζει κακό ποιητή και απρόσεκτο συγγραφέα, αλλά του οποίου τα έργα κατέχουν ωστόσο κάποιες πραγματικές πληροφορίες. Το ελληνικό κείμενο των σωζόμενων σπαραγμάτων του Αλεξάνδρου Λύχνου έχει επιμεληθεί και σχολιάσει ο Christophe Cusset.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Αλέξανδρος ο Εφέσιος ή Λύχνος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 88
 

Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές
Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Αρχαίοι Εφέσιοι
Ν.Ε. Μεγαρίδος (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η Νεανική Εστία Μεγαρίδος, γνωστή και με τη σύντμηση Ν.Ε.Μ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα τα Μέγαρα Αττικής. Ιδρύθηκε το 1974 από τον Αλκιβιάδη Μπεναρδή. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε, το λευκό και ενίοτε το πορτοκαλί. Στο έμβλημά του απεικονίζεται ένας πυρσός με φόντο μία μπάλα καλαθοσφαίρισης. Το άθλημα αυτό αποτελεί και τη «ναυαρχίδα» του συλλόγου, ενώ λειτουργούν τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Νομικά διαθέτει τη μορφή σωματείου ερασιτεχνικής άθλησης. Επίσημη έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του 8ου Δημοτικού Σχολείου Μεγάρων.

Ιστορική αναδρομή

Περίοδοι σε εθνικές κατηγορίες

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος 
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, η Ν.Ε. Μεγαρίδος έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου, τον οποίο συνέθεσαν 14 σύλλογοι. Στο πλαίσιο αυτό συγκέντρωσε 23 νίκες και 3 ήττες, ολοκληρώνοντας τις υποχρεώσεις του στην κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης. Η κατάκτηση του τίτλου του Πρωταθλητή οδήγησε το σύλλογο στην Α2 Εθνική Κατηγορία το επόμενο φθινόπωρο.

Την ίδια χρονιά η ομάδα των Μεγάρων δήλωσε συμμετοχή στο Κύπελλο Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής. Μετά τη νίκη της επί του Παλαιού Φαλήρου με 57-49 στο Μεγάλο Τελικό προσέθεσε στη συλλογή της το δεύτερο διαδοχικό της τέτοιο τρόπαιο σε τρίτο σερί τελικό. Πολυτιμότερος παίκτης του Τελικού αναδείχθηκε ο Δημήτρης Γερομιχαλός. Στην πορεία της προς το νταμπλ η Ν.Ε.Μ. απέκλεισε διαδοχικά τις ομάδες: Λέοντα Μοσχάτου (47-72), Πανελευσινιακό (68-62), Έσπερο Καλλιθέας (99-91) και Φοίνικα Πειραιώς (62-60) στον Ημιτελικό. 

Επίσημη έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του 8ου Δημοτικού Σχολείου Μεγάρων. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιάννης Βασιλείου και γενικός αρχηγός είναι ο Σπύρος Κουντεμάνης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή αλλά και general manager διατηρεί ο Γιώργος Μάνταλος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 , επίσημος ιστότοπος.
 
 
 Ν.Ε. Μεγαρίδος, επίσημο κανάλι στο YouTube. 

Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1974
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1974
Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Νότια Αλβανία

Η Νότια Αλβανία () είναι μία από τις τρεις περιφέρειες NUTS-2 της Αλβανίας. 

Αποτελείται από  πέντε νομούς: Βερατίου, Φιερίου, Αργυροκάστρου, Κορυτσάς και Αυλώνα.

Το νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας είναι πλούσιο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η φυσική άσφαλτος εξορύσσεται κοντά στη Σελενίτσα.

Η νοτιότερη περιοχή κοντά στα ελληνικά σύνορα, που περιλαμβάνει την μισή περιφέρεια, είναι γνωστή και ως Βόρεια Ήπειρος.

Δείτε επίσης 

 Βόρεια Αλβανία 
 Κεντρική Αλβανία

Παραπομπές 

Διοικητική διαίρεση της Αλβανίας
Ασπρόκαμπος Λουτρακίου Κορινθίας

Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στην Κορινθία, δείτε: Ασπρόκαμπος Σικυωνίων Κορινθίας

O Ασπρόκαμπος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Λουτρακίου Περαχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λουτρακίου-Περαχώρας, του δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
Ο Ασπρόκαμπος είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας, από την πλευρά της Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές της κορυφής «Φλιντζανέζα» (562 μ.) των Γερανείων και πάνω από τον κόλπο των Αλκυονίδων, βόρεια της Περαχώρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 28 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. της Κορίνθου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Αγίων Θεοδώρων, ο οποίος το 2014 μετονομάστηκε σε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων.

Αξιοθέατα
Το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στη βόρεια είσοδο του οικισμού
Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, βορειοδυτικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛΜ)
Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000)
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων
Γιάννης Μπρατάκος

Ο Γιάννης Μπρατάκος (Αθήνα, 1968), είναι Έλληνας κυβερνητικός αξιωματούχος και στέλεχος επιχειρήσεων, που υπηρετεί ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού της Ελλάδας από τις 2 Σεπτεμβρίου 2022. Παράλληλα, διατελεί και ως Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, από τον Ιούλιο του 2019.  

Διατέλεσε ως Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ) από τον Σεπτέμβριο του 2021 έως την ανάληψη των καθηκόντων του, ως Γενικός Γραμματέας στον Πρωθυπουργό, και ως Αντιπρόεδρος από το 2017 έως το 2021. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΒΕΑ, από το 2006.

Βιογραφικό 
Ο Γιάννης Μπράτακος, γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Είναι γιος του πολιτικού της Νέας Δημοκρατίας και στενού συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Άγγελου Μπρατάκου. 

Σπούδασε Μηχανική Παραγωγή και Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι στη Μεγάλη Βρετανία. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Πολιτική Οικονομία στην Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών του Λονδίνου (London School of Economics), λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) το 1995.

Καριέρα 
Εργάστηκε στην εταιρεία λογισμικού SAP από το 1995 έως το 1999. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας Πληροφορικής "DD SYNERGY" από το 1999, στην οποία διετέλεσε ως διευθύνων σύμβουλος, από το 1999 έως το 2021. Επιπρόσθετα, διατέλεσε ως μη-εκτελεστικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας ΓΡΗΓΟΡΗΣ Α.Β.Ε.Ε. και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της συμβουλευτικής εταιρείας "CAPE CONSULTING". 

Διετέλεσε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Εταιρείας Ανάπτυξης & Προόδου του ΕΒΕΑ, μέλος της Επιτροπής παρακολούθησης του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων για την επίτευξη των στόχων της αναθεωρημένης Στρατηγικής της Λισσαβόνας και εκπρόσωπος του ΕΒΕΑ στην Επιτροπή Πληροφορικής & Επικοινωνίας Νέων Τεχνολογιών της EUROCOMMERCE. 

Τον Ιανουάριο του 2019, ύστερα από απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε ως Γραμματέας Παραγωγικών Τομέων της Νέας Δημοκρατίας. Τον Ιούλιο του 2019, ανέλαβε Γενικός Διευθυντής των Υπηρεσιών της Νέας Δημοκρατίας. 

Ανέλαβε ύστερα από ανακοίνωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, Γενικός Γραμματέας του Γραφείου του Πρωθυπουργού, στις 5 Αυγούστου 2022, ύστερα από την παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη, από το αξίωμα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2022, ορκίστηκε ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.

Παραπομπές

Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Έλληνες πολιτικοί
Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Έλληνες επιχειρηματίες
Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας
Εννοιολογική τέχνη

Η εννοιολογική τέχνη είναι όρος που επινοήθηκε τη δεκαετία του 1960 από τον Αμερικανό καλλιτέχνη Χένρι Φλιντ για ένα καλλιτεχνικό κίνημα της σύγχρονης τέχνης.

Περιγραφή 
Με αφετηρία τον μινιμαλισμό, η εννοιολογική τέχνη αποτελεί σε τελική ανάλυση έναν συλλογικό όρο για την περαιτέρω ανάπτυξη των τάσεων της αφηρημένης ζωγραφικής και για διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα όπως η τέχνη των έτοιμων αντικειμένων (readymades) ή των happenings, τα οποία θεωρούν ότι η σκέψη για το νόημα ενός έργου τέχνης έχει προτεραιότητα έναντι της υλοποίησής του.

Η πρώτη έκθεση του Μελ Μπόχνερ το 1966 με τίτλο «Working Drawings and Other Visible Things on Paper Not Necessarily Meant to Be Viewed as Art» (Σχέδια εργασίας και άλλα οπτικά αντικείμενα σε χαρτί που δεν προορίζονται απαραίτητα να θεωρηθούν ως τέχνη) στη γκαλερί της Σχολής Εικαστικών Τεχνών της Νέας Υόρκης θεωρείται η πρώτη έκθεση του κινήματος της εννοιολογικής τέχνης.

Η εκτέλεση του έργου τέχνης είναι δευτερεύουσας σημασίας και δεν είναι απαραίτητο να γίνεται από τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Η έμφαση δίνεται στην έννοια και την ιδέα, οι οποίες θεωρούνται εξίσου σημαντικές για το καλλιτεχνικό έργο. Στη θέση των ολοκληρωμένων πινάκων και γλυπτών, εμφανίζονται με αυτή την έννοια σκίτσα, γραπτά, κείμενα οδηγιών ή ενδεχομένως βιβλία καλλιτεχνών, τα οποία αναπτύσσουν τις δικές τους αισθητικές ιδιότητες. Ένας από τους στόχους είναι η «αποϋλοποίηση» του έργου τέχνης και η εμπλοκή του θεατή. Οι συνήθεις τρόποι θέασης, οι έννοιες και τα συμφραζόμενα του κόσμου αμφισβητούνται και νέοι κανόνες επινοούνται. Εξετάζονται τα συμφραζόμενα, τα νοήματα και οι συσχετισμοί.

Θεωρητικοί της εννοιολογικής τέχνης είναι οι Μελ Μπόχνερ, Σολ Λέβιτ, Art & Language, Τζόζεφ Κοσούθ και Βίκτορ Μπέρτζιν. Ο Μαρσέλ Ντυσάν υπήρξε καλλιτεχνικό πρότυπο αυτού του κινήματος. Ξεχώρισε την τέχνη του από την «τέχνη του αμφιβληστροειδούς», η οποία ενεργεί κυρίως στο μάτι (για παράδειγμα, με έναν επιτηδευμένο τρόπο) και όχι ως ιδέα ή σύνδεση νοήματος στη σκέψη. Αυτή η προσέγγιση συχνά κάνει την εννοιολογική τέχνη να φαίνεται ελιτίστικη, εύθραυστη και δύσκολα προσβάσιμη στον απλό άνθρωπο. Ορισμένα έργα εννοιολογικής τέχνης μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο μέσω της εξέτασης του καλλιτέχνη και της σκέψης του.

Τα ποικιλόμορφα ρεύματα της πρωτοπορίας της δεκαετίας του 1960, όπως η ζωγραφική του Ρόμπερτ Ρίμαν, τα φωτογραφικά βιβλία του Εντ Ρούσα, τα γλυπτά του Καρλ Αντρέ, του Ρόμπερτ Μόρις ή του Ρόμπερτ Σμίθσον, αλλά και τα happenings, το ρεύμα Fluxus και ο βιεννέζικος ακτιβισμός ήταν άμεσοι και συχνά συγκεχυμένα παρόμοιοι πρόδρομοι της εννοιολογικής τέχνης.

Υπό την επιρροή περιοδικών τέχνης όπως το Artforum και τα Avalanche, Parachute, Flash Art, Art Press, μεταξύ άλλων, δημιουργήθηκαν γρήγορα ομάδες εννοιολόγων στην Αμερική και την Ευρώπη, οι οποίες προσανατολίστηκαν προς τη Νέα Υόρκη και σχημάτισαν ανεξάρτητα περιφερειακά κέντρα, στη Βόρεια Αμερική για παράδειγμα το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Άντζελες, το Σαν Ντιέγκο, το Βανκούβερ και το Τορόντο.

Παραπομπές 

Είδη τέχνης
Άσπρο Χανίων

Για τον ομώνυμο οικισμό στην Πέλλα, δείτε: Άσπρο Πέλλας

Το Άσπρο (επίσημη ονομασία Άσπρον) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γαβαλοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βάμου, του δήμου Αποκορώνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.   
Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Κοπράνα ή Κόπραινα.

Γεωγραφία
Το Άσπρο είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή που βλέπει στον κόλπο της Σούδας, στον δρόμο προς την Αλμυρίδα και βόρεια του Βάμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65. Απέχει 29 χλμ. περίπου ΝΑ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Κοπράνα ή Κόπραινα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαβαλοχωρίου του νομού Χανίων. Το 1957 μετονομάστηκε σε Άσπρο. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαβαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βάμου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αποκορώνου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://greece.terrabook.com/chania/page/aspro-2-2/
https://www.youtube.com/watch?v=EG0gZA5BKPU

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού (mέta)

Το Κέντρο Μεταπιταλιστικού Πολιτισμού | mέta ιδρύθηκε το 2020 ως μη κερδοσκοπικός ερευνητικός οργανισμός για την ενίσχυση της κίνησης ιδεών σε ριζοσπαστική κατεύθυνση και την πολιτική τροφοδοσία του ΜέΡΑ25, του DiEM25 και της Προοδευτικής Διεθνούς, που εκπροσωπούνται και στην διοίκησή του.Το mέta κινείται σε δύο άξονες: τον ακαδημαϊκό/πολιτικό/επιμορφωτικό και τις πολιτιστικές/καλλιτεχνικές δράσεις. Οι δράσεις του απλώνονται στην έρευνα, την διοργάνωση εκδηλώσεων, σεμιναρίων και φεστιβάλ, τις εκδόσεις, την παραγωγή ενημερωτικού υλικού μέχρι την δημιουργία καλλιτεχνικού υλικού και δρωμένων, με άξονα τις πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, οικολογικές και πολιτισμικές διαστάσεις των προκλήσεων που αναδύονται σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Μια περισσότερο σχετική με το ελληνικό κοινό πτυχή της αποστολής του mέta συνίσταται στη διάθεση πλατφόρμας πολιτικής εκπαίδευσης για τα μέλη του ΜέΡΑ25.

Μετακαπιταλισμός 
Το mέta συνοψίζει την προσέγγισή του στον μετακαπιταλισμό ως εξής:Ζούμε σε μια μεταιχμιακή εποχή, σε ένα κατώφλι: κάτι έχει τελειώσει, το ξέρουμε, το βλέπουμε: αυτό που ζούμε δεν μπορεί να περιγραφεί πια ως «καπιταλισμός», έχει ξεφύγει από τα όριά του. Τα παλιά εργαλεία έχουν σπάσει, οι παλιοί κανόνες απλώς δεν ισχύουν πλέον. Κάτι ξεκινά, κάτι μετά-τον-καπιταλισμό όπως τον γνωρίζαμε, αλλά δεν ξέρουμε ακόμα τι: τα πάντα είναι εφικτά, από ένα δυστοπικό μέλλον τεχνοφεουδαρχίας και ακόμα πιο ισχυρών οικονομικών ολιγαρχιών, μέχρι μια φωτεινή προοπτική δικαιοσύνης, ισότητας, ευημερίας. Στο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, στο mέta, εξετάζουμε και ερευνάμε αυτή τη μεταιχμιακή περίοδο, αυτό το κατώφλι. Και επιχειρούμε να προτείνουμε διεξόδους. Όχι μόνο με τον τρόπο της έρευνας, αλλά και με τον τρόπο της τέχνης, που δεν περιγράφει απλώς τον κόσμο: τον αλλάζει.Εκτενέστερες διευκρινίσεις σχετικά με την προσέγγιση του Κέντρου για τον μετακαπιταλισμό εντοπίζονται στη δήλωση αποστολής του mέta, καθώς και στα κείμενα εργασίας του συλλογικού εγχειρήματος «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους»στο πλαίσιο της σειράς Working Papers του mέta αλλά και στο δίγλωσσο βιβλίο mέtavisions.

Διοίκηση 
Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι από το 2020 η εικαστικός Δανάη Στράτου, με διευθυντές του πολιτιστικού και του ακαδημαϊκού τομέα του mέta τους Νίκο Καναρέλη και Σωτήρη Μητραλέξη αντίστοιχα στο πλαίσιο της ευρύτερης ομάδας. Κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία του mέta είναι το Συμβουλευτικό Σώμα του, το οποίο περιλαμβάνει ως μέλη τους Michael Albert, Mark Blyth, Noam Chomsky, Brian Eno, iLiana Fokianaki, James K. Galbraith, Antara Haldar, Srećko Horvat, Anish Kapoor, Βασίλη Κωστάκη, Ken Loach & Paul Laverty, Beral Madra, Preethi Nallu, Shirin Neshat & Shoja Azari, Νίκο Παπαστεργιάδη, Guy Standing, Lyndsey Stonebridge, Νίκο Θεοχαράκη, Paul Tyson, Γιάνη Βαρουφάκη, Μάρη Βελονάκη και τον Slavoj Žižek, οι οποίοι διαλέγονται για το όραμα του mέta στο δίγλωσσο βιβλίο mέtavisions.

Παραπομπές