joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μιράντα Μαρτίνο

Η Μιράντα Μαρτίνο (ιτ.: Miranda Martino) (γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1933) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Ζωή και καριέρα 
Γεννημένη στο Μότζιο Ουντινέζε από Ναπολιτάνους γονείς, η Μαρτίνο ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια το 1956.  Το 1957 έκανε το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ της Νάπολης και το 1959 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, με το τραγούδι "La vita mi ha dato solo te".  Την ίδια χρονιά σημείωσε την πρώτη της εμπορική επιτυχία με το τραγούδι "Stasera tornerò",  που κατέλαβε την 11η θέση στην Ιταλική Χιτ Παρέλαση.  Στη συνέχεια μπήκε στις δύο επόμενες εκδόσεις του Festival di Sanremo και το 1961 τρία τραγούδια της μπήκαν στο Top Ten ("Erano nuvole", "Frenesia" και "Serenatella c'o sì e c'o no").  Το 1963 σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία με το άλμπουμ Napoli, στο οποίο διασκεύασε δώδεκα canzoni napoletane που αναδιασκευάστηκε από τον Ένιο Μορικόνε .  Το 1965 έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο και από τότε επικέντρωσε την καριέρα της στη θεατρική σκηνή και, λιγότερο παραγωγικά, στις ταινίες. 

Στις 5 Οκτωβρίου 2008 η Miranda Martino συμμετείχε στην εκδήλωση Omaggio a Πίνο Ρούχερ, una vita per la chitarra / Homage to Πίνο Ρούχερ, μια ζωή για την κιθάρα . Η εκδήλωση προς τιμήν του Πίνο Ρούχερ ( κιθαρίστας της RAI ), δώδεκα χρόνια μετά τον θάνατό του, χορηγήθηκε από τις Δημοτικές Αρχές της Manfredonia και από τις Αρχές της Επαρχίας της Φότζια .

Δισκογραφία

Άλμπουμ 

 1958: Magic Moments At La Capannina di Franceschi
 1959: 20 canzoni di Sanremo '59 (with Nilla Pizzi and Teddy Reno)
 1959: Miranda Martino 
 1959: Napoli '59. Le 20 canzoni del festival (with Nilla Pizzi, Elio Mauro, Stella Dizzy and Teddy Reno)
 1959: Il mio vero amore (EP)
 1962: Miranda Martino 
 1963: Napoli 
 1964: Le canzoni di sempre 
 1966: Napoli volume II°  
 1967: Operetta primo amore 
 1970: Donna...Amore...Dolore
 1971: Passione...
 1977: Ottimo Stato    
 1977: La Valzerite  
 2000: Napoli mia bella Napoli

Φιλμογραφία 

 La duchessa di Santa Lucia  (Roberto Bianchi Montero, 1959)
 Avventura al motel  (Renato Polselli, 1963)
 Canzoni in... bikini (Giuseppe Vari, 1963)
 Sedotti e bidonati (Giorgio Bianchi, 1964)
 Last Plane to Baalbek (Marcello Giannini & Hugo Fregonese, 1965)
 Addio mamma (Irving Jacobs, 1967)
 Paolo Barca, Schoolteacher and Weekend Nudist  (Flavio Mogherini, 1975)
 Gegè Bellavita (Pasquale Festa Campanile, 1979)
 A Strange Passion (Jean-Pierre Dougnac, 1984)
 Red American (Alessandro D'Alatri, 1991)
 Dio c'è  (Alfredo Arciero, 1998)
 Teste di cocco (Ugo Fabrizio Giordani, 1999)

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η Μιράντα Μαρτίνο στο Discogs

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ιταλοί τραγουδιστές
Ναόμι (όνομα)

Το Ναόμι είναι ένα κύριο όνομα σε διάφορες γλώσσες και πολιτισμούς.

Ετυμολογία 
Το όνομα στα εβραϊκά, σημαίνει "ευχάριστη" και αρχικά προφερόταν με την έμφαση στο α (Νάομι). Στο βιβλίο της Ρουθ η Ναόμι είναι η πεθερά της Ρούθ, καθιστώντας το όνομα Ναόμι ένα βιβλικό όνομα.

Το ονομα είναι επίσης γνωστό στην Ιαπωνία και η ετυμολογία του αλλάζει ανάλογα τους χαρακτήρες που χρησιμοποιούνται.

Τύποι και Υποκοριστικά 

 Ναόμι ή Ναομί
 Ναούμα 

 Νοέμη, εμπνευσμένο από την γαλλική μορφή του ονόματος (Noemie)

Η αντρική μορφή του ονόματος είναι Ναούμ.

Εορταστική Γιορτή 

 1 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτη Ναούμ

Γυναικεία ονόματα
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Μαις

Το Μαις (γαλλικά: Maisse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαισουά (γαλλικά: Maissois).

Παραπομπές 

Κοινότητες της Εσόν
Μωσάν

Το Μωσάν (γαλλικά: Mauchamps) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπυζιέν (γαλλικά: Campusiens).

Παραπομπές 

Κοινότητες της Εσόν
Ουρανία Γκάσιου

Η Ουρανία Γκάσιου (γενν. 9 Μαρτίου 1978, Αθήνα) είναι Ελληνίδα δεξιοτέχνις οργανίστα. Είναι η οργανίστα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών από το 2011 και της Γαλλικής Προτεσταντικής Εκκλησίας, ενώ από το 2006 είναι μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου.

Βιογραφία 
Η Ουρανία Γκάσιου γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1978 στην Αθήνα. 

Το 1998 ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές, λαμβάνοντας μαθήματα οργάνου από τον Νίκολας Κίναστον, με υποτροφία του συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής».

Το 2004 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, με υποτροφία που έλαβε από το Ίδρυμα Ωνάση, από όπου και αποφοίτησε με επαίνους και βραβεία ερμηνείας. Μεταξύ των διακρίσεων ήταν και το Dip RAM, το οποίο είναι η υψηλότερη διάκριση της Ακαδημίας.

Το 2006 έλαβε τον τίτλο «Pidem Organ Fellow» της Ακαδημίας. Τον ίδιο χρόνο και δύο συναπτά έτη, ήταν υπότροφος του Ιδρύματος «Eric Thompson», όπου έλαβε μαθήματα από τον Γιοχάνες Γκέφερτ στην Κολωνία και την Σούζαν Λάντεϊλ στο Λονδίνο και το Παρίσι.

Τα τόσα χρόνια παρουσίας της στη μουσική σκηνή, έχει διακριθεί σε διεθνείς και πανελλήνιους διαγωνισμούς, όπως στον Διεθνή Διαγωνισμό Οργάνου του Αγίου Μαυρικίου στην Ελβετία, στον Πανελλήνιος Διαγωνισμός Νέων Πιανιστών στην Άνδρο και στο Διαγωνισμό Έρικ Θίμαν της Βασιλικής Ακαδημίας. Επίσης, έχει εμφανιστεί πολλάκις ως σολίστα, αλλά κάνοντας και σύμπραξη με διάφορα σύνολα μουσικής δωματίου, σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και καθεδρικούς ναούς σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια: το Αββαείο του Ουέστμινστερ, τον Άγιο Μαρτίνο των Αγρών, τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου του Λονδίνου, της Βαρκελώνης, της Ρίγας, της Κοπεγχάγης, του Βρότσλαβ, του Άλτενμπεργκ, του Αγίου Νικολάου της Στοκχόλμης, της Βασιλείας και το Κάστρο της Μπρατισλάβα. Επιπλέον, έχει δώσει το παρόν σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ οργάνου.

Έχει διδάξει στις σχολές του Καθεδρικού ναού του Γουεστμίνστερ, του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο, καθώς και στο Ωδείο Αθηνών.

Παραπομπές 

Έλληνες μουσικοί
Κλίνγκον

Οι Κλίνγκον  (στη γλώσσα Κλίγκον : tlhIngan [ˈt͡ɬɪŋɑn] ) είναι ένα φανταστικό είδος στη σειρά επιστημονικής φαντασίας Star Trek .

Αναπτύχθηκε από τον σεναριογράφο Gene L. Coon το 1967 για την αρχική σειρά Star Trek, οι Κλίνγκον ήταν ανθρωποειδή που χαρακτηρίζονταν από περήφανη σκληρότητα και βαρβαρότητα. Οι Κλίνγκον μέσω φεουδαρχίας και αυταρχισμού, ήταν μια κάστα πολεμιστών που βασιζόταν στη δουλεία . Με έναν πολύ διευρυμένο προϋπολογισμό για μακιγιάζ και εφέ, οι Κλίνγκον επανασχεδιάστηκαν πλήρως για το Star Trek: The Motion Picture (1979), αποκτώντας ραβδωτά μέτωπα. Σε μεταγενέστερες τηλεοπτικές σειρές και σε μεταγενέστερες ταινίες, τα μιλιταριστικά χαρακτηριστικά των Κλίνγκον ενισχύθηκαν από αυξημένη αίσθηση τιμής και έναν αυστηρό κώδικα πολεμιστή παρόμοιο με εκείνο του μπουσίντο .

Οι Κλίνγκον είναι οι συνήθεις αντίπαλοι στην τηλεοπτική σειρά Star Trek της δεκαετίας του 1960 και έχουν εμφανιστεί σε όλες τις επόμενες σειρές, μαζί με δέκα από τις ταινίες μεγάλου μήκους <i id="mwJw">Star Trek</i> . Αρχικά προορίζονταν να είναι αντίπαλοι για το πλήρωμα του USS Enterprise. Στη συνέχεια οι Κλίνγκον έγιναν στενοί σύμμαχοι της ανθρωπότητας στο Star Trek: The Next Generation . Στη σειρά του 1990 Star Trek: Deep Space Nine, άνθρωποι και Κλίνγκον ενώνονται με τους Ρόμουλανς για να πολεμήσουν το Ντομίνιον.

Μεταξύ των στοιχείων που δημιουργήθηκαν για τους νέους Κλίνγκον ήταν μια πλήρης γλώσσα Κλίνγκον, που αναπτύχθηκε από τον Marc Okrand από αλαμπουρνέζικες ασυναρτησίες που πρότεινε ο ηθοποιός James Doohan . Η γλώσσα Κλίνγκον έχει εισέλθει στη λαϊκή κουλτούρα, στο βαθμό που ορισμένα από τα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και μέρη της Βίβλου έχουν μεταφραστεί σε αυτήν. Έχουν εκδοθεί : λεξικό, ένα βιβλίο με ρήσεις και ένας πολιτιστικός οδηγός για τη γλώσσα. Σύμφωνα με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, το Κλίνγκον είναι η πιο δημοφιλής φανταστική γλώσσα στον κόσμο, όπως μετριέται με τον αριθμό των ομιλητών.

Σταρ Τρεκ
Κρις Τραγιανόφσκι

Ο Κρις Τραγιανόφσκι (Kris Trajanovski, γεννήθηκε 19 Φεβρουαρίου 1972), είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 16 ετών και ως μέλος της Εθνικής ομάδας της Αυστραλίας κάτω των 20 ετών συμμετείχε το 1991 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων που έγινε στην Πορτογαλία. Σε τέσσερις αγώνες σημείωσε ένα γκολ. Αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες της χώρας του, με μεγαλύτερη επιτυχία στις Σίντνεϊ Ολίμπικ (74 αγώνες, 33 γκολ) και Μαρκόνι Στάλιονς (89 αγώνες, 22 γκολ) αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα στη Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε 16 φορές και σημείωσε 11 τέρματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σκόραρε σε μόνο τρία παιχνίδια, τα οποία ήταν στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας. Στη διοργάνωση του 1996 στους δύο αγώνες του τελικού με την Ταϊτή 6–0 (τέσσερα γκολ) και 5–0 (τρία γκολ), αναδεικνυόμενος σε πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης με 7 γκολ και στη διοργάνωση του 1998 στη συνάντηση 
Αυστραλία - Νήσοι Κουκ 16–0, όπου σημείωσε τέσσερα γκολ. Ήταν  ο πρώτος παίκτης που σημείωσε τρία χατ-τρικ στην ιστορία του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Ποδοσφαιριστές Σίντνεϊ Ολίμπικ
Ποδοσφαιριστές Χάπι Βάλεϊ ΑΑ
Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Νάιτς ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέστον Λάιονς
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Φρούριο Μπρέεντονκ

Το Φρούριο Μπρέεντονκ (στα oλλανδικά: Fort van Breendonk, στα γαλλικά: Fort de Breendonk) βρίσκεται στην πόλη Μπρέεντονκ, δίπλα στο Μέχελεν, στο βόρειο Βέλγιο. 

Χτίστηκε το διάστημα 1906 –1913 και αποτελούσε μέρος της οχύρωσης της Αμβέρσας (National Redoubt). Μετά τη παράδοση του Βελγίου, στις 28 Μαΐου του 1940, επιτάχθηκε από τα SS και χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Οι συνθήκες κράτησης ήταν πολύ κακές και οι κρατούμενοι υφίσταντο βασανιστήρια. Οι κρατούμενοι (πολιτικοί κρατούμενοι, μέλη της αντίστασης και Εβραίοι) μεταφέρονταν στη συνέχεια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ανατολική Ευρώπη. Στη διάρκεια λειτουργίας της φυλακής είναι γνωστό ότι 3.590 άνθρωποι κρατήθηκαν εκεί από τους οποίους 303 πέθαναν (είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια). Από τους υπόλοιπους 1.741 πέθαναν μέχρι το τέλος του πολέμου σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.   

Αρχές Σεπτεμβρίου του 1944 τα SS εκκένωσαν το φρούριο και οι τελευταίοι κρατούμενοι στάθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ. Όταν η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Συμμάχους, για μικρό χρονικό διάστημα κρατήθηκαν στο Φρούριο Μπρέεντονκ Βέλγοι συνεργάτες των Γερμανών. 

Το 1947 το φρούριο ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

Παραπομπές
Η φανέλα με το 9

Η φανέλα με το 9 είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1989 σε σκηνοθεσία του Παντελή Βούλγαρη. Η ταινία συμμετείχε στο 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου  καθώς και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μένη Κουμανταρέα και το σενάριό της υπογράφει ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος. Τους αγώνες της ταινίας περιγράφει ο Μανώλης Μαυρομμάτης.

Πλοκή 
Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας είναι ο νεαρός και άσημος αλλά γεμάτος ποδοσφαιριστής Βασίλης (Μπιλ) Σερέτης στην προσπάθειά του να γίνει διάσημος άσος των γηπέδων μη διστάζοντας μπροστά σε κανένα εμπόδιο. Διασχίζοντας τα γήπεδα της ελληνικής επικράτειας, από τη Θεσσαλονίκη ως τον Βόλο και από εκεί στην Αθήνα, ο Σερέτης γνωρίζει την επιτυχία και την αποθέωση, αλλά ταυτόχρονα βυθίζεται στη μοναξιά και τη ματαίωση.

Διανομή 

 Στράτος Τζώρτζογλου ως Μπιλ Σερέτης
 Θέμις Μπαζάκα ως Κική
 Νίκος Μπουσδούκος ως Γιώργος Καπάτος
 Σταμάτης Τζελέπης ως Σπύρος
 Κάτια Σπερελάκη ως Δώρα
 Νίκος Τσαχιρίδης ως Τσαλίκης
 Κώστας Κλεφτογιάννης ως Γαλάντης
 Άννα Αυγουλά ως Εύα
 Σταύρος Καλάρογλου ως άντρας στο τρένο
 Ζανό Ντάνιας ως Πάνος
 Βαγγέλης Πανταζής ως Βαγγέλης
 Γιάννης Χατζηγιάννης ως δημοσιογράφος Κάντζος
 Βασίλης Βλάχος ως δημοσιογράφος Νικολάου
 Θανάσης Μυλωνάς ως Βότσης
 Μαρία Γεωργιάδου ως Ζέτα
 Φωτεινή Παπαδοπούλου ως οικιακή βοηθός
 Απόστολος Σοφιανός ως Κούτρας

Βραβεία και διακρίσεις 
Η φανέλα με το 9 έχει αποσπάσει τα εξής βραβεία και διακρίσεις: 

 Βραβείο μοντάζ στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

 Βραβείο ήχου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
 Βραβείο μακιγιάζ στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ
 Διάκριση ποιότητας Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ταινίες σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1989
Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ρόμαν Σόρκιν

Ο Ρόμαν Σόρκιν (, γενν. 11 Αυγούστου 1996) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.10 μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ / σέντερ για τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, πριν παίξει επαγγελματικά στο Ισραήλ.

Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο κολέγιο 
Ο Σόρκιν γεννήθηκε στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Έζησε τα δύο πρώτα του χρόνια στη Λευκορωσία πριν μεγαλώσει στο Ασντόντ του Ισραήλ.

Ο Σόρκιν έπαιξε τέσσερα χρόνια κολεγιακού μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Στις 10 Νοεμβρίου 2017, ο Σόρκιν κατέγραψε προσωπικό ρεκόρ με 23 πόντους και 7 ριμπάουντ στο ξεκίνημα της κολεγιακής πορείας του, ενώ ευστόχησε σε 8 από τα 9 σουτ εντός πεδιάς, σε μία νίκη με 70-54 επί του Κόπιν Στέιτ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Μακάμπι Χάιφα (2018–2021) 
Στις 28 Απριλίου 2018, ο Σόρκιν ξεκίνησε την επαγγελματική πορεία του με τη Μακάμπι Χάιφα του Ισραηλινού Πρωταθλήματος, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Εκείνη τη χρονιά, η Χάιφα τελείωσε την αγωνιστική περίοδο στην τελευταία θέση μεταξύ 12 ομάδων και υποβιβάστηκε στην 2η Κατηγορία Ισραήλ.

Στις 12 Απριλίου 2019, ο Σόρκιν σημείωσε 19 πόντους, υψηλό χρονιάς, ενώ πέτυχε 7 στα 11 σουτ εντός πεδιάς, μαζί με οκτώ ριμπάουντ σε μία ήττα με 77–79 από τη Χάποελ Άφουλα. Σε 30 παιχνίδια που έπαιξε κατά τη διάρκεια της περιόδου 2018-19, είχε μέσο όρο 8,4 πόντους και 4,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ο Σόρκιν κέρδισε τον τίτλο της 2ης Κατηγορίας Ισραήλ το 2019 με τη Χάιφα, κερδίζοντας την άνοδο στην Ισραηλινή 1η Κατηγορία.

Στις 8 Δεκεμβρίου 2019, ο Σόρκιν σημείωσε ένα νικητήριο σουτ με 1,6 δευτερόλεπτα να απομένουν, δίνοντας στη Χάιφα μία νίκη με 77–75 επί της Χάποελ Μπερ Σεβά. Στις 3 Φεβρουαρίου 2020, ο Σόρκιν σημείωσε 22 πόντους, προσωπικό υψηλό του, ενώ ευστόχησε σε 6 από τα 6 τρίποντα, μαζί με πέντε ριμπάουντ σε μία νίκη με 93–84 επί της Χάποελ Γκιλμπόα Γκαλίλ.

Μακάμπι Τελ Αβίβ (2021–σήμερα) 
Στις 21 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ της 1ης Κατηγορίας Ισραήλ.

Εθνική Ομάδα 
Ο Σόρκιν ήταν μέλος των εθνικών ομάδων κάτω των 18 και κάτω των 20 του Ισραήλ.

Τον Αύγουστο του 2014, ο Σόρκιν συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων 2ης Κατηγορίας της FIBA του 2014, όπου είχε μέσο όρο 14,1 πόντους και 9,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.

Η πρώτη του μεγάλη διοργάνωση με την Εθνική Ισραήλ, ήταν η συμμετοχή του στο Ευρωμπάσκετ 2022.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό στους Όρεγκον Ντακς
 Προφίλ RealGM

Ισραηλινοί καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισραήλ
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Χάιφα
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ
Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ
Στα άδυτα της Μαφίας

Στα άδυτα της Μαφίας (Πρωτότυπος τίτλος: Making of the Mob) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ που περιγράφει λεπτομερώς την εμφάνιση του οργανωμένου εγκλήματος στην Αμερική του 20ου αιώνα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 15 Ιουνίου 2015, στο δίκτυο AMC και με αφηγητή τον ηθοποιό Ρέι Λιόττα. Η σειρά περιλαμβάνει επίσης διαλείμματα σε κάθε επεισόδιο με εμφάνιση αρχειακού υλικού και συνεντεύξεις με ιστορικούς, συγγραφείς, ηθοποιούς, αξιωματούχοι της επιβολής του νόμου και μέλη των οικογένειων. Στις 31 Ιουλίου 2015, το AMC ανακοίνωσε σε ότι η σειρά θα έχει και μια δεύτερη σεζόν οκτώ επεισοδίων, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιουλίου 2016.

Επισκόπηση σειράς

1η Σεζόν (2015) 

Η πρώτη σεζόν, με συμπληρωματικό τίτλο "Νέα Υόρκη", ανέδειξε τον Λάκι Λουτσιάνο, την άνοδό του στη Μαφία της Νέας Υόρκης και τη δημιουργία των Πέντε Οικογενειών.

2η Σεζόν (2016) 

Η δεύτερη σεζόν, με συμπληρωματικό τίτλο "Σικάγο", εστιάζει στην προέλευση του Αλ Καπόνε, την Μαφία του Σικάγου και την επέκτασή τους στις Μεσοδυτικές ΗΠΑ.

Παραγωγή 
Στις 10 Ιανουαρίου 2015, το δίκτυο AMC ανακοίνωσε τη σειρά ως μια μίνι σειρά "ειδικού συμβάντος" η οποία θα προβάλλονταν στα μέσα του 2015.  Στις 31 Ιουλίου 2015, δύο εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της σειράς, το AMC την ανανέωσε την σειρά για δεύτερη σεζόν ώστε να προβληθεί στα μέσα του 2016.

Υποδοχή 
Η πρώτη σεζόν έλαβε μικτές κριτικές από τηλεοπτικούς κριτικούς. Στο Metacritic έχει σταθμισμένη βαθμολογία 59 στα 100, με βάση έξι κριτικές, υποδεικνύοντας "μεικτές ή μέσες κριτικές".  Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Δεκέμβριος 2021) θετικής έγκρισης 40% βασισμένες σε 5 κριτικές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Αμερικανικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Τσιαγί

Το Τσιαγί (κινεζ. 嘉義) είναι πόλη στην πεδινή περιοχή της νοτιοδυτικής Ταϊβάν. Κατά τη Δυναστεία Τσινγκ ονομαζόταν Κα-τζή, ενώ η ιστορική ονομασία της είναι Τιροσέν. Το 2016 είχε πληθυσμό 270.254 κατοίκους.

Γεωγραφία
Το Τσιαγί είναι κτισμένο στο βόρειο μέρος της πεδιάδας Τσιανάν (γνωστής και ως Τσιαγί-Ταϊνάν), σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από τη θάλασσα σε ευθεία γραμμή. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του είναι 23°28΄48΄΄ Βόρειο πλάτος και 120°26΄59΄΄ Ανατολικό μήκος, ενώ το υψόμετρο του κέντρου της είναι 32 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα ανατολικά της πόλεως υψώνεται το Αλί-σαν (βουνό Αλί), αγαπημένος προορισμός αναψυχής των κατοίκων της, ενώ στα δυτικά της βρίσκεται το Αεροδρόμιο του Τσιαγί, σε απόσταση μόλις 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλεως. Στα βόρεια της πόλεως κυλά ο ποταμός Πούζι και στα νότια ο ποταμός Μπατζάνγκ ή Πατσάνγκ. Το Τσιαγί είναι μία από τις τρεις πόλεις «επαρχιακού επιπέδου» της Ταϊβάν, οι οποίες έχουν τη δική τους πλήρη αυτοδιοίκηση ισότιμη με τη διοίκηση επαρχίας (οι άλλες δύο είναι το Σιντσού και το μεγάλο λιμάνι Τζιλούν, πάνω από αυτές βρίσκονται μόνο οι 5 μεγαλύτερες σε πληθυσμό πόλεις της χώρας, που έχουν ειδικό καθεστώς). Η «επαρχία» αυτή της πόλεως Τσιαγί έχει έκταση μόλις 60,03 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μέγιστο μήκος στη διεύθυνση ανατολής-δύσης 15,8 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος στη διεύθυνση βορρά-νότου 10,5 χιλιόμετρα. Η επαρχία περιβάλλεται από παντού από την ομώνυμη Κομητεία Τσιαγί (πρώτου επιπέδου διοικητική υποδιαίρεση της Ταϊβάν). Το έδαφος στο οποίο είναι κτισμένο η πόλη αποτελεί εύφορη πρώην γεωργική γη και υψώνεται με μικρή κλίση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Το Τσιαγί είναι μία από τις πλησιέστερες στον Τροπικό του Καρκίνου πόλεις της Ασίας, με τον συγκεκριμένο παράλληλο να διέρχεται λίγο νότια της πόλεως.

Το Τσιαγί υποδιαιρείται σε δύο διαμερίσματα: το Ανατολικό με 122.877 κατοίκους και το Δυτικό με 147.396 κατοίκους (απογραφή του 2016). Η διοικητική έδρα όλης της πόλεως-επαρχίας βρίσκεται στο Ανατολικό Διαμέρισμα.

Κλίμα
Η πόλη έχει θερμό υγρό υποτροπικό κλίμα (Cwa στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν). Βορειοανατολικοί άνεμοι το φθινόπωρο και τον χειμώνα περιορίζουν τις βροχοπτώσεις, ενώ οι νοτιοδυτικοί άνεμοι το θέρος και το τελευταίο μέρος της ανοίξεως φέρνουν τις περισσότερες βροχές, με πάνω από το 60% της ετήσιας βροχοπτώσεως, που είναι 1.774 χιλιοστόμετρα, να πέφτει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Ωστόσο η σχετική υγρασία είναι υψηλή ολόκληρο το έτος (μέσος όρος 80,6%).

«Αδελφές» πόλεις 
Το Τσιαγί είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής 7 πόλεις: 

  Ηστ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϊ, ΗΠΑ (1972)
  Τζάκσον του Μισισίπι, ΗΠΑ (1972)
  Τζούνο της Αλάσκας, ΗΠΑ (1977)
  Μάρεϋ της Γιούτα, ΗΠΑ (1977)
  Μάρτινσμπεργκ της Δυτικής Βιρτζίνια, ΗΠΑ (1988)
  Σύρακιουζ της Νέας Υόρκης, ΗΠΑ (1995)
  Σιντσού της Ταϊβάν (2002)

Επίσης, με ολόκληρη την επαρχία Μπουλακάν των Φιλιππίνων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 
 Το Τσιαγί στα Βικιταξίδια

Τσιαγι
Αρχελών

Ο ΑΡΧΕΛΩΝ ιδρύθηκε το 1983 με την ονομασία Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας και είναι μη-κερδοσκοπικό σωματείο με σκοπό την προστασία των θαλάσσιων χελωνών και των βιοτόπων τους. Οι κύριες δράσεις του αφορούν συστηματική παρακολούθηση και έρευνα, διάσωση και περίθαλψη τραυματισμένων και άρρωστων χελωνών καθώς και ευαισθητοποίηση του κοινού.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Επίσημη Ιστοοσελίδα
Άλι ΜακΓκρόου

Η Ελίζαμπεθ Άλις ΜακΓκρόου (αγγλ. Elizabeth Alice MacGraw, ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και ακτιβίστρια. Κέρδισε την προσοχή με τον ρόλο της στην ταινία Αντίο, Κολόμβε (1969), για την οποία κέρδισε το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας για τον Πιο Υποσχόμενο Πρωτοεμφανιζόμενο . Απέκτησε διεθνές προφίλ για τον ρόλο της στην ταινία Love Story (1970), για την οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και κέρδισε το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Δράμα . Το 1972, η MacGraw ψηφίστηκε ως η κορυφαία γυναίκα σταρ του box office στον κόσμο  και τιμήθηκε με μια τελετή χεριών και πατημάτων στο Grauman's Chinese Theatre αφού συμμετείχε σε μόλις τρεις ταινίες. Συνέχισε να πρωταγωνιστεί στη δημοφιλή ταινία δράσης The Getaway (1972). Έπαιξε την πρωταγωνίστρια στην ταινία Convoy (1978) και ήταν πρωτοσέλιδο στο ρομαντικό αθλητικό δράμα Players (1979), στην κωμωδία Just Tell Me What You Want (1980) και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική μίνι σειρά The Winds of War (1983) βασισμένη σε ιστορικά μυθιστορήματα. Το 1991 δημοσίευσε μια αυτοβιογραφία με τον τίτλο Moving Pictures.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Αμερικανίδες μοντέλα
Γυναίκες αυτοβιογράφοι
Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ζορζ Γκεταρί

Ο Ζορζ Γκεταρί (Αλεξάνδρεια, 8 Φεβρουαρίου 1915 – Mougins, Alpes-Maritimes, 13 Σεπτεμβρίου 1997) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης (χορευτής, τραγουδιστής, παρουσιαστής και ηθοποιός) Ελληνικής καταγωγής. Γεννημένος ως Λάμπρος Βαρλόου, το 7ο από δέκα παιδιά ελληνικής οικογένειας της Αιγύπτου, προοριζόταν από το περιβάλλον του για να ακολουθήσει εμπορικές δραστηριότητες, όπως ο πατέρας του. Σε ηλικία 16 ετών αναδείχθηκε πρωταθλητής στίβου στο Γυμνάσιο, στο δρόμο των 110 μ. με εμπόδια. Τρία χρόνια μετά έφυγε για οικονομικές σπουδές στο Παρίσι, μερίμνη του θείου του, μαέστρου Τάσου Γιαννόπουλου, ο οποίος ανήκε στην ορχήστρα του διάσημου βιολονίστα Τυμπώ. Ο τελευταίος, παρότρυνε το Γκεταρί να εγκαταλείψει τις εμπορικές του σπουδές και να ασχοληθεί με το τραγούδι, το 1936. Ο Ζορζ θήτευσε πλάι στον διακεκριμένο μουσουργό Νινόν Βαλίν και το 1937 πρωτοεμφανίσθηκε στο κέντρο «Ευρωπαϊκόν» της Γαλλικής πρωτεύουσας, ως μέλος μουσικού σχήματος με επικεφαλής το Τζο Μπουλλόν. Την επόμενη χρονιά κίνησε το ενδιαφέρον της Mistinguett, η οποία τον ενέταξε στο καλλιτεχνικό της δυναμικό, ως τακτικό συνεργάτη. Το 1950 ο Γκεταρί αναδείχθηκε καλύτερος εκτελεστής οπερέττας στην Γαλλία και την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική ταινία Ένας Αμερικανός στο Παρίσι, στο πλευρό της Λέσλι Καρόν. Ο Γκεταρί επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα ως επίσημα  προσκεκλημένος, μετέχοντας σε διάφορες καλλιτεχνικές και άλλες εκδηλώσεις.

Παραπομπές

Γάλλοι καλλιτέχνες
 Αιγυπτιώτες
Λίντια Καναάν

Η Λίντια Καναάν (αραβικά: ليديا كنعان) είναι Λιβανέζα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και ακτιβίστρια ανθρώπινων δικαιωμάτων, η οποία θεωρείται ευρέως ως η πρώτη «ροκ σταρ» της Μέσης Ανατολής.

Αναγνωρίστηκε ως ο πρώτος διεθνώς επιτυχημένος Λιβανέζος καλλιτέχνης ηχογράφησης, και έγινε γνωστή ερμηνεύοντας ροκ μουσική στα αγγλικά εν μέσω εχθρικών στρατιωτικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Λιβάνου, πραγματοποιώντας συναυλίες στο περιοχές του Λιβάνου που βομβαρδίζονταν ταυτόχρονα. Η Χάλα Χαμπίμπ του Society έγραψε, «σε μια μικρή χώρα που καταστράφηκε από τον πόλεμο, υπήρχε αυτό το νεαρό κορίτσι που έκανε τη διαφορά».

Ήταν η πρώτη καλλιτέχνης από τη Μέση Ανατολή που τραγούδησε αποκλειστικά στα αγγλικά και η πρώτη που τα βιντεοκλίπ της παίχτηκαν στα MTV Europe, MTV Νοτιοανατολικής Ασίας, MTV Ρωσίας και MTV Μέσης Ανατολής. Το μουσικό της ντεμπούτο περιγράφηκε ότι αψήφησε την παράδοση, αμφισβήτησε τους κανόνες και ξεπέρασε τα εμπόδια φύλου χιλιετιών. Σύμφωνα με την Arabian Woman, «ως ένα κορίτσι που μεγάλωσε στη μέση ενός αιματηρού εμφυλίου πολέμου, η Καναάν κατέρριπτε φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια... Συγκλόνισε το κατεστημένο». Το 2015, καταχωρήθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame και στα αρχεία και τη βιβλιοθήκη του Μουσείου.

Βιογραφία

Δισκογραφία

Studio albums

Singles

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Λίντια Καναάν στο Rock and Roll Hall of Fame και στα Αρχεία και Βιβλιοθήκη του Μουσείου
 Δισκογραφία της Καναάν στο Discogs
 

Λιβανέζες τραγουδίστριες
Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από το Λίβανο
Λιβανέζοι Χριστιανοί
Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Ειρηνιστές
Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ

Το Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ ή Εμβληματικό Στάδιο Λουσαΐλ (αραβικά: ملعب لوسيل الدولي) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Λουσαΐλ του Κατάρ. Άνοιξε στις 22 Νοεμβρίου 2021 και θα χρησιμοποιηθεί στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022. Το στάδιο θα χρησιμοποιηθεί για τα εναρκτήρια και τα τελικά παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022.

Το Εθνικό Στάδιο Λουσαΐλ είναι το μεγαλύτερο στάδιο στο Κατάρ και ένα από τα επτά στάδια που μετατράπηκαν για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.

Κατασκευή 
Η διαδικασία προμήθειας για τη μετατροπή του σταδίου ξεκίνησε το 2014. Το στάδιο κατασκευάστηκε ως κοινοπραξία από την HBK Contracting (HBK) και την China Railway Construction Corporation (CRCC).

Το στάδιο σχεδιάστηκε από τις βρετανικές εταιρείες Foster and Partners και Populous. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 80.000 θεατών. Όπως και τα άλλα γήπεδα που έχουν προγραμματιστεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, το Στάδιο Λουσαΐλ θα ψύχεται με ηλιακή ενέργεια και θα έχει μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα.

Η κατασκευή ξεκίνησε στις 11 Απριλίου 2017. Η λήξη της κατασκευής του σταδίου είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2020. Τότε επρόκειτο να φιλοξενήσει τρεις φιλικούς αγώνες μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, αλλά καθώς η ολοκλήρωση του σταδίου αναβλήθηκε, θα φιλοξενήσει στη συνέχεια 10 αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αναμένεται να διαμορφωθεί εκ νέου σε στάδιο 20.000 θέσεων. Τα επιπλέον καθίσματα θα αφαιρεθούν και άλλα μέρη του κτιρίου θα μετατραπούν σε κοινοτικό χώρο με καταστήματα, καφετέριες, αθλητικές και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις και ιατρική κλινική.

Παραπομπές 

Στάδια ποδοσφαίρου στο Κατάρ
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Λεωφόρος Κύμης

Η Λεωφόρος Κύμης, είναι οδικός άξονας που ενώνει τον Κεντρικό Τομέα Αθηνών με το Ηράκλειο Αττικής, το Μαρούσι και τα Βόρεια Προάστια. Ξεκινά ως συνέχεια της Λεωφόρου Βεΐκου, συγκεκριμένα κάθετα της Λεωφόρου Καποδιστρίου και διασχίζει την Καλογρέζα, περνά το ΟΑΚΑ, το ανατολικό τμήμα του Ηρακλείου, ενώ συνεχίζει πάνω από την Αττική Οδό και καταλήγει κάθετα της Λεωφόρου Πλαπούτα. Βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από την Πεύκη και το Γαλάτσι. Το 2004, παραδόθηκε στην κυκλοφορία η πρώτη επέκταση της λεωφόρου ξεκινώντας από τον κόμβο Καλυφτάκη στην Κηφισιά καταλήγοντας στους Θρακομακεδόνες εξυπηρετώντας το Ολυμπιακό Χωριό το οποίο μόλις είχε κατασκευαστεί.

Ονομασία 
Η Λεωφόρος έλαβε το όνομα "Κύμης", λόγω των εργατών που κατάγονταν από την Κύμη της Εύβοιας και δούλευαν σε ανθρακωρυχεία της περιοχής, κατά την περίοδο της κατοχής.

Ιστορία 
Από το 1882, μέχρι το 1957, στη διασταύρωση με τις Οδούς Μαρίνου Αντύπα και Λεωφόρο Σπύρου Λούη περνούσε ο Σιδηρόδρομος Λαυρίου- Αγίων Αναργύρων.

Μετέπειτα, στα χρόνια της κατοχής, λειτουργούσαν στην περιοχή δύο ορυχεία, όπου δούλευαν 1800 εργάτες από το Λαύριο και την Κύμη. Λόγω της φήμης που είχαν οι ανθρακωρύχοι από την Κύμη, η Λεωφόρος ονομάστηκε τα επόμενα χρόνια έτσι, προς τιμήν τους.

Την μεταπολεμική περίοδο, συγκεκριμένα το 1957, στο μήκος Λεωφόρου, ιδρύθηκε η ΣΕΛΕΤΕ, η μετέπειτα ΑΣΠΑΙΤΕ, όπου λειτουργούν τα κτήρια της μέχρι και σήμερα.

Το 1982, εγκαινιάστηκε ο Σταθμός Ειρήνη, της Γραμμής 1 του Μετρό, που παραδόθηκε μαζί με το ΟΑΚΑ και βρίσκονται κατά μήκος της οδού.

Το 2003, στο βόρειο τμήμα του δρόμου, δόθηκε στην κυκλοφορία μια επέκταση της Αττικής Οδού, σε διασταύρωση με τη Λεωφόρο Κύμης. Επιπλέον, κατασκευάστηκε το τμήμα Κηφισιά-  Θρακομακεδόνες, μήκους 4,7 χιλιομέτρων, διασχίζοντας το Ολυμπιακό χωριό της Αθήνας. Η επέκταση αυτή είχε σχεδιαστεί για την εξυπηρέτηση των αθλητών προς το Ο.Α.Κ.Α. αλλά εξαιτίας του μικρού χρονικού διαστήματος το τμήμα κόμβος Καλυφτάκη - Πεύκη δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και έτσι μέχρι σήμερα η λεωφόρος είναι διασπασμένη σε δυο τμήματα. Το 2022 ανακοινώθηκε ο ανάδοχος της επέκτασης με τα έργα να ξεκινούν το 2023 με χρονικό ορίζοντα το 2025.

Επέκταση 
Τα επόμενα χρόνια αναμένεται η επέκταση της Λεωφόρου, προς την Λυκόβρυση και την Κηφισιά, μέσω υπόγειας σήραγγας. Πρόκειται για ένα έργο μήκους 3,8 χιλιομέτρων, ο προϋπολογισμός του οποίου εκτιμάται στα 300 εκατομμύρια ευρώ και θα ενώνει την Αττική Οδό με τον Αυτοκινητόδρομο 1, στον κόμβο Καλυφτάκη. Υπολογίζεται, ότι θα συμβάλει στη μείωση μποτιλιαρίσματος, που παρατηρείται στη Μεταμόρφωση.

Δείτε επίσης 

 Λεωφόρος Βεΐκου
 Λεωφόρος Καποδιστρίου
 Λεωφόρος Σπύρου Λούη
 Αττική Οδός
 Νέα Ιωνία Αττικής
 Ηράκλειο Αττικής
 Γαλάτσι
 Καλογρέζα
 Γραμμή Ηλεκτρικού (Μετρό Αθήνας)
 Πεύκη
 Κύμη
 ΟΑΚΑ
 Σιδηροδρομική Γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων

Παραπομπές 

Δρόμοι της Αθήνας
Δήμος Ηρακλείου
Δήμος Νέας Ιωνίας
Δήμος Αμαρουσίου
Αττική Οδός
Τόριν Φράνσις

Ο Τόριν Τζαμάλ Φράνσις (γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1983) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λα Ούνιον δε Φορμόσα του Αργεντινού Πρωταθλήματος . Έχει ύψος 2,10 μέτρων και παίζει στη θέση του σέντερ. Έχει παίξει επαγγελματικά σε Ελλάδα, Ισραήλ, Γερμανία, Τουρκία, Βέλγιο και Ιταλία.

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Φράνσις έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Πανεπιστήμιο του Νοτρ Νταμ με τους Φάιτινγκ Άιρις του Νοτρ Νταμ .

Επαγγελματική πορεία 
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής πορείας του, ο Φράνσις έπαιξε με τους ιταλικούς συλλόγους Ορλαντίνα Μπάσκετ και Καντού . Έχει επίσης αγωνιστεί με τις ελληνικές ομάδες ΑΕΛ 1964, ΑΕΚ και Πανελλήνιο . Έχει επίσης παίξει με τον ισραηλινό σύλλογο Χάποελ Ιερουσαλήμ και την τουρκική ομάδα Μπόρνοβα Μπελεντίγε .

Υπέγραψε με τον Πανελλήνιο τον Ιανουάριο του 2011. 

Τον Ιούλιο του 2011 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου στη Γερμανία . 

Το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλιάγκα Πέτκιμ . 

Στις 26 Νοεμβρίου 2014 υπέγραψε με τη βελγική ομάδα Σπιρού Σαρλερουά . 

Τον Νοέμβριο του 2015, υπέγραψε με την αργεντινή ομάδα Λα Ούνιον δε Φορμόσα .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ ντραφτ NBA.com
 Προφίλ Eurocup
 Προφίλ Eurobasket.com
 Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Τουρκικού Πρωταθλήματος
 Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ιταλικού Πρωταθλήματος (στα Ιταλικά)
 Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στα Ελληνικά)
 Προφίλ Draftexpress.com
 Προφίλ AEK.com
 Βιογραφικό στην Ιστοσελίδα του Κολεγίου Νοτρ Νταμ 

Καλαθοσφαιριστές Σπιρού Σαρλεουά
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου
Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού
Καλαθοσφαιριστές Ορλαντίνα Μπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εσκισεχίρ
Σέντερ
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Λάρισας
Λαμόντ Μακ

Ο Λαμόντ Μακ (Lamont Mack, γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1987) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για τελευταία φορά στη Ντιναμό Τιφλίδας.

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Στο Κολέγιο Αντζελίνα στο Λάφκιν του Τέξας, ήταν στην επιλογή όλων των Αμερικανών των Μικρών Κολεγίων και κατετάγη ως ο 21ος καλύτερος παίκτης στα Μικρά Κολέγια. Ο Μακ έπαιξε για τους Σάρλοτ 49ερς, ενώ σπούδαζε ποινική δικαιοσύνη από το 2007 έως το 2009. Στην πρώτη του χρονιά είχε κατά μέσο όρο 15,6 πόντους ανά παιχνίδι, βελτιωμένος σημαντικά στο δεύτερο μισό της αγωνιστικής περιόδου για να γίνει «καλής πίστης σκόρερ». Αναφέρει τη γιαγιά του, Νέλγκι Τζόρνταν, ως τη μεγαλύτερη επιρροή του.

Επαγγελματική πορεία 
Ο Μακ εντάχθηκε στην ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος το 2009 και τον Ιανουάριο του 2011, υπέγραψε με την ΠΜΚ Λουκόιλ Ακαντέμικ στη Βουλγαρία. Πέρασε την περίοδο 2012–13 με την Σκαβολίνι Πεζάρο στην Ιταλία και στη συνέχεια τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε με την Ες Όλιβερ Μπάσκετς του Γερμανικού Πρωταθλήματος. Χώρισε μαζί τους τον Δεκέμβριο του 2013.

Τον Φεβρουάριο του 2014, υπέγραψε με την Κόριχαϊτ της Φινλανδίας  φεύγοντας ένα μήνα αργότερα για να υπογράψει με την ΚΜ Βαγιαδολίδ στην Ισπανία.

Τον Αύγουστο του 2014, ο Μακ υπέγραψε με την Κλουμπ Λα Ουνιόν στην Αργεντινή. Τον Οκτώβριο του 2014, χώρισε τους δρόμους του με τη Λα Ουνιόν. Στις 9 Ιανουαρίου 2015, υπέγραψε με την Χιγάντες Εδομέξ Τολούκα του μεξικανικού LNBP. Έφυγε από τη Χιγάντες μετά από μόλις τέσσερις αγώνες. Στις 27 Φεβρουαρίου 2015, υπέγραψε με την ΚΣ Ενερτζία Ροβινάρι του Ρουμανικού Πρωταθλήματος για το υπόλοιπο της χρονιάς.   Στις 24 Αυγούστου 2015 υπέγραψε εκ νέου με την Ενερτζία. Στις 23 Φεβρουαρίου 2016, άφησε την Ενερτζία και υπέγραψε με την ΣΤΜ Λε Αβρ της Γαλλίας για το υπόλοιπο της περιόδου 2015–16 του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, ο Μακ υπέγραψε με τον σκοπιανικό σύλλογο Κάρπος Σόκολι για τη χρονιά 2016–17.  Στις 9 Οκτωβρίου 2016, χώρισε τους δρόμους του με την Κάρπος Σόκολι αφού εμφανίστηκε σε μόλις τρία παιχνίδια. Στις 19 Οκτωβρίου 2016 υπέγραψε με την Χουπς Κλαμπ του Λιβανέζικου Πρωταθλήματος. 

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2017, ο Μακ υπέγραψε με την Τίμπα Τιμισοάρα,  αλλά δεν πέρασε από ιατρικό έλεγχο.  Τον Οκτώβριο του 2017, εντάχθηκε στους Αϊόβα Γουλβς του NBA G League.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο ESPN.com
 Βιογραφικό στους Σάρλοτ 49ερς
 Προφίλ στο Eurobasket.com
 Προφίλ στο FIBA.com

Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο
Καλαθοσφαιριστές ΣΤΜ Λε Αβρ
Καλαθοσφαιριστές σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ
Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Ακαντέμικ Σόφιας
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων 
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Νέο Θέατρο (Λοτζ)

Το Νέο Θέατρο, γνωστό και ως Νέο Θέατρο Καζίμιες Ντέιμεκ (πολωνικά: Teatr Nowy w Łodzi ή Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi) είναι θέατρο ρεπερτορίου στο Λοτζ της Πολωνίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1949. Το θέατρο παρουσιάζει ένα ποικίλο πρόγραμμα, που περιλαμβάνει διεθνή κλασική δραματουργία και νέα έργα σύγχρονων θεατρικών συγγραφέων. Εκτός από τις παραστάσεις, το Νέο Θέατρο περιοδεύει σε παραγωγές σε θέατρα στο Βοεβοδάτο Λοτζ, στην υπόλοιπη Πολωνία και στο εξωτερικό.

Ιστορία 
Το 1949, η Ομάδα Νέων Ηθοποιών (πολωνικά: Grupa Młodych Aktorów), με τον Καζίμιες Ντέιμεκ ως έναν από τους ηγέτες τους, οργάνωσε μια σειρά εργαστηρίων κατά τη διάρκεια των οποίων οι συγκεντρωμένοι εργάστηκαν για την εκμάθηση της μεθόδου του Στανισλάφσκι. Αυτή η ομάδα ήταν που δημιούργησε το Νέο Θέατρο. Το θέατρο διοικούνταν αρχικά συλλογικά και τον Νοέμβριο του 1949 παρουσίασε την πρώτη του πρεμιέρα σε κοινή σκηνοθεσία, μια παραγωγή ενός τσέχικου θεατρικού ρεπερτορίου του Βάσεκ Κάνια με τίτλο Ταξιαρχία εργασίας του Κάρχαν (τσεχικά: Parta brusiče Karhana). Εκείνη την εποχή, ξεκινώντας από το συνέδριο του Ιανουαρίου 1949 της Ένωσης Πολωνών Συγγραφέων που πραγματοποιήθηκε στο Στσέτσιν, ο Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός έγινε το κυρίαρχο αισθητικό δόγμα.

Το 1950, ο Ντέιμεκ ανέλαβε τη θέση του διευθυντή θεάτρου και καλλιτεχνικού διευθυντή του ιδρύματος και εγκατέλειψε την υποκριτική ως επάγγελμα. Παρέμεινε διευθυντής του θεάτρου μέχρι το 1962. Αργότερα κατείχε τη θέση αυτή μεταξύ 1974 και 1979, καθώς και το 2002. Το 2008 το Νέο Θέατρο πήρε το όνομά του, αλλά ο πλήρης τίτλος χρησιμοποιείται σπάνια.

Τον Φεβρουάριο του 1950, ο κομμουνιστής Πρόεδρος Μπολέσουαφ Μπιέρουτ απένειμε στο θέατρο το Τάγμα του Λαβάρου της Εργασίας. Τον Νοέμβριο του 2019, το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς απένειμε στο Νέο Θέατρο το Αργυρό Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis.

Παραπομπές 

Θέατρα στο Λοτζ
Θεατρικές εταιρείες στην Πολωνία
Αποδέκτες του Αργυρού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Μομτσίλγκραντ

Το Μομτσίλγκραντ (βουλγαρικά: Момчилград), πρώην Μεστανλί, είναι κωμόπολη στα νότια της Βουλγαρίας, μέρος της επαρχίας Κάρτζαλι στο νότιο τμήμα της Ανατολικής Ροδόπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Μομτσίλγκραντ είναι ο μεγαλύτερος βουλγαρικός οικισμός με τουρκική πλειοψηφία (75% του συνόλου).

Η ονομασία της κωμόπολης κυριολεκτικά σημαίνει «Πόλη του Μομιτζίλου».

Παραπομπές

Πόλεις της Βουλγαρίας
Vlad and Niki

Το Vlad and Niki είναι ένα κανάλι στο YouTube με δύο αδέρφια (Vladislav Vashketov, γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 2013 και Nikita Vashketov, γεννημένος στις 4 Ιουνίου 2015) και μερικές φορές τη μητέρα τους, Victoria Vashketova, και τον μικρό αδερφό τους, Christian Sergey Vashketov καθώς προσποιούνται ότι παίζουν, ταξίδια ή άλλες δραστηριότητες στη Ρωσία. Ο Vlad, ο Nikita και οι γονείς τους, Sergey και Victoria (Vashketov), τρέχουν 21 κανάλια YouTube για τον Vlad και τον Nikita σε 18 γλώσσες. Από τον Οκτώβριο του 2021, τα κανάλια τους είχαν περισσότερους από 212 εκατομμύρια συνδρομητές και πάνω από 118 δισεκατομμύρια προβολές συνολικά. Από τις 29 Οκτωβρίου 2021, το κύριο κανάλι τους (Vlad and Niki) έχει 73 εκατομμύρια συνδρομητές και πάνω από 54 δισεκατομμύρια προβολές, καθιστώντας το  10ο κανάλι YouTube με περισσότερες συνδρομές στον κόσμο.

Ο Vlad και ο Nikita ξεκίνησαν το κανάλι τους στο YouTube στις 23 Απριλίου 2018. Αρχικά, το όνομα του καναλιού τους ήταν "Vladik Toys", όπου ο Vlad και η μαμά του έκαναν βίντεο unboxing παιχνιδιών, κυρίως με παιχνίδια Peppa Pig. Το περιεχόμενο εστιάζει σε μεγάλο βαθμό σε θέματα συναδέλφωσης και κοινής χρήσης. Στα περισσότερα από τα βίντεο, ο Vlad και ο Nikita παίζουν με παιχνίδια, λένε ιστορίες, κάνουν vlog στο Ντουμπάι και σε άλλες χώρες, προσποιούνται ότι παίζουν και διαφημίζονται. Μερικές φορές, οι παιδικές ρίμες υλοποιούνται με κάποια μορφή στα βίντεό τους. Το πιο δημοφιλές τους βίντεο είναι το "Vlad and Niki - new Funny stories about Toys for Children".

Το 2019 ο Vlad και ο Nikita υπέγραψαν συμφωνία αντιπροσώπευσης με την Haven Global, μια εταιρεία αδειοδότησης με έδρα την Αυστραλία, για να αναπτύξουν νέες ροές περιεχομένου, ένα παγκόσμιο πρόγραμμα καταναλωτικών προϊόντων και άδειες για παιχνίδια και εφαρμογές για κινητά και να επεκτείνουν την επωνυμία διεθνώς. Υπέγραψαν επίσης συμφωνία με την Playmates Toys, μια εταιρεία που ιδρύθηκε στο Χονγκ Κονγκ το 1966 από τον Sam Chan για να κατασκευάζει παιδικά παιχνίδια. Είναι διαθέσιμα στα Walmart, Target και Amazon.

Τα εκτιμώμενα ετήσια κέρδη του Vlad και του Nikita είναι 45,57 εκατομμύρια ευρώ έως 82,02 εκατομμύρια ευρώ. Το 2019, κρίθηκαν ως οι χρήστες του YouTube που κερδίζουν τα περισσότερα χρήματα ανά βίντεο, με εκτιμώμενο ποσό 276,87 ευρό ανά βίντεο. Έχουν μια εφαρμογή με το όνομα Vlad and Niki και πολλά παιχνίδια όπως Vlad and Niki Smart Games, Vlad and Niki Super Marcket, Vlad and Niki 12 locks, Vlad and Niki Run, Vlad and Niki Monster Trucks και Vlad and Niki World στο play store.

YouTubers
Κρύα Βρύση Σταγιατών

Η Κρύα Βρύση Σταγιατών είναι μια υδάτινη πηγή που βρίσκεται στις Σταγιάτες Πηλίου, του νομού Μαγνησίας, σε απόσταση σχεδόν 1000 μ. από το χωριό . Η συγκεκριμένη πηγή φημίζεται για την ποιότητα του νερού της και αναφέρεται πολύ συχνά ως το «Ιερό Νερό», που για 350 χρόνια υδροδοτούσε όλο το χωριό των Σταγιατών . Οι κάτοικοι του χωριού, αναφέρουν πως η Κρύα Βρύση είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους και πως υπάρχει μια μακραίωνη ιστορία και παράδοση γύρω της, γι’ αυτό άλλωστε οι ίδιοι με δικά τους έξοδα αλλά και προσωπική εργασία συμβάλλουν στη συντήρηση και τον καθαρισμό της, κάνοντας τακτικούς χημικούς ελέγχους για να εκτιμάται η ποιότητα του νερού .

Από το 2009 μέχρι και σήμερα, οι κάτοικοι του χωριού αντιδρούν σε κινήσεις ιδιωτικοποίησης του νερού της πηγής, που έγιναν και γίνονται από τη δημοτική αρχή αλλά και από την εταιρεία ύδρευσης του Βόλου (ΔΕΥΑΜΒ). Από εκείνο το έτος δραστηριοποιείται στην περιοχή και η ομάδα Α.Π.Ο. δράσης, που από τους πρωτεύοντες σκοπούς της είναι και η υπεράσπιση της πηγής της Κρύας Βρύσης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ομάδα των κατοίκων «θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στα σχέδια όσων θέλουν να εμπορευτούν την καρδιά της κοινότητάς μας, τη ζωή και την ιστορία μας … Καλούμε όλους τους ενσυνείδητους ανθρώπους να μας συμπαρασταθούν σε αυτό τον αγώνα!». Στο πλευρό των Σταγιατών για τον αγώνα τους για το νερό, έχουν ταχθεί και επώνυμοι, καλλιτέχνες, πολιτικοί κλπ.   . 

Το 2021 σταματά η υδροδότηση των Σταγιατών από την πηγή και μόνο το 1/3 του χωριού συνεχίζει να υδροδοτείται από την Κρύα Βρύση. Οι διενέξεις συνεχίζονται έχοντας πάρει σε αρκετές περιπτώσεις τη νομική οδό .

Παραπομπές
AirDrop

Το AirDrop είναι υπηρεσία ad hoc στα λειτουργικά συστήματα iOS και macOS της Apple Inc., που εισήχθη στο Mac OS X Lion (Mac OS X 10.7) και στο iOS 7,, η οποία δίνει τη δυνατότητα μία συσκευή να μεταφέρει αρχεία μεταξύ υποστηριζόμενων υπολογιστών Macintosh και συσκευών iOS από μέσα ασύρματης επικοινωνίας κοντινής εμβέλειας. Αυτή η επικοινωνία πραγματοποιείται μέσω "πλαισίων δράσης" και "πλαισίων δεδομένων" της Apple Wireless Direct Link χρησιμοποιώντας μια δημιουργημένη σύνδεση-τοπικές διευθύνσεις IPv6 αντί για τη σταθερή διεύθυνση MAC του Wi-Fi.

Η Apple δεν θέτει κανένα όριο στο μέγεθος του αρχείου που μπορεί να μεταφέρει το AirDrop.

Παραπομπές

iOS (Apple)
Λογισμικό κοινοποίησης αρχείων
Φρανκ Φαρίνα

Ο Φρανκ Φαρίνα ( Frank Farina, γεννήθηκε 5 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Αυστραλός προπονητής ποδοσφαίρου  και πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.  Ως παίκτης έκανε αξιοσημείωτη καριέρα σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες και ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στην Αυστραλία και δεύτερος στην Ωκεανία από την IFFHS.

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του σε ομάδες της χώρας του και οι ικανότητές του ήταν αρκετές για να κερδίσει μεταγραφή για τη βελγική Μπρυζ. Είχε βραβευτεί το 1988 ως κορυφαίος παίκτης στην Ωκεανία, ο πρώτος νικητής στην ιστορία του θεσμού. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Βελγίου και καλύτερος ξένος παίκτης το 1989–90, ενώ συνολικά σημείωσε 43 γκολ σε 70 συναντήσεις πρωταθλήματος. Ακολούθησε καριέρα σε Ιταλία, Αγγλία και Γαλλία, και έκλεισε την καριέρα του σε ομάδες της χώρας του. Με την εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε 37 φορές και σημείωσε 10 γκολ.

Τον Αύγουστο του 1999, έγινε προπονητής της αυστραλιανής ομάδας ποδοσφαίρου, θέση που κράτησε μέχρι τον Ιούνιο του 2005 μετά τα κακά αποτελέσματα στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών. Στο διάστημα αυτό 
γνώρισε επιτυχία με την Αυστραλία κατακτώντας δύο φορές το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας (2000, 2004), ενώ μία φορά τη δεύτερη θέση (2002).

Τίτλοι και διακρίσεις

Σίδνεϊ Σίτι
 Κύπελλο NSL : 1986
Μαρκόνι Φέρφιλντ
 Πρωτάθλημα NSL : 1988
Κλαμπ Μπριζ
 Πρωτάθλημα Βελγίου : 1989–1990
 Κύπελλο Βελγίου : 1990–1991
 Σούπερ Καπ Βελγίου : 1990, 1991
Ατομικές διακρίσεις
 FFA Hall of Champions Inductee – 2001
 Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς στην Ωκεανία : 1988
 Παίκτης της χρονιάς NSL (2) : 1987, 1988
 Κορυφαίος σκόρερ NSL (2) : 1987, 1988
 Κορυφαίος σκόρερ Βελγικού Πρωταθλήματος : 1989–1990

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Αυστραλοί προπονητές
Προπονητές Εθνικής Αυστραλίας
Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Μπάρι
Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Ποδοσφαιριστές Μαρκόνι Στάλιονς ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΡΚ Στρασμπούρ
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κλέων Κραντονέλλης

Ο Κλέων Κραντονέλλης (1912-1978) ήταν αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στην Καβάλα και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από όπου αποφοίτησε πρώτος το 1935. Έργα του είναι το κτίριο του Σταθμού Κατανομής Φορτίου της ΔΕΗ στην οδό Γ΄ Σεπτεμβρίου (1972-73) στην Αθήνα, η κατοικία του στην οδό Αφροδίτης 7 στην Πλάκα (1962-63), οι ιχθυόσκαλες Πειραιά και Καβάλας, το ξενοδοχείο «Αμφιτρύων» (1951-60, 1954) και το εστιατόριο της Αρβανιτιάς (1968-69) στο Ναύπλιο, οι παιδικές κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα. Επίσης, την περίοδο 1959-1962, έκανε την αρχική μελέτη του Διοικητηρίου Καβάλας  που προέβλεπε την κατασκευή επίμηκους, τριώροφου κτιρίου οργανωμένου σε αυστηρό, κατασκευαστικό κάναβο, αλλά η κατασκευή του κτηρίου το 1971 διαφοροποιήθηκε αρκετά από την αρχική.

Παραπομπές 

Έλληνες αρχιτέκτονες
Κάρλος Παβόν

Ο Κάρλος Αλβέρτο Παβόν Πλούμερ (ισπανικά: Carlos Alberto Pavón Plummer, γεννήθηκε 9 Σεπτεμβρίου 1973) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής της Ονδούρας, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με την εθνική του ομάδα.

Καριέρα 

Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής από την Κόστα Ρίκα και η μητέρα του από την Ονδούρα. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρεάλ Κλουμπ Ντεπορτίβο Εσπάνια της Ονδούρας, ομάδα στην οποία αγωνίστηκε άλλες δύο φορές στη σταδιοδρομία του και στην τελευταία τετραετία της ενεργού δράσης. Αγωνίστηκε σε πολλούς άλλους συλλόγους του Μεξικού, αλλά είχε και μικρά χρονικά διαστήματα αγωνιζόμενος στην Ευρώπη και στους Λος Άντζελες Γκάλαξι των ΗΠΑ. Κλείνοντας την καριέρα του ήταν πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Εσπάνια.

Με την εθνική ομάδα της του αγωνίστηκε 101 φορές και σημείωσε 57 γκολ, επίδοση που αποτελεί εθνικό ρεκόρ. Το 2004 αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα της Ονδούρας εξαιτίας μιας κήλης που προκάλεσε την αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο, επανήλθε όμως με επιτυχία συνεχίζοντας έως το 2010 με την τελευταία συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Το 2007 ήταν πρώτος σκόρερ του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ με 5 γκολ.

Ένας νέος τραυματισμός στον ώμο ήταν η αιτία που αναγκάστηκε να σταματήσει τη διεθνή του παρουσία, ενώ ουσιαστικά τελείωσε και η ενεργός του δράση.
Ήταν αρχικά τεχνικός βοηθός για την ποδοσφαιρική ομάδα της Ονδούρας. Στις 10 Ιανουαρίου 2015 αποχώρησε επίσημα ως ποδοσφαιριστής σε φιλικό αγώνα με την  Μπαρτσελόνα του Ισημερινού. Ακολούθησε μικρής διάρκειας προπονητική καριέρα χωρίς επιτυχία και στη συνέχεια δούλεψε ως αθλητικός αναλυτής.

Τίτλοι και διακρίσεις 
Ρεάλ Εσπάνια 
 Πρωτάθλημα Ονδούρας: 1993–94, 2003–04, 2006–07, 2010–11 
 Κύπελλο Ονδούρας: 1992
Ονδούρα
 Κύπελλο Κεντρικής Αμερικής: 1993, 1995
Ατομικές διακρίσεις
 Μεξικό πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 1997 
 Ονδούρα πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 2006–07
 Ονδούρα ποδοσφαιριστής της χρονιάς: 2009
 Κορυφαίος σκόρερ ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ: 2007
 Καλύτερη ομάδα ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ: 2007 
 Κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής ομάδας της Ονδούρας: 57 γκολ

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ονδουριανοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας
Ποδοσφαιριστές Λίγκα Νασιονάλ Ονδούρας
Ποδοσφαιριστές Κρους Ασούλ 
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Σελάγια 
Ποδοσφαιριστές Σαν Λουίς ΦΚ 
Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Τολούκα 
Ποδοσφαιριστές Μονάρκας Μορέλια 
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ 
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν 
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ 
Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι 
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι 
Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο 
FIFA Century Club
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007