joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Θανάσης Πατριαρχέας

Ο Θανάσης Πατριαρχέας (Καλαμάτα, 11 Νοεμβρίου 1986) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1986 στην Καλαμάτα όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού της Σχολής Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου αποφοιτώντας κάποια χρόνια μετά. Κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Το 2010, σε ηλικία 23 ετών αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Έτσι πέρασε στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν από όπου αποφοίτησε το 2013, ξεκινώντας την πορεία του ως ηθοποιός.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο στην παράσταση «Περί Ζώων» της Ελφρίντε Γέλινεκ στο Θέατρο Τέχνης. Επίσης, ήταν μέλος της θεατρικής ομάδας LEGΩ, που κέρδισε την πρώτη θέση στο Scratchnight του Bob Theatre Festival το 2013. Το τηλεοπτικό του ντεμπούτο έγινε στη δραματική σειρά «Δικαίωση» τη σεζόν 2014-2015 όπου υποδύθηκε ένα δημοσιογράφο, κάνοντας έκτακτες εμφανίσεις στη σειρά. Ακολούθησε η συμμετοχή του στη σειρά «Εθνική Ελλάδος» το 2015  τη σεζόν 2015-2016 Οι Άσφαιροι

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από το ρόλο του Μιχάλη Μακρή στην καθημερινή σειρά του ANT1 «Γυναίκα Χωρίς Όνομα». Εκεί πρωταγωνιστεί μαζί με την Ντόρα Μακρυγιάννη και τη Μαριάννα Τουμασάτου από το 2018 μέχρι το 2020.Το 2021 έπαιξε στη σειρά «Τα καλύτερα μας χρόνια» και τη σεζόν 2021-2022 στη σειρά «Σασμός».

Προσωπική ζωή 
Από το 2019 είναι παντρεμένος με τη γυμνάστρια Βίβιαν Δράκου. Έχουν αποκτήσει τρεις κόρες, τη Σταύρια (γενν. 2020), την Κύνθια (γενν. 2021) και μια τρίτη (γενν. 2022).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Απόστολοι Ρεθύμνης

Οι Απόστολοι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Εντός των ορίων της κοινότητος βρίσκεται και η έδρα του δήμου στην Αγία Φωτεινη. Οι Απόστολοι απέχουν 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 500 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S(an)ti Apostoli et Molini. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Apostolli με 175 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Apostoli. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα προέρχεται από μια μικρή εκκλησία αφιερωμένη στους Απόστολους η οποία κτίστηκε προς μνήμην των Αγίων Δέκα, οι οποίοι κρύβονταν σε δάσος της περιοχής όταν τους συνέλαβαν οι Ρωμαίοι.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικών χρόνων, το χωριό ήταν βακουφικό. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 3 χριστιανικές οικογένειες και 4 τουρκικές να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μέρωνα και είχε 153 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 224 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα δικής του κοινότητας. Το 1937 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο χωριό βρίσκονται οι τοιχογραφημένοι ναοί του Αγίου Νικολάου, με τιμωρίες κολασμένων και κτητορική επιγραφή, και του Αγίου Σπυρίδωνα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αποστόλους και κτίστηκε το 1880 στη θέση παλαιότερου ναού.

Από το 1916 λειτουργεί στο χωριό δημοτικό σχολείο. Μέχρι την κατασκευή του κτιρίου του σχολείου το 1927, τα μαθήματα γίνονταν σε οικίες. Λειτούργησε ως μονοθέσιο/τρίθεσιο. Από το 2009 στο χωριό λειτουργεί εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο.

Μεταφορές 
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Ο δρόμος ολοκληρώθηκε κατασκευαστικά το 2009.

Eπιφανείς Αποστολιανοί
 Λαγουβάρδος Γ.Δ.: Δήμαρχος Μέρωνος
 Βασίλης Σκουντής: αθλητικογράφος

Διοικητικά στοιχεία 
Δείτε: Κοινότητα Αποστόλων

Οι Απόστολοι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτόνται στην τότε κοινότητα Θρόνου και το 1927 στο ΦΕΚ 213Α - 06/10/1927 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Αγία Φωτεινή και Γέννα αποτελούν την κοινότητα Αποστόλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιβρίτου του δήμου Αμαρίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 277 κατοίκους ενώ ως οικισμός 162.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Άγιος Ιωάννης Αμαρίου Ρεθύμνου

Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Αμαρίου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου έχει 117 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Βασιλάκη.

Κοινοτάρχες Αγίου Ιωάννου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Ιωάννου

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο Άγιος Ιωάννης απέχει 56 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 370 μέτρων. Βρίσκεται κοντά στην συμβολή του Πλατύ ποταμού με τον Ξιφέ. Τα ποτάμια γεφυρώνουν οι παλιές γέφυρες του Ξιφέ η καμάρα και η γέφυρα του Μανουρά.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως S. Z(uann)e Chiliaru, στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως S. Giovanni Ghliafu με 47 κατοίκους. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους διέθετε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 15 οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Άγιος Ιωάννης Χλιαρός, ανήκε στον δήμο Αποδούλου και είχε 123 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 127 κατοίκους. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών.

Στον Άγιο Ιωάννη γεννήθηκε ο δικηγόρος Εμμανουήλ Παπαδογιάννης (1889-1971), ο οποίος διατέλεσε υπουργός ανοικοδομήσεως την περίοδο 1948-1950.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη. Ανήκει στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου και στο εσωτερικό του σώζει τοιχογραφίες δύο διαφορετικών φάσεων. Οι παλαιότερες σώζονται τμηματικά στο ιερό. Χρονολογούνται στις αρχές του 14ου αιώνα και σώζονται σε κακή κατάσταση. Το νεότερο στρώμα χρονολογείται από τις αρχές του 15ου αιώνα και σώζεται σε καλύτερη κατάσταση. Ανάμεσα στις καλύτερα διατηρημένες τοιχογραφίες είναι η παράσταση του γενέσιου του Ιωάννη Προδρόμου. Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Τέσσερις. Είναι του τελευταίου τρίτου του 19ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1893.

Στο χωριό λειτουργούσε δημοτικό σχολείο από το 1899 μέχρι το 1986. Το 1928 κτίστηκε σχολικό κτίριο το οποίο το 1968 αντικαταστάθηκε από νεότερο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Κύπρου και Πατησίων

Το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Κύπρου και Πατησίων είναι υπαίθριο άλσος της Αθήνας. Βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Πατησίων–Καλομοίρη–Ι. Δροσοπούλου–Κύπρου.

Απόπειρα μετατροπής σε χώρο στάθμευσης 
Στις 26 Ιανουαρίου 2009 συνεργεία του δήμου Αθηναίων προχώρησαν στην αναμόρφωση του εν λόγω πάρκου. Η παιδική χαρά, τα καθίσματα, το σύστημα ύδρευσης αφαιρέθηκαν καθώς ο συγκεκριμένος χώρος προοριζόταν να δοθεί σε ιδιωτική εταιρεία πάρκινγκ. Η κινητοποίηση των κατοίκων ήταν άμεση και το ενδεχόμενο δημιουργίας χώρου στάθμευσης αποσοβήθηκε. Αλληλέγγυοι και κάτοικοι φύτεψαν, έκτοτε, 150 δέντρα και θάμνους.
Μετά από επίμονες παρεμβάσεις και καταγγελίες των κατοίκων αποτράπηκε η μετατροπή του άλσους σε άντρο παραβατικότητας.

Δραστηριότητες που διεξάγονται στον υπαίθριο χώρο 
Οι κάτοικοι φροντίζουν για τον καλλωπισμό του περιβάλλοντος χώρου, επισκευάζουν ιδίοις εξόδοις τον φωτισμό και τυχόν φθορές στην παιδική χαρά. Διεξάγονται ποικίλες δραστηριότητες που απευθύνονται σε ευρύ κοινό, με αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα το κουκλοθέατρο και τον Καραγκιόζη. Χαρακτηριστική είναι και η προώθηση της συλλογικής κουζίνας
.

Δικαίωση των κατοίκων 
Μετά από απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, ακυρώθηκε η οικοδομική άδεια ανέγερσης σταθμού αυτοκινήτων. Με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής κηρύχθηκε η δημοτική έκταση αναδασωτέα.

Δείτε επίσης 

 Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου

Παραπομπές 

Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο
Ίστον Τέιλορ-Φάρελ

Ο Ίστον Τέιλορ-Φάρελ (Easton Taylor-Farrell) είναι πολιτικός από το Μοντσερράτ και πρωθυπουργός (Premier) από τις 19 Νοεμβρίου του 2019 , πρόεδρος του Κινήματος για Αλλαγή και Ευημερία (MCAP), όταν διαδέχθηκε τον πρώην πρωθυπουργό, Ρούμπεν Μιντ. 

Υπηρέτησε νωρίτερα ως αρχηγός της αντιπολίτευσης στη Νομοθετική Συνέλευση από το 2017 ως τον Νοέμβριο του 2019.  Διετέλεσε επίσης υπουργός Γεωργίας, Γαιών, Οικισμού και Περιβάλλοντος.

Έπειτα από τις εκλογές του 2019, διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Ντόναλντσον Ρόμιο.

Παραπομπές 

Τειλορ Φαρελ
Τειλορ Φαρελ
Scantius aegyptius

Το scantius aegyptius, το μεσογειακό κόκκινο σκαθάρι, είναι ένα είδος κόκκινου σκαθαριού στην οικογένεια Pyrrhocoridae .   .  

Θεωρούμενο ως ένα χωροκατακτητικό είδος στη Βόρεια Αμερική, ανακαλύφθηκε ότι έκανε την πρώτη εμφάνισή του στον Νέο Κόσμο τον Ιούνιο του 2009. Σύμφωνα με το BugGuide είναι εγγενές (ιθαγενές) στη Μεσόγειο, έτσι κι αν δεν έχει επίσημο κοινό όνομα, αναφερόμαστε σε αυτό ως Μεσογειακό Κόκκινο Σκαθάρι. Είναι ένα έντομο του Παλαιού Κόσμου της οικογένειας των πυροκορίδων (pyrrhocorid).

Περιγραφή 
Οι ενήλικες έχουν τυπικά μήκος 7 έως 9 χιλιοστά και εμφανίζουν έντονη αντίθεση κόκκινου και μαύρου χρώματος. Το κεφάλι, οι κεραίες και τα πόδια είναι μαύρα. Τα εμπρόσθια φτερά (Ηµιέλυτρα), που καλύπτουν το πίσω μέρος του εντόμου επισημαίνονται εμφανώς με δύο μαύρες στρογγυλές κηλίδες έναντι σε ένα έντονο πορτοκαλί-κόκκινο χρώμα φόντου. Οι θωρακικοί στερνίτες είναι κόκκινο-πορτοκαλί και οι κοιλιακοί στερνίτες είναι λαμπερό πορτοκαλί-κόκκινο με διάφορες μαύρες σημάνσεις πλευρικά. Οι νύμφες μπορεί να είναι εντελώς κόκκινες, με αύξηση της σκοτεινής ωοθυλάκωσης να αναπτύσσεται με κάθε κούνημα.

Η παρατήρηση του Αρσενικού κόκκινου σκαθαριού S. aegyptius δείχνει ότι διαθέτει μεγεθυμένο μπροστινό μηρό, προφανώς χρησιμοποιούμενο για να πιάσει το θηλυκό κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος και  άτομα σε διαδικασία ζευγαρώματος είναι συνηθισμένο θέαμα όπου συγκεντρώνεται αυτό το σκαθάρι.

Συμβολή στο Οικοσύστημα 
Η βιβλιογραφία περιέχει πολύ λίγες πληροφορίες σχετικά με τη βιολογία του S. aegyptius και τα είδη Scantius γενικά δεν θεωρούνται οικονομικά σημαντικά είδη. Η πιο αξιοσημείωτη επίδραση του S. aegyptius στην Καλιφόρνια θα είναι πιθανώς η παρουσία μεγάλου αριθμού νυμφών και ενηλίκων που μεταναστεύουν σε παρακείμενες λιγότερο ξηρές περιοχές σε εποχές ανυδρίας. Αυτές οι μετακινήσεις αποτελούμενες από χιλιάδες άτομα σκαθαριών μπορεί να είναι πολύ εμφανείς και να οδηγήσουν σε πολλά εμφανείς "κόκκινες κηλίδες" στα φυτά που τα φιλοξενούν το οποίο μπορεί να προκαλέσει την ανησυχία στους κατοίκους της περιοχής που παρατηρούν αυτές τις εμφανείς συγκεντρώσεις λόγω και "του κόκκινου χρώματος". 

Σε πολλές περιοχές αποκαλούνται 'μπαλωματήδες" ή "τσαγκαράκια", ενώ σε άλλες "βασιλιάδες", καθώς ίσως το κόκκινο χρώμα να παραπέμπει σε "βασιλική πορφύρα".

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ημίπτερα
Σίσσυ Τουμάση

Η Σίσσυ Τουμάση (1989) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών. 

Το 2015 ήταν υποψήφια για το θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη.

Έχει συμμετάσχει τόσο στην τηλεόραση, στο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θέατρο

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Γιανιτσάνικα Μεσσηνίας

Τα Γιανιτσάνικα ή Γιαννιτσάνικα είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Καλαμάτας της περιφέρειας Πελοποννήσου.

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Καλαμάτας
Ειρήνη Κακαβούλη

Η Ειρήνη Κακαβούλη (1948-2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1948 στη Χαλκίδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε τις σπουδές της στην υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές Η Θεατρίνα, Ο δρόμος από το 1977 μέχρι το 1980, Οι Κληρονόμοι και Ο πύργος των Μοσκώφ στην κρατική τηλεόραση. Από το 1992 μέχρι το 1994 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά του Mega Channel Παράλληλοι δρόμοι στο ρόλο της Τζένης Λουκάκου. Το 1998 ξεκίνησε τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Νίκο Φώσκολο στις καθημερινές σειρές του ANT1, Καλημέρα Ζωή και στην Λάμψη στο ρόλο της εισαγγελέας Βιργινίας Θέου ενώ το 2000 ερμηνεύει μια έμπορο ναρκωτικών και δίδυμη αδελφή της Θέου την Ελίνα Δραγουμάνου για μια σεζόν. Η συνεργασία της τελειώνει την άνοιξη-καλοκαίρι 2004.

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες Η σκοτεινή καταγραφή μιας ηλιογραφίας, Ο ήλιος του θανάτου και Τα παιδιά της πιάτσας.

Έφυγε από τη ζωή στις 14 Οκτωβρίου του 2004 από καρκίνο. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο 
 Σαν τις τρικυμίες του Πελάγου, 1974
Ωραία μου κυρία, 1977
Καμπαρέ, 1978
Διαφυγόντα κέρδη, 1979
 Η στιγμή της αλήθειας, 1979

 Ρωτήστε τον διαχειριστή, 1980
Το παραπάτημα, 1979
 Γεια σου, 1989 

 Ποντικοπαγίδα, 1994
Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται, 2000

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η Λουίζα (γερμ. Louise, 10 Μαρτίου 1776 - 19 Ιουλίου 1810) από το Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Πρωσίας.

Βιογραφία
Η Λουίζα Αυγούστα Βιλελμίνη Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Φρειδερίκης, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Ο γάμος της ήταν χαρούμενος και σύντομος: στα 13 έτη που ήταν παντρεμένη, έκανε 10 παιδιά, από τα οποία δύο διαδέχθηκαν τον πατέρα τους ως βασιλείς της Πρωσίας. Η υστεροφημία της παγιώθηκε με την έκτακτη συνάντηση το 1807 με τον Ναπολέοντα Α΄ στο Τίλσιτ: έπειτα από τις καταστροφικές απώλειες της Πρωσίας κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους, η Λουίζα συνάντησε τον αυτοκράτορα για να υπερασπιστεί ευνοϊκούς όρους, ανεπιτυχώς όμως. Ήταν ήδη αγαπητή στους υπηκόους της και η συνάντηση με τον Ναπολέοντα Α΄ την έκανε να γίνει σεβαστή ως "η ψυχή της εθνικής αρετής". Το πρόωρο τέλος της σε ηλικία 34 ετών "τη διατήρησε νέα στη μνήμη των μεταγενεστέρων" και έκανε τον αυτοκράτορα να πει, ότι ο σύζυγός της "έχασε τον καλύτερο υπουργό του". Ο πενθών βασιλιάς ίδρυσε 4 έτη μετά το Τάγμα της Λουίζας, ως αντίστοιχο του Σιδηρού Σταυρού, για τις γυναίκες. Τη δεκαετία του 1920 οι συντηρητικές Γερμανίδες ίδρυσαν την Ένωση Βασίλισσα Λουίζα. Η ναζιστική προπαγάνδα θα χρησιμοποιήσει τη Λουίζα ως παράδειγμα της ιδανικής Γερμανίδας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1793 τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ΄ της Πρωσίας και είχε τέκνα:
 Θνησιγενής κόρη 1794
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ 1795-1861, βασιλιάς της Πρωσίας.
 Γουλιέλμος Α΄ 1797-1888, αυτοκράτορας της Γερμανίας.
 Καρλόττα 1798-1860, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α΄ της Ρωσίας.
Φρειδερίκη 1799-1800
 Κάρολος 1801-1883, πρίγκιπας της Πρωσίας.
 Αλεξανδρινή 1803-1892, παντρεύτηκε τον Παύλο Φρειδερίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Φερδινάνδος 1804-1806
 Λουίζα 1808-1870, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών.
 Αλβέρτος 1809-1872 της Πρωσίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Blackburn, Gilmer W. (1985). Education in the Third Reich: a study of race and history in Nazi textbooks. Albany, NY: State University of New York Press. ISBN 9780873958226.
 Chisholm, Hugh, ed. (1911a). "Louise of Prussia". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γερμανοί ευγενείς
Πρώσοι ευγενείς
Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Διάδοχοι της Πρωσίας
Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Ελισάβετ Λουδοβίκα της Βαυαρίας

Η Ελισάβετ Λουδοβίκα (γερμ. Elisabet Ludovika, 13 Νοεμβρίου 1801 - 14 Δεκεμβρίου 1873) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Βασιλιά της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Πρωσίας.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Λουδοβίκα γεννήθηκε στο Μόναχο το 1801. Ήταν η τρίτη κόρη (πρώτη από το δεύτερο γάμο) του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας και της δεύτερης συζύγου του Καρολίνας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως Ελίζ. Η ανιψιά της και βαφτισιμιά της Ελισάβετ της Βαυαρίας έλαβε το όνομά της προς τιμήν της.

Μετά τον θάνατό του συζύγου της έζησε κυρίως στο Σανσουσί, στο Σαρλόττενμπουργκ και στο Κάστρο Στόλτσενφελς.

Πέθανε στη Δρέσδη και τάφηκε στο Ναό της Ειρήνης στο Πότσδαμ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1823 τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ της Πρωσίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και έτσι τον άνδρα της διαδέχθηκε ο αδελφός του.

Πηγές
 Moritz Freiherr von Bissing: Elisabeth Königin von Preußen, Berlin 1974.
 Ludovika Hesekiel: Elisabeth Luise, Königin von Preußen (Berlin 1881).
 Dorothea Minkels: "Porträts der preußischen Königin Elisabeth in der Sammlung des Stadtmuseums Berlin." in: Jahrbuch 2004/2005 Stadtmuseum Berlin, pg. 278–304.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γερμανοί ευγενείς
Πρώσοι ευγενείς
Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Βαυαροί ευγενείς
Διάδοχοι της Πρωσίας
Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, πριγκίπισσα διαδόχου της Πρωσίας

Η Ελισάβετ Χριστίνα Ουλρίκη (γερμ. Elisabeth Christine Ulrike, 8 Νοεμβρίου 1746 - 18 Φεβρουαρίου 1840) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και με τον γάμο της έγινε διάδοχος πριγκίπισσα της Πρωσίας. Ο σύζυγός της έγινε μετά τον χωρισμό τους βασιλιάς της Πρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και της Φιλιππίνας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.

Το 1769 ο σύζυγός της την διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε άλλη. Το 1786 έγινε βασιλιάς της Πρωσίας. Εκτός από τη νόμιμη αυτή σύζυγο, διατηρούσε ερωμένη, που τη νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1787 γενόμενος δίγαμος. Το 1789 η τελευταία απεβίωσε και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ έκανε το 1790 ακόμη έναν μοργανατικό γάμο, ταυτόχρονα με τον νόμιμο· διαζεύχθηκε το 1792 τη μοργανατική σύζυγό του. Το 1805 απεβίωσε η δεύτερη νόμιμη σύζυγός του.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1765 τον εξάδελφό της Φρειδερίκο Γουλιέμο Β΄ των Χοεντσόλλερν, τότε διάδοχο της Πρωσίας, και είχαν τέκνο:
 Φρειδερίκη Καρλόττα 1767-1820, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ.

Παραπομπές

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 52.

Οίκος των Γουέλφων
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Διάδοχοι της Πρωσίας
Φρειδερίκη Λουίζα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Φρειδερίκη Λουίζα (γερμ. Frederica Louisa, 16 Οκτωβρίου 1751 - 25 Φεβρουαρίου 1805) από τον Οίκο της Έσσης, ήταν κόρη του Δούκα της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Πρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1769 τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Πρωσίας και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ 1770 - 1840, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς της Πρωσίας.
Χριστίνα 1772-1773.
 Λουδοβίκος Κάρολος 1773-1796, νυμφεύτηκε τη Φρειδερίκη, κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Βιλελμίνη 1774-1837, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Κάτω Χωρών.
θνησιγενής γιος 1777.
 Αυγούστα 1780-1841, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης.
 Ερρίκος 1781-1846.
 Γουλιέλμος 1783-1851, νυμφεύτηκε τη Μαρία Άννα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

Πηγές
 Charlottas, Hedvig Elisabeth (1927) [1797–99]. af Klercker, Cecilia (ed.). Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok [The diary of Hedvig Elizabeth Charlotte] (in Swedish). VI 1797–1799. Translated by Cecilia af Klercker. Stockholm: P.A. Norstedt & Söners förlag. p. 122. OCLC 14111333. (search for all versions on WorldCat)
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 69.

Παραπομπές 

Οίκος της Έσσης
Γερμανοί ευγενείς
Πρώσοι ευγενείς
Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Βασιλομήτωρ
Διάδοχοι της Πρωσίας
Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Τζίνα Αλιμόνου

Η Τζίνα (Κωνσταντίνα) Αλιμόνου (Σπάρτη, 7 Νοεμβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1972 στη Σπάρτη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1989, σε ηλικία 17 ετών, έλαβε μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς Top Model of the Year, όπου κέρδισε τον πρώτο τίτλο. Στα 18 της χρόνια εγκαταστάθηκε στην Αμερική ξεκινώντας την πορεία της ως μοντέλο. Οι πόλεις στις οποίες έχει εργαστεί ως μοντέλο είναι η Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και, τέλος, το Παρίσι. Παράλληλα σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Ecole du Louvre, ενώ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και θεάτρου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1998, δουλεύοντας σε μεγάλα περιοδικά μόδας.

Τηλεόραση 
Το 2000, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο κάνοντας κάποιες εμφανίσεις στις σειρές «Πες το ψέματα», «Ιδιαιτέρα για κλάματα» και «Αέρινες Σιωπές». Τη σεζόν 2000–2001 συμμετείχε στο βασικό καστ της κωμικής σειράς «Το κλειδί» σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτό της Ιταλίδας κρατούμενης Φραντσέσκα Σαλιέρι στην κωμική σειρά «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη» τις σεζόν 2002–2004. Την περίοδο 2003–2004, πέρα από την παρουσία της στο δεύτερο κύκλο των «Στάβλων», πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πασχάλη Τσαρούχα στη δραματική σειρά «Το παιχνίδι της συγνώμης» σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Από το 2004 μέχρι το 2006 υποδυόταν την Αγγελική Στασινού στην καθημερινή σειρά του Mega Channel «Φιλοδοξίες», συμπρωταγωνιστώντας με τον Γιάννη Βούρο. Παράλληλα με την παρουσία της στην καθημερινή σειρά, εμφανίστηκε στις σειρές «Σαν γλυκό του κουταλιού», «Le Dernier seigneur des Balkan» και «Δυο μέρες μόνο». Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε το ρόλο της Τζίνας Κασιμάτη στην καθημερινή σειρά «Μαρία η άσχημη» στο Mega Channel. Τη σεζόν 2007–2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Ζέτα Δούκα, τον Αλέξη Γεωργούλη και τον Γιάννη Στάνκογλου στην κωμική σειρά «1 μήνας και κάτι».

Κινηματογράφος 
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1997 με ένα μικρό ρόλο στη γαλλική παραγωγή «Nel profondo paese straniero». Το 2002 έπαιξε στην ταινία μικρού μήκους «Κάνε όρεξη». Το 2006 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική ταινία «Ιλουστρασιόν».

Προσωπική ζωή 
Το 1997 ξεκίνησε τη σχέση της με τον πολιτικό Σίμο Κεδίκογλου. Δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν αλλά λίγους μήνες μετά αποφάσισαν να χωρίσουν.

Το 2005 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Παύλο Βαρδινογιάννη. Το καλοκαίρι του 2006 παντρεύτηκαν και μέσα στα επόμενα χρόνια απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Αδριάννα (γενν. 2009) και τα τρίδυμα Σταύρο, Αέλια και Αμαλία (γενν. 2013). Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ζούσε μόνιμα στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ μέχρι το 2017, όταν το ζευγάρι χώρισε και εκείνη επέστρεψε με τα παιδιά στην Ελλάδα. Από τον Αύγουστο του 2019 διατηρεί κανάλι στο YouTube (GoodLife by Gina), στο οποίο ασχολείται με το ευ ζην.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες μοντέλα
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες YouTubers
Κουρούτες Ρεθύμνης

Οι Κουρούτες (επίσημο: αι Κουρούται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 50 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 510 μ. στους δυτικούς πρόποδες του Ψηλορείτη.

Κοινότητα Κουρουτών 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Κουρουτών έχει 210 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Βασιλική Καπελώνη.

Κοινοτάρχες Κουρουτών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κουρουτών

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Ιωσήφ Χατζηδάκης θεώρησε ότι το όνομα Κουρούτες είναι παραλλαγή του ονόματος Κουρήτες. Στην περιοχή του χωριού έχουν εντοπιστεί αντικείμενα των ρωμαϊκών χρόνων. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Curutes. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Currutes με 221 κατοίκους και 542 οφειλόμενες αγγαρείες και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Curutes.

Όπως και πολλά άλλα χωριά της Αμπαδιάς (αντιστοιχή στο νότιο Αμάρι), στις Κουρούτες κατοικούσαν και μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 5 χριστιανικές οικογένειες και 16 τουρκικές να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 είχε 104 χριστιανούς και 78 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αποδούλου. Οι Τούρκοι κατοικούσαν στο Πανωχώρι και οι χριστιανοί στο Κατωχώρι.

Στην απογραφή του 1900 το χωριό είχε 201 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιεωμένη στην Ανάληψη και βρίσκεται στο Κατωχώρι. Παλαιότερο κεντρική εκκλησία του χωριού ήταν ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Άλλοι ναοί περιλαμβάνουν το ναό του Αγίου Ιωάννη στο Πανωχώρι, τον παλιό κοιμητηριακό ναό του Αγίου Μηνά και τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Αντωνίου στο νέο νεκροταφείο, ανάμεσα στις δύο συνοικίες. Δίπλα στο ναό της Αναλήψεως βρίσκεται το πνευματικό κέντρο Κουρουτών, με αμφιθέατρο.

Μεταφορές 
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Αΐμονας Ρεθύμνης

O Αΐμονας είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 48 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 400 μ.

Κοινότητα Αΐμονα 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αΐμονα έχει 215 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Πλεμμένο.

Κοινοτάρχες Αΐμονα 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αΐμονα

Ιστορικά στοιχεία 
Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί αρχαϊκές πλάκες και ειδώλια οι οποίες απεικονίζουν αρχαία θεά.

Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του Γεωγραφία της Κρήτης (1890) αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το Άγιος Μόνος. Ο Νικόλαος Σταυρινίδης θεωρεί πιθανότερη προέλευση την παραφθορά του ονόματος Άγιος Παντελεήμονας, λόγω της παρουσίας ομώνυμου ναού στο χωριό. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι μπορεί να προέρχεται από το επίθετο Aymo ή Aymone, το οποίο συναντάται στις βενετσιάνικες συμβολαιογραφικές πράξεις του 14ου αιώνα.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Aimonos. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Aimona με 202 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Aimonas. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Aymonos, με 38 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Δαμάστας και σύμφωνα με την απογραφή είχε 149 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Σε εκείνη την απογραφή αναφέρεται ως Αΐμονος. Στην απογραφή του 1900 είχε 227 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο.

Το 1925, ο Αΐμονας (αναφέρεται ως Αείμονος) ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βασίλειο. Άλλοι ναοί του χωριού περιλαμβάνουν τους  Άγιος Δημήτριος, Kοίμηση της Θεοτόκου και Άγιος Παντελεήμων, ο οποίος είναι τοιχογραφημένος, και στην ενορία του χωριού υπάγονται επίσης τα εξωκλήσια Άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος και Άγιοι Πάντες.

Ενδιαφέρον παρουσίαζει επίσης το κτίριο του δημοτικού σχολείου, της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα. Αποτελείται από μία ψηλοτάβανη ορθογώνια αίθουσα διδασκαλίας, με χωλ εισόδου και δωμάτιο όπου βρισκόταν η βιβλιοθήκη. Η οροφή είναι ξύλινη και τα κουφώματα των υψηλών παραθύρων είναι ξύλινα ταμπλαδωτά. Η στέγη του είναι τετράρριχτη, καλυμμένη με κεραμίδια.

Αϊμονιώτες 
 Τζεδάκης Θεόδωρος: Επίσκοπος Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστότοπος του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Μυλοπόταμου
Κώστας Σαλής

Ο Κωνσταντίνος Σαλής (Costantino Salis), είναι πολυβραβευμένος Ελληνοϊταλός συγγραφέας και τραγουδοποιός με γενέτειρα την Αθήνα. Είναι επίσης Πρόεδρος του COM.IT.ES. GRECIA ( Επιτροπή Ιταλών Εξωτερικού ). Από νεαρή ηλικία αναχώρησε για την Ιταλία όπου σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της  Νάπολης, Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Σαλέρνο και Θέατρο στην Θεατρική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης της Ρώμης.  

Είναι ο δημιουργός του "Φιλοσοφικού Show" μιας performance με πρόζα, μουσική, χορό και τραγούδι. Εκτός από την Ιταλία έχει παρουσιάσει με ιδιαίτερη επιτυχία και στην Ελλάδα το Φιλοσοφικό Show, σε σημαντικούς χώρους: Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μουσείο Μπενάκη, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, Allou Fan Park, Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων, Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά και σε Πολιτιστικούς Οργανισμούς Δήμων του Νομού Αττικής.

Συγγραφικό έργο 
Για το συγγραφικό του έργο έχει λάβει τιμητική διάκριση από την Ιταλική Βουλή όπου παρουσίασε υπό την αιγίδα της το φιλοσοφικό δοκίμιο "Dritto al cuore della Vita". Η ελληνική έκδοση του βιβλίου κυκλοφορεί στην Ελλάδα με τίτλο "Στην καρδιά της ζωής" από τις εκδόσεις Πύρινος Κόσμος. Το ίδιο βιβλίο είχε την τιμή να παρουσιάσει στο Pallazzo Reale di Napoli (Βασιλικό Ανάκτορο της Νάπολη). Κυκλοφορούν τα βιβλία: 

 Συνέχιζε να Συνεχίζεις - εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Αθήνα 1997
 Συνέχιζε να συνεχίζεις... Η συνέχεια - Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Αθήνα 2001
Στην καρδιά της ζωής - εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, Αθήνα 2004
 Μια ζωή πριν - εκδόσεις Αλκυών, Αθήνα 2007
Dritto al cuore della vita - Graus Editore, Ιταλία 2009
 Διπλές Ζωές - εκδόσεις ΑΛΔΕ, Αθήνα 2014
Doppie Vite - Robin Edizioni, Ιταλία 2014
 Ίδρυμα Αγίων - εκδόσεις Όστρια, Αθήνα 2016
 Συγγνώμη που αργά σ' αγάπησα - εκδόσεις Αγγελάκη, Αθήνα 2018

Στην Ιταλία έχει συνεργαστεί με τους εκδοτικούς οίκους: Graus Edizioni και Robin Edizioni. Την διανομή των βιβλίων του στην Ιταλία έχουν οι πιο σημαντικές εταιρείες διανομής: Messaggerie Libri και Mondadori.

Δισκογραφία 

 Il Tuo Ricordo / Wave Oh' My Wave, δίσκος 45 στροφών - 1977
 Ο Έλληνας, δίσκος 45 στροφών - 1983
 Είναι μια ιστορία, δίσκος 33 στροφών - 1983
 Τι άλλο μπορώ να σου δώσω, δίσκος 33 στροφών - 1985
 Doppie vite, ψηφιακό single - 2015
 Θα σε προστατέψω / Affection, ψηφιακά singles - 2019
 Κάπου δίπλα σου είμαι κι εγώ, ψηφιακό single - 2022 / Costantino Salis & Λάκης Παπαδόπουλος
 Accanto a te,  ψηφιακό single - 2022 / Costantino Salis & Lakis Papadopoulos
 Η νύχτα δάκρυσε (ένα τραγούδι για τον Μητροπάνο) digital cd single 2022

Έχει γράψει επίσης πολλά τραγούδια σαν συνθέτης και στιχουργός. Έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων και με τον διάσημο Ιταλό μαέστρο και συνθέτη, Giacomo Simonelli. Το τραγούδι "Doppie Vite" σε μουσική Giacomo Simonelli και στίχους του Costantino Salis, που ερμήνευσε ο ίδιος έγινε διεθνή επιτυχία και κυκλοφόρησε σε παγκόσμια διανομή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Official page

Discogs profile

Cdbaby Profile

Έλληνες συγγραφείς
Ασώματος Ρεθύμνης

Ο Ασώματος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 230 μ., κοντά στην έξοδο του Κουρταλιώτικου φαραγγιού και στις νότιες πλαγιές του όρους Κουρούπα.

Κοινότητα Ασωμάτου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ασωμάτου περιλαμβάνει και τις Μονές Κάτω και Πίσω Μονή Πρέβελη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Ασώματος, ο (230)
 Κάτω Μονή Πρέβελη, η (0)
 Πίσω Μονή Πρέβελη, η (2)

Συνολικά η κοινότητα έχει 232 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Σουμπασάκη.

Κοινοτάρχες Ασωμάτου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ασωμάτου

Ιστορικά στοιχεία 

Το χωριό πήρε το όνομά του από το ναό του Μιχαήλ Αρχαγγέλου και αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Assomato de Mega Potamo της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Assomato di Mega Potamo με 89 κατοίκους, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Assomato di Mega Potamo. Στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους, το χωριό είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό και κατοικούσαν σε αυτό 15 οικογένειες.

Στην απογραφή του 1881 ο Ασώματος υπάγονταν στον δήμο Φοίνικος και κατοικείτο αποκλειστικά από χριστιανούς, οι οποίοι ανέρχονταν στους 143, ενώ στην απογραφή του 1900 το χωριό μετρούσε 196 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, ο Ασώματος ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Φοίνικα.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στην περιφέρεια του χωριού βρίσκεται η Πίσω Μονή Πρέβελη και η Κάτω Μονή Πρέβελη, τα δύο κτιριακά συγκροτήματα που αποτελούν τη Μονή Πρέβελη. Στο χωριό λειτουργεί ιδιωτικό λαογραφικό μουσείο, γνωστό ως Παπαγεωργουλάκειο Μουσείο. Στις συλλογές περιλαμβάνει πέρα από αντικείμενα καθημερινής χρήσης, εκκλησιαστικά κειμήλια και αντικείμενα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Γιάννης Μιγάδης

Ο Γιάννης Μιγάδης (1926–2017)  ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Παρθένη  (1945 – 1951). Αργότερα σπούδασε σκηνογραφία και ενδυματολογία στο Παρίσι, στη Σχολή Ecole des Arts Decoratifs. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από το 1953 έως το 2008. Εργάστηκε παράλληλα στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπως επίσης στον Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Εικονογράφησε βιβλία, περιοδικά και ημερολόγια και δημοσίευσε άρθρα σε λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά περιοδικά.

Υπήρξε μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και του Διεθνούς Κέντρου Θεάτρου. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Μουσείο Βορρέ και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το 1998 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την καλλιτεχνική προσφορά, από την Ένωση Θεατρικών Συγγραφέων, το Θεατρικό Μουσείο, τη Λέσχη «Κνωσσός» των εν Αθήναις Ηρακλειωτών ενώ το 2007 τιμήθηκε με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» από τον Δήμο Ηρακλείου.

Η τελευταία ατομική, αναδρομική του έκθεση έγινε στο Μουσείο Μπενάκη το 2008.

Απεβίωσε το 2017 στην Αθήνα.

Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Μιγάδης εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές
 Γιάννης Μιγάδης, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου, 1994

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Γιάννης Μιγάδης, ο Ηρακλειώτης ζωγράφος των ανθρώπων και των τοπίων

Παραπομπές

Έλληνες ζωγράφοι
Νικολίτσι Φθιώτιδας

Το Νικολίτσι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 660 μέτρα και σε απόσταση 25 χλμ. ΝΔ. από την έδρα του δήμου Σπερχειάδα. Ως οικισμός αναφέρεται από την Τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ομιλαίων. Το 1913 με το ΦΕΚ 260Α - 20/12/1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νικολιτσίου που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 48  κατοίκους.

Παραπομπές

Δήμος Μακρακώμης
Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Κέιτι Ντάγκλας

Η Κάθριν Ελίζαμπεθ Ντάγκλας (γεννημένη στις 7 Μαΐου 1979) είναι Αμερικανίδα παλαίμαχη παίκτρια της καλαθοσφαίρισης. Αγωνιζόταν κυρίως ως σούτινγκ γκαρντ αλλά μπορούσε να αγωνιστεί και ως σμολ φόργουορντ. Ήταν γνωστή στο πρωτάθλημα για τις ικανότητες της στο σκοράρισμα από μεγάλη απόσταση και τον υψηλό αριθμό πόντων που πετύχαινε, καθώς και τις αμυντικές της ικανότητες. Γεννήθηκε στην Ινδιανάπολη και είναι αριστερόχειρας.

Στο γυναικείο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης (WNBA) έχει κερδίσει τους τίτλους Ολ-Σταρ και έχει επιλεχθεί σε ομάδες επίλεκτων παικτών. Το 2012 κέρδισε το πρωτάθλημα με τους Ιντιάνα Φέβερ.

Σμολ φόργουορντ
Σούτινγκ γκαρντ
Sailor Mars

Η Rei Hino (ιαπωνικά: 火野 レイ, Χέπμπορν: Hino Rei, γνωστή και ως Raye Hino σε κάποιες αγγλόφωνες εκδοχές), ευρύτερα γνωστή ως Sailor Mars (セーラーマーズ, Sērā Māzu), είναι πλασματική υπερηρωίδα που δημιουργήθηκε από τη mangaka Ναόκο Τακεούτσι ως βασική χαρακτήρας στη σειρά Sailor Moon (1992).

Η Rei είναι η μετενσάρκωση της Sailor Mars, η δεύτερη σε σειρά Sailor που εντοπίζει η Usagi Tsukino και γίνεται μέλων των πολεμιστριών Sailor Senshi, οι οποίες πολεμούν για να προστατεύσουν το Ηλιακό Σύστημα από σατανικές δυνάμεις. Οι δυνάμεις της σχετίζονται με τη φωτιά, το φυλαχτό Ofuda και με την ψυχική διόραση.

Εκτός από τη σειρά Sailor Moon, η Rei περιλαμβάνεται σε ακόμη δύο διαφορετικές ιστορίες manga μικρού μήκους. Το πρώτο, ονόματι Casablanca Memories, εστιάσει μόνο σε αυτή και το παρελθόν της. Στο δεύτερο, με τίτλο Rei and Minako's Girls School Battle, συμπρωταγωνιστεί με τη Minako Aino. Έχει κυκλοφορήσει ένας αριθμός τραγουδιών όπου αναφέρεται η Rei.

Η Rei είμαι εμπνευσμένη από την προσωπική εμπειρία της δημιουργού Τακεούτσι ως μίκο. Αρχικά είχε σχεδιαστεί γι'αυτήν ένα μοναδικό σύνολο, αλλά η Τακεούτσι αποφάσισε τελικά ότι όλες οι πολεμίστριες θα φορούν το ίδιο ρούχο με διαφορετικές παραλλαγές χρωμάτων. Το μόνο στοιχείο που διατηρήθηκε είναι οι ψηλοτάκουνες γόβες της. Στο manga παρουσιάζεται ως ψυχρός και απόμακρος χαρακτήρας, πράγμα που άλλαξε δραστικά στην anime μεταφορά, καθώς εκεί απεικονίζεται ως πιο δυναμική και ευέξαπτη, αφού έτσι επιθυμούσε ο σκηνοθέτης Κουνιχίκο Ικουχάρα.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος χαρακτήρων της Sailor Moon

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Rei Hino (manga) στη Wikia
 Rei Hino (anime) στη Wikia
 Rei Hino στο MyAnimeList

Sailor Moon
Υπερήρωες
Mars
Ορφέας Τζανετόπουλος

Ο Ορφέας Π. Τζανετόπουλος (Θεσσαλονίκη, 5 Αυγούστου 1934) είναι Έλληνας πρώην πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 ήταν υποψήφιος δήμαρχος του Αιγάλεω. Μετά την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967, τοποθετήθηκε (διορισμός) από το καθεστώς στη θέση του δημάρχου, αντί του νόμιμα εκλεγμένου Σταύρου Μαυροθαλασσίτη..

Παραπομπές 

Τζανετοπουλος Ορφεας
Τζανετοπουλος Ορφεας
Τζιανλούκα Παλιούκα

Ο Τζιανλούκα Παλιούκα (Gianluca Pagliuca, Μπολόνια, 18 Δεκεμβρίου 1966) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Με ύψος 1,90 μ. αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας, κατά σειρά, στην Μπολόνια (1984 – 1986 και 1999 - 2006) και στις  Σαμπντόρια (1987 – 1994), Ίντερ (1994 – 1999) και Άσκολι (2006 – 2007). Συνολικά, ξεπέρασε τις 600 συμμετοχές στο Καμπιονάτο. Επίσης, έπαιξε στην Εθνική Ομάδα ("Σκουάντρα Ατζούρα") της  χώρας του (1989 – 1998) με την οποία έφτασε τις 43 συμμετοχές. Ήταν στην αποστολή των ΠΚ του 1990 και του 1994 (αγωνίστηκε μόνο στο δεύτερο) ενώ λόγω τραυματισμού έχασε την ευκαιρία να πάρει μέρος στο Μουντιάλ του 1998. Θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων Ιταλών γκολκίπερ όλων των εποχών.

Παραπομπές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898
Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Λουτρός Έβρου

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λουτρός (αποσαφήνιση)

Ο Λουτρός είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 40 μέτρων

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Λουτρός βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και τα παράλια του Θρακικού Πελάγους, σε απόσταση 16 χλμ. Δ. από την Αλεξανδρούπολη και 33 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τους Κήπους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να ορίζεται έδρα στην ομώνυμη κοινότητα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Λουτρά Τραϊανούπολης και τα Πεύκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Λουτρού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης του δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 769 κατοίκους, ενώ ως οικισμός  713.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Αλεξανδρούπολης
Πλατεία Μεγάλης του Γένους Σχολής

Η Πλατεία Μεγάλης του Γένους Σχολής βρίσκεται στην Αθήνα έναντι του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός και επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, στο ύψος του ξενοδοχείου Χίλτον. Πήρε την ονομασία της από την Μεγάλη του Γένους Σχολή βάσει πράξης του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων το έτος 1958, η οποία ακολούθως εγκρίθηκε από τη τότε Νομαρχία Αττικής.

Στη πλατεία εκτίθεται το γυάλινο γλυπτό Δρομέας του Κώστα Βαρώτσου.

Παραπομπές

Σχολής Γενους Μεγαλης Πλατεια
Μεγάλης του Γένους Σχολής
Ναόκο Τακεούτσι

Η Ναόκο Τακεούτσι (ιαπωνικά: 武内 直子, Χέπμπορν: Takeuchi Naoko, 15 Μαρτίου 1967) είναι Γιαπωνέζα δημιουργός και καλλιτέχνιδα manga. Είναι ευρύτερα γνωστή ως η δημιουργός της σειράς Sailor Moon, μίας από τις δημοφιλέστερες σειρές manga όλων των εποχών.

Έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Kodansha Manga Award το 1993 για τη Sailor Moon.

Πρώιμα χρόνια 
Η Τακεούτσι γεννήθηκε στο Κόφου του Γιαμανάσι της Ιαπωνίας από την Ίκουκο και τον Κέντζι Τακεούτσι. Έχει ένα μικρότερο αδερφό, τον Σίνγκο. Έχει δώσει τα ονόματα των συγγενών της στους χαρακτήρες που δημιούργησε για τη σειρά Sailor Moon, πράγμα που αναφέρει σε συνεντεύξεις για σε αρκετά κόμικ στριπ που έχει παράγει, στο κομμάτι των σημειώσεων του συγγραφέα.

Η Τακεούτσι πήγε στο λύκειο Kofu Ichi. Φορούσε ναυτικές σχολικλες στολές και έμπαινε σε λέσχες αστρονομίας και manga. Αυτές οι εμπειρίες επηρρέασαν το έργο της στη Sailor Moon, συμπεριλαμβανομένων και άλλων έργων όπως τα Love Call και Rain Kiss. Οι προηγούμενες λυκειακές εμπειρίες της επηρρέασαν τη πορεία της ως καλλιτέχνιδας manga.

Ο πατέρας της Τακεούτσι την ενθάρρυνε να κυνηγήσει άλλα είδη καριέρας, σε περίπτωση που δεν τα κατάφερνε να γίνει επιτυχημένη επαγγελματίας καλλιτέχνιδα, πράγμα που την οδήγησε στο να σπουδάσει χημεία στο πανεπιστήμιο.

Αποφοίτησε από το Kyoritsu University of Pharmacy, απ' όπου πήρε πτυχίο στη χημεία και έγινε πιστοποιημένη φαρμακοποιός.

Καριέρα

1986–1997: Αρχικό έργο και επιτυχία 
Πριν γίνει καλλιτεχνιδα manga, η Τακεούτσι ήταν μίκο στο Shiba Daijingu, ένα ναό κοντά στο πανεπιστήμιό της. Αυτή η εμπειρία αργότερα έγινε η βάση για μία από τις χαρακτήρες της στη Sailor Moon, τη Rei Hino.

Αφού αποφοίτησε απλο το Kyoritsu University of Pharmacy στην ηλικία των 19 ετών, εισήλθε στη βιομηχανία των manga δίνοντας το έργο της με τίτλο Love Call στην Kodansha, για το οποίο απέσπασε το δεύτερο βραβείο της εταιρείας στην κατηγορία Νέος Καλλιτέχνης Manga. πειτα έργαψε μονόπρακτα κομμάτια, μέχρι που έγραψε το manga Maria, που εκδιδόταν στο περιοδικό Nakayoshi από τιε αρχές έως τα μέσα του 1990. 

Μετά της ολοκλήρωση του manga αυτουυ, η Τακεούτσι εργάστηκε στη σειρά με θέμα το πατινάζ, The Cherry Project. Αυτή εκδιδόταν από τα τέλη του 1990 μεχρι το 1991 στο Nakayoshi. Ενώ δούλευε στο Cherry Project, ήθελε να κάνει ένα manga που θα εξελίσσεται στο διάστημα με κοπέλες πολεμίστροες. Ο editor της, Φούμιο Όσανο, της είπε οι πολεμίστριες να φορούν ναυτικές στολές. Αυτή η ιδέα πραγματοποιήθηκε σε ένα μονόπρακτο με τίτλο Codename: Sailor V, που αργότερα ξεκίνησε να κυκλοφορεί στο περιοδικό RunRun. Όταν η Toei Amination σχεδίαζε να κάνει το manga σειρά anime, η Τακεούτσι ξαναδούλεψε στο έργο και πρόσθεσε τέσσερις ακόμη πολεμίστριες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ναόκο Τακεούτσι στο IMDb
 Ναόκο Τακεούτσι στο Anime News Network
 Ναόκο Τακεούτσι στι MyAnimeList
 Ναόκο Τακεούτσι στο TV Tropes
 Ναόκο Τακεούτσι στη Wikia

Sailor Moon
Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Ιάπωνες εικονογράφοι
Νικητές Kodansha Manga Awards
Φαρμακοποιοί
Τζούλη Τσόλκα

Η Τζούλη Τσόλκα (Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982 και μεγάλωσε στην περιοχή της Κυψέλης. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με τις τέχνες και συγκεκριμένα με το χορό και το θέατρο. Σε ηλικία 12 ετών, έκανε την πρώτη της δουλειά ως ηθοποιός στην τηλεόραση συμμετέχοντας σε ένα επεισόδιο της δραματικής σειράς «Εσύ Αποφασίζεις». Κατά τη διάρκεια των σχολικών της χρόνων παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου με τον Δημήτρη Λιγνάδη ενώ ασχολήθηκε με το πιάνο. Σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ανώτατη Σχολή Δραματικής Τέχνης Βεάκη από όπου αποφοίτησε το 2004. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία «Ο μικρός Ινδιάνος».

Βιογραφικό 
Μετά το πέρας των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο λαμβάνοντας μέρος σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε ξανά το 2007 κάνοντας guest εμφανίσεις στις σειρές «Λατρεμένοι μου γείτονες» και «1 μήνας και κάτι». Από το 2008 μέχρι το 2010 υποδυόταν την Σοφία Λαμπροπούλου στην κωμική σειρά «Λάκης ο γλυκούλης» στο Mega Channel συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Ιωσήφ Μαρινάκη και Κατερίνα Γερονικολού. Μετά το τέλος της σειράς εγκαταστάθηκε στην Κύπρο όπου συνέχισε την καριέρα της κυρίως στην τηλεόραση. Τη σεζόν 2012-2013 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά «Βαλς με 12 θεούς».

Από το 2013 μέχρι το 2017 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά «Μπρούσκο» στον ANT1. Εκεί για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν υποδυόταν την Κρητικιά ραδιοφωνική παραγωγό Βασιλική Παπαδάκη που ήταν η φίλη της κεντρικής ηρωίδας της σειράς. Ακολούθησε μία έκτακτη εμφάνιση στην κωμική σειρά «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα» το 2019.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες τραγουδίστριες