Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι

Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι (Βιρμανικά: ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး, προφέρεται ʔèjàwədì táiɴ dèθa̰ dʑí, Σ'γκάου Καρέν: ထံထၣ်စွ့ πρώην γνωστή ως Διαίρεση Αγιεγιαρουάντι και Διαίρεση Ιραουάντι) είναι περιφέρεια της Μιανμάρ, που καταλαμβάνει την περιοχή του δέλτα του ποταμού Αγιεγιαρουάντι (ποταμός Ιραουάντι). Συνορεύει με την περιφέρεια Μπάγκο προς τα βόρεια, τις Περιφέρειες Μπάγκο και Γιανγκόν προς τα ανατολικά και τον Κόλπο της Βεγγάλης, νότια και δυτικά. Συνορεύει με τη πολιτεία Ραχίν στα βορειοδυτικά.

Κατά προσέγγιση η περιφέρεια βρίσκεται μεταξύ του βόρειου γεωγραφικού πλάτους 15° 40' και 18° 30' περίπου και μεταξύ του ανατολικού γεωγραφικού μήκους 94° 15' και 96° 15'. Έχει έκταση 35.140 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός ξεπερνά τα 6.500.000 άτομα, καθιστώντας την τη πιο πολυπληθέστερη μεταξύ των πολιτειών και περιφερειών της Βιρμανίας. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2014 στην περιφέρεια κατοικούν 6.184.829 άτομα.

Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι πλαισιώνεται από την οροσειρά Ραχίν Γιόμα (όρη Αρακάν) στη δύση και μεγάλες περιοχές εκκαθαρίστηκαν για καλλιέργεια ρυζιού, στο οποίο οφείλει την εξέχουσα θέση του ως το κύριο παραγωγό ρυζιού στη χώρα, μια θέση που διατηρεί σήμερα.

Έχει επίσης μια σειρά από λίμνες. Εκτός από τον Αγιεγιαρουάντι, άλλοι ποταμοί περιλαμβάνουν τους Νγκαγούν, Παθέιν και Τόε.

Η πρωτεύουσα είναι το Παθέιν.

Οι παραλίες Τσάουνγκθα και Νγκουεσαούνγκ είναι δημοφιλή θέρετρα τόσο για ξένους όσο και για Βιρμανούς. Βρίσκονται στην δυτική πλευρά της περιφέρειας και απέχουν οδικώς μια ώρα από το Παθέιν και τέσσερις ώρες από το Γιανγκόν.

Δημογραφικά στοιχεία 

Οι Βιρμανοί και οι Κάρεν αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, με μια μικρή μειονότητα Ραχίν στις δυτικές παράκτιες περιοχές. Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι Βουδιστές, με μικρές μειονότητες Χριστιανών, Μουσουλμάνων, Ινδουιστών και Μπαχάι. Τα βιρμανικά είναι η lingua franca.

Οικονομία 

Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είναι σε μεγάλο βαθμό δασώδης και τα προϊόντα ξυλείας αποτελούν σημαντικό συστατικό της οικονομίας. Η κύρια καλλιέργεια της περιφέρειας είναι το ρύζι και η περιφέρεια ονομάζεται "σιτοβολώνας της Βιρμανίας". Στην περιφέρεια καλλιεργείται επίσης καλαμπόκι, σουσάμι, φιστίκι, ηλιοτρόπιο, φασόλια, όσπρια και γιούτα. Η αλιεία είναι επίσης σημαντική. Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι παράγει ψάρια, γαρίδες και άλλα θαλασσινά.

Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι έχει σημαντικό τουριστικό δυναμικό. Η πόλη Παθέιν έχει πολλά ιστορικά μνημεία και ναούς. Εκτός από το Παθέιν υπάρχει η παραλία Τσαούνγκθα και η λίμνη Ίνγιε, γνωστά τουριστικά θέρετρα. Η λίμνη Ίνγιε βρίσκεται στο δήμο Κιονπιάου, 95 χιλιόμετρα ανατολικά του Παθέιν. Η λίμνη Ίνγιε είναι ο κύριος προμηθευτής ψαριών γλυκού νερού στην περιφέρεια. Η Τσαούνγκθα βρίσκεται στο δήμο Παθέιν. Ωστόσο, οι τουριστικές και μεταφορικές υποδομές εξακολουθούν να είναι πολύ ανεπαρκώς αναπτυγμένες.

Ιστορία 
Η περιοχή του δέλτα του Αγιεγιαρουάντι του ήταν παραδοσιακά μέρος του βασιλείου των Μον. Αυτή η περιοχή έπεσε υπό Βιρμανικό (και περιστασιακά κατελήφθη από τους Ραχίν) έλεγχο από τον 11ο αιώνα μ.Χ. Η μετέπειτα ιστορία είναι ταυτόσημη με τη κάτω Βιρμανία.

Κυκλώνας Ναργκίς 
Η περιφέρεια επλήγη ιδιαίτερα από τον Κυκλώνα Ναργκίς το 2008.

Κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Ναργκίς άφησε περισσότερα από 66.000 άτομα νεκρά ή αγνοούμενα αφού χτύπησε τη περιοχή του δέλτα στις 2 Μαΐου, φέρνοντας καταρρακτώδεις βροχές, ανέμους που ξεπερνούσαν τα 200 χιλιόμετρα και θύελλες. Αναφορές ανέβαζαν τον αριθμό των θυμάτων σε πάνω από 100.000.

Διοικητικές διαιρέσεις 
Η επαρχία Αγιεγιαρουάντι αποτελείται από έξι επαρχίες:

 Επαρχία Παθέιν
 Επαρχία Χινθάντα
 Επαρχία Μιαούνγκμια
 Επαρχία Μάουμπιν
 Επαρχία Πιάπον
 Επαρχία Λαμπούτα

Η επαρχία Λαμπούτα δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2008, τρεις μήνες αφότου ο κυκλώνας Ναργκίς έπληξε την περιοχή.

Το Παθέιν είναι η πρωτεύουσα και κύρια πόλη. Αποτελείται από 26 δήμους και 29 πόλεις. Στις πόλεις υπάρχουν 219 πτέρυγες, 1.912 ομάδες χωριών και 11.651 χωριά.

Μεταφορές 
Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Παθέιν.

Θρησκεία

Εκπαίδευση 
Οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες στη Μιανμάρ είναι εξαιρετικά περιορισμένη έξω από τις κύριες πόλεις της Γιανγκόν και Μανταλέι. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, λιγότερο από το 10% των μαθητών του δημοτικού σχολείου συνεχίζει τις σπουδές του έως το λύκειο.

Το Πανεπιστήμιο του Παθέιν είναι το κύριο πανεπιστήμιο στην πολιτεία και μέχρι πρόσφατα το μοναδικό τετραετές πανεπιστήμιο της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια η στρατιωτική κυβέρνηση έχει αναβαθμίσει τα πρώην κολέγια και διετή ινστιτούτα. Τα πανεπιστήμια είχαν κλείσει από τη στρατιωτική κυβέρνηση τη δεκαετία του 1990 για να καταστείλει τη φοιτητική αναταραχή. Η κυβέρνηση απαιτεί στους φοιτητές να παρακολουθούν τα τοπικά πανεπιστήμια και κολέγια, όπως τα πανεπιστήμια Χινθάντα και Μαουμπίν.

Υγεία 
Η γενική κατάσταση της υγείας στη Μιανμάρ είναι κακή. Η στρατιωτική κυβέρνηση δαπανά από το 0.5% έως το 3% του ΑΕΠ της χώρας για την υγειονομική περίθαλψη, με συνέπεια να κατατάσσεται μεταξύ των χαμηλότερων στον κόσμο. Αν και η υγεία είναι ονομαστικά δωρεάν, στην πραγματικότητα, οι ασθενείς πρέπει να πληρώσουν για την ιατρική περίθαλψη και τη θεραπεία, ακόμη και σε δημόσιες κλινικές και νοσοκομεία. Τα δημόσια νοσοκομεία στερούνται πολλές από τις βασικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Εκτός από τη Γιανγκόν και το Μανταλέι οι νοσοκομειακές υποδομές είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Για παράδειγμα το 2003 η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είχε λιγότερο από το ένα τέταρτο των νοσοκομειακών κλινών της περιφέρειας Γιανγκόν, αν και η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είχε ελαφρώς μεγαλύτερο πληθυσμό από τη πρώτη.

Παραπομπές 

Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ