joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
BlackHatWorld

Το BlackHatWorld (BHW) είναι ένα διαδικτυακό φόρουμ που επικεντρώνεται σε τεχνικές και υπηρεσίες βελτιστοποίησης μηχανών αναζήτησης (SEO), συχνά γνωστά ως spamdexing . 

Οι υπηρεσίες του ιστότοπου ποικίλλουν, συμπεριλαμβανόμενης της κειμενογραφίας. ψηφιακή γραφιστικής; σχεδιασμό ιστοσελίδων, SEO, μάρκετινγκ μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ανάπτυξη εφαρμογών.  Άλλες υπηρεσίες ιστότοπου περιλαμβάνουν μαζικές εγγραφές λογαριασμών,  μη συμβατικές μεθόδους δημιουργίας χρημάτων, μποτ βιντεοπαιχνιδιών  και εξελίξεις στον χώρο SEO.   Οι υπηρεσίες που παρατίθενται παρέχονται από μεμονωμένους χρήστες μέσω της χρήσης νημάτων της αγοράς αφού ελεγχθούν από τη διοίκηση του ιστοτόπου.  

Το BlackHatWorld έχει μια κοινότητα χρηστών που εκφράζουν ενδιαφέρον για το διαδικτυακό μάρκετινγκ και τις ψηφιακές επιχειρήσεις και είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται ιδέες και να ζητούν συμβουλές από άλλα μέλη.  Το φόρουμ δεν εστιάζει αποκλειστικά στις μάυρες πρακτικές μάρκετινγκ. Υπάρχει επίσης μια ειδική ενότητα "My Journey" για να δώσει την ευκαιρία στην κοινότητα να μοιραστεί τις εμπειρίες και το ταξίδι της με το διαδικτυακό μάρκετινγκ.

βιβλιογραφικές αναφορές 

Προώθηση Ιστοσελίδων
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τεϊμουράζ του Ιμερέτι

Ο Tεϊμουράζ, , (απεβ. π. το 1768), από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1766 έως το 1768.

Βιογραφία
Γιος τού πρίγκιπα Μαμούκα, κάποτε διεκδικητή τού στέμματος της Ιμερετίας, ο Τεϊμουράζ ενθρονίστηκε από την οθωμανική κυβέρνηση μετά την εκτόπιση τού εξαδέλφου του, βασιλιά Σολομώντα Α΄. Κυβέρνησε υπό την τουρκική προστασία, έως ότου ο Σολομών Α΄ ανέκτησε τον θρόνο με τη ρωσική υποστήριξη το 1768. Ο Tεϊμουράζ μπήκε στη φυλακή Mουχούρι και δεν τον είδαν ποτέ ξανά.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Κωνσταντίνος Β΄ του Καχέτι

Ο Κωνσταντίνος Β΄, , (απεβ. στις 28 Δεκεμβρίου 1732) επίσης γνωστός ως Μαχμάντ Κουλί Χαν (მაჰმად ყული-ხანი) στο Ιράν, ήταν βασιλιάς του Kαχέτι (ανατολική Γεωργία) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι από το 1722 έως το 1732.

Βιογραφία 
Γιος του Ηρακλή Α΄ από παλλακίδα, γεννήθηκε και μεγάλωσε ως μουσουλμάνος στο Ισπαχάν, τη βασιλική πρωτεύουσα τού Σαφαβιδικού Ιράν. Το 1703, ο σάχης του Ιράν Σουλτάν Χουσεΐν τον διόρισε darugha (έπαρχο) της πρωτεύουσάς του. Το 1722, επιβεβαιώθηκε από τον σάχη ως βασιλιάς τού Καχέτι μετά το τέλος τού αδελφού τού Κωνσταντίνου, Δαβίδ Β' (Imām Qulī Khan). Ταυτόχρονα, τού απονεμήθηκε η διακυβέρνηση τού Εριβάν, της Γκάντζα και τού Καραμπάχ. Συχνά διαπληκτιζόταν με τον δυτικό γείτονα και συγγενή του, Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, ο οποίος ανακηρύχθηκε από την περσική κυβέρνηση έκπτωτος το 1723. Με εντολή του σάχη, ο Κωνσταντίνος βάδισε για να πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας τού Βαχτάνγκ, την Τιφλίδα. Στις 4 Μαΐου 1723 κατέλαβε την πόλη, αλλά δεν κατάφερε να εκδιώξει τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ και τον γιο του Μπακάρ από την επαρχία Σίντα Κάρτλι. Εν τω μεταξύ, ο Οθωμανικός στρατός εισέβαλε στα γεωργιανά εδάφη για να εξαλείψει την εκεί περσική ηγεμονία. Ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Οθωμανό διοικητή Ιμπραήμ-Πασά και παρέδωσε την Τιφλίδα στις 12 Ιουνίου 1723. Ωστόσο, ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ κατάφερε να δωροδοκήσει τον Ιμπραήμ-Πασά, που τοποθέτησε τον πρίγκιπα Μπακάρ ως κυβερνήτη τού Κάρτλι και συνέλαβε τον Κωνσταντίνο. Σύντομα, ο Μπακάρ συνωμότησε με τον Κωνσταντίνο, τον πρώην αντίπαλό του, ενάντια στους Οθωμανούς άρχοντες και τον βοήθησε να καταφύγει στις κτήσεις του στο Καχέτι. Ωστόσο, μία εξέγερση απέτυχε και ο Μπακάρ έπρεπε να ενωθεί με τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στη Ρωσική εξορία το 1724. Ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε στα βουνά, από όπου ηγήθηκε της αντίστασης κατά των Τούρκων. Το 1725, κατόρθωσε να επανεγκατασταθεί στο Καχέτι και έκανε ειρήνη με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τον αναγνώρισαν ως βασιλιά σε αντάλλαγμα τη μεταστροφή του στο σουνιτικό Ισλάμ και την πληρωμή ενός ετήσιου φόρου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1730, καθώς ο Nαντέρ Χαν Αφσάρ ώθησε την προσπάθειά του να αναβιώσει την περσική αυτοκρατορία, ο Κωνσταντίνος έκανε μία μοιραία προσπάθεια να έρθει σε ρήξη με τους Τούρκους. Δολοφονήθηκε στο Μπεζανμπάγκ στις 28 Δεκεμβρίου 1732, κατά τις διαπραγματεύσεις με τον Γιουσούφ Πασά τού Αχαλτσίχε, τον διοικητή των οθωμανικών στρατευμάτων εισβολής. Οι Τούρκοι έδωσαν τον θρόνο του στον Χριστιανό αδελφό του, Τεϊμουράζ Β΄.  

Νυμφεύτηκε την Περέγιαν Μπεγκούμ, κόρη του σαμκάλ, και είχε έναν γιο, τον Bαγράτ, για την μετέπειτα μοίρα του οποίου δεν είναι κάτι γνωστό.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 

 

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Κατάλογος προέδρων του Ιράκ

Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους του Ιράκ από την ίδρυση της Ιρακινής Δημοκρατίας, το 1958, έως σήμερα. Σημερινός κάτοχος του αξιώματος είναι ο Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ από τον Οκτώβριο του 2022. Ο Λατίφ Ρασίντ κέρδισε την εκλογή του 2022.

Ιστορικό 
Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Μουχάμαντ Νατζίμπ αρ-Ρουμπάι. Μαζί με τον Αμπντούλ Καρίμ Κασίμ, ήταν ένας από τους ηγέτες της Επανάστασης της 14ης Ιουλίου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του βασιλιά Φαϊζάλ Β΄ το 1958. Πρόεδρος εξελέγη ο αρ-Ρουμπάι, με την ονομασία Πρόεδρος του Συμβουλίου Κυριαρχίας.
Το 1953, μετά την ανατροπή του αρ-Ρουμπάι σε άλλη επανάσταση , νέος πρόεδρος έγινε ο Αμπντούλ Σαλάμ Αρίφ. Ο Αρίφ σκοτώθηκε σε συντριβή στρατιωτικού αεροσκάφους στις 13 Απριλίου 1966 και αντικαταστάθηκε από τον αδερφό του, Αμπντ αλ-Ραχμάν αλ-Μπαζάζ. Ο τρίτος πρόεδρος του Ιράκ, Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ, ανατράπηκε σε αναίμακτο πραξικόπημα το 1968, με το οποίο εδραιώθηκε το μπααθικό καθεστώς. 
Ο επόμενος πρόεδρος, ο Αχμέντ Χασάν αλ-Μπακρ ανατράπηκε με πραξικόπημα το 1979. Νέος ισχυρός άντρας του Ιράκ έγινε ο Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος κυβέρνησε επί δυόμισι δεκαετίες, μέχρι την ανατροπή του έπειτα από την δυτική εισβολή στο Ιράκ, το 2003. 
Από το 2003 έως το 2004 κυβέρνησε προσωρινά τη χώρα ένα μεταβατικό Κυβερνητικό Συμβούλιο. Μετά τη διάλυση του Συμβουλίου, μεταβατικός πρόεδρος εξελέγη ο Γκαζί Μασάλ Ατζίλ αλ-Γιαγουέρ.
Εν συνεχεία, διορίστηκαν και εξελέγησαν από το Κοινοβούλιο του Ιράκ πρόεδροι οι: Τζαλάλ Ταλαμπανί (2005-14), Φουάντ Μασούμ (2014-18]], Μπαρχάμ Σαλίχ (2018-22) και Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ, τον Οκτώβριο του 2022.

Κατάλογος

Χρονική γραμμή

Παραπομπές
Δαβίδ Β΄ του Καχέτι

Ο Δαυίδ Β΄, , Νταβίτ Β΄, επίσης γνωστός ως Ιμάμ Κουλί Χαν, , , (1678 – 2 Νοεμβρίου 1722) από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς το;y Καχέτι (ανατολική Γεωργία) από το 1709 έως το 1722. Αν και μουσουλμάνος και πιστός υποτελής της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν, απέτυχε να εξασφαλίσει την ασφάλεια τού βασιλείου του και το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του σημαδεύτηκε από λεηλασίες (ονομαζόμενες Lekianoba): αδιάκοπες εισβολές των ορεινών φυλών του Νταγκεστάν.

Βιογραφία 
Ήταν γιος τού βασιλιά Ηρακλή Α΄ τού Καχέτι και της βασίλισσας Άννας Χολοκασβίλι. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην αυλή τού σάχη στο Ισφαχάν και εγκαταστάθηκε ως βαλής (wali, αντιβασιλιάς) τού Καχέτι, μετά την αποχώρηση τού πατέρα του στο Ιράν το 1703.  Ο Δαβίδ διέμενε στο Καρά Αγάτς ή Qaraghaji στο ανατολικό Kαχέτι, στα σύνορα τού Σιρβάν, αλλά έπρεπε να μεταφέρει την κατοικία του στο Tελάβι, αφού απέτυχε να ανακτήσει το Μπαλακάν από τους Λεσγιανούς τού Τσαρ και έχασε το Καχ από αυτούς το 1706. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1709, ο Ηρακλής διατάχθηκε να πάει στο Ισπαχάν για να λάβει την περιβολή από τον σάχη Χουσεΐν, αφήνοντας τον μικρότερο αδελφό του Τεϊμουράζ (Β΄) και τη μητέρα του Άννα ως επικεφαλής της διακυβέρνησης. Τα χρόνια της υποχρεωτικής απουσίας του στην αυλή τού σάχη (1711–15), ταράχτηκαν από τις επιθέσεις από το Νταγκεστάν και τις εξεγέρσεις των αγροτών.  Επιστρέφοντας στο Kαχέτι, ο Δαβίδ Β΄ προσπάθησε να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο. Έκανε συμμαχία με τον Ιεσσαί, ηγεμόνα τού γειτονικού βασιλείου τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία), και βάδισε εναντίον τού Νταγκεστάν, αλλά υπέστη ήττα και απέτυχε να αποτρέψει τους εποικισμούς των Λεσγκιανών στα σύνορα τού Καχέτι. Τον Δεκέμβριο του 1719 συνάντησε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Κάρτλι και διαπραγματεύτηκε μία νέα συμμαχία κατά των φυλών τού Νταγκεστάν. Στις αρχές του 1720, οι ενισχύσεις που εστάλησαν από τον Βαχτάνγκ υπό τη διοίκηση τού πρίγκιπα Εράστι Καπλανισβίλι έφτασαν στο Καχέτι, αλλά ο Δαβίδ Β΄ απέφυγε να κάνει άλλη εκστρατεία και έστειλε τον στρατό από το Κάρτλι πίσω στην πατρίδα.

Ο Δαβίδ Β΄ απεβίωσε στη θερινή του κατοικία στο Μαγκάρο το 1722 και τάφηκε στο Κουμ τού Ιράν

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν κόρη τού σαμκάλ τού Tάρκι. Η δεύτερη ήταν η Γιατρί Γιαχάν-Μπεγκούμ, κόρη του Σαχούχ-Ζαντέχ, μπεηλέρμπεη τού Eριβάν. Όλα τα παιδιά του ήταν από τον δεύτερο γάμο:
 Λέβαν (Μαχμούντ Ρεζά Μιρζά) (απεβ. το 1734), κυβερνήτης της Γκάντζα για τον σάχη τού Ιράν. Σκοτώθηκε σε μάχη με τον Οθωμανό Τοπάλ Οσμάν Πασά. Είχε τρεις γιους: τον Aσάν Mιρζά, τον Iβάνε και τον Ροστόμ-Μιρζά.
 Αλέξανδρος Γ΄ (Nαζάρ Αλί Μιρζά) (απεβ. το 1737), κυβερνήτης της Τιφλίδας κατά την απουσία τού βασιλιά Tεϊμουράζ Β΄ από το 1736 έως το 1738.
 Χασάν-Μιρζά (απεβ. το 1750), Γεωργιανός απεσταλμένος στον Ναντέρ Σαχ το 1734.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Mikaberidze, Alexander (επιμ., 2007). David II (Imam Quli Khan). Λεξικό της Γεωργιανής Εθνικής Βιογραφίας . Πρόσβαση στις 9 Οκτωβρίου 2007.
 978-1442241466 
 Δαυίδ II (Καχετίας βασιλιάς) . People.Istoria.Ge . Πρόσβαση στις 9 Οκτωβρίου 2007.

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Αλί-Μιρζά του Καχέτι

Ο Αλί-Μιρζά, , γεννημένος Αλέξανδρος, γεωργιανά: Aλεξάντρε, (απεβ. στις 23 Νοεμβρίου 1737 ή 1739  ) ήταν πρίγκιπας από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι τού βασιλείου τού Καχέτι, που κυβέρνησε στις επαρχίες Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) και Καχέτι (ανατολική Γεωργία), για τον σάχη τού Ιράν στα τέλη της δεκαετίας τού 1730. Όπως ο πατέρας του βασιλιάς Δαβίδ Β΄ (Iμάμ Κουλί-Χαν) και τα αδέλφια του, ο Aλί-Μιρζά ήταν προσήλυτος στο Ισλάμ. Ως ηγεμόνας τού Καχέτι, είναι μερικές φορές γνωστός στη σύγχρονη ιστοριογραφία με το χριστιανικό του όνομα Αλέξανδρος και την αρίθμηση «Γ΄». Παρά το γεγονός ότι η εξουσία του προερχόταν από τον σάχη, ο Αλί Μιρζά ακολούθησε την καθιερωμένη γεωργιανή παράδοση, και αυτοχαρακτηρίστηκε «βασιλιάς των βασιλέων».

Ουαλί του Καρτλί και του Καχετίου 
Ο Aλί-Μιρζά έγινε αντιβασιλέας (βαλής, wali) στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα τού βασιλείου τού Kάρτλι, τον Αύγουστο του 1735, από τον Ιρανό πολέμαρχο Nαντέρ μετά τη νίκη επί των Οθωμανών. Ο Πέρσης αξιωματικός Σαφί Χαν διορίστηκε να τον παρακολουθεί και ο μουσουλμάνος Γεωργιανός Aλί Κουλί-Μπεκ Αμιρετζιμπί τοποθετήθηκε υπεύθυνος για τη συλλογή φόρων. Ο Aλί-Μιρζά απέτυχε να κερδίσει έδαφος στην ταραχώδη επαρχία και περιήλθε σε αντίθεση με τον Σαφί Χαν. Τον Οκτώβριο του 1736, ο Nαντέρ, τώρα σάχης τού Ιράν, αντικατέστησε τον Aλί-Μιρζά με τον μουσουλμάνο Γεωργιανό πρίγκιπα Aμπντουλάχ Μπεγκ, μεταφέροντάς τον στη διακυβέρνηση τού Kαχέτι,  από όπου ο εκ πατρός θείος του Tεϊμουράζ Β΄ είχε απομακρυνθεί από τον Nαντέρ και μετά συνόδευσε τον σάχη στον δρόμο για το Κανταχάρ. 

Μη μπορώντας να κερδίσει δημοτικότητα στον τοπικό πληθυσμό και αντιμετωπίζοντας μία αναταραχή, ο Aλί-Μιρζά ήταν εξίσου ενοχλημένος από την πίεση από τους Ιρανούς επικυριάρχους του. Το 1736 έγραψε μάλιστα στην Αυτοκράτειρα Άννα της Ρωσίας, περιγράφοντας τις δύσκολες συνθήκες της βασιλείας του και ζητώντας της προστασία.  Νιώθοντας ότι ο σάχης τώρα ευνοούσε τον πιο ικανό Tεϊμουράζ Β΄,  ο Aλί-Μιρζά, υπό την επιρροή του πρίγκιπα Άβελ Αντρονικασβίλι, σκέφτηκε μία εξέγερση στο Kαχέτι. Για τον σκοπό αυτόν, προσπάθησε, αλλά απέτυχε να ζητήσει την υποστήριξη της συζύγου τού Τεϊμουράζ Β΄, Τάμαρ, που φοβόταν για τη μοίρα τού συζύγου και τού γιου της Ηρακλή (Β΄). Η Τάμαρ, μέσω της υπηρεσίας τού πρίγκιπα Γκίβι Χολοκασβίλι, εξασφάλισε την πίστη των Kιζίκι και Πσάβι, αποτρέποντας τον Aλί-Μιρζά από το σχέδιό του. Σε κατάσταση απόγνωσης, ο Αλί-Μιρζά μετέβη στο στρατόπεδο τού Νάντερ στην Κανταχάρ, όπου ανέλαβε τη διοίκηση των γεωργιανών συνταγμάτων τού σάχη και απεβίωσε σε μία μάχη το 1737  ή το 1739 .

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Mαριάμ, κόρη τού Shanshe II, δούκα του Kσάνι. Σύμφωνα με τη γενεαλογία τού Κύριλ Τουμάνοφ, ο Aλί-Μιρζά είχε δύο παιδιά, τα οποία αποσύρθηκαν και απεβίωσαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία:
 Ιωάννης (Ιβάν Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν, 7 Νοεμβρίου 1730 – 28 Σεπτεμβρίου 1795), ο οποίος είχε έναν γιο, τον Πέτρο, τού οποίου η μοίρα είναι ασαφής.
 Άννα

Bιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Βαχτάνγκ του Αράγκβι

Ο Βαχτάνγκ ο Καλός , , (1738  ή 1742  – 1 Φεβρουαρίου 1756  ή 1760 ) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) από τον Οίκο Μπαγκρατιόνι. Ήταν το πρώτο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος τού Ηρακλή Β΄, τότε πρίγκιπα τού Καχέτι, που γεννήθηκε από τον πρώτο του γάμο με την Κετεβάν Ορμπελιάνι  ή, σύμφωνα με πιο πρόσφατες έρευνες, την Κετεβάν Πχεΐτζε.

Βιογραφία 
Ο Βαχτάνγκ γεννήθηκε την εποχή, που η ανατολική Γεωργία ανακαταλήφθηκε από τον επεκτεινόμενο ηγεμόνα τού Ιράν Ναντέρ σαχ από την Οθωμανική αυτοκρατορία (που είχε πριν την ανατολική Γεωργία) και οι ιθαγενείς μοναρχίες και στα δύο βασίλεια της Γεωργίας, Κάρτλι (κεντρικά) και Καχέτι (δυτικά), ήταν ακόμη αδρανείς. Το 1744, ο Nαντέρ σαχ αναγνώρισε τον Ηρακλή Β΄ και τον πατέρα του Tεϊμουράζ Β΄ ως βασιλείς τού Kαχέτι και του Kάρτλι, αντίστοιχα. Έτσι, ο Βαχτάνγκ έγινε κληρονομικός διάδοχος τού θρόνου τού Καχέτι. Επιπλέον, το 1747, ο παππούς του Τεϊμουράζ Β΄ παραχώρησε στον Βαχτάνγκ το φέουδο του Αράγκβι, ο κληρονομικός δούκας (eristavi) τού οποίου Μπεζάν, δολοφονήθηκε από τους επαναστάτες αγρότες το 1743. Στο εξής, το δουκάτο τού Αράγκβι πέρασε στην κατοχή της βασιλικής οικογένειας. Καθώς ο Βαχτάνγκ ήταν ακόμη ανήλικος, το δουκάτο διοικούνταν για λογαριασμό του από τον πρίγκιπα Τζιμσέρ Τσολοκασβίλι, ο οποίος έπρεπε να αντιμετωπίσει μία εξέγερση αγροτών και τις επιδρομές από το Νταγκεστάν. Αργότερα, μετά το πρόωρο τέλος τού Βαχτάνγκ από ευλογιά στην Τιφλίδα, το Αράγκβι παραχωρήθηκε στον ετεροθαλή αδελφό του, Λέβαν.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Κετεβάν (20 Φεβρουαρίου 1744–4 Μαρτίου 1808), κόρη του Κωνσταντίνου Γ΄, πρίγκιπα τού Μουχράνι . Δεν είχαν παιδιά. Η πριγκίπισσα Kετεβάν έζησε για να δει το τέλος τού γεωργιανού βασιλείου, όταν αυτό προσαρτήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1801 και απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη το 1808 .

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Ανιχνευτής ιστού

Ένας ανιχνευτής Ιστού, ή web crawler που μερικές φορές ονομάζεται spider ή spiderbot, είναι ένα διαδικτυακό ρομπότ που περιηγείται συστηματικά τον Παγκόσμιο Ιστό και συνήθως λειτουργεί από μηχανές αναζήτησης με σκοπό την ευρετηρίαση Ιστού ( web spidering ). 

Οι μηχανές αναζήτησης Ιστού και ορισμένοι άλλοι ιστότοποι χρησιμοποιούν λογισμικό ανίχνευσης Ιστού ή spidering για να ενημερώσουν το περιεχόμενό ιστού τουςή τους δείκτες περιεχομένου ιστού άλλων ιστοτόπων. Οι ανιχνευτές Ιστού αντιγράφουν σελίδες για επεξεργασία από μια μηχανή αναζήτησης, η οποία ευρετηριάζει τις ληφθείσες σελίδες, ώστε οι χρήστες να μπορούν να αναζητούν πιο αποτελεσματικά.

Οι ανιχνευτές καταναλώνουν πόρους σε συστήματα που επισκέπτονται και συχνά επισκέπτονται ιστότοπους χωρίς προτροπή. Ζητήματα χρονοδιαγράμματος, φόρτωσης και «ευγένειας» μπαίνουν στο παιχνίδι όταν προσπελάζονται μεγάλες συλλογές σελίδων. Υπάρχουν μηχανισμοί για δημόσιους ιστότοπους που δεν επιθυμούν να ανιχνευτούν για να το γνωστοποιήσουν στον παράγοντα ανίχνευσης. Για παράδειγμα, η συμπερίληψη ενός αρχείου robots.txt μπορεί να ζητήσει από τα ρομπότ να ευρετηριάσουν μόνο τμήματα ενός ιστότοπου ή τίποτα.

Ο αριθμός των σελίδων στο Διαδίκτυο είναι εξαιρετικά μεγάλος· ακόμη και τα μεγαλύτερα προγράμματα ανίχνευσης δεν μπορούν να δημιουργήσουν ένα πλήρες ευρετήριο. Για το λόγο αυτό, οι μηχανές αναζήτησης αγωνίστηκαν να δώσουν σχετικά αποτελέσματα αναζήτησης στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Ιστού, πριν από το 2000. Σήμερα, σχετικά αποτελέσματα δίνονται σχεδόν άμεσα.

Τα προγράμματα ανίχνευσης μπορούν να επικυρώσουν υπερσυνδέσμους και κώδικα HTML . Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για web scraping και προγραμματισμό βάσει δεδομένων .

Παραπομπές
Breaking Cat News

Το Breaking Cat News είναι ένα κοινοπρακτικό κόμικ που δημιουργήθηκε από τη σκιτσογράφο Georgia Dunn . Συνδικάζεται μέσω του Συνδικάτου Andrews McMeel.

Ιστορικό δημοσίευσης 
Η Dunn δημιούργησε το strip αφού επέστρεψε στην πατρίδα της Westerly, Rhode Island αφού έζησε στο Seattle . 

Το strip έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Μαρτίου 2014, αρχικά αυτοδιανομή από τον Dunn. και εμφανίζεται στον ιστότοπο GoComics από τις 20 Οκτωβρίου 2014. 

Η Andrews McMeel Publishing δημοσίευσε την πρώτη συλλογή της ταινίας το 2016. Η Dunn έγραψε στον πρόλογο ότι πήρε την ιδέα όταν μια από τις γάτες της έκανε ένα χάος και οι άλλες εμφανίστηκαν σαν να ερευνούσαν, κάτι που οδήγησε τον Dunn να τους δημιουργήσει φωνές σαν να ήταν ρεπόρτερ καναλιών τηλεοπτικών ειδήσεων.

Χαρακτήρες και ιστορία 
Οι κύριοι χαρακτήρες στο Breaking Cat News βασίζονται στις γάτες του Dunn, Elvis, Lupin και Puck. Είναι ζωγραφισμένα με ακουαρέλα και μελάνι. Οι προσωπικότητες των χαρακτήρων βασίζονται στις προσωπικότητες και τη συμπεριφορά των ομολόγων τους στην πραγματική ζωή. Επίσης στο καστ είναι μια ανθρώπινη οικογένεια που αναφέρεται ως η Γυναίκα, ο Άνδρας, το Μικρό παιδί και το Μωρό. Σε μια εκπομπή στις 5 Ιανουαρίου 2020, όταν το μωρό γίνεται νήπιο, αλλάζουν τους όρους αναφοράς σε The Boy and The Girl.  Άλλοι άνθρωποι, γάτες και μερικά άλλα πλάσματα εμφανίζονται καθώς η ζωντανή κάλυψη συνεχίζεται. Επειδή πρόκειται για "ειδήσεις σημαντικές για τις γάτες", μια τυπική κύρια ιστορία μπορεί να είναι "Υπάρχει ένα υπέροχο μεγάλο κουτί στο σαλόνι!" ή «Κάποιος έφαγε όλα τα λουλούδια και πέταξε στο διάδρομο». Ωστόσο, υπάρχουν μεγαλύτερα τόξα ιστορίας, όπως μια νέα γάτα, η Goldie, που υιοθετείται, τα Παιδιά που αναπτύσσονται (εκπαίδευση σε γιογιό, μαθαίνουν να περπατούν, γίνονται νήπια), ο καιρός, ο Tommy ο αδέσποτος που βρίσκει τη γυναίκα του, κ.λπ.

Βιβλιογραφία

βιβλιογραφικές αναφορές

εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Φανταστικές γάτες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ροστόμ του Κάρτλι (γιος Λέβαν)

Ο Ροστόμ, , ή Ρουστάμ Χαν, , (απεβ. στις 8 Μαρτίου 1722) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας, μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι και στρατηγός στην υπηρεσία της δυναστείας των Σαφαβιδών τού Ιράν. Σκοτώθηκε από τους Αφγανούς αντάρτες στην κορυφαία μάχη τού Γκουλναμπάντ.

Οικογενειακό υπόβαθρο 
Ήταν φυσικός γιος τού Λέβαν αντιβασιλέα τού Κάρτλι, από άγνωστη παλλακίδα. Ήταν ετεροθαλής αδελφός τριών μοναρχών τού Κάρτλι: Καϊχοσρό, Βαχτάνγκ ΣΤ΄, Ιεσσαί και τού Καθολικού (Πατριάρχη) της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Δομέντιου Δ΄. Η σταδιοδρομία τού Ροστόμ, όπως και πολλών συγγενών του, διαμορφώθηκε από την πολιτική ηγεμονία τού Σαφαβιδικού Ιράν επί τού Κάρτλι. Πέρασε πολλά χρόνια μακριά από την πατρίδα του ως μέλος της ελίτ των Σαφαβιδών, με την οποία είχε επίσης συγγένεια: ήταν νυμφευμένος με μία κόρη τού Φατ Αλί Χαν Νταγκεστανί, ο οποίος υπηρέτησε ως μεγάλος βεζίρης (αρχι-υπουργός) τού Ιράν από το 1716. έως το 1720.

Στρατηγός των Σαφαβιδών 
Οι διορισμοί τού Ροστόμ στην υπηρεσία των Σαφαβιδών περιελάμβαναν να είναι darugha (έπαρχος) της πρωτεύουσας το;y Ισφαχάν το 1709, χαν (κυβερνήτης) τού Κερμάν το 1717 και qullar-aqasi (διοικητής) των επίλεκτων συνταγμάτων (ghulam) τού σάχη το 1717. Με αυτή την τελευταία ιδιότητα υπηρέτησε στις αφγανικές εξεγέρσεις, οι οποίες είχαν στοιχίσει τη ζωή τού θείου τού Ροστόμ, Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), τού ετεροθαλή αδελφού του, Καϊχοσρό, και τού εξαδέλφου του Αλέξανδρου.

Ο Ροστόμ έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη μάχη με τους Αφγανούς αντάρτες με επικεφαλής τον Μαχμούντ Χοτάκι στο Γκουλναμπάντ, κοντά στο Ισπαχάν, στις 8 Μαρτίου 1722. Ο μεγάλος βεζίρης, Mουχαμούντ-Κουλί-Χαν Σαμλού, παράτεινε με υπομονή την αποφυγή μίας σκληρής μάχης, πριν θέσει τις άμυνες της πρωτεύουσας σε κατάσταση κατάλληλης ετοιμότητας. Ο Ροστόμ, έχοντας την αρχηγία της δεξιάς πτέρυγας των Σαφαβιδών, προχώρησε με μία επίθεση και έπληξε με επιτυχία την αφγανική αριστερή πτέρυγα. Στο μεταξύ, το αραβικό ιππικό τού στρατού των Σαφαβιδών, που μπήκε στον πειρασμό να λεηλατήσει τον πομπή με τα εφόδια τού Αφγανιστάν, αποσπάστηκε από τη μάχη και ο μεγάλος βεζίρης δεν κατάφερε επίσης να προχωρήσει με τα κύρια στρατεύματά του. Ο Μαχμούτ ανασυγκρότησε τις δυνάμεις του και περικύκλωσε τους άνδρες τού Ροστόμ, οι οποίοι πολέμησαν με απελπισμένο θάρρος μέχρι να εκμηδενιστούν πλήρως. Κατά την υποχώρησή του, ο Ροστόμ έπεσε, όταν το άλογό του σκόνταψε στη λάσπη. Ένας Αφγανός στρατιώτης τον χτύπησε με έναν κόπανο (flail) και άλλοι τον διαπέρασαν επανειλημμένα με τις λόγχες τους, σκοτώνοντάς τον.    

Η μάχη προκάλεσε την πτώση της δυναστείας των Σαφαβιδών. Μάταια ο πολιορκημένος σάχης Σουλτάνος Χουσεΐν παρότρυνε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι να έρθει σε βοήθειά του. Μετά από μία πολιορκία έξι μηνών, το Ισπαχάν έπεσε στον στρατό τού Μαχμούντ και ο Αφγανός αρχηγός ανέλαβε τον θρόνο του σάχη.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος των Σαφαβιδών κυβερνητών του Κερμάν

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 

Οίκος των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι)
Μπενιέ

Το μπενιέ (γαλλικά: beignet) είναι είδος τηγανητού ή βαθύ τηγανητού αρτοσκευάσματος, που φτιάχνεται συνήθως από ζύμη μαγιάς στη Γαλλία, αλλά μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από άλλα είδη ζύμης. Στη Γαλλία υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδοχές του, τουλάχιστον 20 και μπορεί να διαφέρουν σε σχήμα, αλεύρι που χρησιμοποιείται για τη ζύμη και γέμιση. Είναι δημοφιλές στη γαλλική, ιταλική και γαλλοαμερικανική κουζίνα.

Δείτε επίσης 
 Ζέπολα
 Λάνγκος
 Λουκουμάς
 Μέκιτσα
 Παφ-παφ
 Τσούρο

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Yves Thuriès, Γαλλική Ζαχαροπλαστική , 
 Rosana G. Moreira et al., Deep Fat Frying: Fundamentals and Applications, 

Ντόνατς
Αρτοσκευάσματα
Τσεμπουρέκι

Το τσεμπουρέκι είναι βαθύ τηγανητό είδος αρτοσκευάσματος με ζύμη και γέμιση από κιμά και κρεμμύδια. Φτιάχνεται με ένα στρογγυλό κομμάτι ζύμης διπλωμένο πάνω από τη γέμιση σε σχήμα μισοφέγγαρου.

Το τσεμπουρέκι είναι ένα εθνικό πιάτο της κριμαϊκής τατάρικης κουζίνας. Είναι δημοφιλείς ως σνακ και φαγητό του δρόμου σε όλο τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία, τη Ρωσία, τη Λιθουανία, τη Λετονία, την Εσθονία, την Ουκρανία, την Ανατολική Ευρώπη, καθώς και στη Διασπορά των Τατάρων της Κριμαίας στην Τουρκία και στη Ρουμανία.

Παρασκευή 
Το τσεμπουρέκι είναι μισό στρογγυλό μπουρέκι, γεμιστό με ένα πολύ λεπτό στρώμα μοσχαρίσιου ή αρνίσιου κιμά που έχει καρυκευτεί με τριμμένο κρεμμύδι και μαύρο πιπέρι. Το κρέας είναι στρωμένο αρκετά λεπτό ώστε να ψηθεί πλήρως όταν το τσεμπουρέκι τηγανιστεί σε ηλιέλαιο ή καλαμποκέλαιο. Η ζύμη, που γίνεται από αλεύρι, αλάτι και νερό, είναι μαλακή και εύπλαστη, αλλά δεν κολλάει. Η ζύμη χωρίζεται σε μικρά μπαλάκια και το κάθε ένα απλώνεται με ένα λεπτό πλάστη. Προστίθεται επιπλέον αλεύρι μόνο όσο χρειάζεται για να μην κολλήσει η ζύμη.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Αλμυρές πίτες
Τρόφιμα τηγανισμένα
Κριμαϊκή κουζίνα
Τατάρικη κουζίνα
Λιθουανική κουζίνα
Ουκρανική κουζίνα
Ρουμάνικη κουζίνα
Ρωσική κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Αζερική κουζίνα
Ουζμπεκική κουζίνα
Σοβιετική κουζίνα
Κουζίνα του Τατζικιστάν
Σνακ
Φαγητό δρόμου
Πιάτα με γέμιση
Dunkin' Donuts

Η Dunkin' Donuts ΕΠΕ (προφορά: Ντάνκιν Ντόνατς), επίσης γνωστή απλά ως Dunkin' και με τα αρχικά DD, είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία καφέ και ντόνατ, καθώς και εστιατόριο γρήγορης εξυπηρέτησης. Ιδρύθηκε από τον Ουίλιαμ Ρόζενμπεργκ (1916–2002) στο Κουίνσι της Μασαχουσέτης το 1950. Η αλυσίδα εξαγοράστηκε από την εταιρεία συμμετοχών της Baskin-Robbins, Allied Lyons, το 1990. Η απόκτηση της αλυσίδας Mister Donut και η μετατροπή αυτής της αλυσίδας σε Dunkin' Donuts διευκόλυνε την ανάπτυξη της επωνυμίας στη Βόρεια Αμερική εκείνη τη χρονιά. Η Dunkin' και η Baskin-Robbins έγιναν τελικά θυγατρικές της Dunkin' Brands, με έδρα στο Κάντον της Μασαχουσέτης, το 2004, μέχρι να αγοραστούν από την Inspire Brands στις 15 Δεκεμβρίου 2020. Η αλυσίδα μετονομάστηκε σε Dunkin' τον Ιανουάριο του 2019. Ενώ τα καταστήματα στις ΗΠΑ άρχισαν να χρησιμοποιούν το νέο όνομα, η αλλαγή επωνυμίας θα εξαπλωθεί τελικά σε όλα τα διεθνή καταστήματά της.

Με περίπου 12.900 τοποθεσίες σε 42 χώρες, η Dunkin' είναι μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες καφετέριας και ντόνατ στον κόσμο. Τα προϊόντα της περιλαμβάνουν ντόνατς, κουλούρια, καφέ, κ.α.

Ιστορία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικανικές εταιρείες γρήγορου φαγητού
Αλυσίδες γρήγορου φαγητού
Μάρκες καφέ
Πολίωση

Πολίωση, είναι η μείωση ή η απουσία μελανίνης (ή χρώματος) στα μαλλιά, στα φρύδια, στις βλεφαρίδες ή σε οποιαδήποτε άλλη τριχωτή περιοχή. Είναι κοινά γνωστό ως λευκό τσουλούφι όταν επηρεάζει τα μαλλιά ακριβώς πάνω από το μέτωπο.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει μεμονωμένα ή, λιγότερο συχνά, πολλαπλές λευκές τρούφες στα μαλλιά. Κάποιοι πιστεύουν λανθασμένα πως αυτές οι λευκές τρούφες είναι απλά σημάδια γέννησης. Στην πολίωση υπάρχει μειωμένη ή απούσα μελανίνη στους βολβούς των μαλλιών των προσβεβλημένων τριχοθυλακίων, ενώ τα μελανοκύτταρα του δέρματος συνήθως δεν επηρεάζονται.

Συναφείς ιατρικές παθήσεις
Η πολίωση εμφανίζεται σε πολλά γενετικά σύνδρομα όπως ο πιεβαλδισμός, το σύνδρομο Waardenburg, η νευροϊνωμάτωση τύπου Ι και η κονδυλώδης σκλήρυνση. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε καταστάσεις όπως η λεύκη, η νόσος Vogt–Koyanagi–Harada, η γυροειδής αλωπεκία, η σαρκοείδωση και σε συνδυασμό με νεοπλάσματα και ορισμένα φάρμακα.

Δερματολογία
Ανθρώπινη τριχοφυΐα
Μπουνιουέλο

Το μπουνιουέλο (ισπανικά: buñuelo, εναλλακτικά ονομάζεται boñuelo, bimuelo, birmuelo, bermuelo, bumuelo, burmuelo ή bonuelo, ) είναι τηγανίτα ζύμης που συναντάται στην Ισπανία, στη Λατινική Αμερική, στο Ισραήλ και άλλες περιοχές με ιστορική σύνδεση με Ισπανούς ή Σεφαρδίτες Εβραίους, συμπεριλαμβανομένης της Νοτιοδυτικής Ευρώπης, των Βαλκανίων, της Ανατολίας και άλλων περιοχών της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Τα μπουνιουέλος παρασκευάζονται παραδοσιακά τα Χριστούγεννα, το Ραμαζάνι και μεταξύ των Σεφαρδιτών Εβραίων στη Χανουκά. Συνήθως θα έχει γέμιση ή επικάλυψη. Στη μεξικάνικη κουζίνα, συχνά σερβίρεται με σιρόπι που φτιάχνεται με πιλονσίλο.

Τα μπουνιουέλος είναι γνωστό πως καταναλώθηκαν για πρώτη φορά μεταξύ του πληθυσμού Μορίσκο της Ισπανίας. Συνήθως αποτελούνται από μια απλή ζύμη μαγιάς με βάση το σιτάρι, συχνά αρωματισμένη με γλυκάνισο, που τυλίγεται σε λεπτά ρολά, κόβεται ή πλάθεται σε μεμονωμένα κομμάτια, στη συνέχεια τηγανίζεται και τελειώνει με γλυκιά επικάλυψη. Τα μπουνιουέλος μπορεί να είναι γεμιστά με διάφορα υλικά, γλυκά ή αλμυρά. Μπορούν να είναι στρογγυλά σε σχήματα μπάλας ή σε σχήμα δίσκου. Στη Λατινική Αμερική, τα μπουνιουέλος θεωρούνται σύμβολο καλής τύχης.

Ιστορία 
Οι τηγανητές ζύμες είναι γνωστές στη μεσογειακή κουζίνα από το έργο του Κάτονα του Πρεσβύτερου, ο οποίος συμπεριέλαβε μια συνταγή με το όνομα «μπαλόνια» στο βιβλίο του De Agri Cultura, το οποίο γράφτηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. Σε εκείνη τη συνταγή, τηγανίστηκαν μπάλες από αλεύρι και τυρί και σερβιρίστηκαν με άλειμμα από μέλι και παπαρουνόσπορο.

Η κοινωνία που ακολούθησε τη ρωμαϊκή που κατανάλωνε μπουνιουέλος ήταν οι Μαυριτανοί. Οι πολίτες της, άνθρωποι με ταπεινά μέσα, που κατοικούσαν στα νότια εδάφη της Ιβηρικής Χερσονήσου και κατείχαν θέσεις εργασίας χαμηλού επιπέδου, υπηρέτησαν επίσης ως πλανόδιοι πωλητές που πουλούσαν μπουνιουέλος. Στη Σεβίλλη και τη Γρανάδα, τα τηγανισμένα με μέλι μπουνιουέλος καλυμμένα με μέλι ήταν τυπικό επιδόρπιο. Από την άλλη, αυτή η ειδικότητα υιοθετήθηκε από τους τσιγγάνους μετά την εκδίωξη των Μαυριτανών και διαιωνίστηκε μέχρι σήμερα.

Μια συνταγή του 19ου αιώνα από την Καλιφόρνια, που περιγράφεται ως pasta de freir (ζύμη για τηγάνισμα), παρασκευάζεται διπλώνοντας τα χτυπημένα ασπράδια σε ένα μείγμα από αλεύρι, νερό, ζάχαρη, λάδι και νερό από άνθη πορτοκαλιάς. Χρησιμοποιείται ως κουρκούτι για τηγάνισμα μήλων ή άλλων φρούτων. Μια παραλλαγή που ονομάζεται suspiros de monjas (οι στεναγμοί της καλόγριας) περιλαμβάνει βούτυρο και κρόκους αυγών. Τα Buñuelos de Valparaiso γαρνίρονται με καρύδια και ιμβερτοζάχαρο με γεύση σέρι ή μαρασκίνο.

Στη λαϊκή κουλτούρα 
Η 16η Δεκεμβρίου είναι η Εθνική Ημέρα Μπουνιουέλος (Día Nacional del Buñuelo). Τα μπουνιουέλος εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική σειρά του Netflix Street Food, στη 2η σεζόν.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος τηγανητών τροφών από ζυμάρι
 Οχουέλα
 Λουίς Μπουνιουέλ

Παραπομπές 

Μεξικάνικη κουζίνα
Ισπανική κουζίνα
Ιταλική κουζίνα
Κουζίνα της Λατινικής Αμερικής
Κολομβιανή κουζίνα
Κουζίνα της Δομινικανής Δημοκρατίας
Κουζίνα της Νικαράγουας
Αργεντίνικη κουζίνα
Περουβιανή κουζίνα
Βολιβιανή κουζίνα
Κουζίνας της Βενεζουέλας
Κουζίνα της Γουατεμάλας
Ντόνατς
Παναγιώτης Τριανταφύλλου

Ο Παναγιώτης (Πάνος) Τριανταφύλλου (19 Μαρτίου 1987) είναι Έλληνας αθλητής ξιφασκίας με αμαξίδιο του Παναθηναϊκού. Έλαβε μέρος στους Παραολυμπιακούς Αγώνες το 2012, το 2016 και το 2021. Στους αγώνες του 2016 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, ενώ σε αυτούς του 2021 το χάλκινο.

Το 2022 συμμετέχει ως διαγωνιζόμενος στην τηλεοπτική εκπομπή Just the 2 Of Us.

Παραπομπές

Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Παραολυμπιονίκες
Αλγερινές εκλογές Γερουσίας 2022

Οι γερουσιαστικές εκλογές της Αλγερίας του 2022 πραγματοποιήθηκαν στις 5 Φεβρουαρίου 2022 στην Αλγερία προκειμένου να ανανεωθούν με έμμεση ψηφοφορία και με διορισμό τα μισά μέλη του Συμβουλίου του Έθνους.

Πλαίσιο 
Ο πρόεδρος Αμπντελματζίντ Τεμπούν, που εξελέγη αμφιλεγόμενα τον Δεκέμβριο του 2019 μετά τις μαζικές διαδηλώσεις γνωστές ως "Χιράκ" προέβη από την αρχή της θητείας του σε μια συνταγματική μεταρρύθμιση που οδήγησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος την 1η Νοεμβρίου 2020, το οποίο εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων  , .

Αρχικά προγραμματισμένες για τον Δεκέμβριο του 2021, οι γερουσιαστικές εκλογές αναβλήθηκαν για τις αρχές του επόμενου έτους λόγω καθυστέρησης στη σύγκληση του εκλογικού σώματος. Ο εκλογικός νόμος επιβάλλει πράγματι τη σύγκληση του κολεγίου 45 ημέρες πριν από την ψηφοφορία. Ωστόσο, αυτό παρέμεινε ανολοκλήρωτο τον Δεκέμβριο λόγω των πολυάριθμων προσφυγών που υποβλήθηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά των αποτελεσμάτων των δημοτικών εκλογών του Νοεμβρίου 2021 σε αρκετούς δήμους και wilayas . Στις 22 Δεκεμβρίου 2021 οι εκλογές προκηρύχθηκαν τελικά από τον πρόεδρο Τεμπούν για τις 5 Φεβρουαρίου 2022 .

Εκλογικό σύστημα 
Το Συμβούλιο του Έθνους είναι η Άνω Βουλή του διμερούς κοινοβουλίου της Αλγερίας. Αποτελείται από 174 έδρες, οι μισές από τις οποίες ανανεώνονται κάθε τρία χρόνια για εξαετή θητεία. Από αυτό το σύνολο, τα δύο τρίτα συμπληρώνονται με έμμεση μονομελή πλειοψηφική ψηφοφορία σε έναν γύρο από ένα εκλογικό σώμα που αποτελείται από μέλη των λαϊκών συνελεύσεων των επαρχιών και κοινοτικές λαϊκές συνελεύσεις σε 58 εκλογικές περιφέρειες με βάση τα όρια των wilayas, δηλαδή 116 έδρες με βάση δύο ανά επαρχία wilaya. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον τριάντα πέντε ετών και οι ίδιοι να προέρχονται από αυτές τις συνελεύσεις. Το υπόλοιπο τρίτο, ή 58 έδρες, διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας λόγω των επιστημονικών, πολιτιστικών, επαγγελματικών, οικονομικών και κοινωνικών τους δεξιοτήτων  , . Το Σύνταγμα περιορίζει επίσης τον αριθμό των μελών του Συμβουλίου στα μισά μέλη του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου 

Κατά τις εκλογές που γίνονται κάθε τρία χρόνια ανανεώνονται κανονικά τα μισά εκλεγμένα μέλη και τα διορισμένα μέλη, δηλαδή 87 έδρες. Ωστόσο, αυτές οι εκλογές είναι οι πρώτες μετά την αύξηση του αριθμού των wilayas, ο οποίος αυξήθηκε από 48 σε 58 τον Φεβρουάριο του 2021 . Ο αριθμός των μελών του Συμβουλίου του Έθνους αυξήθηκε από 144 σε 174. Η αύξηση των 30 θέσεων γίνεται ταυτόχρονα, οι δύο θέσεις καθενός από τα δέκα νέα wilayas συμπληρώνονται ταυτόχρονα με την ανανέωση μιας από τις δύο θέσεις καθενός από τα 48 απερχόμενα wilayas, δηλαδή 68 θέσεις. Ομοίως, 10 νέα διορισμένα μέλη προστίθενται στα 24 προς ανανέωση, δηλαδή 34 έδρες. Έτσι πληρούνται συνολικά 102 έδρες αντί για 72 προηγουμένως. ,  , .

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

2022 Γερουσια
Αλγερια
Ιβάν Βαχουστόβιτς Μπαγκρατιόν

Ο Ιβάν Βαχουστόβιτς Μπαγκρατιόν, ,  Ιβάνε Βαχουστίστζε Μπαγκρατιόνι (1725 – 25 Δεκεμβρίου 1781) ήταν αυτοκρατορικός Ρώσος στρατηγός γεωργιανής βασιλικής καταγωγής, γεννημένος στην εξόριστη βασιλική οικογένεια του Κάρτλι.

Βιογραφία 
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Βαχούστι τού Κάρτλι, ενός αξιόλογου λόγιου, από τη σύζυγό του, πριγκίπισσα Mαριάμ Αμπασίτζε. Ήταν, λοιπόν, εγγονός δύο μοναρχών: τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι από την πλευρά τού πατέρα του και τού Γεωργίου ΣΤ΄ τού Ιμερέτι από την πλευρά της μητέρας του. Ο πρίγκιπας Μπαγκρατιόν ανατέθηκε ως αξιωματικός τού ρωσικού στρατού το 1749. Πήρε μέρος στον Επταετή Πόλεμο και στον Ρωσο-τουρκικό Πόλεμο τού 1768–74 και στη συνέχεια διοικούσε σώμα στη Σιβηρία. Προήχθη σε υποστράτηγο το 1777 και αντιστράτηγο (poruchik) το 1778 και παρασημοφορήθηκε με τη διάκριση τού Τάγματος τού Αγ. Γεωργίου 4ης Τάξης, το 1778. Ο Μπαγκρατιόν απεβίωσε το 1781. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι τού Ευαγγελισμού στο Νίζιν της Ουκρανίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος του Μουχράνι
Αρτσίλ του Μουχράνι

Ο Αρτσίλ πρίγκιπας τού Μουχράνι, , (1540 – 25 Νοεμβρίου 1582) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βαγράτ Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι (γιου τού Κωνσταντίνου Β΄ της Γεωργίας), από τη σύζυγό του Ελένη. Μετά την παραίτηση τού Βαγράτ Α΄, τα μεγαλύτερα αδέλφια τού Αρτσίλ, Ασοτάν Α΄ και Βαχτάνγκ Α΄, τον διαδέχθηκαν ως πρίγκιπες τού Μουχράνι. Ο Αρτσίλ συμμετείχε ενεργά στον πόλεμο της εποχής του και την πολιτική. Κατά τη διάρκεια της εισβολής των Σαφαβιδών στη Γεωργία το 1554, ο Αρτσίλ ενώθηκε με τα αδέλφια του στην εξορία τους στην αυλή της αδελφής τους, Ντεντισιμέντι, στο Σάμτσκε. Πίσω στο Κάρτλι, ο Άρτσιλ ήταν σύμμαχος με τον εξάδελφό του, βασιλιά Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι, και αμφισβητούσε διαρκώς τον έλεγχο των Σαφαβιδών της Τιφλίδας, της πρωτεύουσας τού βασιλείου τού Κάρτλι, κάνοντας συχνά επιδρομές στα περίχωρα της πόλης. Σε μία από αυτές τις επιδρομές, μία δύναμη των Σαφαβιδών από την ακρόπολη της Τιφλίδας επιτέθηκε και νίκησε τον Aρτσίλ στο Σαπούρτσλε. Ο πρίγκιπας και η οικογένειά του συνελήφθησαν και στάλθηκαν στο Ιράν. Αφού ο ίδιος ο Σίμων Α΄ οδηγήθηκε αιχμάλωτος στον σάχη Ταχμάσπ Α΄ και ρίχτηκε στο φρούριο Αλαμούτ, ο Αρτσίλ και η οικογένειά του φυλακίστηκαν στο Σιράζ το 1573. Τόσο ο Σίμων όσο και ο Άρτσιλ αφέθηκαν ελεύθεροι μετά το τέλος τού Tαχμάσπ Α΄ και επέστρεψαν στο Kάρτλι το 1576. Ο Aρτσίλ επισκέφτηκε για άλλη μία φορά την αδελφή του στο Σάμτσκε και απεβίωσε σε αυτό το πριγκιπάτο, στο Aτσκούρι, στις 25 Νοεμβρίου 1582  .

Οικογένεια 
Ο Αρτσίλ είχε τρία παιδιά, πρίγκιπες:
 Ηρακλής Α΄ (29 Μαρτίου 1560 – 1605), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
 Χουσάιν Μπεγκ. Ο γιος του, Μπαχούτα, σκοτώθηκε με εντολή τού Rοστόμ τού Κάρτλι.
 Ελένη (άκμασε 1572).

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος του Μουχράνι
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Volleyleague 2022-2023

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 2022–23 είναι το 55ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 13ο με την επωνυμία Βόλεϊ Λιγκ. Διεξάγεται από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2022.

Ομάδες 
Στη Βόλεϊ Λιγκ της περιόδου 2022-23 μετέχουν επτά ομάδες της προηγούμενης σεζόν και τρείς που προβιβάστηκαν απο την  Πρε Λιγκ (Πήγασος Πολίχνης, Άθλος Ορεστιάδας, Αριστοτέλης Σκύδρας)

Κανονική περίοδος

Αποτελέσματα

Βαθμολογία Κανονικής Διάρκειας

Παραπομπές 

2023
Πετοσφαίριση το 2022
Πετοσφαίριση το 2023
Κωνσταντίνος Αλεξέεβιτς Μπαγκρατιόν

Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος Αλεξέεβιτς Μπαγκρατιόν, , (1818-1860) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (batonishnili) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι, τού κλάδου τoύ Μουχράνι.

Βιογραφία 
Ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος ήταν γιος τού πρίγκιπα Aλεξέι Μπαγκρατιόν και της πριγκίπισσας Zωής Mαυροκορδάτου - Βακαρέσκου.

Ήταν δισεγγονός τού πρίγκιπα Αλεξάνδρου τού Κάρτλι, γιου τού βασιλιά Ιεσσαί τού Κάρτλι.

Οικογένεια
Το 1847 ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε την Άννα Μπαγκρατιόν, γεννημένη ως Νίνα Σαβύσνα Μαρτίνοφ (1825-1885). Δεν είχαν παιδιά. Απεβίωσε στη Βενετία και τάφηκε στο κοιμητήριο Σαν Μικέλε στο Ίζολα ντι Σαν Μικέλε. Σε εκείνο το κοιμητήριο είναι επίσης θαμμένη η Αικατερίνη Μπαγκρατιόν, σύζυγος τού Γεωργιανού πρίγκιπα και στρατηγού τού ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού Πιότρ Μπαγκρατιόν, εξαδέλφου τού Αλεξέι.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οικογένεια Μαυροκορδάτου
Οίκος του Μουχράνι
Καϊχοσρό του Μουχράνι

Ο Kαϊχοσρό,  Kαϊχοσρό Μουχρανμπατόνι, (απεβ. στις 3 Οκτωβρίου 1629) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (tavadi) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν πρίγκιπας (Mukranbatoni) τού Moυχράνι, ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα (Έσω) Κάρτλι και αντιβασιλιάς τού Kάρτλι από το 1625 έως το 1626. Κατά τη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου το 1626, ο Kαϊχοσρό τάχθηκε στο πλευρό τού Γκιόργκι Σαακάτζε εναντίον τού Tεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι και τον ακολούθησε εξόριστος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου και οι δύο, μετά από τρία χρόνια στρατιωτικής υπηρεσίας, κατηγορήθηκαν για προδοσία και θανατώθηκαν.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Βαχτάνγκ Α΄ και νεότερος αδελφός τού Τεϊμουράζ Α΄, με το τέλος τού οποίου στη μάχη της Μαράμπντα εναντίον τού Σαφαβιδικού Ιράν τον διαδέχθηκε στο φέουδο τού Μουχράνι το 1625. Ο Kαϊχοσρό συμμάχησε με τον πολέμαρχο Γκιόργκι Σαακάτζε, ο οποίος τον βοήθησε να γίνει αντιβασιλέας τού Κάρτλι κατά τη διάρκεια της αντι-ιρανικής εξέγερσης, προς θλίψη τού αντιπάλου του Ζουράμπ, δούκα τού Αράγκβι. Ο Ζουράμπ, καχύποπτος για τα σχέδιά τους, έτεινε να πιστεύει ότι ο αδελφός τού Γκιόργκι, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την κόρη τού Καϊχοσρό, ήταν μέρος μίας συνωμοσίας εναντίον του, τύφλωσε τον Γκιόργκι και έκανε συμμαχία με τον Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι, την οποία ο Σαακάτζε προσπάθησε να αποτρέψει, ανεβαίνοντας στον θρόνο τού Κάρτλι.  

Η διάσπαση στις τάξεις των γεωργιανών ευγενών εκφυλίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο το 1626. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό ηττήθηκαν από τον Tεϊμουράζ και το κόμμα του στο Μπαζαλέτι και κατέφυγαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου τέθηκαν στη στρατιωτική υπηρεσία τού σουλτάνου. Ο Μουχράνι ανελήφθη από τον Τεϊμουράζ Α΄ και δόθηκε στην κατοχή τού γιού του Δαβίδ, ενώ τα παιδιά και οι ανιψιοί του Καϊχοσρό κατέφυγαν στη δυτική Γεωργία, στο βασίλειο τού Ιμερέτι. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό έπεσαν και οι δύο θύματα δολοπλοκιών στην οθωμανική αυλή. Κατηγορήθηκαν για προδοσία και αποκεφαλίστηκαν με εντολή τού μεγάλου βεζίρη Γαζή Χουσρέφ Πασά το 1629.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Tινατίν (απεβ. το 1627), κόρη τού Mαμία Β΄ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρία. Είχαν τους πρίγκιπες:
 Aσοτάν Β΄ (απεβ. 1697), πρίγκιπας του Mουχράνι (1688–1692).
 Βαγράτ (άκμασε 1618-1622). Νυμφεύτηκε την Κετεβάν, κόρη τού πρίγκιπα Παρεμούζ Aμιλκαβάρι, και απέκτησε δύο γιους, τον Σίμωνα/Σβίμον και τον Nικόλαο/Νικολόζ (μελλοντικό επίσκοπο Μπολίνσι). Οι απόγονοί του άκμασαν μέχρι το 1795.
 Δομέντιος Γ΄ (απεβ. 1676), Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας ως Δομέντιος Γ΄ (1660–1676).
 Δεδισιμέδη (απεβ. 1671), παντρεύτηκε τον Παπούνα Τσιτσισβίλι (απεβ. 1663), πρίγκιπα τού Κάτω Σατσιτσιάνο.
 Ελένη (απεβ. μετά το 1675), παντρεύτηκε τον Γεώργιο (απεβ. μετά το 1647), γιο τού Νουγκζάρ Α΄, δούκα του Αράγκβι.
 Tινατίν, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ηλία/Eλιζμπάρ Νταβιτισβίλι.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οθωμανοί στρατιωτικοί
Οίκος του Μουχράνι
Ημέρα Δημοκρατίας (Τουρκία)

Η Ημέρα Δημοκρατίας ( Cumhuriyet Bayramı) είναι εθνική εορτή της Τουρκίας  στην οποία τιμάται η ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Τουρκίας, στις 29 Οκτωβρίου 1923.

Παραπομπές
Ημέρα της Νίκης (Τουρκία)

Η Ημέρα της Νίκης (), γνωστή και ως Ημέρα Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων () είναι επίσημη αργία στην Τουρκία για τον εορτασμό της αποφασιστικής νίκης στη μάχη του Ντουμλουπινάρ, στις 30 Αυγούστου 1922, κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1919-1922. Εορτάζεται και στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

Παραπομπές 

CS1 Turkish-language sources (tr)
Σαν Χοσέ Ιτουρμπίντε

Το Σαν Χοσέ Ιτουρμπίντε (ισπανικά: San José Iturbide) είναι πόλη (και δήμος) του Μεξικού, που βρίσκεται στη βορειοανατολική περιοχή της πολιτείας Γκουαναχουάτο, εντός της οροσειράς Σιέρα Γκόρντα. Ονομάστηκε προς τιμή του Αγίου Ιωσήφ και του πρώτου Αυτοκράτορα του Μεξικού, Αγκουστίν ντε Ιτούρμπιντε. Ο δήμος έχει έκταση 534,11 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1,76% της επιφάνειας της πολιτείας) και συνορεύει στα βόρεια με το Σαν Λουίς ντε λα Παζ και το Ντοκτόρ Μόρα, στα ανατολικά με τη Τιέρα Μπλάνκα, στα νότια με την πολιτεία Κερέταρο και στα δυτικά με το Σαν Μιγκέλ ντε Αγιέντε. Ο δήμος είχε πληθυσμό 54.661 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2005.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Gobierno San José Iturbide (στα Ισπανικά)

Πόλεις του Μεξικού
Togg

Η Togg είναι τουρκική αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 2018 ως κοινή επιχείρηση.

Ο κατασκευαστής Togg Car της Τουρκίας δημιουργήθηκε σε συνεργασία με Anadolu Όμιλο (19%), BMC (19%), Kök Όμιλο (19%), Turkcell (19%), Zorlu Holding (19%) και TOBB (5%) στις 25 Ιουνίου 2018.

Η εταιρεία έχει ανακοινώσει ότι τα πρώτα αυτοκίνητα θα είναι έτοιμα για μαζική παραγωγή μέχρι το τέλος του 2022.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Τουρκικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Τουρκικά εμπορικά σήματα
Λατινογραφή ελληνικών

Η λατινογραφή της ελληνικής γλώσσας ή, αλλιώς, η μεταγραφή των ελληνικών στο λατινικό αλφάβητο, μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με τη φωνητική μέθοδο είτε με την ορθογραφική.

Η φωνητική μέθοδος στοχεύει στον κατά το δυνατόν απλούστερο τρόπο απόδοσης των ήχων της ελληνικής γλώσσας στο λατινικό αλφάβητο, ενώ η ορθογραφική στοχεύει στην απόδοση των ελληνικών λέξεων με τρόπο αντιστρέψιμο, ο οποίος διευκολύνει την επαναφορά ενός κειμένου από το λατινικό αλφάβητο πίσω στο ελληνικό, διατηρώντας την ιστορική ορθογραφία.

Η φωνητική μεταγραφή χρησιμοποιείται συνήθως για την απόδοση κύριων ονομάτων ή τοπωνυμίων σε πινακίδες, χάρτες, αλληλογραφία, αθλητικές διοργανώσεις κ.ά., όπου το ζητούμενο είναι η κατά το δυνατόν ορθότερη προφορά των ελληνικών ονομάτων η τοπωνυμίων από μη ομιλητές της ελληνικής γλώσσας, ενώ η ορθογραφική μεταγραφή εφαρμόζεται κυρίως στη λατινογραφή των ελληνικών κύριων ονομάτων σε ταυτότητες και διαβατήρια, όπου η ηχητική απόδοση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνεται έμφαση κυρίως στη δυνατότητα αυτόματης επαναφοράς των ονομάτων από το ένα αλφάβητο στο άλλο από ηλεκτρονικά μέσα.
Ανδρέας Πάτσης

Ο Ανδρέας Πάτσης (29 Νοεμβρίου 1965) είναι Έλληνας δικηγόρος και ανεξάρτητος βουλευτής, εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1965 στο Δοτσικό Γρεβενών και σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Από το 2011 έως το 2012 ήταν πρόεδρος του Π.Σ. Ελασσόνας και από το 2012 έως το 2014 της Νίκης Βόλου.

Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Γρεβενών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις 25 Οκτωβρίου 2022 διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα και από το κόμμα μετά τις αποκαλύψεις για εξαγορά κόκκινων δανείων και υψηλές αμοιβές από εταιρείες του δημοσίου (ΕΛΤΑ). Ο ίδιος δήλωσε πως δεν ήξερε την ύπαρξη του ασυμβίβαστου και πως η Νέα Δημοκρατία γνώριζε τις επιχειρηματικες του δραστηριότητες.

Παραπομπές

Έλληνες δικηγόροι
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ελλάδας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Γρεβενών
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Τζέσι Ντάγκλας

Ο Τζέσι Ντάγκλας (Jesse Douglas, 3 Ιουλίου 1897 - 7 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν Αμερικανός μαθηματικός και βραβευμένος με το μετάλλιο Φιλντς, γνωστός για τη γενική λύση του προβλήματος του Πλατώ.

Ζωή και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε σε μια εβραϊκή οικογένεια της Νέας Υόρκης, γιος της Σάρα (το γένος Κομέλ) και του Λούις Ντάγκλας. Φοίτησε στο City College της Νέας Υόρκης ως προπτυχιακός φοιτητής και αποφοίτησε με άριστα στα Μαθηματικά το 1916. Στη συνέχεια μετέβη στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια ως μεταπτυχιακός φοιτητής και απέκτησε διδακτορικό στα μαθηματικά το 1920.

Ο Ντάγκλας ήταν ένας από τους δύο νικητές των πρώτων μεταλλίων Φιλντς, που απονεμήθηκαν το 1936. Τιμήθηκε για την επίλυση, το 1930, του προβλήματος του Πλατώ, το οποίο διερωτάται αν υπάρχει μια ελάχιστη επιφάνεια για ένα δεδομένο όριο. Το πρόβλημα, ανοιχτό από το 1760, όταν το έθεσε ο Λαγκράνζ, αποτελεί μέρος του λογισμού των μεταβολών και είναι επίσης γνωστό ως πρόβλημα της σαπουνόφουσκας. Ο Ντάγκλας  συνέβαλε επίσης σημαντικά στο αντίστροφο πρόβλημα του λογισμού των μεταβολών. Η Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία του απένειμε το Βραβείο Μνήμης Bôcher το 1943.

Ο Ντάγκλας έγινε αργότερα τακτικός καθηγητής στο City College της Νέας Υόρκης (CCNY), όπου δίδαξε μέχρι το θάνατό του. Εκείνη την εποχή το CCNY προσέφερε μόνο προπτυχιακά πτυχία και ο καθηγητής Ντάγκλας δίδασκε το μάθημα του προηγμένου υπολογισμού. Οι δευτεροετείς φοιτητές (και οι πρωτοετείς με άριστη βαθμολογία) είχαν το προνόμιο να κάνουν την εισαγωγή τους στην πραγματική ανάλυση από έναν βραβευμένο με μετάλλιο Φιλντς.

Επιλεγμένα άρθρα

Βιβλιογραφία
Θεμιστοκλής Μ. Ρασσιάς, The Problem of Plateau – A tribute to Jesse Douglas and Tibor Rado (River Edge, NJ, 1992).
M. Struwe: Plateau's Problem and the Calculus of Variations, 
R. Bonnett and A. T. Fomenko: The Plateau Problem (Studies in the Development of Modern Mathematics), 
M. Giaquinta and S. Hildebrandt: "Calculus of Variations",  Volumes I and II, Springer Verlag

Παραπομπές

Βραβεία μαθηματικών
Μαθηματικοί αναλυτές
Κατάλογος μοναρχών του Λεσότο

O Βασιλιάς  (Marena) του Λεσότο είναι ο μονάρχης στο Λεσότο (πρώην Μπασουτολάνδη). Από το 1822 έως το 1965 μονάρχης ήταν ο εκάστοτε ανώτατος αρχηγός (στη γλώσσα Σεσότο barena ba baholo) της Μπασουτολάνδης.  Η διαδοχή στο θρόνο του Λεσότο ορίζεται στο Κεφάλαιο Ε΄ του συντάγματος του αφρικανικού βασιλείου. Ο Μοσεσόε Α΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς, από το 1822 έως το 1870. 

Τρεις φορές (1970, 1990 και 1996) την αντιβασιλεία μετά την ανεξαρτησία άσκησε μια γυναίκα, η βασίλισσα Μαμοχάτο.

Ο βασιλιάς Μοσεσόε Β΄ σκοτώθηκε σε δυστύχημα τον Ιανουάριο του 1996 και αργότερα τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λετσίε Γ΄.

Ο σημερινός βασιλιάς είναι ο Λετσίε Γ΄.

Διαδοχή στο θρόνο 
Το Κεφάλαιο V Το άρθρο 45 του συντάγματος του Λεσότο ορίζει ότι:

(1) Το Συμβούλιο των Αρχηγών μπορεί ανά πάσα στιγμή να ορίσει, σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο, το πρόσωπο (ή τα πρόσωπα, κατά σειρά προηγουμένου δικαιώματος) που δικαιούνται να διαδεχθούν το αξίωμα του Βασιλιά μετά το θάνατο του κατόχου ή σε περίπτωση εμφάνισης οποιασδήποτε κενής θέσης σε αυτό το αξίωμα και εάν πεθάνει ή κενωθεί η θέση, υπάρχει πρόσωπο που έχει προηγουμένως οριστεί σύμφωνα με αυτό το τμήμα και το οποίο είναι ικανό σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο να διαδεχθεί αυτό το αξίωμα , αυτό το πρόσωπο (ή, εάν υπάρχουν περισσότερα από ένα τέτοια άτομα, ότι ένα από αυτά που έχει οριστεί ότι έχει το πρώτο δικαίωμα να διαδεχθεί το αξίωμα) θα γίνει Βασιλιάς.
(2) Εάν, με το θάνατο του κατόχου ή την εμφάνιση οποιασδήποτε κενής θέσης στο αξίωμα του Βασιλιά, δεν υπάρχει πρόσωπο που να γίνει Βασιλιάς σύμφωνα με το εδάφιο (1), το Συμβούλιο των Αρχηγών, με κάθε πρακτική ταχύτητα και σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο, προβαίνει στον ορισμό ενός ατόμου που θα διαδεχθεί το Βασιλιά και το πρόσωπο που θα οριστεί έτσι θα γίνει Βασιλιάς.

Αποζημίωση 
Ο βασιλιάς αμείβεται με 52.778 δολάρια ΗΠΑ ετησίως.

Ανώτατοι αρχηγοί της Μπασουτολάνδης (1822-1965)  

 †  Απεβίωσε εν ενεργεία

Βασιλείς του Λεσότο (1965-σήμερα)

Σημειώσεις και παραπομπές 

Λεσότο
Σαμ Ματεκάνε

Ο Σαμ Ματεκάνε (Samuel Ntsokoane Matekane, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1958) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από το Λεσότο, πρωθυπουργός από τις 28 Οκτωβρίου 2022. Είναι ο ιδρυτής του Ομίλου Εταιρειών Matekane και τιμήθηκε  ως  ο Επιχειρηματίας της χρονιάς  στην Αφρική από το περιοδικό Φορμπς το 2021. Ίδρυσε πολιτικό κόμμα, την Επανάσταση για την Ευημερία (RFP) τον Μάρτιο του 2022, με την οποία κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2022.

Ο Ματεκάνε χρηματοδότησε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στο χωριό της καταγωγής του, το Μαντσονιάνε.

Ονομάστηκε ο πλουσιότερος πολίτης του Λεσότο με περιουσία 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πρώτα χρόνια 
Ο Ματεκάνε γεννήθηκε ως το έβδομο από τα δεκατέσσερα παιδιά  τον Μάρτιο του 1958 στο χωριό Μαντσονιάνε, που αποτελούσε τότε τμήμα της βρετανικής Μπασουτολάνδης.

Επιχειρήσεις 
Ο Ματεκάνε είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Εταιρειών Matekane (MGC), ο οποίος ιδρύθηκε το 1986. Το 2021 κέρδισε το βραβείο Forbes Best of Africa 2021.

Πολιτική 
Τον Μάρτιο του 2022, αρκετούς μήνες πριν από τις γενικές εκλογές, ο Ματεκάνε ίδρυσε ένα κόμμα που ονομάζεται Επανάσταση για την Ευημερία.  Τοποθέτησε τον εαυτό του ως προστάτη της επιχειρηματικής κοινότητας της χώρας και θεωρήθηκε αουτσάιντερ ενώ έκανε εκστρατεία.  Το κόμμα δεν πήρε την αυτοδυναμία στην Εθνοσυνέλευση για πέντε έδρες , έτσι σχημάτισε πλειοψηφικό συνασπισμό με τη Συμμαχία των Δημοκρατών και το Κίνημα για την Οικονομική Αλλαγή.

Παραπομπές 

Ματεκανε
Ματεκανε
Ροντρίγκο Εραμούσπε

Ο Rodrigo Nahuel Erramuspe (γεννημένος στις 3 Μαΐου 1990) είναι ένας Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως σέντερ μπακ για τον σύλλογο της ελληνικής Super League, Π.Α.Σ. Γιάννινα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας