joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χρήστος Καλαντζής

Ο Χρήστος Καλαντζής (γενν. 1 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, το 2002. Στην καριέρα του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για τις ομάδες της Καλαμάτας, της Λάρισας, του Ατρομήτου, της Κέρκυρας και του Αστέρα Τρίπολης, ενώ το 2013 επέστρεψε στην Καλαμάτα. Τελικά το καλοκαίρι του 2017 ο αρχηγός της Καλαμάτας, Χρήστος Καλαντζής (την περυσινή σεζόν είχε 27 συμμετοχές, 22 γκολ και 5 ασίστ στο πρωτάθλημα της Α΄ Τοπικής, ενώ πανηγύρισε με τη «Μαύρη Θύελλα» το νταμπλ), γνωστοποίησε ότι δεν θα μπορέσει να ενισχύσει  τη Μαύρη Θύελλα τη νέα σεζόν, λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.

Συλλογική καριέρα

ΠΣ Καλαμάτα                    
Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1999 από την Καλαμάτα. Στη Μαύρη Θύελλα έμεινε μέχρι το 2005 αγωνιζόμενος 2 σεζόν στην Α' Εθνική και 4 στην Β' Εθνική και πετυχαίνοντας συνολικά 26 γκολ (2 από αυτά σε επίπεδο Α' Εθνικής) σε 127 συμμετοχές (23 συμμετοχές στην Α' Εθνική).

ΑΕ Λάρισας
Το καλοκαίρι του 2005 μεταγράφηκε στην νεοφώτιστη τότε στην Α' Εθνική, Λάρισα στην οποία έμεινε τρεις σεζόν. Τις δυο πρώτες ήταν βασικό στέλεχος της επίθετικής γραμμής της ομάδας ενώ την τελευταία χρονιά αγωνιζόταν συνήθως ως αλλαγή. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2007 με τη φανέλα της ομάδας και η συμμετοχή την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Ατρόμητος
Το καλοκαίρι του 2008 μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών στον οποίο έμεινε δύο σεζόν πετυχαίνοντας 9 γκολ (το ένα στο πλαίσιο της Α' Εθνικής, απέναντι μάλιστα στην πρώην ομάδα του Λάρισα) σε 50 αγώνες πρωταθλήματος (οι 17 στην Α' Εθνική).

ΑΟ Κέρκυρα
Από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι τη λήξη της περιόδου 2011/12 αγωνίστηκε στην Κέρκυρα πετυχαίνοντας 7 γκολ σε 55 αναμετρήσεις.

Αστέρας Τρίπολης
Για την σεζόν 2012/13 ανήκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στο τέλος της χρονιάς, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Με τον Αστέρα το 2013, κατόρθωσε να φτάσει έως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ τερμάτισε με τον σύλλογο στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος, την καλύτερη της έως τότε ιστορίας του συλλόγου.

Επιστροφή στην Καλαμάτα και αποχώρηση μετά από 4 χρόνια
Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει να αγωνίζεται στην Καλαμάτα και 4 χρόνια αργότερα το 2017, αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, κλείνοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα με τη φανέλα της ομάδας που ξεκίνησε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Στατιστικά Ποδοσφαιριστή
Ανακοίνωσε Περνία και Καλαντζή η Κέρκυρα
 Ο Χρήστος Καλαντζής μιλά για την επιστροφή του στη Μαύρη Θύελλα 
Αποχωρεί ο Χρήστος Καλαντζής από την Καλαμάτα!

Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κ
Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Καλαντζης Χρηστος
Πέτρος Πασσαλής

Ο Πέτρος Πασσαλής (10 Απριλίου 1974) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.

Καριέρα
Ο Πέτρος Πασσαλής γεννήθηκε στις 10 Απριλίου του 1974 στα Γιαννιτσά και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ομάδα του Σαμψών Γιαννιτσών. Το 1991 πήρε μεταγραφή στον Εδεσσαϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε αρχικά στη Β΄ Εθνική. Εκείνη την χρονιά ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές της ανόδου της ομάδας στην Α΄ Εθνική, ενώ τα επόμενα χρόνια οι εμφανίσεις του οδήγησαν στην κλήση του στην Εθνική Ελπίδων και παράλληλα προκάλεσαν το ενδιαφέρον διαφόρων ομάδων. Στην πόλη της Έδεσσας έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1995 όταν και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Με τη φανέλα των Πειραιωτών αγωνίστηκε έως το 2001 έχοντας, σε επτά σεζόν, 131 συμμετοχές και δύο γκολ. Πανηγύρισε επίσης την κατάκτηση 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων, ενός κυπέλλου καθώς και την πρόκριση το 1999 στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, όταν ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τη Γιουβέντους.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Άρης. Αγωνίστηκε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για έξι χρόνια (5 στην Α΄ Εθνική και 1 στη Β΄) μετρώντας συνολικά 88 συμμετοχές και ένα γκολ με την φανέλα των κιτρίνων. Μάλιστα πήρε μέρος και στον χαμένο τελικό Κυπέλλου του 2005 κόντρα στον Ολυμπιακό. Το 2007 αποχώρησε από την ενεργό δράση ύστερα από 16 χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Ως ποδοσφαιριστής διακρίθηκε για την προσήλωσή του στα ανασταλτικά καθήκοντα, καθώς και για την αντοχή του.

Μετέπειτα δραστηριότητα 
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Πασσαλής ανέλαβε για ένα διάστημα τα τμήματα υποδομής του Άρη. Αργότερα διετέλεσε υπεύθυνος της ΕΠΟ για την προεπιλογή ποδοσφαιριστών των μικρών εθνικών ομάδων στην Κεντρική Μακεδονία και πρόεδρος του Εδεσσαϊκού.

Τίτλοι
Πρωτάθλημα (5): 1997, 1998, 1999, 2000, 2001.

Κύπελλο (1): 1999.

Παραπομπές 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Γερμανοί

Οι Γερμανοί (γερμανικά: Deutsche) είναι μια γερμανική εθνοτική ομάδα, με κοιτίδα τη Γερμανία και άλλα τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης, που μοιράζεται μια κοινή γερμανική καταγωγή, πολιτισμό και ιστορία, ενώ έχει ως μητρική γλώσσα τη γερμανική. Στη σύγχρονη χρήση, ο όρος αναφέρεται επίσης στους πολίτες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ανεξάρτητα από την καταγωγή, τη μητρική γλώσσα, την εθνική ταυτότητα και τον πολιτισμό.

Ο αγγλικός όρος Germans (Γερμανοί) έχει αναφερθεί ιστορικά στο γερμανόφωνο πληθυσμό της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τα τέλη του Μεσαίωνα. Πριν από την κατάρρευση του κομμουνισμού και την επανένωση της Γερμανίας, οι Γερμανοί αποτελούσαν το μεγαλύτερο διχασμένο έθνος στην Ευρώπη, με μεγάλη διαφορά, μια θέση που σήμερα κατέχει το έθνος των Ρώσων. Από το ξέσπασμα της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η γερμανική κοινωνία έχει χαρακτηριστεί από ένα καθολικό-προτεσταντικό χάσμα.

Από τους περίπου 100 εκατομμύρια μητρικούς ομιλητές της γερμανικής σε όλο το κόσμο, περίπου 80 εκατομμύρια από αυτούς θεωρούν τον εαυτό τους Γερμανό. Υπάρχουν άλλοι περίπου 80 εκατομμύρια άτομα γερμανικής καταγωγής, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βραζιλία (κυρίως στη νότια Βραζιλία), την Αργεντινή, τον Καναδά, τη Νότια Αφρική, τα μετασοβιετικά κράτη (κυρίως στη Ρωσία και το Καζακστάν) και τη Γαλλία. Σε καθεμιά από τις παραπάνω χώρες ζουν πάνω από 1 εκατομμύριο άτομα γερμανικής καταγωγής. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των Γερμανών βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα 100 εκατομμύρια άτομα και στα πάνω από 150 εκατομμύρια άτομα, ανάλογα με τα κριτήρια που εφαρμόζονται (μητρικοί ομιλητές, άτομα με πλήρη γερμανική καταγωγή, άτομα με μερική γερμανική καταγωγή, γενιές εγκατάστασης σε μη γερμανόφωνη χώρα).

Σήμερα, οι χώρες με γερμανόφωνες πλειοψηφίες που αποτελούσαν τμήματα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (όπως η Αυστρία, η Ελβετία, το Λίχτενσταϊν και άλλες χώρες ιστορικά συνδεδεμένες με την αυτοκρατορία όπως το Λουξεμβούργο) ανέπτυξαν δικές τους εθνικές ταυτότητες και μπορεί να μην αυτοπροσδιορίζονται ως Γερμανοί.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 German, Austrian and Swiss inventors
 Top 100 Germans
 Germans – First arrivals
Εθνική Ελλάδας (χειροσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα χειροσφαίρισης ανδρών Ελλάδας (εναλλακτικά: εθνική χάντμπολ), είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος του χάντμπολ.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1979 υπό την επιμέλεια της Ομοσπονδίας Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (ΟΧΕ) και μεγαλύτερες επιτυχίες της είναι η κατάκτηση της 6ης θέσης στην Ολυμπιάδα του 2004 και η κατάκτηση της 6ης θέσης στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης το 2005.

Επιτυχίες

Ολυμπιακοί Αγώνες 
 2004: 6η θέση

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 
 2005: 6η θέση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα Ομοσπονδίας Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος

Παραπομπές 

Ανδρων
Ελλαδα
Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Πάπας Κόνων

Ο Πάπας  Κόνων (Papa Conone, 630 - 21 Σεπτεμβρίου 687) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από τις 21 Οκτωβρίου 686 έως το θάνατό του στη Ρώμη στις 21 Σεπτεμβρίου του 687. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Προτάθηκε σαν υποψήφιος για το παπικό αξίωμα προκειμένου να συμβιβαστούν οι δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις της Ρώμης, ο κλήρος και ο στρατός.

Ήταν, κατά τα φαινόμενα, γιος ενός αξιωματικού του θρακικού στρατεύματος. Μορφώθηκε στη Σικελία και χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρώμη. Η ηλικία του, η σεβάσμια εμφάνισή του, και η απλότητα του χαρακτήρα του οδήγησαν τον κλήρο και το στρατό της Ρώμης να σταματήσουν τη μεταξύ τους διαμάχη, να αποσύρουν τους υποψηφίους του και να επιλέξουν τον Κόνωνα για Πάπα. Χειροτονήθηκε στις 21 Οκτωβρίου του 686 αφότου ο Έξαρχος της Ραβέννα ειδοποιήθηκε για την εκλογή του ή αφότου την επικύρωσε. Χειροτόνησε τον Ιρλανδό ιεραπόστολο Κιλιανό, και τον έστειλε μαζί με τους συντρόφους του να κηρύξουν στη Φραγκονία. Είχε την εύνοια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β', ο οποίος τον ενημέρωσε ότι είχε ανακτήσει τις διατάξεις της Έκτης Οικουμενικής Συνόδου, τις οποίες, όπως έγραφε, ήταν διατεθειμένος να τηρήσει. Ο Ιουστινιανός διέγραψε επίσης ορισμένους φόρους και χρέη που χρωστούσαν στην αυτοκρατορία του αρκετά παπικά κληροδοτήματα.

Παραπομπές

Πηγές 
  στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1913

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Προφίλ του Πάπα Κόνωνα 

Πάπες
Ιταλοί Πάπες
Πάπες 7ου αιώνα
Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Πάπιγκο Ιωαννίνων

Το Πάπιγκο είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων, χτισμένο στις πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο 960 μέτρων. Αναφέρεται και ως Μεγάλο Πάπιγκο και μαζί με το γειτονικό του χωριό Μικρό Πάπιγκο αποτελεί την δημοτική ενότητα Παπίγκου,του δήμου Ζαγορίου. Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό 294 κατοίκους από τους οποίους οι 237 μένουν στο Πάπιγκο και οι 57 στο Μικρό Πάπιγκο. Το Πάπιγκο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής και ο οικισμός είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός.

Ιστορικά στοιχεία 
Το Πάπιγκο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα  χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄, το έτος 1325.  Από τον 15ο μέχρι τον 17ο αιώνα εκμεταλλευόμενο τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην περιοχή του Ζαγορίου γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Από το 1780 λειτούργησε ελληνικό σχολείο στο χωριό. Μετά την κατάργηση τω ειδικών προνομίων της περιοχής, τον 19ο αιώνα, άρχισε η παρακμή και η μετανάστευση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός συνέχισε να φθίνει και κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ακόμα και μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου. Από το 1919 το Πάπιγκο αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα που διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 2010 και την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης  Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός συγκρατείται και αυξάνεται ελαφρά λόγω της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής.

Φυσικό περιβάλλον 
Το Πάπιγκο βρίσκεται πολύ κοντά στο φαράγγι του Βίκου και εντός του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου. Περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση φυλλοβόλων δέντρων με αποτέλεσμα η περιοχή να αλλάζει χρώματα κάθε εποχή του έτους.

Η περιοχή αποτελεί πόλο έλξης περιηγητών καθόλα την διάρκεια του έτους. Οι κλιματολογικές συνθήκες ακολουθούν την ιδιορρυθμία του οικοσυστήματος του εθνικού δρυμού, με εκτεταμένες χιονοπτώσεις την χειμερινή περίοδο και υγρασία το καλοκαίρι. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία. 

Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει ο εντυπωσιακός σχηματισμός της Αστράκας (κορυφής της  Τύμφης) με τους απόκρημνους βράχους της να υψώνονται εντυπωσιακά πάνω από τον οικισμό θυμίζοντας πύργους. Προς τις κορυφές της Τύμφης και τη Δρακόλιμνη ξεκινάει από το Πάπιγκο ορειβατική διαδρομή . Η διαδρομή διαρκεί συνολικά 5 ώρες ενώ στην πορεία του ορειβατικού μονοπατιού, σε υψόμετρο 1950 μέτρων υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο Τύμφης.

Διάσημο σημείο κοντά στον οικισμό είναι οι κολυμπήθρες. Πρόκειται για μεγάλες κοιλότητες που σχηματίζονται στη βραχώδη κοίτη του ρέματος του Ρογκόβου οι οποίες γεμίζουν νερό θυμίζοντας κολυμπήθρες.

Πρόσωπα 

Από το Πάπιγκο κατάγονταν ο λόγιος, φιλάνθρωπος και ευεργέτης της περιοχής Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος ή Άναγκνος (1837-1906) και ο γλωσσολόγος Γεώργιος Αναγνωστόπουλος(1884-1936).

Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Παπίγκου

Μετά το 1978 
 1979-1982 Αχιλλέας Χριστοδούλου
 1983-1990 Οδυσσέας Σκούρτης (19??-1997)
 1991-1994 Αθανάσιος Χριστοδούλου
 1995-2010 Λεωνίδας Τσουμάνης

Πηγή:  ΕΕΤΑΑ

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του οικισμού
 
 
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα του οικισμού

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ζαγορίου
Όρος Φωκάς

Το όρος Φωκάς (862μ.) ή Σελινούντιο ή Απέσας βρίσκεται στην παραλία του Νομού Κορινθίας κοντά στην Κόρινθο. Κατά τον μύθο, στην κορυφή του ο Περσέας προσευχήθηκε στον Απεσάντιο Δία, και στους Επτά επί Θήβας του Αισχύλου, οι επτά στρατηγοί των Αργείων πέρασαν από εκεί προκαλώντας το περιστατικό με τον μικρό Οφέλτη. Επιπλέον, θεωρούνταν πως στην κορυφή του Φωκά το λιοντάρι της Νεμέας κατέβηκε στην γη από την θεά Σελήνη. Στην αρχαιότητα υπήρχε βωμός αφιερωμένος στον Δία, ενώ κατά τη φραγκική κατάκτηση χτίστηκε το κάστρο του Φωκά το οποίο επόπτευε τις πεδιάδες της αρχαίας Νεμέας και Βόχας. Σήμερα στη θέση του κάστρου υπάρχει το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής το οποίο είναι προσβάσιμο μόνο από χωματόδρομο, ενώ στο παρελθόν, κοντά στο μοναστήρι υπήρχαν σπηλιές με ερημίτες. 

Φωκας
Φωκας
Άντε Τσόβιτς

Ο Άντε Τσόβιτς (κατά τη θητεία του στην Ελλάδα ήταν γνωστός ως Κόβιτς) είναι Αυστραλός ποδοσφαιριστής κροατικής καταγωγής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Έλφσμποργκ .

Βιογραφικό 
Ο Τσόβιτς γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1975 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και έχει ύψος 193 εκ.Ξεκίνησε την καριέρα του από την εφηβική ομάδα της Χάρτσβιλ και κατόπιν έπαιξε για πρώτη φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1995 στην Λέιχαρντ Τάιγκερς.Το 1997 μεταπήδησε στην Μαρκόνι Στάλιονς της πρώτης κατηγορίας (NSL) για να αποκτηθεί το καλοκαίρι του 1999 από τον ΠΑΟΚ.Έπειτα από ένα χρόνο παραμονής δόθηκε αρχικά με τη μορφή δανεισμού στην Καβάλα επέστρεψε όμως στον ΠΑΟΚ μετά από μερικούς μήνες.Συμμετείχε μάλιστα στον νικηφόρο για τον Δικέφαλο του Βορρά, τελικό Κυπέλλου του 2001 όπου είχε εκπληκτική παρουσία.

Μετά τον ΠΑΟΚ υπέγραψε αρχικά στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ και από το 2002 έως το 2006 στην σουηδική Χάμαρμπι.Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους επέστρεψε στην Αυστραλία για λογαριασμό της Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ Τζετς στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2009,πανηγυρίζοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2008.Εν συνεχεία αγωνίστηκε στην Έλφσμποργκ για να επιστρέψει στην Αυστραλία όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Μέλμπουρν Βίκτορυ.Μετά την ολοκλήρωση της σεζόν 2011/12 υπέγραψε στην νεοσύστατη Γουέστερν Σίτυ Γουόντερερς.

Ο Τσόβιτς είναι διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας.Έκανε το ντεμπούτο του τον Φεβρουάριο του 2006 σε αναμέτρηση εναντίον του Μπαχρέιν και δύο χρόνια μετά αγωνίστηκε ξανά,αυτή τη φορά κόντρα στη Σιγκαπούρη.Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2006.

Στατιστικά

Τίτλοι 
 Κύπελλο Ελλάδος: 2001
 Πρωτάθλημα Αυστραλίας: 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφικό
 Τελικός Κυπέλλου 2001

Τσοβιτς Αντε
Τσοβιτς Αντε
Τσοβιτς Αντε
Τσοβιτς Αντε
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές ΙΦ Έλφσμποργκ
Ποδοσφαιριστές Χάμαρμπυ ΙΦ
Ποδοσφαιριστές Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ Τζετς
Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ
Αυστραλοί κροατικής καταγωγής
Γιώργος Ξενίδης

Ο Γιώργος Ξενίδης (6 Δεκεμβρίου 1974 - 3 Ιουνίου 2019) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός. Είχε αγωνιστεί το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στον Ηρακλή, όπου το φθινόπωρο του 2011 ανέλαβε το ποδοσφαιρικό τμήμα ως υπεύθυνος του.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 6 Δεκεμβρίου του 1974 και ξεκίνησε την καριέρα του από τους ερασιτέχνες του Ηρακλή για να προωθηθεί στην επαγγελματική ομάδα το καλοκαίρι του 1994. Στο γηραιό παρέμεινε επί μια δεκαετία, φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού, με μια μικρή διακοπή για ένα εξάμηνο το 2002 όταν και αγωνίστηκε στην ΑΕΚ κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδος, για να επιστρέψει τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς στον Ηρακλή.

Το 2004 άφησε το ελληνικό πρωτάθλημα για να αγωνιστεί στην Κύπρο με τα χρώματα της Ανόρθωσης. Κατά την διετή του παρουσία στην κυπριακή ομάδα πανηγύρισε την κατάκτηση του Πρωταθλήματος του 2005 καθώς και την ιστορική πρόκριση επί της τουρκικής Τραμπζονσπόρ στο πλαίσιο των προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2005/06.

Το 2006 πήρε μεταγγραφή Ιωνικού. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα ξεκίνησε με φιλοδοξίες, διοικητικά προβλήματα και αφαιρέσεις βαθμών την οδήγησαν στον υποβιβασμό. Παρ' όλα αυτά ο Ξενίδης παρέμεινε στον Ιωνικό και αγωνίστηκε και στη Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2008 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα της Νικαίας και από τότε έμεινε χωρίς ομάδα. Είχε συνολικά 224 συμμετοχές σε επίπεδο Α' Εθνικής (195 με Ηρακλή, 20 με Ιωνικό και 9 με ΑΕΚ) και έχει σημειώσει 20 τέρματα.

Τον Δεκέμβριο του 2005 είχε προσπαθήσει μαζί με τον Βασίλη Μπορμπόκη να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 3 Ιουνίου 2019 σε ηλικία 45 ετών.

Στατιστικά

Τίτλοι
Κύπελλο Ελλάδος: 2002
Πρωτάθλημα Κύπρου:2005

Παραπομπές

Πηγές 

Προφίλ ποδοσφαιριστή στο insports.gr
Σύνθεση της Ανόρθωσης (2005)
Προφίλ ποδοσφαιριστή στο transfermarkt.de
Μπορμπόκης - Ξενίδης τον θέλουν!

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Βααλµελέκ Α΄

Ο Βααλµελέκ Α΄ ήταν βασιλιάς (479-449 π.Χ.) τού αρχαίου Κίτιου στην Κύπρο. Ήταν Φοίνικας και ιδρυτής φοινικής δυναστείας στο Κίτιο. Διορίστηκε από τους Πέρσες μετά την επανάσταση του Ονήσιλου.

Κατά την διάρκεια της βασιλείας του αντιμετώπισε προσπάθειες των Ελλήνων να εκδιώξουν τους φοίνικες βασιλείς που είχαν επιβάλει οι Πέρσες και να απελευθερώσουν την Κύπρο. Αρχικά τον Αθηναίο Χαριτιµήδη που έφτασε στην Κύπρο µε 200 τριήρεις αλλά εγκατέλειψε γρήγορα την προσπάθειά του. Το 449 π.Χ. κατέφθασε ο Κίμων με 200 τριήρεις και αφού συσπείρωσε μαζί του τις περισσότερες κυπριακές πόλεις πολιόρκησε το Κίτιο. Κατά την διάρκεια της πολιορκίας ο Κίμωνας πέθανε από βαριά ασθένεια, όπως και ο Βααλµελέκ Α΄ από άγνωστο λόγο. Διάδοχος του ήταν ο Ασβαάλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστορία της Λάρνακας

Βασιλείς του αρχαίου Κίτιου
Φοίνικες
Ασβαάλ

Ο Ασβαάλ ήταν Φοίνικας βασιλιάς (449-425 π.Χ.) του αρχαίου Κίτιου στην Κύπρο. Ήταν διάδοχος του πατέρα του Βααλµελέκ Α΄, δεύτερος βασιλιάς της φοινικικής δυναστείας του Κίτιου. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του προσάρτησε το Ιδάλιο και ανακηρύχθηκε βασιλιάς Κίτιου και Ιδαλίου. Διάδοχος του ήταν ο γιος του Βααλµελέκ Β΄.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστορία της Λάρνακας

Βασιλείς του αρχαίου Ιδαλίου
Βασιλείς του αρχαίου Κίτιου
Πάπας Σέργιος Α΄

Ο Σέργιος Α΄ (Papa Sergio I, 650 - 8 Σεπτεμβρίου 701) ήταν Πάπας από τις 15 Δεκεμβρίου του 687 έως το θάνατό του το 701.

Ποντιφικάτο 
Η οικογένειά του καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και είχε εγκατασταθεί στο Παλέρμο της Σικελίας, όπου και γεννήθηκε ο Σέργιος. Η εκλογή του ως διαδόχου του Πάπα Κόνωνα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις μηχανορραφίες εναντίον του Πασχάλη και του Θεόδωρου, έτερων υποψηφίων για το παπικό αξίωμα. Το ποντιφικάτο του Σέργιου ξεκίνησε στις 15 Δεκεμβρίου του 687.

Στις  10 Απριλίου του 689, βάπτισε το Βασιλιά Κεντουάλα του Ουέσεξ. Εξαιτίας της αντίθεσής του με το κανονικό δίκαιο της εποχής , ήρθε σε ρήξη με τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Β΄ του Βυζαντίου ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη ο πάπας. Ωστόσο, ο αυτοκρατορικός "πρωτοσπαθάριος" αναγκάστηκε από τους στρατιώτες στη Ραβέννα και στην Πεντάπολη να μην εκτελέσει τη διαταγή του Ιουστινιανού. Ο Σέργιος έχρισε επίσκοπο της Φρισίας και των Ελευθέρων Παπικών Κρατών τον άγιο Γουίλιμπροντ . Επίσης, επί των ημερών του Σεργίου χρίστηκε αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι ο Μπερθάλδος  (Berhtwald). Απεβίωσε στις 8 Σεπτεμβρίου του 701  και τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο Ιωάννης ΣΤ΄.

Πηγές 

 9η έκδοση (1886) ανώνυμης εγκυκλοπαίδειας.

Πάπες
Ιταλοί Πάπες
Πάπες 7ου αιώνα
Σέργιος Α΄
Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Ευαγόρας Α΄

Ο Ευαγόρας, (Εὐαγόρας), ήταν Έλληνας βασιλιάς της αρχαίας Σαλαμίνας στην Κύπρο (περίπου 435 - 374 π.Χ.). Η οικογένεια του βασίλευε στη Σαλαμίνα από την εποχή του Τεύκρου ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της πόλης.

Βιογραφία 
Την παιδική του ηλικία την πέρασε στην εξορία αφού η οικογένεια του είχε χάσει τον θρόνο. Ευρισκόμενος στους Σόλους της Κιλικίας συγκέντρωσε 50 οπαδούς του και κατέλαβε τη Σαλαμίνα σε μία νύχτα διώχνοντας τον φοίνικα βασιλιά της Αυδήμονα. Ενίσχυσε τα τείχη και την άμυνα της πόλης, ακολούθησε αντι-περσική πολιτική και μέχρι το τέλος της βασιλείας του αγωνίστηκε για την ένωση όλων των Κυπριακών βασιλείων. Έκανε συμμαχία με τους Αθηναίους και συνεργάστηκε μαζί τους στη διαμάχη που είχαν με τη Σπάρτη. 

Μετά την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός ποταμούς ο Αθηναίος ναύαρχος Κόνων κατέφυγε με τον στόλο του στη Σαλαμίνα. Αργότερα, με τη βοήθεια του Ευαγόρα και των Περσών νίκησε τους Σπαρτιάτες στη ναυμαχία της Κνίδου το 394 π.Χ.. Οι Αθηναίοι τίμησαν τον Ευαγόρα για την προσφορά του στήνοντας ανδριάντα το 396 π.Χ. στον Κεραμεικό. Παρόλο που ο Ευαγόρας και οι Πέρσες συνεργάστηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις παρέμεναν τεταμένες. Από το 391 π.Χ. προσπάθησε να ενώσει τις Κυπριακές πόλεις. Πρώτη υπέταξε την Αμαθούντα και με δυσκολία τις υπόλοιπες πόλεις ενώ συνάντησε και την απροθυμία των Αθηναίων να τον βοηθήσουν στέλνοντας τον Χαβρία με μικρή στρατιωτική δύναμη. Το 386 π.Χ. η Αθήνα υπογράφει την Ανταλκίδειο ειρήνη που άφηνε την Κύπρο στους Πέρσες, ο Ευαγόρας δεν πτοείται και, κάνοντας συμμαχία με τους Κίλικες, απελευθερώνει κάποιες πόλεις της Κιλικίας και της Φοινίκης. Το 381 π.Χ. ο στόλος του Ευαγόρα συντρίβεται στη ναυμαχία του Κιτίου και οι μάχες συνεχίζονται στην ξηρά. Ο Ευαγόρας αναγκάζεται να υπογράψει ειρήνη με δυσβάστακτους όρους. 

Σύμφωνα με τον πανηγυρικό του Ισοκράτη, ο Ευαγόρας ήταν ένα πρότυπο ηγεμόνα, του οποίου στόχος ήταν να προωθήσει την ευημερία του κράτους και των υπηκόων του από την καλλιέργεια του ελληνικού πολιτισμού . Ο Ισοκράτης αναφέρει επίσης ότι πολλοί άνθρωποι μετανάστευσαν από την Ελλάδα προς την Κύπρο. Ο Ευαγόρας έκοψε χρυσά νομίσματα αντικατέστησε το Περσικό νομισματικό σύστημα και έφερε το ελληνικό αλφάβητο αντικαθιστώντας το κυπριακό συλλαβητάριο. 

Πέθανε το 374 π.Χ. όταν δολοφονήθηκε μαζί με τον γιο του Πνυταγόρα και τον διαδέχτηκε ο άλλος γιος του Νικοκλής.

Βιβλιογραφία 
 Βάσσου Καραγιώργη, Αρχαία Κύπρος, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978
 Φωκά Ν. Φωκιάδη, Ο Ελληνισμός της Κύπρου, 1962
 Αθανασίου Σακελάριου, Τα Κυπριακά, γεωγραφία ιστορία, και δημόσιος βίος, Αθήνα 1890
 Charles Rollin, Robert Lynam, The Ancient History of the Egyptians, Carthaginians, Assyrians, Babylonians, Medes and Persians, Grecians and Macedonians , 1836

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γραμματόσημο με τη μορφή του Ευαγόρα.
 "Η αυλή του Ευαγόρα"
 Κυριάκου Δ. Παπαδόπουλου, Ευαγόρας Α, ο φίλος των Αθηναίων

Πηγές 
 Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη ΙΕ'

Βασιλείς της αρχαίας Σαλαμίνας Κύπρου
Ράντε Βρετσάκοφσκι

Ο Ράντε Βρετσάκοφσκι (Σλαβομακεδονικά:Раде Врчаковски) γεννημένος στις 17 Νοεμβρίου του 1980 είναι  Βορειομακεδόναςτραγουδιστής, γνωστός και ως Βρετσάκ. Το 2008 εκπροσώπησε τη χώρα του στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της  Eurovision μαζί με την Ταμάρα και τον Άντριαν με το τραγούδι Let me love you (Άσε με να σε αγαπήσω), το οποίο δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό.

Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου των Σκοπίων, παρ'όλα αυτά αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του στο τραγούδι. Ο τελευταίος του δίσκος "Vo Tvoeto Srce" , ο οποίος κυκλοφόρησε το 2006, έκανε ρεκόρ πωλήσεων στη Βόρεια Μακεδονία. Τέλος είναι στιχουργός του τραγουδιού Ninanajna το οποίο διαγωνίσθηκε στη Γιουροβίζιον του 2006 και κατέλαβε την 12η θέση, την καλύτερη της χώρας μέχρι τώρα.

Δισκογραφία

Kako Da Pobegnam Od Sè (1999)
Vo Tvoeto Srce (2006)

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αλ Τσαντίρι Nιουζ

Το Αλ Τσαντίρι Νιουζ είναι πολιτική - σατιρική εκπομπή που παρουσιάζει ο Λάκης Λαζόπουλος. Αρχικά προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV από το 2004 μέχρι και το 2016, ενώ το 2019 επέστρεψε από τον τηλεοπτικό σταθμό OPEN για μια ακόμη σεζόν. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2021, αποφασίστηκε να παιχτούν 2 διαδικτυακές εκπομπές.

Ιστορικό
Η εκπομπή ξεκίνησε στις 16 Νοεμβρίου 2004. Τα πρώτα 2 χρόνια η εκπομπή δεν ήταν αναγνωρίσιμη και έκανε χαμηλά νούμερα. Η εκπομπή γινόταν σε εβδομαδιαία βάση κάθε Τρίτη, στις 21:00 μέχρι και τον Ιούνιο του 2008. Από τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους έπαιζε έκτακτα.  

Από τις 14 Ιουνίου 2016 δεν ξαναπροβλήθηκε για 2,5 περίπου χρόνια, ενώ επέστρεψε μέσω της συχνότητας του Open στις 12 Μαρτίου 2019. Το 2021, αποφασίστηκε να προβληθούν διαδικτυακά 2 ζωντανές εκπομπές οι οποίες προγραμματίστηκαν η μία για το Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου, και η άλλη για το Σάββατο, 13 Μαρτίου, σε αντίθεση με την παραδοσιακή ημέρα προβολής της εκπομπής, την Τρίτη στις 21:00.

Επισκόπηση εκπομπής

Αλ Τσαντίρι Νιουζ

Κριτική για την σάτιρα
Ήταν σατιρικού και πολιτικού περιεχομένου πρόγραμμα, μέρος του οποίου αποτελούσε η διακωμώδηση σύντομων βίντεο με τα ευτράπελα της ελληνικής τηλεόρασης. Είχε δεχτεί επαινετικές κριτικές, κυρίως γιατί κατάφερε να δώσει φωνή στις ανησυχίες του μέσου πολίτη, είχε κατά περιόδους ιδιαίτερα υψηλή θεαματικότητα (π.χ. 64,2% για την εκπομπή της Τρίτης 18 Δεκεμβρίου 2007), αλλά είχε βρεθεί και στόχος κριτικής από φιγούρες του δημόσιου βίου που βρέθηκαν στο στόχαστρό της. Κριτική όμως είχε δεχθεί και από τον τύπο, με συντάκτες να εκφράζουν την ανησυχία τους για την σύγχυση ρόλων μεταξύ καλλιτέχνη και ηγέτη (με δεδομένη την επιρροή στην κοινή γνώμη που έδωσε στον Λάκη Λαζόπουλο η επιτυχία της εκπομπής), αλλά και για την ακρίβεια πληροφοριών που αναπαράγονταν μέσω της εκπομπής. Κριτική δέχτηκε και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιαζόταν η εκπομπή, ενώ ο λόγος του Λάκη Λαζόπουλου κατηγορήθηκε ότι παρέπεμπε σε λαϊκισμό, σύμφωνα με πολλές πηγές ενημέρωσης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Λάκη Λαζόπουλου (παλαιότερα)
Επίσημη ιστοσελίδα του Λάκη Λαζόπουλου
Η σελίδα της εκπομπής στον επίσημο ιστότοπο του Alpha 
 

Ελληνικές σατιρικές εκπομπές
Έγκωμη

Η Έγκωμη είναι αρχαία πόλη στη επαρχία Αμμόχωστου στη Κύπρο.

Ιδρύθηκε πιθανά από Αλασγούς το 17ο αιώνα π.Χ. αρχικά σαν μικρή πολίχνη δίπλα στον Πεδιαίο ποταμό και κοντά στο λιμάνι όπου γινόταν εξαγωγή χαλκού. Στην συνέχεια εξελίχθηκε σε πόλη με μεγάλη εμπορική δραστηριότητα. Στη Έγκωμη μεταφερόταν ο χαλκός και υφίστατο επεξεργασία πριν μεταφερθεί στο λιμάνι και εξαχθεί σε άλλες πόλεις. 

Κατά τον 13 αιώνα π.Χ. οι Αχαιοί/Μυκηναΐοι εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Η Έγκωμη ήταν τειχισμένη με κυκλώπεια τείχη, τα οποία χτίστηκαν μετά την κυριαρχία Αχαιών στην πόλη. Είχε πολλά και μεγαλοπρεπή δημόσια κτίρια και πιστεύεται ότι διέθετε εσωτερικό λιμάνι, το οποίο ενωνόταν με τη θάλασσα με κανάλι. Τον 11ο αιώνα π.Χ. μετά από μεγάλη φυσική καταστροφή ή αναταραχή, η πόλη εγκαταλείφθηκε και ιδρύθηκε ανατολικότερα μια νέα, η Σαλαμίνα.

Σύμφωνα με τις ανασκαφικές έρευνες, η Έγκωμη είχε έκταση 400 μέτρα από βορρά προς νότο και 350 από ανατολή προς δύση, οι δρόμοι της ήταν ευθύγραμμοι και στο κέντρο είχε πλατεία. Βρέθηκαν ερείπια μεγάλου κτιρίου που θεωρείται ως το ανάκτορό της, ενώ ανακαλύφθηκαν και τρία ιερά. Το ένα ήταν αφιερωμένο στον Απόλλωνα Κεραιάτη, το δεύτερο σε άγνωστη θεά της γονιμότητας και το τρίτο στο θεό του ταλάντου.

Πηγές 
 Βάσσου Καραγιώργη, Αρχαία Κύπρος, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978
 Καθημερινή, ένθετο Επτά Ημέρες, Αμμόχωστος 23 χρόνια πόλη-φάντασμα, τεύχος 12 Ιανουαρίου 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστορία της Αμμόχωστου

Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Επαρχία Αμμοχώστου
Άρδευση

Άρδευση είναι η τεχνητή παροχή νερού σε καλλιεργούμενο έδαφος για να υποβοηθηθεί η ανάπτυξη των σπαρτών. Στην αγροτική παραγωγή συνήθως χρησιμοποιείται σε ξηρές περιοχές ή και σε περιόδους περιορισμένης βροχόπτωσης, αλλά επίσης και για την προστασία των φυτών από τον παγετό. Επιπλέον, το πλημμύρισμα των χωραφιών εμποδίζει την ανάπτυξη ζιζανίων σε ορυζώνες. Συχνά η άρδευση μελετάται σε συνάρτηση με την αποστράγγιση, που έχει τον αντίθετο σκοπό, δηλαδή την απομάκρυνση του πλεονάζοντος ύδατος από το καλλιεργούμενο έδαφος.

Σχετικά με την κατασκευή υποδομών άρδευσης χρησιμοποιείται και ο όρος έγγειες βελτιώσεις, που σημαίνει βελτιώσεις του εδάφους. Σημαντικά έργα άρδευσης είναι η κατασκευή φραγμάτων, η κατασκευή λιμνοδεξαμενών, η κατασκευή αρδευτικών δικτύων διανομής και οι γεωτρήσεις. Οι εγγειοβελτιωτικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν, εκτός από τα έργα άρδευσης, τα αντιπλημμυρικά έργα, τα αποξηραντικά έργα, τις αναδασώσεις και τις ισοπεδώσεις/συστηματοποίηση εδαφών.

Δείτε επίσης 
 Τεχνητή λίμνη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Έγγειες Βελτιώσεις, ιστοσελίδα του ΥΑΑ&Τ.

Αρδευση
Παροχή νερού΄
Πάπας Διονύσιος

Ο Πάπας Διονύσιος (Papa Dionisio, ... - 26 Δεκεμβρίου 268) υπηρέτησε ως επίσκοπος Ρώμης ή Πάπας από τις 22 Ιουλίου του 259 μέχρι το θάνατό του το 268. Στα έργα τέχνης παριστάνεται με επίσημα παπικά άμφια και κρατώντας ένα βιβλίο. Είναι ο πρώτος Πάπας που δεν αναγράφεται στους καταλόγους των Παπών ως μάρτυρας. Διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Σίξτο Β΄.

Βιογραφία 
Πιθανότατα γεννήθηκε στη Μεγάλη Ελλάδα, ωστόσο αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Η εκλογή του στο αξίωμα του Πάπα έγινε το 259, ένα χρόνο μετά το μαρτύριο του προκατόχου του, Σίξτου Β΄. Εξαιτίας του κύματος διωγμών που είχαν εξαπολυθεί τότε, η Αγία Έδρα παρέμενε κενή επί περίπου έναν χρόνο. Όταν οι διωγμοί κατά των Χριστιανών άρχισαν να υποχωρούν, ο Διονύσιος έγινε επίσκοπος Ρώμης. Ο άνθρωπος που διέταξε τους διωγμούς, ο Ουαλεριανός, Αυτοκράτορας της Ρώμης, συνελήφθη και εκτελέστηκε από το Βασιλιά Σαπώρη Α΄ της Περσίας το 260. Ο διάδοχός του, Γαλλιηνός, εξέδωσε διάταγμα, με βάση το οποίο τερματίστηκαν οι θρησκευτικοί διωγμοί και η χριστιανική εκκλησία απέκτησε νομικό καθεστώς. Το εν λόγω διάταγμα ίσχυσε ως το 303.

Ως Ποντίφικας έστειλε μεγάλα ποσά χρημάτων σε ναούς της Καππαδοκίας, που είχαν καταστραφεί από τους Γότθους, για την επανοικοδόμησή τους.  

Πέθανε στις 26 Δεκεμβρίου του  268 και τον διαδέχθηκε ο Φήλιξ Α΄. Η μνήμη του εορτάζεται την ημέρα του θανάτου του.

Πηγές 

 Opera Omnia

Πάπες
Έλληνες Πάπες
Πάπες 3ου αιώνα
Διονύσιος
Σέφιλντ Γουένσντεϊ

Η Σέφιλντ Γουένσντεϊ (αγγλικά: Sheffield Wednesday) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη του Σέφιλντ στην Αγγλία. Ιδρύθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1867 με το όνομα Γουένσντεϊ, και είναι μια από τις παλαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στον κόσμο. Εντάχθηκε στο αγγλικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το 1892. Έδρα της Σέφιλντ Γουένσντεϊ είναι το γήπεδο Χίλσμπορο, χωρητικότητας 39.732 θεατών.

Ιστορία

Πρώτα χρόνια
Παρόλο που δεν έχουν βρεθεί σύγχρονα αποδεικτικά στοιχεία για να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός, πιστεύεται ότι η «Γουένσντεϊ Κρίκετ Κλαμπ» (The Wednesday Cricket Club) δημιουργήθηκε το 1820. Παρ' όλ' αυτά, ένα άρθρο του 1842 στο περιοδικό Bell's Life αναφέρει ότι ο σύλλογος ιδρύθηκε ήδη από το 1816.

Η ονομασία του συλλόγου οφείλεται στο ότι την Τετάρτη τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου ήταν εκτός εργασίας. Ξεκίνησε αρχικά στο Νιου Γκράουντ του Ντάρναλ και συχνά χρησιμοποιούνταν η ονομασία Ντάρναλ Γουένσντεϊ, ενώ αγωνιζόταν και στο Χάιντ Παρκ. Το 1855 αποτελούσε έναν από τους έξι συλλόγους που συνέβαλαν στην κατασκευή του Μπράμαλ Λέιν, όπου και παρέμειναν για πολλά χρόνια.

Οι διάσημοι παίκτες που έχουν εκπροσωπήσει το σύλλογο του κρίκετ περιλαμβάνουν τον Χάρι Σάμσον, ο οποίος σκόραρε 162 στους πάγους το 1841, τον Τόμ Μάρσντεν, ο οποίος σκόραρε 227 για τη Σέφιλντ και Λέστερ εναντίων της Νότιγχαμ το 1826 και ο Τζορτζ Άλιετ, προτού γίνει ένας από το επιλεγμένο συγκρότημα παικτών που έπαιξαν και στα δύο τμήματα του συλλόγου.

Το βράδυ της Τετάρτης 4 Σεπτεμβρίου 1867 πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση στο ξενοδοχείο Adelphi για να διαπιστωθεί εάν υπήρχε ενδιαφέρον μεταξύ των μελών του συλλόγου ώστε να σχηματίσουν έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, για να κρατήσει την ομάδα δεμένη κατά τους χειμερινούς μήνες. Η πρόταση αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής, με πάνω από 60 μέλη να εγγραφούν για τη νέα ομάδα την πρώτη νύχτα. Ο πρώτος αγώνας της ομάδας ήταν ενάντια στη Δε Μεκάνικς στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, κερδίζοντας με τρία γκολ και τέσσερις «πόντους» (rouges).

Επιτυχίες
.

Πρωταθλήματα
Φερστ Ντιβίζιον (πρώτου επιπέδου κατηγορία)
Πρωταθλήτρια (4): 1902–03, 1903–04, 1928–29, 1929–30
Δεύτερη θέση (1): 1960–61
Σέκοντ Ντιβίζιον (δευτέρου επιπέδου κατηγορία)
Πρωταθλήτρια (5): 1899–1900, 1925–26, 1951–52, 1955–56, 1958–59
Προβιβασμός (1): 1990–91
Θερντ Ντιβίζιον/Λιγκ Ουάν (τρίτου επιπέδου κατηγορία)
Δεύτερη θέση (1): 2011–12
Προβιβασμός (1): 1979–80
Νικήτρια πλέι-οφ (1): 2004–05
Φούτμπολ Αλάιανς 
Πρωταθλήτρια (1): 1889–90

Κύπελλα
Κύπελλο Αγγλίας
Κυπελλούχος (3): 1895–96, 1906–07, 1934–35
Φιναλίστ (2): 1965–66, 1992–93
Λιγκ Καπ Αγγλίας
Νικήτρια (1): 1990–91
Φιναλίστ (1): 1992–93
Κομιούνιτι Σιλντ
Νικήτρια (1): 1935
Σέριφ οφ Λόντον Τσάριτι Σιλντ
Νικήτρια (1): 1905

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1867
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Σέφιλντ
  
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1867
Γέφυρα Σάμι

Η γέφυρα Σάμι (νορβ. Samelandsbrua, φιν. Saamen silta) είναι μια καλωδιωτή γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Ταναέλβα, ανάμεσα στην επαρχία Φίνμαρκ της Νορβηγίας και το Ουτσιόκι της Φινλανδίας. Η γέφυρα έχει μήκος 300 μέτρων, με κύριο άνοιγμα τόξου 155 μέτρων και ύψος κεντρικών πυλώνων 117 μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Οδός 75 που καταλήγει στο Βάρντο της Νορβηγίας διασχίζει τη γέφυρα. 

Η γέφυρα άνοιξε στις 30 Σεπτεμβρίου 1993.

Πηγές 
 http://lotsberg.net/ - Μακριές γέφυρες και σήραγγες.

Καλωδιωτές γέφυρες
Κτίρια και κατασκευές στη Νορβηγία
Κτίρια και κατασκευές στη Φινλανδία
Διεθνείς γέφυρες
Σέφιλντ

Το Σέφιλντ (αγγλικά: Sheffield, ) είναι πόλη στη Βόρεια Αγγλία, στην περιοχή του Γιορκσάιρ. Έχει πληθυσμό περίπου 600.000 κατοίκους (εκτίμηση 2022) και είναι η έβδομη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της χώρας με 1.569.000 κατοίκους, μετά το Λονδίνο, το Μπέρμιγχαμ,το Μάντσεστερ, το Ληντς, το Λίβερπουλ και το Νιούκασλ. 

Η πόλη, που ιστορικά ήταν τμήμα του Δυτικού Ρίντινγκ, μιας από τις τρεις υποδιαιρέσεις της κομητείας του Γιόρκσαϊρ, έχει βιομηχανικές ρίζες και σήμερα έχει αναπτυχθεί σε σημαντικό οικονομικό κέντρο. Η ευρύτερη περιοχή του Σέφιλντ έχει πληθυσμό 741.000 ανθρώπων. 

Το Σέφιλντ κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα για την παραγωγή χάλυβα. Πολλές καινοτομίες στη σχετική βιομηχανία αναπτύχθηκαν εδώ, όπως ο χυτοχάλυβας και το ανοξείδωτο ατσάλι. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας χάλυβα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του πληθυσμού της πόλης στο δεκαπλάσιο κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης. Το 1893 το Σέφιλντ ανακηρύχτηκε επίσημα δήμος. Ο διεθνής ανταγωνισμός προκάλεσε πτώση στις τοπικές παραδοσιακές βιομηχανίες κατά τη διάρκεια του 1970 και 1980, ενώ ταυτόχρονα η γειτονική εθνική βιομηχανία άνθρακα κατέρρευσε, επηρεάζοντας έτσι τον πληθυσμό του Σέφιλντ.

Η πόλη, όπως και πολλές άλλες του Ηνωμένου Βασιλείου, άρχισε να αναπτύσσεται και πάλι τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα. Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία στην πόλη αυξήθηκε 60% τα τελευταία χρόνια και, το 2005, έφτασε τα 8,2 εκατομμύρια λίρες. Η οικονομία ως σύνολο γνώρισε σταθερή ανάπτυξη περίπου 5% κάθε χρόνο, αυξανόμενη έτσι με γρηγορότερο ρυθμό απ' ό,τι αυτή του Γιόρκσαιρ και της Βόρειας Αγγλίας γενικότερα.

Η πόλη διαθέτει γεωγραφική ποικιλία, καθώς βρίσκεται στο σημείο όπου συγκλίνουν πέντε ποταμοί, ενώ μεγάλο μέρος της έχει χτιστεί σε πλαγιές λόφων που βλέπουν προς το κέντρο της πόλης ή προς την εξοχή. Καθώς στην πόλη βρίσκονται περίπου δυο εκατομμύρια δέντρα, το Σέφιλντ διαθέτει περισσότερα δέντρα ανά κάτοικο από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή πόλη: το πράσινο αποτελεί 61% της επιφάνειας της πόλης.

Παραπομπές
Grand Theft Auto

Το Grand Theft Auto  είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης περιπέτειας που δημιουργήθηκε από τον David Jones και τον Nike Dailly, ενώ οι υπόλοιποι τίτλοι δημιουργήθηκαν από τους Dan και Sam Houser, Leslie Benzies και Aaron Garbut. Αρχικά, αναπτύχθηκε από την εταιρία DMA Design (νυν Rockstar North) και διανεμήθηκε από την Rockstar Games. Το όνομα της σειράς είναι αναφορά σε έναν όρο που χρησιμοποιείται στις Η.Π.Α. για τη ληστεία μοτοσυκλέτας.

Παιχνίδια

Grand Theft Auto
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια sandbox
Γκιούρμπουλακ

Το Γκιούρμπουλακ (Τούρκικα: Gürbulak) είναι ένα χωριό της ανατολικής Τουρκίας, στην επαρχία Άγρι, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Αριθμεί 6.752 κατοίκους. Το συνοριακό φυλάκιο του χωριού αποτελεί μια από τις διαβάσεις των Ιρανο-Τουρκικών συνόρων.

Το χωριό είναι το ανατολικό τέρμα της Ευρωπαικής Οδού 80.

Χωριά της Τουρκίας
Κυτταρίνη

Η κυτταρίνη (αγγλ. cellulose) είναι ο κυριότερος πολυσακχαρίτης που απαντάται στον πλανήτη Γη. Συγκροτεί τους φυτικούς ιστούς και βρίσκεται σε ποσοστό συνήθως από 33% έως 50% στη μάζα τους. Αποτελείται από 3.000 ή και περισσότερα μόρια γλυκόζης που ενώνονται με γλυκοζιτικούς δεσμούς και σχηματίζουν ευθείες αλυσίδες, τις αλυσίδες κυτταρίνης. Απαντάται συνήθως μαζί με τη λιγνίνη, αλλά σε ορισμένα φυτά βρίσκεται και μόνη της (βλ. βαμβάκι).

Παρουσία στη φύση
Η κυτταρίνη είναι η πιο διαδεδομένη οργανική ένωση στον πλανήτη καθώς, όντας δομικός πολυσακχαρίτης των φυτών, αποτελεί το κύριο δομικό συστατικό του κυτταρικού τοιχώματος των φυτικών κυττάρων. Οι ευθυτενείς, μεγάλου μήκους αλυσίδες της κυτταρίνης συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς υδρογόνου, σχηματίζοντας έτσι δέσμες που με τη σειρά τους διαπλέκονται σε πολύ ισχυρά πλέγματα.

Η κυριότερη πηγή κυτταρίνης απαντάται στο ξύλο (ξύλωμα) των δένδρων, ιδίως των δασικών οικοσυστημάτων. Στο ξύλο, η κυτταρίνη βρίσκεται σε ποσοστό 40-45% και συνδέεται χημικώς με ημικυτταρίνες και λιγνίνη για την παραγωγή των ξυλωδών ιστών.

Ο ρόλος της στην πέψη
Ορισμένοι οργανισμοί, κυρίως φυτά και ζώα, δεν διαθέτουν το κατάλληλο ένζυμο στο πεπτικό τους σύστημα για την υδρόλυσή της, έτσι δεν μπορούν να πέπτουν την κυτταρίνη. Επίσης η κυτταρίνη, αν και σχεδόν άπεπτη από τον οργανισμό, έχει μεγάλη σημασία για το μηχανισμό της πέψης. Προωθεί την περισταλτική κίνηση των εντέρων και συμβάλλει στον καθαρισμό και την αφόδευσή τους. Η κυτταρίνη βοηθάει στην ανάπτυξη της φυσιολογικής εντερικής χλωρίδας και παίζει ρόλο στην εξομάλυνση του μεταβολισμού της χοληστερίνης. Τώρα τελευταία, η προσοχή στρέφεται στο ρόλο, που έχουν για την πρό­ληψη ορισμένων σύγχρονων ασθενειών οι λεγόμενες φυτικές ίνες, όπου ανήκει και η κυτταρίνη.

Αποτελείται από μόρια D-γλυκόζης ενωμένα μεταξύ τους με β-D(1-4) γλυκοζιτικό δεσμό, ο οποίος σχηματίζεται μεταξύ του ημιακεταλικού υδροξυλίου του ενός μορίου και του -ΟΗ του 4ου ατόμου άνθρακα του άλλου μορίου.

Μόνη της ή με άλλες ενώσεις (κυρίως τη λιγνίνη και την ημι-κυτταρίνη) δημιουργεί τα κυτταρικά τοιχώματα των φυτών, που αποτελούν τον ''σκελετό'' του κάθε κυττάρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 http://antoine.frostburg.edu/chem/senese/101/consumer/faq/what-is-cellulose.shtml

Πολυσακχαρίτες
Χειρομορφία (χημεία)
Βασιλικός (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία βασιλικός συνήθως εννοείται το αρωματικό φυτό βασιλικός. Με την ονομασία αυτή υπάρχουν και οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

Όνομα 
Το όνομά Βασιλικός προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη βασιλεύς. Γιορτάζει: (1 Ιανουαρίου) με την αλλαγή του Νέου Έτους (Πρωτοχρονιά.)

Σε άλλες γλώσσες 

 Ιταλία: (Basilico)

Οικισμοί 
ο Βασιλικός Ζακύνθου 
ο Βασιλικός Θεσπρωτίας 

Η λέξη χρησιμοποιείται επίσης ως επώνυμο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του:
Βασίλη Βασιλικού

αλλά και στο θέατρο, όπως:

"Ο βασιλικός", δράμα του Αντώνιου Μάτεση

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χλωμό όρος

Το Χλωμό είναι χαμηλό σχετικά βουνό που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Βοιωτίας και Φθιώτιδας. Έχει υψόμετρο 1.079 μέτρα. Βόρεια συνδέεται με το Καλλίδρομο ενώ νότια καταλήγει στον κάμπο της Κωπαΐδας. Στους πρόποδες του είναι χτισμένη η Αταλάντη. Λόγω της θέσης του, στο Χλωμό βρίσκεται πάρκο κεραιών το οποίο αποτελεί τμήμα του δικτύου των ραδιοτηλεοπτικών αναμεταδοτών που καλύπτει όλη την Ελλάδα.

Βουνά της Βοιωτίας
Βουνά της Φθιώτιδας
Χελιδώνα

Με το όνομα Χελιδώνα αναφέρεται:

 χελιδόνι: Αποδημητικό πουλί 
 Χελιδώνα όρος: Βουνό της Ευρυτανίας
 Χελιδώνα Ευρυτανίας: Οικισμός της Ευρυτανίας

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο

Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο (γνωστή και ως Ο Αχτύπητος), είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία, του 1965. Η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ. Βασίστηκε στο θεατρικό έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, «Ο Τηλέμαχος Τρύπωσε». Πρόκειται για τυπική φαρσοκωμωδία. Πρωταγωνιστούν οι: Κώστας Βουτσάς, Βασίλης Αυλωνίτης και Νίκος Ρίζος.

Πλοκή
Οι δύο ζωηροί και βασικοί ήρωες της υπόθεσης, ο Πότης (Βασίλης Αυλωνίτης) και ο Ιορδάνης (Νίκος Ρίζος), είναι συνεταίροι σε μια φαρμακοβιομηχανία. Ειδικά ο Πότης, είναι μέγας γυναικοθήρας, διότι αν και αρραβωνιασμένος 10 χρόνια με τη βασική χρηματοδότρια της επιχείρησής τους, την Αμαλία (Νανά Σκιαδά), δεν διστάζει να την απατά με την καλλίγραμμη Νανά (Νινή Τζανέτ), την οποία και συντηρεί. Μια μέρα, εισέρχεται φουριόζος στο γραφείο τους ο Τηλέμαχος (Κώστας Βουτσάς) που ζητάει δουλειά. Ατσίδας καθώς είναι, μυρίζεται αμέσως την όλη κατάσταση και απειλεί ότι θα τα αποκαλύψει όλα στην Αμαλία. Έτσι προσλαμβάνεται στην εταιρεία, και με τα κόλπα του καταφέρνει τελικά να ανεβεί πολύ ψηλά, ενώ η Αμαλία που τον εμπιστεύεται από την πρώτη στιγμή, θέλει μέσω γάμου να τον κάνει ανιψιό της. Η Αμαλία παντρεύεται επιτέλους με τον Πότη. Κάποια μέρα όμως, παρουσιάζεται στην εταιρεία η γυναίκα του Φώφη (Αντιγόνη Κουκούλη), με την οποία έζησε μόλις 11 μέρες έγγαμου βίου και μετά πήραν ο καθένας τον δρόμο του αλλά χωρίς διαζύγιο, λόγω της φτώχειας. Ενώ η Φώφη αποκαλύπτει το παρελθόν τους, φτάνει και ο χονδρέμπορος της λαχαναγοράς Μπάμπης (Αθηνόδωρος Προύσαλης) που έχει σχετιστεί μαζί της και θέλει να την παντρευτεί απαλλάσσοντας τον Μάχο από το βάρος του διαζυγίου, που τελικά παντρεύεται με την υπάλληλο της εταιρείας Τούλα (Έλσα Ρίζου) η οποία τον ερωτεύτηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες.

Διανομή 
 Κώστας Βουτσάς... Μάχος
 Βασίλης Αυλωνίτης... Πότης
 Νίκος Ρίζος... Ιορδάνης
 Νινή Τζανέτ... Νανά, ερωμένη Πότη
 Έλσα Ρίζου... Τούλα, υπάλληλος
 Αλέκος Τζανετάκος... Πασχάλης Τσιρμπίρης
 Νανά Σκιαδά... Αμαλία, βασική χρηματοδότρια της επιχείρησης & μνηστή Πότη
 Ελένη Κριτή... Μίνα, φίλη Νανάς
 Αντιγόνη Κουκούλη... Φώφη, πρώην σύζυγος Μάχου
 Αθηνόδωρος Προύσαλης... Μπάμπης Καντουράκης, χονδρέμπορος της λαχαναγοράς
 Ελεάνα Απέργη... Ελένη, σύζυγος Ιορδάνη
 Κώστας Φυσσούν... Βάσος, υπάλληλος
 Κική Λεβιδιώτου... Παρθενόπη, ανιψιά Αμαλίας

Πληροφορίες 
Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Φεβρουαρίου 1965 και έκοψε 270.054 εισιτήρια. Ήρθε στην 15η θέση σε 93 ταινίες.

Η σκηνοθεσία υπογράφεται από τον μοντέρ Ανδρέα Ανδρεαδάκη στους τίτλους της ταινίας, στην πραγματικότητα όμως ανήκει στον Γιάννη Δαλιανίδη, ο οποίος απέφυγε να την υπογράψει επειδή είχε γυρίσει πολλές εκείνη την περίοδο και δεν ήθελε να φαίνεται το όνομά του συνέχεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα στο IMDb.
Ιστοσελίδα στο cine.gr
Blog με φωτογραφικό υλικό.

Παραπομπές

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1965
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Σενάρια του Νίκου Τσιφόρου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες σε σενάριο Πολύβιου Βασιλειάδη
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Αραχναίο

Το Αραχναίο είναι βουνό του νομού Αργολίδας με υψηλότερο σημείο στα 1.199 μέτρα. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού τμήματος του νομού. Στα νότια ενώνεται με το όρος Δίδυμο, ενώ προς τα βόρεια καταλήγει στα υψώματα του ανατολικού νομού Κορινθίας. Το βουνό στα νότια είναι εντελώς αποψιλωμένο, όμως στην βόρεια πλευρά του διαθέτει ακόμη ορισμένα πευκοδάση. Στους πρόποδές του είναι χτισμένο το Λυγουριό και το αρχαίο θέατρο Επιδαύρου, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται το Ναύπλιο.
Ο Παυσανίας αναφέρει πως στους πρόποδες του Αραχναίου ήταν χτισμένη η πόλη Λήσσα

Παραπομπές

Βουνά της Αργολίδας
Πηνειός

Με το όνομα Πηνειός είναι γνωστά:

 Πηνειός (Θεσσαλία), ποταμός στη Θεσσαλία και
 Πηνειός (ηλειακός) ποταμός στην Πελοπόννησο.
 Πηνειός (μυθολογία), ποτάμιος θεός της ελληνικής μυθολογίας
Πηνελόπη (όπερα)

Η Πηνελόπη είναι όπερα του Γάλλου μουσουργού Γκαμπριέλ Φωρέ, που η πρώτη παράσταση δόθηκε στο Μόντε Κάρλο το 1913.

Υπόθεση
Η υπόθεση του έργου καθαρά ελληνική, εμπνευσμένη από τον Ομηρικό μύθο εκτυλίσσεται στην Ιθάκη έχοντας ως κύριο πρόσωπο την ηρωίδα της Οδύσσειας, την Πηνελόπη.

Κριτική
Σπουδαία κριτική για το έργο αυτό έγραψε η εξέχουσα Ελληνίδα μουσικοκριτικός Σοφία Σπανούδη, που μεταφράσθηκε σε πολλές γλώσσες και που αξίζει η αυτούσια καταχώρησή της:

«Ο Φωρέ, εις το μελοδραματικόν έργο αυτό, χωρίς καμμίαν φανεράν προσπάθειαν, συλλαμβάνει ευθύς εξ αρχής το Ύψιστον και το Ωραίον, όπως ο ελληνικός κόσμος το εφαντάσθη πρώτος και το εφανέρωσεν εις τον κόσμον. Μία μουσική σεμνότης, μία ευγένεια προελεύσεως διαπνέει την βαθείαν εσωτερικήν ζωήν όλου του έργου. Ομηρική απλότης και ομηρικόν μεγαλείον εις την μουσικήν οικονομίαν του συνόλου. Καμμία εκζήτησις, εξωτερικής δραματικής εντυπώσεως με ασυνήθιστα συμφωνικά μέσα, αλλά αγνοτάτη ελληνική γραμμή, εξαισία ελληνική γυμνότης εις την πλαστικήν μουσικήν διαγραφήν των ειδυλλιακών επεισοδίων και της βαθμιαίας λυρικής εξάρσεως των χαρακτήρων του δράματος. Χωρίς υπερμέτρους φωνάς και χωρίς τεχνικούς εκβιασμούς, η μουσική της Πηνελόπης πραγματοποιεί το ασύλληπτον ελληνικόν θαύμα της υψίστης λυρικής συγκινήσεως εμπρός εις την οποίαν γονατίζουν οι αιώνες χωρίς να κατορθώσουν να αποκαλύψουν εις τον κατάπληκτον κόσμον το αγνό μυστικό της, το σκεπασμένο με τους αγνότερους και φωτεινοτέρους πέπλους».

Σημειώσεις

Πηγές
«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου», τόμ.15ος, σελ.873.
Όπερες
Πάπας Σύμμαχος

Ο Πάπας Σύμμαχος (Papa Simmaco, ... - 19 Ιουλίου 514) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το 498 έως το  514.

Γεννήθηκε στη Σαρδηνία και ο πατέρας του ονομαζόταν Φουρτουνάτος.  Βαπτίστηκε στη Ρώμη, όπου έγινε αρχιδιάκονος της Εκκλησίας την εποχή του Πάπας Αναστασίου Β΄.

Εξελέγη Πάπας στις 22 Νοεμβρίου του  498. Ο αρχιερέας της Σάντα Πρασέντε, Λαυρέντιος εξελέγη επίσης Πάπας την ίδια ημέρα από μία μειοψηφική παράταξη με βυζαντινές συμπάθειες.  Ο Λαυρέντιος είχε τη στήριξη του αυτοκράτορα Αναστάσιου Α', αλλά ο βασιλιάς των Γότθων  Θευδέριχος, τελικά επέβαλλε την άποψή του, η οποία ήταν υπέρ του Συμμάχου.

Σε μία σύνοδο που διεξήχθη τη Ρώμη την 1 Μαρτίου του 499, ο Σύμμαχος παραχώρησε στο Λαυρέντιο την επισκοπή της Νοκερίας στην Καμπανία. Η σύνοδος διακήρυξε επίσης ότι οποιοσδήποτε κληρικό επιχειρούσε να συγκεντρώσει ψήφους για παπική διαδοχή όσο ήταν ζωντανός ο Πάπας ή όποιος διεξήγε συσκέψεις ή διαβουλεύσεις για το σκοπό αυτό, θα καθαιρούταν.

Το 501, ο κυβερνήτης Φέστος, υποστηρικτής του Λαυρέντιου, κατηγόρησε τον Σύμμαχο για διάφορα εγκλήματα. Ο Πάπας αρνήθηκε να παραστεί ενώπιον του βασιλιά προκειμένου να απολογηθεί, ισχυριζόμενος ότι ένας κοσμικός ηγεμόνας δεν είχε καμία δικαιοδοσία επί του υπέρτατου ποντίφικα. Μία σύνοδος, αποκαλούμενη Σύνοδος Παλμάρις, που διεξήχθη υπό τον βασιλιά Θευδέριχο στις 23 Οκτωβρίου του 501 βεβαίωσε την άποψη αυτή, διακηρύσσοντας ότι η απόφαση «πρέπει να αφεθεί στην κρίση του Θεού» και ότι ο Σύμμαχος ήταν «αθώος για όλες τις κατηγορίες που τον βάρυναν». Η σύνοδος αυτή επιβεβαίωσε και την παποσύνη του Σύμμαχου.

Παρόλα αυτά, ο Θευδέριχος εγκατέστησε το Λαυρέντιο στο Παλάτι του Λατεράνου σαν Πάπα. Το σχίσμα διήρκεσε τέσσερα χρόνια μέχρις ότου ο  Θευδέριχος, αποφασίζοντας ότι οι υποστηρικτές του Λαυρέντιου είχαν υπερβολικά θετική στάση υπέρ των Βυζαντινών απέσυρε τη στήριξη του προς το πρόσωπο του Λαυρέντιου και τον απομάκρυνε από τη Ρώμη, και οι αντίπαλοι του Σύμμαχου χαμήλωσαν τους τόνους.

Ο Σύμμαχος προσέφερε σημαντική στήριξη στους καθολικούς επισκόπους της Αφρικής που διώκονταν από τους ηγεμόνες των Βανδάλων, οι οποίοι είχαν προσχωρήσει στον Αρειανισμό. Βοήθησε επίσης τους ιθαγενείς της βόρειας Ιταλίας που υπέφεραν από τις καταδρομές των βαρβάρων.

Πηγές 

 Ο Πάπας Σύμμαχος στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1913 

Πάπες
Ιταλοί Πάπες
Πάπες 5ου αιώνα
Πάπες 6ου αιώνα
Σύμμαχος