joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ζακ Ντοριό

Ο Ζακ Ντοριό (γαλ. Jacques Doriot) ήταν Γάλλος πολιτικός, ο οποίος άρχισε τη σταδιοδρομία του ως κομμουνιστής, για να καταλήξει αντικομμουνιστής, φασίστας και συνεργάτης της ναζιστικής Γερμανίας.

Νεανικά Χρόνια 
Ο Ζακ Ντοριό γεννήθηκε στο Μπρελ (Bresles) του διαμερίσματος Ουάζ (Oise) το 1898. Κατά τα νεανικά του χρόνια έζησε στο Σαιν-Ντενί ως μεταλλεργάτης. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υιοθέτησε τις Σοσιαλιστικές ιδέες, αλλά η πολιτική του δραστηριότητα διακόπηκε από τη στράτευσή του στη Γαλλική Χωροφυλακή. Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας το 1920 και γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τα κορυφαία στελέχη του, ενώ διετέλεσε και μέλος του Προεδρείου της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Το 1924 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής.

Δήμαρχος και πέρασμα στο Φασισμό 
Στη δεκαετία του '30, ο Ντοριό ήταν ο εκλεγμένος δήμαρχος του Σαιν-Ντενί. Στις αρχές της δεκαετίας αυτής, εμφανιζόταν ως οπαδός της προοπτικής δημιουργίας Λαϊκού Μετώπου μεταξύ του ΚΚΓ και του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ωστόσο απομακρύνθηκε από την άποψη αυτή, διέκοψε τη συμμετοχή του στο Κομμουνιστικό κίνημα, στράφηκε στον αντικομμουνισμό και στο Φασισμό
και προχώρησε μαζί με άλλους εθνικιστές στην ίδρυση του φασιστικού Γαλλικού Λαϊκού Κόμματος. Αυτό εξελίχθηκε στο πιο μαζικό φασιστικών τάσεων κόμμα σε μη φασιστικοποιημένη χώρα, διαθέτοντας 300.000 μέλη .

Συνεργάτης των Γερμανών 
Κατά την κατάληψη της Γαλλίας από τα γερμανικά στρατεύματα ο Ντοριό κράτησε φιλογερμανική δοσιλογική στάση. Μετά από ένα διάστημα παραμονής στην επικράτεια της Κυβέρνησης του Βισύ, μετακινήθηκε στη γερμανοκρατούμενη περιοχή, όπου ανέλαβε να παρουσιάζει αντικομμουνιστικές εκπομπές στο γαλλικό ραδιόφωνο. Το 1941 στρατεύθηκε στο γαλλικό τμήμα της Βέρμαχτ και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο ενάντια στον Κόκκινο Στρατό και τη Σοβιετική Ένωση. Μετά την Απελευθέρωση της Γαλλίας με την Απόβαση της Νορμανδίας, ο Ντοριό κατέφυγε στη Γερμανία όπου συγκρότησε "Απελευθερωτική Επιτροπή". Σκοτώθηκε το 1945 όταν το αυτοκίνητό στο οποίο επέβαινε, ταξιδεύοντας από το Μάιναου (Mainau) στο Ζινγκμαρίνγκεν (Sigmaringen) βομβαρδίστηκε κοντά στο Μένγκεν.

Παραπομπές

Άλλες πηγές 
Λήμμα "Ντοριό" στην εγκυκλ. Πάπυρος Larousse Britannica
Στοιχεία της ηλεκτρονικής έκδοσης της Britannica για το Ντοριό

Εξωτυερικοί σύνδεσμοι 
Victor Serge:In a time of dublicity:The case of Doriot
Time Magazine:The Great Is Back 

Γάλλοι πολιτικοί
Αντικομμουνιστές
Δήμαρχοι γαλλικών πόλεων
Αντισημιτισμός στη Γαλλία
Ναζιστές
Δρέπανο Αχαΐας

Το Δρέπανο (παλιότερα Δράπανο) είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δρεπάνου και ανήκει στη δημοτική ενότητα Ρίου του δήμου Πατρέων με πληθυσμό 541 κατοίκους. Βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήριο στο οποίο οφείλει και το όνομά του και απέχει 4 χιλιόμετρα από το Ρίο.

Ιστορία
Πιστεύεται ότι η ευρύτερη περιοχή έχει συνεχή κατοίκηση από την αρχαιότητα. Εκεί βρισκόταν σύμφωνα με τις περιγραφές του Παυσανία η αρχαία πολίχνη Βολίνα, αλλά και το Τείχος της Αθηνάς που ήταν το σύνορο της Ρυπαίας χώρας με την Πάτρα. Ο αρχαιολόγος Μιχ. Πετρόπουλος συνοψίζοντας αρχαιολογικές πληροφορίες συνδέει το Δρέπανο με την Βολίνα λέγοντας ότι το σύγχρονο χωριό είναι χτισμένο στην ίδια θέση. Αρχαίος οικισμός έχει ανεβρεθεί στη θέση του σημερινού χωριού και επεκτείνετε και νότια αυτού σε αγροτικές εκτάσεις. Στο Δρέπανο έχει ανασκαφή νεκροταφείο γεωμετρικής περιόδου, και πλήθος αρχαιοτήτων σε εκσκαφές για κατασκευές κτιρίων. Η ονομασία Δρέπανο σώζεται από την αρχαιότητα για το ακρωτήριο λόγω του σχήματος του που είναι σαν δρεπάνι.

Αρχικά το χωριό ήταν χτισμένο σε άλλη κοντινή θέση από την σημερινή και αναφέρεται από τον Γάλλο περιηγητή Πουκεβίλ το 1816 με 25 οικογένειες, 22 το 1828 και 305 κατοίκους το 1889. Το 1941 η Γερμανική Πολεμική Αεροπορία βομβάρδισε οκτώ φορές όλα τα παραλιακά χωριά νότια της Πάτρας, μαζί και το Δρέπανο.

Το 1835 αποτέλεσε χωριό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων έως το 1841 που με νέα διοικητική μεταβολή ο δήμος διαλύθηκε. Το 1841 με το Β.Δ. 27/11/1840 προσαρτήθηκε στον Δήμο Πατρέων έως το 1912. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) συστάθηκε η Κοινότητα Δρεπάνου η οποία μέχρι το 1925 συμπεριλάμβανε και τα Αραχωβίτικα με έδρα το Δρέπανο. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας καταργείται η κοινότητα και αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου

Πρόεδροι Κοινότητας
1914-1978 ?
1978-1990 Νικόλαος Κτενάς
1990-1994 Σωτήριος Καταραχιάς
1994-1998 ?

Παραπομπές

Πηγές
 Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Δρέπανο Αχαΐας . faroi.com

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Ρίου
Δήμος Πατρέων
Ακρωτήρια της Αχαΐας
Παραλίες της Αχαΐας
Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας

Ο Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας (περί το 920 - 1 Νοεμβρίου 955) ήταν δούκας της Βαυαρίας και προσωρινά Δούκας της Λωρραίνης (940 - 941). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Γερμανού βασιλιά Ερρίκου του κυνηγού και της συζύγου του, Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Νυμφεύτηκε την Ιουδήθ της Βαυαρίας και μαζί της έκανε τρία παιδιά: τον Ερρίκο Β΄ που γεννήθηκε το 951, την Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ που γεννήθηκε το 956 και την Χεντβίγκα που γεννήθηκε το 994.

Βιογραφία
Εξεγέρθηκε εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού του, αυτοκράτορα Όθωνα Α΄, σε συμμαχία με τον Έμπερχαρντ της Φραγκονίας, πιστεύοντας ότι έχει ελπίδες να διεκδικήσει τον θρόνο. Ηττήθηκε (939) στο Μπίρτεν. Καταφεύγοντας στην αυλή του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου Δ΄, λίγο αργότερα επέστρεψε στην Γερμανία και συμφιλιώθηκε με τον Όθωνα, που του παραχώρησε το δουκάτο της Λωρραίνης.

Δεν μπόρεσε να εδραιώσει την εξουσία του στην Λωρραίνη, με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί (940) τοποθετήθηκε προσωρινά δούκας στην Λωρραίνη ο Όθων του Βερντέν. Ο Ερρίκος συνωμότησε να δολοφονήσει τον Όθωνα (941), αλλά αποκαλύφθηκε η συνωμοσία και φυλακίστηκε. Απελευθερώθηκε τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους ύστερα από δήλωση μετάνοιας. Απέκτησε (948) το δουκάτο της Βαυαρίας με τον γάμο του με την ευγενή Ιουδήθ. Κατάφερε να υπερασπιστεί και στην συνέχεια να επεκτείνει το δουκάτο με τους πολέμους του με την Ουγγαρία. 

Σαν προξενητής έφερε για τον αδελφό του την βασίλισσα Αδελαΐδα της Ιταλίας στην Παβία (951). Το 953/954 κατέστειλε μια εξέγερση του δούκα Λιούντολφ της Σουηβίας και του Κορράδου της Λωρραίνης, 

Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Ερρίκος Β΄, δούκας της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Λουιτπολδιδών, κόρη του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Γκέρμπεργκα Β΄, ηγουμένη στο αβαείο του Γκάντερσχαϊμ.
 Χέντβιχ, παντρεύτηκε τον Μπούχαρντ Γ΄ των Χουνφριδιδών δούκα της Σουαβίας.
 Ερρίκος Β΄ 951-995, δούκας της Βαυαρίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

|-

Οίκος των Οθωνιδών
Γιλβέρτος της Λωρραίνης

Ο Γιλβέρτος της Λωρραίνης (Gislebert de Lotharingie, περί το 890 - 2 Οκτωβρίου 939) από τον Οίκο του Ρέτγκιναρ μέσω του γάμου του με την Γκερμπέργκα της Σαξονίας έγινε Δούκας της Λωρραίνης (915 - 939). 

Η αρχή της βασιλείας του Γιλβέρτου δεν είναι σαφής. Η Λοθαριγγία βρισκόταν στην κατοχή του Καρόλου Γ΄ (911) που εκθρονίστηκε από το βασίλειο των Δυτικών Φράγκων (922), αλλά παρέμεινε βασιλιάς στην Λοθαριγγία. Από εκεί έκανε εξορμήσεις να ανακαταλάβει το βασίλειο, αλλά αιχμαλωτίστηκε (923). Το 925 ορκίστηκε πίστη στον βασιλιά της Γερμανίας Ερρίκο τον κυνηγό, που παντρεύτηκε την κόρη του, Γκερμπέργκα της Σαξονίας (928), αλλά το 936 ο Ερρίκος πέθανε και λίγο μετά, το 938, ο Γιλβέρτος επαναστάτησε συμμαχώντας με τον βασιλιά της Γαλλίας που είχε τότε μειωμένη εξουσία.

Το 939 ο Γιλβέρτος τελικά ηττήθηκε από τον αυτοκράτορα Όθωνα Α΄ στη μάχη του Άντερναχ. Συνελήφθη αιχμάλωτος, κατάφερε να αποδράσει, αλλά πνίγηκε προσπαθώντας να διασχίσει τον Ρήνο. Στη Λωρραίνη τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄ δούκας της Βαυαρίας.

Παραπομπές

|-

Δούκες της Λωρραίνης
Δούκες της Λοθαριγγίας
Ρέγκιναρ Α΄ της Λωρραίνης

Ο Ρέγκιναρ Α΄ ο μακρύλαιμος (γαλλ.: Régnier Ier de Hainaut, 850 - 915) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν Δούκας της Λωρραίνης (910 - 915) από επιφανή οικογένεια ευγενών της Λωρραίνης. Γιος του Γιλβέρτου κόμη του Μάασγκαου (επαρχία του Μεύση), και μιας θυγατέρας του Λοθαρίου Α' διαδέχθηκε τον πατέρα του.

Το 877 εμφανίζεται στο πλευρό του πατέρα του σαν ένας από τους αντιβασιλείς κατά την διάρκεια της απουσίας του Καρόλου του φαλακρού σε μια εκστρατεία του στην Ιταλία. Το όνομα Ρέγκιναρ εμφανίζεται πολλές φορές στην οικογένεια του, ώστε να υπάρχουν αμφιβολίες αν είναι ο ίδιος. Ο Ρέγκιναρ ήταν αρχικά ένας από τους υποστηρικτές του Ζβέντιμπολντ (895), αλλά χάλασε τις σχέσεις του με τον βασιλιά (898), όταν αυτός και μερικοί ευγενείς με την ευκαιρία του θανάτου του Όντο βασιλιά των δυτικών Φράγκων κάλεσαν τον Κάρολο τον Απλό να γίνει βασιλιάς της Λοθαριγγίας.

Τα εδάφη του κατασχέθηκαν, αλλά αρνήθηκε να απομακρυνθεί από το Μάαστριχτ. Εκπρόσωποι του Καρόλου, ο Ζβέντιμπολντ και ο αυτοκράτορας Αρνούλφος όρισαν να είναι διάδοχος του βασιλείου ο Λουδοβίκος το Παιδί. Τον Αύγουστο  του 900 ο Ζβέντιμπολντ σκοτώθηκε σε μάχη από τον Ρέγκιναρ. Δυσαρεστήθηκε που ο Λουδοβίκος διόρισε βασιλιά στην Λοθαριγγία τον Γεβάρδο, αλλά δεν χάλασε τις σχέσεις του μαζί του, αφού φερόταν σαν ο διάδοχος του, κάτι που έγινε (910) όταν σκοτώθηκε ο Γεβάρδος σε μάχη κατά των Μαγυάρων. Ώθησε τους ευγενείς να έρθουν σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Α' της Γερμανίας εκλέγοντας σαν βασιλιά τους τον Κάρολο τον απλό. Δεν εμφανίστηκε ποτέ σαν δούκας της Λωρραίνης: ήταν μόνο ο στρατιωτικής διοικητής της περιοχής ούτε η οικογένεια του κατάφερε ποτέ να εγκαταστήσει την εξουσία της στην περιοχή.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χερσίντα (ή Αλμπεράντα) της Γαλλίας, ίσως κόρης του Καρόλου Β΄ του φαλακρού, βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας και είχε τέκνα:
 Γιλβέρτος π. 890-939, δούκας της Λωρραίνης.
 Ρέγκιναρ Β΄ 890-932, κόμης του Αινώ.
 Μπαλντέρικ 897-975, επίσκοπος της Ουτρέχτης.
 Φρειδερίκος απεβ. 954, αρχιεπίσκοπος του Μάιντς.
 Μία κόρη, παντρεύτηκε τον Βερεγγάριο κόμη του Ναμύρ.

Παραπομπές

Πηγές
Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.
Reuter, Timothy (trans.) The Annals of Fulda. (Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II.) Manchester: Manchester University Press, 1992.
Jean Baptiste David. Manuel de l'histoire de Belgique Vanlinthout, (1853) p.171 et seq. (in French)

|-

Δούκες της Λωρραίνης
Οίκος του Ρέγκιναρ
Καλλίπολις Ιβηρίας

Η πόλη ιδρύθηκε -σύμφωνα με την παράδοση- από τον Ηρακλή περίπου 400 χρόνια πριν την ίδρυση της Ρώμης. Στα μεταγενέστερα χρόνια η θρακο-ιβηρική φυλή των Λαιαίων ή Λαιετανών ίδρυσε την πόλη Λαίη. 

Αργότερα κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., Φωκαείς ναυτικοί ίδρυσαν την Καλλίπολη κοντά στις όχθες του ποταμού Λοβραγάτ. Κατά τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. αναδείχθηκε σε μεγάλο εμπορικό κέντρο και σύντομα έγινε στόχος των Καρχηδονίων, οι οποίοι την κατέλαβαν το έτος 236 με αρχηγό τον Αμίλκα Βάρκα και την μετονόμασαν σε Βάρκινο (σημερινή Βαρκελώνη). 

Η Καλλίπολις απελευθερώθηκε αργότερα από τους Ρωμαίους και γνώρισε νέα μεγάλη ακμή και ευημερία υπό το όνομα Julia Augusta Favencia Paterna Barcino. Κατά τον Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως πρωτεύουσα των Βησιγότθων.

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Ρωμαϊκές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Καταλονία
Ναμπίλ Ελ Ζαρ

Ο Ναμπίλ Ελ Ζαρ, γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1986, είναι Γαλλομαροκινός ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, για την Λας Πάλμας.

Γεννημένος στη γαλλική πόλη Αλές από μαροκινούς γονείς, ο Ελ Ζαρ αγωνίζεται στην ισπανική Λας Πάλμας. Μπορεί να αγωνιστεί με την ίδια ευχέρεια ως πλάγιος μέσος και ως δεύτερος επιθετικός.

Καριέρα 
Ο Ελ Ζαρ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την τοπική ομάδα της πόλης που γενήθηκε την OAC Alès το 1996. Από εκεί μετακινήθηκε στην Νιμ Ολιμπίκ το 1999 και το 2004 πήγε στην Σεντ Ετιέν.Τον Οκτώβριο του 2006 πηγαίνει στην Λίβερπουλ Φ.Κ. χωρίς ακόμα να παίξει ούτε ένα αγώνα επαγγελματικού πρωταθλήματος στην Γαλλία.Στην Πρέμιερ Λιγκ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις 29 Νοεμβρίου 2006,τις δύο πρωτες σεζόν όμως αγωνίστηκε ελάχιστα με την ομάδα την σεζόν 2008-09 κάνει 15 συμμετοχές και στο τέλος της σεζόν το συμβόλαιο του με την Λίβερπουλ Φ.Κ. ανανεώνεται για 3 χρόνια μετά όμως από μια σεζόν με ελάχιστες συμμετοχές ξανά, παραχωρήται δανεικός στον ΠΑΟΚ για ένα χρόνο με δυνατότητα αν ικανοποιήσει το καλοκαίρι του 2011 να μετακινηθεί μόνιμα στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για τα επόμενα τρία χρόνια. Ο ΠΑΟΚ δεν θα κάνει τελικά χρήση της ρήτρας, ο Ελ Ζαρ μένει ελεύθερος από την Λίβερπουλ Φ.Κ. και υπογράφει έτσι 2ετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ισπανική Λεβάντε

Εθνική ομάδα
Αν και γενήθηκε στη Γαλλία ο Ναμπίλ Ελ Ζαρ επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της πατρίδας τον γονιών του, το Μαρόκο. Ωστόσο, έχει εκπροσωπήσει τη Γαλλία σε επίπεδο Εθνικής Παίδων. Ο  Ελ Ζαρ  έπαιξε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2005, με το Μαρόκο και πήγε ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, όπου ηττήθηκε με σκορ 3-0 από τη Νιγηρία.

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κ20
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές
Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Ντόχα)
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ
Πλημμύρα

Η πλημμύρα ορίζεται ως υπερχείλιση επιπλέον νερού, που καλύπτει την ξηρά. Η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις πλημμύρες ορίζει μια πλημμύρα ως προσωρινή κάλυψη από νερό εδάφους το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν καλύπτεται από νερό. Κατά την έννοια του «ρέοντος νερού», ο όρος πλημμύρα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην εισροή της παλίρροιας. Οι πλημμύρες μπορεί να προκύψουν από τον όγκο νερού μέσα σε ένα σώμα του ύδατος, όπως ένα ποτάμι ή καποια λίμνη

η οποία υπερχειλίζει ή σπάει τα αναχώματα, με αποτέλεσμα το νερό να διαφύγει από τα συνήθη όριά του. Αντιθέτως, το μέγεθος της λίμνης ή άλλου φορέα του νερού που ποικίλλει ανάλογα με τις εποχιακές αλλαγές στις βροχοπτώσεις και στα χιόνια που λιώνουν, δεν είναι μια σημαντική πλημμύρα, εκτός αν τέτοιες διαρροές νερού θέσουν σε κίνδυνο τις εκτάσεις που χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο, όπως ένα χωριό, μια πόλη ή άλλη κατοικημένη περιοχή.

Οι πλημμύρες μπορεί επίσης να εμφανιστούν στα ποτάμια, όταν ροή υπερβαίνει την χωρητικότητα του καναλιού του ποταμού, ιδίως σε στροφές ή μαιάνδρους. Οι πλημμύρες συχνά προκαλούν ζημιές σε σπίτια και επιχειρήσεις, εφόσον έχουν τοποθετηθεί σε φυσικές περιοχές κατάκλυσης των ποταμών. Ενώ οι ζημίες από τις πλημμύρες μπορεί να έχουν σχεδόν εξαλειφθεί με την απομάκρυνση του ανθρώπου από τους ποταμούς και άλλους φορείς του νερού, ωστόσο ανέκαθεν οι άνθρωποι έχουν ζήσει και εργαστεί κοντά στο νερό για να αναζητήσουν τροφή και να αξιοποιήσουν τα οφέλη της φθηνής και εύκολης μετακίνησης και το εμπόριο, με το να είναι κοντά στο νερό. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να κατοικούν περιοχές που απειλούνται με ζημίες από πλημμύρες, είναι απόδειξη ότι η αξία του να ζουν κοντά στο νερό υπερβαίνει το κόστος των επαναλαμβανόμενων περιοδικών πλημμυρών.

Παραπομπές 

 
Φυσικές καταστροφές
Ολίμπια Μιλάνο

Η Ολίμπια Μιλάνο (ιταλικά: Olimpia Milano), γνωστή κατά καιρούς με διάφορα ονόματα όπως Σίμακ, Φίλιπς, Τρέισερ ή Στεφανέλ Μιλάνο (Stefanel Milano) και πιο πρόσφατα ως Αρμάνι Μιλάνο (Armani Milano). Είναι ιταλικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Μιλάνο. Ιδρύθηκε το 1936 από τον επιχειρηματία Αντόλφο Μογκοντσέλι. Αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Ανάμεσα στους οπαδούς της είναι επίσης γνωστή με το ψευδώνυμο «Scarpette Rosse» (κόκκινα παπουτσάκια) επειδή οι ιθύνοντες του συλλόγου κάποτε εισήγαγαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες κόκκινα Converse All-Star παπούτσια για τους παίκτες. Η ατάκα κόλλησε και χρησιμοποιείται συχνά μέχρι τις μέρες μας.  

Αποτελεί το σύλλογο με τα περισσότερα τρόπαια στην ιστορία του αθλήματος στην Ιταλία. Διαθέτει στη συλλογή του 29 Πρωταθλήματα Ιταλίας, 8 Κύπελλα Ιταλίας, 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης, 3 Κύπελλα Κυπελλούχων, 2 Κύπελλα Κόρατς και ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο. 

Ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι ο Ιταλός σχεδιαστής μόδας Τζόρτζιο Αρμάνι, πρόεδρος είναι ο Λίβιο Πρόλι και προπονητής ο Έτορε Μεσίνα. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Μεντιολάνουμ Φόρουμ, χωρητικότητας 12.500 θεατών. Παλαιότερα αγωνιζόταν στο Κλειστό γήπεδο "Παλατρουσάρντι".

Τίτλοι

Εγχώριοι 

 29 Πρωταθλήματα Ιταλίας (1935–36, 1936–37, 1937–38, 1938–39, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1961–62, 1962–63, 1964–65, 1965–66, 1966–67, 1971–72, 1981–82, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1988–89, 1995–96, 2013–14, 2015–16, 2017–18, 2021–22)

 8 Κύπελλα Ιταλίας (1972, 1986, 1987, 1996, 2016, 2017, 2021, 2022)

 4 Σούπερ Καπ Ιταλίας: (2016, 2017, 2018, 2020)

Διεθνείς 

 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης (1966, 1987, 1988)

 3 Κύπελλα Κυπελλούχων (1971, 1972, 1976)

 2 Κύπελλα Κόρατς (1985, 1993)

 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο (1987)

Ονομασίες χορηγών 
Με την πάροδο των ετών, λόγω συμφωνιών χορηγίας, είναι επίσης γνωστή ως:

 Borletti (1936–55)
 Simmenthal (1955–73)
 Innocenti (1973–75)
 Cinzano (1975–78)
 Billy (1978–83)
 Simac (1983–86)
 Tracer (1986–88)
 Philips (1988–93)
 Recoaro (1993–94)
 Stefanel (1994–98)
 Sony (1998–99)
 Adecco (1999–02)
 Pippo (2002–03)
 Breil (2003–04)
 Armani Jeans (2004–2011)
 EA7 Emporio Armani (2011–σήμερα) στην Ιταλία
 AX Armani Exchange (2017–σήμερα) στην Ευρώπη

Λογότυπο 
Το λογότυπο της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

 
Αθλητικοί σύλλογοι Λομβαρδίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930
Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1930
Δήμος Λήμνου

Ο Δήμος Λήμνου ιδρύεται με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης. Ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και περιλαμβάνει το νησί Λήμνος. Συστάθηκε από τους τέσσερεις προϋπάρχοντες δήμους του νησιού:

Δήμος Μύρινας
Δήμος Μούδρου
Δήμος Ατσικής
Δήμος Νέας Κούταλης

Εκλογικά αποτελέσματα

2010

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης και 14ης Νοεμβρίου 2010 πρώτος δήμαρχος Λήμνου εξελέγη ο Αντώνιος Χατζηδιαμαντής με ποσοστό 64,61% στο β΄ γύρο.

Αποτελέσματα
Α΄ γύρος
Αντώνιος Χατζηδιαμαντής: 42,25%
Αθανάσιος Σκαμάκης: 22,31%
Παναγιώτης Μαυροθαλασσίτης: 15,18%
Δημήτριος Μαρινάκης: 14,96%
Δημήτριος Πινάκος: 5,29%
Β΄ Γύρος
Αντώνιος Χατζηδιαμαντής: 64,61%
Αθανάσιος Σκαμάκης: 29,22%

2014

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης και 25ης Μαΐου 2014 δήμαρχος Λήμνου εξελέγη ο Δημήτριος Μαρινάκης με ποσοστό 51,66% από τον α΄ γύρο.

Αποτελέσματα
Α΄ γύρος
Δημήτριος Μαρινάκης: 51,66%
Δημήτριος Μπουλώτης: 40,41%
Δημήτριος Πινάκος: 7,92%

Δήμαρχοι Λήμνου 
2011-2014  : Αντώνιος Χατζηδιαμαντής
2014-σήμερα: Δημήτριος Μαρινάκης

Πηγές
Υπ. Εσωτερικών
"page":"level","params":{"level":"dhm_d","id":9263}}

Λημνος
Λήμνος (Διοίκηση)
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1983-84

ΖωακιαααΑ χαχαχα

Πρώτος γύρος

|}

Δεύτερος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1983-84
Sports History: "1983/84: Η Λίβερπουλ κατακτά για τέταρτη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1983
Ποδόσφαιρο το 1984
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για τη σαιζόν 2009-2010 διεξήχθη σε 4 φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-12 στο τέλος του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος. Στις δύο πρώτες φάσεις έγιναν μονοί αγώνες. Η τρίτη φάση ήταν οι ημιτελικοί. Ο τελικός διεξήχθη στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2010. Το τρόπαιο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός. MVP αναδείχθηκε ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ.

Αγώνες

Α' φάση
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στις 20 Ιανουαρίου, εκτός από τον αγώνα Πανελλήνιος-ΑΕΚ, ο οποίος διεξήχθη στις 21 Ιανουαρίου 2010.

Προημιτελικοί
Οι αγώνες Πανελλήνιος-Ολυμπιακός και Απ. Καλαμαριάς-Παναθηναϊκός διεξήχθησαν στις 3 Φεβρουαρίου. Οι αγώνες Άρης-Ηρακλής και Φοίνικας Σύρου-ΕΑΠ διεξήχθησαν στις 10 Φεβρουαρίου 2010.

Ημιτελικοί
Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 16 Μαρτίου 2010

Μεγάλος Τελικός 
Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Μαρτίου 2010, στην Αθήνα. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−2 του Ολυμπιακού και κατέκτησε το 6ο κύπελλο στην ιστορία του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της ελληνικής ομοσπονδίας πετοσφαίρισης
Ιστότοπος sport.gr

2009 2010
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2009 2010
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2009 2010
Ολιβέιρα Κριστιάνο

Ο Ολιβέιρα Κριστιάνο, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1983 στην πόλη Μανάους, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως επιθετικός μέσος αλλά και πλάγιος μέσος στον ΠΑΟΚ απο τον Ιανουάριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2011. Είναι κάτοχος και πορτογαλικού διαβατηρίου.

Καριέρα 
Ο Κριστιάνο ξεκίνησε την καριέρα του απο την Νασιονάλ, ομάδα του Μανάους, της πόλης που γενήθηκε. Το 2005 μετακόμισε στην Πορτογαλία και την Πάσος Φερέϊρα γρήγορα έγινε ο βασικός συντελεστής της ομάδας και την βοήθησε να κερδίσει την εξοδο της στο Γιουρόπα Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ και, πριν ακόμα προλάβει να προσαρμοστεί, υπέστη ρήξη εμπρόσθιου χιαστού σε έναν αγώνα πρωταθλήματος με τον Πανθρακικό στις 6 Μαρτίου 2010. Αποθεραπεύτηκε και επέστρεψε σε ένα φιλικό με την ίδια ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2010. Τον Ιανουάριο του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 3,5 ετών με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Το καλοκαίρι όμως του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και μετακόμισε στην πρώτης κατηγορίας ομάδα της πορτογλίας Μπέιρα-Μαρ. Πλέον αγωνίζεται στη βραζιλιάνικη ομάδα Κρισιούμα (Criciúma Esporte Clube), στην επαρχία της Σάντα Καταρίνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το προφιλ του ποδοσφαιριστή στο trasfermarkt.co.uk

Μέσοι ποδοσφαιριστές
Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ
Ποδοσφαιριστές Νασιονάλ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Σάο Ραϊμούντο Εσπόρτε Κλούμπε (Μανάους)
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπέιρα Μαρ
Ποδοσφαιριστές Κρισιούμα Εσπόρτε Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β
Κλιμακωτή μορφή

Στην γραμμική άλγεβρα ένας πίνακας είναι σε κλιμακωτή μορφή αν:
 Οι μη μηδενικές γραμμές του προηγούνται των μηδενικών γραμμών του.
το πρώτο μη μηδενικό στοιχείο (ηγετικό στοιχείο) κάθε γραμμής είναι σε δεξιότερη θέση από το αντίστοιχο μη μηδενικό στοιχείο της προηγούμενης γραμμής.

Επιπλέον λέμε ότι είναι σε ανηγμένη κλιμακωτή μορφή αν εκτός από αυτά ισχύουν τα εξής:

 Το ηγετικό στοιχείο κάθε μη μηδενικής γραμμής είναι το 1.
 Κάθε στήλη που περιεχέι το ηγετικό στοιχείο 1 μιας γραμμής έχει όλα τα υπόλοιπα μηδενικά.

Στο κάθε εξής όπου αναφέρεται κλιμακωτή μορφή εννοείται ανηγμένη.

Ένα παράδειγμα 3x3 πίνακα σε κλιμακωτή μορφή:

Πίνακες αυτής της μορφής συνήθως προκύπτουν από τον αλγόριθμο απαλοιφής του Gauss για την επίλυση γραμμικών συστημάτων. Σε πολλά βιβλία, δεν απαιτείται να ισχύει η ιδιότητα 2, αλλά μόνο οι 1 και 3. Δεν απαιτείται δηλαδή το πρώτο μη μηδενικό στοιχείο να είναι ίσο με τη μονάδα. Αν όμως τα πρώτα μη μηδενικά στοιχεία κάθε γραμμής είναι ίσα με την μονάδα τότε το ισοδύναμο σύστημα που προκύπτει από τον αλγόριθμο απαλοιφής λύνεται άμεσα με "προς τα πίσω" αντικατάσταση. Αν διαγράψουμε τη συνθήκη 2, τότε και ο παρακάτω πίνακας είναι κλιμακωτός:

Στα παλαιότερα βιβλία δεν αναφέρεται κάποιο όνομα για πίνακες αυτού του είδους. Αναφέρονται απλά ως τριγωνικοί πίνακες στους οποίους καταλήγει ο αλγόριθμος απαλειφής.

Ανηγμένη κλιμακωτή μορφή 
Ένας πίνακας είναι σε ανηγμένη κλιμακωτή μορφή αν είναι σε κλιμακωτή μορφή και επιπλέον κάθε καθοδηγητική μονάδα είναι το μοναδικό μη μηδενικό στοιχείο της στήλης στην οποία ανήκει:

Όπως αναφέρθηκε, οι κλιμακωτοί και οι ανηγμένοι κλιμακωτοί πίνακες εμφανίζονται στον αλγόριθμο απαλοιφής του Gauss που χρησιμοποιείται για την επίλυση γραμμικών συστημάτων, για την εύρεση του αντίστροφου πίνακα, για την εύρεση της τάξης ενός πίνακα και αλλού. Ο αλγόριθμος απαλοιφής μπορεί να μετατρέψει κάθε πίνακα σε κλιμακωτό πίνακα μέσω στοιχειδών μετασχηματισμών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Σημειώσεις Γραμμικής Άλγεβρας , παν. Αιγαίου
 Η μέθοδος απαλοιφής του Gauss (περιγραφή και κώδικας σε python)
Γραμμική άλγεβρα

de:Lineares Gleichungssystem#Stufenform, Treppenform
689 Ζίτα

Η Ζίτα (Zita) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,202. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την τελευταία Αυτοκράτειρα της Αυστρίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Ζίτα εκτιμάται σε 14,36 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Ζίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25,5 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ζιτα
Χλανβαϊρπουχγκουίνγκιλ

Το Χλανβαϊρπουχγκουίνγκιλ (πλήρες όνομα Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch, προφέρεται ˌɬanvairˌpuɬɡwɪ̈nˌɡɪ̈ɬɡoˌɡɛrəˌχwərnˌdrobuɬˌɬantɪ̈ˌsiljoˌɡoɡoˈɡoːχ - περίπου Χλανβαϊρπουχγκουινγκιλγκογκεριχουιρντρομπουλχλαντισίλιογκογκογκοχ)
είναι κωμόπολη στη νήσο Άνγκλεσι της βόρειας Ουαλίας. Βρίσκεται στο στενό Μενάι (Menai Strait) πλάι στη Γέφυρα Μπριτάνια (Britannia Bridge) απέναντι από την πόλη Μπάνγκορ (Bangor). Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι κάτοικοί της ήταν 3.040, εξ ών το 76% μιλούν άπταιστα την ουαλική γλώσσα, ενώ στην ηλικιακή ομάδα 10 - 14 το 97% μπορεί να μιλήσει και να καταλάβει ουαλικά.

Η κωμόπολη έγινε γνωστή και δέχεται κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες, οι οποίοι φωτογραφίζονται πλάι στις πινακίδες του σιδηροδρομικού της σταθμού, χάρη στο μακροσκελές της όνομα.

Σχετικά με το όνομα

Το πλήρως αναπτυγμένο όνομα αποτελεί το μακροσκελέστερο επίσημα αναγνωρισμένο τοπωνύμιο του Ηνωμένου Βασιλείου και ένα από τα πλέον μακροσκελή παγκοσμίως, αφού έχει 58 γράμματα (51 στην ουαλική γλώσσα, η οποία προσμετρά ως ένα γράμμα τα συμπλέγματα ch και ll).
Αναλυτικά, το όνομα της κωμόπολης ερμηνεύεται ως εξής: 

Η Εκκλησία της Αγίας Μαρίας (Llanfair) σε ένα κοίλωμα (pwll) με λευκές φουντουκιές (gwyngyll) κοντά (goger) στην περιστρεφόμενη δίνη (ychwyrndrobwll) της εκκλησίας του Αγίου Τυσίλιο (llantysilio) με την κόκκινη σπηλιά ([a]g ogo goch).

Σύντομη ιστορία

Το μακροσκελές αυτό όνομα δόθηκε στην πόλη το 19ο αιώνα σε μια προσπάθεια να εξελιχθεί σε εμπορικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής. Ως τότε ήταν γνωστό ως Llanfair Pwllgwyngyll ή απλά Llanfair PG. Γι' αυτό το λόγο δεν θεωρείται αυθεντικό ουαλικό τοπωνύμιο, αλλά ως τεχνητά επινοηθέν. Στον επίσημο ιστοχώρο της πόλης, ωστόσο, αναφέρεται ένας τσαγκάρης από την περιοχή της Menai Bridge ως αυτός που πρότεινε το μακροσκελές τοπωνύμιο, το οποίο έχει αποδοθεί και στον ιστοχώρο της πόλης  

Η περιοχή κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή, με κύριες ασχολίες των αυτοχθόνων τη γεωργία και την αλιεία. Ο οικισμός παρέμεινε αγροτικός επί πολλούς αιώνες. Αλλαγή σημειώθηκε το 19ο αιώνα με την κατασκευή οδικής αρτηρίας (1820) και σιδηροδρομικής γραμμής (1850). Η παλιά πόλη (Pentre  Uchaf, άνω πόλη) επεκτάθηκε με τη δημιουργία της νέας πόλης (Pentre Isaf, κάτω πόλη), γύρω από το σιδηροδρομικό σταθμό. Σαν αποτέλεσμα, αρκετοί τεχνίτες από την ευρύτερη περιοχή, καθώς και έμποροι και καταστηματάρχες εγκαταστάθηκαν σε αυτήν, αναδεικνύοντάς τη σε σημαντικό εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Δημιουργήθηκε τοπικό ταχυδρομείο, δύο σχολεία, αρκετά μπαρ, μια ζυθοποιία και ξενοδοχείο για επισκέπτες. Οι αρχικά 100 περίπου κάτοικοι έγιναν, στα τέλη του 19ου αιώνα, 961.

Τον 20ό αιώνα η περιοχή εξελίχθηκε ακόμη περισσότερο, καθώς οικοδομήθηκαν νέα κτίσματα σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή και ο πληθυσμός από 1.172 κατοίκους το 1961 εκτοξεύθηκε στους 3.101 κατοίκους το 1991. Η κωμόπολη διατηρεί την ατμόσφαιρά της.

Σημειώσεις, παραπομπές

Πόλεις της Ουαλίας
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου σάλας

Το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας είναι η σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος. Ξεκίνησε το 1982 ενώ από το 1989 διεξάγεται υπό την αιγίδα της ΦΙΦΑ. Τους περισσότερους τίτλους στις διοργανώσεις της FIFA κατέχει η εθνική ομάδα της Βραζιλίας με πέντε παγκόσμια κύπελλα και ακολουθεί η εθνική ομάδα της Ισπανίας με δύο, ενώ οι εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας και της Αργεντινής έχουν ένα.

Οι νικητές

Τίτλοι

Δείτε επίσης 

 Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αρχείο RSSSF, παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου σάλας

Διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας
Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Σαν Αντόνιο

To Σαν Αντόνιο (αγγλικά: San Antonio, Texas), είναι πόλη των ΗΠΑ, και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην αμερικανική πολιτεία του Τέξας. Με πληθυσμό 1.581.730 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), το Σαν Αντόνιο, καθίσταται ως η 7η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.  

Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Σαν Αντόνιο, ανέρχεται σε 2.628.120 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021). Η πόλη του Σαν Αντόνιο, ιδρύθηκε το 1718 από μια Ισπανική αποστολή, και κατοικήθηκε ως πόλη το 1731. 

Γεωγραφικά η πόλη, βρίσκεται περίπου στο κέντρο της πολιτείας του Τέξας και στα νότια των Η.Π.Α.

Ονομασία 
Η πόλη ονομάζεται Σαν Αντόνιο από τον καθολικό Άγιο Αντώνιο της Πάντοβα. Πήρε το όνομα αυτό όταν μια ισπανική ιεραποστολή σταμάτησε στο συγκεκριμένο σημείο στις 13 Ιουνίου (ημέρα που γιορτάζεται ο Άγιος) του 1691. Το ίδιο όνομα φέρει και το ποτάμι που διασχίζει το κέντρο της πόλης.

Αξιοθέατα 
Το Φρούριο του Άλαμο είναι το σήμα κατατεθέν της πόλης αλλά και της πολιτείας του Τέξας, μιας και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην Τεξανή επανάσταση. Το Εθνικό Ιστορικό Πάρκο των Ιεραποστολών, όπου διατηρούνται 4 ισπανικά κτίρια ιεραποστολής διάσπαρτα στη περιφέρεια του Σαν Αντόνιο, μαζί με το Άλαμο αποτελούσαν το βορειότερο άκρο των ισπανικών αποικιών στην Αμερική. Το Εθνικό Ιστορικό Πάρκο των Ιεραποστολών αποτελεί από το 2015 μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. 

Υπάρχουν επίσης το Σαλούν και Μουσείο Μπάκχορν, το Ινστιτούτο πολιτισμού του Τέξας και το Μουσείο Γουάιτ, όπου υπάρχουν ως εκθέματα δεινόσαυρος, αιγυπτιακή μούμια και τέχνη σε βράχο ηλικίας 8000 χρόνων. Τέλος ο επιβλητικότατος Καθεδρικός Ναός του Σαν Φερνάντο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης του Σαν Αντόνιο
 Τουριστικός οδηγός του Σαν Αντόνιο (ελληνικά)

Πόλεις του Τέξας
Τέξας
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Νιτράρια

Η Nitraria είναι γένος αγγειόσπερμων φυτών στην οικογένεια Nitrariaceae, ιθαγενή στην Αφρική, την Ευρώπη, την Ασία, την Ρωσία και την Αυστραλία.

Υπάρχουν περίπου 9 είδη περιλαμβανομένων:
Νιτράρια του Μπιγιαρντιέρ (Nitraria billardierei) DC. , γνωστή ως Θάμνος του Νίτρου ή Θάμνος του Dillon
Nitraria retusa (Forssk.) Asch. 
Νιτράρια του Σόμπερ (Nitraria schoberi) L. 
Νιτράρια η σιβηρική (Nitraria sibirica) Pall.

Αναφορές

Νιτραριοειδή
Καρτέλ του Μεδεγίν

Το καρτέλ Μεδεγίν αναφέρεται σε εγκληματική οργάνωση, δίκτυο λαθρεμπορίου και παράνομο εμπόριο ναρκωτικών, που συστάθηκε στην πόλη Μεδεγίν της Κολομβίας και έδρασε από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, κυρίως στη Νότια Αμερική, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά   στις Ευρωπαικές χώρες και στην Κεντρική Αμερική (κυρίως στην Ονδούρα). Ιδρύθηκε το 1976 από τους αδελφούς Οτσόα Βάσκες,Pablo Escobar. Εξαρθρώθηκε το 1993 με συνέργεια της κυβέρνησης της Κολομβίας και των ΗΠΑ, με λογικό επακόλουθο το τερματισμό της "κόντρας" με τo καρτέλ του Κάλι, με το οποίο ενίοτε είχε συνεργαστεί. 

Είχε έντονη αντιπαλότητα με το καρτέλ του Κάλι αλλά κυρίως με την Κολομβιανή Ομοσπονδία. Αντιθέτως, συνεργαζόταν με συμμορίες της Καραϊβικής και με την μεξικάνικη συμμορία της Γουαδαλαχάρα. Ως συμμορία είχαν διαπράξει δεκάδες φόνους, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν φόνοι αστυνομικών, δικηγόρων, στρατηγών και πρακτόρων.

Δείτε επίσης
Η είδηση μιας απαγωγής

Μέλη της συμμορίας 

 Πάμπλο Εσκομπάρ
 Οτσόα Βάσκες
 Χόρχε Λούις Οτσόα Βάσκες
 Χουάν Νταβίδ Οτσόα Βάσκες
 Φάμπιο Οτσόα Βάσκες
 Χοσέ Γκονσάλο Ροντρίγκες Γκάτσα
 Κάρλος Λέντερ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Εγκληματικές οργανώσεις
Έγκλημα στην Κολομβία
Λογική ανώτερου βαθμού


Στα μαθηματικά και τη λογική, μία λογική ανώτερου βαθμού ή λογική ανώτερης τάξης (higher-order logic) διακρίνεται από μία λογική πρώτου βαθμού με βάση αρκετά χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι ο τύπος των μεταβλητών που εμφανίζονται στους ποσοδείκτες: γενικά, στην πρωτοβάθμια λογική, απαγορεύεται οι ποσοδείκτες να αναφέρονται σε κατηγορήματα, ενώ αυτό επιτρέπεται στη λογική δεύτερου βαθμού. Η λογική ανώτερου βαθμού διαφέρει επίσης από τη λογική πρώτου βαθμού στις δομές που η θεωρία τύπων της επιτρέπει να κατασκευάζονται. Ένα κατηγόρημα ανώτερου βαθμού είναι ένα κατηγόρημα που δέχεται σαν παραμέτρους κατηγορήματα. Γενικά, ένα κατηγόρημα βαθμού n παίρνει ένα ή περισσότερα κατηγορήματα βαθμού n − 1 σαν παραμέτρους, όπου n > 1. Παρόμοια ισχύουν και για τις συναρτήσεις ανώτερης τάξης.

Ο όρος λογική ανώτερης τάξης (Higher-order logic, συντομογραφία HOL), συχνά χρησιμοποιείται για απλές λογικές κατηγορημάτων ανώτερου βαθμού, δηλαδή λογικές των οποίων η θεωρία τύπων είναι απλή, όχι πολυμορφική ή με εξαρτώμενους τύπους.

Οι λογικές ανώτερου βαθμού είναι πιο εκφραστικές, αλλά οι ιδιότητές τους, ειδικά όσον αφορά τη θεωρία μοντέλων, τις κάνουν δυσκολότερες στο χειρισμό για πολλές εφαρμογές. Λόγω ενός αποτελέσματος του Γκέντελ, η κλασική λογική ανώτερου βαθμού δεν επιδέχεται ενός (αναδρομικού και αξιωματικού) λογισμού αποδείξεων που να είναι συνεπής (sound) και πλήρης (complete) - ένας τέτοιος λογισμός όμως υπάρχει και είναι συνεπής και πλήρης όσον αφορά τα μοντέλα Χένκιν (Henkin models).

Παραδείγματα λογικών ανώτερου βαθμού είναι ο λ-λογισμός με απλούς τύπους του Τσερτς (Απλή Θεωρία των Τύπων), ο λογισμός των κατασκευών (calculus of constructions) του Κοκάν, που επιτρέπει εξαρτώμενους και πολυμορφικούς τύπους, και φυσικά η HOL.

Δείτε επίσης 
 λ-λογισμός με τύπους
 Λογική με πολλούς τύπους (Many-sorted logic)

Παραπομπές

Αναφορές 
 Andrews, Peter B. (2002). An Introduction to Mathematical Logic and Type Theory: To Truth Through Proof, 2nd ed, Kluwer Academic Publishers, ISBN 1402007639
Stewart Shapiro, 1991, "Foundations Without Foundationalism: A Case for Second-Order Logic". Oxford University Press., ISBN 0198250290
Stewart Shapiro, 2001, "Classical Logic II: Higher Order Logic," in Lou Goble, ed., The Blackwell Guide to Philosophical Logic. Blackwell, ISBN 0631206930
 Lambek, J. and Scott, P. J., 1986. Introduction to Higher Order Categorical Logic, Cambridge University Press, ISBN 0521356539

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Miller, Dale, 1991, "Logic: Higher-order," Encyclopedia of Artificial Intelligence, 2nd ed.
 Herbert B. Enderton, Second-order and Higher-order Logic in Stanford Encyclopedia of Philosophy.

Μαθηματική λογική
Παχτακόρ Τασκένδης

Η Παχτακόρ (ουζμπεκικά: Пахтакор ПФК, κυριολεκτικά: Βαμβακοπαραγωγός) είναι αθλητικός σύλλογος στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν. Χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το κίτρινο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Παχτακόρ, χωρητικότητας 35.000 θεατών.

Αποτελεί το μοναδικό σύλλογο του Ουζμπεκιστάν που αγωνίστηκε στο ανώτατο σοβιετικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και το μόνο σύλλογο της Κεντρικής Ασίας που έφτασε στον τελικό του σοβιετικού κυπέλλου. Αγωνιζόμενος πλέον στο Ουζμπεκιστάν από το 1992, ο σύλλογος ήταν ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, κερδίζοντας δέκα εγχώριους τίτλους, μεταξύ των οποίων έξι στη σειρά από το 2002–07. Η Παχτακόρ κέρδισε επίσης επτά διαδοχικά κύπελλα μεταξύ 2001–07, κερδίζοντας συνολικά έντεκα κύπελλα.

Ορισμένοι ποδοσφαιριστές του συλλόγου αγωνίστηκαν με τα χρώματα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ελπίδων της Σοβιετικής Ένωσης, μεταξύ των οποίων και ο Βασίλης Χατζηπαναγής, μετέπειτα πάικτης του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Οι παίκτες του συλλόγου έχουν αναδειχθεί Ποδοσφαιριστές της Χρονιάς στο Ουζμπεκιστάν οκτώ φορές και σάρωσαν τις τρεις κορυφαίες θέσεις το 2002. Οι προπονητές της ομάδας έχουν αναδειχθεί Προπονητές της Χρονιάς στο Ουζμπεκιστάν δύο φορές.

Η ομάδα έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας φτάσει τους ημιτελικούς της διοργάνωσης δύο φορές το 2003 και το 2004. Η Παχτακόρ κατέχει σήμερα το ρεκόρ στον αριθμό των διαδοχικών συμμετοχών στο Τσάμπιονς Λιγκ, συμμετέχοντας στην κορυφαία ασιατική διασυλλογική διοργάνωση από το 2002 έως το 2013.

Ιστορία

Η πρώιμη Σοβιετική περίοδος
Η ημερομηνία κατά την οποία η Παχτακόρ πραγματοποίησε το πρώτο της επίσημο παιχνίδι ήταν 18 Απριλίου 1956. Τότε χρονολογείται, ουσιαστικά, και η δημιουργία του συλλόγου. Ο πρώτος αγώνας που έδωσε ήταν εναντίον μιας ομάδας από την πόλη της Χέρμπ (τότε την ονόμαζαν πόλη της Μολότοφ), τη Ζβέζντα. Το πρώτο γκολ στην ιστορία της Παχτακόρ πέτυχε ο Λάζεζ Μακσούντοφ με πέναλτι, το οποίο έμελλε να είναι και το νικητήριο γκολ.

Επιτυχίες
.

Εγχώριες
 Πρωτάθλημα Ουζμπεκιστάν
Πρωταθλήτρια (14): 1992, 1998, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2012, 2014, 2015, 2019, 2020, 2021
 Κύπελλο Ουζμπεκιστάν
Κυπελλούχος (12): 1993, 1997, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2019
 Πρώτη Κατηγορία ΕΣΣΔ
Πρωταθλήτρια (1): 1972.
 Κύπελλο ΕΣΣΔ
Κυπελλούχος (1): 1968

Διεθνείς
 Κύπελλο ΚΑΚ
Νικήτρια (1): 2007
 Ασπίδα ΙΠΟ
Νικήτρια (1): 1993
 ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ
Τέταρτη θέση (1): 2002–03

Πρώην ποδοσφαιριστές
Βασίλης Χατζηπαναγής

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1956
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956
Κορράδος Α΄ της Γερμανίας

Ο Κορράδος Α΄ της Γερμανίας, αποκαλούμενος ο Νεότερος, (Konrad I., 881 – 23 Δεκεμβρίου 918) από τον Οίκο των Κορραδιδών, ήταν βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας από το 911 έως το 918. Επίσης, ήταν δούκας της Φραγκονίας (906–918).

Η ζωή του 

Διαδέχθηκε τον Λουδοβίκο τον Παίδα. Δεν χρησιμοποίησε ποτέ τον Τευτονικό τίτλο του βασιλιά των Γερμανών, αλλά προτίμησε τον τίτλο του βασιλιά των Ανατολικών Φράγκων, ένα βασίλειο που αναπτύχθηκε τον 10ο αιώνα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ήταν γιος και διάδοχος του Κορράδου του πρεσβύτερου δούκα της Θουριγγίας. Οι Κορραδίδες ήταν κόμητες στην περιοχή του Λαν, ενώ οι Μπάμπενμπερκ στο Μαίν με φιλοδοξίες να κυριαρχήσουν στην Φραγκονία. Το 906 σε μάχη στο Φρίτσλαρ ο πατέρας του Κορράδος ο Πρεσβύτερος μαζί με δύο από τους τρεις αδελφούς του σκοτώθηκαν και ο τρίτος αδελφός του εκτελέστηκε αμέσως μετά. Τότε ο Κορράδος, σε ηλικία 16 ετών, διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Φραγκονία.

Εξελέγη βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων στις 10 Νοεμβρίου του 911, μετά τον πρόωρο θάνατο του τελευταίου Καρολίδη βασιλιά Λουδοβίκου του παιδός. Η βασιλεία του χαρακτηρίζεται από ασταμάτητες διαμάχες με τους δούκες της Σαξονίας, της Βαυαρίας και της Σουηβίας. Οι στρατιωτικές του εκστρατείες ήταν όλες αποτυχημένες, όπως και οι προσπάθειές του να περιορίσει την δύναμη των επισκόπων. 

Απεβίωσε σε ηλικία 28 ετών. Στην επιθανάτιο κλίνη του ζήτησε, για το καλό της χώρας, από τον αδελφό του Έμπερχαρντ μαργράβο της Φραγκονίας να ορίσει ως διάδοχό του στην Ανατολική Φραγκία τον Ερρίκο Α΄ τον Ορνιθοθήρα δούκα της Σαξονίας, που τον θεωρούσε ως τον πιο αξιόλογο από τους αντιπάλους του. Οι Φράγκοι ευγενείς σεβάστηκαν την τελευταία επιθυμία του Κορράδου, εκλέγοντας βασιλιά τον Ερρίκο Α΄, ενώ ο αδελφός του Έμπερχαρντ διαδέχθηκε τον Κορράδο στην Φραγκονία.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε το 913 την Κουνιγούνδη των Αχαλολφιδών, αδελφή του Ερχάγκερ κόμη της Σουαβίας, χήρα του Λιουτπόλδου και μητέρα του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας. Το 913 απέκτησε δύο δίδυμα παιδιά: 
 Χέρμαν.
 Κουνιγκούντα, παντρεύτηκε τον Βέρνερ του Βορμς και πιθανώς ήταν η μητέρα του:
 Κορράδου του Ερυθού, ιδρυτή του Οίκου των Σαλίων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βασιλείς της Ανατολικής Φραγκίας
Οίκος των Κορραδιδών
Γερμανοί ευγενείς
Χρήστος Αδαμίδης

Ο Χρήστος Αδαμίδης (1885-1949) υπήρξε πρωτοπόρος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και μετέπειτα Στρατηγός Αεροπορίας. Υπήρξε ένας από τους τρεις πρώτους Έλληνες αξιωματικούς που εστάλησαν για αεροπορική εκπαίδευση στην Γαλλία, ενώ επίσης συμμετείχε σε επιχειρήσεις στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).

Βαλκανικοί Πόλεμοι
Ο Αδαμίδης γεννήθηκε το 1885 στα, υπό οθωμανική κυριαρχία τοτε, Ιωάννινα. Κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό ως αξιωματικός του Ιππικού και το 1912 εστάλη μαζί με τον Δημήτριο Καμπέρο και τον Μιχαήλ Μουτούση στην Γαλλία για αεροπορική εκπαίδευση προκειμένου να επανδρώσουν το νέο αυτό όπλο του Στρατού.

Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι τοποθετήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου όπου και εκτέλεσε αποστολές αναγνώρισης και βομβαρδισμού κατά οθωμανικών στόχων, κατά τη διάρκεια της Μάχης του Μπιζανίου. Όταν, στις 21 Φεβρουαρίου (παλαιό ημερολόγιο) 1913, ο Ελληνικός Στρατός επικράτησε και απελευθέρωσε τα Ιωάννινα ο Χρήστος Αδαμίδης πραγματοποίησε εντυπωσιακή προσγείωση στην πλατεία μπροστά από το διοικητήριο της πατρίδας του εν μέσω του ενθουσιώδους πλήθους.

Υπόλοιπη σταδιοδρομία
Το 1927 ο Αδαμίδης, φέροντας τον βαθμό του Συνταγματάρχη, ορίστηκε διοικητής της Αεροπορικής Υπηρεσίας Στρατού. Το 1928 πραγματοποιήσε μαζί με τον Ανθυπολοχαγό Ευάγγελο Παπαδάκη τον γύρο της Μεσογείου με αεροσκάφος Breguet 19. Το εγχείρημα αυτό ήταν πρωτοποριακό για τις τότε δυνατότητες της ελληνικής αεροπορίας. Αποστρατεύτηκε το 1935 με τον βαθμό του Υποστρατήγου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Ούντο της Νευστρίας

Ο Ούντο της Νευστρίας ήταν ευγενής στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων τον 9ο μ.Χ. αιώνα, γιος του Γκέμπχαρτ κόμη του Λάνγκαου και μεγαλύτερος αδελφός του Βερεγγάριου Α΄ της Νευστρίας. Τα αδέλφια είχαν την εύνοια του βασιλιά Καρόλου του Φαλακρού.

Βιογραφικά στοιχεία 
Με τους αδελφούς του Βερεγγάριο Α΄ και Βάλντο συμμετείχαν το 861 στην εξέγερση του Καρλομάν της Βαυαρίας εναντίον του πατέρα του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού της Ανατολικής Φραγκίας. Η επανάσταση κατεστάλη εύκολα και τα αδέλφια μαζί με τον συγγενή τους Αδελάρδο κατέφυγαν στην Αυλή του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού της Δυτικής Φραγκίας. Ο Κάρολος τους ανέθεσε τη μαρκιωνία της Νευστρίας για να τη φυλάνε από τους Βίκινγκς, ενώ τη φύλαξη της Βρετάνης ανέθεσε στον Ροβέρτο τον Ισχυρό. Η εύνοια του Καρόλου Β΄ προκάλεσε την ζήλια των Ροργονιδών, της πιο ισχυρής οικογένειας της Νευστρίας, που -αφού συμμάχησαν με τον Σαλομάν της Βρετάνης- επιτέθηκαν στα αδέλφια το 865. 

Ο θάνατος του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού επέτρεψε στα αδέλφια να επιστρέψουν το 876 στην Αυλή του Καρλομάνου.

Οικογένεια
Τέκνα του Ούντο ήταν:
 Κορράδος απεβ. 906, δούκας της Θουριγγίας. Έδωσε το όνομά του στον Οίκο των Κορραδιδών και γιος του ήταν ο:
 Κορράδος Α΄ βασιλιάς της Γερμανίας. 
 Έμπερχαρτ κόμης του Λάνγκαου.
 Γκέμπχαρντ, κόμης του Ούλφγκαου.
 Γκέμπχαρτ π. 860/8-910, δούκας της Λωρραίνης.
 Ροδόλφος απεβ. 908, έγινε επίσκοπος του Βύρτσμπουργκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οίκος των Κορραδιδών
Γερμανοί ευγενείς
Ροδόλφος Α΄ του Βίρτσμπουργκ

Ο Ροδόλφος Α΄ του Βίρτσμπουργκ (γερμ.: Rudolf I, πέθανε στις 3 Αυγούστου 908) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βίρτσμπουργκ από το 892 μέχρι το 908. Ήταν ο νεότερος γιος του Ούντο της Νευστρίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Διορίστηκε επίσκοπος αντικαθιστώντας τον Άρνο που σκοτώθηκε σε εκστρατεία στην Μεγάλη Μοραβία. Τον ίδιο καιρό ο μεγαλύτερος αδελφός του Κορράδος ο πρεσβύτερος έγινε μαργράβος της Θουριγγίας αντικατοπτρίζοντας την φήμη της οικογένειας του στο βασίλειο των Ανατολικών Φράγκων. Αναφέρεται ότι ήταν ο Αρνούλφος της Καρινθίας που έδινε το προβάδισμα πότε στην μία οικογένεια πότε στην άλλη φέρνοντάς τες τελικά σε διαμάχη μεταξύ τους.

Ο Ροδόλφος σκοτώθηκε το 908 σε μάχη κατά των Μαγυάρων στην Θουριγγία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οίκος των Κορραδιδών
Γερμανοί ευγενείς
Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Γκαέτα

Η Γκαέτα () είναι πόλη της Ιταλίας που βρίσκεται στην περιφέρεια Λάτιο. Απέχει 120 χλμ. από την Ρώμη και 80 χλμ. από την Νάπολη. Ιδρύθηκε κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους ως οχυρό, ενώ κατά τον 15ο αιώνα, όταν ανήκε διοικητικά στο Βασίλειο της Νάπολης (αργότερα στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών) τα τείχη της πόλης επεκτάθηκαν πολύ. Σήμερα, η Γκαέτα είναι σημαντικό λιμάνι για το εμπόριο ψαριού και πετρελαίου. Το ΝΑΤΟ κατέχει στρατιωτική βάση κοντά στην πόλη.

Ιστορία 
Η Γκαέτα ιδρύθηκε κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους ως Καϊέτα, το οποίο προήλθε ίσως από την Αρχαιοελληνική λέξη «Καϊέτας», που σημαίνει σπήλαιο -ονομασία που θα δόθηκε λόγω των παραλίων σπηλαίων της περιοχής. Ο Στράβων την αναφέρει ως αποικία των Ιώνων της   Σάμου. Όμως υπάρχει και η εκδοχή ότι η ονομασία είναι φοινικική και σήμαινε αετός. Από τους ρωμαϊκούς χρόνους έγινε πάντως παραθεριστικό θέρετρο για τους πλούσιους Ρωμαίους. Κατά τις αρχές του Μεσαίωνα, η πόλη ελεγχόταν από την  Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ονομαζόταν Γαέτα. Ήταν έκτοτε  "το κλειδί για τη Νεάπολη".  Κατά τον 9ο αιώνα, ιδρύθηκε εκεί το Δουκάτο της Γκαέτα. Ο βασιλιάς Αλφόνσο Ε' της Αραγωνίας κατέκτησε τη Γκαέτα το 1435, κατά την διάρκεια της επιχείρησής του με στόχο το Βασίλειο της Νάπολης. Το 1495, ο Κάρολος Η' της Γαλλίας κατέκτησε την πόλη, ωστόσο ο Φρειδερίκος Δ' της Νάπολης κατέκτησε ξανά την πόλη. Η πόλη πέρασε στα χέρια πολλών χωρών, όπως της Αυστρίας, της Γαλλίας και της Σαρδηνίας. Το 1862, η Γκαέτα προσαρτήθηκε στο ενωμένο, πλέον, Βασίλειο της Ιταλίας. Τον Απρίλιο του 1938, έγιναν πολλές διαδηλώσεις από Γερμανούς και Αυστριακούς κληρικούς στην πόλη, διαμαρτυρόμενοι για την Προσάρτηση της Αυστρίας στη Ναζιστική Γερμανία. Το 1943 ο Μπενίτο Μουσολίνι εξορίστηκε στο κοντινό νησί Πόνζα (ένα από τα νησιά που οι Έλληνες ονόμαζαν "Πόντιαι νήσοι"). Ύστερα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισε η ανοικοδόμηση της πόλης. Σήμερα, είναι δημοφιλές τουριστικό θέρετρο.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
   Κέμπριτζ, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ
  Φροντινιάν, Γαλλία
   Μόμπαϊλ, Αλαμπάμα, ΗΠΑ
   Σόμερβιλ, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ

Πόλεις του Λάτιου
Σήραγγα βάσης Γκόταρντ

Η Σήραγγα βάσης Γκόταρντ ή Γκοτάρντ (Gotthard Base Tunnel - GBT) είναι η μεγαλύτερη σήραγγα του κόσμου, μήκους 57,09 χιλιομέτρων. Η σήραγγα Γκόταρντ βρίσκεται στην Ελβετία, κάτω από τις Άλπεις και εξυπηρετεί τη σιδηροδρομική γραμμή Μιλάνου-Ζυρίχης. Η διάνοιξή της άνοιξε το 1996, η ολοκλήρωση της διάνοιξης έγινε το 2010 και η σήραγγα δόθηκε στην κυκλοφορία την 1η Ιουνίου 2016. Είναι μια από τις τρεις σήραγγες που βρίσκονται κάτω από την οροσειρά Σαιν Γκοτάρντ (Saint-Gotthard Massif). Οι άλλες δυο είναι η Σιδηροδρομική σήραγγα Γκόταρντ (Gotthard Rail Tunnel) του 1881 και η Οδική σήραγγα Γκόταρντ (Gotthard Road Tunnel) του 1980. Η κατασκευή της αποφασίστηκε λόγω της αύξησης της κίνησης στο άξονα βορρά-νότου μέσω των Άλπεων, φτάνοντας τις υπάρχουσες δομές στο όριο των δυνατοτήτων τους. Η κατασκευή της σήραγγας εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 1992.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη ιστοσελίδα AlpTransit Gotthard LTD, της εταιρείας που κατασκευάζει τη σήραγγα βάσης Γκόταρντ

Κτίρια και κατασκευές στην Ελβετία
βαση Γκοταρντ