joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεώργιος Μεταλληνός

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός (11 Μαρτίου 1940 – 19  Δεκεμβρίου 2019) ήταν ορθόδοξος ιερέας, ομότιμος καθηγητής θεολογίας και συγγραφέας πάνω από 40 θεολογικών βιβλίων.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1940 όπου και ολοκλήρωσε τη φοίτηση του στις εγκύκλιες σπουδές (1958). Από το 1964 έως το 1967 σπούδασε κλασική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών από όπου έλαβε τα πτυχία θεολογίας και Φιλολογίας. Με την εκπλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, διορίστηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα Πατρολογίας και το 1969 μετέβη για μεταπτυχιακές σπουδές στην τότε Δυτική Γερμανία (στα πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας), όπου και διέμεινε μέχρι το 1975. Ενδιάμεσα πραγματοποίησε σπουδές και αρχειακές έρευνες στην Αγγλία. Το 1971 εισήλθε στις τάξεις του κλήρου στη Γερμανία και έγινε διδάκτωρ Θεολογίας (Αθήνα) και Φιλοσοφίας – Ιστορίας (Κολωνία).

Από το 1984 ήταν καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διδάσκοντας «Ιστορία του Πνευματικού Βίου κατά την μεταβυζαντινή περίοδο», «Ιστορία και Θεολογία της Λατρείας» και «Βυζαντινή Ιστορία». Διετέλεσε Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής από το 2004 έως το 2007, οπότε και αφυπηρέτησε, όντας πλέον Ομότιμος Καθηγητής της Σχολής.

Την ποιμαντική του δραστηριότητα ανέπτυσσε στον πανεπιστημιακό Ναό του Αγίου Αντίπα στο χώρο της Οδοντιατρικής Σχολής. Το 2015 βραβεύτηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το συνολικό του έργο.

Πέθανε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Βιβλιογραφία 
Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός έχει γράψει πάνω από 40 βιβλία κυρίως ιστορικού και θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ άλλων τα εξής:

 Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης, ISBN 960-527-274-1, Εκδόσεις Αρμός, 2003
 Για την Ευρώπη μας με αγάπη, ISBN 960-328-219-7, Εκδόσεις Ακρίτας, 2003
 Δοκίμια ορθόδοξης μαρτυρίας, ISBN 960-85130-6-5, Εκδόσεις Άθως, 2002
 Πηγές εκκλησιαστικής ιστορίας, ISBN 960-7102-43-6, Εκδόσεις Αρμός, 2001
 Εκκλησία και πολιτεία στην ορθόδοξη παράδοση,ISBN 960-527-165-6, Εκδόσεις Αρμός, 2000
 Πολιτική και Θεολογία, ISBN 960-7297-04-0, Εκδόσεις Tέρτιος, 2000
 Ελληνισμός και Ορθοδοξία, ISBN 960-7956-21-4, Εκδόσεις Παρουσία, 1999
 Η θεολογική μαρτυρία της εκκλησιαστικής λατρείας, ISBN 960-7102-70-3, Εκδόσεις Αρμός, 1996
 Παράδοση και αλλοτρίωση, ISBN 960-7217-04-7, Εκδόσεις Δόμος, 1961

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφικό σημείωμα π. Γ. Μεταλληνού σε ιστοσελίδα χρήστη του Πανεπιστημίου Αθηνών αφιερωμένη στον ιερέα  
 Θεολογίας Περί προσωπική ιστοσελίδα Παύλου Βαταβάλη με βιογραφικά στοιχεία του ιερέα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιβλιογραφία π. Γ. Μεταλληνού

Έλληνες θεολόγοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες κληρικοί
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ιωσήφ, Αρχιδούκας της Αυστρίας (Φλωρεντία, 9 Μαρτίου 1776 - Βούδα, 13 Ιανουαρίου 1847) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αντιβασιλέας ή παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας,  

Ο Ιωσήφ Αντώνιος Ιωάννης ήταν ο 7ος γιος (5ος επιζήσας) του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαίκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Διαδέχθηκε στην αντιβασιλεία της Ουγγαρίας (1795) τον αμέσως μεγαλύτερο αδελφό του Αλέξανδρο Λεοπόλδο, που κάηκε σε ατύχημα, χωρίς να προλάβει να αφήσει απογόνους. Ο ρόλος του παλατινού (κόμη) ήταν να είναι αντικαταστάτης του αυτοκράτορα στην Ουγγαρία, όταν ο ίδιος ο αυτοκράτορας δεν μπορούσε, λόγω άλλων υποχρεώσεων να ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη χώρα. Εντολές έπαιρνε πάντοτε από τον Αυτοκράτορα στη Βιέννη, που είχε παντού την κεντρική διοίκηση. Ο Ιωσήφ ήταν ο ιδρυτής του Μαγυαρικού κλάδου της δυναστείας των Αψβούργων· ήταν εξαιρετικά αγαπητός στους Ούγγρους, που έστησαν ανδριάντα του στην κεντρική πλατεία της Βουδαπέστης. Έκανε μεγάλες πολιτικές μεταρρυθμίσεις στην Ουγγαρία, παρόμοιες με αυτές που έκανε ο πατέρας του ως δούκας της Τοσκάνης γι´ αυτό κέρδισε ευρύτατα την αγάπη του κόσμου. Επιπλέον ίδρυσε την Ουγγρική Ακαδημία Σπουδών, βοήθησε την κατασκευή επί των ημερών του τού πρώτου σιδηροδρόμου στην Ουγγαρία και του πρώτου ατμόπλοιου στον Δούναβη. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Στέφανος ως παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1799 την Αλεξάνδρα Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας. Το 1801 η Αλεξάνδρα γέννησε ένα θνησιγενές τέκνο: 

 Αλεξανδρινή (8 Μαρτίου 1801).

Η Αλεξάνδρα Πάβλοβνα απεβίωσε από πυρετό σε ηλικία 17 ετών.

Το 1815 ο Ιωσήφ έκανε δεύτερο γάμο με την Ερμίνα, κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ-Σάουμμπουρκ-Χόυμ, και είχε τέκνα:
 Ερμίνα (1817 - 1842).
 Στέφανος (1817 - 1867), Παλατινός (Κόμης) της Ουγγαρίας.
Η σύζυγός του Ερμίνα απεβίωσε κατά τον τοκετό των δίδυμων τέκνων της το 1817 σε ηλικία 19 ετών.

Το 1819 ο Ιωσήφ έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία Δωροθέα, κόρη του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκη Μαρία Ελισάβετ (30 Ιουλίου - 23 Αυγούστου 1820).
 Αλέξανδρος (1825 - 1837).
 Ελισάβετ Φραγκίσκη (1831 - 1903), παντρεύτηκε πρώτα τον 2ο εξάδελφό της Φερδινάνδο Κάρολο Βίκτωρα της Αυστρίας-Έστε, Πρίγκιπα της Μόντενα, και έπειτα τον Κάρολο Φερδινάνδο της Αυστρίας.
 Ιωσήφ Κάρολος (1833 - 1905), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Μαρία Ερριέττα (1836 - 1902), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Β΄ του Βελγίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

αναφορές

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Φιλομένα

Η Αγία Φιλομένα (10 Ιανουαρίου 291 – 11 Αυγούστου 302) ήταν Ελληνίδα πριγκίπισσα. 

Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 291 στην Κέρκυρα και μαρτύρησε για την πίστη της στη Ρώμη στις 11 Αυγούστου 302 σε ηλικία 11 ετών. Η λατρεία της από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία άρχισε στις αρχές του 19ου αιώνα, μετά την αρχαιολογική ανακάλυψη στις Κατακόμβες της Πρίσιλλα οστών νεαρής γυναίκας, που ερμηνεύθηκε από τους ειδικούς ότι πρόκειται για οστά της μάρτυρος.

Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κούτρο

Το Κούτρο (ιταλικά: Cutro) είναι μια πόλη στην Καλαβρία της επαρχίας Κροτόνε στην Νότια Ιταλία. Βρίσκεται περίπου 18 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Κρότωνα και 120 χιλιόμετρα δυτικά από την Κοζέντσα. Είναι η γενέτειρα του Ιταλού ποδοσφαιριστή Vincenzo Iaquinta της Ιταλικής ποδοσφαιρική ομάδας Γιουβέντους.

Η πόλη αυτή είναι γνωστή και για τους χαμηλούς κίτρινους λόφους (λόγω της καλλιέργειας σιτηρών) οι οποίοι μοιάζουν με αμμόλοφους της ερήμου. Ο Ιταλός σκηνοθέτης Πιέρ Πάολο Παζολίνι χρησιμοποίησε το τοπίο αυτό στην ταινία του Το Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον (Ιταλικά: Il vangelo secondo Matteo) το 1964.

Ιστορία

Το Κούτρο ήταν μία από τις Ελληνικές αποικίες της Μεγάλης Ελλάδος με το όνομα Κυτέριον (Kyterion).

Το 1575 απέκτησε από τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Β' το τίτλο της πόλης αλλά και 20 χρόνια απαλλαγής από του φόρους μετά από νίκη του στο σκάκι με τον διάσημο πρωταθλητή σκακιού Giovanni Leonardo di Bona (ο οποίος καταγόταν από το Κούτρο).

Στις 8 Μαρτίου 1832 η πόλη καταστράφηκε από σεισμό. Τα περισσότερα σπίτια και κτίρια του χωριού καταστράφηκαν και εκατοντάδες άνθρωποι πεθάναν κάτω από τα συντρίμμια. 

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα το Κούτρο ήταν πυκνοκατοικημένη περιοχή όταν πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στην Βόρεια Ιταλία και στην Γερμανία.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατο είναι ο Καθολικός ναός Madre ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και ανοικοδομήθηκε το 1832.

Τουρνουά σκακιού

Από το 1995 διεξάγεται στο Κούτρο (24 Απριλίου - 1η Μαΐου) διεθνές σκακιστικό τουρνουά με συμμετοχή πρωταθλητών από όλο το κόσμο.

Παραπομπές 

Πόλεις της Καλαβρίας
Μεγάλη Ελλάδα
Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ

Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ είναι ο τίτλος ενός τρίτομου χρονικού που έγραψε ο Ρώσος συγγραφέας και νομπελίστας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Η ονομασία αρχιπέλαγος δόθηκε μεταφορικά ως μορφή συμπλέγματος νήσων για τον μεγάλο αριθμό στρατοπέδων συγκέντρωσης αντιφρονούντων που δημιούργησε και διατήρησε για περισσότερο από 70 χρόνια το ολοκληρωτικό κομμουνιστικό καθεστώς στη Σοβιετική Ένωση. Το όνομα Γκουλάγκ αποτελεί το αρκτικόλεξο της Ρωσικής υπηρεσίας που επόπτευε του ρωσικού αυτού συστήματος φυλακών και στρατοπέδων εργασίας, την οποία υπηρεσία επόπτευε η K.G.B. (Κα-Γκε-Μπε). Γκ.Ου.λάγκ Γκλάβνογιε Ουπραβλένιγιε Λαγκερέι που σημαίνει: Γενική Διοίκηση Στρατοπέδων.

Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ γράφτηκε στη δεκαετία 1958–1968 και άρχισε να δημοσιεύεται (το πρώτο μέρος του) το 1973 στο Παρίσι με τη μέθοδο σαμιζντάτ (= μυστική ιδιόχειρη συγγραφή και έκδοση [διανομή] ή αποστολή προς έκδοση στο εξωτερικό). Αμέσως με την κυκλοφορία του πρώτου τόμου, στις 2 Φεβρουαρίου του 1974, το σοβιετικό καθεστώς συνέλαβε τον Σολζενίτσιν με την κατηγορία της «εθνικής προδοσίας». Προ όμως της κατακραυγής του διεθνούς τύπου, την επόμενη μόλις  ημέρα, απελάθηκε. Τελικά η αγγλική απόδοση του όλου έργου εκδόθηκε σε τρεις τόμους από το 1974 μέχρι το 1978.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τομ.54ος, σελ.332.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Στα ρωσικά 
 «Архипелаг ГУЛАГ» в формате txt. Размер - 1,11 МБ
 Текст книги в формате Microsoft Word (архив WinRAR): Часть 1 , Часть 2 , Часть 3 , Часть 4 , Часть 5 , Часть 6 , Часть 7 . Общий размер всех архивов — 1,28 Мб.
 Советской пропаганде нечем ответить на «Архипелаг»
 Свободная аудио книга с портала www.predanie.ru

Στα αγγλικά 
 The Gulag Archipelago in original Russian, parts 1 and 2, parts 3 and 4, and parts 5, 6, and 7.
 Aleksandr Solzhenitsyn: "Saving the Nation Is the Utmost Priority for the State" Moscow News (2006-05-02)

Πολιτικά μυθιστορήματα
Απομνημονεύματα
Πολιτισμός της Σοβιετικής Ένωσης
Μαρία Κλημεντίνη της Αυστρίας

Η Μαρία Κλημεντίνη της Αυστρίας (24 Απριλίου 1777 – 15 Νοεμβρίου 1801) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν το δέκατο παιδί και η τρίτη κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας, και της Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων-Ισπανίας.

Η Μαρία Κλημεντίνη Ιωσηφίνα Ιωάννα Φιδελία γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1777 στη Βίλλα ντελ Πότζιο στην Τοσκάνη· ήταν το δέκατο παιδί και η τρίτη κόρη του Λεοπόλδου, που ήταν τότε Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης. Ο πατέρας της ήταν υιός της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας, βασίλισσας της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας, και του Φραγκίσκου Γ΄ της Λωρραίνης. Η μητέρα της Μαρία Λουίζα ήταν κόρη του Κάρολου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Αμαλίας της Σαξονίας. Το όνομα Κλημεντίνη της το έδωσαν για να τιμήσουν τον θείο της μητέρας της, τον Κλήμεντα, Αρχιεπίσκοπο του Τριρ, αδελφό της γιαγιάς της Μαρίας Αμαλίας.

Το 1790 αρραβωνιάστηκε τον εξάδελφό της Φραγκίσκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Δούκα της Καλαβρίας. Όμως το 1792 απεβίωσαν και οι δύο γονείς της, κάτι που καθυστέρησε τον γάμο της. 

Τελικά στις 26 Ιουνίου 1797 παντρεύτηκε στη Φότζια τον Φραγκίσκο, Δούκα της Καλαβρίας, μεγαλύτερο γιο του Φερδινάνδου Δ΄ της Νάπολης και της Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας, διάδοχο του θρόνου της Νάπολης και της Σικελίας. Είχε κοινά χαρακτηριστικά με τον σύζυγο της, λόγω του ότι ήταν διπλά δεύτερα ξαδέλφια. 

Πέθανε από επιπλοκές στη γέννα του γιου της, ενώ μερικοί λένε, ότι ο θάνατος της οφείλεται σε φυματίωση. Ο σύζυγός της στη συνέχεια νυμφεύτηκε μια άλλη εξαδέλφη του, τη Μαρία Ισαβέλλα των Βουρβόνων-Ισπανίας. Η μόνη κόρη της, η:
 Καρολίνα 1798-1870, παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1816 τον Κάρολο Φερδινάνδο, Δούκα του Μπερρύ, γιο του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Σικελίας
Πριγκίπισσες της Νάπολης
Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1767-1827)

Η Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (Φλωρεντία 14 Ιανουαρίου 1767 - 7 Νοεμβρίου 1827) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν δεύτερη σύζυγος του Αντωνίου της Σαξονίας. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ και της συζύγου του Μαρίας Λουίζας, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας. Ως πρωτότοκη θυγατέρα πήρε το όνομα της από τη γιαγιά της, αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία.

Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία Ιωσηφίνα Καρλόττα Ιωάννα και τα αδέλφια της έλαβαν μια κάπως διαφορετική ανατροφή απ ' ότι ήταν σύνηθες για τα βασιλικά παιδιά εκείνη την εποχή: είχαν μεγαλώσει πραγματικά από τους γονείς τους και όχι από τη στείρα των υπηρετριών, είχαν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό εκτός από οποιαδήποτε τελετουργική ζωή στην βασιλική αυλή και διδάχτηκαν να ζουν απλά .

Η Μαρία Θηρεσία περιγράφηκε ως απλός και σπιτικός χαρακτήρας που αφιερώθηκε σε μια ιδιωτική οικογενειακή ζωή και παντρεύτηκε έναν σύζυγο ο οποίος, κατά τη στιγμή του γάμου τους, δεν αναμενόταν να επιτύχει σε θρόνο . Τα τέσσερα παιδιά της πέθαναν στη βρεφική ηλικία. Ωστόσο, κατά το θάνατο της ξαδέλφης και συννυφάδας της, Καρολίνας της Πάρμας, μαζί με την κουνιάδα της, Αμαλία του Τσβαϊμπρύκεν-Μπίρκενφελντ, μοιράστηκαν την ευθύνη των παιδιών της Καρολίνας, κάτι που λέγεται ότι έκαναν με αυστηρότητα. 

Παντρεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1787 τον μελλοντικό βασιλιά της Σαξονίας, Αντώνιο, που είχε παντρευτεί σε περασμένο γάμο του την Μαρία Καρολίνα της Σαβοΐας, η οποία είχε αποβιώσει από ευλογιά (1782). Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά, που πέθαναν όλα σε νηπιακή ηλικία. Έγινε βασίλισσα της Σαξονίας τον Μάιο του 1727 με τον θάνατο του κουνιάδου της, Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄, αλλά έμεινε βασίλισσα μόνο λίγους μήνες.

Οικογένεια 
Απέκτησε 4 παιδιά:

 Μαρία Λουδοβίκα (1795-1796).
 Φρειδερίκος Αύγουστος (5 Απριλίου 1796).
 Μαρία Ιωάννα (1798-1799).
 Μαρία Θηρεσία (15 Οκτωβρίου 1799).

Πινακοθήκη

Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Διάδοχοι της Σαξονίας
Βασίλισσες της Σαξονίας
Σελλιά Χανίων

Τα Σελλιά (επίσημο: τα Σελλία) χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.

Τοποθεσία
Είναι ημιορεινό χωριό με υψόμετρο 320 μέτρα. Βόρεια υπάρχει το Δάσος του Ρουπακιά και νότια ο πανοραμικός λόφος Γαναδές. Στην κορυφή του λόφου αυτού βρίκεται ένα βαθύ βαθροσπηλαίωμα το οποίο αναφέρεται ως η "Τρύπα του αράπη". 

Στο χωριό υπάρχει γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά, γκαλερί ζωγραφικής και δημοτικό σχολείο. Η εκκλησία του Αγίου Πνεύματος είναι χτισμένη το 1800 και είναι διακοσμημένη με ξυλόγλυπτο τέμπλο και βυζαντινές εικόνες. Επίσης απέναντι από το σχολείο υπάρχει πέτρινο ξενοδοχείο. Χαρακτηριστικά είναι τα πέτρινα παλιά σπίτια, τα στενά δρομάκια και οι πέτρινες θολωτές στέρνες. Διάσπαρτα στα χωράφια υπάρχουν πέτρινα θολωτά κελιά. Περιμετρικά του χωριού και σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων υπάρχουν οι παραλίες της Γεωργιούπολης του Ομπρός Γυαλού στον Κεφαλά, της Αλμυρίδας, της Κεράς και οι παραλίες Μαϊστράλι και Κυανή Ακτή των Καλυβών.

Τα Σελλιά απέχουν 5 χλμ από τον Βάμο που έχει κέντρο υγείας, φαρμακείο, τράπεζα, γυμνάσιο, λύκειο, ειρηνοδικείο, αστυνομικό τμήμα, ταχυδρομείο, ταβέρνες και σούπερ μάρκετ.

Κοινότητα Σελλίων 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σελλίων περιλαμβάνει και τους οικισμούς Λικοτιναρέα και Σούρη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Λικοτιναρέα, η (50)
 Σελλία, τα (46)
 Σούρη, η (27)

Συνολικά η κοινότητα έχει 123 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Σαμπουνάκη.

Κοινοτάρχες Σελλίων 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σελλίων.

Ιστορικά
Το χωριό έχει πλούσια προσφορά σε όλους τους απέλευθερωτικούς αγώνες. Στις σπουδαιότερες οικογένειες έχει καταγραφεί το γενεαλογικό τους δέντρο.

Πολιτιστικές Εκδηλώσεις
Στις πολιτιστικές εκδηλώσεις υπό την αιγίδα του πολιτιστικού και εξωραϊστικού συλλόγου Σουριανών, Σελλιανών και Λικοτιναριανών έχουν τιμηθεί διάφορα πρόσωπα για τις κοινωνικές υπηρεσίες τους.

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Nickelodeon

Το Nickelodeon, επίσης γνωστό ως Nick και Pinwheel (το πρώτο όνομά του), είναι ένα αμερικάνικο τηλεοπτικό κανάλι, το οποίο εκπέμπει από την 1η Δεκεμβρίου 1977. Ανήκει στη Viacom Media Networks, τμήμα της Viacom, η οποία κατέχει και το κανάλι MTV. Από το 2006, πρόεδρος του καναλιού είναι η Κίμα Ζαργκάμι.

Πορεία 
Το Δεκέμβριο του 1977, ξεκίνησε την προβολή του το QUBE, η πρώτη διαδραστική καλωδιακή τηλεόραση από την Time Warner Cable (που ανήκε στη Warner Communications). Ένα από τα διαθέσιμα κανάλια για τους συνδρομητές, ήταν και το Pinwheel, του οποίου το πρόγραμμα απευθυνόταν σε παιδιά. Το Pinwheel παρουσιάστηκε ως Nickelodeon τον Απρίλιο του 1979, και παρά την πορεία που είχε αυτά τα δύο χρόνια, το Nickelodeon δηλώνει ως επίσημη χρονιά έναρξης το 1979. Τώρα στην Αμερική, και σε άλλες μεγάλες χώρες, το NICKELODEON εμφανίζεται ως Nick.

Πρόγραμμα 
Τα μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 8 έως 16 ετών, ενώ τα πρωινά ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά προγράμματά του, απευθύνονται σε μικρότερα παιδιά ηλικίας 2-8 ετών. Το πρόγραμμα του καναλιού αποτελείται από παιδικές σειρές και κινούμενα σχέδια δικής του παραγωγής.

Από τον Ιούλιο του 1985, μοιράζεται την ίδια συχνότητα με το Nick at Nite, μια υπηρεσία που εκπέμπει τις βραδινές ώρες μετά το τέλος του προγράμματος του Nickelodeon. Αντιμετωπίζεται ως ένα ξεχωριστό κανάλι από το Nickelodeon και από τη Nielsen Media Research για λόγους ακροαματικότητας και διαθέτει επαναλήψεις σειρών, primetime κωμικές σειρές και ταινίες μεγάλου μήκους.

Από τον Φεβρουάριο του 2015, το Nickelodeon / Nick at Nite είναι διαθέσιμο σε περίπου 91 εκατομμύρια νοικοκυριά συνδρομητικής τηλεόρασης (81,4% των νοικοκυριών με τουλάχιστον μία συσκευή τηλεόρασης) στις ΗΠΑ.

Kids' Choice Awards 
Το Nickelodeon διοργανώνει κάθε χρόνο τα Kids' Choice Awards, τηλεοπτικά βραβεία σε μια τελετή που απευθύνεται στο παιδικό κοινό, τα οποία προκύπτουν από την ψήφο του ίδιου του κοινού. Ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1988, και τα βραβεία διακρίνονται σε μια πληθώρα κατηγοριών, διαφορετική κάθε χρονιά, και που κατά πλειονότητα περιλαμβάνει βραβεία για αγαπημένο ηθοποιό, τραγουδιστή, αθλητή, για αγαπημένη σειρά, ταινία, τραγούδι κι άλλα. Επίσης απονέμονται βραβεία σε ειδικές κατηγορίες όπως π.χ. αγαπημένο ζευγάρι, βραβείο πράσινης συνεισφοράς κλπ.

Θεματικά πάρκα 
Το Nickelodeon κατέχει και θεματικά πάρκα, από τα οποία τα περισσότερα έχουν κλείσει, εκτός από δύο στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γερμανία αντίστοιχα.

Λογότυπα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα του Nickelodeon

Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Παιδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1977
Nickelodeon
Αντώνιος Βίκτωρ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Αντώνιος Βίκτωρ της Αυστρίας (Φλωρεντία 31 Αυγούστου 1779 - Βιέννη 2 Απριλίου 1835) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και μεγάλος Ναΐτης δάσκαλος. 

Ο Αντώνιος Βίκτωρ Ιωσήφ Ιωάννης Ραϊμόνδος ήταν γιος του Λεοπόλδου Β΄ και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας, δεν παντρεύτηκε ποτέ και πέθανε χωρίς απογόνους. Με τον θάνατο του αρχιδούκα Μαξιμιλιανού Φραγκίσκου, του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, εξελέγη στις 9 Σεπτεμβρίου 1801 αρχιεπίσκοπος και αυτοκρατορικός πρίγκηπας στην Κολωνία. Οι Γάλλοι του αφαίρεσαν τις περιοχές γύρω από τον Ρήνο αφήνοντας στην κατοχή του μονάχα το δουκάτο της Βεστφαλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αναφορές

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ιωάννης, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ιωάννης της Αυστρίας (Φλωρεντία, 20 Ιανουαρίου 1782 – Γκρατς, 11 Μαΐου 1859) ήταν επιφανές μέλος του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης, Αυστριακός στρατηγός και Γερμανός αντιβασιλέας.

Βιογραφία
Ο Ιωάννης Βαπτιστής Ιωσήφ Φαβιανός Σεβαστιανός ήταν το 13ο παιδί του Λεοπόλδου Β΄ και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Ο Ιωάννης έλαβε μόνο βασική στρατιωτική εκπαίδευση γιατί ήταν από μόνος του ταλέντο, έδειξε μεγάλο ηρωισμό στις μάχες μέχρι που συνετρίβη στη Μάχη του Χόχενλιντεν στις 3 Δεκεμβρίου 1800. Μετά τη σύναψη ειρήνης έγινε αρχηγός της μηχανικής και της αμυντικής υπηρεσίας διευθύνοντας δύο στρατιωτικές ακαδημίες, ενώ στη συνέχεια (1805) διηύθυνε την άμυνα στα στενά του Τυρόλο και το 1809 διηύθυνε το 8ο και το 9ο σώμα στρατού κατά του Ευγένιου ντε Μπωαρναί. Μετά από κάποιες επιτυχίες γνώρισε νέες ήττες στο Πιάβ και στο Ραμπ, με αποτέλεσμα να χάσει τις στρατιωτικές του ικανότητες και ο μεγάλος αδελφός του Φραγκίσκος Β΄ να του αφαιρέσει τη διοίκηση. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Στυρία, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της περιοχής. Έμεινε στη μνήμη των κατοίκων της Στυρίας ως η μεγαλύτερη εκσυγχρονιστική φυσιογνωμία της ιστορίας τους. Είχε διαρκείς συναντήσεις με απλούς ανθρώπους φορώντας την τοπική ενδυμασία και συγκέντρωνε συνέχεια στοιχεία για τις παραδόσεις της περιοχής. Ήταν δεινός φυσιολάτρης, ορειβάτης, κυνηγός και συλλογέας μετάλλων, γι' αυτό μία ορχιδέα που φυτρώνει στα βουνά της περιοχής πήρε το όνομά του.

Ίδρυσε (1811) το Ιωάννειο Μουσείο στην πρωτεύουσα της Στυρίας Γκρατς, την αγροτική κοινότητα της Στυρίας (1819), την οικοδομική κοινότητα της Στυρίας και την κοινότητα της ιστορίας της Στυρίας. Εξελέγη τέλος αλλοδαπό μέλος της Ακαδημίας Σουηδικών Σπουδών.

Οικογένεια
Ήταν ο μοναδικός στην οικογένεια που νυμφεύτηκε μία απλή γυναίκα, μη ευγενούς καταγωγής, την Άννα Πλεχλ (1829), κάτι που τον έφερε σε σύγκρουση με την Αυλή στη Βιέννη. Ο γιος, που απέκτησε με τον συγκεκριμένο μοργανατικό γάμο, ο: 
 Φραγκίσκος 1839-1891, έγινε κόμης του Μεράν(ο). 

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Λουδοβίκος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Λουδοβίκος της Αυστρίας (Φλωρεντία, 13 Δεκεμβρίου 1784 - Βιέννη, 21 Δεκεμβρίου 1864) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αυτοκρατορικός πρίγκηπας της Αυστρίας, βασιλικός πρίγκηπας της Ουγγαρίας και της Βοημίας και πρίγκηπας της Τοσκάνης. Ήταν το 14ο παιδί του Λεοπόλδου Β' της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της συζύγου του Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. 

Ο Λουδοβίκος Ιωσήφ Αντώνιος Ιωάννης γεννήθηκε στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Μπήκε πολύ νέος με υψηλές διακρίσεις στον αυτοκρατορικό στρατό, το 1809 έγινε στρατηγός του 5ου σώματος και πολέμησε σε όλες τις μάχες. Έδειξε μεγάλες πολιτικές ικανότητες στον αδελφό του Φραγκίσκο Β΄ που τον διόρισε στις υψηλότερες θέσεις όπως τελικά με διαθήκη του τον όρισε αντιβασιλέα του γιου και διαδόχου Φερδινάδου Α΄. Ήταν φανατικός οπαδός του Μέττερνιχ και της απολυταρχικής του πολιτικής μετά την επανάσταση του 1848 αποσύρθηκε στη Βιέννη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Ροδόλφος των Αψβούργων-Λωρραίνης

Να μη συγχέεται με τον Ροδόλφο των Αψβούργων-Λωρραίνης, Αρχιδούκα της Αυστρίας.

Ο Ροδόλφος της Αυστρίας (γερμ. Rudolf von Habsburg-Lothringen, 8 Ιανουαρίου 1788 - 24 Ιουλίου 1831) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας και αυτοκρατορικός πρίγκηπας της Αυστρίας, αρχιεπίσκοπος του Όλομοουτς (1819) και καρδινάλιος.

Βιογραφία
Ο Ροδόλφος Ιωάννης Ιωσήφ Ραϊνέριος ήταν ο τελευταίος γιος του Λεοπόλδου Β΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας, Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης, και της Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας.

Άρχισε να μαθαίνει πιάνο με δάσκαλο τον Μπετόβεν (1803), με τον οποίο έγινε στενός φίλος. Οι συναντήσεις τους ήταν συχνές ως το 1824 και ο Μπετόβεν του αφιέρωσε 14 συνθέσεις.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Επαρχία Κισσάμου

Η επαρχία Κισσάμου (ή Κισάμου) αποτελεί μία από τις 5 επαρχίες στις οποίες ήταν χωρισμένος διοικητικά ο νομός Χανίων μέχρι την εφαρμογή του Σχεδίου Καποδίστριας (1997). Έδρα της επαρχίας ήταν η Κίσσαμος (Καστέλι Κισσάμου), μικρή παραθαλάσσια πόλη στη βόρεια ακτή του νομού. Η επαρχία καταλάμβανε το ΒΔ τμήμα του νομού Χανίων και στα όρια της περιλαμβάνονταν οι εξής δήμοι: Δήμος Βουκολιών, Δήμος Ιναχωρίου, Δήμος Κισσάμου, Δήμος Κολυμβαρίου και Δήμος Μυθύμνης. Συνόρευε ανατολικά με την επαρχία Κυδωνίας και νότια με την επαρχία Σελίνου, ενώ βόρεια και ανατολικά βρέχεται από το Αιγαίο πέλαγος.

Σημαντικοί Κισσαμίτες
 Αναστασάκης Μιχαήλ: βουλευτής, οπλαρχηγός, συγγραφέας: από Σπηλιά
 Κακαουνάκης Νίκος: δημοσιογράφος από Πολυρρήνια
 Καμπουράκης Δημήτρης: δημοσιογράφος από Δρακώνα
 Κατράκης Μάνος: ηθοποιός από Καστέλλι
 Κουτσουρέλης Γιώργος: μουσικός από Καστέλλι
 Κυριτσάκης Δημήτριος: αρεοπαγίτης από Έλος
 Μπαντουράκης Αντώνης: επιχειρηματίας από Έλος
 Παπαδάκης Κώστας (Ναύτης): βιολάτορας από Καστέλλι
 Πολυχρονίδης Πολυχρόνης: υπουργός από Ροδωπού
 Σκουλάκης Μανώλης: υπουργός, γιατρός από Πλάτανο

Κισσάμου
Κισσάμου
Βαγγέλης Σερντάρης

Ο Βαγγέλης Σερντάρης γεννήθηκε το 1936 στην Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Είναι διεθνής σκηνοθέτης με πλούσιο έργο αναγνωρισμένο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και κινηματογράφο. Έχει πάρει πολλά βραβεία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Σημαντικότερες ταινίες του είναι η «Ληστεία στην Αθήνα(1969)» ένα καταπληκτικό φιλμ νουάρ. Το «Θερμοκήπιο(1985)», «Η Βασιλική(1997)», «Ο έβδομος ήλιος του έρωτα(2001)». Ήταν συμπαραγωγός στην ταινία «Ρεμπέτικο». Ο Σερντάρης χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ο πατέρας του ελληνικού ρεαλισμού στον κινηματογράφο. Η Ροζίτα Σώκου τον αποκάλεσε Φελίνι της Ελλάδος. Ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε πάνω από 50 ταινίες.
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες που έχει βγάλει ποτέ η Ελλάδα. Ανήκει στη χρυσή γενιά του κινηματογράφου, γενιά που έβγαλε ονόματα όπως ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Φέρρης, Τώνια Μαρκετάκη, Δήμος Θεός κ.α..
Genesis Awards

Τα Genesis Awards είναι παγκόσμια βραβεία, τα οποία απονέμονται από τη The Humane Society of the United States σε προσωπικότητες των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την προώθηση θεμάτων που αφορούν τα δικαιώματα των ζώων. Διοργανώνονται κάθε Μάρτιο στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνιας. Γνωστοί βραβευμένοι είναι ο Πίτερ Γκάμπριελ, η Τζένι Γκούνταλλ, ο Πίτερ Τζέννιγκς, ο Ντέιβιντ Ε. Κέλλεϋ, ο Σερ Πωλ ΜακKάρτνεϋ, ο Άρθουρ Μίλερ και ο Πρινς, καθώς και δημοσιογράφοι, σεναριογράφοι ταινιών και ντοκιμαντέρ, οι οποίοι εργάζονται εκτός ΗΠΑ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Genesis Awards 
The Hollywood office of the HSUS  
The Humane Society of the United States 

Βραβεία
Δικαιώματα των ζώων
San Diego Comic-Con International

Το San Diego Comic-Con International (όπως φαίνεται στο σήμα του) ή Comic-Con International: San Diego (όπως δίνεται στην ιστοσελίδα), γνωστό κυρίως ως Comic-Con ή San Diego Comic-Con, είναι ετήσια διοργάνωση αφιερωμένη στα κόμικς και τη μαζική κουλτούρα που διεξάγεται με πρωτοβουλία της Golden State Comic Book Convention, και από το 1970, της San Diego Comic Book Convention καθώς και από κατοίκους του Σαν Ντιέγκο. Παραδοσιακά, διεξάγεται 4 μέρες (Πέμπτη-Σάββατο) στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Η πρώιμες μέρες του Comic-Con, Variety, 11 Ιουλίου, 2008 
 Comic-Con 2010: Best Pics, slideshow από το Life magazine 
 Comic-Con 2010, slideshow από το The First Post 
 Comic-Con's Dorf watches sadly from the sidelines as T-shirts trump talent, San Diego Union Tribune 16 Ιουλίου, 2006 
 Keeping the intangibles Maggie Thompson's memories of Comic-Con, Comics Buyer's Guide, Ιανουάριος, 2009 
 Αναμνήσεις του Comic-Convention 
 Crashing the Con Ντοκιμαντέρ για το San Diego Comic-Con International 2008 

Πολιτισμός του Σαν Ντιέγκο
Φεστιβάλ κόμικς
Σάουν Τουμπ

Ο Σάουν Τουμπ (αγγ. Shaun Toub) είναι Ιρανό-Αμερικανός ηθοποιός. Γνωστός για τη συμμετοχή στις ταινίες Crash, The Kite Runner, Iron Man και The Last Airbender.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Shaun Toub cover story in OCPC magazine

Αμερικανοεβραίοι
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χάμχουνγκ

Το Χάμχουνγκ (κορεατικά:함흥시) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Κορέας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Νότιας Χάμγκιονγκ, δηλαδή το Χάμγκιονγκναμ-ντο, και το 2008 είχε 768.551 κατοίκους.

Γεωγραφία

Το Χάμχουνγκ βρίσκεται στο αριστερό σκέλος του ποταμού Σόνγκτσον, στο ανατολικό τμήμα της πεδιάδας του Χάμχουνγκ, στην επαρχία Νότιας Χάμγκιονγκ, δηλαδή το Χάμγκιονγκναμ-ντο στα βορειοανατολικά της Βόρειας Κορέας.

Πολιτισμός

Το Χάμχουνγκ έχει εθνικό μουσείο και παράρτημα της ακαδημίας επιστημών και τα εξής Πανεπιστήμια και Επαγγελματικά Κολέγια:

 Πανεπιστήμιο Εκπαίδευσης του Χάμχουνγκ
 Πανεπιστήμιο Φαρμακευτικής του Χάμχουνγκ
 Πανεπιστήμιο Χημείας του Χάμχουνγκ
 Πανεπιστήμιο Ιατρικής του Χάμχουνγκ
 Κολέγιο Ποιότητας Ελέγχου του Χάμχουνγκ
 Κολέγιο Υδρογραφίας και Ενέργειας του Χάμχουνγκ
 Κολέγιο Ηλεκτρονικής και Αυτοματισμού του Χάμχουνγκ

Συγκοινωνία

Η πόλη είναι ένα κέντρο μεταφορών που συνδέει διάφορα ανατολικά λιμάνια με τη βόρεια εσωτερική περιοχή.

Κουζίνα

Το Χάμχουνγκ είναι γνωστό για το Κορεατικό πιάτο Νένγκμιον.

Πόλεις της Βόρειας Κορέας
Κονσερβατόριο

Με την ονομασία Κονσερβατόριο, (παλαιότερα κονσερβατόριον), εκ της ιταλικής conservatorio, ή (από το γαλλικό) conservatoire χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε ανώτερη σχολή, κολλεγιακή ή πανεπιστημιακή, στην οποία διδάσκονται όλοι οι κλάδοι της μουσικής. Αντίστοιχη επίσημη ελληνική ονομασία είναι Ωδείο. Παρότι στις περισσότερες χώρες ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει κάθε μουσική σχολή αδιακρίτως, υφίστανται εντούτοις διαφορές ανάμεσα στο ωδείο, τη μουσική σχολή, την ωδική σχολή, την ακαδημία μουσικής, το μουσικό κολλέγιο και την πανεπιστημιακή μουσική σχολή. Χονδρικά, η διαφορά εστιάζεται στο ότι τα ωδεία και οι ακαδημίες προσανατολίζονται στην εκτελεστική πρακτική της μουσικής (μουσικά όργανα, ωδική), ενώ τα πανεπιστήμια και τα κολλέγια στην θεωρητική της κατεύθυνση.

Αρχικά όμως, πριν ακόμα δημιουργηθούν τέτοιες σχολές, κονσερβατόρια λέγονταν διάφορα ορφανοτροφεία ή άσυλα απροστάτευτων παιδιών. Όσοι οικότροφοι αυτών των ιδρυμάτων έδειχναν δείγματα εξαιρετικών επιδόσεων στη μουσική τελειοποιούνταν σε ειδικά τμήματα, μέσα σ΄ αυτά τα άσυλα. Τελικά με το χρόνο στα ιδρύματα αυτά γίνονταν ευπρόσδεκτα μόνο παιδιά που έδειχναν παραπάνω προσόντα με συνέπεια ν΄ αναδειχθούν αυτά σε σχολές υψηλών απαιτήσεων με τελική  εξειδίκευση του όρου μόνο για τέτοιες σχολές.

Ορισμένα περίφημα κονσερβατόρια ανά τον κόσμο περιλαμβάνουν αυτά του Παρισιού, της Αγίας Πετρούπολης καθώς και το αρχαίοτερο του κόσμου, την Ακαδημία Μουσικής της Αγίας Καικιλίας στη Ρώμη. Στην Ελλάδα τα γνωστότερα τέτοια ιδρύματα περιλαμβάνουν το Ωδείο Αθηνών, το Εθνικό Ωδείο και το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.

Πηγές
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμ. 11ος, σελ. 175

Μουσική εκπαίδευση
Γεώργιος Δρυς

Ο Γεώργιος Δρυς (Κέρκυρα, 1944 - 3 Ιουνίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός και φυσικός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1944 στην Κέρκυρα. Σπούδασε Φυσική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του με μεταπτυχιακό στην Αγγλία. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας τον Ιούνιο και Νοέμβριο του 1989 και επανεξελέγη το 1990, 1993, 1996 και το 2000.

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στις 3 Ιουνίου του 2021. 

Υπήρξε:
 δημοτικός σύμβουλος στην Κέρκυρα
 ο πρώτος γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας
 υπεύθυνος νεολαίας του ΠΑΣΟΚ
 πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Κέρκυρας (1982)
 μέλος του Δ.Σ. του Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΠΑΣΕΓΕΣ) (1993)
 Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Γεωργίας
 μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ (1990-20??)
 βουλευτής Κέρκυρας με το ΠΑΣΟΚ (1989-2004)
 Υφυπουργός Οικονομικών (1996-2001)
 Υπουργός Γεωργίας (2001-2004)

Παραπομπές

Πηγές 
 Τα "πρωτάκια" στην κυβέρνηση

Έλληνες φυσικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Κέρκυρας
Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Καθηγητές Πανεπιστημίου Πατρών
Ράινερ Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ράινερ Φερδινάνδος (γερμ. Rainer Ferdinand von Habsburg-Lorraine, Μιλάνο, 11 Ιανουαρίου 1827 - Βιέννη, 27 Ιανουαρίου 1913) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας. Έγινε πρωθυπουργός της Αυστρίας.

Βιογραφία
Ο Ράινερ Φερδινάνδος Μαρία Ιωάννης Ευαγγελιστής Φραγκίσκος Ιγνάτιος ήταν ο τέταρτος γιος του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Αντιβασιλέα της Λομβαρδίας-Βενετίας, και της Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο.

Ο Ράινερ Φερδινάνδος υπηρέτησε ως στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό· έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τις τέχνες, ιδιαίτερα για την παπυρολογία.

Απεβίωσε το 1913, σε ηλικία 86 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη του Μαρία Καρολίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσεν. Ο γάμος ήταν αρκετά ευτυχής, αφού ήταν το πιο διάσημο ζευγάρι στον οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά δεν έκαναν παιδιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πρίγκιπες της Αυστρίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Άσαμ

Το Άσαμ είναι μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο ΒΑ. άκρο της χώρας και η συνολική της έκταση είναι 78.438 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της 29.198.000. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Ντισπούρ.

Πηγές 
 "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.657-658.
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα".

 
  
 
 
 Singh, K. S (ed) (2003) People of India: Assam Vol XV Parts I and II, Anthropological Survey of India, Seagull Books, Calcutta

Περαιτέρω διάβασμα 

Βιβλία
 A statistical account of Assam  (1879) by WW Hunter
 Assam Attitude to Federalism (1984)by Girin Phukon
 A Glimpse of Assam  (1884) by Susan Ward
 A history of Assam  (1906) by Edward Gait
 Physical and political geography of the province of Assam  (1896) by Assam Secretariat Printing Office
 Outline Grammar of the Kachári (Bārā) Language as Spoken in District Darrang, Assam (1884) by Sidney Endle
 An outline grammar of the Deori Chutiya language spoken in upper Assam (1895) by William Barclay Brown
 Travels and adventures in the province of Assam, during a residence of fourteen years  (1855) by John Butler

Γλώσσα και λογοτεχνία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ιστορία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Πολιτισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Government of Assam
 Assam Tourism
 Investment potentialities in Assam 
 Assam News Headlines 

Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Άσαμ
Ραψαίοι Ιωαννίνων

Οι Ραψαίοι  είναι ορεινός οικισμός της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 700 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Οι Ραψαίοι βρίσκονται 35 χλμ. νότια της πόλης των Ιωαννίνων και 2 χλμ. δυτικά της ιστορικής οχυρής θέσης Πέντε Πηγάδια, γνωστής από τις ομώνυμες μάχες μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων: το 1823 (βλ. Μάχη των Πέντε Πηγαδιών), το 1897 (Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος) και το 1912 -1913 (απελευθέρωση των Ιωαννίνων). Από τους Ραψαίους καταγόταν ο Γεώργιος Φρεαρίτης, τραπεζίτης στην Κωνσταντινούπολη και ευεργέτης, πατέρας του Κωνσταντίνου Φρεαρίτη - καθηγητή και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών (19ος αιώνας). Ο πληθυσμός των Ραψαίων ανέρχεται σε 64 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), γεωργοί και κτηνοτρόφοι στην πλειονότητα. Αξιοθέατο του χωριού και τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (ΤΙΦΚ) είναι η παραποτάμια περιοχή με τα αιωνόβια πλατάνια στις όχθες του Λούρου, γνωστού και για τις πέστροφές του.

Διοικητικά 
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Τέροβο και το Χάνι Τερόβου αποτελούν τη τοπική κοινότητα Τερόβου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης
Εναλλακτική ροκ

Η Εναλλακτική ροκ (αγγλ.: Alternative rock) ή alt-rock είναι είδος της ροκ μουσικής που εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1980 και έγινε ευρέως δημοφιλές στη δεκαετία του 1990. Η εναλλακτική ροκ αποτελείται από διάφορες υποκατηγορίες και είδη που ξεκίνησαν να προκύπτουν από την ανεξάρτητη μουσική σκηνή, απ' τη δεκαετία του 1980, όπως η Γκραντζ, η Μπριτ ποπ, η Γκόθικ, η Ίντι ποπ και άλλα. Αυτά τα είδη συνδέονται με το ύφος του Πανκ ροκ, το οποίο έθεσε τα θεμέλια για την εναλλακτική ροκ, τη δεκαετία του 1970.

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άρθρο του Allmusic για την Εναλλακτική ροκ

Ροκ μουσική

Είδη rock
JB Hi-Fi

Η JB Hi-Fi είναι εταιρία για CD, DVD, Blu-ray και βιντεοπαιχνίδια, και έδρα της είναι η Αυστραλία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 JB Hi-Fi Australia
 JB Hi-Fi New Zealand
 JB Hi-Fi Online Store
 Clive Anthonys

Εταιρείες ιδρυθείσες το 1974
Viacom

Η Viacom, συντομογραφία του "Video & Audio Communications", ήταν αμερικανική κινηματογραφική και τηλεοπτική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 2006 από την διάσπαση της αρχικής Viacom και διαλύθηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 2019, όταν συγχωνεύθηκε με το CBS Corporation. Κύριοι ανταγωνιστές της ήταν οι εταιρίες The Walt Disney Company, Time Warner και News Corporation.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Ketupa.net - Viacom
Πληροφορίες για την Viacom από την Hoover's

Πρώην επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Εταιρείες ιδρυθείσες το 2005
The Hollywood Reporter

Το The Hollywood Reporter είναι αμερικανικό εβδομαδιαίο περιοδικό, που μαζί με το επίσης εβδομαδιαίο περιοδικό Variety θεωρούνται τα δύο σημαντικότερα έντυπα στον χώρο της βιομηχανίας του θεάματος. Το πρώτο τεύχος του κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1930, με εκδότη τον William R. Wilkerson, και έως το 1936 το περιοδικό είχε καταφέρει να αποκτήσει δύναμη στον χώρο της. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ο Wilkerson ήρθε σε κόντρα με το Σωματείο Σεναριογράφων, καθώς το θεωρούσε προπύργιο του Κομμουνισμού στο Χόλιγουντ. Στις 29 Ιουλίου 1946 δημοσίευσε στο περιοδικό ένα κείμενο με τίτλο «A Vote For Joe Stalin» που περιείχε τα ονόματα διαφόρων στελεχών του Σωματείου που θεωρούσε Κομμουνιστές. Η λίστα αυτή, που ονομάστηκε  "Billy’s Blacklist", ήταν μια πρώτη καταγραφή στελεχών της βιομηχανίας του θεάματος που κατηγορούνταν πως είχαν σχέσεις με τον Κομμουνισμό, και που αργότερα στα χρόνια του Μακαρθισμού εμαφανίστηκε με την πρακτική της «Μαύρης Λίστας του Χόλιγουντ». Μετά τον θάνατο του Wilkerson το The Hollywood Reporter άλλαξε διάφορους ιδιοκτήτες, ενώ σήμερα ανήκει στην e5 Global Media.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Official website 

Hollywood Reporter
Hollywood Reporter
Βαρβασιακός Α.Ο.

Ο Βαρβασιακός Αθλητικός Όμιλος είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος της Χίου και συγκεκριμένα από το Βαρβάσι της Χίου, την προσφυγική γειτονιά της πόλης της Χίου. Ιδρύθηκε το 1958 και διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου αλλά και καλαθοσφαίρισης, ενώ τα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το κίτρινο.

Την περίοδο 1993-94, ο Βαρβασιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής του 2ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής, αγωνιζόμενος στην Γ΄ Εθνική για την περίοδο 1994-95 ως Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία (ΠΑΕ) πλέον και αγωνίστηκε σ΄ αυτήν την κατηγορία συνολικά για τρεις συνεχόμενες χρονιές. Από τους γνωστότερους ποδοσφαιριστές που αγωνίσθηκαν εκείνη τη χρονική περίοδο με την ομάδα, ήταν ο Στέφανος Παπαθεοδώρου.

Την αγωνιστική περίοδο 2010-11, το ποδοσφαιρικό τμήμα αγωνίζεται στη Β΄ Κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χίου, έπειτα από τον υποβιβασμό της από την Α΄ κατηγορία.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα αγωνίζεται στο Δημοτικό Γήπεδο και το τμήμα καλαθοσφαίρισης στο Κλειστό Γυμναστήριο Χίου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Αφιέρωμα: ΠΑΕ Βαρβασιακός

Αθλητικοί σύλλογοι Χίου
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Σωματεία Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1958
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Μαρία Λουίζα της Ισπανίας (1745-1792)

Η Μαρία Λουίζα (ισπαν. María Luisa di Borbón, 24 Νοεμβρίου 1745 - 15 Μαΐου 1792) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας, ο οποίος όταν γεννήθηκε η ίδια ήταν ακόμη βασιλιάς της Νάπολης και της Σικελίας, και της Μαρίας Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας (Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας). Όταν ο πατέρας της έγινε βασιλιάς της Ισπανίας (1759), μετά το τέλος του θείου της Φερδινάνδου ΣΤ΄, η Μαρία Λουίζα μετακινήθηκε εκεί με ολόκληρη την οικογένεια της. 

Στις 5 Αυγούστου 1765 παντρεύτηκε στο Ίνσμπρουκ τον Λεοπόλδο, δεύτερο γιο του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας-, διάδοχο του δουκάτου της Τοσκάνης. Όταν λίγες ημέρες αργότερα απεβίωσε ο Φραγκίσκος Α΄, το ζεύγος κληρονόμησε το δουκάτο της Τοσκάνης και εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία για τα επόμενα 25 χρόνια. Με τον θάνατο του κουνιάδου της Ιωσήφ Β΄ μετακόμισε με τον σύζυγό της στη Βιέννη, όπου ο σύζυγός της εξελέγη αρχιδούκας & βασιλιάς με το όνομα Λεοπόλδος Β΄, ενώ η ίδια κατείχε τον τίτλο της αρχιδούκισσας & βασίλισσας. Ο Λεοπόλδος Β΄ απεβίωσε αιφνίδια δύο χρόνια αργότερα· σε λίγους μήνες μέσα στον ίδιο χρόνο απεβίωσε και η ίδια.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1764 τον Λεοπόλδο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είχε τέκνα:
 Μαρία Θηρεσία (1767-1827), παντρεύτηκε τον Αντώνιο της Σαξονίας.
 Φραγκίσκος Β΄ (1768-1835), Αρχιδούκας της Αυστρίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
 Φερδινάνδος Γ΄ (1769-1824), Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης.
 Μαρία Άννα (1770-1809).
 Κάρολος (1771-1847), Δούκας του Τέσσεν (πολων. Τσέσυν).
 Αλέξανδρος Λεοπόλδος (1772-1795).
Αλβέρτος Ιωάννης Ιωσήφ (1773-1774).
Μαξιμιλιανός (1774-1778).
 Ιωσήφ (1776-1847), Παλατινός (Κόμης) της Ουγγαρίας.
 Μαρία Κλημεντίνη (1777-1801), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Δύο Σικελιών.
 Αντώνιος Βίκτωρ (1779-1835), Μέγας Μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών.
 Μαρία Αμαλία (1780-1798).
 Ιωάννης (1782-1859), Αντιβασιλέας της Γερμανικής αυτοκρατορίας και αρχιστράτηγος της Αυστρίας.
 Ράινερ Ιωσήφ (1783-1853), Αντιβασιλέας της Λοβαρδίας-Βενετίας.
 Λουδοβίκος (1784-1864), αντιστράτηγος της Αυστρίας.
 Ροδόλφος (1788-1931), καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος του Όλμουτς (πολων. Ολομόουτς)

Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασίλισσες της Ιταλίας
Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων)
Δούκισσες της Αυστρίας
Μεγάλες Δούκισσες της Τοσκάνης
Κόμισσες της Φλάνδρας
Κόμισσες του Αινώ
Βασιλομήτωρ
Δούκισσες της Βουργουνδίας
Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Ισπανίδες Ινφάντας
Πριγκίπισσες της Σικελίας
Πριγκίπισσες της Νάπολης
Δούκισσες του Μιλάνου
Βασίλισσες της Γερμανίας
Μαρία Θηρεσία της Νεαπόλεως και της Σικελίας

Η Μαρία Θηρεσία Καρολίνα Ιωσηφίνα της Νάπολης και της Σικελίας (6 Ιουνίου 1772 - 13 Απριλίου 1807) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας, σύζυγος του Φραγκίσκου Β΄, τελευταία αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πρώτη αυτοκράτειρα της Αυστρίας.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1790 παντρεύτηκε τον δις πρώτο της ξάδελφο Φραγκίσκο, ο οποίος σε δύο χρόνια έγινε αυτοκράτορας ως Φραγκίσκος Β΄, ενώ ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Αυστρίας ως Φραγκίσκος Α΄. Ήταν επιρρεπής στις γιορτές μασκέ και τα καρναβάλια, στα οποία συμμετείχε έντονα ακόμα και όταν ήταν έγκυος και ήταν λάτρης της βιεννέζικης μουσικής με αμέτρητες συλλογές.

Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φραγκίσκο Β΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, απέκτησε δώδεκα παιδιά:
 Μαρία Λουίζα (1791 - 1847), παντρεύτηκε πρώτα τον Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων, μετά τον κόμη Άνταμ Άλμπερτ ντε Νόιππεργκ, στρατηγό, και έπειτα τον κόμη Σαρλ-Ρενέ ντε Μπομπέλ.
 Φερδινάνδος Α΄ (1793 - 1875), Αυτοκράτορας της Αυστρίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας & Βοημίας.
Μαρία Καρολίνα (1794 - 1795).
Καρολίνα Λουδοβίκα (1795 - 1797).
 Μαρία Λεοπολδίνα (1797 - 1826), παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ της Βραζιλίας (Πέτρο Δ΄ της Πορτογαλίας).
 Κλημεντίνη (1798 - 1881), παντρεύτηκε τον εκ μητρός θείο της Λεοπόλδο του Σαλέρνο.
Ιωσήφ Φραγκίσκος (1799 - 1807).
 Μαρία Καρολίνα (1801 - 1832), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο (τότε πρίγκιπα διάδοχο) της Σαξονίας.
 Φραγκίσκος Κάρολος (1802 - 1878), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Μαρία Άννα (1804 - 1858).
Ιωάννης Νεπόμουκ (1805 - 1809).
 Αμαλία Θηρεσία (1807).

Παραπομπές 

Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Αυτοκράτειρες της Αυστρίας (σύζυγοι αυτοκρατόρων)
Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων)
Βασίλισσες της Ιταλίας
Κόμισσες του Αινώ
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Δούκισσες της Βουργουνδίας
Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Πριγκίπισσες της Σικελίας
Πριγκίπισσες της Νάπολης
Δούκισσες του Μιλάνου
Βασίλισσες της Γερμανίας
Λίμνη Κερίου

Η λίμνη Κερίου είναι μικρή λίμνη που βρίσκεται στη Ζάκυνθο στα δυτικά του κόλπου του Λαγανά, κοντά στο ακρωτήριο Κερί. Έχει έκταση μόλις 282 στρέμματα και αποξηραίνεται τελείως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι γνωστή κυρίως για το πετρέλαιο που αναβλύζει.

Ύπαρξη πετρελαίου
Στη λίμνη παρατηρείται ροή πίσσας  γεγονός που της προσδίδει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον. Η ροή της πίσσας δεν είναι σταθερή, ούτε το ίδιο έντονη σε όλα τα σημεία της. Ύπαρξη πίσσας στη λίμνη αναφέρεται από την αρχαιότητα καθώς ο Ηρόδοτος κάνει αναφορά για ύπαρξη πίσσας σε λίμνη της Ζακύνθου. Επίσης ο περιηγητής Φρανσουά Ρενέ Σατωμπριάν που ταξίδεψε στην Ελλάδα το 1811 αναφέρει πως η Ζάκυνθος εκείνη την εποχή ήταν ξακουστή για το πετρέλαιο, όπως ήταν και τον καιρό του Ηρόδοτου αλλά και για την σταφίδα της που ανταγωνιζόταν την Κορινθιακή.

Μορφολογία της λίμνης
Η λίμνη βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και σε πολύ μικρή απόσταση από αυτή. Χωρίζεται από την θάλασσα από την αμμουδιά της παρακείμενης παραλίας και από έναν σύγχρονο δρόμο που έχει διανοιχτεί στην περιοχή. Παραμένει στεγνή στο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου και καλύπτεται από καλαμιές και άλλα φυτά. Περιτριγυρίζεται από σπίτια του σύγχρονου παραθεριστικού οικισμού και από πλούσια βλάστηση που εξακολουθεί να υπάρχει η οποία περιλαμβάνει κυρίως ελαιώνες.

Ο οικισμός της λίμνης Κερίου
Γύρω από την λίμνη και κατά μήκος της ακτής του κόλπου του Λαγανά έχει αναπτυχθεί ο ομώνυμος οικισμός. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1961 και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Κερίου. Από το 1999 ανήκε στον δήμο Λαγανά και από το 2011 στον δήμο Ζακύνθου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 145 κάτοικοι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζάκυνθος, λίμνη Κεριού

Κερί
Ζάκυνθος
Δήμος Ζακύνθου
Μπολουσπόρ

Η Μπόλουσπορ είναι τουρκικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Ιδρύθηκε στις 28 Απριλίου 1965 και εδρεύει στην πόλη Μπόλου (ελλ. Βιθύνιον).  

Αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία Τουρκίας και την αγωνιστική περίοδο 2009-10 κατέκτησε την 9η θέση από τις 22 ομάδες που αγωνίστηκαν. Προπονητής της είναι ο Ερμίν Σεμεργιόγλου και πρόεδρος ο Μουσταφά Ουγκούρ. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το γήπεδο της είναι το Μπόλου Ατατούρκ χωρητικότητας 8.881 θέσεων. 

Το 1966-67 αγωνίστηκε στη δεύτερη κατηγορία Τουρκίας, το 1970 προβιβάστηκε στην πρώτη και το 1972-73 στη Σούπερ Λιγκ κατακτώντας την τρίτη θέση. Υποβιβάστηκαν στην Πρώτη Κατηγορία και στη συνέχεια στη δεύτερη. Το 1975 έχασε στα προκριματικά του κυπέλλου UEFA από την Ντιναμό Βουκουρεστίου. 

Το 2007 κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και προβιβάστηκε ξανά στην πρώτη όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Το 1981 κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα της Μπόλουσπορ

Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Πρωτάθλημα Τουρκίας ποδοσφαίρου γυναικών

Το  Γυναικείο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τουρκίας είναι το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου για τις γυναίκες. Ιδρύθηκε το 1993 και αποτελείται από 10 ομάδες. Η ομάδα που θα τερματίσει στην 1η θέση θα πάει στο Γυναικείο Τσάμπιονς Λίγκ.

Οι ομάδες της περιόδου 2009-10 

 Αντάναιντμάνγιουρντού
 Ανταλίασπορ
 Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ
 Ιζμίρ Μπούκασπορ
 Γκάζι Γιουνιβέρσι
 Κάρταλσπορτ
 Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 Μάρμαρα Γιουνιβέρσι
 Μέρσιν Κάμσπορ
 Τραμπζονσπόρ

Η Λίστα των Πρωταθλητριών

 1994-Διναρσουσπορ
 1995-Διναρσουσπορ
 1996-Διναρσουσπορ
 1997-Διναρσουσπορ
 1998-Μαρσαλλ Βουασπορ
 1999-Μαρσαλλ Βουασπορ
 2000-Δελτα Μοβιλυασπορ
 2001-Ιστανβουλ Κουζευσπορ
 2002-Ζευτινβουρνουσπορ
 2003-Σαμσουνγκουτσού
 2004-Δεν διεξήχθη
 2005-Δεν διεξήχθη
 2006-Δεν διεξήχθη
 2007-Γκάζι Πανεπιστήμιο
 2008-Γκάζι Πανεπιστήμιο
 2009-Τραμπζονσπορ
 2010-Γκάζι Πανεπιστήμιο
 2011-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ
 2012-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ
 2013-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 2014-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 2015-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 2016-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 2017-Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ
 2018-Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ
 2019-Μπεσίκτας
 2021-Μπεσίκτας

Πρωταθλήματα Ομάδων

 Κόνακ Μπελεντίγιεσπορ -5 τίτλους
 Διναρσουσπορ -4 τίτλους
 Ατασέχιρ Μπελεντίγιεσπορ -3 τίτλους
 Γκάζι Πανεπιστήμιο -3 τίτλους
 Μπεσίκτας -2 τίτλους
 Μαρσαλλ Βουασπορ -2 τίτλους
 Σαμσουνγκουτσού -1 τίτλο
 Τραμπζονσπορ -1 τίτλο
 Ζευτινβουρνουσπορ -1 τίτλο
 Δελτα Μοβιλυασπορ -1 τίτλο
 Ιστανβουλ Κουζευσπορ -1 τίτλο

Έμβλημα 
Το λογότυπο του πρωταθλήματος έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Τουρκίας
Γυναικείο ποδόσφαιρο Τουρκίας