joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ματούλα Ζαμάνη

Η Ματούλα Ζαμάνη (γεν. 31 Οκτωβρίου 1981) είναι ελληνίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια. Ασχολείται με την έντεχνη και την παραδοσιακή μουσική και έχει συνεργαστεί δισκογραφικά με σημαντικούς συνθέτες της αποκαλούμενης έντεχνης μουσικής σκηνής, όπως για παράδειγμα με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. 

Η καταγωγή της είναι από την Παναγία Καλαμπάκας Τρικάλων και το Μέτσοβο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Έλληνες συνθέτες
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) είναι η διπλωματική υπηρεσία και το υπουργείο εξωτερικών και άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η ΕΥΕΔ είναι επικεφαλής του Ύπατου Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφαλείας (ΥΕ), ο οποίος είναι επίσης Πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκτελεί την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ (ΚΕΠΠΑ) συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ).

Η ΕΥΕΔ δεν προτείνει ή δεν εφαρμόζει πολιτική από μόνο του, αλλά προετοιμάζει πράξεις που θα εγκριθούν από τον Ύπατο Εκπρόσωπο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Συμβούλιο. Η ΕΥΕΔ είναι επίσης υπεύθυνη για τις διπλωματικές αποστολές (αντιπροσωπείες) της ΕΕ [4] και τις δομές διαχείρισης πληροφοριών και κρίσεων.

Η ΕΥΕΔ, καθώς και το γραφείο της ΥΕ, ξεκίνησαν μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009. Διατυπώθηκε επίσημα την 1η Δεκεμβρίου 2010. Η ΕΥΕΔ συστάθηκε με τη συγχώνευση των υπηρεσιών εξωτερικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου, στις οποίες προστέθηκε προσωπικό αποσπασμένο από εθνικές διπλωματικές υπηρεσίες των κρατών μελών. Μολονότι υποστηρίζει τόσο την Επιτροπή όσο και το Συμβούλιο, η ΕΥΕΔ είναι ανεξάρτητη από αυτές και διαθέτει δικό της προσωπικό, καθώς και ένα ξεχωριστό τμήμα στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Η ΕΥΕΔ και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας (EDA) συγκροτούν από κοινού τη Γραμματεία της Μόνιμης Δομημένης Συνεργασίας (PESCO), τη διαρθρωτική ολοκλήρωση την οποία ακολουθούν 25 από τις 28 εθνικές ένοπλες δυνάμεις της ΕΕ από το 2017.

Ευρωπαϊκή Ένωση
Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων ( ECDC ) είναι μια ανεξάρτητη υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), η αποστολή της οποίας είναι η ενίσχυση της άμυνας της Ευρώπης κατά των μολυσματικών ασθενειών. Το Κέντρο ιδρύθηκε το 2004 και βρίσκεται στην πόλη Solna της Σουηδίας .

Ιστορία 
Καθώς η οικονομική ολοκλήρωση και τα ανοιχτά σύνορα της ΕΕ αυξήθηκαν, η συνεργασία σε θέματα δημόσιας υγείας έγινε πιο σημαντική. Ενώ η ιδέα της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού κέντρου ελέγχου των ασθενειών είχε συζητηθεί προηγουμένως από εμπειρογνώμονες στον τομέα της δημόσιας υγείας, η έκρηξη SARS του 2003 και η ταχεία εξάπλωση του SARS στα σύνορα των χωρών επιβεβαίωσαν την επείγουσα ανάγκη δημιουργίας ενός πανευρωπαϊκού ιδρύματος για τη δημόσια υγεία. Το ECDC δημιουργήθηκε σε χρόνο ρεκόρ για έναν οργανισμό της ΕΕ: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε σχέδιο νόμου τον Ιούλιο του 2003. έως την άνοιξη του 2004 ψηφίστηκε ο Κανονισμός (ΕΚ) 851/2004 και τον Μάιο του 2005 το Κέντρο άρχισε να λειτουργεί. Η σημασία της αποστολής του Κέντρου επιβεβαιώθηκε λίγο μετά την έναρξη λειτουργίας της, όταν η άφιξη της γρίπης των πτηνών H5N1 στη γειτονιά της ΕΕ οδήγησε σε φόβους ότι η ασθένεια θα μπορούσε να προσαρμοστεί ή να μεταλλαχθεί σε πανδημικό στέλεχος ανθρώπινης γρίπης.

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκή Ένωση
Ευρωπαϊκοί ιατρικοί και υγειονομικοί οργανισμοί
Καθεδρικός της Παναγίας του Μπζομάρ

Ο Καθεδρικός της Παναγίας του Μπζομάρ (ισπανικά: Catedral Católica Armenia Nuestra Señora de Bzommar) είναι ο καθεδρικός ναός της Αρμενικής Καθολικής Εκκλησίας στο Μοντεβιδέο. Βρίσκεται στο Πράντο, είναι αφιερωμένος στην Παναγία του Μπζομάρ, τη προστάτιδα των Αρμένιων Καθολικών και αποτελεί το θρησκευτικό κέντρο της τοπικής αρμενικής κοινότητας.

Παραπομπές 

	

Μοντεβιδέο
Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Χριστιανικοί ναοί στη Νότια Αμερική
Γραμμή Τόντεν Αρακάουα

Η γραμμή Τόντεν Αρακάουα (Ιαπωνικά: 都電荒川線 Toden Arakawa-sen), γνωστή ως Τραμ Τόκιο Σακούρα  (Tokyo Sakura Toramu), είναι μια υβριδική γραμμή ελαφρού σιδηροδρόμου / τραμ στο Τόκιο της Ιαπωνίας, που λειτουργεί υπό το Μητροπολιτικό Γραφείο Μεταφορών του Τόκιο. Η Γραμμή Αρακάουα είναι ο μοναδικός επιζών του Tokyo Toden Streetcar, αλλά δεν είναι η μόνη γραμμή του τραμ στο Τόκιο, καθώς η ιδιωτική γραμμή Tokyu Setagaya είναι επίσης ταξινομημένη ως τραμ (路面 電車 romen densha).

Λίστα σταθμών 
Όλοι οι σταθμοί βρίσκονται στο Τόκιο.

Σιδηροδρομικά βαγόνια 
Σειρά 7700 (από τις 31 Μαΐου 2016) 

Σειρά 8500 

Σειρά 8800 

Σειρά 8900 (από τις 18 Σεπτεμβρίου 2015)   

Σειρά 9000

Ιστορία 
Η γραμμή κατασκευάστηκε αρχικά από την Oji Electric Tram Company ως μέρος του εκτεταμένου δικτύου τους. Η γραμμή κινδύνευε να κλείσει με τα υπόλοιπα συστήματα τραμ του Τόκιο στη δεκαετία του 1960, αλλά η αντίθεση των κατοίκων εμπόδισε αυτό και τμήματα των γραμμών 27 (Minowabashi-Akabane) και 32 (Arakawa-Waseda) συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν τη γραμμή όπως είναι σήμερα. Η γραμμή πωλήθηκε στο Μητροπολιτικό Γραφείο Μεταφορών του Τόκιο το 1974, η οποία μετονομάστηκε σε γραμμή Toden Arakawa.

Αξιοθέατα 

Η γραμμή Toden Arakawa λειτουργεί στο βόρειο και ανατολικό Τόκιο έξω από τις κύριες τουριστικές περιοχές. Ο τελικός σταθμός στο Minowabashi βρίσκεται κοντά στον ιστορικό χώρο της περιοχής Yoshiwara του red-light district του Edo, ο οποίος διαθέτει έναν πλήρως καλυμμένο εμπορικό δρόμο, αρκετά μεγάλο, σε στιλ "Ameyoko" (ένα shōtengai).

Στη λογοτεχνία 
Στο μυθιστόρημα του Haruki Murakami ''Norwegian Wood'', ο πρωταγωνιστής Toru Watanabe παίρνει τη γραμμή κοντά στο σταθμό Ōtsuka: «Κάθισα στην τελευταία θέση και παρακολούθησα τα αρχαία σπίτια που διέρχονταν κοντά στο παράθυρο. Το τραμ σχεδόν άγγιζε τις προεξέχουσες μαρκίζες ....".

Πηγές
Μασίστης

Ο Μασίστης (απεβ. π. 478 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπς της Περσίας, που έγινε σατράπης της Βακτρίας κατά τη βασιλεία τού αδελφού του Ξέρξη Α΄. Από εκεί προσπάθησε να ξεκινήσει εξέγερση εναντίον τού Ξέρξη Α΄ το 478 π.Χ..

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Δαρείου Α΄ της Περσίας και της 3ης εξαδέλφης του Άτοσσας , κόρης τού Κύρου Β΄ της Περσίας.

Αρχιστράτηγος
Ήταν ένας από τους έξι αρχιστρατήγους κατά την Β΄ περσική εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας (480-479 π.Χ.). Μαζί με τον Μαρδόνιο στρατηγό, διοίκησε μία μοίρα στρατού, που πέρασε από τη Θράκη κατά μήκος της ακτής. Πάντως στη μάχη της Σαλαμίνας και των Πλαταιών ήταν απών.

Εμφανίζεται προς το τέλος τού πολέμου, όπου έλαβε μέρος στη μάχη της Μυκάλης (479 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η μάχη θα ξεκινούσε στη θάλασσα, αλλά οι Πέρσες αποφάσισαν να πάνε στην ακτή της Ιωνίας και να πολεμήσουν στη στεριά. Τελικά οι Πέρσες νικήθηκαν ολοσχερώς· οι διοικητές τους Τιγράνης και Μαρδόντης σκοτώθηκαν στη μάχη, αλλά ο Αρταΰντης, ο Ιταμίθρης και ο Μασίστης κατάφεραν να δραπετεύσουν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει, ότι καθώς ο Μασίστης πήγαινε στις Σάρδεις, όπου έμενε ο βασιλιάς, κατηγόρησε τον Αρταΰντη για δηλεία και τον κατέκρινε ως "χειρότερο γυναίκας". Σε απάντηση ο Αρταΰνης έβγαλε το ξίφος από τη θήκη του, τον σταμάτησε όμως ο Ξεναγόρας ο Αλικαρνασσεύς.

Οι οικογένειά του έμενε στις Σάρδεις, καθώς συνηθιζόταν στους ευγενείς να μένουν οι δικοί τους κοντά στη μάχη. Ο ιστορικός στις Ιστορίες του αναφέρει, ότι όταν ο Μασίστης πολεμούσε, ο Ξέρξης Α΄ αποπλάνησε τη σύζυγο τού Μασίστη.

Ερωτικές ιστορίες και η εξέγερση τού Μασίστη

Πηγές
 Briant, P (1997): "Bulletin d'Histoire Achéménide", in Topoi 1.
 Briant, P. (2002): From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire, Eisenbrauns.
 Brosius, M (1998): Woman in Ancient Persia, Clarendon Press.
 Burn, AR (1962): Persia and the Greeks, St. Martin's Press.

Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Αυτοκινητόδρομος Μ4 (Ρωσία)

Ο Ομοσπονδιακός Αυτοκινητόδρομος M-4 "Ντον" (ρωσικά: Федеральная автомобильная дорога M4, Φεντεράλναϊα αβτομομπίλανγια νταρόγκα Μ4) είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, μείζονος σημασίας για τη Ρωσία. Συνδέει την Μόσχα, το Βορόνεζ, το Ροστόφ επί του Ντον και το Κράσνονταρ. Το συνολικό μήκος του αυτοκινητοδρόμου φτάνει τα 1.517 χιλιόμετρα. Ο αυτοκινητόδρομος δημιουργήθηκε το 1966.

Ο αυτοκινητόδρομος ξεκινά στην περιφερειακή οδό της Μόσχας (με το όνομα Αυτοκινητόδρομος Κασίρα) και κινείται με κατεύθυνση προς τα νότια, περνώντας δυτικά του Βίντνογιε, ανατολικά του Ντομοντέντοβο, δυτικά της Κασίρα και του Στούπινο, όπου ξεκινάει και ο Αυτοκινητόδρομος της Κασπίας ο οποίος κατευθύνεται προς τα ανατολικά. Ο αυτοκινητόδρομος Ντον συνεχίζει στην περιφέρεια Τούλα δυτικά του Βένεφ, μέσω των πόλεων Μπογκοροντίτσκ και Γιεφρέμοφ. Ύστερα περνά στην περιφέρεια Λίπετσκ, περνώντας από τις πόλεις Γιέλετς και Ζαντόνσκ, ενώ ύστερα περνά την περιφέρεια Βορόνεζ προσπερνώντας τις πόλεις Βορόνεζ και Μπογκουτσάρ. Αφού περάσει τον ποταμό Ντον κοντά στο Ροστόφ, ο δρόμος συνεχίζει νοτιότερα φτάνοντας στο Κρασνοντάρ, αλλά τελειώνει στο Νοβοροσίσκ.

Ο αυτοκινητόδρομος Ντον, ο οποίος αναβαθμίστηκε, πεπλατύνθηκε και μετετράπη σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας στις δεκαετίες του 2000 και 2010, αποτελεί αρτηρία που συνδέει τη Μόσχα με τη Νότια Ρωσία. Στους καλοκαιρινούς μήνες, ο δρόμος υποφέρει από μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση, η οποία προκαλείται από τους καλοκαιρινούς εκδρομείς που ταξιδεύουν σε θέρετρα της Μαύρης Θάλασσας όπως το Σότσι, καθώς και από νταλίκες που μεταφέρουν φρούτα από τις νότιες επαρχίες προς τις πυκνοκατοικημένες περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ρωσίας.

Ο M-4 είναι προς το παρών η μόνη ρωσική εθνική οδός ταχείας κυκλοφορίας. Ο δρόμος καλύπτεται εν μέρει από σταθμούς διοδίων.

Το τμήμα Μόσχας-Κρασνοντάρ αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής οδού Ε115. Το τμήμα Μόσχας-Κασίρα αποτελεί μέρος του Ασιατικού Αυτοκινητοδρόμου 8, ενώ το τμήμα στο Ροστόφ επί του Ντον αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε50. Το τμήμα Ντζούμπγκα-Νοβοροσίσκ αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε97 και το τμήμα Κρασνοντάρ-Ντζούμπγκα αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής οδού Ε592.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα για τον αυτοκινητόδρομο M-4 στην ιστοσελίδα της Ροσαβτοντόρ

Αυτοκινητόδρομοι της Ρωσίας
Λίον Φέστινγκερ

Ο Λίον Φέστινγκερ (8 Μαΐου 1919 - 11 Φεβρουαρίου 1989) ήταν Αμερικανός κοινωνικός ψυχολόγος, ίσως πιο γνωστός για τη θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας και της κοινωνικής σύγκρισης. Οι θεωρίες και οι έρευνές του πιστώνονται με την απόρριψη της προηγούμενης συμπεριφοριστικής άποψης της κοινωνικής ψυχολογίας με την επίδειξη της ανεπάρκειας των συνθηκών κλινικής αντίδρασης της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο Φέστινγκερ πιστώνεται επίσης με την προώθηση της χρήσης εργαστηριακών πειραματισμών στην κοινωνική ψυχολογία, αν και τόνισε ταυτόχρονα τη σπουδαιότητα της μελέτης καταστάσεων της πραγματικής ζωής . Είναι επίσης γνωστός για τη θεωρία των κοινωνικών δικτύων για το φαινόμενο εγγύτητας (propinquity).

Ο Φέστινγκερ σπούδασε ψυχολογία με τον Κουρτ Λέβιν, ένα σημαντικό ψυχολόγο της σύγχρονης κοινωνικής ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα και αποφοίτησε το 1941. Ωστόσο, δεν ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κοινωνική ψυχολογία, έως ότου εισήλθε στο Lewin's Research Center for Group Dynamics στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης το 1945. Παρά την ενασχόλησή του με την κοινωνική ψυχολογία, ο Φέστινγκερ στράφηκε στην έρευνα οπτικής αντίληψης το 1964 και έπειτα στην αρχαιολογία και την ιστορία το 1979 μέχρι το θάνατό του το 1989. Μετά από τους Μπ. Φ. Σκίνερ, Ζαν Πιαζέ, Σίγκμουντ Φρόυντ και Άλμπερτ Μπαντούρα, ο Φέστινγκερ θεωρείται ο πέμπτος πλέον αναφερόμενος ψυχολόγος του 20ού αιώνα.

Παραπομπές-σημειώσεις

Βιβλιογραφία
 American Psychological Association. (1959). Distinguished Scientific Contribution Awards. The American Psychologist, 14(12), 784–793.
 Aronson, E. (1991). Leon Festinger and the art of audacity. Psychological Science, 2(4), 213–217.
 Festinger, L., Schachter, S., & Back, K. (1950). Social Pressures in Informal Groups: A Study of Human Factors in Housing. Stanford, CA: Stanford University Press.
 Festinger, L. "Laboratory Experiments." In L. Festinger, & D. Katz (Eds.). (1953). Research methods in the behavioral sciences (σσ. 137–172). New York, NY: Dryden.
 Festinger, L. (1980) "Looking Backward." In L. Festinger (Ed.), Retrospections on Social Psychology (pp. 236–254). Oxford: Oxford University Press.
 
 Zukier, H. (1989). "Introduction." In Schachter, S., & Gazzaniga, M. S. (Eds.), Extending Psychological Frontiers: Selected Works of Leon Festinger (σσ. xi–xxiv). New York, NY: Russell Sage Foundation.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

National Academy of Sciences Biographical Memoir

Αμερικανοί ψυχολόγοι
Σισύγαμβις

Η Σισύγαμβις (απεβ. 323 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας, που έγινε μητέρα τού Δαρείου Γ΄ Κοδομανού.

Βιογραφία
Ήταν κόρη μάλλον τού Αρταξέρξη Β΄ Μνήμονος ή τού αδελφού του Οστάνη ή ίσως ενός ηγέτη της Ωξιανής.

Το 333 π.Χ. στη μάχη της Ισσού ο περσικός στρατός έπαθε συντριπτική ήττα και ο Δαρείος Γ΄ διέφυγε τού πεδίου της μάχης, αφήνοντας την οικογένεια και τους συγγενείς του στο έλεος τού στρατηλάτη. Ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας συμπεριφέρθηκε στην αιχμάλωτη οικογένεια με διάκριση, αν και πολλοί μικρότεροι κατακτητές θα την είχαν σκοτώσει. Ο βασιλιάς την επισκέφθηκε με τον φίλο του Ηφαιστίωνα, όπου η Σισύγαμβις γονάτισε στον Ηφαιστίωνα -εκλαμβάνοντας αυτόν ως τον Αλέξανδρο Γ΄- και τον παρακάλεσε για τη ζωή των δικών της. Οι δύο άνδρες ήταν όμοια ντυμένοι και ο Ηφαιστίων ήταν υψηλότερος. Όταν η Σισύγαμβις κατάλαβε το λάθος της, περιήλθε σε αμηχανία, αλλά ο Αλέξανδρος Γ΄ την αποκάλεσε "μητέρα" και τη διαβεβαίωσε για την ασφάλεια των συγγενών της.

Στη μάχη στα Γαυγάμηλα το 331 π.Χ. η Σισύγαμβις και οι οικείοι της βρισκόταν στην άμαξα πίσω από τον στρατό τού Αλεξάνδρου Γ΄. Το Σκυθικό ιππικό, μέρος τού περσικού στρατού, διέρρηξε τον Μακεδονικό στρατό για να τη φθάσει, αλλά εκείνη υποτίθεται, πως αρνήθηκε να πανηγυρίσει αυτό, που φαινόταν αρχικά ως νίκη των Περσών. Ο Κουίντος Κούρτιος Ρούφος πληροφορεί, ότι η Σισύγαμβις δεν θα μπορούσε να συγχωρήσει τον γιο της Δαρείο Γ΄ για την εγκατάλειψη της οικογένειάς του στην Ισσό. Σύντομα μετά την ήττα του εκεί, ο Δαρείος Γ΄ σκοτώθηκε. Ο Αλέξανδρος Γ΄ έστειλε τη σορό του σε αυτήν. Όταν την κάλεσαν να θρηνήσει για τον Δαρείο Γ΄, απάντησε, πως "έχω μόνο έναν γιο", εννοώντας τον Αλέξανδρο Γ΄, "που είναι βασιλιάς της Περσίας". Αφιερώθηκε σε αυτόν και εκείνος την έλεγε "μητέρα".

Ο Αλέξανδρος Γ΄ νυμφεύτηκε την εγγονή της, τη Στάτειρα Β΄, κόρη τού Δαρείου Γ΄ το 324 στα Σούσα σε μία μαζική τελετή γάμων Μακεδόνων με Περσίδες γυναίκες. Ο στατηλάτης άφησε τη νέα του σύζυγο στα Σούσα με διδασκάλους για να μάθει Ελληνικά και συνέχισε τις κατακτήσεις του.

Όταν το επόμενο έτος η Σισύγαμβις έμαθε το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ΄, κλείστηκε στο δωμάτιό της αρνούμενη να φάει. Λέγεται, ότι απεβίωσε από λύπη και ασιτία τέσσερις ημέρες μετά.

Υστεροφημία
Η σκηνή της Σισύγαμβης, που γονατίζει μπροστά στον Ηφαιστίωνα, έγινε προσφιλές θέμα στη δυτική τέχνη και ζωγραφήθηκε από τους Σαρλ λε Μπρυν, Πάολο Βερονέζε, Γιούστους Σύστερμανς, κ.ά.

Ο αστεροειδής 823 Σισύγαμβις ονομάστηκε ένεκα αυτής.

Βλέπε επίσης
 Η Οικογένεια του Δαρείου ενώπιον του Αλεξάνδρου (Βερονέζε)

Πηγές
 Waldemar Heckel, Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire, John Riley, 2008.
 Bahadori, Ali (2017-03-04). "Achaemenid Empire, Tribal Confederations of Southwestern Persia and Seven Families". Iranian Studies. 50 (2): 173–197. doi:10.1080/00210862.2016.1243986. ISSN 0021-0862.
 John Maxwell O'Brien, Alexander the Great: The Invisible Enemy: A Biography, Routledge, London, 1994, p.58
 James Hall, Dictionary of Subjects and Symbols in Art, Westview Press, Boulder, 1979, p.13.

Παραπομπές

Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Αριάσπης

Ο Αριάσπης (απεβ. 360-358 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αρταξέρξη Β΄ τού Μνήμονος και της Στατείρας, κόρης τού Υδάρνη σατράπη της Παρθίας.

Αμφιθαλή αδέλφια του ήταν ο Αρταξέρξης Γ΄ Ώχος, ο Δαρείος, η Ροδογούνη και η Άτοσσα Β΄. Ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναφέρει ως "Αριαράτη".

Έπειτα από το τέλος τού αδελφού του Δαρείου, οδηγήθηκε με τις ραδιουργίες τού Αρταξέρξη Γ΄ στην αυτοκτονία.

Πηγές
 Plutarch, Artaxerxes 100.30
 Justin, 10.1
 Smith, William (1870). "Ariaspes". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 1. p. 285.

Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Παρμύς

Η Παρμύς, νεοελλ. Παρμύδα, ελαμιτικά Uparmiya, (β' ήμισυ 6ου αι. - αρχές 5ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της χώρας αυτής.

Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Σμέρδη/Βαρδίγια της Περσίας (βασ. 422-421 π.Χ.), γιού τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου.

Τον Σμέρδη διαδέχθηκε ο 3ος εξάδελφός του Δαρείος Α΄ ο Μέγας, που για να ισχυροποιήσει τη θέση του νυμφεύτηκε δύο κόρες τού Κύρου Β΄, την Άτοσσα και την Αρτυστώνη (ίσως ετεροθαλείς αδελφές) και μία κόρη τού Σμέρδη, την Παρμύδα.

Το όνομά της σημαίνει "μικρός παράδεισος". Έξυπνη, σοφή και ευγενική κυρία από τον παράδεισο (= κήπο με καρποφόρα δένδρα), κόρη (νύφη) της βροχής.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφο τού πατέρα της Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο και είχε τέκνα:
 Αριόμαρδος 5ος αι. π.Χ., διοικητής τμήματος στρατού στην εκστρατεία τού πατέρα του στην Ελλάδα.

Πηγές
 Herodotus, III, 88; VII, 78
 Persepolis Fortification Tablets (where she is called Uparmiya)
 Brosius, M: Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press, Oxford, 1998.
 Lendering, J: "Parmys", in http://www.livius.org
 Persepolis Fortification Archive Project

Παραπομπές 

Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία
Δαμάσπια

H Δαμάσπια, παλαιά περσικά *Jāmāspi- (απεβ. 424 π.Χ.) ήταν Περσίδα και έγινε με τον γάμο της βασίλισσα της Περσίας.

Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον Αρταξέρξη Α΄ τον Μακρόχειρα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κτησία τον Κνίδιο οι δύο τους απεβίωσαν την ίδια ημέρα, το 424 π.Χ., ίσως κατά τη διάρκει στρατιωτικής εκστρατείας.

Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν στην Περσία. Επόμενος βασιλιάς έγινε ο γιος τους Ξέρξης Β΄, ο οποίος έπειτα από 45 ημέρες φονεύθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του Σογδιανό.

Το έργο Επιτομή τού έργου τού Κτησία τού Φώτιου είναι η μόνη πηγή, που αναφέρει την Δαμάσπια με το όνομά της. Ιστορικά τεκμήρια από τη Βαβυλώνα της βασιλείας τού Αρταξέρξη Α΄ αναφέρονται σε κάποιες ιδιοκτησίες ως "το σπίτι της κυρίας τού ανακτόρου"· αυτή θα ήταν η Δαμάσπια ή η βασιλομήτωρ Άμηστρις Α΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αρταξέρξη Α΄ τον Μακρόχειρα και είχε τέκνο:
 Ξέρξης Β΄ απεβ. 424 π.Χ., βασιλιάς της Περσίας για 45 ημέρες.

Πηγές
 Brosius, M: Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press, Oxford, 1998. [1]
 Schmitt, R: "Damaspia", in Encyclopaedia Iranica. [2]

Βασίλισσες της Περσίας
Άρτσιμπαλντ Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ

Ο Άρτσι Χάρισον Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ (αγγλικά: Archie Harrison Mountbatten-Windsor) γεννήθηκε στις 6 Μαϊου 2019 και είναι ο πρωτότοκος γιος του Πρίγκιπα Χάρι, Δούκα του Σάσεξ και της Μέγκαν, Δούκισσας του Σάσεξ. 

Είναι επίσης έκτος στη σειρά διαδοχής του βρετανικού βασιλικού θρόνου.

Γέννηση 

Το παλάτι του Κένσινγκτον ανακοίνωσε στις 15 Οκτωβρίου 2018 ότι ο Δούκας και η Δούκισσα του Σάσεξ αναμένουν το πρώτο τους παιδί, μόλις λίγους μήνες μετά τον γάμο τους και παρακολουθήθηκε ιδιαίτερα από τα Βρετανικά αλλά και τα Διεθνή μέσα και έλαβε ιδιαίτερη προσοχή τόσο από το βρετανικό όσο και από το διεθνές κοινό. Ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες πριν τον τοκετό, μεγάλα πλήθη είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Παλάτι του Ουίνδσορ, κοντά στο οποίο αναμενόταν να λάβει χώρα η γέννα. Στις 5:26 π.μ. (τοπική ώρα Αγγλίας) της 6ης Μαΐου 2019, γεννήθηκε ο γιος τους, με βάρος 3.26 κιλά.

Λίγες ώρες μετά τη γέννα, αναρτήθηκε επίσημη ανακοίνωση από το παλάτι που επιβεβαίωνε ότι η Δούκισσα του Σάσεξ έφερε στον κόσμο στις 5:26 τοπική ώρα, ένα υγιέστατο αγοράκι παρουσία του συζύγου της, Δούκα του Σάσεξ.

Τίτλος 
Όγδοο δισέγγονο της βασίλισσας Ελισάβετ Β, ο Άρτσι είναι έκτος στη διαδοχή του βρετανικού θρόνου, μετά από τον πατέρα του.

Είναι επίσης κληρονόμος του πατέρα του πατέρα του Σάσεξ. Ο δούκας του Σάσεξ ακολουθεί στη διαδοχή του θρόνου μετά από  τον αδελφό του (τον δούκα του Κέιμπριτζ) και τα τρία παιδιά του αδελφού του.

Δεδομένου ότι ο Χάρι είναι ο νεότερος γιος του Πρίγκιπα της Ουαλίας και δεν είναι πιθανό να γίνει βασιλιάς, ο γιος του δεν θεωρείται πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Βασιλικής Υψηλότητας και αναμένεται να χαρακτηριστεί «όπως τα παιδιά οποιουδήποτε άλλου δούκα». Ως εκ τούτου, το νεογέννητο αναμένεται να είναι γνωστό ως «Κόμης του Ντάμπαρτον», έχοντας το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει έναν από τους μικρότερους τίτλους του πατέρα του, ως τίτλο ευγενείας. 

Τώρα που ο παππούς του, Κάρολος, έγινε βασιλιάς, θα δικαιούται το ύφος της Βασιλικής Υψηλότητας και τον τίτλο του Πρίγκιπα μπροστά από το όνομά του.

Όνομα 
Το Άρτσι έχει αγγλικές και σκωτσέζικες ρίζες και είναι η συντομευμένη εκδοχή του Άρτσιμπαλντ που σημαίνει, αυθεντικός και γενναίος.

Το δεύτερο όνομα που του δόθηκε, το Χάρισον, είναι όνομα που γίνεται όλο και πιο δημοφιλές τα τελευταία χρόνια. Έχει αγγλικές ρίζες και σημαίνει «γιος του Χάρι». Φαίνεται πως είναι μια κίνηση που έκανε η Δούκισσα για να τιμήσει τον σύζυγό της. 

Τα επίθετα Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ είναι τα επίθετα που παίρνουν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας τα οποία δεν φέρουν τίτλους ευγενείας.

Παραπομπές 

Οίκος Ουίνδσορ
Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου
Βεατρίκη της Σικελίας, μαρκησία του Σαλούτσο

Η Βεατρίκη της Σικελίας (, Παλέρμο, 1260 - Μαρκιωνία του Σαλούτσο, 1307) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν ήταν Σικελή πριγκίπισσα.

Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Μανφρέδου της Σικελίας από τη δεύτερη σύζυγό του Ελένη Αγγελίνα, κόρη τού Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου. Μετά την μάχη στο Μπενεβέντο που σκοτώθηκε ο πατέρας της (26 Φεβρουαρίου 1266), ο Κάρολος ο Ανδεγαυός τη φυλάκισε μαζί με την μητέρα της και όλα τα αδέλφια της στο Καστέλ ντελ Μόντε σε άθλιες συνθήκες. Η Βεατρίκη, σε αντίθεση με τους αδελφούς της που παρέμειναν και απεβίωσαν στην φυλακή, ελευθερώθηκε με την παρέμβαση του Αραγωνέζου ναυάρχου Ρουτζέρο ντι Λαούρια μετά τη νίκη του σε ναυμαχία στην Νάπολη (1284). Μετά την απελευθέρωσή της ευχαρίστησε τον επ' αδελφή γαμπρό της Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, που είχε νυμφευτεί τη μεγαλύτερη ετεροθαλή αδελφή της Κωνσταντία Χοενστάουφεν της Σικελίας.

Οικογένεια
Η Βεατρίκη το 1286 παντρεύτηκε τον Μαμφρέδο Δ΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο, μέλος του Οίκου των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο, γιο του Θωμά Α΄ μαρκησίου του Σαλούτσο. Με τον θάνατο του πεθερού της (1296) έγινε μαρκησία του Σαλούτσο. Είχε τέκνα:
 Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ενγκάννα κύριο τού Μπάρζε.
 Φρειδερίκος Α΄ 1287-1335, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.

Παραπομπές

Πηγές
 Cawley, Charles (2016), MONFERRATO, SALUZZO, SAVONA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy public domain Chisholm, Hugh, ed. (1911).

Οίκος των Χοενστάουφεν
Πριγκίπισσες της Σικελίας
Μαρκησίες
Γκόραν Πάντεφ

Ο Γκόραν Πάντεφ (Goran Pandev, σλαβομακεδονικά: Горан Пандев, 27 Ιουλίου 1983) είναι ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για την Τζένοα. Είναι ο αρχηγός της εθνικής Βόρειας Μακεδονίας και είναι ο  πρώτος σκόρερ της ομάδας με 28 γκολ.

Μετά την καθιέρωσή του στη Λάτσιο, ο Πάντεφ πήρε μεταγραφή για την Ίντερ Μιλάνου στις αρχές του 2010. Όσο έπαιζε για την Ίντερ, ο Πάντεφ συνέλεξε πλήθος διακρίσεων, μεταξύ των οποίων το τρεμπλ της σεζόν 2009-10 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, του κυπέλλου και του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Γκόραν Πάντεφ είναι νυμφευμένος με τη Νάντα Πάντεφ και έχουν τρία παιδιά, τον Φίλιπο Πάντεφ, την Άνα Πάντεφ και τη Σοφία Πάντεφ.

Το 2019 στη Νάπολη, ο Πάντεφ έλαβε και την ιταλική υπηκοότητα.

Παραπομπές

Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας
Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Σπέτσια Κάλτσιο 1906
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κ21
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
FIFA Century Club
Πρόσωπα με επίκτητη ιταλική ιθαγένεια
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Halloween II

Το Halloween II μπορεί να σχετίζεται με τα ακόλουθα:
 
 Halloween II (ταινία, 1981), το πρώτο σήκουελ της ταινίας Η Νύχτα με τις Μάσκες, του 1978.
 Halloween II (ταινία, 2009), το δεύτερο σήκουελ της ταινίας Η νύχτα με τις μάσκες.
Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (Ελλάδα)

Το Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ) είναι συμβουλευτικό σώμα το οποίο αποτελεί μέρος του Υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας. Ο πρόεδρος του συμβουλίου είναι ο Γεώργιος Χουλιαράκης. Το συμβούλιο ιδρύθηκε το 1987.

Σκοπός και ρόλος 
Σύμφωνα με τον Πάνο Τσάκλογλου, πρώην πρόεδρο του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, το συμβούλιο είναι η "δεξαμενή σκέψης της κυβέρνησης για οικονομικά ζητήματα". Αποτελείται από "ένα συμβούλιο αποτελούμενο από ακαδημαϊκούς, που συνέρχονται σε τακτική βάση, και μια επιστημονική ομάδα που λειτουργεί σε καθημερινή βάση". Πρακτικά, έχει αναλάβει να εκπροσωπεί την Ελλάδα στις ομάδες εργασίας της ΕΕ και άλλων διεθνών οργανισμών, την επιτήρηση της εκτέλεσης του μνημονίου, καθώς και την εκτέλεση διάφορων καθηκόντων εντός του Υπουργείου Οικονομικών. Επίσης, μπορεί να παράσχει βοήθεια στην ελληνική κυβέρνηση πάνω σε οικονομικά θέματα όταν αυτή το ζητήσει.

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων εκπροσωπεί την Ελλάδα σε ομάδες εργασίας της ΕΕ και την Οικονομική Επιτροπή. Είναι ο εκπρόσωπος της Ελλάδας σε συναντήσεις της Ευρωομάδας και του Συμβουλίου Οικονομικών Υποθέσεων (ΕΚΟΦΙΝ). Τον Απρίλιο του 2015, ο τότε πρόεδρος Γεώργιος Χουλιαράκης, έγινε ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην "Ομάδα των Βρυξελλών", τις λεπτομερής διαπραγματεύσεις που έλαβαν χώρα στις Βρυξέλλες για το τρίτο πακέτο διάσωσης.

Σύνθεση 
 Πρόεδρος – Γιώργος Χουλιαράκης
 Μαριάνθη Αναστασάτου
 Ειρήνη Ανδριοπούλου
 Χρήστος Αντονόπουλος
 Ανδρέας Κατσαρός

Πρώην πρόεδροι 
Οι πρόεδροι του συμβουλίου περιλαμβάνουν τους εξής:
 Γιώργος Χουλιαράκης, 2015–σήμερα
 Τάσος Αναστασάτος, 2014–2015
 Χριστόδουλος Στεφανάδης, 2014
 Πάνος Τσάκλογλου, 2012–2014
 Γεώργιος Ζανιάς, 2009–2012
 Βασίλης Ράπανος, 2000–2004
 Γιάννης Στουρνάρας, 1994–2000

Πρώην μέλη 
 Σταύρος Θωμαδάκης

Παραπομπές 

Ελληνική οικονομία
Τομ Γιορκ

Ο Τόμας Έντουαρντ Γιορκ (Thomas Edward Yorke, 7 Οκτωβρίου 1968) είναι Άγγλος μουσικός, γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός του εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος Radiohead. Παίζει πολλά μουσικά όργανα, κυρίως κιθάρα και πιάνο. Είναι γνωστός για το φαλσέτο στη φωνή του. Το 2008, το περιοδικό Rolling Stone τον κατέταξε ως τον 66ο καλύτερο τραγουδιστή όλων των εποχών. Μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Radiohead, εισήχθη το 2019 στο Rock and Roll Hall of Fame.

Ο Γιορκ γεννήθηκε στο Νορθχαμπτονσάιρ. Η οικογένειά του έζησε στη Σκωτία πριν εγκατασταθεί στο Οξφορντσάιρ της Αγγλίας, όπου σχημάτισε τους Radiohead με τους συμμαθητές του. Αφότου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, οι Radiohead υπέγραψαν με την Parlophone. Το χιτ τους Creep έκανε τον Γιορκ διάσημο και οι Radiohead συνέχισαν επιτυγχάνοντας διθυραμβικές κριτικές και πωλήσεις περισσότερων από 30 εκατομμύρια άλμπουμ. Με το τέταρτο άλμπουμ τους, Kid A (2000), ο Γιορκ και η μπάντα μετακινήθηκαν προς την ηλεκτρονική μουσική, επεξεργάζοντας συχνά τη φωνή του.

Το 2006, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του, The Eraser, που αποτελείται κυρίως από ηλεκτρονική μουσική. Το 2009, για να ερμηνεύσει το The Eraser ζωντανά, σχημάτισε μια νέα μπάντα, την Atoms for Peace, με μουσικούς όπως τον Flea, μπασίστα των Red Hot Chili Peppers, και τον παραγωγό των Radiohead, Νάιτζελ Γκόντριτς. Κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ, το Amok, το 2013. Το 2014, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, το Tomorrow's Modern Boxes. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: PJ Harvey, Μπιορκ, Flying Lotus και Modeselektor και έχει συνθέσει για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Το πρώτο του soundtrack για ταινία, το Suspiria, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018. Με τον καλλιτέχνη Στάνλεϊ Ντόνγουντ, ο Γιορκ επιμελείται καλλιτεχνικά τα άλμπουμ των Radiohead.

Παραπομπές

Άγγλοι τραγουδιστές
Άγγλοι τραγουδοποιοί
Μουσικοί της εναλλακτικής ροκ
Ηλεκτρονικοί μουσικοί
Τενόροι
Βραβευμένοι με Γκράμι
Άγγλοι ακτιβιστές
Λιβαδειά (Αλβανία)

Η Λιβαδειά (Αλβανικά: Livadhja) είναι χωριό και πρώην δήμος του νομού Αυλώνα, στη νότια Αλβανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 1,165 κατοίκους. Ανήκει στα χωριά της ιστορικής περιοχής της Βορείου Ηπείρου τα οποία κατοικούνται σε πλειοψηφία από Έλληνες. Μια έρευνα του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη το 1993 απέδειξε ότι ο πληθυσμός της κοινότητας αποτελούταν από 85% Έλληνες χριστιανούς, 10% Αλβανούς χριστιανούς και 5% Αλβανούς μουσουλμάνους.

Παραπομπές 

Χωριά της Αλβανίας
Βόρεια Ήπειρος
Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Νομός Αυλώνα
Κηπαρό

Το Κηπαρό (παλιά Αλβανικά: 'Qeparo) είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στον δίγλωσσο δήμο της Χειμάρρας στον νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, το παλιό και το νέο χωριό.

Ιστορία 
Στην αρχαιότητα, η περιοχή του Κηπαρό, όπως και η υπόλοιπη περιοχή της Χειμάρρας, κατοικήθηκε από την ελληνική φυλή των Χαόνων.

Το χωριό έχει μια Ορθόδοξη Εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, που χρονολογείται το 1760 και μία από τις εννέα εκκλησίες στην Αλβανία αφιερωμένη στον Άγιο. Ένα σχέδιο για την ίδρυση ενός ελληνικού σχολείου στο χωριό ξεκίνησε από τους Έλληνες ευεργέτες Ευάγγελο και Κωνσταντίνο Ζάππα το 1860. Κατά την σχολική περίοδο 1898-1899 λειτουργούσαν στο Κηπαρό τρία μικρά Ελληνικά σχολεία με συνολικά 100 μαθητές.

Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, οι κάτοικοι των Ελληνόφωνων χωριών στην περιοχή συμπεριλαμβανομένων του Κηπαρό πολέμησαν εναντίον Αλβανικών χωριών επειδή ήταν με την πλευρά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 5 Νοεμβρίου 1912, όταν η κοντινή πόλη Χειμάρρα ήταν ελεγχόμενη από τις Ελληνικές δυνάμεις του Σπύρου Σπυρομήλιου, ένοπλες ομάδες από το Κηπαρό δήλωσαν ότι ήταν έτοιμες να βοηθήσουν το κίνημά του για την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα.

Δημογραφία 
Το χωριό Κηπαρό περιέχει περίπου ίσο Αλβανόφωνο και Ελληνόφωνο πληθυσμό με τους Αλβανόφωνους να είναι η πλειοψηφία στην παραθαλάσσια περιοχή (Qeparo Poshtme) και τους Ελληνόφωνους η πλειοψηφία στην ορεινή περιοχή (Άνω Κηπαρό). Σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες του χωριού χρησιμοποιούν ως καθημερινή τους γλώσσα τα Αλβανικά ωστόσο αυτό δεν ισχύει στο παλιό χωριό όπου η Ελληνική γλώσσα υπερισχύει.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι 
 Γεώργιος Στεφάνου (1824-1901), Έλληνας αξιωματικός και επαναστάτης

Παραπομπές 

Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Θεσσαλικός κάμπος

Ο Θεσσαλικός κάμπος (επίσης γνωστός ως Θεσσαλική πεδιάδα) είναι το κύριο γεωγραφικό χαρακτηριστικό στην ελληνική περιφέρεια της Θεσσαλίας. 

Ο κάμπος σχηματίζεται από τον ποταμό Πηνειό και τους παραποτάμους ενώ περιβάλλεται και από βουνά: την οροσειρά της Πίνδου στα δυτικά, η οποία χωρίζει τη Θεσσαλία από την Ήπειρο, από το όρος Όθρυς και τις πρόποδες του στα νότια, το όρος Πήλιο στα ανατολικά, την Όσσα και τον Όλυμπο στα βορειοανατολικά με το πέρασμα της κοιλάδα των Τεμπών που οδηγεί στη Μακεδονία, και τα όρη Χασιά και Καμβούνια στα νότια.  

Ο κάμπος ήταν γονιμότατος, ενώ μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα η περιοχή ήταν σιτοβολώνας για την Ελλάδα. Η ύπαρξη του κάμπου έκανε τη Θεσσαλία μια από τις λίγες περιοχές στην Αρχαία Ελλάδα που μπορούσαν να στεγάσουν μεγάλο αριθμό ιππικού. Το θεσσαλικό ιππικό ήταν σημαντικό μέρος του αρχαίου Μακεδονικού στρατού του Φιλίππου Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Φωτοθήκη 

Γεωγραφία της Θεσσαλίας
Αλαντίν (ταινία, 2019)

Το  Αλαντίν (πρωτότυπος τίτλος: Aladdin) είναι μία αμερικανική ταινία μιούζικαλ φαντασίας, σε σκηνοθεσία Γκάι Ρίτσι και σε σενάριο των Τζον Ώγκαστ και Γκάι Ρίτσι. Είναι παραγωγή της Walt Disney Pictures και πρόκειται για live-action διασκευή της ομώνυμης ταινίας του 1992, η οποία με τη σειρά της βασίστηκε στο ομώνυμο παραμύθι από το Χίλιες και μία Νύχτες. Επίσης, η ταινία θα έχει φόρο τιμής προς τον Ρόμπιν Ουίλιαμς, ο οποίος έπαιξε το τζίνι στη ταινία του 1992. Οι πρωταγωνιστές είναι οι Μένα Μασούντ (Αλαντίν), μαζί με τους Γουίλ Σμιθ, Ναόμι Σκοττ, Μαργουάν Κενζάρι, Ναβίντ Νεγκαχμπάν, Μπίλι Μάγκνουσεν και Τζόνι Λι Μίλερ.  

Τον Οκτώβριο του 2016, η Disney ανακοίνωσε ότι ο Ρίτσι θα σκηνοθετήσει το ριμέικ του Αλαντίν. Ο Σμιθ υπέγραψε να παίξει τον ρόλο του Τζίνι (Ιούλιος 2017), ενώ τον ίδιο μήνα επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή των Μασούντ και Σκοτ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους στο στούντιο Λόνγκκρος του Σάρρεϊ στην Αγγλία, ενώ γυρίσματα έγιναν και στο Ουάντι Ρουμ στην Ιορδανία. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2018. Στις ΗΠΑ η ταινία κυκλοφόρησε στις 25 Νοεμβρίου 1992.

Ηθοποιοί 
Μένα Μασούντ παίζει τον Αλαντίν, ένα γοητευτικό χαμίνι από τους δρόμους της Άγκραμπα. Ο Αλαντίν είναι πρόθυμος να αφήσει πίσω του τη ζωή του κλεφταράκου, πιστεύοντας ότι προορίζεται για μεγαλύτερα πράγματα.

 Γουίλ Σμιθ παίζει την φωνή του Τζίνι μιας μπλε οντότητας που αλλάζει μορφές που είναι εγκλωβισμένη σε ένα λυχνάρι. Το Τζίνι είναι μια πολύχρωμη και τεράστια δύναμη με τη δυνατότητα να πραγματοποιεί ευχές. Μέσα από τη σχέση του με τον Αλαντίν αρχίζει να καταλαβαίνει την πραγματική έννοια της φιλίας.

 Ναόμι Σκοτ ερμηνεύει τη Γιασμίν, την όμορφη, θαρραλέα και αποφασιστική κόρη του σουλτάνου, θέλει να βιώσει τη ζωή πέρα από τα τείχη του παλατιού και να χρησιμοποιήσει τον τίτλο της για να υπηρετήσει καλύτερα τους ανθρώπους της Άγκραμπα.

 Μαρουάν Κενζάρι παίζει τον ρόλο του Τζαφάρ του Βασιλικού Βεζύρη του Σουλτάνου και ενός πονηρού και ισχυρού μάγου που είναι απογοητευμένος με την παθητική στάση του σουλτάνου σε ό,τι αφορά το μέλλον της Άγκραμπα. Ο Τζάφαρ καταστρώνει σχέδιο για να πάρει ο ίδιος το θρόνο.

 Νουμάν Ατζάρ παίζει το δεξί χέρι του Τζαφάρ, ο Χακίμ, έχει κάτω από την επίβλεψή του τους φρουρούς του παλατιού

 Νέιβιντ Νέγκαμπαν Ο Σουλτάνος, κυβερνήτης του φανταστικού λιμανιού της Άγκραμπα, είναι ένας σοφός και σεβαστός ηγέτης αλλά και ένας παθιασμένος και αφοσιωμένος πατέρας που προστατεύει υπερβολικά την κόρη του. Έχει αφοσιωθεί στο να βρει τον κατάλληλο σύζυγο για την πριγκίπισσα.

Μπίλι Μάγκνουσεν παίζει έναν νέο ρόλο, εκείνον του Πρίγκιπα Αντερς. Ένας όμορφος και αλαζονικός, αλλά βαρετός και προικοθήρας μνηστήρας από τη Skånland που ελπίζει να παντρευτεί την πριγκίπισσα.

Τζόνι Λι Μίλερ παίζει έναν νέο ρόλο, εκείνον του Πλανόδιου Πωλητή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ταινίες του 2019
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές επικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα
Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές μουσικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Ταινίες των Walt Disney Animation Studios
Σωπική

Η Σωπική (Αλβανικά: Sopik) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία που κατοικείται από ελληνική κοινότητα και το πρώτο χωριό που συναντάται μετά τη διέλευση Δρυμάδων Πωγωνίου. Ανήκει στα λεγόμενα χωριά της ελληνικής μειονότητας στη Ν. Αλβανία. Ιστορικά ανήκει στην περιοχή Πωγωνίου της Βορείου Ηπείρου. Το 2015 έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης αφού η Αλβανική κυβέρνηση κατάργησε τον δήμο Πωγωνίου. Λόγω της κοντινής απόστασης της Σωπικής με την Ελλάδα, νοτιοανατολικά του οικισμού βρίσκεται ένα δευτερεύον σημείο διέλευσης συνόρων με την Ελλάδα.

Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Μερόπη (Νεμέρτσικα), επάνω σε μικρούς λοφίσκους κατάφυτους από αμπέλια και περιβόλια φυλλοβόλων φρουτόδεντρων. Οι κάτοικοι παραδοσιακά επιδίδονταν στη τέχνη του βαρελά, φτιάχνοντας φημισμένα κρασοβάρελα, μπούντενες για τυριά, αρμεχτούρες, βεδούρες και τρουμπέκια (αγγεία της γαλακτοπαραγωγής).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Σωπική

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Αλβανίας
Γλύνα

Η Γλύνα (Αλβανικά: Glinë) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία. Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχής που η ονομασία της το 1914 ονομαζόταν Ριζά (ά).  Μετά το 1914, με την χάραξη των συνόρων Ελλάδα-Αλβανία, η περιοχή με τα εννιά από τα δεκατρία  χωριά, που έμειναν στο Αλβανικό έδαφος μετονομάστηκαν σε Ρίζα (ί) . Το 1945, τα πέντε ελληνόφωνα χωριά από τα εννιά της Ρίζας, μετονομάστηκαν σε Μαύρη Ρίζα.

Τα πρώτα στοιχεία αναφέρουν πως χτίστηκε το 1125 και καταστράφηκε το 1562 από επιδρομές κατακτητών και επιδημίες (χολέρας). Το 1693, χτίστηκε το σημερινό χωριό ένα χμ κάτω από τον παλιό οικισμό της καταστραμμένης Γλύνας. Το 1431 έχει καταγραμμένους 27 οικογένειες. Μετά τη δεκαετία του 1990 διοικητικά αποχώρισε από την υποδιοίκηση του Λιμποχόβου και έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης. Κατοικείται αποκλειστικά από Έλληνες.Το 1989 είχε 33 επίθετα με 96 οικογένειες και 392 κατοίκους. 

Η Γλύνα, φημίζεται για το μεταλλικό νερό νεφρών. Οι θεραπευτικές ιδιότητες αποκαλύφτηκαν το 1918 από Πωγωνίσιο δάσκαλο που δίδασκε στη Γλύνα που έπασχε από πέτρες στα νεφρά.  Το 1948 ως το 1990, λειτούργησε  νοσοκομείο θεραπείας ασθενών με πέτρες στα νεφρά.  Το 1971 το νερό βιομηχανοποιήθηκε και εμπορεύεται  ως θεραπευτικό και επιτραπέζιο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Δούβιανη

Η Δούβιανη (αλβανικά: Dhuvjani) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία. Ιστορικά ανήκει στην περιοχή Πωγωνίου της Βορείου Ηπείρου. Το 2015 έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης αφού η Αλβανική κυβέρνηση κατάργησε τον δήμο Πωγωνίου. Στο χωριό κατοικούν μέλη της ελληνικής μειονότητας.

Κουλτούρα

Θρησκεία 
Στο χωριό βρίσκεται η διάσημη Μονή Δούβιανης που χρονολογείται τον 6ο αιώνα καθώς και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Εκπαίδευση 
Ένα Ελληνικό σχολείο ιδρύθηκε κοντά στην Δούβιανη από το 1777. Το πρώτο σχολείο του ίδιου του χωριού, ένα Ελληνικό δημοτικό σχολείο, ιδρύθηκε το 1853, ενώ μια σχολή κοριτσιών άνοιξε αργότερα το 1914.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι 
 Τάσος Βιδούρης (1888-1967), Έλληνας ποιητής
 Βασίλειος Σαχίνης (1894-1943), Έλληνας ηγέτης του Μετώπου Απελευθέρωσης της Βορείου Ηπείρου
 Γρηγόριος Λαμποβιτιάδης (1908-1945), ακτιβιστής του κινήματος της Βορείου Ηπείρου

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Μάτκα (Σαράι)

Το Μάτκα (, ) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.

Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 468 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

Αλβανοί 300
Σλαβομακεδόνες 167
Σέρβοι 1

Παραπομπές

Χωριά Δήμου Σαράι
Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Βερνάρδος Ζ' του Αρμανιάκ

Ο Βερνάρδος Ζ' κόμης του Αρμανιάκ, ( Bernard VII d'Armagnac, 1360 - 12 Ιουνίου 1418) ήταν κόμης του Σαρολαί (1384-1391), κόμης του Αρμανιάκ, του Φεζανσάκ, του Ροντέ (1391-1418), υποκόμης του Καρλά, κόμης του Παρντιάκ (1402-1418) και στρατάρχης της Γαλλίας.  

Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου, έγινε ηγέτης της παράταξης Αρμανιάκ που υποστήριζε τον οίκο της Ορλεάνης εναντίον του οίκου της Βουργουνδίας.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Ιωάννη του Β 'και της Ιωάννας του Περιγκόρ. Έγινε κύριος των εδαφών του Αρμανιάκ μετά το θάνατο του αδελφού του, Ιωάννη Γ', το 1391. Μετά από παρατεταμένες μάχες, έγινε επίσης κόμης της Κομάνζ το 1412.

Όταν ο αδελφός του, ο οποίος διεκδικούσε το βασίλειο της Μαγιόρκας, εισέβαλε στη βόρεια Καταλονία το 1389, σε μια προσπάθεια να καταλάβει εδάφη του βασιλείου (την κομητεία του Ρουσιγιόν), ο Βερνάρδος διοικούσε τμήμα των δυνάμεών του.

Η σύζυγος του Βερνάρδου ήταν η Βόννη, κόρη του Ιωάννη δούκα του Μπερί και χήρα του Αμεδαίου Ζ΄ της Σαβοΐας. Απέκτησε συγγενικές σχέσεις με τη γαλλική βασιλική Αυλή όταν ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης παντρεύτηκε την Βαλεντίνα Βισκόντι, κόρη του Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Η αδελφή του Βερνάρδου Μπεατρίς ήταν σύζυγος του αδελφού της Βαλεντίνα Κάρλο.

Μετά τη δολοφονία του Λουδοβίκου της Ορλεάνης το 1407, ο Βερνάρδος έμεινε στενά συνδεδεμένος με την υπόθεση της Ορλεάνης. Πάντρεψε την κόρη του Μπόν με τον νεαρό Κάρολο της Ορλεάνης το 1410. Ο Βερνάρδος ντ'Αρμανιάκ έγινε ο επικεφαλής της παράταξης που αντιτάχτηκε στον Ιωάννη τον Άφοβο στον γαλλικό εμφύλιο πόλεμο Αρμανιάκ και Βουργουνδών και η παράταξη έλαβε το όνομά του, «Αρμανιάκ».

Το 1415 ονομάστηκε στρατάρχης της Γαλλίας και ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης του δελφίνου, του μέλλοντος Καρόλου Ζ' , έως ότου οι Βουργουνδοί εισέβαλαν στο Παρίσι τη νύχτα 28-29 Μαΐου 1418. Στις 12 Ιουνίου 1418 ήταν ένα από τα πρώτα θύματα από τις σφαγές στις οποίες σκοτώθηκαν πάνω από 550 από τους  οπαδούς του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
The Households of the Counts of Armagnac in the Late Middle Ages

Παραπομπές 

Εκατονταετής Πόλεμος
Οίκος του Αρμανιάκ
Αθλητικό Κέντρο ΠΑΟΚ

Το Αθλητικό Κέντρο ΠΑΟΚ (γνωστό και ως αθλητικό κέντρο Νέας Μεσημβρίας) είναι το προπονητικό κέντρο και το αρχηγείο των ακαδημιών του ΠΑΟΚ, που βρίσκεται στη Νέα Μεσημβρία της Θεσσαλονίκης. Είναι το πρώτο προπονητικό  κέντρο εκπαίδευσης που ανήκει στον σύλλογο. Πριν τη δημιουργία του, η πρώτη ομάδα και οι ακαδημίες του ΠΑΟΚ μίσθωναν διάφορα προπονητικά κέντρα στη Θεσσαλονίκη. Η κατασκευή στην περιοχή της Νέας Μεσημβρίας ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2009 και ολοκληρώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2011, όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη προπόνηση. 
Χώροι εστίασης αθλητών και προπονητών, μπαρ, σαλόνι, αίθουσα αναψυχής, αποδυτήρια, κοιτώνες φιλοξενίας αθλητών, ιατρείο, γραφεία Ακαδημίας και διοικητικού προσωπικού.
Πλήρως ανακαινισμένο και εξοπλισμένο γυμναστήριο, εργαστήριο απόδοσης αθλητών, αίθουσα αποκατάστασης, φυσιοθεραπευτήριο.
Γραφεία Α΄ ομάδας, αίθουσα συσκέψεων και εντευκτήριο.
Δύο φωτιζόμενα γήπεδα ποδοσφαίρου φυσικού χλοοτάπητα.
Δύο φωτιζόμενα γήπεδα ποδοσφαίρου τεχνητού τάπητα.
Τρία φωτιζόμενα γήπεδα 5x5 τεχνητού τάπητα.
Χώρος εκγύμνασης τερματοφυλάκων.
Γήπεδο αντισφαίρισης.
Χώρος στάθμευσης και βοηθητικές εγκαταστάσεις
ref></ref> Από τότε έχουν υπάρξει σημαντικές προσθήκες στο κέντρο, μεταξύ των οποίων ένα μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο, μεγαλύτερος χώρος φυσιοθεραπείας, διαγνωστικός υπερηχογράφος, υπερβαρικός θάλαμος για αποκατάσταση, αίθουσα κρυοθεραπείας, αίθουσα πισίνας και υδροθεραπείας .

Γενικά

Η ιδέα ενός προπονητικού κέντρου, το οποίο θα ανήκε στο σύλλογο, υπήρχε εδώ και πολλά χρόνια. Κάτω από την προεδρία του Θοδωρή Ζαγοράκη το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Τον Ιούνιο του 2008 αποφασίστηκε η κατασκευή του νέου αθλητικού κέντρου του ΠΑΟΚ στη Νέα Μεσημβρία, στα προάστια της Θεσσαλονίκης. Το κέντρο καλύπτει έκταση 70 στρεμμάτων. Υπάρχουν επτά γήπεδα, ένα από αυτά με τεχνητό χλοοτάπητα. Έξι από αυτά έχουν προβολείς. Αρχικά, το προπονητικό κέντρο ήταν ελλιπές, κυρίως σε ιατρικά και τεχνικά ζητήματα αποκατάστασης παικτών. Σήμερα είναι ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο προπονητικό κέντρο, το οποίο περιλαμβάνει:

 Το κεντρικό κτίριο στεγάζει τα αποδυτήρια, το γυμναστήριο και τα γραφεία των προπονητών.
 Το δεύτερο κτίριο στεγάζει τα αποδυτήρια των τμημάτων υποδομής.
 Υπάρχουν επίσης βοηθητικά κτίρια για την πρώτη ομάδα, το κτίριο αναψυχής, το φυλάκιο, εστιατόριο, μπαρ, εσωτερική πισίνα, σάουνα, πισίνα σπα, αίθουσα αναψυχής, αίθουσες παιχνιδιών, χώρους αποθήκευσης και αίθουσα συνεδριάσεων.
 Υπάρχει επίσης ιατρείο, αίθουσα φυσιοθεραπείας, διαγνωστικός υπερηχογράφος, υπερβαρικός θάλαμος, αίθουσα κρυοθεραπείας, αίθουσα υδροθεραπείας.
 Έξι γήπεδα ποδοσφαίρου με φυσικό χλοοτάπητα και 1 γήπεδο ποδοσφαίρου με συνθετικό χλοοτάπητα.

Δείτε επίσης
Γήπεδο Τούμπας
Ακαδημίες ΠΑΟΚ

Παραπομπές

Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη
Marcus & Martinus

Οι Marcus & Martinus γεννήθηκαν στο Έλβερουμ της Νορβηγίας στις 21 Φεβρουαρίου 2002,(Marcus 9:17π.μ, Martinus 9:32π.μ)γνωστοί και ως M & M. Η κατοικία τους βρίσκεται στο Τρόφορς της Νορβηγίας. Έγιναν γνωστοί μετά την επιτυχία τους στο μουσικό διαγωνισμό Melodi Grand Prix Junior, ο οποίος έλαβε χώρα στο Όσλο και τα δύο αδέλφια νίκησαν με το τραγούδι "To dråper vann" ("Δυο σταγόνες νερό"). Οι οπαδοί τους ονομάζονται MMers. Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ και ένα το πρώτο ονομάζεται Hei (''Γεια''), το δεύτερο Together ("Μαζί") ενώ το τρίτο και το τέταρτο άλμπουμ τους ονομάζονται Moments ("Στιγμές")και soon** ("Σύντομα"). Από τη νίκη του Melodi Grand Prix Junior τον Σεπτεμβρη του 2012 μέχρι σήμερα έχουν κερδίσει πολλά  ακόμα  βραβεία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μουσικά ντουέτα αδελφών
Pop συγκροτήματα
Νορβηγικά μουσικά συγκροτήματα
Γεώργιος Χαλκοκονδύλης

Ο Γεώργιος Χαλκονδύλης (περ.1390 – περ 1466) ήταν Αθηναίος ευγενής, διπλωμάτης στα χρόνια της φλωρεντινής διοίκησης των Ατσαγιόλι και πατέρας του ιστορικού Λαόνικος Χαλκοκονδύλης. Ο τελευταίος μας παραδίδει μερικά βιογραφικά στοιχεία για το Γεώργιο. Ανιψιός του ήταν ο λόγιος Δημήτριος Χαλκοκονδύλης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Δε μας είναι γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε, αλλά καταγόταν από ευγενή οικογένεια των Αθηνών. Το 1435 εστάλη από τη συγγενή του Μαρία Μελισσηνή, χήρα του διοικητή Αντώνιο Α' Ατσαγιόλι στον οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β στις Σέρρες για να πάρει την άδειά του να διοικήσει την Αθήνα σαν υποτελής του με ετήσιο φόρο. Ο Μουράτ αρνήθηκε, αφού θεωρούσε του χεριού του τους νεαρούς ανιψιούς του Αντόνιο και φυλάκισε το Χαλκοκονδύλη. Αυτός όμως το σκασε και μέσω Κωνσταντινούπολης έσπευσε με πλοίο στην Αθήνα. Εν τω μεταξύ όμως και οι Αθηναίου εξεγέρθηκαν κατά των σχεδίων της Μαρίας και του Χαλκοκονδύλη, τους συνέλαβαν και τους παρέδωσαν στο σουλτάνο, τη δε διοίκηση της Αθήνας στο 19χρονο Νέριο Β' Ατσαγιόλι. O σουλτάνος τού χάρισε τη ζωή αλλά δέχτηκε την επιθυμία των Αθηναίων για εξορία του. Ο Γεώργιος άφησε την οικογένειά του στην Αίγινα και πήγε στο Μυστρά, στην υπηρεσία του Δεσπότη Θεόδωρου Β' Παλαιολόγου. 

Το 1445 έφερε κει και το γιο του Λαόνικο που σπούδασε κοντά στον ονομαστό φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα. Όταν το 1443 δεσπότης έγινε ο Κωνσταντίνος ΙΑ Παλαιολόγος, ο Γεώργιος έμεινε στη θέση του ως διπλωμάτης. 

Στις 27 Νοεμβρίου 1446, όταν ο Μουράτ Β με μεγάλο στρατό επιτέθηκε στην Πελοπόννησο, ο Χαλκοκονδύλης εστάλη και πάλι για διαπραγμάτευση στο σουλτάνο. Αυτός όμως δεν άκουγε τίποτα και τον φυλάκισε για άλλη μια φορά. Με τα νέα κανόνια του γκρέμισε το τείχος του Εξαμιλίου και σκότωσε τους έλληνες και αρβανίτες υπερασπιστές του. Το Χαλκοκονδύλη πήρε μαζί του αιχμάλωτο στις Σέρρες αλλά την άνοιξη του 1447 τον άφησε και πάλι ελεύθερο, πιθανώς μετά από παρέμβαση του Κωνσταντίνου, κι επέστρεψε στο Μυστρά. Εκεί υποδέχτηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους τον παλιό του γνωστό Κυριακό Αγκωνίτη.

Από το βυζαντινολόγο Donald Nicol, εικάζεται οτι ο Χαλκοκονδύλης έζησε ως περίπου το 1466, χωρίς όμως να ειναι γνωστό πού.

Παραπομπές
Αναστασία Τσιλιμπίου

Η Αναστασία Τσιλιμπίου (Αθήνα, 12 Νοεμβρίου 1997) είναι ηθοποιός ελληνικής και ρουμάνικης καταγωγής.

Καριέρα 
Ξεκίνησε να ασχολείται με το χώρο του θεάματος, σε ηλικία πέντε ετών, κάνοντας φωτογραφήσεις για παιδικό modeling. Σε ηλικία εννέα ετών, πήρε τον πρώτο της ρόλο ως ηθοποιός, υποδυόμενη τη κόρη των Ναταλίας Δραγούμη και Γιώργου Νινιού στη σειρά του ALPHA, «Για την καρδιά ενός αγγέλου». Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 25 Ιανουαρίου 2007 και ολοκληρώθηκε με 18 επεισόδια στις 13 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς.

Ακολούθησαν οι συμμετοχές της στις τηλεοπτικές σειρές «40 Κύματα» το 2009, «Ο πόλεμος των άστρων» το 2010 και «Το Νησί» το 2010 (στη συγκεκριμένη σειρά έπαιξε τη μεγάλη κόρη του Γιώργη και την Ελένης, Μαρία, σε μικρή ηλικία) καθώς και η συμμετοχή της στη θεατρική παράσταση «Το θαύμα της Άννυ Σάλιβαν» που ανέβηκε στο Θέατρο Άλφα τις σεζόν 2009-2011.

Το 2015, αφού αποφοίτησε από το σχολείο, επιλέχθηκε για το ρόλο της σουλτάνας Κιοσέμ (σε νεαρή ηλικία) στην ομώνυμη τουρκική σειρά. Έτσι, μετακόμισε για κάποιους μήνες στη Τουρκία. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 12 Νοεμβρίου 2015 από το τουρκικό κανάλι Star TV και έπειτα προβλήθηκε σε πολλές ασιατικές χώρες. Επίσης, την ίδια χρονιά έπαιξε στη παράσταση «Το σκλαβί» (σκην. Νίκου Τσεργά) στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας.

Το 2016 συμμετείχε στη θεατρική παράσταση «Διονυσιακή Νύχτα» (σκην. Ρούλας Χάμου) στο Θέατρο Αθηνών και στη διαδικτυακή σειρά μικρού μήκους «Follow The Wind». Το 2017 έκανε μια σύντομη εμφάνιση ξανά στη σειρά «Κιοσέμ: Η Σουλτάνα» και έπαιξε στη παράσταση «Playing Gods» (σκην. Anne-Marie O'Sullivan) στο Θέατρο Τέχνης Ασωμάτων.

Το 2018 έπαιξε στη θεατρική παράσταση «Λωξάντρα» (σκην. Σωτήρη Χατζάκη) στο Θέατρο Βεάκη, στη κινηματογραφική ταινία «Μαζί τα φάγαμε» και στη διαδικτυακή σειρά «Εκτός ύλης». Τη σεζόν 2018-2019 συμμετείχε στη κυπριακή σειρά «Οργή», η οποία ύστερα προβλήθηκε και στην Ελλάδα.

Τη σεζόν 2021-2022 πρωταγωνίστησε στη σειρά του MEGA, «Κομάντα Και Δράκοι» και στη θεατρική παράσταση «Μαθήματα Κωμωδίας» (σκην. Θοδωρή Αθερίδη) στο Μικρό Παλλάς. Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνιστεί στη σειρά του ALPHA, «Αυτή Η Νύχτα Μένει».

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες ρουμανικής καταγωγής