joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Codename: Sailor V

Το Codename: Sailor V (ιαπωνικά: コードネームはセーラーＶ, Χέπμπορν: Kōdo Nēmu wa Sērā Bui) είναι ιαπωνική σειρά manga που δημιουργήθηκε από τη Ναόκο Τακεούτσι. Η σειρά εστιάζει σε μία χαρούμενη μαθήτρια, τη Minako Aino, που μαθαίνει ότι έχει μαγικές δυνάμεις και ότι με αυτές πρέπει να προστατεύσει τη Γη από σατανικές δυνάμεις. Το Codename: Sailor V είναι η βάση της sequel σειράς manga Pretty Soldier Sailor Moon.

Κυκλοφορία 
Το Codename: Sailor V έκανε το ντεμπούτο του ως μονόπρακτο στο καλοκαιρινό τεύχος του ιαπωνικού περιοδικού manga RunRun στις 3 Αυγούστου του 1991. Επέστρεψε στο ίδιο περιοδικό ως σίριαλ που διήρκεσε μέχρι τις 3 Ιουλίου του 1997. Η Kodansha συγκέντρωσε τα 15 κεφάλαια της σειράς σε τρία δεμένα  τεύχη, που εξέδιδε από τις 18 Δεκεμβρίου του 1993 μέχρι τις 6 Νοεμβρίου του 1997.

Το 2004, η σειρά επανακυκλοφόρησε σε δύο τόμους πολυτελείας, με βελτιωμένη εικονογράφηση και διαλόγους.

Το 2014 το Codename: Sailor V εκδόθηκε ως "Complete Edition" ή Kanzenban αποτελούμενο από δύο τόμους.

Στη βόρεια Αμερική, η Kodansha USA αδειοδότησε τις εκδόσεις πολυτελείας της σειράς για την αγγλόφωνη κυκλοφορία, επιπρόσθετα με την επανεκτύπωση του manga Sailor Moon. Η σειρά εκδιδόταν από τις 13 Σεπτεμβρίου του 2011 μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Η σειρά έχει επίσης μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των γαλλικών λαι των ισπανικών από την εταιρεία Glenat, των γερμανικών από την Egmont Manga & Anime, των ιταλικών από τη Star Edizioni και αργότερα τη GP Publishing (που το περάλβανε στο περιοδικό manga Amici), και των πολωνικών από την εταιρεία JPF.

Σε προωθητικό υλικό, διαφημίστηκε μια OVA σειρά-μεταφορά του manga, η οποία ωστόσο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς αντί γι' αυτή δημιουργήθηκε η σειρά anime Sailor Moon.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Code Name: Sailor V - a novelization of the manga at The Manga of Takeuchi Naoko
 [https://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/manga.php?id=2752 Codename: Sailor V] στο Anime News Network
 [https://myanimelist.net/manga/854/Code_Name_wa_Sailor_V Codename: Sailor V]στο MyAnimeList
 [https://sailormoon.fandom.com/wiki/Codename:_Sailor_V Codename: Sailor V] στη Wikia
 [https://kodanshacomics.com/series/codename-sailor-v/ Codename: Sailor V] στο Kodansha Comics

Sailor Moon
Shōjo anime και manga
Ρομαντικά anime και manga
Σειρές manga
Magical girl anime και manga
Psycho Soldier

Το Psycho Soldier (ιαπωνικά: サイコ・ソルジャー Saiko Sorujā) είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε απλο την SNK στην Ιαπωνία το 1986 και παγκοσμίως το 1987. Θεωρείται sequel του παιχνιδιού Athena, που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα. Στο Psycho Soldier συνεχίζονται οι περιπέτειες της χαρακτήρα Athena. Η βρετανική Ocean Software έχει κυκλοφορήσει εκδοχές του παιχνιδιού για υπολογιστή, συγκεκριμένα για τα ZX Spectrum, Commodore 64 και Amstrad το 1987.

Πλοκή 

Το Psycho Soldier εξελίσσεται πολλά χρόνια μετά το Athena. Στο Athena η πρωταγωνίστρια του τίτλου είναι μία μυστηριώδης φιγούρα, μερικώς βασισμένη στην Θεά της ελληνικής μυθολογίας με το ίδιο όνομα, η οποία πολεμά στο δρόμο της μέσα από αρκετά τοπία από κάποιον άλλο κόσμο. Ο σκοπός της είναι να κατατροπώσει διάφορα τέρατα και κακές οντότητες, οι οποίες απειλούν την ειρήνη. Αφού ολοκληρωθεί το ταξίδι της, επιστρέφει στον παράδεισο, έτσι μπαίνοντας για πάντα στη λήθη των θνητών που ζουν από κάτω. 

Στη μοντέρνα εποχή όπου εξελλισσεται το Psycho Soldier, η νεαρή κοπέλα και απόγονος της αρχικής Athena, εμφανίζει ιδιαίτερες ψυχικές ικανότητες που της επιτρέπουν να ξεκλειδώνει έναν αριθμό κρυμμένων δυνάμεων που βρίσκονται μέσα της. Ελπίζει μια μέρα να χρησιμοποιήσει αυτές τις δυνάμεις όχι μόνο για να βοηθήσει τους άλλους, αλλά και για να προωθήσει την καριέρα της ως μελλοντικό ποπ είδωλο. 

Εμφανίζονται αρκετά σατανικά τέρατα στην πατρίδα της, την Ιαπωνία, και η ίδια μαζί τον επίσης χαρισματικό φίλο της, Sie Kensou, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για να προστατεύσει τους φίλους και το σπίτι της από αυτή την απειλή.

Μουσική 

Τα φωνητικά του θεματικού τραγουδιού του παιχνιδιού εκτέλεσε το ποπ είδωλο Καόρι Σιμίζου. Το έχει συνθέσει ο Εϊκίτσι Καβασάκι. Οι ιαπωνικές και οι αγγλικές εκδοχές του παιχνιδιού έχουν διαφορετικά φωνητικά για το τραγούδι αυτό.

Η ιαπωνική εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε ως single το 1987 σε μία σπέσιαλ κασέτα, που ήταν διαθέσιμη μόνο σε όσους αγόρασαν την εκδοχή "Athena" της κονσόλας Nintendo Famicom στα καταστήματα της Ιαπωνίας. Η κασέτα επίσης περιλαμβάνει και μία σπέσιαλ εκδοχή των τίτλων τέλους με φωνητικά.

Η παραπάνω εκδοχή (χωρίς τα φωνητικά) έγινε το θεματικό τραγούδι για την ομάδα Psycho Soldiers που εμφανίζεται στα βιντεοπαιχνίδια The King of Fighters '94 και The King of Fighters '96. Επιπλέον, είναι το ατομικό θέμα της Athena στα παιχνίδια The King of Fighters '97 και The King of Fighters 2002.

Ένα remix του τραγουδιού ακούγεται στο Super Smash Bros. Ultimate, που περιλαμβάνει και ιαπωνικούς και αγγλικούς στίχους από την Κανάκο Κοτέρα. Πρόκειται για την πρώτη φορά που το τραγούδι εκτελέστηκε στα αγγλικά, από την κυκλοφορία του Psycho Soldier για τις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Psycho Soldier screenshots
Zzap 64 review του Psycho Soldier

Βιντεοπαιχνίδια του 1986
Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC
Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network
Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
SNK
Sailor Moon Crystal

Η Sailor Moon Crystal γνωστή στην Ιαπωνία ως Pretty Guardian Sailor Moon Crystal (ιαπωνικά: 美少女戦士セーラームーンCrystalクリスタル, Χέπμπορν: Bishōjo Senshi Sērā Mūn Kurisutaru) είναι πρωτότυπη anime διαδικτυακή σειρά, μεταφορά της shōjo σειράς manga, Sailor Moon, που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από την καλλιτέχνιδα Ναόκο Τακεούτσι. Η σειρά δημιουργήθηκε για την 20ή επέτειο από τη δημιουργία της πρώτης σειράς.

Η παραγωγή της σειράς έγινε από την Toei Animation και η σκηνοθεσία από Μουνέχισα Σακάι (κύκλοι 1 και 2) και τον Τσιάκι Κον (κύκλος 3, παρόν). Η σειρά ήταν παγκοσμίως διαθέσιμη για streaming στο Niconico από τις 5 Ιουλίου του 2014 μέχρι τις 18 Ιουλίου του 2015. Τα επεισόδια του πρώτου και του δεύτερου κύκλου προβάλλονταν δύο φορές το μήνα. Αντί να κάνει remake της σειράς του 1992–97, η Toei προτίμησε να κάνει ένα reboot, το οποίο θα ήταν πιο πιστό στο πρωτότυπο υλικό,παραβλέποντας μεγάλο ποσοστό της πρώτης σειράς anime. 

Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε πρόωρα στις 30 Ιουνίου του 2014, για να γιορταστούν τα γενέθλια της Usagi την ίδια ημερομηνία. Το Μάιο του 2014, η εταιρεία Viz Media απέκτησε τα δικαιώματα για την αγγλόφωνη μεταφορά της σειράς στη Βόρεια Αμερική. Με διαφορετικό συμβόλαιο, το Crunchyroll πρόβαλλε τη σειρά. Η Viz έκανε την πρεμιέρα του πρώτου επεισοδίου στις ως μέρος της γιορτής "Sailor Moon Day" στην έκθεση Anime Expo Convention στο Λος Άντζελες.

Οι δημιουγοί αποφάσισαν να μην ανανεώσουν την σειρά για 4η σεζόν αλλά θα ολοκληρώναν την ιστορία σε ταινίες.Αργότερα κυκλοφόρησαν 2 ταινίες του Sailor Moon Eternal.

Το καλοκαίρι του 2022 έγινε επίσημο ότι το Sailor Moon επιστρέφει με μία νέα ταινία η οποία θα κάνει πρεμιέρα το 2023 με τον τίτλο Σέιλορ Μούν Κόσμος η ταινία (Pretty Guardian Sailor Moon Cosmos The Movie).

Υπόθεση 
Η νεαρή Ουσάγκι Τσουκίνο αφού βοηθάει μία γάτα με το όνομα Λούνα αργότερα μαθαίνει ότι είναι μία πολεμίστρια Σέιλορ.Με την μαγική της καρφίτσα η Ουσάγκι μπορεί να μετατραπεί στην ηρωίδα Σέιλορ Μουν.Σκοπός της είναι να βρει τις άλλες πολεμίστριες Σέιλορ κι να να βρουν την χαμένη πριγκίπισσα.

Διαφορές από την πρώτη σειρά 

 Στην 1η σειρά ο Ταξίντο Μάσκ εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της μάχης της Σέιλορ Μουν με το Γιούμα.Στο Κρύσταλ ο Ταξίντο Μασκ εμφανίζεται στο τέλος της μάχης.
 Η Άμι στην 1η σειρά εμφανίζεται στο επεισόδιο 8.Στο Κρύσταλ η Άμι εμφανίζεται στο 2ο επεισόδιο.
 Στην 1η σειρά η Ουσάγκι θεραπεύει τις αδελφες Αγιακάσι.Ενώ στη δεύετρη τις καταστρέφει.
 Στην 1η σειρά ο Μαμόρου είναι αρκετά μεγαλύτερος από την Ουσάγκι.Αντίθετα στο Κρύσταλ ο Μαμόρου είναι πιο κοντά στην ηλικία της Ουσάγκι

Καστ 

 Στέφανι Σεχ
 Ρόμπι Ντέιμοντ
 Μισέλ Ραφ
 Κέιτ Χίγκινς
 Κριστίνα Βι

Συνδέσμοι 

 https://en.wikipedia.org/wiki/Sailor_Moon_Crystal
 https://en.wikipedia.org/wiki/Sailor_Moon_Eternal
 https://www.gamespot.com/articles/sailor-moon-cosmos-trailer-shows-the-beginning-of-the-end/1100-6502960/

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Sailor Moon Crystal στο IMDb
 Sailor Moon Crystal στη Wikia
 Sailor Moon Crystal στο MyAnimeList

Sailor Moon
Toei Animation
Magical girl anime και manga
Σειρές anime
Toei Animation

Η Toei Animation Co., Ltd. (ιαπωνικά: 東映アニメーション株式会社, Χέπμπορν: Tōei Animēshon Kabushiki-gaisha) είναι ιαπωνική εταιρεία παραγωγής animation, η οποία ανήκει στην Toei Company. Ιδρύθηκε το 1948 από τους Κένζο Μασαόκα και Ζεντζίρο Γιαμαμότο ως Japan Animated Films. Η εταιρεία έχει παραγάγει πολυάριθμες σειρές, συμπεριλαμβανομένων των Sally the Witch, Gegege no Kitaro, Mazinger Z, Galaxy Express 999, Dr. Slump, Dragon Ball, Saint Seiya, Slam Dunk,, One Piece,Pretty Cure,Sailor Moon Crystal & Dragon Quest:The Adventure of Dai''.

Ιστορία 
Το στούντιο ιδρύθηκε από τον Κένζο Μασαόκα και τον Ζεντζίρο Γιαμαμότο το 1948, υπό το όνομα Japan Animated Films (日本動画映画 Nihon Dōga Eiga, συντόμευση: 日動映画 (Nichidō Eiga)). Το 1956, η Toei αγόρασε το στούντιο και το μετονόμασε σε Toei Doga Co., Ltd. (東映動画株式会社 Tōei Dōga Kabushiki-gaisha, "dōga" ιαπωνικά για το "animation"), παράγοντας έργο ως Toei Animation Co., Ltd. εκτός Ιαπωνίας. Το 1998, το ιαπωνικό όνομα άλλαξε σε Toei Animation. Δημιούργησε πολλές σειρές, ταινίες και μεταφορές ιαπωνικώς κόμικς ως σειρές κινουμένων σχεδίων που έγιναν παγκοσμίως γνωστές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα (Ηνωμένες Πολιτείες)
Επίσημη ιστοσελίδα (Ευρώπη)
Toei Animation στο IMDb

Toei Animation
Ιαπωνικά στούντιο κινουμένων σχεδίων
Μιχάλης Μητρούσης

Ο Μιχάλης Μητρούσης (Θεσσαλονίκη, 22 Νοεμβρίου 1950) είναι Έλληνας ηθοποιός. Αποφοίτησε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1950 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός το 1978. Στην τηλεόραση έχει λάβει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές ενώ έχει συμμετάσχει σε παιδικές και σατιρικές εκπομπές. Κάποιες από τις πιο γνωστές συμμετοχές του στην τηλεόραση ήταν στις σειρές Φρουτοπία, Τζιν και Τσέρρυ, Όταν ο Χάρης χώρισε τη Μαίρη και Η Ζωή της Άλλης.

Υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου από το 1996 μέχρι το 2014. Η κόρη τους είναι η επίσης ηθοποιός και τραγουδίστρια Μαρίλια Μητρούση.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρικές Παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αιγυπτιακή αραβική διάλεκτος

Η αιγυπτιακή αραβική διάλεκτος, γνωστή και ως αιγυπτιακή καθομιλουμένη διάλεκτος, μασρί είναι η σημαντικότερη και πιο ομιλούμενη αραβική διάλεκτος στην Αίγυπτο.

Παραπομπές 

Πολιτισμός της Αιγύπτου
Αραβική γλώσσα
Τζώρτζταουν (Πενάνγκ)

Η Τζώρτζταουν είναι πρωτεύουσα του κρατιδίου Πενάνγκ της Μαλαισίας και βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού Πενάνγκ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Μαλαισίας, με 708.127 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ενώ το μητροπολιτικό Πενάνγκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή του έθνους με πληθυσμό 2.412.616 κατοίκους. Το ιστορικό κέντρο της Τζώρτζταουν, έχει εγγραφεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 2008.

Ιδρύθηκε το 1786, από τον Φράνσις Λάιτ, ως εμπορικό λιμάνι της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Η Τζώρτζταουν ήταν ο πρώτος βρετανικός οικισμός στη Νοτιοανατολική Ασία. Μαζί με τη Σιγκαπούρη και τη Μαλάκκα, η Τζώρτζταουν αποτέλεσε τμήμα των Οικισμών του πορθμού της Μαλάκκα, οι οποίοι έγιναν αποικία του βρετανικού στέμματος το 1867. Καταλήφθηκε από την Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πριν ανακτηθεί από τους Βρετανούς στο τέλος του πολέμου. Λίγο πριν από την ανεξαρτητοποίηση της Μαλάγια από τους Βρετανούς το 1957, η Τζώρτζταουν απέκτησε το καθεστώς πόλης από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, καθιστώντας την, την πρώτη πόλη στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Λόγω της ανάμειξης των διαφόρων εθνοτήτων και θρησκειών που έφτασαν στις ακτές της, η Τζώρτζταουν απέκτησε μια μεγάλη εκλεκτική ποικιλία αποικιακών και ασιατικών αρχιτεκτονικών στιλ. Έχει επίσης κερδίσει τη φήμη της ως γαστρονομική πρωτεύουσα της Μαλαισίας για την ξεχωριστή και πανταχού παρούσα τροφή του δρόμου. Επιπλέον, η πόλη φιλοξενεί μοναδική πολιτιστική κληρονομιά, όπως οι Περάνακαν των οποίων τα κληροδοτήματα εξακολουθούν να είναι ορατά στην αρχιτεκτονική και την κουζίνα του Πενάνγκ.

Η πόλη της Τζώρτζταουν περιλαμβάνει τη βιομηχανική ζώνη Bayan Lepas Free, μια βιομηχανική περιοχή παραγωγής αγαθών υψηλής τεχνολογίας που θεωρείται η Σίλικον Βάλλεϋ της Ανατολής. Η πόλη χρησιμεύει επίσης ως το οικονομικό κέντρο της βόρειας Μαλαισίας και τον πιο ζωτικό ιατρικό κόμβο του έθνους. Από διοικητικής πλευράς, ο διεθνής αερολιμένας Πενάνγκ συνδέει την Τζώρτζταουν με πολλές μεγάλες περιφερειακές πόλεις, ενώ μια υπηρεσία πορθμείων, η γέφυρα Πενάνγκ και η δεύτερη γέφυρα Πενάνγκ συνδέουν την πόλη με την ηπειρωτική Μαλαισία. Εν τω μεταξύ, η αποβάθρα Swettenham της Τζώρτζταουν είναι το πιο πολυσύχναστο λιμάνι της Μαλαισίας για κρουαζιερόπλοια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γεωγραφία της Μαλαισίας
Ωμοφαγία

Ωμοφαγία είναι η διατροφική τακτική της κατανάλωσης μόνο ή κυρίως άψητων και ακατέργαστων τροφίμων. Ανάλογα με τη δεοντολογία ή τον τύπο του τρόπου ζωής και τα επιθυμητά αποτελέσματα, η ωμοφαγική διατροφή μπορεί να περιλαμβάνει ποικιλία φρούτων, λαχανικών, ξηρών καρπών, σπόρων, αυγών, ψαριών, κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Η διατροφή μπορεί επίσης να περιλαμβάνει απλά επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως διάφορα είδη βλαστημένων σπόρων, τυρί και τρόφιμα που έχει υποστεί ζύμωση όπως γιαούρτια, κεφίρ, κομπούχα ή ξινολάχανο, αλλά γενικά όχι τρόφιμα που έχουν παστεριωθεί, ομογενοποιηθεί ή παραχθεί με τη χρήση συνθετικών φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, διαλυτών και τροφικών πρόσθετων.

Οι ιατρικές αρχές έχουν περιγράψει την ωμοφαγία ως διατροφική τάση. Η ωμοφαγική διατροφή, συγκεκριμένα ο ωμός βεγκανισμός, δεν είναι σε θέση να παρέχει βασικά μέταλλα και θρεπτικά συστατικά όπως ασβέστιο, σίδηρο και πρωτεΐνες. Οι ισχυρισμοί των υποστηρικτών της ωμοφαγίας είναι ψευδοεπιστημονικοί.

Παραπομπές

 
Δίαιτες
Πολιτισμός της Καλιφόρνια
Days Gone

To Days Gone είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης - περιπέτειας και επιβίωσης τρόμου, που αναπτύχθηκε από τη SIE Bend Studio και κυκλοφόρησε από τη Sony Interactive Entertainment, για το PlayStation 4, στις 26 Απριλίου του 2019. Το βιντεοπαιχνίδι τοποθετείται σε ένα μετά-αποκαλυπτικό Όρεγκον, δύο χρόνια μετά από μία παγκόσμια πανδημία, με τον πρωταγωνιστή (και μηχανόβιο) Deacon St. John, να ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του, που είχε χάσει, πιθανώς είναι ακόμα ζωντανή, ξεκινώντας έτσι μία αποστολή για να την εντοπίσει. Το παιχνίδι είναι third -person, με τον παίχτη να μπορεί να εξερευνήσει όλο τον κόσμο του παιχνιδιού. Ο παίχτης, μάχεται εχθρικούς ανθρώπους και ανθρωποφάγα πλάσματα (Freakers), με πιστόλια, καραμπίνες κι άλλα αυτοσχέδια όπλα. Ένας μεγάλος μηχανισμός του παιχνιδιού είναι ότι ο Deacon οδηγεί μηχανή, η οποία εκτός από μέσο μεταφοράς, αποτελεί και αποθηκευτικό κινούμενο χώρο.

Η παραγωγή του Days Gone ξεκίνησε στις αρχές του 2015. Ο τεχνικός διευθυντής Κρίστοφερ Ρις, είχε δηλώσει ότι η Bend Studio ήθελε να "δώσει κάτι στο PlayStation 4 που δεν ξαναείχε πριν".  Το παιχνίδι αποκαλύφτηκε για πρώτη φορά το 2016, στο E3 2016. Ο Ρις είχε αποκαλύψει ότι το παιχνίδι θα έχει Unreal Engine 4 και πολύ δυνατή αφηγηματική ροή. Τη μουσική του βιντεοπαιχνιδιού ανέλαβε να γράψει ο Νέιθαν Γουάιτχεντ.

Το παιχνίδι ήταν άκρως αναμενόμενο και έτοιμο προς κυκλοφορία το 2018, όμως δεν κυκλοφορούσε έως και τον Απρίλιο του 2019. Στην αρχική του κυκλοφορία το παιχνίδι έλαβε ανάμικτες κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν τον ανοιχτό του κόσμο, το gameplay του και την ερμηνεία του Σαμ Γουάιτγουερ ως Deacon, ωστόσο, δέχτηκε αρνητική κριτική για την ιστορία του και την ελλειμματική ανάπτυξη των χαρακτήρων του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεμσοι 
 

Βιντεοπαιχνίδια του 2019
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια τρόμου
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης
Μετα-αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια βολών τρίτου προσώπου
Βιντεοπαιχνίδια με ζόμπι
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine
Παππαδιανά (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Παππαδιανά  αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί:

 Παπαδιανά Λασιθίου, οικισμός της Κοινότητος Κάτω Χωρίου
 Παππαδιανά Κισσάμου, οικισμός της Κοινότηος Κεφαλίου
 Παππαδιανά Κυδωνίας, οικοιμσός της Κοινότητος Ντερέ
 Παππαδιανά Κακοδικίου Σελίνου, οικισμός της Κοινότητος Κακοδικίου
 Παππαδιανά Σκλαβοπούλας Σελίνου, οικισμός της Κοινότητος Σκλαβοπούλας
 Παππαδιανά Τεμενίων Σελίνου, οικισμός της Κοινότητος Τεμενίων

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αχλαδές Ρεθύμνης

Ο Αχλαδές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Πρόεδρος του χωριού είναι ο Πολυμίλης Κωνσταντίνος (2010-σήμερα)

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο Αχλαδές βρίσκεται 28 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 60 μέτρων. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 205 κατοίκων και αναφερόταν ως μέρος των συνοικισμών που αποτελούσαν τον Αχλαδόκαμπο. Στην απογραφή του 1900 είχε 243 κατοίκους, αναφέρεται ως Αχλαδές και υπαγόταν στον οθωμανικό δήμο Μελιδονίου.

Το 1920 ανήκε στην κοινότητα Σιριπιδιανών και το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αχλαδέ, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Μυλοποτάμου. Ως οικισμός, ο Αχλαδές πέραν του πυρήνα του διαθέτει ακόμη επτά συνοικίες (Κοντομεριανά, Παπαδόπουλου, Μοσχονιανά, Λαδιανά, Σώπατα, Μετόχι Κιαγιά και Μετόχι Παπά).

Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και είναι μονόχωρος. Ο ναός στο κοιμητήριο είναι δίκλιτος, αφιερωμένος στην Aγία Παρασκευή και τους Tαξιάρχες, και το τέμπλο του χρονολογείται από το 1845. Άλλες εκκλησίες στο χωριό περιλαμβάνουν τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και τα εξωκλήσια Aγία Παρασκευή και Άγιος Φανούριος. Στο χωριό άρχισε να λειτουργεί δημοτικό σχολείο το 1889, το οποίο εξυπηρετούσε και άλλους γειτονικούς οικισμούς, ενώ το 1916 ιδρύθηκε παρθεναγωγείο, το οποίο μερικά χρόνια αργότερα συγχωνεύθηκε με το δημοτικό.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Διοικητικά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Σιριπιδιανά και Σολοχιανά αποτελούν την κοινότητα Αχλαδέ που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 95 κατοίκους.

Δείτε Κοινότητα Αχλαδέ

Παραπομπές 

Αχλαδες
Δήμος Μυλοπόταμου
Ντανιέλε Ορσάτο

Ο Ντανιέλε Ορσάτο (Daniele Orsato, γενν. 23 Νοεμβρίου 1975, Μοντέκιο Ματζόρε)  είναι Ιταλός διαιτητής ποδοσφαίρου.

Σταδιοδρομία 
Ο Ορσάτο έγινε διαιτητής της FIFA το 2010. Έχει διατελέσει διαιτητής σε προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. 

Ο Ορσάτο διαιτήτευσε σε αγώνες της φάσης ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2012-13, 2013-14 και 2014-15. 

Το 2016, διαιτήτευσε τον αγώνα του γύρου των 16 μεταξύ της Αϊντχόφεν και της Ατλέτικο Μαδρίτης στο Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16. 

Στις 14 Μαρτίου 2017, διαιτήτευσε τον αγώνα του γύρου των 16 μεταξύ της Λέστερ και της Σεβίλλης στο Τσάμπιονς Λιγκ 2016-17, όπου παινεύτηκε ιδιαιτέρως για την απόδοση του. 

Την 1η Ιουλίου 2018, ο Ορσάτο ορίστηκε διαιτητής VAR για τον αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 μεταξύ της Κροατίας και της Δανίας. 

Στις 12 Φεβρουαρίου 2019, διαιτήτευσε τον αγώνα του γύρου των 16 μεταξύ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Παρί Σεν Ζερμέν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έδωσε 10 κίτρινες κάρτες (6 για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και 4 για την Παρί Σεν Ζερμέν) και απέβαλε τον Πολ Πογκμπά στο 89ο λεπτό.

Παραπομπές 

Ιταλοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Απλαδιανά Ρεθύμνης

Τα Απλαδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός βρίσκεται 40 χλμ. νοτιοανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 260 μ., στους νότιους πρόποδες του όρους Κουλούκωνας. Επί της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου έχει δημιουργηθεί ο οικισμός Κάμπος Απλαδιανών, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 205 κατοίκους.

Η προέλευση του ονόματος του χωριού είναι ανδρονυμική, από το επίθετο Απλαδάς, το οποίο μαρτυρείται σε συμβόλαια του 14ου αιώνα. Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε 57 κατοίκους και ανήκε στο δήμο Γαράζο. Στην απογραφή του 1900 είχε 153 κατοίκους μαζί με τα Χελιανά και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 ανήκε στην κοινότητα Χελιανών. Το 1925 προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Κλεψιμιών (μετέπειτα Δοξαρού), αλλά το 1935 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Απλαδιανών.

Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στην Αγία Πελαγία. Στο χωριό βρίσκονται επίσης οι ναοί της Aγίας Παρασκευής και των Άγιων Tεσσάρων Mαρτύρων. Στο χωριό έχει ανασκαφεί κτιστός κιβωτιόσχημος ρωμαϊκός τάφος ο οποίος χρονολογήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ.

Κοινότητα Απλαδιανών 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σισών περιλαμβάνει και τον οικισμό Κάμπος Απλαδιανών. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Απλαδιανά, τα (203)
 Κάμπος Απλαδιανών, ο (205)

Συνολικά η κοινότητα έχει 408 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Λυρώνη.

Κοινοτάρχες Απλαδιανών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Απλαδιανών.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Μυλοπόταμου
Βενί Ρεθύμνης

Το Βενί (επίσημο: το Βενίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Βρίσκεται 40 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 340 μ., ανάμεσα στο Γαράζο και την Αξό. Χαρακτηρίζεται από τις πηγές νερού και τις καλλιέργειες κερασιών.

Κοινότητα Βενίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Βενίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Κατεριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Βενίον, το (188)
 Κατεριανά, τα (129)

Συνολικά η κοινότητα έχει 317 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Μακρυπόδη.

Κοινοτάρχες Βενίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βενίου

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Veni, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Veni με 129 κατοίκους και 643 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως Veni. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Veni με 13 χαράτσια.

Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε 164 κατοίκους και ανήκε στο δήμο Γαράζο. Στην απογραφή του 1900 είχε 174 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαράζου και μετά από λίγους μήνες στην κοινότητα Αξού, αλλά το 1931 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βενίου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στην Aγία Παρασκευή. Πρόκειται για μονόκλιτο ναό με έτος κατασκευής το 1917. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Άννα. Επίσης στο χωριό βρίσκονται οι ναοί των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας.

Στο Βενί βρίσκεται επίσης ο ναός της τοιχογραφημένος ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ο ναός βρίσκεται σε ευρύχωρο μέρος και ανακαινίστηκε ύστερα από ιδιωτική πρωτοβουλία και δαπάνη της ενορίας. Οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται από τον 14ο-15ο αιώνα και σώζονται μεταξύ άλλων η Πλατυτέρα, οι συλλειτουργούντες ιεράρχες, ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η Ανάληψη, η Γέννηση του Ιησού, διάφορες μορφές Αγίων και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Πάνω από την παράσταση της Κοίμησης έχουν χαρακτεί τα νούμερα 1640 και 1680 και λατινικοί χαρακτήρες.

Παραπομπές 

Βενι
Δήμος Μυλοπόταμου
Θεοδώρα Ρεθύμνης

Η Θεοδώρα ή Θοδώρα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 44 χλμ. από το Ρέθυμνο και 33,5 από το Ηράκλειο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 350 μ., στους νότιους πρόποδες του όρους Κουλούκωνας.

Κοινότητα Θεοδώρας 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Θεοδώρας έχει 50 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Κουγιουμουτζή.

Κοινοτάρχες Θεοδώρας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Θεοδώρας. 

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν είχε 43 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στον δήμο Δαμάστας. Στην απογραφή του 1900 είχε 76 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αλόιδων, αλλά το 1931 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Θεοδώρας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Το 2013 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του ναού της Αγίας Θεοδώρας, η οποία είχε αρχίσει το 2003. Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στον Αγίο Γεώργιο. Στην ενορία του χωριού ανήκει επίσης το εξωκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Παραπομπές 

Θεοδωρα
Δήμος Μυλοπόταμου
Κάλυβος Ρεθύμνης

Ο Κάλυβος ίναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Βρίσκεται 42 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 560 μ.

Κοινότητα Καλύβου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Καλύβου έχει 327 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Βασίλειο Αρκαδιανό.

Κοινοτάρχες Καλύβου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλύβου

Ιστορία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Calivo, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Calivo με 133 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 τo αναφέρει ως Calivo. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Kalivyo με 19 χαράτσια. 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε 234 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Γαράζου. Στην απογραφή του 1900 είχε 263 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Καλύβου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Ο κεντρικός ναός της ενορίας Κάλυβου είναι ο δίκλιτος ναός των Ταξιαρχών και του Αγίου Χαραλάμπου. Το τέμπλο του ναού χρονολογείται από το 1816. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γέωργιο. Άλλοι ναοί του χωριού περιλαμβάνουν τους Aγία Tριάδα και Kοίμηση της Θεοτόκου.

Στον Κάλυβο λειτουργεί μονοθέσιο δημοτικό σχολείο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Μυλοπόταμου
Θανάσης Καλογιάννης

Ο Θανάσης Καλογιάννης (Βόλος, 10 Σεπτεμβρίου 1965 – Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2017) ήταν Έλληνας αθλητής στίβου, πρωταθλητής στους δρόμους ταχύτητας (400 μ. με εμπόδια).  

Με πλούσια σωματικά προσόντα (1,92 μ. ύψος, μεγάλος διασκελισμός, ταχύτητα, εκρηκτικότητα) διακρίθηκε σε όλους σχεδόν τους εγχώριους (τρεις φορές Πρωταθλητής Ελλάδας με τα χρώματα του Γ.Σ. Καρδίτσας) και διεθνείς αγώνες (3 φορές χρυσός Βαλκανιονίκης το 1984, το 1988 και το 1989, συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 και του 1992) που έλαβε μέρος, ωστόσο σε ηλικία 28 ετών εγκατέλειψε τον αθλητισμό.  Ήταν πτυχιούχος της Οδοντιατρικής Σχολής της Αθήνας. Από το 2001 ήταν νυμφευμένος με τη Βραζιλιάνα  καλλονή  Λάουρα Ντε Νίγκριςκαι ασχολήθηκε εκτενώς με τη φωτογραφία.

Πηγή
 ΣΕΓΑΣ: «’Έφυγε’ στα 52 του χρόνια ο Θανάσης Καλογιάννης» Ανακτήθηκε στις 10/12/2019

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Εμποδιστές 
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1987
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Βωλεώνες Ρεθύμνου

Οι Βωλεώνες ή Βολιώνες είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Απέχουν 24 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 340 μ. Ανατολικά του χωριού υψώνεται το όρος Βένι και επίσης κοντά στο χωριό βρίσκεται η τεχνητή Λίμνη Ποταμών.

Κοινότητα Βωλεώνων 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Βωλεώνων έχει 109 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Λίτινα.

Κοινοτάρχες Βωλεώνων 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βωλεώνων

Ιστορία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Vogliones. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vogliones με 299 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Vagliones. Για την προέλευση του ονόματος υπάρχουν δύο θεωρείες. Η μια αναφέρει ότι προέρχεται από το αγριολούλουδο βιόλα, οπότε και γράφεται με ο, και άλλη ότι προέρχεται από τη λέξη βώλος, αναφερόμενο στους βώλους του χώματος, οπότε και γράφεται με ω.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικών χρόνων στο χωριό κατοικούσαν μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 35 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μέρωνα και είχε 17 χριστιανούς και 184 Τούρκους κατοίκους. Το 1891 , Δεκαεπτά βολιωνιτες οπλαρχηγοί υπό την αιγίδα των Περνιεντακηδων απελευθέρωσαν το χωριό και οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή. Στην απογραφή του 1900 είχε 38 κατοίκους, καθώς οι Τούρκοι το εγκατέλειψαν. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στην κοινότητα Παντάνασσας. Το 1931 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου. 

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Το 1
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στο Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Κτίστηκε το 1977 σε ρυθμό σταυροειδούς ναού με τρούλο. Προηγουμένως ο κεντρικός ναός της ενορίας ήταν ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου, ο οποίος σήμερα είναι ο νεκροταφικός ναός. Ο ναός είναι τοιχογραφημένος και χρονολογείται από τον 8ο-9ο αιώνα μ.Χ. Ο ναός γιορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου, καθώς σύμφωνα με την παράδοση, εκεινή την ημέρα έγινε παράκληση στον άγιο ώστε να σταματήσει επιδημία η οποία μάστιζε το χωριό. Στο χωριό βρίσκεται ένας ακόμη βυζαντινός ναός, αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Άλλες εκκλησίες του χωριού περιλαμβάνουν τους Άγιο Γεώργιο, Παναγία και Αγία Παρασκευή. Στο ύψωμα πάνω από το χωριό βρίσκεται η ιερά μονή Βενίου. Επίσης κοντά στο χωριό βρίσκεται το προσκύνημα Παναγίας Ελεούσας Ποταμών.

Στο χωριό άρχισε να λειτουργεί σχολίο το 1918, αρχικά στεγασμένο σε οικίες. Το κτίριο του σχολείου άρχισε να κτίζεται το 1928 και ολοκληρώθηκε το 1937. Πλέον έχει συγχωνευθεί με το δημοτικό σχολείο Αποστόλων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Γιόνας Βιντ

Ο Γιόνας Βιντ (δανικά: Jonas Wind), γεννημένος στις 7 Φεβρουαρίου 1999 στο Χβιντόβρε της Δανίας, είναι Δανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΦΚ Κοπεγχάγη.

Βιογραφία 
Ο Γιόνας Βιντ είναι υιός του πρώην ποδοσφαιριστή Περ Βιντ, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

ΦΚ Κοπεγχάγη 
Ο Γιόνας Βιντ εκπαιδεύτηκε ποδοσφαιρικά στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Κοπεγχάγη, σύλλογο με τον οποίο και πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του, στις 28 Φεβρουαρίου 2018, στα πλαίσια αναμέτρησης πρωταθλήματος με αντίπαλο την Χόμπρο ΙΚ. Εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο κατά τα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, ως αλλαγή στη θέση του Βίκτορ Φίσερ, όπου τελικός νικητής αναδείχθηκε η Κοπεγχάγη με σκορ 0-2. Πέτυχε το πρώτο τέρμα του στις 18 Απριλίου 2018, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Άαλμποργκ ΜΚ, ανοίγοντας το σκορ για την ομάδα του κατά τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. Ο αγώνας ολοκληρώθηκε με την επικράτηση της Κοπεγχάγης με τελικό σκορ 2-1.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις κατά τη διάρκεια αναμέτρησης στα πλαίσια του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2017-18, στις 22 Φεβρουαρίου 2018, με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου η Κοπεγχάγη ηττήθηκε με τελικό σκορ 1-0.

Κατέκτησε τον πρώτο τίτλου του, καθώς αναδείχθηκε Πρωταθλητής Δανίας για τη σεζόν 2018-19.

Εθνική Ομάδα 
Κλήθηκε αριθμό φορών προκειμένου να αγωνιστεί με τα χρώματα διαφόρων ηλικιακών κατηγοριών της Εθνικής Δανίας.

Όντας μέλος της ηλικιακής κατηγορίας U17, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17, το 2016. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης διοργάνωσης, αγωνίστηκε σε, συνολικά, τρεις αναμετρήσεις, απέναντι στη Γαλλία, τη Σουηδία και την Αγγλία.

Όντας μέλος της ηλικιακής κατηγορίας U19, πέτυχε αριθμό τερμάτων, μεταξύ άλλων δύο τέρματα κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Κροατία, τον Νοέμβριο του 2017, στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19.

Στις 20 Μαρτίου 2019, πραγματοποίησε την πρώτη διεθνή συμμετοχή του με την Εθνική Δανίας U21 σε αναμέτρηση με αντίπαλο το Βέλγιο, κατά τη διάρκεια της οποίας πέτυχε το πρώτο του τέρμα, συνεισφέροντας, ως αποτέλεσμα, στη νίκη της ομάδας του με τελικό σκορ 3-2.

Διακρίσεις 
ΦΚ Κοπεγχάγη
 Πρωταθλητής Δανίας τη σεζόν 2018-19.

Παραπομπές 

Δανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας ανδρών U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας ανδρών U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας ανδρών U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιος

Ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιος Λαδόπουλος (1929-2008) ήταν Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μικρασιατικής καταγωγής. Διετέλεσε Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως  από το 1974 έως το 2004.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ιωάννης Λαδόπουλος γεννήθηκε στο Καστέλλι Κρήτης το 1929 έλκων την καταγωγή από τη Σμύρνη. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1955 και Πρεσβύτερος το 1960. 

Στις 26 Μαΐου 1974 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Στο διάστημα της αρχιερατείας του κτίσθηκαν και ανακαινίσθηκαν εκ βάθρων τριάντα ναοί. Συνέβαλε επίσης στην αποπεράτωση πολλών υφιστάμενων ιερών ναών. Ακόμη, χειροτόνησε πολλούς νέους ιερείς. Με μέριμνα και επίβλεψη του Μητροπολίτη Διονυσίου οργανώθηκαν πολλές δομές της Μητρόπολης όπως παιδικοί σταθμοί, βιβλιοθήκες, κατασκηνώσεις, ενοριακές τράπεζες αίματος, ενοριακά συσσίτια και τράπεζες τροφίμων, Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Λύκειο, μαθητικά και φοιτητικά οικοτροφεία κ.ά. Καθιέρωσε ως συμπολιούχο της Νεάπολης τον Άγιο Γεώργιο τον Νεαπολίτη (εκ Νεαπόλεως Μικράς Ασίας) και ανέδειξε και άλλους τοπικούς αγίους όπως τον άγιο νεομάρτυρα Αθανάσιο τον Κουλακιώτη που μαρτύρησε στην Ξηροκρήνη και τον άγιο Ακάκιο τον Ασβεστοχωρίτη. Στις 25 Αυγούστου 2004 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στις 8 Αυγούστου 2008 και ετάφη στο προαύλιο του Καθεδρικού Ναού Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως τον οποίο ο ίδιος είχε εγκαινιάσει.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως
Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Θρόνος Ρεθύμνου

Ο Θρόνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 32 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 540 μ., στους δυτικούς πρόποδες του Ψηλορείτη, με θέα την κοιλάδα του Αμαρίου.

Κοινότητα Θρόνου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Θρόνου περιλαμβάνει και τον οικισμό Κλησίδι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Θρόνος, ο (65)
 Κλησίδιον, το (24)

Συνολικά η κοινότητα έχει 89 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Αλεξάκη.

Κοινοτάρχες Θρόνου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Θρόνου

Ιστορικά στοιχεία 

Στον λόφο Θρονιανή Κεφάλη, βόρεια του χωριού, έχουν ανασκαφεί τα κατάλοιπα της αρχαίας πόλης Σύβριτος. Οι παλαιότερες ενδείξεις κατοίκησης χρονολογούνται από την υστερομινωική εποχή ΙΙ, αλλά περίοδος ακμής της πόλης θεωρείται η περίοδος από τα αρχαϊκά μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια. Η πόλη ήταν κτισμένη κατά κώμες και επεκτεινόταν μέχρι τους πρόποδες του λόφου και τα χωριά Αγία Φωτεινή και Γέννα. Η πόλη κατείχε σημαντική θέση στην επικοινωνία μεταξύ των βορείων και των νοτίων ακτών της Κρήτης και έκοβε δικό της νόμισμα.

Στη δεύτερη βυζαντινή περίοδο, ίσως τον 13ο αιώνα, κατασκευάστηκε στη θέση Κάστελλος, 800 μέτρα ανατολικά του χωριού, από τους Βυζαντινούς οχύρωση. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Throno. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Throno με 350 κατοίκους και 97 οφειλόμενες αγγαρείες και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Throno. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το χωριό είχε 9 χριστιανικές και 6 μουσουλμανικές οικογένειες.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μέρωνα και είχε 58 χριστιανούς και 63 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 76 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου, όμως το 1930 η έδρα μεταφέρθηκε στο γειτονικό χωριό Καλογέρου. Η κοινότητα Θρόνου επανασυστάθηκε το 1933 και παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 

Εντός του χωριού βρίσκεται ο μονόχωρος βυζαντινός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο ναός κτίστηκε περί το 1300 πάνω στα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Διατηρείται ακόμη και σήμερα τμήμα του ψηφιδωτού που κοσμούσε το κεντρικό της κλίτος. Στο εσωτερικό σώζονται σε καλή κατάσταση τοιχογραφίες του 14-15ου αιώνα. Οι τοιχογραφίες στο κλίτος είναι ζωγραφισμένες με διαφορετική τεχνοτροπία από αυτές στο ιερό. Επίσης στο υπέρθυρο του ναού υπάρχει οικόσημο των Καλλέργηδων. Στο ναό του Αγίου Ιωάννη σώζεται τμήμα σαρκοφάγου με το οικόσημο των Καλλέργηδων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Γουλεδιανά Ρεθύμνου

Τα Γουλεδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης. Απέχουν 18 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 500 μέτρα, εντός μικρής κοιλάδος.

Ιστορικά στοιχεία 
Στην περιοχή Ονυθέ, ένα πλάτωμα σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρα νοτιοανατολικά του χωριού, έχουν έρθει στο φως αρχιτεκτονικά λείψανα που ανήκουν σε ακόμα μη ταυτισμένο οικισμό των ιστορικών χρόνων που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη. Μέχρι τώρα επικρατέστερα είναι τα ονόματα της Οσμίδας και της Φάλλανας. Έχουν ανασκαφεί οικίες και μια αρχαία κρήνη. Τα ευρήματα από τις ανασκαφές χρονολογούνται στην αρχαϊκή εποχή, τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. Περίπου 2,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του χωριού, στη θέση Κερά Ονυθέ έχει ανασκαφεί παλαιοχριστιανική βασιλική μεγάλου μεγέθους (διαστάσεις 31 επί 15 μέτρα), η οποία έχει χρονολογηθεί τον 5ο αιώνα.

Αν και το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, φαίνεται να ήταν μετόχι. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Γουλεδιανά και είχε 139 κατοίκους, όλοι Χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 171 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπαγόμενη στην κοινότητα Όρους. Το 1925, τα Γουλεδιανά προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Καρέ, όμως το 1933 ορίστηκαν έδρα δικής του κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Δείτε: Κοινότητα Γουλεδιανών

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Ο κεντρικός ναός της ενορίας Γουλεδιανών είναι αφιερωμένος στην Αγία Κυριακή. Είναι μονόκλιτος ναός ο οποίος κτίστηκε το 1787 και το ιερό της βρίσκεται εντός σπηλαίου. Άλλες εκκλησίες εντός του χωριού είναι η Aγία Bαρβάρα και το Γενέθλιο της Θεοτόκου. Άλλοι ναοί στην ευρύτερη περιοχή των Γουλεδιανών περιλαμβάνουν τους Παναγία Kερά, Zωοδόχος Πηγή, Kοίμηση της Θεοτόκου, Άγιος Aντώνιος (σπηλαιώδης) και Mεταμόρφωση του Σωτήρα.

Στο πλάτωμα νοτιοανατολικά του χωριού βρίσκεται ο αρχαιολογικός τόπος Ονυθέ, όπου έχουν ανασκαφεί αρχαϊκές οικίες, ακρόπολη και βρίσκεται μια μνημειακή αρχαία κρήνη. Στη θέση Κερά Ονυθέ έχει ανασκαφεί παλαιοχριστιανική βασιλική μεγάλου μεγέθους, με ψηφιδωτό δάπεδο.

Παραπομπές 

γουλεδ
Δήμος Ρεθύμνης
Αταουάλπα Ίνκα

O Αταουάλπα (Κέτσουα: Atawallpa / Ισπανικά: Atahualpa, Atahuallpa, Atabalica, Atabalipa) ήταν ο 13ος και τελευταίος Αυτοκράτορας των Ίνκα, πριν από την κατάκτηση της αυτοκρατορίας από τους Ισπανούς κατακτητές (κονκισταδόρες) κατά τον 16ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1502 στο Κούσκο ή στο Καράνκουϊ. Ήταν γιος του Ουάινα Κάπακ ο οποίος υπήρξε Αυτοκράτορας των Ίνκα την περίοδο 1493-1525. Άνηκε στην Δυναστεία Άναν.

Ο Αταουάλπα ανήλθε στην εξουσία διαδεχόμενος τον αδερφό του Ουάσκαρ, έπειτα από πολεμική σύγκρουση των δύο στην οποία τελικά επικράτησε. Έγινε αυτοκράτορας τον Μάιο του 1532 και παρέμεινε στην θέση αυτή για έναν περίπου χρόνο, μέχρι δηλαδή και όταν τον σκότωσαν, αφού πρώτα τον είχαν φυλακίσει, οι Ισπανοί κονκισταδόρες υπό την ηγεσία του Φρανσίσκο Πισάρο, στις 26 Ιουλίου του 1533 στην πόλη Καχαμάρκα και σε ηλικία 31 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Εκδοτικός οίκος «Historical Quest», Η μάχη της Καχαμάρκα - Ο Πισάρο και η κατάκτηση των Ίνκας. Πληροφορίες από την ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου historical-quest.com.
 Δημήτριος Θαλασσινός, Πισάρο ο Κατακτητής των Ίνκα, Αθήνα 2002.

Αυτοκράτορες των Ίνκας
Άννα-Νίκη Σταμολάμπρου

Η Άννα-Νίκη Σταμολάμπρου (Θεσσαλονίκη, 26 Αυγούστου 1995) είναι Ελληνίδα διεθνής καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως Πόιντ γκαρντ για τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Η Σταμολάμπρου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στον Θερμαϊκό Θέρμης και ακολούθησε η μεταγραφή της στον ΠΑΟΚ, σε ηλικία 14 ετών. 

Στη συνέχεια, σε ηλικία 18 ετών μετακινήθηκε στις Η.Π.Α. και στο Πανεπιστήμιο Ρόμπερτ Μόρις. Εκεί αγωνίστηκε στο Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης (NCAA) όπου την τελευταία της χρονιά είχε 16,6 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ ανά παιχνίδι. 

Το 2017 μετά την αποφοίτηση της από το κολέγιο, συμφώνησε με την ελβετική Χέλιος. Στην Ελβετία μέτρησε 18 πόντους, 5.3 ριμπάουντ, 4.5 ασίστ κατά μέσο όρο σε τέσσερις αγώνες. Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2017-18 στην Ισπανία καθώς τον Ιανουάριο του 2018 συμφώνησε με την Κάμπους Προμέτε, ομάδα πρώτης κατηγορίας. Στην Ισπανία μέτρησε 2.2 πόντους, 0.7 ριμπάουντ και 0.3 κατά μέσο όρο σε 10 αγώνες. 

Τον Ιούνιο του 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Την πρώτη της χρονιά κατέκτησε το νταμπλ με τους ερυθρόλευκους. Στις 3 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε η μονοετής ανανέωση του συμβολαίου της, μέχρι το τέλος της σεζόν. Στις 14 Ιουνίου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιό της με τον Ολυμπιακό έως το 2023.

Εθνική Ελλάδας 
Η Σταμολάμπρου συμμετείχε με την Ελλάδα στο Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2017. Στις 15 Νοεμβρίου 2020 σημείωσε 22 πόντους και πέτυχε ρεκόρ καριέρας στην Εθνική κόντρα στη Σλοβενία στην προκριματική φάση του Ευρωμπάσκετ 2021. Με την Εθνική γυναικών έχει 25 αγώνες με 114 πόντους (μ.ο: 4.56).

Τίτλοι

Ολυμπιακός 

 2x Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2019, 2020
 Κύπελλο Ελλάδος: 2019

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γνωρίζοντας την Άννα-Νίκη Σταμολάμπρου

Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων
Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων
Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών
Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Εκλογική περιφέρεια Α΄ Ανατολικής Αττικής

Η Εκλογική περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής είναι μία από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες του νομού Αττικής.

Στις 12 Ιουλίου 2018 υπερψηφίστηκε από τη Βουλή το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, το οποίο προβλέπει την κατάτμηση της εκλογικής περιφέρειας Αττικής σε δύο περιφέρειες, μία εκ των οποίων είναι η Α' Ανατολικής Αττικής. Η νέα διοικητική διαίρεση ισχύει από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 και η περιφέρεια εκπροσωπείται με 10 βουλευτές στη Βουλή των Ελλήνων.

Η εκλογική περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής αποτελείται από τους εξής δήμους: Αχαρνών, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Διονύσου, Κρωπίας, Λαυρεωτικής, Μαραθώνος, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Παιανίας, Παλλήνης, Ραφήνας-Πικερμίου, Σαρωνικού, Σπάτων-Αρτέμιδος και Ωρωπού.

Κατανομή εδρών

Αποτελέσματα εκλογών

2019

Παραπομπές

Εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Δυτικής Αττικής

Η Εκλογική περιφέρεια Β' Δυτικής Αττικής είναι μία από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες του νομού Αττικής.

Στις 12 Ιουλίου 2018 υπερψηφίστηκε από τη Βουλή το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, το οποίο προβλέπει την κατάτμηση της εκλογικής περιφέρειας Αττικής σε δύο περιφέρειες, μία εκ των οποίων είναι η Β' Δυτικής Αττικής. Η νέα διοικητική διαίρεση ισχύει από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 και η περιφέρεια εκπροσωπείται με 4 βουλευτές στη Βουλή των Ελλήνων.

Η εκλογική περιφέρεια Β' Δυτικής Αττικής αποτελείται από τους εξής δήμους: Ασπροπύργου, Ελευσίνας, Μάνδρας-Ειδυλλίας, Μεγαρέων και Φυλής.

Κατανομή εδρών

Αποτελέσματα εκλογών

2019

Παραπομπές

Εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Κλειστό Γυμναστήριο Καλλιθέας Ρόδου

Το Κλειστό Γυμναστήριο Καλλιθέας Ρόδου, επίσης γνωστό ως Παλέ ντε Σπορ Καλλιθέας, είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στην Καλλιθέα της Ρόδου. Το γήπεδο χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 1.400 άτομα, με μόνιμες κερκίδες και 2.000 άτομα, με τις αναρυσόμενες κερκίδες.

Ιστορία 
Στο γήπεδο φιλοξενήθηκε το Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών του 2018. Ο σύλλογος καλαθοσφαίρισης, Α.Ε. Καλλιθέας Ρόδου, χρησιμοποιεί το γήπεδο ως έδρα της. Το γήπεδο έγινε η έδρα του επαγγελματικού συλλόγου καλαθοσφαίρισης Κολοσσού Ρόδου, που αγωνίζεται στην Α1 Εθνική, πριν από τη σεζόν 2019-20.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εικόνα του εξωτερικού του Παλέ ντε Σπορ 
 Εικόνα 1 του εσωτερικού του Παλέ ντε Σπορ 
 Εικόνα 2 του εσωτερικού του Παλέ ντε Σπορ 
 Εικόνα 3 του εσωτερικού του Παλέ ντε Σπορ 
 Κολοσσός: Αλλάζει έδρα τη νέα αγωνιστική περίοδο 

Κλειστά στάδια στην Ελλάδα
Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Ρόδο