joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ψυχαγωγία

Ψυχαγωγία είναι η συμμετοχή του ανθρώπου στα ανώτερα έργα του ανθρώπινου πολιτισμού, που τον μορφώνει πνευματικά και αισθητικά και τον εξευγενίζει. Η ψυχαγωγία, παρόλο που επιτυγχάνεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε πολιτισμό, σε όλους συνδέεται με την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία και, μυώντας τον άνθρωπο κατάλληλα, φέρνει την αρμονία σώματος και ψυχής.

Ετυμολογία 
Προερχόμενη από σύνθεση των «ψυχή» και «άγω», σημαίνει την αγωγή της ψυχής.

Η ψυχαγωγία σήμερα

Ψυχαγωγία - διασκέδαση - εκτόνωση 
Ο ορισμός της ψυχαγωγίας διαχωρίζεται από εκείνον της διασκέδασης. Ως ψυχαγωγία ορίζεται  η τέρψη που επιτυγχάνεται μέσα από πνευματικά μέσα. Αντίθετα, η διασκέδαση δηλώνει την απομάκρυνση από τα καθημερινά προβλήματα, το διασκορπισμό των εννοιών μέσα από το ξέδομα- το ξαλάφρωμα.

«Νόθη» ψυχαγωγία  
Ως νόθη (ή κακή) ψυχαγωγία αναφέρονται οι μορφές διασκέδασης που προβάλλονται ως ψυχαγωγικές ενώ κατ' ουσίαν δεν εξελίσσουν τον άνθρωπο πνευματικά. Τέτοιοι τρόποι ψυχαγωγίας είναι για παράδειγμα η χαρτοπαιξία, η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ και τα χαμηλής στάθμης θεάματα. Αποτέλεσμα της νόθης ψυχαγωγίας μπορεί να είναι ο εθισμός, η κρίση ηθικών αξιών, η φθορά σωματικής και ψυχικής υγείας κλπ.

Τρόποι ψυχαγωγίας 

Παιχνίδι
Αθλητισμός
Τέχνη
Κινηματογράφος
Θέατρο
Λογοτεχνία
Μουσική
Χορός
Επικοινωνία
Φλερτ
Φύση
Κάμπινγκ
Ταξίδια
Τουρισμός
Εκδρομές
Ποδήλατο
 Εθελοντισμός / Συμμετοχή στα κοινά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ψυχαγωγία Vs. Διασκέδαση  

Αισθητική
Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ

Ο Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μολότοφ (ρωσικά: Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов , 9 Μαρτίου 1890 - 8 Νοεμβρίου 1986) ήταν Σοβιετικός πολιτικός και διπλωμάτης, και σημαντικό στέλεχος της Σοβιετικής κυβέρνησης από τη δεκαετία του 1920 - όταν αναδείχτηκε ως σύμβουλος του Ιωσήφ Στάλιν, μέχρι το 1957 - όταν απολύθηκε από τον Νικίτα Χρουστσιόφ. Συνέβαλλε σημαντικά στο σχέδιο της Μεγάλης Εκκαθάρισης. Το 1939 υπέγραψε το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης γνωστό και ως Σύμφωνο Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ καθώς και άλλες συνθήκες μετά τον πόλεμο. Το Κοκτέιλ μολότωφ έχει πάρει το όνομα του από αυτόν.

Σοβιετικοί πολιτικοί
Ρώσοι πολιτικοί
Ρώσοι κομμουνιστές
Μιξίτης

Ο μιξίτης (αγγλ. mixite) είναι αρσενικικό ένυδρο ορυκτό του βισμουθίου και του χαλκού. Οφείλει το όνομά του στον υπεύθυνο του ορυχείου του Jachymov (Τσεχία) Anton Mixa (1838-1906), ο οποίος και πρωτοεντόπισε το ορυκτό.

Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων-βισμουθιούχων αποθέσεων. Σχηματίζει σειρά παραμικτικών ορυκτών, τα οποία έχουν το γενικό τύπο ΑCu6(XO4)3(OH)6 . 3H2O, όπου Α= βισμούθιο, αργίλιο, ασβέστιο, δημήτριο, λανθάνιο, ύττριο, νεοδύμιο ή θόριο και Χ = αρσενικό ή φωσφόρος. Τα κυριότερα μέλη της σειράς είναι:

 Αγαρδίτης (από τον οποίο και ξεωρίζει πολύ δύσκολα)
 Γκαουντεΐτης (περιέχει Al  και Υ)
 Μιξίτης
 Πητερσίτης (περιέχει ύττριο, ασβέστιο και φωσφόρο)

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι το αυτοφυές βισμούθιο, ο ερυθρίτης, ο μαλαχίτης, ο βαρύτης, ο βισμουθίτης, ο βουλφενίτης, ο μιμητίτης και ο λειμωνίτης. Λόγω των συγγενών ορυκτών και των πολύ όμορφων συσσωματωμάτων του είναι ορυκτό περιζήτητο από συλλέκτες.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία του πλανήτη. Αξιοσημείωτες είναι οι εμφανίσεις του στο Jachymov (Joachimsthal) της Τσεχίας, τη Γερμανία (Σαξωνία, Μέλας Δρυμός, Θουριγγία, Βάδη-Βυρτεμβέργη και ιδιαίτερα στο ορυχείο Clara πολύ όμορφοι κρύσταλλοι), την Κορνουάλη στην Αγγλία, στο Cap Garonne της Γαλλίας, την Ιταλία, το Ζακατέκας του Μεξικού, το Τσουμέμπ της Ναμίμπια και αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ. Αναφέρεται επίσης η ύπαρξή του σε αρκετές ακόμη χώρες.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε όμορφα συσσωματώματα στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50 στην Καμάριζα, στο Νο. 19 του Σουνίου και στο km-3 ορυχείο του Λαυρίου.

Πηγές
Handbook of Mineralogy
Mindat.org
Galleries.com
Webmineral.com

Δείτε επίσης 
Κατάλογος ορυκτών
Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Μιξιτης
Ορυκτά του βισμουθίου
Ορυκτά του χαλκού
Ένυδρα ορυκτά
Κρατικός Αερολιμένας Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός»

Ο Διεθνής Αερολιμένας Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» ή Διεθνές Αεροδρόμιο Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» (συντομογραφία ΥΠΑ: ΚΑΖΑΣ, IATA: ZTH, ICAO: LGZA) βρίσκεται στην περιοχή Αμπελόκηποι, 6 χλμ από την πρωτεύουσα της Ζακύνθου. Απέχει 1 χλμ από την περιοχή του Λαγανά. Το αεροδρόμιο έχει πάρει το όνομά του από τον εθνικό ποιητή της Ελλάδας Διονύσιο Σολωμό.

Ιστορικά γεγονότα 
Η λειτουργία του Αερολιμένα της Ζακύνθου ξεκίνησε το 1972. Τον Ιούνιο του 1982 τέλειωσαν οι εργασίες του νέου επιβατικού σταθμού του Αερολιμένα και έγινε Διεθνές Αεροδρόμιο Ζακύνθου «Διονύσιος Σολωμός» καθώς εξυπηρετεί και πτήσεις εξωτερικού.
Το Δεκέμβριο 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Διεθνή Αερολιμένα Ζακύνθου μαζί με άλλους 13 περιφερειακούς αερολιμένες της Ελλάδος, με την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της κοινοπραξίας Fraport AG/Ομίλου Κοπελούζου και του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της συμφωνίας, η κοινοπραξία θα διαχειρίζεται τα 14 αεροδρόμια για 40 χρόνια. Η έναρξη παραχώρησης έγινε στις 11 Απριλίου 2017 .

Έργα της Fraport-Greece

Στις 22 Μαρτίου 2017, η Fraport-Greece παρουσίασε τα σχέδια όλων των αεροδρομίων, μεταξύ αυτών και του αεροδρομίου Ζακύνθου.Οι άμεσες εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στo αεροδρόμιo με την ανάληψη της λειτουργίας τους από τη Fraport Greece και πριν την έναρξη της καλοκαιρινής περιόδου 2017 περιλαμβάνουν :
Γενικό καθαρισμό
Βελτίωση του φωτισμού και της σηματοδότησης στους εσωτερικούς (τερματικοί σταθμοί) και εξωτερικούς χώρους των αεροδρομίων (χώρος στάθμευσης αεροσκαφών-διάδρομοι προσγείωσης-απογείωσης).
Αναβάθμιση και βελτίωση των εγκαταστάσεων υγιεινής.
Βελτίωση παρεχόμενων υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένης δωρεάν σύνδεσης με το διαδίκτυο (WiFi).
Εργασίες για τη βελτίωση της πυρασφάλειας σε όλους τους χώρους των αεροδρομίων.
Οι εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του επενδυτικού προγράμματος της Fraport Greece μέχρι το 2021 είναι οι ακόλουθες : 
Ανακαίνιση και αναδιαμόρφωση του τερματικού σταθμού
Εγκατάσταση συστήματος «HBS inline screening» για τον έλεγχο των αποσκευών
Ανακαίνιση του πύργου ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας
Νέος πυροσβεστικός σταθμός
Μετεγκατάσταση των μετασχηματιστών και γεννητριών
Αναδιοργάνωση του χώρου στάθμευσης των αεροσκαφών
Ανακαίνιση του οδοστρώματος στους χώρους προσγείωσης-απογείωσης-στάθμευσης αεροσκαφών
Ανακαίνιση του οδοστρώματος στην είσοδο του αεροδρομίου και στο χώρο στάθμευσης οχημάτων
Νέος σταθμός ασφάλειας & φύλαξης
33% αύξηση των σταθμών Check-in (από 15 σε 20)
150% αύξηση των σημείων ασφαλείας και ελέγχου του αεροδρομίου (από 2 σε 5)

Αεροπορικές εταιρίες και προορισμοί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα

Αεροδρόμια στην Ελλάδα
Αερολιμενας
Toyota Carina E

Το Toyota Carina E (επίσημος κωδικός Carina T190, ενώ ήταν γνωστό ως Corona στην έκδοση ταξί) ήταν ένα αυτοκίνητο που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από το 1992 έως το 1998. Το μοντέλο αυτό, ανήκε στην κατηγορία των μεσαίων οικογενειακών αυτοκινήτων (κατηγορία D).

Επίσημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1992 και έφτασε στις αντιπροσωπείες της Ευρώπης σταδιακά μέσα στην άνοιξη, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη Μαΐου. Ήταν η ευρωπαϊκή έκδοση του Toyota Corona, καθώς στην Ιαπωνία διατέθηκε ως Corona SF, ενώ η εκδοχή station wagon, η οποία προστέθηκε το 1993, έγινε αυτόνομο μοντέλο για την ιαπωνική αγορά, όπου και κυκλοφόρησε με την ονομασία Toyota Caldina. Το Carina E κατασκευαζόταν στο Burnaston, κοντά στο Ντέρμπισαϊρ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις αρχές του 1998, η παραγωγή του σταμάτησε οριστικά και αντικαταστάθηκε από το Toyota Avensis πρώτης γενιάς.

Κινητήρες 

Το Carina E ήταν διαθέσιμο στην αγορά με πέντε διαφορετικούς κινητήρες: Βενζίνης 1.6 λίτρων, 1.8 λίτρων και 2.0 λίτρων, ντίζελ 2.0 λίτρων, ενώ η έκδοση υψηλών επιδόσεων 2.0 GT-i, με τον κινητήρα 3S-GE βενζίνης, διατέθηκε σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και σε περιορισμένα αντίτυπα. Όλοι οι κινητήρες του μοντέλου ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (I4).

Εκδόσεις εξοπλισμού 

Το Carina E προσφερόταν στις εκδόσεις εξοπλισμού XL και GL, ενώ ειδικότερα στη χώρα παραγωγής του, προσφερόταν στις εκδόσεις Xi, XLi, GLi, GTi και Executive μεταξύ του 1992 και του 1996.

Από το 1996 έως την λήξη της παραγωγής του, οι νέες εκδόσεις S, GS, CD και CDX αντικατέστησαν κατ' αντιστοιχία τις προηγούμενες.

Αναλυτικά, η συνολική παλέτα των εκδόσεων του Carina E για τα έτη 1992 - 1996 ήταν η εξής:

 1.6 Xi
 1.6 XLi
 1.6 GLi
 1.8 XLi
 1.8 SLi
 1.8 GLi
 2.0 GLi
 2.0 Executive (μόνο ως hatchback και sedan)
 2.0 GTi (μόνο ως hatchback και sedan)
 2.0 XLD
 2.0 GLD

Για τα έτη 1996 - 1998, η συνολική παλέτα των εκδόσεων διαμορφώθηκε ως εξής:

 1.6 S (μόνο ως hatchback)
 1.6 GS
 1.6 CD
 1.8 GS
 1.8 GLi
 1.8 CD
 1.8 CDX
 2.0 GLi
 2.0 CD
 2.0 CDX
 2.0D GS
 2.0D GL

Εκδοχές αμαξώματος 

Το Carina E κυκλοφόρησε ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, 5-πορτο hatchback (για την ακρίβεια liftback) 2 όγκων και 5-πορτο station wagon. Η εκδοχή station wagon δεν κυκλοφόρησε επίσημα στην ελληνική αγορά, λόγω της πολύ χαμηλής απήχησης των station wagon στη χώρα την τότε εποχή.

Το Carina E στην Ελλάδα 

Το Toyota Carina E γνώρισε ιδιαίτερα μεγάλη εμπορική επιτυχία και κοινωνική απήχηση στην Ελλάδα και αγαπήθηκε ως μοντέλο από πολλούς. Επίσης, έχει μείνει στην ιστορία με τη φήμη ενός εξαιρετικά αξιόπιστου αυτοκινήτου, γεγονός που αποδεικνύεται -μεταξύ άλλων- και από το ότι αρκετά αντίτυπα συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να κυκλοφορούν στους δρόμους. Μάλιστα οι εκδόσεις 2.0 turbodiesel γνώρισαν τότε τεράστια απήχηση ως ταξί και εξακολουθεί θεωρείται ακόμα και σήμερα ως ένα από τα πλέον αξιόπιστα ταξί των τελευταίων δεκαετιών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δοκιμή του Toyota Carina E από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάιος 1992)

Carina E
Μεσαία αυτοκίνητα
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας

Το ΦΔΚΡ (ЛДПР) ή αλλιώς Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας είναι υπερεθνικιστικό πολιτικό κόμμα στην Ρωσική Ομοσπονδία.
 
Ιδρύθηκε το 1990 από τον Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι και από τον Βλαντιμίρ Μπογκατσιόφ. Από τότε εώς και σήμερα ηγέτης του κόμματος είναι ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι. Το κόμμα ήταν το δεύτερο κόμμα στην ιστορία της Ε.Σ.Σ.Δ, μετά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης, και λογικά το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης. Το κόμμα είναι το τρίτο ισχυρότερο στην Ρωσία μετά την Ενωμένη Ρωσία και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσίας και θεωρεί το κόμματα Γιάμπλοκο και άλλα φιλελεύθερα κινήματα ως τους κυριότερους αντιπάλους του. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι διατηρεί καλές σχέσεις με το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Ρωσία. Είναι γενικά εναντίον στην πολιτική του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α ενώ θεωρεί όπως και τα υπόλοιπα ρωσικά κόμματα τον δυτικό τρόπο ζωής ως εχθρό του ρωσικού έθνους.

Φήμες για την ίδρυση του 

Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Νικολάιβιτς Γιάκοβλεφ, το κόμμα ήταν μια μαριονέτα της KGB. Επίσης είπε ότι το όνομα του κόμματος εφευρέθηκε από τον Φιλίπ Μπομπκόβ και ότι ο Βλαντιμίρ Χριουτσόφ παρουσίασε το κόμμα ως "σχέδιο" της KGB στον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ.

Στόχοι του κόμματος 

 Αλλαγή του Ρωσικού Νομοθετικού Συστήματος.
 Ποινικοποίηση των εξτρεμιστικών θρησκειών.
 Ένωση Ρωσίας-Λευκορωσίας.
 Δικαίωμα στην εργασία.
 Ριζική μεταρρύθμιση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
 Κρατικοποίηση των στρατηγικών τομέων της ρωσικής οικονομίας.
 Υποστήριξη της γεωργίας και επιστημονικών προγραμμάτων.
 Αντιμετώπιση της πολιτικής διαφθοράς.
 Χαμηλή φορολόγηση των εγχώριων παραγωγών.
 Έλεγχος όλων των αγροτικών γαιών από το κράτος.
 Θανατική ποινή σε όσους έχουν συλληφθεί για τρομοκρατία, φόνο εκ προμελέτης και άλλα σοβαρά εγκλήματα.

Αποτελέσματα εκλογών

Προεδρικές εκλογές 

 1991-8,02%
 1996-12,64%
 2000-12,73%
 2004-18,68%
 2008-19.35%

Εκλογές της Δούμας 

 1993-26,61% (69 έδρες)
 1995-24,76% (65 έδρες)
 1999-12.89% (48 έδρες)
 2003-19,56% (68 έδρες)
 2007-28.87% (84 έδρες)
 2011-25,34% (83 έδρες)

Δείτε επίσης 
 Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι

Ρωσικά πολιτικά κόμματα
Αντικομμουνιστικά κόμματα
Σταμάτης Μποτιώτης

Ο Σταμάτης Μποτιώτης ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν κλέφτης στην Ρούμελη μαζί με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο πριν της επαναστάσεως. Όταν ξέσπασε η επανάσταση πολέμησε σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο, το Μεσολόγγι και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Ήταν ένας από τους συντρόφους του Χοντρογιάννη που έστειλε ο Ζαΐμης να χτυπήσουν τον Σεϊδή Λαλιώτη.

Πηγές
 

Αγωνιστές του 1821
Ιωάννης Αμβροσιάδης

Ο Ιωάννης Π. Αμβροσιάδης (1794 - 1865) ήταν αγωνιστής του 1821 από την Επαρχία Καλαβρύτων. Διετέλεσε Νομάρχης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1794 στο Δροβολοβό των Καλαβρύτων.
Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Οδησσό στον θείο του Ιωάννη Αμβροσίου, έμπορο από τα Καλάβρυτα και κοντά του απέκτησε πολλές γνωριμίες. Ήταν υπασπιστής του τεράστιου ήρωα, αγωνιστή, οπλαρχηγού, στρατηγού, ένθερμου φιλέλληνα και οπαδού της Ελλάδας  και δεξιού χεριού του Τσάρου της Ρωσίας Γεωργίου του  και αδελφού του Δημήτριου Υψηλάντη Α. Υψηλάντη και αναφέρεται ότι τον βοήθησε στην συγκρότηση του Ιερού Λόχου. όταν μετέβηκε στην Μολδαβία τον Οκτώβριου του 1820,και στην συνέχεια υπηρέτησε με τον βαθμό του υπασπιστή τον διοικητή του Ιερού Λόχου Γεώργιο Κατακουζηνό. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις στην Μολδαβία και στη Μάχη του Δραγατσανίου ως υπασπιστής του Γ. Καντακουζηνού. Μετά την αποτυχία της επανάστασης εκεί μετέβη στην Πελοπόννησο και με το στρατιωτικό σώμα και ως μυστικός σύμβουλος του Α. Ζαίμη πήρε μέρος σε πολλές μάχες εκεί. Προσελήφθη από τον Ριχάρδο Τσούτζ σαν γραμματέας και διερμηνέας του, με το τέλος της επανάστασης χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες πολιτικές και στρατιωτικές θέσεις. Έζησε στην Πάτρα όπου και απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία.

Ό Ιωάννης Αμβροσιάδης μετά την απελευθέρωση διορίστηκε σε διάφορες θέσεις. Το 1833 διορίστηκε ως ο πρώτος Νομάρχης Φωκίδας και Λοκρίδας. Στις 20 Ιουνίου 1836 και μέχρι το 1837 οπότε μετατέθηκε στη Νομαρχία Φωκίδας και Λοκρίδας , ήταν Διοικητής Αχαΐας και Ήλιδος και έπειτα ξανά, από το 1840 ως το 1844.Το 1845 διορίστηκε  Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος.
Το 1850 έγινε Νομάρχης Σύρου και προηγουμένως ήταν επίτροπος του νησιού. Το 1852 ήταν Νομάρχης Αττικοβοιωτίας και μετά υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Κριεζή από τις  24 Φεβρουαρίου 1853 ως τις 28 Μαρτίου 1854.Για της υπηρεσίες που προσέφερε στην επανάσταση εντάχθηκε στην 4η τάξη των αξιωματικών.

Απεβίωσε το 1865.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική εγκυκλοπαίδεια, τόμος Β', συλλογικό έργο. 
 

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Νομάρχες Κυκλάδων
Νομάρχες Φωκίδας και Λοκρίδας
Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας
Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Ροδωπού Χανίων

Το Ροδωπού (επίσημο: ο Ροδωπός) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου. Βρίσκεται στη χερσόνησο Ροδωπού, στην οποία έχει δώσει το όνομά της σε υψόμετρο 237 μέτρα. Είναι στο βορειότερο τμήμα της Κρήτης, στο βορειοδύτικό τμήμα του νομού Χανίων. Στο χωριό λειτουργεί διθέσιο δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Υπάρχει ταβέρνα, καφενεία, μπακάλικα, φούρνος. Υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος, σύλλογος γυναικών και αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος (Α.Π.Σ. Ροδωπού) με δικό του γήπεδο.

Το Βόρειο τμήμα της χερσονήσου Ροδωπού είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000, με κωδικό GR4340021, κατά μία έκταση 28,64 τ.χλμ.

Δείτε επίσης: Κοινότητα Ροδωπού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές 

Χερσόνησος Ροδωπού
Χωριά του νομού Χανίων
Κρατικός Αερολιμένας Ιωαννίνων «Βασιλεύς Πύρρος»

Ο  Κρατικός Αερολιμένας Ιωαννίνων «Βασιλεύς Πύρρος» (συντομογραφία IATA: IOA, ICAO: LGIO, ΥΠΑ: ΚΑΙΩΠ) βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης των Ιωαννίνων και εξυπηρετεί όλη την περιοχή του Νομού Ιωαννίνων και της δυτικής και βόρειας Ελλάδας.

Ιστορικά στοιχεία 
 1932: Ιδρύεται το αεροδρόμιο Ιωαννίνων.
 1953: Κατασκευή του αρχικού κτηρίου του αεροσταθμού, 450 τ.μ..
 1965: επέκταση του αεροσταθμού 450 τ.μ..
 1993: επέκταση του αεροσταθμού κατά 600 τ.μ. (το συνολικό μέγεθος του αεροσταθμού είναι 1500 τ.μ. μέχρι και σήμερα).
 2007: λαμβάνει το προσωνύμιο "Βασιλεύς Πύρρος" προς τιμήν του αρχαίου βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου.
2019: ολοκληρώθηκαν τα έργα ανακατασκευής του αεροσταθμού

Χαρακτηριστικά αερολιμένα 
 Υψόμετρο: 476 μ.
 Μέγεθος Αεροσταθμού: 5.290τ.μ.
Μέγεθος Δαπέδου Στάθμευσης: 43.000 τ.μ.

Αεροπορικές εταιρίες και προορισμοί

Στατιστικά στοιχεία

Ιαν-Σεπ 2021

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κρατικός Αερολιμένας Ιωαννίνων «Βασιλεύς Πύρρος» στη σελίδα της ΥΠΑ

Αεροδρόμια στην Ελλάδα
Αερολιμένας
ΜΕΒΓΑΛ

Η ΜΕΒΓΑΛ  είναι μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες παραγωγής φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων στην Ελλάδα, κατέχοντας την 8η θέση. Δραστηριοποιείται στην καρδιά της Μακεδονίας, όπου παράγεται το 67% του φρέσκου αγελαδινού γάλακτος της χώρας, και εισκομίζει την καλύτερη πρώτη ύλη από 504 φάρμες της περιοχής, δίνοντας ώθηση στην ελληνική κτηνοτροφία. 620 εργαζόμενοι φροντίζουν καθημερινά, ώστε τα προϊόντα ΜΕΒΓΑΛ να φτάνουν σε χιλιάδες νοικοκυριά στην Ελλάδα και σε 35 χώρες σε όλο τον κόσμο. Από το 1950 η εταιρεία υπογράφει περισσότερα από 430 προϊόντα, που έγιναν γνωστά για τις γεύσεις και τη διατροφική τους αξία, ενώ είναι πιστοποιημένα για την υψηλή τους ποιότητα. Πολλά από τα προϊόντα ΜΕΒΓΑΛ κατέχουν σημαντικά μερίδια αγοράς και είναι πρώτα σε πωλήσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ως οικογενειακή εταιρεία ελληνικών συμφερόντων, η επιχειρηματική δραστηριότητα της ΜΕΒΓΑΛ συμβάλλει εδώ και 71 χρόνια στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της Ελλάδας. Η ΜΕΒΓΑΛ παράγει και διαθέτει:
 Γάλα (φρέσκο γάλα, γάλα με κακάο, γάλα υψηλής θερμικής επεξεργασίας, γάλα χωρίς λακτόζη)
 Γιαούρτια (στραγγιστό γιαούρτι, παραδοσιακό γιαούρτι, επιδόρπιο γιαουρτιού με γεύσεις, λευκό γιαούρτι, γιαούρτι χωρίς λακτόζη)
 Τυροκομικά Προϊόντα (φέτα Π.Ο.Π., λευκά τυριά, κίτρινα τυριά, τυριά τυρογάλακτος, τριμμένα τυριά)
 Ροφήματα (αριάνι, ξινόγαλο, κεφίρ, πρωτεϊνούχα ροφήματα, χυμοί, τσάι)
 Προϊόντα για τα παιδιά (επιδόρπια γιαουρτιού με γεύσεις και σοκολατένια δημητριακά, κατσικίσιο επιδόρπιο γιαουρτιού με δημητριακά, γαλακτοφέτες, σνακς)
 Γλυκίσματα (ζελέ, κρέμες)
 Φυτικά ροφήματα
 Βούτυρο
Η ΜΕΒΓΑΛ έχει ξεχωρίσει και βραβευθεί πολλές φορές για την ποιότητα και την καινοτομία της. Είναι η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που: το 1989 καινοτόμησε παράγοντας επώνυμη συσκευασμένη φέτα, το 1992 κυκλοφόρησε στην αγορά γιαούρτι με πρόσθετη επισυσκευασία, το 2012 παρήγαγε γαλακτοκομικό με στέβια (κεφίρ φράουλα με στέβια), το 2019 λάνσαρε γιαούρτια χωρίς λακτόζη με γεύσεις φρούτων κ.ά.

Η εταιρεία επιδιώκει την ποιότητα σε όλα τα επίπεδα και για το λόγο αυτό εναρμονίζει κατά το δυνατόν τις λειτουργίες της με τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ, δημιουργώντας με σεβασμό καλύτερους όρους για το περιβάλλον και τον άνθρωπο.

Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής της πολιτικής έχει πετύχει μείωση κατά 28,9% στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, με την επένδυση σύνδεσης στο δίκτυο φυσικού αερίου, ενώ στο πλαίσιο της πολιτικής της για συσκευασίες φιλικές προς το περιβάλλον, επιλέγει συσκευασίες ανακυκλώσιμες, με λιγότερο πλαστικό και από χαρτί FSC.

Για τη ΜΕΒΓΑΛ η βιώσιμη ανάπτυξη αποτελεί μέρος της στρατηγικής και της φιλοσοφίας της, έχοντας στόχο μέσα από τα προϊόντα και τη λειτουργία της να βελτιώνει το σήμερα και να διασφαλίζει το μέλλον των επόμενων γενεών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ΜΕΒΓΑΛ, επίσημη ιστοσελίδα

Ελληνικές επιχειρήσεις
Επιχειρήσεις τροφίμων
Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ταράς Μπούλμπα (ταινία 2009)

"Taras Bulba" (ρωσ. Тарас Бульба) είναι μια ιστορική ταινία δράμα βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νικολάι Γκόγκολ. Η ταινία γυρίστηκε στην Ουκρανία και στην Πολωνία. Προβλήθηκε στους κινηματογράφους της Ρωσίας στις 2 Απριλίου του 2009, για να συμπέσει με τα διακοσαέτια του Νικολάι Γκόγκολ. Η ταινία δεν ήταν βασισμένη στην πρώτη έκδοση του ομώνυμου βιβλίου που κυκλοφόρησε το 1835 αλλά αυτής που κυκλοφόρησε το 1842.

Σκάνδαλο 

Το έργο αυτό είχε χρηματοδοθεί από το Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσίας και δέχτηκε αρνητική κριτική στην Ουκρανία, για την ύπαρξη, στην ταινία, πολιτικής προπογάνδας που έμοιαζε με τα φυλλάδια του Βλαντίμιρ Πούτιν. Στην ταινία, οι Πολωνοί χαρακτήρες μιλούν πολωνικά, ενώ οι Κοζάκοι της Ουκρανίας μόνο στα ρωσικά. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Βλαντιμίρ Βόρτκο (που είναι Ουκρανός) είναι μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει αντίθετες απόψεις. Θεωρεί ότι Ρώσοι και Ουκρανοί είναι ο ίδιος λαός, ότι η Ουκρανία είναι το νότιο τμήτα του Κράτους των Ρως. Στην Ρωσία φοβούνται, ότι η ταινία αυτή μπορεί να προκαλέσει ιστορικές αντιπαραθέσεις στην Ουκρανία. Η ταινία είχε εξεταστεί και στην Πολωνία, για να ελέγξουν εαν υπήρχαν αντι-πολωνικοί χαρακτήρες. Υπάρχει η πιθανότητα ο σκηνοθέτης, να πρόσθεσε σκηνές πολωνικής βιαιότητας στην αρχική πλοκή του μυθιστορήματος του Νικολάι Γκόγκολ.

 

Ρωσικές ταινίες
Ταινίες του 2009
Ρωσόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Ρωσικές ιστορικές ταινίες
Ρωσικές περιπετειώδεις ταινίες
Πολωνόφωνες ταινίες
Φοντάνα ντι Τρέβι

Η Φοντάνα ντι Τρέβι (ιταλ. Fontana di Trevi) ή Κρήνη ντι Τρέβι, είναι σιντριβάνι στην περιοχή Τρέβι στη Ρώμη, στην Ιταλία. Είναι το μεγαλύτερο μπαρόκ σιντριβάνι της πόλης ύψους 25,9 μέτρων και πλάτους 49 
μέτρων. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Νικόλα Σάλβι και ολοκληρώθηκε από τον Πιέτρο Μπράτσι.

Ιστορία μέχρι το 1629 της περιοχής του υδραγωγείου και του σιντριβανιού 

Το όνομα "Φοντάνα ντι Τρέβι" σημαίνει "κρήνη στους τρεις δρόμους" (tre vie), στην κυριολεξία σημαίνει "κρήνη του τριδρόμου" Το συντριβάνι αυτό σηματοδοτεί το τέλος του "σύγχρονου" Άκουα Βέρτζινε, του ανακαινισμένου Άκουα Βίργκο, ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου το οποίο υδροδοτούσε την αρχαία Ρώμη. Το 19 μ.Χ., οι Ρωμαίοι τεχνίτες εντόπισαν με την υποτιθέμενη βοήθεια μιας παρθένου μια πηγή καθαρού νερού περίπου 13 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. (Αυτή η σκηνή αναπαρίσταται στην πρόσοψη του σημερινού σιντριβανιού.) Ωστόσο, το μήκος του υδραγωγείου είναι 22 χιλιόμετρα, γιατί δεν έχει ευθύγραμμο σχήμα. Το Άκουα Βίργκο οδηγούσε το νερό στα μπάνια Λουτρά του Αγρίππα. Υδροδότησε τη Ρώμη τουλάχιστον για τετρακόσια χρόνια. Η καταστροφή των υδραγωγείων από Γότθους πολιορκητές το 537 με 538 ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την αστική ζωή της ύστερης κλασσικής Ρώμης. Οι Ρωμαίοι στο Μεσαίωνα υδροδοτούνταν από μολυσμένα πηγάδια και από τον επίσης μολυσμένο ποταμό Τίβερη.

Το Ρωμαϊκό έθιμο της κατασκευής ενός όμορφου σιντριβανιού στο τέλος ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στη Ρώμη επανήλθε το δέκατο πέμπτο αιώνα στην εποχή της αναγέννησης. Το 1453 ο πάπας Νίκολας Ε΄ τελείωσε τις επισκευές του Άκουα Βέρτζινε, έχτισε μια απλή λεκάνη σχεδιασμένη από τον ανθρωπιστή αρχιτέκτονα Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι για να σηματοδοτεί την άφιξη του νερού<ref>Hanns Gross, Rome in the Age of Enlightenment: the Post-Tridentine syndrome and the ancien régime. (Εκδόσεις Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ) 1990:28.</ref

Παραπομπές 

Κρήνες της Ρώμης
Γεώργιος Καλαράς

Ο Γεώργιος Καλαράς ήταν αγωνιστής και πολιτικός του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια των Καλαράδων του χωριού Αγιονόρι στην επαρχία Κορίνθου. Στο χωριό αυτό έγινε η περίφημη μάχη του Αγιονορίου με τον Δράμαλη. Αδελφοί του ήταν ο Ησαΐας, δάσκαλος στο Άργος, ο παπα-Χρήστος, ο 
ειρημένος Γεώργιος και ο Νικόλαος. Ο τελευταίος αυτός είχε εγκατασταθεί στη Ρωσία.

Όλοι τους υπηρέτησαν με πολλούς και διάφορους τρόπους την πατρίδα: διδάσκοντας, εξασκώντας το ιατρικό επάγγελμα και διαδίδοντας την ιδέα της εξέγερσης. Ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας. 

Μετά την επανάσταση ακολούθησαν πολιτική σταδιοδρομία.

Ο Γεώργιος ορίστηκε από την Πελοποννησιακή Γερουσία για την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Ήταν μέλος του Βουλευτικού και της Β΄ Εθνοσυνέλευσης του Άστρους το 1823.

Πηγές
 

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Κορινθίας
Γεώργιος Δανόπουλος

Ο Γεώργιος Δανόπουλος ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τον Άγιο Γεώργιο της επαρχίας Κορίνθου. 

Στον Άγιο Γεώργιο και στο Δερβενάκι άρχισε να πολεμάει και να σκοτώνει Τούρκους πριν ακόμα ξεκινήσει η επανάσταση. Κατέλαβε το χωριό Ζαχαριά, έκοψε την συγκοινωνία των Τούρκων του Άργους και της Κορίνθου και μ' αυτό τον τρόπο συντέλεσε στην επανάσταση της Κορινθίας. Πολέμησε σε πολλές μάχες και προ πάντων εναντίον του Δράμαλη, όπου φάνηκε χρήσιμος ως οδηγός υπό τις διαταγές του Κολοκοτρώνη.

Πηγές
 

Αγωνιστές του 1821
Γιουρουκίδες

Οι καπεταναίοι Γιουρουκίδες  ήταν αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τα δυο αδέλφια Γιαννάκη και Φίλη. Η καταγωγή τους ήταν από την Κόρινθο. Υπηρέτησαν στρατιώτες παίρνοντας μέρος στην πολιορκία της Κορίνθου. Εκτός αυτού κάναν εξορμήσεις με άλλους στρατιώτες υπό την αρχηγία τους. Έλαβαν μέρος στην εκστρατεία του Δημητρίου Υψηλάντη στην Ρούμελη και σ' αυτήν του Γεωργίου Καραϊσκάκη στην Αθήνα και διακρίθηκαν σαν παλικάρια.

Πηγές
 

Αγωνιστές του 1821
Σιαουλιάι Αρίνα

Η  Šiaulių arena (προφορά:Σιαουλιάι Αρίνα) είναι το μεγαλύτερο γήπεδο της πόλης Σιαουλιάι στη Λιθουανία. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες καλαθοσφαίρισης και συναυλίες. Η χωρητικότητά του ανέρχεται σε 5.500 θέσεις για αγώνες καλαθοσφαίρισης και 7.400 για συναυλίες. Άνοιξε τις πύλες του στις 25 Ιουλίου του 2007 και το κόστος ανέγερσής του ανήλθε στα 20 εκατομμύρια ευρώ. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γηπέδου είναι το ολογραφικό γυαλί που χρησιμοποιήθηκε για την πρόσοψη του κτηρίου. 

Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες του Ευρωμπάσκετ 2011 που διεξάχθηκε στην Λιθουανία και φιλοξένησε τους αγώνες του 2ου Ομίλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του γηπέδου - (Αγγλικά)

Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Λιθουανία
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2011
Αναγνώστης Αναστασόπουλος

Ο Αναγνώστης Αναστασόπουλος ήταν αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λιγουριό της επαρχίας Ναυπλίου. Υπηρέτησε στρατιώτης και πολέμησε στην πολιορκία του Ναυπλίου, και συγκεκκριμένα το 1822 συμμετείχε μαζί με άλλους οπλαρχηγούς στο πρώτο πρώτο πολιορκητικό σώμα το οποίο και συγκροτήθηκε για την πολιορκία του Παλαμηδίου. Αργότερα ακολούθησε πολιτική καριέρα και έγινε γερουσιαστής στην Πελοποννησιακή Γερουσία το 1821 και πληρεξούσιος της επαρχίας Ναυπλίαυ στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους. το 1821 όπως ήτανε και πληρεξούσιος της επαρχίας Ναυπλίου στην ΄Β Εθνοσυνέλευση του Άστρους το 1823.  ήταν δε ανεψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρωνη με το ψευδωνυμο <<κλουμπας>> ιυος της Μαριας κολοκοτρωνη. αγωνιστηκε στο πλευρο του ,κι ειχε πτυχιο απ'την αγγλια.

Αναφορές

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες Γερουσιαστές
Τάγμα της Τιμής (Ρωσία)

Το Βραβείο της Τιμής είναι ένα βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ιδρύθηκε με το προεδρικό διάταγμα Νο 442 στις 2 Μαρτίου 1994.

Σε ποιους απονέμεται 
Το Βραβείο της Τιμής απονέμεται σε πολίτες για τα επιτεύγματα τους στην πολιτεία, στην βιομηχανία, στις έρευνες, στις κοινωνικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες, στις εκπαιδευτικές υπηρεσίες. Ο βραβευμένος φορά το βραβείο στην αριστερή πλευρά του στήθους. 

Τιμή
Χρήστος Βλάσης

Ο Χρήστος Βλάσης ή Βλάσσης ήταν πολιτικός της εποχής του αγώνα του 1821.

Προεπαναστατικά ήταν προεστός του Άργους. Καταγόταν από την πολυμερής οικογένεια των Βλάσιδων με καταγωγή από την Κοτίτσα Αρκαδίας που κατά τα Ορλοφικά αναγκάστηκαν και μετοίκησαν στο Άργος. Η οικογένεια συνείσφερε πολλά και δαπάνησε μεγάλο μέρος της ιδιωτικής της περιουσίας για τον Αγώνα. Ο  πατέρας του Θεόδωρος ήταν ο πρώτος Έλληνας Υπουργός (Μίνιστρος τότε) Δικαιοσύνης και από τα αδέλφια του ο Ιωάννης χρημάτισε επίσης δήμαρχος και βουλευτής.  

Ο Χρήστος υπήρξε πληρεξούσιος των Εθνικών Συνελεύσεων, έπαρχος Ναυπλίου, σύμβουλος επικρατείας, το 1844-1849 γερουσιαστής, ο πρώτος Δήμαρχος Άργους το 1834-1838, και βουλευτής.

Πηγές
Αργολική αρχειακή βιβλιοθήκη ιστορίας και πολιτισμού 
 

Πρόκριτοι
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Αργολίδος
Έπαρχοι Ναυπλίας
Έλληνες μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας
Δήμαρχοι Άργους
ΕΡΑ Σπορ

Η ΕΡΑ Σπορ (Ελληνική Ραδιοφωνία Σπορ) είναι πανελλαδικός θεματικός αθλητικός, και ο τέταρτος αλφαβητικά ραδιοφωνικός σταθμός της ΕΡΤ.

Ο σταθμός μεταδίδει 24 ώρες το 24ωρο πρόγραμμα αθλητικού περιεχομένου και μεταδόσεις αγώνων από όλα τα αθλήματα, ενώ στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει και πολιτικό δελτίο ειδήσεων.

Εκπέμπει στους μεγακύκλους (MHz) των FM, στους 101.8 από το κέντρο εκπομπής του Υμηττού και στους 100.9 από το κέντρο εκπομπής της Πάρνηθας και στους χιλιόκυκλους (KHz) των AM στη συχνότητα 981 από τη Μακρόνησο του Πειραιά.

Ιστορία
Η ΕΡΑ Σπορ θεωρητικά είναι διάδοχος σταθμός της ΥΕΝΕΔ, η οποία ιδρύθηκε από την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Το 1982 με την πολιτικοποίησή της μετονομάστηκε σε ΕΡΤ2, ενώ το 1987 με τη συγχώνευση των δύο κρατικών φορέων ραδιοτηλεόρασης μετονομάζεται σε Τέταρτο Πρόγραμμα και λίγο αργότερα σε ΕΡΑ 4 αλλάζοντας ριζικά προφίλ, μεταδίδοντας μουσική και ορισμένες αθλητικές μεταδόσεις.

Την ιδέα του αμιγώς αθλητικού ραδιοφώνου ήρθε μετά από πρόταση του Διευθυντή του αθλητικού προγράμματος Κώστα Μότση και σε συνεργασία με τον Γενικό Διευθυντή Γιώργο Τζαβέλα και τον Ηρακλή Κοτζιά, προχώρησαν στο σχεδιασμό και τη δομή του νέου προγράμματος, που αποτελούσε εγχείρημα-πρόκληση για τα ραδιοφωνικά δεδομένα.

Η ΕΡΑ Σπορ "βγήκε στον αέρα" στις 3 Μαΐου 1993, και σύντομα απέσπασε την αγάπη των ακροατών. Μεταδίδει ζωντανά σχεδόν ολόκληρο το πρόγραμμά της, με το μικρόφωνο στα γήπεδα και στις άλλες αθλητικές διοργανώσεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Από τότε που ξεκίνησε, έγινε το πρώτο σε ακροαματικότητα ραδιόφωνο της ΕΡΑ τόσο στην Αθήνα, αγγίζοντας μέχρι και το 8% στις μετρήσεις, όσο και στην περιφέρεια, που έγινε ο πρώτος σε ακροαματικότητα ραδιοσταθμός στο μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής επικράτειας. Έχοντας φανατικό κοινό, η ΕΡΑ Σπορ έγινε η "σχολή" για το ελληνικό αθλητικό ραδιόφωνο, με πολλές αξιόλογες εκπομπές (Τρίτο Μάτι, 12 και 1, Fight Club και άλλες πολλές εκπομπές).

Κλείσιμο - επαναλειτουργία της ΕΡΤ και της ΕΡΑ Σπορ
Στις 11 Ιουνίου του 2013, όταν με κυβερνητική απόφαση, έκλεισε ολόκληρη η ΕΡΤ, σταμάτησε να εκπέμπει και η ΕΡΑ Σπορ. Παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, οι οποίοι παρέμειναν στα κτήρια της συνέχισαν την λειτουργία της, από τη συχνότητα 101.8 FM.

Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το κλείσιμό της. Έτσι, από την ημέρα που ξεκίνησε η επανέναρξή της, η ΕΡΑ Σπορ εκπέμπει ξανά, στις ίδιες συχνότητες και με νέο πλήρες πρόγραμμα.

Επίσης από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η ΕΡΑ Σπορ, είναι ο μόνος ραδιοφωνικός σταθμός, που διατηρεί στην επωνυμία του, το ακρωνύμιο ΕΡΑ (Ελληνική Ραδιοφωνία), η οποία συγχωνεύτηκε με την ΕΡΤ, και έκτοτε οι υπόλοιπες ονομασίες ΕΡΑ 1, ΕΡΑ 2, ΕΡΑ 3, και ΕΡΑ Δίκτυο (στους 19 τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, ανά την Ελλάδα), αντικαταστάθηκαν αντίστοιχα, από τα Πρώτο, Δεύτερο, Τρίτο και ΕΡΤ Δίκτυο.

Λογότυπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακούστε ζωντανά την ΕΡΑ Σπορ στο ERT Echo
Δείτε το πρόγραμμα της ΕΡΑ Σπορ στο ERT Echo

Ελληνική Ραδιοφωνία
Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Ντίκος Βυζάντιος

Ο Ντίκος (Κωνσταντίνος) Βυζάντιος (Αθήνα, 1924 – Μαγιόρκα Ισπανίας, 10 Αυγούστου 2007) ήταν κορυφαίος Έλληνας ζωγράφος και εκπρόσωπος της Σχολής του Παρισιού.

Οικογένεια 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Περικλή Βυζάντιου, γνωστού ζωγράφου της εποχής, και της Ευφροσύνης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά φαναριώτικη οικογένεια ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων και βουλευτή, τρισέγγονος του Δημήτριου Βούλγαρη, πρωθυπουργού της Ελλάδας, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη.

Βιογραφικά στοιχεία 

Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα του, Περικλή Βυζάντιο. Σε νεαρή ηλικία έγινε δεκτός στην σχολή καλών τεχνών του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1945 στάλθηκε με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου στο Παρίσι για σπουδές. Εκεί γνωρίστηκε και συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Δημήτρη Γαλάνη, με τον καλλιτέχνη Αρόν καθώς και με τον κορυφαίο γλύπτη Τζακομέτι, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία.

Από νωρίς αναγνωρίστηκε καλλιτεχνικά στη Γαλλία λαμβάνοντας καλές κριτικές. Έργα του πουλήθηκαν σε μουσεία ανά τον κόσμο μεταξύ των οποίων στο μουσείο του Λουξεμβούργου, στο μουσείο σύγχρονης τέχνης του Ντάλας, στην Εθνική Πινακοθήκη "Αλέξανδρος Σούτσος", στο Μουσείο Μπενάκη κ.α. Οι κύκλοι στους οποίους χωρίζεται το έργο του είναι τρεις: η Αφαίρεση (1945 - 1972), η οποία έκλεισε με την αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Galliera», την οποία είχε προλογίσει ο Ευγένιος Ιονέσκο, τα Σχέδια (1972 - 1981), τα οποία σχολίασε ο Μισέλ Φουκώ, και οι Μορφές (1981 - 2007), ανθρωποκεντρικές συνθέσεις και νεκρές φύσεις. Ουσιαστικά με την πρώτη του πορεία εισέρχεται σε έργα αφηρημένης ζωγραφικής ενώ με την δεύτερη επιστρέφει στην παραστατικότητα των ασπρόμαυρων σχεδίων. Η τρίτη πορεία βρίθει από νεοπαραστατικές τάσεις με θέμα τη νεκρή φύση. 

Κατά τη διάρκεια της ζωής του τιμήθηκε πολλάκις. Το 1989 τιμήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία (επί υπουργίας Ζακ Λανγκ) ως Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το 1990 η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον τίτλο του ιππότη και στη συνέχεια του «Αξιωματούχου των Τεχνών και των Γραμμάτων» (Officier des Arts et des Lettres). Επτά χρόνια αργότερα (1997) διοργανώθηκε από την γαλλική κυβέρνηση μεγάλη αναδρομική έκθεση στο μουσείο «Espace des Arts, Chalon sur Saone». Έργα του επίσης εκτίθενται στο Αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη, τα οποία έχουν δωρηθεί από τη Μαρίλενα Λιακοπούλου, αδερφή του καλλιτέχνη. Για την ζωή του είναι αφιερωμένο το ντοκυμαντέρ «Ντίκος Βυζάντιος – στα ίχνη της χαμένης ματιάς» σε σκηνοθεσία της Πανδώρας Μουρίκη. Απεβίωσε στη Μαγιόρκα της Ισπανίας στις 7 Αυγούστου 2007 και ήταν παντρεμένος με την ποιήτρια Marie - Laure David. Από το 1946 διέμενε μόνιμα στο Παρίσι.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Ντίκος Βυζάντιος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Έλληνες ζωγράφοι
Οικογένεια Κουντουριώτη
Πωλ Γουόσερ

Ο Πωλ Ντέιβιντ Γουόσερ (αγγλ.: Paul David Washer, γενν. 1961) είναι διευθυντής του ιεραποστολικού οργανισμού HeartCry, ενός χριστιανικού οργανισμού που υποστηρίζει αυτόχθονες, σε διάφορες χώρες για το ιεραποστολικό έργο. Είναι επίσης περιοδεύων ιεροκήρυκας των Νότιων Βαπτιστών. Ο Γουόσερ έγινε γνωστός, για μια ομιλία του, σε ένα συνέδριο νεολαίας το 2002, στο οποίο άσκησε κριτική σε αρκετές πτυχές του Αμερικανικού Χριστιανισμού. Η ομιλία αυτή είναι γνωστή ως σοκαριστικό μήνυμα. Ο Γουόσερ πριν εγκατασταθεί μαζί με την οικογένειά του, στην Αλαμπάμα, εργάστηκε για δέκα χρόνια ως ιεραπόστολος στο Περού.

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
heartcrymissionary.com: Η σελίδα της ιεραποστολής του Πωλ Γουόσερ

Γουοσερ
Γουοσερ
Κέρδος (εφημερίδα)

Η εφημερίδα Κέρδος που φέρει τον κεφαλαιογράμματο τίτλο «ΚΕΡΔΟΣ», ήταν ελληνική ημερήσια οικονομική εφημερίδα.

Ιστορικό 
Η εφημερίδα είναι ιδιοκτησία της "ΚΕΡΔΟΣ Εκδοτική Α.Ε" που εδρεύει στο Χαλάνδρι και εκδίδεται τα τελευταία 25 χρόνια. Πρόεδρός της, είναι η διευθύνουσα σύμβουλος Ρίτα Αλαμάνου - Πολυχρόνη. Διευθυντής έκδοσής της είναι ο Δημήτριος Ευαγγελοδήμος.

Η ύλη της εφημερίδας αυτής περιλαμβάνει ειδικότερα θέματα, ειδήσεις και ρεπορτάζ, που αφορούν κυρίως τον οικονομικό, εμπορικό, ναυτιλιακό, τραπεζικό, ασφαλιστικό τομέα, τόσο από τον εσωτερικό χώρο της Ελλάδας, κατά περιφέρειες, όσο και από το εξωτερικό. Ανά τακτά διαστήματα, περιλαμβάνει ειδικό 20σέλιδο ένθετο με τον τίτλο «Κέρδος portfolio» με εκθέσεις, αναλύσεις, κινήσεις χρηματιστηρίων, μετοχών, αμοιβαίων κεφαλαίων και άλλων οικονομικών δεικτών. Ένα μέρος επίσης της ύλης της αφιερώνεται σε σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά θέματα, καθώς επίσης και σε εικαστικά, ενώ οι διαφημίσεις είναι πολύ περιορισμένες, μέχρι ανύπαρκτες.

Πρόκειται για μία από τις πλέον έγκριτες ελληνικές εφημερίδες του είδους της. Διανέμεται στις μεγαλύτερες πόλεις με δικό της δίκτυο διανομών. Το Μεγάλο Σάββατο του 2010, κυκλοφόρησε το 7.459ο φύλλο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι  
Επίσημος ιστότοπος

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Οικονομικές εφημερίδες και περιοδικά
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας

Το Ενωτικό Κόμμα της Ρωσία (ρωσ. Еденство) ήταν ένα ρωσικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1998από το Γεβγκένι Πριμακόφ, ενώ πρωτοκολλήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1998, με την υποστήριξη του τότε προέδρου Μπορίς Γιέλτσιν, του τότε πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν, και των Ρώσων διοικητών του Στρατου για να αντιμετωπίσει την απειλή, η οποία είχε γίνει αντιληπτή και δημιουργήθηκε από την συμμαχία "Πατρίδα". Ανεπίσημα ονομαζόταν "Μετβέντ" (ρωσ. Медведь, που από τα ρωσικά σημαίνει αρκούδα) και αργότερα το κόμμα υιοθέτησε την καφέ αρκούδα στο σήμα της.

Ιστορία 

Το κόμμα ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1998. Την ίδρυση του κόμματος ακολούθησε μια δήλωση την οποία υπέγραψαν 39 διοικητές στην οποία εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για τις πολιτικές μάχες που δημιουργήθηκαν στην Ρωσία. Το πρώτο συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1999. Σε αυτό το συνέδριο, ο Πρόεδρος του Υπουργείου Εκτάκτων Ανάγκων, Σεργκέι Σσοϊγκού, επιλέχτηκε ως Πρόεδρος του κόμματος.

Δηλώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν 

Ο τότε-πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι είναι έτοιμος να υποστηρίξει το κόμμα, λέγοντας ότι αυτό θα βοηθήσει στην σταθεροποίηση της πολιτικής κατάστασης στην Ρωσία. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1999, μέλη που εκπροσώπισαν το κόμμα στην Κρατική Δούμα έγιναν ο Σεργκέι Σσοϊγκού, ο εννιά-φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην πάλη Αλεξάντερ Καρέλιν, και πρώην ανώτερος υπάλληλος της Αστυνομίας Αλεξάντερ Γκιρόφ. Το κόμμα ήταν θερμός υποστηρικτής του δεύτερου πολέμου της Τσετσενίας και το κόμμα προωθείταν από το τηλεοπτικό κανάλι της Ρωσίας, το "Channel One (Ρωσία)".

Αποτελέσματα εκλογών 

Στις βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου του 1999, το κόμμα κέρδισε το 23,32 %, κέρδισε 72 από τις 441 έδρες της Κρατικής Δούμας και έγινε το δεύτερο μετά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μετά στο κόμμα δόθηκαν και άλλες 10 έδρες. Στην νέα Κρατική Δούμα δεν συμμετείχε ο Πρόεδρος του Κόμματος, Σεργκέι Σσοϊγκού αφού παρέμεινε Πρόεδρος του Υπουργείου Εκτάκτων Αναγκών. Στις προεδρικές εκλογές του 2000, το κόμμα έθεσε την υποψηφιότητα για την προεδρία, τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Τον Απρίλιο του 2002 το Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας και το κόμμα "RODINA" ενώθηκαν και ίδρυσαν το νέο κόμμα, το "Ενωμένη Ρωσία".

Δείτε επίσης 
 Βλαντίμιρ Πούτιν
 Ενωμένη Ρωσία

Ρωσικά πολιτικά κόμματα
Γρατινή Ροδόπης

Η Γρατινή είναι ένα χωριό περίπου 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Κομοτηνής. Σε 1,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά υπάρχει το φράγμα της Γρατινής ύψους 45 μέτρων και χωρητικότητας 18 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού. Το φράγμα αυτό εξυπηρετεί το θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ στην βιομηχανική περιοχή της Κομοτηνής.

Ιστορία
Την ύστερη Βυζαντινή περίοδο η πόλη αναφερόταν ως Γρατζιανούς, ενώ σε οθωμανικές πηγές αναφέρεται ως Ίγριτσαν (Iğrican) και Αγριτζάνχισαρ (Ağricanhišar). Πιθανώς δε να αντιστοιχεί με την βυζαντινή καστροπολιτεία Γρατιανούπολις , ονομασθείσα προς τιμήν του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γρατιανού (367-383), της οποίας ο επίσκοπος αναφέρεται στα πρακτικά της Γ' Οικουμενικής Συνόδου στην Έφεσο το 431.

Η υστεροβυζαντινή πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εμφύλιες συγκρούσεις του 14ου αιώνα. Το 1344 η πόλη καταλαμβάνεται από τον Ιωάννη Καντακουζηνό, ο οποίος διορίζει το γιο του Ματθαίο ως «άρχοντα» της πόλης και της περιβάλλουσας επαρχίας. Η πόλη παρέμεινε έδρα του Ματθαίου και των Καντακουζηνών εν γένει ως το 1355/56, όταν κατόπιν νέου εμφυλίου πολέμου, ο Ματθαίος παρέδωσε τις θρακικές του κτήσεις στον Ιωάννη Ε' Παλαιολογο με αντάλλαγμα το διορισμό του ως Δεσπότη του Μωρέως.

Κάστρο
Σήμερα σώζονται στο λόφο βόρεια του χωριού λίγα ερείπια από το οχύρωμα της Βυζαντινής Γρατιανούπολης τα οποία πιθανολογούνται ότι χτίστηκαν το 14ο αιώνα. Το τείχος του αποτελείται από αργούς λίθους, κονίαμα, θραύσματα πλίνθων και ακατάστατη πλινθοδομή, και ακολουθεί ακανόνιστη διαδρομή. Από Β προς Ν το φρούριο έχει μήκος άνω των 250 ποδιών, ενώ διέθετε έναν κυκλικό πύργο στο ανατολικό τείχος.

Αξιοθέατο είναι επίσης το Εξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής που βρίσκεται ανάμεσα από τα ερειπωμένα οχυρώματα του κάστρου όπου κάθε Πέμπτη μετά το Πάσχα γιορτάζει. Δίπλα στο εξωκλήσι υπάρχει μια μεγάλη τετράγωνη δεξαμενή κινστέρνα με κυλινδρικούς θόλους.

Πρόσωπα 
 Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος: Γεννημένος στην Γρατινή το 1881 – πέθανε στην Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 1949. Έλληνας θεολόγος και ακαδημαϊκός (1940).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Φανάρι Ροδόπης

Το Φανάρι είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Κομοτηνή. Είναι το διασημότερο τουριστικό θέρετρο της Θράκης με μεγάλη τουριστική κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες. Ο μόνιμος πληθυσμός στο Φανάρι είναι 422 κάτοικοι.

Αξιοθέατα 
 Η Λίμνη Βιστωνίδα που βρίσκεται βορειοδυτικά, δίπλα στο Φανάρι.
 Η παραλιακή αμμουδερή παραλία (τουριστικά ανεπτυγμένη) ανατολικά του χωριού.
 Αρχαιολογικός χώρος Αρχαία Δικαία .

Φωτοθήκη

Βιβλιογραφία 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Μοσχοφόρος

Ο Μοσχοφόρος είναι αρχαίο αττικό γλυπτό. Το σώμα βρέθηκε το 1864 και η βάση το 1887 στη Περσική Τάφρο, στις ανασκαφές της Ακρόπολης. Βρέθηκαν ακόμα πολλά άλλα μικρότερα κομμάτια, και το άγαλμα συμπληρώθηκε αρκετά, χωρίς όμως να είναι τελικά ολοκληρωμένο. Φυλάσσεται στο μουσείο της Ακρόπολης στην Αθήνα.

Περιγραφή
Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο Υμηττού, ενώ η βάση είναι από ασβεστόλιθο. Έχει ύψος 1,65 μέτρα και παρουσιάζει έναν γεροδεμένο νεανία που βηματίζει φέροντας στους ώμους του ζωντανό μόσχο γάλακτος. Κρατάει με το δεξί χέρι τα μπροστινά και με το αριστερό τα πίσω πόδια του ζώου. Το άγαλμα είναι μικρότερο του φυσικού, δίνει όμως την αίσθηση ενός ψηλού, λεπτού μα και γεροδεμένου νεαρού. Φοράει χλαμύδα που φτάνει ως την μέση των μηρών του, καλύπτει ώμους και μπράτσα, ενώ μπροστά αφήνει το στήθος ακάλυπτο. Η κόμη είναι δεμένη ψηλά στο κεφάλι με ταινία, και οι μακριές μπούκλες πέφτουν μπροστά στον μακρύ και ωραίο λαιμό. Το μέτωπο είναι επίπεδο και κάθετο, το πρόσωπο χαρωπό και φωτεινό. Ο δε μόσχος είναι ήρεμος, αρτιμελής και ζωηρούλης.

Στην βάση του είναι σκαλισμένη επιγραφή από δεξιά προς τα αριστερα: «(Ρ)ΟΜΒΟΣ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΠΑΛΟΥ ΥΙΟΣ».

Ερμηνεία
Συχνά συναντάμε το θέμα του νεανία που φέρει τετράποδο στην αρχαία τέχνη, πολύ πριν αλλά και μετά τον μοσχοφόρο. Άλλοτε προβατάκι, κριάρι, ή όπως εδώ, ένα μοσχαράκι. Παρόλα τα τραύματα και θραύσματα που υπέστη, το γλυπτό είναι φανερώτατα έργο αριστουργηματικό, και ίσως το καλύτερο του είδους του. Πολλά έχουν ειπωθεί για να το ερμηνεύσουν, και του έχουν δώσει πολλά ονόματα ως τώρα. Το έχουν πει «Απόλλων νόμιος», «Ερμής δαμαληφόρος» και «Θησεύς». Είπαν ότι είναι ανάθημα αποικίας, σήμα θυσίας και αρχαΐζον μίμημα.

Ο Ρόμβος που πρόσφερε το άγαλμα θα ήταν ευγενής κάτοικος της Αττικής, και εύπορος ικανός να πληρώσει τον αριστουργηματικό τεχνίτη που το κατασκεύασε. Προφανώς θυσίασε και ένα μοσχάρι, ίσως στην θεά Αθηνά, αφού την εποχή εκείνη κυρίως ναός ήταν ο πρώτος ναός της Αθηνάς στον λόφο της Ακρόπολης, ο λεγόμενος αρχαίος Παρθενώνας, ο οποίος καταστράφηκε μαζί με όλα τα αναθήματα το έτος 480 π.Χ.

Ιστορική τοποθέτηση
Η πρώιμη αττική τεχνοτροπία του μοσχοφόρου και η πρώιμη ιωνική επιρροή δείχνουν ότι το έργο είναι του 6ου π.Χ. αιώνα, περίπου του 560 π.Χ.

Παραπομπές

Πηγές

 
 
 
 

Αρχαϊκή τέχνη
Έργα γλυπτικής
Μουσείο Ακρόπολης
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Τύρναβος 2005

Ο Α.Ο. Τύρναβος 2005 είναι αθλητικός ποδοσφαιρικός σύλλογος του Τυρνάβου.

Ιδρύθηκε το 2005 από τη συγχώνευση της Α.Ε. Τυρνάβου (έτος ίδρυσης: 1965) και της Νίκης Τυρνάβου (έτος ίδρυσης: 1975). Αγωνίστηκε στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Β΄ και της Γ΄ Εθνικής με την μορφή ΠΑΕ υπό την επωνυμία Α.Ο. Τύρναβος 2005 ΠΑΕ.

Από την αγωνιστική περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λάρισας.

Ιστορία

Ίδρυση 
Το 2005 συγχωνεύτηκαν οι «Α.Ε. Τυρνάβου» και «Νίκη Τυρνάβου». Η Α.Ε. Τυρνάβου είχε προέλθει από την συγχώνευση των ιστορικών ομάδων «Ανάπλαση Τυρνάβου» (με συμμετοχή στην Β' Εθνική στις αρχικές της μορφές) και «Ηρακλής Τυρνάβου» το 1965 και είχε παρουσίες στη Β΄ Εθνική, στη Γ΄ Εθνική και στη Δ' Εθνική, ενώ η Νίκη Τυρνάβου είχε ιδρυθεί το 1975.

Από τη συγχώνευση της Α.Ε. Τυρνάβου και της Νίκης Τυρνάβου δημιουργήθηκαν ο «Αθλητικός Όμιλος Τύρναβος 2005» και η «Ακαδημία Τυρνάβου» ως θυγατρική - φυτώριο για την μεγάλη ομάδα.

Αγωνιστική πορεία 
Το 2007 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Λάρισας και την άνοδο στη Δ' Εθνική της περιόδου 2007-08.
Την περίοδο 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα του 4ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής ανεβαίνοντας στην Football League 2 όπως ονομάστηκε η Γ' Εθνική, όπου παρέμεινε για 3 περιόδους μέχρι το 2012-13 που τερμάτισε στην 5η θέση και εκμεταλλευόμενος την αναδιάρθρωση των κατηγοριών εξασφάλισε θέση για τη Β΄ Εθνική .Εκεί, θα καταφέρει τη σεζόν 2014-2015 να φτάσει στις 16 καλύτερες ομάδες του Κυπέλλου Ελλάδας όπου και θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό Πειραιώς.Μετά από 2 χρονιές στη B΄ Εθνική υποβιβάσθηκε μέσω των αγώνων διαβάθμισης (play out) της Β΄ Εθνικής στην Γ΄ Εθνική. Ακολούθησε νέος υποβιβασμός και για την περίοδο 2016-17 θα αγωνιστεί ξανά στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Λάρισας έπειτα από εννέα χρονιές στις εθνικές κατηγορίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://epslarissas.gr/

 
Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2005
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2005
Παναγιώτης Γιατράκος

Ο Παναγιώτης Γιατράκος (1781 - 25 Οκτωβρίου 1851) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Στις 16 Ιουνίου 1844 διορίστηκε γερουσιαστής, ενώ είχε διατελέσει και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η καταγωγή του ήταν από τo χωριό Άρνα της επαρχίας του Μυστρά. Η οικογένεια των Γιατρακαίων προσέφερε πολλά στην πατρίδα. Ο δε Παναγιωτάκης ήταν από όλους τους αδελφούς του πιο ενθουσιασμένος και πιο δραστήριος και διέπρεψε κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς  παραμένοντας ως της αλώσεώς της. Αργότερα πήγε στην Αργολίδα και την Κορινθία και πολέμησε εκεί στην πτώση του φρουρίου. Πολέμησε επίσης και στο Μεσολόγγι βοηθώντας τους εκεί αδελφούς του.

Η επαρχία του Μυστρά ανάδειξε πολλούς καλούς στρατιώτες, ο Παναγιωτάκης Γιατράκος όμως ήταν ο μόνος ισχυρός αρχηγός που υπήρξε στην περιοχή του. Αποδυναμώθηκαν όταν μέλος του οίκου των Γιατρακαίων εκτέλεσε τον "πιστό προσκυνημένο" της κυβέρνησης (έτσι αποκαλούσαν οι Αρκάδες και οι Μανιάτες τους συνεργάτες της κυβέρνησης) Παναγιώτη Κρεββαττά.

Κόρη του ήταν η Μαριγώ Γιατράκου, σύζυγος του Αριστείδη Μητσάκη και μητέρα του Μιχαήλ Μητσάκη.

Πηγές

Παραπομπές 

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες Γερουσιαστές