joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αηδονοχώρι Σερρών

Το Αηδονοχώρι  είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, στο νομό Σερρών. Έχει πληθυσμό 287 κατοίκους (απογραφή 2011). Από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα . Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας. Το παλαιό Δημοτικό σχολείο του χωριού έχει μετατραπεί σε λαογραφικό μουσείο. Η τοπική κοινότητα Αηδονοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 41,893 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Κορεάσμια 

Κάθε τέλη Ιουλίου στο χωριό πραγματοποιούνται τα Κορεάσμια τα οποία αποτελούν μεγάλο γεγονός για το χωριό καθώς συγκεντρώνει κόσμο από όλα τα γύρω χωριά, αλλά και από την πόλη των Σερρών και την Θεσσαλονίκη.

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στο Αηδονοχώρι
 Δημήτριος Λιώτης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ'τάξεως)
 Μαντίλας ή Αγγελάκης, Έλληνας συνεργάτης Μακεδονομάχων του Μακεδονικού Αγώνα
 Γεώργιος Μπασλής ή Μπασδής, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως)
 Κώστας Μπασλής (1922 - 2002), Έλληνας αντιστασιακός, μαέστρος, χοράρχης και δάσκαλος μουσικής
 Γεώργιος Σερίφης, Έλληνας συνεργάτης Μακεδονομάχων του Μακεδονικού Αγώνα
 Νίτσα Τσίτρα (1930 - 2021), Ελληνίδα τραγουδίστρια παραδοσιακών τραγουδιών

 Κατάγονται από το Αηδονοχώρι
 Θανάσης Τσαλταμπάσης, Έλληνας ηθοποιός

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Ευκαρπία Σερρών

Η Ευκαρπία (Βυζαντινά Ελληνικά: Κούτζη) είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στο Νομό Σερρών. Απέχει 55 χιλιόμετρα από την πόλη των Σερρών και 110 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη. Έχει πληθυσμό 520 κατοίκους (Απογραφή 2011). Το μέρος είναι αρκετά εύφορο χάρη στην Σερραϊκή πεδιάδα, που είναι μία από τις μεγαλύτερες της Ελλάδος, την οποία διαρρέει ο Στρυμόνας, που και περνάει σε πολύ κοντινή απόσταση από το χωριό. Το προηγούμενο όνομά του ήταν Κούτσιος και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα , η οποία μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Ευκαρπίας. Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε ως κοινότητα στο νέο δήμο Βισαλτίας.

Κοινότητα

Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στην Ευκαρπία και συγκεκριμένα στην τοποθεσία Μεσοβούνια εντοπίστηκε νεκρόπολη που ανήκε σε πόλισμα της αρχαίας Βισαλτίας, το οποίο είχε ακμάσει κατά την αρχαία και Ρωμαϊκή εποχή. Πιθανώς από την τοποθεσία αυτή προέρχονται οι επιγραφές που βρέθηκαν στο κοντινό Παλιοχώρι Καστρί. Επίσης, σε γειτονική θέση είχε βρεθεί παλιότερα ένας Μακεδονικός τάφος με ωραία μαρμάρινα θυρόφυλλα. Τα θυρόφυλλα αυτά, εκτίθονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών. Επιπλέον, νότια του οικισμού, βρίσκεται ο βυζαντινός "Πύργος της Κούτζης", ο οποίος οφείλει το όνομά του στην βυζαντινή ονομασία του χωριού.

Προσωπικότητες 

Γεννήθηκαν στην Ευκαρπία
 Παναγιώτης Μελαχρίδης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Στέργιος Μουδιώτης, Έλληνας οπλαρχηγός της Εθνικής Αντίστασης, πρώτος επικεφαλής της αντάρτικης ομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος»
Κατάγονται από την Ευκαρπία
 Κωνσταντίνος Γκανιόπουλος, Έλληνας αρχιμουσικός, επιχειρηματίας και πολιτικός, αρχιμουσικός της φιλαρμονικής μπάντας του Δήμου Σερρών και εκλεγμένος Σύμβουλος εκλογικής Ενότητας Τραγίλου του Δήμου Βισαλτίας

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Διονύσιος Μάντουκας

Ο Διονύσιος Μάντουκας (1648-1741) υπήρξε μητροπολίτης Καστοριάς τον 17ο αιώνα.

Βίος
Πατρίδα του ήταν η Μοσχόπολη της Μακεδονίας. Σπούδασε στην Ιταλία. Ήταν άνδρας άριστος στα ελληνικά και λατινικά, φιλόσοφος, θεολόγος, κήρυκας του Ευαγγελίου. Διδάχθηκε την ελληνική φιλοσοφία στην Μεγάλη του Γένους Σχολή.
Δείγμα της φιλομουσίας του ήταν το γεγονός ότι δώρησε 60.000 άσπρα για την Ακαδημία της Μοσχόπολης.

Παραπομπές

Πηγές 
 
Θεόφραστος Γεωργιάδης, Μοσχόπολις, Έκδοσις Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων, Αθήναι, 1975, σελ.63-64

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Μητροπολίτες Καστοριάς
Έλληνες ιεράρχες
Αντίοχος Δ. Καντεμίρ

Ο Αντίοχος Καντεμίρ  (Ρουμαν. Antioh Cantemir, Ρωσ. Антиох Дмитриевич Кантемир, 21 Σεπτεμβρίου 1708 - 11 Απριλίου 1744) ήταν Μολδαβός που διακρίθηκε ως λόγιος και διπλωμάτης την εποχή του Ρωσικού Διαφωτισμού. Αποκλήθηκε «πατέρας της ρωσικής ποίησης».

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντίοχος Καντεμίρ προερχόταν από αριστοκρατική μολδαβική οικογένεια ταταρικής καταγωγής. Ο παπούς του Κωνσταντίνος, ο πατέρας του Δημήτριος και ο θείος του  Αντίοχος επίσης, είχαν διατελέσει ηγεμόνες (βοεβόδες) της Μολδαβίας μέχρι το 1711, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Ρωσία.

Ο Αντίοχος γεννήθηκε το 1708 στο Ιάσιο, γιος του Δημητρίου Καντεμίρ και της Κασσάνδρας Καντακουζηνής, η οποία ισχυριζόταν ότι καταγόταν από την βυζαντινή αυτοκρατορική οικογένεια. Τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στην Κωνσταντινούπολη, όμηρος των Τούρκων, εγγυώμενος με την ζωή του την «σωστή» στάση του πατέρα του. Στην συνέχεια μορφώθηκε κατ’ οίκον και στην Αγία Πετρούπολη.

Υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Ρωσίας στο Λονδίνο από το 1732 μέχρι το 1736, οπότε τοποθετήθηκε στο Παρίσι ως πληρεξούσιος υπουργός. Εκεί αναγνωρίστηκε ως διακεκριμένος διανοούμενος και συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Μοντεσκιέ και με τον Βολταίρο. Πέθανε στο Παρίσι εργένης μεν, αλλά αντιμέτωπος με δίκες σχετικές με εξώγαμα τέκνα του.

Έργο
Θεωρούμενος ως «ο πατέρας της ρωσικής ποίησης».  ο Καντεμίρ χρησιμοποίησε την κλασσική του μόρφωση για να συνδράμει τον Μεγάλο Πέτρο στον εκσυγχρονισμό και εκδυτικισμό της ρωσικής πνευματικής ζωής. Η σημαντικότερη συμβολή του στον τομέα αυτόν ήταν η Petrida, ένα ημιτελές έπος που εξυμνούσε τον τσάρο. Έγραψε επίσης πολλές ωδές και μύθους σε παλιά ποιητικά μέτρα. Υπήρξε υποστηρικτής της θεωρίας του φυσικού δικαίου, διέδωσε τις ιδέες του διαφωτισμού, και υπήρξε κριτικός έναντι της Εκκλησίας.

Εξέδωσε στην Αγγλία την «Ιστορία της ακμής και παρακμής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας» του πατέρα του με βιογραφία του και την σχετική βιβλιογραφία και δημοσίευσε το 1742 το φιλοσοφικό έργο «Περί της Φύσεως και του Ανθρώπου». Έγραψε επίσης σάτιρες στο ύφος του Γιουβενάλη. Μετέφρασε στα Ρωσικά  Ανακρέοντα και Οράτιο, όπως επίσης και το έργο του Φραντσέσκο Αλγκαρόττι «Διάλογος περί του φωτός και των χρωμάτων». Η μετάφρασή του τού 1740 του έργου του Φοντενέλ «Συζητήσεις περί της πολλαπλότητος των κόσμων» λογοκρίθηκε εν μέρει ως αιρετικού περιεχομένου. 

Τα έργα του μεταφράστηκαν στα Γαλλικά από τον Abbé Guasco ο οποίος έγραψε και την βιογραφία του.

Εκδόσεις έργων του

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία
 Baynes, T.S., ed. (1878), "Antiochus Cantemir", Encyclopædia Britannica, 5 (9th ed.), New York: Charles Scribner's Sons, p. 28
  Chisholm, Hugh, ed. (1911), "Cantemir", Encyclopædia Britannica, 5 (11th ed.), Cambridge University Press, p. 209
 Gusterin, Pavel (2008), Первый российский востоковед Дмитрий Кантемир [The First Russian Orientalist, Dmitri Kantemir], Moscow, ISBN 978-5-7873-0436-7. (Russian)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συλλογή έργων του Καντεμίρ (ρωσ.)

Οικογένεια Καντεμίρ
Γεώργιος Πολυκαλάς

Ο Γεώργιος Πολυκαλάς (1665 – 1717) υπήρξε Έλληνας λόγιος ιατροφιλόσοφος του 18ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε πρώτα στη Βενετία και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, από όπου και αναγορεύθηκε διδάκτορας της ιατρικής. Μιλούσε Ελληνικά, Λατινικά, Ιταλικά και Ρωσικά. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του άσκησε την ιατρική για κάποιο διάστημα και μετά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, εξαιτίας των πολλών προσόντων του και της ευρυμάθειάς του, επιβλήθηκε σύντομα μεταξύ των επιστημονικών κύκλων αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Ο Δημήτριος Καντεμήρης τον έστειλε στον Μεγάλο Πέτρο της Ρωσίας, όπου διετέλεσε ιατρός του ίδιου και της Αικατερίνης Α' της Ρωσίας. Αναδείχτηκε έμπειρος πολιτικός, και γι' αυτό τον έστειλε ο Τσάρος στην Μολδαβία για να διαπραγματευτεί με τον Καντεμήρη τους όρους της συμμαχίας και την αποδοχή της ρωσικής προστασίας επί της ηγεμονίας.

Πηγές
 
 Αθανάσιος Γκιάλας: Η ελληνική ιατρική και οι `Ελληνες ιατροί από της Αλώσεως μέχρι της Εθνεγερσίας, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, Αθήναι 1979
 Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Τόμος 9, σελ. 200.

Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Αθανάσιος Σκιαδάς

Ο Αθανάσιος Σκιαδάς υπήρξε Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Ήξερε Ελληνικά, Λατινικά, Ιταλικά και Ρωσικά. Σχολείο πήγε στην Βενετία. Σπούδασε στην Πάντοβα νομικά και φιλοσοφία. Πήγε στην Ρωσία και υπηρέτησε ως διδάσκαλος στην Μόσχα, και πρώτος Αουδιτόρος του ιππικού. Περιόδευσε την Ιταλία, Γερμανία, Ρωσία, και Δανία, όπου έλαβε την τιμή να παρουσιαστεί στον Μέγα Πέτρο, από τον οποίο τιμήθηκε πολύ και έγινε μυστικοσυμβουλός του. Εξέδωσε στην Βενετία το «Γένος, Ήθη και Κατορθώματα Πέτρου του Μεγάλου». Έγραψε και Ελληνική παλαιογραφία, η οποία δεν εκδόθηκε.

Πηγές 
 
 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Ορθόδοξοι λόγιοι
Ισμαήλ Πασόμπεης

Ο Ισμαήλ Πασόμπεης (1770 - 1821) ήταν Αλβανός πασάς.

Φέρεται να γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1770 όπου και υπήρξε ένας από τους σφοδρότερους αντιπάλους του Αλή Πασά. Το 1820 διορίστηκε από τον Σουλτάνο πασάς των Ιωαννίνων και αρχηγός της εκστρατείας εναντίον του Αλή Πασά. 
Το 1821 ανακλήθηκε λόγω ανικανότητας, καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στο Διδυμότειχο όπου λίγο καιρό αργότερα με τη γενίκευση της ελληνικής επανάστασης θανατώθηκε.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 15ος, σελ.596.

Ιστορία των Ιωαννίνων
Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής
Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί στρατιωτικοί
Μπράντφορντ Σίτι

Η Μπράντφορντ Σίτι (αγγλικά: Bradford City) είναι  ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αγγλίας, που εδρεύει στην πόλη του Μπράντφορντ και ιδρύθηκε το 1903.

Το γήπεδο 
Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Βάλει Παρέιντ, χωρητικότητας 25.136 θεατών.

Η τραγωδία του 1985 
Το γήπεδο είναι συνδεδεμένο με ένα τραγικό δυστύχημα που στοίχισε την ζωή σε 56 οπαδούς της ομάδας. Το Σάββατο 11 Μαΐου 1985, η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπράντφορντ Σίτι θα αντιμετώπιζε στο Βάλει Παρέιντ, την Λίνκολν Σίτι. Την συγκεκριμένη ημέρα θα γιορταζόταν η άνοδος της ομάδας από τη Τρίτη κατηγορία στη Δεύτερη – κάτι που είχε να συμβεί πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1937). Στο 40-ό λεπτό του αγώνα, ξέσπασε φωτια στο γήπεδο που στοιχίσε την ζωή σε 56 θεατές. Αναλυτικά, δείτε το άρθρο Φωτιά στο γήπεδο της Μπράντφορντ Σίτι

Διακρίσεις και τίτλοι 
Η Μπράντφορντ Σίτι έχει αγωνιστεί στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου από την περίοδο 1908-09 έως και την περίοδο 1921–22, και από την περίοδο 1999-2000 εως την περίοδο 2000-2001. Ο μοναδικός τίτλος που έχει κατακτήσει σε κορυφαίο επίπεδο είναι η κατάκτηση του κυπέλλου Αγγλίας το 1911.

Κύπελλο Αγγλίας
 1911:Μπράντφορντ Σίτι - Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ 1-0

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Η Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
 Ιστοσελίδα του μουσείου της ομάδας
Η τραγωδία στο γήπεδο της Μπράντφορντ

Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1903
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
 
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Ρουπία Νεπάλ

Η Ρουπία Νεπάλ (νεπ. रूपैयाँ) είναι το νόμισμα του Νεπάλ. Συμβολίζεται ως Rs ή रू, ενώ η υποδιαίρεσή του είναι το πάισα. Η κυκλοφορία της ελέγχεται από την Κεντρική Τράπεζα του Νεπάλ.

Ιστορία 
Η ρουπία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1932, όπου και αντικατέστησε το ασημένιο μοχάρ, ενώ ορίστηκε ισοτιμία 2 μοχάρ=1 ρουπία. Το 1993, καθορίστηκε η ισοτιμία της ρουπίας Νεπάλ με την Ρουπία Ινδίας, με ισοτιμία 1,6 ρουπίες Νεπάλ=1 ρουπία Ινδίας.

Κέρματα 
Το 1932, παρουσιάστηκαν τα ασημένια κέρματα των 20 και 50 πάισα, καθώς και εκείνο της 1 ρουπίας. Μεταξύ 1933 και 1935 παρουσιάστηκαν τα χάλκινα κέρματα των 1, 2 και 5 πάισα. Κατά τη δεκαετία του 1940, παρουσιάστηκαν τα χάλκινα κέρματα των ¼ και ½ πάισα, καθώς και τα κέρματα των 5 πάισα από κράμμα νικελίου και ορειχάλκου. Το 1953, παρουσιάστηκαν νέα κέρματα, τα οποία αποτελούνταν από τα ορειχάλκινα κέρματα των 1, 2 και 4 πάισα, χάλκινα των 5 και 10 πάισα, και χαλκονικέλινα των 20, 25, 50 πάισα και της 1 ρουπίας. Τα 20 πάισα έπαψαν να κυκλοφορούν από το 1954 και έπειτα. Το 1966 παρουσιάστηκαν αλουμινένια κέρματα των 1, 2 και 5 πάισα και ορειχάλκινα των 10 πάισα. Το 1982 παρουσιάστηκαν αλουμινένια κέρματα των 25 πάισα, ενώ ακολούθησαν κέρματα από ανοξείδωτο ατσάλι των 50 πάισα και της 1 ρουπίας το 1987 και το 1988 αντίστοιχα. Τέλος, το 1994 παρουσιάστηκαν μικρότερα κέρματα των 10 και 25 πάισα, ενώ εμφανίστηκαν αλουμινένια κέρματα των 50 πάισα, καθώς και κέρματα των 1, 2, 5 και 10 ρουπίων από επίχρυσα ατσάλινα κέρματα.

Χαρτονομίσματα 
Το 1951, η κυβέρνηση κυκλοφόρησε χαρτονομίσματα των 1, 5, 10 και 100 ρουπιών με το όνομα μοχρού. Το 1956, η Κεντρική Τράπεζα του Νεπάλ ανέλαβε τον έλεγχο για την κυκλοφορία χαρτονομισμάτων και το όνομά τους άλλαξε σε ρουπία. Το 1972 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 500 και 1000 ρουπίων, ενώ το 1974 ακολούθησαν εκείνα των 50 ρουπίων και των 2 ρουπίων το 1981. Χαρτονομίσματα των 20 ρουπίων παρουσιάστηκαν το 1982. Χαρτονομίσματα των 1 και 2 ρουπίων δεν τυπώνονται πλέον, ωστόσο συνεχίζουν να κυκλοφορούν εκείνα που εκδόθηκαν πριν από το 1982. Το χαρτονόμισμα της 1 ρουπίας απεικονίζει το Άμα Νταμπλάμ, ένα γειτονικό βουνό του Έβερεστ. Το 1997 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 50 και 250 ρουπίων για να τιμηθεί το Ασημένιο Ιωβηλαίο του βασιλιά του Νεπάλ Μπιρέντρα. Τα χαρτονομίσματα τυπώνονται σήμερα στην Ινδονησία. 

Νεπάλ
Νομίσματα
Μανούσος Βολουδάκης

Ο Μανούσος Βολουδάκης (1880 - 12 Απριλίου 1977) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης . Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και γρήγορα αναμίχθηκε με την πολιτική. Από νεαρής ηλικίας έλαβε μέρος στο κρητικό και μακεδονικό αγώνα. Το 1911 εκλέχθηκε βουλευτής στη Βουλή της  Κρητικής Πολιτείας. Το 1912 ηγήθηκε εθελοντικού σώματος Κρητών, με το οποίο συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στο μέτωπο της Ηπείρου. Στις εκλογές του 1915, τις πρώτες μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης, καθώς η ιδιαίτερη πατρίδα του (Επαρχία Σφακίων) συμπεριλαμβανόταν τότε στο νομό Ρεθύμνης. Συνέχισε να εκλέγεται Βουλευτής (Ρεθύμνης αρχικά, Χανίων στη συνέχεια) μέχρι το 1952. Τον Ιούλιο του 1938 ηγήθηκε του σχετικού κινήματος εναντίον του Ι. Μεταξά  όπου μετά την αποτυχία του διέφυγε μέσω Δωδεκανήσου στη Κύπρο.

Μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στη Κρήτη όπου το 1945 ανέλαβε στη κυβέρνηση Σοφούλη υπουργός διοικητής Κρήτης από το 1945 ως το 1946, ενώ αργότερα στη κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα, το 1950, ανέλαβε υπουργός της Αεροπορίας.

Ο Μανούσος Βολουδάκης πέθανε στο σπίτι του στα Χανιά, το 1977, σε ηλικία 97 ετών. Ήταν ο τελευταίος εν ζωή από τους πρώτους συνεργάτες του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Παραπομπές 

Βουλευτές Ρεθύμνου
Βουλευτές Χανίων
Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης
Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1986-1987

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1986-1987, είχε τρεις πρωταγωνιστές, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Άρη. Στις μεταξύ τους μάχες κρίθηκε το πρωτάθλημα, καθώς δεν έχασαν από καμία από τις υπόλοιπες εννέα ομάδες του πρωταθλήματος. Την προτελευταία αγωνιστική, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει μεγάλη νίκη μέσα στη Θεσσαλονίκη με 3-2 επί του Άρη, και διατηρήθηκε στην κορυφή ισόβαθμος με τον Ολυμπιακό. Την τελευταία αγωνιστική, σε έναν άτυπο τελικό, ο Παναθηναϊκός υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό με τον νικήτη να παίρνει το πρωτάθλημα. Παρά το πλεονέκτημα της έδρας για τον Παναθηναϊκό, ο Ολυμπιακός επικράτησε με 1-3 (12-15, 13-15, 15-5, 10-15) μέσα στη Λεωφόρο και κατέκτησε το 10ο πρωτάθλημα στην ιστορία του.

Τελική βαθμολογία 

Βαθ=Βαθμοί, Αγ=Αγώνες, Ν=Νίκες, Η=Ήττες 
Βαθμολογικό σύστημα: 2 βαθμοί για νίκη, 1 βαθμός για ήττα.

Πηγές 
https://archive.is/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/

Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Πετοσφαίριση το 1986
Πετοσφαίριση το 1987
Αμοιβή κινδύνου

Στα χρηματοοικονομικά, αμοιβή κινδύνου (risk premium-spread) ονομάζεται η ελάχιστη χρηματική αμοιβή η οποία αναμένεται ότι θα αποδοθεί από μια επένδυση με ρίσκο. Στόχος είναι να πεισθεί οποιοσδήποτε επενδυτής (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) να προτιμήσει την επένδυση αυτή από μία άλλη επένδυση χωρίς ρίσκο. Πρόκειται, ουσιαστικά για την ελάχιστη αποζημίωση που επιθυμεί να έχει ο επενδυτής για το ρίσκο που ενδέχεται να πάρει.

Μονάδες μέτρησης
Την αμοιβή κινδύνου μπορούμε να την μετρήσουμε σε μονάδες βάσης. Προφανώς για να έχει νόημα να συζητάμε για αμοιβή κινδύνου θεωρούμε ότι οι επενδύσεις με ρίσκο έχουν υψηλότερο επιτόκιο από εκείνες χωρίς κίνδυνο.

Τύπος υπολογισμού:
 αμοιβή κινδύνου = (επιτόκιο επένδυσης με ρίσκο - επιτόκιο επένδυσης χωρίς ρίσκο) > 0

Επιχειρήσεις
Για να γίνει πιο κατανοητό ας θεωρήσουμε την αμοιβή κινδύνου ως μία μορφή αμοιβής για κάποια επικίνδυνη επένδυση μας, όπως για παράδειγμα ένας εργαζόμενος λαμβάνει επιπλέον μισθό αν ασκεί κάποιο επικίνδυνο επάγγελμα. Για να μπορούμε να ορίσουμε την έννοια της αμοιβής κινδύνου θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας επενδυτής που επιθυμεί πολύ υψηλές αποδόσεις προκειμένου να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο.

Για παράδειγμα, ομολογίες που εκδίδονται από επιχειρήσεις με υψηλά κέρδη έχουν μικρό ρίσκο επένδυσης. Έτσι θα αποδώσουν λιγότερο σε σχέση με τις ομολογίες που εκδίδονται από λιγότερο αναγνωρισμένες επιχειρήσεις με αβέβαιο κέρδος. Οι τελευταίες ομολογίες έχουν υψηλότερο ρίσκο και επομένως υψηλότερη απόδοση.

Σε περιόδους υπερβάλλουσας ρευστότητας λόγω χαμηλών επιτοκίων οι διεθνείς επενδυτές, οι οποίοι διαχειρίζονται χρήματα άλλων επενδυτών, ιδιωτών και μη, αναζητούν ένα μέρος για να καταθέσουν τα χρήματα που αποκτούν. Οι επενδυτές αυτοί ναι μεν αναζητούν μία καλή απόδοση από την άλλη όσο αυξάνεται το ποσό των χρημάτων τόσο λιγότερο ρίσκο επιδιώκουν και κατ' επέκταση στρέφονται σε επιχειρήσεις (ή άλλες επενδύσεις) με χαμηλή αμοιβή κινδύνου.

Κράτη
Σε κρατικό επίπεδο γίνεται λόγος για την έννοια του σπρεντ (spread). Το σπρεντ είναι η διαφορά ανάμεσα στα επιτόκια με τα οποία δανείζεται οποιαδήποτε χώρα σε σχέση με τα επιτόκια δανεισμού κάποιας άλλης χώρας, η οποία έχει επιλεχθεί ως η πιο σταθερή και ισχυρή οικονομία μεταξύ άλλων, π.χ στην Ευρώπη η χώρα αυτή είναι η Γερμανία η οποία δανείζεται με επιτόκια περίπου ίσα με 3% (τα νούμερα εναλλάσσονται συνεχώς).

Αμοιβή κινδύνου υπάρχει όμως και για διεθνής επενδυτές (κρατικούς, ιδιωτικούς κ.ά.) οι οποίοι επενδύουν σε κρατικά ομόλογα (αγοράζουν κρατικά ομόλογα) προσδοκώντας απόδοση ίση με αυτή που θα είχαν εάν επένδυαν σε μία ισχυρή οικονομία συν την αμοιβή κινδύνου.

Πηγές Πληροφόρησης
www.google.com

www.kathimerini.gr

"Χρηματοοικονομική Διοίκηση θεωρία και Πρακτική" Δημήτριος Βασιλείου-Νικόλαος Ηρειώτης

Χρηματοοικονομικά
Πάνταινος

Ο Πάνταινος (;-200 ή 202), υπήρξε Αθηναίος φιλόσοφος ο οποίος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και ίδρυσε Κατηχητική Σχολή στην Αλεξάνδρεια. Έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.

Βίος
Οι πληροφορίες που διασώζονται για τον Πάνταινο είναι πενιχρές και αντιφατικές, τόσο για την καταγωγή του, όσο και για την φιλοσοφική του τοποθέτηση και παιδεία. Ο Πάνταινος ήταν Αθηναϊκής καταγωγής. Δίδασκε φιλοσοφία. Είναι άγνωστο το πότε ακριβώς ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό. Περιόδευσε σε διάφορες παραμεσόγειες περιοχές όπως τη Σικελία, την Ινδία-μας λέει ο Ευσέβιος Καισαρείας- και πρέπει να εννοεί την Νότια Αραβία, για να καταλήξει στην Αλεξάνδρεια. Αυτό τοποθετείται χρονικά περί το 180 μ.Χ. ή περί το 190 μ.Χ.
Εκεί θα ιδρύσει και θα λειτουργήσει ιδιωτική φιλοσοφική σχολή, παράλληλα με τις άλλες παρόμοιες που λειτουργούσαν στην πόλη.
Πέθανε γύρω στα 200 μ.Χ.

Το διδακτικό του έργο
Ο Πάνταινος, σύμφωνα με τον Ευσέβιο Καισαρείας, ήταν Στωϊκός, ενώ σύμφωνα με τον Φίλιππο Σιδίτη ήταν Πυθαγόρειος στη φιλοσοφική σκέψη. Ο Πάνταινος είναι μάλλον εκλεκτικός και συγκρητιστής στη σκέψη του, καθώς συνδύαζε στοιχεία Στωικά και Νεοπυθαγορικά.
Μαθητές του υπήρξαν ο Κλήμης Αλεξανδρείας και ο Ωριγένης.
Θα επικεντρωθεί κυρίως στην ερμηνεία της Αγία Γραφής, χωρίς ωστόσο να ασχοληθεί και με τη συγγραφή υπομνημάτων, παρά την περί του αντιθέτου μαρτυρία των Ευσεβίου και Ιερωνύμου. Αντίθετα εγγύτερα προς την πραγματικότητα είναι ο μαθητής του Κλήμης Αλεξανδρείας, ο οποίος ενσωματώνει στα γραπτά του πολλές από τις παραδόσεις του Πάνταινου, τις οποίες κατέγραφε ο ίδιος ο Κλήμης.
Ο Henri-Irenee Marrou, του αποδίδει την συγγραφή της Επιστολής προς Διόγνητον.

Ο Πάνταινος και τα βιβλία της Καινής Διαθήκης
Κατά το ταξίδι του στη Νότιο Αραβία, σύμφωνα με τον Ευσέβιο, εντόπισε το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον στην Εβραϊκή-αραμαϊκή γλώσσα, το οποίο μετέφερε εκεί ο απόστολος Βαρθολομαίος. Είναι ανεξακρίβωτο αν είναι το αραμαϊκό Κατά Ματθαίον ή το Καθ' Εβραίους ευαγγέλιο, το  οποίο οι Εβιωνίτες απέδιδαν στον Ματθαίο. Ο Πάνταινος είναι ο πρώτος που ισχυρίζεται πως ο Απόστολος Παύλος είναι συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους.

Παραπομπές

Πηγές
Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.762-764
Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.354-355
Ιωάννης Παναγόπουλος, Η Ερμηνεία της Αγίας Γραφής στην Εκκλησία των Πατέρων Τόμος Α΄, εκδ. Άθως, 2010, σελ.243

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Στωικοί φιλόσοφοι
Χρήστος Αηδόνης

Ο Χρήστος Αηδόνης είναι Έλληνας καθηγητής φυσικής αγωγής και πολιτικός. Διατέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και βουλευτής Δράμας από το 2004 μέχρι το 2014.

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1963 στο Βώλακα Κάτω Νευροκοπίου του νομού Δράμας και μεγάλωσε στη Μικρόπολη. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο αρρένων της Μικροπόλεως και το λύκειο Προσοτσάνης. 

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής (ΤΕΦΑΑ) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Διατέλεσε κατά σειρά:
 Αναπληρωτής γραμματέας τομέα κινητοποιήσεων της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 1990 - 1996.
 Εκλεγμένο μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ το 1999 και το 2001.
 Αναπληρωτής γραμματέας του Τομέα Οργανωτικής Πολιτικής της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2001 - 2004.
 Διευθυντής στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, την περίοδο 2000 -2002.
 Βουλευτής Δράμας στις εκλογές του 2004.
 Μέλος των Επιτροπών Περιφερειών και Έρευνας - Τεχνολογίας της Βουλής, την περίοδο 2004 -2006
 Υπεύθυνος Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου από τον Ιούνιο του 2006.
 Γραμματέας στον Τομέα Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 2006 – 2007. 
 Μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, το 2007
 Μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Απόδημου Ελληνισμού, το 2008.
 Υπεύθυνος για τη σύνταξη του Κυβερνητικού Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για τον αθλητισμό ,τον Σεπτέμβριο του 2008. 

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικές Αλληλεγγύης, αρμόδιος  σε θέματα Διατροφής και Άθλησης, θέση που κράτησε μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 2011.

Στις 3/1/2015 παραβρέθηκε στην παρουσίαση του νέου κόμματος του Γ. Παπανδρέου - Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών , κάτι που από πολλούς θεωρήθηκε ως προσχώρηση στο Κίνημα.

Πηγές 
 Βιογραφικό του Χρήστου Αηδόνη στο pasok.gr
 Βιογραφικό του Χρήστου Αηδόνη στο healthview.gr
  Θητείες στην Ελληνική Βουλή

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Δράμας
Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Έλληνες γυμναστές
Μάξιμο Ντρότσι

Ο Μάξιμο Ντρότσι είναι Αλβανός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1955 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του το 1982 από την Μπέσα. Το 1985 μεταγράφηκε στην Ντιναμό Τιράνων και το καλοκαίρι του 1987 εντάχθηκε στην Ελπίδες Ηλιούπολης, όπου αναδείχθηκε ως ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας. Στις τάξεις της Ηλιούπολης παρέμεινε μέχρι το 1995 όταν και μεταγράφηκε στον νεοφώτιστο τότε στο Α' Τοπικό Διγενή Μονολόφου, στον οποίο αγωνίστηκε για δυο σεζόν με ικανοποιητικό αριθμό συμμετοχών. Αργότερα αγωνίστηκε στον Εθνικό Αστέρα και στον Ολυμπιακό Βόλου όπου και έκλεισε την καριέρα του το 2000.

Ο Ντροτσι αγωνίστηκε μια φορά με την Εθνική Αλβανίας στις 28 Μαρτίου του 1990.

Ως προπονητής έχει περάσει για σύντομο χρονικό διάστημα από τον πάγκο της Μπεσα την σεζόν 2006-07. Έπειτα ήρθε στης Ελπίδες Ηλιούπολης.
916 Αμερική

Η Αμερική (America) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,348. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ήπειρο Αμερική.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Αμερικής εκτιμάται σε 33,22 ± 1,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,053.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

 

Αμερικη
1. ΦΚ Νυρεμβέργη

Η 1. ΦΚ Νυρεμβέργη (γερμανικά: 1. FC Nürnberg) είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Νυρεμβέργης στην Γερμανία. Ιδρύθηκε το 1900 και αγωνίζεται στο Μαξ Μόρλοκ Στάντιον με χωρητικότητα 50.000 θεατές. Εχει τους δεύτερους πιο σεβαστούς οπαδούς/φιλάθλους μετά από της Σαλκε 04 στη Γερμανία.

Τίτλοι 
Η ΦΚ Νυρεμβέργη έχει κατακτήσει επτά Πρωταθλήματα Γερμανίας και μόλις ένα Κύπελλα/ο Γερμανίας.

Πρωτάθλημα Γερμανίας / Μπούντεσλιγκα
1920, 1921, 1924, 1925, 1927, 1936, 1948

Κύπελλα Γερμανίας
2007

2. Μπούντεσλιγκα
2001

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Νυρεμβεργη
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900
Οντολογικό επιχείρημα

Το οντολογικό επιχείρημα είναι λογικός συλλογισμός που ανήκει στα a priori επιχειρήματα υπέρ της ύπαρξης του Θεού. Βασίζεται στη μέθοδο της απαγωγής σε άτοπο. Το επιχείρημα συνοψίζεται στο ότι εάν μπορούμε να συλλάβουμε με το μυαλό μας τη μεγαλύτερη δυνατή ύπαρξη, τότε αυτή η ύπαρξη (στην προκειμένη περίπτωση ο θεός) θα πρέπει να υπάρχει.
 Εκδοχές του ιδίου επιχειρήματος αναπτύχθηκαν αργότερα και από άλλους φιλοσόφους, όπως ο Ρενέ Ντεκάρτ, Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς και Μπαρούχ Σπινόζα.

Οι εκδοχές του επιχειρήματος 
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ένα μοναδικό οντολογικό επιχείρημα αλλά μια ομάδα επιχειρημάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί από διαφορετικούς φιλοσόφους. Συχνά προτιμάται ωστόσο να αναφερόμαστε σε ένα επιχείρημα που εμφανίζεται όμως με διαφορετικές εκδοχές. Οι ρίζες τους βρίσκονται στο έργο του χριστιανού θεολόγου Ανσέλμου του Καντέρμπερι που πρώτος διατύπωσε το οντολογικό επιχείρημα στο Προσλόγιο (11ος αι.). Στην κλασική διατύπωσή του έχει ως εξής: ο Θεός είναι εξ ορισμού το τελειότερο ον που μπορεί να συλλάβει ο νους. Αν υποθέσουμε πως δεν υπάρχει, τότε εφόσον η ύπαρξη είναι ανώτερη της ανυπαρξίας, μπορούμε να φανταστούμε ένα ον ανώτερο του Θεού. Συνεπώς η αρχική υπόθεση πως ο Θεός δεν υπάρχει πρέπει να είναι ψευδής. Μια αναδιατύπωση του οντολογικού επιχειρήματος επιχείρησε ο Καρτέσιος το 17ο αιώνα στο έργο του Στοχασμοί περί της Πρώτης Φιλοσοφίας (1641). Ο Καρτέσιος πιθανότατα δεν είχε διαβάσει το Προσλόγιο, θα πρέπει ωστόσο να γνώριζε την κριτική του Θωμά Ακινάτη πάνω στο οντολογικό επιχείρημα του Ανσέλμου.

Κριτική και υποστήριξη 
Πρώτος άσκησε κριτική ο βενεδικτίνος μοναχός Γκαουνίλο, σύγχρονος του Ανσέλμου, ο οποίος ισχυρίστηκε πως το επιχείρημα αποτυγχάνει καθώς ο ίδιος λογικός συλλογισμός θα ήταν υπέρ της ύπαρξης πραγμάτων που προφανώς δεν υπάρχουν, χρησιμοποιώντας ειδικότερα το παράδειγμα ενός «εξαφανισμένου νησιού». Κατά τον Καντ, η απόρριψη του επιχειρήματος βασίζεται στη θέση πως η ύπαρξη δεν είναι αληθινή ιδιότητα που μπορεί να αποδοθεί, αλλά προϋπόθεση για την απόδοση ιδιοτήτων. Ο Σοπενάουερ εξέλαβε το οντολογικό επιχείρημα ως ένα «γοητευτικό αστείο». Το οντολογικό επιχείρημα έτυχε σθεναρής κριτικής τόσο από υπέρμαχους της θρησκείας όπως ο Θωμάς Ακινάτης, όσο και από άθεους όπως ο Μπέρτραντ Ράσελ και ο Ρίτσαρντ Ντόκινς.  Αν και απορρίπτεται από την πλειονότητα των σύγχρονων φιλοσόφων, υποστηρίχτηκε από ορισμένους, μεταξύ των οποίων ο Άλβιν Πλάντινγκα, ο Τσαρλς Χάρτσορν και ο Νόρμαν Μάλκολμ, στα πλαίσια της τροπικής (modal) λογικής.

Δείτε επίσης
 Τελεολογικό επιχείρημα
 Κοσμολογικό επιχείρημα

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Jonathan Barnes, The Ontological Argument, London: Macmillan, 1972
Graham Oppy, Ontological arguments and belief in God, Cambridge University Press, 1995

Φιλοσοφία της θρησκείας
Θρησκειολογία
Θεϊστικά επιχειρήματα

de:Gottesbeweis#Der ontologische Gottesbeweis
Δημήτριος Βρανόπουλος

Ο Δημήτριος Βρανόπουλος (1900-1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος, διευθυντής Αστυνομίας Πόλεων, βουλευτής και υπουργός Συγκοινωνιών.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1900. Μετά την ολοκλήρωση των νομικών σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ξεκίνησε να δικηγορεί στην Αθήνα και αργότερα κατατάχθηκε στη νεοσύστατη Αστυνομία Πόλεων. Την περίοδο 1943 - 1945 ανέλαβε διευθυντής της Αστυνομίας Πόλεων των Πατρών. Τη δε περίοδο 1945 - 1950 ανέλαβε διευθυντής Αστυνομίας Πόλεων Πειραιώς και στη συνέχεια την περίοδο 1950 - 1956 διευθυντής της Αστυνομίας Πόλεων Αθηνών. Μετά την αποχώρησή του από το αστυνομικό σώμα, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών με την ΕΡΕ πέντε φορές: το 1956, το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964. Στη κυβέρνηση Κ. Καραμανλή του 1961 ανέλαβε Υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων, και στη συνέχεια υπουργός Δημοσίων Έργων, θέση που διατήρησε μέχρι το 1963. Επί υπουργίας του τοποθετήθηκαν οι μικρο-μεγαφωνικές εγκαταστάσεις στα λεωφορεία καθώς και τα ηλεκτρικά κουδούνια στάσης που μέχρι τότε γίνονταν δια "ζώσης φωνής" τόσο από τον εισπράκτορα όσο και από τους επιβάτες.

Το 1969 του απονεμήθηκε από το Γιαντ Βασσέμ ο τίτλος του Δικαίου των Εθνών, για τη συμβολή του στη διάσωση Εβραίων στη διάρκεια της Κατοχής. (βλ. Έλληνες Δίκαιοι των Εθνών).

Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 19 Φεβρουαρίου 1980 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. 
Κατέλιπε τη σύζυγό του, Λίτσα, και τα παιδιά Μιχάλη και Νανά.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.279.

Βουλευτές Αθηνών
Αξιωματικοί της αστυνομίας πόλεων
Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων
Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Έλληνες βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Διμήνι

Το Διμήνι ήταν προϊστορικός οικισμός (4.800 π.Χ.) της νεότερης νεολιθικής εποχής δηλαδή μετά την προκεραμική περίοδο και πριν την τελική νεολιθική. Βρίσκεται κοντά στη σημερινή ομώνυμη κωμόπολη και απέχει 4 χλμ. από τον  Βόλο. 

Το σημερινό Διμήνιο (υψόμ. 60μ. κάτ.3.525 -απογραφή 2011) υπάγονταν μέχρι το 2010 στο Δήμο Αισωνίας και αργότερα εντάχθηκε στο Δήμο Βόλου. Η Αισωνία χρονολογείται από την αρχαιότητα και είναι το δυτικότερο μέρος της περιοχής του Βόλου.

Ιστορικό ανασκαφών
Το μνημείο ερευνήθηκε αρχικά το 1896  με πρωτοβουλία του τότε νομάρχη Μαγνησίας Ι. Κονδάκη και του γυμνασιάρχη Ε. Κούση, με την συνεργασία των αρχαιολόγων Π. Καββαδία, Lolling και Wolters. Αυτή η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα την ανασκαφή του μυκηναϊκού θολωτού τάφου που είναι γνωστός ως Λαμιόσπιτο.

Το 1901, ο Βαλέριος Στάης ανακάλυψε τον θολωτό τάφο στο λόφο του Νεολιθικού οικισμού. Εργάστηκε στον οικισμό Διμηνίου με τον Χρήστο Τσούντα από το 1901 μέχρι το 1905. Οι συστηματικές αυτές ανασκαφές ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του συνοικισμού. Λείψανα του νεολιθικού αυτού οικισμού έφεραν στο φως τον συνοικισμό που διέθετε οχυρωμένη ακρόπολη, διαδοχικούς περιβόλους, οικίες και τάφους.

Το 1977, ο Γιώργος Χουρμουζιάδης συνέχισε τις ανασκαφές στο νεολιθικό οικισμό. Οι ανασκαφές του μυκηναϊκού οικισμού στο Διμήνι συνεχίστηκαν το 1980 από την Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη. Το 2001 οι ανασκαφές αποκάλυψαν μια μυκηναϊκή πόλη και ένα ανακτορικό συγκρότημα που πιστεύεται, ότι θα μπορούσε να είναι μέρος της αρχαίας Ιωλκού. Μια εγχάρακτη πέτρα και ένα  εγχάρακτο όστρακο επιβεβαιώνουν την γραφή Γραμμική Β.

Χρονολόγηση του νεολιθικού οικισμού
Οι φάσεις της νεολιθικής εποχής ( μεσολιθική, προ-κεραμική,νεότερη και τελική νεολιθική) δεν είναι ενιαίες σ΄όλες τις περιοχές του κόσμου. Κατά τον καθηγητή αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα η νεολιθική εποχή στο ελλαδικό χώρο αρχίζει το 6.800 π.Χ.

Ιδιαιτερότητες του οικισμού
Το Διμήνι μας προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εικόνα ενός νεολιθικού οικισμού που βρέθηκε μέχρι σήμερα και επιπρόσθετα μας δίδει την πληροφορία μιας ειδικἀ οχυρωμένης ακρόπολης με τους διαδοχικούς περιβόλους ενώ παράλληλα χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη ενός μοναδικού αρχιτεκτονικού σχεδίου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για έξι ομόκεντρους, σχεδόν κυκλικούς τοίχους κατασκευασμένους από μικρές σχιστολιθικές πέτρες που περιβάλλουν ανά ζεύγη όλο το λόφο. Οι περίβολοι έχουν αρκετό πλάτος (μεγαλύτερο του 1 μέτρου) και σώζονται σε ικανό ύψος (1-2 μέτρα). Πάνω στους περιβόλους "ακουμπούν" οι κατοικίες. Σε τέσσερα σημεία οι περίβολοι τέμνονται από μακρόστενους διαδρόμους

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπουργείο Πολιτισμού
Ιστορικό
οπτικοακουστικό υλικό
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Νεολιθικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Αρχαιολογικοί τόποι στη Μαγνησία
Κωνσταντίνος Β΄ Καντιμήρης

Ο Κωνσταντίνος Καντιμήρης (1612 - 1693) υπήρξε βοεβόδας της Μολδαβίας από το 1685 μέχρι τον θάνατό του.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κωνσταντίνος Καντιμήρης ήταν εντελώς αγράμματος. Ήξερε μόνο να βάζει την υπογραφή του. Υπηρέτησε ως αξιωματικός, αρχικά στον Πολωνικό, και αργότερα στον Βλαχικό στρατό. Έγινε αρχηγός της συνοριακής φυλακής της Μολδαβίας στα σύνορα με τους Τατάρους. Για κάποιο διάστημα υπηρέτησε στην Κωνσταντινούπολη ως Πρέσβης του ηγεμόνα της Μολδαβίας. Διορίστηκε ως αυλάρχης στην Μολδαβία. Πήρε μέρος στην μάχη του Χοτίν το 1671 και έσωσε το χαρέμι του σουλτάνου, ο οποίος για να τον τιμήσει τον έκανε ηγεμόνα της Μολδαβίας. Ο Καντιμήρης ανέβηκε στον θρόνο της Μολδαβίας στην σεβαστή ηλικία των 73ών ετών. Γιοί του ήταν ο Αντίοχος και Δημήτριος Καντιμήρης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Καντιμήρη

Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Οικογένεια Καντεμίρ
Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης

Η  Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης (Π.Ε. Ξάνθης) δημιουργήθηκε το 2011 ως αποτέλεσμα του Προγράμματος Καλλικράτης και αντικατέστησε την προηγούμενη διοικητική μονάδα του Νομού Ξάνθης. Είναι μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίες αποτελούν υποδιαιρέσεις των περιφερειών. Υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Η Π.Ε. Ξάνθης δεν υπέστη κάποια αλλαγή στα διοικητικά της όρια, με την αμετάβλητη έκτασή της να κατατάσσεται στην 33η θέση. Πληθυσμιακά καταλαμβάνει την 30η θέση και, όσον αφορά στην πυκνότητα πληθυσμού, βρίσκεται στην 27η θέση, επί συνόλου των 74 περιφερειακών ενοτήτων.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης
Μανώλης Δραγώγιας

Ο Μανώλης Δραγώγιας (1933 - ...) είναι Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκοπηγή της Κοζάνης το 1933. Το 1962 εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου σπούδασε ζωγραφική για δύο περίπου χρόνια στο εργαστήριο του Αλ. Γκεόργκυ. Εκεί ειδικεύεται στην τεχνική της σπάτουλας και δέχεται τις επιδράσεις του ιμπρεσιονισμού. Στη Γερμανία, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος αργότερα, συγκινείται και εμπνέεται από τα διδάγματα της Σχολής του Μονάχου. Το 1964, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και διδάσκει στην ιδιωτική σχολή "Κοραής".  

Η θεματογραφία του επικεντρώνεται στα τοπία με ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και ακτές, καρνάγια και αρσανάδες και ψαρόβαρκες, αλλά και στην καθημερινότητα των ανθρώπων του χωριού και τα λαογραφικά συμβάντα. Εκπροσωπεί την τάση του ιμπρεσιονιστικού υπαιθρισμού, με εμφανείς επιρροές από τις θαλασσογραφίες του Ρώσου ζωγράφου Ιβάν Αϊβαζόφσκι (Ivan Aivazovski, 1817 - 1900) και από τον τοπιογράφο Ιβάν Σίσκιν (Ivan Shishkin, 1832 - 1898) στη ζωγραφική του δάσους. 

Με εκθέσεις του σε όλη τη Μακεδονία, μέσα από τοπία της Κοζάνης, της Βέροιας, της Καστοριάς και της Χαλκιδικής ή τις προσωπογραφίες των ανθρώπων του χωριού και της θάλασσας, εκφράζει έντονα τα συναισθήματά του για το σκληρό αγώνα της ζωής στην ύπαιθρο. Στην απόδοση των ανθρώπινων μορφών χρησιμοποιεί ανθρωποκεντρικές φόρμες.

Έργα του Μανώλη Δραγώγια βρίσκονται στο Δημαρχείο και στο Λαογραφικό Μουσείο της Κοζάνης, όπως και σε άλλες δημόσιες ή ιδιωτικές συλλογές. Ανάμεσα στους πίνακες του περιλαμβάνονται: "11 Οκτωβρίου 1912" (που αναπαριστά την απελευθέρωση της Κοζάνης), "Ψαρόβαρκες αγκυροβολημένες", "Βάρκες στην αμμουδιά", "Σύνθεση με ψαρόβαρκα, βότσαλα και θάλασσα", "Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους" κ. ά. 

Το 2010, ο Μανώλης Δραγώγιας τιμήθηκε από το Δήμο Κοζάνης με το αργυρό μετάλλιο της πόλης, με τη συμπλήρωση 55 χρόνων εικαστικής δημιουργίας.

Πηγές
 Δημήτρη Καραγιάννη: "Μανώλης Δραγώγιας: Η δικαίωση μιας 55χρονης πορείας", Εφημ. "ΘΑΡΡΟΣ" Ν. Κοζάνης, 14 Σεπτεμβρίου 2010.
 Εφημ. "Κοζάνη" (ηλεκτρονική έκδοση), με συνέντευξη του Μανώλη Δραγώγια, 16 Νοεμβρίου 2009.

Έλληνες ζωγράφοι
Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος (1928 - 12 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το 1989 έως την παραίτησή του το 1998.

Το 1989 ο Δήμαρχος Σωτήρης Κούβελας παραιτήθηκε για να εκλεγεί βολευτής. Μέχρι τις επόμενες εκλογές δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, Κωνσταντίνος Κοσμόπουλος.
Ο Κοσμόπουλος εκλέγεται πρώτη φορά δήμαρχος Θεσσαλονίκης εκλογές του 1990. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1994. Παραιτήθηκε από τη θέση του Δημάρχου στις 19 Μαρτίου 1998 καταγγέλλοντας την παράταξή του και έχοντας γίνει στόχος κριτικής για οικονομικές ατασθαλίες, παρατυπίες και σκάνδαλα.

Ο Κοσμόπουλος μαζί με στενούς συνεργάτες του, την κόρη του και τον γαμπρό του αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν υπό το βάρος των καταγγελιών ενώ η Νέα Δημοκρατία έδωσε εσπευσμένα το χρίσμα για τις δημαρχικές εκλογές του 1998 στον τότε βουλευτή Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο. 

Ο Κοσμόπουλος απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Φεβρουαρίου 2011 σε εκδήλωση στο Καυτανζόγλειο Στάδιο.

Παραπομπές 

Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Παναγιωτόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο Παναγιωτόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος (1859-1939), επιχειρηματίας και πολιτικός
 Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (1851-1936), βουλευτής και υπουργός
 Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός), στρατιωτικός και Μακεδονομάχος
 Άννα Παναγιωτοπούλου (γένν. 1947), ηθοποιός
 Γεώργιος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1930), βουλευτής και υπουργός
 Γεώργιος Χ. Παναγιωτόπουλος (γένν. 1944), Πρόεδρος Συμβουλίου Επικρατείας
 Γιώργος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1969), αθλητής και προπονητής στίβου
 Βασίλης Σαλέας (πραγματικό όνομα: Βασίλης Παναγιωτόπουλος) (γένν. 1953), κλαρινοπαίχτης
 Διαμαντής Παναγιωτόπουλος (γένν. 1957), αρχαιολόγος και πανεπιστημιακός
 Ερμής Παν ή Παναγιωτόπουλος (1909-1990), χορευτής και χορογράφος
 Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος (1901-1982), συγγραφέας, λογοτέχνης, κριτικός και εκπαιδευτικός
 Κώστας Παναγιωτόπουλος (γένν. 1966), καλαθοσφαιριστής
 Μιχαήλ Παναγιωτόπουλος, αθλητής στίβου
 Νικόλαος Παναγιωτόπουλος (1965), δικηγόρος και πολιτικός
 Νίκος Παναγιωτόπουλος (1941-2016), σκηνοθέτης και σεναριογράφος
 Νίκος Παναγιωτόπουλος (1945), φωτογράφος
 Πάνος Παναγιωτόπουλος (γένν. 1957), δημοσιογράφος, δικηγόρος και υπουργός
 Σπύρος Παναγιωτόπουλος (1858-1930), πολιτικός
 Στέλιος Παναγιωτόπουλος η Στέλιος Γεράνης (1920-1993), ποιητής
 Σωτήρης Παναγιωτόπουλος (1804-1863), επιχειρηματίας
 Φώτιος Παναγιωτόπουλος (1919-1975), πολιτικός
 Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος (1901-1983), νομικός
 Χρήστος Παναγιωτόπουλος, δημοσιογράφος
 Χριστόφορος Παπουλάκος ή Παναγιωτόπουλος (1770-1861), ιερομόναχος.
Αχλαδοχώρι Πέλλας

Το Αχλαδοχώρι (πρώην Κισσαλάρ ή Κισλάρ και Μανδαρές) είναι χωριό που βρίσκεται στο νομό Πέλλας. Είναι ανάμεσα στην Αραβησσό και στον Νέο Μυλότοπο. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 60 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Πάικο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 404 κατοίκους.

Ονομασία 
Το Αχλαδοχώρι ήταν γνωστό μέχρι και το 1926 ως Κισσαλάρ ή Κισλάρ. Επρόκειτο για ονομασία τουρκικής προέλευσης, η οποία εικάζεται πως σχετιζόταν με τις κτηνοτροφικές δραστηριότητες των παλαιότερων κατοίκων του. Ακολούθως μετονομάστηκε σε Μανδαρές, ενώ από το 1955 φέρει τη σημερινή του ονομασία, η οποία οφείλεται στις αχλαδιές που ευδοκιμούσαν εκείνη την περίοδο στην περιοχή.

Ιστορία 
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την επακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, εγκαταστάθηκαν στο χωριό Έλληνες πρόσφυγες κυρίως από την Ανατολική Θράκη (συγκεκριμένα από τα χωριά Μπαϊρ και Περγάζ της Καλλίπολης), ενώ αναφέρεται και εγκατάσταση προσφύγων από την Καππαδοκία. Στο Αχλαδοχώρι εγκαταστάθηκαν ακόμη αρκετές οικογένειες βλαχόφωνων, καθώς και Σαρακατσάνοι. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2015, η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι απόγονοι Θρακιωτών προσφύγων και βλαχόφωνοι. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του Αχλαδοχωρίου εντοπίζονται στον αγροτικό τομέα και στην παροχή υπηρεσιών.

Διοικητικά, μετά την προσάρτησή του στο ελληνικό κράτος, το χωριό αποτέλεσε αρχικά έδρα κοινότητας, ενώ τα επόμενα χρόνια υπήχθη προσωρινά κατά σειρά στις κοινότητες Γιαννιτσών και Αραβησσού. Από το 1926 μέχρι το 1997 υπήρξε και πάλι έδρα κοινότητας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Κύρρου, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Πέλλας.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το Αχλαδοχώρι στην ιστοσελίδα του Δήμου Κύρρου

Δήμος Πέλλας
Χωριά του νομού Πέλλας
Ακτινοβολία κινητών και υγεία

Τα αποτελέσματα της ακτινοβολίας των κινητών τηλεφώνων στην ανθρώπινη υγεία έχει συγκεντρώσει μεγάλο ενδιαφέρον και έχουν γίνει πολλές μελέτες πρόσφατα, αποτέλεσμα της ευρείας εξάπλωσης της χρήσης τους σε όλο τον κόσμο (Μέχρι τον Ιούνιο του 2009 υπήρχαν περισσότεροι από 4,3 δισεκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως). Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην περιοχή των μικροκυμάτων.

Η κύρια ανησυχία είναι η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία των κινητών. Αυτό όμως είναι απίθανο αφού η ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων ανήκει στην κατηγορία των μικροκυμάτων και η οποία δεν είναι ιονίζουσα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προκαλέσει μεταλλάξεις στο DNA που να οδηγήσουν στην ανάπτυξη καρκίνου, όπως για παράδειγμα η ακτινοβολία Γάμμα. Υπάρχουν μεγάλοι φορείς έρευνας που στην πλειονότητα τους δεν αποδεικνύουν κάποια σχέση ανάμεσα στην έκθεση σε κινητά τηλέφωνα και επικίνδυνα βιολογικά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Ωστόσο, ένας αριθμός μεμονωμένων ερευνών είτε δηλώνουν μια τέτοια σχέση είτε είναι ασαφείς.

Μακροχρονια έρευνα που διεξήχθη στη Δανία έδειξε πως υπάρχουν μηδαμινές πιθανότητες πρόκλησης καρκίνου ή λευχαιμίας από κινητά τηλέφωνα. Στην έρευνα αυτή συμπεριλήφθηκαν 400 χιλιάδες Δανοί χρήστες κινητών τηλεφώνων των οποιων τα συμπτώματα παρακολουθηθηκαν για 21 χρονια. 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, δήλωσε πως ο καρκίνος είναι απίθανο να δημιουργηθεί από κινητά τηλέφωνα ή τις κεραίες τους και ότι αξιολογήσεις δεν έχουν βρει πειστικά στοιχεία για άλλα προβλήματα υγείας. Αντίθετα, κάποιες συμβουλευτικές αρχές των ΗΠΑ πρότειναν μέτρα για να ελαχιστοποιήσουν την έκθεση των πολιτών ως μέτρο πρόληψης.

Παραπομπές 

Κινητή τηλεφωνία
Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
Ιατρική φυσική
Αθλητική Κυριακή

Η Αθλητική Κυριακή είναι η μακροβιότερη αθλητική εκπομπή στην ελληνική τηλεόραση. Μεταδίδεται κάθε Κυριακή βράδυ. Η εκπομπή προβάλει την αγωνιστική κίνηση της Super League (Α΄ Εθνική), της Football League (Β' Εθνική), της Α1 του μπάσκετ ανδρών, όλα τα αγωνίσματα της εβδομάδας που διανύεται καθώς και στιγμιότυπα από αγώνες ξένων πρωταθλημάτων.

Ιστορικό
Η εκπομπή ξεκίνησε να προβάλλεται στις 27 Φεβρουαρίου του έτους 1972 και αντικατέστησε την εκπομπή Ματιές στα σπορ η οποία μεταδιδόταν μέχρι τότε. Ο πρώτος παρουσιαστής μέχρι το 1983 ήταν ο Γιάννης Διακογιάννης, έχοντας αρκετούς συμπαρουσιαστές στο πλευρό του όπως ο Βαγγέλης Φουντουκίδης, ο Γιάννης Μαμουζέλος, ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος, ο Νίκος Κατσαρός κ.ά. Πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι έχουν παρουσιάσει την εκπομπή. 

Σήμερα την παρουσιάζει ο Βασίλης Μπακόπουλος.

Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, η εκπομπή προβάλλεται βραχύχρονα. Οι απολυμένοι εργαζόμενοι που παρέμεναν στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ ξεκίνησαν εκ νέου την προβολή ζωντανών εκπομπών της Αθλητικής Κυριακής στις γνωστές ώρες προβολής της. Ταυτόχρονα, η ΔΤ, ο μεταβατικός φορέας ραδιοτηλεόρασης της Ελλάδας, ξεκίνησε με την σειρά της την προβολή της Αθλητικής Κυριακής τις ίδιες ώρες με αυτήν της ΕΡΤ, μέχρι τις 4 Μαΐου 2014, όπου το κανάλι έκλεισε. Μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο στις 7 Νοεμβρίου, η ΕΤ3 ανέλαβε την μετάδοση των εκπομπών, αφού η ΕΤ3 δεν εκπέμπει από το Ραδιομέγαρο. Ταυτόχρονα η ΝΕΡΙΤ ξεκίνησε εκ νέου τις εκπομπές της Αθλητικής Κυριακής. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ertopen.com, η Αθλητική Κυριακή εκπέμπει παράνομα από τη ΝΕΡΙΤ, καθώς δεν έχει τα απαραίτητα δικαιώματα για τον τίτλο. Μετά το άνοιγμα της ΕΡΤ η εκπομπή επέστρεψε με νέο σήμα και τους ίδιους παρουσιαστές που είχε πριν το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Διευθυντές Παραγωγής είναι οι Κώστας Κωτσιάβρας και Δημήτρης Κυριόπουλος. Στην σκηνοθετική ομάδα είναι οι Γιάννης Γεωργιουδάκης, Ηλίας Φέξης και Βικτωρία Καλογιάννη.

Σήμα κατατεθέν της εκπομπής η μουσική έναρξης και λήξης την οποία έχει γράψει ο μουσικοσυνθέτης Χρήστος Λεοντής το 1969 και ακούγεται μέχρι σήμερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη σελίδα της εκπομπής στο Facebook
Όλα τα επεισόδια της εκπομπής

Εκπομπές ΕΡΤ
Νικόλαος Παπανικολάου

Ο Νικόλαος Παπανικολάου ήταν Έλληνας πολιτικός.

Σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία και άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στη Κύμη. Ασχολήθηκε με την πολιτική διατελώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα δήμαρχος Κύμης και βουλευτής Ευβοίας & Καρυστίας.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Κριτσούτα και είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Γεώργιο, διάσημο ιατρό, γνωστό και από το τεστ Παπ, την Νίνα κ.α. Κόρη της Νίνας ήταν η εκδότρια Νανά Καλλιανέση.

Παραπομπές 

Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Βουλευτές Ευβοίας
Βουλευτές Καρυστίας

Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Βρωμαλυκές Αιτωλοακαρνανίας

Οι Βρωμαλυκές είναι νησίδα που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου της οποίας τα εδάφη πλημμυρίζουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Είναι ακατοίκητη. Πρόκειται για χώρο με φυσικές αλυκές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Iστοσελίδα Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου. fdlmes.gr. Ανακτήθηκε: 19/03/2015.
 Βρωμαλυκές. wikimapia.org

Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Ακατοίκητα νησιά
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Άγιος Σώστης Αιτωλοακαρνανίας

Ο Άγιος Σώστης (ή Αη-Σώστης) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στον Πατραϊκό κόλπο και στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου δίπλα στο νησάκι Κόμμα. Την ονομασία του οφείλει στο ομώνυμο εκκλησάκι που εορτάζει την 7η Σεπτεμβρίου. Λειτουργεί τρόπον τινά ως φυσικός κυματοθραύστης της Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου διαχωρίζοντάς τη από τον Πατραϊκό κόλπο.

Ιστορία
Είναι γνωστό για τη συμβολή του στην Έξοδο του Μεσολογγίου όσο και στη συμμετοχή που είχε στα Ορλωφικά. Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στον Άγιο Σώστη χτίστηκε στα 1859 και από το 2001 έχει χαρακτηριστεί, μαζί με αυτόν στη νήσο Οξεία, ως ιστορικό  διατηρητέο μνημείο γιατί "... πρόκειται για αξιόλογα δείγματα φάρων, σημαντικά για την ιστορία της Ναυσιπλοΐας. Οι εν λόγω Φάροι, που έχουν αναπόσπαστα συνδεθεί με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής και αποτελούν συγχρόνως σημείο αναφοράς της ιστορικής μνήμης των κατοίκων είναι πολύτιμα κτίσματα για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής". Στον Άγιο Σώστη μεταφέρθηκε το μνημείο που είχε στηθεί στη νησίδα Βασιλάδι για λόγους διατήρησής του εξαιτίας της διάβρωσης από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Παραπομπές

Πηγές
 Αθανάσιος Παλιούρας, "Μνημεία ευλάβειας ολόγυρα στις λιμνοθάλασσες" στο ΥΠΕΧΩΔΕ-Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού. Διαδρομή στο χρόνο, στο χώρο, στο λόγο, στις τέχνες, Αθαν. Παλιούρας (επιμ. έκδ.), Τυπογραφείο Typorama-Agenda, Πάτρα 2009, σελ. 117-144.

Βιβλιογραφία
 ΥΠΕΧΩΔΕ-Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού. Διαδρομή στο χρόνο, στο χώρο, στο λόγο, στις τέχνες, Αθαν. Παλιούρας (επιμ. έκδ.), Τυπογραφείο Typorama-Agenda, Πάτρα 2009. ISBN 978-960-89724-1-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Iστοσελίδα Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου. fdlmes.gr. Ανακτήθηκε: 19/03/2015.
 Φάρος Αγίου Σώστη. faroi.com. Ανακτήθηκε: 14/02/2011.
 Αη-Σώστης. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 14/02/2011.
 GeoHack - Νησίδα Άγιος Σώστης από τον ιστότοπο https://tools.wmflabs.org/geohack

Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Ακατοίκητα νησιά
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Σχοινιάς Αιτωλοακαρνανίας

Ο Σχοινιάς είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησάκι στον Πατραϊκό κόλπο και στην είσοδο της Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου   ενώ δίπλα του βρίσκεται ένα άλλο νησάκι ο Προκοπάνιστος. Λειτουργεί τρόπον τινά ως φυσικός κυματοθραύστης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου διαχωρίζοντάς τη από τον Πατραϊκό κόλπο. Διοικητικά αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στον δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 2 κάτοικοι.

Απογραφές πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Iστοσελίδα Φορέα Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου. fdlmes.gr. Ανακτήθηκε: 19/03/2015.
 Σχοινιάς. wikimapia.org

Παραπομπές

Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Δήμος Μεσολογγίου
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου