joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ford 1941

Το αυτοκίνητο Ford ανανεώθηκε διεξοδικά και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 1941, κατά την περίοδο προετοιμασίας των ΗΠΑ για την είσοδό τους στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο σχεδιασμός του 1941 θα συνεχιζόταν σε μια εξαιρετικά σύντομη σεζόν του 1942 όταν και σταμάτησε λόγω του πολέμου, και επανεκκινήθηκε τη σεζόν του 1946 και μετά κατασκευάστηκε μέχρι το 1948 όταν ετοιμάστηκαν τα πιο μοντέρνα Ford του 1949. Κατά τη διάρκεια του αρχικού έτους αυτού του αυτοκινήτου, έλαβε χώρα μία σημαντική εξέλιξη. Τα εμπρός φτερά παρήχθησαν σε τρία τμήματα, με το σκεπτικό ότι οι μικρές ζημιές θα μπορούσαν να αντικατασταθούν εύκολα. Κατά τη διάρκεια του έτους, εξελίχθηκε σε δύο τμήματα, με τα κάτω τμήματα εμπρός και πίσω να ενώνονται. Η ανυψωτική κουκούλα άλλαξε, τα πρώτα ήταν ίδια με τα Ford του 1940, αλλάζοντας κατά τη διάρκεια του έτους στην καλύτερη μεταγενέστερη έκδοση. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο αντικατέστησε το Ford του 1937.

Το Cabrio του 1941 δεν είχε πίσω πλευρικά παράθυρα, με τα μόνα πλαϊνά παράθυρα να βρίσκονται στις πόρτες. Το 1942, προστέθηκαν και πίσω παράθυρα, έτσι ώστε οι πίσω επιβάτες να μπορούν να βλέπουν. Πέντε διαφορετικές διατάξεις πηνίου / διανομέα (ντιστριμπιτέρ) χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 1941, προκαλώντας έτσι σύγχυση στους μηχανικούς. 

Άλλες παραλλαγές ήταν: δύο διαφορετικές θέσεις για τη γεννήτρια και τρεις για τον ανεμιστήρα ψύξης - μπροστά από τον στροφαλοφόρο άξονα, μπροστά από τη γεννήτρια (σπάνια) και σε έναν βραχίονα. Θεωρείται ότι ήταν το πρώτο μοντέλο της Ford που προσέφερε τη δυνατότητα αντικαθιστώμενου φίλτρου λαδιού. Οι δύο θερμαντήρες εσωτερικού χώρου ήταν ένας καυστήρας βενζίνης «Southwind», ο οποίος είχε το πλεονέκτημα να διατηρεί το αυτοκίνητο ζεστό τον χειμώνα κατά την παρακολούθησε ταινιών σε ντράιβ-ιν (με την προϋπόθεση της χρήσης μίας μικρής ηλεκτρικής αντλίας καυσίμου) και έναν πιο συνηθισμένο τύπο με ζεστό νερό. Και οι δύο θερμαντήρες είχαν μηχανισμό για ξεπάγωμα των παρμπρίζ. 

Το αυτοκίνητο διέθετε ένα εξαιρετικό ραδιόφωνο, το οποίο όμως θα μπορούσε να αδειάσει τη μπαταρία σε μόλις δύο ώρες. Αντί των υαλοκαθαριστήρων υποπίεσης, μπορούσαν να υπάρχουν ηλεκτρικοί υαλοκαθαριστήρες. Για την αναδίπλωση της οροφής χρησιμοποιήθηκαν τρεις διαφορετικοί τύποι μηχανισμών κίνησης (υποπίεσης, ηλεκτρικοκίνητου κοχλία και υδραυλικός) και δύο διαφορετικά συστήματα μανδάλωσης. Οι πίσω αναρτήσεις διέθεταν μερικές φορές αντιστρεπτική δοκό (anti-roll bar), οι περισσότερες όμως δεν είχαν. 

Είχε εξαιρετικά φρένα και ένα από τα καλύτερα κρατήματα μεταξύ των κοινών αυτοκινήτων της εποχής. Υπηρέτησε μεταβατικό ρόλο στην παλέτα των μοντέλων της Ford. Το αυτοκίνητο αντικαταστάθηκε το 1949 από το Ford του 1949.

Φορτηγά 
Η σειρά του 1941 επίσης είχε και εκδοχές για ελαφρά ημιφορτηγά (pick-up tracks), τα οποία αντικαταστάθηκαν από το Ford F-Series.

Αμερικανικά αυτοκίνητα
Μοντέλα Ford
Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Γκούσταφ Σκάρσγκορντ

Ο Γκούσταφ Κάσπαρ Ορμ Σκάρσγκορντ (Gustaf Caspar Orm Skarsgård, γεννημένος στις 12 Νοεμβρίου 1980) είναι Σουηδός ηθοποιός. Είναι πιο γνωστός εκτός Σκανδιναβίας για το ρόλο του ως Φλόκι στη σειρά του History Channel Βίκινγκς, καθώς και για τους ρόλους του στις ταινίες Evil (2003), The Way Back (2010) και Kon-Tiki (2012). Έπαιξε επίσης τον Καρλ Στραντ στη δεύτερη σεζόν της σειράς του HBO Westworld.

Πρώτα χρόνια 
Ο Γκούσταφ Σκάρσγκορντ γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και είναι γιος του Σουηδού ηθοποιού Στέλαν Σκάρσγκορντ και της πρώτης γυναίκας του. Έχει πέντε αδέλφια: τον Αλεξάντερ Σκάρσγκορντ, τον Σαμ, τον Μπιλ, την Έιγια και τον Βάλτερ, και δύο ετεροθαλή αδέλφια, τους Όσιαν και Κούλμπιερν από το δεύτερο γάμο του πατέρα του. Ο Αλεξάντερ, ο Μπιλ και ο Βάλτερ είναι επίσης ηθοποιοί. Ο νονός του είναι ο Σουηδός ηθοποιός Πέτερ Στούρμαρε.

Καριέρα 
Το 1989, ο Γκούσταφ έπαιξε στη σουηδική ταινία, Codename Coq Rouge. Αφού παρακολούθησε το Teaterhögskolan στη Στοκχόλμη από το 1998 έως το 2003, εντάχθηκε στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο. Έπαιξε σε πολλά έργα του Σαίξπηρ, του Τσέχωφ και του Σέντερμπεργκ τόσο στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο όσο και στο Θέατρο της Στοκχόλμης.  Το 2003 εμφανίστηκε στη ταινία Evil και το 2008 στο Patrik 1,5.  Από το 2013 μέχρι το 2020 έπαιξε στη σειρά Βίκινγκς του History Channel στο ρόλο του Φλόκι, του ναυπηγού .

Τον Μάρτιο του 2019, ο Γκούσταφ έπαιξε στο ρόλο του Μέρλιν στο Cursed , μια πρωτότυπη τηλεοπτική σειρά του Netflix που βασίζεται σε μια αναπαράσταση του θρύλου του Άρθουρ .  Η πρώτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 17 Ιουλίου 2020.

Προσωπική ζωή 
Ο Γκούσταφ ήταν σε σχέση με την ηθοποιό Χάνα Άλστρεμ από το 1999 έως το 2005.  Μένει στη Σουηδία και στο Λος Άντζελες.

Απονομές 
Έχει κερδίσει το βραβείο Γκουλντμπάγκε για την σουηδική ταινία Kidz In da Hood και το βραβείο Shooting Stars της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2007.

Παραπομπές 

Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δασικά προϊόντα

Δασικά προϊόντα ή δασικό προϊόν (αγγλ. Forest product) είναι οποιοδήποτε φυσικό υλικό, κατά βάση οργανικής σύστασης, που προέρχεται από τα δάση, είτε για απευθείας κατανάλωση, όπως λ.χ. μανιτάρια, είτε για εμπορική αξιοποίηση, όπως λ.χ. ξυλεία, χαρτί, φλοιός, ρετσίνι, καρποί για ζωοτροφές και άλλα. Τα δασικά προϊόντα διακρίνονται σε ξυλώδη και σε μη ξυλώδη προϊόντα. Οι βασικές πηγές προέλευσης όλων αυτών των προϊόντων είναι τα δασικά δέντρα, τα φυτά του υπορόφου στα δάση, τα ζώα, τα μανιτάρια και τα λοιπά φυτικά είδη.

Η ξυλεία είναι το κυριότερο και το οικονομικά σημαντικότερο προϊόν των δασών. Αξιοποιείται σε ποικίλες χρήσεις, όπως σαν καύσιμη ύλη, δηλ. καυσόξυλα και ξυλοκάρβουνα, ή σαν επεξεργασμένη ξυλεία λ.χ. πριστή και στρογγυλή ξυλεία για δομικές χρήσεις και έπιπλα, ή στη μορφή του χαρτοπολτού, ο  οποίος στη συνέχεια με επεξεργασία μετατρέπεται σε προϊόντα χαρτιού και χαρτονιού. Τα λοιπά δασικά προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως μη ξυλώδη, είναι και αυτά πολύτιμες ύλες για τον άνθρωπο, λ.χ. φελλός, ρετσίνι, κουκουνάρια, βαλανίδια, ρητίνες ή εκχυλίσματα, φαρμακευτικά φυτά, άγρια χόρτα. Υπάρχουν και άλλα προϊόντα, δασικά προϊόντα του ελληνικού δάσους, όπως μαστίχα Χίου, ελατάκια για Χριστουγεννιάτικα δέντρα, ρίζες ρεικιού που δίδουν τα λεγόμενα καπνοσυρίγγια, μέλι δασικών δένδρων και θάμνων, σαλέπι, μανιτάρια και πολλά άλλα.

Σε παγκόσμια κλίμακα, περίπου 1,15 δισεκατομμύρια εκτάρια δασών διαχειρίζονται για την παραγωγή τόσο ξυλείας όσο και μη ξυλωδών προϊόντων. Εξ’ αυτών, περίπου 750 εκατομμύρια εκτάρια δασικών οικοσυστημάτων είναι δάση πολλαπλών σκοπών δηλ. εξυπηρετούν ανάγκες όχι μόνο παραγωγής δασικών προϊόντων αλλά και υπηρεσιών αναψυχής, προστασίας, κ.α.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων & Γεωργίας (FAO), κάθε έτος, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του την ετήσια παραγωγή δασικών προϊόντων για κάθε χώρα, με αναλυτικό τρόπο.

Παραπομπές 
 

Δάσος
Ξύλο
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ

Το Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ) απο το 1963.  Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες του πρωταθλήματος της Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ. Παλαιότερα στη διοργάνωση συμμετείχαν και οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ. Πολυνίκεις ομάδες του θεσμού είναι ο ΑΠΟΠ Παλαικύθρου και η Ολυμπιάς Λυμπιών  με 6 κατακτήσεις.

Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΣΤΟΚ.

Δομή 
Έως και την περίοδο 2012-13 στο Κύπελλο ΠΟΕΛ συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ και Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ. Η ονομασία της διοργάνωσης ήταν Κύπελλο ΠΟΕΛ. Από την περίοδο 2013-14 οι ομάδες της Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ. Από τότε η ονομασία της διοργάνωσης έγινε Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ.

Οι κυπελλούχες ομάδες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. Για τις περιόδους 1964-65 και 1965-66 δεν έχουν βρεθεί στοιχεία. Το κύπελλο των περιόδων 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

Κατακτήσεις ανά ομάδα

Δείτε επίσης 

 Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ
 Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 poelfootball.wixsite.com/poelfootball

 
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Πατρίθια Κράους

Η Πατρίθια Κράους (Ισπανικά: Patricia Kraus, Ισπανική προφορά: [paˈtɾiθja kɾaws], γεννημένη στις 4 Ιανουαρίου 1964 στο Μιλάνο) είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια Ιταλικής καταγωγής, γνωστή για τη συμμετοχή της στον .

Πρόωρη ζωή
Η Κράους γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας. Ο πατέρας της Κράους, ο Αλφρέντο Κράους, ήταν Ισπανός τενόρος. Ως παιδί, η Κράους εκπαιδεύτηκε ως τραγουδίστρια κλασικού τραγουδιού, αλλά αργότερα επέλεξε την pop-rock μουσική κατά προτίμηση.

Καριέρα
Το 1987, η Κράους επιλέχθηκε εσωτερικά από την TVE ως Ισπανός εκπρόσωπος για το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision εκείνης της χρονιάς με το τραγούδι "No estás solo" (Δεν είσαι μόνος). Δεν θεωρήθηκε από τους σχολιαστές ως τραγούδι φιλικό προς την Eurovision, και στην Eurovision του 1987, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαΐου στις Βρυξέλλες, μπόρεσε να τερματίσει μόνο μέχρι την 19η από τις 22 συμμετοχές. λαμβάνοντας μόνο 10 βαθμούς, όλοι από την Ελλάδα. Η παράσταση είναι περισσότερο γνωστή μέχρι σήμερα περισσότερο για το περίεργο βαρύ μακιγιάζ που φορούσε η Κράους παρά για το ίδιο το τραγούδι.

Η Κράους κυκλοφόρησε το πρώτο ομώνυμο της άλμπουμ, λίγο μετά την εμφάνιση στη Eurovision. Ακολούθησαν άλλα άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων δύο πειραματικών ηλεκτρονικών σε συνεργασία με τον Ντάνιελ Ασάντε, τα οποία ήταν πολύ καλά αποδεκτά, αν και μέτρια σε πωλήσεις. Το 1999 δημιούργησε το συγκρότημα Waxbeat με τους Χουάν Μπέλδα και Χουάν Γκόμεθ Αθέμπο και κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ. Το 2006, συμμετείχε ως φωνητικός προπονητής στην τηλεοπτική σειρά Operación Triunfo και κυκλοφόρησε ένα σόλο άλμπουμ, το Alma, το 2007. Η Κράους, μαζί με τον Ασάντε και τους Ιταλούς μουσικούς Ενρίκο Μπαρμπάρο και Γκεράρντο Καταντσάρο, εργάζονται επί του παρόντος με το όνομα Vintage Club Band.

Δισκογραφία
1987: Patricia Kraus
1989: De animales y selva
1991: El eco de tu voz
1996: Bateria y Voz en dos Movimientos (with Daniel Assante)
1998: Atlanterra (with Daniel Assante)
1998: I Amm
2000: Lava's Lamp  (with Waxbeat)
2003: Go Outside and Play (with Waxbeat)
2007: Alma
2009: Vintage Fun Club
2011: Retrocollection
2013: Divazz

Παραπομπές

Επιπλέον
 Επίσημη ιστοσελίδα (Ισπανικά)

Ισπανοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987
Πέννυ Μπαλτατζή

Η Πέννυ Μπαλτατζή (28 Ιανουαρίου 1983) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια μουσικής τζαζ/σουίνγκ. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ακολούθησε σπουδές βρεφονηπιοκομίας, αλλά και μουσικής τεχνολογίας.

Ξεκίνησε να δουλεύει επαγγελματικά σε ηλικία μόλις 16 ετών σε πιάνο μπαρ στο Βύρωνα. Το 2007, σε ηλικία 24 ετών, στράφηκε ξανά στο τραγούδι με αφορμή μια αγγελία στην εφημερίδα «Athens Voice» για μια οντισιόν του Φοίβου Δεληβοριά. Τον Νοέμβριο του 2013 εμφανίζεται για πρώτη φορά στη δισκογραφική σκηνή με την ομάδα «Penny & The Swingin’ Cats» και ένα mini album, με την ονομασία Retro. Το τραγούδι τους «Εξωτικό Χαρμάνι» αναδεικνύεται τραγούδι του τριμήνου Απριλίου – Ιουνίου 2014 στον διαγωνισμό «Jumping Fish» της Cosmote. Τον Μάιο του 2013 μαζί με τον Γιώργο Ζερβό δημιούργησαν την μπάντα «Penny & The Great Big Band» η οποία απαρτίζεται από 20 μουσικούς.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο και μια κόρη .

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ford 1949

Το Ford 1949 ήταν αυτοκίνητο που μπήκε στην παραγωγή από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford από τον Οκτώβριο του 1948, για τη σεζόν του 1949. Ήταν το πρώτο εντελώς νέο σχέδιο αυτοκινήτου που εισήχθη από τους Big Three (Ford Motor Company, General Motors, and Chrysler) μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς η μη στρατιωτική παραγωγή είχε διακοπεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και τα μοντέλα του 1946 - 1948 ήταν συνέχεια των προπολεμικών τους μοντέλων. Γνωστό με το προσωνύμιο «Shoebox Ford», εξαιτίας του σχεδιασμού σε στυλ «pontoon» (πλωτήρα), το Ford του 1949 πιστώνεται τόσο με τη διάσωση της Ford όσο και με την εισαγωγή στον  σχεδιασμό των αυτοκινήτων σύγχρονο βελτιωμένων ιδεών όπως ενσωματωμένα φτερά κ.α.  Αυτός ο σχεδιασμός θα συνεχιζόταν μέχρι τη σεζόν του 1951, με ένα ανανεωμένο σχέδιο που προσφέρθηκε το 1952. Η γρίλια σχεδιάστηκε από τον Frank L. Engle.

Η Ford επανασχεδίασε εντελώς το ομώνυμο αυτοκίνητό της για το έτος 1949. Με την εξαίρεση του κινητήρα, ήταν ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, με σύγχρονο πλαίσιο τύπου σκάλας, ανεξάρτητη ανάρτηση σπειροειδών ελατηρίων μπροστά και διαμήκη ημι-ελλειπτικά ελατήρια πίσω. Ο κινητήρας μετακινήθηκε προς τα εμπρός για να αφήσει περισσότερο χώρο στην καμπίνα των επιβατών και ο απαρχαιωμένος «σωλήνας ροπής» (torque tube) αντικαταστάθηκε από έναν σύγχρονο άξονα μετάδοσης κίνησης. Ο δημοφιλής 6-κύλινδρος σε σειρά κινητήρας 226 κυβικών ιντσών της Ford (3.7 λίτρων) και ο Flathead V8 239 κυβικών ιντσών (3.9 λίτρων) παρέμειναν, με ισχύ 90 hp (67 kW) και 100 hp (75 kW), αντίστοιχα.

Τα μοντέλα του 1949 πρωτοπαρουσιάστηκαν σε μια εκδήλωση στο ξενοδοχείο Waldorf-Astoria Hotel, στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο του 1948, με ένα καρουσέλ των νέων Ford που συμπληρώθηκε από μια περιστρεφόμενη επίδειξη του νέου σασί. Η νέα ενσωματωμένη χαλύβδινη δομή διαφημίστηκε ως «σώμα ναυαγοσώστη», και ακόμη και το ξύλινο σώμα είχε ατσάλινο εσωτερικό. Το καμπριολέ (convertible) πλαίσιο είχε ένα «μέλος X» που προσέφερε δομική ακαμψία.

Εξωτερικά, οι παλιές γραμμές Custom, De Luxe και Super De Luxe αντικαταστάθηκαν από τις νέες παραλλαγές Standard και Custom. Τα αυτοκίνητα απέκτησαν μοντέρνα εμφάνιση με πλήρως ενσωματωμένα πίσω φτερά και απλά μια υποψία φτερού μπροστά. Με αυτόν τον τρόπο, η Ford ήταν η πρώτη από τις Big Three που εισήγαγε ολοκαίνουργιο μεταπολεμικό δημοφιλές μοντέλο, προηγούμενη της Chevrolet κατά 6 μήνες και της Plymouth κατά 9 μήνες.

Η νέα προσέγγιση στυλ ήταν επίσης εμφανής στο Mercury Eight του 1949 και στο ολοκαίνουργιο Lincoln Cosmopolitan. Το στυλ επηρέασε πολλούς Ευρωπαίους κατασκευαστές, όπως η Mercedes Benz, Borgward, Austin, Volvo και πολλοί άλλοι. Το Ford του 1949 λέγεται ότι ήταν το αυτοκίνητο που διέσωσε τη Ford Corporation. Τελικώς, το μοντέλο αντικαταστάθηκε το 1952 από το Ford 1952.

Παραπομπές 

Αμερικανικά αυτοκίνητα
Μοντέλα Ford
Δάφνη Ευρυτανίας

Η Δάφνη είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δάφνη βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και τις πλαγιές των Ευρυτανικών (νοτίων) Αγράφων σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει 19 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 36 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες της κορυφής Κόψη (υψομ. 1.940 μέτρα) ενώ δυτικά και νότια του περνάει ο Ταυρωπός (ή Μέγδοβας). Αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας ως Κουφάλα, ήταν σε άλλη τοποθεσία και στην σημερινή θέση του κτίστηκε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1966 που έπληξε την Ευρυτανία και αναπτύχθηκε από την μετεγκατάσταση κατοίκων των μικρότερων οικισμών που υπήρχαν στην περιοχή.

Αξιοθέατα 
Δυτικά του χωριού είναι η εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα που είναι το παλιό καθολικό μονής που υπήρχε πριν το 1785. Πρόκειται για τετρακιόνιο, αγιορείτικο ναό με κτιστό τρούλο από οχτώ παράθυρα, ξύλινη και πλακόστρωτη στέγη που στηρίζεται σε τέσσερις μεγάλες στρογγυλές κολώνες και με διώροφα κελιά. Στα νότια και προς την κατεύθυνση της Βίνιανης, πάνω στον χείμαρρο Γαυμενίτη λίγο πριν αυτός συνδεθεί στον Ταυρωπό είναι το πέτρινο τρίτοξο "Γεφύρι της  Νεράτας". Η γύρω περιοχή προσφέρεται για αρκετές πεζοπορικές διαδρομές.

Διοικητικά
Ως ξεχωριστός αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας, με την ονομασία Κουφάλα και επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Αγραίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1951 με το ΦΕΚ 104Α - 11/04/1951 μετονομάστηκε σε Δάφνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δάφνης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 200 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δάφνη Ευρυτανίας από ψηλά στο https://www.youtube.com/
Φωτογραφίες από τη Δάφνη στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/
Η πεζοπορική διαδρομή "Δάφνη Ευρυτανίας νερόμυλος" από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Τιερί Μπουτσέν

Ο Τιερί Μπουτσέν(πλήρες ονοματεπώνυμο Τιερί Μαρκ Μπουτσέν)(γεν. στις Βρυξέλλες στις 13 Ιουλίου του 1957) είναι Βέλγος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρισκόταν απ' το 1983 μέχρι το 1993. Συνολικά έλαβε μέρος σε 164 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 163. Το 1ο ήταν το Βελγικό Γκραν Πρι του 1983 και το τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 1993. Σημείωσε τα ακόλουθα αποτελέσματα:

 Πέτυχε 3 νίκες
 Ανέβηκε 15 φορές στο Βάθρο των Νικητών
 Σκόραρε 132 βαθμούς
 Εκκίνησε 1 και μοναδική φορά απ' την Pole Position
 Σημείωσε 1 και μοναδικό ταχύτερο γύρο

ενώ δεν κατέκτησε κανένα  απολύτως Πρωτάθλημα Οδηγών.

Παραπομπές

Βέλγοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Μαλαχώδη

Τα Μαλαχώδη (λατ. Malvales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών. Εξαπλώνονται ευρέως στην τροπική και υποτροπική ζώνη του πλανήτη, στην εύκρατη ζώνη συναντώνται σπανιότερα. Στην Μαδαγασκάρη συναντώνται τρεις οικογένειες ενδημικών φυτών της τάξεων των Οξαλιδώδων που φύονται μόνο σε αυτό το νησί - Sphaerosepalaceae, Sarcolaenaceae, Diegodendraceae. Περιλαμβάνει 10 οικογένειες, 338 γένη και 6005 είδη.
 
Το ξύλο πολλών ειδών της τάξεως Μαλαχώδων χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους. Η μπάλσα (Ochroma) χρησιμοποιείται ως ηχομονωτικό και θερμομονωτικό υλικό στην βιομηχανία αεροσκαφών. Από αυτό το δένδρο είχε κατασκευαστεί η γνωστή σχεδία Κον Τίκι με την οποία ο Νορβηγός επιστήμονας και εξερευνητής Θορ Χέιερνταλ με την ομάδα του ταξίδεψαν μέσω του Ειρηνικού ωκεανού στην Πολυνησία. Επίσης συχνά χρησιμοποιείται το ξύλο της φιλύρας. Το κακαόδεντρο είναι γνωστό ως κύριο προϊόν για την παραγωγή της σοκολάτας. Τα κάρυα του φυτού Κόλα (Cola) περιέχουν πολλή καφεΐνη και χρησιμοποιούνται συχνά στην παραγωγή των αναψυκτικών. Τα άλλα γνωστά φυτά της τάξεως είναι Ιβίσκος (Hibiscus), μπάμια (Abelmoschus esculentus), μπάομπαμπ (Baobab), βαμβάκι (Gossypium) και καπόκ (Ceiba pentandra).

Ταξινόμηση

Σύστημα APG II 
Σύμφωνα με το σύστημα APG II η τάξη των Μαλαχώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:
 Bixaceae
 Cistaceae - Κισθοειδή
 Dipterocarpaceae
 Malvaceae  - Μαλαχοειδή
 Muntingiaceae
 Neuradaceae 
 Sarcolaenaceae
 Sphaerosepalaceae
 Thymelaeáceae - Θυμελαιοειδή

Σύστημα APG IV 
Στο σύστημα APG IV στην τάξη εντάχτηκε επίσης η οικογένεια  Cytinaceae::
 Bixaceae
 Cistaceae - Κισθοειδή
 Cytinaceae
 Dipterocarpaceae
 Malvaceae  - Μαλαχοειδή
 Muntingiaceae
 Neuradaceae 
 Sarcolaenaceae
 Sphaerosepalaceae
 Thymelaeáceae - Θυμελαιοειδή

Κλαδόγραμμα 
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Μαλαχώδων  σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)

Παραπομπές
Λύκειο των Ελληνίδων

Tο Λύκειον των Eλληνίδων είναι ελληνικό γυναικείο σωματείο  , έχοντας κύριο στόχο την διατήρηση και της διάδοση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδρύθηκε το 1911 από την πρωτοπόρο του ελληνικού φεμινιστικού κινήματος Kαλλιρρόη Σιγανού-Παρρέν, με κεντρική φιλοσοφια το δικαίωμα στη μόρφωση και στην εργασία.

Στηρίζεται στον εθελοντισμό, στην κοινωνική δράση και στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς με την επιστημονική γνώση ενώ κάνει ενέργειες ανθρωπιστικής βοήθειας στο εξωτερικό.

Ιστορικά έχει παρουσία σε σε δύσκολες ιστορικά περιόδους: στους Βαλκανικούς πολέμους (ενίσχυση οικογενειών επιστράτων, μέριμνα για νοσοκομειακό εξοπλισμό και εκπαίδευση νοσοκόμων), στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο («Αλληλογραφία του στρατιώτου», συνδρομή νοσηλευομένων), στα χρόνια της Κατοχής (φιλοξενία συσσιτίων, παροχή εφοδίων σε παιδιά και μητέρες με τη συνδρομή και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Λυκείων Λεσχών), μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (κινητοποίηση για διεθνή υποστήριξη Κυπρίων, οικονομική ενίσχυση μελών Λυκείου Aμμοχώστου), 

Διατηρεί παραρτήματα στην Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σύρο, τα Χανιά, το Ρέθυμνο, τον Βόλο, την Καλαμάτα, τη Λάρισα, την Έδεσσα, τη Ζάκυνθο, τα Ιωάννινα, την Καβάλα ακόμα και τη Σμύρνη. Το 2020, με 22 τμήματα του κεντρικού Λυκείου στην Αθήνα, 50 παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα και 17 γραφεία-Λύκεια στο εξωτερικό, και είχε 15.000 μέλη. 

Έχει πλούσια μουσειακή συλλογή καθώς και δραστηριότητες εκπαίδευσης και παραστάσεων, διοργανώνει εκθέσεις σύγχρονης τέχνης ενώ διοργάνωσε εκδήλωση για την επέτειο 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση και εξέδωσε επετειακό ημερολόγιο με εικόνες πιστά αντίγραφα της καθημερινότητας των ανθρώπων της εποχής κατά  την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης.

Παραπομπές 

Πολιτιστικοί σύλλογοι της Ελλάδας
Έιτζαξ (Οντάριο)

Το Έιτζαξ (αγγλικά: Ajax) είναι πόλη στην Περιοχή Ντάραμ στο Νότιο Οντάριο του Καναδά, η οποία βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της περιοχής του ευρύτερου Τορόντο.

Η πόλη πήρε το όνομά της από το HMS Ajax, ενός καταδρομικού του Βασιλικού Ναυτικού που υπηρέτησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα ανατολικά του Τορόντο στις όχθες της λίμνης Οντάριο και συνορεύει με την πόλη Πίκερινγκ στα δυτικά και τα βόρεια, και την πόλη του Γουίτμπι  στα ανατολικά.

Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την καναδική απογραφή του 2006, ο πληθυσμός του Έιτζαξ είχε 90.167 κατοίκους. Από αυτούς, το 64% είναι Καναδοί και το 36% είναι μειονότητες. Οι μεγαλύτερες μειονότητες είναι Αφροαμερικανοί (13%), Νοτιοασιάτες (11%), Φιλιππινέζοι (3%) και Κινέζοι (2%).

Παραπομπές

Πόλεις του Οντάριο
Κροσσοσωματώδη

Τα Κροσσοσωματώδη (λατ. Crossosomatáles) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των μαλαχιδών (fabids) του κλάδου των ροδιδών (rosids). Περιέχει 7 οικογένειες, 12 γένη και 66 είδη που εξαπλώνονται περισσότερα στο βόρειο ημισφαίριο.

Ταξινόμηση

Σύστημα APG II 
Σύμφωνα με το σύστημα APG II η τάξη των Κροσσοσωματώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:
 Crossosomatáceae - Κροσσοσωματοειδή
 Stachyuraceae 
 Staphyleáceae

Σύστημα APG IV 
Στο σύστημα APG IV περιλαμβάνονται 7 οικογένειες::
  Aphloiaceae
 Crossosomatáceae - Κροσσοσωματοειδή
 Geissolomataceae
 Guamatelaceae
 Stachyuraceae
 Staphyleaceae
 Strasburgeriaceae

Σύστημα του Κρόνκουιστ 
Στο σύστημα του Κρόνκουιστ (1981) η οικογένεια των Κροσσοσωματοειδών κατατασσόταν στην τάξη των Ροδώδων, η οικογένεια Stachyuraceae - στην τάξη Ιώδων και η οικογένεια Staphyleaceae - στην τάξη των Σαπινδώδων.

Κλαδόγραμμα 
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Κροσσοσωματώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)

Παραπομπές 

 
Κροσσοσωματώδη
Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου

Ο Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου (αγγλ. White House Chief of Staff), είναι ο αρχηγός του προσωπικού του Λευκού Οίκου και βοηθός του Προέδρου των ΗΠΑ. Η θέση, θεωρείται διάδοχος του Υπουργού του Προέδρου των ΗΠΑ και δημιουργήθηκε το 1961. Ο επίσημος τίτλος του, είναι Βοηθός του Προέδρου και Επικεφαλής Προσωπικού του Λευκού Οίκου. Επίσης, μπορεί να ονομαστεί και ως Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου.  

Το αξίωμα του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, είναι ευρέως αναγνωρισμένο ως ισχυρό, με επιρροή και καθοριστικό, λόγω των καθημερινών επαφών με τον Πρόεδρο και την εξουσία που κατέχει στο προσωπικό του Λευκού Οίκου. 

Σημερινός Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου από τις 20 Ιανουαρίου 2021, είναι ο Ρον Κλάιν από την Ιντιάνα.

Αξίωμα 
Ο Επικεφαλής του Προσωπικού του Λευκού Οίκου, είναι διευθυντής του Εκτελεστικού Γραφείου του Προέδρου των ΗΠΑ, προϊστάμενος του Γραφείου του Λευκού Οίκου, μέλος της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των ΗΠΑ, μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Προέδρου, μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Εσωτερικής Πολιτικής των ΗΠΑ. 

Οι αρμοδιότητες του Προσωπάρχη, είναι μεταξύ άλλων: 

 Επίβλεψη των όλων των λειτουργιών και των δραστηριοτήτων του Λευκού Οίκου. 
 Επιλογή και απόλυση των ανώτερων υπαλλήλων του Λευκού Οίκου. 
 Διαχείριση και σχεδιασμός του προγράμματος του Προέδρου και του Λευκού Οίκου.
 Διεύθυνση, επίβλεψη και διαχείριση των αναπτυξιακών πολιτικών. 
 Διαπραγματεύσεις, επαφές και διασυνδέσεις με ηγέτες και μέλη του Κογκρέσου, με Κυβερνήτες, με μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, με λοιπούς παράγοντες και επιχειρήσεις, για την εφαρμογή της ατζέντας του Λευκού Οίκου. 
 Επικουρική συνδρομή στα καθήκοντα του Προέδρου. 
 Διαχείριση των πληροφοριών του Λευκού Οίκου 
 Προστασία και υποστήριξη των πολιτικών συμφερόντων του Προέδρου.
 Συμβουλευτική στον Πρόεδρο για διάφορα θέματα.

Κατάλογος προσωπαρχών του Λευκού Οίκου

Δείτε ακόμα 

 Ρον Κλάιν
Γραφείο του Λευκού Οίκου 
Εκτελεστικό Γραφείο του Προέδρου των ΗΠΑ 
Υπουργικό Συμβούλιο του Τζο Μπάιντεν 
Προεδρία του Τζο Μπάιντεν

Παραπομπές 
Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Ηγέτες των κομμάτων της Γερουσίας των ΗΠΑ

Οι Ηγέτες και οι Υφηγητές των κομμάτων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, γνωστοί και ως "Αρχηγοί και Υπαρχηγοί της Πλειοψηφίας και της Μειοψηφίας", εκλέγονται από τους Γερουσιαστές των κομμάτων τους, σε μυστική ψηφοφορία. Σήμερα στο 117ο Κογκρέσο, από τις 20 Ιανουαρίου 2021, την πλειοψηφία των εδρών, κατέχουν οι Δημοκρατικοί Γερουσιαστές, ενώ την μειοψηφία των εδρών, κατέχουν οι  Ρεπουμπλικανοί  Γερουσιαστές.  

Έτσι, οι Ηγέτες των κομμάτων τους ονομάζονται: Ηγέτης της Πλειοψηφίας (Majority Leader) για τους  Δημοκρατικούς και Ηγέτης της Μειοψηφίας (Minority Leader) για τους Ρεπουμπλικανούς . 

Οι Ηγέτες των κομμάτων, συνεπικουρούνται από τους υφηγητές ή υπαρχηγούς των κομμάτων (Whips), οι οποίοι συντονίζουν μαζί με τους Ηγέτες το πρόγραμμα του κόμματος, επικοινωνούν με τους Γερουσιαστές και διαχειρίζονται τα αντικείμενα των ημερίσιων διατάξεων και τους στόχους των κομμάτων. 

Σημερινοί Ηγέτες και Υφηγέτες των κομμάτων, είναι οι: 

 Ηγέτης της Πλειοψηφίας: Τσακ Σούμερ (Δημοκρατικός Γερουσιαστής από την Νέα Υόρκη) 
 Υφηγητής της Πλειοψηφίας: Ντικ Ντάρμπιν (Δημοκρατικός Γερουσιαστής από το Ιλινόι)
 Ηγέτης της Μειοψηφίας:  Μιτς ΜακΚόννελ (Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από το Κεντάκι)
 Υφηγητής της Μειοψηφίας: Τζον Θιούν (Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από την Νότια Ντακότα)

Δείτε ακόμη 

 Κογκρέσο των ΗΠΑ
 Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών 
Κατάλογος τρεχόντων Γερουσιαστών των Ηνωμένων Πολιτειών 
 Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ
 Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ 
 Ηγέτες των κομμάτων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

Παραπομπές 

Ηγέτες εν ενεργεία
Πολιτικοί των ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Τα Καλύτερά μας Χρόνια

Τα Καλύτερά μας Χρόνια είναι τηλεοπτική σειρά μυθοπλασίας, παραγωγής 2020-2023, που προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ1 από τις 15 Οκτωβρίου 2020.

Ο πρώτος κύκλος της σειράς εξιστορεί την καθημερινότητα μιας ελληνικής οικογένειας που ζει στην Αθήνα, ξεκινώντας από το 1969 και συνεχίζοντας στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, φτάνοντας μέχρι το 1973. Στον δεύτερο κύκλο, η σειρά περνάει στην περίοδο της Μεταπολίτευσης από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως το 1978, ενώ στον τρίτο κύκλο θα έχει να κάνει με τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980.

Στη σειρά πρωταγωνιστούν oι: Κατερίνα Παπουτσάκη, Μελέτης Ηλίας, Μανώλης Γκίνης, Δημήτρης Καπουράνης, Εριφύλη Κιτζόγλου, Υβόννη Μαλτέζου, Τζένη Θεωνά, Ρένος Χαραλαμπίδης, Νατάσα Ασίκη, Μελίνα Βάμπουλα, Γιάννης Δρακόπουλος, Ερρίκος Λίτσης, Γεωργία Κουβαράκη, Έκτορας Φέρτης, Αμέρικο Μέλης. Στό ρόλο του αφηγητή ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος.

Το σενάριο της σειράς γράφεται από τον Νίκο Απειρανθίτη, την Κατερίνα Μπέη και την Δώρα Μασκλαβάνου, ενώ η σκηνοθεσία είναι από την Όλγα Μαλέα και τον Νίκο Κρητικό στον πρώτο κύκλο. Στον δεύτερο κύκλο σκηνοθέτης είναι ο Νίκος Κρητικός. Παραγωγοί είναι οι Διονύσης Σαμιώτης και Ναταλύ Δούκα, ενώ την εκτέλεση παραγωγής έχει αναλάβει η εταιρεία Tanweer Productions.

Επισκόπηση σειράς

Προβολή 
Η πρώτη προβολή της σειράς πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020 από την ΕΡΤ1. Έκτοτε προβαλλόταν την πρώτη σεζόν κάθε Πέμπτη και Παρασκευή στις 22:00 με καινούρια επεισόδια, και την Κυριακή από τις 16:00 έως τις 18:00 προβάλλονται σε επανάληψη τα επεισόδια της τρέχουσας εβδομάδας. Από τις 11 Φεβρουαρίου 2021 ξεκίνησε η προβολή της και μέσω του δορυφορικού προγράμματος ERT World για τους Έλληνες του εξωτερικού. Την ίδια περίοδο η ΕΡΤ ήρθε σε συμφωνία με το ΡΙΚ για την παραχώρηση δικαιωμάτων μετάδοσης της σειράς στην Κύπρο και την διάθεση της μέσω των ΡΙΚ1, ΡΙΚ HD και της ιστοσελίδας του ιδρύματος. Η πρεμιέρα της σειράς στην Κύπρο έγινε στις 2 Οκτωβρίου 2021.

Από τις 28 Σεπτεμβρίου 2021 ξεκίνησε η προβολή του δεύτερου κύκλου της σειράς, η οποία προβάλλεται κάθε Τρίτη και Πέμπτη στις 23:00.

Κριτικές  
Σύμφωνα με τη Γεωργία Τσατσάνη στο enfo.gr, η σειρά αποτελεί την επιτομή της αστικοποίησης της Αθήνας τη δεκαετία του 1960 και 1970.

Πηγές 

Τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του 2020
Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Αίρντρι (Αλμπέρτα)

Το Αίρντρι (αγγλικά: Airdrie) είναι πόλη στην Αλμπέρτα του Καναδά στην Περιοχή Κάλγκαρι. Βρίσκεται βόρεια του Κάλγκαρι εντός της Λωρίδας Κάλγκαρι-Έντμοντον στη διασταύρωση του Αυτοκινητοδρόμου Βασιλίσσης Ελισάβετ Β΄ (Queen Elizabeth II Highway) και του Αυτοκινητοδρόμου 567.

Η πόλη του Αίρντρι είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής απογραφής του Κάλγκαρι και μετέχων δήμος του συμβουλίου μητροπολιτικής περιοχής του Κάλγκαρι (CMRB). Η πόλη περιβάλλεται από την Κομητεία Ρόκι Βιου.

Παραπομπές

Πόλεις του Καναδά
Βαμπίρ

Ένα βαμπίρ είναι πλάσμα της λαογραφίας το οποίο τρέφεται με ζωτική ουσία (συνήθως με τη μορφή του αίματος). Στην Ευρωπαϊκή λαογραφία, τα βαμπίρ είναι άνεκρα πλάσματα που συχνά επισκέπτονταν τους αγαπημένους τους και προκαλούσαν αναστάτωση ή θανάτους στις γειτονιές που κατοικούσαν όταν ζούσαν. Φορούσαν σάβανα και συχνά περιγράφονται ότι έχουν πρησμένη και κατακόκκινη ή σκοτεινή όψη, σημαντικά διαφορετική όψη από αυτή των σημερινών περιγραφών περί ενός χλωμού και λιπόσαρκου βαμπίρ που χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα.

Βαμπιρικά όντα έχουν καταγραφεί ότι υπάρχουν στους περισσότερους πολιτισμούς. Ο όρος βαμπίρ έγινε γνωστός στην δυτική Ευρώπη μετά από αναφορές περί μιας μαζικής υστερίας τον 18ο αιώνα από μια προϋπάρχουσα λαϊκή πεποίθηση στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, οδηγώντας ακόμη και σε απαγγελίες κατηγοριών σε άτομα περί βαμπιρισμού. Στην Ανατολική Ευρώπη οι τοπικές παραλλαγές ήταν γνωστές με διάφορα ονόματα: ως στρίγκα στην Αλβανία, ως βρυκόλακας στην Ελλάδα και ως στριγκόι στην Ρουμανία.

Στη σύγχρονη εποχή, πιστεύεται ότι το βαμπίρ είναι μια φανταστική οντότητα, παρόλο που η πίστη σε διάφορα παρόμοια βαμπιρικά πλάσματα όπως η τσουπακάμπρα εξακολουθεί να υφίσταται σε ορισμένους πολιτισμούς. Η πρώιμη λαϊκή πίστη στα βαμπίρ έχει μερικές φορές αποδοθεί στην άγνοια της διαδικασίας της αποσύνθεσης του σώματος μετά τον θάνατο και το πως η προβιομηχανική κοινωνία προσπάθησε να το εξηγήσει δημιουργώντας τα βαμπίρ για να εξηγήσει το μυστήριο του θανάτου. Το 1985 η πορφυρία συνδέθηκε με τους θρύλους του βαμπιρισμού και έλαβε αρκετή κάλυψη από τα μέσα αλλά από τότε έχει απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό αυτή η σύνδεση.

Το χαρισματικό βαμπίρ της σύγχρονης φαντασίας γεννήθηκε το 1819 με την έκδοση του βιβλίου "Το Βαμπίρ" από τον άγγλο συγγραφέα Τζον Πολιντόρι. Το βιβλίο ήταν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και αναμφισβήτητα είναι το πιο σημαντικό έργο με θέμα τα βαμπίρ στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Μπραμ Στόκερ έγραψε το μυθιστόρημα Δράκουλας το 1897 και είναι το βιβλίο που παρείχε τη βάση του σύγχρονου θρύλου για τα βαμπίρ, αν και εκδόθηκε μετά από την Καρμίλα του επίσης Ιρλανδού Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φάνου το 1872. Η επιτυχία αυτού του βιβλίου γέννησε ένα διακριτικό είδος επιστημονικής φαντασίας με θέμα τα βαμπίρ, εξακολουθώντας να είναι δημοφιλές στον 21ο αιώνα, με βιβλία, ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές και βιντεοπαιχνίδια αφιερωμένα στα βαμπίρ. Το βαμπίρ είναι σημαντική εικόνα στο είδος της φαντασίας του τρόμου.

Παραπομπές
Νήσος Χανς

Η Νήσος Χανς ή Ταρτουπαλούκ (αγγλικά: Hans Island· γροιλανδικά: Tartupaluk· ινουκτιτούτ: ᑕᕐᑐᐸᓗᒃ· γαλλικά: Île Hans· δανικά: Hans Ø) είναι ένα άγονο ακατοίκητο νησί έκτασης 1,3 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μάκρους 1.290 μέτρων και πλάτους 1.199 μέτρων, στο κέντρο του Καναλιού Κέννεντι του Στενού Νάρες—το στενό που χωρίζει τη Νήσο Έλσμιρ από τη βόρεια Γροιλανδία και συνδέει τον κόλπο Μπάφιν με τη θάλασσα του Λίνκολν. Η Νήσος Χανς είναι το μικρότερο από τα τρία νησιά στο κανάλι Κέννεντι στα ανοικτά των ακτών της Γης Ουάσινγκτον· τα άλλα είναι οι Νήσος Φράνκλιν και η Νήσος Κρόζιερ. Το στενό σε αυτό το σημείο έχει πλάτος 35 χλμ., τοποθετώντας το νησί στα χωρικά ύδατα και του Καναδά και της Γροιλανδίας (Δανία). Μια θεωρητική γραμμή στη μέση του στενού περνά από το νησί.

Η νήσος πιθανότατα έχει αποτελέσει κυνηγότοπο των Ινουίτ από τον 14ο αιώνα. Διεκδικείται από τη Δανία εκ μέρους της κυβέρνησης της Γροιλανδίας και από τον Καναδά. Σύμφωνα με τη συνθήκη εσωτερικού κανόνα της Γροιλανδίας, η Δανία διαχειρίζεται ορισμένες εξωτερικές υποθέσεις, όπως συνοριακές διαφορές, για λογαριασμό ολόκληρου του Δανικού Βασιλείου. Τα πλησιέστερα κατοικημένα μέρη είναι το Αλέρτ στον Καναδά (198 χλμ., πληθ. 62), το Σιοραπαλούκ στην Γροιλανδία (349 χλμ., πληθ. 68) και το Κααναάκ στην Γροιλανδία (379 χλμ., πληθ. 656).

Παραπομπές

Αμφισβητούμενα νησιά
Νησιά του Καναδά
Νησιά της Γροιλανδίας
Νησιά της Δανίας
Σύνορα της Δανίας
Θανάσης Μπάμπαλης

Ο Θανάσης Μπάμπαλης είναι διακεκριμένος Έλληνας βιομηχανικός σχεδιαστής ο οποίος διδάσκει σχεδιασμό (design) στη σχολή ΑΚΤΟ και στο Διεθνές Ελληνικό Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964.

Σπουδές 
Κατέχει δίπλωμα Μηχανικού του Εμπορικού Ναυτικού από την Ανώτερη Δημόσια Σχολή Εμπορικού Ναυτικού στη Νέα Μηχανιώνα (1985). 

Σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο από το έτος 1989 έως και το 1996, όπου και έλαβε δίπλωμα από το London College of Furniture και πρόσθετα βασικό τίτλο σπουδών στο βιομηχανικό σχεδιασμό προϊόντων και επίπλων από το London Metropolitan University. Εκπόνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές (Master of Arts) στο Royal College of Art στο Λονδίνο.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Η επαγγελματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στο Λονδίνο και συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Απασχολήθηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής στην εταιρεία Dimensional Media Inc. στη Νέα Υόρκη τα έτη 1996-1997 για το σχεδιασμό προϊόντων και τη δημιουργία τρισδιάστατων ολογραμμάτων. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τη σχεδιαστική εταιρεία Dakota Jackson Inc. (1997-2003), ως σχεδιαστής επίπλων και προγραμματιστής, με αντικείμενο το σχεδιασμό, την έρευνα και τη δημιουργία νέων επίπλων.

Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα και δημιούργησε το δικό του σχεδιαστικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Το 2004 ίδρυσε τη σχεδιαστική ομάδα COR3. Το 2006 εκλέχτηκε μέλος ΔΕΠ στο τότε ΤΕΙ Λάρισας (Τμήμα Σχεδιασμού και Τεχνολογίας Ξύλου και Επίπλου), όπου εργάστηκε ως υπεύθυνος του εργαστηρίου Βιομηχανικού Σχεδιασμού μέχρι το 2014.

Από 2014 και μέχρι σήμερα ιδιωτεύει ως σχεδιαστής, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ενώ συνεργάζεται μόνιμα με την Shibui.

Σχεδιαστικό έργο 
Έχει λάβει μέρος με δημιουργίες και έργα του σε πολλούς ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς σχεδιασμού (design). 

Το σχεδιαστικό έργο του έχει αναγνωριστεί και δημοσιευθεί σε τοπικά και εθνικά ΜΜΕ. To 2006, έλαβε το 3ο βραβείο για τη δημιουργία του ECODESK, στο διεθνή διαγωνισμό Βιομηχανικού Σχεδίου επίπλων γραφείου, ο οποίος διεξήχθη με πρωτοβουλία της εταιρείας ΔΡΟΜΕΑΣ Α.Ε., υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Στο διεθνή διαγωνισμό Dieline, βραβεύτηκε, το 2010, με το 1ο βραβείο συσκευασίας για το σχεδιασμό πρωτότυπης συσκευασίας κρασιού (διαγωνισμός 2010 Dieline Awards, ΗΠΑ), έργο που έγινε σε συνεργασία την επιχείρηση Κτήμα Γεροβασιλείου Α.Ε.

Το 2012 βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας (Ακαδημαϊκή Αριστεία) για το έργο του, ΒΟΤΡΥΣ. Το 2019 κέρδισε το διαγωνισμό – κατηγορίας Product Design στη Σλοβενία (διαγωνισμός BIGSEE). Tον Δεκέμβριο του 2020, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους τακτικούς κριτές από τον διεθνή φορέα The Chicago Athenaeum των ΗΠΑ για τους διαγωνισμούς που διοργανώνει υπό την αιγίδα του 

Το 2020 συμμετείχε στο Good Design Greece, όπου και παρουσίασε μία νέα σχεδιαστική πρόταση, τη συσκευή ανάμιξης ποτών ΜΧ. Τη νέα πρότασή του επίσης καταχώρησε σε ιστοσελίδα της η ADEX Awards.

Προσωπικά στοιχεία 
Ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και έχει δύο παιδιά.

Σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό σημείωμα του σχεδιαστή Θανάση Μπάμπαλη
 Ιστοσελίδα του Θανάση Μπάμπαλη

Παραπομπές 

Έλληνες βιομηχανικοί σχεδιαστές
Ford Model A (1903)

Το αρχικό Ford Model A ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που κατασκεύασε η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford, από την ίδρυσή της το 1903. Η πρώτη παράδοση του μοντέλου έγινε στον Ernest Pfennig, έναν οδοντίατρο από το Σικάγο, στις 23 Ιουλίου 1903. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.750 αντίτυπα τα έτη 1903 και 1904, όλα στο πρώτο εργοστάσιο της Ford, το γνωστό ως Ford Mack Avenue Plant στην ανατολική πλευρά του Ντιτρόιτ, στο Μίσιγκαν. Το Model A αντικαταστάθηκε από το Ford Model C το 1904, έτος όπου συνυπήρξαν πωλήσεις και των δύο μοντέλων.

Βασικά στοιχεία 

Το Model A προσφέρθηκε σε δύο εκδοχές αμαξώματος, ως διθέσιο χωρίς πόρτες με τιμή πώλησης 800 δολάρια ή ως τετραθέσιο με μία έξτρα πίσω πόρτα και τιμή πώλησης 900 δολάρια, με προαιρετική επιλογή την τοποθέτηση οροφής. Έφερε κινητήρα οριζόντιας τοποθέτησης, επίπεδο δικύλινδρο, με κυβισμό 1.668 cm³ και ισχύ 8 hp (6 kW). Το κιβώτιο ήταν 2 ταχυτήτων εμπρός και 1 όπισθεν, χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ford που διατηρήθηκε έως και το γνωστό Ford Model T του 1908 - 1927. Το Model A είχε βάρος μόλις 562 κιλά και έφτανε τελική ταχύτητα 28 μίλια την ώρα, δηλαδή 45 χιλιόμετρα την ώρα.

Η βασική του τιμή πώλησης ήταν 750 δολάρια. Προαιρετικά προσφέρονταν 2 πίσω καθίσματα με 1 πλαϊνή πόρτα για 100 δολάρια, λαστιχένια οροφή για 30 δολάρια ή δερμάτινη οροφή για 50 δολάρια. Στάνταρ ήταν τα μηχανικά φρένα, που ενεργούσαν μόνο στους πίσω τροχούς. Ωστόσο, το μοντέλο ήταν 150 δολάρια ακριβότερο από τον πλέον άμεσο ανταγωνιστή του, το Oldsmobile Curved Dash, με αποτέλεσμα να μην πουλήσει τόσο καλά όσο αυτό.

Μάλιστα η Ford είχε επενδύσει σχεδόν ολόκληρο το αρχικό της επενδυτικό κεφάλαιο των 28.000 δολαρίων, με μόλις 223,65 δολάρια να έχουν μείνει στον τραπεζικό της λογαριασμό όταν πουλήθηκε το πρώτο Model A. Η επιτυχία του μοντέλου, όμως, ήταν τέτοια που έφερε κέρδος για τον ιδρυτή της εταιρείας, Χένρυ Φορντ.

Αν και η Ford διαφήμισε επίσημα το Model A ως «το πλέον αξιόπιστο μηχάνημα του κόσμου», στην πράξη εμφάνισε πολλά ζητήματα αναξιοπιστίας, κοινά με τα αυτοκίνητα της τότε εποχής, όπως κρούσματα υπερθέρμανσης της κινητήρα και ακούσιες αλλαγές ταχυτήτων στο κιβώτιο. Όλα τα Model A πουλήθηκαν από το εργοστάσιο με κόκκινη εξωτερική βαφή, αν και κάποια από αυτά μεταγενέστερα βάφτηκαν σε διαφορετικά χρώματα.

Ford Model AC 

Ειδικότερα τα Model A του 1904 έφεραν τον μεγαλύτερο και ισχύος 10 ίππων κινητήρα του διαδόχου Ford Model C και πουλήθηκαν ως Model AC. Εξωτερικά, τα Model AC ξεχωρίζουν από τα Model A από το μεγαλύτερο ψυγείο τους, που έφερε 6 επί 3 μπάρες.

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Beverly R. Kimes (Herausgeberin), Henry A. Clark: Standard Catalog of American Cars 1805–1942. Krause Publications, Iola 1985, ISBN 0-87341-045-9.
 Beverly R. Kimes (Hrsg.): Pioneers, Engineers, and Scoundrels: The Dawn of the Automobile in America. Herausgeber SAE (Society of Automotive Engineers) Permissions, Warrendale PA 2005, ISBN 0-7680-1431-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανικά αυτοκίνητα
Μοντέλα Ford
Σταυριάνα Σάββαινα

Η Σταυριάνα Σάββαινα, (Παρόρι Λακωνίας 1772 - Ναύπλιο 1868) ήταν Μανιάτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Σταυριάνα ήταν παντρεμένη με τον Γεωργάκη Σάββα που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους το 1821. Μετά τον θάνατο του συζύγου της εντάχτηκε με δικό της ασκέρι αποτελούμενο από γυναίκες στο στρατιωτικό σώμα του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.

Πολέμησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, στη Μάχη του Βαλτετσίου, στη Μάχη στα Τρίκορφα, στον Αλμυρό σε μάχες στην Στερεά, στην Μάχη του Διρού και αλλού. μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους Μαυρομιχαλαίους.

Αποσύρθηκε στο Ναύπλιο όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση από το κράτος.

Παραπομπές 

Αγωνίστριες του 1821
Στένι Χόγιερ

Ο Στένι Χάμιλτον Χόγιερ (αγγλ. Steny Hamilton Hoyer, 14 Ιουνίου 1939), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, που υπηρετεί ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2019.

Είναι εν ενεργεία Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το Μέριλαντ για την 5η περιφέρεια από το 1981. Σήμερα είναι το αρχαίοτερο μέλος των Δημοκρατικών στην Βουλή των Αντιπροσώπων. 

Έχει διατελέσει ξανά Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής (2007-2011), καθώς και Υφηγητής της Μειοψηφίας της Βουλής (2003-2007) και (2011-2019). 

Επιπλέον, έχει υπηρετήσει ως Πρόεδρος της Γερουσίας του Μέριλαντ (1975-1978), καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας του Μέριλαντ για την 4η περιφέρεια (1967-1975) και για την 26η περιφέρεια (1975-1978).

Βιογραφία 
Ο Χόγιερ, γεννήθηκε το 1939 στην Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Μίτσελβιλ του Μέριλαντ. Ο πατέρας του, ήταν Δανός και η μητέρα του ήταν Αμερικανίδα Σκωτσέζικης, Γερμανικής και Αγγλικής καταγωγής. 

Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και έλαβε πτυχίο το 1963, με έπαινο. Το 1966, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) στην Νομική από το Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν της Ουάσινγκτον.

Πολιτική 
Το 1966, εξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Γερουσίας του Μέριλαντ για την 4η περιφέρεια. Επανεξελέγη Μέλος της Πολιτειακής Γερουσίας, έξι ακόμη φορές (1968-1976). Διατέλεσε Πρόεδρος της Πολιτειακής Γερουσίας του Μέριλαντ από το 1975 έως το 1978. 

Στις ειδικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1981, ο Χόγιερ, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το Μέριλαντ για την 5η κογκρεσιακή περιφέρεια, θέση την οποία ανέλαβε στις 19 Μαΐου 1981. Από τότε έως σήμερα, έχει επανεκλεγεί 19 φορές για την 5η περιφέρεια του Μέριλαντ.

Ηγετικές θέσεις στην Βουλή 
Από το 1989 έως το 1995, διατέλεσε Επικεφαλής της Διάσκεψης των Δημοκρατικών Βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ.

Υφηγητής της Μειοψηφίας 
Από το 2003 έως το 2007, διατέλεσε Υφηγητής (υπαρχηγός) της Πλειοψηφίας της Βουλής. Ανέλαβε πάλι το αξίωμα του Υφηγητή, από το 2011 έως το 2019, υπό την Ηγεσία της Νάνσι Πελόζι.

Ηγέτης της Πλειοψηφίας 
Το 2007, ανέλαβε Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής υπό την Προεδρία της Νάνσι Πελόζι. Παρέμεινε στο αξίωμα έως το 2011, όπου και οι Δημοκρατικοί έχασαν την πλειοψηφία της Βουλής. 

Το 2019, με την επανάκτηση της Βουλής από τους Δημοκρατικούς, ανέλαβε εκ νέου, το αξίωμα του Ηγέτη της Πλειοψηφίας της Βουλής, πάλι υπό την Προεδρία της Πελόζι.

Προσωπική Ζωή 
Ο Χόγιερ, έχει τρεις κόρες, με την σύζυγό του Τζούντιθ Πίκτ Χόγιερ, η οποία πέθανε το 1997 από καρκίνο.

Δείτε ακόμα 

 Ηγέτες των κομμάτων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ
 Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ 
 Κογκρέσο των ΗΠΑ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ηγέτες εν ενεργεία
Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Μέριλαντ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Πολιτικοί των ΗΠΑ
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί δικηγόροι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου

Το Βυζαντινό Μουσείο Ζακύνθου, επίσης γνωστό απλώς ως Μουσείο της Ζακύνθου, είναι μουσείο βυζαντινής τέχνης στη Ζάκυνθο.

Ιστορία 
Το 1908 ιδρύθηκε το Μουσείο Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Εκεί καταχωρήθηκαν έργα τέχνης της πόλης.

Το 1953, λόγω σεισμών, το κτίριο όπου ήταν το μουσείο κατέρρευσε και έπρεπε να ξαναχτιστεί. Η κατασκευή τελείωσε το 1959 και το μουσείο ανοίχτηκε επίσημα το 1960.

Συλλογή 
Η μόνιμη συλλογή του μουσείου αποτελείται από βυζαντινά και μεταβυζαντινά αντικείμενα. Επίσης οργανώνονται μερικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

Η αίθουσα Α αποτελείται από δύο εικονοστάσια των εκκλησιών Παντοκράτορα και Αγίου Δημητρίου, ενώ η αίθουσα Βα και Γ αποτελείται από αποτοιχισμένες τοιχογραφίες διαφορετικών εκκλησιών και μοναστηριών. Στην αίθουσα Δ εκτίθενται έργα των ζωγράφων της Κρητικής Σχολής, όπως ο Μιχαήλ Δαμασκηνός, Εμμανουήλ Τζάνες και Άγγελος Ακοτάντος. Η αίθουσα Ε εκθέτει φορητές εικόνες του τέλους του 17ού και 18ού αιώνα. Στις αίθουσες Ζ και Η εκτίθενται έργα των δύο ζακυνθινών ζωγράφων, Νικολάου Κουτούζη και Νικολάου Καντούνη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Μουσεία στην Ελλάδα
Μουσεία στην Ελλάδα ανά πόλη
Μουσεία στην Ελλάδα ανά περιφέρεια
Μοναστήρι του Χορέζου

Το Μοναστήρι του Χορέζου βρίσκεται στην πόλη Χορέζου στην περιοχή Βλαχία στη Ρουμανία. Έχει ανακηρυχθεί ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO το 1993.Θεωρείται ως χαρακτηριστικό δείγμα του Μπρινκοβενέσκ στυλ, που είναι γνωστό για την αρχιτεκτονική καθαρότητα και ισορροπία, την πλούσια γλυπτή διακόσμηση, τις εξαιρετικές τοιχογραφίες, τα αφιερωματικά πορτραίτα, τη ρεαλιστική απεικόνιση των προσώπων.

Περισσότερες πληροφορίες 
Το μοναστήρι του Χορέζου ιδρύθηκε το 1690 από τον Σέρβο πρίγκηπα Κωνσταντίνο Μπρινκοβεάνου,  ο οποίος διοικούσε τη Βλαχία από το 1688 έως το 1714. Το 1714 ο Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου και άλλα μέλη της οικογένειάς του αποκεφαλίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, γιατί αρνήθηκαν να γίνουν μουσουλμάνοι. Μέλη της οικογένειας Μπρινκοβεάνου απεικονίζονται στον εξωνάρθηκα του μοναστηριού ντυμένοι με ωραία και ακριβά ρούχα κρατώντας στα χέρια τους μια μικρογραφία της εκκλησίας. Η εκκλησία του μοναστηριού έχει 32 μέτρα μήκος και 14 μέτρα ύψος, είναι αφιερωμένη στους αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη και χτίστηκε μεταξύ των ετών 1693 και 1697. Στο καμπαναριό της εκκλησίας υπάρχουν τέσσερις καμπάνες. Στις τρεις από αυτές είναι γραμμένο επάνω το όνομα του Μπρινκοβεάνου.  Το όνομα του μοναστηριού προέρχεται σύμφωνα με την παράδοση από τη λέξη «huhurezi», που σημαίνει «κουκουβάγιες». Οι τεχνίτες ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται την νύχτα, για να χτίσουν το μοναστήρι, γιατί φοβόντουσαν τις διώξεις των Τούρκων.Κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα δημιουργήθηκαν υψηλής αισθητικής νωπογραφίες στο μοναστήρι.

Το σύμπλεγμα του μοναστηριού καλύπτει μία έκταση τριών εκταρίων. Στο σύμπλεγμα του μοναστηριού εκτός από την εκκλησία των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης υπάρχουν επίσης το ερημητήριο των Αγίων Αποστόλων, που ιδρύθηκε το 1698 καθώς και το ερημητήριο του Αγίου Στεφάνου, που χτίστηκε το 1703. Από το 1872 το μοναστήρι του Χορέζου έχει μετατραπεί σε γυναικείο μοναστήρι. Οι μοναχές ασχολούνται με την αγιογραφία, την γλυπτική, την υφαντουργία. Έξω από την πύλη του μοναστηριού ο Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου  είχε χτίσει το παρεκκλήσι του Αγίου Μιχαήλ για τους αγρότες της περιοχής.

Εικόνες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Monastery of Horezu άρθρο στην ιστοσελίδα whc.unesco.org
 Monastery of Horezu άρθρο στην ιστοσελίδα sites.google.com

Παραπομπές 

 Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη  Ρουμανία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Χριστιανισμός στη Ρουμανία
Μοναστήρια στη Ρουμανία
Altay (άρμα μάχης)

Το Altay είναι τουρκικό τεθωρακισμένο όχημα, παραλλαγή του κορεατικού K2 Black Panther το οποίο αναπτύχθηκε από την νοτιοκορεάτικη Hyundai Rotem. Ονομάστηκε προς τιμήν του τούρκου στρατηγού Φαχρετίν Αλτάι ο οποίος διοίκησε το 5ο σώμα ιππικού στην τελευταία φάση του Τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας. Είναι ένα από τα πιο ακριβά τεθωρακισμένα με κόστος 13.75 εκατομμυρίων δολαρίων την μονάδα. Υπάρχει μια διαμάχη αν το τεθωρακισμένο είναι εντελώς τουρκικό.

Παραπομπές