Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (αγγλικά: European Broadcasting Union, EBU; γαλλικά: Union Européenne de Radio-télévision, UER) είναι μια συμμαχία των δημοσίων (κρατικών) οργανισμών μέσων μαζικής ενημέρωσης, η οποία ιδρύθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1950. Η ένωση αποτελείται από 112 οργανισμούς-μέλη σε 55 χώρες και 31 συνεργαζόμενα μέλη από 20 χώρες.

Η EBU είναι ευρέως γνωστή για την παραγωγή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Επίσης φιλοξένησε συζητήσεις μεταξύ των υποψηφίων για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν το 2014, παρόλο που δεν σχετίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γενική περιγραφή
Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι φορείς των οποίων η παραγωγή προγραμμάτων πραγματοποιείται, χρηματοδοτείται και ελέγχεται από το κοινό, για το κοινό. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς καθορίζονται συχνά από το νόμο, αλλά δεν είναι διακεκριμένοι και ανεξάρτητοι και λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας, στο σύνολό της.

Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αίγυπτος), από τη δύση (Ιρλανδία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Τα συνεργαζόμενα μέλη προέρχονται από χώρες και εδάφη πέραν της Ευρώπης, όπως ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Ινδία και η Κίνα ενώ από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι οι φορείς ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και το ανεξάρτητο ραδιόφωνο WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.

Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, των οποίων τα κράτη είτε είναι εντός της περιοχής των Ευρωπαϊκών εκπομπών όπως ορίζεται από την Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών είτε είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Τα μέλη επωφελούνται από:
Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
Μια φωνή στις Βρυξέλλες και στις διεθνείς πλατφόρμες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.

Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς χορού, παιδικού τραγουδιού, νέων χορευτών και πολλούς παρόμοιους.

Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη. Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου (International Music Council, Conseil international de la musique) με έδρα το Παρίσι.

Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, το οποίο μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη μέσω της EBU είναι η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης.

Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.

Το Πρελούδιο στη Δοξολογία (Te Deum) αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του γάλλου συνθέτη Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Είναι ευρέως γνωστό στους Ευρωπαίους καθώς παίζεται πριν και μετά τους τίτλους του συγκεκριμένου διαγωνισμού και σε άλλα σημαντικά γεγονότα και προγράμματα παραγωγής της EBU.

Ιστορία
Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου του 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα των συχνοτήτων και των παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.

Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για την διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.

Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοφωνικός Οργανισμός (αγγλικά: International Broadcasting Organization, IBO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion, OIR) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU συναντήθηκε με το νεοσύστατο IBO στη Γενική Συνέλευση και έγινε προσπάθεια διάλυσής της, η οποία απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.

Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.

Το BBC πρότεινε στη συνέχεια μια νέα λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων.

Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, το Λεβάντες και τη Βόρεια Αφρική. Μετά την συνάντηση στην Στρέσα της Ιταλίας, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτρέψει στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την ευρωπαϊκή ραδιοτηλεοπτική ζώνη, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στην Αγγλία.

Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ian Jacob από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για 10 χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις. Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Το 1951 ακυρώθηκε η αίτηση περί ιδρύσεως του οργανισμού στη Δυτική Γερμανία η οποία ανέπτυξε εργασιακές σχέσεις με τον μετέπειτα Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό (αγγλικά: International Radio and Television Organisation, IRTO; γαλλικά: Organisation Internationale de Radiodiffusion et de Télévision, OIRT) ο οποίος μετέφερε τα γραφεία και το τεχνικό τμήμα του (πρώην) IBO από τις Βρυξέλλες στην Πράγα ένα χρόνο πριν. Ωστόσο, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο IRTO απορροφήθηκε μέσω συγχώνευσης από την EBU.

Τεχνικές δραστηριότητες
Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι απλά να βοηθήσει τα μέλη της ένωσης σε αυτή την περίοδο των πρωτοφανών τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή τεχνικών πληροφοριών στα μέλη μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση της EBU και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.

Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.

Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρούς βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.

Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:
Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
RDS (Radio Data System): Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).

Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:
Digital Audio Broadcasting (DAB: Ψηφιακή εκπομπή ήχου) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
Digital Video Broadcasting (DVB) μέσω DVB Project και DigiTAG.
του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape. Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project P2P-Next.

Διαμάχη με την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση το 2013
Την Τρίτη 11 Ιουνίου 2013 η τότε Ελληνική κυβέρνηση, έκλεισε με «δικτατορικό τρόπο» τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης, κάτι που τελικά δεν ίσχυε. Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία της ΕΡΤ στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της υπηρεσίες αναμετάδοσης εκπομπών που παρείχε η παλιά ΕΡΤ ενώ έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το αιφνίδιο κλείσιμο της ΕΡΤ και παρότρυνε τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε συμβουλές, βοήθεια και εμπειρογνωμοσύνη που απαιτούνται για την διατήρηση της ΕΡΤ.

Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο πλήρες μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις, επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.

Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε., η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.

Μέλη

Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Απρίλιο του 2022) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 66 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 55 χώρες.

Ενεργά μέλη

Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη
{| class="wikitable sortable" style="font-size:95%"
|-
!Χώρα
!Ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός
!Συντομογραφία
!Έτος ένταξης
|-
|  || Radio and Television of the Republic of San Marino (San Marino RTV) || SMRTV || 1995
|-
|  || Albanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar) || RTSH || 1999
|-
|  || Radio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra, S.A.) || RTVA || 2002
|-
|  || Austrian Broadcasting Corporation (Österreichischer Rundfunk) || ORF || 1953
|-
|  || Vatican Radio (Radio Vaticana) || VR || 1950
|-
| rowspan="2" |  || Belgian Radio-Television of the Wallonia-Brussels Federation  (Radio-Télévision belge de la Fédération Wallonie-Bruxelles) || RTBF || rowspan="2" | 1950
|-
|Flemish Radio and Television Broadcasting Organisation  (Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie) || VRT
|-
|  || Macedonian Radio Television (Македонска Радио Телевизиjа, Makedonska Radio Televizija) || MRT || 1993
|-
|  || Radio and Television of Bosnia and Herzegovina (Radiotelevizija Bosne i Hercegovine) || BHRT || 1993
|-
| rowspan="2" |  || Bulgarian National Radio (Bŭlgarsko natsionalno radio) || BNR || rowspan="2" | 1993
|-
|Bulgarian National Television (Bŭlgarska natsionalna televiziya) || BNT
|-
| rowspan="2" |  || Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER:  France Télévisions, Radio France, France Médias Monde || GRF || 1950
|-
|Europe 1 (Lagardère) || E1 || 1978
|-
| rowspan="2" |  || Working group of public broadcasters of the Federal Republic of Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland)  Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR)  Hessian Broadcasting Corporation (Hessischer Rundfunk, HR)  Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR)  Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR)  Radio Bremen (RB)  Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, RBB)  Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR)  Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR)  West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR)  German Wave (Deutsche Welle, DW)  Germany Radio (Deutschlandradio, DLR) || ARD || 1952
|-
|Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen) || ZDF || 1963
|-
| rowspan="2" |  || Danish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio) || DR || 1950
|-
|TV2 Danmark A/S || DK / TV2 || 1989
|-
|  || Swiss Broadcasting Corporation  Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft  Société suisse de radiodiffusion et télévision  Società svizzera di radiotelevisione  Societad Svizra da Radio e Televisiun || SRG SSR || 1950
|-
|  || Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση || ERT || 2015
|-
|  || Estonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling) || ERR || 1993
|-
| rowspan="2" |  || British Broadcasting Corporation || BBC || 1950
|-
|United Kingdom Independent Broadcasting  Independent Television (ITV)  Scottish Television (STV)  Channel Four Wales (Sianel Pedwar Cymru) || UKIB || 1981
|-
| rowspan="2" |  || Radio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann) || RTÉ || 1950
|-
|Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair) || TG4 || 2007
|-
|  || Icelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið) || RÚV || 1956
|-
|  || Spanish Radio and Television Corporation  (Corporación de Radio y Televisión Española) || RTVE || 1955
|-
|  || Italian radio and television (Radiotelevisione italiana) || RAI || 1950
|-
|  || Croatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija) || HRT || 1993
|-
|  || Public Broadcasting of Latvia (Latvijas Sabiedriskais medijs)  Latvian Radio (Latvijas Radio), Latvian Television (Latvijas Televīzija) || LSM || 1993
|-
|  || Lithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija) || LRT || 1993
|-
| rowspan="2" |  || RTL Group || RTL || 1950
|-
|Sociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg - radio 100,7) || ERSL || 1996
|-
|  || Public Broadcasting Services Limited || PBS || 1970
|-
|  || Radio and Television of Montenegro (Radio i televizija Crne Gore, Радио и телевизија Црне Горе) || RTCG || 2006
|-
|  || TeleRadio-Moldova || TRM || 1993
|-
|  || Monaco Média Diffusion || MMD || 1994
|-
| rowspan="2" |  || Norwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting) || NRK || 1950
|-
|TV2 (Egmont Group) || NO / TV2 || 1993
|-
|  || Dutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep)  AVROTROS  BNNVARA  Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO)  Humanist Broadcasting (Humanistische Omroep - HUMAN)  KRO-NCRV (Christian Broadcasting Association)  MAX  Dutch Broadcast Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS)  People's University Programme (NTR)  PowNed  Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER)  Liberal Protestant Radio Broadcasting Corporation (Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep - VPRO)  Netherlands Awake (Wakker Nederlands - WNL) || NPO || 1950
|-
|  || Media Services and Support Trust Fund (Médiaszolgáltatás-támogató és Vagyonkezelő Alap)  Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató) || MTVA || 2014
|-
|  || National Public Broadcasting Company of Ukraine  Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny || UA:PBC || 1993
|-
| rowspan="2" |  || Polish Radio (PR S.A.: Polskie Radio) || PR || rowspan="2" | 1993
|-
|Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska) || TVP
|-
|  || Radio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal) || RTP || 1950
|-
| rowspan="2" |  || Romanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune) || ROR || rowspan="2" | 1993
|-
|Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune) || RO / TVR
|-
|  || Radio Television of Serbia (Radio-televizija Srbije) || RTS || 2006
|-
|  || Radio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska) || RTVS || 2011
|-
|  || Radio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija) || RTVSLO || 1993
|-
|  || Swedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst)  Sweden's Television (Sveriges Television, SVT)  Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR)  Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR) || SRT || 1950
|-
| rowspan="2" |  || Czech Radio (Český rozhlas) || ČR || rowspan="2" | 1993
|-
|Czech Television (Česká televize) || ČT
|-
|  || Finnish Broadcasting Company (Yleisradio Oy) || Yle || 1950
|}

Διηπειρωτικές Χώρες Μέλη της EBU (Ευρώπη-Ασία)
Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.

Χώρες Μέλη που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση Ανατολή
Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.

Μέλη σε αναστολή

Παλαιότερα ενεργά μέλη

Κράτη που δεν υφίστανται πλέον

Συνεργαζόμενα μέλη

Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος. Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιανουάριο του 2018) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 31 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.

Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη

Χώρες που είχαν εκφράσει στο παρελθόν την ένταξη τους, στην EBU
 Λίχτενσταϊν - Το πριγκιπάτο, δεν έχει κανέναν κρατικό τηλεοπτικό σταθμό, αλλά αν δημιουργήσει έναν, τότε θα μπορέσει να γίνει μέλος της EBU. Αυτό το γεγονός τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision το 1969 και το 1976. Ωστόσο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, το Λίχτενσταϊν, δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, ενώ τα τελευταία χρόνια, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς της Eurovision, παρότι είναι δημοφιλής στην χώρα η οποία τους παρακολουθεί και ακούει εδώ και πολλά χρόνια, μέσω των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων της Ελβετίας (SRG SSR) και της Αυστρίας (ORF), τα οποία λόγω γεωμορφολογίας, έχουν εμβέλεια και στο Λίχτενσταϊν.
 Μαρόκο - Ο δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα, τόσο για το Μαρόκο, όσο και για άλλα αραβικά κράτη, που συμμετείχαν ή μετέδωσαν την Eurovision, στο παρελθόν (Τυνησία, Λίβανος και Ιορδανία) είναι καθαρά πολιτικό και θρησκευτικό θέμα, το ότι δεν αναγνωρίζουν ως κυρίαρχο κράτος το Ισραήλ και δεν αποδέχονται την ύπαρξη του καθώς «θεωρούν» ότι είναι «μέρος» του Κράτους της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα όσες αραβικές χώρες συμμετείχαν ή μετέδωσαν στο παρελθόν τους διαγωνισμούς, να μποϊκοτάρουν και να μην μεταδώσουν, οποιαδήποτε, συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision, καταβάλλοντας μάλιστα και εμπάργκο, μέχρι και τρία χρόνια από την EBU.

Χώρες και περιοχές που παρενέβουν τα όρια και τους νόμους, της EBU
 Βόρεια Μακεδονία - Η δημόσια ραδιοτηλεόραση MRT (πλήρες μέλος της EBU από το 1993), κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υποχρεωμένη από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στην νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της МРТ βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στην χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν μέχρι στιγμής στην Βόρεια Μακεδονία, καθώς, και διάφορες άλλες πολιτικές εκκρεμότητες, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η χώρα αυτή έχει διεθνώς εκκρεμείς πολιτικές σκοπιμότητες, και υποχρεούται άμεσα να τις επιλύσει, ώστε να είναι αποδεκτή διεθνώς, σε όλες τις Ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις και εκδηλώσεις, και πρώτα από όλα αναγκαστικά πρέπει να σεβαστεί τις γειτονικές της χώρες.
 Κόσοβο - Η δημόσια ραδιοτηλεόραση RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με την συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχιών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK'', να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας. Παρόλα αυτά όμως το Κόσοβο, λαμβάνει μέρος, από το 2011 στον Διαγωνισμό για Νέους Χορευτές, κάτι που παρενέβη, κατά πολύ τα όρια της EBU, διότι δεν είναι κυρίαρχη χώρα, και για να είναι διεθνώς αποδεκτή, πρέπει άμεσα το Κόσοβο, να λύσει άμεσα και γρήγορα τις διαφορές του με την Σερβία.
 Λευκορωσία - Η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση Belteleradio (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζομένων της, έχοντας απολύσει περισσότερους από 100 μετά τις διαδηλώσεις του 2020 για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς έχουν επίσης φυλακιστεί στη χώρα ενώ άλλοι έχουν υψωθεί κατά της συμμετοχής της Λευκορωσίας και του BTRC στον κατά τα άλλα αντιπολιτικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε τη Λευκορωσία λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου. Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC καθώς είχαν «ανησυχηθεί ιδιαίτερα από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση» όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δύο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει και η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου και θα διαρκέσει μέχρι το 2024.
 Ρωσία - Και τα 3 μέλη της EBU ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το UA:PBC κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yleisradio και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο. Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν, η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 ότι θα απαγόρευε τη συμμετοχή της Ρωσίας στον Διαγωνισμό. Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της διοργάνωσης και της ένωσης δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα. Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της. Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.

Λογότυπα

Δείτε Επίσης
Διαγωνισμός Χορού Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης

Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση