Θέρμανση Ωκεανών

Η θερμικότητα ωκεάνιου βάθους: (OHC) είναι η θερμότητα που αποθηκεύεται στον ωκεανό. Ωκεανογραφία και κλιματολογία είναι επιστημονικά πεδία, τα οποία μελετούν τη θερμότητα που αποθηκεύεται στον ωκεανό. Αλλαγές στην θερμότητα του ωκεάνιου βυθού διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, λόγω της θερμικής διαστολής. Η θέρμανση που αποθηκεύεται στους ωκεανούς αντιπροσωπεύει το 90% της ενέργειας που συσσωρεύεται από την υπερθέρμανση του πλανήτη μεταξύ του 1971 και του 2010. Περίπου το ένα τρίτο της επιπλέον θερμότητας αποθηκεύεται σε βάθος μικρότερο από τα 700 μέτρα.

Ορισμός και μέτρηση 
Η επιφανειακή πυκνότητα της θερμότητας του ωκεάνιου βυθού μεταξύ δύο επιπέδων βάθους ορίζεται χρησιμοποιώντας ένα ορισμένο ολοκλήρωμα:

όπου

 https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1f7d439671d1289b6a816e6af7a304be40608d64: η  πυκνότητα του θαλασσινού νερού
 https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/77463f4fbb953a6f1fe19d83708e553f6d21457f: είναι η ειδική θερμότητα του νερού της θάλασσας,
 h2 είναι το μικρότερο βάθος,
 h1 είναι το ανώτερο βάθος, και
 είναι η θερμοκρασία προφίλ.

Σε μονάδες SI, η έχει μονάδες J·m-2. Την ενσωμάτωση αυτής της πυκνότητας σε μια λεκάνη ωκεανού, ή σε ολόκληρο ωκεανό, δίνει το συνολικό θερμικό περιεχόμενο, όπως υποδεικνύεται στην δεξιά εικόνα. Έτσι, το συνολικό θερμικό περιεχόμενο είναι το προϊόν πυκνότητας, ειδικής θερμοχωρητικότητα, και το ολοκλήρωμα του όγκου της θερμοκρασίας πάνω από την τρισδιάστατη περιοχή του ωκεανού.

Το ωκεάνιο θερμικό περιεχόμενο μπορεί να εκτιμηθεί χρησιμοποιώντας μετρήσεις της θερμοκρασίας που λαμβάνεται από ένα μπουκάλι Nansen, από το ARGO float, ή την ωκεάνια ακουστική τομογραφία. Η Παγκόσμια Ωκεάνια βάση Δεδομένων είναι η μεγαλύτερη βάση δεδομένων για τα προφίλ θερμοκρασίας από όλους τους ωκεανούς του κόσμου.

Το ανώτερο Ωκεανό-θερμικό περιεχόμενο στη Βόρεια Ατλαντική περιοχή κυριαρχείται από τη θερμότητα μεταφοράς σύγκλισης -- μια θέση όπου τα ρεύματα του ωκεανού, χωρίς μεγάλες αλλαγές στη σχέση της θερμοκρασίας με την αλατότητα.

Πρόσφατες αλλαγές 
Αρκετές μελέτες, τα τελευταία χρόνια, έχουν βρει αύξηση της θερμοκρασίας στον ωκεανό, τόσο κοντά στην επιφάνεια όσο και στα μεγάλα βάθη, που αποδίδετε σε ανθρωπογενή παράγοντες που ευθύνονται για υπερθέρμανση του πλανήτη. Μελέτες με βάση στο ARGO δείχνουν ότι η επιφάνεια των ωκεάνιων ανέμων, ειδικά για τους υποτροπικούς ανέμους του Ειρηνικού Ωκεανού, αλλάζουν την ωκεάνια θερμότητα, στην κατακόρυφη κατανομή. Αυτό οδηγεί σε αλλαγές μεταξύ των ωκεάνιων ρευμάτων, και προκαλεί μια αύξηση στο υποτροπικό, που επίσης σχετίζεται με το Ελ Νίνιο και Λα Νίνια φαινόμενο. Ανάλογα με τις διακυμάνσεις της στοχαστικής φυσικής μεταβλητότητας, κατά τη διάρκεια των La Niña, περίπου 30% περισσότερη θερμότητα από το ανώτερο ωκεάνιο στρώμα μεταφέρεται στο βαθύτερο ωκεάνιο στρώμα.
Πρότυπες μελέτες δείχνουν ότι τα ωκεάνια ρεύματα μεταφέρουν περισσότερη θερμότητα σε βαθύτερα στρώματα κατά τη διάρκεια του La Niña, μετά από αλλαγές στην κυκλοφορία του αέρα. Χρόνια με αυξημένη ωκεάνια θερμοπρόσληψη έχει συσχετισθεί με αρνητικές φάσεις της interdecadal Ειρηνικού ταλάντωσης (IPO). Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τους επιστήμονες του κλίματος που χρησιμοποιούν τα δεδομένα για την εκτίμηση της ωκεάνιας θερμο-απορρόφησης.

Μια μελέτη του 2015, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ωκεάνια θερμικότητα που αυξάνεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό, αντισταθμίστηκε από μια απότομη διανομή αυτής στον Ινδικό Ωκεανό.

Δείτε επίσης 

 Θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας

Αναφορές 

Κλιματική αλλαγή
Κλιματολογία
Ωκεανογραφία