joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νέφθυς

Η Νέφθυς, όπως μεταγράφηκε από τους αρχαίους Έλληνες το Νεμπ χετ ή Νεμπέτ χετ, αποκαλείται από τον Πλούταρχο Τελευτή, Αφροδίτη και Νίκη. Απεικονιζόταν με γυναικεία μορφή, που έφερε στην κεφαλή της τα δύο ιερογλυφικά του ονόματός της, που σημαίνουν «η κυρίαρχος του πύργου». Τα ιερογλυφικά αυτά ήταν ένα καλάθι (νεμπ ή νεμπέτ) επάνω από το σημείο που σημαίνει «πύργος» (χετ). Στην εννεάδα της Ηλιούπολης ήταν κόρη της Νουτ και του Γκεμπ, ενώ φέρεται σύζυγος ή αδελφή του Σετ.

Ο μύθος 
Θεά των νεκρών αρχικά, η Νέφθυς μεταβλήθηκε μέσω του μύθου του Όσιρι σε δεύτερη κόρη του Γκεμπ και της Νουτ. Καθώς δεν κατόρθωσε να αποκτήσει παιδί από τον Σετ, τον δευτερότοκο αδελφό της, επιθύμησε να αποκτήσει παιδί από τον Όσιρι, τον πρωτότοκο αδελφό της. Για να εκπληρώσει τον σκοπό της τον μέθυσε και συνευρέθηκε μαζί του χωρίς εκείνος να έχει συνείδηση του τι συνέβαινε. Καρπός αυτής της ένωσης ήταν ο Άνουβις.

Σύμφωνα με τον παραπάνω μύθο, η Νέφθυς συμβολίζει τις παρυφές της ερήμου, που γονιμοποιούνται ενίοτε, όταν η πλημμύρα του Νείλου φθάνει στο ύψιστο σημείο της. Όταν ο Σετ δολοφόνησε τον αδελφό του, η Νέφθυς τον εγκατέλειψε και αφού ενώθηκε με τους υπερασπιστές του Όσιρι, βοήθησε την αδελφή της Ίσιδα να μομμιοποιήσει το πτώμα του δολοφονηθέντος θεού, απαγγέλοντας εναλλάξ μαζί της τα τις νεκρικές επωδούς, το κείμενο των οποίων διεσώθηκε μέχρι τις ημέρες μας χάρις σε έναν πάπυρο.

Απεικονίσεις 

Με την ίδια διάθεση που είχαν λάβει μέτρα προστασίας της μούμιας του αδελφού τους, «οι δύο δίδυμες», όπως τις ονομάζουν συχνά, ανέλαβαν την φρούρηση των νεκρών. Για αυτό και απεικονίζονταν συνήθως πάνω στις σαρκοφάγους και στα καλύμματα των τύμβων όρθιες ή γονυπετείς, να εκτείνουν με τρόπο προστατευτικό τα χέρια και τα μακριά πτερύγιά τους.

Δείτε επίσης 
 Ο αστεροειδής 287 Νέφθυς (Nephthys), που ανακαλύφθηκε το 1889, πήρε το όνομά του από τη θεά αυτή των Αιγυπτίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Εννεάδα της Ηλιούπολης
Θεότητες του θανάτου
Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Γεγονότα Ιουνίου 2007



Γεγονοτα 06
Η Αυλή των Θαυμάτων

Η Αυλή των Θαυμάτων είναι ένα νεοελληνικό θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη που πρωτοπαρουσιάστηκε στις 18 Ιανουαρίου 1957 από το Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία του ιδίου του συγγραφέα. Θεωρείται ένα από τα έργα που σημάδεψαν την πορεία του Ελληνικού Θεάτρου. Σήμερα, 50 χρόνια μετά τη συγγραφή του, διατηρεί ακόμα μέρος της πρώτης του φρεσκάδας κι ανεβαίνει συχνά σε θεατρικές σκηνές επαγγελματικών και μη θιάσων.

Οι χαρακτήρες

Τα θεατρικά δρώμενα εξελίσσονται σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, σε εποχή σύγχρονη με τη συγγραφή του έργου, τη δεκαετία του 1950. Στα δωμάτια μια αυλής, στο συνοικισμό του Βύρωνος, κατοικούν άτομα και οικογένειες που ανήκουν στη λαϊκή τάξη, έχουν όμως διαφορετική προέλευση. Ο γερο-Ιορδάνης με τη γυναίκα του και τα παιδιά του είναι Μικρασιάτες πρόσφυγες. Η κυρά Αννετώ, χήρα με κόρη παντρεμένη στην Αγγλία. Ο Στέλιος, Αθηναίος ονειροπόλος με πολλές αδυναμίες, και η γυναίκα του Όλγα γεννημένη στην προεπαναστατική Ρωσία. Η Βούλα κι ο Μπάμπης, αντρόγυνο που εναλλάσσει τα χαϊδολογήματα με τα μαλλιοτραβήγματα. Η Μαρία, γυναίκα ναυτικού που τη βασανίζει η μοναξιά της. Η Ντόρα, νέα γυναίκα ανύπαντρη που όμως δεν ξέρει τι θα πει μοναξιά. Στους παραπάνω ένοικους θα προστεθεί αργότερα και ο Στράτος, υδραυλικός στο επάγγελμα, που θα σηκώσει τρικυμία στο αισθηματικό τέλμα της μικρής "αυλικής" κοινωνίας.

Σχόλια του συγγραφέα

Ο Ι.Καμπανέλλης, στο Σημείωμα για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης (1957-58), λέει τα εξής:

Κριτικές της πρώτης παράστασης
"ΤΟ ΒΗΜΑ", Δεκέμβριος 1957: Άγγελος Τερζάκης
"ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ", Ιανουάριος 1958: Στάθης Σπηλιωτόπουλος
"ΑΘΗΝΑΙΚΗ", Δεκέμβριος 1957: Λέων Κουκουλας
"ΤΑ ΝΕΑ", Δεκέμβριος 1957: Βάσος Βαρίκας
"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ", Ιούνιος 1958: Κ.Δ.
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δεκέμβριος 1957: Κλέων Παράσχος
"Η ΒΡΑΔΥΝΗ", Δεκέμβριος 1957: Μ. Καραγάτσης
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", Δεκέμβριος 1957: Μάριος Πλωρίτης

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις 
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Η αυλή των θαυμάτων"

Πηγές
Θέατρο - Τόμος Α': Η έβδομη μέρα της δημιουργίας, Η Αυλή των Θαυμάτων, Η ηλικία της νύχτας. Εκδόσεις Κέδρος

Βιβλιογραφία
Γιώργος Λαζάνης, « Ο Καμπανέλλης και το θαύμα της αυλής του », Η Λέξη, τ/χ34 (Μάης 1984), σελ.326-329

Αυλή των Θαυμάτων
Αβιγαία

Η Αβιγαία ή Αβιγάιλ (, Avigayil) ήταν πρόσωπο της Βίβλου. Στην αρχή αναφέρεται ως σύζυγος του Νάβαλ του Κορμηλίτη. Την εποχή που ο Δαυίδ καταδιωκόμενος από τον Σαούλ βρισκόταν με τους οπαδούς του στην έρημο και σχεδίαζε να επιτεθεί κατά του Νάβαλ, επειδή δεν του έδινε τρόφιμα, η σύζυγος του τελευταίου χαρακτηριζόμενη ως σώφρων έτρεξε να τον προϋπαντήσει και κατάφερε και τον έπεισε να υποχωρήσει. Ο Δαυίδ γοητευμένος από την ομορφιά της, κατά την συνάντησή του με αυτήν, την έλαβε αργότερα ως σύζυγο μετά τον θάνατο του Νάβαλ.

Πηγές
Α΄ Σαμουήλ κεφ. 25.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Αχιμέλεχ

Ο Αχιμέλεχ ή Αβιμέλεχ που σημαίνει «αδελφός βασιλιά», πιθανώς και Αχιά που σημαίνει «ο Ιεχωβά είναι αδελφός [μου]», είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Υπήρξε αρχιερέας όταν η σκηνή της μαρτυρίας βρισκόταν στη Νωβ αλλιώς Νομβά, ο εικοστός στην αρχιερατική γραμμή, που θανατώθηκε αργότερα επειδή βοήθησε τον κυνηγημένο Δαβίδ.

Ο Αχιμέλεχ ήταν γιος του Αχιτώβ και σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση παρέδωσε στον άοπλο φυγά Δαβίδ 5 καρβέλια αγιασμένου άρτου και το ξίφος του Γολιάθ, όταν εκείνος κρυβόταν καταδιωκόμενος από τον Σαούλ. Κατηγορούμενος για ανυπακοή εξαιτίας της καλοσύνης που έδειξε στον Δαβίδ, κλήθηκε από τον βασιλέα Σαούλ βάσει πληροφοριών που παρέσχε ο Δωήκ (Δωέγ) ο Εδωμίτης και καταδικάστηκε σε θάνατο, μαζί με την οικογένειά του και τους άλλους 85 ιερείς που παρίσταντο. Η ποινή εκτελέστηκε από τον ίδιο τον Δωήκ ανηλεώς καθώς «τη Νωβ, την πόλη των ιερέων, την πάταξε με την κόψη του σπαθιού, άντρα και γυναίκα, παιδί και βρέφος που θηλάζει, ταύρο και γαϊδούρι και πρόβατο με την κόψη του σπαθιού».

Αιώνες αργότερα, ο Ιησούς αναφέρθηκε σε εκείνο το περιστατικό. Σύμφωνα με την αφήγηση του ευαγγελιστή Ματθαίου, όταν πέρασε με τους μαθητές του μέσα από σπαρμένα χωράφια και έτριψαν στάχυα με τα χέρια τους για να φάνε τους σπόρους του σιταριού, οι Φαρισαίοι τούς κατηγόρησαν για παραβίαση του νόμου για το Σάββατο. Ο Ιησούς τούς αποκρίθηκε: «Δε διαβάσατε στη Γραφή τι έκανε ο Δαβίδ όταν πείνασε αυτός κι οι σύντροφοί του; Πως μπήκε στο ναό του Θεού, κι έφαγε τους άρτους της προθέσεως, που δεν επιτρεπόταν από το νόμο να τους φάει ούτε αυτός ούτε οι σύντροφοί του παρά μόνο οι ιερείς;» Και συνέχισε λέγοντας: «Εδώ έχουμε κάτι ανώτερο από το ναό. Κι αν είχατε καταλάβει τι σημαίνει "αγάπη θέλω και όχι θυσία", δε θα καταδικάζατε αυτούς τους αθώους ανθρώπους. Άλλωστε ο Υιός του Ανθρώπου εξουσιάζει και το Σάββατο».

Με αυτό το όνομα υπήρχε επίσης ένας Χεττίτης, φίλος του βασιλέα Δαβίδ και ο Αχιμέλεχ ο γιος του Αβιάθαρ.  

Όσον αφορά στα πρόσωπα που παρουσιάζονται με τα ίδια ονόματα είτε ερμηνεύονται από το ότι πιθανώς ο Αβιάθαρ είχε δύο γιους με το όνομα Αχιμελέχ ή όπως πιστεύουν άλλοι, ότι εκ παραδρομής το όνομα βρίσκεται στο 2 Σαμουήλ 8:17 και στο 1 Χρονικών 18:16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παλαιά Διαθήκη κεφ. 21 - Δαβίδ και Αβιμέλεχ (Αχιμέλεχ)

Παραπομπές

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Σαδώκ

Ο Σαδώκ είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ήταν αρχιερέας στη βασιλική αυλή του Δαυίδ, μαζί με τον Αβιάθαρ.

Το συγκεκριμένο πρόσωπο ήταν απόγονος του Ααρών από τον οίκο Ελεάζαρ και ήταν εκείνος που έχρισε Βασιλέα των Ισραηλιτών τον Σολομώντα.

Πηγές
Β΄ Σαμουήλ κεφ. 15, 17:15 και 19:11, 
Α΄ Βασιλέων κεφ. 1, 2:25, Α΄ Χρονικών''
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.791.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Φαρμακολογία

Φαρμακολογία καλείται ο κλάδος της Φαρμακευτικής που μελετά τις ουσίες που έχουν την ικανότητα να προκαλούν λειτουργικές μεταβολές στα κύτταρα και τους οργανισμούς. Η φαρμακολογία δεν περιορίζεται στη μελέτη των θεραπευτικών ουσιών, αλλά επεκτείνει το ενδιαφέρον της και στα δηλητήρια και στις ουσίες που χρησιμοποιούνται σε πειράματα.

Διαιρείται σε τρεις κυρίως κλάδους:
 τη Φαρμακοδυναμική, που μελετά τη δράση των φαρμάκων ανεξάρτητα από τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
 τη Φαρμακοθεραπευτική, που εξετάζει τις ουσίες που είναι χρήσιμες στην αντιμετώπιση των νοσημάτων κι έτσι περιλαμβάνει και τη μελέτη, π.χ. των αναισθητικών.
 την Τοξικολογία, επιστήμη των δηλητηρίων και των μέσων που είναι ικανά να εξουδετερώσουν τις ιδιότητές τους.

Ένα ευρύ κεφάλαιο της φαρμακολογίας αντιπροσωπεύει ακόμη η Φαρμακογνωσία, που ασχολείται με τα χαρακτηριστικά των δρογών και των φυσικών πηγών από τις οποίες αυτές προέρχονται.

Ανάμεσα στους πιο εξειδικευμένους κλάδους της φαρμακολογίας είναι και οι ακόλουθοι: Φαρμακοχημεία, Φαρμακοκινητική, Μοριακή φαρμακολογία, Ψυχοφαρμακολογία, Ανοσοφαρμακολογία κ.ά.

Πηγές 

 Έγχρωμη Εγκυκλοπαίδεια «Δομή», λήμμα Φαρμακολογία.

 
Φαρμακευτική
Βιοχημεία
Μοριακή βιολογία

Μοριακή βιολογία είναι ο κλάδος της βιολογίας που μελετά τη δομή, τη σύνθεση, την τροποποίηση, την αποικοδόμηση, τη λειτουργία και τις αλληλεπιδράσεις των βιολογικά σημαντικών μακρομορίων ( νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, λιπίδια, υδατάνθρακες) και τους μοριακούς μηχανισμούς της λειτουργίας των κυττάρων και των οργανισμών. Η μοριακή γενετική η μελέτη, δηλαδή, της δομής, της λειτουργίας, του μεταβολισμού και της αλληλεπίδρασης με άλλα μόρια φορείς της γενετικής πληροφορίας (DNA και RNA) σε μοριακό επίπεδο, είναι άμεσα σχετιζόμενη με τη μοριακή βιολογία. Τα όρια μεταξύ της Μοριακής Βιολογίας, άλλων κλάδων της βιολογίας και ορισμένων κλάδων της Χημείας δεν είναι πάντα ξεκάθαρα, ιδιαίτερα δε με εκείνα της βιοχημείας και της γενετικής. Το όνομα "Μοριακή Βιολογία" δόθηκε το 1938 από τον Αμερικανό επιστήμονα Γουώρεν Γουίβερ.

Σχέση με άλλες Βιοεπιστήμες 
Οι μοριακοί βιολόγοι-ερευνητές χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές της μοριακής βιολογίας για να διεξάγουν έργο,αλλά χρησιμοποιούν και άλλες τεχνικές οι οποίες προέρχονται από τους κλάδους της Βιοχημείας και της Γενετικής. 

Καθώς πολλές φορές τα όρια των τριών αυτών κλάδων είναι ασαφή ,παρακάτω δίνονται οι γενικοί ορισμοί τους:
Βιοχημεία ονομάζεται η μελέτη των χημικών ουσιών σε έναν ζωντανό οργανισμό,του τρόπου δράση τους καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους.Η βιοχημεία επικεντρώνεται κυρίως στην δομή,λειτουργία και τον ρόλο των βιομορίων.
Γενετική ονομάζεται η μελέτη των γονιδίων,της γενετικής ποκιλομορφίας και της κληρονομικότητας σε σχέση με το πως δρούν, αποτυπώνονται και εκφράζονται σε έναν οργανισμό.
 Μοριακή Βιολογία είναι η βιολογία σε κλίμακα μορίου·η σπουδή των διαδικασιών της γενετικής Αντιγραφής,Μεταγραφής και Μετάφρασης,της λειτουργίας του κυττάρου εν γένει.

Χρησιμότητα της Μοριακής Βιολογίας 
Οι έρευνες της μοριακής βιολογίας, είναι σημαίνουσας σημασίας γιά πολλούς τομείς της επιστήμης, και εν τέλει της πραγματικής ζωής.
Η χρήση των μεθόδων της μοριακής βιολογίας στην Ιατρική, δημιούργησε  γενικά νέα δεδομένα για την έρευνα και την θεραπευτική αλλά και ένα νέο κλάδο, αυτόν της Μοριακής Ιατρικής.Βοηθώντας στην κατανόηση των λειτουργιών του κυττάρου έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία νέων φαρμάκων και θεραπειών όπως και στην εισαγωγή της γονιδιακής θεραπείας.

Ιστορικό
Στη δεκαετία του 1930 άρχισαν να διαφαίνονται οι πρώτες εκδηλώσεις του επιστημονικού πεδίου που πραγματεύεται σήμερα η μοριακή βιολογία, περισσότερο σαν γενικές ιδέες και σαν προϊόν σύγκλισης πρότερων διακριτών επιστημών. Βιοχημεία , γενετική , μικροβιολογία , ιολογία  συσχετίστηκαν σε μιά προσπάθεια να κατανοηθεί το φαινόμενο της ζωής στις πιο θεμελιώδεις του αρχές.          
Αναγνωρίζοντας πολύ νωρίς τη σημασία αυτών των νέων συνδυασμένων προσεγγίσεων στη βιολογία, ο Warren Weaver, τότε διευθυντής του τμήματος φυσικών επιστημών του ιδρύματος Rockefeller, εισήγαγε τον όρο "μοριακή βιολογία" σε μιά έκθεσή του προς το ίδρυμα το 1938.

Παραπομπές
Αβιμέλεχ (βασιλιάς)

Ο Αβιμέλεχ αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη ως Φιλισταίος Βασιλιάς των Γεράρων, δηλαδή των κατοίκων της πόλης Γέραρα, στη εποχή του Αβραάμ. Όταν ο Αβραάμ προσήλθε στη περιοχή του για να κατοικήσει μόνιμα ο Βασιλιάς αυτός παρέλαβε τη Σάρα στο γυναικωνίτη του ως σύζυγό του, την οποία ο Αβραάμ όμως από φόβο του την είχε παρουσιάσει για αδελφή του. (Γεν. 20,1-2)

Κατόπιν όμως θείας επέμβασης του Γιαχβέ, καθώς εμφανίστηκε στον ύπνο του Αβιμέλεχ, η Σάρα αποδόθηκε πίσω στον Αβραάμ άθικτη και ο Αβιμέλεχ συγχωρέθηκε καθώς ότι έπραξε ήταν εν αγνοία του. Επίσης ο Αβραάμ προσευχήθηκε στον Γιαχβέ να γιατρευτούν ο βασιλιάς Αβιμέλεχ και η οικογένειά του απο την αρρώστια τους. (Γεν. 20,4-18)

Παραπομπές 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Πανακότα

Η πανακότα (panna cotta) είναι από τα πιο γνωστά γλυκίσματα Ιταλικής προέλευσης. Αποτελείται από μαγειρεμένη κρέμα γάλακτος, η οποία έχει στερεοποιηθεί κατά την παρασκευή με ζελατίνη. Το όνομά της στα ιταλικά σημαίνει «ψημένη κρέμα». Είναι πολύ διαδεδομένο έδεσμα στα Επτάνησα.

Γλυκά
Ιταλικά επιδόρπια
Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Μοχάμετ ΣΤ΄ του Μαρόκου

Ο Μοχάμετ (Μωάμεθ) ΣΤ΄ (21 Αυγούστου 1963-) είναι ο βασιλιάς του Μαρόκου, ο 18ος από τη δυναστεία των Αλεβιτών. Είναι επίσης γνωστός ως Μοχάμετ μπεν αλ-Χασάν.

Βιογραφία 

{ class="infobox" width=248 style="font-size: 100%;"
-
style="background: #CEBAEF; text-align: center; color:black" colspan="2" | Θυρεός του Βασιλιά του Μαρόκου Μοχάμετ ΣΤ΄
-
 colspan="3" align="center" 

}

Γεννήθηκε στην πόλη Ραμπάτ στις 21 Αυγούστου 1963. Σπούδασε Νομικά και πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και έκανε διδακτορικό στο διεθνές δίκαιο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Βέλγιο. Στις 23 Ιουλίου του 1999 διαδέχτηκε τον πατέρα του, βασιλιά Χασάν Β΄.

Δημιούργησε νέο οικογενειακό κώδικα, τη Mudawana, δίνοντας στις γυναίκες προνόμια όπως αυτό της δυνατότητας να έχουν προσωπική ιδιοκτησία, σε ισχύ από το Φεβρουάριο του 2004.

Στις 21 Μαρτίου 2002, ο Βασιλιάς παντρεύτηκε τη Σάλμα Μπενάνι, η πρώτη σύζυγος Βασιλιά στην οποία δόθηκε ο τίτλος της Πριγκίπισσας. Απέκτησαν 1 γιο, το διάδοχο του θρόνου Μουλάι Χασάν, στις 8 Μαΐου 2003 και μία κόρη, την Πριγκίπισσα Λάλα Χαντίγια, στις 28 Φεβρουαρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος
 Δυναστεία Alaoui
 Ιστορία του Μαρόκου
 King Mohammed VI Grants Exclusive First-ever Interview to Time 
 Laurenson, John. The most powerful man in Morocco, BBC News, 11 Μαρτίου 2006.

Βασιλείς του Μαρόκου
Ηγέτες εν ενεργεία
Μουσουλμάνοι μονάρχες
Ντρις Ζετού

Ο Ντρις Ζετού (Dris Jettou, αραβικά: , إدريس جطو) (1945-), είναι πολιτικός, πρωθυπουργός του Μαρόκου από το 2002 ως το 2007. Τον Σεπτέμβριο του 2007 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Αμπάς Ελ Φασί.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στην Ελ-Ζαντίντα (El-Jadida) στις 24 Μαΐου του 1945. Σπούδασε Μαθηματικά, Φυσική και Χημεία στη χώρα του και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Λονδίνο. Την περίοδο 1968-1993 είχε αναλάβει διευθυντικές θέσεις σε διάφορες μαροκινές εταιρείες.

Το 1997-98 ήταν Υπουργός Οικονομικών και το 2001-2002 Εσωτερικών. Διορίστηκε από το βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄ στις 9 Οκτωβρίου του 2002 και είναι υπερκομματικός, αν και τέθηκε επικεφαλής κυβερνήσεως συνασπισμού. Στα τέλη του 2004 οδήγησε με επιτυχία το Μαρόκο στην υπογραφή της ιστορικής εμπορικής συμφωνίας για ελεύθερο εμπόριο με τις ΗΠΑ.

Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το Σεπτέμβριο του 2007, ο Ζετού αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον ηγέτη του κόμματος Ιστικλάλ, Αμπάς Ελ Φασί, στις 19 Σεπτεμβρίου.

Παραπομπές

Ζετου
Lockheed WP-3D Orion

Το Lockheed WP-3D Orion είναι μια έκδοση του P-3 Orion, με τις κατάλληλες προσαρμογές για μετεωρολογική έρευνα, το οποίο χρησιμοποιείται από το Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων (Aircraft Operations Center) της Εθνικής Ωκεανογραφικής και Ατμοσφαιρικής Υπηρεσίας (National Oceanic and Atmospheric Administration - NOAA) των ΗΠΑ. Υπάρχουν μόνο δύο αεροσκάφη αυτού του τύπου, το καθένα από τα οποία ενσωματώνει πολυάριθμα χαρακτηριστικά συλλογής μετεωρολογικών πληροφοριών. Κατά τη διάρκεια της εποχής των τυφώνων, τα WP-3D εκτελούν χρέη «κυνηγών τυφώνων». 

Τα WP-3D είναι εξοπλισμένα με τρία ραντάρ καιρού, ενα εκ των οποίων βρίσκεται στο ρύγχος, ένα στο κάτω μέρος τις ατράκτου και ένα στην ουρά του αεροσκάφους. Είναι επίσης εξοπλισμένα με μετρητές θερμοκρασίας και μετρητές ατμοσφαιρικής πίεσης. Τα αεροσκάφη δεν έχουν ενισχυθείδομικά για την πτήση μέσα σε τυφώνες, παρ'όλα αυτά το δάπεδό τους ενισχύθηκε για να αντέξει το πρόσθετο βάρος του εξοπλισμού.

Τα δύο WP-3D φέρουν τα ονόματα «Miss Piggy» και «Kermit» από τους ήρωες της τηλεοπτικής σειράς Μάπετ Σώου. Ενα τρίτο αεροσκάφος της Εθνικής Ωκεανογραφικής και Ατμοσφαιρικής Υπηρεσίας, τύπου Gulfstream IV-SP, φέρει το όνομα «Gonzo».

Δείτε επίσης

Αεροσκάφη που σχετίζονται με το WP-3D 
 Lockheed P-3 Orion

Παρόμοια αεροσκάφη 
 Lockheed WC-130

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το WP-3D στην επίσημη ιστοσελίδα της Εθνικής Ωκεανογραφικής και Ατμοσφαιρικής Υπηρεσίας
 Το WP-3D στο globalsecurity.org
 Το WP-3D στο aero-web.org
 Φωτογραφίες WP-3D στο planepictures.net 
 Άρθρο για το WP-3D στο περιοδικό Military Officer 

Μετεωρολογικά αεροσκάφη
WP-3D
Ρούντολφ Μπεράν

Ο Ρούντολφ Μπεράν (Rudolf Beran) 28 Δεκεμβρίου 1887 - 23 Απριλίου 1954) ήταν Τσεχοσλοβάκος πρωθυπουργός.

Διετέλεσε πρωθυπουργός από την 1η Δεκεμβρίου 1938 έως και τις 27 Απριλίου το 1939. Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο συνεργάστηκε με την τσεχική αντίσταση και μετά το τέλος του συνελήφθη από το κομμουνιστικό καθεστώς και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκιση για τη συνεργασία του με τους Τσέχους αντιστασιακούς. Πέθανε στη φυλακή Λεοπόλντοφ το 1954. Είχε διατελέσει και Πρωθυπουργός της Μοραβίας και Βοημίας το 1939.

Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας
Υπεράσπιση Τσουμπάκα

Η υπεράσπιση Τσουμπάκα είναι φανταστική νομική στρατηγική η οποία εμφανίστηκε στο 14ο επεισόδιο του Σάουθ Παρκ, "Chef Aid". Παρωδεί την υπεράσπιση του δικηγόρου του Ο. Τζ. Σιμπσον Τζόνι Κόχραν στην δίκη του για φόνο. Ορίζεται ως σειρά προτάσεων χωρίς απολύτως κανένα νόημα με μόνο σκοπό την παραπλάνηση των ενόρκων, και έχει χρησιμοποιηθεί περιστασιακά εκτός της σειράς στον πραγματικό κόσμο.

Χρήση
Στο επεισόδιο, ο Σεφ ανακαλύπτει ότι το (μη πραγματικό) τραγούδι της Αλάνις Μόρισετ "Stinky Britches" είναι ίδιο με ένα παλαιό δικό του, το οποίο είχε γράψει πριν χρόνια, πριν εγκαταλείψει την επαγγελματική μουσική. Ο Σεφ έρχεται σε επαφή με ένα στέλεχος μίας "μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας", με μόνο αποτέλεσμα την πρόσθεση το ονόματος του στο κάλυμμα του δίσκου. Ο Σεφ παρουσιάζει ως απόδειξη έναν δίσκο του ο οποίος περιείχε το τραγούδι. 

Η εταιρεία αρνείται, και προσλαμβάνει τον Τζόνι Κόχραν, ο οποίος μηνύει τον Σεφ για παρενόχληση. Στη δίκη, ο Κόχραν χρησιμοποιεί την "διάσημη" του υπεράσπιση Τσουμπάκα, την οποία "χρησιμοποίησε στη δίκη του Σίμπσον".

Κόχραν: Κυρίες και κύριοι υποτιθέμενοι ένορκοι, ο δικηγόρος του Σεφ θα ήθελε να πιστέψετε ότι ο πελάτης του έγραψε το τραγούδι "Stinky Britches" πριν 20 χρόνια. Και παρουσιάζουν αρκετά στοιχεία. Στα κομμάτια, λυπάμαι και τον εαυτό μου! Αλλά, κυρίες και κύριοι υποτιθέμενοι ένορκοι, έχω ένα τελευταίο πράγμα που θέλω να θεωρήσετε.

[σηκώνει χαρτί στον πίνακα]

Κόχραν: Κυρίες και κύριοι, αυτός είναι ο Τσουμπάκα, ένας Γούκι από τον πλανήτη Κασίυηκ. Αλλά ο Τσουμπάκα ζει στον πλανήτη Έντορ. Τώρα, σκεφτείτε το. Αυτό δεν βγάζει νόημα!

Τζέραλντ Μπροφλόφσκι(δικηγόρος Σεφ): Κατάρα!

Σεφ: Τι;

Μπροφλόφσκι: Χρησιμοποιεί την υπεράσπιση Τσουμπάκα!

Κόχραν: Γιατί ένας Γούκι, ένας τρίμετρος Γούκι, θα ήθελε να ζήσει στον Έντορ, με ένα μάτσο Εγουοκς που είναι μετά βίας 60 πόντους; Αυτό δεν βγάζει νόημα! Αλλά κάτι πιο σημαντικό τώρα,
πρέπει να αναρωτηθείτε, τι έχει να κάνει αυτό με την υπόθεση; Τίποτα. Κυρίες και κύριοι, δεν έχει να κάνει τίποτα με την υπόθεση! Δεν βγάζει νόημα! Κοιτάξτε με! Είμαι ένας δικηγόρος που υπερασπίζεται μία μεγάλη δισκογραφική, και σας μιλάω για τον Τσουμπάκα! Βγάζει αυτό νόημα; Κυρίες και κύριοι, δεν βγάζω νόημα! Τίποτα από αυτά δεν βγάζουν νόημα! Και πρέπει, λοιπόν, να θυμηθείτε, όταν πάτε σε εκείνο το δωμάτιο να αποφασίσετε και να εφαρμόζετε την Διακήρυξη της Ισότητας, [απαλότερα] βγάζει νόημα; Όχι! Κυρίες και κύριοι υποτιθέμενοι ένορκοι, δεν βγάζει νόημα! Αν ο Τσουμπάκα ζει στον Έντορ, πρέπει να αθωώσετε! Η υπεράσπιση κλείνει.

Δείτε επίσης
Άγνοια ελέγχου

Βιβλιογραφία
Arp, Robert (2006). "The Chewbacca Defense: A South Park Logic Lesson". in Arp, Robert. South Park and Philosophy: You Know, I Learned Something Today. Blackwell Publishing. ISBN 978-1405161602.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηχογράφηση της Υπεράσπιση Τσουμπάκα - southparkstudios.com
 

Ρητορική
Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1990
Star Wars
South Park
Άντονιν Σβέχλα

Ο Άντονιν Σβέχλα (Antonín Švehla, 15 Απριλίου 1873 – 12 Δεκεμβρίου 1933) ήταν Τσεχοσλοβάκος πολιτικός.

Θεωρείται από τους σημαντικότερους πρωθυπουργούς της πρώτης Τσεχοσλοβάκικης δημοκρατίας και ήταν ο ηγέτης του Αγροτικού κόμματος. Το σύνθημά του ήταν "Έχουμε συμφωνήσει ότι θα συμφωνήσουμε." Διετέλεσε πρωθυπουργός της Τσεχοσλοβακίας δύο φορές , το 1922-1926 και 1926-1929.

Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας
Τσέχοι πολιτικοί
Τάγμα των Τεκτόνων Ιπποτών Εκλεκτών Κοέν του Σύμπαντος

Το Τάγμα των Τεκτόνων Ιπποτών Εκλεκτών Κοέν του Σύμπαντος () είναι ένα Τάγμα Χριστιανικής Ιπποσύνης, το οποίο ίδρυσε περί το 1758 ο δον Μαρτίνεθ ντε Πασκουαλλύ. Στόχος του, η πνευματική αποκατάσταση (réintégration) της ανθρωπότητας διαμέσου θεουργικών τελετουργικών πράξεων.

Το σύστημα αυτό Θεουργίας λειτουργούσε με ένα σύστημα 11 βαθμών:

• 1η ΤΑΞΗ:

  Μαθητής,

  Εταίρος,

  Διδάσκαλος,

  Μέγας Εκλεκτός ή Ιδιαίτερος Διδάσκαλος.

• 2η ΤΑΞΗ (βαθμοί του Πρόναου ή Προπυλαίων):

  Μαθητευόμενος Cohen,

  Εταίρος Cohen,

  Διδάσκαλος Cohen.

• 3η ΤΑΞΗ (βαθμοί του Ναού):

  Μέγας Διδάσκαλος Εκλεκτός Cohen ή Μέγας Αρχιτέκτων,

  Ιππότης της Ανατολής ή Μέγας Εκλεκτός του Ζωροβάβελ ή δόκιμος Reau+Croix (R+),

  Ταξιάρχης της Ανατολής ή Μαθητευόμενος Reau+Croix (R+),

  Μέγας Εκλεκτός ή Ιδιαίτερος Διδάσκαλος.

• ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ: Reau+Croix (R+). Καμία σχέση με τους Rose+Croix.

Πηγή: https://elus-cohen.gr/ 

Τεκτονισμός
Παναγιώτης Αδρακτάς

Ο Παναγιώτης Αδρακτάς (28 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στον Καρδαμά Ηλείας. Είναι ιατρός χειρουργός, πτυχιούχος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εκλεγεί Βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και 1990, καθώς και βουλευτής Ηλείας τα έτη 2000  2004 και 2007 . Πολιτικά ανήκει στη Νέα Δημοκρατία. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Χαϊδαρίου από το 1980 έως το 1986 και στο δήμο Περιστερίου το 1990.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Προσωπική ιστοσελίδα του Παναγιώτη Αδρακτά μέσω archive

Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Ηλείας
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες χειρουργοί
Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Αμπού Χαφέζ

Ο Αμπού Χαφέζ Ομάρ ή Αμπού Χαφς ήταν Άραβας που γεννήθηκε Κόρδοβα στην Ισπανία τον 8ο αιώνα. Ήταν στρατηγός των Ομεϋάδων ηγεμόνων της Κόρδοβας, που όμως στασίασε εναντίον τους και τελικά ηττήθηκε και εκδιώχθηκε. Μετά την αποπομπή του από την Ισπανία οργάνωσε μεγάλο πειρατικό στόλο και αρχικά μεν λεηλάτησε τα παράλια της Αιγύπτου. Αργότερα όμως αποβιβάσθηκε στην Κρήτη (823 μ.Χ.) την οποία και σιγά - σιγά την κατέλαβε όλη αντιμετωπίζοντας μάλιστα και με επιτυχία τους Βυζαντινούς που επανειλημμένα εκστράτευαν εναντίον του.

Ο Αμπού Χαφέζ έκτισε τον Χάνδακα που κατέστησε και πρωτεύουσά του και εργάσθηκε με φανατισμό για την εξαφάνιση του Χριστιανισμού και τον πλήρη εξισλαμισμό του νησιού. Γεγονός που το πέτυχε εν πολλοίς αν υπολογισθεί ότι ενάμιση αιώνα μετά όταν οι Βυζαντινοί ανέκτησαν την Κρήτη ελάχιστα ίχνη της χριστιανικής θρησκείας σώζονταν.

Ο Αμπού Χαφέζ ηττήθηκε το 829 στην εκστρατεία που επιχειρούσε στη Θράκη. Παραμένει όμως άγνωστο πότε πέθανε. Ο Αμπού Χαφέζ φέρεται από τους Βυζαντινούς χρονογράφους με το όνομα Απόχαψις.

Μεσαιωνικοί πειρατές
Εμιράτο της Κρήτης
Βέλες

Ο Βέλες (κυρ.:Велес, αρχ. σλαβον.: Велесъ), γνωστός και ως Βόλος, είναι σλαβική θεότητα. Ο Βέλες ήταν ένας από τους λίγες σλαβικές θεότητες που λατρευόταν σε όλα τα Σλαβικά έθνη. Για πρώτη φορά αναφέρεται στις συνθήκες ειρήνης του 10ου αιώνα μεταξύ των Βασιλέων του κράτους των Ρως και των βυζαντινών αυτοκρατόρων, όπου οι Σλάβοι κάνουν έναν όρκο ειρήνης όπου ορκίζονταν στους θεούς Περούν και Βέλες .

Ο Βέλες ήταν ο θεός των κτηνοτρόφων και των αγροτών ο οποίος τους τιμωρεί με ασθένειες, το αντίθετο του θεού Περούν που ήταν ο θεός του πολέμου. Στα μέσα του 10ου αιώνα ο Βλαδίμηρος Α' του Κιέβου είχε στήσει στο Κίεβο επτά αγάλματα θεών και αυτό του Βέλες είχε στηθεί σε ξεχωριστή θέση στην αγορά της πόλης, κάτι που δείχνει ότι η λατρεία του Βέλες συνδεόταν και με το εμπόριο, ενώ του Περούν στον λόφο που βρισκόταν το κάστρο. Η ξεχωριστή λατρεία των Περούν και Βέλες είναι σήμερα ζωντανή στην τοπογραφία: χωριά και πόλεις στα πεδινά, έλκουν τ' όνομά τους από τον Βέλες, ενώ στις κορυφές των λόφων από τον Περούν.

Το όνομα Βέλες έχει βρεθεί σε Τσέχικα αρχεία το 15ου και 16ου αιώνα και σημαίνει το Δράκο ή τον διάβολο. 

Ο λόγος της εχθρότητας μεταξύ δύο Θεών είναι η κλοπή από τον Βέλες της συζύγου του Περούν, ή συνήθως, των βοοειδών. Στην σλαβική μυθολογία ο Βέλες εμφανίζεται με την μορφή τεράστιου φιδιού από τις σπηλιές του υποκόσμου και ανεβαίνει προς τα πάνω το σλαβικό παγκόσμιο δέντρο προς τη θεϊκή περιοχή του Περούν. Ο Περούν εκδικείται και επιτίθεται στον Βέλες με τις αστραπές του. Ο Βέλες φεύγει, και κρύβεται μέσα σε δέντρα, σε ζώα ή σε ανθρώπους. Στο τέλος σκοτώνεται από Περούν, και σε αυτόν τον τελετουργικό θάνατο, απελευθερώνετε το σώμα που βρισκόταν μέσα ο Βέλες από αυτόν, με μορφή βροχής που πέφτει από τους ουρανούς. Αυτόν το μύθο σήμερα πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Σλάβοι τον σχέτιζαν με την αλλαγή του καιρού.

Βιβλιογραφία 
 Vitomir Belaj "Hod kroz godinu, mitska pozadina hrvatskih narodnih vjerovanja i obicaja", Golden Marketing, Zagreb 1998., ISBN 953-6168-43-X
 ^ Boris Rybakov. Αρχαίος Σλαβικός Παγανισμός. Μόσχα, 1981

Θεότητες του εμπορίου
Θεότητες του θανάτου
Θεότητες της μαγείας
Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Θεότητες της απάτης και της πονηριάς
σλαβικός παγανισμός
Δράκοι
Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)

Με το γενικό όνομα Ήλιος ονομάζεται ελληνική εγκυκλοπαίδεια της οποίας ο πλήρης τίτλος είναι Νεώτερον εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν “Ηλίου” σε αντιδιαστολή του παλαιότερου εβδομαδιαίου περιοδικού Εβδομαδιαία εγκυκλοπαιδική επιθεώρηση - Ο Ήλιος, που ήταν και ο ομώνυμος εκδοτικός οίκος της εγκυκλοπαίδειας. Άρχισε να εκδίδεται στην Αθήνα το 1945 και η δεύτερη έκδοσή του ολοκληρώθηκε το 1960. 
Είναι γραμμένη στην απλή καθαρεύουσα με πολλές όμως αρχαΐζουσες λέξεις.

Αποτελείται από 18 τόμους με τον τελευταίο να αποτελεί και συμπλήρωμα (μέχρι 1960). Κυκλοφόρησε σε τεύχη που εκδίδονταν κάθε εβδομάδα και τα οποία βιβλιοδετούνταν με την ολοκλήρωση κάθε τόμου. Ένας τόμος είναι αφιερωμένος στην γεωγραφία και ιστορία της Ελλάδας.

Παραπομπές 

Ηλιος
Υψηλή Γέφυρα Σερβίων

Η Υψηλή Γέφυρα Σερβίων είναι μία από τις μακρύτερες γέφυρες στην Ελλάδα, μήκους 1.372 μέτρων. Η γέφυρα αποτελεί τμήμα της Εθνικής Οδού Κοζάνης - Λάρισας και βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κοζάνης και 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Σερβίων. Είναι η μία από τις δύο γέφυρες της λίμνης, μαζί με την γέφυρα του Ρυμνίου, η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά κοντά στην Αιανή και είναι μικρότερη σε μήκος (615 μέτρα).

Ιστορία 
Το έργο δημοπρατήθηκε στις 16 Μαρτίου 1972 και κατασκευάσθηκε από την κοινοπραξία Ξ.Ε.Κ.Τ.Ε. Α.Ε. - ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ Α.Ε. Τη μελέτη του έργου εκπόνησε το Τμήμα Μελετών της Ξ.Ε.Κ.Τ.Ε. Α.Ε., συνεργαζόμενο με τον καθηγητή Ρικάρντο Μοράντι, ενώ τη γεωτεχνική μελέτη του έργου εκπόνησε το Τεχνικό Γραφείο Γεωτεχνικών Μελετών «Ηλίας Σωτηρόπουλος και Συνεργάται». Εγκαινιάστηκε στις 6 Νοεμβρίου 1976, όταν δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη του Πολυφύτου, στον ποταμό Αλιάκμονα. Τα έργα για την κατασκευή της ξεκίνησαν το 1972 και δόθηκε σε χρήση το 1975.

Προβλήματα στατικότητας 
Στις αρχές του 2020, μετά από οπτικό έλεγχο της γέφυρας που διενήργησε ο Στέργιος Μητούλης, αν. καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ, Αγγλίας, διαπιστώθηκε ότι με το πέρασμα του χρόνου, τις περιβαλλοντικές καταπονήσεις και τα φορτία που δέχθηκε η γέφυρα, η ασφάλεια της κατασκευής έχει μειωθεί και για αυτό το λόγο λήφθηκαν περιοριστικά μέτρα κυκλοφορίας των οχημάτων. 

Ο Μητούλης εξήγησε ότι οι πρόβολοι της γέφυρας έχουν μετακινηθεί κατακόρυφα προς τα κάτω και δεν συνδέονται καλά με το κατάστρωμά της, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να πέσουν. Ως άμεσο μέτρο αντιμετώπισης του προβλήματος ο καθηγητής πρότεινε να συνδεθούν τα κομμάτια της γέφυρας με τους προβόλους, αν και η αποτροπή της κατακόρυφης μετακίνησης τους είναι μάλλον αδύνατη χωρίς επιπλέον μέτρα ανάσχεσης. 

Προηγούμενες επιθεωρήσεις της γέφυρας είχαν γίνει από το αρμόδιο Υπουργείο το 1995, κατόπιν σεισμού, καθώς και το 2012 από ιδιώτες χωρίς να βρεθεί κάτι ανησυχητικό. Σε μια προσπάθεια να δημοπρατηθεί μελέτη αποκατάστασης της γέφυρας το 2015 και το 2016, η αρμόδια υπηρεσία αναζήτησε στοιχεία για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της γέφυρας τα οποία όμως δεν βρέθηκαν στα αρχεία κανενός φορέα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πολυφυτου
Κτίρια και κατασκευές στην Κοζάνη
Αυνάν

Ο Αυνάν (εβραϊκά: אונן, ονάν) είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Αναφέρεται ως δευτερότοκος γιος του Ιούδα και εγγονός του Ιακώβ. Όταν ο αδελφός του, Ηρ, πέθανε, ο Αυνάν υποχρεώθηκε από τον πατέρα του, σύμφωνα με τον "μωσαϊκό νόμο" να νυμφευθεί τη Θάμαρ, χήρα πλέον σύζυγο του αδελφού του. Όταν λοιπόν αυτός ερχόταν σε ερωτική συνεύρεση με την χήρα, για να μη θεωρηθεί το τυχόν τέκνο που θα γεννιόταν ως τέκνο του πεθαμένου αδελφού του, επειδή έτσι θα έχανε τα πρωτοτόκια που είχαν περιέλθει ήδη σ΄ αυτόν, "όταν εισήρχετο προς την γυναίκα του αδελφού αυτού εξέχεεν επί της γης του μη δούναι σπέρμα τω αδελφώ αυτού". Συνέπεια αυτού ήταν ο Αυνάν,να θανατωθεί στη συνέχεια από τον ίδιο τον Θεό.

Από τη βιβλική αυτή αναφορά, που διαγράφεται σαφέστατα, όχι τόσο η έννοια της αμαρτίας όσο η σκοπιμότητα του οικονομικού συμφέροντος, προέρχεται σήμερα ο όρος Αυνανισμός.
Επίσης εντύπωση προκαλεί ο συνεχιζόμενος χαρακτηρισμός της χήρας ως γυναίκας του αδελφού και όχι ως συζύγου του Αυνάν, αφού βάσει του υφιστάμενου νόμου την νυμφεύθηκε.

Πηγές
 Βιβλίο Γένεσις Κεφ.38 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Αχαάβ

Ο Αχαάβ είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ο Αχαάβ ήταν Βασιλιάς του Ισραήλ, γιος και διάδοχος του Αμρί (873-854 π.Χ.), σύζυγος της Ιεζάβελ,  (κόρη του Ιθεβαάλ ή Εθβαάλ Α΄ Βασιλέως των Σιδωνίων), που αναφέρεται ότι άρπαξε το αμπέλι του Ναβουθαί. Επίσης αναφέρεται και ως εχθρός του Προφήτη Ηλία.

Ο Αχαάβ υπό την επίδραση της συζύγου του υποστήριξε την ειδωλολατρία και καταδίωξε τους λίγους εναπομείναντες στην "πάτρια θρησκεία" του Ισραήλ, μεταξύ των οποίων και εκείνον τον προφήτη Ηλία. Ως νέα θρησκεία του κράτους του επανέφερε τη λατρεία του Βαάλ. Ανεξάρτητα αυτών ο Αχαάβ εξωράισε την νέα πρωτεύουσα του κράτους του, που ίδρυσε ο πατέρας του, την Σαμάρεια καθώς επίσης ίδρυσε και νέες πόλεις επιχειρώντας νικηφόρους πολέμους κατά του Μπεναντάντ (γιου του Άδερ). Αργότερα συμμάχησε με τους Ασσυρίους αλλά ηττήθηκε στη θέση Καρκάρ από τον Σαλμανασέρ Γ΄. Αργότερα συμμαχώντας με τον Βασιλέα του Ιούδα Ιωσαφάτ επεχείρησε νέα εκστρατεία κατά της Συρίας όπου και έπεσε μαχόμενος στη "Ραμώδ Γαλαάδ".

Αναφορές
Α΄ Βασιλέων 16:29 - 22:40.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Οζίας

Υπάρχουν επτά άτομα με το όνομα Οζίας. Έξι άτομα στην Αγία Γραφή και ένα άτομο απο το απόκρυφο βιβλίο του Ιουδαϊσμού, Οι ζωές των Προφητών.

Βασιλιάς Οζίας (Αζαρίας) 
Ο Οζίας (ονομάζεται και Αζαρίας), ήταν ο ενδέκατος βασιλιάς του βασιλείου του Ιούδα και γιος του Βασιλιά Αμασία.

Ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία 16 ετών, και βασίλευσε για 52 χρόνια (Β' Παρ. 26:3). Ανέλαβε την εξουσία μετά τη δολοφονία του πατέρα του, αφού ο λαός τον εξέλεξε για βασιλιά, και από την αρχή θέλησε να πολεμήσει τους εχθρούς του πατέρα του. Στις μάχες που έδωσε νίκησε τους Εδωμίτες, τους Φιλισταίους, τους Άραβες και τους Μεουνείμ (Β' Παρ. 26:1-7). 

Οικοδόμησε την πόλη Ελάθ ή αλλιώς Αιλώθ, (Β' Παρ. 26:2) και έκανε και πολλές ανοικοδομήσεις, χτίζοντας πύργους σε κάθε γωνία του τείχους της Ιερουσαλήμ, καθώς και σε έρημες περιοχές. Επίσης άνοιξε πολλά πηγάδια, και οργάνωσε τη γεωργία και την αμπελουργία (Β' Παρ 26:9,10). Οργάνωσε το στράτευμά του, κάνοντας το ετοιμοπόλεμο, αρκετά ισχυρό και θαρραλέο (Β' Παρ. 26:11-15).

Η φήμη του είχε απλωθεί μέχρι την Αίγυπτο (Β' Παρ. 26:8). Όσο ζούσε ο προφήτης Ζαχαρίας η επιρροή του πάνω στον Οζία ήταν μεγάλη, οι δε επιτυχίες του βασιλιά οφείλονταν στην πίστη του στο Θεό (Β' Παρ. 26:5). Όταν όμως έγινε ισχυρός η καρδιά του γέμισε από υπερηφάνεια και πήγε στο Ναό του Θεού για να προσφέρει ο ίδιος θυμίαμα, πράξη που επιτρεπόταν να γίνει μόνο από τους ιερείς.

Ο ιερέας Αζαρίας αντιστάθηκε μαζί με 80 ακόμα ιερείς, αλλά ο Οζίας δεν υποχώρησε. Έτσι ο Γιαχβέ τον χτύπησε με λέπρα και έμεινε λεπρός μέχρι τη μέρα του θανάτου του (Β' Παρ. 26:16-21).

Τον έθαψαν στους τάφους των προγόνων του στο βασιλικό νεκροταφείο αλλά σε παραπλήσιο μέρος επειδή ήταν λεπρός (Β' Παρ. 26:23). Στο θρόνο τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωθάμ.

Λοιπές αναφορές του ονόματος 

 Το Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στο βιβλίο του προφήτη Αμώς της Παλαιάς Διαθήκης ως γιος του Αμασία, ιερέα της Βαιθήλ που, κατά τα λεγόμενα του, έζησε τα χρόνια του Βασιλέα του Ισραήλ Ιεροβοάμ Β'. (Αμ.7,10). Αυτός επίσης συνδέεται με τον θάνατο του προφήτη Αμώς, καθώς απο τα λεγόμενα ενός απόκρυφου (ψευδεπίγραφου) βιβλίου χτύπησε τον προφήτη με ένα ρόπαλο και τον άφησε στο έδαφος να πεθάνει όπως και έγινε δύο μέρες αργότερα στην πατρίδα του.
 Ένας από τους επίλεκτους άντρες του Δαβίδ. Καταγόταν από την Αστερώθ ή Ασταρώθ. (Α' Παρ. 11:44)
Ένας από τους γιους του Χαρήμ (αναφέρεται και ως Ουζίας), ο οποίος κατόπιν προτροπής του Έσδρα, έδιωξε την ξένη γυναίκα που είχε πάρει κατά την περίοδο της αιχμαλωσίας των Ισραηλιτών στη Βαβυλώνα. (Β Έσ.10:21)
 Ο πατέρας του Ισραηλίτη ονόματι Ιωνάθαν (να μην συγχέεται με τον γιο του βασιλέα Σαούλ), όπου είχε διοριστεί ως φύλακας των θησαυρών του βασιλέα Δαβίδ. (Α' Παρ. 27:25).
Ο πατέρας του Αθαΐα (σε κάποιες μεταφράσεις και ως Αζίας), ο οποίος ήρθε στην Ιερουσαλήμ μετά την αιχμαλωσία. (Νεεμίας 11:4)
Άντρας που αναφέρεται στο γενεαλογικό κατάλογο του Ιησού Χριστού ως γιος του Ιωράμ. (Ματ. 1:8,9)

Παραπομπές 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Αζαρίας

Ο Αζαρίας ήταν προφήτης που περιγράφεται στο Παραλειπομένων Β΄ της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα  (Χρονικών Β΄ της Εβραϊκής Βίβλου), Κεφάλαιο 15 . Στον πρώτο στίχο περιγράφεται ότι το Πνεύμα Κυρίου ήρθε σε αυτόν και πηγαίνει να συναντήσει τον Βασιλιά Ασά για τον εξορκίσει να πραγματοποιήσει έργο μεταρρύθμισης. Αναφέρεται ως γιος του Ωδήδ, αλλά το Μασοριτικό κείμενο παραλείπει το όνομα του Αζαρία στο στίχο 8, υπονοώντας ίσως ότι η προφητεία είναι από τον ίδιο τον Ωδήδ.

Χριστιανισμός
Κατά την Ορθόδοξη Παράδοση και τα συναξάρια, ο πατέρας του προφήτη αναφέρεται με το όνομα Αδδώ, και ο Αζαρίας καταγόταν από τη γη Σεμβαθά, ή Συμβαθά, και πέθανε ειρηνικά και θάφθηκε στο χωράφι του. 

Στον αναφερόμενο παραπάνω στίχο 8, η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αναφέρει το όνομα Αδάδ ως τον προφήτη τα λόγια του οποίου θυμήθηκε ο Ασά, το οποίο είναι παρόμοιο όνομα με το Ωδήδ, υπονοώντας το ίδιο, ότι η προφητεία ήταν του Ωδήδ. Αυτός αναφέρεται αδιακρίτως ως Oded στην αγγλική μετάφραση του Μεσοριτικού κειμένου και παρακάτω στο Κεφάλαιο 25:9. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα σε αυτό το σημείο αναφέρει το όνομα Ωδήδ. Δεν είναι λοιπόν καθαρό αν αυτός ο προφήτης Ωδήδ είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτό του αναφερόμενου ως Ωδήδ, πατέρα του Αζαρία. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του ως Προφήτη Αζαρία στις 3 Φεβρουαρίου. 

Χρησμοὺς διδόντος πρὶν θανεῖν Ἀζαρίου,
Σιγᾷ προφητεύουσα λοξὰ Πυθία.

Λαογραφικά
Στα Κατύωρα του Πόντου ο άγιος Αζαρίας έγινε Αζαρέας < Άε Ζαρέας παρετυμολογήθηκε με το ζαρώνω=στραβώνω. Στη γιορτή του οι έγγυες δεν πρεπει να αναλαμβάνουν καμία εργασία διότι το παιδί γεννιέται με ζάρες,ατροφικό και ασθενικό.

Σημειώσεις

Πηγές
Κωνσταντίνος Μηνάς,«Λαογραφικές παρετυμολογίες»,Λαογραφία, τομ.30(1975),σελ17-30

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Προφήτες της Εβραϊκής Βίβλου
Προφήτες του Χριστιανισμού
Σαιν-Ναζαίρ

Το Σαιν Ναζαίρ (βρετονικά Sant-Nazer, γαλλικά Saint-Nazaire) είναι μία πόλη λιμάνι στις εκβολές του Λίγηρα στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Το λιμάνι του Σαιν Ναζαίρ είναι το τέταρτo μεγαλύτερο της χώρας, καθώς και το μεγαλύτερο στον Ατλαντικό. Στο ναυπηγείο του Σαιν Ναζαίρ έχουν κατασκευαστεί και κατασκευάζονται ακόμη μεγάλα κρουαζερόπλοια, όπως για παράδειγμα το Normandie (1935) και το Queen Mary 2 που ολοκληρώθηκε το 2003.

Πόλεις της Περιοχής του Λίγηρα
Ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα

Ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα (λατινισμός Χέπμπορν: Dôwa meita senshi Windaria, αγγλικά: Windaria ή αλλιώς Legend of Fabulous Battle Windaria και Once Upon a Time) είναι μια ταινία anime που σκηνοθέτησε ο Γιουγιάμα Κουνιχίκο και που έκανε πρεμιέρα στις 9 Ιουλίου 1986. Στην Αμερική προβλήθηκε με τον τίτλο Once Upon A Time. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το Junior's Tv.

Ταινίες anime
Ιαπωνικές ταινίες
Ταινίες φαντασίας
Ταινίες του 1986
Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κράι Κρασνοντάρ

Το Κράι του Κρασνοντάρ (ρωσικά: Краснода́рский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι το Κρασνοντάρ (744.995 κάτοικοι απογραφή 2010). Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Σότσι (343.334), το Νοβοροσίσκ (241.952) και το Αρμαβίρ (188.832).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι Ρώσοι (86,6 %), ακολουθούν οι Αρμένιοι (5,4%) και οι Ουκρανοί (2,6 %). Υπάρχουν επίσης 26.500 κάτοικοι που δήλωσαν Έλληνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κρασνονταρ
Ρόναλντ Βενεσιάαν

Ο Ρόναλντ Βενεσιάαν (Ronald Runaldo Venetiaan, 1936-) είναι μαθηματικός και πολιτικός από το Σουρινάμ και πρόεδρος της χώρας από το 1991 μέχρι το 1996 και ξανά από το 2000 μέχρι το 2010.

Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1936. Η πρώτη του θητεία ως προέδρου ήταν από το 1991 μέχρι το 1996. Τότε ηττήθηκε από τον Ζυλ Βάιντενμπος στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το 2000 κέρδισε ξανά, με το νέο κόμμα Νέο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη. Στις εκλογές εκείνες έλαβε 37 ψήφους από το Κοινοβούλιο, επί συνόλου 51 ψήφων. Το 2005 επανεξελέγη από το Κοινοβούλιο στην προεδρία και ανέλαβε για τρίτη φορά πρόεδρος στις 12 Αυγούστου του 2005.

Πηγές 
 Βιογραφία (στα ολλανδικά)

Βενεσιααν
Γιόχαν Φεριέρ

Ο Γιόχαν Φεριέρ (Johan Ferrier, 1910-2010) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Σουρινάμ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1910 και πριν γίνει η χώρα ανεξάρτητη από την Ολλανδία υπήρξε διοικητής της, από το 1968 μέχρι το 1975. Το 1975 άμα τη ανεξαρτησία της χώρας, ο Φεριέρ ανέλαβε Πρόεδρος. Ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Ντέσι Μπάουτερσε, στις 13 Αυγούστου του 1980. Το 2005 εξέδωσε τα απομνημονεύματά του. Απεβίωσε στον ύπνο του και βρέθηκε νεκρός στις 4 Ιανουαρίου του 2010 (πέθανε τη νύχτα της 3ης προς 4η Ιανουαρίου) και από το 2008 ως το θάνατό του ήταν ο μακροβιότερος εν ζωή πρώην ηγέτης στον κόσμο.

Παραπομπές 

Φεριερ
Σεϊνί Ουμαρού

Ο Σεϊνί Ουμαρού (Seyni Oumarou, 1950-) είναι πολιτικός από το Νίγηρα. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 3 Ιουνίου 2007. Έχει αρνηθεί να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες Τουαρέγκ που ζουν στα βόρεια της χώρας. Παραιτήθηκε το Σεπτέμβριο του 2009, για να θέσεις υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου χρόνου.

Βιογραφία

Πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στο Τιγιαμπερί στις 9 Αυγούστου 1950. Ανήκει στη φυλή Τζέρμα  και στο Εθνικό Κίνημα για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας.

Από το 1987 ως το 1998 ήταν γενικός διευθυντής στην κρατική επιχείρηση μεταποίησης χάρτου (ENITRAP) και το 1995 ανέλαβε πρωθυπουργικός σύμβουλος. Χρημάτισε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην μεταβατική κυβέρνηση του στρατιωτικού Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ τον Απρίλιο του 1999 και παρέμεινε στη θέση του έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών, την ίδια χρονιά στην κυβέρνηση του Χαμά Αμαντού. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2001 ανέλαβε υπουργός Εμπορίου και τον Νοέμβριο του 2004 ανέλαβε επιπλέον Υπουργός Υγείας και τον επόμενο μήνα υπουργός Προεδρίας για θέματα εξοπλισμού Έγινε έτσι το τρίτο σημαντικότερο πρόσωπο της κυβέρνησης.

Πρωθυπουργία 
Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Χαμά Αμαντού στις 31 Μαΐου του 2007, που έγινε με πρόταση μομφής, η Εθνοσυνέλευση πρότεινε για την πρωθυπουργία τον Ουμαρού. Ο πρόεδρος  Μαμαντού Ταντζά τον διόρισε Πρωθυπουργό λίγες ημέρες αργότερα. Το Κόμμα του Νίγηρα για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό (PNDS), κυριότερο κόμμα της Αντιπολίτευσης, ήταν αντίθετο στο διορισμό του Ουμαρού. Ο Ουμαρού ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 7 Ιουνίου και η νέα κυβέρνηση διορίστηκε στις 9 Ιουνίου με σύνολο 32 μέλη μαζί με τον πρωθυπουργό. Το 2007 ο Ουμαρού ήταν αντιπρόεδρος του Εθνικού Πολιτικού Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος.

Κομματική διένεξη 
Τον Ιούνιο του 2008 ο πρώην πρωθυπουργός Χαμά Αμαντού συνελήφθη με την κατηγορία της υπεξαίρεσης. Ο Ουμαρού διορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος MNSD. 
Τον Ιανουάριο του 2009 η κυβέρνηση του Ουμαρού, η οποία κατείχε τις 50 επί συνόλου 85 εδρών στη Βουλή ζήτησε την άρση της ασυλίας 3 βουλευτών του MNSD.  Λίγο αργότερα, υποστηρικτές του Αμαντού κατέθεσαν πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Ουμαρού.

Εκλογές 2009 
Στα τέλη του 2008 υποστηρικτές του προέδρου Ταντζά διεξήγαγαν διαδηλώσεις υπέρ της παράτασης της τελευταίας θητείας του προέδρου για 3 χρόνια. Ακολούθησαν αντιδιαδηλώσεις, στις οποίες έλαβαν μέρος και ακτιβιστές του MNSD που ήταν πιστοί στον Αμαντού.  Στη συνέχεια ο Ουμαρού δήλωσε ότι οι προεδρικές, βουλευτικές και τοπικές εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά, όπως είχαν προγραμματιστεί. Η κυβέρνηση του Ουμαρού υπέβαλε την παραίτησή της στις 18 Αυγούστου του 2009, μετά τη θέσπιση του νέου Συντάγματος από τον πρόεδρο Ταντζά. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ουμαρού παραιτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, για να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές. Τον διαδέχθηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία ο Αλμπαντέ Αμπουμπά, υπουργός εσωτερικών.

Πηγές 
 Oumarou Seini : African Development Database entry.

Παραπομπές 

Ουμαρου Σεινι
Τέρτιους Ζόνγκο

Ο Τέρτιους Ζόνγκο (Tertius Zongo, 1957-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός  από το 2007 ως το 2011.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Κουντουγκού στις 18 Μαΐου 1957. Σπούδασε Οικονομικά και Λογιστική.

Από το 1997 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας. Ήταν επίσης διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, ανάμεσα σε άλλες θέσεις που κατά καιρούς κατείχε. Από τον Ιανουάριο του 2002 μέχρι το διορισμό του στην πρωθυπουργία ήταν πρεσβευτής στις ΗΠΑ.

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007 ο Ζόνγκο διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ, στις 4 Ιουνίου του 2007.

Στις 13 Ιανουαρίου 2011 διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία, μία ημέρα μετά την παραίτηση της κυβέρνησής του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία Λικ Αντόλφ Τιαό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Πρωθυπουργού της Μπουρκίνας Φάσο]

Παραπομπές 

Ζονγκο
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1992

Το 33ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 6-15 Νοεμβρίου 1992.

Διεθνές Φεστιβάλ

Βραβευμένες ταινίες

Orlando / Ορλάντο (Μεγάλη Βρετανία): 4 βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος, γυναικείας ερμηνείας, καλλιτεχνικής συμβολής και FIPRESCI)

Gamis tsekva / Ο νυχτερινός χορός (Γεωργία – Γερμανία): 1 βραβείο (Χρυσός Αλέξανδρος)

Kisnevij golod / Ασφυξία (Ουκρανία – Καναδά): 1 βραβείο (ανδρικής ερμηνείας)

Shinde mo ii / Προπατορικό αμάρτημα (Ιαπωνία): 1 βραβείο (σκηνοθεσίας)

Udju azul di Yonta / Τα γαλάζια μάτια της Γιόντα (Πορτογαλία – Γουϊνέα – Μπισσάου): 1 βραβείο (Αργυρός Αλέξανδρος)

Βερύκοκα στο καλάθι (Γερμανία – Πολωνία – Ελλάδα): 1 βραβείο (σεναρίου)

Συμμετοχές

Confortorio / Κονφορτόριο (Ιταλία)

Listopad / Νοέμβρης (Γαλλία - Πολωνία)

Parfois trop d'amour / Πολύς έρωτας καμία φορά (Γαλλία - Βέλγιο)

Requiem pour un beau sans - coeur / Ρέκβιεμ για έναν ωράιο χωρίς καρδιά (Καναδάς)

Requiem pro panenku / Ρέκβιεμ για ένα κορίτσι (Τσεχοσλοβακία)

Shaolin ye, an la! / Σκόνη των αγγέλων (Ταϊβάν)

Smierc dziecioroba / Ο θάνατος ενός γεννήτορα (Πολωνία)

The waterdance / Ο χορός του νερού (Η.Π.Α.)

Vacas / Αγελάδες (Ισπανία)

Δονούσα (Ελλάδα)

Όνειρο ΙΙ (Ελλάδα)

Ελληνικό Φεστιβάλ

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Μπάυρον - Μπαλλάντα για ένα δαίμονα: 7 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, α’ ανδρικού
ρόλου, β’ γυναικείου ρόλου, φωτογραφίας, σκηνογραφίας, μοντάζ και ηχοληψίας)

Κρυστάλλινες νύχτες: 2 βραβεία (α’ γυναικείου ρόλου και ενδυματολογίας)

Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε: 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και σεναρίου)

Δονούσα: 1 βραβείο (β’ ανδρικού ρόλου)

Όνειρο ΙΙ: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)

Το πεθαμένο λικέρ: 1 βραβείο (μουσικής)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

Αλβανία βήματα στην ελευθερία (πληροφοριακό τμήμα)

Σιωπητήριο (πληροφοριακό τμήμα)

Στο ύψος της χαραμάδας (πληροφοριακό τμήμα)

Το σημαντικότερο παιχνίδι (πληροφοριακό τμήμα)

1992
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993

Το 34ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 5-14 Νοεμβρίου 1993.

Διεθνές Φεστιβάλ

Βραβευμένες ταινίες

Shiba / 18 (Ταϊβάν): 2 βραβεία (καλλιτεχνικής συμβολής και FIPRESCI)

Zhao le / Για το κέφι του (Κίνα): 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και ανδρικής ερμηνείας)

Απ` το χιόνι (Ελλάδα): 2 βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος και FIPRESCI)

Λευτέρης Δημακόπουλος (Ελλάδα): 2 βραβεία (Αργυρός Αλέξανδρος και γυναικείας ερμηνείας)

Kalifornia / Καλιφόρνια (Η.Π.Α.): 1 βραβείο (σεναρίου)

Tallinn pimeduses / Σκοτάδι στο Τάλιν (Εσθονία – Φινλανδία): 1 βραβείο (Αργυρός Αλέξανδρος)

Συμμετοχές

À la belle étoile / Κάτω απο τ' αστέρια (Γαλλία - Ελβετία)

En medio de la nada / Στο μέσο του πουθενά (Μεξικό)

Just friends (Βέλγιο - Ολλανδία)

Libera (Ιταλία)

Ludwig 1881 / Λούντβιχ 1881 (Γερμανία - Ελβετία)

The lotus eaters / Οι λωτοφάγοι (Καναδάς)

When pigs fly / Αν τα γουρούνια είχαν φτερά (Η.Π.Α.)

Άγγελος θανάτου (Καζακστάν)

Εποχή των δολοφόνων (Ελλάδα)

Ελληνικό Φεστιβάλ

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Λευτέρης Δημακόπουλος: 5 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, φωτογραφίας, σκηνογραφίας,
πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)

Έναστρος θόλος: 4 βραβεία (σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, σκηνογραφίας και μοντάζ)

Απ` το χιόνι: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σεναρίου και φωτογραφίας)

Ζωή χαρισάμενη: 3 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου, α’ γυναικείου ρόλου και μουσικής)

Εποχή των δολοφόνων: 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και β’ γυναικείου ρόλου)

Από το μοναδικό στο πολλαπλό: 1 βραβείο (ντοκιμαντέρ)

Άσπρο κόκκινο: 1 βραβείο (ηχοληψίας)

Τα δελφινάκια του Αμβρακικού: 1 βραβείο (ηχοληψίας)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

Tv or not Tv (πληροφοριακό τμήμα)

Άγρια τριαντάφυλλα (πληροφοριακό τμήμα)

Αυτόπτης μάρτυρας

Δίκαιος και άδικος λόγος

Η Αριάδνη μένει στη Λέρο

Η αυλή με τα σκουπίδια

Θα φύγω;

Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα

Μικρό μου Καστελόριζο (πληροφοριακό τμήμα)

Ονειρεύομαι τους φίλους μου (εκτός συναγωνισμού)

Οπλές

Στα πρόσωπα της ανατολής κοιμάται ο χρόνος

Του Θρύλου και της Παραλογής (πληροφοριακό τμήμα)

1993
Ησύχιος ο Μιλήσιος

Ο Ησύχιος ο Μιλήσιος, επονομαζόμενος και Ιλλούστριος, ήταν συγγραφέας ιστορικών και φιλολογικών έργων που έζησε περί τον 6ο αιώνα μ.Χ. Το ένα από τα ιστορικά του έργα περιγραφόταν «Σύνοψις κοσμικής ιστορίας» ή «Χρονική Ιστορία» που άρχιζε από τον Βασιλέα των Ασσυρίων Βήλο μέχρι τον Αυτοκράτορα Αναστάσιο, της εποχής του. Ένα μεγάλο μέρος από το έργο αυτό  φέρει τον τίτλο «Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως» το οποίο και έχει διασωθεί. Το άλλο ιστορικό του έργο, στο οποίο εκθέτει τα της βασιλείας του Ιουστίνου και λίγα από τα πρώτα έτη του Ιουστινιανού δεν ολοκλήρωσε ο συγγραφέας διότι όπως παραδίδει ο Φώτιος διέκοψε τη συγγραφή λόγω βαρύ πόνου από τον θάνατο του γιου του Ιωάννη. Από το ημιτελές εκείνο έργο τίποτε δεν σώθηκε ή δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα.
 
Το έργο όμως του οποίου η σημασία είναι σπουδαία για την ιστορία των ελληνικών γραμμάτων ήταν το Λεξικό του, που ονομαζόταν «Ονοματολόγος» (ή «Ονοματολόγιο) ή «Πίναξ των εν Παιδεία ονομαστών», το οποίο δεν σώθηκε, αλλά επιτομή του αποτελεί το Λεξικό του Σουΐδα όπως ομολογεί και ο ίδιος. Στη συγγραφή αυτού ο Ησύχιος είχε υπ΄ όψη του και έργα αρχαιότερων συγγραφέων.

Ένα άλλο μικρότερο έργο με τον τίτλο «Περί των εν Παιδεία διαλαμψάντων σοφών» αποδίδεται στον Ησύχιο αν και θεωρείται πλαστό έργο του 11ου αιώνα.

Μίλητος
Βυζαντινοί συγγραφείς
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Ιλλούστριοι
Αμράμ

Ο Αμράμ είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. 
Ήταν ο πατέρας του Ααρών και του Μωυσή. Στο δε βιβλίο της Εξόδου αναφέρεται ότι ο Αμράμ έλαβε ως σύζυγο του την αδελφή του πατέρα του, δηλαδή τη θεία του και ότι έζησε 137 χρόνια.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης