Τίτσου

Το Τίτσου (αγγλικά: Tichu, κινέζικα: 地主) είναι  χαρτοπαίγνιο που δημιουργήθηκε το 1991 από τον Urs Hostettler και εκδίδεται από την γερμανική εταιρία Fata Morgana. Το παιχνίδι παίζεται πολλά χρόνια σε διάφορες παραλλαγές στην Κίνα. Είναι ένας συνδυασμός από κουμ-καν, πόκερ και μπριτζ. Παίζεται σε διάφορες παραλλαγές, με διαφορετικά ονόματα, ωστόσο αυτές που έχουν επικρατήσει στην Ελλάδα είναι το Τίτσου, το Τρίτσου και το Τιεντσίν, που είναι ουσιαστικά το ίδιο παιχνίδι με διαφορετικό αριθμό παικτών, συγκεκριμένα 4, 3 και 6 παίκτες, αντίστοιχα.

Παίζεται πάντα με δύο ομάδες, και στόχος είναι η κάθε ομάδα να μαζέψει περισσότερους πόντους παίζοντας στρατηγικά. Το πιο συνηθισμένο όριο που πρέπει να φτάσει μια ομάδα για να κερδίσει το παιχνίδι, είναι οι 1000 ή οι 500 πόντοι.

Τρόπος παιχνιδιού
Οι παίκτες (4 για το απλό Τίτσου) κάνουν 2 ομάδες και κάθονται οι παίκτες ώστε να είναι ο κάθε παίκτης ανάμεσα στους δύο αντιπάλους και απέναντι από τον συμπαίκτη. Παραδοσιακά, η κίνηση του παιχνιδιού γίνεται ανάποδα από τη φορά του ρολογιού, δηλαδή προς τα δεξιά.

Το παιχνίδι παίζεται με ειδική τράπουλα με 56 φύλλα. Επιπρόσθετα των κλασσικών 52 φύλλων (2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, Βαλές, Ντάμα, Ρήγας, Άσσος), υπάρχουν 4 ακόμα ειδικές κάρτες (Μαγιόνγκ, Σκυλιά, Φοίνικας και Δράκος). Οι «φυλές» των χαρτιών στο Τίτσου είναι Σμαράγδια, Σπαθιά, Παγόδες και Άστρα. Οι «φυλές» ή «χρώματα» λοιπόν είναι διαφορετικά από την κλασσική τράπουλα (Μπαστούνια, Σπαθιά, Κούπες και Καρό), η χρήση ωστόσο μιας κοινής τράπουλας, με 4 επιπρόσθετα σημειωμένα χαρτιά, δεν επηρεάζει το παιχνίδι.

Τα φύλλα μοιράζονται πάντα ανά ένα σε κάθε παίκτη, ξεκινώντας από αυτόν που βρίσκεται στα δεξιά της «μάνας» (εναλλακτικά, η τράπουλα μπαίνει στο κέντρο και τραβούν όλοι από ένα φύλλο). Αρχικά, όλοι οι παίκτες παίρνουν 8. Όταν δουν όλοι και τα 8 φύλλα που έχουν πάρει, τότε κάθε παίκτης έχει το δικαίωμα να βάλει ένα στοίχημα που ονομάζεται «Γκραν Τίτσου» (δείτε την επόμενη ενότητα για τους πόντους). Αυτό σημαίνει ότι πιστεύει ότι θα καταφέρει να μείνει χωρίς φύλλα πριν από όλους τους άλλους παίκτες, συμπεριλαμβανομένου του συμπαίκτη του. Αφού έχουν αποφασίσει όλοι αν θα πουν ή όχι «Γκραν Τίτσου», τότε συνεχίζεται το μοίρασμα μέχρι να έχουν όλοι 14 φύλλα (και η τράπουλα να τελειώσει). Κανένας παίκτης δεν μπορεί να πει πλέον «Γκραν Τίτσου», ούτε να ακυρώσει αν έχει ήδη πει. Αφού μοιραστούν τα υπόλοιπα χαρτιά, ξεκινάει η φάση του «Τίτσου». Σε αυτή τη στιγμή, και μέχρι να παίξει το πρώτο του φύλλο, ο κάθε παίκτης έχει δικαίωμα να πει «Τίτσου». Είναι ακριβώς το ίδιο στοίχημα με το «Γκραν Τίτσου», δηλαδή ο παίκτης που το βάζει πιστεύει ότι θα βγει πριν από όλους τους υπόλοιπους. Η κύρια διαφορά των δύο στοιχημάτων είναι οι πόντοι που συνεπάγονται, και τα χαρτιά που έχει δει ο παίκτης.

Αφού μοιραστούν όλα τα φύλλα, και άσχετα αν έχει ειπωθεί «Γκραν Τίτσου» ή «Τίτσου», ο κάθε παίκτης ξεχωρίζει 3 χαρτιά από το χέρι του για να δώσει στους άλλους παίκτες. Τα φύλλα αυτά ονομάζονται «ανταλλαγές» και δίδονται ανάποδα στους παίκτες. Οι παίκτες δεν έχουν το δικαίωμα να δουν τα φύλλα που τους δόθηκαν μέχρι να μοιράσουν όλοι οι παίκτες τις ανταλλαγές τους. Η πιο συνηθισμένη τακτική είναι να δίνονται στους αντιπάλους όσο πιο χαμηλά φύλλα γίνεται, ενώ στο συμπαίκτη όσο πιο ψηλό. Μέχρι να τελειώσουν όλες οι ανταλλαγές όλοι οι παίκτες έχουν το δικαίωμα να αλλάξουν τις ανταλλαγές που έδωσαν αν το επιθυμούν. Αν ανασηκωθεί έστω και ένα φύλλο από τις ανταλλαγές, δεν γίνεται καμία αλλαγή.

Αφού σηκώσουν όλοι οι παίκτες τις ανταλλαγές που τους δόθηκαν, ξεκινάει το παιχνίδι. Πρώτος είναι ο παίκτης που έχει την κάρτα Μαγιόνγκ. Μπορεί είτε να παίξει την κάρτα μόνη της, είτε σε κέντα (δείτε την ενότητα Συνδυασμούς παρακάτω). Οι υπόλοιποι παίκτες μπορούν να παίξουν ή να πουν πάσο. Αν παίξουν, είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν τον συνδυασμό και να ρίξουν ένα χέρι που έχει υψηλότερη και όχι ίδια ή χαμηλότερη αξία από το φύλλο που βρίσκεται ήδη κάτω. Εξαίρεση αποτελούν οι Βόμβες (δείτε παρακάτω). Εάν όλοι οι παίκτες μετά τον τελευταίο που έπαιξε πουν πάσο, ο παίκτης αυτός μαζεύει την μπάζα και ανοίγει αυτός τον επόμενο γύρο, με οποιοδήποτε συνδυασμό θέλει.

Το παιχνίδι τελειώνει όταν έχει μείνει μόνο ένας παίκτης με φύλλα στο χέρι του και έχουν βγει οι υπόλοιποι. Ο τελευταίος παίκτης υφίσταται ποινή, η οποία συνίσταται στο να δίνει όλα τα φύλλα που έχει στο χέρι,  στην αντίπαλη ομάδα και όλες τις μπάζες του στον πρώτο παίκτη που βγήκε από το παιχνίδι. Είναι λοιπόν δυνατόν, ο τελευταίος παίκτης να δώσει τις μπάζες του στο συμπαίκτη, εάν βγήκε αυτός πρώτος.

Αφού τελειώσει το παιχνίδι, μετρούνται και καταγράφονται οι πόντοι που κέρδισε η κάθε ομάδα (βλέπε την ενότητα Πόντοι).

Συνδυασμοί
Για ευκολία στην αναγνώριση των συνδυασμών, τα φύλλα θα γράφονται με την αξία τους και συνεχόμενα, χωρίς κενά.

Οι συνδυασμοί που μπορούν να παιχτούν είναι οι εξής:
Ένα φύλλο, γνωστό και ως «μονοφυλλία» π.χ. 3
Ένα ζευγάρι από ίδια φύλλα π.χ. 44
Δύο ή περισσότερα σκαλιά ή αλλιώς συνεχόμενα ζευγάρια π.χ. 44 55 66. (μόνο ζευγάρια που απαρτίζονται από φύλλα ακολουθίας μπορούν να παιχτούν. π.χ. Ο συνδυασμός 33 66 99 δεν είναι έγκυρος)
Μία τρίτη από ίδια φύλλα π.χ. 888
Μία κέντα, ασχέτως «φυλής» τουλάχιστον πέντε φύλλων π.χ. 45678. Οποιαδήποτε κέντα πάνω από 5 φύλλα είναι επίσης έγκυρος συνδυασμός π.χ. 2345678910JQ

Ένα φουλ, το οποίο είναι ουσιαστικά μία τρίτη με ένα ζευγάρι π.χ. 55522. (στα φουλ η δύναμη βρίσκεται πάντα στην τρίτη και όχι στο ζεύγος, δηλαδή π.χ. το φουλ του 5 με άσσους (555ΑΑ) είναι πιο αδύναμο από π.χ. το φουλ της Ντάμας με δυάρια (QQQ22))

Ένας ειδικός συνδυασμός που δεν ακολουθεί τα πρότυπα είναι οι Βόμβες. Οι βόμβες είναι ακολουθίες φύλλων που νικάνε οποιοδήποτε συνδυασμό και μπορούν να χτυπηθούν μόνο από μεγαλύτερες βόμβες. Υπάρχουν δύο είδη βόμβας:
Το Καρέ, που αποτελείται από 4 ίδια φύλλα π.χ. 4444.
Η Κέντα Χρώμα, που αποτελείται από μία κέντα τουλάχιστον 5 φύλλων της ίδιας φυλής, π.χ. 23456 ή 910JQKA.

Η δύναμη της βόμβας καθορίζεται πρώτα από τον αριθμό των φύλλων, και μετά από την αξία των φύλλων. Οπότε μία ακολουθία από βόμβες η οποία χτυπάει η κάθε μία την προηγούμενη είναι η εξής: 2222 < 8888 < AAAA < 23456 < 10JQKA < 234567.

Ειδικά φύλλα
Τα ειδικά φύλλα είναι 4 και απαιτούν ειδική τράπουλα ή διαμόρφωση της κλασσικής, με την προσθήκη 4 φύλλων με σημειωμένα τα ονόματα.

Το Μαγιόνγκ έχει αξία 1 και αποτελεί την κάρτα που δίνει το δικαίωμα στον παίκτη που την έχει να παίξει πρώτος. Μπορεί είτε να παίξει μόνο του το Μαγιόνγκ, είτε σαν μέλος μίας κέντας. Αφού η αξία του Μαγιόνγκ είναι 1, η κέντα μπορεί να είναι Μ2345. Μπορεί επίσης να μη ρίξει το Μαγιόνγκ σαν πρώτη κάρτα, και να την κρατήσει για αργότερα. Ο παίκτης που θα ρίξει το Μαγιόνγκ (μόνο του ή σε συνδυασμό) μπορεί εάν θέλει να κάνει μία ευχή, γνωστή και σαν την ευχή του Μαγιόνγκ. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να ζητήσει οποιοδήποτε φύλλο επιθυμεί από το 2 έως τον Άσσο, και ο επόμενος παίκτης που το έχει είναι υποχρεωμένος να το ρίξει, ακολουθώντας βέβαια τον συνδυασμό που παίχτηκε. Εάν το φύλλο που ζητήθηκε είναι μέλος μίας βόμβας του επόμενου παίκτη, ακόμα και αν δεν μπορεί να ρίξει τον συνδυασμό που ακολουθήθηκε, είναι υποχρεωμένος να ρίξει τη βόμβα. Η ευχή του Μαγιόνγκ παραμένει ενεργή μέχρι να καλυφθεί. π.χ. Ο παίκτης Α ρίχνει το συνδυασμό Μ2345678 και ζητάει 2. Ο επόμενος παίκτης δεν έχει εννιάφυλλη κέντα, έχει όμως 23456. Μιας και οι βόμβες είναι το πιο δυνατό φύλλο, αφού μπορεί να χτυπήσει τον συνδυασμό του προηγούμενου, ο παίκτης Β είναι υποχρεωμένος να την ρίξει.Ο επόμενος παίκτης Β μπορεί να χτυπήσει το φύλλο 2 του παίκτη Α 

Υφίσταται η εξής ιδιομορφία: αν ο παίκτης Α ζητήσει με το Μαγιόνγκ ένα φύλλο το οποίο ο παίκτης Β μπορεί να ρίξει, ο συμπαίκτης του Β μπορεί να προστατεύσει τον Β ρίχνοντας μια βόμβα πριν προλάβει ο Β να παίξει, κερδίζοντας έτσι τη μπάζα και ικανοποιώντας μετά ο ίδιος την ευχή του Μαγιόνγκ. Αυτή η τακτική είναι συνηθισμένη όταν ο ένας παίκτης έχει βάλει στοίχημα Γκραν ή απλό Τίτσου, και ο συμπαίκτης του καταλάβει ότι η ευχή χαλάει ένα πολύ δυνατό χέρι του παίκτη που στοιχημάτισε. Η ευχή του Μαγιόνγκ επίσης δεν ικανοποιείται, εάν στη θέση του φύλλου που ζητήθηκε μπαίνει φοίνικας, π.χ. αν ο παίκτης Α παίξει Μ23456 και ζητήσει 4, αν ο επόμενος παίκτης έχει 23Φ567, δεν είναι υποχρεωμένος να παίξει. Αν έχει όμως 234Φ67, τότε πρέπει να παίξει, μιας και μπορεί να φτιάξει το συνδυασμό με το φοίνικα και έχει το φύλλο που ικανοποιεί την ευχή (το 4).

Τα Σκυλιά έχουν ανύπαρκτη αξία και παίζονται μόνο αν ο παίκτης που τα έχει παίζει πρώτος στον γύρο. Με τα Σκυλιά, ο γύρος κλείνει και ο παίκτης δίνει πάσα στο συμπαίκτη του να παίξει πρώτος. Αν ο συμπαίκτης του έχει βγει, τότε παίζει ο επόμενος αντίπαλος. Αν έχει βγει και αυτός, τότε ξαναπαίζει ο παίκτης που τα έριξε. Τα Σκυλιά είναι η μόνη κάρτα που δεν χτυπιέται από βόμβα.

Ο Φοίνικας έχει αξία Χ και λειτουργεί σαν μπαλαντέρ ή σαν +0.5 στην αξία της τελευταίας κάρτας που παίχτηκε αν πρόκειται για μονοφυλλία. Η αξία του Φοίνικα καθορίζεται από τον συνδυασμό στον οποίο παίχτηκε και λειτουργεί σαν οποιοδήποτε φύλλο. Ο Φοίνικας δηλαδή μπορεί να σχηματίσει οποιοδήποτε συνδυασμό από τον οποίο λείπει ένα φύλλο π.χ. 234Φ67, 88Φ33, 44556Φ κλπ. Εάν παιχτεί σε μονοφυλλία, π.χ. πάνω σε 6, τότε ο επόμενος παίκτης μπορεί να χτυπήσει το Φοίνικα με 7, καθώς η αξία του Φοίνικα στην προκειμένη περίπτωση είναι 6.5. Ο Φοίνικας σε μονοφυλλία είναι πιο δυνατός πάνω στον Άσσο, αφού χτυπιέται μόνο από Δράκο και βόμβα. Ο Φοίνικας δεν μπορεί να κάνει ζευγάρι με Μαγιόνγκ ή Δράκο. Ο Φοίνικας δεν μπορεί να φτιάξει βόμβα. Επίσης, ο φοίνικας δεν ικανοποιεί την ευχή του Μαγιόνγκ, ακόμα και εάν παίρνει την αξία του φύλλου που ζητήθηκε. Αν ο Φοίνικας παιχτεί ως το πρώτο φύλλο σε μονοφυλλία, τότε η αξία του είναι 1.5, οπότε δε μπορεί ο επόμενος να χτυπήσει με το Μαγιόνγκ.

Ο Δράκος είναι το πιο δυνατό χαρτί στη μονοφυλλία και δεν παίζεται ποτέ συνδυαστικά με άλλα φύλλα. Κερδίζει οποιοδήποτε μονό φύλλο και μπορεί να χτυπηθεί μόνο από βόμβα. Ωστόσο, έχει ποινή, η οποία εφαρμόζεται αν δεν παιχτεί βόμβα. Εάν ο παίκτης κερδίσει μια μπάζα με το Δράκο, είναι υποχρεωμένος να δώσει αυτήν τη μπάζα σε έναν από τους αντιπάλους, επιλέγοντας έναν. Όμως αν ο δράκος δεχτεί βόμβα, τότε ο παίκτης που έριξε την τελευταία βόμβα κερδίσει και την μπάζα (μαζί με το δράκο).

Πόντοι

Οι συνολικοί καθαροί πόντοι στο Τίτσου (χωρίς στοίχημα) είναι 100, οπότε το σύνολο των πόντων και των δύο ομάδων είναι πάντα 100. Τα φύλλα που μετρούν πόντους είναι τα πεντάρια (5) (5 πόντους το καθένα), τα δεκάρια (10) (10 πόντους), οι Ρηγάδες (Κ) (10 πόντους), ο Δράκος (25 πόντους) και ο Φοίνικας (-25 πόντους, αρνητικούς).

Το στοίχημα Γκραν Τίτσου είναι 200 πόντοι. Εάν αυτός που στοιχημάτισε το κερδίσει, η ομάδα του κερδίζει 200 πόντους, εάν το χάσει, χάνει 200 πόντους. Αντίστοιχα για το στοίχημα Τίτσου είναι 100 πόντοι κερδισμένοι ή χαμένοι.

Ένα στοίχημα που είναι πάντα ενεργό και δε δηλώνεται και δεν επιφέρει ποινή σε περίπτωση που χαθεί, ονομάζεται «ένα-δύο» και συνιστά ότι και οι δύο παίκτες της μιας ομάδας θα βγουν πριν προλάβουν οι αντίπαλοι να βγουν. Δηλαδή θα βγει πρώτα ο ένας παίκτης, μετά ο συμπαίκτης του, ενώ οι αντίπαλοι θα έχουν ακόμα φύλλα στα χέρια τους. Για το ένα-δύο, η ομάδα που το κατάφερε παίρνει όλους τους πόντους του γύρου, δηλαδή 100 και δεν μετράνε τα φύλλα της αντίπαλης ομάδας. Συνοψίζοντας οι πόντοι θα διαμορφωθούν 100-0 υπέρ της ομάδας που πέτυχε το <<ένα-δυο>>.

Συνήθως, το παιχνίδι τελειώνει όταν μία ομάδα καταφέρει να συγκεντρώσει 1000 βαθμούς.

Είναι δυνατόν μία ομάδα να έχει αρνητικούς πόντους.

Παραλλαγές

Τρίτσου (3 παίκτες)
Το Τρίτσου παίζεται ακριβώς όπως το Τίτσου, με τη διαφορά ότι παίζουν τρεις παίκτες. Στο Τρίτσου, κάθε φορά, ο παίκτης που μοίρασε παίζει με έναν αόρατο συμπαίκτη, το τραπέζι. Τα φύλλα μοιράζονται κανονικά για 4 παίκτες, ενώ τα φύλλα του τραπεζιού τα διαχειρίζεται ο συμπαίκτης του. Το τραπέζι δεν μπορεί να πει Γκραν Τίτσου, αφού τα φύλλα του τα βλέπει ο συμπαίκτης μόνο αφού έχουν μοιραστεί και τα 14. Το τραπέζι δίνει και παίρνει ανταλλαγές, αλλά δεν δίνει στο συμπαίκτη του φύλλα, ούτε παίρνει από αυτόν. Ουσιαστικά, οι παίκτες της ομάδας του τραπεζιού δίνουν και παίρνουν 2 ανταλλαγές αντί 3. Αφού τελειώσουν οι ανταλλαγές, τα φύλλα του τραπεζιού ανοίγονται και τα βλέπουν όλοι οι παίκτες. Το τραπέζι μπορεί να πει Τίτσου και επίσης δε χρειάζεται να ολοκληρώσει την ευχή της καρτας Μαγιόνγκ.

Οι πόντοι μοιράζονται ως εξής ο τελευταίος δεν παίρνει πόντους και καίγονται (Ανταλάζονται και φύλα).

Τιεντσίν (6 παίκτες)
Το Τιεντσίν παίζεται με 6 παίκτες, οι κανόνες είναι ίδιοι με κάποιες παραλλαγές,ενώ η κύρια διαφορά είναι ότι οι 2 ομάδες έχουν από 3 παίκτες. Οι αλλαγές στους κανόνες είναι οι εξής: 
Το Γκραν Τίτσου λέγεται αφού έχουν μοιραστεί μόνο 6 φύλλα. 
Ο αριθμός των φύλλων δεν είναι ο ίδιος για όλους τους παίκτες, αφού όλοι παίρνουν 9, ενώ αυτοί που είναι δεξιά αυτού που μοιράζει παίρνουν +1 φύλλο δηλαδή 10.
Ανταλλαγές δίνονται μόνο στους συμπαίκτες μας και όχι στους αντιπάλους. 
Αυτός που ρίχνει τα Σκυλιά διαλέγει ποιος συμπαίκτης του βγαίνει. Αν έχει μείνει μόνος του από την ομάδα, παίζει ο παίκτης στα αριστερά του.
Δεν υπάρχει ένα-δύο όπως στο κανονικό Τίτσου, αλλά μόνο ένα-δύο-τρία εάν βγουν πρώτοι όλοι οι παίκτες μίας ομάδας, που αξίζει για 300 πόντους.

Βασιλική (5-12 παίκτες)
Η Βασιλική είναι παιχνίδι ρόλων που παίζεται με την τράπουλα και τους βασικούς κανόνες του Τίτσου. Στη βασιλική έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που κάθονται οι παίκτες.

Το παιχνίδι ξεκινάει μοιράζοντας τις κάρτες σε όλους τους παίκτες μέχρι να τελειώσουν. Δεν υπάρχουν πόντοι, ούτε στοιχήματα, καθώς ο καθένας παίζει για τον εαυτό του. Επίσης δεν υπάρχουν ανταλλαγές. Το παιχνίδι αυτό είναι «δοκιμαστικό» για να καθοριστούν οι ρόλοι. Ανάλογα με τη σειρά που βγήκαν οι παίκτες, παίρνουν ρόλους. Η πλήρης λίστα με τους ρόλους είναι η εξής:
Ο Βασιλιάς, ο οποίος βγήκε πρώτος.
Ο Στρατηγός, ο οποίος βγήκε δεύτερος.
Ο Ακόλουθος, ο οποίος βγήκε τρίτος.
Ο Πολίτης, ο οποίος βγήκε τέταρτος.
Ο Φτωχός, ο οποίος βγήκε πέμπτος.
Ο Ζητιάνος, ο οποίος βγήκε έκτος.

Αφού καθοριστούν αυτοί οι ρόλοι, οι παίκτες κάθονται σαν να βρίσκονται σε στρογγυλή τραπέζη. Ο Βασιλιάς στην καλύτερη θέση του τραπεζιού, στα αριστερά του ο Στρατηγός και στα δεξιά του ο Ακόλουθος, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι παίκτες εναλλάξ όσο γίνεται. Ο Ακόλουθος έχει την δυνατότητα εάν θέλει να συμβουλεύει το βασιλιά σχετικά με τις κινήσεις του, αρκεί να μην αναφερθεί στα φύλλα που έχει ο ίδιος.
Τα φύλλα ξαναμοιράζονται και ξεκινάει μια κανονική παρτίδα Τίτσου. Επίσης γίνονται ανταλλαγές, με τις εξής διαφορές:
Ο Ζητιάνος δίνει τις τρεις καλύτερές του κάρτες στο Βασιλιά, ενώ ο Βασιλιάς του δίνει τις 3 χειρότερες.
Ο Φτωχός δίνει τις δύο καλύτερές του κάρτες στο Βασιλιά, ενώ παίρνει τις δύο χειρότερες.
Ο Πολίτης δίνει την καλύτερή του κάρτα στο Βασιλιά, ενώ παίρνει τη χειρότερη.
Όπως και στο Τιεντσίν, ανταλλάζουν μόνο οι συμπαίκτες μεταξύ τους.

Η Βασιλική είναι παραλλαγή για διασκέδαση, και δε μετρούνται συνήθως πόντοι. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να βγει ο Βασιλιάς πρώτος. Εάν βγει πρώτος, τότε το παιχνίδι τελειώνει και ξαναρχίζει με τους ίδιους ρόλους. Αλλιώς, σημειώνεται η σειρά με την οποία βγήκαν οι παίκτες και λαμβάνουν τους αντίστοιχους ρόλους.

Επειδή η Βασιλική είναι για πολλούς παίκτες, ίσως να χρειαστούν δύο τράπουλες. Εάν συμβεί αυτό, τότε υπάρχουν οι εξής ιδιομορφίες:
Η δεύτερη τράπουλα δεν έχει Σκυλιά και Μαγιόνγκ.
Ο δεύτερος Φοίνικας χτυπάει τον πρώτο, αλλά και πάλι χτυπιέται από το επόμενο φύλλο στην ιεραρχία, καθώς σε μονοφυλλία η αξία του Φοίνικα διαμορφώνεται στο +0.3 αντί για +0.5 που είναι με μία τράπουλα.
Ο δεύτερος Δράκος χτυπάει τον πρώτο.
Ζευγάρι Φοίνικας Φοίνικας ή Δράκος Δράκος δεν γίνεται.
Οι βόμβες καρέ πρέπει να είναι 4 φύλλα διαφορετικής φυλής.Κορυφαίοι παίχτες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κανόνες και πληροφορίες για το Τίτσου (αγγλικά)

Χαρτοπαίγνια