joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καψοδάσος Χανίων

Το Καψοδάσος είναι χωριό της κοινότητος Πατσιανού του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 46 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων, σε μικρή απόσταση από τον Πατσιανό και βόρεια από το Φραγκοκάστελλο. Στο χωριό βρίσκεται η έξοδος του φαραγγιού του Καλλικράτη.

Ιστορικά στοιχεία 
Το όνομά του σύμφωνα με τον Στέργιο Σπανάκη αναφέρται στον πρώτο οικιστή. Το επώνυμο Καψοδάσης αναφέρεται στα έγγραφα από το 1604 και αναφέρεται από τον Αντόνιο Τριβάν ανάμεσα στους ευγενείς των Χανίων. Μια λιγότερο πιθανή ετυμολογία αναφέρει ότι σχετίζεται με πυρκαγιά σε κοντινό δάσος.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Capso Dhasso στην επαρχία Αγίου Βασίλείου, αλλά δεν αναφέρεται από την απογραφή του Καστροφύλακα το 1583. Το χωριό αναφέρεται ως Capsodoso από τον Βασιλικάτα το 1630. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Kapsodasa με 35 σπίτια. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 σε αυτό κατοικούσαν 30 χριστιανικές οικογένειες και εξακολουθούσε να υπάγεται στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Το 1881 ανήκε στο δήμο Καλλικράτη του νομού Σφακίων, με 148 κατοίκους, και στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στην επαρχία Σφακίων.

Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Οικονομία 
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργια ελιάς και χαρουπιών, την μελισσοκομία και τον τουρισμό.

Αξιοθέατα 
Το χωριό βρίσκεται στην έξοδο του φαραγγιού του Καλλικράτη, ενώ από το χωριό ξεκινά ο ασφάλτινος δρόμος για τον Καλλικράτη. Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι ο δίκλιτος αναγεννησιακού ρυθμού ναός του αγίου Κωνσταντίνου, στον οποίο διοργανώνεται πανυγήρι στις 21 Μαΐου. Νότια, στον κάμπο του Φραγκοκάστελου, βρίσκεται το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Σφακιά
Πατσιανός Χανίων

Ο Πατσιανός (ή και Πατσανός) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Αγκαθές (1.511 μ.) βόρεια από το Φραγκοκάστελλο. Το χωριό χρησιμοποιείται ως παραχειμαστική οικία των κατοίκων του Καλλικράτη.

Κοινότητα Πατσιανού 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Πατσιανού περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καλλικράτης, Καψοδάσος και Φραγκοκάστελλο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καλλικράτης, ο (20)
 Καψοδάσος, το (46)
 Πατσιανός, ο (100)
 Φραγκοκάστελλον, το (148)

Συνολικά η κοινότητα έχει 314 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Λεδάκη.

Κοινοτάρχες Πατσιανού 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πατσιανού.

Ιστορία 
Σύμφωνα με τον Βασίλειο Ψιλάκη, το όνομα του χωριού προέρχεται από την ιταλική λέξη pace (που σημαίνει ειρήνη), καθώς οι κάτοικοι του χωριού κατέστρεφαν το εν κατασκευή Φραγκόκαστελλο (1371) καθώς φοβόντουσαν ότι θα χρησιμοποιηθεί εναντίον τους. Οι Ενέτοι συνέλαβαν και σκότωσαν τους υπεύθυνους και κατέστρεψαν το χωριό. Όσοι γλύτωσαν ξαναέφτιαξαν το χωριό και το ονόμασαν Πατσανό, δληαδή Ειρηνικό. Όμως, ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι η ορθή ετυμολογία προέρχεται από το επώνυμο Πατσός, θεωρία που είχε προτείνει ο Γρηγόριος Παπαδοπετράκης.

Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όταν σε αυτό κατοικούσαν 14 χριστιανικές οικογένειες. Σην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Πατσανός και ανήκε στο δήμο Καλλικράτη του νομού Σφακίων, με 70 κατοίκους. Από την απογραφή του 1900 και έπειτα αναφέρεται ως Πατσιανός. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Οικονομία 
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργια ελιάς, την μελισσοκομία και τον τουρισμό. Στον κάμπο του Φραγκόκαστελου καλλιεργούνται ελιές και ψυχανθή που προορίζονται για ζωοτροφές. Τη δεκαετία του 1950 στο χωριό λειτουργούσαν 3 ελαιοτριβεία με μυλόπετρες. Σήμερα στο χωριό λειτουργεί σύγχρονο ελαιοτριβείο και εντός του χωριού τυροκομείο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Σφακιά
Νέο Χωριό Αποκορώνου

Το Νέο Χωριό (ή Νιο Χωριό) (επίσημο: το Νέον Χωρίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων, στην κοιλάδα του ποταμού Ξιδέ. Το χωρίο βρίσκεται πάνω στην παλαιά εθνική οδό Χανίων-Ρεθύμνου και απέχει 23 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Αρμένοι και Στύλος.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Neoghorio Psichro στην επαρχία Αποκορώνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Neo Corio με 225 κατοίκους, 32 οφειλόμενες αγγαρείες και 19 προνομιούχους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Neo Choriò. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, το χωριό ήταν βακουφικό. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 50 χριστιανικές και 3 μουσουλμανικές οικογένειες. Το 1881 αναφέρεται ως Νιο Χωριό και είχε 451 κατοίκους μαζί με τα χωριά Κατσουφρυανά και Μανουδιανά και ανήκε στο δήμο Αρμενών. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται έπαυλη η οποία άρχισε να κατασκευάζεται στην όψιμη ενετική εποχή και τροποποιήθηκε κατά την τουρκοκρατία. Το συγκρότημα αποτελείται από ελαιοτριβείο, αποθήκες και χώρους κατοικίας. Σε ύψωμα νότια του χωριού σώζεται σε ερειπωμένη κατάσταση τουρκικός Κούλες (οχυρωματικός πύργος).

Προσωπικότητες 
Στο χωριό γεννήθηκε η Αλκυόνη Παπαδάκη, συγγραφέας δεκάδων βιβλίων 
Επίσης, ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης (1947), βουλευτής εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία, ο οποίος διατέλεσε Υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο ανηψιός του Αλέξανδρος ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης το 2019.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Νέου Χωρίου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Νέου Χωρίου έχει 556 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Οθώνα Μαραγκουδάκη.

Κοινοτάρχες Νέου Χωρίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Νέου Χωρίου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Τιτάνες Παλαμά (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Παλαμά «Οι Τιτάνες» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, που δραστηριοποιείται με έδρα την περιοχή του Παλαμά, στην Καρδίτσα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1979 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Έδρα της ομάδας είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Παλαμά «Αεθλίου Μέλαθρον», χωρητικότητας 350 θεατών.

Ιστορική αναδρομή

Περίοδοι σε εθνικές κατηγορίες

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος 
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2019-20, ο Γ.Σ. Τιτάνες Παλαμά διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και ειδικότερα στον 1ο Όμιλο Βορρά.

Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Παλαμά «Αεθλίου Μέλαθρον», χωρητικότητας 350 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Βάιος Μπακαβέλος και Γενικός Αρχηγός ο Κώστας Νούλας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Ιούνιο του 2016 ο Χάρης Φόρος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γ.Σ. Τιτάνες Παλαμά, επίσημος ιστότοπος.

Καλαθοσφαιριση Ανδρων
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1979
Σπίτι σε σχήμα Α

Ένα σπίτι σε σχήμα Α (αγγλικά: A-frame house) είναι ένα αρχιτεκτονικό στιλ σπιτιού με πλευρές με απότομη γωνία κλίσης (γραμμή σκεπής)  που συνήθως αρχίζει από την ισόγεια γραμμή του σπιτιού, που συναντιούνται στην κορυφή σχηματίζοντας το γράμμα Α. Η οροφή μπορεί να είναι ανοιχτή στα δοκάρια της σκεπής.  
Αν και το τριγωνικό σχήμα σε σχήμα Α υπήρχε ιστορικά πάντα, έγινε δημοφιλές περίπου από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1970. Ήταν την περίοδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο που το σπίτι σε σχήμα Α απέκτησε τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του.

Στυλ
Τα κτίσματα σε σχήμα Α είναι γνωστή μορφή από την αρχαιότητα στην Ευρώπη, Κίνα, και τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού, και κάποιες φορές λέγονται «καλύβα με σκεπή» (roof hut) και ήταν απλές κατασκευές για χρηστικούς σκοπούς μέχρι τη δεκαετία του 1950. Οι αρχιτέκτονες Walter Reemelin, John Campbell, George Rockrise, Henrik H Bull, και Andrew Geller έθεσαν τις βάσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1950 σχεδιάζοντας εξοχικά σπίτια για διακοπές σε σχήμα. Ο Andrew Geller μετέτρεψε την παλιά ιδέα του σχήματος Α σε νέα μόδα το 1955 όταν έχτισε ένα τέτοιο σπίτι στην παραλία στο Λονγκ Άιλαντ, γνωστό ως Elizabeth Reese House. Πέρνοντας το όνομά του από το χαρακτηριστικό σχήμα της σκεπής του, το σχέδιο το Γκέλλερ κέρδισε τη διεθνή προσοχή όταν παρουσιάστηκε τους The New York Times στις 5 Μαΐου. Πριν περάσει πολύς καιρός, χιλιάδες σπίτια σε σχήμα Α είχαν χτιστεί σε όλο τον κόσμο.    
Το Abbey Resort στην Φοντάντα του Ουισκόνσιν  (Fontana-on-Geneva Lake), διεκδικεί ότι έχει το ψηλότερο σπίτι σε σχήμα Α του κόσμου.

Δημοφιλία
Η μεταπολεμική δημοφιλία του σχήματος Α έχει αποδοθεί σε ένα συνδυασμό παραγόντων που περιλαμβάνει το παραπάνω πλεονάζων εισόδημα των Αμερικάνων, το γεγονός ότι μια τέτοια κατασκευή δεν είναι ακριβή, και ένα νέο ενδιαφέρον για την απόκτηση ενός δεύτερου σπιτιού για διακοπές.
Ένας άλλος παράγοντας που συνετέλεσε στην άνοδο του σχήματος Α ήταν η προσαρμοστικότητα της ίδιας της κατασκευής, που επέτρεψε στους αρχιτέκτονες να πειραματιστούν με όλο και περισσότερο μοντέρνα σχέδια. Αυτές οι κατασκευές ήταν ένα μέσω με το οποίο οι αρχιτέκτονες μπορούσαν να εξερευνήσουν την δημιουργική τους πλευρά, καθώς η κατασκευή τους ήταν σχετικά φθηνή.  
Επιπλέον, πολύ άνθρωποι προτιμούσαν την ιδέα ενός εξοχικού σε 'μοντέρνο στιλ' παρά μιας κύριας κατοικίας σε μοντέρνο στιλ. Τα σπίτια σε σχήμα Α έγιναν διαθέσιμα και σαν προκάτ, μειώνοντας ακόμα περισσότερο το κόστος, και πωλούνταν από τα Macy's.
Μετά την άνοδο του στιλ σε σχήμα Α, οι αρχιτέκτονες άρχισαν να πειραματίζονται με νέα σχέδια, κάτι που οδήγησε σε τροποποίηση του κλασικού στιλ των σπιτιών σε σχήμα Α.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 A-frame Style from Picture Dictionary of House Styles in North America and Beyond on About.com, by Jackie Craven
 A-frame Home - An A-frame home in the Hollywood Hills owned and restored by Nicky Panicci
 A-frame House Website about an a-frame house located in Phoenix Az.

Κτίρια και κατασκευές
Κομιτάδες Χανίων

Οι Κομιτάδες (ή Κομητάδες) είναι οικισμός της κοινότητος Χώρας Σφακίων του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 53 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρων, στους νότιους πρόποδες των Λευκών Ορέων, κοντά στην έξοδο του φαραγγιού της Ίμπρου. Από κάτω του βρίσκεται ο κάμπος του Φραγκοκάστελλου και το Λιβυκό Πέλαγος. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Χώρα Σφακίων. Το χωριό χρησιμοποιείται ως χειμερινή κατοικία των κατοίκων της Ίμπρου. Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.

Ιστορία 
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την οποία διέσωσε ο Μιχαήλ Δέφνερ, το χωριό κτίστηκε από Βενετούς κόμητες. Ο Στέργιος Σπανάκης όμως θεωρεί αυτή την εξήγηση παραπλανητική και αναφέρει ότι το όνομα Κομητάδες προέρχεται από το επώνυμο του πρώτου οικιστή «Κομητάς», το οποίο καταγράφεται στην Κρήτη από το 1368. Σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τους «κομηστάδες», δηλαδή εμπόρους που ζούσαν στο χωριό.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι ως Comitadhes στην επαρχία Σφακίων το 1577, και με το ίδιο όνομα αναφέρεται και από τον Αντόνιο Τριβάν. Τις 29 Μαΐου 1821, στην εκκλησία της Παναγιάς Θυμιανής, κοντά στο χωριό, κηρύχθηκε η επανάσταση των Σφακιανών ενάντια στους Τούρκους. Το χωριό καταστράφηκε τις 28 Αυγούστου 1821 από τον Οσμάν πασά και καταστράφηκε ξανά κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1867, από τον Ομέρ πασά.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, οι Κομιτάδες κατοικούνταν από 80 χριστιανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, οι Κομιτάδες υπάγονταν στον δήμο Νίμπρου και είχαν 302 κατοίκους. Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Λίγο χαμηλότερα από το χωριό βρίσκεται ο μικρός ναός του Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με την παράδοση, κτίστηκε μετά από νίκη των κατοίκων ενάντια στους κουρσάρους, οι οποίοι είχαν καταστρέψει πολλές φορές το χωριό. Ο ναός είναι αγιογραφημένος από τον Ιωάννη Παγωμένο, το 1313-1314, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή. Ως κτήτορες φέρονται οι Εμμανουήλ Σκορδίλης και Γεράσιμος Φουρογιώργης.

Κοντά τη θάλασσα, νοτιοδυτικά του χωριού, βρίσκεται ο δίκλιτος ναός της Παναγίας Θυμιανής, αφιερωμένος στην Παναγία και στην Αγία Τριάδα. Ο ναός ήταν καθολικό μονής η οποία ιδρύθηκε το 1500. Στον ναό αυτό συνεδρίαζε η «γερουσία» των Σφακίων και εκεί η καγγελαρία των Σφακίων κήρυξε την επανάσταση στους Τούρκους στις 29 Μαΐου 1821.

Οικονομία 
Οι κάτοικοι των Κομιτάδων ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, την ελαιοκαλλιέργεια και τον τουρισμό. Το χωριό παράγει γάλα και τυροκομικά προϊόντα, κρέας και λάδι. Οι γυναίκες ασχολούνται με την υφαντική και τα κεντήματα. Στο χωριό λειτουργούν ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Σφακιά
Μπλεόνα

Η Μπλεόνα Τσερέτι (αλβανικά: Bleona Qereti, γεν. 14 Μαΐου 1979) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια.

Δισκογραφία
 1997 Kam Qejfin Tim
 1999 Nese Me Do Fort
 2001 S'me Behet Vone
 2002 Ik Meso Si Dashurohet
 2003 Ti Nuk Di As Me Ma Lyp
 2005 Greatest Hits
 2005 Boom Boom
 2007 Mandarin

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αλβανοί τραγουδιστές
Βρασκάς Χανίων

O Βρασκάς είναι οικισμός της κοινότητος Ίμπρου του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 6 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων και χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της Ίμπρου ως χειμερινή κατοικία.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Η παλαιότερη μνεία στο όνομα Βρασκάς γίνεται σε έγγραφο του 1191, όπου το χωριό αναφέρεται ως Βρασκιάς. Το χωριό αναφέρεται επίσης σε έγγραφο του 1300 του νοταρίου του Χάνδακα P. Pizolo, όμως, όπως και τα υπόλοιπα χωριά των Σφακίων, δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ο Αντόνιο Τριβάν το αναφέρει στο χρονικό του ως Frasca. Το όνομα Βρασκάς ετυμολογείται από τα πήλινα αγγεία που χρησιμοποιούνται ως κυψέλες, τα οποία λέγονται βρασκιά και ο κατασκευαστής τους βρασκάς ή βρασκιάς. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 φέρεται ως ακατοίκητο. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Βρασκιάς και υπαγόταν στον δήμο Νίμπρου, και είχε μαζί με τη Νίμπρο 383 κατοίκους. Το 1900 απογράφηκε πάλι ξανά με τη Νίμπρο. 

Κοντά στο χωριό βρίσκεται το ναΰδριο του Αγίου Γεωργίου, του οποίοι οι περισσότερες τοιχογραφίες έχουν καταστραφεί καθώς και το φαράγγι της Ίμπρου, περίπου 600 μέτρα ΒΔ από τον Βρασκά.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Σφακιά
Βαργυλία

Η Βαργυλία ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρία της Μικράς Ασίας, στα νότια παράλια μεταξύ της Ιασού και της Μύνδου. Στην σημερινή εποχή σε κοντινή τοποθεσία βρίσκεται η πόλη Μπογάζιτσι της επαρχίας Μούγλων στην Τουρκία.

Ιστορία 
Κατά την παράδοση η πόλη ιδρύθηκε από τον μυθικό ήρωα Βελλεροφόντη προς τιμή του συντρόφου του που ονομαζόταν Βάργυλος,  ο οποίος σκοτώθηκε από χτύπημα του Πήγασου. Κοντά στην πόλη βρισκόταν ο ναός της Αρτέμιδος Κινδυάδος, ο οποίος θεωρούνταν θαυματουργός καθώς κατά την αναφορά του Στράβωνα όταν έβρεχε το νερό δεν τον άγγιζε. Η Άρτεμις και ο Πήγασος αποτελούν συχνές παραστάσεις των νομισμάτων της πόλης.

Το 201 με 200 π.Χ. κατά την διάρκεια του Α´ Κρητικού πολέμου ο Φίλιππος Ε´ της Μακεδονίας διαχείμασε με τον στόλο του στην Βαργυλία ενώ βρισκόταν αποκλεισμένος από τις ναυτικές δυνάμεις της Περγάμου και της Ρόδου.Στην περιοχή υπήρχε επίσης μνημείο της ελληνιστικής περιόδου το οποίο απεικόνιζε την Σκύλλα, μυθικό τέρας της θάλασσας. Σήμερα εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο.

Σε μεταγενέστερες περιόδους η πόλη φαίνεται να καλούνταν επίσης και Άνδανος και αργότερα Μαρκιανούπολη.

Διάσημοι κάτοικοι 
Ο επικούρειος φιλόσοφος Πρώταρχος καταγόταν από την Βαργυλία, καθώς και ο ολυμπιονίκης του 3ου αιώνα π.Χ. Μενεσθέας.

Σύγχρονη εποχή

Το 2015 αναφέρθηκε από τουρκικά μέσα ενημέρωσης και αναδημοσιεύτηκε από ελληνικά, πως οικόπεδο δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Βαργυλίας διατίθονταν προς πώληση από μεσιτικό γραφείο δημόσιο για το ποσό των 22 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών ή 10 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Καθώς σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία δεν επιτρέπεται η ανέγερση οικοδομών σε αρχαιολογικούς χώρους, ακολούθησαν εκκλήσεις από τους Τούρκους αρχαιολόγους προς το τουρκικό δημόσιο ώστε ο χώρος να γίνει προστατευόμενος.

Παραπομπές

Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Μαυρογένειος Επαγγελματική Σχολή Σάμου

Η Μαυρογένειος Επαγγελματική Σχολή Σάμου ήταν επαγγελματικό εκπαιδευτήριο το οποίο ιδρύθηκε το 1902 στη Σάμο.

Ίδρυση
Σε συνέλευση του 1897 τέθηκε για πρώτη φορά θέμα ίδρυσης επαγγελματικής σχολής, όπου θα διδάσκονταν η υποδηματοποιΐα, η ραπτική, η ξυλουργική, η λεπτουργική, η σιδηρουργία και προτάθηκε ως τόπος εγκατάστασής της ένα μοναστήρι.
Το 1902 ο Ηγεμόνας Αλέξανδρος Μαυρογένης στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης επικαλούμενος την ανάγκη ενίσχυσης της προόδου του εμπορίου, της βιομηχανίας και της γεωργίας μίλησε για την ανάγκη ίδρυσης επαγγελματικής σχολής.
Ο Ηγεμόνας Αλέξανδρος Μαυρογένης δώρησε το ποσό των πεντακοσίων εικοσάφραγκων με σκοπό την ανέγερση Επαγγελματικής Σχολής στο Μαλαγάρι.
Η Σχολή γιόρταζε κατά την επέτειο του ιδρυτή της. Την ημέρα εκείνη έκαναν έκθεση των εργοχείρων και πωλήσεις αυτών. Η έκθεση διαρκούσε για οκτώ ημέρες

Κτιριακές εγκαταστάσεις
Το κτίριο της Σχολής αποτελείτο από μαγειρεία, λουτρά, αφοδευτήρια, κοιτώνες, αίθουσες εργαστηρίων.

Οργάνωση της Σχολής
Η Σχολή ήταν χωρισμένη σε δύο διακεκριμένες σχολές: α)τη Σχολή Αρρένων με τμήματα ξυλουργίας, υποδηματοποιΐας και σιδηρουργίας και β)τη Σχολή θηλέων με τμήματα ραπτικής ασπρορούχων και κεντήματος, ταπητουργίας και υφαντουργίας. Σε κάθε τμήμα προϊστάμενος ήταν ένας ή περισσότεροι δάσκαλοι, που είχαν πείρα και ικανότητα για τη διδασκαλία. Σε κάθε τμήμα δεν μπορούσαν να φοιτούν περισσότεροι από είκοσι μαθητές ή μαθήτριες, οι οποίοι έπρεπε να γνωρίζουν ανάγνωση, γραφή και τις τέσσερις πράξεις της αριθμητικής. Οι μαθητές κάθε δεκαπενθήμερο καθαρίζονταν στα λουτρά της σχολής. Το μεσημέρι έτρωγαν μέσα στη σχολή σε χωριστή αίθουσα οι μαθητές από τις μαθήτριες. Στο τέλος της σχολικής περιόδου οι μαθητές και οι μαθήτριες που τέλειωναν τις σπουδές τους έπαιρναν πτυχίο Α', Β', Γ' κατηγορίας ανάλογα με τις ικανότητές τους.

Οι πωλήσεις των αντικειμένων που παράγονταν από τους σπουδαστές της σχολής
Από την πώληση αντικειμένων τα ποσά τα διέθεταν ως εξής: το 1/2 υπέρ του δασκάλου, τα 6/20 υπέρ των μαθητών του τμήματος που κατασκεύασαν το αντικείμενο, τα 3/20 υπέρ των μαθητών των άλλων τμημάτων και τα 10/20 υπέρ του συσσιτίου των μαθητών. Στη Σχολή υπήρχε και Ταμιευτήριο μαθητών και μαθητριών. Τα ποσά που έπρεπε να πάρουν οι μαθητές από τα πωληθέντα αντικείμενα δεν τους τα έδιναν, αλλά τα κατέθεταν στο Γενικό Ταμείο με τίτλο Παρακαταθήκη Ταμιευτηρίου Μαυρογένειου Επαγγελματικής Σχολής. Στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς με την παραλαβή του πτυχίου έκαναν και την εκκαθάριση του λογαριασμού του μαθητή ώστε ο καθένας από αυτούς λάμβανε το χρηματικό ποσό που δικαιούνταν.

Παραπομπές

Πηγές
Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα, εκδ. Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,

Ελληνικά σχολεία κατά την τουρκοκρατία
Ιστορία της Σάμου
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Fiat Bravo (2007)

Η δεύτερη γενιά του Fiat Bravo ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που ξεκίνησε να παράγεται στην Ιταλία το 2007, με την μαζική παραγωγή του να λήγει τον Ιούλιο του 2014, όταν και σταμάτησε να κατασκευάζεται για την Ευρώπη. Επίσης, στη Βραζιλία παρήχθη και διατέθηκε γενικότερα στη Λατινική Αμερική από το 2010 έως το 2016. Το Fiat Bravo δεύτερης γενιάς σηματοδότησε και την εισαγωγή της πρώτης σειράς μοντέλων της στην αγορά της Κίνας, μαζί με το Fiat Viaggio/Ottimo και το Fiat Tipo του 2015.

Το Fiat Bravo δεύτερης γενιάς σχεδιάστηκε στο Centro Stile Fiat, σε συνεργασία με την αυστριακή αυτοκινητοβιομηχανία Magna Steyr για την κατασκευή του αμαξώματος. Συμπεριλήφθηκαν πολλά τεχνολογικά επιτεύγματα της Fiat στο μοντέλο αυτό, καθιερώνοντάς το ως ένα από τα σημαντικότερα της πρόσφατης ιστορίας της ιταλικής φίρμας. Στα αρχικά πλάνα της Fiat ήταν και η κατασκευή ενός Bravo σε έκδοση station wagon, κάτι που όμως δεν έγινε ποτέ.

Βραζιλιάνικη εκδοχή 
Η έκδοση του Bravo στην Βραζιλία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2010, ενώ τα δικαιώματα συναρμολόγησής του, διατέθηκαν στο Fiat Automovais στο Μπετίμ. Η διανομή του στην αγορά ήταν με δυο διαφορετικούς κινητήρες και με τρείς διαστάσεις ελαστικών, που από το 2012 αυξήθηκαν σε πέντε. Ο αποκλειστικά βραζιλιάνικης κατασκευής και κυκλοφορίας κινητήρας του Bravo 1.8 λίτρων 16V ήταν συνοδευόμενος με ένα 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Διαθέσιμο ήταν και το αυτόματο κιβώτιο τεχνολογίας Dualogic, όπως και ο γνωστός ιταλικός κινητήρας των 1.4 λίτρων. Οι κινητήρες αυτοί, απέδιδαν 130 - 132 ίππους και 150 ίππους αντίστοιχα.

Επίσης, οι Βραζιλιάνοι κατασκευαστές ανέλαβαν και την ανανέωση του μοντέλου, που έγινε το 2015, με πιο «αιχμηρή» εξωτερική εμφάνιση, μια τροποποίηση στη μπροστινή γρίλια, ενώ εξωτερικά εκσυγχρονίστηκε και το πίσω μέρος του οχήματος, και όλα αυτά προσέδωσαν μια πιο σπορ αισθητική στο Bravo.

Παραπομπές 

Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Μοντέλα Fiat
S7 Airlines

S7 Airlines είναι αεροπορική εταιρεία με έδρα την Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ στην Ρωσία. έχει γραφεία και στη Μόσχα. Από το 2008 είναι η μεγαλύτερη εγχώρια αεροπορική εταιρεία της Ρωσίας. Κύριες βάσεις της είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Domodedovo και το αεροδρόμιο Tolmachevo.

Προορισμοί 

Η S7 κάνει τακτικές επιβατικές πτήσεις προς τους προορισμούς στη Ρωσία, καθώς και διεθνείς πτήσεις στην Αρμενία, Αυστρία, Αζερμπαϊτζάν, Βουλγαρία, Κίνα, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Γαλλία, Γεωργία, Γερμανία, Ελλάδα, Χονγκ Κονγκ, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Καζακστάν, Νοτια Κορέα, Κιργιστάν, Μολδαβία, Μαυροβούνιο, Ισπανία, Τατζικιστάν, Ταϊλάνδη, Τουρκμενιστάν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ουζμπεκιστάν.

Συμφωνίες κοινού κωδικού 
Η S7 έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:

Aegean Airlines, Aeroflot, Air Berlin, Air Moldova, Asiana Airlines, Belavia, British Airways, Cathay Pacific, El Al, Emirates, Etihad Airways, Hainan Airlines, Iberia, Japan Airlines, Meridiana, Montenegro Airlines, Nordavia, NordStar, Qatar Airways, Royal Jordanian,Singapore Airlines, TAP Portugal, Uzbekistan Airways, Qantas Airways

Στόλος 
Από το Μάρτιο του 2016 ο στόλος S7 Airlines αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη

Συμβάντα και ατυχήματα 
 Στις 4 Οκτωβρίου 2001, η πτήση 1812, με αεροσκάφος τύπου Tupolev Tu-154M και νηολόγιο RA-85693, ήταν καθ 'οδόν από το Τελ Αβίβ προς Νοβοσιμπίρσκ και συνετρίβη στη Μαύρη Θάλασσα. 78 άτομα σκοτώθηκαν.
 Στις 24 Αυγούστου 2004, η πτήση 1047, με αεροσκάφος τύπου Tupolev Tu-154B2, και νηολόγιο RA-85556, ήταν καθ 'οδόν από τη Μόσχα στο Σότσι. Εξερράγη και συνετρίβη λόγω τρομοκρατική βομβιστική επίθεση κοντά στο Ροστόφ επί του Ντον στη Ρωσία, σκοτώνοντας 46 άτομα .
 Στις 9 Ιουλίου του 2006, η πτήση 778, με αεροσκάφος τύπου Airbus A310 που μετέφερε 193 επιβάτες και 10 μέλη του πληρώματος, υπέστη ατύχημα στην προσγείωση στο διεθνές αεροδρόμιο του Ιρκούτσκ στη Σιβηρία. Το αεροσκάφος συνετρίβη σε ένα τσιμεντένιο οδόφραγμα. 124 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Θυγατρικές 
Η Sibir Technics LCC, η οποία είναι θυγατρική της S7, χρησιμοποιεί ως βάση της το χώρο του αεροδρομίου Τολμάτσεβο.

Επίσης, η Cyprus Airways είναι θυγατρική της S7, με τη βάση της να βρίσκεται στον διεθνή αερολιμένα Λάρνακας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://web.archive.org/web/20170307232703/https://www.s7.ru/

Πηγές 

Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες
Ταρζάν

Ο Ταρζάν (ή και Βασιλιάς της Ζούγκλας) είναι φανταστικός χαρακτήρας και κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος του συγγραφέα Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ με τίτλο Tarzan of the Apes (Ο Ταρζάν των Πιθήκων) το οποίο κυκλοφόρησε το 1912 σε εφημερίδες και το 1914 ως βιβλίο. Η ιστορία ξεκίνησε ως νουβέλα, αλλά μετά την επιτυχία που σημείωσε, δημιουργήθηκε μια ολόκληρη σειρά υπό τον τίτλο Tarzan.

Πλοκή

Μόνος επιζώντας έπειτα από το ναυάγιο ενός πλοίου κατά το έτος 1888 στις ακτές της Αφρικής και μετά το θάνατο των αριστοκρατικής καταγωγής γονέων του (John και Alice Rutherford Clayton II), το βρέφος John Clayton III (που φέρει τίτλο ευγενείας-λόρδος) «υιοθετείται» από έναν θηλυκό πίθηκο με το όνομα «Κάλα» η οποία τον ανατρέφει και έτσι εντάσσεται στην υπόλοιπη αγέλη. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, η ανώτερη ευφυΐα και οι αθλητικές του ικανότητες, του επιτρέπουν να ξεχωρίσει από τα άλλα αρσενικά μέλη του κοπαδιού και σύντομα αναλαμβάνει την αρχηγία τους. Τον ονομάζουν, μάλιστα, «Tarzan», που, στην πρωτόγονη διάλεκτό τους, σημαίνει «λευκό δέρμα». Η επαφή του, όμως, με κάποιους ανθρώπους που φτάνουν στην περιοχή του, μεταξύ των οποίων και η μετέπειτα σύντροφός του, Τζέιν (Jane Porter), τον οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η θέση του είναι κάπου αλλού.

Μεταφορά
Ο ήρωας του Μπάροουζ γνώρισε πολλές εναλλακτικές παρουσιάσεις, είτε ως κινηματογραφική ταινία (με βασικό πρωταγωνιστή τον Ολυμπιονίκη της κολύμβησης Τζόνι Βαϊσμίλερ), σαν τηλεοπτική σειρά με το ρόλο να ενσαρκώνεται από τον ηθοποιό Ρον Έλι, ακόμη και ως εικονογραφημένο περιοδικό.

Παραπομπές

Σειρές βιβλίων
Βρετανοί χαρακτήρες κόμικς
Tarzan
Όμπιλιτς

Το Όμπιλιτς ή Κάστριοτ (, Σερβικά Κυριλλικά: Обилић) είναι πόλη και δήμος στο κεντρικό Κοσσυφοπέδιο, που ανήκει στην περιοχή της Πρίστινας. Ο δήμος περιλαμβάνει την πόλη του Όμπιλιτς και 19 χωριά, με συνολικό πληθυσμό περίπου. 21,056 κατοίκων.(2008).

Ο δήμος βρίσκεται αμέσως στα βορειοδυτικά της Πρίστινα , στον κεντρικό δρόμο προς Μιτρόβιτσα. Δημιουργήθηκε το 1989, πριν από το οποίο, αποτελούσε μέρος του Δήμου της Πρίστινα.

Ονομασία 

Η ονομασία για την πόλη, Obilić, παραπέμπει στον Σέρβο εθνικό ήρωα Μίλος Όμπιλιτς που σύμφωνα με τις σερβικές παραδόσεις σκότωσε τον Οθωμανό σουλτάνο Μουράτ στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389). Στα αλβανικά, η πόλη είναι επίσης γνωστή ως Καστριότ, όνομα που εκπονήθηκε το 2001, από το όνομα του Αλβανού εθνικού ήρωα Σκεντέρμπεη (1405-1468).

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο δήμος είχε πληθυσμό 21,548.
Από το 2008 ο δήμος έχει πληθυσμό περίπου 19,500. Η πλειοψηφία -περίπου 15.000- είναι Κοσοβάροι Αλβανοί * (οι μειονότητες περιλαμβάνουν περίπου 2.200 Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου, 350 Ρομά, 300 Ασκάλι, 70 σερβοβόσνιους και άλλους).

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Πόλεις του Κοσσυφοπεδίου
Δήμοι του Κοσσυφοπεδίου
Albawings

Η Albawings είναι Αλβανική αεροπορική εταιρεία με έδρα τα Τίρανα.

Ιστορία 
Albawings ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 2015. Στην Albawings απονεμήθηκε το Πιστοποιητικό Αερομεταφορέα (AOC) από την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας της Αλβανίας στις 4 Φεβρουαρίου 2016. Το πρώτο αεροσκάφος της εταιρείας είναι ένα Boeing 737-500 με την οποία Albawings ξεκίνησε τις δραστηριότητές της.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2016, το δεύτερο αεροσκάφος παραδόθηκε από τον Bruce Dickinson. Το μισθωμένο αεροπλάνο ήταν ένα Boeing 737-400. Πήρε το όνομά του από τον  Sir Norman Wisdom.

Προορισμοί 
Αυτή είναι μια λίστα των προορισμών που εξυπηρετούνται από Albawings από το Νοέμβριο του 2016.

Αλβανία
 Τίρανα - Tirana International airport Βάση 
Ιταλία

 Ανκόνα - Αεροδρόμιο της Ανκόνα-Φαλκονάρα

 Φλωρεντία - Αεροδρόμιο Peretola

 Μιλάνο - αεροδρόμιο Malpensa

 Περούτζια - Αεροδρόμιο San Egidio

 Ρίμινι - Αεροδρόμιο Federico Fellini

 Τρεβίζο - Αεροδρόμιο Treviso

 Βερόνα - Αεροδρόμιο Verona

συμφωνίες κοινού κωδικού 
Η Albawings υπέγραψε συμφωνία κοινού κωδικού με την Blue Panorama Airlines στις 13 Σεπτεμβρίου 2016.

Στόλος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://archive.is/20161027192051/http://albawings.com/web/

Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Τζων Γκούντιναφ

Ο Τζον Μπάνιστερ Γκούντιναφ (John Bannister Goodenough, γενν. 1922 στην Ιένα) είναι Αμερικανός φυσικός και επιστήμονας των υλικών. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν. Έχει κάνει σημαντικές συνεισφορές για την ανάπτυξη της σύγχρονης τεχνολογίας ηλεκτρικών συσσωρευτών. 
Από το 2021 είναι ο γηραιότερος εν ζωή βραβευμένος με Νόμπελ.

Επιτεύγματα και καταξίωση
Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 500 επιστημονικές εργασίες, 85 κεφάλαια βιβλίων και επισκοπές, και πέντε βιβλία, μεταξύ των οποίων δύο πρωτοποριακά της επιστήμης του. Για τα επιτεύγματά του έλαβε πολλές διακρίσεις, μεταξύ άλλων το βραβείο Von Hippel το 1898, το βραβείο της Ιαπωνίας το 2001 και άλλα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Τζον Αρκεί.  

Φυσικοί του 20ού αιώνα
Αμερικανοί επιστήμονες
Μορτ Σούμαν

Ο Moρτ Σούμαν (αγγλ. Mort Shuman, 1936 – 1991) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, πιανίστας και συνθέτης, που έγινε γνωστός για πολλά τραγούδια του στη δεκαετία του 1960.

Ενδεικτική δισκογραφία 
 "Imagine.", 1976. - Sales:  = Gold Record.
Certification1GoldCertification1Gold

 "Le Lac Majeur.", 1973.
 "La Splendeur De Rome.", 1974.
 "Imagine"
 "Machines", 1980.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
IMDb nameID0795837
 Mort Shuman Dies Obituary in The New York Times, November 4, 1991 (retrieved January 22, 2010)
Le Métèque

Το τραγούδι Le Métèque είναι γαλλικό σανσόν του Ζωρζ Μουστακί (1934–2013). Το έγραψε το 1969, και ήταν η πρώτη του επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο ένα των γαλλικών τσαρτ για έξι συνεχείς εβδομάδες. Πριν από αυτό ο Μουστακί είχε γράψει επιτυχίες για τραγουδιστές όπως η Εντίθ Πιαφ, κ.α.

Το Le Métèque στα γαλλικά είναι υποτιμητική λέξη για τους μετανάστες μεσογειακής προέλευσης.

Διασκευάστηκε και τραγουδήθηκε και από τον Πάριο.

Το τραγούδι δόθηκε στη δημοσιότητα από Μουστακί με κείμενο  ιταλικό με τη μετάφραση του Μπρούνο Λάουζι. Το τραγούδι ήταν μια μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία φτάνοντας την πρώτη θέση στην κατάταξη των πωλήσεων.

Παραπομπές 

Τραγούδια του 1969
Κωνσταντίνος Γκελαούζος

Ο Κωνσταντίνος Γκελαούζος είναι Έλληνας αθλητής στίβου μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε στην Άμφισσα στις 21 Νοεμβρίου 1990.

Στις 6 Δεκεμβρίου 2020, στον Διεθνή Μαραθώνιο της Βαλένθια, πέτυχε τον 6ο καλύτερο χρόνο όλων των εποχών στην Ελλάδα, με χρόνο 2:14:44. Στις 14 Νοεμβρίου 2021 και με χρόνο 2:16:49, πέτυχε την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών που έχει γίνει από Έλληνα δρομέα στην κλασική διαδρομή του Μαραθωνίου της Αθήνας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022 σημείωσε εκ νέου ατομικό ρεκόρ στον Μαραθώνιο του Βερολίνου, ανεβαίνοντας στην πέμπτη θέση όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Διακρίσεις 
 Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου Ανδρών:
 9 χρυσά μετάλλια: 2012 (5.000μ.), 2013 (5.000μ.), 2016, 2018 (Ημιμαραθώνιος), 2017 (5.000μ.), 2017 (Μαραθώνιος), 2018 (Μαραθώνιος), 2019 (Μαραθώνιος), 2021 (Μαραθώνιος)
 1 αργυρό μετάλλιο: 2011 (1.500μ.), 2022 (Μαραθώνιος)
 2 χάλκινα μετάλλια: 2013 (10.000μ.), 2015 (10.000μ.)
 Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου Ανδρών (10.000μ.):
 3 χρυσά μετάλλια: 2014, 2018, 2021
 Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου Ανδρών (3.000μ.):
 2 χρυσά μετάλλια: 2013, 2014
 Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου Παίδων (4.000μ.):
 1 χρυσό μετάλλιο: 2007
 Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου Παμπαίδων (3.000μ.):
 2 χρυσά μετάλλια: 2004, 2005

Ατομικά ρεκόρ (Ανοιχτός στίβος)

Ατομικά ρεκόρ (Κλειστός στίβος)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τρίτος στον Αυθεντικό Μαραθώνιο ο Κώστας Γκελαούζος (11- 2019)
 Κώστας Γκελαούζος: Έγινε ο δεύτερος Έλληνας όλων των εποχών στην Αυθεντική διαδρομή του Μαραθωνίου

Παραπομπές

Πηγές
 Konstantinos GELAOUZOS - Profile - World Athletics

Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Καλλιφώνιο όρος

Το Καλλιφώνιο είναι βουνό στην ενδοχώρα της βόρειας Πελοποννήσου και στην πρώην Επαρχία Καλαβρύτων. Αποτελεί τμήμα-προέκταση της οροσειράς του Ερύμανθου. 

Η υψηλότερη κορυφή του βρίσκεται μεταξύ των χωριών Λεχούρι και Άνω Βλασία του Δήμου Καλαβρύτων και φτάνει το υψόμετρο των 1.996 μέτρων. Στις νοτιοανατολικές παρυφές του βρίσκεται και το ομώνυμο χωριό, που παλιότερα ωστόσο ονομαζόταν "Σαβάνι". Όπως και ο Ερύμανθος, στο μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από δάση πεύκων, ελάτων, δρυών και πρίνων.

Λοιπά στοιχεία
Σύγχρονοι μελετητές βασιζόμενοι στις πληροφορίες που δίνουν αρχαίοι συγγραφείς ταυτίζουν το όρος Καλλιφώνιο με το αρχαίο αρκαδικό βουνό Λαμπεία. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η Λαμπεία ήταν ιερό όρος του Πάνα και ότι από εκεί πήγαζε ο ποταμός Ερύμανθος. Σύμφωνα με τη μυθολογία στο όρος αυτό συνέλαβε ο Ηρακλής τον Ερυμάνθιο κάπρο, κατά τον τρίτο άθλο του.

Παραπομπές

Πηγές
 Γεωργία Ζ. Αλεξοπούλου, Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας), Επαρχία Καλαβρύτων, τόμοι Α1'-Α2'-Β'-Γ'-Δ', αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας/Σχολή Επιστημών του Ανθρώπου-Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάτρα 2009.
 Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906.
 Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Όρος Καλλιφώνι: Ζώντας στη σκιά του μυθικού Ερύμανθου. hikingexperience.gr. Ανακτήθηκε: 23/06/2018.

Βουνά της Αχαΐας
Δήμος Καλαβρύτων
Γοργόνες (τηλεοπτική σειρά)

Γοργόνες είναι ο τίτλος μιας κωμειδυλλιακής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη σεζόν 2007-2008. Το σενάριο υπέγραψαν η Κατερίνα Γιαννάκου, η Κατερίνα Κουγιουμτζή και ο Στέφανος Ντρέκος, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Αντώνης Αγγελόπουλος. Η σειρά σημείωσε υψηλά νούμερα τηλεθέασης και έκτοτε προβάλλεται σε επανάληψη από τον σταθμό συχνά.

Τη πρωτότυπη μουσική των τίτλων συνέθεσε ο Γιώργος Παπαχρηστούδης. Αργότερα, το κομμάτι κυκλοφόρησε με στίχους που ερμήνευσε η Φωτεινή Δάρρα.

Επισκόπηση σειράς

Υπόθεση 
H Ιόλη είναι μια ρομαντική και ευαίσθητη γοργόνα που ζει στο υποβρύχιο σπίτι της κάπου στον Αμβρακικό κόλπο ανάμεσα σε καλαμάρια, λυθρίνια, κουτσομούρες, φώκιες και άλλα πλάσματα της θάλασσας. Μαζί της ζει η μικρή της αδερφή Καλλιρρόη, η οποία έχει ένα και μοναδικό πόθο: να ξεπαρθενευτεί.

Σύμφωνα με το «νόμο του βυθού» κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί, αν πρώτα δεν αποκατασταθεί η μεγάλη αδερφή. Η Ιόλη όμως παρά τα παρακάλια και τα προξενιά αρνείται να παντρευτεί τον φεουδάρχη του βυθού φαλαινο-καρχαρία Όρκα, και ο λόγος είναι ο ανέφικτος έρωτας της για έναν άνθρωπο. Τον φτωχό -πλην- τίμιο, ορφανό ψαρά Κωσταντή. Η Ιόλη καταφέρνει με ένα μαγικό ξόρκι να βγάλει πόδια κανονικά (αντί για ουρά) και να βγει στη ξηρά. Και συγκεκριμένα στον γραφικό παραθαλάσσιο χωριουδάκι που ζει ο Κωνσταντής. Μαζί της έρχεται και η Καλλιρρόη που ψυλλιάστηκε ότι η στεριά είναι φίσκα στις προγαμιαίες σχέσεις.

Επεισόδια 

 Προβαλλόταν κάθε Δευτέρα στις 21:00.
 Στις 19/5/2008 δε προβλήθηκε επεισόδιο λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα.
 Το 17ο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στην Έλενα Ναθαναήλ, η οποία απεβίωσε την επόμενη ημέρα έπειτα της προβολής του προηγούμενου επεισοδίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Γοργόνες
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Τσεϊρανκετσμέζ

Το Τσεϊρανκετσμέζ (επίσης, Ντζεϊράν-Κετσμάς, Ντζεϋράν-Κέτσμας, και Ντζεϊρανκετσμάζ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Γκομπουστάν του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σιχζαχιρλί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκομπουστάν
Αλλαχβερενλί

Το Αλλαχβερενλί (αζερικά: Allahverənli) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 331 κατοίκων.

Αναφορές 

Συντεταγμένες: 39°10′N 48°27′E﻿ / ﻿39.167°N 48.450°E﻿ / 39.167; 48.450

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Χαλταντέχνγια

Το Χαλταντέχνγια (επίσης, Χαλτάν"ντάγκνγια, αζερικά: Khaltandekhnya) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Σιχιμλί

Το Σιχιμλί (επίσης, Σίχιμλι και Συχυμλή) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουρνταμίρ
Τσαχτσαχλί

Το Τσαχτσαχλί (επίσης, Τσάχτσαχλι, αζερικά: Çaxçaxlı) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σολλάρ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Μοναστηράκι Πέλλας

Το Μοναστηράκι (μέχρι το 1922 Μοναστηρτζίκ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Μοναστηράκι έχει 164 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 240 μέτρων.

Το χωριό είχε μουσουλμανικό πληθυσμό στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 427 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 348 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 62 προσφυγικές οικογένειες και ο οικισμός έγινε αμιγώς προσφυγικός. Στην απογραφή του 1928 είχε 310 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 373.

Το Μοναστηράκι ανήκε στην κοινότητα Μεγαπλάτανου και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Αλμωπίας
Άρδακτος Λάμπης Ρεθύμνου

Για τον οικισμό στον νομό Ρεθύμνης με το ίδιο όνομα δείτε: Άρδακτος Κουρητών Ρεθύμνης

Ο Άρδακτος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στα νότια του Ρεθύμνου, σε απόσταση σαράντα χιλιομέτρων, διακλάδωση δεξιά στο τριακοστό πέμπτο χλμ. του κεντρικού οδικού άξονα, που οδηγεί από το Ρέθυμνο, μέσω Σπηλίου, στην Αγία Γαλήνη και το Τυμπάκι. Βρίσκεται σε υψόμ. 630 μ. και για τούτο ο Εμμ. Λαμπρινάκης τον χαρακτηρίζει ως «κώμην μεσόγειον  και τερπνήν έχουσαν περί τας σαράντα πέντε οικίας και ναόν τον Αρχιστράτηγον Μιχαήλ». Απο τις αρχές του 1879,εως τις αρχές του εικοστού αιώνα ο Άρδακτος υπήρξε έδρα του τότε δήμου  Αγίου Πνεύματος, που αρχικά ονομάστηκε ως Δήμος Αρδάκτου

Ονομασία του χωριού
Την ονομασία του το χωριό, το πιθανότερο, οφείλει στο φυτό αρδαχτυλλίνος, ο [(ακανθώδες, πολυετές, περί το 0,50 μ. ύψος, ιδιαίτερα αγαπητή τροφή στους γαϊδάρους), αρχαίο ατρακτυλλίς η μαλωτή (carthamus lanatus), στην κοινή της γυναίκας το ατράχτι (αρδάχτι) , το οποίο αφθονεί στο εν λόγω χωριό] και κατά μεταπλασμό του δευτερόκλιτου σε πρωτόκλιτο προήλθε ο τύπος αρδαχτύλλινας (ο) με σχετική μεγεθυντική σημασία. Με την περιεκτική φυτωνυμική κατάληξη [-ές] παράγεται το σύνηθες τοπωνύμιο Αρδαχτυλλινές. Το φυτό λέγεται και Αδραχτυλλίνι, με αντιμετάθεση των [ρ] και [δ], όπως και στη λέξη αρδάχτι< αδράχτι . «Άρδακτος», περαιτέρω, είναι όργανο υφαντικής, με λεπτό μετάλλινο στέλεχος και στεφάνη μετάλλινη, που περιστρέφεται με κατάλληλο χειρισμό στο θρομύλι, για την περιέλιξη του νήματος.

Τοπική κοινότητα
Η αρχική αναγνώριση της κοινότητας Αρδάκτου έγινε με το Δ. 26-1-1925, ΦΕΚ Α 27/1925. Οικισμοί που αρχικά απάρτισαν την κοινότητα: Άρδακτος, Ακτούντα, Βάτος, Δουμαεργιό, Κισσός.  Η τοπική κοινότητα Αρδάκτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 15,335 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Παρασκευή, Ακτούντα και Βάτος.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Μεταφορές 
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός Κισσού Κάμπος - Κεραμέ γνωστή και ως "Αμαξωτός" Δρόμος, η οποία διασταυρώνεται με την οδό Ρέθυμνο - Αγία Γαλήνη και  το ενώνει με το Ρέθυμνο (Αρμένοι, Σπήλι).

Διοικητικά 
Δείτε: Κοινότητα Αρδάκτου

Ο Άρδακτος αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Λάμπης,στον οποίο εντάχθηκε όταν άρχισε να ισχύε το διοικητικό σύστημα "Καποδίστρια" το 1999, και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάσθηκε από το δήμο Λάμπης, λόγω ότι ο Δήμος Λάμπης ενώθηκε με τον Δήμο Φοίνικα και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγίου Βασιλείου.

Αναφορές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κενταχάν

Το Κενταχάν (επίσης, Κένταχαν, Γκενταχάν, και Γκεντιχάνι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκσού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιουρτσιουβάν.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκσού
Τσολαχλί

Το Τσολαχλί είναι  χωριό στην επαρχία Σάκι του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσεφεραμπάντ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σάκι
Καζμαμπουντούγκ

Το Καζμαμπουντούγκ είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Μπέρναρντ Χέρμαν

Ο Μπέρναρντ Χέρμαν (αγγλικά: Bernard Herrmann, 29 Ιουνίου 1911 – 24 Δεκεμβρίου 1975)  ήταν Αμερικανός συνθέτης, περισσότερο γνωστός για τις μουσικές συνθέσεις του στον κινηματογράφο. Το 1941, κέρδισε και το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, για τη δουλειά του στο έργο The Devil and Daniel Webster.

Παρόλα αυτά, περισσότερο γνωστός είναι για τη συνεργασία του με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, με τον οποίον συνεργάστηκε σε αρκετές σπουδαίες ταινίες του, όπως στο Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά (1956), το Vertigo (1958), το Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων (1959) και το Ψυχώ (1960). Έχει γράψει επίσης μουσική για τις ταινίας: Πολίτης Κέιν (1941), Ψυχές στην ομίχλη (1947), Δυο Γίγαντες Συγκρούονται (1962) και το Ο Ταξιτζής (1976).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
The Bernard Herrmann Estate
The Bernard Herrmann Society

Bernard Herrmann: The Early Years
Bernard Herrmann at Soundtrackguide.net
Bernard Herrmann: A Celebration of his Life and Music (1988 radio documentary)
Bernard Herrmann: A Centennial Tribute
Gramophone magazine obituary , February 1976.
Citizen Kane: The Classic Film Scores of Bernard Herrmann at AllMusic

 Hitchcock And Herrmann

Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Αμερικανοεβραίοι
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Ιαήλ

Η Ιαήλ ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, σύζυγος του Χαβέρ.

Ιαήλ και Σισάρα
Η Δεββώρα, η οποία ήταν προφήτισσα, είπε στον Βαράκ ότι τον αντίπαλό του Σισάρα θα τον σκοτώσει χέρι γυναίκας. Καταδιωγμένος από τον Βαράκ, ο Σισάρα  κατέφυγε τρέχοντας στη σκηνή της Ιαήλ, της γυναίκας του Χαβέρ του Κιναίου, ενός Ισραηλίτη που εκείνο τον καιρό είχε φιλικές σχέσεις με τον Ιαβίν, βασιλιά της Ασώρ. Η Ιαήλ έκρυψε το Σισάρα στη σκηνή της κάτω από ένα σκέπασμα. Ο Σισάρα αφού έφαγε και ξεδίψασε, αποκαμωμένος καθώς ήταν κοιμήθηκε βαθιά. Τότε η Ιαήλ πήρε έναν πάσσαλο από τη σκηνή κι ένα σφυρί, πλησίασε αθόρυβα κι έμπηξε το παλούκι στο μηνίγγι του, έτσι που καρφώθηκε στη γη και ο Σισάρα πέθανε. Τότε έφτασε και ο Βαράκ που καταδίωκε το Σισάρα. Η Ιαήλ τον καλοδέχτηκε και του έδειξε το Σισάρα που ήταν νεκρός μέσα στη σκηνή της (Κριταί 4,17-22. 5,24-27). Η πράξη της Ιαήλ μακαρίζεται στον ύμνο της Δεββώρας και του Βαράκ (Κριταί 5,24).

Παραπομπές

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατάλογος των Ελληνικών ρεκόρ στον στίβο

Αυτά είναι τα πανελλήνια ρεκόρ που έχουν σημειωθεί στον στίβο.

Ανδρών 
Τελευταία ενημέρωση: 20 Μαρτίου 2022

Γυναικών 
Τελευταία ενημέρωση: 22 Ιουλίου 2022

Πηγές 
 ΣΕΓΑΣ - ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΡΕΚΟΡ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΣΤΙΒΟΥ

Στίβος στην Ελλάδα
Ευαγγελία Σαμιωτάκη

Η Ευαγγελία Σαμιωτάκη (πραγματικό όνομα: Ευαγγελία Καλογήρου το γένος Σακούλα, 3 Ιουνίου 1935 - 11 Μαρτίου 2017) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1935 στη Λαμία Οι γονείς της είχαν καταγωγή από τη Σάμο, με τον προπάππου της να είναι οπλαρχηγός κατά την Απελευθέρωση της Σάμου το 1840. Πατέρας της ήταν ο λαϊκός τραγουδιστής Κώστας Σαμιωτάκης. Η Ευαγγελία ολοκλήρωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση της στην Θήβα και στη συνέχεια φοίτησε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1955 στον Ερωτόκριτο του Νίκου Χατζίσκου. Μετά την αποφοίτηση της έπαιζε για 17 συναπτά έτη ρόλους από αττικές κωμωδίες, κυρίως του Αριστοφάνη στην Επίδαυρο. Αποτέλεσε μάλιστα αγαπημένη ηθοποιό του Αλέξη Σολωμού στο ρόλο της Λαμπιτούς στο έργο Λυσιστράτη.

Συνεργάστηκε από το 1965 με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ενώ από το 1978 ασχολήθηκε με το ελεύθερο θέατρο. Πραγματοποίησε και η ίδια θεατρικές παραγωγές επί 17 χρόνια, ενώ πραγματοποίησε περιοδείες σε Αυστραλία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Καναδά. Συμμετείχε σε πολλές σειρές και ταινίες, ελληνικής αλλά και ξένης παραγωγής. Σύζυγός της από το 1952 μέχρι το 2009 ήταν ο Σπύρος Καλογήρου. Δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Διομήδη Φωτιάδη, ενώ τα τελευταία χρόνια πριν από το θάνατό της υπέφερε από προβλήματα υγείας στο αριστερό της πόδι. Απεβίωσε ηλικία 81 ετών στις 11 Μαρτίου 2017 στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Ζάλογγο το κάστρο της λευτεριάς, 1959
Αμόκ, 1963
Η νεράιδα και το παλικάρι, 1969
Η Παριζιάνα, 1969
Βαβυλωνία, 1970
Ο Θανάσης η Ιουλιέττα και τα λουκάνικα, 1970
Η Αλίκη δικτάτωρ, 1972
Πως Καταντήσαμε Σωτήρη, 1972
Αστερισμός της παρθένου, 1973
Δικτάτωρ Καλεί Θανάση, 1973
Γυναικοκρατία, 1973
Θανάσης ο πιο γρήγορος τρελλός / Δικτάτωρ καλεί Θανάση, 1973
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ, 1973
20 Γυναίκες κι Εγώ, 1973
Ο τσαρλατάνος, 1973
Ο παλαβός κόσμος του Θανάση, 1979
Ο φαλακρός μαθητής, 1979
Καθένας με την τρέλλα του, 1980
Πέστα χρυσόστομε, 1983
Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια, 1984
Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω!.., 1985
Μερικοί το Προτιμούν Ηλεκτρονικό, 1986
Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν, 1987
Ο καλύτερός μου φίλος, 2001
Lilly`s Story, 2002
Η Λίζα και όλοι οι άλλοι, 2002
Αγρύπνια, 2005
Το όνειρο του σκύλου, 2005

Τηλεοπτικές σειρές

Μπολσόι Ιβάν και Μπιγκ Τζον
Λούνα Παρκ
Μια Αθηναία στην Αθήνα
Μεθυσμένη Πολιτεία
Ο Θείος μας ο Μίμης
Ακυβέρνητες Πολιτείες
Το Σπίτι της Θείας
Εμείς και οι Άλλοι
Ο Πέτρος και τα Κορίτσια του
Καληνύχτα Μαμά
Οι Άντρες δεν Υπάρχουν πια
Αλίκη
Σαν Χειμωνιάτικη Λιακάδα
Η Σειρήνα και ο Μπάτσος
Μόνη εξ Αμελείας
Εκείνες και Εγώ

Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τζορτζ Τομασίνι

O Τζορτζ Τομασίνι (αγγλικά: George Tomasini, 20 Απριλίου 1909 - 22 Νοεμβρίου 1964) ήταν Αμερικανός μοντέρ, ο οποίος είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη συνεργασία του με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, η οποί κράτησε μία δεκαετία (1954-1964). Ο Τομασίνι ανέλαβε το μοντάζ, μερικών από των πιο γνωστών έργων του Χίτσκοκ, μεταξύ αυτών το Σιωπηλός Μάρτυς (1954), το Δεσμώτης του Ιλίγγου (1958), το North by Northwest (1959), το Ψυχώ (1960) και το Τα Πουλιά (1963), ενώ για το τρίτο έχει λάβει και μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ.

Το 2012, σε λίστα με τα 75 Καλύτερα Μοντάζ σε ταινίες όλων των εποχών, της Motion Picture Editors Guild, ο Τομασίνι, ήταν ο μόνος μοντέρ που βρέθηκε σε αυτή τη λίστα τέσσερις φορές (Psycho, Vertigo, Rear Window και North by Northwest). Οι εφευρετικές τεχνικές του Τομασίνι, φαίνεται ότι έχουν πολλούς μοντέρ και δημιουργούς ταινιών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Αμερικανοί μοντέρ
Αμπτζίτ

Το Αμπτζίτ είναι πρώην χωριό στην επαρχία Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελούσε μέρος του δήμου Καϊσά.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν
Καϊσά

Το Καϊσά (επίσης, Καϋσά και Κοϊσά) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπαλακάν του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,595 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Καϊσά και Αμπτζίτ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν
Μακσουντλού (Αζερμπαϊτζάν)

Το Μακσουντλού (επίσης, Μαχσουντλού και Μάκσουντλου) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Ζερκάβα (Κούμπα)

Το Ζερκάβα (επίσης, Ζαργκόβα) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,418 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζερκάβα και Χασπολάντ.

Αναφορές 
 Belediyye Informasiya Sistemi
 Άνθρωποι Τατ
 Γλώσσα Τατ

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ερντεσεβί

Το Ερντεσεβί (επίσης, Αρντασεβί και Ερεντεσεβί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Νερκίν Κλιτσμπάγκ

Το Νερκίν Κλιτσμπάγκ (επίσης, Ασάγκα-Κλισμπάγκ, Ασάγκα-Κλισμπόγκ, Νερκίν Γκλιζμπάγκ, Νερκίν Κλυτσμπάγκ, και Νερκίν-Κιλιτσμπάγκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χοτζάλι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζάλι