joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αμφιάλη

Η Αμφιάλη είναι μία από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες συνοικίες του Κερατσινίου, η οποία ανήκει στον Δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας και τοποθετείται στα ΒΔ του Δήμου. Συνορεύει με την Νεάπολη (Νίκαιας) στα ανατολικά, με το Νέο Ικόνιο Περάματος στα δυτικά και με τα Ταμπούρια στα νότια, ενώ βόρεια της απλώνεται το όρος Τρίκορφο, που αποτελεί τμήμα του όρους Αιγάλεω.Η απόληξη του όρους Αιγάλεω (στο σύνορο Αμφιάλης -Νέου Ικονίου) προς τον Σαρωνικό Κόλπο ,ονομάζεται από τους Αμφιαλιώτες "Ξέρξης", επειδή θεωρήται ότι ο πέρσης βασιλιάς Ξέρξης παρακολούθησε από εκεί την περίφημη Ναυμαχία της Σαλαμίνος.

Ιστορία 

Με το όνομα Αμφιάλη συναντάται και δήμος της αρχαίας Αθήνας, ο οποίος τοποθετείται στη θέση του σημερινού Περάματος. Η περιοχή αυτή ονομαζόταν Αμφιάλη Άκρα (ἀμφί + ἅλς, δηλαδή περιοχή που και από τις δύο πλευρές έχει θάλασσα) λόγω της θέσης της στον πορθμό της Σαλαμίνας, ως άκρο της Αττικής. Μάλιστα ολόκληρο το σημερινό μέτωπο Περάματος-Σκαραμαγκά έφερε το όνομα "Ακτή Αμφιάλης" (περ. Ψυττάλεια, τευχ. 1-11 (1985-1988) και Κουτελάκης Χαρ., Φωσκόλου Αμ., Πειραιάς και συνοικισμοί, Αθήνα 1991, έκδ. ΕΣΤΙΑ του Κολλάρου). 

Στα νεώτερα χρόνια η Αμφιάλη στην παρούσα γεωγραφική της θέση ξεκίνησε να κατοικείται από πρόσφυγες μετά το 1922, οι οποίοι σποραδικά εποίκιζαν τα βόρεια τμήματα της Αμφιάλης. Ενώ η αυθαιρεσία ως προς τη δόμηση κυριαρχούσε, την περίοδο 1936-1939 έγιναν προσπάθειες από το κράτος για διανομή γης σε Μικρασιάτες, Ποντίους και Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες, ενώ η ακλήρωτη γη καταπατήθηκε και ιδιοποιήθηκε. Κατά το 1932 υπήρξε η πρώτη οργανωμένη οικιστική επιχείρηση στην περιοχή, με τη δημιουργία του συνοικισμού "Μυριοφύτου", εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η συνοικία Νερό. Πρόσφυγες από την Σοβιετική Ένωση εγκαταστάθηκαν στη συνοικία της Νέας Οδησσού (του Παπά οι Ελιές). Η περιοχή του Κοκκινόβραχου (Γαλήνη) κατοικήθηκε αρχικά από κατοίκους της Δραπετσώνας, οι οποίοι κατέφυγαν εκεί υπό τον φόβο των γερμανικών βομβαρδισμών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (περ. Ψυττάλεια, τευχ. 1-11 (1985-1988) και Κουτελάκης Χαρ., Φωσκόλου Αμ., Πειραιάς και συνοικισμοί, Αθήνα 1991, έκδ. ΕΣΤΙΑ του Κολλάρου) Η ευρύτερη περιοχή της Αμφιάλης δέχτηκε και μεγάλο κύμα κατοίκων που προέρχονταν από τα νησιά του Αιγαίου (Κάρπαθο, Σαντορίνη, Ίο κ.ά.) λόγω της εγγύτητας της περιοχής στο λιμάνι του Πειραιά.

Επιμέρους Συνοικίες 
Η Αμφιάλη απαρτίζεται από διάφορες επιμέρους συνοικίες. Οι συνοικίες αυτές είναι:
 Άγιος Μηνάς
 Συνοικισμός Καρπαθίων
 Κάτω Αμφιάλη 
 Άγιος Αντώνιος
 Παναγία Βλαχέρνα
 Άστρο
 Άβα
 Κοκκινόβραχος ή Γαλήνη
 Νερό

Παραπομπές 

Δήμοι της Αρχαίας Αττικής
Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
Γκαστόν Παρί

Ο Μπρούνο Παουλίν Γκαστόν Παρί (Bruno Paulin Gaston Paris, 9 Αυγούστου 1839 - 5 Μαρτίου 1903) ήταν Γάλλος λόγιος φιλόλογος και συγγραφέας. Είχε προταθεί για Νόμπελ λογοτεχνίας τις χρονιές 1901, 1902 και το  1903.

Βιογραφία
Ο Γκαστόν γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου το 1839, στο Avenay-Val-d'Or. Ήταν γιος ενός λόγιου, του Παουλίν Παρί. Κατά την παιδική του ηλικία, ο Γκαστόν, εκτίμησε την Παλιά Γαλλική.

Ο Γκαστόν, διαδραμάτισε καίριο ρόλο στη δημιουργία της επιστημονικής διδασκαλίας στη φιλολογία. Τα πιο πολλά του έργα αφορούν τη μεσαιωνική λογοτεχνία. Τα κυριότερα, φέρονται να είναι, τα Τραγούδια του 15ου αιώνα και Η ποίηση του Μεσαίωνα.

Ο μεγάλος αυτός Γάλλος φιλόλογος απεβίωσε στις 6 Μαρτίου 1903, στις Κάννες.

Ενδεικτική εργογραφία
Les Plus anciens monuments de la langue française (1875)
Manuel d'ancien Français (1888)
Mystère de la passion d'Arnoul Greban (1878), in collaboration with Gaston Raynaud
Deux rédactions du roman des sept sages de Rome (1876)
a translation of the Grammaire des langues romanes (1874–1878) of Friedrich Diez, in collaboration with MM. Brachet and Morel-Fatio.
La Poésie du Moyen Âge (1885 and 1895)
Penseurs et poètes (1897)
Poèmes et légendes du moyen âge (1900)
François Villon (1901), an admirable monograph contributed to the "Grands Écrivains Français" series
Legendes du Moyen Âge (1903).
 Summary of medieval French literature forms a volume of the Temple Primers.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Jean-Pierre Rousselot, « Gaston Paris », Revue de l'Institut catholique de Paris, mai-juin 1904, 192-218.
 J.-C. Chevallier, « Le baron de Tourtoulon et la constitution d'une géographie linguistique » (polémique de Gaston Paris avec Charles de Tourtoulon), in De François Raynouard à Auguste Brun. La contribution des Méridionaux aux premières études de linguistique romane, Aix-en-Provence, Brignoles, université de Montpellier-3 Paul-Valéry, MontpellierCat INIST

Περαιτέρω ανάγνωση
"Hommage à Gaston Paris" (1903), the opening lecture of his successor, Joseph Bédier, in the chair of medieval literature at the College de France;
A. Thomas, Essais de philologie française (1897);
W. P. Ker, in the Fortnightly Review (July 1904);
M. Croiset, Notice sur Gaston Paris (1904);
J. Bédier et M. Roques, Bibliographie des travaux de Gaston Paris (1904).

Εξωτερικοί  σύνδεσμοι 

 Notice biographique de l'Académie française
 Notice biographique par Henri Jadart
 Généalogie de Gaston Paris
  Biographie complète de Gaston Paris avec bibliographie

Γάλλοι φιλόλογοι
Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι ιστορικοί
Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας
Στέφαν Σβάρτσμαν

Ο Στέφαν Σβάρτσμαν (αγγλ. Stefan Schwarzmann) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως ντράμερ των Accept από το 2009 μέχρι σήμερα. Έχει ηχογραφήσει με τους U.D.O., Helloween, Running Wild, Krokus, κ.α..

Βιογραφία

Ο Στέφαν Σβάρτσμαν γεννήθηκε στο Έρλανγκεν της Γερμανίας το Νοέμβριο του 1965. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στα 14 του χρόνια, έχοντας ως πρότυπα τον Κλάιβ Μπαρ και τον Κόζι Πάουελ. Το πρώτο του σχολικό συγκρότημα ονομαζόταν Born Loosers, ενώ ακολούθησαν άλλα σχήματα όπως οι Cronos Titan, Canberra και Die Suicides, με τους οποίους συνέχισε μέχρι την ηλικία των 20 ετών.
Το 1987, έγινε μέλος των Running Wild, ηχογραφώντας μαζί τους το ζωντανό "Ready for Boarding", για να ακολουθήσει το "Port Royal" μερικούς μήνες αργότερα.
Στη συνέχεια εντάχθηκε στους U.D.O. παίζοντας στα "Mean Machine" (1989), "Faceless World" (1990) και "Timebomb" (1991). Το 1992, επανήλθε στους Running Wild για το άλμπουμ "Pile of Skulls", μετά την περιοδεία για την προώθηση του οποίου, ο Ρολφ Κάσπαρεκ άλλαξε ολόκληρη την σύνθεση του συγκροτήματος οδηγώντας τα πρώην μέλη του σχήματος να σχηματίσουν τους X-Wild. Ο Σβάρτσμαν συμμετείχε στα άλμπουμ "So What!" και "Monster Effect", πριν γίνει μέλος των Accept το 1995. Μαζί τους ηχογράφησε τα τραγούδια "Bad Habits Die Hard" και "Prejudice" για τον δίσκο "Death Row", όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "All Areas - Worldwide" που κυκλοφόρησε το 1997, μετά την διάλυση του συγκροτήματος.
Ο Σβάρτσμαν επέστρεψε στους U.D.O. για τους δίσκους "Solid" και "No Limits" και το 2003 έπαιξε στο "Album Of The Year" των Skew Siskin. Την ίδια χρονιά, αντικατέστησε τον Μαρκ Κρος στους Helloween και ηχογράφησε μαζί τους το σινγκλ "Just a Little Sign", αποχωρώντας δύο χρόνια αργότερα.
Το 2005, συμμετείχε στην επανένωση των Accept για μερικές εμφανίσεις σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και μία περιοδεία στην Ιαπωνία. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Ελβετούς Krokus για τον δίσκο "Hellraiser" και μία εκτενή, παγκόσμια περιοδεία. Το 2007 μετακόμισε στην Ελβετία και την επόμενη χρονιά αποχώρησε από τους Krokus για την επανένωση της κλασικής σύνθεσης τους.
Το καλοκαίρι του 2009, ο Σβάρτσμαν εντάχθηκε στους επανενωμένους Accept με τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το "Blood of the Nations" ανεβαίνοντας στο # 4 των γερμανικών τσαρτ, ακολουθούμενο από το "Stalingrad" δύο χρόνια αργότερα. Το 2014, έφθασαν στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών της πατρίδας τους με τον δίσκο "Blind Rage".
Την ίδια χρονιά, ο Σβάρτσμαν μαζί με τον κιθαρίστα των Accept, Χέρμαν Φρανκ και τον μπασίστα και τραγουδιστή των Destruction, Μάρσελ "Schmier" Σίρμερ, δημιούργησαν το πρότζεκτ Panzer ηχογραφώντας τον δίσκο "Send Them All to Hell".

Δισκογραφία

Πηγές
 Stefan Schwarzmann - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 Stefan Schwarzmann () MUSICIANS ACTIVITY reviews 
 Stefan Schwarzmann Discography at Discogs
 PANZER: Το νέο supergroup με μέλη από Accept και Destruction

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Στέφαν Σβάρτσμαν

Γερμανοί μουσικοί
Ντράμερς
Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια

Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια (ρωσικά: Большая российская энциклопедия, БРЭ, ή ακαδημαϊκά ως  Bolšaja rossijskaja enciklopedija) είναι μια νέα παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια, που εκδίδεται από το 2004 στη Ρωσία από την Bolshaya Rossiyskaya Entsiklopediya και πρόκειται να ολοκληρωθεί σε 35 τόμους. Η έκδοσή της βρίσκεται υπό την κηδεμονία της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (RAS) με το προεδρικό διάταγμα №1156 του 2002.. Σύμφωνα με τον εκδότη της εγκυκλοπαίδειας, Σεργκέι Λεονίντοβιτς Κράβετς, η έκδοση θα ολοκληρωθεί το 2016.

Ο πρώτος, εισαγωγικός τόμος κυκλοφόρησε το 2004 και είναι αφιερωμένος στη Ρωσία. Το σχέδιο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (RAS) είναι η ανανέωση της έκδοσης κάθε πέντε χρόνια. Μεταξύ του 2005 και του 2017 κυκλοφόρησαν τριάντα τέσσερις τόμοι, που καλύπτουν λήμματα από το "A" έως το "Шервинский" (Σεργκέι Σερβίνσκι).

Συνεισφορά
Ο κύριος εκδότης-επιμελητής της εγκυκλοπαίδειας είναι ο Γιούρι Οσίποφ, Πρόεδρος της RAS και πρόεδρος του επιστημονικού εκδοτικού διευθυντηρίου. Αρχισυντάκτης είναι ο Σ. Λ. Κράβετς, δημοσιογράφος, επιμελητής και πολιτισμική μορφή. Το εκδοτικό διευθυντήριο περιλαμβάνει περισσότερα από 80 μέλη της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, επιφανή στο πεδίο τους, όπως ο φυσικός Ζόρες Αλφέροφ, ο θεωρητικός φυσικός και αστροφυσικός Βιτάλι Γκίνζμπουργκ.

Περίληψη εκδόσεων
Σχεδιασμός έκδοσης και περιεχομένων:

Δείτε επίσης
Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρωσική γλώσσα
Εγκυκλοπαίδειες
Πολιτισμός της Ρωσίας
Χριστόφορος Ροδοκανάκης

Ο Χριστόφορος Ροδοκανάκης, γνωστός και ως Χρήστος Ροδοκανάκης (1860 – 1931 ή 1932), ήταν Έλληνας γιατρός, ευεργέτης και βουλευτής Χίου.

Γόνος της αρχοντικής οικογένειας Ροδοκανάκη της Χίου, γεννήθηκε στον Κάμπο. Σπούδασε ιατρική και διακρίθηκε για τη σημαντική φιλανθρωπική, κοινωνική και πατριωτική του δράση. Υπήρξε μέγας ευεργέτης του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου της Χίου. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και υπήρξε στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθερίου Βενιζέλου. Διετέλεσε βουλευτής, αλλά και γερουσιαστής Χίου, καθώς και αρχηγός του κόμματος των Φιλελεύθερων.

Πηγές
 Κ.Αμάντου: «Χριστόφορος Ροδοκανάκης», περιοδ. ΑΙΓΑΙΟΝ, τόμ. 1, τεύχ. 2 (Μάρτιος 1935), σσ. 65-68

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Λίγα βιογραφικά στοιχεία και προσωπογραφία του Χ. Ροδοκανάκη στον ιστοτόπο της Βιβλιοθήκης Χίου «Κοραής»

Έλληνες ευεργέτες
Βουλευτές Χίου
Έλληνες Γερουσιαστές
Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Οικογένεια Ροδοκανάκη
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης

Το Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης είναι ένα στάδιο που βρίσκεται στην Κοζάνη, Ελλάδα. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Φ.Σ. Κοζάνης. Επισης ήταν η έδρα της ομάδας Α.Ε.Π Καραγιαννιων όταν βρισκόταν στη γ εθνική  την σεζόν 2017-18.ανήκει στο Δήμο Κοζάνης. Το στάδιο βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της πόλης και αποτελεί μέρος του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κοζάνης. 

Το στάδιο έχει χωρητικότητα 4.000 θέσεις και ανακατασκευάστηκε το 1986 και το 2004 με την προσθήκη στεγάστρου. Επίσης κάθε χρόνο πραγματοποιούνται οι αγώνες στίβου Λασσάνεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης stadia.gr

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Κοζάνη
Ρίτσαρντ Ντάγκλας Χάσμπαντ

Ο Ρίτσαρντ Ντάγκλας («Ρικ») Χάσμπαντ (Richard Douglas "Rick" Husband, 12 Ιουλίου 1957 – 1 Φεβρουαρίου 2003) ήταν Αμερικανός αστροναύτης και πιλότος μαχητικών αεροσκαφών.

Βιογραφικά δεδομένα
Ο Ρίτσαρντ Χάσμπαντ γεννήθηκε στο Αμαρίλο του Τέξας στις 12 Ιουλίου 1957. Το 1975 πήρε πτυχίο μηχανολογίας στο Texas Tech University. Αργότερα εκπαιδεύτηκε ως πιλότος μαχητικών αεροσκαφών στην βάση Vance Air Force στην Οκλαχόμα. Υπηρέτησε ως Ανθυπολοχαγός και συνολικά πιλοτάρισε πάνω από 3.800 ώρες και 40 διαφορετικούς τύπους αεροσκαφών.

Το 1994 επιλέχθηκε από τη ΝΑΣΑ ως υποψήφιος αστροναύτης για μία αποστολή στην Σελήνη και στον Άρη. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε διαστημική αποστολή στις 30 Μαΐου 1999, στην αποστολή STS-96 του Διαστημικού Λεωφορείου «Ντισκάβερι», ως πιλότος. Η τελευταία του αποστολή ήταν η STS-107 με το Διαστημικό Λεωφορείο «Κολούμπια» ως επικεφαλής η οποία ξεκίνησε στις 16 Ιανουαρίου 2003 και τελείωσε την 1η Φεβρουαρίου 2003 με την γνωστή Τραγωδία του Κολούμπια, όταν το σκάφος κατά την επιστροφή και την επανείσοδό του στη γήινη ατμόσφαιρα διαλύθηκε σε ύψος 60 χιλιομέτρων, σκοτώνοντας το επταμελές πλήρωμά του. Ο Χάσμπαντ είχε συμπληρώσει συνολικό χρόνο παραμονής στο διάστημα στις δύο αποστολές του 25 ημέρες και 17 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί αστροναύτες
Τζούντιθ Ρέσνικ

Η Τζούντιθ Ρέσνικ (αγγλ. Judith Arlene Resnik, 5 Απριλίου 1949 - 28 Ιανουαρίου 1986) ήταν Αμερικανίδα αστροναύτης.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στο Έικρον του Οχάιο στις 5 Απριλίου του 1949, από εβραίους γονείς μετανάστες από την Ουκρανία. Είχε έναν αδερφό, τον Judith Charles. Φοίτησε στο Carnegie Mellon University και το 1977 πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. Αμέσως μετά δούλεψε στην RCA ως μηχανικός σχεδιαστής και αργότερα βοηθούσε τα προγράμματα της ΝΑΣΑ. Στις 30 Αυγούστου του 1984 συμμετείχε στην παρθενική πτήση του Διαστημικού Λεωφορείου Ντισκάβερι στην αποστολή STS-41-D, ως ειδικός της αποστολής. Ήταν η πρώτη Εβραία αστροναύτης.

Θάνατος 
Δείτε επίσης: Τραγωδία του Τσάλεντζερ

Η τελευταία της αποστολή ήταν η STS-51-L στις 28 Ιανουαρίου του 1986 με το Διαστημικό Λεωφορείο Τσάλεντζερ, η οποία εξελίχθηκε σε τραγωδία, καθώς 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση το Τσάλεντζερ διαλύθηκε σε ύψος 15 χιλιομέτρων, σκοτώνοντας το επταμελές πλήρωμά του. Όπως διαπιστώθηκε κατά τις έρευνες, τρία μέλη του πληρώματος είχαν ενεργοποιήσει τα Προσωπικά Πακέτα Ιπτάμενης Εκκένωσης. Αυτοί ήταν ο πιλότος Μάικλ Τζον Σμιθ, ο Έλισον Ονίζουκα και η Τζούντιθ Ρέσνικ, και πιθανότατα πέθαναν από εκρηκτική αποσυμπίεση κατά τη διάρκεια της πτώσης της καμπίνας στην θάλασσα, από 48.000 πόδια (15 χιλιόμετρα) ύψος. Η Τζούντιθ Ρέσνικ ήταν η δεύτερη Αμερικανίδα αστροναύτης που είχε καταγράψει 145 ώρες σε τροχιά.

Τιμές 
Ο Κρατήρας Ρέσνικ στην αθέατη πλευρά της Σελήνης πήρε το όνομα του προς τιμή της Τζούντιθ Ρέσνικ.

Βραβεία 
 Στις 23 Ιουλίου του 2004, απονέμεται το Διαστημικό Μετάλλιο Τιμής του Αμερικανικού Κογκρέσου στην Τζούντιθ Ρέσνικ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αστροναύτες
Μαρτζαμπόττο

Το Μαρτζαμπότο (ιταλ. Marzabotto) είναι μικρή πόλη και δήμος στην περιοχή της Ιταλίας Εμίλια-Ρομάνια, που ανήκει στην επαρχία της Μπολόνια. Βρίσκεται 27 χιλιόμετρα νότιο-νοτιοδυτικά της Μπολόνια με τρένο, στην κοιλάδα του ποταμού Ρένο. Στο Μαρτζαμπόττο το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνέβη η σφαγή των κατοίκων στο χωριό

Ιστορία

Στην περιοχή Villa Aria και κάτω από αυτή, κοντά στην πόλη, βρίσκονται τα ερείπια της ετρουσκικής πόλης Μίσα (Misa), η οποία προφυλάσσεται στα δυτικά από βουνά, και στα ανατολικά και νότια από το ποτάμι, το οποίο είχε καταστρέψει σε κάποια χρονική στιγμή λόγω εκτροπής τη μισή πόλη. Η πόλη βρίσκεται κάτω από το σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, και ήταν δομημένη σε παραλληλόγραμμο σχέδιο χωρισμένη από κύριους δρόμους σε οκτώ περιοχές, οι οποίες με τη σειρά τους χωρίζονταν σε τετράγωνα ή insulae. Βρέθηκαν νεκροταφεία ανατολικά και βόρεια του χώρου. Το όνομα του μέρους είναι άγνωστο: κατοικήθηκε εν μέρει αργότερα από Γαλάτες, αλλά δεν υπήρχε παρουσία Ρωμαίων.

Σφαγή

Στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, κατά τη γερμανική κατοχή της Ιταλίας κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη υπήρξε το θέατρο της χειρότερης σφαγής πολιτών στην Ιταλία από τα γερμανικά Waffen SS. Σε αντίποινα για την τοπική υποστήριξη στους παρτιζάνους και το αντιστασιακό κίνημα, στρατιώτες από τη 16η θωρακισμένη μονάδα αναγνώρισης (SS-Panzer-Aufklärungsabteilung), σκότωσαν συστηματικά εκατοντάδες πολίτες του Μαρτζαμπόττο και των κοντινών πόλεων Γκριτζάνα Μοράντι (Grizzana Morandi) και Μοντζούνο (Monzuno).

Η πόλη πήρε το Χρυσό Μετάλλιο Στρατιωτικής Τιμής για αυτό το περιστατικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Comune di Marzabotto on-line 
 The Two Etruscan Necropolis of Marzabotto and their Sacred Ties with Montovolo  by Graziano Baccolini

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Ετρούσκοι
Βιτάλι Αμπαλάκοφ

Ο Βιτάλι Μιχαΐλοβιτς Αμπαλάκοφ (Вита́лий Миха́йлович Абала́ков) (13 Ιανουαρίου, 1906, Γενισέισκ – 26 Μαΐου, 1986 Μόσχα), Κοζάκος, ήταν Σοβιετικός ορειβάτης και εφευρέτης.

Ορειβασία
Ο Βιτάλι ήταν αδελφός του Γεβγκένι Αμπαλάκοφ, ενός άλλου σημαντικού ορειβάτη. 
Ξεκίνησε την ορειβασία μαζί με τον αδελφό του Γεβγκένι στα Πιλιέ του Κράσνογιαρσκ, στην καρδιά της ρωσικής Σιβηρίας. 
Τα δύο αδέλφια ανέβηκαν το 1931 στο Ντιχ-Tάου (Dykh-Tau) στην οροσειρά του Καυκάσου με την Βαλεντίνα Τσερέντοβα, αργότερα σύζυγο του Βιτάλι. 
Εξαιτίας της φήμης τους συμμετείχαν σε όλες τις αποστολές που έγιναν στα όρη Αλτάι και αργότερα στο Παμίρ.  
Πραγματοποίησε την πρώτη σοβιετική ανάβαση του Λένιν Πικ το 1934 και δύο επιπλέον αναβάσεις στο βουνό από άλλες διαδρομές. 
1936 πραγματοποίησε πρώτη ανάβαση στο Χαν Τένγκρι.
1956 αδιαμφισβήτητη πρώτη ανάβαση στο Τζένγκις Τσοκούσου

Περίοδος εκκαθαρίσεων Στάλιν
Το 1938, o Αμπαλάκοφ μαζί με άλλους της ομάδας του συνελήφθησαν από τη NKVD και ανακρίνονταν έως το 1940. Κατηγορήθηκε για "ανοικτή δημόσια προπαγάνδα" των δυτικών ορειβατικών τεχνικών και για τη μείωση των σοβιετικών αλπινιστικών επιτευγμάτων όπως επίσης για το ότι ήταν "Γερμανός κατάσκοπος", κοινή κατηγορία της εποχής.

Εφευρέσεις
Ο Αμπαλάκοφ πιστώνεται με εφευρέσεις σχετικές με την αναρρίχηση, όπως το έκκεντρο το 1930. Η συσκευή του στηριζόταν στο μαθηματικό λογαριθμικό σπειροειδές, προκειμένου να διατηρείται σταθερή γωνία ανάμεσα στο έκκεντρο και τον βράχο σε όλα τα σημεία επαφής. Άλλη επινόησή του ήταν το διαμπερές Αμπαλάκοφ για ασφάλιση σε πεδίο πάγου.

Διακρίσεις
Τιμήθηκε με τα βραβεία Τάγμα του Λένιν (1957), Τάγμα του Εμβλήματος Τιμής (1972) και τον τίτλο Αξιότιμος Μάστερ Αθλητισμού στον αλπινισμό (1943).

Βιβλιογραφία
Σχετική ρωσική βιβλιογραφία:

 Расстрельное время
 Абалаков В. М. Автобиография
 Абалаков В. М. Неправильное восхождение
 Абалаков В. М. «Основы альпинизма» — М.: ФиС, 1941, 1950, 1958.
 Абалаков В. М., Гетье А.Ф, Гущин Д. И. «Высокогорные учебные походы и экспедиции» — М-Л.: ФиТ, 1937.
 Абалаков В. М. «Организация дальних высотных экспедиций» — М.: ФиТ, 1937.
 Абалаков В. М., Я. Г. Аркин «Спортивный инвентарь» — М.: ФиС, 1949.
 Абалаков В. М., Я. Г. Аркин «О длительных технически сложных траверсах» — М.: ФиС, 1952.
 Абалаков В. М., А. Овчинников «Тренировка и восхождения высшей категории трудности» Спутник альпиниста. — М.: ФиС, 1970.

Παραπομπές σημειώσεις

Σοβιετικοί εφευρέτες
Σοβιετικοί εξερευνητές
Σοβιετικοί ορειβάτες
Μαρία Ελίσα Καμάργο

Η Μαρία Ελίσα Καμάργο (María Elisa Camargo) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [maˈɾi.a eˈlisa kaˈmarɣo], γεννημένη στις 21 Δεκεμβρίου 1985 στο Γουαγιακίλ, Ισημερινός, είναι εκουαδοριανή ηθοποιός. Έπαιξε το χαρακτήρα της Μαρία Αλεγρία Πιμιέντο στην κολομβιανή τηλενουβέλα «La Marca del Deseo». Εμφανίστηκε επίσης στο Verano de amor (ως Ισαμπέλα Ρόκα, η κύρια ανταγωνίστρια/κακιά της σειράς)  

Κόρη των κολομβιανών γονέων. Η Μαρία Ελίσα γεννήθηκε στο Γουαγιακίλ το 1985. Ήθελε να γίνει καλλιτέχνης από την παιδική ηλικία. Στα 19 μετακόμισε στην Μπογκοτά της Κολομβίας, όπου άρχισε τις σπουδές της στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο των Άνδεων. Διέκοψε τις σπουδές της για να ακολουθήσει μια καριέρα στην υποκριτική.

Το 2005 έκανε οντισιόν για El Factor X, η κολομβιανή έκδοση του The X Factor. Έλαβε ένα ρόλο στη τηλενουβέλα Φλορισιέντα, παίζοντας την Νατάλια. Μετά τη Φλορισιέντα, προσλήφθηκε για να παίξει τη Μαίρη Τζόι στη τηλενουβέλα «La Marca del Deseo» (The Mark of Desire). Αυτή ήταν η πρώτη έκθεση της στην αμερικανική τηλεόραση.

Συμμετείχε στο Verano de amor (Summer of Love), στο οποίο παίζει τη Ισαμπέλα Ρόκα, η κακιά της ιστορίας. Έπαιξε επίσης τη Μόνικα Λεδέσμα στο Hasta Que el Dinero Nos Separe (For Love or Money).

Χαρακτήρισε τη Κριστέλ Ρουίς ι ντε Τερέσα Κουριέλ στη τηλενουβέλα Llena de Amor (Fill Me With Love) ως μια από τις κακιές.

Το 2011 πόζαρε για το Revista H του Μεξικού και επιβεβαίωσε τη σχέση της με τον μεξικανό ηθοποιό Τόνι Ντάλτον.

Φιλμογραφία

Δισκογραφία

Βραβεία και υποψηφιότητες

Έπαινοι

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Μαρία Ελίσα Καμάργο στο IMDb
Βιογραφία και φωτογραφίες της Μαρία Ελίσα Καμάργο στη Taringa
Φωτογραφίες της Μαρία Ελίσα Καμάργο στο record.com.mx 
Φωτογραφίες της Μαρία Ελίσα Καμάργο στο tvnotas

Ηθοποιοί από τον Ισημερινό
Τραγουδιστές από τον Ισημερινό
Α.Ο.Τ. Αλίμου

Ο Αθλητικός Όμιλος Τράχωνες Αλίμου (γνωστός και ως Α.Ο.Τ. Αλίμου ή απλώς Τράχωνες) είναι αθλητικός σύλλογος της Ελλάδας που εδρεύει στην περιοχή του Άνω Καλαμακίου στο δήμο Αλίμου. Ιδρύθηκε το 1957 με αρχικό όνομα Αθλητική Ένωση Αγίου Παντελεήμονα και το 1962 μετονομάστηκε στη σημερινή του ονομασία. Ο σύλλογος διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών. Το τμήμα της πετοσφαίρισης γυναικών ιδρύθηκε το 1982, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης τμήμα καλαθοσφαίρισης το οποίο απορροφήθηκε το 2004 από τον Α.Ο. Δίας Αλίμου. 

Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε την πρώτη θέση στον 5ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ , στην οποία αγωνίστηκε την περίοδο 2014-15 με την επαγγελματική επωνυμία ΠΑΕ Α.Ο.Τ. Άλιμος. . Ωστόσο, βιώνοντας 2 συνεχείς υποβιβασμούς, από την περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στις τοπικές ερασιτεχνικές διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
France Médias Monde

Το France Médias Monde, παλαιότερα γνωστό με την ονομασία «Audiovisuel Extérieur de la France» (AEF), επίσης γνωστό για κάποιο διάστημα ως «France Monde» και στη συνέχεια ως «Société de l'Audiovisuel Extérieur de la France» (SAEF), είναι μια μητρική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2008 με στόχο την επιτήρηση και τον σχεδιασμό των δραστηριοτήτων των δημοσίων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών που ανήκουν στο Γαλλικό Κράτος και οι οποίοι έχουν διεθνή προβολή.

Αποστολή του είναι η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός αυτών των εταιρειών οι οποίες μέχρι πρότινος λειτουργούσαν η καθεμία αυτόνομα της άλλης, καθώς και ο καθορισμός από κοινού στρατηγικής τους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γαλλίας
Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Κύπελλο Καναδά (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κανάντιαν Τσάμπιονσιπ (αγγλικά: Canadian Championship, γαλλικά: Championnat Canadien) είναι μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση κορυφαίων επαγγελματικών ομάδων του Καναδά. Στο νικητή απονέμεται το Voyageurs Cup και αποκτά μια θέση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2014, αγωνίστηκαν από την Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) οι Τορόντο, Βανκούβερ Γουάιτκαπς και Μόντρεαλ Ίμπακτ ενώ από τη Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL) οι ΦΚ Έντμοντον και Οττάβα Φιούρι. Eπίσημος χορηγός του πρωταθλήματος είναι η Amway και την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Καναδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Canada Soccer).

Αποτελέσματα

Ανά σύλλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Καναδά
Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ

Το Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (αγγλικά: North American Soccer League, NASL) είναι πρωτάθλημα επαγγελματικού ποδοσφαίρου ανδρών με δέκα ομάδες - οκτώ στις Ηνωμένες Πολιτείες και δύο στον Καναδά. Είναι αναγνωρισμένο από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των ΗΠΑ (US Soccer) ως κατηγορία δευτέρου επιπέδου (Division II) στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ΗΠΑ, κάτω από το Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) και στο ίδιο επίπεδο με το Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ (πρώην USL Pro). Η έδρα της διοργανώτριας αρχής του NASL βρίσκεται στη Νέα Υόρκη.

Το πρωτάθλημα έχει την ίδια ονομασία, αλλά δεν έχει καμία σχέση, με τo παλαιότερo Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL). Η σύγχρονη NASL ιδρύθηκε το 2009, και άρχισε να λειτουργεί το 2011 με οκτώ ομάδες, μετά από την περίοδο του 2010, κατά την οποία οι ομάδες της NASL και tης USL συμμετείχαν σε ένα συνδυασμένο προσωρινό πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας (Division II). Ο αριθμός των ομάδων με προνόμια επέκτασης (franchises) είναι τώρα έντεκα, με σχέδιο επέκτασης σε δεκατρείς ομάδες το 2016.

Η NASL χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα δύο περιόδων από τον Απρίλιο μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, με ένα διάλειμμα τεσσάρων εβδομάδων τον Ιούλιο. Οι πρωταθλητές σπρινγκ και φολ, μαζί με τις δύο ομάδες με τον καλύτερο συνδυασμό αποτελεσμάτων (σπρινγκ/φολ) λαμβάνουν μέρος σε κατατακτήριους αγώνες, γνωστούς με την ονομασία Το Πρωτάθλημα (The Championship). Η νικήτρια των τελικών αποκτά το Soccer Bowl Trophy στο τέλος της περιόδου.

Ενώ δεν υπάρχει άνοδος και υποβιβασμός εν σχέση με άλλα πρωταθλήματα, ο επίτροπος Μπιλ Πέτερσον (Bill Peterson) έχει δηλώσει κατ' επανάληψη ότι η διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος (North American Soccer League, LLC) ενδιαφέρεται για την εισαγωγή αυτή στην πυραμίδα του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ΗΠΑ.

Αποτελέσματα

Ανά σύλλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις ΗΠΑ
Αλέξανδρος Καλαντζάκος

Ο Αλέξανδρος Καλαντζάκος  του Αριστείδη (1887 - 1976) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία 
Το 1928 εξελέγη βουλευτής Τριφυλίας και το 1932 γερουσιαστής.
Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη το 1936 (με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση) , το 1946 και το 1950 με το ίδιο κόμμα. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και το 1952 (Τριφυλίας). Μέλος της ΕΡΕ από την ίδρυσή της, εξελέγη βουλευτής και με εκείνη το 1956.

Υπηρέτησε ως υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη  από τις 2 Απριλίου 1946 ως τις 4 Νοεμβρίου 1946

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 1976.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες υπουργοί Υγιεινής
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Μεσσηνίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βάσος Ανδρονίδης

Ο Βασίλης (Βάσος) Ανδρονίδης (Κάιρο 1930 – Αθήνα 22 Αυγούστου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Προερχόμενος από την ελληνική κοινότητα των Αιγυπτιωτών, σπούδασε υποκριτική τέχνη στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Ερμήνευσε δεκάδες ρόλους του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτόριου, ενώ εμφανίσθηκε επίσης σε πολλές ταινίες του κινηματογράφου αλλά και στην τηλεόραση. 

Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) μετά τη δικτατορία ενώ δίδαξε σε διάφορες σχολές.

Φιλμογραφία

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Τηλεοπτικό θέατρο

Θέατρο 

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες έχει παίξει ο Β. Ανδρονιδης, ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Πηγές
 Η σελίδα του Βάσου Ανδρονίδη στο ImdB
 Ο Βάσος Ανδρονίδης στο Retrodb.gr

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βασίλης Ανδρεόπουλος

Ο Βασίλης Ανδρεόπουλος (Πλάτανος Ακράτας Αχαΐας, 15 Φεβρουαρίου 1923  -  Αθήνα, 16 Αυγούστου 2011) ήταν Έλληνας ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και αντιστασιακός.

Βιογραφία 

Κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, συνελήφθη από τους Ιταλούς και φυλακίστηκε. Πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα, διακρίθηκε σε πολλά θεατρικά είδη ενώ ίδρυσε ο ίδιος διαφόρους θιάσους. Έλαβε επίσης μέρος σε αρκετές ταινίες του κινηματογράφου, σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές αλλά και σε ραδιοφωνικές παραγωγές.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικές σειρές 
 Εντιμότατοι κερατάδες: Ο υποχόνδριος κερατάς (2007 - 2007) Alpha
 Στο φως του φεγγαριού (2004) Mega 
 Μαμά και γιος (2002) ΝΕΤ
 Είσαι το ταίρι μου (2001 - 2001) Mega
 Ένας έρωτας (1996 - 1996) Mega
 Αξέχαστες κωμωδίες (1996 - 1996) ΕΤ1
 Δρόμοι της πόλης: Η άλλη όψη (1995 - 1995) ΑΝΤ1
 Η εκτέλεση (1993) ΑΝΤ1
 Η Μανιάτισσα (1987) ΕΡΤ
 Καπνισμένος ουρανός (1985) ΕΡΤ2
 Μικρές αγγελίες (1985) ΕΡΤ2
 Ο κατάδικος (1983) ΕΡΤ
 Η επιστροφή (1982) ΕΡΤ
 Οι κληρονόμοι (981) ΕΡΤ
 Νύχτα (1980) ΕΡΤ 
 Έρωτας και επανάσταση (1978 - 1978) ΕΡΤ
 Η ετυμηγορία (1978) ΥΕΝΕΔ
 Σκοτεινές δυνάμεις (1976) ΕΡΤ
 Το ταξίδι (1976) ΥΕΝΕΔ

Τηλεοπτικό θέατρο

Συγγραφικό έργο για το θέατρο

Σενάρια για το σινεμά

Θεατρικές παραστάσεις 

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Β. Ανδρεόπουλος, ως ηθοποιός

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές
 Η σελίδα του Βασίλη Ανδρεόπουλου στο ImdB
 Ο Βασίλης Ανδρεόπουλος στο Retrodb.gr

Παραπομπές

Έλληνες Αντιστασιακοί
Μέλη της ΕΠΟΝ
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ρουσλάν Αλεχνό

Ο Ρουσλάν Φιόντοροβίτς Αλεχνό (Руслан Фёдаравіч Аляхно, 14 Οκτωβρίου 1981) είναι Λευκορώσος τραγουδιστής.

Προσωπική ζωή
Το 2004 γνώρισε την ηθοποιό Ιρίνα Μεντβέντεβα, το 2009 παντρεύτηκαν και το 2011 χώρισαν επίσημα.

Δισκογραφία

Άλμπουμς
Rano ili Pozdno (Sooner Or Later) (2005)
Hasta La Vista (2008)
Nasledie (Heritage) (2013)

Μουσικά βίντεο
2005: "Neobyknovennaya" - Trio with Alexey Chumakov and Aleksandr Panayotov
2007: "Serdtse Zemli Moyei" - Duet with Irina Dorofeeva
2008: "Hasta La Vista"
2012: "Ne Zabyt"
2013: "Lyubimaya"
2014: "Heart of Glass" - Duet with Valeriya

Σινγκλς
2005: "Neobiknovennaya" (Необыкновенная, Unusual Girl) -- Trio with Alexey Chumakov and Aleksandr Panayotov
2007: "Serdtse Zemli Moyei" (Сердце Земли Моей, Heart of my Land) (duet with Irina Dorofeeva)
2008: "Hasta la Vista"
2009: "Mroja" (Dream) 
2012: "Ne Zabyt'" (Не Забыть, Can't Be Forgotten)
2012: "My Ostanemsya" (Мы Останемся, We'll stay)
2013: "Lyubimaya" (Любимая, Beloved)
2014: "Serdtse Iz Stekla" (Сердце Из Стекла, Heart Of Glass") (feat Valeriya)

Eurovision 2008
Το 2008 εκπροσώπησε στον διαγωνισμό τραγουδιού την χώρα του την Λευκορωσία, αλλά δεν κατάφερε να πάει στον τελικό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

 

Ρώσοι τραγουδιστές
Λευκορώσοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χόκαν Σάντμπεργκ

Ο Χόκαν Σάντμπεργκ (στα σουηδικά Håkan Sandberg, γεν. 27 Ιουλίου 1958 Ludvika, Σουηδία) είναι Σουηδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού, με σημαντική καριέρα στη χώρα του αλλά και στην Ελλάδα.

Με εντυπωσιακή εμφάνιση (κατάξανθος, ύψος 1,88 μ.) δυνατό διασκελισμό και τεχνικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του, ήταν το ίδιο αποτελεσματικός τόσο στο χαμηλό όσο και στο ψηλό παιχνίδι.

Στη Σουηδία αγωνίσθηκε με τα χρώματα των Orebro και Γκέτεμποργκ αλλά και στην Εθνική Ομάδα της Σουηδίας, πριν μεταγραφεί στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 1984, στο απόγειο της καριέρας του. Ωστόσο, στον πρώτο του επίσημο αγώνα με το Αιγάλεω εκτός έδρας (0-0) εξουδετερώθηκε αναπάντεχα από τον αντίπαλο κεντρικό αμυντικό των γηπεδούχων, Παναγιώτη Σκόνδρα. Ακολούθησαν εντυπωσιακές του εμφανίσεις τα τρία επόμενα χρόνια και το καλοκαίρι του 1987 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο απόδοσης και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποχώρησε και υπέγραψε στη σουηδική Sundsvall. Με την ΑΕΚ έλαβε μέρος σε συνολικά 80 αγώνες πρωταθλήματος, σημειώνοντας 30 τέρματα.

Πηγές 
 "40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ & ΠΡΟΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 2000)

Σουηδοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας
Ποδοσφαιριστές Έρεμπρο ΣΚ
Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ
Ποδοσφαιριστές ΓΙΦ Σούντσβαλ
Τζανλουίτζι Μπάρνι

Ο Τζιανλουίτζι Μπάρνι (27 Μαΐου 1909 - 26 Νοεμβρίου 1981) ήταν Ιταλός ιστορικός του 20ού αιώνα.

Καθηγητής πανεπιστημίου, υπήρξε ο συγγραφέας αριθμού συγγραφικών έργων με θέμα την Ηπειρωτική Ιταλία, την περιοχή καταγωγής του, καθώς και τους Λομβαρδούς.

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Παβία μετά το 1950, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του « Rotary Club Milano Est » (15 Ιανουαρίου 1958), του οποίου και ανέλαβε πρόεδρος την περίοδο 1958/1959 και 1959/1960.

Παραπομπές

Τμηματική Βιβλιογραφία 

 I Longobardi in Italia, Paris, 1972.
 Insediamenti longobardi e terre arimanniche nella Liguria orientale, in Studi in onore di G.M. De Francesco, Milan, 1957.
 La conquête de l'Italie par les Lombards Albin Michel, Paris Le Mémorial des Siècles (1975).
 (με την Gina Fasoli), L'Italia nell'Alto Medioevo, Turin, 1986.
 (με τον Antonio Viscardi), L'Italia nell'età comunale. Società e costume. Panorama di storica sociale e technologica, Turin, 1980.

Ιταλοί
Ιταλοί πανεπιστημιακοί
Ιταλοί ιστορικοί
D-waste

Η D-Waste είναι ελληνική συμβουλευτική εταιρεία πάνω σε θέματα διαχείρισης και ανακύκλωσης απορριμμάτων η οποία ιδρύθηκε το 2012. Η εταιρεία αναπτύσσει εφαρμογές κινητής τηλεφωνίας και παρέχει υπηρεσίες διαδικτύου που συνδέονται με τη διαχείριση των απορριμμάτων ,. Οι δράσεις της εντοπίζονται τόσο στον Ελλαδικό χώρο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, με έτονη δραστηριότητα σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Βόρειας Αφρικής  και της Ευρώπης .

Ιστορία 

Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Απρίλιο του 2012 και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου σε συνεργασία με την πρωτοβουλία του Ιδρύματος Οικογένειας Κέησον συμμετείχε στη δημιουργία του Ιδρύματος για Βιώσιμα Απορρίμματα/Πόρους που ανακοινώθηκε από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον (Global Clinton Initiative) για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών και υγειονομικών προβλημάτων που αποδίδονται στην ετήσια παραγωγή απορριμμάτων , .

Τον Οκτώβριο του 2012 η D-Waste ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την Παγκόσμια Ένωση Στερεών Απορριμμάτων (International Solid Waste Association,ISWA), τη GIZ-SWEEP-NET, το Πανεπιστήμιο του Leeds, το Συμβούλιο Ενεργειακής Αξιοποίησης Αποβλήτων (Waste to Energy Research Council,WTERT) και το Δίκτυο Στερεών Απορριμμάτων Ασίας και Νήσων του Ειρηνικού Ωκεανού (Solid Waste Network of Asian and Pacific Islands (SWAPI)), για το Waste Atlas, μια πλατφόρμα ελεύθερης πρόσβασης σε αξιόπιστα δεδομένα διαχείρισης απορριμμάτων.

Το 2013 η D-Waste λαμβάνει για το Waste Atlas το πρώτο βραβείο στην κατηγορία Waste Management ICT Innovation στην τελετή απονομής των ΔΕΗ Environmental Awards 2013 ,που πραγματοποιήθηκε υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλάγης  .

Το 2014 η D-Waste προσλαμβάνεται ως σύμβουλος ανακύκλωσης, καθαριότητας και διαχείρισης απορριμμάτων από την περιφέρεια του Σάο Πάολο κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου , όπου μέσω ενημερωτικών ημερίδων ενημερώνει το βραζιλιάνικο δημόσιο για τη διαχείριση απορριμμάτων και προσδιορίζει την αμοιβή των εταιρειών επεξεργασίας απορριμμάτων .

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Επίσημο site
Πλατφόρμα Waste Atlas

Ελληνικές επιχειρήσεις
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ζάρα (τραγουδίστρια)

Η Ζαρίφα Πασάεβνα Μγκογιάν (Ρωσικά: Зари́фа Паша́евна Мгоя́н), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Βιογραφία
Η Ζάρα, γεννήθηκε 26 Ιουλίου του 1983 σε οικογένεια Γιαζίντι (Αρμενία). Σπούδασε στο γυμνάσιο № 2. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο με αριθμό 56 στην Αγία Πετρούπολη. 

Πατέρας - Πασά Μπιμπάσιεβιτς Μγκογιάν - Υποψήφιος Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών, που εργάζονταν στον τομέα της μηχανολογίας. 
Μητέρα - Νάντι Τζαμάλοβνα Μγκογιάν. 

Η Ζάρα έχει επίσης έναν μικρότερο αδελφό, τον Ρομάν και μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Λιάνα. 

Πριν από το 2004, η Ζάρα ακολουθούσε τον Γιαζιντισμό, στη συνέχεια ασπάστηκε τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό.

Ράδιοσινγκλς 

«—» песня отсутствовала в чарте

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρωσίδες τραγουδίστριες
Ρωσίδες ηθοποιοί
Ζασμίν (τραγουδίστρια)

Η Σάρα Λβόβνα Μαναχίμοβα (Ρωσικά: Са́ра Льво́вна Манахи́мова), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, μοντέλο και ηθοποιός.

Βιογραφία
Η Ζασμίν γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1977 στο Ντερμπέντ σε οικογένεια Εβραίων. 
Πατέρας - χορογράφος, Τιμήθηκε Καλλιτέχνης της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν Λεβ Γιακόλεβιτς Μαναχίμοφ (γενν. 1950). 
Μητέρα - Μαργκαρίτα Σεμιόνοβα Μαναχίμοβα (1956-1996) - ήταν διευθύντρια ορχήστρας.
Αδελφός - Ανατόλι Λβόβιτς Μαναχίμοφ, που είναι δύο χρόνια μεγαλύτερος της. 
Ανίψια - Λεβ και Σεργκέι. 

Ως παιδί, η Σάρα δεν περίμενε να γίνει ηθοποιός. Ήθελε να σπουδάσει αγγλική γλώσσα και, ως εκ τούτου, προορίζονται να εγγραφεί στην φιλολογία. Αλλά στο Ντερμπέντ δεν υπήρχε το σωστό σχολείο, και στην πρωτεύουσα οι γονείς της δεν είχαν πάει. Η μαμά της την έπεισε να πάει στην ιατρική σχολή, στην οποία αποφοίτησε με άριστα η Σάρα (ήταν η καλύτερη απ'όλους). Ενώ στο κολέγιο, το μέλλον της ως τραγουδίστρια εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή. Στα μέσα του 1995, στη μητέρα της Σάρας διαγνώστηκε καρκίνο του εγκεφάλου. Πέθανε την ημέρα των τεσσαρακοστών γενεθλίων της - τον Φεβρουάριο του 1996.

Δημιουργία

Άλμπουμ

Σινγκλς 
 1999 — «Так бывает»
 2000 — «Падал снег»
 2000 — «Летний день»
 2000 — «Долгие дни»
 2001 — «Лёли-лёли»
 2001 — «Перепишу любовь»
 2001 — «Торопишься слишком»
 2001 — «Не говори мне»
 2002 — «Ты далеко»
 2002 — «Не отпускай меня»
 2002 — «Головоломка»
 2002 — «Мамино сердце»
 2003 — «Холодно»
 2003 — «Дольче Вита»
 2003 — «Да!»
 2004 — «Самый любимый»
 2004 — «Капля лета»
 2004 — «Разгадай любовь»
 2005 — «Как ты мне нужен»
 2005 — «Индийское диско»
 2005 — «Тебе понравится»
 2006 — «Давай объявим между нами мир»
 2006 — «История»
 2006 — «Загадай»
 2006 — «Первый близкий»
 2007 — «Боль»
 2007 — «Дежа Вю»
 2008 — «Пей любовь»
 2008 — «Ресничка»
 2009 — «Ночь»
 2009 — «Виновата»
 2010 — «Не жалею»
 2010 — «Здравствуй, новая любовь»
 2011 — «Лабу-Дабу»
 2011 — «Можно»
 2011 — «Как в детстве»
 2012 — «От любви до любви»
 2012 — «Руки в рукава»
 2013 — «Дважды»
 2013 — «Нет, не надо»
 2014 — «Свадебные истории»
Самые успешные синглы, которые занимали первые места в хит-парадах страны: «Долгие дни», «Перепишу любовь», «Торопишься слишком», «Головоломка», «Дольче Вита», «Да!», «Самый любимый», «Как ты мне нужен», «Индийское диско», «Дежа Вю», «Ночь», «Виновата», «Лабу-Дабу», «От любви до любви».

Τσαρτς

Βίντεο κλιπ

Βίντεο άλμπουμ 
 2005 — «Да!» (сольный концерт в ГЦКЗ «Россия»)
 2005 — «Jasmin. Grand Collection» (включает в себя 18 музыкальных видеоклипов)

Βιβλιογραφία 
 2007 — «Заложница»

Τουρ 
 2005 — «Да!» (Россия)
 2009 — «Мечта» (США)
 2012 — «Лабу-Дабу» (США)
 2012—2014 — «От любви до любви» (Россия, Молдавия)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 

Ρωσίδες τραγουδίστριες
Ρωσίδες ηθοποιοί
Ρωσίδες μοντέλα
Φωτομοντέλα
Γλυπτό ΔΕΘ

Το Γλυπτό ΔΕΘ ή «Cor-ten» είναι έργο του Έλληνα γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου και τοποθετήθηκε στην Πλατεία Σιντριβανίου, στη βορεινή πύλη της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) το 1966.

Ιστορικό 
Το γλυπτό, έχοντας κερδίσει το Α΄ βραβείο, τοποθετήθηκε το 1966 στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ο οποίος είχε προκηρυχθεί από τη ΔΕΘ για την κατασκευή της νέας πύλης. Το 1966 ήταν μια χρονιά σημαντικών αλλαγών για τη ΔΕΘ, που περιλάμβανε αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις στη βάση του εκμοντερνισμού της. Το «Γλυπτό ΔΕΘ»  έχει ύψος 17μ., ενώ κατά τον δημιουργό του, αναπαριστά αφαιρετικά τη Νίκη της Σαμοθράκης.

Η τοποθέτηση του γλυπτού αρχικά προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς διέφερε από τη δημόσια γλυπτική στην Ελλάδα της τότε εποχής. Το γλυπτό βρήκε πολλούς υπερασπιστές, μεταξύ αυτών οι Πάτροκλος Καραντινός, Μανόλης Ανδρόνικος, Δημήτρης Φατούρος, Χρύσανθος Χρήστου, ενώ δημοσιεύματα της εποχής διχάζονταν για το νέο απόκτημα της πόλης. Το γλυπτό βρίσκεται στο ίδιο σημείο έως σήμερα, χαρακτηρίζοντάς το ως ένα από τα πρώτα αφαιρετικά γλυπτά αυτής της κλίμακας, που στήθηκαν στον ελληνικό δημόσιο χώρο.

Το υλικό 
Το «Γλυπτό ΔΕΘ» έχει κατασκευαστεί από κράμα μετάλλου Cor-ten (εκ του οποίου προέρχεται και η δευτερεύουσα ονομασία του γλυπτού) το οποίο έφερε από τη Γαλλία ο Ζογγολόπουλος ειδικά για τη δημιουργία του συγκεκριμένου γλυπτού.

Το Cor-ten, που αποτελείται κατά κύριο λόγο από χάλυβα και χαλκό, χωρίς να απαιτεί ειδική προστατευτική βαφή ή επάλειψη με αντισκωριακά υλικά, είναι ανθεκτικό υλικό με αντοχή στην ατμοσφαιρική διάβρωση. Το συγκεκριμένο κράμα μετάλλου, αν αφεθεί ελεύθερο στο περιβάλλον, δημιουργεί στην επιφάνειά του μια φυσική αντιδιαβρωτική πατίνα, καθώς αναπτύσσει μια αρχική οξείδωση, η οποία δεν εισχωρεί στα βαθύτερα στρώματα του μετάλλου και παράλληλα παρέχει την απαραίτητη προστασία που δεν επιτρέπει περαιτέρω διάβρωση στο υλικό.

Το Cor-ten αποκτά μια σκούρα καφέ απόχρωση, η οποία σταθεροποιείται στο χρόνο, προσδίδοντας μια ιδιαίτερη αισθητική στο υλικό, που προσομοιάζει σε πρωτόγονα ακατέργαστα υλικά.

Μεγάλης κλίμακας γλυπτά φτιαγμένα από Cor-ten είναι επίσης το Chicago Picasso του Pablo Picasso (1967) και το Angel of the North του Antony Gormley (1998). Άλλες αρχιτεκτονικές κατασκευές με Cor-ten είναι Barclays Center, Australian Center of Contemporary Art, Museum of Old and New Art.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Μπίκας Παναγιώτης, Η διαμάχη για την αφαίρεση στη Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης: τομ. 7ος, Θεσσαλονίκη 2008.
 Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου, Αρχείο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γλυπτό Cor-ten Ζογγολόπουλου, η μοναδική ιστορία του, thessalonikiartsandculture
 Έργα σε Δημόσιους χώρους | Ελλάδα| Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου

Δεθ
Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Far Cry 3

Το Far Cry 3 είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και βολών πρώτου προσώπου. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε κυρίως από την Ubisoft Montreal, σε συνεργασία με τη Ubisoft Massive, την Ubisoft Red Storm και την Ubisoft Σαγκάη, και Ubisoft Reflections. Διανεμήθηκε από την Ubisoft για τα PlayStation 3, Xbox 360 , PlayStation 4 και τα Microsoft Windows.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου του 2012 στην Αυστραλία, στις 30 Νοεμβρίου στην Ευρώπη και στις 4 Δεκεμβρίου σε του ίδιου έτους βόρεια Αμερική. Επίσης, στις 30 Απριλίου του 2013 κυκλοφόρησε και μία επέκταση του παιχνιδιού, με τον τίτλο Far Cry 3: Blood Dragon.

Πλοκή 
Το Far Cry 3 διαδραματίζεται σε ένα τροπικό νησί ανάμεσα στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μια παρέα φίλων πήγε διακοπές εκεί, άλλα όλα πήγαν στραβά, και ο πρωταγωνιστής Jason Brody πρέπει να σώσει τους φίλους του, οι οποίοι έχουν απαχθεί από πειρατές, ώστε να ξεφύγουν από το νησί και τους ανισόρροπους κατοίκους της.

Υποδοχή
Το Far Cry 3 ήταν θρυλικό μετά την κυκλοφορία του, με κριτές να επαινούν την πλοκή του παιχνιδιού, τον σχεδιασμό του κόσμου του και την ελευθερία που προσέφερε ο τρόπος παιχνιδιού. Η λειτουργία του multiplayer επικρίθηκε. Μετά την επιτυχία του παιχνιδιού, η Ubisoft ανακοίνωσε ένα sequel, το Far Cry 4. Είναι το τρίτο μέρος της σειράς Far Cry.

Πρωταγωνιστές 
 Gianpaolo Venuta ως Jason Brody
 Michael Mando ως Vaas Montenegro
 Mylène Dinh-Robic ως Liza Snow
 Alex Harrouch ως Riley Brody
 Faye Kingslee ως Citra Talugmai
 Martin Kevan ως Dr. Alec Earnhardt
 Dylan Taylor ως Hurk

Far Cry
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια του 2012
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Σκύλλα των Μεγάρων

Η Σκύλλα των Μεγάρων ήταν κόρη του βασιλιά των Μεγάρων Νίσου.

Μίνωας
Όταν ο Μίνωας πολιορκούσε τα Μέγαρα, η Σκύλλα, ερωτευμένη μαζί του, έκοψε την τρίχα που κρατούσε τον πατέρα της Νίσο στην ζωή και αυτός πέθανε. Όμως ο Μίνωας την πέταξε στην θάλασσα.

Πηγές
Ζαν Ρισπέν, Ελληνική Μυθολογία

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πανιώνιο

Το Πανιώνιο είναι ο ιερός χώρος στην Μυκάλη, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον Ελικώνιο Ποσειδώνα. 

Εκεί συνεδρίαζαν οι αντιπρόσωποi των δώδεκα ισχυρότερων Ιωνικών πόλεων (η Μίλητος, η Μυούς, η Πριήνη, η Έφεσος, η Κολοφώνα, η Λέβεδος, η Τέως, οι Κλαζομενές, οι Ερυθρές, η Φώκαια και οι νησιωτικές πόλεις Χίος και Σάμος).

Αρχαία ιερά
Ιωνία
Ναοί του Ποσειδώνα
Σταύρος Τζιωρτζής

Ο Σταύρος Τζιωρτζής (γεν. Βαρώσι, Αμμόχωστος, Κύπρος, 15 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Κύπριος πρώην αθλητής του στίβου, ολυμπιονίκης και βαλκανιονίκης.

Το 1970, κατέκτησε χρυσό βαλκανικό μετάλλιο στα 400 μ. εμπόδια.

Έλαβε μέρος με τα χρώματα της Ελλάδας στην Ολυμπιάδα του 1972 στο Μόναχο.  Έφτασε μέχρι τον Τελικό των 400 μέτρων μετ΄εμποδίων των ανδρών, όπου και τερμάτισε 6ος, με χρόνο 49,66. Κατέχει το εθνικό ρεκόρ Κύπρου με χρόνο 49,5 επίδοση που πέτυχε στις 28 Ιουνίου του 1972, στο Νέο Φάληρο.

Πηγή
Τζιωρτζής Σταύρος ο κορυφαίος όλων των εποχών

Παραπομπές

Κύπριοι αθλητές του στίβου
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1971
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1975
Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1970
Κύπριοι Ολυμπιονίκες
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Τζιωρτζής Σταύρος
Αχινοάμ

Η Αχινοάμ ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, σύζυγος του Δαβίδ.

Η απαγωγή
Η Αχινοάμ, μαζί με την Αβιγαία  ακολούθησε τον Δαβίδ στην πόλη Σεκελάκ. Όταν οι Αμαληκίτες πυρπόλησαν την πόλη, αιχμαλώτησαν την Αχινοάμ και την Αβιγαία. Τότε ο Δαβίδ και οι άντρες του καταδίωξαν τους Αμαληκίτες, που νικήθηκαν. Έτσι ο Δαβίδ ελευθέρωσε τις γυναίκες του και τις οικογένειες που είχαν αιχμαλωτήσει οι Αμαληκίτες.

Τέκνα
Γιος του Δαβίδ και της Αχινοάμ ήταν ο πρωτότοκος του Δαβίδ Αμνών.

Αποσαφήνιση 
Δεν θα έπρεπε να συγχέεται με την Αχινοάμ (ή Αχινοόμ), σύζυγο του Σαούλ, βασιλέα του Ισραήλ.

Παραπομπές

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Μπεκερέλ

Το μπεκερέλ (Bq) είναι η μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας ενός ραδιενεργού υλικού, στο διεθνές σύστημα μονάδων  (SI). Ένα μπεκερέλ αντιστοιχεί σε μια διάσπαση πυρήνα ανά δευτερόλεπτο, κατά μέσο όρο, σε ένα ραδιενεργό άτομο (). Ονομάστηκε έτσι από τον Ανρί Μπεκερέλ, ο οποίος μοιράστηκε με τον Πιερ και τη Μαρία Κιουρί το βραβείο Νόμπελ, για την εργασία τους στην ραδιενέργεια.

Συσχέτιση με το κιουρί 
Το μπεκερέλ αντικατέστησε το κιουρί (Ci), μια παλιότερη μονάδα ραδιενέργειας που δεν ανήκε στο SI, βασιζόμενη στη μετρούμενη ραδιενέργεια ενός γραμμαρίου του στοιχείου ράδιο-226. Το κιουρί ορίζεται ως 3.7·1010 s−1 ή 37 GBq.

Μετατροπές:

 1 Ci = 3,7·e10 Bq = 37 GBq
 1 μCi = 37000 Bq = 37 kBq
 1 Bq = 2,7·e-11 Ci = 2,7·e-5 µCi
 1 GBq = 0,027 Ci

Μέτρηση ραδιενέργειας
Για ορισμένη μάζα  (σε γραμμάρια) ενός ισοτόπου ατομικής μάζας  (σε g/mol) και χρόνου ημιζωής  (σε s), το ποσό της ραδιενέργειας υπολογίζεται ως εξής:

Με =6.022 141 79(30) e23 mol−1, τον αριθμό Αβογκάντρο.

Αφού ο λόγος m/ma μετράται σε mols (n), το ποσό ραδιενέργειας  μπορεί να υπολογιστεί από:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθανάσιος Αγνίδης

Ο Αθανάσιος Αγνίδης (1889 - 1984) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης διπλωμάτης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Νίγδη της Μικράς Ασίας και σπούδασε νομικά αρχικά στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στη Σορβόννη της Γαλλίας. Από το 1918 ως το 1919 εργάστηκε ως διευθυντής στο Γραφείο Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο. Το 1932 ήταν γραμματέας της Διάσκεψης για τον Αφοπλισμό. Υπηρέτησε ως εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Κοινωνία των Εθνών και ως υφυπουργός Εξωτερικών στην εξόριστη κυβέρνηση του Τσουδερού. Ήταν έκτακτος απεσταλμένος και πληρεξούσιος υπουργός Α' τάξεως στο Λονδίνο. Διορίστηκε ως μόνιμος υφυπουργός στις 7 Νοεμβρίου 1942. Την περίοδο 1942-1947 ήταν πρεσβευτής της Ελλάδας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έγραψε διάφορες εργασίες σχετικές με διεθνή ζητήματα με κύριο θέμα τις διασκέψεις του Μοντραί τα έτη 1936 και 1937.

Πέθανε στη Γενεύη, σε ηλικία 95 ετών.

Παραπομπές 

Έλληνες διπλωμάτες
Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Μικρασιατικός Ελληνισμός