joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αντιγόνεια Κρουσίδος

Η Αντιγόνεια (αλλιώς και Αντιγόνη) ήταν αρχαία πόλη στην επαρχία της Κρουσίδος της Χαλκιδικής.

Η παλαιότερη ονομασία της πόλεως ήταν Ψαφάρα. Βρισκόταν στα παράλια μεταξύ της πόλεως Αίνειας και της χερσονήσου της Παλλήνης. Επρόκειτο για σημαντική πόλη του θρακικού φύλου των Παιόνων.

Όταν ο Πέρσης στρατηγός Μεγάβαζος εισέβαλε στην Μακεδονία το 480 π.Χ., κατέστρεψε αρκετές παιονικές πόλεις, μεταξύ των οποίων και την Ψαφάρα που ήταν σημαντική οχυρή πόλη. Αργότερα κατελήφθη από τον Αργεάδη βασιλιά Φίλιππο Β΄ και μετονομάστηκε προσωρινά σε Φιλιππούπολη. Αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο, η πόλη μετονομάστηκε σε Αντιγόνεια από τον βασιλιά Αντίγονο της Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια των Ρωμαιο-Μακεδονικών πολέμων, τον Ιούνιο του 169 π.Χ., η πόλη μαζί με την Αίνεια, την Κασσάνδρεια και την Θεσσαλονίκη, απέκρουσαν ηρωϊκά τις επιθέσεις του ρωμαϊκού στόλου του Γάιου Μάρκου Φίγλου, στον οποίο συνέδραμαν ο Ευμένης και ο Προυσίας. Από ότι φαίνεται η πόλη επέζησε και στη ρωμαϊκή περίοδο και την αναφέρει ο γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος ως Αντιγόνη.

Πηγές
 Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδ. Αθηνών.
 Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική Υφήγησις.

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Λύγκας

Ο λύγκας (στα αρχαία: λυγξ), ή τσαγκανόλυκος, είναι γένος της οικογένειας των Αιλουριδών. Διακρίνονται τέσσερα είδη λυγκών, τα οποία διαβιούν όλα στο βόρειο ημισφαίριο. Ο ευρασιατικός λύγκας, ο οποίος έχει μάλλον εξαφανισθεί από την ελληνική επικράτεια όπου ζούσε ακόμη μέχρι πριν από μία πεντηκονταετία, είναι το τρίτο μεγαλύτερο σαρκοβόρο της Ευρώπης μετά την αρκούδα και τον λύκο. Στην Ελλάδα απαντάται στην περιοχή Φλώρινας, ο Βαλκανικός λύγκας (Lynx lynx martinoi), υποείδος του Ευρασιατικού λύγκα.

Χαρακτηριστικά
Είναι μεσαίου μεγέθους αιλουροειδές με ψηλά πόδια. Ανάλογα με το είδος το μήκος τους φτάνει από 70 εκατοστά μέχρι στα 1,20 μέτρα, και το ύψος τα 35 μέχρι τα 70 εκατοστά και το βάρος να κυμαίνεται από 7 έως 35 κιλά. Τα μπροστινά πόδια είναι κοντύτερα από τα πίσω. Έχουν πολύ κοντή ουρά συγκριτικά με τις άλλες γάτες, που καταλήγει σε μαύρη κορυφή. Το κεφάλι είναι στρόγγυλο με παχιά γενειάδα στα μάγουλα και μαύρες τούφες που ξεπροβάλλουν από τα αφτιά μέχρι πέντε εκατοστά. Η γούνα του λύγκα είναι πολύ πυκνή, έχει συνήθως στίγματα και το χρώμα της διαφέρει ανά εποχή και είδος, από μπεζ και γκρι μέχρι κοκκινωπή και καφέ, ενώ στο πηγούνι, το στήθος και την κοιλιά είναι σχεδόν λευκή.

Συμπεριφορά
Όπως οι περισσότερες γάτες έτσι και οι λύγκες είναι μοναχικά ζώα με μεγάλη περιοχή επίβλεψης. Ζευγαρώνουν τέλη του χειμώνα και γεννούν 2-4 μικρά μία φορά το χρόνο. Ο χρόνος κύησης είναι περίπου 70-80 ημέρες. Τα μικρά μένουν με τη μητέρα τους για έναν ακόμη χειμώνα μέχρι να ωριμάσουν και να ανεξαρτητοποιηθούν. Σκαρφαλώνουν με ευκολία στα δέντρα, έχουν καλές αλτικές ικανότητες και αντέχουν στις μεγάλες πορείες. Κυνηγούν τα θηράματά τους μετά το σούρουπο ή τη νύχτα. 
Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται μικρά οπληφόρα όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριοκάτσικα και πρόβατα, αλλά κυρίως μικρότερα ζώα όπως λαγοί, ψάρια, σκίουροι, ποντίκια, γαλοπούλες, πέρδικες και άλλα πτηνά.

Είδη
Υπάρχουν τέσσερα είδη λύγκα:
 ευρασιατικός ή κοινός λύγκας (Λυγξ ο λυγξ - Lynx lynx), το μεγαλύτερο απ' όλα τα είδη
 ιβηρικός ή παρδαλωτός λύγκας (Λυγξ ο παρδαλωτός - Lynx pardinus), το πιο απειλούμενο αιλουροειδές στον κόσμο
 Καναδικός λύγκας (Λυγξ ο καναδικός - Lynx canadensis) 
 Ερυθρός λύγκας (Λυγξ ο ερυθρός - Lynx rufus) το μικρότερο είδος

Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφέρεται το αφρικανικό αιλουροειδές καρακάλ και ως λύγκας της ερήμου λόγω φαινομενικής ομοιότητας. Το ζώο αυτό ανήκει όμως σε άλλο γένος και έχει άμεση συγγένεια με την αφρικανική χρυσότριχη αγριόγατα. Στο παρακάτω κλαδόγραμμα φαίνεται η θέση του γένους Lynx στην οικογένεια των αιλουριδών:

Η εξέλιξη των σύγχρονων ειδών του λύγκα:

Δεν έχει προσδιοριστεί με βεβαιότητα αν ο λύγκας εξελίχθηκε στη Βόρειο Αμερική ή στην Ευρασία και την Αφρική. Απολιθώματα του γένους εμφανίζονται στο Πλειόκαινο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αιλουρίδες
Θηλαστικά της Ευρώπης
Πίνοβο

Το Πίνοβο είναι βουνό στα βόρεια του νομού Πέλλας, στο Δήμο Αλμωπίας, στα σύνορα Ελλάδος - Βόρειας Μακεδονίας. Συνδέεται στα δυτικά με τον Βόρα, ανατολικά με την Τζένα και νότια με το Πάικο. Η ψηλότερη κορυφή είναι το Πινόβου και έχει υψόμετρο 2.156 μέτρα με δεύτερη ψηλότερη το Βίσογκραντ με 2.150 μέτρα. Den yparxei

Παραπομπές 

Βουνά της Πέλλας
Βουνά της Σκόπια
Πύργος του Λονδίνου

Ο Πύργος του Λονδίνου (αγγλικά: Tower of London), επισήμως γνωστός ως Βασιλικό Παλάτι και Φρούριο της Αυτής Μεγαλειότητας του Πύργου του Λονδίνου (αγγλικά: Her Majesty's Royal Palace and Fortress of the Tower of London), είναι ιστορικό  κάστρο στη βόρεια όχθη του Τάμεση στο κεντρικό Λονδίνο, στην Αγγλία. Βρίσκεται μέσα στο Διαμέρισμα Τάουερ Άμλετς του Λονδίνου, χωριζόμενο από την αριστερή όχθη του Σίτι του Λονδίνου με τον ανοιχτό χώρο που είναι γνωστός ως Τάουερ Χιλ. Ιδρύθηκε προς το τέλος του 1066 ως μέρος της Νορμανδικής Κατάκτησης της Αγγλίας.

Ιστορία 
Το 1066, οι Νορμανδοί κατέλαβαν την Αγγλία. Ο Νορμανδός βασιλιάς, Γουλιέλμος ο Κατακτητής, επέλεξε το Λονδίνο ως πρωτεύουσα της χώρας. Για να ελέγχει την πόλη, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα μεγάλο οχυρό εκεί όπου τελείωναν τα παλιά ρωμαϊκά τείχη. Το φρούριο αυτό ονομάστηκε Λευκός Πύργος, εξαιτίας του χρώματος της πέτρας του. Τους τρεις επόμενους αιώνες, χτίστηκε γύρω του ένα πελώριο οχυρωματικό σύμπλεγμα, προστατευμένο από τείχη και τάφρο, το οποίο ονομάστηκε Πύργος του Λονδίνου. Αρχικά το κάστρο ήταν το κέντρο της μοναρχικής εξουσίας, αλλά και ένα καταφύγιο για την βασιλική οικογένεια σε ταραγμένες περιόδους. Αργότερα, μετατράπηκε σε μια τρομερή φυλακή, όπως επίσης και σε αποθήκη όπλων και πολύτιμων αντικειμένων.

Καρατόμηση 
Η εκτέλεση με αποκεφαλισμό επιφυλασσόταν κατά κανόνα σε ευγενείς καταδικασμένους για προδοσία. Οι καρατομήσεις συνήθως πραγματοποιούνταν στο Τάουερ Χιλ, ένα ύψωμα ακριβώς έξω από τα τείχη του κάστρου. Τα μέλη της βασιλικής οικογένειας ήταν πιο "τυχερά", αφού εκτελούνταν με μυστικότητα στους εσωτερικούς χώρους.

Θανατηφόρο τέντωμα 
Τα βασανιστήρια με υπερέκταση των άκρων πάνω σε έναν τροχό ήταν νόμιμα στην Αγγλία μέχρι το 1640. Ο Πύργος του Λονδίνου αποτελούσε σύνηθες χώρο ανάκρισης υπόπτων για προδοσία, στους οποίους ασκούνταν αφόρητη πίεση για να ομολογήσουν.

Η Πύλη των Προδοτών 
Όσοι καταδικάζονταν σε φυλάκιση στον Πύργο του Λονδίνου κατέφταναν με πλοίο μέσω του ποταμού Τάμεση και διέβαιναν μια μικρή πύλη, που φαίνεται στην φωτογραφία κάτω .

Σήμερα 
Ο Πύργος του Λονδίνου παραμένει μέχρι σήμερα ένα βασιλικό οχυρό, με φρουρά και οπλοστάσιο. Κάθε χρόνο, χιλιάδες επισκέπτες καταφτάνουν για να δουν ένα από τα πιο ιστορικά αξιοθέατα της Αγγλίας. Μέσα στον Πύργο, σε ένα ειδικά κατασκευασμένο θησαυροφυλάκιο, φυλάσσονται τα πετράδια των στεμάτων και άλλα πολύτιμα αντικείμενα, όπως βασιλικές πανοπλίες. Συνταξιούχοι στρατιωτικοί, οι λογχοφόροι φρουροί,  φυλάσσουν τον πύργο και ξεναγούν τους επισκέπτες.

Παραπομπές

Αναφορές
Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Official website
 Further reading recommended by Historic Royal Palaces
 Bibliography of sources relating to the Tower of London

Πύργοι
Μεσαιωνική αρχιτεκτονική
Μουσεία στο Λονδίνο
Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ηνωμένο Βασίλειο
Γκάρι Σινίζ

Ο Γκάρι Σινίζ (Gary Alan Sinise, 17 Μαρτίου 1955) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. 

Προτάθηκε για το Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump) και έχει κερδίσει τη Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο ηθοποιό για την ερμηνεία του στο Truman και το βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία του στην ταινία για την τηλεόραση George Wallace.

Πρωταγωνιστεί στην αστυνομική σειρά CSI: Νέα Υόρκη όπου υποδύεται τον Ντετέκτιβ Πρώτου Βαθμού Μακ Τέιλορ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  
http://guardian.co.uk/books/2000/jul/15/books.guardianreview3
http://filmreference.com/film/68/Gary-Sinise.html
http://upi.com/Entertainment_News/2009/03/11/Sinise-produces-pro-military-documentary/UPI-58221236745586/
http://operationiraqichildren.org/

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Ημαθία (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Ημαθία μπορεί να αναφέρεται:
 στο νομό Ημαθίας στην κεντρική Μακεδονία, ή
 στην περιοχή Ημαθία στη Συρία.
Στάντιο Ολίμπικο (Άγιος Μαρίνος)

Το Στάντιο Ολίμπικο είναι ένα γήπεδο πολλών χρήσεων στη Σερραβάλλε, του Αγίου Μαρίνου. Αυτό τον καιρό χρησιμοποιείται περισσότερο για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Αποτελεί το εθνικό στάδιο του Αγίου Μαρίνου, και χρησιμοποιείται επίσης από την ομάδα Σαν Μαρίνο Κάλτσιο, η οποία αγωνίζεται στο Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Το Στάντιο Ολίμπικο χρησιμοποιείται επίσης από την ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Σερραβάλλε Α.Κ. Γιουβένες Ντογκάνα για τα εντός έδρας παιχνίδια της στα πλαίσια του Ιταλικού πρωταθλήματος, μέχρι αυτή να αποφασίσει να επικεντρωθεί αποκλειστικά στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του Αγίου Μαρίνου. Το Στάντιο Ολίμπικο είναι ένα γήπεδο που αποτελείται αποκλειστικά από θέσεις καθήμενων και διαθέτει μέγιστη χωρητικότητα 7.000 θεατών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Άρθρο του World Stadium

Αθλητισμός στον Άγιο Μαρίνο
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Παραπόταμος Λάρισας

Ο Παραπόταμος Λάρισας, είναι οικισμός του πρώην δημοτικού διαμερίσματος του Παραποτάμου, το οποίο ανήκε στο δήμο Μακρυχωρίου, που από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο Δήμο Τεμπών της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Οι κάτοικοι του Παραποτάμου στην πλειοψηφία τους είναι κτηνοτρόφοι και γεωργοί, ενώ η περιοχή φημίζεται για την παραγωγή ελιάς. 
Επίσης,εκεί υπάρχουν και αρκετά τυροκομεία.Στην μεγάλη τους πλειοψηφία,(οι κάτοικοι του Παραποτάμου)είναι Σαμαριναίοι.Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας,ονομαζόταν και Μπαξιλάρι.

Παραπομπές
Εικόνες από τον Παραπόταμο Λάρισας

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Ευρωλίγκα ανδρών 2011–12

Η Ευρωλίγκα  ανδρών της περιόδου 2011-12, επισήμως Turkish Airlines Euroleague 2011–12, ήταν η 12η σεζόν της σύγχρονης εποχής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων καλαθοσφαίρισης, υπό την αιγίδα της ULEB, και το δεύτερο με τη χορηγία τίτλου των Τουρκικών Αερογραμμών. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 55η σεζόν της  σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογική διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Το Final Four πραγματοποιήθηκε στο «Sinan Erdem Dome» στην Κωνσταντινούπολη από τις 11 έως τις 13 Μαΐου. Το κύπελλο κατέκτησε ενάντια σε όλα τα προγνωστικά ο Ολυμπιακός για δεύτερη φορά στην ιστορία του, σε έναν συναρπαστικό τελικό όπου βρέθηκε να χάνει για 19 πόντους από το φαβορί της διοργάνωσης 12 λεπτά πριν από το τέλος, αλλά στο τέλος νίκησε με 61-62.

Προκριματικοί αγώνες νοκ-άουτ 

Όλοι οι παραπάνω αγώνες διεξήχθησαν στο Βίλνιους.
 

Όλοι οι παραπάνω αγώνες διεξήχθησαν στο Σαρλερουά.Οι 14 ομάδες που αποκλείστηκαν στην προκριματική φάση, συνέχισαν στο EuroCup.

Γκρουπ δυναμικότητας

Φάση Ομίλων

Δεύτερη Φάση Ομίλων

5ος όμιλος

6ος όμιλος

7ος όμιλος

8ος όμιλος

Φάση των Play Off/Προημιτελικοί 
Στη φάση αυτή (όπου μετέχουν 4 ζεύγη αντιπάλων), απαιτούνται τρεις νίκες σε μια σειρά έως 5 αναμετρήσεων. Οι δυο πρώτες διεξάγονται στα γήπεδα των ομάδων με πλεονέκτημα (βάσει της κατάταξής τους στην προηγούμενη φάση), οι δυο επόμενες στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα και αν απαιτηθεί 5ος αγώνας αυτός διεξάγεται και πάλι στην έδρα των προνομιούχων. 

Τα αποτελέσματα:

Final − 4 
Το Final−4 της Ευρωλίγκας ανδρών 2012 διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη, 11 και 13 Μαΐου.

Ημιτελικοί 
Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

Μικρός Τελικός 
Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Μεγάλος Τελικός 
Κυριακή 13 Μαΐου 2012

Κατάταξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος διοργάνωσης

2012
Καλαθοσφαίριση το 2011
Καλαθοσφαίριση το 2012
Αστερουσία Ινδίας

Η Αστερουσία φέρεται ως ελληνιστικός οικισμός στην περιοχή του «Ινδικού Καυκάσου» των αρχαίων. Σύμφωνα με τον Βρετανό ελληνιστή Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν επρόκειτο για οικισμό στρατιωτικού χαρακτήρα.

Η πόλη αναφέρεται μόνο από τον Στέφανο Βυζάντιο (πιθανώς έχοντας πρόσβαση σε πηγές που δεν επέζησαν μέχρι τις μέρες μας) που την χαρακτηρίζει ως κρητική αποικία, συσχετίζοντας την προέλευση των οικιστών με τα Αστερούσια Όρη. Η θέση της πόλης είναι άγνωστη. Ο Τσέχο-αυστριακός γεωγράφος και ανατολιστής Βίλχελμ Τόμασεκ (Wilhelm Tomaschek) θεωρούσε, ακολουθώντας τον Βυζάντιο, ότι η πόλη βρισκόταν στους νότιους πρόποδες του Ινδικού Καυκάσου. Ο Καναδός συγγραφέας και ιστορικός Τζωρτζ Γούντκοκ την τοποθετούσε γύρω από την Καμπούλ.

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Ινδίας
Περικεφαλαία Μακεδονίας

Η Περικεφαλαία ήταν αρχαία πόλη της Μακεδονίας.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως γίνεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Επρόκειτο για κτίσμα ελληνιστικό. Ιδρύθηκε από τον Αντιγονίδη βασιλιά Φίλιππο Ε΄, ίσως για να θυμίζει κάποια νίκη του, είτε στο ότι το κράνος του θα του έσωσε τη ζωή.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Παραπομπές

Πηγές 
 Στεφάνου Βυζαντίου Εθνικά.

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία

Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) είναι υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Κύριο καθήκον της είναι η συλλογή και δημοσίευση στατιστικών στοιχείων που αφορούν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η προώθηση μεθόδων στατιστικής σε κράτη-μέλη ή υποψήφια κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και κρατών εντός της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (EFTA). Οι διάφοροι αντίστοιχοι οργανισμοί του κάθε κράτους που συνεργάζονται με την Eurostat λειτουργούν με βάση το Ευρωπαϊκό Σύστημα Στατιστικής.

Ο Οργανισμός
Ως υπηρεσία του οργάνου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Eurostat υπάγεται στην εποπτεία του Επιτρόπου Οικονομικών και Οικονομίας, Όλι Ρεν.

Πρόεδρος της Eurostat από το 2008 είναι ο Βάλτερ Ράντεμάχερ (Γερμανία), ο οποίος διετέλεσε στο παρελθόν Πρόεδρος της Κρατικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας. Αντιπρόεδρος της υπηρεσίας από το 2004 είναι η Μαρί Μποχατά (Τσεχία), η οποία στο παρελθόν διετέλεσε Πρόεδρος της Τσεχικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Ιστορική αναδρομή της Eurostat

1953 Ιδρύεται η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

1958 Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καθώς και η υπηρεσία-προκάτοχος της Eurostat.

1959 Υιοθετείται το όνομα Eurostat, ως Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Δημοσιεύεται η πρώτη της έκδοση, που αφορά σε στατιστικές επί γεωργικών θεμάτων.

1960 Τελείται η πρώτη έρευνα, που αφορά στην Απασχόληση Εργατικού Δυναμικού.

Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σευθόπολις

Η Σευθόπολις ήταν αρχαία πόλη της Θράκης.

Ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 325-315 π.Χ. από τον Θράκα ηγεμόνα Σεύθη Γ΄, με ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, επί παλαιοτέρου θρακικού οικισμού. Επρόκειτο για την πρωτεύουσα του βασιλείου των Οδρυσών. Η Σευθόπολις δεν ήταν ακριβώς μια πόλις, αλλά χρησίμευε ως η έδρα του Σεύθη και της αυλής του. Το παλάτι του ήταν και ιερό των Καβείρων. Ο χώρος της πόλεως ήταν μεστός από επίσημες οικοδομές, ενώ οι κάτοικοι (Θράκες και άλλοι Έλληνες) κατοικούσαν έξω από αυτήν. Το 281 π.Χ. καταλήφθηκε από τους Κέλτες.

Από τον διπλό ρόλο του παλατιού του Σεύθη (ανάκτορο και ιερό των Καβείρων), διαπιστώνεται ότι ο βασιλιάς των Οδρυσών ήταν παράλληλα και ιερέας των Καβείρων. Μια εστία βρισκόταν στο κέντρο του ιερού. Στο νεκροταφείο της πόλεως υπάρχει μια σειρά από θολωτούς τάφους από τούβλα, μερικοί από τους οποίους καλύπτονται από τύμβους. Σε αυτούς βρέθηκαν θαμμένοι άνθρωποι ανώτερης τάξης μαζί με τα άλογά τους, ενώ οι λιγότερο εύποροι είχαν αποτεφρωθεί με λιγότερα κτερίσματα. 

Τα ερείπια της ελληνιστικής πόλης ανασκάφηκαν από Βούλγαρους αρχαιολόγους το 1948 κατά την κατασκευή του φράγματος Κοπρίνκα της επαρχίας Στάρα Ζαγκόρα. Τελικά η κατασκευή του φράγματος συνεχίστηκε και η Σευθόπολις παρέμεινε στο βυθό του.

Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Συμβούλιο του Έθνους

Το Συμβούλιο του Έθνους  (al-Majlis al-Umma) είναι η άνω βουλή του Αλγερικού Κοινοβουλίου. Συντίθεται από 144 μέλη, τα 2/3 του οποίου εκλέγονται έμμεσα και το 1/3 διορίζεται από τον πρόεδρο .

Ο Αμπντελκαντέρ Μπενσαλάχ εκλέχθηκε Πρόεδρος του Συμβουλίου του Έθνους στις 2 Ιουλίου 2002, επανεκλέχθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2007 και στις 10 Ιανουαρίου 2008.
Οι τελευταίες έμμεσες εκλογές διεξήχθησαν στον Απρίλιο του 2019, οπότε πρόεδρος του Συμβουλίου ανέλαβε προσωρινά ο Σαλάχ Γκουτζίλ.

Κατάλογος προέδρων του Συμβουλίου του Έθνους

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Συμβούλιο του Έθνους, επίσημη ιστοσελίδα

Αλγερία
Νομοθετικά σώματα
Φιτζκαράλντο, ο Τυχοδιώκτης του Αμαζονίου

Φιτζκαράλντο, ο Τυχοδιώκτης του Αμαζονίου είναι κινηματογραφική ταινία του 1982 σε σκηνοθεσία του Βέρνερ Χέρτζογκ και πρωταγωνιστές την Κλαούντια Καρντινάλε και Κλάους Κίνσκι.

Πλοκή
Ο Μπράιαν Σουίνι Φιτζτζέραλντ, μετανάστης στο Περού, έχει βάλει πείσμα στη ζωή του να υλοποιήσει τα σχέδιά του οπωσδήποτε. Θέλει να κτίσει ένα θέατρο όπερας και να προσλάβει τον Καρούζο. Οι συνάνθρωποί του τον φωνάζουν Φιτσγκαράλντο και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Ο Φιτζγκαράλντο όμως δεν πτοείται. Συνειδητοποιεί ότι πριν κάνει οτιδήποτε, χρειάζεται κεφάλαιο. Και για να το αποκτήσει, αποφασίζει να ασχοληθεί με το προσοδοφόρο εμπόριο του Καουτσούκ. Επειδή όμως οι εμπορικοί δρόμοι είναι ήδη πιασμένοι, χρειάζεται μια καινοτομία. Χωρίς καθόλου εμπειρία, αλλά με την ατίθαση ιδέα να διαπλεύσει το ένα ποτάμι αντίθετα στο ρεύμα και να διασχίσει με το καράβι το παρθένο δάσος για να βγει στο απέναντι ποτάμι, ξεκινάει την επιχείρησή του. Θα προσλάβει ναύτες και προσωπικό, θα διασχίσει τη ζούγκλα, και θα φτάσει στο σημείο όπου πρέπει να περάσει απέναντι. Η μοίρα όμως του ετοιμάζει ένα νέο εμπόδιο. Στο σταυροδρόμι των ποταμών είναι ένα βουνό. Ο Φιτζγκαράλντο χωρίς να πτοηθεί διατάζει να βγάλουν το καράβι στη στεριά και να το σύρουν με σχοινιά επάνω από τη βουνοκορφή και μέχρι την άλλη άκρη του βουνού. Και πραγματικά, μπροστά στην ακαταδάμαστη θέληση του φανατικού λάτρη της μουσικής, οι δαίμονες της φύσης εξημερώνονται και τα σχέδια του τρελού Φιτσγκαράλδου πετυχαίνουν.

Ιστορικό υπόβαθρο 
Η πλοκή του έργου είναι εμπνευσμένη από μια πραγματική προσωπικότητα, κάποιον μεγιστάνα Φέρμιν Φίτσκαραλντ, ο οποίος πραγματικά εμπορευόταν καουτσούκ και μετέφερε το καράβι του επάνω από το βουνό, το οποίο όμως αποσυναρμολογήθηκε για να γίνει η μεταφορά. Σε αντίθεση με την πλοκή του έργου, ο Φίτσκαραλντ δεν ήταν λάτρης της μουσικής, και δεν έκτισε θέατρο όπερας. Ωστόσο, ο Καρούζο είχε πράγματι πρωταγωνιστήσει στην πρώτη παράσταση που δόθηκε στην εν λόγω όπερα (Όπερα του Μανάος), στις 7 Ιανουαρίου του 1897.

Βραβεύσεις 
Το έργο θεωρείται αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου, τόσο για τη σκηνοθεσία του, όσο και για την υποδυτική απόδοση του Κλάους Κίνσκι. Τιμήθηκε με διάφορα σημαντικά διεθνή βραβεία του κινηματογράφου.

Πηγές 
 Herzog, Werner: Eroberung des Nutzlosen. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-596-18348-7.
 Schäfer, Manfred (Hrsg.): Weil wir in Wirklichkeit vergessen sind. Gespräche mit Indianern im Tiefland von Peru. München, 1982: Trickster Verlag.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Σελίδα Cine.gr

Ταινίες του 1982
Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Γερμανόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Δραματικές περιπετειώδεις ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Περού
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ
Βόιτσεκ (1979)

Το Βόιτσεκ είναι κινηματογραφική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ και πρωταγωνιστή τον Κλάους Κίνσκι.

Πλοκή 
Το έργο βασίζεται στην τραγωδία Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ. Βρισκόμαστε κάπου στον 19ο, 20ό αιώνα. Ο βασικός ρόλος είναι μια ταλαιπωρημένη ύπαρξη που υπηρετεί στο στρατό και γίνεται σωματικό και ψυχικό παίγνιο των βίτσιων των ανωτέρων του. Το καψόνι δίνει και παίρνει, ενώ οι γιατροί τον αντιμετωπίζουν σαν να είναι πειραματόζωο. Ακόμα και η σύζυγός του τον απατάει. Ο Βόιτσεκ μεταξύ τρόμου και φρενοβλάβειας προσπαθεί να συγκρατήσει την ανθρώπινη φύση του, μάταια.

Βραβεύσεις 
Το έργο τιμήθηκε με διάφορα σημαντικά διεθνή βραβεία του κινηματογράφου.

Πηγές 
 Dagmar Lehmann: Woyzeck. Materialien zu einem Film von Werner Herzog. Atlas-Film und AV, Duisburg 1988, 41 S., ISBN 3-88932-941-1  
 Robert Fischer/Joe Hembus: Der Neue Deutsche Film, 1960-1980. Goldmann, München 1982 (2. Aufl.). ISBN 3-442-10211-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Σελίδα Cine.gr

Ταινίες του 1979
Γερμανικές ταινίες
Γερμανικές δραματικές ταινίες
Γερμανόφωνες ταινίες
Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ
Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας

Ο Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας είναι κινηματογραφική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία του Βέρνερ Χέρτζογκ και πρωταγωνιστή τον Κλάους Κίνσκι.

Πλοκή 
Το έργο βασίζεται στο προγενέστερο Νοσφεράτου, μια Συμφωνία Τρόμου του Μουρνάου.

Βραβεύσεις 
Το έργο τιμήθηκε με διάφορα σημαντικά διεθνή βραβεία του κινηματογράφου.

Πηγές 
 Bram Stoker: Dracula (OT: Dracula). Insel, Frankfurt am Main und Leipzig 2004, ISBN 3-458-34803-4
 William K. Everson: Klassiker des Horrorfilms (OT: Classics of the Horror Film). Goldmann, München 1982, ISBN 3-442-10205-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Σελίδα Cine.gr

Ταινίες του 1979
Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Γερμανόφωνες ταινίες
Ρουμανόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Γερμανικές ταινίες τρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Τσεχία
Ταινίες γυρισμένες στην Ολλανδία
Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό
Ταινίες γυρισμένες στη Σλοβακία
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βέρνερ Χέρτζογκ
Νίκαια (Παντζάμπ)

Η Νίκαια (αλλιώς και Αλεξάνδρεια Νίκαια) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της βορειοδυτικής Ινδίας.

Ιδρύθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 326 π.Χ. για να θυμίζει τη νίκη του επί του Ινδού ηγεμόνα Πώρου στον ποταμό Ύφαση της Πενταποταμίας. Η Νίκαια αυτή βρισκόταν στη μια όχθη του Ύφαση, ενώ στην άλλη ήταν η Βουκεφάλα. Η πόλη αναφέρεται από τον Αρριανό. Μέρος της Νίκαιας είχε εν τω μεταξύ πάθει ζημιές από τις βροχές της Ινδίας. Έτσι όταν ο Μακεδών στρατηλάτης αποφάσισε τον δρόμο της επιστροφής, επιδιόρθωσε αυτές τις ζημιές. Ωστόσο η ακριβής τοποθεσία της Νίκαιας παραμένει ακαθόριστη και έχουν προταθεί δύο εικασίες:

 Ο Huntingford ταύτιζε την πόλη με ένα μεγάλο ανάχωμα δυτικά της πόλης Jhelum, ενώ ο Lendering την ταυτίζει με την ίδια την Jhelum. Επίσης η βουδιστική παράδοση αναφέρει μια ανώνυμη πόλη στα νότια της Jhelum που κατά μερικούς ταυτίζεται με τη Νίκαια.
 Ο Ούγγρος αρχαιολόγος Stein Márk Aurél (1862-1943) πίστευε ότι ο ελληνικός στρατός αντί να διασχίσει την οδό από τα Τάξιλα προς την Jhelum, θα πήγε νοτιότερα προς τη σημερινή πόλη Bhera. Εκεί υποστήριξε ότι έγινε η περίφημη μάχη του Υδάσπη κοντά στην πόλη Mong, μιας και η μορφολογία του εδάφους (ο προσανατολισμός του ποταμού, τα βράχια αλατιού και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά) ταιριάζουν με τις αρχαίες πηγές. 

Περαιτέρω στήριξη της θέσεως της Mong, επικυρώνει η απαίτηση των κατοίκων της πόλεως ότι εκεί βρισκόταν η ελληνιστική Νίκαια. Ο ιστορικός του BBC Michael Wood υποστήριξε αυτήν τη θέση του Ούγγρου αρχαιολόγου.

Παραπομπές

Πηγές
 Αρριανού Αλεξάνδρου ανάβασις.

Ελληνιστική περίοδος
Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Ινδίας
Αλέξανδρος ο Μέγας
Μπεν Άφλεκ

Ο Μπέντζαμιν Γκέζα Άφλεκ-Μπολντ (Benjamin Geza Affleck-Boldt, γενν. 15 Αυγούστου 1972) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας.

Το 1998 κέρδισε μαζί με τον Ματ Ντέιμον (με τον οποίο ίδρυσε 2 χρόνια αργότερα την εταιρία παραγωγής LivePlanet) το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου και τη Χρυσή σφαίρα για το καλύτερο σενάριο για την ταινία Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ (Good Will Hunting). 

Μερικές από τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε: Αρμαγεδδών (Armageddon), Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in Love), Περλ Χάρμπορ (Pearl Harbor), The Town (την οποία και σκηνοθέτησε) Άσος στο μανίκι (Smokin' Aces) και Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε (Gone Girl). Το 2007 σκηνοθέτησε την ταινία Gone Baby Gone στην οποία πρωταγωνίστησε ο αδερφός του Κέισι Άφλεκ (Casey Affleck) και το 2012 την ταινία ''Επιχείρηση: Argo.

Προσωπική ζωή 
Τον Οκτώβριο του 1997, ξεκίνησε τη σχέση του με την ηθοποιό Γκουίνεθ Πάλτροου. Παρ' όλο που χώρισαν τον Ιανουάριο του 1999, πρωταγωνίστησαν μαζί στη ταινία «Bounce» (2000) και έτσι επανασυνδέθηκαν μέχρι να χωρίσουν ξανά τον Οκτώβριο του 2000.

Τον Ιούλιο του 2002, ξεκίνησε τη σχέση του με την τραγουδίστρια Τζένιφερ Λόπεζ και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 2002, αρραβωνιάστηκαν. Αν και σχεδίαζαν το γάμο τους, τελικά χώρισαν τον Σεπτέμβριο του 2003.

Στις 29 Ιουνίου 2005, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζένιφερ Γκάρνερ, ύστερα από μόλις δέκα μήνες σχέσης. Απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: τη Βάιολετ Αν (γενν. Δεκέμβριος 2005), τη Σεραφίνα Ρόουζ Ελίζαμπεθ (γενν. Ιανουάριος 2009) και τον Σάμουελ (γενν. Φεβρουάριος 2012). Ανακοίνωσαν τον χωρισμό τους τον Ιούνιο του 2015, έπειτα από δέκα χρόνια γάμου. Τελικά, το διαζύγιο Άφλεκ-Γκάρνερ εκδόθηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 2018.

Από τις αρχές του 2020 μέχρι τις αρχές του 2021, διατηρούσε σχέση με την ηθοποιό Άνα ντε Άρμας. Τον Απρίλιο του 2021, επανασυνδέθηκε με τη Τζένιφερ Λόπεζ και ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2022, αρραβωνιάστηκαν ξανά (ύστερα από είκοσι χρόνια). Ο γάμος Άφλεκ-Λόπεζ έγινε στις 16 Ιουλίου 2022 στο Λας Βέγκας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Βραβευμένοι με BAFTA
Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σοάτσα

Η Σοάτσα (Soacha) είναι η πόλη στο κέντρο της Κουντιναμάρκα, Κολομβία. Η Σοάτσα βρίσκεται στα νότια της πρωτεύουσας της χώρας Μπογκοτά. Με πληθυσμό 398.295 σύμφωνα με την απογραφή του 2005 είναι το μεγαλύτερο προάστιο της πόλης. Η πόλη ιδρύθηκε το τις 31 Δεκεμβρίου 1600. Τις 18 Αυγούστου 1989 η Σοάτσα έγινε γνωστή ως το μέρος που δολοφονήθηκε ο προεδρικός υποψήφιος Λουίς Κάρλος Γκαλάν. Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 35% του πληθυσμού της πόλης είναι ανήλικος.

Παραπομπές

Πόλεις της Κολομβίας
Γκούμπιο

Το Γκούμπιο (ιταλικά: Gubbio, λατινικά: Iguvium, παλαιότερα Ιγούιο ) είναι πόλη και δήμος στην Ούμπρια, στην κεντρική Ιταλία. Στο παρελθόν ήταν οχυρή πόλη της δυτικής πλευράς των Απεννίνων.

Η κεντρική πλατεία Πιάτσα Γκράντε (Piazza Grande) στο Γκούμπιο, άρχισε να κατασκευάζεται από το 1321 και αποτελεί μια από τις πιο εντυπωσιακές πολεοδομικές μεσαιωνικές κατασκευές. Το Palazzo dei Consoli που βρίσκεται στην μια πλευρά της πλατείας, χτίστηκε μεταξύ 1332 και 1349 και σύμφωνα με ορισμένους μελετητές αποτελεί έργο του Angelo da Orvieto, ενώ σύμφωνα με άλλους είναι έργο του Matteo Gattaponi. Οι αρχιτέκτονες εμπνεύστηκαν από το εξαφανισμένο Palazzo dei Capitani del Popolo που χτίστηκε στο Αρέτσο (Arezzo) μεταξύ 1270 και 1278. Επίσης, στην Πιάτσα Γκράντε βρίσκεται το νεοκλασικό Palazzo Ranghiasci-Brancaleoni που κατασκευάστηκε μεταξύ1820-41.

Πηγές 
 Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Τόμος Α', Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

Πόλεις της Ούμπρια
Τόντι

Το Τόντι (Todi) είναι πόλη και δήμος στην Ούμπρια, στην κεντρική Ιταλία. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Τύδερτα, η οποία ήταν αρκετά σημαντική ελληνική πόλη. Βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του Τίβερη στα όρια της Ετρουρίας. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται τον 12ο αιώνα και το 1367 εντάχθηκε στα Παπικά Κράτη.

Πηγές

 Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Τόμος Α', Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

Πόλεις της Ούμπρια
Ετρούσκοι
Καρχαρίας Γκόμπλιν

{{Ταξινομοπλαίσιο
| fossil_range =  
| status = LC
| εικόνα = Goblin Shark.gif
| πλάτος_εικόνας = 250px
| λεζάντα_εικόνας= Απεικόνιση καρχαρία Γκόμπλιν
| βασίλειο = Ζώα (Animalia)
| συνομοταξία = Χορδωτά (Chordata)
| superclassis = Χονδριχθύες (Chondrichthyes)
| subclassis = Ελασμοβράγχιοι (Elasmobranchii)
| τάξη= Λαμνόμορφα (Lamniformes)
| οικογένεια= Μιτσουκουρινίδες (Mitsukurinidae)
| familia_authority = D. S. Jordan, 1898
| γένος= Μιτσουκουρίνα (Mitsukurina)| genus_authority = D. S. Jordan, 1898
| είδος= M. owstoni| διώνυμο = Mitsukurina owstoni (Μιτσουκουρίνα του Ούστον)
| binomial_authority = D. S. Jordan, 1898
}}

Ο καρχαρίας Γκόμπλιν (διωνυμική ονομασία Mitsukurina owstoni - Μιτσουκουρίνα του Ούστον) ή καρχαρίας καλικάντζαρος''' είναι ένας καρχαρίας της βαθιάς θάλασσας και το μόνο υπάρχον είδος της οικογενείας Μιτσουκουρινίδες.  Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι το παράξενο σχήμα του κεφαλιού του.

Μορφή 
Έχει ένα μακρύ, ραμφόμορφο ρύγχος με σχήμα μυστριού, πολύ μακρύτερο από ρύγχη άλλων καρχαριών. Κάποια άλλα διακριτικά χαρακτηριστικά του καρχαρία είναι το χρώμα του σώματός του, το οποίο είναι ως επί το πλείστον ροζ, και τα μακριά, προεξέχοντα σαγόνια του.  Όταν είναι κλειστά τα σιαγόνια, ο καρχαρίας μοιάζει με ένα ροζ καρχαρία ταύρο με μια ασυνήθιστα μακριά μύτη. Φτάνει σε μήκος τα 3,3 μέτρα και βάρος τα 160 κιλά.

Το είδος καρχαρία αυτό συναντάται τόσο στον Ειρηνικό και στον Ατλαντικό ωκεανό, σε βάθος μεγαλύτερο από 250 μέτρα, πολύ πιο κάτω από όπου το φως του ήλιου μπορεί να φθάσει. Είναι ο πιό κοινός καρχαρίας στα νερά γύρω από την Ιαπωνία, όπου το είδος ανακαλύφθηκε.

Οι καρχαρίες Γκόμπλιν τρέφονται με μια ποικιλία οργανισμών που ζουν στα βαθιά νερά. Μεταξύ άλλων η λεία τους περιλαμβάνει τα βαθύβια καλαμάρια, καβούρια και τα βαθέων υδάτων ψάρια. Πολύ λίγα είναι γνωστά για την ιστορία της ζωής του είδους και τις αναπαραγωγικές συνήθειες, καθώς οι συναντήσεις με αυτούς είναι σχετικά σπάνιες. Είναι ωοζωοτόκο, όπως και τα άλλα μέλη των λαμνόμορφων. Αν και σχετικά σπάνιος, δεν φαίνεται να απειλείται με εξαφάνιση και έχει χαρακτηριστεί από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης ως είδος ελαχίστης ανησυχίας.

Παραπομπές 

Λαμνόμορφα
Καρχαρίες
Παραλία Κουλούρας Λάρισας

Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία.

Η Παραλία Κουλούρας Λάρισας είναι ένας οικισμός που ανήκει στην τοπική κοινότητα Κουλούρας, της δημοτικής ενότητας Κρανέας, του Κάτω Ολύμπου, η οποία σύμφωνα με την τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση υπάγεται στον Δήμο Τεμπών. Σύμφωνα με την απογραφή  του 2001, ο αριθμός των κατοίκων της ανέρχεται στους 43.

Η περιοχή τελευταία, έχει αναπτυχθεί εξαιτίας της μεγάλης τουριστικής της κίνησης, λόγω της καθαρής παραλίας. Η παραλία βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το χώριο Νέα Μεσάγκαλα και το Δέλτα του Πηνειού.

Πηγές
Ιστοσελίδα Tour Portal, Παραλία Κουλούρας

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Παλιουριά Λάρισας

Η Παλιουριά Λάρισας είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Λάρισας και βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του Θερμαϊκού Κόλπου.

Σε κοντινή απόσταση, βρίσκεται και η παραλία της Κουτσουπιάς. Εχει 35 μονιμους κατοικουσ (2011).

Παραπομπές
Παλιουριά Λάρισας

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Ρακοπόταμος Λάρισας

Ο Ρακοπόταμος Λάρισας είναι οικισμός  του Δήμου Αγιάς της περιφερειακής ενότητας Λάρισας με πληθυσμό 12 κατοίκους (2011).

Η παραλία είναι αμμώδης με λίγο βότσαλο και για την πρόσβαση σε αυτή, υπάρχουν δύο παράπλευρα δρομάκια που οδηγούν στην παραλία, μετά την γέφυρα του Ρακοποτάμου. Η παραλία απέχει 8 χιλιόμετρα από τον Αγιόκαμπο.

Στον Ρακοπόταμο  πραγματοποιούνται δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού. Υπάρχουν διαδρομές,  που συναντάς ψηλούς καταρράκτες, οι οποίοι φτάνουν πολλές φορές και τα 30 μέτρα. Χωρίζεται σε 3 κολπίσκους, συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα, όπου η βλάστηση φτάνει μέχρι τα βράχια της παραλίας.
Ο Ρακοπόταμος έχει πάρει το όνομα του από την παρουσία ενός χειμάρρου,που βρίσκεται εκεί.

Πηγές 
 Ιστοσελίδα In Thessaly, Ρακοπόταμος Λάρισας
 Ιστοσελίδα larissa-beach.gr, Ρακοπόταμος
http://www.larissa-beach.gr/paralia-larissas/paralies-larissas/rakopotamos Ρακοπόταμος]

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Lioness: Hidden Treasures

Lioness: Hidden Treasures (ελλ: Κρυμμένοι Θησαυροί) είναι ο τίτλος του πρώτου μετά θάνατον άλμπουμ της Έιμι Γουάινχαουζ, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Δεκεμβρίου 2011 από την Island Records. Το άλμπουμ περιέχει ανέκδοτα τραγούδια και demo, τα οποία επιλέχθηκαν από τον Mark Ronson, τον Salaam Remi και την οικογένειά της. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε για φιλανθρωπικό σκοπό του Ιδρύματος Αmy Winehouse.

Στις 24 Νοεμβρίου 2011, διέρρευσε στο διαδίκτυο το τραγούδι ''Halftime''.

To ντουέτο ''Body & Soul'' με τον Τόνι Μπένετ κέρδισε το βραβείο Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερη Ερμηνεία Ποπ από Ντουέτο ή Συγκρότημα.

Στίχοι & Μουσική 

Το άλμπουμ περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια: τα τρία είναι επανεκτελέσεις και τα υπόλοιπα τραγούδια είναι ανέκδοτα ή demo από προηγούμενες επιτυχίες της Γουάινχαουζ . Το άλμπουμ περιέχει, επίσης, το τελευταίο τραγούδι της Γουάινχαουζ με τον Τόνι Μπένετ, ''Body & Soul''. Στο άλμπουμ υπάρχει ντουέτο και με τον ράπερ Nas, αλλά και συνεργασία με τον ντράμερ του συγκροτήματος The Roots, Questlove. Η Γουάινχαουζ είναι η στιχουργός τριών τραγουδιών, εκτός από τις επανεκτελέσεις και τα ανέκδοτα τραγούδια. Το άλμπουμ είναι μία παραγωγή των δύο φίλων της Γουάινχαουζ, Salaam Remi και Mark Ronson, αλλά και από τους Paul O'Duffy και Phil Ramone.

Tracklist 
 Our Day Will Come
 Between The Cheats
 Tears Dry (Original Version)
 Will You Still Love Me Tomorrow? (2011)
 Like Smoke (feat. Nas)
 Valerie (’68 Version)
 The Girl From Ipanema
 Half Time
 Wake Up Alone (Original Recording)
 Best Friends, Right?
 Body And Soul (with Tony Bennett)
 A Song For You

Κυκλοφορία 

To άλμπουμ κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις. Η μία ήταν κανονική έκδοση και η άλλη περιλάμβανε μία προωθητική αφίσα του άλμπουμ. Επίσης, το άλμπουμ κυκλοφόρησε και σε δίσκο βινυλίου.

Πωλήσεις 

Το άλμπουμ πούλησε 70.000 αντίτυπα την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του στη Μεγάλη Βρετανία.

Σινγκλς 

 Το κομμάτι ''Body & Soul'' της Γουάινχαουζ με τον Τόνι Μπένετ κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 και τα έσοδα διατέθηκαν για το Ίδρυμα Amy Winehouse. Το Body & Soul είναι το τελευταίο κομμάτι που ηχογράφησε η Γουάινχαουζ πριν το θάνατό της.
 Τα κομμάτια ''Our Day Will Come'' και ''Like Smoke'' μεταδόθηκαν για πρώτη φορά στο ραδιοφωνικό σταθμό του BBC 1 στις 3 Οκτωβρίου 2011.

Bίντεο κλιπ 

Οπτικοποιήθηκε η κανονική έκδοση του τραγουδιού ''Tears Dry'', ''Tears Dry On Their Own'', καθώς και το ντουέτο της Γουάινχαουζ με τον Τόνι Μπένετ, ''Body & Soul'', το οποίο είναι το τελευταίο τραγούδι και βίντεο κλιπ της Γουάινχαουζ.

 Στις 18 Νοεμβρίου 2011, αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα τής Γουάινχαουζ αλλά και στο Youtube, το βίντεο κλιπ για το τραγούδι ''Our Day Will Come''.

 Την 1η Δεκέμβριου 2011, αναρτήθηκε στο Youtube, το βίντεο ''Hidden Treasures Story'', ένα βίντεο 14 λεπτών, το οποίο δίνει πληροφορίες για το κάθε ένα τραγούδι του άλμπουμ από τους παραγωγούς του: Μark Ronson, Paul O'Duffy και Salaam Remi.

Θέση στα εβδομαδιαία Chart

Παραπομπές 

Γ
Άλμπουμ του 2011
Κόκκινο Νερό Μελιβοίας Λάρισας

Το Κόκκινο Νερό Λάρισας είναι παραθαλάσσιος οικισμός που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καρίτσα Λάρισας, του Δήμου Αγιάς, της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας.

Το Κόκκινο Νερό Λάρισας βρίσκεται στους πρόποδες του Κισσάβου στα ανατολικά παράλια της Λάρισας.

Το όνομα "Κόκκινο Νερό" το έλαβε από την πηγή που αναβλύζει στην περιοχή. Το νερό οφείλει το χρώμα του στα μεταλλικά άλατα και θεωρείται ιαματικό καθώς πίνεται επιτόπου και δεν εμφιαλώνεται. Χαρακτηριστικό της περιοχής, είναι η Ιαματική Πηγή. Υπάρχουν επίσης ακτές με τα βότσαλα αλλά και αμμουδιά, συμπλέγματα βράχων και βραχοσπηλιές.

Αναφορά
Κόκκινο Νερό Λάρισας

Πηγές
Ιστοσελίδα του Δήμου Αγιάς 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης εφήβων

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης εφήβων, διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1965 από την Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών με πρωταθλητή τον Παναθηναϊκό, ο οποίος είναι και ο τρέχων κάτοχος του τίτλου για το 2020.

Πρωταθλητές

Τίτλοι ανά σύλλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πρωταθλητές Εφήβων Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ

Πετοσφαίριση στην Ελλάδα
Πετοσφαίριση
Πλατιά Άμμος Λάρισας

Η Πλατιά Άμμος είναι οικισμός και παραλία του Νομού Λάρισας.

Η παραλία προσεγγίζεται αφήνοντας το Κόκκινο Νερό και συνεχίζοντας πλέον ανηφορικά, τον δρόμο προς το Στόμιο.

Τα τεράστια πλατάνια που σκιάζουν τις μεσημεριανές ώρες την παραλία, προσφέροντας μια φυσική ομπρέλα και τα ασπρόμαυρα βότσαλα με την πλατιά αμμουδιά που την κοσμούν, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της.

Πηγές 
 Πλατιά Άμμος Λάρισας

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Βελίκα Λάρισας

Η Παραλία Βελίκας Λάρισας είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός της περιοχής της Βελίκας, που υπάγεται στη Δημοτική  Ενότητα Μελιβοίας του Δήμου Αγιάς της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας.
Επίσης, υπάρχει ο ναός του αγίου Χαράλαμπου και ένα παρεκκλήσι του αγίου Νεκταρίου.
Η παραλία βρίσκεται σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από τον Αγιόκαμπο και κάθε καλοκαίρι αποτελεί θέρετρο για πολλούς επισκέπτες. Η παραλία είναι επίσης γνωστή και με την ονομασία Σπιτάκι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην περιοχή, παρουσιάζει το Κάστρο της Βελίκας, που βρίσκεται στα βόρεια του παραλιακού οικισμού της Βελίκας, σε μικρό δασωμένο λόφο και σε μικρή απόσταση από την ακτή. Το κάστρο της Βελίκας χρονολογείται στην παλαιοχριστιανική περίοδο (6ος-7ος αι) και προστατεύεται από τις διατάξεις της αρχαιολογικής νομοθεσίας. Η οριοθέτησή του ως αρχαιολογικού χώρου έχει προταθεί από την 7η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Η ακτή της Βελίκας έχει βραβευτεί επίσης, με γαλάζια σημαία για το έτος 2011.

Πηγές
Η Παραλία της Βελίκας

Παραπομπές

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Περσηΐς

Η Περσηΐς ήταν μια ελληνιστική πόλη της Μακεδονίας. 

Αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Λίβιο. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντιγονίδη βασιλιά Φίλιππο Ε΄ προς τιμήν του υιού του Περσέως, του διαδόχου του. Η ίδρυσή της ανάγεται το 183 π.Χ. όταν ο Φίλιππος εξεστράτευσε εναντίον των Δαρδάνων (καλοκαίρι προς φθινόπωρο). Πολύ πιθανόν η πόλη να ήταν ένα οχυρό. Η μοναδική πληροφορία που προσθέτει ο Λίβιος ήταν ότι βρισκόταν στην Παιονία, κοντά στην πόλη Στόβοι.

Πηγές 
 Ιστορία του Ελληνικού έθνους, Εκδοτική Αθηνών. 

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Θεοφίλα Ινδίας

Η Θεοφίλα ήταν ελληνιστική πόλη στη δυτική Ινδία.

Η πόλη αναφέρεται από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο στη Γεωγραφικήν υφήγησίν του. Βρισκόταν στην επαρχία της Πατταληνής (κοντά στις εκβολές του Ινδού ποταμού) προς τα ανατολικά της μέρη. Υπήρξε ελληνιστική αποικία και πολύ πιθανόν και πρωτεύουσα κάποιας εκεί επαρχίας. Την ονομασία της οφείλει στην Ελληνίδα βασίλισσα Θεοφίλα του ελληνοϊνδικού βασιλείου. Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε είτε από τον γιό της Δημήτριο Β΄, είτε από τον άλλο της γιό Απολλόδοτο Σωτήρα. Δεν αποκλείεται η περίπτωση να ιδρύθηκε από τον βασιλέα των Παροπαμισαδών Θεόφιλο (130-90 π.Χ.).

Άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της πόλης αλλά θα πρέπει να αναζητηθεί στην επαρχία Kachchh (કચ્છ જિલ્લો) της δυτικής Ινδίας.

Πηγές
 Κλαύδιος Πτολεμαίος, Γεωγραφική Υφήγησις.
 William Woodthorpe Tarn, "The Greeks in Bactria and India".
 Getzel M. Cohen, "The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India", University of California Press, 2013, σελ. 328.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Ινδίας
Πτέριον Μηδίας

Το Πτέριον ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Μηδία.

Την αναφέρει μονάχα ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Πολύ πιθανόν να υπήρξε κληρουχία Μικρασιατών μισθοφόρων του Σελευκιδικού στρατού, από την πόλη Πτερία κοντά στην Σινώπη.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, ίσως να βρισκόταν στο σημερινό Ιράν.

Παραπομπές

Πηγές
 Στεφάνου Βυζαντίου Εθνικά
 The Greeks in Bactria and India του William Woodthorpe Tarn. 

Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Γιάννης Μπανιάς

Ο Γιάννης Μπανιάς (Μελισσουργοί Άρτας, 27 Σεπτεμβρίου 1939   -  Αθήνα, 29 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής Αριστεράς, είχε δραστηριοποιηθεί έντονα στον χώρο της πολιτικής, και ιδιαίτερα σε κινήματα υπέρ της ανεξαρτησίας της Κύπρου, της διαφύλαξης της δημοκρατίας όταν αυτή απειλούνταν, καθώς και σε άλλους εθνικούς και πολιτικούς αγώνες. Το 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας όντας ηγέτης της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς με το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.). Πέθανε σε ηλικία 73 ετών στις 28 Μαρτίου του 2012.

Βιογραφία
Σπούδασε στην Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Γκρατς της Αυστρίας, ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο των Ελλήνων Φοιτητών του Γκρατς και έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας.

Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εντάχτηκε στην οργάνωση της σπουδάζουσας παράταξης της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, στην οποία εκλέχτηκε γραμματέας και αργότερα μετείχε στο Κεντρικό Συμβούλιο του κινήματος. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορία των Συνταγματαρχών, το 1967, υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μετά τη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας το 1968 εντάχτηκε πολιτικά στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Εσωτερικού. Το 1969, μετά την απόλυσή του από τον στρατό, ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση με τη νεολαία του Ρήγα Φεραίου του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και του Πανελλήνιου Αντιδικτατορικού Μετώπου. Τον ίδιο χρόνο συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο πολιτικών εξόριστων στο Παρθένι της Λέρου.

Στη μεταπολίτευση συνέχισε την πολιτική του δράση στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και μετείχε ως συνδικαλιστής στο συνδικαλιστικό κίνημα των Πολιτικών Μηχανικών και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.). Το 1982 εκλέχτηκε γραμματέας του κόμματος. Το 1987, μετά τη διάσπαση Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, συνέχισε την πολιτική του δράση στο κόμμα Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά όπου έγινε αρχηγός του. Στη συνέχεια, εντάχτηκε στην Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (Α.Κ.O.Α.), η οποία το 2004 συνεργάστηκε εκλογικά με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις εκλογές του 2007 εκλέχτηκε βουλευτής επικρατείας με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Στις εκλογές του 2009 κανένα μέλος της Α.Κ.Ο.Α. δεν κατάφερε να εκλεγεί.

Στις 29 Μαρτίου 2012, μετά από νοσηλεία μιας βδομάδας στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός λόγω μιας βαριάς ασθένειας που αντιμετώπιζε, πέθανε σε ηλικία 73 ετών. Η πολιτική κηδεία του έγινε στις 31 Μαρτίου 2012 με δημόσια δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Πηγές
 Ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, Βιογραφικό του πολιτικού και αγωνιστή Γιάννη Μπανιά. (Ανακτήθηκε 01/11/2011)

Δείτε επίσης
 Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά
 Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2007

Μπανιας
Μπανιας
Μπανιας
Μπανιας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
The Kiss (ταινία, 1896)

Το φιλί (αγγλ. The Kiss ή The May Irwin Kiss, The Rice-Irwin Kiss, The Widow Jones) είναι αμερικάνικη κινηματογραφική ταινία του Γουίλιαμ Χις του 1896, διάρκειας μόλις 18 δευτερολέπτων . Είναι η πρώτη κινηματογραφική ταινία με φιλί, ενώ η εφημερίδα New York World που τύπωσε τη σκηνή αυτή είναι η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε φιλί σε πρωτοσέλιδο. Ήταν επίσης το πρώτο σκάνδαλο στην ιστορία του κινηματογράφου.

Πλοκή 
Η ταινία, που αποτελείται από μία μόλις σκηνή 18 δευτερολέπτων, δείχνει έναν άνδρα και μια γυναίκα που αγκαλιάζονται τρυφερά, συζητούν, και τελικά ο άνδρας, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία, της δίνει ένα φιλί.

Ιστορικό υπόβαθρο
Το 1895 ο Τόμας Έντισον για να αντιμετωπίσει την επιτυχία των ανταγωνιστών του από τη Γαλλία, ίδρυσε την εταιρεία Βίτασκόουπ και άρχισε και αυτός την παραγωγή κινηματογραφικών έργων προβολής. Τον Απρίλιο του 1896 ο Γουίλιαμ Χις, υπεύθυνος για την παραγωγή των ταινιών του Έντισον, γύρισε μία σκηνή εμπνευσμένη από την τελική σκηνή του δημοφιλέστατου θεατρικού έργου της τότε εποχής The Widow Jones. Το έργο έκανε ρεκόρ και έγινε το δημοφιλέστερο της Βίτασκόουπ τη δεκαετία του 1890, αφού παρουσιάζονταν συνέχεια πάνω από ένα χρόνο σε όλη την Αμερική, ενώ το ενθουσιασμένο κοινό ξέσπαγε μετά την παράσταση σε θερμά χειροκροτήματα. Απέσπασε όμως και μερικές κριτικές, αφού μερικοί θεώρησαν τη σκηνή ανήθικη.

Βραβεύσεις
Το φιλί θεωρείται σήμερα ως το διασημότερο αμερικάνικο κινηματογραφικό έργο του 19ου αιώνα. Το 1999 η National Film Registry αναγνώρισε το έργο ως «ιδιαίτερα πολύτιμο».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παρουσίαση της ταινίας στο www.imdb.com
 Δείτε την ταινία στο www.archive.org

Ταινίες του 1896
Αμερικανικές ταινίες
Βωβές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γιώργος Δαδίτσος

Ο Γιώργος Δαδίτσος (γενν. Αθήνα, 9 Μαρτίου 1953 - 20 Αυγούστου 2003, ύψος 1,81 μ.) ήταν έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία από το εφηβικό τμήμα της ΑΕΚ και το 1975 παραχωρήθηκε στην Παναχαϊκή, όπου έπαιξε μέχρι το 1977.

Επόμενοι σταθμοί στην καριέρα του ήταν ο Φωστήρας (1977-1978), ο Ολυμπιακός Νέων Λιοσίων (1979-1981) και το Αιγάλεω (1981-1983),  με το οποίο κατέκτησε την άνοδο στην Α΄Εθνική κατηγορία, το καλοκαίρι του 1983.

Στη συνέχεια έπαιξε ένα χρονο στον Ατρόμητο Πειραιώς (1983-1984) και το καλοκαίρι του 1984 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε τρεις χρονιές (1984-1987) όποτε και το καλοκαίρι του 1987 έμεινε ελεύθερος. Τον Νοέμβρη του ίδιου έτους μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου αγωνίστηκε 2 χρόνια (1987-1989), την πρώτη χρονιά (1987-1988) στην Γ΄ Εθνική κατακτώντας την άνοδο και την δεύτερη (1988-1989) στην Β΄ Εθνική, όποτε και το καλοκαίρι του 1989 έκλεισε την καριέρα του.

Με το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και σαν παράγοντας (αντιπρόεδρος) και σαν γενικός αρχηγός στην ομάδα της Προοδευτικής, ενώ παράλληλα ήταν ιδιοκτήτης καταστημάτων αθλητικών ειδών. 

Στις 20 Αυγούστου του 2003, ημέρα Πέμπτη, απεβίωσε από οξύ πνευμονικό οίδημα, σε ηλικία μόλις 50 ετών. 

Έκτοτε οι βετεράνοι της ΑΕΚ και της Προοδευτικής καθιέρωσαν φιλικό αγώνα μεταξύ τους, που διεξάγεται στο Γήπεδο Νίκαιας της Προοδευτικής, τιμώντας την μνήμη του Γιώργου Δαδίτσου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φύλλο "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ", της 22ας Αυγούστου 2003
Φύλλο "ΤΑ ΝΕΑ", της 22ας Αυγούστου 2003

Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Δαδιτσος Γιωργος
Ορεινοί (κόμμα)

Οι Ορεινοί ήταν κόμμα στη Γαλλία που δημιουργήθηκε κατα τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το 1793 με επαναστατικές ιδεολογίες. 

Πήραν το όνομα αυτό καθώς τα άτομα που πρέσβευαν την ιδεολογία του κόμματος αυτού κατά την είσοδο στην αίθουσα του Σφαιριστηρίου πήγαν και κάθισαν στα επάνω καθίσματα. Κύριος εκπρόσωπος του κόμματος ήταν ο Ροβεσπιέρος. Έχοντας να αντιμετωπίσουν πολλές αντιεπαναστατικές κινήσεις σε πολλές περιοχές της Γαλλίας, οι Ορεινοί αναδιοργάνωσαν τον στρατό, κάνοντάς τον ένα ισχυρό όπλο απέναντι στους εχθρούς της Επανάστασης τόσο τους εσωτερικούς όσο και τους εξωτερικούς. Παράλληλα, στο όνομα της προστασίας της επανάστασης εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 40.000 περίπου ανθρώπους που θεωρήθηκαν ύποπτοι για αντεπαναστατική δράση (περίοδος της Τρομοκρατίας). Ακόμη, η χριστιανική θρησκεία αντικαταστάθηκε από τη λατρεία του Ανώτατου Όντος, ενώ θεσπίστηκε και επαναστατικό ημερολόγιο.

Γαλλική Επανάσταση
Γαλλικά πολιτικά κόμματα
Νίκος Παπανδρέου

Ο Νίκος Παπανδρέου (Σαν Φρανσίσκο, 1956) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια και είναι γιος του Ανδρέα Παπανδρέου και της Μαργαρίτας Παπανδρέου. Παππούς του είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου ενώ αδερφός του ο Γεώργιος Α. Παπανδρέου. Σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο Γέιλ (1979) και λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο του Βερμόντ (1994), ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη δημόσια διοίκηση στο Γουντρόου Γουϊλσον Σκούλ (Woodrow Wilson School) (1981) και πραγματοποίησε διδακτορικό στα οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον (Princeton) (1986). Εργάστηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα, έχει διδάξει οικονομικά και λογοτεχνία, έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της διαχειρίστριας εταιρίας ξενοδοχείων Λάμψα ΑΕ, άμισθος σύμβουλος του υπουργείου εξωτερικών (1999 - 2001), άμισθος οικονομικός σύμβουλος του υπουργείου Παιδείας (1987 - 1988), επιστημονικός σύμβουλος του υπουργείου Αιγαίου (2001 - 2004), μέλος του διοικητικού συμβουλίου της OMEGA BANK και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών - Ανδρέας Παπανδρέου.

Το 1995 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Δέκα μύθοι και μια ιστορία», το οποίο μεταφράστηκε στα αγγλικά, τα γερμανικά και τα αραβικά. Από τότε έχει συγγράψει άλλα τέσσερα βιβλία. Από το 2000 αρθρογραφεί στο περιοδικό «Οικονομική Επιθεώρηση».

Στις ευρωεκλογές του 2019 έθεσε υποψηφιότητα με το Κίνημα Αλλαγής.

Κατοικεί στην Εκάλη. Είναι παντρεμένος και έχει παιδιά.

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Νικος
Έλληνες πολωνικής καταγωγής