joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάχη του Κοτζά Καγιά

Η Μάχη του Κοτζά Καγιά αναφέρεται στην προπαρασκευασμένη επιχείρηση διείσδυσης - επίθεσης των 
Ελληνοκυπρίων Καταδρομών στο στρατόπεδο των Τούρκων Αλεξιπτωτιστών στο βουνό Κοτζά Καγιά στα μετόπισθεν 
του εχθρού την νύκτα 20/21 Ιουλίου 1974.

Επιχείρηση 
Στην επιχείρηση πήρε μέρος η 31η Μοίρα Καταδρομών με τους λόχους 11, 12, 13. Ενώ οι Μοίρες, η 32η θα 
ενεργούσε για να καταλάβει την δυτική κορυφή του υψώματος Άσπρη Μούττη, η 33η  θα ενεργούσε στα 
Πετρομούθια, ενώ η 34η θα ενεργούσε στους πρόποδες του Πενταδακτύλου, για την κατάληψη του υψώματος 296, 
νοτιοανατολικά του χωριού Αγύρτα. Ο αντικειμενικός σκοπός της επιχείρησης ήταν το ύψωμα Κοτζά Καγιά, άνωθεν του χωριού Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα διακόπτοντας την κύρια οδική αρτηρία Λευκωσίας - Κυρηνείας, προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο και να εξαλειφθεί το στρατηγικής σημασίας έρεισμα που είχαν δημιουργήσει οι Τουρκοκύπριοι στην συγκεκριμένη διάβαση (διάβαση Αγύρτας).

Οι καταδρομείς διασχίζουν τη χαράδρα του Αγίου Ιλαρίωνα μέσω του δάσους της Αγύρτας και μετά από 4ώρη 
πορεία σε δύσβατη περιοχή, αποφεύγοντας τις εχθρικές περιπόλους και τα πυροβολεία, φτάνουν στο εχθρικό 
στρατόπεδο και παίρνουν θέσεις μάχης γύρω από αυτό. Πριν από την κρούση των καταδρομέων, ο λόχος Διοικητικής 
Μέριμνας της 31ης Μοίρας εκτόξευε πυρά πυροβολικού στις εχθρικές θέσεις δημιουργώντας έτσι αντιπερισπασμό 
στις υπό διείσδυσιν δυνάμεις των καταδρομέων.  Η ώρα κρούσης ( Κ ) είχε οριστεί στις 23:00 μμ. όπου οι λόχοι της 31ης Μοίρας εφορμούν αιφνιδιαστικώς καταλαμβάνοντας το τουρκικό στρατόπεδο χωρίς καμία απώλεια. Η λήξις της επιχειρήσεως καταλήψεως του στρατοπέδου γίνεται με πυροδότηση κόκκινης φωτοβολίδας. Η τελική διαταγή αναφέρει ότι οι καταδρομείς πρέπει  κρατήσουν το ύψωμα έως ότου παραληφθεί από μονάδα πεζικού.

Αξίζει να αναφερθεί ότι μέχρι της 05:00 πμ. η μοίρα δέχονταν συνεχείς αντεπιθέσεις από τους Τούρκους. 
Οπότε διατάσσεται ν'απαγκιστρωθεί, παγιδεύοντας το στρατόπεδο με εκρηκτικά, και αφού η μονάδα πεζικού που 
θα παραλάμβανε το ύψωμα αδυνατεί να εκτελέσει την αποστολή της.

Σύμφωνα με μαρτυρία του Μάκη Οικονομίδη βετεράνο και πρόεδρο του Παγκύπριου Συνδέσμου Έφεδρων 
Καταδρομέων, η Μάχη του Κοτζά Καγιά διδάσκεται στην Στρατιωτική Σχολή του Ισραήλ ως μία από τις καλύτερες επιχειρήσεις στο κόσμο.

Παραπομπές 

Ιστορία της Κύπρου
Στρατός της Κύπρου
Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Κ
Πολεμικές επιχειρήσεις
Συνδυασμός (μαθηματικά)

Συνδυασμός των n στοιχείων ενός συνόλου Α ανά k ονομάζεται κάθε υποσύνολο του συνόλου Α με k στοιχεία. 

Για παράδειγμα, ας θεωρήσουμε το σύνολο Α={α,β,γ,δ} και ας γράψουμε όλα τα υποσύνολά του με τρία στοιχεία. Αυτά είναι τα εξής: {α,β,γ}, {α,β,δ}, {α,γ,δ}  και {β,γ,δ}. Καθένα από αυτά τα τέσσερα υποσύνολα είναι ένας συνδυασμός των 4 στοιχείων του Α ανά 3.

Το πλήθος των συνδυασμών n στοιχείων ανά k συμβολίζεται με  και διαβάζεται «συνδυασμοί των n ανά k»

Το πλήθος των συνδυασμών n στοιχείων ανά k είναι: 
 , όπου n  k. Διαφορετικά είναι αδύνατο καθώς δεν υπάρχει αρνητικό παραγοντικό ενός αριθμού.

Η έκφραση n! διαβάζεται νι παραγοντικό και είναι το γινόμενο όλων των θετικών ακεραίων μικρότερων ή ίσων με ν.

Για τους συνδυασμούς ισχύει η ιδιότητα: 

Στα προβλήματα συνδυασμών δεν έχει σημασία η διάταξη των στοιχείων (η σειρά επιλογής τους) παρά μόνο τα στοιχεία που θα επιλεγούν και έτσι το ζητούμενο είναι ο αριθμός των συνδυασμών και όχι των διατάξεων. Δύο συνδυασμοί ταυτίζονται αν έχουν τα ίδια στοιχεία.

Δύο προβλήματα συνδυασμών

1. Στις γραπτές εξετάσεις οι μαθητές πρέπει από το σύνολο των 9 ερωτήσεων που τους δίνονται να απαντήσουν στις 6. Με πόσους τρόπους μπορεί ένας μαθητής να επιλέξει τις ερωτήσεις στις οποίες θα απαντήσει;

Απάντηση

2. Με πόσους τρόπους μπορεί ένας παίχτης από μια τράπουλα με 52 χαρτιά να επιλέξει 5;

Απάντηση

Βιβλιογραφία

Άλγεβρα Β΄Λυκείου Ο.Ε.Δ.Β.,1991

Συνδυαστική
Βασική αρχή απαρίθμησης

Ως βασική αρχή απαρίθμησης αναφέρεται η πρόταση σύμφωνα με την οποία:
Αν μια διαδικασία μπορεί να χωριστεί σε πολλές διαδοχικές φάσεις έτσι ώστε η πρώτη φάση να μπορεί να εκτελεστεί με α τρόπους΄, η δεύτερη φάση με β τρόπους,... η νιοστή φάση με ν τρόπους, τότε, η διαδικασία αυτή μπορεί να εκτελεστεί με α·β·...·ν τρόπους.
Η παραπάνω πρόταση έχει εφαρμογή στη συνδυαστική (βλ. λήμματα συνδυασμός, μετάθεση, διάταξη)

Πηγές

Άλγεβρα Β΄Λυκείου, ΟΕΔΒ, 1991

Συνδυαστική
Θανατική ποινή στην Ελλάδα

Οι εκτελέσεις στην Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία γίνονταν με τουφεκισμό, ωστόσο όταν η μοναρχία εισήγαγε τον ποινικό κώδικα το 1834, ο αποκεφαλισμός με γκιλοτίνα έγινε η μόνη μορφή εκτέλεσης. Το 1847 οι δυσκολίες της διαθεσιμότητας της γκιλοτίνας σε κάθε εκτέλεση οδήγησαν την κυβέρνηση στον ορισμό του τουφεκισμού ως εναλλακτική μέθοδο εκτέλεσης. Το 1929 ο τουφεκισμός αναγνωρίστηκε ως ο μόνος επίσημος τρόπος εκτέλεσης (η τελευταία εκτέλεση με την γκιλοτίνα έγινε το 1913). Ενώ στην Ελλάδα η τελευταία εκτέλεση έγινε στις 25 Αυγούστου 1972. Ο 27χρονος Βασίλης Λυμπέρης εκτελέστηκε με τουφεκισμό για την δολοφονία της γυναίκας, της πεθεράς και των δύο παιδιών του στην Κρήτη στο πεδίο βολών εφέδρων αξιωματικών

Η θανατική ποινή καταργήθηκε σε περιόδους ειρήνης εκτός από το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας σε περιόδους πολέμου σύμφωνα με το σύνταγμα του 1975. Η θανατική ποινή στην Ελλάδα καταργήθηκε το Δεκέμβριο του 1993 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με τον Νόμο 2172/1993. Στην Ελλάδα καταργήθηκε η θανατική ποινή για οποιοδήποτε έγκλημα το 2004.
Σαλμ (νησί)

Η νήσος Σαλμ (ρωσικά: Сальм) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 344 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 343 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.

Παραπομπές

 Όλες οι τοποθεσίες στη ρωσική ομοσπονδία:  & 
 Πλήρης κατάλογος νήσων στα Ρωσικά: :ru:Список островов России
Σαλμ: Γενεαλογία και κλάδοι & Alfred Wilhelm Karl Alexander Graf von Salm-Hoogstraeten
 Karl Koldewey: 

Περιφέρεια Αρχάγγελσκ
Νησιά της Ρωσίας
Κάστρο Μπεζενίκου

Το Κάστρο Μπεζενίκου ή Βλαχέρνας είναι ερειπωμένο σήμερα κάστρο που βρίσκεται στην Αρκαδία κοντά στο Λεβίδι και 32 χλμ από την Τρίπολη. Βρίσκεται σε ύψος 1.150 μέτρων στη κορυφή βραχώδους λόφου.

Το όνομά του προέρχεται από το παλιό όνομα του χωριού Βλαχέρνα, "Μπεζενίκος".

Τα τείχη του κάστρου έχουν χαρακτηριστικά βυζαντινής αρχιτεκτονικής και πιστεύεται ότι κτίστηκε κατά την Φραγκοκρατία μετά την επανάκτηση της περιοχής από το Δεσποτάτο του Μυστρά τον 15ο αιώνα. Διασώζονται χαρακτηριστικά αρχαίας τοιχοδομίας και ερείπια δύο πύργων, ο ένας στο εσωτερικό του έχει στέρνα. Αναφέρεται ότι το 1458 ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής δεν κατάφερε να το κατακτήσει, παρόλο που το πολιόρκησε, λόγω της οχυρής θέσης του, αλλά και ότι το 1826 κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 το κάστρο δέχτηκε επίθεση από τον Ιμπραήμ, που και αυτός δεν κατάφερε να το εκπορθήσει.

Στα νότια του κάστρου βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Καταφυγιώτισσας. Είναι χτισμένος μέσα σε μεγάλη σπηλιά και είναι εύκολα προσεγγίσιμος από τον ταξιδιώτη. Φέρει στοιχεία αρχαίας τοιχοποιίας και δύο εμφανείς πύργους, ενώ οι ντόπιοι ασβεστόλιθοι, τα κεραμίδια και το ασβεστοκονίαμα που χρησιμοποιήθηκαν στην οχύρωση του βράχου μαρτυρούν και τη βυζαντινή τοιχοδομία της.

Πηγές 
 Πεμπτουσία, πολιτισμός, επιστήμες, Θρησκεία, Ερειπωμένα μεσαιωνικά κάστρα της Αρκαδίας
 Καστρολόγος, κάστρα της Ελλάδας, Κάστρο Μπεζενίκου
 Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης

Παραπομπές

Κάστρα της Αρκαδίας
Βυζαντινά κάστρα στην Πελοπόννησο
Αντρέα Παλλάντιο

Ο Αντρέα Παλλάντιο (Andrea Palladio, 30 Νοεμβρίου 1508 - 19 Αυγούστου 1580), γεννημένος ως Αντρέα ντι Πιέτρο ντελλά Γκόντολα ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας της Αναγέννησης. Το όνομα Παλλάντιο από το Παλλάδα του δόθηκε από τον λόγιο και ποιητή Τζιαν Τζιόρτζιο Τρισσίνο, εργοδότη του.

Σημαντικά κτήρια
Ένα από τα σημαντικότερα κτήρια του Παλλάντιο είναι η Βίλλα Κάπρα, επίσης γνωστή ως Ροτόντα. Ο Παλλάντιο σχεδίασε επίσης στη Βιτσέντσα τη Βασιλική και τη Villa Foscari κοντά στη Βενετία. Περί το 1560 άρχισε να εργάζεται σε θρησκευτικά κτήρια στη Βενετία. Έργο του είναι επίσης η βασιλική του Σαν Τζιόρτζιο Μαγγιόρε.

Εργογραφία
Οδηγός των κλασικών ερειπίων της Ρώμης 
I Quattro Libri dell' Architettura, (Τα τέσσερα Βιβλία της Αρχιτεκτονικής).

Παραπομπές-σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο Παλλάντιο και η Βρετανία 
Ο Παλλάντιο και η Βένετο 
Το κέντρο και μουσείο Παλλάντιο στη Βιτσέντσα  
Κέντρο μελετών Παλλάντιο στην Αμερική, Inc.
Palladio's Italian Villas 
Quincentenary of Andrea Palladio's birth –  Celebration Committee Describes a major exhibition touring venues in Italy, the United Kingdom, and the United States
Official Website of the 500 Years Exhibition in Vicenza – Italy (2008)  
Andrea Palladio on Empty Canon
Andrea Palladio: His Life and Legacy, at the Royal Academy, review, The Telegraph, 2 February 2009
David Linley on the influence of Andrea Palladio
How I Spent A Few Days in Palladio's World, The Wall Street Journal, 3 March 2009
All He Surveyed, Paul Goldberger, The New Yorker, 30 March 2009
Principles of Palladio's Architecture: II, Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, 1945
Nature and Antiquity in the Work of Andrea Palladio, Journal of the Society of Architectural Historians, September 2000
Digital images of 1721 and 1742 edition of The architecture of A. Palladio
Quattro libri dell'architettura Από τις Συλλογές στη Βιβλιοθήκη του Κονγκρέσου

Ιταλοί αρχιτέκτονες
Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Βασίλειος Κατσιβαρδάκος

Ο Βασίλειος Αντων. Κατσιβαρδάκος (1908 - Νοέμβριος 1984) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Πειραιά.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιώς και Νήσων στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση, το Νοέμβριο του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία και με 12.208 ψήφους. Ο Κατσιβαρδάκος επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 στην Α΄ Πειραιώς και παραιτήθηκε το 1978, καθώς εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος στις 9 Ιουνίου και αντικαταστάθηκε από τον Σταύρο Μπίρη.

Πέθανε στο Λονδίνο και κηδεύτηκε στις 23 Νοεμβρίου 1984. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Κατσιβαρδάκου.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Βουλευτές Α΄ Πειραιά
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 1985

Ο πρώτος Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision διεξάχθηκε στο Teatro Municipale στο Ρέτζο νελλ’Εμίλια στην Ιταλία στις 16 Ιουνίου 1985

Νικητές και εναπομείναντες φιναλίστ

Διαγωνισμοί Νέων Χορευτών Eurovision
Αλφρέδο Αδάμε

Ο Αλφρέδο Αδάμε (Alfredo Adame) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [alˈfɾeðo aˈðame], γεννημένος στις 10 Ιουνίου 1958, στην Γουαδαλαχάρα, είναι ηθοποιός που είναι γνωστός για το έργο του στις τηλενουβέλες, είναι ο σύζυγος της ηθοποιού Μάρι Μπανκέλς Πας, η οποία είναι η αδελφή της Ροσίο Μπανκέλς.

Τηλενουβέλλες 
 La sombra del pasado (2014-2015) .... Padre Jerónimo Alcocer
 Lo Que La Vida Me Robó (2013-2014) .... Benjamín Almonte 
 La Mujer Del Vendaval (2012) ... Luciano Castelo
 Dos Hogares (2011) .... Armando Garza
 Cuando me enamoro  (2010) .... Honorio Sánchez
 Sortilegio (2009) .... John Seagal
 En nombre del amor (2008) .... Rafael Sáenz
 La madrastra (2005) .... Presentador
 Las vías del amor (2002) .... Ricardo Domínguez
 María Belén (2001) .... Alfonso García Marín
 Carita de ángel (2000)
 Tú y Yo(telenovela (1996) .... Carlos Augusto
 Bajo un mismo rostro (1995) .... Diego Covarrubias
 Retrato de familia (1995) .... Esteban Acuña
 Más allá del puente (1994) .... Eduardo Fuentes
 De frente al Sol (1992) .... Eduardo Fuentes
 Yo no creo en los hombres (1991) .... Gustavo Miranda
 La fuerza del amor (1990) .... Felipe
 Balada por un amor (1990) .... Gustavo Elenes
 Mi segunda madre (1989) .... Hans

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Αλφρέδο Αδάμε στο IMDb
 Βιογραφία του Αλφρέδο Αδάμε στο esmas 

Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές
Μεξικανοί παρουσιαστές
Πρόγραμμα Βόγιατζερ

Το πρόγραμμα Βόγιατζερ (αγγλικά: Voyager, μτφ. ταξιδιώτης) είναι ένα αμερικανικό επιστημονικό πρόγραμμα που εκτόξευσε δύο μη επανδρωμένες διαστημικές αποστολές, τα ανιχνευτικά διαστημόπλοια Βόγιατζερ 1 και Βόγιατζερ 2. Αυτά ξεκίνησαν το 1977 για να επωφεληθούν από την ευνοϊκή ευθυγράμμιση των πλανητών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Παρόλο που είχαν οριστεί επισήμως για να μελετήσουν μόνο τα πλανητικά συστήματα του Δία και του Κρόνου, οι διαστημικοί ανιχνευτές ήταν σε θέση να συνεχίσουν την αποστολή τους.

Στις 25 Αυγούστου του 2012 το Βόγιατζερ 1 έγινε το πρώτο αντικείμενο κατασκευασμένο από τον άνθρωπο που εισήλθε στην ανεξερεύνητη περιοχή του διαστήματος γνωστή ως διαστρικό διάστημα, ταξιδεύοντας "περισσότερο από οποιονδήποτε, ή οτιδήποτε, στην ιστορία». Ο Βόγιατζερ 2 αναμένεται να εισέλθει στο διαστρικό διάστημα μέσα σε λίγα χρόνια από το 2016, και το φασματόμετρο πλάσματος θα πρέπει να παρέχει τις πρώτες άμεσες μετρήσεις της πυκνότητας και της θερμοκρασίας του διαστρικού πλάσματος.

Ως προς το 2013, το Βόγιατζερ 1 κινούνταν με σχετική ταχύτητα ως προς τον Ήλιο με 17 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Το ποσό της διαθέσιμης ισχύος του διαστημόπλοιου έχει μειωθεί με την πάροδο του χρόνου, και δεν θα είναι πλέον σε θέση να τροφοδοτήσει οποιαδήποτε συσκευή μέχρι το 2025.

Και οι δύο αποστολές Βόγιατζερ στο εξώτερο διάστημα έχουν συγκεντρώσει μεγάλες ποσότητες δεδομένων για τους αέριους γίγαντες του ηλιακού συστήματος, και τους δορυφόρους τους, για τους οποίους ελάχιστα ήταν προηγουμένως γνωστά. Επιπλέον, οι τροχιές των δύο διαστημικών σκαφών έχουν χρησιμοποιηθεί για να τεθούν όρια για την ύπαρξη τυχόν υποθετικών υπερ-Ποσειδώνιων πλανητών.

Τα στοιχεία και οι φωτογραφίες που συλλέγονται από τις φωτογραφικές μηχανές, τα μαγνητόμετρα, και άλλα όργανα των Βόγιατζερ, αποκάλυψαν άγνωστες λεπτομέρειες για κάθε ένα από τους γιγάντιους πλανήτες και τους δορυφόρους τους. Κοντινές εικόνες από το διαστημικό σκάφος χαρτογράφησαν τις πολύπλοκες μορφές σύννεφων του Δία, ανέμους και θύελλες, και ανακάλυψαν ηφαιστειακή δραστηριότητα στο φεγγάρι Ιώ. Οι Δακτύλιοι του Κρόνου βρέθηκαν να έχουν αινιγματικές πλεξούδες, τσακίσματα, και ακτίνες και να συνοδεύεται από μυριάδες "μπούκλες." Στο Ουρανό το Βόγιατζερ 2 ανακάλυψε ένα σημαντικό μαγνητικό πεδίο γύρω από τον πλανήτη και 10 επιπλέον δορυφόρους. Η προσέγγιση στον Ποσειδώνα αποκάλυψε τρεις πλήρεις δακτυλίους και έξι άγνωστα μέχρι τότε φεγγάρια καθώς και ένα πλανητικό μαγνητικό πεδίο και περίπλοκα, ευρέως διανεμημένα σέλαα.

Αυτές οι δύο διαστημικοί ανιχνευτές κατασκευάστηκαν στο Jet Propulsion Laboratory στη Νότια Καλιφόρνια, και πληρώθηκαν από την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA), που επίσης πλήρωσε για τις εκτοξεύσεις τους από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, Φλόριντα, την παρακολούθηση τους, και ό,τι άλλο αφορά τους διαστημικούς ανιχνευτές.

Παραπομπές
Νήσος Εύα-Λιβ

Η νήσος Εύα-Λιβ (ρωσικά: Ева-Лив) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 288 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 381 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από την Εύα Νάνσεν, γυναίκα του Νορβηγού εξερευνητή Φρίντγιοφ Νάνσεν και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.

Πηγές
Fridtjof Nansen's early map
Γενικές πληροφορίες

Περιφέρεια Αρχάγγελσκ
Ευα-Λιβ
Χέρμαν Μπουλ

Ο Χέρμαν Μπουλ (Hermann Buhl, Ίνσμπρουκ, 21 Σεπτεμβρίου 1924 – Τσογκόλιζα, 27 Ιουνίου 1957) ήταν Αυστριακός ορειβάτης και θεωρείται ένας από τους καλύτερους ορειβάτες όλων των εποχών. Ήταν ιδιαίτερα καινοτόμος και και εισήγαγε το αλπικό στιλ στην αναρρίχηση των Ιμαλαΐων. Στα επιτεύγματά του περιλαμβάνονται:

 1953 Πρώτη ανάβαση του Νάνγκα Παρμπάτ, 8.126 metres (26,660 ft) (μοναχική χωρίς βοηθητικό οξυγόνο).
 1957 Πρώτη ανάβαση του Μπρόουντ Πικ. 8.051 metres (26,414 ft).

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι πριν την επιτυχημένη ανάβαση στο Νάνγκα Παρμπάτ, 31 ορειβάτες έχασαν τη ζωή τους για να πετύχουν την πρώτη ανάβαση. Επίσης, ο Μπουλ είναι ο πρώτος ορειβάτης που έκανε μοναχική αναρρίχηση σε κορυφή 8.000 μέτρων. Εξαιτίας της αργοπορίας του συντρόφου του Όττο, ο Μπουλ ξεκίνησε τη διαδρομή μόνος του, για να επιστρέψει μετά από 41 ώρες, επιβιώνοντας από μία σκληρή διαδρομή 6,5 χλμ από την «Κατασκήνωση 5» στην κορυφή με υψομετρική διαφορά 1.219 μ. Παρόλο που κατηγορήθηκε ότι δεν έπρεπε να κάνει μοναχική ανάβαση, η προσπάθειά του προς την κορυφή και το γεγονός ότι έκανε εκτεθιμένο μπιβουάκ 150 από την κορυφή, τον έκαναν διάσημο.

Λίγες εβδομάδες μετά την επιτυχή πρώτη ανάβαση στο Μπρόουντ Πικ με τον Φριτζ Βιντερστέλερ (Fritz Wintersteller) και τον Μάρκους Σμουκ (Marcus Schmuck), ο Μπουλ και ο Κουρτ Ντιεμπέργκερ (Kurt Diemberger) προσπάθησαν πρώτη ανάβαση στην Τσογκόλιζα (7654 μ) σε αλπικό στιλ. Ο Μπουλ σκοτώθηκε από την κατάρρευση κορνίζας στην ΝΑ κόψη κοντά στην κορυφή. Το σώμα του δεν ανακαλύφθηκε ποτέ και έμεινε θαμμένο στον πάγο.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπουλ γεννήθηκε στο Ίνσμπρουκ, ο νεότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Μετά τον θάνατο της μητέρας του πέρασε αρκετά χρόνια σε ορφανοτροφείο. Το 1930, ως ευαίσθητος και όχι ιδιαίτερα υγιής έφηβος, άρχισε να σκαρφαλώνει στις αυστριακές Άλπεις. Το 1939 έγινε μέλος του παραρτήματος της Γερμανικής Αλπικής Εταιρείας Deutscher Alpenverein στο Ίνσμπρουκ και σύντομα ανέβασε το αναρριχητικό του επίπεδο στην κατηγορία 6. Ήταν μέλος της ομάδας διάσωσης του Ίνσμπρουκ (Bergrettung Innsbruck).

Ο Β' Π.Π. διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε στους αλπινιστές, κυρίως στο Μόντε Κασίνο. Μετά την αιχμαλωσία του από τα αμερικανικά στρατεύματα επέστρεψε στο Ίνσμπρουκ και ζούσε κάνοντας διάφορες δουλειές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως οδηγός βουνού.

Εργογραφία

Σημειώσεις - παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Team Member of the Austrian OEAV Karakoram Expedition 1957
Hermann Buhl Page with biography and many photos, in German

Αυστριακοί ορειβάτες
Βίνερ Νόιστατ (νησί)

Η νήσος Βίνερ Νόιστατ (ρωσικά: Остро́в Ви́нер-Нёйшта́дт, Ostróv Víner-Neyshtádt,
επίσης Остро́в Ви́нер-Нойшта́дт, Ostrov Viner-Noyshtadt)) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό, και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 237 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 620 μέτρων. Η νήσος Βίνερ Νόιστατ βρίσκεται ανατολικά της νήσου Σόλσμπερι και νοτιοανατολικά της νήσου Ζίγκλερ. Το νησί πήρε το όνομά του από την αυστριακή πόλη Βίνερ Νόιστατ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 Historical data

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Περιφέρεια Αρχάγγελσκ
Νησιά της Ρωσίας
Ρόμπερτ Χάρτινγκ

Ο Ρόμπερτ Χάρτινγκ (Robert Harting, γεννήθηκε 18 Οκτωβρίου 1984) είναι Γερμανός πρώην δισκοβόλος. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 2012 στο Λονδίνο, Παγκόσμιος Πρωταθλητής τρεις φορές (2009, 2011, 2013) και Πρωταθλητής Ευρώπης δύο φορές (2012, 2014).

Βιογραφία 
Ο Ρόμπερτ Χάρτινγκ γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1984 στο Κότμπους (Cottbus) της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Ανήκει στο σύλλογο SCC Berlin (Sport-Club Charlottenburg Berlin e.V.) και έχει προπονητή τον Werner Goldmann. 

Το 2001 ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Ντέμπρετσεν στην Ουγγαρία και τέσσερα χρόνια αργότερα πρώτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές κάτω των 23 ετών στο Έρφουρτ. 

Το 2007 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Οζάκα. Στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το 2009, στο Βερολίνο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο ρίχνοντας το δίσκο στα 69 μ. και 43 εκ. Ακολούθησαν άλλα δύο χρυσά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, το 2011 στο Νταεγού, και το 2013 στην Μόσχα, με βολές στα 68μ. και 97 εκ. και 69 μ. και 11 εκ. αντίστοιχα.

Ο Χάρτινγκ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 2012 στο Ελσίνκι και το 2014 στη Ζυρίχη ενώ το 2010 στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βαρκελώνη ήταν δεύτερος.

Το 2012 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης με βολή στα 68μ. και 27 εκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.derharting.de/
http://www.iaaf.org/athletes/germany/robert-harting-183511

Γερμανοί αθλητές του στίβου
Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου 
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Δημοσθένης Βεργής

Ο Δημοσθένης Βεργής είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην αυτοαπασχολούμενος, συνδικαλιστής, δημοσιογράφος και ειρηνιστής. Για πολλά χρόνια ο Βεργής έζησε στη Γαλλία.

Καταδίκη για απάτη

Τον Ιούνιο του 2014 καταδικάστηκε σε 37 χρόνια και 6 μήνες κάθειρξη χωρίς αναστολή για απάτη σε βάρος του δημοσίου, επειδή διεκδικούσε δασικές ή αναδασωτέες δημόσιες εκτάσεις με πλαστούς τίτλους. Συνελήφθη τον Αύγουστο του 2014 στα Εξάρχεια και αποφυλακίστηκε το 2017, με χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου.

Παραπομπές 

Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Έλληνες πολιτευτές
Σέτσε

Το Σέτσε (Sezze) είναι πόλη και δήμος στην Επαρχία Λατίνα, της Ιταλίας, περίπου 65 χιλιόμετρα νότια της Ρώμης και 10 χιλιόμετρα από τις μεσογειακές ακτές. Το ιστορικό κέντρο του Σέτσε βρίσκεται σε υψηλό λόφο στην πεδιάδα του Πόντινε. Κατά την αρχαιότητα ήταν ελληνική πόλη ονομαζόταν Σητεία και βρισκόταν στην περιοχή του Λατίου.

Ίδρυση 
Σύμφωνα με τον μύθο, ο μυθικός ιδρυτής της πόλης ήταν ο Ηρακλής, ο οποίος έφτασε στο μέρος εκείνο μετά την νίκη του επί των Λαιστρυγόνων, πληθυσμού ανθρωποφάγων γιγάντων που ζούσαν στο νότιο Λάτιο. Πολύ πιθανόν ο Έλληνας ημίθεος ήρωας να έφερε μαζί του Κρήτες πολεμιστές (από τη γενέτειρα του πατέρα του, Δία), όπως παρατηρεί ο ιστορικός Ρόμπερτ Γκρέιβς. Λογικό ήταν οι Κρήτες αυτοί να ονόμασαν την πόλη σε ανάμνηση της πατρίδας τους Σητείας. Εκεί ο Ηρακλής νυμφεύτηκε με μια παρθένα και γέννησε τον ήρωα Φαύστο. Ακόμη και σήμερα οικόσημο της Σητείας απεικονίζει το λιοντάρι της Νεμέας, το κέρας της Αμάλθειας γεμάτο με φρούτα και ένα στέμμα που περιβάλλεται από την λατινική επιγραφή SETIA PLENA BONIS GERIT ALBI SIGNA LEONIS ("Η Σητεία είναι γεμάτη προϊόντα και φέρει το σήμα του λευκού λιονταριού").

Αρχαία ιστορία 
Η πόλη εμφανίζεται στους ιστορικούς χρόνους ως πόλη των Ουόλσκων (5ος αιώνας π.Χ.) και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αναφέρει ως Σητία. Αργότερα κατελήφθη από τους Ρωμαίους που ίδρυσαν εκεί νέα αποικία το 382 π.Χ. Κατά το 340 π.Χ. η Σητεία συμμετείχε στο πλευρό των Λατίνων συμμάχων κατά των Ρωμαίων, ώσπου ηττήθηκε η Λατινική ομοσπονδία στην μάχη του Τριφάνου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Μάριου και του Σύλλα το 82 π.Χ. κατελήφθη από τον τελευταίο. Αργότερα η πόλη κατέστη γεωργικό κέντρο και με πολλές επαύλεις, ενώ αναφέρεται από τους ποιητές Ιουβενάλιο και Μαρτιάλη για το ονομαστό κρασί της.

Μεσαιωνικά χρόνια 
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα επέζησε χάρη στην οχυρή θέση της και το 956 μ.Χ. οργανώθηκε ως ελεύθερη κοινότητα. Γύρω στο 1046 ο Βενεδικτίνος Λιντάνο της Antena (1026-1118), έκτισε το μοναστήρι της Αγίας Καικιλίας (τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 22 Νοεμβρίου). Συχνά το Σέτσε βρέθηκε σε σύγκρουση με τις γειτονικές κοινότητες (Carpineto, Bassett, Privett και Sermoneta). Το 1381 πέρασε στα χέρια της οικογένειας Caetani, η οποία εκδιώχθηκε από εξέγερση, δώδεκα χρόνια αργότερα.

Από τον 17ο αιώνα στο σήμερα 
Το 1656 ο πληθυσμός είχε πληγεί σε μεγάλο βαθμό (μειώθηκε στο ήμισυ) από την πανούκλα και από επιδρομές των Ισπανών και των Αυστριακών.
Το 1690, ιδρύθηκε στην πόλη μία από τις πρώτες σχολές στην Ιταλία, η επιστημονική και λογοτεχνική Ακαδημία του Abbozzati. Το 1798 το σύνολο του Λατίου καταλήφθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντος. Η Σητεία επαναστάτησε, εξοντώνοντας τη φρουρά: απέφυγαν τη σκληρή εκδίκηση μόνο μετά την καταβολή μεγάλου ποσού των χρημάτων. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η πόλη προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο Βασίλειο της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου μερικές εκκλησίες και κτίρια στο ιστορικό κέντρο καταστράφηκαν από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς.

Πηγές
 Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις.
 Το ταξίδι του Πυθέα στην άγνωστη Θούλη του Χρήστου Λάζου, εκδ. Αίολος.

Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Σετσε
Σάιμον Ράιτ

Ο Σάιμον Ράιτ είναι Αγγλός ντράμερ της χαρντ ροκ μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των συγκροτημάτων AC/DC και Dio. Πλέον, συνεργάζεται με το προσωπικό σχήμα του πρώην τραγουδιστή των Queensrÿche, Τζεφ Τέιτ.

Βιογραφία 
Ο Ράιτ γεννήθηκε το 1963 στο Όλντχαμ του Μάντσεστερ. Απέκτησε το πρώτο του σετ τυμπάνων στα 13 του χρόνια και είναι αυτοδίδακτος έχοντας ως πρότυπα τον Κόζι Πάουελ, τον Τζον Μπόναμ και τον Τόμι Όλντριτζ. Στα 16 του χρόνια έγινε μέλος των A II Z, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "The Witch of Berkeley: Live" το 1980 και περιόδευσαν με τις Girlschool κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Screaming Blue Murder" το 1982. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Tytan, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "Rough Justice".

Στα είκοσι του χρόνια, εντάχθηκε στους AC/DC αντικαθιστώντας τον Φιλ Ραντ. Μαζί τους ηχογράφησε τους δίσκους "Fly On The Wall" (1985), "Who Made Who" (1986) και "Blow Up Your Video" (1988). Το 1989, αποχώρησε από το συγκρότημα για να ενταχθεί στους Dio με τους οποίους κυκλοφόρησε τον δίσκο "Lock Up the Wolves", το 1990. Ταυτόχρονα, δημιούργησε τους Rhino Bucket, με τους οποίους ηχογράφησε τον δίσκο "Pain" το 1994.
Το 1998, επανήλθε στους Dio με τους οποίους παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο, το 2010. Σε αυτή την περίοδο ηχογράφησε τα άλμπουμ "Magica" (2000), "Killing the Dragon" (2002) και "Master of the Moon" (2004), όπως και το ζωντανό "Holy Diver - Live" (2006).
Έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις των UFO, των Michael Schenker Group και του Τζον Νόρουμ. Το 2009, συμμετείχε στο "Play My Game" του πρώην τραγουδιστή των Judas Priest και Iced Earth, Tim "Ripper" Owens.
Από το 2013, συνεργάζεται με τον πρώην τραγουδιστή των Queensrÿche, Τζεφ Τέιτ, με τον οποίο ηχογράφησε το άλμπουμ "Frequency Unknown".

Δισκογραφία

Πηγές

 DIO / RonnieJamesDio.com - Band - Simon Wright
 Simon Wright Biography - Angelfire
 Simon Wright | Credits | AllMusic

Ροκ μουσικοί
Άγγλοι μουσικοί
Ντράμερς
Μέλη των Dio (συγκρότημα)
Μέλη των AC/DC
Νήσοι Σολοβέτσκι

Οι Νήσοι Σολοβέτσκι ή Σολόβσκι (ρωσικά: Соловецкие острова ή  Соловки́), είναι ένα αρχιπέλαγος που βρίσκεται στη Λευκή Θάλασσα, στη Ρωσία. Τα νησιά έχουν έκταση 347 τετραγωνικά χιλιόμετρα και εξυπηρετούνται από το Αεροδρόμιο Σόλοφκι. Διοικητικά οι νήσοι υπάγονται στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ και σχεδόν όλος ο πληθυσμός των νήσων κατοικεί στον μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, το Μπολσόι Σολοβέτσκι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 861 κάτοικοι.

Γεωγραφία
Το αρχιπέλαγος αποτελείται από έξι κύρια νησιά, τα οποία είναι:

Μπολσόι Σολοβέτσκι, 246 τ.χλμ.
Ανζέρσκι, 47 τ.χλμ.
Μπολσόι Μουξάλμα, 17 τ.χλμ.
Μάλαϊ Μουξάλμα, 0,57 τ.χλμ.
Μπολσόι Ζαγιάτσκι, 1,25 τ.χλμ.
Μάλι Ζαγιάτσκι, 1,02 τ.χλμ.

Τα νησιά διαχωρίζουν τον κόλπο Ονέγκα από τον κύριο όγκο νερού της Λευκής θάλασσας. Το πλησιέστερο σημείο της ηπειρωτικής χώρας σε αυτά είναι η χερσόνησος Ονέγκα.
Το ανάγλυφο των νησιών είναι λοφώδες και οι ακτές τους έχουν πολλές εσοχές. Το μεγαλύτερο μέρος την νησιών καλύπτεται από δασική πεύκη, ερυθρελάτη και έλη. Επίσης υπάρχουν πολυάριθμες λίμνες, οι οποίες ενώθηκαν από τους μοναχούς έτσι ώστε να σχηματιστεί ένα δίκτυο καναλιών.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό των νησιών είναι οι λίθινοι λαβύρινθοι και άλλες λίθινες κατασκευές, ειδικά οι λίθινοι λαβύρινθοι στο Μπολσόι Ζαγιάτσκι.

Μονή Σολοβέτσκι
Στα νησιά Σολοβέτσκι βρίσκεται η ξακουστή Ορθόδοξη Μονή Σολοβέτσκι. Η Μονή ιδρύθηκε το δεύτερο τέταρτο του 15ου αιώνα, γύρω στο 1436 μ.Χ., από δύο μοναχούς τον Όσιο Ζωσιμά και τον Άγιο Γερμανό. Μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα, η μονή είχε αναδειχθεί ως ένας από τους πλουσιότερους γαιοκτήμονες και ένα από τα πλέον σημαίνοντα θρησκευτικά κέντρα στην Ρωσία.

Παραπομπές

Περιφέρεια Αρχάγγελσκ
Σολοβέτσκι
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
Σογαμόσο

Το Σογαμόσο (ισπανικά: Sogamoso, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [soɣaˈmoso]) είναι μια πόλη στο διαμέρισμα Μπογιακά της Κολομβίας.

Η προέλευση του Σογαμόσο ανάγεται στην κοσμογονία των Τσίμπτσα, στη δημιουργία του Ήλιου. Το Σογαμόσο ήταν θρησκευτικό κέντρο των Μουίσκας, ινδιάνων των υψιπέδων της Κουντιναμάρκα και της Μπογιακά  

Η οικονομία του Σογαμόσο στηρίζεται στην γεωργία, στο εμπόριο με το κέντρο της Κολομβίας και τις ανατολικές πεδιάδες, στη βιοµηχανία χάλυβα και την κατασκευή υλικών, και στην εκμετάλλευση των ασβεστόλιθων, του μαρμάρου και του άνθρακα. 

Λόγω της τροπικής θέσης και του υψομέτρου του, το Σογαμόσο απολαμβάνει ένα εύκρατο κλίμα.

Ωστόσο, η περιοχή εμφανίζει τον καθημερινό κύκλο των εποχών. Μέσα σε 24 ώρες οι κλιματικές συνθήκες αλλάζουν, προσομοιάζοντας τις τέσσερις εποχές του έτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος του Σογαμόσο 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Πόλης του Σογαμόσο 
 Εμπορικό Επιμελητήριο του Σογαμόσο 
 Απογραφή του 2005 (DANE Colombia) - Εθνικό Διοικητικό Τμήμα Στατιστικής

Πόλεις της Κολομβίας
Ελισάβετ της Ρουμανίας

Η Ελισάβετ της Ρουμανίας (Elisabeta a României, 12 Οκτωβρίου 1894 - 14 Νοεμβρίου 1956) ήταν η σύζυγος του Γεωργίου Β΄ και Βασίλισσα της Ελλάδας από το 1921 έως το 1935.

Η Ελισάβετ Καρλόττα Ιωσηφίνα Αλεξάνδρα Βικτωρία γεννήθηκε στο Κάστρο Πέλες της Ρουμανίας τον Οκτώβριο του 1894 και ήταν η κόρη του Φερδινάνδου της Ρουμανίας και της συζύγου του Μαρίας του Εδιμβούργου, κόρης του Αλφρέδου, Δούκα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Όπως απαιτούσε το ρουμανικό σύνταγμα βαπτίστηκε ελληνορθόδοξη χριστιανή, κάτι που ενόχλησε ιδιαίτερα το Βατικανό, καθώς ο Φερδινάνδος ανήκε στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα και έτσι τον αφόρισε.

Η Ελισάβετ παντρεύτηκε στο Βουκουρέστι στις 27 Φεβρουαρίου 1921 τον μέλλοντα βασιλιά Γεώργιο Β΄ της Ελλάδας, ο οποίος τότε ήταν διάδοχος του ελληνικού θρόνου με τον τίτλο του Δούκα της Σπάρτης. Θεωρείται ότι πρόξενος αυτού του γάμου ήταν ο θείος του Γεωργίου Β΄, ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄. Ο Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας επέτρεψε τη διαμονή της Ελισάβετ στα Ανάκτορα Τατοΐου και της έδωσε τον τιμητικό τίτλο της Δούκισσας της Σπάρτης.

Τον Σεπτέμβριο του 1922 μετά από την εκθρόνιση του πατέρα του Κωνσταντίνου, ο Γεώργιος έγινε βασιλιάς των Ελλήνων και η Ελισάβετ βασίλισσα. Μέσα στο 1923 η ίδια ασχολήθηκε με την περίθαλψη των χιλιάδων Ελλήνων προσφύγων, που είχαν έρθει στην Ελλάδα από τις περιοχές της Μικράς Ασίας, της Ανατολικής Θράκης και του Πόντου. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους το ζευγάρι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα για τη Ρουμανία, εξαιτίας της έντονης πολιτικής κρίσης, που συνεχιζόταν από την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής. Για τα επόμενα δώδεκα περίπου χρόνια στην εξορία που ακολούθησε, ο Γεώργιος περνούσε μεγάλο διάστημα στην Αγγλία. Έτσι το ζευγάρι αποξενώθηκε σταδιακά, κάτι που οδήγησε στο διαζύγιό τους τον Ιούλιο του 1935. Στην απόφαση για διαζύγιο έπαιξε ρόλο και η διάθεση που φαινόταν να καλλιεργείται την ίδια περίοδο στην Ελλάδα για να επιστρέψει ο Γεώργιος στο θρόνο της χώρας, κάτι που τελικά συνέβη λίγους μήνες μετά.

Η Ελισάβετ παρέμεινε στη Ρουμανία ως απλή πριγκίπισσα της χώρας μέχρι τα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε η κομμουνιστική ηγεσία της χώρας αποφάσισε να καταργήσει τη μοναρχία και να εξορίσει τη βασιλική οικογένεια. Απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 1956 στις Κάννες της Γαλλίας.

Παραπομπές 

Ρουμάνοι ευγενείς
Βασίλισσες της Ελλάδας
Ελληνική Βασιλική Δυναστεία
Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Πριγκίπισσες της Δανίας
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πριγκίπισσες της Ρουμανίας
Cheese (λογισμικό)

Το Cheese είμαι εφαρμογή ιστοκάμερας του GNOME παρόμοια με το Photo Booth της Apple . Αναπτύχθηκε ως έργο του Google Summer of Code 2007 από τον Daniel G. Siegel. Χρησιμοποιεί το GStreamer για να εφαρμόσει εφέ σε φωτογραφίες και βίντεο. Μπορεί να εξαχθεί σε Flickr και ενσωματώνεται στο GNOME.

Προστέθηκε επίσημα στο GNOME στην έκδοση 2.22.

Επισκόπηση
Η εφαρμογή ιστοκάμερας ξεκίνησε ως τρόπος λήψης φωτογραφιών με ιστοκάμερα, η οποία μπορεί έπειτα να μοιραστεί εύκολα. Απέκτησε χαρακτηριστικά και μπορεί τώρα να χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους που δεν ήταν δυνατοί κατά την έκδοσή της. Το Cheese μπορεί να καταγράψει φωτογραφίες καθώς και βίντεο και μπορεί να χρησιμοποιήσει χρονόμετρο πριν τη λήψη καθώς και να πάρει φωτογραφίες σε κατάσταση πολλαπλής φωτογράφησης. Η έκδοση 2.28 έφερε τη δυνατότητα αλλαγής μεταξύ πολλών ιστοκαμερών  με ένα πάτημα. Η εφαρμογή έχει ενσωματωμένο μερισμό έτσι ώστε οι φωτογραφίες ή τα βίντεο να μπορούν να μεταφορτωθούν σε ιστότοπους μερισμού φωτογραφιών ή να χρησιμοποιηθούν σε υπολογιστή. Έχει επίσης πολλά διαφορετικά εφέ που μπορούν να εφαρμοστούν στις φωτογραφίες.

Εφέ
 Βιολετί
 Ασπρόμαυρο
 Κορεσμός
 Άχαρος
 Κάθετη αναστροφή
 Οριζόντια αναστροφή
 Ψυχεδελικό
 Ίλιγγος
 Άκρη
 Στρέβλωση

Δείτε επίσης
 Σύγκριση λογισμικού ιστοκαμερών
 Glitzycam Desktop photobooth (εμπορικό)
 Softcam
 luvcview

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Λογισμικό GNOME
Ελεύθερο λογισμικό
Λογισμικό Linux
Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
MediaCityUK

Το MediaCityUK (γνωστό και ως MediaCity) είναι μία έκταση 800 στρεμμάτων στις όχθες του ποταμού Manchester Ship Canal στο Σάλφορντ και στο Τράφορντ. Το σχέδιο αναπτύχθηκε από τον Όμιλο Πιλ και οι κύριοι επενδυτές του προγράμματος είναι οργανισμοί, οι οποίοι ασχολούνται με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το Πανεπιστήμιο του Σάλφορντ. Ο χώρος στον οποίο βρίσκεται το MediaCity είναι μέρος του λιμανιού και των αποβαθρών του Μάντσεστερ.

Το 2004, το BBC ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μετακινήσει κάποιες υπηρεσίες του στο Μάντσεστερ και η περιοχή του Σάλφορντ επιλέχτηκε το 2006. Το 2007, χορηγήθηκε στον Όμιλο Πιλ οικοδομική άδεια για την ανάπτυξη της περιοχής και η κατασκευή του έργου ξεκίνησε την ίδια χρονιά. Ο όμιλος για την κατασκευή χρησιμοποίησε δικές του μονάδες παραγωγής ενέργειας και δικό του δίκτυο επικοινωνιών. Ο κύριος ενοικιαστής του MediaCity είναι το BBC, το οποίο μετακίνησε πολλές υπηρεσίες από το Λονδίνο στο Μάντσεστερ. Το ITV Granada ολοκλήρωσε την πρώτη, από τις δύο, φάσεις της μετακίνησής του στο MediaCity στις 25 Μαρτίου του 2013. Η δεύτερη φάση ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2013.

To MediaCity είναι σχεδιασμένο ώστε να αναπτυχθεί σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση των 36 στρεμμάτων ολοκληρώθηκε το 2011 και η δεύτερη φάση είναι ακόμα υπό κατασκευή. Το τραμ του Μάντσεστερ επεκτάθηκε μέχρι το MediaCity στις 20 Σεπτεμβρίου του 2010, με το άνοιγμα του σταθμού στο MediaCity. Επιπλέον, σχεδιάζονται περαιτέρω επεκτάσεις. Η οδική πρόσβαση βελτιώθηκε με την κατασκευή του δρόμου Μπρόντγουεϊ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα

British Broadcasting Corporation
Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Αθήνα Ιταλίας

Η Αθήνα ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην κεντρική Ιταλία. Βρισκόταν στους Σαβινικούς λόφους και εκείτο επί οδού που ένωνε την πόλη Σόρα με την πόλη Κασίνο.

Προέλευση ονόματος
Την πόλη αναφέρει ο Αλεξανδρινός γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος καθώς και ο Βυζαντινός Στέφανος ο Βυζάντιος.  Σύμφωνα με την παράδοση η Αθήνα πρωτοϊδρύθηκε από τον Κρόνο σε μια παμπάλαια εποχή, μαζί με πέντε άλλες πόλεις στο Λάτιο που αρχίζουν με το γράμμα A. Πρόκειται για εκείνη την εποχή που σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο τον Σικελιώτη η Ιταλία και η Σικελία ήταν δυναστευόμενες από τον Κρόνο, ώσπου τον νίκησε ο γιος του Δίας κατά την Τιτανομαχία και τον εκβαράθρωσε στα Τάρταρα. Το παλαιότερο όνομα της πόλης ήταν Κρονία.<ref>Διοδώρου Σικελιώτου ιστορική βιβλιοθήκη, βιβλίο Γ΄ παράγραφος 61: δυναστεῦσαι δέ φασι τὸν Κρόνον κατὰ Σικελίαν καὶ Λιβύην, ἔτι δὲ τὴν Ἰταλίαν, καὶ τὸ σύνολον ἐν τοῖς πρὸς ἑσπέραν τόποις συστήσασθαι τὴν βασιλείαν· παρὰ πᾶσι δὲ φρουραῖς διακατέχειν τὰς ἀκροπόλεις καὶ τοὺς ὀχυροὺς τῶν τόπων {τούτων}· ἀφ´ οὗ δὴ μέχρι τοῦ νῦν χρόνου κατά τε τὴν Σικελίαν καὶ τὰ πρὸς ἑσπέραν νεύοντα μέρη πολλοὺς τῶν ὑψηλῶν τόπων ἀπ´ ἐκείνου Κρόνια προσαγορεύεσθαι.</ref> 

Η νέα ονομασία Αθήνα οφείλεται σε δύο εκδοχές:
Από την θεά Αθηνά που ονόμασε και την πόλη της Αττικής Αθήνα.
Από τους Αθηναίους που σύμφωνα με την παράδοση νίκησαν τους Άτλαντες και κατέλαβαν τα μέρη που εξουσίαζαν (μέσα στα οποία ήταν και η Ιταλία). 

Αρχαία ιστορία
Οι ιστορικές και φιλολογικές πηγές μαρτυρούν με εύλογη βεβαιότητα την ύπαρξη της πόλεως στην προ-ρωμαϊκή εποχή: είναι γνωστό ότι σε ένα απόσπασμα από τον Βιργίλιο ότι η Αθήνα μαζί με την Αρδέα και άλλες πόλεις ενίσχυσαν τον βασιλέα Τούρνο στον αγώνα του κατά του Τρωαδίτη Αινεία. 

Με την πάροδο των αιώνων η Αθήνα κατελήφθη από την φυλή των Ουόλσκων. Στον 4ο αιώνα π.Χ., η πόλη συμπεριελήφθη στην Σαμνιτική συμμαχία και ανήκε στην μεγάλη φυλή των Πέντρων (λαός της πέτρας) μαζί με τις πόλεις Αλλίφες, Κασίνο και Ουέναφρον. Η Αθήνα είχε ένα σημαντικό ρόλο όχι μόνο για τις γραμμές επικοινωνίας μεταξύ του Σαμνίου, της Καμπανίας και του νοτίου Λατίου, αλλά και για την εγγύτητά του με τα ορυχεία σιδήρου του βουνού Μέτα.

Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους κατά τη διάρκεια των Σαμνιτικών πολέμων. Έκτοτε εισήχθη στην φυλή Τερετίνα και κατέστη δήμος (λατ. municipium). Κατά την λήξη του Κοινωνικού Πολέμου της Ρώμης (90 - 88 π.Χ.) οι Αθηναίοι του Λατίου απέκτησαν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη, ώστε ο ρήτωρ Κικέρων έγραφε: "Αθήνα μητέρα πολλών επιφανών ανδρών, έτσι ώστε καμία άλλη πόλη της Ιταλίας δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι πλουσιότερη"''. Στην εδαφική οργάνωση του αυτοκράτορα Αυγούστου περιλήφθηκε στην ρωμαϊκή επαρχία πρώτου Λατίου και Καμπανίας (Regio I Latium et Campania).

Τοποθεσία
Πρόκειται για την σημερινή Atina της επαρχίας Frosinone του Λατίου.

Πηγές
Ιταλόφωνη Βικιπαίδεια στο λήμμα Atina, Lazio. 
Στεφάνου Βυζαντίου Εθνικά.
Διοδώρου Σικελιώτου ιστορική βιβλιοθήκη, βιβλίο Γ΄.
Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Β΄ Εθνική υδατοσφαίρισης ανδρών

Η Β' Κατηγορία Υδατοσφαίρισης Ανδρών γνωστή και ως Β' Εθνική, είναι η τρίτη σε σειρά σπουδαιότητας κατηγορία στο χώρο της ελληνικής υδατοσφαίρισης. Αποτελείται από 24 ομάδες από τις οποίες κάθε χρόνο προβιβάζονται οι 4 πρώτες στην Α'2 Κατηγορία και υποβιβάζονται άλλες 4 προς τη Γ' Κατηγορία. 

Καθιερώθηκε το 1949 ως η Β' κατηγορία του πανελληνίου πρωταθλήματος. Το 1967 η Α' κατηγορία μετονομάστηκε σε Εθνική κατηγορία, και η Β' κατηγορία μετονομάστηκε σε Α' κατηγορία. Το 1977 διεξήχθη για πρώτη φορά με την ονομασία "Β' Εθνική κατηγορία", την οποία διατηρεί έως σήμερα. 

Το πρώτο πρωτάθλημα του 1977 διεξήχθη με 16 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους:
τον όμιλο Νότου με πέντε ομάδες: Ν.Ο. Καλαμάτας, Ε.Γ.Ο. Ηρακλείου, Ν.Ο. Χανίων, Ν.Ο. Ρεθύμνου, Ν.Ο. Μυτιλήνης.
τον όμιλο Κέντρου με πέντε ομάδες: Παναθηναϊκός, Ν.Ο. Βουλιαγμένης, Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας, Ν.Ο. Ελευσίνας, Ε.Ν.Ο. Αιγυπτιωτών.
τον όμιλο Βορρά με έξι ομάδες: Π.Α.Ο.Κ., Γ.Σ. Ηρακλής, Ν.Ο. Χαλκίδας, Ν.Ο. Καβάλας, Ν.Α.Ο. Κέρκυρας, Ν.Σ. Αργοναύτες Βόλου.

Από το 1987 και μετά τη διάσπαση της Α' Εθνικής σε Α1 και Α2, αποτελεί την τρίτη κατηγορία του ελληνικού πόλο.

Πρωταθλήματα 2ου επιπέδου (πριν την ίδρυση της Β' Εθνικής)

Β' Εθνική

Ως πρωτάθλημα 2ου επιπέδου

Ως πρωτάθλημα 3ου επιπέδου

Σεζόν 2015-2016 

Προβιβάστηκαν στην Α'2 Εθνική Κατηγορία οι Κ.Ο. Ποσειδών Ιλισίων, Γ.Σ. Νίκη Βόλου, Α.Ο. Νηρέας Χαλανδρίου και Α.Ο.Ν.Σ. Μίλων ενώ οι ομάδες που υποβιβάστηκαν στη Γ Εθνική είναι οι Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκός, Γ.Σ. Νηρέας Λαμίας, Ν.Ε. Λαμίας και Α.Ο. Καστέλλας.

Σεζόν 2014-2015 

Προβιβάστηκαν στην Α'2 Εθνική Κατηγορία οι Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης, Απόλλο Θεσσαλονίκης, Γ.Σ. Ηρακλής και Γ.Σ. Περιστέρι ενώ υποβιβάστηκαν στην Γ' Εθνική Κατηγορία οι ομάδες Α.Σ. Άρης Θεσσαλονίκης, Ο.Π.Α.Θ.Α. Πατρών, Ναυσίθοος Κέρκυρας και Ν.Ο. Αργοστολίου.

Σεζόν 2013-2014 

Προβιβάστηκαν στην Α'2 Εθνική Κατηγορία οι Ν.Ο. Ρεθύμνου, Ν.Ο.Β.Α., Ιωνικός Νικαίας, Ν.Ο. Χαλκίδας και υποβιβάστηκαν στην Γ' Εθνική Κατηγορία οι ομάδες των Τρίτων Α.Ο. Αμαρουσίου, Αλέξανδρου Συκεών, Ν.Ο. Μυτιλήνης και Αναγέννησης Λαμίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας
Σαβόνα

Η Σαβόνα (ιταλικά: Savona) είναι πόλη και λιμάνι της Λιγουρίας, στη βορειοδυτική Ιταλία, πρωτεύουσα της επαρχίας Σαβόνα. Το Φεβρουάριο του 2014 η Σαβόνα υπολογίστηκε ότι είχε 61.770 κατοίκους, είναι δηλαδή η τρίτη πολυπληθέστερη πόλη της Λιγουρίας μετά τη Γένοβα και τη Λα Σπέτσια. Στη Σαβόνα ζούσε για ένα διάστημα ο Χριστόφορος Κολόμβος, όπου διατηρούσε αγρόκτημα. Από την πόλη κατάγονται δύο πάπες, ο Πάπας Ιούλιος Β΄ και ο Πάπας Σίξτος Δ΄.

Ιστορία 
Κατά τη αρχαιότητα στην περιοχή υπήρχε η πόλη Σάβο, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά το 205 π.Χ. Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Σαβόνα πέρασε στην κατοχή των Οστρογότθων και των Βυζαντινών, μέχρι που καταστράφηκε από μια επίθεση των Λιγουρών, οι οποίοι στη σύνεχεια έγιναν κυρίαρχοί της, το 639. Στην αυτοκρατορία του Καρλομάγνου, η Σαβόνα ήταν έδρα κομητείας. Από το 950 μέχρι το 1191 ήταν έδρα του μαρκιζάτου των Αλεραμίτσι και μετά εξαγοράστηκε από τους Ντελ Καρρέττο.

Παρά την αρχική συμμαχία, η Σαβόνα και η γειτονική Γένοβα ανέπτυξαν έντονη αντιπαλότητα. Η Σαβόνα διέθετε λιμάνι επαρκούς μεγέθους από το 12ο αιώνα, αλλά αυτό καταστράφηκε από τους Γενοβέζους το 1508. Οι Γενοβέζοι, φοβούμενοι ότι το λιμάνι θα χρησιμοποιηθεί από τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας ώστε να γίνει σημαντικό εμπορικό κέντρο της Μεσογείου, βυθίσαν πλοία γεμάτα με ογκόλιθους στην είσοδο του λιμανιού, αχρηστεύοντάς το. Το 1542-3, οι Γενοβέζοι κατασκεύασαν ένα όχυρο στη πόλη. Η πόλη είχε παρόμοια τύχη με τη Δημοκρατία της Γένοβας, της οποίας ήταν η δεύτερη σημαντικότερη πόλη, μέχρι τους Ναπολέοντιους Πολέμους. To 1746, κατά τη διάρκεια των πολέμων της αυστριακής διαδοχής, η πόλη κατακτήθηκε από το βασιλιά της Σαρδηνίας, αλλά επιστράφηκε στη Γένοβα με τη συνθήκη του Αιξ-λα-Σαπέλ.

Μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους, η Σαβόνα έγινε τμήμα του Βασιλείου της Σαρδηνίας το 1815 και το 1861 τμήμα της ενοποιημένης Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, η Σαβόνα υπέστη σφοδρούς βομβαρδισμούς και σε μεγάλο βαθμό ξαναχτίστηκε μετά το τέλος του πολέμου.

Δημογραφική εξέλιξη 
Πληθυσμός

Αξιοθέατα 
Παρά τους εκτεταμένους βομβαρδισμούς, τμήμα της παλαιάς πόλης διατηρεί μεσαιωνικά, αναγεννησιακά και μπαρόκ κτίρια. Άλλα αξιοθέατα της πόλης είναι το γενοβέζικο οχυρό Πριαμάρ, ο αναγεννησιακός καθεδρικός και η Καπέλλα Σιξτίνα δίπλα του, το Παλάτσο ντελλα Ρόβερε και οι παλιοί πύργοι της πόλης.

Παραπομπές 

Πόλεις της Λιγουρίας
Φρούριο της Στρούμνιτσα

Το Φρούριο της Στρούμνιτσα είναι βυζαντινό κάστρο στην πόλη Στρούμνιτσα της Βόρειας Μακεδονίας γνωστό και σαν «Πύργοι του Τσάρου».

Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο με θέα την πόλη της Στρούμιτσα. Το φρούριο χτίστηκε τον 5ο αιώνα, αν και η κατοίκηση στην περιοχή χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ..

Η ανακατασκευή του φρουρίου ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2014.

Παραπομπές 

Βυζαντινά κάστρα
Κάστρα στη Βόρεια Μακεδονία
Αναστασία Πριχόντκο

Η Αναστασία Κονστιαντίνιβνα Πριχόντκο (ουκρανικά: Анастасія Костянтинівна Приходько, 21 Απριλίου 1987) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια.

Eurovision

Η Πριχόντκο αν και Ουκρανή εκπροσώπησε τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2009, με το τραγούδι «Μάμο». Το τραγούδι περιέχει Ουκρανικές και Ρώσικες λέξεις. Κατέκτησε την 11η θέση, αμέσως μετά το διαγωνισμό η Πριχόντκο πήρε το πρώτο αεροπλάνο για να γυρίσει πίσω στην πατρίδα της, την Ουκρανία.

Προσωπική ζωή
Η Πριχόντκο απέκτησε το 2010 το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι.

Βιντεογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

https://www.youtube.com/user/anastasiaprikhodko

Ουκρανές τραγουδίστριες
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρωσία
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Τρελό Άλογο

Το Τρελό Άλογο (Crazy Horse, 1840 - 5 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν ιθαγενής της Αμερικής και αρχηγός της φυλής Σιου. Γεννήθηκε το 1840 και είχε από μικρός πολεμική εμπειρία και συμμετείχε σε αρκετές μάχες εναντίον των Αμερικάνων όπως στην γνωστή μάχη του Λiτλ Μπιγκχορν στην οποία μαζί με τους αρχηγούς Καθιστό Ταύρο και Πικρόχολο κατατρόπωσαν τις δυνάμεις του Κάστερ.

Σε ηλικία 4 ετών έχασε την μητέρα του και αναγκάστηκε να ζει με πολλές δυσκολίες μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια (άγνωστο αν είχε αδέλφια εξ αίματος). Σε ηλικία 16 ετών ερωτεύτηκε μία Ινδιάνα Σιου το Θηλυκό Μαύρο Βουβάλι όμως τραυματίστηκε στο πρόσωπο από τον αγαπητικό της τον Άνυδρο και λίγο καιρό μετά παντρεύτηκε το Μαύρο Σαλί.

Το 1877 μετά από μία αποτυχημένη μάχη εναντίον των Αμερικάνων αιχμαλωτίστηκε, μα χάρη την ευφυΐα του δραπέτευσε, αλλά αναγκάστηκε να γυρίσει εξ αιτίας της έλλειψης τροφής. Πέθανε σε ηλικία 37 το 1877 ενώ ο λόγος του θανάτου του παραμένει άγνωστος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σιου
Βλαχοκερασιά Αρκαδίας

Η Βλαχοκερασιά ή, επίσημα, Βλαχοκερασέα είναι οικισμός της περιφεριακής ενότητας του νομού Αρκαδίας. Είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Βλαχοκερασιάς (η οποία περιλαμβάνει επίσης τον οικισμό Λαγκάδα) της δημοτικής ενότητας Σκιριτίδας του δήμου Τριπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 414 κατοίκους (η τ.κ. έχει 424). Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ήταν έδρα του δήμου Σκιριτίδας. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

Η Βλαχοκερασιά βρίσκεται 22 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και σε υψόμετρο 960 μέτρων περίπου, σε περιοχή με κερασιές, πουρνάρια, καστανιές και μηλιές, καρυδιές και πλατάνια. Από εδώ ξεκινά μονοπάτι πεζοπορίας στο δάσος Σκυρίτιδας. Οι πολλοί νερόμυλοι και οι νεροτριβές εξυπηρετούσαν άλλοτε όχι μόνο τη Βλαχοκερασιά, αλλά και τα χωριά μέχρι την Τεγέα. Ο τόπος ήταν πάντα κατοικημένος. Οι αρχαίοι κάτοικοι, οι Σκιρίτες, ήταν ονομαστοί πολεμιστές. Τα πλούσια ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης από την περιοχή φιλοξενούνται στο μουσείο της Τεγέας. Υπήρξε επικράτεια της Δήμητρας, προφανώς λόγω της πολύ εύφορης γης.

Ιστορικό πληθυσμού

Διοικητικές μεταβολές 
 Το 1835, με 289 κατοίκους (123 οικογένειες), ορίζεται έδρα του δήμου Μανθυρέας της επαρχίας Μαντινείας.
 Το 1841, οι 18 δήμοι της επαρχίας Μαντινείας περιορίζονται σε 9 και ο δήμος Μανθυρέας καταργείται. Ο οικισμός της Βλαχοκερασιάς προσαρτάται στο δήμο Καλτεζών.
Το 1869, ο οικισμός αποσπάται από τον δήμο Καλτεζών, ορίζεται έδρα του ανασυσταθέντα δήμου Μανθυρέας.
Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Οπότε ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Μανθυρέας, ο οποίος καταργείται και ορίζεται η κοινότητα Βλαχοκερασιάς με έδρα το τον οικισμό της Βλαχοκερασιάς.
Το 1940, με την απογραφή, το όνομα του οικισμού και της κοινότητας διορθώνεται σε Βλαχοκερασέα. Στην ίδια απογραφή αναγνωρίζεται και ο οικισμός της Λαγκάδας που προσαρτάται στην κοινότητα Βλαχοκερασέας.
Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97),  ο οικισμός της Βλαχοκερασέας ορίζεται έδρα στο νεοσύστατο δήμο Σκυρίτιδας.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο δήμος Σκιρίτιδας καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Τριπόλεως.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τον οικισμό της Λαγκάδας ( 10 κ.) την Τοπική Κοινότητα Βλαχοκερασιάς ( 424 κ.) η οποία υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Σκιρίτιδας, του δήμου Τρίπολης, της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου με έδρα την Τρίπολη.

Πρόσωπα 
 Γιάννακας Αποστολόπουλος αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
 Ιωάννα Μάνδρου, δημοσιογράφος.
 Βαγγέλης Σερντάρης, σκηνοθέτης.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Ψηφιακό Μουσείο Βλαχοκερασιάς» με πλούσιο υλικό φωτογραφιών, ντοκουμέντων, κλπ.
 Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης

Δήμος Τρίπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας