joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας

Η Ιερά Μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας είναι Ορθόδοξη Μητρόπολη, υπό την δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. 

Υπό την πνευματική της δικαιοδοσία η Ιερά Μητρόπολις περιλαμβάνει την Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, την Ινδία, την Μαλαισία, το Μπρουνέϊ, το Τιμόρ, τις Μαλδίβες Νήσους, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ, την Σρι Λάνκα, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Η έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως είναι η Σιγκαπούρη.

Ιστορικά Στοιχεία 
Μέχρι το 2008, Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης είχε μόνο μια Μητρόπολη για τις χώρες της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας. Αυτή ήταν η Ορθόδοξη Μητρόπολη του Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας, με δικαιοδοσία στο Χονγκ Κονγκ, το Μακάο, την Κίνα, την Ταϊβάν, Μογγολία, Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϊλάνδη, τη Μιανμάρ, και, επίσης, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι, το Τιμόρ, Μαλδίβες, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Στις 9 Ιανουαρίου 2008, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε να διαιρέσει την μητρόπολη του Χονγκ Κονγκ καθώς είχε δικαιοδοσία σε μια τεράστια έκταση. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει την μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας, με δικαιοδοσία για την Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι, το Τιμόρ, Μαλδίβες, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. 

Στις 3 Νοεμβρίου 2011, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε τον Αρχιμανδρίτη Κωνσταντίνο Τσίλη ως πρώτο Μητροπολίτη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας. Στις 21 Νοεμβρίου 2011 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον χειροτόνησε Επίσκοπο και Μητροπολίτη, με την ενθρόνισή του να γίνεται στις 12 Φεβρουαρίου 2012.

Την Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015, η Ακαδημία Αθηνών τίμησε την Ιερά Μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας με το «Βραβείο εις μνήμην Φωτεινής Κουνάδη-Κατσαρέλη», αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το «υποδειγματικό ιεραποστολικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό έργο που επιτελείται με πραγματική αυτοθυσία, κάτω από αντίξοες συνθήκες» στην Νοτιοανατολική Ασία.

Διάρθρωση 
Η Μητρόπολη Σιγκαπούρης αποτελείται από 38 Ορθόδοξες Κοινότητες, στις οποίες υπηρετούν 22 κληρικοί. Επίσης, λειτουργούν 2 ορφανοτροφεία και 4 οικοτροφεία (φιλοξενούνται περίπου στα 250 παιδιά), 5 νηπιαγωγεία, 10 δημοτικά σχολεία, 2 γυμνάσια, 1 θεολογικό σεμινάριο, 1 πολυτεχνική ακαδημία με τμήματα πληροφορικής και διοικήσεως επιχειρήσεων, 8 ιατρεία και 1 νοσοκομείο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα της Ανατολικής Ορθόδοξης Μητρόπολης Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας
 Επίσημη Ιστοσελίδα της Ανατολικής Ορθόδοξης Μητρόπολης Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας

Σιγκαπούρης
Κάλουμ Σκοτ

Ο Κάλουμ Σκοτ (αγγ. Calum Scott) είναι βρετανός τραγουδιστής και στιχουργός. Είναι γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου του 1988 στο Κίνγκστον απόν Χαλ. Όταν ζούσε στο Γιορκσάιρ είχε κερδίσει ένα τοπικό διαγωνισμό τραγουδιού, ενώ έγινε παγκοσμίως γνωστός to 2015 μέσα από το διαγωνισμό ταλέντων της Βρετανίας. (Britain's Got Talent). Την ίδια χρονιά έβγαλε και το πρώτο του μεμονωμένο κομμάτι "Dancing on my own" που είναι ουσιαστικά η δική του εκδοχή του αρχικού τραγουδιού του Robyn. To κομμάτι γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία αφού έφτασε στο νούμερο δυο στη λίστα των ΗΠΑ το καλοκαίρι του 2015. Το κομμάτι "You are the reason" του 2018 είναι συνεργασία με τη Λεόνα Λιούις.

Ανασκόπηση καριέρας 
Το 2013 ήταν ο νικητής ενός διαγωνισμού που διοργανώθηκε από την Hull daily mail. Αγαπούσε το συγκρότημα Maroon 5 έτσι ενώθηκε με τους δικούς του Maroon 4 σε μια περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Την επόμενη χρονιά το 2014 μπήκε στους The experiment και έγινε ντουέτο με τον John McIntyre. Από αυτό το ντουέτο προέκυψε το κομμάτι "Girl (You are beautiful)" το οποίο ερμήνευσαν στο BBC Look North και στο Καλημέρα Βρετανία (Good morning Britain), όμως αργότερα το συγκρότημα διαλύθηκε.

Φτάνοντας σιγά σιγά στο 2015 ο Σκοτ πήρε μέρος λοιπόν στο Britain's Got Talent στον ένατο κύκλο της εκπομπής. Πριν από τον ίδιο ερμήνευσε δυο κομμάτια η αδερφή του χωρίς να εντυπωσιάσει τους κριτές διότι τη σταμάτησε ο Σάιμον Κάουελ. Η Τζέιντ Σκοτ έλαβε τρία "όχι" από την Αμάντα, τον Σάιμον και το Ντέιβιντ, ενώ η ψήφος της Αλέσα δεν χρειάστηκε δεδομένου των τριών αρνητικών ψήφων. 

Ο Σκοτ έπειτα παρόλα τα νεύρα του βγήκε στη σκηνή και ερμήνευσε το Dancing on my own", μια εκδοχή του οποίου είχε ακούσει το '13 στο ραδιόφωνο απο τους Kings of Leon. Ακολούθησε δυνατό, διαρκές χειροκρότημα από την αρένα αλλά και από τους κριτές οι οποίοι σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα χαράς ο Κάουελ πάτησε το golden buzzer. Με αυτή την ενέργεια ο Σκοτ κέρδισε μια θέση στον ημιτελικό και ο κριτής εξήγησε πως "Ποτέ ξανά σε όλα τα χρόνια που κάνω αυτό το διαγωνισμό δεν ξανά άκουσα τύπο με το δικό σου ταλέντο. Σοβαρά. Και η εκδοχή προκάλεσε αισθησιασμό αυτό μου δείχνει ότι δεν είσαι απλά τραγουδιστής, είσαι καλλιτέχνης και για αυτό πήρες αυτό (το buzzer)." 

Μετά την οντισιόν κάποιοι του καλλιτεχνικού χώρου όπως ο Άστον Κούτσερ και οι Little Mix υποστήριξαν τον Σκοτ.

Δείτε επίσης

Σημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρομάχη Δαυλού

Η Ανδρομάχη Δαυλού είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, έχει τελειώσει το 1ο Εργαστήρι Ηθοποιών της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου και το Σεμινάριο «Σώμα και μουσική» στο Ίδρυμα Θεοχαράκης. Έχει σπουδές στο κλασσικό μπαλέτο και στον μοντέρνο χορό στη σχολή Ροδόπη Κούβαρη και σπουδές στο κλασσικό – ελαφρύ τραγούδι ενώ παίζει και φλάουτο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εργογραφία

 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Φρίξα Ηλείας

Η Φρίξα, έως το 1916 γνωστή ως Ανεμοχωράκιον, είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Σκιλλούντος στην Ηλεία. Το 2011, ο πληθυσμός του χωριού ήταν 200 άτομα και της κοινότητας 309 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του χωριού Ανεμοχωράκι. Η Φρίξα βρίσκεται σε ένα λόφο κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Αλφειού, 2 χλμ. βορειοανατολικά της Σκιλλουντίας, 7 χλμ. νοτιοανατολικά της Ολυμπίας και 8 χλμ. βορειοανατολικά των Κρεστένων.

Πληθυσμός

Ιστορία 
Η Φρίξα ήταν μία λοφώδης πόλη στην αρχαία γη της Πίσας. Η πόλη ήταν ήδη κατεστραμμένη την εποχή του Παυσανία (2ος αιώνας π.Χ.). Είχε ναό της Κυδωνικής Αθηνάς. Λέγεται ότι ο ναός ιδρύθηκε από τον Κλύμενο της Κυδωνίας στην Κρήτη, απόγονο του Ηρακλή της Ίδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φρίξα στις ταξιδιωτικές σελίδες GTP 

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Πόλεις της Αρχαίας Πελοποννήσου
Α.Σ. Αστραπή Μεσοποταμίας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Αστραπή Μεσοποταμίας είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Μεσοποταμία της Καστοριάς. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1957, έχει χρώματα μαύρο-κίτρινο και έμβλημα την αστραπή. 

Την τρέχουσα περίοδο 2020-2021 αγωνίζεται στην Α΄κατηγορία της Ε.Π.Σ Καστοριάς, αφού πέρσι δοκιμάστηκε στον δεύτερο όμιλο της Γ΄Εθνικής κατηγορίας όπου τερμάτισε στην 13η θέση με 13 βαθμούς.

Πληροφοριακά στοιχεία 
 
Ο Αθλητικός Σύλλογος Μεσοποταμίας «Αστραπή» ιδρύθηκε επίσημα το 1957. Σε όλη την πορεία της, η Αστραπή Μεσοποταμίας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Καστοριάς, κατακτώντας αρκετές φορές το τοπικό πρωτάθλημα καθώς και το Κύπελλο.    

Στα τέλη της δεκαετίας του '70 έκανε την πρώτη παρουσία της σε εθνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας τη σεζόν 1977-78 ως τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία και αγωνίστηκε συνεχώς μέχρι τη σεζόν 1981-82. Το 1980 αναδείχθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Καστοριάς, νικώντας στον τελικό με 2-1 τον Παναργειακό Άργους Ορεστικού. Τα επόμενα χρόνια σημείωσε αρκετές συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική, 13 συνολικά και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1987-88, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96, 2005-06, 2006-07, με τελευταία παρουσία τη χρονιά 2011-12.    

Την περίοδο 2013-14 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς για 7η φορά στην ιστορία της και προκρίθηκε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία τερματίζοντας τελευταία στην 4η θέση του 4ου ομίλου. Την περίοδο 2018-19 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Καστοριάς και κέρδισε την άνοδο στη νέα Γ΄ Εθνική κατηγορία, ως τέταρτη τη τάξει κατηγορία από την επόμενη περίοδο.

Στην Αστραπή Μεσοποταμίας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ο Ανέστης Αφεντουλίδης, καθώς και ο Γιώργος Αμανατίδης μεταξύ άλλων.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
8  Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 1982-1983, 1986-1987, 1988-1989, 1994-1995, 2004-2005 , 2010-2011, 2013-2014, 2018-2019.
10 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 1979-1980, 1980-1981, 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986, 1987-1988, 1989-1990, 1991-1992, 1994-1995, 2013-2014.Φιναλίστ (8) : 1988-1989, 1990-1991, 1997-1998, 2006-2007, 2009-2010, 2011-2012, 2019-2020*, 2021-2022
1 Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Καστοριάς: 2019-2020.
Φιναλίστ (1) : 2019.
Νταμπλ: 1994-1995, 2013-2014
2020* Κλήρωση λόγω πανδημίας .

Παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα 

 Να τονιστεί ότι από την σεζόν 1992-1993 άλλαξε το σύστημα βαθμολόγησης και η νίκη έδινε 3 βαθμούς. Μέχρι το 91΄ο νικητής κέρδιζε 2 βαθμούς.

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Καστοριάς
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Ντουινίτα Λαρασάτι

Η δρ. Ντουινίτα Λαρασάτι (Dwinita Larasati) (γεννημένη το  ) , η οποίη χρησιμοποιεί επίσης το ελαφρύ Tita Larasati, είναι Ινδονήσια βιομηχανική σχεδιάστρια και γελοιογράφος. Είναι λέκτορας βιομηχανικού σχεδιασμού στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Μπαντούνγκ (ITB)  και το σχεδιαστικό της έργο εστιάζεται στη βιωσιμότητα και τη χρήση του μπαμπού. Ως καλλιτέχνης και εκδότρια, είναι πρωτοπόρα στο είδος του «γραφικού ημερολογίου» των αυτοβιογραφικών ινδονησιακών κόμικς.  

Η Λαρασάτι γεννήθηκε στη Τζακάρτα και σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας στο Μπαντούνγκ. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από την Ακαδημία Σχεδιασμού Αϊντχόβεν και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Ντελφτ το 2007. 

Άρχισε να σχεδιάζει το 1995 ενώ εργάστηκε σε πρακτική άσκηση στην Γερμανία για να διατηρήσει επαφή με την οικογένειά της. Αργότερα είπε: «Ήμουν πολύ τεμπέλα για να γράφω» έτσι άρχισε να στέλνει με φαξ τα αυτοβιογραφικά κόμικς που φωτοτυπούνταν και δίνονταν στην οικογένεια και τους φίλους της από τη μητέρα της. 

Μετά την επιστροφή της στην Ινδονησία, συνίδρυσε το 2008 με την Ρόνι Αμάντι το Curhat Anak Bangsa, το οποίο δημοσίευε γραφικά κομικ ημερολογίου του εαυτού της και άλλων γυναικών όπως η Sheila Rooswitha Putri και η Azisa Noor. Τέσσερα  έργα γραφικών ημερολόγιων της Λαρασάτι δημοσιεύτηκαν από το CAB: τα Curhat Τίτα (Η Τίτα λέει ιστορίες της), Transition, Back in Bandung, και Kidstuff. Το Back in Bandoung (Πίσω στο Μπαντούνγκ) ήταν το πρώτο ινδονησιακό κόμικ που μεταφράστηκε σε άλλη γλώσσα, δημοσιεύθηκε στη γαλλική ως Retour à Bandung το 2016 από την Editions çà et là. Πολλά από τα έργα της επικεντρώνονται στους αγώνες της ως ομογενής στην Ευρώπη και την επιστροφή στην Ινδονησία μετά από μια μακρά απουσία. Έχει αναφερθεί ως βασικός θηλυκός καλλιτέχνης κόμικς στην Ινδονησία, η οποίη δεν έχει επηρεαστεί από τα ιαπωνικά μάνγκα .  

Η Λαρασάτι είναι η γενική γραμματέας και μία από τους ιδρυτές του Bandung Creative City Forum (BCCF). Είναι επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Δημιουργικής Οικονομίας του Μπαντούνγκ.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 TEDxBandung - Tita Larasati - Διαμόρφωση του μέλλοντός μας με το μπαμπού 
 Ιστοσελίδα της Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Bandung 
Βιομηχανικοί σχεδιαστές
Δημιουργοί κόμικς
Ινδονήσιοι
Στεφανία του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν

Η Στεφανία (γερμ. Stephanie, 15 Ιουλίου 1837 - 17 Ιουλίου 1859) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του πρίγκιπα του Χοεντσόλλερν και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.

Βιογραφία
Η Στεφανία Ιωσηφίνα Φρειδερίκη Βιλελμίνη Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Αντωνίου του Χοεντσόλλερν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Καρόλου του Μπάντεν. Αδέλφια της ήταν ο Λεοπόλδος, ο Κάρολος Α΄ της Ρουμανίας, η Μαρία, μητέρα του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου, κ.ά.

Παντρεύτηκε τον Πέτρο Ε΄ της Πορτογαλίας δι' αντιπροσώπου στον Καθεδρικό της Αγίας Χεδβίγης στο Βερολίνο στις 29 Απριλίου 1858, όπου ο Λεοπόλδος στεκόταν στη θέση του γαμπρού. Έπειτα από 19 ημέρες παντρεύτηκε προσωπικά στον Ναό του Αγίου Δομίνικου στη Λισαβόνα. Ο γαμπρός και η νύφη ήταν σχεδόν 21 ετών. Η Στεφανία έγινε δεκτή με μεγάλη πολυτέλεια· έγραψε στο σπίτι της, ότι οι Πορτογάλοι αντιλαμβάνονται την πολυτέλεια καλύτερα από την αξιοπρέπεια. Πάντως ασθένησε από διφθερίτιδα και απεβίωσε το επόμενο έτος στη Λισαβόνα, σε ηλικία 22 ετών. Κατά τη σύντομη περίοδο ως βασίλισσα άφησε καλό όνομα λόγω των πρωτοβουλιών της για την ίδρυση νοσοκομείων.

Δεν απέκτησε τέκνα. Τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα, μέσα στη Μονή του Αγίου Βικεντίου πέραν των τειχών στη Λισαβόνα. Ο Πέτρος Ε΄ δεν έκανε άλλο γάμο και απεβίωσε από χολέρα το 1861. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λουδοβίκος.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1858 τον Πέτρο Ε΄ της Πορτογαλίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές

Πηγές
 Marek, Miroslav. "A listing of the Hohenzollern-Sigmaringen". Genealogy.EU.

Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (ηθοποιός)

Ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (Λάρισα, 2 Μαρτίου 1980) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1980. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2002 ξεκινώντας την πορεία του ως ηθοποιός. Αρχικά εργάστηκε στο θέατρο στις παραστάσεις «Άντρες έτοιμοι για όλα» και «Η μικρή μας πόλη» σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή τις σεζόν 2002-2003, ενώ ακολούθησαν κι άλλα θεατρικά έργα όπως «Ηρακλής», «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» και «Βούτσεκ». Το 2005, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση συμμετέχοντας στο καστ της σειράς «Σαν γλυκό του κουταλιού» έχοντας το ρόλο του Άλκη. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στις σειρές «Μόνη εξ αμελείας» και «Amore Mio».

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από το ρόλο του Νικόλα Λύτρα στην καθημερινή σειρά «Τα Μυστικά της Εδέμ». Εκεί για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν, από το 2008 μέχρι το 2012, συμπρωταγωνίστησε μαζί με την Φαίη Ξυλά, τον Παναγιώτη Πετράκη, την Αντιγόνη Δρακουλάκη και άλλους. Το 2011 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά εποχής «Το Νησί» ενώ συμμετείχε και στον τρίτο κύκλο της σειράς «Πενήντα Πενήντα». Το 2014 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά «Κλεμμένα Όνειρα» ενώ το 2015 έκανε έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά «Οι Συμμαθητές».

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σούλα Αθανασιάδου

Η Ασπασία (Σούλα) Αθανασιάδου (Πειραιάς, 1929 - Αθήνα, 12 Απριλίου 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στην Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.

Συμμετείχε σε πολλές ταινίες, κυρίως την δεκαετία του 1960. Τηλεοπτικά, ξεχώρισε στις σειρές Λόγω τιμής, Εγκλήματα, Βότκα πορτοκάλι, Θα βρεις τον δάσκαλό σου και Λένη. Ο ρόλος που την καθιέρωσε ήταν αυτός της Μάχης στα Εγκλήματα.

Δίδαξε υποκριτική στην Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη.

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Γιώργου Δάνη (πραγματικό όνομα: Δανιήλ Γαβρηιλίδης - 1920-1995).

Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 12 Απριλίου 2022, λίγες μέρες πριν το Πάσχα. Κηδεύτηκε ως "Ασπασία Γαβρηλίδου - Σούλα Αθανασιάδου" στο κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης. Ο θάνατός της έγινε δημοσίως γνωστός μόλις τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Καριέρα 
Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1956, στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Οι άσσοι του γηπέδου» και τρία χρόνια αργότερα συνεργάστηκε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην βουκολική ταινία «Αστέρω».

Την δεκαετία του 1960 εμφανίστηκε σε άλλες δέκα ταινίες με πιο γνωστές την «Κοινωνία ώρα μηδέν» με τον Νίκο Κούρκουλο και την «Στεφανία» με την Ζωή Λάσκαρη. Και οι δυο αυτές ταινίες γυρίστηκαν το 1966 από την Φίνος Φιλμ.

Το όνομά της εμφανίστηκε για τελευταία φορά στον κινηματογράφο το 2001, στην κοινωνική ταινία του Στράτου Τζίτζη «Σώσε με».

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 άρχισε να εμφανίζεται και στην τηλεόραση, κυρίως σε δραματικούς ρόλους όπως στην σειρά της ΕΡΤ «Ο συμβολαιογράφος» στον ρόλο της μητέρας του Παύλου Ροδίνη, τον οποίο υποδυόταν ο Γιάννης Φέρτης, με τον οποίο είχε μόνο εννιά χρόνια διαφορά.

Το 1994 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με την Μιρέλα Παπαοικονόμου στην σειρά «Μην φοβάσαι την φωτιά» και την επόμενη χρονιά στην σειρά «Απών».

Το 1996, με την συμμετοχή της στην νεανική κοινωνική σειρά «Λόγω τιμής» στον ρόλο της θείας της Μάνιας (Χριστίνα Αλεξανιάν), η καριέρα της πήρε ώθηση και δυο χρόνια αργότερα εκτοξεύτηκε όταν ο Λευτέρης Παπαπέτρου της χάρισε τον ρόλο της Μάχης στην μαύρη κωμωδία του ΑΝΤ1 «Εγκλήματα».

Το 2001 πρωταγωνίστησε στην σειρά «Βότκα πορτοκάλι» στον ρόλο της μητέρας του Ρένου Χαραλαμπίδη. Το 2003 συνεργάστηκε ξανά με την Μιρέλα Παπαοικονόμου στην σειρά του Mega «Λένη», όπου υποδυόταν την μητέρα της Κάτιας Δανδουλάκη.

Ο τελευταίος ρόλος της ήταν στο θέατρο το 2005, στην παράσταση «Μάρτυρας κατηγορίας», στο πλευρό της Κάτιας Δανδουλάκη.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραστασιογραφία 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Χαρίκλεια Σάκκουλα

Η Χαρίκλεια Σάκκουλα γνωστή και ως Χαρά Σάκκουλα (γεννηθείσα στις 18 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Ελληνίδα παίκτρια της πετοσφαίρισης. Ήταν μέρος της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης γυναικών της Ελλάδας.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα αγωνίστηκε για την ελληνική ομάδα. Αγωνίστηκε για τον Παναθηναϊκό από το 2002 έως το 2007.

Σύλλογοι 

  Παναθηναϊκός (2002-2007)

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Λιζέτα Νικολάου

Η  Λιζέτα (Ελισάβετ) Κατικαρίδου, γνωστή ως Λιζέτα Νικολάου είναι Ελληνίδα ερμηνεύτρια του ελληνικού τραγουδιού. 

Γεννήθηκε το 1951. Ερμήνευσε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ πρωτοπαρουσιάστηκε με μεγάλους δημιουργούς και ερμηνευτές, τον Μαρκόπουλο, Τσιτσάνη, Γαργανουράκη, τη Μοσχολιού, Γαλάνη και άλλους.

Ενδεικτική δισκογραφία
 Σκοπευτήριο, 1975
 Αφιέρωμα, 1975
 Το Χαμόγελο Της Λιζέττας, 1977
 Σ' Αγάπησα, Μ' Αγάπησες, 1980
 Βενετιά Και Φανάρι, 1982
 Ποντιακά Τραγούδια Με Τη Λιζέττα Νικολάου, 1985
 Τα Κέφια Της Λιζέττας, 1985
 Έτσι Χάνονται Οι Αγάπες, 1986
 Θέλω Ν' Αντισταθώ, 1989
 Νυχτερινοί Έρωτες, 1990
 Τέρεν Μάνα Πως Χορεύω, 1992
 Τα Τραγούδια Του Πατέρα μου, 1995
 Ποντιακή Ραψωδία, 1997

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Σοβιετικές εδαφικές αξιώσεις κατά της Τουρκίας

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Νικίτα Χρουστσόφ, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Λαβρέντι Μπέρια (1946-1953) πίεσε τον Ιωσήφ Στάλιν να προβάλλει αξιώσεις εναντίον τουρκικού εδάφους που εκλάπη από τη Γεωργία. Για πρακτικούς λόγους, οι Σοβιετικές αξιώσεις, αν ήταν επιτυχείς, θα ενίσχυαν την θέση της Σοβιετικής Ένωσης γύρω από την Μαύρη Θάλασσα και θα αποδυνάμωνε την Βρετανική επιρροή στη Μέση Ανατολή.

Επισκόπηση 
Η Σοβιετική Ένωση είχε προβάλλει εδώ και καιρό αντιρρήσεις για την Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, η οποία έδωσε στην Τουρκία τον αποκλειστικό έλεγχο της ναυτιλίας στα στενά του Βοσπόρου, μια σημαντικότατη υδάτινη διαδρομή για τις ρωσικές εξαγωγές. Όταν η Σοβιετική-Τουρκική Συνθήκη Φιλίας και Ουδετερότητας έληγε το 1945, η Σοβιετική πλευρά επέλεξε να μην ανανεώσει τη συνθήκη. Ο υπουργός εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Βιατσεσλάβ Μολότοφ είπε στους Τούρκους ότι οι γεωργιανές και αρμενικές αξιώσεις επί τουρκικού εδάφους έπρεπε να επιλυθούν πριν από τη σύναψη της νέας συνθήκης.

Οι αμφισβητούμενες περιοχές γύρω από το Καρς και το Αρνταχάν κυβερνούνταν από την Ρωσική Αυτοκρατορία, από το 1878 έως το 1921, όταν η Ρωσία τις παραχώρησε στην Τουρκία, αλλά συνέχισαν να κατοικούνται από εθνότητες που είχαν πλέον δικές τους δημοκρατίες εντός της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μολότοφ υποστήριξε ότι, ενώ οι Σοβιετικοί κανονικοποίησαν τα σύνορα τους με την Πολωνία μετά από εδαφικές παραχωρήσεις προς αυτούς το 1921, παρόμοιες παραχωρήσεις προς την Τουρκία δεν είχαν νομιμοποιηθεί ποτέ με επαναδιαπραγμάτευση από εκείνη τη στιγμή.

Παραπομπές 

Σχέσεις Σοβιετικής Ένωσης-Τουρκίας
Ιστορία της Τουρκίας
Αύγουστος του Λόιχτενμπεργκ

Ο Αύγουστος (γαλλ. Auguste, 9 Δεκεμβρίου 1810 - 28 Μαρτίου 1835) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν 2ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και 2ος πρίγκιπας του Άιχστετ. Με τον γάμο του με τη Βασίλισσα της Πορτογαλίας έγινε βασιλικός σύζυγος και έλαβε τον τίτλο του Δούκα της Σάντα Κρουζ μεταξύ των ευγενών της Βραζιλίας.

Βιογραφία
Ο Αύγουστος Κάρολος Ευγένιος Ναπολέων ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγένιου, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ & Πρίγκιπα του Άιχστετ, και της Αυγούστας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Μιλάνο της Λομβαρδίας και αδέλφια του ήταν η Ιωσηφίνα, σύζυγος του Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας, η Αμαλία, σύζυγος του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας, ο Μαξιμιλιανός, σύζυγος της Μαρίας Νικολάγιεβνας (πρώτης κόρης του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας), κ.ά.

Γίνεται δούκας του Λόιχτενμπεργκ
Το 1815 ο πατέρας του Ευγένιος είχε χάσει τους τίτλους ευγένειας που είχε από τον πατριό του Ναπολέοντα Α΄, την αντιβασιλεία της Ιταλίας και το μεγάλο δουκάτο της Φραγκφούρτης. Αντί γι' αυτά το Συνέδριο της Βιέννης τού είχε υποσχεθεί ένα ανεξάρτητο πριγκιπάτο στην τελική συμφωνία, όμως ανέβαλε τη δημιουργία του· έτσι ο Ευγένιος και τα αδέλφια του έμειναν χωρίς κληρονομία. Γι' αυτό το 1817 ο πεθερός του Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας απένειμε στον Ευγένιο τον τίτλο του δούκα του Λόιχτενμπεργκ. Στον κενό αυτόν τίτλο τού πρόσθεσε την ιδιοκτησία του Άχστατ ως προίκα, που την ονόμασε πριγκιπάτο. Όταν το 1824 ο Ευγένιος απεβίωσε, την ιδιοκτησία κληρονόμησε ο πρωτότοκος Αύγουστος.

Το 1831 ήταν ένας από τους τρεις υποψήφιους για τον θρόνο του νεοϊδρυθέντος Βελγίου. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ανησυχούσαν για το ότι θα μπορούσε το Καθολικό αυτό βασίλειο να συμμαχήσει με το επίσης Καθολικό βασίλειο του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας, αλλά η διασύνδεση του Αυγούστου με τον Ναπολέοντα Α΄ άμβλυναν τους φόβους τους. Στις εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης του Βελγίου πρώτος ήταν ο Λουδοβίκος, Δούκας του Νεμούρ (γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου), δεύτερος ο Αύγουστος και τρίτος ο Κάρολος της Αυστρίας, Δούκας του Τέσσεν. Ωστόσο κανένας δεν επέτυχε τον βελγικό θρόνο, που πήγε στον Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1835 τη Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "A Beauharnais genealogy". Genealogυ.eu
 "A listing of the Ducal family of Leuchtenberg" Ducal family of Leuchtenberg

Παραπομπές 

Οίκος του Μπωαρναί
Άρης Λεμπεσόπουλος

Ο Άρης Λεμπεσόπουλος (Αθήνα, 1 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είναι κυρίως γνωστός για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη δραματική σειρά εποχής του Mega Η αίθουσα του θρόνου.

Καριέρα 
Στα 16 του χρόνια, αποφάσισε να ακολουθήσει την καριέρα του ηθοποιού. Έτσι, φοίτησε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ως Δον Ζουάν το 1984. Έκτοτε, έχει συμμετάσχει κατά κύριο λόγο σε θεατρικά έργα, όπως: Ο Θαυματοποιός, Η Κυρία από τη θάλασσα, Τιτανικός, Κοκτέιλ Πάρτι, Δεσποινίς Τζούλια, Ο Δον Περλιμπλίν και η Μπελίσσα, Ο Κλήρος του Μεσημεριού, Ένας Σύζυγος, Επτά λογικές απαντήσεις, Το δάκρυ των χεριών, Τρεις Αδερφές, Ιωάννα στην πυρά, Φεγγάρι για καταραμένους, Μήδεια, Ο κουρέας της Σεβίλλης, Έντα Γκάμπλερ, Ο Βυσσινόκηπος, Αγριόπαπια, Λευκές Νύχτες, Το Μπλε Δωμάτιο, Μικροαστοί, Φάουστ, Πολύ Κακό Για Το Τίποτα.
Έπειτα από ολιγάριθμες τηλεοπτικές συμμετοχές, απέκτησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες παραγωγές εποχής της τηλεόρασης, την Αίθουσα του Θρόνου τη σεζόν 1998-1999 μέσα από την οποία έγινε ευρέως γνωστός. Ακολούθησαν αρκετές τηλεοπτικές παραγωγές όπως: Περί ανέμων και υδάτων, Ασθενείς και Οδοιπόροι, Επιφάνεια, Μυστικά και Λάθη, Η τελευταία παράσταση, Μείνε δίπλα μου.

Παράλληλα έχει ασχοληθεί και με ορισμένες παραγωγές στον κινηματογράφο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές 
Ο Άρης Λεμπεσόπουλος στη retrodb

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αναστασία Πάτσιου

Η Αναστασία Πάτσιου (γεννηθείσα στις 13 Ιουνίου 1983) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας, και έχει ύψος 1.75 μέτρων.

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Ελένη Πόταρη

Η Ελένη Πόταρη (γεννηθείσα στις 25 Αυγούστου 1982) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας.

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Οπλοφορία

Η οπλοφορία, οπλοκατοχή ή οπλοχρησία είναι η κατοχή οποιουδήποτε όπλου. Το 2018 μία έρευνα για τα μικρά όπλα ανέφερε ότι υπάρχουν πάνω από ένα δισεκατομμύριο πυροβόλα όπλα σε όλο τον κόσμο.  Η συγκεκριμένη έρευνα έδειξε ότι μόνον υπήκοοι των ΗΠΑ κατέχουν περίπου το 46% του παγκοσμίου συνόλου πυροβόλων όπλων που είναι σε χέρια πολιτών. Η αναλογία είναι 120 όπλα ανά 100 κατοίκους, ενώ στην Ελλάδα η αναλογία είναι 17,6 ανά 100 κατοίκους. 

Οι ένοπλες δυνάμεις του πλανήτη κατέχουν το 13% του συνόλου των φορητών όπλων, εκ των οποίων το 43% ανήκει σε δύο χώρες, τη Ρωσία και την Κίνα. Τα σώματα ασφαλείας κατέχουν το 2%. 

Μελέτες δείχνουν ότι τα υψηλά ποσοστά οπλοκατοχής συνδέονται με τα υψηλότερα ποσοστά ανθρωποκτονιών και αυτοκτονιών.

Παραπομπές

 Πυροβόλα
Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη

Η Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη είναι Ελληνίδα ζωγράφος που ειδικεύεται σε θέματα που σχετίζονται με τα αθλητικά.

Η Βαλυράκη γεννήθηκε στην Αθήνα.

Από το 1975 έως το 1980, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έχοντας ως καθηγητή τον Γιάννη Μόραλη. Το 1986 απέκτησε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Ήταν παντρεμένη με τον Σήφη Βαλυράκη, πρώην υπουργό Αθλητισμού, ο οποίος απεβίωσε ύστερα από πνιγμό στην θάλασσα στις 24 Ιανουαρίου 2021.

Έργα 
Τα έργα της Βαλυράκη εκτίθενται, μεταξύ άλλων, στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, το Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάνης και το Εθνικό Μουσείο Γυναικών στις Τέχνες της Ουάσινγκτον. Έχει εκθέσει έργα στο Γκαλέρια Κα' ντ'Όρο στη Ρώμη, το 1993. Επίσης έχει εκθέσει έργα στην Ιταλία το 1999 και στο Μόντε Κάρλο το 2000. Τον Ιούνιο του 1998 της ανατέθηκε από την Automobili Lamborghini να δημιουργήσει ένα πίνακα για την επέτειο των 35 χρόνων από τη δημιουργία της εταιρείας. Το έργο της εκτίθεται στο κτίριο της εταιρείας στο Σαντ' Αγκάτα Μπολονιέσε της Ιταλίας από το 1999.

Τα έργα της Βαλυράκη χρησιμοποιήθηκαν ως επίσημες αφίσες για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2002.

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Μάνος Ιωάννου

Ο Μάνος Ιωάννου (Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ''Σταύρου'' στους ''Βασιλιάδες'' και του ''Μίμη'' στο ''Έλα στη θέση μου''.

Βιογραφικό 
Ο Μάνος Ιωάννου γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1988 στον Άλιμο, στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του αμέσως μόλις τελείωσε τη σχολή υποκριτικής, δουλεύοντας σε παράσταση των  Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα. Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις μέχρι σήμερα.

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο to 2012, όταν υποδύθηκε τον ''Σταύρο'' στην κωμική σειρά του Mega "Βασιλιάδες". Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε ως ''Μάρκος Δανέζης'', στην κοινωνική σειρά του Mega "Κλεμμένα Όνειρα''. Επίσης, το 2014, έπαιξε ως ''Έκτορας Ασλάνης'', στην δραματική σειρά του Star "Όρκος Σιωπής". Από το 2016 έως 2021 πρωταγωνιστεί στο ''Έλα στη θέση μου'' του Alpha ως ''Μίμης''. 

Τη σεζόν 2018 Δέκα Μικροί Μήτσοι στο ANT1

Τη σεζόν 2020 The Bachelor στο ALPHA

Τη σεζόν 2021-2022  Μόλις χθες στο ΣΚΑΙ

Τη σεζόν 2022 Κι όμως είμαι ακόμα εδώ  στο ΕΡΤ1

Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει ως guest στην ταινία ''The Bachelor'.

Προσωπική ζωή 
Ο Ιωάννου υπήρξε ζευγάρι με την ηθοποιό Βίκυ Κάβουρα και έπειτα με το μοντέλο Άρτεμις Αστεριάδη. Από τον Αύγουστο του 2013 μέχρι τον Μάρτιο του 2015, είχε σχέση με την παρουσιάστρια Ναταλία Γερμανού.

Ο Ιωάννου δεν έχει κρύψει τη φιλία του με τον επίσης ηθοποιό και συμπρωταγωνιστή του στο ''Έλα στη θέση μου'' Γιάννη Τσιμιτσέλη, όπως και την αντιπάθειά του απέναντι στον Κύπριο ηθοποιό, σκηνοθέτη και παραγωγό Ανδρέα Γεωργίου, δηλώνοντας ότι δε θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί του.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αλμπερτίνα Φρειδερίκη του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Η Αλμπερτίνα-Φρειδερίκη, γερμ. Albertina-Friederike (3 Ιουλίου 1682 - 22 Δεκεμβρίου 1755) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Οϊτίν.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της Αυγούστας-Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1704 τον Χριστιανό-Αύγουστο των Σ.Χ.Γκόττορπ πρίγκιπα του Οϊτίν και είχε τέκνα:
 Χέντβιχ-Σοφία-Αυγούστα 1705-1764, ηγουμένη στο αββαείο του Χέρφορντ.
 Κάρολος-Αύγουστος 1706-1727, απεβ. 21 ετών.
 Φρειδερίκη-Ααμαλία 1708-1782, μοναχή στο αββαείο του Κέντλινμπουργκ.
 Άννα 1709-1758, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο δούκα της Σαξονίας-Γκότα.
 Αδόλφος-Φρειδερίκος 1710-1771, βασιλιάς της Σουηδίας.
 Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ δούκας του Όλντενμπουργκ.
 Ιωάννα-Ελισάβετ 1712-1760, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Αύγουστο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ.
 Γεώργιος-Λουδοβίκος 1719-1763. 
 Γουλιέλμος-Χριστιανός 1716-1719, Φρειδερίκος-Κορράδος 1718-1719, απεβίωσαν νήπια.

Παραπομπές

Πηγές
 Adolf Fredrik, urn:sbl:5574, Svenskt biografiskt lexikon (art av L. Stavenow.), hämtad 2014-12-25.

Οίκος του Τσέρινγκεν
Δέσποινα Παπαμιχαήλ

Η Δέσποινα Παπαμιχαήλ (γεννηθείσα στις 9 Φεβρουαρίου 1993) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας παίκτρια της αντισφαίρισης.

Η Παπαμιχαήλ έχει κερδίσει 11 τίτλους ITF μονών και 29 τίτλους ITF διπλών. Η υψηλότερη κατάταξη της (στα μονά) ήταν η 258η στις 14 Οκτωβρίου 2019. Στο διπλό, η υψηλότερη κατάταξη της ήταν η 162η θέση στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.

Αγωνιζόμενη για την εθνική Ελλάδας Φεντ Καπ, η Παπαμιχαήλ έχει 16 νίκες και 18 ήττες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Despina Papamichail at the International Tennis Federation 
 Despina Papamichail at the Women's Tennis Association 
 Despina Papamichail at the Fed Cup

Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μαρία Αμαλία της Κουρλάνδης

Η Μαρία Αμαλία (γερμ. Maria Amalia, 12 Ιουνίου 1653 - 16 Ιουνίου 1711) από τον Οίκο των Κέττλερ, ήταν κόρη του Δούκα του Κέττλερ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Έσσης-Κάσσελ.

Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Ιακώβου, Δούκα του Κέττλερ, και της Λουίζας Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1673 τον Κάρολο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος 1676-1751, Βασιλιάς της Σουηδίας.
 Σοφία Καρλόττα 1678-1749, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Κάρολος 1680-1702.
 Γουλιέλμος ΣΤ΄ 1682-1760, Λάνδγραβος της Έσσης-Κάσσελ.
 Λεοπόλδος 1684-1704.
 Λουδοβίκος 1686-1706.
 Μαρία Λουίζα 1688-1765, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο Φρίζο της Οράγγης.
 Μαξιμιλιανός 1689-1753, στρατάρχης της Αυστρίας.
 Γεώργιος Κάρολος 1691-1755, στρατηγός της Πρωσίας.
 Βιλελμίνη Καρλόττα 1695-1722.

Παραπομπές

Πηγές
 Christian Röth: Geschichte von Hessen p. 305
 Ulrich Schoenborn (2010), Mit Herz und Verstand: Biographie und Lebenswelt der Töchter Herzog Jakobs von Kurland in Hessen-Homburg, Herford und Hessen-Kassel, Hamburg: Kovač, ISBN 978-3-8300-4667-7
Αλέξανδρος Λογοθέτης

Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης (Αθηνά, 1 Δεκεμβρίου 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Ξεκίνησε τις σπουδές του το 1988 στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοίτησε το 1991. Εκείνη τη χρονιά έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη δραματική σειρά «Θυσία». Ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην κοινωνική σειρά «Γυναίκες» όπου έπαιξε μαζί με τη Θέμιδα Μπαζάκα, την Πέμη Ζούνη και τον Κλέωνα Γρηγοριάδη τη σεζόν 1992-1993. Το 1993 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο παίζοντας στις ταινίες Έναστρος θόλος, Ραντεβού και Ο Αμερικάνος. Από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε σε έξι επεισόδια της αστυνομικής σειράς Ανατομία ενός εγκλήματος και σε μία ιστορία της σειράς Τμήμα ηθών. Το 1995 έπαιξε στην ταινία Ο τσαλαπετεινός του Wyoming, ενώ το 1997 πρωταγωνίστησε στην παραγωγή Μπίζνες στα Βαλκάνια, για την οποία βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Το 2003, πήρε το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Β' Ανδρικού Ρόλου στο ίδιο φεστιβάλ για την ερμηνεία του στην ταινία Γαμήλια νάρκη. Μέσα στα επόμενα χρόνια έπαιξε στις ταινίες Η χορωδία του Χαρίτωνα, Alter Ego, The flight of the swan και άλλες. Από το 2010 μέχρι το 2011 ερμήνευσε το ρόλο του Νίκου Κυρίτση στη δραματική σειρά εποχής Το νησί. Από το 2019 μέχρι το 2020 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Σπίτι είναι... Το 2020 έπαιξε στη σειρά 42 °C και το 2021 έκανε μια εμφάνιση στη σειρά Καρτ ποστάλ.

Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ευσταθία Τσαπαρέλη.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αικατερίνη Γιαγκελλόνων

Η Αικατερίνη, πολων. Katarzyna Jagiellonka (1 Νοεμβρίου 1526 - 16 Σεπτεμβρίου 1583) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πρικίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σουηδίας.

Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας και της Μπόνα Σφόρτσα, κόρης του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1562 τον Ιωάννη Γ΄ των Βάσα βασιλιά της Σουηδίας και είχε τέκνα:
 Σιγισμούνδος Γ΄ 1566-1632, βασιλιάς της Πολωνίας.
 Άννα 1568-1625, άγαμη.
 Ισαβέλλα 1564-1566, απεβ. 2  ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Eriksson, Bo (2007). Lützen 1632. Norstedts Pocket, Stockholm. ISBN 978-91-7263-790-0. In Swedish
 Ohlmarks, Åke (1979). Alla Sveriges drottningar. In Swedish
 Signum svenska kulturhistoria: Renässansen (The Renaissance) (2005)

Οίκος των Γιαγκελλόνων
Πολωνές πριγκίπισσες
Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Πολωνοί γερμανικής καταγωγής
Πολωνοί λιθουανικής καταγωγής
Πολωνοί ιταλικής καταγωγής
Πολωνοί ρωσικής καταγωγής
Σχέσεις Ελλάδας και Ρουμανίας

Οι ελληνορουμανικές σχέσεις είναι οι διμερείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Ρουμανίας. Οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ιστορία 

Το 1913, οι δύο χώρες συμμάχησαν στον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο εναντίον της Βουλγαρίας, με τις δύο χώρες να κερδίζουν εδάφη (η Ρουμανία κέρδισε την νότια Δοβρουτσά και η Ελλάδα την ανατολική Μακεδονία). Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τα ελληνικά και ρουμανικά στρατεύματα πολέμησαν στο πλευρό της Αντάντ . Στις 9 Φεβρουαρίου 1934, η Ρουμανία συνυπέγραψε με τη Τουρκία, τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα το Βαλκανικό Σύμφωνο. Το 1939, το Βαλκανικό Σύμφωνο έπαψε να ισχύει, με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρουμανία πολέμησε με το πλευρό του Άξονα και η Ελλάδα ήταν μέλος του συνασπισμού κατά της Χιτλερικής Γερμανίας. 

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, οι διμερείς σχέσεις έχουν γίνει φιλικές. Η Ελλάδα υποστήριξε την ένταξη της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση . Το 2015, η Ελλάδα και η Ρουμανία γιόρτασαν τη 135η επέτειο από την επίσημη καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων. Και οι δύο χώρες έχουν επίσης πολύ καλές εμπορικές σχέσεις.

Υπολογίζεται ότι σήμερα, ζουν σήμερα περίπου 14.000 με 19.594 Έλληνες στην Ρουμανία (Κυρίως στην Κωνστάντζα, στο Γκαλάτσι, στο Ιάσιο, στο Βουκουρέστι, ενώ ακόμα υπάρχουν επίσης διασκορπισμένες Ελληνικές ομάδες πληθυσμού σε περιοχές της Τρανσυλβανίας). Από την άλλη μεριά, σύμφωνα με εκτίμηση του 2006, ζουν περίπου 46.523 Ρουμάνοι στην Ελλάδα.

Εμπόριο 
Το 2011, στην Ρουμανία δραστηριοποιούνταν περίπου 200 ελληνικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος επενδυτής στη ρουμανική οικονομία. Το 2009, οι ελληνικές επιχειρήσεις επένδυσαν 720 εκατομμύρια ευρώ στη Ρουμανία και 570 εκατομμύρια ευρώ το 2010. Το 2012, 500.000 Ρουμάνοι επισκέφθηκαν την Ελλάδα για τουριστικούς σκοπούς   .

Παραπομπές 

Ελλάδα
Ρουμανία
Χάιλβιχ του Χόλσταϊν

Η Χάιλβιχ, γερμ. Heilwig (1398 - 1436) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόρη του κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κυρία του Βέρλε-Γκύστρο και μετά κόμισσα του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της Αικατερίνης-Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1417 τον Βαλτάσαρ του Μεκλεμβούργου, κύριο του Βέρλε-Γκύστρο, δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1421 απεβίωσε ο Βαλτάσαρ από πανώλη και η Χάιλβιγκ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ντίτριχ, κόμη του Όλντενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αδελαΐδα, 1425-1475
 Χριστιανός Α΄ 1426-1481, βασιλιάς της Δανίας
 Μαυρίκιος Ε΄ 1428-1464, κόμης του Ντέλμενχορστ
 Γκέρχαρντ ΣΤ΄ 1430-1500, κόμης του Όλντενμπουργκ

Παραπομπές

Πηγές
 "Christian I 2019". Britannica Library. Encyclopaedia Britannica. Retrieved 26 October 2019.

Οίκος του Σάουμμπουργκ
Γερμανίδες κόμισσες
Βουλγάρω Χανίων

Το Βουλγάρω είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. επέχει 42,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 7,5 από το Καστέλι Κισσάμου και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 100 μ.

Κοινότητα Βουλγάρω 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Βουλγάρω περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δερμιζιανά, Λατζιανά, Μάκρωνας, Μουρί και Χουδαλιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Βουλγάρω, το (201)
 Δερμιζιανά, τα (22)
 Λατζιανά, τα (17)
 Μάκρωνας, ο (18)
 Μουρίον, το (40)
 Χουδαλιανά, τα (16)

Συνολικά η κοινότητα έχει 314 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νεκτάριο Χουδαλάκης.

Κοινοτάρχες Βουλγάρω 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βουλγάρω.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το εθνογραφικό Βούλγαροι και αναφέρει στο χωριό εγκαταστάθηκαν Βούλγαροι στρατιώτες μετά την ανάκτηση της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά το 961. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Vurgaro, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vurgaro με 139 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Vurgaro.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ότι είχε 20 χριστιανικές και 8 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 164 χριστιανούς κατοίκους και 6 Τούρκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 184 κατοίκους μαζί με τον συνοικισμό Καμάρα και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στις απογραφές του 1920 και του 1928 αναφέρονται δύο χωριά, το Άνω και το Κάτω Βουλγάρω με το Άνω Βουλγάρω το 1920 να είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 δημιουργήθηκε η κοινότητα Άνω Βουλγάρω, η οποία το 1940 μετονομάστηκε σε κοινότητα Βουλγάρω μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μηθύμνης. Στην κοινότητα Βουλγάρω υπάγονταν επίσης οι οικισμοί Δερμιτζιανά, Μάκρωνας, Λατζιανά, Μουρί και Χουδαλιανά.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Λευκόγεια Ρεθύμνης

Τα Λευκόγεια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 90 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Στις ανατολικές όχθες του Μεγαλοπόταμου, μερικές εκατοντάδες μέτρα βορειοανατολικά της γέφυρας του Μεγαλοπόταμου, έχουν εντοπιστεί οικιστικά κατάλοιπα και όστρακα της ρωμαϊκής εποχής, πιθανόν αγροικίας και έπαυλης με λουτρό, στη θέση Ελληνικό.

Σύμφωνα με την παράδοση το χωριό δημιουργήθηκε από τον Αχιλλέα Τζε, ο οποίος εξορίστηκε από την Κωνσταντινούπολη και αργότερα εγκαταστάθηκαν στο χωριό και κάτοικοι της Γαύδου. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Lefogia potamo στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lefcogia με 86 κατοίκους και 132 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία Lefkogia. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Lefkoya, με 14 σπίτια. Στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους, το χωριό είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό και κατοικούσαν σε αυτό 30 οικογένειες.

Στην απογραφή του 1881 τα Λευκόγεια υπάγονταν στον δήμο Φοίνικος και είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 230 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 243 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, τα Λευκόγεια ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Φοίνικα.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Τοποθεσία 

Τα Λευκόγεια βρίσκονται νότια του Ρεθύμνου, σε απόσταση 35 χιλιομέτρων. Το χωριό είναι κτισμένο σε ίσωμα και περιβάλλεται από δύο ρέματα τα οποία ενώνονται δυτικά του χωριού και εκβάλουν κοντά στην παραλία Αμμούδι. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 90 μέτρων και απέχει από τη θάλασσα 1.500 μέτρα. Νότια του χωριού βρίσκεται το ύψωμα Μόδι, το ύψωμα του Τιμίου Σταυρού και ο γήλοφος με την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Βόρεια του χωριού βρίσκονται τα όρη του Ασωμάτου. Κοντινές παραλίες περιλαμβάνουν τις δημοφιλείς παραλίες Αμμούδι και Δαμνόνι, καθώς και τη παραλία Σχοινάρια.

Λευκογειανοί 
 Aνδρουλιδάκης Μιχάλης: δημοσιογράφος
 Σχοινάς Γιώργης: πολιτευτής
 Σχοινάς Κωστής: πολιτευτής
 Χαλκιαδάκης Ευ. Γεώργιος: ιατρός και συγγραφέας Λευκογείων

Διοικητικά στοιχεία 
Δείτε: Κοινότητα Λευκογείων

Τα Λευκόγεια αναφέρονται επίσημα ως οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1997 με ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Φοίνικα και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάσθηκε από το δήμο Φοίνικα  και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Άννα Αικατερίνη του Βρανδεμβούργου

Η Άννα-Αικατερίνη, γερμ. Anna-Katherina (26 Ιουνίου 1575 - 8 Απριλίου 1612) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Αικατερίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1597 τον Χριστιανό Δ΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας και είχε τέκνα:
 Χριστιανός 1603–1647, διάδοχος της Δανίας.
 Φρειδερίκος Γ΄  1609–1670, βασιλιάς της Δανίας.
 Ούλρικ 1611–1633, διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
 Φρειδερίκος 1599, Σοφία 1605, Ελισάβετ 1606-1608, απεβίωσαν μικρά.

Πηγές
 Son Oldenburg 1598-1598 in Gen.cookancestry.com [retrieved 16 June 2014].
 Article in the Dansk biografisk Lexikon (in Danish)

Παραπομπές 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Δανίας
Σοφία Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ

Η Σοφία Αμαλία, (γερμ. Sophie Amalie von Braunschweig-Calenberg, 24 Μαρτίου 1628 - 20 Φεβρουαρίου 1685) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γεωργίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Κάλενμπεργκ και της Άννας Ελεονώρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1643 τον Φρειδερίκο Γ΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
 Χριστιανός Ε΄ 1646-1699, βασιλιάς της Δανίας.
 Άννα Σοφία 1647-1717, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο Γ΄ της Σαξονίας.
 Φρειδερίκη Αμαλία 1649-1704, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Αλβέρτο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
 Βιλελμίνη Ερνεστίνη 1650-1706, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ του Παλατινάτου.
 Φρειδερίκος 1651-1652.
 Γεώργιος 1653-1708, πρίγκιπας της Δανίας.
 Ουλρίκη Ελεονώρα 1656-1693, παντρεύτηκε τον Κάρολο ΙΑ΄ της Σουηδίας.
 Δωροθέα 1657-1658.

Παραπομπές 

Οίκος του Αννόβερου
Βασιλομήτωρ
Βασίλισσες της Δανίας
Γερμανίδες κόμισσες
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Καρλόττα Αμαλία της Έσσης-Κάσσελ

Η Καρλόττα-Αμαλία, γερμ. Karlota-Amalia (27 Απριλίου 1650 - 27 Μαρτίου 1714) από τον Οίκο της Έσσης-Κάσσελ ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν  η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Χέντβιχ-Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1667 τον Χριστιανό Ε΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Δ΄ 1671-1730, βασιλιάς της Δανίας.
 Χριστιανός 1675-1695, απεβίωσε 20 ετών.
 Σοφία Εδβίγη 1677-1735, άγαμη.
 Κάρολος 1680-1729, πρίγκιπας της Δανίας, άγαμος.
 Γουλιέλμος 1687-1705, απεβίωσε 18 ετών.
 Χριστιανός-Γουλιέλμος 1672-1673, Χριστιανή-Καρλόττα 1679-1689, κόρη 1683, απεβίωσαν μικρά.

Πηγές
 Danske dronniger; fortaellinger og karakteristikker af Ellen Jorgensen og Johanne Skovgaard, Kobenhavn H. Hagerup, 1910
 Louis Bobé (1940): Charlotte Amalie Köngin zu Dänemark. Einar Munkgaard, Kopenhagen, p.17, 61, 164

Παραπομπές 

Οίκος της Έσσης
Βασιλομήτωρ
Διάδοχοι της Δανίας
Πριγκίπισσες της Δανίας
Βασίλισσες της Δανίας
Δημήτριος Σταυρόπουλος

Ο Δημήτριος Σταυρόπουλος (ή Σταυρόπουλλος) του Σπυρίδωνος (γεννημένος στον Πειραιά, το 1872, και αποβιώσας στη Μύκονο, στις 9 Νοεμβρίου 1919) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και πρώτος έφορος αρχαιοτήτων Κυκλάδων του ελληνικού κράτους.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1872 στον Πειραιά. Σπούδασε φιλολογία στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε το 1892. Την ίδια χρονιά διορίστηκε από την αρχαιολογική υπηρεσία ως επίτροπος (υπεύθυνος επίβλεψης για το ελληνικό κράτος και βοηθός του γενικού εφόρου αρχαιοτήτων Παναγή Καββαδία) στις αρχαιολογικές ανασκαφές που διενεργούσε στους Δελφούς η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή υπό τη διεύθυνση του καθηγητή της επιγραφικής, Τέοφιλ Ομόλ. Το 1893 μετατέθηκε στην Ερέτρια όπου έμεινε έναν χρόνο και ως επιτηρητής των αρχαιοτήτων συνέλεξε και μελέτησε τις εκεί επιγραφές. Η μελέτη του με τίτλο «Ερετρικά Μελετήματα», συνέβαλε στην επίλυση σημαντικών θεμάτων σχετικά με την τοπογραφία της Ευβοίας αλλά και του Αττικού Αμαρουσίου.

Το 1893, μετέβη για μια σύντομη αποστολή στη Μύκονο προκειμένου να διευθετήσει και να παραδώσει στο σχολάρχη Μυκόνου την «εν Μυκόνω αρχαιολογική συλλογή» που αφορούσε κυρίως ευρήματα του Παναγιώτη Σταματάκη από επιχειρήσεις αυτού στη Δήλο το 1874. Το 1894 διορίστηκε ως επιτηρητής των ανασκαφών που διενεργούσε το Γερμανικό αρχαιολογικό ινστιτούτο στην Πνύκα και στον Άρειο Πάγο. Την ίδια χρονιά ανακηρύχτηκε αντεπιστέλλον μέλος του ινστιτούτου.

Τον Ιούνιο του 1895 αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας. Τον Νοέμβριο του 1895, μετά από διαγωνισμό διορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων Ολυμπίας ενώ τον Απρίλιο του 1897, έφορος αρχαιοτήτων Μυκόνου και Δήλου.

Τα έτη 1898 έως 1900, με χρηματοδότηση της εν Αθήναις αρχαιολογικής εταιρείας διενήργησε ανασκαφές στη Ρήνεια (ή μεγάλη Δήλο, παρακείμενη νήσο της Δήλου). Με οδηγό του τις περιγραφές του Θουκυδίδη, έφερε στο φως τον κοινό τάφο μέσα στον οποίο το 426-425 π.χ. οι αρχαίοι Αθηναίοι μετέφεραν παλαιότερους τάφους της Δήλου ακολουθώντας έναν χρησμό που επίτασσε τον καθαρμό της Δήλου, γενέτειρας του Απόλλωνα, προκειμένου να γλυτώσουν από λοιμό. Εντός του "βόθρου καθάρσεως" όπως ο ίδιος ονόμασε το εύρημα αυτό (βόθρος, με την έννοια του υπόσκαφου χώρου), βρήκε πλήθος συντριμμάτων κεραμικών αγγείων που ξεπερνούσαν σε πλήθος, όπως θα αποδεικνυόταν μετά από τη συγκόλλησή τους, τα 2500. Επρόκειτο για κτερίσματα χιλίων και πλέον ταφών, δείγματα 5 αιώνων κεραμικής χάρη στα οποία έγινε γνωστή η ύπαρξη κυκλαδικών εργαστηρίων κεραμικής κατά την αρχαϊκή περίοδο.

Με βοηθούς του τον επιμελητή Δήλου αυτοδίδακτο αρχαιολόγο Δημοσθένη Δ. Πίππα και τον Μυκονιάτη αυτοδίδακτο τεχνίτη Γεώργιο Πολυκαντριώτη, ασχολήθηκε με την λεπτομερή καταγραφή και συγκόλληση των αγγείων, που μαζί με την κατασκευή των μουσείων Μυκόνου και Δήλου (στην πρώτη τους μορφή), αποτέλεσε το έργο της ζωής του.

Πέθανε στη Μύκονο την 9η Νοεμβρίου 1919.

Εργογραφία

Πηγές 

 
 
 

Έλληνες αρχαιολόγοι
Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων