joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άαρον Μάιλς

Ο Άαρον Μάιλς, γεννημένος στις 13 Απριλίου 1983 στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ.

Βιογραφία
Ο Μάιλς ξεκίνησε την καριέρα του από το λύκειο του Τζέφερσον στο Πόρτλαντ και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Κάνσας, φορώντας την φανέλα των Jayhawks από το 2001 ως το 2005. Με την πανεπιστημιακή ομάδα έφθασε σε δύο συνεχόμενα φάιναλ-φορ του NCAA το 2002 και το 2003, χάνοντας στον τελικό την δεύτερη χρονιά από το πανεπιστήμιο του Σίρακιους με 81-78. Με τους Jayhawks αγωνίστηκε συνολικά σε 138 αγώνες, πετυχαίνοντας 1.183 πόντους.

Τον Σεπτέμβριο του 2005, ο Μάιλς υπέγραψε στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, αλλά αφέθηκε ελεύθερος τον Ιανουάριο του 2006, αφού αγωνίστηκε σε 19 παιχνίδια σκοράροντας 118 πόντους. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στους Φορτ Γουόρθ Φλάιερς από την NBA D-League μέχρι το τέλος της σεζόν, πριν μετακομίσει στην Γαλλία και την Ορτέζ για το 2006-07.

Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα της Σεβίλλης για το ισπανικό πρωτάθλημα και συνέχισε το 2008-09 με την ομάδα του Πανιωνίου, κατακτώντας την έκτη θέση του ελληνιού πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 26 παιχνίδια της κανονικής περιόδου, με 7,2 πόντους ανά αγώνα. Με την φανέλα των "κίτρινων", έφθασε ως την προημιτελική φάση του ULEB Cup, όπου αποκλείστηκε από την Βαλένθια.

Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην NBA D-League με την ομάδα των Ρίνο Μπίγκχορνς, πριν μεταγραφεί στην ρωσική Κράσνιε Κρίλια, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια, μέχρι το 2014. Την σεζόν 2014-15, μεταγράφηκε στην Λοκομοτίβ Κουμπάν κατακτώντας την τρίτη θέση της VTB Λίγκα.

Παραπομπές

Πηγές
 Aaron Miles NBA Stats | Basketball-Reference.com
 Aaron Miles Basketball Player Profile
 MILES, AARON - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς‎
Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ‎
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν‎
Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουόρθ Φλάιερς
Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς
Πόιντ γκαρντ
Ελίζαμπεθ Σουάν

Η Ελίζαμπεθ Σουάν (αργότερα Ελίζαμπεθ Τέρνερ) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται στις πρώτες τρεις ταινίες της σειράς Πειρατές Της Καραϊβικής. Εμφανίζεται στις ταινίες Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού, Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου. Ενσαρκώνεται από την ηθοποιό Κίρα Νάιτλι και ως παιδί από την ηθοποιό Lucinda Dryzek. Χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Ελίζαμπεθ Τέρνερ το οποίο ωστόσο αργότερα γίνεται το πραγματικό όνομά της, όταν παντρεύεται τον επίσης φανταστικό χαρακτήρα Will Turner (Ορλάντο Μπλουμ).

Προσωπικότητα 
Η Ελίζαμπεθ Σουάν παρουσιάζεται ως μία ενθουσιώδης, έξυπνη κι ανεξάρτητη προσωπικότητα, της οποίας η ομορφιά είλκυε τους Will Turner, James Norrington, Sao Feng και Jack Sparrow. Ωστόσο, εκείνη ανταπέδωσε τα αισθήματα του Will Turner μόνο, εάν και αισθανόταν κάποια έλξη προς τον Jack Sparrow, διατηρώντας παράλληλα στενή φιλία με τον James Norrington. Κατά τη διάρκεια των ταινιών, μεταμορφώνεται από μία νέα κοπέλα σε μία γενναία γυναίκα πειρατή. Η πειρατεία κι η ζωή στην θάλασσα πάντα την συνάρπαζαν, αλλά συχνά ένιωθε αποστροφή από την επιθετική και άγρια φύση των πειρατών, ιδίως αυτής του Jack Sparrow ο οποίος απέδρασε από το Port Royal εις βάρος της, αν κι εκείνη αισθανόταν ευγνώμων που της έσωσε τη ζωή. Ακόμη κι αφότου εντάθηκε στο πλήρωμα του Μαύρου Μαργαριταριού, διατήρησε τους ευγενικούς τρόπους της, καθώς και την πίστη και αφοσίωση στα αγαπημένα της πρόσωπα.

Η Ελίζαμπεθ προσαρμόστηκε εύκολα στη πειρατεία, έχοντας ηγετικές ικανότητες, μαθαίνοντας γρήγορα τη ναυτική τέχνη κι έχοντας ένα έμφυτο ταλέντο για στρατηγική μάχης, έχοντας επινοήσει αμυντικούς κι επιθετικούς ελιγμούς απέναντι στους ανταγωνιστές της. Έμαθε ξιφασκία από τον William Turner κι ήταν ικανή να αμύνεται ενάντια σε έναν αριθμό εχθρών, παλεύοντας με δύο σπαθιά ταυτοχρόνως, μα επίσης χρησιμοποιούσε σπαθί Jian κι επίσης κουβαλούσε μία πληθώρα άλλων όπλων μαζί της όπως μαχαίρια, πυροβόλα όπλα και κάτι που μοιάζει με χειροβομβίδα.

Εκφράζει τη γνώμη της ελεύθερα ακόμη κι εάν αυτό προσβάλλει τους άλλους. Για παράδειγμα, αποκαλεί έναν επικίνδυνο εχθρό, τον Sao Feng, δειλό. Ως Βασίλισσα των Πειρατών, αποδείχτηκε χαρισματική αρχηγός, εμπνέοντας τους άλλους πειρατές - άρχοντες να πολεμήσουν τον στόλο του Cutler Beckett. Η σκοτεινή της πλευρά όμως φάνηκε όταν θυσίασε τον Jack Sparrow στο Kraken ώστε εκείνη και τον πλήρωμα να αποδράσουν. Ωστόσο, αυτή της η πράξη της προκάλεσε τόσες τύψεις ώστε σχεδόν τερμάτισε τη σχέση της με τον William Turner κι αργότερα βοηθάει να σωθεί ο Jack Sparrow από το σεντούκι του Davy Jones.

Παραπομπές

Φανταστικοί χαρακτήρες
Τζάκοπο Ποντόρμο

Ο Τζάκοπο Καρούτσι (Jacopo Carucci, 24 Μαΐου 1494 – 2 Ιανουαρίου 1557), γνωστός συνήθως ως Τζάκοπο του Ποντόρμο, Τζάκοπο Ποντόρμο ή απλά Ποντόρμο, ήταν Ιταλός ζωγράφος, από τους κυριότερους εκπρόσωπους του Μανιερισμού. Το έργο του αποτελεί μία βαθιά υφολογική μετατόπιση από την ήρεμη κανονικότητα της προοπτικής που χαρακτήριζε την τέχνη της Αναγέννησης. Είναι διάσημος για τις συστρεφόμενες πόζες, σε συνδυασμό με την ασαφή προοπτική. Οι φιγούρες του συχνά φαίνονται να αιωρούνται σ' ένα απροσδιόριστο περιβάλλον, σαν να μην επηρεάζονται από τους νόμους της βαρύτητας.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 24 του Μάη του 1494 μ.Χ., στο Ποντόρμε της περιφέρειας της Τοσκάνης από τον Φλωρεντινό Bartolomeo di Jacopo Carucci Martino και την Alessandra Pasquale Zanobi. Ο πατέρας του ήταν και ο ίδιος  ζωγράφος και εργαζόταν στο εργαστήριο του Ντομένικο Γκιρλαντάιο. Μένει ορφανός, σε πολύ νεαρή ηλικία και από τους δύο γονείς με αποτέλεσμα να αναλάβει την κηδεμονία του η γιαγιά του  Brigida, η οποία τον στέλνει στην Φλωρεντία για να μαθητεύσει στα εργαστήρια των μεγάλων ζωγράφων της εποχής. Σύμφωνα πάντα με τα αρχεία του Βαζάρι μαθητεύει με επιτυχία κοντά στους Πιέρο ντι Κόζιμο, Λεονάρντο ντα Βίντσι, Μαριόττο Αλμπερτινέλλι και ντελ Σάρτο στο εργαστήριο του οποίου κάνει τα πρώτα του έργα.

Κατοπινά χρόνια
Γρήγορα ο καλλιτέχνης αναδεικνύεται και το 1519 προσλαμβάνεται από τον οίκο των Μεδίκων για να διακοσμήσει την βίλα τους με διάφορα μυθολογικά θέματα. Με την εμφάνιση επιδημίας πανώλης στη Φλωρεντία αποσύρεται στο μοναστήρι του Τάγματος των Καρτουσιανών και διακοσμεί την μονή. Μετά από μερικά χρόνια επιστρέφει στη Φλωρεντία όπου φιλοτεχνεί στο παρεκκλήσι της Σάντα Φελιτσιτά (Santa Felicita) το κατά πολλούς χαρακτηριζόμενο αριστούργημα, την Αποκαθήλωση. Συνέχισε να φιλοτεχνεί στην Φλωρεντία μέχρι το τέλος της ζωής του.

Τα έργα του
Πολλά από τα έργα του καλλιτέχνη έχουν καταστραφεί ή χαθεί. Εκτός από τις σωζόμενες αγιογραφίες του στις διάφορες μονές και εκκλησίες αρκετά έργα του εκτίθενται σε  μουσεία και πινακοθήκες.

Ενδεικτικά:

Στην Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο βρίσκονται έργα του καλλιτέχνη με θέματα από την Βίβλο, τα οποία αναφέρονται στις περιπέτειες του Ιωσήφ.

Στην πινακοθήκη Ουφίτσι, στην αίθουσα 61, εκτίθενται αποκλειστικά έργα του καλλιτέχνη.

Παραπομπές 

 
Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Ιταλοί ζωγράφοι
Μανιεριστές ζωγράφοι
Άγιος Γεώργιος Γλυκορρίζου Άρτας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της  δημοτικής κοινότητας,  δημοτικής ενότητας και δήμου Αρταίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Άρτας, στην ανατολική όχθη του Αράχθου, πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Άρτα με το Κομμένο, στις ΒΑ. ακτές του Αμβρακικού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 6 χλμ. περίπου Ν.ΝΑ. της Άρτας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρταίων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς , 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Άρτας

 Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Άγκνια Μπαρτό

Η Άγκνια Λβόβνα Μπαρτό (, γεννηθείσα Βόλοβα, , 4 Φεβρουαρίου 1906, Μόσχα — 1 Απριλίου 1981, Μόσχα) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας.

Βίος 
Γεννήθηκε στη Μόσχα και  σπούδασε στη Σχολή Μπαλέτου. Της άρεσε η ποίηση και σύντομα άρχισε να γράφει τη δική της, προσπαθώντας να μιμηθεί την Άννα Αχμάτοβα και τον Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι. Διάβασε την ποίηση της τελετή αποφοίτησης της από το σχολείο μπαλέτου, όπου μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και ο υπουργός παιδείας (Ανατόλι Λανατσάρσκι) ο οποίος παρατήρησε ότι αντί να γίνει μπαλαρίνα, θα έπρεπε να γίνει επαγγελματίας ποιήτρια.

Παντρεύτηκε τον ποιητή Πάβελ Μπαρτό για αυτό και από τα ποιήματά τους είναι δημοσιευμένα και στα δύο ονόματα.

Εργογραφία 
Το 1925 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο Το αγόρι Wan-Lin από την Κίνα και Μίσκα ο μικρός κλέφτης.  Στη συνέχεια εξέδωσε την Πρωτομαγιά, το 1926 Τα Αδέλφια και το 1928 έλαβε θετική κριτική από τον Κορνέι Τσουκόβσκι. Μετά τη δημοσίευση ενός βιβλίου με ποιητικές μινιατούρες για τα νήπια Τα παιχνίδια, το 1936 ξαφνικά έγινε μια από τις πιο δημοφιλείς συγγραφείς για τα παιδιά με εκατομμύρια αντίτυπα δημοσιεύσεων.

Το 1949 πήρε το βραβείο Στάλιν. Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε σε ένα ορφανοτροφείο όπου και βοήθησε τους ανθρώπους να βρουν τα μέλη της οικογένειάς τους που είχαν χαθεί στον πόλεμο. Έγραψε ένα βιβλίο για αυτό το 1966. Τέλος υπήρξε και σεναριογράφος για παιδικά φιλμ.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Biography of Agnia Barto 

Σοβιετικοί συγγραφείς
Ρώσοι ποιητές
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Ρώσοι σεναριογράφοι
Ρώσοι μεταφραστές
Ρώσοι δημοσιογράφοι
Χ.Ε.Ν.

Γυναικεία,εθελοντική, μη κερδοσκοπική, μη κυβερνητική οργάνωση, χωρίς πολιτικές διασυνδέσεις ή θρησκευτικές εξαρτίσεις, με χαρακτήρα κοινωφελή, μη κερδοσκοπικό που εργάζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, χωρίς θρησκευτικές, εθνικές, κοινωνικές ή φυλετικές διακρίσεις. Εκπαιδεύει και προωθεί τις νέες γυναίκες σε θέσεις ηγεσίας ,μεριμνά για την υγεία των γυναικών, τις ίσες ευκαιρίες, την ειρήνη, την κοινωνική δικαιοσύνη και το βιώσιμο περιβάλλον. Το όραμα της οργάνωσης παγκόσμια βασίζεται στις πανανθρώπινες αξίες της χριστιανικής ηθικής για ισότητα, δικαιοσύνη, ειρήνη, σεβασμό στο περιβάλλον, ελευθερία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Εθελόντριες πλαισιωμένες από επαγγελματικά στελέχη εκπαιδεύονται, σχεδιάζουν και υλοποιούν ανάλογα προγράμματα σε πάνω απο 30 τοπικά κέντρα στην ελληνική επικράτεια. Η ελληνική Χ.Ε.Ν. είναι μέλος της παγκόσμιας γυναικείας οργάνωσης Y.W.C.A., που λειτουργεί σε 120 χώρες και περί τα 25 εκατομμύρια γυναίκες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Νίκος Περάκης

Ο Νίκος Περάκης (11 Σεπτεμβρίου 1944) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και κινηματογραφικός παραγωγός γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Βιογραφικό
Το 1945 η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα όπου και ο ίδιος μεγάλωσε. Κατόπιν σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου κατά τη δεκαετία του 1960, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως σκηνογράφος. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων και αργότερα επέστρεψε ξανά στην Γερμανία όπου και συνέχισε την επαγγελματική ενασχόληση του με τη σκηνογραφία, καθώς και με το σχεδιασμό παραγωγής. 

Υπήρξε ο σκηνοθέτης δημοφιλών κινηματογραφικών ταινιών όπως η Λούφα και Παραλλαγή το 1984 η οποία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1984 καθώς και συμμετείχε στο 35ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, BIOS + πολιτεία το 1987, Προστάτης Οικογενείας το 1997, και άλλες.

Σκηνοθεσία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Νίκος Περάκης (προσωπικός ιστότοπος)
 Nikos Perakis στο Internet Movie Database
 Συνέντευξη του Νίκου Περάκη στο περιοδικό Αθηνόραμα (2011)
 Συνέντευξη του Νίκου Περάκη στο περιοδικό Διάβαση (2015)

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες της Αιγύπτου
Ηνωμένες Πολιτείες της Λατινικής Αφρικής

ΟΙ Ηνωμένες Πολιτείες της Λατινικής Αφρικής (Γαλλικά: Les États-Unis de l'Afrique Latine, Πορτογαλικά: Estados Unidos da África Latina, Ισπανικά: Estados Unidos de África Latina) ήταν μία προτεινόμενη ένωση από χώρες της Κεντρικής Αφρικής που ομιλούσαν τις Ρομανικές γλώσσες. Η πρώτη πρόταση έγινε τον Μάιο του 1957.

Οι προτεινόμενες χώρες ήταν η Αγκόλα, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Ρουάντα, το Μπουρούντι, η Δημοκρατία του Κονγκό, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, το Γαλλόφωνο Κομμάτι του Καμερούν, το Γκαμπόν και η Ισημερινή Γουινέα.

Παραπομπές 

Αφρική
Διεθνείς οργανισμοί
Κεντρική Ασιατική Ένωση

Η Κεντρική Ασιατική Ένωση προτάθηκε από τον Πρόεδρο του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ στις 26 Απριλίου 2007, προκειμένου να δημιουργηθεί μια οικονομική και πολιτική ένωση παρόμοια με εκείνη της ΕΕ που περιλαμβάνει τις πέντε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν.

Μέχρι στιγμής οι πρόεδροι του Καζακστάν και την Κιργιζία έχουν υπογράψει μια συμφωνία για τη δημιουργία ενός "Διεθνούς Ανώτατου Συμβουλίου» μεταξύ των δύο κρατών. Επιπλέον, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Κιργιστάν έχουν υπογράψει συνθήκη της αιώνιας φιλίας. Επίσης το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου.

Αν και η προτεινόμενη ένωση έχει την υποστήριξη των προέδρων του Καζακστάν, της Κιργιζίας και το Τατζικιστάν, ήταν εντελώς απορριφθεί από το Ουζμπεκιστάν και τον προέδρου του Ισλάμ Καρίμοφ.

Μέλη

Πηγές
"In the region, we share economic interest, cultural heritage, language, religion, and environmental challenges, and face common external threats. The founding fathers of the European Union could only wish they had so much in common. We should direct our efforts towards closer economic integration, a common market and a single currency."

Οικονομικές ενώσεις
Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ασία
Hellas Online

Η Hellas Online (HOL) ήταν ένας από τους κορυφαίους παρόχους υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, μέλος του ομίλου Intracom από το 2006 και ήταν από τους πρώτους παροχείς στην Ελλάδα που προσέφερε δημόσιες τηλεφωνικές υπηρεσίες μέσω Διαδικτύου και έχει εξελιχθεί στην παροχή υπηρεσιών Διαδικτύου. Τον Αύγουστο του 2014 η HOL είχε 531.563 συνδρομητές.

Η Hellas Online ιδρύθηκε το 1993 και πρόσφερε υπηρεσίες dial-up στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η τηλεφωνική υπηρεσία επεκτάθηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα χρησιμοποιώντας τηλεφωνικούς αριθμούς. Το 2006 αποκτήθηκε από την Intracom και επέκτεινε τις υπηρεσίες της ώστε να περιλαμβάνει ευρυζωνικές υπηρεσίες ADSL και SHDSL. Το 2007 απέκτησε το 100% της Attica Telecom, που ήταν ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών οπτικών ινών στην Αθήνα και τον Ιούνιο του ίδιου έτους δημιούργησε μια στρατηγική συνεργασία με την Vodafone Ελλάδας.

Τον Ιούνιο του 2008, η Hellas Online συγχωνεύθηκε με την Unibrain, μια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Το 2014 η Vodafone πήρε πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της HOL το οποίο έφτασε στο 100% και μετά από δύο χρόνια, απορροφήθηκε πλήρως από την ίδια την Vodafone, και μετατράπηκε στην σημερινή Vodafone Home.

Δίκτυο
Η Hellas Online διέθετε και λειτουργούσε δίκτυο οπτικών ινών περίπου 3.500 χιλιομέτρων (Νοέμβριος 2008). Το βασικό του δίκτυο ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ελλάδα μετά από τον ΟΤΕ που ήταν ο φορέας εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων.

Μέσω των σημείων παρουσίας που βρισκόταν σε φυσική συνεγκατάσταση σε αδεσμοποίητους τοπικούς βρόχους η HOL προσέφερε εκτεταμένη πληθυσμιακή κάλυψη στις μητροπολιτικές περιοχές των δύο μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας, της Αθήνας (πάνω από 80%) και της Θεσσαλονίκης (πάνω από 70%), και σημαντική πληθυσμιακή κάλυψη στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Το εκτεταμένο ιδιόκτητο δίκτυο οπτικών ινών της Hellas Online συνέδεε τις τρεις μεγάλες ελληνικές πόλεις της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας και κάλυπτε σημαντικά τμήματα των πιο πυκνοκατοικημένων περιοχών της Ελλάδας.

Το δίκτυο της Hellas Online παρείχε σύνδεση υψηλής χωρητικότητας μεταξύ των κέντρων δεδομένων και των ιστοτόπων του, επιτρέποντας έτσι στην Hellas Online να αναβαθμίσει το εύρος ζώνης με αποδοτικό κόστος στους αδεσμοποίητους τοπικούς βρόχους χωρίς να χρειαστεί να μισθώσει δυναμικό από τον ΟΤΕ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, τη δική της ελεύθερη χωρητικότητα σε άλλους ελληνικούς ή διεθνείς τηλεπικοινωνιακούς φορείς.

Υπηρεσίες
Η Hellas Online προσέφερε στους εγχώριους και εταιρικούς πελάτες, ένα πλήρες φάσμα ευρυζωνικών προϊόντων, που περιελάμβανε υπηρεσίες Διαδικτύου, υπηρεσίες σταθερής τηλεφωνίας και ένα συνδυασμό των δύο. Το 2009, η HOL εγκαινίασε μια υπηρεσία IPTV με πρόσβαση σε δωρεάν κανάλια, ειδήσεις, πληροφορίες, μουσική, παιδικά και αθλητικά γεγονότα από όλο τον κόσμο και περιεχόμενο σε υψηλή ευκρίνεια (HD).

Παραπομπές

Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις της Ελλάδας
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Βήιοι

Οι Βήιοι (Λατινικά Veius και Veii, Ιταλικά: Veio) ήταν σημαντική ετρουσκική πόλη 16 χιλιόμετρα (9,9 μίλια) Β.ΒΔ. της Ρώμης, στην Ιταλία. Η θεση της βρίσκεται στη ζώνη Ίζολα Φαρνέζε χωριό  διοικητικής υποδιαίρεσης του δήμου της Ρώμης, στην επαρχία της Ρώμης. Πολλές αρχαιολογικές θέσεις  που σχετίζονται τους Βηίους, ως πόλη-κράτος βρίσκονται επίσης στο Φορμέλλο έναν άλλο δήμο της επαρχίας της Ρώμης, ακριβώς στα βόρεια. Το Φορμέλο έλαβε το όνομά του από τα κανάλια αποστράγγισης δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από τους Βηίους.

Οι Βήιοι ήταν η πλουσιότερη πόλη της ετρουσκικής συμμαχίας, στα νότια σύνορα της Ετρουρίας και το μεγαλύτερο κέντρο παραγωγής πήλινων ειδωλίων στην Ετρουρία τον 6ο ΠΚΕ αι.. Βρισκόταν εναλλάξ σε πόλεμο και σε συμμαχία με τη Ρώμη για πρισσότερα από 300 χρόνια. Τελικά κατακτήθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγός Κάμιλλος το 396 Π.Χ.. Οι Βήιοι συνέχισαν να κατοικούνται και μετά την κατάληψή τους από τους Ρωμαίους, αλλά η πόλη παρήκμασε ως αστικό κέντρο.

Αρχαιολογία και τέχνεργα
Στο «Parco di Veio», δίπλα στην Ίζολα Φαρνέζε, υπάρχουν τα ερείπια ενός ναού. Επίσης έχουν βρεθεί τύμβοι και λαξευτοί τάφοι σε βράχο. Ο γνωστότερος είναι το Grotta Campana, όπου αποκαλύφθηκε το 1843 ένας θαλαμωτός τάφος με τις παλαιότερες γνωστές ετρουσκικές τοιχογραφίες. Υπάρχουν επιπλέον μεγάλες σήραγγες που οδηγούν στο ανάχωμα της πόλης, οι οποίες πιθανώς επιβεβαιώνουν την αφήγηση του Τίτου Λίβιου για τη ρωμαϊκή νίκη στη Μάχη των Βηίων.

Το φημισμένο Ιερό του Πορτονάτσιο βρισκόταν έξω από τα τείχη της αρχαίας πόλης, απέναντι από το μεσαιωνικό χωριό Ίζολα Φαρνέζε. Αχικά ήταν πιθανώς ανοικτό τέμενος με βωμό, στο οποίο προστέθηκε περί το 500 ΠΚΕ ναός. Ανάμεσα στις τερακότες βρίσκεται ο Απόλλωνας των Βηίων σε υπερφυσικό μέγεθος πιθανώς έργο του κοροπλάστη Βούλκα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Official website  
Parco di Veio 

Ετρούσκοι
Τέσα Χόφμαν

Η Τέσα Χόφμαν (Tessa Hofmann) ή Τ. Σαββίδη (Τ. Savvidis, γενν. 15 Δεκεμβρίου 1949, Bassum, Κάτω Σαξονία) είναι ειδική στις Αρμενικές σπουδές και την κοινωνιολογία, διδάκτωρ, ερευνήτρια στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Βιογραφία
Σπούδασε Σλαβικές Γλώσσες και Λογοτεχνία, Αρμενικές σπουδές και κοινωνιολογία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Η Χόφμαν  είναι μέλος της Εταιρείας για τους Απειλούμενους Πληθυσμούς. Είναι επίσης  πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας "Επιβεβαίωση"  - Ενάντια στη Γενοκτονία,  (Working Group for Affirmation,  Arbeitsgruppe Anerkennung – AGA) .  Συμμετέχει ενεργά στη διεθνή πρωτοβουλία "Μιλώντας με μια φωνή!» για την αναγνώριση της Αρμενικής, Αραμαϊκής και  Ελληνικής  Γενοκτονίας. Είναι συγγραφέας πάνω από μιας  δεκάδας βιβλίων για την αρμενική ιστορία και τον πολιτισμό. Είναι επίτιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Hrachia Acharian, του Ερεβάν (2002).
Είναι εκδότρια του Takibat, Tehcir Ve IMHA (2013), την τουρκική έκδοση της αρχικά  γερμανικής συλλογικής μονογραφίας (2004,  2η, αναθεωρ. έκδοση 2007) για τη γενοκτονία των χριστιανών κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας της οθωμανικής κυριαρχίας .

Εκδόσεις, συγγραφική δραστηριότητα 
 Persecution, Expulsion and Annihilation of the Christian population in the Ottoman Empire, 1912-22.
 " Annihilation, Impunity, Denial: The Case Study of the Armenian Genocide in the Ottoman Empire (1915/16) and Genocide Research in Comparison." Διάλεξη στην Ιαπωνία, στο πρόγραμμα "Comparative Genocide Studies", University of Tokyo, 27 March 2004.
 " Armenians in Turkey today: a critical assessment of the situation of the Armenian minority in the Turkish Republic ". Brussels, 2002.
 Έχει επιμεληθεί μαζί με άλλους το βιβλίο ''Genocide of the Ottoman Greeks'', Εκδόσεις Aristide D. Caratzas/ Melissa International Ltd.  Νέα Υόρκη.
 Tessa Hofmann, (Tessa Savvidis)  Annäherung an Armenien: Geschichte und Gegenwart,  Verlag C.H.Beck, Μόναχο 2006, αρχική έκδοση 1997. Στη γερμανική.

Πηγές

Χ
Τα γεφύρια της Καστοριάς

Τα πέτρινα γεφύρια είναι σημαντικότατο κομμάτι της παραδοσιακής Καστοριανής αρχιτεκτονικής. Συναντώνται σε όλο το νομό και εντυπωσιάζουν με τις ιδιαίτερες δυνατότητες των κατασκευαστών τους. Τα πιο γνωστά είναι το γεφύρι της Ζούζουλης, το γεφύρι της Κορομηλιάς, το γεφύρι Κουτσουμπλή και το γεφύρι στο Μπερίκι.

Γεφύρι Ζούζουλης 
Βρίσκεται σε απομακρυσμένη περιοχή στο νοτιότερο άκρο του νομού Καστοριάς, είναι κτισμένο πάνω από τα νερά του ζουζουλιώτικου ρέματος και συνδέει τον Σμόλικα με το Βόιο. Είναι μονότοξο, έχει μήκος 25 μέτρα και ύψος 7 μέτρα. Κατασκευάστηκε το 1880 από τεχνίτες με καταγωγή τα μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε είτε από έναν αγωγιάτη, στη μνήμη του αδερφού του που πνίγηκε στο ποτάμι, είτε από κάποιον άρχοντα που, συγκινημένος από τον πνιγμό ενός κοριτσιού, θέλησε να κατασκευάσει τη γέφυρα.

Γεφύρι Κουτσουμπλή 
Το γεφύρι του Κουτσουμπλή εντοπίζεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Βοΐου και του Σμόλικα στο ζουζουλιώτικο ποτάμι, ενώ  συνέδεε παλαιότερα τα χωριά Ζούζουλη και Επταχώρι. Είναι μονότοξο, έχει άνοιγμα τόξου 14 μέτρα, ύψος 8 μέτρα, συνολικό μήκος 33 μέτρα και πλάτος 2,40 μέτρα.

Γεφύρι Μπερίκι 
Το γεφύρι στο Μπερίκι είναι μονότοξο, με πολύ λεπτό τόξο και έχει μεγάλο ύψος. Κατασκευάστηκε από τον αρχιμάστορα Σδρόλιο, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Ντέμπενι (σημερινό Δενδροχώρι), πιθανώς το 1866. Δίπλα στο γεφύρι υπήρχε, ενδεχομένως, ένας νερόμυλος και ένα χάνι. Κατά πάσα πιθανότητα από εκεί προήλθε το όνομα της περιοχής (χάνι Μπερίκι).

Γεφύρι Κορομηλιάς 
Το γεφύρι της Κορομηλιάς είναι κτισμένο πάνω από τον Λαδοπόταμο, ενώ παλιότερα ένωνε την Κορομηλιά με το Δενδροχώρι. Είναι μονότοξο και έχει μήκος 26 μέτρα, πλάτος 2,80 μέτρα, ύψος 7 μέτρα και άνοιγμα τόξου 16 μέτρα. Κτίστηκε το 1865 και αποτελείται από ασβεστόλιθο και σχιστολιθικές μαυρόπλακες.

Πηγές 
 Τουριστικός οδηγός Καστοριάς, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καστοριάς

Γέφυρες στη Δυτική Μακεδονία
Επαρχία Δακίας Μεσογείου

Η Επαρχία Δακίας Μεσογείου ή Εσωτερική Δακία (λατινικά : Dacia Mediterranea ή Dacia Interior) ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αργότερα της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.  Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας και Βουλγαρίας και συγκεκριμένα στα νότια του Δούναβη και εδάφη της πρώην επαρχίας Άνω Μοισίας.

Δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού τον 3ο αιώνα και την διάσπαση της επαρχίας της Αυρηλιανής Δακίας στην Δακία Μεσόγειο με πρωτεύουσα την Σερδική και την Δακία Παραποτάμιο με πρωτεύουσα την Ραταλία. Διοικητικά ανήκε στην επαρχότητα των πραιτωρίων του Ιλλυρικού και την Διοίκηση Δακίας. Η επαρχία αρχικά περιελάμβανε τα εδάφη της Δαρδανίας, και τμήμα της Θράκης, την Σερδική και την Παυταλία.

Σημαντικότερες πόλεις της επαρχίας αναφέρονται η Γερμάνια, η Ναισσός, η Ιουστινιανή Πρώτη, η Ρεμεσιάνα, η Βελεμούσντο, η Παυταλία.

Παραπομπές 

Ρωμαϊκές επαρχίες
Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Μεσαιωνική Βουλγαρία
Μεσαιωνική Σερβία
The Wall Street Journal

Η The Wall Street Journal (Η Εφημερίδα της Γουόλ Στρητ) είναι μια αγγλόφωνη διεθνής ημερήσια εφημερίδα οικονομικού περιεχομένου, η οποία εκδίδεται στην Νέα Υόρκη. Εκδίδεται έξι ημέρες την εβδομάδα από την εταιρία Dow Jones & Company, που είναι τμήμα της εταιρίας News Corp, μαζί με τις The Wall Street Journal Asia και The Wall Street Journal Europe. Η The Wall Street Journal είναι η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με την Alliance for Audited Media, έχει κυκλοφορία περίπου 2,4 εκατομμυρίων φύλλων (συμπεριλαμβανομένων 900.000 συνδρομητών), σύμφωνα με στοιχεία Μαρτίου 2010 σε σύγκριση με τα 1,7 εκατομμύρια της USA Today. Η The Wall Street Journal έχει κερδίσει 39 Βραβεία Πούλιτζερ ως το 2015 και το όνομά της προέρχεται από την οδό Wall Street στην καρδιά του χρηματοοικονομικού κέντρου της Νέας Υόρκης. Η εφημερίδα εκδίδεται συνεχώς από την πρώτη της έκδοση από τους Charles Dow, Edward Jones και Charles Bergstresser στις 8 Ιουλίου 1889. 

To Wall Street Journal είναι από τις μεγαλύτερες εν κυκλοφορία εφημερίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Τον Ιανουάριο του 2020 μετράει πάνω απο 2.2 εκατομμύρια συνδρομητές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος ιστότοπος

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Νέα Υόρκη
Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2012

Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου 2012 ήταν η 1η διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Ημιμαραθωνίου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Καβάρνα, στη Βουλγαρία, την 1η Σεπτεμβρίου του 2012.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν μόνο αγώνες ανδρών και γυναικών και όχι ομάδων. Συμμετείχαν 16 αθλητές, 7 άνδρες και 9 γυναίκες από 9 χώρες της Ένωσης. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Γκεοργκίτα Βιτάλιε με επίδοση 1:10:48, από την Μολδαβία και πρωταθλήτρια στις γυναίκες η Σλαντιάνα Περούνοβιτς με επίδοση 1:22:41, από το Μαυροβούνιο. Αυτές οι επιδόσεις αποτέλεσαν ταυτοχρόνως και τα πρώτα ρεκόρ του πρωταθλήματος. 

Η διοργάνωση αυτή χρησίμευσε ως προετοιμασία των αθλητών για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ημιμαραθωνίου που πραγματοποιήθηκε στην ίδια πόλη στις 6 Οκτωβρίου.

Κάτοχοι μεταλλίων

Αποτελέσματα Αγώνα

Ανδρών

Γυναικών

Μετάλλια ανά χώρα

Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 9 ομοσπονδίες μέλη της Ένωσης Βαλκανικών Ομοσπονδιών Στίβου που ανταγωνίζονται σε αυτό το πρωτάθλημα.

 (1)
 (διοργανώτρια) (2)
 (2)

 (1)
 (2)
 (2)

 (2)
 (2)
 (2)

Παραπομπές 

 
Αθλητισμός στη Βουλγαρία
Στίβος το 2012
Μάρκος Ζέρβας

Ο Μάρκος Ζέρβας (1920 - 23 Ιουνίου 2003) ήταν Έλληνας σκηνογράφος, διευθυντής παραγωγής και συγγραφέας. Η καριέρα του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία της κινηματογραφικής εταιρείας Φίνος Φιλμ, συμμετέχοντας σε 152 ταινίες της, ακόμη κι ως τεχνικός και ηχολήπτης, εκτός από σκηνογράφος και διευθυντής παραγωγής.

Βιογραφικά στοιχεία

Φίνος Φιλμ
Ο Ζέρβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Συνεργάστηκε με το Φιλοποίμενα Φίνο, από το 1939, τότε με την εταιρεία Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο, που ήταν νεοσύστατη και θεωρείται πρόδρομος της Φίνος Φιλμ. Από το 1952, σχεδόν, συμμετείχε σχεδόν σε όλες της ταινίες της εταιρείας, ως σκηνογράφος, και από το 1958 έως το 1977, όπου και έπαψε τη λειτουργία της η εταιρεία, ως διευθυντής παραγωγής. Μεταξύ των σπουδαιότερων ταινιών που συμμετείχε ως σκηνογράφος, πρέπει να θεωρούνται οι εξής: το Η ωραία των Αθηνών, το  Ούτε γάτα, ούτε ζημία, το Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο, το Η θεία απ' το Σικάγο κ.ά. Ενώ ως διευθυντής παραγωγής, δεδομένου ότι υπήρξε από το 58 έως το 77, συναντώνται και οι γνωστότερες ταινίες της εταιρείας, όπως το Ο Ηλίας του 16ου,  το Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, Ο ατσίδας και πολλά άλλα. Μετά το τέλος της εταιρείας ο Ζέρβας ασχολήθηκε με διάφορες παραγωγές της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Τέλος, μετράει πάνω από 200 συμμετοχές σε ταινίες.

Συγγραφικά, άλλα και θάνατος
Ο Ζέρβας, επίσης, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και το κολάζ. Έργα του, μάλιστα, εκτέθηκαν δις στην Αθήνα το 1989, και μία φορά στην Ερμούπολη της Σύρου, το 2001.

Ενώ, το 2003, κυκλοφόρησε το βιβλίο: Φίνος Φιλμ 1939-1977 (Ο μύθος και η πραγματικότητα), ένα σπάνιο ντοκουμέντο στα πρώτα χρόνια της εταιρείας, και των προσπαθειών του Φίνου, προπολεμικά και μεταπολεμικά. Παρόλα αυτά, είκοσι μέρες μετά την παρουσίαση του βιβλίου αυτού, πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών, από ανακοπή καρδιάς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Μάρκος Ζέρβας στο IMDb.com
 O Μάρκος Ζέρβας στο 90lepta.com

Έλληνες σκηνογράφοι
Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Χιρονόμπου Σακαγκούτσι

Ο Χιρονόμπου Σακαγκούτσι (, Χέπμπορν: Sakaguchi Hironobu, 15 Νοεμβρίου 1962) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής, σκηνοθέτης και παραγωγός βιντεοπαιχνιδιών και πρώην σκηνοθέτης ταινιών. Είναι ο δημιουργός της σειράς Final Fantasy, και είχε μία μεγάλη καριέρα στο χώρο του gaming πουλώντας πάνω από 100 εκατομμύρια αντίγραφα παιχνιδιών παγκοσμίως. Το 2004 παραιτήθηκε από τη Square Enix και ίδρυσε το στούντιο Mistwalker.

Πρώιμα χρόνια
Ο Σακαγκούτσι γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1962 στο Χιτάτσι της Ιαπωνίας. Σπούδαζε ηλεκτρονική τεχνολογία στο Yokohama National University, αλλά παράτησε τις σπουδές του το 1983.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χιρονόμπου Σακαγκούτσι  προφίλ, συνεντεύξεις και γκαλερί φωτογραφιών στη Square Haven People Database
Χιρονόμπου Σακαγκούτσι στο Twitter
Επίσημη ιστοσελίδα της Mistwalker

Final Fantasy
Ιάπωνες σκηνοθέτες
Παραγωγοί βιντεοπαιχνιδιών
Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών
Λευτέρης Κωνσταντινίδης

Ο Ελευθέριος (Λευτέρης) Κωνσταντινίδης του Πέτρου (1939) είναι Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ από το 1990 μέχρι το 1996.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στην οδοντιατρική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και συνέχισε τις σπουδές του στη Σουηδία. Αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, στο οποίο δίδαξε επί σειρά ετών.

Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ το 1990 και επανεκλέχθηκε το 1993.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Ρομπέρτο Μέρχι

Ο Ρομπέρτο Μέρχι (γεν. στις 22 Μαρτίου 1991 στο Καστελόν ντε λα Πλάνα της Ισπανίας) είναι
Ισπανός πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1 ο οποίος αγωνιζόταν με τη Μάνορ Μαρούσια.

Πρώτα χρόνια
Ο Μέρχι γεννήθηκε στο Καστελόν ντε λα Πλάνα. Οι γονείς του είναι Βραζιλιάνοι με καταγωγή απ' το Λίβανο. 
Ξεκίνησε την καριέρα του απ' τα καρτ. Το 2014 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1
ως δοκιμαστής στην ομάδα Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1. Τη χρονιά που διανύουμε (2015)
η Κέιτερχαμ δε θα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα λόγω των πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε κι έτσι ο Μέρχι πήγε στη Μάνορ Μαρούσια όπου του δώσανε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Όμως η διοίκηση της ομάδας μετά το τέλος του Γκραν Πρι Ιταλίας, αποφάσισε απ' το επόμενο Γκραν Πρι το οποίο ήταν το Γκραν Πρι Σιγκαπούρης να τον βγάλει και στη θέση του να 
τοποθετήσει τον Αμερικανό Αλεξάντερ Ρόσι. Το μόνο άλλο Γκραν Πρι στο οποίο πήρε μέρος ο Μέρχι ήταν εκείνο της Ρωσίας, επειδή ο Ρόσι είχε υποχρεώσεις στο GP2. Αυτό έγινε και στο τελευταίο Γκραν Πρι του Πρωταθήματος το οποίο ήταν το Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι για τον ίδιο λόγο.

Ισπανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν

To Τζαμάατ-ε-Ισλάμι (Jamaat-e-Islami, Ούρντου γλώσσα: جماعتِ اسلامی) είναι κοινωνικά συντηρητικό, και ισλαμιστικό πολιτικό κόμμα. Στόχος του είναι να καταστήσει το Πακιστάν ένα Ισλαμικό κράτος, που διέπεται από τον νόμο της Σαρία), μέσα από σταδιακή, νόμιμη, πολιτική διαδικασία. Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι αντιτίθεται σθεναρά και απωθεί έννοιες όπως ο καπιταλισμός, ο φιλελευθερισμός, ο σοσιαλισμός και ο κοσμικισμός, όπως επίσης και οικονομικές πρακτικές όπως το τραπεζικό επιτόκιο. Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι είναι ένα ριζοσπαστικό κόμμα: τα μέλη του απαρτίζουν μια ελίτ, με "θυγατρικές" και "συμπαθούντες" κάτω από αυτούς. Ο ηγέτης του κόμματος αποκαλείται εμίρης. Παρότι δεν έχει ευρύ λαϊκό άνοιγμα, το κόμμα είναι αρκετά ισχυρό και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κινήματα του Ισλάμ στο Πακιστάν, μαζί με το Ντεομπάντι και το Μπαρελβί.

Το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι έφτασε στη σύγχρονη ίδρυσή του στη Λαχόρη το 1941 στη Βρετανική Ινδία από τον μουσουλμάνο θεολόγο και κοινωνικοπολιτικό φιλόσοφο, Αμπούλ Αλά Μαουντούντι.  Το 1947, το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι μετακίνησε τη λειτουργία του στο Δυτικό Πακιστάν μετά την Ανεξαρτησία του. (Μέλη που παρέμειναν στην Ινδία, ίδρυσαν μια ανεξάρτητη οργάνωση που λεγόταν Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Χιντ).

Το κόμμα τέθηκε υπό σοβαρή κρατική καταστολή το 1948, 1953 και 1963, αλλά κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών του καθεστώτος του στρατηγού Μοχάμεντ Ζία Ουλ Χακ χρησίμευσε ως «ιδεολογικό και πολιτικό σκέλος του καθεστώτος», με μέλη του κόμματος να κατέχουν στο υπουργικό συμβούλιο τα χαρτοφυλάκια των πληροφοριών και ραδιοτηλεόρασης, παραγωγής, και νερού, ενέργειας και φυσικών πόρων.

Το 1971, κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπανγκλαντές, το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι αντιτάχθηκε στην ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές. Ωστόσο, το 1975, δημιούργησε στη νέα χώρα ένα νέο κλάδο, το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Μπανγκλαντές. Ο Αμπάς Αλί Χαν ήταν ο ιδρυτής και πρώτος Εμίρης του Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Μπανγκλαντές. Άλλες παραφυάδες της Τζαμάατ-ε-Ισλάμι, (η οποία χωρίστηκε σε ξεχωριστές ανεξάρτητες οργανώσεις μετά την Κατάτμηση της Ινδίας το 1947) περιλαμβάνουν τη Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Χιντ στην Ινδία, και τη Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Κασμίρ στο Τζαμού και Κασμίρ. Η Τζαμάατ-ε-Ισλάμι  διατηρεί στενούς δεσμούς με αυτές και άλλες διεθνείς ισλαμικές ομάδες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  
 Profile: Jamaat-e-Islami & Sayyid Abul Ala Maududi GlobalSecurity.org

Πολιτικά κόμματα του Πακιστάν
Ισλαμισμός
Κωνσταντίνος Γόντικας

Ο Κωνσταντίνος Β. Γόντικας (1870–1937) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Μαγούλιανα Αρκαδίας το 1870. Αδερφός του ήταν ο Δημήτριος Γόντικας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας.

Εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εξελέγη βουλευτής Αχαϊοήλιδος τον Νοέμβριο του 1910, τον Μάρτιο του 1912, τον Μάιο του 1915 και το 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Ήταν βουλευτής Ηλείας το 1923 και το 1928.
Ήταν υπουργός Στρατιωτικών στις κυβερνήσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Γεωργίου Καφαντάρη. Υπήρξε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην βραχύβια κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου από τις 3 Απριλίου 1923 ως τις 18 Οκτωβρίου 1923 και Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως από τις 25 Αυγούστου 1923 ως τις 18 Οκτωβρίου 1923. Παραιτήθηκε από βουλευτής στις 16 Ιανουαρίου 1930.

Στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου (Μάρτιος - Ιούνιος 1925) ήταν υπουργός Στρατιωτικών.

Ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από τον Ιούλιο του 1928 έως τον Ιανουάριο του 1930. Από το 1930 έως το 1935 ήταν διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Απεβίωσε το 1937.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κωνσταντίνος Γόντικας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Βουλευτές Ηλείας
Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Έλληνες υπουργοί Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Ιμπραήμ Καιπάκαγια

Ο Ιμπραήμ Καιπάκαγια (İbrahim Kaypakkaya, Επαρχία Τσορούμ 1949 - Ντιγιαρμπακίρ 18 Μαΐου 1973) ήταν Τούρκος επαναστάτης, ιδρυτής του TKP/ML και του TİKKO. Ιδεολόγος και θεωρητικός του μαοϊσμού.

Εξωτερικοί σύνδεσμο
Κομμουνιστής ηγέτης Η ζωή του Ιμπραήμ Καϊπακκάγια - ντοκιμαντέρ 
http://www.kkeml.gr/long-live-ibrahim-kaypakkaya-in-the-45th-anniversary-of-his-assasination/
"Long live Ibrahim Kaypakkaya's thought!", by the CPMLMF
"His Name is Our Pride, His Party is Our Honor, His Doctrine is Our Guide”, by the TKP/ML

Τούρκοι πολιτικοί
Τούρκοι επαναστάτες
Μαοϊστές
Τούρκοι κομμουνιστές
Αρκάντι Γκαϊντάρ

Ο Αρκάντι Πετρόβιτς Γκαϊντάρ (, γεννηθείς Γκόλικοφ, , 9 Ιανουαρίου 1904, Λγκοβ, επαρχία Κουρσκ, Ρωσική Αυτοκρατορία — 26 Οκτωβρίου 1941, κοντά στο χωριό Λεπλίαεβο, περιοχή Κάνεβ, περιοχή Τσερκάσσι, Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών) ήταν Ρώσος συγγραφέας παιδικών βιβλίων και σεναριογράφος. Συμμετείχε στο Ρωσικό Εμφύλιο Πολέμο και στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.

Βίος 
Γεννήθηκε στη Ρωσία σε μια οικογένεια εκπαιδευτικών και σε ηλικία 13 ετών άρχισε να διανέμει φυλλάδια των Μπολσεβίκων στους δρόμους. Το 1918 έγινε μέλος των Μπολσεβίκων κάνοντας εθελοντισμό για τον Κόκκινο Στρατό. Αργότερα κατατάχτηκε στον Κόκκινο Στρατό ως υπασπιστής του διοικητή μιας ειδικής μονάδας του. Καθώς ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος ξέσπασε το 1918 ο Γκαϊντάρ προσχώρησε σε μια Ειδική Μονάδα του Κόκκινου Στρατού.

Εργογραφία 
Το 1926 δόθηκε στη δημοσιότητα το πρώτο μυθιστόρημα του Γκαϊντάρ ‘‘Ηττες και Νίκες’’. Ο συγγραφέας έγινε διάσημος για την κλασική παιδική λογοτεχνία, έργα ειλικρινείς φιλίας και του αγώνα της αδελφότητας, θέματα που κυριαρχούσαν στα έργα του.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Biography of Arkadiy Gaydar 

Ρώσοι μυθιστοριογράφοι
Ρώσοι διηγηματογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Ρώσοι δημοσιογράφοι
Εκλογές στο Κουβέιτ

Στο Κουβέιτ διεξάγονται εκλογές από το 1961.

Δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι και όσες είναι 21 ετών και άνω. Δεν επιτρέπεται να ψηφίζουν τα μέλη του στρατού και της αστυνομίας. Οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα να ψηφίζουν από τις 16 Μαΐου του 2005. Όλοι οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι πολιτογραφημένοι για 20 χρόνια.
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην ιστορία του Κουβέιτ διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1961 και εξελέγησαν 20 βουλευτές. Εκλογές έγιναν και τα έτη 1963, 1967, 1971, 1975, 1981, 1985, 1992, 1996, 1999, 2003, 2006 και 2008. Οι βουλευτικές εκλογές του 2009 διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Μαΐου του 2009 με σκοπό την αποφυγή της διεξαγωγής τριών συζητήσεων μομφής εναντίον του πρωθυπουργού. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 210 υποψήφιοι μεταξύ των οποίων 16 γυναίκες. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι για πρώτη φορά εξελέγησαν στο κοινοβούλιο και 4 γυναίκες. Ειδικότερα, επί συνόλου 50 εδρών, οι 4 καταλαμβάνονται από γυναίκες μετά τις εκλογές του 2009.. Το Κουβέιτ δεν έχει πολιτικά κόμματα. Πρόωρες εκλογές διεξήχθησαν και στις 2 Φεβρουαρίου 2012 και την 1η Δεκεμβρίου 2012.

Βουλευτικές εκλογές

Πρόσφατες (2022)

2013 

Μετά τη διάλυση του Κοινοβουλίου με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου και την ακύρωση των αποτελεσμάτων από τις προηγούμενες εκλογές που είχαν διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2012, διενεργήθηκαν νέες βουλευτικές εκλογές στις 27 Ιουλίου 2013. Οι υποψήφιοι από τις περιθωριοποιημένες φυλές διατήρησαν τις 24 έδρες τους στην Εθνοσυνέλευση (πλειοψηφία), ενώ οι Φιλελεύθεροι πήραν 3 έδρες μετά τη μη συμμετοχή τους στις προηγούμενες εκλογές του 2012, οι σουνίτες υποψήφιοι κέρδισαν 7 έδρες (2 παραπάνω από τις προηγούμενες εκλογές) και οι Σιίτες ηττήθηκαν, καθώς η δύναμή τους μειώθηκε στις 8 έδρες έναντι 17 που είχαν στις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου του 2012.

2016

2020

Παραπομπές 

   *
Μπορίς Ζαχοντέρ

Ο Μπορίς Βλαντίμιροβιτς Ζαχοντέρ (, 9 Σεπτεμβρίου 1918, Καγκούλ, Βεσσαραβία, Βασίλειο της Ρουμανίας — 7 Νοεμβρίου 2000, Μόσχα, Ρωσία) ήταν Ρώσος ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είναι γνωστός για τις μεταφράσεις του Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, Winnie the Pooh και άλλων κλασσικών παιδικών βιβλίων.

Βίος
Γεννήθηκε (1918-2000) σε μια εβραϊκή οικογένεια στην Μολδαβία αλλά μεγάλωσε στη Μόσχα. Αφού αποφοίτησε το 1935 από το λύκειο, σπούδασε στο Ινστιτούτο της Μόσχας στην Αεροπορική και έπειτα στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας.  Ξεκίνησε δημοσιεύοντας ποιήματα και παραμύθια για τα παιδιά.

Εργογραφία
Άρχισε να δημοσιεύει μεταφράσεις παιδικής λογοτεχνίας το 1960. Η μετάφραση του Λιούις Κα΄ρολ για τις περιπέτειες της Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, καθώς έγινε πιο δημοφιλής από πολλούς άλλους γνωστούς συγγραφείς συμπεριλαμβανομένου του Σαμουήλ Μαρσάκ και του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ. Μια από τις συλλογές παιδικών διηγημάτων του είναι ¨Ο Ερημίτης και το Τριαντάφυλλο¨.

Βραβεύσεις
Του απονεμήθηκε το Ρωσικό Κρατικό Βραβείο για το έργο του.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Biography of Boris Zakhoder 

Ρώσοι ποιητές
Ρώσοι διηγηματογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Ρώσοι μεταφραστές
Γκράχαμ Κλαρκ

Ο Τζον Γκράχαμ Ντάγκλας Κλαρκ (John Grahame Douglas Clark), Εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας, ιδρυτικό μέλος και Ταξίαρχος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (28 Ιουλίου 1907 - 12 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Βρετανός αρχαιολόγος γνωστός για το έργο του  σχετικά με τη Μεσολιθική και τις θεωρίες του σχετικά με την Παλαιοοικονομία. Ήταν καθηγητής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ από το 1952 έως το 1974 και διευθυντής του κολεγίου Πίτερχαους του Κέιμπριτζ από το 1973 έως το 1980.

Βίος
Ο Κλαρκ γεννήθηκε στο Μπρόμλεϊ (εκείνη της εποχή στην κομητεία του Κεντ, αλλά τώρα μέρος του Λονδίνου) και εκπαιδεύτηκε στο Μάρλμπορο και στο κολέγιο Πίτερχαουζ του Κέιμπριτζ. Εργάστηκε αδιάλειπτα στο Πίτερχαουζ εκτός από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε υπηρέτησε στη RAF ως διοικητής μοίρας.

Έγινε εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας το 1950, και καθηγητής αρχαιολογίας δύο χρόνια αργότερα, επικεφαλής του τμήματος αρχαιολογίας και ανθρωπολογίας το 1956 και διευθυντής του Πίτερχαουζ από το 1973 μέχρι το 1980. 

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του μελέτησε τη Μεσολιθική της βόρειας Ευρώπης, ανασκάπτοντας στο Star Carr μεταξύ του 1949 και του 1951, έργο το οποίο παραμένει σημαντικό για την κατανόηση της εποχής και την έναρξη της βρετανικής Μεσολιθικής που αγνοείτο ως τότε. Επίσης, έγραψε γενικά έργα για την παγκόσμια προϊστορία που προορίζονταν για το ευρύ κοινό και ενθάρρυνε τους αρχαιολόγους να εξετάσουν προσεκτικότερα τους οικονομικούς παράγοντες που σχετίζονται με κοινωνίες του παρελθόντος.

Ήταν, επίσης, εκδότης του «Πρακτικά της Προϊστορικής Κοινωνίας» και του προέδρου του μεταξύ 1958 και 1962. Έγινε μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1971 και ιππότης το 1992. Του απονεμήθηκε το Μετάλλιο του Ιδρύματος Βίκινγκ το 1972 και το Βραβείο Erasmus για την Προϊστορία στο 1990.

Επιτροπή Ερευνών του Φένλαντ
Το 1932 ίδρυσε την «Επιτροπή Ερευνών Φένλαντ Κλαρκ» ή FRC, θεσμό που είχε και έχει ως στόχο τη μελέτη της περιοχής Φέντλαντ, με την προώθηση μιας μεθοδολογίας της παλαιοοικονομίας. Η FRC, οργανωμένη μέσω του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη πρόσκτηση και συσσώρευση γεωλογικών και περιβαλλοντικών δεδομένων προκειμένου να γίνει κατανοητή η σχέση μεταξύ κοινωνίας και περιβάλλοντος.

Παραπομπές-σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Thesis on Grahame Clark's intellectual effect upon archaeology

Άγγλοι αρχαιολόγοι
Άγγλοι ανθρωπολόγοι
Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Πήτερ Φόργκατς

Ο Πήτερ Φόργκατς (Péter Forgács, 1950) είναι καλλιτέχνης (media artist) και ανεξάρτητος παραγωγός ταινιών που έχει την έδρα του στην Βουδαπέστη. Είναι γνωστός κυρίως για την σειρά βραβευμένων ταινιών του "Ιδιωτική Ουγγαρία", που βασίζονται σε ερασιτεχνικές ταινίες από την δεκαετία του 1930 και του 1960, στις οποίες καταγράφεται η καθημερινότητα ανθρώπων που σύντομα θα διαταραχθεί εξαιτίας κατακλυσμιαίων και τραυματικών ιστορικών εξελίξεων που λαμβάνουν χώρα εκτός της ταινίας.

Βιογραφία 
Ο Φόργκατς είναι ενεργός στα καλλιτεχνικά δρώμενα της χώρας του από το 1976. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στην δεκαετία του 1980 συνεργάστηκε με το μουσικό σύνολο "Group 180"  και παράλληλα ξεκίνησε να δουλεύει στο κινηματογραφικό στούντιο Béla Balázs. Το 1983 ίδρυσε στην Βουδαπέστη το Private Photo & Film Archives Foundation, μια μοναδική συλλογή παλιών ερασιτεχνικών φιλμ, μέρη των οποίων αξιοποίησε ως "ακατέργαστα δεδομένα" για τις μοναδικές μεταμοντέρνες επαναορχηστρώσεις της ιστορίας που κάνει. Το 2002 έγινε έκθεση στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Γκέτι με τίτλο The Danube Exodus: Rippling Currents of the River. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Οικογένεια Bartos (1988), στην οποία απονεμήθηκε το Grand Prix στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Βίντεο στην Χάγη (1990). Έκτοτε ο Φόργκατς έχει λάβει πολλές ακόμα τιμητικές διακρίσεις και βραβεύσεις στην Βουδαπέστη, τη Λισαβόνα, την Μασσαλία, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο και αλλού.

Στο Prix Europa στο Βερολίνο έλαβε το European TV Documentary of the Year Award για το 1997. Το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Erasmus και το 2009 εκπροσώπησε την Ουγγαρία στη Μπιενάλε της Βενετίας. Το 2013 δημιούργησε βιντεοσύνθεση (″Letters to Afar″) για το Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων στην Βαρσοβία, μαζί με το The Klezmatics Group, καθώς και την ″Looming Fire - Stories from The Dutch East Indies 1900-1940″ στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου EYE.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website of Peter Forgacs
 Péter Forgács' exhibition at the 53rd Venice Biennale - Hungarian Pavilion
 The Danube Exodus data website
 Prix Europa 1997 FREE FALL  awarded
 https://archive.is/20140303102932/http://www.jewishmuseum.org.pl/en/event/letters-afar-may-18th-september-30th-2013

Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ούγγροι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άλεκ Ντάγκλας Χιουμ

Ο Σερ Αλεξάντερ Φρέντερικ Ντάγκλας Χιουμ, Βαρόνος Χιουμ του Χίρσελ (αγγλικά: Alexander Frederick "Alec" Douglas-Home, Baron Home of the Hirsel, 2 Ιουλίου 1903 – 9 Οκτωβρίου 1995) ήταν Βρετανός πολιτικός και αριστοκράτης, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Οκτώβριο του 1963 έως τον Οκτώβριο του 1964. Διετέλεσε ως Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, από το 1963 έως το 1965. 

Υπηρέτησε επίσης, ως Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Οκτώβριο του 1964 έως τον Ιούλιο του 1965. 

Χρημάτισε δύο φορές ως Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, από το 1960 έως το 1963, υπό την Κυβέρνηση του Χάρολντ Μακμίλαν, και από το 1970 έως το 1974, υπό την Κυβέρνηση του Έντουαρντ Χιθ. Επίσης, χρημάτισε ως Υπουργός Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων, από το 1955 έως το 1960, υπό τις Κυβερνήσεις του Άντονι Ήντεν και του Χάρολντ Μακμίλαν, καθώς και ως Υπουργός αρμόδιος για την Σκωτία, από το 1951 έως το 1955, υπό την Κυβέρνηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ.  

Επιπλέον, υπηρέτησε και ως Ηγέτης της Βουλής των Λόρδων, από το 1957 έως το 1960. Ήταν μέλος της Βουλής των Λόρδων, από το 1951 έως το 1963, και από το 1974 έως τον θάνατό του, το 1995. 

Τέλος, υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Λάναρκ (1931-1945, 1950-1951) και για την εκλογική περιφέρεια του Κίνρος εντ Γουέστερν Πέρθσαϊρ (1963-1974).

Βιογραφία 
Ο Άλεκ Ντάγκλας Χιουμ, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1903 στο Μέιφερ του Λονδίνου, όπου και μεγάλωσε. Ήταν γιος του Λόρδου Τσάρλς Ντάγκλας Χιουμ και της Λαίδης Λίλιαν Λάμπτον. Το 1918, ο Άλεκ, ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του, έλαβε τον τίτλο του 14ου Κόμη του Χιουμ. 

Φοίτησε στo σχολείο του "Ludgrove School" και στη συνέχεια στο Λύκειο του "Eton College" στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας, απ'όπου και αποφοίτησε το 1922. Κάτοπιν, σπούδασε Σύγχρονη Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1925.

Βιογραφικές αναφορές 
Στις 21 Ιουλίου του 1964 υποδέχθηκε στο Λονδίνο τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Γεώργιο Παπανδρέου. Οι συνομιλίες για το Κυπριακό χαρακτηρίστηκαν από τον Τύπο ως άκαρπες.

Το 1965 έδυσε στη Μεγάλη Βρετανία το άστρο του Άλεκ Ντάγκλας Χιουμ, του τελευταίου αριστοκράτη πρωθυπουργού. Ο Χιουμ δεν μπόρεσε να αποσοβήσει την εκλογική ήττα του Συντηρητικού Κόμματος το 1964, ούτε να γεφυρώσει τα βαθύτατα ιδεολογικά ρήγματα που το διέτρεχαν. Έτσι, στις 22 Ιουνίου του 1965, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την παραίτησή του από την ηγεσία των Τόρις, ανοίγοντας το δρόμο στον Έντουαρντ Χιθ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Μεγάλη Βρετανία: Από τον W. Churchill στον Κάμερον  OnlyCy

Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου
Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Άγγλοι ευγενείς
Άγγλοι πολιτικοί
Βρετανοί ευγενείς
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Τάγμα της Ακάνθου
Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου