Αποστολή του Ρισερί

Η αποστολή του Richery ήταν μια ναυτική επιχείρηση της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του 1795 και του 1796 ως μέρος των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης . Η επιχείρηση ηγήθηκε από τον Commodore (αργότερα contre-amiral ) Joseph de Richery και περιλάμβανε δύο ξεχωριστές κρουαζιέρες. η πρώτη ήταν μια επιχείρηση στα ανοιχτά του Κάντιθ στη Νότια Ισπανία, στην οποία ο Ρίτσερι επιτέθηκε και νίκησε μια μεγάλη βρετανική εμπορική συνοδεία με αδύναμη συνοδεία, παίρνοντας πολλά βραβεία . Αναγκάστηκε να αγκυροβολήσει στο Κάντιθ, η γαλλική μοίρα στη συνέχεια αποκλείστηκε στο λιμάνι για σχεδόν ένα χρόνο. Ο Richery είχε τη δυνατότητα να δραπετεύσει τον Αύγουστο του 1796 από έναν ισπανικό στόλο και συνέχισε να επιτίθεται στα βρετανικά αλιεία στα ανοιχτά της Νέας Γης και του Λαμπραντόρ πριν επιστρέψει στη Γαλλία προκαλώντας σοβαρές ζημιές στο βρετανικό εμπόριο του Ατλαντικού.

Η επιχείρηση ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1795, μετά από μια σειρά από ήττες του γαλλικού στόλου της Μεσογείου. Απαντώντας σε αίτημα του στόλου του Ατλαντικού για ενισχύσεις, μια μοίρα πλοίων της γραμμής στάλθηκε από την Τουλόν, με διαταγές να επιδρομήσουν στη βρετανική ναυτιλία στην Καραϊβική και τον Βόρειο Ατλαντικό και στη συνέχεια να επιστρέψουν στη Βρέστη . Η διοίκηση της μοίρας δόθηκε στον Commodore Joseph de Richery στο 80-gun <i id="mwFw">Victoire</i> . Η μοίρα απέφυγε τη βρετανική καταδίωξη και στις 7 Οκτωβρίου στα ανοιχτά του ακρωτηρίου St Vincent στην ακτή της Πορτογαλίας ο Richery ανακάλυψε μια μεγάλη βρετανική συνοδεία από την Ανατολική Μεσόγειο. Ο Ρίτσερι επιτέθηκε στη συνοδεία, νίκησε τη συνοδεία και κατέλαβε ένα βρετανικό πλοίο της γραμμής και 30 εμπορικά πλοία, μεταφέροντας τα βραβεία του στο φιλικό ουδέτερο λιμάνι του Κάντιθ.

Στη συνέχεια, το Richery βρισκόταν υπό αποκλεισμό από μια βρετανική μοίρα μέχρι τον Ιούλιο του 1796, όταν άρθηκε προσωρινά. Εκμεταλλευόμενος την απουσία βρετανικών πολεμικών πλοίων, ο Richery έπλευσε υπό την κάλυψη ενός ισπανικού στόλου, χωρίζοντας μια φορά στη θάλασσα και διασχίζοντας τον Ατλαντικό προς τις πολύτιμες αλιευτικές περιοχές στα ανοικτά των βρετανικών αποικιών της Νέας Γης και του Ναυτικού Καναδά . Σε μια σειρά καταστροφικών επιδρομών σε ανυπεράσπιστες αλιευτικές κοινότητες και ναυτιλία, ο Richery κατάφερε να καταστρέψει ή να καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της αλιευτικής υποδομής της περιοχής και περισσότερα από εκατό βρετανικά πλοία πριν επιστρέψει στη Γαλλία τον Νοέμβριο, αποφεύγοντας την καταδίωξη από βρετανικές μοίρες αποκλεισμού.

Ιστορικό 
Το γαλλικό ναυτικό είχε υποστεί μια σειρά απωλειών στα πρώτα χρόνια των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης, με σημαντικό αριθμό πλοίων που αιχμαλωτίστηκαν ή καταστράφηκαν στην Πολιορκία της Τουλόν, στην ένδοξη πρώτη Ιουνίου και στο Croisière du Grand Hiver .  Την άνοιξη του 1795 ο στόλος του Ατλαντικού έχασε άλλα τρία πλοία στη ναυμαχία του Γκρουά και άλλα τρία χάθηκαν στη Μεσόγειο στις ναυμαχίες της Γένοβας και των Νήσων Ιέρ.  Σε μια προσπάθεια να εξισορροπηθούν αυτές οι απώλειες και να προκληθεί οικονομική ζημιά στο βρετανικό εμπόριο, εστάλησαν εντολές για μια μοίρα από τον στόλο της Μεσογείου να πλεύσει στην Καραϊβική, να αποβιβάσει στρατεύματα στο Σαιν-Ντομένγκ, να επιτεθεί στα πλοία στα ανοιχτά της Τζαμάικα και στη συνέχεια να καταστρέψει την αλιεία γάδου στα ανοιχτά της Νέας Γης. και η Canadian Maritimes . Αυτή η δύναμη θα επέστρεφε στη συνέχεια στη Βρέστη μέσω των Αζορών, προκειμένου να αυξήσει τον στόλο του Ατλαντικού. 

Ο διοικητής του στόλου της Μεσογείου, Πιερ Μαρτέν, όρισε μια μοίρα για αυτή την επιχείρηση υπό τον Commodore Joseph de Richery . Η δύναμη περιελάμβανε έξι πλοία της γραμμής και τρεις φρεγάτες, με επικεφαλής τον <i id="mwOg">Victoire</i> 80 πυροβόλων, και αναχώρησε από την Τουλόν στις 14 Σεπτεμβρίου 1795.  Η Τουλόν βρισκόταν υπό αποκλεισμό εκείνη την εποχή από τον Μεσογειακό Στόλο του Βασιλικού Ναυτικού υπό τον ναύαρχο William Hotham με έδρα το Σαν Φιορέντσο στην Κορσική, αν και ο αποκλεισμός επιβλήθηκε ελάχιστα και ο Hotham δεν γνώριζε καν ότι ο Richery είχε αποπλεύσει μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου.

Επίθεση στο Levant Convoy 
Το Richery έπλευσε προς τα δυτικά μέσω της Μεσογείου χωρίς προβλήματα, πέρασε από το Γιβραλτάρ και βγήκε στον Ατλαντικό. Στις 7 Οκτωβρίου, ενώ έξω από το ακρωτήριο Αγίου Βικέντιου στην ακτή της Πορτογαλίας, εντοπίστηκαν πανιά προς τα νοτιοδυτικά και ο Ρίτσερυ πήρε τη μοίρα του σε καταδίωξη.  Αυτά τα πανιά αποκαλύφθηκαν σύντομα ότι ήταν η ετήσια βρετανική συνοδεία από το Levant, μια μεγάλη συλλογή εμπορικών σκαφών από την Ανατολική Μεσόγειο που πλέει για τη Βρετανία. Η συνοδεία συνοδευόταν από μια μικρή μοίρα υπό τον Commodore Thomas Taylor, ο οποίος σχημάτισε γραμμή με τα τρία πλοία του της γραμμής για να κρατήσει τους Γάλλους μακριά και να επιτρέψει στη συνοδεία να διασκορπιστεί. 

Ο Ρισερί έστειλε τις φρεγάτες του μπροστά για να επιτεθεί στα εμπορικά πλοία που έφευγαν, ενώ η κύρια μοίρα του έπλευσε προς στα υπεράριθμα βρετανικά πολεμικά πλοία. Το πιο πίσω πλοίο της βρετανικής γραμμής ήταν το HMS <i id="mwVA">Censeur με</i> 74 πυροβόλα, ένα πλοίο γαλλικής κατασκευής που αιχμαλωτίστηκε από τους Βρετανούς στα ανοιχτά της Γένοβας τον Μάρτιο και εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση αναπηρίας. Το πλοίο τοποθετούσε μόνο κατάρτια της κριτικής επιτροπής και οπλισμένο, μεταφέροντας ανεπαρκή πυρίτιδα για να συντηρήσει οποιαδήποτε σημαντική εμπλοκή.  Καθώς σχηματίστηκαν οι Βρετανοί, το μπροστινό ύψωμα στο Censeur κατέρρευσε, με αποτέλεσμα το πλοίο να μείνει πίσω από τους συντρόφους του. Ο Ρισερί επικέντρωσε την επίθεσή του στο πλοίο με αναπηρία καθώς η υπόλοιπη μοίρα του Taylor απομακρύνθηκε.  Μετά από μια ανταλλαγή σύντομη φωτιάς με τις εσω-κυνηγός όπλα για HMS  και HMS <i id="mwYw">Bedford</i> και τη φρεγάτα HMS <i id="mwZQ">Lutine</i>, Taylor αποχώρησε από το εύρος και Censeur εγκαταλείφθηκε.  Σε μια σύντομη ενέργεια οι υπόλοιποι κορυφαίοι ιστοί του βρετανικού πλοίου γκρεμίστηκαν και το πλοίο παραδόθηκε. Τα απροστάτευτα εμπορικά πλοία καταστράφηκαν γρήγορα από τα πολεμικά πλοία του Ρισερί. Τριάντα συνελήφθησαν και μόνο ένας γλίτωσε. 

Ο Ρισερί μετέφερε τα βραβεία του πίσω στην ισπανική ακτή, φτάνοντας στο ουδέτερο αλλά φιλικό ναυτικό λιμάνι του Κάδιθ. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας περιόρισαν τον αριθμό των γαλλικών πλοίων που επιτρέπονταν στο λιμάνι σε τρία, ενώ τα υπόλοιπα αγκυροβολούν στο Rota .  Λίγο μετά την άφιξη, μια βρετανική μοίρα που στάλθηκε από τον Χόθαμ έφτασε στο Κάδιθ. Αυτή η δύναμη ήταν υπό τη διοίκηση του υποναύαρχου Ρόμπερτ Μαν και περιλάμβανε έξι πλοία της γραμμής και δύο φρεγάτες. Στη συνέχεια, ο Μαν καθιέρωσε έναν αποκλεισμό του Κάδιθ, περνώντας από το λιμάνι εν αναμονή της αναχώρησης του Ρισερί.  Ενώ βρισκόταν άγκυρα στο Κάδιθ, ο Ρισερί προήχθη σε υποναύαρχος.

Επιδρομή στον "Νέο Κόσμο" 
Στη Rota η μοίρα ήταν πιο εκτεθειμένη στις κάκιστες καιρικές συνθήκες από ό,τι θα ήταν στο Κάντιθ, και στις 17 Δεκεμβρίου μια καταιγίδα σάρωσε τον κόλπο, οδηγώντας τους Victoire, <i id="mwfg">Duquesne</i> και <i id="mwgA">Révolution</i> στην ακτή. Και οι τρεις υπέστησαν σοβαρές ζημιές και χρειάστηκαν εκτεταμένες επισκευές στο Κάντιθ προτού η μοίρα να είναι έτοιμη για άλλη μια φορά.  Μόλις τον Αύγουστο του 1796 ο Richery είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στη θάλασσα, όταν οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις μεταξύ της Γαλλικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου της Ισπανίας ευνόησαν μια συμμαχία.  Αν και οι όροι δεν υπογράφηκαν παρά λίγο αργότερα, ο ισπανικός στόλος υπό τον ναύαρχο Juan de Lángara συμφώνησε να συνοδεύσει τον Richery έξω από το λιμάνι με αρκετή δύναμη για να διώξει μια βρετανική επίθεση. Ο Lángara συγκέντρωσε 20 πλοία της γραμμής και 14 άλλα πλοία για να ενταχθούν στα δέκα πολεμικά πλοία του Richery, του συνδυασμένου στόλου που έπλεε στις 4 Αυγούστου. Η προφύλαξη ήταν περιττή. Ο Mann είχε διαταχθεί να επιστρέψει στον στόλο της Μεσογείου στις 29 Ιουλίου από τον Αντιναύαρχο Sir John Jervis,  αν και η βιαστική επιστροφή του Mann αργότερα έθεσε σε σοβαρό κίνδυνο την ικανότητα του Μεσογειακού Στόλου να λειτουργεί αποτελεσματικά, και ο Jervis αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει τη Μεσόγειο. εξ ολοκλήρου. 

Ο Lángara αποσύνδεσε έναν στόλο συνοδείας υπό τον υποναύαρχο José Solano y Bote, ο οποίος έπλευσε με τον Richery για  στον Ατλαντικό.  Για άλλη μια φορά μόνος, ο Γάλλος ναύαρχος οδήγησε μια πορεία βορειοδυτικά, σχεδιάζοντας να εκπληρώσει μέρος της αρχικής του αποστολής και να επιτεθεί στην αλιεία του Maritime Canada.  Στις 28 Αυγούστου η μοίρα του Richery έφτασε στις Grand Banks και λίγο αργότερα εντοπίστηκε στο St. John's, πρωτεύουσα της αποικίας της Newfoundland. Οι βρετανικές δυνάμεις στον σταθμό ήταν μόνο μια χούφτα μικρές φρεγάτες και η ναυαρχίδα τέταρτου βαθμού HMS <i id="mwmQ">Romney</i> υπό τον αντιναύαρχο Sir James Wallace . Από αυτά τα πλοία μόνο ένα, η φρεγάτα 32 όπλων HMS <i id="mwnA">Venus</i>, ήταν στο λιμάνι όταν έφτασαν οι Γάλλοι. Υπό τις διαταγές του Ουίλιαμς, ο καπετάνιος Τόμας Γκρέιβς τοποθέτησε την Αφροδίτη να μπλοκάρει το στόμιο του λιμανιού και προσγείωσε το μεγαλύτερο μέρος του πληρώματος του για να επανδρώσει τις μπαταρίες της ακτής και το Φορτ Άμχερστ .  Ο Williams αύξησε την εμφάνιση της φρουράς του βαδίζοντας τους λίγους άντρες του γύρω και γύρω από το Fort Amherst και το Signal Hill .  Ο Richery πλησίασε το λιμάνι στις 2 Σεπτεμβρίου, αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε μπροστά σε αυτή την αποφασιστική αντίθεση. 

Αντίθετα, ο Γάλλος ναύαρχος στράφηκε προς τον Μπέι Μπουλς, αποβιβάζοντας δυνάμεις εκεί για να κάψει ψαρόβαρκες, στάδια ψαρέματος και εποχικούς καταυλισμούς ψαρέματος στις 4 Σεπτεμβρίου.  Αυτό το πέτυχε, μοίρασε τη μοίρα του, στέλνοντας τον Λοχαγό Zacharie Allemand με τον Duquesne, τον Censeur και τη φρεγάτα <i id="mwsQ">Friponne</i> να επιτεθούν στον κόλπο Chateau στην ακτή του Λαμπραντόρ, ενώ πήρε την υπόλοιπη μοίρα στα νησιά Saint-Pierre και Miquelon . Η κάθοδος του Richery στα νησιά ήταν ταχεία, οι δυνάμεις του αποβιβάστηκαν χωρίς αντιπολίτευση και κατέστρεψαν συστηματικά όλα τα κτίρια, τα στάδια ψαρέματος και τις βάρκες των κοινοτήτων εκεί.  Ο Allemand καθυστέρησε λόγω πυκνής ομίχλης και έφτασε στο Chateau Bay μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου. Διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι από τους εποχικούς αλιευτικούς στόλους είχαν ήδη επιστρέψει στην Ευρώπη. Απαίτησε την παράδοση των υπολοίπων, αλλά ο Βρετανός διοικητής είχε ήδη βάλει φωτιά στην υποδομή κατά την προσέγγισή του. Ικανοποιημένος αναχώρησε για τη Γαλλία. 

Τόσο στη Βρετανία όσο και στη Γαλλία, κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Richery είχε επιτεθεί και είχε καταλάβει το St. John's, κατέστρεψε την πόλη και είχε αιχμαλωτίσει περισσότερους από χίλιους κρατούμενους. Μόλις έφθασαν οι ενισχύσεις από τις Βερμούδες υπό τον αντιναύαρχο George Murray στις 27 Σεπτεμβρίου, οι ακριβείς αναφορές έφτασαν στην Ευρώπη.

Επιστροφή 
Καθώς ο Ρίτσερι γύρισε στη Γαλλία, έχοντας αιχμαλωτίσει ή καταστρέψει περισσότερα από εκατό βρετανικά πλοία στα ανοικτά των ακτών της Βόρειας Αμερικής, έστειλε πολλούς από τους αιχμαλώτους του στο Χάλιφαξ σε ένα καρτέλ, αν και περίπου 300 επαναφέρθηκαν στη Γαλλία ως αιχμάλωτοι πολέμου.  Στη Γαλλία ήλπιζαν ότι η μοίρα επιστροφής του Richery θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει τη σχεδιαζόμενη Expedition d'Irlande, μια μεγάλης κλίμακας γαλλική προσπάθεια εισβολής στην Ιρλανδία που θα αποπλεύσει τον χειμώνα του 1796.  Ωστόσο, ο Richery δεν μπόρεσε να επανενταχθεί με τον Allemand και η διεσπαρμένη μοίρα ήταν ευάλωτη στις σημαντικές βρετανικές μοίρες αποκλεισμού που λειτουργούσαν τότε στα ανοιχτά της γαλλικής Βισκαϊκής ακτής. 

Προοριζόταν ότι ο Ρίτσερυ θα ενταχθεί στη μοίρα στο Λοριάν και θα έπλεε στη Βρέστη για την προετοιμασία της επιχείρησης στην Ιρλανδία, αλλά αρχικά απομακρύνθηκε από τη βρετανική παρουσία από το λιμάνι και έπρεπε να αγκυροβολήσει στο Ροσφόρ στις 4 Νοεμβρίου.  Ο Αλλεμάν έφτασε στη Λοριάν χωρίς άλλα επεισόδια στις 15 Νοεμβρίου.  Ο Ρίτσερυ μπόρεσε αργότερα να ενταχθεί στη μοίρα της Λοριάν στη θάλασσα και μαζί αυτή η δύναμη προσπάθησε να φτάσει στη Βρέστη, αλλά εθεάθη όταν πλησίαζε στο λιμάνι ένας βρετανικός στόλος υπό τον Σερ Τζον Κόλποις και αναγκάστηκε να κάνει μια μεγάλη παράκαμψη. Όταν ο Richery έφτασε τελικά στη Βρέστη στις 11 Δεκεμβρίου, μόλις τέσσερις ημέρες πριν από την αποστολή, τα πλοία του καταδικάστηκαν όλα ως ακατάλληλα για περαιτέρω εξυπηρέτηση και ελλιμενίστηκαν για μακροχρόνιες επισκευές.  Ωστόσο, ο Ρίτσερι μεταφέρθηκε αμέσως στο <i id="mw1w">Pegase</i> και στάλθηκε με τον στόλο.  Η αποστολή που ακολούθησε ήταν μια καταστροφή, με 12 πλοία χάθηκαν και χιλιάδες άνδρες πνίγηκαν, αν και ο Ρίτσερι επέζησεκαι κατάφερε να επιστρέψει στη Βρέστη στις 11 Ιανουαρίου του 1797

Πλοία

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

1796
Γαλλία
17ος αιώνας
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις