joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λουίζα Μοντεσάντου

Η Λουίζα Μοντεσάντου (1917 - 2007) ήταν Ελληνίδα χαράκτρια.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1917 στην Αθήνα και σπούδασε από το 1937 έως το 1941 ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών υπό την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Παρθένη και του Γιάννη Κεφαλληνού αντίστοιχα. Μάλιστα η Μοντεσάντου ανήκε στην πρώτη γενιά Ελλήνων χαρακτών, όπως αυτή προέκυψε από τη μαθητεία πλάι στον Γιάννη Κεφαλληνό που καθιέρωσε την χαρακτική στην Ελλάδα ως τέχνη. Πέρα από τη χαρακτική ασχολήθηκε και με την ξυλογλυπτική και την εικονογράφηση βιβλίων, αναλαμβάνοντας το 1949 αλλά και το 1975 την εικονογράφηση σχολικών βιβλίων του δημοτικού.

Παρουσίασε τις δημιουργίες της σε πολλές εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αίγυπτος, Ελβετία, Βραζιλία) ενώ το 1959 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του ΕΟΤ για τη δημιουργία τουριστικής αφίσας. Η θεματολογία των έργων της, τόσο της ζωγραφικής όσο και της χαρακτικής, περιλάμβανε κατά κύριο λόγο τοπία, νεκρές φύσεις και απεικονίσεις ανθρώπινων μορφών. Πέθανε στις 10 Ιουλίου του 2007.

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες χαράκτες
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας
Ριντ Σεντ Μαρκ

Ο Ριντ Σεντ Μαρκ (αγγλικά: Reed St. Mark) είναι Αμερικάνος ντράμερ της χέβι μέταλ μουσικής, γνωστός ως πρώην μέλος των Celtic Frost.

Καριέρα
Ο Σεντ Μαρκ έγινε μέλος των Celtic Frost το 1985, ηχογραφώντας μαζί τους το ΕΡ "Emperor's Return" τον Απρίλιο εκείνου του έτους και παίζοντας στην πρώτη συναυλία του συγκροτήματος στην Ζυρίχη, πριν περιοδεύσουν στην Γερμανία και την Αυστρία.

Ο Ντόμινικ Στάινερ αντικατέστησε τον μπασίστα Μάρτιν Έρικ Έιν για το άλμπουμ "To Mega Therion", με τον Έιν να επιστρέφει μετά το τέλος των ηχογραφήσεων του δίσκου. Οι Celtic Frost πραγματοποίησαν την πρώτη τους εμφάνιση σε βορειοαμερικάνικο έδαφος, στο φεστιβάλ "World War Three" του Μόντρεαλ και το καλοκαίρι του 1986 κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Tragic Serenades", για την προώθηση του οποίου περιόδευσαν με τους Helloween και Grave Digger στην Ευρώπη και τους Voivod και Running Wild στην Αμερική. Το άλμπουμ "Into the Pandemonium" του 1987, παρουσίασε ένα ιδιαίτερα πειραματικό πρόσωπο για το συγκρότημα, με ατμοσφαιρικές και κλασικές επιρροές και θεωρήθηκε ιδιαίτερα επιδραστικό για την εξέλιξη του είδους.

Ο Σεντ Μαρκ αποχώρησε το 1988 και τρία χρόνια αργότερα εντάχθηκε στους Mind Funk, με τους οποίους κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ τον Μάρτιο του 1991. Το 1992, επανήλθε στους Celtic Frost με σκοπό την ηχογράφηση ενός νέου δίσκου με τίτλο "Under Apollyon's Sun", ο οποίος δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Το 2008, ο ντράμερ έγινε μέλος των Triptykon του Τόμας Γκάμπριελ Φίσερ για ένα μικρό χρονικό διάστημα, χωρίς να ηχογραφήσει, ενώ συμμετείχε και στο πρότζεκτ Septimus Orion.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Reed St. Mark - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 Reed St. Mark Discography at Discogs
 Celtic Frost | Biography | AllMusic

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Celtic Frost
 Celtic Frost (Fan Page) | Facebook
 Reedrum.com - The Official Site of Reed St. Mark

Ελβετοί μουσικοί
Ροκ μουσικοί
Ντράμερς
Ντέλια Βελκουλέσκου

Η Ντέλια Βελκουλέσκου (1975) είναι Ρουμάνα οικονομολόγος και στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Από το καλοκαίρι του 2015 είναι αρχηγός αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διαδραματίζει βασικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους πιστωτές της χώρας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1975 ως Ντέλια Μοράρου, στην πόλη Σιμπίου, στην περιοχή της Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία. Ως μαθήτρια, είχε δάσκαλο σε ιδιαίτερα μαθήματα τον (γερμανικής καταγωγής) μετέπειτα Πρόεδρο της Ρουμανίας Κλάους Γιοχάνις. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής της, το 1992, κέρδισε υποτροφία για σπουδές στις ΗΠΑ, στο Κολλέγιο Wilson, ενώ αργότερα αναγορεύθηκε διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins. Στις ΗΠΑ γνώρισε και τον σύζυγό της, Βίκτωρα Βελκουλέσκου, καθηγητή Ογκολογίας. 

Εργάζεται στο ΔΝΤ από το 2002, και έχει αναλάβει την επίβλεψη προγραμμάτων στη Σλοβενία και την Κύπρο.

To 2009, συνέγραψε μελέτη για την ελληνική οικονομία σε συνεργασία με την Ισπανίδα Μαριαλούζ Μορένο Μπαντία και τον Ολλανδό Μπομπ Τράα.

Παραπομπές

Ρουμάνοι οικονομολόγοι
Σελέστ Πολυχρονιάδη

Η Σελέστ Πολυχρονιάδη (1904-1985) ήταν Ελληνίδα καλλιτέχνης του 20ού αιώνα με έργο στη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη χαρακτική, τη διακοσμητική και την κεραμική.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1904 στην Αθήνα. Πραγματοποίησε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και το 1930 συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι όπου διδάχτηκε κεραμική, μωσαϊκό, σχέδιο και ζωγραφική. Στη Γαλλία πραγματοποίησε ατομική έκθεση κεραμικής και συμμετείχε σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις και αφού ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές της επέστρεψε το 1934 οριστικά στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα συνδέθηκε με την Ομάδα Τέχνη και ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση της αίθουσας Studio-Galerie d’art. Τον Μάρτιο του 1938 πραγματοποίησε στην αίθουσα Στρατηγοπούλου την πρώτη της ατομική ζωγραφική έκθεση. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής δημιούργησε σειρά σχεδίων η οποία εκτέθηκε το 1946 και εκδόθηκε με τη μορφή λευκώματος το 1961. Το 1946 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου συνεργαζόμενη με γκαλερί καταπιάστηκε με ζωγραφικές, γλυπτικές και κεραμικές δημιουργίες. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1953 όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1985.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της πορείας πραγματοποίησε πάνω από δέκα ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ελβετία, το Ισραήλ, τη Βραζιλία, την Αίγυπτο κλπ). Διακρίθηκε με το πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας του 1961.

Τεχνοτροπία 
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Γαλλία ήρθε σε επαφή με τον σουρεαλισμό, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα καλλιτεχνική της πορεία ενώ την περίοδο της εγκατάστασης της στη Νέα Υόρκη επηρεάστηκε από τον αφαιρετικό εξπρεσιονισμό. Θεωρείται ως μια από τους καλλιτέχνες που εδραίωσαν την αφηρημένη τέχνη στην Ελλάδα.

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες χαράκτες
Έλληνες γλύπτες
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ

Η Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ (1885-1965) ήταν Γερμανοελληνίδα ζωγράφος.

Βίος
Η Ιωσηφίνα Δήμα-Τσίλερ γεννήθηκε στον Πειραιά το 1885. Υπήρξε κόρη του Ερνέστου Τσίλλερ και της Ελληνίδας πιανίστριας Σ. Δούδου και σύζυγος του ζωγράφου και αγιογράφου Δημήτρη Δήμα. Σπούδασε μουσική στη Βιέννη, στη Δρέσδη και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Γιώργο Ιακωβίδη. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις ατομικές και συμμετείχε και σε ομαδικές.

Το καλλιτεχνικό της έργο-τεχνοτροπία
Ένα σημαντικό μέρος του έργου της αποτελούν προσωπογραφίες και τοπιογραφίες αλλά και εσωτερικά και σκηνές από την καθημερινή ζωή.
Η τεχνοτροπία των έργων κινείται στα πλαίσια του ιμπρεσιονισμού.
Έργα της σήμερα βρίσκονται στη Συλλογή Κουτλίδη, στις Δημοτικές πινακοθήκες Αθήνας και Πειραιά και στο Υπουργείο Παιδείας.

Παραπομπές

Πηγές
Στέλιος Λυδάκης, Οι Έλληνες ζωγράφοι-λεξικό των ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών, εκδ.Μέλισσα, 1976, σελ.102
Χάρις Χελιώτη-Σχολινάκη, «Δήμα-Τσίλερ Ιωσηφίνα», στο:Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος-20ος αι., εκδ. Μέλισσα, 1997, σελ.356-357

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμα-Τσίλλερ Ιωσηφίνα (1885 - 1965) Τραμπάλλα 

Έλληνες ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας
Morbid Tales

Morbid Tales είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του ελβετικού metal συγκροτήματος Celtic Frost, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Noise" στην Ευρώπη και της "Metal Blade" στην Αμερική.

Το μίνι-άλμπουμ αποτέλεσε την εναρκτήρια κυκλοφορία της μακρόχρονης καριέρας του συγκροτήματος και ηχογραφήθηκε στο "Caet Studio" του Βερολίνου από τις 8 μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 1984. Την περίοδο των ηχογραφήσεων, οι Celtic Frost δεν είχαν ακόμη παίξει την πρώτη τους συναυλία.

Το "Morbid Tales" παρουσίασε ένα σύνολο σκοτεινού και μακάβριου thrash-death metal, με αποκρυφιστικούς και σατανιστικούς στίχους και υπήρξε ιδιαίτερα πρωτοποριακό για την εποχή του.

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 4,5 αστέρια με άριστα τα 5, το "The Metal Crypt" με 4,4 / 5  και το "Metal Archives" με 89%.

Η αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ αποτελούνταν από δύο επιπλέον κομμάτια, τα "Dethroned Emperor" και "Morbid Tales".

Λίστα Τραγουδιών
 "Into the Crypts of Rays" (Fischer, Ain) – 4:46
 "Visions of Mortality" (Fischer) – 4:49
 "Procreation (Of the Wicked)" (Fischer, Ain) – 4:02
 "Return to the Eve" (Fischer, Ain) – 4:05
 "Danse Macabre" (Fischer, Ain) – 3:51
 "Nocturnal Fear" (Fischer, Ain) – 3:35

Μέλη των Celtic Frost
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Morbid Tales" ήταν οι εξής:

 Τόμας Γκάμπριελ Φίσερ - φωνητικά, κιθάρα
 Μάρτιν Έρικ Έιν - μπάσο
 Στίβεν Πρίστλι - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Morbid Tales - Celtic Frost | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
 Essential Black Metal Listening: CELTIC FROST Morbid Tales - Metal Injection
 Celtic Frost - Morbid Tales - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Celtic Frost
Άλμπουμ του 1984
Ελισαβέτα Μπίκοβα

Η Ελισαβέτα Ιβάνοβνα Μπίκοβα ή Ελίζαμπεθ Μπίκοβα (Διεθνώς: Elisaveta Ivanovna Bykova ή Elisabeth Bykova, ρωσικά: Елизаве́та Ива́новна Бы́кова, 4 Νοεμβρίου 1913, Μπογκολιούμποβο – 8 Μαρτίου 1989, Μόσχα) ήταν μηχανικός τυπογραφίας, συγγραφέας και σκακίστρια από την Σοβιετική Ένωση, υπήρξε η 3η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών στο σκάκι, από το 1953 έως το 1956 και από το 1958 έως το 1962.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Ελισαβέτα Ιβάνοβνα Μπίκοβα γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1913 σε μια οικογένεια αγροτών στο Μπογκολιούμποβο της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η οικογένειά της μετακόμισε στη Μόσχα, όταν η Μπίκοβα ήταν δώδεκα ετών και τότε ήταν που άρχισε να παίζει σκάκι με τον αδελφό της.

Εργάστηκε ως μηχανικός σε ένα μεγάλο τυπογραφείο της Μόσχας, ήταν επίσης συγγραφέας και αρθρογράφος γύρω από τα σκακιστικά θέματα της ΕΣΣΔ. Η Μπίκοβα, παθιασμένη για το σκάκι γυναικών, έγραψε επίσης τρία βιβλία ένα για την πρώτη πρωταθλήτρια γυναικών στο σκάκι Βέρα Μέντσικ, ένα για τις Σοβιετικές παίκτριες σκακιού και ένα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών. Έχει επίσης προωθήσει το σκάκι μέσα από διαλέξεις και με την οργάνωση σκακιστικών τουρνουά.

Πέθανε στις 8 Μαρτίου του 1989 στη Μόσχα της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Σκακιστική καριέρα 
Το ταλέντο της έγινε εμφανές το 1927, όταν κέρδισε το πρωτάθλημα σκακιού στο σχολείο της στη Μόσχα. Το 1938 κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών της Μόσχας και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τρεις φορές νικήτρια στο Σοβιετικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών το 1946, το 1947 και το 1950. Η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία την τίμησε με τον τίτλο της διεθνούς μαιτρ γυναικών το 1950.

Μετά τη νίκη της το 1952 στο τουρνουά υποψηφίων για τον τίτλο των γυναικών στη Μόσχα, νίκησε το 1953 στο Λένινγκραντ την τότε πρωταθλήτρια Λουντμίλα Ρουντένκο, με σκορ επτά νίκες, πέντε ήττες και δύο ισοπαλίες. Έτσι, το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο της διεθνούς μαιτρ. Το 1956 έχασε τον τίτλο της πρωταθλήτριας από την συμπατριώτισσά της Όλγα Ρούμπζοβα, αλλά τον πήρε πίσω δύο χρόνια αργότερα και έγινε η πρώτη γυναίκα σκακίστρια που κατάφερε να κάνει κάτι τέτοιο. Διατήρησε τον τίτλο της μέχρι το 1962, που τον έχασε και πάλι από τη μόλις 21 ετών Νόνα Γκαπριντασβίλι (+0 -7 =4). Το 1976 τιμήθηκε από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία με τον τίτλο της διεθνούς γκρανμαίτρ γυναικών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 

Ρώσοι σκακιστές
Ρώσοι συγγραφείς
Σοβιετικοί σκακιστές
Σοβιετικοί συγγραφείς
Κύπελλο Αρμενίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο Αρμενίας (αρμενικά: Հայաստանի Անկախության Գավաթ) είναι η είναι η δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση ποδοσφαίρου στην Αρμενία. Άρχισε το 1939, ως «Κύπελλο Αρμενίας» (Գերմանիայի գավաթի), όταν η Αρμενία ήταν δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης. Χρησίμευε ως προκριματική φάση για το Σοβιετικό Κύπελλο. Αφότου η Αρμενία κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1992, το κύπελλο έγινε ανεξάρτητο, παίρνοντας την επωνυμία «Κύπελλο Ανεξαρτησίας της Αρμενίας» (Հայաստանի Անկախության Գավաթ) και ο τελικός διεξάγεται κάθε χρόνο στις 9 Μαίου. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αρμενίας.

Τελικοί

Νίκες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κυπελλο Ανδρων
Αρμενια
Κεκαυμένος

Ο Κεκαυμένος ήταν Βυζαντινός συγγραφέας γνωστός για το διασωθέν έργο του Στρατηγικόν, ένα εγχειρίδιο για τις στρατιωτικές υποθέσεις των νοικοκυριών του 11ου αιώνα. Ήταν ίσως Αρμενικής ή Γεωργιανής καταγωγής ενώ ήταν εγγονός του δούκα της Ελλάδος.

Παρά τις σχετικές υποθέσεις, δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη απόδειξη ότι αυτός είναι ο διάσημος στρατηγός του 11ου αιώνα Κατακαλών Κεκαυμένος ή ο γιος του.

Θετός του πατέρας ήταν ο Νικουλιτζάς Δελφινάς, ένας άρχοντας της Λάρισας που συμμετείχε στη βλάχικη εξέγερση το 1066.

Παραπομπές

Αναφορές 
 "Byzantine Siege Warfare in Theory and Practice" by Eric McGeer from The Medieval City under Siege
 Logos Nouthetetikos, or Oration of Admonition to an Emperor by William North

Βυζαντινοί συγγραφείς
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Τορνίκ (πατρίκιος)

Ο Τορνίκ (απεβίωσε το 923) ήταν αρμενικής, με γεωργιανές ρίζες, αριστοκρατικής καταγωγής βυζαντινός αξιωματούχος που κατείχε τον τίτλο του πατρίκιου. Καταγόταν από τον αρμενικό πριγκιπικό οίκο Ταρόν και ήταν ο ονοματοδότης της βυζαντινής οικογένειας των Τορνίκων.

Πατέρας του ήταν ο αρμένιος πρίγκιπας Αμπού Γκανέμ, αδελφός του Γρηγορίου Α΄ πρίγκιπα του Ταρόν και επίσης βυζαντινός πατρίκιος. Το όνομά του είναι υποκοριστικό της αρμενικής λέξης τορν που σημαίνει εγγονός και από τους βυζαντινούς αποδόθηκε σαν Τορνίκης. Είχε έναν γιο τον Νικόλαο από άγνωστου ονόματος γυναίκας.

Παραπομπές

Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Οικογένεια Τορνικίων
Πράσινο Κόμμα (Καναδάς)

Το Πράσινο Κόμμα του Καναδά είναι ένα καναδέζικο (Γαλλικά: Parti vert du Canada) πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1983 με 10.000–12.000 μέλη τον Οκτώβριο του 2008. Οι Πράσινοι προωθούν μία πολιτική πλατφόρμα που θα αντικατοπτρίζει τις θεμελιώδεις αξίες της οικολογικής σοφίας, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, της εγγύτητας και της μη-βίας. Έχει επικεφαλής την Ελίζαμπεθ Μαί από τις 26 Αυγούστου του 2006.

Το κόμμα έσπασε το 1% της λαϊκής ψήφου στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2004, όταν έλαβε 4,3% και προσόντα για ομοσπονδιακή χρηματοδότηση. Στις ομοσπονδιακή εκλογή του 2006 είχε κυμανθεί μεταξύ 3,1% και 14%. Στις Ομοσπονδιακές εκλογές του 2008, το Πράσινο Κόμμα του Καναδά είχε καταφέρει το υψηλό σήμα του 6,8% της λαϊκής ψήφου. Με ένα εκατομμύριο ακριβώς ψήφους, ήταν το μόνο ομοσπονδιακά χρηματοδοτούμενο κόμμα να λάβει περισσότερες ψήφους από ό, τι το 2006, αλλά ακόμη δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε μια έδρα. Ομοσπονδιακή εκλογή του 2011, το Πράσινο Κόμμα του Καναδά είδε το μερίδιό της λαϊκής ψήφου πτώση κάτω από το 4% για πρώτη φορά σε έντεκα χρόνια.

Καναδικά πολιτικά κόμματα
Οικολογικά κόμματα
Γεώργιος Α. Βάρβογλης

Ο Γεώργιος Α. Βάρβογλης του Αναστασίου (Αθήνα, 15 Οκτωβρίου 1907 - 4 Ιανουαρίου 1980) ήταν Έλληνας χημικός και καθηγητής του ΑΠΘ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών (πτυχίο) και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου (διδακτορικό). Από το 1940 ως το 1969 ήταν καθηγητής της Οργανικής Χημείας στη Φυσικομαθηματική Σχολή του ΑΠΘ και από το 1969 ως το 1973 καθηγητής της Οργανικής Χημείας στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Διετέλεσε πρύτανης του ΑΠΘ από το 1960 ως το 1961. Δημοσίευσε σε ξένα περιοδικά πλήθος επιστημονικών εργασιών και μελετών για διάφορα θέματα, όπως οι μοριακές ενώσεις, τα χλωρίδια των οξέων και τα αλκαλοειδή. Ήταν πρόεδρος του Β΄ Πανελληνίου Χημικού Συνεδρίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του.
Πέθανε, ενώ ήταν ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου των Αθηνών, στις 4 Ιανουαρίου 1980 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα. Ήταν παντρεμένος, σε πρώτο γάμο, με την Αναστασία Βούρλα και είχαν 2 γιους και 1 κόρη και σε δεύτερο γάμο με την Βασιλική Ταβλά.

Μερικά έργα 
"Αι βιταμίναι" (1935)
"Τεχνική του Οργανικού Χημικού" (1938)
"Μονογραφία επί των βιταμινών" (1938)
"Οργανική Χημεία", τρεις τόμοι (1955)
Οργανική Χημεία, ένας τόμος (1967)
Οργανική Χημεία, ένας τόμος, σε συνεργασία με τον καθηγητή Οργανικής Χημεία του Α.Π.Θ. Νικ. Αλεξάνδρου (1968, 1969, 1970, 1971)

Πηγές 
Έκθεση πεπραγμένων, 1960-61. 

Έλληνες χημικοί
Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Διπλάρειος Σχολή

Η Ελληνική Βιοτεχνική Εταιρεία – Διπλάρειος Σχολή είναι κοινωφελής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός με σκοπό τη δωρεάν παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης, χτισμένος επί της Πλατείας Θεάτρου στην Ομόνοια. Είναι ένας ιστορικός εκπαιδευτικός οργανισμός που εμφανίζει πολλές ιδιαιτερότητες, σε βαθμό που τον καθιστούν μοναδική περίπτωση στον ελλαδικό χώρο.

Ιδρύθηκε το 1892 στην Αθήνα από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Κυπάρισσο Στέφανο. Ο Αριστείδης Διπλάρης άφησε σημαντική παρακαταθήκη στη σχολή για τη διδασκαλία των τεχνών και τεχνικής κατάρτισης.

Η ανέγερση του ιδιόκτητου κτιρίου της σχολής πραγματοποιήθηκε το 1932 επί της Πλατείας Θεάτρου, εντός της παλαιάς πόλης της Αθήνας. Επί πολλά έτη λειτούργησαν ειδικότητες ξυλογλυπτικής, ηλεκτρολογικών, επιπλοποιίας κ.λπ.

Η Ε.Β.Ε. – Διπλάρειος Σχολή παρέχει σήμερα τις εκπαιδευτικές της υπηρεσίες ως:

Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.), δηλαδή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ειδικότητες στους τομείς:

 Πληροφορικής
 Τουρισμού
 Εφαρμοσμένων Τεχνών

Κέντρο Δια Βίου Μάθησης 2 (Κε.Δι.Βι.Μ.2), με λειτουργία προγραμμάτων κατάρτισης στα θεματικά πεδία:
 Νέες Τεχνολογίες και Πληροφορική
 Πολιτισμός και Τέχνη
 Περιβάλλοντος

Μη κυβερνητικές οργανώσεις
ΙΕΚ στην Αθήνα
Βασίλης Κεγκέρογλου

Ο Βασίλης Κεγκέρογλου (Αρκαλοχώρι, 15 Απριλίου 1961) είναι Έλληνας πολιτικός του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος και βουλευτής Ηρακλείου από τις εκλογές του 2004. Στο παρελθόν, διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας σε δύο περιπτώσεις, με κύρια ευθύνη στον τομέα Κοινωνικής Προστασίας και Πρόνοιας.

Γεννήθηκε το 1961 στο Αρκαλοχώρι Ηρακλείου. Είναι πτυχιούχος του Φυσικού τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ το 1978, ενώ την περίοδο 1980-1982 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου Φυσικού του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συμμετείχε, επίσης, ως σύνεδρος στα Πανσπουδαστικά Συνέδρια της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος των ετών 1980, 1982 και 1984. Αργότερα, ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση, διατελώντας, μεταξύ άλλων, κοινοτικός σύμβουλος Αρκαλοχωρίου και νομαρχιακός σύμβουλος Ηρακλείου.

Εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Βουλής των Ελλήνων στις εκλογές του 2004 και, έκτοτε, επανεκλέγεται ως πρώτος μεταξύ των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου.

Από το 2001 εκλέγεται ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2013 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κόμματος. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Μουρτζάκη και έχει δύο παιδιά.

Παραπομπές 

Έλληνες φυσικοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη
Βουλευτές Ηρακλείου
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Νάνος των Ιχθύων

Ο Νάνος των ιχθύων είναι ένας νάνος ακανόνιστος γαλαξίας, ο οποίος ανήκει στην τοπική ομάδα γαλαξιών που ανήκει και ο Γαλαξίας. Εικάζεται ότι είναι δορυφόρος του γαλαξία του τριγώνου. Η ονομασία του οφείλεται στο σημείο θεάσης του που βρίκεται στον αστερισμό των Ιχθύων. Εμφανίζει μετατόπιση προς το ιώδες δεδομένου ότι πλησιάζει τον Γαλαξία μας με ταχύτητα 287 km/s. 
Πιθανώς  να είναι γαλαξίας μεταβατικού τύπου, ανάμεσα σε σφαιροειδή νάνο γαλαξία και ακανόνιστο νάνο γαλαξία. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι μία σπάνια, αλλά στατιστικά αποδεκτή, έκδοση ενός από τους δύο τύπους.

Ιστορία
Ο Νάνος των Ιχθύων ανακαλύφθηκε από την Valentina Karachentseva το 1976.

Ο σχηματισμός των άστρων του Γαλαξία των Ιχθύων
Μια μελέτη που αφορούσε στον σχηματισμό των αστεριών του Γαλαξία των Ιχθύων, που πραγματοποιήθηκε το 2001, παρέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με το πώς δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως  ο ρυθμός σχηματισμού αστέρων στον Νάνο των Ιχθύων έχει μειωθεί τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια ενώ η πλήρης αστρογένεση έγινε τα πρώτα 8 δισεκατομμύρια χρόνια. Η ίδια μελέτη  έδειξε επίσης ότι δεν δημιουργήθηκαν καθόλου αστέρια τα τελευταία 100 εκατομμύρια χρόνια. Ως εκ τούτου, τα περισσότερα από τα αστέρια που κατοικούν σε αυτόν τον γαλαξία είναι παλιά, πλούσια σε μέταλλα  ηλικίας περίπου 2,5 δισεκατομμυρίων ετών, παρόλο που  στις εξωτερικές περιοχές υπάρχουν μικρές συστάδες νέων αστεριών.

Παραπομπές

Δορυφόροι γαλαξιών
Τοπική ομάδα γαλαξιών
Νάνοι γαλαξίες
Ακανόνιστοι γαλαξίες
Ιχθύες (αστερισμός)
Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Περιοχή Λουσότο

Η Περιοχή Λουσότο (Αγγλικά: Lushoto District, Σουαχίλι: Wilaya ya Lushoto) επίσης, γνωστή και ως Wilhelmstal κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Αποικιοκρατίας, είναι μια από τις οκτώ Περιοχές (Επαρχίες) στην Περιφέρεια Τάνγκα (Tanga Region) στην Τανζανία. Προς τα βορειοανατολικά συνορεύει με την Κένυα, στα ανατολικά με την Περιοχή Μουχέζα (Muheza District), στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region) και στα νότια με την Περιοχή Κορόγκουε (Korogwe District).

Ιστορία
Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Wilhelmstal (Γερμανικά: Κοιλάδα του Γουλιέλμου) και πήρε το όνομά της από τον Αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β΄ της Γερμανίας.

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής αποικιακής περιόδου από το 1890 έως το 1918, η περιοχή ήταν δημοφιλής στους εποίκους, εξ'ου και το Γερμανικό όνομα Wilhelmstal, στην τοποθεσία. Δημιουργήθηκαν μεγάλα αγροκτήματα και φυτείες και η περιοχή είχε εκτιμηθεί για το ευχάριστο ορεινό της κλίμα. Πολυάριθμες Εκκλησιαστικές αποστολές ήταν και παραμένουν ενεργές.

Μεταξύ των ετών 1893 και 1911 η Γερμανική Ostafrikanische Eisenbahngesellschaft (Σιδηροδρομική Συνεργασία της Ανατολικής Αφρικής), κατασκεύασε μια σημαντική σιδηροδρομική γραμμή που ξεκινούσε από την Τάνγκα στην ακτή και περνώντας κατά μήκος των Ουσαμπάρα Ορέων με ένα σταθμό που δημιουργήθηκε στο Μόμπο (Mombo), περίπου 20 χιλιόμετρα (12 μίλια) από το Wilhelmstal, στο "Νέο" Μόσι (Moshi) στο Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro). Το αρχικό σχέδιο του Usambarabahn ήταν να συνδεθεί το λιμάνι της Τάνγκα με τη Λίμνη Βικτώρια (Lake Victoria) με το πέρασμα νοτίως των Ουσαμπάρα Ορέων. Αυτό ήταν σε άμεσο ανταγωνισμό με τις παράλληλες προσπάθειες της Βρετανικής αποικιακής Κένυας. Η γραμμή για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, από τις 4 Ιουνίου 1912 μέχρι τις 12 Μαΐου 1913, μετονομάστηκε σε Nordbahn (Βόρειος σιδηρόδρομος).

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2002 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Επαρχία Λουσότο ήταν 419.970 άτομα.

Τμήματα
Η Περιοχή Λουσότο, διαιρείται διοικητικά σε 44 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012):

Χωριά

Εικόνες

Δείτε επίσης
 Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
 Περιφέρεια Τάνγκα
 Τάνγκα

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Lushoto District Homepage for the 2002 Tanzania National Census
  Lushoto District Website

Επαρχίες της Περιφέρειας Τάνγκα
Επαρχίες της Τανζανίας
Σοφίδες

Οι Σοφίδες ή οι Σοφίδαι (τουρκικά: Evrencik, Εβρεντζίκ) είναι χωριό της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία. Διοικητικά υπάγονταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι των Σαράντα Εκκλησιών, στον Καζά της Βιζύης. Εκκλησιαστικά υπάγονταν στη Μητρόπολη της Βιζύης. Χωριό κοντά στο Σκεπαστό. Tον 17ο αιώνα στο χωριό εγκαταστάθηκαν και κάτοικοι από τον Άγιο  Γεώργιο ύστερα από τις λεηλασίες που υπέστη ο οικισμός τους από ληστές και επιδρομείς. Το 1878 υπήρχαν 2.500 Έλληνες και ένα Δημοτικό σχολείο με 90 μαθητές. Οι κάτοικοι ήταν γεωργοί, κτηνοτρόφοι, μυλωνάδες και εξαίρετοι κτίστες. Υπήρχε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. 

Με την Συνθήκη των Σεβρών, τον Αύγουστο του 1920 παραχωρήθηκε και επίσημα η ανατολική Θράκη στην Ελλάδα έτσι λοιπόν απο το 1920 έως το 1922 όπου επήλθε η Μικρασιατική καταστροφή, οι Σοφίδες ανήκαν στο τότε Βασίλειο της Ελλάδος κ μετείχε στήν  Εθνική απογραφή πληθυσμού το 1920, κ σύμφωνα με την απογραφή ο πληθυσμός ήταν 357 Άρρενες 521 γυναίκες στο Σύνολο 878 κάτοικοι. και υπαγόταν διοικητικά στον νεοσύστατο τότε Νομό Σαράντα Εκκλησιών και στην Υποδιοίκηση Βιζυής. 

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος κ Τουρκίας στο χωριό μετοίκισαν Μουσουλμάνοι πρόσφυγες από την Μακεδονία κ την Θράκη και οι Σοφιδιώτες μεταφέρθηκαν στην Δυτική Θράκη κ την Κεντρική Μακεδονία. Κάποιοι λένε ότι μερικοί Σοφιδιώτες έμειναν εκεί κ εκτουρκίστηκαν.

Παραπομπές 

 

Χωριά της Τουρκίας
Ανατολική Θράκη
Μελίβοια Ξάνθης

Η Μελίβοια, είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης, 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Ξάνθης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 588 μόνιμους κατοίκους.

Σχετικά για Μελίβοια Ξάνθης 
Σύμφωνα με την παράδοση το σημερινό χωριό χτίστηκε από 7 μικρών οικισμών, που υπήρχαν γύρω περιοχή. Ένας από αυτούς βρισκόταν στη θέση του σημερινού οικισμού. Ένας άλλος βρισκόταν στην περιοχή Cànivo και κάποιος άλλος στην περιοχή Bàbina Pal’äna. Οι άλλοι 4 δεν είναι γνωστό που βρισκόταν.

Ο οικισμός πιθανόν να ταυτίζεται με τον οικισμό Elmalû, που το 1559 ανήκε σε βακούφι του σουλτάνου Μουράτ Β’ του κάζα Κομοτηνής.

Ιστορία 
Η Μελίβοια, παλαιά ονομασία Περούνοβο ή Ελμαλί, (Δημοτική Κοινότητα Εχίνου - Δημοτική Ενότητα Μύκης), ανήκει στον δήμο Μύκης της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.

Η επίσημη ονομασία είναι “η Μελίβοια”. Έδρα του δήμου είναι η Σμίνθη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θράκης.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Μελίβοια ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Εχίνου, του πρώην Δήμο Μύκης του Νομό Ξάνθης.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Μύκης
Πομακοχώρια
Ανδρέας Ζάκκας

Ο Ανδρέας Ζάκκας (Πειραιάς, 2 Νοεμβρίου 1892 - Ιούλιος 1971) του Λάζαρου, ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος και δικηγόρος, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής με την Αριστερά. Ήταν επίσης πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ).

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε το 1892 στον Πειραιά και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά εισήλθε στην υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας. Το 1923 ανέλαβε διευθυντής Εργασίας και Κοινωνικής Προνοίας. Απολύθηκε το 1935 για τα πολιτικά του φρονήματα και επανήλθε στην υπηρεσία τον Απρίλιο του 1945, οπότε διορίστηκε διευθυντής στο Υπουργείο Εργασίας. Από τις 11 Απριλίου έως την 1η Νοεμβρίου 1945 ήταν υπουργός Εργασίας στην πρώτη και στην δεύτερη κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και μετά στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Στην ντε φάκτο κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη ανέλαβε  υφυπουργός Εργασίας από τις 10 Δεκεμβρίου 1945 ως τις 4 Απριλίου 1946.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών το 1950 με την ΕΠΕΚ (Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων) και επανεξελέγη το 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση (ΔΚΕΛ). Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών ως ανεξάρτητος με την υποστήριξη της ΕΔΑ. Στα επόμενα χρόνια ανέπτυξε φιλειρηνική δράση και το 1962 επανεξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη.
Απεβίωσε το 1971. Ήταν παντρεμένος με την Πολυξένη Ριμενά, η οποία απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1985.

Παραπομπές 

Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Βουλευτές Α' Αθηνών
Έλληνες κοινωνιολόγοι
Πάνος Χαρίτος

Ο Παναγιώτης (Πάνος) Χαρίτος είναι Έλληνας δημοσιογράφος που έχει διακριθεί ως πολεμικός ανταποκριτής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα. Ο πατέρας του καταγόταν από το Γαμβριά Λυκοδήμου και η μητέρα του από τον Πύργο της Ηλείας. Προσπάθησε να σπουδάσει στην Γυμναστική Ακαδημία αλλά δεν τα κατάφερε. Για ένα εξάμηνο, διέμενε στην Νέα Υόρκη και εργαζόταν στην CBS (νυν Sony Music).

Το 2005, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, του απένειμε το βραβείο του ιδρύματος προαγωγής δημοσιογραφίας Μπότση. 

Ειναι παντρεμένος με την Ισραηλινή Dana Omezguine με την οποία έχει δύο παιδιά, την Εύα και τον Γιάννη.

Δημοσιογραφική καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του, αρθρογραφόντας στην Ελευθεροτυπία και μετέπειτα στο περιοδικό Ταχυδρόμος. Αργότερα εργάστηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό Κανάλι 15, όπου ανέλαβε την παραγωγή και την εκφώνηση δύο εκπομπών για την μαύρη μουσική. Έπειτα, την περίοδο 1992-1995, εργάστηκε στο Mega και αναχώρησε για το εξωτερικό.

Κάλυψε ως ελεύθερος επαγγελματίας τον πόλεμο στην Τσετσενία και τις συγκρούσεις Γεωργίας-Αμπχαζίας του 1995. Το 1996 κάλυψε τον εμφύλιο στο Ζαΐρ (σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό), ενώ το 1997 ήταν ανταποκριτής του Αθηναΐκού Πρακτορείου Ειδήσεων στην Αλβανία κατά την διάρκεια της σοβαρής πολιτικής και κοινωνικής κρίσης που προκάλεσε το οικονομικό σκάνδαλο με τις πυραμίδες (ponzi scheme).

Από εκείνη την χρονιά ξεκίνησε να συνεργάζεται με την ΕΡΤ. Ήταν πολεμικός ανταποκριτής της πρώην ΝΕΤ στα περισσότερα δελτία ειδήσεων. Από τότε έχει καλύψει όλα τα σημαντικά στρατιωτικά γεγονότα, από την Ιντιφάντα εώς την Αραβική Άνοιξη. Επίσης Παρουσίαζε μαζί με τον Φάνη Παπαθανασίου την ενημερωτική εκπομπή Κόσμος στη ΝΕΤ το Διάστημα 1999-2001

Την περίοδο του μαύρου της ΕΡΤ, συνεργαζόταν με την εφημερίδα Η Αυγή, ενώ είχε αναλάβει την διεύθυνση του κυριακάτικου της φύλλου.

Με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, επελέγη για την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων της ΕΡΤ1 στις 21:00, θέση την οποία ανέλαβε στις 11 Ιουνίου 2015.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες παρουσιαστές
Σταν Βαβρίνκα

Ο Στάνισλας “Σταν” Βαβρίνκα, γεννηθείς στις 28 Μαρτίου 1985,  είναι Eλβετός επαγγελματίας αντισφαιριστής.

Έχει κατακτήσει τρεις τίτλους Γκραν Σλαμ στην καριέρα του. Πιο συγκεκριμένα, ο Σταν κατέκτησε το Αυστραλιανό Όπεν το 2014 καθώς και το Γαλλικό Όπεν του 2015, με νίκες του στον τελικό επί των Ναδάλ και Τζόκοβιτς αντίστοιχα. Στις 27 Φεβρουαρίου 2014, μετά τον θρίαμβό του στον τελικό του Αυστραλιανού Όπεν, ο Βαβρίνκα ανέβηκε στην υψηλότερη θέση της καριέρας του στην παγκόσμια κατάταξη, το νούμερο 3,  την οποία διατήρησε για αρκετούς μήνες. Στις επιτυχίες του συγκαταλέγονται ακόμα ένας τίτλος στο Μάστερς του Μόντε Κάρλο το 2014 καθώς και δύο τελικοί στα Μάστερς της Ρώμης και της Μαδρίτης το 2008 και το 2013 αντίστοιχα.Το 2008 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες εκπροσωπώντας την Ελβετία με παρτενέρ τον συμπατριώτη του Ρότζερ Φέντερερ, ενώ βοήθησε σημαντικά την Ελβετία να κατακτήσει το Κύπελλο Ντέιβις το 2014. Επιπροσθέτως, ανήκει σε μία πολύ κλειστή ομάδα ενεργών παικτών που έχει φτάσει τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά και των τεσσάρων τουρνουά Γκραν Σλαμ. Είναι, μάλιστα, ένας από τους τρεις συνολικά τενίστες (μαζί με τους Τόμας Μπέρντιχ και Τζο- Γουίλφρεντ Τσονγκά) που έχουν πετύχει νίκη απέναντι στους επονομαζόμενους Big 4 (Ρότζερ Φέντερερ, Ραφαέλ Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς και Άντι Μάρεϊ) σε τουρνουά Γκραν Σλαμ.

Ο Βαβρίνκα θεωρεί το χώμα ως την καλύτερη επιφάνεια, ενώ τα καλύτερα χτυπήματά του είναι το σερβίς και το ρεβέρ. Σχετικά με το ρεβέρ του Βαβρίνκα, ο Τζον ΜακΕνρό σε δηλώσεις του έχει υποστηρίξει ότι ο Βαβρίνκα διαθέτει ένα από τα πιο δυνατά ρεβέρ στην ιστορία του αθλήματος.

Λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Γαλλικού Όπεν το 2014, ο Βαβρίνκα ζήτησε την αλλαγή του ονόματός του από “Στάνισλας Βαβρίνκα” σε “Σταν Βαβρίνκα”, δηλώνοντας ότι πρόθεσή του είναι να χρησιμοποιήσει το συντομευμένο όνομα στις συνεντεύξεις τύπου και στις κληρώσεις των τουρνουά.

Ελβετοί αθλητές της αντισφαίρισης
Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Νικητές Γαλλικού Όπεν
Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Αϊσέ Σουλτάν (σύζυγος του Οσμάν Β΄)

Η Χασεκί Αϊσέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:عایشه سلطان) (Τούρκικα: Haseki Ayşe Sultan, 1607-1640) ήταν η πρώτη σύζυγος του Σουλτάνου Οσμάν Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Χασεκί Σουλτάν του.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Haseki Ayşe Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Βιογραφία 
Η Αϊσέ Σουλτάν γεννήθηκε το 1607 και ήταν κόρη του Αχμέτ Εφέντι. Είχε δεσμούς με την αυτοκρατορική οικογένεια. Η γιαγιά της ήταν μια από τις κόρες της Χατιτζέ Σουλτάν, κόρης του Σελίμ Α΄ και αδελφής του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν Χανίμ Σουλτάν. Ήταν, επίσης, εγγονή του πολιτικού Περτέβ Πασά.

Ο γάμος της με τον Οσμάν φαίνεται να έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 1620 καθώς την συνάντησε τον Δεκέμβριο του 1619. Μετά το θάνατο του Οσμάν το 1622 έμεινε στο αυτοκρατορικό παλάτι. Η τελευταία καταγεγραμμένη παρουσία της ήταν το 1640.

Πέθανε μετά το 1640. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο Εγιούπ νεκροταφείο, στην Κωνσταντινούπολη. Τάφηκε μαζί με τον πατέρα της και τα άλλα μέλη της οικογένειας της.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014.
 Gabriel Piterberg (2003). An Ottoman Tragedy: History and Historiography at Play. University of California Press. pp. 18–19. ISBN 978-0-520-93005-6.
 Anthony Dolphin Alerson (1956). The Structure of the Ottoman Dynasty. Clarendon Press.
 "Consorts Of Ottoman Sultans (in Turkish)". Ottoman Web Page.
 Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. Oxford University Press. pp. 106–107. ISBN 978-0-195-08677-5.
 Ahmed Akgündüz, Said Öztürk (2011). Ottoman History: Misperceptions and Truths. Oxford University Press. ISBN 978-9-090-26108-9.
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback).
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover).

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Ιπποκράτης Παπαβασιλείου

Ο Ιπποκράτης Παπαβασιλείου (1868 - 1951) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πάρο, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έκανε μετεκπαίδευση στο Βερολίνο. Έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην Μικρασιατική Εκστρατεία ως υποστράτηγος. Με το βαθμό αυτόν αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους το 1922 (ήταν βασιλόφρων). Από το 1914 ως το 1917 υπηρέτησε ως επιτελάρχης του Α΄ Σώματος Στρατού. Στη συνέχεια αποπέμφθηκε από το στρατό και εκτοπίστηκε σε κυκλαδίτικα νησιά για τις βασιλικές του πεποιθήσεις. Ανακλήθηκε στο στράτευμα το 1920, οπότε προήχθη σε Συνταγματάρχη και ανέλαβε στρατιωτικός ακόλουθος στην Ιταλία και στην Ελβετία.

Διορίστηκε υφυπουργός Ναυτικών στις 5 Αυγούστου 1936 στην κυβέρνηση Μεταξά, ο οποίος υπήρξε συμμαθητής και στενός φίλος του.. Παρέμεινε υφυπουργός και στην κυβέρνηση Κορυζή, ως τις 18 Απριλίου 1941.

Μεταπολεμικά ήταν υποψήφιος βουλευτής στις Κυκλάδες, με την ανεξάρτητη συμμαχία των Κοτζιά, Τουρκοβασίλη και Μανιαδάκη.
Ο Παπαβασιλείου τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα.

Ανέπτυξε συγγραφικό έργο.

Πέθανε στην Αθήνα το 1951. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Ευγενίδου και είχαν 1 γιο και 1 κόρη.

Έργα 
"Οι Ωμές Αλήθειες του βιβλίου ενός ναυάρχου"
"Περί Στρατού"

Πηγές 
Αρχείο ΕΛΙΑ

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών
Έλληνες Βασιλόφρονες
Μεταξισμός
Παλλάντιο Αρκαδίας

Το χωριό Παλλάντιο βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Παλλάντιο (3 χιλ.). Το 1991 απογράφησαν 269 κάτοικοι, ο μόνιμος όμως πληθυσμός του είναι πολύ μικρότερος. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.

Από το αρχαίο Παλλάντιο λέγεται ότι ξεκίνησαν άποικοι υπό τον Εύανδρο που ίδρυσαν τη Ρώμη. Για τον λόγο αυτόν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αντωνίνος Πίος ανακήρυξε την πόλη ανεξάρτητη και προνομιούχο. Από το αρχαίο Παλλάντιο ελάχιστα ευρήματα έχουν βρεθεί. Σήμερα το χωριό ανήκει στο Δήμο Τρίπολης. Κοντά στο χωριό είναι τα χωριά Θάνα, Εύανδρο και ο οικισμός Περπατάρης.

Το χωριό Παλλάντιο ονομαζόταν και Μπεσίρι παλιότερα.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Τρίπολης
Γιον Χουαρίστι

Ο Γιον Χουαρίστι Λιναθέρο (Jon Juaristi Linacero, Μπιλμπάο, 6 Μαρτίου 1951) είναι ισπανός συγγραφέας. Έχει δημοσιεύσει διάφορες ποιητικές συλλογές, όντας μέλλος της βασκικής πρωτοπορίας του περιοδικού Pott τη δεκαετία του 1980 και φίλος του σημαντικότερου βάσκου ποιητή του 20ού αιώνα, Γκαβριέλ Αρέστι. 

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα δοκίμιά του που επικεντρώνονται στην ανάλυση και διάψευση των μύθων του βασκικού μα και του ισπανικού εθνικισμού. Τέτοια είναι το El linaje de Aitor. La invención de la tradición vasca ('Η γενιά του Αϊτόρ. Η εφεύρεση της βασκικής παράδοσης', 1984) και το Vestigios de Babel. Para una arqueología de los nacionalismos españoles ('Απομεινάρια της Βαβέλ. Προς μία αρχαιολογία των ισπανικών εθνικισμών', 1992). Έχει υπάρξει μέλος της ΕΤΑ αν και σταδιακά άλλαξε τις πολιτικές του θέσεις και βρέθηκε στη θέση του διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες μεταξύ 2001 και 2004 επί κυβέρνησης Αθνάρ.

Παραπομπές 

Ισπανοί δοκιμιογράφοι
Ισπανοί συγγραφείς στα βασκικά
Βάσκοι συγγραφείς
Βενάδο Τουέρτο

Το Βενάδο Τουέρτο (ισπανικά: Venado Tuerto, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [beˈnaðo ˈtwerto]) είναι πόλη στα νοτιοδυτικά της επαρχίας της Σάντα Φε, Αργεντινή, 322 χλμ από τη επαρχιακή πρωτεύουσα. Έχει περίπου 70.000 κατοίκους.

Το Βενάδο Τουέρτο ιδρύθηκε στις 26 Απριλίου του 1884 από τον Εδουάρδο Κάσεϊ, γεννημένος στο Λόμπος, Μπουένος Άιρες το 1847. Ήταν ο γιος των δύο ιρλανδών μεταναστών οι οποίοι είχαν συσσωρεύσει σημαντικό πλούτο. Ο Κάσεϊ αγόρασε μια μεγάλη επέκταση της γης από όπου οι ιθαγενείς είχαν πρόσφατα απελαθεί, για να χρησιμοποιηθεί για τη γεωργία και την εκτροφή αλόγων.

Το όνομα της πόλης σημαίνει κυριολεκτικά μονόφθαλμο ελάφι.

Σημαντικά πρόσωπα από το Βενάδο Τουέρτο
Νόρμα Μπεατρίς Νόλαν (γεννημένη το 1938) Μις Υφήλιος 1962
Λέο Χενοβέσε (γεννημένος το 1979) Μουσικός της τζαζ
Κρις ντε Μπεργκ (γεννημένος το 1948) Μουσικός

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος του Βενάδο Τουέρτο  επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου
 Δημοτικές πληροφορίες: στατιστικά στοιχεία 
 www.venadotuerto.com Toda la ciudad de Venado Tuerto en un sólo sitio web. 
 Portal Automotor de Agencias y Concecionarias de Venado Tuerto
 Guia Turistica, Hoteles, Parrillas, Alojamientos, Bares y Cafes de Venado Tuerto 	
 Guia Comercial, Telefonos, Emails, Mapas, Fotos de Todas las empresas y emprendimientos de Venado Tuerto
 Agenda de Venado Tuerto Guia Estudiantil todas las universidades e institutos, Guia de Carreras ordenadas por Instituciones.

Πόλεις της Αργεντινής
Εκλογική περιφέρεια Κορινθίας

Η εκλογική περιφέρεια Κορινθίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Κορινθίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 4 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 131.000.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Κορινθία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

Ευρωεκλογές

Βουλευτές Κορινθίας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Κορινθίας της περίοδου 1974-2015

Παραπομπές 

Κορινθια
Περιφέρεια Τάνγκα

Η Περιφέρεια Τάνγκα (Αγγλικά: Tanga Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Tanga), είναι μια από τις τριάντα διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Από το Βορρά συνορεύει με την Κένυα και την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region), στα  Δυτικά με την Περιφέρεια  Μανυάρα (Manyara Region), στα Νότια με τις Περιφέρειες Μορογκόρο (Morogoro Region)  και Πουάνι (Pwani Region) και στα Ανατολικά τα σύνορά της σχηματίζονται από τον Ινδικό Ωκεανό. Έχει πληθυσμό περίπου δύο εκατομμύρια άτομα.

Ιστορία
Η περιοχή ήταν παλαιότερα γνωστή ως Επαρχία Τάνγκα (Tanga District) και περιελάμβανε τις Περιοχές Σάμε (Same District) και Μουάνγκα (Mwanga District), οι οποίες σήμερα βρίσκονται να ανήκουν διοικητικά, στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region).

Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η Περιφέρεια, διοικητικά χωρίζεται σε οκτώ Περιοχές (ή Επαρχίες):

Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, έχει ένα πληθυσμό 2.045.205 ατόμων. Οι φυλές που μετανάστευσαν στην περιοχή είναι η Πάρε (Pare), Ουαταΐτα (Wataita), Ουασάμπαα (Wasambaa), Ουαμπούγκου (Wambugu), Σεγκέτζου (Segeju), Ουαντίγκο (Wadigo), Ουανάγκο (Wanago) και Ουαζιγκούα (Wazigua).

Απαρίθμηση των Ελλήνων στην Περιφέρεια Τάνγκα (κατά το 1950)
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.

Εις την Τάνγκα και την γύρω περιφέρειά της, ζουν 310 περίπου οικογένειες επιδιδόμενοι σε διάφορες εργασίες, κυρίως γεωργικές. Παρακάτω απαριθμούνται ορισμένοι από αυτούς:

Οι Έλληνες της Τάνγκα, είναι από πολλών ετών οργανωμένοι σε κοινότητα. Στην Τάνγκα επίσης, λειτουργούν τέσσερα ελληνικά ξενοδοχεία:

Α. Εικόνες (1906-1918)

Β. Εικόνες (1950+)

Δείτε επίσης
 Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
 Τάνγκα

Σημειώσεις

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)

 Tanga Region Socio-Economic Profile
Σαβιέ Ρουβέρ ντε Μπεντός

Ο Σαβιέ Ρουβέρ ντε Μπεντός (Xavier Rubert de Ventós, Βαρκελώνη, 1939) είναι καταλανός πολιτικός, φιλόσοφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Νέος, συμμετείχε στον αγώνα εναντίον του Φράνκο κι έκτοτε έχει εκλεχθεί βουλευτής τόσο στο Ισπανικό όσο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Καταλονίας. Έχει υπάρξει μαθητής του Χοσέ Λουίς Λόπεθ Ανανγκούρεν και φίλος του έτερου καταλανού φιλοσόφου, Εουζένι Τρίας· έχει διδάξει σε πλήθος πανεπιστημίων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Τα έργα του σχετικά με την αισθητική φιλοσοφία και την ηθική έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και χαίρουν παγκόσμιας εκτίμησης.

Παραπομπές 

Καταλανοί πολιτικοί
Ισπανοί πανεπιστημιακοί
Καταλανοί λογοτέχνες
Ισπανοί δοκιμιογράφοι
Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά
Ισπανοί φιλόσοφοι
Μεντιχά Σουλτάν

Η Μεντιχά Σουλτάνα (οθ. τούρκικα: مديحة سلطان) (τούρκικα: Mediha Sultan, 30 Ιουλίου 1856 - 7 Νοεμβρίου 1928) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, αδελφή του σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία 

Η Μεντιχά Σουλτάν γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1856 στην Κωνσταντινούπολη, το ίδιο έτος που γεννήθηκε η αδελφή της, Ναϊλέ Σουλτάν και κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Γκιουλουστού Σουλτάν. Όταν πέθανε η μητέρα της η Μεντιχά ήταν 5 ετών και δόθηκε στη Βερντιτζανάν Καντινεφέντι για να τη μεγαλώσει.

Ήταν λάτρης των Ευρωπαϊκών τρόπων. Ντυνόταν όμορφα και με μεγάλη αξιοπρέπεια με φορέματα με μακριές ουρές. Ήταν μικροκαμωμένη με λευκό δέρμα και υπέροχα μαύρα μάτια, έμοιαζε πάρα πολύ με τον πατέρα της, Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Ο καθένας στο παλάτι αγαπούσε την Πριγκίπισσα. Όπως και η Σενιχά Σουλτάν, κι αυτή μιλούσε γελώντας, με έναν αέρα χιούμορ στη φωνή της. Όταν αυτές οι δύο αδελφές ήταν μαζί κουβεντιάζοντας με τον Μωάμεθ Ε΄, γελούσαν και προσπαθούσαν να τον διασκεδάσουν και να τον κάνουν να γελάσει.

Όταν μεγάλωσε, ερωτεύτηκε τον Νετζίπ Πασά, γιο του Σεΐχη Νετζιπζάντε Σαμί Μπέη και ήθελε να τον παντρευτεί. Αλλά ο ετεροθαλής αδελφός της, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, δεν ήθελε να τον παντρευτεί. Τελικά η θετή μητέρα της, Βερντιτζανάν Καντινεφέντι, έδωσε την άδειά της για να τον παντρευτεί. Το 1879 παντρεύτηκε τον Νετζίπ Πασά. Είχαν ένα γιο, τον Σουλτανζάντε Σαμί Μπέη. Μετά τον θάνατο του Νετζίπ Πασά η Μεντιχά Σουλτάν παντρεύτηκε τον Φερίντ Πασά, αλλά δεν απέκτησε παιδιά από αυτόν τον γάμο. 

Η Μεντιχά Σουλτάν πέθανε στις 7 Νοεμβρίου του 1928 στη Νίκαια της Γαλλίας και τάφηκε στη Γαλλία.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
 The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem. University of Texas Press. 2010. ISBN 978-0-292-78335-5.
 Fanny Davis (1986). The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-24811-5.
 Ayşe Osmanoğlu (2007). Babam Sultan Abdülhamid: hatıralarım. Selis Kitaplar.

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Συριανός

Ο Συριανός ήταν βυζαντινός στρατηγός και Κατεπάνω της Ιταλίας από το 1062 έως το 1064. Διορίστηκε από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ι΄ Δούκα, τον τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα που έδειξε ενδιαφέρον για την ανάκτηση των Ιταλικών εδαφών.

Πηγές 
 Gay Jules, L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II, Burt Franklin: New York, 1904. 

Κατεπάνω της Ιταλίας
Δήμος Βλασσίας

Ο Δήμος Βλασσίας ήταν βραχύβιος δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε έπειτα από έξι χρόνια, το 1841.

Διοικητική ιστορία
Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20 Απριλίου του 1835 ως δήμος της Επαρχίας Κυναίθης (Καλαβρύτων) του Νομού Αχαιοήλιδος με έδρα τον οικισμό της Βλασσίας. Ήταν Γ΄ Τάξεως και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν ήταν οι εξής: Βλασσία, Μουρίκι, Δεμέστιχα, Μποντιάδες, Καρούσι, Γκέρμπεσι, Μονή Αγίου Νικολάου. Με το βασιλικό διάταγμα της 19ης Ιουνίου (1ης Ιουλίου) του 1841 ο Δήμος Βλασσίας καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν προσαρτήθηκαν στον όμορο Δήμο Λαπαθών του ίδιου νομού.

Πηγές
 Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις), τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
 Α.Ι. Κλάδου, Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
 Χρήστου Π. Κορύλλου, Χωρογραφία της Ελλάδος. Α'. Νομός Αχαΐας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων «Ανέστη Κωνσταντινίδου», Εν Αθήναις 1903.
 Ι. Δ. Σταματάκης, Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη, Εν Αθήναις 1846.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Βλασσίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 26/07/2018.

Β
Δ
Δ