joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Transavia

Η Transavia Airlines C.V, γνωστή ως Transavia, είναι ολλανδική αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους, η οποία λειτουργεί ως ανεξάρτητο μέλος της Air France-KLM.

Η κύρια βάση της είναι στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σκίπχολ, ενώ τα διεθνή αεροδρόμια του Αιντχόβεν και του Ρότερνταμ αποτελούν τις δευτερεύουσες βάσεις της εταιρίας. Στη Γαλλία το Διεθνές Αεροδρόμιο Ορλύ είναι η κύρια βάση της θυγατρικής της εταιρίας Transavia France.

Η Transavia λειτουργεί προγραμματισμένες πτήσεις αλλά και πτήσεις τύπου τσάρτερ προς 88 προορισμούς. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρίας βρίσκονται στο κτίριο TransPort, στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σκίπχολ του Άμστερνταμ.

Ιστορία 
Τα πρώτα νέα σχετικά με την ίδρυση νέας εταιρίας τσάρτερ στην Ολλανδία, μετά την MartinAir άρχισαν να διαδίδονται την άνοιξη του 1966. Τότε, ο John Block ,παλιό μέλος της ΜartinAir στην Ολλανδία ήθελε να αναλάβει το εγχείρημα. Η άδεια δόθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1966 και δύο μέρες μετά ξεκίνησαν οι πρώτες εμπορικές πτήσεις.

Τα γραφεία της εταιρίας βρίσκονταν στο παλίο Αεροδρόπιο Σχίπχολ. Δέκα χρόνια μέτα την ίδρυση της εταιρίας, η Transavia είχε καταφέρει να κερδίσει το 45% της αγοράς στις διακοπές στην Ολλανδία και να γίνει ο κύριος ανταγωνιστής της MartinAir. To 1986 το διακριτικό άλλαξε από Transavia Holland σε Transavia Airlines. Από τις 26 Οκτωβρίου του 1986, η Transavia ξεκίνησε καθημερινές πτήσεις από το Άμστερνταμ στο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ του Λονδίνου.

Το 1991, το 80% των μετοχών της εταιρίας πωλήθηκαν στην KLM. To 1998 η Transavia έγινε η πρώτη ξένη αεροπορική εταιρία που πραγματοποίησε εγχώριες πτήσεις στην Ελλάδα. Το 2003 η KLM αγόρασε και το εναπομείναν 20% των μετοχών της Transavia, έχοντας πια ολόκληρο το 100% των μετοχών της εταιρίας.

Στις αρχές του 2000, η Transavia ήταν ακόμα εταιρία charter με θυγατρική την Basiq Air. Για να δυναμώσει την εικόνα της, οι δύο εταιρίες συνενώθηκαν υπό το όνομα transavia.com στην 1 Ιανουαρίου 2005.

Η Transavia έχει μια ακόμα εταιρία στην Γαλλία, την Transavia France η οποία έχει βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο Ορλύ στο Παρίσι. Η Transavia France κάνει πτήσεις χρησιμοποιώντας 10 Boeing 737-800

Στόλος

Σημερινός στόλος 
Από τον Δεκέμβριο του 2013, ο στόλος της Transavia αποτελείται από τα παρακάτω αεροσκάφη. Όλα είναι εξοπλισμένα με winglets.

Υπηρεσίες κατά την πτήση 
Η Transavia προσφέρει την υπηρεσία "Buy on Board" πουλώντας φαγητά και ποτά κατά την πτήση.

Πολιτική αποσκευών 
Ξεκινώντας από τις 5 Απριλίου 2011, η Transavia εισήγαγε καταβολή τέλους για αποσκευές. Επίσης, οι κανόνες για τις αποσκευές άλλαξαν και το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος για χειραποσκευή αυξήθηκε από 5kg σε 10kg.

Παραπομπές 
.

Ολλανδικές αεροπορικές εταιρίες
Προύνος η ακανθώδης

Η Προύνος η ακανθώδης (Prunus spinosa), ακανθόπρουνος ή τσαπουρνιά είναι είδος του γένους των προυνών, της υποοικογένιας Αμυγδαλοειδών (Amygdaloeideae), της οικογένειας των Ροδοειδών (Rosaceae). Συναντάται στην Ελλάδα με τα ονόματα  μαμουσιά (στην Αρκαδία), ή τσαμπουρνιά (στη Δωρίδα και τη Μακεδονία), ενώ υπάρχει και παλιά αναφορά για γκοριτσιά ή γκορτσιά (στην  Αργολίδα). Βρίσκεται στην Ευρώπη, στη Δυτική Ασία και στη Βορειοδυτική Αφρική.

Πρόσφατα έχει ευδοκιμήσει και στη Νέα Ζηλανδία και τις Ανατολικές ακτές της Βόρειας Αμερικής. Από το φυτό αυτό θεωρείται από ορισμένους ότι, από διασταύρωση με φυσικό τρόπο με την προύνη την κερασιόκαρπο (Prunus cerasifera) προήλθε η δαμασκηνιά, υπόθεση που όμως έχει αμφισβητηθεί.

Περιγραφή 
Η τσαπουρνιά είναι μεγάλος φυλλοβόλος θάμνος ή μικρό δέντρο. Φτάνει σε ύψος έως 5 μέτρα. Έχει σκούρο φλοιό και πυκνά σκληρά και αγκαθωτά κλαδιά. Τα φύλλα του είναι ωοειδή με λεπτή οδοντωτή περίμετρο. Ανθίζει πριν το φύλλωμα την άνοιξη και είναι ερμαφρόδιτο. Οι καρποί του, τα τσάπουρνα είναι σφαιροειδή με μαύρο, μπλε και μοβ χρώμα. Η συγκομιδή γίνεται από τα μέσα Οκτωβρίου έως τέλη Νοεμβρίου. Η γεύση των τσάπουρνων είναι έντονα στυφή και ξινή.

Χρήσεις

Η τσαπουρνιά έχει ευρεία χρήση, καθώς χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη της: τα φύλλα, τα άνθη, ο φλοιός και οι καρποί. Έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Τα τσάπουρνα έχουν Βιταμίνη C, ανθοκυανίνη και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Η κατανάλωση των τσάπουρνων παρέχει προστασία από καρκίνο. Οι καρποί χρησιμοποιούνται και αποξηραμένοι. Μπορούν να παρασκευαστούν:

 αφέψημα από αποξηραμένα μέρη του φυτού ή τους καρπούς για την καταπολέμηση της γρίπης, του πυρετού, της καταρροής και του πονόλαιμου
 αφέψημα από τα αποξηραμένα άνθη (ή και τα αποξηραμένα τσάπουρνα) για την καταπολέμηση της διάρροιας, της δυσεντερίας και της γαστρεντερίτιδας
 σιρόπι από τα τσάπουρνα για την καταπολέμηση της γρίπης
 χυμός φρέσκων ή αποξηραμένων τσάπουρνων για την αντιμετώπιση ερεθισμών στο στόμα καθώς και προβλημάτων στα ούλα
 λικέρ
 μαρμελάδα

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Προύμνη
Δέντρα
Θάμνοι
Φαρμακευτικά φυτά
Μεσογειακή χλωρίδα
Δρύπες
Ελληνική χλωρίδα
Οπωροφόρα δέντρα
Ηρακλής Σερρών

Ο Ηρακλής Σερρών μπορεί να αναφέρεται σε διαφορετικά λήμματα που αφορούν τον αθλητισμό.

 Γ.Σ. Ηρακλής Σερρών, ιστορικό αθλητικό σωματείο που ιδρύθηκε την περίοδο του μεσοπολέμου, το οποίο συγχωνεύτηκε και διαλύθηκε το 1964.
 Π.Σ. Ηρακλής Σερρών, αθλητικό σωματείο το οποίο ιδρύθηκε το 1987 και υφίσταται μέχρι και σήμερα.Συμμετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα τής Ε.Π.Σ.Σερρών στην ανώτερη κατηγορία και εδρεύει στο αθλητικό πάρκο Ομονοίας(γήπεδό Β').                                                   Δ.Σ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΑΛΚΑΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ(2019-ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ)..ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΟΣΧΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
 Α.Ο. Ηρακλής Σερρών, αθλητικό σωματείο τάε κβον ντο το οποίο υφίσταται μέχρι και σήμερα.
Τσαπουρνιά (αποσαφήνιση)

Τσαπουρνιά, είδος φυτού.
Τσαπουρνιά Αχαΐας, ορεινός οικισμός.
Τσαπουρνιά Εύβοιας, ημιορεινός οικισμός στο βορειανατολικό τμήμα του νησιού.
Τσαπουρνιά Λαρίσης, ορεινός οικισμός του δήμου Ελασσόνος κοντά στο Σαραντάπορο.

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κρις Πωλ

Ο Κρις Πολ (αγγλικά: Christopher Emmanuel Paul, γεννήθηκε 6 Μαΐου 1985), είναι Αμερικανός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής, Με ύψος 1,83 μέτρα αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ με τους Φοίνιξ Σανς στο NBA. Ιδιαίτερα επιδέξιος, αποτελεί έναν από τους καλύτερους πόιντ γκαρντ του NBA του 21ου αιώνα, ενώ είναι τρίτος όλων των εποχών στις ασίστ. Την πρώτη του χρονιά 2005-06 ήταν ο καλύτερος ρουκι του πρωταθλήματος έχοντας μέσο όρο 16,1 πόντων ανά αγώνα. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας  

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς
Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς
Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Αμερικανοί Ολυμπιονίκες 
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006
Ερβέ Ρενάρ

Ο Ερβέ Ρενάρ (γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1968 στο Αιξ-λε-Μπαιν) είναι πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός και νυν προπονητής της ΦΚ Σοσό.

Βιογραφία

Παίκτης 

Ο Ερβέ Ρενάρ αγωνίστηκε στην ΑΣ Κάννες (1983-1990), στη Σταντ ντε Βαλωρί (1991-1997), και την ΣΚ Ντραγκινιάν (1997-1998). Έχοντας λίγες εμπειρίες από το υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρο, δεν μέτρησε στη διάρκεια της καριέρας του παρά μόνο μια επαγγελματική συμμετοχή σε αγώνα της Ντιβιζιόν 1, απέναντι στη Ματρά Ρασίνγκ στη διάρκεια της σεζόν 1988-1989, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ζαν Φερναντές.

Προπονητής 
Προτού αναχωρήσει για την Αφρική είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ΑΣ Σερμπούρ (ομάδα της Νασιονάλ) από το 2005 ως το 2007.
Αφού, σε πρώτη φάση, διετέλεσε βοηθός προπονητή του Κλωντ Λε Ρουά στον πάγκο της Γκάνα, την οποία κατάφεραν να οδηγήσουν έως την κατάκτηση της τρίτης θέσης του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, ανακοινώθηκε στις 7 Μαΐου 2008 ως ο νέος ομοσπονδιακός τεχνικός της Ζάμπια. Πέτυχε, επίσης, τη σημαντική επιτυχία να φτάσει ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2010, κάτι που είχε να συμβεί για διάστημα 14 ετών για τη Ζάμπια. 

Τον Απρίλιο του 2010, αποφάσισε να παραιτηθεί από την τεχνική ηγεσία της Ζάμπια. Στις 8 Απριλίου 2010, ο Ερβέ Ρενάρ ανακοινώθηκε επισήμως ως ο νέος ομοσπονδιακός προπονητής της Αγκόλα για διάστημα δύο ετών. Όντας απλήρωτος και σε αδυναμία να λάβει άδεια εργασίας, αποφάσισε να παραιτηθεί τον Οκτώβριο, μόλις έξι μήνες μετά την πρόσληψή του.

Υπέγραψε στην ΟΣΜ Αλζέ τον Ιανουάριο του 2011 συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας 2,5 ετών. Μία ρήτρα που υπήρχε στο συμβόλαιό του του έδινε τη δυνατότητα να αποχωρήσει από τη θέση του εφόσον δεχόταν κρούση από άλλη Εθνική Ομάδα, επέστρεψε, εκ νέου, τον Νοέμβριο του 2011 στη θέση που κατείχε παλαιότερα ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Ζάμπια. Ανέλαβε, λοιπόν, την τεχνική ηγεσία μιας ομάδας η οποία είχε μόλις πάρει την πρόκριση για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2012. Προς γενική έκπληξη κι έπειτα από σημαντική ομαδική δουλειά, η Ζάμπια νίκησε στον τελικό της διοργάνωσης απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού στη διαδικασία των πέναλτι με σκορ 8-7 (0-0 έπειτα από την κανονική διάρκεια του αγώνα). Έτσι, η Ζάμπια κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Ανέλαβε επισήμως την τεχνική ηγεσία της ΦΚ Σοσό στις 7 Οκτωβρίου 2013, μετά την παραίτηση του Ερίκ Ελί από τον πάγκο της τελευταίας.

Διακρίσεις 
 Νικητής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2012 με τη Ζάμπια
 Προπονητής της χρονιάς από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για το 2012

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες
Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Κέιμπριτζ Γιουνάιτεντ
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ζάμπιας
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ανγκόλας
Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Κεραύσιο όρος

Το Κεραύσιο όρος είναι μικρός λόφος παρυφάδα του Λύκαιου που βρίσκεται γεωγραφικά στην Ηλεία στα σύνορα με την Αρκαδία. 

Στους πρόποδες του σήμερα βρίσκεται χτισμένο το χωριό Θεισόα Ηλείας, η Θεισόα η Λυκόα που διασώζονται ερείπια της και το Κάστρο της Αγίας Ελένης. Στο Κεραύσιο έχει τις πηγές της η Νέδα και ο Λούσιος ενώ στους πρόποδες του περνά ο ποταμός Αλφειός.

Παραπομπές 

Λόφοι της Ηλείας
Βουνά της Αρκαδίας
Γεωγραφία της αρχαίας Αρκαδίας
Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας Ημαθίας

Ο  Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας βρίσκεται 2 χλμ ανατολικά του οικισμού της Αγίας Μαρίνας Ν. Ημαθίας. Έχει κηρυχτεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με την υπ. αρ. Υ.Α. Β1/Φ36/31675/685/2-7-85 απόφαση (ΦΕΚ 455/Β/19-7-85).
Η ανέγερση του έγινε το 1700 μ.χ. και η αρχιτεκτονική του στη σημερινή του μορφή πρόκειται για μονόχωρο ναό με ημικυκλική εξωτερικά αψίδα, ευρύχωρο νάρθηκα-γυναικωνίτη και χαγιάτη στην νότια και δυτική πλευρά. Στη βορειοδυτική γωνία του ναού υψώνεται νεόδμητο κωδωνοστάσιο απο οπλισμένο σκυρόδερμα.
Ο ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφικό διάκοσμο που έχει χρονολογηθεί στον 18ο αιώνα, εικόνες του 19ου αιώνα και ξυλόγλυπτο σταυρό.

 Ιστοσελίδα ναού
 Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών τόπων και μνημείων

Αγια Μαρινα Ημαθιας
Ιερά Μητρόπολις Βέροιας, Ναούσσης και Καμπανίας
Δήμος Βέροιας
Α.Ο. Αργοναύτης Νέας Κίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Αργοναύτης Νέας Κίου είναι ιστορικό αθλητικό σωματείο από τη Νέα Κίο Αργολίδας. Είναι η ομάδα με την μεγαλύτερη ιστορία στην αργολιδα. Ιδρύθηκε το 1933 από τους πρόσφυγες , που ήρθαν στην Αργολίδα από την Κίο της Τουρκίας το 1922. Το σωματείο διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου,μπάσκετ, ενόργανης καθως και τμήματα ακαδημιών και στα τρία αθλήματα. Χρώματα της ομάδας ορίστηκαν το μπλε, γαλάζιο και λευκό, και επίσημο σήμα η Αργώ. Έχει ως έδρα το «Αθλητικό Κέντρο Νέας Κίου», με φυσικό χλοοτάπητα το οποίο εγκαινιάστηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2010

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών 
Ο Αργοναύτης Νέας Κίου ιδρύθηκε το 1933 και το ποδοσφαιρικό τμήμα αποτελεί το αρχαιότερο του συλλόγου. Αρχικά αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα Αργολιδοκορινθίας που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Κορινθίας και το 1963 ήταν ένα εκ των έξι ιδρυτικών σωματείων της Ε.Π.Σ. Αργολίδας, μαζί με τους Απόλλων Άργους, Α.Ε.Κ. Άργους, Παναργειακό, Προίτο Νέας Τίρυνθας και Α.Ε. Κρανιδίου.

Έχει αγωνιστεί 3 φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής και έχει φτάσει στα ημιτελικά του κυπέλλου ερασιτεχνών Ελλάδας τη σεζόν 1991-1992 χάνοντας με σκορ 2-0 από τον Α.Ο. Κέρκυρα στο Στάδιο Παναχαϊκής. Υπό τη σκέπη του λειτουργεί και το σωματείο του Α.Ο. Ν. Κίου, το οποίο αποτελεί το ποδοσφαιρικό μέλλον του Α.Ο. Αργοναύτη, μαζί με τις ακαδημίες του συλλόγου.

Από το 1963 που ιδρύθηκε η ένωση της Ε.Π.Σ. Αργολίδας ο Αργοναύτης Νέας Κίου μετέχει κάθε χρόνο στο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Αργολίδας εκτός από τις σεζόν που αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική.

Σημαντικοί ποδοσφαιριστές 
Ο σύλλογος έχει αναδείξει πολλούς ποδοσφαιριστές που έκαναν καριέρα στη Β' Εθνική, Γ' Εθνική και Δ' Εθνική με τις ομάδες του Παναργειακού και του Πανναυπλιακού όπως οι:
 Βασίλης Παντερμαλής
 Κώστας Τσακίρης
 Μάρκος Φαρμάκας
 Αντώνης Τσακίρης

Τίτλοι 
 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Αργολίδας
 1971-1972
 1973-1974
 1985-1986 
 1987-1988
 1992-1993 
 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Αργολίδας
 1973-1974: Αργοναύτης Νέας Κίου - Ερμής Ερμιόνης 2-0
 1987-1988 
 1991-1992: Αργοναύτης Νέας Κίου - Τροιζηνιακός Γαλατά 2-1
 2016-2017:  Α.Ε. Λέρνας - Αργοναύτης Νέας Κίου 0-2
  Επίσης έχει φτάσει άλλες δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου ως φιναλίστ, χωρίς να καταφέρει να το κατακτήσει.
 2014 - 2015:  Κορωνίδα Κοιλάδας - Αργοναύτης Νέας Κίου 1-0
 2017 - 2018:  Α.Ε Ερμιονίδας''' - Αργοναύτης Νέας Κίου 1-0

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://eskak.gr/Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας
 https://web.archive.org/web/20131014042425/http://epsarg.gr/
 Ιστότοπος ομάδας καλαθοσφαίρισης
 Ιστότοπος ποδοσφαιρικής ομάδας

Αθλητικοί σύλλογοι Αργολίδος
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ.
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1933
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1988
Μιχάλης Τσαουσόπουλος

Ο Μιχάλης Τσαουσόπουλος (Ταμπούρια Πειραιά, 1953), γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Michael 267, είναι Έλληνας ραδιοφωνικός παραγωγός, παρουσιαστής και διασκεδαστής.

Βιογραφικό 

Γεννήθηκε το 1953 στα Ταμπούρια, μία συνοικία του Πειραιά. Αποφοίτησε το 1971 από το ιδιωτικό γυμνάσιο Στέγκα. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν επιμελήθηκε διάφορες ραδιοφωνικές εκπομπές χωρίς την τυπική έγκριση της κρατικής ραδιοφωνίας, κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε. Συνέχισε στους ιδιωτικούς ραδιοσταθμούς Αθήνα 9.84, ANT1 Radio, POP FM και Kiss 92.9, ενώ το 1999 δημιούργησε το Radio DJ (μετέπειτα Athens DeeJay), για λογαριασμό του Ομίλου Αττικές Εκδόσεις στον οποίο εργάζεται ως γενικός διευθυντής.

Στην αρχή της δεκαετίας του 1990 αντέγραψε μια παλιότερη ιδέα του Νίκου Μαστοράκη μετατρέποντάς την σε ζωντανό τηλεοπτικό σόου, την εκπομπή ΝΑΙ ή ΟΧΙ του ΑΝΤ1, στην οποία διαγωνίζονταν πολίτες σε πλατείες γειτονιών της Αθήνας αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδος, με έπαθλο 5.000 δραχμών. Θεωρείται ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής. Τα τελευταία χρόνια είναι υπεύθυνος της πρωινής εκπομπής Breakfast στα FM από τον Athens DeeJay, έχοντας σαν άμεση συνεργάτιδα τη Μαρία Ένεζλη.

Τηλεοπτικές εκπομπές
267 Music Power (1990, ΑΝΤ1)
Με αγάπη Άννα (1995, ΑΝΤ1)
The X Factor (2019, Open)

Τηλεπαιχνίδια
ΝΑΙ ή ΟΧΙ (1992, ΑΝΤ1)
Σούπερ Μάρκετ (1995, ΑΝΤ1)

Τηλεοπτικές σειρές που έλαβε μέρος
Αχ, Ελένη (1992, Mega Channel)

Πηγές
Αποκλειστική συνέντευξη του Μιχ. Τσαουσόπουλου
Βιογραφικό του καλλιτέχνη, από το Retrodb.gr

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κώστας Χαριτοδιπλωμένος

Ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος (Αθήνα, 5 Μαΐου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής, που έκανε αξιόλογη διεθνή σταδιοδρομία, καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.Το πραγματικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου.

Βιογραφία
Ο Χαριτοδιπλωμένος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεχωρίζοντας ιδιαίτερα για τη δημιουργία του «Lost in the Night» (1984), το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των ευρωπαϊκών chart, κυρίως μεσογειακών χωρών. Επόμενες γνωστές παραγωγές ή συνθέσεις του, ήταν τα  «Fill Me Up» (1985) με τη Μαντώ, «Talk about Love» (1985) της Μαριάννας Ευστρατίου, «Set Yourself In Motion/Where Do I Begin» (1986, πάλι με τη Μαντώ), ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Αλέξιας και το «Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες» της Πωλίνας (αμφότερες δουλειές μέσα στο 1987). 

Το 1988 κυκλοφόρησε η ατομική δισκογραφική του δουλειά "Κώστας Χαριτοδιπλωμένος". Ακολούθησαν τα «Στοιχηματίζω» (Μαντώ, 1990), «Ορκίσου» και «Δίλλημα» από το δεύτερο προσωπικό δίσκο της Αλέξιας. Ήταν και ο ίδιος, ερμηνευτής πολλών τραγουδιών καθ' όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας (90ς). Το 2002 επανακυκλοφόρησε η κορυφαία επιτυχία του «Lost in the Νight».

Δισκογραφία

Άλμπουμς 
1983 — Itchika
1984 — Do It!‎
1987 — It's All Right
1988 — Κώστας Χαριτοδιπλωμένος
1989 — Ακαταμάχητος
1991 — Καίγομαι	
1992 — Ζηλεύω
1993 — Πάρε Την Αγάπη Μου		
1994 — Ψηλά Τα Χέρια Έρωτα		
1995 — Σ' Έναν Αλήτη Καιρό		
1996 — Δεν Καταλαβαίνω Τίποτα
1998 — Κώστας Χαριτοδιπλωμένος

Συλλογές 
1987 – Summer Love Yes (The Best Years)	
1991 – Τα Καλύτερά Του: Ο Τραγουδιστής / Ο Συνθέτης 		
1997 – Οι Επιτυχίες Μου
2008 – The Digital Collection

Singles & EPs 
2018 – "Βραδινό Μπανάκι"

Συμμετοχές 
1987 – Κανένας Δεν Μας Σταματά με το Αλέξια
1989 – Πες Το Πάλι με τη Μαντώ
1989 – Αγκαλίτσες Και Φιλάκια με του Μαντώ
1992 – Ναι με την Άντζελας Δημητρίου
1996 – Φώνες με τον Σαμπρίνα
2021 – Σ' Έχω Ερωτευτεί του Σαμπρίνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες συνθέτες
Παύλος Ευαγγελόπουλος

Ο Παύλος Ευαγγελόπουλος (Κέδρος Καρδίτσας, 15 Ιανουαρίου 1962) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Βιογραφία 
Έχει παίξει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Στην ελληνική τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του το 1983 στα "Καθημερινά" και αμέσως μετά στα Λιονταράκια του κυρ-Ηλία του Γιάννη Δαλιανίδη το 1985. Το 1990 συνεργάστηκε και πάλι με τον Δαλιανίδη στο Το ρετιρέ του Mega, που είναι μια από τις πιο επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές και μπήκε στο "πάνθεον" των επαναλήψεων του ίδιου καναλιού. Επίσης, μεγάλη επιτυχία αποτέλεσε για τον ίδιο η συμμετοχή του στο σίριαλ του Mega Οι μικρομεσαίοι το 1992, καθώς και η εμφάνισή του ήταν στην αισθηματική σειρά Όσο υπάρχει αγάπη του ΑΝΤ1 το 2001. Από το 2016, παίζει στην επιτυχημένη σειρά του ALPHA Έλα στη θέση μου, ερμηνεύοντας το ρόλο του Λεωνίδα Καλατζή.

Αποτέλεσε έναν από τους πιο γνωστούς και γοητευτικούς ηθοποιούς της δεκαετίας του 1980, παίζοντας σε πολλές ταινίες και βιντεοταινίες της εποχής.

Τηλεοπτικές σειρές

Τηλεοπτικό θέατρο

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Θέατρο 

Ηθοποιοί-επέκταση
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2013
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ρέξαμ ΑΦΚ

Η Ρέξαμ ΑΦΚ (oυαλικά: C.P.D. Wrecsam, αγγλικά: Wrexham A.F.C.) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Ρέξαμ της Ουαλίας. Αγωνίζεται στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Ρέισκουρς Γκράουντ, χωρητικότητας 10.771 θεατών.

Ιστορία

1864–1905
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1864 από τα μέλη της Ρέξαμ Κρίκετ Κλαμπ (Wrexham Cricket Club), που ήθελαν μια αθλητική δραστηριότητα για τους χειμερινούς μήνες, η οποία τον καθιστά (μετά τις Σέφιλντ, Κρέι, Χόλαμ, Νοτς Κάουντι και Στόουκ Σίτι) τον έκτο παλαιότερο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σύλλογο και τον παλαιότερο στην Ουαλία. Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας διεξήχθη στις 22 Οκτωβρίου 1864 στο Ντένμπι Κάουντι Κρίκετ Γκράουντ (Δε Ρέισκουρς) εναντίον της Πρινς οφ Γουέιλς Φάιαρ Μπρίτζαντ.

Επιτυχίες
.

Πρωταθλήματα
Θερντ Ντιβίζιον Νορθ/Θερντ Ντιβίζιον/Ντιβίζιον 2/Λιγκ Ουάν (τρίτου επιπέδου κατηγορία)
Πρωταθλήτρια (1): 1977–78
Δεύτερη θέση (1): 1932–33
Φορθ Ντιβίζιον/Θερντ Ντιβίζιον/Ντιβίζιον 2/Λιγκ Του (τέταρτου επιπέδου κατηγορία)
Πρωταθλήτρια (2): 1992–93, 1969–70
Προβιβασμός (4): 1961–62, 1969–70, 1992–93, 2002–03
Νικήτρια πλέι-οφ (1): 1988–89
Κόνφερενς Πρέμιερ/Νάσιοναλ Λιγκ (πέμπτου επιπέδου κατηγορία)
Δεύτερη θέση (1): 2011–12
Νικήτρια πλέι-οφ (3): 2010–11, 2011–12, 2012–13
Δε Κομπινέισον
Πρωταθλήτρια (4): 1900–01, 1901–02, 1902–03, 1904–05
Δεύτερη θέση (1): 1899–1900
Ουαλική Σένιορ Λιγκ
Πρωταθλήτρια (2): 1894–95, 1895–96

Κύπελλα
Κύπελλο Αγγλίας
Προημιτελικά (3): 1973–74, 1977–78, 1996–97
Λιγκ Καπ Αγγλίας
Προημιτελικά (1): 1977–78
Λιγκ Τρόφι
Νικήτρια (1): 2004–05
Τρόφι
Νικήτρια (1): 2012–13
Φιναλίστ (1): 2014–15
Λιγκ Καπ Νορθ
Νικήτρια (1): 1943–44
Κύπελλο Ουαλίας
Κυπελλούχος (23): 1877–78, 1882–83, 1892–93, 1896–97, 1902–03, 1904–05, 1908–09, 1909–10, 1910–11, 1913–14, 1914–15, 1920–21, 1923–24, 1924–25, 1930–31, 1956–57, 1957–58, 1959–60, 1971–72, 1974–75, 1977–78, 1985–86, 1994–95
Φιναλίστ (22): 1878–79, 1889–90, 1890–91, 1894–95, 1985–96, 1897–98, 1898–99, 1901–02, 1919–20, 1931–32, 1932–33, 1949–50, 1961–62, 1964–65, 1966–67, 1970–71, 1978–79, 1982–83, 1983–84, 1987–88, 1989–90, 1990–91
Πρέμιρε Καπ Ουαλίας
Νικήτρια (5): 1997–98, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2003–04
Φιναλίστ (3): 1998–99, 2004–05, 2005–06

Διεθνείς διοργανώσειςΚύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης'''
Προημιτελικά (1): 1975-76

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρέξαμ ΦΚ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1872
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουαλίας
Παρυσάτιδα της Περσίας

Η Παρυσάτιδα της Περσίας, έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. ήταν νόθα κόρη του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη Α’ του Μακρόχειρα από την δυναστεία των Αχαιμενιδών και της Ανδίας της Βαβυλώνας, ετεροθαλής αδελφός των βασιλέων της Περσίας Ξέρξη Β’, Σογδιανού και Δαρείου Β’ του νόθου. Παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Δαρείο με τον οποίο απέκτησε 4 γιους τους: Αρταξέρξη Β’, Κύρο τον νεώτερο, Οστάνη και Οξάρθη. Ο αγαπημένος της γιος ήταν ο Κύρος γι’αυτό όταν πέθανε ο σύζυγος της τον βοήθησε στην προσπάθεια του να πάρει τον θρόνο από τον μεγαλύτερο αδελφό του Αρταξέρξη Β’ αλλά ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην μάχη στα Κούναξα το 401 π.Χ.. Κατηγόρησε τον σατράπη Τισσαφέρνη για τον φόνο του γιου της και στην συνέχεια ο σατράπης δολοφονήθηκε.

Πέρσες βασιλείς
Δυναστεία των Αχαιμενιδών
Λαπίθας όρος

Ο Λαπίθας είναι βουνό στα νότια της Ηλείας. Στους προποδές του είναι οι αρχαίες πόλεις Αίπυ, Σαμικό και Αρήνη. Ψηλότερη κορυφή του είναι η Ξηροχόρτι με 821 μέτρα υψόμετρο, και από τις πλαγιές του ξεκινούν μερικοί παραπόταμοι του Αλφειού ποταμού.

Από τον Λαπίθα πήγαζε ο αρχαίος ποταμός Άνιγρος που χυνόταν έπειτα στην θάλασσα εκεί που σήμερα βρίσκεται η λίμνη του Καϊάφα που βρίσκεται στους πρόποδες του. Το όνομα του οφείλεται στον Κένταυρο Λάπιθο που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ζούσε εκεί, ή από τους Λαπίθες που έχτισαν την Αίπυ. Κατά την αρχιαότητα το όρος, τμήμα του , ανήκε στο βασίλειο του Νέστορος της Πύλου όπως μαρτυρά και ο Όμηρος στις πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο και τμήμα του στην αρχαία Αρκαδία σύμφωνα με τον Παυσανία.

Παραπομπές 

Βουνά της Ηλείας
Στηθόδεσμος

Ο στηθόδεσμος είναι εσώρουχο που καλύπτει το γυναικείο στήθος.  Στη σημερινή εποχή είναι πιο συνηθισμένη στην καθομιλουμένη η χρήση της γαλλικής λέξης "σουτιέν", που σημαίνει "υποστήριγμα". Η ονομασία αυτή αναφέρεται στην υποστήριξη που προσφέρει ο στηθόδεσμος στο γυναικείο στήθος, κάνοντάς το να φαίνεται πιο στητό, νεανικό και θελκτικό. Ο στηθόδεσμος περιορίζει επίσης τις κινήσεις του στήθους κατά την άθληση, το τρέξιμο ή γενικά την κίνηση του σώματος.
Στις μινωικές τοιχογραφίες της Κνωσσού απεικονίζεται ένα είδος στηθόδεσμου που προβάλλει αντί να καλύπτει το γυναικείο στήθος. Στην αρχαία ελληνική απαντούν οι λέξεις "στηθοδέσμη", "μαστόδετον", "μαστόδεσμος", "απόδεσμος".  Στη σημερινή του μορφή, το σουτιέν προήλθε από τον κορσέ, εσώρουχο που φορούσαν οι γυναίκες στο δυτικό κόσμο από τον 16ο αιώνα και μέχρι τον 20ο. Παρ'ολα αυτά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι στηθόδεσμοι ή αλλιώς σουτιέν δεν προφέρουν καμία ωφέλεια από άποψη ανατομίας ή φυσιολογίας.

Κρέμασμα του στήθους 
Πολύ συχνά οι γυναίκες φοράνε στηθόδεσμους διότι λανθασμένα πιστεύουν ότι οι στηθόδεσμοι εμποδίζουν το κρέμασμα του στήθους τους. Γιατροί, πωλήτριες εσώρουχων, νεαρές και ενήλικες γυναίκες, πίστευαν ότι οι στηθόδεσμοι είναι ιατρικά απαραίτητοι για την υποστήριξη του στήθους. Σε ένα άρθρο του 1952 στο Parents' Magazine, o Frank H. Crowell έγραψε πως ήταν σημαντικό για τις έφηβες να αρχίσουν να φοράνε σουτιέν νωρίς, με σκοπό να εμποδίσουν το κρέμασμα του στήθους.

Αυτή η πεποίθηση βασιζόταν σε μια λανθασμένη ιδέα, κατά την οποία το στήθος δε μπορούσε να υποστηριχθεί ανατομικά από μόνο του και πως το να φορούν οι γυναίκες στηθόδεσμους έχει θετικά αποτελέσματα, τα οποία φαίνονται κατά τη γήρανση. Ωστόσο, ερευνητές, κατασκευαστές σουτιέν και ειδικοί υγείας δε μπόρεσαν να βρουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να υποστηρίζει την ιδέα ότι φορώντας σουτιέν για όσο χρονικό διάστημα, μειώνει τις πιθανότητες της πτώσης του στήθους. Παράγοντες που επηρεάζουν τη πτώση του στήθους είναι το κάπνισμα, οι πολλαπλές εγυμοσύνες, η μάζα του σώματος, το μεγάλο στήθος, η απότομη αύξηση ή απώλεια βάρους και η γήρανση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://www.sansimera.gr/articles/95

Τύποι ενδυμάτων
Εσώρουχα
Μαστός
Σπήλαιο της Θεόπετρας

Το σπήλαιο της Θεόπετρας βρίσκεται στη Θεσσαλία, στην Ελλάδα, στη βόρειο-ανατολική πλευρά σχηματισμού ασβεστολιθικών πετρωμάτων, 3 χλμ νότια της Καλαμπάκας. Η αρχαιολογική θέση χαρακτηρίστηκε σημαντική εξαιτίας της ανθρώπινης παρουσίας σε όλες τις περιόδους της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής περιόδου και ύστερον, γεφυρώνοντας το Πλειστόκαινο με το Ολόκαινο.

Ο βράχος της Θεόπετρας

Ο σχηματισμός του ασβεστολιθικού βράχου χρονολογείται στην Ανώτερη Κρητιδική περίοδο, 135 έως 65.000.000 χρόνια ΠΠ. Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1987 υπό τη διεύθυνση της Ν. Κυπαρίσσης-Αποστολίκα, και είχαν ως στόχο να δώσουν απαντήσεις στο μυστήριο της Παλαιολιθικής Θεσσαλίας. Η ραδιοχρονολόγηση υπέδειξε ανθρώπινη παρουσία τουλάχιστον 50.000 χρόνια πριν.

Περιγραφή
Στο σπήλαιο απαντάται μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές αλληλουχίες στην Ελλάδα, στις οποίες περιλαμβάνονται πολιτιστικά κατάλοιπα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής, της Μεσολιθικής και της Νεολιθικής. Το αρχαιολογικό αρχείο υποδεικνύει σημαντικά παλαιοπεριβαλλοντικά δεδομένα βασισμένα σε ιζηματογενή χαρακτηριστικά και βοτανικά υπολείμματα.

Αρχαιογενετική
Το 2016, ερευνητές εξήγαγαν με επιτυχία το DNA από την κνήμη δύο ατόμων που είχαν ταφεί στο σπήλαιο της Θεόπετρας. Και τα δύο άτομα ανακαλύφθηκαν σε μεσολιθικό ταφικό πλαίσιο και χρονολογήθηκαν ανεξάρτητα στο 7288–6771 ΠΚΕ και 7605–7529 ΠΚΕ. Αμφότερα τα υποκείμενα ανήκουν στην Απλοομάδα μιτοχονδιακού DNA (mtDNA) K1c.

Live Camera 
https://www.meteolive.gr/p/theopetra.html

Παραπομπές-σημειώσεις

Πηγές 
 Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
 Caves of Greece

Θεοπετρας
Ελληνική προϊστορία
Νομός Τρικάλων
Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Πιέτα Χότσπερς ΦΚ

Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ είναι μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη club based in Πιέτα. Η ομάδα έχει ιδρυθεί το 1968 και αγωνίζεται στην Πρώτη κατηγορία Μάλτας.

Ιστορία
Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ έκανε το ντεμπούτο της στις 23 Οκτωβρίου 1934, αλλά όποιες ελπίδες επιτυχίας είχε διακόπηκαν λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά το τέλος του πολέμου έλαβε μέρος στη Anglo Maltese Football League, πριν ενταχθεί στην Τρίτη Κατηγορία Μάλτας, όπου παρέμεινε για 10 περιόδους. Ωστόσο, το 1962 αντικαταστάθηκε από την ομάδα Pietà Atlanta, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Πιέτα Χότσπερς ΦΚ το 1973, εντασσόμενη στη Τέταρτη Κατηγορία Μάλτας το 1974. Η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα και την άνοδο, αλλά πέρασε 10 χρόνια στην Τρίτη Κατηγορία. Το 1985 ανέβηκε στη δεύτερη κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε σύντομα. Το 1988 ανέβηκε στη Δεύτερη κατηγορία και το 1994 στην Πρεμιέρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα
 Η Πιέτα Χότσπερς ΦΚ στη σελίδα Maltafootball.com 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
 
Πιέτα (Μάλτα)
Φεβζί Τσακμάκ

Ο Φεβζί Τσακμάκ (1876-1950) ήταν τούρκος στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε Στρατάρχης του Τουρκικού Στρατού, Υπουργός Πολέμου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και υπουργός της κεμαλικής κυβέρνησης της Άγκυρας.

Πρώτα χρόνια
Ο Φεβζί Τσακμάκ γεννήθηκε το 1876 στην Κωνσταντινούπολη. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία της Πόλης το 1898 και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στον Οθωμανικό στρατό. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο 1919-1922.

Ελληνοτουρκικός πόλεμος 1919-1922
Μετά τη νικηφόρα Μάχη του Σαγγαρίου κατά του ελληνικού στρατού (1921), ο Φεβζί Τσακμάκ προήχθη στο βαθμό του Στρατάρχη. Είχε προηγουμένως (πριν τη μάχη) παραιτηθεί από Υπουργός Πολέμου (5 Αυγούστου 1921).

Αρχηγός Γενικού Επιτελείου
Ο Φεβζί Τσακμάκ διετέλεσε αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκικής Δημοκρατίας από το 1923 ως το 1944 όταν και αποστρατεύτηκε. Απεβιώσε στις 10 Απριλίου του 1950 στο σπίτι του στην Κωνσταντινούπολη.

Οθωμανοί στρατιωτικοί
Τούρκοι στρατιωτικοί
Τούρκοι πολιτικοί
Τούρκοι πρωθυπουργοί
Υπουργοί της Τουρκίας
Τ
Διεθνές κέντρο εμπορικών εκθέσεων και συνεδρίων της Τενερίφης

Το Διεθνές κέντρο εμπορικών εκθέσεων και συνεδρίων της Τενερίφης (στα ισπανικά: "Centro Internacional de Ferias y Congresos de Tenerife") είναι ένα κτίριο, το οποίο φιλοξενεί εμπορικές εκθέσεις και συνέδρια.  Βρίσκεται στην πόλη της Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε (Κανάριες Νήσοι, Ισπανία). Σχεδιάστηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα.

Εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1996 και καλύπτει μια έκταση άνω των 40.000 τετραγωνικών μέτρων. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Αίθουσα της Τενερίφης. Είναι διαμορφωμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να φιλοξενεί μεγάλες εκδηλώσεις, εκθέσεις και συνέδρια που λαμβάνουν χώρα στην Τενερίφη. Η μεγάλη αίθουσα στον τελευταίο όροφο, με εμβαδόν 12.000 τετραγωνικά μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος κλειστός χώρος στις Κανάριες Νήσους.

Χρησιμοποιείται για διάφορες εκδηλώσεις του καρναβαλιού της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης, μεταξύ των οποίων η εκλογή της βασίλισσας του καρναβαλιού.

Σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Κανάριες νήσοι
Κτίρια και κατασκευές στην Ισπανία
Γιόβαν Αβακούμοβιτς

Ο Γιόβαν Αβακούμοβιτς (σερβικά : Јован Авакумовић) (Βελιγράδι 1 ή 13 Ιανουαρίου 1841 - Ρογκράτσκα Σλατίνα 3 Αυγούστου 1928) ήταν δικηγόρος, δικαστικός, πολιτικός και πρωθυπουργός της Σερβίας.

Βιογραφία 
Σπούδασε δικαίο στο Βελιγράδι και στη συνέχεια σπούδασε νομικά και κατάσταση της επιστήμης (1862-1868) στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ελβετία. Ήταν μέλος του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Το 1873 ήταν γραμματέας του Αρείου Πάγου και στη συνέχεια από το 1875 ο πρώτος διευθυντής της πόλης του Βελιγραδίου, στη συνέχεια επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος του υπουργείου εσωτερικών στην κυβέρνηση Μιχαΐλοβιτς τη δεκαετία του 1880. Εκείνο το έτος έγινε εν συντομία υπουργός δικαιοσύνης στο υπουργικό συμβούλιο του Γιόβαν Ρίστικ αλλά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, η κυβέρνηση πέφτει και αντικαθίσταται. Κατά την επόμενη περίοδο 1881-1887 ήταν δικαστής του Αρείου Πάγου και υπουργός δικαιοσύνης το 1887. 

Στις 9 Αυγούστου 1892 έγινε πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 25 Φεβρουάριου 1893 μετά από μια σκληρή μάχη, στην οποία η κυβέρνηση του Αβακουμοβιτς χρησιμοποίησε αμφισβητήσιμες μεθόδους, το αποτέλεσμα είναι μια ισοπαλία που δημιούργησε πολιτική κρίση που λύθηκε από τον βασιλιά Ομπρένοβιτς. Αργότερα η εθνοσυνέλευση οδήγησε κάποια μέλη της κυβέρνησης Αβακούμοβιτς σε δίκη όπου τέλος τους δόθηκε χάρη από τον βασιλιά.

Δεύτερη φορά έγινε πρωθυπουργός αμέσως μετά τη δολοφονία του βασιλιά Αλέξανδρου Ομπρένοβιτς στις  29 Μαΐου  1903. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου παγκοσμίου πολέμου το 1915 συνελύφθει από τις Αυστροουγγρικές δυνάμεις κατοχής και φυλακίστηκε σε στρατόπεδα στην Ουγγαρία και στη συνέχεια στην Αυστρία όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Μετά την επιστροφή από την αιχμαλωσία αποχώρησε από την πολιτική.

Ο Αβρακούμοβιτς υπήρξε ένα από τους πιο διάσημους και καλύτερους δικηγόρους στο Βελιγράδι, ιδίως στον τομέα του ποινικού δικαίου. Έγραψε μια σειρά από βιβλία με θέμα την θεωρία του ποινικού δικαίου (1887-1891), την υπεράσπιση της αναγκαιότητας, την σημασία του ποινικού δικαίου. ήταν πλήρες μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας από το 1893.

Πέθανε στο Rogaska Slatina της σημερινής Σλοβενίας και θάφτηκε στο Βελιγράδι.

Πηγές 

 Биографија на сајту САНУ
 Умро Јован Ђ. Авакумовић („Политика“, 4. август 1928)
 Архив Србије - страница о Јовану Авакумовићу

Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Σέρβοι νομικοί
Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Σέρβοι συγγραφείς
Βερίκα Καλάνοβιτς

Η Βερίκα Καλάνοβιτς (σερβικά : Верица Калановић), γεννημένη στις 19 Ιουλίου  1954 στο Τρστένικ. Είναι πολιτικός της Σερβίας που έχει διατελέσει επανειλημμένα υπουργός.

Αποφοίτησε το 1977 από την σχολή τεχνολογίας και μεταλλουργίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Από το 1980 έως το 1993 υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στο εργοστάσιο „Прве петолетке“ στο Τρστένικ. Το 2003 εργάστηκε ως καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Τρστένικ]. Από το 2000 έως το 2001 ήταν μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Τρστένικ.

Από το 2003 έως το 2006 ήταν επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος G17 στο κοινοβούλιο της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Μέλος της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας του κοινοβουλίου της Σερβίας και του Μαυροβουνίου στο συμβούλιο της Ευρώπης και μέλος της επιτροπής τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Διετέλεσε υφυπουργός στο υπουργείο Οικονομίας και περιφερειακής ανάπτυξης από το 2007. Υπουργός εθνικής υλοποίησης επενδυτικού σχεδίου από τις 7 Ιουλίου 2008 έως τις 21 Φεβρουάριου 2011. Αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας από τις 14 Μαρτίου 2011 έως τις 27 Ιουλίου 2012. Υπουργός νεολαίας και αθλητισμού της Σερβίας από τις 8 Φεβρουαρίου 2012 έως τις 27 Ιουλίου 2012. Από το 2012 είναι ο υπουργός περιφερειακής ανάπτυξης και τοπικής αυτοδιοίκησης.

Πηγές 
Биографије министара на сајту Владе Србије
Спречили смо сигуран банкрот - интервју („Вечерње новости“, 18. октобар 2012)

Υπουργοί νεολαίας και αθλητισμού της Σερβίας
Σέρβοι πολιτικοί
Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Σερβίας
Εθνική Κύπρου Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η  Εθνική Κύπρου U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) (ή Εθνική Νέων Κύπρου) είναι η εθνική κάτω των 19 ετών της Κύπρου. Ελέγχεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Εκπροσωπεί την Κύπρο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19.

Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U18 και U19

Δείτε ακόμη
 Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Εθνική Κύπρου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Εθνική Κύπρου U17 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου-Εθνική U19
 Προφίλ στη σελίδα UEFA.COM

Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης
Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο)
Ποδοσφαιρικες ομαδες
Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Παπαλοάπαν

Ο Παπαλοάπαν (ισπανικά: Río Papaloapan) είναι ένας από τους κύριους ποταμούς της μεξικανικής πολιτείας Βερακρούς. Το όνομά του προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ παπάλοτλ («πεταλούδα») και άπαν («ποταμός»).

Ο Παπαλοάπαν ανεβαίνει στην Ανατολική Σιέρρα Μάδρε, στα σύνορα μεταξύ των Πολιτειών Βερακρούς και Οαχάκα. Ο Παπαλοάπαν ελίσσεται για 122 χιλιόμετρα σε μια βορειοανατολική κατεύθυνση μέσα στην παράκτια πεδιάδα πριν εκβάλει στη λίμνη Αλβαράδο. Η λεκάνη απορροής καλύπτει 46.517 τετρ.km, η δεύτερη μεγαλύτερη στο Μεξικό, και περιλαμβάνει 244 δήμους με έναν πληθυσμό περίπου 3,3 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι πόλεις του Σαν Χουάν Μπαουτίστα Τουξτεπέκ και Τλακοτάλπαν βρίσκεται στις όχθες του ποταμού.

Στο παρελθόν η λεκάνη του Παπαλοάπαν ήταν υποκείμενη στις συχνές πλημμύρες, με τη ζημία που συντίθεται μερικές φορές από τους κυκλώνες.

Οι πολιτείες Οαχάκα και Βερακρούς συνεργάζονται στην ανάπτυξη της λεκάνης του ποταμού. Τα σχέδια περιλαμβάνουν την άρδευση για να βελτιώσει την αγροτική παραγωγή, προώθηση της δασοκομίας και της ιχθυοκαλλιέργειας και βελτιώσεις στους δρόμους και τη ναυσιπλοΐα ποταμών. Τα προτεινόμενα σχέδια θα έχουν τις απαραίτητες προβλέψεις για να αποφύγουν την οικολογική ζημία.

Εικόνες

Παραπομπές 

Παπαλοαπα
Δημήτριος Στρατής

Ο Δημήτριος Στρατής (Άνδρος, 1889 — Αθήνα, 7 Αυγούστου 1970) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός που διετέλεσε γερουσιαστής και βουλευτής με την ΕΔΑ.

Βιογραφία 
Εργαζόταν ως σιδηροδρομικός και υπήρξε γενικός γραμματέας της πανελλήνιας ομοσπονδίας του εν λόγω κλάδου (1920—25). Από το 1926 έως το 1929 διετέλεσε γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ. Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Εργατών.

Το 1941 έγινε μέλος του ΕΑΜ και αργότερα ίδρυσε το Κίνημα Ελεύθερου Συνδικαλισμού (ΚΕΣ) και ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας του κινήματος, «Ελεύθερα Συνδικάτα».

Εξελέγη βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) του Γεωργίου Καρτάλη στις εκλογές του 1956 και μετά με την ΕΔΑ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1963. Το Δεκέμβριο του 1963 έγινε ανεξάρτητος και στις εκλογές του 1964 εξελέγη ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ.

Με την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών το 1967, εκτοπίστηκε αρχικά στη Γυάρο και αργότερα στη Λέρο.

Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 8 Αυγούστου 1970.

Ανιψιός του ήταν ο Αντώνης Στρατής φίλος, συμφοιτητής και συνεργάτης του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Πηγές 
Βιογραφία στο Raskolnikovgr

Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Μέλη του ΕΑΜ
Παρασκευάς Χρίστου

Ο Παρασκευάς (Σκεύος) Χρίστου (γεννηθείς στις 2 Φεβρουαρίου 1984) είναι ένας κύπριος πρωιν ποδοσφαιριστης ο οποίος αγωνιστικε  στην ΚΣ Παντούρι Τίργκου Ζίου και στην Εθνική Κύπρου στη θέση του αμυντικού.

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕΚ Λάρνακας, συνέχισε στον ΑΠΟΕΛ, στην Ομόνοια και στην Αλκή. Ακολούθως αγωνίστηκε εκτός Κύπρου στη ρουμανικές ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κλούζ και ΚΣ Παντούρι Τίργκου Ζίου.

Τίτλοι
ΑΠΟΕΛ
Πρωταθλητής Κύπρου: 2009
Ομόνοια
Πρωταθλητής Κύπρου: 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Ποδοσφαιριστές ΚΣ Παντούρι Τίργκου Ζίου
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κλουζ
Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Πέταρ Τοντόροβιτς Ντόμπρνιακ

Ο Πέταρ Τοντόροβιτς Ντόμπρνιακ (σερβικά : Петар Теодоровић Добрњац) (Ποζάρεβατς 1771 - Ιάσιο 1828), ήταν Σέρβος επαναστάτης διοικητής της πρώτης σερβικής εξέγερσης και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε 1771 στο χωριό Ντόμπρνιακ της περιοχής του Ποζάρεβατς. Στα νιάτα του ήταν χαϋδούκος για λίγο διάστημα και μετά αποσύρθηκε στο αγρόκτημα του εκτρέφοντας ζώα. Το 1804 Μπουλγιούμπασης υπό τον Μιλένκο Στοΐκοβιτς. Το 1805 συμμετείχε στη Μάχη του Ιβάνκοβατς κατά του Χαζίφ Πασά, μετά την οποία ο ίδιος έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων και πήρε τον στρατιωτικό βαθμό του Μπιμπάς (διοικητής 1.000 στρατιωτών), και έγινε Κνεζ. Το 1806 πήρε μέρος στη μάχη της Ντέλιγκραντ κατά του Ιμπραήμ πασά της Σκόδρας. ήρθε σε σύγκρουση με τον Μιλόγιε Πέτροβιτς,  πήρε μέρος και στην μάχη του Τσεγκάρ το 1809, η οποία οδήγησε στην σερβική ήττα. Μετά την πτώση της Ντέλιγκραντ το 1809 εγκατέλειψε τη Σερβία σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Καραγιώργη. Το 1810 γύρισε πίσω με παρέμβαση της Ρωσίας, αλλά και το 1811 έφυγε και πάλι. Μετά την κατάρρευση της πρώτης σερβικής εξέγερσης το 1813 πήγε στο Παρίσι και την Πετρούπολη και στην Ροντοφινίκινα προσπαθώντας να εξασφαλίσει βοήθεια για την Σερβία αλλά εις μάτην.

Έλαβε από τη Ρωσία μια ετήσια σύνταξη 300 δουκάτων, και στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε και συνήψε ειρήνη μεταξύ των Ρώσων και των Τούρκων το 1812. Έπειτα μετακόμισε στη Βεσσαραβία όπου κατείχε κάποια φέουδα κι εγκαταστάθηκε μόνιμα εκεί. Στη δεύτερη Σερβική Εξέγερση το 1815 δεν επέστρεψε στη Σερβία. Είχε δύο γιους, αλλά και οι δύο έχασαν τη ζωή τους στην Αγία Πετρούπολη στον στρατό, και μια κόρη, Λιουμπίνκε. Ήταν παντρεμένη με τον Κοσμά, τον γιο του Λουκά Λαζάρεβιτς. Πέθανε στο Ιάσιο το 1828.

Παραπομπές

Πηγές 
 Војвода који је много нервирао Карађорђа („Блиц“, 25. септембар 2011)

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Σέρβοι χαϋδούκοι
Σέρβοι διπλωμάτες
Ίλιγια Μάρκοβιτς

Ο Ίλιγια Μάρκοβιτς (σερβικά : Илија Марковић) ήταν Σέρβος επαναστάτης, διπλωμάτης και πολιτικός της Σερβίας. 

Προεπαναστατικά ήταν Κνεζ της περιοχής του Σάμπατς και μετά την αναγνώριση του Πριγκιπάτου της Σερβίας μέλος της αντιπροσωπείας της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1820 μέχρι το 1827. 

Ήταν μέλος της πρώτης Σερβικής κυβέρνησης , το Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων, από το 1805. Την περίοδο 1811 -1813 ήταν ο πρώτος υπουργός δικαιοσύνης της Σερβίας. Αρχικά ήταν να αναλάβει το υπουργείο εκπαίδευσης μετά τον θάνατο του Ντοσιντέι Ομπράντοβιτς αλλά το ανέλαβε ο Ιβάν Τζούγκοβιτς, ο Μάρκοβιτς τότε ανέλαβε υπουργός δικαιοσύνης στην θέση του Πέταρ Τοντόροβιτς Ντόμπρνιακ που αρνήθηκε.

Το 1806 πήρε μέρος στην Μάχη της Μισάρ, το 1813 μετά και την κατάρρευση της πρώτης εξέγερσης πηγαίνει στην Αυστρία για να επιστρέψει στην Σερβία το 1815 όπου διορίσθηκε διοικητής της περιοχής του Σάμπατς. Το 1833 με απόφαση του πρίγκιπα Ομπρένοβιτς ήταν ο πρώτος Σέρβος που έπαιρνε σύνταξη με την ψήφιση του σχετικού νόμου.

Παραπομπές 

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Σέρβοι διπλωμάτες
Άντα Μπογκίσεβιτς

Ο Αντόνιγιε "Άντα" Μπογκίσεβιτς (σερβικά : Антоније - Анта Богићевић) (Klupci περίπου το 1758 - Λοζνίτσα 1813) ήταν Σέρβος οπλαρχηγός της πρώτης Σερβικής εξέγερσης.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης προσχώρησε στους αντάρτες και εργάστηκε στην οργάνωση της κυβέρνησης και των στρατιωτικών προμηθειών. Διορίστηκε το 1807 Κνεζ του Ζαντάρ και από τότε συνεχώς υπερασπίζεται αυτή την περιοχή από τις Οθωμανικές επιδρομές. Πολέμησε εναντίον των Τούρκων σε πολλές μάχες ως επί το πλείστον στη Λοζνίτσα, σε μία από αυτές τις μάχες πληγώθηκε.

Η πιο σημαντική ήταν η Μάχη της Λοζνίτσα  στις 5 και 6 Οκτωβρίου 1810 σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο. Με 1200 Σέρβους υπερασπίστηκε την Λοζνίτσα απέναντι σε 30000 Οθωμανούς, και με την βοήθεια που έφτασε υπό τους Λούκα Λαζάρεβιτς και Γιάκοβ Νενάντοβιτς σημείωσε μία μεγάλη νίκη για τους Σέρβους επαναστάτες. Όταν πέθανε το 1813 θάφτηκε στην Λοζνίτσα στην τάφρο του κάστρου αλλά οι Τούρκοι αργότερα πήραν το πτώμα του, αποκεφάλισαν το σώμα και το πέταξαν στο ποτάμι. Ωστόσο οι ντόπιοι αργότερα αφαίρέσαν κρυφά τα οστά του και στα έθαψαν δίπλα στην εκκλησία της Λοζνίτσα. Ήταν παντρεμένος με την Αντζελίνα Ντραγκίσεβιτς, κόρη του ήταν η Τομανίγια που παντρεύτηκε τον Γεβρέμ Ομπρένοβιτς και γιοι του ήταν οι Μπόγκοσαβ, ο Μίλος και ο Μιχαήλο.

Πηγές 
 ОПШТИНА ЛОЗНИЦА - званична интернет презентација
 Биографија Анте Богићевића

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Αντα
Αντόνιγιε Μπογκίσεβιτς

Ο Αντόνιγιε (Αντώνιος) Μπογκίσεβιτς (σερβικά: Антоније Богићевић, Σάμπατς 1836 - Βελιγράδι 22 Ιουνίου 1916) ήταν Σέρβος στρατιωτικός και υπουργός.

Βιογραφία
Ήταν γιος του αντισυνταγματάρχη Μίλου Μπογκίσεβιτς και της Αντζελίγια Λουκάσεβιτς. Ήταν εγγονός του Άντα Μπογκίσεβιτς και αδέλφια του ήταν ο Μίλαν και ο Μιχαήλο. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Χατζιτομίνομ, παιδιά του ήταν η Έλενα η οποία παντρεύτηκε τον Μιλούτιν Μαρίνοβιτς και ο Μπόζινταρ.  

Ήταν υπουργός Άμυνας του Βασιλείου της Σερβίας το 1892-1893 στην κυβέρνηση του Γιόβαν Αβακούμοβιτς.

Παραπομπές

Αντονιγιε
Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Σέρβοι στρατιωτικοί
Σοφία Κοσμά

Η Σοφία Κοσμά (γεννημένη στις 15 Νοεμβρίου του 1993 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας βολεϊμπολίστρια που αγωνίζεται στη θέση της ακραίας.

Καριέρα 
Η Σοφία Κοσμά ήθελε από μικρή να ασχοληθεί με το τένις, ωστόσο μετά από παρότρυνση του πατέρα της τελικά αποφάσισε να ασχοληθεί με το βόλεϊ. Η Ελληνίδα ακραία έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο του βόλεϊ στην ηλικία των 9 ετών όταν και εγγράφηκε στις ακαδημίες του Ηρακλή Κηφισιάς. Στην ομάδα της Κηφισιάς παρέμεινε μέχρι και το 2006. Μάλιστα μέχρι και τότε η Σοφία Κοσμά θεωρείτο ανερχόμενο ταλέντο στο Μπιτς βόλεϊ, με το οποίο όμως σταμάτησε να ασχολείται λίγο καιρό αργότερα.

Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Μαρκοπούλου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 2009 δίχως να έχει καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Κερατέας ενώ το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε και πάλι στον Α.Ο. Μαρκοπούλου στον οποίο αγωνίστηκε για μία σεζόν.

Το καλοκαίρι του 2011, η Σοφία Κοσμά πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το τέλος της περιόδου 2011-12 την βρήκε Κυπελλούχο Ελλάδος μετά από ένα συγκλονιστικό τελικό στο κλειστό της Πρέβεζας με ανατροπή επί του Παναθηναϊκού από 1-2 σε 3-2 σετ. Την περίοδο 2012-13 κατέκτησε το νταμπλ.

Τον Ιούλιο του 2018 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Αποχώρησε μετά από δυόμισι χρόνια, στις 28 Δεκεμβρίου 2020, για να μεταγραφεί σε ομάδα του εξωτερικού, λόγω της παρατεταμένης διακοπής του ελληνικού πρωταθλήματος με αφορμή την πανδημία του COVID-19.

Τον Ιούνιο του 2021 ανακοινώθηκε η επιστροφή της στην Α.Ε.Κ.

Τίτλοι 
Η Σοφία Κοσμά έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Ελλάδος και 3 Κύπελλα Ελλάδος. 

 2 Πρωτάθλημα Ελλάδος
 2013, 2014
 3 Κύπελλα Ελλάδος
 2012, 2013, 2014

Παραπομπές

Εξωτερικές πηγές 
 "Σοφία Κοσμά, Πρωταθλήτρια με το... ζόρι", Εφημερίδα των Συντακτών, 14 Απριλίου 2013. 
 MVP η Σοφία Κοσμά

Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Παρτιζάν Βελιγραδίου

Η Παρτίζαν (σερβικά: Југословенско спортско друштво Партизан - Jugoslovensko sportsko društvo Partizan) είναι αθλητικός σύλλογος στο Βελιγράδι της Σερβίας. Οι οπαδοί της ομάδας φέρουν το προσωνύμιο νεκροθάφτες (σερβ. Гробари)

Ιστορία 
Η Παρτίζαν ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του  1945 και σε όλη την διάρκεια της Γιουγκοσλαβίας ήταν η ομάδα του στρατού. Χρώματα έχει το κόκκινο, μπλε και μαύρο. Έχει τμήματα ποδοσφαίρου, χάντμπολ, μπάσκετ, βόλει, χόκει και πόλο. Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.

Επιτυχίες

Ποδόσφαιρο 

 Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ: 1966
 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (11): 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987
 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (8): 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005
 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας (8): 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017
 Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (5): 1947, 1952, 1954, 1957, 1989
 Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (4): 1993, 1994, 1998, 2001
 Κύπελλο Σερβίας (7): 2008, 2009, 2011, 2016, 2017, 2018, 2019.
 Σούπερ Καπ Γιουγκοσλαβίας (1): 1989.

Μπάσκετ 
 Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης (1): 1992
 Ευρωπαϊκό κύπελλο Κόρατς (3): 1978, 1979, 1989
 NLB League Championships (6): 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013
 Πρωταθλήματα (Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας-Μαυροβουνίου/Σερβίας) (21): 1976, 1979, 1981, 1987, 1992, 1995, 1996, 1997, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014
 Κύπελλο (Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας-Μαυροβουνίου/Σερβίας) (14): 1979, 1989, 1992, 1994, 1995, 1999, 2000, 2002, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2018.

Υδατοσφαίριση 
 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (26): 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1984, 1987, 1988, 1995, 2002, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2015
 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (23): 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1982, 1985, 1987, 1988, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 2002, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012
 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (7): 1961, 1964, 1966, 1967, 1975, 1976, 2011
 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1): 1990
 Ευρωπαϊκό κύπελλο Λέν Τρόφυ (1): 1998
 Super cup Ευρώπης (2): 1991, 2011

Χόκεϋ 
 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (17): 1948, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1986, 1994, 1995, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013

Βόλεϊ 
 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (11): 1946, 1947, 1949, 1950, 1953, 1967, 1973, 1978, 1990, 1991, 2013
 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (6): 1950, 1964, 1971, 1974, 1989, 1990

Χάντμπολ 
 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (9): 1993, 1994, 1995, 1999, 2002, 2003, 2009, 2011, 2012
 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας/Σερβίας (11): 1959, 1966, 1971, 1993, 1994, 1998, 2001, 2007, 2008, 2012, 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

 
Αθλητικοί σύλλογοι Βελιγραδίου
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946
Σερβικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σερβικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης