joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μιχαήλ Κωσταράκος

Ο Μιχαήλ Κωσταράκος (γεν. το 1956) είναι Έλληνας εν αποστρατεία Στρατηγός του Πυροβολικού,πρώην πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επίτιμος Αρχηγός του Γενικoύ Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1956 στη Θεσσαλονίκη, αλλά κατάγεται από τη Μάνη (Κότρωνας Λακωνίας). Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1974 και αποφοίτησε ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού το 1978.

Παρακολούθησε όλα τα εθνικά σχολεία του Πυροβολικού Μάχης και Α/Α Πυροβολικού καθώς επίσης και την Ανώτατη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης. Παρακολούθησε σχολεία του Α/Α συστήματος Κ/Β HAWK στις ΗΠΑ (Fort Bliss, TX) και στο Βέλγιο (NPC, Glons).

Kατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει υπηρετήσει σε διάφορες Μονάδες Πυροβολικού και Κ/Β HAWK καθώς επίσης και σε θέσεις εθνικών και διεθνών Επιτελείων. Υπηρέτησε στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στα Τμήματα Πληροφοριών (Intelligence) και Τρεχουσών Επιχειρήσεων (Cur Ops) αντίστοιχα. Διετέλεσε Διοικητής της 117 ΜΠΠ, της 181 ΜΚ/Β HAWK, της 96 ΑΔΤΕ στη Χίο και της XII Μ/Κ ΜΠ «ΕΒΡΟΣ».

Υπηρέτησε σαν Διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου του Αρχηγού ΓΕΣ Κωνσταντίνου Παναγιωτάκη (1999-2001), Διευθυντής Επιτελείου και Βοηθός Επιτελάρχη στο Γ΄ΣΣ/NDC-GR, Διευθυντής Κέντρου Επιχειρήσεων (JOC DIR) της KFOR στο Κόσοβο, Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΓΕΣ, Διευθυντής της ΔΕΠΙΧ/ΓΕΣ, Διευθυντής Α΄ Κλάδου του ΓΕΣ και Διοικητής Γ΄ΣΣ/NDC-GR.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού Διπλωματικών και Στρατηγικών Σπουδών. Είναι κάτοχος πτυχίων αγγλικής και γαλλικής γλώσσας.

Έχει τιμηθεί με τα κάτωθι παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις:

 Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
 Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
 Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄Τάξεως
 Διαμνημόνευση Αρχηγίας Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας
 Αστέρας Αξίας και Τιμής
 Διαμνημόνευση Αξίας και Τιμής
 Διαμνημόνευση Ηγεσίας Σχηματισμού- Μεγάλης μονάδος Α΄ Τάξεως
 Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α΄ Τάξεως
 Διαμνημόνευση Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Α΄ Τάξεως
 Διαμνημόνευση Ειρηνευτικών Αποστολών
 Αναμνηστικό μετάλλιο ΝΑΤΟ για τα Βαλκάνια (non Article 5)

Την 1η Νοεμβρίου 2011, κατόπιν σχετικής απόφασης του ΚΥΣΕΑ, προήχθη στο βαθμό του Στρατηγού και ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 αποστρατεύθηκε αποκτώντας τον τίτλο του επίτιμου Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης. Αυθημερόν ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία προκειμένου να αναλάβει στις 6 Νοεμβρίου 2015 για τα επόμενα 3 χρόνια την προεδρία της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος είναι νυμφευμένος με την Αικατερίνη Σγουρού και έχει δύο κόρες, την Άσπα και την Αγνή.

Παραπομπές

Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Αντώνιος Ψαρός

Ό Αντώνιος Ψαρός (... - 1822) ήταν Έλληνας αξιωματικός του ρωσικού ναυτικού, σύμβουλος επικρατείας και διπλωμάτης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Μύκονο, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και την εφηβεία. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου, κατατάχθηκε εθελοντικά στο στόλο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1770 διακρίθηκε κατά την κατάληψη του Μυστρά.
Διοικητής του πολεμικού "Ελλάδα", το 1771 κατέπλευσε στο Αιγαίο, και το επόμενο έτος ήταν στον στόλο του στρατηγού Ρίζου στα ανοικτά των ακτών της Συρίας, και έλαβε μέρος στο βομβαρδισμό της Βηρυτού Ανέλαβε τη διοίκηση της φρεγάτας "Μη μ 'αγγίζεις» στη Νάουσα Πάρου.

Προάγεται 31 Δεκέμβρη 1772 στον βαθμό του πλωτάρχη. Το Φλεβάρη του 1773 τού χορηγήθηκε το παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού (№ 118 στον κατάλογο των κατόχων του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου).
Ο Ψαρός παραιτήθηκε στις 31 του Μάρτη του 1777. Το 1780, είχε επιστρέψει στην υπηρεσία και το 1783 ανέλαβε τη θέση του επιτετραμμένου στο νησί της Μάλτας "επί του Τάγματος της Μάλτας ", αφού έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου.

Τον Σεπτέμβρη του 1787 ο Ψαρός προήχθη στον βαθμό του ταξίαρχου. Τον Νοέμβριο του 1787 ήταν επιφορτισμένος για τον εφοδιασμό στην Ιταλία και Σικελία του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο Θάλασσα, λόγο έναρξης του δεύτερου Τουρκικού Πολέμου, στον οποίο συμμετείχε το 1788. Τον Απρίλιο του 1789 προήχθη στον βαθμό του στρατηγού και το 1790 διοικούσε τις ρωσικές ναυτικές δυνάμεις στη Μεσόγειο Θάλασσα και στο Αρχιπέλαγος, αλλά το Δεκέμβριο η διοίκηση αφαιρέθηκε μετά από εντολή του Ποτέμκιν, ο οποίος έκρινε ότι δεν ήταν κατάλληλος γιά τη θέση αυτή.
Ό Ψαρός επιστρέφει στο Υπουργείο Εξωτερικών στη θέση του επιτετραμμένου στο Τάγμα της Μάλτας.
Μετά τη υπογραφή σύμβασης Ρωσίας -Τάγματος της Μάλτας στις 15 Ιανουαρίου του 1797, ο αυτοκράτορας Παύλος Α΄ της Ρωσίας χορήγησε στον Ψαρό τον Σύμβουλος της Επικρατείας. Στη Μάλτα ο Ψαρός παρέμεινε μέχρι τη γαλλική κατοχή του νησιού τον Ιούλιο του 1797. Πέθανε το 1822.

Πηγές
 Δημήτρη Φωτιάδη, Ιστορία του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971, τομ.Α, σελ.115
 Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том II. Л—Я. М., 2009
 Лурье В. М. Морской биографический словарь. Деятели Российского флота XVIII века. СПб., 2005
 Источник/РБСПбк
 Степанов В. С., Григорович П. И. В память столетнего юбилея императорского Военного ордена Святого великомученика и Победоносца Георгия. (1769—1869). СПб., 1869

Ρώσοι διπλωμάτες
Ρώσοι στρατιωτικοί
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980

Τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης της 22ης Ολυμπιάδας διεξήχθησαν στη Μόσχα μεταξύ 20-30 Ιουλίου 1980, με τη συμμετοχή δώδεκα εθνικών ομάδων ανδρών (10ο τουρνουά) και έξι γυναικών (2ο). Κύρια έδρα της διοργάνωσης ήταν το αχανές κλειστό στάδιο των ολυμπιακών εγκαταστάσεων (Ολιμπίσκι), ενώ για κάποιους αγώνες χρησιμοποιήθηκε επίσης το γήπεδο της ΤΣΣΚΑ.

Οι Αγώνες της Μόσχας πραγματοποιήθηκαν μέσα σε τεταμένο ψυχροπολεμικό κλίμα. Ήδη από το Γενάρη του 1980, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ είχε απειλήσει με μποϊκοτάζ, εάν η Σοβιετική Ένωση δεν ανακαλούσε το στρατό της από το Αφγανιστάν. Τον Απρίλιο η απειλή έγινε πράξη, με αρκετές χώρες του δυτικού μπλοκ, του Αραβικού Συνδέσμου και την Κίνα να ανακοινώνουν ότι δε θα στείλουν αθλητές στη Σοβιετική Ένωση. Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Αγώνες γνώριζαν οργανωμένο μποϊκοτάζ, ήταν όμως η πρώτη που αυτό είχε τόσο μεγάλη επίπτωση στα μπασκετικά τουρνουά - π.χ. στους άνδρες αποχώρησαν οι μισοί από τους αρχικούς συμμετέχοντες.

Στο καθαρά αγωνιστικό σκέλος, νικήτρια στους άνδρες αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της. Στις γυναίκες επικράτησε η Σοβιετική Ένωση, επαναλαμβάνοντας την επιτυχία των Ολυμπιακών του Μόντρεαλ.

Πίνακας μεταλλίων

Κατάταξη 

Καλαθοσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Μέλισσα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1239)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 1239 ολόχρυσο κόσμημα σε σχήμα μέλισσας από την Κρήτη.

Περιγραφή
Το ολόχρυσο κόσμημα έχει μορφή μέλισσας. Αποτελείται από ολόχρυση πλάκα, στην οποία είναι συγκολλημένο το σώμα του εντόμου. Το επάνω μέρος του σώματος είναι επεξεργασμένο σε διακόσμηση κόκκους. Στη θέση των σύνθετων οφθαλμών είναι επεξεργασμένες δύο κοιλότητες, οι οποίες ίσως αρχικά ήταν γεμισμένες με γυαλόκολλα.  Επίσης στη ράχη είναι κενή μια στρογγυλή κοίλη επιφάνεια, που περικλείεται από ολόχρυσο σύρμα σε σχήμα κύκλου. Γενικώς τα χαρακτηριστικά του σώματος και των φτερών είναι επιμελημένα με ολόχρυσο σύρμα και κόκκους.

Βιβλιογραφία
 Perrot et Chipiez, III., p. 829, fig. 592 ; Journ. Hell. Stud., XV. (1895), p. I.

Πηγές 

 

Έργα γλυπτικής
Μυκηναϊκή τέχνη
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Ολυμπιάς Περραιβίας

Η Ολυμπιάς ήταν μια ελληνιστική πόλη της αρχαίας Περραιβίας. 

Όταν ο Ρωμαίος ύπατος Φλαμινίνος ανακύρησσε την ανεξαρτησία των Ελλήνων το 196 π.Χ. από τους Αντιγονίδες, είχε ήδη αποσπάσει από τον Φίλιππο τους Γόννους. Σαν αντιστάθμισμα ο Μακεδών βασιλεύς επανίδρυσε την γειτονική πόλη Γοννοκόνδυλο σε Ολυμπιάδα, από το βουνό Όλυμπος. Ίσως η ονομασία αυτή να κράτησε ώς το 185 π.Χ. όταν οι Γόννοι επανέκτησαν την επικράτειά τους.

Πηγές
 The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor του Getzel M. Cohen.

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Εξολοθρευτής: Η σωτηρία

Το Εξολοθρευτής: Η σωτηρία (αγγλικά: Terminator Salvation) είναι περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2009, σε σκηνοθεσία του McG. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστιαν Μπέιλ, Σαμ Γουόρδινγκτον, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ και Άντον Γέλτσιν.  Αποτελεί την τέταρτη ταινία της σειράς, η οποία αποτελεί συνέχεια της τρίτης ταινίας, αλλά και προάγγελο της πρώτης. Η ταινία εστιάζει στον πόλεμο ανάμεσα στις μηχανές και την ανθρώπινη αντίσταση στο κοντινό μέλλον. Ο Εξολοθρευτής: Η σωτηρία είναι η πρώτη ταινία στην οποία ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ δεν βρίσκεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ωστόσο χρησιμοποίηθηκαν εικόνες από αρχείο σε κάποιες σκηνές.

Πλοκή
Η πλοκή της ταινίας τοποθετείται χρονικά στο έτος 2018, δεκατέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα της τρίτης ταινίας. Η Ημέρα της Κρίσης έχει παρέλθει και ο υπερ-υπολογιστής Skynet προσπαθεί να αφανίσει τους τελευταίους εναπομείναντες ανθρώπους χάρη σε υπερσύγχρονα ανδροειδή, γνωστά ως Εξολοθρευτές. Ταυτόχρονα οι άνθρωποι οργανώνουν την αντίστασή τους ενάντια στις μηχανές. Αρχηγός της αντίστασης είναι ο Τζον Κόνορ, ο οποίος ετοιμάζεται να οδηγήσει τους ανθρώπους στη μάχη ενάντια στο Skynet και τις μηχανές. Ο Κόνορ όμως θα έρθει αντιμέτωπος με τον Μάρκους Ράιτ, έναν πρώην φυλακισμένο, που έχει δωρίσει το σώμα του στην επιστήμη, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία. Ο Ράιτ είναι εφοδιασμένος με πολλούς μηχανισμούς, βάζοντας τον Κόνορ σε δίλημμα για το αν είναι πραγματικός άνθρωπος ή μηχανή και αν θα πρέπει να τον εμπιστευτεί.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
 Κρίστιαν Μπέιλ στο ρόλο του Τζον Κόνορ
 Σαμ Γουόρδινγκτον στο ρόλο του Μάρκους Ράιτ
 Μπράις Ντάλας Χάουαρντ στο ρόλο Κέιτ Κόνορ
 Άντον Γέλτσιν στο ρόλο του Κάιλ Ρις
 Μουν Μπλάντγκουντ στο ρόλο της Μπλερ Ουίλιαμς
 Ελένα Μπόναμ Κάρτερ στο ρόλο της Σερένα Κόγκαν
 Μάικλ Άιρονσαϊντ στο ρόλο του Στρατηγού Άσνταουν

Αμερικανικές ταινίες
Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες
Ταινίες Terminator
Ταινίες του 2009
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν
Ταινίες σίκουελ
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη 1949

Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη 1949 (Ιούνιος 1949  – Ιανουάριος  1950) - διορίστηκε από τον βασιλιά Παύλο, στη θέση της προηγούμενης κυβέρνησης Σοφούλη λόγω θανάτου του Πρωθυπουργού. 
Κατά την θητεία της κυβέρνησης αυτής, έληξε - με ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, - ο εμφύλιος πόλεμος.
Στις 28 Αυγούστου 1949 και ύστερα από την περικύκλωση των ανταρτών από τον κυβερνητικό στρατό στις οροσειρές του Γράμμου και του Βίτσι, ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ,Νίκος Ζαχαριάδης, έδωσε την εντολή υποχώρησης προς το αλβανικό έδαφος, και της παύσης των ένοπλων συγκρούσεων.

Από το φθινόπωρο του 1950 και μετά, η πολιτική ζωή της χώρας στρέφεται γύρω από τις  αναμενόμενες για τις αρχές του 1950 βουλευτικές εκλογές. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η δημιουργία της ΕΠΕΚ, του κόμματος του Νικολάου Πλαστήρα που με τη σύμπραξη των Εμμανουήλ Τσουδερού (αρχηγός του Δημοκρατικού Προοδευτικό Κόμματος, τότε) και Γεωργίου Καρτάλη, ανακοίνωσαν στις 14 Δεκεμβρίου του 1949, την κάθοδο  στις εκλογές. Αρχές Ιανουαρίου θα ξεσπάσει το λεγόμενο «Σκάνδαλο των καυσίμων» ή «Σκάνδαλο Χατζηπάνου», που θα οδηγήσει στις 5 Ιανουαρίου το κόμμα των Φιλελευθέρων στην παραίτηση από την κυβέρνηση Διομήδη, η οποία, με την σειρά της, θα παραιτηθεί στις 6 Ιανουαρίου.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου 

  «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου») : Αλέξανδρος Διομήδης

  «Α΄ Αντιπρόεδρος κυβέρνησης» : Κωνσταντίνος Τσαλδάρης 
  «Β΄ Αντιπρόεδρος κυβέρνησης» : Σοφοκλής Βενιζέλος 

 «Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου» : Σοφοκλής Βενιζέλος
 «Επί του Συντονισμού υπουργός» : Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος
 «Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ»: προσωρινά, Γεώργιος Μαύρος
- στις 12 Αυγούστου 1949 ανέλαβε καθήκοντα μόνιμου υφυπουργού ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος
 «Επί των Εξωτερικών υπουργός» :  Κωνσταντίνος Τσαλδάρης
 «Επί των Εξωτερικών Μόνιμος υφυπουργός» : Παναγιώτης Πιπινέλης
 «Επί του Τύπου και Πληροφοριών υφυπουργός» : Μιχαήλ Αιλιανός
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός» : Φωκίων Ζαΐμης
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός» : Γεώργιος Β. Μελάς
 «Επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπουργός» : Κωνσταντίνος Τσάτσος
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Γεώργιος Μαύρος
 «Επί των Οικονομικών  υπουργός» : Δημήτριος Χέλμης
 «Επί των Οικονομικών  υφυπουργός» : Βασίλειος Στεφανόπουλος
 «Επί της Δημοσίας Τάξεως υπουργός» : Κωνσταντίνος Ρέντης
 «Επί των Δημοσίων έργων υπουργός» : Σταύρος Νικολαΐδης
 «Επί του Οικισμού και Ανοικοδομήσεως υπουργός» : Εμμανουήλ Παπαδογιάννης
 «Επί των Μεταφορών υπουργός» : Πάνος Χατζηπάνος
 «Επί της Γεωργίας υπουργός» :  Χρήστος Γουλόπουλος
 «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός» : Δημήτριος Βουρδουμπάς
 «Επί της Υγιεινής υπουργός» : Κωνσταντίνος Ροδόπουλος
 «Επί της Κοινωνικής Προνοίας υπουργός» : Κωνσταντίνος Καραμανλής
 «Επί της Εργασίας υπουργός» : Εμμανουήλ Λουλακάκης
 «Επί της Εμπορικής Ναυτιλίας υπουργός : Εμμανουήλ Μαρινάκης
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός» : Παναγιώτης Κανελλόπουλος
 «Επί των Ναυτικών υπουργός» : Γεράσιμος Βασιλειάδης
 «Επί της Αεροπορίας  υπουργός» : Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης

 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος» : Κωνσταντίνος Κορόζος

Αναφορές

1949 06
1949 06   
Κ
1949
1950
HTTP 403

Στο πρωτόκολλο HTTP που χρησιμοποιείται στο World Wide Web , το 403 Forbidden είναι ένας  κωδικός κατάστασης HTTP που επιστρέφεται από έναν διακομιστή Web, όταν ένας χρήστης ζητά μια ιστοσελίδα ή μέσο στο οποίο ο διακομιστής δεν τους επιτρέπει την πρόσβαση. Με άλλα λόγια, ο διακομιστής μπορεί να προσπελάσει, αλλά να αρνηθεί τελικά  να επιτρέψει την πρόσβαση στη σελίδα. 

Αυτή η απάντηση επιστρέφει ο Apache web server, όταν οι λίστες καταλόγων έχουν απενεργοποιηθεί. Ο Microsoft IIS απαντά με τον ίδιο τρόπο, όταν αρνούνται οι λίστες καταλόγων. Η ίδια απάντηση μπορεί επίσης να επιστραφεί από το διακομιστή, εάν ο πελάτης εξέδωσε ένα αίτημα με την μέθοδο WebDAVPROPFIND, αλλά δεν προσδιόρισε ταυτόχρονα την απαιτούμενη τιμή στη μεταβλητή Βάθος (Depth), ή δήλωσε τιμή στο  Βάθος "infinity" (άπειρο).

Υποκατηγορίες κωδικών σφαλμάτων 403 για τον Microsoft IIS

403.1 - Execute access forbidden.
403.2 - Read access forbidden.
403.3 - Write access forbidden.
403.4 - SSL required.
403.5 - SSL 128 required.
403.6 - IP address rejected.
403.7 - Client certificate required.
403.8 - Site access denied.
403.9 - Too many users.
403.10 - Invalid configuration.
403.11 - Password change.
403.12 - Mapper denied access.
403.13 - Client certificate revoked.
403.14 - Directory listing denied.
403.15 - Client Access Licenses exceeded.
403.16 - Client certificate is untrusted or invalid.
403.17 - Client certificate has expired or is not yet valid.
403.18 - Cannot execute request from that application pool.

Δείτε επίσης 
HTTP
HTTP 404

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Help for HTTP 403 'Forbidden' errors
 SELinux: chcon -R -t httpd_sys_content_t /web/  

Διαδίκτυο
Σφάλματα υπολογιστών
Πηδουλαίικα Εύβοιας

Τα Πηδουλαίικα είναι οικισμός του Νομού Ευβοίας, κτισμένος σε υψόμετρο 285 μέτρα, με ελάχιστο τα 260 μ. και μέγιστο τα 310 μέτρα. Βρίσκονται 145 χλμ. νοτιοανατολικά της Χαλκίδας, 25 χλμ. ανατολικά της Καρύστου και 4 χλμ. ανατολικά του Πλατανιστού. Διοικητικά υπάγονται στην Τοπική Κοινότητα Πλατανιστού του Δήμου Καρύστου, που έχει έδρα την Κάρυστο.

Πληθυσμός 
Κατα την απογραφή του 2011 τα Πηδουλαίικα είχαν 13 κατοίκους.

Περιγραφή 
Βόρεια του οικισμού είναι το βουνό Αηδόνι, με μέγιστο υψόμετρο 886 μέτρα.

Διοικητική ιστορία 

-Στις 05/04/1981 αναγνωρίστηκε ο οικισμός και υπάχθηκε στην κοινότητα Πλατανιστού. 

-Στις 04/12/1997 η κοινότητα καταργήθηκε και υπάχθηκε στο Δήμο Καρύστου ως δημοτικό διαμέρισμα.

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Επανωχώρι Εύβοιας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Επανωχώρι

Το Επανωχώρι ή Πανωχώρι είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 380 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Επανωχώρι βρίσκεται στην Νότια Εύβοια, σε απόσταση μόλις 24 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κάρυστο, 142 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα και 3,5 χλμ. ΒΔ. του Πλατανιστού. Είναι ένας ιδιαίτερα γραφικός οικισμός και στα δυτικά του βρίσκεται καταρράκτης ύψους 6 μέτρων που χύνεται στον ποταμό Πλατανιστό, ο οποίος αφού διασχίσει την ομώνυμη κοιλάδα εκβάλλει στην παραλία Ποτάμι. Στο Πανωχώρι επίσης υπάρχουν νερόμυλοι και πηγές, αλλά και δύο πέτρινα γεφύρια. Το μεγαλύτερο είναι του 1876 ηπειρώτικης τεχνοτροπίας, ενώ το μικρότερο τουρκικής.

Διοικητική ιστορία 
Επισήμως ο οικισμός αναφέρεται στις 07/04/1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πλατανιστού, αλλά υπάρχει αναφορά στον οικισμό το 1911, ως οικισμό που υπαγόταν στο Δήμο Καρυστίων. Στις 04/12/1997 η κοινότητα καταργήθηκε και υπάχθηκε στο Δήμο Καρύστου ως δημοτικό διαμέρισμα.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Άγιους, τον Ελαιώνα, το Καστρί, τη νησίδα Μανδηλού, τα Πηδουλαίικα, τον Πλατανιστό και το Ποτάμι αποτελούν  την τοπική κοινότητα Πλατανιστού της δημοτικής ενότητας Kαρύστου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 16 κατοίκους ενώ κατά την απογραφή του 2001 είχε 35.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οι πηγές του Πανωχωρίου στο https://www.youtube.com

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Φορολογικό δίκαιο

Το Φορολογικό Δίκαιο αποτελεί τον δεύτερο κλάδο  του Δημοσιονομικού δικαίου όπου στην ουσία αναφέρεται στο Διοικητικό Δίκαιο.

Σημειώνεται ότι ο κλάδος αυτός παρουσιάζει πολλές ιδιαιτερότητες που το καθιστούν τελικά ανεξάρτητο και αυτοτελές. Τούτο δε διότι το φορολογικό δίκαιο περιλαμβάνει πολλές έννοιες τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού δικαίου όπως για παράδειγμα πώληση, μίσθωση, μεταβίβαση, δωρεά, κληρονομιά κ.λπ.. Γενικά πρόκειται για "αναγκαστικό δίκαιο" εκ του χαρακτήρα των κανόνων του που αποβλέπουν στην επιβολή και είσπραξη φόρων. Συνέπεια αυτού είναι ότι η μέθοδος ερμηνείας του διαφέρει από εκείνη του Διοικητικού Δικαίου. Αντίθετα παρουσιάζει σαφή συγγένεια με την δημόσια οικονομική με δεδομένο τον κοινό αντικείμενο έρευνας σε βάθος που είναι ο φόρος.

Το φορολογικό δίκαιο άρχισε να αναγνωρίζεται ως ιδιαίτερος κλάδος μετά τον Β' Π.Π. κατά την ανασυγκρότηση των κρατών αν και πολλές από τις φερόμενες ως σύγχρονες έννοιές του ήταν ήδη γνωστές από παλαιότερα πλην όμως δεν είχαν λάβει συστηματική κατάταξη από τη δημόσια οικονομική.

Παραπομπές

 
Διοικητικό Δίκαιο
Σαλεπιτζής

Σαλεπιτζής ονομάζεται o παρασκευαστής και πωλητής ενός ζεστού ροφήματος, του σαλεπιού. Στην τούρκικη γλώσσα, απ' όπου και η ονομασία, salep σημαίνει σαλέπι και salepci ο παρασκευαστής και πωλητής του σαλεπιού.

Περιγραφή
Ο σαλεπιτζής ήταν από τους "γραφικούς" τύπους των πλανόδιων πωλητών, παρόμοιος με τον παγωτά, δεδομένου ότι περιφερόταν κι αυτός ντυμένος πάντα στα άσπρα (φορούσε άσπρη μπλούζα και καπέλο, συνήθως όπως αυτό του μάγειρα) και με τροχήλατη προθήκη. Τα σκεύη που χρησιμοποιούσε ήταν μπρούτζινα, πολύπλοκα, αλλά πάντοτε καλογυαλισμένα και πεντακάθαρα.

Η δουλειά του άνθιζε τις πρωινές και τις βραδινές ώρες, δηλ. το ακριβώς αντίθετο με την δουλειά του στραγαλατζή. Γι' αυτό το λόγο, πολλοί σαλεπιτζήδες και στραγαλάδες ασκούσαν διπλό επάγγελμα, του στραγαλατζή τις ημερήσιες ώρες και του σαλεπιτζή τις άλλες.

Το στέκι του ο σαλεπιτζής το διάλεγε με βάση τις περιοχές που σύχναζαν ξενύχτηδες και εκείνοι που άρχιζαν τη δουλειά τους αξημέρωτα (οικοδόμοι, εργάτες κλπ.) ή επέστρεφαν από αυτήν αργά και οι οποίοι αναζητούσαν τον σαλεπιτζή για ένα ρόφημα που τους βοηθούσε να ξεχάσουν την νυχτερινή ψύχρα. Εκεί, όση ώρα αυτός ετοίμαζε το ζεστό ρόφημα, δημιουργούσε ένα κλίμα ευθυμίας αλλά και αντιπαραθέσεων, προκαλώντας τους πελάτες που περίμεναν μέσα στην ψύχρα και θίγοντας θέματα που αφορούσαν οτιδήποτε και ήταν ικανά να “ανάψουν τα αίματα”. Έτσι οι πελάτες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για την επικαιρότητα αλλά και να ανταλλάξουν τις απόψεις τους και "ζεσταίνονταν" έως ότου εκείνος ολοκληρώσει την παρασκευή του επιθυμητού ροφήματος. Δηλαδή, με λίγα λόγια, τα στέκια που δημιουργούνταν με την παρουσία του αποτέλεσαν ένα είδος πρώιμου/πρόχειρου υπαίθριου καφενείου.

Σαλέπι
Το σαλέπι είναι σκόνη από αποξηραμένους βολβούς διαφόρων ορχεοειδών. Η σκόνη βράζεται με ζάχαρη ή μέλι και αρωματίζεται με πιπερόριζα. Το ομώνυμο ρόφημα είναι θρεπτικό λόγω του αμύλου και της γόμας που περιέχει καθώς και θερμαντικό λόγω της παχύρρευστης μορφής του.

Σήμερα
Το επάγγελμα του σαλεπιτζή είναι ένα από τα επαγγέλματα που σχεδόν έχουν εκλείψει, δεδομένου ότι σήμερα δεν το ασκεί σχεδόν κανείς.

Πηγές
 https://web.archive.org/web/20160304082516/http://kritigr.gr/tag/%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B6%CE%AE%CF%82/

Παραδοσιακά επαγγέλματα
Πλανόδιοι μικροπωλητές
Τάκης Σπυριδάκης

Ο Τάκης ( Παναγιώτης ) Σπυριδάκης (Αίγινα, 4 Φεβρουαρίου 1958 - Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Βιογραφία 
Ο Τάκης Σπυριδάκης γεννήθηκε στην Αίγινα και μεγάλωσε στον Πειραιά, όπου πήγε και σχολείο. Εργάστηκε από μικρός σε διάφορες δουλειές (πήγαινε σε νυχτερινό γυμνάσιο). Παρακολουθούσε συχνά κινηματογραφικές ταινίες, χωρίς όμως να έχει εξαρχής προσανατολιστεί προς το επάγγελμα του ηθοποιού. Φοίτησε στη  Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, την οποία εγκατέλειψε λίγο πριν το τέλος. 

Έχει συμμετάσχει σε 13 ταινίες ενώ το σκηνοθετικό του ντεμπούτο πραγματοποίησε το 1994 με την ταινία "Ο Κήπος του Θεού", της οποίας έγραψε και το σενάριο. Η ταινία τιμήθηκε με 7 κρατικά βραβεία ποιότητας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ο Σπυριδάκης εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη ερμηνεύοντας έναν από τους πρωταγωνιστές της ταινίας "Γλυκιά Συμμορία", σε σκηνοθεσία του Νίκου Νικολαΐδη (1983). Για την ερμηνεία του εκείνη απέσπασε το ειδικό βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τον ίδιο χρόνο. Αξιοσημείωτη ήταν και η δεύτερη συμμετοχή του, στη "Λούφα και Παραλλαγή" του Νίκου Περάκη (1984). Ακολούθησαν η "Πρωινή Περίπολος" (Νίκος Νικολαΐδης, 1986), "Προστάτης Οικογένειας" (Νίκος Περάκης, 1997), "Αυτή η Νύχτα Μένει" (Νίκος Παναγιωτόπουλος, 1999), "Μαύρο Γάλα" (Νίκος Τριανταφυλλίδης, 1999), "Κανείς δεν χάνει σε Όλα" (Διονύσης Γρηγοράτος, 2000), "Φτηνά Τσιγάρα" (Ρένος Χαραλαμπίδης, 2000), "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου" (Νίκος Παναγιωτόπουλος, 2002), "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (Νίκος Περάκης, 2005), "Ισοβίτες" (Θόδωρος Μαραγκός, 2008) και "4 Μαύρα Κοστούμια" (Ρένος Χαραλαμπίδης, 2009).

Το 1989 ο Σπυριδάκης έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους "Βέρα Κρουζ", που απέσπασε το 1ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο αντίστοιχο Φεστιβάλ, τιμήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και βραβεύτηκε από το Εθνικό Κέντρο Ταινιών της Γαλλίας, το 1990. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια πρωταγωνιστούσε στο θέατρο, στο έργο του Γιάννη Τσίρου "Άγριος Σπόρος", στο θέατρο Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. Συμμετείχε, επίσης, σε διαφημίσεις για εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, στην οποία υποδυόταν τον πρόεδρο μιας ποδοσφαιρικής ομάδας.

Ο Σπυριδάκης έκανε δύο γάμους. Ο πρώτος έγινε όταν ήταν περίπου 20 χρονών και διήρκεσε μόλις έξι μήνες, ενώ ο δεύτερος κράτησε 20 χρόνια, από τον οποίο το ζευγάρι απέκτησε δυο κόρες. Απεβίωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019 σε ηλικία 61 ετών από καρκίνο.

Παραπομπές 

 
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες σεναριογράφοι
Πρόσωπα από την Αίγινα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 26/12/2014 Ραδιοφωνική εκπομπή «Μπαλάντες για Παράξενους Λωτοφάγους» σε επιμέλεια του Τάκη Σπυριδάκη
Αλεξανδριανή Σικελιανού

Η Αλεξανδριανή Σικελιανού (γεν. Σικάγο, ΗΠΑ,) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Βιογραφία 
Οι γονείς της σπούδαζαν στην Αμερική όταν γεννήθηκε και γύρισαν στην Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα. Η ίδια, ωστόσο, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες στην εφηβεία για να συνεχίσει τη φοίτηση σε εξειδικευμένο σχολείο υποκριτικής. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πέρασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με άλλους καταξιωμένους πλέον ηθοποιούς. 

Συμμετείχε στις σειρές "Λυγερή" της ΕΤ1, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Α. Καρκαβίτσα, το οποίο μεταφέρθηκε επιτυχώς το 1995 στη μικρή οθόνη, αλλά και στο σίριαλ "Αγνοημένοι" του ANT1. Η ερμηνεία της κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Κ.Κουτσομύτη, ο οποίος την επέλεξε μεταξύ δεκάδων υποψηφίων για το ρόλο της "Αγγελικούλας" στη σειρά "Πρόβα Νυφικού" (1995), τη μεταφορά ενός βιβλίου της Ντ. Γιαννακοπούλου. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία και καταξίωσε τη νεαρή ηθοποιό σαν ένα από τα νέα μεγάλα ταλέντα. 

Ακολούθησε η συμμετοχή της στη δραματική σειρά του "MEGA" "Παλίρροια" (Μανούσος Μανουσάκης, 1996) και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, με την ταινία "Πίσω Πόρτα", του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2000).

Τα τελευταία χρόνια ζει στα Ιεροσόλυμα.

Φιλμογραφία

Ταινίες

Σειρές

Τηλεοπτικό θέατρο

Θέατρο

Πηγή
Περιοδικό "Τηλέραμα", τεύχος Παρασκευής 18ης Νοεμβρίου 2011

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης

Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ψαρόνι

Το ψαρόνι (επιστημονική ονομασία στούρνος ο κοινός, αρχ. ελλ. ο ψαρ) είναι είδος πουλιού που ανήκει στο γένος Στούρνος, που ανήκει στην οικογένεια Sturnidae. Τα είδη του γένους αριθμούν περίπου 55. Τα ψαρόνια ζουν και αναπαράγονται σχεδόν όλο το χρόνο στην βόρεια και κεντρική Ευρώπη, στην νότια Αυστραλία και στην βόρεια και Κεντρική Αμερική. Το χειμώνα τα ψαρόνια ζουν στη νότια Ευρώπη και στην Ασία. Η Ευρώπη έχει μεταναστευτικά ψαρόνια λόγω των παγετών. Στην Ελλάδα έρχονται τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο γιατί αυτή η εποχή για τα ψαρόνια είναι η κατάλληλη επειδή δεν τους αρέσει η ζέστη, αλλά ούτε και το πολύ κρύο.

Ονομασία 
Το ψαρόνι στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως γκάρκουλο, γκαραβέλι ή ζαραβέλι, χειμώνι, μαυροπούλι και στην Κύπρο ως λαζούρι. Το μήκος του είναι περίπου από 20 ως 22 cm και το βάρος του είναι για μεν το αρσενικό 80 gr και στο θηλυκό 76 gr κατά μέσο όρο. 
 
Τα ψαρόνια τρέφονται με σκουλήκια, αράχνες, είδη γεωσκωλήκων, μήλα, αχλάδια, κεράσια, σταφύλια  και άλλους καρπούς. Αντίστοιχα το ψαρόνι αποτελεί τροφή για νυφίτσες, αλεπούδες, σκαντζόχοιρους και έμπειρα γεράκια. Τέλος τα ψαρόνια αρχίζουν να αναπαράγονται από τις αρχές της άνοιξης ως τις αρχές του καλοκαιριού.

Πηγές 

Ψαρίδες
Πτηνά της Ελλάδας
Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης γυναικών

Το Διασυλλογικό πρωτάθλημα γυναικών είναι η διοργάνωση μέσω της οποίας αναδεικνύεται ο πρωταθλητής σύλλογος στην Ελλάδα, στο άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Ξεκίνησε το 1954 και διεξάγεται κάθε χρόνο από την ΕΦΟΕΠΑ. Πολυνίκης του θεσμού με 27 κατακτήσεις είναι ο Ολυμπιακός ενώ είναι και η πρωταθλήτρια ομάδα για το 2022.

Σύστημα διασυλλογικού πρωταθλήματος 
Το διασυλλογικό πρωτάθλημα είναι χωρισμένο σε κατηγορίες. Ανώτατη κατηγορία είναι η Α1, ο νικητής της οποίας αναδεικνύεται πρωταθλητής σύλλογος γυναικών στην Ελλάδα, στο άθλημα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Κάτω από την Α1 κατηγορία, υπάρχουν 3 βαθμίδες πρωταθλημάτων.

Πρωταθλητές 
1953–54 ως 1968–69: Πανελλήνιο πρωτάθλημα
1969–70 ως 1991–92: Α' Εθνική
1992–93 ως σήμερα: Α1 Εθνική

Σύνολο τίτλων

Διοργανώσεις

Πηγές 
Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας (Ε.Φ.Ο.Επ.Α.)
Ποσειδών (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 235)

Ο Ποσειδώνας που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 235 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στη θέση «Κλίμα» της Μήλου το 1877.

Περιγραφή
Το κολοσσιαίο άγαλμα του Ποσειδώνα είναι κατασκευασμένο από Πάριο μάρμαρο. Σώζεται ολόκληρο μαζί με την πλίνθο του. Συγκροτείται από δύο τεμάχια λίθου, τα οποία είναι προσαρμοσμένα κατά το μέσο περίπου του σώματος. Λείπουν η μύτη, μέρος του αριστερού άνω κρανίου, το οποίο ήταν πρόσθετο, και ελάχιστα τεμάχια από το ιμάτιο. Στο χέρι κρατούσε τρίαινα. 

Ο θεός Ποσειδώνας παρουσιάζεται μεγαλοπρεπής και επιβάλλεται με το μέγεθος και την διάθεση της όλης μορφής του. Στέκει όρθιος, στηριζόμενος στο δεξί του πόδι, έχοντας το δεξί χέρι ανορθωμένο, στο οποίο κράδαινε τρίαινα. Στηρίζει το αριστερό του χέρι στη μέση του, κρατώντας το ιμάτιο που πέφτει από τον ώμο και σκεπάζει τους μηρούς, αφήνοντας ακάλυπτο το σώμα από τη μέση και πάνω. Στο δεξί του πόδι ένα δελφίνι βουτάει στο νερό.

Ιστορική τοποθέτηση
Το έργο είναι αξιολογότατο προϊόν αλεξανδρινής τέχνης, και τοποθετείται στο τελευταίο τέταρτο του 2ου αι. π.Χ.

Βιβλιογραφία
 Ludwig von Sybel: Katalog der Skulpturen zu Athen. Marburg 1881
 Edouard Thorin et Perris Frères: Bulletin de Correspondance Hellénique, 13, 1889, © 1889 - 2011, σελ. 498, πίνακας III
 Richard Lepsius (1851-1915): Griechische Marmorstudien αρ. 322

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση του αγάλματος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στη Μήλο
Κίμων (νομισματοκόπτης)

Ο Κίμων υπήρξε αρχαίος Έλληνας νομισματοκόπτης. Έδρασε μεταξύ 415 και 400 π.Χ. στις Συρακούσες της Μεγάλης Ελλάδας. Τα νομίσματα που χάραξε συγκαταλέγονται στα καλύτερα της νομισματικής τέχνης, ενώ οι μεταλλικές μήτρες που χρησιμοποίησε συγκαταλέγονται ανάμεσα στα υψηλότερα έργα ελληνικής τέχνης του τελευταίου τετάρτου του 5ου αιώνα π.Χ.

Βιογραφία 
Ο Κίμων έζησε στις Συρακούσες την εποχή της ακμής της πόλης. Το 413 π.Χ. οι Συρακούσιοι νίκησαν τους Αθηναίους σε ναυμαχία στο λιμάνι των Συρακουσών και η πόλη έκοψε χρυσό νόμισμα. Ο Κίμων εργάστηκε αποκλειστικά για τους Συρακούσιους.

Χαρακτική και νομισματοκοπτική δραστηριότητα 

Ο Κίμων χάραξε την υπογραφή του στη μεταλλική μήτρα με την οποία σφράγιζε τα νομίσματα. Με αυτό τον τρόπο η υπογραφή του αποτυπώνονταν και στα νομίσματα, π.χ. με μικροσκοπικά γράμματα επάνω σε μία ράβδο κάτω από τα άλογα ενός τεθρίππου που εικονίζεται στο κέντρο του εμπροσθότυπου της πρώτης έκδοσης δεκαδράχμου. Στον οπισθότυπο υπόγραφε με την επιγραφή «ΚΙΜ» επάνω στην ταινία στην κόμη της θεάς. Αργότερα υπογράφει στον οπισθότυπο των νομισμάτων με ολόκληρο το όνομά του επάνω στο σώμα του εικονιζόμενου δελφινιού κάτω από το λαιμό της θεάς. Ο Κίμων χάραξε επίσης τις πρώτες μήτρες για την κοπή χρυσού νομίσματος αξίας 100 λίτρων, υπογράφοντας με τις επιγραφές «Κ», «ΚΙ» και «ΚΙΜ». Αργότερα ανέλαβε ο Ευαίνετος την κοπή χρυσών νομισμάτων, ενώ ο Κίμων περιορίστηκε στην κοπή νομισμάτων μικρότερης αξίας και παράκμασε. 

Ο Κίμων ήταν δημιουργός του πρώτου δεκάδραχμου των Συρακουσών, και ο πρώτος σφραγιδοποιός που απόδωσε το πρόσωπο της θεάς Αρέθουσας σε εμπρόσθια άποψη. Φημίστηκε για την δεξιοτεχνία του στις λεπτομέρειες των έργων του και για την απόδοση εξαιρετικού βάθους στα ανάγλυφα της επιφάνειας των νομισμάτων. Αποδίδει με εξαιρετική ικανότητα την κόμη που κυματίζει στον άνεμο, ενώ δελφίνια αναδύουν μέσα από τα μαλλιά της θεάς, ενώ ένα τέθριππο καλπάζει. Σε μια άλλη απόδοση, ο οδηγός του τέθριππου στρέφει το κεφάλι προς τους ανταγωνιστές του που τον κυνηγούν, ενώ το άρμα καλπάζει κάνοντας στροφή συνοδευόμενο από μια Νίκη που φτερουγίζει ψηλά.

Πηγές 
 Herbert A. Cahn: Kimon (II). In: Rainer Vollkommer: Künstlerlexikon der Antike. Nikol, Hamburg 2007, S. 412

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση αρχαίων νομισμάτων με εμπροσθότυπο την Θεά Αρέθουσα στο ιστότοπο numispedia.de''

Έλληνες γλύπτες
Νομισματολογία
Μαινάς (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 261)

Η κοιμωνέμη Μαινάς που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 261 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο νότια της Ακρόπολης στην Αθήνα το 1880.

Περιγραφή
Το άγαλμα βρέθηκε κομματιασμένο και ανασυγκολλήθηκε. Λείπουν ο αριστερός βραχίονας με τον ώμο, τα άκρα των ποδιών από την κνήμη και μεγάλο μέρος της στρωμνής. Λείπει επίσης μέρος του προσώπου από τη μύτη ως το πηγούνι και τα μαλλιά. 

Παρουσιάζει μια Μαινάδα κοιμώμενη σε βράχο επάνω στο απλωμένο δέρμα πάνθηρος, και πάνω σ'αυτό ιμάτιο. Έχει εν γένει ερμαφρόδιτη διάθεση. Το κεφάλι είναι στραμμένο προς τα δεξιά, και στηρίζεται στο δεξί βραχίονα. Τα πόδια είναι λυγισμένα με άνεση και κείτονται χιαστί το αριστερό επάνω στο δεξί.

Ιστορική τοποθέτηση
Το έργο χρονολογείται στους ρωμαϊκούς χρόνους.

Βιβλιογραφία
 Ludwig von Sybel: Katalog der Skulpturen zu Athen. Marburg 1881
 Richard Lepsius (1851-1915): Griechische Marmorstudien αρ. 138

Πηγές 

 
 Λάμπερτ Σνάιντερ, Κρίστοφ Χέκερ: Griechisches Festland. Antike und Byzanz, Islam und Klassizismus zwischen Korinthischem Golf und nordgriechischem Bergland, DuMont, Köln 1996, σελ. 154 (DuMont Kunst-Reiseführer) ISBN 3-7701-2936-9
 Νικόλαος Καλτσάς: Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σελ. 348.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση του αγάλματος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων είναι ένας ευρύτερος συνδικαλιστικός φορέας που δημιουργήθηκε στα τέλη του 2008. Αποτελεί μια συσπείρωση δεκάδων σωματείων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα που δημιουργήθηκε αρχικά στην Αττική. Στόχος της δημιουργίας του, σύμφωνα με τα σωματεία που τον συγκρότησαν, είναι η υπέρβαση του γραφειοκρατικού/κυβερνητικού και του εργοδοτικού συνδικαλισμού όπως αυτός εκφράζεται από  τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, αλλά και του κομματικο-κεντρισμού που εκφράζεται μέσω της παραταξιοποίησης του υπάρχοντος εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος.  Σύμφωνα με τον συντονισμό, η δημιουργία και η συγκρότησή του έλαβαν χώρα,  μετά από τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 και την επίθεση ενάντια στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα. Η ιδρυτική διακήρυξη του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων αναφέρει: "...Η ελπίδα βρίσκεται στη συσπείρωση των εργαζομένων γύρω από τα σωματεία, στην εργατική δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, στους αγώνες που ξεκινούν από την ίδια την εργατική βάση" Ως Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα θέλουμε να συμβάλουμε σε αυτή την αναγκαία προσπάθεια για την ταξική αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, για την κλιμάκωση των αγώνων και για την προβολή των σύγχρονων εργατικών αναγκών. Κόντρα στον υποταγμένο συνδικαλισμό και την γραφειοκρατία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και τον κομματικό συνδικαλισμό του ΠΑΜΕ".  

Ανάλογες προσπάθειες στο εργατικό κίνημα, συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων σε έναν ευρύτερο συντονιστικό φορέα, υπάρχουν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως στη Θεσσαλονίκη, στην Αχαΐα, στα Ιωάννινα, στη Πρέβεζα, στη Λέσβο κλπ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Ιστολόγιο: Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Αττικής

Παραπομπές 

Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Εθνική Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών ΗΠΑ είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Αποτελεί την κατά τεκμήριο ισχυρότερη ομάδα του πλανήτη, όντας η πολυνίκης των ολυμπιακών τουρνουά και των παγκοσμίων πρωταθλημάτων.

Λόγω της μεγάλης μπασκετικής διαφοράς από τις υπόλοιπες χώρες, οι ΗΠΑ συνήθως παρουσιάζουν την «καλή» τους δωδεκάδα στους Ολυμπιακούς. Για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα άρχισαν να ενδιαφέρονται σοβαρά μόνο από τη δεκαετία του '80 κι ύστερα (παρ' όλα αυτά είχαν ήδη αρκετές διακρίσεις), ενώ το Αμερικανικό Πρωτάθλημα τους είναι μάλλον αδιάφορο, εκτός από τις περιπτώσεις που χρειάζονται υψηλή θέση για να προκριθούν στην παγκόσμια διοργάνωση της επόμενης χρονιάς.

Μέχρι και τη δεκαετία του '80, οι αθλητές του NBA δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής, λόγω ενός κανονισμού της Διεθνούς Ομοσπονδίας (FIBA) που τους απέκλειε απ' τις διοργανώσεις εθνικών ομάδων. Ο κανονισμός δεν έκανε διακρίσεις ιθαγένειας, αλλά όπως είναι λογικό, αφορούσε κατά κύριο λόγο τους Αμερικανούς παίκτες. Έτσι οι ΗΠΑ αγωνίζονταν με παίκτες από τα αμιγώς ερασιτεχνικά πρωταθλήματα NCAA (κολεγιακό) και AAU, αν και θεωρητικά μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οποιονδήποτε παίκτη εκτός ΝΒΑ. Τελικά, το 1989 το Παγκόσμιο Συνέδριο της FIBA αποφάσισε να άρει κάθε απαγόρευση, αρχής γενομένης από τους Ολυμπιακούς του 1992.

Παρουσία σε παγκόσμιες διοργανώσεις

Παγκόσμια πρωταθλήματα

Ολυμπιακοί Αγώνες 

Α: Προκρίθηκε αλλά απείχε για πολιτικούς λόγους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ (USA)

ΗΠΑ
Ανδρων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1975

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1975 διεξήχθη στις 9 Μαρτίου στο Αγρίνιο με συμμετοχή 1.000 περίπου αθλητών και αθλητριών όλων των ηλικιακών κατηγοριών. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μιχάλης Κούσης της Γ.Ε. Αγρινίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.

Οι 4 πρώτοι αθλητές

Ομαδική βαθμολογία

Πρωταθλήματα μικρών ηλικιών

Πηγές 
 Εφ. Αθλητική Ηχώ 10/3/1975 σελ. 3.
 Μακεδονία 11-3-1975 σελ. 4

Ανδρων
Στίβος το 1975
Αγρίνιο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1976

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1976 διεξήχθη στις 29 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κούσης της Γ.Ε. Αγρινίου (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Παγκύπρια Λευκωσίας.

Οι 6 πρώτοι αθλητές

Ομαδική βαθμολογία

Πρωταθλήματα μικρών ηλικιών

Πηγή 
Αθλητική Ηχώ 1-3-1976 σελ. 2

Ανδρων
Στίβος το 1976
Αθλητισμό στην Αθήνα
Σίμπιλ Σέπερντ

Η Σίμπιλ Σέπερντ (αγγλικά: Cybill Shepherd, 18 Φεβρουαρίου 1950) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και πρώην μοντέλο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μέμφις του Τενεσί, στις 18 Φεβρουαρίου του 1950. Είναι περισσότερο γνωστή στο ευρύ κοινό από τις ερμηνείες της στους εκάστοτε ρόλους της "Τζέισι Φάροου" στην ταινία Η Τελευταία Παράσταση (The Last Picture Show), ως "Μπέτσι" στον Ταξιτζή (Taxi Driver), ως "Μαντλίν Σπένσερ" στο Psych, ως "Μάντι Χέις" στο Moonlighting (στην Ελλάδα προβλήθηκε με τον τίτλο Αυτός, αυτή και τα μυστήρια) με συμπρωταγωνιστή της τον Μπρους Γουίλις, ως "Σίμπιλ Σέρινταν" στο Cybill και ως "Φίλις Κρολ" στο The L Word. Είχε, επίσης, έναν χαρακτηριστικό ρόλο στην ταινία "Πάθη και Φιλοδοξίες", στο πλευρό του Ντον Τζόνσον.

Βραβεία Emmy 
1986 - Δραματική σειρά - Moonlighting
1995, 1996 και 1997 - Κωμική σειρά - Cybill

Χρυσές Σφαίρες 
1985 & 1986 - Καλύτερης ηθοποιού σε τηλεοπτική σειρά- Κωμωδία/Μιούζικαλ - Moonlighting

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
  

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Αμερικανοί μοντέλα
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χανς Σράντερ

Ο Χανς Σράντερ (γερμ. Hans Schrader) (1869-1948) υπήρξε Γερμανός κλασσικός αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1869 στο Στολπ (σήμερα Σλουπσκ). Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος το επάγγελμα. Σπούδασε ιστορία στο Μάρμπουργκ και στο Βερολίνο. Περιόδευσε με υποτροφία του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Ελλάδα και Μικρά Ασία και πήρε μέρος στις ανασκαφές της Πριήνης στην πρώην Καρία. Το 1899 διορίστηκε διευθυντικός βοηθός των Μουσείων του Βερολίνου, και προάχθηκε στο βαθμό του διευθυντή β' το 1901. Διορίστηκε καθηγητής Πανεπιστημίου σε Ίνσμπρουκ, Γκρατς και Βιέννη, όπου και διετέλεσε Διευθυντής της αρχαιολογικής συλλογής. Το 1914 μετακόμισε στη Φραγκφούρτη όπου διορίστηκε καθηγητής στο εκεί Πανεπιστήμιο και ίδρυσε δικό του αρχαιολογικό ινστιτούτο. Αποσύρθηκε το 1931 για λόγους υγείας.

Απεβίωσε στις 5 Νοεμβρίου 1948.

Συγγράμματα 
 Die archaischen Marmorbildwerke der Akropolis. Frankfurt am Main 1939.
 Archaische griechische Plastik. Breslau 1933.
 Phidias. Frankfurt am Main 1924.
 μαζί με τον Theodor Wiegand: Priene. Ergebnisse der Ausgrabungen und Untersuchungen in den Jahren 1895–1898. Berlin 1904.

Πηγές 
 Walter-Herwig Schuchhardt: Hans Schrader †. In: Gnomon 22 (1950), S. 418ff.
 Peter Hommel: Hans Schrader 1869–1948. In: Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache. Zabern, Mainz 1988, ISBN 3-8053-0971-6, S. 170–172.
 Ulrich Schädler: Hans Schrader und die Anfänge des Archäologischen Instituts. In: Begegnungen. Frankfurt  und die Antike, Frankfurt a.M. 1994, S. 337-346

Γερμανοί αρχαιολόγοι
Άργης Κόρακας

Ο Άργης Κόρακας (1888-1940) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 στην Ξάνθη ή, κατά άλλη πηγή, στο Ροδολίβος της σημερινής περιφερειακής ενότητας Σερρών. Σε μικρή ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του, που ήταν δάσκαλος, αρχικά στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και την Αγχίαλο όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα στα εκεί Ελληνικά σχολεία. Φοίτησε στο Ζαρίφειο Ελληνικό Γυμνάσιο της Φιλιππούπολης (σήμερα εντός της Βουλγαρίας) και στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Αδριανούπολης (σήμερα στην Τουρκία). Επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αι. με την ανταλλαγή πληθυσμών. Έζησε για ένα χρόνο στην Κωνσταντινούπολη και μετά επί τρία χρόνια στην Αρτάκη της Κυζίκου και την Αμισό του Πόντου όπου μαζί με τον πατέρα του δούλεψε ως δάσκαλος. Στην Αμισό αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Άγκυρα". Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους κατέβηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάστηκε στην "Ακρόπολη" του Βλάση Γαβριηλίδη. Εργάστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας και στο Υπ. Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτου.

Γνώριζε πολύ καλά τη βουλγαρική γλώσσα και μετέφρασε στα ελληνικά τα έργα σύγχρονων Βουλγάρων συγγραφέων, όπως των Βάζωφ, Ελίν Πελίν, Γιόφκωφ, Γεώργη Ράιτσεφ κ.ά., έργο για το οποίο τιμήθηκε με παράσημο (Σταυρό) του "Βασιλικού Τάγματος του Αγ. Αλεξάνδρου" από τον βασιλέα Μπόρις της Βουλγαρίας το 1940. 

Τα έργα του δεν θεωρούνται μεγάλης φιλολογικής σημασίας αλλά ορισμένα, όπως το «Αναμνήσεις από την Παληάν Αγχίαλο», περιέχουν χρήσιμες ιστορικές πληροφορίες.

Πέθανε το 1940.

Παραπομπές 

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες συγγραφείς
Λεκάνη Καβάλας

Η Λεκάνη είναι χωριό του νομού Καβάλας και βρίσκεται βορειοανατολικά στην ορεινή περιοχή. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Νέστου και εκκλησιαστικά στην Μητρόπολη Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 485 κατοίκους.
Ο συνοικισμός της Λεκάνης περιτριγυρίζεται από βουνά, από όπου προήθε και η ονομασία, έχει υψόμετρο 740 μέτρα και το ψηλότερο βουνό της περιοχής της, το Τσαλ Νταγ με υψόμετρο 1298 μέτρα.
Η Λεκάνη απέχει 45 χιλιόμετρα από την Καβάλα, 32 χιλιόμετρα από την Χρυσούπολη (μέσω Πλαταμώνα),  47 από την Ξάνθη και 50 από την Δράμα.

Ιστορικά στοιχεία
Κατά την εποχή της τουρκοκρατίας το χωριό λεγόταν "Μούντζιονος" όνομα που διατηρήθηκε μέχρι το 1926. Το χωριό απελευθερώθηκε, μαζί με τον υπόλοιπο νομό Καβάλας το 1913. Οι μόνιμοι κάτοικοι σήμερα υπολογίζονται στους 600. 
Οι κάτοικοι είναι οι περισσότεροι πρόσφυγες από τον Πόντο, συγκεκριμένα:
  
Τραπεζούντιοι: από τα χωριά Πολίτα, Κανλικά, Κιρέτς Χανέ,
Αργυρουπολίτες: Κοτύλια,
Ματσουκαίοι: Κουσπιδί, Βερίζενα, Σκαλίτα, Καπίκιοϊ, 
Γαλιανίτες: Λειβάδια, 
Αμπελέτ: Αμπέλια, 
Κρωμέτ: Κρώμνη, 
Παντερμαλήδες: Άνω Νεοχώρι της Κυζίκου της Βιθυνίας,
Ανκαραλήδες: Ακ Νταγ Ματέν, χωριό Απτουραχμανλή

Το 1938 άρχισε η κατασκευή του σημερινού ναού, ο οποίος είναι βυζαντινού ρυθμού με τρούλο, αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, λειτούργησε τα πρώτα χρόνια με ιερωμένο  τον Παπασάββα.
Σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων στην περιοχή "Καραμελικ", μέσα στο δάσος της οξιάς, βρίσκεται το παρεκκλήσι της Παναγίας.

Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Απο το 1992 αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα ο πολιτιστικός σύλλογος Λεκάνης "Οι Ρίζες", που καθιερώνει την "Γιορτή της Πατάτας". Η γιορτή γίνεται πάντα την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη με μεγάλη επιτυχία. Η εκδήλωση αρχίζει νωρίς το πρωί και τελειώνει αργά το απόγευμα. Προσφέρονται στους επισκέπτες παραδοσιακά φαγητά με κύριο συστατικό την πατάτα, ενώ παράλληλα χορευτικά συγκροτήματα παραδοσιακών χορών προσφέρουν ψυχαγωγία στον προαύλιο χώρο του δημοτικού σχολείου.

Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Νέστου
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 1978.11.13)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Νικία που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 1978.11.13 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.

Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την θεά Αθηνά. Στα αριστερά υπάρχει η επιγραφή «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ», και στα δεξιά η υπογραφή «ΝΚΙΑΣ ΕΠΙΕΣΕΝ». Στην όπισθεν όψη τρεις αθλητές του αγώνα δρόμου τρέχουν προς τα δεξιά. Επάνω από τους αθλητές η επιγραφή «ΑΝΔΡΟΝ ΣΤΑΔΙΟΝ» μνημονεύει το άθλημα, του οποίου έπαθλο είναι ο αμφορέας ετούτος.

Ιστορική τοποθέτηση
Ο παναθηναϊκός αμφορέας ετούτος είναι ο αρχαιότερος της συλλογής του Μητροπολιτικού Μουσείου. Συγκαταλέγεται επίσης στους αρχαιότερους των χρόνων μεταξύ 566 και 550 π.Χ., εποχή στην οποία σχηματίστηκε η οριστική μορφή των παναθηναϊκών αμφορέων. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της εξέλιξης είναι η έμπροσθεν όψη, στην οποία αργότερα εικονίζονται κίονες δεξιά και αριστερά της θεάς Αθηνάς. Το έργο ετούτο χρονολογείται περίπου στα έτη 560 - 550 π.Χ. και θεωρείται ότι ζωγραφίστηκε από τον Σικελό. Από την επιγραφή «ΝΚΙΑΣ ΕΠΙΕΣΕΝ» ο παραγωγός του αμφορέα θεωρείται ότι ονομαζόταν Νικίας.

Πηγές 

 Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης

αρχαϊκή τέχνη
Παναθηναϊκός αμφορέας
Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
560
Μελανόμορφος ρυθμός
Κολομίγια

Η Κολομίγια (ουκρανικά: Коломия) είναι μια μικρή πόλη της Ουκρανίας. Ανήκει στην περιφέρεια του Ιβάνο Φρανκίβσκ και είναι μία από τους παλαιότερους οικισμούς της Γαλικίας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της Ουκρανίας είναι χτισμένη αριστερά του ποταμού Προυτ κοντά στα Καρπάθια Όρη. Ο πληθυσμός της φτάνει περίπου τους 60 000 κατοίκους.  Η πόλη αναφέρεται σε γραπτά κείμενα για πρώτη φορά το 1241. 

Η πόλη είναι γνωστή για τα ιστορικά μνημεία, εκκλησίες, παλιάς αρχιτεκτονικής κτίρια και μουσεία.

Αξιοθέατα 
Τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της είναι τα εξής: 

 Η Κεντρική Πλατεία και η Αγορά βρίσκονται στην καρδιά της Κολομίγια. Ένα μεγάλο κτίριο (πύργος) περιστοιχισμένο από επιβλητικά ρολόγια κοσμεί την κεντρική πλατεία.
 Το Μουσείο του Πασχαλινού Αυγού (μουσείο Πισάνκα). Θεωρείται το μοναδικό μουσείο  που εκθέτει έργα περίτεχνης βαφής πασχαλινών αυγών. 
 οδός Τεατράλνα, ένας αληθινός παράδεισος για τους εκτιμητές της βιεννέζικης αρ νουβό. Κάθε σπίτι εδώ είναι ένα αριστούργημα.
 Μουσείο Λαϊκής Τέχνης των Χουτσούλ (Χουτσούλστσινα).
 Η ξύλινη εκκλησία του Ευαγγελισμού, το παλαιότερο και πολυτιμότερο κτίριο της Κολομίγια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βρείτε τον προσωπικό σας ξεναγό στην Κολομίγια 

Πόλεις της Ουκρανίας
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 56.171.6)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 56.171.6 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων. Λέγεται ότι βρέθηκε στη Βεγγάζη.

Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την θεά Αθηνά Πολιάδα, πλαισιωμένη από δύο κίονες με Νίκη στην κορυφή. Οι δύο νίκες κρατούν φοίνικες. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επιγραφή «ΤΩΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ», ενώ πριν από τον δεξιό κίονα την επιγραφή «ΠΟΛΥΖΗΛΟΣ ΑΡΧΟΝ». Η όπισθεν όψη είναι διακοσμημένη με σκηνή αγώνα δρόμου, κατά την οποία τρεις αθλητές τρέχουν προς τα δεξιά.

Ιστορική τοποθέτηση
Από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά συναντάμε την επιγραφή του άρχοντα που κυβερνούσε την Αθήνα κατά την συγκομιδή της ιερής ελιάς, από την οποία γίνονταν το λάδι έπαθλο των Παναθηναίων. Ο Πολύζηλος υπηρέτησε την περίοδο 367-368 π.Χ. και χρονολογεί την κατασκευή του αμφορέα ετούτου.

Πηγές 

 Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης

αρχαϊκή τέχνη
Παναθηναϊκός αμφορέας
Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
366
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 07.286.79)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 07.286.79 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.

Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με φτερωτό άλογο. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή του επάθλου των Παναθηναίων «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ». Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή ιπποδρόμου. Ένα τέθριππο καλπάζει προς τα δεξιά. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα άλογα, που «πετάνε».

Ιστορική τοποθέτηση
Μετά τα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ. οι κατασκευαστές αγγειογράφοι δεν υπογράφουν τους παναθηναϊκούς αμφορείς. Ο αμφορέας ετούτος είναι έργο του Κλεοφράδη, επειδή αυτός είχε ως αναγνωρίσιμο διακριτικό τον Πήγασο, τον οποίο διακρίνουμε στην ασπίδα της Αθηνάς. Είναι έργο της περιόδου 525-500 π.Χ.

Πηγές 

 Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
 Οπίσθια όψη: Τέθριππο

αρχαϊκή τέχνη
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας
Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
525