joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ασκληπιείο Ρόδου

Το   Ασκληπιείο  (ή Ασκληπιειό) είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

Γεωγραφία
Το Ασκληπιείο είναι πεδινό, μεσόγειο χωριό στη νοτιοκεντρική Ρόδο. Βρίσκεται δίπλα στο ρέμα του Αγρενού και κοντά στα δυτικά παράλια του όρμου Λόρδου, πάνω στο δρόμο προς το Κιοτάρι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Απέχει 60 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ασκληπιείου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 47,478 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κιοτάρι.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασκληπιείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.

Αξιοθέατα και διατηρητέα
Η κοινοτική βρύση στην πλατεία του χωριού που σχεδιάστηκε από Ιταλούς, αλλά κτίσθηκε από ντόπιους, σημαντική για τη μελέτη της τοπικής αρχιτεκτονικής. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
Το κτήριο της «Κέλλας» (αποθήκης) και το παλαιό ελαιοτριβείο, εκκλησιαστικής ιδιοκτησίας, τυπικα παραδοσιακά σύνολα με την χαρακτηριστική λιτότητα και πλαστικότητα των όγκων. Έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία
Το ερειπωμένο μεσαιωνικό/βυζαντινό κάστρο, στην κορυφή λόφου πάνω από τον οικισμό. Στην αρχική του μορφή το κάστρο είχε 4 πύργους. Η οχύρωση είχε περίμετρο περί τα 110 μέτρα που περιέκλειαν έναν εσωτερικό χώρο 750 τ.μ. Το πάχος του εξωτερικού περιμετρικού τείχους είναι 1,30-1,50 μέτρα. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
Η εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου στο κέντρο του οικισμού. Είναι κτίσμα του 11ου αιώνα, με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες των 13ου-16ου αιώνων. Διαθέτει αξιόλογο καμπαναριό και λαογραφικό μουσείο

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)
eetaa.gr
Google Earth

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://dodekanisos.com.gr/?p=4425
https://www.gtp.gr/LocPage.asp?id=11570&lng=1
https://parallaximag.gr/to-chorio-asklipieio-tis-rodou-einai-kai-episima-enas-diethnis-proorismos-124091
https://viagallica.com/grece/lang_el/village_asclepios.htm

Χωριά της Ρόδου
Κιοτάρι Ρόδου

Το Κιοτάρι είναι χωριό στη Ρόδο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ρόδου της Περιφερειακής Ενότητας Ρόδου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 2876 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Ρόδου
Ναός Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων

Ο Ναός Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων είναι ορθόδοξος χριστιανικός ναός στα Σπάτα Αττικής.
Ο ναός άρχιζε να χτίζεται στα Σπάτα, κατόπιν της εμφάνισης του Ιησού στην Ελένη Δανιηλίδου το 1932, όποτε και της ζήτησε την ανέγερση του Τρισυπόστατου (Αναστάσεως, Αγίας Φωτεινής, Αναλήψεως) Ιερού Ναού. Τα εγκαίνια έγιναν την 25η Μαρτίου 1935. Ολοκληρώθηκε σε τρεις φάσεις, ενώ χρειάστηκε να γκρεμιστεί και να χτιστεί από την αρχή λόγω κακής κατασκευής. Είναι χτισμένος στον τύπο της σταυροειδούς βασιλικής μετά τρούλου. Αποτελεί προσκύνημα για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Ελλάδας και γιορτάζει την ημέρα του Πάσχα, την Δευτέρα της Διακαινησίμου, την ημέρα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, όποτε και γίνεται τριήμερο πανηγύρι, και της Αγίας Φωτεινής Σαμαρείτιδος.
Μπέρτα, δούκισσα της Λωρραίνης

Η Μπέρτα της Λωρραίνης ή Μπέρτα της Σουηβίας (1123/1130 - 1195) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν έγινε δούκισσα της Λωρραίνης μέσω του γάμου της με τον Ματθαίο Α΄ δούκα της Λωρραίνης (1138). Η Μπέρτα ήταν κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας και της πρώτης συζύγου του Ιουδήθ της Βαυαρίας, κόρης του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Ο μικρότερος αδελφός τού πατέρα της ήταν ο βασιλιάς Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας και δικός της αδελφός ήταν ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα της Γερμανίας. Η Μπέρτα εξέδωσε πολλά διατάγματα μαζί με τον σύζυγο της. Χρησιμοποιούσε σφραγίδες τουλάχιστον με δύο διαφορετικούς τύπους: στον έναν εμφανίζεται η ίδια να τρέχει επάνω σε ένα άλογο, εικόνα ασυνήθιστη για τις γυναίκες του Μεσαίωνα. Μετά τον θάνατο τού Ματθαίου Α΄ η Μπέρτα εξέδιδε διατάγματα μαζί με τον γιο της Σίμωνα, που διαδέχτηκε τον πατέρα του ως δούκας της Λωρραίνης.

Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Ματθαίο Α΄ δούκα της Λωρραίνης απέκτησε :

Σιμόν Β΄ 1140-1207, δούκας της Λωρραίνης.
Φρειδερίκος Α΄ 1143-1206, δούκας της Λωρραίνης.
Ιουδήθ απεβ. 1173, παντρεύτηκε τον Στέφανο Β΄ των Ιβρέα κόμη του Ωξόν.
Αλίκη απεβ. 1200, παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας. 
Τιερρύ/Θεοδώριχος απεβ. 1181, επίσκοπος του Μετς.
Ματθαίος απεβ. 1208, κόμης του Τουλ.

Παραπομπές

Πηγές

C. Brooke, Europe in the Central Middle Ages (Routledge, 2014)
J. Jasperse, ‘To Have and to Hold: Coins and Seals as Evidence for Motherly Authority,' In C. Fleiner and E. Woodacre, (eds): Royal Mothers and Their Ruling Children. Wielding Political Authority from Antiquity to the Early Modern Era (Basingstoke, Palgrave Macmillan, 2015), pp. 83-104.
J. Jasperse, ‘Manly Minds in Female Bodies: Three Women and their Power through Coins and Seals’, Arenal: Revista de historia de las mujeres 25:2 (2018), 295-321.
G. Poull, La maison ducale de Lorraine devenue la maison impériale et royale d’Autriche, de Hongrie et de Bohême (Nancy, Presses universitaires de Nancy, 1991)

Οίκος των Χοενστάουφεν
Δούκισσες της Λωρραίνης
Πλατεία Ελευθερίας (Λευκωσία)

Η Πλατεία Ελευθερίας () είναι η κεντρική πλατεία στο κέντρο της Λευκωσίας στην Κύπρο. Αποτελεί το σημείο τομής των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου με τις λεωφόρους Στασινού, Ομήρου, Κωστάκη Παντελίδη, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Ευαγόρου. Πριν από το 1974, το κέντρο της πόλης ήταν η Πλατεία Φανερωμένης.

Επισκόπηση 
Στο παρελθόν η πλατεία ονομαζόταν Πλατεία Μεταξά, ως αναφορά στον Έλληνα στρατιωτικό Ιωάννη Μεταξά. Μετονομάστηκε το 1974, μετά από διαγωνισμό.

Η πλατεία βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κάτω από τα Ενετικά τείχη της μεσαιωνικής πόλης. Εκεί βρίσκεται και το δημαρχείο Λευκωσίας.

Στην πλατεία λαμβάνουν χώρα πολλές δραστηριότητες. Εκεί γίνονται διαφημιστικές προσφορές, πολιτικές συγκεντρώσεις και συναντήσεις όπως η πρώτη συνεδρίαση του Occupy Buffer Zone, στις 15 Οκτωβρίου 2011. Επίσης γίνονται αθλητικές εκδηλώσεις. Γιορτές όπως η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση εορτάστηκαν κυρίως γύρω από την πλατεία. Σήμερα, η πλατεία δεν είναι πεζοδρομημένη. Ωστόσο, όταν γίνονται εκδηλώσεις μεγάλου βεληνεκούς, η κυκλοφορία ανακατευθύνεται. 

Η πλατεία Ελευθερίας δεν ήταν μέρος της αρχικής κατασκευής των Ενετικών τειχών.

Έργα επέκτασης 
Το 2005, ανακοινώθηκε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για τον επανασχεδιασμό της πλατείας. Νικητές ήταν μια ομάδα με επικεφαλής τη Ζάχα Χαντίντ. Τα προτεινόμενα σχέδια επικρίθηκαν έντονα από κάποιους τοπικούς σχεδιαστές. Το 2009, οι αρχικές ανασκαφές αποκάλυψαν αρχαιολογικά ευρήματα που επέφεραν τροποποιήσεις στο αρχικό σχέδιο. Τον Φεβρουάριο του 2012, ξεκίνησαν τα έργα ανάπλασης. Το έργο βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και 8 χρόνια χωρίς ακόμα να ολοκληρωθεί, κάτι που έχει αναστατώσει την τοπική κοινωνία και έχει προκαλέσει σωρεία παραπόνων και δυσαρέσκειας.  

Για την αισθητική και λειτουργικότητα του έργου έχουν εκφραστεί επίσης αντικρουόμενες απόψεις. Κάποιες από τις κριτικές που έχει δεχτεί το έργο είναι για την επιλογή των δέντρων που εμφυτέφθηκαν, τα οποία είναι ως επί το πλείστο πυραμιδοειδή κυπαρίσσια που δεν προσφέρουν επαρκή σκιά, για την τοποθέτηση επί του δαπέδου της πλατείας τρισδιάστατων φωτιστικών πάνω στις οποίες επανειλημμένα σκοντάφτουν οι πεζοί, για την τοποθέτηση εκτυφλωτικών και πολύχρωμων φωτιστικών δαπέδου πάνω σε όλη τη γέφυρα της πλατείας, και για την κακή τοποθέτηση φωτιστικών γενικότερα, όπως για παράδειγμα φανοστατών πάνω στη λωρίδα καθοδήγησης τυφλών.

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία
Ελευθεριας
Πέτρος Τσιτσιπάς

Ο Πέτρος Τσιτσιπάς (γεννηθείς στις 27 Ιουλίου 2000) είναι Έλληνας παίκτης της αντισφαίρισης.

Ο Τσιτσιπάς έφτασε μέχρι την 727η θέση στην κατάταξη της ΕΕΑ (30 Αυγούστου 2021). Επίσης, στα διπλά ανδρών έχει φτάσει μέχρι την 215η θέση (22 Νοεμβρίου 2021).

Ο Τσιτσιπάς έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο κύπελλο Ντέιβις.

Είναι ο μικρότερος αδερφός του Στέφανου Τσιτσιπά.

Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Γκάτζια Αργολίδας

Η Γκάτζια είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Το χωριό υπάγεται στην τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου της δημοτικής ενότητας Ασκληπιείου του δήμου Επιδαύρου.

Το χωριό στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 47 κατοίκων.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός της Γκάτζιας γνώρισε πολύ μεγάλη αύξηση απο το 1928 μέχρι και το 1951 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά. 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Επιδαύρου
Χωριά του Αραχναίου
Εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας

Η εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Ιονίων νήσων. Η εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας αντιπροσωπεύει 108.678 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, Βόρειας Κέρκυρας, Νότιας Κέρκυρας και Παξών. Αντιστοιχεί σε 3 έδρες στο Κοινοβούλιο, με βάση τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, όπως προέκυψε από την απογραφή του 2011.

Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας υπάγονται τέσσερις καλλικρατικοί δήμοι: 
 Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων (65.594 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Βόρειας Κέρκυρας (20.679 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Νότιας Κέρκυρας (19.816 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Παξών (2.642 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1974 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1994 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κέρκυρας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

Δημοψηφίσματα
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015).

Βουλευτές Κέρκυρας 1974-σήμερα 
Ακολουθούν οι βουλευτές Κέρκυρας της περιόδου 1974-2019

Σύνοψη των εδρών που κέρδισαν

Πηγές 

Βουλ. 1996, Ευρ. 1999, Βουλ. 2000, Βουλ. 2004, Ευρ. 2004, Βουλ. 2007, Ευρ. 2009, Βουλ. 2009, Βουλ. Μ. & Ι. 2012, Ευρ. 2014, Βουλ. 2015, Δημ. 2015, Ευρ. 2019: Ιστοσελίδα Υπ. Εσωτερικών .

Παραπομπές 

Κερκυρα
Κέρκυρα
Δήμος Δυτικής Λέσβου

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου που περιλαμβάνει τους πρώην δήμους  Καλλονής, Μανταμάδου, Αγίας Παρασκευής, Ερεσού-Αντίσσης, Πολιχνίτου, Πέτρας και Μήθυμνας (σχέδιο Καποδίστριας). Ο νέος δήμος συστάθηκε σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών στις 25 Φεβρουαρίου 2019 και προήλθε από τη διάσπαση του προϋπάρχοντος Δήμου Λέσβου.

Ο Δήμος περιλαμβάνει 36 οικισμούς σε συνολική έκταση 1.065 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου σε ποσοστό 90% οικονομικά εδράζεται στον αγροτοκτηνοτροφικό και τουριστικό τομέα με τους βασικούς τομείς παραγωγής την ελαιοπαραγωγή, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τον τουρισμό, την γεωθερμία και γενικότερα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. 

Η Πέτρα, ο Μόλυβος και η Ερεσός είναι από τις πλέον εμβληματικές κωμοπόλεις του Δήμου που δέχονται τον μεγαλύτερο όγκο τουριστών τη θερινή περίοδο. 

Πρώτος Δήμαρχος του νέου Δήμου εκλέχθηκε ο πολιτικός μηχανικός Ταξιάρχης Βέρρος.

Δημοτικές Ενότητες

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Αδελφοποιήσεις

Παραπομπές 

Δήμοι της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου
Το σημάδι του έρωτα

Το σημάδι του έρωτα είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής και αισθηματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από το Mega Channel την τηλεοπτική σεζόν 1998-1999 και αποτελείται από 28 επεισόδια. 

Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Λευτέρης Καπώνης ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς απαρτίζεται από τους Βάνα Μπάρμπα, Στράτο Τζώρτζογλου, Γιάννη Καρατζογιάννη, Κατερίνα Καραγιάννη και Τζένη Μπότση. 

Το τραγούδι των τίτλων της σειράς έγραψε και ερμήνευσε ο Γιάννης Πάριος. 

Η σειρά έχει μένει στην ιστορία μέσω της ατάκας, που ειπώθηκε από το χαρακτήρα που υποδυόταν η Τζένη Μπότση, "Τί έγινε Κωστάκη, σε γουστάρει η χωριάτισσα;".

Υπόθεση 
Η Άννα, από φτωχή οικογένεια και με έναν αδελφό που βρίσκεται στη φυλακή για φόνο, παντρεύεται τον Δημήτρη, το μεγάλο γιο του Αντώνη Ραζή, του προύχοντα του χωριού. Όλα πάνε καλά μέχρι που ο δεύτερος γιος του Ραζή , ο Κώστας, που έχει φάει το μερίδιό του από την περιουσία και τον κυνηγούν για χρέη έρχεται στο χωριό μαζί με την Τζένη, μια λαϊκή τραγουδίστρια. Ανάμεσα στην Άννα και στον Κώστα αναπτύσσεται ένας παθιασμένος έρωτας. Η Άννα προσπαθεί να κρατηθεί μακριά του, αλλά δεν τα καταφέρνει. Η ζωή της αλλάζει. Οι ψίθυροι στο χωριό για την παράνομη σχέση του Κώστα και της Άννας αρχίζουν να κυκλοφορούν και κάποια στιγμή φθάνουν στ' αυτιά του Δημήτρη. Στην αρχή δεν το πιστεύει αλλά κάποιο βράδυ που ξυπνάει και δεν βρίσκει την γυναίκα του, βγαίνει να την αναζητήσει. Την βρίσκει στην αγκαλιά του Κώστα. Η σύγκρουση είναι μοιραία.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Έκτακτες συμμετοχές 
Μαρία Παπαλάμπρου ως Βούλα 
Δημήτρης Πετρόπουλος
Γιολάντα Μπαλαούρα ως δικηγόρος 
Δημήτρης Καμπερίδης 
Στέλιος Παύλου 
Βασιλική Ανδρίτσου ως Barwoman

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές Mega
Β3΄ Εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών

Η Β3' Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες του νομού Αττικής και μία από τις τέσσερις στις οποίες διαιρείται η πρώην Νομαρχία Αθηνών.

Στις 12 Ιουλίου 2018 υπερψηφίστηκε από τη Βουλή το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, το οποίο προβλέπει την κατάτμηση της Β' Αθηνών σε τρεις περιφέρειες, μία εκ των οποίων είναι η Β3' Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών. Η νέα διοικητική διαίρεση ισχύει από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 και η περιφέρεια θα εκπροσωπείται με 18 βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Η Β3' Εκλογική Περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών αποτελείται από τους εξής δήμους: Αγίου Δημητρίου, Αλίμου, Βύρωνος, Γλυφάδας, Δάφνης - Υμηττού, Ελληνικού - Αργυρούπολης, Ζωγράφου, Ηλιουπόλεως, Καισαριανής, Καλλιθέας, Μοσχάτου-Ταύρου, Νέας Σμύρνης και Παλαιού Φαλήρου.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές

Ευρωεκλογές

Παραπομπές

Εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσου

Η εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσου είναι μια εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Αντιστοιχεί στην επικράτεια του νομού Δωδεκανήσου. Εκλέγονται πέντε βουλευτές.

Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών (2012-2019) 
Στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 ψήφισαν 108.710 ψηφοφόροι στο σύνολο των 187.944 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έχοντας ποσοστό συμμετοχής 57,84%. Από τα 23 κόμματα που συμμετείχαν, τρία κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012 ψήφισαν 104.441 ψηφοφόροι στο σύνολο των 187.960 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έχοντας ποσοστό συμμετοχής 55.57%. Από τα 18 κόμματα που συμμετείχαν, τέσσερα κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ψήφισαν 105.956 ψηφοφόροι στο σύνολο των 189.242 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έχοντας ποσοστό συμμετοχής 55.99%. Από τα 16 κόμματα που συμμετείχαν, τρία κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα.

Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ψήφισαν 92.201 ψηφοφόροι στο σύνολο των 185.080 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έχοντας ποσοστό συμμετοχής 49.82%. Από τα 19 κόμματα που συμμετείχαν, τρία κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2019 ψήφισαν 99.611 ψηφοφόροι στο σύνολο των 193.228 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, έχοντας ποσοστό συμμετοχής 51.55%. Από τα 20 κόμματα που συμμετείχαν, δύο κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα.

Παραπομπές 

Εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Βαώνη Ικαρίας

Η Βαώνη είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 13 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Τραπάλο Ικαρίας

Το Τραπάλο είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Άγιος Δημήτριος Ικαρίας

Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα (τέως δήμο) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινό χωριό της ΒΔ. Ικαρίας, στις βορειοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Αμμούδια» (913 μ.), δίπλα στον Χριστό  και σε υψόμετρο 343. Απέχει 64 χλμ. περίπου Δ. του Αγίου Κηρύκου.

Πληθυσμός

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραχών του νομού Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Ραχών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από το δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ικαρίας.

Αξιοθέατα
Ο χείμαρρος Χάρακας του χωριού
Το εκκλησάκι της Παναγίτσας στη νότια είσοδο του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Άγιος Πολύκαρπος Ικαρίας

Ο Άγιος Πολύκαρπος είναι οικισμός της Ικαρίας. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτική ενότητα (τέως δήμου) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.   Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.  

Στην τοπική κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Παντελεήμονας, Γιαλισκάρι, Καστανιές, Κάτω Λομβαρδάδες, Λαψαχάδες, Λομβαρδάδες, Μανδριά και Μονή Μουντέ.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Πολύκαρπος είναι χωριό της ΒΔ. Ικαρίας, στις βόρειες κλιτύς της κορυφής «Αμμούδια» (913 μ.), σε υψόμετρο 330. Απέχει 53 χλμ. περίπου Δ. του Αγίου Κηρύκου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 20,107 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου του νομού Σάμου. Το 1924 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραχών και το 1927 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Πολυκάρπου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Πολυκάρπου
Η μονή Μουντέ, αφιερωμένη στη Θεοτόκο, σε ειδυλλιακό περιβάλλον. Ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα και ανακαινίστηκε τον 19ο αιώνα
Το φράγμα με τη μικρή λίμνη, στον δρόμο προς τη μονή Μουντέ

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.facebook.com/%CE%A3%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%AC%CF%81%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%A1%CE%B1%CF%87%CF%8E%CE%BD-%CE%99%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82-281985585274754/

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Αμάλο Ικαρίας

Το Αμάλο είναι οικισμός της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Καρκιναγρίου, της δημοτική ενότητα (τέως δήμου) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.   Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
Το Αμάλο είναι οικισμός της ΝΔ. Ικαρίας. Βρίσκεται κοντά στο απώτατο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, βόρεια από τα χωριά Κάλαμος και Καρκινάγρι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 235. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΝΔ. του Αγίου Κηρύκου (μέσω Ευδήλου).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αμάλου του νομού Σάμου. Το 1924 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμάλου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρκιναγρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρκιναγρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο βόρειο τμήμα του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Αρμενιστής Ικαρίας

Ο Αρμενιστής είναι χωριό της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα (τέως δήμο) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.   Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

Γεωγραφία
Ο Αρμενιστής είναι παραθαλάσσιο χωριό της βορειοδυτικής Ικαρίας. Βρίσκεται πάνω στο ακρωτήρι Στρεφώνι (Στρεφνόριο), στο τέλος του βόρειου παραλιακού δρόμου του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 44 χλμ. περίπου Δ. ΒΔ. του Αγίου Κηρύκου (μέσω Δάφνης και Ακαμάτρας).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραχών, στην Ικαρία του νομού Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Ραχών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας.

Γενικά στοιχεία
Ο Αρμενιστής είναι το επίνειο του Χριστού και όλης της περιοχής των Ραχών, στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Έχει εξελιχθεί σε σημαντικό τουριστικό κέντρο, κυρίως λόγω της παραλίας του Να, με αξιόλογη ξενοδοχειακή υποδομή.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
Το γεφύρι του οικισμού
Η παραλία του «Αρμενιστή» και οι διπλανές παραλίες «Λιβάδι» και «Μεσακτή», ανατολικά του οικισμού
Η παραλία του Να στις εκβολές του ποταμού και του φαραγγιού Χάλαρη, από τις δημοφιλέστερες της Ικαρίας, 3 χλμ. νοτιοδυτικά του οικισμού, στις Κάτω Ράχες
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ταυροπόλου Αρτέμιδος στην παραλία του Να. Υπήρξε ιερός χώρος της θεάς (με λατρευτικό διπετές ξόανο) από τους Κλασικούς Χρόνους μέχρι τη Ρωμαιοκρατία. Στην περιοχή υπάρχει νεκρόπολη που χρονολογείται στον 5ο π. Χ. αιώνα
Το εργαστήρι κεραμικής στον Να

Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της Ανάληψης, στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.youtube.com/watch?v=0_DN0Dnqm4A

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Προφήτης Ηλίας Ικαρίας

Ο Προφήτης Ηλίας είναι χωριό στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 197 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Αγία Μαρκέλλα Σάμου

Η Αγία Μαρκέλλα είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα και δημοτική ενότητα (τέως δήμο) Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.

Γεωγραφία
Η Αγία Μαρκέλλα είναι οικισμός στo Β. ΒΑ. τμήμα της Σάμου, στη δυτική πλευρά του όρμου Βαθέος και σε μεσο σταθμικό υψόμετρο 20. Βρίσκεται απέναντι από την πρωτεύουσα του νησιού Σάμο, από την αποία απέχει οδικώς 4 χλμ. περίπου.

Πληθυσμός

Μόνιμος

Πραγματικός (De Facto)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαθέος της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαθέος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σάμου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα - Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 7
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Χάρτες «ROAD»
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά της Σάμου
Αγία Παρασκευή Σάμου

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της Σάμου. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Σαμίων, της δημοτικής ενότητας Βαθέος, του δήμου Ανατολικής Σάμου και περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σάμου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της ΒΑ. Σάμου. Βρίσκεται στον δυτικό μυχό του όρμου Μικρής Άμμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει περίπου 8 χλμ. Β. της πόλης της Σάμου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λιμένος Βαθέος της Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Λιμένος Βαθέος και προσαρτήθηκε στον δήμο Βαθέος. Με το ΦΕΚ 43Α - 079/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Σάμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Σάμου.

Αξιοθέατα
Η βοτσαλωτή παραλία του οικισμού όπου αράζουν μικρά ψαροκάικα 
Η διπλή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Παντελεήμονα στην παραλία του οικισμού, ανοικοδομημένη το 1978 και βαμμένη με εντυπωσιακά χρώματα
Η μικρή χερσόνησος Νησί, βορειοδυτικά του οικισμού, που καταλήγει στον φάρο απέναντι από τις νησίδες Μακρονήσι και Στρογγυλό
Η παραλία στη θέση «Λιβαδάκι», 2,5 χλμ. βορειοδυτικά του οικισμού, με τα νησάκι Διαπόρτι και Άγιος Νικόλαος απέναντι

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά της Σάμου
Άη Θανάσης Σάμου

Ο Άη Θανάσης είναι οικισμός του δήμου Ανατολικής Σάμου της περιφερειακής ενότητας Σάμου στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 21 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Ο Άη Θανάσης αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή του 1991 με 6 κατοίκους, ως υπαγόμενος στην κοινότητα Βαθέος της επαρχίας Σάμου. Το 1997 συμπεριλήφθηκε στον καποδιστριακό δήμο Βαθέος, ενώ από το 2011 ανήκε στον ενιαίο καλλικρατικό δήμο Σάμου. Μετά τις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση κατά το 2019, ο Άη Θανάσης περιήλθε στον δήμο Ανατολικής Σάμου.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Ασπροχόρτι Σάμου

Το Ασπροχόρτι είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ανατολικής Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 11 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά κατά την απογραφή του 1991, στην οποία είχε πληθυσμό 9 κατοίκων. Διοικητικά, υπήχθη αρχικά στον δήμο Σαμίων της επαρχίας Σάμου, ενώ τα επόμενα χρόνια προσαρτήθηκε διαδοχικά στους δήμους Βαθέος και Σάμου. Από το 2019 ανήκει στον νεοσύστατο δήμο Ανατολικής Σάμου.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Βαρέλλα Σάμου

Η Βαρέλλα είναι χωριό της Σάμου στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 106 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Η Βαρέλλα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 180 μέτρων σε απόσταση 2 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από το Βαθύ. Αναφέρεται για πρώτη φορά κατά την απογραφή του 1981. Διοικητικά ο οικισμός ανήκει στον δήμο Ανατολικής Σάμου της περιφερειακής ενότητας Σάμου. Παλαιότερα υπαγόταν μέχρι το 1997 κοινότητα Βαθέος, δνώ αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Βαθέος και μετέπειτα στον καλλικρατικό δήμο Σάμου.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Γαλάζιο Σάμου

Το Γαλάζιο είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 23 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Δροσιά Σάμου

Η Δροσιά είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 66 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Ζερβού Σάμου

Η Ζερβού είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 34 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Ζωοδόχος Πηγή Σάμου

Η Ζωοδόχος Πηγή είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Κέδρο Σάμου

Το Κέδρο είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 105 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Κλήμα Σάμου

Το Κλήμα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 25 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Λιβαδάκι Σάμου

Το Λιβαδάκι είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 27 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μανολάτες Σάμου

Οι Μανολάτες είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 131 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μεσόκαμπος Σάμου

Ο Μεσόκαμπος είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 109 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μωραϊτοχώρι Σάμου

Το Μωραϊτοχώρι είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 30 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Παλαιόκαστρο Σάμου

Το Παλαιόκαστρο είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 497 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Παναΐτσα Σάμου

Η Παναΐτσα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 19 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Σταυρινήδες Σάμου

Οι Σταυρινήδες είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 42 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Τουρκομυλωνάς Σάμου

Ο Τουρκομυλωνάς είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 16 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Φλόκα Σάμου

Η Φλόκα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 21 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Χαραυγή Σάμου

Η Χαραυγή είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 53 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Χωριά της Σάμου
Ψιλή Άμμος Σάμου

Η Ψιλή Άμμος είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 48 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Χατζησταμούληδες Σάμου

Οι Χατζησταμούληδες είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 0 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Δήμος Δυτικής Σάμου
Απόστολος Παύλος Σάμου

Ο Απόστολος Παύλος είναι οικισμός του δήμου Ανατολικής Σάμου στη νήσο Σάμο της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 11 κατοίκους. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1991 και στην απογραφή του ιδίου έτους είχε 33 κατοίκους. Διοικητικά ανήκε μέχρι το 1997 στην κοινότητα Σπαθαραίων της επαρχίας Σάμου. Κατόπιν εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Πυθαγορείου, ενώ από το 2010 μέχρι το 2019 ανήκε στον δήμο Σάμου.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Βεργή Σάμου

Η Βεργή είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 14 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Γιώνιδες Σάμου

Οι Γιώνιδες είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 51 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Καλογερικό Σάμου

Το Καλογερικό είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Καρπόβουλος Σάμου

Ο Καρπόβουλος είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 29 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Κολόνα Σάμου

Η Κολόνα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 28 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Κύργιαννη Σάμου

Η Κύργιαννη είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 25 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Λιμνονάκι Σάμου

Το Λιμνονάκι είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 14 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μαυρατζαίοι Σάμου

Οι Μαυρατζαίοι είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 190 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μονή Αγίας Τριάδος Σάμου

Η Μονή Αγίας Τριάδος είναι ορθόδοξο μοναστήρι στη Σάμο και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών.

Παραπομπές 

Μονές του νομού Σάμου
Μονή Τιμίου Σταυρού Σάμου

Η Μονή Τιμίου Σταυρού είναι ορθόδοξο μοναστήρι στη Σάμο και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών.

Παραπομπές

Μονές του νομού Σάμου
Μύλοι Σάμου

Οι Μύλοι είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 248 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Νέα Πόλη Σάμου

Η Νέα Πόλη είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 76 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Παγώνδας Σάμου

Ο Παγώνδας είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 518 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Ποτάμι Μεσοκάμπου Σάμου

Το Ποτάμι Μεσοκάμπου είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 42 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Πούντες Σάμου

Οι Πούντες είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 121 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Πύργος Σάμου

Ο Πύργος είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 424 κατοίκους. Από τον οικισμό καταγόταν ο μητροπολίτης Σάμου Αθανάσιος Καπουράλης.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Ριζοβράχος Σάμου

Ο Ριζοβράχος είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 65 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Συκιά Σάμου

Η Συκιά είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 13 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Σάμου
Μονή Αγίας Ματρώνης Χαλάνδρων Χίου

Η Μονή Αγίας Ματρώνης Χαλάνδρων είναι ορθόδοξο μοναστήρι στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου.

Παραπομπές 

Μονές της Χίου
Μονή Ταξιαρχών Χίου

Η Μονή Ταξιαρχών είναι μοναστήρι στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου.

Παραπομπές 

Μονές της Χίου
Μονή Αγίου Μάρκου Χίου

Η Μονή Αγίου Μάρκου είναι ανδρικό μοναστήρι στη Χίο. Εκκλησιαστικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

Το Μοναστήρι είναι κατασκευασμένο στο όρος Πένθοδος, περίπου 15 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Χίου. 

Η Μονή ακολουθεί το Ιουλιανό ημερολόγιο (Παλαιό).

Ιστορικά Στοιχεία 
Το Μοναστήρι ιδρύθηκε το 1886, από τον Μοναχό Παρθένιο, σε προϋπάρχοντα, από το 1700, ερειπωμένο ναό του Ευαγγελιστή Μάρκου, πλησίον του οποίου σε μια σπηλιά ασκήτευσε ο Γέροντας.

Ο Γέροντος Παρθένιος, καλλώπισε τον Ναό του Αγίου Μάρκου, ανήγειρε κελιά για τους μοναχούς, ξενώνα για τους προσκυνητές, άνοιξε πηγάδι, καθάρισε τις δεξαμενές, φύτεψε δέντρα και αμπέλια, περιτείχισε το χώρο. Απεβίωσε το 1883 και ετάφη στο νάρθηκα του Καθολικού της Μονής. 

Ο Ηγούμενος Γαβριήλ, μεγάλωσε το ναό με το παρεκκλήσιο του Αγίου Συμεών του Θεολόγου του Νέου, ανήγειρε τον Ναό του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου έξω από τον περίβολο, μεγάλο ξενώνα, φρόντισε για το εργαστήριο αγιογραφίας και εμπλούτισε τη βιβλιοθήκη.

Η Μονή του Αγίου Μάρκου, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Απελευθέρωση της Χίου το 1912, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους οι μοναχοί στον Ελληνικό Στρατό. Σημαντική ήταν η προσφορά της Μονής στην περίθαλψη μεγάλου αριθμού προσφύγων κατά τον πρώτο διωγμό του 1914 και κατά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922. 

Σήμερα, σώζεται το ψηλό καμπαναριό, ενώ γύρω από την αυλή της Μονής βρίσκονται η βιβλιοθήκη, το εργαστήριο ζωγραφικής, τα κελιά, και ο ναός με τον τάφο του ιδρυτή Οσίου Παρθενίου στο νάρθηκα, το τέμπλο με την εικόνα του Αγίου Μάρκου που χρονολογείται περί το 1873, τα παρεκκλήσια, τα κειμήλια της Μονής.

Σήμερα, η Μονή ακολουθεί το Ιουλιανό, παλαιό ημερολόγιο.

Παραπομπές 

Μονές της Χίου
Δήμος Χίου
Μονή Αγίων Πατέρων Χίου

Η Μονή Αγίων Πατέρων είναι μοναστήρι στη Χίο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Χίου της Περιφερειακής Ενότητας Χίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.

Ιδρύθηκε το 19ο αιώνα από το μοναχό Οσιο Παχώμιο. Βρίσκεται στην περιοχή που ασκήτεψαν το 11ο αιώνα οι ιδρυτές της Νέας Μονής Χίου, Νικήτας, Ιωάννης και Ιωσήφ, στο Προβάτειο όρος σε υψόμετρο 670 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι δυτικά από την πόλη της Χίου οδικώς 12 χιλιόμετρα.

Πληθυσμός

Σημειώσεις
Ο Οσιος Παχώμιος ίδρυσε μετά και τη γυναικεία Ιερά Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Χίου.

Παραπομπές 

Μονές της Χίου
Δήμος Χίου
Σαρτ (ποταμός)

Η Σαρτ (γαλλικά: Sarthe) είναι ποταμός μήκους 313,9 χιλιομέτρων στα βορειοδυτικά της Γαλλίας, ο οποίος ρέει μέσω τεσσάρων νομών, Ορν, Μαγιέν, Σαρτ και Μαιν-ε-Λουάρ, στις διοικητικές περιοχές Νορμανδία και Περιοχή του Λίγηρα.

Μαζί με τον ποταμό Μαγιέν σχηματίζει τον ποταμό Μαιν, ο οποίος είναι παραπόταμος του Λίγηρα. Έδωσε το όνομά του στο νομό Σαρτ.

Γεωγραφική θέση 

Οι πηγές του ποταμού Σαρτ βρίσκονται στο νομό Ορν της Νορμανδίας, κοντά στην κοινότητα Σαιν-Ακιλέν-ντε-Κορμπιόν, σε ύψος 252 μέτρων.

Κατεβαίνοντας από τους λόφους του Περς, ο ποταμός ρέει προς τα νοτιοδυτικά και οριοθετεί προς νότο την πεδιάδα της Αλανσόν. Σε μεγάλο μέρος της διαδρομής του, σηματοδοτεί το όριο μεταξύ των νομών Ορν και Σαρτ (που κάποτε ήταν, το παραδοσιακό σύνορο μεταξύ Νορμανδίας και Μαιν).

Μετά από αυτή τη διαδρομή σε πεδιάδα, κατευθύνεται προς την Αλανσόν στους πρόποδες του οροπεδίου της Αρμορικής, όπου χαράσσει μια απότομη κοιλάδα στο γραφικό τοπίο των υψωμάτων των Αλπ Μανσέλ, ιδίως στο Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, που κατατάσσεται ανάμεσα στα « πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας» και το Σαιν-Λεονάρ-ντε-Μπουά, όπου ο ποταμός αλλάζει σταδιακά την πορεία του προς τα νοτιοανατολικά.

Έπειτα ρέει νότια ως το Λε Μαν, όπου δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ουίν, στη συνέχεια δυτικά έως την κοινότητα Σαμπλέ-συρ-Σαρτ και πάλι, νότια μέχρι και τη συμβολή με τον ποταμό Μαγιέν, με το οποίο σχηματίζουν τον ποταμό Μαιν, βόρεια της Ανζέ. Λίγο πριν από τη συμβολή τους (περίπου 4 χιλιόμετρα προς τα πάνω), ο ποταμός Σαρτ δέχεται τον κύριο παραπόταμο του, τον Λουάρ.

Διαδρομή 

Ρέει γενικά νοτιοδυτικά, μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων:

Ορν: Λε Μελ-συρ-Σαρτ, Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, Αλανσόν

Σαρτ: Μπωμόν-συρ-Σαρτ, Λε Μαν, Σαμπλέ-συρ-Σαρτ

Μαιν-ε-Λουάρ: Σατωνέφ-συρ-Σαρτ, Τιερσέ, Ανζέ

Οι δύο κύριοι παραπόταμοί του είναι ο Λουάρ και ο Ουίν.

Ναυσιπλοΐα 

Όπως πολλοί ποταμοί στη Γαλλία, η Σαρτ χρησιμοποιήθηκε πολύ νωρίς στον Μεσαίωνα για ποταμοπλοΐα μικρών σκαφών. Το εμπόριο από την πλωτή οδό πραγματικά απογειώθηκε στο 16ο αιώνα και αργότερα, στα μέσα του 19ου αιώνα, η πλοήγηση βελτιώθηκε με την εγκατάσταση υδατοφρακτών. Για σχεδόν έναν αιώνα, ο ποταμός, από το Λε Μαν μέχρι τη συμβολή του με τη Μαγιέν, χρησίμευε για τις μεταφορές αγαθών της περιοχής (άνθρακας, σιτάρι, το ξύλο, κάνναβη, μάρμαρο, κρασί, ηφαιστειακή τέφρα). Οι παλιές φορτηγίδες σύρονταν από ανθρώπους και ζώα, κυρίως άλογα, έως το 1880, από το πρώτο μισό του 20ού αιώνα όμως χρησιμοποιήθηκαν ατμομηχανές, έπειτα ντίζελ, ή ρυμουλκά που τραβούσαν πολλές φορτηγίδες. Ο ποταμός είναι ακόμη πλωτός από το Λε Μαν έως τη συμβολή του με τη Μαγιέν, σε μήκος 133 χιλιομέτρων. Η ανάπτυξη του σιδηροδρόμου οδήγησε στη σταδιακή εξαφάνιση της εμπορικής ναυτιλίας στον ποταμό, η οποία επιβίωσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σήμερα, η Σαρτ, όπως και η Μαγιέν, προορίζεται για ποτάμιο τουρισμό και πλοήγηση αναψυχής. Εξειδικευμένοι οδηγοί συστήνουν αυτόν τον προορισμό για αρχάριους, διότι αυτά τα ποτάμια προσφέρουν, εκτός από την πλούσια φυσική και ιστορική κληρονομιά τους, εξαιρετική ησυχία ναυσιπλοΐας, καθώς η εμπορική κίνηση έχει τελείως εξαφανιστεί.

Παραπομπές 
Ποταμοί της Γαλλίας
Μεσαγρός Λέσβου

Ο Μεσαγρός είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 618 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Παππάδος Λέσβου

Ο Παππάδος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1433 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Πέραμα Λέσβου

Το Πέραμα είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 717 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Πλακάδος Λέσβου

Ο Πλακάδος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 236 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Σκόπελος Λέσβου

Ο Σκόπελος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1515 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Τάρτι Λέσβου

Το Τάρτι είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 28 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Χαλατσές Λέσβου

Οι Χαλατσές είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Μυτιλήνης
Πτερούντα Λέσβου

Η Πτερούντα είναι χωριό της Λέσβου (Ελλάδα). Βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά του νησιού και αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του νέου Δήμου Δυτικής Λέσβου, ενώ παλαιότερα Δημοτικό Διαμέρισμα του Καλλικρατικού Δήμου Λέσβου και ακόμη παλαιότερα Δ.Δ. του Καποδιστριακού Δήμου Ερεσού-Αντίσσης. Συνορεύει με τα χωριά Άντισσα, Άγρα, Ρεύμα, Χιδηρα και Βατούσα. Επίσης βρίσκεται 70 χιλιόμετρα από την Μυτιλήνη.

Περιβαλεται από βουνά και πυκνό δάσος προστατευόμενο από το πρόγραμμα Natura 2000. 

Γενέτειρα του Ευριπίδη Κουτλίδη (Πτερούντα Λέσβου, 1890 - Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1974) γνωστου επιχειρηματίαςκαι συλλέκτης έργων τέχνης. Κληροδότησε τη συλλογή του (Συλλογή Ε. Κουτλίδη) στην Εθνική Πινακοθήκη.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Λέσβου
Δήμος Δυτικής Λέσβου
Άγρα Λέσβου

Η Άγρα είναι χωριό της Λέσβου. Αποτελεί έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλονής, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. 
Στη δημοτική κοινότητα Άγρας ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος και Αποθήκες.

Γεωγραφία
Η Άγρα είναι μεγάλος ημιορεινός οικισμός στο τμήμα της Λέσβου δυτικά του κόλπου Καλλονής. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του υψώματος «Παλιόκαστρο (673 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Καλλονής-Ερεσού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει 66 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. της Μυτιλήνης. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 60,562 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Άγρα του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άγρα και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Δυτικής Λέσβου.

Αξιοθέατα
Το Εκκλησιαστικό-Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στο παλαιό δημοτικό σχολείο του οικισμού. Περιλαμβάνει μικρή εκκλησιαστική και λαογραφική συλλογή
Η πλατεία του χωριού με αιωνόβια πλατάνια
Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, κτίσμα του 1807, που ανακαινίστηκε το 1845 και το 1917
Η εκκλησία των Ταξιαρχών
Οι παλαιοί ανεμόμυλοι του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

 Δήμος Δυτικής Λέσβου
Χωριά της Λέσβου