joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χρυσό σκεύος (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 768)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται, με αριθμό καταλόγου 768, χρυσό σκεύος που βρέθηκε στην Αίγινα.

Περιγραφή
Έχει κοίλο σχήμα κούπας ή πιατέλας. Είναι διακοσμημένο εσωτερικά με ανάγλυφα αποτυπώματα τεσσάρων σπειρών, οι οποίες περικλείουν ένα άνθος με δεκαέξι πέταλα. Σε ένα σημείο φέρει τρεις οπές, οι οποίες πιθανόν να είναι κατάλοιπο της λαβής που έχει χαθεί.

Ερμηνεία
Μεταλλικά σκεύη της Μινωικής εποχής είναι δυσεύρετα, διότι λίγα έχουν σωθεί. Πήλινα αγγεία που βρέθηκαν και τα οποία είναι διακοσμημένα με τον ίδιο τρόπο, μαρτυρούν, ότι τα μεταλλικά, χρυσά και αργυρά σκεύη χρησιμοποιούνταν στο παλάτι και σε οίκους ευκατάστατων πολιτών. Ευρήματα μεταλλικών σκευών σε τάφους, όπως στην περίπτωση του θησαυρού της Αίγινας, υποδεικνύουν ότι στον τάφο αυτό πρέπει να τοποθετήθηκε κάποιος σημαντικός νεκρός.

Βιβλιογραφία
 Evans, loc. cit., figs, 1a and 1β, p. 196 f.
 Perrot et Chipiez, loc. cit, p. 236 f., figs. 101, 102
 Tsountas-Manatt, The Mycenaean Age, p. 389, fig. 164
 Walters, Art of the Greeks, pl. cii.
 the cups from Mycenae (Schuchhardt, Schlienann's Excavations, pp. 239 and 263)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παρουσίαση του σκεύους στο Βρετανικό Μουσείου 

Τέχνεργα
Μυκηναϊκή τέχνη
Θησαυρός της Αίγινας
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Αψίνης

Ο Αψίνης υπήρξε ρήτορας που άκμασε περί το έτος 236. Γεννήθηκε στην πόλη Γαδαρά της Φοινίκης. Μαθήτευσε στον ρήτορα Ηρακλείδη στην Σμύρνη, και Βασιλίσκο στην Νικομήδεια. Άνθισε επί βασιλείας του καίσαρα Μαξιμίνου, τον οποίο το 236 διαδέχτηκε ο Γορδιανός.

Συγγράμματα
Του Αψίνη σώζονται δύο συγγράμματα:
 Τέχνη ρητορική
 Περί των σχηματισμένων προβλημάτων

Πηγές
 

Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί
Παλαιστίνη
Θεόδωρος Μανέτας

Ο Θεόδωρος Μανέτας (1881 - 4 Οκτωβρίου 1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν ο τριτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και είχε βαφτιστεί "Θεόδωρος" προς τιμήν του προπάππου του, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. 

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έφτασε ως τον βαθμό του αντιστρατήγου. Το 1913 προήχθη σε λοχαγό, το 1915 σε ταγματάρχη και το 1917 σε αντισυνταγματάρχη. Έλαβε μέρος στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας καθώς και στις μάχες στο Μακεδονικό Μέτωπο. Το 1918 διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλιά Αλέξανδρου και την περίοδο 1918 - 1920 προσωπάρχης του Υπουργείου Στρατιωτικών.  Το 1920 απομακρύνθηκε από το στράτευμα για πολιτικούς λόγους, μετά τη νίκη των φιλοβασιλικών στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, επανήλθε στο στράτευμα το 1922 με το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, και το 1924 διορίστηκε επιθεωρητής του Πυροβολικού. Το ίδιο έτος προήχθη σε υποστράτηγο και το 1926 του ανετέθη η διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Διετέλεσε υφυπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου την περίοδο 1928-1929 , Αρχηγός ΓΕΣ (1931-33), υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας στη βραχύβια κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου (1933), αργότερα υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Πλαστήρα (1945), και υπουργός Στρατιωτικών και προσωρινώς Αεροπορίας στις κυβερνήσεις των Θεμιστοκλή Σοφούλη και Πέτρου Βούλγαρη (1945 - 1946). Το 1945 εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1947.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου σε ηλικία 66 ετών και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα, 5 Οκτωβρίου 1947. Την έδρα του στη Βουλή πήρε ο Εμμανουήλ Γρηγορίου.Ήταν αδελφός του επίσης στρατιωτικού και πολιτικού Κωνσταντίνου Μανέτα και του δικηγόρου και πολιτικού Ιωάννη Μανέτα, ενώ είχε και μια αδελφή.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας
Βουλευτές Αρκαδίας
Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Ιωάννης Μανέτας

Ο Ιωάννης Μανέτας (1878 - 1943) ήταν Έλληνας  πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν πρωτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στην Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πολλάκις βουλευτής Μαντινείας και Αρκαδίας  με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και γερουσιαστής (1929 - 1935). Στην κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (1925) διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.

Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος, τον Ταξιάρχη του Τάγματος Λευκού Αετού (Σερβία) και το Σταυρό του Τάγματος της Λεγεώνος της Τιμής (Γαλλία). 

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μίνδλερ (1886 - 1964) και είχε αποκτήσει μια κόρη, τη Ζωή Μανέτα, σύζυγο του Αλέξανδρου Ράλλη, αντιναυάρχου και μέλους της οικογένειας Ράλλη.

Πηγές

Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Βουλευτές Μαντινείας
Βουλευτές Αρκαδίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Ταχίρ Μπέης

Ο Ταχίρ Μπέης ήταν ανώτερος αξιωματικός του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Συγκεκριμένα είχε λάβει μέρος στη Ναυμαχία της Λήμνου στις 5 Ιανουαρίου του 1913 ως πλοίαρχος της ναυτικής μοίρας υπό την γενική αρχηγία του Τούρκου ναυάρχου Ραμίζ Μπέη όπου μετά τη νικηφόρο εκείνη ναυμαχία των Ελλήνων τον αντικατέστησε στα καθήκοντά του.

Στις 24 Ιανουαρίου του 1913 ο Ταχίρ Μπέης υπέβαλε απ΄ ευθείας στον Σουλτάνο Μεχμέτ Ε΄ ειδικό υπόμνημα στο οποίο και περιέγραφε την οικτρή κατάσταση που συνέβαινε στον οθωμανικό στόλο κατά τη ναυμαχία εκείνη, τόσο από έλλειψη εκπαίδευσης αξιωματικών και ναυτών, όσο και από τεχνικές αδυναμίες των υφιστάμενων παλαιών και ασυντήρητων πολεμικών πλοίων καταλογίζοντας τεράστιες ευθύνες στην προηγούμενη ηγεσία του οθωμανικού στόλου, διατυπώνοντας στο τέλος την άποψη ότι ήταν αδύνατον πλέον υπό εκείνες τις συνθήκες να συνεχιστούν οι κατά θάλασσα επιχειρήσεις με τους Έλληνες.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.57ος, σελ.27.

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Οθωμανοί στρατιωτικοί
Εργασίες σε ύψος

Εργασίες σε ύψος είναι όλες οι εργασίες, ανεξαρτήτως αντικειμένου, μέσου πρόσβασης, διάρκειας εργασιών ή ύψους στο οποίο εκτελούνται, που εμπεριέχουν τον κίνδυνο τραυματισμού του εργαζόμενου από πτώση.

Παραδείγματα εργασιών σε ύψος είναι: οι εργασίες σε στέγες ή πλατώματα χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα, οι εργασίες σε στύλους και πυλώνες τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, οι εργασίες σε ανεμογεννήτριες κλπ.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες εργαζομένων σε ύψος, οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος και οι εναερίτες.

Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος χρησιμοποιούν μέσα συλλογικής αλλά και ατομικής προστασίας από πτώση, όμως η πρόσβαση και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση απλών μέσων όπως φορητές κλίμακες (σκάλες), ικριώματα (σκαλωσιές), εξέδρες εργασίας κλπ. Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος δηλαδή, δεν αναρτώνται ποτέ από τη ζώνη τους, παρά μόνο σε περίπτωση πτώσης.

Οι εναερίτες, χρησιμοποιούν μέσα ατομικής προστασίας από πτώση όμως η πρόσβαση ή/και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση ατομικών μέσων πρόσβασης και σταθεροποίησης θέσης εργασίας όπως η ζώνη σταθεροποίησης και ανάρτησης, ο σταθεροποιητής θέσης εργασίας, το σχοινί κλπ. Οι εναερίτες δηλαδή, αναρτώνται από τη ζώνη τους για να εργαστούν, ευρισκόμενοι είτε σε επαφή με τις επιφάνειες εργασίας, είτε εντελώς αιωρούμενοι στο κενό.

Η ελληνική νομοθεσία που αφορά στην ασφάλεια των εργαζομένων σε ύψος είναι το Π.Δ. 155/2004, το Π.Δ. 395/1994 και το Π.Δ. 396/1994.

Ασφάλεια
Μοάι

Τα μοάι είναι αγάλματα που βρίσκονται στο Νησί του Πάσχα. Πρόκειται για μονολιθικά αγάλματα, κατασκευασμένα από ηφαιστειακή τέφρα της περιοχής Ράνο Ραράκου, που αναπαριστούν ανθρώπινες μορφές. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκαν γύρω στο 1250 με 1500

Σήμερα συνολικά έχουν βρεθεί 887 μοάι στο νησί. Τα αγάλματα είναι ψηλά από τα 2,5 έως και τα 10 μέτρα, και ζυγίζουν από 75 έως 86 τόνους (το βαρύτερο μοάι βρίσκεται στο Άχου Τονγκαρίκι), ενώ έχει ανακαλυφθεί και ένα ημιτελές άγαλμα, που υπολογίζεται πως σε πλήρη μορφή θα έφτανε σε ύψος τα 21 μέτρα. 

Τα μισά σχεδόν από αυτά τα αγάλματα βρίσκονται στην περιοχή Ράνο Ραράκου, αλλά εκατοντάδες έχουν μεταφερθεί σε διάφορα σημεία του νησιού και έχουν τοποθετηθεί πάνω σε πέτρινες βάσεις που ονομάζονται «Άχου». Παριστάνουν προγόνους των ιθαγενών του νησιού. Το κεφάλι τους είναι μεγάλο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα τους, πλησιάζοντας σχεδόν τα 3/5 του μεγέθους του σώματος. Μερικές φορές τα μοάι φέρουν καπέλο ("πουκάο"). Σήμερα οι κόγχες των ματιών τους είναι άδειες, αλλά άλλοτε περιείχαν κόρες ματιών, όπως επιδεικνύεται στο μοναδικό μοάι που έχει βρεθεί με οφθαλμούς (σήμερα είναι αναστηλωμένο).

Τα περισσότερα ανακαλύφθηκαν το 1994. Τοπικοί μύθοι και θρύλοι λένε ότι τα «μοάι» είναι προστάτες του νησιού.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Εθνικό Πάρκο Ράπα Νούι

Νησί του Πάσχα
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1948-49

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1948-49 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 10η φορά και πρώτη μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Παναθηναϊκός εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1948-49.

Κατηγορίες
 
Α΄ με εννιά (9) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (16 αγώνες).
Β΄ με δεκαεννιά (19) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (18 αγώνες).
Γ΄ με δεκαέξι (16) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (15 αγώνες).
Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών με δώδεκα (12) ομάδες.

Βαθμολογία Α΄ κατηγορίας

Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός μετά από αμφίρροπη μάχη με τον Πανιώνιο. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα έτσι, με την άνοδο του Άρη από τη Β΄, την επόμενη σεζόν η Α΄ κατηγορία είχε δέκα (10) ομάδες.

Β΄ κατηγορία

Συμμετείχαν 19 ομάδες, αφού δεν έλαβε μέρος η Μικρασιατική Αθηνών, η οποία απορροφήθηκε από τη Δόξα Αγ. Σώστη (Αθηνών). Με το καταστατικό της Μικρασιατικής εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία ο "Π.Ο. Ψυχικού". Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (18 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Αθηνών κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και με την άνοδο μιας ομάδας από τη Γ΄ (Νέα Ελβετία), την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία διεξήχθη με 20 ομάδες.

Βαθμολογία 

1 Πρόκειται για τον "ΑΟ Δάφνης" και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε "Δήμος Αγ. Δημητρίου", από όπου και η ονομασία της ομάδας.

Σωματεία

1 Τη επόμενη σεζόν μετονομάστηκε σε Ηρακλή Αθηνών (Καλλιθέας).

Πρωτάθλημα Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ)

Τη σεζόν αυτή το πρωτάθλημα της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων (ΟΠΑΣΑ) διεξήχθη υπό την αιγίδα της ΕΠΣΑ και αποτέλεσε ένα είδος Δόκιμης κατηγορίας, όπως καθιεωρώθηκε να λέγεται τα επόμενα χρόνια. Το Νοέμβριο του 1948 στην ΟΠΑΣΑ ανήκαν οι εξής 25 σύλλογοι-μέλη: Άμυνα Αμπελοκήπων, Σεπολιακός, Φωστήρ Κοπανά, Γκυζιακός, Αστήρ Αγ. Γεωργίου, Λευκός Αστήρ, Ένωσις Ασυρμάτου, Ένωσις Αγ. Νικολάου, Ένωσις Αγ. Ελεούσης, ΑΕ Καλλιθέας, Ένωσις Καισαριανής, Λαρισαϊκός, Ένωσις Πολυγώνου, Άμιλλα, Αναγέννησις Γαλατσίου, Αναγέννησις Ψυρρή, ΠΕΑΚΟ Μεταξουργείου, Φωστήρ Καισαριανής, Ένωσις Βυζαντίου, Προμηθεύς Γκύζη, Δάφνη Αμπελοκήπων, Αργοναύτης, Καραμεραϊκός Αγ. Αναργύρων, Αστήρ Καλλιθέας, Ένωσις Αγ. Παντελεήμονος.

Τελικά, στο πρωτάθλημα που ονομάστηκε "Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ/ΟΠΑΣΑ" έλαβαν μέρος 12 σωματεία σε αγώνες ενός γύρου και ο νικητής ανέβηκε στην Γ΄ ΕΠΣΑ.

Βαθμολογία 

1Το Σεπτέμβριο του 1949 συγχωνεύτηκε με τον "Α.Ο. Ηρακλής" (πρώην Αγιελεουσιακό), έναν από τους πρόδρομους συλλόγους του Γ.Σ. Καλλιθέα.

Παραπομπές

Πηγές
Ψηφιακό αρχείο εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ».
«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 20/6/1949, σ. 6.
«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», φ. 2/6/1949, σ. 2.

Ε.Π.Σ. Αθηνών
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1948-1949
Αναξαγόρεια

Τα Αναξαγόρεια στην αρχαία Λάμψακο ήταν ημέρα ανάπαυσης, κατά την οποία τα παιδιά απαγορεύονταν να παίζουν έξω από το σπίτι. Η «αργία» αυτή ήταν αφιερωμένη στον φιλόσοφο Αναξαγόρα, που είχε διωχθεί από την Αθήνα, και κατέφυγε στην Λάμψακο. Γίνονταν ετησίως και τελούνταν μέχρι τις ημέρες του Διογένη Λαέρτιου.

Πηγές
 

Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2000-2001

Στο Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2000-2001, συμμετείχαν όλες οι ομάδες των Α1 και Α2. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι 12 ομάδες της Α2 (6 αναμετρήσεις). Από της 6 που κέρδισαν την πρόκριση, οι 4 με κλήρωση, αναμετρήθηκαν στη Β' φάση (2 αναμετρήσεις), ενώ οι άλλες δύο προκρίθηκαν απευθείας στη Γ' φάση. Στη Γ' φάση συμμετείχαν οι 4 ομάδες της Α2 που προκρίθηκαν από την Α' και τη Β' φάση, και οι 12 ομάδες της Α1 (8 αναμετρήσεις). Η Δ' φάση ήταν οι προημιτελικοί όπου συμμετείχαν οι 8 ομάδες που προκρίθηκαν από τη Γ' φάση. Οι 4 νικήτριες των προημιτελικών συμμετείχαν στο φάιναλ-4 που έγινε στην Ξάνθη στις 10 και 11 Μαρτίου του 2001.

Αγώνες

Α' Φάση 
Οι αγώνες έγιναν στις 28 Οκτωβρίου 2000.

 Διαιτητές: Καλπακτσόγλου, Αντωνούλης.
 MVP:  Μάριος Γκιούρδας (Ολυμπιακός)
 Συνθέσεις:
  (Ρίτσι): Χριστοφιδέλης, Γκιούρδας, Γκόμεζ, Κουρνέτας, Ζελιάσκοφ, Τσακιρόπουλος / Καλαϊτζίδης, Τερζής, Ρόχας (λ). Δεν έπαιξαν: Μηνούδης, Θεοδωρίδης, Ντράγκοβιτς.
  Ηρακλής (Λεώνης): Δεσλής, Κυριαζής, Κράβαρικ, Μέλκας, Νέμετς, Καστόρνοφ / Καρυπίδης, Ιωαννίδης, Καλμαζίδης, Γζουντέλης (λ). Δεν έπαιξαν: Γιώτας, Γεωργιάδης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστότοπος archive.sport.gr
Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
 Γ' φάση: 16 Δεκεμβρίου 2000 σελίδα 33
 Προημιτελικοί: 1 Φεβρουαρίου 2001 σελίδα 33
 Ημιτελικοί: 11 Μαρτίου 2001 σελίδα 38
 Τελικός: 12 Μαρτίου 2001 σελίδα 40
Ιστότοπος volleynews.gr

2000 2001
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2000 2001
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2000 2001
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2001-2002

Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2001-2002. Συμμετείχαν όλες οι ομάδες των Α1 και Α2. Στην πρώτη και στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη διοργάνωση στη Γ' φάση. Το φάιναλ-4 έγινε στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο, 8 και 9 Μαρτίου του 2002. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ηρακλής για 2η φορά στην ιστορία του.

Α' φάση 

Χωρίς αγώνα στη Β' φάση: ΑΟ Δεξαμενής.

Β' φάση 

 Χωρίς αγώνα στη Γ' φάση:  Εθνικός Αλεξανδρούπολης, Παγκράτι

Γ' φάση

Προημιτελικοί

Φάιναλ-4 
Θεσσαλονίκη, Αλεξάνδρειο 8 και 9 Μαρτίου 2002.
 Ημιτελικοί  
8 Μαρτίου 2002

 Μεγάλος Τελικός 
Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Μαρτίου 2002 στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Ο Ηρακλής επεκράτηε με 3−1 του Άρη και κατέκτησε το 2ο κύπελλο στην ιστορία του.
{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size:95%"
|-
!width="140"  | Νικητής
!width="45"  | Σκορ
!width="140"  | Ηττημένος
!width="190"  | Σετ
|-
|align=right| Ηρακλής 
|3−1 
|align=left| Άρης Θεσ/νίκης
| 25-20, 25-27, 25-19, 25-19
|}

 Διαιτητές: Καλπακτσόγλου, Αναγνωστάκης.
 MVP:  Τομ Χοφ (Ηρακλής)
 Συνθέσεις:
  Ηρακλής (Λεώνης): Γκιρτζίκης 2π., Κράβαρικ 19, Μποζίδης 3, Χοφ 16, Κονσταντίνοφ 10, Μπάεφ 18 / Καρυπίδης, Μητρούδης, Αμαξόπουλος (λ). Δεν έπαιξαν: Γιώτας, Μέλκας.
  Άρης (Λυκούδης): Τζούριτς 18π., Αλεξανδρόπουλος 4, Μπρουκς 18, Καλμαζίδης 4, Ιωαννίδης 4, Τσιγγίδης 6 / Βαλαβάνης 3, Ζουράφσκι, Ωρολογάς, Χατζηαντωνίου Σ. (λ). Δεν έπαιξαν: Μορφίνος, Βασιλειάδης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστότοπος archive.sport.gr
Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
Ιστότοπος volleynews.gr

2001 2002
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2001 2002
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2001 2002
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2002-2003

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2002-2003, διεξήχθη υπό τη μορφή Φάιναλ-8, στο οποίο συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στο τέλος του α' γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος και οι τέσσερις ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση. Το Φάιναλ-8 έγινε στην Καλαμάτα από 29 Ιανουαρίου μέχρι 1 Φεβρουαρίου 2003. Η ομάδα της Α.Ε. Νίκαιας, η οποία ιδρύθηκε μόλις το 2001 από τη συγχώνευση του Άρη και του Ιωνικού Νίκαιας, έγραψε ιστορία κατακτώντας το τρόπαιο.

Προκριματικά 
Στα προκριματικά έγιναν τέσσερις αγώνες μεταξύ των ομάδων που βρέθηκαν στις θέσεις 5−12 στο τέλος του α' γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στο φάιναλ-8.

22 Ιανουαρίου

 Διαιτητές: Καλπακτσόγλου, Λέκκας.
 MVP:  Χόρχε Ελγκέτα (Α.Ε. Νίκαιας)
 Συνθέσεις:
  Α.Ε. Νίκαιας (Δρίκος): Ελγέτα 20π., Ψάρρας Αθ. 3, Πρίντι 21, Καλαϊτσίδης 4, Ντράγκοβιτς 22, Ζελιάσκοφ 14 / Στεφάνου (λ. – 63% υποδοχή), Βαρδής, Μπέλος.
  (Ρίτσι): Κλεμπέρ Ντε Ολιβέιρα 20π., Μούρεκ 17, Σιδηρόπουλος 2, Χατζηαντωνίου Θ. 9, Νασιμέντο 21, Πανταλέων 10 / Δημητρακόπουλος (λ. – 67% υποδοχή), Ντονάς, Κουρούπης, Λιβαθηνός.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φάιναλ-8 Ιστότοπος archive.sport.gr
Προκριματικά Ιστότοπος archive.sport.gr
Ιστότοπος volleynews.gr

2002 2003
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2002 2003
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2002 2003
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2003-2004

Το κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2003-2004, διεξήχθη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά υπό τη μορφή Φάιναλ-8, το οποίο έγινε στην Ορεστιάδα από 18 έως 21 Φεβρουαρίου. Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις οκτώ πρώτες θέσεις στο τέλος του α' γύρου του πρωταθλήματος. Κυπελλούχος ανεδείχθη ο Ηρακλής για τρίτη φορά στην ιστορία του.

Φάιναλ-8, Ορεστιάδα

Προημιτελικοί 
18 Φεβρουαρίου 2004

19 Φεβρουαρίου 2004

Ημιτελικοί  
20 Φεβρουαρίου 2004

Μεγάλος Τελικός 
Ο τελικός διεξήχθη στις 21 Φεβρουαρίου 2004 στην Ορεστιάδα, στο Γυμναστήριο "Νίκος Σαμαράς". Ο Ηρακλής επεκράτησε με 3−1 του Ολυμπιακού και κατέκτησε το 3ο κύπελλο στην ιστορία του.
{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size:95%"
|-
!width="155"  | 
!width="45"  | Σκορ
!width="155"  | 
!width="190"  | Σετ
|-
|align="right"| Ηρακλής || 3−1 ||align="left"| Ολυμπιακός || 22-25, 25-23, 25-17, 25-19
|}

 Διαιτητές: Βασιλειάδης, Καραμπέτσος.
 MVP:  Νικολάι Ζελιάσκοφ (Ηρακλής)
 Συνθέσεις:  Ηρακλής (Λεώνης): Κράβαρικ 15π., Μποζίδης 5, Χοφ 6, Γκρανβορκά 17, Ζελιάσκοφ 15, Μπάεφ 15 / Μπαμπαλιούτας (λ. − 50% υποδοχή), Γκιρτζίκης, Καλμαζίδης.
 ''' (Τράβιτσα): Χριστοφιδέλης 15π., Μάρκοβιτς 6, Κουρνέτας 2, Γκάτιν 15, Τσακιρόπουλος 5, Γκόμεζ 23 / Δημητρακόπουλος (λ. − 46% υποδοχή), Αλεξανδρόπουλος, Κυριαζής 1, Ξενάκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστότοπος archive.sport.gr
Ιστότοπος volleynews.gr

2003 2004
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2003 2004
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2003 2004
Αυτοκλής

Ο Αυτοκλής ήταν αρχαίος Αθηναίος στρατηγός που έδρασε κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Ήταν γιος του Τολμαίου. Το 424 π.Χ. συμμετείχε μαζί με τον Νικία και τον Νικόστρατο στη ναυτική επιχείρηση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας εναντίον των Κυθήρων προκειμένου να καθυποτάξει και αυτά στην ηγεμονία της και να τα καταστήσει φόρου υποτελή όπως τα νησιά των Κυκλάδων. 

Αργότερα ο ίδιος μαζί με τους έτερους δύο συστρατήγους υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Αθηναίων και Πελοποννησίων.

Σημείωση 
Η κατάληψη αυτή των Κυθήρων ήταν η δεύτερη που επιχείρησε η Αθήνα μετά εκείνης του Τολμίδη που κατά τον περίπλου της Πελοποννήσου, επιχειρώντας αιφνίδιες καταδρομές, είχε αιματοκυλίσει όλες σχεδόν τις παράλιες πόλεις ακόμα και νησιά του Ιονίου.

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.12ος, σελ.341.

Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Αρχαίοι Αθηναίοι
Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Η τελετή (ταινία, 2011)

Η Τελετή (πρωτότυπος τίτλος: The Rite) είναι μεταφυσικό θρίλερ σε σκηνοθεσία Μίκαελ Χάφστρομ, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα από το βιβλίο του Ματ Μπάλιο Η Τελετή: Η Δημιουργία Ενός Μοντέρνου Εξορκιστή. Ο συγγραφέας, με σκοπό τη συλλογή στοιχείων για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου, παρακολούθησε ο ίδιος μαθήματα εξορκισμού στο Βατικανό. Πρωταγωνιστεί ο, βραβευμένος με Όσκαρ, Άντονι Χόπκινς, στο ρόλο του Πατέρα Λούκας και ο Κόλιν Ο' Ντόνοχιου στο ρόλο του φοιτητή θεολογίας, Μάικλ Κόβακ.

Πλοκή 
Η ταινία ακολουθεί τα βήματα ενός νεαρού Αμερικανού φοιτητή θεολογίας, του Μάικλ Κόβακ (Κόλιν Ο' Ντόνοχιου) ο οποίος, γεμάτος αμφιβολίες για την απόφασή του να γίνει κληρικός, επισκέπτεται το Βατικανό με σκοπό να παρακολουθήσει μαθήματα εξορκισμού. Εκεί συναντά τον έμπειρο εξορκιστή Πατέρα Λούκας (Άντονι Χόπκινς).

Σκεπτικός και επιφυλακτικός αρχικά ο νεαρός, τελικά ανακαλύπτει την πίστη του μέσα από την προσωπική του αναμέτρηση με τις δυνάμεις του Κακού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Η Τελετή στο IMDB
 Η Τελετή Rotten Tomatoes

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2011
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ιταλικές ταινίες τρόμου
Ιταλικές ταινίες
Ουγγρικές ταινίες
Ιταλικές θρίλερ ταινίες
Ρωσόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες τρόμου
Ουγγρόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Κωνσταντίνος Κακούλας

Ο Κωνσταντίνος Κακούλας είναι Κύπριος λογοτέχνης και εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε στη Λάρνακα της Κύπρου στις 5 Ιουλίου 1912.	

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του μετεκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια του Λονδίνου και της Οξφόρδης, όπου παρακολούθησε αγγλική, γαλλική και ελληνική φιλολογία και παιδαγωγικά . 

Δίδαξε σε εκπαιδευτήρια μέσης παιδείας στην Κύπρο και διετέλεσε πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ (1966-67). Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και την συγγραφή βιβλίων, καθώς και την μελέτη για τη διδασκαλία ξένων γλωσσών. Το 1968 έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας λογοτεχνών Κύπρου. Επίσης ήταν μέλος της επιτροπής  αρχαιοτήτων της πόλης και επαρχίας Λάρνακας και γενικός επίτιμος γραμματέας του Ιδρύματος Πιερίδη. Το 1991 τιμήθηκε από τον δήμο Λάρνακας και το 1992 από την ΟΕΛΜΕΚ.

Στις 9 Ιανουαρίου 1970 με Βασιλικό διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Ελληνικής κυβερνήσεως προήχθη σε βοηθό γυμνασιάρχη κατ’ εκλογή. Αφυπηρέτησε τον Ιούλιο του 1972 .

Εξέδωσε τα: "Ταξίδια και διηγήματα" (1η, 2η και 3η σειρά), "Λέσχη με τα Εφτά Τζάκια". Το δε διήγημα του "Δωμάτιο Αρ.26" πήρε το πρώτο βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος το 1970.

Παραπομπές

Εξωτερικές Συνδέσεις 
 Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας 1911-2011

Κύπριοι διηγηματογράφοι
Κύπριοι περιηγητές
Πολλαπλασιαστικός αντίστροφος

Στα μαθηματικά, ο πολλαπλασιαστικός αντίστροφος ενός αριθμού , συμβολίζεται με  ή , και είναι ένας αριθμός που όταν πολλαπλασιαστεί επί  δίνει αποτέλεσμα το ουδέτερο στοιχείο του πολλαπλασιασμού, δηλαδή τη μονάδα, :
.

Ο πολλαπλασιαστικός αντίστροφος είναι μία ειδική περίπτωση του αντιστρόφου στοιχείου ενός συνόλου  ως προς μία δυαδική πράξη . Σε έναν δακτύλιο  (όπου υπάρχουν δύο πράξεις), ο πολλαπλασιαστικός αντίστροφος ενός στοιχείου  αναφέρεται στον αντίστροφο ως προς την πράξη , ενώ ο αντίθετος αναφέρεται στον αντίστροφο ως προς την πράξη .

Παραδείγματα 
 Στους πραγματικούς αριθμούς, κάθε αριθμός εκτός από το μηδέν έχει αντίστροφο. Για παράδειγμα, για  ο αντίστροφός του είναι  καθώς .
 Επίσης, στους μιγαδικούς αριθμούς, κάθε αριθμός εκτός από το μηδέν έχει αντίστροφο. Για παράδειγμα, για  ο αντίστροφος είναι  καθώς .
 Στην αριθμητική υπολοίπων, στο  με τον πολλαπλασιασμό με υπόλοιπο , ένας αριθμός  έχει πολλαπλασιαστικό αντίστροφο ανν . Για παράδειγμα, για , ο  έχει αντίστροφο τον  καθώς , ενώ ο  δεν έχει αντίστροφο.

Δείτε επίσης 

 Αντίθετος

Παραπομπές 

Αφηρημένη άλγεβρα
Στοιχειώδης άλγεβρα
Παραγοντικό

Στα μαθηματικά τo παραγοντικό ενός φυσικού αριθμού ν συμβολίζεται με ν!, διαβάζεται νι παραγοντικό, και είναι το γινόμενο όλων των θετικών ακεραίων μικρότερων ή ίσων με ν: ν! = 1 ∙ 2 ∙ 3 ∙ ... ∙ ν

Για παράδειγμα,  

2!=1·2= 2

3!=1·2·3= 6

4!=1·2·3·4= 24

5!=1·2·3·4·5= 120

8!=1·2·3·4·5·6·7·8= 40.320

10!=1·2·3·4·5·6·7·8·9·10= 3.628.800

12!=1·2·3·4·5·6·7·8·9·10·11·12= 479.001.600 

Το παραγοντικό ενός αριθμού ν εκφράζει και το πλήθος των δυνατών μεταθέσεων των ν στοιχείων ενός συνόλου, δηλαδή το πλήθος των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους μπορούμε να βάλουμε σε μια σειρά τα ν στοιχεία ενός συνόλου. 

 Συμβατικά: 0! = 1! = 1
 Ισχύει η σχέση: ν! = (ν-1)! ∙ ν
Ένας άλλος τρόπος να προσεγγίσουμε το 0! είναι ακολουθόντας ένα μοτίβο το οποίο έχει ως εξής.

5!=120

4!=5!/5=24

3!=4!/4=6

2!=3!/3=2

1!=2!/2=1

0!=1!/1=1

Αντιπαραγοντικό 
Το αντιπαραγοντικό ενός φυσικού αριθμού ν συμβολίζεται με !ν, διαβάζεται νι αντιπαραγοντικό, και είναι το πηλίκο όλων των θετικών ακέραιων μικρότερων ή ίσων με ν.

Ορίζεται ως 1/ν! δηλαδή είναι η πιθανότητα εντοπισμού ενός μοναδικού επιθυμητού στοιχείου από το σύνολο στοιχείων ν!. Στο !ν οι αριθμοί στοιχίζονται με αύξουσα σειρά, ξεκινώντας από το 1 και χρησιμοποιώντας μόνο θετικούς ακέραιους χωρίς να παραλειφθεί κανένας.

Για παράδειγμα, 

το σύνολο 2!= 2, μας δίνει δύο στοιχεία: 1,2 και 2,1. Η πιθανότητα εύρεσης του επιθυμητού στοιχείου (1,2 ή 2,1), δίνεται από το αντιπαραγοντικό του 2 (!2) δηλαδή 1/2!= 1/2= 0.5, συνεπώς 50 %.

Ομοίως, για το 3!= 6, το αντιπαραγοντικό του (!3) είναι ίσο με 1/3!= 1/6, δηλαδή περίπου 16,6%.

 Συμβατικά: !0 = 1

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Weisstein, Eric W., «Factorial», από MathWorld.  Ανακτήθηκε 2020-07-22.

Αναλυτική θεωρία αριθμών
Συνδυαστική
Ταγαροχώρι Ημαθίας

Το χωρίο Ταγαροχώρι ανήκει στο Δήμο Βέροιας και η παλιά ονομασία του ήταν Ταραμόνι.
Επί Τουρκοκρατίας ο Μπέης είχε στη δούλεψη του για την καλλιέργεια των κτημάτων Ινδούς εργάτες από τους οποίους δεν ήταν ευχαριστημένος από την απόδοση της δουλειάς τους και τους έδιωξε, τους θεωρούσε τεμπέληδες. Για  αυτό προσέφερε τα κτήματα του σε Έλληνες να δουλεύουν μεσάτορες.
Στην Ινδία υπάρχει πόλις με το όνομα Ταραμόνι. Με e-mail που έστειλα (Ταραμονλής Αργύριος) στη πόλη αυτή  μου ενημέρωσαν για την ετυμολογία της λέξεως.
Ταραμόνι είναι ένα όμορφο Ινδικό όνομα που χρησιμοποιείται συνήθως για κόρες.
Ταραμόνι είναι σύνθετη Ινδική λέξη που προέρχεται από δύο λέξεις:
Τάρα + Μόνι / Μάνι. Τάρα σημαίνει Αστέρι και το Μόνι σημαίνει κόσμημα.        
 Έτσι το όνομα σημαίνει ένα κόσμημα τόσο φωτεινό όσο ένα αστέρι.
Χρησιμοποιείται γενικά για γυναικεία ομορφιά, αλλά σπάνια και για νεαρά αγόρια.
 Οι ντόπιοι πρώτοι Έλληνες κάτοικοι του ήταν περί τις δέκα οικογένειες πού ασχολούνταν με την γεωργία,  μεσάτορες,έτσι τους αποκαλούσαν επί τουρκοκρατίας διότι τη μισή σοδειά την έπαιρνε σαν φόρο ο τούρκος μπέης του χωριού. Τον χειμώνα μέναν στη Βέροια όπου είχαν και εκεί σπίτια γύρω από την εκκλησία της Κυριώτισσας. Με την απογραφή που έγινε μετά τον εμπρησμό του Δημαρχείου της  Βέροιας από τους Γερμανούς κατά την περίοδο της κατοχής, τους ενέγραψαν με το επίθετο Ταραμονλής. Ταραμονλήδες τους αποκαλούσαν στη Βέροια, κάτοικοι από το Ταραμόνι.
Το 1922 κατοικήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες, από το χωριό Πάμπουτζακ Ντεβρέν της Νίκαιας, των οποίων απόγονοι συνεχίζουν να ζουν στο χωριό, συνοικισμό του Δήμου Βέροιας.

Σήμερα το χωριό έχει περίπου 250 κατοίκους.

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Βέροιας
Λαζοχώρι Ημαθίας

Το χωριό Λαζοχώρι ανήκει στο Δήμο Βέροιας. Κατοικήθηκε από πόντιους πρόσφυγες των οποίων απόγονοι συνεχίζουν να ζουν εκεί. Σήμερα το χωριό ΄έχει περί τους 200 κατοίκους.
Κύρια ασχολία των κατοίκων ειναι η γεωργία και η κτηνοτροφία

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Βέροιας
Μέση Ημαθίας

Η Μέση είναι συνοικισμός του νομού Ημαθίας που ανήκει διοικητικά στο Δήμο Βέροιας.

Από τα επιφανειακά ευρήματα γύρω από το χωριό αποδεικνύεται η συνεχής και εντατική χρήση του χώρου από την αρχαιότερη νεολιθική περίοδο ( 6500 - 5600 π.Χ.) ως και την ύστερη αρχαιότητα (250-750 μ.Χ.). Επάνω σε χαμηλά εξάρματα του εδάφους υπήρχαν μικροί παρόχθιοι οικισμοί του κάτω ρου του Αλιάκμονα. Σε αγροτεμάχιο στη δυτική είσοδο του χωριού βρέθηκε χειροποίητη και τροχήλατη κεραμική από πιθοειδή και άλλα αγγεία της πρώιμης εποχής του Σιδήρου (11ος - 8ος αι. π.Χ.). 

Σύμφωνα με εκθέσεις και αναφορές του μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης Κωνστάντιου Ισαακίδη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1898 στη Μέτσι (όπως ήταν το όνομά της) διαμένανε 27 χριστιανικές οικογένειες. 

Κατά το Μακεδονικό Αγώνα οι κάτοικοι της Μέσης συνεισέφεραν πολλά. Σύνδεσμοι των Ελλήνων Καπεταναίων ήταν μεταξύ άλλων οι Αθανάσιος Αργυρίου, ο Δημήτριος Ιωάννου και ο Δημήτριος Μπαλτζής. Και οι τρεις τους ήταν εφοροεπίτροποι επιφορτισμένοι με την διαχείριση των πόρων που το Ελληνικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης διέθετε για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων στην περιοχή.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

 Βουδούρης, Α., ''Βλάχοι και σλαβόφωνοι στην επαρχία της Βέροιας μεταξύ 19ου και 20ου αιώνα: σύμφωνα με εκθέσεις και αναφορές του μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης Κωνστάντιου Ισαακίδη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο(1897-1902)'', Χρονικά ιστορίας και πολιτισμού νομού Ημαθίας, τεύχ. 39, Σεπτ.- Δεκ. 2019, σσ. 39-68.

 Καλλιανιώτης, Α. κ.ά.. (επιμ.), Το μεγάλο Συναξάρι: αφανείς γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913), Εταιρεία Μακεδονικών σπουδών, Θεσσαλονίκη 2011.

 Πουλακάκης Ν. - Ψαρρά Ε.,«Μέση», Αρχαιολογικόν Δελτίον, τόμος 61 (2006), Αθήνα 2014, σ. 893.

χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Βέροιας
Κυθήρων νησιά

Με την ονομασία Κυθήρων νησιά, ή Κυθήρων νήσοι, ή Συστάδα Κυθήρων, φέρεται συστάδα νήσων, νησίδων και βραχονησίδων που οριοθετούν το δυτικό άκρο του Κρητικού πελάγους, και κατ΄ επέκταση του ΝΔ. Αιγαίου και που εκτείνονται σε μορφή τόξου από την άκρα του Έλους του Νομού Λακωνίας μέχρι το ακρωτήριο Γραμβούσας (αρχ. Κώρυκος) του δυτικού άκρου της Κρήτης.

Τη συστάδα αυτή  αποτελούν τα ακόλουθα νησιά και βραχονησίδες από Βορρά προς Νότο:
 Ελαφόνησος
 Κύθηρα
 Μακρύ
 Οφίδι
 Δραγονάρα
 Αντιδραγονάρα
 Κοφινίδια
 Όβο, ή Αυγό ή Χύτρα
 Αζίνη, ή Αξίνη
 Κυματούσα, ή Βυθί
 Πορί
 Πορέτι
 Ναυτίλος
 Ψείρα και
 Αντικύθηρα.

Δίαυλοι συστάδας 
Μέσα από τη συστάδα των Κυθήρων υπάρχουν οι ακόλουθοι τρεις δίαυλοι - στενά:
 Το "στενό Ελαφονήσου", ή "διέκπλους Ελαφονήσου", ο μεταξύ Ελαφονήσου και Κυθήρων θαλάσσιος δίαυλος.
 Το "στενό των Κυθήρων", ή "διέκπλους Κυθήρων", ο μεταξύ Κυθήρων και Αντικυθήρων δίαυλος, ιδιαίτερα επικίνδυνος,
 Το "στενό των Αντικυθήρων", ή "διέκπλους Αντικυθήρων", ο μεταξύ Αντικυθήρων και Κρήτης δίαυλος.

Κλίμα 
Το κλίμα της συστάδας των Κυθήρων είναι το αυτό της νήσου Κυθήρων, εύκρατο μεσογειακό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου + 20 °C  και το μέσο ετήσιο ύψος βροχής, (διάρκειας περίπου 60 ημερών), είναι 600 χλσ., η μέση νέφωση είναι 4 και η μέση δύναμη των ανέμων περίπου 3 - 4 μποφόρ με επικρατέστερους ανέμους τους βορειοανατολικούς και δυτικούς. Πολλές φορές κατά την Άνοιξη παρατηρείται ένας δυτικός-νοτιοδυτικός άνεμος καλούμενος "προβέντζα" που αθροίζει χαμηλά νέφη δημιουργώντας ομίχλη όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή των ναυτιλλομένων. Το χιόνι είναι σπάνιο καθώς και η θερμοκρασία κάτω του - 4 °C.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.343.

Κύθηρα
Αιγαίο Πέλαγος
Ιόνιο Πέλαγος
Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βέροιας

Η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βέροιας βρίσκεται στους πρόποδες των Πιερίων δίπλα στον ποταμό Αλιάκμονα και 20 χιλιόμετρα από την πόλη της Βέροιας.

Ιστορικά στοιχεία
Ειναι μία ιστορική Μονή η οποία φημολογείται ότι υπάρχει σαν Ιερά Σκήτη από τον 9ο-10ο αιώνα. Σαν μονή λειτούργησε τον 14ο αιώνα και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Βέροιας, Ναούσης & Καμπανίας.
Απο την Μονή πέρασαν μεγαλοι 'Αγιοι της Ορθοδοξιας μας οπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω, ο Άγιος Θεωνάς, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Όσιος Αντώνιος και ο Όσιος Θεοφάνης. Το 1822 πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά από τους Τούρκους και το μοναδικό κτίσμα που σώθηκε είναι το παρεκκλήσι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος κάτω από το βράχο. Η Μονή ανοικοδομήθηκε μέχρι το 1830 και διατηρεί τη μακεδονική αρχιτεκτονική της. Σώζονται πολλά ιερά λείψανα πολλων μεγάλων Αγιων οπως η Τίμια Κάρα του Αγίου Κλήμης Αχρίδος.

To 1986 ο ηγούμενος Αρχιμ.Γρηγόριος Σοφός αναλαμβάνει μαζί με λίγους πιστούς την ανακαίνιση της Μονής και καταφέρνει να την ξανακάνει λειτουργική Μονή.

Σήμερα η Μονή λειτουργεί ως Ανδρώα και εγκαταβιώνουν σ' αυτή 3 Μοναχοί. Ηγούμενος είναι ο Αρχιμανδρίτης Πορφύριος Μπατσαράς.

Τιμιου Προδρομου
Νεόκοσμος Γρηγοριάδης

Ο Νεόκοσμος Γρηγοριάδης (1879 - 1967) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (υποστράτηγος Πεζικού) και πολιτικός, που διακρίθηκε για την ανάμειξή του στην Εθνική Αντίσταση και την προσχώρησή του στο ΕΑΜ.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, καταγόταν από τη Σαμψούντα και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Κατατάχθηκε στον στρατό ως έφεδρος και το 1907 αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών. Την περίοδο 1907 - 1909 διετέλεσε διευθυντής του Αρρεναγωγείου Έδεσσας ως μυστικός απεσταλμένος του ελληνικού κράτους. Υπήρξε μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου, της Εθνικής Άμυνας και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στην Ουκρανική εκστρατεία καθώς και στην Μικρασιατική εκστρατεία. Το 1920 προήχθη σε συνταγματάρχη επ' ανδραγαθία και στη συνέχεια αποστρατεύθηκε για να επαναφερθεί το 1922. Στη Δίκη των έξι διορίστηκε επαναστατικός επίτροπος. Το 1923 αποστρατεύθηκε για δεύτερη φορά και δύο χρόνια αργότερα κλήθηκε πάλι στην ενεργό δράση. Τον Φεβρουάριο του 1926 προήχθη σε υποστράτηγο αλλά αργότερα την ίδια χρονιά αποστρατεύθηκε.

Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πληρεξούσιος στην Δ΄ Συντακτική Συνέλευση (1924) και γερουσιαστής Έδεσσας (1929-1935). Εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων, διαγράφηκε όμως το 1930 καθώς ως γερουσιαστής ψήφισε κατά των ελληνοτουρκικών συμφωνιών και εν συνεχεία στράφηκε προς την Αριστερά, ιδρύοντας μαζί με το Σταμάτη Χατζήμπεη το Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων. Δεν συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο αλλά κατά την περίοδο της κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ και διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΛΑΣ καθώς και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου (Ευρυτανία 1944). Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία πολιτικού, λογοτεχνικού, ποιητικού και ιστορικού περιεχομένου.

Το 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, όμως παραιτήθηκε από την έδρα του και στη θέση του ανέλαβε ο Ανδρέας Μπικάκης.

Απεβίωσε το 1967.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Αθηνών
Βουλευτές Πέλλας
Συμμετέχοντες στην Εκστρατεία της Κριμαίας 1918-1919
Βενιζελισμός
Δάσκιο Ημαθίας

To Δάσκιο είναι ένα χωριό στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται 44 χιλιόμετρα νότια της Βέροιας και έχει μεσοσταθμικό υψόμετρο 630 μέτρα. Οι κατοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και τη δασική εκμετάλλευση.

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Βέροιας
Μαριάννα Βαρδινογιάννη

Η Μαριάννα Γεωργίου Βαρδινογιάννη (Αθήνα, Ερμιόνη 1937) είναι Ελληνίδα πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Ερμιόνη, τόπο καταγωγής της μητέρας της Ευαγγελίας. Ο πατέρας της Γιώργος Μπουρνάκης καταγόταν από τη Σαμπατική Αρκαδίας. Είναι παντρεμένη με τον γνωστό μεγαλοεπιχειρηματία Βαρδή Ι. Βαρδινογιάννη, πρόεδρο της Motor Oil και εφοπλιστή, και έχουν 5 παιδιά το Γιάννη (1962), τη Χριστιάνα (1964), το Γιώργο (1967), το Νίκο (1974) και τη Βαρδιάννα (1976).

Είναι Ιδρύτρια και Πρόεδρος του «Ιδρύματος για το Παιδί και την Οικογένεια», το οποίο μετονομάστηκε σε «Ίδρυμα Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη», και του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με καρκίνο «ΕΛΠΙΔΑ».

Από το 1999, είναι Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNESCO σε θέματα που αφορούν τα δικαιώματα και την προστασία των παιδιών καθώς και την πολιτιστική κληρονομιά. Δραστηριοποιείται επίσης ως: Μέλος Δ.Σ. της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, της Διεθνούς Κίνησης Γυναικών για την Ειρήνη, του Διεθνούς Κέντρου για τα χαμένα και κακοποιημένα παιδιά (ICMEC), του Ιδρύματος Mentor κατά των ναρκωτικών, Ιδρυτικό μέλος του Ιδρύματος «Φως της Αφρικής» με επικεφαλής τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο Β΄, Μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου των «Special Olympics Europe-Eurasia», κ.ά. 

Έχει γράψει το βιβλίο «Προσεγγίζοντας τη γυναικεία ταυτότητα : Αναζητήσεις στη Μινωική Κοινωνία», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη.

Έχει τιμηθεί από την Γαλλική Προεδρία ως Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής. Το 2015 προήχθη στη τάξη των Αξιωματικών της Λεγεώνος Τιμής.

Το 2020 βραβεύτηκε με το βραβείο Νέλσον Μαντέλα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσ. συλλόγου Ελπίδα, Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη [Βιογραφικό σημείωμα]

Μαριαννα
Προσωπικότητες της UNESCO
Έλληνες ευεργέτες
Έλληνες ακτιβιστές
Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κώστας Καραγιάννης

Ο Κώστας Καραγιάννης (1932 - 17 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς σκηνοθετούσε γύρω στις 10-12 ταινίες το χρόνο.

Καριέρα 
Σε νεαρή ηλικία, πηγαίνει στη Γαλλία για να σπουδάσει αρχικά σε σχολή ραπτικής, όμως στη συνέχεια ο κόσμος του κινηματογράφου τον μαγεύει και ξεκινά να δουλεύει ως βοηθός γενικών καθηκόντων σε διάφορες κινηματογραφικές παραγωγές. Επιστρέφει στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ξεκινά να σκηνοθετεί, να γράφει σενάρια αλλά και να αναλαμβάνει την παραγωγή ελληνικών ταινιών.

Η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί για τη Φίνος Φιλμ το 1961 σημειώνει εισπρακτική αποτυχία, με αποτέλεσμα ο Φιλοποίμην Φίνος να διακόψει τη συνεργασία. Ωστόσο, ο Καραγιάννης δεν αποκαρδιώνεται και συνενίζει να εργάζεται ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός μέχρι το 1966, που μαζί με τον οπερατέρ Αντώνη Καρατζόπουλο, ιδρύουν τη γνωστότερη μετά τη Φίνος Φιλμ ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών, την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος, η οποία δημιουργεί συνολικά 118 ταινίες.

Στη δεκαετία του 1980, κάνει την παραγωγή πολλών βιντεοταινιών και επίσης στη δεκαετία του 1970 συνεργάζεται και με ξένους κινηματογραφικούς οίκους, ενώ ήταν και παραγωγός πολλών τηλεοπτικών σειρών. Συνολικά σκηνοθέτησε 101 ταινίες.

Ο Καραγιάννης εργαζόταν εντατικά, ήταν αυστηρός και οξύθυμος στη δουλειά του, ενώ στην προσωπική του ζωή ήταν άνθρωπος με χιούμορ. Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1993 στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Μάκης Μπέκος

Ο Μάκης Μπέκος (1947 - 30 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας λαϊκός οργανοπαίκτης, από το Αγρίνιο γνωστός για τη μουσική που έπαιξε με το κλαρίνο. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών το 2014.

Δισκογραφία
 Γιώργος Βελισάρης - Αλέκα Φραγκούλη: Πανηγύρι στην Άκολη Αιγίου
 Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος: Τις αμαρτίες μου
 Τα Ελληνικά πανηγύρια
 Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος - Σάββας Ηλιάδης: Βροχή και δάκρυ
 Αποστόλης Νικολής: Μια βραδυά
 Χρύσα Ραζή: Μ' ένα δάκρυ συντροφιά
 Κώστας Σαφέτης: Ζωντανά από το Κέντρο Κόνε
 Θέμης Φλέγγας: Χορευτικό Ξεφάντωμα
 Μάκης Μπέκος: Τα τσιφτετέλια του Μπέκου
 Φυλιώ Πυργάκη - Άγγελος Ψαρράς: Γάμος στο Έξαρχο
 Φυλιώ Πυργάκη: Βουνά για χαμηλώστε
 Μάκης Μπέκος, Φίλιππος Σαφέτης: Ακριβό μου διθέσιο (Στου δημάρχου το πανηγύρι)

Επιπλέον βιβλιογραφία
Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015
Πέθανε ο γνωστός μουσικός Μάκης Μπέκος. Βιογραφικό, ανάκτηση 10/1/2015
Έφυγε ο ξακουστός κλαρινίστας Μάκης Μπέκος!, ανάκτηση 10/1/2015
"Έφυγε" ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015
“Έφυγε” ο Αγρινιώτης δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015

Παραπομπές 

Έλληνες κλαριντζήδες
Νέος που αυτοστεφανώνεται (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 3344)

Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 3344 είναι ανάγλυφο τμήμα καλλιτεχνικού έργου μεγαλύτερων διαστάσεων, ενώ το υπόλοιπο δεν έχει σωθεί. Στο σημείο αυτό οι έφηβοι Αθηναίοι έδιναν τελετουργικά τον όρκο τους. Βρέθηκε το έτος 1915 στο ναό του Σουνίου. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή 
Το τμήμα που σώζεται παρουσιάζει έφηβο, ο οποίος στέκει γυμνός με το σώμα και πρόσωπο στραμμένο προς αριστερά. Το σώμα παρουσιάζεται σε έμπροσθεν άποψη τριών τετάρτων, το πρόσωπο σε πλάγια άποψη. Ο αριστερός βραχίονας κρέμεται κάθετα λίγο πιο πίσω από το σώμα, ενώ με το υψωμένο δεξί χέρι ακουμπάει το στεφάνι της κεφαλής, ακριβώς την στιγμή που μόλις το φόρεσε και το αφήνει. Το στεφάνι έχει χαθεί. Πιθανώς να ήταν μεταλλικό, και ακουμπούσε στις εννέα οπές που φαίνονται στην κεφαλή του εφήβου. Η κόμη είναι περιποιημένη, τα μαλλιά σχηματίζουν κοντές μπούκλες που κρέμονται και σκεπάζουν τα αυτιά φτάνοντας μέχρι στο σβέρκο, ενώ είναι δεμένα με κορδέλα που περνάει γύρω από το κεφάλι. Ο θώρακας και οι βραχίονες είναι καλοδεμένοι σύμφωνα με το ιδανικό της εποχής. Το σκηνικό ήταν χρωματισμένο σε χρώμα βαθύ μπλε, όπως φαίνεται από μερικά υπολείμματα μπογιάς.

Πηγές 

 

Ανάγλυφα
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Άρτεμις της Δήλου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 1)

Το μαρμάρινο άγαλμα Αρτέμιδος από τη Δήλο βρέθηκε το 1878 στη νήσο Δήλο σε ανασκαφές της Γαλλικής Σχολής υπό τον Th. Homolle. Είναι φυσικού μεγέθους και πρόκειται για τo αρχαιότερο μεγάλο γλυπτό της ελληνικής τέχνης. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας με αριθμό 1.

Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα έχει ύψος 1,75 μέτρα και παριστάνει όμορφη κόρη σε όρθια στάση. Έχει σχήμα ελλειψοειδούς στήλης, η οποία δια επεξεργασίας πήρε μορφή ανθρώπινη. Το κάτω ήμισυ του σώματος διατηρεί αναλλοίωτο το ελλειψοειδές και σχεδόν ορθογώνιο σχήμα μαρμάρινης στήλης. Το κεφάλι έχει επίπεδο ωοειδές σχήμα, η κόμη είναι μακρυά, και πέφτει στους ώμους. Το πρόσωπο είναι φθαρμένο και τα αρχικά του χαρακτηριστικά δεν σώζονται. Το σώμα είναι κάπως άτεχνο και του λείπει η ανατομική τελειότητα. Η κόρη είναι ντυμένη με μακρύ φόρεμα και φοράει ζώνη στη μέση. Αρχικά ήταν ζωγραφισμένο με χρώματα, τα οποία τόνιζαν τα χαρακτηριστικά του σώματος. Οι βραχίονες συνδέονται με τα πλαϊνά του θώρακα και των μηρών, αλλά αφήνουν κενό στην μέση. Στην αριστερή μεριά του φορέματος υπάρχει ιερή έμμετρη επιγραφή, βουστροφηδόν, σύμφωνα με την οποία το άγαλμα ήταν αφιερωμένο στην θεά Άρτεμη και βρισκόταν στον ναό της θεάς στη Δήλο. Ποια ήταν η Νικάνδρη δεν είναι γνωστό. Ίσως να ήταν κάποια θυγατέρα ή σύζυγος κάποιου τυράννου της Νάξου.

Φέρει στη βάση την εξής επιγραφή: «ΝΙΚΑΝΔΡΗ Μ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΗΕΚΗΒΟΛΟΙ ΙΟΧΕΑΙΡΗΙ QΟΡΗ ΔΕΙΝΟΔΙΚΗΟ ΤΟ ΝΑhΣΙΟ ΕhΣΟΧΟΣ ΑΛΗΟΝ ΔΕΙΝΟΜΕΝΕΟΣ ΔΕ ΣΑΣΙΓΝΕΤΗ ΦhΑhΣΟ Δ ΑΛΟΧΟΣ Ν[ΥΝ]», που αποδίδεται ως εξής: «Η Νικάνδρα με αφιέρωσε στην εύστοχη τοξότιδα, η κόρη του Δεινοδίκαιου από τη Νάξο, η πιο σπουδαία ανάμεσα στις άλλες, αδελφή του Δεινομένους, και τώρα γυναίκα του Φράξου».

Ιστορική τοποθέτηση
Το έργο αυτό είναι το αρχαιότερο γνωστό καλλιτέχνημα των Ελλήνων, της αρχαίας εποχής κατά την οποία κατασκεύαζαν ξόανα. Επειδή η κατεργασία του μαρμάρου αναπτύχθηκε πρώτα στη Χίο από την οικογένεια του Μέλανου, Μικκιάδη και Αρχάρμου, χρονολογούμε το άγαλμα αυτό στην εποχή της ακμής των τεχνιτών αυτών, δηλαδή στον 7ο αιώνα π.Χ.

Βιβλιογραφία 
 Werner Ekschmitt: Geometrische und archaische Zeit. von Zabern, Mainz 1986, , (Kunst und Kultur der Kykladen 2), (Kulturgeschichte der antiken Welt 28, 2, ), S. 85-86, Taf. 8.
 Νικόλαος Καλτσάς: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0, σελ. 188-189 e-book online

Πηγές
 
 Ανιχνεύοντας το ελληνικό αλφάβητο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιερή επιγραφή. 

Αρχαϊκή τέχνη
Κόρες
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρτεμις
Αγάλματα της Αρτέμιδος
Ο γενναίος ραφτάκος

Ο γενναίος ραφτάκος είναι παραμύθι που παρουσιάστηκε στην πρώτη συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ το 1812.

Το παραμύθι 
Ήρωας του παραμυθιού είναι ένας φτωχός ράφτης, ο οποίος χρησιμοποιώντας τεχνάσματα καταφέρνει να αντιμετωπίσει μια σειρά από αποστολές που του βάζει ο βασιλιάς. Αρχικά, νικώντας έναν γιγαντά, κερδίζει την εκτίμηση του λαού, έπειτα, νικώντας δύο άλλους γίγαντες, χρήματα, ύστερα, νικώντας έναν μονόκερο, το μισό βασίλειο και τελικά, νικώντας έναν αγριόχοιρο, την ίδια την βασιλοπούλα.

Στην αρχική εκδοχή του παραμυθιού, ο βασιλιάς δεν είναι ικανοποιημένος με την προοπτική του νέου γαμπρού-ραφτάκου και του βάζει συνεχώς εμπόδια, ακόμη και μετά τον γάμο. Σε άλλες, μεταγενέστερες εκδοχές, ο βασιλιάς αναγνωρίζει τις ικανότητες του ήρωα από την πρώτη αποστολή και του δίνει την κόρη του με ευχαρίστηση.

Ηθικό δίδαγμα 
Το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού είναι ότι ακόμη και ο αδύναμος μπορεί να καταφέρει μεγάλα πράγματα αν έχει αυτοπεποίθηση και πρωτότυπες ιδέες.

Σύνδεσμοι 
Ο γενναίος ραφτάκος των αδελφών Γκριμ
Ελληνική μετάφραση του γενναίου ραφτάκου

Γενναιος ραφτακος
Τριφύλλι Έβρου

Το Τριφύλλι είναι χωριό του νομού Έβρου. Ανήκει στον Δήμο Αλεξανδρούπολης και βρίσκεται μόλις 40 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη νοτιοανατολικά της επαρχίας Σουφλίου. Συνορεύει με τα χωριά Πέπλος, Ιτέα και Λευκίμμη. Κοντά βρίσκονται και τα χωριά Ταύρη, Θυμαριά και Αρδάνιο. Έχει 172 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Ονομασία 
Η πολύ παλιά ονομασία του χωριού ήταν Πασμακτσί, διότι υπήρχε εργοστάσιο που έφτιαχνε πασμάδες δηλαδή υφάσματα. Σήμερα ονομάζεται Τριφύλλι από το ομώνυμο άγριο χόρτο που φυτρώνει στις πλαγιές.

Ιστορία
Ευρήματα πιστοποιούν ότι το χωριό είναι χτισμένο πάνω στην αρχαία Βοκόπολη. Στο αρχαιολογικό μουσείο Κομοτηνής έχει μεταφερθεί το εντοιχισμένο σε βρύση παλιό ανάγλυφο που βρέθηκε με το κουλουριασμένο φίδι που βγαίνει πάνω από ένα στρόγγυλο απιδόσχημο σώμα. Κατά τον καθηγητή αρχαιολογίας Γ. Μπακαλάκη είναι ένα έργο του 4ου αιώνα, ίσως και των πρώιμων ελληνιστικών χρόνων.

Το χωριό παλιότερα είχε χωματόδρομους με πολλές λακκούβες και λάσπες. Τα σπίτια ήταν χτισμένα με πλιθιά και πάντα ασβεστωμένα. Παλαιότερα υπήρχε και ένα τριθέσιο δημοτικό σχολείο. Κάθε χρόνο γινόταν το πανηγύρι της Πεντηκοστής, που διοργάνωνε ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού.

Ο πληθυσμός έχει μειωθεί, καθώς σήμερα δεν ζουν πάνω από 120 άτομα. Στο χωριό μέχρι το 1996 ήταν εγγεγραμμένοι 390 κάτοικοι. Οι περισσότεροι δεν ζούσαν στο χωριό παρά μόνο ψήφιζαν. Οι περισσότεροι έχουν εγκατασταθεί στις Φέρες και στην Αλεξανδρούπολη. Στη θέση της κοινότητας λειτουργεί τώρα αγροτικό ιατρείο. Το δημοτικό σχολείο δε λειτουργεί από το 1990. 

Υπάρχει καθημερινή συγκοινωνία του ΚΤΕΛ από και προς το χωριό. Όλες οι λειτουργίες και τα μυστήρια της εκκλησίας τελούνται στην εκκλησία του Άγιου Νικόλαου. Μόνο το 15Αύγουστο τελείται μυστήριο στην εκκλησιά της Παναγίας, λόγω ονομαστικής εορτής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού σταμάτησε να λειτουργεί από το 1995. Ωστόσο η νεολαία του χωριού τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να επαναλειτουργήσει το Σύλλογο.

Μορφολογία εδάφους
Γεωφυσικά είναι ένα πεδινό χωριό χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου. Το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό, που υποδηλώνει ζεστό καλοκαίρι με λίγες βροχές και ψυχρό χειμώνα με πολύ κρύο και χιόνια. Μπροστά από το χωριό περνάει ένας ξηροπόταμος και τριγύρω υπάρχουν βοσκοτόπια και εκτάσεις με χωράφια.

Ασχολίες κατοίκων 
Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα κυριότερα προϊόντα που παράγουν είναι σιτάρι, βαμβάκι, ηλιόσπορος, καλαμπόκι. Επίσης εκτρέφουν ελεύθερα μικρά και μεγάλα ζώα όπως κατσίκες και αγελάδες.

Αξιοθέατα 
Τα αξιοθέατα του χωριού είναι η βρύση στον πλάτανο και το ηρώον που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Επίσης ψηλά στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Αλεξανδρούπολης
Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων

Το Αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων βρίσκεται στή θέση Λιθαρίτσια και κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1963 - 1966 από τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, ενώ λειτούργησε για πρώτη φορά για το κοινό την 1η Αυγούστου 1970. Την τελευταία πενταετία ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Culture 2006 - 2012, και τα εκθέματά του φυλάσσονταν σε κοντέϊνερς μέσα σε στρατόπεδο των Ιωαννίνων. Το 2011 άρχισε να λειτουργεί το ανακαινισμένο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων
Γιάννενα πόλη των ευεργετών: Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων

Ιωαννινα
Αρχαιολογικο μουσειο
Νουμεά

Η Νουμεά (γαλλικά: Nouméa) είναι η πρωτεύουσα μίας Γαλλικής υπερπόντιας κτήσης στον Ειρηνικό, της Νέας Καληδονίας. Είναι χτισμένη σε μία χερσόνησο στο νότιο τμήμα της νήσου Γκραν Τερ και έχει 101.909 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2014.

Ιστορία 

Ο πρώτος Ευρωπαίος που ίδρυσε έναν οικισμό στην περιοχή ήταν ο Βρετανός έμπορος Τζέιμς Πάντον το 1851. Στην προσπάθειά τους να διεκδικήσουν τον έλεγχο του νησιού, οι Γάλλοι ίδρυσαν και εκείνοι έναν οικισμό τρία χρόνια αργότερα, το 1854. Ο οικισμός ονομάστηκε αρχικά Πορ-ντε-Φρανς (λιμάνι της Γαλλίας) και μετονομάστηκε σε Νουμεά το 1866. Η περιοχή ήταν στην αρχή σωφρονιστική αποικία, ενώ αργότερα εξελίχθηκε σε κέντρο εκμετάλλευσης του νικελίου και του χρυσού που εξορύσσονταν σε κοντινή απόσταση.
Από το 1904 έως το 1940 η Νουμεά συνδεόταν με τη Ντυμπεά και τη Παϊτά με τη σιδηροδρομική γραμμή Νουμεά-Παϊτά, τη μόνη σιδηροδρομική γραμμή που υπήρξε ποτέ στη Νέα Καληδονία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Νουμεά υπηρέτησε ως έδρα του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών στο Νότιο Ειρηνικό. Μετά το τέλος του πολέμου το κτιριακό συγκρότημα του αρχηγείου του αμερικανικού στρατού έγινε η έδρα της Γραμματείας της Κοινότητας του Ειρηνικού (SPC).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος του δήμου της Νουμεά  
 Τουριστικός ιστότοπος για τη Νέα Καληδονία  

Νουμέα
Νέα Καληδονία