joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δομνίστα Ευρυτανίας

Η Δομνίστα είναι ένας ορεινός οικισμός (υψόμετρο 1.003 μέτρα) του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, πολύ κοντά στα όρια με τον Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Η απόστασή της από την πρωτεύουσα του νομού, το Καρπενήσι, είναι 41 χιλιόμετρα. 

Διοικητικά υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Δομνίστας) και έχει πληθυσμό 287 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Το 2001 στη Δομνίστα είχαν απογραφεί 584 κάτοικοι σε 141 νοικοκυριά, ενώ το 1991 αριθμούσε 351 κατοίκους σε 123 νοικοκυριά, με μόνιμο πληθυσμό μόλις 195 κατοίκους.

Τοπική κοινότητα Δομνίστης
Η Δομνίστα αποτελεί την έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους οικισμούς Σκοπιά (6 κάτοικοι) και Μαρίνος (41 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής κοινότητας Δομνίστης ανέρχεται, κατά την απογραφή του 2011, σε 334 κατοίκους.

Ιστορικά στοιχεία 
Αναφέρεται  ότι το όνομά της προέρχεται από την Ντομνίστα, κόρη της αρχόντισσας Ντόμνας, από τον καιρό των Φράγκων ιπποτών.

Το 1821 βρήκε εκεί καταφύγιο ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του χωριού είναι η κήρυξη του ένοπλου αγώνα κατά των Γερμανών από τον Άρη Βελουχιώτη, ηγέτη του ΕΛΑΣ, του αντάρτικου σώματος του EAM, το 1942.

Βιβλιογραφία 
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

Αναφορές 

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Δομνίστας
Νικόλαος Παγανάς

Ο Νικόλαος Παγανάς (1844 – 1907) ήταν Έλληνας μουσικός στο χώρο της εκκλησιαστικής μουσικής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1844 στο Πλωμάρι Λέσβου. Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και μέχρι το θάνατό του διετέλεσε διευθυντής στο ληξιαρχείο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλης. Εξέδωσε τα έργα «Γραμματική της μουσικής γλώσσης» (1894), «Μουσική παιδαγωγία» (1897) και «Μουσικός κόσμος» (1901). Οι θεωρητικές απόψεις του ανασκευάστηκαν από τον Ανδρέα Σπαθάρη, ενώ τα μαθήματά του δεν εγκρίθηκαν από τη Μεγάλη Εκκλησία (δηλαδή το Πατριαρχείο). Πέθανε το 1907.

Έλληνες μουσικοί
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 11/2012
Μουσική-επέκταση
Αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός

Ο όρος Αυτοσχέδιος Εκρηκτικός Μηχανισμός (Improvised Exlosive Device - IED) περιγράφει τους εκρηκτικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούν κατά τις επιθέσεις τους διάφορες τρομοκρατικές ομάδες, αντάρτες ή ακόμη και οι ομάδες ανορθοδόξου πολέμου ενός τακτικού στρατού. Αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί χρησιμοποιούνται κατά κόρον στο Ιράκ από το 2003, εναντίον των αμερικανικών και Ιρακινών κυβερνητικών δυνάμεων.

Όπλα
Μετρό της Κατάνια

Το Μετρό της Κατάνια (Metropolitana di Catania στα Ιταλικά) είναι μητροπολιτικός σιδηρόδρομος, εν μέρει υπόγειος, που εξυπηρετεί την πόλη της Κατάνης στη Σικελία.

Τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Ιουνίου 1999 και αποτελείται από μία και μόνη, επί του παρόντος, γραμμή, μήκους τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου. Το τμήμα της γραμμής μεταξύ των σταθμών Μπόργκο (Borgo) και Γκαλατέα (Galatea), που καλύπτει λίγο περίσσοτερο από το μισό μήκος της γραμμής, είναι υπογειωμένο. Η ελάχιστη χρονοαπόσταση μεταξύ διαδοχικών συρμών περιορίζεται σε 15 λεπτά λόγω ότι μεταξύ των σταθμών Γκαλατέα (Galatea) και Πόρτο (Porto, δηλαδή «Λιμάνι») η γραμμή είναι μονή.

Ιστορικό κατασκευής

Το τμήμα της γραμμής μεταξύ του σταθμού Μπόργκο (Borgo) και του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού της Κατάνιας (F. S. Centrale) αρχικά αποτελούσε τμήμα του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου (Ferrovia Circumetnea), μιας τοπικής γραμμής στενού εύρους, κατασκευασμένης το 1895, η οποία ξεκινώντας από την Κατάνια, έκανε τον γύρο της Αίτνας. Το κομμάτι αυτό αναβαθμίστηκε σε κανονικό εύρος γραμμής και το τμήμα Γκαλατέα-Μπόργκο υπογειοποιήθηκε, με την μεταφορά του σε σήραγγα που κατασκευάστηκε με εκσκαφή και επικάλυψη (cut-and-cover).
Άλλο ένα τμήμα γραμμής επεκτείνει το μετρό από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό πρός τα νότια και τον σταθμό Πόρτο (Porto) στο λιμάνι. Ο τερματικός σταθμός του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου μεταφέρθηκε από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό, όπου βρισκόταν αρχικά, στον σταθμό Μπόργκο (Borgo), στην ομώνυμη περιοχή της Κατάνιας.

Το Μετρό και ο Περιαιτναίος Σιδηρόδρομος ανήκουν στην ευθύνη της ίδιας εταιρίας, που εδρεύει στο Μπόργκο.

Παρούσα κατάσταση και μελλοντικές επεκτάσεις

Το γεγονός ότι η γραμμή εξυπηρετεί μόνο τις παρυφές του κέντρου της πόλης περιορίζει την ανταπόκριση του επιβατικού κοινού. Άλλος ένας αποθαρρυντικός παράγοντας είναι η ελάχιστη χρονοαπόσταση των 15 λεπτών μεταξύ των συρμών, περιορισμός που προκαλείται από το τμήμα με τη μονή γραμμή.

Στις 30 Μαρτίου 2006 δόθηκε το πράσινο φως σε μία πρώτη επέκταση του συστήματος. Αυτή θα υλοποιηθεί ως κλάδος της υφιστάμενης γραμμής, προς δυσμάς από τον σταθμό Γκαλατέα (Galatea), μέσω του κέντρου της πόλης, που θα φθάνει μέχρι το αεροδρόμιο, στα νότια της Κατάνιας. Η λύση αυτή προτιμήθηκε έναντι προτάσεων για σύνδεση του αεροδρομίου με την πόλη μέσω ενός καινούργιου σταθμού επί της γραμμής Κατάνης - Συρακουσών, που περνάει δίπλα από το αεροδρόμιο και είναι μέρος του Ιταλικού εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Το κέντρο της πόλης αναμένεται να εξυπηρετηθεί κυρίως από τους προβλεπόμενους σταθμούς στις πλατείες Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ (Piazza Giovanni XXIII) και Στησιχόρου (Piazza Stesicoro). 

Μία άλλη επέκταση, προς δυσμάς του τωρινού τερματικού σταθμού του Μπόργκο (Borgo), η οποία θα χρησιμοποιεί τον διάδρομο του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου, τελεί υπό διερεύνηση.

Σταθμοί του Μετρό της Κατάνια

Μπόργκο (Borgo)
Τζιουφρίντα (Giuffrida)
Ιτάλια (Italia)
Γκαλατέα (Galatea)
Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός (F.S. Stazione Centrale)
Πόρτο (Porto)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σελίδα για το Μετρό της Κατάνιας στο UrbanRail.Net

Κατάνια
Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ιταλία
Ανικστσιάι

Η Ανικστσιάι (λιθουανικά: Anykščiai) είναι πόλη της ανατολικής Λιθουανίας. Ανήκει στην Επαρχία Ουτένα και έχει πληθυσμό 11.958 κατοίκους. Οι κάτοικοι της πόλης είναι 96% Λιθουανοί ,3% Ρώσοι ενώ ένα 0,5 % Λετονοί.

Διάσημοι άνθρωποι από την  Ανικστσιάι 

 Αντάνας Μπαρανάουσκας, ποιητής
 Αντάνας Βιενουόλις, συγγραφέας
 Γιόνας Μπιλιούνας, συγγραφέας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Πόλεις της Λιθουανίας
Δρ. Πυκλ και Κύριος Πράιντ

Το Δρ. Πυκλ και Κύριος Πράιντ (Dr. Pyckle and Mr. Pryde) είναι μια αμερικάνικη βουβή, ασπρόμαυρη κωμωδία τρόμου, βασισμένη στην νουβέλα του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ. Πρωταγωνιστεί ο Σταν Λόρελ (πιο γνωστός ως Λιγνός) ως ένας άγγλος επιστήμονας που δημιουργεί ένα φάρμακο που τον μεταμορφώνει στον κακό του εαυτό, που αρχίζει να τρομοκρατεί το Λονδίνο.

Οι ρόλοι
 Σταν Λόρελ ως Δόκτωρ Πύκλ και Μίστερ Πράιντ
 Τζούλι Λέοναρντ ως βοηθός
 Πιτ ο σκύλος ως Πιτ το κουτάβι

Πλοκή
Ο Δόκτωρ Πυκλ κατασκευάζει ένα φάρμακο που κατά λάθος τον μεταμορφώνει στον κακό του εαυτό, τον κύριο Πράιντ. Ο Πράιντ αρχίζει να τρομοκρατεί το Λονδίνο, π.χ. κλεβοντας το παγωτό ενός παιδιού, κλέβοντας μάρμαρα και αρπάζοντας την τσάντα μιας γυναίκας. Καθώς οι εξαγριωμένοι κάτοικοι τον ψάχνουν, εκείνος αποφασίζει να δηλητηριαστεί  για να γλιτώσει, αλλά κατά λάθος πίνει καστορέλαιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δρ. Πυκλ και Κύριος Πράιντ στο imdb.com

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1925
Βωβές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Παρωδία (ταινίες)
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Εικονική αεροπορική εταιρεία

Μια εικονική αεροπορική εταιρεία, είναι μια διαδικτυακή κοινότητα ανθρώπων οι οποίοι χρησιμοποιούν προσομοιωτή πτήσης στον υπολογιστή τους, σε προσομοίωση η πορεία της οποίας ελέγχεται από κέντρο διαδικασιών πτήσης (Flight Operations Center), μέρος διεθνούς δικτύου προσομοίωσης εικονικών πτήσεων.

Οι εικονικοί πιλότοι καταγράφουν στα ημερολόγιά τους εμπειρία εικονικής πτήσης επιβατηγών αεροσκαφών, με τρόπο παρόμοιο με την καταγραφή ωρών πτήσης των πραγματικών χειριστών αεροσκαφών.

Δυνητικές κοινότητες
Αεροπορικές εταιρείες
Τάγος

Ο Τάγος (εξελληνισμένη μορφή του λατινικού Tagus, στα ισπανικά Tajo, προφέρεται «Ρίο Τάχο» και στα πορτογαλικά Tejo που προφέρται «Ρίου Τέζου») είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ιβηρικής Χερσονήσου. Το συνολικό μήκος του ανέρχεται σε 1.008 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 81.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από το μήκος του, 686 χιλιόμετρα ανήκουν στην Ισπανία, 275 στην Πορτογαλία και τα υπόλοιπα 47 διαμορφώνουν το σύνορο μεταξύ των δύο αυτών κρατών. Είναι κυρίως γνωστός από το ότι στις εκβολές του βρίσκεται η πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, η Λισαβόνα.

Ο Τάγος πηγάζει από την πηγή Φουέντε ντε Γκαρθία (Fuente de García), σε υψόμετρο 1.593 μέτρα στα όρη Αλμπαρραθίν (Albarracín) της ανατολικής Ισπανίας. Το μεγαλύτερο μέρος του ρου του βρίσκεται σε σχετικώς στενή κοιλάδα. Δύο φράγματά του Εντρεπένια και Μπουενδία δημιουργούν τη γνωστή τεχνητή λίμνη «Θάλασσα της Καστίλης», έκτασης 133 τ.χλμ, ενώ χαμηλότερα (δυτικότερα) που διέρχεται βαθιά φαράγγια στο «Πουέντε ντε Αλκάνταρα» με φράγμα έχει δημιουργηθεί η μεγαλύτερη τεχνιτή λίμνη της Ευρώπης. Οι κυριότερες πόλεις που διαρρέει είναι οι Αρανχουέθ, Τολέδο, Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα και Αλκάνταρα στην Ισπανία, και οι Κονστάνσια, Σανταρέμ και Λισαβόνα στην Πορτογαλία. Η μέση παροχή του Τάγου σε νερό όταν τελικώς εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό ανέρχεται στα 500 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η μεγαλύτερη γέφυρα επί του Τάγου είναι η Γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα στη Λισαβόνα, με συνολικό μήκος 17,2 χιλιόμετρα, η οποία όταν εγκαινιάσθηκε, το 1998, ήταν και η μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δείτε επίσης 
 Το γεωγραφικό και διοικητικό διαμέρισμα Αλεντέζου (Alentejo) και η ιστορική περιοχή Ριμπατέζου (Ribatejo) της Πορτογαλίας πήραν το όνομά τους από τον Τάγο: Além-Tejo (= πέρα από τον Τάγο) και Arriba-Tejo (= στις όχθες του Τάγου).

Ποταμοί της Ισπανίας
Ποταμοί της Πορτογαλίας
Μυζήθρα

Η μυζήθρα είναι παραδοσιακό είδος τυριού με διάφορες μορφές. Παρασκευάζεται από πρόβειο ή και κατσικίσιο γάλα, τυρόγαλο με προσθήκη γάλακτος.

Περιγραφή
Η γεύση της είναι παρόμοια με αυτή που έχει το μανούρι, συνήθως υφάλμυρη, υπάρχουν όμως και γλυκές ποικιλίες όπως η κρητική μυζήθρα. Συνήθως, για να πήξει, το μείγμα μπαίνει μέσα σε ένα ειδικό πανί (τσαντίλα ή τουλπάνι) που κρεμιέται από ψηλό σημείο από τις τέσσερις άκρες του. Έτσι συνήθως τα κεφάλια μυζήθρας έχουν ένα απιοειδές σχήμα (σχήμα αχλαδιού). Οι δύο κύριες μορφές της είναι η χλωρή (μαλακιά) και η σκληρή. Παραλλαγές της υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (π.χ. ξινομυζήθρα στην Κρήτη και «αναρή» στην Κύπρο).

Για την παρασκευή της μυζήθρας σε κάποια μέρη της Ελλάδας αντί για πυτιά χρησιμοποιείται χυμός λεμονιού.

Η σκληρή μυζήθρα συνήθως είναι πολύ αλμυρή, τρίβεται με ειδικές συσκευές (τρίφτης) και πασπαλίζεται σε ζυμαρικά, σαλάτες, ψητά λαχανικά και άλλα εδέσματα. Έχει ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά.

Ξινομυζήθρα 

Η ξινομυζήθρα είναι τυρί με προσθήκη γάλακτος, μια ξινή παραλλαγή της μυζήθρας. Παράγεται από γάλα προβατινών ή/και αιγών. Παράγεται κυρίως στην Κρήτη αλλά και σε άλλες περιοχές στην Ελλάδα. Η ξινομυζήθρα Κρήτης έχει ευρωπαϊκή προστατευόμενη ονομασία προέλευσης.

Παρασκευή μυζήθρας

Μια απλή εκδοχή συνταγής για παρασκευή μυζήθρας είναι η εξής:
Παίρνουμε τρία κιλά φρέσκο γάλα, το βάζουμε να βράσει, μόλις πάρει βράση και φουσκώσει ρίχνουμε  ποτήρι του κρασιού ξύδι (αντί για ζωική πυτιά), ανακατεύουμε και το αφήνουμε περίπου πέντε λεπτά για να κόψει. Κατόπιν το χύνουμε σε ένα τουλπάνι (είδος υφάσματος), δένουμε τις τέσσερις πλευρές του και την αφήνουμε να στραγγίξει. Όταν στερεοποιηθεί τη βγάζουμε από το τουλπάνι και την αλείφουμε με χονδρό αλάτι.

Πάντως, η πιο γνωστή εκδοχή είναι με χρήση του τυρόγαλου, που μένει από την αποστράγγιση κατά την παρασκευή άλλων τυριών.

Παραπομπές

Μαλακά τυριά
Ελληνικά τυριά
Τυριά πρόβειου γάλακτος
Τυριά κατσικίσιου γάλακτος
Τυριά από τυρόγαλο
Γιάννης Ρήγας

Ο Γιάννης Ρήγας (γενν. 1955) είναι ένας Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος της υποκριτικής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ανατολική Αφρική.

Θεατρικές Σπουδές 
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης. Υπήρξε μαθητής του Κάρολου Κουν, του Γιώργου Λαζάνη και του Βασίλη Παπαβασιλείου.

Καριέρα ηθοποιού 
Ως ηθοποιός έλαβε μέρος σε περισσότερες από 50 παραστάσεις έργων των : Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μαριβώ, Έρντμαν, Πιραντέλλο, Χόρβατ, Ντάριο Φο, Στράους, Μποντ, Χέαρ, Μπρέντον, Ίβσικ, Καμπανέλλη, Αναγνωστάκη, Σκούρτη, Μουρσελά, Ευθυμιάδη, Σιμιτζή, Σεβαστάκη, Αρμένη, κ.ά. με σκηνοθέτες τους Κάρολο Κουν, Γ. Λαζάνη, Β. Παπαβασιλείου, Μ. Κουγιουμτζή.

Διδάσκει υποκριτική θεάτρου και Λόγο από το 1977. Το 1990 ίδρυσε το Θεατρικό Οργανισμό “Εστία”. Είναι ιδρυτικό μέλος και διευθύνων σύμβουλος του καλλιτεχνικού οργανισμού «Πανδαιμόνιο 7».

Καριέρα σκηνοθέτη 
Σκηνοθέτησε παραστάσεις των:
Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Σαίξπηρ, Γκολντόνι, Κλάιστ, Τσέχωφ, Σνίτσλερ, Μπρεχτ, Κούντερα, Πρίσλεη, Κέσερλινγκ, Ζιροντού, Έντε, Τ.Σ. Έλιοτ, Μανφρίντι, Ντουράνγκ, Μπαρίκο, Ντάριο Φο, Πολίτη, Αξιώτη, Αλεξάνδρου, Ρίτσου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Βαλτινού, Στάικου, Αδαμοπούλου, Ευσταθιάδη και Βασιλειάδη. Παραστάσεις του έχουν παρουσιαστεί στην Επίδαυρο, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, σε πολλές πόλεις της Ελλάδος και της Κύπρου. Επίσης στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ελβετία.

Συνεργασίες 
Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης , το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου και με ιδιωτικούς Θιάσους. Διετέλεσε Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός  Διευθυντής  του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1999 έως το 2001 και Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 1995 έως το 2001. Είναι Διευθυντής σπουδών της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ από το 2009. Επίσης, είναι έκτακτος συνεργάτης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1996. Τέλος, έχει ασχοληθεί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε Ο Γ. Ρήγας ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Στάρε Μιέστο

Η Παλαιά Πόλη (τσεχ. Staré Město) είναι συνοικία της Πράγας κι ο αρχικός πυρήνας της πόλης. Το 14ο αιώνα, ο Κάρολος Δ' επέκτεινε την πόλη ιδρύοντας τη Νέα Πόλη, η οποία χωριζόταν από την Παλαιά με την οδό Na Příkopě.

Στη Στάρε Μιέστο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μεγάλη Πλατεία της Παλαιάς Πόλης(τσεχ. Staroměstské náměstí), με το άγαλμα του Γιαν Χους στο κέντρο και τα κτίρια γύρω της, τo Παλαιό Δημαρχείο, καθώς και το Αστρονομικό Ρολόι. Στην απέναντι όχθη του Μολδάβα βρίσκεται η Μάλα Στράνα, που συνδέεται με τη Στάρε Μιέστο μέσω της Γέφυρας του Καρόλου.

Ιστορία
Η ύπαρξη της συνοικίας Στάρε Μιέστο χρονολογείται από τον 9ο αιώνα. Πηγές του 12ου αιώνα περιγράφουν πως κάθε Σάββατο γινόταν υπαίθρια αγορά, ενώ στον ίδιο χώρο πραγματοποιούνταν και στρατιωτικές συναθροίσεις. Οι έμποροι των κοντινότερων περιοχών πλούτισαν από την άνθηση του εμπορίου κι όταν έλαβαν προνόμια από το βασιλιά Βάτσλαβ Α', ιδρύθηκε η πόλη της Πράγας.

Σταρε Μι
Ο Άμποτ κι ο Κοστέλο συναντούν τον δρ. Τζέκιλ και τον κ. Χάιντ

Το Ο Άμποτ κι ο Κοστέλο συναντούν τον Δρ. Τζέκιλ και τον κ. Χάιντ (Abbott and Costello meet Dr. Jekyll and Mr. Hyde) είναι μια αμερικάνικη κωμωδία τρόμου, του 1953, με σκηνοθέτη τον Τσαρλς Λάμοντ, και πρωταγωνιστούν οι δύο αφέντες της κωμωδίας Μπαντ Άμποτ και Λου Κοστέλο, μαζί με τον αφέντη των ταινιών τρόμου, Μπόρις Καρλόφ. Η ιστορία και το σενάριο γραμμένα από τους Σιντ Φιλντς και Χάουαρντ Ντιμσντέιλ, καθώς η ταινία είναι βασισμένη σε χαρακτήρες στη νουβέλα τρόμου το Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον Δόκτωρ Τζέκιλ και Κύριος Χάιντ.

Οι ρόλοι

 Μπαντ Άμποτ ως Σλιμ
 Λου Κοστέλο ως Τάμπι
 Μπόρις Καρλόφ ως Δρ. Χένρι Τζέκιλ/Κύριος Χάιντ
 Κρέιγκ Στίβενς ως Μπρους Άνταμς
 Χέλεν Γουέστκοτ ως Βίκι Έντουαρντς
 Ρέγκιναλντ Ντένι ως Επιθεωρητής
 Τζων Ντίρκς ως Μπάτλεϊ

Πλοκή

Δύο αμερικάνοι αστυνομικοί ταξιδεύουν στην Αγγλία για σπουδές αστυνομική τακτική. Κλειδώνονται στην φυλακή, και κάποιος δόκτωρ Τζέκιλ τους βγάζει έξω. Ο Τζέκιλ δολοφονούσε συναδέλφους του που κορόιδευαν τα πειράματά του, και έχει στο νου κι άλλους φόνους. Ο Τζέκιλ εργάζεται πάνω σε μια φόρμουλα που τον μεταμορφώνει στον απαίσιο κ. Χάιντ, που κάνει ένεση στον Τάμπι.

Σημείωση

 Η ταινία είναι επίσης γνωστή ως Δόκτωρ Τζέκιλ και Κυρία Χάιντ (Dr. Jekyll and Mrs. Hyde).

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1953
Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Τριπόταμα Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Τριπόταμα (οικισμός Αχαΐας)

Τα Τριπόταμα είναι χωριό (πρώην κοινότητα) της Αχαΐας. Από το 2008 έως το 2010 αποτέλεσε την έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ψωφίδος του Δήμου Αροανίας. Από το 2011 είναι έδρα της Τοπικής Κοινότητας Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αχαΐας και Αρκαδίας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.

Τοποθεσία-Ονομασία
Οφείλει το όνομά του στο ότι στο σημείο που είναι κτισμένο συναντούνται τρία ποτάμια: ο Ερύμανθος, ο Αροάνιος και ο Σειραίος. Επίσης περιστοιχίζεται από τα όρη Λάμπεια και Αφροδίσιο.

Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στα Τριπόταμα βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας αρκαδικής πόλης Ψωφίδας και ο "Πλάτανος του Παυσανία", από όπου πιστεύεται ότι πέρασε ο Παυσανίας και αναπαύτηκε. Ο οικισμός λεηλατήθηκε από στρατιώτες του Ιμπραήμ, τον Οκτώβριο του 1826. Οι στρατιώτες εκτός από τον οικισμό λεηλάτησαν και έκαψαν το παρακείμενο μοναστήρι της "Κοιμήσεως της Θεοτόκου", που είχε ιδρύσει ο μοναχός Ευγένιος, γνωστός και ως "Παπουλάκης" από την Ιθάκη, τον οποίο και σκότωσαν.

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα για τα Τριπόταμα

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Αροανίας
Δήμος Καλαβρύτων
Λιθόσφαιρα

Λιθόσφαιρα είναι το άκαμπτο, εξωτερικό κέλυφος ενός πλανήτη γήινου τύπου, ή ενός φυσικού δορυφόρου, που καθορίζεται από τις άκαμπτες μηχανικές του ιδιότητες. Στη Γη, αποτελείται από τον φλοιό και το τμήμα του άνω μανδύα που συμπεριφέρεται ελαστικά σε χρονικές κλίμακες χιλιάδων ετών και άνω. Το πάχος της λιθόσφαιρας κυμαίνεται ανάλογα με το πάχος του φλοιού. Στις ωκεάνιες περιοχές το πάχος της λιθόσφαιρας είναι περίπου 80km, ενώ στις ηπειρωτικές κυμαίνεται μεταξύ 100 και 150km. Η λιθόσφαιρα δεν είναι ενιαία αλλά απαρτίζεται από επτά (7) μεγάλες πλάκες (Αφρικανική, Ευρασιατική, Ινδο-Αυστραλιανή, Ανταρκτική, πλάκα του Ειρηνικού, Βορειο-Αμερικανική, Νοτιο-Αμερικανική) και πολλές άλλες μικρότερες, που ολισθαίνουν, πάνω στο υποκείμενο παχύρρευστο μανδυακό υλικό την ασθενόσφαιρα, πραγματοποιώντας σχετικές μεταξύ τους κινήσεις. Οι πλάκες αυτές λέγονται λιθοσφαιρικές πλάκες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

Τεκτονικές πλάκες
Φυσική γεωγραφία
Δομή της Γης
Οικολογία συστημάτων
Κανταβρία

Η Κανταβρία (ή Καντάμπρια) είναι μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές (ισπ. Comunidades Autónomas) που απαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας. Η Κανταβρία έχει πληθυσμό 562.309 κατοίκων. Η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Σανταντέρ.

Το έδαφος της Κανταβρίας καλύπτει 5.321 τ.χ. στα βόρεια παράλια της Ισπανίας.

Διοίκηση 
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Μιγκέλ Άνχελ Ρεβίγια από τις 3 Ιουλίου 2015. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2019.

Δείτε επίσης 
 Κανταβρικά όρη ή Καντάβρια όρη.
 Κανταβρική θάλασσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άγγελος Μαυρόπουλος

Ο Άγγελος Μαυρόπουλος (1901 - 5 Μαρτίου 1979) ήταν Έλληνας ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου. 

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην οπερέτα Πριγκίπισσα δολλαρίων σε ηλικία μόλις 17 ετών. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε κυρίως σε κωμωδίες, σε ρόλους προέδρου δικαστηρίου, δικηγόρου και αστυφύλακα. Κόρη του ήταν η επίσης ηθοποιός Γκέλυ Μαυροπούλου. 

Κηδεύτηκε στις 6 Μαρτίου 1979 από το Γ΄ Νεκροταφείο.

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Γεράσιμος Σκιαδαρέσης

Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (Πάτρα, 18 Δεκεμβρίου 1960) είναι Έλληνας  ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε θέατρο και σκηνοθεσία κινηματογράφου στη σχολή Ε. Χατζίκου, απ' όπου και αποφοίτησε το 1982.Έγινε ευρέως γνωστός στο τηλεοπτικό κονό μέσα από το ρόλο του Φατσέα στη σειρά Το καφέ της Χαράς.

Προσωπική Ζωή 
Από το 1997 έως σήμερα, είναι νυμφευμένος με την ηθοποιό Μπέσυ Μάλφα, με την οποία γνωρίστηκε στο σίριαλ Πανδοχείο βρικολάκων της ΕΤ1, το 1994 και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: τις δίδυμες Όλγα (το όνομα της μητέρας της Μπέσυς) και Νικολίτσα (το όνομα της μητέρας του Γεράσιμου) που γεννήθηκαν το 1997 και τον Γιάγγο (Ιωάννης-Άγγελος, από τον ήρωα του βιβλίου του Μίκα Βάλταρι Ο Μαύρος Άγγελος) που γεννήθηκε το 2005. Κουμπάροι στον γάμο του ήταν οι ηθοποιοί Στέλιος Μάινας, Λήδα Ματσάγγου και Γιώργος Στριφτάρης.

Καριέρα

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Μεταγλωττίσεις

Παραστασιογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες κωμικοί
Επισκοπή Ευρυτανίας

Η Επισκοπή Ευρυτανίας είναι χωριό ακριβώς στα σύνορα Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, δίπλα στην ομώνυμη με αυτό Γέφυρα της Επισκοπής που ενώνει τους δύο νομούς, και υπάγεται διοικητικά στον καλλικρατικό Δήμο Αγράφων (τέως καποδιστριακός Δήμος Φραγκίστας). Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού, σε υψόμετρο 300 μέτρων, και απέχει 46 χλμ από το Καρπενήσι.

Δημογραφικά
Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό απαριθμούσε 25 κατοίκους. Η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού είναι η εξής:

Ιστορία
Η Επισκοπή ήταν ένα μεγάλο χωριό, στο σημείο που περνούσε ο ποταμός Μέγδοβας. Το μέρος ήταν πεδινό, το πιο εύφορο του νομού Ευρυτανίας, και το χωριό βρισκόταν ακριβώς πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει το Καρπενήσι με το Αγρίνιο.

Το 1965, άρχισε η κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών το οποίο δημιούργησε την ομώνυμη τεχνητή λίμνη τα νερά της οποίας κατέκλυσαν την Επισκοπή και τα άλλα μικρότερα χωριά της περιοχής. Οι κάτοικοι του χωριού, αφού πήραν κάποιες αποζημιώσεις για τις χαμένες τους περιουσίες, εγκατέλειψαν την περιοχή και εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Αγρίνιο αλλά και σε άλλες πόλεις όπως στο Καρπενήσι, στη Λαμία, στην Αθήνα, αλλά και στο εξωτερικό.

Κάποιοι κάτοικοι, ωστόσο, παρέμειναν στην περιοχή και έχτισαν το σημερινό μικρό χωρίο που βρίσκεται δίπλα από τη γέφυρα που ενώνει Ευρυτανία και Αιτωλοακαρνανία. Απέναντι ακριβώς, στην πλευρά της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται το χωριό Ψηλόβραχος.

Η Παναγία της Επισκοπής
Στο παλιό χωριό, βρισκόταν ο ναός της Παναγίας της Επισκοπής, από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ο ιστορικός αυτός ναός υπήρξε κατά τα Βυζαντινά χρόνια έδρα της Επισκοπής Λιτζάς και Αγράφων και μαρτυρά τη σπουδαιότητα του χωριού κατά την εποχή εκείνη. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Εικονομαχίας (8ος - 9ος αιώνας).

Όταν αποφασίστηκε η κατασκευή της τεχνητής λίμνης έγιναν έρευνες στο ναό και ανακαλύφθηκαν τρία στρώματα τοιχογραφιών, του 8ου-9ου αιώνα, του 11ου και του 13ου. Οι τοιχογραφίες αφαιρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο των Αθηνών, όπου βρίσκονται και σήμερα.

Ο ιστορικός ναός χάθηκε κάτω από τα νερά της λίμνης ενώ, παρά τις δηλώσεις των κρατικών υπηρεσιών για κατασκευή νέου πανομοιότυπου ναού, δεν προχώρησε η κατασκευή του. Με ενέργειες των κατοίκων και του ιερέα του χωριού Κωνσταντίνου Γεωργόπουλου χτίστηκε ο νέος ναός που βρίσκεται στο σημερινό χωριό και εορτάζει στις 15 Αυγούστου οπότε και πλήθος κόσμου συρρέει στην Επισκοπή. 

Τον Μάιο του 2008 μία ομάδα από τον Σύλλογο Ερασιτεχνών Αυτοδυτών Τηθύς εντόπισε τον παλαιό ναό σε βάθος 32 περίπου μέτρων κάτω από την επιφάνεια της λίμνης Κρεμαστών, σε πάρα πολύ καλή κατάσταση.

Βιβλιογραφία
 Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός - Η Παναγία της Επισκοπής (1995)
 Αρχιμανδρίτης Δαμασκηνός Βασιλόπουλος - Παναγία Επισκοπής Ευρυτανίας (2008) 
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
Τάκης Ντάσιος, 1999, Στ' Άγραφα, Αθήνα, Εκδόσεις Μίλητος,

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Παναγία της Επισκοπής
 Λίμνη Κρεμαστών
 Γέφυρα Επισκοπής

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Ντίνα Κώνστα

Η Ντίνα (Κωνσταντίνα) Κώνστα (31 Δεκεμβρίου 1938, Σάμος – 3 Ιουλίου 2022, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Είχε πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.

Βιογραφία
Απεφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ την ίδια εποχή εργαζόταν σε εταιρεία χρωμάτων για να πληρώσει τις σπουδές της. Σπούδασε υποκριτική κρυφά από τους γονείς της και είχε καθηγήτρια τη Μαίρη Αρώνη. Πρωτοεμφανίστηκε στην Ελεύθερη Σκηνή το 1965. Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 συμμετείχε σε τηλεοπτικές σειρές. Μερικοί από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους που υποδύθηκε ήταν στις σειρές «Τρεις Χάριτες», «Δις Εξαμαρτείν» και το «Σόι μας». Ωστόσο, αγαπήθηκε από το κοινό για την ερμηνεία της ως Ντένη Μαρκορά στη σειρά «Δύο ξένοι».

Δεν παντρεύτηκε ποτέ, επειδή δεν της άρεσε η δέσμευση του γάμου. Είχε δηλώσει πως έγινε ηθοποιός επειδή ήταν αυτοκαταστροφικό άτομο.

Απεβίωσε στις 3 Ιουλίου 2022 σε ηλικία 83 ετών.

Πολιτική 
Η Ντίνα Κώνστα είχε εκφράσει ανοιχτά τις πολιτικές της απόψεις. Είχε βάλει υποψηφιότητα με τον Συνασπισμό στις Ευρωεκλογές του 1999, στις βουλευτικές εκλογές του 2000, και στις βουλευτικές εκλογές του 2004.

Φιλμογραφία

Πηγές

Παραπομπές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 Θόδωρος  Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
 www.90lepta.com
 www.retrodb.gr
 Εργογραφία

Έλληνες πολιτευτές
Έλληνες κωμικοί
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Εβελίνα Παπούλια

Η Εβελίνα (Ευαγγελία) Παπούλια (Αθήνα, 25 Μαρτίου 1971) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Οι γονείς της ονομάζονται Δημήτρης και Αρχόντω.

Από 6 ετών παρακολουθούσε εντατικά μαθήματα χορού. Στα 18 της μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για σπουδές στη σχολή χορού The Martha Graham School of Contemporary Dance. Ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο The Lee Strasberg Theater Institute και πήρε μέρος σε διάφορα θεατρικά έργα, όπως το West Side Story (1993) ενώ συμμετείχε και στο Omega Dance Company. 

Μη καταφέρνοντας να πάρει αμερικανική υπηκοότητα, όπως πραγματικά ήθελε, γύρισε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της στην κωμική σειρά Δύο ξένοι, όπου υποδύθηκε το ρόλο μιας τηλεπαρουσιάστριας η οποία συνδέεται ερωτικά με έναν άντρα κλασικής παιδείας. 

Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία Safe Sex του 1999, μαζί με έναν πολύ μεγάλο αριθμό γνωστών καλλιτεχνών, καθώς και στις ταινίες Ένας κι ένας, Νύφες του Παντελή Βούλγαρη και Guilt (2009) του Βασίλη Μαζωμένου. 

Συνέχισε με διάφορες δουλειές στη θεατρική και μουσική σκηνή. Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ροκ μιούζικαλ Hedwig and the Angry Inch. Τη διετία 2006-2007 και 2007-2008 συμμετείχε στη κριτική επιτροπή του talent show του Mega So you think you can dance μαζί με τον Πάνο Μεταξόπουλο και τον Μιχάλη Ναλμπάντη, στο οποίο διαγωνίζονταν χορευτές από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε με την Άννα Βίσση στη ροκ όπερα Δαίμονες, στον ρόλο της Λόα, στο θέατρο Παλλάς.

Επίσης συμμετείχε στο βίντεο κλιπ της Ελένης Φουρέιρα για το τραγούδι "Πιο έρωτας πεθαίνεις", μαζί με τον Νίκο Αναδιώτη και τη Μίνα Ορφανού.

Προσωπική ζωή 
Από το 1999 μέχρι το 2001 ήταν παντρεμένη με τον Γιώργο Λιάντο, με τον οποίο απέκτησαν μια κόρη, την Αφροδίτη (γεν. 1999) η οποία ασχολείται με την μουσική και την υποκριτική. 

Το 2003 ξεκίνησε τη σχέση της με τον σκηνοθέτη Παναγιώτη Κράββα. Παντρεύτηκαν τον Μάιο του 2008 στη Σκωτία, αλλά χώρισαν μόλις ένα μήνα μετά.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Θέατρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εβελίνα Παπούλια Επίσημη Ιστοσελίδα
 Εβελίνα Παπούλια STUDIO
 Ιστοσελίδα στο IMDb

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας (Ε.Π.Σ.Κ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Κορινθίας. Εδρεύει στην Κόρινθο και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ένωση απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και «Κύπελλο Ήθους» στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ιστορία 
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κορινθίας ιδρύθηκε επίσημα το 1946. Τα παρακάτω σωματεία μετείχαν στην ίδρυση της ένωσης:
 Άρης Κορίνθου
 Αχιλλεύς Κορίνθου
 Ηρακλής Λεχαίου
 Ηρακλής Ξυλοκάστρου
 Ολυμπιακός Κορίνθου
 Ολυμπιακός Λουτρακίου
 Πέλοψ Κιάτου
 Στρατιωτικό Κέντρο Βασικής Εκπαίδευσης Κορίνθου (ΚΒΕΚ)

Το πρώτο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κορινθίας διεξήχθη τη σεζόν 1946-47 με τη συμμετοχή των παραπάνω σωματείων και ξεκίνησε την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 1946. Από τη σεζόν 1947-48 έπαιρναν μέρος και τα σωματεία της Αργολίδας, με πρώτη τη συμμετοχή του Παναργειακού, στο λεγόμενο πρωτάθλημα Αργολιδοκορινθίας που ξεκίνησε να διοργανώνει έκτοτε η Ε.Π.Σ. Κορινθίας μέχρι και τη σεζόν 1963-64, καθώς από την επόμενη χρονιά συστάθηκε επίσημα το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αργολίδας. Αρχικά το πρωτάθλημα διεξήχθη με όλα τα προαναφερθέντα σωματεία σε μια κατηγορία και με την σταδιακή αύξηση των σωματείων τα επόμενα χρόνια αυξήθηκαν και οι κατηγορίες, αρχής γενομένης από τη σεζόν 1949-50 όποτε και δημιουργήθηκε για πρώτη φορά δεύτερη κατηγορία την οποία απάρτισαν οι Αργοναύτης Βραχατίου, Άρης Βοχαϊκού, Δάφνη Πουλίτσης, Α.Ε. Ζευγολατιού, Άρατος Βασιλικού και Άρης Παλαιάς Κορίνθου.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κορινθίας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία
 Γ1 Κατηγορία
 Γ2 Κατηγορία

Πρωταθλήτριες

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κορινθίας.

Κυπελλούχες 

Πηγή ΕΠΣ Κορινθίας: Τελικοί Κυπέλλου

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Ψευδές δίλημμα

Η λογική πλάνη του ψευδούς διλήμματος (γνωστή επίσης και ως ψευδής διχοτόμηση, πλάνη των άκρων, «άσπρο ή μαύρο» σκεπτικό, ψευδής διάζευξη, πλάνη «είτε/είτε» και πλάνη της διακλάδωσης) υφίσταται όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι δύο απόψεις, εναλλακτική η μία της άλλης, αποτελούν τις μοναδικές επιλογές, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη επιλογή, η οποία όμως δεν γίνεται γνωστή. Οι δύο εναλλακτικές συχνά αποτελούν τα ακραία σημεία του φάσματος. Αντί των υπεραπλουστεύσεων και των ευσεβών πόθων, είναι καταλληλότερο να γίνει εξέταση ολόκληρου του φάσματος, όπως στην ασαφή λογική.

Η πλάνη του ψευδούς διλήμματος ανάγεται στην κατάχρηση του λογικού τελεστή «Ή». Άλλη κατάχρηση του τελεστή «ή» είναι η πλάνη της ψευδούς επιλογής. Για την κατάχρηση του τελεστή «και», βλέπε Πλάνη Συμφωνίας-πακέτου.

Το ψευδές δίλημμα δεν είναι απαραίτητα καθ' αυτό «δί-λημμα» ή διχοτόμηση, δηλαδή δεν περιορίζεται σε δύο επιλογές. Είναι δυνατόν να περιλαμβάνει τρεις (τριχοτόμηση) ή και περισσότερες, οπότε οι υπόλοιπες άγνωστες επιλογές ίσως παρελήφθησαν από αβλεψία.

Παραδείγματα 

«Ο Πέτρος δεν έχει έρθει στην ώρα του για δουλειά. Είτε χάλασε το αυτοκίνητό του, είτε παρακοιμήθηκε. Τηλεφώνησα σπίτι του και δεν είναι εκεί, οπότε μάλλον χάλασε το αυτοκίνητό του».

Το παραπάνω επιχείρημα αποτελεί ψευδές δίλημμα, διότι υπάρχουν αναρίθμητοι άλλοι λόγοι για τους οποίους ο Πέτρος μπορεί να άργησε στην δουλειά (ίσως αποφάσισε να παραιτηθεί χωρίς προειδοποίηση, ίσως αρρώστησε ξαφνικά και βρίσκεται στο νοσοκομείο, κλπ.). Εάν υπήρχε τρόπος να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχουν άλλες πιθανότητες πέρα από τις αρχικές δύο, τότε η λογική του επιχειρήματος θα ήταν ορθή. Μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο, το επιχείρημα παραμένει πλανερό.

Τα ψευδή διλήμματα χρησιμοποιούνται συχνά στην πολιτική. Τα βρίσκει κανείς κρυμμένα σε ρητορικές ερωτήσεις και συσχετίζονται με την πλάνη των πολλών ερωτημάτων. Για παράδειγμα:

Προτιμάτε να εκλέξετε το κυβερνών κόμμα, ή να καταλήξουμε σε πυρηνικό ολοκαύτωμα;Είσαι μαζί μας ή με τους υπέρμαχους του ρατσισμού και της καταπίεσης;Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα!Αυτοδύναμη κυβέρνηση ή ακυβερνησία και χάος. 

... εναλλακτικά μπορεί να παρουσιάζονται ως γεγονότα:Η αντιπολίτευση ψήφισε εναντίον της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Μάλλον δεν θεωρεί την παιδεία σημαντική.Αμερική - την αγαπάς ή την μισείς.Ή κερδίζουν όλοι ή κανένας.Δεν είσαι μαζί μας, άρα είσαι εναντίον μας.Αν δεν είσαι πρώτος, τότε είσαι τελευταίος.''

Νομικές επιπτώσεις 

Στις Η.Π.Α., οι δικαστικές μάχες μεταξύ των οπαδών του δημιουργισμού και αυτών της εξελικτικής θεωρίας έχουν αποκληθεί «ψευδο-δυισμός» και αποτελούν περίπτωση ψευδούς διλήμματος.

Βλέπε επίσης 

 Διαζευκτικές Πλάνες
 Νόμος του εξαιρούμενου μέσου, του οποίου η εσφαλμένη εφαρμογή συχνά προξενεί αυτήν την πλάνη
 Δεν είσαι μαζί μας, άρα είσαι εναντίον μας
 Το Σφάλμα του Καρτέσιου
 Το Στοίχημα του Πασκάλ

Υποσημειώσεις 

Λογική πλάνη
Εξαπάτηση
Ψευδες
Ψυχολογική χειραγώγηση
Σφάλμα
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μαυροβουνίου

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μαυροβουνίου (σερβικά: Социјалдемократска партија Црне Горе, Socijaldemokratska Partija Crne Gore - SDP) είναι πολιτικό κόμμα του Μαυροβουνίου.

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1993 με την ένωση του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος των Μεταρρυθμιστών του Μαυροβουνίου και του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Μαυροβουνίου καθώς και άλλων μικρότερων κομμάτων και από την ίδρυσή του ήταν αντίθετο με τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στο καθεστώς του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Ιδρυτές του ήταν οι Žarko Rakčević, Ljubiša Stanković και Dušan Simonović. Από τα κόμματα του Μαυροβουνίου είναι το μόνο πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Μετά τη στροφή στην πολιτική του DPS υπέρ της πλήρους ανεξαρτησίας της χώρας, το DPS και το SDP συνεργάστηκαν για την επίτευξη του στόχου αυτού και κέρδισαν το δημοψήφισμα της 21 Μαΐου 2006. Ο τωρινός πρόεδρος του κόμματος Ranko Krivokapić ανακήρυξε επισήμως την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου στις 3 Ιουνίου 2006.

Δικτυακοί τόποι

Επίσημος δικτυακός τόπος του SDP
VLADA RCG, Επίσημος δικτυακός τόπος της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου

Πολιτικά κόμματα Μαυροβουνίου
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Φτερού

Ο Ανδρέας Νομικός (Λήμνος, 1937 – Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2021) γνωστότερος ως φτερού ήταν υπαίθριος μικροπωλητής της Αθήνας. Πουλούσε φτερά για ξεσκόνισμα και φώναζε με ψιλή φωνή «φτερά... και πούπουλα». Αποτελούσε γραφική φυσιογνωμία της Αθήνας εδώ και πάνω από 50 χρόνια, από τη δεκαετία του '60 μέχρι και σήμερα και η έκφραση  «φτερά... και πούπουλα» έχει μείνει κλασική. Χρησιμοποιούσε ψιλή φωνή και καμώματα για να διαφημίσει την πραμάτεια του, για τα οποία θεωρείτο ομοφυλόφιλος, ενώ είναι οικογενειάρχης με τρία παιδιά. Αναφέρεται ότι πολλοί πίστευαν ότι η προσέγγισή του αυτή ήταν προσποιητή, με σκοπό να προσελκύει την προσοχή. Απεβίωσε σε ηλικία  84 ετών στις 6 Νοεμβρίου 2021

Φιλμογραφία
Ως ηθοποιός έχει εμφανιστεί σε πολλές κωμωδίες και σε αρκετές από αυτές σε ρόλο πωλητή φτερών ή σε ρόλο θηλυπρεπούς.
 Ένας Δον Ζουάν για κλάματα (1960) 
 Ο Καταφερτζής (1964)
 Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966)
 Διπλοπενιές (Σήκω χόρεψε συρτάκι) (1967)
 Ένας ιππότης με... τσαρούχια (1968)
 Ένας κλέφτης... με φιλότιμο (1968) (πωλητής φτερών)
 Ο Μαχαραγιάς (1968)
 Ο Ναύτης του Αιγαίου (1968) 
 Ποιος Θανάσης!! (1968)
 Θου-Βου: φαλακρός πράκτωρ, επιχείρησις Γης Μαδιάμ (1969)
 2 τρελλοί κι' ο ατσίδας (1970)
 Ένας Κίτσος στα μπουζούκια (1970)
 Η Ζαβολιάρα (1971)
 Καυτά ψυχρά κι ανάποδα (1971)
 Ο καμαριέρης της μπουζουξούς (1971)
 Ο πειρασμός μιας μικρής (1975)
 Μονά ζυγά δικά μου (1979)
 Τα σαϊνια (1982)
 Άρπα Colla (1982)
 Παπαδίστικη κομπανία (1983)
 Σερίφης ο μηχανοφάγος (1983)
 Η δημοκρατία του νέφους (1983)
 Ένας πρωτάρης στο κολλέγιο (1985)
 Λιποτάκτης (1988)
 Ράδιο-Αρβύλα (1986)
 Ο Ευρωγκόμενος (1987)
 Το Μπάκπακ (2018) - ταινία μικρού μήκους 
 Πρόσωπα & Σημεία: Αιόλου & Ευριπίδου (2020) - ντοκιμαντέρ μικρού μήκους

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, «Φτερά, πάρτε καλά φτερά» Ένθετο ΕΘΝΟΣΑΟΥΤ επιμέλεια Σοφία Ταράντου, σελ 16, 27 Ιαν.- 2 Φεβ. 2008 (ανατύπωση ενός κεφαλαίου από το παρακάτω βιβλίο)
 Κώστας Παπασπήλιου, «Οι Ωραίοι των Αθηνών», Εκδόσεις ΙΡΙΣ - Α.Σ. Φιλιππότης

Εξωτερικοί συνδεσμοι 
   

Υπαίθριοι μικροπωλητές
Εκφράσεις
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χάλζε

Το Χάλζε (τσέχ.: Halže, γερμ. Hals) είναι χωριό της Τσεχίας, και βρίσκεται στην επαρχία του Πίλζεν (τσέχ.: Plzeňský kraj). Έχει περίπου 940 κατοίκους.

Στα δυτικά, το φυσικό σύνορο του χωριού είναι το Δάσος της Βοημίας, ενώ απέχει λίγα χιλιόμετρα από τη λουτρόπολη Μάριανσκε Λάζνε, καθώς και από την πόλη Τάχοβ (γερμ. Tachau).  

Οι πρώτες γραπτές αναφορές για το Χάλζε χρονολογούνται από το 1479, ενώ κατά τα έτη 1799-1801 χτίστηκε και η εκκλησία του χωριού. Κατά τη διάρκεια των πολέμων των Χουσιτών, η περιοχή γύρω από το Τάχοβ αποτέλεσε πεδίο πολλών μαχών, ενώ αργότερα βρέθηκε υπό την κυριαρχία των Αψβούργων από το 16ο αιώνα. Όταν, ο αρχιδούκας Φερδινάνδος της Αυστρίας έγινε Βασιλιάς της Βοημίας, η Βοημία αποτέλεσε υποτμήμα της Μοναρχίας των Αψβούργων, ενώ το 1919, μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αποτέλεσε τον κύριο κορμό της νεοσυσταθείσας Τσεχοσλοβακίας. 

Η περιοχή του Τάχοβ πέρασε στα χέρια της Γερμανίας το 1938, ενώ με τη Συμφωνία του Μονάχου οι παραμεθόριες περιοχές της Βοημίας προσαρτήθηκαν στη Γερμανία.
Το 1946, οι περισσότεροι γερμανόφωνοι κάτοικοι του Χάλζε, αλλά και ολόκληρης της επαρχίας, απελάθηκαν και η περιοχή επανακατοικήθηκε μερικώς. 

Μετά τη Βελούδινη Επανάσταση το 1989, γερμανικές εταιρείες έχτισαν εργοστάσια στην περιοχή του Τάχοβ, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα φτηνά επίπεδα εργασίας.

Ιστορία
 Βοημία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χάλζε (Τσεχία)
 Lucina - Halže (Τσεχία)
 Obec Halže (Τσεχία)

Γεωγραφία της Τσεχίας
Γιάννης Ζαφείρης

Ο Γιάννης Ζαφείρης (1971) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1971. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Βορείου Αιγαίου, με έδρα τη Χίο (από το 2010 έως το 2016). Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η), της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών (Ε.Ε.Σ), της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (Ε.Ε.Θ.Σ). και του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (Δ.Ι.Θ). Ως επισκέπτης καθηγητής, διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Θεατρική σκηνοθεσία και επεξεργασία στατικής εικόνας, καθώς και σε σχολεία και θεατρικά εργαστήρια υποκριτική, αυτοσχεδιασμό & σκηνοθεσία.

Ιδρυτικό στέλεχος του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου με έδρα τη Χίο και συνεργάτης του φορέα -ως ηθοποιός και σκηνοθέτης- από την πρώτη ημέρα λειτουργίας (1996), έως τη λύση της επιχείρησης (2016), την οποία και προσπάθησε να αποτρέψει,  , , , τελικός απολογισμός. Συμμεετείχε σε πλήθος θεατρικών παραγωγών στο ελεύθερο θέατρο και σε Δημοτικά Περιφερειακά θέατρα, κυρίως σε κλασικό ρεπερτόριο. Σκηνοθέτησε κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους (καθώς και μουσικά clip & διαφημιστικά spot). Συμμετείχε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και συνεργάστηκε με την κρατική τηλεόραση για εκπομπές της "Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης". Έχει γράψει, μεταφράσει και διασκευάσει θεατρικά έργα για την επαγγελματική σκηνή, αρκετά εκ των οποίων έχουν εκδοθεί (έργα, διηγήματα, μεταφορές παραμυθιών κλπ). Το 2003 κυκλοφόρησε την ποιητική του συλλογή «Στεριανά Ναυάγια», το 2006 ακολούθησε το μυθιστόρημα «Στου Αϊ Γιάννη τις Φωτιές» και λίγο αργότερα τα θεατρικά έργα «Η Νερομπογιά» , "Συμπόσιον του Έρωτος" Παρουσίαση έργου κ.α.

Άρθρα 
 "Το δίκαιο, το δικαίωμα και η ελαφρότητα της σεισάχθειας" - (Άρθρο στο "Ποντίκι") 
 "Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα - Η Μελίνα ...ξαναπεθαίνει!" - (Άρθρο στο "Βήμα")
 "Συγκαταθέτες της υποτίμησης" - (Άρθρο στο "Palo")
 "Ο Λεβιάθαν, το Trio Stooges ...και η αυλαία με τη Σβάστικα" - (Άρθρο στο "Kounoupi")
 "Όσο πολιτική και πολιτκοί, δεν αλλάζουν συμπεριφορά και πρακτικές" - (Συνέντευξη στο City-Culture")
 "Όλη η Ελλάδα σε ένα Stick" - (Άρθρο στο "Left.gr")
 "150 χρόνια μετά Βόρειοι και Νότιοι σε Ευρωπαϊκή version" - (Άρθρο στο "Left.gr")
 "Αργοσβήνει ο θεσμός των Περιφερειακών Θεάτρων" - (Ανταπόκριση στο "Βήμα")
 "Αγάπη για το θέατρο, ενάντια στην απαξίωσή του" - (Συνέντευξη στην "Εποχή")
 "Η αποξήρανση των ονείρων" - (Συνέντευξη στο "Left.gr")
 "Ο Καλλικράτης και η αποξένωση των τοπικών κοινωνιών" - (Άρθρο στην "Αυγή") 
 "Σε βάζω δίπλα" - (Άρθρο στην "Αυγή")

Παραπομπές 

Έλληνες σκηνοθέτες
Νεοέλληνες λογοτέχνες
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄ (κατά κόσμον Χριστόφορος Αριστοδήμου, 27 Σεπτεμβρίου 1927 - 22 Δεκεμβρίου 2007) γεννήθηκε στο χωριό Στατός της Επαρχίας Πάφου. Έγινε δόκιμος μοναχός στη Μονή Κύκκου το 1940 και φοίτησε στο σχολείο του μοναστηριού. Το 1946 εισήχθη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και το 1952 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Θεολογία, στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Μετά την αποφοίτησή του, το 1961, επέστρεψε στην Κύπρο και έγινε ιεροκήρυκας της Μονής Κύκκου. Το 1961 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και κατόπιν έγινε αρχιμανδρίτης. Το 1966 μετέβη στη Μεγάλη Βρετανία. Εκεί έκανε μεταπτυχιακές σπουδές και έμαθε αγγλικά. Το 1968 επέστρεψε στην Κύπρο και χειροτονήθηκε Χωρεπίσκοπος Κωνσταντίας. Το 1973 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος προκήρυξε επισκοπικές εκλογές στην Πάφο και ο Χρυσόστομος εξελέγη δια βοής Μητροπολίτης υπό τον τίτλο του Μητροπολίτου Πάφου.

Μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στις 3 Αυγούστου 1977, ο Χρυσόστομος ανέλαβε τοποτηρητής του αρχιεπισκοπικού θρόνου και στις 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εξελέγη ομόφωνα Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

Το 2002 διαγνώστηκε ότι πάσχει από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Το 2005 χειρουργήθηκε στο αριστερό ισχίο, μετά από πτώση του από τα σκαλιά του Αρχιεπισκοπικού Μεγάρου. Μετά από πολύμηνη κατάκλιση, κατά την οποία δεν μπορούσε να ασκήσει τα καθήκοντά του, λόγω και της ασθένειάς του, Ιεράρχες της Κύπρου ζήτησαν, τον Οκτώβριο του 2005, τη μεσολάβηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτό συγκάλεσε Διευρυμένη Σύνοδο στο Σαμπεζί της Ελβετίας τον Μάιο του 2006, η οποία κήρυξε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο σε χηρεία και ξεκίνησε τις διαδικασίες για την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄ απεβίωσε στις 22 Δεκεμβρίου του 2007.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Α΄ - Συμβολή στό ἔργο καί στήν προσφορά του, Επίσημη ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Κύπρου
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α΄. ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (2/6/1998) 

Αρχιεπίσκοποι Κύπρου
Κύπριοι ιεράρχες
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Β΄

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Β΄ (κατά κόσμον Μιχαήλ Χαραλάμπους Παπαϊωάννου, 1870 - 28 Ιουνίου 1950) γεννήθηκε στο χωριό Πρόδρομος στη Μαραθάσα της Κύπρου το 1870. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στη Κωνσταντινούπολη και κατόπιν στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Το 1917 εξελέγη Μητροπολίτης Κυρηνείας και στις 21 Δεκεμβρίου 1947 Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, χωρίς συνυποψήφιο. Ήταν γνωστός για τις σκληρές του θέσεις απέναντι στους Άγγλους και την επιμονή του στην άμεση ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Πέθανε στις 28 Ιουνίου 1950 στη Λευκωσία.

Αρχιεπίσκοποι Κύπρου
Κύπριοι ιεράρχες
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Γ΄

Ο Κύριλλος Γ΄ (1859 – 16 Νοεμβρίου 1933) ήταν επίσκοπος Κερύνειας και αργότερα Αρχιεπίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κύπρου.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1859 στο χωρίο Πραστειό Μεσαορίας και έγινε μοναχός στην ηλικία των 13 ετών στην Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος στο χωρίο Μυρτού κοντά στην Κερύνεια. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1895 εξελέγη Επίσκοπος Κερύνειας μετά το θάνατο του Κύριλλου Β΄, και στη συνέχεια εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στις 11 Νοεμβρίου 1916. Αντίπαλοι του στην εκλογή αυτή ήταν ο Επίσκοπος Κιτίου Μελέτιος, ο Επίσκοπος Κύκκου Κλέοπας και ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος Μυριανθέας, ο οποίος αργότερα έγινε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Β΄.

Ήταν πιο μετριοπαθής από τον προκάτοχο του Κύριλλο Β΄ και κατηγορήθηκε για υπερβολική συμπόνοια στους Βρετανούς αποικιοκράτες της Κύπρου. Επίσης, εξελέγη ως ένας από τους έξι χριστιανούς του Νομοθετικού Συμβουλίου.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 η βρετανική διοίκηση δεν επέτρεπε έστω και την πρόσκαιρη αποβίβαση των Ελλήνων Μικρασιατών προσφύγων στην Κύπρο. Έτσι οι οικογένειες των Ελλήνων Μικρασιατών υποχρεώνονταν να συνεχίσουν τις περιπλανήσεις τους στη θάλασσα μέσα σε μικρά πλοία και σε καιρό τρικυμίας, ενώ σημειώθηκαν ναυάγια και θάνατοι προσφύγων λόγω κακουχιών και υπερπλήρωσης των πλοίων. Η ανάλγητη στάση των Βρετανών ανάγκασε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κύριλλο να αποστείλει επιστολή προς τη διεθνή κοινότητα και τη βρετανική κυβέρνηση ώστε να τερματιστεί το μαρτύριο χριστιανών και επιτραπεί η αποβίβαση των προσφύγων στην Κύπρο και όπως η Κυπριακή Κυβέρνηση παράσχει σε αυτούς την απόλυτα αναγκαία βοήθεια. Παρά τις απαγορεύσεις των Άγγλων, οι Έλληνες Μικρασιάτες βρήκαν ανάμεσα στους Έλληνες της Κύπρου θερμή φιλοξενία και ρίζωσαν στο νησί. Από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 1922 κατέφθασαν στην Κύπρο 2.400 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.
Ενεργοποίησε τις Μονές και τις ενορίες για την ηθική και υλική κάλυψη των αναγκών των προσφύγων και τη στήριξή τους με εράνους και προσφορές. Μάλιστα με πρωτοβουλία του τελέστηκαν μνημόσυνα σε ολους τους ναούς της Κύπρου στη μνήμη του μάρτυρα Χρυσοστόμου Μητροπολίτη Σμύρνης και των συν αυτώ. Στη σχετική εγκύκλιο ανέφερε την τέλεση μνημοσύνων ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν κατὰ τὴν Μικρασίαν ἐν μαρτυρίῳ κοιμηθέντων ἀδελφῶν ἡμῶν Χρυσοστόμου Ἀρχιερέως καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἐν πυρί, φόνῳ μαχαίρας ἢ ἄλλως ἀθλησάντων ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος και την ανάγκη διενέργειας εράνου στους ναούς υπέρ των ἑκατοντάδων χιλιάδων Μικρασιατῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, πλανωμένων ἤδη μακρὰν τῆς πατρίου γῆς, ἄνευ ἐνδυμάτων,ἄνευ ἄρτου, ἄνευ στέγης 

Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1933 από πλευρίτιδα. Ο τάφος του βανδαλίστηκε το Μάρτιο του 2010.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Γ΄ στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Αρχιεπίσκοποι Κύπρου
Κύπριοι ιεράρχες
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Λεόντιος

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Λεόντιος (κατά κόσμον Αντώνιος Λεοντίου; 3 Μαρτίου 1896 - 26 Ιουλίου 1947) ήταν Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 3 Μαρτίου 1896. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών έγινε μοναχός στη Μονή Αγίου Γεωργίου. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και στη Θεολογική Ακαδημία της Νέας Υόρκης.

Το 1933 που πέθανε ο Κύριλλος Γ΄, ο Λεόντιος ήταν Μητροπολίτης Πάφου. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός επίσκοπος στην Κύπρο, καθώς η Αγγλική Διοίκηση του νησιού είχε απελάσει τους υπόλοιπους ως υποκινητές επεισοδίων. Έγινε έτσι τοποτηρητής του χηρεύοντος θρόνου, αλλά η πολιτική κατάσταση ανέβαλε επί μακρόν την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου και την εξομάλυνση της κατάστασης. Το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιέπλεξε τα πράγματα. Μετά τον πόλεμο, οι Άγγλοι επέτρεψαν την επιστροφή του ενός απελαθέντος ιεράρχη, του Κυρηνείας Μακαρίου (ο Κιτίου Νικόδημος είχε ήδη πεθάνει εξόριστος). Το Οικουμενικό Πατριαρχείο βοήθησε την κατάσταση στέλνοντας στην Κύπρο τον Μητροπολίτη Δέρκων Ιωακείμ, καθώς ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου προνοούσε τρεις Ιεράρχες για να είναι έγκυρη η Σύνοδος που θα εκλέξει νέο Αρχιεπίσκοπο. Εν μέσω διχασμού περί την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα, η δεξιά υποστήριξε την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Σιναίου Πορφυρίου και η αριστερά τον Πάφου Λεόντιο (Ενωσιακοί και μετριοπαθείς αντιστοίχως). 

Στις 20 Ιουνίου 1947 ο Λεόντιος εξελέγη Αρχιεπίσκοπος και ενθρονίστηκε κατόπιν πιέσεων, καθώς δήλωνε ότι δεν θα δεχόταν την εκλογή του. Πέθανε μετά από 37 ημέρες, στις 26 Ιουλίου, σε ηλικία μόλις 51 ετών. Ο πρόωρος θάνατός του πυροδότησε τότε έντονες φήμες για δηλητηρίασή του, πράγμα που ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κωστής Κοκκινόφτας «Τα νεανικά χρόνια του Αρχιεπισκόπου Λεοντίου» // Επετηρίς Κυπριακής Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών. 2003 — № 6. — σ. 224—229.
 
 

Αρχιεπίσκοποι Κύπρου
Κύπριοι ιεράρχες
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίσκοποι του 20ού αιώνα