joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ναβουχοδονόσορ Α΄

Ο Ναβουχοδονόσορ Α΄ ή Ναβου-κουντουρι-ούσουρ Α΄, βασιλιάς της Βαβυλώνας (1126 π.Χ. - 1103 π.X.) ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας των Ίσιν. Απελευθέρωσε τη Βαβυλώνα από τους τους Ελαμίτες (1126 π.X.) οι οποίοι είχαν καταλάβει και λεηλατήσει την πόλη μετά την πτώση των Κασσιτών (1160 π.Χ.). Οι Βαβυλώνιοι από την εποχή του βασιλιά Μαρδούκ καμπίτ αχεσού ιδρυτή της τέταρτης δυναστείας στην οποία ανήκε και ο ίδιος ο Ναβουχοδονόσορας ήταν υποτελείς τους. Ο Ναβουχοδονόσορας στην εκστρατεία του στην πρωτεύουσα των Ελαμιτών Σούσα τους συνέτριψε διέλυσε το κράτος τους κηρύσσοντας ταυτόχρονα την πλήρη ανεξαρτησία της Βαβυλώνας. Την ίδια στιγμή επέστρεψε απο τα Σούσα στην Βαβυλώνα όλα τα ιερά κειμήλια που είχαν λεηλατήσει από την πόλη οι Ελαμίτες μετά την πτώση των Κασσιτών όπως η στήλη του Χαμουραμπί και το άγαλμα του Μαρδούκ με αυτό τον τρόπο ο Ναβουχοδονόσορας απέκτησε την φήμη του εθνικού ήρωα για τη Βαβυλώνα. Αρχικά είχε καλές σχέσεις με τους Ασσύριους αλλά όταν πολιόρκησε το Ασσυριακό φρούριο του Ζανκί ο Ασσύριος βασιλιάς Ασούρ ρες ισί Α' εξεστράτευσε εναντίον του αρχικά τον απέκρουσε αλλά αργότερα σε δεύτερη μάχη γνώρισε την συντριβή απο τον ίδιο βασιλιά.
Το όνομά του σημαίνει «Θεέ Ναμπού προστάτευε τον πρωτότοκο γιο μου».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφικό του στο βιογραφικό λεξικό της εκκλησίας Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon

Βαβυλώνιοι
Βασιλείς της Βαβυλώνας
Ναβουχοδονόσορ Γ΄

Ναβουχοδονόσορ Γ΄ ή Ναμπου-κουντουρι-ούσουρ Γ΄ ήταν το επίσημο όνομα του Νιντίντου-Μπέλ (21. Δεκεμβρίου 522 π.Χ. - ). Ο πατέρας του ονομάζονταν Αϊναράϊ. Ο Ναβουχοδονόσορ Γ' υπήρξε αυτοκράτορας της Βαβυλώνας το 522 π.Χ. και συγκεκριμένα για μια διάρκεια τριών μηνών. Η πρώτη του διαταγή ως αυτοκράτορα χρονολογείται την 3η Οκτωβρίου 522, ενώ η τελευταία του εντολή χρονολογείται την 16η Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν Τέκνο του Ναβοναΐδ, ενώ το αυτοκρατορικό του όνομα ήταν Ναβουχοδονόσορ για να ακολουθεί την παράδοση.

Ο Δαρείος Α', αυτοκράτορας της Περσίας έκανε στις 13 Δεκεμβρίου 522 π.Χ. εκστρατεία εναντίον του Νιντίντου-Μπελ για να καταπνίξει την επανάσταση των Βαβυλωνίων. Η στρατιά των Βαβυλωνίων είχε πάρει μέρος στην δυτική όχθη του ποταμού Τίγρη. Ο στρατός του Δαρείου διέσχισε τον ποταμό με σχεδίες και με ιππικό από άλογα και καμήλες και έτρεψε τους Βαβυλώνιους σε φυγή. Ο Νιντιντου-Μπελ κατέφυγε στον Ευφράτη, και ηττήθηκε τελικά στην μάχη του Ζαζανού κοντά στην πόλη Sippar στις 18 Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Διέφυγε και πάλι και με λίγους έμπιστους πολεμιστές του έφτασε στην Βαβυλώνα, όπου ο Δαρείος του επιτέθηκε και, αφού πήρε την πόλη, τον σκότωσε. Στις τις 22. Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. τα χρονικά της πόλης αναφέρουν τον Δαρείο ως άρχοντα.

Βιβλιογραφία 
 Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie, Bd. 9, de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017296-8, S. 206

 F. H. Weißbach: Kyros 6. In: Paulys Realenzyklopädie der klassischen Altertumswissenschaft. Supplementband IV (1924), Sp. 1129-1166, hier: Sp. 1151. 

Βαβυλώνιοι
Ναβουχοδονόσορ Δ΄

Ναβουχοδονόσορ Δ΄ ή Ναμπου-κουντουρι-ούσουρ Δ΄ ήταν το επίσημο όνομα του Αράχα ( - 5. Δεκεμβρίου 521 π.Χ.). Ο πατέρας του ονομάζονταν Χαλδίτα. Ο Ναβουχοδονόσορ Δ' υπήρξε αυτοκράτορας της Βαβυλώνας το 521 π.Χ. και συγκεκριμένα για μια διάρκεια επτά μηνών. Η πρώτη του διαταγή ως αυτοκράτορα χρονολογείται την 17η Μαΐου 521 π.Χ., ενώ η τελευταία του εντολή χρονολογείται την 3η Νοεμβρίου του 521 π.Χ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν Τέκνο του Ναβοναΐδ, ενώ το αυτοκρατορικό του όνομα ήταν Ναβουχοδονόσορ για να τηρεί την παράδοση.

Ο αυτοκρατορικός του τίτλος αρχικά δεν αναγνωρίστηκε στην Βαβυλώνα, αφού μέχρι τις 27 Αυγούστου του 521 π.Χ. μεμονωμένα συνεχίζει να αναφέρεται το όνομα του Δαρείου στα χρονικά της πόλης. Μετά την μάχη του Ουράρτου ο στρατηγός Ινταφέρνης που ανέλαβε την διοίκηση νίκησε τον Αράχα στις 27 Νοεμβρίου του 521 π.Χ. και έκανε 2500 αιχμάλωτους. Όταν φτάσανε στην Βαβυλώνα, ο Δαρείος διέταξε να τους σκοτώσουν όλους. Τον Ναβουχοδονόσορ Δ' τον διαδέχτηκε ο Δαρείος, αφού αναφέρεται και πάλι ως αυτοκράτορας στα χρονικά της πόλης από τις 6 Δεκεμβρίου του 521 π.Χ.

Βιβλιογραφία 
 Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie, Bd. 9, de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017296-8, S. 206

Βαβυλώνιοι
Δείνα

Η Δείνα ήταν σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη μοναδική κόρη του Ιακώβ και της Λείας. Στη Γένεση αναφέρεται ότι είχε και άλλες αδελφές. Γεννήθηκε στην Χαράν μαζί με ένδεκα από τα 12 ετεροθαλή αδέλφια της.

Η παράδοση 
Η Δείνα σε ηλικία 14ων ετών γνώρισε τον πρίγκηπα Σέχεμ, γιο του άρχοντα Χάμορ από την ομώνυμη πόλη της Χαναάν ο οποίος την ερωτεύτηκε και, αφού την απήγαγε, τη βίασε. Στην συνέχεια ο Σέχεμ ζήτησε από τον Ιακώβ το χέρι της Δείνας για να την αποκαταστήσει με γάμο. Ο Ιακώβ δέχτηκε, αλλά υπό τον αυστηρό όρο, ότι όλοι οι άνδρες της φυλής του Σέχεμ έπρεπε να κάνουν πρώτα περιτομή για να συμφωνήσουν με τον νόμο του Θεού και του Αβραάμ. Ο Σέχεμ και ο Χάμορ δέχτηκαν και οι άνδρες της φυλής του περιτομήθηκαν.

Τρεις μέρες αργότερα, και αφού ο πυρετός, λόγω των επιπλοκών της περιτομής, θέριζε τους άνδρες της φυλής του Σέχεμ, δυο αδελφοί της Δείνας (ο Συμεών και ο Λευί) επιτέθηκαν και τους σκότωσαν όλους, καταστρέφοντας μάλιστα και την πόλη ολοσχερώς. Έτσι πήραν εκδίκηση για την ντροπή της αδελφής τους.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Καλαμπάκα (ακταιωρός)

Η Καλαμπάκα Α/Κ 483 ήταν ακταιωρός (ML) τύπου FAIRMILE ‘B’.

Παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό το 1945 (δανεισμός) . Παρελήφθη στις 16 Ιουνίου 1945. Είχε τη δυνατότητα να εκτελέσει και παράκτιο αλιεία αγκυροβολημένων ναρκών. Χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και στις επιχειρήσεις ναρκαλιείας των Ελληνικών θαλασσών. Μία από τις 15 ακταιωρούς (ML) τύπου FAIRMILE ‘B’.

Ιδίου τύπου πλοία:Δολιανά, Τήλος, Κως ΙΙΙ, Κάσος ΙΙ, Καστελόριζο, Δομοκός, Κάρπαθος Ι, ‘Δοξάτο’, ‘Δράμα’, 'Ελεύθερον’, ‘Χάλκη Ι’, 'Καρπενήσι’, ‘ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ’, ‘Καλαμπάκα’ και ‘Νίσυρος ΙΙ'

Από τα σκάφη αυτά τα :΄'Τήλος’, ‘Κως ΙΙΙ’, ‘Κάσος ΙΙ', ’Δολιανά’, , ‘Δομοκός’, ‘Καστελόριζο’και ‘Κάρπαθος Ι’, επεστράφησαν κατά τα έτη 1951-1952. Τα : ‘ΔΟΞΑΤΟ’, ‘Δράμα’, 'Ελεύθερον’, ‘Χάλκη Ι’, 'Καρπενήσι’ και ‘ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ’ επεστράφησαν κατά τα έτη 1959-1960. Τα : ‘Καλαμπάκα’και ‘Νίσυρος ΙΙ' επεστράφησαν το 1964.

Ελληνικές ακταιωροί
Αρλεκίνος

Ο Αρλεκίνος είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε.

Κομέντια ντελ Άρτε
Το όνομα του χαρακτήρα σημαίνει "μικρός διάβολος" και δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα στη Γαλλία. Υπηρετεί συνήθως τον Πανταλόνε, τον Ντοτόρε, αλλά και τον Καπιτάνο, ενώ κατά την εξέλιξη της Κομέντια ντελ άρτε είναι από τους βασικότερους χαρακτήρες. Το γυναικείο ανάλογο του Αρλεκίνου, και αρκετές φορές συμπρωταγωνίστριά του επί σκηνής, είναι η Κολομπίνα.

Ενδυμασία
Ο Αρλεκίνος φορούσε ένα πολύχρωμο, μπαλωμένο ρούχο. Οι πρώτες μάσκες Αρλεκίνου ήταν από ξύλο, ενώ μετά φτιάχνονταν από δέρμα.

Πηγές
Όψεις του προσωπείου - Θεατρικό προσωπείο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Online Etymology Dictionary - Harlequin
Άρθρο της Livepedia
Εικόνες από τις μάσκες του Αρλεκίνου

Ιστορία του θεάτρου
Κομέντια ντελ άρτε
Αστακός Συρίας

Η μόνη αναφορά για την ελληνιστική πόλη της Αστακού είναι από τον Ρωμαίο ιστορικό Αππιανό σύμφωνα με τον οποίο ιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α' Νικάτορα στην Συρία. 
Πολύ πιθανόν η πόλη να κτίστηκε από πρόσφυγες από την Αστακό της Βιθυνίας που κατέσκαψε ο Λυσίμαχος. Ο Σέλευκος που από καιρό κατόπτευε τις κινήσεις του επίφοβου αντιπάλου του Λυσιμάχου, λογικά θα επέτρεψε στους τελευταίους να κτίσουν μια νέα πόλη στην καρδιά του κράτους του. 
Δεν είναι γνωστή η θέση της.

Παραπομπές

Πηγές 

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Σαουθάμπτον

Το Σαουθάμπτον (αγγλικά: Southampton, λατινικά:  Hantonia) είναι πόλη στη νότια Αγγλία. Βρίσκεται 100 χλμ. νοτιοδυτικά του Λονδίνου και 30 χλμ. βορειοδυτικά του Πόρτσμουθ, στο δέλτα των ποταμών Τεστ και Ίτσεν. Το Σαουθάμπτον είναι μεγάλο λιμάνι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 231.200 κάτοικοι.

Η πόλη είναι γνωστή για το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, την ποδοσφαιρική της ομάδα, Σαουθάμπτον ΦΚ, και την πλούσια ναυτική της παράδοση, αλλά κυρίως επειδή ήταν το λιμάνι από όπου αναχώρησε ο Τιτανικός.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες για την πόλη 

Πόλεις της Αγγλίας
Κυπρίτης

Ο κυπρίτης (αγγλ. cuprite) είναι ορυκτό του (μονοσθενούς) χαλκού, με χημικό τύπο Cu2O. Αποτελεί δευτερεύον μετάλλευμα του χαλκού.
Το ορυκτό πήρε το όνομά του το 1845 από την λατινική λέξη Cuprum (= χαλκός), επειδή το μέταλλο αυτό είναι το κύριο συστατικό του.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ανευρίσκεται σε πολλά μέρη του κόσμου, καθώς αποτελεί δευτερογενές ορυκτό του χαλκού, που σχηματίζεται στα οξειδωμένα τμήματα φλεβών πρωτογενών χαλκούχων ορυκτών. Συνυπάρχει με χαλκοσίνη, αζουρίτη, μαλαχίτη, αυτοφυή χαλκό, χρυσόκολλα αλλά και λειμωνίτη. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στην Ρωσία (Ουράλια όρη), στην Ναμίμπια, στην επαρχία Κατάνγκα του Κογκό, στις ΗΠΑ, στην Χιλή, στο Μεξικό και στην Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία της ευρύτερης περιοχής του Λαυρίου (όπου ανευρίσκεται και χαλκοτριχίτης) και στο ορυχείο "Σκουριές" της Κασσάνδρας Χαλκιδικής.

Πηγές
Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Mindat.org
Handbook of mineralogy

Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών
Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις

Ορυκτά του χαλκού
Οξείδια
Σελεγούδι Λακωνίας

Το Σελεγούδι Λακωνίας είναι χωριό της Έξω Μάνης (Μανιάτικα Μπαρδουνοχώρια) και βρίσκεται 22 χλμ ΒΔ του Γυθείου. Ανήκει στο Δημοτικό Διαμερισμα  Σμύνους του δήμου Ανατολικής Μάνης  του νομού Λακωνίας και βρίσκεται κοντά στην πηγή του ποταμού Σμήνου.

Ιστορικό
Το Σελεγούδι αναφέρεται ως μανιάτικος οικισμός από πολλές πηγές: από τον Νικήτα Νηφάκη το 1798 ως Σελεγούδι, στον κώδικα Muazzo το 1695 ως villa Selegadi, στην απογραφή Grimani το 1700 ως Sellegudhi στην Alta Maina, στη στατιστική Exped. Scient. το 1829 ως Σελεγούδιον τμήμα (section) Μαλευρίου και αλλού.Έχει κτιστεί κοντά στο παλιό χωριό Σάρμπια το οποίο ξεθεμελίωσαν πειρατές. Το Σελεγούδι ανήκε στην καπετανία του Παναγιώταρου Βενετσανάκη.

Τοποθεσία
Είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους Πρωτάς, το οποίο ανήκει στην οροσειρά του Ταΰγετου. Σύμφωνα με την παράδοση στη σημερινή θέση μεταφέρθηκαν οικισμοί από άλλες θέσεις, κατά το 17ο αι. ώστε να μην είναι ορατός ο οικισμός από το Λακωνικό κόλπο, για το φόβο των πειρατικών επιδρομών. 

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μάνη
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Ελλάς Κοίλης Συρίας

Η Ελλάς ήταν αρχαία πόλη στη Ασία που αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο:έστι δε και άλλη πόλις Ελλάς κοίλης Συρίας. Πλην αυτής δεν παρατίθεται άλλη επιπρόσθετη πληροφορία. Οπότε μονάχα εικασίες μπορούν να γίνουν. Ίσως να επρόκειτο για μια πανελλήνια αποικία, ή η πόλη Ελαία ή Ελαάς μεταξύ Τύρου και Σιδώνος. 

Ο ιστορικός Droysen υποστηρίζει την περίπτωση περί επωνυμίας πόλεως, όπως δηλαδή ο Φιλόστρατος αποκαλεί τα Τύανα της Καππαδοκίας πόλιν Ελλάδα, όπως η Αντιόχεια εκαλείτο Συριάδαι Αθήναι, το ίδιο και να ισχύει και εδώ.

Πηγές
Johann Gustav Droysen, Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. Ελεύθερη σκεψις.
Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού έθνους.
Getzel M. Cohen, "The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa".

Ε
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα - Τροτσκιστές, γνωστό και με το ακρωνύμιο Ε.Ε.Κ., είναι ένα τροτσκιστικό - κομμουνιστικό  κόμμα. Ιδρύθηκε το 1985 και αποτελεί συνέχεια της Εργατικής Διεθνιστικής Ένωσης (ΕΔΕ), που ιδρύθηκε το 1963. Εκδίδει την 15νθήμερη εφημερίδα «Νέα Προοπτική», το θεωρητικό περιοδικό Επαναστατική Μαρξιστική Επιθεώρηση.

Μέχρι το 2009, συμμετείχε μαζί με το ΝΑΡ, στο ΜΕ.Ρ.Α. Στις 22 Μαρτίου 2009, συγκροτήθηκε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οπότε το ΜΕΡΑ διαλύθηκε. Το ΕΕΚ αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτή. Ωστόσο συνεργάστηκε εκλογικά μαζί της στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015.

Η νεολαία του ονομάζεται Οργάνωση Επαναστατικής Νεολαίας  (Ο.Ε.Ν.) η οποία εκδίδει το περιοδικό Κονσερβοκούτι.

Ανήκει στην CRFI, την Συντονιστική Επιτροπή για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς.

Η εφημερίδα του κόμματος ονομάζεται Νέα Προοπτική. Είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής και εκδίδεται από τον Απρίλιο του 1990 κάθε 15 ημέρες. Αρχισυντάκτης της είναι ο Θεόδωρος Κουτσουμπός. Η εφημερίδα επικεντρώνει το περιεχόμενο της σε νέα από το εργατικό κίνημα, πολιτική αρθρογραφία από την Ελλάδα και ολόκληρο τον κόσμο, και παλεύει για την ανάπτυξη της μαρξιστικής θεωρίας.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 

1 Ως μέλος της Μαχόμενης Αριστεράς.
2 Ως μέλος του Μετώπου Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
3 Ως μέλος της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ.
4 Σε συνεργασία με την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
ΕΕΚ

Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου (Ε.Π.Σ.Σ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Σάμου. Εδρεύει στην πόλη της Σάμου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων υποδομών: Κ-12,Κ14 και Κ16. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η ΕΠΣΣ απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου συστάθηκε το 1931 σαν Ε.Π.Α.Σ. ενώ το 1932 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. σαν Ε.Π.Σ.Σ. Μεταπολεμικώς επανασυστάθηκε το 1951.

Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Σάμου 2017-18 είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία (10 ομάδες)
 Β΄ Κατηγορία (6 ομάδες)

Πρωταθλήτριες

Κατακτήσεις ανά σύλλογο
Οι κατακτήσεις ανά σύλλογο του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Σάμου είναι η εξής:

Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Σάμου.

Κυπελλούχες

 samossport.blogspot.com

Τελικοί

 samossport.blogspot.com

Σημειώσεις

Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Σάμου

Παραπομπές

Πηγές
 http://www.i-sport.gr 
 http://www2.egeonet.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 
Νομός Σάμου
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας (Ε.Π.Σ.Π.Λ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Πρέβεζας και στο νομό Λευκάδας. Στην Ένωση συμμετέχουν και ομάδες από τους τέως "καποδιστριακούς" δήμους Ανακτορίου και Κεκροπίας της Αιτωλοακαρνανίας. Εδρεύει στην Πρέβεζα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ένωση απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ιστορία 
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας συστάθηκε το 1981.

Έμβλημα 
Το σήμα άλλαξε το 2018 για πρώτη φορά.Σε αυτό εκτός από τα τείχη της Νικόπολης,προστέθηκε ο Πήγασος που συμβολίζει τη Λευκάδα.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία
 1ος Όμιλος
 2ος Όμιλος

Πρωταθλήτριες

Σύνολο 

Το 2013 σαν Άγιος Θωμάς Πρέβεζας

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας.

Τελικοί

Σύνολο τίτλων και συμμετοχές στους τελικούς

Σούπερ Καπ 

Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας.

Υπόμνημα

Αναμετρήσεις 

Σημειώσεις
[1] Χρήση ΑΦΜ και μετονομασία της Κυπελλούχου 2013-14 «Ελπίδες/Οδυσσέας Νυδριού».

Σύνολο τίτλων και συμμετοχές στους τελικούς 

Το 2013 σαν Άγιος Θωμάς Πρέβεζας

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Π.-Λ. στα εθνικά πρωταθλήματα 
Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς.

Ο ΠΑΣ Πρέβεζα έχει 2 συμμετοχές στη Β εθνική και 5 στην Γ εθνική όντας μέλος της ΕΠΣ Ηπείρου.Επίσης αποχώρησε από το πρωτάθλημα Δ εθνικής τη σεζόν 2011-12 και δεν προσμετράται αυτή η συμμετοχή.

Ο Τηλυκράτης Λευκάδας έχει 1 συμμετοχή στην Γ εθνική όντας μέλος της ΕΠΣ Ηπείρου.

Ο Αμβρακικός Βόνιτσας έχει 1 συμμετοχή στην Γ εθνική όντας μέλος της ΕΠΣ Ηπείρου.

Παραπομπές

Πηγές 
 prevezasports.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας (Ε.Π.Σ.Κ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Κέρκυρας. Εδρεύει στην πόλη της Κέρκυρας και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ένωση διοργανώνει τη γιορτή του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και «Κύπελλο Ήθους» στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ιστορία 
Στη νήσο προϋπήρχε η Ποδοσφαιρική Ένωση Κέρκυρας (ΠΕΚ), αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στην περιοχή. Επανιδρύθηκε στις 17 Αυγούστου 1947 αφού τα αρχεία της καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρυτικά μέλη ήταν ο Άρης, ο Αστέρας, ο Ελλήσποντος, ο Όλυμπος, ο ΠΑΟΚ και ο Πανκερκυραϊκός. Το 1950 μετονομάστηκε σε «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας», ενώ ιδρύθηκε επίσημα το 1952. Συγκεκριμένα στις 28 Μαρτίου 1952 αναγνωρίστηκε από την ΕΠΟ σαν ένωση Γ κατηγορίας. Μέχρι το 1984 και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας στην Ένωση ανήκαν και οι σύλλογοι της Θεσπρωτίας.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας είναι η εξής:

 Α Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία
1ος όμιλος
2ος όμιλος

Πρωταθλήτριες 
Πριν την ίδρυση της ΕΠΣ Κέρκυρας

Με την ίδρυση της ΕΠΣ Κέρκυρας

Πηγή: ΕΠΣ Κέρκυρας Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο corfucorner.gr

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.

Κυπελλούχες 

Πηγή: ΕΠΣ Κέρκυρας Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο

Σούπερ καπ 
Από το 2010 αναφέρεται σαν κύπελλο αλληλεγγύης

Πηγή:corfusports.com

Το 2012 δεν αγωνίστηκε ο ΑΟ Κασσιόπης γιατί δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής αφού είχε γίνει επαγγελματικός σύλλογος.

Το 2015 έγινε αντικατάσταση του πρωταθλητή ΑΟ Σιναράδων με τον δευτεραθλητή Αστέρα Πετριτή γιατί ο πρώτος απείχε. Τελικά ο αγώνας δεν έγινε.

Σύνολο τίτλων και φιναλίστ

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Κ. στα εθνικά πρωταθλήματα 
Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Κέρκυρας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς.

Ο ΑΟΚ Κέρκυρα προήλθε από την συγχώνευση του επαγγελματικού τμήματος του ΑΟ Κέρκυρα και του ΑΟ Κασσιόπης με ΑΦΜ της δεύτερης.

*Αφορούν το διάστημα μέχρι το 1983-84 που συμμετείχε στην ΕΠΣ Κέρκυρας

**Ο Κερκυραικός ΑΟ αποτελεί πρόγονο του ΑΟ Κέρκυρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαμ Πέκινπα

Ο Σαμ Πέκινπα (David Samuel "Sam" Peckinpah, 21 Φεβρουαρίου 1925 - 28 Δεκεμβρίου 1984) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. 

Αποτελούσε μέλος της γενιάς σκηνοθετών που κατά τη δεκαετία του 1960 δεν ακολούθησαν τους παραδοσιακούς κινηματογραφικούς κανόνες, τόσο σε τεχνικό όσο και σε αφηγηματικό επίπεδο. Το 1969 σκηνοθετεί την περίφημη «Άγρια Συμμορία» (The Wild Bunch). Η φήμη του κορυφώνεται, καθώς πλέον θεωρείται ένας από τους κύριους κινηματογραφιστές της δεκαετίας του '70. Η ρεαλιστικότητα των σκηνών δράσης και βίας, καθώς και η επαναπροσέγγιση του γουέστερν σαν κατηγορία με έναν πιο ατίθασο τρόπο αποτέλεσαν τα δύο κύρια χαρακτηριστικά του.

Βιογραφία 
Ο Σαμ Πέκινπα γεννήθηκε στο Φρέσνο της Καλιφόρνια. Μεγάλωσε με όλες τις ανέσεις, μέλος μιας πλούσιας οικογένειας δικηγόρων, δικαστών και πολιτικών. Έπειτα από μια μία μικρή θητεία στο σώμα των πεζοναυτών, αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στον κινηματογράφο.

Καριέρα 
Αρχικά έκανε ένα πέρασμα από την τηλεόραση, όπου εργάστηκε ως σεναριογράφος σε κλασικές σειρές όπως το "Gunsmoke". Μετά την επιτυχία της σειράς «Ο Εκδικητής της Ερήμου» (Ride the High Country, 1962) ο Πέκινπα έγινε πολύ δημοφιλής. Τα πάρτι που οργάνωνε εκείνη την εποχή στο παραθαλάσσιο σπίτι του στο Μαλιμπού άφησαν εποχή. Η πρώτη υψηλού προϋπολογισμού ταινία που ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Πεκίνπα υπήρξε «Η Ταξιαρχία των Εκδικητών» (Major Dundee, 1965). Εκείνη τη χρονική περίοδο άρχισαν τα προβλήματά του με τα στούντιο, με τα οποία θα ερχόταν συχνά αντιμέτωπος καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο εξαρτημένος από το αλκοόλ σκηνοθέτης συγκρούστηκε με στενούς συνεργάτες ή φίλους. Οι φήμες για ατίθαση συμπεριφορά κόστισαν στον Πέκινπα τη συμμετοχή του στην ταινία «Ο Χαρτοπαίχτης» (The Cincinnati Kid, 1965), ενώ τα στούντιο τον έβαλαν για περισσότερο από τρία χρόνια στη μαύρη λίστα. 

Το 1969 σκηνοθετεί το «Άγρια Συμμορία», οι κριτικές υπήρξαν ταυτοχρόνως διθυραμβικές και καταδικαστικές. Πολλοί μίλησαν για τον άγριο λυρισμό της, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι πρόκειται για εξύμνηση της βίας. Σε κάθε περίπτωση τότε κέρδισε το παρατσούκλι «Ματωμένος Σαμ». Αν και ο σκηνοθέτης σπάνια πλέον άφηνε το ποτό από τα χέρια του, η δεκαετία του 1970 ήταν η πιο γόνιμη περίοδος της καριέρας του. Έργα εκείνης της περιόδου, όπως το «Αδέσποτα Σκυλιά» (Straw Dogs, 1971) παραμένουν αμφιλεγόμενα μέχρι και σήμερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ασμοδαίος (εφημερίδα)

Τον τίτλο Ασμοδαίος έφερε παλαιά εβδομαδιαία σατιρική και γελοιογραφική εφημερίδα που εξέδιδε στην Αθήνα ο Εμμανουήλ Ροΐδης, μαζί με τον Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή κυκλοφόρησε για μια δεκαετία, από το 1875 μέχρι το 1885, με μια μικρή μόνο διακοπή κατά τον Ιούλιο του 1876. Στην προμετωπίδα της η εφημερίδα είχε τον βιβλικό δαίμονα Ασμοδαίο σε μορφή μικρού τοξοβόλου σάτυρου ερωτιδέα. Η εφημερίδα τυπωνόταν στο τυπογραφείο της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Κατά τη δεύτερη περίοδο της έκδοσής του τυπωνόταν στα τυπογραφεία των αδελφών Περρή και της Ενώσεως, Γ.Σ. Σταυριανού («Ο Ασμοδαίος»), Ανδρέου Κορομηλά, Ανέστη Κωνσταντινίδου και του Αττικού Μουσείου.

Σημαντικότεροι συνεργάτες της εφημερίδας αυτής ήταν ο Γεώργιος Σουρής, ο Μιχαήλ Μητσάκης,ο Ευάγγελος Κουσουλάκος, ο Δημήτριος Κόκκος, ο Αριστείδης Ρούκης, ο Μπάμπης Άννινος, ο Νικόλαος Σαράντης και άλλοι.

Η σάτιρα αλλά και η ευφυολογία του Ασμοδαίου σε γενικές γραμμές ήταν κόσμια, κομψή, πολιτισμένη χωρίς τίποτε το άγριο και χωρίς προσωπικές επιθέσεις. Διακρίνονταν όμως περισσότερο για τις εικονογραφήσεις που περιελάμβανε, κυρίως από τον Θέμο Άννινο που είχε αναγάγει τη γελοιογραφία σε επίπεδο "υψηλής τέχνης".

Σε κάποιο φύλλο σατιρίζοντας τα γεγονότα της τότε ελληνικής Βουλής έγραφε:
"Η Αγγλία έχει δύο Βουλάς την Άνω και την Κάτω.Ημείς (Ελλάδα) έχομεν μίαν Βουλήν άνω-κάτω!"  
Στο τελευταίο φύλλο του Αυγούστου του 1885 η ανακοίνωση της παύσης της έκδοσης αναγγέλθηκε με στίχους του Σουρή. Ο υπογράφων στον Ασμοδαίο με το ψευδώνυμο "Θεοτούμπης",  Εμμανουήλ Ροΐδης, αποχαιρέτησε τους αναγνώστες με το τελευταίο του άρθρο που καυτηρίαζε τους διάφορους κατά καιρούς επικριτές του και που κατέληγε (για τον Ασμοδαίο):
«Σπογγίζων τον κάλαμον ευχαριστώ τους αναγνώστας μου .... Τα δημοσιογραφικά όργανα της αγέλης με ονόμασαν εν συναυλία ασεβή άπατριν, χριστομάνον, φατριαστήν και κακοήθη. Ταύτα πάντα αναγιγνώσκομεν γελώντες, αλλ΄ εν τέλει μία των εφημερίδων τούτων αποκαλέσασα τον "Ασμοδαίον" συνάδελφον εύρε το τρωτόν του θώρακός του και ηνάγκασεν αυτόν να ρίψη τον κάλαμον ανακράζων: Έστω προδότης, έστω άπατρις, έστω ασεβής, έστω και κακοήθης. Αλλά και "συνάδελφος" των ανθρώπων τούτων! Απόστρεψον Κύριε απ΄ εμού το ποτήριον τούτο!».
Με τη διακοπή της κυκλοφορίας του "Ασμοδαίου" τη θέση του διαδέχθηκε η σατιρική εφημερίδα "Άστυ" που ίδρυσε ο Μπάμπης Άννινος.

Πηγές
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.3ος, σελ. 787.
Αρχείο τευχών

Παραπομπές

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Κώστας Βασιλακάκης

Ο Κώστας Βασιλακάκης γεννήθηκε σις 27 Μαρτίου 1957 στην Πόρπη Ροδόπης, είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, αργότερα άλλαξε θέση και καθιερώθηκε ως αμυντικός μέσος και κεντρικός αμυντικός. Ο Πανθρακικός και η Δόξα Δράμας είναι οι δύο ομάδες με τις οποίες συνδέθηκε τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής.

Απο την ποδοσφαιρική σεζόν 2022-2023, θα είναι ο προπονητής στην ομάδα του Νέστου Χρυσούπολης.

Ποδοσφαιρική καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών από τον Πανθρακικό το 1973, όπου αγωνίστηκε ως το 1981 στη Β΄ Εθνική. Λόγω της αξιόλογης απόδοσής του πήρε μεταγραφή στη Δόξα Δράμας που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, με την οποία αγωνίσθηκε επί 14 χρόνια (1981-1995), ολοκληρώνοντας σ' αυτήν την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής. 

Με τον Πανθρακικό αγωνίστηκε 8 περιόδους (1973-1981), 7 στη Β΄ Εθνική και 1 στην Γ΄. Είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών Α' Εθνικής, με 226+ εμφανίσεις (δεν υπάρχουν στοιχεία για την περίοδο 1981-82), της Δόξας Δράμας, αγωνιζόμενος μέχρι την ηλικία των 38. Από το 1981 έως το 1995 αγωνίστηκε 13 περιόδους στην Α' Εθνική και 1 περίοδο στη Β΄. Διατέλεσε αρχηγός και ήταν ηγετική μορφή στις ομάδες που αγωνίστηκε.

Προπονητική καριέρα 
Ως προπονητής ποδοσφαίρου οι μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν την περίοδο από το 2004 έως το 2008 όταν οδήγησε την ομάδα του Πανθρακικού στη μεγάλη ανοδική πορεία της, από την Δ΄ Εθνική στην Γ΄ την περίοδο 2004-05, στη Β΄ Εθνική την επόμενη περίοδο, ως την άνοδο στη Σούπερ Λίγκα την περίοδο 2007-08.

Ως προπονητής της Δόξας Δράμας πέτυχε την άνοδο της στη Β΄ Εθνική την περίοδο 2008-09, παραιτήθηκε όμως τον Μάρτιο του 2010. Ως βασικότερο λόγο της παραίτησης του πρόβαλε την αλλαγή της ψυχολογίας των ποδοσφαιριστών, μετά από συνεχή ατυχή αποτελέσματα. Επανήλθε στον Πανθρακικό καθώς προσελήφθη ως προπονητής για την περίοδο 2010-11, μετά τη μετακίνηση του Παύλου Δερμιτζάκη στον ΠΑΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2010 παραιτήθηκε από τον πάγκο της ομάδας εξαιτίας μιας εντός έδρας ισοπαλίας αλλά και την αδυναμία του Πανθρακικού να κερδίσει βαθμούς μακριά από την έδρα του. Για 1,5 και πλέον χρόνο δεν εργάστηκε πουθενά και το καλοκαίρι του 2012 συμφώνησε να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Καβάλας, η οποία εντάχθηκε στη Football League, αποχώρησε όμως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Την περίοδο 2013-14 επέστρεψε για τρίτη φορά ως προπονητής στη Δόξα Δράμας, ενώ το 2014 ανέλαβε τον Πανσερραϊκό.

Παραπομπές

Πηγές 

Το προφίλ του Κώστα Βασιλακάκη στο transfermarkt
Ο Κώστας Βασιλακάκης στο www.balleto.gr

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού
Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Henschel

Η Henschel (πλήρες όνομα: «Χένσελ και Υιοί», γερμανικά: Henschel & Sohn) ήταν βιομηχανία μηχανημάτων, οχημάτων και αεροσκαφών με έδρα το Κάσσελ της Γερμανίας. Η εταιρεία στις αρχές τις δεκαετίας του 1970 διασπάστηκε. Σήμερα ο τομέας των φορτηγών ανήκει στην Daimler και ο τομέας τον τραίνων στην καναδική Bombardier

Ιστορία
Ο Γκέοργκ Κρίστιαν Καρλ Χένσελ (Georg Christian Carl Henschel) ίδρυσε την Χένσελ το 1810 στο Κάσσελ. Το εργοστάσιο έγινε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ατμομηχανών στη Γερμανία κατά τον 20ό αιώνα. 

Στις αρχές του 1935 η Χένσελ ξεκίνησε την παραγωγή του άρματος μάχης Panzer I. Κατά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939 - 1940) ξεκίνησε την παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα των αρμάτων Panzer III και του Panzer VI Tiger, από το 1941. Υπήρξε επίσης ο κύριος κατασκευαστής του άρματος Panzer VI. Το 1945 διέθετε 8.000 εργάτες, οι οποίοι δούλευαν σε δύο δωδεκάωρες βάρδιες, ενώ χρησιμοποίησε πρακτικές δουλικής εργασίας. Τα εργοστάσια της εταιρίας ήταν μεταξύ των πλέον σημαντικών στόχων των συμμαχικών βομβαρδισμών και καταστράφηκαν σχεδόν ολοσχερώς.  

Μετά την πώληση στην Rheinstahl τo 1968 και την μεταπώληση η κατασκευή μηχανών αμαξοστοιχιών, φορτηγών κλπ. συνέχισε πλέον ανεξάρτητα.

Προϊόντα 
Άρματα μάχης
 Panzer VI Tiger
 Tiger II

Αεροσκάφη και πύραυλοι

 Henschel Hs 117 Schmetterling (Butterfly, πεταλούδα), Πύραυλος επιφανείας - αέρος 
 Henschel Hs 121, μαχητικό και εκπαιδευτικό (πρωτότυπο)
 Henschel Hs 122, αεροσκάφος συνδέσμου / αναγνωριστικό 
 Henschel Hs 123, επίγειας προσβολής (διπλάνο)
 Henschel Hs 124, βαρύ μαχητικό και βομβαρδιστικό (πρωτότυπο)
 Henschel Hs 125, μαχητικό και εκπαιδευτικό (πρωτότυπο)
 Henschel Hs 126, αναγνωριστικό
 Henschel Hs 127, ταχύ μέσο βομβαρδιστικό (schnellbomber πρωτότυπο)
 Henschel Hs 129, επίγειας προσβολής
 Henschel Hs 130, αναγνωριστικό μεγάλου υψομέτρου και βομβαρδιστικό (πρωτότυπο)
 Henschel Hs 132, βομβαρδιστικό κάθετης εφόρμησης (αεριωθούμενο) (πρωτότυπο)
 Henschel Hs 293, βόμβα (πυραυλοκίνητη)
 Henschel Hs 294, βόμβα κατά στόχων επιφανείας (πυραυλοκίνητη)
 Henschel Hs 297
 Henschel Hs 298, πύραυλος αέρος - αέρος (πυραυλοκίνητη)

Πρώην επιχειρήσεις της Γερμανίας
Βιομηχανίες
Κατασκευαστές φορτηγών
Κάσσελ
 
Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων της Γερμανίας
Μιαούλης ΙΙ (καταδρομικό)

Το καταδρομικό «Ναύαρχος Μιαούλης» ναυπηγήθηκε το 1878 στη Γαλλία και κατέπλευσε στον Πειραιά το 1879. Χαρακτηρίσθηκε αρχικώς ως «Θωρηκτό» καθώς διέθετε αρετές, όπως η ταχύτητα με την οποία μπορούσε να προσεγγίσει εχθρικά πλοία, ενώ χρησιμοποιείτο προκειμένου να πλήξει παράκτιους σταθμούς ανθράκευσης, εμποδίζοντας έτσι τον ανεφοδιασμό των τορπιλοβόλων. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα σκάφος σύνθετης κατασκευής. Το κάτω μέρος του αποτελείτο από σιδερένιες πλάκες που το περίβλημά του ήταν ξύλινο (δρυς), το οποίο έφερνε επιχάλκωση για την αποφυγή συχνών καθαρισμών του πλοίου.
Η μηχανή ήταν κατά την καθέλκυση του πλοίου, τελευταίου τύπου, χαρακτηριζόμενη ως οριζόντια με τρεις κυλίνδρους. Οι δύο εξ αυτών είχαν το ίδιο μέγεθος, ενώ ο τρίτος κύλινδρος ήταν λίγο μικρότερος.
Η έλικα ήταν ορειχάλκινη, με τέσσερα πτερύγια, ενώ οι λέβητες κυλινδρικοί κατασκευασμένοι από άριστο σιδηρέλασμα.

Κατασκευάστηκε στο γαλλικό ναυπηγείο των Forges et Chantiers στην Seyne της Τουλόν μεταξύ 1878 – 1880 από τον περίφημο ναυπηγό Λαγκάν και ήταν από τα πιο όμορφα πλοία της εποχής του. 

Το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης κατασκευής του (2,3 εκατομμύρια χρυσές δραχμές) καλύφθηκε με χρήματα της εταιρείας ‘ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ’, που ιδρύθηκε το έτος 1886 από τον Κ. Νικόδημου, η οποία πρώτη φορά διέθεσε χρήματα για ναυπήγηση ή κατασκευή πολεμικού πλοίου. Χρησιμοποιήθηκε για την περιφορά της σημαίας σε χώρες της Μεσογείου και του Ατλαντικού και σαν εκπαιδευτικό πλοίο των Ναυτικών Δοκίμων. 

Με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κ. Ζώτο τον Ιανουάριο του 1897 όταν είχε σταλεί στην Κρήτη για την προστασία του Χριστιανικού Πληθυσμού από τις τουρκικές σφαγές, εμπόδισε με – παρ’ όλο που δεν υπήρχε εμπόλεμη κατάσταση - το τουρκικό πολεμικό πλοίο ‘Φονάτ’ να αποβιβάσει Τούρκους ατάκτους στην Σητεία, που η μεταφορά τους είχε σκοπό να καταπνίξει την εξέγερση των Χριστιανών.

Το 1897 στη Κρητική επανάσταση ήταν αρχηγίδα της Δυτικής μοίρας με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κριεζή. 

To 1900 το «Ναύαρχος Μιαούλης» με Κυβερνήτη τον τότε Αντιπλοίαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Παύλο Κουντουριώτη, πραγματοποιεί τον διάπλου του Ατλαντικού Ωκεανού, για πρώτη φορά από συστάσεως του νέου Ελληνικού κράτους, με αποστολή την επίδειξη της Ελληνικής Σημαίας στους εξήντα χιλιάδες ομογενείς των Η.Π.Α.. 

Το 1912 παροπλίστηκε και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σαν Σχολή Πυροβολικού και Σχολή Υπαξιωματικών. Το 1931 εκποιήθηκε.

Παραπομπές

Ελληνικά καταδρομικά
Άστυ (εφημερίδα)

Το Άστυ (Αθήνα, 1885 - 1907) ήταν εβδομαδιαία κυριακάτικη σατυρική Αθηναϊκή εφημερίδα η οποία εκδόθηκε μετά την παύση της έκδοσης της εβδομαδιαίας σατυρικής εφημερίδας Ασμοδαίος. Ιδρύθηκε από τον Μπάμπη Άννινο, ο οποίος αργότερα την εκχώρησε στον αδελφό του Θέμο Άννινο. Η εφημερίδα αυτή διέκοψε την κυκλοφορία της το 1889 και επανεκδόθηκε το 1890 όπου και συνέχισε μέχρι το 1907 ως ημερήσια πλέον πρωινή πολιτική και ειδησεογραφική εφημερίδα με αρχισυντάκτη τον Δημήτριο Κακλαμάνο και κατά τη τελευταία περίοδο υπό τον Εμμανουήλ Ρέπουλη.

Συνεργάτες της εφημερίδας «Άστυ» υπήρξαν κατά καιρούς οι καλύτεροι των λογίων και δημοσιογράφων της εποχής με συνέπεια να θεωρούνται τα φύλλα της ακόμα και σήμερα ο καθρέπτης της πολιτικής, πνευματικής αλλά και της κοινωνικής κίνησης της Αθήνας της εποχής εκείνης. Μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας συγκαταλέγονται οι: Γεώργιος Δροσίνης, Γεώργιος Σουρής, Γεώργιος Πωπ, Στέφανος Στεφάνου, Θ. Βελλιανίτης, Μιχάλης Μητσάκης, Κωστής Παλαμάς, Δημήτριος Κόκκος κ.ά.

Στα φύλλα της εφημερίδας αυτής περιλαμβάνεται το πλήθος των γελοιογραφιών του Θ. Άννινου που υπήρξε ένας από τους καλύτερους Έλληνες γελοιογράφους και σκιτσογράφους.

Πηγές
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.3ος, σελ. 842.

Διαδικτυακές σελίδες 
 Σελίδα στο Πανεπιστήμιο Πατρών

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας (Ε.Π.Σ.Α.) έχει την ευθύνη για το άθλημα του ποδοσφαίρου στο νομό Αρκαδίας. Η Ε.Π.Σ. Αρκαδίας έχει έδρα την πόλη της Τρίπολης και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).

Βασικές διοργανώσεις της Ένωσης είναι το τοπικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, στο οποίο μετέχουν οι ομάδες των τοπικών κατηγοριών, τα σωματεία-μέλη της Ένωσης που αγωνίζονται χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία και οι ερασιτεχνικές ομάδες των μελών της Ένωσης που τυχόν αγωνίζονται στις επαγγελματικές κατηγορίες. Επίσης, η Ένωση διοργανώνει πρωταθλήματα εφήβων και παίδων και συγκροτεί τη Μικτή ΕΠΣ Αρκαδίας η οποία συμμετέχει σε αγώνες με τις μικτές άλλων Ενώσεων.

Ο πρωταθλητής Αρκαδίας λαμβάνει μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία. Ο κυπελλούχος Αρκαδίας αγωνίζεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος. Η Ένωση απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία
 1ος Όμιλος
 2ος Όμιλος

Πρωταθλήτριες 

Πηγή: ArcadiaSports

Πίνακας πρωταθλητών

Πρωταθλητές ανά Δημοτικό Διαμέρισμα

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.

Κυπελλούχες

Πίνακας κυπελλούχων

Κυπελλούχοι ανά Δημοτικό Διαμέρισμα

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

 
Ποδοσφαιρο
Τεν Φλωριάς

Ο Τεν Φλωριάς (1897 - 1969) ήταν Έλληνας ζωγράφος που γεννήθηκε στους Καστελλάνους της Κέρκυρας. Αρχικά σπούδασε στην ιστορική Καλλιτεχνική Σχολή της γενέτειράς του, έχοντας δασκάλους τον Γεώργιο Σαμαρτζή και τον Στέφανο Τριβόλη. Την εποχή που ο Κωνσταντίνος Παρθένης έμεινε στην Κέρκυρα, ο Φλωριάς πήρε μαθήματα απ’ αυτόν, όπως και η Αγλαΐα Παπά.

Από το 1918 (ή το 1920), που θα εγκατασταθεί στη Γαλλία, έως το 1936, που θα επιστρέψει στο νησί του, τα έργα του φιλοξενούνται συχνά στις μεγάλες αίθουσες του Παρισιού, όπως, π.χ., το 1924 στο Salon des Independants  και το 1929 στο Salon d´ Automne. Στο Παρίσι συνδέθηκε στενά με τον Δημήτρη Γαλάνη, στο ατελιέ του οποίου γνώρισε διάσημους καλλιτέχνες, τον Πικασό, τον Ανρί Ματίς, τον Ντεραίν, τον Μπονάρ.

Στη Γαλλία, στους κύκλους του Μονπαρνάς και της Μονμάρτρης, διαμόρφωσε τη ζωγραφική εκφραστική του και το προσωπικό του ύφος. Ο ιστορικός της νεοελληνικής τέχνης, Φώτος Γιοφύλλης, λέει ότι ο Φλωριάς «δεν ακολουθεί πιστά τα χρώματα της φύσης και ξαναπλάθει το κάθε θέμα με δικές του, ατομικές χρωματικές αρμονίες». Το 1937 ο Φλωριάς θα ξαναβρεθεί στο Παρίσι, για να δεχτεί με τον Γαλάνη το Α΄βραβείο και το Χρυσό Μετάλλιο της Διεθνούς Έκθεσης, που οργάνωσε εκεί το Πανεπιστήμιο. 

Το 1958 ανέλαβε τη ζωγραφική διακόσμηση της Αίθουσας Τελετών της Σχολής Πολέμου στη Θεσσαλονίκη, ένα έργο που εκτέλεσε με έμπνευση και ευρηματικότητα. Άλλα έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη της Γαλλίας, στην Εθνική Πινακοθήκη του Βελιγραδίου, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας, στην Αναγνωστική Εταιρία και σε πολλές ιδιωτικές  συλλογές. Η «Κερκυραϊκή Πινακοθήκη», το 2009, παρουσίασε μιαν αναδρομική έκθεση έργων του, που ανανέωσε το ενδιαφέρον του κοινού για την τέχνη αυτού του δημιουργού.

Ο Τεν Φλωριάς πέθανε στην Κέρκυρα το 1969.

Πηγές
 Φώτου Γιοφύλλη: «Ιστορία της νεοελληνικής τέχνης», εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1963.
 Τώνη Σπητέρη: «3 αιώνες νεοελληνικής τέχνης», εκδ. Πάπυρος, 1979.
 Α. Χ. Χρήστου: «Κερκυραίοι ζωγράφοι του 19ου και 20ού αιώνα», εκδ. Δημοτικής Πινακοθήκης Δήμου Κερκυραίων.
 Νίκου Βουτηρά: «20ός αιώνας: η ζωγραφική στην Κέρκυρα», εφημ. Η Κέρκυρα Σήμερα, 11.9.2008 και 24.9.2008.

Έλληνες ζωγράφοι
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας (Ε.Π.Σ.Α.) έχει την ευθύνη για το άθλημα του ποδοσφαίρου στο νομό Αργολίδας, στη γεωγραφικά κοντινή επαρχία Τροιζηνίας της Περιφερειακής ενότητας νήσων και στα νησιά Πόρος, Σπέτσες και Ύδρα. Η Ε.Π.Σ. Αργολίδας έχει έδρα το Ναύπλιο και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).

Βασικές διοργανώσεις της Ένωσης είναι το τοπικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και το Κύπελλο Αργολίδας, στο οποίο μετέχουν οι ομάδες των τοπικών κατηγοριών, τα σωματεία-μέλη της Ένωσης που αγωνίζονται σε εθνικές ερασιτεχνικές κατηγορίες και οι ερασιτεχνικές ομάδες των μελών της Ένωσης που τυχόν αγωνίζονται σε επαγγελματικές κατηγορίες της Ελλάδας. Επίσης, η Ένωση διοργανώνει πρωταθλήματα εφήβων και παίδων και συγκροτεί τη Μικτή ΕΠΣ Αργολίδας που συμμετέχει σε αγώνες με τις μικτές άλλων Ενώσεων.

Ο πρωταθλητής Αργολίδας λαμβάνει μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία. Ο κυπελλούχος Αργολίδας αγωνίζεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος. Η Ένωση απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.

Ιστορία 
Η Ε.Π.Σ. Αργολίδας συστάθηκε το 1963 έπειτα από πρωτοβουλία του προέδρου του Παναργειακού Νίκου Ζαφείρη. Μέχρι τότε οι σύλλογοι του νομού μετείχαν στο πρωτάθλημα Αργολιδοκορινθίας, που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Ιδρύθηκε επίσημα το 1964. Τα ιδρυτικά σωματεία της ένωσης ήταν έξι ( στις 12 Αυγούστου 1964 έλαβαν χώρα οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη Δ.Σ., το οποίο είναι και το πρώτο Δ.Σ):

Απόλλων Άργους
Αργοναύτης Νέας Κίου
ΑΕΚ Άργους
Παναργειακός
Προίτος Νέας Τίρυνθας
Α.Ε. Κρανιδίου 

Το Νοέμβριο του 1967 καταργήθηκε από την τότε Κυβέρνηση η Διοίκηση και αντικαταστάθηκε από νέα, διορισμένη από το Πρωτοδικείο. Έκτοτε και για πολλά χρόνια (40 έτη) διοίκησαν την Ένωση Διοικητικά Συμβούλια με Πρόεδρο τον Κώστα Αντωνιάδη, που ήταν από τους μακροβιότερους Προέδρους.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αργολίδας είναι η εξής:

 Α1 Κατηγορία
 Α2 Κατηγορία
 1ος Όμιλος
 2ος Όμιλος
 Β΄ Κατηγορία
 1ος Όμιλος
 2ος Όμιλος
 3ος Όμιλος
 4ος Όμιλος

Πρωταθλήτριες

Σύνολο τίτλων Πρωταθλήματος

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αργολίδας.

Τελικοί

Σύνολο τίτλων Κυπέλλου

Σημειώσεις

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
March On, Bahamaland

March On, Bahamaland είναι ο εθνικός ύμνος της νησιωτικής χώρας Μπαχάμες. Συνθέτης είναι ο Τίμοθι Γκίμπσον, ο οποίος έγραψε και τους στίχους. Καθιερώθηκε το 1973, όταν η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στίχοι 

Lift up your head to the rising sun, Bahamaland;
March on to glory, your bright banners waving high.

See how the world marks the manner of your bearing!
Pledge to excel through love and unity.

Pressing onward, march together
to a common loftier goal;

Steady sunward, tho' the weather
hide the wide and treachrous shoal.

Lift up your head to the rising sun, Bahamaland,
'Til the road you've trod lead unto your God,
March on, Bahamaland.

Ελληνική μετάφραση 

Σήκωσε ψηλά το κεφάλι σου εκεί που ανατέλλει ο ήλιος, γη των Μπαχάμας 
Προχώρα προς τη δόξα, οι λαμπρές σου σημαίες κυματίζουν ψηλά.

Δες πώς ο κόσμος γιορτάζει τον τρόπο της γέννησής σου! 
Υποσχέσου ότι θα είσαι εξαιρετική μέσω της αγάπης και της ομόνοιας. 

Με πίεση προς τα εμπρός, παρελάστε μαζί
σε έναν κοινό πιο υψηλό στόχο 

Σταθερά προς τον ήλιο, παρότι ο καιρός
κρύβει τα πλατιά και επικίνδυνα ρηχά σου νερά.

Σήκωσε ψηλά το κεφάλι σου εκεί που ανατέλλει ο ήλιος, γη των Μπαχάμας,
Ως ότου ο δρόμος που εσύ έχεις βαδίσει οδηγήσει προς το Θεό σου,
Προχώρα μπροστά, γη των Μπαχάμας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο ύμνος στο nationalanthems.info.

Εθνικοί ύμνοι
Εθνικά σύμβολα των Μπαχαμών
Ανδρέας Λαμπρόπουλος

Το λήμμα αναφέρεται στον πολιτικό. Για τον ποδοσφαιριστή με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Ανδρέας Λαμπρόπουλος (ποδοσφαιριστής).
Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Λαμπρόπουλος

Ο Ανδρέας Λαμπρόπουλος (1886 - 1960) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, που χρημάτισε υπουργός Γεωργίας από το 1950 έως το 1951 και διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία και ήταν διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών. 

Διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας από τον Απρίλιο του 1935 έως τον Αύγουστο του 1941 και από τον Οκτώβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1945.

Έγινε για πρώτη φορά υπουργός Γεωργίας στη βραχύβια κυβέρνηση συνασπισμού Φιλελευθέρων - ΔΣΚ (Σοφ. Βενιζέλου - Γεωργίου Παπανδρέου), στις 28 Αυγούστου 1950.  Παρέμεινε υπουργός και στην επόμενη κυβέρνηση. Στην κυβέρνηση που ακολούθησε ήταν υπουργός Γεωργίας έως την παραίτησή του, στις 4 Ιουλίου 1951.
Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. 

Μετά το θάνατο του βουλευτή Αθηνών, Ιωάννη Τριανταφύλλη, τον Ιούνιο του 1956, ο Λαμπρόπουλος έγινε βουλευτής ως πρώτος επιλαχών (στη 12η θέση σε σταυρούς προτίμησης) και ορκίστηκε στις 5 Ιουνίου. 
Ήταν ξανά υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια Β' Αθηνών στις εκλογές του 1958 (με την ΕΡΕ) χωρίς να εκλεγεί.

Δημοσίευσε μελέτες σε διάφορα περιοδικά με γεωργικά και διοικητικά θέματα. Ήταν παντρεμένος, με 2 κόρες και 1 γιο.

Παραπομπές 

Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Αμπντελατίφ Φιλαλί

Ο Αμπντελατίφ Φιλαλί (αραβικά: عبد اللطيف الفلالي) (26 Ιανουαρίου 1928 – 20 Μαρτίου 2009) ήταν Μαροκινός πολιτικός και διπλωμάτης, που υπηρέτησε στην πρωθυπουργία του κράτους από το 1994 ως το 1998. Σταδιοδρόμησε επί βασιλείας του Χασάν Β΄. Ο γιος του, Φουάτ, είναι πρώην σύζυγος της πριγκίπισσας Λάλα Μέριεμ του Μαρόκου, κόρης του αποβιώσαντος βασιλέα Χασάν Β΄ και μεγαλύτερη αδερφή του βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄.

Καριέρα
Γεννήθηκε στη Φες του Μαρόκου στις 26 Ιανουαρίου του 1928.

Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από το βασιλιά στις 25 Μαΐου του 1994. Την περίοδο από το 1985 ως το 1999 χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως τις 4 Φεβρουαρίου του 1998, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Αμπντεραχμάν Γιουσουφί.
Απεβίωσε στη Γαλλία στις 20 Μαρτίου του 2009 εξαιτίας καρδιακού προβλήματος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωθυπουργοί του Μαρόκου
Ζάκυνθος (πόλη)

Η Ζάκυνθος είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού. Επίσης αποτελεί την έδρα του νομού Ζακύνθου αλλά και του δήμου Ζακυνθίων.

Τοποθεσία 
Βρίσκεται στα ανατολικά του νησιού απέναντι από τις ακτές της Πελοποννήσου. Η πόλη της Ζακύνθου απλώνεται μεταξύ του λιμανιού και του λόφου της Μπόχαλης. Η συνοικία της Μπόχαλης βρίσκεται στον λόφο που είναι χτισμένο το βενετικό φρούριο και θεωρείται από τις ομορφότερες της πόλης. Ήταν συνοικία στην οποία ζούσε η ανώτερη κοινωνική τάξη του νησιού κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας αλλά και στα μετέπειτα χρόνια.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός της πόλης της Ζακύνθου ήταν 9.772 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Ιονίων Νήσων.

Μνημεία - Αξιοθέατα 

Στη Ζάκυνθο μπορεί να επισκεφθεί κανείς ,το Μουσείο Επιφανών Ζακυνθίων ,το Βυζαντινό Μουσείο,το Μουσείο Αγίου Διονυσίου και το Μαυσωλείο Σολωμού και Κάλβου.
Επίσης μπορεί να επισκευτεί το Κάστρο στο λόφο της Μπόχαλης και το λόφο του Στράνη όπου συνέθεσε ο Διονύσιος Σολωμός τον "Ύμνο εις την Ελευθερία".Το Ναύαγιο είναι το πιο πολυφωτογραφισμένο σημείο της Ζακύνθου , οπου κάποτε ναυάγησε ενα πλοίο γεμάτο με παράνομα τσιγάρα ερχόμενα από την Τουρκία.

Αξιόλογη είναι η αναγεννησιακή εκκλησια της Φανερωμένης. Το κτίριο του 16ου αιώνα καταστράφηκε στους σεισμούς το 1953, αλλα ανοικοδομήθηκε με παραδοσιακούς τρόπους και με όλη τι λεπτομέρεια, είναι δείγμα τις μεταβυζαντινής επτανησιακής ναοδομίας.

Γεγονότα 

 Στις 9 Σεπτεμβρίου 1943 ο Γερμανός διοικητής της Ζακύνθου Πάουλ Μπέρενς ζήτησε από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο και τον Δήμαρχο Λουκά Καρρέρ να συντάξουν κατάλογο με όλους τους Εβραίους του νησιού και να του τον παραδώσουν. Οι δύο άνδρες αρνούμενοι, με κίνδυνο της ζωής τους, να παραδώσουν στις γερμανικές αρχές κατάλογο με τα ονόματα των μελών της τοπικής εβραϊκής κοινότητας, έγραψαν στον κατάλογο μόνο τα δύο δικά τους ονόματα. Το γενικό γερμανικό επιτελείο τότε ακύρωσε τη διαταγή και με αυτόν τον τρόπο γλίτωσαν οι Εβραίοι της Ζακύνθου. Το γεγονός της διάσωσης μιας ολόκληρης κοινότητας είναι το μοναδικό στην κατακτημένη Ευρώπη.
 Στις 12 Αυγούστου 1953 έγινε σεισμός 7,3 ρίχτερ κατέστρεψε σχεδόν όλα τα κτίρια της πόλης, ενώ ακολούθησε και πυρκαγιά. Η πόλη στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ξανά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Ζακυνθίων, η πόλη της Ζακύνθου

Πόλεις της Ελλάδας
Ζάκυνθος
Δήμος Ζακύνθου
Δραβήσκος Σερρών

Ο Δραβήσκος ή (Το) Δραβήσκος είναι χωριό των Σερρών που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, στην επαρχία Φυλλίδος, αριστερά του ποταμού Αγγίτη, 46 χλμ. ΝΑ της πόλης των Σερρών και ανατολικά του όρους Παγγαίο, σε υψόμετρο 100 μέτρων. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Νέας Ζίχνης. Έως το 1926 ονομαζόταν Ζδράβικ.

Ιστορία 
Αρχαιότητα

Λίγο δυτικότερα του σημερινού χωριού, στην τοποθεσία «Φραγκάλα», έχουν εντοπιστεί λείψανα (αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές)αρχαίας πόλης, η οποία ταυτίζεται με την αρχαία θρακική πόλη της Ηδωνίδας Δραβήσκο, που η ονομασία της διασώθηκε, με ελάχιστη μόνο παραφθορά, στην παλιά ονομασία του χωριού «Σδραβήκι» (= εις Δραβήκι ='ς Δραβήκι = Σδραβήκι). Η μνεία της πόλης από τον Στράβωνα και τον Αππιανό μαρτυρεί την ύπαρξή της στη ρωμαϊκή εποχή, αφού υποβαθμίστηκε πιθανώς σε απλή κώμη εξαρτώμενη διοικητικά από την κοντινή Αμφίπολη. 

Το 465 π.Χ Θράκες πελταστές συνέτριψαν εκεί την οπλιτική φάλαγγα 2.500-3.000 Αθηναίων αποίκων της πόλης των Εννέα Οδών, οι οποίοι προχωρούσαν στη θρακική ενδοχώρα με σκοπό την κατάληψη των προσοδοφόρων χρυσωρυχείων της.

Πληθυσμιακή Εξέλιξη 

 Στα τέλη της δεκαετίας του '60 πολλές οικογένειες του χωριού μετανάστευσαν, κυρίως στην πρώην Δυτική Γερμανία.

Εκκλησιαστική υπαγωγή 
Ο Δραβήσκος υπάγεται εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Ζιχνών και Νευροκοπίου. Υφίστανται δύο ναοί αφιερωμένοι ο μεν ένας στον Άγιο Αθανάσιο και ο έτερος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καλώς ήλθατε στο χωριό Δραβήσκος
 Αεροφωτογραφίες του χωριού

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Νέας Ζίχνης
Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας