Αμωρί ΣΤ΄ του Μονφόρ-Εβρέ

Ο Αμωρί ΣΤ΄, γαλλ. Amaury VI (απεβ. π. 1213) από τον Οίκο του Μονφόρ ήταν κόμης του Εβρέ (π.1190-1200) και ακολούθως κόμης του Γκλώστερ (1200-π.1213). Ήταν ο έκτος Αμωρί στον Οίκο του.

Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Αμωρί Γ΄ κόμη του Εβρέ και της Μαμπέλ του Οίκου της Νορμανδίας, πρωτότοκης κόρης του Γουλιέλμου 2ου κόμη του Γκλώστερ.

Ο πατέρας του απεβίωσε στην Γ΄ Σταυροφορία το 1187-93 και τον διαδέχθηκε στο Εβρέ και στην επιμέλεια του Γκραβενσόν. Το 1193-94 το Εβρέ κατελήφθη από τα Γαλλικά στρατεύματα για ένα σύντομο διάστημα. Ο Γουλιέλμος είχε μόνο τρεις κόρες, έτσι η Μαμπέλ διεκδίκησε το Εβρέ, χωρίς όμως να το λάβει. Το 1195 η Μάμπελ πλήρωσε αμοιβή για να έχει την επιτροπεία του γιου της και των εδαφών του. Το 1198 απεβίωσε η μητέρα του και ο Αμωρί Δ΄ κληρονόμησε ένα μέρος του Εβρέ και την αξίωσή της στην κομητεία. Το 1198 ήταν ακόμη μικρός. Κατά την ενηλικἰωση του Εβρέ μάλλον θα κυβερνήθηκε από αξιωματούχους του δούκα της Νορμανδίας, φεουδαλικά επικυρίαρχου του Αμωρί Δ΄. Οι αξιωματούχοι ανέλαβαν μόνο μετά την αποβίωση της Μαμπέλ. Το 1198 ο επίτροπος Ριχάρδος ντ' Αρζάνς αποφάνθηκε δικαστικά για την κομητεία, ότι τα έσοδά της να πηγαίνουν στο Νορμανδικό θησαυροφυλάκιο.

Αν και η Μαμπέλ ήταν η μεγαλύτερη κόρη, η κομητεία είχε καταληφθεί από τον Ιωάννη κόμη του Μορταίν, σύζυγο της Ισαβέλλας, τρίτης κόρης του Γουλιέλμου. Το 1199 ο Ιωάννης έγινε βασιλιάς της Αγγλίας. Τον ίδιο μήνα ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας εισέβαλε στο Εβρέ. Με τη συνθήκη του Γκουλέ (1200) ο Ιωάννης παραχώρησε το Εβρέ στον Φίλιππο Β΄ και ανάγκασε τον Αμωρί Δ΄ να παραιτηθεί από κόμης του Εβρέ. Ως ανταμοιβή, ο Αμωρί Δ΄ έλαβε την κληρονομία της μητέρας του, την κομητεία του Γκλώστερ, αν και ο Αμωρί Δ΄ ελάμβανε τον έλεγχο των εδαφών του σταδιακά μόνο. Το 1204 το μεγαλύτερο μέρος τους κατεχόταν ακόμη από τον Ιωάννη. Τα εδάφη του Γκλώστερ περιελάμβαναν και μερικά μικρά φέουδα στη Νορμανδία: Σαιν-Σκολάς, Εβρανσύ, Ταόν. Όμως όλα αυτά, μαζί και το Γκραβενσόν, χάθηκαν στον Φίλιππο Β΄ το 1204-05.

Το 1202 ένας νέος Αγγλο-Γαλλικός πόλεμος ξεκίνησε για τη Νορμανδία και αρχικά ο Αμωρί Δ΄ ακολούθησε τον πεθερό του στη μεριά του Ιωάννη. Το 1203, ίσως από απέχθεια για το ότι ο Ιωάννης φόνευσε τον Αρθούρο Α΄ δούκα της Βρετάνης, οι δύο τους εξεγέρθηκαν. Ο Αμωρί Δ΄ μάλλον θα ήλπιζε να ανακτήσει το Εβρέ από τον Φίλιππο Β΄. Όποιο και αν ήταν το κίνητρο, η εξέγερση τελείωσε σε λίγους μήνες και οι πρωταίτιοι υπέστησαν μερικές συνέπειες από τον Ιωάννη.

Η σύζυγός του Μελιζάνδη των Γκουρναί του έφερε ως προίκα το Σοτεβίλ-συρ-Μερ στη Νορμανδία και το Χώτον Ρήτζες στην Αγγλία. Εκτός από την κληρονομία του Γκλώστερ, ο Αμωρί Δ΄ έκανε δωρεές στο αββαείο του Μισανντάν, που επί μακρόν προστατευόταν από τους Γκουρναί και έκανε ένα δώρο σε κάποιον Ρίτσαρντ Τάλμποτ, συγγενή των Γκουρναί. Όταν απεβίωσε, άφησε στη Μελιζάνδη τις ενορίες τυύ Πέτερσφηλντ και Μάπλνταραμ ως κληρονομία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Μελιζάνδη, κόρη του Ούγου Γ΄ του Γκουρναί.

Πηγές
 Baldwin, John W. (1986). The Government of Philip Augustus: Foundations of French Royal Power in the Middle Ages. University of California Press.
 Power, Daniel (2004). The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries. Cambridge University Press.

Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί