joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τζάσπερ Τυδώρ

Ο Τζάσπερ Τυδώρ (Jasper Tudor, Νοέμβριος 1431 - 21/26 Δεκεμβρίου 1495) ήταν κόμης του Πέμπροουκ και 1ος δούκας του Μπέντφορντ, θείος του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ζ΄ και αρχιτέκτονας της μεγάλης νίκης για την κατάκτηση της Αγγλίας και της Ουαλίας (1485).

Ήταν τρίτος γιος του Όουεν Τυδώρ και της Αικατερίνης Βαλουά, χήρας του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄, ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου ΣΤ΄, που, αναγνωρίζοντας την ευγένειά του, του έδωσε τον τίτλο του κόμητος του Πέμπροουκ (1452). Δεν αναγνωρίστηκε αρχικά ο γάμος των γονέων του λόγω της μυστικότητας που έγινε, αλλά ο Ερρίκος ΣΤ΄ του αναγνώρισε όλα τα δικαιώματα του (1461), προκειμένου να τον βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον των Υορκιστών που τον εκθρόνισαν. 

Είχε εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες, που τις έδειξε στον πόλεμο των Ρόδων. Τάχθηκε στο πλευρό του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Δ΄, που τον ακολούθησε την περίοδο της προσωρινής εξορίας του (1470 - 1471), παίρνοντας μαζί του και τον ανιψιό του Ερρίκο Τυδώρ, του οποίου ο πατέρας, Εδμόνδος, είχε πεθάνει επτά μήνες πριν την γέννηση του. Βοήθησε σημαντικά τον ανιψιό του, Ερρίκο Τυδώρ, στον πόλεμο που έκανε εναντίον του σφετεριστή βασιλιά Ριχάρδου Γ΄, προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία. Ο ανιψιός του τον αντάμειψε με τον τίτλο του δούκα του Μπέντφορντ. 

Οίκος των Τυδώρ
Πόλεμος των Ρόδων
Οίκος του Λάνκαστερ
Δούκες του Μπέντφορντ
Τάγμα της Περικνημίδας
225088 Γκόνγκονγκ

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="0" align="right" style="width: 25em">
225088 Γκόγγογγ 
 
Καλλιτεχνική αναπαράσταση του 225088 Γκόγγογγ
ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από Μάικλ Μπράουν,  M.E. Schwamb και Ραντίνοβιτς Ανακαλύφθηκε στις 17 Ιουλίου 2007Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 100,55 AUΠεριήλιο 33,23 AUΗμιάξονας τροχιάς 66,89 AUΕκκεντρότητα 0,503Περίοδος περιφοράς 547,09 χρόνιαΚλίση 30,86° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 336,83° Όρισμα του περιηλίου 206,83° Φυσικά Χαρακτηριστικά Διαστάσεις<td> 1.230 ± 50 kmΛευκαύγεια 0,13-0,26Φαινόμενο μέγεθος 21,3<tr>
Απόλυτο μέγεθος  2,0 
</td>
</tr>
</table>

Ο Γκόγγογγ  (επίσημη ονομασία: 225088 Γκόγγογγ, προσωρινή: 2007 OR10) (αγγλικά: Gonggong) είναι ένα μεγάλο αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Όορτ με διάμετρο 1.230 ± 50 χιλιόμετρα. 
Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020 πήρε την επίσημη ονομασία του από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είχε το παρατσούκλι «χιονάτη» από τον Μάικλ Μπράουν που την ανακάλυψε, καθώς θα πρέπει να είναι ή πολύ μεγάλο ή πολύ λαμπρό για να ανακαλυφθεί.

Τροχιά 
Το αφήλιό του βρίσκεται 100,5 ΑΜ (15,05 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, το περιήλιό του 33,23 AM (4,97 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 66,89 ΑΜ (10,0 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) με εκκεντρικότητα 0,5 και κλίση 30,9°. Η περιφορά του διαρκεί 550 χρόνια. Προς το παρόν είναι το τρίτο πιο απομακρυσμένο αντικείμενο μετά την Έριδα και τη Σέντνα.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Μέγεθος 
Το μέγεθος ενός αντικείμενου μπορεί να υπολογιστεί με βάση το απόλυτο μέγεθος και τη λευκαύγεια. Το απόλυτο μέγεθος του Γκόγγογγ είναι 2,0, κατατάσσοντάς το ως το 5ο λαμπρότερο μεταποσειδώνιο αντικείμενο, λίγο αχνότερο από την Σέντνα (1,6) και λίγο λαμπρότερο από τον 90482 Όρκο (2,3). Μια πρώτη εκτίμηση για τη λευκαύγεια του Γκόγγογγ έγινε από τον Μάικλ Μπράουν, ο οποίος θεωρώντας ότι η επιφάνειά του έχει ίδια σύσταση με αυτή του Κουάοαρ, και άρα ίδια λευκαύγεια, υπολόγισε μια τιμή περίπου 0,18. Η τιμή αυτή ήταν συνεπής με μετέπειτα παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, όταν η λευκαύγειά του υπολογίστηκε σε 0,185±0,0760,052. Συνδυάζοντας αυτά τα δύο το μέγεθος του Γκόγγογγ υπολογίστηκε σε 1280±210 χιλιόμετρα.

Επιφάνεια 
Μελέτη στο φάσμα του Γκόγγογγ έδειξε ότι το αντικείμενο καλύπτεται από παγωμένο νερό. Όμως, σε αντίθεση με όλα τα άλλα σώματα που έχουν επιφάνεια από πάγο, ο Γκόγγογγ είναι ένα από τα πιο κόκκινα μεταποσειδώνια αντικείμενα. Αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι ίσως να μοιάζει με το 50000 Κουάοαρ, στο οποίο θεωρείται ότι το κόκκινο χρώμα οφείλεται στην παρουσία μεθανίου. Πιστεύεται ότι στον Γκόγγογγ η αιτία του χρώματος είναι η ίδια, καθώς η ισχυρή βαρύτητα του αντικείμενου, μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια μεθανίου εξαιτίας της υψηλότερης θερμοκρασίας του σώματος. Το μεθάνιο σχηματίζει μια αραιή ατμόσφαιρα πάνω από τα δύο σώματα, η οποία σιγά σιγά διαφεύγει στο διάστημα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Orbital simulation from JPL (Java) 
 225088 Gonggong Minor planet designation number 

Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Γοδεφρείδος της Νάντης

Ο Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Ανζού (Geoffroy VI d'Anjou, 1 Ιουνίου 1134  – 27 Ιουλίου 1158, ) από τον Οίκο του Ανζού, γνωστός και ως Γοδεφρείδος της Νάντης, ήταν κόμης της Νάντης από το 1156 έως το 1158. Ήταν ο δεύτερος από τους τρεις γιους του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμητος του Ανζού και της αυτοκράτειρας Ματθίλδης. Η επιθυμία του πατέρα του Γοδεφρείδου ήταν να γίνει ο ίδιος κόμης του Ανζού αν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος γίνει βασιλιάς της Αγγλίας γι' αυτό του δώρησε πολλά κάστρα. Το σώμα του Γοδεφρείδου έμεινε πολύ καιρό άταφο, μέχρι την ώρα που ο μεγαλύτερος γιος Ερρίκος ξεκαθαρίσει τις επιθυμίες του πατέρα του. Η ιστορία αυτή είναι γνωστή μονάχα σε στενό κύκλο πηγών γύρω απο την Τουρ, ο ιστορικός Γουίλιαμ Γουώρρεν λέει ότι ήταν εφεύρεση του Γοδεφρείδου για να συκοφαντήσει τον Ερρίκο.

Εξέγερση εναντίον του αδελφού του Ερρίκου

Τον Μάρτιο του 1152 αποπειράθηκε την απαγωγή της Ελεονώρας της Ακουιτανίας την στιγμή που ταξίδευε προς το Πουατιέ με σκοπό να παντρευτεί τον αδελφό του Ερρίκο Β' μετά το διαζύγιο της με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ΄, βρισκόταν σε αναμονή στο Πόρτ ντε Πίλες κοντά στον ποταμό Κρές με στόχο να την παντρευτεί αν η απαγωγή γινόταν με επιτυχία.  Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου συμμάχησε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο και τον αδελφό του Λουδοβίκου Ροβέρτο Α΄ του Ντρέ, τον Θεοβάλδο Ε' του Μπλουά και τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ της Καμπανίας με στόχο να επιτεθούν στην Νορμανδία εναντίον του αδελφού του Ερρίκου Β' για να διαλύσουν τις κτήσεις του. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Ζ' πήρε ο ίδιος την πρωτοβουλία για την συμμαχία επειδή οργίστηκε με τον γάμο του Ερρίκου Β' με την πρώην σύζυγο του Ελεονόρα χωρίς την δική του συγκατάθεση, αν η επίθεση ήταν επιτυχής οι 5 σύμμαχοι θα μπορούσαν να διαιρέσουν τα εδάφη της Ελεονόρας και του Ερρίκου και να τα κάνουν διανομή μεταξύ τους.

Κόμης της Νάντης

Το 1154 ο Θεοβάλδος Ε΄ του Μπλουά επιτέθηκε στην Τουραίνη, που ο Ερρίκος θεωρούσε δική του, και ο Γοδεφρείδος συνελήφθη προσωρινά αιχμάλωτος για να τους ελευθερώσει ο Θεοβάλδος απαίτησε από τον Ερρίκο να καταστρέψει το κάστρο του Σομώ - συρ - Λουάρ.  Τον Δεκέμβριο του 1154 πέθανε ο βασιλιάς της Αγγλίας Στέφανος και ο Γοδεφρείδος συνόδευσε στην Αγγλία τον Ερρίκο και την Ελεονώρα της Ακουιτανίας.  Το επόμενο καλοκαίρι ο Γοδεφρείδος ξεκίνησε πάλι ταραχές εναντίον του αδελφού του καταλαμβάνοντας τα κάστρα του Σίνον, του Μιραμπώ και του Λουντάν, ο Ερρίκος τον ανάγκασε να τα εγκαταλείψει κρατώντας μόνο το Λουντάν, για τα υπόλοιπα του παραχώρησε αποζημίωση 1500 φράγκα.  Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι της Νάντης εξόρισαν τον κόμη τους ζητώντας από τον βασιλιά Ερρίκο να αφήσει τον αδελφό του Γοδεφρείδο να έρθει στην Νάντη να καλύψει το κενό του κόμη, ο Ερρίκος το δέχτηκε. 
Πέθανε αιφνίδια και πρόωρα στην Νάντη (1158) χωρίς απογόνους, τον διαδέχθηκε στην κομητεία της Νάντης ο ίδιος ο Ερρίκος Β'.

Παραπομπές 

Οίκος των Πλανταγενετών
Κόμητες του Μαιν
Κόμητες του Ανζού
Μίμης Χρυσομάλλης

Ο Δημήτρης ("Μίμης") Χρυσομάλλης (19 Οκτωβρίου 1938 - 12 Νοεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του, σαν "παιδί-θαύμα", τραγουδώντας στα "Ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη". Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης, ηθοποιός με ευρεία ερμηνευτική γκάμα, "κινήθηκε" με άνεση και αφοσίωση σε πλήθος ρόλων από το παγκόσμιο δραματικό ρεπερτόριο (Σαίξπηρ, Αρχαίο Ελληνικό Δράμα, επιθεώρηση, πρόζα κ.ά.). Έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό από την συμμετοχή του σε πολλές κινηματογραφικές επιτυχίες (Το βαρύ πεπόνι, άρπα κόλα, Safe Sex, Βαριετέ, Ένας και Ένας, Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο κ.ά.) καθώς και σε τηλεοπτικές σειρές (Το τελευταίο αντίο, Σαν αδελφές, Λίστα Γάμου κ.ά.). Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Νοεμβρίου 2004. Επίσης τραγούδησε στον μικρό ήρωα, του Λουκιανού Κηλαϊδόνη.

Από το 1965 έως το 1985 έζησε με την γυναίκα του Μαρία, με την οποία έκαναν ένα γιο, το Δημήτρη. Από το 1986 έως το θάνατό του έζησε με την Ελένη Κρίτα.

Θεατρικές Παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βουλιαγμένη Αττικής

Η Βουλιαγμένη είναι προάστιο στα νότια της Αθήνας, που απέχει 17 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Είναι χτισμένη στα παράλια του Σαρωνικού. Μαζί με τη νησίδα Φλεβες (ιδιοκτησια Υπουργειου Αμύνης) αποτελούν τη Δημοτική Ενότητα Βουλιαγμένης του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 4.180 κάτοικοι. Οφείλει το όνομά της στην ομώνυμη λίμνη που δημιουργήθηκε από καθίζηση του εδάφους (εκεί παραπέμπει και το όνομά της) στο μακρινό παρελθόν. Η περιοχή στην οποία απλώνεται ο οικισμός περιλαμβάνει μία μεγάλη και δαντελωτή παραλιακή ζώνη, στην οποία σχηματίζονται και οι χερσόνησοι του Μικρού   & Μεγαλου Καβουρίου . Αποτελεί μία από τις ακριβότερες περιοχές στην Ελλάδα.

Ιστορικά στοιχεία 

Η Βουλιαγμένη υπήρξε αρχικά παραθεριστική περιοχή, στην οποία σταδιακά αναπτύχθηκαν μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες. Ο οικισμός μέχρι το 1929 ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Κορωπίου.  Από το 1929 μέχρι το 1935 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Βάρης, ενώ από το 1935 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Η κοινότητα Βουλιαγμένης αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1985. Ο Δήμος Βουλιαγμένης διατηρήθηκε μέχρι το 2010, οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης . Ο οικισμός της Βουλιαγμένης, λόγω της αυξανόμενης οικιστικής επέκτασης των νοτίων προαστίων, έχει ενωθεί σήμερα με το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας.

Τις τελευταίες δεκαετίες η Βουλιαγμένη έχει εξελιχθεί στην ακριβότερη περιοχή των νοτίων προαστίων της Αττικής για αγορά κατοικίας και σε μία από τις ακριβότερες της Ευρώπης. 

Οι παραλίες της Βουλιαγμένης, που εκτείνονται στη μεγάλη και δαντελωτή παραλιακή ζώνη όπου απλώνεται ο οικισμός, διατηρούν σταθερά Γαλάζιες Σημαίες εδώ και πολλά χρόνια, λόγω της άριστης ποιότητας του νερού και του υψηλού επιπέδου των υποδομών τους.

Πληθυσμός 
Πορεία του πληθυσμού:

Διοικητική ιστορία

Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας 
Πρόεδροι της Κοινότητας Βουλιαγμένης διετέλεσαν:

1937-1945 Τάκης Παπαβασιλείου
1945-1946 Ιωακείμ Λάγιας
1946-1948 Γεώργιος Ολυμπίτης
1948 Δημήτριος Τζωρτζάκης
1951-1954 Γεώργιος Ολυμπίτης
1954-1955 Διονύσης Φουρναράκης
1955-1956 Πάνος Αδαμόπουλος (1906-1975) Γιατρός. Καταγόταν από την Τεγέα.
1956-1960 Λάμπρος Λαμπρόπουλος
1961-1964 Δαμιανός Χαραλαμπίδης
1964-1973 Πάνος Αδαμόπουλος (2η θητεία)
1973-1974 Χρήστος Παναγιωτίδης
1975-1985 Πατρίκιος Καραγεώργος

Δήμαρχοι Βουλιαγμένης (1985-2010) 
Η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 28 Μαΐου 1985.
1985-1986 Πατρίκιος Καραγεώργος
1987-2010 Γρηγόρης Κασιδόκωστας

Δείτε επίσης 
 Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης

Παραπομπές 

Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης
Ιαλυσός

Η Ιαλυσός (στην καθομιλουμένη: τα Τριάντα) είναι πόλη της Ρόδου. Ανήκει στον δήμο Ρόδου, ενώ παλαιότερα με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτελούσε ξεχωριστό δήμο.

Στοιχεία
Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού, 9 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη της Ρόδου σε υψόμετρο 10 μ. στο μυχό του όρμου Τριάντα και αποτελεί το δεύτερο αστικό κέντρο μετά την πόλη της Ρόδου. Η Ιαλυσός παρουσιάζει μια εξαιρετική αλματώδη ανάπτυξη, κατά την απογραφή του 1971 αριθμούσε 3.485 κατοίκους, το 1981 ήταν 7.212, το 2001 ήταν 10.107 και το 2011 είχε 11.331 κατοίκους.

Ονομασία 
Στα αρχαία ελληνικά έχουμε αναφορές στο όνομα της πόλης ως Ἰηλυσὸς στην ιωνική διάλεκτο και ως Ἰαλυσὸς στη δωρική διάλεκτο. Μετά την προσχώρηση της περιοχής στους Δωριείς επικράτησε η δωρική της ονομασία, η οποία ισχύει μέχρι σήμερα ως Ιαλυσός. Αρκετές μεταγενέστερες πηγές την αναφέρουν με δύο σίγμα (π.χ. Ιαλυσσός), κυρίως διότι την μεταφράζουν από κείμενα άλλης γλώσσας, που την ονομάζουν με δύο σίγμα (π.χ. Jalyssus) για να προφερθεί σωστά με σίγμα αντί του ζήτα. Εμφανίζεται μερικές φορές και με τόνο στην προπαραλήγουσα (π.χ. Ιάλυσος) σε μια προσπάθεια να εξισωθεί με το όνομα του ήρωα που της έδωσε το όνομά της. Πράγματι, είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι δεν την τόνιζαν εκεί (με εξαίρεση τον Ηρόδοτο, που έχει όμως μόνο μία αναφορά της και αυτή με δύο τόνους).

Τουρισμός
Η Ιαλυσός αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα παραθεριστικά νησιωτικά κέντρα της Ελλάδος με μεγάλη τουριστική υποδομή σε όλο το μήκος της παραλίας της, που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Κατά μήκος της Λεωφόρου Ηρακλείδων που την ενώνει με  τη πόλη της Ρόδου υπάρχουν εξαιρετικά ξενοδοχεία, καταστήματα και χώροι εστίασης που γεμίζουν από κόσμο τους καλοκαιρινούς  μήνες.

Αρχαία Ιαλυσός
Δίπλα στη σύγχρονη πόλη της Ιαλυσού έχουν βρεθεί τα ερείπια της αρχαίας Ιαλυσού, η οποία θεωρείται η πρωτεύουσα πόλη της περιοχής της αρχαίας Ιαλυσίας και η αρχαιότερη πόλη του νησιού της Ρόδου. Εκτιμάται πως κτίστηκε γύρω στο 1.500 π.Χ. Από την αρχαία Ιαλυσό καταγόταν και ο διάσημος αρχαίος Ρόδιος ολυμπιονίκης ο Διαγόρας. Η αρχαία Ιαλυσός παρήκμασε μετά την ανάπτυξη της αρχαίας Ρόδου, από τον 4ο αιώνα π.Χ.

Αξιοθέατα 
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνονται:
 Ο Ναός της θεάς Αθηνάς.
 Η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κοντά στη πλατεία Αποστολίδη.
 Το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (4ου αιώνα), ιδιαίτερο διατηρητέο μνημείο. 
 Η εκκλησία της Παναγίας της Φιλερήμου (15ου αιώνα). 
 Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής ομοίως του 15ου αιώνα. 
 Η υπόγεια βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Χωστού με σπουδαίες τοιχογραφίες του 15ου αιώνα.

Φωτοθήκη

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμ. 28ος, σελ.354.

Γεωγραφία της Ρόδου
Πόλεις της αρχαίας Ρόδου
Δωρική Εξάπολις
Δήμος Ανθηδόνος

Ο Δήμος Ανθηδόνος ήταν διοικητική οντότητα που είχε συσταθεί το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας και καταργήθηκε το 2011 με το σχέδιο Καλλικράτης, συγχωνευόμενος στο νέο Δήμο Χαλκιδέων. Νομαρχιακά ανήκε στο Νομό Ευβοίας, αλλά γεωγραφικά βρίσκεται στη βοιωτική ακτή απέναντι από τον πορθμό του Ευρίπου στη Χαλκίδα. Αποτελείτο από το Δημοτικό Διαμέρισμα Δροσιάς, στο οποίο βρισκόταν και η πρωτεύουσα του δήμου, Δροσιά και το Δημοτικό Διαμέρισμα των Λουκισίων. Ο Δήμος Ανθηδόνος συνόρευε στα νοτιοανατολικά με τον Δήμο Αυλίδος, ο οποίος ανήκε κι αυτός στο Νομό Ευβοίας, στα νότια με τον Δήμο Θηβαίων και στα δυτικά με τον Δήμο Ακραιφνίας. Οι δύο τελευταίοι δήμοι ανήκαν στη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Βοιωτίας.

Σημαντικές λίμνες υπάρχουν στα όρια του Δήμου Ανθηδόνος, η Παραλίμνη και η Υλίκη, οι οποίες μαζί με τον Μόρνο, τον Εύηνο και την τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα, αποτελούν το υδροδοτικό σύστημα του λεκανοπεδίου της Αττικής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να έχουν μειωθεί σημαντικά τα υδάτινα αποθέματα στις ανωτέρω λίμνες της Βοιωτίας και να υπάρχει ορατός κίνδυνος οικολογικής καταστροφής, για την ευρύτερη περιοχή.

Ο πληθυσμός του Δήμου Ανθηδόνος σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 6.104 κάτοικοι κι είχε έκταση 137.266 στρέμματα. Εκτός από τα δημοτικά διαμερίσματα της Δροσιάς και των Λουκισίων, περιλάμβανε και τους οικισμούς των Σκροπονερίων, της Υλίκης, της Ξηρόβρυσης, του Ονταθίου που βρίσκεται στις στροφές της Ριτσώνας και τον οικισμό με την ονομασία Κρόνια. Αυτή η ονομασία αποτελεί παραφθορά του αρβανίτικου τοπωνυμίου Κρόνιεζα, που σημαίνει το μέρος με τις βρύσες. Πράγματι σε αυτή την περιοχή υπάρχουν πηγές με πολλά νερά. Σύμφωνα με μια γλωσσολογική άποψη, η ονομασία Κρόνιεζα, είναι παραφθορά του αρχαιοελληνικού Κρήνη (βρύση). Σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία αποτελούν το βενετικό κάστρο Κανήθου ή αλλιώς Καράμπαμπας, στη βοιωτική ακτή της Χαλκίδας, η αρχαία πόλη της Ανθηδόνος, η οποία χρονολογείται από τους Ομηρικούς χρόνους και ο τύμβος του Σαλγανέα.

Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου ήταν (σε αγκύλες ο πληθυσμός το 2001):

 Δ.Δ. Δροσιάς  [4.861]
 η Δροσιά [4.007]
 η Κρόνια [26]
 το Κτυπονήσι Εύβοιας (νησίδα) [0]
 η Ξηρόβρυση [828]
 ο Προφήτης Ηλίας [0]
 Δ.Δ. Λουκισίων (τ. Ανθηδόνας) [1.243]
 τα Λουκίσια [1.036]
 η Ανθηδόνα [155]
 τα Σκροπονέρια [13]
 η Υλίκη [39]
Δήμος Τεγέας

Ο δήμος Τεγέας ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τρίπολης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, νότια της πόλης της Τρίπολη. Ο δήμος Τεγέας καταλάμβανε έκταση 118,3 τ.χλμ., αποτελούταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.248 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Στάδιον.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Σταδίου  [ 641 ]
 το Στάδιον [ 546 ]
 ο Άγιος Σώστης [ 53 ]
 η Άκρα [ 42 ]
  Δ.δ. Αλέας   -- η Αλέα [ 216 ]
  Δ.δ. Βουνού   -- το Βουνόν [ 251 ]
  Δ.δ. Γαρέας   -- η Γαρέα [ 156 ]
  Δ.δ. Επισκοπής   -- η Επισκοπή [ 139 ]
  Δ.δ. Καμαρίου   -- το Καμάριον [ 325 ]
  Δ.δ. Κανδάλου   -- ο Κάνδαλος [ 147 ]
  Δ.δ. Κερασίτσης   -- η Κερασίτσα [ 312 ]
  Δ.δ. Λιθοβουνίων   -- τα Λιθοβούνια [ 133 ]
  Δ.δ. Μαγούλας  [ 184 ]
 η Μαγούλα [ 133 ]
 τα Γιοκαραίικα [ 51 ]
  Δ.δ. Μανθυρέας   -- η Μανθυρέα [ 169 ]
  Δ.δ. Μαυρικίου   -- το Μαυρίκιον [ 129 ]
  Δ.δ. Ριζών   -- οι Ρίζες [ 664 ]
  Δ.δ. Στρίγκου  [ 260 ]
 ο Στρίγκος [ 132 ]
 το Δεμίριον [ 128 ]
  Δ.δ. Τζίβα   -- ο Τζίβας [ 203 ]
  Δ.δ. Ψηλής Βρύσης  [ 171 ]
 η Ψηλή Βρύση [ 126 ]
 τα Μπουζαναίικα [ 45 ]

Δείτε επίσης
Ιερός Ναός Επισκοπής Τεγέας

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Νομός Αρκαδίας, πανεπιστήμιο Πατρών

Τ
Απόλλων 7

Η αποστολή Απόλλων 7 ήταν η πρώτη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα στο πλαίσιο του Προγράμματος Απόλλων της NASA μετά από την αποτυχημένη πτήση του Απόλλων 1.

Ιστορικό 
Στις 11 Οκτωβρίου του 1968, το Απόλλων 7 υψώθηκε από τη βάση του ακρωτηρίου Κένεντι στην κορυφή του πυραύλου-φορέα Κρόνος 1. Το Απόλλων 7 είναι το πρώτο όχημα που ταξίδεψε στο Διάστημα με τριμελές πλήρωμα: τον ήδη πολυταξιδεμένο Ουόλτερ Σίρα και τους Ντον Αϊζέλ και Ουόλτερ Κάνιγχαμ. Τρεις ώρες μετά την εκτόξευση, ενώ το Απόλλων 7 βρισκόταν σε τροχιά ακριβώς επάνω από το ακρωτήριο Κένεντι, ο Σίρα ανέλαβε τη διοίκηση του θαλαμίσκου για να εκτελέσει τους ελιγμούς που θα απαιτούσε το ταξίδι στη Σελήνη. Έτσι, αφού αποσπάστηκε από τον τελευταίο όροφο του πυραύλου-φορέα, ο θαλαμίσκος άρχισε να περιστρέφεται ώστε να προσεγγίσει σε απόσταση αναπνοής τον στόχο που είχε τοποθετηθεί στο εσωτερικό του πυραύλου. Όταν ήρθε η ώρα, στη θέση του στόχου βρέθηκε η βαλβίδα πρόσδεσης της σεληνιακής ακάτου.

Πλήρωμα 
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 10 ήταν:

*Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.

Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NASA: Missionsübersicht  (englisch)
 NASA: Ausführlichere Beschreibung  (englisch)
 NASA: Apollo 7 Presseinformationen (3,8 MB, 103 Seiten, englisch)
 NASA: Apollo 7 Mission Report (13,5 MB, 403 Seiten, englisch)
 NASA: NSSDC Master Catalog: Apollo 7  (englisch)

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1968
Δήμος Αξιούπολης

Ο δήμος Αξιούπολης ήταν δήμος του νομού Κιλκίς που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Παιονίας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού. Ο δήμος Αξιούπολης αποτελούνταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.725 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αξιούπολη.

Ο δήμος Αξιούπολης περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Αξιουπόλης  [ 3.458 ]  
 η Αξιούπολη [ 3.275 ]  
 η Πηγή [ 183 ]  
  Δ.δ. Γοργόπη  -- η Γοργόπη [ 960 ]
  Δ.δ. Ειδομένης  [ 438 ]  
 η Ειδομένη [ 235 ]  
 ο Δογάνης [ 49 ]  
 το Χαμηλό [ 154 ]  
  Δ.δ. Πλαγιών  -- τα Πλάγια [ 304 ]
  Δ.δ. Ρυζιών  [ 1.109 ]  
 τα Ρύζια [ 592 ]  
 το Βαλτοτόπι [ 346 ]  
 το Καμποχώρι [ 171 ]  
  Δ.δ. Σκρα  [ 287 ]  
 το Σκρα [ 219 ]  
 η Κούπα [ 68 ]  
  Δ.δ. Φανού  -- ο Φανός [ 169 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Αξιούπολης

 

bg:Боймица (дем)
Απόλλων 5

Η αποστολή Απόλλων 5 ήταν μη επανδρωμένη πτήση στα πλαίσια του προγράμματος Απόλλων της NASA. Σκοπός της αποστολής ήταν η δοκιμή της σεληνακάτου, για πρώτη φορά στο διάστημα.

Η σεληνάκατος παρέμεινε στο διάστημα να περιτριγυρίζει την Γη. Οι πύραυλοι εκτόξευσης και προσγείωσης κατέπεσαν στη Γη και αποτεφρώθηκαν κατά την επάνοδό τους στην ατμόσφαιρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NASA: Missionsübersicht  (englisch)

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1968
Χερσονήσι Πεταλιών

Το Χερσονήσι είναι μικρή νησίδα που ανήκει στο σύμπλεγμα των Πεταλιών, που βρίσκεται στην νοτιοδυτική ακτή της Εύβοιας. Διοικητικά ανήκει στον νομό Ευβοίας στον δήμο Καρύστου και είναι ακατοίκητο. Η έκταση του είναι 3,8 τ.χλμ με αποτέλεσμα να είναι το 119ο μεγαλύτερο ελληνικό νησί. Είναι και το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Πεταλιών μετά την Μεγαλόνησο Το υψηλότερο σημείο στο νησί είναι 142 μέτρα. Στο παρελθόν εμφάνιζε κάποιον πληθυσμό και συγκεκριμένα στην απογραφή του 1951 είχε 21 κατοίκους. 

νησιά της Ελλάδας
Δήμος Καρύστου
Ρατσίμπους

Το Ρατσίμπους (πολωνικά Racibórz, γερμανικά Ratibor, τσέχικα Ratiboř) είναι πόλη στη νότια Πολωνία, πολύ κοντά στα σύνορα με την Τσεχία, με πληθυσμό 60.218 κατοίκους (2006). Ανήκει στην περιφέρεια της Σιλεσίας (η οποία ως το 1999 ονομαζόταν περιφέρεια του Κατοβίτσε). Είναι παράλληλα η πρωτεύουσα της ομώνυμης κομητείας του Ρατσίμπους. 

Το όνομα Ρατσίμπους έχει σλαβική προέλευση και προέρχεται από το όνομα του δούκα Ρατσίμπους, ιδρυτή της πόλης.

Πόλεις της Πολωνίας
Ρατσιμπους
Ακεναφθυλένιο

Το ακεναφθυλένιο είναι ένας κίτρινος κρυσταλλικός στερεός τρικυκλικός αρωματικός υδρογονάνθρακας με χημικό τύπο C12H8 και το μόριό του αποτελείται από ένα μόριο ναφθαλίνιου με μια «γέφυρα» αιθενίου ανάμεσα στα άτομα 1 και 8. Είναι συστατικό της λιθανθρακόπισσας. Ανόμοια με τους περισσότερους πολυλυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, το  ακεναφθυλένιο δεν''' παρουσιάζει το φαινόμενο του φθορισμού.

Παραγωγή

1. Από ναφθαλίνιο και cis-1,2-διχλωροαιθένιο:
  

Παράγωγα

Αντιδράσεις προσθήκης στην αιθυλενομάδα

1. Καταλυτική προσθήκη H2. Σχηματίζεται ακεναφθένιο:
  
2. Προσθήκη υδραλογόνου (ΗΧ). Σχηματίζεται 7-αλοακεναφθένιο:
  7-αλοακεναφθένιο
3. Προσθήκη αλογόνου (X2). Σχηματίζεται 7,8-διαακεναφθένιο:
  7,8-διαακεναφθένιο
4. Προσθήκη υποαλογονώδους οξέος (ΗΟΧ). Σχηματίζεται 8-αλοακεναφθόλη-7:
  8-αλοακεναφθόλη-7
5. Προσθήκη θειικού οξέος. Σχηματίζεται ακεναφθοσουλφονικό οξύ-7:
  ακεναφθοσουλφονικό οξύ-7
6. Προσθήκη νερού (ενυδάτωση). Σχηματίζεται ακεναφθόλη-7:
  ακεναφθόλη-7
7. Προσθήκη βορανίου. Σχηματίζεται ακεναφθοβοράνιο-7:
  ακεναφθοβοράνιο-7
8. Επίδραση αρ. KMnO4 (ισοδυναμεί με προσθήκη H2O2 και είναι επίσης εφικτή με χρήση, εναλλακτικά, μίγματος H2O2 και καρβονικού οξέος). Σχηματίζεται ακεναφθοδιόλη-7,8:
α. αρ. KMnO4:
  ακεναφθοδιόλη-7,8
β. H2O2 και καρβονικό οξύ:
  ακεναφθοδιόλη-7,8
9. Καταλυτική προσθήκη οξυγόνου. Σχηματίζεται ακεναφθοξείδιο-7,8:
  ακεναφθοξείδιο-7,8
10. Προσθήκη αλκυλαλογονιδίου:
  7-αλο-8-αλκυλοακεναφθένιο
11. Προσθήκη αλκοόλης (ROH):
  8-αλκυλοακεναφθόλη-7

Σημειώσεις και αναφορές

Πηγές
 Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία'', Αθήνα 1972
 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Αρένια
Χοκκάιντο

Η νήσος Χοκκάιντο (()  κυριολεκτικά Ο δρόμος της βόρειας θάλασσας) με έκταση 77.984 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.407.928 κατοίκους (2015), είναι το δεύτερο σε μέγεθος, μετά την νήσο Χονσού, και το βορειότερο σε θέση από τα κύρια νησιά της Ιαπωνίας. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, δε χωρίζεται σε επιμέρους νομούς αλλά αποτελεί, ολόκληρο, το μεγαλύτερο σε έκταση νομό της Ιαπωνίας.

Βρίσκεται νότια της Οχοτσκικής θάλασσας και βορείως της νήσου Χονσού, από την οποία χωρίζεται με τον πορθμό Τσουγκάρου. Τα δύο νησιά επικοινωνούν, όμως, με την υποθαλάσσια Σήραγγα Σεϊκάν, τη μεγαλύτερη στον κόσμο. Βορειοδυτικά από το Χοκκάιντο βρίσκονται τα Νησιά Κουρίλες, ενώ βόρεια (προς βορειοανατολικά) από αυτό του βρίσκεται το νησί της Σαχαλίνης.

Άλλα ονόματα του Χοκκάιντο περιλαμβάνουν το Έζο ή Γιέζο (παλαιότερη ονομασία) και Μόσιρ, όπως είναι γνωστό στη γλώσσα των Αϊνού, των αρχέγονων κατοίκων της Ιαπωνίας. Το Χοκκάιντο παραμένει σήμερα η μεγαλύτερη κοιτίδα των εναπομεινάντων Αϊνού.

Το κλίμα του Χοκκάιντο είναι ηπειρωτικό, με δροσερά καλοκαίρια και παγωμένους χειμώνες. Οι μέσες θερμοκρασίες για τον Αύγουστο κυμαίνονται στους 17 °C με 22 °C, ενώ για τον Ιανουάριο στους −12 °C με −4 °C.

Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Χοκκάιντο είναι το Σαππόρο (1.934.675 κατ.) (2015). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Χακοντάτε, Ασαχικάβα, Κουσίρο και Ομπιχίρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα Χοκκάιντο 

Νησιά της Ιαπωνίας
Απόλλων 4

Η αποστολή Απόλλων 4 ήταν η πρώτη μη επανδρωμένη πτήση στα πλαίσια του Προγράμματος Απόλλων της NASA. Σκοπός της ήταν η δοκιμή του πυραύλου Κρόνος και του διαστημόπλοιου Απόλλων. 

Το διαστημόπλοιο τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη σε ύψος 190 χιλιομέτρων, όπου και εκτέλεσε δύο περιφορές. Στη συνέχεια πυροδότησε η τρίτη βαθμίδα του πυραύλου, και αργότερα το προωθητικό σύστημα του υπηρεσιακού σκάφους, φτάνοντάς το στα 18.000 χιλιόμετρα από την Γη. Εκεί έστριψε και πυροδότησε για άλλη μια φορά τους προωθητικούς πυραύλους επιστρέφοντας στην Γη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Missionsübersicht der NASA  (eng.)

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1967
Επταχώρι Καστοριάς

Το Επταχώρι είναι ο μεγαλύτερος οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Αρρένων της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Νεστορίου στη Μακεδονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε 295 κατοίκους.

Τοποθεσία 
Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων-Κοζάνης-Θεσσαλονίκης και συνδέει την Κόνιτσα με τον Πεντάλοφο. Στα όρια μεταξύ Ήπειρου και Μακεδονίας, το Επταχώρι διαθέτει εντυπωσιακά από αρχιτεκτονική άποψη κτίρια, όπως αυτό του σχολείου και της εκκλησίας του χωριού.

Λοιπά στοιχεία 
Από το Επταχώρι ήταν ο ζωγράφος Ηλίας που αγιογράφησε διάφορες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και τη μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Σπήλαιο Γρεβενών το 1658. 

Οι κάτοικοι του Επταχωρίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. 

Σημαντικότερος αγωνιστής από το Επταχώρι ήταν ο χιλίαρχος Νικόλαος Γκολέτσης που πολέμησε στο πλευρό του Γεωργίου Καραϊσκάκη καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καστοριάς
Δήμος Νεστορίου
Δήμος Φολόης

Ο Δήμος Φολόης ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε δύο φορές σε διαφορετικές χρονικές περιόδους με διαφορετική σύσταση. Λειτούργησε τις περιόδους 1835-1841 και 1997-2010.

Ιστορία

Δήμος Φολόης (1835-1841)
Ο Δήμος συστάθηκε με τον "νόμο περί συστάσεως των Δήμων" και το βασιλικά διατάγματα του 1835 και του 1836. Από το 1835 ανήκε στην Επαρχία Διποταμίας και περιελάμβανε τα χωριά Νουσά, Τσίπιανα, Μοσθενίτσα, Κερτίζα, Κακοτάρι, Κούμανι, Γιάρμενα, Αγία Άννα, Ανδρώνι, Μπεντένι και Κλεινδιά. Ο Δήμος καταργήθηκε το 1841 και προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπειας.

Έδρα του τότε δήμου ήταν το Κούμανι.

Δήμος Φολόης (1997-2010)
Ο Δήμος Φολόης ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού στις πλαγιές του ομώνυμου όρους. Ο δήμος αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.814 μόνιμους κατοίκους. Καταλάμβανε έκταση 36,5 τ.χλμ.

Έδρα του δήμου ήταν ο Λάλας.

Δημοτικά διαμερίσματα (1997-2010)
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
 Δ.δ. Λάλα [ 850 ]
 ο Λάλας [ 744 ]
 ο Πόθος [ 106 ]
 Δ.δ. Αχλαδινής [ 449 ]
 η Αχλαδινή [ 438 ]
 ο Κουτσουρούμπας [ 11 ]
 Δ.δ. Δούκα [ 133 ]
 ο Δούκας [ 54 ]
 ο Λάσδικας [ 79 ]
 Δ.δ. Κούμανη [ 589 ]
 ο Κούμανης [ 564 ]
 ο Άι Γιαννάκης [ 8 ]
 η Καστανιά [ 17 ]
 Δ.δ. Μηλεών -- οι Μηλιές [ 183 ]
 Δ.δ. Νεμούτας [ 651 ]
 η Νεμούτα [ 652 ]
 η Βίλλια [ 432 ]
 ο Κάμπος (Δ.δ. Νεμούτας) [ 23 ]
 τα Τσαπαραίικα [ 34 ]
 Δ.δ. Νεράιδας [ 354 ]
 η Νεράιδα [ 306 ]
 ο Κάμπος (Δ.δ. Νεράιδας) [ 48 ]
 Δ.δ. Περσαίνης [ 404 ]
 η Πέρσαινα [ 1 ]
 η Νέα Πέρσαινα [ 403 ]
 Δ.δ. Φολόης -- η Φολόη [ 201 ]

Παραπομπές

Πηγές
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Παναγιώτης Θεοδ. Παπαθεοδώρου, Η Κρυόβρυση της Ηλείας, ιστορία και ζωή, Εκδόσεις Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2003. ISBN 960-87799-0-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Φολόης, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φολόης (1997-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/09/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φολόης (1835-1841), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/09/2016.
 Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Φ
Δ
Δήμος Βαρθολομιού

Ο Δήμος Βαρθολομιού ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πηνειού. Βρισκόταν στο βόρειο πεδινό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 60,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.499 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Βαρθολομιό.

Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
  Δ.δ. Βαρθολομιού  [ 3.714 ]
  το Βαρθολομιό [ 3.093 ]
  ο Άγιος Παντελεήμονας [ 31 ]
  ο Βατιώνας [ 82 ]
  ο Βρανάς [ 342 ]
  οι Θίνες (τ. Παραλία Θινών) [ 23 ]
  η Κοκκάλα [ 31 ]
  τα Ρωμέικα [ 76 ]
  η Στρουμπούλη [ 36 ]
  Δ.δ. Δήμητρας  [ 307 ]
  η Δήμητρα [ 283 ]
  τα Ρεγκλαίικα [ 24 ]
  Δ.δ. Καλυβίων Μυρτουντίων   -- τα Καλύβια [ 159 ]
  Δ.δ. Λυγιάς  [ 698 ]
  η Λυγιά [ 276 ]
  το Αρκούδι [ 77 ]
  η Γλύφα [ 249 ]
  το Ιονικό [ 0 ]
  η Παραλία [ 96 ]
  Δ.δ. Μάχου   -- ο Μάχος [ 470 ]

Β
Δ
Δήμος Κάστρου-Κυλλήνης

Ο Δήμος Κάστρου-Κυλλήνης ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου. Η περιοχή του δήμου Κυλλήνης αποτελούσε την διοικητική πρωτεύουσα του Φραγκικού κράτους της Πελοποννήσου, του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Απομεινάρι αυτής της περιόδου είναι το εντυπωσιακό κάστρο Χλεμούτσι, στο οποίο οφείλει και την ονομασία του ο δήμος. Ο δήμος αποτελούταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 49,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.486 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Κυλλήνη.

Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
 Δ.δ. Κυλλήνης [ 1.079 ]
 η Κυλλήνη [ 1.079 ]
 η Καυκαλίδα (νησίδα) [ 0 ]
 Δ.δ. Κάστρου [ 930 ]
 το Κάστρο [ 859 ]
 η Ανάληψη [ 20 ]
 η Καλαμιά [ 30 ]
 το Καραβάκι [ 14 ]
 τα Λουτρά Κυλλήνης [ 7 ]
 η Ψηλή Ράχη [ 0 ]
 Δ.δ. Κάτω Παναγίας [ 1.313 ]
 η Κάτω Παναγία [ 680 ] 
 ο Ίκαρος [ 558 ]
 η Μονή Βλαχερνών [ 75 ] 
 Δ.δ. Νεοχωρίου Μυρτουντίων [ 1.164 ]
 το Νεοχώρι [ 1.136 ]
 τα Βυτιναίικα [ 28 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 
faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο νησάκι Καυκαλίδα Κυλλήνης 

Κ
Δ
Δήμος Πηνείας

Ο Δήμος Πηνείας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ήλιδας.

Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού στην περιοχή που διαρρέεται από τον ποταμό Πηνειό. Ο δήμος αποτελούταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα και είχε μόνιμο πληθυσμό 4.733 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Σιμόπουλο.

Δημοτικά διαμερίσματα
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
 Δ.δ. Σιμοπούλου [ 510 ]
 το Σιμόπουλο [ 477 ]
 ο Άγιος Νικόλαος [ 33 ]
 Δ.δ. Αγνάντων [ 172 ]
 τα Άγναντα [ 117 ]
 τα Αμπελάκια [ 55 ]
 Δ.δ. Αγραπιδοχωρίου [ 161 ]
 το Αγραπιδοχώρι [ 21 ]
 η Βάλμη [ 118 ]
 η Κοτρώνα [ 22 ]
 Δ.δ. Ανθώνα [ 247 ]
 ο Ανθώνας [ 154 ]
 το Καλό Παιδί [ 93 ]
 Δ.δ. Αυγής [ 224 ]
 η Αυγή [ 76 ]
 η Ωραία [ 148 ]
 Δ.δ. Βελανιδίου [ 309 ]
 το Βελανίδι [ 225 ]
 η Ρουπακιά [ 63 ]
 το Σούλι [ 21 ]
 Δ.δ. Βουλιαγμένης [ 340 ]
 η Βουλιαγμένη [ 314 ]
 τα Γαβράκια [ 26 ]
 Δ.δ. Εφύρας [ 374 ]
 η Εφύρα [ 355 ]
 το Πιρίο [ 19 ]
 Δ.δ. Κάμπου -- ο Κάμπος [ 135 ]
 Δ.δ. Λαγανά -- ο Λαγανάς [ 304 ]
 Δ.δ. Λάτα -- ο Λάτας [ 356 ]
 Δ.δ. Λουκά [ 204 ]
 ο Λουκάς [ 119 ]
 το Πρινάρι [ 85 ]
 Δ.δ. Μαζαρακίου [ 526 ]
 το Μαζαράκιον [ 242 ]
 η Απιδούλα [ 51 ]
 ο Πρόδρομος [ 233 ]
 Δ.δ. Οινόης -- η Οινόη [ 332 ]
 Δ.δ. Ροδιάς [ 362 ]
 η Ροδιά [ 223 ]
 η Ακροποταμιά [ 139 ]
 Δ.δ. Σκλίβας -- η Σκλίβα [ 177 ]

Διατελέσαντες δήμαρχοι
 Νικόλαος Νικολόπουλος: 01/01/1999-31/12/2002
 Βασίλειος Παπαδόπουλος: 01/01/2003-31/12/2010

Δείτε επίσης
 Δήμος Ήλιδας
 Δήμος Αμαλιάδας

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Δήμος Πηνείας - Ιστορία, pinia.gov.gr. Ανακτήθηκε: 06/09/2016.
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Πηνείας. erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνειΐων (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.

Π
Δ
Δήμος Λάμπειας

Ο Δήμος Λάμπειας ή και Δήμος Λαμπείας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε δύο φορές σε διαφορετικές χρονικές περιόδους με διαφορετική σύσταση. Λειτούργησε τις περιόδους 1835-1912 και 1997-2010, με πρωτεύουσα και τις δύο φορές την Λάμπεια.

Ιστορία

Δήμος Λάμπειας (1835-1912)
Ο Δήμος συστάθηκε με τον "νόμο περί συστάσεως των Δήμων" και το βασιλικά διατάγματα του 1835 και του 1836. Από το 1835 ανήκε στην Επαρχία Διποταμίας και περιελάμβανε τα χωριά Δίβρη, Πορετσό (Πορετζού), Γερμοτσάνι (Γερμοτζάνι), Δερβινή (Βερβενή), Τσιπιανά, Κέρτιζα, Νουσά και Μοσθενίτσα (Μποστενίτσα).

Το 1840 προσαρτήθηκαν στο Δήμο τα χωριά του καταργηθέντος Δήμου Φολόης, δηλ. το Κούμανι, η Αγία Άννα, το Μπεντένι, η Κλεινδιά, η Γιάρμενα, το Ανδρώνι, το Κακοτάρι καθώς και η Μονή Νότενας.

Ο Δήμος καταργήθηκε το 1912.

Δήμος Λάμπειας (1997-2010)
Ο Δήμος Λάμπειας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικα του νομού στις πλαγιές του όρους Ερύμανθου. Ο δήμος αποτελούταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε μόνιμο πληθυσμό 1.013 κατοίκους.

Έδρα του ήταν το χωρίο Λάμπεια (Δίβρη), που αποτελεί και τον δεύτερο χαρακτηρισμένο παραδοσιακό οικισμό του νομού Ηλείας μετά την Ανδρίτσαινα.

Δημοτικά διαμερίσματα (1997-2010)
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
 Δ.δ. Λάμπειας [ 578 ]
 η Λάμπεια [ 506 ]
 η Αμυγδαλή [ 72 ]
 Δ.δ. Αστρά [ 290 ]
 ο Αστράς [ 143 ]
 τα Καλύβια Αστρά [ 147 ]
 Δ.δ. Ορεινής [ 145 ]
 η Ορεινή [ 132 ]
 η Παλιοφυτιά [ 13 ]

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Παναγιώτης Θεοδ. Παπαθεοδώρου, Η Κρυόβρυση της Ηλείας, ιστορία και ζωή, Εκδόσεις Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2003. ISBN 960-87799-0-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Λάμπειας. erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λάμπειας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λάμπειας (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018.
 Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου «Καποδίστριας». 

Λ
Δ
Ριτσώνα Εύβοιας

Η Ριτσώνα είναι γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται στα ανατολικά της επαρχίας Θηβών του νομού Βοιωτίας. Παρόλα αυτά λόγω της μικρής της απόστασης από τον πορθμό του Ευρίπου και της πόλης της Χαλκίδος, ανήκει διοικητικά στο Νομό Ευβοίας και συγκεκριμένα στο Δήμο Χαλκιδέων. Η ονομασία της φαίνεται να προέρχεται από το ρετσίνι των πεύκων τα οποία μέχρι και πριν από λίγα χρόνια αφθονούσαν στη περιοχή. Τα τελευταία χρόνια λόγω των συχνών πυρκαγιών, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής έχει αποψιλωθεί από τα πευκοδάση. Σήμερα στη Ριτσώνα βρίσκονται αρκετοί αμπελώνες, οι οποίοι παράγουν καλής ποιότητας κρασί, μεγάλες οινοπαραγωγικές μονάδες, όπως επίσης κι αρκετά εργοστάσια τα περισσότερα των οποίων βρίσκονται στην παρακείμενη εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. 

Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 535 κατοίκους.

Ιστορία της Ριτσώνας
Η ιστορία της Ριτσώνας ξεκινάει από την εποχή του Ομήρου, με την αρχαία πόλη της Μυκαλησσού. Στον 20ό αιώνα το σημαντικότερο γεγονός συνέβη τον Μάιο του 1944. Τότε κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές 110 ανάπηροι Έλληνες στρατιώτες του Ελληνοϊταλικού πολέμου, ως αντίποινα της επίθεσης που πραγματοποίησαν Έλληνες αντιστασιακοί στην περιοχή , αργότερα στον χώρο της εκτέλεσης ανηγέρθη μνημείο προς τιμήν των 110 εκτελεσθέντων Ελλήνων από τον κατακτητή. Επειδή η περιοχή της επίθεσης ανήκε στην ευθύνη της τότε κοινότητας Χαλίων (σημερινό δημοτικό διαμέρισμα Δροσιάς του Δήμου Ανθηδόνας), αρχικό σχέδιο των Γερμανικών κατοχικών δυνάμεων ήταν να εκτελεσθούν όλοι οι άνδρες ηλικίας 16 ετών κι άνω της περιοχής. Μάλιστα συγκέντρωσαν τον προς εκτέλεση ανδρικό πληθυσμό της κοινότητας σε αλώνια στα όρια του χωριού. Η εκτέλεση του ελληνικού πληθυσμού απετράπη την τελευταία στιγμή με παρέμβαση ισχυρών προσωπικοτήτων και παραγόντων της περιοχής και της Χαλκίδας. Δεν μπόρεσαν όμως να αποτρέψουν την εκτέλεση από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις των 110 αναπήρων Ελλήνων στρατιωτών του Ελληνοϊταλικού πολέμου, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στον χώρο της εκτέλεσης από στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, μέσω των φυλακών Χατζηκώστα.

Ανάβαση Ριτσώνας
Η Ριτσώνα Ευβοίας είναι επίσης ονομαστή για έναν από τους πιο δημοφιλείς αγώνες αυτοκινήτου στην Ελλάδα, την περίφημη Ανάβαση Ριτσώνας. Η πρώτη Ανάβαση Ριτσώνας διεξήχθη το 1956 από την Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου και από τότε κάθε χρόνο στο πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου πραγματοποιείται ο ανωτέρω αγώνας ράλλυ, ο οποίος είναι η αυλαία του ετήσιου Πρωταθλήματος Αναβάσεων, μάλιστα το 2008 οι δηλώσεις συμμετοχής ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο φτάνοντας τις 176.

Δήμος Χαλκιδέων
Δήμος Μεσσαπίων

Ο δήμος Μεσσαπίων ήταν δήμος του νομού Ευβοίας μέχρι το 2010. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, βόρεια της πόλης της Χαλκίδας. Αποτελούσε τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο του νομού Ευβοίας με έκταση 433,2 τ.χλμ. Ο δήμος αποτελείτο από 14 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 13.756 κατοίκους. Έδρα του ήταν τα Ψαχνά, τα οποία μετά το 2011 έγιναν έδρα του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων. 

Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Ψαχνών  [6.005]
 τα Ψαχνά [5.766]
 η Μακρυμάλλη [231]
 η Μονή Αγίου Ιωάννη Καλυβίτη [2]
 η Μονή Μακρυμάλλης [4]
 η Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου [2]
  Δ.δ. Αγίας Σοφίας  [198]
 η Αγία Σοφία [96]
 ο Λιμνιώνας [34]
 οι Μύλοι [59]
 τα Πηγάδια [9]
  Δ.δ. Άτταλης  [508]
 η Άτταλη [395]
 τα Πλατάνια [113]
  Δ.δ. Καμαρίτσης  [484]
 η Καμαρίτσα [479]
 ο Άγιος [5]
  Δ.δ. Καστέλλας   -- η Καστέλλα [1.299]
  Δ.δ. Κοντοδεσποτίου   -- το Κοντοδεσπότι [324]
  Δ.δ. Κυπαρισσίου  [264]
 το Κυπαρίσσι [197]
 οι Άκρες [30]
 η Δροσιά [37]
  Δ.δ. Μακρυκάπας   -- Μακρυκάπα [917]
  Δ.δ. Νεροτριβιάς  [663]
 η Νεροτριβιά [481]
 η Δάφνη [82]
 η Θεοτόκος [100]
  Δ.δ. Παγώντα  [130]
 ο Παγώντας [59]
 οι Μαρκάτες [6]
 ο Νέος Παγώντας [65]
  Δ.δ. Πολιτικών  [1.538]
 τα Πολιτικά [1.366]
 η Παραλία Πολιτικών [172]
  Δ.δ. Σταυρού   -- ο Σταυρός [367]
  Δ.δ. Τριάδος   -- η Τριάδα [1.059]

Δήμαρχοι
Σημερινός δήμαρχος του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων είναι ο Γεώργιος Ψαθάς. Πρώτος δήμαρχος του συνενωμένου δήμου ήταν ο Ιωάννης Μπουροδήμος. Προηγούμενος δήμαρχος Μεσσαπίων ήταν ο Αντώνιος Μπαζώτης του Κωνσταντίνου ο οποίος είχε εκλεγεί το 2006 και το 2002

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Μεσσαπίων

Παραπομπές

Μ
Κότυς Β´

Ο Κότυς Β΄ ήταν βασιλιάς των Οδρυσών (πιθανώς 171 π.Χ. – 162 π.Χ. ή 168 π.Χ. – 142 π.Χ.) και κατ΄ επέκταση όλης της αρχαίας Θράκης.

Βίος
Ήταν σύγχρονος του τελευταίου βασιλέως της Μακεδονίας  Περσέα, του οποίου ήταν και ο μοναδικός σύμμαχος όταν άρχισε τον πόλεμο κατά των Ρωμαίων το 171 π.Χ..

Οι Ρωμαίοι αν και τελικά νίκησαν τον Περσέα κατά κράτος και υπέταξαν και την τελευταία ελλαδική περιοχή που τους αντιστάθηκε εντούτοις εσύναψαν ειρήνη μετά του Κότυος χωρίς και να του επιβάλλουν κάποιους βαρείς όρους.

Μεταξύ των πολλών αρχαίων νομισμάτων που έχουν βρεθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη κάποια εξ αυτών αμφισβητούνται αν ανήκουν στον βασιλέα αυτόν ή άλλον του 1ου αιώνα π.Χ. Πρόκειται για αργυρά τετράδραχμα που φέρονται να κόπηκαν στα Κύψελα, πρωτεύουσα του βασιλείου, όπου φέρουν στη μία όψη κεφαλή του Διονύσου, μάλλον σε αντιγραφή ομοίων νομισμάτων της Θάσου, και στην άλλη τις λέξεις ΚΟΤΥΟC ΧΑΡΑΚΤΗ(Ρ) με την εικόνα του Ηρακλή σε όρθια στάση.

Αναφορές 

Βασιλείς των Οδρυσών
Κρόνια Εύβοιας

Η Κρόνια είναι μικρός οικισμός του νομού Ευβοίας, του Δήμου Χαλκιδέων όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Μεσσάπιο (σημερινή ονομασία Κτυπάς), 16 χιλιόμετρα δυτικά της Χαλκίδας, μέσω της Γέφυρας του Ευρίπου. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 52 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Η ονομασία της περιοχής αποτελεί παραφθορά του αρβανίτικου τοπωνυμίου Κρόνιεζα, που σημαίνει το μέρος με τις βρύσες.

Σύμφωνα με μια γλωσσολογική άποψη, η ονομασία Κρόνιεζα, είναι παραφθορά του αρχαιοελληνικού Κρήνη (βρύση). Μια άλλη θεωρία είναι ότι ονομάστηκε από το θεό Κρόνο, ο οποίος λατρευόταν σε ιερό σε λόφο της περιοχής, βέβαια αυτή η άποψη αναφέρεται με κάθε επιφύλαξη γιατί αφενός δεν έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα αρχαίου ναού στην κατά τ'άλλα βραχώδη περιοχή και αφετέρου δεν υπάρχει αναφορά από κάποια αρχαία πηγή, όπως είναι ο Στράβων στα Γεωγραφικά του ή ο Παυσανίας στα Βοιωτικά της Ελλάδος Περιήγησις, οι οποίοι δεν αναφέρουν κάτι περί ύπαρξης ναού του Κρόνου. Άλλωστε τα κοντινότερα αρχαιολογικά ευρήματα, πιστοποιημένα με ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία είναι ο λόφος του Σαλγανέα που βρίσκεται 1 χλμ. περίπου στα ανατολικά της περιοχής.

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Χαλκιδέων
Δήμος Ζακυνθίων

Ο Δήμος Ζακυνθίων (1864-2010) είναι ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούταν διοικητικά η Ζάκυνθος μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στο Δήμο Ζακύνθου μαζί με τους άλλους δήμους του νησιού. Βρισκόταν στα νοτιοανατολικά του νησιού και περιελάμβανε την πρωτεύουσα του νησιού, την πόλη της Ζακύνθου. Ο δήμος Ζακυνθίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 46,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 16.475 κατοίκους. Αποτελούσε το πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα του νησιού. 

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Ζακυνθίων  [ 11.254 ]   
 η Ζάκυνθος [ 11.196 ]   
 η Μονή Στροφάδων (Επί της νησίδας Σταμφάνιον Στροφάδων) [ 58 ]   
  Δ.δ. Αμπελοκήπων  [ 1.423 ]   
 οι Αμπελόκηποι [ 1.177 ]   
 το Καλπάκι [ 246 ]   
  Δ.δ. Αργασίου  [ 771 ]   
 το Αργάσι [ 569 ]   
 ο Καλλιτέρος [ 202 ]   
  Δ.δ. Βασιλικού  [ 709 ]   
 ο Βασιλικός [ 257 ]   
 ο Άγιος Ιωάννης [ 2 ]   
 ο Άνω Βασιλικός [ 230 ]   
 το Καλονήσι (νησίδα) [ 0 ]   
 το Ξηροκάστελλο [ 220 ]   
  Δ.δ. Γαϊτανίου   --  το Γαϊτάνι [ 1.411 ]
  Δ.δ. Μποχάλης  [ 907 ]   
 η Μπόχαλη [ 730 ]   
 το Ακρωτήρι [ 80 ]   
 το Κυδώνι [ 97 ]

Εξέλιξη πληθυσμού

Δήμαρχοι Ζακυνθίων 
Δήμαρχοι Ζακυνθίων έχουν υπηρετήσει οι:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού
Δήμος Ζακυνθίων

Ζ
Ανθηδόνα Εύβοιας

Η Ανθηδόνα είναι μικρός οικισμός του νομού Ευβοίας, του Δήμου Χαλκιδέων όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται σε  απόσταση 15 χιλιομέτρων δυτικά της Χαλκίδας, 8 χιλιόμετρα δυτικά της Δροσιάς και 3 χιλιόμετρα βόρεια των Λουκισίων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 129 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Χαλκιδέων
Βασίλειο της Δανίας

Το Βασίλειο της Δανίας ή το Βασίλειο της Δανιμαρκίας (δανικά: Kongeriget Danmark, φεροϊκά: Kongsríki Danmarkar, γροιλανδικά: Kunngeqarfik Danmarki, αγγλικά: Danish Realm ή επίσημα: Kingdom of Denmark) είναι ενιαίο κύριαρχο κράτος της βόρειας Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής. Έχει συνολική έκταση 2.210.579 τ.χλμ. και πληθυσμό 6.031.089 κατοίκους. 

Αποτελείται από τρεις συνιστώσες χώρες: την μητροπολιτική Δανία, η οποία βρίσκεται στην ηπειρωτική Ευρώπη, και δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές: την Γροιλανδία και τις Φερόες Νήσους. Οι δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές, εκτός του ότι μοιράζονται το ίδιο Στέμμα, εξαρτώνται από την μητροπολιτική Δανία, για θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, καθώς επίσης χρησιμοποιούν το νόμισμα της Δανίας, την Κορόνα Δανίας. 

Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού του Βασιλείου, βρίσκεται στην μητροπολιτική Δανία, ενώ αντίθετα η μεγάλη έκταση που διαθέτει το Βασίλειο, πηγάζει από την Γροιλανδία.

Το Βασίλειο της Δανίας, αποτελεί μια από τις αρχαιότερες μοναρχίες στον κόσμο, αφού η ενοποίηση του βασιλείου εντοπίζεται γύρω στο 900 μ.Χ. με τον Γκρομ τον Παλαιό. Το πολίτευμα του κράτους, είναι Συνταγματική Κοινοβουλευτική Μοναρχία και σημερινή μονάρχης, είναι η βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄. 

Η Δανία εν αντιθέσει με τις δύο υπόλοιπες συνιστώσες χώρες του βασιλείου, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973. H Γροιλανδία, αποτελούσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 1973 έως το 1985, λόγω του γεγονότος ότι έως το 1979 δεν είχε καθεστώς αυτονομίας από την μητροπολιτική Δανία. Έτσι το 1985 αποχώρησαν από την Ε.Ε. ύστερα από δημοψήφισμα, διατηρώντας όμως το καθεστώς των ειδικών συμφωνιών. Τα Νησιά Φερόες, είχαν αυτονομία από το 1948, και έτσι επέλεξαν να μην εισέλθουν ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1973, αλλά όμως υπέγραψαν Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου και Συμφωνία Σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παραπομπές 
Δανία
Βασίλειο της Δανίας
Σκανδιναβία
Μοναρχίες της Ευρώπης
Τρέχουσες μοναρχίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://www.kongehuset.dk/en/ (Η επίσημη ιστοσελίδα της Δανικής Βασιλικής Οικογένειας)
 Ο χάρτης του Βασιλείου της Δανίας (Wikimedia Commons)