joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Απαθεϊσμός

Απαθεϊσμός (από το απάθεια και το θεϊσμός) είναι η στάση της απάθειας στο ερώτημα αν υπάρχει ή όχι θεός. Είναι περισσότερο στάση παρά πίστη ή σύστημα πίστης.

Απαθεϊστής είναι κάποιος που δεν ενδιαφέρονται στην αποδοχή ή απόρριψη ισχυρισμών αν υπάρχουν ή όχι θεοί. Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν ενδιαφέρει τον απαθεϊστή..

Ο επιστήμονας και φιλόσοφος Ian von Hegner έχει επιχειρηματολογίσει πως ο απαθεϊσμός είναι η εναλλακτική θέση απέναντι στον θεϊσμό, αθεϊσμό και αγνωστικισμό, με ηθικές συνέπειες οι οποίες έχουν παραβλεφθεί από την σύγχρονη φιλοσοφία.. Philosopher Trevor Hedberg has called apatheism uncharted territory in the philosophy of religion.

Είδη
Ένα είδος απαθεϊσμού θεωρεί ότι η ερώτηση για την ύπαρξη θεών, είναι εντελώς άσχετη με την καθημερινή ζωή. Αυτή η πρόταση δεν πρέπει να εκληφθεί ως σκεπτικιστική στάση, όμοια με των άθεων ή αγνωστικιστών που αμφισβητούν την ύπαρξη των θεών ή αν μπορούμε να ξέρουμε κάτι για αυτούς. 

Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν τίθεται στο περιθώριο για ηθικούς ή επιστημονικούς λόγους. Για δημοκρατικούς ή υπαρξιακους λόγους, εκλαμβάνεται ως μη αναγκαία ερώτηση. Η παγκοσμιότητα της δημοκρατικής αρχής πως δεν υπάρχουν πρώτης ή δεύτερης τάξης ανθρώποι και πως, επίσης,  ανάμεσα σε όλα τα όντα (συμπεριλαμβανομένου και πιθανον εξωγήινων ή θεοτήτων) οι ανθρώποι δεν είναι σε δεύτερη κατηγορία. Σε αυτή την εκδοχή, η ύπαρξη των θεοτήτων δεν θεωρείται μια από τις «μεγάλες ερωτήσεις» της ζωής.

Ιστορία
Ο όρος απαθεϊσμός, εκτιμάται ότι έχει έρθει σε χρήση το  2001 από τον συγγραφέα Robert J. Nash.

Σχετικές απόψεις

Απαθεϊστικός αγνωστικισμός
Ο απαθεϊστικός αγνωστικισμός, ισχυρίζεται ότι καμιά συζήτηση δεν μπορεί να αποδείξει ή να απορρίψει την ύπαρξη του θεού ή θεοτήτηων και αν υπάρχουν τελικά θεότητες, αυτές δεν απασχολούνται με την μοίρα των ανθρώπων. Ετσι η ύπαρξη τους έχει λίγη ή καθόλου επίδραση στην προσωπική ανθρώπινη ζωή του καθενός και δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει..

Πρακτικός αθεϊσμός
Η άποψη πως κάποιος πρέπει να ζει την ζωή του, χωρίς να νοιάζεται για την ύπαρξη ή όχι θεών. Ο πρακτικός αθεϊσμός πάντως, δεν βλέπει την ερώτηση για τον θεό ως άσχετη, σε αντίθεση με τον απαθεϊσμο.

Δείτε επίσης
Μη θεϊσμό
Ιγνωστικισμό
Σαφής και ασαφής αθεϊσμός
Θεολογική αγνωσία
Αγνωστικιστικός αθεϊσμός

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Von Hegner, Ian. Gods and Dictatorships: A Defence of Heroical Apatheism, Science, Religion and Culture, Vol. 3, Issue 1, 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
"Let It Be: Three Cheers for Apatheism
Apatheism, Allognosticism, and the American Religious Landscape
Apatheism defined on Atheism.about.com
ABC New Radio: wordwatch, Apatheism
Apathetic Agnostics

Αθεϊσμός
Άννα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ

Η Άννα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ (Anna von Bayern, γενν. 15 Μαρτίου 1978) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Εμμανουήλ της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1978 στο Μόναχο και είναι κόρη του πρίγκιπα Λουδοβίκου Φερδινάνδου του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ και της Κόμισσας Υβόννης Βάχτμαϊστερ αφ Γιοχάνισκους.

Σπούδασε Ιστορία και Πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και με μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημιουργική Γραφή από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας. Είναι πολιτική ανταποκρίτρια της Bild am Sonntag, έχοντας γράψει προηγουμένως για τη Die Welt. Έχει γράψει επίσης βιογραφίες του Karl-Theodor zu Guttenberg και του Wolfgang Bosbach.

Στις 6 Αυγούστου 2005 η Άννα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Εμμανουήλ της Βαυαρίας στο Στιτόμτα και το Μπάρμπο, δυο μικρά χωριά κοντά στο Νισόπιν της Σουηδίας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
τον Πρίγκιπα Λεοπόλδο Μαρία Μπενγκτ Κάρολο Εμμανουήλ (γενν. το 2007)
την Πριγκίπισσα Άλβα Εμμανουέλα Μαρία Πέτρα Υβόννη (γενν. το 2010-)
τον Πρίγκιπα Γαβριήλ (γενν. το 2014-)

Τίτλοι
15 Μαρτίου 1978 - 6 Αυγούστου 2005: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Άννα του Σάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλεμπουργκ
6 Αυγούστου 2005 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Άννα της Βαυαρίας

Τιμητικές διακρίσεις 
  Παραλήπτρια του Μεταλλίου των 70ων Γενεθλίων του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου (Βασίλειο της Σουηδίας, 30 Απριλίου 2016).

Παραπομπές

Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βαυαροί ευγενείς
Γκιζέλα της Βαυαρίας

Η Γκιζέλα της Βαυαρίας (Gisela von Bayern, 10 Σεπτεμβρίου 1964 -) είναι η σύζυγος του Αλέξανδρου, Μαργράβου του Μάισσεν.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1964 στο Κάστρο Λόετστετεν της Βαυαρίας και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Ράσο της Βαυαρίας και της Αρχιδούκισσας Θηρεσίας της Αυστρίας.
 
Στις 3 Απριλίου 1987 η Γκιζέλα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο ντε Αφίφ, Πρίγκιπα του Γκεσάφε με πολιτικό γάμο στην Πόλη του Μεξικού και στις 28 Σεπτεμβρίου τελέστηκε ο θρησκευτικός γάμος στο Αββαείο Άντεχς της Άνω Βαυαρίας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τέσσερα παιδιά:
τον Πρίγκιπα Γεώργιο Φίλιππο Αντώνιο (1988-)
τον Πρίγκιπα Μαυρίκιο Γαβριήλ Ροβέρτο (1989-)
τον Πρίγκιπα Παύλο Κλήμη (1993-)
την Πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία Άννα Λουίζα Καρολίνα Λουκάρδις (1999-)

Τίτλοι
10 Σεπτεμβρίου 1964 – 3 Απριλίου 1987: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Γκιζέλα της Βαυαρίας
3 Απριλίου 1987 – 1 Ιουλίου 1999: Η Βασιλική Υψηλότητα Γκιζέλα ντε Αφίφ, Πριγκίπισσα του Γκεσάφε, Πριγκίπισσα της Βαυαρίας
1 Ιουλίου 1999 – 23 Ιουλίου 2012: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Γκιζέλα της Σαξονίας-Γκεσάφε, Πριγκίπισσα της Βαυαρίας
23 Ιουλίου 2012 – μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Μαργραβίνη του Μάισσεν

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Οίκος των Βέττιν
Θηρεσία της Αυστρίας

Η Θηρεσία της Αυστρίας (Theresa von Österreich, 9 Ιανουαρίου 1931 -) είναι η κόρη του Αρχιδούκα Θεόδωρου Σαλβαντόρ της Αυστρίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1931 στο Κάστρο Βάζιζ της Κάτω Αυστρίας και είναι το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Αρχιδούκα Θεόδωρου Σαλβαντόρ της Αυστρίας και της Κόμισσας Μαρίας Θηρεσίας φον Βάλμπουργκ του Σέιλ και του Τραούμπουργκ.

Στις 17 Οκτωβρίου 1955 η Θηρεσία παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Ράσο της Βαυαρίας στο Κάστρο Βάζιζ. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε επτά παιδιά:
την Πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία (1956-), παντρεύτηκε τον Τάμας Κορνίς ντε Γκόντς-Ρούσκα. Απέκτησαν 7 παιδιά.
τον Πρίγκιπα Φραγκίσκο Ιωσήφ (1957-), δεν παντρεύτηκε ποτέ. Είναι μοναχός στην Τανζανία, με το όνομα Πάτερ Φλωριανός.
την Πριγκίπισσα Ελισάβετ (1959-), παντρεύτηκε τον Ανδρέα φον Κουφστάιν. Απέκτησαν 6 παιδιά.
τον Πρίγκιπα Βόλφγκανγκ (1960-), παντρεύτηκε την Βεατρίκη του Λόντρον-Λατεράνο και του Καστελρομάνο. Απέκτησαν 3 παιδιά.
την Πριγκίπισσα Βενεδίκτη (1961-), παντρεύτηκε τον Ροδόλφο φον Φράιμπεργκ-Άϊζενμπεργκ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Πρίγκιπα Χριστόφορο (1962-), παντρεύτηκε την Γουδίλη φον Πλέτενμπεργκ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
την Γκίζέλα, Μαργραβίνη του Μάισσεν (1964-), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο της Σαξονίας-Γκεσάφε. Απέκτησαν 4 παιδιά.

Τίτλοι
9 Ιανουαρίου 1931 – 17 Οκτωβρίου 1955: Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα Αρχιδούκισσα Θηρεσία της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Τοσκάνης
17 Οκτωβρίου 1955 – μέχρι σήμερα: Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Θηρεσία της Βαυαρίας, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Τοσκάνης

Τιμητικές διακρίσεις
Ντάμα του Τάγματος του Έναστρου Αστέρος, 2η Τάξη
Ντάμα του Τάγματος της Θηρεσίας
Ντάμα του Τάγματος της Αγίας Ελισάβετ

Παραπομπές

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Διαίρεση Ντάκα

Η Διαίρεση Ντάκα (βεγγαλικά: ঢাকা বিভাগ, Ḑhaka Bibhag) είναι μια διοικητική διαίρεση εντός του Μπαγκλαντές. Η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ντάκα. Πριν το 2015 κάλυπτε έκταση 31.051 χλμ², και είχε πληθυσμό 47.424.418 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Ωστόσο, μετά την δημιουργία της νέας διαίρεσης Μίμενσινγκ το 2015, η έκταση μειώθηκε στα 20.508,8 χλμ² και ο νέος πληθυσμός της απογραφής του 2011 για την διαίρεση ήταν 36.433.505 άτομα.

Η διαίρεση Ντάκα οριοθετείται από τη διαίρεση Μίμενσινγκ στα βόρεια, τη διαίρεση Μπαρισάλ στα νότια, τη διαίρεση Τσιταγκόνγκ στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, τη διαίρεση Σιλχέτ στα βορειοανατολικά, τη διαίρεση Ρατζσάχι στα δυτικά και τη διαίρεση Χούλνα στα νοτιοδυτικά.

Διοικητικές διαιρέσεις 
Πριν το 2015, η διαίρεση Ντάκα αποτελούταν από τέσσερις εταιρείες πόλεων, 17 συνοικίες, 123 ουπαζίλα και 1.248 συνδικάτα. Ωστόσο, τέσσερις από τις πιο βόρειες από τις 17 συνοικίες αποσπάστηκαν το 2015 για να δημιουργήσουν τη νέα διαίρεση Μίμενσινγκ και άλλες πέντε επαρχίες (εκείνες που βρίσκονται νότια του ποταμού Γάγγη / Πάντμα) βρίσκονται στο στάδιο της αφαίρεσής τους για να δημιουργήσουν τη νέα διαίρεση Φαριντπούρ.

Πηγές 
Τα στοιχεία της απογραφής για το 1991, το 2001 και το 2011 προέρχονται από τη Πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού του Γραφείου Στατιστικής του Μπαγκλαντές. Τα στοιχεία της Απογραφής του 2011 βασίζονται σε προκαταρκτικά αποτελέσματα.

Παραπομπές 

Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Πρωθυπουργός της Αρμενίας

Ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας είναι ο αρχηγός κυβέρνησης και ο ανώτερος υπουργός της κυβέρνησης της Αρμενίας και σύμφωνα με το σύνταγμα  "αποφασίζει για τις κύριες κατευθυντήριες γραμμές στην κυβερνητική πολιτική, διευθύνει τις δραστηριότητες της Κυβέρνησης και συντονίζει το έργο των μελών της Κυβέρνησης." Επίσης, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρωθυπουργός ηγείται του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθορίζοντας την αμυντική πολιτική της χώρας.. Σύμφωνα με το σύνταγμα του 2015, ο Πρωθυπουργός είναι το ισχυρότερο πρόσωπο στην αρμενική πολιτική και εκείνο με την μεγαλύτερη επιρροή. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο της Αρμενίας έπειτα από την ψήφο της Εθνοσυνέλευσης. Είναι δυνατή η απομάκρυνση του Πρωθυπουργού με πρόταση δυσπιστίας στην Εθνοσυνέλευση. Στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε το 2015, οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να αλλάξει το πολίτευμα της Αρμενίας σε κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Το αξίωμα του Πρωθυπουργού θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1918 με την ίδρυση της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας. Έπαυσε να ισχύει όταν η Πρώτη Αρμενική Δημοκρατία μεταβλήθηκε σε Υπερκαυκασιανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία. Όταν η Αρμενία επανέκτησε την ανεξαρτησία της, το αξίωμα του Πρωθυπουργού επανήλθε.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Κατάλογος πρωθυπουργών της Αρμενίας

   *
Χρίστος Ορφανίδης

Ο Χρίστος Ορφανίδης (Αμμόχωστος, 14 Ιουνίου 1961) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Χρίστος Ορφανίδης γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 14 Ιουνίου 1961. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι διευθυντής ασφαλιστικού γραφείου.

Είναι νυμφευμένος με την Ξένια Ιωάννου και έχει μία κόρη και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λάρνακας την περίοδο 2005-2011. Ακόμη, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ) από τον Αύγουστο του 2012 έως τον Μάιο του 2016, και πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του οργανισμού από το 2014 έως τον Μάιο του 2016. Την περίοδο 2005-2011 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ, όπως και από το 2016 έως σήμερα. Επιπλέον, από το 2016 είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. 

Ως βουλευτής, είναι κοσμήτορας της βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, είναι μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στον Κοινοπολιτειακό Κοινοβουλευτικό Σύνδεσμο και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.

Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα
Βουλευτές Λάρνακας
Κύπριοι ασφαλιστές
Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ημέρα της Νίκης κατά του Ναζισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Ημέρα της Νίκης κατά του Ναζισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο () ή Ημέρα της Νίκης () είναι εθνική γιορτή και αργία στην Ουκρανία. Εορτάστηκε για πρώτη φορά στις 9 Μαΐου 2015 και ακολουθεί την Ημέρα της Μνήμης και της Συμφιλίωσης στις 8 Μαΐου (η οποία απονέμει φόρο τιμής στα θύματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επίσης γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 2015). Η αργία αντικατέστησε τη σοβιετική "Ημέρα της Νίκης", η οποία εορτάζεται στα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας, μέχρι και το 2014.

Διαφορές της "Ημέρας της Νίκης" 
Στις 9 Απριλίου 2015 το ουκρανικό κοινοβούλιο ενέκρινε ένα σύνολο νόμων για την αποκομμουνιστικοποίηση που περιελάμβανε την ακύρωση του ουκρανικού νόμου «για τη διαιώνιση του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου του 1941-1945» και αντικατέστησε την Ημέρα της Νίκης με τη νέα γιορτή με τίτλο «Ημέρα της Νίκης κατά του Ναζισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο». Λόγω των νόμων περί αποκομμουνιστικοποίησης δεν επιτρέπεται η χρήση σοβιετικών συμβόλων κατά τον εορτασμό των αργιών, δεδομένου ότι από τις 15 Μαΐου 2015 απαγορεύονται τα κομμουνιστικά και ναζιστικά σύμβολα στην Ουκρανία. Εξάλλου, ο όρος "Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος" αφαιρέθηκε από την ουκρανική νομοθεσία. Επίσης, στις νέες αργίες υπάρχει μια προκατάληψη από την ιστορία των εχθροπραξιών σε ιστορίες ορισμένων ανθρώπων και ως αποτέλεσμα τιμούνται αντί να εορταστούν.

Εορτασμός

2015 
Το Ουκρανικό Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης έχει δημοσιεύσει εκ των προτέρων εκπαιδευτικό υλικό και συνέστησε την γιορτή της αργίας σε νέα μορφή. Παρά το γεγονός ότι ο νόμος "Σχετικά με τη διαιώνιση της νίκης επί του ναζισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 1939 - 1945" δεν τέθηκε σε ισχύ επίσημα, οι αργίες στην Ουκρανία επίσημα γιορτάζονταν σε διαφορετική μορφή από τις ρωσικές μορφές εορτασμού της "Ημέρας της Νίκης". Την ημέρα αυτή πραγματοποιήθηκε τελετή τοποθέτησης λουλουδιών σε μνημεία σε άγνωστους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, στο Κίεβο - μια πορεία ειρήνης που περιλαμβάνει στρατιωτικές ορειχάλκινες ζώνες από την Ουκρανία, την Εσθονία, τη Λιθουανία, την Πολωνία και τη Σερβία. Ήταν μετά την τελετή ορκωμοσίας των δόκιμων παρουσία του Προέδρου της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο.

Για αυτή την αξιομνημόνευτη ημέρα ο Πρόεδρος της Ουκρανίας καθιέρωσε κρατικό βραβείο με δικό του διάταγμα - το επετειακό μετάλλιο "70 Χρόνια Νίκης κατά του Ναζισμού".

Σύμβολα 
Το επίσημο σύμβολο του εορτασμού της Ημέρας της Νίκης κατά του Ναζισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και της Ημέρας της Μνήμης και Συμφιλίωσης είναι η κόκκινη παπαρούνα, η οποία είναι το παγκόσμιο σύμβολο των αξιομνημόνευτων ημερών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιείται στην Ουκρανία με το δικό της στυλ, σχεδιασμένο από τον σχεδιαστή Σεργκέι Μισάκιν από το Χάρκοβο. Το σύνθημα και των δύο ημερών είναι «1939-1945, Θυμόμαστε. Επικρατούμε» (ουκρανικά: 1939-1945, Пам’ятаємо. Перемагаємо).

Δείτε επίσης 

 Ώρα Μνήμης και Συμφιλίωσης για Όσους έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Παραπομπές

Πηγές 

 Project of bill "On perpetuation of the victory over Nazism in World War II in 1939 — 1945" . Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανίας.

Πολιτισμός της Ουκρανίας
Ελισάβετ, Δούκισσα της Βαυαρίας

Η Ελισάβετ, Δούκισσα της Βαυαρίας (Elisabeth, Herzogin von Bayern, 31 Δεκεμβρίου 1940 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Μαξιμιλιανού, Δούκα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1940 στη Στοκχόλμη και είναι η πρώτη κόρη του κόμη Καρόλου-Λουδοβίκου Ντάγκλας και της Οττόρας-Μαρίας Χάας-Χάιγιε.

Στις 10 Ιανουαρίου 1967 η Ελισάβετ παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Πρίγκιπα Μαξιμιλιανό, Δούκα της Βαυαρίας και στις 24 Ιανουαρίου τελέστηκε ο θρησκευτικός γάμος στο Μόναχο. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε πέντε παιδιά:
την Δούκισσα Σοφία Ελισάβετ Μαρία Γαβριέλα (1967-), παντρεύτηκε τον Αλοΐσιο, Κληρονομικό Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
την Δούκισσα Μαρία Καρολίνα Χεβδίγη Ελεονόρα (1969-), παντρεύτηκε τον Φίλιππο, Δούκα της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν 4 παιδιά.
την Δούκισσα Ελένη Ευγενία Μαρία Δονάτα Μεχτίλδη (1972-), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
την Δούκισσα Ελισάβετ Μαρία Χριστίνα Φραγκίσκη (1973-), παντρεύτηκε τον Ντάνιελ Τερμπέργκερ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Δούκισσα Μαρία Άννα Ενριέττα Γαβριέλα Ιουλία (1975-), παντρεύτηκε (1) τον Νικόλαο Ρουνού (χώρισαν το 2015). Απέκτησαν 2 παιδιά; και (2) τον Ανδρέα φον Μάλτσαν. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Η Ελισάβετ και ο Μαξιμιλιανός ζουν στο Κάστρο Τίγερνσι και στο Κάστρο Βίλντενβαρτ.

Τίτλοι
31 Δεκεμβρίου 1940 - 10 Ιανουαρίου 1967: Κόμισσα Ελισάβετ Χριστίνα Ντάγκλας-Στένοπ του Μουλχάουζεν και του Λανγκενστάιν
10 Ιανουαρίου 1967 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Βαυαρίας, Δούκισσα της Βαυαρίας

Τιμητικές διακρίσεις
 : Παραλήπτρια του Μεταλλίου των 70ων Γενεθλίων του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου (Βασίλειο της Σουηδίας, 30 Απριλίου 2016).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
thePeerage.com - Elisabeth Christina Douglas, Countess Douglas
Genealogics - Leo van de Pas - Elizabeth Grevinna Douglas
Genealogisches Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser, Reference: 1955.
Αγρίδια Ίμβρου

Τα Αγρίδια (τούρκικα: Tepeköy) είναι χωριό της Ίμβρου στην περιφέρεια Γκιοκτσέαντα της επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Τα Αγρίδια βρίσκονται περίπου 9 χλμ. δυτικά της πόλης της Ίμβρου. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή είχαν 114 κατοίκους (κατά τα τέλη Δεκεμβρίου 2014).

Ο πληθυσμός αποτελείται από 75% Έλληνες ορθόδοξους  και 25% σουνίτες Τούρκους. Τα Αγρίδια βρίσκονται δίπλα στο Γλυκύ, το Σχοινούδι και τους Άγιους Θεόδωρους, και είναι ένα από τα τελευταία ελληνικά χωριά στην Τουρκία. Το 2015 άνοιξε ελληνικό Γυμνάσιο-Λύκειο και το 2018 φοιτούσαν 30 μαθητές. Το 2014 επανεξελέγη ως πρόεδρος ο Δημήτρης Ψαρός.

Στον οικισμό γεννήθηκε ο μητροπολίτης Σύμης Χρυσόστομος Δημητριάδης (1944-2018).

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Χωριά της Ίμβρου
Επαρχία του Τσανάκκαλε
Έλληνες στην Τουρκία
Διαίρεση Χούλνα

Η Διαίρεση Χούλνα (βεγγαλικά: খুলনা বিভাগ) είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 22,285 χλμ2 και πληθυσμό 15.563.000 κατοίκων στην Απογραφή του 2011 (προκαταρκτικά αποτέλεσμα). Η έδρα της είναι η Χούλνα στην επαρχία Χούλνα.

Γεωγραφία 
Η διαίρεση Χούλνα συνορεύει με τις Επαρχίες Βορείου 24 Παργκάνας και Νοτίου 24 Παργκάνας της Δυτικής Βεγγάλης στα δυτικά, την Διαίρεση Ρατζσάχι προς τα βόρεια, τη Διαίρεση Ντάκα προς τα ανατολικά, τη διαίρεση Μπαρισάλ στα νότια και νοτιοανατολικά και βρέχεται από τον Κόλπο της Βεγγάλης στα νότια. Είναι μέρος του δέλτα του Ποταμού Γάγγη ή το Μεγαλύτερο Δέλτα της Βεγγάλης. Άλλα ποτάμια περιλαμβάνουν τους ποταμούς Μαντχουμάτι, Μπαϊράμπ και Κοποτόκχο. Η διαίρεση περιλαμβάνει επίσης πολλά νησιά στον Κόλπο της Βεγγάλης.

Διοικητικές επαρχίες 
Η διαίρεση ιδρύθηκε το 1960.
Η διαίρεση Χούλνα αποτελείται από τις παρακάτω δέκα επαρχίες (ζίλα), που υποδιαιρούνται σε 59 υποεπαρχίες (ουπαζίλα):

Οικονομία 
Μέρη του μεγαλύτερου μαγκρόβιου δάσους του κόσμου, του Σουνταρμπάν, εξαπλώνεται στις τρεις νοτιότερες επαρχίες της διαίρεσης: τις επαρχίες Σατχίρα, Χούλνα και Μπαγκερχάτ.

Θρησκεία 
Το Ισλάμ είναι η θρησκεία του 88% του πληθυσμού της διαίρεσης σύμφωνα με την απογραφή το 2011.
Ο Ινδουισμός είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία και ακολουθείται από το 11% του πληθυσμού. Το 1% ακολουθεί άλλες θρησκείες.

Γλώσσες 
Η βεγγαλική και η αγγλική γλώσσα είναι οι πιο ομιλούμενες γλώσσες στην διαίρεση. Υπάρχουν επίσης μερικοί ομιλητές της γλώσσας Μπιχάρι που είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στην επαρχία Κούστια.

Παραπομπές 

Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Κρατιδιακές εκλογές της Κάτω Σαξονίας (2017)

Κρατιδιακές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 15 Οκτωβρίου 2017 για να εκλεγεί το 18ο Κοινοβούλιο του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας.

Πλαίσιο 
Μετά τις κρατιδιακές εκλογές του 2013, το SPD και οι Πράσινοι σχημάτισαν έναν συνασπισμό με πλειοψηφία μιας έδρας στο Κοινοβούλιο. Ύστερα από την προσχώρηση της βουλευτή Έλκε Τβέστεν των Πρασίνων στο CDU στις 4 Αυγούστου 2017, ο συνασπισμός έχασε την πλειοψηφία, με αποτέλεσμα να προκηρυχθύν πρόωρες εκλογές από τον πρωθυπουργό Στέφαν Βάιλ. Η Βουλή (Landtag) επίσημα διαλύθηκε στις 21 Αυγούστου, έπειτα από την υπερψήφιση των 135 από τους συνολικά 137 βουλευτές, με 91 ψήφους να απαιτούνται για τη διάλυσή του.

Εκλογικό σύστημα 
Το Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας εκλέγεται χρησιμοποιώντας το μικτό αναλογικό σύστημα με τουλάχιστον 135 έδρες. Από αυτές οι 87 εκλέγονται σε ενιαίες εκλογικές περιφέρειες, και οι υπόλοιπες καθορίζονται με εκλογικούς καταλόγους κομμάτων. Όπως στις ομοσπονδιακές εκλογές, οι ψηφοφόροι έχουν δύο ψήφους: η πρώτη ψηφοφορία για τους υποψηφίους μέσα σε κάθε εκλογική περιφέρεια, και η δεύτερη ψηφοφορία για τους εκλογικούς καταλόγους κομμάτων. Υπάρχει ένα όριο 5% για τη δεύτερη ψηφοφορία, προκειμένου να λάβουν την εκπροσώπηση του κόμματος από εκλογικούς καταλόγους. Η θητεία των βουλευτών είναι πενταετής.

Αποτελέσματα

Σχηματισμός κυβέρνησης 
Ούτε ο κυβερνών κόκκινο-πράσινος συνασπισμός μεταξύ του SPD και των Πρασίνων, ούτε ο μαύρος-κίτρινος της αντιπολίτευσης του CDU και FDP εξασφάλισαν την πλειοψηφία των εδρών στις εκλογές. Επειδή το FDP απέκλεισε το ενδεχόμενο για έναν συνασπισμό με συμμετοχή των SPD, FDP και Πράσινων, και οι Πράσινοι απέκλεισαν τον σχηματισμό ενός συνασπισμού (μεταξύ του CDU, Πρασίνων και του FDP), τα SPD και CDU στη συνέχεια συμφώνησαν να αρχίσουν διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό ενός μεγάλου συνασπισμού.

Παραπομπές 

2017
Πώγων

Ο Πώγων είναι αρχαίο λιμάνι της Τροιζήνας.

Αρχαίες αναφορές 

Ο Στράβων αναφέρει τον Πώγωνα ως "ασήμαντη πόλη" και λιμάνι της Καλαυρίας, ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρει τον Πώγωνα ως λιμάνι των Τροιζηνίων. Το 480 π.Κ.Χ, το λιμάνι του Πώγωνα χρησιμοποιήθηκε σαν στρατιωτική βάση για την ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Διαίρεση Τσιταγκόνγκ

Η Διαίρεση Τσιταγκόνγκ, επίσημα γνωστή ως Διαίρεση Τσατογκράμ, είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπανγκλαντές. Είναι η μεγαλύτερη διαίρεση από τις οκτώ της χώρας. Καλύπτει τις νοτιοανατολικότερες περιοχές της χώρας, με συνολική έκταση 33.771,18 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 28.423.019 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ περιλαμβάνει την ηπειρωτική επαρχία Τσιταγκόνγκ και τις γειτονικές Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ.

Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ συμπεριλαμβάνει το Κοξσμπαζάρ, το οποίο περιέχει μια από τις μεγαλύτερες φυσικές παραλίες στο κόσμο, καθώς και τη Νήσο του Αγίου Μαρτίνου, τον μοναδικό κοραλλιογενή ύφαλο του Μπανγκλαντές.

Διοίκηση 
Η επαρχία Τσιταγκόνγκ υποδιαιρείται σε 11 επαρχίες (ζίλα) και μετά σε 99 υποεπαρχίες (ουπαζίλα). Οι πρώτες έξι επαρχίες στον πίνακα αποτελούν το βορειοδυτικό κομμάτι (37.6%) της διαίρεσης, ενώ οι υπόλοιπες πέντε αποτελούν το νοτιοανατολικό κομμάτι (62.4%). Τα δύο μέρη χωρίζονται από το χαμηλότερο (ή Μπανγκλαντεσιανό) μέρος του ποταμού Φένι. Οι υψίπεδες επαρχίες Χαγκρατσχάρι, Ρανγκαμάτι και Μπανταρμπάν συναποτελούν την περιοχή προηγουμένως γνωστή ως Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ. Πριν το 1995, οι τέσσερις επαρχίες της διαίρεσης Σιλχέτ επίσης αποτελούσαν μέρος της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ.

Δείτε επίσης 

 Διαίρεση Τριπούρα

Παραπομπές

Πηγές 
Τα στοιχεία των απογραφών του 1991, 2001 και 2011 προέρχονται από την Πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού της Στατιστικής Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές. Τα στοιχεία της απογραφής του 2011 βασίζονται στα προκαταρκτικά αποτελέσματα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ

Διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Δροσάτο Κέρκυρας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Δροσάτο

Το Δροσάτο είναι πεδινό χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Είναι χωριουδάκι της Βόρειας Κέρκυρας και απέχει 28,3 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Το παλιό του όνομα είναι Μαλακοί ή Μαλακιοί  και είχε δοθεί προς τιμή μεγάλου νομικού της νήσου Κέρκυρας ο οποίος λεγόταν Δημήτριος Μαλάκης. Ενοριακός ναός είναι Άγιος Νικόλαος της πέτρας ο οποίος εορτάζει την 20η Μαΐου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Περιάγρων. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάζεται σε Δροσάτον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 αποτελεί την τοπική κοινότητα Δροσάτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
RNS (συγκρότημα)

Οι RNS (Roll 'N' Stoners) είναι ελληνικό hip-hop συγκρότημα από την Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1999 (με το όνομα "Υπόγειες Δονήσεις" τότε) και τα πρώτα singles του group κυκλοφόρησαν το 2003 στο hiphop.gr. Στην σημερινή σύνθεση του αποτελείται από τους Supreme, Κανών και DJ Cutbrawl.

Δισκογραφία

RNS 

 "X Mixtape Vol. 01: Demos 2004-2006" (Ομάδα Χ / RNS Records - 2007 - CD)
 "X Mixtape Vol. 02: 62 Minutes of Pure Hardcore" (Ομάδα Χ / RNS Records - 2008 - CD)
 "Dope Crew / Πίσω Ξανά" (Ομάδα Χ / RNS Records - 2015 - Digital EP)
 "Λ.Μ.Κ (Λόχος Μαζικών Καταστροφών)" (Ομάδα Χ / RNS Records - 2016 - CD)
"Ένα Crew" (RNS Records - 2018 - Vinyl Single)

Supreme / Κανών

 "Mixtape Vol. 01" (Ομάδα Χ / RNS Records - 2010 - CD)
 "Δια Χειρός Κανών Supreme συμμ. DJ Cutbrawl" (Ηχοκρατορία - 2013 - Digital Single)
 "Η Πόλη των Θεών" (RNS Records - 2018 - Digital Single)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 RNS στο Bandcamp
 RNS στο Instagram
 RNS στο Facebook
RNS στο spotify
Δισκογραφία στο Discogs

Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Dead by sunrise

Οι Dead by sunrise ήταν ενα Rock συγκρότημα, το οποίο διμηουργήθηκε απο τον frontman των Linkin Park, Chester Bennington.

Οι Dead by Sunrise ξεκίνησαν να υπάρχουν απ το 2005, όταν ο Chester Bennington έγραψε τραγούδια για το άλμπουμ των Linkin Park, Minutes to midnight.

Ο Bennington είπε: «Έγραψα κάποια κομμάτια που ακούγονταν πολύ καλά, αλλά ήξερα ότι δεν ήταν στο στυλ των Linkin Park. Ήταν πιο σκοτεινά. Αποφάσισα να τα δουλέψω μόνος μου ».

Στις 13 Οκτωβρίου του 2009 κυκλοφόρησαν το "Out of Ashes" με 13 τραγούδια. Ανάμεσα τους το "Crawl Back In", "Too Late", "let down" και "morning after" το οποίο έγινε soundtrack της ταινίας "Underworld Evolution".

Στις 20 Ιουλίου 2017, ο Bennington αυτοκτόνησε. Τα μέλη του συγκροτήματος Ryan Shuck και Amir Derakh μαζί με τον Mace Beyers, μέλος των Gray Daze, ενώθηκαν για να τιμήσουν τον Bennington σε μια ακουστική συναυλία στις 2 Σεπτεμβρίου στο Λας Βέγκας.

Αργότερα συμμετείχαν στη συναυλία των Linkin Park για τον Chester Bennington στις 27 Οκτωβρίου 2017.

Μέλη 

 Chester Bennington – lead vocals (2005–2012; died 2017)
 Amir Derakh – lead guitar (2005–2012)
 Ryan Shuck – rhythm guitar, backing vocals (2005–2012)
 Elias Andra – drums, percussion (2009–2011)
 Brandon Belsky – bass (2009–2012)
 Anthony "Fu" Valcic – keyboards, synthesizers (2009–2012)
 Frank Zummo – drums, percussion (2012)

Βρετανικά blues rock συγκροτήματα
Παλάτι του Κένσινγκτον

Το Παλάτι του Κένσινγκτον- (Kensington Palace)  είναι μια από τις κατοικίες της βρετανικής βασιλικής οικόγενειας και  βρίσκεται στους Κήπους του Κένσινγκτον, στο Βασιλικό Προάστιο Κένσινγκτον και Τσέλσι στο Λονδίνο της Αγγλίας. Αποτελεί οικία της βρετανικής βασιλικής οικογένειας από τον 17ο αιώνα και σήμερα είναι η επίσημη κατοικία του βασιλικού οίκου.

Σήμερα τα δημόσια δωμάτια του Παλατιού είναι ανοιχτά για το κοινό και βρίσκονται υπό τη διαχείριση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Historic Royal Palaces  Τα γραφεία και οι ιδιωτικοί χώροι διαμονής του Παλατιού παραμένουν στην ευθύνη του Βασιλικού Νοικοκυριού και συντηρούνται από το Βασιλικό Τμήμα Ιδιοκτησίας Νοικοκυριών. Το Παλάτι διαθέτει πολλά έργα ζωγραφικής και άλλα αντικείμενα από τη Βασιλική Συλλογή.

Παραπομπές

Βασιλικές κατοικίες στο Λονδίνο
Κενσινγκτον
Κατσρίν

Το Κατσρίν (εβραϊκά: קַצְרִין) είναι ισραηλινός οικισμός οργανωμένος ως τοπικό συμβούλιο στα Υψώματα του Γκολάν γνωστός ως η «πρωτεύουσα του Γκολάν», είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τοπική κοινότητα εκεί μετά το Ματζντάλ Σάμς, και η μεγαλύτερη εβραϊκή τοπική κοινότητα. Το 2016 είχε πληθυσμό 6.998 κατοίκους. Είναι η έδρα του περιφερειακού συμβουλίου του Γκολάν.

Η διεθνής κοινότητα θεωρεί ότι οι ισραηλινοί οικισμοί στα Υψώματα του Γκολάν είναι παράνομοι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αν και η ισραηλινή κυβέρνηση το αμφισβητεί αυτό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις του Ισραήλ
Αριέλ (πόλη)

Η Αριέλ (εβραϊκά: אֲרִיאֵל, αραβικά: اريئيل) είναι ισραηλινός οικισμός και πόλη που ανήκει στη διοικητική περιοχή της Ιουδαίας και της Σαμάρειας στην κεντρική Δυτική Όχθη, μέρος των κατεχομένων από το Ισραήλ εδαφών, περίπου 20 χιλιόμετρα της Πράσινης Γραμμής και 34 χιλιόμετρα δυτικά των συνόρων της Ιορδανίας. Η Αριέλ ιδρύθηκε για πρώτη φορά το 1978 και ο πληθυσμός της ήταν 19.220 το 2016, αποτελούμενος από βετεράνους και νεαρούς ισραηλινούς, αγγλόφωνους μετανάστες και μετανάστες από την πρώην Σοβιετική Ένωση, με μια επιπλέον μαζική εισροή 10.000 μαθητών. Είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εβραϊκός οικισμός στη Δυτική Όχθη, μετά από τους Μοντιίν Ιλίτ, Μπεϊτάρ Ιλίτ και Μααλέ Αντουμίμ.

Ως επί το πλείστον, η διεθνής κοινότητα θεωρεί ότι οι ισραηλινοί οικισμοί στη Δυτική Όχθη είναι παράνομοι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή κυβέρνηση το αμφισβητεί αυτό.

Η δικαιοδοσία της Αριέλ εκτείνεται σε 14.677 τ.χλμ. και συνορεύει με τις παλαιστινιακές πόλεις και χωριά Σάλφιτ, Μάρντα και Ίσκακα. Σύμφωνα με το Μπετσέλεμ, εντός της δημοτικής περιοχής της Αριέλ υπάρχουν αρκετοί θύλακες ιδιωτικής παλαιστινιακής γης, οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν έχουν πρόσβαση σε αυτά.

Παραπομπές

Δυτική Όχθη
Βέρα Καράλλι

Η Βέρα Αλεξέγιεβνα Καράλλι (ρωσικά: Вера Алексеевна Каралли, 27 Ιουλίου 1889 - 16 Νοεμβρίου 1972) ήταν Ρωσίδα χορεύτρια μπαλέτου, χορογράφος και ηθοποιός βωβών ταινιών, κατά τις αρχές του 20ού αιώνα. Η Καράλλι γεννήθηκε στη Μόσχα και αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Μόσχας, το 1906, υπό τις οδηγίες του Αλεξάντερ Γκόρσκι. Μία από τις πρώτες της σημαντικές εμφανίσεις στο μπαλέτο έγινε το 1909, στις οποίες συμμετείχε και ο Σεργκέι Ντιαγκίλεφ, πράγμα που έγινε ξανά, το 1919 και το 1920. Ήδη από το 1915 είχε γίνει μπαλαρίνα του Θεάτρου Μπολσόι. 

Το 1914, ξεκίνησε και η επιτυχημένη καριέρα της στον βωβό κινηματογράφο και έγινε μία από τις πρώτες γυναίκες σελέμπριτι του κινηματογράφου στη Ρωσία. Η πρώτη της ταινία ήταν το δράμα του Πιοτρ Χαρντίνιν, Ty pomnish' li, στο οποίο συμπρωταγωνιστούσε με τον Ιβάν Μοτζούκιν. Μεταξύ το 1914 και το 1919, εμφανίστηκε σε 16 ταινίες, μέσα σε αυτές και η μεταφορά του έργου του Τολστόι, Πόλεμος και Ειρήνη, υπό τον τίτλο Voyna i mir. Η τελευταία της συμμετοχή στον κινηματογράφο, έγινε το 1921, με τη γερμανική ταινία Die Rache einer Frau.

Η Καράλλι, επίσης, υπήρξε ερωμένη του Μέγας Δούκας Ντμίτρι Πάβλοβιτς και συμπεριλήφθηκε μέσα στους συνωμότες για τον θάνατο του Ρασπούτιν, τον Δεκέμβριο του 1916. Φέρεται ότι ήταν μία από τις δύο γυναίκες, στο παλάτι του Φίλιξ Γιουσόποβ, τη νύχτα του θανάτου του Ρασπούτιν. Η άλλη ήταν η Μάριαν Πιστόχκολρς. Ο φερόμενος τρίτος άνδρας συνωμότης, δεν ταυτοποίησε ουδέποτε ωστόσο τις δύο γυναίκες δημοσίως. Κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Καράλλι διέφυγε στη Δύση. Κατά το 1920, συμμετείχε και συναυλία φιλανθρωπικού σκοπού, της οποίας τα έσοδα θα δίνονταν σε άλλους Ρώσους αυτοεξόριστους. Κατά αυτήν την εποχή, η Καράλλι έλαβε μαθήματα χορού. Από το 1930 έως και το 1935 ήταν στη ρουμανική όπερα, ενώ από το 1938 έως και το 1941, έζησε στη Γαλλία. Μετά από εκεί, πήγε στην Αυστρία, όπου πέρασε το υπόλοιπο του βίου της. Απεβίωσε στο Μπάντεν, το 1972 και ενταφιάστηκε στο Κεντρικό Νεκροταφείο της Βιέννης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

The Ballerina Gallery
Andros On Ballet
Danish Ballet Journal

Ρώσοι χορευτές
Ρώσοι χορογράφοι
Ρώσοι ηθοποιοί βωβών ταινιών
Τσακτσάκ

Το τσακτσάκ (Γιαναλίφ: Cəkcək, ταταρικά κυριλλικά: Чәкчәк ή чәк-чәк, çäk-çäk, τατζικικά: чақчақ, chaqchaq, κιργιζικά: чак-чак, ουζμπεκικά: chak-chak, ρωσικά: чак-чак, chak-chak, μπασκιρικά: сәк-сәк, säk-säk, καζακικά: "шек-шек" (σεκ σεκ)) είναι ταταρικό γλυκό. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο Ταταρστάν και το Μπασκορτοστάν, και αναγνωρίζεται ως το εθνικό γλυκό του Ταταρστάν στην Ρωσία.

Το τσακτσάκ είναι παρασκευασμένο από άζυμο κομμάτι ζύμης και τυλίσσεται σε μπάλες μεγέθους φουντουκιού, οι οποίες στη συνέχεια τηγανίζονται σε λάδι. Προαιρετικά, τα φουντούκια ή τα αποξηραμένα φρούτα προστίθενται στο μείγμα. Οι τηγανητές μπάλες στοιβάζονται σε ένα μέρος σε μια ειδική φόρμα και βρέχονται με ζεστό μέλι. Μετά την ψύξη και τη σκλήρυνση, το τσακτσάκ μπορεί προαιρετικά να διακοσμηθεί με φουντούκια και ξερά φρούτα.

Το παραδοσιακό γαμήλιο τσακτσάκ έχει το μεγαλύτερο μέγεθος και συχνά καλύπτεται από καραμέλες και κουφέτα. Το μεγαλύτερο τσακτσάκ (που ζύγιζε 1.000 κιλά) ετοιμάστηκε για την γιορτή των 1000 ετών από την ίδρυση του Καζάν στις 29 Αυγούστου 2005.

Η κατανάλωση του τσακ-τσακ δεν συνιστάται για άτομα που πάσχουν από διαβήτη ή που έχουν αλλεργία στο μέλι και τους ανορεξικούς. Επίσης, δεν συνιστάται για ανθρώπους που έχουν δυσανεξία στα συστατικά του προϊόντος.

Τύποι 

 Αν η ζύμη είναι τηγανητή ως χυλοπίτα, το τσακτσάκ ονομάζεται Μποχάρα καλαουάσε (Бохара кәләвәсе, δηλαδή καλαουά της Μπουχάρα).
 Το σεκ-σεκ του Καζακστάν είναι παρόμοιο με το Μποχάρα καλαουάσε.
 Το ουζμπεκικό τσακτσάκ γίνεται με μισοστρογγυλεμένες σφαίρες, νουντλς και τύπους νιφάδων.
 Το τατζικικό τσακτσάκ παρασκευάζεται και με τους δύο τύπους, δηλαδή ως μπάλες και ως χυλοπίτες.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποικιλιών ντόνατ
 Κατάλογος τηγανιτών τροφών από ζυμάρι
 Κατάλογος ρωσικών πιάτων
 Ταταρικός πολιτισμός
 Ταταρική κουζίνα
 Λόκμα (ένα παρόμοιο πιάτο που προέρχεται από την Τουρκία)
 Στρουφφόλι
 Σατσίμα (ένα παρόμοιο πιάτο στη κουζίνα των Μαντσού)
 Γκαβάλου (ένα παρόμοιο πιάτο στην Ινδία)

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 My Home - συνταγές ταταρικής κουζίνας

Κουζίνα του Τατζικιστάν
Μποορτσόγκ

Το Μποορτσόγκ, μποορσόκ, μπαουϋρσάκ ή μπαουρσάκ (μπασκιρικά: бауырһаҡ, καζακικά: бауырсақ, κιργιζικά: боорсок, μογγολικά: боорцог, ρωσικά: баурсак, ταταρικά: бавырсак, bawırsaq, ουζμπεκικά: bog'irsoq, τατζικικά: бусроқ, τουρκικά: pişi, bişi, tuzlu lokma, halka, τουρκμενικά: pişme) είναι ένα τροφή από τηγανητό ζυμάρι που βρίσκεται στις κουζίνες της Κεντρικής Ασίας, του Ιντέλ-Ουράλ, της Μογγολίας και της Μέσης Ανατολής. Είναι διαμορφωμένο σε τρίγωνα ή μερικές φορές σε σφαίρες. Η ζύμη αποτελείται από αλεύρι, μαγιά, γάλα, αυγά, μαργαρίνη, αλάτι, ζάχαρη και λίπος. Το τατζικικό μποορτσόγκ είναι συχνά διακοσμημένα με ένα σταυρωτό μοτίβο πατώντας το κάτω μέρος ενός μικρού σουρωτηριού στην ζύμη, πριν γίνει τηγανητό. 

Τρώγεται συχνά ως επιδόρπιο, με ζάχαρη, βούτυρο, ή μέλι. Μπορεί να θεωρηθούν ως μπισκότα, και δεδομένου ότι είναι τηγανητά, μερικές φορές συγκρίνεται με τα ντόνατ. Οι Μογγόλοι και οι τουρκικοί λαοί ρίχνουν μερικές φορές μποορτσόγκ στο τσάι. Στην Κεντρική Ασία, το μπαουρσάκι τρώγεται συχνά παράλληλα με το τσορμπά.

Προετοιμασία 
Η ζύμη για το μποορτσόγκ κυμαίνεται σε συστατικά από μια απλή ζύμη, έως μια γλυκότερη, πιο τραγανή ζύμη. Για παράδειγμα, μια τυπική κιργιζική συνταγή περιέχει ένα κομμάτι βούτυρο, 7 μερίδες αλατόνερου και 6 μερίδες γάλακτος, μαζί με μαγιά και αλεύρι, ενώ οι πιο πολύπλοκες συνταγές προσθέτουν αυγά και ζάχαρη.

Τα μποορτσόγκ παρασκευάζονται με το κόψιμο της επίπεδης ζύμης σε κομμάτια. Ενώ αυτό δεν γίνεται συνήθως στην Κεντρική Ασία, αυτά τα κομμάτια μπορούν να κοπούν σε διάφορα σχήματα πριν τηγανιστούν βαθιά. Αυτό είναι ιδιαίτερα συχνό μεταξύ των Μογγόλων. Το αρνίσιο λίπος χρησιμοποιείται παραδοσιακά από τους Μογγόλους, για να δώσει επιπλέον γεύση στο μποορτσόγκ, αλλά το φυτικό έλαιο μπορεί να αντικατασταθεί.

Παγκόσμια ρεκόρ 
Το μεγαλύτερο μπαουρσάκ βάρους 179 κιλών μαγειρεύτηκε στην Ουφά της Ρωσίας στις 20 Απριλίου 2014. 1,006 αυγά, 25 κιλά ζάχαρης, 70 κιλά αλευριού και 50 κιλά μπασκιρικού μελιού χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή του. Ένα ρεκόρ Γκίνες σημειώθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2014 στο Αλμάτι κατά τη διάρκεια του εορτασμού της Ημέρας της Μητέρας, όταν 856 κιλά μπαουρσάκ μαγειρεύτηκαν σε ένα μέρος σε μια μέρα. Η γιορτή πραγματοποιήθηκε με τη μορφή γαστρονομικής μάχης μεταξύ ομάδων πεθερών και νικών. Επτά ομάδες συμμετείχαν στο διαγωνισμό.

Γκαλερί

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συνταγή
 Συνταγή
 Συνταγή
 Τηγάνισμα του μποορσόκ στη Κιργιζία
 My Home - συνταγές ταταρικής κουζίνας
Κουζίνα του Τατζικιστάν
Τουρκική κουζίνα
Σαχ Ρουχ Χαν

Ο Σαχ Ρουχ Χαν (χίντι: शाहरुख़ ख़ान, Shah Rukh Khan, 2 Νοεμβρίου 1965) είναι Ινδός ηθοποιός, παραγωγός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Είναι γνωστός στα μέσα ως "Βασιλιάς του Μπόλυγουντ", "Βασιλιάς Χαν". Έχει εμφανιστεί σε πάνω από 80 ταινίες του Μπόλυγουντ και έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία/ διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων 14 στα βραβεία Φίλμφεϊρ. Απέκτησε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και έχει περιγραφεί ως ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς του κόσμου.  

Οι πρώτες εμφανίσεις του Χαν έγιναν σε μερικές τηλεοπτικές σειρές στα τέλη του 1980. Η πρεμιέρα του στο Μπόλυγουντ πραγματοποιήθηκε το 1992, με την ταινία Deewana. Στην αρχή της καριέρας του, πρωταγωνίστησε σε ταινίες με αντιηρωικούς ρόλους όπως το Darr (1993), Baazigar (1993) και Anjaam (1994). Η καριέρα του ανέβηκε στα ύψη όταν άρχισε να πρωταγωνιστεί σε ρομαντικές ταινίες, όπως  Dilwale Dulhania Le Jayenge (1995), Dil To Pagal Hai (1997), Kuch Kuch Hota Hai (1998), Mohabbatein (2000) and Kabhi Khushi Kabhie Gham... (2001). Ωστόσο, οι ρόλοι που την απογείωσαν ήταν αυτοί του αλκοολικού στο Devdas (2002), του φυσικού της ΝΑΣΑ στο Swades (2004), του προπονητή χόκεϊ στο Chak De! India (2007) και του άνδρα με σύνδρομο Άσπεργκερ στο My Name Is Khan (2010).  Οι πιο επικερδής ταινίες του περιλαμβάνουν τις Chennai Express (2013), Happy New Year (2014) , Dilwale (2015), Raees (2017). Μάλιστα, ο ίδιος βρίσκεται στην λίστα με τους πλουσιότερους ηθοποιούς παγκοσμίως. Πολλές ταινίες του παρουσιάζουν την εθνική ταυτότητα και τις συνδέσεις τους με μειονότητες, ή διαφορετικά φύλα, θρησκείες, καταγωγές και κοινωνικές τάξεις . Επίσης για την συνεισφορά του στον κινηματογράφο, η κυβέρνηση της Ινδίας τον τίμησε με το βραβείο Πάντμα Σρι καθώς και η κυβέρνηση της Γαλλίας με τα Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων και Λεγεώνα της Τιμής. 

Όσο αφορά το 2015, ο Χαν γίνεται συν-πρόεδρος της κινηματογραφικής εταιρίας Red Chillies Entertainment όπως και των θυγατρικών της. Ακόμη είναι ο συνιδρυτής της Ινδικής Πρέμιερ Λιγκ, στην ομάδα Κολκάτα Νάιτ Ράιντερς του κρίκετ. Τώρα είναι παρουσιαστής σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Το 2011 βραβεύτηκε με το βραβείο Πιραμίντε κον μάρνι από την Ουνέσκο για την στήριξη της εκπαίδευσης των παιδιών, και με το κρυστάλλινο βραβείο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ το 2018 για την ηγεσία του υπέρ των γυναικείων και παιδικών δικαιωμάτων στην Ινδία. Γενικότερα, αποτελεί πρόσωπο επιρροής για το κόσμο και για αυτό το λόγο το 2008 η εφημερίδα Newsweek τον χαρακτήρισε ως έναν από τους 50 πιο ισχυρούς ανθρώπους του κόσμου.

Παραπομπές 

Ινδοί ηθοποιοί
Το χώμα βάφτηκε κόκκινο

Το χώμα βάφτηκε κόκκινο είναι μία ελληνική δραματική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Κούρκουλος, Μάνος Κατράκης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Γιάννης Βόγλης, Φαίδων Γεωργίτσης, Μαίρη Χρονοπούλου και Νότης Περγιάλης.

Η ταινία υπήρξε υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 38η απονομή των βραβείων το 1966  και αποτέλεσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία κόβοντας συνολικά 588.101 εισιτήρια. Εμπνευσμένη από τα γουέστερν, η ταινία αναφέρεται στον αγώνα των κολίγων ενάντια στη καταδυνάστευση των τσιφλικάδων, στη Θεσσαλία του 1907.

Διανομή ρόλων 
Νίκος Κούρκουλος ως Οδυσσέας Χορμόβας
Μάνος Κατράκης ως πατέρας Χορμόβας
Νότης Περγιάλης ως Μαρίνος Αντύπας
Μαίρη Χρονοπούλου ως Ειρήνη
Γιάννης Βόγλης ως Ρήγας Χορμόβας
Φαίδων Γεωργίτσης ως Γιάγκος
Άγγελος Αντωνόπουλος ως Κώτσος
Αθηνόδωρος Προύσαλης ως χωροφύλακας
Κώστας Μπαλαδήμας ως παπάς
Δημήτρης Μπισλάνης ως επιστάτης 

Συμμετέχουν 
Ζέτα Αποστόλου 
Βάσος Ανδρονίδης  
Ελένη Κριτή  
Νίκος Πασχαλίδης  
Κώστας Γεννατάς  
Σπύρος Μαλούσης  
Χριστόφορος Ζήκας  
Γιώργος Ξύδης  
Νίκος Κούρος  
Κώστας Μαντηλάρης

Υποδοχή

Κριτικές 
Ο κριτικός κινηματογράφου Σταύρος Γανωτής έδωσε στην ταινία δύο απο τα πέντε αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 28 Μαΐου 2020 αναφέροντας μεταξύ άλλων πως:

Δείτε επίσης 

 Ελληνικές ταινίες που υποβλήθηκαν για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο στην ιστοσελίδα finosfilm.com.

Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1966
Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Παύλος Ορκόπουλος

Ο Παύλος Ορκόπουλος (Κόρινθος, 1953) είναι  Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς και πολιτευτής.

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε στην Κόρινθο, απ' όπου έχει και καταγωγή. Είναι νυμφευμένος με την, επίσης ηθοποιό, Νίκη Χατζίδου, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά καθώς και εγγόνια.

Ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον συνδυασμό του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές του 2014. Επίσης, ήταν υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015, καθώς και στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών στις εκλογές του 2019.

Καριέρα

Τηλεόραση 
Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση μέσα από την σειρά Η επιστροφή το 1982. Έχει παίξει επίσης σε δύο επεισόδια της σειράς Κοχλίας. Ακολούθησαν ρόλοι στις δημοφιλείς σειρές Πατήρ υιός και πνεύμα, η Δίκη και Φόνος χωρίς ταυτότητα. Άρχισε να γίνεται γνωστός μέσα από την σειρά Μυρτώ στον πρώτο του μεγάλο ρόλο ως Στέλιος Φιντάς. Ακολούθησε guest στην σειρά Εξ Αδιαιρέτου. Επίσης, συμμετείχε σε συνολικά έξι αυτοτελή επεισόδιά της σειράς Ανατομία ενός εγκλήματος. Έγινε ευρέως γνωστός και καθιερώθηκε από τον τηλεοπτικό ρόλο του Λουκά στην τηλεοπτική σειρά Ντόλτσε Βίτα. Ακολούθησαν δημοφιλείς σειρές όπως Ο κακός βεζίρης, Δεσποινίς Μαργαρίτα και Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή. Ακολούθησε ο κωμικός ρόλος του Αστυνόμου Ταχίνη στην σειρά Miss Νταίζη. Στην συνέχεια, συμμετείχε στην σειρά Τα παιδιά της Νιόβης. Η καριέρα του εκτοξεύτηκε μέσα από τον ρόλο του Θωμά Βουλινού στην σειρά Στο παρά 5. Ακολούθησαν ρόλοι στις σειρές Χαρά Αγνοείται, Η Πολυκατοικία, Η Οικογένεια Βλάπτει και Το σπίτι της Έμμας. Υποδύθηκε τον Μενέλαο Τριανταφύλλου στην οικογενειακή κωμωδία του Alpha TV Το σόι σου από το 2014 έως το 2019.

Κινηματογράφος 
Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο μέσα από την ταινία Δεξιότερα της δεξιάς το 1989, ενώ το 1986 συμμετείχε στην βιντεοταινία Ερωτικές Τρέλες. Συμμετείχε επίσης στην  ταινία Πολίτικη κουζίνα. Γνωστότερη συμμετοχή του στον κινηματογράφο ήταν αυτή στο σίκουελ ταινιών Νήsos. Τελευταία του συμμετοχή ήταν αυτή στην ταινία Τζαμάικα.

Θέατρο 
Έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο μέσα από την παράσταση Την άλλη Κυριακή. Ακολούθησαν μεγάλες θεατρικές παραστάσεις όπως ο Οθέλλος, Το τραγούδι του νεκρού αδερφού, Η θεία από το Σικάγο κα. Επίσης, έχει συμμετάσχει και σε μία πλειάδα πετυχημένων τηλεοπτικών παραστάσεων.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες πολιτευτές
Μίλαν Ράσταβατς

Ο Μίλαν Ράσταβατς (γεννημένος στις 1 Νοεμβρίου 1973) είναι Σέρβος προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής. Είναι ο σημερινός προπονητής της Βοϊβοντίνα.

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής 

Ο Ράσταβατς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ακαδημία της Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως ποδοσφαιριστής, η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν τη σεζόν 1988-1989. Έπαιξε στην εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας (Κ-16) με τον Μίρκο Γιόζιτς ως προπονητή. Από τη σεζόν 1990-1991 έπαιξε στην ακαδημία Κ-19 της Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ, η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας με προπονητή τον Ήλια Πάντελιτς. Μετά από μία σεζόν στην ΦΚ Ντιναμό Πάντσεβο, πήρε μεταγραφή στην Mladost Bački Jarak στην πρώτη κατηγορία Σερβίας και Μαυροβουνίου, όπου το 1999 τελείωσε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 26 χρονών.

Σταδιοδρομία ως προπονητής 
Ο Ράσταβατς άρχισε την προπονητική του καριέρα στην Αλ-Νάσρ το 2000, ως βοηθός προπονητή. Αργότερα πέρασε στην ομάδα νέων της Σερβίας και στο γυναικείο τμήμα της χώρας του Κ-19, ενώ το 2013 υπέγραψε στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα. Το 2014 πήρε την Βοϊβοντίνα Νόβι Σάντ, ενώ το 2017 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ξάνθης. Έπειτα από 2 χρόνια παρουσίας στον πάγκο της Ξάνθης, έφυγε από την θρακική ομάδα, για να αναλάβει τον Αστέρα Τρίπολης. Τον Μάιο του 2022, αντικαταστάθηκε από τον Ηρακλή Μεταξά, αφού απέτυχε να βγάλει τους Αρκάδες στα πλει-οφ.  Τον ίδιο μήνα, συμφώνησε με την Βοϊβοντίνα.

Παραπομπές 

Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Ξάνθης
Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ραντνίτσκι Νις
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Πάντσεβο
Μικρό θεώρημα του Φερμά

To Μικρό θεώρημα του Φερμά αναφέρει πως αν ο  είναι πρώτος αριθμός, τότε για οποιονδήποτε ακέραιο  ο αριθμός  είναι ένα ακέραιο πολλαπλάσιο του . Με το συμβολισμό της αριθμητικής για τα ισοϋπόλοιπα, αυτό γράφεται ως:

Για παράδειγμα, αν  = 2 και  = 7, τότε 27-2 = 128−2 = 126 = 7 × 18, που είναι πολλαπλάσιο του 7.

Αν το  δεν διαιρείται από το , τότε το Μικρό θεώρημα του Φερμά είναι ισοδύναμο με το ότι το  είναι ένα ακέραιο πολλαπλάσιο του , ή με σύμβολα: 

Για παράδειγμα, αν  = 2 και  = 7, τότε 26-1 = 64−1 = 63 = 7 × 9, που είναι πολλαπλάσιο του 7.

Ο Φερμά στο Ζ5 παρατήρησε ότι 24=1, 34=1, 44=1, 54=0, 64=1, δηλ. α4=1 μόνο όταν το α δεν διαιρείται από το 5.

Το θεώρημα χρησιμοποιείται για να βρεθεί το υπόλοιπο μίας (μεγάλης) δύναμης με έναν πρώτο αριθμό. Για παράδειγμα, αν ψάχνουμε το υπόλοιπο της διαίρεσης του 3100.000 με τον πρώτο αριθμό 53, από το θεώρημα έχουμε 352=1. Παρατηρούμε ότι 3100.000    .

Αν θέλουμε να βρούμε το υπόλοιπο μίας (μεγάλης) δύναμης με οποιονδήποτε αριθμό, τότε θα χρησιμοποιήσουμε το Θεώρημα του Όιλερ, το οποίο είναι γενίκευση αυτού εδώ του θεωρήματος. 

Το Μικρό θεώρημα του Φερμά είναι η βάση για τη "δοκιμή του Φερμά για το αν ένας αριθμός είναι πρώτος" και ένα από τα θεμελιώδη αποτελέσματα της στοιχειώδους Θεωρίας Αριθμών. Το θεώρημα ονομάστηκε από τον Πιέρ ντε Φερμά, που το διατύπωσε το 1640 και έλαβε το όνομα "μικρό θεώρημα" για να το ξεχωρίσουμε από το "τελευταίο θεώρημα" του Φερμά. Το απέδειξε ο Λέοναρντ Όιλερ το 1736, ο οποίος και το γενίκευσε με το Θεώρημα του Όιλερ. Το όνομα "μικρό θεώρημα του Φερμά" το έδωσε το 1913 ο Κουρτ Χένσελ.

Αναφορές

Μαθηματικά θεωρήματα
Μαουγκοζάτα Σουμόφσκα

Η Μαουγκοζάτα Σουμόφσκα (πολωνικά: Małgorzata Szumowska, 26 Φεβρουαρίου 1973 - ) είναι Πολωνέζα σκηνοθέτις, σεναριογράφος και παραγωγός του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στην Κρακοβία και αρχικά ξεκίνησε να σπουδάζει ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, παραμένοντας εκεί για δύο έτη. Ωστόσο, αργότερα εγκατέλειψε τις σπουδές της εκεί και ξεκίνησε σπουδές για τον κινηματογράφο, στο φημισμένο για αυτόν τον κλάδο κολέγιο του Λοτζ. Μερικοί εκ των πιο σημαντικών Πολωνών σκηνοθετών αποφοίτησαν από εκεί, όπως ο Αντρέι Βάιντα, ο Ρομάν Πολάνσκι και ο Κριστόφ Κισλόφσκι. Όσο ήταν μαθήτρια εκεί η Σουμόφσκα, έκανε μία ταινία μικρού μήκους, η οποία πήρε την 14η υψηλότερη βαθμολογία στην ιστορία της σχολής. Τιτλοφορούσε ως Cisza και απεικόνιζε μία πολωνική αγροτική οικογένεια. 

Το 1998, αποφοίτησε από το κολέγιο και το 2001, έκανε την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, ονόματι Szczęśliwy człowiek «Ευτυχισμένος άνθρωπος». Η πλοκή της αφορούσε περίπλοκες σχέσεις ανθρώπων, οι οποίες θα του οδηγήσουν, στην απόλυτη χαρά ή δυστυχία. Η ταινία υπήρξε υποψήφια στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ενώ την ίδια χρονιά έγινε και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το 2004, κυκλοφορεί και η δεύτερη ταινίας, με τίτλο Ono, η οποία αφορούσε μια έγκυο ανύπαντρη μητέρα, η οποία θέλει να κρατήσει το παιδί της. Το 2006, κυκλοφορεί και την τρίτη της ταινία, με τίτλο,  33 sceny z zycia, η οποία την βοήθησε πολύ στην καριέρα της. Η συγκεκριμένη ταινία έλαβε και Ειδικό Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο.

Ως παραγωγός, γνωστή είναι η συμμετοχή της στην ταινία του Λαρς φον Τρίερ, Antichrist (2009). Κατόπιν, το 2011, κυκλοφορεί και το Elles, στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Ζυλιέτ Μπινός.  Το 2013, κυκλοφόρησε και το δράμα της W imię..., το οποίο έλαβε το βραβείο Teddy, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και το Grand Prix, από το Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης. Κατόπιν κυκλοφόρησε το Cialo (2015) (για το οποίο πήρε Ασημένιο Άρκτος σκηνοθεσίας) και το Twarz (2018), από το οποίο έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής, στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Η Σούμοφσκα είναι κόρη του δημοσιογράφου Μασίε Σουμόφσκι και της Ντορότα Τεράκοφσκα, της οποίας η αδελφή ήταν κι αυτή σκηνοθέτης. Από το 2012, είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Ματέους Κοσιούκιεβιτς, με τον οποίον απέκτησε και μία κόρη, ωστόσο, έχει άλλη μία κόρη από μια παλαιότερη σχέση της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Małgorzata Szumowska at culture.pl
33 Scenes from Life - review
Szumowska's Elles on the 2012 Berlinale Shortlist
The Transposition of Loneliness at the 63rd Berlinale

Πολωνοί σεναριογράφοι
Πολωνοί παραγωγοί ταινιών
Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου