joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ροτρούδη

Η Ροτρούδη (Rotrude, 775 - 6 Ιουνίου 810) ήταν η δεύτερη κόρη του Καρλομάγνου από τον γάμο του με τη Χίλντεγκαρντ.

Πρώτα χρόνια
Όταν ήταν έξι ετών, ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Κωνσταντίνου ΣΤ΄ του Βυζαντίου, του οποίου η μητέρα του Ειρήνη κυβερνούσε ως αντιβασιλέας. Οι Έλληνες την ονόμαζαν Ερυθρώ και της έστειλαν έναν μοναχό λόγιο που τον έλεγαν Ελισσαίο να την εκπαιδεύσει στην ελληνική γλώσσα και τα ελληνικά ήθη.  Ωστόσο, η συμμαχία κατέρρευσε το 786 όταν ήταν έντεκα και η μητέρα του Κωνσταντίνου, Ειρήνη, διέλυσε τον αρραβώνα το 788. Είχε σχέση με τον Ρόργκο της Ρεν και είχε ένα γιο μαζί του, τον Λουί, ηγούμενο του Σεντ-Ντενίς (800 - 9 τον Ιανουάριο του 867). Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Μετέπειτα ζωή
Η Ροτρούδη έγινε μοναχή, ακολουθώντας τη θεία της Γκιζέλα, ηγουμένη του Chelles Abey. 
Σε σύγχρονες απόψεις της ιστορίας, οι περισσότεροι μελετητές διακρίνουν μεταξύ των δύο φάσεων της ζωής της Ροτρούδης. Οι πολιτικές ιστορίες του πατέρα της Καρλομάγνου της την περιγράφουν ως πριγκίπισσα που ήταν πιθανώς ένα πιόνι και γυναίκα αμφιβόλου ηθικής

Παραπομπές

Πριγκίπισσες
Αϊμόνε της Σαβοΐας-Αόστας (1967)

Ο Αϊμόνε της Σαβοΐας-Αόστας (, γενν. 13 Οκτωβρίου 1967) είναι γόνος του πρώην βασιλικού ιταλικού Οίκου της Σαβοΐας, του κλάδου Σαβοΐας-Αόστας, διευθυντικό στέλεχος επιχειρήσεων.

Βιογραφία
Ο Αϊμόνε Ουμπέρτο Εμανουέλε Φιλιμπέρτο Λουίτζι Αμαντέο Έλενα Μαρία Φιορέντζο, όπως είναι το πλήρες όνομά του (ιταλ. Aimone Umberto Emanuele Filiberto Luigi Amedeo Elena Maria Fiorenzo) γεννήθηκε στη Φλωρεντία και είναι ο μόνος γιος του Αμεντέο της Σαβοΐας-Αόστας, που θεωρεί τον εαυτό του «5ο δούκα της Αόστας» και της πρώτης συζύγου του Κλαούντια της Ορλεάνης, κόρης του Ερρίκου κόμη του Παρισιού.

Παρακολούθησε τη Ναυτική Στρατιωτική Σχολή Φ. Μοροζίνι της Βενετίας, όπως είχε κάνει ο πατέρας του και ακολούθως το Εμπορικό Πανεπιστήμιο Λ. Μποκόνι του Μιλάνου. Αφού τελείωσε τις σπουδές του υπηρέτησε στις Ειδικές Ναυτικές Δυνάμεις της Ιταλίας. Μετά εργάστηκε στην τραπεζική και οικονομική εταιρεία  J. P. Morgan, στη Βρετανία και αργότερα στην Ιταλική Εταιρεία Pirelli στη Μόσχα.

Έκανε το θρησκευτικό γάμο του στην Πάτμο, με την Όλγα της πρώην βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας. Παραβρέθηκαν η μητέρα του, ο πατέρας του, Αμεντέο, με τη δεύτερη σύζυγό του, οι αδελφές του Μπιάνκα και Μαφάλντα, η εξαδέλφη του πατέρα του Μαρία-Χριστίνα, κόρη του Αμεντέο δούκα της Αόστης, με τον σύζυγό της Καζιμίρ των Βουρβόνων, πρίγκιπα των Δύο Σικελιών. Η μεγαλύτερη κόρη του Αμεντέο, η Μαργαρίτα ήταν 78 ετών και δεν παραβρέθηκε. Ο Αμεντέο αμφισβητεί την εκπροσώπηση του Οίκου της Σαβοΐας από τον γιο του τελευταίου βασιλιά της Ιταλίας Ουμβέρτου Β΄, έτσι από τους απογόνους του Ουμβέρτου Β΄ παραβρέθηκε μόνο η Μαρία-Γαβριέλα. Από τη μεριά της Όλγας ήταν ο συγγραφέας πατέρας της, η ζωγράφος μητέρα της Μαρίνα Καρέλλα, οι οποίοι διατηρούν κατοικία στην Πάτμο και τα δεύτερα εξαδέλφια της Όλγας, η Σοφία σύζυγος του βασιλιά της Ισπανίας, ο Κωνσταντίνος Β΄ τέως βασιλιάς της Ελλάδας με τη σύζυγό του και η Ειρήνη πριγκίπισσα της Ελλάδας.

Ο Αϊμόνε Β΄ είναι τέταρτος ξάδελφος του Εμανουέλε Φιλιμπέρτο, εγγονού του Ουμβέρτου Β΄ βασιλιά της Ιταλίας. Ο Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος είναι ο νεότερος άρρην απόγονος του κύριου κλάδου της Σαβοΐας, αλλά δεν έχει άρρενες απογόνους. Όταν εκλείψει ο κύριος κλάδος, ο Οίκος θα εκπροσωπείται από τον πλάγιο κλάδο της Αόστης, στον οποίο ανήκει ο Αϊμόνε Β΄ και ο γιος του Ουμπέρτο.

Οικογένεια
Αρραβωνιάστηκε το 2005 και νυμφεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2008 την δεύτερη εξαδέλφη του Όλγα του Οίκου της Ελλάδας, κόρη του Μιχαήλ πρίγκιπα της Ελλάδας. Ο γάμος έγινε στη Μόσχα όπου εργαζόταν ο Αϊμόνε Β΄, στην εκεί Ιταλική Πρεσβεία. Τον Σεπτέμβριο του 2008 έγινε ο θρησκευτικός γάμος τους στην Πάτμο. Έχουν τέκνα:
 Ουμπέρτο, γενν. 2009.
 Αμεντέο-Μικέλε, γενν. 2011. 
 Ιζαμπέλα-Βίτα-Μαρίνα, γενν. 2012.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Οίκος της Σαβοΐας
Δούκες της Απουλίας
Ασάγκι Χαράσα

Το Ασάγκι Χαράσα είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Αερόπη (Μυκήνες)

Η Αερόπη, είναι μυθικό πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας και κόρη του βασιλιά της Κρήτης, Κατρέα. Η Αερόπη ήταν σύζυγος του Ατρέα και μητέρα των ηρώων Αγαμέμνονα και Μενέλαου. Αδέρφια της ήταν η Κλυμένη, η Απημοσύνη και ο Αλθαιμένης.

Ο μύθος

Η Αερόπη, ήταν κόρη του Κατρέα, γιου του Μίνωα. Ο πατέρας της, επειδή σύμφωνα με κάποιον χρησμό θα σκοτωνόταν από κάποιο από τα παιδιά του, την παρέδωσε μαζί με την Κλυμένη στον γιο του Ποσειδώνα, Ναύπλιο, προκειμένου να τις πουλήσει σε ξένη χώρα. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, ο πατέρας της του παρέδωσε μόνο την Αερόπη, για να την ρίξει στην θάλασσα, επειδή είχε έρθει σε ερωτική επαφή με έναν υπηρέτη. Όμως, ο Ναύπλιος την λυπήθηκε, την έφερε στο Άργος, όπου την πάντρεψε με τον βασιλιά Πλεισθένη..

Κατά την επικρατέστερη εκδοχή του μύθου (και σύμφωνα με τον Όμηρο), η Αερόπη παντρεύτηκε τον βασιλιά των Μυκηνών, Ατρέα και απέκτησε τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο. Ο δίδυμος αδερφός του, όμως, Θυέστης, την αποπλάνησε και την έκανε κρυφά ερωμένη του. Τότε, η Αερόπη, έδωσε σ'αυτόν το χρυσόμαλλο κριάρι του Ατρέα, η κατοχή του οποίου, εξασφάλιζε τον θρόνο των Μυκηνών. Με αυτό τον μύθο ασχολήθηκε και ο Σοφοκλής στη χαμένη του τραγωδία Ατρεύς ή Μυκήναι και ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Κρήσσαι. 

Ο Ατρέας, όταν το έμαθε, ζήτησε την βοήθεια του Ερμή, και με την βοήθεια του Δία κατάφερε να ξαναπάρει τον θρόνο και το χρυσόμαλλο κριάρι και να εξορίσει τον Θυέστη. Από σχολιασμούς της Βυζαντινής περιόδου στην τραγωδία του Ευριπίδη, Ορέστης, σε κάποιο άγνωστο έργο του Σοφοκλή, μαθαίνουμε ότι ο Ατρέας, έριξε στην θάλασσα την Αερόπη, για να την τιμωρήσει για την μοιχεία και για την κλοπή του κριαριού.

Πηγές

 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα - Τόμος 3, σελ. 75, Εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  ARGOLIKOS ARCHIVAL LIBRARY OF HISTORY AND CULTURE

Παραπομπές

Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Μυκήνες
Ασάγκι Φιλφίλι

Το Ασάγκι Φιλφίλι (επίσης, Ασάγκι Φιλ'φίλι και Ασάγκι Φιλ'φίλλι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Ογκούζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ογκούζ
Ζερνταμπί

Το Ζερνταμπί είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4,034 κατοίκων.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Μπιριντσί Νιουγκεντί

Το Μπιριντσί Νιουγκεντί (επίσης, Μπιριντζί-Νιούγκεντι, Νιουγκεντί Περβόγιε, Νιουγκεντί Πέρβιγιε, Νιούγκεντι, και Πέρβιγιε Νιουγκέντι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα στο βορειοανατολικό Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 6,866 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Εμιρτιουρμπέ

Το Εμιρτιουρμπέ (επίσης, Αμιρτούρμπα) είναι ένα χωριό στην επαρχία Μασάλλι του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιουλλουτεπέ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μασάλλι
Τσιμέν

Το Τσιμέν (επίσης, Τσιμάν και Τσεμέν) είναι ένα χωριό στην επαρχία Φιζουλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Φιζουλί
Αχλαδομηλιά

Η αχλαδομηλιά είναι οπωροφόρο δέντρο το οποίο συγγενεύει με την αχλαδιά και τη μηλιά. Ανήκει στην τάξη Ροδώδη και στην οικογένεια των Ροδοειδών και καλλιεργείται σ' όλες τις εύκρατες χώρες.
Η αχλαδομηκιά κατάγεται κι εκείνη απ' τις περιοχές γύρω απ' την Κασπία και στην Ευρώπη ήρθε γύρω στο 16ο αιώνα. Στην Ελλάδα αχλαδομηλιές καλλιεργούνται κυρίως στο Βόρειο τμήμα της χώρας. Ο πολλαπλασιασμός της αχλαδομηλιάς γίνεται όπως ακριβώς και της αχλαδιάς και της μηλιάς και καλλιεργείται για τον πολύ εύγευστο καρπό της ο οποίος είναι το αχλαδόμηλο.

Αμυγδαλοειδή
Δέντρα
Dodge

Η Dodge είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές οχημάτων των Η.Π.Α. και σήμερα εδρεύει στην περιοχή Όμπορν Χιλς της πολιτείας Μίσιγκαν. Ιδρύθηκε υπό την ονομασία Dodge Brothers Company (Εταιρεία των Αδερφών Ντοτζ), από τα αδέρφια Ντοτζ το 1900. Επίσης, αποτέλεσε μια από τις θυγατρικές εταιρείες του ομίλου FCA US (πρώην Chrysler LLC) και γενικότερα της Fiat Chrysler Automobiles από το 2014. Από τον Ιανουάριο του 2021 ανήκει στον όμιλο Stellantis.

Κατά το παρελθόν, εθεωρείτο ως εταιρεία η οποία ήταν αποτελούμενη από οικονομικού κόστους δίδυμα μοντέλα της τότε Chrysler, δηλαδή αντίθετα με την σήμερα ανενεργή Plymouth (1928 - 2001) που το κόστος απόκτησης των μοντέλων της ήταν μεγαλύτερο.

Ιστορικό 
Το πρώτο της εργοστάσιο κτίστηκε στην περιοχή Χάμτρακ του Μίσιγκαν το 1910, μονάδα που έκλεισε το 1979 και κατεδαφίστηκε το 1981. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η εταιρεία παρήγαγε τροχοφόρα οχήματα που ήταν βασιζόμενα στις σειρές VC και WC.

Η μετέπειτα πορεία της Dodge είχε ως αποτέλεσμα την πώλησή της λόγω των θανάτων των δύο αδελφών το 1920 και εξαγοράστηκε από την Dillion, Read & Co, μια τράπεζα που υπήρχε έως και τη δεκαετία του 1960 και τη δεύτερη που έδειξε το ενδιαφέρον της, η Chrysler το 1928. Ωστόσο πέρασε και από τα χέρια της Daimler-Benz μέχρι το 1998. Το 2009 ήταν υπό την καθοδήγηση της Αμερικανικής κυβέρνησης, λόγω της χρεωκοπίας που υπέστη ο όμιλος Chrysler, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαγοραστεί από την FCA. 

Το 2009 ακολούθησε ο διαχωρισμός της Ram Trucks από την Dodge. Ωστόσο, από το 2012 απέκτησε δυο θυγατρικές: την RAM Trucks και, προσωρινά, την σπορ SRT. Η Ram Trucks είναι θυγατρική της Dodge και κατασκευαστής βαρέων οχημάτων ακόμα και σήμερα. Η SRT με την έναρξη παραγωγής του Dodge Viper πέμπτης γενιάς, κυκλοφόρησε το μοντέλο για πρώτη φορά ως SRT Viper μέχρι τον Μάιο του 2014, που μετονομάστηκε εκ νέου σε Dodge Viper, καθώς η βραχύβια εταιρεία SRT επανεντάχθηκε τότε στην Dodge. Η παραγωγή της 5ης γενιάς έληξε οριστικά τον Αύγουστο του 2017, όπου τελειώνει οριστικά και η σπορ σειρά Viper.

Πρόσφατα και σημερινά μοντέλα

Λογότυπα

Αναφορές 

Αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ
Κατασκευαστές φορτηγών
Πεντάπολη (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Πεντάπολη ή Πεντάπολις αναφέρεται στις παρακάτω τοποθεσίες και οικισμούς:

 Πεντάπολη Σερρών, χωριό στον νομό Σερρών
 Πεντάπολις Φωκίδας, χωριό στον Δήμο Δωρίδος
αλλά και στις παρακάτω αρχαίες ομόσπονδες πόλεις:
 Πεντάπολη Κυρηναϊκής, περιοχή της Κυρηναϊκής στην Λιβύη με τις 5 αρχαίες ελληνικές αποικίες
 Πεντάπολις η Δωρική
 Πεντάπολις η Θρακική
 Πεντάπολις η Ιταλική ή Δουκάτο της Πενταπόλεως, διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο
 Πεντάπολις του Ιορδάνη ή Σοδομιτική
 Πεντάπολις των Φιλισταίων
Χανλίχ-Ντζεβάτ

Το Χανλίχ-Ντζεβάτ (αζερικά: Khanlykh-Dzhevat) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ιμισλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Ερμέκι

Το Ερμέκι (επίσης, Ερμεκί και Ερμγιάκι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,582 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ερμέκι, Ντιγκάχ και Αλίτς.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Αλιτσάν

Το Αλιτσάν (επίσης, Αλιντζάν και Αλιτζάν) είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Μολλακαμαλλί

Το Μολλακαμαλλί (επίσης, Κουϊμπισεφκέντ, Μολλακεμαλλί, και Μόλλα-Κεμανλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 275 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Σιντσανμπογιάτ

Το Σιντσανμπογιάτ (επίσης, Σιντσανμπογιάντ, Μπαγιάτ-Σιντζάπ και Σιντζανμπογιάτ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 589 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Κεριμπλίκ

Το Κεριμπλίκ (επίσης, Γκαριμπλίκ και Καρμπλγιούκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσουχουραζεμί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Ζεϊβέ (Νταβάτσι)

Το Ζεϊβέ (επίσης, Ζεϊβά) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,252 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζεϊβέ και Κιλβάρ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Γιένι Σουβαγκίλ

Το Γιένι Σουβαγκίλ (επίσης, Γιένι Σουβακίλ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ζακατάλα του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4,554 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Ρίτα Γουίλσον

Η Ρίτα Γουίλσον (γεννήθηκε 26 Οκτωβρίου 1956) είναι Ελληνοαμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και ακτιβίστρια. Εμφανίστηκε στις ταινίες Άγρυπνος στο Σιάτλ (1993), Αξέχαστες Μέρες (1995), Ένας μπαμπάς, μα τι μπαμπάς! (1996), Η ιστορία της ζωής μας (1999) και το Η νύφη το 'σκασε (1999). Η Γουίλσον έχει επίσης παίξει στο Broadway και στην τηλεόραση, και ήταν παραγωγός σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του My Big Fat Greek Wedding (2002).

Προσωπική ζωή 
Η Ρίτα Γουίλσον γεννήθηκε ως Μαργαρίτα Ιμπραήμοβα () στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. 

Η μητέρα της Δωροθέα Τζίγκου ήταν Ελληνίδα που, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σωτήρα Άνω Δερόπολης (Δρόπολη) στη σημερινή Αλβανία, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. ο πατέρας της, Χασάν Χαλίλοφ Ιμπραήμοφ (21 Μαρτίου του 1920 – 6 Μαρτίου, 2009), ήταν Πομάκος  που γεννήθηκε στο Ωραίο Ξάνθης, του Δήμου Μύκης, της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης, στη Θράκη, στην Ελλάδα. 

Ο πατέρας της είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Φερχάτ που ζει στη Βουλγαρία και ο πατέρας του μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις 4 Μαΐου του 1949. 

Ασπάστηκε τον Ορθόδοξο χριστιανισμό για τον Γάμο του και άλλαξε το όνομά του από τον Χασάν Ιμπραήμοφ σε Άλαν Ουίλσον το 1960, επιλέγοντας το όνομά του από ένα τοπικό δρόμο. Η Ρίτα έχει έντονη την Ορθόδοξη πίστη. και ο πατέρας της εκτός από βουλγαρικά μπορούσε να μιλήσει "ρωσικά, τουρκικά, πολωνικά, ελληνικά, λίγα ιταλικά και λίγα γαλλικά" σύμφωνα με την Ρίτα που είναι σύζυγος του Τομ Χανκς, ο οποίος παραδέχτηκε πως η απεικόνιση του χαρακτήρα του Βίκτορ Ναβόρσκι στην ταινία The Terminal  έχει πολλά στοιχεία του πατέρα της.

Τον Δεκέμβριο του 2019 της αποδόθηκε τιμητικά η ελληνική υπηκοότητα από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Αναφορές 

Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Ελληνοαμερικανοί
Πομάκοι
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βορειοηπειρώτες
Ταλαμπικισλάκ

Το Ταλαμπικισλάκ (επίσης, Ορτά-Ταλάμπι και Ταλάμπι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,624 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Χιντιριστάν

Το Χιντιριστάν (επίσης, Χιντριστάν, Χιχντριστάν, Χυντρυστάν, Χυντυρυστάν, και Χιντιριστάρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αγκντάμ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 6,502 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Χιντιριστάν, Νταντασλί, Σαριτσομπάν, Κασιμπεϊλί, Κεμπλεχουσεϊνλί, Πασαμπεϊλί, Μπιριντσί Γιουζμπασιλί, Ικιντσί Γιουζμπασιλί, Μπαχαρλί και Μπεϊμπαμπαλάρ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Νεο-νουάρ

Το Νεο-νουάρ (από το ελληνικό νέο και το γαλλικά noire, μαύρο) είναι κινηματογραφικό ύφος που χρησιμοποιείται στις μοντέρνες ταινίες. Διαθέτει στοιχεία φιλμ νουάρ, ωστόσο με πιο σύγχρονα θέματα, περιεχόμενο, ύφος, οπτικά στοιχεία ή μέσα που ήταν απόντα από τα φιλμ νουάρ των δεκαετιών του 1940 και 1950.

Ιστορία 
Ο όρος φιλμ νουάρ (γαλλικά: film noir, δηλαδή: μαύρη ταινία) επινοήθηκε το 1946 από τον Ιταλό κριτικό κινηματογράφου Νίνο Φρανκ, αλλά σπάνια χρησιμοποιούνταν από τους δημιουργούς του κινηματογράφου, τους κριτικούς ή τους φανατικούς, μέχρι αρκετές δεκαετίες αργότερα. Η κλασσική περίοδος του φιλμ νουάρ συχνά χρονολογείται την περίοδο μεταξύ των αρχών του 1940 και των τελών του 1950. Το φιλμ νουάρ διέθετε μία πληθώρα κοινών χαρακτηριστικών, θεμάτων, σεναριακών αλλά και πολλών οπτικών στοιχείων, και συνήθως επρόκειτο για αμερικανικές ταινίες των κατηγοριών εγκληματικού δράματος ή ψυχολογικού θρίλερ. Οι χαρακτήρες ήταν συνήθως αντικρουόμενοι αντιήρωες, παγιδευμένοι σε μία δύσκολη κατάσταση, κάνοντας επιλογές λόγω απόγνωσης ή νιχιλιστικού ηθικού συστήματος. Τα οπτικά στοιχεία του φιλμ νουάρ περιλάμβαναν διακριτικό φωτισμό, έντονη χρήση του φωτός και της σκιάς, και ασυνήθιστη τοποθέτηση της κάμερας

Παρ' όλο που έχουν υπάρξει λίγες προσθήκες σημαντικών ταινιών στο κλασσικό είδος του φιλμ νουάρ από τη δεκαετία του 1960, το είδος έχει επηρεάσει έντονα άλλα είδη ταινιών. Συχνά, οι ταινίες αυτές επιστρατεύουν θεματικά και οπτικά στοιχεία, που θυμίζουν το φιλμ νουάρ. Συνήθως, και οι κλασικές και οι νεο-νουάρ ταινίες είναι ανεξάρτητες.

Μέχρι μετά το 1970, οι κριτικοί κινηματογράφου ξεκίνησαν να θεωρούν το "νεο-νουάρ" ως ξεχωριστό είδος με δικό του ορισμό. Ωστόσο, η νουάρ και μετα-νουάρ ορολογία (π.χ. "νεο-κλασικό", "hardboided", κλπ.) στις μοντέρνες εφαρμογές συχνά απορρίπτονται από τους κριτικούς, λόγω της αφάνειας ενός τόσο ακατέργαστου είδους. Για παράδειγμα, ο Τζέιμς Μ. Κέιν, συγγραφέας του Ο Ταχυδρόμος Χτυπάει Πάντα Δύο Φορές, θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς μυθοπλασίας του είδους hardboiled. Ωστόσο, ο ίδιος εχει δηλώσει "δεν ανήκω σε καμία σχολή, hardboiled ή οποιαδήποτε άλλη, και πιστεύω ότι οι ας πούμε σχολές υπάρχουν κυρίως στη φαντασία των κριτικών, και στην πραγματικότητα έχουν μικρή αντιστοιχία οπουδήποτε αλλού". Ο Ρόμπερτ Άρνετ αναφέρει ότι "το νεο-νουάρ έχει γίνει τόσο άμορφο ως είδος/κίνημα, που είναι οποιαδήποτε ταινία που περιλαμβάνει ντετέκτιβ ή έγκλημα".

Παραπομπές 

Κινηματογραφικά είδη
Νεο-νουάρ
Φιλμ νουάρ
Μπιριντσί Γιουζμπασιλί

Το Μπιριντσί Γιουζμπασιλί (επίσης, Μπιριντσί Γιουζμπασλί, Γιουζμπασλί, και Γιουζμπασιλί Πέρβιγιε) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκντάμ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Χιντιριστάν.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάμ
Φωσφορίτης

Ο φωσφορίτης ή πέτρωμα φωσφάτων είναι ιζηματογενές πέτρωμα που περιέχει μεγάλο ποσοστό ορυκτών φωσφορικών αλάτων («φωσφάτων»). Η περιεκτικότητα του φωσφορίτη σε φωσφορικά είναι τουλάχιστον 15 ως 20%. Ανάλογα με το είδος του ορυκτού, συνήθως ο φωσφορίτης περιέχει το στοιχείο φωσφόρος σε περιεκτικότητα από 4 μέχρι 18,5% κατά βάρος, μία σημαντικά μεγαλύτερη περιεκτικότητα από το μέσο ιζηματογενές πέτρωμα, του οποίου η περιεκτικότητα σε φωσφόρο είναι μικρότερη του 0,2%.

Φωσφορικά άλατα 
Τυπικά φωσφορικά άλατα είναι το φωσφορικό ασβεστιο, με τη μορφή του ορυκτού απατίτης, σε κολλοειδείς μάζες, με υφή κυψελοειδή, βοτρυοειδή-νεφροειδή, σφαιροειδή ή στιφρή. Περιέχει ως προσμίξεις σίδηρο και ανθρακικό ασβέστιο. Ο φωσφορίτης που βρίσκεται σε μεγάλα κοιτάσματα έχει σημαντική οικονομική αξία γιατί είναι η μόνη πηγή στην ανόργανη φύση από την οποία μπορεί ο άνθρωπος να πάρει φωσφόρο με τη μορφή φωσφορικού οξέος, για να παρασκευάσει φωσφορικά λιπάσματα, απορρυπαντικά, πρόσθετα τροφίμων και άλλα προϊόντα. Ο φωσφορίτης απαντάται συχνά σε εκτεταμένα στρώματα, που συνολικά καλύπτουν δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα του φλοιού της Γης.

Οι ασβεστόλιθοι και τα πηλοπαγή πετρώματα φέρουν επίσης συχνά φωσφορικά άλατα. Συνήθως οι φωσφορίτες συνοδεύονται από σχιστόλιθους, ασβεστόλιθους, δολομίτες και κάποτε ψαμμίτες. Διαστρωματωμένοι με αυτά τα πετρώματα, οι φωσφορίτες περιέχουν τις ίδιες υφές και δομές με τους λεπτόκοκκους ασβεστόλιθους και ίσως αποτελούν διαγενετικές αντικαταστάσεις ανθρακικών ορυκτών από φωσφορικά. Υπάρχουν και φωσφορίτες χωρίς ευδιάκριτη κοκκοειδή υφή, οπότε η υφή τους είναι παρόμοιοι με μάζες απατίτη ή λεπτόκοκκου μικρίτη. Οι κόκκοι φωσφορικών ορυκτών μπορεί να συνοδεύονται από οργανική ύλη, άργιλο ή/και σιδηροπυρίτη.

Φωσφορίτες υπάρχουν σε προτεροζωικούς ταινιωτούς σχηματισμούς σιδήρου στην Αυστραλία, αλλά απαντώνται συνηθέστερα σε ιζήματα του Παλαιοζωικού και του Καινοζωικού αιώνα. Ο σχηματισμός «Phosphoria» των δυτικών ΗΠΑ χρονολογείται από την πέρμια περίοδο και αντιπροσωπεύει περίπου 15 εκατομμύρια έτη αποθέσεων ιζημάτων. Φθάνει σε πάχος τα 420 μέτρα και καλύπτει μία έκταση 350 χιλιάδων τετρ. χιλιομέτρων</sup>.

Χώρες εξόρυξης 
Στρώματα φωσφορίτη που εξορύσσονται υπάρχουν στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία, στο Μαρόκο, στην Τυνησία και στην Αλγερία, και λιγότερο στις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πληροφορίες από τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ
 Οικονομικά στατιστικά

Ιζηματογενή πετρώματα
Φωσφορικά ορυκτά
Κοιτασματολογία
Σόρου

Το Σόρου (επίσης, Σόρι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,238 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Σορς (Αζερμπαϊτζάν)

Το Σορς (επίσης, Σόρου και Σόρους) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 735 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Σορσόρ

Το Σορσόρ (επίσης, Σορ-σορ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουρνταμίρ
Τσελσορσόρ

Το Τσελσορσόρ (αζερικά: Çöl Sorsor) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κουρνταμίρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουρνταμίρ
Μιστάν

Το Μιστάν είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Λερίκ του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 430 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μιστάν, Ντιγκόφ, Ντιγκοφντερέ, Κελεμπίν, Πιρεσόρα και Χελφελικέντ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Collateral: Η Διαδρομή

Το Collateral είναι αμερικανική κινηματογραφική νεο-νουάρ εγκληματική ταινία θρίλερ του 2004, που σκηνοθετήθηκε από τον Μάικλ Μαν και γράφτηκε από τον Στούαρτ Μπίτι. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Τομ Κρουζ, ως ένας εκτελεστής συμβολαίων θανάτου, και ο Τζέιμι Φοξ, ως ο οδηγός ταξί που κρατείται όμηρος του πρώτου. Στην ταινία, επίσης, παίζουν οι Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ και ο Μαρκ Ράφαλο.

Οι ερμηνείες των Κρουζ και Φοξ έλαβαν ευρέως διθυραμβικές κριτικές, καθώς ο Φοξ προτάθηκε για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Οι μοντέρ της ταινία, Τζιμ Μίλερ και Πωλ Ράμπελ, προτάθηκαν επίσης για το βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ.

Πλοκή

Παραγωγή

Μουσική

Υποδοχή

Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 Sight and Sound συνέντευξη με τον Μάικλ Μαν

Αμερικανικές ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Νεο-νουάρ ταινίες
Ταινίες του 2004
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Αράπηδες Αρκαδίας

Οι Αράπηδες είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Σέρβου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηραίας, του δήμου Γορτυνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία 
Οι Αράπηδες είναι ορεινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κοντά στη χαράδρα Γκούρα (βράχος του «Αράπη») του φερώνυμου ποταμού Γκούρα (παραπόταμου του Λαγκαδιανού) και στις νοτιοδυτικές πλαγιές της κορυφής «Φραντζέτα» (1.242 μ.) -η οποία χωρίζει το χωριό από τα Λαγκάδια-, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 842. Απέχει 3 χλμ. από τον Σέρβο, 3,5 χλμ. από την Κοκκινορράχη, 7 χλμ. από την Λυσσαρέα, 15 χλμ. από τα Λαγκάδια, 20 χλμ. από την Δημητσάνα και 63 χλμ. από την Τρίπολη.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη» 
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας του νομού Αρκαδίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σέρβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σέρβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 12/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίαςκαι προσαρτήθηκε στον δήμο Γορτυνίας.

Αξιοθέατα 
 Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο βόρειο τμήμα του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://www.facebook.com/%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9-%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%B1-101898159906828/

Δήμος Μεγαλόπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Μανσουρλού (Αζερμπαϊτζάν)

Το Μανσουρλού είναι ένα χωριό στην επαρχία Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Μαμεντόμπα

Το Μαμεντόμπα (αζερικά: Mamedoba) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Αγκαμίρζα Ομπασί

Το Αγκαμίρζα Ομπασί είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν.

Υπάρχει η υποψία ότι αυτό το χωριό έχει υποστεί αλλαγή ονόματος ή δεν υπάρχει πια, καθώς καμία ιστοσελίδα στο Αζερμπαϊτζάν το αναφέρει με αυτό το όνομα.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Κλαύδιος του Σεβρέζ

Ο Κλαύδιος (Κλωντ), γαλλ. Claude, (5 Ιουνίου 1578 - 24 Ιανουαρίου 1657) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Σεβρέζ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ και της Αικατερίνης των Λα Μαρκ, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Νεβέρ.

Το 1611 ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ τον έκανε δούκα του Σεβρέζ και ευγενή της Γαλλίας. Το 1621 έγινε Μέγας Καγκελάριος (Champerlain) της Γαλλίας και το επόμενο έτος Μέγας Γερακοκυνηγός (Grand Fauconnier). To 1625 o Κάρολος Α΄ βασιλιάς της Αγγλίας τον έχρισε ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδος.

Νυμφεύτηκε την 22 έτη μικρότερή του Μαρία ντε Ροάν, γνωστή ως Μαντμουαζέλ ντε Μονμπαζόν, αργότερα Μαντάμ ντε Σεβρέζ. Ζούσε με την οικογένειά του στο Σατώ ντε Νταμπιέρ, κοντά στο Σεβρέζ. Η σύζυγός του, ως ευνουμένη της Άννας των Αψβούργων, συζύγου του Λουδοβίκου ΙΓ΄, εμπλεκόταν σε πολλές ίντριγκες της πολιτικής ζωής στην Αυλή. Ο ίδιος όμως κράτησε μια αποστασιοποιημένη, από τα σχέδια αυτά, ζωή.

Απεβίωσε το 1657 χωρίς άρρενες απογόνους.

Οικογένεια
Το 16 νυμφεύτηκε τη Μαρία ντε Ροάν, κόρη του Ηρακλή δούκα του Μονμπαζόν και είχε τέκνα:
 Άννα-Μαρία 1624-1652, ηγουμένη του αβαείου Ποντ-ω-Νταμ.
 Καρλόττα-Μαρία 1627-1652, ερωμένη του Ιωάννη-Φραγκίσκου-Παύλου ντε Γκοντί καρδινάλιου ντε Ρετς.
 Ενριέττα 1631-1693, ηγουμένη του Ζουάρ.

Οίκος της Λωρραίνης
Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Λουδοβίκος του Ζουαγιέζ

Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis, (11 Ιανουαρίου 1622 - 27 Σεπτεμβρίου 1654) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ζουαγιέζ (1647-1654).

Βιογραφία
Ήταν ο 4ος (από τους επιζήσαντες της ενηλικίωσης) γιος του Καρόλου δούκα του Γκιζ και της Ερριέττας-Αικατερίνης δούκισσας του Ζουαγιέζ, κόρης του Ερρίκου δούκα του Ζουαγιέζ. Το 1647 διαδέχθηκε τη μητέρα του ως δούκας του Ζουαγιέζ.

Ο πατέρας του είχε πέσει στη δυσμένεια του βασιλιά και είχε εξοριστεί στη Φλωρεντία. Όταν απεβίωσε, επετράπη στα τέκνα του να επιστρέψουν, έτσι ο Λουδοβίκος το 1644 έγινε Μέγας Καγκελάρος της Γαλλίας. O Λουδοβίκος ΙΔ΄ του απέδωσε τις κατασχεθείσες γαίες και τον τίτλο του δούκα του Ζουανβίλ, που ανήκαν στη μητέρα του.

Ως συνταγματάρχης του ιππικού υπηρέτησε εθελοντικά στην πολιορκία του Γκραβελίν το 1644 και σε δύο ακόμη εκστρατείες. Η συνοδεία των φυλάκων του ήταν η πιο τέλεια. Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Φραγκίσκη των Βαλουά, η οποία ήταν διανοητικά ασθενής και λίγα έτη μετά το γάμο κλείστηκε στο αβαείο του Εσσέ.

Όταν στο Αρράς όρμησε στους εχθρούς στις 22 Απριλίου του 1654, πληγώθηκε στο δεξί του χέρι και απεβίωσε 5 μήνες αργότερα. Τάφηκε στο Ζουανβίλ, κοντά στους πατρικούς προγόνους του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος-Ιωσήφ ως δούκας του Ζουαγιέζ,

Οικογένεια
Το 1649 νυμφεύτηκε στην Τουλόν τη Μαρία-Φραγκίσκη των Βαλουά, κόρη του Λουδοβίκου-Εμμανουήλ δούκα του Ανγκουλέμ. Η σύζυγός του έγινε δούκισσα του Ανγκουλέμ. Είχαν τέκνα:
 Λουδοβίκος-Ιωσήφ 1650-1671, δούκας του Γκιζ.
 Αικατερίνη-Ενριέτα 1651-1655, απεβίωσε 4 ετών, αν και μερικοί υποστηρίζουν ότι ακολούθησε τη μητέρα της στο αβαείο του Εσσέ, ώστε ο αδελφός της να είναι ο μόνος κληρονόμος των γονιών τους.

Πηγές
Jules Fériel, Notes historiques sur la ville et les seigneurs de Joinville (Paris: Ladrange, 1835), pp. 137, 144-146
Bibliothèque nationale de France, mss. Dossiers bleus, "Lorraine", 403, fol. 25

Οίκος της Λωρραίνης
Δούκες του Ζουαγιέζ
Δούκες του Ανγκουλέμ
Κλαύδιος του Ωμάλ

Ο Κλαύδιος, γαλλ. Claude, (18 Αυγούστου 1526 - 3 Μαρτίου 1573) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ωμάλ (1550-1573).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ και της Αντουανέτας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ.

Τον πόλεμο των ετών 1543-1551 μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας έληξε η Συνθήκη της Βουλώνης. Σύμφωνα με αυτήν έξι Γάλλοι πήγαν όμηροι στην Αγγλία και ο Κλαύδιος ήταν ένας από αυτούς. Το 1550 απεβίωσε ο πατέρας του και του επετράπει να επισκεφτεί την αδελφή του Μαρία, σύζυγο του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας. Άδεια του έδωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας και πήγε στο Εδιμβούργο.

Το 1550 ο μεγαλύτερος αδελφός του έγινε δούκας του Γκιζ και παραχώρησε στον Κλαύδιο τον τίτλο του δούκα του Ωμάλ. Κατά την πολιορκία του Λα Ροσέλ ένα βλήμα πυροβόλου όπλου τον χτύπησε θανάσιμα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάρολος.

Οικογένεια
Το 1647 νυμφεύτηκε τη Λουίζα του Μπρεζέ, κόρη του Λουδοβίκου κυρίου του Ανέ και της Νταϊάνας των Πουατιέ και είχαν τέκνα:
 Αικατερίνη-Ρωμύλα 1550-1606, παντρεύτηκε τον εξάδελφο του πατέρα της, τον Νικόλαο του Οίκου της Λωρραίνης δούκα του Μερκέρ.
 Κάρολος Α΄ 1555-1631, δούκας του Ωμάλ.
 Ντιάν 1558-1586, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο δούκα του Πινέ-Λουξεμπούργκ.
 Αντουανέτα-Λουίζα 1561-1643, ηγουμένη του αββαείου του Σουασόν.
 Κλαύδιος (Κλώντ) 1564-1591, ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και ηγούμενος του αββαείου Σαιν-Περ-αν-Βαλ στη Σαρτρ.
 Μαρία 1565-1627, ηγουμένη του αββαείου στο Σελλ, στο Βαλ-ντε-Μαρν.
 Ερρίκος 1549-1559 απεβ. 10 ετών, Κάρολος 1566-1568 απεβ. 2 ετών, Μαγδαληνή-Ντιάν 1554, Αντουανέτα 1560, Αντώνιος 1562,

Πηγές
 Carroll, Stuart (1998). Noble Power During the French Wars of Religion: The Guise Affinity and the Catholic Cause in Normandy. Cambridge University Press.
 Jordan, W.K., ed. (1966). Chronicle of Edward VI. Folger Shakespeare Library.

Παραπομπές

Οίκος της Λωρραίνης
Δούκες του Ωμάλ
Μπεσταμάκ

Το Μπεσταμάκ (επίσης γνωστή ως Μπέσταμακ (, Bestamak, , Bestamaq, بەستاماق)) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ακτόμπε, του βορειοδυτικού Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 246 μέτρων (807 πόδια).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Βαρικό Σερρών

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Βαρικό (αποσαφήνιση)

Το Βαρικό είναι πεδινός οικισμός στο νομό Σερρών  με υψόμετρο μόλις 17 μέτρων.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Βαρικό βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Στρυμώνα, κοντά στην ΕΟ Θεσσαλονίκης - Σερρών και απέχει 71 χλμ. ΒΑ. από την Θεσσαλονίκη και 19 χλμ. ΝΔ. από τις Σέρρες. Η παλαιά ονομασία του, μέχρι το 1927 ήταν Καρατζά Κιόϊ οπότε και μετονομάστηκε με το ΦΕΚ:179/1927. Στην απογραφή του 2001 βρέθηκαν εγγεγραμμένοι 161 κάτοικοι. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λιβαδοχώρι συναποτελούν την τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Στρυμωνικού του Δήμου Ηρακλείας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.

Παραπομπές

Δήμος Ηρακλείας

Χωριά του νομού Σερρών
Praey for the Gods

Το Praey for the Gods είναι επερχόμενο βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και επιβίωσης που αναπτύσσεται από τα No Matter Studios και θα κυκλοφορήσει για τα Microsoft Windows, PlayStation 4 και Xbox One. Το παιχνίδι είχε αρχικά τον τίτλο Prey for the Gods, ωστόσο άλλαξε λόγω διαμάχης με την ZeniMax Media σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα για το όνομα Prey.

Τρόπος παιχνιδιού 
Στο Praey for the Gods, ο χαρακτήρας ξεκινά ένα ταξίδι σε ένα παγωμένο νησί χωρίς εξοπλισμό, όπου πρέπει να βρει αντικείμενα για να επιζήσει σε ακραίες καιρικές συνθήκες, και έχει την ικανότητα να σκαρφαλώνει γιγαντιαία πλάσματα για να τα σκοτώσει.

Το παιχνίδι διαθέτει ένα σύστημα εξάντλησης και έτσι, οποιαδήποτε πράξη του χαρακτήρα θα επηρεάσει αυτό το ποσοστό. Κινήσεις όπως το γρήγορο τρέξιμο και οι κινήσεις αποφυγής βοηθούν το χαρακτήρα να αποφεύγει επιθέσεις, αλλά επίσης επιβαρύνουν το ποσοστό εξάντλησης, η οποία περνά με την ξεκούραση του χαρακτήρα.

Όταν ο χαρακτήρας έχει εξαντληθεί, τότε οι τομείς της πείνας, του κρύου και της αντοχής, πέφτουν. Η υγεία αναπληρώνεται και η εξάντληση φεύγει με την ανακάλυψη της φωτιάς.

Ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει γίγαντες στο νησί, να σκαρφαλώσει επάνω τους και να τους σκοτώσει, με διάφορα αντικείμενα που βρίσκει στο νησί.

Ανάπτυξη 
Η ανάπτυξη του Praey for the Gods ξεκίνησε το 2014 στο Σαν Φρανσίσκο. Τα No Matter Studios αποτελούνται από τρία άτομα, τους Brian Parnell, Hung-Chien Liao, και Tim Wiese. Αρχικά, εργάζονταν πάνω στο παιχνίδι στον ελεύθερο χρόνο τους. Στις 19 Οκτωβρίου του 2016, η ομάδα αποκάλυψε ένα μικρής διάρκειας trailer του παιχνιδιού στο YouTube. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, το στούντιο μετακίνησε στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον, για να εργαστεί στο παιχνίδι με πλήρες ωράριο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης
Βιντεοπαιχνίδια με Unity
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Επερχόμενα βιντεοπαιχνίδια
Ταουτσίκ

Το Ταουτσίκ (, Taushıq, تاۋشىق) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου του νοτιοδυτικού Καζακστάν, με πληθυσμό 2.600 κατοίκων. βρίσκεται σε υψόμετρο 93 μέτρων (305 πόδια).

Παραπομπές 

Πόλεις του Καζακστάν
Ρουτσούκ

Το Ρουτσούκ (επίσης, Ρούτσουκ, Ρουτσούκ, και Ρουτσούκ', Κισλάκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Αφούρτσα.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Μποζλού (Αζερμπαϊτζάν)

Το Μποζλού είναι ένα χωριό στην επαρχία Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.

Αξιοσημείωτοι ιθαγενείς 
 Καμίλ Νασίμποφ - Εθνικός ήρωας του Αζερμπαϊτζάν

Παραπομπές 

 
 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Ρενέ Β΄ ντ'Ελμπέφ

Ο Ρενέ Β', γαλλ. René, (14 Αυγούστου 1536 - 14 Δεκεμβρίου 1566) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν μαρκήσιος του Ελμπέφ (1550-1566).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζουανβίλ και ήταν ο 5ος γιος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ και της Αντουανέτας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ. Αδέλφια του ήταν ο Φραγκίσκος του Γκιζ, ο Κάρολος καρδινάλιος της  Λωρραίνης, ο Κλαύδιος του Ωμάλ, ο Λουδοβίκος Α΄ καρδινάλιος του Γκιζ και ο Φραγκίσκος, ιερέας των Ιωαννιτών ιπποτών. Αδελφές του ήταν η Μαρία του Γκιζ, η Λουίζα και άλλες δύο ηγούμενες σε αβαεία.

Υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Γαλλίας στη Σκωτία και όταν η αδελφή του Μαρία, σύζυγος του Ιακώβου Ε' της Σκωτίας, απεβίωσε τον Ιούνιο του 1560, συνόδευσε 9 μήνες μετά το σώμα της στη Γαλλία για να ταφή εκεί. Ήταν προστάτης των Τεχνών και μαικήνας του συνθέτη Πιέρ Κλερώ της Λωρραίνης.

Οικογένεια
Το 1555 νυμφεύτηκε την Λουίζα ντε Ριέ και είχε τέκνα:
 Κάρολος Α' 1556-1605, μαρκήσιος του Ελμπέφ.
 Μαρία 1555-π. 1605, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο Α΄ δούκα του Ωμάλ.

Πηγές

Οίκος της Λωρραίνης
Ρενέ του Ελμπέφ

Ο Ρενέ, γαλλ. René, (14 Αυγούστου 1536 - 14 Δεκεμβρίου 1566) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν μαρκήσιος του Ελμπέφ (1550-1566).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζουανβίλ και ήταν ο 6ος γιος του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ και της Αντουανέτας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ. Αδέλφια του ήταν ο Φραγκίσκος του Γκιζ, ο Κάρολος καρδινάλιος της  Λωρραίνης, ο Κλαύδιος του Ωμάλ, ο Λουδοβίκος Α΄ καρδινάλιος του Γκιζ και ο Φραγκίσκος, ιερέας των Ιωαννιτών ιπποτών. Αδελφές του ήταν η Μαρία του Γκιζ, η Λουίζα και άλλες δύο ηγούμενες σε αβαεία.

Υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Γαλλίας στη Σκωτία και όταν η αδελφή του Μαρία, σύζυγος του Ιακώβου Ε' της Σκωτίας, απεβίωσε τον Ιούνιο του 1560, συνόδευσε 9 μήνες μετά το σώμα της στη Γαλλία για να ταφή εκεί. Ήταν προστάτης των Τεχνών και μαικήνας του συνθέτη Πιέρ Κλερώ της Λωρραίνης.

Οικογένεια
Το 1555 νυμφεύτηκε την Λουίζα ντε Ριέ και είχε τέκνα:
 Κάρολος Α' 1556-1605, μαρκήσιος του Ελμπέφ.
 Μαρία 1555-π. 1605, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο Α΄ δούκα του Ωμάλ.

Πηγές

Οίκος της Λωρραίνης
Άγιος Κοσμάς Καβάλας

Ο Άγιος Κοσμάς (μέχρι το 1926 Καραμανλή) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 20 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 490 μέτρων.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο Άγιος Κοσμάς στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με την καταγραφή του ελληνικού στρατού είχε 720 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Άγιο Κοσμά εγκαταστάθηκαν 56 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Το καλοκαίρι του 1944, ο οικισμός εκκενώθηκε κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των βουλγαρικών αρχών Κατοχής.

Ο Άγιος Κοσμάς αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεχροκάμπου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Κοσμά, στην επαρχία Νέστου, το 1935. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κοσμά εντάσσεται επίσης το χωριό Σκοπός.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Διαλεκτό Καβάλας

Το Διαλεκτό (μέχρι το 1926 Μπεκλεμέ ή Μπεκλεμίς) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 107 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 130 μέτρων στην κοιλάδα του Νέστου, πάνω από την Εγνατία Οδό και κοντά στον οδικό άξονα Καβάλας-Ξάνθης.

Το Διαλεκτό στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε κυρίως ισλαμικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του Ελληνικού Στρατού είχε 720 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας, στο Διαλεκτό εγκαταστάθηκαν από την Ανατολική Θράκη περίπου 149 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 522 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είχε ως εξής: 1940: 594 κ., 1951: 443 κ., 1961: 367 κ., 1971: 217 κ., 1981: 167 κ., 1991: 111 κ., 2001: 115 κ., 2011: 107 κ. Το Διαλεκτό αποτελούσε έδρα της Κοινότητας Διαλεκτού, της επαρχίας Χρυσούπολης, και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον Δήμο Νέστου. Στην τοπική Κοινότητα Διαλεκτού εντάσσονται επίσης τα χωριά Εκλεκτό και Κρήνη.

Στο χωριό, όπως και στο γειτονικά χωριά, σώζονται αξιόλογα δείγματα βυζαντινής και οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Στο Διαλεκτό βρίσκεται ο δίκλιτος Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου της ομώνυμης ενορίας μαζί και των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου αλλά και το Ιερό Εξωκκλήσιο Αγίας Μαρίνας πριν τη γέφυρα και στη Κρήνη το Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Παντελεήμονα.

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Δύσβατο Καβάλας

Το Δύσβατο (μέχρι το 1926 Νεδερλή) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 9 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 460 μέτρων. Στο χωριό σώζονται αξιόλογα δείγματα αρχιτεκτονικής και ένα πέτρινο τοξωτό γεφυρί. Στο Δύσβατο βρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Το Δύσβατο στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 590 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Δύσβατο εγκατάσταθηκαν 80 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 333 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 483 κ., 1951: 185 κ., 1961: 119 κ., 1971: 38 κ., 1981: 24 κ., 1991: 57 κ.

Το Δύσβατο αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Δύσβατου, στην επαρχία Νέστου, το 1933. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού. Στην τοπική κοινότητα Δύσβατου εντάσσεται επίσης το χωριό Στεγνό, όπου σώζονται παραδοσιακά πετρόχτιστα κτίρια.

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Ελαφοχώρι Καβάλας

Το Ελαφοχώρι (μέχρι το 1926 Καρατζόβα) είναι ορεινό χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό που ανέρχεται στους 62 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Το Ελαφοχώρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 500 μέτρων και βρίσκεται βορειοανατολικά της Καβάλας, στην ευρύτερη περιοχή της οροσειράς της Λεκάνης.

Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν μουσουλμανικό χωριό και ήταν γνωστό ως Καρατζά Όβασι. Σύμφωνα με την στατιστική του ελληνικού στρατού του 1913 είχε 409 κατοίκους. Μετά την προσάρτησή του στην Ελλάδα ονομαζόταν Καρατζόβα, ενώ το 1926 έλαβε τη σημερινή του ονομασία.

Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο Ελαφοχώρι εγκαταστάθηκαν 62 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 234 κατοίκους. Το 1934 το Ελαφοχώρι αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ελαφοχωρίου, στην επαρχία Νέστου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού και από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου.

Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής το Ελαφοχώρι καταστράφηκε από τον βουλγαρικό στρατό διότι ήταν βάση ανταρτών του ΕΛΑΣ, ενώ οι κάτοικοί του υποχρεώθηκαν να το εκκενώσουν. Από τον οικισμό καταγόταν ο μακεδονομάχος Μιχαήλ Παληούρας.

Στο χωριό σώζονται δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Μοναδικά όσον αφορά την περιοχή του πρώην δήμου Ορεινού είναι τα διώροφα πλατυμέτωπα σπίτια με χαγιάτι στην μεγάλη πλευρά του ισόγειου που σώζονται στο Ελαφοχώρι.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Λουδοβίκος του Αρμανιάκ

Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis, (7 Δεκεμβρίου 1641 - 13 Ιουνίου 1718) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαργαρίτας-Φιλίππης του Καμπού. Αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος, ο Κάρολος και άλλοι δύο που έγιναν ηγούμενοι σε αβαείο, όπως και η μία αδελφή τους.

Όπως και ο πατέρας του, έγινε Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα υψηλό λειτούργημα στο παλάτι. Τον προσφωνούσαν ο Κύριος Μέγας. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Μπριόν και του Αρμανιάκ. Ο τίτλος δεν συνοδευόταν από εκτάσεις και δεν είχε σχέση με τον Οίκο των Αρμανιάκ, που είχε πια εκλείψει.

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη ντε Νεφβίλ, κόρη του Νικολάου δούκα του Βιλερουά, στρατάρχη της Γαλλίας και εκπαιδευτή του νεαρού Λουδοβίκος ΙΔ΄. Ο αδελφός της Φραγκίσκος δούκας του Βιλερουά ήταν εκπαιδευτής του νεαρού Λουδοβίκου ΙΕ΄.

Το 1704 απεβίωσε ο γιος του Λουδοβίκος-Αλφόνσος σε μάχη, 29 ετών. Στο μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο είχε δώσει τον τίτλο του Μπριον, αλλά απεβίωσε το 1713. Το 1715 απεβίωσε και ο γιος του Κάμιλλος. Ο ίδιος ο Λουδοβίκος απεβίωσε στο Παρίσι το 1718 και τάφηκε κοντά στον πατέρα του, στο αβαείο Ρογιαμόν, στο Αζνιέρ-συρ-Ουάζ στη Βαλ-ντ'Ουάζ, 30 χλμ από το Παρίσι. Ο γιος του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν, έτσι τον διαδέχθηκε ο 5ος γιος του Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη ντε Νεφβίλ, κόρη του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και είχαν 14 τέκνα, αλλά από αυτά 9 επέζησαν και μόνο τρία απέκτησαν απογόνους:
 Ερρίκος 1661-1713, κόμης του Μπριόν.
 Μαργαρίτα 166-1730, παντρεύτηκε τον Νούνο Αλβάρες Περέιρα ντε Μέλο δούκα του Κανταβάλ από την Πορτογαλία.
 Φραγκίσκος-Αρμάνδος της Λωρραίνης 1665-1728, ιππότης και ηγούμενος του αβαείου του Ρογιαμόν.
 Κάμιλλος 1666-1715, δεν νυμφεύτηκε.
 Μαρία 1674-1724, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Α΄ πρίγκιπα του Μονακό.
 Λουδοβίκος-Αλφόνσος 1675-1704, απεβίωσε στη μάχη του Βέλεζ-Μάλαγκα 29 ετών.
 Καρλόττα 1678-1757, δεν παντρεύτηκε.
 Άννα-Μαρία 1680-1712, απεβίωσε 32 ετών.
 Κάρολος 1684-1751, κόμης του Αρμανιάκ.
 Αρμάνδος 1668-1681 απεβ. 13 ετών, Φιλίππη 1673-1677 απεβ. 4 ετών, Φραγκίσκη 1664, Ισαβέλλα 1671, Μαργαρίτα 1681 απεβίωσαν νήπια.

Πηγές
Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

Οίκος της Λωρραίνης
Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ερατεινό Καβάλας

Το Ερατεινό (μέχρι το 1926 Εμπελί Μαχαλεσί ή Ερετλή Μαχαλέ) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 649 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 8 μέτρων, στην πεδιάδα της Χρυσούπολης. Το χωριό φημίζεται για τα καρπούζια του και διοργανώνεται σε αυτό γιορτή καρπουζιού.

Το Ερατεινό στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 130 κατοίκους το 1911. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 384 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 584 κ., 1951: 761 κ., 1961: 871 κ., 1971: 834 κ., 1981: 944 κ., 1991: 781 κ. Το Ερατεινό αποσπάστηκε από την κοινότητα Χρυσουπόλεως και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ερατεινού, στην επαρχία Νέστου, το 1933. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως.

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Ζαρκαδιά Καβάλας

Η Ζαρκαδιά (μέχρι το 1926 Καρατζιλάρ) είναι χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 598 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Βρίσκεται βορειοανατολικά της Καβάλας σε υψόμετρο 140 μέτρων. Η Ζαρκαδιά στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού το 1911 είχε 460 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, στη Ζαρκαδιά εγκαταστάθηκαν 188 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων που προέρχονταν κυρίως από την Ανατολική Θράκη.

Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής η Ζαρκαδιά αποτελούσε ένα από τα πολλά κέντρα τροφοδοσίας του ΕΛΑΣ στα νοτιοδυτικά της οροσειράς της Λεκάνης. Στις 6 Ιουνίου του 1944 σημειώθηκε κοντά στο χωριό συμπλοκή ανάμεσα σε μικρή ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ και τμήμα βουλγαρικής χωροφυλακής.

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, η Ζαρκαδιά αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας στην επαρχία Νέστου. Με βάση τις αλλαγές του προγράμματος Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως, ενώ από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου. Στην τοπική κοινότητα Ζαρκαδιάς εντάσσεται επίσης το χωριό Εκάλη.

Κάτοικος της Ζαρκαδιάς ήταν ο Νίκος Χατζηνικολάου ή καπετάν Μαύρος, σημαντικό στέλεχος του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, ο οποίος μετά τη λήξη του Εμφυλίου κατέφυγε στην Πολωνία όπου έζησε μέχρι τον θάνατό του.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας
Μικρά Ασία (δίσκος)

Μικρά Ασία είναι ο τίτλος ενός δίσκου ο οποίος κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου του 1972. Η μουσική των τραγουδιών του ανήκει στο συνθέτη Απόστολο Καλδάρα κι οι στίχοι τους στο στιχουργό Πυθαγόρα Παπασταματίου  και ερμηνευτές ήταν ο Γιώργος Νταλάρας κι η Χάρις Αλεξίου.  Αφορμή για την κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου ήταν το γεγονός πως τον Αύγουστο του 1972 συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.  Μαζί με τον Βυζαντινό Εσπερινό θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Η ηχογράφηση έγινε στο Studio της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τους Μίμη Καννή και Γιώργο Τζάννε.

Τραγούδια
Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής:
 Μες στου Βοσπόρου τα στενά (Γ. Νταλάρας)
 Οι καμπάνες της Αγια-Σοφιάς (Γ. Νταλάρας)
 Δυο παλικάρια απ' τ' Αϊβαλί (Χ. Αλεξίου)
 Προσφυγιά (Γ. Νταλάρας)
 Πέτρα πέτρα χτίσαμε (Γ. Νταλάρας)
 Η Σμύρνη (Γ. Νταλάρας & Χορωδία)
 Γιορτή ζεϊμπέκηδών (Γ. Νταλάρας)
 Το σπίτι μου το πατρικό (Γ. Νταλάρας)
 Πήρε φωτιά το Κορδελιό (Χ. Αλεξίου)
 Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω (Γ. Φέρτης & Γ. Νταλάρας)
 Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς (Χ. Αλεξίου)

Παραπομπές

Ελληνική δισκογραφία
Δισκογραφία του Απόστολου Καλδάρα
Δισκογραφία της Χαρούλας Αλεξίου
Δισκογραφία του Γιώργου Νταλάρα
Άλμπουμ του 1972