joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι

Ο Ζλάτκο "Τσικ" Τσαϊκόφσκι (24 Νοεμβρίου 1923 - 27 Ιουλίου 1998) ήταν Κροάτης και (μετέπειτα) Γιουγκοσλάβος παίκτης και προπονητής ποδοσφαίρου. Ο αδελφός του Ζέλικο Τσαϊκόφσκι, υπήρξε επίσης ποδοσφαιριστής. Ως αμυντικό χαφ, ο Τσαϊκόφσκι ήταν γνωστός για την εξαιρετική φυσική του κατάσταση και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Γιουγκοσλάβους ποδοσφαιριστές. Παρά τον αμυντικό ρόλο του ήταν επίσης πολύ καλός πασαδόρος και κατείχε κορυφαία τεχνική κατάρτιση.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
Σε επίπεδο συλλόγων ο Τσαϊκόφσκι αγωνίστηκε αρχικά στη ΧΑΣΚ (HAŠK- Hrvatski akademski športski klub) και την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Σε αυτήν την περίοδο αγωνίστηκε μεταξύ 1942-1943, δύο φορές για την Κροατία, καθώς και 55 φορές για τη Γιουγκοσλαβία (μεταξύ 1946-1955), σκοράροντας επτά γκολ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 και του 1952 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και τις δύο φορές. Συμμετείχε επίσης στα Μουντιάλ του 1950 και του 1954. Το 1950 η Γιουγκοσλαβία ηττήθηκε μόνο από τη Βραζιλία στη φάση των ομίλων, κατά την οποία ο Τσαϊκόφσκι σκόραρε δύο γκολ εναντίον του Μεξικού. Μετά από αυτό τελείωσε την καριέρα του ως παίκτης με την Κολωνία και τη Χάποελ Χάιφα.

Καριέρα προπονητή
Πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν το γερμανικό πρωτάθλημα το 1962 με την Κολωνία. Το 1963 ανέλαβε τα ηνία της Μπάγερν Μονάχου, την οποία ανέβασε από τη δεύτερη κατηγορία στην πρώτη, κατέκτησε δύο φορές το κύπελλο Γερμανίας, καθώς και το κύπελλο Κυπελλούχων (1966-67), επικρατώντας στον τελικό εναντίον της Ρέιντζερς Γλασκώβης.

Αργότερα ο Τσαϊκόφσκι ήταν προπονητής στο Αννόβερο, στην Κίκερς Όφενμπαχ, ακολούθησε η Ντιναμό Ζάγκρεμπ και η Νυρεμβέργη, για να επιστρέψει στη συνέχεια στην Κολωνία και για μια ακόμη φορά στην Κίκερς Όφενμπαχ.

Την περίοδο 1977-78 πήγε στο ελληνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στην ΑΕΚ, όπου με τους Ντούσαν Μπάγεβιτς, Μίλτον Βιέρα και Θωμά Μαύρο να συνθέτουν εξαιρετικό επιθετικό τρίδυμο, κατέκτησε το νταμπλ. Στο πρωτάθλημα η ΑΕΚ παρέμεινε αήττητη εντός έδρας με μόλις δύο ισοπαλίες, ενώ στο κύπελλο απέκλεισε αρχικά τον Παναθηναϊκό με εκτός έδρας νίκη 1-0, στη συνέχεια τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια με το εντυπωσιακό 6-1 και στον τελικό κατέκτησε το τρόπαιο με νίκη 2-0 επί του ΠΑΟΚ με γκολ των Μπάγεβιτς και Μαύρου στο δεύτερο ημίχρονο.

Στη συνέχεια πήγε στην Ελβετία αναλαμβάνοντας τη Ζυρίχη (1978-1980) και την Γκρένσεν (1980) και στην Αυστρία με την Γκράτσερ το 1981. Έπειτα επέστρεψε ως προπονητής της ΑΕΚ (1982), ολοκληρώνοντας την προπονητική του σταδιοδρομία στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1983-84).

Παραπομπές

Πηγές 
Η καριέρα του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο national football teams
Το ποδοσφαιρικό προφίλ του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο transfermarkt
Το προπονητικό προφίλ του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο transfermarkt

Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Προπονητές Απόλλωνα Καλαμαριάς
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Επαρχία Παφλαγονίας

Η Επαρχία Παφλαγονίας  ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη Μικρά Ασία. 

Η επαρχία δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού τον 4ο αιώνα και γεωγραφικά καταλάμβανε την ιστορική περιοχή της Παφλαγονίας και εδάφη που αποσπάστηκαν από την Επαρχία Βιθυνίας που προϋπήρχε. Έδρα του διοικητή ήταν η Γάγγρα και διοικητικά ανήκε στην Διοίκηση Ποντικής.

Το 398 αποσπάστηκε τμήμα της και έγινε η νέα Επαρχία Ονωριάδος . Η επαρχία καταργήθηκε τον 7ο αιώνα και τα εδάφη της μοιράστηκαν στα θέματα Oψικίου και Aρμενιάκων και αργότερα στο νέο Θέμα Παφλαγονίας.

Ο Ιεροκλέους στον Συνέκδημο αναφέρει σπουδαιότερες πόλεις της επαρχίας, την Γάγγρα, την Πομπηιόπολις, την Σόρα, την Άμαστρις, την Ιουνόπολις και την Δάδυβρα. Πριν την απόσπαση της Ονωριάδος σημαντκή πόλη ήταν και η Kλαυδιούπολη.

Παραπομπές 

Ρωμαϊκές επαρχίες
Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
NGC 196

Ο NGC 196 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 180 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Δεκεμβρίου 1790.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

0196
02357
00405
Φακοειδείς γαλαξίες
Κήτος (αστερισμός)
NGC 195

Ο NGC 195 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο Γερμανός αστρονόμος Ερνστ Βίλχελμ Λέμπερεχτ Τέμπελ (Ernst Wilhelm Leberecht Tempel) το 1877.

Αναφορές 

0195
02391
Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κήτος (αστερισμός)
NGC 194

Ο NGC 194 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Δεκεμβρίου 1790. Απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 200.

Αναφορές 

0194
02362
00407
Ελλειπτικοί γαλαξίες
Ιχθύες (αστερισμός)
Κλειστό Άρτας

Το Κλειστό είναι ένα χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 119 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 12 χλμ. από την πόλη της Άρτας..

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Κλειστό υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Κλειστό εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.

Ιστορία

Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Τσέρκιστα. Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας,  στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, το Κλειστό μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.

Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η  περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Κλειστό αποτελούσε μέρος του τμήματος Ραδοβυζίου.

Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Κλειστό. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 15 οικογένεις. Το χωριό ήταν ιδιοκτησία της Μονής Θεοτόκου. Κοντά στο χωριό, στη θέση Παλαιοχώρια και σε απόσταση περίπου μισής ώρας υπήρχαν ερείπια κτισμάτων και ο Ναός του Αγίου Νικολάου. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο Κλειστό υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 15 μαθητές. 

Η οριστική απελευθέρωση του Κλειστού έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Ν.Σκουφά
Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Χωριά του νομού Άρτας
Δήμος Νικολάου Σκουφά
NGC 193

Ο NGC 193 είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες, τον οποίο ανεκάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ την 21η Δεκεμβρίου 1786. Απέχει περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός. Η κεντρική περιοχή του γαλαξία παρουσιάζει περίπλοκη μορφολογία σκόνης, με εμφανείς δύο λωρίδες σκόνης. Στα ραδιοκύμματα, παρουσιάζει πίδακα ο οποίος προέρχεται από τον πυρήνα του γαλαξία. Ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 193 και σε μικρή γωνιακή απόσταση βρίσκεται ο NGC 204.

Αναφορές  

0193
02359
00408
Ιχθύες (αστερισμός)
Φακοειδείς γαλαξίες
Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι

Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι (विद्यादेवी भण्डारी, 19 Ιουνίου 1961-) είναι πολιτικός από το Νεπάλ η οποία εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος του Νεπάλ στις 28 Οκτωβρίου 2015. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό) και πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών του Νεπάλ πριν από την εκλογή της στην προεδρία της χώρας.  Στην προεδρική ψηφοφορία του Κοινοβουλίου του Νεπάλ, η ίδια συγκέντρωσε 327 από τις συνολικά 549 ψήφους των βουλευτών, κερδίζοντας τον αντίπαλό της Κουλ Μπαχαντούρ Γκουρούνγκ. Στο παρελθόν, διετέλεσε υπουργός Άμυνας του Νεπάλ. Επανεξελέγη πρόεδρος τον Μάρτιο του 2018.

Πρώτα χρόνια 
Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1961 στο Μάνε Μπαντζιάνγκ της Επαρχίας Μποζπούρ του Νεπάλ. Η ενασχόλησή της με την πολιτική άρχισε από νεαρή ηλικία.

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1994 και του 1999, ωστόσο δεν εξελέγη στις εκλογές του 2008. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση του Μαντχάβ Κουμάρ Νεπάλ, ενώ επανεξελέγη στις εκλογές του 2013.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Η Μπαντάρι έγινε μέλος του Συνδέσμου Νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό) το 1978, ενώ ήταν υπεύθυνη της Επιτροπής Ανατολικής Ζώνης της Παν-Νεπαλικής Εθνικής Ένωσης Ελεύθερων Σπουδαστών. Επίσης, διετέλεσε επικεφαλής της πτέρυγας γυναικών της Γενικής Συνομοσπονδίας Νεπαλικών Συνδικάτων από το 1993 μέχρι το 1997, οπότε και εξελέγη μέλος της κεντρικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό). Αργότερα, εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος.
Στις 13 Μαρτίου 2018 επανεξελέγη πρόεδρος του Νεπάλ από το Εθνικό Κοινοβούλιο λαμβάνοντας 39.275 ψήφους έναντι 11.730 για τον Κουμάρι Λαξμί Ράι.

Προσωπική ζωή 
Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι ήταν παντρεμένη με τον δημοφιλή κομμουνιστή ηγέτη Μαντάν Μπαντάρι, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στην Περιφέρεια Τσιτουάνγκ του Νεπάλ το 1993. Το ατύχημα θεωρείται ως δολοφονική ενέργεια, ωστόσο δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμα τα αίτιά του.

Παραπομπές 

Πρόεδροι του Νεπάλ
Ηγέτες εν ενεργεία
Σέριε Γ

Η Σέριε Γ (ιταλικά: Serie C), πρώην Λέγκα Προ (Lega Pro), είναι η τρίτη τη τάξει κατηγορία ποδοσφαίρου στην Ιταλία. Αποτελείται από 54 ομάδες και διευθύνεται από τη Λέγκα Ιταλιάνα Κάλτσιο Προφεσιονίστικο (Lega Pro).

Από το 2014 είναι το μόνο πρωτάθλημα που διοργανώνεται από τη Λέγκα Ιταλιάνα Κάλτσιο Προφεσιονίστικο, μετά την ενοποίηση των Πρίμα Ντιβιζιόνε (Prima Divisione) και Σεκόντα Ντιβιζιόνε (Seconda Divisione), που επανέφερε τη μορφή της «Σέριε Γ» (Serie C) που υπήρχε μεταξύ 1935 και 1978 (χρονιά κατά την οποία χωρίστηκε σε Σέριε Γ1 και Γ2).

Διαμόρφωση 
Την περίοδο 2013-14, η Πρίμα Ντιβιζιόνε αποτελούνταν από δύο ομίλους: την Τζιρόνε Α (Girone A) και την Τζιρόνε Β (Girone B), αντίστοιχα, των 17 και των 16 ομάδων. Στο τέλος της περιόδου (μέχρι το 2013), τέσσερις ομάδες (δύο από κάθε όμιλο) προβιβάζονταν στη Σέριε Β και έξι ομάδες (τρεις από κάθε όμιλο) υποβιβάζονταν στη Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε. Στην τελευταία περίοδο δεν υπήρχε υποβιβασμός, αλλά άνοδος στη Σέριε Β ή προώθηση στη Λέγκα Προ.

Η Σεκόντα Ντιβιζιόνε αποτελούνταν επίσης από δύο ομίλους: την Τζιρόνε Α (Girone A) και την Τζιρόνε Β (Girone B), αλλά και οι δύο με 18 ομάδες. Στο τέλος της περιόδου, έξι ομάδες (τρεις από κάθε όμιλο) προβιβάζονταν στη Λέγκα Προ Πρίμα Ντιβιζιόνε και εννέα ομάδες (τέσσερις από κάθε όμιλο συν τον ηττημένο του αγώνα διαβάθμισης πλέι άουτ από κάθε όμιλο) υποβιβάζονταν στη Σέριε Δ (Serie D). Και στους δύο ομίλους της Σεκόντα Ντιβιζιόνε, οι ομάδες χωρίζονταν με βάση γεωγραφικά κριτήρια, με την εξαίρεση την ομάδα Μιλάτσο της Σικελίας που αγωνιζόταν στην Τζιρόνε Α.

Η Σεκόντα Ντιβιζιόνε, μέχρι το καλοκαίρι του 2010 αποτελείτο από 54 ομάδες, αλλά την περίοδο 2010-11 οι ομάδες ήταν μόνο 49 και χωρίζεταν γεωγραφικά σε τρία τμήματα των 17, 16 και 16 ομάδων το καθένα. Στο τέλος της περιόδου, έξι ομάδες (δύο από κάθε όμιλο) προβιβάζονταν στην Πρίμα Ντιβιζιόνε και τέσσερις: δύο για τον Α όμιλο και μία για κάθε ένα από τους άλλους δύο ομίλους, υποβιβάζονταν στη Σέριε Δ.

Στις 21 Νοεμβρίου του 2012, ανακοινώθηκε ότι οι δύο κατηγορίες θα έπρεπε να συγχωνευθούν σε ένα ενιαίο πρωτάθλημα, το οποίο θα αποτελούνταν από τρεις ομίλους των 20 ομάδων το καθένα, από την περίοδο 2014-15. Η συγχώνευση τέθηκε σε ισχύ από την περίοδο 2014-15.

Δείτε επίσης 
 Λέγκα Ιταλιάνα Κάλτσιο Προφεσιονίστικο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τρίτης κατηγορίας στην Ευρώπη
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ιταλίας
Σέριε Γ
Μονολιά Λιχάδος Ευβοίας

Η Μονολιά Εύβοιας είναι νησίδα του δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού στα όρια του Βόρειου Ευβοϊκού με τον  Μαλιακό κόλπο.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Η Μονολιά είναι η μεγαλύτερη νησίδα του συμπλέγματος των Λιχάδων. Μέχρι το 1960 είχε οικισμό με μόνιμους κατοίκους. Το μεγαλύτερο μέρος της ανήκει στην οικογένεια Τσορβατζή από το Καρπενήσι. Οι νησίδες είναι αποτέλεσμα ηφαιστειακής δραστηριότητας. Μεγάλο τμήμα των νησιών βυθίστηκαν από μεγάλο σεισμό που έγινε το 426 π.Χ.. Η Μονολιά είναι μακρόστενη, έχει πολύ μικρό υψόμετρο, χαμηλή θαμνώδη βλάστηση και φρύγανα ενώ στη νότια πλευρά της έναν μικρό όρμο που χρησιμεύει ως φυσικό λιμάνι. Μαζί με τα υπόλοιπα Λιχαδονήσια έχει χαρακτηριστεί ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους - Τ.Ι.Φ.Κ.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λιχάδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Λιχάδος της δημοτικής ενότητας Λιχάδος που υπάγεται στον δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού και δεν κατοικείται.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Λιχαδονήσια: Oι μικρές Σεϋχέλες της Εύβοιας από τον ιστότοπο https://www.lifo.gr/

Παραπομπές

Φωτογραφίες

Νησιά της Ελλάδας
Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Η μητέρα του σκύλου

Η μητέρα του σκύλου είναι βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι. Πρώτη φορά εκδόθηκε το 1990 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη και από τότε έχει επανεκδοθεί δεκάδες φορές. Μεταφράστηκε αρχικά στα γαλλικά το 1993 από τον Ζακ Μπουσάρ (Jacques Bouchard) και σε άλλες γλώσσες. Βραβεύτηκε με το βραβείο της κοινότητας Ελληνοφώνων της Νότιας Ιταλίας το 1998, με το μεγάλο βραβείο των κριτικών το 2000 και το βραβείο Acerbi (Premio letterario Giuseppe Acerbi) στην Ιταλία το 2002.

Το βιβλίο είναι, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, ένας μονόλογος από την Ραραού, μια συνταξιούχο ηθοποιό. Η Ραραού (το πραγματικό της όνομα, όπως λέει η ίδια, ήταν Ρουμπίνη Μέσκαρη) μιλά κυρίως για τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, λίγο πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Κατοχή σε ένα επαρχιακό χωριό. Μετά την απελευθέρωση ήρθε με την μητέρα της, που είχε νωρίτερα διαπομπευτεί σαν ερωμένη Ιταλού αξιωματικού, στην Αθήνα όπου και έζησαν μαζί μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Διάσπαρτες είναι ακόμα οι αναφορές της αφηγήτριας στην επαγγελματική της ζωή.

«Η μητέρα του σκύλου» έχει παιχτεί στο θέατρο ως δραματοποιημένο μυθιστόρημα το 2011 στο Εθνικό Θέατρο και στο «Σύγχρονο Θέατρο» το 2014 , ενώ το 2008 παίχτηκε με επιτυχία στην Τσεχία θεατρικός μονόλογος βασισμένος στη Μητέρα του σκύλου που έγραψε ο Πάβελ Κόχοουτ (Pavel Kohout).

Αναφορές

Ελληνικά μυθιστορήματα
Μυθιστορήματα του 1990
Ίντε

Ο Ίντε (γαλλικά Inde) είναι μικρός ποταμός του Βελγίου καθώς και του βόρειου τμήματος της Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας. Έχει συνολικό μήκος 54 χιλιόμετρα.

Γεωγραφία 
Ο Ίντε είναι αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ρόερ, που διαρρέει τμήμα του ανατολικού Βελγίου και τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας.

Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο δήμο Ρέρεν, στο ανατολικό Βέλγιο. Ο Ίντε διαρρέει την κοινότητα Άαχεν-Κορνελίμουνστερ, την πόλη Άσβαϊλερ και τον δήμο Ίντεν. Εκβάλλει στον Ρόερ κοντά στην πόλη Τζούλιχ. Τμήμα του ποταμού εκτράπηκε επειδή άνοιξε ορυχείο λιγνίτη στην περιοχή Ίντεν-Λάμερσντορφ το 2003.

Παραπόταμοι του Ίντε είναι τα ρέματα Όμερμπαχ, Όττερμπαχ, Σάουμπαχ, Βίχτμπαχ και Βέχεμπαχ.

Ιστορία 
Η ονομασία του ποταμού προέρχεται από το κέλτικο Ίντα (Inda). Υπάρχει και ποταμός με το όνομα Ίντε στη Γαλλία, ο oποίος έχει μήκος 55 χιλιόμετρα και το αρχικό του όνομα ήταν Ιντέλλα (Intella).

Ο ποταμός απέκτησε ιστορική σημασία όταν ο αυτοκράτορας Λουδοβίκος ο Ευσεβής ίδρυσε τη μονή Κορνελίμουνστερ σε σημείο της διαδρομής του το 815 μ.Χ..

Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Ποταμοί του Βελγίου
Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Νίκος Χατζηνικολάου (καλαθοσφαίριση)

Ο Νίκος Χατζηνικολάου είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1945 ως το 1950.

Καριέρα
Ο Χατζηνικολάου αγωνίστηκε με την φανέλα του Άρη για πρώτη φορά στην πρώτη μεταπολεμική σεζόν, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, με προπονητή και αρχηγό τον Φαίδωνα Ματθαίου.

Ο Άρης κατάφερε να γίνει ανταγωνιστικός προς την απόλυτη κυρίαρχο του βορειοελλαδικού μπάσκετ, ΧΑΝΘ, πραγματοποιώντας δεκατρείς νίκες σε δεκατέσσερις αγώνες το 1947-48 και χάνοντας το τοπικό πρωτάθλημα σε αγώνα μπαράζ με αντίπαλο την ΧΑΝΘ, στις 11 Απριλίου 1948.

Το 1948-49, οι «κίτρινοι» κατάφεραν να κερδίσουν την πρόκριση στην τελική φάση του πρωταθλήματος, χάνοντας και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης σε αγώνα μπαράζ με την ΧΑΝΘ. Στο πρωτάθλημα Ελλάδος, κατέλαβαν την έκτη θέση με τον Χατζηνικολάου να πετυχαίνει 48 πόντους σε έξι αγώνες.

Μετά την αποχώρηση του Ματθαίου το 1949, η ομάδα του Άρη αποδυναμώθηκε και κατέλαβε την πέμπτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος της σεζόν 1949-50. Ο Χατζηνικολάου αγωνίστηκε στους εννέα από τους έντεκα αγώνες του Άρη, αποτελώντας μαζί με τον Αντώνη Φλόκα, τις κύριες πηγές σκοραρίσματος των «κίτρινων».

Μετά από αυτή την χρονιά, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Παραπομπές

Πηγές
 «Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)», Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
 «Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004», συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7

Καλαθοσφαιριστές Άρη
Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Σούτινγκ γκαρντ
Notitia Urbis Constantinopolitanae

Τα Notitia Urbis Constantinopolitanae (Δεδομένα για την πόλη της Κωνσταντινούπολης) είναι ένας κατάλογος των δεκατεσσάρων περιοχών και των μνημείων, δημοσίων κτηρίων και ανωτέρων υπάλληλων της Κωνσταντινούπολης των μέσων του 5ου αιώνα. Συντάχθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄.

Δομή και Περιεχόμενο 

Το κείμενο αρχίζει με εισαγωγή στην οποία εγκωμιάζει τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ και συνεχίζει με καταλογογράφηση σημαντικών κτηρίων, αγορών (fora), εκκλησιών, μεγάρων, λουτρών, δεξαμενών, ανακτόρων, "οίκων" (domi), αξιωματούχων, επικεφαλής των ενώσεων (collegia) και των γειτονιών (vicomagistri) ξεχωριστά για καθεμιά από τις δεκατέσσερις περιοχές της Κωνσταντινούπολης. Τέλος, κλείνει με έναν γενικό απολογισμό των σημαντικότερων υποδομών της πόλης αναφέροντας ταυτόχρονα και τον αριθμό τους (λ.χ. "Εκκλησίες: δεκατέσσερις").

Γλώσσα 
Τα Notitia Urbis Constantinopolitanae είναι γραμμένα στα Λατινικά και ακολουθούν την παράδοση παρόμοιων κειμένων, που συντάσσονταν νωρίτερα για τη Ρώμη.

Αξιολόγηση 

Παρόλο που υπάρχουν πολλές ασάφειες και λείπουν λεπτομέρειες, οι οποίες θα έκαναν το περιεχόμενο του κειμένου πιο κατανοητό σε ορισμένα σημεία (λ.χ. η έννοια του "οίκου" [domus] δεν είναι σαφές αν αφορά σε απλές οικίες ή σε επαύλεις), η αξία του έργου είναι μεγάλη, καθώς πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία επίσημων πηγών και καθώς μας δίνει μια γενική εικόνα της Κωνσταντινούπολης πριν από την εφαρμογή του εκτεταμένου οικοδομικού προγράμματος του Ιουστινιανού Α΄.

Ως κάποιο βαθμό βέβαια τα Notitia θα πρέπει να υπακούν στην αυτοκρατορική προπαγάνδα και ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναφέρονται μόνο οι "οίκοι" (domi), ενώ οι υποδεέστερης αρχιτεκτονικής πολυώροφες πολυκατοικίες της εποχής ("insulae"), που γνωρίζουμε ήδη από την Πρωτοβυζαντινή Εποχή ότι παρέβαιναν τη νομοθεσία για τις αποστάσεις μεταξύ τους, απουσιάζουν παντελώς. Προφανώς ο σκοπός ήταν να δοθεί η εικόνα μιας ιδανικής πόλης, πράγμα που θα ενίσχυε την αυτοκρατορική εικόνα.

Πάντως, παρά την προπαγανδιστική διάθεση, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι η εικόνα που δίνεται για την Κωνσταντινούπολη των μέσων του 5ου αιώνα είναι αληθής. Πρόκειται για μια ανεπτυγμένη πόλη, που διαθέτει εξαιρετικές υποδομές και πολλές ανέσεις. Ταυτόχρονα είναι ακόμη ορατά τα ίχνη της αρχαίας προκατόχου της, ενώ, σε αντίθεση με τους επόμενους αιώνες, δεν είναι ιδιαιτέρως πλούσια σε εκκλησιαστικά μνημεία.

Χειρόγραφη ΠαράδοσηDrakoulis, Dimitris (2012), σελ. 153-154 
C. Vindobonensis 162 του 9ου αι.

C. Vindobonensis 3103 του 15ου αι.

C. Monacensis 10,291 του 16ου αι.

Εκδόσεις 
Το κείμενο εκδόθηκε ως παράρτημα στο:

Notitia dignitatum; accedunt Notitia urbis Constantinopolitanae et laterculi prouinciarum, έκδ. Otto Seeck, Βερολίνο 1876

Μεταφράσεις 
Grig Lucy, Kelly Gavin. Two Romes: Rome and Constantinople in Late Antiquity. Οξφόρδη 2012

Παραπομπές 

Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
__ΜΕΠΠ__
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ματ Γουώλς

Ο Ματ Γουώλς, γεννημένος στις 2 Δεκεμβρίου 1982 στο Χόλαντ της Πενσυλβάνια, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σούτινγκ γκαρντ.

Βιογραφία
Ο Γουώλς φοίτησε με υποτροφία στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα, όπου αγωνίστηκε από το 2002 ως το 2005. Έπαιξε σε 92 αγώνες με μέσους όρους 14,1 πόντων, 4,4 ριμπάουντ και 3,0 ασίστ. Χωρίς να γίνει ντραφτ για το ΝΒΑ, υπέγραψε στους Μαϊάμι Χιτ, με τους οποίους αγωνίστηκε σε μόλις δύο αγώνες πριν αφεθεί ελεύθερος στις 18 Νοεμβρίου 2005. Δύο μήνες αργότερα, συμφώνησε με τους Άρκανσας Ρίμρόκερς, με τους οποίους ολοκλήρωσε την σεζόν στην NBA D-League.

Το φθινόπωρο του 2006, υπέγραψε στην Ολύμπια Λάρισας, με την οποία αγωνίστηκε σε 16 παιχνίδια για το πρωτάθλημα της Α1, σκοράροντας 17,8 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε στην Μανρέσα, με την οποία αγωνίστηκε σε 18 ματς, πριν μετακομίσει στην Γαλλία και την Σαρλερουά, όπου παρέμεινε και για την σεζόν 2008-09. Συνολικά, έπαιξε με την γαλλική ομάδα σε 38 παιχνίδια με μέσο 10,9 πόντων και 3,8 ριμπάουντ.

Για τo 2009-10, συμφώνησε με την σλοβενική Ολύμπια Λουμπλιάνας, από την οποία αποχώρησε τον Φεβρουάριο του 2010 για να συνεχίσει στον Άρη. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 138 πόντους και μαζεύοντας 78 ριμπάουντ.

Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την γαλλική Βιλερμπάν, με την οποία κατέλαβε την ενδέκατη θέση του πρωταθλήματος. Το 2011-12, φόρεσε την φανέλα της Μούρθια, με την οποία αγωνίστηκε σε μόλις έξι αγώνες πριν συνεχίσει στην Σάσκι Μπασκόνια για άλλα τέσσερα παιχνίδια και ολοκληρώσει την χρονιά στην Ουκρανία και την Αζοβμάς.

Το 2012-13, επέστρεψε στην Σαρλερουά και ολοκλήρωσε την χρονιά στην Μπάμπεργκ από την Γερμανία. Τον Αύγουστο του 2013, συμφώνησε με την Βίρτους Μπολόνια για δύο χρόνια, αλλά μετά το τέλος της σεζόν 2013-14 αφέθηκε ελεύθερος και υπέγραψε στην τούρκικη Εσκισεχίρ.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2015, ο Γουώλς ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, σε ηλικία 33 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Matt Walsh NBA Stats | Basketball-Reference.com
 WALSH, MATT - Euroleague.net
 Matt Walsh Basketball Player Profile

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ‎
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας‎
Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα‎
Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας
Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν‎
Καλαθοσφαιριστές Μούρθια‎
Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια‎
Καλαθοσφαιριστές Αζοβμάς Μαριουπόλ‎
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Εσκισεχίρ‎‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Αρκάνσας ΡιμΡόκερς
Κορυφούλα Πρέβεζας

Η Κορυφούλα είναι χωριό του Νομού Πρέβεζας και υπάγεται διοικητικά στο δήμο Πάργας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 59 μόνιμων κατοίκων. Εως το 1927 το χωριό ονομάζονταν Νιαγκάτες.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πρέβεζας
Κωνσταντίνος Παπαδάκης (καλαθοσφαιριστής)

Ο Κωνσταντίνος Παπαδάκης (Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 1998), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.91μ. και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ για την Α.Ε.Κ.

Σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2015, στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Παρέμεινε στον Παναθηναϊκό για την σεζόν 2015-16, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Φάρο Κερατσινίου. Στους πράσινους ο Παπαδάκης, υπήρξε συμπαίκτης με το μπασκετικό πρότυπό του όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, τον Δημήτρη Διαμαντίδη. 

Το καλοκαίρι του 2016, δόθηκε δανεικός στον Κολοσσό Ρόδου. Τελικά στην ομάδα της Ρόδου έμεινε για τρία χρόνια. Την πρώτη σεζόν (2016-2017), είχε 2,4 πόντους, κατά μέσο όρο, σε 23 παιχνίδια, τη δεύτερη (2017-2018) σκόραρε 2,2 πόντους κι έδινε 1,1 ασίστ, σε 22 συμμετοχές και την τρίτη (2018-2019) μέτρησε 1,8 πόντους, σε 19 ματς.

Το καλοκαίρι του 2019, επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.

Στις 25 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στην ομάδα της Λάρισας, μέχρι το 2021. Τη σεζόν 2020-21, ήταν από τους πιο σταθερούς παίκτες της ομάδας έχοντας μέσο όρο 7 πόντους, 2.6 ριμπάουντ και 1.8 ριμπάουντ ανά αγώνα, με ποσοστό 39,8% από τη γραμμή των 6,75.

Το καλοκαίρι του 2021, έμεινε ελεύθερος από την ομάδα του Παναθηναϊκού.

Στις 31 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Σε 23 παιχνίδια στην Α1 είχε 7 πόντους και 3,3 ασίστ κατά μέσο όρο.

Στις 26 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Α.Ε.Κ.

Τίτλοι

Συλλογικοί

Παναθηναϊκός 
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2020)
 Κύπελλο Ελλάδας: (2016)

Ατομικοί 

 Ελληνικό All Star Game νέων: (2020)
 Νικητής στο διαγωνισμό τριπόντων στην κατηγορία All-Star Game Νέων: (2020)

Παραπομπές

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Ερμή Αγιάς
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Ρίο Νέγκρο

Ο Ρίο Νέγκρο (Rio Negro), προφέρεται στα βραζιλιάνα πορτογαλικά Ρίο Νέγκρο, βραζιλιανή πορτογαλική  προφορά ΔΦΑ: [ˈʁi.u nɛɡɾu], και στα ισπανικά Ρίο Νέγρο, ισπανική  προφορά : [ˈri.o ˈneɣɾo], είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραποτάμους του Αμαζονίου (συμβάλει περίπου στο 14% της απόθεσης υδάτων) και πηγάζει στη νοτιοανατολική Κολομβία και για ένα διάστημα συνιστά τα σύνορά της με τη Βενεζουέλα. Συμβάλει μαζί του στο εσωτερικό του τροπικού δάσους της Βραζιλίας νοτίως της πόλης Μανάους σε μια απόσταση 10 χιλιομέτρων από αυτήν κι ονομάστηκε έτσι από το μαύρο χρώμα των υδάτων του (συνιστά τον μεγαλύτερο ποταμό αυτού του είδους).

Εξαιτίας του γεγονότος πως φέρει από ελάχιστα ως καθόλου ιζήματα θεωρείται ένας από τους καθαρότερους ποταμούς του πλανήτη και η διαύγεια των υδάτων του μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες να φτάσει και τα 9 μέτρα. Εκτιμάται πως 800-900 είδη ψαριών ζουν στα νερά του ποταμού εκ των οποίων έχουν περιγραφεί τα 700 και 90 θεωρούνται ενδημικά.

Συνδέσεις με άλλα ποτάμια 

Μέσω του ποταμού Κασικιάρε, που λειτουργεί ως φυσικό κανάλι, συνδέεται με τον ποταμό Ορινόκο στη νότια Βενεζουέλα.
Η ένωση του Ρίο Νέγκρο με τον ποταμό Σολιμόες (πορτογαλικά: Solimões, Άνω Αμαζόνιος) στο σημείο αυτό σχηματίζει τον ποταμό Αμαζόνιο.Έχει μήκος 2.2250 χμ εκ των οποίων τα 1,370 βρίσκονται στη Βραζιλία. Είναι πλωτός για περίπου 725 χμ. από το σημείο της συμβολής του και προς το εσωτερικό του. Παρόλο που οι όχθες του είναι αραιοκατοικημένες, θεωρείται πολύ σημαντική κυκλοφοριακή αρτηρία.

Η συνάντηση των υδάτων 

Το μαύρο χρώμα του νερού του ποταμού προέρχεται από την αποσύνθεση οργανικού υλικού που λαμβάνει χώρα στους βάλτους που τον περιβάλουν και στη χαμηλή περιεκτικότητα του σε αλάτι. Εξ αιτίας αυτού του φαινομένου είναι χαρακτηριστική η αντίθεση που παρατηρείται εξαιτίας έντονης διχρωμίας κατά τη συμβολή του και με τον Ποταμό Μπράνκο που είναι ο μεγαλύτερός του παραπόταμος και με τον ίδιο τον Αμαζόνιο καθώς το χρώμα των νερών των ποταμών αυτών είναι σαφώς πιο ανοιχτόχρωμο (κίτρινο-καφέ). Γι' αυτό το λόγο το σημείο συμβολής του Ρίο Νέγκρο και του Αμαζονίου είναι γνωστό ως "Η συνάντηση των νερών". Σε αυτό το μέρος, παρόλο που μοιράζονται κοινές όχθες, οι δύο ποταμοί ρέουν ο ένας δίπλα στον άλλο για μια απόσταση μεγαλύτερη των 6 χιλιομέτρων. Ο ποταμός Σολιμόες κινείται γρηγορότερα κι είναι πιο πυκνός και ψυχρός, ενώ ο Ρίο Νέγκρο ειναι βραδύτερος, πιο ελαφρύς και θερμότερος. Η σύγκλιση που τελικά επιτυγχάνουν μερικά χιλιόμετρα αργότερα εξαιτίας της απορρόφησης των αργών μαύρων υδάτων από τα ταχύτερα λευκά σχηματίζει τον Κάτω Αμαζόνιο.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Βραζιλίας
Ποταμοί της Κολομβίας
Ποταμοί της Βενεζουέλας
Αλεξάντερ Πάβλοβιτς

Ο Αλεξάντερ "Σάσα" Πάβλοβιτς, γεννημένος στο Μπαρ του Μαυροβουνίου την 15 Νοεμβρίου 1983, είναι Μαυροβούνιος διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μέτρα, βάρος 107 κιλά και αγωνίζεται στις θέσεις σμολ φόργουορντ και σούτινγκ γκαρντ. Τελευταία αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού με το νούμερο 3.

Τίτλοι
Ομαδικοί
 Κύπελλο Ελλάδας: 2016
 Πρωτάθλημα Σερβίας-Μαυροβουνίου: 2001
 Κύπελλο Σερβίας-Μαυροβουνίου: 2001

Παραπομπές

Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Σμολ φόργουορντ
Σούτινγκ γκαρντ
Πτήση 9268 της Κογκαλιμάβια

Η Πτήση 9268 της Κογκαλιμάβια (7K9268/KGL9268) ήταν μια διεθνής ναυλωμένη επιβατική πτήση της ρωσικής αεροπορικής εταιρείας Κογκαλιμάβια, η οποία συνετρίβη στα βόρεια του Όρους Σινά στις 31 Οκτωβρίου 2015, στις 06:13 τοπική ώρα (04:13 UTC). Το αεροσκάφος είχε προηγουμένως αναχωρήσει από το διεθνές αεροδρόμιο του Σαρμ ελ Σέιχ με προορισμό το αεροδρόμιο Πούλκοβο στην Αγία Πετρούπολη.

Στο αεροσκάφος, τύπου Airbus A321-231, επέβαιναν 217 επιβάτες και επτά μέλη του πληρώματος. Η πλειοψηφία των επιβατών ήταν Ρώσοι τουρίστες, ενώ υπήρχαν τέσσερις Ουκρανοί και ένας Λευκορώσος. Από το δυστύχημα, το οποίο είναι το πιο θανατηφόρο για το 2015, δεν επέζησε κανένας επιβαίνων.

Σύντομα μετά την ευθύνη για τη πτώση του αεροσκάφους ανέλαβε μέσω Twitter το Ισλαμικό Κράτος στην Αίγυπτο, ανακοίνωση η οποία αμφισβητήθηκε. Στις 18 Νοεμβρίου, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του Ισλαμικού Κράτους Dabiq μια εικόνα η οποία σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΙΚΙΛ ήταν ο εκρηκτικός μηχανισμός με τον οποίο καταρρίφθηκε το αεροσκάφος.

Στις 4 Νοεμβρίου 2015, οι Αμερικανικές και Βρετανικές αρχές υποπτεύθηκαν ότι η πτώση του αεροσκάφος οφειλόταν σε βόμβα. Οι ρωσικές υπηρεσίες Πληροφοριών FSB ανακοίνωσαν στις 17 Νοεμβρίου ότι η συντριβή οφειλόταν σε τρομοκρατική ενέργεια, με τα πρώτα στοιχεία να κάνουν λόγο για 1 κιλό TNT το οποίο είχε τοποθετηθεί στο χώρο αποσκευών. Στις 22 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκαν ίχνη εκρηκτικών, και ότι η βόμβα αποτελούταν από 1,5 κιλό ΤΝΤ το οποίο είχε τοποθετηθεί στην καμπίνα των επιβατών.

Παραπομπές

Αεροπορικά ατυχήματα
Τρομοκρατικά γεγονότα
2015
Εκατερίνα Ζελένκο

Η Εκατερίνα Ιβάνοβνα Ζελένκο (ρώσικα: Екатери́на Ива́новна Зеле́нко, 14 Σεπτεμβρίου 1916 - 12 Σεπτεμβρίου 1941) ήταν Σοβιετική (εθνικά Ουκρανή) πολεμική αεροπόρος. Είναι η μόνη γυναίκα που είναι γνωστό να έχει πραγματοποιήσει εναέριο εμβολισμό.

Η Ζελένκο παρακολούθησε σχολείο στο Κουρσκ. Με την μετακόμιση της μητέρας της στο Βορόνεζ, η Εκατερίνα εισήχθη στο Δευτεροβάθμιο Αεροπορικό Σχολείο Βορόνεζ. Τοn Οκτώβριο 1933 πέρασε από την Αεροπορική Λέσχη Βορόνεζ και στάλθηκε στην 3η Στρατιωτική Αεροπορική Ακαδημία Όρενμπουργκ. Αργότερα βρέθηκε στο Χάρκοβο, τοποθετημένη στην 19η Μεραρχία Ελαφρών Βομβαρδιστικών. Κατά τον Ρωσοφινλανδικό πόλεμο του 1939 ήταν η μόνη γυναίκα πιλότος.

Κατά τη Γερμανική εισβολή στην Σοβιετική Ένωση η Ζελένκο έπαιρνε μέρος στην επανεκπαίδευση του βασικού προσωπικού επτά αεροπορικών συνταγμάτων στη χρήση του Sukhoi Su-2. Μετά την Γερμανική εισβολή, η Ζελένκο πραγματοποίησε σαράντα πτήσεις (και τη νύχτα) και συμμετείχε σε δώδεκα αερομαχίες με εχθρικά μαχητικά. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1941, το Su-2 της Ζελένκο δέχθηκε την επίθεση από επτά Bf 109. Αφού η Ζελένκο έμεινε από πυρομαχικά, εκτέλεσε ένα εναέριο εμβολισμό που διαίρεσε στα δύο ένα Bf-109 καθώς η προπέλα χτύπησε την ουρά του Γερμανικού μαχητικού. Ωστόσο το Su-2 της εκράγηκε, και η Ζελένκο πετάχτηκε από το κόκπιτ. Την αερομαχία παρατήρησαν ντόπιοι κάτοικοι που αναγνώρισαν το πτώμα της. Στις 5 Μαΐου 1990 στη Ζελένκο απονεμήθηκε μεταθανάτιο ο τίτλος της Ηρωίδας της Σοβιετικής Ένωσης. Ένας μικρός πλανήτης, ο 1900 Κατιούσα είχε ονομαστεί προς τιμή της. Ο σύζυγος της Ζελένκο, Πάβελ Ιγνατένσκο, επίσης σκοτώθηκε σε αερομαχία το 1943.

Παραπομπές 

Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Βούπερ

Ο Βούπερ (γερμανικά: Wupper) είναι παραπόταμος του Ρήνου που διαρρέει το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας. Πηγάζοντας κοντά στο Μάριενχαϊντε στο δυτικό Σάουερλαντ διασχίζει την ορεινή περιοχή της Μπερτζίσες Λαντ στην κομητεία Μπεργκ και εκβάλλει στον Ρήνο στο Λεβερκούζεν, νότια του Ντίσελντορφ. Το άνω τμήμα του ονομάζεται Βίππερ. Έχει συνολικό μήκος 113 χιλιομέτρων και λεκάνη απορροής 827 τετραγωνικών χιλιομέτρων.Έχει μέση παροχή νερού 17 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο κοντά στις εκβολές του.

Στην πορεία του, ο ποταμός διαρρέει την πόλη του Βούπερταλ όπου ο εναέριος σιδηρόδρομος περνά για περίπου 10 χιλιόμετρα πάνω από τον ποταμό. Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο, το 1950 ένας ελέφαντας με το όνομα Τούφφι βούτηξε στον ποταμό από τον σιδηρόδρομο.

Πάνω από τον ποταμό έχει κατασκευαστεί η μεγαλύτερη σιδηροδρομική γέφυρα, κοντά στο Μούνγκστεν, ανάμεσα στο Ρέμσαϊντ και στο Σόλινγκεν. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, το κάστρο Μπέργκ χτισμένο σε έναν λόφο επιβλέπει τον ποταμό.

Υδροενέργεια 

Από τον 15ο αιώνα, ο Βούπερ και οι παραπόταμοι του έδωσαν ζωή σε εκατοντάδες ξυλουργεία, μύλους και εργοστάσια στις όχθες τους. Αρχικά το νερό του ποταμού χρησιμοποιούνταν για κολύμπι και για τον καθαρισμό καμβάδων και ρούχων, και στα πιο σύγχρονα χρόνια έδωσε ζωή σε υδροηλεκτρικά εργοστάσια και χρησιμοποιήθηκε ως κανάλι αποβλήτων.

Ο Βούπερ επομένως διευκόλυνε την πρώτη βιομηχανική επέκταση της κοιλάδας Βούππερταλ (ή Βούπερ) κατά τον 18ο, τον 19ο και τον 20ο αιώνα, παρόμοια με την επέκταση της Σίλικον Βάλλεϋ στις ΗΠΑ τον 20ο αιώνα. Η κοιλάδα Βούπερ ήταν από τις πρώτες βιομηχανικές περιοχές του πλανήτη.

Άλλα 

Ο Βούπερ παρατίθεται στην γερμανική παροιμία "Über die Wupper gehen" που μεταφράζεται ελεύθερα ως "χρεοκοπώ", ως "πηγαίνω στη φυλακή" και ως "πρόκειται να πεθάνω".
Η Έλσε Λάσκερ-Σέλερ έγραψε το δράμα "Die Wupper" (Ο Βούπερ)

Παραπομπές 

Παραπόταμοι του Ρήνου
Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Άγγερ

Ο Άγγερ (γερμανικά: Agger) είναι ποταμός της Γερμανίας, παραπόταμος του Ζιγκ στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει μήκος 64 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τους λόφους Σάουερλαντ, κοντά στο Μάινερζαγκεν. Διαρρέει τις πόλεις Ένγκελσκιρχεν, Όβεραθ και Λόχμαρ. Κοντά στο Ζίγκμπουργκ εκβάλλει στον Ζιγκ.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
NGC 192

Ο NGC 192 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 180 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 28 Δεκεμβρίου 1790.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

0192
02352
00401
Κήτος (αστερισμός)
Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Βραβείο Λένιν

Το Βραβείο Λένιν (ρωσικά: Ленинская премия) ήταν ένα από τα πιο σημαντικά βραβεία της Σοβιετικής Ένωσης, που απονέμονταν σε άτομα για επιτεύγματά που σχετίζονται με την επιστήμη, λογοτεχνία, Τέχνες, αρχιτεκτονική, και την τεχνολογία. Δημιουργήθηκε στις 23 Ιουνίου 1925 και απονέμονταν μέχρι το 1934. Κατά την περίοδο 1935 - 1956, το Βραβείο Λένιν δεν απονεμήθηκε, για να αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από το Βραβείο Στάλιν. Στις 15 Αυγούστου 1956, επανιδρύθηκε, και συνέχισε να απονέμεται σε κάθε ζυγό χρόνο μέχρι το 1990. Η τελετή απονομής των βραβείων ήταν στις 22 Απριλίου, τα γενέθλια  Λένιν.

Το Βραβείο Λένιν είναι διαφορετικό από το Βραβείο Ειρήνης Λένιν, το οποίο απονέμονταν σε ξένους πολίτες και όχι στους πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης, για τη συμβολή τους στην ιδέα της Ειρήνης. Επίσης, το Βραβείο Λένιν δεν πρέπει να συγχέεται με το Τάγμα του Λένιν, το Βραβείο Στάλιν, ή το ύστερο Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ. Σε ορισμένα άτομα απονεμήθηκε τόσο το Βραβείο Λένιν όσο και το Κρατικό Βραβείο ΕΣΣΔ.

Βραβευθέντες 

Ενδεικτικός κατάλογος βραβευθέντων:

Σοβιετικά βραβεία
Βλαντίμιρ Λένιν
NGC 35

Ο NGC 35 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 275 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 50.000 ετών φωτός. Ο γαλαξίας αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γειτονικό NGC 17/(34) και η παραμόρφωση τους μπορεί να οφείλεται σε αυτή την αλληλεπίδραση αλληλεπιδράσεις.

Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον NGC 35 την 21η Νοεμβρίου 1886.

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

0035
00784
Κήτος (αστερισμός)
Σπειροειδείς γαλαξίες
NGC 36

Ο NGC 36 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 220 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 260.000 ετών φωτός.

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Οκτωβρίου 1785.

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

0036
00798
00106
Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Ιχθύες (αστερισμός)
Βομβίνος

Ο βομβίνος, (ταξ. Bombus) γνωστός κατά τόπους στην Ελλάδα και ως βομβίνι, βομβυλιός, βόμβος, μπούσμπουρος, μπούσμπουρας, μπούμπουρας, μπάρμπουνας,μπζωλάμπουρας, μπόμπος, μπάμπουρας, μπούρμπουλας, αγριοκούμπανος, κουρκούμπανος, ντάβανος ή βούγκουρας, ή σβούρος στα κρητικά, είναι ημι-κοινωνικά έντομα και κατατάσσονται στις αγριομέλισσες του γένος Bombus. Οι βομβίνοι οφείλουν την ονομασία του στην ελληνική λέξη βόμβος (= θόρυβος), δηλαδή το χαρακτηριστικό "βόμβο" που παράγεται κατά την πτήση τους. Είναι οι φυσικοί επικονιαστές για πολλά φυτά και ανήκουν στην κατηγορία των ωφέλιμων εντόμων. 

Ως έντομα, έχουν προσελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων για τη μελέτη της βιολογίας τους, της κοινωνικής τους συμπεριφοράς και δομή, της οικολογίας τους, της συστηματικής τους κατάταξη και άλλα. Παγκοσμίως είναι γνωστά περίπου 250 είδη βομβίνων τα οποία ανήκουν σε ένα γένος, το Bombus Latreille 1802, με 38 υπογένη. Στην Ευρώπη έχουν αναγνωριστεί περίπου 70 είδη Bombus, από τα οποία στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί έως τώρα 34 είδη.

Ο βιολογικός κύκλος των βομβίνων είναι ο τυπικός των ημικοινωνικών υμενοπτέρων, με τις νέες βασίλισσες να εισέρχονται σε χειμέρια διάπαυση και η αποικία να χάνεται. Δηλαδή οι αποικίες τους είναι ετήσιες και αναπτύσσονται σε φωλιές που ανάλογα με το είδος είναι επιφανειακές ή υπόγειες. Σε κάθε αποικία παράγονται πλήρη ανεπτυγμένα θηλυκά (βασίλισσες), ατελή θηλυκά (εργάτριες) και αρσενικά (κηφήνες). Προς το τέλος του κύκλου της κάθε αποικίας παράγονται τα αναπαραγωγικά άτομα, τα οποία θα συζευχθούν έξω στη ύπαιθρο. Σε όλα τα είδη Bombus μόνο οι νέες συζευγμένες βασίλισσες διαχειμάζουν, ενώ όλα τα άλλα μέλη της αποικίας, μαζί και η παλιά βασίλισσα με τους κηφήνες, χάνονται πριν το χειμώνα. Γενικά σε ένα περίπατο στην ελληνική ύπαιθρο, κυρίως κατά τους μήνες Μάρτιο έως Ιούλιο, οι βομβίνοι θα είναι ανάμεσα στα έντομα που θα συναντήσει κανείς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://web.archive.org/web/20150909082202/http://bumblebeegr.blogspot.gr/
http://www.nhm.ac.uk/research-curation/research/projects/bombus/index.html
http://www.atlashymenoptera.net/page.asp?id=169

Μελισσίδες
Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ (αγγλικά: President pro tempore) είναι ο δεύτερος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Γερουσίας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι και Πρόεδρος της Γερουσίας, στου οποίου την απουσία ο Αναπληρωτής Πρόεδρος ενεργεί στη θέση του.

Οι εξουσίες του Αναπληρωτή Προέδρου είναι σχετικά περιορισμένες. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν τον διορισμό διαφόρων αξιωματούχων του Κογκρέσου, επιτροπές και συμβουλευτικές ομάδες. Είναι, επίσης, ο καθορισμένος παραλήπτης διαφόρων αναφορών προς τη Γερουσία και μαζί με άλλους αξιωματούχους διατηρεί την τάξη στα τμήματα της Γερουσίας στο Καπιτώλιο και τα διάφορα κτίρια της Γερουσίας.

Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος είναι τρίτος στη γραμμή διαδοχής της προεδρίας των ΗΠΑ, έπειτα από τον Αντιπρόεδρο και τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων. 

Ο σημερινός Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ, είναι ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής από το Βερμόντ, Πάτρικ Λέιχι, ο οποίος ανέλαβε το αξίωμα αυτό τον Ιανουάριο του 2021.

Παραπομπές

Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ρούσος Α. Κούνδουρος

Ο Ρούσος Κούνδουρος του Ανδρέα (και Ρούσσος Κούνδουρος, 1891 - 29 Αυγούστου 1944) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Κρήτη.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1891 από γονείς Σφακιανούς, τον Ανδρέα Γ. Κουνδουράκη και τη Σμαράγδη Στ. Βουρδουμπά. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο Γυμνάσιο Νεάπολης (μοναδικό στην περιοχή την εποχή εκείνη) και στη συνέχεια έκανε νομικές σπουδές στην Αθήνα. Πρακτική δικηγορική άσκηση έκανε στο γραφείο του εξαδέλφου του Μανούσου Κούνδουρου, στα Χανιά όπου και ορκίστηκε (1916). Διακρίθηκε ως μαχητικός δικηγόρος και δεινός ρήτορας. 
Εξελέγη  βουλευτής Λασιθίου το 1926 με το "Επαρχιακόν κόμμα" και δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Αγίου Νικολάου (1930 έως 1939, οπότε και παύθηκε από τον μεταξικό νομάρχη Λασιθίου), και συνέβαλε στην εκτέλεση σημαντικών έργων στον Άγιο Νικόλαο, όπως ο ηλεκτροφωτισμός και η έναρξη λειτουργίας του Νοσοκομείου και το δίκτυο ύδρευσης της πόλης. Συμμετείχε με τον εξάδελφό του Ιωσήφ στο βενιζελικό κίνημα του 1935 και φυλακίστηκε. Ήταν παντρεμένος με τη δασκάλα Μαρία Παντερμαράκη από τη Νεάπολη και είχαν 5 παιδιά. . Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ στην Κρήτη και επιδίωξε την ενότητα των αντιστασιακών οργανώσεων. Καταδόθηκε και συνελήφθη από τους ναζί, και εκτελέστηκε στην Αγυιά Χανίων, έπειτα από βασανιστήρια. Στη μνήμη του ιδρύθηκε η Κουνδούρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη στον Άγιο Νικόλαο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Γιάννης Παυλάκης, Ρούσος Ανδρέου Κούνδουρος 1891-1944, Αθήνα, "Ελληνικές Πανεπιστημιακές Εκδόσεις", 1993.

Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Μέλη του ΕΑΜ
Ρουσος Α.
Σπυρίδων Γεωργούλης

Ο Σπυρίδων Γεωργούλης (1890-1973), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μετά την αποστρατεία του βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1890. Αρχικά σπούδασε νομικά και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, έχοντας πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς μονιμοποιήθηκε στο στρατό.  Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Αντιστρατήγου. 

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο του 1945  και ως υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Παναγ. Κανελλόπουλου τον Νοέμβριο του 1945. Από τον Μάιο του 1953 ως τον Δεκέμβριο του 1954 χρημάτισε υφυπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Παπάγου.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Πέθανε σε ηλικία 83 ετών στην Αθήνα.

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Βουλευτές Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών
Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Nereide (υποβρύχιο)

Το Nereide ήταν υποβρύχιο κλάσης Nautilus το οποίο ναυπηγήθηκε για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Règia Marina) στα 1911-13 και χρησιμοποιήθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.  Βυθίστηκε το 1915 από το αυστροουγγρικό υποβρύχιο U-5 με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίττερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Ο κυβερνήτης του Nereide, Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (Medaglia d'Oro al Valore Militare) για την δράση του όταν βυθίστηκε το σκάφος του.

Περιγραφή  
Τα σκάφη της κλάσης Nautilus ήταν ο Curio Bernardis, ο οποίος σταδιακά εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές υποβρυχίων. Το κύτος τους είχε σχήμα παρόμοιο με αυτό των τορπιλακάτων. Το ολικό μήκος ήταν 40,94 m, το πλάτος 4,29 m και το βύθισμα 2,84 m. Προωθούνταν από δίδυμες μηχανές ντίζελ των 300 bhp και είχε μέγιστη ταχύτητα 13,2 kn στην επιφάνεια. Σε βύθιση χρησιμοποιούσε δύο ηλεκτροκίνητες μηχανές Ansaldo που απέδιδαν μέχρι και 160 hp έκαστη. Μπορούσε δε να φτάσει τους 8 kn. Το  Nereide ήταν οπλισμένο με δύο τορπιλοσωλήνες των 450 mm και έφερε τέσσερις τορπίλες. Σχεδιάστηκε δε για να επιχειρεί με πλήρωμα αποτελούμενο από δύο αξιωματικούς και 17 ναύτες.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στην Βενετία την 1η Αυγούστου 1911. Καθελκύστηκε στις 12 Ιουλίου 1913. Δεν είναι γνωστό πότε εντάχθηκε στην δύναμη του στόλου, όμως το πιθανότερο είναι πως συνέβη μετά από την ολοκλήρωσή του στις 20 Δεκεμβρίου 1913.

Μετά την είσοδό τους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ιταλοί κατέλαβαν τη νήσο Πελαγόζα στην κεντρική Αδριατική. Στις αρχές του Αυγούστου του 1915 ένα γερμανικό υποβρύχιο καθώς και ένα αυστροουγγρικό αναγνωριστικό αεροσκάφος ανέφεραν την παρουσία γαλλικού ή ιταλικού υποβρυχίου εκεί. Επρόκειτο για το Nereide, το οποίο  οι Αυστριακοί αποφάσισαν να βυθίσουν, αποστέλλοντας εκεί το υποβρύχιο U-5 με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίτερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Το πρωί της 5ης Αυγούστου το Nereide βρίσκονταν στον λιμένα του νησιού.

Όταν το U-5 αναδύθηκε στην επιφάνεια, λίγο έξω από την ακτή, ο κυβερνήτης του Nereide Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), πραγματοποίησε ελιγμούς προκείμενου να φέρει το σκάφος του σε τέτοια θέση ώστε να μπορεί να πλήξει το εχθρικό πλοίο. Το ιταλικό σκάφος επιχείρησε να πλήξει με μία τορπίλη το U-5 αλλά αστόχησε. Στην συνέχεια ο ντελ Γκρέκο διέταξε την κατάδυση του υποβρυχίου του, όμως ενώ βρίσκονταν στην διαδικασία αυτή το U-5 κατάφερε να το χτυπήσει με συνέπεια το Nereide να χαθεί αύτανδρο. Ο ντελ Γκρέκο τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (Medaglia d'Oro al Valore Militare) για την δράση του.

Η θέση του ναυαγίου εντοπίστηκε το 1972 και έχει συντεταγμένες  .

Σημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 

Υποβρύχια κλάσης Nautilus (Ιταλία)
Σάρλοτ Ράμπλινγκ

Η Τέσσα Σάρλοτ Ράμπλινγκ (Tessa Charlotte Rampling, 5 Φεβρουαρίου 1946) είναι Αγγλίδα ηθοποιός και μοντέλο. Στα σχεδόν 50 χρόνια της καριέρας της έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινίες του αγγλικού, γαλλικού και ιταλικού σινεμά. Έχει προταθεί τέσσερις φορές για Βραβείο Σεζάρ. Το 2001 έλαβε Τιμητικό Σεζάρ και το 2002 το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Το 2015 έλαβε Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και Αργυρή Άρκτο για τη συνολική της προσφορά. Για 20 χρόνια υπήρξε σύζυγος του συνθέτη Ζαν Μισέλ Ζαρ.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

 
Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένοι με Σεζάρ
Τζέρεμι Χαντ (Αμερικανός καλαθοσφαιριστής)

Ο Τζέρεμι Χαντ, γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1983 στο Μέμφις του Τενεσί, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σούτινγκ γκαρντ.

Καριέρα
Ο Χαντ αγωνίστηκε στο πανεπιστήμιο του Μέμφις από το 2002 ως το 2007, παρατείνοντας την φοίτηση του κατά ένα έτος μετά την αποβολή του το 2005 όταν έσπασε το χέρι του σε διαπληκτισμό εκτός γηπέδων. Τον Αύγουστο του 2006, επανήλθε στην πανεπιστημιακή ομάδα, μετά από έλεγχο της ακαδημαϊκής επιτροπής και αγωνίστηκε για άλλον ένα χρόνο ολοκληρώνοντας την κολεγιακή του καριέρα έχοντας παίξει σε 103 αγώνες με μέσο όρο 11,1 πόντων και 3,4 ριμπάουντ.

Αφού αγωνίστηκε στην NBA D-League με τους Μπουτ Ντέρντέβιλς, συνέχισε στο πρωτάθλημα Πολωνίας με την Στάρογκραντ Γκντάνσκι για την σεζόν 2007-08. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Καϊζερσλάουτερν, πριν μεταγραφεί στους 99ers της Κολωνίας για την σεζόν 2008-09. Υπέγραψε στην πορτογαλική Φερπίντα Πόρτο το 2009, όπου είχε 12,3 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 3,3 ασίστ ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 2010, συμφώνησε με την Τέλεκομ Βόννης, με την οποία κατέλαβε την 13η θέση στην Μπουντεσλίγκα. Την σεζόν 2011-12 ξεκίνησε στην Αργεντινή και την Κουίμσα Σαντιάγο ντελ Εστέρο, αλλά το Νοέμβριο του 2011 μεταγράφηκε στον ΚΑΟΔ, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 16 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 7,9 πόντους και μαζεύοντας 4,4 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στον Άρη, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια. Με την φανέλα των "κίτρινων", αγωνίστηκε σε 38 αγώνες πετυχαίνοντας 205 πόντους.

Παραπομπές

Πηγές
 Jeremy Hunt Basketball Player Profile
 Jeremy Hunt - DraftExpress
 Jeremy Hunt (Τζέρεμι Χαντ) #5 » BASKETBALL ARIS

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές Κολωνία 99ερς
Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων