joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιώργος Κουμεντάκης

Ο Γιώργος Κουμεντάκης (1959, Ρέθυμνο) είναι Έλληνας συνθέτης. Το 2004 διορίστηκε μουσικός διευθυντής και δημιουργός του μουσικού σεναρίου για τις τελετές Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ από το 2017 ανέλαβε τα καθήκοντα του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Βιογραφία 
Ο Γιώργος Κουμεντάκης γεννήθηκε το 1959 στο Ρέθυμνο από τον Ιωάννη και την Ευαγγελία Κουμεντάκη. Έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής το 1964 στο Ωδείο Ρεθύμνου, μαθαίνοντας ακορντεόν και πιάνο, ενώ ξεκίνησε τις πρώτες του απόπειρες να συνθέσει στην ηλικία των 15. Το 1977 συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο της Αθήνας με καθηγητή τον Διαμαντή Διαμαντόπουλο. Γενικά, έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με τον Πιερ Μπουλέζ, τον Γκιέργκι Λίγκετι, τον Ιάννη Ξενάκη και τον Αλεξάντερ Γκερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου
 Σελίδα στο Instagram

Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22

Το Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2021-22 ή Μπούντεσλιγκα Γερμανίας 2021-22 είναι η 59η σεζόν της Μπούντεσλιγκα, το κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών στη Γερμανία. Θα ξεκινήσει στις 13 Αυγούστου 2021 και αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 14 Μαΐου 2022. Το πρόγραμμα των αγώνων ανακοινώθηκε στις 25 Ιουνίου 2021. Η Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε το περυσινό πρωτάθλημα για 9η σερί σεζόν.

Ομάδες

Προσωπικό και χορηγοί

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|}

Παραπομπές
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβάνας

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβάνας () είναι ένα φεστιβάλ που πραγματοποιείται κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο στη Κούβα και που εστιάζει στην προώθηση των λατινοαμερικάνων κινηματογραφιστών.

Ιστορία 
Το πρώτο "Διεθνές Φεστιβάλ του Νέου Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου" πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1979 και περισσότεροι από 600 σκηνοθέτες της Λατινικής Αμερικής ανταποκρίθηκαν στην πρώτη πρόσκληση του Ινστιτούτου Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας της Κούβας (ICAIC). Οι ιδρυτές του ήταν ο Πρόεδρος της ICAIC, Αλφρέντο Γκεβάρα, και οι σκηνοθέτες Χούλιο Γκαρσία Εσπινόζα και Πάστορ Βέγκα.

Όπως αναφέρθηκε στο ιδρυτικό του καταστατικό, το φεστιβάλ αποσκοπούσε στην «προώθηση της τακτικής συνάντησης των λατινοαμερικανών κινηματογραφιστών που με το έργο τους εμπλουτίζουν τον καλλιτεχνικό πολιτισμό των χωρών μας (…) διασφαλίζοντας την κοινή παρουσίαση ταινιών μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, κινούμενων σχεδίων και τρεχουσών εκδηλώσεων (…) και που συμβάλλει στη διεθνή διάδοση και κυκλοφορία των κύριων και σημαντικότερων παραγωγών των κινηματογραφικών μας ταινιών».  

Το 2013, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αβάνας ανακοίνωσε ότι επανεκλέχτηκε ως Πρόεδρος του ο Ιβάν Ζιρού ο οποίος είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως Πρόεδρος από το 1994-2010.

Βραβεία 
Στις ακόλουθες κατηγορίες, απονέμονται περίπου 40 βραβεία:
Καλύτερης Ταινίας
Καλύτερου Ντοκιμαντέρ
Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων σχεδίων
Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου 
Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας
 Άλλα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου FIPRESCI

Οι χώρες που έχουν κερδίσει τα περισσότερα βραβεία είναι η Αργεντινή (12), το Μεξικό (9), η Βραζιλία (8), η Κούβα (7), η Χιλή (3), η Ουρουγουάη (2) και τέλος το Περού με ένα βραβείο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Havana Film Festival στην Internet Movie Database
 

Πολιτισμός της Κούβας
Φεστιβάλ κινηματογράφου
Πάλλας (Γίγαντας)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλας ήταν ένας από τους Γίγαντες, απόγονοι της Γαία, γεννημένος από το αίμα του ευνουχισμένου Ουρανού. Σύμφωνα με τον μυθογράφο Απολλόδωρο, κατά τη διάρκεια της Γιγαντομαχίας, τη κοσμική μάχη των Γιγάντων με τους Ολύμπιους θεούς, τραυματίστηκε από την Αθηνά που χρησιμοποίησε το δέρμα του σαν ασπίδα. Αν και η προέλευση του επιθέτου "Πάλλας" της Αθηνάς είναι ασαφής, σύμφωνα με ένα κομμάτι από ένα άγνωστο έργο του Επίχαρμου, η Αθηνά, αφού χρησιμοποίησε το δέρμα του για το μανδύα της, πήρε το όνομά της από το γιγαντιαίο Παλλάς.

Αυτή η ιστορία, που σχετίζονται με τον Απολλόδωρο και τον Επίχαρμο, είναι ένα από μια σειρά από ιστορίες στις οποίες Αθηνά σκοτώνει και χτυπά έναν αντίπαλο, με το κρύψιμο του να αποτελεί την αιγίδα της Αθηνάς. Όπως λέει ο Ευριπίδης, κατά την διάρκεια της "μάχης στην οποία οι γίγαντες πολέμησαν εναντίον των θεών στη Φλέγρα" ότι ήταν "η γοργόνα "(πιθανώς θεωρείται εδώ ως ένας από τους γίγαντες) που η Αθηνά σκότωσε και χτύπησε, ενώ στο επικό ποίημα Μερόπης, ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι η Αθηνά σκότωσε τον Αστερό, έναν γίγαντα, χρησιμοποιώντας το αδιαπέραστο δέρμα του για την αιγίδα της. Ένας άλλος από αυτούς τους σκοτωμένους αντιπάλους, που ονομάστηκε επίσης Πάλλας, λέγεται ότι ήταν ο πατέρας της Αθηνάς, που είχε προσπαθήσει να τη βιάσει.

Ο Λατίνος ποιητής Κλαυδιανός, ο οποίος έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα μ.Χ., στην Γιγαντομαχία του, αναφέρει ότι ο Πάλλας ήταν ένας από τους πολλούς γίγαντες που έγιναν πέτρα από την ασπίδα της γοργόνας της Μινέρβας, φωνάζοντας" τι συμβαίνει σε μένα; Τι είναι αυτός ο πάγος που σέρνει όλα τα άκρα μου; Τι είναι αυτό το μούδιασμα που με κρατάει φυλακισμένο σε αυτά τα μαρμάρινα δεσμά;"

Ο Πάλλας ήταν επίσης το όνομα ενός Τιτάνα, με τον οποίους ο γίγαντας μερικές φορές συγχέεται ή αναγνωρίζεται.

Παραπομπές 

Γίγαντες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άνα Μπελένα

Η Άνα Μπελένα (Ana Belena, γεννημένη ως Άνα Μπελένα Φερνάντες Ana Belena Fernández, 10 Ιανουαρίου 1988 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και μοντέλο.

Φιλμογραφία
Lo que callamos las Mujeres - 2006/13, (σειρά, 5 επεισόδια)
Bellezas Indomables - 2007, ως Χουλιέτα Λόροσκι
Tengo Todo Excepto a Ti - 2008, ως Γιακελίν "Γιάκι" Μπλακέρ
Eternamente Tuya - 2009, ως Τάνια
La Loba - 2010, ως Φελίσια Ιριγόγεν Νάμαν
Huérfanas - 2011, ως Αράλια Μοντεμαγιόρ Αγιέντε
Los Rey - 2012, ως Χούλια Μαρισκάλ ντε Ρέι
Hombre Tenías Que Ser - 2013, ως Αούρα Μεδίνα
UEPA! Un Escenario Para Amar - 2015, ως Αλεξάνδρα Γουίλιαμς
Sí se puede - 2015, (σειρά)
Un día cualquiera - 2016, (σειρά)
Sangre de mi tierra - 2017/18, ως Αουρόρα Καστανιέδα Παρέδες
La taxista - 2018/19, ως Βικτόρια  "Βίκι" Μαρτίνες Κοντρέρας
Diseñando tu amor - 2021, ως Ελένα Βάργας Ρέινα

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 

Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Τραγουδήστε Τραγουδήστε (ταινία)

Τραγουδήστε Τραγουδήστε είναι ταινία του 1983, σε σκηνοθεσία του Σέρχιο Κορμπούτσι.

Οικόπεδο 
Η ταινία καταλαμβάνει την αποδεδειγμένη μορφή του Εδώ το Χέρι και του Κώλος και Πουκάμισο, χωρισμένη σε δύο επεισόδια.

Πρόλογος 
Οι δύο κωμικοί ηθοποιοί Enrico Montesano και Adriano Celentano, στην πρεμιέρα της τελευταίας τους ταινίας: Τραγουδήστε Τραγουδήστε, ήταν δυσαρεστημένοι με το τελικό αποτέλεσμα, γι'αυτό και εκείνοι προτείνουν δύο εναλλακτικές λύσεις στον παραγωγό ταινιών.

Επεισόδιο 1: Edward 
Ο Edoardo Mastronardi, ένας Ιταλός μηχανικός λάτρης της Αγγλίας, ανακαλύπτει, στα τριάντα του, ότι οι πραγματικοί γονείς του είναι ο Βαρόνος Orfeo della Torre, ένας πεσμένος Ρωμαίος ευγενής, ο οποίος ήταν πρώην σκληρυμένος γυναικείος που βρίσκεται τώρα στα πρόθυρα του θανάτου και μια Άγγλη πόρνη, η οποία είχε ως παρατσούκλι από τους συναδέλφους της, το "Βασίλισσα της Αγγλίας" λόγω των εκλεπτυσμένων και αριστοκρατικών της τρόπων. Λόγω μιας παρανόησης, ο Edoardo πιστεύει ότι είναι αντ 'αυτού ο παράνομος γιός του αληθινού Άγγλου κυρίαρχου και, ως εκ τούτου, πετά στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια να τη συναντήσει, κάτι το οποίο θα συμβεί με τους πιο περίεργους τρόπους: θα την σώσει ακούσια από μια επίθεση . Η βασίλισσα, ευγνώμων, φιλοξενεί τον Edoardo στο παλάτι και, γοητευμένη, προσπαθεί να τον αποπλανήσει. Αυτός, που γνωρίζει τον βαθμό συγγένειας που τους συνδέει, απορρίπτει την πρόοδο του όμορφου κυρίαρχου που κάνει μια κακή εντύπωση. Μόλις ξεκαθαριστεί η παρεξήγηση, ο Edoardo θα επιστρέψει στη γυναίκα και θα εξαργυρωθεί πριν επιστρέψει στην Ιταλία.

Επεισόδιο 2: Μπογκί 
Ένας δεσποτικός και γκρινιάρης υπολοχαγός της αστυνομίας, ο Alfredo Boghi, πρέπει να προστατεύσει τη νεαρή ηθοποιό σέξι-τρόμου Linda από την τηλεφωνική παρενόχληση ενός μυστηριώδους μανιακού . Μετά από μια πρώτη θυελλώδη συνάντηση και παρά τις εκνευριστικές στάσεις του, μια ισχυρή έλξη ανθίζει αμέσως μεταξύ των δύο, στο σημείο που όταν ο "Μπογκί" ανακαλύπτει ότι ο αόριστος μανιακός δεν είναι άλλος από τον γείτονά του Όσκαρ, ένας νευρικός νεαρός άντρας, αλλά σαφώς ακίνδυνος, οπότε θα αποφασίσει να μην τον αναφέρει όσο συνεργάζεται μαζί του για να κερδίσει επιτέλους την καρδιά της όμορφης Λίντα.

Αξιοσημείωτα 
 Οι σκηνές στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ γυρίστηκαν μέσα στο Βασιλικό Παλάτι της Καζέρτα .
 Ο χαρακτήρας του Όσκαρ στο δεύτερο επεισόδιο, που έπαιξε ο Rodolfo Laganà, εμπνέεται από μερικά από τα χαρακτηριστικά του εμπνευσμένα από εκείνο του Norman Bates στη διάσημη ταινία Psyco .
 Όταν ο υπολοχαγός Boghi ακολουθεί τον Glauco που μπαίνει στο αυτοκίνητο για να δραπετεύσει και αντίθετα συγκρούεται με ένα άλλο αυτοκίνητο αναφωνεί: «Υπάρχει μια μάχη μέσω του Pipolo, Castellano corner ... », Μια σαφής αναφορά στους Castellano και Pipolo, το ζευγάρι των σκηνοθετών που σκηνοθέτησαν το" Molleilato "σε πολλές ταινίες: Asso, The Taming of the Shrew, Crazy in Love, Hands of Velvet, Grand Hotel Excelsior και Il burbero .
 Η πρώτη τηλεόραση μεταδόθηκε στο Rai Uno τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 1985 στις 20:30.

Σπονδυλωτές ταινίες
Κωμικές ταινίες
Γιώργος Παπαγεωργίου (ηθοποιός)

Ο Γιώργος Παπαγεωργίου (Θεσσαλονίκη, 11 Απριλίου 1981) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, σκηνοθέτης και μουσικός.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε το 1981 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε marketing ενώ παράλληλα πέρασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Διέκοψε τις σπουδές του λόγω στρατού και συνέχισε όταν απολύθηκε. Η πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός, ήταν στο θέατρο στη παράσταση «Κατσαρίδα».

Βιογραφικό 
Η πρώτη του συμμετοχή σε σειρά στην τηλεόραση ήταν το 2000 σε ένα επεισόδιο της αστυνομικής σειράς Κόκκινος Κύκλος όπου υποδύθηκε έναν αστυνομικό. Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές «Ιωάννα της καρδιάς» το 2006 και στην «Τυφλόμυγα» το 2008.  Επίσης συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Σε Είδα» το 2008 μαζί με την Γιούλικα Σκαφιδά. Το 2012 επρόκειτο να συμμετέχει στην σειρά «Βρικόλακες» στο MEGA, τα γυρίσματα δεν ξεκίνησαν ποτέ λόγω του υψηλού κόστους της σειράς. Τον Ιούλιο του 2012, το σενάριο προτάθηκε και στον ANT1 όπου υπήρξε ενδιαφέρον. Η σειρά εν τέλη δεν προβλήθηκε ποτέ. Επιπλέον τον Ιανουάριο του 2019, συμμετείχε στην σειρά Η ζωή εν τάφω στην ΕΡΤ1. Τον Οκτώβριο του 2019 πρωταγωνιστούσε στην σειρά Σπίτι Είναι στον ALPHA. Τέλος, τον Ιανουάριο του 2020 πρωταγωνιστούσε στην κωμική σειρά «Σχεδόν Ενήλικες» στο MEGA στον ρόλο του Αλέξη. Την σεζόν 2021-2022 πρωταγωνιστεί στην κοινωνική σειρά του MEGA «Σκοτεινή Θάλασσα» στον ρόλο του Χρήστου.

Παράλληλα με την πορεία του ως ηθοποιός σκηνοθέτησε για το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Εθνικό Θέατρο και το Φεστιβάλ Αθηνών, τις παραστάσεις: "Η Ωραία του Πέραν", "Αρίστος", "Η Γιαννούλα η Κουλουρού", "Ξαφνικά Πέρσι το Καλοκαίρι","Ο Επιθεωρητής", "Αυτόχειρ!" και "Μπαίνει η Δεσποινίς Μαργαρίτα".

Το 2016 ήταν υποψήφιος για το θεατρικό βραβείο "Δημήτρης Χόρν" για τον ρόλο του Babe (Μπέμπης) στο έργο του Τζεζ Μπάτεργουορθ «Mojo», σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. 

Είναι μέλος του μουσικού συγκροτήματος Polkar.

Προσωπική ζωή 
Στις 7 Αυγούστου 2021 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με την ηθοποιό Δανάη Μιχαλάκη.

Καριέρα

Θέατρο

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί
Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες μουσικοί
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Λέινι Καζάν

Η Λέινι Καζάν (Lainie Kazan, γεννημένη ως Λέινι Λεβίν, 15 Μαΐου 1940)  είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. 

Ήταν υποψήφια για το βραβείο Primetime Έμμυ Καλύτερης Γκεστ Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά για το St. Elsewhere και το 1993 βραβείο Τόνυ Καλύτερης Προτεινόμενης Ηθοποιού σε Μιούζικαλ για το My Favorite Year, επίσης προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα. Η Καζάν έπαιξε τη Μαρία Πορτοκάλος στο Γάμος αλά ελληνικά και τη συνέχεια της ταινίας Γάμος αλά ελληνικά 2.

Πρόωρη ζωή 
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν ως κόρη της Κάρολ (το γένος Καζάν) και του Μπέντζαμιν Λεβίν. Η Κάρολ ήταν από σεφαρδίτικη εβραϊκή καταγωγή από την Ισπανία και την Τουρκία η οικογένεια της μετακόμισε στην Ιερουσαλήμ. Ο Μπέντζαμιν, ο οποίος ήταν ρωσοεβραϊκής καταγωγής, εργάστηκε ως πράκτορας στοιχημάτων. 

Η Καζάν περιέγραφε τη μητέρα της ως «νευρωτική, εύθραυστη και καλλιτεχνική». Παρακολούθησε το γυμνάσιο Erasmus Hall του Μπρούκλιν με την Μπάρμπρα Στράισαντ, την οποία αργότερα θα φοιτούσε. Αποφοίτησε το 1956. Η Καζάν σπούδασε θέατρο στο HB Studio και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Hofstra στο Χέμπστεντ της Νέας Υόρκης το 1960.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας

Η Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας (Γαλλικά: Surintendante de la Maison de la Reine), ήταν η ανώτερη κυρία επί των τιμών στο βασιλικό Παλάτι της Γαλλίας από το 1619 έως τη Γαλλική Επανάσταση. Η Επιθεωρήτρια επιλεγόταν πάντα από τα γυναικεία μέλη της Γαλλικής αριστοκρατίας με τους υψηλότερους τίτλους.

Ιστορία 
Το αξίωμα δημιουργήθηκε το 1619. Η Επιθεωρήτρια και η Γκουβερνάντα των Βασιλικών παιδιών της Γαλλίας ήταν οι μόνοι διορισμοί στη Γαλλία που έδωσαν όρκο πίστης στον ίδιο τον βασιλιά.

Η Επιθεωρήτρια είχε περίπου τα ίδια καθήκοντα με την «Κυρία της τιμής». Συγκεκριμένα, δεχόταν τον όρκο του γυναικείου προσωπικού πριν αναλάβει τα καθήκοντα του και επόπτευε την καθημερινή ρουτίνα της βασίλισσας, καθώς και την οργάνωση των λογαριασμών και του καταλόγου προσωπικού. Μολαταύτα τοποθετήθηκε στην ιεραρχία πιο πάνω από την «Κυρία της τιμής». Ωστόσο, όποτε απουσίαζε η επιθεωρήτρια, την αντικαθιστούσε η «Κυρία της τιμής».Η θέση της επιθεωρήτριας παρέμεινε κενή για μεγάλα χρονικά διαστήματα και καταργήθηκε μεταξύ του θανάτου της Μαρία Άννα των Βουρβόνων το 1741 και του διορισμού της Μαρίας Θηρεσίας Λουΐζας της Σαβοΐας, Πριγκίπισσας της Λαμπάλ το 1775.

Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, η «Grand Maitresse» (Μεγάλη Κυρία) ήταν ο αντίστοιχος διορισμός της «Surintendante» (Επιστάτριας), που ήταν επίσημα η υψηλότερη γυναίκα αξιωματούχος στο δικαστήριο, αλλά στην πράξη με τα ίδια καθήκοντα με την «Κυρία της τιμής».

Κατάλογος με τις Επιθεωρήτριες του Νοικοκυριού των Βασιλισσών της Γαλλίας

Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας Άννας της Αυστρίας (1601–1666) 

 1619–1637: Μαρί ντε Ροάν
 1657–1666: Άννα Μαρία Μαρτινότσι

Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας 1660–1683 

 1660–1661: Άννα Γκοντζάγκα
 1661–1679: Ολυμπία Μαντσίνι, κόμισσα του Σουασσόν
 1679–1683: Μαντάμ ντε Μοντεσπάν

Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας Μαρία Λεστσίνσκα 1725–1768 

 1725–1741: Μαρία Άννα των Βουρβόνων
 1741–1768: –

Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας Μαρία Αντουανέτα 1775–1792 

 1775–1792: Μαρία Θηρεσία Λουΐζα της Σαβοΐας, Πριγκίπισσα της Λαμπάλ

Δείτε επίσης 

 Κυρία επί των τιμών
 Πρώτη κυρία της τιμής
 Κυρία επί των ενδυμάτων
 Αρχικαμαριέρα του Παλατιού
 Επικεφαλής Κυρία του Παλατιού
 Γκουβερνάντα των Βασιλικών Παιδιών της Γαλλίας

Αναφορές 

Γαλλικές εκφράσεις
Μοναρχία της Γαλλίας
Κυβέρνηση της Γαλλίας
Παλαιό Καθεστώς
Θρησκεία στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επίσημη θρησκεία τον Προτεσταντισμό, με την Εκκλησία της Αγγλίας να είναι η επίσημη εκκλησία. Η επικρατέστερη θρησκεία του είναι ο Χριστιανισμός με 59.5%, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μεγάλο ποσοστό καταλαμβάνουν επίσης οι Άθεοι (και οι Αγνωστικιστές) με 25.7%. Ακολουθεί το Ισλάμ με 4.4% και ο Ινδουισμός με 1.3%.  

Το μεγαλύτερο ποσοστό από τον Χριστιανισμό αντιστοιχεί στον Προτεσταντισμό (περίπου το 82%), ένα μικρότερο ποσοστό αντιστοιχεί στον Καθολικισμό, κυρίως στον πληθυσμό της Βόρειας Ιρλανδίας (περίπου το 10%) και το υπόλοιπο αντιστοιχεί σε άλλους χριστιανούς, κυρίως χριστιανούς χωρίς δόγμα, Πρεσβυτεριανούς και Μεθοδιστές (περίπου το 8%).

Στατιστικά Στοιχεία

Παραπομπές
Γκουβερνάντα των Βασιλικών Παιδιών της Γαλλίας

Η Γκουβερνάντα των Βασιλικών Παιδιών της Γαλλίας (Γαλλικα: La gouvernante des enfants royaux) ήταν αξιωματούχος στο βασιλικό Γαλλικό παλάτι κατά τη διάρκεια της Προ-Επαναστατικής Γαλλίας και της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων. Ήταν επιφορτισμένη με την εκπαίδευση των παιδιών και των εγγονιών του Μονάρχη. Η κάτοχος του διορισμού ήταν κάποια γυναίκα της αριστοκρατίας της Γαλλίας, η οποία είχε ένα υψηλό αξιώματα (πχ. Πριγκίπισσα, Μαρκησία). Η Γκουβερνάντα υποστηρίχθηκε από διάφορους αναπληρωτές ή υποδιοικητές.

Κατάλογος με τις Γκουβερνάντες των Βασιλικών Παιδιών της Γαλλίας

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας 

 Μισέλ ντε Σαμπόν

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας 

 Καρλόττα Γκουφιέ ντε Μπουάζι.
 Γκιεμέτ ντε Σααρμπρίκκεν.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας 

 (1544-1557): Φρανσουάζ ντ’ Ιμιέρ. 
 (1570): Μαρία-Κατερίνα Γκορντί (αναπληρώτρια).
       (1575): Καρλόττα ντε Κάρτον (αναπληρώτρια).
 (1504-1596): Λουΐζα ντε Κλερμόντ.
 (1543-1603): Κλαούντια Κατερίνα ντε Κλερμόντ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Κάρολου Θ΄ της Γαλλίας 

 (1572–1578): Ιζαμπέλα ντε Κρισσέ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας 

 (1601–1625): Φρανσουάζ ντε Λονγκεζού.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας 

 (1638–1643): Φρανσουάζ ντε Λανσάκ. 
 (1643–1646): Μαρία-Κατερίνα ντε Σινσέ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας 

 (1661–1664): Ζούλι ντε Ανγκέν.
 (1661–1672): Λουΐζα ντε Πριέ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου της Γαλλίας (1661-1711) 

 (1682–1691): Λουΐζα ντε Πριέ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου, δούκας της Βουργουνδίας 

 (1709–1710): Μαρία Ιζαμπέλα Γκαμπριέλα Αγγελική ντε Λα Μοθ-Χουντανκούρ.
 (1710–1735): Καρλόττα ντε Λα Μόθ-Χουντανκούρ. 
 (1704-1717): Μαντάμ ντε Λα Λαντ.
 (1710–1717): Μαρία-Σουζάνα ντε Βαλικούρ.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΕ’ 

 (1727–1735): Καρλόττα ντε Λα Μόθ-Χουντανκούρ.
 (1735–1754): Μαρία Ιζαμπέλα ντε Ροάν.
 (1727–1746): Μαντάμ ντε Λα Λαντ (αναπληρώτρια).
 (1727–1744): Μαρία-Σουζάνα ντε Βαλικούρ (αναπληρώτρια).
 (1729–?): Μαργαρίτα ντ’Αρμάντ ντε Μιζόν (αναπληρώτρια).

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου Φερδινάνδου της Γαλλίας 

 (1735–1754): Μαρία Ιζαμπέλα ντε Ροάν.
 (1754–1776): Μαρία Λουΐζα ντε Ροάν.
 (1771–1778): Μαρία Αγγελική ντε Μακού de Mackau (αναπληρώτρια).

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΣΤ’ 

 (1776–1782): Βικτουάρ ντε Ροάν.
 (1782–1789): Γκαμπριέλ ντε Πολινιάκ.
 (1789–1792): Λουΐζα Ελισάβετ ντε Κροΐ.
 (1776–1792): Μαρία Αγγελική ντε Μακού de Mackau (αναπληρώτρια).
 (1781–1792): Ρενέ Σουζάν ντε Σουσί (αναπληρώτρια).
 (1785–1792): Αγάθη ντε Ραμπού.

Γκουβερνάντα στα παιδιά του Κάρολου Φερδινάνδου του Μπερί 

 (1819–1830): Μαρία Ιωσηφίνα Λουΐζα.

Δείτε επίσης 

 Κυρία επί των τιμών
 Πρώτη κυρία της τιμής
 Κυρία επί των ενδυμάτων
 Αρχικαμαριέρα του Παλατιού
 Επικεφαλής Κυρία του Παλατιού
 Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας

Παραπομπές 

 
Γαλλική τάξη ευγενών
Μοναρχία της Γαλλίας
Κυβέρνηση της Γαλλίας
Πρόσωπα του Παλαιού Καθεστώτος
Παλαιό Καθεστώς
Αγία Αγνή του Πουατιέ

Η Αγία Αγνή του Πουατιέ είναι Γαλλίδα αγία και ηγουμένη, η οποία «αναγνωρίστηκε για την αγιότητά της και την ευφυΐα της» και ονομάστηκε «πρότυπο της καλογερικής ζωής». Υπηρέτησε ως ηγουμένη του Μοναστηριού του Τιμίου Σταυρού στο Πουατιέ της Γαλλίας μέχρι το θάνατό της το 586.

Η Άγκνες ανατράφηκε στην αυλή της Πριγκίπισσας της Θουριγγίας, Αγίας Ραδεγούνδης, η οποία την υιοθέτησε και την έκανε πνευματική της κόρη. Το 557, η Ραδεγούνδη ίδρυσε το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού, που ήταν ένα διπλό μοναστήρι, στο οποίο στεγάζονταν 200 μοναχές και ήταν γνωστό ως τόπος μάθησης. Η Αγνή και η Ραδεγούνδη επισκέφθηκαν την Αρλ για να μελετήσουν τον Κανόνα του Αγίου Καισαρίου γύρω στο 570. Ο Κανόνας τελικά υιοθετήθηκε και στο Πουατιέ. Ο λόγιος Μπράιαν Μπρέναν υποστήριξε ότι η Αγνή και η Ραδεγούνδη αναγκάστηκαν ουσιαστικά να δεχτούν τον Κανόνα του Αγίου Καισαρίου, επειδή δεν είχαν την υποστήριξη του τοπικού επισκόπου.

Η Αγνή είναι γνωστή για τη σχέση και τη φιλία της με τον ποιητή και συγγραφέα ύμνων Άγιο Βενάντιο Φορτουνάτο, ο οποίος επισκέφθηκε τον Τίμιο Σταυρό και εγκαταστάθηκε σε κοντινό μέρος για το υπόλοιπο της ζωής του. Η Αγνή και η Ραδεγούνδη έγιναν προστάτες του, στέλνοντάς του δώρα και φαγητό. Εκείνος τους έγραψε «ιδιαίτερα στυλιζαρισμένες επιστολές, συμπεριλαμβανομένων των χαιρετισμών στην Αγνή στην επέτειο του ορισμού της ως ηγουμένης. Σύμφωνα με τον Μπρέναν, «ο τόνος αυτών των προσωπικών ποιημάτων είναι ανοιχτόκαρδος και ζωηρός, που υποδηλώνει μια στενή και οικεία σχέση μεταξύ του ποιητή και της πατρόνας του». Η οικειότητα που επιδεικνύεται στην αλληλογραφία του Βενάντιου με την Αγνή ερμηνεύτηκε ότι παρομοιάζει με ποιήματα αγάπης.

Τα λείψανα της Αγνής σώζονται στην Εκκλησία της Αγίας Ραδεγούνδης. Ο τάφος της θεωρείται ένα δημοφιλές προσκύνημα της περιοχής. Η ημέρα εορτής της είναι η 13η Μαΐου.

Παραπομπές

Brennan, Brian, 1985. "St. Radegund and the early development of her cult at Poitiers". Journal of Religious History, 13(4), σελ. 340-354.
Μιχάλης Συριόπουλος

Ο Μιχάλης Συριόπουλος (Θεσσαλονίκη, 1986) είναι Έλληνας ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε με υποτροφία το 2009 από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Σύγχρονο θέατρο - Βασίλης Διαμαντόπουλος» .

ΘΕΑΤΡΟ
Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους σκηνοθέτες: Τάκη Τζαμαριά, Σίμο Κακάλα, Κίρκη Καραλή, Βασίλη Μαυρογεωργίου, Γιάννη Μόσχο, Θωμά Μοσχόπουλο, Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Τάσο Ράτζο, Πέμη Ζούνη, Σωτήρη Χατζάκη, Γιώργο Παλούμπη, Γιάννη Βούρο, Γλυκερία Καλαϊτζή, Αναστασία Κουμίδου, Ισίδωρο Σιδέρη, Νίκο Βουδούρη, Έφη Δρόσου, Σοφία Καρακάντζα, Αντώνη Καλογρίδη, Γιάννη Ιορδανίδη, στο Εθνικό Θέατρο, στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, στο Κ.Θ.Β.Ε. , στην Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, στο Δη.Πε.Θε. Βέροιας, στο Θέατρο Πόρτα, κ.α.

Συμμετείχε στις παραστάσεις: «Αιολική Γη», «Αίας», «Ποντικοπαγίδα», «Χοιρινό νεφρό για την κατάθλιψη», «Η αρχή του Αρχιμήδη», «Γιανούλα η κουλουρού», «Η πόλη», «Καντίντ ή η αισιοδοξία», « Η δίκη του Κ», «Αγγέλα», «Ο Γλάρος», «Η Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων», «Η αρρώστια της νιότης», «Παραμύθια στο ασανσέρ», «Βυσσινόκηπος», «Ειρήνη», «Το όνειρο του σκιάχτρου», «Η όπερα του ζητιάνου», «Ορφέας Vision», «Αθώοι ψεύτες», «Τρεις αδελφές», «Το σκλαβί», «Σε εσάς που με ακούτε», «Αντιγόνη», «Ματωμένος γάμος», «Λεωφορείο ο πόθος».

Έχει σκηνοθετήσει και διασκευάσει τις παραστάσεις: «Dybbuk», «Tα Χριστούγεννα του μπαρμπα- Ιωσήφ», «Στον καθρέφτη του χρόνου ρέουν οι λέξεις διαυγής» και ως βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση «Τα μεγάλα ροκ συγκροτήματα δεν διαλύονται ποτέ» σε σκηνοθεσία Πέμη Ζούνη. 

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Στην τηλεόραση έχει πάρει μέρος στις σειρές: «Σώσε με» σε σκηνοθεσία Πιέρου Ανδρακάκου, «Φλόγα κι Άνεμος» σε σκηνοθεσία Ρέινας Εσκενάζη «Σκοτεινή Θάλασσα» σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη, στην «Επιστροφή» και στην «Εκδρομή» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Πανταζούδη, στο «Μ+Μ» σε σκηνοθεσία Ανδρέα Μορφονιόυ και στο «Η αδερφή της αδερφής της αδερφής μου» σε σκηνοθεσία Κώστα Αρβανίτη.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στην ταινία “Holly Emy” σε σκηνοθεσία Αρασέλης Λαιμού και στη ταινία “Bricklayer” σε σκηνοθεσία Renny Harlin.

ΑΛΛΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
Το 2016 έως το 2018 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Σύγχρονο Θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος». Το 2011 - 2014 δίδασκε υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στο θεατρικό εργαστήρι «ΛΟΓΕΙΟΝ» και το 2015 στο «Κyklos Art Studio», καθώς και στις Δραματικές Σχολές Ίασμος και Σύγχρονο θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος το 2016 - 2018), στην Ανωτέρα Δραματική σχολή Ανδρέας Βουτσινάς το 2019 και στο Θέατρο των Αλλαγών το 2019 - 2021. Το 2021 ίδρυσε το «τΖΕΝεράλε Acting Studio by Μιχάλης Συριόπουλος». Ένα θεατρικό εργαστήρι για όσους αγαπούν την τέχνη της υποκριτικής. 

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
Τιμήθηκε με το βραβείο «Δημήτρης Χορν» για την παραστάση «Καντίντ ή η αισιοδοξία» σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και για την παράσταση «Η πόλη» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Υποψήφιος Β'Αντρικού Ρόλου στα βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Ίρις.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Συριόπουλος Μιχάλης
Νικοβούλη

Η Νικοβούλη ήταν Ελληνίδα ιστορικός που κατά πάσα πιθανότητα έζησε κάποια στιγμή μεταξύ του 1ου και του 3ου αι. π.Χ.. Δεν έχουν διασωθεί βιογραφικά της στοιχεία και ό,τι γνωρίζουμε για εκείνη προέρχεται από τον Αθηναίο. Σύμφωνα με τον Αθηναίο, η Νικοβούλη έγραψε ένα έργο για τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και, στο απόσπασμα που αναφέρει ο Αθηναίος, ανέφερε την τάση του Μακεδόνα βασιλιά να πίνει υπερβολικά. Για την τάση του αυτή είχαν μιλήσει και άλλοι ιστορικοί.

Η ταυτότητα, το φύλο αλλά ακόμα και η ίδια η ύπαρξη της Νικοβούλης αμφισβητήθηκαν όπως έχει γίνει και στην περίπτωση πολλών άλλων γυναικών που έζησαν πριν και μετά από εκείνη. Ο Αθηναίος αναφέρει τη φράση "Νικοβούλη δὲ ἢ ὁ ἀναθεὶς ταύτηι τὰ συγγράμματα", "η Νικοβούλη ή εκείνος που της απέδωσε αυτά τα συγγράμματα" χωρίς όμως να εξηγεί γιατί αμφισβητεί την ύπαρξή της. Ίσως αυτό να οφείλονταν στην δυσπιστία τους ως προς το κατά πόσο μπορούσε να υπάρξει γυναίκα ιστορικός, κάτι που τον έκανε να αμφισβητήσει ακόμα και την ύπαρξη της Παμφίλη η Επιδαυρίας. Το όνομα της Νικοβούλης αναφέρεται δύο φορές ως πηγή στην Φυσική Ιστορία του Πλίνιου του Πρεσβύτερου.

Η Νικοβούλη αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο "Το Δείπνο" στο σερβίτσιο της Ασπασίας.

Παραπομπές 

Ιστορικοί
Ιστορικοί (γυναίκες)
Θρήνοι (βιβλίο)

Το βιβλίο Θρήνοι (από το εβραϊκό Εϊχάχ (= Ω, πώς!) οφείλει τον τίτλο του στο περιεχόμενό του, που συνιστά μια συλλογή θρηνωδών ασμάτων για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 586 π. Χ. Στην εβραϊκή Βίβλο ανήκει στα Κετουβείμ («Γραπτά»), μαζί με το Άσμα Ασμάτων, το Βιβλίο της Ρουθ, τον Εκκλησιαστή και το Βιβλίο της Εσθήρ, αν και δεν υπάρχει καθορισμένη σειρά στη χριστιανική Παλαιά Διαθήκη ακολουθεί το Βιβλίο του Ιερεμία, καθώς ο προφήτης Ιερεμίας είναι ο παραδοσιακός συγγραφέας του. Ωστόσο, σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστήμη, ενώ η καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τη Βαβυλώνα ξέσπασε το 586/7 π.Χ. αποτελεί το υπόβαθρο των ποιημάτων, πιθανώς δεν γράφτηκαν από τον Ιερεμία. Πιθανότατα, ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου γράφτηκε από διαφορετικό ανώνυμο ποιητή και στη συνέχεια ενώθηκαν για να σχηματιστεί το βιβλίο.

Το βιβλίο είναι εν μέρει ένας παραδοσιακός «θρήνος της πόλης» που θρηνεί την εγκατάλειψη της Ιερουσαλήμ από τον Θεό, την καταστροφή της και την τελική επιστροφή της θεότητας, και εν μέρει ένα νεκρικό μοιρολόι στο οποίο ο πενθών θρηνεί και απευθύνεται στους νεκρούς. Ο τόνος είναι ζοφερός: ο Θεός δεν μιλάει, ο βαθμός του πόνου παρουσιάζεται ως συντριπτικός και οι προσδοκίες για μελλοντική λύτρωση είναι ελάχιστες. Παρ' όλα αυτά, ο συγγραφέας καθιστά επανειλημμένα σαφές ότι η πόλη (και ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας) είχε αμαρτήσει κατάφορα εναντίον του Θεού, γεγονός στο οποίο ο Θεός απάντησε έντονα. Με τον τρόπο αυτό ο συγγραφέας δεν κατηγορεί τον Θεό, αλλά μάλλον τον παρουσιάζει ως δίκαιο, και μερικές φορές ακόμη και ως φιλεύσπλαχνο.

Κεφάλαια 
 1ος θρήνος (1ο Κεφάλαιο): 1,1-22, Η πόλη κάθεται και κλαίει για τις δυστυχίες της, σαν μια μοναχική χήρα.
 2ος θρήνος (2ο Κεφάλαιο): 2,1-22, Οι δυστυχίες της πόλης περιγράφονται σε σχέση με τις εθνικές αμαρτίες.
 3ος θρήνος (3ο Κεφάλαιο): 3,1-66, Οι κάτοικοι ελπίζουν: Η τιμωρία είναι για το καλό τους. Μια καλύτερη μέρα θα ξημερώσει.
 4ος θρήνος (4ο Κεφάλαιο): 4,1-22, Θρήνος για τη λεηλασία της πόλης και την ερήμωση του ναού.
 5ος θρήνος (5ο Κεφάλαιο): 5,1-22, Προσευχή για έλεος.

Παλαιά Διαθήκη
Αδελέλμος του Μπούργος

Ο Αδελέλμος (περίπου 1035-1097), επίσης γνωστός ως Αλονί και Λέσμες, ήταν ένας Γάλλος Βενεδικτίνος μοναχός, που χαρακτηρίζεται ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Γεννήθηκε στο Λουντάν του Πουατού και ήταν παιδί μιας πλούσιας οικογένειας. Από νεαρή ηλικία διαμοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και κατατάχθηκε στο στρατό. Αφού εκπλήρωσε το καθήκον του, ξεκίνησε για ένα προσκυνηματικό ταξίδι στη Ρώμη, ντυμένος με ρούχα υπηρέτη. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού γνώρισε τον Ροβέρτο του Μολέμ και εγκατέλειψε την στρατιωτική ζωή, προκειμένου να ενταχθεί στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου. Έγινε μοναχός και αργότερα ηγούμενος του Μοναστηριού του Θρόνου του Θεού της Ωβέρνης.

Η Βασίλισσα Κωνσταντία της Βουργουνδίας, σύζυγος του Αλφόνσου ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης, εντυπωσιάστηκε από τις αναφορές αγιότητας του Αδελέλμου και τον προσκάλεσε να ζήσει στο Μπούργος, προκειμένου να αντικαταστήσει το Μοζαραβικό Τυπικό με το Ρωμαιοκαθολικό. Το 1079 το βασιλικό ζεύγος ίδρυσε το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στην πόλη και ζήτησε από εκείνον να γίνει ο ηγούμενός του. Ως ηγούμενος ο Αδελέλμος θα προσθέσει στο κτίριο ένα νοσοκομείο και μια εκκλησία. Αργότερα χρησιμοποίησε τη στρατιωτική του εκπαίδευση για να βοηθήσει τον Αλφόνσο εναντίον των Μαυριτανών.

Μετά το θάνατό του, ο Αδελέλμος ονομάστηκε προστάτης άγιος της πόλης του Μπούργος. Αρχικά ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Λέσμες. Παρότι δεν καταγράφεται πλέον στο Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο, η μνήμη του Αδελέλμου εορτάζεται στις 30 Ιανουαρίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Patron Saints Index

Γάλλοι Βενεδικτίνοι
Μαξ Στάντφους

Ο Μαξιμίλιαν Ρούντολφ Στάνφους (γερμανικά: Maximilian Rudolph Standfuss) (6 Ιουνίου 1854 - 22 Ιανουαρίου 1917) ήταν Γερμανός-Ελβετός εντομολόγος, ο οποίος ειδικευόταν στα λεπιδόπτερα.

Ζωή 
Ο Στάντφους σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε και φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου, όπου το 1879 έλαβε το διδακτορικό του στη ζωολογία. Για πολλά χρόνια, ήταν επιμελητής και αργότερα διευθυντής των συλλογών στο εντομολογικό μουσείο του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Ζυρίχης. Το 1892 απέκτησε την υφηγεσία του και στη συνέχεια εργάστηκε ως λέκτορας στο Πολυτεχνείο και στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1915 έλαβε τον τίτλο του καθηγητή. Το 1908-10 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινωνίας Φυσικών Επιστημών (Naturforschenden Gesellschaft) στη Ζυρίχη.

Μνημονεύεται καλύτερα για τα πειράματα αναπαραγωγής του με πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες υπό τεχνητές συνθήκες, όπως π.χ. λήψη κουκουλιών από πεταλούδες της Κεντρικής Ευρώπης και αναπαραγωγή τους σε διάφορες θερμοκρασίες. Ανακάλυψε ότι όταν η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλή, η πεταλούδα έβγαινε από το κουκούλι με χρωματισμό διαφορετικό από το είδος της Κεντρικής Ευρώπης, αλλά παρόμοιο με τις ποικιλίες αυτού του είδους που βρέθηκαν σε ψυχρότερα κλίματα — όταν η θερμοκρασία ήταν υψηλή, τα ίδια ευρωπαϊκά κουκούλια παρήγαγαν ποικιλίες που βρέθηκαν σε τροπικές περιοχές.

Επιλεγμένα έργα 

 Lepidopterologisches, 1884 – Λεπιδοπτερολογία.
 Handbuch für Sammler der europäischen Grossschmetterlinge, 1891 – Εγχειρίδιο για συλλέκτες μακρολεπιδόπτερων.
 Handbuch der paläarktischen Gross-Schmetterlinge für Forscher und Sammler, 1896 – Εγχειρίδιο παλαιοαρκτικών μακρολεπιδόπτερων για ερευνητές και συλλέκτες
 Experimentelle zoologische Studien mit Lepidopteren, 1898 – Πειραματικές ζωολογικές μελέτες στα λεπιδόπτερα.

Παραπομπές 

Ελβετοί εντομολόγοι
Γερμανοί εντομολόγοι
Λεπιδοπτεριστές
Γιάννης Κοσκινιάτης

Ο Γιάννης Κοσκινιάτης (29 Αυγούστου 1983 – 29 Οκτωβρίου 2008) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που έπαιζε στον Διαγόρα Ρόδου. Έπαιξε σε 61 ματς και σκόραρε 4 γκολ υπέρ της ομάδας.

Καριέρα και θάνατος
Ο Κοσκινιάτης έκανε συνολικά 61 εμφανίσεις στη Γ' Εθνική για τον Διαγόρα, σκοράροντας τέσσερα γκολ και βοηθώντας την ομάδα να ανέλθει στη  Β' Εθνική για την περίοδο 2008–09. Ωστόσο, δεν έπαιξε την επόμενη χρονιά λόγω τραυματισμού στο πόδι και μετά τη θεραπεία δε συμμετείχε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό. 

Ο Κοσκινιάτης εξαφανίστηκε το μεσημέρι όταν οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα βρέθηκε στην κορυφή ενός γκρεμού, όπου άφησε ένα σημείωμα αυτοκτονίας. Το περιεχόμενο του σημειώματος αποκρύπτονται από τον κύκλο οικογενείας του. Ο Κοσκινιάτης αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον γκρεμό. Ο Διαγόρας ηττήθηκε με σκορ 3-2. 

Αναφέρθηκε ότι η ομάδα του είχε στείλει τον Γιάννη για ψυχολογική υποστήριξη. Φήμες υποστηρίζουν ότι ο Κοσκινιάτης είχε χάσει τον αδερφό του σε τροχαίο ατύχημα και συνδέουν την αυτοκτονία του παίκτη με αυτό το τραγικό γεγονός.

References
Βίκτορ Φρεντς

Ο Βίκτορ Φρεντς (πλήρες ονοματεπώνυμο Victor Edwin French, γνωστός και σαν «Uncle Eddie», Σάντα Μπάρμπαρα, Καλιφόρνια, 4 Δεκεμβρίου 1934 – Λος Άντζελες, 15 Ιουνίου 1989) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Ήταν αδελφικός φίλος και συμπρωταγωνιστής του Μάικλ Λάντον. Φανατικός καπνιστής ο ίδιος (όπως κι ο Λάντον) ασθένησε από καρκίνο και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 54 ετών.

Εργογραφία 
Είναι ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους που ερμήνευσε στις παραγωγές «Little House on the Prairie» (Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι) ως «Isaiah Edwards» (1974-77 και 1981-84), «Highway to Heaven» (Λεωφόρος για τον Παράδεισο) στο ρόλο του «Mark Gordon» (1984-89), που αμφότερα προβλήθηκαν και στην Ελλάδα και «Carter Country» (1977-79).

Οικογένεια 
Ο Βίκτορ ήταν γιος του επίσης ηθοποιού Τεντ Φρεντς (+1978) και εγγονός του Charles A. French. Νυμφεύτηκε δις και έλαβε ισάριθμα διαζύγια. Σύζυγοί του υπήρξαν η Judith Schenz (από το 1959 έως το 1975) με την οποία απέκτησε τρία παιδιά (ένα αγόρι και δίδυμα κορίτσια) και η Julie Cobb (από το 1976 έως το 1978).

Τιμές 
Δέκα έτη μετά το θάνατό του (1998), ο Φρεντς εισήλθε στο «Western Performers Hall of Fame» που φιλοξενείται στο «Εθνικό Μουσείο Πολιτιστικής Κληρονομίας της Δύσης» με έδρα την Οκλαχόμα Σίτι

Πηγές 
 Victor French - IMDb Ο ηθοποιός στο IMDb

Παραπομπές 

Αμερικανοί ηθοποιοί
Τσακαίοι Εύβοιας

Οι Τσακαίοι είναι ημιορεινό χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Οι Τσακαίοι βρίσκονται στα βόρεια της περιοχής των Στύρων, σε υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχουν 80 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα, 48 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 13 χλμ. Β. από τα Στύρα. Δυτικά του χωριού, σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ. στα παράλια του Αιγαίου πελάγους είναι η ομώνυμη μικρή παραλία και λίγο βορειότερά της του "Λιμνιώνα". Σε ύψωμα, πάνω από την παραλία Τσακαίων, υπάρχουν υπολείμματα οχύρωσης ύστερων κλασικών και ελληνιστικών χρόνων που προστάτευε ένα από τα ελάχιστα φυσικά λιμάνια στην ανατολική πλευρά της Εύβοιας. Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης ανάγονται στους προϊστορικούς χρόνους και για τους λόγους αυτούς η περιοχή έχει προσωρινά  οριοθετηθεί ως αρχαιολογικός χώρος.

Οι Τσακαίοι αναφέρονται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Στυρέων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Ραπταίους και τα Μεσοχώρια αποτελούν την τοπική κοινότητα Μεσοχωρίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συγκινητική ομορφιά από τα παλιά: στους Τσακαίους! στον ιστότοπο Εύβοιας φίλοι
 Φωτογραφίες από τους Τσακαίους Εύβοιας στον ιστότοπο https://www.greece.com/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Ποτάμι Εύβοιας

Το Ποτάμι είναι παραθαλάσσιο χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας σε υψόμετρο 20 μέτρα.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Το Ποτάμι βρίσκεται στο νότιο άκρο της Εύβοιας, δίπλα στα παράλια του στενού του Κάβο Ντόρο (Καφηρέα) και νοτιοανατολικά της Όχης. Απέχει 29 χλμ. Α. από την Κάρυστο και 148 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Είναι κτισμένο στην εκβολή του χείμαρρου του Πλατανιστού (ή Πανωχώρι) όπου δημιουργεί μια ιδιότυπη όαση από πλατάνια. Η παραλία του είναι μια φαρδιά λωρίδα άμμου με μοναδικές αμμοθίνες, μεγάλη σε έκταση, ανοιχτή προς το Αιγαίο και σε συνδυασμό με τους δυνατούς ανέμους του Κάβο Ντόρο δημιουργούνται τεράστια κύματα. 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πλατανιστού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Αγίους, το Επανωχώρι, το Καστρί, τη νησίδα Μανδηλού, Τα Πηδουλαίικα, τον Πλατανιστό και το Καστρί αποτελούν  την τοπική κοινότητα Πλατανιστού της δημοτικής ενότητας Kαρύστου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 29 μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Potami, Evia - Παραλία Ποτάμι Πλατανιστός, Εύβοια στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Άγιος Παύλος Αποκορώνου

Τα Άγιος Παύλος είναι χωριό της Ελλάδας, το οποίο ανήκει στο Δημοτικό διαμέρισμα Σελλιών Αποκορώνου της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Θιβέτ (1912-1951)

Το Θιβέτ ήταν ένα de facto κυρίαρχο κράτος που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση της δυναστείας Τσινγκ το 1912. Έμεινε ανεξάρτητο εώς το 1951 που προσαρτήθηκε από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. 

Πριν από το 1912, η επικράτεια του Θιβέτ αποτελούσε προτεκτοράτο της δυναστείας Τσινγκ. Όταν η προσωρινή κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας ανέλαβε την εξουσία, κληρονόμησε τα κυριαρχικά δικαιώματα και στην επικράτεια του Θιβέτ, ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να τα ασκήσει. Ο Δαλάι Λάμα δήλωσε ότι η υποτέλεια του Θιβέτ στην Κίνα τελείωσε με την πτώση της δυναστείας Τσινγκ και διακήρυξε την ανεξαρτησία του. Το  Θιβέτ θεωρείται «de facto κυρίαρχο κράτος» σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αν και η ανεξαρτησία του δεν αναγνωρίστηκε επίσημα από καμμία μεγάλη δυτική δύναμη.

Το 1950 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός εισβάλλει στο Θιβέτ και έναν χρόνο αργότερα θα το προσαρτήσει.

Παραπομπές

 Θιβέτ
Mastercard

Η Mastercard Incorporated είναι  αμερικανική πολυεθνική εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που εδρεύει στη Νέα Υόρκη.. Η κύρια δραστηριότητά της είναι η πραγματοποίηση συναλλαγών μεταξύ εμπόρων, τραπεζών και καταναλωτών μέσω πλαστικού χρήματος. 

Το 1966, αρκετές τραπεζικές περιφερειακές ενώσεις ενώθηκαν για να σχηματίσουν την Interbank Card Association (ICA). Αρχικά, η επωνυμία Interbank αναγραφόταν διακριτικά μέσα σε έναν κύκλο στην κάτω δεξιά γωνία του μπροστινού μέρους κάθε κάρτας. Το 1969, η Interbank ανέπτυξε μια νέα εθνική επωνυμία, "Master Charge: The Interbank Card".

Παραπομπές

Συστήματα πληρωμών
Ελαφολίμανο Εύβοιας

Το Ελαφολίμανο ή Πόρτο Λάφια είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό της νότιας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 5 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 118 χλμ. ΝΑ. από τη Χαλκίδα και 25 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού και διαθέτει μεγάλη αμμουδερή παραλία, καθαρό βυθό με ρηχά και γαλάζια νερά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Στύρα, τους Καγκαδαίους, τα Κάψαλα, τη Λεύκα και το Νιμπορειό αποτελούν την τοπική κοινότητα Στύρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Βόλεϊ Λιγκ γυναικών 2021-2022

Το πρωτάθλημα Ελλάδας Βόλεϊ Λιγκ Γυναικών της περιόδου 2021–22 είναι το 40ο Εθνικό πρωτάθλημα και το 5ο με την ονομασία Βόλεϊ Λιγκ Γυναικών. Διεξάγεται από την ΕΟΠΕ με τη συμμετοχή 14 ομάδων.  

Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα επιστρέφοντας στη κορυφή μετά από 11 χρόνια και το πρωτάθλημα του 2011.

Μετά την διεξαγωγή των πλει αουτ, τον Αίαντα Ευόσμου στην  Πρι Λιγκ ακολούθησαν οι Αμαζόνες και ο Πορφύρας.

Ομάδες 
Οι 14 ομάδες που συμμετέχουν είναι ακριβώς οι ίδιες της περασμένης σεζόν, μιας και το πρωτάθλημα διακόπηκε οριστικά λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Αποτελέσματα

Βαθμολογία

Πλέι-αουτ, θέσεις 10−13 

Στα πλει αουτ σχηματίζονται δυο ζευγάρια (10-13 και 11-12), τα οποία αγωνίζονται μεταξύ τους στις 2 νίκες. Οι 2 ηττημένοι υποβιβάζονται.

(10) Αμαζόνες – (13) Ηλυσιακός (0–2)

(11) Πανναξιακός – (12) Πορφύρας (2–0)

Πλέι-οφ, θέσεις 1−8 

Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 8 στην Κανονική περίοδο συμμετέχουν στα Πλέι-οφ για τις θέσεις 1−8 και την ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδας. Στους προημιτελικούς ο πρώτος αγώνας δίνεται στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη βαθμολογία. Στους ημιτελικούς ο 1ος και ο 2ος της κανονικής περιόδου αντιμετώπισαν με πλεονέκτημα έδρας τον 4ο και τον 3ο αντίστοιχα. Οι σειρές κρίνονται στις 2 νίκες. Ο πρώτος αγώνας γίνεται στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη στην κανονική περίοδο, ο δεύτερος στην έδρα της ομάδας με την χαμηλότερη θέση, και ο τρίτος (όπου χρειάστηκε) διεξάγεται ξανά στην έδρα της ομάδας με την καλύτερη κατάταξη. Οι δύο νικητές προκρίνονται στον τελικό, ο οποίος κρίνεται στις 3 νίκες με τους αγώνες να διεξάγονται εναλλάξ στις έδρες των ομάδων, με τον πρώτο αγώνα να διεξάγεται στην έδρα του βαθμολογικά ανώτερου.

Προημιτελικοί 

Στην προημιτελική φάση διεξάγονται διπλές αναμετρήσεις. Σε περίπτωση που και οι δύο διαγωνιζόμενες ομάδες έχουν από μία νίκη, δημιουργείται βαθμολογία (3 βαθμοί για νίκη με 3-0 ή 3-1 σετ, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2 σετ, 1 βαθμό για ήττα με 2-3 σετ και Ο βαθμοί για ήττα με 1-3 και 0-3 σετ).

Εάν έχουν τους ίδιους βαθμούς, τότε μετά τη λήξη του 2ου αγώνα θα διεξάγεται Χρυσό Σετ (golden set-σετ ισοπαλίας) στους δεκαπέντε (15) πόντους με ελάχιστο προβάδισμα δύο (2) πόντων, όπως ισχύει σε όλα τα άλλα σετ.

(1) Ολυμπιακός – (8) ΑΟ Λαμίας 2013 (6–0)

(2) Παναθηναϊκός – (7) Α.Ο. Θήρας (6–0)

(3) ΠΑΟΚ – (6) ΑΕΚ (3–3, 20-18 χρ.σ.)

(4) Άρης – (5) Θέτις Βούλας (3–3, 15-13 χρ.σ.)

Ημιτελικοί 
Για την ημιτελική φάση, την πρόκριση στους τελικούς θα πάρουν οι ομάδες που θα συμπληρώσουν πρώτες δύο νίκες.

(1) Ολυμπιακός – (4) Άρης (2–0)

(2) Παναθηναϊκός – (3) ΠΑΟΚ (2–0)

Τελικοί 
Πρωταθλήτρια θα ανακηρυχτεί η ομάδα που θα συμπληρώσει πρώτη τρεις νίκες.

(1) Ολυμπιακός – (2) Παναθηναϊκός (2–3)

Τελική κατάταξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές 

Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών
Πετοσφαίριση το 2021
Πετοσφαίριση το 2022
Πολυπόταμος Εύβοιας

Ο Πολυπόταμος είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 230 μέτρα.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Ο Πολυπόταμος βρίσκεται στο μέσον του στενότερου μέρους της Εύβοιας (πλάτους 6 χιλιομέτρων) στην περιοχή των Στύρων. Απέχει 91 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα, 47 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου), 11 χλμ. Β. από τα Στύρα και στα ανατολικά του περνάει η επαρχιακή οδός Αλιβερίου - Καρύστου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι πρώτοι οικιστές του ήταν νησιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από διάφορα νησιά του Αιγαίου μετά την τουρκοκρατία.

Μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας αναφέρεται επίσημα το 1835 με την ονομασία Ποταμούνια να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Το 1913 με το ΦΕΚ 260Α - 20/12/1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1933 με ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 μετονομάστηκε σε Πολυπόταμος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ελαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυραίων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 68  κατοίκους ενώ ως οικισμός 58.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Πολυποτάμου
Πολυπόταμος Ευβοίας - "Ένας τόπος, μια ιστορία" στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Μάγια Λυμπεροπούλου

Η Μάγια Λυμπεροπούλου (1940- 22 Ιουλίου 2021) ήταν Ελληνίδα θεατρική ηθοποιός. Γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, όπως και κινηματογράφο στη Γαλλία. Συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε., ενώ διετέλεσε καλλιτεχνική διευθυντίς του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας. Απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 81 ετών, από καρδιακή ανακοπή.

Παραπομπές

Πηγές
 "Αθηνόραμα" (ηλ. έκδοση, 22 Ιουλίου 2021): Μαρία Κιούρου, "Πέθανε η Μάγια Λυμπεροπούλου"
 "Πρώτο Θέμα" (ηλ. έκδοση, 22 Ιουλίου 2021): "Άφησε την τελευταία της πνοή η μεγάλη κυρία του θεάτρου, Μάγια Λυμπεροπούλου"

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αλμάζ Αγιάνα

Η Αλμάζ Αγιάνα Έμπα (αμχαρ. አልማዝ አያና ኤባ, Almaz Ayana Eba, γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1991) είναι Αιθιοπίδα δρομέας μεγάλων αποστάσεων, που συμμετέχει στα αγωνίσματα των 5.000 και 10.000 μέτρων. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στα 10.000 μέτρα, καταρρίπτοντας ταυτοχρόνως το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα, που «άντεχε» από το 1993, ενώ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 5.000 μέτρα.   

Εντυπωσιακή ήταν επίσης η νίκη της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, καθώς τερμάτισε 46 δευτερόλεπτα μπροστά από τη δεύτερη αθλήτρια (Τιρουνές Ντιμπάμπα). Επίσης, στην ίδια διοργάνωση κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 5.000 μέτρα. Το 2019, κέρδισε τον αγώνα των 5 χιλιομέτρων στο Diamond League των Βρυξελλών.

Η Αγιάνα γεννήθηκε στο διαμέρισμα Ουένμπερα, στη Ζώνη Μετεκέλ της Αιθιοπίας. Το όνομά της στη μητρική της αμχαρική γλώσσα σημαίνει «διαμάντι». Η Αγιάνα είναι πιστή Χριστιανή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 World Athletics : Almaz AYANA 

Αιθίοπες αθλητές του στίβου
Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Αιθίοπες Ολυμπιονίκες
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Ντέιβιντ Κορές

Ο Ντέιβιντ Κορές (David Koresh, πραγματικό ονοματεπώνυμο David Wayne Howell, Χιούστον, Τέξας, 17 Αυγούστου 1959 – Mount Carmel Center, McLennan County, Waco, Τέξας, 19 Απριλίου 1993) ήταν Αμερικανός αμφιλεγόμενος, όσο και εμβληματικός ηγέτης θρησκευτικής οργάνωσης (κατά πολλούς αίρεσης), που αυτοπροσδιοριζόταν ως ο «τελευταίος προφήτης» της. Διαδραμάτισε τον βασικό ρόλο στο δραματικό συμβάν 51 ημερών (28 Φεβρουαρίου – 19 Απριλίου 1993), που ονομάστηκε «πολιορκία του Γουάκο» ή και «Σφαγή του Γουάκο» όταν, ως επικεφαλής του τμήματος των «Davidians», παραρτήματος της Προτεσταντικής «Αντβεντιστικής Εκκλησίας της Έβδομης Ημέρας» βρήκε το θάνατο μαζί με την πλειονότητα των οπαδών του.

Δράση 
Ο Κορές, δυσλειτουργικός ως χαρακτήρας, ξεκίνησε ως απλό μέλος τη συμμετοχή του στην κοινότητα, την οποία ίδρυσε ο Benjamin Roden (1902 – 1978) το 1955 και που έδρευε στην ανεπίσημη επαρχία Axtell (Ένωση «Mount Carmel Center»), στα περίχωρα του Waco. Εκεί, ο Κορές διεκδίκησε τα ηνία της οργάνωσης από το γιο του ιδρυτή, George Roden (1938 – 1998), κάτι που πέτυχε το 1987 εξουδετερώνοντας τον ανταγωνιστή του. Με τη σύζυγό του Rachel Jones είχε αποκτήσει, συνολικά, 16 παιδιά.

Το τέλος 
Τελικά, μία Ομοσπονδιακή Οργάνωση του Αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, που ονομάζονταν «Γραφείο Αλκοολισμού, Καπνού και Πυροβόλων Όπλων» (ATF) ξεκίνησε έρευνα για την οργάνωση του Κορές, βασισμένη σε υπόνοιες για παράνομη κατοχή όπλων στην έδρα της. Οι Αρχές εξέδωσαν ένταλμα έρευνας, σύλληψης του Κορές και προσαγωγής αρκετών οπαδών του. Κατά την αρχική προσπάθεια των στελεχών του ATF να εκτελέσουν τις εντολές που είχαν, σημειώθηκε ανταλλαγή πυρών που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 4 κυβερνητικών πρακτόρων και 6 μελών της θρησκευτικής κοινότητας. Ακολούθως ανέλαβε δράση το FBI που εξαπέλυσε χημικά αέρια, με σκοπό να αναγκάσει τα μέλη της αίρεσης να εξέλθουν του αρχηγείου τους. Η κατάληξη ήταν μοιραία, αφού μία πυρκαγιά που ξέσπασε στο κτίριο αμέσως μετά, οδήγησε στο θάνατο 76 μελών της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων 25 παιδιών και δύο εγκύων, όπως και του ίδιου του Κορές. Είναι ενταφιασμένος στο Κοιμητήριο Memorial Park.

Παραπομπές 

Κορες Ντειβιντ