joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πάρτι με... λουκάνικα

Το Πάρτι με... λουκάνικα (αγγλικά: Sausage Party) είναι αμερικάνικη κινηματογραφική κωμωδία κινουμένων σχεδίων του 2016, σκηνοθετημένη από τον Greg Tiernan και τον Conrad Vernon και γράφτηκε από τους Kyle Hunter, Ariel Shaffir, Seth Rogen και Evan Goldberg. Οι Rogen, Kristen Wiig, Jonah Hill, Bill Hader, Michael Cera, James Franco, Danny McBride, Craig Robinson, Paul Rudd, Nick Kroll, David Krumholtz, Edward Norton και Salma Hayek, έχουν δανείσει τη φωνή τους στους ήρωες. Η ταινία που είναι μια ψευδαίσθηση των ταινιών Disney και της Pixar, ακολουθεί ένα λουκάνικο που ονομάζεται Φρανκ, ο οποίος προσπαθεί να ανακαλύψει την αλήθεια για την ύπαρξή του και πηγαίνει σε ένα ταξίδι με τους φίλους του για να ξεφύγουν από τη μοίρα τους ενώ αντιμετωπίζει επίσης την νέμεσις του, ένα αδίστακτο και δολοφονικό κλυσμα που σκοπεύει να σκοτώσει αυτόν και τους φίλους του.

Ήταν ευρέως αναγνωρισμένη ως η πρώτη αμερικανική CGI-animated ταινία που θα βαθμολογηθεί με R από το MPAA. Η ακατέργαστη περικοπή της ταινίας έκανε πρεμιέρα στις 14 Μαρτίου 2016, από το South by Southwest και η ταινία κυκλοφόρησε θεατρικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά στις 12 Αυγούστου 2016 από την Columbia Pictures.

Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με πολλούς ιδιαίτερα να επαινούν το χιούμορ, το σχεδιασμό κινουμένων σχεδίων, τη φωνητική δράση, τη συγγραφή σεναρίου και την κατεύθυνση. Έγινε μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας περισσότερα από 140 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 

Αμερικανικές ταινίες
Καναδικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Καναδικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Δυστοπικές ταινίες
Παρωδία (ταινίες)
Αμερικανικές buddy ταινίες
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2016
Συμβούλια Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ

Τα Συμβούλια Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ (ΣΚΕ) προβλέπονται στο άρθρο 11 του νόμου 4324/2015 επαναλειτουργίας της ΕΡΤ. Δημιουργήθηκαν με σκοπό οι πολίτες να αξιολογούν την λειτουργία της ΕΡΤ και να κάνουν προτάσεις σχετικά με το πρόγραμμα και τη λειτουργία του οργανισμού. Κάθε μία από τις 13 Περιφέρειες της Ελλάδας προβλέπεται να έχει το δικό της Συμβούλιο. Τα συμβούλια συγκροτούνται από την ΕΡΤ, αλλά είναι ανεξάρτητα και δεν υπάγονται οργανικά σε αυτήν.

Ιστορία των ΣΚΕ της ΕΡΤ
Βάσει της νομοθετικής πρόβλεψης στο άρθρο 11 του Ν. 4324/2015, η ΕΡΤ αποφάσισε την σύσταση των Συμβουλίων Κοινωνικού Ελέγχου. Αρχικά έκανε πρόκληση για ενδιαφερόμενους εθελοντές.

Το πρώτο Συμβούλιο που συγκροτήθηκε ήταν αυτό της Περιφέρειας Αττικής, με τη συμμετοχή 55 κληρωμένων πολιτών και 55 εκπροσώπων επιλεγμένων από την ΕΡΤ φορέων. Το ΣΚΕ Αττικής συνήλθε στην πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειας του στις 22/12/2015, στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή Αττικής.

Το δεύτερο ΣΚΕ που συγκροτήθηκε ήταν αυτό της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, με τη συμμετοχή 30 κληρωμένων πολιτών και 30 εκπροσώπων φορέων επιλεγμένων από την ΕΡΤ. Το ΣΚΕ Κ. Μακεδονίας συνήλθε στην πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειας του στις 17/5/2016 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Λειτουργία των ΣΚΕ
Τα ΣΚΕ έχουν συσταθεί και υποστηρίζονται από την ΕΡΤ, αλλά λειτουργούν ανεξάρτητα από αυτήν και με πλήρη αυτονομία, βάσει του κειμένου «Δεσμεύσεις της ΕΡΤ. Τα ΣΚΕ και η σχέση τους με την ΕΡΤ». Το κύριο όργανο των ΣΚΕ είναι η Ολομέλεια των μελών, ενώ προβλέπεται και η λειτουργία θεματικών Επιτροπών. Υποστηρίζονται από το Κέντρο Επικοινωνίας Ενημέρωσης Πολιτών (ΚΕΕΠ) της ΕΡΤ και οι συνεδριάσεις τους φιλοξενούνται σε χώρους της ΕΡΤ.

Η λειτουργία του ΣΚΕ Αττικής διέπεται από τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας, όπως τροποποιήθηκε από την Ολομέλεια στις 25/4/2017. Ο Κανονισμός θεσπίζει επτά θεματικές Επιτροπές. Τόσο η Ολομέλεια, όσο και οι Επιτροπές συνεδριάζουν κάθε μήνα ή και εκτάκτως. Προβλέπεται ετήσια θητεία των μελών, (με εξαίρεση την πρώτη σύνθεση, όπου η θητεία είναι διετής και λήγει στις 31/12/2017) και μεταβατική παραμονή μελών στην επόμενη σύνθεση, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχεια. Τα παραδοτέα της κάθε θητείας ΣΚΕ είναι το «Πόρισμα Αξιολόγησης και Προτάσεων για την ΕΡΤ», ο «Απολογισμός Δράσης» και ο «Κοινωνικός Απολογισμός της ΕΡΤ».

Παραπομπές

Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση
Νοβοβορόνεζ

Το Νοβοβορόνεζ () είναι μια πόλη στο Περιφέρεια Βορόνεζ, στη Ρωσία, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Ποταμού Ντον 55 χιλιόμετρα νότια του Βορόνεζ. Ο πληθυσμός είναι 32.635 άτομα το 2010. Το 2002 είχε πληθυσμό 36.961 κατοίκων και 35.666 κάτοικοι του 1989.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ενσωματώνεται ως Αστικός Θύλακας Νοβοβορόνεζ—διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, αυτή η διοικητική μονάδα έχει επίσης καθεστώς αστικού θύλακα.

Οικονομία 

Το Πυρηνικό Εργοστάσιο Νοβοβορόνεζ βρίσκεται στην πόλη.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Πακς, Ουγγαρία

Παραπομπές 

Πόλεις της Ρωσίας
Αλεξάνδρα Μιρζαγιάντζ

Η Αλεξάνδρα Μιρζαγιάντζ (γενν. Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας, 15 Οκτωβρίου 1968) είναι μέλος της τέως Ελληνικής Βασιλικής Οικογένειας.

Βιογραφία
Είναι το πρώτο τέκνο του Μισέλ ντε Γκρες και της Μαρίνας Καρέλλα.

Ο πατέρας της είναι συγγραφέας και είναι το μόνο τέκνο του πρίγκιπα Χριστοφόρου της Ελλάδας (γιος του βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας).

Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 27 Ιουνίου 1998 στη Βενετία τον Νικόλας Μιρζαγιάντζ και έχει τέκνα: 
 Τιγράνης Μιρζαγιάντζ και 
 Δαρείος Μιρζαγιάντζ.

Πρόγονοι

Πηγές
 Χρήστος Ζαμπούνης, Η Βασιλική Οικογένεια της Ελλάδος, Εκδόσεις Φερενίκη, 1998
 Βασιλική Δυναστεία, 1863 – 1973, εκδόσεις Μέτρον 2007
 Miroslav Marek: Descendants of Christian IX of Denmark
Οίκος των Ομπρένοβιτς

Ο Οίκος των Ομπρένοβιτς, σερβικά Обрeновић (πληθ. Ομπρενόβιτσι) είναι ένας βασιλικός Οίκος της Σερβίας, που κυβέρνησε το διάστημα 1815-1842 και 1858-1903. Ο αρχηγέτης τους Μίλος συμμετείχε στη Σερβική Εξέγερση (1815-17) εναντίων των Οθωμανών, που οδήγησε στη δημιουργία του πριγκιπάτου της Σερβίας το 1817. Κατά τη διακυβέρνησή τους η Σερβία από πριγκιπάτο αναβαθμίστηκε σε βασίλειο· ωστόσο η αυταρχικότητά τους μείωσε τη δημοτικότητά τους.

Τον Μάιο του 1903 στρατιωτικοί έκαναν πραξικόπημα: εισέβαλαν στο ανάκτορο και διαμέλισαν τον Αλέξανδρο της Σερβίας και τη σύζυγό του. Η Εθνοσυνέλευση κάλεσε τον Πέτρο Α΄ από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς. Ο Αλέξανδρος της Σερβίας δεν είχε απογόνους, όμως με το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας μετά το 1990, απόγονοι του Γιάκοβ, αδελφού του Μίλος, διεκδικούν δικαίωμα στο θρόνο της χώρας.

Οι δύο Οίκοι της Σερβίας/Γιουγκοσλαβίας είναι ιθαγενείς της χώρας, ενώ στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία βασίλευσαν, μετά την ανεξαρτησία τους από τους Οθωμανούς, μέλη Γερμανικών Οίκων. Το 1842 οι Συνταγματικοί εκθρόνισαν τον Μιχάηλο πρίγκιπα της Σερβίας, που όταν έφευγε ήταν πεπεισμένος ότι θα επιστρέψει και είπε: "ο χρόνος και το δίκαιό μου δεν θα πεθάνουν" και πράγματι έπειτα από 18 έτη επέστρεψε. Η φράση του αποτελεί το ρητό στο κάτω μέρος του οικοσήμου των Ομπρένοβιτς.

Ηγεμόνες της Σερβίας/Γιουγκοσλαβίας από τον Οίκο των Ομπρένοβιτς
 Μίλος πρίγκιπας της Σερβίας (1817-39, 1858-60). Παραιτήθηκε.
 Μίλαν Β΄ πρίγκιπας της Σερβίας (1839). Κυβέρνησε για 26 ημέρες.
 Μιχάηλο πρίγκιπας της Σερβίας (1839-42, 60-68). Την 1η φορά εκτοπίστηκε από Συνταγματικούς, τη 2η δολοφονήθηκε από άτομα που διαμαρτυρόταν για την απολυταρχικότητά του.
 Μίλαν Γ΄ πρίγκιπας (1868-82), μετά βασιλιάς της Σερβίας (1882-89). Παραιτήθηκε.
 Αλέξανδρος Α΄ βασιλιάς της Σερβίας (1889-1903). Δολοφονήθηκε βάναυσα με τη σύζυγό του.

Αρίθμηση
Άλλος τρόπος αρίθμησης είναι να αριθμούνται οι τέσσερις πρίγκιπες της Σερβίας ως εξής:
Ο Μίλος ως Μίλος Ομπρένοβιτς Α΄, ο Μίλαν Β΄ ως Μίλαν Ομπρένοβιτς Β΄, ο Μιχάηλο ως Μιχάηλο Ομπρένοβιτς Γ΄ και ο Μίλαν Γ΄ ως Μίλαν Ομπρένοβιτς Δ΄. 

Ο Αλέξανδρος Α΄ Ομπρένοβιτς της Σερβίας είναι διαφορετικός από τον Αλέξανδρο Α΄ Καραγεώργιεβιτς της Γιουγκοσλαβίας.

Άλλα μέλη του Οίκου
 Γιεβρέμ Ομπρένοβιτς.
 Μίλαν Ομπρένοβιτς.
 Ελένη-Μαρία Καταργίου, κόρη του Κωνσταντίνου Κατάργη, σύζυγος τού Μίλος Ομπρένοβιτς και ερωμένη τού Αλεξάνδρου-Ιωάννη Κούζα πρίγκιπα της Βλαχίας & Μολδαβίας και ηγεμόνα της Ρουμανίας. Μητέρα τού Μίλαν Γ΄ της Σερβίας και τού (νόθου) Αλεξάνδρου Κούζα. 
 Ναταλία Κέσκο κόρη του Ιοάν Κέσκου (γιού της Ναταλίας Μπαλς) και της Πουλχερίας Στούρτζα και σύζυγος τού Μίλαν Γ΄ της Σερβίας.
 Άνκα Ομπρένοβιτς, κόρη του Γιεβρέμ, εξαδέλφη του Μιχάηλο πρίγκιπα της Σερβίας και μητέρα της Αικατερίνης Κωνσταντίνοβιτς, ερωμένης τού Μιχάηλο.
 Γεώργιος Ομπρένοβιτς νόθος γιος τού Μίλαν Γ΄ της Σερβίας..

Γενεαλογία των Ομπρένοβιτς

Αναφορές σε Πηγές
Mary (μυθιστόρημα Ναμπόκοφ)

Το Mary είναι μυθιστόρημα του Ρώσου λογοτέχνη Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, το πρώτο στην σειρά των μυθιστόρημάτων του, το οποίο πρωτο-έγραψε στη μητρική του γλώσσα, τα ρωσικά, το 1926 - (ρωσ. Машенька, Mashen'ka) , σε ηλικία 27 χρονών και υπέγραψε με το φιλολογικό του ψευδώνυμο "V. Sirin". Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Βερολίνο, στα χρόνια της αυτοεξορίας του συγγραφέα σε αυτήν τη πόλη, και εκδόθηκε από τον ρωσόφωνο εκδοτικό οίκος της πόλης "Slovo".

Το μυθιστόρημα που περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία, διηγείται τον έρωτα του εξόριστου μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση νεαρού αξιωματικού Λεβ Γκανίν για την όμορφη Μάσενκα, στην προεπαναστατική Ρωσία. Όταν μαθαίνει ότι ένας συγκάτοικος της πανσιόν του Βερολίνου όπου μένει, περιμένει την γυναίκα του από την Ρωσία, που δεν άλλη από την πρώτη του αγάπη τη Μάσενκα, οι αναμνήσεις ξετυλίγουν τη ροή του μυθιστορήματος.
Η πρώτη μεταγραφή του στα Αγγλικά με τον τίτλο Mary έγινε από τον ίδιο τον Ναμπόκοφ με τη βοήθεια του Michael Glenny, και εκδόθηκε στην Αμερική το 1970 από το εκδοτικό οίκο  McGraw-Hill. . Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε με τον αγγλικό τίτλο του, Mary από τον εκδοτικό οίκο "Μεταίχμιο", σε μετάφραση του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη το 2002 (ISBN 960-375-433-1)

Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο Maschenka το 1987, σε σκηνοθεσία John Goldschmidt.

Η υπόθεση
Σε μια πανσιόν του Βερολίνου στην οποία ζουν Ρώσοι εξόριστοι και αυτο-εξόριστοι της Οκτωβριανής Επανάστασης, μέρος της Ρωσικής συνοικίας της πόλης, περνάει τον καιρό του ο νεαρός μεγαλοαστός πρώην αξιωματικός της «Λευκής Φρουράς» Λεβ Γκανίν. Ο Γκανίν, ασυνήθιστος σε αυτόν τον τρόπο ζωής, φτωχική επίπλωση, ελλιπής υγιεινή, θορυβώθεις ένοικοι, περνά το μεγαλύτερο μέρος της μέρας του, έξω όπου μπορεί ονειροπολεί και να θυμάται ανενόχλητος. Ο Γκανίν μαθαίνει ότι ο συγκάτοικος στο διπλανό διαμέρισμα  Αλφιόροφ περιμένει την γυναίκα του από τη Ρωσία. Σε μια φωτογραφία που του δείχνει ο Αλφιόροφ, ο Γκανίν αναγνωρίζει τον πρώτο του έρωτα, την Μάσενκα (Μαίρη). Αναστατωμένος από αυτήν την προοπτική, ο Γκανίν διαλύει έναν εφήμερο δεσμό που είχε, και θυμάται τον έρωτα που είχε με την Μάσενκα. Σχεδιάζει με τη γνωστή προσήλωση του Ναμπόκοφ στην αισθητική λεπτομέρεια που και πως θα συναντήσει την κοπέλα. Ωστόσο διαισθάνεται πως είναι άλλο το παρελθόν και άλλο το παρόν. Πως ίσως το παρόν καταστρέψει το παρελθόν, που του είναι πιο πολύτιμο. Έτσι αλλάζει γνώμη. Το μικρό αυτό μυθιστόρημα, 170 σελίδες, τελειώνει χωρίς η συνάντηση να πραγματοποιηθεί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ανάλυση του έργου: Toker, Leona. "Mary: 'Without Any Passport' https://www.libraries.psu.edu/nabokov/toker1.htm

Πηγές-Παραπομπές

Μυθιστορήματα του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ
Αρσένιος της Γιουγκοσλαβίας

Ο Αρσένιος, σερβικά Арсени (16/17 Απριλίου 1859 - 19 Οκτωβρίου 1938) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας. Έγινε αξιωματικός του Ρωσικού στρατού.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Σερβίας και της Περσίντα Νεναντόβιτς. Γεννήθηκε στην Τιμισοάρα της Βοϊβοντίνας (στη βόρεια Σερβία) ένα έτος μετά την εκτόπιση του πατέρα του. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Πέτρος Α΄ της Σερβίας (μετέπειτα των Σέρβων, Κροατών & Σλοβένων) και ο Τζόρτζε. 

Ο γάμος τού Αρσενίου έγινε το 1892 στην Αγ. Πετρούπολη με την Αουρόρα Ντεμίντοβνα, κόρη του Πάβελ Παύλοβιτς Ντεμίντοβ πρίγκιπα του Σαν Ντονάτο και της δεύτερης συζύγου του Ελένας Πετρόβνας Τρουμπέτσκαγιας. Ένα έτος μετά γεννήθηκε ο γιος τους Παύλος. Το 1896 ο Αρσένιος διαζεύχθηκε και η Αουρόρα έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με τον Νικόλαο κόμη Νογκέρα στη Γένουα. Η Αυρόρα απέκτησε μία κόρη και απεβίωσε το 1904 στο Τορίνο.

Ο Παύλος, όταν δολοφονήθηκε ο εξάδελφός του Αλέξανδρος Α΄ της Γιουγκοσλαβίας το 1934 και τον διαδέχθηκε ο 11ετής γιος αυτού Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας, ανέλαβε αντιβασιλιάς ως το 1941, οπότε ενηλικιώθηκε ο νέος βασιλιάς. 

Ο Αρσένιος απεβίωσε στο Παρίσι το 1938 σε ηλικία 79 ετών. Στον Οίκο του είναι ιδρυτής ιδιαίτερου κλάδου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1892 με την Αουρόρα Παύλοβνα, κόρη του Παύλου Παύλοβιτς Ντεμίντοβιτς πρίγκιπα του Σαν Ντονάτο και είχε τέκνο:
 Παύλος 1893-1976, πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας και αντιβασιλιάς της. Νυμφεύτηκε την Όλγα, κόρη του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας.

Διακρίσεις
Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Αγ. Βλαδιμήρ (1905), του Αγ. Στανισλάς (1905), του Αγ. Γεωργίου (1915) και το χρυσό Ξίφος της Ανδρείας (1906) από τη Ρωσία. Επίσης το αναμνηστικό μετάλλιο του Ρωσο-Ιαπωνικού Πολέμου. 

Η διάκριση του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας.

Η διάκριση του Τάγματος του Άστρου των Καραγεώργεβιτς και του Στέμματος της Γιουγκοσλαβίας.

Αναφορές σε Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Royal House of Yugoslavia
 Princely House Demidov de San Donato

Οίκος των Καραγεώργεβιτς
Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού (βιβλίο)

Το βιβλίο Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού () γράφτηκε από τον φιλόσοφο Ρόμπερτ-Πολ Βολφ και είναι έργο «κλασικό» της δεκαετίας του 1960. Σύμφωνα με τον Βολφ, η εξουσία του σύγχρονου κράτους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, διότι έρχεται σε σύγκρουση με την ιδέα της αυτονομίας του ατόμου. Η σύγκρουση μεταξύ της κρατικής εξουσίας και της ατομικής αυτονομίας είναι κεντρικό σημείο της φιλοσοφικής αναρχικής κριτικής για το κράτος, μία θέση-κλειδί που απέκτησε σημαντική θέση και ευρεία αποδοχή στη σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία . Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά από τον εκδοτικό οίκο Harper and Row το 1970 με τίτλο In Defense of Anarchism: With a Reply to Jeffrey H. Reiman's In Defense of Political Philosophy, (Προς Υπεράσπιση του Αναρχισμού: Με Απάντηση στο Προς Υπεράσπιση της Πολιτικής Φιλοσοφίας του Τζέφρι Χ. Ράιμαν). Έκτοτε επανεκδόθηκε πέντε φορές με τελευταία έκδοση αυτή του University of California Press το 1998 .

Περίληψη 
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Στο πρώτο μέρος αναλύεται «Η σύγκρουση μεταξύ Εξουσίας και Αυτονομίας», στο δεύτερο αναλύεται κριτικά «η Λύση της Κλασικής Δημοκρατίας» και σε ένα τρίτο, που τιτλοφορείται «Πέρα από το Νόμιμο Κράτος». Το έργο κλείνει με το παράρτημα «Μια πρόταση για ταχύτατη Άμεση Δημοκρατία».

Αρχικά ο Βολφ υποστηρίζει ότι η αποδοχή της πολιτικής εξουσίας συνεπάγεται την μερική ή ολική παραίτηση από την αυτονομία του ατόμου. Επί τη βάσει του αρχικού ισχυρισμού του πιστεύει ότι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση είναι εκείνη που ταυτίζεται με την έννοια της ατομικής αυτονομίας,  για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μόνο είδος «δίκαιου κράτους», δηλαδή του κράτους που κατέχει νόμιμη εξουσία, είναι η ομόφωνη άμεση δημοκρατία. Καταδεικνύοντας την αντινομία που παράγει το δίπολο εξουσία-αυτονομία στο τρίτο μέρος προβάλλει την ιδέα μιας ακραίας οικονομικής αποκέντρωσης, που απαιτεί μεν προηγμένη παραγωγική τεχνολογία, αλλά είναι εφικτή στο πλαίσιο ενός εθελοντικού οικονομικού συντονισμού, σύμφωνα με τα ιδανικά του αναρχισμού και της ευημερίας .

Κριτική 
Εξαιτίας κυρίως του γεγονότος ότι ανοίχθηκε φιλοσοφικά σε πολλά θέματα το έργο του σχολιάστηκε ως επί το πλείστον δυσμενώς. Αρκετοί σχολιαστές του τον κατηγόρησαν ότι δεν είναι πραγματικός αναρχικός, όπως παράδειγμα η Perkins, ο Frankfurt , o Sterba  και ο Horton. Ένα άλλο σημείο στο οποίο επικεντρώθηκαν οι σχολιαστές του ήταν η ανεπαρκής κατά την άποψή τους υπεράσπιση της ομόφωνης άμεσης δημοκρατίας, ανάμεσά τους οι Sanders και Reiman. Άλλοι, επίσης, θεώρησαν ασύμβατο τον ισχυρισμό ότι το δίκαιο κράτος είναι «λογικά αδύνατο», κάτι που θεωρήθηκε εμμονή στην ηθική αυτονομία εις βάρος άλλων αρετών, ανάμεσά τους οι Beauchamp and Witkowski και ο Pritchard

Μεταφράσεις στα ελληνικά 
 Προς υπεράσπιση του Αναρχισμού. Μετάφραση: Παναγιώτης Καλαμαράς, Αθήνα: Ελευθεριακή Κουλτούρα, 2000.

Παραπομπές

Επιπλέον Μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «In Defense of Anarchism» από  Digital Text International
 «In Defense of Anarchism» PDF έκδοση, από Invisible Molotov
 «Doing without a ruler: in defence of anarchism» - 3 Μάϊου 2008 ραδιοφωνική συνέντευξη με τον Βολφ

Φιλοσοφικά βιβλία
Αναρχικά βιβλία
Προγραμματισμός ηλεκτρονικών παιχνιδιών

Ο Προγραμματισμός Ηλεκτρονικών Παιχνιδιών, ένα υποσύνολο της ανάπτυξης παιχνιδιών, είναι η ανάπτυξη λογισμικού των βιντεοπαιχνιδιών. Ο προγραμματισμός παιχνιδιών απαιτεί ουσιώδεις ικανότητες στη μηχανική λογισμικού καθώς και εξειδίκευση σε έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς, που επικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό για να δημιουργηθεί : προσομοίωση, γραφικά υπολογιστή, τεχνητή νοημοσύνη, φυσική, προγραμματισμό ήχου και εισαγωγή. Για μαζικά διαδικτυακά παιχνίδια πολλών παικτών, χρησιμοποιούνται συχνά επιπρόσθετοι τομείς, όπως ο προγραμματισμός δικτύου και προγραμματισμό βάσεων δεδομένων. Αν και συχνά ασχολούνται οι επαγγελματίες προγραμματιστές παιχνιδιών, πολλοί αρχάριοι μπορούν να προγραμματίσουν παιχνίδια ως χόμπι.

Διαδικασία ανάπτυξης 

Η επαγγελματική ανάπτυξη παιχνιδιών συνήθως ξεκινά με το σχεδιασμό παιχνιδιών, η οποία έχει πολλές πιθανές καταβολές. Ενίοτε η διαδικασία ανάπτυξης παιχνιδιών ξεκινά χωρίς σαφή σχεδιασμό, αλλά ως μια σειρά πειραμάτων. Για παράδειγμα, ο σχεδιαστής παιχνιδιών Will Wright ξεκίνησε την ανάπτυξη του The Sims παίρνοντας προγραμματιστές να πειραματιστούν με πολλές ιδέες.

Πρωτότυπα
Οι προγραμματιστές συχνά απαιτείται να παραγάγουν πρωτότυπες ιδέες και χαρακτηριστικά του παιχνιδιού. Ένα μεγάλο μέρος των πρωτοτύπων μπορεί να λάβει χώρα κατά τη διάρκεια της προ-παραγωγής, πριν ολοκληρωθεί το έγγραφο σχεδίασης, και μπορεί να βοηθήσει στον καθορισμό των χαρακτηριστικών που ο σχεδιαστής ορίζει.

Τα πρωτότυπα αναπτύσσονται γρήγορα με ελάχιστο χρόνο για αρχικό σχεδιασμό και ως επί το πλείστον λειτουργούν ως απόδειξη της ιδέας ή για να δοκιμάσουν ιδέες. Δεν αναμένεται να λειτουργούν άψογα, αλλά αναπτύσσονται για να δοκιμάσουν νέες και μερικές φορές εξωτικές ιδέες.

Ανάπτυξη παιχνιδιού

Αν και η κύρια δουλειά του προγραμματιστή δεν είναι να σχεδιάσει το παιχνίδι, συχνά συμβάλλουν και άλλοι στον σχεδιασμό, όπως οι σχεδιαστές. Ο σχεδιαστής παιχνιδιών θα ζητήσει πληροφορίες τόσο από τον παραγωγό όσο και από τον καλλιτέχνη και τον προγραμματιστή για ιδέες και στρατηγικές για τον σχεδιασμό του παιχνιδιού. Συχνά συμβάλλουν άτομα, όπως οι κειμενογράφοι, άλλοι προγραμματιστές και καλλιτέχνες. Οι προγραμματιστές συχνά ακολουθούν το έγγραφο σχεδιασμού του παιχνιδιού. Καθώς η ανάπτυξη του παιχνιδιού συνεχίζεται, το έγγραφο σχεδίασης αλλάζει όσο ανακαλύπτονται νέες δυνατότητες και περιορισμοί στον προγραμματισμό.

Μερικά δημοφιλή στους gamers και δωρεάν προγράμματα προγραμματισμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών είναι το GameMaker, το ΑGS και το Unity.

Παραπομπές 

Προγραμματισμός
Ηλεκτρονικά παιχνίδια
Μίρκο Πέτροβιτς-Νιέγκος

Ο Μίρκο, σερβικά Мирко ή Mirko (19 Αυγούστου 1820 - 1 Αυγούστου 1867) από τον Οίκο των Πετρόβιτς-Νιέγκος ήταν στρατιωτικός διοικητής (βοεβόδας) του Γκράχοβο, διπλωμάτης και ποιητής από το Μαυροβούνιο.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νγιέγκουσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στάνκο και της Κριστίνγια Βρμπίτσα. Ο Πέτρος Β΄ Ομπρένοβιτς επίσκοπος του Μαυροβουνίου ήταν εξάδελφος του πατέρα του· νεότερος αδελφός του ήταν ο Ντανίλο Β΄ επίσκοπος & πρίγκιπας του Μαυροβουνίου.

Έγινε διάσημος, όταν οδήγησε το στρατό του Μαυροβουνίου εναντίον του Οθωμανών και νίκησε στη μάχη του Γκράχοβακ το 1858. Το επικό του έργο Ηρωϊκή στιγμή (Junački spomenik), που εκδόθηκε το 1864 στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου το Τσέτινγιε, δοξάζει τη χώρα και τους κατοίκους της και περιγράφει τις μεγάλες νίκες εναντίον των Οθωμανών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1840 με την Στάνα Μαρτίνοβιτς και είχε τέκνα:
 Νικόλαος Α΄ 1841-1921, πρίγκιπας, μετά βασιλιάς του Μαυροβουνίου.
 Αναστασία γενν. 1879, παντρεύτηκε τον Σάββα Πλαμένατς.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον λοχαγό Υ. Γκοπτσέβιτς.

Έργα του
Το βιβλίο Ηρωϊκή στιγμή (Junački spomenik).

Αναφορές σε Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Junački spomenik
 
"Ko je bio vojvoda Mirko: Veliki ratni pobjednik i spasilac moštiju sv. Vasilija Ostroškog" (text in montenegrin language)

Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Τζένη Μπαλατσινού

Η Τζένη (Πολυξένη) Μπαλατσινού (Θεσσαλονίκη, 2 Νοεμβρίου 1970) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 1990.

Το 1991 πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός" σε διαγωνισμό του εξωτερικού.

Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1970 στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Σε ηλικία 19 ετών, κέρδισε τον τίτλο της Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του ΑΝΤ1 και στη συνέχεια πήρε τον τίτλο "Μις Παγκόσμιος Τουρισμός 1991" σε διαγωνισμού του εξωτερικού. Το 1992, επιλέχθηκε για να λέει την πρόγνωση του καιρού στα «Νέα του ΑΝΤ1» (έως και το 1994) με παρουσιαστή τον Τέρενς Κουίκ. Παράλληλα, έκανε ένα μικρό πέρασμα από την σαπουνόπερα του ΑΝΤ1 «Η Λάμψη» (το διάστημα 1991-1992) και από την κωμική σειρά του ΑΝΤ1 «Οι Μεν Και Οι Δεν» στο επεισόδιο 39 «Αυτό το κάτι», το προτελευταίο της 1ης σεζόν, τον Ιούνιο του 1994.

Το 1994 ανέλαβε την παρουσίαση της εκπομπής «Star News» στο STAR και το 1995 συμμετείχε στην εκπομπή «Bravissimo» της Ρούλας Κορομηλά ως συμπαρουσιάστρια.

Τη σεζόν 1996-1997 ανέλαβε τη δική της εκπομπή ομορφιάς στο MEGA, με τίτλο «Χείλια Χρώματα». Ακόμα, συμμετείχε σε δύο κινηματογραφικές ταινίες, που λέγονταν «Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά» (1999) και «Ο εργένης» (2000).

Μετά από αρκετά χρόνια απουσίας από την τηλεόραση, επέστρεψε ως μέλος της κριτικής επιτροπής στο reality του ΑΝΤ1, «Greece's Next Top Model» (2009-2011) και τη σεζόν 2011-2012 παρουσίαζε το show «Dancing On Ice» στο ίδιο κανάλι.

Τη σεζόν 2013-2014, παρουσίασε μαζί με τον Πέτρο Κωστόπουλο την εκπομπή «Πρωινό mou» στο Mega Channel, ενώ ακολούθησε η παρουσίαση της lifestyle εκπομπής «Joy» (2014-2015). Τη σεζόν 2015-2016 ήταν η παρουσιάστρια της εκπομπής «Jenny Jenny» στο ίδιο κανάλι, η οποία συνεχίστηκε για δεύτερη σεζόν, στον ΑΝΤ1. Το 2019 ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή: Εκπαιδεύοντας τη Τζένη στον ΑΝΤ1.

Προσωπική ζωή
Από το 1996 έως το 2012 ήταν παντρεμένη με τον Πέτρο Κωστόπουλο με τον οποίο έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Στις 16 Ιουνίου 2019 παντρεύτηκε τον Βασίλη Κικίλια με τον οποίο απέκτησαν ένα αγόρι στις 25 Δεκεμβρίου 2020.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Ελληνίδες μοντέλα
Ντανίλο Γ΄ του Μαυροβουνίου

Ό Ντανίλο Γ΄ (Δανιήλ), σερβικά Данило (29 Ιουνίου 1871 - 24 Σεπτεμβρίου 1939) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν διάδοχος του Μαυροβουνίου και μετά τιτουλάριος βασιλιάς του.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και της Μιλένα Βούκοτιτς, κόρης του Πετάρ Βούκοβιτς, ενός από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες της χώρας.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε τον στρατό του Μαυροβουνίου μαζί με τον πατέρα του (τον βασιλιά), τον Γιάνκο Βουκότιτς και τον Μίταρ Μαρτινόβιτς. Το 1921 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς του Μαυροβουνίου και αρχηγός της εξόριστης Κυβέρνησης. Έξι ημέρες μετά, στις 7 Μαρτίου 1921, παραιτήθηκε του τίτλου του υπέρ του Μιχαήλ πρίγκιπα του Μαυροβουνίου γιού του δευτερότοκου αδελφού του Μίρκο, ο οποίος είχε αποβιώσει από το 1918. Οι λόγοι της παραίτησης δεν είναι γνωστοί.

Παραιτήθηκε στις 5 Μαρτίου, ανακάλεσε την παραίτηση την επόμενη ημέρα και παραιτήθηκε ξανά στις 7 Μαρτίου, κάτι που έκανε ζημιά στη δημόσια εικόνα του. Οι εκτοπισμένοι Μαυροβούνιοι απογοητεύτηκαν από την παραίτηση. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στη Νις (Νίκαια) της Γαλλίας.

Το 1934 η κινηματογραφική εταιρεία Μέτρο-Γκόλντγουιν-Μάγιερ κυκλοφόρησε την ταινία Ο πρίγκιπας Ντανίλο του Μοντενέγκρο, όπου ο πρίγκιπας σχετίζεται με μία απλή γυναίκα και ξοδεύει μεγάλα ποσά μαζί της. Όταν συνειδητοποιεί τις δαπάνες του την αφήνει· μετά προσπαθεί να την ξανακερδίσει, αλλά δεν την πείθει για την αγάπη του. Η υπόθεση δεν είχε σχέση με την πραγματικότητα. Ο Ντανίλο έκανε αγωγή στο Παρίσι και από τη δίκη κέρδισε 4.000 δολάρια. Η εταιρεία αντικατέστησε τον πρίγκιπα με καπετάνιο, άλλαξε την εποχή δράσης από το 1905 στο 1885 και κυκλοφόρησε τη δεύτερη αυτή εκδοχή.

Το 1939 απεβίωσε στη Βιέννη, που μόλις είχε καταληφθεί από τους Ναζί. Ήταν ο συνθέτης της μουσικής του εθνικού ύμνου του Μαυροβουνίου Εκεί πέρα, εκεί! (Onamo, 'namo!), που τους στίχους έγραψε ο πατέρας του. Η σύνθεση εκδόθηκε στην Πράγα. Το μπλέ ανάκτορο όπου διέμενε ο Ντανίλο Γ΄ είναι τώρα η κατοικία του Προέδρου της χώρας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιούττα, κόρη του Αδόλφου-Φρειδερίκου Ε΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Family of King Nikola Petrovic Njegos
 The New Pictures, Time Magazine  

Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Τρίγωνο Πανοράματος

Το Τρίγωνο Πανοράματος ή Τρίγωνο Θεσσαλονίκης είναι κλασικό σιροπιαστό γλυκό. 

Θεωρείται ότι πρωτοδημιουργήθηκε από τον Ελενίδη, ο οποίος ποτέ δεν κατοχύρωσε τη συνταγή. Σήμερα υπάρχουν πολλές συνταγές οι οποίες μιμούνται αυτή την όψη και γεύση. Αποτελείται από ένα χωνάκι φύλλου κρούστας σε τριγωνικό σχήμα στο οποίο τοποθετείται κρέμα. Θεωρείται σημαντικό η κρέμα να τοποθετείται λίγο πριν την κατανάλωση ώστε να μην μαλακώνει το φύλλο.

Παραπομπές

Σιροπιαστά γλυκά
Ελληνική κουζίνα
Ντανίλο Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος

Ο Ντανίλο Β΄ (Δανιήλ), σερβικά Данило (25 Μαΐου 1826 - 13 Αυγούστου 1860) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν μητροπολίτης (πρίγκιπας-Επίσκοπος) του Μαυροβουνίου και αργότερα, ως Ντανίλο Α΄, πρίγκιπας του Μαυροβουνίου (1851-60). Κατά τη διακυβέρνησή του το Μαυροβούνιο έγινε κοσμικό πριγκιπάτο, ενώ πριν το κυβερνούσε ο επίσκοπος (владика) με πολιτική εξουσία (θεοκρατία).

Η ανεξαρτησία επέφερε πόλεμο με τους Οθωμανούς το 1852. Η Υψ. Πύλη διεκδίκησε τη δικαιοδοσία, που είχε στο Μαυροβούνιο και τα μεταξύ τους σύνορα δεν καθορίστηκαν παρά το 1858. Ο Ντανίλο Β΄, με τη βοήθεια του αδελφού του Μίρκο μεγάλου δούκα (βοεβόδα) του Γκράχοβο, νίκησε τους Οθωμανούς στο Όστρογκ το 1853 και στη μάχη του Γκραχόβακ το 1858. Η πόλη Ντανίλοβγκαρντ ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Junački spomenik
 
"Ko je bio vojvoda Mirko: Veliki ratni pobjednik i spasilac moštiju sv. Vasilija Ostroškog" (text in montenegrin language)

Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Βασίλειος Πέτροβιτς-Νιέγκος

Ο Βασίλειος Γ΄, σερβικά Василије (1709 - 10 Μαρτίου 1766) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν επίσκοπος (владика) του Τσέτνιγιε και κυβερνήτης (άτυπα πρίγκιπας) του Μαυροβουνίου. Είναι ο συγγραφέας της Ιστορίας του Μαυροβουνίου, βιβλίου που εκδόθηκε το 1754. Κυβέρνησε από κοινού με τον εξάδελφο τού πατέρα του, τον Σάββα.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ράντουλ, γιου του Στεπάν (Στεφάνου). Θεωρείται ότι η σύγχρονη πολιτική ιστορία του Μαυροβουνίου ξεκινά από τον Ντανίλο Α΄ μητροπολίτη του Μαυροβουνίου, που ίδρυσε το κράτος. Όρισε να κυβερνιέται από τον Οίκο του και τον διαδέχθηκε πρώτα ο εξάδελφός του Σάββας και μετά ο ανιψιός του Βασίλειος.

Ο Σάββας δεν επηρέασε τις εξελίξεις του Μαυροβουνίου, διότι έζησε απομονωμένα, αφιερωμένος στη θρησκεία μάλλον παρά στην πολιτική. Αντίθετα ο Βασίλειος κράτησε καλές σχέσεις με τη Βενετία και προσπάθησε να αποφύγει τις στρατιωτικές συγκρούσεις με τα γειτονικά κράτη. Αδελφός του Ράντουλ, εκτός από τον Ντανίλο Α΄, ήταν και ο Νταμιάν, του οποίου οι απόγονοι θα ηγεμονεύσουν στο Μαυροβούνιο.

Πηγές
 Jovan Skerlić, Istorija nove srpske književnosti /A History of Modern Serbian Literature (Belgrade, 1921) pages 46–47

Εξωτερικές Πηγές
Vladika vasilije about Montenegro - in Montenegrin
Prof. Dr. Božidar Šekularac: The Role of Vladika Vasilije in Montenegrin History- in Montenegrin
The Excerpt from Istorija o Černoj Gori - in Montenegrin

Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Κινγκ Έντουαρντ Πόιντ

Το Κινγκ Έντουαρντ Πόιντ (αγγλικά: King Edward Point), που σημαίνει Ακρωτήριο του Βασιλιά Εδουάρδου, είναι η πρωτεύουσα της Νότιας Γεωργίας και Νότιων Νήσων Σάντουιτς, στη βορειοανατολική ακτή της νότιας Γεωργίας. Τοποθετείται στα  στο Κάμπερλαντ Ίστ Μπέι. Συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως το Γκρύτβικεν.

Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή εξερευνήθηκε από την Σουηδική Αποστολή στην Ανταρκτική το 1901-1903, υπό τον Ότο Νόρντενσκιολντ. Ονομάστηκε γύρω στο 1906 προς τιμήν του Βασιλιά Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Από το 1909, το Κινγκ Έντουαρντ Πόιντ (στο εξής: ΚΕΠ) αποτελεί την έδρα ενός Βρετανού δημόσιου λειτουργού που είναι ο επικεφαλής ουσιαστικά του νησιού. Το 1925, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ίδρυσε την Οικία Ανακαλύψεων, ενός θαλάσσιου εργαστηρίου για τις λεγόμενες Έρευνες Ανακαλύψεων.

Ερευνητικός σταθμός
Στις 1 Ιανουαρίου 1950, η ιδιοκτησία του ερευνητικού σταθμού πέρασε στα χέρια της εταιρείας Έρευνα Κτήσεων των Νήσων Φώκλαντ. Ο σταθμός ήταν επανδρωμένος από την 1η Ιανουαρίου 1952 έως τις 13 Νοεμβρίου 1969. Η Βρετανική Έρευνα της Ανταρκτικής είχε ως επακόλουθο τη βρετανική παρουσία στο σταθμό μέχρι το 1982. Με την έναρξη του πολέμου των Φώκλαντ, στις 3 Απριλίου 1982, οι δυνάμεις της Αργεντινής κατέλαβαν τη Νότια Γεωργία και έκλεισαν το σταθμό. Σύντομα όμως εκδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Πάρακετ στις 25 Απριλίου του ίδιου έτους, όταν οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την περιοχή.

Από το 1991, μια σειρά στρατιωτικών αξιωματικών διορίστηκε για να εκτελέσει τελωνειακά και αλιευτικά καθήκοντα υπέρ της κυβέρνησης της Νότιας Γεωργίας με τη συνδρομή μιας μικρής ένοπλης ομάδας. Στις 22 Μαρτίου 2001, η Βρετανική Έρευνα της Ανταρκτικής άνοιξε εκ νέου τον σταθμό εξ ονόματος της κυβέρνησης της Νότιας Γεωργίας και των Νότιων Νήσων Σάντουιτς. Τα περισσότερα από τα παλιά, ερειπωμένα (και αναμφισβήτητα ιστορικά) κτίρια καταστράφηκαν για να δημιουργηθούν νέα, με εξαίρεση την Οικία Ανακαλύψεων (1925) και τη Φυλακή (1912).

Επί του παρόντος, δώδεκα άτομα της Βρετανικής Έρευνας της Ανταρκτικής διαχειμάζουν στο σταθμό, αυξανόμενοι σε περίπου 22 το καλοκαίρι. Δύο κυβερνητικοί αξιωματούχοι με συνεργάτες τους σταθμεύουν στο ΚΕΠ, για περίπου τρεις μήνες κατά τη διάρκεια της πολυάσχολης χειμερινής αλιευτικής περιόδου. Το καλοκαιρινό προσωπικό του Μουσείου του Γκρίτβικεν φιλοξενείται επίσης στο ΚΕΠ. Η συνεχής κατοίκηση του σταθμού εξυπηρετεί και έναν πολιτικό σκοπό, καθώς συμβάλλει στη διατήρηση της βρετανικής κυριαρχίας έναντι των αξιώσεων της Αργεντινής επί του καθεστώτος της περιοχής. Οι κυριότερες δραστηριότητες του σταθμού είναι η εφαρμοσμένη αλιευτική έρευνα εξ ονόματος της κυβέρνησης της Νότιας Γεωργίας και των Νότιων Νήσων Σάντουιτς, η συνδρομή της πολιτικής για τη βιώσιμη διαχείριση της εμπορικής αλιείας και η παροχή υλικοτεχνικής υποστήριξης σε κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 King Edward point
 British Antarctic Survey Research Station  King Edward Point, South Georgia

Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Νότια Γεωργία και Νότιες Νήσοι Σάντουιτς
Οίκος της Γκορίτσια

Ο Οίκος της Γκορίτσια ή των Μάινχαρτινερ είναι ένας Οίκος που τα μέλη του ήταν κόμητες της Γκορίτσια, μετά κόμητες του Τυρόλου και έπειτα δούκες της Καρινθίας. Ήταν υποτελείς στον βασιλιά της Γερμανίας.

Γενεαλογία του Οίκου της Γκορίτσια

Πηγές
 Μiroslav Marek:Genealogy, House of Görz

 
Βασιλικές δυναστείες
Γιάμπουκε (Ντανίλοβγκραντ)

Το Γιάμπουκε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Γιαν Ζι

Η Γιαν Ζι (κινέζικα: 晏紫, Πινγίν: Yàn Zǐ, 12 Νοεμβρίου 1984) είναι πρώην Κινέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης. 

Το 2005 στην ηλικία 20 ετών η Γιαν Ζι κέρδισε τον μοναδικό της τίτλο του WTA Tour στο απλό στο τουρνουά Guangzhou Tier III.

Στο απλό, έφτασε για πρώτη φορά 100 κορυφαίες στον κόσμο τον Ιανουάριο του 2006, επιτυγχάνοντας τότε το Νο 72 στον κόσμο. Στα διπλά η υψηλότερη κατάταξη της είναι τοι Νο 4. Έχει κερδίσει δύο τίτλους Γκραντ σλαμ με συμπαίκτη τον Zheng Jie. Το 2014 η Γιάν έλαβε την ιθαγένεια του Χονγκ Κονγκ και το 2016 αποσύρθηκε. Μεγαλύτερες επιτυχίες της η πρώτη θέση στο Γουίμπλεντον στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ζενγκ Γιε το 2006 και την ίδια χρονιά η νίκη του ίδου ζευγαριού στο Αυστραλιανό όπεν. Στο διπλό πάντα ήταν τέσσερις φορές στα προημιτελικά του Αμερικανικού όπεν και μία φορά στα ημιτελικά του Γαλλικού όπεν.

Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε με την Κίνα το 2002, 2006, 2008, και το 2009, με το Χονγκ Κονγκ το 2003 με συνολικό ρεκόρ 4 νίκες και 6 ήττες.

Συμμετείχε με την Κίνα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008 στο Πεκίνο όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ζενγκ Γιε.

Παραπομπές 

Κινέζες αθλήτριες αντισφαίρισης
Αθλήτριες αντισφαίρισης στο Χονγκ Κονγκ
Κινέζοι ολυμπιονίκες
Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Νόβο Σέλο (Ντανίλοβγκραντ)

Το Νόβο Σέλο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Μπεγκόβινα (Ντανίλοβγκραντ)

Η Μπεγκόβινα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Μπίλετσα (Ντανίλοβγκραντ)

Η Μπίλετσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Λούμποβο (Ντανίλοβγκραντ)

Το Λούμποβο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Μπόμπουλγια

Η Μπόμπουλγια (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Μπογκιτσέβιτσι

Το Μπογκοτσέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Α.Ε. Ποσειδών Νέων Πόρων

Η Α.Ε. Ποσειδών Π.Π.Π. γνωστή ως Α.Ε. Ποσειδών Νέων Πόρων, είναι ποδοσφαιρικό σωματείο στους Νέους Πόρους του νομού Πιερίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο γήπεδο Νέων Πόρων.

Η πιο σημαντική επιτυχία του συλλόγου, ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας την περίοδο 2002–03. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής τις περιόδους 2003–04 που τερμάτησε 5η και 2004–05 που αποβλήθηκε.

Ιστορία
Ο Αθλητικός Σύλλογος Πόρων «ο Ποσειδών» ιδρύθηκε το 1979. Έπειτα από συγχωνεύσεις με τους συλλόγους γειτονικών οικισμών Θερμαϊκός Πλαταμώνα το 1987 και ΑΕ Κάστρου Νέου Παντελεήμονα το 1993 μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Πόρων - Πλαταμώνα - Παντελεήμωνα «ο Ποσειδών».

Επιτυχίες
Γ΄ Εθνική
Πρωταθλήτρια (1): 2002–03

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ποσειδων
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1993
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1993
Ζούπα (Ντανίλοβγκραντ)

Η Ζούπα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Γκράντινα (Ντανίλοβγκραντ)

Η Γκράντινα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Badland (βιντεοπαιχνίδι)

Το Badland (στυλιζαρισμένο: BADLAND) είναι βιντεοπαιχνίδι για κινητά που αναπτύχθηκε από την Frogmind Games και κυκλοφόρησε στις πλατφόρμες iOS και Android. Κυκλοφόρησε στο Windows Phone 8 τον Ιούνιο του 2014. Υπήρξε επίσης παιχνίδι της χρονιάς που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2015 για το PlayStation 3, PlayStation 4, PlayStation Vita, Xbox One, Wii U και το Steam για Linux, Microsoft Windows και OS X. Τον Δεκέμβριο του 2015, η συνέχεια του με το όνομα Badland 2 κυκλοφόρησε στο iOS.

Το παιχνίδι κέρδισε το βραβείο παιχνιδιού της χρονιάς iPad της Apple. για το 2013. Επίσης κέρδισε το βραβείο Grand Prix στα 9ο ετήσια Βραβεία Διεθνών Κινητών Παιχνιδιών. Το παιχνίδι έχει βαθμολογία στο Metacritic 85% με βάση 20 κριτικές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα
Review στο Android Apps Zone
Badland Online Web Version

Βιντεοπαιχνίδια του 2015
Βιντεοπαιχνίδια του Android
Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του Windows Phone
Βιντεοπαιχνίδια του Wii U
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Φινλανδία
Σλαπ (Ντανίλοβγκραντ)

Το Σλαπ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Φρούτακ

Το Φρούτακ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Κουπίνοβο (Ντανίλοβγκραντ)

Το Κουπίνοβο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Ντρακόβιτσι

Το Ντρακόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Kygo

O Kyrre Gørvell-Dahll (Νορβηγική προφορά: [ˈçyːrə ˈgøːrvel dɑːl], γεννημένος 11 Σεπτεμβρίου 1991), γνωστός στον επαγγελματικό χώρο ως Kygo είναι Νορβηγός DJ, μουσικός παραγωγός και συνθέτης συγκέντρωσε τη προσοχή του διεθνώς με το remix του κομματιού "I See Fire" του Ed Sheeran το οποίο πήρε πάνω από 55 εκατομμύρια ακροάσεις στο SoundCloud και 84 εκατομμύρια προβολές στο YouTube.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
Επίσημη Ιστοσελίδα
Επίσημη σελίδα στο Facebook

Επίσημη σελίδα στο Instagram

Νορβηγοί DJs
Καλλιτέχνες της Ultra Records
Νορβηγοί μουσικοί
Τομισλάβ της Γιουγκοσλαβίας

Ο Τομισλάβ, σερβικά Томислав (19 Ιανουαρίου 1928 - 12 Ιουλίου 2000) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλεξάνδρου Α΄ της Γιουγκοσλαβίας και της Μαρίας των Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του Φερδινάνδου της Ρουμανίας.

Γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Πέτρος Β΄ και μικότερος ο Ανδρέας. Βαπτίσθηκε στο ανάκτορο του Βελιγραδίου με νερό από την Αδριατική, το Δούναβη και τον Αξιό. Ανάδοχός του ήταν ο Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, δια του αντιπροσώπου του Κένναρντ πρέσβεως του Ηνωμένου Βασιλείου στο Βελιγράδι, που του έδωσε το όνομα του μεσαιωνικού βασιλιά της Κροατίας.

Έκανε τις βασικές σπουδές του στο ανάκτορο του Βελιγραδίου και από το 1937 παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Σάνντρουντ στο Κόμπχαμ της Αγγλίας. Πέρασε εκεί τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως το 1941, που εκθρονίστηκε ο αδελφός του, οπότε κετακινήθηκε στη Σχολή Όουντλ (!941-46) και στο Κολέγιο Κλάρε του Κέιμπριτζ (1946-47).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1957 τη Μαργαρίτα των Τσέρινγκεν, κόρη του Μπέρτολτ μαργράβου του Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Νικόλαος γενν. 1958.
 Αικατερίνη γενν. 1959, παντρεύτηκε τον σερ Ντέσμοντ ντε Σίλβα, νομικό σύμβουλο της βασίλισσας.

Το 1981 διαζεύχθηκε και έκανε δεύτερο γάμο, με τη Λίντα-Μαίρη Μπόννεϋ και είχε τέκνα:
 Γεώργιος γενν. 1984
 Μιχαήλ γενν. 1985

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Royal Mausoleum Oplenac
 

Οίκος των Καραγεώργεβιτς
Βαγγέλης Τζούκας

Ο Βαγγέλης Τζούκας είναι Έλληνας ιστορικός και κοινωνιολόγος και διδάσκων σε πανεπιστήμιο. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές μελέτες για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία και για ζητήματα κοινωνιολογίας της βίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Άρτα το 1974, με καταγωγή από τους Ραφταναίους των Ιωαννίνων και τον Αμμότοπο της Άρτας. Είναι διδάκτορας του τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και διδάσκει ως συνεργάτης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει διδάξει, επίσης στο ΕΛΜΕΠΑ, στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών και στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης . Συνεργάστηκε, επίσης, ως μελετητής με την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Τζουμέρκων. Υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο έργο «Οργανώσεις της ελληνικής Αντίστασης: η περίπτωση του ΕΔΕΣ (ηγεσία, κοινωνική συγκρότηση, μεταπολεμική επιρροή)» του προγράμματος Πυθαγόρας ΙΙ, στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με την αντιστασιακή οργάνωση ΕΔΕΣ. Έχει συμμετοχές με κείμενά του σε πλήθος συλλογικών επιστημονικών τόμων, με θέματα κυρίως γύρω από τη δεκαετία του 1940 στην Ελλάδα, όπως η Κατοχή, η Αντίσταση και ο Εμφύλιος Πόλεμος.

Συγγραφικό έργο 
 Όταν ξέσπασε η βία. Μελέτες και δοκίμια για τη δεκαετία 1940-1950 (Εκδόσεις Επίκεντρο, 2020)
 Ανταρτοπόλεμος. Επαναστάτες, Παρτιζάνοι, Μαχητές (2019, Εκδόσεις ΕΑΠ)
 Ο ΕΔΕΣ, 1941-1945. Μια επανεκτίμηση (2017, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια).
 Το φάντασμα του ναζισμού. Μυθολογία και σαγήνη του Τρίτου Ράιχ από την προπολεμική περίοδο έως τις μέρες μας (2016, Βιβλιοπωλείον της Εστίας).
 Οι οπλαρχηγοί του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο, 1942-44. Τοπικότητα και πολιτική ένταξη (2013, Βιβλιοπωλείον της Εστίας).
 Ημερολόγιο στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα, 1942-1945 [επιμέλεια] (2013, Ωκεανίδα).
 Λεωνίδας Κύρκος, Στιγμές ΙΙΙ [επιμέλεια] (2009, Βιβλιοπωλείον της Εστίας).
 Λεωνίδας Κύρκος, Στιγμές ΙΙ [επιμέλεια] (2008, Βιβλιοπωλείον της Εστίας).

Πηγές 

Έλληνες ιστορικοί
Έλληνες κοινωνιολόγοι
Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης
Huawei P10

Το Huawei P10 είναι Android smartphone που παράγεται από την Huawei. Απελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 2017.και είναι ο διάδοχος του Huawei P9. Το Huawei P10 διαθέτει οθόνη LCD 5.1 στα 1080p υψηλής ευκρίνειας, ενώ το P10 Plus έχει 5,5 ιντσών.Ακόμα υπάρχει μια έκδοση του με χαμηλότερα χαρακτηριστικά, το Huawei P10 Lite με οθόνη 5,2 ιντσών.

Προδιαγραφές

Σχέδιο 
Ανακοινώθηκαν στο Mobile World Congress 2017, οι Huawei P10 και P10 Plus και P10 Lite φέρουν μια σταθερή μεταλλική κατασκευή με υψηλή ποιότητα κατασκευής. Στη σειρά P10, η Huawei έχει μετακινήσει τον σαρωτή δακτυλικών αποτυπωμάτων στο μπροστινό μέρος του τηλεφώνου, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί κουμπιών στην οθόνη.

Απεικόνιση 
Η Huawei επέλεξε μια οθόνη Full HD LCD για το P10, ενώ το P10 Plus Huawei P10 Lite παίρνει ένα QHD. Η οθόνη είναι αισθητά πιο φωτεινή, πράγμα που διευκολύνει την προβολή κάτω από ισχυρό ηλιακό φως.

Δίκτυο 
Πρότυπο δικτύου: Υποστήριξη κινητής τηλεφωνίας / Unicom / τηλεπικοινωνιών 4G + / 4G / 3G / 2G.

Πρόγραμμα περιήγησης 
Huawei EMUI 5.1 browser

Φωτογραφική μηχανή 
Το Huawei P10 χρησιμοποιεί τη φωτογραφική μηχανή της Leica, η οποία έρχεται με αισθητήρα χρώματος 12MP με τσιπ μονόχρωμου 20MP. Και οι δύο φακοί έχουν διάφραγμα F2.2 και η παραλλαγή χρώματος διαθέτει επίσης οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Οι πληροφορίες χρωμάτων και μονόχρωμων εικόνων συνδυάζονται για καλύτερη λεπτομέρεια εικόνας, υψηλότερο δυναμικό εύρος και χαμηλότερα επίπεδα θορύβου. Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν αυτόματη εστίαση με τη βοήθεια λέιζερ, φλας LED δύο τόνων και εγγραφή βίντεο 4K.

Από την πλευρά του λογισμικού, ένα νέο πορτρέτο τύπου «Leica-style» χρησιμοποιεί 3D ανίχνευση προσώπου και εφαρμόζει ένα συνδυασμό ψεύτικου bokeh, ρυθμιζόμενου φωτισμού και εφέ "beautification" στο πορτραίτο

Εκδόσεις  Huawei P10 
To Huawei P10 βγαίνει σε 4 εκδόσεις με τους εξής κωδικούς:

VTR-L09: Global έκδοση με μονή κάρτα sim.

VTR-L29: Global έκδοση με διπλή κάρτα sim.

VTR-TL00: Κυκλοφορεί μόνο στην Κίνα με περιορισμούς στο λογισμικό.

VTR-AL00: Κυκλοφορεί στην Κίνα την Taiwan την Σαουδική Αραβία και στο Hong Kong με περιορισμούς στο λογισμικό.

Τα μηχανικά μέρη ενός μονόκαρτου Huawei P10 και δίκαρτου είναι ακριβώς τα ίδια. Όλα τα Huawei P10 έχουν δύο υποδοχές για κάρτα sim. Ο περιορισμός επίκειται μόνο στο λειτουργικό.Έτσι το VTR-L09 είναι ένα VTR-L29 που το λειτουργικό κρύβει στο μενού την δεύτερη κάρτα sim.

Βραβεία 
Η Huawei κέρδισε τα νέο Plaudits από την EISA με βραβεία για το Huawei P10 & Huawei Watch 2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της Huawei

https://www.gsmarena.com/huawei_p10-8514.php

https://www.mobilepriceall.com/huawei-p10-price-in-bangladesh/

https://mobgsm.com/bd/huawei-phones-58.php

https://www.9volto.gr/blog/

Έξυπνα τηλέφωνα
Αλέξιος Καραγεώργεβιτς

Ο Αλέξιος, σερβικά Алекис (10 Ιουνίου 1859 - 15 Φεβρουαρίου 1920) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Σερβίας. Έγινε στρατιώτης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και μετά πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού στη Σερβία.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου πρίγκιπα της Σερβίας, εγγονού του Γεωργίου του Μαύρου (Καραγιώργη) ηγέτη της εξέγερσης των Σέρβων εναντίον των Οθωμανών, γενάρχη του Οίκου και της Σάρκα Αναστασίγιεβιτς. Ανήκε σε πρεσβύτερο κλάδο και έτσι διεκδικούσε το θρόνο της Σερβίας από τον εξάδελφο του πατέρα του, τον Πέτρο Α΄ της Σερβίας.

Συμμετείχε στη μαζική υποχώρηση των Σέρβων μέσω του Μαυροβουνίου και της Αλβανίας το χειμώνα του 1915-16· με τη σύζυγό του έφθασε στη Ρώμη. Απεβίωσε το 1920 στο Σανκτ Μορίτς της Ελβετίας και τάφηκε στο κοιμητήριο του Αγ. Γεωργίου στη Γενεύη. Ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Καραγεώργεβιτς: ο αδελφός του Βόζινταρ είχε αποβιώσει το 1908, επίσης άτεκνος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1913 τη Μύρα-Άμιγκεϊλ Πάνκχουρστ, κόρη του Τζον Πάνκχουρστ συνιδιοκτήτη ναυπηγικής εταιρείας. Η σύζυγός του βαπτίστηκε ορθόδοξη και έλαβε το όνομα Ντάρια. Μάρτυρες του γάμου στο Παρίσι ήταν ο εξάδελφος του πατέρα του, Αρσένιος και ο Μύρων Χέρρικ, πρέσβης των ΗΠΑ στη Γαλλία. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 The family of Princess Daria Karageorgevich (d. 1938)

Οίκος των Καραγεώργεβιτς
Βόζινταρ Καραγεώργεβιτς

Ο Βόζινταρ, σερβικά Божидар (11 Ιανουαρίου 1862 - 2 Απριλίου 1908) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Σερβίας. Έγινε δάσκαλος ωδικής και ζωγραφικής· επίσης τεχνοκριτικός και μεταφραστής. Έγραφε άρθρα στη Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια, στην εφημερίδα Λε Φιγκαρό, στα περιοδικά Λα Ρεβύ ντε Παρί, Ρεβύ ντε Ρεβύ, Περιοδικό της Τέχνης, κ.ά.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου, εγγονού τού Γεωργίου του Μαύρου (Καραγεώργη), ηγέτη της εξέγερσης των Σέρβων εναντίον των Οθωμανών & γενάρχη του Οίκου και της Σάρκα Αναστασίγιεβιτς. Το 1858 ο μεγάλος θείος του Αλέξανδρος πρίγκιπας της Σερβίας εκτοπίστηκε και τα μέλη του Οίκου του εξορίστηκαν. Υπηρέτησε στο στρατό της Γαλλίας και τιμήθηκε με το σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής. Το 1903 ο Οίκος του επέστρεψε με τον Πέτρο Α΄ της Σερβίας, γιο του Αλεξάνδρου.

Απεβίωσε στις Βερσαλίες το 1908. Το 1920 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξιος επίσης άτεκνος· ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Καραγεώργεβιτς.

Πηγές
 Karageorgevitch, Prince Bojidar (1899). Enchanted India. Harper & Brothers, New York.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 William et les garçons (d’Europe centrale) (William and the Boys (of Central Europe)) by Xavier Galmiche, Université Paris Sorbonne et CIRCE 

Οίκος των Καραγεώργεβιτς