joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αλίκαμπος Χανίων

Ο Αλίκαμπος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων, σε υψόμετρο 310 μέτρων, 40 χιλιόμετρα από τα Χανιά, στο δρόμο προς Σφακιά.

Κοινότητα Αλικάμπου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Αλικάμπου έχει 198 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 16,929 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Κοινοτάρχες Αλικάμπου 
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Σταθάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αλικάμπου.

Ιστορία 
Οι Σαρακηνοί λεηλάτησαν τον Αλίκαμπο το 821 και έκτισαν ένα οχυρό στη θέση Πηργιολύκι, από το οποίο σήμερα σώζεται μόνο η δεξαμενή. Μετά την ανακατάληψη της Κρήτης το 961 από τον Νικηφόρο Φωκά, ορίστηκε το φέουδο του Αλίκαμπο το οποίο έφτανε μέχρι την λίμνη Κουρνά το οποίο δόθηκε στον Μαλαβαρά. Η περιοχή υπήρξε από το καιρό των Βυζαντινών άνδρο κλεφτών και εξαιτίας της θέσης ήταν καταφύγιο επαναστατών. Ο Αλίκαμπος συμμετείχε στις επαναστάσεις εναντίον των Ενετών γι αυτό και οι Ενετοί τον κατέστρεψαν μετά την καταστολή της Επανάστασης του Καντανολέου του 1527 και απαγόρευσαν να ξαναχτιστεί. Οι κάτοικοι είτε φονεύθηκαν είτε εξοριστήκαν στην Κύπρο. Το 1536 ύστερα από αίτησή τους, οι κάτοικοι επέστρεψαν στον Αλίκαμπο σχηματίζοντας ένα χωριό με πολλές συνοικίες οι οποίες ακόμη και σήμερα υπάρχουν σαν ξεχωριστά χωριά, όπως ο Φίλιππος, το Μετόχι, η Ασπροσυκιά, ο Φονές, Χάμπαθα και η Μάζα. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ242) αναφέρεται ως Alicambo με 411 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει το 1630 μαζί με τη Μάζα. Οι Τούρκοι έχτισαν στον Αλίκαμπο, όπως και στον υπόλοιπο Αποκόρωνα λόγω της στρατηγικής του θέσης, δύο κουλέδες (φρούρια). Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ότι έχει 75 χριστιανικές οικογένειες χωρίς τουρκικές. Το 1881 είχε 690 Χριστιανούς κατοίκους. Το 1928 αναφέρεται σαν Αλίκαμπος με 690 κατοίκους και ήταν έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Από τον Αλίκαμπο κατάγονταν οι Γρυλλάκης Νίκος στρατηγός και Γρυλλάκης Νίκος δημοσιογράφος υπουργείου Μεταφορών της ΕΡΤ.

Αξιοθέατα 
Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου με αγιογραφίες των αρχών του 14ου αιώνα φιλοτεχνημένος από τον Ιωάννη Παγωμένο, οι οποίες διατηρούνται μέχρι σήμερα σε καλή κατάσταση. Στο χωριό έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα μνημεία ένα κτιριακό συγκρότημα των αρχών του 19ου αιώνα, μια οικία που χρονολογείται από τους ενετικούς χρόνους και ένα λαϊκό αγροτόσπιτο των μέσων του 19ου αιώνα, ενώ ένα ακόμη κτίριο έχει χαρακτηριστεί έργο τέχνης, συνδυάζοντας λαϊκά και νεοκλασικά στοιχεία, όπως φαίνεται, π.χ., στην πρόσοψη στην πλατεία.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Pollapönk

Οι Pollapönk είναι Ισλανδικό συγκρότημα που εκπροσώπησαν την Ισλανδία  στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2014 στην Κοπεγχάγη, την πρωτεύουσα της Δανίας, με το τραγούδι τους No Prejudice (Όχι Προκαταλήψεις).

Ιστορία
Οι Pollaponk ιδρύθηκαν το 2006 από τον τραγουδιστή Heidar Orn Kristjansson και τον κιθαρίστα Haraldur Freyr Gislason, μέλη του ροκ συγκροτήματος Botnleoja. Και οι δύο, που σπούδαζαν για να εργαστούν ως δασκάλοι, ήθελαν να δημιουργήσουν μουσική που θα μπορούσαν να απολαμβάνουν τα παιδιά και οι οικογένειες τους. Το πρώτο τους άλμπουμ, με τίτλο Pollapönk, δημιουργήθηκε ως πτυχιακή εργασία του ντουέτου για το Πανεπιστήμιο Εκπαίδευσης της Ισλανδίας. Το επόμενο έτος, ο αδελφός του Haraldur ο Arnar Por Gislason και ο Guoni Finnsson μπήκαν στο συγκρότημα, παίζοντας ντραμς και μπάσο αντίστοιχα. Το κουαρτέτο κυκλοφόρησε ένα δεύτερο άλμπουμ, με τίτλο Meira Pollaponk (ελλ. Περισσότερο Pollaponk) το  2010. Ακολούθησε το 2011 το Aoeins Meira Pollaponk (Απλά Περισσότερο Pollaponk).

Το 2014, οι Pollaponk πήραν μέρος μαζί με το τραγούδι τους Enga Fordoma στο Songvakeppnin 2014, το διαγωνισμό για την επιλογή του εκπροσώπου της Ισλανδίας σε αυτήν την χρονιά του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision, νικώντας 297 συνολικά συμμετοχές. Το τραγούδι είναι τραγούδι διαμαρτυρίας για τα κακά της προκατάληψης και του εκφοβισμού.  Το τραγούδι στη συνέχεια μεταφράστηκε στα Αγγλικά από τον Αμερικανό μουσικό John Grant, υπό τον τίτλο No Prejudice (Όχι Προκαταλήψεις), και το τραγούδησαν σε αυτήν την μορφή για τον 59ο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2014 στην Κοπεγχάγη, στο B&W Hallerne στην Δανία. Οι Pollaponk κατάφεραν να περάσουν την Ισλανδία κατακτώντας στον ημιτελικό την 8η θέση με 61 πόντους, στον Μεγάλο Τελικό του 59ο Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision το 2014 στην Κοπεγχάγη, κατακτώντας την 15η θέση με 58 βαθμούς ανάμεσα σε 26 φιναλίστ.

Παραπομπές 

Ισλανδικά μουσικά συγκροτήματα

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισλανδία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κουνουπιδιανά Χανίων

Τα Κουνουπιδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Χανίων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της δυτικής Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 6.334 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στο δήμο Ακρωτηρίου. Βρίσκονται σε υψόμετρο 120 μέτρων, 8 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται οι τάφοι των Βενιζέλων.

Στα Κουνουπιδιανά βρίσκεται επίσης το Πολυτεχνείο Κρήτης. Τα τελευταία χρόνια οι ενοικιάσεις διαμερισμάτων στη περιοχή έχουν αυξηθεί σημαντικά, μετατρέποντάς την έτσι σε μια μεγάλη φοιτητούπολη. Το γεγονός αυτό έχει οδηγήσει στην σημαντική ανάπτυξη της αγοράς ακινήτων και στην αύξηση των ενοικίων.

Αναφέρονται το 1842 στα Κρητικά του Χουρμούζη Μιχαήλ Βυζάντιου. Στην απογραφή του 1881 είχαν 179 χριστιανούς και 21 Τούρκους κατοίκους. Το 1925 ορίζονται έδρα της κοινότητας Κουνουπιδιανών και είχαν 148 κατοίκους. Στις επόμενες απογραφές είχαν 242 κ. (1940), 242 (1951), 246 (1961), 220 (1971), 445 (1981), 1.666 (1991), 3.757 (2001) και 6.334 (2011).

Διοικητική ιστορία 
Η κοινότητα Κουνουπιδιανών συστάθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1925 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό και λειτούργησε ως την κατάργησή της το 1997 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου. Μέσω του προγράμματος Καλλικράτης, η κοινότητα επανασυστάθηκε το 2011, πλέον ως υποδιαίρεση του δήμου.

Κοινοτάρχες

Παραπομπές 

Οικισμοί του δήμου Χανίων
Κωμοπόλεις του νομού Χανίων
Περιβόλια Κυδωνίας Χανίων

Τα Περιβόλια είναι κωμόπολη και προάστιο του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Χανίων, στη δυτική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, τα Περιβόλια έχουν 3.986 κατοίκους. Τα Περιβόλια βρίσκονται 4,5 χιλιόμετρα νότια από τα Χανιά με τα οποία έχουν ενωθεί οικιστικά, σε υψόμετρο 60 μέτρων, στην πεδιάδα των Χανίων, στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων.

Ιστορία 
Η πρώτη αναφορά στα Περιβόλια γίνεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπου αναφέρεται ως Perivólia με 30 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες. Ο Πάσλεϊ στο ταξίδι στην Κρήτη συγκρίνει την περιοχή λόγω της βλάστησής της και της γεωγραφικής θέσης με το Πεδεμόντιο. Η περιοχή ήταν γνωστή για τους κήπους της. Στην περιοχή βρισκόταν η έπαυλη του Μουσταφά Ναϊλί πασά την οποία είχε ονομάσει Σελσεμπίλια, το όνομα μιας πηγής του μουσουλμανικού παραδείσου, η όποια πέρα από υπερπολυτελής είχε και φυλακές. Η έπαυλη κατασκευάστηκε το 1850 και είχε πολλά δωμάτια και βεράντες και περιβαλλόταν από μεγάλο κήπο με δέντρα. Η έπαυλη κατεδαφίστηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής στον Β΄ΠΠ για να φτιάξουν τα δικά τους σπίτια. Στην απογραφή του 1881, τα Περιβόλια είχαν 517 Χριστιανούς και 364 Τούρκους κατοίκους.

Το 1924 τα Περιβόλια εντάσσονται στο δήμο Χανίων, όπου και παρέμειναν μέχρι το 1936, όταν έγιναν έδρα της κοινότητας Περιβολίων. Το 1971 στα Περιβόλια προσαρτήθηκε ο οικισμός  Πελεκαπίνα. Η κοινότητα καταργήθηκε το 1997 και τα Περιβόλια έγιναν τμήμα του δήμου Θερίσου και το 2010 του δήμου Χανίων. Στις απογραφές τα Περιβόλια είχαν 1.286 κ. (1928), 587 (1940), 1.344 (1951), 1.390 (1961), 1.589 (1971), 1.867 (1981), 2.428 (1991), 3.055 (2001) και 3.986 (2011).

Αξιοθέατα 
Κοντά στα Περιβόλια βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Χαρωδιάς. Το μοναστήρι χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και ήταν αντρικό μοναστήρι μέχρι που εγκαταλήφθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα. Σήμερα σώζεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου και μερικά κελιά.
Ανάμεσα στα Περιβόλια και στις Μουρνιές βρίσκεται το μετόχι της Αγίας Τριάδας της Μονής Σινά. Ιδρύθηκε τη Β΄ Βυζαντινή περίοδο (961-1204) και είχε αγροτικό χαρακτήρα.

Αθλητισμός 
Στα Περιβόλια βρίσκεται το Δημοτικό Γήπεδο Περιβολίων. Το γήπεδο είναι έδρα του Α.Ο. Πλατανιά και αναβαθμίστηκε το 2012 ώστε να μπορούν να διεξαχθούν σε αυτό αγώνες της Superleague. Έχει χωρητικότητα 4.000 θεατών σε δύο κερκίδες, η μία σκεπαστή.

Παραπομπές 

Οικισμοί του δήμου Χανίων
Γαλατάς Χανίων

Ο Γαλατάς είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Χανίων του ομώνυμου νομού στην δυτική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Γαλατάς έχει 3.166 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ήταν έδρα του δήμου Νέας Κυδωνίας. Σήμερα είναι έδρα της Κοινότητας Γαλατά. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα δυτικά των Χανίων σε υψόμετρο 90 μέτρων.

Κοινότητα Γαλατά 
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Γαλατά έχει 3.166 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Κατσιφαράκη

Κοινοτάρχες Γαλατά 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γαλατά.

Ιστορικά Στοιχεία 

Το χωριό αναφέρεται το 1577 από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι ως Galata. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ240) του 1583, αναφέρεται ως Galata με πληθυσμό 215 κατοίκων. Λόγω της επίκαιρης θέσης του, κατά τη διάρκεια των αιώνων ο Γαλατάς έγινε συχνά τόπος πολεμικών συγκρούσεων: το 1645, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας των Χανίων, απετέλεσε στρατόπεδο των οθωμανικών δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 ο Γαλατάς έγινε επανειλημμένως πεδίο συγκρούσεων μεταξύ των επαναστατημένων Ελλήνων και των Οθωμανών, με μάχες το 1821, 1823 και το 1829, ενώ μάχες διεξήχθησαν στην περιοχή και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1896 - 1898.

Το 1881, ο Γαλατάς υπαγόταν στο δήμο Περιβολίων. Μάλιστα, κατά την οθωμανική απογραφή του ιδίου έτους, είχε πληθυσμό 722 κατοίκων, με τους χριστιανούς να αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης τον Μάιο του 1941, στον Γαλατά δόθηκε σφοδρή μάχη ανάμεσα στα συμμαχικά και στα γερμανικά στρατεύματα, με τους Γερμανούς να υπερισχύουν μετά από συγκρούσεις διάρκειας έξι ημερών. Στη μάχη έχασαν τη ζωή τους 276 Έλληνες και Νεοζηλανδοί καθώς και περίπου 1500 Γερμανοί. Η κοινότητα τιμήθηκε μεταπολεμικά με το χρυσό αριστείο ανδρείας. Στο χωριό λειτουργεί μουσείο για τη Μάχη του Γαλατά.

Άλλα στοιχεία 

Πλησίον του Γαλατά υπάρχει εύφορη πεδιάδα με ελαιώνες και εσπεριδοειδή. Στον οικισμό βρίσκεται το πατρικό σπίτι της οικογένειας του μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη το οποίο έχει αγοραστεί από τη δημοτική αρχή και προορίζεται για πολιτιστικό κέντρο. Πλησίον βρίσκεται το παραθαλάσσιο θέρετρο του Καλαμακίου το οποίο αποτελεί επίνειο του Γαλατά. 

Στη θέση «Ψαθί», στα παράλια του Γαλατά, έχουν ανακαλυφθεί απομεινάρια μινωικού οικισμού.

Απογραφές Πληθυσμών

Προσωπικότητες
 Μίκης Θεοδωράκης (1925-2021)
 Γιάννης Θεοδωράκης (1932-1996)

Παραπομπές 

Οικισμοί του δήμου Χανίων
Κωμοπόλεις του νομού Χανίων
Βόισλαβ Μαρίνκοβιτς

Ο Βόισλαβ Μαρίνκοβιτς (σερβικά : Војислав Маринковић) (1876 - 1935) ήταν Σέρβος οικονομολόγος και πολιτικός, υπουργός του Βασιλείου της Σερβίας και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. 

Γεννημένος στο Βελιγράδι στις 13 Μαΐου 1876 , όπου και πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1935 . χρόνια. Πήρε διδακτορικό στον τομέα της οικονομίας στο Παρίσι. Πολλές φορές υπουργός στις κυβερνήσεις της Σερβίας (1914 - 1917) και της Γιουγκοσλαβίας, στα υπουργεία της Εθνικής Οικονομίας, Εμπορίου, Εσωτερικών, και Εξωτερικών Υποθέσεων. Επίσης ήταν πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας στην εξορία κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο . Ήταν γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες οικονομικών στην Σερβία στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ένας από τους ιδρυτές του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ήταν παντρεμένος με την Άννα (1881 - 1973), ζωγράφος και κόρη του χημικού Σίμα Λοζάνιτσα , δεν είχαν παιδιά.

Παραπομπές

Αναφορές 
 Биографија на сајту министарства, στην σερβική γλώσσα.
 Британика: Војислав Маринковић, στην αγγλική γλώσσα.

Σέρβοι οικονομολόγοι
Πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί εθνικής οικονομίας της Σερβίας
Λέιτον Μίστερ

Η Λέιτον Μαρίσα Μίστερ (Leighton Marissa Meester, 9 Απριλίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.

Προσωπική Ζωή
Η Μίστερ παντρεύτηκε το 2014 με τον ηθοποιό Άνταμ Μπρόντι, σε μικρό οικογενειακό κύκλο.

Φιλμογραφία

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Φωτομοντέλα
Αμερικανοί μοντέλα
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φρανς Σνόι

Ο Φράνσις "Φρανς" Σνόι (σλοβενικά: Franc Snoj) (28 Ιανουάριου 1902 - 22 Απριλίου 1962 Λιουμπλιάνα), ήταν Σλοβένικης καταγωγής οικονομολόγος και πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας.

Ήταν μέλος του Σλοβενικού Λαϊκού κόμματος και από το 1937 έγινε πρόεδρος του συλλόγου των πυροσβεστών Γιουγκοσλαβίας. Στις εκλογές του 1938 εξελέγη στη γιουγκοσλαβική Εθνοσυνέλευση. Ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου συμμετείχε σε τρεις κυβερνήσεις από το Δεκέμβριο του 1938, από το Φεβρουάριο του 1939, και από το Μάρτιο του 1941.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου με τα μέλη της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης μετανάστευσε στις ΗΠΑ και στη συνέχεια στο Λονδίνο, όπου ζήτησε όταν ελευθερωθεί η Γιουγκοσλαβία την καθιέρωση πιο δίκαιων συνόρων για τη Σλοβενία. Κατά το 1944 σε συνεργασία με τους συμμάχους παράνομα επέστρεψε στην πατρίδα του. Σε συνεργασία με τους αντάρτες υπόκειται στη συναίνεση του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και Έντβαρντ Καρντέλι του απελευθερωμένου εδάφους, προσπαθεί να πείσει την πολιτοφυλακή να ενταχθεί στην κομματική πλευρά και να αντισταθεί στον κατακτητή. Μετά τον πόλεμο έγινε ο Υπουργός μεταφορών στην εθνική κυβέρνηση της Σλοβενίας. Το 1945 προσπάθησε να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα αλλά λόγω της αντιπολίτευσης από τις αρχές απέσυρε την πρόθεση του. Λόγω της αντίθεσης του των εκτελέσεων χωρίς δίκη που έγιναν με την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας το 1947 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών με σκληρή εργασία και τη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από τέσσερα χρόνια.

Αναφορές 
 Maksimiljan Fras, Mariborski župan dr. Alojzij Juvan in njegov čas, Maribor, 2013.
 Snoj, Franc (1902–1962) - Slovenska biografija
 SI AS 1562 Snoj Franc, 1943-1944, Online queries in ARS database
 Kidrič, Boris, Izabrana dela II, Izdavački centar Komunist

Σλοβένοι πολιτικοί
Υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί μεταφορών της Σλοβενίας
Μελίβοια Λάρισας

Η Μελίβοια είναι το μεγαλύτερο χωριό του Δήμου Αγιάς του Νομού Λάρισας, με πληθυσμό 805 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.Τους καλοκαιρινούς μήνες ο πληθυσμός ξεπερνά τα 1000 άτομα . Το όνομά της είναι συνδεδεμένο με την ιστορία, αφού την αρχαιότερη αναφορά του οικισμού τη συναντούμε στα τέλη της βυζαντινής εποχής. Το παλιότερο όνομα του χωριού ήταν Αθανάτη, λόγω των πολλών κακουχιών που υπέστησαν οι κάτοικοι ανά τους αιώνες. Σε Μελίβοια μετονομάστηκε το 1920. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες είναι οι βυζαντινές αλλά και οι νεότερες εκκλησίες: της Κοίμησης της Θεοτόκου (1800), της Αγ. Παρασκευής, του Προφ. Ηλία, της Αγ. Κυριακής και του Αγ. Θωμά. Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Μαίου ( Ιωάννου του Θεολόγου ), στις 30 Ιουνίου, στις 26 Ιουλίου (Αγία Παρασκευή) και του Αγίου Θωμά.

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Βέλιμιρ Βουκίσεβιτς

Ο Βέλιμιρ Βουκίσεβιτς (σερβικά : Велимир Вукићевић)  (Όπαριτς 11 Ιουλίου  1871 - Βελιγράδι 27 Νοεμβρίου 1930) ήταν Σέρβος πολιτικός και Πρωθυπουργός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας από τος 17 Απριλίου 1927 μέχρι τις 28 Ιουλίου 1928. Ήταν μέλος του Ριζοσπαστικού Κόμματος του Νικόλα Πάσιτς.

Ήταν πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού "Ριζών" και "Δημοκρατών". Σχετικά με την εντολή να σχηματίσει την κυβέρνηση κέρδισε την εμπιστοσύνη πολλών συνταγματικών παραγόντων, με στόχο η κυβέρνηση συνασπισμού να φέρει περισσότερη σταθερότητα. Ο Βέλιμιρ Βουκίσεβιτςc δεν είχε ποτέ μεγαλύτερη επιρροή στο Ριζοσπαστικό Κόμμα. Επίσης είχε διατελέσει υπουργός κατασκευών το 1921-22, τηλεγράφου και ταχυδρομείων (τηλεπικοινωνιών) το 1922-25, παιδείας το 1927, και εσωτερικών το 1927-28.

Ως Πρωθυπουργός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας αντικαταστάθηκε από τον Άντον Κόροσετς.

Παραπομπές

Πηγές 
 Председници југословенских влада 1918-2001
 Владимир Ћорови:Историја српског народа - на сајту -{www.rastko.rs}-
 Heads of States and Governments Since 1945 από τα google books

Πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί κατασκευών της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί τηλεπικοινωνιών της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί παιδείας της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Λαζαράτες

Οι Λαζαράτες ή Λαζαράτι (ονομαστική στα Αλβανικά: Lazarati) είναι κοινότητα στην επαρχία Αργυροκάστρου (Αλβανικά: Gjirokastër), του νομού Αργυροκάστρου της Βορείου Ηπείρου (νότια Αλβανία). Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Λαζαράτες και Κολορτσή (Kordhocë).

Οι Λαζαράτες βρίσκονται λίγο έξω από το Αργυρόκαστρο και έχουν πληθυσμό 5601 κατοίκων. Βρίσκονται σε βουνοπλαγιά κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Έχει γίνει γνωστό ως η πρωτεύουσα της κάνναβης της Ευρώπης. Όπως και να'χει η Αλβανική κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2014 τους επιτέθηκε και κατέστρεψε την τοπική παραγωγή του ναρκωτικού.

Η πόλη παράγει 900 τόνους κάνναβης τον χρόνο που αξίζει 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ που αντιστοιχεί στο μισό ΑΕΠ της Αλβανίας

Από την αρχή της προσπάθειας της κυβέρνησης να διακόψει την παράνομη παραγωγή κάνναβης σατίβα έχει εκδηλωθεί ένα κίνημα ακτιβιστών τόσο στην κυρίως Αλβανία, όσο και στο Κόσοβο, που ζητά ένα ειδικό καθεστώς για την μικρή αυτή κοινότητα. Οι ακτιβιστές ζητούν το ειδικό καθεστώς ώστε η παραγωγή και η πώληση της κάνναβης να είναι νόμιμη μέσα στα όρια της. Η Αλβανική κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει απορρίψει τα αιτήματα αυτά και έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο με τους ντόπιους.

Τον Ιούνιο του 2014 η Αλβανική αστυνομία πραγματοποίησε μια μεγάλη επιχείρηση στην οποία πήραν μέρος πάνω από 800 αστυνομικοί. Οι ντόπιοι οπλισμένοι με αντιαρματικά και πολυβόλα έβαλαν εναντίον τους και η αστυνομία ανταπέδωσε τα πυρά. Η αστυνομία κατάφερε να ελέγξει το μεγαλύτερο μέρος του χωριού με τον υπουργό εσωτερικών Saimir Tahiri να λέει ότι "η επιχείρηση θα συνεχιστεί μέχρι κάθε τετραγωνικό εκατοστό από τους Λαζαράτες είναι υπό κυβερνητικό έλεγχο". Καθώς οι ντόπιοι έκαιγαν τα δενδρύλλια καπνός υψώθηκε από το χωριό.

Παραπομπές 

Χωριά της Αλβανίας
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Επιφάνιος Β΄

Ο Επιφάνιος Β΄ ήταν επίσκοπος Κωνσταντίας (σημερινή Σαλαμίνα Κύπρου) και αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Εκπροσωπήθηκε στην ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης από τον επίσκοπο Τριμυθούντος, ο οποίος ήταν βοηθός επίσκοπός του. Του αποδίδονται πολλά γραπτά, μερικά από τα οποία σώζονται στη Βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και την πρώην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης.

Αρχιεπίσκοποι Κύπρου
Κύπριοι ιεράρχες
Νικητές στο Γουίμπλεντον (απλό ανδρών)

Ο πρώτος τελικός του τουρνουά του Γουίμπλεντον στο απλό των ανδρών (αγγλικά: The Championships, Wimbledon) έγινε το 1877. Πρώτος νικητής ήταν ο Άγγλος Σπένσερ Γκόουρ. Ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός που έγινε ποτέ ήταν στο απλό των ανδρών στις 5 Ιουλίου 2009.  Στον πιο πρόσφατο τελικό, που έγινε τον Ιούλιο του 2021, ο Σέρβος Νόβακ Τζόκοβιτς κέρδισε τον Ιταλό Ματέο Μπερετίνι με 3-1 σετ (6-7(4-7), 6-4 , 6-4, 6-3) , κατακτώντας τον τίτλο.

Δείτε επίσης 

Γουίμπλεντον
Νικήτριες στο Γουίμπλεντον (απλό γυναικών)
Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό)
Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό μικτό)

Στα υπόλοιπα Γκραν Σλαμ
Νικητές στο Αυστραλιανό Όπεν (απλό ανδρών)
Νικητές στο Ρολάν Γκαρός (απλό ανδρών)
Νικητές στο Αμερικανικό Όπεν (απλό ανδρών)

Παραπομπές

Πηγές
 Wimbledon Champions

Νικητες απλο ανδρων
Ότογιολ 52

Ο Ότογιολ 52 ή Αυτοκινητόδρομος 52 στα ελληνικά είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Συνδέει τα Άδανα με την Σανλιούρφα. Εχεί μήκος 365 χιλίομετρα και παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2006. Ξεκινάει από τον Ότογιολ 50, το Περιφερειακό των Αδάνων και καταλήγει βόρεια της Σανλιούρφα. Ο οδικός άξονας έχει διόδια. Είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 90 και της Ασιατικής Οδού 84.

Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας
Άλες Μπέμπλερ

Ο Άλες Μπέμπλερ (σλοβενικά: Aleš Bebler), (Ίντρια 8 Αυγούστου  1907 - Λιουμπλιάνα 12 Αυγούστου 1981) ήταν σλοβένικης καταγωγής Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής και πολιτικός. Είχε διατελέσει υπουργός διπλωμάτης και πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο.

Πήγε σχολείο στη γενέτηρά του, κατά τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο διέφυγε με την οικογένεια του στην Βιέννη όπου και συνέχισε το σχολείο. Μετά το τέλος του πολέμου γύρισε στην Γιουγκοσλαβία όπου και σπούδασε νομικά στην Λιουμπλιάνα και το Παρίσι. Το 1929 έγινε μέλος στο τότε παράνομο Κομμουνιστικό κόμμα της Γιουγκοσλαβίας. Το 1933 πήγε στην Σοβιετική ένωση όπου παρέμεινε εκεί, με ψευδώνυμο, έως το 1936 που μετέχει στο Παρίσι και με πλαστά έγραφα πήγε στην Μαδρίτη και εντάχτηκε στον Δημοκρατικό στρατό και στις διεθνείς ταξιαρχίες. Με το τέλος του Ισπανικού εμφύλιου πήγε στην Ελβετία και το 1940 επέστρεψε στην Γιουγκοσλαβία.

Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν στις τάξεις των Παρτιζάνων και πήρες διάφορες κομματικές θέσεις στο κομμουνιστικό κόμμα. Με την λήξη του πολέμου διετέλεσε το υπουργός οικονομικών, κι έπειτα εξωτερικών. Από το 1948 πήρε μέρος σε πολλές διπλωματικές αποστολές και πρέσβης ενώ διετέλεσε και μόνιμος αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα έθνη.

Μετά την αποχώρηση του από την πολιτικήπέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ως περιβαλλοντολόγος. Ο γιος του Άντον Μπέλμπερ είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Nenad Bjeloš: Odlikovani Slovenci 1944-1950. v Vojnozgodovinski zbornik št. 8, str. 97-102. Logatec, 2002
 Anton Bebler: ''Knjiga o Primožu - Alešu Beblerju. Ljubljana: Cankarjeva založba, 2004.

Σλοβένοι πολιτικοί
Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Υπουργοί οικονομικών της Γιουγκοσλαβίας
Weezer (2008)

Το Weezer, επίσης γνωστό ως και The Red Album (Το Κόκκινο Άλμπουμ), είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου του 2008 . Όπως έγινε και το 1994 με το Μπλε Άλμπουμ και τα άλλα μέλη της μπάντας συνέβαλαν στη σύνθεση των τραγουδιών. Αυτή είναι το πρώτο και, μέχρι στιγμής, το μόνο άλμπουμ των Weezer οπού και τα τέσσερα μέλη της μπάντας τραγούδησαν ένα δικό τους τραγούδι. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης περισσότερο μουσικό πειραματισμό σε σχέση με τις προηγούμενες προσπάθειές τους, με τραγούδια όπως το "Dreamin '", το "The Angel και The One" και το "The Greatest Man That Ever Lived". 

Παρά την ευρεία προώθησή του το άλμπουμ αποδείχθηκε λιγότερο επιτυχημένο από το προηγούμενο άλμπουμ τους, Make Believe, μη καταφέρνοντας ούτε να πιστοποιηθεί χρυσό.

Κομμάτια

Επιπλέον κομμάτια

Επιπλέον κομμάτια στην αμερικάνικη, βρετανική και ιαπωνική Deluxe έκδοση
"Miss Sweeney" (Cuomo, Sarah C. Kim) – 4:02
"Pig" – 4:02
"The Spider" – 4:43
"King" – 5:11 – τραγουδάει ο Scott Shriner

Επιπλέον κομμάτια στην έκδοση των iTunes
"It's Easy" (Bell) – 3:10 - τραγουδάει ο Brian Bell
"I Can Love" – 3:49 (διαθέσιμο μόνο μέσω προπαραγγελίας)

Επιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe)/αργεντίνικη/αυστραλιανή/βραζιλιάνικη/κορεάτικη/γερμανική/μεξικανική/ρωσική έκδοση 
"The Weight" (διασκευή στους The Band) – 4:30 – τραγουδάει ο Scott Shriner και ο Rivers Cuomo

Επιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση
"Life's What You Make It" (διασκευή στους Talk Talk) – 3:33 – τραγουδάει ο Patrick Wilson

Επιπλέον κομμάτι στην ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση
"Meri Kuri" (διασκευή στους BoA)

DVD στην ιαπωνική Deluxe έκδοση

Intro
Dope Nose
Why Bother?
Surf Wax America
The Good Life
Island In The Sun
Undone - The Sweater Song
Behind the scenes From Japan Tour
'Pork and Beans' PV
Interview
Song-by-song commentary

Θέσεις στα τσαρτς

Συντελεστές 

Weezer
Brian Bell - κιθάρα, φωνή, φωνητικά, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
Rivers Cuomo - κιθάρα, φωνή, ντραμς, φωνητικά
Scott Shriner - μπάσο, φωνή, πλήκτρα, φωνητικά, συνθεσάιζερ Korg R3
Patrick Wilson - ντραμς, πλήκτρα, φωνή, κιθάρα, κρουστά

Παραγωγή
Rick Rubin - παραγωγός (σε συνεργασία με τους Weezer) στα κομμάτια 2, 4-6 & 10
Weezer - παραγωγοί στα κομμάτια 7-9
Jacknife Lee - παραγωγός στα κομμάτια 1 & 3
Rich Costey - μίξινγκ
 Andrew Scheps - μηχανικός
Eric J - μηχανικός
Dana Nielsen - μηχανικός

Παραπομπές 

Δισκογραφία των Weezer
Άλμπουμ του 2008
Πρβίσλαβ Γκρίσογκονο

Ο Πρβίσλαβ Γκρίσογκονο (κροατικά: Prvislav Grisogono, Σπλιτ, Αυστροουγγαρία 31 Μαρτίου 1879 - 1969), ήταν Κροατικής καταγωγής Γιουγκοσλάβος νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός. Ήταν μέλος του ανεξάρτητου δημοκρατικού κόμματος.

Ήταν γιος του Τομάσσο και της Ελίζα, είχε αδελφό τον Όσκαρ, παντρεύτηκε την Κλάρα Κάρεβιτς κι απέκτησαν τρία παιδιά. Ήταν από τους υποστηρικτές της ένωσης των Σλάβων σε ένα κράτος που δημιουργήθηκε το 1918. Για τις ιδέες του στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο ήταν σε περιορισμό από τους Αυστροούγγρους. Με την διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 και τη δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας ασχολήθηκε με την πολιτική, το 1924 ήταν υπουργός δικαιοσύνης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

Το 1932 στάλθηκε πρέσβης στην Πράγα κι έπειτα στην Βαρσοβία ενώ το 1940 επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία και το Βελιγράδι, όπου άσκησε την δικηγορία μέχρι την εισβολή του Άξονα στη χώρα. Την περίοδο 1941-1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε από την Γκεστάπο. Με την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αντίθετος με το κομμουνιστικό καθεστώς, ο ίδιος υποστήριζε ένα δημοκρατικό καθεστώς, διέφυγε το 1949 στο Λονδίνο κι έζησε στην εξορία.

Έργα του 
 Rytířský král Alexander I. Sjednotitel, 1934.
 Ujedinjena Jugoslavija, 1938.
 Jugoslavie sjednocena Pedeset godina iz Perspektive emigranta'', 1955.

Παραπομπές 

Κροάτες πολιτικοί
Κροάτες συγγραφείς
Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς
Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Φιλλύρα Ροδόπης

Η Φιλλύρα είναι χωριό και έδρα του δήμου Αρριάνων της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Ροδόπης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 909 μόνιμους κατοίκους. Ο πληθυσμός του χωριού είναι μουσουλμανικός. Το χωριό είναι πεδινό, σε υψόμετρο 90 μέτρων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της πεδιάδας της Κομοτηνής, στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, και συγκεκριμένα των Ορέων Βυρσίνης. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Κομοτηνής. Το χωριό μέχρι το 1953 λεγόταν Ξύδια και επί οθωμανικής εποχής Μπουγιούκ Σικερλή. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην καπνοπαραγωγή και την κτηνοτροφία.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Κωνσταντίνος Παπασιώζος

Ο Κωνσταντίνος Παπασιώζος (19 Φεβρουαρίου 1961, Άρτα) είναι Έλληνας πολιτικός με καταγωγή από το Νεοχώρι Άρτας. Είναι παντρεμένος με την Ευθυμία Κατσανδρή και έχει τρεις κόρες.

Πολιτική Σταδιοδρομία 
Διετέλεσε Κοινοτάρχης Νεοχωρίου από το 1986 μέχρι και το 1998. Εκλεγόταν συνεχώς Δήμαρχος Αράχθου από το 1998 εως και το 2007 που εκλέχθηκε βουλευτής Άρτας. Εξελέγη βουλευτής Άρτας με τη Νέα Δημοκρατία στις 16 Σεπτεμβρίου 2007.

Πηγές, Αναφορές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Άρτας
Έλληνες Κοινοτάρχες
Έφιππος ο Ολύνθιος

Ο Έφιππος ο Ολύνθιος ήταν αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος από την Όλυνθο, που μάλλον συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία.

Η επικρατούσα άποψη, που δεν μπορεί όμως να αποδειχθεί με βεβαιότητα, είναι ότι ο Έφιππος ήταν σύγχρονος ή λίγο μεταγενέστερος του Μ. Αλεξάνδρου. Υπάρχει πάντως μία περικοπή στον Αρριανό που θα προσδιόριζε την εποχή του Εφίππου με ακρίβεια, αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι το ομώνυμο πρόσωπο που αναφέρεται εκεί είναι το ίδιο με τον Ολύνθιο ιστορικό: Ο Αρριανός γράφει ότι ο Αλέξανδρος διόρισε, προτού φύγει από την Αίγυπτο, τον Αισχύλο τον Ρόδιο και τον `Εφιππο  τον Χαλκιδέως ως επισκόπους (επόπτες στρατευμάτος ή τοποτηρητές) στη διοίκηση της Αιγύπτου. Η γραφή τον Χαλκιδέως, παρότι υιοθετείται από τους νεότερους εκδότες του ιστορικού Αρριανού, δεν απαντάται σε όλα τα χειρόγραφα του έργου του, και κάποιες εκδόσεις έχουν τη λέξη Χαλκιδόνα ή Χαλκηδόνα. Διορθώνοντας όμως το «Χαλκιδέως» σε «Χαλκιδέα», έχουμε ισχυρό λόγο να υποθέσουμε ότι το αναφερόμενο από τον Αρριανό πρόσωπο είναι ο Έφιππος ο Ολύνθιος, καθώς η πόλη της Ολύνθου ήταν η κυριότερη της Χαλκιδικής.

Αν ο Έφιππος του Αρριανού είναι ο ιστοριογράφος, τότε ήταν σύγχρονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έζησε τουλάχιστον κάποιους μήνες μετά τον θάνατό του, αφού συνέγραψε ένα χρονικό της ταφής του Μακεδόνα βασιλιά. Το έργο αυτό του Εφίππου αναφέρεται ονομαστικά μόνο από τον Αθήναιο, όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης και άλλοι φαίνεται ότι το χρησιμοποίησαν ως πηγή. Ο Αθήναιος το αποκαλεί αλλού με τον τίτλο Περί της Αλεξάνδρου και Ηφαιστίωνος μεταλλαγής και αλλού με τον τίτλο Περί της Αλεξάνδρου και Ηφαιστίωνος ταφής/τελευτής, ώστε σε κάθε περίπτωση το συμπέρασμα είναι ότι το χαμένο αυτό έργο περιείχε μία περιγραφή της ταφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένα χρονικό του θανάτου του, κάτι που θα μπορούσε να δώσει περισσότερα στοιχεία για την άγνωστη σήμερα τοποθεσία του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Από τα λίγα αποσπάσματα του έργου αυτού που διασώζονται, φαίνεται ότι ο Ολύνθιος συγγραφέας περιέγραφε περισσότερο τον ατομικό χαρακτήρα των ιστορικών προσώπων, παρά τις δημόσιες σταδιοδρομίες τους. Δυστυχώς, σε ένα σπάνιο χονδρό λάθος, το Λεξικό της Σούδας στο λήμμα `Εφιππος δίνει μία περιγραφή ενός άλλου ιστορικού, του Εφόρου του Κυμαίου.

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μνημονεύει κάποιον Έφιππο μεταξύ των αυθεντιών που συμβουλεύθηκε σχετικά με τα φυτά, για τον οποίο πιστεύεται γενικώς ότι είναι άλλο πρόσωπο από τον ιστορικό. Ωστόσο, όλοι οι συγγραφείς που αναφέρει ο Πλίνιος μαζί με τον Εφιππο είναι σύγχρονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επομένως δεν είναι απίθανο να πρόκειται για τον Ολύνθιο ιστορικό. Το σύνολο των γνώσεών μας για τον `Εφιππο και όλα τα σωζόμενα σπαράγματα του έργου του βρίσκονται συγκεντρωμένα από τον R. Geier στο έργο του Alexandri Magni Histor. Scriptores, actate suppares.

Παραπομπές

Πηγές
 Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 13 (1971), σελ. 55
 Το αντίστοιχο λήμμα του Leonhard Schmitz στο Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology του William Smith (1870)

Εφιππος
Αρχαίοι Ολύνθιοι
Πέρο Καρ

Ο Πέρο Καρ () (Νοβάκι, 2 Απριλίου 1920 - Ζάγκρεμπ, 15 Νοεμβρίου 1985), ήταν Κροάτης πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας από 10 Μαΐου 1985 έως τις 20 Νοεμβρίου 1985.

Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας από το 1939 και συμμετείχε στο εθνικό απελευθερωτικό κίνημα κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Τον Δεκέμβριο του 1971 έγινε πρόεδρος της Ρεπουμπλικανικής επιτροπής "SUBNOR" της Κροατίας και ήταν επίσης πρόεδρος της Κροατικής αεροπορικής συμμαχίας.

Τιμήθηκε με το Διάταγμα του Εθνικού Ήρωα της Γιουγκοσλαβίας.

Πηγές 
 Hrvatski biografski leksikon, Zagreb: Leksikografski zavod Miroslav Krleža, 1989.

Πρόεδροι της Κροατίας
Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Μπεάτα Πόζνιακ

Η Μπεάτα Πόσνιακ (),  ηθοποιός, ζωγράφος-καλλιτέχνης - αποφοίτησε από τη Σχολή Κινηματογράφου στο Λοτζ της Πολωνίας, όπου στις 23 έλαβε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα με τη καλύτερη επίδοση. Το ντεμπούτο της ως ηθοποιός ήταν το 1981 στη ταινία «Zycie Kamila Kuranta" , αλλά τα γυρίσματα σταματήσανε  λόγω του στρατιωτικού νόμου που επιβλήθηκε στην Πολωνία.
Ο Άμερικανος σκηνοθετης  Όλιβερ Στόουν, την πλάσαρε ως Marina Oswald δίπλα στο  Gary Oldman στη βραβευμένη με  Όσκαρ ταινία "JFK" (με Kevin Costner, Jack Lemmon).
Αποτελεσμα αυτης ,ηταν να επιλεχθει απο τον george lukas για την ταινια "Young indiana jones chronicles(μια επαναστατικη καταληψη της κυβερνησης),  στη συνέχεια  εμφανιστηκε  στην τηλεοπτική σειρά "Melrose Place" (ως Δρ Πέτροβα-Fielding) επίσης στην σειρα "Mad About You" (ως Μάσα) μαζι με την Helen Hunt και σε  τηλεοπτικές σειρές του Oliver Stone οπως το "Wild Palms" με Τζέιμς Μπελούσι (παίζοντας μια νταντα απο την Ιαπωνια), και στο  "Babylon 5" (παιζοντας την πρώτη γυναίκα πρόεδρο του κόσμου.

Ταινία Συντελεστές 
2014  "People on the Bridge"      
2010	"The Officer's Wife"	   
2010	"Ojciec Mateusz"	
2009	"On Profiles in Courage"	
2007	"Zlotopolscy"			
2006	"Miriam"			
2006	"Cyxork 7"			
2004	"Freedom from Despair"	
2002	"The Drew Carey Show"	
2002	"Philly"							
2002	"Mnemosyne"			 
2001	"Family Law"			
2001	"Mixed Signals"		
1999	"Enemy Action"		
1999	"Klasa na obcasach"		
1998	"Women's Day: The Making of a Bill"	
1997	"Pensacola: Wings of Gold"		
1997	"Babylon 5"  	                 
1997	"Dark Skies"	     		
1997	"JAG"			
1995	"War & Love" aka "Heaven's Tears"	    
1995	"A Mother's Gift"	
1994	"Psychic Detective"					
1993	"Melrose Place"	
1993	"Wild Palms"			
1993	"The Young Indiana Jones Chronicles”
1993	"Mad About You"	                  	
1993	"Ramona"			
1992	"At Night the Sun Shines"		
1991	"Ferdydurke"	          		
1991	"JFK"				
1989	"Stan wewnetrzny"			
1989	"White in Bad Light"			
1987	"Vie en images"		
1986	"A Chronicle of Amorous Accidents"	
1985	"Hamlet in the Middle of Nowhere"		
1985	"Rozrywka po staropolsku"		
1984	"I Died to Live"		
1984	"Deszcz"							
1983	"Krolowa Sniegu"			
1983	"Lucky Edge" aka "Szczesliwy Brzeg"    
1982	"Klamczucha"	                               
1981	"Man of Iron"							
1981	"Zycie Kamila Kuranta"	       
1979	"The Tin Drum”

Ήχος βιβλία 
 2014: "Empress of the Night: A Novel of Catherine the Great", published by Random House
 2012: "The Winter Palace: A Novel of Catherine the Great",  published by Random House

http://www.booksontape.com/narrator/?id=156649

Εξωτερικές Πηγές 

IMDb Beata Pozniak
Official website
 International Women's Day
Polish website
Taking the Banner for Women Everywhere, LA Times

Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης
Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου
Πολωνοί λιθουανικής καταγωγής
Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ
Ίππυς ο Ρηγίνος

Ο καταγόμενος από το Ρήγιο της Ιταλίας λογογράφος Ίππυς, ο οποίος αναφέρεται και ως Ιππεύς ή Ιππίας, έζησε τα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου (5ος π.Χ. αιώνας) και μπορεί να θεωρηθεί ο αρχαιότερος ιστορικός της Μεγάλης Ελλάδος.

Εργογραφία
Ο Ίππυς έγραψε, σύμφωνα με το λεξικό Σούδα, τα έργα Σικελικές πράξεις (επιτομή των οποίων κυκλοφόρησε αργότερα κάποιος Μύης), Κτίσις Ιταλίας, Σικελικά, Χρονικά και Αργολικά.Από τα έργα αυτά διασώθηκε ένας μικρός μόνον αριθμός αποσπασμάτων που αναφέρονται από τον Αιλιανό, τον Στέφανο τον Βυζάντιο, τον Πλούταρχο (που επικαλείται παλαιότερη μαρτυρία του Φανία του Ερέσιου), τον Αθήναιο, τον Ζηνόβιο και τον Σχολιαστή του Απολλώνιου του Ρόδιου.Γνωστότερα αποσπάσματα είναι τα αναφερόμενα από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Πλούταρχο, αν και δυσνόητα. Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο, ο Ίππυς ήταν αυτός που πρώτος απεκάλεσε τους Αρκάδες προσελήνους (δηλαδή τόσο παλαιούς που υπήρχαν πριν τη Σελήνη), ενώ σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Ίππυς αναφερόταν (και αυτός) σε εκατόν ογδόντα τρεις κόσμους στη σειρά που εφάπτονταν μεταξύ τους(!).

Παραπομπές 

Ιππυς
Γιορκ Σίτι ΦΚ

Η Γιορκ Σίτι ΦΚ είναι μια αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα από το Γιορκ. Το 1908 ιδρυθηκε η ερασιτεχνικη ομαδα παιζοντας μεχρι το 1917 σε ερασιτεχνικο επιπεδο ενω το 1922 η εππαγελματικη πλεον ομαδα αγωνιζοταν στην κατηγορια  Midland League για επτα χρονια πριν ανεβει στην football league στην τριτη κατηγορια μεχρι το 1959 . Έδρα της ομάδας είναι το Bootham Crescent, χωρητικότητας 7872 θεατών. Συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ Του. Την περίοδο 2011-12 κατέκτησε το FA Trophy.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Γιορκ Σίτι ΦΚ
Δήμος Σάντυ Γκράουντ

Το Σάντυ Γκράουντ (αγγλ.: Sandy Ground) είναι ένας από τους 14 δήμους της Ανγκουίλλα. Πρωτεύουσα είναι το ομώνυμο χωριό. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του νησιού της Ανγκουίλλα.

Δημογραφία

Δείτε επίσης
 Δήμοι της Ανγκουίλλα

Σ
Game Boy Advance

Το Game Boy Advance (ιαπωνικά: ゲームボーイアドバンス, συντομογραφία: GBA) είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών έκτης γενιάς που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Nintendo και κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2001 στην Ιαπωνία σε τιμή 9.800 γιεν, 11 Ιουνίου 2001 στη Βόρεια Αμερική σε τιμή 149,99 δολαρίων ΗΠΑ, 22 Ιουνίου 2001 στην Ευρώπη και την Αυστραλία σε τιμή 109,99 ευρώ και 8 Ιουνίου 2004 στην Κίνα.

Το Game Boy Advance, όπως και το Game Boy Color, διαθέτει έγχρωμη οθόνη. Οι ανταγωνιστές του είναι το Neo Geo Pocket Color, το SwanCrystal μόνο για την Ιαπωνία, το GP32 μόνο για τη Νότια Κορέα, το Tapwave Zodiac και το N-Gage. Έχει επεξεργαστή 32-bit.

Game Boy Advance SP 

Το Game Boy Advance SP (ゲームボーイアドバンスSP) είναι μια αναβαθμισμένη έκδοση του Game Boy Advance. To "SP" στο Game Boy Advance SP σημαίνει Special. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 14 Φεβρουαρίου 2003 σε τιμή 12.500 γιεν, στη Βόρεια Αμερική στις 22 Μαρτίου 2003 σε τιμή 99 δολαρίων ΗΠΑ και στην Αυστραλία και στην Ευρώπη στις 28 Μαρτίου 2003 σε τιμή 199,99 δολαρίων Αυστραλίας και 129,99 ευρώ, αντίστοιχα. Σε αντίθεση με το Game Boy Advance, το Game Boy Advance SP είχε σχεδίαση clamshell και διέθετε επαναφορτιζόμενη μπαταρία. Επίσης, το Game Boy Advance SP είχε οπίσθιο φωτισμό, κάτι που δεν είχε το Game Boy Advance.

Game Boy Micro 

Το Game Boy Micro είναι η δεύτερη αναβάθμιση του Game Boy Advance, καθώς και η τελευταία κονσόλα στη σειρά Game Boy. Κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου 2005 στην Ιαπωνία, 19 Σεπτεμβρίου 2005 στη Βόρεια Αμερική, 3 Νοεμβρίου 2005 στην Αυστραλία, και 4 Νοεμβρίου 2005 στην Ευρώπη. Έχει μικρότερες διαστάσεις από το Game Boy Advance και το Game Boy Advance SP, και δεν υποστηρίζει παιχνίδια Game Boy και Game Boy Color.

Game Boy Advance
Κονσόλες Game Boy
Κονσόλες της Nintendo
Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών έκτης γενιάς
Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Κορκ Σίτι ΦΚ

Η Κορκ Σίτυ ΦΚ είναι μια Ιρλανδική ποδοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιρλανδίας. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο. Ιδρύθηκε το 1984. Έδρα της ομάδας είναι το Turners Cross, χωρητικότητας 7365 θεατών.

Τίτλοι

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιρλανδίας: 1992–93, 2005
Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ιρλανδίας: 1998, 2007, 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Cork City Unofficial Forum
Cork City Supporters Trust
Cork City F.C. Jerseys

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1984
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιρλανδίας
ΦΚ Γιάμπλονετς

Η ΦΚ Γιάμπλονετς είναι μια τσεχική ποδοσφαιρική ομάδα, που ιδρύθηκε το 1945 στην ομώνυμη πόλη. Έδρα της ομάδας είναι το Τσάνς Αρίνα (Chance Arena), χωρητικότητας 6.280 θεατών.

Τίτλοι 
 Κύπελλο Τσεχίας
 Κυπελλούχος (2): 1997–98, 2012–13
 Φιναλίστ (3): 2002–03, 2006–07, 2009–10

 Σούπερ Καπ Τσεχίας
 Νικήτρια (1): 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Μποέμιανς 1905

Η Μποέμιανς 1905 (προηγουμένως γνωστή σαν Μποέμιανς Πράγας) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Πράγα. Ιδρύθηκε το 1905. Έχει ως χρώματα το πράσινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Ďolíček, χωρητικότητας 7500 θεατών. Κορυφαία χρονιά της ιστορίας της αυτή του 1982-83 όπου στέφθηκε πρωταθλήτρια και έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με ηγέτη τον κορυφαίο Τσεχοσλοβάκο ποδοσφαιριστή, Αντονίν Πανένκα, τωρινό πρόεδρο της ομάδας.

Τίτλοι 
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχοσλοβακίας
 Πρωταθλήτρια (1): 1982–83

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχοσλοβακίας
Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς
ΦΚ Ουραρτού

Η ΦΚ Ουραρτού είναι μια αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας, Γερεβάν. Η ομάδα μέχρι τον Ιούλιο 2019 ήταν γνωστή ως ΦΚ Μπανάντς. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας το οποίο έχει κατακτήσει μια φορά, το 2014. Η τροπαιοθήκη του συλλόγου περιλαμβάνει ακόμη τρία κύπελλα Αρμενίας και ένα Σούπερ Καπ. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ουραρτού (τέως Στάδιο Μπανάντς), χωρητικότητας 4.860 θεατών.

Ιστορία 
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992 στο Κοτάικ της ομώνυμης επαρχίας και την ίδια χρονιά κατέκτησε τον πρώτο επίσημο τίτλο της, το Κύπελλο Αρμενίας, επικρατώντας στον τελικό με 2-0 της Χομενετμέν (μετέπειτα γνωστή ως Πιουνίκ). Παράλληλα κατετάγη στο πρωτάθλημα τρίτη, ένα βαθμό πίσω από τις Σιράκ και Χομενετμέν που ανακηρύχθηκαν συμπρωταθλήτριες. Την επόμενη χρονιά κατέλαβε εκ νέου την τρίτη θέση, ενώ μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου του 1994, συγχωνεύθηκε με την ΦΚ Κοτάικ.

Το 2001 η ΦΚ Μπανάντς επανασυστάθηκε και μετέφερε την έδρα της στο Γερεβάν, ενώ δύο χρόνια αργότερα συγχωνεύθηκε με την Σπαρτάκ Γερεβάν. Κατά τη δεύτερη περίοδο της, η ομάδα κατέκτησε άλλα δύο κύπελλα (2007 και 2016), ενώ το 2014 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα.

Συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις

Τίτλοι
 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας:
 Πρωταθλήτρια (1):
2013-2014
 Κύπελλο Αρμενίας: 
 Κυπελλούχος (3)
1992, 2007, 2016
 Σούπερ Καπ Αρμενίας:
 Κυπελλούχος (1)
 2014

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος 
 Fans' site 
 Banants at FFA.AM 
 Banants at UEFA.COM 
 Banants at EUFO.DE 
 Banants at Weltfussball.de  
 Banants at National Football Teams.com 
 Banants at Football-Lineups.com 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1992
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας
ΟΦΚ Πέτροβατς

Η ΟΦΚ Πέτροβατς είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Μαυροβούνιο. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου. Ιδρύθηκε το 1969. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Pod Malim Brdom, χωρητικότητας 1450 θεατών.

Τίτλοι 
Κύπελλο Μαυροβουνίου (ποδόσφαιρο ανδρών) : 1
2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
ΦΚ Πιουνίκ

Η ΦΚ Πιουνίκ (αρμενικά: Ֆուտբոլային Ակումբ Փյունիկ) είναι αρμενική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Γερεβάν. Ιδρύθηκε το 1992 και είναι μια από τις πιο δημοφιλείς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Αρμενία. . Έδρα της ομάδας είναι το Football Academy Stadium χωρητικότητας 1500 θεατών. Έχει κατακτήσει 14 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας, περισσότερες από κάθε άλλη ομάδα.

Ιστορία 
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1992 ως Χομενετμέν και το ίδιο έτος κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο που ήταν το εγχώριο πρωτάθλημα. Το 1995 έλαβε τη σημερινή της ονομασία, ενώ το 2000 (μετά από δύο χρόνια απουσίας από την αγωνιστική δράση) συγχωνεύθηκε με την Αρμένικουμ, κερδίζοντας μια θέση στην Α΄ Κατηγορία. Από το 2001 μέχρι το 2010 κατέκτησε δέκα συνεχόμενα πρωταθλήματα. Η δεκαετία του 2010 σημαδεύτηκε από την αλλαγή φιλοσοφίας του συλλόγου με έμφαση στην προώθηση ποδοσφαιριστών από τις ακαδημίες, καθώς και από οικονομικά προβλήματα που προκάλεσαν αρκετές αυξομειώσεις ανά αγωνιστική περίοδο.

Τη φανέλα του συλλόγου έχουν φορέσει ποδοσφαιριστές όπως ο Χενρίκ Μιχιταριάν, ο Εντγκάρ Μανουσαριάν, ο Γκεβόργκ Γκαζαριάν, οι αδελφοί Αρμάν και Αρταβάζ Καραμιάν, καθώς και ο Αρσέν Αβετισιάν, ο οποίος ως παίκτης της ομάδας αναδείχτηκε τη σεζόν 1994/1995 πρώτος σκόρερ στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Πορεία στις εγχώριες διοργανώσεις

Πορεία στα κύπελλα Ευρώπης

Τίτλοι

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αρμενίας (14): 1992, 1995-96, 1996-97, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2014-15

 Κύπελλο Αρμενίας (8): 1995-96, 2002, 2004, 2009, 2010, 2012-13, 2013-14, 2014-15.

 Σούπερ Καπ Αρμενίας (9): 1998, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2010, 2011, 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Pyunik at FFA.AM
 Pyunik at UEFA.COM
 Pyunik at EUFO.DE
 Pyunik at Weltfussball.de
 Pyunik at National Football Teams.com
 Pyunik at Football-Lineups.com
 European Football Club Ranking

Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ

Η ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Παβλοντάρ του Καζακστάν. Είναι η πιο πετυχημένη ομάδα της χώρας καθώς έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα 5 φορές. Είναι από τα ιδρυτικά μέλη της ανώτατηας κατηγορίας της χώρας. Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ σε χαμηλότερο επίπεδο. Έχει πολλές συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας (το 2001 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά) και μία συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

Τίτλοι
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν: 5
1993, 1997, 1999, 2002, 2003

Κύπελο Καζκαστάν (ποδόσφαιρο ανδρών): 1
1998

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
ΠΦΚ Νάφτεξ Μπουργκάς

Η ΠΦΚ Νάφτεξ Μπουργκάς ήταν ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπουργκάς, Βουλγαρία. Είχε ιδρυθεί το 1986. Διαλύθηκε το 2009 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έδρα της ομάδας ήταν το Lazur Stadium χωρητικότητας 18037 θεατών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Fan Site

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1986
Πύργος Θράκης
ΚΦ Τομόρι Μπεράτ

Η ΚΦ Τομόρι Μπεράτ (αλβανικά: KF Tomori Berat) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπεράτ. Έδρα της ομάδας είναι το Tomori Stadium, χωρητικότητας 14450 θεατών. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1923. Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στη 2η θέση στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλβανίας. Την περίοδο 1991-92 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά στο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
ΣΚ Μπρέγκεντς

Η ΣΚ Μπρέγκεντς είναι αυστριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπρέγκεντς, που ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Casino Stadium, χωρητικότητας 12.000 θεατών. Μετράει δύο συμμετοχές στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ, το 2002 και το 2004, όπου αποκλείστηκε στον 2ο και 1ο γύρο αντίστοιχα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημος ιστότοπος

Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστρίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
ΚΣ Μπέσα Καβάι

Η ΚΣ Μπέσα Καβάι ή ΚΣ Μπέσα Καβάγιας (Klubi Sportiv Besa Kavajë, Κλούμπι Σπορτίβ Μπέσα Καβάι) είναι αλβανικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Καβάγια. Ιδρύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1925. Έδρα της ομάδας είναι το Μπέσα Σταντιούμ, χωρητικότητας 8.000 θεατών. Συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης την περίοδο 1972–73 και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2007-2008, στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2008 και στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2010–11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Besa at UEFA.COM
Besa at FIFA.COM 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Αλβανίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωσις

Η Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωσις (Π.Α.Δ.Ε.), ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 9 Απριλίου 1958 από τον Σπύρο Μαρκεζίνη. Ήταν μια συμμαχία 4 κομμάτων, που διαπραγματεύονταν μέχρι τον Απρίλιο του 1958 τη σύμπραξη με την Ε.Δ.Α.. Τελικά στις εκλογές του 1958 η Π.Α.Δ.Ε. έλαβε μέρος μόνη της και πήρε 408.787 ψήφους, ποσοστό 10,62% και 10 έδρες στη Βουλή.

Τα 4 κόμματα που ίδρυσαν την Π.Α.Δ.Ε. ήταν: το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (Δ.Κ.Ε.Λ.), πρόεδρος: Στυλιανός Αλλαμανής, το	
Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Κ.Α.Ε.), πρόεδρος: Αλέξανδρος Μπαλτατζής, η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Ε.Π.Ε.Κ.), πρόεδρος: Σάββας Παπαπολίτης και το Κόμμα Προοδευτικών (Κ.Π.) του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη.

Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωση ήταν:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Βουλευτές
Με αλφαβητική σειρά, στις εκλογές του 1958 εξελέγησαν βουλευτές με την Π.Α.Δ.Ε. στις αντίστοιχες εκλογικές περιφέρειες οι:

Καρδίτσας: Αλλαμανής Στυλιανός (Δ.Κ.Ε.Λ.)
Φθιώτιδας: Ευταξίας Λάμπρος (Ανεξάρτητος)
Αχαϊας: Φωκίων Ζαΐμης (Ανεξάρτητος/Δ.Κ.Ε.Λ.)
Χίου: Ζορμπάς Νικόλαος (Ανεξάρτητος)
Καβάλας: Λυμπερίδης Θεόδωρος (Κ.Α.Ε.)
Μαγνησίας: Μέρος Αλέξανδρος (Κ.Α.Ε.)
Α΄ Αθηνών: Μαρκεζίνης Σπύρος (Κόμμα Προοδευτικών)
Ξάνθης:  Μπαλτατζής Αλέξανδρος (Κ.Α.Ε.)
Δράμας: Παπαπαναγιώτου Θεοφύλακτος (Κ.Α.Ε.)
Σερρών: Πεταλωτής Κωνσταντίνος (Κ.Α.Ε.)
Έβρου: Τριανταφυλλίδης Ιωάννης (Κ.Α.Ε.)

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα