Έντι Κλαρκ

Ο Έντι Κλαρκ (1950-2018) (αγγλ. Edward Allan Clarke) ήταν Άγγλος κιθαρίστας, γνωστός ως πρώην μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead.

Βιογραφία
Ο Κλαρκ γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1950 στο Λονδίνο και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε παιδική ηλικία. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70 έπαιζε σε τοπικά κλαμπ με διάφορα συγκροτήματα. Το 1974, έγινε μέλος των Curtis Knight Zeus, με τους οποίους κυκλοφόρησε δύο δίσκους, τα "The Second Coming" και "Sea Of Time".

Στη συνέχεια σχημάτισε τους Blue Goose με τον κιμπορντίστα Νίκι Χόγκαρθ, τον ντράμερ Κρις Πέρι και τον κιθαρίστα Άλαν Κάλαν. Ο Κλαρκ παραιτήθηκε πριν την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου του συγκροτήματος, αργότερα μέσα στο 1974 μέσω της "Anchor Records". Ο Κλαρκ δημιούργησε τους Continuous Performance το 1975, οι οποίοι διαλύθηκαν όταν απέτυχαν να υπογράψουν συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία.

Το 1976 γνώρισε τον Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ, ο οποίος είχε μόλις γίνει μέλος των Motörhead, στους οποίους εντάχθηκε και ο Κλαρκ λίγο αργότερα. Το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τους δίσκους "Overkill" (1979), "Bomber" (1979), "Ace of Spades" (1980) και "Iron Fist" (1982), ενώ το ζωντανά ηχογραφημένο "No Sleep 'til Hammersmith" (1981) έφθασε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ. Η συγκεκριμένη σύνθεση κυκλοφόρησε επτά Top-40 σινγκλ και τέσσερις βραβευμένους δίσκους. Ο Κλαρκ έκανε πρώτα φωνητικά στα τραγούδια "Beer Drinkers and Hell Raisers", "I'm Your Witchdoctor", "Step Down" και "Emergency".

Το 1982 και ενώ οι Motörhead βρισκόταν σε περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Κλαρκ αποχώρησε από το συγκρότημα με αφορμή τα προβλήματα στις ηχογραφήσεις του ΕΡ "Stand by your Man" με την τραγουδίστρια των Plasmatics, Γουέντι Ο. Γουίλιαμς. Η τελευταία του ζωντανή εμφάνιση με το συγκρότημα έγινε στο "Palladium" της Νέας Υόρκης στις 14 Μαΐου 1982 και αντικαταστάθηκε από τον Μπράιαν Ρόμπερτσον των Thin Lizzy.

Μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού "Tear it Loose" με τους Twisted Sister αποφάσισε να σχηματίσει τους Fastway με τον μπασίστα των UFO, Πιτ Γουέι. Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την "CBS Records", κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1983, σκαρφαλώνοντας στο Top-50 της πατρίδας τους. Ακολούθησε το "All Fired Up" την επόμενη χρονιά με το συγκρότημα να φτάνει στα πρόθυρα της διάλυσης το 1985. Τελικά, μετά από αλλαγή των μελών του συγκροτήματος, κυκλοφόρησαν το "Waiting for the Roar" και συμμετείχαν στο σάουντρακ της ταινίας "Trick or Treat" την επόμενη χρονιά. Το συγκρότημα περιόδευσε ανοίγοντας τις εμφανίσεις των AC/DC, με τις ηχογραφήσεις να καταλήγουν στο άλμπουμ "Say What You Will - Live".

Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ο Κλαρκ μαζί με τον Λι Χαρτ διατήρησε το όνομα Fastway (χρησιμοποιώντας το εναλλακτικό On Target) κυκλοφορώντας τρεις δίσκους μέχρι το 1992. Με το συγκρότημα συνεργάστηκαν μεγάλα ονόματα του είδους όπως οι Ντον Έρεϊ, Νιλ Μάρεϊ, Μπιφ Μπάιφορντ, Νάιτζελ Γκλόκλερ, κ.α..

Το 1994, κυκλοφόρησε το προσωπικό του άλμπουμ "It Ain’t Over Till It’s Over".

Το 2000, έπαιξε στη συναυλία για τα 25 χρόνια των Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στο δίσκο "Live at Brixton Academy", τρία χρόνια αργότερα.

Το 2007, οι Fastway επανενώθηκαν περιοδεύοντας σε όλο τον κόσμο, ηχογραφώντας το ζωντανό τετραπλό "Steal The Show" και το άλμπουμ "Eat Dog Eat".

Δισκογραφία

Πηγές
 "Fast" Eddie Clarke | Biography | AllMusic
 "Fast" Eddie Clarke, Gear, Wiki, Guitar, Fastway, Motorhead
 BIOGRAPHY - Fastway
 Motorhead Biography | Rolling Stone
 Fast Eddie Clarke - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Motörhead
 The Official On-Line Tribute to Fast Eddie Clarke

Βρετανοί κιθαρίστες
Ροκ μουσικοί
Βρετανοί μουσικοί
Motörhead