joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τζωρτζ Μπιουκάναν

Ο Τζωρτζ Μπιουκάναν (George Buchanan, Φεβρουάριος 1506 - 28 Σεπτεμβρίου 1582) ήταν Σκωτσέζος ιστορικός και ουμανιστής λόγιος.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1506 στο Κίλερν της Σκωτίας. Δίδαξε λατινικά στο κολέγιο Σαιντ-Μπαρμπ στο Παρίσι όπου είχε σπουδάσει. Με το Franciscanus et fratres (1527) και το Somnium (1535) επιτέθηκε με δριμύ τρόπο κατά των Φραγκισκανών, με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί ως αιρετικός και να φυλακιστεί. 

Αφού απέδρασε, κατέφυγε στο Μπορντώ και δίδαξε στο κολέγιο Gyenne όπου μεταξύ των μαθητών του ήταν και ο Μισέλ ντε Μονταίν. Μετέφρασε την Άλκηστη και τη Μήδεια του Ευριπίδη στα Λατινικά και έγραψε πρωτότυπα δράματα όπως το Baptistes και Hepthes στα οποία καυτηρίαζε την τυραννία. Κατηγορήθηκε ξανά ως αιρετικός το 1547, ενώ δίδασκε σε πορτογαλικό πειραματικό σχολείο και κλείστηκε σε μοναστήρι για σωφρονισμό και επανεκπαίδευση. Ενώ ήταν έγκλειστος συνέθεσε παράφραση των Ψαλμών που για πολύ καιρό χρησιμοποιήθηκε για τη διδασκαλία των λατινικών στη Σκωτία. 

Απελευθερώθηκε το 1552 και παρέμεινε στη Γαλλία για ορισμένο διάστημα υπηρετώντας ως παιδαγωγός. Τότε έγραψε το De spaere (1555), ένα λατινικό ποίημα σε πέντε βιβλία και ένα ποίημα για το γάμο της βασίλισσας της Σκωτίας, Μαρίας Στιούαρτ με το Φραγκίσκο Β΄ της Γαλλίας, το Epithalamium (1558). Το 1561 επέστρεψε στη Σκωτία. Αν και αρχικά ήταν υποστηρικτής της Μαρίας Στιούαρτ, μετά τη δολοφονία του δευτέρου συζύγου της, του λόρδου Ντάρνλεϊ, το 1567 έγινε δριμύτατος εχθρός της. Συνέβαλε στη σύνταξη της εναντίον της κατηγορίας και υποστήριξε την Ελισάβετ Α' της Αγγλίας μετά την εκτέλεσή της. Υπήρξε παιδαγωγός του νεαρού βασιλιά Ιακώβου ΣΤ' (μετέπειτα Ιακώβου Α' της Αγγλίας) και απέκτησε και άλλα αξιώματα. 

Το 1579 έγραψε, σε μορφή διαλόγου, το σπουδαιότερο από τα πολιτικά του συγγράμματα, το De jure regni apud Scotos, που αποτελεί υποστήριξη της περιορισμένης μοναρχίας. Πριν πεθάνει το 1582 ολοκλήρωσε το Rerum Scoticarum Historia που αποτελεί καταγραφή της ιστορία της Σκωτίας από την εποχή του μυθικού Φέργκους.

Πηγή

 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.37

Σκωτσέζοι
Λόγιοι
Ουμανιστές
Πορεία του Πολυτεχνείου (1980)

Κατά την διάρκεια της πορείας για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1980 στην Αθήνα, σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια μεταξύ ομάδας διαδηλωτών και των μονάδων αποκατάστασης τάξης (ΜΑΤ), που είχαν ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό δυο διαδηλωτών.

Ιστορικό
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την 7η επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη και η Ελληνική Αστυνομία, δεν είχε επιτρέψει την διέλευση της καθιερωμένης πορείας μπροστά από την Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, και τροποποιήθηκε η διέλευσή της με κατεύθυνση την πλατεία Συντάγματος. Οι περισσότερες φοιτητικές παρατάξεις της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ΕΦΕΕ), που συμμετείχαν στην πορεία, ακολούθησαν την συγκεκριμένη τροποποιημένη διαδρομή, αλλά κάποιες αριστερές φοιτητικές παρατάξεις δεν υπάκουσαν στις κυβερνητικές οδηγίες και κατευθύνθηκαν προς την πρεσβεία. Την ημέρα της επετείου, περίπου δύο χιλιάδες διαδηλωτές των αριστερών παρατάξεων, κατευθύνθηκαν προς την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, με σκοπό να κατευθυνθούν τελικά προς την πρεσβεία. Στο ύψος της Ελληνικής Βουλής όμως εμποδίστηκαν από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί, με σκοπό να να απαγορεύσουν την κατεύθυνση της πορείας προς την πρεσβεία. Ακολούθησαν μεγάλης έκτασης επεισόδια με πολλούς τραυματισμούς και εκτεταμένες καταστροφές σε καταστήματα και κτήρια. Κατά την διάρκεια αυτών των επεισοδίων δολοφονήθηκαν από τα ΜΑΤ, δύο νεαροί διαδηλωτές η Σταματίνα Κανελλοπούλου, Ελληνίδα εργάτρια 20 ετών, και ο Ιάκωβος Κουμής, Κύπριος φοιτητής 26 ετών.

Παραπομπές

Ταραχές στην Αθήνα
Εορτασμός της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Δολοφονίες στην Ελλάδα
Πέτρος Λεβεντάκος

Ο Πέτρος Λεβεντάκος ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής ως επιτελικός μέσος και αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α' Εθνική με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιώς, της Παναχαϊκής και του ΠΑΣ Γιάννινα.

Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1945 στην Πάτρα και ξεκίνησε την καριέρα του το 1962 από την Παναχαϊκή. Το 1965 πήρε μεταγραφή για τον Εθνικό Πειραιώς, στον οποίο έμεινε ως το 1971 όταν και επέστρεψε στην ομάδα της Πάτρας. Το δεύτερο πέρασμά του από την Παναχαϊκή διήρκεσε τέσσερα χρόνια, κατά το οποίο αποτέλεσε μαζί με τους Δαβουρλή, Ρήγα, Στραβοπόδη και πολλούς άλλους, μέλος της μεγάλης ομάδας των κοκκινόμαυρων, η οποία κατέλαβε την τέταρτη θέση του Πρωταθλήματος την περίοδο 1972-73 και την έξοδο στην Ευρώπη. Το 1975 αποχώρησε από την Πάτρα και αγωνίστηκε για έναν χρόνο στη μεγάλη ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα που κατέλαβε την 5η θέση στο πρωτάθλημα 1975-76. Το 1976 συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην άλλη μεγάλη ομάδα της Πάτρας, τον Α.Π.Σ. Πάτραι, με τον οποίο αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική έχοντας περάσει από ομάδες όπως ο Ναυπακτιακός Αστέρας, ο Α.Ο. Κέρκυρα, ο Φωκικός Άμφισσας, ο Α.Π.Σ. Πάτραι, ο Φωστήρας Οβρυάς κ.α. Την περίοδο 2008/09 είχε διατελέσει γενικός αρχηγός της Παναχαϊκής, ενώ τελευταία φορά ήταν προπονητής στον Ολυμπιακού Πύργου το 2010.

Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 29 Ιουνίου 2021.

Στατιστικά

Πηγές 

Πέτρος Λεβεντάκος, Πέτρος Λεβεντάκος: Το Δέκα το Καλό!, εκδόσεις Πικραμένος Γιάννης, 2016, ISBN 978-960-6628-74-0
Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation rsssf.com
Συνέντευξη στον Sportfm Πάτρας

Παραπομπές 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι
λ
Elephants Dream

Το Elephants Dream είναι μια ταινία μικρού μήκους δημιουργημένη σε υπολογιστή (CGI) από τον Ινστιτούτο Blender, κομμάτι του ιδρύματος Blender. Η ταινία δημιουργήθηκε με την σουίτα 3Δ Blender. Η πρεμιέρα έγινε στις 24 Μαρτίου 2006, μετά από 8 μήνες δουλειάς. Ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2005 με την ονομασία Orange από μια ομάδα 7 ατόμων. Αργότερα μετονομάστηκε σε Machina και ύστερα σε Elephants Dream.

Ταινίες μικρού μήκους
Ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ολλανδικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2006
Στέφανος Κανέλλος

Ο Στέφανος Κανέλλος (1792-1823) ήταν Έλληνας λόγιος των αρχών του 19ου αιώνα και επαναστάτης. Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1792 στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε φυσικές επιστήμες και δίδαξε μαθηματικά και φυσική ιστορία στη Σχολή του Βουκουρεστίου που διήθυνε ο Κωνσταντίνος Βαρδαλάχος. Όταν ξέσπασε η επανάσταση ο Κανέλλος εγκατέλειψε τη διδασκαλία και πολέμησε με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Μεταξύ των άλλων ανέλαβε και την παρουσίαση των θέσεων του κινήματος του Υψηλάντη στους μονάρχες της Ρωσίας και της Γερμανίας. Μετά την αποτυχία του κινήματος διέφυγε στο Παρίσι αλλά σύντομα γύρισε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στην επανάσταση. Τον Μάιο του 1823 συνόδεψε στην Κρήτη τον Εμμ.Τομπάζη που είχε διοριστεί από την προσωρινή κυβένηση αρμοστής στο νησί. Η συμβολή του στην σύνταξη του διοικητικού διοργανισμού του νησιού, που απέβλεπε και στην εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ των αντιμαχομένων ομάδων των Κρητών οπλαρχηγών, υπήρξε πολύτιμη. Πέθανε στην Κρήτη το 1823 από λοιμώδη ασθένεια.

Υπήρξε από τους κύριους συνεργάτες του φιλολογικού περιοδικού Ερμής ο Λόγιος (Βιέννη 1811-1821) στο οποίο δημοσίευσε μαζί με τον Αθανάσιο Βογορίδη θέματα ιδίως των φυσικών επιστημών. Στον τομέα αυτό μετέφρασε στα Ελληνικά επιστημονικές πραγματείες Γάλλων και Γερμανών επιστημόνων. Επίσης μαζί με το Βογορίδη δημοσίευσε βιβλιοκρισίες και άρθρα για φιλοσοφικά θέματα. Τέλος υπήρξε και συντάκτης και μελοποιός πατριωτικών ποιημάτων και θουρίων ( «Παιδιά των Ελλήνων τι καρτερείτε», «Τα παληκάρια τα καλά δεν κλέπτουν, δεν αρπάζουν» κ.α.).

Πηγή 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.27
  Βακάλης Χρήστος (2007) Ο Ελληνισμός της Ρουμανίας τον 19ο αιώνα. Η περίπτωση του Βουκουρεστίου, μεταπτυχιακή εργασία, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ, ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ, σελ. 22, 23
Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.684-685

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Πανελλήνιο ομαδικό κύπελλο σκακιού

Το Πανελλήνιο ομαδικό κύπελλο στο σκάκι διοργανώνεται από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση είναι κοινή για άνδρες και γυναίκες.

Η διοργάνωση είναι με το σύστημα νοκ-άουτ, αρχικά οι σύλλογοι παίζουν για το τοπικό κύπελλο τη ένωσης που ανήκουν και έπειτα προκρίνονται στην τελική φάση. Στην τελική φάση συνεχίζεται με το σύστημα νοκ-άουτ και τα ημιτελικά γίνονται, από την πρώτη διοργάνωση, με το σύστημα Φάιναλ φόρ με μεγάλο και μικρό τελικό.

Κυπελλούχοι

Σύνολο Τίτλων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΑΣ Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία

Σημειώσεις

Σκάκι στην Ελλάδα
σκακι
|}
Big Buck Bunny

Το  Big Buck Bunny (ελεύθερη απόδοση: Το λαγουδάκι «όλα τα λεφτά») (κωδικό όνομα: Peach, Ροδάκινο)  είναι ταινία μικρού μήκους κινούμενων σχεδίων από το Ινστιτούτο Blender, τμήμα του Ιδρύματος Blender. Όπως και η προηγούμενη ταινία του ιδρύματος, Elephants Dream, έτσι και αυτή παρήχθη με ελεύθερο λογισμικό. Το έργο ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2007 και η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 10 Απριλίου 2008 στο Άμστερνταμ. Η ταινία ήταν διαθέσιμη για λήψη από το Ίντερνετ στις 30 Μαΐου 2008.

Την ταινία ακολούθησε και ένα ελεύθερο βιντεοπαιχνίδι τον Αύγουστο 2008, το Yo Frankie!.

Πλοκή 
Η πλοκή της ταινίας ακολουθεί μια μέρα από την ζωή του Big Buck Bunny όταν συναντάει τρία ενοχλητικά τρωκτικά, τους Frank, Rinky και Gamera. Τα τρωκτικά διασκεδάζουν ενοχλώντας αβοήθητα πλάσματα του δάσους, πετώντας πέτρες και φρούτα πάνω τους. Μετά τον θάνατο των δύο από τις αγαπημένες πεταλούδες του Bunny, αυτός αποφασίζει να αλλάξει τον ειρηνικό χαρακτήρα και σχεδιάζει ένα σχέδιο εκδίκησης.

Τεχνικές πληροφορίες 
Μετά από την ταινία Elephants Dream, η μικρού μήκους ταινία είναι το πρώτο έργο από το Ίδρυμα Blender που θα δημιουργηθεί από το Ινστιτούτο Blender, ένα τμήμα του ιδρύματος που έχει συσταθεί ειδικά για να διευκολύνει τη δημιουργία ανοικτών ταινιών και παιχνιδιών. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Blender, από δωρεές από την κοινότητα του Blender, από προ-πωλήσεις DVD της ταινίας και εμπορικές χορηγίες. Τόσο το τελικό προϊόν και τα δεδομένα της παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων κίνησης, τους χαρακτήρες και τις υφές είναι διαθέσιμα υπό την άδεια Creative Commons Attribution. Εκδόθηκε στις εγκαταστάσεις υπολογιστών  Cloud computing της Sun Microsystems Sun Cloud

Βελτιώσεις στο Blender 
Όπως έγινε και με την αρχική ταινία, Elephants Dream, έτσι και σε αυτή την ταινία έγιναν βελτιώσεις το Blender από την παραγωγής της ταινίας. Οι νέες δυνατότητες ενσωματώθηκαν στο Blender 2.46

Απόσπασμα από την ταινία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Λήψη της ταινίας 
 Τρέιλερ της ταινίας 
 Δημιουργοί
 Το Big Buck Bunny στο Internet Movie Database

Ταινίες μικρού μήκους
Ολλανδικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αχαΐας

Η Ιερά Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας είναι ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι.

Θέση
Βρίσκεται σε απόσταση 13 χλμ. από το Αίγιο.

Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1415-1420 από τον Όσιο Λεόντιο, εγγονό του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου. 

Αρχικά, η μονή ιδρύθηκε ψηλότερα από την σημερινή της θέση, πάνω σε βράχο. Καταστράφηκε το 1500 και οι τότε μοναχοί επανίδρυσαν την μονή στην σημερινή της θέση. Σώζεται ακόμα το παλαιομονάστηρο, και το ασκηταριό του Οσίου Λεοντίου. Σήμερα έχει 8 μοναχούς.

Πηγές
 Δημήτριος Κόκκορης, Ορθόδοξα Ελληνικά μοναστήρια. Προσκυνηματικός οδηγός, Αθήνα 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγιαλείας. im-ka.gr. Ανακτήθηκε: 03/10/2016.
 Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Μοναστήρια. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 02/10/2016.
 Φωτογραφίες από το μοναστήρι

Τ
Δήμος Αιγίου
Δήμος Αιγιαλείας
Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης

Το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης (δανικά Københavns Universitet) είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο πανεπιστήμιο της Δανίας. Ιδρύθηκε το 1479, έχει περισσότερους από 37.000 σπουδαστές και προσωπικό πάνω από 7.000. Το πανεπιστήμιο έχει αρκετά κτήρια διασκορπισμένα σε όλη την πόλη, με το μεγαλύτερο να βρίσκεται στο κέντρο της Κοπεγχάγης. Τα περισσότερα μαθήματα δίνονται στη δανική γλώσσα, ενώ υπάρχουν και μερικά που γίνονται στα αγγλικά και τα γερμανικά.

Ιστορία

Σχολές
 Σχολή Ιατρικής
 Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών
 Σχολή Νομικής
 Σχολή Επιστημών της Ζωής
 Φαρμακευτική Σχολή
 Σχολή Θετικών Επιστημών
 Σχολή κοινωνικών επιστημών
 Θεολογική σχολή

Διάσημοι
Εννέα απόφοιτοι του πανεπιστημίου βραβεύθηκαν με Νόμπελ και ένας ήταν αποδέκτης του βραβείου Τούρινγκ.

 Τύχο Μπράχε (1546 – 1601), αστρονόμος
 Γιάκομπ Γκέοργκ Κρίστιαν Άντλερ (1756 – 1834), λεβαντινολόγος, θεολόγος
 Χανς Κρίστιαν Έρστεντ (1777 – 1851), φυσικός και χημικός 
 Σαίρεν Κίρκεγκωρ (1813 – 1855), φιλόσοφος και θεολόγος
 Νιλς Μπορ (1885 – 1962), φυσικός
 Μπενγκτ Στρέμγκρεν (1908 – 1987), αστρονόμος και αστροφυσικός

Παραπομπές

 
Κοπεγχαγης
Πανεπιστημιο
Βαθύλακκος Θεσσαλονίκης

Ο Βαθύλακκος είναι κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης και του δήμου Χαλκηδόνος. Έχει πληθυσμό 2.337 κατοίκους (2011). Ο Βαθύλακκος βρίσκεται βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση 27 χιλιομέτρων από το κέντρο της.

Γενικά στοιχεία 
Ο Βαθύλακκος Θεσσαλονίκης είναι ο 4ος μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός του πρώην Καποδιστριακού Δήμου Αγίου Αθανασίου. Σήμερα ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Χαλκηδόνος. Το χωριό διαθέτει δύο νηπιαγωγεία, ένα δημοτικό σχολείο (9/θέσιο) και ένα γυμνάσιο. Διαθέτει επιπλέον τέσσερις εκκλησίες, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Ιωάννη του Ντεντέ και το παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία. Την παραμονή και ανήμερα της γιορτής του τελευταίου, 19-20 Ιουλίου, λαμβάνει χώρα το πανηγύρι του χωριού.

Τοποθεσία
Ο Βαθύλακκος πήρε το όνομά του από τους λόφους, τις χαράδρες και τα ρέματα που υπάρχουν κοντά στο χωριό. 

Βρίσκεται ΒΔ της Θεσσαλονίκης και έχει υψόμετρο 110 μ. Η ονομασία είναι πολύ παλιά, ήδη από πριν την Τουρκοκρατία. Επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν παράλληλα και Κατή-κιοϊ ή Καδή-κιοϊ. Πιθανολογείται ότι ήταν έδρα του Τούρκου δικαστή (Καδή). Βρίσκεται κοντά στην έπαυλη «Τοψίν», όπου έγιναν οι διαπραγματεύσεις για την παράδοση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους στους Έλληνες. 

Απελευθερώθηκε το 1912 και προσαρτήθηκε το 1913 με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου. Είχε τότε 421 κατοίκους (227 άνδρες και 194 γυναίκες). Το 1918 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέας Μεσημβρίας (πρώην Μπουγαριόβου). 

Από το 1914 είχε μετονομαστεί σε Βαθύλακκος. Από το 1924 ως το 1927 εγκαταστάθηκαν στο χωριό 1.500 περίπου πρόσφυγες που προέρχονταν απ' τα περίχωρα της Σμύρνης (νομός Αϊδινίου) και πιο συγκεκριμένα κατάγονταν απ' το Σεβδίκιοϊ. Οι πρόσφυγες, Έλληνες στην καταγωγή τους, εγκαταστάθηκαν γύρω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου υπήρχαν απομεινάρια χωριού. Βρήκαν μια περιοχή ακαλλιέργητη, γεμάτη αγκύλες. Έστησαν σκηνές (τσαντίρια) έξω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Μερικοί έμειναν στα 15 παλιά σπίτια και τις παράγκες που υπήρχαν. 

Λίγους μήνες αργότερα άρχισαν να χτίζονται τα σπίτια του εποικισμού που ολοκληρώθηκαν το 1927 και μοιράστηκαν, ενώ το 1929 μοιράστηκαν και κλήροι. Το 1930 ο Βαθύλακκος αναγνωρίστηκε σαν αυτόνομη κοινότητα.

Σήμερα 
Σήμερα ο Βαθύλακκος αποτελεί Δημοτική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αγίου Αθανασίου του Δήμου Χαλκηδόνος Θεσσαλονίκης. Συνορεύει με τα χωριά Γέφυρα, Άγιο Αθανάσιο, Νέα Μεσημβρία, αλλά και με το χωριό Πρόχωμα, καθώς και το Νέο Αγιονέρι του Νομού Κιλκίς.

Απέχει 28 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και η συγκοινωνία του χωριού είναι τακτική. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στον οδικό άξονα Θεσσαλονίκης-Ευζώνων.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Ο Βαθύλακκος, για τις παροχές υγείας, εντάσσεται, στο ΙΚΑ Δ.Δελτα (τοπικό υποκατάστημα Διαβατων) και στο ΙΚΑ Αριστοτέλους Θεσσαλονίκης. Η κτηνοτροφία και η πτηνοτροφία συμπληρώνουν τις κύριες ασχολίες των κατοίκων. Οι κάτοικοι μικρασιατικής καταγωγής διατηρούν τα έθιμα και τις παραδόσεις που έφεραν απ' την πατρίδα. 

Στο χωριό έχει την έδρα του ο Σμυρναϊκός Βαθυλάκκου. Τέλος, λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος με χορευτική ομάδα παραδοσιακών χορών.

Παραπομπές

Δήμος Χαλκηδόνος
Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης
Ευρωπός

Ο Ευρωπός ή Εύρωπος βρίσκεται στην Κεντρική Μακεδονία, είναι κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας νομού Κιλκίς και σε απόσταση σε απόσταση 44 χιλιομέτρων δυτικά από την πόλη του Κιλκίς. 

Αποτελούσε οικισμό της άλλοτε επαρχίας Παιονίας και έδρα του πρώην ομώνυμου δήμου. Με την τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση, αποτελεί δημοτική κοινότητα του δήμου Παιονίας. Έχει πραγματικό πληθυσμό 2.425 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Υπήρξε πατρίδα του ιδρυτού της δυναστείας των Σελευκιδών Σελεύκου Α΄ Νικάτορος, στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε ανάμνηση της μακεδονικής Ευρωπού, ο Σέλευκος ίδρυσε την Ευρωπό της Συρίας, την Ευρωπό σημερινό προάστιο της Τεχεράνης και την Ευρωπό της Μεσοποταμίας. Στον αρχαιολογικό χώρο της περιοχής έχει βρεθεί και ο μοναδικός στην Μακεδονία κούρος που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Κωμοπόλεις του νομού Κιλκίς
Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Δήμος Ευρωπού
Δήμος Παιονίας
Καβούρ

Το  Καβούρ (ιταλικά: Cavour) είναι μια ιταλική πόλη, δήμος, έκτασης 40 περίπου τ.χλμ. που βρίσκεται στην επαρχία του Τορίνο, του νομού Πεδεμόντιο στη βορειοδυτική Ιταλία κοντά στην ιταλογαλλική μεθόριο. Απέχει περί τα 40 χλμ. από το Τορίνο.

Στις 31 Δεκεμβρίου του 2004 αριθμούσε 5.581 κατοίκους.

Στους ρωμαϊκούς χρόνους έφερε το όνομα "Κάμπουρουμ" (Caburrum). Βρίσκεται σε μία πεδιάδα βόρεια της οποίας υψώνονται μεγάλοι γρανιτένιοι όγκοι οι καλούμενοι Βράχοι του Καβούρ (Rocca di Cavour). Στην πόλη απαντώνται ερείπια μεσαιωνικής οχύρωσης. Το 1771 φέρεται ν΄ αποτέλεσε μαρκησιάτο της οικογένειας Μπένσο όπου κατ΄ αρρενογονία δίδονταν ο τίτλος του Κόμη του Καβούρ. 

Τον τίτλο αυτό έφερε και ο καταγόμενος από την πόλη αυτή πρωθυπουργός της Ιταλίας Καμίλλο Μπένσο Κόμης του Καβούρ, που υπήρξε ο πρωτεργάτης της ενοποίησης του ιταλικού Βασιλείου, προς τιμή του οποίου και έλαβαν το όνομα δύο πολεμικά πλοία, ένα  του άλλοτε Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού,  πρωτοπόρο θωρηκτό, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα αεροπλανοφόρο του σημερινού πολεμικού ναυτικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Τορίνο
Δημήτριος Δούκας

Ο Δημήτριος Δούκας ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη, και περί τα τέλη του 15ου αιώνα μετέβη στην Ιταλία, όπου προσκλήθηκε από τον Άλδο στην Βενετία. Κατά πρόσκληση του καρδινάλιου Ξιμένου ήρθε μαζί με τον φίλο του Νικήτα Φαύστου και άλλους λόγιους στην Ισπανία. Κατά πάσα πιθανότητα πέθανε στην Μαδρίτη.

Συγγράμματα
 Στην Ιταλία εξέδωσε τα Ηθικά του Πλουτάρχου το 1509 και τους Δέκα Ρήτορες.
 Στην Ισπανία επιστάτησε στην εκτύπωση της πολυγλώτου Διαθήκης (Biblia Complutensis).

Πηγές
 

Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Ρωµιάνικο κόμμα

Το Ρωµιάνικο κόμμα ήταν ο ένας από τους δύο πολιτικούς σχηματισμούς της Ζακύνθου, ο άλλος ήταν ο Λομπαρδιανός.

Ιδρύθηκε το 1880 από τον Σπυρίδωνα Ρώμα ο οποίος το 1879 είχε εκλεγεί ήδη βουλευτής Ζακύνθου, και η ονομασία του προέρχεται από το όνομα της οικογένειας Ρώμα. Ο σχηματισμός έπαψε να υπάρχει το 1940 με την κήρυξη του Β΄παγκοσμίου πολέμου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Οικογένεια Ρώμα στο Διαδίκτυο

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Ζάκυνθος
Κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (2010)

Οι κρατιδιακές εκλογές της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας 2010, διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2010 για να εκλεγούν τα μέλη του Κοινοβουλίου (Landtag) (πολιτειακό νομοθετικό σώμα) της ΒΡΒ στη Γερμανία.

Πριν τις εκλογές 

Στις εκλογές του 2005 οι Σοσιαλδημοκράτες έχασαν την εξουσία μετά τον σχηματισμό κυβερνήσεων από το 1966. Οι Χριστιανοδημοκράτες νίκησαν στις εκλογές, παίρνοντας 89 από τις 187 έδρες και ο Γύργκεν Ρύττγκερς ανέλαβε την θέση του Minister-President. Αυτός και το κόμμα του έχουν κυβερνήσει με το FDP που είναι υπέρ της ελεύθερης αγοράς.

Κόμματα 
Τα ακόλουθα κόμματα αναμετρήθηκαν στις εκλογές:
 Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
 Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
 Οι Πράσινοι (Γερμανία)
 Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
 Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα
 Η Αριστερά
 Οι Ρεπουμπλικανοί
 Οικολογικό Δημοκρατικό Κόμμα
 Κίνημα Αλληλεγγύης για τα Πολιτικά Δικαιώματα
 Κόμμα των πιστών στη Βίβλο Χριστιανών
 Πρόνοια για τα Ζώα και το Ανθρώπινο Περιβάλλον
 Κόμμα Οικογένειας της Γερμανίας
 Die PARTEI
 Κόμμα του Κέντρου
 Bund für Gesamtdeutschland
 Κόμμα για την Εργασία, το Περιβάλλον και την Οικογένεια
 Κόμμα Πειρατών
 Γερμανικό Δημοκρατικό Κόμμα
 Ελεύθερη Ένωση
 Rentner-Partei-Deutschland
 Bürgerbewegung pro Nordrhein-Westfalen
 Die Violetten – für spirituelle Politik
 Bündnis für Innovation und Gerechtigkeit
 Ab jetzt...Bündnis für Deutschland
 Freie Bürger-Initiative/Ελεύθεροι Ψηφοφόροι

Αποτελέσματα

Δημοσκοπήσεις 
Οι επόμενες δημοσκοπήσεις έχουν διεξαχθεί κατά την διάρκεια της εκστρατείας:

Παραπομπές 

2010
Βορεια Ρηνανια Βεστφαλια
Δοκίμειον (Φρυγία)

Το Δοκίμειον (αλλιώς και Δοκιμία και Δοκίμιον) ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας,  όπου υπήρχαν περίφημα λατομεία μαρμάρου. Ακόμη και σήμερα παραμένει έδρα Ρωμαιοκαθολικού επισκόπου. 

Η πόλη ήταν μια μακεδονική αποικία των ελληνιστικών χρόνων, όπως προκύπτει από τα νομίσματά της. Φέρουν τις επιγραφές Δήμος ή Ιερά Σύγκλητος Δοκιμέων Μακεδόνων, ενώ οι κάτοικοι της πόλεως ονομάζονταν Μακεδόνες. Ιδρυτής της πόλεως φέρεται ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Αντίγονος Δόκιμος (τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.) που διετέλεσε διοικητής της Φρυγίας για λογαριασμό του Αντιγόνου Μονοφθάλμου. Πιστεύεται ότι η αρχική ονομασία της πόλεως ήταν Δοκίμειον, Δοκιμία κώμη και Δοκίμαιον και αργότερα επικράτησε ο τύπος Δοκίμιον.

Ο Στράβων το τοποθετεί κοντά στα Σύνναδα. Το αποκαλεί χωρίον, προσθέτοντας ότι εκεί υπήρχε λατομείο που εξάγονταν πολύτιμοι λίθοι οι Συνναδινοί. Οι Φρύγες ωστόσο τους αποκαλούσαν Δοκιμίτες και Δοκιμαίους λίθους. Στην αρχή, οι προσπάθειες εκσκαφής από το λατομείο απέδοσαν μόνο μικρές ποσότητες λίθων. Αργότερα όμως, χάρη στις συστηματικές προσπάθειες των Ρωμαίων, εισάγονταν προς την Ρώμη τεράστιες στήλες λίθου. Ως προς την ποιότητα πλησιάζουν αυτήν του αλαβαστρίτη. Σύμφωνα με την παράδοση οι κόκκινες ραβδώσεις του λίθου οφείλονταν στον θνήσκοντα Φρυγικό θεό Άττι. 

Ο Στράβων υποστηρίζει ότι η πεδιάδα των Συννάδων έχει 60 στάδια μήκος και ότι πιο πέρα είναι το Δοκίμειον. Ο Πευτιγγεριανός πίνακας τοποθετεί το Δοκίμειον στην οδό που συνδέει τα Σύνναδα με το Δορύλαιον. Πάνω στην αρχαία πόλη βρίσκεται η σύγχρονη İscehisar της επαρχίας Afyonkarahisar (το αρχαίο Ακροϊνόν). 

Στον αρχαιολογικό χώρο του Δοκιμείου έχουν ανακαλυφθεί και χριστιανικές επιγραφές, από τις οποίες η πιο ύστερη είναι της εποχής του Μ. Κωνσταντίνου. Ή έξι ή επτά επίσκοποι είναι γνωστοί από το 344 -879 μ.Χ. Η επισκοπή της πόλεως υπαγόταν στην μητρόπολη των Συννάδων της Φρυγίας Σαλουταρίας. 

Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Χάλκη Λάρισας

Η Χάλκη είναι ένα από τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου. Η θέση της είναι νοτιοανατολικά σε σχέση με την πόλη της Λάρισας, σε υψόμετρο 81 μέτρων και απέχει από αυτή 16 χλμ. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Κιλελέρ. Αριθμεί 1.805 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Ονομασία 
Για τη σημερινή ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη εκδοχή είναι ότι ονομάστηκε έτσι από τη λέξη «χαλκιάδες» (αυτοί που επεξεργάζονται το χαλκό) και η δεύτερη από έναν αρχαίο οικισμό που βρισκόταν στη γύρω περιοχή.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Η Χάλκη είναι ένα χωριό 15 χιλιόμετρα νότια της Λάρισας. Ιδρύθηκε πριν από 300 περίπου χρόνια από κολίγους της περιοχής. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, οι Τούρκοι την είχαν ονομάσει Μαϊμούλι. Στη συνέχεια ονομάστηκε Όγχηστος. Το όνομα αυτό το πήρε από έναν παραπόταμο που περνούσε έξω από το χωριό. 

Η κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η γεωργία. Οι κύριες παραγωγές είναι το βαμβάκι,το σιτάρι, η βιομηχανική ντομάτα,ενώ τα τελευταία χρονιά καλλιεργείται, σπανάκι αλλά και δενδρώδεις καλλιέργειες όπως (φιστικιά, καρυδιά, αμυγδαλιά, σταφύλι). 

Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (1843), ενώ σώζεται το καμπαναριό από τον παλαιότερο ομώνυμο ναό (1815), που κάηκε. Ένα αξιοθέατο της Χάλκης ήταν ένα κυπαρίσσι 26 περίπου μέτρων, το οποίο ήταν από τα ψηλότερα της Ελλάδας και στόλιζε τη Χάλκη την περίοδο των Χριστουγέννων, αλλά κάηκε από άγνωστους λόγους. Επίσης, την Καθαρά Δευτέρα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με φασολάδα και νηστίσιμα εδέσματα που συνοδεύονται από το γαϊτανάκι και άλλες διάφορες δραστηριότητες.

Στις 2 Μαΐου, ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Αθανάσιου, στο χωριό πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με χορούς. Το καλοκαίρι λαμβάνουν χώρα τα «Μπατζιανούλια», εκδηλώσεις προς τιμήν της Ολυμπιονίκη Δέσποινας Μπατζιανούλη, κατοίκου της Χάλκης, η οποία διακρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1997 της Δανίας για άτομα με ειδικές ανάγκες κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο στο δρόμο 400 μέτρων με παγκόσμιο ρεκόρ και αργυρό στο δρόμο 200 μέτρων.

Στη Χάλκη υπάρχουν 2 πλατείες. Η κεντρική πλατεία "Δημήτριος Χατζηγιάννης" και η πλατεία Εθνικής Αντίστασης.

Αθλητισμός 
Σήμερα, η Χάλκη είναι ευρύτερα γνωστή για την ποδοσφαιρική της ομάδα, τον Ηρακλή Χάλκης, η οποία αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών.Ιδρύθηκε το 1954 και από τότε έχει δημιουργήσει μια μεγάλη ιστορία με πολλές κατακτήσεις στην πορεία της. 

Επιπλέον στη Χάλκη υπάρχει η ομάδα καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ) και βόλεϊ Ηρακλής Χάλκης.

Παραπομπές 
 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Κιλελέρ
Νόρφολκ Χάουζ

Το Νόρφολκ Χάουζ, στην Πλατεία Σεν Τζέιμς (St James's Square) 31, στο Λονδίνο κτίσθηκε το 1722 για τον Δούκα του Νόρφολκ. Ήταν μια βασιλική κατοικία για μια μικρή περίοδο μόνο, όταν ο Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, πατέρας του Βασιλιά Γεώργιου Γ', έζησε εκεί το 1737-1741, μετά τον γάμο του το 1736 με την Πριγκίπισσα Αυγούστα του Ζάξε-Γκότα,κόρη του Φρειδερίκου Β', Δούκα του Ζάξε-Γκότα. Ο Βασιλιάς Γεώργιος Γ' γεννήθηκε στο σπίτι, το οποίο προσφέρθηκε στο βασιλικό ζεύγος από τον 9ο Δούκα του Νόρφολκ.

Η οικογένεια μετακόμισε στο Λέστερ Χάουζ το 1742, και θα παρέμενε το σπίτι του πρίγκπα μέχρι το θάνατο  του εννέα χρόνια μετά, και της συζύγου του μέχρι το θάνατο της το 1764. 

Το αυθεντικό Νόρφολκ Χάουζ παρέμεινε στην ιδοκτησία των Δουκών του Νόρφολκ έως το 1938 όταν κατεδαφίσθηκε και ο χώρος έγινε ένα κτήριο γραφείων. Αυτό το κτήριο υπηρέτησε ως γραφεία για δτρατιωτικούς από μια ποικιλία συμμαχικών δυνάμεων περιλαμβανομένης της 1ης Στρατιάς Καναδά και το Ανώτατο Αρχηγείο Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης υπό τον Στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Δύο πλάκες στο εξωτερικό του κτηρίου ενθυμίζουν τον ρόλο του κτηρίου στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.  

Μέρος του εσωτερικού του σπιτιού του δέκατου όγδοου αιώνα επιβιώνει, ειδικά το Μουσικό Δωμάτιο, σχεδιασμένο από τον Τζιοβάννι Μπατίστα Μπόρρα για τον 9ο Δούκα. Αποκατεστημένο και επαναδιακοσμημένο στο αρχικό του σχέδιο με καθαρή λευκή μπογιά με επιχρύσωση, σκαλιστό ξύλινο διάκοσμο, αφού διατηρήθηκε σε αποθήκη, το δωμάτιο εκτίθεται τώρα στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου.

Σήμερα το κτίριο είναι μοντέρνα γραφεία. Το εσωτερικό έχει πλήρως καταστραφεί και επισκευασθεί τα πρόσφατα έτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Detailed history and description - from the Survey of London.
 

Βασιλικές κατοικίες στο Λονδίνο
Ιωάννης Δαμβέργης

Ο Ιωάννης Δαμβέργης (1862-1938) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1932) επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1862 αλλά εξαιτίας της Κρητικής Επανάστασης αναγκάστηκε να μετακομίσει σε παιδική ηλικία στη Σμύρνη. Εκεί μαθήτευσε στην Ευαγγελική Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού Εβδομάς την περίοδο 1887-1892 και της Εφημερίδας των συζητήσεων, ενώ από το 1902 ως το 1916 ανέλαβε την έκδοση και διανομή του εθνικιστικού φυλλαδίου Πάτρια. Ο Ιωάννης Δαμβέργης υποστήριξε τον αγώνα των κρητικών για ανεξαρτησία. Ήταν υποστηρικτής της βενιζελικής παράταξης, έχοντας δουλέψει ως διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, γι' αυτό και συνελήφθη το Νοέμβρη του 1916 και φυλακίστηκε ως το Γενάρη του επόμενου χρόνου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Πέθανε στις 17 Απριλίου 1938 στην Αθήνα.

Έργο 
Ο Ιωάννης Δαμβέργης έγραψε κυρίως πεζογραφικό έργο το οποίο τοποθετείται χρονικά στη λογοτεχνική γενιά του 1880 και ανήκει στη γλωσσική παράταξη της καθαρεύουσας. Σημαντικότερο έργο του είναι η συλλογή διηγημάτων Οι Κρήτες μου που απεικονίζει χαρακτηριστικες εικόνες της κρητικής ζωής.

Εργογραφία

Ποίηση
Τραγούδια της φυλακής (1918)
Τραγούδια της αγάπης (1925)
Τραγούδια των γηρατειών (1940)

Διηγήματα
Οι Κρήτες μου (1898)
Επεισόδια της ζωής (1904)

Δοκίμια
Το άσυλον των Θεών· Εντυπώσεις εκ του Δωδεκαθέου του γλύπτου κ.Γ.Βρούτου (1886)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βιογραφικό σημείωμα από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

Νεοέλληνες λογοτέχνες
Τσαρλς Τόμσον Ρις Γουίλσον

Ο Τσαρλς Τόμσον Ρις Γουίλσον (Charles Thomson Rees Wilson, 14 Φεβρουαρίου 1869 – 15 Νοεμβρίου 1959) ήταν Σκωτσέζος φυσικός και μετεωρολόγος ο οποίος βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής για τη μέθοδο που κάνει ορατές τις τροχιές φορτισμένων σωματιδίων, μέσω υγροποίησης σταγονιδίων.

Βιογραφία
Ο Γουίλσον γεννήθηκε στο Midlothian της Σκωτίας. Πατέρας του ήταν ο αγρότης Τζον Γουίλσον και μητέρα του η Άννι Κλερκ Χάρπερ. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1873, η οικογένειά του μετακόμισε στο Μάντσεστερ. Σπούδασε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ με σκοπό να γίνει ιατρός. Ύστερα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ όπου ενδιαφέρθηκε για τη χημεία και τη φυσική.

Ο Γουίλσον, στη συνέχεια, άρχισε να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη μετεωρολογία και το 1893 ξεκίνησε να μελετά τα σύννεφα και τις ιδιότητές τους. Εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο παρατηρητήριο του Μπεν Νέβις, όπου έκανε παρατηρήσεις σχηματισμού νεφών. Προσπάθησε να αναπαραγάγει το φαινόμενο αυτό σε μικρότερη κλίμακα στο εργαστήριο του Κέιμπριτζ. Για την ανακάλυψη του, πήρε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1927.

Ο Γουίλσον νυμφεύθηκε το 1908 την Τζέσι Φρέιζερ, κόρη ιερέως από τη Γλασκώβη, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Πέθανε στο Εδιμβούργο.

Κληρονομιά
Ο κρατήρας Γουίλσον στην Σελήνη ονομάστηκε προς τιμήν του και του Αλεξάντερ Γουίλσον και Ραλφ Γουίλσον.
Ο σχηματισμός νεφών, που εμφανίζεται μετά από μια πολύ μεγάλη έκρηξη (όπως μια πυρηνική έκρηξη), πήρε το όνομά του.
Το Wilson Society, στις φυσικές επιστήμες της κοινωνίας του Sidney Sussex College, φέρει επίσης το όνομα του.
Τα αρχεία του Τσαρλς Γουίλσον συντηρούνται από τα Αρχεία του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης (GUAS).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η βιογραφία του Τσαρλς Γουίλσον Ίδρυμα Νόμπελ 

Σκωτσέζοι φυσικοί
Σκωτσέζοι χημικοί
Σκωτσέζοι μετεωρολόγοι
Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Φυσικοί του 19ου αιώνα
Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κοιλιωμένο Ζακύνθου

Το Κοιλιωμένο (γνωστό και ως Άγιος Νικόλαος) είναι ορεινό χωριό στην κεντρική Ζάκυνθο με 350 μόνιμους κατοίκους περίπου, οι οποίοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Απέχει 16 χιλιόμετρα από την πόλη της Ζακύνθου. 

Η ονομασία Άγιος Νικόλαος αιτιολογείται λόγω της παλιάς εκκλησίας που βρίσκεται εκεί. Το καμπαναριό της χτίστηκε το 1893 από τοπικούς τεχνίτες της πέτρας, από τους οποίους το χωριό έγινε διάσημο στη Ζάκυνθο και λόγω των πέτρινων κατοικιών του, τυπικό δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού.

Πηγές 
 Μένουμε Ελλάδα - Κοιλιωμένο Ζακύνθου: Η ιστορία των πετράδων
 Εκκλησίες στη Ζάκυνθο - Άγιος Νικόλαος

Χωριά της Ζακύνθου
Δήμος Ζακύνθου
Εγώ, το Ρομπότ (ταινία)

Το Εγώ, το Ρομπότ (αγγλικά: I, Robot) είναι δυστοπική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας, που σκηνοθετήθηκε από τον Άλεξ Πρόγιας. Στην ταινία παίζουν οι Γουίλ Σμιθ, Μπρίτζετ Μόιναχαν, Μπρους Γκρίνγουντ, Τσι ΜακΜπράιντ, Τζέιμς Κρόμγουελ, Άλαν Τούντικ και Σάια ΛαΜπέφ. Η ταινία είναι βασισμένη σε διηγήματα του Ισαάκ Ασίμωφ.

Πλοκή 
Το 2035, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αγοράζουν ρομπότ για οικιακούς βοηθούς. Όταν όμως ένα από τα κορυφαία στελέχη της μεγαλύτερης εταιρείας που κατασκευάζει τα ρομπότ αυτοκτονεί, η υπόθεση ανατίθεται στον αστυνόμο Ντελ Σπούνερ (Γουίλ Σμιθ), ο οποίος μισεί τα ρομπότ λόγω ενός παλαιότερου περιστατικού. Ο Σπούνερ όμως αμφιβάλλει αν ο θάνατος του επιστήμονα οφειλόταν πράγματι σε αυτοκτονία. Όλα όμως αλλάζουν, όταν ανακαλύπτει ένα ρομπότ με το όνομα Σόνι (Άλαν Τούντικ) στον τόπο του εγκλήματος, το οποίο διαφέρει από τα υπόλοιπα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2004
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Δυστοπικές ταινίες
Ταινίες με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη
Αμερικανικές 3D ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλεξ Πρόγιας
Σάλυες

Οι Σάλυες, ή Σαλλούβιοι, (λατινικά Salluvii), ήταν αρχαίος λαός της Ευρώπης, της αρχαίας Γαλατίας, που κατοικούσε μεταξύ του Ροδανού και των Άλπεων, στη σημερινή Προβηγκία.

Ο λαός αυτός αρχικά απωθήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες που κατοικούσαν στη Μασσαλία. Το 123 π.Χ. ο Ρωμαίος Σέξτιος Καλβίνος τους πολέμησε και κατατρόπωσε ιδρύοντας στην περιοχή τους την πόλη Άκουαι Σέξτιαι (Aquae Sextiae), (σημερινή Αιξ-αν-Προβάνς}.

Πηγές
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τομ.53ος, σελ.92
Γαλατικοί λαοί
Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι

Η Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (γερμανικά: Bündnis 90/Die Grünen), είναι το Γερμανικό κόμμα της Πολιτικής οικολογίας, του οποίου οι πρώτοι περιφερειακοί προκάτοχοι δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 70 μέσα από τα νέα κοινωνικά κινήματα. 

Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1980 στο συνέδριο της Καρλσρούης, στη δυτική Γερμανία με την ονομασία Οι Πράσινοι. Είναι ένα από τα παλιότερα και το πιο επιτυχημένο από τα πράσινα κόμματα των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών. Με την επανένωση των δύο Γερμανιών, διάφορες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ανατολικής Γερμανίας σχημάτισαν τη Συμμαχία 90, η οποία προσχώρησε στους Πράσινους το 1993. Η Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι συμμετείχε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση από τον Οκτώβριο 1998 μέχρι τον Οκτώβριο 2005 και εκ νέου από τον Δεκέμβριο του 2021.

Οι Πράσινοι είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Προσωπικότητες των Πράσινων 
 Πέτρα Κέλλυ
 Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ 
 Γιόσκα Φίσερ
 Χέρμπερτ Γκρούλ
 Άουγκουστ Χάουσλαϊτερ
 Ρεμπέκκα Σμιτ
 Γιούτα Ντίτφουρτ
 Βερένα Κρίγκερ
 Χανς Κρίστιαν Στόμπελε
 Λούτγκερ Φόλμερ
 Μαριάνε Μπίρτλερ
 Γιούργκεν Τριτίν
 Ρενάτε Κίναστ
 Κλαούντια Ροτ
 Ράινχαρτ Μπίτικχόφερ
 Τζεμ Όστεμιρ
 Κάτριν Γκέρινγκ-Έκαρτ

Εκλογική Παρουσία

Δυτική Γερμανία 
 1979 (Ευρωεκλογές) 3.2%-0 έδρες 
 1980 (Βουλευτικές) 1.5%-0 έδρες 
 1983 (Βουλευτικές) 5.6%-27 έδρες 
 1984 (Ευρωεκλογές) 8,2%-7 έδρες 
 1987 (Βουλευτικές) 8.3%-42 έδρες 
 1989 (Ευρωεκλογές) 8,4%-7 έδρες

Ενιαία Γερμανία 
 1990 (Βουλευτικές) 4.9%-8 έδρες 
 1994 (Βουλευτικές) 7.3%-49 έδρες 
 1994 (Ευρωεκλογές) έδρες 
 1998 (Βουλευτικές) 6.7%-47 έδρες 
 1999 (Ευρωεκλογές) 6.4%-7 έδρες 
 2002 (Βουλευτικές) 8.6%-55 έδρες 
 2004 (Ευρωεκλογές) 11.9%- 13έδρες 
 2005 (Βουλευτικές) 8.1%-50 έδρες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος
 Επίσημη ιστοσελίδα της κοινοβουλευτικής ομάδας 

Πρασινοι
Οικολογικά κόμματα
Μπρους Σπρίνγκστιν

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν (Bruce Frederick Joseph Springsteen, 23 Σεπτεμβρίου 1949), αποκαλούμενος "Το Αφεντικό" (The Boss), είναι Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης. Ηχογραφεί τα τραγούδια του και κάνει περιοδείες με το συγκρότημα E Street Band και είναι γνωστός για το είδος heartland rock, το οποίο σημαίνει πως ο ίδιος θεωρεί ότι η ροκ μουσική έχει και κοινωνικό σκοπό, πέρα από την ψυχαγωγία.

Τα τραγούδια του κυμαίνονται από έντονες μπαλάντες ως δυνατά και γρήγορα ροκ εν ρολ κομμάτια.

Τα δύο πιο επιτυχημένα άλμπουμ του, το Born to Run (1975) και το Born in the U.S.A. (1984) αποτελούν την επιτομή τής περιγραφής των καθημερινών "μαχών" των απλών πολιτών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Born in the U.S.A. τον έκανε έναν απ' τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς καλλιτέχνες στη δεκαετία τού '80 εντός των συνόρων. Είναι γνωστός για τις Δημοκρατικές πεποιθήσεις του και έχει στηρίξει τον Γερουσιαστή Τζον Κέρρυ, τον τέως πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και τη Χίλαρι Κλίντον. Έχει προσφέρει και κοινωνικό έργο στη γενέτειρά του, το Νιου Τζέρσεϊ, αλλά και αλλού, ενώ επίσης "απάντησε" στις επιθέσεις τής 11ης Σεπτεμβρίου με το άλμπουμ του The Rising.

Μέχρι στιγμής, έχει κερδίσει πάμπολλα βραβεία για τη δουλειά του, μεταξύ αυτών 20 βραβεία Γκράμι, 3 Χρυσές Σφαίρες και ένα βραβείο Όσκαρ, ενώ συνεχίζει να διατηρεί έναν τεράστιο αριθμό θαυμαστών ανά τον κόσμο. Το 1999 εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame. Όσον αφορά τις πωλήσεις, έχει πουλήσει περισσότερα από 65 εκατομμύρια άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και πάνω από 120 εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

http://youtube.com/BruceSpringsteenVEVO

Αμερικανοί τραγουδιστές
Αμερικανοί συνθέτες
Βραβευμένοι με Γκράμι
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κρίστι Βανγκέλι

Ο Κρίστι "Χρήστος" Βανγκέλι (αλβ:Kristi Vangjeli) είναι διεθνής Αλβανός ποδοσφαιριστής , ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μπακ και ανήκει στην ΦΚ Πρίστινα του Κοσόβου.

Καριέρα
Ο Κρίστι γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1985 στην Κορυτσά της Αλβανίας και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Άγιο Γεώργιο Κρήνης το 2001, από όπου έπειτα από εισήγηση του Γιάννη Μιχαλίτσου εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Άρη και το καλοκαίρι του 2003 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου ενώ κατά την πρώτη του σεζόν στον Άρη πραγματοποίησε 6 συμμετοχές στα πλαίσια του Πρωταθλήματος και άλλη μία για το θεσμό του Κυπέλλου. Με την ομάδα του Άρη αγωνίστηκε συνολικά 145 φορές. Μάλιστα αγωνίστηκε και 14 φορές στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις με τα χρώματα των "κιτρίνων" ενώ παράλληλα υπήρξε και διεθνής με την Εθνική ομάδα της Αλβανίας μετρώντας 35 συμμετοχές.Το 2014 επέστρεψε στην Κορυτσά και αγωνίστηκε για λογαριασμό της Σκεντερμπέου Κορυτσάς μέχρι το 2019, με εξαίρεση ένα μικρό διάστημα, το καλοκαίρι του 2016, όπου είχε δοθεί στην Ρουμανική ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου αλλά δεν μπόρεσε να παραμείνει λόγω των σοβαρών οικον0ομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε το σωματείο. Στο μικρό διάστημα της παραμονής του στη Ρουμανία κατέκτησε το Ρουμανικό Σούπερ Καπ, ενώ με τη φανέλα της Σκεντερμπέου Κορυτσάς στέφθηκε δυο φορές πρωταθλητής Αλβανίας ενώ το τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε και το Αλβανικό Σούπερ Καπ. Το καλοκαίρι του 2019, μετέβη στην Αυστραλία, όπου και αγωνίστηκε με τα χρώματα της  Άντελαϊντ Ολύμπικ ΦΚ,για να επιστρέψει λίγους μήνες αργότερα και πάλι στο Αλβανικό Πρωτάθλημα, για λογαριασμό της ΚΦ Τιράνων με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα.Στις 15 Ιουλίου 2021 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την ΦΚ Πρίστινα του Κοσόβου.

Ο "Κρίστι" διαθέτει αλβανική και ελληνική υπηκοότητα καθώς προέρχεται από οικογένεια Ελλήνων ομογενών της Βορείου Ηπείρου.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Παύλος, ήταν και αυτός ποδοσφαιριστής και είχε αγωνιστεί στην Αναγέννηση Επανομής ενώ πέρασε και από τον ΠΑΟΚ. Ο μικρότερος αδελφός του, Κώστας, έχει γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη και αγωνίζεται στην Σκεντερμπέου Κορυτσάς.

Στατιστικά

Πηγές 

Προφίλ ποδοσφαιριστή στον επίσημο ιστότοπο της ΠΑΕ Άρης
Στατιστικά καριέρας
Εφημερίδα GOALnews,23/10/2010,σελ 8.

Αλβανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσερνομόρετς Οδησσού
Ποδοσφαιριστές Σκεντερμπέου Κορυτσάς
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άστρα Τζιούρτζιου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία
Μεσιέ 39

Το Μεσιέ 39 (γνωστό και ως Μ 39 και NGC 7092) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση 825 ετών φωτός στον αστερισμό Κύκνο.

Ιστορικό
Το Μεσιέ 39 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764, όμως αμφισβητήται αν ο Σαρλ Μεσιέ ήταν ο πρώτος που το παρατήρησε. Ενώ ο Kenneth Glyn Jones υπολογίζει το Μ39 ως μια από τις ανακαλύψεις του Σαρλ Μεσιέ, ο Burnham υποστηρίζει ότι ο Le Gentil το ανακάλυψε το 1750, ενώ υπάρχουν και προτάσεις που υποστηρίζουν ότι ο Αριστοτέλης το επισήμανε ως ένα αντικείμενο που μοιάζει με κομήτη περίπου το 325 π.Χ.

Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 39 είναι ένα μεγάλο αλλά χαλαρό ανοικτό σμήνος. Αποτελείται από 30 με 100 μέλη και έχει διάμετρο 7 έτη φωτός. Η ηλικία του υπολογίζεται μεταξύ 230 και 300 εκατομμυρίων ετών. Το λαμπρότερο μέλος του Μ39 έχει φαινόμενο μέγεθος 6,83 και φασματικό τύπο Α0. Όλα τα μέλη του σμήνους ανήκουν στην κύρια ακολουθία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Messier 39, SEDS Messier pages

Ανοικτά σμήνη
39
7092
Κύκνος (αστερισμός)
(119979) 2002 WC19

{{DISPLAYTITLE:(119979) 2002 WC19}}
<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
(119979) 2002 WC19 
</th></tr>
ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από ΠάλομαρΑνακαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2002Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 60,212 AUΠεριήλιο 35,393 AUΗμιάξονας τροχιάς 47,803 AUΕκκεντρότητα 0,260 Περίοδος περιφοράς 330,5 χρόνιαΚλίση 9,195° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 109,67° Όρισμα του περιηλίου 44,41° Φυσικά ΧαρακτηριστικάΔιάμετρος  400 km   Μάζα 7,8×1019? kgΜέση πυκνότητα 2? g/cm3Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,1174? m/s2Ταχύτητα διαφυγής 0,222? km/sΑστρονομική περίοδος περιστροφής  h Λευκαύγεια 0.09 (υποτιθέμενο) Φαινόμενο μέγεθος 21,4  Απόλυτο μέγεθος 5,0 <tr>
</td>
</tr>
</table>

Το (119979) 2002 WC19 είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα 1:2, δηλαδή για κάθε δύο περιφορές του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, αυτό κάνει μία. Έχει διάμετρο περίπου 290 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2002.

Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 42,4 ΑΜ από τον Ήλιο.

Δορυφόρος 
Το (119979) 2002 WC19 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 2.700 χιλιομέτρων σε τρεις ημέρες.  Αποτελούν διπλό σύστημα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA)

2002 WC19
2002 WC19
Τσβίνγκερ

Το Τσβίνγκερ (Der Dresdner Zwinger) είναι ανάκτορο στη Δρέσδη (γερμ. Dresden) της Γερμανίας, ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη.

Ιστορία και αρχιτεκτονική

Το Τσβίνγκερ οικοδομήθηκε από τον Αύγουστο Β' τον Ισχυρό (August II. der Starke, 1670 - 1733), εκλέκτορα της Σαξωνίας, ο οποίος επιδίωκε να ανεγείρει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στα πρότυπα των Γάλλων βασιλέων στις Βερσαλλίες. 

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της Αυλής Ματέους Ντάνιελ Πέπελμαν (Matthaeus Daniel Poeppelmann, 1662 - 1736) και ανοικοδομήθηκε σταδιακά από το 1710 ως το 1728. Οι διακοσμήσεις των γλυπτών είναι του Μπαλτάσαρ Περμόσερ (Balthasar Permoser). Τα επίσημα εγκαίνια του ανακτόρου έγιναν το 1719, με την ευκαιρία των γάμων του πρίγκιπα Φρειδερίκου Αυγούστου (Friedrich August, μετέπειτα Φρειδερίκος Αυγούστος Β' της Σαξονίας και, ως βασιλιάς της Πολωνίας, Αύγουστος Γ΄,  1696 - 1763) με την κόρη του αυτοκράτορα των Αψβούργων Ιωσήφ Α', την αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα (Maria Josepha).

Το Τσβίνγκερ συμπληρώθηκε στα 1847 - 1855 με την προσθήκη της νεοκλασικής πτέρυγας του ανακτόρου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper, 1803 - 1879), ο οποίος σχεδίασε και την παρακείμενη Όπερα της Δρέσδης (Semperoper Dresden). Το πιο εντυπωσιακό κτίσμα του ανακτόρου είναι αναμφίβολα η περίτεχνη "Πύλη του Στέμματος" (Kronentor).

Στην αποκαλούμενη νεοκλασική "Πτέρυγα Ζέμπερ" στεγάζεται σήμερα η φημισμένη "Πινακοθήκη Παλαιών Ζωγράφων" (Gemaeldegalerie Alte Meister), οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της οποίας είχαν απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για λόγους ασφαλείας. Ανάμεσα στις ανεκτίμητης αξίας συλλογές της συγκαταλέγεται η "Madonna Sistina" του Ραφαήλ. Σε άλλες πτέρυγες του ανακτόρου φιλοξενούνται σήμερα συλλογές πορσελάνης και μαθηματικών και επιστημονικών οργάνων.

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τους σφοδρούς συμμαχικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στις 13 - 15 Φεβρουαρίου 1945, πλην όμως αναστηλώθηκε στην παλιά μορφή του μετά τον πόλεμο.

Γκαλερί εικόνων

Πηγές

 John Man: "Zwinger Palace, Dresden", Tauris Parke Books, London, 1990.
 "1001 Buildings You Must See Before You Die" (General Editor: Mark Irving), Cassell Illustrated, London, 2008.

Βασιλικές κατοικίες στη Γερμανία
Μπαρόκ
Δρέσδη
Πρωθυπουργός της Τουρκίας

Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας (τουρκικά: Başbakan) ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης στην τουρκική πολιτική. Ο πρωθυπουργός ήταν ο αρχηγός ενός πολιτικού συνασπισμού που μετέχει στο τουρκικό κοινοβούλιο (Meclis) και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου. Το αξίωμα καταργήθηκε το 2018 και έκτοτε ο Πρόεδρος κυριαρχεί πλέον στην πολιτική σκηνή.

Ο τελευταίος πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν ο Μπιναλί Γιλντιρίμ του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP).

Αρμοδιότητες 
Οι αρμοδιότητες του Πρωθυπουργού της Τουρκίας έχουν μεταβληθεί ανάλογα με την εποχή. Οι σημαντικότερες από αυτές πάντως ήταν:

Διόριζε μέσω του προέδρου τα μέλη της κυβέρνησης
Επέβλεπε το έργο της κυβέρνησης
Κατηύθυνε την εξωτερική,οικονομική και εσωτερική πολιτική τηε Τουρκίας.
Εξασφάλιζε την ενότητα της Κυβέρνησης
Ενημέρωνε το Κοινοβούλιο για το Κυβερνητικό έργο

Ο Πρωθυπουργός ασκούσε και άλλες αρμοδιότητες που μεταβάλονταν ανάλογα στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Ο πρωθυπουργός είχε τη δύναμη να διαλύσει το κοινοβούλιο και έτσι να οδηγήσει σε νέες εκλογές, τις οποίες είναι υποχρεωμένος να κάνει εντός τεσσάρων ετών από τις προηγούμενες.

Εν ζωή πρωθυπουργοί
 Αλί Μποζέρ
 Γιλντιρίμ Ακμπουλούτ
 Τανσού Τσιλέρ
 Μεσούτ Γιλμάζ
 Αμπντουλάχ Γκιουλ
 Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
 Αχμέτ Νταβούτογλου
 Μπιναλί Γιλντιρίμ

Τούρκοι πρωθυπουργοί με τη μεγαλύτερη θητεία

Βλέπε επίσης
Κατάλογος πρωθυπουργών της Τουρκίας
Σύνταγμα της Τουρκίας

Αναφορές 
 The Prime Minister's Office
 Official Turkish Constitution
Αγία Βαρβάρα Παναιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: Αγία Βαρβάρα Αιτωλοακαρνανίας

Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παναιτωλικού, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.   Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στην επαρχία Τριχωνίδας του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. 
Μέχρι το 1954, η Αγία Βαρβάρα ονομαζόταν Λυκοχώρι.

Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή του Παναιτωλικού, κάτω από την υψηλή κορυφή «Γιόρλα», με πλούσια βλάστηση και θέα στην Τριχωνίδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 760. Απέχει περίπου 55 χλμ. ΒΑ. του Μεσολογγίου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός με έκταση 8,428 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1841 ως Λυκοχώρι και προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμου του, τέως, νομού Ακαρνανίας & Αιτωλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1954 μετονομάστηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 224Α - 04/12/1997, ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Βαρβάρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παναιτωλικού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Παναιτωλικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.

Ονομασία
Για την προέλευση της παλαιάς ονομασίας του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές: η μία από το λυκόφως και η άλλη από την παρουσία λύκων στην περιοχή, με πιο πιθανή την πρώτη. Το σημερινό όνομα δόθηκε από ένα ξωκκλήσι με το όνομα Αγία Βαρβάρα.

Αξιοθέατα
Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη νότια είσοδο του χωριού
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου
Μέσω του οικισμού Περιστέρι, πραγματοποιείται ανάβαση στο ορειβατικό καταφύγιο του Παναιτωλικού και στην κορυφή «Γιόρλα» (1924 μ.)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth</ref>
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.facebook.com/SyllogosAgrampeli/

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Αγρινίου
Χυλοπίτες

Οι χυλοπίτες είναι είδος παραδοσιακού ελληνικού ζυμαρικού που παρασκευάζεται από αλεύρι, αυγά, γάλα και αλάτι. Σε κάποια μέρη της Πελοποννήσου ονομάζονται και «τουτουμάκια», ενώ στην Κύπρο «τουμάτσια».  Σε περιοχές της Μακεδονίας λέγονται «γουφκάδες».

Η ζύμη ανοίγεται σε λεπτό φύλλο, και έπειτα κόβεται σε λωρίδες. Σε κάποιες περιοχές τεμαχίζονται σε μικρά τετράγωνα. Η διαδικασία αυτή στο παρελθόν γινόταν στο χέρι, ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται ειδικές μηχανές. Οι χυλοπίτες απλώνονται για ορισμένες μέρες σε καθαρά σεντόνια, μακριά από σκόνες και έντομα για να στεγνώσουν και να ξεραθούν τελείως. Τα λαζάνια παρασκευάζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, μόνο που κόβονται σε στενόμακρες λωρίδες.

Μαγειρεύονται με διάφορους τρόπους, είτε ως σούπα, είτε με κοτόπουλο κ.λ.π.

Αναφορές

Ελληνική κουζίνα
Ζυμαρικά