joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πέτρος Ραβούσης

Ο Πέτρος Ραβούσης (γεν. Καλύβια Πέλλας, 16 Φεβρουαρίου 1954) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στην άμυνα.

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από τον Αετό Σκύδρας, από όπου και συνέχισε την επαγγελματική του πλέον καριέρα τον Ιούλιο του 1972, όταν σε ηλικία 18 ετών υπέγραψε στην ΑΕΚ, στην οποία παρέμεινε επί μία δωδεκαετία, μέχρι και το 1984. Κορυφαία στιγμή στην πολύχρονη καριέρα του με τη φανέλα των «κιτρινόμαυρων» ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, την περίοδο 1976-77, καθώς και η κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων (1977-78, 1978-79) και δύο κυπέλλων (1977-78, 1982-83). Ακολούθησε μια διετία στο Λεβαδειακό, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στην εθνική Ελλάδας
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου 1976 στον φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστρίας, που διεξήχθη στην Καβάλα, υπό τις οδηγίες του Λάκη Πετρόπουλου. Συνολικά συμμετείχε σε 22 αγώνες, το διάστημα μεταξύ 1976-1981. Υπήρξε μέλος της ελληνικής αποστολής στο Euro 1980, όπου συμμετείχε σε έναν αγώνα.

Καριέρα προπονητή
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε αρχικά ως βοηθός του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ για οκτώ χρόνια (1988-1996) και με την αποχώρηση του τελευταίου ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή. Την περίοδο 1996-97 ήταν προπονητής της ΑΕΚ όταν στον τελικό κυπέλλου της 16ης Απριλίου 1997 στο στάδιο Καραϊσκάκη, επικράτησε του Παναθηναϊκού 5-3 στα πέναλτι (0-0 κανονικός αγώνας και παράταση), κατακτώντας το κύπελλο.

Εργάστηκε σε αρκετές ακόμα ομάδες, όπως, μεταξύ άλλων, σε Πανηλειακό, Παναιτωλικό, ΑΕΚ Λάρνακας και Ακράτητο.

Τίτλοι

Ως ποδοσφαιριστής
Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1978-79)
Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1982-83)

Ως προπονητής
 Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1996-97)

Παραπομπές

Πηγές
"Η ιστορία μας - Γεγονότα", στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ
90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
Η καριέρα του Πέτρου Ραβούση στο national football teams
Πέτρος Ραβούσης που είναι τώρα, www.balleto.gr
Το προφίλ του Πέτρου Ραβούση στο transfermarkt

Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΚ Λάρνακας
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού
Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Προπονητές ποδοσφαίρου Αναγέννησης Γιαννιτσών
Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Μαρκό
Σαραγόσα

Η Σαραγόσα ή Σαραγόσσα (στα καστιλιάνικα ισπανικά προφέρεται Θαραγόθα) είναι μία από τις σημαντικές πόλεις της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και η πολυπληθέστερη πόλη της αυτόνομης περιφέρειας της Αραγωνίας. Βρίσκεται επί του ποταμού Έβρου, 275 χλμ. ΒΑ. της Μαδρίτης.

Ιστορία 

Η Σαραγόσα έχει ιστορία που ξεκινάει από τα ρωμαϊκά χρόνια. Την ονομασία της την πήρε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο (Caesar Augustus) που την ίδρυσε μεταξύ του 25 π.Χ και 12 π.Χ και φέρει το όνομά του ίδιου αρχικά ως Caesaraugusta. Από το 27 (μ.Χ.) και κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη ήταν ρωμαϊκός σταθμός. Κατά τον μεσαίωνα το 712 καταλήφθηκε από τους Μαυριτανούς και αργότερα το 1018, ύστερα από την διάλυση του Χαλιφάτου της Κόρδοβας, ήταν το επίκεντρο και πρωτεύουσα του ομώνυμου μουσουλμανικού βασιλείου Τάιφα της Σαρακούστα. Το 1118 η πόλη καταλήφθηκε από τον Βασιλέα Αλφόνσο Α' της Αραγώνας (ή Αραγωνίας) οπότε και διετέλεσε ως πρωτεύουσα του βασιλείου της Αραγωνίας. Κατά τον Ιβηρικό πόλεμο το 1808 η πόλη δέχτηκε 2 πολιορκίες από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας πριν τελικά παραδοθεί ηρωικά με τον θάνατο 50.000 πολιορκημένων. 

Στα νεότερα χρόνια κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα η Σαραγόσα γνώρισε ταχύτατη βιομηχανική ανάπτυξή η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι αποτελεί σημαντικό σιδηροδρομικό κόμβο. Το 1950 αριθμούσε 244.000 κατοίκους ενώ το 1981 είχε φτάσει τους 842.390 κατοίκους. 

Το 2008 η πόλη φιλοξένησε την διεθνή έκθεση Expo 2008.

Αξιοθέατα 
Η Σαραγόσα αποτελεί έδρα καθολικού αρχιεπισκόπου και έχει δύο καθεδρικούς ναούς που χρονολογούνται ο μεν Καθεδρικός Λα Σέο από τον 12ο αιώνα, ο δε Καθεδρικός Ελ Πιλάρ που αποτελεί και το πιο αναγνωρίσιμο αξιοθέατο της πόλης, από το 1681. Άλλα σημαντικά ιστορικά οικοδομήματα της πόλης αυτής είναι η Λόνχα ρυθμού αναγέννησης, η Αουδιένθια ανάκτορο διαμονής των κομίτων της Λούνας και η Αλχαφερία, ανάκτορο μόνιμης διαμονής των άλλοτε Βασιλέων της Αραγώνας καθώς επίσης και το ιστορικό Πανεπιστήμιο της Σαραγόσας που ιδρύθηκε το 1558. Υφίσταται ακόμη και Ποντιφικό Πανεπιστήμιο καθώς και άλλες τεχνικές σχολές και πνευματικά ιδρύματα.

Μεταφορές 
Η πόλη διαθέτει σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων της AVE με απευθείας σύνδεση με την πόλη της Μαδρίτης, της Βαρκελώνης και της Ουέσκας. Επίσης υπάρχει και διεθνές αεροδρόμιο στην Σαραγόσα με μεγάλο εμπορικό ρόλο. Οι συγκοινωνίες στο κέντρο της πόλης εξυπηρετούνται μεταξύ άλλων από σύγχρονο δίκτυο τραμ 2 γραμμών.

Αθλητισμός 
Στη Σαραγόσα εδρεύει ένας από τους ιστορικότερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους της Ισπανίας, η Ρεάλ Σαραγόσα. Η ομάδα μπάσκετ της πόλης είναι η Basket Zaragoza 2002.

Διάσημοι πολίτες της Σαραγόσας 
 Ο Αβραάμ Αμπουλάφια (1240 - περ. 1292), Καββαλιστής και Μυστικιστής
 Η Αγία Ελισάβετ της Πορτογαλίας (1271 – 1336)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συμβουλίου της Σαραγόσα
 Σαραγόσα Global 
 Σαραγόσα Μάρκα 
 Επίσημη Ιστοσελίδα Συμβουλίου Τουρισμού Σαραγόσα 
 Επισκόπηση της Πόλης
 Πλήρης οδηγός για Σαραγόσα

Πόλεις της Ισπανίας
Αραγωνία
Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου Ηλείας

Ο Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Λατζοΐου του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 16 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 232 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 96 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό κτίστηκε το 1870 περίπου. Το όνομα του χωριού είναι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Η παράδοση υποστηρίζει πως ένας κάτοικος τους χωριού ονειρεύτηκε τον Άγιο Γεώργιο καβάλα στο άσπρο του άλογο και να στέκεται κάτω από ενα δέντρο. Τοτε αποφάσισε να κτίσει μια εκκλησία εκεί προς τιμήν του. Λέγεται πως κτίστηκε το 1950

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια μάχη με τους Γερμανούς κατά την περίοδο της κατοχής πιάστηκαν 12 Γερμανοί αιχμάλωτοι. Οι άντρες τους χωριού αφού τους έκλεισαν σε μια αποθήκη, τους έντυσαν με κουρέλια και τους περιέφεραν απο χωριό σε χωριό και ύστερα τους άφησαν ελεύθερους. Οι Γερμανοί όμως για να τους εκδικηθούν έπιασαν 8 Αγιωργίτες και τους σκότωσαν, στην βελούτσα, τοποθεσία λίγο πιο έξω από το χωριό

Γενικά στοιχεία 
Μέχρι το 2010 ο οικισμός υπαγόταν στον "Καποδιστριακό" Δήμο Ωλένης που είχε ως έδρα του το Καράτουλα Ηλείας. Η απόστασή του οικισμού από τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία είναι 10 με 15 λεπτά οδικώς.

Ο οικισμός διαθέτει ένα καφενείο-mini market.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης
 Λατζόι

Παραπομπές

Πηγές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  
Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Γεωργίου Λατζοΐου Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
 Ιστοσελίδα για τον Άγιο Γεώργιο Λατζοΐου Ηλείας
 Ιστοσόγιο για τον Άγιο Γεώργιο Λατζοΐου Ηλείας

Αγιος Γεωργιος
Αγιος Γεωργιος
Δήμος Πύργου
Γόννοι

Οι Γόννοι (παλαιότερη ονομασία Δερελή ή Ντερελή) είναι μια κωμόπολη με πληθυσμό 1.909 κατοίκους, κατά την επίσημη Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στον νομό Λάρισας. Αποτελούσε έδρα του Δήμου Γόννων έως το 2010, ενώ πλέον υπάγεται διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Τεμπών. Βρίσκεται δυτικά του Πηνειού ποταμού στο ύψος των Τεμπών.
Διασχίζεται από έναν χείμαρρο με κατάφυτες όχθες που συμβάλλει στον Πηνειό. Σε απόσταση 3 χλμ από την σύγχρονη κωμόπολη των Γόννων, σε ένα ύψωμα που ονομάζεται Καστρί, βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας πόλης των Γόννων.

Αθλητισμός 
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Γόννων «ο Όλυμπος» εκπροσωπεί σε αθλητικό επίπεδο τους Γόννους. Ιδρύθηκε το 1956 και διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, ενώ το 2015 ίδρυσε και τμήμα πετοσφαίρισης.

Στο ποδόσφαιρο μετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΣΛ, αποτελώντας 1 από τα 22 ιδρυτικά της σωματεία το 1960. Κορυφαίες του επιδόσεις είναι οι συμμετοχές του στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΛ. Το 2020 κέρδισε την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΛ ύστερα από 17 χρόνια.

Παραπομπές 

Κωμοπόλεις του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών

de:Gonnoi
Δήμος Γόννων

Ο Δήμος περιλάμβανε τους εξής οικισμούς και δημοτικά διαμερίσματα:

  Δ.δ. Γόννων  [ 2.288 ] 
 οι Γόννοι [ 2.190 ]
 η Ελαία [ 98 ]
  Δ.δ. Ιτέας   -- η Ιτέα [ 291
  Δ.δ. Καλλιπεύκης   -- η Καλλιπεύκη [ 540 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Γόννων

Δήμοι του νομού Λάρισας
Ο Τέλειος Γάμος

Το Ο Τέλειος Γάμος (πρωτότυπος τίτλος: Le Beau Mariage) είναι ταινία γαλλικής παραγωγής του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ και με πρωταγωνιστές τους Μπεατρίς Ρομάν, Αντρέ Ντισολιέ, Αριέλ Ντομπάσλ και Φεοντόρ Ατκίν. Είναι μία από τις έξι ταινίες του Ρομέρ στον κύκλο "Κωμωδίες και Παροιμίες" (Comédies et Proverbes).

Περίληψη
Η Σαμπίν, μια φοιτήτρια Ιστορίας της Τέχνης, συνειδητοποιεί ότι ο παντρεμένος και οικογενειάρχης εραστής της, ο ζωγράφος Σιμόν, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την οικογένεια του για χάρη της. Αποφασίζει να τον εγκαταλείψει αυτή, αλλά κυρίως αποφασίζει να παντρευτεί. Γνωρίζει τον Εντμόντ, έναν όμορφο, πλούσιο και ελεύθερο νέο και σχεδιάζει τον τέλειο γάμο.

Διανομή
 Μπεατρίς Ρομάν ... Σαμπίν
 Αντρέ Ντισολιέ ... Εντμόντ
 Φεοντόρ Ατκίν ... Σιμόν
 Αριέλ Ντομπάσλ ... Κλαρίς

Άλλα στοιχεία
 Η ταινία ήταν υποψήφια για το Βραβείο Σεζάρ καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου το 1983.
 Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Λε Μαν και στο Παρίσι
 Η ταινία είναι η δεύτερη του κύκλου "Κωμωδίες και Παροιμίες", που ξεκίνησε με την ταινία La Femme de l'aviateur (1981) και συμπληρώθηκε με τα Η Πωλίν στην Πλαζ (1983), Les Nuits de la pleine lune (1984), Le Rayon vert (1986) και L'Ami de mon amie (1987).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
H ταινία στο AlloCine

Γαλλικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ
Ταινίες του 1982
Κατάλογος δημάρχων Κατερίνης

Παρατίθεται ένας κατάλογος με τους κοινοτάρχες και δημάρχους της Κατερίνης από την απελευθέρωση της πόλης, στις 16 Οκτωβρίου 1912 μέχρι σήμερα. Από το 1918 ως το 1929 η Κατερίνη ήταν Κοινότητα. Ο πρώτος δήμαρχος ήταν ο Τούρκος Μουχαρέμ Ρουστέμ και τον διαδέχθηκε ο Έλληνας Βασίλειος Κυργιάνης. Πολλοί από τους διατελέσαντες δημάρχους χρημάτισαν αργότερα και βουλευτές, όπως ο Γεώργιος Παπαπαράσχος, ο Δημήτριος Δημάδης, ο Αθανάσιος Βασιλειάδης , ο Δημήτριος Βακάλης, ο Θεόφιλος Καμπερίδης και ο Ιωάννης Αμοιρίδης. Οι Δήμαρχοι Αιμίλιος Ξανθόπουλος και Πλάτων Ρωσσέτος εκτελέστηκαν κατά την περίοδο της Κατοχής. Μακροβιότερος σε θητεία (2007-2019) δήμαρχος ήταν ο Σάββας Χιονίδης. Ο Ολυμπιονίκης Κώστας Κουκοδήμος είναι σημερινός δήμαρχος από το 2019.

Δήμαρχοι Κατερίνης

Δήμαρχοι Κατερίνης (1912-1918)

Πρόεδροι Κοινότητας Κατερίνης (1918-1929)

Δήμαρχοι Κατερίνης 1929-σήμερα

Παραπομπές

Πηγές

 

Δήμαρχοι Κατερίνης
κατερινης
Αιμίλιος Ξανθόπουλος

Ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος (1903-1943) ήταν δήμαρχος της Κατερίνης από το 1933 μέχρι το 1937. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του δημάρχου ο Πλάτων Ρωσσέτος (εκλεγμένος δήμαρχος που απολύθηκε από τον Μεταξά).

Βιογραφία

Οικογένεια και καταγωγή 
Γεννήθηκε στη Φάτσα, γιος του Χαράλαμπου και της Σοφίας και έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη.
  Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κατερίνη το 1923. Υπηρέτησε ως υπάλληλος του εποικισμού ως το 1929. Ο Αιμίλιος παντρεύτηκε την Βάσω Σουρβανή και απέκτησαν έναν γιο, τον Αριστοτέλη (Άρη) Ξανθόπουλο, που μετά από 10ετή διαμονή στον Καναδά επέστρεψε στην Ελλάδα, έγινε διευθυντής φροντιστηρίου ξένων γλωσσών στην Κατερίνη και τη Σοφία Μεϊμάρη, η οποία εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στον Καναδά.

Δημοσιογραφία 
Στη δεκαετία του 1930 μαζί με τον πρωτεργάτη της δημοσιογραφίας στην Πιερία, Σάββα Κανταρτζή, εξέδωσε την "Ηχώ των Πιερίων" πρώτη εφημερίδα στην Πιερία.

Δημαρχία 
Ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης το 1933 και υπηρέτησε ως το 1937.

Θάνατος 
Εκτελέστηκε, σε αντίποινα για το θάνατο 2 Γερμανών στρατιωτών, στις 23 Φεβρουαρίου του 1943, μαζί με άλλους 39 πατριώτες, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κατερίνης. Άνδρες της Εθνικής Αντίστασης είχαν συλλάβει και εκτελέσει 2 Γερμανούς στα λατομεία χρωμίου στον Άγιο Δημήτριο. Τα λατομεία είχαν επιταχθεί για λογαριασμό των Ναζί. Σε αντίποινα, οι Γερμανοί συνέλαβαν 34 κατοίκους του Αγίου Δημητρίου και 5 από το Λιβάδι και μαζί με το δήμαρχο Κατερίνης τους εκτέλεσαν ομαδικά, λίγο έξω από το Σιδηροδρομικό Σταθμό. 
Η μητέρα του, Σοφία, απεβίωσε σε ηλικία 104 ετών στην Αθήνα (όπου ζούσε με τον μικρότερο αδερφό του, Τάσο, τυπογράφο) τον Απρίλιο του 1977.

Η Κατερίνη τίμησε τη μνήμη του Ξανθόπουλου, με την ανέγερση της προτομής του που στήθηκε στα Ευαγγελικά. Κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο στον τόπο της εκτέλεσης.

Πηγές
Ράπτης Γ. Α., Κατερίνης Οδώνυμα, έκδοση Δήμου Κατερίνης, Όλυμπος εκδοτική, Κατερίνη 2003.

Ξανθοπουλος
Love in Sadness

Οι Love in Sadness ήταν ένα ελληνικό ροκ συγκρότημα.

Βιογραφία
Το ελληνικό συγκρότημα Love In Sadness σχηματίστηκε το 1989 στην Αθήνα. Ξεκίνησαν ως τρίο, με τους Αριστομένη Τσουκαντά (φωνή, κιθάρα, πλήκτρα), Στέλιο Τσουκαντά (μπάσο) και Γιάννη Γεωργιάδη (κιθάρα), για να προστεθεί, την άνοιξη του 2000, ο Χρήστος Διακουμής (ντραμς).

Το σχήμα υπήρξε από τα ελάχιστα του χώρου που αρνήθηκε συνειδητά να δώσει κάποιο live στο ξεκίνημα του για ενα μεγάλο  χρονικό διάστημα, αφού είχε ως κύριο μέλημα του να τελειοποιήσει πρώτα τον ήχο του και ύστερα να δρομολογήσει την έξοδο του στο απαιτητικό πλέον κοινό. Κινούνται στο χώρο του ελληνόφωνου rock.

Το 1992 πρωτοεμφανίστηκαν στη δισκογραφία συμμετέχοντας στη συλλογή "Fragnenta IV" με το τραγούδι "Promised Land". Ντεμπούτο άλμπουμ τους ήταν το "Απλές Ιστορίες" (1993), που κυκλοφόρησε για λογαριασμό της εταιρείας Έβδομη Διάσταση. Το Σεπτέμβριο του 1994 εκπροσώπησαν την Ελλάδα στο Διεθνές Φεστιβάλ BAM στη Βαρκελώνη. Στις αρχές του 1996 υπέγραψαν συμβόλαιο με την ετικέτα Warehouse και ακολούθησαν το EP "Πίσω απ' τον Ήλιο" (1996) και το άλμπουμ "Το Δεύτερο Αμάρτημα" (1997).

Εμφανίστηκαν στο "πλάι" γνωστών ονομάτων της εγχώριας (Δημήτρης Πουλικάκος, Απροσάρμοστοι) και διεθνούς (The Stranglers, Paul Rodgers) σκηνής, όπως επίσης και στο Rockwave Festival (1997). Το τρίτο άλμπουμ τους "Κατάσταση Ανάγκης" είδε το φως της δημοσιότητας το 2000.

Δισκογραφία
Απλές Ιστορίες (1993)
Πίσω απ' τον Ήλιο (1996)
Το Δεύτερο Αμάρτημα (1997)
Κατάσταση Ανάγκης (2000)

D-Volume
Τα περισσότερα μέλη των Love in Sadness (Αριστομένης και Στέλιος Τσουκαντάς, Γιάννης Γεωργιάδης, Στέλιος Παύλου) σχημάτισαν το 2007 το αγγλόφωνο ροκ συγκρότημα D-Volume, με την προσθήκη στη σύνθεση του μαθηματικού Χρήστου Ρούσση στην κιθάρα. Οι D-Volume κυκλοφόρησαν ήδη το πρώτο τους CD με τίτλο Fade in.

Δείτε επίσης
Motivo 4

Love in Sadness
RMS Lusitania

Το RMS Lusitania ήταν αγγλικό υπερωκεάνιο, το οποίο βυθίστηκε από το γερμανικό υποβρύχιο U20 στις 7 Μαΐου 1915. Με την βύθιση του πλοίου, που μετέφερε στα αμπάρια του πολεμοφόδια, χάθηκαν 1.201 ψυχές -συμπεριλαμβανομένων και Αμερικανών πολιτών. Το γεγονός υπήρξε μια από τις αφορμές για τη συμμετοχή των ΗΠΑ στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://web.archive.org/web/20090125001240/http://www.zdf.de/ZDFde/inhalt/7/0,1872,2097479,00.html
 http://www.deutsche-schutzgebiete.de/lusitania.htm 
 http://www.lusitania.net 
 http://www.firstworldwar.com/features/lusitania.htm 
 https://web.archive.org/web/20090117032325/http://lusitania.marconigraph.com/mfa_funnel.html 
 http://www.gwpda.org/naval/lusika00.htm 
 Rechtfertigung der Versenkung der Lusitania durch die deutschen Regierung (28. Mai 1915) 

Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ιστορικά πλοία
Επιβατηγά πλοία
Ντέιβιντ Στεργάκος

Ο Ντέιβιντ «Ντέιβ» Στεργάκος (αγγλικά: David "Dave" Stergakos, Νιου Τζέρσεϊ, 24 Οκτωβρίου 1956) είναι Ελληνοαμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μ. αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ψηλούς καθώς και μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι. Απόφοιτος του Κολεγίου Bloomfield (όπου αγωνιζόταν στην ομάδα μπάσκετ του Κολεγίου με το όνομα Ντέιβιντ Νέλσον) στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων, το 1978 επιλέχθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς στο νούμερο 72 του ντραφτ του ΝΒΑ.

Το 1978 εντάχθηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Οι πράσινοι έμελλε να είναι το ένα και μοναδικό σωματείο στο οποίο αγωνίστηκε στην επαγγελματική του καριέρα καθώς παρέμεινε εκεί για 14 χρόνια. Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε το πρωτάθλημα τις χρονιές 1980, 1981, 1982, 1984. Τη σεζόν 1987-1988 ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 12.2 μ.ο. Επίσης κατέκτησε το κύπελλο το 1979, 1982, 1983 και το 1986, όντας ο πρώτος σκόρερ του τελικού κόντρα στον Ολυμπιακό με 25 πόντους. Ήταν φιναλίστ κυπέλλου το 1985. Συνολικά είναι στην έκτη θέση των σκόρερ στους τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας με 87 πόντους.

Εθνική Ελλάδος 
Έγινε τακτικό μέλος της Εθνικής από το 1986, μολονότι απουσίασε από το Ευρωμπάσκετ 1987. Το 1988 συμμετείχε στο Προολυμπιακό Τουρνουά του Ρότερνταμ. Πήρε μέρος στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989, όπου η Εθνική Ελλάδος κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και ήταν βασικός. Επίσης συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990, όπου η Ελλάδα κατέκτησε την 6η θέση, στην τελευταία του διοργάνωση με το εθνόσημο. Έλαβε μέρος επίσης σε τρία Τουρνουά Ακρόπολις το 1988, 1989 και 1990.

Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε 65 αγώνες σκοράροντας 591 πόντους (9 μ.ο.).

Προπονητής-Τιμ Μάνατζερ 
Διετέλεσε προπονητής στις ομάδες του Ζωγράφου, του Μίλωνα και του Παπάγου.

Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε με την ιδιότητα του τιμ μάνατζερ της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού την χρονιά που οι πράσινοι κατέκτησαν την Ευρωλίγκα του 1996 στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο 2003 ανέλαβε το πόστο του μάνατζερ στο Μαρούσι. Παραιτήθηκε το χειμώνα του 2007 για προσωπικούς λόγους.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος με την Θεοδώρα και έχουν ένα γιο τον Θεόδωρο και μια κόρη την Ντενίς (Διονυσία).

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί

Παναθηναϊκός 

 4x Πρωταθλήματα Ελλάδας: (1980, 1981, 1982, 1984)
 4x Κύπελλα Ελλάδας: (1979, 1982, 1983, 1986)

Ατομικοί 

 Πρώτος σκόρερ τελικού Κυπέλλου Ελλάδος: (1986)
 Πρώτος στα ριμπάουντ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα: (1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ελληνοαμερικανοί
Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παπάγου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μίλωνα
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
Τζον Κόρφας

Ο Τζον Κόρφας (αγγλικά: John Anthony Korfas, 21 Αυγούστου 1962) είναι Έλληνoαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής, γεννημένος στις ΗΠΑ. Αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα σε συλλόγους 
Αγωνίστηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ και κέρδισε το πρωτάθλημα το 1992, το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης το 1991 στη Γενεύη (αν και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής), το κύπελλο Κόρατς το 1994 και το κύπελλο Ελλάδας το 1995. Με τον ΠΑΟΚ συμμετείχε ακόμα στο Φάιναλ φορ Ευρωλίγκα το 1993 στην Αθήνα και σε 3 χαμένους τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας (1989, 1990, 1991). 

Μετά από εννέα χρόνια στη Θεσσαλονίκη, το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς και στέφτηκε πρωταθλητής Ευρώπης κατακτώντας το πρώτο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του ΠΑΟ στο φάιναλ φορ του Παρισιού. Επίσης κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1996, και λίγους μήνες αργότερα κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1996.

Τη σεζόν 1998-1999 αγωνίστηκε στο Μαρούσι βοηθώντας την ομάδα να καθιερωθεί στο ελληνικό πρωτάθλημα και την περίοδο 1999-2000 με την ίδια ομάδα κατέλαβε την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας.

Τελευταία του ομάδα ήταν ο Παπάγος τη σεζόν 2000-01.

Ο Τζον Κόρφας ολοκλήρωσε την καριέρα ως τέταρτος στις ασίστ (τώρα έβδομος) της Α1 με 1.060 τελικές πάσες) και έκτος σκόρερ (τώρα ένατος) με 4.534 πόντους όλων των εποχών.

Στις 21 Απριλίου 2020, ο Π.Α.Ο.Κ, ανακοίνωσε ότι μετά από ψηφοφορία, βρέθηκε στην κορυφαία πεντάδα των τελευταίων 40 ετών μαζί με τους Μπάνε Πρέλεβιτς, Πέτζα Στογιάκοβιτς, Ουόλτερ Μπέρι και Ζόραν Σάβιτς.

Εθνική Ελλάδας 
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 9 αγώνες και σημείωσε 68 πόντους (μ.ο. 7,6). Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989 όμως η ένσταση που έκαναν οι Γάλλοι αμφισβητώντας την υπηκοότητά του, του στέρησε την ευκαιρία να συμβάλει στην κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου.

Καριέρα ως προπονητής 
Τον Απρίλιο του 2008 ανάλαβε πρώτος προπονητής στην ομάδα του ΠΑΟΚ, με συνεργάτη τον πρώην συμπαίκτη του, Νίκο Σταυρόπουλο. Στη συνέχεια πήγε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς για τη σεζόν 2008-09. Το 2010, συμφώνησε με τη Χ.Α.Ν.Θ, στην οποία παρέμεινε για 2 χρόνια.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί

Π.Α.Ο.Κ. 

 Κύπελλο Σαπόρτα: (1991)
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: (1992)
 Κύπελλο Κόρατς: (1994)
 Κύπελλο Ελλάδας: (1995)

Παναθηναϊκός 

 Ευρωλίγκα: (1996)
 Κύπελλο Ελλάδας: (1996)
 Διηπειρωτικό Κύπελλο: (1996)

Ατομικοί 

 Καλύτερη ομάδα του Final-4 της Ευρωλίγκα: (1993)
 Πρώτος στις ασίστ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα: (1991)
 Ελληνικό All-Star Game: (1991)
 Πιο εύστοχος παίκτης του Ελληνικού Πρωταθλήματος στα τρίποντα: (1989)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Καλαμαριάς
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παπάγου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελληνίου
Ελληνοαμερικανοί
Πόιντ γκαρντ
Δημήτρης Παπαδόπουλος (καλαθοσφαιριστής)

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος (γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ με ύψος 2,02. Το παρατσούκλι του ήταν «γιατρός» και αυτό γιατί ήταν φοιτητής ιατρικής και σήμερα είναι ειδικός αναισθησιολόγος.

Καριέρα 
Αγωνίστηκε στον Ηρακλή στον όποιο ήταν για πολλά χρόνια από τους βασικούς στυλοβάτες της ομάδας. Με τον Ηρακλή κατέκτησε την 4η θέση θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα το 1990 και το 1991 και αναδείχτηκε φιναλίστ κυπέλλου το 1994. Με τη φανέλα του Ηρακλή είναι δεύτερος σκόρερ, πρώτος ριμπάουντερ, πρώτος στα τρίποντα και τρίτος σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου.  Το 1995 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ .

Εθνική Ελλάδος 
Με την Εθνική Ελλάδος έχει αγωνιστεί σε 67 αγώνες σημειώνοντας 337 πόντους (5,03 μ.ο.) και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989. Συμμετείχε με την Εθνική Ελλάδος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1990 και στο Ευρωμπάσκετ του '91.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991
Σμολ φόργουορντ
Κατάλογος πρώτων σκόρερ Α΄ Εθνικής

Στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται οι πρώτοι σκόρερ στο πρωτάθλημα Ελλάδας, από την ίδρυσή του, την περίοδο 1927–28.Στην χρυσή τριάδα των σκόρερ όλων των εποχών βρίσκεται πρώτος ο Θωμάς Μαύρος με 260 τέρματα, με δεύτερο τον Κριστόφ Βαζέχα (245) και τρίτο τον Μίμη Παπαϊωάννου (234). Ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες πρωτιές (5) είναι  ο Κώστας Νεστορίδης, πρώτος σκόρερ επι 5 συναπτά έτη, καθως και ο Αντώνης Αντωνιάδης από το ξεκίνημα της δεκαετίας του '70. Ακολουθούν οι Γιάννης Βάζος, Νίκος Αναστόπουλος και Αλέξης Αλεξανδρής με 4 πρωτιές. Ο σύλλογος που έχει αναδείξει τους περισσότερους πρώτους σκόρερ είναι ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ, καθώς 14 ποδοσφαιριστές τους κατέκτησαν τη πρώτη θέση στο σχετικό πίνακα συνολικά 27 και 23 φορές αντίστοιχα. 

Η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, ήταν τα 39 γκολ που πέτυχε ο Αντώνης Αντωνιάδης την περίοδο 1971–72, σε πρωτάθλημα 34 αγωνιστικών, όντας ο δεύτερος σκόρερ όλων των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων της χρονιάς εκείνης πίσω από τον Γερμανό Γκερντ Μίλερ που πέτυχε ένα περισσότερο, κατακτώντας το «ασημένιο παπούτσι». Στον αντίποδα, τα λιγότερα γκολ σε μία χρονιά (2) πέτυχε την περίοδο 1939-40 ο Κλεάνθης Μαρόπουλος.

Πρώτος σκόρερ για την πρόσφατη αγωνιστική περίοδο 2020–21 αναδείχτηκε ο Γιουσέφ Ελ-Αραμπί με 22 γκολ.

Πρώτοι Σκορερ

Πρώτοι σκόρερ ανά σωματείο 

Ο συνολικός αριθμός νικητών στον πίνακα είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των πρωταθλημάτων για δύο λόγους:
 Έξι χρονιές υπήρξαν παραπάνω από ένας ποδοσφαιριστές στην πρώτη θέση: 1936, 1975, 1951, 1977, 1994 και 2009.
 Δύο πρώτοι σκόρερ εμφανίζονται από δύο φορές καθώς κατέκτησαν τον τίτλο αγωνιζόμενοι σε δύο ομάδες την ίδια περίοδο, οι Δημήτρης Ναλιτζής και Φάνης Γκέκας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πρώτοι σκόρερ ανά σεζόν

Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης
Σοφί Κίνσελα

Η Μαντελέιν Γουίκαμ (Madeleine Sophie Wickham, γενν. 12 Δεκεμβρίου 1969) είναι επιτυχημένη Βρετανίδα συγγραφέας, με το ψευδώνυμο Σόφι Κίνσελα (Sophie Kinsella). Πτυχιούχος του New College της Οξφόρδης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε οικονομικά θέματα πριν στραφεί στη συγγραφή βιβλίων μετά το 1995. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα βιβλία της σειράς Shopaholic, τα οποία αφορούν τις περιπέτειες της Μπέκυ Μπλούμγουντ (Becky Bloomwood), μιας δημοσιογράφου οικονομικών θεμάτων η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί τα προσωπικά της οικονομικά ζητήματα. Στα βιβλία περιγράφεται η ζωής της από τη στιγμή που τα χρέη της στην πιστωτική κάρτα της γίνονται υπέρογκα ("Confessions of a Shopaholic") μέχρι το τελευταίο βιβλίο στο οποίο ("Shopaholic & Baby") στο οποίο αποκτά ένα παιδί. Σε όλη τη διάρκεια της σειράς, κεντρικά θέματα είναι η παρορμητική συμπεριφορά της, τα όλο και ακριβότερα ψώνια, τα "μικρά ψεματάκια" που αναγκάζεται να πει για να καλύψει τα προβλήματά της και οι περιπλοκές που όλα αυτά επιφέρουν στη ζωή της.

Προσωπική ζωή
Η Γουίκχαμ ζει στο Λονδίνο με τον άνδρα της και τους τρεις γιούς της, τους Φρέντυ, Ούγκο και Όσκαρ. Η αδελφή της Γκέμα Τάουνλι (Gemma Townley) είναι επίσης συγγραφέας.

Εργογραφία

Έργα που έχουν εκδοθεί με το όνομα 'Sophie Kinsella'

Shopaholic
 The Secret Dreamworld of a Shopaholic (ή με τίτλο Confessions of a Shopaholic, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω") (2000)
 Shopaholic Abroad (ή με τίτλο Shopaholic Takes Manhattan, στην Ελλάδα με τίτλο "Ψωνίζω, άρα υπάρχω και στη Νέα Υόρκη") (2001)
 Shopaholic Ties the Knot, στην Ελλάδα με τίτλο "Λίστα γάμου"(2001)
 Shopaholic and Sister (2004)
 Shopaholic and Baby (2007)
 Mini Shopaholic (2010)
 Shopaholic to the Stars (2014)

Άλλα
 Girls Night In (2004) (Συλλογή από νουβέλες μαζί με άλλους συγγραφείς)
 Can You Keep a Secret? (2004)
 The Undomestic Goddess (2005)
 Remember Me? (2008)
 Twenties Girl (2009)
 I've Got Your Number (2012)
 Wedding Night (2013)

Έργα που έχουν εκδοθεί με το όνομα 'Madeleine Wickham'
The Tennis Party (1995)A Desirable Residence (1996)
Swimming Pool Sunday (1997)The Gatecrasher (1998)
The Wedding Girl (1999)Cocktails for Three (2000)
''Sleeping Arrangements (2001)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βιβλία της Sophie Kinsella (Madeleine Wickham)
http://www.sophiekinsella.com/
Το πρώτο κεφάλαιο του "Ψωνίζω, άρα υπάρχω"

Βρετανοί συγγραφείς
Νεόκαστρο Ημαθίας

Το Νεόκαστρο είναι χωριό του Δήμου Αλεξάνδρειας, στον Νομό Ημαθίας. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού Βέροια, και είναι χτισμένο στους πρόποδες των Πιερίων ορέων.

Ο πληθυσμός του χωριού είναι 889 σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και η κυριότερη των κατοίκων είναι η γεωργία (καπνός, ροδάκινα, βαμβάκι, σιτάρι, καλαμπόκι) ενώ ελάχιστοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

Οι κάτοικοι είναι ντόπιοι Ρουμλουκιώτες (Ρουμλούκι (λέξη τούρκικη "Rumluk" στα Ελληνικά, κοιλάδα Ρωμιών), περιοχή που εκτείνεται δεξιά και αριστερά του ποταμού Αλιάκμονα στον κάμπο της Ημαθίας, και Βλάχοι που εγκαταστάθηκαν στο χωριό την δεκαετία του 1920 περίπου από την περιοχή της Αβδέλλας κυρίως.

Στο Νεόκαστρο υπάρχει τριθέσιο εξατάξιο Δημοτικό Σχολείο.

Επίσης από το 1994 δραστηριοποιείται ο «Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Νεοκάστρου» ο οποίος υπήρχε άτυπα από το 1978. Σκοπός του Συλλόγου είναι η διατήρηση της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού, των ντόπιων και βλάχικων χορών και εθίμων.

Κύριες πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στο Νεόκαστρο :
 Μετά την νηστεία των Χριστουγέννων στην πλατεία του χωριού αλλά και στα σπίτια γίνεται η Γρουνοχαρά ή Γρουνοφλιά όπως λέγεται.
Το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αναβιώνει το Ρουγκάτσι έθιμο με καταγωγή από την Τουρκοκρατία. Μπουλούκια από τσολιάδες γυρίζουν στα σπίτια και στα χωριά του κάμπου και συγκεντρώνουν χρήματα αφού πάρουν την ευλογία του παπά του χωριού για να χτιστούν σχολεία.
 Την παραμονή της Καθαράς Δευτέρας γίνεται στην πλατεία του χωριού το κάψιμο των κέδρων με παραδοσιακή μουσική από ζουρνάδες και κλαρίνα, άφθονο κρασί, τσίπουρο, χαλβά και ελιές.
 Το Πάσχα (του Λαζάρου ή την επόμενη) οι Λαζαρίνες γυρνούν στο χωριό και ψάλλουν τα κάλαντα του Λαζάρου:
 στις 21 Μαΐου στην μνήμη των Κωνσταντίνου και Ελένης γιορτάζεται το πανηγύρι με γλέντι και παραδοσιακούς χορούς.

Δείτε επίσης 
 Αχιλλέας Νεοκάστρου ποδοσφαιρικό σωματείο στον με έδρα το Νεόκαστρο.

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Αλεξάνδρειας
Γιώργος Αποστολίδης

Ιαλυσός Ρόδου 

|Εθνική_Ομάδα         =
2000-2003Εθνική Ελλάδος Εφήβων
2003-2005Εθνική Ελλάδος Νέων
|Σύλλογοι_Προπόνηση   = 
|Ενημέρωση            = 30 Δεκεμβρίου 2014
}}
Ο Γιώργος Αποστολίδης (Θεσσαλονίκη, 22 Ιουνίου 1984), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.00 μ.  και αγωνίζεται στη θέση του Πλέι μέικερ, του Σούτινγκ γκαρντ αλλά και του Σμολ φόργουορντ.

Σταδιοδρομία 
Ο Αποστολίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να ασχολείται με την καλαθοσφαίριση στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ. Έφτασε μέχρι την πρώτη ομάδα, ενώ αργότερα συνέχισε την καριέρα του στον Ηρακλή (2003-05), την Ολύμπια Λάρισας (2005-07), τον Πανελλήνιο (2007-08), την Α.Ε.Λ. (2008-09) και τα Τρίκαλα (2009-10).

Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ, επιστρέφοντας στην ομάδα όπου ξεκίνησε την καριέρα του. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην ομάδα του Ηλυσιακού, μένοντας στην ομάδα για δυο χρόνια. 

Τον Οκτώβρη 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού. Με τους πράσινους κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα (Πρωτάθλημα και Κύπελλο) το 2014, ενώ αγωνίστηκε και σε έναν αγώνα στην Ευρωλίγκα, κόντρα στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, στο ΟΑΚΑ.

Το 2014 μετακόμισε στη Δόξα Λευκάδας. Το 2015, πήρε μεταγραφή για τον Ηρακλή στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής. Με τον Ηρακλή τη σεζόν 2015-16 είχε 10,3 πόντους, 4,1 ασίστ και 4,7 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Τον Ιούλιο του 2016 πήρε μεταγραφή για τον Χολαργό, παραμένοντας στο πρωτάθλημα της Α2.

Στις 23 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε από τον Απόλλωνα Πάτρας.

Το 2018, επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη για την ομάδα της Γέφυρας, βοηθώντας την στην Β' Εθνική. Στην Γέφυρα παρέμεινε για δυο χρόνια, μέχρι το 2020. Την πρώτη του σεζόν μέτρησε 15,5 πόντους και 61 εύστοχα τρίποντα σε 28 αγώνες, ενώ την δεύτερη είχε 9,6 πόντους και 23 εύστοχα τρίποντα σε 21 αγώνες.

Το καλοκαίρι του 2020, επέστρεψε στην Αχαΐα, για λογαριασμό του Αθλητικού Όμιλου Αχαγιά 82.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Παναθηναϊκός 
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2014)
 Κύπελλο Ελλάδας: (2014)

Εθνικές Ομάδες

Εθνική Εφήβων 
Χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 2002
Χάλκινο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ Εφήβων του 2003, στη Θεσσαλονίκη

Εθνική Νέων Ανδρών 
Αργυρό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ Νέων Ανδρών του 2005, στην Αργεντινή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
  Γιώργος Αποστολίδης, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της Fiba Europe.
  Γιώργος Αποστολίδης, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2005.
 http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=39491&subid=2&pubid=571756

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Σούτινγκ γκαρντ
Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου
Καλαθοσφαιριστές Λάρισας
Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000
Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Καλαθοσφαιριστές Δόξας Λευκάδας
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού
Καλαθοσφαιριστές Ναυάρχου Βότση
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Β΄ Εθνικής Ελλάδας
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ

Το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ (αγγλικά: CONCACAF Gold Cup) είναι η κυριότερη διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση των χωρών μελών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ. Οι χώρες που συμμετέχουν είναι αυτές που βρίσκονται στη Βόρεια Αμερική, στην Κεντρική Αμερική και στην Καραϊβική.

Οι ΗΠΑ έχουν φιλοξενήσει κάθε φορά τη διοργάνωση, ενώ δύο φορές έγινε συνδιοργάνωση των ΗΠΑ με το Μεξικό και μία φορά με τον Καναδά. Το πρώτο πρωτάθλημα CONCACAF διεξήχθη το 1963 και αντικατέστησε το πρωτάθλημα CCCF και το NAFC. Διήρκεσε μέχρι το 1971 και από το 1973 ως το 1989 δε διεξήχθη διοργάνωση. Πρωταθλήτρια του CONCACAF θεωρήθηκε η ομάδα με τα καλύτερα αποτελέσματα στα Παγκόσμια Κύπελλα των ετών αυτών. Το 1991 το πρωτάθλημα αναγεννήθηκε με την ονομασία Gold Cup (Χρυσό Κύπελλο). Έκτοτε, 7 φορές το έχει κερδίσει το Μεξικό, 6 φορές οι ΗΠΑ και μία φορά ο Καναδάς.

Το Κύπελλο Εθνών Κεντρικής Αμερικής (UNCAF) και το Κύπελλο της Καραϊβικής είναι οι διοργανώσεις που οδηγούν σε πρόκριση στο Χρυσό Κύπελλο και στο δικαίωμα να συμμετάσχει κάποια ομάδα στο τελευταίο. Στον πιο πρόσφατο τελικό, στις 7 Ιουλίου 2019, τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα του Μεξικού, με νίκη επί των ΗΠΑ.

Οι νικητές των τελικών

Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ

ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
(Με πλάγιους χαρακτήρες οι ομάδες που προσκλήθηκαν)
1 Δε διεξήχθη καμία επίσημη διοργάνωση. Οι ομάδες με τα καλύτερα αποτελέσματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο θεωρήθηκαν πρωταθλητές. 
2 Στον τελικό γύρο έλαβαν μέρος μόλις 3 ομάδες.
3 Η Κόστα Ρίκα και η Τζαμάικα ισοφάρισαν με 1-1 στην παράταση και μοιράστηκαν την 3η θέση.
4 Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση, η τρίτη θέση μοιράστηκε.

Τίτλοι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Η διοργάνωση στο RSSSF

Χρυσο Κυπελλο
Κύπελλο Καραϊβικής

Το Κύπελλο Καραϊβικής (αγγλικά: Caribbean Cup) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση με τη συμμετοχή των ομάδων της CONCACAF, στη ζώνη της Καραϊβικής.

Ιστορία 
Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το 1989 στα Μπαρμπάντος. Το Κύπελλο Καραϊβικής αποτελεί ένα προκριματικό τουρνουά μεταξύ των εθνικών ομάδων των χωρών μελών της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής (CFU) για το Χρυσό Κύπελλο CONCACAF. Το Κύπελλο Καραϊβικής αντικατέστησε το Πρωτάθλημα CFU το ​​οποίο ήταν ενεργό την περίοδο μεταξύ του 1978 και του 1988.

Η ομάδα του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, οκτώ φορές πρωταθλήτρια, και η αντίστοιχη της Τζαμάικας, πέντε φορές πρωταθλήτρια, είναι οι πιο επιτυχημένες στο θεσμό, έχοντας κερδίσει και οι δύο συνολικά τους 13 από 15 τίτλους. Η Μαρτινίκα και την Αϊτή έχουν επίσης κερδίσει το τουρνουά.

Το 1990 την ημέρα του τελικού, μια εξέγερση στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο, τη διοργανώτρια χώρα, από την οργάνωση Jamaat al Muslimeen ανάγκασε τη διακοπή της διοργάνωσης. Επίσης, το τουρνουά δεν πραγματοποιήθηκε το 2000, το 2002 και το 2003.

Χορηγοί 

Το Κύπελλο Καραϊβικής έχει αλλάξει αρκετές φορές την ονομασία του ως τώρα, τις περισσότερες από τις οποίες για εμπορικούς λόγους. Η Shell ήταν ο χορηγός της διοργάνωσης από την έναρξή του το 1989.

Μέχρι το Φεβρουάριο του 1996, ο Jack Warner ανακοίνωσε μια νέα χορηγία από την αθλητική εταιρεία ένδυσης Umbro για το 1996. Το τουρνουά ήταν επίσης συνχρηματοδοτούμενο από την Umbro, το 1997, πριν η Shell εκ νέου γίνει μοναδική χορηγός για το 1998.

Τον Οκτώβριο του 1998, χρονιά κατα την οποία χορηγός ήταν η Asia Sport Group (πλέον World Sport Group), η διοργάνωση μετονομάστηκε σε Copa Caribe. Ο πρόεδρος της CFU Jack Warner δήλωσε ότι η αλλαγή έγινε για να αναδείξει τη διοργάνωση ως κλάδο του Χρυσού Κυπέλλου ΚΟΝΚΑΚΑΦ (Copa de Oro). Η διοργάνωση διατήρησε τον τίτλο Copa Caribe έως το 2001.

Η διοργάνωση δεν πραγματοποιήθηκε το 2003. Αντ' αυτού, οι ομάδες αγωνίστηκαν μόνο σε ένα προκριματικό γύρο για το Χρυσό Κύπελλο ΚΟΝΚΑΚΑΦ.

Η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Digicel, η οποία εδρεύει στην Καραϊβική, ανέλαβε τη χορηγία το 2004. Ήταν χορηγός επίσης το 2008 και το 2010. Η διοργάνωση του 2012 δεν είχε χορηγό.

Νικητές 

Σημειώσεις
[1] Διακόπηκε λόγω της τροπικής καταιγίδας «Άρθουρ», η οποία ενέσκηψε στον Ατλαντικό. Στον τελικό θα αναμετρούνταν το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και η Μαρτινίκα.

Νίκες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχείο του RSSSF

Διοργανώσεις CONCACAF (εθνικές ομάδες)
Αρχαία Πύδνα

Η Αρχαία Πύδνα είναι χωριό της Πιερίας, με 21 κατοίκους. Υπάγεται στο δήμο Μεθώνης.  Είναι γνωστή από τη Μάχη της Πύδνας, η οποία σήμανε την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Στη μάχη αυτή (168 π.Χ.) ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας ηττήθηκε από τον ύπατο Αιμίλιο Παύλο.

Η αρχαία Πύδνα είναι χτισμένη στα δυτικά παράλια του Θερμαϊκού, ανάμεσα στον Μακρύγιαλο και το Κίτρος. Η πόλη αναδείχθηκε ως σημαντικό εμπορικό κέντρο.

Ονομασία 
Η πρώτη της ονομασία ήταν Κύδνα και δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Μετά τους Περσικούς Πολέμους αποτέλεσε τμήμα του κράτους της Μακεδονίας, επί βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄ μέχρι την αποστασία της, το 410 π.Χ.

Ιστορία 
Στις παραμονές του Πελοποννησιακού Πολέμου, όταν βασιλιάς της Μακεδονίας ήταν ο Περδίκκας Β', η πόλη πολιορκήθηκε από τους Αθηναίους του στρατηγού Καλλία . Ωστόσο, ο τελευταίος αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία έπειτα από την επέμβαση του στρατηγού των Λακεδαιμονίων Αριστέα, στην Ποτίδαια.  Όταν η Πύδνα αποστάτησε από τη Μακεδονία, πολιορκήθηκε και κυριεύτηκε  από το βασιλιά Αρχέλαο το 409 π.Χ. Οι κάτοικοι της πόλης εγκαταστάθηκαν στο εσωτερικό (μετοικεσία του 410- 409 π.Χ.) , για να επιστρέψουν στον αρχικό τους τόπο, έπειτα από το θάνατο του Αρχέλαου. Έτσι, η Πύδνα απαλλάχτηκε από το μακεδονικό έλεγχο και συμμάχησε με τους Αθηναίους. Παρά τη σθεναρή τους αντίσταση, οι Πυδναίοι υποτάχθηκαν ξανά στους Μακεδόνες, από το Φίλιππο Β΄. Στην Πύδνα δολοφονήθηκε η Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με εντολή του Κάσσανδρου. Η «τούμπα» στο Μακρύγιαλο πιθανολογείται ότι είναι ο τάφος της Ολυμπιάδας. Η πόλη παρήκμασε οριστικά μετά τη Μάχη της Πύδνας, η οποία σήμανε και την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους.

Η πόλη φαίνεται ότι ερημώθηκε στα τέλη του 14ου αιώνα, κατά τις συγκρούσεις ανάμεσα στους διεκδικητές του θρόνου της Κωνσταντινούπολης, Ιωάννη Καντακουζηνό και Ιωάννη Παλαιολόγο. Ο αντίπαλος του πρώτου, Απόκαυκος, κατέλαβε την Πύδνα και οι κάτοικοί της αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν στο σημερινό Κίτρος. Η παραλιακή πόλη μετακινήθηκε 5 χιλιόμετρα.

Αρχαία Πύδνα και Πύδνα 
Το Δημοτικό Διαμέρισμα Πύδνας (1.556 κατ. το 2001) αποτελείται από δύο οικισμούς (το Κίτρος και την Αλυκή) και ανήκει στο Δήμο Πύδνας, ο οποίος έχει 6 οικισμούς και συνολικά 4.012 κατοίκους (2001) και έδρα το Κίτρος.

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, Εγκυκλοπαίδεια 2002, τ. 17, εκδ. 1983.
Συλλογικό έργο, Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, τόμος 22, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστορία της Αρχαίας Πύδνας

Αρχαία Πύδνα
Αρχαία Πύδνα
Πόλεις της Αρχαίας Πιερίας
Χαλκώδων

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Χαλκώδων ήταν βασιλιάς των Αβάντων της Εύβοιας, σύζυγος της Αλκυόνης και πατέρας του Ελεφήνορα και της Χαλκιόπης. 

Το όνομά του έφερε κάποτε και η νήσος Εύβοια, που ονομαζόταν Χαλκωδοντίς. 

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Χαλκώδων κατέλαβε τη Θήβα και την κράτησε μέχρι την απελευθέρωσή της από τον Αμφιτρύονα, ο οποίος τελικώς σκότωσε τον Χαλκώδοντα.

Παραπομπές 

Μυθικοί βασιλείς των Αβάντων
Φαλώρεια

Η Φαλώρεια ήταν αρχαία πόλη της μεγάλης περιοχής Εστιαιώτιδας χώρας της Θεσσαλίας. Βρισκόταν κοντά στο Κερκέτειο Όρος (Κόζιακας), στις όχθες του ποταμού Πηνειού, δηλαδή κοντά στην περιοχή που είναι χτισμένη σήμερα η Καλαμπάκα ή λίγο νοτιότερα. 

Στο λόφο Σκούμπο σώζονται ερείπια τειχών. Η ακμή της πόλης χρονολογείται κατά την ελληνιστική περίοδο. Αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο. Το 197 π.Χ. την κατέστρεψε ο Ρωμαίος στρατηγός Τίτος Κόιντος Φλαμινίνος, κατά τη διάρκεια των πολέμων του εναντίον του Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας.

Η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος. Από αυτή έχει ονομαστεί ο Δήμος Φαλωρείας του Νομού Τρικάλων.

Παραπομπές

Πηγές
 Πληροφορίες για την αρχαία Φαλώρεια
 Διαδρομές - Κοινότητα Περιστέρας-Τσιάσι
 

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Υψικλής ο Αλεξανδρεύς

Ο Υψικλής ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος που έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 2ο αιώνα π.Χ.. 

Το σημαντικότερο έργο του είναι η μονογραφία «Περί πολυέδρων», το οποίο έχει διασωθεί και συμπεριλαμβάνεται στα Στοιχεία του Ευκλείδη ως το 14ο βιβλίο του, μολονότι δεν αποτελεί μέρος αυτών. 
Το έργο αυτό περιέχει οκτώ ενδιαφέρουσες προτάσεις που αφορούν στις σχέσεις μεταξύ κανονικού 12έδρου και κανονικού 20έδρου που φέρονται εγγεγραμμένα στην ιδια σφαίρα. Με την μονογραφία αυτή του Υψικλή καταδεικνύεται ο τρόπος σκέψης και εξέτασης των μαθηματικών ζητημάτων από τους Αλεξανδρινούς μαθηματικούς εκείνης της εποχής.

Επίσης εκτός της παραπάνω μονογραφίας ο Υψικλής συνέγραψε έργο που έφερε τον τίτλο Περί αρμονίας σφαιρών που όμως δεν διασώθηκε. Επίσης στο έργο του Πολυγωνικοί αριθμοί (διασώθηκε), κατόπιν μακρών εξετάσεων αναφέρονται ως αθροίσματα των αριθμητικών προόδων, ο λόγος των οποίων ισούται προς τον αριθμό των πλευρών των αντίστοιχων πολυγώνων μείον 2.

Επίσης στον Υψικλή αποδίδεται και το σύγγραμμα «Περί της των ζωδίων αναφοράς - Αναφορικόν» το οποίο και έχει διασωθεί. Στο έργο αυτό ο Υψικλής υπολογίζει το μήκος της ημερήσιας διαδρομής του Ήλιου στην Αλεξάνδρεια. Την εκλειπτική τη χωρίζει σε 360 μοίρες. Τον χρόνο ανατολής των αστέρων του ζωδιακού κύκλου τον υπολογίζει (για την Αλεξάνδρεια) με βάση τους «κανόνες διαφοράς» (από αναμετρήσεις), που είναι βαβυλωνιακή μέθοδος, και όχι με βάση τους «τριγωνομετρικούς κανόνες» που ακολουθούσε ο Ίππαρχος ο Ρόδιος
Παρά ταύτα το σύγγραμμα αυτό είναι ιδιαίτερα σπουδαίο και πολύτιμο στην επιστήμη των μαθηματικών και της αστρονομίας διότι αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της αστρονομικής παρατήρησης μεταξύ των Ελλήνων και Βαβυλωνίων αστρονόμων της εποχής.

Παραπομπές

Πηγές
 Boyer, Carl B. (1991): A History of Mathematics (Second ed.), John Wiley & Sons, Inc., ISBN 0-471-54397-7.
 Heath, Thomas L. (1981): A History of Greek Mathematics, Volume I, Dover publications, ISBN 0-486-24073-8.

Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Σαγκρί Νάξου

Το Σαγκρί είναι κοινότητα της Νάξου στο Νομό Κυκλάδων και βρίσκεται 11 χλμ. νοτιοανατολικά της Χώρας, περί το κέντρο του νησιού. Έδρα της κοινότητας αυτής είναι το Άνω Σαγκρί  στο οποίο και υπάγονται τα χωριά Κάτω Σαγκρί, το Κανακάρι, το Καστράκι ή Κάμπος και η Μικρή Βίγλα. 

Το 1955 ήδη το Σαγκρί διέθετε δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο ενώ αριθμούσε 700 κατοίκους. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νάξου και αριθμεί 362 κατοίκους. Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Ταξιάρχες. Είναι γνωστό για την όμορφη αρχιτεκτονική του, τα διάσπαρτα μοναστήρια και τον αρχαιολογικό χώρο του Ναού της Δήμητρας στην περιοχή Γύρουλας. Δεσπόζουσα θέση στο κέντρο του χωριού κατέχει το φημισμένο μοναστήρι του Αγίου Ελευθερίου, στο οποίο πρόσφατα μεταφέρθηκαν τα λείψανα του αγίου και αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους πιστούς που συρρέουν απ' όλο το νησί τη μέρα της γιορτής του.Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο πύργος του Μπαζαίου, πρότυπα αναστυλωμένο μνημείο του 17ου αιώνα, όπου από το 2001 κάθε καλοκαίρι φιλοξενείται το Φεστιβάλ Νάξου, με θεματικές εκθέσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και πολιτιστικά δρώμενα. Το χωριό φημίζεται και για τους ενετικούς του πύργους, δύο από τους οποίους, ερειπωμένοι, είναι στο Κάτω Σαγκρί ένα διατηρητέο οικισμό, ενώ ένας τρίτος, ο Πύργος του Παλαιολόγου, αναπαλαιωμένος, βρίσκεται σε 20'. Δεν είναι όμως μονάχα οι βυζαντινές εκκλησίες και οι αρχαιότητες που κάνουν το Σαγκρί να ξεχωρίζει. Είναι κυρίως οι μαγευτικές παραλίες του με την κατάλευκη αμμουδιά και τα υπέροχα χρώματα της θάλασσας.
Ξακουστή η Μικρή Βίγλα με το βραχώδη λόφο που χωρίζει δύο πανέμορφες αμμουδιές, της απάνεμης Βίγλας και του Ορκού. Μετά την Μικρή Βίγλα οι εκτεταμένες αμμουδιές Καστράκι και Γλυφάδα που καταλήγουν στους μαγευτικούς όρμους του Αλυκού και το υπέροχο δάσος από μικρούς κέδρους, που ξεμπροβάλλουν πάνω στη λευκή άμμο. Ένα τοπίο μοναδικό στο νησί.

Συλλογή φωτογραφιών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πύργος του Μπαζαίου

Χωριά της Νάξου
Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Νώε

Ο Νώε (εβραϊκά נוֹחַ, αραβικά نوح) ήταν ο δέκατος και τελευταίος πριν τον κατακλυσμό πατριάρχης των Εβραίων.

Η καταγωγή του και ο βίος του αναφέρονται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, τη Γένεση. Σύμφωνα με αυτό, ο Νώε ήταν γιος του Λάμεχ και εγγονός του Μαθουσάλα (ε΄ 22-32). Ως ο μοναδικός δίκαιος και ευσεβής άνθρωπος της εποχής του, ο Νώε κατασκεύασε με υπόδειξη του Θεού τη γνωστή ως Κιβωτό του Νώε, μέσα στην οποία διασώθηκε από τον κατακλυσμό, που επέφερε ο Θεός για να τιμωρήσει το ανθρώπινο γένος. Μαζί του διασώθηκαν τα μέλη της οικογένειάς του και από ένα ζευγάρι από κάθε είδος ζώου που υπήρχε πάνω στη Γη. Μόλις σταμάτησε ο κατακλυσμός και η κιβωτός του προσάραξε στην κορυφή του όρους Αραράτ, ο Νώε βγήκε και προσέφερε θυσία ευχαριστίας στον Θεό, αφού έχτισε βωμό. Πρόκειται για τον πρώτο βωμό που αναφέρεται στη Βίβλο. Από τους τρεις γιους του Νώε, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ κατάγονται σύμφωνα με τη Βίβλο όλοι οι σημερινοί λαοί της Γης: Από τον Σημ κατάγονται οι σημ-ίτες (Άραβες, Εβραίοι, κλπ.), από τον Ιάφεθ οι Ινδοευρωπαίοι («Άριοι») και από τον Χαμ οι μαύροι κάτοικοι της Αφρικής.

Εκτός από την ιστορία με τον κατακλυσμό, ο Νώε αναφέρεται και ως ο πρώτος αγρότης και πρώτος καλλιεργητής της αμπέλου. Μεθυσμένος αφού ήπιε το κρασί της, αποκοιμήθηκε γυμνός μέσα στη σκηνή του. Ο Χαμ τον είδε γυμνό και ειδοποίησε τους αδελφούς του, οι οποίοι τον κάλυψαν ενώ απέστρεφαν το βλέμμα τους. Εκείνη τη στιγμή ο Νώε ξύπνησε και καταράστηκε τον γιο του Χαμ, τον Χαναάν, με αιώνια δουλεία, ενώ έδωσε την ευλογία του στους Σημ και Ιάφεθ (Γένεσις θ΄ 20-27). Αυτή η βιβλική αναφορά χρησιμοποιήθηκε στη χριστιανική εποχή, τον 18ο και 19ο αιώνα στην Αμερική, για να δικαιολογήσει τον θεσμό της δουλείας ειδικά ως προς τους μαύρους, δίνοντάς του μια «βιβλική έγκριση». Μέχρι και το 1964, ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μπερντ της Δυτικής Βιρτζίνια διάβασε το απόσπασμα της ιστορίας του Νώε (υπάρχει στα πρακτικά) στη Γερουσία των ΗΠΑ ως δικαιολόγηση της στάσεώς του ενάντια στην Πράξη των Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 (Civil Rights Act), καταλήγοντας: «Ο Νώε έκρινε αρμόζον να προβεί σε διακρίσεις κατά των φυλετικών απογόνων του Χαμ.»

Μετά τη σωτηρία του από τον κατακλυσμό, ο Νώε έζησε άλλα 350 χρόνια, και συνολικά απεβίωσε σε ηλικία 950 ετών. Ο Νώε είναι άγιος και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ως «Νώε ο δη μνήμη του εορτάζεται την Κυριακή των Προπατόρων, αφού ως πρόγονος όλων των ανθρώπων μετά τον κατακλυσμό ήταν και προπάτορας του Ιησού Χριστού.

Δείτε επίσης 
 Γένεσις
 Κατακλυσμός του Νώε

Νωε
Νωε
Νωε
Νωε
Αγρότες
Νωε
Θρυλικοί προγεννήτορες