joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ

Ο Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ, 3ος κόμης του Κεντ και 4ος βαρόνος του Χόλλαντ (1374 - 7 Ιανουαρίου 1400) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Χόλλαντ ήταν μεγαλύτερος γιος του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της συζύγου του Λαίδης Αλίκη ΦίτςΑλαν της κόρης του Ριχάρδου ΦίτςΑλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της συζύγου του Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Ο Τόμας ήταν επίσης ανιψιός του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας και μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του (1397) σαν 3ος Κόμης του Κεντ και 4ος βαρόνος του Χόλλαντ, την ίδια εποχή ο Ριχάρδος Β΄ καθαίρεσε και φυλάκισε τον θείο του Θωμά του Γούντστοκ και διέταξε τον Τόμας να συλλάβει τον δικό του θείο κόμη του Αρουντέλ. Ο Ριχάρδος Β΄ του έδωσε σαν αντάλλαγμα όλες τις κατασχεθείσες κομητείες και δημιούργησε για λογαριασμό του το δουκάτο του Σάρρεϋ. Ο κόμης του Χάντινγκτον επίσης θείος του Τόμας έγινε δούκας του Έξετερ και τον όρισε κληρονόμο του, ίδρυσε στην Γιορκσάιρ την Μάουντ Γκρέις Πριόρι (1398).

Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν ανέβηκε στον θρόνο έκανε κατάσχεση στους τίτλους και την περιουσία του Σάρρεϋ, το ίδιο έκανε με όλους τους έμπιστους συμβούλους του Ριχάρδου Β΄. Στις αρχές του 1400 ο Τόμας και ο θείος του κόμης του Χάντινγκτον συνωμότησαν στην "Εξέγερση των Επιφανών" να δολοφονήσουν τον Ερρίκο Δ΄ και να επαναφέρουν στον θρόνο τον ξάδελφο του Ριχάρδο Β΄. Η εξέγερση απέτυχε και ο Τόμας συνελήφθη και εκτελέστηκε, δεν άφησε παιδιά και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Εδμόνδος Χόλλαντ, 4ος κόμης του Κεντ.
Τα σύμβολα του Τόμας Χόλλαντ απεικονίζουν στο δεξιό τμήμα τα σύμβολα του Εδουάρδος ο Εξομολογητής και στο αριστερό τα σύμβολα της δυναστείας των Πλανταγενετών

Παραπομπές

Πηγές

The Art of Heraldry by A.C. Fox-Davies. Page 97

Τάγμα της Περικνημίδας
Κόμητες του Κεντ (1360)
Οικογένεια Χόλλαντ
Εδμόνδος Χόλλαντ, 4ος κόμης του Κεντ

Ο Εδμόνδος Χόλλαντ (6 Ιανουαρίου 1384 - 15 Σεπτεμβρίου 1408), 4ος Κόμης του Κεντ και 5ος βαρόνος του Χόλλαντ ήταν δεύτερος γιος του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της συζύγου του Λαίδης Αλίκη ΦίτςΑλαν της κόρης του Ριχάρδου ΦίτςΑλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της Ελεονώρας του Λάνκαστερ. Ο Εδμόνδος Χόλλαντ ήταν ο 106ος ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τόμας Χόλλαντ, 1ος δούκας του Σάρρεϋ εκτελέστηκε από τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας (7 Ιανουαρίου 1400), ο Εδμόνδος τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Κεντ. Παντρεύτηκε στην Σαιν Μαρί Όβερι του Σάουθγουαρκ (24 Ιανουαρίου 1406) την Λουκία Βισκόντι (1370 - 1424) κόρη του λόρδου του Μιλάνου Μπερναμπό Βισκόντι και της συζύγου του Βεατρίκης - Ρεγκίνας ντελα Σκάλα χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Ο Εδμόνδος είχε μια παράνομη σχέση με την Κωνσταντία της Υόρκης, απέκτησε μια νόθη κόρη την Ελεονώρα ντε Χόλλαντ (1406) που παντρεύτηκε τον Τζέιμς Τάκετ, 5ο βαρόνο του Αούντλει. Έπεσε στην μάχη της νήσου Μπρεά (14 Σεπτεμβρίου 1508) και τάφηκε στην νήσο Λαβρέκ που βρισκόταν στο αρχιπέλαγος του Μπρεά, η σορός του έδειξε ότι πέθανε από ένα σοβαρό τραύμα στο στήθος.

Πηγές

Alison Weir. Britain's Royal Family: A Complete Genealogy. London, The Bodley Head, 1999

Τάγμα της Περικνημίδας
Κόμητες του Κεντ (1360)
Οικογένεια Χόλλαντ
Κόλπος του Τονκίνο

Ο Κόλπος του Τονκίνο (στη βιετναμέζικη και στη κινέζικη γλώσσα (πινγίν) ονομάζεται Vịnh Bắc Bộ και Běibù Wān αντίστοιχα, που σημαίνει βόρειος κόλπος) βρίσκεται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το όνομα Τονκίνο (γράφεται 東京 με τους Hán-Nôm χαρακτήρες στο βιετναμέζικο αλφάβητο) σημαίνει «ανατολική πρωτεύουσα», που είναι η παλιά ονομασία του Ανόι. Όταν το Βιετνάμ ήταν γαλλική αποικία το βόρειο τμήμα του ονομαζόταν Τονκίνο.

Ο Κόλπος του Τονκίνο βρέχει δυτικά τις βόρειες ακτές του Βιετνάμ, βόρεια τις ακτές της κινεζικής επαρχίας Guangxi και ανατολικά της χερσόνησο Leizhou και την νήσο Χαϊνάν και σ’ αυτόν εκβάλλει ο Ερυθρός Ποταμός. Ο Κόλπος του Τονκίνο έχει μήκος 300 ναυτικά μίλια, πλάτος 150 ναυτικά μίλια και μέγιστο βάθος 70 μέτρα και τα σημαντικότερα λιμάνια του είναι το Μπέν –θούι, η Χαιφόνγκ και Πέι –χάι. 

Στις 2 Αυγούστου 1964 ο Πρόεδρος των Η.Π.Α  Λίντον Τζόνσον υποστήριξε ότι δυνάμεις του Βορείου Βιετνάμ επιτέθηκαν δύο φορές κατά Αμερικανικών αντιτορπιλικών στον κόλπο του Τονκίνο. Το γεγονός αυτό, που είναι γνωστό ως Επεισόδιο στον Κόλπο του Τονκίνο, οδήγησε στην έγκριση του Ψηφίσματος του Κόλπου του Τονκίνο στις 7 Αυγούστου 1964, με το οποίο οι Η.Π.Α ενεπλάκησαν πιο άμεσα στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κόλποι
Γεωγραφία του Βιετνάμ
Υδάτινα σώματα της Κίνας
Μπουτβύντας

Ο Μπουτβύντας ή Πουκουβέρας, λευκορωσικά Будзівід ή Боудивидъ (απεβ. 1295) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1292-95).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σκαλμάντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και αδελφός τού Μπουτιγκέιντις.

Η επιρροή του ήταν δυνατή, όταν ο αδελφός του ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας. Αυτό οδήγησε μερικούς ιστορικούς να διατυπώσουν την άποψη, ότι ήταν συγκυβερνήτης όπως οι εγγονοί του Αλγκίρντας και Κεστούτις. Κατά τη διάρκεια της σύντομης εξουσίας του ο Μπουτβύντας προσπάθησε να υπεραμυνθεί τού δουκάτου έναντι των Τευτόνων Ιπποτών· επίσης επιτέθηκε στη Μαζοβία, σύμμαχο τών Τευτόνων.

Οικογένεια
Είχε τέκνα:
 Βυτένις 1260-1316, μεγάλος δούκας της Λιθουανίας.
 Γκεντιμίνας π. 1275-1341, μεγάλος δούκας της Λιθουανίας
 Φιόντορ (Θεόδωρος) 14ος αι., δούκας τού Κιέβου.
 Μαργκίρις απεβ. 1336, δούκας της Σαμογιτίας.
 Βαΐνιους απεβ. π. 1340, δούκας τού Πολάτσκ.

Πηγές
 Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vytautas Spečiūnas (compiler). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. 2004. p. 30. ISBN 5-420-01535-8.

Οίκος των Γιαγκελλόνων
Σεισμός της Λισαβόνας (1755)

Το πρωί της 1ης Νοεμβρίου 1755 η Λισαβόνα επλήγη από καταστροφικό σεισμό, που είχε επίκεντρο στον Ατλαντικό Ωκεανό, διακόσια χιλιόμετρα από το Ακρωτήριο του Αγίου Βικεντίου, που αποτελεί το νοτιότερο σημείο της Πορτογαλίας. Οι σεισμολόγοι σήμερα εκτιμούν ότι το μέγεθος του σεισμού του 1755 ήταν 8,5 με 9 στην Κλίμακα Ρίχτερ. Το μέγιστο επίπεδο αντιληπτής έντασης του σεισμού, έχει σήμερα εκτιμηθεί ότι έφτασε στο επίπεδο έντασης XI (11) της κλίμακας Μερκάλι, δηλαδή «ασύλληπτα καταστροφικός» [με μέγιστο επίπεδο στην κλίμακα Μερκάλι το XII (12), δηλαδή «ολική καταστροφή»].

Επρόκειτο για έναν από τους πιο θανατηφόρους και καταστροφικούς σεισμούς στην παγκόσμια ιστορία, καθώς μαζί με το τσουνάμι που ακολούθησε και τις πυρκαγιές που προκλήθηκαν, υπολογίζεται ότι προκάλεσε 10.000 έως 100.000 θανάτους.  

Ο σεισμός του 1755 με τον πολύ μεγάλο αριθμό νεκρών και τις τεράστιες καταστροφές που προκάλεσε είχε ως αποτέλεσμα την όξυνση των πολιτικών εντάσεων στο Βασίλειο της Πορτογαλίας και έβαλε τέλος στις αποικιακές φιλοδοξίες της χώρας. Παράλληλα οδήγησε στη γένεση της σύγχρονης σεισμολογίας και της σεισμικής μηχανικής (earthquake engineering) καθώς ήταν η πρώτη φορά που μελετήθηκαν με επιστημονικούς όρους οι συνέπειες ενός σεισμού σε μεγάλη έκταση.

Σεισμός της Λισαβόνας (1755)
Λισαβόνα
Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ

Ο Χένρι Χόλλαντ (27 Ιουνίου 1430 - 1475) οπλαρχηγός των Λάνκαστερ από την Οικογένεια Χόλλαντ όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων και 3ος Δούκας του Έξετερ ήταν γιος του Τζων Χόλλαντ, 2ου δούκα του Έξετερ και της πρώτης του συζύγου Λαίδης Άννας Στάφορντ. Η μητέρα του ήταν κόρη του Έντμοντ Στάφορντ, 5ου κόμη του Στάφορντ, και της Άννας του Γκλόστερ. Κληρονόμησε από τον πατέρα του το δουκάτο του Έξετερ (1447), σαν δισέγγονος του Ιωάννη της Γάνδης ήταν ένας από τους διεκδικητές του Αγγλικού θρόνου όταν πέθανε ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Χένρι Χόλλαντ ήταν ωστόσο ένας άνθρωπος σκληρός, βίαιος με ελάχιστους οπαδούς, ο ιστορικός Πολ Μάρεϊ Κένταλλ (1911 - 1973) τον περιγράφει "σκληρό, βίαιο και επικίνδυνο". Ο Έξετερ έγινε για λίγο Κοντόσταυλος του Πύργου του Λονδίνου, ακολούθησε στη θέση σύμφωνα με καταγραφή "η κόρη του δούκα του Έξετερ".

Οπαδός των Λάνκαστερ

Παντρεύτηκε την Άννα της Υόρκης (1447) την 8χρονη κόρη του Ριχάρδου της Υόρκης, παρά τον γάμο του εξακολουθούσε τον πόλεμο εναντίον των Υορκιστών. Μετά τη νίκη των Υορκιστών στην Α΄ Μάχη του Σαιν Άλμπαν (1455) φυλακίστηκε αλλά αργότερα προσπάθησε να συμφιλιώσει τους δυο Οίκους (1458). Διετέλεσε στρατηγός των Λάνκαστερ στις μεγάλες νίκες στη μάχη του Γουέιφιλντ (1460), στη Β΄ Μάχη του Σαιν Άλμπαν (1461) και στην καταστροφική ήττα του Τάουτον (1461). Δραπέτευσε στη Γαλλία και ενώθηκε με την εξόριστη βασίλισσα Μαργαρίτα του Ανζού. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν και δόθηκαν στη σύζυγο του (1464) την οποία αργότερα χώρισε, το σύντομο χρόνο που επανήλθε στον θρόνο ο Ερρίκος ΣΤ΄ ανέκτησε μερικά εδάφη του. Στη μάχη του Μπάρνετ ο Έξετερ διοικούσε τη δεξιά πτέρυγα του στρατού του Λάνκαστερ, τραυματίστηκε θανάσιμα και ετοιμαζόταν να πεθάνει αλλά επέζησε, στη συνέχεια φυλακίστηκε και η σύζυγος του Άννα τον χώρισε (1472). Συμμετείχε στην εκστρατεία του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας στη Γαλλία (1475) και στην επιστροφή πνίγηκε στη θάλασσα, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες πνίγηκε με εντολή του Άγγλου βασιλιά.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε (30 Ιουλίου 1447) την Άννα της Υόρκης, δούκισσα του Έξετερ κόρη του Ριχάρδου της Υόρκης και της Σεσίλ Νέβιλ μεγαλύτερη αδελφή του Εδουάρδου Δ΄ και του Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας, μαζί της απέκτησε :

Λαίδη Άννα Χόλλαντ (μεταξύ 1461/1467 - 6 Ιουνίου 1474), παντρεύτηκε τον Τόμας Γκρέυ, 1ο μαρκήσιο του Ντόρσετ. 

Δεν είχε άλλα νόθα παιδιά με αποτέλεσμα το θέμα της διαδοχής του να γίνει περίπλοκο για τη χήρα του.

Παραπομπές

Πηγές

Douglas Richardson. Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families, Genealogical Publishing, 2005
Griffiths, Ralph A. (1968). "Local Rivalries and National Politics: the Percies, the Nevilles, and the Duke of Exeter, 1452-55". Speculum. Speculum, Vol. 43, 
Oxford, Bodleian Library MS Digby 57
Pugh, T.B. (1990). "Richard, duke of York, and the rebellion of Henry Holand, duke of Exeter, in May 1454". Historical Research. 63 (152): 248–62.

Δούκες του Έξετερ
Τάγκα ζα Γιουγκ

Το Τάγκα ζα Γιουγκ (, «Λαχτάρα για το Νότο») είναι το όνομα ενός διάσημου ποιήματος του Βούλγαρου ποιητή Κονσταντίν Μιλαντίνοφ (ο οποίος προέρχεται από την Οθωμανική Μακεδονία).

Ιστορία του έργου 

Ο Μιλαντίνοφ έγραψε το έργο ενώ ζούσε στην Ρωσία. Προφανώς ένιωθε νοσταλγία για την Οχρίδα. Είναι αυτά τα σκοτεινά και καταθλιπτικά συναισθήματα που φέρνουν τη λαχτάρα του για το ζεστό ήλιο του Νότου. Χρησιμοποιώντας μόνο τα θετικά επίθετα για να απεικονίσει τη πατρίδα του, ο συγγραφέας θυμίζει την επώδυνη, ανέφικτη επιθυμία να επιστρέψει στην πατρίδα του, την οποία αγκαλιάζει συμβιωτικά. Όσον αφορά τους στίχους, αναφέρει ότι η Σταμπόλ είναι στη πραγματικότητα η Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, και το Κούκους (Кукуш) είναι το σημερινό Κιλκίς στην Ελλάδα. Αναφέρει επίσης την Οχρίδα και τη Στρούγκα στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Γκεόργκι Ρακόβσκι στην εφημερίδα «Ντουνάβσκι λέμπεντ» που εκδίδεται στο Βελιγράδι το 1860. Στη Βόρεια Μακεδονία θεωρείται ως ένα από τα πιο σημαντικά σλαβομακεδονικά λογοτεχνικά έργα κάτω από αυτό το όνομα. Το ποίημα απαγγείλεται παραδοσιακά κατά την τελετή εγκαινίων των Ποιητικών Βραδιών της Στρούγκα, ένα διεθνές φεστιβάλ ιδρυμένο προς τιμή του συγγραφέα τιμή, με το βραβείο ποίησης Αδελφοί Μιλαντίνοφ.

Στο δημοφιλή πολιτισμό 
Το κρασί Τ'γκα ζα Γιουγκ παίρνει το όνομά του από το ποίημα του Μιλαντίνοφ. Παράγεται στη Βόρεια Μακεδονία και έχει ημίξηρο και κόκκινο-ρουμπινί χρώμα. Γευστικά είναι παρόμοιο με το ιταλικό κρασί ή το καλιφορνέζικο Μπαρμπέρα.

Δείτε επίσης 

Αδελφοί Μιλαντίνοφ
Ποιητικές Βραδιές της Στρούγκα, φεστιβάλ που πραγματοποιείται στη γενέτειρα του συγγραφέα, στη Στρούγκα της Βόρειας Μακεδονίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το αρχικό κείμενο του ποιήματος (στα βουλγαρικά)
 Το προφίλ του Κονσταντίν Μιλαντίνοφ, συμπεριλαμβανομένων Τάγκα ζα Γιουγκ

Πολιτισμός της Βουλγαρίας
Πολιτισμός της Βόρειας Μακεδονίας
S/2017 J 9

S/2017 J 9 είναι  η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικού φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018 μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών, από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 3 χιλιόμετρα σε διάμετρο και έχει έναν ημιμεγάλο άξονα τροχιάς περίπου 21.487.000 χιλιομέτρων, με μια κλίση περίπου 152.7°. Ανήκει στην ομάδα της Ανάγκης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Έλενα Ράπτη

Η Έλενα Ράπτη (Θεσσαλονίκη, 9 Μαΐου 1975) είναι Ελληνίδα πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2004. Έχει διατελέσει μέλος στην Εθνική Αντιπροσωπεία της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εργάσθηκε ως ελεύθερη επαγγελματίας στο χώρο των οπτικοακουστικών συστημάτων επικοινωνίας.

Παραπομπές 

Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Σβίλενγκραντ

Το Σβίλενγκραντ (βουλγαρικά: Свиленград) είναι πόλη στην επαρχία Χάσκοβο, στη νοτιοκεντρική Βουλγαρία, που βρίσκεται στα σύνορα της Τουρκίας και της Ελλάδας. Είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου Σβίλενγκραντ. Από τον Δεκέμβριο του 2009, η πόλη έχει πληθυσμό 18.132 κατοίκους.

Το Σβίλενγκραντ βρίσκεται κοντά στα οδικά όρια της Ελλάδας και της Τουρκίας (θεωρητικά ένα από τα μεγαλύτερα οδικά τελωνεία στην Ευρώπη). Το Σβίλενγκραντ βρίσκεται νότια-νοτιοανατολικά της Σόφιας και της Φιλιππούπολης, νότια της Βάρνας και του Πύργου, δυτικά της Αδριανούπολης και βόρεια της κοντινότερης ελληνικής κοινότητας Ορμένιο και Αλεξανδρούπολη στην Ελλάδα. Υπάρχει υψηλότερο επίπεδο εργασίας απ' ότι στα γύρω χωριά. Οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται για τις τελωνειακές και τις συνοριακές βιομηχανίες π.χ. εξυπηρέτηση TIR, ξενοδοχεία, συνοριακή αστυνομία κλπ. Το κέντρο της πόλης έχει έναν πεζόδρομο γεμάτο κυρίως με καφετέριες, μπαρ, καταστήματα τηλεφώνου και ξενοδοχεία. Η πόλη διαθέτει 3 καταστήματα ενοικίασης DVD, δύο κινηματογράφους και μια βιβλιοθήκη. Ο ποταμός Έβρος ρέει μέσω του Σβίλενγκραντ. Συνορεύει με την περιφερειακή ενότητα Έβρου της Ελλάδας προς νότο. Τα βουνά της Ροδόπης βρίσκονται δυτικά και νοτιοδυτικά. Η περιοχή στα νοτιοδυτικά είναι φημισμένη για τα οπωροφόρα δέντρα της.

Προέλευση
Κατά την οθωμανική εποχή, το όνομα της πόλης ήταν Τζισρ-ι Μουσταφαπασά (τουρκικά: Cisr-i Mustafapaşa), το οποίο σήμαινε «Γέφυρα του Μουσταφά Πασά». Το 1529 ανεγέρθηκε η Παλιά Γέφυρα (βουλγαρικά: Старият мост) πάνω από τον Έβρο, ένα από τα σύμβολα της πόλης. Η πόλη παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία το 1912 μετά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο.

Κοινότητες

Βάρνικ
Ντιμιτρόβτσε
Νόβο Σέλο
Ράικοβα Μογκίλα
Τσερνοντάμπ
Μάτοτσινα
Στιτ
Πασόβο
Καπιτάν Αντρέεβο
Μεζέκ
Λίσοβο
Στουντένα
Λέβκα
Σλαντούν
Μιχάλιτς
Πιστρογκόρ
Μόμκοβο

Παραπομπές

Πόλεις της Βουλγαρίας
Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας
Βάρτισλαβ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄, γερμ. Wartisalw VI (1345 - 13 Ιουνίου 1394) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1365-77) μαζί με τον νεότερο αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Σοφίας τού Μεκλεμβούργου, κόρης τού Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Βέρλε.

Το 1365 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1372 με τη συνθήκη τού Άνκλαμ το δουκάτο διαιρέθηκε σε ανατολικό μέρος, που το έλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ Ε΄ με έδρα το Στολπ και σε δυτικό μέρος, που το έλαβε ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ με τον αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄, με έδρα το Βόλγκαστ. Το 1377 το δυτικό μέρος διαιρέθηκε: ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ έλαβε το Μπαρτ και ο αδελφός του το κυρίως Βόλγκαστ. Όμως το 1396 ο Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και η Πομερανία-Βάρτισλαβ επανενώθηκε υπό τον Βάρτισλαβ ΣΤ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
 Μπάρνιμ ΣΤ΄ π. 1365-1405, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
 Βάρτισλαβ Η΄ 1373 - 1415, δούκας της Πομαρανίας-Βόλγκαστ.
 Σοφία, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Πηγές
 Genealogy Mittelalter

Βαρτισλαβ 06
Καπιτάν Αντρέεβο

Το Καπιτάν Αντρέεβο (βουλγαρικά: Капитан Андреево) είναι χωριό στο δήμο Σβίλενγκραντ, στην επαρχία Χάσκοβο, στη νότια Βουλγαρία. Από το 2016 έχει 846 κατοίκους και ο δήμαρχος είναι ο Μίλεν Μίλουσεβ. Λόγω της μικρής απόστασης με την Τουρκία, υπάρχει ένα σημαντικό συνοριακό σημείο ελέγχου που χτίστηκε εκεί, με την τουρκική πλευρά του σημείου ελέγχου να ονομάζεται Καπικούλε. Τα πολυσύχναστα σύνορα Βουλγαρίας-Τουρκίας στο Καπιτάν Αντρέεβο αποτελούν σημαντικό σημείο εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Καπιτάν Αντρέεβο τοποθετείται στις , 30 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ήταν γνωστό ως «Βιράντεκκε» κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.

Παραπομπές

Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Βάρτισλαβ Θ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Βάρτισλαβ Θ΄, γερμ. Wartislaw IX (π. 1400 - 17 Απριλίου 1457) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1417-57).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Βερόνικας των Χοεντσόλλερν, κόρης τού Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.

Νέος είχε κακές εμπειρίες: ο Ντέγκενερ Μπούγκενχάγκεν στρατάρχης της Πομερανίας σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια του το 1418 από τον Χέννεκε φον Μπερ, ευνοούμενο της Αγνής, χήρας τού θείου του Βάρτισλαβ Η΄. Ο Χέννεκε το έκανε αυτό, διότι ο Ντέγκενερ είχε σκοτώσει τον Κούρτ Μπόνοβ, επίσης ευνοούμενο της Αγνής. Ο Χέννεκε, αφού φυλακίστηκε στο κάστρο Νούστροβ, εκτελέστηκε· ή κατά διαφορετική πηγή, φυλακίστηκε στο κάστρο Ούσεντομ και προσπαθώντας να δραπετεύσει, πνίγηκε. Μάλλον επηρεασμένος από τα γεγονότα αυτά, ο Βάρτισλαβ Θ΄ συμφώνησε με τους ευγενείς και τους αστούς για την ίδρυση μίας Τετραμελούς Αυλής, που θα διασφάλιζε τους νόμους.

Από το 1425 μοιραζόταν την εξουσία του με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάρνιμ Ζ΄ και τον εξάδελφό του Μπάρνιμ Η΄. Επέζησε αυτών και στο τέλος της ζωής του κυβέρνησε όλη την Πομερανία-Βόλγκαστ. Όπως και ο 5ος εξάδελφός του Όθων Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στέττιν, έπρεπε να ασχοληθεί με τις φιλοδοξίες των Χοεντσόλλερν, που από το 1411 κυβερνούσαν το γειτονικό Βρανδεμβούργο. Οι δούκες της Πομερανίας-Βόλγκαστ κατείχαν τις περιοχές Τόργκελοβ και Πάζεβαλκ τού Βρανδεμβούργου ως εγγύηση, για ένα δάνειο που έδωσαν και ο Βάρτισλαβ Θ΄ ανησυχούσε για αυτές. Τελικά το 1448 κατόπιν συμφωνίας οι περιοχές αυτές πέρασαν στην Πομερανία-Βόλγκαστ.

Ίδρυσε το Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ το 1456 και τού χορήγησε δωρεές, ώστε να είναι οικονομικά εξασφαλισμένο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Ασκάνια, κόρη τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και είχε τέκνα:
 Έρικ Β΄ π. 1421/2-1474, δούκας της Πομερανίας.
 Βάρτισλαβ Ι΄ 1435-1478, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
 Ελισάβετ, Χριστόφορος (απεβίωσαν σε μικρή ηλικία).

Πηγές
 Max Bär (1896), "Wartislav IX., Herzog von Pommern-Wolgast", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 41, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 212–213

Βαρτισλαβ 09
Μπόγκισλαβ Ι΄ της Πομερανίας

Ο Μπόγκισλαβ Ι΄, γερμαν. Bogislaw X (3 Ιουνίου 1454 - 5 Οκτωβρίου 1523) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1474-1523). Κληρονόμησε όλα τα μέρη της Πομερανίας και το 1478 έγινε μόνος ηγεμόνας της.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας, κόρης τού Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ.

Γεννήθηκε στο Ρύγκενβάντε (νυν Ντάρλοβο Πολωνίας)· η μητέρα του ήταν 3η εξαδέλφη τού πάππου του Βάρτισλαβ Θ΄.

Πριν από αυτόν η χώρα ήταν για 200 έτη διαιρεμένη σε δύο μέρη, που διοικούσαν τα μέλη τού Οίκου. Το 1464 απεβίωσε ο Όθων Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν. Επίσης το 1474 απεβίωσε ο πατέρας του Έρικ Β΄ και το 1478 ο θείος του Βάρτισλαβ Ι΄, οι οποίοι είχαν μοιράσει την Πομερανία-Βόλγκαστ στο κυρίως Βόλγκαστ και στο Μπαρτ αντίστοιχα. Αυτοί μερίμνησαν ώστε το Στεττίν, που το διεκδικούσε ο μάργραβος τού Βρανδεμβούργου, να επιστρέψει στον Οίκο τους. Τελικά ο Μπόγκισλαβ Ι΄ έγινε ηγεμόνας όλων των μερών.

Ο πατέρας του άφησε τη χώρα σε έντονη διαμάχη με το Βρανδεμβούργο και το Μεκλεμβούργο. Ο Μπόγκισλαβ κατάφερε να λύσει αυτές τις διαφορές με διπλωματικά και στρατιωτικά μέσα. Πάντρεψε την αδελφή του Σοφία με τον Μάγκνους Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου και ο ίδιος νυμφεύτηκε την κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ πρίγκιπα-εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου. Το 1478 ανέκτησε περιοχές που είχαν χαθεί από τον πατέρα του: το Γκάρτς και άλλες πόλεις και κάστρα βόρεια τού Ούκερμαρκ από το Βρανδεμβούργο. Την ειρήνη τού Πρέντσλαου τού 1472 την επικύρωσε το 1479, αφήνοντας το Στρασβούργο στο Βρανδεμβούργο και έλαβε τις περιοχές του ως φέουδα τού Βρανδεμβούργου.

Με τον δεύτερο γάμο του με την κόρη τού βασιλιά της Πολωνίας, όλοι οι γείτονές του ήταν συγγενείς του εξ αγχιστείας. Ο Μπόγκισλαβ Ι΄ έκανε χρήση αυτών των ευνοϊκών περιστάσεων με τη Συνθήκη τού Πύριτς, όπου δήλωσε την Πομερανία υποτελή, όχι τού Βρανδεμβούργου, αλλά της Γερμανίας. Ταξίδευσε ως προσκυνητής στην Ιερουσαλήμ και απεβίωσε στο Στεττίν. Τον κληρονόμησαν οι δύο γιοί του Γεώργιος Α΄ και Μπάρνιμ Θ΄ από κοινού.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1477 τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1489 απεβίωσε η Μαργαρίτα.

Το 1490/1 ο Μπίγκισλαβ Ι΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα των Γιαγκελλόνων, κόρη τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
 Καζίμιρ Η΄ 1494-1518, απεβ. 24 ετών.
 Σοφία 1498-1568, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Δανίας.
 Γεώργιος Α΄ 1493-1531, δούκας της Πομερανίας.
 Άννα 1492-1550, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεκ.
 Μπάρνιμ Θ΄ 1501-1573, δούκας της Πομερανίας.
 Ελισάβετ απεβ. πριν το 1518, ηγουμένη στη μονή τού Κρουμμίν.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
 Χριστόφορος, αρχιδιάκονος τού Ούζεντομ το 1508.

Πηγές
 Gottfried von Bülow (1876), "Bogislaw X.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 48–55

Οίκος της Πομερανίας
Γεώργιος Α΄ της Πομερανίας

Ο Γεώργιος Α΄, γερμαν. Georg I (11 Απριλίου 1493 - 10 Μαΐου 1531) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Άννας των Γιαγκελλόνων, κόρης τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Έλαβε το όνομα τού αναδόχου του Γεωργίου των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, συζύγου της θείας του Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων. Ως νέος πέρασε τα έτη του στην Αυλή της Σαξονίας, όπου συνδέθηκε στενά με τον Γεώργιο.

Συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του και εργάστηκε για τον περιορισμό της δύναμης των αστών και των ευγενών. Ακολούθησε πολιτική περιορισμού της επικυριαρχίας τού Βρανδεμβούργου. Όταν ανέλαβε την εξουσία μαζί με τον αδελφό του Μπάρνιμ Θ΄, έδειξε ενδιαφέρον για τη Μεταρρύθμιση, αν και έμεινε Καθολικός.

Ο πατέρας του τον είχε από νέο εισάγει στη διακυβέρνηση. Από το 1520 ήταν στην Αυλή τού Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας και συμμετείχε στη Συνέλευση (αγγλ. Diet) στη Βορμς το 1521 και σε αυτήν της Νυρεμβέργης το 1523.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αμαλία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Φιλίππου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και είχε τέκνα:
 Μπόγκισλαβ ΙΑ΄ 1514-1514.
 Φίλιππος Α΄ 1515-1560, δούκας της Πομερανίας.
 Μαργαρίτα 1518-1569, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γ΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1524 απεβίωσε η Αμαλία και ο Γεώργιος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου και είχε τέκνο:
 Γεωργία 1531-1574, παντρεύτηκε τον Στανισλάο Λατάλσκι κόμη τού Λάμπισιν.

Πηγές
 Roderich Schmidt (1964), "Georg I. von Pommern-Wolgast", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 6, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 223–224

Οίκος της Πομερανίας
Γλώσσα Άγκα Μπερέχο

Η Άγκα Μπερέχο, επίσης αναφέρεται ως Μπαρέτζι (Μπαρίτζι), είναι Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην επαρχία Όρο, στην "ουρά" της Παπούα Νέας Γουινέας.

Ανήκει στις Γιαρεμπανές γλώσσες των διανεογουινεακών γλωσσών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πόροι του OLAC σε και για τη γλώσσα Μπαρίτζι
 Λίστα Σουάντες για τα Μπαρίτζι από το έργο Ροσέττα στο Internet Archive

Α
Οικογένεια Χόλλαντ

Η Οικογένεια Χόλλαντ ήταν μεγάλη Μεσαιωνική οικογένεια της Αγγλίας για την οποία πολλοί Βρετανοί και Αμερικανοί ιστορικοί έχουν υποθέσει καταγωγή από την Ολλανδία. Το όνομα προέρχεται από την Αγγλική πόλη Απχόλλαντ τον τόπο καταγωγής της οικογένειας· οι Χόλλαντ την περίοδο της ακμής τους διακρίθηκαν ως κόμητες, δούκες, ευγενείς και βαρόνοι. Όλα τα άρρενα μέλη της οικογένειας κληρονόμησαν τον τίτλο του βαρόνου του Χόλλαντ.

Άνοδος της Οικογένειας

Ο πρώτος καταγεγραμμένος ευγενής από την Οικογένεια ήταν ο Σερ Ρόμπερτ του Απχόλλαντ, που πήρε το όνομα του από την πόλη καταγωγής του. Ο γιος του Ρόμπερτ ντε Χόλλαντ, 1ος βαρόνος του Χόλλαντ γεννημένος το 1283 ήταν ο αγαπημένος ευγενής του Τόμας, 2ου κόμη του Λάνκαστερ. Πολέμησε στο πλευρό του Τόμας στην επανάσταση εναντίον του Πιρς Γκάβεστον· ακολούθησε σκληρός εμφύλιος και αμέτρητες εξεγέρσεις. Ο Ρόμπερτ ντε Χόλλαντ είχε έντονη συμμετοχή και πήρε μεγάλες διακρίσεις: έγινε μέλος του Κοινοβουλίου και της Βουλής των Λόρδων. Πολέμησε στη μάχη του Μπόρουγκμπριτζ στο πλευρό των Λάνκαστερ (1322) και φυλακίστηκε για σύντομο χρόνο· συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι την εποχή που η Ισαβέλλα της Γαλλίας έκανε απόβαση στην Αγγλία. Ο Ερρίκος, 3ος κόμης του Λάνκαστερ ύστερα από διακήρυξη, που κατηγορούσε τον Ρόμπερτ σαν προδότη (1328), τον συνέλαβε και τον αποκεφάλισε. Οι γιοι του Τόμας Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ και Όθων Χόλλαντ έσωσαν τον θρύλο του.

Ο Τόμας Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ και ο αδελφός του Όθων είχαν έντονη συμμετοχή στον Εκατονταετή Πόλεμο στο πλευρό των Άγγλων· πολέμησαν σκληρά σαν στρατηγοί με αποκορύφωμα την συμμετοχή τους στην άλωση της Καέν και τη μάχη του Κρεσί. Τα δύο αδέλφια επέστρεψαν στην Αγγλία και έγιναν μέλη του Τάγματος της Περικνημίδας, την ψηλότερη τιμή για έναν ιππότη. Ο Όθων πέθανε άτεκνος, ενώ τον Τόμας διαδέχθηκε σαν Κόμης του Κεντ ο γιος του Τόμας Χόλλαντ, 2ος κόμης του Κεντ.
Ο Τόμας Χόλλαντ, 2ος κόμης του Κεντ ήταν σκληρός στρατιωτικός ηγέτης όπως ο πατέρας του· συμμετείχε σε πολλές μάχες, όπως την μάχη της Ναζέρα, υπό τις εντολές του θετού του πατέρα Εδουάρδου του μαύρου πρίγκιπα. Η σύζυγός του Λαίδη Αλίκη ΦιτςΆλαν ήταν συγγενείς του μαύρου πρίγκιπα. Ο Τόμας 2ος κόμης έγινε -όπως ο πατέρας του- μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Απέκτησε πολλά παιδιά και μέσω των παιδιών του έγινε γενάρχης πολλών ευγενών, που διακρίθηκαν, όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος των Ρόδων.

Οικογενειακό δέντρο των Χόλλαντ

 

Οικογένεια Χόλλαντ
S/2017 J 7

S/2017 J 7 είναι η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικού φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018 μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από τον Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα περίπου στα 20.627.000 χιλιόμετρα με μια κλίση περίπου 143,4°. Τέλος, ανήκει στην ομάδα της Ανάγκης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Βατσίσουαφ Δ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο Βάρτισλαβ Δ΄, γερμαν. Wartislaw IV (πριν το 1290 - 1 Αυγούστου 1326) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1309-26).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαργαρίτας, κόρης τού Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν. Είχε αδελφές τις Γιούττα, Ελισάβετ, Μαργαρίτα και Ευφημία.

To 1309 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το 1317 έλαβε τις γαίες Σλάβε και Στολπ ως φέουδο από τον Βάλντεμαρ των Ασκάνια μάργραβο τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Το 1319 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ και τον διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Ερρίκος Β΄ υπό την επιτροπεία τού Βάρτισλαβ Δ΄. Ο τελευταίος θέλησε την εξουσία τού Βρανδεμβούργου, αλλά το 1323 ο Λουδοβίκος Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας απέδωσε το μαργραβάτο στον γιο του Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας.

Το 1321 ο Βάρτισλαβ υπέγραψε συμφωνία κληρονομίας με τον θείο του Βίτσλαβ Γ΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν, έτσι όταν το 1325 απεβίωσε ο Βίτσλαβ Γ΄, ο Βάρτισλαβ Δ΄ προσάρτησε το Ρύγκεν. Αυτό ήταν φέουδο της Δανίας και παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις τού Χριστοφόρου Β΄ της Δανίας, ο βασιλιάς απέδωσε το Ρύγκεν στους πρίγκιπες τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει πόλεμος για τη διαδοχή: οι γιοί του Βάρτισλαβ Δ΄ με συμμάχους τον Γκέρχαρτ Γ΄ των Σάουμπουρκ κόμη τού Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ -εχθρό τού Χριστοφόρου Β΄- και τον Μπάρνιμ Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν αγωνίστηκαν για την κληρονομία, ώσπου το 1328 το Μεκεμβούργο παραιτήθηκε των αξιώσεών του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη τού Ούλριχ Α΄ τού Λίνντοβ-Ρουππίν και είχε τέκνα:
 Μπόγκισλαβ Ε΄ π. 1318-1374, δούκας της Πομερανίας.
 Μπάρνιμ Δ΄ 1325-1365, δούκας της Πομερανίας.
 Βάρτισλαβ Ε΄ 1326-1390, δούκας της Πομερανίας.

Πηγές
 Adolf Häckermann (1876), "Bogislav IV", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 42–43
 Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw IV.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 416; (full text online)

Βαρτισλαβ 04
Μπόγκισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο Μπόγκισλαβ Ε΄, γερμαν. Bogislaw V (π. 1318 - 23 Απριλίου 1374) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1326-68) και μετά της Πομερανίας-Στολπ (1368-74). Είναι ο ιδρυτής τού κλάδου Στολπ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ, κόρης τού Ούλριχ Α΄ κόμη τού Λίνντοβ-Ρουππίν.

Το 1326 διαδέχθηκε τον πατέρα του από κοινού με τους αδελφούς του Μπάρνιμ Δ΄ και Βάρτισλαβ Ε΄. Ήταν εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος και γι' αυτό συμμάχησαν με τον Καζιμίρ Γ΄ τον Μέγα της Πολωνίας, τού οποίου την κόρη ο Μπόγκισλαβ Ε΄ νυμφεύτηκε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1343 την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ 1347-1393, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας. 
 Καζιμίρ Δ΄ π. 1351-1377, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.

Το 1361 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Μπόγκισαβ Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Αδελαΐδα των Γουέλφων, κόρη τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνα:
 Βάρτισλαβ Ζ΄ 1364-1395, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.
 Μπόγκισλαβ Η΄ π. 1363-1418, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.
 Μπάρνιμ Ε΄ 1369-1402, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.

Πηγές
  "RootsWeb's WorldConnect Project: June Ferguson's Royal Genealogy Page". Wc.rootsweb.ancestry.com. Retrieved 2015-09-02.
 Charles Cawley, Medieval Lands

Παραπομπές 

Οίκος της Πομερανίας
Βάρτισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο Βάρτισλαβ Ζ΄, γερμαν. Wartislaw VII (1364 - 1395) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1377-95).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1377 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Καζιμίρ Δ΄ και κατά περιόδους είχε συγκυβερνήτη τον επόμενο αδελφό του Μπόγκισλαβ Η΄. Ελισσόταν μεταξύ δύο δυνατών γειτόνων του, των Τευτόνων Ιπποτών και της Πολωνίας. Το 1386 συμμάχησε αρχικά με τους Τεύτονες, αλλά το 1390 με τη Συνθήκη τού Πύτσντρυ, συμμάχησε με την Πολωνία και δεσμεύτηκε να είναι υποτελής τού Γιαγκιέλλο ([Β]Λαδισλάου Β΄) βασιλιά της Πολωνίας. Σε αντάλλαγμα έλαβε το έδαφος τού Νάκουο από τον Γιαγκιέλλο.

Το 1392-93 μετέβη ως προσκυνητής στην Παλαιστίνη. Μαζί με τον Βάρτισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (γιο τού εξαδέλφου του) ταξίδεψαν νότια στην Ουγγαρία. Στην πόλη Σμεντέρεβο (νότια τού Βελιγραδίου, νυν στη Σερβία) ο Βάρτισλαβ Ζ΄ ασθένησε και το 1393 επέστρεψε στην Πομερανία· ο Βάρτισλαβ Η΄ συνέχισε μόνος του. Κατά την απουσία του ο ευγενής Μάτσκε φον Μπόρκε άουφ Στράμεχλ λήστευε ταξιδιώτες, όπως τον Γιόχανν φον Μύχλχαϊμ αξιωματικό των Τευτόνων Ιπποτών, το 1392. Τότε ο Κόνρατ φον Βάλλενροντε μεγάλος μάγιστρος τού Τευτονικού Τάγματος, διαμαρτυρήθηκε στον Μπόγκισλαβ Η΄ και μετά στον Βάρτισλαβ Ζ΄ και ζήτησε ικανοποίηση. Τού επέτρεψαν να λεηλατήσει την κατοικία τού Μάτσκε στο Στράμεχλ, το οποίο και έγινε. Ο Βάρτισλαβ Ζ΄ απεβίωσε ο 1395.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη τού Ερρίκου Γ΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
 Έρικ Α΄ 1381/2-1459, δούκας της Πομερανίας-Στολπ και μετά βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας-Σουηδίας-Νορβηγίας).
 Αικατερίνη 1390-1426, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βίττελσμπαχ κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμαρκτ· γιος της ήταν ο:
 Χριστόφορος των Βίττελσμπαχ 1416-1448, κόμης τού Παλατινάτου-Νόιμαρκτ και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας).

Πηγές
 Branig, Hans; Werner Buchholz (1997). Werner Buchholz, ed. Geschichte Pommerns, Volume I, Vom Werden des neuzeitlichen Staates bis zum Verlust der staatlichen Selbständigkeit, 1300-1648. Böhlau. pp. 29–30. ISBN 3-412-07189-7.
 Juliusz Bardach, Historia państwa i prawa Polski, Volume 1, Państwowe Wydawn. Naukowe, 1964, p. 589
 Władysław Czapliński, Tadeusz Ładogórski, Atlas historyczny polski, Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1970, p. 12
 William Urban, Terry Jones, Medieval mercenaries: the business of war, MBI Publishing Company, 2006, ISBN 1-85367-697-7, Google Print, p.206

Παραπομπές 

Βαρτισλαβ 07
Μαργκίρις

Ο Μαργκίρις (απεβ. 25 Φεβρουαρίου 1336) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν ένας πρίγκιπας των Λιθουανών/Σαμογετών, που αναφέρεται από τον Κάσπαρ Συτς ιστορικό τού 16ου αι., ως ο ήρωας που υπεραμύνθηκε το φρούριο Πιλενάι το 1336. Καθώς δεν μπορούσε να το κρατήσει έναντι των Τευτόνων Ιπποτών, αποφάσισε να σκοτωθούν όλοι και να κάψουν το κάστρο, ώστε να μην μείνει τίποτε στους Τεύτονες. Το επεισόδιο αυτό της Σταυροφορίας εναντίον των Λιθουανών εκλαϊκεύτηκε κατά τον 19ο αι. με το κίνημα τού Ρομαντισμού και ο Μαργκίρις αντιμετωπίζεται ως ένας εθνικός ήρωας της χώρας.

Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά. Το όνομά του αναφέρεται μόνο δύο φορές στις πηγές της εποχής του: το 1329 από τον χρονικογράφο Ζαν ντ' Ουτρμέζ στο Χρονικό του Ly myreur des histors και το 1336 από τον Κάσπαρ Συτς στο έργο του Ιστορία των Πρωσσικών πραγμάτων.

Το Χρονικό αναφέρει, ότι στις αρχές τού 1329 ο Ιωάννης της Βοημίας ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα, στην Σταυροφορία του για τον εκχριστιανισμό και την κατάκτηση της Λιθουανίας. Έπειτα από πολιορκία, κατέλαβαν το Μεντβεγκάλις. Εκεί δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ τού Ιωάννη και ενός Λιθουανού· ζητήθηκε μονομαχία. Η παρεξήγηση λύθηκε, με το να πρέπει να πληρώσει ο Μαργκίρις (Μαργκάλις στο Χρονικό) λύτρα από τη μεριά τού Λιθουανού. Πράγματι δόθηκαν νομίσματα τού Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας, μάλλον από τα λάφυρα της επιδρομής των Λιθουανών στο Βρανδεμβούργο το 1326. Ο γιος τού Μαργκίρις πήγε στη Γαλλία και νυμφεύτηκε μία κόμισσα τού Κλερμόν.

Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Μαργκίρις θα είχε κορυφαία θέση, έτσι είχε λάβει μέρος των λαφύρων και μετά ο Ιωάννης τον θεώρησε ίσο του. Οι ερευνητές προχωρούν περισσότερο και τον θεωρούν γιο τού Μπουτβύντας και αδελφό τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η περιγραφή στο Χρονικό είναι φαντασία λογοτέχνη.

Πηγές
 Sužiedėlis, Simas, ed. (1970–1978). "Margiris". Encyclopedia Lituanica. III. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. p. 470. LCC 74-114275.

Οίκος των Γιαγκελλόνων
S/2017 J 3

S/2017 J 3 είναι η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικού φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018, μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών, από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από το Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα τροχιάς περίπου 20.694.000 χιλιομέτρων και μια κλίση περίπου 148°. Ανήκει στην Ομάδα Ανάγκης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد عبدلقادر‎) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Abdülkadir Efendi, 16 Ιανουαρίου 1878 - 16 Μαρτίου 1944) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1878 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και τέταρτης της συζύγου του Μπιντάρ Καντινεφέντι.

Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Ήταν πιανίστας και βιολονίστας. Διορίστηκε συνταγματάρχης του ιππικού συντάγματος των αυτοκρατορικών φρουρών του οθωμανικού στρατού. Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909, ο Αμπντούλ Καντίρ τον ακολούθησε στην Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το επόμενο έτος.
 
Μεταξύ 1909 και 1924 ζούσε στο παλάτι Κιζιλτοπράκ Kızıltoprak και το Μπιουγιουκντερέ. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Ο Αμπντούλ Καντίρ πρώτα έζησε στην Βουδαπέστη και αργότερα στη Σόφια. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1944 στη Σόφια σε ηλικία 66 ετών.

Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ παντρεύτηκε έξι φορές:
την Μισλιμελέκ Χανίμ (1883-1955)
την Σουχεντάν Χανίμ (?-?)
την Μιχριμπάν Χανίμ (1890-1956), απέκτησαν:
τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Ορχάν (1909-1994)
την Ματσιντέ Χανίμ (1889-1934), απέκτησαν:
τον Ηγεμόνα Ερτογρούλ Νετσίμπ (1915-1994)
τον Ηγεμόνα Αλαεντίν Καντίρ (1917-1999)
την Μεζιγιέτ Χανίμ (1908-1989), απέκτησαν:
την Μπιντάρ Σουλτάν (1924-1924)
την Σαφβέτ Νεσλισάχ Σουλτάν (1925-2014)
την Ιρίν Χανίμ (1909-?), απέκτησαν:
τον Ηγεμόνα Οσμάν (1925-1934)

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Οθωμανοί
Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας

Η Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας (αγγλικά: Philippine School in Greece), πρώην Πολιτιστική Ακαδημία Κατιπουνάν-Σχολή Φιλιππίνων (αγγλικά: Katipunan Philippine Cultural Academy-Philippine School)  είναι ένα Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στον Καρέα του Βύρωνα στην Αττική,  ενώ παλιότερα λειτουργούσε στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Το σχολείο επιβλέπεται από την Επιτροπή των Υπερπόντιων Φιλιππινέζων (CFO) και λειτουργεί υπό το Πολιτιστικό Τμήμα της Πρεσβείας των Φιλιππίνων στην Αθήνα . Είναι το μοναδικό Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στην Ευρώπη.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1997 και διαπιστεύθηκε από το Υπουργείο Παιδείας των Φιλιππίνων στις 29 Ιουνίου 1999.  Ιδρύθηκε μετά από επίσκεψη του Φιντέλ Ράμος, πρώην Προέδρου των Φιλιππίνων, στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1997. 

Το 2010 ήταν εγγεγραμμένοι περίπου 185 μαθητές.

Δείτε επίσης 
 Σχέσεις Ελλάδας-Φιλιππίνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες

Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Δήμος Βύρωνα
Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων

Η Γεροντική Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων είναι μια από τις Μητροπόλεις του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Τουρκία. Έδρα της Μητροπόλεως είναι το νησί της Πριγκήπου.

Ιστορικά στοιχεία
Ο ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος για την ίδρυση της Ιεράς Μητρόπολης εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1924 από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ζ'. Αρχικά, η Μητρόπολη περιελάμβανε την Πρώτη, την Αντιγόνη, τη Χάλκη και την Πρίγκηπο. Τα υπόλοιπα νησιά των Πριγκηποννήσων (Οξειά, Νέανδρος, Πίτα, Τερέβινθος και Πλάτη) άνηκαν στην ιστορική Ιερά Μητρόπολη Χαλκηδόνος έως το 1924. Η έδρα της Μητροπόλεως, επί Μητροπολίτου Αγαπίου (1977-1979) ήταν στο νησί της Αντιγόνης, ενώ επί Μητροπολίτου Καλλινίκου (1979-1985) στο νησί της Χάλκης.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 υπήρχαν 4 Κοινότητες, 5 Ενορίες όπου υπηρετούσαν 5 εφημέριοι - ιερείς. Παράλληλα λειτουργούσαν 5 Δημοτικά Σχολεία, 2 Σωματεία Αγαθοεργίας και 3 Μορφωτικοί Σύνδεσμοι. Το 1989 αναφέρονται 4 Ορθόδοξες Κοινότητες με 5 ιερείς. Λειτουργεί μόλις ένα Δημοτικό Σχολείο ενώ τα Σωματεία παραμένουν ως είχαν. Ο συνολικός αριθμός του ποιμνίου της Μητροπόλεως έχει μειωθεί αισθητά ενώ αυξάνεται αρκετά κατά τους θερινούς μήνες. Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις αριθμεί 4 Κοινότητες, 7 Ιεροί Ναοί, 3 Κοιμητήρια με αντίστοιχους Ναούς και 4 Αγιάσματα. Ακόμα, λειτουργεί Αστική Σχολή στην Πρίγκηπο, Διακονία Αγάπης και Κατηχητικό Σχολείο.

Επισκοπικός κατάλογος

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων

Πριγκηποννησων
 
Πριγκηπόννησα
Γιαουνούτις

Ο Γιαουνούτις, γερμαν. Jaunutis (π. 1300 - μετά το 1366) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1341-1345).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Το όνομά του σημαίνει νέος άνδρας. Βαπτίστηκε Ιωάννης/Ιβάν. Ο Πολωνός ιστορικός Γιαν Τεγκόβσκι θεωρεί, ότι ο Γιαουνούτις γεννήθηκε το 1306-09.

Δεν αναφέρεται πριν την αποβίωση τού πατέρα του, τον οποίο διαδέχθηκε. Ήταν ο μεσαίος γιος και υπάρχουν διάφορες απόψεις, γιατί ο Γκεντιμίνας τον διάλεξε διάδοχό του: ήταν συμφωνία μεταξύ των παγανιστών γιων του Αλγκίρντας, Κεστούτις και των Ορθοδόξων γιων του Ναριμάντας, Καριγιότας, Λιουμπάρτας. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν ο πρώτος γιος από τη δεύτερη σύζυγό του: ο Γκεντιμίνας νυμφεύτηκε μία παγανίστρια και μετά την ορθόδοξη Γιέβα. Ή πάλι ίσως ο Γιαουνούτις να ήταν κοντά του τις τελευταίες του στιγμές και έτσι ήταν φυσικό να τον διαδεχθεί στη Λιθουανία και το Βίλνιους.

Οι αδελφοί του σύντομα θέλησαν να τον εκτοπίσουν. Τον υποστήριξε η μητέρα του Γιέβνα και ο Ναριμάντας, που ταξίδευσε στον Γιάνι Μπεγκ χάνο της Χρυσής Ορδής και συμμάχησε με αυτόν. Ο Γιαουνούτις φυλακίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μετέβη στην αδελφή του Αυγούστα-Αναστασία, σύζυγο τού Συμεών πρίγκιπα της Μόσχας, όπου βαπτίστηκε ως Ιωάννης. Όμως η αδελφή του απεβίωσε το ίδιο έτος και ο Γιαουνούτις δεν έλαβε τη συνδρομή που ήθελε από τον Συμεών. Συμφιλιώθηκε με τον Ναριμάντας και έλαβε το δουκάτο τού Ζασουάουγιε. Αναφέρεται σε συμφωνία τού 1366, όχι όμως τού 1367, άρα απεβίωσε στο ενδιάμεσο.

Οικογένεια
Είχε γιους τους:
 Συμεών Ζασλάβσκι
 Γρηγόριος Σουούτσκι
 Μιχαήλ Ζασλάβσκι, δούκας τού Ζασουάουγιε, ώσπου απεβίωσε το 139 στη μάχη τού ποταμού Βόρσκλα.

Πηγές
 Tęgowski, Jan (1999). Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów. Poznań-Wrocław: Wydawnictwo Historyczne. p. 190. ISBN 8391356310.
 Rowell, S.C. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire Within East-Central Europe, 1295-1345. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series. Cambridge University Press. pp. 280–287. ISBN 978-0-521-45011-9.
 Kiaupa, Zigmantas; Jūratė Kiaupienė; Albinas Kunevičius (2000) [1995]. The History of Lithuania Before 1795 (English ed.). Vilnius: Lithuanian Institute of History. p. 118. ISBN 9986-810-13-2.

Οίκος των Γιαγκελλόνων
Ιωάννα Χόλλαντ, δούκισσα της Βρετάνης

Η Λαίδη Ιωάννα Χόλλαντ (1350 - 1384) δούκισσα της Βρετάνης ως δεύτερη σύζυγος του Ιωάννη Δ΄ της Βρετάνης ήταν κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 1ου κόμη του Κεντ και της Ιωάννας του Κεντ. Η μητέρα της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκιπα μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ, ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας. Ο γάμος με τον δούκα έγινε τον Μάιο του 1366 στο Λονδίνο, το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά. Η πρώτη σύζυγος του δούκα ήταν η ξαδέλφη της Μαρία του Γουόλθαμ μια από τις μικρότερες κόρες του Εδουάρδου Γ΄ που πέθανε πρόωρα, η τρίτη σύζυγος του δούκα ήταν η Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας που παντρεύτηκε κατόπιν τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας.  

Οικογένεια Χόλλαντ
Δούκισσες της Βρετάνης
S/2017 J 2

S/2017 J 2 είναι η προσωρινή ονομασία ενός εξωτερικού φυσικού δορυφόρου του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, και ανακοινώθηκε στις 17 Ιουλίου του 2018, μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών από το Κέντρο Μικρών Πλανητών.
Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και έχει μια τροχιά με ακτίνα περίπου 22.303.000 χιλιομέτρων γύρω από το Δία. Η κλίση της τροχιάς του είναι περίπου 166,4°. Ανήκει στην ομάδα της Κάρμης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μπόγκισλαβ Α΄ της Πομερανίας

Ο Μπόγκισλαβ Α΄, γερμαν. Bogislaw I (π. 1130 - 18 Μαρτίου 1187) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1156-87). Το 1181 έλαβε το δουκάτο της Σλαβινίας ως φέουδο από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας, γενάρχη τού Οίκου και μάλλον της δεύτερης συζύγου του Ίντας των Έστριντσεν, κόρης τού Νιλς της Δανίας ή τού Κ[α]νούτου Λαβάρντ τη Δανίας. Αδελφός του ήταν ο Καζιμίρ Α΄.

Το 1164 οι δύο αδελφοί συμμάχησαν με τον Πρίμπισλαβ πρίγκιπα των Οβοτριτών και υποστήριξαν την εξέγερσή του ενάντια στον Ερρίκο τον λέοντα δούκα της Σαξονίας. Στη μάχη τού Βέρχεν νικήθηκαν, τους επετράπη όμως να κρατήσουν το δουκάτο τους ως φέουδο. Ως υποτελείς του συμμετείχαν στην ήττα εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ράνι επί της νήσου Ρύγκεν το 1168, μάχη που οδήγησε ο Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Αλλά ούτε οι δύο αδελφοί, ούτε ο Ερρίκος ως νικηκτές έλαβαν αμοιβή από τον Βάλντεμαρ Α΄, έτσι ακολούθησε διαμάχη και οι Δανοί λεηλάτησαν την Πομερανία. Το 1177 έγινε ειρήνη με την πληρωμή μεγάλου φόρου υποτέλειας στον βασιλιά της Δανίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρη τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
 Ράτιμπορ 1160-1183, απεβ. 23 ετών.
 Βάρτισλαβ Β΄ 1160-1184, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.

Το 1177 απεβίωσε η Βάλπουργκις και ο Μπόγκισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αναστασία των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δύκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
 Μπόγκισλαβ Β΄ π. 1177-1220, δούκας της Πομερανίας.
 Καζιμίρ Β΄ π. 1180-1219, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.
 Ντομπροσλάβα πριν το 1187-π. 1226.

Πηγές
 Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

Παραπομπές 

Οίκος της Πομερανίας
Γκρίμσεϊ

Το Γκρίμσεϊ (ισλανδικά: Grímsey) είναι ένα μικρό νησί, 40 χιλιόμετρα έξω από τη βόρεια ακτή του κύριου νησιού της Ισλανδίας, το οποίο διασχίζει τον Αρκτικό Κύκλο. Τον Ιανουάριο του 2011 το Γκρίμσεϊ είχε 86 κατοίκους. Πριν την ψήφο το 2009 για να ενωθεί με το Άκουρεϊρι, αποτελούσε το χρέππουρ (ισλανδικά: hreppur, δήμος) του Γκρίμσεϊγιαρχρεππουρ (ισλανδικά: Grímseyjarhreppur). Ο μόνος οικισμός είναι το Σάντβικ.

Γεωγραφία
Το Γκρίμσεϊ είναι η βορειότερη κατοικημένη ισλανδική περιοχή· η ταχέως εξαφανισμένη νησίδα Κόλμπεϊνσεϊ βρίσκεται περίπου 60 χλμ. βορειότερα, αλλά είναι ακατοίκητη. Το πλησιέστερο έδαφος είναι το νησί Φλάτεϊ, Σκιάουλβαντι, 39,4 χιλιόμετρα προς τα νότια.

Ο Αρκτικός Κύκλος διέρχεται επί του παρόντος από το νησί, χαρακτηριστικό ενδιαφέροντος για πολλούς επισκέπτες, ενώ ολόκληρη η ηπειρωτική Ισλανδία βρίσκεται νότια του Αρκτικού Κύκλου. Λόγω των μακροχρόνιων ταλαντώσεων στον άξονα της Γης, ο Αρκτικός Κύκλος μετατοπίζεται τώρα προς τα βόρεια κατά περίπου 14,5 μέτρα ετησίως, αν και ποικίλλει σημαντικά από έτος σε έτος λόγω της πολυπλοκότητας της κίνησης. Η πραγματική θέση του Αρκτικού Κύκλου στις αρχές του 21ου αιώνα βρίσκεται ήδη κοντά στο βόρειο άκρο του νησιού και από τα μέσα του 21ου αιώνα δεν θα περνάει πλέον καθόλου το Γκρίμσεϊ. Αρχικά ένα σταθερό μνημείο στον Αρκτικό Κύκλο είχε τοποθετηθεί σε μια συμβατική τοποθεσία. Το 2017 τοποθετήθηκε ένα νέο μνημείο, που περιλάμβανε μια πέτρινη σφαίρα οκτώ τόνων, κοντά στην πραγματική θέση του κύκλου, ως απάντηση στη συνεχή κίνηση του.

Υπάρχουν παντού απόκρημνα βράχια, εκτός από τη νότια ακτογραμμή. Το Γκρίμσεϊ έχει έκταση 5,3 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μέγιστη ανύψωση 105 μέτρων.

Βιοποικιλότητα
Αν και δεν έχει δένδρα, η βλάστηση του νησιού είναι πλούσια, αποτελούμενη από ελώδεις εκτάσεις, χλόη και βρύα, και το νησί φιλοξενεί πολλά πτηνά, ειδικά αλκίδες. Γλάροι και χιονογλάρονα κατοικούν επίσης στο νησί.

Μεταφορές
Το νησί εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Γκρίμσεϊ. Φέρι συνδέει το νησί τρεις ημέρες την εβδομάδα με την ηπειρωτική χώρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πληροφορίες για το Γκρίμσεϊ

Γεωγραφία της Ισλανδίας