joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Διεθνής Αστρονομική Ένωση

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (ΔΑΕ) (International Astronomical Union, IAU) ιδρύθηκε το 1919 στο Παρίσι (ως "Union astronomique internationale" UAI) και η αποστολή της είναι η προώθηση και η διαφύλαξη της επιστήμης της αστρονομίας σε όλες της μορφές της μέσω της διεθνούς συνεργασίας. Εδρεύει στο Παρίσι και η γενική της συνέλευση γίνεται κάθε τρία χρόνια σε διαφορετικούς τόπους. Τα Ανεξάρτητα Μέλη της είναι επαγγελματίες αστρονόμοι από όλο τον κόσμο, κάτοχοι διδακτορικού (Ph.D) και ενεργοί στην επαγγελματική έρευνα και εκπαίδευση στην αστρονομία. Ακόμη, η ΔΑΕ διατηρεί επίσης φιλικές σχέσεις με οργανώσεις που περιλαμβάνουν ερασιτέχνες αστρονόμους στον κατάλογο μελών τους. Τα Διεθνή Μέλη είναι γενικά οργανώσεις ή κράτη με ένα σημαντικό επίπεδο επαγγελματικής αστρονομίας. Η ΔΑΕ αποτελείται από 8.993 Ανεξάρτητα Μέλη και 62 Διεθνή Μέλη παγκοσμίως (σύμφωνα με στατιστικές τον Φεβρουάριο του 2006).

Η ΔΑΕ είναι επίσης υπεύθυνη για το Κέντρο Μικρών Πλανητών  και το Κεντρικό Γραφείο Αστρονομικών Τηλεγραφημάτων, ενώ έχει τον ρόλο της διεθνώς αναγνωρισμένης αρχής για τον καθορισμό των ονομάτων ουράνιων σωμάτων και χαρακτηριστικών της επιφάνειάς τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης
 XXVI Γενική Συνέλευση 2006

Αστρονομικές οργανώσεις
Αστρονομική
Παπάρα

Παπάρα ονομάζεται είδος φαγητού της ελληνικής κουζίνας και διατροφική συνήθεια των Ελλήνων. Η παπάρα συνήθως σημαίνει ψωμί που μουλιάζει βουτηγμένο σε υγρά. Με το όνομα Ποπάρα αναφέρεται ως πιάτο στην Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία και Βοσνία με ψωμί βουτηγμένο κυρίως σε γάλα, βρασμένο πριν το σερβίρισμα.

Ελλάδα
Το ξερό ψωμί ή παξιμάδι βουτηγμένο σε γάλα τρώγεται συχνά σαν πρωϊνό, αν και τα τελευταία χρόνια έχει αντικατασταθεί από εμπορικά προϊόντα, όπως δημητριακά πρωϊνού.

Παπάρα λέγεται επίσης το λαδομπούκι, ψωμί που βουτιέται στο λάδι που μένει στη σαλάτα (ειδικά στη χωριάτικη). Η παπάρα στη σαλάτα θεωρείται ότι δεν είναι ιδιαίτερα ευγενική κίνηση, αλλά αποτελεί ιδιαίτερη γευστική εμπειρία, δεδομένου ότι συνδυάζει και το λάδι αλλά και το ζουμί της ντομάτας. Για βελτίωση της παπάρας, μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει και φέτα, πατώντας την με το πιρούνι, ώστε να ρουφήξει όσο το δυνατόν περισσότερο λάδι. Σε άλλες χώρες, η παπάρα δεν είναι απλώς «όχι ιδιαίτερα ευγενική», αλλά απορρίπτεται παντελώς ως ιδιαίτερη αγένεια.

Πηγές 
Η Καθημερινή 
Το Παρόν της Κυριακής

Αναφορές

Ελληνική κουζίνα
Σερβική κουζίνα
Βουλγαρική κουζίνα
Κρητικό Πέλαγος

Το Κρητικό Πέλαγος είναι το τμήμα της Μεσογείου και ο γεωγραφικός χαρακτηρισμός της θαλάσσιας περιοχής βόρεια από νήσο της Κρήτης, και εκτείνεται μέχρι τις Κυκλάδες και ανατολικά μέχρι το Καρπάθιο πέλαγος και τα Δωδεκάνησα. Κατά άλλη ονοματολογία ονομάζεται Βόρειο Κρητικό Πέλαγος (για τη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Κρήτης) σε αντιδιαστολή με το Νότιο Κρητικό όπως ονομάζεται το Λιβυκό Πέλαγος νότια της Κρήτης   

Στο Κρητικό πέλαγος ως ενιαία θαλάσσια περιοχή γύρω από την βρίσκονται αρκετά λιμάνια, στην βόρεια πλευρά βρίσκονται τα μεγαλύτερα λιμάνια της Κρήτης, όπως το Ηράκλειο, η Σούδα, η Σητεία, το Ρέθυμνο, ο Άγιος Νικόλαος και τα Χανιά. Στη νότια πλευρά του βρίσκονται αλιευτικά καταφύγια και μικρότερα λιμάνια όπως της Παλαιοχώρας, της Σούγιας, της Χώρας Σφακίων, της Αγίας Πελαγίας, του Τσούτσουρα, του Καστριού, της Ιεράπετρας, του Μακρύ Γιαλού, του Αθερινόλακου κ.ά.. 

Ακόμη υπάρχουν και θαλάσσιοι κόλποι και όρμοι, όπως του Κισσάμου, των Χανίων, του Αλμυρού, του Ηρακλείου, του Μιραμπέλλου, των Μαλλιών, της Μεσσαράς και της Σούδας. Επίσης ανάμεσα στις βορειοδυτικές ακτές της Κρήτης και στα Αντικύθηρα εκτείνεται το θαλάσσιο Στενό των Αντικυθήρων.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, εκδ. 2006, τ. 13, σελ. 338.
Καλιτσουνάκης I., Κρήσιον Πέλαγος, Κρητικά Χρονικά, τομ.1 (1947),σελ.7-13

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου
Θάλασσες και πελάγη της Ελλάδας
Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κρήτης
Ανοπαία ατραπός

Η Ανοπαία ατραπός ήταν μονοπάτι, δύσβατο μυστικό πέρασμα που ξεκινούσε από τον Φθιωτικό Ασωπό, παραπόταμο του Σπερχειού, και κατέληγε σε πολύ μικρή απόσταση από το τρίτο στενό των Θερμοπυλών.

Το 480 π.Χ. στην μάχη των Θερμοπυλών ο προδότης Εφιάλτης, καλός γνώστης της περιοχής, έκανε γνωστή την ύπαρξή της στον Πέρση αυτοκράτορα Ξέρξη, με αποτέλεσμα τα περσικά στρατεύματα μέσω αυτού του μονοπατιού να καταλάβουν τα νώτα των ελληνικών δυνάμεων. Την επίβλεψη αυτής της μυστικής διάβασης είχαν αναλάβει, για όσο θα διαρκούσε η μάχη, περίπου 700 θεσπιεις τους οποίους είχε στείλει εκεί ο Λεωνίδας και οι οποίοι αιφνιδιάστηκαν, αφού δεν ανέμεναν επίθεση των Περσών μέσω της Ανοπαίας ατραπού.

Περσικοί Πόλεμοι
Νομός Φθιώτιδας
Ορεινά περάσματα της Ελλάδας
Σίμων Μάγερ

Ο Σίμων Μάγερ (Simon Mayr, 10 Ιανουαρίου 1573 - 5 Ιανουαρίου 1625), γνωστός και ως Σίμων Μάριος, ήταν Γερμανός αστρονόμος. Γεννήθηκε στο Γκούντσενχαουζεν, κοντά στη Νυρεμβέργη, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη του Άνσμπαχ.
 
Δημοσίευσε το 1614 σύγγραμμα με τον τίτλο «Mundus iovialis anno 1619 detectus...» ή De Mundo Joviali, στο οποίο αναφέρει τους 4 μεγάλους δορυφόρους του πλανήτη Δία. Πολλοί είναι εκείνοι που αποδίδουν σ΄ αυτόν την ανακάλυψή τους, αλλά ο Γαλιλαίος τους ανακάλυψε αυτός πρώτος το 1610 αποδίδοντας στον Μάγερ την ανακάλυψη του δεύτερου δορυφόρου. Ωστόσο, ο Μάγερ είναι αυτός που τους έδωσε τα ονόματα με τα οποία τους γνωρίζουμε σήμερα.

Πάντως ο Μάγερ υπήρξε ο πρώτος που περιέγραψε τον Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας με τη βοήθεια τηλεσκοπίου. Συγκεκριμένα, στο παραπάνω έργο του σημειώνει ότι τον παρατήρησε στις 15 Δεκεμβρίου 1612 και ότι έμοιαζε με «τη φλόγα ενός κεριού όπως φαίνεται τη νύκτα μέσα από κέρας» (εκείνη την εποχή φύλακες για τη νύκτα περιπολούσαν τις μικρές πόλεις της Ευρώπης εφοδιασμένοι με φανούς, τις φλόγες των κεριών των οποίων προστάτευαν παράθυρα καλυμμένα με λεπτότατη επίστρωση κέρατος). Η περιγραφή αυτή δίνει μια καλή ιδέα σχετικά με την εμφάνιση του Γαλαξία της Ανδρομέδας όταν παρατηρείται με μικρό τηλεσκόπιο, αν και άλλοι αστρονόμοι του 17ου αιώνα τον περιέγραψαν διαφορετικά.

Ο Σίμων Μάγιερ είχε σπουδάσει Αστρονομία κοντά στον μεγάλο Δανό αστρονόμο Τύχωνα με δαπάνες του Γεωργίου Φρειδερίκου, Κόμητα του Άνσμπαχ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Marios-Portal Μαθηματικός – Ιατρός – Αστρονόμος

Γερμανοί αστρονόμοι
Γραίες

Οι Γραίες ή Φορκύδαι (κόρες του Φόρκυ) ήταν μυθικά όντα της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν δύο (κατά άλλους τρεις), η Πεφρηδώ και η Ενυώ, γριές από γεννησιμιού τους, παιδιά του Φόρκυ και της Κητούς. Ο Φόρκυς και η Κητώ ήταν αδέλφια, παιδιά του Πόντου και της Γαίας. Είχαν ένα μάτι και ένα δόντι το οποίο μοιράζονταν αναμεταξύ τους. Κάποιοι έλεγαν πως ήταν πανέμορφες και είχαν λαιμό κύκνου. Κάποτε, ήρθε στην σπηλιά τους ο Περσέας, θέλοντας να μάθει πού είναι η Γοργόνα Μέδουσα, αδερφή των Γραιών. Ξέροντας πως οι δαιμόνισσες θα αρνιόντουσαν να του αποκαλύψουν το λημέρι της αδελφής τους, άρπαξε το μάτι και το δόντι τους και τους είπε πως δεν θα τους τα επέστρεφε, αν δεν του έλεγαν πού ήταν η Γοργόνα Μέδουσα. Αυτές του είπαν να πάει στις Νύμφες του Βορρά για να του πουν. Ο Περσέας τότε πέταξε σε έναν ποταμό το μάτι τους, για να μην μπορέσουν να ειδοποιήσουν τις Νύμφες.

Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Μάζαρις

Ο Μάζαρις υπήρξε Έλληνας βυζαντινός συγγραφέας. Είναι μόνο γνωστός ως συντάκτης ενός σατιρικού κειμένου, Ἐπιδημία Μάζαρι ἐν ᾌδου (Ταξίδι του Μάζαρι στον Άδη). Η ταυτότητά του και το όνομά του είναι άγνωστες. Έχουν αναπτυχθεί δύο διαφορετικές υποθέσεις, καθώς είναι δύο οι γνωστές ιστορικές προσωπικότητες με το ίδιο όνομα, ένας Μανουήλ Μάζαρις, που ήταν ένας υμνογράφος και πρωτονοτάριος της Θεσσαλονίκης, και ένας Μάξιμος Μάζαρις, που ήταν μοναχός και ο συντάκτης ενός κειμένου γραμματικών νόμων. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση αυτά τα δύο ονόματα αντιπροσωπεύουν στην πραγματικότητα τον ίδιο τον Μάζαρι. Επειδή υπάρχουν διάφορες υποθέσεις για την ταυτότητα του Μάζαρι, ο συντάκτης του ταξιδιού αναφέρεται συνήθως απλώς με το επώνυμό του.

Το Ταξίδι του Μάζαρι στον Άδη θεωρείται ότι έχει γραφτεί μεταξύ Ιανουαρίου 1414 και Οκτωβρίου 1415 μ.χ. Περιλαμβάνει στοιχεία κοινωνικής σάτιρας που έχουν στόχο τη βυζαντινή κυβερνώσα ελίτ, αλλά και κάποιες πληροφορίες για τις κατώτερες τάξεις στην Πελοπόννησο, συμπεριλαμβανομένων μερικών παρατηρήσεων για τις διάφορες εθνικές ομάδες που συναποτελούσαν τον πληθυσμό της. Σε μια φανταστική επιστολή, ο Μάζαρις απαριθμεί τους «Λακεδαίμονες», τους «Ιταλούς», τους «Πελοποννήσιους», τους «Σθλαβίνους», τους «Ιλλυριούς», τους «Αιγυπτίους» και τους «Ιουδαίους» ως κατοίκους της περιοχής του Μυστρά. Κάθε μια από αυτές τις ομάδες περιγράφεται με τα (συνήθως αρνητικά) εθνικά χαρακτηριστικά της. Από αυτές τις ομάδες, οι «Λακεδαίμονες» μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν ως Τσάκωνες, οι «Ιταλοί» ως μέλη των διάφορων δυτικών αποικιακών ομάδων (ιδιαίτερα τους Ενετούς και τους Γενουάτες), οι «Πελοποννήσιoι» ως Έλληνες, οι «Ιλλύριοι» ως «Αλβανοί», και οι «Αιγύπτιοι» ως Ρομ (τσιγγάνοι).

Υποσημειώσεις

Βιβλιογραφία
 Mazaris: Mazaris' Journey to Hades: or, Interviews with dead men about certain officials of the imperial court. Greek text with translation, notes, introduction and index. (Seminar Classics 609). Buffalo NY: Dept. of Classics, State University of New York at Buffalo, 1975.
 R. Romano (ed.): La satira bizantina dei secoli XI-XV. Turino: Unione Tipografica, 1999
 E. Trapp: Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. Vienna, 1985.

Δικτυακοί τόποι
 Byzantine Sources in Translation

Βυζαντινοί συγγραφείς
Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Καλάις

Στην Ελληνική Μυθολογία ο Καλάις ήταν γιος του Βορέα και της Ωρειθυίας αδελφός του Ζήτη επίσης πτερωτού όπως ο ίδιος. Αμφότεροι κατά την Αργοναυτική εκστρατεία απελευθέρωσαν τον Φινέα από τις Άρπυιες. Αναφέρονταν ως ωραίοι και ευκίνητοι αέρινοι ήρωες. Τόσο ο Καλάις όμως όσο και ο αδελφός του Ζήτης φονεύθηκαν από τον Ηρακλή στη Τήνο όπου και υπήρχαν οι τάφοι τους μετά επιτάφιων στηλών των οποίων κατά αρχαία παράδοση η μία κινούνταν όταν έπνεε Βορρέας (Βοριάς).

Οι παραπάνω αποτελούσαν ιδεατές ανθρωπόμορφες έννοιες των παρά τον Βορρά πνεόντων ανέμων, αρκετά έντονων στη Τήνο τον Δεκαπενταύγουστο, γνωστοί σήμερα ως "Μελτέμια".

Αργοναύτες
Ηρακλής
Τήνος
Σπήλαιο Αλιστράτης

Το σπήλαιο Αλιστράτης είναι επισκέψιμο σπήλαιο του Νομού Σερρών και απέχει 6 χιλιόμετρα από το ομώνυμη κωμόπολη της Αλιστράτης. Έχει μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα, από τα οποία το 1 χιλιόμετρο είναι επισκέψιμο.

Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει, εκτός από μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς και τους σπάνιους εκκεντρίτες. Οι εκκεντρίτες ή ελικτίτες είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου - που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο - είναι η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών. Χαρακτηρίζεται επίσης, από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλιοστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισοπόδου. Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια, όπως το Σπήλαιο Αγγίτη Δράμας. Είναι προσβάσιμο από τη Δράμα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη μέσω Ασπροβάλτας. Έχει αξιοποιηθεί και είναι επισκέψιμο από το 1998. 

Κοντά στην τεχνητή είσοδο του σπηλαίου, βρίσκεται το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα σπηλαίου Αλιστράτης
ShowCaves.gr:Σπήλαιο Αλιστράτης
Σπήλαιο Αλιστράτης
Ένα playmobil στο σπήλαιο Αλιστράτης Σερρών
 
 

Αλιστρατης
Νομός Σερρών
Σειληνοί

Οι Σειληνοί ήταν δαίμονες των ρεόντων υδάτων και της ευφορίας της γης, σύντροφοι του Διόνυσου. Αν και συχνά συγχέονται με τους Σάτυρους, ήταν διαφορετικά πλάσματα. Έμοιαζαν αρκετά με Κένταυρους, έχοντας αυτιά, ουρά και οπλές αλόγου και κατάγονταν από τη Θράκη και τη Φρυγία. 

Αρχηγός τους ήταν ο Σειληνός, που είχε διαπαιδαγωγήσει το θεό Διόνυσο και που χρησίμευε σαν μάντης στους ανθρώπους, μόνο όμως αφού αυτοί τον μεθούσαν. Οι Σειληνοί συνήθως διασκέδαζαν το Διόνυσο παίζοντας μουσική και χορεύοντας με τις Μαινάδες, ενώ κατά το μύθο είχαν πολεμήσει μαζί με το Διόνυσο εναντίον των Γιγάντων.

Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Δαίμονες
Μυθολογικά όντα
Μελχισεδέκ

Ο Βιβλικός όρος Μελχισεδέκ έχει αποδοθεί παραδοσιακά ως «Βασιλιάς Ειρήνης».        Ενώ γενικά θεωρείται προσωπικό όνομα, πιο πρόσφατα έχει θεωρηθεί πιθανότερο να αποτελεί διακριτικό τίτλο.

Στην Αγία Γραφή αναφέρεται ένα πρόσωπο με αυτό το όνομα που αφορά τον ιερέα και βασιλέα της Σαλήμ (που ταυτίζεται με την πόλη, που αργότερα έγινε γνωστή ως Ιερουσαλήμ). Όταν ο Άβραμ (Αβραάμ) νίκησε το βασιλιά του αρχαίου Ελάμ, Χοδολλογομόρ και τους άλλους συμμάχους του στην κοιλάδα Σιδδίμ, ο Μελχισεδέκ έφερε στον πατριάρχη του Ισραήλ Αβραάμ «άρτο και οίνο» και τον ευλόγησε στο όνομα "του Θεού του Υψίστου". Ο Αβραάμ του έδωσε «το ένα δέκατο» από όλα τα λάφυρα των εχθρών του. (Γένεση 14:18-20).

Σύμφωνα με την Προς Εβραίους επιστολή, ο Μελχισεδέκ ήταν "απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μήτε αρχήν ημερών μήτε ζωής τέλος έχων" (Εβρ. 7,3) και πράγματι, η Αγία Γραφή δεν κάνει λόγο για τον πατέρα, τη μητέρα, τη γέννηση, τη γενεαλογία ή το θάνατό του. 
Θεωρείται ως προφητικός τύπος του Μεσσία καθώς με μοναδικό και άνευ προηγουμένου τρόπο υπήρξε ταυτόχρονα ιερέας και βασιλέας. Η ιερατική ιδιότητά του προηγείται κατά πολύ εκείνης του Ααρωνικού ιερατείου, μετά τη θέσπιση του Μωσαϊκού Νόμου. Στον Ψαλμό 110:4 αναφέρεται προφητικά για τον Μεσσία: «Σύ ει ιερεύς, εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ». Δηλαδή «Εσύ είσαι παντοτεινός ιερέας κατά θέση και αξίωμα Μελχισεδέκ» ή «Εσύ είσαι ιερέας για πάντα όπως ο Μελχισεδέκ» (ΜΠΚ). Το προφητικό αντίτυπο σχολιάζει ο απόστολος Παύλος προσδίδοντας στο όνομα τίτλο αλλά και θρησκευτικό βαθμό: «όπου πρόδρομος υπερ ημών εισήλθεν Ιησούς κατά την τάξιν Μελχισεδέκ αρχιερεύς γενόμενος εις τον αιώνα» (Εβραίους 6:20) που κατά ΜΠΚ μεταφράζεται «Ο Ιησούς, αρχιερέας για πάντα όπως ο Μελχισεδέκ».  
Η μνήμη του τιμάται την Κυριακή των Προπατόρων, η οποία είναι κινητή εορτή.

Σημείωση: 
Αν και κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. εμφανίσθηκε πλήθος αιρετικών καλούμενοι «Μελχισεδεκίτες» που πρέσβευαν  τον  Μελχισεδέκ της Βίβλου ως "μεγάλη δύναμη" που υπερείχε ακόμη και του Ιησού, εκτός της Αγίας Γραφής δεν υπάρχει καμία άλλη ιστορική πηγή που να αναφέρεται στο όνομα αυτό.

Βιβλιογραφία
 Παλαιά Διαθήκη Γένεση, Ψαλμοί,
 Καινή Διαθήκη προς Εβραίους επιστολή,
 The Anchor Bible Dictionary, Τόμος 4, 1992, Εκδ. Doubleday, στην αγγλική.
 The Interpreter's Dictionary of the Bible, Τόμος 3, 2000, Abingdon Press, στην αγγλική.
 Οι προΑγγελοι του Ιησού Χριστού'', 2005, Χάρης Κ. Σκαρλακίδης, στην Ελληνικήν.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Προφήτες του Χριστιανισμού
Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Αγία Γραφή
Ηγεμονικοί τίτλοι
Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες

Το  Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες είναι μια έγχρωμη ελληνική κωμική ταινία του 1956, σε σκηνοθεσία Γιάννη Πετροπουλάκη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ηλία Λυμπερόπουλο και η παραγωγή ανήκει στον Λάμπρο Ουίλιαμ. Πρωταγωνιστεί η Ρένα Βλαχοπούλου.

Πλοκή 

Μια ρομαντική Κερκυραία, η Ρηνούλα (Ρένα Βλαχοπούλου), μετά από πρόσκληση του θείου της, ο οποίος εν αγνοία της σκοπεύει να την παντρέψει με έναν συνεταίρο του, πηγαίνει στην Αθήνα. Ο υποψήφιος γαμπρός, ωστόσο, είναι ένας δύστροπος πλούσιος. Η Ρηνούλα ερωτεύεται τον Άγγελο (Στέφανος Στρατηγός), τον οδηγό του θείου της, ο οποίος αναλαμβάνει την ξενάγηση εκείνης και της αδελφής της στην Αθήνα. Η αδερφή της φλερτάρει με δύο υπαλλήλους του θείου (Νίκος Ρίζος και Κούλης Στολίγκας). Όμως η Ρηνούλα, φοβούμενη ότι ο Άγγελος δεν την αγαπά, θα επιστρέψει στην Κέρκυρα, όπου θα την ακολουθήσουν ο Άγγελος κι ο θείος, για να επισημοποιήσουν τον γάμο.

Παραγωγή 
Πρόκειται για τη δεύτερη έγχρωμη ελληνική ταινία μεγάλου μήκους και την πρώτη με σύγχρονο θέμα, ενώ Ρένα Βλαχοπούλου εμφανίζεται στον πρώτο κινηματογραφικό της ρόλο σε ελληνική παραγωγή (καθώς είχε προηγηθεί η τουρκική Affet Beni Allahim που γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1953). 

Τραγουδά η χορωδία του Νίκου Τσιλιφή και χορεύει το συγκρότημα των δημοτικών χορών της Δόρας Στράτου. 

Περιέχονται πλάνα από κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η πλατεία Ομονοίας, το Μοναστηράκι και η οδός Πανεπιστημίου. 

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 12 Νοεμβρίου 1956. Κόβοντας 113.129 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 4η θέση ανάμεσα σε 30 ταινίες της ίδιας σεζόν. 

Η ταινία συμμετείχε στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών του Βερολίνου.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1956
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες
Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Κέρκυρα
Ταινίες παραγωγής Ολύμπια Φιλμ
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Δανική γλώσσα

Η δανική γλώσσα (dansk) ανήκει στις βόρειες (αποκαλούμενες επίσης σκανδιναβικές γλώσσες), υποομάδα του γερμανικού κλάδου των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Ομιλείται από 6 εκατ. ανθρώπους περίπου, κυρίως στη Δανία ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται 50.000 άτομα στα βόρεια τμήματα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στη Γερμανία, όπου βρίσκεται υπό το καθεστώς μειονοτικής γλώσσας. Η Δανική γλώσσα έχει καθεστώς επίσημης γλώσσας σε σχολεία των πρώην δανικών αποικιών, της Γροιλανδίας και των νήσων Φερόες, που απολαμβάνουν πλέον καθεστώς σχετικής αυτονομίας. Στην Ισλανδία, που ήταν τμήμα της Δανίας έως το 1944, η δανική γλώσσα είναι η δεύτερη ξένη γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία.

Η γλώσσα άρχισε να προβάλλει από την αρχαία σκανδιναβική γλώσσα περίπου κατά τον 13ο αιώνα ξεχωρίζοντας από τις άλλες σκανδιναβικές εθνικές γλώσσες (πρώτη μετάφραση της Βίβλου το 1550) με τη διαμόρφωση διακριτής ορθογραφίας, διαφορετικής από εκείνη της Σουηδικής. Ωστόσο, η γραπτή μορφή της γλώσσας είναι ευκολότερα κατανοητή από τους Σουηδούς, παρά η προφορική εκφορά της. Η σύγχρονη δανική χαρακτηρίζεται από μια έντονη ροπή ελάττωσης πολλών ήχων ιδιαίτερα δύσκολων να κατανοηθούν και να προφερθούν από αλλοδαπούς ομιλητές.

Δείτε επίσης 
 Δανικό και Νορβηγικό αλφάβητο

Βιβλιογραφία 

 Basbøll, Hans (2005) The Phonology of Danish ISBN 0-19-824268-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δανο-αγγλικό, Αγγλο-δανικό διαδικτυακό λεξικό
 Όλα τα ελεύθερα δανικά λεξικά
 Λεξικό της δανικής γλώσσας
 "Μιλάτε Δανικά" 10ήμερο εντατικό διαδικτυακό μάθημα
 "STELLA Danish" ελεύθερο διαδικτυακό μάθημα για αρχάριους
 Αναφορά του Εθνολόγου για τη Δανική 
 Πληροφορίες για τη Δανική γλώσσα
 Λεξικό με δανο-αγγλικές μεταφράσεις από το Webster's Online Dictionary - Rosetta Edition
 Δανική γραμματική
 Ακούστε και μάθετε χρήσιμες εκφράσεις στη Δανική
 Κατάλογος δικτυακών πηγών για τη Δανική γλώσσα

  
Γλώσσες των Φερόων Νήσων
Γλώσσες της Δανίας
Γλώσσες της Νορβηγίας
Γλώσσες της Γερμανίας
Γλώσσες της Γροιλανδίας
Γλώσσες της Ισλανδίας
Γλώσσες της Σουηδίας
Ααρών

Ο Ααρών ήταν γιος του Αμράμ και της Ιωχαβέδ και υπήρξε ο πρώτος Αρχιερέας του Ισραήλ. Καταγόταν από τη φυλή Λευί και ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Μωυσή και της Μαριάμ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, με την οποία απέκτησε 4 γιούς: τον Ναδάβ, τον Αβιού, τον Ελεάζαρ και τον Ιθάμαρ.. 

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο. Ήταν ικανός στο λόγο και αυτός ήταν ο λόγος που ο Μωυσής, που ήταν βραδύγλωσσος, όταν πήρε εντολή απ' το Θεό να παρουσιαστεί στον Φαραώ και να του ζητήσει την απελευθέρωση του λαού του Ισραήλ, είχε μαζί του τον Ααρών. Αρχηγός βέβαια των Ισραηλιτών ήταν ο Μωυσής. Ο Ααρών ήταν ο βοηθός του. Η Παλαιά Διαθήκη τον ονομάζει δεξί χέρι και φωνή του Μωυσή. Ο Ααρών προσπάθησε να πείσει τον Φαραώ να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν για την πατρίδα τους. Ο Φαραώ αρνήθηκε κι έκανε ακόμα σκληρότερη την τυραννία. Ο Ααρών παρουσιάστηκε και πάλι στον Φαραώ. Μα αυτός και πάλι αρνήθηκε. Τότε ο Ααρών, με τη δύναμη του Θεού, άφησε το ραβδί του κι αυτό έγινε φίδι, που κινούσε απειλητικά τα γλωσσίδια του κατά του Φαραώ. Ο Ααρών το έπιασε από την ουρά και αυτό ξαναπήρε τη μορφή του ραβδιού.

Την άλλη μέρα ο Ααρών μπροστά στον Φαραώ άπλωσε το ραβδί του πάνω από τον ποταμό Νείλο. Τα νερά του ποταμού μεταβλήθηκαν σε αίμα, τα ψάρια ψόφησαν, οι άνθρωποι δεν είχαν νερό. Ο Φαραώ όμως έμεινε αλύγιστος. Θεωρούσε τα θαύματα αυτά πράξεις μαγικές. Μόνο όταν ενέσκηψαν οι δέκα πληγές, ο Φαραώ άφησε τους Ισραηλίτες να φύγουν.

Όταν έφτασαν στο όρος Σινά, υπήρξε απουσία του Μωυσή για σαράντα μέρες ώστε να παραλάβει τις δέκα εντολές. Η πολυήμερη απουσία του Μωυσή στην κορυφή του όρους έγινε αφορμή πρόκλησης αναταραχής μεταξύ του λαού, ο οποίος απαίτησε από τον Ααρών να του δώσει "θεούς" οι οποίοι να προπορεύονται κατά την πορεία στην έρημο. Τότε ο Ααρών κάτω από την πίεση του ανυπόμονου λαού υπέκυψε, κατασκεύασε χρυσό μοσχάρι (μόσχον χωνευτόν) από χρυσά κοσμήματα, και επέτρεψε τη λατρεία του. Με την επιστροφή του, ο Μωυσής εξοργίστηκε γι' αυτή την απιστία και κατέστρεψε το είδωλο. Αργότερα όμως επανήλθε η τάξη, όλοι μετάνοιωσαν για την ηθική τους κατάπτωση και έτσι ο Μωυσής μεσολάβησε για τη θεία συγχώρεση. Όμως, η αρχιερατική θέση του Ααρών και των απογόνων του αμφισβητήθηκε από τους Λευίτες και προέκυψε η ανάγκη επίκλησης της Θείας μαρτυρίας. Η ράβδος του Ααρών τοποθετήθηκε μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου και άνθησε. Ο Ααρών αποδείχθηκε έτσι εκλεκτός του Θεού και του ανατέθηκαν ιερατικά καθήκοντα. 

Το ταξίδι έπειτα συνεχίστηκε προς τη Γη της Επαγγελίας, ο Ααρών όμως δεν έφτασε ποτέ εκεί, τιμωρηθείς για τη λιποψυχία του κατά την πορεία μέσα στην έρημο. Κατ' εντολήν του θεού, οδηγήθηκε από τον Μωυσή στο όρος Ωρ μαζί με τον γιό του Ελεάζαρ. Εκεί, ο Μωύσής κατέστησε νέο αρχιερέα τον Ελεάζαρ. Ο Ααρών πέθανε σε αυτό το όρος σε ηλικία 123 ετών.

Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Ααρών την Κυριακή των Προπατόρων και την 20ή Ιουλίου. Ο Ααρών αναφέρεται και στο Κοράνι με το όνομα Χαρούν.

Πηγές

Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τ. 1, λήμμα "Ααρών"
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, σ 19

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Ααρών
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προφήτες του Ισλάμ
Χοδολλογομόρ

Ο Χοδολλογομόρ (Chedolaomer) υπήρξε βασιλιάς του Ελάμ και αποτελεί πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Αναφέρεται ότι ηγήθηκε ενός πόλεμου μαζί με άλλους τέσσερις βασιλείς κατά  των βασιλέων των πόλεων Σόδομα, Γόμορα,Αδαμά,Σεβωείμ και Βαλάκ.Ύστερα από μάχη που έγινε στην περιοχή που ονομάζεται θάλασσα των Αλών (κοιλάδα Siddim) ο Χοδολλογομόρ και οι σύμμαχοι του επικράτησαν εναντίον του συνασπισμού των αντιπάλων τους   και είτε τους υποδούλωσαν είτε τους επέβαλαν να πληρώνουν φόρο υποτέλειας.

Οι ηττημένοι βασιλείς έμειναν σε αυτή την κατάσταση για δώδεκα χρόνια και τον δέκατο τρίτο χρόνο εξεγέρθηκαν, ο Χοδολλογομόρ όμως και οι σύμμαχου του επέστρεψαν τον δέκατο τέταρτο χρόνο  και τους συνέτριψαν σε μάχη που δόθηκε στο ίδιο πεδίο που είχαν αναμετρηθεί την πρώτη φορά (κοιλάδα Siddim) ..Κατόπιν κατέλαβε τα Σόδομα και Γόμορα και τα λεηλάτησε .. Έπειτα από την επιχείρηση αυτή και ενώ κατευθύνονταν  προς την  Δαμασκό, στην κοιλάδα Δαν (Dan) όπου είχε στρατοπεδεύσει, βρέθηκε αντιμέτωπος με τις δυνάμεις του Αβραάμ.Στην νυχτερινή  επίθεση που έγινε από τον Αβραάμ εναντίον του στρατοπέδου του ο στρατός του αφανίστηκε .. 

Η συντριπτική ήττα που υπέστη ο Χοδολλογομόρ και οι σύμμαχοί του ονομάστηκε ΄Κοπή του Χοδολλογομόρ και των βασιλέων  των μετ΄ αυτού΄.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κολιτσάρας Ι.Θ. Η Παλαιά Διαθήκη.ΓΕΝΕΣΙΣ-ΕΞΟΔΟΣ-ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ-ΑΡΙΘΜΟΙ-ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ.ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Η ΖΩΗ .1997.4η ΕΚΔΟΣΗ
 Γρατσέας Γ-Αγουρίδης Σ .Τα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας.ΕΚΔΟΣΗ ΑΡΤΟΣ ΖΩΗΣ .2003. 3η ΕΚΔΟΣΗ.ISBN:960-8053-17-X  

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Μουδανιά

Τα Μουδανιά (τουρκικά: Mudanya), ήταν ελληνική πόλη της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία, δεξιά του εισερχομένου στο Κόλπο της Νικομήδειας (Izmit), νοτιοανατολικά του Βοσπόρου στη Θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα), στον ομώνυμο Κόλπο των Μουδανιών. Σήμερα η πόλη αποτελεί έδρα της ομώνυμης περιφέρειας με πληθυσμό 77.461 κατοίκους και διοικητικά ανήκει στην επαρχία Προύσας του διαμερίσματος Μαρμαρά.

Ιστορία
Η πόλη είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας Μυρλείας, αποικία της Κολοφώνος. Η Μύρλεια καταστραφηκε από τον Φίλιππο Β΄ και ολόκληρη η υπ΄ αυτού κυριευθείσα περιοχή δόθηκε στο βασιλιά της Βιθυνίας, Προυσία Α' ο οποίος με τη σειρά του επανοικοδόμησε την πόλη δίνοντάς της το όνομα της συζύγου του «Απάμεια». Οι χριστιανοί σταυροφόροι διερχόμενοι από την περιοχή την ονόμασαν «Μοντανιάκ» παραφθορά της οποίας ακολούθησε το σημερινό ελληνοτουρκικό όνομα Μουδανιά. Στις 29 Οκτωβρίου 1653 μαρτύρησε στα Μουδανιά ο άγιος Αθανάσιος εκ Σπάρτης Πισιδίας Μικράς Ασίας.

Η πόλη
Σήμερα τα Μουδανιά αποτελούν το επίνειο της Προύσας (Bursa) με την οποία συνδέεται και σιδηροδρομικώς. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών στην πόλη αυτή κατοικούσαν 4.000 Έλληνες που διατηρούσαν μια ανθούσα κοινότητα με 3 εκκλησίες, 6 σχολεία αρρένων και 2 θηλέων. Σήμερα στο λιμάνι των Μουδανιών υφίστανται μικρές εγκαταστάσεις του τουρκικού ναυτικού καθώς και μικρό αεροδρόμιο πλησίον της πόλης. Τα Μουδανιά έγιναν ευρύτερα γνωστά μετά την συναφθείσα εκεί συνθήκη ανακωχής γνωστή ως Ανακωχή των Μουδανιών το 1922.

Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή αυτή, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, ίδρυσαν τα Νέα Μουδανιά στη Χαλκιδική.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία της Προύσας
Περιοχή Μαρμαρά
Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Μισέλ Τραμπλαί

Ο Μισέλ Τραμπλαί (Michel Tremblay, Μόντρεαλ, Καναδάς, 25 Ιουνίου  1942 - ...) είναι διακεκριμένος γαλλοκαναδός θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος.

Ο Τραμπλαί (το ονομά του προφέρεται: Τραμ-μπλαί) πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια στο Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ (Plateau Mont-Royal), που ήταν τότε μία φτωχική γειτονιά κεμπεκιωτών εργατών του Μόντρεαλ. Οι εμπειρίες του σ' αυτήν την γειτονιά έγιναν το κεντρικό θέμα των πρώτων του θεατρικών έργων, αλλά και των πρώτων του μυθιστορημάτων.

Το πρώτο του θεατρικό έργο ήταν Οι κουνιάδες (Les Belles-Sœurs), που το έγραψε το 1965 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μόντρεαλ στις 28 Αυγούστου του 1968. Με το έργο αυτό, ο Τραμπλαί ανέδειξε την διάλεκτο Ζουάλ των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων του Κεμπέκ, από παραπαίδι της γαλλικής γλώσσας, σε δυναμικό εκφραστικό μέσο της κεμπεκιώτικης λογοτεχνίας. 

Ακολούθησαν τα θεατρικά έργα Ωσαννά (Hosanna) και Η δούκισσα του Λανζαί ('La Duchesse de Langeais), τα οποία απηχούν τις έντονες κοινωνικές αλλαγές στο Κεμπέκ κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και το εθνικό αίσθημα των γαλλόφωνων Κεμπεκιωτών, που θα εκφραστεί τελικά με την άνοδο στην εξουσία του εθνικιστικού Κόμματος του Κεμπέκ (Parti Québecois) το 1976 και τα δημοψηφίσματα για ανεξαρτητοποίηση της επαρχίας το 1980 και το 1995. 

Κατά την δεκαετία του 1970, ο Τραμπλαί στράφηκε προς το μυθιστόρημα γράφοντας έξι τόμους με τα «χρονικά» του Πλατώ Μον-Ρουαγιάλ, μεταξύ των οποίων Η χοντρή από δίπλα είναι έγκυος (La grosse femme d'à côté est enceinte, 1978) και Η δούκισσα και ο πληβείος (La duchesse et le roturier,  1982).

Δεδηλωμένος ομοφυλόφιλος, έγραψε το σενάριο για μία τηλεοπτική σειρά με τίτλο Η καρδιά ξεσκέπαστη (Le cœur découvert) και θέμα την ζωή ενός ζευγαριού ομοφυλοφίλων στο Κεμπέκ. 

Τα πιο πρόσφατα έργα του είναι Το μαύρο τετράδιο (Le cahier noir, 2003) και Το κόκκινο τετράδιο (Le cahier rouge, 2004).

Το 2005 ανακοίνωσε ότι πάσχει από καρκίνο του φάρυγγα και διέκοψε τις δημόσιες εμφανίσεις του. Παρότι στο παρελθόν ήταν φανατικός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας του Κεμπέκ και γι' αυτόν τον λόγο είχε αρνηθεί να γίνει μέλος του τιμητικού Τάγματος του Καναδά, εντούτοις τον Απρίλιο του 2006, δήλωσε πως δεν πιστεύει πλέον σε ένα ανεξάρτητο Κεμπέκ.

Δυστυχώς δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστός πέρα από τα σύνορα της πατρίδας του και έργα του δεν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.

Παραπομπές

Πηγές 
 Θεατρική Εγκυκλοπαίδεια του Καναδά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καναδοί μυθιστοριογράφοι
Καναδοί θεατρικοί συγγραφείς
Καναδοί σεναριογράφοι
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τον Καναδά
ISO 639-1

Το ISO 639-1 είναι το πρώτο τμήμα του ISO 639, διεθνούς στερεότυπου προτυποποίησης της οικογένειας γλωσσικών κωδικών. Διαμορφώνεται από 136 διγράμματους κωδικούς, που χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των μείζονων γλωσσών παγκοσμίως. Οι κωδικοί χρησιμοποιούνται ως συντομεύσεις για την αναγνώριση των γλωσσών. Για παράδειγμα

 Η Αγγλική αναπαριστάνεται με το en
 Η Γερμανική αναπαριστάνεται με το  de (με το γηγενές όνομα Deutsch)
 Η Ιαπωνική αναπαριστάνεται με το  ja (ακόμα και αν το γηγενές όνομα είναι Nihongo)

Το ISO 639-1 έγινε επίσημη τυποποίηση το 2002, αλλά προϋπήρχε σε μορφή προσχέδιου πριν από αρκετά χρόνια. Ο τελευταίος κωδικός που προστέθηκε ήταν το ht, για την Αϊτινή Κρεολή γλώσσα στις 26 Φεβρουαρίου 2003. Η χρήση της τυποποίησης προτάθηκε από την RFC 1766 τον Μάρτιο του 1995, και συνεχίστηκε με την RFC 3066 από τον Ιανουάριο του 2001. 

Νέοι κωδικοί ISO 639-1 δεν προστέθηκαν, εφόσον δημιουργήθηκαν κωδικοί ISO 639-2. Τα συστήματα που χρησιμοποιούν ISO 639-1 και 639-2, με προτιμώμενους τους κωδικούς 639-1, δε χρειάζεται να αλλάξουν την τυποποίησή τους.

Κωδικοί που προστέθηκαν μετά την έκδοση της RFC τον Ιανουάριο του 2001:

Δείτε επίσης
 Κατάλογος κωδικών ISO 639
 ISO 639-2
 ISO 639-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 ISO 639-1/RA
 www.loc.gov/standards/iso639-2

ISO 639

la:ISO 639#ISO 639-1
nl:ISO 639#ISO 639-1
Βισκαϊκός κόλπος

Ο Βισκαϊκός κόλπος ή Γασκωνικός κόλπος (ισπανικά: Golfo de Vizcaya ή κοινώς Mar Cantábrico; γαλλικά: Golfe de Gascogne; βασκικά: Bizkaiko Golkoa) είναι κόλπος του Βορείου Ατλαντικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα δυτικά της Γαλλίας και βορειοδυτικά της Ισπανίας εκτεινόμενος κατά μήκος της περιοχής μεταξύ Βρετάνης και Γαλικίας. Πήρε το όνομά της από την ισπανική επαρχία της Βισκαϊκής.

Μέρος της υφαλοκρηπίδας εκτείνεται βαθιά μέσα στον κόλπο, έχοντας ως αποτέλεσμα πολλές περιοχές με αρκετά ρηχά νερά, που προκαλούν τις τρικυμίες, για τις οποίες είναι γνωστή η συγκεκριμένη περιοχή.

Κόλποι στη Γαλλία
Κόλποι
Γεωγραφία της Ισπανίας
Ατλαντικός Ωκεανός
Θάλασσες της Ευρώπης
Μαδαγασκάρη (ταινία)

Μαδαγασκάρη (Αγγλικά: Madagascar) είναι ο τίτλος αμερικανικής ταινίας κινουμένων σχεδίων με την χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών παραγωγής Η.Π.Α.. Δημιουργήθηκε από τους Τομ Μακ Γκραθ και Έρικ Ντάρνελ, και διανεμήθηκε από την DreamWorks. Το όνομα της οφείλεται στο ότι η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται στην Μαδαγασκάρη. Στους κινηματογράφους προβλήθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 27 Μαΐου 2005 και στην Ελλάδα (οπου διανεμήθηκε από την Odeon) έκανε πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου 2005.

Στους κεντρικούς χαρακτήρες της ταινίας τις φωνές τους δανείζουν οι Μπεν Στίλερ, Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ, Κρις Ροκ και Ντέιβιντ Σουίμερ.

Πλοκή 

Στον ζωολογικό κήπο του Σέντραλ Πάρκ στη Νέα Υόρκη τέσσερα ζώα που δεν αντέχουν την καταπίεση να ζουν φυλακισμένα, πήραν την απόφαση να αποδράσουν από τον ζωολογικό κήπο και να πάνε να ζήσουν αλλού. Πού; Στη Μαδαγασκάρη, εκεί που θα καταλήξουν οι αλλοπρόσαλλες πράξεις τους. Ένα λιοντάρι αρχηγός με πολλά όνειρα, μία ζέβρα με απίστευτο χιούμορ, μία δυναμική ιπποπόταμος και μια κατά φαντασίαν ασθενής καμηλοπάρδαλη θα ξεπεράσουν κάθε φόβο και πάθος και θα ξεφύγουν από την τροχιά της καθημερινότητάς τους, ψάχνοντας για κάτι καλύτερο. Συναντούν και 3 λαιμούριους, με πιο βασικό τον Μορτ, ένα αθώο πλασματάκι που βρωμάει και του αρέσουν τα χέρια.

Διανομή

Συνέχειες 

Τον Νοέμβριο του 2008, έκανε πρεμιέρα στην Αμερική η συνέχεια της ταινίας με τίτλο Μαδαγασκάρη 2 (Madagascar: Escape 2 Africa). Έναν μήνα αργότερα ξεκίνησε η προβολή της και στην Ελλάδα.

Το καλοκαίρι του 2012 έκανε πρεμιέρα στην Αμερική μια συνέχεια της δεύτερης ταινίας με τίτλο Μαδαγασκάρη 3: Οι φυγάδες της Ευρώπης (Madagascar 3: Europe's Most Wanted).

Σειρά 

Αμέσως μετά την προβολή της δεύτερης ταινίας Μαδαγασκάρη, οι δημιουργοί της ταινίας εστίασαν το ενδιαφέρον τους στους πιγκουίνους -δευτερεύοντες χαρακτήρες των ταινιών- που έχουν παράλληλη εξέλιξη με τους ήρωες και έφτιαξαν μία σειρά από τις περιπέτειες αυτών των ηρώων, με τίτλο Οι Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης (The Penguins of Madgascar). Η σειρά προβάλλεται από το κανάλι Nickelodeon.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Μαδαγασκάρη στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2005
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές buddy ταινίες
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Θανάσης Μυλωνάς

Ο Θανάσης Μυλωνάς (1938 – 4 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1938. Έπαιξε σε κωμωδίες κυρίως, όπως στο «Της κακομοίρας». Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Κατερίνα Βασιλάκου και απέκτησαν την κόρη τους, Ελένη Μυλωνά. Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1989, σε ηλικία 51 ετών, και τάφηκε στο Νεκροταφείο της Άνοιξης, (Μπογιάτι) στη Δροσιά Αττικής.

Φιλμογραφία 
 Η φανέλα με το 9 (1988)... Νίκος Βότσης
 Η Αλίκη της σύγχρονης γενιάς (1973) 
 Αέρα! Αέρα! Αέρα! (1972) 
 Οι γενναίοι του Βορρά (1970) (στον ρόλο του James Carter) 
 Ο παραμυθάς (1969)... Δημήτρης Λαζάρου
 Ένας μάγκας στα σαλόνια (1969)... Ιάσονας Αντωνίου
 Οι αντίζηλοι (1968)
 Αυτή η γη είναι δική μας (1967) 
 Το πλοίο της χαράς (1967) 
 Τ' αδέλφια μου (1966) 
 Κάποια μάνα αναστενάζει (1966) 
 Η πικραγαπημένη (1965) 
Εγκατάλειψη (1965) ... Τέλος 
 Το θαύμα της Μεγαλόχαρης (1965)... Αλέκος Μερκάτης
 Δύσκολοι δρόμοι (1965) ... μπουζουξής, Αντρίκος
 Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του (1964) ... Θάνος
 Ήταν όλοι τους κορόιδα (1964) 
 Το κορίτσι του πόνου (1964) 
 Κάθε καημός και δάκρυ (1964)
 Ο θαλασσόλυκος (1964)
 Ο εαυτούλης μου (1964) ... Αλέκος Ροδινός
 Της κακομοίρας (1963) ... Αργύρης
Όλα, και τη ζωή μου ακόμα (1963)
 Αφοσίωσις (1963) 
 Ο ταυρομάχος προχωρεί (1963) 
 Μη βαράτε όλοι μαζί (1962)
 Δυο μάνες στο σταυρό του πόνου (1962)
 Ο βασιλιάς της γκάφας (1962)... Πολ 
 Εφιάλτης (1961) 
 Συνοικία το όνειρο (1961) 
 Ο θάνατος θα ξαναρθεί (1961) 
 Έγκλημα στα παρασκήνια (1960) .... Χάρης Αποστολίδης
 Το ραντεβού της Κυριακής (1960) ... Αλέκος
 Ένα νερό, κυρα-Βαγγελιώ (1959) ... Δήμος

Θέατρο 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές 
 Αναλυτική φιλμογραφία στην RetroDB

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγαρ

Η Άγαρ ήταν Αιγύπτια δούλη της Σάρρας, σύζυγος στη συνέχεια του Αβραάμ και μητέρα του Ισμαήλ. Το όνομά της σημαίνει "ψυχή".
Επειδή η Σάρα δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει, πρόσφερε στον Αβραάμ την δούλη της Άγαρ με την οποία και απέκτησε γιο τον Ισμαήλ. Η περιφρονητική της όμως στάση που επέδειξε στη συνέχεια προς στη Σάρα εξανάγκασε τη τελευταία να την εκδιώξει μαζί με τον γιο της στην έρημο Βηρσαβεέ. Η περιπλάνηση της Άγαρ και ο θρήνος της πριν αναγκασθεί να εγκαταλείψει το παιδί της και να πεθάνει από τη δίψα περιγράφονται στη Γένεση με τρόπο εξαιρετικά συγκινητικό. Την τελευταία όμως στιγμή άγγελος εξ ουρανού υπέδειξε στην Άγαρ μία πηγή.
Με τον τρόπο αυτό σώθηκε η Άγαρ και ο γιος της Ισμαήλ που παρέμειναν όμως για πολλά χρόνια στην έρημο μέχρι να μεγαλώσει ο Ισμαήλ όπου και έλαβε ως σύζυγό του την Φαράν γενόμενος έτσι πατέρας των Ισμαηλιτών, των αργότερα καλουμένων Αγαριτών.

Παραπομπές

Πηγές
 Γένεση Κεφ. 16, 21.

Αγαρ
Τζωρτζ Μπους

Το όνομα Τζωρτζ Μπους μπορεί να αναφέρεται στους:
 Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος) (George Herbert Walker Bush), 41ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και πατέρα προέδρου Τζωρτζ Ου. Μπους.
 Τζωρτζ Μπους (νεότερος) (George Walker Bush), 43ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πινακάτες Μαγνησίας

Οι Πινακάτες είναι κοινότητα του Δήμου Νοτίου Πηλίου στον πρώην Νομού Μαγνησίας. 

Το χωριό βρίσκεται χτισμένο στις πλαγιές του Πηλίου με θέα τον Παγασητικό, περίπου 25 χλμ. ανατολικά από τον Βόλο και 5 χλμ. ανατολικά από τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός των Πινακατών ανέρχεται σε 312 κατοίκους, εκ των οποίων οι 182 διαμένουν στον ομώνυμο οικισμό. Οι υπόλοιποι 130 διαμένουν στον οικισμό του Αγίου Αθανασίου.

Κατά μία εκδοχή, η ονομασία Πινακάτες προέρχεται από κάποιον από τους πρώτους κατοίκους του χωριού ο οποίος ονομάζονταν πινακάς, δηλαδή κατασκευαστής πήλινων ή ξύλινων πιάτων που στην πηλιορείτικη διάλεκτο αποκαλούνταν «πινάκια». Η κατάληξη -άτες θεωρείται πως είναι τοπωνυμικός σχηματισμός της αρβανίτικης γλώσσας.

Η πρώτη αναφορά στις Πινακάτες γίνεται στην Γεωγραφία Νεωτερική περί της Ελλάδος του Δανιήλ Φιλιππίδη και του Γρηγορίου Κωνσταντά (Βιέννη, 1791). Εκεί σημειώνεται πως το χωριό είχε τότε περίπου 100 σπίτια, γεγονός που σημαίνει πως το χωριό ιδρύθηκε πολύ πιο πριν. 

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Πινακάτες, όπως και η γειτονική Βυζίτσα ήταν συνοικίες («μαχαλάδες») που υπάγονταν στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας. Οι Πινακιώτες πλήρωναν τους φόρους τους στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, και οι προεστοί του Άγιου Γεωργίου ήταν αρμόδιοι για την εκδίκαση διαφόρων υποθέσεων. Η υπαγωγή των Πινακατών και της Βυζίτσας στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας έληξε το 1774 με παρέμβαση του βυζιώτη Νικόλαου Γαλανάκι σε αξιωματούχους της Υψηλής Πύλης.

Στα 1860, το χωριό είχε 160 οικογένειες και 800 κατοίκους. Ωστόσο, παρά την πληθυσμιακή του ανάπτυξη στο χωριό δεν λειτουργούσε σχολείο μέχρι την απελευθέρωση της Θεσσαλίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα στο χωριό λειτουργούσε σχολείο με 56 μαθητές. 

Οι κύριες ασχολίες των Πινακιωτών ήταν η κτηνοτροφία, και αργότερα η καλλιέργεια ελαιών, η αμπελουργία και η οινοποιία, η καλλιέργεια «συκαμινιών» (μουριές) και η παραγωγή μεταξιού, κλπ. Προπολεμικά, η καλλιέργεια της ελιάς είχε δώσει μεγάλη οικονομική άνθηση στις Πινακάτες. Ο πινακιώτης έμπορος Ιωάννης Γ. Σαραφόπουλος, ο οποίος είχε πλουτίσει στην Αίγυπτο, ίδρυσε το 1900 το πρώτο ατμοκίνητο ελαιοτριβείο και σαπωνοποιείο στην περιοχή του Πηλίου. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο απασχολούσε περίπου 300 εργάτες και ήταν εγκατεστημένο στα Καλά Νερά, που τότε ήταν το επίνειο των Πινακατών.

Οι Πινακάτες αποτέλεσαν ξεχωριστή κοινότητα μέχρι το 2001, οπότε και μετατράπηκαν σε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μηλεών, και το 2011 σε κοινότητα του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Με την μείωση του πληθυσμού, στο χωριό δεν λειτουργεί πλέον δημοτικό σχολείο. Η τοπική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου εορτάζει στις 20 Αυγούστου, ενώ η άλλη τοπική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου εορτάζει στις 2 Μαΐου.

Βιβλιογραφία
 Βαγγέλης Σκουβαράς, «Πινακιώτικα», στο βιβλίο Από το λειμώνα της παράδοσης: Πηλιορείτικα Β΄, Εκδ. Οίκος «Αστήρ», Αθήνα 1983, σσ. 207–213. Επίσης στο περιοδικό Βίγλα (έκδοση του Δημοτικού Μουσείου γλύπτη Νικόλα, Άγιος Γεώργιος Νηλείας Μαγνησίας), τεύχος 19, Ιούνιος 2005, σσ. 32–36.

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Πήλιο
Δήμος Νοτίου Πηλίου
Δράκων

Ο Δράκων ήταν τύραννος αλλά και ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος κατέγραψε τους νόμους στην Αρχαία Αθήνα με εντολή των Αθηναίων. Αν και συνήθως αναφέρεται ως ο πρώτος νομοθέτης των Αθηνών, πριν από αυτόν, έξι άρχοντες ονομαζόμενοι Θεσμοθέτες, θεσμοθετούσαν άγραφους νόμους από το 683 π.Χ.

Το 624 π.Χ. οι Αθηναίοι του ανέθεσαν να γράψει τους νόμους και το 621 π.Χ. τους έγραψε σε μαρμάρινες πλάκες (κύρβεις) τις οποίες τοποθέτησε στην Αγορά. Οι νόμοι αυτοί ήταν πολύ αυστηροί και από τότε η έκφραση "Δρακόντειοι νόμοι" είναι συνώνυμη με τους ιδιαίτερα αυστηρούς νόμους. Αντίστοιχα "Δρακόντεια μέτρα" ονομάζονται τα αυστηρά μέτρα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πλούταρχος είπε ότι οι νόμοι του Δράκοντα γράφτηκαν με αίμα, όχι με μελάνι το οποίο ήταν όσων τους είχαν παρακούσει.

Οι τιμωρίες ήταν ιδιαίτερα σκληρές, με ασήμαντα αδικήματα, όπως η κλοπή ενός μήλου ή ακόμη και η τεμπελιά να τιμωρούνται με θάνατο.

Οι νόμοι του Δράκοντα αντικαταστάθηκαν με τη νομοθεσία του Σόλωνα μετά το 594 π.Χ.

Κάτι που είπε ο Αριστοτέλης για τον Δράκοντα:

«Δράκοντος δὲ νόμοι μὲν εἰσί, πολιτείᾳ δ' ὑπαρχούσῃ τοὺς νόμους ἔθηκεν: ἴδιον δ' ἐν τοῖς νόμοις οὐδὲν ἔστιν ὅ τι καὶ μνείας ἄξιον, πλὴν ἡ χαλεπότης διὰ τὸ τῆς ζημίας μέγεθος»

Πηγές
Αθηναίων Πολιτεία (Αριστοτέλης)
Αριστοτέλης, Πολιτικά Β΄ 1274b 15-17

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δράκοντας (Δράκων)

Αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες
Αρχαίοι Αθηναίοι
Αρχαίοι νομοθέτες
Εγλών

Ο Εγλών είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης. 

Σύμφωνα με το Βιβλίο των Κριτών ήταν βασιλιάς του Μωάβ που καταπίεζε το Ισραήλ.

Ήταν ο επικεφαλής της ομοσπονδίας των Μωαβιτών, Αμμωνιτών και  Αμαληκίτες κατά την επίθεσή τους εναντίον των Ισραηλιτών. Ο Εγλών βασίλευσε τους Ισραηλίτες για 18 χρόνια.. Θανατώθηκε από τον Κριτή του Ισραήλ Αώδ.

Παραπομπές 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Σηθ

Ο Σηθ (Εβραϊκά: שֵׁתֿ) ήταν βιβλικός πατριάρχης πριν από τον κατακλυσμό, τρίτος υιός του Αδάμ και της Εύας και αδελφός του Κάιν και του Άβελ. Γεννήθηκε κατά την ομοίωση του Αδάμ όταν αυτός ήταν σε ηλικία 230 χρονών και έζησε 912 χρόνια σύμφωνα με την Μετάφραση των Εβδομήκοντα. Πήρε το όνομά του, το οποίο σημαίνει «αντικαταστάτης», επειδή η Εύα πίστευε πως ο Θεός της έδωσε άλλο σπέρμα αντί του Άβελ και αντικατέστησε τον Άβελ ως ο αρχηγός της καλής γενεάς του Θεού μετά την δολοφονία του από τον Κάιν. Η γενιά του Σηθ θα σωθεί από τον κατακλυσμό μέσω του Νώε και θα συνεχίσει την ανθρωπότητα. Αναφέρεται στην γενεαλογική σειρά από τον Αδάμ μέχρι τον Νώε και είναι ο δεύτερος μετά από τον Αδάμ, με τον οποίο συνεχίζεται το γενεαλογικό δέντρο μέχρι τον Ιησού Χριστό. Αν και στο Βιβλίο των Ιωβηλαίων αναφέρεται πως το όνομα της συζύγου του ήταν Αζούρα, το συγκεκριμένο βιβλίο θεωρείται ψευδεπίγραφο και απόκρυφο από τις μεγαλύτερες εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης και της Ορθόδοξης.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Σηθ ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή των Προπατόρων.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Αβενήρ

Ο Αβενήρ (ή Αβεννήρ) είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ήταν γιος του Νηρ, συγγενής και αρχιστράτηγος των δυνάμεων του πρώτου Βασιλέως του Ισραήλ Σαούλ. Πήρε μέρος στους πολέμους εναντίον των Μωαβιτών, Αμαληκιτών, κ.α., αργότερα όμως πήγε με το στρατό του Δαυίδ.  Το γεγονός αυτό προκάλεσε την οργή του Ιωάβ -ανηψιού του Δαυίδ-, ο οποίος και τον δολοφόνησε. Όταν ο Δαυίδ πληροφορήθηκε το γεγονός, «ήρε...την φωνήν αυτού και έκλαυσεν επί του τάφου αυτού» (Βασιλειών β', γ' 32)

Πηγές
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1, 74

Αναφορές 
 Α΄ Σαμουήλ: Κεφ.14-50 και Β΄ Σαμουήλ: Κεφ. 3.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης

ca:Llista de personatges bíblics#Abner
Δράκος

Ο δράκος, δράκοντας ή ντράγκι (αρχ. ελληνικά δράκων) είναι μυθικό ον, το οποίο έχει συνήθως μορφή ερπετού ή μεγάλης σαύρας. Βρίσκεται στη μυθολογία αρκετών πολιτισμών. Χαρακτηριστικοί είναι οι κινέζικοι δράκοντες με θετικούς συμβολισμούς. Κοινά, συνήθη χαρακτηριστικά των δρακόντων είναι το μεγάλο μέγεθος και αντίστοιχα η μεγάλη δύναμη. Ένα από τα όπλα τους είναι ότι συνήθως βγάζουν φλόγες από το στόμα. Στην ευρωπαϊκή μυθολογία οι δράκοντες είναι φτερωτοί και αντίθετα με την κινέζικη παράδοση, έχουν αρνητικούς συμβολισμούς.

Συνήθως οι δράκοι στην Ευρωπαϊκή μυθολογία είναι δίποδοι και τετράποδοι, με μεγάλα φτερά και δυνατούς μύες. Τα όπλα τους είναι τα νύχια τους, η ουρά και η φλόγα τους.

Οι κινέζικοι δράκοι έχουν συνήθως μακρύ σώμα,χωρίς φτερά,έχουν τέσσερα πόδια με πέντε δάχτυλα. Οι κινέζικοι δράκοι συνδέονται με τον αρχαίο κινέζικο μύθο που λέει ότι ένας κινέζικος δράκος έδωσε τα μυστικά της γραφής σε έναν Κινέζο αρχαίο αυτοκράτορα. Υπάρχει επίσης ένας μύθος για τους δράκους της Ευρώπης που συνδέεται με τον μάγο Μέρλιν.

Τον 5ο αιώνα μ.Χ., όταν ο βασιλιάς Βόρτιγκερν κατέφυγε στη βόρεια Ουαλία, προσπάθησε να χτίσει ένα φρούριο στο Ντάινας Έμρυς, όμως μόλις ύψωνε τα τείχη, αυτά γκρεμίζονταν. Ο Μέρλιν εξήγησε το γεγονός: Δύο αντίπαλοι δράκοι (ένας κόκκινος Ουαλός και ένας λευκός Σάξονας) είχαν φυλακιστεί σε ένα σπήλαιο κάτω από το μέρος που χτιζόταν το φρούριο, πριν από πολλά χρόνια, από τον βασιλιά Λουντ. Ο Μέρλιν απελευθέρωσε τους δράκους οι οποίοι πάλεψαν μέχρι που ο κόκκινος δράκος νίκησε τον λευκό Σάξονα. Ο βασιλιάς Βόρτιγκεν θεώρησε το γεγονός αυτό ως οιωνό: Θα νικούσε και εκείνος τους Σάξονες, όπως και έγινε.

Στη σύγχρονη Ελλάδα αναπαράγεται η χαρακτηριστική ιστορία στην ορθόδοξη θρησκεία, για τον Άγιο Γεώργιο που σκοτώνει το δράκοντα - ενσάρκωση του κακού. 

Δεν πρέπει να μπερδεύεται με τον "δράκο", που είναι τερατόμορφος γίγαντας (αγγλικά "ogre").

Το όνομα Δράκος αναφέρεται και στο ποίημα του Διγενή Ακρίτα ("...να `ρθει κι ο Τρεμαντάχειλος, να `ρθει κι ο γιος του Δράκου...") όπου καλούνται όλοι οι "σύντροφοι" του Ακρίτες των συνόρων στα Βυζαντινά χρόνια να σπεύσουν απ όλα τα μέρη της Αυτοκρατορίας του Βυζαντίου για την κηδεία του, χωρίς όμως να υπάρχει καμία άλλη πληροφόρηση γι αυτόν (υποθέτουμε ότι ήταν προγενέστερος χρονικά Ακρίτας του Διγενή) παλαιότερα. Σημειωτέον ότι ο "θρύλος" για τους Ακρίτες μας πληροφορούσε ότι όλοι ήταν 3-4 μέτρα ψηλοί, υπερφυσικά ρωμαλέοι κι ανίκητοι σε οποιαδήποτε μονομαχία. Μετά την πάροδο δε πολλών ετών τη θέση τους έδιναν (κληρονομικά) στα παιδιά τους που είχαν παρόμοια χαρακτηριστικά με αυτούς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Όμηρος hopper (Ιλιάδα), https://www.perseus.tufts.edu/ (Perseus Project: Πανεπιστήμιο Ταφτς) ← https://biblehub.com/greek/1404.htm, https://biblehub.com/

Μυθολογικά όντα
Καϊάφας

Ο Καϊάφας είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Είναι ο αρχιερέας, πρόεδρος του Μεγάλου Εβραϊκού Συνεδρίου, το οποίο δίκασε και καταδίκασε σε θάνατο τον Ιησού Χριστό. Αναφέρεται από τους τρεις εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών, όπως και στο 4ο Κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων (στίχος 6), όπου εξιστορείται ότι μπροστά σ' αυτόν και σ' άλλους αρχιερείς πήγαν τον Πέτρο για ανάκριση -δεν βρέθηκε ένοχος σε κάτι και αφέθηκε ελεύθερος.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ. Το «Καϊάφας» ήταν υποκοριστικό και σήμαινε «ο υποτάσσων» (το πιθανότερο) ή, κατ' άλλους «ο βράχος». Ο Ρωμαίος επίτροπος Βαλέριος Γράτος τον έκανε αρχιερέα το 18 μ.Χ. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 36 μ.Χ., οπότε τον απομάκρυνε ο λεγάτος της Συρίας Βιτέλλιος, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Ιώσηπος στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία. Διατηρήθηκε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στην αρχιερατεία, επειδή εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Ρωμαίων. Αν και θρησκευτικός αρχηγός των Εβραίων, ποτέ δεν τους προστάτευσε απέναντι στις ρωμαϊκές αυθαιρεσίες. Δεν πρόβαλε καμιά αντίσταση όταν ο Πιλάτος αποπειράθηκε να εισαγάγει στα Ιεροσόλυμα εικόνες του Καίσαρα, ή όταν άρπαξε τον κορβανά, το ταμείο του Ναού των Ιεροσολύμων κι έκανε σφαγές. Σ' αυτόν οδηγήθηκε ο Ιησούς Χριστός, αφού προηγουμένως τον πήγαν στον Άννα, την κόρη του οποίου είχε παντρευτεί ο Καϊάφας.

Η παράδοση αναφέρει ότι μετά την Ανάσταση του Χριστού, κάλεσε αυτόν και τον Πιλάτο, ο αυτοκράτορας Τιβέριος στη Ρώμη για να απολογηθούν. Αλλά το πλοίο που τον μετέφερε, ναυάγησε. Βγήκε στην Κρήτη, όπου αρρώστησε και πέθανε. Επτά φορές τον έθαψαν, αλλά «η γης τον ανεξέρνα (απέβαλε) άλυωστο και μαύρο σαν τον Κάη, για το μεγάλο κακό πώκαμε, που καταδίκασε το Χριστό». Μαζεύτηκε μέγα πλήθος και με κατάρες τον έθαψε κάτω από ένα τεράστιο σωρό πέτρες. Αυτό ήταν του Καγιάφα το μνήμα σε ένα χωριό κοντά στο Ηράκλειο. Σωζόταν μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η παράδοση αυτή είναι πολύ παλιά και την αναφέρουν αρκετοί περιηγητές. Περιλαμβάνεται στο απόκρυφο βιβλίο «Τα πεπραγμένα τω Πιλάτω», δεν τεκμηριώνεται εντούτοις ιστορικά.

Αναφορές του ονόματος «Καϊάφας» στην Καινή Διαθήκη 
 Ματθαίος κεφάλαιο 26 στίχος 3, κεφ. 26 στίχος 57
 Λουκάς κεφ. 3 στίχος 2
 Ιωάννης κεφ. 11, στίχος 49, κεφ. 18 στίχοι 13-14-24-28
 Πράξεις των Αποστόλων κεφ. 4 στίχος 6

Πηγές 
 Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία Μαρτίνου, τόμος 7
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 13

Αναφορές

Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Βαασά

Ο Βαασά είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Εξελληνισμένος τύπος (από τους Εβδομήκοντα) του σημιτικού ονόματος Μπα-εσχά που ο Ιώσηπος τον αποδίδει ως "Βασάνας". Λέγεται και Βαάσα ή Βασά.

Ο Βαασά φέρεται ως σφετεριστής Βασιλιάς που άρπαξε το θρόνο του Ισραήλ από τον νόμιμο Βασιλέα Ιεροβοάμ Α΄ θέτοντας τέρμα στη δυναστεία του Ιεροβοάμ δολοφονώντας και τον τελευταίο αυτής Βασιλέα Ναδάβ και την οικογένειά του, ιδρύοντας έτσι τη δεύτερη δυναστεία της οποίας επίσης το τέλος υπήρξε οικτρό επί του γιου και διαδόχου του Ηλά.

Ο Βαασά διατηρούσε ως πρωτεύουσά του την πόλη Θέρσα και υπήρξε σύμμαχος των Συρίων, προστάτης των "ειδωλολατρών" στη χώρα του και αντίπαλος του Βασιλέως Ασά της φυλής του Ιούδα. Έχτισε μεγάλα οχυρά στη πόλη Ραμά απειλώντας την Ιερουσαλήμ. Βασίλευσε 24 έτη υπολογιζόμενα μεταξύ του 953 και 930 π.Χ.(;) (κατά θεολόγους)

 Α΄ Βασιλειών Κεφ.15 και 16.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ
Ζαβουλών

Ο Ζαβουλών είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ήταν ένας από τους 12 γιους του Ιακώβ και γενάρχης της ομώνυμης φυλής του Ισραήλ.

 Γένεση 30:20 και 49:13.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη