joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πλοία των φιλοσόφων

Πλοία των φιλοσόφων (Ρωσικά: Философский пароход) ονομάστηκαν τα πλοία που χρησιμοποίησαν οι Σοβιετικές αρχές κατά την επιχείρηση με την οποία  απέλασαν Ρώσους αντιφρονούντες ακαδημαϊκούς και διανοούμενους από τη Σοβιετική Ρωσία το 1922.

Ιστορικό 
Το 1922, λίγο πριν από τη δημιουργία της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, στα πλαίσια απέλασης Ρώσων αντιφρονούντων, ο Λένιν αποφάσισε να απελάσει μέλη της ρωσικής διανόησης που ήταν αντίθετα στην εξουσία. 

Ο Λέον Τρότσκι ανέφερε σχετικά «Δεν υπήρχε πρόσχημα για να εκτελέσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά δεν ήταν πλέον δυνατό να τους ανεχθούμε ...»

Η επιχείρηση 

Η ιδέα της απέλασης των ιδεολογικών εχθρών της Οκτωβριανής Επανάστασης ανήκε στον Λένιν. Τον Μάιο του 1922, ο Λένιν έστειλε επιστολή στον Φέλιξ Ντζερζίνσκι, τον αρχηγό της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας Τσεκά, με την οποία τον εξουσιοδότησε να καταρτίσει λίστα αντιφρονούντων Ρώσων διανοουμένων, ακαδημαϊκών και λογίων και να προετοιμάσει την απέλαση τους. Είχε τροποποιήσει τον ποινικό κώδικα για να επιτρέψει τη διοικητική απέλαση και ζήτησε την προετοιμασία φακέλων εναντίον των εν λόγω διανοουμένων.Η λίστα που καταρτίστηκε περιελάμβανε 230 περίπου άτομα, 30 εκ των οποίων φοιτητές.

Αντικαθεστωτικοί διανοούμενοι συνελήφθησαν από την Γκε-Πε-Ου τη νύχτα 16 προς 17 Αυγούστου 1922. Καταδικάστηκαν και τους παραχωρήθηκε η επιλογή μεταξύ εκτέλεσης και απέλασης. Έπρεπε να πληρώσουν τα ναύλα για το ταξίδι τους και δεν επιτρεπόταν να πάρουν μαζί τους τιμαλφή ή βιβλία.

Τα δύο πλοία μετέφεραν τους διανοούμενους από την Αγία Πετρούπολη (τότε Πέτρογκραντ πριν μετονομαστεί ξανά σε λίγους μήνες σε Λένινγκραντ) στο Στσέτσιν της Πολωνίας. Το πρώτο πλοίο, το γερμανικό επιβατικό ατμόπλοιο «Όμπερμπουργκερμάιστερ Χάκεν» (που πήρε το όνομά του από έναν δήμαρχο του Στσέτσιν), απέπλευσε από την Αγία Πετρούπολη στις 29 Σεπτεμβρίου 1922 και έφτασε στο Στσέτσιν την 1η Οκτωβρίου 1922 με 35 απελαθέντες και τις οικογένειές τους. Το δεύτερο σκάφος, το ατμόπλοιο «Πρωσία», αναχώρησε στις 6 Νοεμβρίου με επιβαίνοντες 44 άτομα με τις οικογένειές τους.

Για τον Άντον Νικόλσκι, μετά την Ασημένια Εποχή του ρωσικού πολιτισμού, τα «πλοία των φιλοσόφων» κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στη ρωσική ιστορία. Είναι μια συμβολική στιγμή από την οποία ο ρωσικός πολιτισμός χωρίζεται σε δύο: σοβιετικός πολιτισμός και πολιτισμός μεταναστών. 

Ανάμεσα στους επιβάτες των δύο πλοίων βρίσκονταν οι Νικολάι Μπερντιάεφ, Ιβάν Ιλίν, Σεργκέι Μπουλγκάκοφ, Μπορίς Μπρούτσκους, Ιλία Μπακάλ, Συμεών Φρανκ, Πιτιρίμ Σορόκιν, Ιβάν Λαπσίν, Νικολάι Λόσκι, Λεβ Καρσάβιν, Αλεξάντερ Κιζεβέτερ και πολλοί άλλοι.

Αργότερα το 1922 άλλοι διανοούμενοι μεταφέρθηκαν με τρένο στη Ρίγα της Λετονίας ή με πλοίο από την Οδησσό στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές 

Απέλαση
Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Ντομινίκα Κρόις

Η Ντομίνικα Άννα Κρόις  (, γεννήθηκε το 1972)  είναι Πολωνή δημόσιος υπάλληλος και διπλωμάτης, που υπηρετεί ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Βιέννη από τον Νοέμβριο του 2019.

Βιογραφία 
Η Κρόις αποφοίτησε από τη Νομική στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο και έλαβε διδακτορικό στα νομικά στο ίδιο πανεπιστήμιο το 2006,  υπερασπίζοντας τη διατριβή με θέμα Διεθνή νομικά εργαλεία κατά της διαφθοράς.  Σπούδασε επίσης στη Διπλωματική Ακαδημία της Βιέννης. 

Το 1999, εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Πολωνίας. Εργάστηκε ως Δεύτερη Γραμματέας για υποθέσεις της ΕΕ στην Πρεσβεία στο Βερολίνο (2001-2005) και ως Πρώτη Γραμματέας, Σύμβουλος και Πρώτος Σύμβουλος στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών και σε διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη, όντας υπεύθυνη για θέματα ασφάλειας, τη μη διάδοση όπλων, την τρομοκρατία και την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (2006-2010). Ήταν επίσης αναπληρωτής πρόεδρος της Διάσκεψης των Ομάδων Κρατών  στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του Διακρατικού Οργανωμένου Εγκλήματος. Στο MFA, η Κρόις εργάστηκε στα τμήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε θέματα νομικών και συνθηκών, καθώς και στη στρατηγική και τον προγραμματισμό εξωτερικής πολιτικής. Υπηρέτησε επίσης ως μέλος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης στην αντιπροσωπεία της ΕΕ στους διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη (2011-2015), και ως συντονίστρια των σχέσεων με τον ΟΑΣΕ, όντας υπεύθυνη για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και τις σχέσεις με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (2015-2019).  Στις 10 Οκτωβρίου 2019, διορίστηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών και διεθνείς οργανισμούς στη Βιέννη .  Ξεκίνησε την αποστολή της τον Νοέμβριο του 2019. 

Εκτός από την πολωνική, μιλά άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Μπορεί  επίσης να επικοινωνήσει στα Κροατικά, τα Ισπανικά και τα Ρωσικά .

Παραπομπές 

Πολωνοί πολιτικοί
Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Πρέσβεις
Εζλέμ Τουρετζί

Η Εζλέμ Τουρετζί (αγγλ. Özlem Türeci, τουρκικά: [ˈœzlæm ˈtyredʒi], γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1967) είναι Γερμανίδα ιατρός, επιστήμονας και επιχειρηματίας. Είναι σύζυγος και συνεργάτης του ογκολόγου Ουγκούρ Σαχίν, η ερευνητική ομάδα των οποίων συνεργάστηκε με τη φαρμακευτική πολυεθνική εταιρεία Pfizer για το πρώτο εμβόλιο κατά της COVID-19.

Σταδιοδρομία
Ίδρυσε μαζί με τον Δρ. Σαχίν την εταιρεία βιοτεχνολογίας BioNTech το 2008, η οποία ανέπτυξε το πρώτο εγκεκριμένο εμβόλιο βασισμένο στο RNA για την COVID-19 το 2020. Έχει υπηρετήσει ως επικεφαλής ιατρός της BioNTech από το 2018. Ήταν ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Ganymed Pharmaceuticals από το 2008 έως το 2016. Είναι επίσης υφηγήτρια (Privatdozent) στο Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Γκούτενμπεργκ στο Μάιντς της Γερμανίας.

Η ίδια και ο σύζυγός της, Ουγκούρ Σαχίν, έγιναν οι πρώτοι Γερμανοί, τουρκικής καταγωγής, μεταξύ των 100 πλουσιότερων στη Γερμανία λίστα του 2020.

Διακρίσεις 
Στις 19 Μαρτίου 2021 η Τουρετζί και ο Σαχίν τιμήθηκαν με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από τον Πρόεδρο της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Η Ελλάδα επίσης, στις 13 Οκτωβρίου 2021, διά της Προέδρου της Δημοκρατίας Αικ. Σακελλαροπούλου, βράβευσε τη Δρ. Τουρετζί και τον Δρ. Σαχίν με το βραβείο «Αυτοκράτειρα Θεοφανώ», διότι υπήρξαν οι πρώτοι ερευνητές -παγκόσμια- που ανέπτυξαν το πρώτο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού.

Παραπομπές

Γερμανοί ιατροί
Γερμανοί επιχειρηματίες
Συλλογική στέγαση

Η "συλλογική στέγαση" προκύπτει από την ανάγκη της κοινωνίας για την ικανοποίηση ενός εκ των βασικών αγαθών, αυτού της στέγασης. Ιδιαίτερα σε περιόδους κοινωνικοοικονομικής αλλά και υγειονομικής κρίσης πάρα πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν στην δυσάρεστη θέση να χάσουν ή να πουλήσουν τις κατοικίες τους, για την κάλυψη άμεσων και επειγουσών αναγκών, όπως την αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων υγείας, σίτισης, αποπληρωμής δανείων κ.ο.κ. Ωστόσο, το πιο  δυσάρεστο είναι το γεγονός ότι αρκετοί άνθρωποι βρέθηκαν στο δρόμο, προς αναζήτηση προσωρινής στέγης σε εγκαταλελειμμένα κτίρια. Στην Ελλάδα τα εγκαταλελειμμένα κτίρια υπολογίζονται σε 300.000, τα οποία δύναται να αξιοποιηθούν για την προσφορά στέγης σε αδύναμα νοικοκυριά με κοινωνικά κριτήρια. Η αξιοποίηση των παραπάνω κτιρίων θα αποτελούσε την αρχή των οικιστικών κοινών στην Ελλάδα. 

Μία από τις πρώτες προσπάθειες δημιουργίας συλλογικής στέγασης στο φάσμα των οικιστικών κοινών αναπτύχθηκε στο [Άμστερνταμ]] της [[Ολλανδίας ]]τη δεκαετία του 1960 και ολοκληρώθηκε τη δεκαετία του 1980. Στο εγχείρημα αυτό είχαν όλοι πρόσβαση, συνυπολογίζοντας συγκεκριμένα κοινωνικά κριτήρια και προσωπικές ανάγκες, όπως το μέγεθος της οικογένειας. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ένα σύστημα «σημείων» καθιστώντας τις τιμές ενοικίων προσιτές. Επιπλέον, χορηγούνταν επιδότηση ενοικίου σε νοικοκυριά τα οποία δεν είχαν την δυνατότητα πληρωμής του ενοικίου στέγασης. Σημαντικότερο όλων ήταν ότι όλοι οι κάτοικοι έπαιρναν μέρος στο τρόπο διαχείρισης των κατοικιών, με άμεσο αντίκτυπο στους ίδιους. Χαρακτηριστικά όπως τα παραπάνω αλληλεπικαλύπτονται με τις απόψεις της Έλινορ Όστρομ σχετικά με τα αστικά κοινά.

Παραπομπές
PFA Νεαρός Παίκτης της χρονιάς

Το Professional Football Association νεαρός παίκτης της χρονιάς  (γνωστό απλά ως Νεαρός παίκτης της χρονιάς) είναι ένα ετήσιο βραβείο που δίνεται στον παίκτη ηλικίας 23 ετών και κάτω στην αρχή της σεζόν που κρίθηκε ότι ήταν ο καλύτερος στο αγγλικό ποδόσφαιρο, στην ηλικιακή κατηγορία του .  Το βραβείο έχει απονέμεται από τη σεζόν 1973–74 και ο νικητής επιλέγεται με ψηφοφορία μεταξύ των μελών της συνδικαλιστικής ομάδας παικτών, της Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (PFA). Ο πρώτος νικητής του βραβείου ήταν ο αμυντικός της Ίπσουιτς Τάουν ΦΚ, Kevin Beattie . Ο τρέχων κάτοχος είναι ο Τρεντ Αλεξάντερ- Άρνολντ, ο οποίος κέρδισε το βραβείο στις 8 Σεπτεμβρίου 2020.

Αν και το βραβείο είναι ανοιχτό για παίκτες που παίζουν σε όλες τις εθνικές κατηγορίες της Αγγλίας ,  όλοι οι νικητές μέχρι σήμερα έπαιζαν στην πρώτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου . Από το 2017, μόνο οι Ryan Giggs, Robbie Fowler, Wayne Rooney και Dele Alli έχουν κερδίσει το βραβείο περισσότερες από μια φορές. Μόνο επτά παίκτες που δεν προέρχονταν από το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισαν ποτέ αυτό το τρόπαιο ( οι άλλοι 15 ήταν Βρετανοί ) . Αν και οι παίκτες ηλικίας 23 ετών και κάτω έχουν το δικό του βραβείο ( PFA Νεαρός παίκτης της χρονιάς ) παραμένουν επιλέξιμοι για να κερδίσουν το βραβείο Παίκτης της Χρονιάς στην Αγγλία, πράγμα που έχει συμβεί σε 3 περιπτώσεις. Το 2018 ο Ryan Sessegnon της Fulham έγινε ο πρώτος παίκτης του αγγλικού ποδοσφαίρου που προτάθηκε για το βραβείο ενώ δεν έπαιζε στην υψηλότερη εθνική κατηγορία. 

Ένας σύντομος κατάλογος υποψηφίων δημοσιεύεται τον Απρίλιο και ο νικητής του βραβείου, μαζί με τους νικητές των άλλων ετήσιων βραβείων της Αγγλικής ομοσπονδίας επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, ανακοινώνεται σε μια εκδήλωση στο Λονδίνο λίγες μέρες αργότερα.  Οι ίδιοι οι παίκτες θεωρούν το βραβείο πολύ τιμητικό, επειδή ο νικητής επιλέγεται από τους ίδιους τους συναδέλφους τους, επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.

Νικητές 
Το βραβείο έχει απονεμηθεί σε 47 περιπτώσεις από το 2020, σε 43 παίκτες.     Ο πίνακας παρακάτω δείχνει αναλυτικά τους νικητές καθώς και τους παίκτες που κέρδισαν παραπάνω από μια φορά το βραβείο.

Κατανομή των νικητών

Ανά χώρα

Ανά σύλλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η επίσημη ιστοσελίδα της Ένωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών
Γκόραν Πασκάλιεβιτς

Ο Γκόραν Πασκάλιεβιτς (, 22 Απριλίου 1947 - 25 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Σέρβος και πρώην Γιουγκοσλάβος σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Γεννημένος στο Βελιγράδι, μεγάλωσε από τους παππούδες του στο Νις στη νότια Σερβία, μετά το διαζύγιο των γονιών του. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Βελιγράδι όπου συνεργάστηκε με τον πατριό του στο Γιουγκοσλαβικό Αρχείο Κινηματογράφου.

Ο Πασκάλιεβιτς ανήκε σε μια ομάδα διαφόρων Γιουγκοσλάβων κινηματογραφιστών που σπούδασαν στο εξωτερικό και αποφοίτησαν από την περίφημη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών στην Πράγα (Film and TV School of the Academy of Performing Arts in Prague - FAMU). Αφού επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία, έφτιαξε περίπου 30 ντοκιμαντέρ και 16 ταινίες μεγάλου μήκους που προβλήθηκαν σε πολλά διεθνή φεστιβάλ ταινιών (όπως Κάννες, Βερολίνο, Βενετία, Τορόντο και Σαν Σεμπαστιάν) και γνώρισε κριτική επευφημία. Η άνοδος του εθνικισμού κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα του το 1992.

Το 1998 επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία για να δημιουργήσει το κινηματογραφικό έργο Cabaret Balkan, το οποίο κέρδισε το βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. Το 2001, ο Διεθνής Οδηγός Ταινιών Ποικιλίας τον χαρακτήρισε ως έναν από τους πέντε κορυφαίους σκηνοθέτες στον κόσμο για το έτος. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη παρουσίασε μια πλήρη αναδρομή του έργου του τον Ιανουάριο του 2008. Ήταν η σειρά του BFI Southbank (του Λονδίνου) να διοργανώσει τον Ιούλιο του 2010 μια πλήρη αναδρομή των 16 μεγάλων ταινιών του, μαζί με τη δημοσίευση μιας μονογραφίας (στα αγγλικά) για το έργο του.

Ο Πασκάλιεβιτς ζούσε μεταξύ Βελιγραδίου και Παρισιού και κατείχε υπηκοότητα Σερβίας και Γαλλίας. Από το 2008 ορίστηκε αξιωματικός του γαλλικού Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων (Ordre des Arts et des Lettres).

Πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2020 στο Παρίσι, Γαλλία.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Προφίλ στην New York Times, Ιαν. 9, 2008

Σέρβοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γιουγκοσλάβοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γαρέα Αρκαδίας

Η Γαρέα (παλιότερη ονομασία Μεϊμέταγα ή Μεχμέταγα) ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τεγέας του δήμου Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. 

Ο οικισμός Μεϊμέταγα ανήκε στον δήμο Γαρέας μέχρι το 1841 οπότε προσαρτήθηκε στο δήμο Τεγέας. Το 1912 αποσπάται από το δήμο Τεγέας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μεϊμέταγα ενώ το 1927 μετονομάζεται σε Γαρέα. Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Γαρέας και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας έως το 2011.

Η Γαρέα βρίσκεται στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, έχει υψόμετρο 670μ. και απέχει 17 χιλ. από την Τρίπολη και 3 χιλ. από το Στάδιο. Είναι χτισμένη ανάμεσα στις κοίτες των χειμάρων Γαρεάτη και Σαρανταπόταμου γεγονός που την κάνει ευάλωτη σε πλημμυρικά περιστατικά και καταστροφές. 

Στην περιοχή έγινε στις 18 Ιουλίου 1826 η ένοπλη σύγκρουση γνωστή ως μάχη του Μεχμέταγα.

Οι  κάτοικοι ασχολούνται κύρια με τη γεωργία και λιγότερο με την κτηνοτροφία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γαρέα Τεγέας - Μια έκθεση φωτογραφίας γεμάτη ιστορία, μνήμες, συναισθήματα και νοσταλγία

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Τρίπολης
Άνω Βασιλικά Λάρισας

Τα Άνω Βασιλικά είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Κάτω Βασιλικών, της Δημοτικής Ενότητας Πολυδάμαντα και υπάγονται στον Δήμο Φαρσάλων.

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Τα Άνω Βασιλικά Λάρισας βρίσκονται σε υψόμετρο 243 μέτρων και έχουν πληθυσμό 134 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομάζονταν Άνω Δουβλατάν.

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Άνω Βασιλικά Λάρισας (Άνω Δουβλατάν Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.).
Άνω Βασιλικά: Βόλτα στο καταπράσινο χωριό της Λάρισας (maria iliaki)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Αγία Τριάδα Λάρισας

Η Αγία Τριάδα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σκοτούσσης, της δημοτικής ενότητας Πολυδάμαντα, του δήμου Φαρσάλων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. 

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Φαρσάλων του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Μέχρι το 1927, ο οικισμός ονομαζόταν Σουπλί.

Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα είναι ημιορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Λαρίσης, κοντά στα όρια με τον νομό Μαγνησίας. Βρίσκεται στις δυτικές απολήξεις του μικρού βουνού Χαλκοδόνιον (Μαυροβούνι) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 418. Απέχει 40 χλμ. περίπου Ν.ΝΑ. της Λάρισας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1833 ως Σουπλί και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Σκοτούσσης. Το 1927 μετονομάστηκε σε  Αγία Τριάδα.
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκοτούσσης και προσαρτήθηκε στον δήμο Πολυδάμαντα 
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Πολυδάμαντα και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαρσάλων 

(Πηγή: )

Αξιοθέατα
Στον δρόμο που συνδέει την Αγία Τριάδα με την Άνω Σκοτούσσα υπάρχουν ερείπια αρχαίου οικισμού, κοντά στον οποίο διαδραματίστηκε η ιστορική Μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.), όπου οι Ρωμαίοι κατενίκησαν τους Μακεδόνες. >ref> https://www.farsala.gr/culture/istorika-stoixeia/item/65-i-arxaia-skotousa</ref>

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Μαρία Ναρύσκινα

Η Μαρία Αντρόνοβνα Ναρύσκινα (Ρωσικά: Мария Антоновна Нарышкина, 1779–1854), γεννήθηκε  πριγκίπισσα Maria Τσετβερτύνσκα-Σβιάτοπελκ, ήταν Πολωνή ευγενής που ήταν η ερωμένη του Τσάρου Αλέξανδρου Α' της Ρωσίας για 19 χρόνια.

Βιογραφία 
Ήταν η κόρη του Πολωνού πρίγκιπα Άντονι Στάνισλαβ Τσετβερτύνσκα-Σβιάτοπελκ και της συζύγου του, Τέκλα φον Κάμπενχαουζεν. Το 1795, παντρεύτηκε τον Ντμίτρι Λόβιτς Νάρισκιν, έναν υπάλληλο. Το 1799, με την έγκριση του συζύγου της, σύναψε σχέση με τον Αλέξανδρο, ο οποίος έγινε τσάρος το 1801. Της άρεσε πολύ η οικογένεια του Αλεξάνδρου, εκτός από τη σύζυγό του, την αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα .

Περιγράφεται ως συναρπαστική και γοητευτική, με την ικανότητα να προσελκύει ανθρώπους, και ονομάζεται "Η Ασπασία του Βορρά". Ο Φιλίπ Βίγκελ έγραψε ότι είχε ομορφιά "τόσο τέλεια που φαινόταν αδύνατη".  Το 1803, προσπάθησε να πείσει τον Αλέξανδρο να χωρίσει τη σύζυγό του και να την παντρευτεί, αλλά απέτυχε. Συνόδευσε τον τσάρο στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815, το οποίο του έδωσε κακή δημοσιότητα.

Είχε τουλάχιστον τέσσερις νόθες κόρες από τον Αλέξανδρο. Τρεις από αυτές (δύο ονομαζόμενες Γιελιζαβέτα και μία με το όνομα Ζινάιντα) πέθαναν σε βρεφική ηλικία και το άλλο, η Σόφια, έζησε ως την ηλικία των 16 ετών. Είχε επίσης έναν γιο, τον Εμμανουήλ, ο οποίος δεν έγινε δεκτός από τον σύζυγό της και ήταν πιθανώς και το παιδί του τσάρου. 

Ο Αλέξανδρος πείστηκε να την αφήσει το 1818 και επέστρεψε στη σύζυγό του, Ελίζαμπεθ. Συνέχισε να αναφέρεται σε αυτήν ως μέλος της οικογένειά του.

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Ερωτές ρωσικής οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων: Άννα Παύλοβα, Ναταλία Μπράσοβα, Μαρία Ναρύσκινα, Αικατερίνη Ντολγκόροκοφ, Παύλη ντε Ροθσίντλ, Πριγκίπισσα Όλγα
 Troyat, Henri Alexander της Ρωσίας: Κατακτητής του Ναπολέοντα Dutton Adult; Πρώτη έκδοση. έκδοση (31 Ιανουαρίου 1983)

Πολωνοί ευγενείς
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δίλοφο Ναρθακίου Λάρισας

Το Δίλοφο Ναρθακίου είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Διλόφου Φαρσάλων, της Δημοτικής Ενότητας Ναρθακίου και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Το Δίλοφο Ναρθακίου Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 362 μέτρων και έχει πληθυσμό 253 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1957, ονομαζόταν Άνω Σιατερλί.

Διοικητικές μεταβολές 

 Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Δίλοφο Λάρισας (Άνω Σιατερλί Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.).

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Σοφία Ραζουμόφσκαγια

Η Σοφία Ραζουμόφσκαγια (1746-1803), ήταν Ρωσίδα αυλική. Υπηρέτησε ως αυλική στην αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη. Παντρεύτηκε τον Πέτερ Κιρίλοβιτς Ραζουμόβσκι και ήταν η ερωμένη του Παύλου Α' της Ρωσίας πριν από το γάμο του, με τον οποίο είχε έναν γιο, τον Σεμέν Βελίκιυ (1772-1794).

Ζωή 
Η Σοφία Ραζουμόβσκαγια γεννήθηκε από τον Στέφαν Φεντόροβιτς Ουσάκοφ και την Άννα Σεμένοβνα. Διορίστηκε αυλική στην Αικατερίνη τη Μεγάλη. Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Πέτροβιτς Τσερτορύζσκυ, αλλά έμεινε νωρίς χήρα.

Συμμετείχε στην κοινωνική ζωή της αυλής και ήταν γνωστή για τον έντονο τρόπο ζωής της. Εν αναμονή των σχεδίων για να παντρευτεί ο Μεγάλος Δούκας Παύλος, υπήρχαν ανησυχίες σχετικά με το αν ήταν σεξουαλικά ικανός να έχει κληρονόμο και ζητήθηκε από τη Σοφία να διερευνήσει τη σεξουαλική του λειτουργία αποπλανώντας τον.  Πέτυχε με το καθήκον της και απέκτησε έναν γιο μαζί του τον Σέμεν Βελίκι (1772-1794), του οποίας η ανατροφή παρασχέθηκε από την αυτοκράτειρα.

Ο Παύλος παντρεύτηκε το 1773 και το 1776, η Σοφία ξαναπαντρεύτηκε τον Πίτερ Κιρίλοβιτς Ραζούμοφσκι, γιο του στρατάρχη Κιρίλ Γκριγκόριεβιτς Ραζούμοφσκι. Καθώς ο πεθερός της διαμαρτυρήθηκε και εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γάμο, πιθανότατα δεν ήταν προξενιό και ο γάμος περιγράφεται ως ευτυχισμένος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Издание вел. кн. Николая Михайловича. Русские портреты XVIII и XIX столетий. Т.3.Вып.3. № 110

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ρωσίδες
Luke Cage (τηλεοπτική σειρά)

Ο Luke Cage της Marvel, ή απλά Luke Cage, είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά δημιουργημένη από τον Τσίο Χοντάρι Κόκερ για τη streaming υπηρεσία Netflix, βασισμένη στον χαρακτήρα του ίδιου ονόματος της Marvel Comics. Είναι τοποθετημένη στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), μοιραζόμενη την ίδια συνέχεια με τις ταινίες του franchise και είναι η τρίτη σε μια ακολουθία σειρών που οδηγούν στην crossover μίνι σειρά The Defenders. Η σειρά είναι παραγμένη από τη Marvel Television σε συνεργασία με την ABC Studios, με τον Κόκερ να εξυπηρετεί ως υπεύθυνος σειράς.

Ο Μάικ Κόλτερ πρωταγωνιστεί ως Λουκ Κέιτζ, ένας πρώην κατάδικος με υπεράνθρωπη δύναμη και άθραυστο δέρμα ο οποίος τώρα μάχεται το έγκλημα και τη διαφθορά. Οι Σιμόν Μίσικ, Θίο Ρόσι, Ροζάριο Ντόσον και Άλφρι Γούνταρντ επίσης πρωταγωνιστούν, με τους Μαχερσάλα Άλι και Έρικ ΛαΡέι Χάρβι να λαμβάνουν μέρος μαζί τους για τον πρώτο κύκλο και τους Μουσταφά Σακίρ και Γκαμπριέλ Ντένις να λαμβάνουν μέρος για τον δεύτερο κύκλο. Η ανάπτυξη της σειράς ξεκίνησε στα τέλη του 2013. Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Κόλτερ επιλέχθηκε ως Κέιτζ, για να εμφανιστεί πρώτα στο Η Jessica Jones της Marvel, με τον Κόκερ να προσλαμβάνεται ως ο υπεύθυνος σειράς τον Μάρτιο του 2015. Η σειρά είναι γυρισμένη στην Πόλη της Νέας Υόρκης, προσπαθώντας να αναπαράγει τη μοναδική κουλτούρα και ατμόσφαιρα του Χάρλεμ.

Όλα τα επεισόδια του πρώτου κύκλου έκαναν πρεμιέρα στις 30 Σεπτεμβρίου 2016. Είχαν θετικές κριτικές. Τον Δεκέμβριο του 2016, το Netflix ανανέωσε το Luke Cage για έναν δεύτερο κύκλο, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 22 Ιουνίου 2018. Ακολουθώντας δημιουργικές διαφορές ανάμεσα στο Netflix και τους συγγραφείς της σειράς κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ενός τρίτου κύκλου, το Netflix ακύρωσε τη σειρά στις 19 Οκτωβρίου 2018.

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (τηλεοπτικές σειρές)
Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios
Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Άννα Μονς

Η Άννα Μονς (, 1672 – 1714) ήταν Ολλανδή κοινή θνητή που σχεδόν κατάφερε να παντρευτεί τον Τσάρο Πέτρο τον Μέγα.

Βασιλική ερωμένη 
Το 1691, κατά τη διάρκεια μίας από τις επισκέψεις του στη γερμανική συνοικία, ο νεαρός Πέτρος Α' της Ρωσίας γοητεύτηκε από την Άννα Μονς, την κόρη του ολλανδού εμπόρου κρασιού Γιόχαν Μονς. Η καταγωγή του ήταν από τη Βεστφαλία στη Γερμανία. Ο μικρότερος αδερφός της ήταν ο Βίλεμ Μονς (1688–1724), που προοριζόταν να γίνει ο αυτοκρατορικός οικονόμος της Αικατερίνης Α' και η Ματρένα, η αδερφή της,  που παντρεύτηκε τον Φέντοε Μπαλκ, Γενικό Στρατηγό και Κυβερνήτη της Ρίγας. Η ανηψιά της ήταν η περίφημο Ναταλία Λοπουκίνα (1699-1763) αργότερα θύμα της λεγόμενης υπόθεσης Λοπουκίνα το 1742. Καθώς οι σχέσεις του Πέτρου με την τσαρίνα Ευδοκία Λοπουκίνα σταδιακά επιδεινώθηκαν, η Άννα Μονς πήρε τη θέση της ως μόνιμη και ημι-επίσημη βασιλική ερωμένη.  Τη δεκαετία του 1690, της έδωσε 295 αγροκτήματα και ένα αρχοντικό κοντά στη Μόσχα.  Η σχέση τους κράτησε 12 χρόνια.

Σύλληψη και θάνατος 
Αφού ο Πέτρος χώρισε τη Λοπουκίνα, η Άννα είχε φιλοδοξίες να παντρευτεί η ίδια τον Πέτρο, αλλά το 1703 φοβόταν ότι είχε χάσει το ενδιαφέρον του και φλέρταρε με τον Πρώσο πρέσβη Κάιζερλινγκ σε μία προσπάθεια να αναζωπυρώσει την αγάπη του Πέτρου. Ο Κάιζερλινγκ της πρότεινε γάμο, προκαλώντας τον Πέτρο να διώξει την Άννα από το κτήμα της και να την θέσει υπό κατ 'οίκον περιορισμό μαζί με τη μητέρα, την αδελφή και τριάντα φίλους της.  Ο Πέτρος αργότερα επέτρεψε στους δύο να παντρευτούν, κάτι που έκαναν το 1711. Η Άννα πέθανε τρία χρόνια αργότερα από φυματίωση.

Συνέπεια 
Το 1707, ο Πέτρος παντρεύτηκε ξανά, με τη Μάρτα Έλενα Σκόροφσκα, που έγινε αργότερα Αικατερίνη Α' της Ρωσίας, η οποία έβαφε τα μαλλιά της μαύρα, ώστε να μην μοιάζει με την ξανθιά  Άννα Μονς.  Ο μικρότερος αδερφός της Άννας, Βίλεμ Μονς, έγινε Γραμματέας και φίλος της Αικατερίνης. Ήταν ένας παλιός φίλος του Πέτρου, που συμμετείχε στη Μάχη της Πολτάβα. Ο Γουίλεμ κατηγορήθηκε και εκτελέστηκε για κατάχρηση της πρόσβασής του στην Αυτοκράτειρα, μαζί με την αδερφή του Ματρίνα, η οποία ξυλοκοπήθηκε και εξορίστηκε στο Τομπόλσκ της Σιβηρίας. Ο σύζυγος της Μάτρενα είχε την άδεια να ξαναπαντρευτεί Τα αδέλφια δέχονταν δωροδοκίες για την επιρροή τους, ανάλογα με την εύνοια που ζητρείτο και τη θέση του αναφέροντα, παρά το γεγονός ότι τους είχαν παραχωρηθεί πλούτος και περιουσία λόγω των θέσεών τους. Το βράδυ πριν από την εκτέλεση, ο Πέτρος είπε στον Βίλεμ, ότι αν και λυπούταν που έχανε έναν τόσο ταλαντούχο άνδρα, η εκτέλεση του ήταν επιτακτική. Η Ματρένα αργότερα αποκαταστάθηκε από την Αικατερίνη μετά το θάνατο του Πέτρου. Το κεφάλι Βίλεμ, διατηρημένο σε αλκοόλ, εκτέθηκε σε ένα μουσείο, αρχικά το θερινό παλάτι του Τσάρου. Παραμένει ως έκθεμα μέχρι σήμερα.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παραλία Μέσης Ροδόπης

Η Παραλία Μέσης είναι παραλία της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης η οποία απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός του Δήμου Κομοτηνής. Βρίσκεται στα παράλια του Θρακικού πελάγους σε υψόμετρο 10 μέτρα ενώ απέχει 31 χλμ. ΝΔ. από την Κομοτηνή και περίπου 5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Μέση της οποίας αποτελεί την παραλία της. Πρόκειται για παραλία με ψιλή άμμο και γαλαζοπράσινα ρηχά νερά. Τα σπίτια της αναπτύσσονται πίσω από την παραλία και το παράλιο μικρό αλσύλιο, ανάμεσα σε δύο λιμνοθάλασσες την Μαυρολίμνη ή Καρατζά (δυτικά)  και την Αλυκή ή Μέσης (ανατολικά). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μέσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την ομώνυμη τοπική κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 6 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Καλοκαίρι στην παραλία Μέσης από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Στρύμη Ροδόπης

Η Στρύμη είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Διώνη βρίσκεται στην άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Ίσμαρος σε υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τις Σάπες και 21 ΝΑ. από την Κομοτηνή και είναι κτισμένο ανάμεσα στους οικισμούς Σαλμώνη (ΒΔ.) και Διώνη ενώ βορειοανατολικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός. Στην χαράδρα "Κάτω Ρέμα" (Ιν - ντερέ) υπάρχει σπηλιά με προϊστορικά ευρήματα.  

Η παλιά ονομασία του χωριού την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν Τσαδιρλή. Ο γιατρός της Μαρώνειας Μελίρρυτος αναφέρει το 1870 στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας" ότι  "οι κάτοικοι εισίν όλοι χριστιανοί του ανατολικού δόγματος· υπάρχει εκκλησία νεόδμητος. Έργον των κατοίκων η γεωργία. Οικίαι εκατόν (150) πεντήκοντα και σχολείον κοινόν". Με την ανταλλαγή πληθυσμών (συνθήκη Νεϊγύ 1919) από το 1920 μέχρι το 1928 οι βουλγαρόφωνοι κάτοικοι του χωριού μετακινήθηκαν στην περιοχή του Χάσκοβου στην Βουλγαρία ενώ Έλληνες πρόσφυγες κυρίως από την Ανατολική Ρωμυλία και λιγότερο τη Βουλγαρία άρχισαν να εγκαθίστανται σταδιακά στο χωριό.  

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, με την ονομασία Στρύμνη το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μοιράνων. Το 1965 με το ΦΕΚ 243Α - 30/12/1965 μετονομάστηκε σε Στρύμη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Διώνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Στρύμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως τοπική κοινότητα έχει πληθυσμό 267 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 101.

Σημείωση 
Με την ίδια ονομασία αναφέρεται η αρχαία Στρύμη, η οποία υπήρξε αποικία της Θάσου που ιδρύθηκε στη χερσόνησο της Μολυβωτής (περί τα μέσα του 7ου αιώνος).

Παραπομπές  

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Κατοχή της Ιαπωνίας (1945-1952)

Της συμμαχικής κατοχής της Ιαπωνίας στο τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου ηγήθηκαν  οι Η.Π.Α. των οποίων ο πρόεδρος Χάρυ Τρούμαν διόρισε τον στρατηγό Ντάγκλας Μακάρθουρ ως Ανώτατο Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων με την υποστήριξη της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. 
Σε αντίθεση με την Γερμανική κατοχή, η Σοβιετική Ένωση δεν συμμετείχε. Οι δυνάμεις Κατοχής επέφεραν ουσιαστικές και σημαντικές αλλαγές στην δομή του ιαπωνικού κράτους - τερματίζοντας και την αυτοκρατορική περίοδο της χώρας.

Το ιαπωνικό σύνταγμα αναθεωρήθηκε διεξοδικά και οι  τεράστιες εξουσίες του αυτοκράτορα περιορίστηκαν από το νόμο. Η κατοχή, με την κωδική ονομασία "Επιχείρηση Μαύρη Λίστα" (αγγλικά: Operation Blacklist) τερματίστηκε με την ειρηνευτική Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο που υπεγράφη στις 8 Σεπτεμβρίου 1951 και άρχισε να ισχύει στις 28 Απριλίου 1952.
Μικρό Ευύδριο Λάρισας

Το Μικρό Ευύδριο είναι οικισμός 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης των Φαρσάλων,έχει μια μικρή αλλά πολύ όμορφη παραδοσιακη πλατεία με πολλά πλατάνια και πράσινο,δίπλα από το χωριό περνά ο Ενιππέας ποταμός ο οποίος χωρίζει το χωριό από το συνονόματο του Μεγάλο Ευύδριο μα τα ενώνει μία όμορφη  τοξωτη γέφυρα, στο χωριό υπάρχουν 3 καφενεία,1 φαρμακείο, φούρνος,πρατήρια υγρών καυσίμων και 2 μινι μάρκετ...Ανηκει στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Μεγάλου Ευυδρίου, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Το Μικρό Ευύδριο Λάρισας έχει πληθυσμό 190 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός, το 2011.

Διοικητικές μεταβολές 

 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Μικρό Ευύδριο Λάρισας (Μικρόν Ευύδριον Λάρισας, Μικρό Γκουζγκουνάριον Λάρισας, Ευύδριον Λάρισας, Μικρόν Γκουσγουνάρι Λάρισας) (εξωτερικός σύνδεσμος).

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Λιούπκα Ντζουντέβα

Η Λιούπκα Άρσοβα - Ντζουντέβα (, 11 Ιουλίου 1934 - 7 Δεκεμβρίου 2018 ) ήταν ηθοποιός κινηματογράφου και θεάτρου της Βόρειας Μακεδονίας.

Βιογραφία 
Η Ντζούντεβα γεννήθηκε στα Σκόπια της Βόρειας Μακεδονίας. Αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Θεάτρου και έγινε μέλος του Εθνικού Θεάτρου της Βόρειας Μακεδονίας το 1951, όπου εργάστηκε μέχρι την αποχώρησή της το 1990. Έπαιξε με επιτυχία και μονόδραμα. Της απονεμήθηκε το βραβείο "13 Νοεμβρίου" της Πόλης των Σκοπίων το 1983 στον τομέα του πολιτισμού και της τέχνης, στη συνέχεια το βραβείο καλλιτεχνικής επίτευξης που απονεμήθηκε από τη Γιουγκοσλαβική Ραδιοτηλεόραση, "Διακόσμηση της Εργασίας με Ασημένιο Στεφάνι". .

Φιλμογραφία 
 1961: Ένα ήσυχο καλοκαίρι (Κύριος ρόλος)
 1967: Μακεδονικός αιματηρός γάμος (Υποστηρικτικός ρόλος)
 1980: The Lead Brigade (Υποστηρικτικός ρόλος)
 1997: Gypsy Magic (Υποστηρικτικός ρόλος)
 1999: Ζωή, Χρόνος (Κύριος ρόλος)

Παραπομπές 

 
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βασιλής Λάρισας

Ο Βασιλής είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βασιλή, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

Γεωγραφικές πληροφορίες 
Ο Βασιλής Λάρισας βρίσκεται σε υψόμετρο 147 μέτρων και έχει πληθυσμό 312 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Διοικητικές μεταβολές 

 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Βασιλής Λάρισας (εξωτερικός σύνδεσμος).

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Καρλίτος (ποδοσφαιριστής, 1990)

Ο Κάρλος Ντάνιελ Λόπεζ Ουέσκα, γνωστός και ως Καρλίτος, είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής.

Συλλογική καριέρα
Ο Καρλίτος γεννήθηκε στο Αλικάντε της Βαλένθιας. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Τολεράντος της Τερθέρα Ντιβισιόν.  Έπειτα από μία σεζόν στην Οντίνιεντ, πήγε στην ρωσική Ντιναμό Αγίας Πετρούπολης για να κάνει τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα. Τον Ιανουάριο του 2015, όντας ο πρώτος σκόρερ της Ισπανικής Νοβέλδα, υπέγραψε στον Κυπριακό σύλλογο, Άρη Λεμεσού. Ο Καρλίτος βοήθησε τον Άρη να προβιβαστεί στην πρώτη κατηγορία της Κύπρου με 2 τέρματα σε 9 συμμετοχές και το ίδιο καλοκαίρι, υπέγραψε στην Ελντένσε. Αργότερα πέρασε από την β΄ ομάδα της Βιγιαρεάλ, την Βίσλα Κρακοβίας και την Λέγκια Βαρσοβίας, οπού μάλιστα βγήκε πρώτος σκόρερ της Εκστρακλάσα, με 16 γκολ σε 38 εμφανίσεις την σεζόν 2018-19. Το καλοκαίρι του 2019, μεταγράφηκε στην Αραβική Άλ Ουάχντα, πραγματοποιώντας 9 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 5 γκολ στο πρώτο μισό. Τον Ιανουάριο του 2020, πήγε στον Παναθηναϊκό ως ελεύθερος, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, σκόραρε το πρώτο του γκολ με τα πράσινα απέναντι στον ΟΦΗ.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Ελντένσε
Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας
Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Ποδοσφαιριστές Αλ Γουάχντα ΣΚΚ
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β
Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Σκάλα Αβδήρων Ξάνθης

Η Σκάλα Αβδήρων είναι παραθαλάσσιο χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Σκάλα Αβδήρων βρίσκεται στα δυτικά παράλια του Θρακικού πελάγους σε απόσταση 29 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Ξάνθη, 17 χλμ. Ν. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και περίπου 7 χλμ. Ν. από τα Άβδηρα (ιστορική έδρα). Τα σπίτια της είναι κτισμένα ανάμεσα στον Ερωδιό ή παραλία Μυρωδάτου και το λιμάνι Αβδήρων. Η παραλία της, μαζί με αυτήν του Μυρωδάτου, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου ανοικτού όρμου με νότιο προσανατολισμό και συνολικό μήκος 18.400 μέτρα. Είναι οργανωμένη, έχει λευκή άμμο, πεντακάθαρα νερά και στον οικισμό υπάρχουν μερικά κέντρα εστίασης.

Αρχαίο λιμάνι Αβδήρων 
Τα αρχαία Άβδηρα, μετέπειτα Πολύστυλο, είχαν εκατέρωθεν του ακρωτηρίου Mπουλούστρα δύο λιμάνια, με σημαντικότερο το δυτικό κοντά στον λόφο του Πολυστύλου και ανατολικά του σημερινού οικισμού. Το αρχαίο λιμάνι υπήρξε από τα σημαντικότερα και εμπορικότερα της Αιγαιακής Θράκης σε τοποθεσία μεγάλης εμπορικής και στρατηγικής σημασίας και ήταν η κύρια αιτία της μεγάλης άνθισης  της αρχαίας πόλης των Αβδήρων. Ο λιμενοβραχίονας του είχε μήκος 170 μέτρων, κατεύθυνση από ανατολικά προς δυτικά με μικρή απόκλιση προς βορά και είχε κατασκευασθεί από μεγάλους γρανίτινους λίθους, οι οποίοι είναι ακόμα εμφανείς στην ανατολική πλευρά του σύγχρονου λιμανιού. Στο κέντρο του σύγχρονου λιμανιού είναι εμφανής αλλά βυθισμένη στο νερό  η άκρη του αρχαίου λιμενοβραχίονα και ο κυκλικός πύργος, που στήριζε τον αρχαίο φανό (φάρο).

Διοικητικά 
Αναφέρονται για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός να απογράφονται το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αβδήρων του δήμου Αβδήρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Άβδηρα, τη Γκιώνα, τον Λεύκιππο και την Πεζούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αβδήρων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αβδήρων του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 74 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κ. Καλλιντζή, «Λιμάνια στα αρχαία Άβδηρα», Ξάνθη 2014 από τον ιστότοπο https://www.academia.edu/
 Πολύστυλον ή Κάστρο παραλίας Αβδήρων από τον ιστότοπο Καστρολόγος - Ελληνικά κάστρα

 Δείτε τις παραλίες των Αβδήρων «παγωμένες» από τον ιστότοπο https://i-lovegreece.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Αβδήρων
Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας

Το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας είναι το ανώτατο αντιπροσωπευτικό όργανο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Είναι το μόνο κρατικό νομοθετικό σώμα και είναι μονοθάλαμη δομή που αποτελείται από 101 εκλεγμένους βουλευτές που υπηρετούν τετραετή θητεία. Το κοινοβούλιο εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία, με ίση, μυστική και ελεύθερη ψηφοφορία. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας εκλέγεται από το κοινοβούλιο, αν και για να εγκριθεί η υποψηφιότητα του πρέπει να εγκριθεί από 52 βουλευτές το ελάχιστο. Σήμερα πρόεδρος είναι η Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι, ο πρόεδρος του Κόμματος Σοσιαλιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, εφόσον λάβει σχετικό ερώτημα από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, συνεδριάσει για να αποφασίσει την εγκυρότητα ή την μη εγκυρότητα της θητείας ενός βουλευτή. Η θητεία συνεδριάζει στην σύγκληση του προέδρου της βουλής εντός 30 μέρες από τις εκλογές. Η θητεία της βουλής παρατάσσεται μέχρι την νόμιμη συνάντηση της νέας σύνθεσης. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου το σύνταγμα δεν μπορεί να τροποποιηθεί και οι βασικοί νόμοι δεν μπορούν να υιοθετηθούν, τροποποιηθούν ή καταργηθούν.

Συσκευές 
Το προσωπικό της βουλής εξασφαλίζει οργανωτική, πληροφορησιακή και τεχνική βοήθεια στην δραστηριότητα της βουλής, του μόνιμου γραφείου και επιτροπών, των κοινοβουλευτικών παρατάξεων και βουλευτών. Η δομή και η προσωπική καταγραφή του προσωπικού της βουλής εγκρίνεται από το κοινοβούλιο.

Νομοθετική διαδικασία 
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Μολδαβίας (1994), το κοινοβούλιο είναι το ανώτατο αντιπροσωπευτικό όργανο και είναι το μόνο κρατικό νομοθετικό όργανο. Το δικαίωμα του νομοθετείν ανήκει στους βουλευτές, στον πρόεδρο του κοινοβουλίου (εκτός από προτάσεις αναθεώρησης του συντάγματος) και της κυβέρνησης. Για να εξασκήσουν αυτό το δικαίωμα οι βουλευτές και ο πρόεδρος του κράτους υποβάλλουν στο Κοινοβούλιο σχέδια νόμου και νομοθετικές προτάσεις, ενώ η Κυβέρνηση παρουσιάζει σχέδια νόμου.

Κοινοβουλευτικές παρατάξεις 
Προκειμένου να σχηματίσουν ομάδες εργασίας και να οργανώσουν τη δραστηριότητα του κοινοβουλίου, οι βουλευτές σχηματίζουν κοινοβουλευτικές παρατάξεις αποτελούμενες από τουλάχιστον πέντε βουλευτές εκλεγμένους από καταλόγους υποψηφίων, καθώς και παρατάξεις με την ίδια αριθμητική σύνθεση με τους ανεξάρτητους. Οι κοινοβουλευτικές παρατάξεις σχηματίζονται εντός 10 ημερών μετά τη νόμιμη σύνθεση της βουλής. Οι 101 βουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές που έγιναν στις 24 Φεβρουαρίου 2019 αποτελούνταν από 4 κοινοβουλευτικές παρατάξεις:

Παραπομπές 

Εθνικά νομοθετικά σώματα
Κοινοβούλια ανά χώρα
Μπεκίρ Τσομπάν-ζαντέ

Ο Μπεκίρ Βαάπ ογλού Τσομπάν-ζαντέ (προφέρεται , ρωσικά : Беки́р Ваа́пович Чоба́н-заде́; 27 Μαΐου (ιουλιανό ημερολόγιο 15 Μαΐου) 1893 – 13 Οκτωβρίου 1937) ήταν Κριμαίος Τάταρος ποιητής και καθηγητής τουρκικών γλωσσών καθώς και ένα από τα θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης.

Εν τω μέσω μιας επιτυχημένης ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας, σε ηλικία 44 ετών, ο Μπεκίρ Τσομπάν-ζαντέ συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές για υποτιθέμενες ανατρεπτικές δραστηριότητες κατά του κράτους και καταδικάστηκε σε θάνατο. Τα γραπτά του έχουν σωθεί. Η ποίησή του, ειδικότερα, συνεχίζει να χαίρει δημοτικότητας στο κοινό των Τατάρων της Κριμαίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μπεκίρ Τσομπάν-ζαντέ γεννήθηκε από μια οικογένεια ταπεινής καταγωγής σε ένα χωριό κοντά στο Μπιλοχίρσκ της Κριμαίας. Μόλις γεννήθηκε, διαπίστωσαν ότι το ένα του μάτι ήταν κόκκινο. Ο πατέρας του Τσομπάν-ζαντέ ήταν βοσκός (çoban στην κριμαϊκή ταταρική γλώσσα σημαίνει βοσκός) και ολόκληρο επώνυμό του σημαίνει γιος βοσκού. Ως νεαρό αγόρι, βοηθούσε τον πατέρα του στην εκτροφή των προβάτων και αυτές οι πρώτες εμπειρίες στην εξοχή άφησαν μια έντονη εντύπωση στο ευαίσθητο αγόρι. Πολλά από τα ποιήματά του είναι γεμάτα με περιγραφές ποιμενικών σκηνών της Κριμαίας. Έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση στην Κριμα και την Κωνσταντινούπολη . Το 1916, πήγε στη Βουδαπέστη για να γραφτεί στο Καθολικό Πανεπιστήμιο Pázmány Péter και έλαβε τον διδακτορικό τίτλο σπουδών του το 1919. Αφού επέστρεψε στην Κριμαία, δίδαξε κριμαϊκή ταταρική γλώσσα και λογοτεχνία στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Συμφερόπολης (Aqmescit) και αργότερα, το 1922, δέχτηκε την έδρα της τουρκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κριμαίας (το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταυρίντα). Στις αρχές του 1925, μετακόμισε στο Αζερμπαϊτζάν για να γίνει καθηγητής τουρκολογίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μπακού. Τον διέκρινε μια αξιοσημείωτη ευχέρεια με γλώσσες.

Τον Ιανουάριο του 1937, ο Τσομπάν-ζαντέ τέθηκε σε άδεια άνευ αποδοχών μετά από εντολή της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών και στη συνέχεια συνελήφθη. Κατά τη διάρκεια μιας δίκης η οποία κράτησε 20 λεπτά, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο. Εκτελέστηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1937. Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό του, βγάζοντας απόφαση μετά από έφεση της συζύγου του Τσομπάν-ζαντέ, ένα στρατιωτικό δικαστήριο της ΕΣΣΔ αντέστρεψε την απόφαση εναντίον του. Το δικαστήριο δήλωσε ότι οι κατηγορίες εναντίον του Τσομπάν-ζαντέ ήταν αβάσιμες.

Δείτε επίσης 
 Τάταροι της Κριμαίας
 Κριμαϊκή Ταταρική Γλώσσα

Άλλες πηγές 
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Τσομπάν-ζαντέ και για δείγματα της ποίησής του, ανατρέξτε στον ιστότοπο της Διεθνούς Επιτροπής για την Κριμαία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Fond Bekir Çoban-zade
 Διεθνής Επιτροπή για την Κριμαία
 Ένας ποιητής της ταταρικής κριμαϊκής και μελετητής της τουρκική 

Κριμαίοι Τάταροι συγγραφείς
Πανεπιστημιακοί
24 MEDIA

Η 24 Media είναι όμιλος ψηφιακών μέσων. Περιλαμβάνει ιστότοπους όπως το Sport24, το News247, Contra, το OneMan, το LadyLike και το OW (On Wellness) 

Ιδρυτής και προέδρος του ομίλου είναι ο Δημήτρης Μάρης.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Επίσημος Ιστότοπος 24 Media

Παραπομπές
Βαλεντίνα Κορτέζε

Η Βαλεντίνα Κορτέζε (Valentina Cortese, 1 Ιανουαρίου 1923 - 10 Ιουλίου 2019) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός. Ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Φρανσουά Τριφό Αμερικανική νύχτα (1973).

Προσωπική ζωή 
Η Κορτέζε γεννήθηκε στο Μιλάνο από μια οικογένεια με καταγωγή από την Στρέσα του Πεδεμόντιου. Το 1940, γνώρισε τον μαέστρο Βίκτορ ντε Σαμπάτα που ήταν 31 χρόνια μεγαλύτερός της, παντρεμένος και με παιδιά. Εγκατέλειψε το σχολείο για να τον ακολουθήσει στη Ρώμη και αποφοίτησε από την Ακαδημία Δραματικής Τέχνης της Ρώμης. Χώρισαν το 1948. Η Κορτέζε παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Μπέιζχαρτ, τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Για λίγη αγάπη, το 1951 και απέκτησαν έναν γιο, τον ηθοποιό Τζάκι Μπέιζχαρτ. Πήραν διαζύγιο το 1960. Ποτέ δεν ξαναπαντρεύτηκε. Ο Τζάκι Μπέιζχαρτ πέθανε στο Μιλάνο το 2015.

Η Κορτέζε πέθανε στις 10 Ιουλίου 2019, σε ηλικία 96 ετών.

Καριέρα 
Η Κορτέζε έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο σε ιταλικές ταινίες το 1940, αποκτώντας τους πρώτους διεθνείς ρόλους της στην ιταλική ταινία του Ρικάρντο Φρέντα Οι άθλιοι (1948), όπου ενσάρκωσε την Φαντίνα και την Κοζέτ, και στην βρετανική ταινία Πριν πεθάνει η αγάπη μας (1949), που της χάρισε αρκετούς ρόλους σε αμερικανικές ταινίες, αλλά συνέχισε να πραγματοποιεί ταινίες στην Ευρώπη με σκηνοθέτες όπως ο Μικελάντζελο Αντονιόνι, ο Φεντερίκο Φελίνι και ο Φρανσουά Τρυφό.

Υπέγραψε συμβόλαιο με την 20th Century Fox το 1948. Πρωταγωνίστησε στις ταινίες Μαλαισία (1949), Άνθρωποι του αίματος του Ζυλ Ντασσέν (1949), Για λίγη αγάπη (1951) και Η ξυπόλυτη κόμισσα (1954) του Ρόμπερτ Μάνκιεβιτς. Στην Ευρώπη πρωταγωνίστησε στην ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι Οι φίλες (1955), Le bateau sur l'herbe  (1971) του Ζεράρ Μπραχ, στη βρετανική ταινία Οι περιπέτειες του Βαρόνου Μινχάουζεν (1988) του Τέρι Γκίλιαμ και στις ταινίες του Φράνκο Τζεφιρέλι Αδελφός ήλιος, αδελφή σελήνη (1972), Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ (1977), Η δύναμη του πεπρωμένου (1993). Ο τελευταίος ρόλος της ήταν στην αμερικανική ταινία Το νησί της κολάσεως (1980).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ίαν Μακ Σέιν

Ο Ίαν Μακ Σέιν (Ian David McShane ; 29 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Άγγλος ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του στην τηλεόραση, κυρίως για τον ομώνυμο ρόλο στην σειρά του BBC Lovejoy (1986-94), στην ταινία Deadwood (2004-06) και στην συνέχειά της το 2019, ταινία που του χάρισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά και υποψηφιότητα για βραβείο Έμμυ Καλύτερου Πρωταγωνιστικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά, καθώς και στην ταινία American Gods (2017-2021).

Πρωταγωνίστησε στις ταινίες The Wild and the Willing (1962), If It's Tuesday, This Must Be Belgium (1969), Villain (1971), Sexy Beast (2000), Hot Rod (2007), Kung Fu Panda (2008), Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011) και John Wick (2014-2019).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 
 "A Conversation with Actor Ian McShane" (Max)—The Charlie Rose Show, PBS, broadcast of 24 March 2008. Accessed 25 March 2008. ("A conversation with actor Ian McShane about his role in the 40th Anniversary Broadway revival of Harold Pinter's The Homecoming.")
 The Homecoming on Broadway—Official site of the 40th anniversary Broadway revival at the Cort Theatre. Accessed 25 March 2008.

Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Θόλος Δράμας

Ο Θόλος ή Άνω Θόλος είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ο Θόλος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 172 μέτρα. Απέχει 5 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου), 44 χλμ. ΒΑ. από τη Δράμα και 52 χλμ. ΒΔ. από την Ξάνθη ενώ στα δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Αρκουδόρεμα που καταλήγει στον ποταμό Νέστο. Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Καρατζά Κιόϊ και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 62 οικογένειες προσφύγων (227 άτομα) από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο και από τη Μικρά Ασία. Οι περισσότεροι κάτοικοί έχουν μετακινηθεί από τη δεκαετία του ’80 σε μεγαλύτερα αστικά κέντρα και μόνιμα μένουν κάποιοι κτηνοτρόφοι. Στο χωριό υπάρχου ερειπωμένα δίπατα και τρίπατα πέτρινα σπίτια και σε καλή κατάσταση παραμένουν το παλιό σχολείο και η εκκλησία του Άη Γιώργη που πανηγυρίζει χρόνο κάθε στις 23 Απριλίου. Αναφέρεται μετά την απελευθέρωση ως Καρατζά Κιόϊ το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας και στο ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε Θόλος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάτω Θόλο, την Κρήνη και τη Στέρνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Θολού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρανεστίου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άνω Θόλος, Δράμα από τον ιστότοπο https://destanea.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Ελένα Φουριάσε

Η Ελένα Φουριάσε Γκονζάλες (ή Έλενα Φουριάζ, γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1988) είναι Ισπανή ηθοποιός. Είναι κόρη της Iσπανής Ρομά τραγουδίστριας Λολίτα Φλόρες και του Αργεντινού Γκουιλέρμο Φουριάσε.

Βιογραφία 
Ανήκει σε ένα από τα πιο γνωστά σάγκα καλλιτεχνών στην Ισπανία, το Los Flores (Λος Φλόρες). Είναι η εγγονή της Λόλα Φλόρες (μητέρας της Λολίτα Φλόρες), γνωστή ως «Η Φαραώ» (La Faraona) και του Αντόνιο Γκονζάλες, «Το Ψάρι» (El Pescaílla). Είναι επίσης ξαδέρφη της ηθοποιού Άλμπα Φλόρες.

Η Ελένα έπαιξε το ρόλο της Βίκυ στη διάσημη σειρά του Antena 3, El Internado (προφ. Ελ Ιντερνάντο) για τρία χρόνια. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων υπέστη αυχενικό διάστρεμμα μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού της Χρονιάς Χόβεν 2007 για αυτόν τον ρόλο. Τον Σεπτέμβριο του 2008, έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Αμάγια (στην Μαδρίτη), για τη δεύτερη σεζόν του «Forget the Drums» (Ξέχνα τα Τύμπανα) από την Άννα Ντιοσντάντο. Στο έργο, σε σκηνοθεσία του Βίκτωρ Κόντε, η Ελένα συμμετείχε στο ρόλο της Φιούρι (Αλίσια).

Στις 14 Νοεμβρίου 2008, άνοιξε το El libro de las aguas, σε σκηνοθεσία του Αντόνιο Γκιμένεζ-Ρίκο. Βασίζεται στο βιβλίο με το ίδιο όνομα του Αλεχάντρο Λόπεζ Αντράντα, και η Ελένα έπαιξε τον ρόλο της Αμαλίας. Στις αρχές του 2009 συμμετείχε στο βίντεο κλιπ «La Lola». Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στη γιαγιά της, "La Faraona".

Τον Μάιο του 2009 ήταν η φιγούρα της μάρκας υποδημάτων, «Coolway».

Τον Αύγουστο του 2009, συμμετείχε στην ταινία Bad People.

Τον Νοέμβριο του 2009, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού FHM στην ισπανική του έκδοση.

Το 2013 εντάχθηκε στην 8η σεζόν του Amar en tiempos revueltos (Αγάπη σε ταραγμένους καιρούς).

Φιλμογραφία

Ταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Θέατρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Γυναίκες ηθοποιοί θεάτρου
Γυναίκες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ισπανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης