joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γουλιέλμος Β΄ του Νεβέρ

Ο Γουλιέλμος Β΄, κόμης του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Guillaume II, πριν το 1089 - 21 Αυγούστου 1148) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν Σταυροφόρος κατά τη Σταυροφορία του 1101 (μετά την Α΄ και πριν τη Β΄). Έγινε κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ (1098 - 1148). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρενώ Β΄, κόμη του Νεβέρ & του Ωσέρ και της 2ης συζύγου του Αγνής του Μπωζενσύ. Η μεγαλύτερη, ετεροθαλής αδελφή του Ερμενγάρδη, παντρεύτηκε έναν από τον Οίκο του Κουρτεναί, ήταν κόρη του Ρενώ Β΄ από τον 1ο γάμο του με την Ίντα του Λυόν & του Φορέζ. Ο Γουλιέλμος Β΄ είχε τουλάχιστον δύο μικρότερους αδελφούς: τον Ροβέρτο υποκόμη του Λινύ-λε-Σατώ, που ακολούθησε τον αδελφό του στη Σταυροφορία του 1101 και τον Ούγο, που αναφέρεται μόνο σε ένα καταστατικό του 1144. Το έργο Οι απαρχές και η σύντομη ιστορία της κομητείας του Νεβέρ (Origine et Historia Brevi Nivernensium Comitum) αναφέρει ότι ο Ρενώ Β΄ ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του Γουλιέλμο Α΄ και προαπεβίωσε αυτού (5 Αυγούστου 1089). 

Ο θάνατος του πατέρα του άφησε τον παππού του Γουλιέλμο Α΄ σαν μοναδικό κόμη του Νεβέρ, όταν αποβίωσε (20 Ιουνίου 1098) τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Γουλιέλμος Β΄. Συμμετείχε στην Σταυροφορία του 1101 : ξεκίνησε το έτος αυτό με 15.000 άνδρες, αλλά ο στρατός του απέτυχε να καταλάβει το ισχυρά φρουρούμενο Ικόνιο και σχεδόν εξαλείφθηκε κατά την καταστροφική μάχη στην Ηράκλεια Κύβιστρα. Έφθασε στην Αντιόχεια με ευάριθμους μόνο άνδρες. Έπεισε τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας να σπάσει την ειρήνη με τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας και να υποστηρίξει τον Γουλιέλμο Κλίτο (1115). Λίγο μετά φυλακίστηκε από τον Θεοβάλδο των Μπλουά κόμη  της Καμπανίας. Συμμετείχε στη "Σύνοδο της Τρουά", που ξεκίνησε στις 14 Ιανουαρίου 1129 και είναι γνωστός για την υποστήριξή του στη Β΄ Σταυροφορία. Πιστευόταν ότι τάφηκε στο Σαρτρέζ, εκεί ο άγιος Βερνάρδος του Κλαιρβώ προσπάθησε να τον εγείρει, αλλά απέτυχε.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, αγνώστου καταγωγής και είχε τέκνα:

Γουλιέλμος Γ΄ του Νεβέρ π.1107-1161, κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ.
Ρενώ απεβ. 1148, κόμης του Τοννέρ. Απεβίωσε στη Β΄ Σταυροφορία.
Ροβέρτος, αναφέρεται μόνο σε ένα καταστατικό του 1134.
Άννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ κόμη του Ωβέρν.

Παραπομπές

Πηγές
Barber, Malcolm (1995). The New Knighthood: A History of the Order of the Temple. Cambridge University Press. 
Constance Brittain Bourchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1188, (Cornell University Press, 1987)
Hollister, Charles Warren (2003). Henry I. Yale University Press. 
Kleinberg, Aviad M. (1992). Prophets in Their Own Country: Living Saints and the Making of Sainthood in the Later Middle Ages. University of Chicago Press. 
Richard, Jean. The Crusades, C. 1071-c. 1291. Cambridge University Press. 

Οίκος του Νεβέρ
Αντώνης Κρόμπας

Ο Αντώνης Κρόμπας (γεννήθηκε 22 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έγινε ευρύτερα γνωστός από το ρόλο του ως Ασημάκης στη σειρά Η οικογένεια βλάπτει

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σάββας Σιάτρας

Ο Σάββας Σιάτρας είναι Έλληνας Ηπειρώτης Τραγουδιστής δημοτικών παραδοσιακών τραγουδιών. Ο ίδιος αποτελεί εξέχουσα προσωπικότητα της παραδοσιακής μας μουσικής και συγκαταλέγεται στη γενιά των Δημοτικών τραγουδιστώ οι οποίοι συνέδραμαν στην καταγραφή του συγκεκριμένου είδους τραγουδιού σε βινύλιο και αργότερα σε ψηφιακή μορφή.

Γεννήθηκε στο χωριό Καρίτσα της Δωδώνης, 20 χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα το 1944. Σπούδασε για δύο χρόνια στο παράρτημα της Ζωσιμαίας Σχολής στη Ζίτσα. Ο ίδιος είναι ερμηνευτής του ηπειρώτικου τραγουδιού, το οποίο και «μετέφερε» τόσο στις περισσότερες περιοχές τις Ελλάδας, όσο και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, όπου χτυπάει η καρδιά του απόδημου Ελληνισμού.
Ιδιαίτερα γνωστός έγινε από τις εκπομπές της ΥΕΝΕΔ και της ΕΡΤ μετέπειτα, με όλα τα τραγούδια του ανθρώπου της παράδοσης. Τραγούδια για τις Απόκριες, τον Γάμο, το Καλοκαίρι και την Άνοιξη, την ξενιτιά, την αγάπη, την ιστορία και οτιδήποτε περιελάμβανε ο κύκλος της ζωής του ανθρώπου, από τη γέννηση, μέχρι τον θάνατο.  Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Δημοτικής Μουσικής έχει τραγουδήσει ηπειρώτικα τραγούδια σε διάφορες εκπομπές της κρατικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, αλλά και σε εκδηλώσεις και συναυλίες σε πολλά μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Βιβλιογραφία - παραπομπές

Βιογραφικά στοιχεία Σάββα Σιάτρα
 Ο Σάββας Σιάτρας καλεσμένος στην ΕΡΤ

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες μουσικοί
Μπετίνο Κράξι

Ο Μπετίνο Κράξι (Benedetto "Bettino" Craxi, γνωστός και ως  "il Cinghialone" - "The Big Boar", Μιλάνο, Λομβαρδία, Βασίλειο της Ιταλίας, 24 Φεβρουαρίου 1934 – Hammamet, Τυνησία, 19 Ιανουαρίου 2000)[2] ήταν Ιταλός πολιτικός, επικεφαλής του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (1976 - 1993) και πρωθυπουργός της χώρας (ο τρίτος σοσιαλιστής στα χρονικά) από το 1983 έως το 1987. Θεωρείται ένας από τους πλέον ισχυρούς δημόσιους άνδρες της καλούμενης Α' Ιταλικής Δημοκρατίας.. Ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με πολλούς Ευρωπαίους σοσιαλιστές ηγέτες, ενώ συχνά ήρθε σε ρήξη με τις ΗΠΑ, για ζητήματα όπως το Παλαιστινιακό, η τρομοκρατία και η σύμπλευσή του με σοσιαλιστικές κυβερνήσεις Αραβικών χωρών.

Παραπομπές 

Ιταλοί πολιτικοί
Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Εξόριστοι πολιτικοί
Ιταλοί πολιτικοί του 20ού αιώνα
Υδρούσσα Φλώρινας

Η Υδρούσσα (παλαιότερη ονομασία Κάτω Κόττορι ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Υδρούσσης της δημοτικής ενότητας Περάσματος του Δήμου Φλώρινας. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 304 κατοίκων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Φλώρινας
Δήμος Φλώρινας
Πρώτη Φλώρινας

Η Πρώτη (παλαιότερη ονομασία Καμπάσνιτσα ) είναι χωριό στον νομό Φλώρινας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Πρώτης της δημοτικής ενότητας Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η Πρώτη είχε πληθυσμό 120 κατοίκων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Φλώρινας
Δήμος Φλώρινας
Άνω Υδρούσσα Φλώρινας

Η Άνω Υδρούσσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Περάσματος, του  δήμου Φλώρινας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Φλωρίνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. 
Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Άνω Κόττορι.  )

Γεωγραφία
Η Άνω Υδρούσσα είναι ορεινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Φλωρίνης. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Μαύρο Βουνό» (1.021 μ.) του Βέρνου, νοτιοανατολικά του φράγματος Τριανταφυλλιάς και δίπλα στην επαρχιακή οδό Φλώρινας-Καστοριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΝΑ. της Φλώρινας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,303 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Άνω (Γκόρνο) Κόττορι και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Φλωρίνης. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άνω Υδρούσα και το 1940 η ονομασία διορθώθηκε σε Άνω Υδρούσσα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Υδρούσσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Περάσματος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Περάσματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Φλωρίνης.

Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία (αγελάδες). Καλλιεργούνται, κυρίως, σιτάρι, σίκαλη, φράουλες και φασόλια γίγαντες.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου στο νότιο τμήμα του οικισμού
Το φράγμα της Τριανταφυλλιάς, βορειοδυτικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές 
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Κορφές», τεύχος 119
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.youtube.com/watch?v=j3qOAnmjVJE

Δήμος Φλώρινας

Χωριά του νομού Φλώρινας
Ρενώ Α΄ του Νεβέρ

O Ρενώ Α΄, κόμης του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Renauld I, (περί το 1000 - 29 Μαΐου 1040) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ (1028 - 1040). Ήταν γιος του Λαντρύ/Λάντεριχ Δ΄ κυρίου του Μονσώ (π.972-1026) και της Ματθίλδης του Μακόν (π.983-1005), κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Όθωνα-Γουλιέλμου των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας. Η μητέρα του έφερε ως προίκα το Νεβέρ στον Οίκο του πατέρα του, των κυρίων του Μονσώ (Monceaux). Ο Ρενώ Α΄ απεβίωσε στη μάχη του Σενιελαί εναντίον του Ροβέρτου Α΄, δούκα της Βουργουνδίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1016 τη Χέντβιχ/Αντβίζα των Καπετιδών, κόρη του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:

Γουλιέλμος Α΄ π.1030-1083/97, κόμης του Νεβέρ.
Ερρίκος απεβ. 1067.
Γκυ απεβ. 1067.
Ροβέρτος π.1035-1093, βαρόνος του Κραόν.
Αδελαΐδα.

Παραπομπές

Πηγές
Constance Brittain Bourchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1188, (Cornell University Press, 1987), 344.

Οίκος του Νεβέρ
Γουλιέλμος Α΄ του Νεβέρ

Ο Γουλιέλμος Α΄, κόμης του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Guillaume I, περί το 1030 - 20 Ιουνίου 1098) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ (1040 - 1100). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρενώ Α΄ του Νεβέρ και της Εντουίγκ των Καπετιδών κόμισσας του Ωσέρ, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Το 1040 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ. Η σύζυγός του ήταν κόμισσα του Τοννέρ και ο ίδιος έγινε κόμης του Τοννέρ (1065).

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1039 την Ερμενγάρδη, κόρη και κληρονόμο του Ρενώ κόμη του Τοννέρ και είχε τέκνα:

Ρενώ Β΄ του Τοννέρ απεβ. 1089, κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ.
Γουλιέλμος (Β΄), κόμης του Τοννέρ.
Ροβέρτος απεβ. 1095, επίσκοπος του Ωσέρ.
Σύβιλλα 1058-1078, παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Ερμενγάρδη απεβ. 1090-95, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο του Μπωμόν-ω-Μαιν, υποκόμη του Μαιν.
Ελβίζ, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο κόμη του Εβρέ.

Παραπομπές

Πηγές
Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)

Οίκος του Νεβέρ
Ρενώ Β΄ του Νεβέρ

Ο Ρενώ Β΄ του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Ranauld II, απεβ. το 1089) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Α΄, κόμη του Νεβέρ και της Ερμενγάρδης, κόρης και κληρονόμου του Ρενώ κόμη του Τοννέρ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ίντα, κόρη του Αρτάλντ Ε΄ κόμη του Φορέ και είχε τέκνο:

Ερμενγάρδη 1073-1100, παντρεύτηκε τον Μιλέ κύριο του Κουρτεναί.

Έπειτα ο Ρενώ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή του Μπωζανσύ και είχε τέκνα:

Γουλιέλμος Β΄ του Νεβέρ απεβ. 1149, κόμης του Νεβέρ.
Ροβέρτος.

Παραπομπές

Πηγές
Constance Brittain Bourchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1188, (Cornell University Press, 1987)
Hugh of Poitiers, The Vézelay Chronicle, transl. John Scott, John O. Ward, (Medieval & Renaissance Texts & Studies, 1992), 95.

Οίκος του Νεβέρ
Ύπνια (πόλη Λοκρών)

Η Ύπνια ήταν αρχαία πόλη της Οζολίας Λοκρίδας (περιοχή ανάμεσα σε Δωρίδα, Φωκίδα και Αιτωλία). Σύμφωνα με το Θουκυδίδη, κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, η Ύπνια υποχρεώθηκε να παράσχει καταφύγιο στον Σπαρτιατικό στρατό υπό την αρχηγία του Ευρύλοχου (426 π.Χ.). Η τοποθεσία της βρισκόταν στην περιοχή κοντά στη σημερινή Τριταία Φωκίδας

Παραπομπές 

Λοκρων Υπνια
Άμπελοι Σερρών

Οι Άμπελοι είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 30 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Οι Άμπελοι βρίσκονται προς τα δυτικά όρια με τις Περιφερειακές Ενότητες Κιλκίς και Θεσσαλονίκης. Είναι κτισμένοι στον κάμπο των Σερρών, νότια του ποταμού Στρυμόνα, ανάμεσα στα χωριά Λιβαδοχώρι (Β.), Δημητρίτσι  (ΝΑ.), Τριανταφυλλιά (ΝΔ.) και Καλόκαστρο (Δ.). Απέχουν 17 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 27 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι Τούρκου αγά και υπήρξε διοικητικό κέντρο της περιοχής. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, γύρω στα 1924, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας και λιγότεροι Πόντιοι και Σαρακατσάνοι.

Ονομασία - Διοικητικά 
Το χωριό αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Μακιαίς ή Μακιές ή Μακές να ορίζεται έδρα της ομώνυμης τότε κοινότητας. Το παλιό όνομα που υπήρχε την περίοδο της τουρκοκρατίας, προέρχεται από την τουρκι­κή λέξη Μερκέζ, που σημαίνει κέντρο - διοικητικό κέντρο. Το 1927 μετονομάστηκε σε Βαμβακιά και το 1934 σε Άμπελοι λόγω των πολλών αμπελιών που καλλιεργούνται στην περιοχή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αμπέλων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 458 κατοίκους. Η Κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 16,221 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας (ταινία)

Το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας είναι ελληνική ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη με τους Χρήστο Σολωμό, Κώστα Καζανά, Μαριάννα Κάλμπαρη, Λένα Κιτσοπούλου, Δημήτρη Αλεξανδρή .

Ένας ηθοποιός σχηματίζει ένα νεανικό θίασο για να ανεβάσει με τον εαυτό του σαν σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή το “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” του Σαίξπηρ, σε μια θεατρική παράσταση. Μια οντισιόν γίνεται, ηθοποιοί επιλέγονται, οι πρόβες ξεκινούν. Σύντομα οι ερωτικές ίντριγκες του έργου αρχίζουν να συγχέονται με την πραγματική ζωή των νεαρών ηθοποιών του θιάσου. Ο μόνος που συνεχίζει να ζει μέσα σε ένα όνειρο, είναι ο πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης. Αυτός θα ξυπνήσει τελευταίος.

Βραβεία
 Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας, 3ο Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών, Θεσσαλονίκη 2001
 Διάκριση Ποιότητας ΥΠΠΟ 2000

Η ταινία γυρίστηκε στο Θέατρο Τεχνοχώρος της Αθήνας και στα σπίτια των ηθοποιών και του σκηνοθέτη. Όλοι οι ηθοποιοί παίζουν με τα πραγματικά τους ονόματα. Είναι η μόνη μέχρι σήμερα Ελληνική ταινία που στηρίζεται και διασκευάζει θεατρικό έργο του Σαίξπηρ. Συμπεριελήφθη από τον Mark Burnette στο βιβλίο του "Shakespeare and world cinema", έκδοση του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Για τον ίδιο λόγο αποτέλεσε μέρος στην πανεπιστημιακή μελέτη "Σαίξπηρ και Ελληνικό σινεμά" της Αικατερίνης Πέκη, το 2016, στο ΑΠΘ.

Διανομή

Χρήστος Σολωμός (Όμπερον)
Μαριάννα Κάλμπαρη (Τιτάνια)
Λένα Κιτσοπούλου (Ελένη)
Κώστας Καζανάς (Δημήτριος)
Δημήτρης Αλεξανδρής (Λύσανδρος)
Κατερίνα Λυπηρίδου (Ερμεία)
Κωνσταντία Τάκαλου (Πουκ)
Γιάννης Στεφόπουλος (Υφαντής)

Νίκος Κατής (μάστορας)
Σταύρος Μαυρίδης (μάστορας)
Θοδωρής Γράμψας (παραγωγός)
Νέστωρ Κοψιδάς (βοηθός)
Γιάννης Αλμπάνης (πατέρας Ερμείας)
Μαρία Λεκάκη (ηθοποιός στην οντισιόν)
Ρούλα Τζήμου (φίλη Ελένης)

Συντελεστές
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοφανόπουλος, Ήχος: Γιώργος Μπιλικάς, Μοντάζ: Κώστας Ραφτόπουλος, Art direction: Δημήτρης Αθανίτης, Κοστούμια: Έλλη Παπακωνσταντίνου, Παραγωγή: DNA films με την στήριξη ΕΚΚ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 https://www.athanitis.eu/site/gr/tainies/oneiro-kalokairinis-nyxtas

Ταινίες του 1999
Σαίξπηρ
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη
Αθήνα
Ανθή Σερρών

Η Ανθή είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 20 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Ανθή βρίσκεται στον κάμπο των Σερρών, νότια του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 4 χλμ. Β. της Νιγρίτας και 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. των Σερρών ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός που τις συνδέει. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Φυτόκιο και έτσι  αναφέρεται επίσημα το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νιγρίτης. Το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 μετονομάστηκε σε Ανθή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ανθής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτης του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 584 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,540 χμ² (2011). ]].

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  
 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Σησαμία Σερρών

Η Σησαμία ή Σησαμιά είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 35 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Σησαμία βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με τις Περιφερειακές Ενότητες Κιλκίς και Θεσσαλονίκης, δίπλα και νότια του ποταμού Στρυμόνα. Είναι κτισμένη στον κάμπο των Σερρών, ανάμεσα στα χωριά Δημητρίτσι (Β.), Αγία Παρασκευή (Ν.-ΝΑ.), Νικόκλεια (Ν.) και Βέργη (Δ.). Απέχει 9,5 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 20,5 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Αβδαμάλ να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το όνομα Αβδαμάλ το πήρε από τις λέξεις Αβντί και Μάλ που σημαίνει στα Τούρκικα "περιουσία του Αβντί". Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Σησαμία επειδή καλλιεργούσαν στην περιοχή σουσάμι ή αλλιώς σησάμι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σησαμίας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 329 κατοίκους.Η εκκλησία των Δώδεκα Αποστόλων που βρίσκεται νοτιοδυτικά γιορτάζει κάθε χρόνο στις 30 Ιουνίου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Εσκιμό

Η Εσκιμό ήταν το εμπορικό σήμα της Βιομετάλ Εσκιμό, ελληνικής εταιρείας κατασκευής οικιακών συσκευών. Η Eskimo παρήγαγε καταψύκτες, κουζίνες, φούρνους, θερμοσίφωνες, τηλεοράσεις και άλλα. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1958. Η εταιρεία κατέγραψε θεαματική ανάπτυξη, φτάνοντας να έχει 1.500 υπαλλήλους το 1973, ενώ είχε σημαντικό μερίδιο στην ελληνική αγορά οικιακών συσκευών (27%).

Η συγχώνευση της εταιρείας με την πρώην ανταγωνίστρια Ιζόλα το 1977 αποδείχθηκε καταστροφική, καθώς η Ελίντα χρεοκόπησε μετά από λίγα χρόνια. Από την πρώην εταιρεία επιβίωσε μόνο ένα τμήμα της, εκείνο που ασχολούταν κυρίως με το εμπόριο και τη συναρμολόγηση τηλεοράσεων. Το 2001 συγχωνεύτηκε με την F. G. Europe, ελληνική εταιρεία που εμπορεύεται ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Eskimo history 
 L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Marathon (2012)  (eBook)

Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Σιτοχώρι Σερρών

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Σιτοχώρι

Το Σιτοχώρι, επίσημα Σιτοχώριον, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 100 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Σιτοχώρι βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας των Σερρών και του ποταμού Στρυμόνα. Απέχει 13 χλμ. Α.-ΝΑ. της Νιγρίτας και 30 Ν.-ΝΑ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται σε γραπτή πηγή του 1569 με την προσωνυμία "Τσίντσα", συγγενική με το παλιό όνομα του χωριού "Τζίντζος", το οποίο ο ιστορικός Νίκος Σβορώνος θεωρεί ότι είναι παραφθορά του ονόματος των αρχαίων  Τυντηνών και το οποίο αναγράφεται σε αρχαία νομίσματα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η ονομασία προέρχεται από τη λέξη "τζίνιοι" (δηλαδή ισχυροί, ατίθασοι), επειδή την περίοδο της τουρκοκρατίας, δεν κατοικήθηκε από Τούρκους. Σημαντικό αξιοθέατο θεωρείται η τρίκλιτη βασιλική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε τη δεκαετία του 1760 και είναι εσωτερικά διακοσμημένη με αγιογραφίες του 1880 από μοναχούς του Αγίου Όρους. Από το 1976 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα με το παλιό όνομα Τζίντζος το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Σιτοχώριον εξ΄αιτίας της μεγάλης καλλιέργειας  σιταριού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σιτοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 531 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο ιστότοπος του χωριού: http://sitohori-serron.blogspot.com/
 Χελιδονίσματα - Αγερμοί παιδιών για την 1η Μαρτίου στο Σιτοχώρι Σερρών το 1967 στο https://www.youtube.com

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Λυγαριά Σερρών

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λυγαριά (αποσαφήνιση)

Η Λυγαριά είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 30 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Λυγαριά βρίσκεται στην πεδιάδα των Σερρών σε απόσταση 13 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 17 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό είναι κτισμένο νότια του ποταμού Στρυμόνα, βόρεια του χείμαρρου Σκαπάνη λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Στρυμόνα, ανάμεσα στο γειτονικό Δημητρίτσι (ΒΔ.) και Σησαμία (ΝΔ.). Η παλιά ονομασία του είναι Μέργιανη που προέρχεται από τη λέξη "Μέρας" δηλ. βοσκότοπος, όπου αρχικά έβοσκαν οι πρώτοι κάτοικοι τα ζώα τους. Η περιοχή ήταν ελώδης και όταν αυτή το 1925 πλημμύρισε και κατέστρεψε τα σπίτια τους, μετακινήθηκαν στη σημερινή τοποθεσία του οικισμού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στο χωριό εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και πιο συγκεκριμένα από τα χωριά Ντουάνκιουι, Τατάρκιουι και Μαστανάρι. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Μέργιαννη να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δημητριτσίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927  μετονομάζεται σε Λυγαριά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Λυγαριάς που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 284 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Φλάμπουρο Σερρών

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Φλάμπουρο (αποσαφήνιση)

Το Φλάμπουρο  είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 15 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Φλάμπουρο βρίσκεται στο κέντρο του κάμπου των Σερρών, νότια του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 9,5 χλμ. (οδικά) ΒΑ. της Νιγρίτας και 21 χλμ. Ν. των Σερρών. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία καλλιεργώντας  κυρίως σιτάρι, καλαμπόκι, βαμβάκι, ζαχαρότευτλα, βιομηχανική ντομάτα, κριθάρι και μηδική. Το χωριό έχει παράδοση σε  οργανοπαίκτες ζουρνά και νταουλιού. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Μπαϊρακτάρ ή Μπαϊρακτάρ Μαχαλάς και την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι Τούρκου αξιωματούχου (πιθανόν μπαϊρακτάρη = σημαιοφόρος) στα κτήματα  του οποίου εργάζονταν οι Έλληνες της περιοχής οι οποίοι έκτισαν τις πρώτες καλύβες του οικισμού και σύμφωνα με την τοπική παράδοση κατοικούσαν στους παλιούς γειτονικούς οικισμούς: Τρίγωνο, Καρά Ορμάν (Μαύρο ∆άσος) και Γεωργουλάς.

Διοικητικά 
Αναφέρεται επίσημα ως Μπαϊρακτάρ το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νιγρίτης. Το 1923 με το ΦΕΚ 41Β - 26/05/1923 μετονομάστηκε σε Φλάμπουρο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Φλαμπούρου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτης του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 837 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φλάμπουρο "Η αναζήτηση" ενός χωριού, Γιώργος Κουτζακιώτης

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Δάφνη Σερρών

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Δάφνη

Η Δάφνη (Βυζαντινά Ελληνικά: Έζοβα) είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 110 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Δάφνη βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά, σε απόσταση 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Νιγρίτα και 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Σέρρες. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη, ο οποίος μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Ο τελευταίος ταυτίζεται με τον Βισάλτη ποταμό των αρχαίων Ελλήνων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία (καλλιεργούν σιτάρι, βαμβάκι, καπνά, ντομάτες, μηδική, αμυγδαλιές κι ελιές) και την κτηνοτροφία (εκτρέφουν αιγοπρόβατα και βοοειδή).

Ιστορία
Η Δάφνη με την ονομασία "Χωρίο των Εζεβών" (άνω και κάτω Έζιοβα) αναφέρεται γραπτά σε χειρόγραφο της Μονής Ιβήρων που καταγράφει την ύπαρξη της πριν το 1062. Από την περιοχή πέρναγε η αρχαία Παρεγνατία που οδηγούσε από την Αμφίπολη στο Σιδηρόκαστρο. Σε άλλα χειρόγραφα διαφόρων Μονών του Αγίου Όρους αναφέρεται ότι υπήρχε επισκοπή Εζεβών που υπαγόταν στη Μητρόπολη Σερρών και ότι αποτελούσε το κέντρο της περιοχής πριν αναπτυχθεί η Νιγρίτα και γίνει διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο. Ο επίσκοπος Εζεβών Ιωαννίκιος (1290-1300) ήταν ο πρώτος κτήτορας της ιστορικής Μονής Προδρόμου Σερρών.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας και την εποχή του σουλτάνου Μουράτ Β' ήταν ακμάζουσα κοινότητα με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό και είχε παραχωρηθεί μαζί με τα γύρω χωριά και τα κτήματα στη μητρυιά του κυρά-Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς (δεύτερη σύζυγο του Μωάμεθ Β΄), οποία ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης (θυγατέρας του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Ματθαίου Καντακουζηνού).

Στο χωριό βρίσκεται και ο βυζαντινός "Πύργος της Μάρως".

Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Έζιοβα να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάζεται σε Νεροπλατάνα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 σε Δάφνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ορέσκεια αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 397 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 340.

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στην Δάφνη
 Δημήτρης Αναστασιάδης, Έλληνας επιχειρηματίας και ευεργέτης
 Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, Έλληνας νεομάρτυρας
 Ιωάννης Κουντουράς, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Απόστολος Παπρίκας ή Πάμπρικας, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος

 Σχετίζονται με την Δάφνη
 Μάρα Μπράνκοβιτς, Σερβοελληνίδα Βυζαντινή πριγκίπισσα

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Αγία Βαρβάρα»

Το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Η Αγία Βαρβάρα» είναι νοσηλευτικό ίδρυμα που βρίσκεται στον ομώνυμο Δήμο και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1903, υπό την επωνυμία «Κάνθαρος», ενώ τρία χρόνια αργότερα μετονομάστηκε σε «Ευλογιόντων». Το 1970 απέκτησε μία ακόμη ονομασία, που είναι γνωστή μέχρι σήμερα («Δημόσιο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων»), ενώ την οριστική του την πήρε το 1987. Το 1995 στο τίτλο προστέθηκε η ονομασία της πόλης όπου εδρεύει. Το Νοσοκομείο ανήκει στη 2η Υγειονομική Περιφέρεια Πειραιώς και Αιγαίου. 

Το 2013, επί Υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη, το νοσοκομείο σταμάτησε τη λειτουργία του ως τριτοβάθμιο νοσοκομείο. Στο κτίριο παρέμεινε η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού και αναπτύχθηκαν τακτικά εξωτερικά ιατρεία, όμως πραγματοποιήθηκε μεταφορά των περισσότερων Κλινικών και μετακίνηση της πλειοψηφίας του προσωπικού του σε άλλα νοσοκομεία. Επιπλέον, με απόφαση του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης Νίκου Δένδια σχεδιάστηκε η μετατροπή μέχρι τότε εγκαταλελειμμένων κτιρίων πλησίον του νοσοκομείου σε κέντρα φιλοξενίας μεταναστών και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η αλλαγή χρήσης των υποδομών του νοσοκομείου προκάλεσε αντιδράσεις από την τότε αντιπολίτευση, τους τοπικούς φορείς, τους κατοίκους και το προσωπικό.

Το 2016 επί υπουργίας Ανδρέα Ξανθού μεταφέρθηκαν στις εγκαταστάσεις του: η Παθολογική Κλινική, η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, τα ιατρεία Αγίας Βαρβάρας, το φυσικοθεραπευτήριο και ο Σταθμός Προστασίας Μάνας Παιδιού και Εφήβου που έδραζαν στο Κέντρο Οδοντοπροσθετικής Νίκαιας μαζί με άλλα ιατρεία. 

Κατά την πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020 μετατράπηκε σε νοσοκομείο για την αποκλειστική νοσηλεία ασθενών νοσούντων από τον κορονοϊό.

Παραπομπές

Β
Ν
Όσκαρ Γουάλεϊ

Ο Όσκαρ Άλεξαντρ Γουάλεϊ Γκουαρδάδο (Óscar Alexandre Whalley Guardado, 29 Μαρτίου 1994) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Κλουμπ Ντεπορτίβο Λούγο.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Γεννημένος στη Σαραγόσα της Αραγωνίας από Άγγλο πατέρα και Μεξικανή μητέρα, ο Γουάλεϊ πέρασε την πρώτη του σεζόν ως επαγγελματίας με τη Ντεπορτίβο Αραγκόν, την Β΄ ομάδα της Ρεάλ Σαραγόσα, στην Τερθέρα Ντιβισιόν. Στις 31 Μαΐου 2014, καθώς ο Λέο Φράνκο, ο οποίος ήταν η πρώτης επιλογή, δήλωσε την επιθυμία του να εγκαταλείψει τη χώρα και ο αντικαταστάτης του Πάβλο Αλκολέα ήταν τραυματίας, ο Γουάλεϊ αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα ως επαγγελματίας, ξεκινώντας βασικός στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Σπόρτινγκ Χιχόν για τη Σεγούντα Ντιβισιόν. 

Την επόμενη σεζόν, ο Γουάλεϊ έπαιξε σε 19 αγώνες, καθώς η Σαραγόσα τερμάτισε 6η και ακόμη έναν στις 11 Ιουνίου 2015, καθώς η ομάδα έχασε εντός έδρας τον πρώτο αγώνα της ημιτελικής φάσης των πλέι οφ με 0-3 εναντίον της Χιρόνα. Στη συνέχεια, έχασε τη θέση του από τον Γιασίν Μπουνού για την υπόλοιπη διοργάνωση, καθώς η ομάδα του κέρδισε την σειρά των αγώνων στα εκτός έδρας γκολ και έχασε τους τελικούς με τον ίδιο τρόπο από τη Λας Πάλμας. 

Στις 10 Ιουλίου 2015, δανείστηκε στη γειτονική Ουέσκα, στην ίδια κατηγορία. Στις 8 Αυγούστου του επόμενου έτους, υπέγραψε με τη Σπόρτινγκ Χιχόν της Πριμέρα Ντιβισιόν, ως τρίτη επιλογή πίσω από τους Ιβάν Κουέγιαρ και Ντιέγκο Μαρίνιο. 

Ο Γουάλεϊ μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του στις 12 Ιουνίου 2018, υπογράφοντας με την Ώρχους ΓΦ της Σουπερλίγκα Δανίας. Αποχώρησε από το σύλλογο στις 13 Αυγούστου 2019, για να ενταχθεί στον ΟΦΗ με τριετές συμβόλαιο.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας Κ21, η οποία έγινε στις 12 Νοεμβρίου 2014, παίζοντας στο δεύτερο ημίχρονο της φιλικής ήττας με 1-4 εναντίον του Βελγίου στο Φερόλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημο προφίλ στη Σαραγόσα  
   
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ισπανοί αγγλικής καταγωγής
Ισπανοί μεξικάνικης καταγωγής
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αραγκόν
Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα
Ποδοσφαιριστές ΣΝ Ουέσκα
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν
Ποδοσφαιριστές Ώρχους ΓΦ
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λούγο
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Μιχάλης Κατρίνης

Ο Μιχάλης Κατρίνης (Πελόπιο Ηλείας, 1 Σεπτεμβρίου 1975), είναι Έλληνας οδοντίατρος και πολιτικός. Είναι βουλευτής Ηλείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής, ενώ διατελεί επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος τον Δεκέμβριο του 2021. 

Έχει διατελέσει ξανά βουλευτής Ηλείας από το 2007 έως το 2012.

Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1975 στο Πελόπιο Ηλείας. Σπούδασε και έλαβε πτυχίο από την Οδοντιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2000. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην ίδια Σχολή (MSc στην Βιολογία του Στόματος), καθώς και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Master στην Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας). 

Επιπλέον, είναι υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Έχει εργαστεί ως οδοντίατρος, και ως επιστημονικός συνεργάτης της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. 

Από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ.

Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΠΑΣΠ και στη Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ.  Είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

Μέλος της Βουλής των Ελλήνων 
Στις εκλογές του 2007 και του 2009, εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Ηλείας, θέση που διατήρησε έως τον Απρίλιο του 2012.

Στις εκλογές του 2019, εξελέγη ξανά βουλευτής Ηλείας με το Κίνημα Αλλαγής και στις 17 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε τομεάρχης Ανάπτυξης και Επενδύσεων της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Τον Ιανουάριο του 2021, τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής.

Επικεφαλής της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ 
Στις 14 Δεκεμβρίου 2021, ο πρόεδρος του κόμματος, Νίκος Ανδρουλάκης, πρότεινε τον Μιχάλη Κατρίνη για την θέση του Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Παραπομπές 

Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες οδοντίατροι
Βουλευτές Ηλείας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Κέντρο Εκπομπής Κάτω Σουλίου

Το Κέντρο Εκπομπής Κάτω Σουλίου είναι μονάδα που χρησιμοποιεί το ελληνικό πολεμικό Ναυτικό για τη μετάδοση μηνυμάτων σε υποβρύχια. Βρίσκεται στο Κάτω Σούλι κοντά στον Μαραθώνα. Άρχισε να λειτουργεί το 1989 και η υψηλότερη κεραία του κέντρου έχει ύψος 250 μέτρων, το μεγαλύτερο κτίριο στην Ελλάδα. Η περιοχή έχει έκταση 650 στρεμμάτων. Εκεί κοντά βρισκόταν και ένα κέντρο εκπομπών του Αμερικανικού Ναυτικού με πολλούς πομπούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για τα σχετιζόμενα θέματα
 Κέντρα εκπομπής του Στρατού στην Ελλάδα

Κέντρα ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής
Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας
Άνω Καμήλα Σερρών

Η Άνω Καμήλα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καπετάν Μητρούση, του δήμου Σερρών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σερρών του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

Κοινότητα

Γεωγραφία
Η Άνω Καμήλα είναι μεγάλο πεδινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Σερρών. Βρίσκεται στον κάμπο του νομού, μεταξύ του ποταμού Στρυμόνα και του παραπόταμού του της Μπέλιτσας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 14 χλμ. περίπου Δ. ΝΔ. των Σερρών. Η τοπική κοινότητα Άνω Καμήλας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,553 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χομόνδου του νομού Σερρών. Το 1930 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μητρουσίου και το 1933 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Άνω Καμήλας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Καμήλας και προσαρτήθηκε στον δήμο Μητρουσίου (Καπετάν Μητρούση). Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καπετάν Μητρούση και προσαρτήθηκε στον δήμο Σερρών.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη νοτιοδυτική έξοδο του οικισμού

Έθιμα
Στην Άνω Καμήλα αναβιώνει το έθιμο της «Μπάμπως» (γυναικοκρατίας), περισσότερο γνωστό στη γειτονική Μονοκκλησιά. Επίσης, στο χωριό δρστηριοποιείται και ο φερώνυμος γυναικείος πολιτιστικός σύλλογος, η «Μπάμπω».

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Σερρών
Τζιάννι Ντε Μικέλις

Ο Τζιάννι Ντε Μικέλις (ιταλικά: Giovanni "Gianni" De Michelis), (26 Νοεμβρίου 1940 - 11 Μαΐου 2019), ήταν Ιταλός πολιτικός, εξέχον μέλος του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSI), ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός πολλών ιταλικών κυβερνήσεων στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Πρώτα χρόνια 
Ο Ντε Μικέλις γεννήθηκε στη Βενετία το 1940. Αποφοίτησε το 1963 από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας και ξεκίνησε την ακαδημαϊκή  του καριέρα, πρώτα ως βοηθός και στη συνέχεια ως λέκτορας, καθιερώνοντας τον ρόλο του αναπληρωτή καθηγητή Χημείας το 1980  στο Πανεπιστήμιο της Βενετίας.

Μετά από μια μακρά περίοδο αναμονής λόγω πολιτικών και θεσμικών αλλαγών, επέστρεψε στη διδασκαλία του πανεπιστημίου από το 1994 έως το 1999.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, όπου εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο της Βενετίας.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά στο  ιταλικό κοινοβούλιο το 1976 και επανεξελέγη και το 1979, 1983, 1987, 1992 και 2006. Υπήρξε υπουργός κρατικών συμμετοχών από το 1980 έως  το 1983. Στη συνέχεια έγινε Υπουργός Εργασίας το 1986 (με τον Μπετίνο Κράξι ως Πρωθυπουργό). Ωστόσο, η καριέρα του έφθασε στην κορυφή  με την υποψηφιότητά του στην Αντιπροεδρία της κυβερνήσεως το 1988-1989. Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1989 και διατηρούσε τη θέση αυτή μέχρι το 1992.

Κατά την περίοδο 1993- 2001 κατηγορήθηκε για διαφθορά μαζί με άλλους σοσιαλιστές βουλευτές και περιφερειακούς  διευθυντές. Μέσα από 35 διαφορετικές δίκες καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους και έξι μηνών, για δωροδοκία στη δημιουργία αυτοκινητόδρομου στο Βένετο και σε άλλους έξι μήνες για παράνομη χρηματοδότηση.  Ωστόσο, η εκτέλεση της ποινής, που ανήλθε συνολικά σε δύο χρόνια φυλάκιση, ανεστάλη. Στις ευρωεκλογές του 2004, εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου με το κόμμα «Σοσιαλιστές Ενωμένοι για την Ευρώπη». Στις εκλογές του  2006 εξελέγη βουλευτής του ιταλικού κοινοβουλίου, αλλά έκανε δώρο τη θέση του στον Μπαράνι και από τότε αποφάσισε να παραμείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Προσωπική ζωή 
Ο Ντε Μικέλις ήταν ένας μεγάλος εραστής του χορού και της ντίσκο: το 1988 έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο "Dove Andiamo a Ballare Questa Sera"; (Ελληνικά:“Που θα πάμε να χορέψουμε σήμερα το βράδυ;”. Ο Ντε Μικέλις βασίστηκε στην δική του προσωπική εμπειρία και εξέτασε σε
βάθος 250 ντισκοτέκ της χώρας και μερικά παραρτήματα της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου, του Χονγκ Κονγκ και του Παρισιού. Ο ίδιος προτιμούσε τις ντίσκο με προσεγμένη διακόσμηση  υψηλής τεχνολογίας. Οι αγαπημένες του  ντίσκο βρίσκονταν στην Ριβιέρα, γύρω από το Ρίμινι, εκεί όπου 
παρουσίασε τον οδηγό του.Σε μια συνέντευξη του είχε πει:

.

θάνατος 
Ο Τζιάννι Ντε Μικέλις πέθανε στη Βενετία στις 11 Μαΐου 2019 σε ηλικία 78 ετών.

Παραπομπές 

 
Ιταλοί πολιτικοί
Στρατιά

Ο μεγαλύτερος σχηματισμός εν καιρώ ειρήνης είναι η Στρατιά (Συμβολισμός ΝΑΤΟ: ΧΧΧΧ). Αριθμεί περίπου 100.000 άνδρες και εν καιρώ ειρήνης διοικείται από Αντιστράτηγο. Περιλαμβάνει μικρότερης βαθμίδας σχηματισμού (ταξιαρχίες, μεραρχίες, σώματα στρατού) και μονάδες ή υπομονάδες διαφόρων όπλων και σωμάτων, υπό ενιαία διοίκηση. Οι στρατιές αποτελούν τα κύρια τμήματα σχηματισμών μεγαλύτερης κλίμακας, οι οποίοι υφίστανται σε διακρατικό - συμμαχικό επίπεδο, όπως είναι το ΝΑΤΟ.

Στρατιά
Ουσεϊνού Μπα

Ο Ουσεϊνού Μπα (Ousseynou Ba, γενν. 11 Νοεμβρίου 1995) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστης , ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Ολυμπιακό

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μπα ήταν «προϊόν» της σενεγαλέζικης ακαδημίας SMASH. Το καλοκαίρι του 2016, μετακινήθηκε στην Αμιάν. Αφού δεν ήταν δυνατόν να λάβει άδεια εργασίας για την ομάδα, ύστερα από ένα έτος χωρίς να παίξει, κατάφερε να λάβει άδεια εργασίας όταν υπέγραψε στη Γκαζελέκ Αζαξιό τον Ιούνιο του 2017. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για τη Γκαζελέκ Αζαξιό στις 28 Ιουλίου του 2017, σε μία ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βαλενσιέν.

Την 1η Ιανουαρίου 2019, ο Μπα υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, όμως αποφασίστηκε να μείνει ως δανεικός στη Γκαζελέ Αζαξιό μέχρι το τέλος της σεζόν.

Στις 23 Ιουλίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του για τον Ολυμπιακό, όπου έπαιξε για 68 λεπτά στον πρώτο αγώνα του δεύτερου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ 2019-20 εναντίον της Βικτόρια Πλζεν.

Τίτλοι
Ολυμπιακός
 3 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2019-20, 2020-21, 2021-22
 1 Κύπελλο Ελλάδος: 2019-20

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 
 
Προφίλ στο Transfermarkt.com

Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκαζελέκ Αζαξιό
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Φιλοσοφία (ταινία)

Η Φιλοσοφία είναι ελληνική ταινία μικρού μήκους του 1993, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη.

Μετά τον πόλεμο στο Σεράγεβο, οι συρράξεις στα Βαλκάνια επεκτείνονται. Η ελληνική οικονομία καταρρέει. Μια λέξη εμφανίζεται στους τοίχους της Αθήνας: Φιλοσοφία. Όμως ένας ασφαλιστής επιμένει να κυκλοφορεί στα ερείπια. Όταν ο Πρόεδρος της χώρας αναγγέλλει σε τηλεοπτικό διάγγελμα την πτώχευση και προτείνει την φιλοσοφία σαν μόνη δραστηριότητα, όλα αλλάζουν.

Η Φιλοσοφία προβλέπει 17 χρόνια νωρίτερα την ελληνική κρίση.                                                                                                                                                                                            Είναι η πρώτη μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη και αποτελεί ένα κοινωνικό, πολιτικό σχόλιο δοσμένο με παράλογο μαύρο χιούμορ. Οι τρεις χαρακτήρες της ταινίας είναι ο ασφαλιστής, ο νεόπτωχος και ο φρηκ. Ακόμη υπάρχει ο Πρόεδρος, που όμως ακούγεται μόνο από την τηλεόραση. Η ταινία γυρίστηκε στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφει μια δυστοπική πόλη σε κατάρρευση. Ακόμη αποτελεί προάγγελο του επίσης φουτουριστικού "Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο".

Ηθοποιοί & Συντελεστές
Νίκος Χατζόπουλος (ασφαλιστής)
Νίκος Ζωιόπουλος (νεόπτωχος)
Γιώργος Μπιλικάς (φρηκ)

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Φωτογραφία: Τάκης Βενετσανάκος, Σκηνικά, Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου, Ήχος: Κώστας Ραυτόπουλος, Μοντάζ: Γιώργος Τριανταφύλλου, Παραγωγή: DNA films

Βραβεία

 Βραβείο Φανταστικού, Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 1993

Παραπομπές

Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη
Φιλοσοφία
Αθήνα
Βαλκάνια
Νησιωτικές κελτικές γλώσσες

Οι Νησιωτικές Κελτικές γλώσσες είναι μια ομάδα Κελτικών γλωσσών, οι οποίες κατάγονται από τις Βρετανικές Νήσους και ομιλούνται στην Μεγάλη Βρετανία (Κορνουάλη, Σκωτία και Ουαλία), την Ιρλανδία, την Βρετάνη και την Νήσο του Μαν. Όλες οι Κελτικές γλώσσες που επιβιώνουν μέχρι σήμερα κατάγονται από τον Νησιωτικό Κελτικό κλάδο, συμπεριλαμβανομένης της Βρετονικής που ομιλείται στην Βρετάνη της Γαλλίας. Σε αντίθεση με τις Νησιωτικές, οι Ηπειρωτικές Κελτικές γλώσσες, παρότι κάποτε ομιλούνταν ευρέως στην Ηπειρωτική Ευρώπη και την Ανατολία, έχουν πλέον εκλείψει. 

Οι σημερινές έξι Νησιωτικές Κελτικές γλώσσες χωρίζονται σε δύο ομάδες:
Γοϊδελικές/Γαελικές γλώσσες: Ιρλανδικά, Μανξ και Σκωτικά Γαελικά. 
Βρυθονικές γλώσσες: Βρετονικά, Κορνουαλικά και Ουαλικά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Κελτικές γλώσσες
Γλώσσες της Γαλλίας
Ανδρέας Παναγιώτου

Με το όνομα Ανδρέας Παναγιώτου είναι γνωστοί οι:

Ανδρέας Παναγιώτου (Κύπριος βουλευτής)
Ανδρέας Παναγιώτου (Κύπριος υπουργός)
Ανδρέας Παναγιώτου (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1995)
Ανδρέας Παναγιώτου (ποδοσφαιριστής, γενν. το 1966)
Ουόρεν Μπόκβινκελ

Ο Ουόρεν Μπόκβινκελ (που συχνά έχει ανορθογραφεί ως Μποκβίνκλ, 21 Μαΐου 1911 - 25 Μαρτίου 1986), ήταν επαγγελματίας παλαιστής.

Σταδιδρομία 
Ο Μπόκβινκελ,ο οποίος συμμετείχε στην National Wrestling Alliance και στις προκρίσεις της Βορείου Αμερικής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, του 1940 και του 1950. Ένας από τους παλαιότερους παλαιστές που εμφανίστηκαν στην τηλεόραση, συνεργάστηκε με πολλούς κορυφαίους παλαιστές της ημέρας όπως τον Ρέι Βίλμπερ, τον Κίλερ Κοβάλσκι και τον αριστοκρατικό Φρέντι Μπλάσι. Αν και ποτέ δεν κατάφερε να κερδίσει έναν παγκόσμιο τίτλο στην σταδιοδρομία του, ενεπλάκη σε πολλές αντιπαραθέσεις υψηλής φυσιογνωμίας, συμπεριλαμβανομένων των Έρνι Ντούσεκ, Πολ Μπόες,  Σαντόρ Σαμπώ, Γιώργο Ζαχαρίας   και τον παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών NWA  Λου Θεζ .  

Ήταν επίσης ο προπονητής πολλών παλαιστών της "Χρυσής εποχής της πάλης" συμπεριλαμβανομένου του Ουίλμπουρ Σνάιντερ και, μαζί με τον Λου Θεζ, τον γιο του, Νικ Μπόκβινκελ ο οποίος τελικά θα γίνει ένα σημαντικό αστέρι στην Αμερικανική ένωση πάλης κερδίζοντας το παγκόσμιο πρωτάθλημα βαρέων βαρών AWA έξι φορές κατά τη δεκαετία του 1970 και του 1980. 

Μέχρι το 1955, που είχε αποσυρθεί, έρχεται μόνο από τη συνταξιοδότηση για έναν αγώνα με τον Χάνς Σμίντ στις 2 Οκτωβρίου 1957. Ο Μπόκβινκελ εγκαινιάστηκε στην επαγγελματική αίθουσα πάλης πολεμικών τεχνών των Τζορτζ Τράγος / Λου Θες το 2010.

Προσωπική ζωή 
Ένας προσωπικός φίλος του υποστηρικτή Λόρδου Τζέιμς Μπλίαρς, έπεισε τον Μπλίαρς να επιτρέψει στον Νικ Μπόκβινκελ να ανταγωνιστεί στην περιοχή NWA της Χαβάης  και αργότερα συνεργάστηκε με το γιο του στις αρχές της δεκαετίας του 1950.  Ο γιος του, Νικ, αργότερα αναγνώρισε τον πατέρα του στις εισαγωγικές του ομιλίες για το Μουσείο και την Επαγγελματική Αίθουσα Πάλης το 2003 και την WWE Hall of Fame το 2007.

Θάνατος 
Ο Μπόκβινκελ πέθανε στις 25 Μαρτίου 1986.

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Conner, Floyd. Πάλη που θέλουν οι περισσότεροι: Το κορυφαίο βιβλίο των εξωφρενικών ερμηνευτών της πάλης για την πάλη, τιμωρία των πιλότων και άλλων ειδών . Dulles, Virginia: Brassey's, 2001. ISBN   1-57488-308-9 
 Thesz, Lou . Hooker: Οι περιπέτειες αυθεντικού παλαιστή μέσα στον παράξενο κόσμο της επαγγελματικής πάλης . Wrestling Channel Press, 2001.  ISBN   0-9706516-0-0

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 ΧΤΥΠΗΜΑ! Πάλη: Οι παίκτες του δεύτερου φύλου αντικατοπτρίζουν τους Dads τους από τον Greg Oliver 
 Ξεχασμένα Σούπερ σταρ - Γουόρεν Μπόκκινκελ 
 Τα έγγραφα WAWLI # 051-060 
 Gary Will: Deceased Pro παλαιστές - Αφιέρωμα στο Mat Stars του παρελθόντος 
 Warren Bockwinkel στο Online World of Wrestling 

Παλαιστές
Κωνσταντίνος Πετρίδης (Κύπριος πολιτικός)

Ο Κωνσταντίνος Πετρίδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Είναι Υπουργός Οικονομικών. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών και Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω της Κύπρου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κωνσταντίνος Πετρίδης γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1974 στη Λευκωσία. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά ως έφεδρος αξιωματικός πεζικού. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Nottingham και ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο - Μάστερ στην Πολιτική Οικονομία (MSc Political Economy of Transition in Europe) από τη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (London School of Economics).

Το 2000 εργάστηκε στη Διεύθυνση Σχέσεων Κύπρου – Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Γραφείο Προγραμματισμού, στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Την περίοδο 2000-2006 διετέλεσε Ανώτερος Λειτουργός στον Σύνδεσμο Τραπεζών Κύπρου και εκπρόσωπος του Συνδέσμου στην Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ομοσπονδία και στην Εθνική Επιτροπή Προετοιμασίας για την υιοθέτηση του ευρώ.

Την περίοδο 2006-2011 εργοδοτήθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες ως οικονομολόγος στη Γενική Διεύθυνση Γεωργίας και στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή διετέλεσε διαπραγματευτής σε συμφωνίες απελευθέρωσης του εμπορίου μεταξύ ΕΕ και τρίτων χωρών ενώ εργάστηκε και σε θέματα δημόσιων ενισχύσεων στον τομέα των μεταφορών. 

Το 2011 ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού, Νίκου Αναστασιάδη.

Πολιτική διαδρομή 
Την 1η Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013.

Στις 11 Μαΐου 2017 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013. Στις 3 Δεκεμβρίου 2019 αποχώρησε από τη θέση του Υπουργού Εσωτερικών για να αναλάβει Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.

Παραπομπές

Πηγές 

|-

|-

|-

Υπουργοί Εσωτερικών (Κύπρος)
Κύπριοι οικονομολόγοι
Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος)
Υφυπουργοί Παρά τω Προέδρω (Κύπρος)
Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013
Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018