Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς

Ο Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς (πολωνικά: Władysław Łuszczkiewicz) (3 Σεπτεμβρίου 1828 - 23 Μαΐου 1900) ήταν Πολωνός ιστορικός ζωγράφος της ύστερης εποχής του Ρομαντισμού από την Κρακοβία, ενεργός κατά την περίοδο των ξένων διαμελισμών της Πολωνίας. Ήταν καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και διετέλεσε διευθυντής της την περίοδο 1893-1895. Ένας από τους καλύτερους μαθητές του ήταν ο Γιαν Ματέικο, ο διακεκριμένος ιστορικός ζωγράφος της Πολωνίας και αργότερα, ο στενός συνεργάτης του. Ο Γουστσκιέβιτς δίδαξε ζωγραφική, σχέδιο, ανατομία και αρχιτεκτονικά στυλ. Υψηλά μορφωμένος, εργάστηκε επίσης ως συντηρητής αρχιτεκτονικών μνημείων στην πόλη αργότερα στην καριέρα του και έγραψε ιστορικές διατριβές.

Ζωή 
Ο Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς γεννήθηκε στην Κρακοβία το 1828 και μετά την αποφοίτησή του από το Λύκειο της Αγίας Άννας (όπου ο πατέρας του, Μίχαου του οικόσημου Ρόλα ήταν καθηγητής), εγγράφηκε στο Τμήμα Ιστορίας του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου. Ταυτόχρονα, άρχισε να μελετά ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών με τους Βόιτσεχ Στάτλερ και Γιαν Νεπομούτσεν Γκουοβάτσκι. Το ταλέντο του ανταμείφθηκε με υποτροφία, που επέτρεψε στον Γουστσκιέβιτς να συνεχίσει τις σπουδές του στο École des Beaux-Arts στο Παρίσι από το 1849. Ενώ ήταν στη Γαλλία, ανέπτυξε επίσης το δια βίου ενδιαφέρον του για τον ιστορικισμό.

Ο Γουστσκιέβιτς άρχισε να διδάσκει τέχνη ενώ ήταν ακόμη μαθητής. Η αγαπημένη του Κρακοβία βρισκόταν υπό τη στρατιωτική κυριαρχία της Αυστροουγγαρίας και όλοι οι τομείς της εκπαίδευσης παραμελήθηκαν κατάφωρα. Συχνά έδινε δωρεάν ιδιωτικά μαθήματα τέχνης σε αγωνιζόμενους καλλιτέχνες. Ο Γουστσκιέβιτς διορίστηκε καθηγητής στην Ακαδημία το 1877. Μεταξύ των μαθητών του (εκτός του Ματέικο) ήταν τα μελλοντικοί φωστήρε της πολωνικής τέχνης της εποχής της Νέας Πολωνίας, συμπεριλαμβανομένων των Άρτουρ Γκρότγκερ, Αλεξάντερ Κότσις, Γιούζεφ Μεχόφερ, Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, Στανίσουαφ Βισπιάνσκι και Βόιτσεχ Βάις. Τους εισήγαγε στη ζωγραφική en plein air, οργανώνοντας εκδρομές σε μέρη ιστορικής σημασίας εκτός της πόλης.

Το 1883, επιλέχθηκε ως διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Κρακοβίας. Την περίοδο 1893-1895 υπηρέτησε ως πρύτανης της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Τα δικά του ιστορικά έργα ζωγραφικής γεμάτα γνώσεις για αντικείμενα εποχής και φορεσιές, αποτέλεσαν εξαιρετική πηγή έμπνευσης για τον Γιαν Ματέικο. Συχνά δημιουργήθηκαν ως εικονογραφικές αναπαραστάσεις των επιστημονικών του ανακαλύψεων και της λογοτεχνίας του για το θέμα. Σταμάτησε να ζωγραφίζει προς το τέλος της ζωής του και στράφηκε εξ ολοκλήρου στη συνηγορία της γραφής και της διατήρησης της τέχνης. Σε αναγνώριση του έργου του, ο Γουστσκιέβιτς απονεμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο honoris causa του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου το 1900, και πέθανε στην Κρακοβία πριν από την τελετή απονομής του ίδιου έτους. Ήταν παντρεμένος με τη Μαλβίνα Ράμλοφ (1858), με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Ναπολέοντα, τη Ζόφια, τον Βόιτσεχ Γιούζεφ και τη Μάρια.

Παραπομπές

Πηγές 

 Μάρια Ζεπίνσκα (1983), Władysław Łuszczkiewicz, malarz i pedagog, Wydawn. Literackie, σελ. 125,
 Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς (1899), Sukiennice Krakowskie: dzieje gmachu i jego obecnej przebudowy, Drukarnia "Czasu". Τόμς 11 της Biblioteka krakowska
 Στεφάνια Κζιστοφόβιτς-Κοζακόφσκα, Φραντσίσεκ Στόλοτ. Historia malarstwa polskiego. Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński. Κρακοβία 2000.
 Άννα Λεβίτσκα-Μοράφσκα, Μάρεκ Μαχόφσκι, Μάρια Άννα Ρούντζκα. Slownik malarzy polskich. Wydawnictwo ARKADY. Βαρσοβία 2003.
 Στεφάνια Κζιστοφόβιτς-Κοζακόφσκα. Malarstwo polskie w zbiorach za granicą. Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński. Κρακοβία

Πολωνοί ζωγράφοι
Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι