joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Η μαζούρκα του Νταμπρόφσκι

Το Mazurek Dąbrowskiego (πολωνικά: Η μαζούρκα του Νταμπρόφσκι) είναι ο εθνικός ύμνος της Πολωνίας.

Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γιούζεφ Βιμπίτσκι στο Ρέτζιο Εμίλια της Αλπικής Δημοκρατίας στην Βόρεια Ιταλία μεταξύ της 16ης και 19ης Ιουλίου 1797, δύο χρόνια μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας και τον αφανισμό της Πολωνολιθουανικής κοινοπολιτείας από τον χάρτη. Αρχικά ο σκοπός του ήταν να τονώσει το ηθικό των Πολωνών στρατιωτών που πολεμούσαν στις Πολωνικές Λεγεώνες του Γαλλικού Επαναστατικού Στρατού του Ναπολέοντα υπό τον στρατηγό Γιαν Χένρικ Νταμπρόβσκι στις ιταλικές εκστρατείες των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης. Η μαζούρκα του Νταμπρόφσκι, η οποία εκφράζει την ιδέα ότι το πολωνικό έθνος, παρόλο που του έλλειπε ένα δικό του ανεξάρτητο κράτος, δεν είχε ακόμα χαθεί όσο οι Πολωνοί ήταν ακόμη ζωντανοί και πολεμούσαν στο όνομά της έγινε ένα από τα δημοφιλέστερα πατριωτικά τραγούδια στην Πολωνία.

Η μουσική είναι μια μη αποδομένη μαζούρκα και θεωρείται μια "λαϊκή μελωδία" που ο πολωνός συνθέτης Έντβαρντ Παουάς κατηγοριοποιεί ως "λειτουργική τέχνη" που ήταν "δημοφιλής μεταξύ της υψηλής κοινωνίας και της πλούσιας μπουρζουαζίας". Ο Παουάς γράφει ότι "πιθανότατα ο Βιμπίτσκι έκανε χρήση των μελοδικών μοτίβων που είχε ακούσει και τα συνδύασε σε μια επίσημη δομή για να ταιριάξει το κείμενο".

Όταν η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918 η "μαζούρκα του Νταμπρόφσκι έγινε ο ντε φάκτο εθνικός ύμνος της Πολωνίας. Το 1926 υιοθετήθηκε επίσημα ως ο εθνικός ύμνος της Πολωνίας. Ο ύμνος ενέπνευσε παρόμοια τραγούδια από άλλους λαούς που πάλευαν για την ανεξαρτησία τους κατά τον 19ο αιώνα, όπως τον ουκρανικό εθνικό ύμνο και τον νοτιοσλαβικό "Έι, Σλάβοι", ο οποίος ήταν ο εθνικός ύμνος της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Στίχοι

Παραπομπές 

Εθνικά σύμβολα της Πολωνίας
Εθνικοί ύμνοι
Μίμης Στεφανάκος

Ο Μίμης (Δημήτρης) Στεφανάκος (19 Οκτωβρίου 1936 - 17 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και ηθοποιός. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την Υπεροχή Νεαπόλεως. Το 1958 πήγε στον Ολυμπιακό, ενώ είχε δελτίο και ήταν αθλητής στην κολύμβηση του Παναθηναϊκού, ο οποίος τον διεκδίκησε μαζί με την ΑΕΚ.   

Αγωνίστηκε στην άμυνα του Ολυμπιακού και είχε προτάσεις από την Ίντερ, Μπαρτσελόνα και Φενερμπαχτσέ. Τελικά το 1965 πήγε στην Νότια Αφρική και αγωνίστηκε με τις τοπικές Ρέιντζερς και Κορίνθιανς.

Χρίστηκε 8 φορές διεθνής με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα Ανδρών Ελλάδας.

Υπήρξε νυμφευμένος με την ηθοποιό και χορεύτρια Μάρθα Καραγιάννη. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, ασχολήθηκε κι αυτός με την ηθοποιία και μετείχε σε 7 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.

Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί που πέθανε τρεις ημέρες μετά τη γέννηση και χώρισε λίγους μήνες αργότερα. Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 17 Δεκεμβρίου 2021.

Φιλμογραφία
 Στην πόρτα της κολάσεως (1960)
 Αγαπούλα μου (1960) .... Γιώργος 
 Καραγκούνα (1961) .... Δήμος
 Εσκότωσα για το παιδί μου (1962)
 Ο διαιτητής (1963)
 Αθήνα ώρα δώδεκα (1964).

Τίτλοι 
 1 Βαλκανικό κύπελλο: 1963
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1958 και 1959
 6 Κύπελλα Ελλάδας: 1958, 1959, 1960, 1961, 1963 και 1965
 2 Πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς: 1958 και 1959.

Παραπομπές

Πηγές 
Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Ελληνικά γράμματα, Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Ηλιότροπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
Χρυσός Θρύλος 'Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997Αλμανάκ'' Περιοδικό Εικόνες, 1991
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 90lepta
 Θόδωρος Έξαρχος, Έλληνες ηθοποιοί.

Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς ΦΚ (Γιοχάνεσμπουργκ)
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Χρήστος Ζαντέρογλου

Ο  Χρήστος Ζαντέρογλου (Νέα Ιωνία Μαγνησίας, 12 Ιουλίου 1940) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού και μετέπειτα προπονητής. Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του Μπάμπης.

Ποδοσφαιρική καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1955 στη Νίκη Βόλου, με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε επί μία δεκαετία. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας που το 1961 προβιβάστηκε στην Α' Εθνική καθώς και της τετραετίας που ακολούθησε (1961-65) στη μεγάλη κατηγορία, μετρώντας συνολικά 114 συμμετοχές σε αυτή. 

Τον Ιούλιο του 1965 υπέγραψε στον Ολυμπιακό Πειραιά όπου παρέμεινε επί μία πενταετία, όντας μέλος της ομάδας που κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, τις περιόδους 1965-66 και 1966-67 και ένα κύπελλο το 1968. 

Ακολούθησε μια τριετία στο Αιγάλεω μεταξύ 1970-73 και ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Ατρόμητου Αθηνών για δύο χρόνια (1973-75), πανηγυρίζοντας το 1974 την άνοδο στην Α' Εθνική. Συνολικά στη μεγάλη κατηγορία είχε 361 συμμετοχές.

Στις εθνικές ομάδες 
Αγωνίστηκε 13 φορές στην εθνική Ελλάδας, 2 ως ποδοσφαιριστής της Νίκης Βόλου και 11 του Ολυμπιακού. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1964 στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Μεγάλη Βρετανία για το προολυμπιακό τουρνουά. Υπήρξε μέλος της ομάδας που "άγγιξε" την πρόκριση στα τελικά του Μουντιάλ του 1970, που διεξήχθη στα γήπεδα του Μεξικό, στη σημαντικότερη έως τότε προσπάθεια πρόκρισης, όταν κατετάγη στη δεύτερη θέση του ομίλου της, πίσω από τη Ρουμανία, χάνοντας την πρόκριση για μόλις έναν βαθμό. Είχε υπάρξει επίσης μέλος της εθνικής Νέων.

Προπονητική καριέρα 
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ακολούθησε αυτήν του προπονητή. Βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία αρκετών συλλόγων, μεταξύ των οποίων οι Αστέρας Ζωγράφου, Παναιτωλικός, Φωστήρας, Λεβαδειακός, Αχαρναϊκός, Καλλιθέα, Ηρόδοτος και Νίκη Βόλου. Επίσης έχει διατελέσει μέλος του τεχνικού επιτελείου του Ολυμπιακού Πειραιά αλλά και τεχνικός διευθυντής της Καλλιθέας.

Τίτλοι 
Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1966 και 1967)
Κύπελλα Ελλάδας: 1 (1968)

Παραπομπές

Πηγές 

Ρετρό:Χρήστος Ζαντέρογλου, thessaly-football.pblogs.gr 
Το προφίλ του Χρήστου Ζαντέρογλου στο transfermarkt
Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Ηλιότροπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
Χρυσός Θρύλος 'Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 199150 χρόνια Αιγάλεω'', Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, Αθήνα 1998

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Παροχή υπηρεσιών

Η παροχή υπηρεσιών είναι οικονομικός όρος που αναφέρεται με τον χαρακτήρα του αγαθού που παρέχεται από επιχειρήσεις τριτογενούς παραγωγής, δηλαδή από επιχειρήσεις που δεν προσφέρουν κάποιο υλικό προϊόν, πρωτογενές ή μεταποιημένο π.χ. αγροτικό, βιοτεχνικό ή βιομηχανικό προϊόν, αλλά παρέχουν στους πελάτες τους υπηρεσίες. 

Τέτοιες υπηρεσίες ενδεικτικά είναι οι παρεχόμενες από ελεύθερους επαγγελματίες καθώς και οι επιχειρησιακά οργανωμένες π.χ. διαφημιστικές, εκπαιδευτικές, οικοδομικές, τροφοδοσίας και καθαρισμού, κτηματομεσιτικές, μεταφορικές, τουριστικές, τραπεζικές υπηρεσίες, υγείας κλπ., όπως επίσης και όλο το εμπόριο διανομής αγαθών χονδρικού και λιανικού εμπορίου. 

 Οι παροχές υπηρεσιών αποτελούν τη δεύτερη σπουδαία κατηγορία των οικονομικών αγαθών μετά τα υλικά αγαθά. Οι επιχειρήσεις που έχουν ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών χαρακτηρίζονται ομοίως. Το σύνολο των ομοειδών αυτών επιχειρήσεων αποτελούν τον εμπορικό κλάδο παροχής υπηρεσιών που μπορεί ν΄ αφορά τοπικά μια περιοχή, ή μία Χώρα, ή οικονομικό συνασπισμό Χωρών π.χ. ΕΕ.Ο τριτογενής τομέας συνήθως ανπτύσεται στις μεγάλες πόλεις ,ενώ αντίθετα ο πρωτογενής τομέας αναπτύσεται στις μικρές πόλεις και τα χωριά .Για να είναι επιτυχημένη μία τριτεγενής παραγωγή πρέπει να υποστηρίζεται από ένα υγιή πρωτογενή τομέα,και να μήν υπάρχουν έντονες αποπληθωριστικές και πληθωριστικές πιέσεις στην οικονομία.Αποπληθωρισμός σημαίνει πολύ χαμηλές τιμές οι οποίες δημιουργούν εξαθλίωση στον πρωτογενή τομέα επίσης και στον τριτογενή τομέα με τη μέθοδο του ντόμινο.Επίσης ο πληθωρισμός δημιουργεί πολύ υψηλές τιμές αισχροκέρδεια και ανικανότητα σε υγιείς συναλλαγές.Ως εκ τούτου είναι σωστό να υπάρχει μία ισορροπία στις τιμές υπηρεσιών και αγαθών.

Δείτε επίσης 
 Οδηγία για διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών της ΕΕ ή "Οδηγία για υπηρεσίες ΕΕ". 

 
Αγαθά
Κώστας Καραπατής

Ο Κώστας Καραπατής (31 Δεκεμβρίου 1929 - 25 Απριλίου 2022) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και μετέπειτα προπονητής.

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ο Κώστας Καραπατής έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο του ποδοσφαίρου στον Ατρόμητο Καμάρας, τοπική ομάδα της Θεσσαλονίκης ενώ λίγα χρόνια αργότερα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Στον "Γηραιό" παρέμεινε μέχρι το 1951, έχοντας κατακτήσει το Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του ίδιου έτους. Στη συνέχεια, μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου παρέμεινε μέχρι το 1957 έχοντας κατακτήσει στα έξι χρόνια παραμονής του 5 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 4 Κύπελλα Ελλάδος καθώς και 5 Πρωταθλήματα Πειραιά. Το 1957 επέστρεψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στον οποίο παρέμεινε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Ήταν εκ των ιδρυτικών μελών του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού.

Στην εθνική Ελλάδας 
Ο Κώστας Καραπατής έχει πραγματοποιήσει μία συμμετοχή στην Εθνική Ελλάδας το 1955.

Καριέρα προπονητή 
Το 1961 κρέμασε τα γάντια του και εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετούς συλλόγους. Κατά περιόδους βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία των μικρότερων εθνικών ομάδων, κυρίως της Εθνικής Νέων, ενώ το 1968 βρέθηκε για έναν αγώνα και στον πάγκο της Ανδρών.

Απεβίωσε στις 25 Απριλίου 2022.

Τίτλοι 
Με τον Ολυμπιακό
 πρωτάθλημα Ελλάδος: 1952,1954,1955,1956 και 1957
 κύπελλα Ελλάδος: 1952,1953,1954 και 1957
 πρωταθλήματα Πειραιά: 1953,1954,1955,1956 και 1957
Με τον Ηρακλή
 πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης: 1951

Πηγές 

 Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Ελληνικά γράμματα, Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
 Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
 Χρυσός Θρύλος 'Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997
 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001
 Ηρακλής ΓΣ, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης,
 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
 Αλμανάκ'' Περιοδικό Εικόνες, 1991

Εξωτερικές πηγές 
 Συνέντευξη Κώστα Καραπατή στον ArenaFM 89.4

Παραπομπές 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού
Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U19
Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα
Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο.
Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Το Τμήμα Νομικής αποτελεί το μοναδικό τμήμα της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κοσμήτορας του τμήματος της Νομικής είναι ο καθηγητής διεθνούς δικαίου και πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Λίνος-Αλέξανδρος Σισιλιάνος.

Ιστορικό 

Η Νομική Σχολή Αθηνών (Δικαστική τότε) ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα τον Απρίλιο του 1837 και ήταν μια από τέσσερις σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι πρώτοι καθηγητές που διορίστηκαν ήταν ο Γεώργιος Α. Ράλλης, ο οποίος διετέλεσε και πρώτος Κοσμήτορας της Σχολής, ο Χριστόδουλος Κλωνάρης, ο οποίος δεν αποδέχθηκε τον διορισμό του, ο Λέων Μελάς, ο οποίος επίσης δεν αποδέχθηκε τον διορισμό του, ο Περικλής Αργυρόπουλος, ο Γοδεφρείδος Φέδερ, ο Ιωάννης Σούτσος, ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος καθηγητής της έδρας της "Πλουτολογίας", δηλαδή των Οικονομικών και ο Γεώργιος Μαυροκορδάτος.

Στις 21 Φεβρουαρίου 1973 4.000 φοιτητές κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής διαμαρτυρόμενοι για το νομοθετικό διάταγμα 1347 της Χούντας των Συνταγματαρχών, με το οποίο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας μπορούσε να ανακαλεί τις αναβολές στράτευσης των φοιτητών που απείχαν λόγω μαθημάτων. Η κατάληψη έληξε στο τέλος της επόμενης μέρας ύστερα από διαπραγματεύσεις φοιτητών και αστυνομίας. Στις 20 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε δεύτερη απόπειρα κατάληψης χωρίς όμως επιτυχία. Η κατάληψη της Νομικής αποτελεί την πρώτη οργανωμένη φοιτητική αντίδραση κατά του δικτατορικού καθεστώτος. Σήμερα στον προαύλιο χώρο της Νομικής Αθηνών υπάρχει αναμνηστική στήλη.

Εγκαταστάσεις και σπουδές 

Το κεντρικό κτήριο της Σχολής βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Σόλωνος, Σίνα, Μασσαλίας και Ακαδημίας, ενώ μαθήματα πραγματοποιούνται σε κτήριο στην Ιπποκράτους 7, στο κτήριο της Γραμματείας του Τμήματος (Ακαδημίας 45) και στα γραφεία των καθηγητών (Ιπποκράτους 33). Τα γραφεία των καθηγητών του Τμήματος Νομικής βρίσκονται σε τρία μέρη: στην Ακαδημίας 45, το τμήμα διεθνούς και ποινικού δικαίου, στην Ιπποκράτους 33, στην Σίνα 14 και στην Ασκληπιού 9.

Στατιστικά 
Γενικότερα, λόγω της επαγγελματικής αποκατάστασης, της κοινωνικής θέσης του δικηγόρου και των υψηλών προσόδων, η Νομική Σχολή αποτελεί μια πολύ δημοφιλή σχολή για τους υποψηφίους στις πανελλήνιες εξετάσεις. Η Νομική Σχολή δέχεται 364 φοιτητές τον χρόνο, με σχεδόν όλους να την έχουν σαν πρώτη επιλογή, κάτι σπάνιο, ενώ αποτελεί την πρώτη προτίμηση για πάνω από 1.000 μαθητές τον χρόνο. Υπάγεται στο 1ο πεδίο. Άλλες δημοφιλείς σχολές του 1ου πεδίου είναι οι νομικές, οι ψυχολογίες και οι ελληνικές φιλολογίες-ιστορίες.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο - Τμήμα Νομικής
Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, η ιστορία της νομικής
Σαν Σήμερα.gr, η κατάληψη της Νομικής το 1973
Νομική σχολή Αθηνών
Ελίζα

Η Ελίζα Τόφολι (Elisa Toffoli, 19 Δεκεμβρίου 1977), γνωστή ως Ελίζα, είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια.

Δισκογραφία

Άλμπουμς
1997 - Pipes & flowers
2000 - Asile's world
2001 - Then comes the sun
2002 - Elisa
2003 - Lotus
2004 - Pearl days
2006 - Soundtrack '96-'06
2007 - Caterpillar
2007 - Soundtrack live '96-'06

Σινγκλς
1997 - Sleeping in your hand (#5 Italy) - Pipes & flowers
1997 - Labyrinth (#1 Italy; #79 Europe) - Pipes & flowers
1998 - A feast for me (#11 Italy) - Pipes & flowers
1998 - Mr. Want (#21 Italy) - Pipes & flowers
1998 - So delicate so pure (#23 Holland) - Pipes & flowers
1998 - Cure me (#24 Italy) - Pipes & flowers
1999 - Gift (#7 Italy; #80 Europe) - Asile's world
2000 - Happyness is home (#19 Italy) - Asile's world
2000 - Asile's world (#25 Italy) - Asile's world
2001 - Luce (tramonti a nord-est) (#1Italy; #78 Switzerland; #18 Europe) - Asile's world
2001 - Heaven out of hell (#1 Italy) - Then comes the sun
2002 - Rainbow (#5 Italy; #38 Europe) - Then comes the sun
2002 - Time (#42 Italy) - Then comes the sun
2002 - Fever (#46 Germany) - Then comes the sun
2002 - Dancing (#7 Italy; #25 Canada; #42 USA) - Then comes the sun
2002 - Come speak to me (#18 Europe) - Elisa
2002 - Hàblame - Elisa
2002 - Heaven (#21 Europe) - Elisa
2003 - Almeno tu nell'universo (#1 Italy; #22 Europe) - Lotus
2003 - Broken (#1 Italy; #25 Europe) - Lotus
2004 - Electricity (#33 Italy) - Lotus
2004 - Together (#7 Italy; #76 Europe) - Pearl days
2004 - The waves (#39 Italy) - Pearl days
2005 - Una poesia anche per te (#1 Italy; #22 Europe) - Pearl days
2005 - Swan (#3 Italy; #27 Europe)
2006 - Teach me again (#1 Italy; #18 Greece; #41 Switzerland; #43 Germany; #65 Austria; #20 Europe; #80 USA)
2006 - Gli ostacoli del cuore (#1 Italy; #2 Slovenia; #2 Albany; #26 Europe) - Soundtrack '96-'06
2007 - Eppure sentire (un senso di te) (#2 Italy; #43 Europe) - Soundtrack '96-'06
2007 - Stay (#4 Italy; #5 Turkey; #48 Europe) - Soundtrack '96-'06/Caterpillar
2007 - Qualcosa che non c'è (#17 Italy) - Soundtrack'96-'06/Soundtrack live '96-'06

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα

Ιταλοί τραγουδιστές
Μίλος Μάριτς

Ο Μίλος Μάριτς (Милош Марић, 5 Μαρτίου 1982) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στο χώρο του κέντρου και ανήκε στην ομάδα του Ολυμπιακού από το 2004 ως το 2007.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στο Ούζιτσε της Σερβίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της Σλόμποντα Ούζιτσε, ενώ έκανε το ντεμπούτο του στην μεγάλη ομάδα το 1998. Συνολικά στη Σλόμποντα Ούζιτσε αγωνίστηκε 8 φορές. Το 2000 και για δυο χρονιές αγωνίστηκε στη Ρέμοντ Κάκακ και από εκεί πήρε μεταγραφή στη Ζέτα. Το 2004 αλλάζει πρωτάθλημα και έρχεται στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό με τον οποίο αγωνίζεται μέχρι το 2007.Τον πρώτο χρόνο επί Ντούσαν Μπάγεβιτς είχε ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής αλλά τις επόμενες δυο σεζόν αγωνιζόταν κυρίως ως αλλαγή.Μετά την αποχώρησή του από τον Ολυμπιακό βρήκε ποδοσφαιρική στέγη στην βελγική Γάνδη ενώ τον Ιανουάριο του 2010 αγωνίστηκε στην Μπόχουμ προτού μετακομίσει στο Βέλγιο όπου τα επόμενα πέντα χρόνια θα αγωνιστεί στις Λιρς, Λόκερεν και Μπέβερεν.

Το 2004 ήταν μέλος της εθνικής Σερβίας-Μαυροβουνίου κάτω των 21 ετών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω των 21. Ακόμα ψηφίστηκε και από την UEFA στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά.

Τίτλοι
 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2005, 2006, 2007)
 2 Κύπελλα Ελλάδας (2005, 2006)

Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζέτα
Ποδοσφαιριστές ΚΑΑ Γάνδη
Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν
Ποδοσφαιριστές Λιρς ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μία Χαμ

Η Μία Χαμ (Mariel Margaret "Mia" Hamm-Garciaparra, 17 Μαρτίου 1972) είναι Αμερικανίδα ποδοσφαιρίστρια.

Γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1972 στην Σέλμα της Αλαμπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο το 1989 στο πανεπιστήμιο της Νορθ Καρολίνα. Έχει κατακτήσει με την Εθνική ομάδα των Η.Π.Α. 2 χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια 1996 και το 2004, ένα ασημένιο το 2000 και 3 Παγκόσμια πρωταθλήματα το 1991, 1999, και το 2003. Έπαιζε στην θέση του επιθετικού και έχει με την εθνική ομάδα των Η.Π.Α. 176 συμμετοχές και έχει σημειώσει 158 γκολ.Έχει επίσης 2 πανεπιστημιακά πρωταθλήματα ΗΠΑ το 1989, το 1990, το 1992 και το 1993, και ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα το 2003 με τους Ουάσιγκτον Φρίντομς. Έχει αναδειχτεί από την FIFA 2 φορές καλύτερη παίκτρια του κόσμου (2001 και 2002). Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 2006 λόγω εγκυμοσύνης. Θεωρείται η μεγαλύτερη παίκτρια που πέρασε μέχρι σήμερα από το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Το 2007 μπήκε στο Ηall of Fame. Κατοικεί στο Λος Άντζελες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες και στατιστικά στα Αγγλικά 
 Mia Hamm Foundation

Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Αμερικανίδες ποδοσφαιρίστριες (ΗΠΑ)
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
FIFA 100
Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Καλαί

Το Καλαί (γαλλ. Calais, ολλ. Kales) είναι πόλη στη Βόρεια Γαλλία και σημαντικό λιμάνι στη Μάγχη.

Το Καλαί είναι χτισμένο στη γαλλική ακτή της Μάγχης, μόλις 34 χιλιόμετρα νότια της αγγλικής ακτής. Το Καλαί είναι η μεγαλύτερη πόλη του διαμερίσματος Pas de Calais, αλλά όχι η πρωτεύουσά του. Αριθμεί 74.800 (υπολ.) κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Berserk

Το  Berserk (ιαπωνικά: ベルセルク, Χέπμπορν: Beruseruku) είναι ιαπωνική σειρά manga σκοτεινής φαντασίας, γραμμένη και εικονογραφημένη από τον Κεντάρο Μιούρα (1966-2021). Έχει επιτύχει συνολικές πωλήσεις άνω των 40 εκατομμυρίων τευχών και θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές μάνγκα για ενήλικες όλων των εποχών. Η σειρά διαδραματίζεται σε μια μεσαιωνική Ευρώπη και επικεντρώνεται στη ζωή ενός ορφανού μισθοφόρου πολεμιστή, του Guts, και στη σχέση του με τον Griffith, τον ηγέτη μιας ομάδας μισθοφόρων με όνομα Η Συντροφιά του Γερακιού. Θέματα της απομόνωσης, της συντροφικότητας, και το ερώτημα αν η ανθρωπότητα είναι κατά βάση καλή ή κακή  (Πρόβλημα του κακού) διαποτίζουν την ιστορία, καθώς εξερευνά τόσο το καλύτερο όσο και το χειρότερο της ανθρώπινης φύσης. Η σειρά έχει γίνει γνωστή για τον λεπτομερές και άρτιο σχεδιασμό της καθώς και την απεικόνιση βίας και σεξουαλικού περιεχομένου.

Πλοκή 
Ο Guts ένας ορφανός μισθοφόρος, γνωστός ως «Μαύρος Ξιφομάχος», αγκαλιάζει το πεδίο της μάχης ως το μοναδικό μέσο επιβίωσης του. Μετά από μια τυχαία συνάντηση με το Band of the Hawk, μια τρομερή ομάδα μισθοφόρων, προσλαμβάνεται από τον χαρισματικό τους ηγέτη Griffith, ως μέλος της. Καθώς αναρριχήθηκε γρήγορα στις τάξεις για να γίνει επικεφαλής της επιθετικής φατρίας, ο Guts αποδεικνύεται ότι είναι μια ισχυρή προσθήκη στη δύναμη του Griffith, ο οποίος επιθυμεί να αποκτήσει ένα δικό του βασίλειο στο οποίο θα επικρατεί η κοινωνική ισότητα και ευμάρεια. Σταδιακά γίνεται το δεξί χέρι του Griffith, ο εμπιστός του, μαζί με την  Casca, μία ικανή ξιφομάχο μέλος της ομάδας, την οποία ερωτεύεται. Ωστόσο, ενώ η αναζήτηση της ομάδας για αναγνώριση συνεχίζεται, ο Guts  συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι ο κόσμος δεν είναι τόσο ασπρόμαυρος όσο υπολόγισε κάποτε.

Μετά από μια ταραχώδη παιδική ηλικία, ο Guts  βρίσκει τελικά στο πρόσωπο του Griffith κάποιον που σέβεται και πιστεύει ότι μπορεί να εμπιστευτεί, ώσπου τα πάντα καταρρέουν όταν ο άνθρωπος αυτός του αφαιρέσει ό,τι σημαντικότερο έχει με σκοπό την εκπλήρωση των δικών του επιθυμιών. Σημαδεμένος έκτοτε με τον θάνατο, ο Guts καταδικάζεται σε μια μοίρα στην οποία καταδιώκεται αδιάκοπα από δαιμονικά όντα. Ξεκινώντας από μια τρομακτική αναζήτηση γεμάτη από κακοτυχία, οπλισμένος με ένα τεράστιο ξίφος και κτηνώδη δύναμη, δεν θα  αφήσει τίποτα να τον σταματήσει, ούτε καν ο ίδιος ο θάνατος, μέχρι να μπορέσει τελικά να εκδικηθεί εκείνον που αποστέρησε αυτόν και την αγαπημένη του από την ανθρωπιά τους.

Το Berserk αποτελεί μία σκοτεινή ιστορία που ακολουθεί την προσπάθεια ενός ανθρώπου να βρει τη θέση του στον κόσμο, υποστηρίζοντας την δίψα ενός άλλου για εξουσία, μέχρι η απρόσμενη ανθρώπινη φύση οδηγήσει σε μία τραγωδία που θα αλλάξει τις μοίρες τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
AnimePlanet.gr - Καρτέλα Πληροφοριών: Berserk
AnimePlanet.gr - Παρουσίαση: Berserk

Σειρές manga
Anime και manga φαντασίας
Seinen anime και manga
Βλάσης Γαβριηλίδης

Ο Βλάσης Γαβριηλίδης (Επιβάτες Ανατολικής Θράκης, 1848 - Αθήνα, 11 Απριλίου 1920) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης. Θεωρείται ο «πατέρας» της δημοσιογραφίας της σύγχρονης Ελλάδας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης της Προποντίδας από εύπορη οικογένεια (ο πατέρας του ήταν κοσμηματοπώλης στην Κωνσταντινούπολη), και σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, ενώ στη συνέχεια σπούδασε φιλολογία και πολιτικές επιστήμες στη Λειψία της Γερμανίας, με έξοδα του μεγαλεμπόρου Βαρώνου Σίνα. Το 1868 δημοσίευσε μια σειρά άρθρων με τίτλο «Γενική ιστορία της Ελληνικής τραγωδίας» στο περιοδικό Επτάλοφος, ενώ στη συνέχεια εξέδωσε την εφημερίδα Μεταρρύθμισις. Το 1878 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, ύστερα από την εκδίωξή του από τις τουρκικές αρχές εξαιτίας ενός άρθρου του στη Μεταρρύθμισιν.

Στην Αθήνα συνεργάστηκε με τον Κλεάνθη Τριαντάφυλλο για την έκδοση του πολιτικοσατιρικού περιοδικού «Ραμπαγάς» και δύο χρόνια αργότερα εξέδωσε το δικό του περιοδικό Μη χάνεσαι. Την 1η Νοεμβρίου 1883 μετέτρεψε το περιοδικό στην καθημερινή εφημερίδα Ακρόπολις. Ήταν προσωπικός φίλος του Χαριλάου Τρικούπη, τον οποίο όμως από το 1890 και μετά πολέμησε μέσα από τις στήλες του. Την περίοδο εκείνη στήριξε τον Γεώργιο Α΄, τον οποίο ενθάρρυνε να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Από το 1909, δηλαδή μετά από το Κίνημα στο Γουδί, και μέχρι τον θάνατο του, ο Γαβριηλίδης υποστήριξε θερμά την πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου. Διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Κωστή Παλαμά, τον οποίο μάλιστα είχε παντρέψει. Επίσης, είχε εκδόσει το νεανικό περιοδικό Νέα Γενεά.

Το τυπογραφείο της εφημερίδας του υπήρξε πολλές φορές στόχος αντιπάλων, όπως συνέβη και στα γεγονότα που έμειναν γνωστά ως Ευαγγελικά. Ο Γαβριηλίδης, προοδευτικός και υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας, δεν δίστασε να ξεκινήσει σειρά άρθρων με μετάφραση των Ευαγγελίων στη δημοτική. Εξοργισμένοι υποστηρικτές της διατήρησης της γλώσσας των Ευαγγελίων αντέδρασαν, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να σταματήσει τη δημοσίευση και να ζητήσει συγγνώμη από τους φοιτητές, που πρώτοι είχαν αντιδράσει, αφού όμως ο όχλος είχε καταστρέψει τα γραφεία της εφημερίδας.

Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 1920 στην Αθήνα.

Αναγνώριση
 Γραμματόσημο με τη μορφή του Γαβριηλίδη εκδόθηκε το 2015 στην αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μίμης Καψάσκης: «Ο ΒΛΑΣΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ: Ανέκδοτα από τη φυσιολατρική ζωή του»

Βιβλιογραφία 
 Κώστας Σαρδελής: Βλάσης Γαβριηλίδης, 1848-1920: Μεγάλος αναμορφωτής της ελληνικής δημοσιογραφίας και πνευματικός ηγέτης. Αθήνα 2005
 Μαριάνθη Παλάζη: Ένα όνομα, δύο τόποι: Επιβάτες Ανατολικής Θράκης - Νέοι Επιβάτες, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, Αθήνα 2009

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες εκδότες
Επιβατιανοί
Ντέιβιντ Καρούζο

Ο  Ντέιβιντ Καρούζο (David Stephen Caruso, 7 Ιανουαρίου 1956) είναι Αμερικανός ηθοποιός.

Οικογένεια 
Ο ιταλικής και ιρλανδικής καταγωγής ηθοποιός γεννήθηκε στο Φόρεστ Χιλς, Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Τελείωσε το σχολείο στο Archbishop Molloy High School στο Κουίνς, Νέα Υόρκη. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας επίπλων "Steam on Sunset" στο Μαϊάμι, Φλόριντα.

Ο Ντέιβιντ Καρούζο ήταν παντρεμένος τρεις φορές και έχει δυο παιδιά.

Καριέρα 
Μια από τις πρώτες του εμφανίσεις ως κινηματογραφικός ηθοποιός έκανε στον ρόλο του Τόπερ Ντάνιελς στο Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν (1982). Τα επόμενα χρόνια είχε κυρίως εμφανίσεις σε δεύτερους ρόλους. Μεγάλη επιτυχία είχε το 1993 στην τηλεοπτική σειρά NYPD Blue, την οποία όμως εγκατέλειψε ένα χρόνο αργότερα. Εκτός όμως από τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Kiss of Death (1995) δεν είχε καλές προσφορές ρόλων. 

Είναι κυρίως γνωστός ως ο επικεφαλής εγκληματολογικής ομάδας Οράτιο Κέιν στη σειρά CSΙ: Μαϊάμι.

Φιλμογραφία (επιλογές) 
 1982: First Blood
 1982: An Officer and a Gentleman (Ιπταμενος και Τζεντλεμαν)
 1984: The first Olympics: Athens 1896 (τηλεοπτική ταινία)
 1991: Hudson Hawk (Χάντσον Χωκ: το Γεράκι)
 1993: NYPD Blue (τηλεοπτική σειρά, μέχρι 1994)
 1993: Mad Dog and Glory (Μαντ Ντογκ και Γκλόρια)
 1995: Kiss of Death
 1995: Jade (Τζεϊντ)
 1997: Cold Around the Heart (Προδοσία και Εκδίκηση)
 2000: Proof of Life (Απόδειξη Ζωής)
 από το 2002: CSΙ: Μαϊάμι

Βραβεύσεις 
 1994 Χρυσή Σφαίρα (Καλύτερος Α' ρόλος σε τηλεοπτική σειρά, "NYPD Blue")
 1994 Έμμυ (Υποψηφιότητα: Καλύτερος Α' ρόλος σε τηλεοπτική σειρά, "NYPD Blue")
 2001 Blockbuster Entertainment Award (Υποψηφιότητα: Καλύτερος Β' ρόλος, Proof of Life)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
 Ο Ντέιβιντ Καρούζο στο cine.gr

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τομ Ρόμπινς

Ο Τόμας Γιουτζίν Ρόμπινς (Thomas Eugene Robbins) είναι Αμερικανός συγγραφέας, ο οποίος γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1932 στο Μπλόουινγκ Ροκ (Blowing Rock) της Βόρειας Καρολίνα. Τα μυθιστορήματά του αποτελούνται από πολύπλοκες, συχνά φανταστικές, ιστορίες με σατιρικό υπόβαθρο και πολλές, παράξενες, και καλά τεκμηριωμένες λεπτομέρειες. Το βιβλίο του Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Γκας Βαν Σαντ το 1993, με πρωταγωνίστρια την Ούμα Θέρμαν.

Βιογραφικά στοιχεία 
Το 1954 ο Ρόμπινς γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Washington and Lee του Λέξινγκτον, στη Βιρτζίνια, αλλά το εγκατέλειψε λόγω πειθαρχικών προβλημάτων. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με σκοπό να γίνει ποιητής, αλλά αργότερα, υπό την απειλή επιστράτευσης, κατατάχτηκε στην αεροπορία. Υπηρέτησε για τρία χρόνια στην Κορέα. Εκεί διδάχτηκε μετεωρολογία και έκανε σε μεγάλη έκταση μαύρη αγορά με σαπούνια και οδοντόπαστες. Όπως έχει πει ο ίδιος, «βοήθησε τον Μάο να έχει την οδοντόπαστά του». Επέστρεψε ως πολίτης στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια το 1960. Εκεί εισήχθη στη σχολή Καλών Τεχνών του Richmond Professional Institute, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Virginia Commonwealth University. Εκεί διετέλεσε και αρχισυντάκτης της πανεπιστημιακής εφημερίδας και συντάκτης στην Richmond Times-Dispatch. 

Μετά την αποφοίτησή του, μετακόμισε στο Σιάτλ για μεταπτυχιακά στη σχολή Ανατολικών Σπουδών του πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. Εκείνη την εποχή εργάστηκε στις εφημερίδες The Seattle Times και Seattle Post-Intelligencer. Το 1970 μετακόμισε στο Λα Κόννερ της πολιτείας Ουάσινγκτον, όπου και ζει μέχρι σήμερα.

Έχει κερδίσει το βραβείο Golden Umbrella στο Bumbershoot φεστιβάλ του Σιάτλ το 1997.

Εργογραφία
Another Roadside Attraction (Αμάντα, το Κορίτσι της Γης) - 1970
Even Cowgirls Get the Blues (Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν) - 1976
Still Life with Woodpecker (Τρυποκάρυδος) - 1980
Jitterbug Perfume (Το Άρωμα του Ονείρου) - 1984
Skinny Legs and All (Ο Χορός των Εφτά Πέπλων) - 1990
Half Asleep in Frog Pajamas (Μισοκοιμισμένοι μες στις Βατραχοπιτζάμες μας) - 1994
Fierce Invalids Home from Hot Climates''' (Αγριεμένοι Ανάπηροι Επιστρέφουν από Καυτά Κλίματα) - 2000Villa Incognito - 2003Wild Ducks Flying Backward (Αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα) - 2005, συλλογή από άρθρα, κριτικές, ποιήματα κλπ.B is for beer - 2009Tibetan Peach Pie: A True Account of an Imaginative Live'' (Θιβετιανή Ροδακινόπιτα: Η Αληθινή Αφήγηση μιας Ευφάνταστης Ζωής) - 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

AFTRLife fansite του Τομ Ρόμπινς
Συνέντευξη του Ρόμπινς από το 1984
Από το Blowing Rock στο Windy Cliff: ένα σκανδαλιστικό χρονολόγιο
Μίνι-βιογραφικό από το salon.com

Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Δύστος Ευβοίας

Η Δύστος είναι χωριό του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου του νομού Ευβοίας, στην πρώην επαρχία Καρυστίας. Έχει πληθυσμό 586 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μαζί με το χωριό Κουτουμουλάς αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Δύστου, συνολικού πληθυσμού 699 κατοίκων, της Δημοτικής Ενότητας Δυστίων. Βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη λίμνη και στα ερείπια της αρχαίας ομώνυμης πόλης.

Η Δύστος μέχρι το 1954 ονομαζόταν Ζερμπίσια, οπότε μετονομάστηκε σε Δύστος.. Στο διάστημα 1912-1998 υπήρξε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Κουτουμουλάς και μέχρι το 1924 και τον οικισμό Καλέντζι (σημερινό Πράσινο)

Διαθέτει δημοτικό σχολείο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
servitoros.gr, Δύστος

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Πατριάρχης Διονύσιος Ε΄

Ο Διονύσιος Ε΄ (κατά κόσμον Διονύσιος Χαριτωνίδης, 22 Μαρτίου 1820 - 25 Αυγούστου 1891) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1887 ως το 1891.

Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1820 στην Αδριανούπολη, όπου τελείωσε το σχολείο και την τοπική δημόσια σχολή. Κατόπιν εργάστηκε ως δάσκαλος, αρχικά στις Σαράντα Εκκλησιές και κατόπιν στο Διδυμότειχο.

Το 1851 χειροτονήθηκε διάκονος και πήγε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εκεί έγινε μέγας αρχιδιάκονος και το 1856 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και έγινε μέγας πρωτοσύγγελος. Το 1858 εξελέγη μητροπολίτης Κρήτης, το 1868 μητροπολίτης Διδυμοτείχου και το 1873 μητροπολίτης Αδριανουπόλεως. Εκεί, στις 6 Φεβρουαρίου 1879, έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του από Βούλγαρους. Από το 1880 ως το 1886 ήταν μητροπολίτης Νικαίας και στις 22 Ιανουαρίου 1886 επανήλθε στη Μητρόπολη Αδριανουπόλεως

Στις 23 Ιανουαρίου 1887, μετά την παραίτηση του Ιωακείμ Δ΄, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Η εκλογή του θεωρήθηκε ήττα της «Ιωακειμικής παράταξης», καθώς έλαβε 12 ψήφους και ο συνυποψήφιός του Ιωακείμ Γ΄ μόλις 5.

Θεωρούνταν συνετός, αλλά και αυταρχικός. Επέδειξε μεγάλη αποφασιστικότητα στο λεγόμενο «προνομιακό ζήτημα», το οποίο δεν είχε ανακινηθεί κατά την Πατριαρχία του προκατόχου του. «Προνομιακό ζήτημα» ονομάστηκε η αμφισβήτηση των προνομίων του Πατριαρχείου από την Οθωμανική εξουσία, η οποία συνεχίστηκε επί των ημερών του. Συγκεκριμένα, παύθηκαν οι Μητροπολίτες Σερρών και Καστοριάς χωρίς να λάβει γνώση ο Πατριάρχης, και απαιτήθηκε να πάψουν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια να δικάζουν κληρονομικές υποθέσεις. Έτσι, το 1890 υπέβαλε δύο φορές παραίτηση, στις 23 Ιουλίου και στις 2 Αυγούστου, οι οποίες όμως δεν έγιναν δεκτές. Ο Διονύσιος τότε κήρυξε την Εκκλησία «εν διωγμώ» στις 4 Οκτωβρίου 1890, έκλεισε τις εκκλησίες που ανήκαν στο Πατριαρχείο και σταμάτησε κάθε ιεροπραξία από τις 3 Οκτωβρίου έως τις 24 Δεκεμβρίου 1890. Με τον τρόπο αυτό προκλήθηκε όξυνση στις σχέσεις του Πατριαρχείου με την Πύλη, αλλά και η παρέμβαση του Τσάρου της Ρωσίας, ο οποίος απείλησε με πόλεμο σε περίπτωση που δε διατηρούνταν τα πατριαρχικά προνόμια. Έτσι η Πύλη υποχώρησε και στις 24 Δεκεμβρίου 1890 εξήγγειλε ότι τα προνόμια του Πατριαρχείου παρέμεναν σεβαστά.

Ο Διονύσιος πέθανε από αποπληξία στις 25 Αυγούστου 1891 και ετάφη στον περίβολο της Ζωοδόχου Πηγής της Μπαλουκλιώτισσας.

Πηγές
Οικουμενικό Πατριαρχείο
Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού

Αρχιεπίσκοποι Κρήτης
Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως
Μητροπολίτες Διδυμοτείχου
Μητροπολίτες Νικαίας
Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Άνθιμος Δ΄

Ο Άνθιμος Δ΄ (Βαμβάκης) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1840-1841 και 1848-1852.

Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Διετέλεσε πρωτοσύγγελος του Πατριαρχείου και κατόπιν εξελέγη μητροπολίτης Ικονίου (1825-1835), Λαρίσης (1835-1837) και Νικομηδείας (1837-1840). Το 1840 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, αλλά στην εκλογή του αντέδρασε ο Σουλτάνος Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, ο οποίος και τον εκθρόνισε. Αποσύρθηκε στην Πρίγκηπο, αλλά επανεξελέγη στον Οικουμενικό Θρόνο το 1848.

Στην δεύτερη αυτή Πατριαρχία του ασχολήθηκε με το ζήτημα της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία είχε αυτοανακηρυχθεί αυτοκέφαλη από το 1833, χωρίς να αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Διεξήγαγε μυστικές συνεννοήσεις και το 1850, κατόπιν επιστολών της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, συνεκάλεσε Μεγάλη Σύνοδο για το θέμα. Στις 29 Ιουνίου 1850, η Σύνοδος εξέδωσε Πατριαρχικό και Συνοδικό Τόμο, ο οποίος ανακήρυσσε με κανονικό τρόπο την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος και όριζε ότι η Εκκλησία θα διοικείται «κατά τους θείους και ιερούς κανόνας ελευθέρως και ακολύτως από πάσης κοσμικής επεμβάσεως».

Το 1852 επαύθη και πάλι και αποσύρθηκε ξανά στην Πρίγκηπο, όπου και έμεινε μέχρι το θάνατό του το 1878.

Παραπομπές

Πηγές
 Οικουμενικό Πατριαρχείο

Περαιτέρω ανάγνωση
 Πατριαρχικό και Συνοδικό γράμμα του Ανθίμου Δ΄ (1850), Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας

Ανθιμος Δ΄
Ανθιμος
Ανθιμος
Ανθιμος
Ανθιμος
Κωνστάντιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως

Το άρθρο αφορά στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Για τον ομώνυμο Αυτοκράτορα του Βυζαντίου δείτε: Κωνστάντιος Β´
Ο Κωνστάντιος Β΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1834-1835.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περί το 1764. Περί το 1812 εξελέγη Μητροπολίτης Κεστεντηλίου και στις 25 Ιανουαρίου 1827 Τορνόβου. Δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία, ούτε διοικητικές ικανότητες.

Εξελέγη Πατριάρχης στις 18 Ιουλίου 1834. Η εκλογή του θεωρείται αποτέλεσμα της ρωσοφοβίας του υπουργού εξωτερικών Περτέβ Πασά, αλλά και αντεκδικήσεων μεταξύ των Ρωμιών της Πόλης και της προσπάθειας προβολής του προκρίτου Παναγιωτάκη Αγγελόπουλου. Ως Πατριάρχης, ο Κωνστάντιος Β΄ έλαβε μέτρα κατά των προτεσταντών μισιοναρίων, διατάσσοντας το κλείσιμο όσων σχολείων ίδρυσαν ή διεύθυναν, καθώς και την απαγόρευση κυκλοφορίας των εντύπων τους.

Την επόμενη χρονιά, στις 26 Σεπτεμβρίου 1835, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Αποσύρθηκε στο Μέγα Ρεύμα του Βοσπόρου, όπου και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 17 Ιουνίου 1859. Ετάφη στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές 
 
 

Κωνσταντιος Β
Μητροπολίτες Τυρνόβου
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Τρίαθλο

Το άθλημα που ονομάζουμε τρίαθλο, είναι στην ουσία η διαδοχική συμμετοχή σε τρία αγωνίσματα: κολύμβηση, ποδηλασία, τρέξιμο.

Ο αθλητής συμμετέχει διαδοχικά στα τρία αγωνίσματα και μάλιστα συνεχόμενα (χωρίς κενό, πέραν αυτού που χρειάζεται για να φορέσει ρούχα ή να προσαρμόσει τον εξοπλισμό του).

Η σειρά των αγωνισμάτων μπορεί να αλλάζει, αλλά συνήθως το κολύμπι προηγείται και ακολουθούν, ποδήλατο και τρέξιμο ή τρέξιμο και ποδήλατο. Επίσης υπάρχει και ποικιλία στα αγωνίσματα ως προς την απόσταση ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν προκύψει και παραλλαγές ως προς το έδαφος στο οποίο διεξάγεται το κάθε αγώνισμα (το κολύμπι σχεδόν πάντα διεξάγεται σε ανοιχτή θάλασσα). Συνήθως ισχύουν λοιπόν τα ακόλουθα:

 Κολύμπι: 1 χλμ ή 1,5 χλμ ή 2 χλμ (στο ironman φτάνει και τα 3,5 χλμ)
 Ποδήλατο: 20 χλμ ή 40 χλμ ή 60 χλμ (στο ironman φτάνει τα 180 χλμ)
 Τρέξιμο: 5 χλμ ή 7 χλμ ή 10 χλμ (στο ironman το τρέξιμο έχει φτάσει σε απόσταση και τα 42χλμ. δηλαδή απόσταση μαραθωνίου)

Οι πιο διαδεδομένες αποστάσεις είναι:
 Τρίαθλο Ολυμπιακής Απόστασης (1500μ. - 40χλμ. - 10χλμ)
 Sprint Τρίαθλο (750μ. - 20χλμ. - 5χλμ)
 Ironman (4χλμ. - 180χλμ. - 42χλμ.)

Βέβαια υπάρχουν και παραλλαγές αυτών των αποστάσεων και διαφορετικοί συνδυασμοί μεταξύ των αγωνισμάτων, με τα πιο γνωστά τα:
 Δίαθλο (Τρέξιμο - Ποδηλασία - Τρέξιμο)
 Άκουαθλο (Κολύμβηση - Τρέξιμο)
(Συνήθως το τρίαθλο διεξάγεται σε ανοιχτή θάλασσα, και ασφάλτινες διαδρομές για τρέξιμο ή ποδήλατο με λογικές υψομετρικές διαφορές. Τα τελευταία χρόνια διοργανώνονται και τρίαθλα σε ανώμαλο ή ορεινό έδαφος με ποδήλατα βουνού και τρέξιμο σε ανώμαλο έδαφος και με πολύ μεγαλύτερες κλίσεις εδάφους (ανηφόρες ή κατηφόρες).

Είναι ολυμπιακό άθλημα από τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000.
Οι Ολυμπιονίκες μέχρι σήμερα στο τρίαθλο είναι: 
Άντρες: 
 Σίδνεϊ 2000:  Χρυσό Simon Whitfield(Καναδάς) Αργυρό Stephan Vuckovic (Γερμανία) Χάλκινο Jan Rehula (Τσεχία)
 Αθήνα 2004:   Χρυσό Hamish Carter (Ν. Ζηλανδία) Αργυρό Bevan Docherty (Ν. Ζηλανδία) Χάλκινο Sven Riederer (Ελβετία)
 Πεκίνο 2008:  Χρυσό Jan Frodeno (Γερμανία) Αργυρό Simon Whitfield (Καναδάς) Χάλκινο Bevan Docherty (Ν. Ζηλανδία)
 Λονδίνο 2012: Χρυσό Alistair Brownlee (Μ. Βρεττανία) Αργυρό Javier Gomez (Ισπανία) Χάλκινο Jonathan Brownlee (Μ. Βρεττανία)

Γυναίκες:
 Σίδνεϊ 2000:  Χρυσό Brigitte McMahon (Ελβετία) Αργυρό Michelle Jones (Αυστραλία) Χάλκινο Magali Messmer (Ελβετία)
 Αθήνα 2004:   Χρυσό  Kate Allen (Αυστρία) Αργυρό Loretta Harrop (Αυστραλία) Χάλκινο Susan Williams (Αμερική)
 Πεκίνο 2008:  Χρυσό Emma Snowsill (Αυστραλία) Αργυρό Vanessa Fernandes (Πορτογαλία) Χάλκινο Emma Moffatt (Αυστραλία)
 Λονδίνο 2012: Χρυσό Nicola Spirig (Ελβετία) Αργυρό Lisa Norden (Σουηδία) Χάλκινο Erin Densham (Αυστραλία)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Διεθνής Ομοσπονδία Τριάθλου
Ελληνική Ομοσπονδία Τριάθλου

Αθλήματα
Ολυμπιακά αθλήματα
Ατομικά αθλήματα
Αθλήματα αντοχής
Δημήτρης Παπαγερίδης

Ο Δημήτρης Παπαγερίδης (19 Απριλίου 1986) είναι Έλληνας πρωταθλητής της άρσης βαρών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις Σέρρες στις 19 Απριλίου 1986  και ζυγίζει 137 κιλά. Είναι γνωστός ως ο "Έλληνας Γίγαντας" και αναδείχθηκε πρωταθλητής κόσμου στους εφήβους το 2005 και στις 3 κατηγορίες, ζετέ, αρασέ και σύνολο. Το 2006 ήταν έκτος στην παγκόσμια κατάταξη στην κατηγορία των εφήβων. Εξάλλου, κατέκτησε συνολικά έξι μετάλλια στα πρωταθλήματα Ευρώπης εφήβων το 2004 και 2005. 

Επίσης κατέχει πολλές επιδόσεις στην κατηγορία υπερβαρέων βαρών. Στην κατηγορία των +105 κιλών, πέτυχε νέο ατομικό ρεκόρ (192 κιλά στο αρασέ και 230 κιλά στο ζετέ), στις 22 Απριλίου 2007, στη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανδρών, στη Σόφια και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Παραπομπές

Παπαγεριδης Δημητρης
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Αλμερία

Η Αλμερία είναι πόλη, λιμένας και πρωτεύουσα της ομώνυμης αυτοδιοίκητης επαρχίας Αλμερίας της Ισπανίας. Το 1947 ο πληθυσμός της ήταν 75.000, 40 χρόνια μετά, το 1984, ήταν 140.000. Χαρακτηριστικό στοιχείο της πόλης είναι το μεγάλο αραβικό φρούριο (Alcazaba).

Η κατοίκηση στο χώρο της σημερινής πόλης έχει αρχίσει σε αρκετά παλιά εποχή. Έχει βρεθεί προ-ρωμαϊκή κεραμική και υπάρχει πιθανότητα εδώ να βρισκόταν το ρωμαϊκό λιμάνι «Πόρτους Μάγκνους» (Μεγάλος Λιμένας). Επίσης οι ανασκαφές μέσα στην πόλη έχουν δείξει την ύπαρξη βιομηχανίας παστωμένων ψαριών, ενώ μέσα στο αραβικό κάστρο έχει βρεθεί σημαντική ποσότητα ρωμαϊκής κεραμικής της ύστερης αυτοκρατορικής εποχής (η οποία συμπεριλαμβάνει και λυχνάρια εισηγμένα από τη Βόρεια Αφρική).

Πριν την ανάδειξή της σε ναυτική βάση το 955, λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον αραβικό οικισμό της Al-Mariya (στα αραβικά σημαίνει "παρατηρητήριο"). Εκείνη τη χρονιά, ο χαλίφης Αμπντ αλ-Ραχμάν Γ΄ τον αναβάθμισε ως απάντηση σε κάποιες μεμονωμένες επιδρομές των Βίκινγκς αλλά και στα πλαίσια των γενικότερων στρατιωτικών και εμπορικών επιδιώξεών του στη Βόρειο Αφρική και τη δυτική Μεσόγειο. Κατά τον 11ο αι., η Αλμερία επεκτάθηκε ακόμη περισσότερο και έγινε πρωτεύουσα βασιλείου Ταϊφά από το 1013 έως το 1038. Στη συνέχεια έπεσε στα χέρια των Αλμοραβιδών και, για μικρό χρονικό διάστημα, κατακτήθηκε από το βασίλειο Ταϊφά της Βαλένθια. Το 1147, καταλήφθηκε από τον Αλφόνσο Ζ´ της Καστίλλης και του Λεόν αλλά αυτός δεν μπόρεσε να την κρατήσει. Τελικά, το 1488, καταλήφθηκε από τον Φερδινάνδο Β´ της Αραγωνίας, μετά από ένα σεισμό που είχε συμβεί τον προηγούμενο χρόνο. Το 1490, ο μουσουλμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε από την πόλη, όπως έγινε σταδιακά και στις υπόλοιπες περιοχές της Ισπανίας, κατά τον 16ο αιώνα.

Κατά την περίοδο του ισπανικού εμφυλίου πολέμου η Αλμερία παρέμεινε σχεδόν μέχρι το τέλος στα χέρια των κυβερνητικών στρατευμάτων. Στις 31 Μαΐου 1937 η πόλη βομβαρδίστηκε από το «θωρηκτό τσέπης» Άντμιραλ Σέερ (Admiral Scheer) του  Γερμανικού Στόλου σε αντίποινα για τον υπό των ισπανικών κυβερνητικών αεροπλάνων βομβαρδισμό του άλλου Γερμανικού «θωρηκτού τσέπης» Ντόϊτσλαντ (Deutschland), που ναυλοχούσε στον λιμένα Ίμπιζα των Βαλεαρίδων.

Ο σύγχρονος λιμένας παρουσιάζει ζωηρό εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο.

Στην Αλμερία πραγματοποιήθηκαν οι Μεσογειακοί Αγώνες 2005.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Collins, Roger. Oxford Archaeological Guides: Spain, Oxford University Press, 1998. ISBN 0-19-285300-7

Πόλεις της Ισπανίας
Λιμένες της Μεσογείου
Ιστορία του Ισλάμ
Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς

Ο Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς (1905 - ...) ήταν ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1904.

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1923 από τον Ήφαιστο Κωνσταντινούπολης και το 1928 πήρε μεταγραφή για την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε ως ομογενής. Πέντε χρόνια αργότερα (27 Σεπτεμβρίου 1933) πήγε στην Κύπρο ως παίκτης-προπονητής του Τραστ Λευκωσίας, όπου ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Στον Τραστ αγωνίστηκε την περίοδο 1933-1936. Ήταν αρχηγός και προπονητής της ομάδας. Κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο.

Στην εθνική Ελλάδας
Αγωνίστηκε 12 φορές με την εθνική Ελλάδας και πέτυχε 1 γκολ, το διάστημα μεταξύ 1930-1933. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαρτίου 1930 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Β' Ιταλίας. Στις 13 Δεκεμβρίου 1931 σημείωσε το μοναδικό του τέρμα με τη γαλανόλευκη φανέλα όταν άνοιξε το σκορ με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Β' Ουγγαρίας.

Καριέρα προπονητή
Την περίοδο 1934-35 ως προπονητής του Τραστ Λευκωσίας, κατέκτησε τόσο το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα όσο και το πρώτο Κύπελλο Κύπρου, ούσα η πρώτη ομάδα που πέτυχε το νταμπλ στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ακολούθως διετέλεσε προπονητής της Τουρκικής Λέσχης Λευκωσίας (1936-37) και του Πεζοπορικού Λάρνακας (1937-1940).

Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Κύπελλο Ελλάδας: 1931-32

Ως προπονητής
Πρωτάθλημα Κύπρου: 1934-35
Κύπελλο Κύπρου: 1934-35

Παραπομπές

Πηγές 

Η Ιστορία της ΑΕΚ , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996
Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001
 Το επίσημο site της ερασιτεχνικής ΑΕΚ
Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991

Βιβλιογραφία 

Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Τραστ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Ένωσις Νέων Τραστ
Προπονητές ποδοσφαίρου Πεζοπορικού Λάρνακας
Κόλπος Αλμερίας

Ο Κόλπος της Αλμερίας είναι μέγας κόλπος στη ΝΑ. Ισπανία που διανοίγετα σε πλάτος 24 μιλίων και εισδυτικού βάθους 8 μιλίων. Όρίζεται δε μεταξύ των ακρωτηρίων "Σαμπινάλ" και "Γκάτο" ή "Κάβο Γάτσο" όπως το αποκαλούν οι Έλληνες ναυτικοί.
Ο Κόλπος αυτός είναι εύκολα αναγνωρίσιμος από πολύ μακρυά χάριν της μεγάλης βουνοκορφής της Σιέρρα Νεβάδα, (ύψος 11000 πόδες), που δεσπόζει του κόλπου, αιώνια χιονισμένη, έτσι ώστε να είναι ορατή και από τις ακτές της Αφρικής.

Ο Κόλπος της Αλμερίας είναι πολύ γνωστός από το γεγονός ότι τα αλιεύματα εξ αυτού, κυρίως τόννων, αφενός τροφοδοτεί όλες τις κονσερβοβιομηχανίες, αφετέρου είναι ο πλουσιότερος αλιευτικός κόλπος της Μεσογείου.

Γεωγραφία της Ισπανίας
Κόλποι της Μεσογείου
Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο

Ο Φερδινάνδος Άλβαρο ντε Τολέδο ή Φερνάντο Άλβαρεθ ντε Τολέδο ι Πιμεντέλ (Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel, Πιεδραΐτα, 29 Οκτωβρίου 1507 - Λισαβόνα, 11 Δεκεμβρίου 1582) ήταν Ισπανός ευγενής, 3ος Δούκας της Άλμπα, δούκας του Ουέσκαρ, αντιβασιλέας της Νεαπόλεως, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών, καταγόταν από μία εκ των σημαντικότερων οικογενειών ευγενών της Καστίλλης.

Είχε σημαντικό ρόλο σε αριθμό μαχών, ευρισκόμενος στην υπηρεσία της Ισπανίας, κερδίζοντας, με αυτό τον τρόπο, την εύνοια και την συμπάθεια του Καρόλου Κουίντου. Υπό τον Φίλιππο Β΄, επιχείρησε να περιορίσει την δράση των επαναστατών στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, ενώ έλαβε το αξίωμα του αντιβασιλέα διαδεχόμενος την Μαργαρίτα της Πάρμας από το 1567 ως το 1573, ημερομηνία κατά την οποία ο Λουίς ντε Θουνίγα ι Ρεκεσένς τον διαδέχτηκε.

Η ονομασία με την οποία έχει μείνει γνωστός προήλθε από το κάστρο του στην Άλμπα ντε Τόρμες.

Πηγές 

Ισπανοί πολιτικοί
Ισπανοί στρατιωτικοί
Μπασκίρ

Οι Μπασκίρ είναι ένα μη σλαβικό έθνος της Ρωσίας. Είναι η κυρίαρχη εθνότητα του Μπασκορτοστάν, ενός από τα 86 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Οι Μπασκίρ μιλούν τη δική τους γλώσσα, η οποία ονομάζεται επίσης Μπασκίρ και ανήκει στις Τουρκικές γλώσσες. Οι περισσότεροι είναι μουσουλμάνοι, αλλά αρκετοί είναι και οι άθεοι. Σύμφωνα με την παρρωσική απογραφή του 2002  ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 1.700.000 μέλη, κάνοντάς τους το τέταρτο μεγαλύτερο έθνος της Ρωσικής Ομοσπονδίας μετά τους ρώσους, τους τατάρους και τους ουκρανούς. Το μεγαλύτερο μέρος τους κατοικεί στο Μπασκορτοστάν (περ. 1.200.000) και σε άλλες περιοχές του Βόλγα και των Ουραλίων.

Ιστορία 
Οι πρόγονοι των Μπασκίρ είχαν φινο-ουγγρική καταγωγή, όμως μεταξύ 10ου - 13ου αι. εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν από τη Χρυσή Ορδή. Ήταν οργανωμένοι σε νομαδικές αυτοδιοικούμενες φυλές, ασχολούμενες με την κτηνοτροφία και συχνά αποκομμένες μεταξύ τους. Δεν είχαν συγκροτήσει ενιαίο κρατικό μόρφωμα, αλλά ήταν διαμοιρασμένες σε διάφορα ταταρικά χανάτα του ύστερου μεσαίωνα: του Καζάν, της Σιβηρίας, της Ορδής των Νογκάι.

Τα εδάφη των Μπασκίρ περιήλθαν στους ρώσους μετά την παράδοση του Καζάν στον Ιβάν τον Τρομερό (1554-1555) - τότε οι εκπρόσωποι των βορείων και βορειοδυτικών φυλών παρουσιάσθηκαν στον τσάρο και δήλωσαν εθελοντικά υποταγή στο Βασίλειο της Ρωσίας. Οι φυλές αυτές αποτέλεσαν τη γέφυρα, μέσω της οποίας εντάχθηκαν όλοι οι ομόφυλοί τους. Παρ' όλα αυτά η ενσωμάτωσή τους δεν επιτεύχθηκε αβρόχοις ποσί, αφού έχουν καταγραφεί τρεις μεγάλες αντιρωσικές εξεγέρσεις (1676, 1707, 1735).

Υπό ρωσικό έλεγχο οι διάφορες φυλές ομογενοποιήθηκαν. Όταν το 1798 ιδρύθηκε η Συνέλευση των Μουσουλμάνων της Ρωσίας από την τσαρική κυβέρνηση, οι Μπασκίρ ήταν ένα από τα πρώτα συστατικά έθνη. Το 1865 τα εδάφη τους αναγνωρίσθηκαν από την κεντρική κυβέρνηση ως χωριστή διοικητική ενότητα, με την ίδρυση του Γκοβερνοράτου της Ουφά. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση μετατρέπονται σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, υπαγόμενη στη Ρωσική ΣΣΔ. Η ΑΣΣΔ των Μπασκίρ υπήρξε μάλιστα η πρώτη που έλαβε αυτή τη μορφή (1919). Το ίδιο καθεστώς (αυτόνομη Δημοκρατία υπαγόμενη στη Ρωσία) διατήρησε και μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης έως και σήμερα.

Πηγές 
 Βασική πηγή για τη συγγραφή του άρθρου υπήρξε η αγγλόφωνη wikipedia.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Bashinform, ειδησεογραφική ιστοσελίδα των Μπασκίρ

Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ισλάμ στη Ρωσία
Νομαδικές φυλές
Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Τουρκικά φύλα