joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Συντελεστής ΟΥΕΦΑ

Στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, οι συντελεστές ΟΥΕΦΑ (αγγλικά: UEFA coefficients) είναι τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την κατάταξη και την τοποθέτηση των εθνικών ομάδων και των συλλόγων στις διεθνείς και διασυλλογικές διοργανώσεις αντίστοιχα. Οι συντελεστές δημιουργήθηκαν το 1979 και υπολογίζονται από την Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA), η οποία είναι υπεύθυνη για το ποδόσφαιρο στην Ευρώπη.

Οι συντελεστές, οι οποίοι είναι όμοιοι στις διοργανώσεις ανδρών και γυναικών, χωρίζονται σε διεθνές επίπεδο στο συντελεστή εθνικών ομάδων (national team coefficients) και σε διασυλλογικό επίπεδο στο συντελεστή ομοσπονδιών συλλόγων (association club coefficients) ή αλλιώς κατάταξη χωρών (country rankings) και στο συντελεστή συλλόγων (club coefficients)

Συντελεστής χώρων Ουέφα 
Ο συντελεστής συσχέτισης χρησιμοποιείται για την κατάταξη των ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών της Ευρώπης και, επομένως, για τον προσδιορισμό του αριθμού των συλλόγων από μια ομοσπονδία που θα συμμετάσχουν στο Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ , το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ .

Η κατάταξη της UEFA καθορίζει τον αριθμό των ομάδων που αγωνίζονται στη σεζόν μετά την επόμενη, όχι την πρώτη σεζόν μετά τη δημοσίευση της κατάταξης. Έτσι, η κατάταξη στο τέλος της σεζόν 2022–23 καθορίζει την κατανομή των ομάδων ανά ομοσπονδία τη σεζόν 2024–25 (όχι 2023–24) της UEFA. Αυτό δεν σχετίζεται με την επιλογή των ομάδων που θα καλύψουν κάθε κατανομή μέσω των επιμέρους ομοσπονδιακών πρωταθλημάτων και εθνικών κυπέλλων (η οποία αποφασίζεται την προηγούμενη σεζόν).

Αυτός ο συντελεστής καθορίζεται από τα αποτελέσματα των συλλόγων των ομοσπονδιών στο UEFA Champions League , το UEFA Europa League και τα παιχνίδια UEFA Europa Conference League τις τελευταίες πέντε σεζόν. Δύο βαθμοί απονέμονται για κάθε νίκη από έναν σύλλογο και ένας για ισοπαλία (οι βαθμοί μειώνονται στο μισό στους προκριματικούς γύρους). Τα αποτελέσματα που καθορίζονται από την παράταση μετρούν για τον καθορισμό της κατανομής των βαθμών, αλλά τα αποτελέσματα καθορίζονται από τα πέναλτιδεν επηρεάζουν την κατανομή των πόντων, εκτός από τους πόντους μπόνους που δίνονται για την πρόκριση στους τελευταίους γύρους. Ο αριθμός των πόντων που απονέμονται κάθε σεζόν διαιρείται με τον αριθμό των ομάδων που συμμετείχαν για τη συγκεκριμένη ένωση στη συγκεκριμένη σεζόν. Αυτός ο αριθμός στρογγυλοποιείται στη συνέχεια σε τρία δεκαδικά ψηφία (π.χ. 2+2 ⁄ 3 θα στρογγυλοποιηθεί σε 2.666). 

Τρέχουσα κατάταξη

Notes

Παραπομπές

σύνδεσμοι 
Ζωντανή ενημέρωση των Συντελεστής ΟΥΕΦΑ
UEFA rankings for club competitions

ΟΥΕΦΑ
Καρπερή Σερρών

Η Καρπερή ή παλαιότερα Έλσιανη είναι χωριό του Δήμου Ηράκλειας στον Νομό Σερρών. Απέχει 27 χλμ από την πόλη των Σερρών και πρωτεύουσα του νομού. Επίσης, συνορεύει με τα χωριά Ψωμοτόπι στα βόρεια, Αμμουδιά στα ανατολικά, και Αναγέννηση στα νότια. Βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό αριθμούσε 837 μόνιμους κατοίκους. Επίσης, κοντά στο χωριό βρίσκεται η Λίμνη Κερκίνη. Η σύνδεση της Καρπερής με τα άλλα χωριά καθώς και με την πόλη των Σερρών αλλά και τη Θεσσαλονίκη γίνεται με υπεραστικό λεωφορείο τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα, το πρωί και το απόγευμα. Επιπλέον, η Καρπερή διαθέτει γήπεδο στο οποίο κάνει προπονήσεις η τοπική ομάδα του χωριού Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής. Στο χωριό, λειτουργούν δύο ιεροί ναοί: ο πρώτος του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του χωριού, και ο δεύτερος της Αγίας Παρασκευής η οποία εορτάζεται πανηγυρικά στις 26 Ιουλίου. Κατά τη διάρκεια της γιορτής της Αγίας Παρασκευής, διεξάγεται πανήγυρη, διάρκειας συνήθως επτά ημερών μαζί με την παραμονή και ανήμερα της γιορτής της Αγίας.

Κοινότητα

Πολιτιστικός Σύλλογος 
Το 2008, συστάθηκε εκ νέου ο Πολιτιστικός και Φιλανθρωπικός Σύλλογος Καρπερής με πολλές και σημαντικές δράσεις. Στα πλαίσια του συλλόγου λειτουργεί και μουσικοχορευτικό συγκρότημα ενηλίκων και μικρότερων παιδιών. Ο σύλλογος διοργανώνει καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου εκδηλώσεις.

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στην Καρπερή
 Χρήστος Αντωνίου, Έλληνας Βουλευτής
 Ιωάννης Γούσης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Νίκος Ηλιάδης, Έλληνας Βουλευτής
 Ηλίας Μέσσας, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως)
 Ιωάννης Μόσχος, Έλληνας Μακεδονομάχος κεντρικός πράκτορας
 Γεώργιος Πάγκαλος, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Θεόδωρος Πάγκαλος, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως)
 Δημήτριος Παπαφιλίππου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Β' τάξεως)
 Αθανάσιος Τσιλεμπότης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Γεώργιος Τσιλεμπότης, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος
 Γεώργιος Φιλίππου, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Β' τάξεως)

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δάσκαλος του Χοοχστράτεν

Με το συμβατικό όνομα Δάσκαλος του Χοοχστράτεν (φλαμανδικά: De Meester van Hoogstraten, κατά προσέγγισιν 1475 – 1530) φέρεται Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα κατά την περίοδο 1520 - 1530. Είναι πιθανό να ταυτίζεται με τον Πασκιέρ φαν ντερ Μερς (), μαθητή του Χανς Μέμλινγκ το 1483 και είναι γνωστός για τα έργα θρησκευτικού περιεχομένου. 

Ο καλλιτέχνης έλαβε το συμβατικό αυτό όνομα από ένα πολύπτυχο, το οποίο αρχικά βρισκόταν στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στο Χοοχστράτεν και σήμερα βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Ο καλλιτέχνης πιθανότατα καταγόταν από τη βόρεια Ολλανδία, αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως μανιεριστής της Αμβέρσας.

Ο καλλιτέχνης είχε, εν πολλοίς, μεγάλες υφολογικές ομοιότητες με τον Κουέντιν Μασσάις και, αν και είναι εμφανώς σχετιζόμενο με το ύφος του μανιερισμού της Αμβέρσας, σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζει τα έργα των αρχών του 16ου αιώνα που δημιουργήθηκαν στη Μπρυζ. Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης τον τοποθετούν στο περιβάλλον του Γκέραρντ Ντάβιντ, ο οποίος προς το τέλος της σταδιοδρομίας του είχε δραστηριοποιηθεί στην Αμβέρσα.

Έργα του βρίσκονται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου (Παναγία Βρεφοκρατούσα και Θρήνος για τον Ιησού), στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, στο Μουσείο Πούσκιν και στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Master of Hoogstraeten στο Artnet
 Paintings by Master of Hoogstraeten στον ιστότοπο Art UK

Φλαμανδοί ζωγράφοι
Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης Μπαράχας

Το Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης - Μπαράχας (ισπ. Aeropuerto Adolfo Suárez, Madrid-Barajas) (IATA: MAD, ICAO: LEMD) είναι πιο μεγάλο διεθνές αεροδρόμιο της Ισπανίας και ένα από τα κύρια αστικά κέντρα της αεροπορίας του κόσμου. από 24 Μαρτίου 2014 έχει όνομα του Αδόλφο Σουάρες.  Το αεροδρόμιο λειτουργεί ως κύριος κόμβος για την Ισπανικές Αερογραμμές Iberia.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Adolfo Suárez Madrid-Barajas Airport 
 Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης 'Barajas' 

Αεροδρόμια στην Ισπανία
Διεθνή αεροδρόμια
Μεταφορές στη Μαδρίτη
Μπαράχας
Διαμάντω Μανωλάκου

Η Διαμάντω Μανωλάκου (Πειραιάς, 1η Μαρτίου 1959) είναι Ελληνίδα πολιτικός. Εξελέγη Ευρωβουλευτής με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις ευρωεκλογές του 2004, και υπήρξε μέλος της ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου Ευρωπαϊκή ενωτική Αριστερά–βόρεια Πράσινη Αριστερά. Παραιτήθηκε στις 5 Ιουνίου του 2008, υπέρ του Κώστα Δρούτσα προκειμένου να αναλάβει θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2009, στις εκλογές Μαΐου και Ιουνίου του 2012, Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί συνδέσμοι 
 Η θητεία του Διαμάντω Μανωλάκου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο 
 Προσωπικό προφίλ του Διαμάντω Μανωλάκου στην ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου

Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Δάσκαλος της Βίβλου του Λίμπεκ

Με το συμβατικό όνομα Δάσκαλος της Βίβλου του Λίμπεκ (fl. 1489-94) φέρεται ξυλογράφος, γνωστός για τις εικονογραφήσεις του σε ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα γερμανικών τυπωμένων βιβλίων του μεσαίωνα (γνωστά και ως αρχέτυπα, λατ. incunabula), τη Βίβλο που εκτύπωσε ο Stephan Arndes στην πόλη του Λίμπεκ το 1494. Δικές του δημιουργίες είναι οι περισσότερες ξυλογραφίες που εμφανίζονται στην Πεντάτευχο.  Άλλα έργα που αποδίδονται με σχετική βεβαιότητα στον ίδιο καλλιτέχνη είναι το βιβλίο «Χορός του Θανάτου» (1489) που τυπώθηκε επίσης στο Λίμπεκ και ένα βιβλίο που περιέχει έργα του Τερέντιου, τυπωμένο στη Λυόν το 1493.    

Το ύφος των ξυλογραφιών του, που διακρίνονται για την εκλεπτυσμένη απόδοση των τοπογραφιών, παραπέμπει μάλλον στο ολλανδικό στυλ και δεν συναντάται γενικά στα πλαίσια της καλλιτεχνικής παραγωγής στην περιοχή του Λίμπεκ. Γι’ αυτό το λόγο εικάζεται πως επρόκειτο για περιπλανώμενο καλλιτέχνη. Ξυλογραφίες που πιθανολογείται πως φιλοτέχνησε εμφανίζονται κυρίως στη Γερμανία και στη Γαλλία, ωστόσο δεν υπάρχουν ισχυρά τεκμήρια για τον εντοπισμό του γεωγραφικού χώρου στον οποίο δραστηριοποιήθηκε. Πιθανότερο θεωρείται να ήταν φλαμανδικής καταγωγής ή να εκπαιδεύτηκε στη Φλάνδρα.

Οι φιγούρες του απεικονίζονται συχνά με παραμορφωμένα ή αφύσικα επιμηκυμένα πρόσωπα και με μια κλίση του κεφαλιού προς τα πίσω. Το βάδισμά τους δίνει επίσης την αίσθηση ότι είναι ασταθές, λόγω του αφύσικου ανοίγματος μεταξύ των ποδιών τους. Αρκετές ομοιότητες έχουν επισημανθεί σε σύγκριση με το έργο του Δασκάλου του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη Γάνδη. Έχει επίσης χαρακτηριστεί ως πρόδρομος ενός νέου ύφους που φέρει ομοιότητες με το πρώιμο έργο των Γιάκομπ Κορνέλις φαν Οοστσάνεν και Λούκας φαν Λέιντεν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ξυλογράφοι
Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι)

Είναι τοξωτή χαλύβδινη γέφυρα, επιβλητικά διακοσμημένη και ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Σηκουάνα στο 8ο διαμερίσμα του Παρισιού, συνδέοντας την περιοχή των Ηλυσίων Πεδίων με το ιστορικό συγκρότημα κτηρίων όπου δεσπόζει το "Μέγαρο των Απομάχων"( γαλ:Les Invalides). Θεωρείται ιστορικό μνημείο της Γαλλίας.

Ιστορία 
Το 1896 αποφασίστηκε  να χτιστεί η γέφυρα για να ανακουφίσει το Παρίσι από την κυκλοφοριακή συμφόρηση της εποχής και ταυτόχρονα θεωρήθηκε έργο υποδομής για την αναμενόμενη παγκόσμια έκθεση του 1900 που θα γινόταν στο Παρίσι. Τον θεμέλιο λίθο τον θέτει ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ και η γέφυρα ονομάζεται "Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄" για να τιμηθεί το όνομα του Τσάρου Αλεξάνδρου Γ΄ (πατέρα του Νικολάου Β΄), διότι είχε υπογράψει την Γαλλορωσική  συμμαχία του 1892. Την κατασκευή του έργου αναλαμβάνουν οι αρχιτέκτονες Μπερνάρ Κασιέ και Γκαστό Κουζίν καθώς και οι μηχανικοί Ζαν Ρεζάλ και Αμεντά Αλμπί, οι οποίοι παρουσιάζουν  ένα σχέδιο της  γέφυρας κατάλληλα κατασκευασμένης και διακοσμημένης ώστε να συμβολίζει την Γαλλορωσική φιλία αλλά και ταυτόχρονα να αναδεικνύει την θέα των ιστορικών κτηρίων της περιοχής. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1897 και τελείωσε έγκαιρα το 1900 πριν από την έναρξη της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού.

Διακόσμηση 
Στις εισόδους της γέφυρας βρίσκονται τέσσερα αγάλματα λιονταριών και αμέσως μετά υψώνονται 4 υποστηρικτικοί πυλώνες 17 μέτρων, στην κορυφή των οποίων υπάρχουν τα επιχρυσωμένα χάλκινα αγάλματα  φτερωτών Πηγάσων και της θεάς Φήμης.
Στους πρόποδες των πυλώνων της δεξιάς όχθης βρίσκονται πέτρινα αγάλματα με  αλληγορικές παραστάσεις  που αναφέρονται στις περιόδους της γαλλικής ιστορίας, και συγκεκριμένα στην εποχή του Καρλομάγνου και της σύγχρονης Γαλλίας. Παρόμοια, στους πυλώνες της αριστερής όχθης οι παραστάσεις των αγαλμάτων αναφέρονται  στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, καθώς και στην εποχή της γαλλικής αναγέννησης.
Τέσσερις περίτεχνοι πολυέλαιοι στα άκρα της γέφυρας και τριάντα δύο κηροπήγια κατά μήκος σε στυλ Αρ Νουβό φωτίζουν την γέφυρα.
Στο κέντρο της γέφυρας στις δύο πλευρές υπάρχουν χάλκινα αγάλματα των νυμφών. Η μία πλευρά με τις «Νύμφες του Σηκουάνα» και η άλλη με τις «Νύμφες του Νέβα» σε ένδειξη τιμής στην γαλλορωσική συμμαχία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αλεξανδρου Α
Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Ο Ασυμβίβαστος

Ο Ασυμβίβαστος είναι ελληνική ταινία του 1979 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Θωμόπουλου, με πρωταγωνιστή τον Παύλο Σιδηρόπουλο, παραγωγή της Γκρέκα Φιλμ του Μιχάλη Λεφάκη.

Πλοκή
Ο Παύλος είναι νεαρός φοιτητής της ιατρικής, γεμάτος όνειρα, αλλά και αμφισβήτηση για το εκπαιδευτικό και κοινωνικό κατεστημένο. Χρωστάει ένα μάθημα, αλλά το κρατάει. Έχει έρθει σε ρήξη με τον γιατρό και καθηγητή πατέρα του (Σταύρος Ξενίδης) και δε σκοπεύει να αποπερατώσει τις σπουδές του. Η κοπέλα του, Άννα (Μπέτυ Λιβανού), τον εγκαταλείπει και ο Παύλος επιλέγει την ανέμελη ζωή του μουσικού του δρόμου, ακολουθώντας έναν «φιλόσοφο», περιπλανόμενο τραγουδιστή ονόματι Απόστολο Φλου (Κώστας Βρεττός). Γνωρίζει μια άλλη κοπέλα, την Αναστασία (Ελένη Μανιάτη), η οποία στη συνέχεια όμως απομακρύνεται από αυτόν, διότι τον θεωρεί ανώριμο. Προσπαθεί να προωθήσει δισκογραφικά τη δουλειά του, αλλά αποτυγχάνει. Στο τέλος, έπειτα και από την αυτοκτονία του Φλου, ο Παύλος δείχνει να ενσωματώνεται στο σύστημα που απεχθανόταν: ερωτεύεται και παντρεύεται μια δημοσιογράφο, την Ειρήνη (Βέρα Κρούσκα), αποκτά οικογένεια, παίρνει το πτυχίο του και αρχίζει να εργάζεται ως γιατρός.

Η μουσική
Η μουσική επένδυση της ταινίας (πρωτοκυκλοφόρησε το 1979 κι έκτοτε επανεκδόθηκε πολλές φορές) περιείχε συνθέσεις του Ανδρέα Θωμόπουλου και του Γιώργου Θεοδωράκη, γιου του Μίκη. Περιλάμβανε, επίσης, το τραγούδι των Μίκη Θεοδωράκη και Λευτέρη Παπαδόπουλου «Κάποτε θα 'ρθουν». Τα τραγούδια ερμήνευε ο Σιδηρόπουλος με την κιθάρα του. Το χαμηλών τόνων ύφος των συνθέσεων βρισκόταν σε ευθεία αντίθεση με τις ροκ καταβολές του, και μάλιστα σε μια στιγμή που ο Σιδηρόπουλος είχε μόλις κυκλοφορήσει το καθαρόαιμο ροκ άλμπουμ Φλου με το συγκρότημα Σπυριδούλα. Η «ανακάλυψη», πάντως, από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του τραγουδιού «Να μ’ αγαπάς», συνετέλεσε στο να γίνει γνωστός ο Σιδηρόπουλος στο ευρύτερο κοινό.

Υποδοχή
Η ταινία προβλήθηκε στο 20ό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (Θεσσαλονίκη, 1-7 Οκτωβρίου 1979) χωρίς κάποια αναγνώριση. Απογοήτευσε, μάλιστα, μερίδα του κοινού της, που ανέμενε από το Θωμόπουλο μια ταινία στο ύφος της προηγούμενης δουλειάς του «Αλδεβαράν». 
Στις αίθουσες των κινηματογράφων δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία, κόβοντας 32.000 εισιτήρια. Η συμμετοχή του Σιδηρόπουλου ως ηθοποιού και μουσικού, ο οποίος βρισκόταν τότε στο απώγειο της καριέρας του, όπως και τα χαλαρά αυτοβιογραφικά στοιχεία της (στα οποία είχε επενδύσει η παραγωγή), δεν έπεισαν το κοινό του, εξαιτίας της πολύ «ήπιας», από μουσικής απόψεως, παρουσίας του. Ωστόσο αργότερα, τράβηξε την προσοχή, ως καταγραφή του καλλιτέχνη και της εποχής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ταινίες του 1979
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κυβερνείο Ισμαηλίας

To Κυβερνείο της Ισμαηλίας (αραβικά : محافظة الإسماعيلية‎‎ Muḥāfaẓat al-ʾIsmāʿīliyyah) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου
με πρωτεύουσα την πόλη Ισμαηλία. Έχει πληθυσμό 942,832 κατοίκους κι έκταση 1,442 τ.χλμ..

Γεωγραφία 
Το κυβερνείο βρίσκεται στην Διώρυγα του Σουέζ και συνορεύει στα ανατολικά με το Κυβερνείο Βορείου Σινά και το Κυβερνείο Σαρκία, στα βόρεια με το Κυβερνείο Πορτ Σάιντ και στα νότια με το Κυβερνείο Σουέζ. Το κυβερνείο έχει πέντε πόλεις, τις : Ισμαηλία, Φαγιέντ, Αλ Ταλ, Τελ αλ Κεμπίρ και Καντάρα.

Ιστορία 
Είναι από τα παλαιότερα κυβερνεία της Αιγύπτου, το 1913 αναφέρεται με έκταση 4 τ.χλμ. και πληθυσμό 11448 κατοίκους, περιελάμβανε μόνο την πόλη της Ισμαηλίας. Το 1947 δεν αναφέρεται, έχει καταργηθεί κι ενσωματωθεί στο Κυβερνείο Καναλίου για να ξαναδημιουργηθεί το 1950.

Διοικητική διαίρεση

Παραπομπές 

Κυβερνεία της Αιγύπτου
Κάστρο Μαμουρέ

Το Κάστρο Μαμουρέ () είναι μεσαιωνικό κάστρο στην Περιοχή Αναμούρ της Επαρχίας Μερσίνης, στην Τουρκία.

Γεωγραφία 
Το κάστρο ευρίσκεται επί των ακτών της Μεσογείου με συντεταγμένες περίπου , επί του αυτοκινητόδρομου D400, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων ανατολικά του Αναμούρ και 216 χιλιομέτρων δυτικά της Μερσίν.

Ιστορία 
Το κάστρο ανεγέρθηκε από τους μονάρχες του Αρμένικου Βασιλείου της Κιλικίας επάνω στα θεμέλια ρωμαϊκού κάστρου του 4ου αιώνα. Σχεδιασμένο για προστασία ενάντια στους πειρατές, επισκευάστηκε στην διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου και κατά την διάρκεια των Σταυροφοριών. Όταν ο Αλαατίν Κεϊκουμπάτ Α΄ των Σελτζούκων Τούρκων κατέλαβε τα ερείπια του κάστρου το 1221, έχτισε μεγαλύτερο κάστρο, χρησιμοποιώντας τμήματα των προγενέστερων οχυρώσεων. Αργότερα, πέρασε υπό τον έλεγχο της Δυναστεία των Καραμανιδών (η οποία εξουσίαζε Τουρκικό κράτος στην Μικρά Ασία). Παρά το γεγονός πως η ακριβής ημερομηνία παραμένει αβέβαιη, σύμφωνα με επιγραφή του Ιμπραΐμ Β΄ του Καραμάν το 1450, το κάστρο κατελήφθη κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Μαχμούτ (1300–1311). Το κάστρο μετονομάστηκε σε Μαμουρέ (ευήμερο) έπειτα από τις επισκευές που υπέστη από τον Μαχμούτ. Το 1469, το κάστρο προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην συνέχεια επισκευάστηκε κατά την διάρκεια του 15ου, του 16ου και του 18ου αιώνα, ενώ ένα τμήμα του κάστρου χρησιμοποιήθηκε ως καραβανσαράι.

Αρχιτεκτονική 

Το κάστρο, έκτασης 23.500 m², είναι περικυκλωμένο από τάφρο. Οι 39 πύργοι και προμαχώνες του συνδέονται μεταξύ τους από μεγάλα τείχη. Το κάστρο έχει τρεις εσωτερικές αυλές: μία στα δυτικά, μία στα ανατολικά και μία στα νότια. Η δυτική αυλή περιλαμβάνει ένα μικρό κτιριακό σύμπλεγμα αποτελούμενο από ένα τζαμί με έναν μόνον μιναρέ και ένα ερειπωμένο χαμάμ. Η νότια αυλή περιλαμβάνει τα ερείπια ενός φάρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

https://web.archive.org/web/20011021064228/http://www.anamur.gen.tr/eng/indx.htm
Σειρά φωτογραφιών με θέμα το κάστρο.

Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Φρούρια στην Τουρκία
Κάστρα στην Τουρκία
Έρουλοι

Οι Έρουλοι ήταν γερμανικό φύλο της αρχαιότητας που προερχόταν πιθανώς από τη Σκανδιναβία.
Στον 3ο αιώνα, φεύγοντας από την περιοχή τους, εισέβαλαν στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Απωθώντας τους Οστρογότθους, επέδραμαν μεταξύ άλλων πόλεων στην Αθήνα (267) πυρπολώντας τα μνημεία της, από τα οποία λιγοστά σώθηκαν, ανάμεσά τους ο ναός του Ηφαίστου (Θησείο), το Ρολόι του Ανδρόνικου Κυρρήστου (Αέρηδες), το Πάνθεον κ.α.. Το βασίλειο τους, που βρισκόταν στη περιοχή του ποταμού Έλβα, διαλύθηκε κατά τον 6o αιώνα, όταν τους διέλυσαν οι Λομβαρδοί, προγενέστεροι σύμμαχοί τους μεταξύ του 494 και 508.

Πόλεις που λεηλατήθηκαν από τους Έρουλους
αρχαία Αθήνα
Βυζάντιο
Χρυσόπολις
Λήμνος
Σκύρος
αρχαία Σπάρτη
αρχαία Κόρινθος

Παραπομπές σημειώσεις

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 

Γερμανικές φυλές
Ιστορία της Γερμανίας
Μελίσσι Πέλλας

Το Μελίσσι είναι χωριού στον Δήμο Πέλλας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά των Γιαννιτσών. Έχει πληθυσμό περίπου 1.000 κατοίκων και μάλιστα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Δήμου Πέλλας. Το χωριό παλιά ονομαζόταν Μπαλίτζα, τώρα όμως η επίσημη ονομασία του είναι "το Μελίσσιον".

Εξω από το χωριό περνάει ένα ποτάμι, το οποίο ονομάζεται Μπαλίτσας και είναι παραπόταμος του Λουδία. Δίπλα στο ποτάμι είναι κτισμένο το εξωκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής, όπου κάθε χρόνο, μια εβδομάδα μετά το Πάσχα γιορτάζεται η γιορτή της Ζωοδόχου πηγής με παραδοσιακούς, τοπικούς χορούς (πανηγύρι) και η κύρια Εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Βασίλειο.

Μεγάλο μέρος των κατοίκων του Μελισσίου εγκαταστάθηκε σε αυτό το 1974, με καταγωγή απο το χωριό Ασβεσταριό.Κατοικούν λοιπόν σε αυτό άτομα ποντιακής καταγωγής,ντόπιοι Ασβεσταριώτες,οικογένειες Βλάχων και Καραμανλήδες, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν εγκατασταθεί σε αυτό και τουλάχιστον 40 οικογένειες Αθίγγανων.

Το χωριό διαθέτει ολοκληρωμένα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Επίσης διαθέτει 6/θέσιο δημοτικό σχολείο που φιλοξενεί τα παιδιά των κατοίκων και ένα Νηπιαγωγείο.Στη μετέπειτα εκπαίδευση τα παιδιά παρακολουθούν μαθήματα σε Γυμνάσιο και Λύκειο των Γιαννιτσών.

Υπάρχει επίσης τοπική ποδοσφαιρική ομάδα καθώς και οργανωμένο γήπεδο ποδοσφαίρου, αλλά και ο εκπολιτιστικός Σύλλογος "Γκόνος Γιώτας", που ασχολείται τόσο με πολιτιστικές αλλά και φιλανθρωπικές δραστηριότητες.

Οι κάτοικοι του ασχολούνται με καλλιέργειες δένδρων, βαμβακιών και σιταριού. Σε μικρότερο βαθμό καλλιεργούν, επιπλέον, ρόδια και σπαράγγια, ενώ διατηρούνται και δύο μικρές κτηνοτροφικές μονάδες. Στο παρελθόν είχε γνωρίσει μεγάλη ανάπτυξη η παραγωγή καπνού, η οποία όμως διεκόπη στις αρχές του 2000.

Υπάρχουν επίσης καφετέριες, κρεοπωλεία, ένα φαρμακείο καθώς και ένα δημόσιο ιατρείο, το οποίο επισκέπτεται ένας αγροτικός ιατρός 2 φορές την εβδομάδα.

Ακόμα, η συγκοινωνία με την πόλη των Γιαννιτσών είναι συχνή, εύκολη και προσιτή. Επίσης συχνή είναι και η καθημερινή μετάβαση στη Θεσσαλονίκη μέσω λεωφορείων και αντίστοιχα στην Αθήνα. 

Δήμος Πέλλας
Χωριά του νομού Πέλλας
Τιουμέν

Το Τιουμέν (ρωσικά: Тюмень, ) είναι ρωσική πόλη στην Σιβηρία, διοικητικό κέντρο στην περιφέρεια Τιουμέν. Η πόλη ιδρύθηκε στις 29 Ιουλίου 1586, όταν κατασκευάστηκε εκεί ένα οχυρό, και είναι η παλαιότερη ρωσική πόλη στη Σιβηρία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 581.907 κατοίκους και ήταν η 25η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Αποτελεί σημαντικό κέντρο στον Υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο. Στην πόλη βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο Ρόστσινο. Η πόλη βρίσκεται σε πλούσιο πετρελαιοπαραγωγά εδάφη.

Γεωγραφία  
Το Τιουμέν βρίσκεται στο νότο της δυτική Σιβηρίας, στις όχθες του ποταμού Τουρά. Κάθε άνοιξη, η περιοχή γύρω από την πόλη πλημμυρίζει, λόγω του λιώσιμου των χειμερινών πάγων του ποταμού Τουρά.

Εθνοτική σύνθεση 
Ο πληθυσμός του Τιουμέν αποτελείται κυρίως από Ρώσους, με μικρότερες μειονότητες Τατάρων, Ουκρανών, Αζέρων και άλλων εθνικοτήτων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Όμπλαστ του Τιουμέν
Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κώστας Φαλελάκης

Ο Κώστας Φαλελάκης είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1963 σε ένα χωριό της Κρήτης στον νομό Χανίων (Ραβδούχα).

Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σειρές στην τηλεόραση, κυρίως σε δραματικές και αστυνομικές σειρές, όπως η 10η εντολή, ο Κόκκινος Κύκλος, η Ανατομία ενός εγκλήματος, η Διπλή αλήθεια κ.ά. Το 2015 έλαβε στα Queer Theatre Awards το βραβείο του Α' Ανδρικού ρόλου για τη θεατρική παράσταση Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή.

Ήταν ο τελευταίος σύντροφος του Μηνά Χατζησάββα.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Γκέι ηθοποιοί
Ζιτόμιρ

Το Ζιτόμιρ (ουκρανικά: Жито́мир) είναι πόλη στη βορειοδυτική Ουκρανία. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Τέτεριβ. Εκτιμάται ότι το 2013 είχε 271.303 κατοίκους. Το Ζιτόμιρ είναι σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος. Στο παρελθόν βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε το Κίεβο με το Μπρεστ. Σήμερα βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Μ6, ο οποίος ενώνει το Κίεβο και το Λβιβ, ενώ ενώνεται επίσης με τη Βαρσοβία, το Μινσκ και το Ιζμαήλ. Είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο.

Διοικητική διαίρεση 
Η πόλη υποδιαιρείται σε δύο διοικητικές περιοχές:

Ιστορία 

Το Ζιτόμιρ είναι μία από τις παλαιότερες πόλεις της Ουκρανίας. Από την εποχή του μεσαίωνα και μέχρι σήμερα  ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Το 1918 είχε την έδρα της στην πόλη η κυβέρνηση της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ζιτομιρ
Super Victor

Ο Super Victor είναι η μασκότ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2016, το οποίο θα διεξαχθεί στην Γαλλία. Αναπαριστά ένα μικρό αγόρι, το οποίο κατέχει υπερδυνάμεις χάρη στην κάπα και τα μαγικά παπούτσια του, τα οποία του δίνουν την δυνατότητα να ίπταται, να είναι ένας μικρός μάγος του ποδοσφαίρου και να δίνει από την μαγεία του τριγύρω του.

Όνομα 

Η παρουσίαση της μασκότ έλαβε χώρα στην διάρκεια της φιλικής αναμέτρησης Γαλλίας-Σουηδίας στις 18 Νοεμβρίου 2014 στην Μασσαλία, καθώς και λίγες ώρες νωρίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν διέθετε όνομα έως τις 30 Νοεμβρίου 2014, ημερομηνία κατά την οποία το όνομά της γνωστοποιήθηκε στην διάρκεια της εκπομπής Téléfoot του TF1. Για την επιλογή της ονομασίας της μασκότ, οι διαδικτυακοί χρήστες οι οποίοι επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία είχαν τρεις επιλογές ψήφου: Driblou, Goalix και Super Victor. Η τελευταία επελέγη με ποσοστό 48% επί του συνόλου των ψήφων, έναντι 27% για το Goalix και 25% για το Driblou. Σύμφωνα με την διοργανώτρια επιτροπή, το Super Victor συμβολίζει τόσο την νίκη, όσο και τους υπερήρωες. Επιπλέον, το Super Victor είναι διεθνής ονομασία.

Χαρακτηριστικά 

Ο Super Victor διαθέτει μια κόκκινη κάπα, μαγικά παπούτσια και μια μπάλα τα οποία βρήκε μέσα σ'ένα μαγικό σεντούκι, ενώ έπαιζε ποδόσφαιρο με τους φίλους του. Έχει την ικανότητα να ίπταται και να εφευρίσκει νέες ποδοσφαιρικές ντρίμπλες. Αποστολή του είναι να φέρνει την χαρά και την καλή διάθεση σε όλους τους φιλάθλους ανά τον κόσμο. Δημιουργήθηκε από την Zebrand, γαλλική εταιρεία design.

Παραπομπές 

Μασκότ ποδοσφαίρου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Beau Jeu

Η Beau Jeu είναι η επίσημη μπάλα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2016 το οποίο θα διεξαχθεί στην Γαλλία από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου 2016. Κατασκευάστηκε από την γερμανική εταιρεία αθλητικών ειδών Adidas, ενώ τα αποκαλυπτήριά της έγιναν στις 12 Νοεμβρίου 2015 στον ηλεκτρονικό λογαριασμό του Ζινεντίν Ζιντάν στο Instagram.

Χαρακτηριστικά 

Η Adidas ανέφερε πως χρησιμοποίησε εκ νέου τα καινοτόμα χαρακτηριστικά της Brazuca, της μπάλας του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2014 στη Βραζιλία. Είναι ευδιάκριτα, άλλωστε, τα ίδια φύλλα πολυουρεθάνης που φέρουν και οι δύο σφαίρες. Ο σχεδιασμός της Beau Jeu είναι συνδεδεμένος με τη Γαλλία μέσω της χρήσης των τριών χρωμάτων της γαλλικής σημαίας, δηλαδή του μπλε, του άσπρου και του κόκκινου. Η Adidas συμπεριέλαβε, επίσης, ασημένιες λεπτομέρειες οι οποίες υπενθυμίζουν στο τρόπαιο Ανρί-Ντελωναί. Τα γραφιστικά χαρακτηριστικά που απεικονίζονται στα φύλλα της μπάλας απεικονίζουν τα γράμματα E, U, R και Ο και τους αριθμούς 2, 0, 1 και 6.

Παραπομπές 

Μπάλες ποδοσφαίρου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Νέα Πέτρα Σερρών

Η Νέα Πέτρα είναι οικισμός που υπάγεται στον δήμο Νέας Ζίχνης στην  Περιφερειακή Ενότητα Σερρών που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”  και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Νέα Πέτρα ανήκε στο τοπικό διαμέρισμα Νέας Πέτρας.

Ιστορία
Σύμφωνα με το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης στη Νέα Πέτρα εγκαταστάθηκαν κάτοικοι από την Πέτρα (Kayali)  της Ανατολικής Θράκης η οποία βρίσκεται βορειοδυτικά των Σαράντα Εκκλησιών. Με την αρχή των Βαλκανικών Πολέμων έφτασαν στην Πέτρα Βούλγαροι και έμειναν εκεί μέχρι το 1913 οπότε και η ευρύτερη περιοχή της Πέτρας επανήλθε σε Τουρκική διοίκηση. Αρκετές οικογένειες από την Πέτρα κατέφυγαν στην Νέα Πέτρα, σε άλλα σημεία των Σερρών, της Κομοτηνής (Νέα Πέτρα Ροδόπης) και της Ξάνθης ενώ κάποιοι εγκαταστάθηκαν κοντά στη Θεσσαλονίκη. 

Με την Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 εγκαταστάθηκαν επίσης στη Νέα Πέτρα κάποιες οικογένειες από Αρβανίτες Ανατολικής Θράκης (καταγόμενοι αρχικά από την Κορυτσά), καθώς ο ελληνισμός της Ανατολικής Θράκης αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Ελλάδα. Τέλος, η Νέα Πέτρα πριν το 1927 ονομαζόταν Τσιάνος.

Έθιμο Γυναικοκρατίας
Από το 1923 και κάθε χρόνο στις 8 Ιανουρίου αναβιώνει στη Νέα Πέτρα το έθιμο της Γυναικοκρατίας ή αλλιώς το έθιμο της Μπάμπως καθώς και τα Βρεξούδια. Σύμφωνα με το έθιμο οι γυναίκες της Νέας Πέτρας τιμούν τη γηραιότερη γυναίκα του χωριού και κατά τη διάρκεια του εθίμου δεν επιτρέπεται η παρουσία των ανδρών οι οποίοι καταβρέχονται σε περίπτωση που πλησιάσουν ενώ ταυτόχρονα οι γυναίκες του χωριού προσπαθούν να τους αποσπάσουν κάποιο ρούχο το οποίο στη συνέχεια θα δημοπρατήσουν.

Πληθυσμός

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στην Νέα Πέτρα
 Μιχάλης Τζελέπης, Έλληνας Βουλευτής

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Αθλητικός Ροδιακός Σύλλογος

Ο Αθλητικός Ροδιακός Σύλλογος (Α.Ρ.Σ. ή Ροδιακός) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Ρόδου. Στη σύγχρονή του μορφή ιδρύθηκε το 1960 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου.

Ιστορία 
Ο Ροδιακός ιδρύθηκε το 1960 μετά από συγχώνευση των ομάδων της Ρόδου «Ατρόμητος Κάστρου» και «Α.Ε. Πανωγιαννίων» και μετονομασία της ΑΕΠ . Η Α.Ε.Π. είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα ΕΠΣΔ και συμμετείχε στην πρώτη άτυπη διοργάνωση της Β΄ Εθνικής. Σαν Ροδιακός πια, πρωταγωνιστώντας στο πρωταθλημα Δωδεκανήσου, συμμετείχε και στις επόμενες δυο διοργανώσεις για την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1961 και το 1962, φτάνοντας μάλιστα το 1962 ως την τελική φάση. Πολύ κοντά στην άνοδο στην Α΄ Εθνική έφτασε και την επόμενη περίοδο 1962-63 που η Β΄ Εθνική πια μονιμοποιήθηκε. Αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική ως το 1967 με εξαίρεση την περίοδο 1965-66 που αγωνίστηκε και κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Δωδεκανήσου. Το 1968 ουσιαστικά εξαναγκάστηκε από την χούντα σε συγχώνευση με τον Διαγόρα και το Δωριέα για τη δημιουργία του Α.Σ. Ρόδος. Με την μεταπολίτευση ο Ροδιακός επανιδρύθηκε, χωρίς όμως να καταφέρει ξανά να ξεφύγει από τα επίπεδα του πρωταθλήματος της ΕΠΣΔ.Από την σεζόν 2013-14 έως και την σεζόν 2015-16 αγωνιζόταν στην Β'ΕΠΣΔ,αλλά υποβιβάστηκε την τελευταία σεζόν στην Γ'ΕΠΣΔ όπου την σεζόν 2016-17 τερμάτισε 7η στον όμιλο με 19 βαθμούς,αφού προηγήθηκαν κάποιες εσωτερικές διοικητικές διαταραχές.

Διακρίσεις 
 (2) Πρωταθλήματα ΕΠΣΔ (1961-62, 1965-66)
 (5) Κύπελλα ΕΠΣΔ (1960-61, 1961-62, 1963-64, 1966-67, 1985-86)
 (1) 2η θέση στη Β΄ Εθνική (1962-63)

Πορεία στα Εθνικά Πρωταθλήματα

Παραπομπές 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960
Αθλητικοί σύλλογοι Ρόδου
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Νέα Δεξιά (Ελλάδα)

Η Νέα Δεξιά (ΝΕ.ΔΕ.) είναι ένα ακροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε στις 13 Μαΐου 2016. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι ο δικηγόρος Φαήλος Κρανιδιώτης.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι μέλος του Κόμματος Ταυτότητας και Δημοκρατίας.

Ιστορικό
Η Νέα Δεξιά ιδρύθηκε στις 13 Μαΐου 2016 από το τέως μέλος της πολιτικής επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και στενό συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Φαήλο Κρανιδιώτη, λίγους μήνες μετά τη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία. Λίγες ημέρες αργότερα, σε ειδική εκδήλωση έγινε η επίσημη παρουσίαση του κόμματος και των στελεχών του.

Στις 15 Μαρτίου 2018, το κόμμα έγινε δεκτό στο Κίνημα για μία Ευρώπη των Εθνών και της Ελευθερίας

Στα τέλη του 2018, ενόψει των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών του 2019 υπήρξε καταρχήν συμφωνία για εκλογική συνεργασία της Νέας Δεξιάς με την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου. Η διαφαινόμενη σύμπραξη οδήγησε στην αποχώρηση από το κόμμα αρκετών στελεχών, μεταξύ άλλων και του αντιπροέδρου Παναγιώτη Δούμα, τα οποία ίδρυσαν αργότερα την πολιτική κίνηση Έθνος και Ελευθερία. Ωστόσο, τα δύο κόμματα δεν κατέληξαν σε τελική συμφωνία, με το Φαήλο Κρανιδιώτη να ανακοινώνει την αυτόνομη κάθοδο της Νέας Δεξιάς στις εκλογές, διαψεύδοντας σενάρια συνεργασίας με άλλα κόμματα της δεξιάς.

Τον Απρίλιο του 2019 πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο του κόμματος, κατά τη διάρκεια του οποίου προβλήθηκε μαγνητοσκοπημένο μήνυμα της Μαρίν Λεπέν και ανακοινώθηκαν τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών. Το παρόν έδωσαν ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής Βασίλης Τσιάρτας και ο πρώην ελληνοαμερικανός κατάσκοπος Στηβ Λάλας, χωρίς ωστόσο να είναι υποψήφιοι. Το συνέδριο επικύρωσε και το καταστατικό και εξέλεξε την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.

Στις ευρωεκλογές το ίδιου χρόνου το κόμμα έλαβε 0,66% των ψήφων, χωρίς να εκλέξει ευρωβουλευτή. Στις εθνικές εκλογές που προκηρύχθηκαν αργότερα, ανακοινώθηκε ότι η Νέα Δεξιά δεν θα συμμετάσχει.

Τον Ιανουάριο του 2021 ανακοινώθηκε σε συνέντευξη τύπου η συνεργασία της Νέας Δεξιάς με τη δημιουργία, ξανά! του Θάνου Τζήμερου, υπό τον εκλογικό συνασπισμό «Δημιουργία». Ένα χρόνο αργότερα, ανακοινώθηκε η ίδρυση της Εθνικής Δημιουργίας, με την προσθήκη της πολιτικής κίνησης «Εθνική Συμφωνία» του ανεξάρτητου βουλευτή Κωνσταντίνου Μπογδάνου.

Πτέρυγα νεολαίας
Η Νεολαία Εθνικής Δράσης είναι η οργάνωση νεολαίας της Νέας Δεξιάς.

Αποτελέσματα εκλογών

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Συντηρητικά κόμματα
Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Λουίς Ενρίκε (ποδοσφαιριστής)

Ο Λουίς Ενρίκε Μαρτίνεθ Γκαρθία (ισπανικά: Luis Enrique Martínez García, ισπανική προφορά:  lwis enˈrike], 8 Μαΐου 1970 - ) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Περισσότερο γνωστός είναι ως Λουίς Ενρίκε, ξεκίνησε αγωνιζόμενος ως αγωνιζόταν ως δεξιός ακραίος επιθετικός, αλλά εξ αιτίας των αθλητικών χαρισμάτων του, αγωνίστηκε, κατά καιρούς, σε όλες τις θέσεις εκτός αυτών του κεντρικού αμυντικού και του τερματοφύλακα. 

Σε συλλογικό επίπεδο, ο Λουίς Ενρίκε ήταν ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν και στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπαρτσελόνα. Και στις δύο έκανες πολλές και καλές εμφανίσεις, κατακτώντας και αρκετά τρόπαια. Μεταξύ άλλων με τη Ρεάλ Μαδρίτης πήρε ένα πρωτάθλημα Ισπανίας κι ένα Κύπελλο, ενώ με την Μπαρτσελόνα δύο πρωταθλήματα και δύο κύπελλα, καθώς κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων, τη σεζόν 1996-97. Αγωνίστηκε, επίσης, και με την εθνική του σε διάφορα τμήματά της, κάνοντας 62 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 12 γκολ στην Ανδρών. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε πάνω από 500 επίσημους αγώνες, πετυχαίνοντας πάνω από 100 γκολ.

Το 2008, ξεκίνησε και την προπονητική του καριέρα, με την Μπαρτσελόνα Β. Μετά από τρία χρόνια ανέλαβε τη ΑΣ Ρόμα. Ενώ τη σεζόν 2013-14 ανέλαβε τη Θέλτα. Περισσότερη καταξίωση στην προπονητική του καριέρα γνώρισε όταν έγινε προπονητής της Μπαρτσελόνα, με την οποία έχει κατακτήσει έως τώρα ένα τρεμπλ τη σεζόν 2014-15 κι ένα νταμπλ τη σεζόν 2015-16. Αποχώρησε από την Μπαρτσελόνα, το 2017 και αντικαταστάθηκε από τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Στις 9 Ιουλίου 2018 ανακοινώθηκε επίσημα ως προπονητής της εθνικής Ισπανίας.Στις 29 Αυγούστου διαπιστώθηκε ο θάνατος της κόρης του Xana Martinez,το οποίο προκάλεσε απόλυτη  θλίψη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

FC Barcelona official profile

National team data

Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Αστουριανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν Β
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπαρτσελόνα Β
Προπονητές ποδοσφαίρου Θέλτα Βίγο
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπαρτσελόνα
FIFA 100
Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Ρόμα
Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό
Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ισπανίας
Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
SoShy

Η Ντέμπορα Σάρα Έπστεϊν, περισσότερο γνωστή ως SoShy, είναι γαλλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1982. Τα παιδικά  της χρόνια έζησε στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες.. Η μητέρα της κατάγεται από την Αργεντινή και Ιταλία και ο πατέρας της από την Ρωσία και Ουκρανία.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός αλλά γρήγορα διαπίστωσε την αγάπη της για την μουσική. Για πολλά χρόνια δούλευε ως ντιτζέϊ. Στα δεκατρία της χρόνια ξεκίνησε να τραγουδάει σε κλαμπ.Το 2003 γνώρισε τον Γάλλο παραγωγό, Λόουν, και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σόνι Μιούζικ. Από τότε ταξίδεψε σε πολλές χωρες για να διαφημίσει το άλμπουμ-ντεμπούτο της. Συνέθεσε τραγούδια για πολλούς καλλιτέχνες όπως Μάρκ Ρόνσον, Εστέλ, Κόβαλ και πολλούς άλλους. Ευρέως γνωστή έγινε από την συνεργασία της με το γνωστό συνθέτη Timbaland καθώς τραγουδάει στο τραγούδι "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" , το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Συμμετείχε σε μεγάλα μουσικά σόου παγκοσμίου φήμης.  Το 2009 υπήρξε συνθέτης του γνωστού άλμπουμ του Τίμπαλαντ "Σοκ Βάλιου". Το σίνγκλ της "Ντόροθι" αποτέλεσε σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2010 και το τραγούδι της "Δε γουέϊ Άι" αποτέλεσε επίσημο σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2006. Υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σφερ Μιούζικ του Καναδά. Τα πρώτα της δύο σίνγκλ "Γουατέβα Μαν" και "Σίτι οφ ΈΪντζελς" διατίθενται στα Άϊ Τιούνς. Το "Γουατέβα Μαν" έκανε πρεμιερα στο Βίβο 3 Σεπτεμβρίου 2014.  Συνεχίζει την καριέρα της στο τραγούδι ετοιμάζοντας το καινούργιο της άλμπουμ. Επιπλέον, συνεχίζει να ασχολείται με την υποκριτική και ως ντιντζέΪ.

Δισκογραφία  
Κράκ δε κόουντ 9 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΟΛΟ ΣΙΝΓΚΛ 
2005- "ΔΕ ΓΟΥΕΙ ΑΙ",
2009- "ΝΤΟΡΟΘΙ",
2014-"ΓΟΥΑΤΕΒΑ ΜΑΝ",
2014-"ΣΙΤΥ ΟΦ ΈΪΝΤΖΕΛΣ"

ΡΕΜΙΞ 
"Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" γαλλικη εκδοχή,
"Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" Β ΒΟΥ ΦΙΞ ΡΕΜΙΞ

Παραπομπές 

Γαλλίδες τραγουδίστριες
Γάλλοι στιχουργοί
Αλέξης Χαρίτσης

Ο Αλέξης Χαρίτσης (Καλαμάτα, 10 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. 

Έχει διατελέσει υπουργός Εσωτερικών, αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, καθώς και υφυπουργός Οικονομίας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1977 στην Καλαμάτα. Σπούδασε στην Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜΠ, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, με ειδίκευση στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. 

Οργανώθηκε από τα φοιτητικά του χρόνια στην Αριστερά και στον Συνασπισμό και μετέπειτα στον ΣΥΡΙΖΑ. 

Στις εκλογές του 2012 και του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Μεσσηνία. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και ένας εκ των συμμετεχόντων στην Κίνηση των 53+. Επίσης, έχει διατελέσει συντονιστής του τομέα Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα διετέλεσε γενικός γραμματέας Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ στο Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού. 

Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ήταν υφυπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού αρμόδιος για θέματα ΕΣΠΑ. Μετά τον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016 ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης. Μετά τον ανασχηματισμό της 29ης Αυγούστου 2018 ορίστηκε υπουργός Εσωτερικών, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 13 Ιουνίου του 2019.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας και εξελέγη με 16.279 ψήφους. Στις 16 Ιουλίου 2019 ορίστηκε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Παραπομπές

Έλληνες Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί
Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Έλληνες υφυπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού‎
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης‎
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Μεσσηνίας
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (μπιτς βόλεϊ)



Ίδρυση 
Στις 13 Μαϊου του 2016, η διοίκηση του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού ανακοίνωσε επίσημα την έναρξη της λειτουργίας τμήματος Μπιτς βόλεϊ. Πρόκειται για ένα από τα νεότερα τμήματα της Πειραϊκής ομάδας μαζί με αυτά του Τάε Κβο Ντο (2013), του Κικ Μπόξινγκ (2013) και της Καποέιρα (2014).

Ιστορική αναδρομή 
Το μπιτς βόλεϊ έχει τεράστια ιστορία η οποία ξεκινά από το 1915 όταν και πρωτοεμφανίστηκε ως άθλημα στη Χαβάη. Τα επόμενα χρόνια διαδόθηκε σε μεγάλο βαθμό τόσο στην υπόλοιπη Αμερική, όσο και στην Ευρώπη. Το πρώτο τουρνουά στο οποίο υπήρχε και χρηματικό έπαθλο για τον τελικό νικητή διεξήχθη το 1948 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Περίπου είκοσι χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1976 διεξήχθη στις  ΗΠΑ το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα Μπιτς βόλεϊ παγκοσμίως, με τους θεατές να ξεπερνούν τις 30.000.

Οι πρώτοι αγώνες μπιτς βόλεϊ στην Ελλάδα έγιναν στα μέσα της δεκαετίας του '80 από εν ενεργεία βολεϊμπολίστες που για να διατηρήσουν την φόρμα τους την θερινή περίοδο οργάνωσαν διάφορα ανεπίσημα τουρνουά. Το πρώτο επίσημο τουρνουά μπιτς βόλεϊ διοργανώθηκε από την ΕΣΠΕΔΑ το 1988 με τη συμμετοχή 32 ομάδων και 128 αθλητών. Έξι χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1994 διεξήχθη το πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα υπό την αιγίδα της ΕΟΠ, ενώ από το 2012 και μέχρι σήμερα διοργανώνονται και συλλογικά πρωταθλήματα.

2016 - σήμερα 
Όπως ανακοίνωσε και επίσημα ο Ερασιτέχνης Ολυμπιακός, υπεύθυνος του νεοσυσταθέντος τμήματος ανέλαβε ο Κώστας Ταμπουρατζής με άμεση συνεργάτιδά του την Αρετή Τέζα, με αρχικό σκοπό τη δημιουργία ακαδημαϊκών τμημάτων αλλά και ομάδας ενηλίκων, οι οποίοι θα πληρούν τις προϋποθέσεις συμμετοχής στα εγχώρια ελληνικά πρωταθλήματα, τόσο σε ατομικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Προπονητής του τμήματος ανέλαβε ο Γιάννης Μαμάης. Οι προπονήσεις των αθλητών και των αθλητριών του τμήματος πραγματοποιούνται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο που βρίσκεται στα Βοτσαλάκια, δίπλα από τα γραφεία του συλλόγου στην Πλατεία Αλεξάνδρας.

Λίγες μέρες μετά την ίδρυση του τμήματος, ο Ολυμπιακός, σε συνεργασία με τον Δήμο Πειραιώς διοργάνωσε αγώνες επίδειξης μπιτς βόλεϊ και φουτ βόλεϊ, στους οποίους συμμετείχαν σπουδαίοι αθλητές όπως οι Αντώνης Νικοπολίδης, Μιχάλης Μουρούτσος, Νίκος Μαρίνος κλπ, με το θέαμα να είναι εντυπωσιακό.

Τίτλοι 
 1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Beach Volley League: 2016,

Άλλες διακρίσεις 
Παρά το γεγονός ότι το τμήμα ιδρύθηκε πολύ πρόσφατα, παλαιότερα υπήρξαν αθλητές του Ολυμπιακού οι οποίοι αγωνίζονταν στο τμήμα βόλεϊ ανδρών του συλλόγου και παράλληλα συμμετείχαν σε πανελλήνιες διοργανώσεις μπιτς βόλεϊ κατακτώντας πρωταθλήματα. Αυτοί είναι:
 Μιχάλης Τριανταφυλλίδης - Κατέκτησε ένα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 1994 
 Στέλιος Καζάζης - Κατέκτησε δύο Πανελλήνια Πρωταθλήματα το 1994 και το 1995
 Μάνος Ξενάκης - Κατέκτησε ένα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2003

Τρέχουσα σύνθεση

Διοίκηση και τεχνικό επιτελείο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ΠΑΕ Ολυμπιακός - Επίσημος Δικτυακός Τόπος 
 Ερασιτέχνης Ολυμπιακός - Επίσημος Δικτυακός Τόπος

μπιτς βολει
 Ελληνικοί σύλλογοι μπιτς βόλεϊ
Ειρήνη Μπαλτά

Η Ειρήνη Μπαλτά (ως Ειρήνη Σαλώμη Παπαδογιαννάκη, Νέα Σμύρνη) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Τέλειωσε τη Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 1993 στη σειρά "Το δις εξαμαρτείν". Αργότερα έγινε γνωστή από τις ταινίες "Διλλήματα", "Σύνορα αγάπης" και "Ο οργασμός της αγελάδας".

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Πηγές 
Ειρήνη Μπαλτά (ηθοποιός)
Τόπος Αλλού

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αδάμα

Η Αδάμα (αμχ. አዳማ), επίσης Ναζρέτ (αμχ. ናዝሬት), είναι πόλη στην κεντρική Αιθιοπία, στην περιφέρεια Ορόμια.

Όνομα  
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ Α΄ μετονόμασε την πόλη προς τιμή βιβλικό Ναζαρέτ. Όμως τον 2000 επίστρεψαν το παραδοσιακό όνομα.

Γεωγραφική τοποθεσία 
Η Αδάμα βρίσκεται στην ζώνη Μισράκ Σέβα, περίπου στα 100 χλμ. από την Αντίς Αμπέμπα.

Δημογραφία 
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κεντρικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2007 η πόλη είχε 220.212 κατοίκους.

Μέσα συγκοινωνίας 
Η πόλη βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο μεταξύ Αντίς Αμπέμπας και Ντίρε Ντάουα. Μέσα από την Αδάμα περνάει σιδηρόδρομος Αντίς Αμπέμπα - Τζιμπούτι.

Πόλεις της Αιθιοπίας
Δαφνοχώρι Φωκίδας

Το Δαφνοχώρι είναι μικρός ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 920 μέτρα. Έχει πληθυσμό 9 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τη Γλυφάδα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Γλυφάδας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος.

Γεωγραφία 
Το Δαφνοχώρι βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ξηροβούνι, επάνω στον επαρχιακό δρόμο Σπηλιάς - Μηλιάς, Α της Ναυπάκτου σε απόσταση 46 χλμ. και Δ του Γαλαξιδίου (53 χλμ.). Απέχει από την παραλιακή Γλυφάδα 23 χλμ. στην παραλία της οποίας μετοίκησαν οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού, από το 1950 και έπειτα, με αποτέλεσμα το 1990 το χωριό σχεδόν να ερημώσει και να μένουν μόνιμα λιγοστά άτομα. Έχει μεγάλη πλατεία με δύο πλατάνια και δημοτικό σχολείο, που ήταν μονοθέσιο και ιδρύθηκε πριν από το 1864. Πολύ αργότερα έγινε διθέσιο, το 1965 υποβιβάστηκε πάλι σε μονοθέσιο και το 1980 καταργήθηκε λόγω έλλειψης μαθητών. Ο πολιούχος του Δαφνοχωρίου είναι ο Άγιος Νικόλαος ενώ άλλες εκκλησίες η Αγία Κυριακή, ο Προφήτης Ελισαίος και ο Προφήτης Ηλίας όπου τελούνται λειτουργίες και μικρά πανηγύρια όταν γιορτάζουν. Στην άκρη του χωριού υπάρχει και η πηγή «Κεραμίδι» με επίσης ψηλό πλάτανο. Το χωριό έχει θέα στον Κορινθιακό κόλπο και στην Πελοπόννησο από τις τοποθεσίες «Ζούπα η ράχη», «Κατή η ράχη», «Ψηλό κοτρόνι», «Κεφαλάρι» και «Σταυρός».

Ιστορία 
Το χωριό μέχρι το 1928 έφερε το όνομα Μαραζιά ή Μαραζά, οπότε μετονομάστηκε σε  Ροδοδάφνη και το 1933 σε Δαφνοχώρι (επίσημα Δαφνοχώριον). Στην ευρύτερη περιοχή και μεταξύ Γλυφάδας και Παραλίας Σεργούλας, βρέθηκαν επάνω σε λόφο, επιβλητική ακρόπολη σε αρκετά καλή κατάσταση για την οποία πιθανολογείται ότι πρόκειται για την αρχαία Αντίκυρα. Ανάμεσα Γλυφάδας και Δαφνοχωρίου υπάρχουν ερείπια αρχαίων τειχών, τάφοι και το φρούριο Παλαιόκαστρο.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Φωκίδας
Δήμος Δωρίδος
Άκης Σακελλαρίου

Ο Άκης (Καλούδης) Σακελλαρίου (γενν. 1961) είναι Έλληνας ηθοποιός γεννημένος στη Θεσσαλονίκη.

Βιογραφία 
Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής της Ρούλας Πατεράκη. Συνέχισε τις θεατρικές σπουδές του στην Αμερική, στη Δραματική Σχολή της Στέλλας Άντλερ και στο HB STUDIO. Έχει τιμηθεί δύο φορές με το βραβείο Α' και Β' ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αλλά και με κρατικό βραβείο.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος με την Τίνα Βασιλικού με την οποία έχουν αποκτήσει ένα γιο και μία κόρη.

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Τηλεταινίες

Θέατρο

Εθνικό Θέατρο 
Στο Εθνικό Θέατρο υποδύθηκε τον Γιαν στην παράσταση Δαμάζοντας τα κύματα του Λαρς Φον Τρίερ, τον Γκεόργκ φον Τραπ στην Μελωδία της ευτυχίας μαζί με την Νάντια Κοντογεώργη και πολλούς ακόμη ρόλους σε παραστάσεις όπως αρχαίες τραγωδίες (Αισχύλος, Ευριπίδης, Σοφοκλής) έως παραστάσεις σύγχρονου ρεπερτορίου (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Τένεσι Ουίλιαμς, Αντόν Τσέχωφ, Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, Μπέρτολτ Μπρεχτ κ.ά).

Κ.Θ.Β.Ε. 
Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις στο Κ.Θ.Β.Ε όπως οι Πέρσες στο Θέατρο Δάσους το 2014 και το Καμπαρέ το 2004 στη Σχολή Μακεδονικών Σπουδών. Επίσης το 2013 συμμετείχε στη μουσικοχορευτική παράσταση Με μουσικές εξαίσιες… με φωνές!... Μια μουσική ιστορία της Θεσσαλονίκης.

Θέατρο Κιβωτός 
Στο Θέατρο Κιβωτός η πρώτη του παράσταση ήταν ο Κουρέας της Σεβίλλης το 1993. Επίσης ερμήνευσε πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση "Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα" το 2004 με τον θίασο των Ν. Δραγούμη, Γ. Γεννατά και Α. Λουδάρο σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Στην ίδια παράσταση είχε παίξει και το 1995 στο Θέατρο Αμόρε.

Θέατρο Λαμπέτη 
Στο Θέατρο Λαμπέτη πρωταγωνίστησε σε διάφορες κωμωδίες όπως η "Ξυπόλητοι στο πάρκο" του Νιλ Σάιμον το 2003 μαζί με την Όλγα Δαμάνη σε σκηνοθεσία και μετάφραση Όλιας Λαζαρίδου. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου και είχε μεγάλη επιτυχία.

Παραστάσεις

Συνεργασίες 
Με τους σκηνοθέτες: Γιάννης Χουβαρδάς, Κώστας Κιμούλης, Όλια Λαζαρίδου, Νικαίτη Κοντούρη, Κωσταντίνος Αρβανιτάκης, Λίλη Πεζαμού, Μανώλης Παντελιδάκης.

Πηγές 
 Άκης Σακελλαρίου-Κ.Θ.Β.Ε.
 Άκης Σακελλαρίου-Βιογραφία

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Twisted Metal

Το Twisted Metal είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών μαχών οχημάτων που διανέμεται από την Sony Computer Entertainment, και αναπτύσσεται από διάφορες εταιρίες από την απαρχή της. Πρόκειται για το μακροβιότερο franchise αποκλειστικά για το PlayStation. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς εκδόθηκε  για το πρώτο PlayStation, και έκτοτε κυκλοφόρησαν επτά ακόμη τίτλοι, και δύο spin-off παιχνίδια. Από το πρώτο παιχνίδι και έπειτα, η σειρά έχει εμφανιστεί στις επόμενες κονσόλες της Sony, PlayStation 2, PlayStation Portable, και PlayStation 3. Ο πιο πρόσφατος τίτλος της σειράς κυκλοφόρησε το 2012. Μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2000, η σειρά πούλησε 5 εκατομμύρια κομμάτια. Επτά από τα παιχνίδια (συμπεριλαμβανομένου και του Twisted Metal: Black Online) επανακυκλοφόρησαν, ως μέρος του προγράμματος Sony Greatest Hits. Το πρώτο και το δεύτερο παιχνίδι Twisted Metal κυκλοφόρησαν επίσης και για τα Microsoft Windows.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Twisted Metal
  Η επίσημη ιστοσελίδα του Twisted Metal

Twisted Metal
Χαραδιάτικα Λευκάδας

Τα Χαραδιάτικα είναι χωριο της Λευκάδας με πληθυσμό 100 κατοίκων. Το όνομα προέρχεται από τη λέξη χαράδρα.απο το φαράγγι (χαραδρα) στη περιοχή Καναλια - Λουμπαρδα του χωριού Χαραδιατικα Λευκαδας. Απέχει 4 χιλιόμετρα από το χωρίο Νυδρί και 1 από το χωρίο Βλυχό, και ακριβώς 7 χιλιόμετρα από τα Χαραδιάτικα βρίσκεται το ορεινό χωρίο Άλατρο σε υψόμετρο 530 μέτρων.

Χωριά της Λευκάδας