joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης

Η Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης (Jeanne de Brabant, 24 Ιουνίου 1322 - 1 Νοεμβρίου 1406) μέλος του Οίκου του Ρέγκιναρ ήταν η μεγαλύτερη κόρη και διάδοχος του Ιωάννη Γ΄ της Βραβάντης και της συζύγου του Μαρίας ντ'Εβρέ. 
Η Ιωάννα παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Γουλιέλμο Β΄ του Αινώ ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη (1345), ο μοναδικός γιος που απέκτησαν πέθανε πρόωρα με αποτέλεσμα να μην καταφέρουν να ενοποιήσουν τις περιοχές τους.

Δεύτερος γάμος με τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου

Η Ιωάννα παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με έγγραφο που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1356 καθορίστηκε η διαδοχή στο Δουκάτο της Βραβάντης από τους διαδόχους της Ιωάννας οι οποίες θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτές από τους αστούς της Βραβάντης παρά το γεγονός ότι την διοίκηση ασκούσε ο Οίκος του Λουξεμβούργου. Το έγγραφο θεωρήθηκε ανύπαρκτο, ο Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας ο οποίος είχε παντρευτεί την Μαργαρίτα νεώτερη αδελφή της Ιωάννας εισέβαλε στην Βραβάντη το 1356 και ανακηρύχτηκε δούκας χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του. Η Ιωάννα και ο σύζυγος της Βενέσλαος αναγκάστηκαν να υπογράψουν την ταπεινωτική συνθήκη του Άσλ η οποία παραχωρούσε το Μέχελεν και την Αμβέρσα στον Λουδοβίκο. Τον Αύγουστο του 1356 η Ιωάννα και ο Βενέσλαος κλήθηκαν από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ να τους υποστηρίξει, οι δυο πλευρές συμφώνησαν στο Μάαστριχτ να ακυρώσει ο Βενέσλαος μερικούς όρους της προηγούμενης συνθήκης προκειμένου να ικανοποιήσει τον Οίκο του Λουξεμβούργου. ο δουκάτο συνέχισε να βρίσκεται σε πτώση μετά από την ήττα και την αιχμαλωσία του Βενέσλαου στην μάχη του Μπασβέιλερ (1371).

Κληρονόμοι

Μετά τον θάνατο της Ιωάννας το Δουκάτο της Βραβάντης πέρασε στον μικρανεψιό της Αντώνιο της Βραβάντης, τον δεύτερο γιο της ανιψιάς της Μαργαρίτας Γ΄, κόμισσας της Φλάνδρας.
Ο τάφος της κατασκευάστηκε από την εκκλησία των Καρμελιτών στις Βρυξέλλες μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1450 και χρηματοδοτήθηκε από τον εγγονό της αδελφής της Φίλιππο Γ΄ τον Αγαθό. Ο τάφος καταστράφηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης αλλά ανακατασκευάστηκαν τα σχέδια και οι επιγραφές του από τον Λορν Κάμπελλ ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τάφος χρηματοδοτήθηκε από τον Φίλιππο προκειμένου να στηρίξει τα κληρονομικά του δικαιώματα.

Παραπομπές

Πηγές
Richard Vaughan, Philip the Bold, (The Boydell Press, 2009)
Campbell, "The Tomb of Joanna, Duchess of Brabant" Renaissance Studies 2.2, (1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κόμισσες του Αινώ
Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Κατάλογος κομήτων του Αινώ

Οι Κόμητες του Αινώ ήταν οι κυβερνήτες της κομητείας του Αινώ, μιας ιστορικής περιοχής των Κάτω Χωρών στα σύνορα ανάμεσα στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Το μεγαλύτερο τμήμα της κομητείας ανήκει σήμερα στη Βελγική Φλάνδρα, ενώ ένα μικρότερο τμήμα στα νότια ανήκει στη Γαλλία.

Οίκος του Ρέγκιναρ

Η κομητεία του Αινώ διανεμήθη στην συνέχεια στην κομητεία του Μονς και στην κομητεία του Βαλανσιέν.

Κόμητες του Μονς

Ρίχαρ της Κάτω Λωρραίνης (964 - 973)
Ρενώ, κόμης του Μονς (973)
Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (973 - 974) 1η φορά
Γοδεφρείδος Β΄ του Βερντέν (974 - 998)
Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (998 - 1013) 2η φορά
Ρέγκιναρ Ε΄ του Μονς (1013 - 1039)
Χέρμαν του Αινώ (1039 - 1051)

Κόμητες του Βαλανσιέν

Αμωρί, κόμης του Βαλανσιέν (953 - 973)
Βέρνερ, κόμης του Βαλανσιέν (973)
Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς (973 - 974)
Αρνούλφος (974 - 988)
Βαλδουίνος Α΄ (988 - 1035)
Βαλδουίνος Β΄ (1035 - 1045)

Οίκος της Φλάνδρας

Οίκος του Αβέν

Οίκος της Φλάνδρας

Οίκος του Αβέν

Οίκος του Βίττελσμπαχ

Οίκος των Βαλουά-Βουργουνδίας

Οίκος των Αψβούργων

 
Την περίοδο (1706 - 714) οι Κάτω Χώρες θα δεχτούν επίθεση απο τους Άγγλους και τους Ολλανδούς στην διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Το δουκάτο διεκδικήθηκε από τον Οίκο των Αψβούργων και τον Οίκο των Βουρβόνων. Το 1714 η Συνθήκη του Ράσταττ θα κατοχυρώσει την διαδοχή του δουκάτου του Αινώ στον Αυστριακό κλάδο του Οίκου των Αψβούργων.

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης

Μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης το Αινώ μαζί με ολόκληρη την Φλάνδρα ενσωματώθηκε στο Γαλλικό κράτος (1795)· διεκδικητές του τίτλου του κόμη του Αινώ παρέμειναν πάντα οι απόγονοι του αυτοκράτορα Λεοπόλδου Β΄ μέχρι τον Κάρολο Α΄ της Αυστρίας. Μετά την έκρηξη της Βελγικής Επανάστασης (1830) και την ανεξαρτησία του Βελγίου από τη Γαλλία, το μεγαλύτερο τμήμα του Αινώ προσαρτήθηκε στο Βελγικό στέμμα σαν τμήμα της Βελγικής Φλάνδρας· ένα μικρό τμήμα του μόνο στα νότια παρέμεινε στην Γαλλία.  

Κόμητες του Αινώ
Αινω
Προσταγλανδίνη

Οι προσταγλανδίνες είναι μια κατηγορία καρβοξυλικών οξέων με είκοσι άνθρακες, τα οποία περιέχουν έναν πενταμελή δακτύλιο με δύο ευθείες πλευρικές ανθρακικές αλυσίδες. Η βιοσύνθεσή τους πραγματοποιείται με βάση το αραχιδονικό οξύ (C20). 

Οι μέχρι σήμερα γνωστές προσταγλανδίνες συμμετέχουν σε ένα τεράστιο αριθμό βιοχημικών λειτουργιών και μπορούν να μειώσουν την πίεση του αίματος, να περιορίσουν τις γαστρικές εκκρίσεις, να προκαλέσουν συσπάσεις της μήτρας κατά τον τοκετό κ.α.

Ιστορία 
Η ονομασία προσταγλανδίνη προέρχεται από το γεγονός ότι οι ενώσεις αυτές απομονώθηκαν για πρώτη φορά από τους αδένες του προστάτη των προβάτων, αλλά στη συνέχεια αποδείχτηκε ότι απαντούν σε μικρές ποσότητες σε όλους τους ιστούς και τα υγρά του ανθρώπινου σώματος. Η πρώτη απομόνωση τους πραγματοποιήθηκε από τους βραβευμένους με Νόμπελ το 1982 Sune Bergstrom και Bengt Samuelsson και τους συνεργάτες τους.

Πηγές 

Καρβονικά οξέα
Λιπίδια
Κάρολος της Βαυαρίας

Ο Κάρολος, γερμ. Karl (1 Απριλίου 1874 - 9 Μαΐου 1927) από τον Οίκο του Βίττελσμαπχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας και υποστράτηγος του στρατού της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη βίλλα Άμσεε, κοντά στο Λίνταου της Βαυαρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου-Καρόλου-Βίκτωρα πρίγκιπα της Μόντενα.

Όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός του, υπηρέτησε στο στρατό της Βαυαρίας και ανήλθε στην ιεραρχία  ως το βαθμό του υποστράτηγου. Απεβίωσε στο Μόναχο και τάφηκε στην κρύπτη του ναού Φράουενκιρχε της πόλης.

Αναφορές
 Das Bayernbuch vom Kriege 1914-1918, Konrad Krafft von Dellmensingen, Friedrichfranz Feeser, Chr. Belser AG, Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1930
 C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, U.K.: Garnstone Press, 1973), volume 1, page 469.

Αναφορές

Γερμανοί ευγενείς
Λεοπόλδος της Βαυαρίας (1846-1930)

Ο Λεοπόλδος, γερμ. Luitpold (9 Φεβρουαρίου 1846 - 28 Σεπτεμβρίου 1930) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Λούιτπολντ-Μαξιμίλιαν-Γιόζεφ-Μαρία-Άρνουλφ ήταν γιος του Λεοπόλδου αντιβασιλιά της Βαυαρίας και της Αυγούστας-Φερδινάνδης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Ο Λεοπόλδος ήταν ανιψιός του Όθωνα της Ελλάδας. Το Σύνταγμα του 1843 προέβλεπε, σε περίπτωση ατεκνίας του, τη διαδοχή από το νεότερο αδελφό του, αρκεί να μην ήταν ήδη βασιλιάς άλλης χώρας. Πράγματι, όταν ο Όθων απεβίωσε το 1867, διεκδικητής βασιλιάς της Ελλάδας έγινε ο Λεοπόλδος της Βαυαρίας (αντιβασιλέας). Αυτός απεβίωσε το 1912 και τον διαδέχθηκε στην αξίωση ο πρωτότοκος γιος του, που το επόμενο έτος έγινε ο Λεοπόλδος Γ΄ της Βαυαρίας. Έτσι από το 1913 ο δευτερότοκος Λεοπόλδος έγινε διεκδικητής βασιλιάς της Ελλάδας. Απεβίωσε το 1930 και στην αξίωση τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος και όταν αυτός απεβίωσε, ο Κόνραντ.

Οικογένεια
Το 1873 νυμφεύτηκε την Γκίζελα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ της Αυστρίας και Ουγγαρίας και είχαν τέκνα:
 Ελισάβετ-Μαρία 1874-1957, παντρεύτηκε τον Όττο-Λούντβιγκ-Φίλιπ κόμη του Ζέεφριντ αουφ Μπούττενχαϊμ.
 Αυγούστα 1899-1978, παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο των Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας. Ο Αδαλβέρτος ήταν 2ος εξάδελφος της Ελισάβετ.
 Αυγούστα 1875-1964, παντρεύτηκε τον Ιωσήφ-Αύγουστο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας.
 Γεώργιος 1880-1943, πρίγκιπας της Βαυαρίας.
 Κόνραντ 1883-1969, πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Περαιτέρω ανάγνωση
Leopold Prinz von Bayern 1846-1930: aus den Lebenserinnerungen, edited by Hans-Michael Körner and Ingrid Körner. Regensburg: F. Pustet, 1983.
Wolbe, Eugen. Generalfeldmarschall Prinz Leopold von Bayern: ein Lebensbild. Leipzig: R.F. Koehler, 1920.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μαρία Δημάδη

Η Μαρία Δημάδη (1907 -1944) ήταν Ελληνίδα αντιστασιακή από το Αγρίνιο. Στη διάρκεια της Κατοχής εργαζόταν ως διερμηνέας στο Γερμανικό Φρουραρχείο της πόλης και γνωρίζοντας έτσι για τις κινήσεις των Γερμανικών στρατευμάτων ενημέρωνε τους αντάρτες.

Εκτελέστηκε στις 31 Αυγούστου του 1944 από μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας, απέναντι από τις φυλακές της Αγίας Τριάδας.

Βιογραφικό 
Η Μαρία Δημάδη γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1907 στο Αγρίνιο. Πατέρας της ήταν ο γυναικολόγος Κώστας Δημάδης και μητέρα της η Ερασμία Παναγοπούλου, κόρη του μεγαλέμπορα καπνού Παναγόπουλου. Κατά τη γερμανική κατοχή συμμετείχε αρχικά στην οργάνωση Εθνική Αλληλεγγύη, στο Αγρίνιο και στη συνέχεια το Φεβρουάριο του 1942 άρχισε να εργάζεται ως διερμηνέας στο γερμανικό Φρουραρχείο της πόλης, καθώς γνώριζε άπταιστα τη γερμανική γλώσσα (όπως και τη γαλλική).

Γνωρίζοντας, λόγω της θέσης της, για τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων στην ευρύτερη περιοχή, ενημέρωνε τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Έτσι το 2/39 Σύνταγμα του ΕΛΑΣ, αφού ενημερώθηκε από τη Δημάδη για τις κινήσεις γερμανικών στρατευμάτων στις αρχές Ιουλίου του 1943, έστησε ενέδρα έξω από το χωριό Μυρτιά, πάνω από την λίμνη Τριχωνίδα και χτύπησε γερμανική φάλαγγα, στις 10 Ιουλίου 1943, σκοτώνοντας περισσότερους από 100 Γερμανούς  στρατιώτες, στην μάχη της Μυρτιάς (ή Γουρίτσας).  Η Δημάδη ενημέρωσε τον ΕΛΑΣ και για το σχέδιο των γερμανικών δυνάμεων να στραφούν προς το Καρπενήσι και να χτυπήσουν τους αντάρτες, τον Νοέμβριο του 1943.  Επίσης μετά το χτύπημα του ΕΛΑΣ κατά γερμανικών στρατευμάτων στο χωριό Καινούριο, κοντά στο Αγρίνιο, στις 5 Ιουλίου 1944, κατά το οποίο σκοτώθηκαν 70 Γερμανοί στρατιώτες, ενημέρωσε τους αντάρτες ότι Γερμανοί στρατιώτες και μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας επρόκειτο να συλλάβουν κατοίκους του χωριού για σχέση με τους αντάρτες. Έτσι οι εν λόγω κάτοικοι πρόλαβαν να διαφύγουν και κανείς δε συνελήφθη. 

Η Δημάδη βοήθησε πολλές φορές για την αποφυλάκιση κρατουμένων μεταξύ των οποίων και μελών της αντίστασης  ενώ είχε δώσει και ειδικές άδειες σε μέλη της αντίστασης διευκολύνοντας έτσι τις κινήσεις τους.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μαρία Δημάδη, ηρωίδα της εθνικής αντίστασης, του Φίλιππα Γελαδόπουλου
 ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑΔΗ (ΕΡΤ ΑΡΧΕΙΟ)  

Έλληνες Αντιστασιακοί
Αγρίνιο
Αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Φραγκίσκος της Βαυαρίας (1875-1957)

Ο Φραγκίσκος, γερμ. Franz (10 Οκτωβρίου 1875 – 25 Ιανουαρίου 1957) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Φραντς-Μαρία-Λούιτπολντ γεννήθηκε στο ανάκτορο Λόιτστετεν στο Στάρνμπεργκ της Βαυαρίας και ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου-Καρόλου-Βίκτωρα αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε & πρίγκιπα της Μόντενα.

Οικογένεια
Το 1912 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Αντωνία του Κρόυ, κόρη του Καρόλου-Αλφρέδου δούκα του Κρόυ και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος 1913-2008, πρίγκιπας της Βαυαρίας. 
 Μαρία-Ελισάβετ 1914-2011, παντρεύτηκε τον Πέτρο-Ερρίκο του Οίκου της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, τιτουλάριο αυτοκράτορα της Βραζιλίας.
 Αντελγκούντε-Μαρία 1917-2004, παντρεύτηκε τον Τσντένκο βαρόνο φον Βάλντμπουργκ-Τσάιλ.
 Ελεονώρα-Μαρία 191802009, παντρεύτηκε τον Κονσταντίν κόμη φον Βάλντμπουργκ-Τσάιλ.
 Δωροθέα 1920-2015, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας.
 Ράσο 1926-2011, πρίγκιπα της Βαυαρίας.

Αναφορές
 Das Bayernbuch vom Kriege 1914-1918, Konrad Krafft von Dellmensingen, Friedrichfranz Feeser, Chr. Belser AG, Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1930
 Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979

Πηγές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ράσο της Βαυαρίας

Ο Ράσο, γερμ. Rasso (24 Μαΐου 1926 - 12 Σεπτεμβρίου 2011) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Ράσο-Μαξιμίλιαν-Ρούπρεχτ γεννήθηκε στο ανάκτορο Λόιτστετεν κοντά στο Στάρνμπεργκ της Βαυαρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Ισαβέλλας-Αντωνίας του Κρόυ, κόρης του Καρόλου-Αλφρέδου δούκα του Κρόυ.

Οικογένεια
Το 1955 νυμφεύτηκε τη Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης κόρη του Θεοδώρου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας & πρίγκιπα της Τοσκάνης (γιού του Φραγκίσκου-Σαλβαδόρ) και είχε τέκνα:
 Μαρία-Θηρεσία γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Τάμας Κόρνις κόμη ντε Γκονκτς-Ρούστσκα.
 Φραγκίσκος-Ιωσήφ γενν. 1957, πρίγκιπας της Βαυαρίας.
 Ελισάβετ γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Ανδρέα κόμη φον Κούφσταϊν.
 Βόλφγκανγκ γενν. 1960, πρίγκιπας της Βαυαρίας.
 Μπενεντίκτα γενν.  1961, παντρεύτηκε τον Ρούντολφ κόμη φον Φρέυμπεργκ-Άιζενμπεργκ.
 Κρίστοφ γενν. 1962, πρίγκιπας της Βαυαρίας.
 Γκίζελα γενν. 1964, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο ντε Αφίφ διεκδικητή διάδοχο της Σαξονίας, γιο του Ρομπέρτο ντε Αφίφ.

Αναφορές
 Adalbert Prinz von Bayern. Die Wittelsbacher: Geschichte unserer Familie. München: Prestel Verlag, 1979.

Παραπομπές

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Φραγκίσκος Ιωσήφ της Βαυαρίας (γενν. 1957)

Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ, γερμ. Franz-Josef (γενν. 21 Σεπτεμβρίου 1957) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ είναι πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Φραντς-Γιόζεφ Μίκαελ Μαρία Ιγκνάτιους γεννήθηκε στο ανάκτορο Λόιτστετεν, κοντά στο Στάρνμπεργκ της Βαυαρίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ράσο  πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Θεοδώρου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης (γιου του Φραγκίσκου-Σαλβαδόρ).

Αναφορές
 Adalbert Prinz von Bayern. Die Wittelsbacher: Geschichte unserer Familie. München: Prestel Verlag, 1979.
 Pater Florian Prinz von Bayern. Weil es etwas Größeres gibt. Freiburg; Herder Verlag, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Home page of the St. Ottilien Archabbey (in German): https://web.archive.org/web/20080417202846/http://www.erzabtei.de/html/
 Home page of the St. Benedict's Abbey in Peramiho, Tanzania: https://web.archive.org/web/20120207093627/http://www.inkamana.org/ohio/peramiho.htm

Παραπομπές

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κορράδος της Βαυαρίας (1883-1969)

Ο Κορράδος, γερμ. Konrad (22 Νοεμβρίου 1883 - 6 Σεπτεμβρίου 1969) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Κορράδος Λεοπόλδος Φραγκίσκος Ιωσήφ Μαρία γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Λεοπόλδου και της Γκίζελα της Αυστρίας, κόρης του Φραγκίσκου Ιωσήφ, αυτοκράτορα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας και Λομβαρδίας-Βενετίας.

Οικογένεια
Το 1921 νυμφεύτηκε τη Μαρία Μπόνα της Σαβοΐας, κόρη του Θωμά, δούκα της Γένουας και είχε τέκνα:
 Αμαλία Ισαβέλλα 1921-1985, παντρεύτηκε τον Ουμπέρτο Πολέττι
 Ευγένιος 1925-1997, πρίγκιπας της Βαυαρίας

Πηγές
 Schad, Martha,Kaiserin Elisabeth und ihre Töchter. München, Langen Müller, 1998

Παραπομπές

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Ευγένιος της Βαυαρίας

Ο Ευγένιος, γερμ. Eugen (16 Ιουλίου 1925 - 1 Ιανουαρίου 1997) από τον Οίκο του Βίττελσμαπχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Εουγκέν-Λέοπολντ-Αντελάιντε-Τόμας-Μαρία γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο μόνος γιος του Κόνραντ και της Μπόνας-Μαργαρίτας της Σαβοΐας, κόρης του Θωμά δούκα της Γένουας.

Το 1969, μετά τον θάνατο του πατέρα του, έγινε ιδιοκτήτης της φάρμας Alpe Mitterhaus στο Μπαντ Όμπερντορφ.

Οικογένεια
Το 1970 νυμφεύτηκε την Ελένη κόμισσα φον Κέβενχυλερ-Μετσχ, κόρη του Φραντς κόμη φον Κέβενχυλερ-Μετσχ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές

Πηγές

 Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979
 The Book of Kings: A Royal Genealogy. C. Arnold McNaughton, in 3 volumes. London, U.K. Garnstone Press, 1973, volume 1, page 475
 Pedigrees of Some of the Emperor Charlemagne's Descendants. Marcellus Donald R. von Redlich, volume I, 1941; reprint, Baltimore, Maryland, U.S.A.: Genealogical Publishing Company, 2002, page 35.

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ερρίκος της Βαυαρίας (1884-1916)

Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (24 Ιουνίου 1884 - 8 Νοεμβρίου 1916) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν αξιωματικός και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο μόνος γιος του Αρνούλφου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Τερέζας, κόρης του Άλοϋς Β΄ του Λίχτενσταϊν.

Μεγάλωσε στο Μόναχο και ένας από τους διδασκάλους του ήταν ο Γιόζεφ-Γκέμπαχαρντ Χίμλερ. Όταν γεννήθηκε ο δευτερότοκος γιος τού Γιόζεφ-Γκέμπχαρντ, ο διδάσκαλος, ένθερμος βασιλόφρονας, έδωσε το όνομα του Ερρίκου: Χάινριχ Χίμλερ. Ο Ερρίκος έγινε ο ανάδοχος του παιδιού και επισκεπτόταν την οικογένεια Χίμλερ κάθε Χριστούγεννα. 

Στα 17 έτη του ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έγινε υπολοχαγός, πρώτα στο σώμα του Συντάγματος Πεζικού και έπειτα στο 1ο Βαρύ Ιππικό "πρίγκιπας Κάρολος της Βαυαρίας". Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δραστηριοποιήθηκε στο Δυτικό μέτωπο και τραυματίστηκε βαριά. Όταν ανέρρωσε επέστρεψε στο Σύνταγμα Πεζικού και το 1915 προήχθη σε Ταγματάρχη.

Πηγές
 Peter Longerich, Heinrich Himmler: A Life, Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-965174-0
 Jirí Louda and Michael MacLagan, Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe, 2nd edition (London, U.K.: Little, Brown and Company, 1999)

Αναφορές

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Μαξιμιλιανός Ιωσήφ στη Βαυαρία

Ο Μαξιμιλιανός Ιωσήφ (γερμ. Maximilian Joseph, 4 Δεκεμβρίου 1808 - 15 Νοέμβριος 1888) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκελνχάουζεν ήταν Δούκας εν Βαυαρία.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Πίου Αυγούστου εν Βαυαρία και της Αμαλίας Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Μαρία του Άρενμπεργκ.

Οικογένεια
Το 1828 νυμφεύτηκε την τέταρτη εξαδέλφη του Λουδοβίκα της Βαυαρίας, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ, και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Γουλιέλμος 1831-1920, Δούκας εν Βαυαρία.
 Γουλιέλμος Κάρολος 1832-1833.
 Ελένη 1834-1890, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Αντώνιο του Τουρν και Τάξις.
 Ελισάβετ 1837-1898, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ Α' της Αυστρίας
 Κάρολος Θεόδωρος 1839-1909, Δούκας εν Βαυαρία.
 Μαρία Σοφία 1841-1925, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Δύο Σικελιών.
 Ματθίλδη Λουδοβίκα 1843-1925, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη του Τράνι.
 Μαξιμιλιανός 1845, θνησιγενής.
 Σοφία Καρλόττα 1847-1897, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο, Δούκα του Αλανσόν.
 Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ 1849-1893, Δούκας εν Βαυαρία.

Βιβλιογραφία
 Dreyer, Aloys. Herzog Maximilian in Bayern, der erlauchte Freund und Förderer des Zitherspiels und der Gebirgspoesie. München: Lindauer, 1909.
 See also parts of Furst und Arzt: Dr. med. Herzog Carl Theodor in Bayern: Schicksal zwischen Wittelsbach und Habsburg by Richard Sexau, μία βιογραφία του γιου του Καρόλου Θεοδώρου (Styria Verlag, Graz, 1963)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λουδοβίκος Γουλιέλμος στη Βαυαρία (1831-1920)

O Λουδοβίκος Γουλιέλμος (γερμ. Ludwig Wilhelm, 21 Ιουνίου 1831 - 6 Νοεμβρίου 1920) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκελνχάουζεν ήταν δούκας στη Βαυαρία.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας, και αδελφός της Ελισάβετ της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Παραιτήθηκε του τίτλου του για να νυμφευτεί μοργανατικά την ηθοποιό Ερριέττα Μέντελ, μετέπειτα Βαρόνη του Βάλερσεε, και είχε τέκνα:
 Μαρία Λουίζα 1858-1940, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Λάρις, κόμη του Μόενιχ, έπειτα τον Όττο Μπρουκς και τέλος τον Ουίλλιαμ Μάιερς
 Κάρολος Εμμανουήλ 1859.

Το 1891 απεβίωσε η Ερριέττα και ο Λουδοβίκος Γουλιέλμος νυμφεύτηκε το επόμενο έτος την ηθοποιό Μπάρμπαρα Αντόνια Μπαρτ. Διαζεύχθηκαν το 1913· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κάρολος Θεόδωρος στη Βαυαρία

Ο Κάρολος Θεόδωρος (γερμ. Karl Theodor, 9 Αυγούστου 1839 - 30 Νοεμβρίου 1909) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκέλνχαουζεν ήταν δούκας εν Βαυαρία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάστρο Πόσσενχόφεν και ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Το 1865 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Σοφία των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη της Σαξονίας, και είχε τέκνα:
 Αμαλία 1865-1912, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Ούραχ (από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης).

Το 1867 απεβίωσε η Σοφία και ο Κάρολος Θεόδωρος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Ιωσηφίνα των Αβίς-Μπραγκάνσα, κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας, και είχε τέκνα:
 Σοφία Αδελαΐδα 1875-1957, παντρεύτηκε τον Χανς Βίετ, κόμη του Τέρρινγκ-Γιέττενμπαχ.
 Κάρολος Θεόδωρος 1900-1967, Κόμης του Τέρρινγκ-Γιέττενμπαχ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ της Ελλάδας, κόρη του Νικολάου της Ελλάδας.
 Ελισάβετ 1876-1965, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ του Βελγίου.
 Μαρία Γαβριέλλα 1878-1912, παντρεύτηκε τον Ρούπρεχτ της Βαυαρίας.
 Λουδοβίκος Γουλιέλμος 1884-1968, Δούκας στη Βαυαρία.
 Φραγκίσκος Ιωσήφ 1888-1912, Δούκας στη Βαυαρία.

Βιβλιογραφία
 Sexau, Richard. Fürst und Arzt, Dr. med. Herzog Carl Theodor in Bayern: Shicksal zwischen Wittelsbach und Habsburg. Graz: Verlag Styria, 1963.
 Trevor-Roper, Patrick Dacre. "The Royal Oculist". British Journal of Ophthalmology 43 (1959): 1–2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Website of the Herzog Carl Theodor Eye Clinic

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λουδοβίκος Γουλιέλμος στη Βαυαρία (1884-1968)

Ο Λουδοβίκος-Γουλιέλμος, γερμ. Ludwig-Wilhelm (17 Ιανουαρίου 1884 - 5 Νοεμβρίου 1968) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκέλνχαουζεν ήταν δούκας στη Βαυαρία.

Βιογαφία
Ο Λούντβιγκ-Βίλχελμ-Καρλ-Νόρμπερτ-Τέοντορ-Γιόχαν γεννήθηκε στο κάστρο Τέγκερνσεε και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία και της Μαρίας-Ιωσηφίνας των Αβίς-Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Το 1917 νυμφεύτηκε την Ελεονώρα-Άννα-Λουκία, κόρη του Φραντς τσου Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλενμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1965 απεβίωσε η σύζυγός του και ο Λουδοβίκος-Γουλιέλμος υιοθέτησε τον μικρανιψιό του Μαξ, εγγονό της αδελφής του Μαρίας-Γαβριέλας, ο οποίος τον διαδέχθηκε στον τίτλο και την σημαντική περιουσία.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Φραγκίσκος Ιωσήφ στη Βαυαρία (1888-1912)

Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ, γερμ. Franz-Joseph (23 Μαρτίου 1888 - 23 Σεπτεμβρίου 1912) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκέλνχαουζεν ήταν δούκας στη Βαυαρία.

Βιογραφία
Ο Φραντς-Γιόζεφ-Μίκαελ-Καρλ-Μαρία-Εβαριστους-Κουιρίνους-Όττοκαρ γεννήθηκε στο κάστρο Τέγκερνσεε και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία και της Μαρίας-Ιωσηφίνας των Αβίς-Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας. 

Απεβίωσε 24 ετών στο Μόναχο.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ στη Βαυαρία

Ο Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ (γερμ. Maximilian "Max" Emanuel, 7 Δεκεμβρίου 1849 - 12 Ιουνίου 1893) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκελνχάουζεν ήταν δούκας εν Βαυαρία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν γιος του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Το 1875 νυμφεύτηκε την Αμαλία των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, και είχε τέκνα:
 Ζήγκφρηντ Αύγουστος 1876-1952, Δούκας στη Βαυαρία
 Χριστόφορος Ιωσήφ 1879-1963, Δούκας στη Βαυαρία
 Λεοπόλδος Εμμανουήλ 1890-1973, Δούκας στη Βαυαρία

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γουλιέλμος Β΄ της Βαυαρίας

Ο Γουλιέλμος Β΄, δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ (Wilhelm II. von Bayern-Straubing, 5 Απριλίου 1365 - 31 Μαΐου 1417) ή Γουλιέλμος Δ΄ της Ολλανδίας ή Γουλιέλμος ΣΤ΄ του Αινώ ή Γουλιέλμος Ε΄ της Ζηλανδίας  (1404 - 1417) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αλβέρτου Α, δούκα της Βαυαρίας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Μπριγκ. Σε σύγκρουση με τον πατέρα του συμμάχησε με τους Χούκ ως το 1394, το 1404 τον διαδέχθηκε στην Ολλανδία, την Ζηλανδία, το Αινώ και την Βαυαρία.

Στην μάχη του Οθί (1408) ο Γουλιέλμος μαζί με τον Ιωάννη τον Άφοβο και τον Λουδοβίκο Ζ΄, δούκα της Βαυαρίας νίκησαν τους κατοίκους της Λιέγης που επαναστάτησαν εναντίον του αδελφού του Ιωάννη της Βαυαρίας, επισκόπου της Λιέγης, σαν αποτέλεσμα σαν κόμης της Λιέγης υποχρεώθηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στον επίσκοπο. Η εποχή της βασιλείας του Γουλιέλμου σημαδεύτηκε με μια εσωτερική σύγκρουση με την κομητεία της Ολλανδίας, ο Ιωάννης Ε΄ του Αρκέλ υποστήριξε τους εχθρούς του Γουλιέλμου στην Ολλανδία, ο Γουλιέλμος κατέκτησε το Αρκέλ το οποίο ενσωματώθηκε στην Ολλανδία (1412).  Ο Γουλιέλμος διεκδίκησε το Φρίσλαντ, πριν από αυτόν ο Γουλιέλμος Α΄ της Βαυαρίας είχε στείλει 5 εκστρατευτικά σώματα εναντίον της Βαυαρίας αλλά κατόρθωσε να κατακτήσει μόνο το Στάβορεν (1398), οι Φρισιανοί όμως το ανακατέλαβαν (1414).

Διαδοχή
Πριν τον θάνατό του έβαλε τους ευγενείς να ορκιστούν ότι θα υπηρετούν την θυγατέρα του Ιακωβίνη της Βαυαρίας, η οποία ήταν το μόνο παιδί που είχε αποκτήσει με την σύζυγο του Μαργαρίτα της Βουργουνδίας, δούκισσα της Βαυαρίας κόρη του Φιλίππου του Τολμηρού την οποία είχε παντρευτεί το 1385, την ίδια εποχή η αδελφή του Μαργαρίτα της Βαυαρίας παντρεύτηκε τον Ιωάννη τον Άφοβο. 
Μετά τον θάνατό του ωστόσο (1417) ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ της κόρης του Ζακλίν και του αδελφού του Ιωάννη επισκόπου της Λιέγης. Ήταν η τελευταία πράξη στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Χουκ και των Κόντ πριν το Αινώ και η Ολλανδία περάσουν στην Βουργουνδία.
Ο Γουλιέλμος Β΄ πέθανε από λοίμωξη, που προήλθε από δάγκωμα σκύλου. 
Το δουκάτο της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ διανεμήθηκε στο δουκάτο της Βαυαρίας και στο δουκάτο της Βαυαρίας-Μονάχου (1429)

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1385 τη Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνο:
 Ζακλίν 1401-1436, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη των Βαλουά δούκα του Τουραίν, μετά τον Ιωάννη Δ΄ των Βαλουά δούκα της Βραβάντης, έπειτα τον Χάμφρεϋ των Λάνκαστερ δούκα του Γκλώστερ και τέλος τον Φρανκ φαν Μπόρσελε κυβερνήτη της Ολλανδίας & Ζηλανδίας.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Δούκες της Βαυαρίας
Κόμητες του Αινώ
Ζήγκφρηντ Αύγουστος στη Βαυαρία

Ο Σίγκφριντ Αύγουστος, γερμ. Siegfried August (10 Ιουλίου 1876 - 12 Μαρτίου 1952) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκελνχάουζεν ήταν δούκας στη Βαυαρία.

Βιογραφία
Ο Σίγκφριντ Άουγκουστ Μαξιμίλιαν Μαρία γεννήθηκε στο Μπάμπεργκ της Βαυαρίας και ήταν γιος του Μαξιμιλιανού Εμμανουήλ, δούκα στη Βαυαρία και της Αμαλίας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου, πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οικογένεια
Επρόκειτο να αρραβωνιαστεί τη Μαρία Ανουντσιάτα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου, αρχιδούκα της Αυστρίας. Ήταν ερωτευμένοι, αλλά όταν η πρώτη ανακάλυψε ότι ο δεύτερος είχε παλαιότερα ερωτικές περιπέτειες που τον ανάγκασαν να φύγει από τη χώρα του, διέκοψε τη σχέση τους. Η Μαρία Αννουνσιάτα έγινε μοναχή σε μονή Βενεδικτίνων, ενώ ο Σίγκφριντ Αύγουστος μελαγχόλησε και μετά παραφρόνησε και αναγκαστικά έπρεπε να περιοριστεί.

Βιβλιογραφία
 Norbert Nemec: Erzherzogin Maria Annunziata (1876-1961): Die unbekannte Nichte Kaiser Franz Josephs I., Böhlau Verlag Wien, 2010, ISBN 3205784561, Seiten 92 - 116; Scan aus der Quelle
 Heinz Häfner: Ein König wird beseitigt: Ludwig II. von Bayern, C.H. Beck Verlag, 2011, Seiten 213 - 221, ISBN 3406617859; Scans aus der Quelle

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κάρολος Θεόδωρος της Βαυαρίας

Ο Κάρολος Θεόδωρος (γερμ. Karl Theodor von Bayern, 7 Ιουλίου 1795 - 16 Αυγούστου 1875) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ο Κάρολος Θεόδωρος Μαξιμιλιανός Αύγουστος ήταν ο δεύτερος γιος τού Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ, εκλέκτορα, μετά βασιλιά, της Βαυαρίας, και της Αυγούστας Βιλελμίνης, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ. 

Πολέμησε εναντίον τού Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη μάχη του Χάναου το 1813 και έγινε στρατηγός μοίρας. Έλαβε μέρος στην Εκστρατεία στη βορειο-ανατολική Γαλλία τού 1814. Οι διαφορές του με τον στρατάρχη Καρλ Φίλιπ, Πρίγκιπα του Βρέντε, τον έκαναν να αποσυρθεί από το 1822 ως λίγο μετά το τέλος εκείνου το 1838, οπότε ο αδελφός του Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας τον διόρισε στρατάρχη και γενικό επόπτη τού στρατού. Στον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο του 1866 ήταν διοικητής του 7ου και του 8ου σώματος του Βαυαρικού στρατού, τα οποία συνεργάστηκαν με τους Αυστριακούς. Έπειτα από αυτό αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1823 τη Μαρί-Αννα-Σοφί Πέτιν (1796-1838) και είχε τέκνα:
 Καρολίνε Σοφί 1817-1889.
 Μαξιμιλιάν Τεοντόρε 1823-1895.
 Φραντσίσκα Σοφί 1827-1912.

Πηγές
 Lundy, Darryl (20 January 2009). "Karl Prinz von Bayern". p. 10179 §101784.
 Louda, Jirí; MacLagan, Michael (1999). Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe (2nd ed.). London: Little, Brown and Company. table 97.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γκουμπκίνσκι

Το Γκουμπκίνσκι () είναι πόλη στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στην Ρωσία. Η πόλη βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού, νότια του Σαλεχάρντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 23.335 κατοίκων, αυξημένος σε σύγκριση με τους 20.407 κατοίκους στην απογραφή του 2002. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 9.676 κατοίκων.

Ιστορία 
Η πόλη ονομάστηκε προς τιμήν του Σοβιετικού γεωλόγου Ιβάν Γκούμπκιν. Ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου 1986 ως οικισμός εξαγωγής πετρελαίου. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1997.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη θυλακιακής σημασίας του Γκουμπκίνσκι, μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη  θυλακιακής σημασίας του Γκουμπκίνσκι είναι ενσωματωμένη ως Αστικό Οκρούγκ του Γκουμπκίνσκι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς. Πληροφορίες για το Γκουμπκίνσκι

Πόλεις της Ρωσίας
Γουλιέλμος του Γκέλνχαουζεν

Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (4 Ιανουαρίου 1701 - 25 Δεκεμβρίου 1760) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ-Γκέλνχαουζεν ήταν παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ και στρατάρχης της αυτοκρατορίας της Αυστρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Καρόλου παλατινού κόμη του Γκέλνχαουζεν και της δεύτερης συζύγου της Έστερ-Μαρίας, κόρης του Γκέοργκ-Φρίντριχ βαρόνου του Βίτσλεμπεν του Έλγκερσμπουργκ.

Υπηρέτησε από το 1729 στον Αυστριακό στρατό και στη μάχη του Μόλβιτς πληγώθηκε. Το 1742 νίκησε τον Γάλλο στρατηγό Μπουγλέρ και εκτόπισε από το Τάιν τους Γάλλους. Το 1743 έγινε στρατηγός του Ιππικού του στρατού της Ολλανδίας. Το 1754 συνόδευσε τον Φραγκίσκο Α΄ της Γερμανίας στην στέψη του στη Φραγκφούρτη. Το ίδιο έτος έγινε στρατάρχης της αυτοκρατορίας. Το 1757 ορίστηκε κυβερνήτης του Ναμύρ.

Αναφορές
 Jean Baptiste Ladvocat: Neues historisches Hand-Lexikon, Stettin, 1800, p. 229 f
 Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyklopädie der Wissenschaften und Künste: in alphabetischer Folge, section 2: H - N, part 21: Johann (Infant von Castilien) - Johann-Boniten, p. 189

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Όμιλος Γ΄ Ευρωμπάσκετ 2017

Ο Όμιλος Γ΄ του Ευρωμπάσκετ 2017 θα λάβει χώρα από την 1η Σεπτεμβρίου έως την 7η Σεπτεμβρίου 2017. Όλοι οι αγώνες του ομίλου θα γίνουν στο Κλουζ-Ναπόκα, στη Ρουμανία.

Ο όμιλος αποτελείται από την Κροατία, την Τσεχία, την Ισπανία, την Μαυροβούνιο, την Ρουμανία και την Ουγγαρία. Οι τέσσερεις πρώτες ομάδες στην τελική κατάταξη προκρίνονται στον δεύτερο γύρο.

Βαθμολογία

''Όλες οι ώρες είναι στην τοπική.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2017
Όμιλος Δ΄ Ευρωμπάσκετ 2017

Ο Όμιλος Δ΄ του Ευρωμπάσκετ 2017 θα λάβει χώρα από την 1η Σεπτεμβρίου έως την 7η Σεπτεμβρίου 2017. Όλοι οι αγώνες του ομίλου θα γίνουν στο Κωνσταντινούπολη, στη Τουρκία.

Ο όμιλος αποτελείται από την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσία, την Σερβία, την Λετονία, την Τουρκία και την Βέλγιο. Οι τέσσερεις πρώτες ομάδες στην τελική κατάταξη προκρίνονται στον δεύτερο γύρο.

Βαθμολογία

Όλες οι ώρες είναι στην τοπική.

Αγώνες

Βέλγιο - Μεγάλη Βρετανία

Σερβία - Λετονία

Τουρκία - Ρωσία

Λετονία - Βέλγιο 

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2017
Όθων Α΄ του Μόσμπαχ

Ο Όθων Α΄, γερμ. Otto Ι (24 Αυγούστου 1390 - 5 Ιουλίου 1461) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης πρώτα του Μόσμπαχ (1410-48) και μετά του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ (1448-61).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόσμπαχ και ήταν ο τέταρτος γιος του Ρούπρεχτ της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.

Οικογένεια
Το 1430 νυμφεύτηκε την Ιωάννα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Ερρίκου ΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και είχε τέκνα:
 Μαργαρίτα 1432-1457, παντρεύτηκε τον Ράινχαρτ Γ΄ παλατινό κόμη του Χάναου.
 Αμαλία 1433-1488.
 Όθων Β΄ 1435-1499, παλατινός κόμης του Μόσμπαχ-Νόυμαρκτ.
 Ρούπρεχτ 1437-1465, επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ.
 Δωροθέα 1439-1482.
 Αλβέρτος 1440-1506, επίσκοπος του Στρασβούργου.
 Άννα γενν. 1441.
 Ιωάννης 1443-1486, κοσμήτορας (αρχιμανδρίτης) των καθεδρικών του Άουγκσμπουργκ και του Ρέγκενσμπουργκ.
 Βαρβάρα γενν. 1444.

Παραπομπές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Όθων Β΄ του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ

Ο Όθων Β΄, γερμ. Otto II (26 Ιουνίου 1435 - 8 Απριλίου 1499) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ (1461-99).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Α΄ παλατινού κόμη του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ και της Ιωάννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.

Το 1461 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε· πέρασε σχεδόν όλη τη ζωή του στο Νόιμαρκτ. Κατάφερε να τερματίσει τη διαμάχη των Βόλφσταϊν, κυρίων του κάστρου και της πόλης απέναντι από το Νόιμαρκτ. Είχε έντονο ενδιαφέρον για την αστρονομία και τα μαθηματικά και γι' αυτό τον αποκαλούσαν ο μαθηματικός. Ίδρυσε αστεροσκοπείο επάνω στο κάστρο του Νόιμαρκτ. To 1490 παραχώρησε τη διακυβέρνηση στον γιο του εξαδέλφου του Φίλιππο εκλέκτορα του Παλατινάτου και στο υπόλοιπο της ζωής του ασχολήθηκε με επιστημονικές αναζητήσεις.

Απεβίωσε στο Νόιμαρκτ 64 ετών και τάφηκε στο ναό της Αγ. Μαρίας. Η παλατινή κομητεία του πέρασε στους εκλέκτορες του Παλατινάτου.

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ρούπρεχτ του Παλατινάτου-Μόσμπαχ, επίσκοπος

Ο Ρούπρεχτ (γερμ. Ruprecht, 1437 – 1 Νοεμβρίου 1465), από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄, παλατινού κόμη του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ και της Ιωάννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο Αλβέρτος επισκόπος του Ρέγκενσμπουργκ και ο Ιωάννης κοσμήτορας σε Σύλλογο καθεδρικού, που πήγε για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. 

Τον πρότειναν ως επίσκοπο ο Φρειδερίκος Γ΄ των Αψβούργων, ο Λαδίσλαος Ε΄ των Αψβούργων της Ουγγαρίας και ο Λουδοβίκος Θ΄ Βίττελσμπαχ δούκας της Βαυαρίας-Λάντσουτ, έτσι ο πάπας Κάλλιστος Γ΄ απλά επιβεβαίωσε την υποψηφιότητά του. Είχε εκλεχθεί ο Ερρίκος του Άμπσμπεργκ, αλλά η εκλογή κηρύχθηκε άκυρη· ο Ερρίκος τον διαδέχθηκε αργότερα. Αμύνθηκε την επισκοπή-πριγκιπάτο του έναντι των Χουσιτών και των βαρόνων-ληστών. 

Οργάνωσε Σύνοδο των ιερέων όπου αναδιευθετήθηκαν στις θέσεις τους και αποφασίστηκε το κήρυγμα να συνδέεται περισσότερο με την Αγ. Γραφή. Απέκτησε το κάστρο Μπάρμπινγκ και το έκανε επισκοπική κατοικία.

Βιβλιογραφία
 Michael Buchberger (ed.): 1200 Jahre Bistum Regensburg. Regensburg 1939, S. 43
 Alois Schmid: Ruprecht. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 22, Duncker & * Humblot, Berlin 2005, ISBN 3-428-11203-2, S. 291 (Digitalisat).
 Josef Staber: Kirchengeschichte des Bistums Regensburg. Regensburg 1966, S. 88-89
Όθων Δ΄ του Σάιερν

Ο Όθων Δ΄, γερμ. Otto IV (π. 1083 - 4 Αυγούστου 1156) από τον Οίκο του Bίττελσμπαχ ήταν κόμης του Σάιερν (Scheyern) και από το 1020 και μετά παλατινός κόμης της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έκχαρντ Α΄, κόμη του Σάιερν και της Ριχάρντις (ή Ρίχγκαρντ), κόρης του Ούλριχ (ή Ουντάλριχ), μαργράβου της Ίστρια-Κράιν.

Από το κάστρο του Βίττελσμπαχ κοντά στο Άιχαχ, ονόμασε τον εαυτό του Όττο του Βίττελσμπαχ. Ακολούθησε τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας στην πρώτη του εκστρατεία στην Ιταλία το 1110-11. Ο Ερρίκος Δ΄ τον αποκαλεί Όθωνα, κόμη του Βίτλινεσμπακ σε έγγραφο του 1115. Από το 1120 και μετά ήταν παλατινός κόμης της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χάιλικα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄, κυρίου του Πέτεντορφ-Λένγκενφελντ-Χόπφενοε και είχε τέκνα:
 Χέρμαν.
 Όθων ΣΤ΄ 1117-1183, παλατινός κόμης της Βαυαρίας, Α΄ δούκας της Βαυαρίας.
 Κορράδος π. 1120/05-1200, αρχιεπίσκοπος του Μάιντς και του Σάλτσμπουργκ.
 Φρειδερίκος Β΄ απεβ. 1198 ή 1199.
 Ουλντάριχ απεβ. 1179.
 Όθων Ζ΄ απεβ. 1189, παλατινός κόμης της Βαυαρίας.
 Όθων Η΄ πριν το 1180-1209, παλατινός κόμης της Βαυαρίας.
 Χέντβιχ απεβ. 1174, παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Γ΄ κόμη του Άντεχς.
 Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ του Στέφλινγκ.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Όθων Α΄ της Βαυαρίας

Ο Όθων Α΄, γερμ. Otto I (1117 - 11 Ιουλίου 1183) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1180-83). Πιο πριν ήταν ως Όθων ΣΤ΄ παλατινός κόμης της Βαυαρίας (1156-80). Ήταν ο πρώτος από τον Οίκο του που έγινε δούκας της Βαυαρίας· ο τελευταίος, ο Λουδοβίκος Γ΄ παραιτήθηκε το 1918.

Βιογραφία
Γεννήθηκε μάλλον στο Κέλχαϊμ και ήταν γιος του Όθωνα Ε΄ παλατινού κόμη της Βαυαρίας και της Χαϊλίκας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ κυρίου του Πέτεντορφ-Λένγκενφελτ-Χόπφενοε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1169 την Αγνή, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λόον και είχε τέκνα:
 Χαϊλίκα Α΄ γενν. 1171, παντρεύτηκε τον Ντίτριχ χαλγκράβο του Βάσενμπουργκ.
 Αγνή 1172-1200, παντρεύτηκε τον Ερρίκο κόμη του Πλάιν.
 Ριχάρδις 1173-1231, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ κόμη του Γκέλντερς.
 Λουδοβίκος Α΄ 1173-1231, δούκας της Βαυαρίας.
 Χαϊλίκα Β΄ γενν. 1176, παντρεύτηκε τον Άντελμπερτ Γ΄ κόμη του Ντιλλίνγκεν.
 Ελισάβετ γενν. 1178, παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Β΄ κόμη του Βόμπουργκ.
 Σοφία 1170-1238, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α΄ λαντγκράβο της Θουριγγίας.
 Μέχτιλτ/Ματθίλδη 1180-1231, παντρεύτηκε τον Ραπότο Β΄ κόμη το Όρτενμπουργκ.
 Όθων 1169-1181, απεβ. 13 ετών.

Βιβλιογραφία
 
 
 
 

Οθων Α΄ της Βαυαριας
Μενέλαος Ξυλούρης

Ο Μενέλαος Ξυλούρης (Κρουσώνας Ηρακλείου, 1914  - Ηράκλειο, 15 Αυγούστου 1991), του Ιωάννη και της Όλγας, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Ηρακλείου.

Βιογραφικά στοιχεία

Σπουδές και αγωνιστική δράση 
Γεννήθηκε στον Κρουσώνα του Μαλεβιζίου το 1914.  Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση  (συν-αρχηγός της Κρουσανιώτικης Αντιστασιακής Ομάδος Σατανά μετά τον θάνατο του Καπετάν Αντώνη Γρηγοράκη του επονομαζόμενου "Σατανά"). Κατά την διάρκεια του Εμφυλίου έλαβε μέρος σαν μέλος των επίλεκτων καταδρομικών δυνάμεων του Εθνικού Στράτου και τραυματίστηκε σοβαρά στις συγκρούσεις με τις Κομμουνιστικές Δυνάμεις κατά την διάρκεια των Επιχειρήσεων Πυρσός στο Γραμμο και Βίτσι. Αποστρατεύτηκε τιμητικά σαν ταγματάρχης εν ενεργεία και παρασημοφορήθηκε.

Κατά την περίοδο της χούντας, οργανώθηκε στον αγώνα κατά της χούντας, με την οργάνωση ΔΕΚΑ (Διοικούσα Επιτροπή Κινημάτων Αντίστασης Κρήτης) και συνελήφθη μαζί με άλλους αγωνιστές, όπως ο Γιάννης Βαλυράκης, ο Τηλέμαχος Πλεύρης και ο Φοίβος Ιωαννίδης, για να παραπεμφθεί στο έκτακτο στρατοδικείο και να καταδικαστεί σε φυλάκιση.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου στις εκλογές του 1961 με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964 και με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις το 1974 συγκέντρωσε 10.628 ψήφους. Το 1977 επανεξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με την ΕΔΗΚ, όπως είχε μετονομαστεί η Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, με 5.418 ψήφους.
Το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τους Φιλελεύθερους, αλλά δεν εξελέγη, ενώ έλαβε 2.047 ψήφους.

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στις 15 Αυγούστου 1991. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φιλιππάκη και απέκτησαν έναν γιο κ μια κόρη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ανταρτική Ομάδα Σατανά οι αντάρτες του Κρουσώνα

Παραπομπές

Πηγές 
Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία 1986.
Ο καπετάν Σατανάς, μια θρυλική μορφή της Εθνικής Αντίστασης στην Κρήτη

Βουλευτές Ηρακλείου
Έλληνες Αντιστασιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Οικογένεια Ξυλούρη
Κορράδος του Βίττελσμπαχ

Ο Κορράδος, γερμ. Conrad (π. 1120/25 - 25 Οκτωβρίου 1200) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1161-65, 1183-1200), αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (1161-65, 1183-1200) και καρδινάλιος.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Δ΄, κόμη του Σάιερν και της Χάιλικα, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄, κόμη του Πέτεντορφ-Λένγκενφελντ-Χόπφενοε. Σπούδασε στο Σάλτσμπουργκ και στο Παρίσι. Για τη θέση του αρχιεπισκόπου του Μάιντς έριζαν ο Ροδόλφος του Τσέρινγκεν, ο Χριστιανός του Μπουχ και ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Το 1161 το Συμβούλιο του Λόντι, για να δώσει ένα τέλος στη έριδα, όρισε τον Κορράδο. Επίσης ο Φρειδερίκος Α΄ όρισε τον αντίπαπα Βίκτωρα Δ΄ για αντίθεση προς τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄. Το 1164 ο Βίκτωρ Δ΄ απεβίωσε και εκλέχθηκε διάδοχος ο αντίπαπας Πασχάλης Γ΄, που ο Κορράδος δεν τον αναγνώρισε. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσει τη θέση του· ταξίδεψε στη Γαλλία και στη Ρώμη το 1165. Τότε η θέση του καταλήφθηκε από τον Χριστιανό του Μπουχ. Ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄, που εξακολουθούσε να τον θεωρεί αρχιεπίσκοπο, τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα του Σαν Μαρτσέλλο αλ Κόρσο, μετά καρδινάλιο-επίσκοπο της Σαμπίνα και έπειτα επίσκοπο της Σόρα στην Καμπανία. Πριν ο Χριστιανός έλθει στη Ρώμη ακολουθώντας τον στρατό της Γερμανίας, ο Κορράδος διέφυγε.

Με τη Συνθήκη της Βενετίας το 1177 ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Χριστιανό και ο Κορράδος αποζημιώθηκε με την αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ. Το 1183 απεβίωσε ο Χριστιανός και ο Κορράδος επέστρεψε στην αρχιεπισκοπή του Μάιντς. Ξαναέκτισε τις οχυρώσεις της πόλης και ανακαίνισε τον καθεδρικό ναό.

Το 1187 στη Συνέλευση (Diät) στο Γκελνχάουζεν έπεισε τους επισκόπους του να υποστηρίξουν τον Γερμανό βασιλιά έναντι της Ρώμης. Το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ Χοενστάουφεν και μαζί με άλλους πρίγκιπες εξέλεξαν διάδοχο τον γιο του Φρειδερίκο Β΄. Άφησε τη Γερμανία και οδήγησε τη Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) στους Αγίους Τόπους. Το 1201 απεβίωσε ο Βοϊμόνδος Γ΄ Πουατιέ, πρίγκιπας της Αντιόχειας και ο Κορράδος προσπάθησε να παρέμβει στη διαδοχή υπέρ του εγγονού Ραϋμόνδου, αλλά μάταια. Το 1199 έστεψε με παπική έγκριση τον Λέοντα Β΄ των Ρουπενιδών ως βασιλιά, υποτελή της Γερμανίας. Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου πέτυχε ανακωχή μεταξύ των Οίκων του Χοενστάουφεν και των Γουέλφων το 1200.

Με την εκλογή του Πάπα Λούκιου Γ΄ το 1181 έγινε ο πρύτανης του Συλλόγου των καρδιναλίων. Μετέβη στην Ουγγαρία και συμφιλίωσε τους αδελφούς Ίμρε και Ανδρέα Γ΄. Κατά την επιστροφή απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Μάιντς.

Βιβλιογραφία

 
 

Γερμανοί καρδινάλιοι
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Φίλιππος του Παλατινάτου, επίσκοπος

Ο Φίλιππος (γερμ.: Philipp von der Pfalz, 7 Μαΐου 1480 - 5 Ιανουαρίου 1541) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν επίσκοπος του Φράιζινγκ (1498-1541) και του Νάουμπουργκ (1517-1541).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.

Αναφορές
 Heinz Wießner: Das Bistum Naumburg 1 - Die Diözese 2, in: Max-Planck-Institut für Geschichte (ed.): Germania Sacra, NF 35.2, Die Bistumer der Kirchenprovinz Magdeburg, Berlin/New York, 1998. p. 951-965.

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γεώργιος του Παλατινάτου

Ο Γεώργιος, γερμ. Georg (10 Φεβρουαρίου 1486 - 27 Σεπτεμβρίου 1529) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος του Σπάυερ (1513-29).

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.

Αναφορές
 Arthur Kleinschmidt (1878), "Georg von der Pfalz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 698–699

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ιωάννης Γ΄ του Παλατινάτου

Ο Ιωάννης Γ¨, γερμ. Johannes III (7 Μαΐου 1488 - 3 Φεβρουαρίου 1538) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ (1507-38).

Βιογραφία
Ήταν ο έβδομος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ.

Αναφορές
 Michael Buchberger (ed.): 1200 Jahre Bistum Regensburg, Regensburg, 1939, p. 48 ff
 Josef Staber (1974), "Johann", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 10, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 519–519
 Josef Staber: Kirchengeschichte des Bistums Regensburg, Regensburg, 1966, p. 96–114
 Edmund von Oefele (1881), "Johann (Pfalzgraf bei Rhein)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 305–307

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βόλφγκανγκ του Νόιμαρκτ

Ο Βόλφγκανγκ ο πρεσβύτερος, γερμ. Wolfgang (31 Οκτωβρίου 1494 - 2 Απριλίου 1558) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Νόιμαρκτ (Neumarkt) και κυβερνήτης του Άνω Παλατινάτου.

Βιογραφία
Ήταν ο όγδοος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. 

Οι γονείς του τον προώθησαν να σταδιοδρομήσει στην Εκκλησία. Έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Άουγκσμπουργκ, στο Βύρτςμπουργκ και στο Σπάυερ. Το 1515 έγινε πρύτανης (rector) του Πανεπιστημίου του Βίττενμπεργκ. Το 1522 έγινε ιππότης του Τευτονικού Τάγματος.

Δύο έτη μετά έγινε πάλι κοσμικός και έλαβε ως πρόσοδο το Νόιμαρκτ. Το 1544 ορίστηκε κυβερνήτης του Άνω Παλατινάτου στο Άμπεργκ. Ήταν φίλος και προστάτης των Επιστημών.

Απεβίωσε το 1558 άγαμος και τάφηκε στο ναό του Αγ. Πνεύματος στη Χαιδελβέργη.

Αναφορές
 Michael Masson: Das Königshaus Bayern: genealogisch bearbeitet und mit historisch-biographischen Notizen erläutert, self-published, 1854, p. 102
 Bayerische numismatische Gesellschaft: Mitteilungen der Bayerischen numismatischen Gesellschaft, vols. 7-10, self-published, 1888, p. 149

Πρίγκιπες της Γερμανίας
Ρούπρεχτ επίσκοπος του Στρασβούργου

Ο Ρούπρεχτ, γερμ. Ruprecht (1420 - 17 Οκτωβρίου 1478) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν επίσκοπος του Στρασβούργου.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Στεφάνου παλατινού κόμη του Ζίμερν & Τσβάιμπρυκεν και της Άννας των Χόενγκερολντσεκ, κόρης και κληρονόμου το Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Βέλντεντς.

Ήταν μέλος (canon) τού Συλλόγου τού καθεδρικού στην επισκοπή του Τρίερ (από το 1432) και του Μάιντς (από το 1436). Το 1436 έγινε κοσμήτορας (provost) του Συλλόγου του Αγ. Γκουίντο στο Σπάυερ και το 1437 κοσμήτορας τού Συλλόγου στην επισκοπή της Κολωνίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1438-39) και μετά έγινε κοσμήτορας στον καθεδρικό του Στρασβούργου (1440). Ο Κορράδος του Μπούσνανγκ επίσκοπος του Στρασβούργου τον έκανε βοηθό-επίσκοπο(1439). 

Ο πάπας Φήλιξ Ε΄ τον όρισε επίσκοπο του Στρασβούργου, κάτι που επιβεβαίωσε ο πάπας Ευγένιος Δ΄. Μετέβη στην επισκοπή του το 1449. Πολιτικά ήταν υπέρ των εκλεκτόρων του Παλατινάτου· συμμάχησε με τον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν. Η αναμόρφωση του κλήρου που έκανε στην επισκοπή του, είχε μόνο μερική επιτυχία. Εκσυγχρόνισε το πριγκιπάτο-επισκοπή του σύμφωνα με τα κοσμικά κράτη. Οι υψηλή απαίτησή του για έλεγχο συνάντησε μεγάλη αντίδραση.

Πηγές
 Rupert on Neue Deutsche Biographie