joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Lokalise

Το Lokalise είναι ένα σύστημα διαχείρισης εντοπισμού και μετάφρασης το οποίο βασίζεται σε υπολογιστικό νέφος αποθήκευσης και απευθυνεται σε ευέλικτες ομάδες. Η εταιρεία ιδρύθηκε στη Ρίγα της Λετονίας και λειτουργει με τηλεργασία έχοντας στο δυναμικό της 120+ υπαλλήλους σε 23 χώρες.

Ιστορικό 

Το Lokalise ιδρύθηκε το 2017 από τους Nick Ustinov και Petr Antropov. Το 2020 η εταιρεια άντλησε τα πρώτα της κεφάλαια, φτάνοντας στα 6 εκατομμύρια δολάρια στον γύρο της σειράς Α μετά από τρία χρόνια λειτουργίας της με προσωπικά κεφάλαια.

Οι ιδρυτές αποφάσισαν να αντλήσουν εξωτερικά κεφάλαια με στόχο να επιταχύνουν την ανάπτυξη της εταιρείας. Αφού συγκέντρωσε μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις για νεοσύστατη εταιρεία με έδρα την Λετονία, η Lokalise υιοθέτησε σαν τρόπο λειτουργίας της την 100% τηλεργασια.

Από το 2020, ο Nick Ustinov είναι μέλος του Συμβουλίου Τεχνολογίας του Forbes.

Το 2020, η εταιρεία ανακηρύχθηκε σε μία από τις 100 κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες “ νέφους” με αξία κάτω από $ 1 δισ. από την Accel.

Το 2021, η Sifted συμπεριέλαβε την Lokalise στη λίστα των 21 ευρωπαϊκών νεοσύστατων SaaS της VC που υπερ μεγενθυθηκαν το 2021. Η λίστα καταρτίστηκε από τον Bill Leaver του Sifted μετά από διαβούλευση με ηγέτες της βιομηχανίας όπως η Evgenia Plotnikova, ο Ben Blume, η Itxaso del Palacio, Carlos Gonzalez-Cadenas και Dhruv Jain.

Προϊόν 
Το λογισμικό σχεδιάστηκε κυρίως "για τεχνολογικές μονάδες που διαχειρίζονται εφαρμογές iOS, Android, web, παιχνίδια, IoT ή ψηφιακό περιεχόμενο και γενικά λογισμικό." Έχει αναγνωριστεί για το "web-based συνεργατικό πρόγραμμα επεξεργασίας της, για την αποτελεσματική διαχείριση έργων σε πολλαπλές πλατφόρμες, για τα κλειδιά εντοπισμού, την αυτόματη αντιστοίχιση στιγμιότυπου οθόνης, τις πολλές επιλογές ενσωμάτωσης, την ευελιξία στις προσθήκες" και βέβαια για την συμβολή της στην εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου. Τυπικοί χρήστες της πλατφόρμας είναι προγραμματιστές, διαχειριστές προϊόντων, έργων και εντοπισμού, σχεδιαστές, έμποροι, μεταφραστές και διαχειριστές περιεχομένου.

Περισσότεροι από 2000 πελάτες σε 80 χώρες χρησιμοποιούν σήμερα το Lokalise. Μερικά αξιοσημείωτα ονόματα πελατών περιλαμβάνουν: Amazon, Gojek, Depositphotos, Revolut, Yelp, Virgin Mobile, και Notion.

Πηγές
Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι ορισμένες πράξεις που διαπράττονται σκόπιμα ως μέρος μιας συστηματικής πολιτικής, που στρέφεται κατά αμάχων μειονοτήτων, θρησκευτικών ή εθνικών, σε περιόδους πολέμου ή ειρήνης. Διαφέρουν από τα εγκλήματα πολέμου επειδή δεν είναι μεμονωμένα ή σποραδικά γεγονότα που διαπράττονται από μερίδα του στρατεύματος, αλλά είναι πράξεις κατά την εκτέλεση μιας πολιτικής. Αποτελούν μέρος είτε μιας κυβερνητικής πολιτικής (παρόλο που οι δράστες δεν χρειάζεται να ταυτιστούν με αυτήν την πολιτική), είτε μιας ευρείας πρακτικής θηριωδών που ανέχεται ή προωθείται από μια κυβέρνηση ή μια de facto αρχή. Η πρώτη δίωξη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ασκήθηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας έκτοτε διώκονται από άλλα διεθνή δικαστήρια (για παράδειγμα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα), καθώς και σε εσωτερικές διώξεις.

Παραπομπές 

Εγκλήματα πολέμου
Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας
Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Διεθνές ποινικό δίκαιο
Βασανιστήρια
Φράγμα της Αναγέννησης

Το φράγμα της Αναγέννησης (αγγλ. Grand Ethiopian Renaissance, ή επίσης Great Renaissance Dam, Grand Ethiopian Renaissance Dam, GERD, Great Dam of the Ethiopian Rebirth, Hidase Dam, ታላቁ የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ, TaIHiGe)  είναι έργο φράγματος που βρίσκεται υπό κατασκευή από το 2011 με φράγμα κύριας βαρύτητας μήκους δύο χιλιομέτρων και ύψους 145 μέτρων στον Γαλάζιο Νείλο στην απομακρυσμένη δυτική περιοχή της Αιθιοπίας, Μπενισανγούλ Γκουμούζ και περίπου 10 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων του Σουδάν. Με 6.000 μεγαβάτ, η συνδεδεμένη υδροηλεκτρική μονάδα θα είναι η μεγαλύτερη στην Αφρική.  Με χωρητικότητα αποθήκευσης 63 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, η δεξαμενή θα είναι επίσης μία από τις μεγαλύτερες στην ήπειρο.  Η ολοκλήρωση έχει προγραμματιστεί για το 2022.  Η Αιθιοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ο αποθηκευτικός χώρος γέμισε τον Ιούλιο του 2020.  Οι δορυφορικές εικόνες το καλοκαίρι του 2020 επιβεβαίωσαν αυτόν τον ισχυρισμό.  
Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, το φράγμα παρήγαγε ηλεκτρικό ρεύμα, για πρώτη φορά, ισχύος 375 μεγαβάτ, το οποίο παραδόθηκε στο εθνικό ηλεκτρικό δίκτυο.

Παραπομπές

Φράγματα της Αιθιοπίας
Εμσαλινούρ Καντινεφέντι

Η Εμσαλινούρ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:بدر فلك قادین‎) (Τούρκικα: امثال نور قادین, 2 Ιανουαρίου 1866 - 20 Νοεμβρίου 1952) ήταν η έβδομη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Yedinci Emsalinur Kadın Efendi Hazretleri

Βιογραφία
Η Εμσαλινούρ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1866 στην Αμπχαζία. Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878), η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Σαρπάνκα. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πατέρας της την εμπιστεύτηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι μαζί με την αδερφή της. Σύμφωνα με το έθιμο του οθωμανικής δικαστηρίου άλλαξε το όνομα της Εμσαλινούρ.

Η Εμσαλινούρ παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στις 20 Νοεμβρίου 1885 στο Παλάτι Γιλντίζ. Της δόθηκε ο τίτλος του "Έκτη Σύζυγος". Στις 30 Νοεμβρίου 1886, ένα χρόνο μετά το γάμο, γέννησε το μοναδικό παιδί της, μια κόρη, την Σαντιγιέ Σουλτάν. 

Το 1895, προάχθηκε στον τίτλο της "Πέμπτης Συζύγου". Το 1900, ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της χάρισε ένα αρχοντικό στο Νισάντασι. Το 1901, προάχθηκε στον τίτλο του "Τέταρτης Συζύγου". Το 1907 κατασκεύασε ένα τζαμί στη Σαρπάνκα. 

Στις 27 Απριλίου 1909, ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ συνελήφθη και στάλθηκε σε εξορία στη Θεσσαλονίκη. Η Εμσαλινούρ δεν τον ακολούθησε και έτσι παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη.

Η Εμσαλινούρ Καντινεφέντι πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1952 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 86 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Γιαχιά Εφέντι στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Όρε

Το Όρε ή Άαρε (σουηδ. Åre) είναι κωμόπολη 3.200 μόνιμων κατοίκων (το 2018) στην κεντρική Σουηδία, με το ομώνυμο χιονοδρομικό κέντρο του να θεωρείται ένα από τα κορυφαία σε ολόκληρη τη Σκανδιναβία.

Το Όρε βρίσκεται στον ομώνυμο δήμο της Κομητείας Γιέμτλαντ, Ωστόσο δεν αποτελεί την έδρα του δήμου, η οποία είναι το Γιέρπεν. Το 25% της οικονομίας του δήμου βασίζεται στον τουρισμό, ιδίως στο αλπικό σκι και την ορεινή ποδηλασία.

Ιστορία
Ο παλαιός ναός του Όρε ανεγέρθηκε στα τέλη του 12ου αιώνα. 150 και πλέον χρόνια νωρίτερα, ο βασιλιάς της Νορβηγίας Όλαφ ο Ιερός επηρέασε το χωριό και επί αιώνες πολλοί προσκυνητές διέρχονταν από αυτό βαδίζοντας προς το Τρόντχαϊμ. Στα μέσα του 17ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Σαάμι, προκειμένου να επωφεληθούν από τα καλά βοσκοτόπια για ταράνδους. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα τα ορυχεία χαλκού στο Φρέο (Fröå) αποτελούσαν σημαντικές βιομηχανίες. Ο τουρισμός εμφανίσθηκε με την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής, το 1882, και το πρώτο ξενοδοχείο στην κωμόπολη ανεγέρθηκε το 1896. Οι βασιλείς της Σουηδίας και της Νορβηγίας έρχονταν να ξεκουραστούν στο Όρε και στο γειτονικό Στόρλιεν από τον 19ο αιώνα. Η ανάπτυξη του τουρισμού από τα τέλη του 20ού αιώνα είχε ως αποτέλεσμα την ανέγερση αρκετών ξενοδοχείων και την ανάπτυξη ψυχαγωγικών και εμπορικών κέντρων στην περιοχή.

Γεωγραφία
Το Όρε είναι κτισμένο στη βόρεια όχθη της λίμνης Όρεσγεν (Åresjön), σε έκταση 649 km², στην κοιλάδα Όρεντάλεν (= «κοιλάδα του Όρε»), σε υψόμετρο 375 έως 400 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 63°24′ Βόρειο πλάτος και 13°05′ Ανατολικό μήκος. Στα βόρεια του οικισμού υψώνεται το όρος Όρεσκούταν, με το χιονοδρομικό κέντρο. Τα νορβηγικά σύνορα απέχουν από το Όρε το λιγότερο 44 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή και από την πόλη περνούν η Ευρωπαϊκή οδός E14 και η Κεντρική Σιδηροδρομική Γραμμή (Mittbanan), που το συνδέουν με τη μεγάλη πόλη Τρόντχαϊμ της Νορβηγίας και με το Έστερσουντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ηλεκτρονικό περιοδικό για τουρίστες
 Το Άαρε στο SkiStar
 «Åre Sweden», πληροφορίες

Ορε
Καρτάλης

Το ελληνικό επώνυμο Καρτάλης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα, κυρίως μέλη της Οικογένειας Καρτάλη από τη Μαγνησία:

 Αντώνιος Καρτάλης (1866-1923), βουλευτής
 Αριστείδης Καρτάλης (θάν. 1909), αγωνιστής στη Μακεδονική επανάσταση του 1878 και δήμαρχος Τσαγκαράδων
 Γεώργιος Καρτάλης (1908-1957), πολιτικός (υπουργός για σύντομα διαστήματα, δήμαρχος Βόλου και βουλευτής), γιος του Αντωνίου
 Γεώργιος Χ. Καρτάλης (19ος αι.), δήμαρχος Παγασών και βουλευτής Βόλου
 Ιωάννης Καρτάλης (1842-1908), πολιτικός και επιχειρηματίας
 Κωνσταντίνος Καρτάλης (1872-1933) πολιτικός (βουλευτής Λαρίσης και δήμαρχος Βόλου)
 Κώστας Καρτάλης (21ος αι.), καθηγητής φυσικής περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, βουλευτής Μαγνησίας (2007-2012)

Ελληνικά επώνυμα
Άαχ Χοτέπ Α΄

Η Άαχ Χοτέπ Α΄ ή Αχ Χοτπέ (αγγλ. μεταγραφές Aahhotep ή Ahhotpe) ήταν βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου, που έζησε περί το 1560-1530 π.Χ., περί το τέλος της 17ης Δυναστείας, και το όνομά της σημαίνει «ο Ιάχ (ο θεός της Σελήνης) είναι ικανοποιημένος».

Η Άαχ Χοτέπ ήταν κόρη του βασιλιά Σεναχτενρέ και της βασίλισσας Τετισέρι. Παντρεύτηκε τον αδελφό της φαραώ Σεκενενρέ Τάο. Η Άαχ Χοτέπ Α΄ ήταν μακρόβια και άσκησε μεγάλη επίδραση. Για κάποιο διάστημα, κυβέρνησε την Αίγυπτο για λογαριασμό του ανήλικου ακόμα γιου της, του μετέπειτα γνωστού φαραώ Άμωσι Α΄, ιδρυτή της 18ης Δυναστείας.

Πηγές
 Eaton-Krauss, Marianne: «Encore: The Coffins of Ahhotep, the wife of Seqeni-en-Re Tao and mother of Ahmose», στο Ägypten-Münster, επιμ. E. Graefe κ.ά., εκδ. Otto Harrassowitz, 2003, σσ. 75-89
 Το λήμμα «Άαχ-Χοτέπ» στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμ. 1, σσ. 52-53

Αρχαίες Αιγύπτιες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες
17η Αιγυπτιακή Δυναστεία
S/2004 S 37

Ο S/2004 S 37 είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Scott S. Sheppard, David C. Jewitt και Jan Kleyna στις 8 Οκτωβρίου του  2019 από παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 12 Δεκεμβρίου του 2004 και 2 Φεβρουαρίου του 2006. 

Ο S/2004 S 37 έχει διάμετρο περίπου 4 χιλιομέτρων και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μια μέση απόσταση 16.003,3 Gm σε 752,88 ημέρες, με κλίση 164° προς την εκλειπτική, σε οπισθοδρομική κατεύθυνση και με εκκεντρότητα 0,506.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 

Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Σαζκάρ Χανιμεφέντι

Η Σαζκάρ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:سازکار خانم) (Τούρκικα: Sazkar Hanimefendi, 8 Μαΐου 1873 - 1945) ήταν η δέκατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Onuncu Sazkar Hanim Efendi Hazretleri

Βιογραφία
Η Ζεκιγιέ γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1873 στο Καγιαλάρ του Ανταπαζαρί, ήταν μέλος της ευγενούς οικογένειας της Αμπχαζίας, Μάαν. Ο πατέρας της ήταν ο Ρετζέπ Μπατά Μπέης Μάαν. Ήταν η πρώτη ξαδέρφη της Μπεχιτζέ Χανιμεφέντι, δωδέκατη σύζυγος του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. 

Παρουσιάστηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι ​​από την Αμπχαζιανή σύζυγο του Τσορλουλουζάντε Μαχμούτ Τζελαλεντίν Πασά, Μπιντάρ Χανίμ, και πήρε το όνομα Σαζκάρ. Παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στις 31 Αυγούστου 1890 στο Παλάτι Γιλντίζ. Της δόθηκε ο τίτλος "Τρίτη τυχερή". Στις 15 Ιουνίου 1891, ένα χρόνο μετά το γάμο, γέννησε το μοναδικό της παιδί, μια κόρη, τη Ρεφιά Σουλτάν.

Στις 27 Απριλίου 1909, ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ συνελήφθη και στάλθηκε σε εξορία στη Θεσσαλονίκη, και η Σαζκάρ τον ακολούθησε για κάποιο χρονικό διάστημα και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1910. 

Αρxικά εγκαταστάθηκε με την κόρη της, και αργότερα με την Πεγιεβεστέ Χανιμεφέντι, μια άλλη σύζυγο του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, στο αρχοντικό της στο Σισλί. To 1918 μετά τον θάνατο του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το επίδομα της Σαζκάρ ως χήρα ήταν 5.000 ακτσές. Το 1920, κάθε επιδότηση αυξήθηκε σε 10.000. Ωστόσο, το 1923, της στερήθηκε εντελώς.

Το 1924, η αυτοκρατορική οικογένεια στάλθηκε σε εξορία. Η Σαζκάρ πήγε στη Βηρυτό του Λιβάνου με την κόρη της, όπου πέθανε το 1945, ενώ έζησε την κόρη της για επτά χρόνια. Θάφτηκε στο Τζαμί του Σουλτάνου Σελίμ της Δαμασκού στη Συρία.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Στανοζολόλη

Η στανοζολόλη (αγγλ. stanozolol, συντ. Stz), που πωλείται με διάφορες εμπορικές ονομασίες, είναι φάρμακο ανδρογόνων και ισχυρό αναβολικό στεροειδές (AAS) που προέρχεται από τη διϋδροτεστοστερόνη (DHT. Χρησιμοποιείται επίσης και για τη θεραπεία του κληρονομικού αγγειοοιδήματος. 

Αναπτύχθηκε από την αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Winthrop Laboratories (Sterling Drug) το 1962 και έχει εγκριθεί από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση, αν και σήμερα δεν διατίθεται πλέον στις ΗΠΑ. Χρησιμοποιείται επίσης στην κτηνιατρική. Χορηγείται από το στόμα σε ανθρώπους ή με ενδομυϊκή ένεση σε ζώα.

Είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα αναβολικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται, συνήθως ως φάρμακα που βελτιώνουν την αθλητική απόδοση και απαγορεύεται να χρησιμοποιείται σε διοργανώσεις υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ένωσης IAAF και πολλών άλλων αθλητικών φορέων. Επιπλέον, η  στανοζολόλη έχει περιοριστεί ιδιαίτερα στις ιπποδρομίες των ΗΠΑ.

Ιστορικό 
Το 1962, η στανοζολόλη κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από την Winthrop με το εμπορικό όνομα Winstrol και στην Ευρώπη από την Bayer, με την ονομασία, Stromba.

Ντόπινγκ στον αθλητισμό 
Η στανοζολόλη και άλλα συνθετικά στεροειδή απαγορεύτηκαν για πρώτη φορά από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Αθλητισμού το 1974, αφού αναπτύχθηκαν μέθοδοι για την ανίχνευσή τους. 

Υπάρχουν πολλές γνωστές περιπτώσεις ντόπινγκ στον αθλητισμό με στανοζολόλη από επαγγελματίες αθλητές. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους αθλητές από μετα-σοβιετικές χώρες. Από το 2015, απαγορεύεται από την WADA  και από τον Οργανισμό κατά των Ντόπινγκ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παρενέργειες 
Οι ανεπιθύμητες ενέργειές της περιλαμβάνουν: αρρενοποίηση, ηπατοτοξικότητα, καρδιαγγειακή νόσο και υπέρταση.

Παραπομπές

Στεροειδείς ορμόνες
Κτηνιατρικά φάρμακα
Ηπατοτοξίνες
Ρουμπέν Πέρεθ

Ο Ρουμπέν Σαλβαντόρ Πέρεθ ντελ Μάρμολ (ισπανικά: Rubén Salvador Pérez del Mármol) (26 Απριλίου 1989) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ατλέτικο Μαδρίτης 
Ο Πέρεθ γεννήθηκε στην Έθιχα της Ανδαλουσίας. Έχοντας ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Ατλέτικο Μαδρίτης σε ηλικία 13 ετών, έκανε το ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 15 Μαΐου 2010, σε μια εντός έδρας ήττα με 0-3 εναντίον της Χετάφε, ως αλλαγή.

Στις 25 Ιουλίου 2010, ως μέρος της μεταγραφής του Φιλίπε Λουίς στους Colchoneros, ο Πέρεθ δόθηκε με δανεισμό στην Ντεπορτίβο δε Λα Κορούνια για δύο σεζόν. Έκανε το ντεμπούτο του για τους Γαλικιανούς στις 12 Σεπτεμβρίου, παίζοντας 80 λεπτά στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Σεβίλλης.

Τον Αύγουστο του 2011, μετά τον υποβιβασμό της Ντεπορτίβο, ο Πέρεθ επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία και εντάχθηκε στη Χετάφε. Έπαιξε μόνο δέκα παιχνίδια για την ομάδα από τη Μαδρίτη καθ΄ όλη τη διάρκεια της σεζόν 2011-12, σε όλες τις διοργανώσεις.

Τον Ιούνιο του 2012, ο Πέρεθ εντάχθηκε με δανεισμό στη Ρεάλ Μπέτις για τη σεζόν. Τις επόμενες σεζόν, αγωνίστηκε με δανεισμό στις Έλτσε ΚΦ, Τορίνο ΦΚ της Σέριε Α και Γρανάδα ΚΦ, όπου με την τελευταία υπέγραψε μόνιμο τετραετές συμβόλαιο στις 8 Αυγούστου 2015.

Λεγανές 
Στις 9 Αυγούστου 2016, ο Πέρεθ δόθηκε με μονοετή δανεισμό στη ΚΝ Λεγανές. Στις 29 Ιουνίου, ο δανεισμός του παρατάθηκε για ένα ακόμη έτος.

Ο Πέρεθ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο μετά τη διακοπή των σχέσεων με τη Γρανάδα.

Παναθηναϊκός 
Στις 14 Ιουλίου 2021, ο Πέρεθ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.

Εθνική ομάδα 
Ο Πέρεθ έχει 5 συμμετοχές με την Εθνική Ισπανίας Κ-21. Με την Ισπανία Κ-21 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21 του 2011.

Διακρίσεις 
Ισπανία Κ-21

 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21: 2011

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια
Ποδοσφαιριστές Χετάφε ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις
Ποδοσφαιριστές Έλτσε ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Λυδία Φωτοπούλου

Η Λυδία Φωτοπούλου (γενν. 22 Ιουνίου 1956, Καβάλα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου του 1956 στην Καβάλα, απ' όπου και κατάγεται, ενώ πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Ξεκίνησε την πορεία της στο θέατρο στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η πρώτη της συνεργασίας ήταν με τον Ανδρέα Βουτσινά . Ακολούθησαν συνεργασίες με τους σκηνοθέτες Μίνω Βολανάκη, Γιώργο Βούρο και άλλους.

Τηλεόραση 
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 1991 λαμβάνοντας μέρος στο καστ της σκανδιναβικής σειράς Amforans gata, τα γυρίσματα της οποίας πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα, έχοντας ένα μικρό ρόλο. Το 1993 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον δημιουργό και σκηνοθέτη Πάνο Κοκκινόπουλο στη σειρά αυτοτελών επεισοδίων του ANT1 Ανατομία ενός εγκλήματος. Εκεί εκείνη τη χρονιά πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο "Απλή Οικογενειακή Ιστορία" ενώ ακολούθησε οι "Σχέσεις Στοργής". Τη σεζόν 1995-1996 υποδύθηκε τη Μαρία στη σειρά εποχής Τα ψάθινα καπέλλα, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα. Το 1998 έκανε μία guest εμφάνιση στην αστυνομική σειρά Νυχτερινό Δελτίο. Την περίοδο 2002-2003 υπήρξε αφηγήτρια στο ντοκιμαντέρ της ΝΕΤ Εποχές και Συγγραφείς.

Τη σεζόν 2007-2008 είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στη σειρά εποχής του Alpha TV Το Δέκα, σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου. Το 2015 επέστρεψε τηλεοπτικά συνεργαζόμενη με τον Πάνο Κοκκινόπουλο στην ιστορία "Κάθαρση" της αστυνομικής σειράς 10η εντολή. Το 2019 συνεργάστηκε και πάλι με τον ίδιο σκηνοθέτη στη σειρά Ου Φονεύσεις και το επεισόδιο "Υπηρέτρια". Από τον Οκτώβριο του 2020 μέχρι 2022 πρωταγωνιστεί στην οικογενειακή κωμική σειρά της ΕΡΤ1 Η τούρτα της μαμάς, των Αποστόλου και Ρήγα, υποδυόμενη την εκκεντρική γιαγιά της οικογένειας Μαριλού Σέκερη.

Κινηματογράφος 
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1987 στην ταινία μικρού μήκους Ατρείδες. Η επόμενη κινηματογραφικής της συμμετοχή έγινε το 2000 στην ταινία Αγρυπνία. Το 2010 ήταν μέρος του καστ της δραματικής ταινίας του Βασίλη Τσελεμέγκου Επικίνδυνες μαγειρικές. Το 2017 πρωταγωνίστησε στο δράμα εποχής Πολυξένη: Μια ιστορία από την Πόλη.

Θεατρικές παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα στο IMDb
 Σελίδα στο Instagram

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αγκιμπού Καμαρά

Ο Αγκιμπού Καμαρά (γαλλικά: Aguibou Camara) (γενν. 20 Μαΐου 2001) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Γουινέα, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός/πλάγιος μέσος για τον Ολυμπιακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Στις 29 Μαρτίου 2019, ο Κάμαρα υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με τη γαλλική Λιλ ΟΣΚ, με πενταετή συμφωνία. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε αγώνα του Κυπέλλου Γαλλίας εναντίον της Ντιζόν στις 10 Φεβρουαρίου 2021 και σημείωσε γκολ στο 15ο λεπτό του παιχνιδιού.

Στις 13 Ιουλίου 2021, εντάχθηκε στον Ολυμπιακό με τετραετές συμβόλαιο.

Εθνική ομάδα 
Ο Καμαρά αγωνίστηκε με τη Γουινέα Κ-17 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ-17 του 2017. Με τη Γουινέα Κ-20 έπαιξε σε αγώνες για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κ-20 του 2019. Έκανε το ντεμπούτο του με τη Εθνική Γουινέας ανδρών σε φιλική ήττα με 1-0 από τις Κομόρες στις 12 Οκτωβρίου 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πλάθα δε τόρος δε λας Αρένας

H Πλάθα δε τόρος δε λας Αρένας ήταν αρένα που πραγματοποιούνταν ταυρομαχίες, στη Βαρκελώνη. Η τελευταία ταυρομαχία εκεί, έγινε στις 19 Ιουνίου του 1977, και μέχρι τότε γίνοταν και μουσικές συναυλίες καλλιτεχνών όπως ο Κάρλος Σαντάνα και ο Πάκο ντε Λουθία. Η αρένα για πρώτη φορά άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό στις 29 Ιουνίου 1900. Το 2011, μετά από ανακαίνιση, άνοιξε ξανά, αυτή τη φορά ως εμπορικό κέντρο, υπό την ονομασία Arenas de Barcelona.

Κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, υπήρξε αρχικά μέρος που τελούνταν αγώνες πυγμαχίας. Το 1927, το κτίριο αγοράστηκε από τον πλούσιο επιχειρηματία Πέδρο Μπαλανιά, ο οποίος το μετέτρεψε εξ ολοκλήρου ως αρένα για ταυρομαχίες. Κατά τη φρανκική περίοδο στο μέρος συνεχίστηκαν οι ταυρομαχίες. Το 1989, ξεκίνησε μία εκστρατεία κατά των ταυρομαχιών στην Καταλονία. Το 2004, στη Βαρκελώνη πλέον ήταν ενάντια των αγώνων αυτών, ενώ από το 2010, ψηφίστηκαν ως παράνομοι, με συνέπεια η αρένα να σταματήσει τη λειτουργία της.

Το 2009, η Metrovacesa, επένυδσε περί τα 70 εκατομμύρια στην ανακατασκευή του κτιρίου, το οποίο ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2011. Το 2015, το εμπορικό κέντρο, έκανε ρεκόρ επισκέψεων, οι οποίοι έφτασαν τα 10.500.000. Ο θόλος του έχει ύψος 27 μέτρων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website

Εμπορικά κέντρα στην Ισπανία
Κτίρια και κατασκευές στη Βαρκελώνη
Γεγονός ζωής

Η έννοια γεγονός ζωής (αγγλικά: life event concept) στον τομέα της δημόσιας διοίκησης αναφέρεται στη λογική σύμφωνα με την οποία οι υπηρεσίες της δημόσιας διοίκησης θα πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στα γεγονότα ζωής των πολιτών. Τέτοια γεγονότα μπορεί να αφορούν σε μία μετακόμιση, στην απόκτηση ενός παιδιού, στην απώλεια ενός προσώπου, στην έναρξη επιχείρησης κλπ. Σύμφωνα με την έννοια του γεγονότος ζωής, ο πολίτης θα χρειάζεται να ενημερώσει μία μόνο φορά τη δημόσια διοίκηση για το γεγονός ζωής που τον αφορά, προσκομίζοντας μία μόνο φορά τα απαραίτητα έγγραφα. Η έννοια του γεγονότος ζωής εντάσσεται σε μια γενικότερα αντίληψη για τη δημόσια διοίκηση, σύμφωνα με την οποία η παροχή υπηρεσιών θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη στις ανάγκες των πολιτών. Η έννοια του γεγονότος ζωής είναι στενά συνδεδεμένη με την αρχή «μόνον άπαξ» και τις υπηρεσίες μιας στάσης και προϋποθέτουν διαλειτουργικότητα μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων των δημόσιων οργανισμών.

Στην Ελλάδα η έννοια γεγονότος ζωής εφαρμόζεται ήδη σε υπηρεσίες της δημόσιας διοίκησης, όπως στα γεγονότα γέννησης παιδιού, στην απώλεια προσώπου, στην έναρξη επιχείρησης.

Πηγές 

 Veit, D. and Huntgeburth, J., Foundations of Digital Government: Leading and managing in the digital era, (Springer, 2014), pp. 72-74, ISBN 2192-4341, DOI 10.1007/978-3-642-38511-7

Παραπομπές 

Δημόσια διοίκηση
Ηλεκτρονική διακυβέρνηση
Σταύρος Ψυλλάκης

Ο Σταύρος Ψυλλάκης (Χανιά, 30 Ιανουαρίου 1954) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και παραγωγός ανθρωποκεντρικών ντοκιμαντέρ που συνήθως εστιάζουν σε οριακές καταστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Έχει τιμηθεί με βραβεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με σπουδαιότερο το 1ο Βραβείο Ταινίας Τεκμηρίωσης της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2010 για το ντοκιμαντέρ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ. 

Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους στην Ελλάδα στο ανθρωποκεντρικό ντοκιμαντέρ, με πλούσιο έργο πάνω από 40 ταινιών, στο οποίο ξεχωρίζουν οι ταινίες: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ, ΜΕΤΑΞΑ ακούγοντας το χρόνο, ΟΛΥΜΠΙΑ, ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΡΟΜΑ, ΤΟ ΜΕΣΑ ΦΩΣ, ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ συναντήσεις με τον Γιώργο Μανιάτη.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (Ε.Α.Κ.) και της Ένωσης Ελληνικού Ντοκιμαντέρ (Ε.Ε.Ν)

Βιογραφία (Χρονολογικά) 

Γεννήθηκε στα Χανιά, στο Παλιό Ενετικό Λιμάνι, ως πρωτότοκος γιός και έχει δύο αδερφές την Παναγιώτα και την Καλλιόπη. Από το 1954 έως και το 1972 ζούσε στα Χανιά και πήγε σχολείο ως μαθητής αρχικά στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Χανίων και στην συνέχεια στο 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Χανίων, δουλεύοντας παράλληλα στην οικογενειακή ταβέρνα στο Παλιό Λιμάνι. Το 1972 μπήκε στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.). Αρχές του 1978 πήρε το πτυχίο του Μηχανικού (ειδικότητα Μηχανικός Παραγωγής), επάγγελμα το οποίο ουσιαστικά δεν εξάσκησε. 

 1979 - 1980    
Διαμονή στο Παρίσι.

 1983 - 1987 
Κινηματογραφικές  σπουδές στη Σχολή Ε. ΧΑΤΖΙΚΟΥ.  Δίπλωμα Σκηνοθεσίας.

Φροντιστής και Βοηθός Παραγωγής στις ταινίες: 

-ΚΑΠΕΤΑΝ-ΜΕΪNTANOΣ* του Δήμου Θέου

-ΘΕΟΦΙΛΟΣ* του Λάκη Παπαστάθη

-ΕΝΑΣ  ΕΡΩΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ* του Σταύρου Τορνέ

 1988 - 1990
Υπότροφος του Γαλλικού κράτους στο Παρίσι, Ateliers VARAN (ιδρυτής Jean Rouch)     

Θεωρητική & πρακτική εκπαίδευση στη σκηνοθεσία Ανθρωπολογικού Ντοκιμαντέρ  (video & film 16mm).

Παραμονή στο Παρίσι. Συνεργασία με τη σχολή VARAN. 

 1990 - 1997              
Συνεργασία στην δημιουργία επαγγελματικού ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΠΤΙΚ/ΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ι.Τ.Ε. (Κρήτη)  

Σκηνοθεσία ή/και Διευθ. Παραγωγής σε ντοκιμαντέρ του Τμήματος.

 Το 1998 παντρεύτηκε με την Κλεοπάτρα Δ. και έχουν έναν γιό. Έκτοτε ζει στην Αθήνα και ασχολείται αδιάλειπτα με τη σκηνοθεσία & παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ.

Eπιλεκτική Φιλμογραφία & Διακρίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι και Επιπλέον Βιβλιογραφία 

 Άρθρο στους New York Times τον καιρό της καραντίνας (2020) για την ταινία μικρού μήκους "Η φωτογραφία μου" του Σταύρου Ψυλλάκης  
 Μικρές Υιοθεσίες"Αφιέρωμα στο Έργο του Σταύρου Ψυλλάκη" εκδόσεις Chania Film Festival-Πυξίδα 2016


Ντοκιμαντέρ
Βραβευμένοι Έλληνες Σκηνοθέτες
Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Ανθρωποκεντρικό Ντοκιμαντέρ
Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Έλληνες σκηνοθέτες
Ναφτάλι Μπένετ

Ο Ναφτάλι Μπένετ (Εβραϊκά:נַפְתָּלִי בֶּנֶט‎ , 25 Μαρτίου 1972) είναι Ισραηλινός πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 13 Ιουνίου 2021 έως τις 30 Ιουνίου 2022. 

Υπηρέτησε ως υπουργός Υποθέσεων της Διασποράς από το 2013 έως το 2019, ως υπουργός Παιδείας από το 2015 έως το 2019 και ως υπουργός Άμυνας από το 2019 έως το 2020. Ηγείται του κόμματος Νέα Δεξιά από το 2018, έχοντας προηγουμένως ηγηθεί του κόμματος Εβραϊκή οικία μεταξύ του 2012 και 2018.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χάιφα, γιος μεταναστών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μπένετ υπηρέτησε στις μονάδες ειδικών δυνάμεων Sayeret Matkal και Maglan των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Έχει επίσης υπηρετήσει ως Διευθύνων Σύμβουλος της Soluto, ισραηλινής υπηρεσίας cloud. Πουλήθηκε το 2013 έναντι 100-130 εκατομμυρίων δολαρίων.

Παραπομπές

Μπενετ
Μπενετ
Μαυροβούνι

Το Μαυροβούνι είναι βουνό στην Ελλάδα. Ανήκει στις περιφερειακές ενότητες Λάρισας και Μαγνησίας και στους δήμους Αγιάς και Ρήγα Φεραίου. Το μεγαλύτερο τμήμα του βουνού ανήκει στην περιφερειακή ενότητα Λάρισας.

Το Μαυροβούνι βρίσκεται  μεταξύ του Κισσάβου και του Πηλίου και αποτελεί φυσική συνέχεια του Πηλίου. Έχει υψόμετρο 1.054 μέτρα. Μερικά από τα χωριά του βουνού είναι η Σκήτη, το Κεραμίδι, η Έλαφος κ.α.

Βουνά της Θεσσαλίας
Άμυκος

Ο Άμυκος (, λατινοποιημένο Amycus) είναι ένα πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

Ο Άμυκος ήταν γιος του Τρώου βασιλιά Πρίαμου και σύντροφος του Αινεία. Στην τελευταία μάχη εναντίον του βασιλιά των Ρουτύλων, Τούρνου, αυτός έριξε τον Άμυκο και τον αδερφό του, Διώρη, από τα άλογά τους, πολέμησε μαζί τους πεζός, μαχαίρωσε και τους δύο, έκοψε τα κεφάλια τους και τα κρέμασε στο άρμα του.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Konrad Wernicke: Amykos 5. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2001.
 Heinrich Wilhelm Stoll: Amykos 4. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie. Band 1,1, Leipzig 1886, Sp. 327 (Digitalisat).

Αμυκος
Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν

Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν (Σουηδικα: Gustaf Adolf Fredrik Wilhelm von Essen) , (15 Ιουλίου 1803 – 3 Οκτωβρίου 1874), ήταν Σουηδός Αυλικός, Στρατιωτικός και Αρχιθαλαμηπόλος στο Σουηδικό Παλάτι.

Βιογραφία

Ήταν ο γιος του Βαρόνου και Κόμη Χανς Χέντρικ φον Έσσεν και της βαρόνης Χεδβίγης Καρλόττας φον Κράσσον. Ήταν μορφωμένος και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας, όπου πήρε πτυχίο θεολογίας και Καγκελαρίου, ενώ συνέχισε της σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν της Γερμανίας. Παντρεύτηκε την Ίντα Μαρία φον Ρέχαουσεν (13 Μαρτίου 1811 – 2 Μαΐου 1893) στις 7 Απριλίου 1831 στη Στοκχόλμη. Ανάμεσα στα παιδιά που απέκτησαν, ήταν ο Χανς Χέντρικ φον Έσσεν.

Καριέρα και θάνατος

Το 1826 έγινε αρχιθαλαμηπόλος της βασίλισσα Ντεζιρέ Κλαρί, το 1827 Βασιλικός Ιπποκόμος, το 1838 Ταγματάρχης, το 1839 Αρχιστράτηγος στο Σκανδιναβικό Σύνταγμα Χούσαρ της Σκάνας, το 1841 Υπολοχαγός-Συνταγματάρχης και το 1848 Συνταγματάρχης και Διοικητής του Συντάγματος Χούσαρ της Σκάνας.

Όταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας παντρεύτηκε την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ το 1854, ο φον Έσσεν στάλθηκε ως Σουηδός απεσταλμένος για να τον συγχαρεί. Παρευρέθηκε επίσης για λογαριασμό της Σουηδίας στη στέψη του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β' το 1856 και του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας, στο Βερολίνο το 1861. 

Από το 1834 έως το 1843, ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος είχε στην ιδιοκτησία του το Κάστρο Ουλβσούντα της Μπρόμμας , στα δυτικά της Στοκχόλμης. Επίσης, κληρονόμησε το Κάστρο Βικ από τον πατέρα του, και εκεί σύλλεξε μια ποικιλία από πολύτιμους πίνακες, όπλα και αντίκες. Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου 1874, στο Κάστρο Βικ, στην Άπλαντ της Ουψάλας.

Αναφορές

Πηγές 
Το Ημερολόγιο Ευγενών του 1923 (Στα Σουηδικά)
Hildebrand, Bengt: Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν, στο Σουηδικό βιογραφικό λεξικό.(Στα Σουηδικά)
Γενεαλογία των Anreps

Σουηδοί αυλικοί
Κάστρο Ουλσούντα

Το Κάστρο Ουλβσούντα είναι ένα αρχοντικό στην Μπρόμμα της Δυτικής Στοκχόλμης, στη Σουηδία.

Ιστορία 

Το κτίριο χτίστηκε τα έτη 1644-1647 από τον Στρατάρχη Λένναρτ Τόρστονσον (1603–1651). Η τρέχουσα εμφάνιση του κτηρίου χρονολογείται από τη δεκαετία του 1830. Η βασιλική οικογένεια Όκερχιελμ είχε στην ιδιοκτησία το κάστρου τα έτη 1843–1902. Ο πρωθυπουργός Γουσταύος Όκερχιελμ (1833–1900) χρησιμοποίησε το κτήμα κυρίως ως θερινή κατοικία. Οι κληρονόμοι του πούλησαν το μεγαλύτερο μέρος του ακινήτου το 1902. Ωστόσο, το 1904, η πόλη της Στοκχόλμης αγόρασε το ακίνητο. Στις ημέρες μας, το Κάστρο Ουλβσούντα είναι ξενοδοχειακή μονάδα και συνεδριακός χώρος.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος κάστρων της Σουηδίας

Παραπομπές

εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος του ξενοδοχείου Ουλσούντα(Στα Σουηδικά)
Κάστρα της Στοκχόλμης
Πάλλαντας

Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλαντας ήταν σύμφωνα με τον Ησίοδο γιος του Τιτάνα Κριού και της Ευρυβίας, αδελφός του Αστραίου και του Περσέα, σύζυγος της Στύγας και πατέρας του Ζήλου, της Νίκης, του Κράτους και της Βίας. Ο Υγίνος λέει ότι ο Πάλλαντας, τον οποίο αποκαλεί «γίγαντα», επίσης ήταν πατέρας της Σκύλλας, της Βρύσης και της Λίμνης. Ο Παλλάς θεωρήθηκε μερικές φορές ως ο Τιτάνας Θεός της πολεμικής τέχνης και της εποχής της ανοιξιάτικης εκστρατείας.

Ο Ομηρικός Ύμνος στον Ερμή κάνει τη θεά του φεγγαριού Σελήνη (συνήθως η κόρη των Τιτάνων Υπερίωνος και Ευρυφάεσσας), κόρη ενός Πάλλαντα, γιος του (αλλιώς άγνωστου) Μεγαμήδη, ίσως ο ίδιος με τον Πάλλαντα. Ο Οβίδιος χρησιμοποιεί το πατρόνυμο "Παλλάντιας" ή "Παλλάντης" ως εναλλακτικό όνομα της Αουρόρας, της ρωμαϊκής ομόλογης θεάς της αρχαίας Ηώς, αδελφής της Σελήνης. Ο Οβίδιος προφανώς θεωρεί την Αουρόρα (ή την Ηώ αλλιώς) ως κόρη (ή αλλιώς συγγενή) του Πάλλαντα.

Ο Σούδας, περιγράφοντας το επώνυμο Πάλλας της Αθηνάςαναφέρει ότι ίσως προέρχεται από το ρήμα πάλλω. Ο γεωγράφος Παυσανίας αναφέρει ότι η Πελλήνη, μια πόλη στο Αχαΐα, σύμφωνα με απόψεις των κατοίκων πήρε το όνομα του Πάλλαντα, ενώ οι Αργείοι ισχυρίζονταν ότι πήρε το όνομα της αργείτισσας Πελλήνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σϋνδεσμοι
 Βεργέτης Χρ. «Ο Πάλλας και το Παλλάντιον»

Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας
Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τιτάνες
Αββάδες

Με τον όρο Αββάδες ή Αβάδες, που είναι ο πληθυντικός του αξιώματος αββάς (ηγούμενος μοναστηριού) αναφέρονται στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση δύο ή τρεις ομάδες ανώνυμων μοναχών (όχι μόνο ηγουμένων, αλλά κυρίως απλών μοναχών), τους οποίους έσφαξαν Άραβες λήστες και αναδείχθηκαν έτσι σε μάρτυρες, που τιμώνται ως άγιοι από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Πιο συγκεκριμένα:

Οι «εν Σινά και Ραϊθώ» αναιρεθέντες Αββάδες/Πατέρες 
Πρόκειται για μοναχούς στη Ραϊθώ, τη σημερινή παραθαλάσσια Τορ στο νότιο μέρος της Χερσονήσου του Σινά, ή επιπροσθέτως αλλού. Αν πρόκειται για δύο διαφορετικές, μη ταυτιζόμενες, περιπτώσεις σφαγής, όπως μάλλον υπονοεί ο σύνδεσμος «και», τότε η πρώτη έλαβε χώρα στη Ραϊθώ, ενώ η άλλη στην Ιερά Μονή Όρους Σινά στη Χερσόνησο του Σινά. Σε αμφότερες όμως η μνήμη των αγίων μαρτύρων τους εορτάζεται στις 14 Ιανουαρίου.

Η σφαγή της Ραϊθούς έγινε στις 22 Δεκεμβρίου άγνωστου έτους, αλλά τον 5ο αιώνα μ.Χ., όπως παραδίδει ο Όσιος Νείλος, και οι μοναχοί που θανατώθηκαν ήταν 33 τον αριθμό. Επιπλέον αναφέρεται ότι τον 4ο αιώνα, στην ερειπωμένη σήμερα Ιερά Μονή Λαύρα της Ραϊθούς σφαγιάστηκαν 40 μοναχοί από Άραβες («Οι εν Ραϊθώ αναιρεθέντες τεσσαράκοντα Άγιοι»)

Η άλλη (;) σφαγή έλαβε χώρα είτε επί Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´ (επίσης 5ος αιώνας), είτε επί Αυτοκράτορα Μαυρικίου, περί τα τέλη του 6ου αιώνα. Στην περίπτωση αυτή οι ληστές έσφαξαν 38 μοναχούς, και μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγονταν και δύο «επώνυμοι»: ο πρώην έπαρχος Κωνσταντινουπόλεως Νείλος (καμιά σχέση με τον προαναφερθέντα) και ο γιος του Θεόδουλος. Ωστόσο δύο μοναχοί, ο Ησαΐας και ο Σάββας, έμειναν ζωντανοί και έθαψαν τους υπόλοιπους.

Οι εν Αμινσώ Αββάδες της Μονής του Αγίου Σάββα 
Είναι οι λεγόμενοι «Μαύροι» ή «Σαββαΐτες». Ο αριθμός τους είναι αβέβαιος, καθότι σύμφωνα με τους έντυπους συναξαριστές ήταν είκοσι, ενώ κατά τον Δοσίθεο Ιεροσολύμων ήταν 44. Μαρτύρησαν σε άγνωστη χρονολογία στη μονή τους του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα και η μνήμη τους εορτάζεται στις 20 Μαρτίου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Το λήμμα «Αβάδες» στην Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, έκδ. 2006, τόμος 1, σσ. 54-55

Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Χριστιανοί μοναχοί
Όχθη

Όχθη στη γεωγραφία ονομάζεται το όριο όπου η ξηρά συναντά την επιφάνεια του νερού ενός ποταμού ή μιας λίμνης. Συνεκδοχικά, όχθη αποκαλείται η λωρίδα γης κατά μήκος ενός ποταμού ή κοντά στο όριο των νερών μιας λίμνης.

Η όχθη ενός ποταμού ή ρυακιού συνορεύει με την κανονική κοίτη του και οι δύο όχθες του ποταμού αποτελούν τα «συνήθη όρια» αυτού. Για τον λόγο αυτό, λέμε ότι ο ποταμός (ή και το ρυάκι) πλημμυρίζει όταν (και μόνο όταν) υπερχειλίζει τις όχθες του. Οι όχθες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικώς με τη μελέτη των γεωλογικών ποτάμιων διαδικασιών: των εναποθέσεων υλικού και του αντιθέτου, της διαβρώσεως που προκαλεί το τρεχούμενο νερό στις όχθες. Η διάβρωση δημιουργεί ενδιαφέρουσες γεωμορφές, όπως οι κοιλάδες, οι ρεματιές, οι χαράδρες και τα φαράγγια. Η κλίση του εδάφους στις όχθες είτε ποταμών, είτε λιμνών, μπορεί να είναι από πολύ μικρή έως σχεδόν κάθετη.

Οι περιγραφικοί όροι αριστερή όχθη και δεξιά όχθη δημιουργούν συχνά σύγχυση, αλλά αντιστοιχούν πάντοτε στο αριστερό και το δεξί όπως τα «βλέπει» ένα σώμα που επιπλέει και «κατεβαίνει» μαζί με το νερό του ποταμού προς τις εκβολές του. Γνωστό παράδειγμα είναι η αριστερή και η δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα, που αντιστοιχούν σε ομώνυμα μέρη της πόλεως των Παρισίων.

Οι γραμμές των όχθεων μικρών λιμνών, ελών, εκβολών, τεχνητών λιμνών ή τεχνητών καναλιών έχουν επίσης ενδιαφέρον για τη λιμνολογία, αν και πολλές φορές αυτές δεν αναφέρονται ως όχθες, αλλά απλώς ως «το όριο του νερού». Στην οικολογία των γλυκών νερών οι όχθες παρουσιάζουν επίσης ενδιαφέρον, ως ο τόπος των «ριπάριων» ενδιαιτημάτων. Η οικολογία γύρω από (ή η εξαρτώμενη από) ένα έλος, εκβολή ή σε ένα δέλτα ποταμού μελετάται επίσης από την οικολογία των γλυκών νερών.

Οι όχθες ενδιαφέρουν επίσης τη ναυσιπλοΐα, όπου ο όρος επεκτείνεται κάποιες φορές και στη θάλασσα, εννοώντας την ακτή ενός παράλληλου προς την ακτή της ενδοχώρας παράκτιου και πολύ μακρόστενου νησιού (barrier island), συνήθως χαμηλού και αμμώδους..

Παραπομπές

Λιμνολογία
Υδρολογία
Γεωμορφολογία
Ποτάμιες και λιμνιαίες γεωμορφές
Ποταμοί
Υδάτινα ρεύματα
Μακένζι Φόι

Η Μακένζι Κριστίν Φόι (αγγλικά: Mackenzie Christine Foy, 10 Νοεμβρίου 2000) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. 

Είναι γνωστή για τον ρόλο της Ρενεσμέ Κάλεν στην ταινία του 2012 Χαραυγή - Μέρος 2, η οποία κέρδισε το βραβείο Young Artist Award ως Καλύτερη Νεαρή Ηθοποιός β' ρόλου σε μια ταινία μεγάλου μήκους., και το 2014 στο επικό Interstellar, για το οποίο έλαβε Βραβείο Saturn για την Καλύτερη Ερμηνεία από Νεαρή Ηθοποιό, μεταξύ άλλων υποψηφιότητες βραβείων και ως Κλάρα στην ταινία της Disney Ο καρυοθραύστης και τα τέσσερα βασίλεια.

Η Φόι γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2000 και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες. Ο πατέρας της, οδηγός φορτηγού και η μητέρα της, νοικοκυρά, δεν είχαν καμία σχέση με την κινηματογραφική βιομηχανία. Άρχισε να μόντελινγκ στην ηλικία των 3 ετών και σε ηλικία 9 ετών την ηθοποιία.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ραφαέλα Πλαστήρα

Η Ραφαέλα Πλαστήρα (γενν. Ολλανδία, 6 Αυγούστου 1999) είναι Ελληνίδα-Ολλανδή μοντέλο, εστεμμένη Σταρ Ελλάς 2019. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διεθνή διαγωνισμό ομορφιάς Μις Κόσμος. Αργότερα, η Πλαστήρα διορίστηκε Ελληνίδα εκπρόσωπος στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2021. 

Στις 24 Νοεμβρίου 2021, αποχώρησε από τον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος που διεξάγεται στο Ισραήλ εξαιτίας των εχθροπραξιών της χώρας εναντίον της Παλαιστίνης. Μάλιστα, με ανάρτηση της στο Instagram, όπου διατηρεί και φωτογραφία με την Παλαιστινιακή σημαία, είπε «Η καρδιά μου είναι με όλους εκείνους τους ανθρώπους που πολεμούν για την ζωή τους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Δεν μπορώ να ανέβω σε αυτή τη σκηνή και να προσποιηθώ πως δεν συμβαίνει τίποτα, όταν άνθρωποι μάχονται για τη ζωή τους εκεί έξω».

Παραπομπές 

Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Ελληνίδες μοντέλα
Ζεντεόν Ταλμάν ντε Ρεώ

Ο Ζεντεόν Ταλμάν ντε Ρεώ (γαλλικά: Gédéon Tallemant des Réaux, 1619-1692) ήταν Γάλλος συγγραφέας γνωστός για τις Ιστοριούλες του, μια συλλογή από σύντομες βιογραφίες σημαντικών προσώπων της εποχής του.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ζεντεόν Ταλμάν ντε Ρεώ γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1619 στη Λα Ροσέλ, γόνος πλούσιας οικογένειας τραπεζιτών Ουγενότων. Το όνομα ντε Ρεώ προήλθε από μία ιδιοκτησία που αγόρασε το 1650. Όταν ήταν περίπου 18 ετών, πήγε στην Ιταλία με τον αδερφό του Φρανσουά, αββά Ταλμάν. Κατά την επιστροφή του στο Παρίσι, ο Ταλμάν σπούδασε νομικά και ο πατέρας του του εξασφάλισε θέση συμβούλου του Παρλαμέντου (ανώτατο δικαστήριο). Το επάγγελμά του δεν τον ικανοποιούσε, έτσι το 1646 αποφάσισε να αναζητήσει ένα εναλλακτικό εισόδημα με το γάμο του με την εξαδέλφη του Ελιζαμπέτ ντε Ραμπουιγιέ, μέσω της οποίας απέκτησε πρόσβαση στο λογοτεχνικό σαλόνι του μεγάρου Ραμπουιγιέ.

Η οικοδέσποινα του σαλονιού Κατρίν ντε Ραμπουγιέ τροφοδότησε την περιέργεια του Ταλμάν με ιστορίες για πρόσωπα και γεγονότα των βασιλειών του Ερρίκου Δ΄ και του Λουδοβίκου ΙΓ΄ που έχουν πραγματική ιστορική αξία. Οι συγκεντρώσεις στο λογοτεχνικό σαλόνι της ήταν ένα πεδίο παρατήρησης και πληροφόρησης για τις καυστικές αλλά ποτέ ψευδείς σημειώσεις του. 

Το 1685, ο Ταλμάν ντε Ρεώ μεταστράφηκε στον καθολικισμό. Φαίνεται ότι η αλλαγή δεν ήταν εντελώς αδιάφορη για τον συγγραφέα, ο οποίος είχε υποστεί σημαντικές χρηματικές απώλειες, καθώς αμέσως μετά έλαβε σύνταξη 2.000 λιρών. Πέθανε στο Παρίσι στις 6 Νοεμβρίου 1692.

Το έργο 
Στις Ιστοριούλες (Historiettes), ο Ταλμάν ντε Ρεώ δίνει ολοκληρωμένα πορτρέτα σημαντικών προσώπων της εποχής του, όπως των Βενσάν Βουατύρ, Ζαν-Λουί Γκεζ ντε Μπαλζάκ, Φρανσουά ντε Μαλέρμπ, Μπουαρομπέρ, Ζακ Βαλέ ντε Μπαρώ, Πωλ Σκαρρόν, Πιέρ Κορνέιγ, Ρακάν, Μαρί-Κατρίν ντε Βιλντιέ, Μαντλέν ντε Σκυντερύ, Μαντλέν ντε Σουβρέ, Μαντάμ ντε Σεβινιέ και πολλών άλλων. Οι Μπλαιζ Πασκάλ και Ζαν ντε Λα Φονταίν εμφανίζονται επίσης στο έργο του. Αναφέρεται επίσης σε πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο καρδινάλιος Ρισελιέ και σε σκανδαλώδεις ευγενείς όπως η Νινόν ντε λ'Ανκλό, η Μαριόν Ντελόρμ, η Ανζελίκ Πωλέ κλ. Ο συγγραφέας αναφέρει ότι πρόθεσή του είναι «να μιλήσει για το καλό  και το κακό χωρίς να κρύψει την αλήθεια».

Το έργο του Ταλμάν ντε Ρεώ είναι πολύτιμο για τη λογοτεχνική ιστορία της εποχής. Τις σημειώσεις του, που αναφέρονταν σε προσωπικότητες της υψηλής κοινωνίας, των κύκλων της διανόησης, της κοσμικής ζωής και της πολιτικής της εποχής του, τις συστηματοποίησε και τις συγκέντρωσε σε μία συλλογή 300 «προσωπογραφιών» αλλά ποτέ δεν τις εξέδωσε. Δημοσιοποιήθηκαν πολύ αργότερα, τον 19ο αιώνα με τον τίτλο Ιστοριούλες (1834-1835). Η ακρίβεια και η ειλικρίνειά του δεν αμφισβητούνται, καθώς ανεξάρτητες μαρτυρίες έχουν αποδείξει την ουσιαστική ορθότητα των αναφορών του.

Παραπομπές 

Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι βιογράφοι
Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος

Το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος () ιδρύθηκε στην Σμύρνη το 1875 από Αμερικανούς ιεραπόστολους της Ηνωμένης Εκκλησίας του Χριστού. Ήταν αρχικά δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο για τα κορίτσια. Σήμερα εδρεύει στην Αγία Παρασκευή.

Δομή 
Το κολλέγιο διευθύνεται από τον ομώνυμο οργανισμό στην Βοστώνη της Μασσαχουσέτης, στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο δρ. Τζον Σ. Μπέιλι ήταν πρόεδρος του κολλεγίου από το 1975 έως το 2008. Ο δρ. Δαβίδ Τζ. Χόρνερ είναι πρόεδρος από το 2008. Το κολλέγιο διευθύνεται από διοικητικό συμβούλιο.

Το κολέγιο έχει τρία παραρτήματα:

 Σχολή Πιρς (Pierce), γυμνάσιο-λύκειο
 Κολέγιο Ντιρί (Deree), τριτοβάθμιο ΙΕΚ
 Επιχειρηματική σχολή απόφοιτων Άλμπα

Παραπομπές 

Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αθήνα
Ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Μάγκι Γκρέις

Η Μάργκαρετ Γκρέις Ντένιγκ (Margaret Grace Denig, 21 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. 

Είναι γνωστή από την τηλεοπτική σειρά Lost και τον ρόλο της Ιρίνα Ντενάλι στην ταινία Χαραυγή - Μέρος 1 και Χαραυγή - Μέρος 2 (2011–2012).

Πρώιμη ζωή 
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1983, στο Γουόρθινγκτον του Οχάιο, από τους αμερικανούς γονείς, οι οποίοι διευθύνουν μια οικογενειακή επιχείρηση κοσμημάτων.  Παρακολούθησε τα χριστιανικά σχολεία Worthington από το νηπιαγωγείο έως την ένατη τάξη και παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Thomas Worthington,  όπου άρχισε να παίζει σε θεατρικές παραστάσεις και σε κοινοτικό θέατρο,  συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής του The Crucible του 2000, από μια τοπική εβραϊκή κοινότητα.

Προσωπική ζωή 
Τον Φεβρουάριο του 2017, αρραβωνιάστηκε με τον Μπρέντ Μπάσνελ, διευθύνοντα σύμβουλο μιας εταιρείας ψυχαγωγίας. Παντρεύτηκαν στις 28 Μαΐου 2017 και το 2020 γεννήθηκε ο γιος τους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γερμανοαμερικανοί
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2032

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2032, επίσημα γνωστοί ως Αγώνες της 35ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Μπρίσμπεϊν 2032, θα είναι μια διεθνής αθλητική εκδήλωση που θα λάβει χώρα από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου του 2032 στην πόλη Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Θα είναι οι πρώτοι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που θα πραγματοποιηθούν στην Αυστραλία μετά από αυτούς του 2000 που έγιναν στο Σίδνεϊ.

Παραπομπές 

Μελλοντικά γεγονότα
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες
Αθλητισμός στην Αυστραλία
Δημοκρατικός Συνασπισμός

Ο Δημοκρατικός Συνασπισμός ήταν ένας κεντρώος αντιβασιλικός συνασπισμός κομμάτων που αποτελούταν από το Δημοκρατικό Κόμμα και το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα με επικεφαλής τον Γεώργιο Καφαντάρη. Συμμετείχε στις εκλογές του 1936 απέσπασε 7 έδρες.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Έρωτας Μετά

Έρωτας Μετά είναι μία ελληνική δραματική ερωτική και αστυνομική τηλεοπτική σειρά θρίλερ και μυστηρίου παραγωγής 2019-2020, που δημιουργήθηκε από τον Παναγιώτη Ιωσηφέλη και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV από τις 16 Σεπτεμβρίου του 2019 μέχρι τις 17 Ιουνίου του 2020. Το σενάριο της σειράς βασίζεται στην αργεντινική σειρά Amar despues de amar.

Η σειρά παρουσιάζει τις ζωές δύο ζευγαριών, που μεταξύ των οποίων συνάπτεται μία παράνομη σχέση η οποία οδηγεί σε μία μυστηριώδη εξαφάνιση. Την επιμέλεια του σεναρίου στα ελληνικά επιμελείται ο Παναγιώτης Ιωσηφέλης ενώ η υπόλοιπη συγγραφική ομάδα αποτελείται από τη Μαρία Βρεττού, την Αθηνά Γερολύμπου και το Μάνο Παπαϊωάννου. Σκηνοθέτης της σειράς είναι ο Στέφανος Μπλάτσος σε συνεργασία με τον Βασίλη Τσελεμέγκο και τον Σέργιο Κωνσταντινίδη.  Το τραγούδι τίτλων της σειράς φέρει τον τίτλο Bloodh sth. Η ερμηνεία, οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στην Μόνικα.

Πλοκή 
Ο Κωνσταντίνος είναι παντρεμένος με την Ηλέκτρα ενώ ο Χρήστος με την Άννα. Τα δύο ζευγάρια γνωρίζονται μέσω των παιδιών τους και αποκτούν μία καλή φιλική σχέση. Ο Κωνσταντίνος με την Άννα έρχονται κοντά και γίνονται ζευγάρι παράνομα. Τρία χρόνια μετά ένα τροχαίο ατύχημα του Κωνσταντίνου και της Άννας φέρνει στο φως όλα τα μυστικά. Ο Κωνσταντίνος πέφτει σε κόμμα, ενώ η Άννα εξαφανίζεται. Η αστυνομία, με τη βοήθεια του Χρήστου και της Ηλέκτρας, αλλά και άλλων προσώπων, θα προσπαθήσει να βρει τη λύση στο μυστήριο. Το παρελθόν των χαρακτήρων κρύβει πολλά, πολλά μυστικά βγαίνουν στο φως κι όλα αυτά ενώ οι εξελίξεις τρέχουν. Στο τέλος της σειράς οι ήρωες βρίσκουν δικαίωση και αρχίζουν μια νέα ζωή.

Προβολή 
Η προβολή της σειράς γινόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη στις 21:50 με τα επεισόδια να έχουν διάρκεια 100 λεπτών. Από τον Νοέμβριο του 2019 τα επεισόδια της σειράς έγιναν μονόωρα και προβαλλόταν από Δευτέρα μέχρι και Πέμπτη. Τον Μάιο του 2020 η σειρά άλλαξε ώρα και συχνότητα προβολής ξανά. Πλεόν η προβολή της γινόταν από Δευτέρα μέχρι και Τετάρτη στις 21:00 με μονόωρα επεισόδια.

Άλλοι Χαρακτήρες 
 Τάσος Πυργιέρης ως γιατρός
 Παναγιώτα Βιτετζάκη ως Κατερίνα
 Λένα Δροσάκη ως Αλίκη Βαρελά
 Μαρία Ζορμπά ως Λαμπρινή
 Εύα Κοτανίδου ως Κική
 Σόλων Τσούνης ως Στάθης
 Φιλίτσα Καλογεράκου ως Δήμητρα
 Δημοσθένης Φίλιππας ως Σωκράτης Λαντάνης
 Αλέξανδρος Μούκανος ως Πετρόπουλος
 Μαίρη Σταυρακέλη ως Βαγγελιώ Πετροπούλου
 Δημήτρης Πασσάς
 Κώστας Νικούλι ως Δημήτρης Βασιλειάδης
 Παναγιώτης Καρμάτης ως Θοδωρής 
 Μέλπω Κωστή ως μητέρα Ηλία
 Γιώργος Νινιός ως Γιάννης Λεγάτος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές 

Τηλεοπτικές σειρές Alpha
Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Helloween (άλμπουμ)

{{Infobox Album
| Όνομα  = Helloween
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween-2021.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 18 Ιουνίου 2021
| Ηχογράφηση  = Νοέμβριος 2019 - Μάιος 2020 
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal, Power Metal
| Διάρκεια  = 64:57
| Δισκογραφική  = Nuclear Blast
| Παραγωγός  = Τσάρλι Μπάουερφαϊντ, Ντένις Γουάρντ
| Προηγούμενο album  = My God- Given Right (2015)| Αυτό το album  = Helloween (2021)| Επόμενο album  = 
}}Helloween είναι ο τίτλος του 16ου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Ιουνίου του 2021 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Nuclear Blast και είναι το πρώτο που ηχογραφήθηκε μετά την επανένωση του συγκροτήματος με τον Κάι Χάνσεν (κιθάρα) και τον Μίκαελ Κίσκε (φωνητικά).

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν από τον Νοέμβριο του 2019 ως τον Μάη του 2020 στην Τενερίφη και σε διάφορα στούντιο της Γερμανίας με παραγωγούς τους Τσάρλι Μπάουερφαϊντ και Ντένις Γουάρντ. Οι ηχογραφήσεις γίνανε αναλογικά και χρησιμοποιήθηκε το drum kit του Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ.

Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των μουσικών τσαρτ στην Γερμανία και την Ισπανία και στο Top-10 διαφόρων κρατών.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ
Helloween (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 18 Ιουνίου 2021

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Helloween" είχε την εξής μορφή:

 Μίκαελ Κίσκε- φωνητικά
 Άντι Ντέρις - φωνητικά
 Κάι Χάνσεν- κιθάρα, φωνητικά
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Σάσα Γκέρστνερ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ντάνιελ Λέμπλε - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές
 Ματθίας Ούλμερ - πλήκτρα
 Τζένς Τζόχανσσον - πλήκτρα

Παραπομπές

Πηγές
 Helloween - Helloween - AllMusic
 Helloween - Helloween - Rocking GR
 Helloween - Helloween - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween