joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16

Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2015–16 (γνωστό και ως Football League ΟΠΑΠ) για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο είναι η δεύτερη σε τάξη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Για έκτη αγωνιστική περίοδο το πρωτάθλημα διεξάγεται με την επωνυμία Football League, ενώ προηγουμένως ήταν γνωστή ως Β΄ Εθνική. Ξεκίνησε στις 27 Σεπτεμβρίου του 2015 και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου του 2016.

Ο Ο.Φ.Η. και η Νίκη Βόλου αποσύρθηκαν από το πρωτάθλημα της Football League. Ως εκ τούτου έλαβαν μέρος στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας 2015-2016 .Το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 αντί  20 ομάδων όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί.

Δομή 
Υπάρχουν δεκαοκτώ σύλλογοι που αγωνίζονται στην Football League, σε μία σειρά αγώνων εντός και εκτός έδρας. Στο τέλος της περιόδου, οι τέσσερις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στη Γ΄ Εθνική. Οι δύο πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο στη Super League. Όλες οι ομάδες της Football League λαμβάνουν μέρος στο Κύπελλο Ελλάδας.

Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στην Football League 2015-16.

Βαθμολογία 

 

1 Ο Εργοτέλης κι ο Ολυμπιακός Βόλου αποσύρθηκαν από το πρωτάθλημα και έχουν ποινές αφαίρεσης συνολικά 12 και 9 βαθμών αντίστοιχα.
2 Στις ομάδες ΓΣ Καλλιθέα, ΑΠΣ Ζάκυνθος, Παναχαϊκή επιβλήθηκαν ποινές αφαίρεσης 3 βαθμών.
3 Ο Απόλλων Σμύρνης έχει ένα μηδενισμό και ποινή αφάιρεσης 3 βαθμών για αντικανονική συμμετοχή παίκτη στον αγώνα της 28ης Φεβρουαρίου 2016 με τον Πανελευσινιακό.
4 Ο Αχαρναϊκός έχει έναν μηδενισμό και ποινή αφαίρεσης 3 βαθμών για τον αγώνα εναντίον του ΑΟ Χανιά που διεκόπη.

Αποτελέσματα

1 Άνευ αγώνα 3–0 νίκη για τα Χανιά.
2 Άνευ αγώνα λόγω αποχώρησης του Εργοτέλη από το πρωτάθλημα.
3 Άνευ αγώνα λόγω αποχώρησης του Ολυμπιακού Βόλου από το πρωτάθλημα.
4 Άνευ αγώνα 3–0 νίκη για την Κέρκυρα.

Πρώτος σκόρερ 
18 γκολ: Νίκος Κουσκουνάς (Α.Ο. Τρίκαλα).

Παραπομπές 

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Νικόλαος Αγγελόπουλος

Ο Νικόλαος Αγγελόπουλος (28 Οκτωβρίου 1947) είναι Έλληνας πολιτικός, τέως βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, που διετέλεσε υφυπουργός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στα Κλεισορρεύματα Αιτωλοακαρνανίας το 1947. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος στην Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος. 

Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου) και του 1990, καθώς και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του 2000 και του 2004.

Διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τον Δεκέμβριο του 1992 μέχρι τον Οκτώβριο του 1993, καθώς και υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας από τον Μάρτιο του 2004 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007, στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές Α' Αθηνών
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας
Έλληνες υφυπουργοί Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας
Δημήτριος Τσαμαδός

Ο Δημήτριος Τσαμαδός ήταν Υδραίος αγωνιστής και πολιτικός της επαναστατικής περιόδου. Το 1826 έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος στην πρώτη φάση της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου, ορίστηκε μέλος της Διοικητικής Επιτροπής της Ελλάδος, η οποία με πρόεδρο τον Ανδρέα Ζαΐμη κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις δύσκολες και επείγουσες συνθήκες της συγκυρίας. Η Επιτροπή ζήτησε να εγγυηθεί η Αγγλία τον επώδυνο συμβιβασμό που θα μετέτρεπε τους Έλληνες σε φόρου υποτελείς στους Οθωμανούς.

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του Καποδίστρια, ο Τσαμαδός διετέλεσε μέλος της Γερουσίας απ το Νοέμβριο του 1829, ενώ ανέλαβε και τα καθήκοντα του προέδρου του σώματος τον Ιούνιο του 1830, μετά την παραίτηση του Γεωργίου Σισίνη. Παρέμεινε έως το τέλος αφοσιωμένος στον Καποδίστρια. Μάλιστα το Δεκέμβριο του 1831, μετά από τη δολοφονία του Κυβερνήτη, εξελέγη πρόεδρος της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης η οποία διεξήχθη στο Άργος (5-9 Δεκεμβρίου 1831) και το Ναύπλιο (15 Δεκεμβρίου 1831 - 17 Μαρτίου 1832) και ανακήρυξε ως «πρόεδρο της ελληνικής κυβερνήσεως» τον Αυγουστίνο Καποδίστρια. Ο Τσαμαδός ήταν από εκείνους που προσπάθησαν –παρά τη δυσμενή συγκυρία– να αποτρέψουν τον επερχόμενο εμφύλιο πόλεμο. Πολιτεύτηκε πάντοτε με πνεύμα επιείκειας και πειθούς έναντι των συνταγματικών, των πολιτικών δηλαδή αντιπάλων της καποδιστριακής παράταξης. Αργότερα, από το Σεπτέμβριο του 1835, υπήρξε μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας που ίδρυσε ο Όθωνας.

Έλληνες πληρεξούσιοι
Σούουον

Το Σούουον (Suwon, Χάνγκουλ: 수원) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Γκιόνγκι, δηλαδή το Γκιόνγκι-ντο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, η πόλη έχει 1.170.878 κατοίκους.

Πόλεις της Νότιας Κορέας
Τουρκικές γενικές εκλογές Νοεμβρίου 2015

Πρόωρες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τουρκία την 1η Νοεμβρίου 2015 για την εκλογή των 550 μελών της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης. Το κυβερνών κόμμα του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), επικράτησε με 49,49% και 316 έδρες και ακολούθησαν το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό  Κόμμα με 25,34% και 134 έδρες,το φιλοκουρδικό κόμμα Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών με 11,92% και 59 έδρες και το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος με 10,69% και 41 έδρες.

Πλαίσιο 
Στις εκλογές εξελέγη το 25ο Κοινοβούλιο. To AKP επανέκτησε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, σε αντίθεση με την ήττα του στις προηγούμενες εκλογές.

Οι εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα και προκηρύχθηκαν από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 24 Αυγούστου 2015 έπειτα από το κοινοβούλιο χωρίς πλειοψηφία και την κατάρρευση των συνομιλιών για σχηματισμό κυβέρνησης μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Ήταν οι πρώτες πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα υπηρεσιακής κυβέρνησης.

Η ψηφοφορία έγινε εν μέσω φόβων για την ασφάλεια μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων για εκεχειρία ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους Κούρδους αντάρτες. Γύρω στους 150 άντρες των δυνάμεων ασφαλείας σκοτώθηκαν στις συγκρούσεις που επακολούθησαν ανάμεσα σε Τούρκους και Κούρδους εθνικιστές. 

Προτού διεξαχθούν οι εκλογές σημειώθηκε στην Άγκυρα η μεγαλύτερη σε απώλειες τρομοκρατική επίθεση στη σύγχρονη τουρκική ιστορία, με απολογισμό 102 νεκρούς.Ακόμη, λόγω των εκλογών, το τέλος της θερινής ώρας για το 2015 αναβλήθηκε για τις 8 Νοεμβρίου, αντί για το προγραμματισμένο 25 Οκτωβρίου για το 2015.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

2015 Νοεμβριου βουλευτικες
Σχαρά

Η κορυφή Σχαρά (Γεωργιανά: შხარა),  είναι το υψηλότερο σημείο της Γεωργίας. Βρίσκεται στην περιοχή Σβανέτι κατά μήκος των ρωσικών συνόρων, 88 χιλιόμετρα (55 μίλια) βόρεια της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Γεωργίας Κουτάισι. Η κορυφή βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του Μεγάλου Καυκάσου, της ομώνυμης οροσειράς νότια-ανατολικά του όρους Ελμπρούς, του υψηλότερου βουνό της Ευρώπης. Η Σχαρά είναι η τρίτη υψηλότερη κορυφή στον Καύκασο, πίσω ακριβώς από το Ντιχ-Τάου.

Γεωλογία
Η γεωλογία του όρους Σχαρά ακολουθεί σε γενικές γραμμές τις παρατηρημένες μεταβολές της ευρύτερης περιοχής της Καυκασίας. Η γεωλογική δομή και εξέλιξη του Καυκάσου, τμήματος της περιοχής της Μαύρης θάλασσας και της Κασπίας καθορίζονται από τη σύγκρουση της ευρασιατικής και της Αφροαραβικής λιθοσφαιρικής πλάκας, μέσα σε μια ευρεία ζώνη σύγκρουσης ηπείρων. Σε ολόκληρη την περιοχή συχνά λαμβάνουν χώρα ισχυροί σεισμοί που σχετίζονται με αυτή την κίνηση.

Ειδικότερα η τεκτονική περιοχή Σχαρά -Ανταϊχόχι διακρίνεται για τα γρανιτικά της συμπλέγματα, διάφορα γρανιτοειδή, γνεύσιους, μιγματίτες και μαρμαρυγίες, επίσης χαλαζίες (μεταμορφωσιγενείς αμφιβολίτες) και γρανίτες. Οι αμφιβολίτες είναι υποδεέστεροι και τα μάρμαρα πολύ σπάνια.

Ορειβασία
Η Σχαρά είναι το υψηλότερο σημείο ενός ορεινού όγκου γνωστού ως Μπεζίνγκι (ή Μπεζένγκι) Τοίχος, 12 χιλιόμετρων (7 μίλια) επιμήκους εξάρματος. Είναι μια μεγάλη, απότομη κορυφή σε  παγετώδη περιοχή, και αποτελεί σοβαρή πρόκληση για τους ορειβάτες. Η βόρεια πλευρά της (από τη ρωσική πλευρά) είναι 1.500 μέτρα (4.900 πόδια) με αρκετές κλασικές δύσκολες διαδρομές. Η σημαντική κορυφή της δυτικής Σχαρά, 5.068 μ. (16.627 ft), είναι αφεαυτής αναρριχητικός στόχος, ενώ η τραβέρσα του συνόλου του Τοίχου Μπεζένγκι θεωρείται η «μεγαλύτερη, πλέον επίπονη και δεσμευτική ορειβατική αποστολή της Ευρώπης».

Πρώτες αναβάσεις-τραβέρσες
Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή έγινε το 1888 μέσω της διαδρομής Βορειοανατολική Κορυφογραμμή, από τη βρετανική/ελβετική ομάδα των Ου. Άλμερ, Τζ. Κόκιν και Σ. Ροτ. Η διαδρομή αυτή -αναρρίχησης/χιονιού- είναι ακόμα από τις πιο εύκολες και πλέον δημοφιλείς στο βουνό. Η πρώτη ολοκληρωμένη τραβέρσα του Τοίχου Μπεζίνγκι (Bezingi Wall) έγινε το 1931, από τους Αυστριακούς Κ. Πόπινγκερ, Κ. Μόλνταν και Σ. Σίντλμαϊστερ.

Παραπομπές

Οροσειρά του Καυκάσου
Ενρίκο Ντε Νίκολα

Ο Ενρίκο Ντε Νίκολα (ιταλικά: Enrico De Nicola) ήταν ένας Ιταλός νομικός, δημοσιογράφος, πολιτικός και ως προσωρινός ανώτατος άρχοντας της Ιταλίας, υπήρξε ο πρώτος Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Γεννήθηκε στη Νάπολη στις 9 Νοεμβρίου 1877. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, αποφοιτώντας το 1896, και έγινε ένας από τους σπουδαιότερους δικηγόρους της Ιταλίας. Το 1909 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής και την περίοδο 1913-1921 υπηρέτησε σε μικρές κυβερνητικές θέσεις, ωστόσο με την έλευση του φασισμού αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή. Στις 26 Ιουνίου 1920 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, αξίωμα που διατήρησε μέχρι τον Ιανουάριο του 1924. Το 1929 διορίστηκε γερουσιαστής από το Βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄, όμως αρνήθηκε να αναλάβει τα καθήκοντά του και δεν έλαβε ποτέ μέρος στις εργασίες της Συνέλευσης.

Απασχολημένος με τη δικηγορική του καριέρα, έδειξε ενδιαφέρον για την πολιτική μετά την πτώση του ιταλικού φασισμού. Καθώς η χώρα είχε καταργήσει τη μοναρχία, ο Ντε Νίκολα εξελέγη στις 28 Ιουνίου 1946 από τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση της Ιταλίας στη θέση του προσωρινού ανώτατου άρχοντα, με ποσοστό 80% των ψήφων. Με την εκλογή του αντικαθιστούσε τον Αλτσίντε ντε Γκάσπερι.

Στις 25 Ιουνίου 1947 ο Ντε Νίκολα παραιτήθηκε από τη θέση του, επικαλούμενος λόγους υγείας, αλλά η Συντακτική Εθνοσυνέλευση αμέσως τον επανεξέλεξε την επόμενη μέρα, καθώς αναγνώρισε στην πράξη του σημάδια ευγένειας και ταπεινότητας. Όταν το ιταλικό Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ, την 1η Ιανουαρίου 1948, ονομάστηκε "Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας". Τελικά αρνήθηκε να είναι υποψήφιος για τις εκλογές του επόμενου Μαΐου, στις οποίες εξελέγη Πρόεδρος ο Λουίτζι Εϊνάουντι. Το 1956 ονομάστηκε δια βίου γερουσιαστής ως πρώην αρχηγός του κράτους, και αργότερα εξελέγη Πρόεδρος της Γερουσία της Δημοκρατίας και του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Πέθανε στις 1 Οκτωβρίου 1959 στο Τόρρε ντελ Γκρέκο της επαρχίας της Νάπολης.

Παραπομπές

Πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μιχαήλ Γαληνός

Ο Μιχαήλ-Μίμης Γαληνός (1911 – 4 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας κτηματίας και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1911 στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Αλκιβιάδη Γαληνού. Ήταν Ιερολοχίτης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου με την ΕΠΕΚ το 1950, και το 1951, με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) το 1956 (Δημοκρατική Ένωση), ως ανεξάρτητος υποστηριζόμενος από τη ΕΔΑ το 1958 και με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964.

Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965. Στην κυβέρνηση Τσιριμώκου ήταν υπουργός Εργασίας και προσωρινά Υγιεινής από τις 20 Αυγούστου 1965 έως τις 17 Σεπτεμβρίου 1965.. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στις 5 Οκτωβρίου 1965 και παρέμεινε υπουργός έως την παραίτησή του, στις 14 Απριλίου 1966, για να αναλάβει ξανά το ίδιο χαρτοφυλάκιο από τις 11 Μαΐου 1966 έως τις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Πολύ αργότερα, το 1977, πολιτεύτηκε με το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής.

Πέθανε σε ηλικία 73 ετών το 1984 και κηδεύτηκε στις 5 Απριλίου από τον ιερό ναό Χρυσομαλούσας στη Μυτιλήνη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σάλτα  και είχαν δύο γιους, από τους οποίους ο Σπύρος Γαληνός εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 2009.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λέσβου
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Έλληνες υπουργοί Υγιεινής
Δήμαρχοι Μυτιλήνης
Σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας

Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας (ΣΔΠ,  Schizoid personality disorder/SPD) είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από την απουσία ενδιαφέροντος για κοινωνικές σχέσεις, τη ροπή στη μοναχικότητα, τη συναισθηματική ψυχρότητα και την απάθεια. Τα άτομα τα οποία επηρεάζονται μπορεί ταυτόχρονα να έχουν πλούσιο εσωτερικό κόσμο γι'αυτό και έρευνες συσχετίζουν τη διαταραχή αυτή με τις δημιουργικές ιδιοφυίες. Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη σχιζοφρένεια ή την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Ορισμένοι ψυχολόγοι διατείνονται ότι ο ορισμός της ΣΔΠ δεν είναι ακριβής λόγω των πολιτισμικών προκαταλήψεων.

Συμπτώματα 
Τα άτομα με Σχιζοειδης διαταραχή προσωπικότητας  φαίνονται συχνά αποστασιοποιημένα, ψυχρά και αδιάφορα, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Τα περισσότερα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με ΣΔΠ δυσκολεύονται να δημιουργήσουν προσωπικές σχέσεις ή να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Παραμένουν παθητικά μπροστά σε δυσάρεστες γι' αυτά καταστάσεις. Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους μπορεί να χαρακτηρίζεται από απάθεια και λακωνικότητα. Λόγω της απουσίας ουσιώδους επικοινωνίας, τα άτομα με ΣΔΠ δεν μπορούν να αναπτύξουν ακριβή αίσθηση του πόσο καλά τα πηγαίνουν με τους άλλους ανθρώπους. Οι προβολές αυτές πιστεύεται ότι είναι πολύ σημαντικές για την αυτοεπίγνωση του ατόμου και την ικανότητά του να αξιολογήσει το αντίκτυπο των πράξεων του σε κοινωνικές περιστάσεις. Ο R.D. Laing διατείνεται ότι όταν κάποιος δεν εμπλουτίζεται με εισροή διαπροσωπικών δεδομένων, η εικόνα για τον εαυτό του γίνεται ολοένα και πιο κενή και σταδιακά εξαερώνεται, κάτι που οδηγεί το άτομο να νιώθει απόκοσμο.

Όταν ο προσωπικός χώρος των ατόμων παραβιάζεται, αυτά νιώθουν ασφυξία και την ανάγκη να ελευθερωθούν και να είναι ανεξάρτητα. Άτομα με ΣΔΠ τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένα όταν βρίσκονται σε μια σχέση όπου ο σύντροφός τους έχει λίγες απαιτήσεις για οικειότητα και συναισθηματισμό. Δεν επιθυμούν να αποφεύγουν τέτοιου τύπου άτομα, αλλά τα ίδια τα συναισθήματα (θετικά ή αρνητικά), τη συναισθηματική εγγύτητα και την αποκάλυψη του εαυτού τους. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό για τα άτομα με ΣΔΠ να αναπτύξουν σχέσεις βασισμένες σε διανοητικές, σωματικές, οικογενειακές, επαγγελματικές ή ψυχαγωγικές δραστηριότητες, αρκεί αυτός ο τύπος σχέσης να μην απαιτεί ή επιβάλλει τη συναισθηματική εγγύτητα, την οποία το άτομο με ΣΔΠ θα απορρίψει. Ο Ντόναλντ Γουίνικοτ εξηγεί αυτή την ανάγκη να ρυθμίζεται η συναισθηματική αλληλεπίδραση λέγοντας ότι τα άτομα με ΣΔΠ "προτιμούν να κάνουν σχέσεις με τους δικούς τους όρους και όχι με τους όρους των παρορμήσεων των άλλων ανθρώπων." Εφόσον αυτό αποτυγχάνουν να το υλοποιήσουν, προτιμούν την απομόνωση.

Παραπομπές

Κοινότητες 
schizoid.gr -φόρουμ για άτομα με σχιζοειδή διαταραχή προσωπικότητας

Διαταραχές της προσωπικότητας
Νίκος Σκουλάς

Ο Νικόλαος Σκουλάς του Εμμανουήλ (1935)  είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ, που διετέλεσε υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1935 στα Ανώγεια Ρεθύμνου Κρήτης. Σπούδασε οικονομικά και μάρκετινγκ στο Τορόντο του Καναδά, και ανέπτυξε πολυσχιδή επιχειρηματική δράση στον Καναδά αλλά και στις ΗΠΑ.

Ένα μείζον μέρος της επαγγελματικής του δράσης αφορούσε στο λιανικό και χονδρικό εμπόριο, στον τουρισμό και στην εκπαίδευση ιδιοκτητών-διευθυντών και στελεχών επιχειρήσεων.

Συνδέθηκε φιλικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο της δικτατορίας, ως στέλεχος του ΠΑΚ στον Καναδά, και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) από το 1981 έως το 1985, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1987-1988), υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1988-1989) και υπουργός Τουρισμού (1989).

Υπήρξε ο πρώτος γενικός διευθυντής του πρώτου ιδιωτικού σταθμού τηλεόρασης στην Ελλάδα, του Mega Channel, ενώ επί σειρά ετών ήταν πρόεδρος του «Minoan International College», ενός αγγλόφωνου εκπαιδευτικού ιδρύματος με έδρα την Κρήτη που φιλοξένησε φοιτητές και φοιτήτριες από 22 χώρες, προσφέροντας σπουδές και καριέρα στο τουριστικό και ξενοδοχειακό μάνατζμεντ και στη διοίκηση επιχειρήσεων.

Έχει συγγράψει πολυάριθμα άρθρα, εγχειρίδια και βιβλία στους τομείς διοίκησης επιχειρήσεων, τουρισμού και διακίνησης τροφίμων.

Αδελφός του ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και γενικός γραμματέας υπουργείων, Θανάσης Σκουλάς.

Παραπομπές

Έλληνες υπουργοί Τουρισμού
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Πρόεδροι του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού
Miyuki (αντιτορπιλικό)

Το Miyuki (ιαπωνικά: 深雪, "βαθύ χιόνι") ήταν το τέταρτο από τα είκοσι τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Fubuki που ναυπηγήθηκαν για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν εντάχθηκαν σε υπηρεσία, τα σκάφη αυτά ήταν τα ισχυρότερα αντιτορπιλικά παγκοσμίως. Ήταν πλοία πρώτης γραμμής σε όλη την δεκαετία του 1930 και παρέμειναν σημαντική απειλή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περιγραφή 

Η ναυπήγηση των αντιτορπιλικών της κλάσης Fubuki ξεκίνησε στα πλαίσια του προγράμματος επέκτασης του Ναυτικού, που αποσκοπούσε στην ποιοτική αναβάθμιση του στόλου ώστε τα να βρίσκεται στην αιχμή της τεχνολογίας παγκοσμίως. Τα αντιτορπιλικά αυτής της κλάσης είχαν επιδόσεις τόσο πολύ ανώτερες συγκριτικά με όλες τις προγενέστερες σχεδιάσεις που το Ναυτικό τα ονόμασε Αντιτορπιλικά Ειδικού Τύπου. Το μέγεθος, το εκτόπισμα, η ταχύτητα και η ισχύς πυρός τους πλησίαζαν τα χαρακτηριστικά πολλών ελαφρών καταδρομικών. Η ναυπήγηση του Miyuki ξεκίνησε στις 30 Απριλίου 1927, η καθέλκυση του έλαβε χώρα στις 29 Ιουνίου 1928 και το πλοίο εντάχθηκε τελικά σε υπηρεσία στις 29 Ιουνίου 1929.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Το Miyuki εντάχθηκε, μαζί με τα αδελφά Fubuki, Shirayuki και Hatsuyuki, στην 11η Μοίρα Αντιτορπιλικών υπό τον 2ο Στόλο. Το διάστημα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 1931 βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις στο Κούρε για επισκευή των λεβήτων του. Στις 29 Ιουνίου 1934 συγκρούστηκε με το αντιτορπιλικό Inazuma στα στενά της Κορέας και βυθίστηκε. Ο αριθμός των απωλειών παραμένει άγνωστος, όμως εκτιμάται πως τουλάχιστον πέντε μέλη του πληρώματος έχασαν την ζωή τους. Διεγράφη από την δύναμη του στόλου στις 15 Αυγούστου 1934. Επρόκειτο δε για το μοναδικό σύγχρονο ιαπωνικό αντιτορπιλικό που δεν χρησιμοποιήθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ταυτόχρονα το μοναδικό που χάθηκε εξαιτίας σύγκρουσης με άλλο ιαπωνικό πλοίο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αντιτορπιλικά κλάσης Fubuki
Δεκαπενταύγουστος (ταινία)

Το Δεκαπενταύγουστος (ή και 15αύγουστος) είναι ελληνική δραματική ταινία του 2001 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη. Το τραγούδι της ταινίας είναι σε μουσική του Άκη Δαούτη, σε στίχους του Τάκη Συρέλλη και το ερμηνεύει η Γλυκερία. Πρωταγωνιστούν η Ελένη Καστάνη και ο Ακύλλας Καραζήσης.

Η ταινία συνδυάζει μεταφυσικά στοιχεία και συμβολισμούς.

Πλοκή
Σε μια τριώροφη πολυκατοικία στο κέντρο της Αθήνας ζουν τρεις οικογένειες, οι οποίες αποφασίζουν να φύγουν από την πόλη ανήμερα Δεκαπενταύγουστου.

Στον πρώτο όροφο κατοικεί ένα ζευγάρι (Ελένη Καστάνη και Ακύλλας Καραζήσης) με τα δύο τους παιδιά. Φεύγουν από την Αθήνα με προορισμό την Παναγία Σουμελά, καθώς η κόρη τους πάσχει από καρκίνο και ευελπιστούν σε ένα θαύμα. Στον δεύτερο όροφο κατοικεί ένα ζευγάρι με προβλήματα (Μιχάλης Ιατρόπουλος και Θεοδώρα Τζήμου) που φεύγει για να αναζητήσει μια ανανέωση στη σχέση τους. Στον τρίτο όροφο κατοικεί ένα ζευγάρι μεσοαστών (Αιμίλιος Χειλάκης και Αμαλία Μουτούση), οι οποίοι θέλουν να αποκτήσουν ένα παιδί. Φεύγουν από την Αθήνα για να πάνε στο εξοχικό τους.

Κατά τη διάρκεια της απουσίας τους, ένας έφηβος διαρρήκτης (Κώστας Κοτσιανίδης) εισβάλλει στα σπίτια τους και ανακαλύπτει τα καλά κρυμμένα μυστικά και τις επιθυμίες των ταξιδιωτών. Επίσης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού των ζευγαριών γίνονται αποκαλύψεις και κάποιες μπλεγμένες καταστάσεις ξεδιαλύνονται.

Διανομή

Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία βραβεύτηκε με το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου. Επίσης, επιλέχτηκε να συμμετάσχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου. Επίσης, προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 42ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 2001
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ταινίες με παράλληλες ιστορίες
Ταινίες δρόμου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γιάνναρη
Μητροπολίτης Ελασσώνος Ιάκωβος Μακρυγιάννης

Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης, κατά κόσμον Δημοσθένης Μακρυγιάννης, (1910-1971) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης Θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Ελασσώνος.

Βιογραφία

Ο Ιάκωβος Μακρυγιάννης γεννήθηκε, με το βαπτιστικό όνομα Δημοσθένης, το 1910 στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας, τη δεύτερη μεγάλη πόλη της Μητροπόλεως Κρήνης.
Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1937 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Ιάκωβος . Το 1940 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Ψυχικού) και ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Πεντέλης κατά τα έτη 1945-1955 .https://enotitapagkosmia.blogspot.com/2021/08/20-234.html

Μητροπολίτης Ελασσώνος
Στις 2 Μαρτίου 1956 εξελέγη Μητροπολίτης Ελασσώνος και δυό ημέρες αργότερα χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Επιτέλεσε σημαντικό έργο σε πνευματικό, φιλανθρωπικό και πολιτιστικό επίπεδο. Ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνονται
 ίδρυση Κατασκηνώσεων
 οργάνωση Ιδρύματος Νεότητας
 δημιουργία Οικοτροφείου για τα παιδιά των ορεινών περιοχών που φοιτούσαν στο Γυμνάσιο της Ελλασόνας και δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα απόκτησης στέγης.
Μεριμνούσε ο ίδιος για την πραγματοποίηση σημαντικών κοινωφελών έργων όπως ηλεκτροδότηση απομακρυσμένων χωριών και κατασκευή δρόμων. Με δική του εισήγηση καθιερώθηκε το 1956 ο ετήσιος εορτασμός των Ελευθερίων της Ελασσόνας στις 6 Οκτωβρίου, ως τοπική εθνική εορτή σε ανάμνηση της απελευθέρωσης της πόλης στις 6 Οκτωβρίου 1912.

Δίωξη από τη Δικτατορία
Στις 2 Αυγούστου 1967 απομακρύνθηκε αντικανονικά από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, η οποία είχε επέμβει και στη Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί. Η τακτική αυτή του δικτατορικού καθεστώτος ακολουθήθηκε και με άλλους Μητροπολίτες. Με αυτόν τον τρόπο η Δικτατορία κατάφερε αφενός να απομακρύνει επισκόπους που δεν είχαν διάθεση συνεργασίας με το απολυταρχικό καθεστώς και αφετέρου, στις κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν, να τοποθετήσει νέους μητροπολίτες φιλικά διακείμενους προς αυτήν.

Κοίμηση και μνήμη
Ο Ιάκωβος εκοιμήθη στις 20 Ιουλίου 1971 στο Λουτράκι Κορινθίας όπου διέμενε καθώς δεν του επιτρεπόταν από τη Δικτατορία να επιστρέψει στην Ελασσόνα. Ετάφη στο Κοιμητήριο Χαλανδρίου με μέριμνα συγγενών και φίλων του.
Τα οστά του μεταφέρθηκαν με ενέργειες του Μητροπολίτη Βασιλείου στην Ιερά Μονή Ολυμπιώτισσας όπου και ενταφιάστηκαν, ώστε μετά θάνατον ο Ιάκωβος να επιστρέψει στην πόλη που διακόνησε ως επίσκοπος, παρά την τότε αντικανονική απομάκρυνσή του. Στη μνήμη του κεντρική οδός της Ελασσόνας φέρει το όνομά του.

Παραπομπές
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ / ΠΗΓΕΣ

Χαράλαμπος (Χάρης) Ανδρεόπουλος, Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974. Ιστορική και νομοκανονική προσέγγιση, Εκδ. Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2017
Ιάκωβος Μακρυγιάννης
Ιάκωβος Μακρυγιάννης
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Χοσρό Χαν Γκόρτζι Κατζάρ

Ο Χοσρό Χαν Γκόρτζι Κατζάρ, γεννημένος Αντρέ Γκαϊτμαζεάντ (Τυφλίδα, 1785-6 - Τεχεράνη, 1857) ήταν σημαίνων  ευνούχος της Δυναστείας των Κατζάρων, στην περίοδο βασιλείας του Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ (1797-1834) και του Νάσερ αλ-Ντιν Σαχ (1848-96).

Βίος
Γιος ενός χριστιανού Αρμένιου ιερέα, ο Χοσρό ήταν χριστιανός, ως τα τέλη της εφηβείας του, όταν προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και πήρε το όνομα Χοσρό Χαν Γκόρτζι. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Ρώσου στρατηγού Πάβελ Τσιτσιάνοφ κατά της περσικής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Ρωσοπερσικού Πολέμου (1804-1813). Συνελήφθη από τον στρατό των Κατζάρων το 1804 κοντά στο Ερεβάν, ευνουχίστηκε και έγινε ευνούχος της δυναστείας.

Στις 23 Φεβρουαρίου 1815 ο Χοσρό ορίστηκε διοικητής του Γκιλάν. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του χτίστηκαν πολλά κτήρια, που επιβιώνουν ακόμη και σήμερα στο Γκιλάν. Είχε, επίσης, καλές σχέσεις με τις κατώτερες τάξεις της περιοχής, αλλά είχε κακές σχέσεις με τους τοπικούς άρχοντες της επαρχίας. Αυτό σύντομα οδήγησε σε εξέγερση το 1819 και ο Χοσρό απομακρύνθηκε από τη διακυβέρνηση της επαρχίας.

Το 1822/3, Χοσρό εστάλη επικεφαλής στρατού Μπαχτιαρί να κατακτήσει το Μανταλίτζ, μια περιοχή ανάμεσα στα ιρανο-οθωμανικά σύνορα. Ο Χοσρό κατάφερε να κατακτήσει τον τόπο και ο 1824 ορίστηκε από τον ηγεμόνα Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ προσωπικός βεζίρης του τελευταίου του γιου Μοχάμεντ Μιρζά Σεΐφ οντ-Ντουλέχ, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Ισφαχάν, διαδεχόμενος έτσι τον Γεωργιανό ευγενή που κατείχε τη θέση και ονομαζόταν Γιουσέφ Χαν-ε Γκόρτζι.

Ο Φαθ Αλί Σαχ πέθανε το 1834, κάτι που οδήγησε σε διαμάχη για τον θρόνο της δυναστείας ανάμεσα στους δύο γιους του Αλί Μιρζά και Μοχάμεντ Μιρζά. Ο Χοσρό συντάχθηκε με τον Μοχάμεντ, ο οποίος τελικά στέφθηκε νέος σαχ της Περσίας, λαμβάνοντας το δυναστικό όνομα Μοχάμεντ Σαχ Κατζάρ. Ο Χοσρό συνέχεια ορίστηκε διοικητής του Ισφαχάν ως ανταπόδοση για τη βοήθεια του. Στις 22 Οκτωβρίου 1847, ο Χοσρό ορίστηκε ως διοικητής του Κουρδιστάν, διαδεχόμενος έτσι τον Ρεζά Κολί Χαν Βαλί, τον οποίο συνέλαβε και απέστειλε στην ιρανική πρωτεύουσα Τεχεράνη. Ωστόσο, η διακυβέρνηση του Κουρδιστάν ήταν σύντομη και κράτησε μόνο για ένα έτος, καθώς την ίδια χρονιά πέθανε ο Μοχάμεντ Σαχ.

Σε 1851/2 Χοσρό ορίστηκε διοικητής του Καζβίν, αλλά αντ' αυτού έστειλε εκπρόσωπο στην επαρχία και έμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του στην Τεχεράνη, όπου και πέθανε στις 27 Ιουλίου 1857.

Παραπομπές-σημειώσεις

.

Δυναστεία των Κατζάρων
Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Αρμένιοι
Προσηλυτισμός στο Ισλάμ
O.P.A.

Οι O.P.A. (πλήρες όνομα: Oppressive People Attack) ήταν ελληνικό hip hop μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1990 και διαλύθηκε το 1996. Αποτελούνταν από τον ιδρυτή Γιώργο Γκικοδήμα (φωνητικά) και τον Γιάννη Ευσταθίου (πλήκτρα και άλλα όργανα). Περιείχε στοιχεία και από άλλα μουσικά είδη, όπως ηλεκτρονική, techno και techno pop μουσική. Χαρακτηρίζονταν από τους τολμηρούς στίχους τους σχετικά με την αγάπη και την κοινωνία, αλλά και την εναλλαγή της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας. Την παραγωγή του πρώτου τους δίσκου Εν + Τάξει το 1990 ανέλαβαν ο Σεκόντος Μπουχαγιέρ και ο Μάνος Ξυδούς, ενώ συνεργάστηκαν με τη Χάρι Αλεξίου στο κομμάτι Μες τα Δυο της Μάτια.

Παρόν
Το συγκρότημα διέκοψε το 1996 με το τελευταίο του άλμπουμ Κάνουμε τ' Αστεία Σοβαρά. Ωστόσο, ο Γκικοδήμας συνέχισε τη μουσική του πορεία με ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες ροκ σκηνές στην Αθήνα.

Δισκογραφία
 Εν + Τάξει (1990)
 Μητέρα Γη (1992)
 Τράγων Χορός (1994)
 Κάνουμε τ' Αστεία Σοβαρά (1996)
 Best Of Η Καρδιά Μου (2011)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 O.P.A. στο Discogs

Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Ελληνικά συγκροτήματα ηλεκτρονικής μουσικής
Ελληνικά μουσικά ντουέτα
Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Σερζ Τελ

Ο Σερζ Τελ (Serge Telle, 5 Μαΐου 1955 - ) είναι Γάλλος αξιωματούχος και διπλωμάτης,  κρατικός υπουργός του Μονακό από την 1η Φεβρουαρίου 2016.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Νάντη της Γαλλίας το 1955. Σπούδασε στο Εθνικό Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμών.
Υπηρέτησε ως πρόξενος και ως πρεσβευτής της Γαλλίας στο Μονακό από το 2006 ως το 2016. Διορίστηκε κρατικός υπουργός το 2016, στη θέση του Μισέλ Ροζέ.

Παραπομπές

Ηγέτες εν ενεργεία
Υπουργοί Επικρατείας του Μονακό
Υπουργός Επικρατείας του Μονακό

Ο Υπουργός Επικρατείας  είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Πριγκιπάτου του Μονακό. Διορίζεται από και είναι υφιστάμενος του Πρίγκιπα ή της Πριγκίπισσας του Μονακό. Στη διάρκεια της θητείας του, είναι αρμόδιος για τις κυβερνητικές ενέργειες και παράλληλα είναι υπουργός Εξωτερικών (αρμόδιος για τις διεθνείς σχέσεις). Ως εκπρόσωπος του Πρίγκιπα, ασκεί και εκτελεστικά καθήκοντα, διευθύνει την αστυνομία και είναι επικεφαλής του κυβερνητικού συμβουλίου με δικαίωμα ψήφου.

Ιστορικό
Το αξίωμα συστάθηκε το 1911 με την υιοθέτηση του συντάγματος. Μέχρι την αναθεώρηση του συντάγματος του 2002, απαιτείτο να ήταν Γάλλος πολίτης, επιλεγμένος από αρκετούς ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους που προτείνονταν από την κυβέρνηση της Γαλλίας.  Από το 2002 ο Υπουργός Επικρατείας μπορεί να είναι είτε Γάλλος είτε Μονεγάσκος και επιλέγεται ή διορίζεται από τον πρίγκιπα, έπειτα από πρόταση της γαλλικής κυβέρνησης.

Κατάλογος Υπουργών Επικρατείας του Μονακό (1911–σήμερα)

Πηγές
World Statesmen - Monaco

 *
Κρατικοι υπ
Άδωνις Κύρου (εκδότης)

Ο Άδωνις Κύρου(αρχικό όνομα Άδωνις Ιωαννίδης) (Λευκωσία 2 Μαΐου 1872 - Αθήνα 10 Σεπτεμβρίου 1918) υπήρξε Ελληνοκύπριος εκδότης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1872 και πέθανε στην Αθήνα το 1918. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κύπρο, παρακολούθησε μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα εισήλθε στη δημοσιογραφία. Δημοσίευσε τα πρώτα του άρθρα και χρονογραφήματα στην εφημερίδα Σκριπ και Ακρόπολη, αν και και κατά καιρούς έγραφε στην κυπριακή εφημερίδα Πατρίς του θείου του Αχιλλέα Λιασίδη. Από το 1898 υπήρξε συνεκδότης της εφημερίδας Εστία μαζί με τον Σπύρο Δάσιο, ενώ το 1900 η εφημερίδα πέρασε στα χέρια του καθ' ολοκληρία. Μετά τον θάνατό του, την έκδοση της εφημερίδας ανέλαβαν οι γυιοί του Αχιλλέας Κύρου και Κύρος Κύρου.

Πηγές 
 

Κύπριοι εκδότες
Κύπριοι δημοσιογράφοι
Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του

Το Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του () είναι δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1960 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κατίνα Παξινού, Σπύρος Φωκάς, Ρενάτο Σαλβατόρι και η Κλαούντια Καρντινάλε σε έναν από τους πρώτους κινηματογραφικούς ρόλους της.

Γυρισμένη στο Μιλάνο, η ταινία πραγματεύεται την εσωτερική μετανάστευση στην Ιταλία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τις δυσκολίες ενσωμάτωσης μιας οικογένειας από τον Νότο στον ιταλικό Βορρά.

Πλοκή 
Μετά τον θάνατο του πατέρα, η μητέρα Ροζάρια Παρόντι (Κατίνα Παξινού) φεύγει από την Καλαβρία με τους 4 γιους της και εγκαθίσταται στο Μιλάνο, για να ακολουθήσει τον μεγαλύτερο από τους 5 γιους, Βιντσέντσο (Σπύρος Φωκάς), ο οποίος είναι αρραβωνιασμένος με τη Τζινέτα (Κλαούντια Καρντινάλε). Η οικογένεια τελικά μένει σε ένα μικρό φτωχικό σπίτι. Ο καλόψυχος Ρόκο (Αλέν Ντελόν) δουλεύει σε καθαριστήριο ρούχων και θέλει να γίνει πυγμάχος, όπως ο σκληρός αδερφός του Σιμόνε (Ρενάτο Σαλβατόρι), ο Τσίρο εργάζεται σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων και ο Λούκα είναι ακόμη πολύ μικρός για να δουλέψει. Ο Σιμόνε γνωρίζει και ερωτεύεται την Νάντια (Ανί Ζιραρντό), που είναι πόρνη, η οποία στη συνέχεια διατηρεί σχέση με τον Ρόκο. Η σύγκρουση των δύο αδερφών θα έχει ολέθρια αποτελέσματα.

Η ταινία είναι χωρισμένη σε πέντε ενότητες, μία για κάθε ένα από τα αδέρφια: Βιντσέντσο, Σιμόνε, Ρόκο, Τσίρο, Λούκα.

Βραβεία 
Η ταινία βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας με Αργυρό Λέοντα και με το βραβείο FIPRESCI.

Παραπομπές

Ιταλικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ιταλόφωνες ταινίες
Ιταλικές δραματικές ταινίες
Πυγμαχικές ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίνο Ρότα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι
Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Μιλάνο
Μελ Μπλανκ

Ο Μέλβιν Τζέρομ "Μελ" Μπλανκ (αγγλικά: Melvin Jerome "Mel" Blanc, 30 Μαΐου 1908 - 10 Ιουλίου 1989) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και ηθοποιός κινουμένων σχεδίων. Παρόλα αυτά, η καριέρα του, που εξαπλώνεται σε έξι δεκαετίες, ξεκίνησε στο ραδιόφωνο. Ο Μπλανκ, μνημονεύεται για ρόλους που ενσάρκωσε στη Warner Bros., δίνοντας τη φωνή του σε χαρακτήρες όπως ο Μπαγκς Μπάνυ, ο Ντάφι Ντακ, ο Πόρκυ Πιγκ, ο Tweety, Σιλβέστερ, ο Γιοσέμιτι Σαμ, ο Φόγκχορν Λέγκχορν, ο Μάρβιν ο Εξωγήινος, ο Πεπέ λε Πιου, ο Σπίντι Γκονζάλες, ο Ταζ, το Κογιότ, αλλά και σε πολλούς άλλους ήρωες της σειράς Looney Tunes και της Merrie Melodies, σε διάφορα μικρά επεισόδια τους, μεταξύ τριών δεκαετιών (1940, 1950, 1960, την περίοδο της χρυσής εποχής των κινουμένων σχεδίων της Αμερικής.

Αργότερα, εργάστηκε στην εταιρεία Hanna-Barbera, για σχεδόν τρις δεκαετίες (1960, 1970, 1980). Εκεί πέρα, πιο πολύ μνημονεύεται για δύο ρόλους του, πρώτον στη σειρά The Flintstones, ως ο Μπάρνει Ραμπλ και δεύτερον στη σειρά The Jetsons ως ο κύριος Σπέισλι. Ωστόσο, ο Μπλανκ, υπήρξε και η αυθεντική φωνή του χαρακτήρα της Universal Studios, Γούντι ο Τριποκάρυδος, στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Ενώ, στα μέσα του 1960, παρείχε και κάποια φωνητικά εφέ στη σειρά της Metro-Goldwyn-Mayer, Τομ και Τζέρι. Ωστόσο, και στο ραδιόφωνο έδινε εμφανίσεις, σε εκπομπές γνωστών κωμικών της κλασικής εποχής του ραδιοφώνου των ΗΠΑ, όπως του Τζακ Μπένι, του Άμποτ και Κοστέλο, του Μπερνς και Άλεν αλλά και της Τζούνι Κανόβα.

Ο Μπλανκ, μετά από τις τόσες πολλές εμφανίσεις του στον χώρο των κινουμένων σχεδίων, έχει λάβει το ψευδώνυμο "Ο άνθρωπος με τις 1000 φωνές", ενώ έχει υπάρξει και μεγάλη επιρροή στους κατοπινούς ηθοποιούς του ιδιώματος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Toonopedia article about Mel Blanc
 40 MP3 downloads of The Mel Blanc Show

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αββαείο του Ζάρακα

Το Αββαείο του Ζάρακα είναι πρώην αββαείο των Κιστερκιανών το οποίο ευρισκόταν στην Ελλάδα, στον Δήμο Στυμφαλίας. Ιδρύθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα από μοναχούς προερχόμενους από το Αββαείο του Ωτκόμπ και εγκαταλείφθηκε έπειτα από διάστημα περίπου είκοσι ετών, κυρίως λόγω της πολιτικής κατάστασης της εποχής εκείνης.

Ίδρυση 
Το Αββαείο του Ζάρακα ιδρύθηκε από μοναχούς προερχόμενους από το Αββαείο του Ωτκόμπ, ή πιθανώς από το Μοριμόν, μεταξύ του 1210 και του 1225.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 .

 

Κιστερκιανά αββαεία στην Ελλάδα
Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Μίλαν Μίνιτς

Ο Μίλαν Μίνιτς είναι Σέρβος προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1957.

Καριέρα 
Ο Μίνιτς ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική Γιουγκοσλαβίας το 1988, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Σαν βοηθός συνέχισε στην εθνική Σερβίας, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 1995, ενώ το 2011 συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας με την εθνική ομάδα του Μαυροβούνιου.

Σε επίπεδο συλλόγων, ο Μίνιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη τον Δεκέμβριο του 2001, βοηθώντας την ομάδα της Θεσσαλονίκης να αποφύγει τον υποβιβασμό εν μέσω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Το Νοέμβριο του 2003, κάθισε στον πάγκο της γερμανικής Ενεργκί Κολωνίας για την Μπουντεσλίγκα.

Την επόμενη σεζόν, ανέλαβε βοηθός προπονητή στην ομάδα του Ολυμπιακού, ενώ το 2006-07 συνέχισε στην ίδια θέση για την ομάδα της Αρμάνι Μιλάνο από την Ιταλία.

Τον Δεκέμβριο του 2007, κάθισε ως πρώτος προπονητής στον πάγκο της Λοκομοτίβ Ροστόβ, ενώ το Νοέμβριο του 2008 συνέχισε στην Σερβία και την Βοϊβοντίνα. Επανήλθε στην θέση του βοηθού για την σεζόν 2009-10, όταν συνεργάστηκε με την ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και το 2012-13 ανέλαβε χρέη προπονητή στην Αλ Τζάις Ντόχα από το Κατάρ.

Τον Ιανουάριο του 2014, επέστρεψε στον Άρη, παραμένοντας μέχρι το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Από το 2015, είναι βοηθός προπονητή στην ομάδα του Παναθηναϊκού.

Παραπομπές

Πηγές
 Milan Minic Basketball Coach Profile
 MINIC, MILAN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
 Μίνιτς Μίλαν | Onsports.gr

Σέρβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ρωσικών συλλόγων
Προπονητές καλαθοσφαίρισης σερβικών συλλόγων
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ιταλικών συλλόγων
Ιωακείμ Στρουμπής

Ο Ιωακείμ Στρουμπής (1880-1950) ήταν Έλληνας θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Επίσκοπος Αρδαμερίου, Μητροπολίτης Καρδαμύλων και Μητροπολίτης Χίου, επιδεικνύοντας σημαντική φιλανθρωπική δράση καθώς και συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση.

Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Χριστόφορος Στρουμπής γεννήθηκε στα Θυμιανά Χίου το 1880. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη, λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Ιωακείμ. Το 1904 αποφοίτησε από την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Διακόνησε την Ιερά Μητρόπολη Λήμνου ως πρωτοδιάκονος και αργότερα την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου ως Πρωτοσύγκελλος.

Το 1911 εξελέγη Επίσκοπος Αρδαμερίου (στην Κεντρική Μακεδονία). Μετά το μαρτύριο του Μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού Λαζαρίδη, που δολοφονήθηκε από αποσπάσματα Νεοτούρκων, ο Ιωακείμ οργάνωσε σε όλη την Επισκοπή Αρδαμερίου μνημόσυνα υπέρ αναπαύσεώς του και εράνους υπέρ της απροστάτευτης οικογένειας του εθνομάρτυρα Αιμιλιανού. Γενικότερα, πρωτοστάτησε στη διαφύλαξη της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας των ελληνικών πληθυσμών απέναντι στη βουλγαρική και νεοτουρκική προπαγάνδα. Για τη συνολική του εθνική-αντιστασιακή του δράση ο Ιωακείμ εξαναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την επισκοπή του το 1922. Έτσι μετατέθηκε στη Μητρόπολη Κορυτσάς. Ωστόσο δεν κατόρθωσε να μεταβεί στην Επαρχία του λόγω απαγόρευσης των αλβανικών αρχών. Ακολούθως, στις 7 Οκτωβρίου 1924, εξελέγη Μητροπολίτης της προσωρινής Μητροπόλεως Καρδαμύλων, Ψαρών και Οινουσσών.

Το 1933 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου. Ως Μητροπολίτης Χίου προχώρησε στην εκποίηση αφιερωμάτων και σκευών ναών χάριν των σχολείων του νησιού. Πρωτοστάτησε στην ανέγερση Νοσοκομείου στη Χίο για την καταπολέμηση ασθενειών που μάστιζαν το νησί, καθώς επίσης και άλλων κοινωφελών έργων όπως σχολείων, υδραγωγείου και αποστραγγιστικού έργου. Υποστήριζε μάλιστα και εργαζόμενους που διώκονταν από τη Δικτατορία του Μεταξά. Ακόμη φρόντιζε για την ανακούφιση και τον επισιτισμό του πληθυσμού καθώς η πείνα μάστιζε το νησί.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή και κοινωνική δράση, ενώ ήταν μέλος του ΕΑΜ. Το 1946, επί αρχιεπισκόπου και αντιβασιλέα Δαμασκηνού, δικάστηκε για τη συμμετοχή του στο ΕΑΜ ως φιλοκομμουνιστής και τιμωρήθηκε με έκπτωση από τη μητρόπολή του. Ανακριτής στη δίκη του ήταν ο Θηβών Πολύκαρπος, αφού πρώτα αρνήθηκαν τρεις άλλοι επίσκοποι να αναλάβουν την συγκεκριμένη υπόθεση και τελικά καταδικάστηκε μετά από μία στημένη δίκη..

Ο Ιωακείμ απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1950, πάμπτωχος και φιλοξενούμενος από συγγενείς του. Τάφηκε στο προαύλιο του ναού της γενέτειράς του, όπου ανεγέρθηκε η προτομή του. Κατόπιν προσπαθειών από φορείς, πολίτες και συμπατριώτες του, ο Ιωακείμ αποκαταστάθηκε ηθικά από την Εκκλησία της Ελλάδος το 2021, όπως συνέβη νωρίτερα για τους άλλους δύο Μητροπολίτες που συμμετείχαν στο ΕΑΜ, Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο.

Παραπομπές

Έλληνες ιεράρχες
Ιωακείμ Στρουμπής
Ιωακείμ Στρουμπής
Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Μέλη του ΕΑΜ
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Τα Στρουμφάκια (σειρά)

Τα Στρουμφάκια (γαλλικά: Les Schtroumpfs, αγγλικά: The Smurfs) είναι αμερικανοβελγική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων κωμωδίας και φαντασίας. Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στο τηλεοπτικό κανάλι NBC και μεταδίδονταν από τις 12 Σεπτεμβρίου του 1981 έως τις 2 Δεκεμβρίου του 1989. Η σειρά παράχθηκε από την Hanna-Barbera Productions, είναι βασισμένη στα ομώνυμα βελγικά κόμικς, τα οποία δημιουργήθηκαν από τον Βέλγο καρτουνίστα Πεγιό, ο οποίος εργάστηκε ως επιτηρητής ιστορίας για την σειρά αυτήν. Συνολικά μεταδόθηκαν 256 επεισόδια, με 418 ιστορίες να γράφτηκαν συνολικά, εξαιρώντας τρια επεισόδια με γωνιώδες φινάλε και επτά special επεισόδια.

Ιστορία
Το 1976 ο Στιούαρτ Ρος, ένας Αμερικανός επιχειρηματίας ψυχαγωγίας και διασκέδασης, ο οποίος είδε τα Στρουμφάκια ενώ είχε ταξιδέψει στο Βέλγιο το 1976, μετά από συμφωνία με τον Πέγιο και τις εκδόσεις Ντουπουί.

Χαρακτήρες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Τα Στρουμφάκια στο Big Cartoon DataBase
 

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Βελγικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Τηλεοπτικές σειρές του NBC
Στρουμφάκια
Τοπικές ερασιτεχνικές Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ελλάδα)

Οι τοπικές ερασιτεχνικές Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.) αποτελούν τα τοπικά όργανα διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ) μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Είναι τα αρμόδια όργανα, μέσω των οποίων γίνεται η εγγραφή ποδοσφαιρικών σωματείων στα μητρώα της Ε.Π.Ο.. Ακόμη είναι υπεύθυνες για τη διεξαγωγή των τοπικών πρωταθλημάτων και κυπέλλων, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζουν επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων, παίδων και προπαίδων, οι οποίες τις εκπροσωπούν σε εθνικό επίπεδο, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα προεπιλογής εθνικών ομάδων.

Κάθε ΕΠΣ είναι αρμόδια για την εποπτεία των ποδοσφαιρικών σωματείων που εδρεύουν μέσα στα γεωγραφικά πλαίσια ευθύνης της, τα οποία οριοθετούνται συνήθως σε επίπεδο νομού, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων στις περιπτώσεις των νομών Αττικής, Αργολίδας, Λευκάδας και Πρέβεζας. Επίσης, υπάρχουν ΕΠΣ οι οποίες διαθέτουν ονομασίες επιπέδου γεωγραφικών διαμερισμάτων, καθώς αποτελούν συνέχεια προηγούμενων ενώσεων που κάλυπταν μεγαλύτερη γεωγραφική έκταση, από τις οποίες διασπάστηκαν έπειτα από απόφαση της ΕΠΟ, χωρίς όμως να μετονομαστούν. Αυτές είναι οι ΕΠΣ «Θράκης» υπεύθυνη για το νομό Ροδόπης, «Μακεδονίας» υπεύθυνη για το νομό Θεσσαλονίκης, «Ηπείρου» υπεύθυνη για το νομό Ιωαννίνων και «Θεσσαλίας» υπεύθυνη για το νομό Μαγνησίας.

Διοργανώσεις 
Οι διοργανώσεις των κατά τόπους ΕΠΣ προκηρύσσονται από τις αρμόδιες τοπικές ενώσεις, με βάση τις αποφάσεις της ΕΠΟ.

Πρωταθλήματα ΕΠΣ 
Τα πρωταθλήματα των ΕΠΣ περιλαμβάνουν συνολικά τρεις κατηγορίες, Α΄, Β΄ και Γ΄. Οι πρωταθλήτριες και τρεις δευτεραθλήτριες ομάδες των ανώτατων κατηγοριών ΕΠΣ, από την περίοδο 2013–14 έως και την περίοδο 2015–16 μετείχαν σε ειδικό πρωτάθλημα με την ονομασία Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, που σκοπό έχει τον καθορισμό των ομάδων που προβιβάζονται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Κύπελλα ΕΠΣ 
Τα κύπελλα των ΕΠΣ αποτελούν την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, κατά την οποία αναδεικνύονται οι κυπελλούχοι που εν συνεχεία μετέχουν στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης, την οποία προκηρύσσει η ΕΠΟ. Η συμμετοχή των ομάδων που αγωνίζονται σε εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και στις ανώτατες κατηγορίες των κατά τόπους ΕΠΣ, είναι υποχρεωτική, ενώ για τις υπόλοιπες ομάδες η συμμετοχή είναι προαιρετική.

Εκπροσώπηση στη ΓΣ της ΕΠΟ 
Οι 53 συνολικά Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων εκπροσωπούνται από 3 μέλη, με δικαίωμα ψήφου, στη Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Κατάλογος των ενώσεων

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τα Μέλη της ΕΠΟ
Εκκλησία της Αγίας Αναστάσεως (Ραμπάτ)

Η Εκκλησία της Αγίας Αναστάσεως () στο Ραμπάτ είναι η παλαιότερη των τριών εν λειτουργία Ορθόδοξων εκκλησιών στο Μαρόκο. Βρίσκεται υπό την δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ιστορία 
Ο θεμέλιος λίθος της εκκλησίας τέθηκε στις 6 Ιουλίου 1931. Ο ναός καθαγιάστηκε στις 13 Νοεμβρίου 1932 προς τιμήν της Αγίας Αναστάσεως του Ιησού Χριστού από τον Μητροπολίτη Ευλόγιο (Γκεοργκιγιέφσκι).

Το εσωτερικό της εκκλησίας διακοσμήθηκε από αγιογραφίες που φιλοτέχνησαν εικονογράφοι προερχόμενοι από την Μόσχα το 2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Επίσημη Ιστοσελίδα

Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Αρχιτεκτονική στο Μαρόκο
Αθανάσιος Τραχίλης

Ο Αθανάσιος Τραχίλης (1875 - 12 Φεβρουαρίου 1961) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1875. Σπούδασε ιατρική και ήταν υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1923 και από το 1929 ως το 1935 υπηρέτησε ως εκλεγμένος γερουσιαστής Ιωαννίνων.
 

Πέθανε το 1961.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Πανδέκτης

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Ιωαννίνων
Παναγιώτης Λαπατσάνης

Ο Παναγιώτης Π. Λαπατσάνης (1893 - 27 Μαΐου 1964) ήταν Έλληνας γιατρός (ακτινολόγος) και βουλευτής, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1893 και ήταν γιος του βουλευτή Λοκρίδας (1923) Πέτρου Λαπατσάνη. Σπούδασε ιατρική στη Γαλλία και στη Γερμανία και ειδικεύτηκε στη ραδιολογία και στην ακτινολογία. Εργάστηκε ως ακτινολόγος, σε δικό του εργαστήριο (1926) και κατά την περίοδο της Κατοχής το ιατρείο του μεταφέρθηκε στην κλινική Σμπαρούνη. Από το 1950 ως τη συνταξιοδότησή του εργαζόταν πάλι σε άλλο εργαστήρι. 

Ήταν παντρεμένος με την Αθηνά Λαπατσάνη.

Εξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος με την ΕΠΕΚ το 1951.
 

Πέθανε στην Αθήνα στις 27 Μαΐου 1964 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές 

Έλληνες ακτινολόγοι
Έλληνες ραδιολόγοι
Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν Μαντόνες

Το Τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν Μαντόνες είναι κινηματογραφική ταινία του 1972 συμπαραγωγής Ιταλίας - Δυτικής Γερμανίας, διάρκειας 89', του επονομαζόμενου είδους "ντεκαμερότικο" (ερωτικές - κωμικές ιστορίες, βασισμένες σε μεσαιωνικούς θρύλους).

Υπόθεση
Σε ένα μικρό και γραφικό χωριό της Ιταλίας, στα χρόνια του Μεσαίωνα, τότε που τις γυναίκες τις έλεγαν «Μαντόνες», μια καλλονή κατηγορείται για μοιχεία, και στο χωριό στήνεται μια μοναδική στα χρονικά δίκη, που εξελίσσεται σε… ερωτική μονομαχία μεταξύ του νόμιμου συζύγου της και του εραστή της. Επίσης, τρεις νεαροί άνδρες καταφθάνουν στο χωριό και φιλοξενούνται από τον θείο του ενός. Όμως, ο θείος έχει προβλήματα τόσο με τη σύζυγό του, η οποία είναι άπιστη, όσο και με την κόρη του, η οποία γλυκοκοιτάζει έναν από τους φίλους του ξαδέλφου της…

Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Vittorio Caprioli, Stefania Careddu, Jürgen Drews, Paolo Turco, Antonia Brancati, Carlo De Mejo

Σενάριο: Aldo Grimaldi, Giovanni Grimaldi, Dieter Geissler 
 
Σκηνοθεσία: Aldo Grimaldi

Ταινίες του 1972
Ιταλικές ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ιταλικές κωμικές ταινίες
Ταινίες από Δυτική Γερμανία
Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλντο Γκριμάλντι
Στάθης Παπαδόπουλος

Ο Στάθης Παπαδόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1980 στο Καζακστάν από Πόντιους γονείς. Ήρθε στην Ελλάδα μαζί με την οικογένειά του το 1990. Αδελφή του είναι η τραγουδίστρια Ειρήνη Παπαδοπούλου.

Στην Ελλάδα, εργάστηκε ως go-go-boy στο κλαμπ Factory, όπου και γνωρίστηκε με τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη. Τότε ξεκίνησε η συνεργασία τους και έκτοτε ο Στάθης Παπαδόπουλος έπαιξε σε 4 ταινίες του. Σήμερα είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί. Ζει μόνιμα στο Βερολίνο και εργάζεται ως μάγειρας.

Φιλμογραφία
1998 Από την άκρη της πόλης
2001 Δεκαπενταύγουστος
2002 Τα μυστικά της πόλης (μικρού μήκους)
2005 Όμηρος
2011 Άνθρωπος στη Θάλασσα
2016 Dance Fight Love Die - With Mikis on the road

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ο Στάθης Παπαδόπουλος στο IMDb

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σαρλό Σαλουάι

Ο Σαρλό Σαλουάι (Charlot Salwai Tabimasmas, 1963-) είναι πολιτικός και πρώην λογιστής από το Βανουάτου, και πρωθυπουργός από τον Φεβρουάριο του 2016 ως τις 20 Απριλίου 2020.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1963.
Είναι αρχηγός του κόμματος Ναμάνγκι Άουτε (Επανένωση των Κινημάτων για Αλλαγή), το οποίο αποτελεί μέρος του συνασπισμού Ενότητα για Αλλαγή. Ο Σαλουάι είναι γαλλόφωνος από το Νησί της Πεντηκοστής. 
Νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορίου, Γαιών, Παιδείας, Οικονομικών και ως υπουργός Εσωτερικών.

Παραπομπές

Πρωθυπουργοί του Βανουάτου
Μασκαρπόνε

Το μασκαρπόνε (mascarpone στα ιταλικά)  είναι ένα ιταλικό τυρί φτιαγμένο από κρέμα, η οποία έχει πήξει με την προσθήκη συγκεκριμένων όξινων ουσιών όπως χυμός λεμονιού, ξύδι, κιτρικό οξύ ή οξικό οξύ. Αναγνωρίζεται ως παραδοσιακό τοπικό προϊόν (prodotto agroalimentare tradizionale). Φτιάχνεται παραδοσιακά από αγελαδινό γάλα.

Διαδικασία παραγωγής 
Μετά τη μετουσίωση (πήξη) ο ορός γάλακτος αφαιρείται χωρίς πίεση ή παλαίωση. Το μασκαρπόνε μπορεί επίσης να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας κρέμα και το υπόλειμμα τρυγικού οξέος από τον πάτο ή από τα τοιχώματα του βαρελίσιου κρασιού.

Το μασκαρπόνε έχει το άσπρο χρώμα του γάλακτος και είναι εύκολο στο άλειμμα. Χρησιμοποιείται σε διάφορα πιάτα της Λομβαρδίας και θεωρείται σπεσιαλιτέ της εν λόγω περιοχής. Είναι ένα από τα κύρια συστατικά στο γνωστό ιταλικό επιδόρπιο τιραμισού και ορισμένες φορές χρησιμοποιείται αντί βουτύρου ή παρμεζάνας για την πύκνωση και τον εμπλουτισμό του ριζότο.

Προέλευση 
Το μασκαρπόνε προέρχεται από την περιοχή ανάμεσα στο Λόντι και στο Αμπιατεγκράσο στην Ιταλία νοτιοδυτικά του Μιλάνου, πιθανώς από τα τέλη του 16ου ή αρχές του 17ου αιώνα. Είναι ευρέως διαδεδομένο πως το όνομα προέρχεται από τη μασκάρπα (mascarpa), ένα άλλο γαλακτοκομικό προϊόν που φτιάχνεται από τον ορό γάλακτος του στρατσίνο (ένα «νέο» και ελαφρώς παλαιωμένο τυρί), ή από τη μασκάρπια, εναλλακτική λέξη για τη ρικότα στην τοπική διάλεκτο. Η ρικότα φτιάχνεται από ορό γάλακτος σε αντίθεση με το μασκαρπόνε.

Παραπομπές 

Κρεμώδη τυριά
Ιταλικά τυριά
Τυριά αγελαδινού γάλακτος