joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κάμιλ Κοσόφσκι

Ο Κάμιλ Κοσόφσκι (Kamil Kosowski, 30 Αυγούστου 1977) είναι Πολωνός ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην θέση του μέσου. 

Παρόλο που αγωνίζεται στην θέση του μέσου συχνά προωθείται και δίνει βοήθειες στην επίθεση από τα αριστερά.  Η μεγαλύτερη αναγνώριση στην Ευρώπη για τον Κοσόφσκι είναι όταν έπαιξε μαζί με την Βίσλα στο Κύπελλο UEFA (σημερινό Εuropa League) της περιόδου  2002-2003. Μετά από το τέλος εκείνης της χρονιάς πήγε στην Γερμανία και συγκεκριμένα στην Καιζερσλάουτερν και εκεί αγωνίστηκε 2 χρονιές. Τα επόμενα 2 χρόνια δινόταν δανεικός σε άλλες ομάδες. Την πρώτη του χρόνια αγωνίστηκε στην Σαουθάμπτον και στην Κίεβο Βερόνα. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Πολωνία οπού αγωνίστηκε με την προηγούμενη του ομάδα την Βίσλα Κρακοβίας. Παρόλο που στο πρώτο μισό της χρονιάς βοήθησε πολύ την Βίσλα αφού ήταν ο πρώτος σε ασσιστ τελικά έλυσε το συμβόλαιο του κοινή συναινέσει λόγω διαφορών με τη διοίκηση της ομάδας. 

Μετά που έμεινε ελεύθερος πήγε στην Ισπανική Κάντιθ αλλά και από εκεί έμεινε ελεύθερος παρόλο που υπόγραψε συμβόλαιο 2,5 χρόνων λόγω του ότι η ομάδα υποβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία Ισπανίας. Έτσι βρέθηκε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην ομάδα του Α.Π.Ο.Ε.Λ. όπου υπόγραψε συμβόλαιο 2 χρόνων. Από το πρώτο του επίσημο παιχνίδι στην Κύπρο έδειξε την διάθεση του στο να παίξει ποδόσφαιρο αφού σκόραρε το μοναδικό τέρμα στο παιχνίδι για το Super Cup. Στη συνέχεια με τα τέρματα που σκόραρε και με τις ασίστ του βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα.

Με την Εθνική Πολωνίας ο Κάμιλ έχει αγωνιστεί συνολικά 50 φορές και σκόραρε 4 φορές. Η πιο σπουδαία επιτυχία του είναι ότι ήταν μέσα στην αποστολή της Εθνικής για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 παρόλο που έπαιξε μόλις 15 λεπτά εναντίον του Εκουαδόρ μετά από 3 αγώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Καμίλ Κοσόφσκι στο 90minut.πλ 

Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα
Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε
Ποδοσφαιριστές ΓΚΣ Μπελχάτοφ
Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αλυσοδεμένη ομάδα

Η αλυσοδεμένη ομάδα (chain gang) ήταν και εν μέρει εξακολουθεί να είναι ομάδα αλυσοδεμένων καταδίκων, οι οποίοι όφειλαν να παράγουν φυσικό έργο ως μορφή ποινικού κολασμού. Καθήκον τους ήταν η διάνοιξη και κατασκευή δρόμων, η διάνοιξη καναλιών και το σπάσιμο της πέτρας. Το σύστημα εφαρμόστηκε αρχικά στις ΗΠΑ έως το 1955, οπότε εγκατέλειψε την πρακτική και η τελευταία πολιτεία της Τζόρτζια 
Οι αλυσοδεμένες ομάδες επανεμφανίστηκαν σε κάποιες πολιτείες με πρώτη την Αλαμπάμα υπό μορφήν «κοινωνικού πειράματος» το 1995. Το πείραμα τελείωσε σε ένα περίπου χρόνο σε όλες τις πολιτείες πλην της Αριζόνα, όπου, στην κομητεία Μαρικόπα, τρόφιμοι μπορούν να αναλάβουν ακόμη εθελοντικά εργασία σε αλυσοδεμένη ομάδα, προκειμένου να κερδίσουν μόρια προς την κατεύθυνση απόκτησης απολυτηρίου Γυμνασίου ή να αποφύγουν πειθαρχικές διώξεις για παραβάσεις κανονισμών.

Παραπομπές-σημειώσεις

Δείτε επίσης 
 Ενοικίαση καταδίκων

Σωφρονισμός
Το Παιχνίδι του Τζέρι

Το Geri's Game (Στα ελληνικά: Το παιχνίδι του Τζέρι) είναι μια ταινία μικρού μήκους Κινουμένων Σχεδίων από την 
Pixar. Δημιουργήθηκε από τον Γιαν Πινκάβα το 1997 και, την ίδια χρονιά, η ταινία κέρδισε το Βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους, βραβείο που αποτελεί το πρώτο Βραβείο Όσκαρ της Pixar. Η ταινία αυτή προβλήθηκε στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία "Ζουζούνια".

Υπόθεση 
Η ιστορία έχει ως πρωταγωνιστή έναν ηλικιωμένο άνδρα, τον Τζέρι (με την φωνή του Μπομπ Πίτερσον), ο οποίος παίζει μια παρτίδα σκάκι εναντίον του εαυτού του σε ένα πάρκο. Ο Τζέρι παίζει ολομόναχος, μέχρι που κάποια στιγμή εμφανίζεται ένας "σωσίας" του. Στον αγώνα μεταξύ του Τζέρι και του "σωσία" του, υπάρχει ένα έπαθλο: η μασέλα του Τζέρι. Όποιος κέρδιζε στον αγώνα, θα κέρδιζε και την μασέλα. Ενώ ο "σωσίας" του έχει καθαρά την υπεροχή, ο Τζέρι "κλέβει" και τελικά κερδίζει αυτός κερδίζει την παρτίδα αυτή και το έπαθλο. Στο τέλος, ενώ η κάμερα απομακρύνεται, ο Τζέρι φαίνεται πως γελάει ευχαριστημένος, φαίνεται πως στο τραπέζι δεν υπάρχει κανένας.

Βραβεύσεις 
 1997: Βραβείο Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους
 1998: βραβεύτηκε από το κοινό στο Φεστιβάλ Anima Mundi Animation Festival του Ρίο ντε Τζανέιρο στην κατηγορία καλύτερη ταινία
 1998: βραβεύτηκε από το κοινό στο Διεθνές Φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων 
 1998: Βραβείο Annie  	
 1998: Βραβείο WAC στην κατηγορία Best 3-D CGI by Professional
 1998: Βραβείο Internet Favorite

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες στο imdb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες μικρού μήκους
Ταινίες του 1997
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες παραγωγής Pixar
Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους
Κρυψορχία

Ως κρυψορχία ορίζεται η παθολογική κατάσταση κατά την οποία ο ένας ή και οι δύο όρχεις δεν έχουν κατεβεί στη φυσιολογική τους θέση, το όσχεο, από την κοιλιά του εμβρύου όπου βρίσκονται μέχρι τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης. Είναι η συχνότερη διαμαρτία της ανάπτυξης των γεννητικών οργάνων στα αγόρια. Η συχνότητά της στον τοκετό είναι περίπου 4% και κατεβαίνει στο 1-1,5% στον 3ο μήνα της ζωής. Στο 85% των περιπτώσεων είναι ετερόπλευρη και στο 15% αμφοτερόπλευρη.

Ένα ποσοστό παιδιών με κρυψορχία θα είναι στείρα, ανεξάρτητα από τη ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων παραγόντων όπως ηλικία, θέση του όρχεως κατά την επέμβαση, η ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη νόσος και είναι δύσκολο να προβλεφθεί ποια παιδιά με κρυψορχία θα είναι στείρα. Ακόμη και παιδιά με ετερόπλευρη πάθηση μπορεί να εμφανίσουν στειρότητα και αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια γενικότερη δυσπλασία και δυσλειτουργία των όρχεων, η οποία περιλαμβάνει και τον φυσιολογικά κατελθόντα όρχι, που πιθανόν να οφείλεται είτε σε πρωτοπαθή αμφοτερόπλευρη βλάβη είτε σε ανώμαλο βιολογικό περιβάλλον. Επίσης τίθεται το ερώτημα εάν ο φυσιολογικός όρχις επηρεάζεται αρνητικά αμέσως ή εμμέσως από τον εν κρυψορχία όρχι.

Για τον χρόνο της επέμβασης είναι πλέον ευρέως αποδεκτό, ότι αυτή πρέπει να γίνεται επί ετερόπλευρης κρυψορχίας μεταξύ 6ου και 7ου μήνα, επί αμφοτερόπλευρης νόσου μεταξύ 4ου και 6ου μήνα, σε περίπτωση δε μη ψηλαφητού όρχεως τον 4ο μήνα της ζωής. Τα ανωτέρω όρια τέθηκαν με σκοπό να διατηρηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα γεννητικά κύτταρα, μια και έχει αποδειχτεί, ότι ενώ κατά τη γέννηση ο αριθμός των γεννητικών κυττάρων στους εν κρυψορχία όρχεις είναι φυσιολογικός, ένα μεγάλο μέρος από αυτά καταστρέφεται μέχρι την ηλικία των έξη μηνών. 
Για περισσότερα από είκοσι χρόνια η λαπαροσκόπηση είναι η μέθοδος εκλογής για την ανεύρεση του μη ψηλαφητού όρχεως και τον προγραμματισμό για ορχεοπηξία, υπερέχει δε τόσο του υπερηχογραφήματος, της αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας, όσο και της ανοικτής χειρουργικής επέμβασης. 
Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής θεραπείας της κρυψορχίας ωθούν όλο και περισσότερες χειρουργικές ομάδες να χρησιμοποιούν την λαπαροσκόπηση και σε υψηλά κείμενους ψηλαφητούς όρχεις, αλλά και σε περιπτώσεις υποτροπών μετά από ανοικτή ορχεοπηξία.

Πηγές 
https://web.archive.org/web/20171031201557/http://www.ivalioulis.gr/

Ανδρολογικές παθήσεις
Φίμωση

Φίμωση είναι η συγγενής ή επίκτητη στένωση του στομίου της ακροποσθίας (του δέρματος που καλύπτει τη βάλανο, κεφαλή του πέους), με συνέπεια αδυναμία αποκάλυψης της βαλάνου με έλξη της ακροποσθίας προς τη βάση του πέους. 

Η μη ανασυρόμενη ακροποσθία στους ανηλίκους δεν είναι πρόβλημα. Κατά τη γέννηση, η ακροποσθία είναι συνήθως συντηγμένη με τη βάλανο του πέους και συνεπώς δεν μπορεί να τραβηχτεί. Η μη ανασυρόμενη ακροποσθία δεν είναι ασθένεια, αλλά ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης στα αγόρια και δεν απαιτεί θεραπεία. Σχεδόν όλα αν όχι όλα τα αγόρια γεννιούνται με μη ανασυρόμενη ακροποσθία. Η ακροποσθία σταδιακά αποσύρεται για μια χρονική περίοδο, που κυμαίνεται από τη γέννηση έως τα 18 έτη ή περισσότερο. 

Δεν υπάρχει καθορισμένη ηλικία στην οποία ένα αγόρι "πρέπει" να έχει ανασυρόμενη ακροποσθία. Η ακροποσθία σταδιακά αποσύρεται, από μόνη της, μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης. Περίπου το 50% των αγοριών είναι σε θέση να αποσύρουν πλήρως την ακροποσθία τους έως την ηλικία των 10 ετών και μόνο περίπου το 1% των αντρών άνω των 18 ετών έχουν μη ανασυρόμενη ακροποσθία. 

Οι ενήλικοι που συνεχίζουν να έχουν μη ανασυρόμενη ακροποσθία μπορούν να κάνουν την ακροποσθία τους ανασυρόμενη με ασκήσεις τεντώματος της ακροποσθίας. Επίσης, αν θέλουν μπορούν να συνδυάσουν τις ασκήσεις τεντώματος της ακροποσθίας με μία στεροειδή αλοιφή όπως την betamethasone 0,05%, επειδή η στεροειδής αλοιφή μπορεί να επιταχύνει τη θεραπεία, όμως δεν είναι απαραίτητη. 

Οι ασκήσεις τεντώματος της ακροποσθίας θα κάνουν την ακροποσθία ανασυρόμενη από μόνες τους, αλλά το αντίθετο δεν ισχύει. Οι στεροειδείς αλοιφές πιθανότατα δε θα κάνουν την ακροποσθία ανασυρόμενη από μόνες τους. Πρέπει να προστεθεί, ότι η φίμωση στους ενηλίκους δε χρειάζεται πάντα να αντιμετωπιστεί. Σε ορισμένους ανθρώπους, η φίμωση δεν προκαλεί προβλήματα με την καθαριότητα, την άνεση ή τη σεξουαλική απόδοση, και σε αυτές τις περιπτώσεις η θεραπεία δεν είναι απαραίτητη, αλλά αν κάποιος θέλει μπορεί να κάνει την ακροποσθία του ανασυρόμενη. Τέλος, η περιτομή δε χρειάζεται εκτός από σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου του πέους αφού όλες οι άλλες θεραπείες έχουν αποτύχει, γάγγραινα του πέους ή κρυοπαγήματα στην ακροποσθία.

Θεραπεία

Μη χειρουργική
 Τοπικές στεροειδείς κρέμες όπως η βηταμεθαζόνη, η φουροϊκή μομεταζόνη και η κορτιζόνη είναι αποτελεσματικές στη θεραπεία της φίμωσης και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν την περιτομή. Θεωρείται ότι τα στεροειδή δρουν μειώνοντας τις φλεγμονώδεις και ανοσολογικές αντιδράσεις του σώματος, αλλά και λεπταίνοντας το δέρμα.
 Ασκήσεις τεντώματος της ακροποσθίας. Απαλό τέντωμα της ακροποσθίας μπορεί να επιτευχθεί με το χέρι ή με εργαλεία. Το δέρμα που βρίσκεται υπό ένταση διευρύνεται αναπτύσσοντας πρόσθετα κύτταρα.

Παραπομπές
http://www.drmomma.org/2008/04/natural-foreskin-retraction-in-intact.html

http://www.drmomma.org/2013/02/hands-off-my-foreskin-dr-martin.html

https://www.doctorsopposingcircumcision.org/for-professionals/alleged-medical-benefits/phimosis-balantis/

https://www.yourwholebaby.org/phimosis

https://www.phimostretch.com/blogs/news/phimosis-stretching-guide
Ανδρολογικές παθήσεις
Πέος
Σκωληκοειδίτιδα

Η Οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης του τυφλού. Οφείλεται σε απόφραξη του αυλού της, συνήθως από διογκωμένους λεμφαδένες γύρω από τη βάση της, κοπρολίθους, παράσιτα, καρκινοειδή και ξένα σώματα. Όταν αποφραχθεί ο αυλός, συγκεντρώνονται οι εκκρίσεις της σκωληκοειδούς και διατείνουν τον οξέως αυλό της. Η πίεση που ασκείται, οδηγεί σε διακοπή της αρτηριακής κυκλοφορίας και αιμορραγικό έμφρακτο. Τα μικρόβια που υπάρχουν στον αυλό εισέρχονται στον βλεννογόνο και προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος, που μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωσή του, έξοδο κοπρανώδους υλικού και μικροβίων στην περιτοναϊκή κοιλότητα και πρόκληση περιτονίτιδας.

Αρχικά εκδηλώνεται με περιομφαλικό πόνο, ο οποίος αργότερα εντοπίζεται στο κάτω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό σημείο και σημαίνει ότι αρχίζει να δημιουργείται αντιδραστικό υγρό γύρω από τη φλεγμαίνουσα σκωληκοειδή. Ακολουθεί η εμφάνιση ανορεξίας, ναυτίας, εμέτων και χαμηλής πυρετικής κίνησης.                                                                    

Στην κλινική εξέταση βλέπουμε ένα παιδί με όψη πάσχοντος. Στην ψηλάφηση διαπιστώνεται ευαισθησία στο κάτω δεξί τεταρτημόριο της κοιλιάς, που αποτελεί και το πιο αξιόπιστο κλινικό σημείο. Η κάμψη του δεξιού ποδιού μπορεί να προκαλέσει πόνο στο ίδιο αυτό σημείο. Από τις εργαστηριακές εξετάσεις διαπιστώνεται αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, αν και ο φυσιολογικός αριθμός τους δεν αποκλείει την πάθηση. Η γενική ούρων συνήθως είναι φυσιολογική, όμως αν η σκωληκοειδής βρίσκεται κοντά στον ουρητήρα, μπορεί να υπάρχουν πυοσφαίρια και ερυθρά. Στην απλή ακτινογραφία κοιλιάς σε όρθια θέση μπορεί να εμφανιστούν υδραερικά επίπεδα ή κοπρόλιθος.

Διάγνωση σκωληκοειδίτιδας 

Η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα εύκολη. Μπορεί να συγχυστεί με άλλες αρρώστιες όπως πνευμονία, γαστρεντερίτιδα, ουρολοίμωξη. Ακόμα και ο καλύτερος χειρουργός δεν μπορεί να περηφανευτεί ότι όλα τα παιδιά που χειρούργησε για σκωληκοειδίτιδα, είχαν όλα σκωληκοειδίτιδα. Ο γιατρός θα κάνει μια λεπτομερή εξέταση του παιδιού και θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην κοιλιά. Πολύ συχνά ζητά να γίνουν εξετάσεις αίματος και πιθανό να ζητήσει να γίνουν εξετάσεις ούρων και ακτινογραφία. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για αυτό και συχνά ο γιατρός το ζητά να γίνει. 

Η θεραπεία είναι χειρουργική και συνίσταται σε εκτομή της σκωληκοειδούς. Στα σύγχρονα νοσοκομεία γίνεται με λαπαροσκόπηση, η οποία επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο της κοιλιάς, την ανεύρεση τυχόν άλλων συνυπαρχουσών παθήσεων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και σαν διαγνωστική εξέταση, όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν θέτουν τη διάγνωση.

Πηγές 
 Paidiatros.com
 https://web.archive.org/web/20171031201557/http://www.ivalioulis.gr/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βίντεο εγχειρήσεων σκωληκοειδίτιδας

Παθήσεις του γαστρεντερικού
Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Χρυσή Βίβλος

Χρυσή Βίβλος ή Λίμπρο ντ' Όρο (Libro d'Oro) ονομάζεται το βιβλίο-κατάλογος που υπήρχε στη Βενετία και στο οποίο καταγράφονταν τα ονόματα των Ενετών ευγενών-μελών του Μεγάλου Συμβουλίου, από το οποίο εκλέγονταν εκείνοι οι οποίοι θα καταλάμβαναν τις διοικητικές θέσεις της Γαληνότατης Δημοκρατίας.  Ήταν εκείνοι που είχαν πολιτικά δικαιώματα.

Η Χρυσή Βίβλος στην Ελλάδα 
Κατά την διάρκεια της Ενετοκρατίας στα Ιόνια Νησιά δημιουργήθηκαν και εκεί τέτοιου είδους κατάλογοι στους οποίους περιλαμβάνονταν τα ονόματα των μελών του Συμβουλίου της Κοινότητας κάθε νησιού. Στα βιβλία αυτά καταγράφηκαν αρχικά οι προϋπάρχοντες της ενετικής κατάκτησης ντόπιοι ευγενείς, παλαιοβυζαντινής προέλευσης άρχοντες κεφαλάδες, οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και οι στρατιώτες (stradioti) αλλά, αργότερα, και οι οικονομικά ισχυροί αστοί του κάθε νησιού που συνεισέφεραν σημαντικές χρηματικές παροχές στο δημόσιο ταμείο. Όλοι αυτοί αποτελούσαν το λεγόμενο ελληνικό αρχοντολόγιο. Το 1582 δημιουργείται «Λίμπρο ντ' Όρο» στη Ζάκυνθο{, (σύμφωνα με άλλες πηγές το έτος δημιουργίας του ήταν το 1542) και το 1593, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1591, το νέο της Κεφαλονιάς. Στην Κέρκυρα επίσης δημιουργήθηκε χρυσή βίβλος των ευγενών την ίδια περίοδο. Αν και με την έλευση το 1797 των Γάλλων Δημοκρατικών  στα Ιόνια Νησιά πολλές καταστράφηκαν στην πυρά, πολλά στοιχεία τους διασώθηκαν μέχρι σήμερα. Στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο αν και υπήρχαν σημαντικές οικογένειες προεστών λόγω της έλλειψης τέτοιων καταλόγων και της συστηματικής καταστροφής αρχειακού υλικού από τους Οθωμανούς έχουν διασωθεί ελάχιστες πληροφορίες.

Σημαντική πηγή, σήμερα, για των εντοπισμό των αρχοντικών οικογενειών των νησιών αποτελούν τα σωζόμενα στα αρχεία των νησιών, βιβλία πρακτικών των Συμβουλίων των Κοινοτήτων τους, καθώς και τα έργα νεότερων συγγραφέων, όπως η Χρυσή Βίβλος των Ιονίων Νήσων του Ευγένιου Ρίζου Ραγκαβή, καθώς και τα επιστημονικά δελτία και τα αρχεία της Εραλδικής & Γενεαλογικής Εταιρείας Ελλάδος.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Ελλαδική, Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.
 Χρυσή Βίβλος της Κεφαλονιάς Από το βιβλίο του Π.Δ.Καγκελάρη: Ιστορία και Γενεαλογία του Οίκου Καγγελάρη της Κεφαλονιάς (16ος-20ός Αιώνες), Κέρκυρα 2011

Βιβλιογραφία 
Livre d'or de la noblesse Ionienne / Eugene Rizo Rangabe (Ευγένιος Ρίζος Ραγκαβής), Athenes, Maison d' Editions "Eleftheroudakis", 1925-1927

 Νίκου Γ. Μοσχονά, Πρακτικά Συμβουλίου Κοινότητας Κεφαλονιάς - Βιβλίο Α΄ 1593.
 Ελένης Γρίβα Το Libro D'Oro της Ιθάκης.
 Κατερίνας Φ. Ζαρίδη, Το Libro D'Oro της Κεφαλονιάς του έτους 1799.
 Κεφαλάς Αλέξανδρος, Οίκος Κεφαλά-Ιστορική Μελέτη γύρω από τους εν Ελλάδι Κεφαλάδες & τους κλάδους αυτών".  
 Κεφαλάς Αλέξανδρος, Οικόσημα Ελλήνων Ευγενών-Η τέχνη της Εραλδικής στην Ελλάδα.

Ιστορικά συγγράμματα
Ιστορία της Βενετίας
Ενετοκρατία στα Επτάνησα
Καζαλέκιο ντι Ρένο

Το Καζαλέκιο ντι Ρένο (ιταλ. Casalecchio di Reno) είναι πόλη της βόρειας Ιταλίας. Βρίσκεται στην επαρχία της Μπολόνια και έχει πληθυσμό 35.419 κατοίκων (εκτίμηση 2013).

Αδελφοποιημένες πόλεις 
 Τρέντσιν, Σλοβακία

Παραπομπές 

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Επαρχία Μπολόνια
Ίμολα

Η Ίμολα (ιταλ. Imola) είναι πόλη της βόρειας Ιταλίας. Βρίσκεται στην επαρχία της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια και έχει πληθυσμό 68.019 κατοίκους (εκτίμηση 2008). Είναι η δεύτερη, σε πληθυσμό, πόλη της επαρχίας. Είναι επίσης γνωστή, για την πίστα της φόρμουλα ένα F1 και για τους αγώνες Grand Prix  που γίνονται εκεί.

Γεωγραφία
Βρίσκεται στην ανατολική άκρη της επαρχίας και συνορεύει με την επαρχία της Ραβέννα. Θεωρείται πόλη της Ρομάνια παρόλο που βρίσκεται σε μία επαρχία της Εμίλια.

Ιστορία
Ιδρύθηκε το 82 π.Χ. από τους Ρωμαίους.
Το μεγαλύτερο αξιοθέατο της πόλης είναι το κάστρο των Σφόρτσα (Rocca Sforzesca).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Δήμος της Ίμολα

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Επαρχία Μπολόνια
Αναγέννηση Γερμασόγειας

Η Αναγέννηση Γερμασόγειας είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο το οποίο προέρχεται από τη Γερμασόγεια της επαρχίας Λεμεσού. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Ιδρύθηκε το 1956. Χρώματα του σωματείου είναι το μπλε και το άσπρο.

Ποδόσφαιρο

Η Αναγέννηση Γερμασόγειας έχει στη Β΄ κατηγορία, στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Έχει κατακτήσει μία φορά το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.

Καλαθόσφαιρα ανδρών
Το τμήμα καλαθόσφαιρας ανδρών χρησιμοποιεί για έδρα το γήπεδο του Λυκείου Αγίου Νικολάου. Έχει κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και 3 φορές το Κύπελλο Κύπρου Β΄ κατηγορίας.

Καλαθόσφαιρα γυναικών
Το τμήμα καλαθόσφαιρας γυναικών χρησιμοποιεί για έδρα το γήπεδο του Λυκείου Αγίου Νικολάου. Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναι η κατάκτηση του Πρωταθλήματος Κύπρου, του Κυπέλλου Κύπρου και του Σούπερ καπ την περίοδο 2021-22.

Τίτλοι

Ποδόσφαιρο 
 Δ΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 2006

 Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ:
 Πρωταθλήτρια (1): 1993

 Κύπελλο ΣΤΟΚ:
 Κυπελλούχος (1): 1993

Καλαθοσφαίριση ανδρών 
 Β΄ κατηγορίας: 
 Πρωταθλήτρια (3): 2007-08, 2011-12, 2014-15

 Κύπελλο Κύπρου Β΄ κατηγορίας:
 Κυπελλούχος (3): 2007-08, 2011-12, 2013-14

Καλαθοσφαίριση γυναικών 
 Πρωτάθλημα Κύπρου:
 Πρωταθλήτρια (1): 2021-22

 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (1): 2021-22

 Σούπερ καπ:
 Κυπελλούχος (1): 2022

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1956
Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Γερμασόγεια
Ηλίας Χαραλάμπους

Ο Ηλίας Χαραλάμπους είναι ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην θέση του αμυντικού. 

Άρχισε την καριέρα του από την Ομόνοια Λευκωσίας από οπού και πήρε γρήγορα φανέλα βασικού με την εκπληκτική του απόδοση. Στην πρώτη του θητεία με την Ομόνοια κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Με το τέλος του συμβολαίου του πολλές ήταν οι ομάδες που θέλησαν να τον αποκτήσουν κυρίως από την Ελλάδα. Ο ΠΑΟΚ όμως ήταν αυτός που κατάφερε να του αποσπάσει την υπογραφή. 

Παρόλο που δεν κατάφερε να προσαρμοστεί απόλυτα στο Ελληνικό Πρωτάθλημα ο Χαραλάμπους ήταν σχεδόν πάντα στην αποστολή του ΠΑΟΚ και τον βοήθησε πολύ στα παιχνίδια που έπαιξε. Μετά από 2 χρόνια επέστρεψε και πάλι στην παλιά του ομάδα, την Ομόνοια. Την περίοδο 2009-2010 θα είναι ο αρχηγός της Ομόνοιας, αφού ο Κώστας Καϊάφας αποχωρεί από την ενεργό δράση.

Στις 31 Μαΐου του 2011 ο αρχηγός της Ομόνοιας ενημερώθηκε από την διοίκηση πως είναι εκτός πλάνων της τεχνικής ηγεσίας (Νεόφυτος Λάρκου). Ο ποδοσφαιριστής που βγήκε από τις ακαδημίες της αγαπημένης του ομάδας και σε ενεργό δράση με την Ομόνοια από το 2000 λέει αντίο στην ομάδα του. 

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασλούι
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Νίκος Καραβίδας

Ο  Νίκος Καραβίδας (γενν. 1962) είναι παλαίμαχος Έλληνας μέσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε σε Παναθηναϊκό, ΟΦΗ και Πανιώνιο στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Καραβίδας γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1962 στην Αθήνα. Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και ξεκίνησε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε από το 1983-84 ως το 1987-88, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει θέση βασικού. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 4 Σεπτεμβρίου 1983 και με τον ΠΑΟ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα: 1984 και 1986. Επίσης, τρία Κύπελλα (1984, 1986, 1988) αλλά δεν αγωνίστηκε σε κανένα από τους τρεις τελικούς.

Το 1988 πήγε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε δύο σεζόν κι έπαιξε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. 

Ακολούθως, πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε τρεις σεζόν.

Καριέρα 

 Σημειώσεις
 Τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81
 Δεν υπάρχουν στοιχεία για τις σεζόν μετά το 1992.

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Πρωτάθλημα Ελλάδος (2): 1984 και 1986. 
 Κύπελλο Ελλάδος (3): 1984, 1986 kai 1988.

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
Καραβίδας
Καραβίδας
Καραβίδας
Καραβίδας
Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας

Το Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας, που αργότερα μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας και σε Αρχειομαρξιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, ήταν αρχειομαρξιστική οργάνωση που δραστηριοποιήθηκε την περίοδο 1934-1951.

Οι ρίζες του ΚΑΚΕ 
Η συγκρότηση του ΚΑΚΕ ήταν αποτέλεσμα της διάσπασης της ΚΟΜΛΕΑ το 1934, όταν ο Λέον Τρότσκι ήρθε σε σύγκρουση με τον Witte, καθώς ο τελευταίος κατηγορήθηκε για αυταρχισμό και στασιμότητα στο διάστημα που ήταν γραμματέας της Αριστερής Αντιπολίτευσης. Η τάση του Witte, που κυριαρχούσε στην επαρχία, απομακρύνθηκε πλήρως από τον Τροτσκισμό και παρουσιάστηκε ως κληρονόμος της αρχειομαρξιστικής παράδοσης, ενώ η τάση Βιτσώρη, που πλειοψηφούσε στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη, στήριξε τη νέα στρατηγική του Τρότσκι. Η τάση του Witte γρήγορα συγκροτήθηκε σε κόμμα, το ΚΑΚΕ.

Δικτατορία του Μεταξά και Εθνική Αντίσταση 
Το ΚΑΚΕ, παρά τη γρήγορη συγκρότησή του μετά τη διάσπαση της ΚΟΜΛΕΑ, δεν κατάφερε να αποκτήσει συγκεκριμένη και μαζική ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση και σε αντίθεση με την ΚΟΜΛΕΑ δεν απέκτησε σημαντική επιρροή στα εργατικά σωματεία και τέθηκε σε περίοδο στασιμότητας. Σε αυτή την περίοδο στασιμότητας για το ΚΑΚΕ ξέσπασε η δικτατορία του Μεταξά που ποινικοποίησε τους αρχειομαρξιστές, όπως και κάθε δημοκρατικό κόμμα. Το δικτατορικό καθεστώς επικήρυξε το Witte, ο οποίος αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλλία και αργότερα στη Βαρκελώνη, όπου πήρε μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο στο πλευρό των Δημοκρατικών. Το ΚΚΕ έδρασε και βίαια εναντίον τους στη περίοδο της Κατοχής και των Δεκεμβριανώντο αρχειομαρξιστικό κόμμα οδηγήθηκε σταδιακά στον αντικομμουνισμό, παρά την φιλική πολιτική του κόμματος του 1944-45 ως προς το ΕΑΜ και το ΚΚΕ.

Εμφύλιος πόλεμος και πτώση του Αρχειομαρξισμού 
Το ΚΑΚΕ, ύστερα από την επιστροφή του Witte στην Ελλάδα, υιοθέτησε μια αμιγώς επιθετική απέναντι στο ΚΚΕ στάση. Το 1947 το ΚΑΚΕ μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας και συντάχθηκε πλήρως με τα αστικά κόμματα και τον Εθνικό Στρατό, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε μια διαδικασία απομάκρυνσης των αρχειομαρξιστών από τον Κομμουνισμό. Το 1949 το ΑΚΕ έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στην κυβέρνηση και την ηγεσία του στρατού για τη νίκη τους επί του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Όλες αυτές οι κινήσεις συνέβαλαν στην οριστική και ολοκληρωτική πολιτική περιθωριοποίησή του Αρχειομαρξισμού. Στις εκλογές του 1950 το ΑΚΕ δήλωσε την υποστήριξή του στα αστικά κόμματα, ενώ ήρθε σε στενή επαφή με το ΣΚΕΛΔ του Ηλία Τσιριμώκου, χωρίς ωστόσο να συνεργαστούν σε βάθος. Το 1951 το ΑΚΕ προσχώρησε στο φιλελεύθερο σοσιαλισμό και τη Σοσιαλδημοκρατία και μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας. Μετά από ένα σύντομο στάδιο δράσης το Αρχειομαρξιστικό Κόμμα διαλύθηκε. Η διάλυση του Αρχειομαρξιστικού Κόμματος σήμανε και την πτώση του ιδιότυπου ελληνικού ρεύματος του Αρχειομαρξισμού.

Παραπομπές 

Αρχειομαρξισμός
Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Χρήστος Κουτρόπουλος

Ο  Χρήστος Κουτρόπουλος (γεν. 1963) είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε για πολλά χρόνια στον Πανιώνιο τη δεκαετία του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων και την ολυμπιακή ομάδα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Κουτρόπουλος γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1963 στην Αθήνα. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην άμυνα και ως αμυντικός μέσος. Τα περισσότερα χρόνια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, στον οποίο ξεκίνησε τη σεζόν 1982-83. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 23 Ιανουαρίου 1983 και σταδιακά έγινε βασικός και αρχηγός της ομάδας. Μάλιστα τη σεζόν 1988-89 αγωνίστηκε και στις 30 αγωνιστικές.

Με τον Πανιώνιο έζησε τις δύσκολες σεζόν των μπαράζ: 1982-83 και 1983-84 αλλά και τις πετυχημένες χρονιές που ακολούθησαν: την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1986-87 και τον τελικό του Κυπελλου, στον οποίο αγωνίστηκε με το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Προς το τέλος της καριέρας του έμελλε να γνωρίσει τον πρώτο υποβιβασμό στη Β΄ Εθνική στην ποδοσφαιρική ιστορία του Πανιωνίου, τη σεζόν 1991-92.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Χρήστος Κουτρόπουλος αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων ως το 1985 και την περίοδο 1987-88 ήταν βασικό στέλεχος της ολυμπιακής ομάδας, στο προολυμπιακό τουρνουά για την Ολυμπιάδα της Σεούλ. Πρωτόπαιξε στις 28 Οκτωβρίου 1987 στο φιλικό προετοιμασίας με την ολυμπιακή ομάδα της Ιταλίας εκτός έδρας στο Αρέτσο (σκορ 0-2) και στη συνέχεια σε πέντε ματς του ομίλου με Πολωνία (δύο ματς), Δυτική Γερμανία, Ρουμανία και Δανία και σε φιλικό με την Ανατολική Γερμανία. Τελευταίος του αγώνας στις 20/4/1988 με τη Δανία εκτός έδρας (ήττα 0-4).

Καριέρα

 Σημείωση: Δεν υπάρχουν στοιχεία για τη σεζόν 1992-93 και τις επόμενες.

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Κύπελλο Ελλάδος (φιναλίστ): 1989.

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Κουτρόπουλος
Κουτρόπουλος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κ
Γεώργιος Εφραίμ

Ο Γεώργιος Εφραίμ (γενν. Λεμεσός, 5 Ιουλίου 1989) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του μέσου επιθετικού για τον ΑΠΟΕΛ και την Εθνική Κύπρου.

Καριέρα

Απόλλων Λεμεσού 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Απόλλωνα Λεμεσού.

Άρσεναλ 
Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μετεγγραφή στην Άρσεναλ, μια από τις πιο ιστορικές ομάδες της Αγγλίας. Στην αγγλική ομάδα δεν πήρε ευκαιρίες αλλά πέρασε από όλες τις βαθμίδες της ομάδας έκτος από την πρώτη ομάδα. Ήταν βασικός για τους αγώνες που γίνονταν για τις ακαδημίες και για τις ρεζέρβες με τον ίδιο τον Αρσέν Βενγκέρ να λέει τα καλύτερα λόγια για το ταλέντο του.

Ρέιντζερς 
Θέλοντας να αγωνιστεί σε πρωταγωνιστικό επίπεδο, αποφάσισε να αποχωρήσει από την Άρσεναλ και να πάει στη σκωτσέζικη Ρέιντζερς. Ούτε εκεί όμως κατάφερε να καθιερωθεί και έτσι το 2009 δόθηκε ως δανεικός στη Ντάντι με σκοπό να πάρει ευκαιρίες. Με τη Ντάντι αγωνίστηκε σε 8 παιχνίδια για την 1η κατηγορία Σκοτίας οπού σκόραρε και 2 τέρματα.

Ομόνοια 
Με το τέλος του δανεισμού του, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο, αφού πρώτα έφυγε με ελευθέρα από την Ρέιντζερς. Στις 15 Ιουλίου 2009, υπέγραψε με την Ομόνοια Λευκωσίας. Παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2014.

ΑΠΟΕΛ 
Στις 6 Ιουλίου 2014, υπέγραψε με τον ΑΠΟΕΛ. Μέχρι στιγμής κατάφερε να κατακτήσει το Ντάμπλ τη σεζόν 2014-2015 και να αγωνιστεί στους ομίλους του Champions League.

Στατιστικά καριέρας

Προσωπική ζωή 
Από το 2017 είναι παντρεμένος με την Κύπρια παρουσιάστρια Χριστιάνα Αριστοτέλους και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: την Μελίνα (γενν. 7 Οκτωβρίου 2017) και τον Ανδρέα (γεννημένος 24 Απριλίου 2019).

Παραπομπές

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Νταντί ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Δήμος Επιδαύρου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο πρώην Δήμος Επιδαύρου ήταν δήμος του νομού Αργολίδας σύμφωνα με το σχέδιο Καπποδίστριας.Η σημερινή του σύσταση ανάγεται στο σχέδιο Καλλικράτης που εφαρμόστηκε την 1/1/2011 με την σύσταση του νέου Δήμου Επιδαύρου μετά την προσάρτηση του όμορου Δήμου Ασκληπιείου με τον προϋπάρχοντα δήμο.Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού και κάλυπτε το τμήμα του νομού, που βρέχεται από τον Σαρωνικό Κόλπο. Συνόρευε με το Δήμο Ασκληπιείου στα δυτικά, με το Δήμο Σολυγείας του Νομού Κορινθίας στα βόρεια και με τον Δήμο Τροιζήνας, της Νομαρχίας Πειραιώς στα νότια. Ο δήμος είχε πληθυσμό 4.471 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Παλαιά Επίδαυρος η οποία αποτελούσε και το μεγαλύτερο χωριό του Δήμου.

Η Παλαιά Επίδαυρος βρίσκεται στον χώρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Από την αρχαία πόλη διασώζονται λιγοστά ερείπια και το θέατρο της, το οποίο χρησιμοποιείται την καλοκαιρινή περίοδο ως χώρος του Φεστιβάλ Επιδαύρου. Ονομάζεται μικρό θέατρο της Επιδαύρου για να ξεχωρίζει από το διάσημο θέατρο της Επιδαύρου που βρίσκεται στο αρχαίο Ασκληπιείο.

Δημοτικά διαμερίσματα 
Ο πρώην δήμος Επιδαύρου περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Τ.δ. Αρχαίας Επιδαύρου  [ 1.935 ]
  η Παλαιά Επίδαυρος  [ 1.733 ]
  η Επάνω Επίδαυρος [ 137 ]
  η Παναγία [ 53 ]
  το Πανόραμα [ 12 ]
  Τ.δ. Δημαίνης  [ 649 ]
  η Δήμαινα [ 544 ]
  η Νέα Δήμαινα [ 105 ]
  Τ.δ. Νέας Επιδαύρου  [ 1.231 ]
  η Νέα Επίδαυρος [ 1.127 ]
  τα Γαλαναίικα [ 58 ]
  η Μονή Ταξιαρχών [ 46 ]
  Τ.δ. Τραχειάς  [ 656 ]
  η Τραχειά [ 225 ]
  το Βοθίκι [ 74 ]
  η Εξοχή [ 46 ]
  το Κολιάκι [ 215 ]
  η Ματαράγκα [ 28 ]
  ο Σταυρός [ 68 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Επιδαύρου
Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Ε
Δήμος Μυτιλήνης

Ο Δήμος Μυτιλήνης  είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου με έδρα τη Μυτιλήνη, και περιλαμβάνει τις δημοτικές ενότητες Μυτιλήνης, Αγιάσου, Πλωμαρίου, Λουτροπόλεως Θερμής, Ευεργέτουλα και Γέρας. Συστάθηκε εκ νέου ως διευρυμένος Δήμος στις 9 Μαρτίου 2019 μετά από διάσπαση του προϋπάρχοντος Δήμου Λέσβου.

Ιστορικό
Ο Δήμος λειτούργησε, σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, ως δήμος του Νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010, με έδρα την πρωτεύουσα του νομού, Μυτιλήνη. Βρισκόταν στο ανατολίκο τμήμα του νησιού της Λέσβου, καταλαμβάνοντας ολόκληρη την ανατολική χερσόνησο του νησιού. Αποτελείτο από εννέα δημοτικά διαμερίσματα (Δημοτικό διαμέρισμα Μυτιλήνης, Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Μαρίνης Λέσβου, Δ.δ. Αλυφαντών, Δ.δ. Αφάλωνος, Δ.δ. Λουτρών, Δ.δ. Μόριας, Δ.δ. Παμφίλων, Δ.δ. Παναγιούδας, Δ.δ. Ταξιαρχών) και είχε συνολικό  πληθυσμό 36.196 κατοίκους. Η έκταση του δήμου ήταν 107,5 τ.χλμ. Ο Δήμος Μυτιλήνης συνόρευε στα βόρεια με τους δήμους Λουτροπόλεως Θερμής και Ευεργέτουλα.

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011, εντάχθηκε στον νέο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Η διάσπαση του δήμου αποτελούσε πάγιο αίτημα των κατοίκων της Λέσβου από την εποχή που εφαρμόστηκε το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Έτσι, με τροπολογία που παρουσιάστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2019 από το Υπουργείο Εσωτερικών, αποφασίστηκε η διάσπαση του Δήμου, από τον Σεπτέμβριο του 2019 και με την ανάληψη των νέων δημοτικών αρχών που προέκυψαν από τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές 2019, σε:

Δήμο Μυτιλήνης με έδρα τη Μυτιλήνη, που περιλαμβάνει τις δημοτικές ενότητες Μυτιλήνης, Αγιάσου, Πλωμαρίου, Λουτροπόλεως Θερμής, Ευεργέτουλα και Γέρας, και

Δήμο Δυτικής Λέσβου με έδρα την Καλλονή, που περιλαμβάνει τις δημοτικές ενότητες Καλλονής, Μανταμάδου, Αγίας Παρασκευής, Ερεσού-Αντίσσης, Πολιχνίτου, Πέτρας και Μήθυμνας.

Δημοτικές Ενότητες
Δημοτική Ενότητα Μυτιλήνης
Δημοτική Ενότητα Αγιάσου
Δημοτική Ενότητα Πλωμαρίου
Δημοτική Ενότητα Λουτροπόλεως Θερμής
Δημοτική Ενότητα Ευεργέτουλα
Δημοτική Ενότητα Γέρας

Δήμαρχοι Μυτιλήνης 
Δήμαρχοι Μυτιλήνης διετέλεσαν:  μέχρι το 2010 οι εξής:

Δήμαρχοι Μυτιλήνης (επανασύσταση δήμου) 2019-σήμερα 
2019-σήμερα: Ευστράτιος Κυτέλης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
Πληροφορίες για το το δήμο  Μυτιλήνης από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου
Όλα τα γεγονότα στη Λέσβο. Κινηματογράφος, μουσικές σκηνές, εκδηλώσεις κ.α.

Παραπομπές

 Δήμοι της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου είναι το ανώτατο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο. Διοργανώνεται από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1978. Από το πρωτάθλημα αυτό ανακηρύσσεται ο πρωταθλητής Κύπρου και καθορίζονται οι ομάδες που θα εκπροσωπήσουν την Κύπρο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πετοσφαίρισης. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Ανόρθωση με 18 πρωταθλήματα.

Πρωταθλήτριες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.

Πηγή (1978-2015): Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών

Κατακτήσεις ανά ομάδα 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος A΄ κατηγορίας ανά ομάδα.

Πετοσφαίριση

Πηγές

Δείτε ακόμη 
 Πετοσφαίριση στην Κύπρο
 Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
 Σούπερ Καπ Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης

Α΄ ανδρων
Δήμος Λάκκας Σουλίου

Ο Δήμος Λάκκας Σουλίου (παλαιότερα δήμος Δερβιζιάνων) ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωδώνης. Ήταν ο νοτιότερος δήμος του νομού και συνορεύει με τους νομούς Θεσπρωτίας και Πρέβεζας. Περιλάμβανε δεκατέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.552 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο οικισμός Δερβίζιανα. Στον δήμο αυτό βρίσκονται οι πηγές του ποταμού Αχέροντα.Υπάρχουν αρκετές πηγές νερού που τροφοδοτούν τον Αχέροντα και τους παραποταμούς του. Αυτές είναι στη Μπεστιά , το Σιστρούνι, τη Σμυρτιά, τους Γεωργάνους και τα Δερβίζιανα. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Δερβιζιάνων  -- τα Δερβίζιανα [ 397 ]
  Δ.δ. Αλεποχωρίου Μπότσαρη  -- το Αλεποχώρι [ 217 ]
  Δ.δ. Αρδόσεως  [ 113 ]  
 η Άρδοση [ 20 ]  
 το Μονόδενδρο [ 93 ]  
  Δ.δ. Αχλαδεών  [ 325 ]  
 οι Αχλαδιές [ 47 ]  
 οι Άνω Αχλαδιές [ 49 ]  
 η Βαδίστρα [ 112 ]  
 τα Κολλαίικα [ 49 ]  
 το Λεπάδι [ 68 ]  
  Δ.δ. Βαργιάδων  -- οι Βαργιάδες [ 329 ]
  Δ.δ. Γεωργάνων  [ 341 ]  
 οι Γεωργάνοι [ 184 ]  
 το Λιβάδι [ 54 ]  
 ο Μπάλας [ 103 ]  
  Δ.δ. Ελάφου  [ 180 ]  
 η Έλαφος [ 149 ]  
 ο Βάρδας [ 31 ]  
  Δ.δ. Μπεστιάς  [ 311 ]  
 η Μπεστιά [ 175 ]
 ο Κάμπος [ 63 ]
 η Μουκοβίνα [ 73 ]  
  Δ.δ. Παλαιοχωρίου Μπότσαρη  -- το Παλαιοχώρι [ 154 ]
  Δ.δ. Πεντολάκκου  -- ο Πεντόλακκος [ 172 ]
  Δ.δ. Ρωμανού  -- ο Ρωμανός [ 505 ]
  Δ.δ. Σεριζιανών  [ 101 ]  
 τα Σεριζιανά [ 64 ]  
 οι Συκιές [ 37 ]  
  Δ.δ. Σιστρουνίου  -- το Σιστρούνι [ 310 ]
  Δ.δ. Σμυρτιάς  -- η Σμυρτιά [ 97 ]

Ιστορικά στοιχεία
Τη νύχτα της 24/25 Ιανουαρίου 1945, ξημέρωμα της γιορτής του Αγίου Γρηγορίου, οι ένοπλες δυνάμεις των Κομμουνιστών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εκτέλεσαν  140 και πλέον  κατοίκους της Λάκκας Σουλίου, μεταξύ των οποίων δέκα ιερείς, μια πρεσβυτέρα και 5 ανήλικα παιδιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Λάκκας Σουλίου

Λακκα
Δήμος Καλπακίου

Ο Δήμος Καλπακίου ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πωγωνίου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, βορειοδυτικά της πρωτεύουσας των Ιωαννίνων. Ο δήμος Καλπακίου αποτελούνταν από οκτώ δημοτικά διαμερίσματα. Καταλάμβανε έκταση 116,8  τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.324 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Καλπάκι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Καλπακίου  [ 754 ]  
 το Καλπάκι [ 558 ]  
 η Λιούμπα [ 196 ]  
  Δ.δ. Άνω Ραβενίων  -- τα Άνω Ραβένια [ 140 ]
  Δ.δ. Γεροπλατάνου  -- ο Γεροπλάτανος [ 194 ]
  Δ.δ. Δολιανών  [ 769 ]  
 τα Δολιανά [ 660 ]  
 ο Άγιος Γεώργιος Δολιανών (τ. Άγιος Γεώργιος) [ 109 ]  
  Δ.δ. Κάτω Ραβενίων  -- τα Κάτω Ραβένια [ 101 ]
  Δ.δ. Μαυροβουνίου  -- το Μαυροβούνι [ 37 ]
  Δ.δ. Νεγράδων  [ 136 ]  
 οι Νεγράδες [ 126 ]  
 η Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βελλάς [ 10 ]  
  Δ.δ. Χρυσορράχης  -- η Χρυσορράχη [ 193 ]

Καλπακι
ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα

Η Αθλητική Ένωση Καραβά (ΑΕΚ Καραβά) είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα του Καραβά της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1957. Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του Καραβά, ενοποιήθηκε με την ΠΑΕΚ δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ Κερύνειας. Το 1999 η ΑΕΚ Καραβά επαναδραστηριοποιήθηκε με την ονομασία Αθλητική Ένωση Καραβά-Λάμπουσα δημιουργώντας τμήμα πετοσφαίρισης με έδρα τη Λεμεσό.

Ιστορία 
Η ΑΕΚ Καραβά ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1957 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Το 1960  λειτούργησαν και τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθόσφαιρας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Η καλαθοσφραιρική και πετοσφαιρική ομάδα αγωνίζονταν σε ιδιόκτητη έδρα στον Καραβά ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα χρησιμοποιούσε το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος της Κερύνειας ενώ για τις προπονήσεις της χρησιμοποιούσε το γήπεδο της κοινότητας στη Λάμπουσα. 

Το 1972 η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής της Κύπρου το 1974, υπό το βάρος των προβλημάτων της προσφυγιάς, η ποδοσφαιρική ΑΕΚ ενώθηκε με την ΠΑΕΚ Κερύνειας δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ. 

Το 2000 η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα επαναδραστηριοποιείται με τμήμα πετοσφαίρισης το οποίο εδρεύει στη Λεμεσό. Αγωνίζεται στην Α' κατηγορία. Έχει κατακτήσει μία φορά το πρωτάθλημα, 3 φορές το κύπελλο και 2 φορές το Σούπερ Καπ.

Τίτλοι 
Ανδρών
 Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας:
 Πρωταθλήτρια (1): 2011-12
 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (3): 2009-10, 2012-13, 2014-15
 Σούπερ Καπ:
 Νικητής (2): 2010, 2012
 Β΄ κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 2003-04
Γυναικών
 Β΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1):2019
 Κύπελλο Β΄ κατηγορίας:
'Κυπελλούχος (1):  2018-19

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΑΕΚ–ΚΑΡΑΒΑ–ΛΑΜΠΟΥΣΑ»

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Κερύνειας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957
Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι
Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου
Καραβάς
Δημήτρης Γραμμόζης

Ο Δημήτρης Γραμμόζης είναι πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην θέση του μέσου και νυν προπονητής της Σάλκε. Είναι Έλληνας ομογενής γεννημένος στην Γερμανία, από όπου και ξεκίνησε την καριέρα του.

Επαγγελματική καριέρα 
Την επαγγελματική του καριέρα την άρχισε στην ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05, ομάδα 2ης κατηγορίας, παρόλο που πέρασε από πολλές ομάδες κατά την διάρκεια της ερασιτεχνικής του καριέρας. Στην συνέχεια πήγε στη Μπούντεσλιγκα στο Αμβούργο, όπου και έπαιξε 2 χρονιές και προσέλκυσε το ενδιαφέρον άλλων γερμανικών ομάδων. Μεταγράφηκε στην Καϊζερσλάουτερν, που έπαιζε επίσης στη Μπούντεσλιγκα. Εκεί έμεινε για 5 χρόνια και μετά πήγε στην Κολωνία, την οποία όμως δεν κατάφερε να βοηθήσει να μείνει στην κατηγορία. Μετά πήγε στη Ροτ-Βάις Έσσεν που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Όταν έφυγε και από αυτή την ομάδα αποφάσισε να μεταβεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Εργοτέλη, όπου όμως εξαιτίας διαφωνιών με τον προπονητή του δεν πήρε τις συμμετοχές που υπολόγιζε και έτσι πήγε στην Κύπρο και στην Ομόνοια Λευκωσίας τον Γενάρη του 2009. Τον Ιανουάριο του 2011 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Κέρκυρας.

Προπονητική καριέρα 
Το 2015, ο Δημήτρης Γραμμόζης δοκίμασε την τύχη του σαν προπονητής στην ΦφΛ Μπόχουμ. Εκεί έκατσε μόλις έναν χρόνο. Το 2019 ξανάρχισε την καριέρα του σαν προπονητής στην ΣΦ Ντάρμσταντ 98, ενώ τον Μάρτιο του 2021 αναλαμβάνει την ουραγό της Μπουντεσλίγκα, Σάλκε στην προσπάθεια της ομάδας να παραμείνει την κατηγορία. Πρώτος αγώνας στον πάγκο των "βασιλικών μπλέ" ως προπονητής, πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου του 2021, με αντίπαλο την Μάιντς.   

Μέσοι ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ
Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Ποδοσφαιριστές Ροτ-Βάις Έσσεν
Ποδοσφαιριστές ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γερμανοί ελληνικής καταγωγής
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα
Προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σάλκε 04
Τα Μυστικά της Εδέμ

Τα Μυστικά της Εδέμ είναι τίτλος ελληνικής καθημερινής δραματικής τηλεοπτικής σειράς που έκανε πρεμιέρα στον τηλεοπτικό σταθμό Mega στις 21 Σεπτεμβρίου του 2008. Το σενάριο της σειράς έγραψαν η Έλενα Ακρίτα ο Γιώργος Κυρίτσης και ο Κωνσταντίνος Γανώσης. Η σειρά προβλήθηκε για τέσσερις τηλεοπτικές σεζόν από το ίδιο κανάλι ενώ αποτελείται στο σύνολο της από 625 επεισόδια.

Στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς συμμετέχουν οι Δάνης Κατρανίδης, Φαίη Ξυλά, Βάνα Πεφάνη, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Παναγιώτης Πετράκης, Χρύσα Παππά, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Γεωργία Γεωργόνη, Μαίρη Χήναρη και Κώστας Αρζόγλου που εμφανίζονται από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο στη σειρά ενώ κατά τη διάρκεια της προστέθηκαν κι άλλοι ηθοποιοί με πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως οι Αλέξανδρος Σταύρου, Μαριάννα Πολυχρονίδη, Βασίλης Μπισμπίκης, Μάντυ Λάμπου, Στέλλα Παπαδημητρίου και ο σεναριογράφος της σειράς Γιώργος Κυρίτσης που έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον τέταρτο κύκλο της. 

Στο τέλος της σειράς ο Λουκάς είναι παντρεμένος με την Νόρα, η Δάφνη είναι μαζί με τον Νικόλα και το παιδί τους και η Εύα παντρεύεται τον Λευτέρη. 

Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2011 και είχε μέσο όρο τηλεθέασης 47,6%.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Συμμετοχές 

Μαίρη Μιχαλοπούλου
Μαριάννα Μποτονάκη
Κατερίνα Κουτούγκου ως Ρίτα
Νεφέλη Κυριαζόγλου ως Νεφέλη Λύτρα
Ελένη Φιλιούση 
Ειρήνη Καραμανώλη 
Εριάννα Στάθη 
Στέλιος Χριστοφόρου ως Άρης Καρράς (μετέπειτα Βενέτης) σε μικρή ηλικία
Θάλεια Αργυρίου ως Δέσποινα
Ευγενία Παναγοπούλου ως Σοφία 

Μαρία Καρακίτσου ως Βέρα Μακρή
Χρήστος Κόκκινος ως Πρόεδρος Δικαστηρίου
Αλέκος Μάνδυλας ως Δικαστής
Λαέρτης Βασιλείου ως ηθοποιός (επεισόδιο 199)
Μαριάντα Πιερίδη ως τραγουδίστρια (επεισόδιο 14)
Παύλος Χαϊκάλης ως δικηγόρος (επεισόδιο 187)
Μαριάννα Τουμασάτου ως Ρεγγίνα Καμπά (Βέρα Στο Δεξί) (Επεισόδιο 578)
Ελισάβετ Μουτάφη ως Έλσα Σαράντη (Βέρα Στο Δεξί) (Επεισόδιο 578)
Πέγκυ Ζήνα ως τραγουδίστρια (Επεισόδιο 127)
Θεοχάρης Ιωαννίδης ως Άρης Βενέτης (πρώην Καρράς) σε μεγάλη ηλικία (Επεισόδια 624 & 625)

Συντελεστές

Η σειρά στο εξωτερικό
Τα Μυστικά της Εδέμ γνωρίζουν επιτυχία και εκτός των ελληνικών συνόρων. Η σειρά έχει προβληθεί στην Βουλγαρία, στην Ουγγαρία, στην Ρουμανία, στο Καζακστάν, στην Αρμενία, ενώ τη μετέδιδε και το δίκτυο FARSI1 που εκπέμπει σε Ντουμπάι, Ιράν, Ιράκ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Αφγανιστάν. Συνοπτικά:

Τηλεοπτική μεταφορά της σειράς στην Τουρκία 
Στο τέλος του 2010 το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο Star TV αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς με σκοπό την τηλεοπτική μεταφορά με Τούρκους ηθοποιούς. Τα Μυστικά της Εδέμ πήραν τον τίτλο Cennetin Sirlari(=Τα Μυστικά του Παραδείσου) ενώ η πρεμιέρα της σειρά έγινε το Μάρτιο του 2011 με τη συμμετοχή γνωστών Τούρκων ηθοποιών στο καστ..

Η σειρά Cennetin Sirlari ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 2011 σε 47 επεισόδια με διάρκεια 100 λεπτών το καθένα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  H επισημη σελίδα της σειρας Τα Μυστικά Της Εδεμ

Παραπομπές 

Μυστικά της Εδέμ
Ελληνικές σαπουνόπερες
Όρη Σουλίου

Τα Όρη Σουλίου  είναι βουνό της Ηπείρου με μέγιστο υψόμετρο 1.615 μέτρα (κορυφή Βούτσι). Βρίσκεται στα όρια των νομών Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και Ιωαννίνων και συνδέεται στα δυτικά με τα Όρη Παραμυθιάς και στα ανατολικά με το όρος Τόμαρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Όρη της Ηπείρου

Σουλίου
Σουλίου
Σουλίου
Ξηροβούνι (Ήπειρος)

Το Ξηροβούνι ή Ξεροβούνι είναι βουνό της Ηπείρου με μεγαλύτερο μεγαλύτερη κορυφή τον Ζυγό στο χωριό Ανώγειο με υψόμετρο στα 1.754 μέτρα. Είναι μακρόστενο και έχει μήκος 25 χλμ. Βρίσκεται στα όρια των νομών Πρέβεζας, Άρτας και Ιωαννίνων. Αποτελεί δυτική προέκταση της Νότιας Πίνδου και βρίσκεται βόρεια της Φιλιππιάδας ανάμεσα στους ποταμούς Άραχθο και Λούρο. Στα βόρεια συνδέεται με το όρος Τόμαρος.

 Χωριά γνωστά του Ξηροβουνίου είναι ο Αμμότοπος, Ροδαυγή στο νομό Άρτας, Γοργόμυλος στο νομό Πρεβέζης και Πλατανούσσα, Σκλίβανη, Τέροβο στο νομό Ιωαννίνων.

Χλωρίδα 
Η χλωρίδα του βουνού είναι πλούσια σε αρωματικά βότανα όπως τσάι του βουνού, ρίγανη, θρούμπι κ.α.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ξηροβούνι (Ήπειρος) στο https://www.youtube.com
Όρη της Ηπείρου

Παραπομπές

λογο της μεγάλης πτώσης χιονιού δύσκολα υπάρχει ανανεώσημη χλωρίδα

Βουνά της Πρέβεζας
Βουνά της Άρτας
Βουνά των Ιωαννίνων
Λέγκια Βαρσοβίας

Η Λέγκια Βαρσοβίας (πολωνικά: Legia Warszawa, ) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Πολωνίας με έδρα την πρωτεύουσα της Πολωνίας, Βαρσοβία. Μοιράζεται την πρώτη θέση με άλλες δύο ομάδες (Ρουχ Χόζουφ, Γκόρνικ Ζάμπζε) ως προς την πολυνίκη πρωταθλήτρια Πολωνίας, αλλά βρίσκεται πρώτη σε κατακτήσεις κυπέλλων. Συνολικά έχει κατακτήσει 14 πρωταθλήματα Πολωνίας και 19 κύπελλα. Καλύτερη στιγμή της Λέγκια στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ήταν η συμμετοχή της στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1969-70. Την φετινή περίοδο τερμάτισε 1η στο πρωτάθλημα της Πολωνίας.

Τίτλοι

Εγχώριες διοργανώσεις 
 Πρωτάθλημα Πολωνίας
Πρωταθλήτρια (15): 1955, 1956, 1969, 1970, 1994, 1995, 2002, 2006, 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2020, 2021
 Κύπελλα Πολωνίας
 Κυπελλούχος (19): 1955, 1956, 1964, 1966, 1973, 1980, 1981, 1989, 1990, 1994, 1995, 1997, 2008, 2011, 2012, 2013, 2015, 2016, 2018

Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές 

(αλφαβητική σειρά)

Προπονητής 
  Στάνισλαβ Τσερτσέσοφ (2015-16)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 RSSSF, κατάλογος πρωταθλημάτων Πολωνίας
 Λέγκια Βαρσοβίας (90minut.pl)

Αθλητικοί σύλλογοι Πολωνίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1916
Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1916
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας

Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ο οποίος συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτουργεί από 01-01-1999. Το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», δεν επήλθε καμία μεταβολή στον Δήμο. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου και βρέχεται από τον Αργολικό Κόλπο. Η έκταση του είναι 575,7 τ.χλμ. και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του είναι 10.665 κάτοικοι. Έδρα του Δήμου είναι το Άστρος.

Διοικητική διαίρεση

Διοικητικές μεταβολές

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών

1998 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 1998 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

2002 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2002 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

2006 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2006 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

2010 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

2014 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

2019 
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2019 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:

Δείτε επίσης 

 Κυνουρία
 Δήμος Νότιας Κυνουρίας
 Τσάκωνες
 Τσακωνική διάλεκτος
 Τσακώνικη ενδυμασία
 Τσακώνικος
 Πάρνωνας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Βόρειας Κυνουρίας.
 Discover Κυνουρία - Θυρεάτις Γη.
 Kynourianet - Τα νέα της Κυνουρίας.
 Δήμος Βόρειας Κυνουρίας, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Παραπομπές 

Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου