Δήμος Σιντικής

Ο Δήμος Σιντικής είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2011 από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κερκίνης, Πετριτσίου και Σιδηροκάστρου και των κοινοτήτων Αχλαδοχωρίου, Αγκίστρου και Προμαχώνος, με έδρα το Σιδηρόκαστρο και συνολική έκταση 1.083 τ.χλμ. Το τοπικό συμβούλιο του δήμου αποτελείται από 27 συμβούλους, εκ των οποίων ο 1 εκλέγεται στην ΔΕ Αγκίστρου, οι 8 στην ΔΕ Κερκίνης, ο 1 στην ΔΕ Αχλαδοχωρίου, οι 6 στην ΔΕ Πετριτσίου, ο 1 στην ΔΕ Προμαχώνα και οι 10 στην ΔΕ Σιδηροκάστρου. Ο πληθυσμός του Δήμου είναι 18.532 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί 
Ο Δήμος Σιντικής διαιρείται σε 6 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 6 καταργηθέντες δήμους και κοινότητες. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Πιο συγκεκριμένα (με αστερίσκο σημαίνονται οι έδρες των δημοτικών ενοτήτων, σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):

Κερκίνης 

Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Κερκίνης έχει (πραγματικό) πληθυσμό   6.695 κατοίκους.

 Κοινότητα Ροδοπόλεως  [ 875 ]  
 η Ροδόπολη [ 820 ]
 η Οδηγήτρια [ 55 ]
 Κοινότητα  Ανατολής  [ 369 ]  
 η Ανατολή [ 132 ]
 το Θεοδώρειο [ 104 ]
 ο Παραπόταμος [ 133 ]
 Κοινότητα  Άνω Ποροΐων  -- τα Άνω Πορόια [ 965 ]
 Κοινότητα  Καστανούσσης [ 750 ]  
 η Καστανούσσα [ 592 ]
 το Καλοχώρι [ 158 ]
 Κοινότητα  Κάτω Ποροΐων  [ 519 ]  
 τα Κάτω Πορόια [ 424 ]
 το Σιδηροχώρι [ 95 ]
 Κοινότητα Κερκίνης  [  1.371  ]  
 η Κερκίνη [  980  ]
 το Κορυφούδι [ 23 ]
 το Μοναστηράκι [ 217 ]
 το Σταυροδρόμι [ 151 ]
 Κοινότητα  Λιβαδιάς  -- η Λιβαδιά [ 623 ]
 Κοινότητα  Μακρινίτσης  -- η Μακρινίτσα [ 280 ]
 Κοινότητα  Νεοχωρίου  (Σιντικής) -- το Νεοχώρι [ 499 ]
 Κοινότητα  Πλατανακίων  -- τα Πλατανάκια [ 444 ]

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Κερκίνης βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Φιλήρα, Μεσόλοφος,, Θεοδωρίτσι, Καλαμιές και Μικροκώμη.

Πετριτσίου 

Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Πετριτσίου  έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.832 κατοίκους.

 Κοινότητα  Νέου Πετριτσίου  -- το Νέο Πετρίτσι [ 1.932 ]
 Κοινότητα  Ακριτοχωρίου  [ 485 ]  
 το Ακριτοχώρι [ 390 ]
 το Θρακικό [ 95 ]
 Κοινότητα  Βυρωνείας [ 923 ]  
 η Βυρώνεια [ 762 ]
 η Άνω Βυρώνεια [ 0 ]
 το Ομαλό [ 161 ]
 Κοινότητα  Γονίμου  -- το Γόνιμο [ 455 ]
 Κοινότητα  Μανδρακίου  -- το Μανδράκι [ 379 ]
 Κοινότητα  Μεγαλοχωρίου  -- το Μεγαλοχώρι [ 658 ]

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Πετριτσίου βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Αγριόλευκα, Πετρινό και Αετοβούνι.

Σιδηροκάστρου 

Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Σιδηροκάστρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 9.294 κατοίκους.
 Κοινότητα Σιδηροκάστρου [ 5.693 ]  
 το Σιδηρόκαστρο [ 5.177 ]
 η Θερμοπηγή [ 154 ]  
 τα Κάτω Αμπέλια [ 219 ]  
 τα Λουτρά [ 0 ]
 ο Σταθμός [ 25 ]
 ο Σχιστόλιθος [ 26 ]  
 η Φαιά Πέτρα [ 92 ]  
 Κοινότητα  Βαμβακόφυτου  -- το Βαμβακόφυτο [ 1.061 ]
 Κοινότητα  Καμαρωτού  -- το Καμαρωτό [ 469 ]
 Κοινότητα  Στρυμονοχωρίου  -- το Στρυμονοχώρι [ 401 ]
 Κοινότητα  Χαροπού  -- το Χαροπό [ 1.042 ]
 Κοινότητα  Χορτερού  -- το Χορτερό [ 628 ]

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Σιδηροκάστρου βρίσκεται και ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Λαγόνι.

Αχλαδοχωρίου 

Η δημοτική ενότητα (πρώην κοινότητα) Αχλαδοχωρίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 861 κατοίκους και περιλαμβάνει:
  Κοινότητα Αχλαδοχωρίου [ 680 ]  
 το Αχλαδοχώρι [ 596 ]  
 το Καρυδοχώρι [ 84 ]  
 Κοινότητα  Καπνοφύτου  -- το Καπνόφυτο [ 181 ]

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Αχλαδοχωρίου βρίσκεται και ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Μέταλλο.

Αγκίστρου 

Η δημοτική ενότητα (πρώην κοινότητα) Αγκίστρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 373 κατοίκους.

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Αγκίστρου βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Άνω Καρυδιά, Κάτω Καρυδιά, Κρασοχώρι και Δαμάσκηνο.

Προμαχώνος 

Η δημοτική ενότητα (πρώην κοινότητα) Προμαχώνα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 140 κατοίκους.

Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Προμαχώνα βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Καπνότοπος και Κλειδί.

Περιγραφή 

Η τεχνητή λίμνη Κερκίνη αποτελεί εθνικό πάρκο, προστατεύεται από τη διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ και αποτελεί περιοχή του Ευρωπαϊκού Δικτύου «Natura 2000», όπου υπάρχουν πολλά είδη θηλαστικών, αμφίβιων και περίπου 20 είδη ερπετών. Η ιχθυοπανίδα είναι επίσης πλούσια αφού υπάρχουν 35 είδη ψαριών με κυριότερα τα χέλια. Στην περιοχή γύρω από τη λίμνη έχουν καταγραφεί περίπου 279 είδη πουλιών. Ο αργυροπελεκάνος και η λαγγόνα που ζουν εκεί είναι μοναδικά στον κόσμο είδη, απειλούμενα με εξαφάνιση. Υπάρχουν και πολλά σπάνια αρπακτικά όπως ο χρυσαετός, ο βασιλαετός, ο πετρίτης. Επίσης εδώ ζουν νεροβούβαλοι.
Στα σημεία ενδιαφέροντος συμπεριλαμβάνονται το οχυρό Ρούπελ και το Μνημείο Βασιλείου Β' του Μακεδόνος (Μνημείο Μάχης του Κλειδίου) που βρίσκεται έξω από τον Προμαχώνα επί του αυτοκινητόδρομου Θεσσαλονίκης-Προμαχώνα.

Προβλήματα

Οικολογικό πρόβλημα υφίσταται καθώς η αποχέτευση του χωριού εκβάλλει μέσα στον ποταμό Κρουσοβίτη. Οι προσπάθειες του Δήμου τα τελευταία έτη έχουν αποβεί άκαρπες.

Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων και Μεταναστών 
Στο Κλειδί Σερρών του Δήμου Σιντικής λειτουργεί ένα Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων και Μεταναστών. Σε αυτό μεταφέρονται και διαμένουν με ενέργειες του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου όσοι μετανάστες μπήκαν παράνομα στη χώρα μετά την 1η Μαρτίου, τόσο από τον Έβρο όσο και από τα νησιά. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, παραιτήθηκε η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σιντικής Σουλτάνα Ρόδη. Το κέντρο αναπτύσσεται σε έκταση 20 στρεμμάτων και διαμένουν σε αυτό 1.345 πρόσφυγες και μετανάστες.

Ιστορία 

Οι αρχαίοι κάτοικοί του ήρθαν από τη Λήμνο και ονομάζονταν Σίντιοι ή Σιντοί , απ΄ όπου πήρε το όνομα της η πρώην επαρχία της Σιντικής και ο σημερινός δήμος.

Σημαντική δράση για τον Ελληνισμό στην περιοχή επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ως διάκονος της Μητρόπολης Μελενίκου έως το 1891. Διέτρεχε όλους τους ναούς της Μητρόπολης Μελενίκου για να κηρύξει και να ενισχύσει την παιδεία και τις ελληνικές κοινότητες.

Το 1900 στο Ντεμίρ Ισάρ κατοικούσαν 3300 μουσουλμάνοι Τούρκοι, 1200 Βούλγαροι, 420 Τσιγγάνοι, 450 Τσερκέζοι και μόλις 350 χριστιανοί Έλληνες και 120 χριστιανοί Βλάχοι.

Η Κοινότητα Ντεμίρ Ισάρ συστάθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1920 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Το 1946 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο, ο οποίος λειτούργησε ως το 2010. Τότε ο δήμος προσαρτήθηκε στον δήμο Σιντικής.
Πρόεδροι Κοινότητας και Δήμαρχοι έχουν διατελέσει οι εξής: πρόεδρος της Κοινότητας Στέργιος Λεβέντης (1944-45), Χαρ. Βραχιονίδης (1946-49), Γεώργιος Μάνος (1949-51), Παναγιώτης Βονίτης (1951-58), Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης (1959-67), Χαράλαμπος Ιντζές (1975-82), Απόστολος Καρύδας (1983-94), Βασιλική Χατζηαγγέλου (1995-98), Μιχαήλ Δοδακόπουλος (1999-2002), Αθανάσιος Σπάσης (2003-10). Από το 2011 υφίσταται ο Δήμος Σιντικής.

Δήμαρχοι Σιντικής

Σημειώσεις και παραπομπές 

Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμοι του νομού Σερρών