joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δήμος Καντάνου-Σελίνου

Ο Δήμος Καντάνου–Σελίνου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης, που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ανατολικού Σελίνου, Καντάνου και Πελεκάνου. Η έκτασή του είναι 369,06 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 5.645 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του ορίστηκε η Παλαιοχώρα και ιστορική έδρα η Κάντανος.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές και δημοτικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019, έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).

Κοινότητες και οικισμοί 
Ο Δήμος Καντάνου-Σελίνου αποτελείται από 14 Κοινότητες, οι οποίες βρίσκονται στις τρεις Δημοτικές Ενότητες Ανατολικού Σελίνου, Καντάνου και Πελεκάνου.

Εκτός από τις Στρόβλες και τη Γαύδο, ο δήμος περιλαμβάνει όλες τις Κοινότητες της Επαρχίας Σελίνου.

Δημοτική Ενότητα Ανατολικού Σελίνου

Κοινότητα Επανωχωρίου 

 Αγία Ειρήνη, η
 Επανωχώριον, το
 Πρινές, ο
 Σελινιώτικος Γύρος, ο
 Τσισκιανά, τα

Κοινότητα Καμπανού 

 Καμπανός, ο
 Μαράλια, τα

Κοινότητα Ροδοβανίου 

 Αγριλές, ο
 Καμάρια, τα
 Λιβάδα, η
 Μάζα, η
 Ροδοβάνιον, το

Κοινότητα Σκάφης 

 Αργαστήριον, το
 Πέρα Σκάφη, η
 Σκάφη, η

Κοινότητα Σούγιας 

 Κουστογέρακον, το
 Λιβαδάς, ο
 Μονή, η
 Σούγια, η

Κοινότητα Τεμενίων 

 Παππαδιανά, τα
 Στράτοι, οι
 Τεμένια, τα

Δημοτική Ενότητα Καντάνου (Κανδάνου)

Κοινότητα Κακοδικίου 

 Αρμίον, το
 Κάδρος, το
 Κακοδίκιον, το
 Καλλιθέα, η
 Μαρουδιανά, τα
 Μενιανά, τα
 Παλληκαριανά, τα
 Παππαδιανά, τα
 Σφακός, ο

Κοινότητα Κανδάνου 

 Άγιοι Απόστολοι, οι
 Ανισαράκιον, το
 Βαμβακάδες, οι
 Καβαλλαριανά, τα
 Κάνδανος, ο
 Λόφος, ο
 Πάνω Φλώρια, τα
 Σπίνα, η
 Τραχινιάκος, ο
 Φλώρια, τα
 Χρυσοπηγή, η

Κοινότητα Πλεμενιανών 

 Γρηγοριανά, τα
 Δεσποτικόν, το
 Δρύς, ο
 Κοπετοί, οι
 Μοτζιανά, τα
 Πλεμενιανά, τα
 Σέλλια, τα
 Ψαριανά, τα

Δημοτική Ενότητα Πελεκάνου

Κοινότητα Παλαιοχώρας 

 Αγία Τριάς, η
 Αζογυρές, ο (Κ. Παλαιοχώρας)
 Άνυδροι, οι
 Ασφενδιλές, ο
 Αχλαδιάκες, οι
 Βλιθιάς, ο
 Κάλαμος, ο
 Παλαιοχώρα, η
 Πλατανές, ο
 Προδρόμιον, το
 Σπανιάκος, ο

Κοινότητα Βοθιανών 

 Αρχοντικόν, το
 Καματερά, τα
 Μουστάκος, ο
 Φαράγγι, το

Κοινότητα Βουτά 

 Άγιος Παύλος, ο
 Αζογυρές, ο (Κ. Βουτά)
 Βουτάς, ο
 Γιαλός, ο
 Κίτυρος, η
 Κοντοκυνήγιον, το
 Λιβάδιον, το
 Πλάτανος, ο
 Χασίον, το

Κοινότητα Σαρακήνας 

 Γρηγοριανά, τα
 Σαρακήνα, η
 Σταυρός, ο
 Χονδρός, ο

Κοινότητα Σκλαβοπούλας 

 Αγία Κυριακή, η
 Άγιοι Θεόδωροι, οι
 Καλαμιός, ο
 Λαγκαδάς, ο
 Λάκκος Σκλαβοπούλας, ο
 Μανιατιανά, τα
 Σκλαβοπούλα, η

Δήμαρχοι 
 2011-2014: Γεώργιος Δερμιτζάκης
 2014- σήμερα: Αντώνιος Περράκης

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Επίσημος ιστότοπος του Δήμου Καντάνου-Σελίνου

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Αγίου Βασιλείου

Ο Δήμος Αγίου Βασιλείου  είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Αντιστοιχεί πλήρως στην ομώνυμη επαρχία. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων  Λάμπης και  Φοίνικα. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 354.33 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 10.079 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Σπήλι.

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Άγιος Βασίλειος αποτελείται από τις 26 Κοινότητες της ομώνυμης Επαρχίας του Νομού Ρεθύμνης:

Δημοτική Ενότητα Λάμπης

Κοινότητα Αγίας Γαλήνης 

 Αγία Γαλήνη, η
 Ξηρόκαμπος, ο

Κοινότητα Ακουμίων 

 Ακούμια, τα
 Βρύσαι, αι
 Τριόπετρα, η

Κοινότητα Αρδάκτου 

 Αγία Παρασκευή, η
 Ακτούντα, τα
 Άρδακτος, ο
 Βάτος, ο

Κοινότητα Δριμίσκου 

 Δρίμισκος, η

Κοινότητα Καρινών 

 Καρίναι, αι

Κοινότητα Κεντροχωρίου 

 Κεντροχώριον, το
 Πλατανές, ο

Κοινότητα Κεραμέ 

 Αγαλιανός, ο
 Αγία Φωτεινή, η
 Κεραμές, ο

Κοινότητα Κισσού 

 Κισσός, ο
 Κισσού Κάμπος, ο

Κοινότητα Κρύας Βρύσης 

 Κρύα Βρύση, η
 Νέα Κρύα Βρύση, η

Κοινότητα Λαμπινής 

 Λαμπινή, η

Κοινότητα Μελάμπων 

 Άγιος Γεώργιος, ο
 Μέλαμπες, αι

Κοινότητα Μουρνές 

 Μουρνέ, η

Κοινότητα Μυξορρούματος 

 Αγία Πελαγία, η
 Άνω Μυξόρρουμα, το
 Μυξόρρουμα, το
 Φρατίον, το

Κοινότητα Ορνές 

 Ορνέ, η

Κοινότητα Σακτουρίων 

 Άγιος Παύλος, ο
 Κάτω Σακτούρια, τα
 Παξιμάδια δύο, τα (νησίς)
 Παξιμάδα, ένα, τα (νησίς)
 Σακτούρια, τα

Κοινότητα Σπηλίου 

 Δαριβιανά, τα
 Σπήλιον, το

Δημοτική Ενότητα Φοινικα

Κοινότητα Αγίου Βασιλείου 

 Άγιος Βασίλειος, ο

Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Αγίου Βασιλείου 

 Άγιος Ιωάννης, ο
 Καλή Συκέα, η
 Κάνεβος, η

Κοινότητα Αγκουσελιανών 

 Αγκουσελιανά, τα
 Παλαιόλουτρα, τα

Κοινότητα Ασωμάτου 

 Ασώματος, ο
 Κάτω Μονή Πρέβελη, η
 Πίσω Μονή Πρέβελη, η

Κοινότητα Κοξαρές 

 Ατσιπάδες, αι
 Κατσογρίδα, η
 Κοξαρέ, η
 Παλέ, η

Κοινότητα Λευκογείων 

 Αμμούδι, το
 Γιαννιού, το
 Λευκόγεια, τα
 Σχοινάρια, τα

Κοινότητα Μαριού 

 Δαμνόνι, το
 Μαριού, το
 Παλαιά Ταβέρνα, η

Κοινότητα Μύρθιου 

 Καλυψώ, η
 Κάμπος, ο
 Κόκκινα Χωράφια, τα
 Μυθιανός Πλακιάς, ο
 Μύρθιος, η
 Φοίνιξ, ο

Κοινότητα Ροδακίνου 

 Άνω Ροδάκινον, το
 Κάτω Ροδάκινον, το
 Κόρακας, ο
 Πολύριζος, η

Κοινότητα Σελλίων 

 Πλακιάς, ο
 Σελλία, τα
 Σούδα, η

Διοικητική ιστορία

Διατελέσαντες δήμαρχοι

Δήμος Λάμπης

Δήμος Φοίνικα

Δήμος Αγίου Βασιλείου (2011- σήμερα)

Παραπομπές

Πηγές 
 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Αμαρίου

Ο Δήμος Αμαρίου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Αντιστοιχεί πλήρως στην ομώνυμη επαρχία. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Συβρίτου και Κουρητών. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 277.74 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 5.915 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Αγία Φωτεινή και ιστορική έδρα ο Φουρφουράς.

Κοινότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Αμαρίου περιλαμβάνει οι 26 Κοινότητες της ομώνυμης Επαρχίας, οι οποίες βρίσκονται στίς δυο Δημοτικές Ενότητες Κουρητών και Συβρίτου.

Δημοτική Ενότητα Κουρητών

Κοινότητα Αγίας Παρασκευής 

 Αγία Παρασκευή, η

Κοινότητα  Αγίου Ιωάννου Αμαρίου 

 Άγιος Ιωάννης, ο

Κοινότητα Αποδούλου 

 Αποδούλου, το
 Μάνδρες, οι
 Ρίζικας, ο
 Σάτα, η

Κοινότητα Βιζαρίου 

 Βιζάριον, το

Κοινότητα Κουρουτών 

 Κουρούται, αι

Κοινότητα Λαμπιωτών 

 Λαμπιώται, οι

Κοινότητα Λοχριάς 

 Άρδακτος, ο
 Λοχριά, η

Κοινότητα Νιθαύρεως 

 Βαθιακόν, το
 Νίθαυρις, η

Κοινότητα Πετροχωρίου 

 Πετροχώριον, το

Κοινότητα Πλατανίων 

 Πλατάνια, τα

Κοινότητα Πλατάνου 

 Πλάτανος, ο

Κοινότητα Φουρφουρά 

 Φουρφουράς, ο

Δημοτική Ενότητα Σιβρίτου

Κοινότητα Αμαρίου 

 Αμάριον, το
 Οψιγιάς, ο

Κοινότητα Άνω Μέρους 

 Άνω Μέρος, το
 Δρυγιαί, αι
 Χωρδάκιον, το

Κοινότητα Αποστόλων 

 Αγία Φωτεινή, η
 Απόστολοι, οι
 Γέννα, η

Κοινότητα Βισταγής 

 Βισταγή, η
 Μονή Ασωμάτων, η

Κοινότητα Βρυσών 

 Βρύσαι, αι
 Καρδάκιον, το

Κοινότητα Βωλεώνων 

 Βωλεώνες, οι

Κοινότητα Γερακαρίου 

 Γερακάριον, το

Κοινότητα Ελενών 

 Ελέναι, αι
 Μεσονήσια, τα

Κοινότητα Θρόνου 

 Θρόνος, ο
 Κλησίδιον, το

Κοινότητα Καλογέρου 

 Καλόγερος, ο

Κοινότητα Μέρωνα 

 Μέρωνας, ο

Κοινότητα Μοναστηρακίου 

 Μοναστηράκιον, το

Κοινότητα Παντανάσσης 

 Παντάνασσα, η

Κοινότητα Πατσού 

 Πατσός, ο

Δήμαρχοι 
2011-2014 Στέφανος Σημαντήρας
2014-σήμερα: Παντελής Μουρτζανός (επανεξελέγη το 2019)

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Eσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης
Δήμος Μυλοποτάμου

Ο Δήμος Μυλοποτάμου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Γεροποτάμου και Κουλούκωνα και της κοινότητας Ζωνιανών. Ο δήμος έχει ιστορική αναφορά στην τέως Επαρχία Μυλοποτάμου, της οποίας η συνολική έκταση βρίσκεται σήμερα τμηματικά στα όρια των δήμων Ρεθύμνης, Μυλοποτάμου, Ανωγείων και Μαλεβυζίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 337,93 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 14.363 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Πέραμα. Δήμαρχος από συστάσεως του δήμου είναι ο Δημήτρης Κόκκινος (από τα Λιβάδια) που έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για το Δήμο Κουλούκωνα επαρχίας Μυλοποτάμου Ρεθύμνης το 1998 και εξελέγη Δήμαρχος του νεοσύστατου τότε Καποδιστριακού Δήμου. στον οποίο εκλέγεται διαρκώς ως σήμερα και μετά την υπαγωγή του στον διευρυμένο δήμο Μυλοποτάμου. Ο Κόκκινος επανεξελέγη δήμαρχος το 2014 και το 2019.

Κοινότητες και οικισμοί 
Ο Δήμος περιλαμβάνει 34 Κοινότητες, οι οποίες υπάγονται στην Επαρχία Μυλοποτάμου.

Με το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, οι τοπικές Κοινότητες μετονομάστηκαν και πάλι σε Κοινότητες την 1η Σεπτεμβρίου 2019, έχοντας ξανά την ονομασία που έφεραν και προ του προγράμματος Καποδίστριας (1998).


Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμος Μυλοπόταμου
Δήμος Ηρωικής Πόλης Νάουσας

Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των τριών προϋπαρχόντων Καποδιστριακών Δήμων Νάουσας, Ανθεμίων και Ειρηνούπολης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 424,91 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 32.494 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (34.441 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου είναι η Νάουσα. Ο ιστορικός τίτλος «Ηρωική Πόλις» αποδόθηκε αρχικά με Βασιλικό Διάταγμα για τη συμμετοχή της πόλης στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και αποδόθηκε μετά το Πρόγραμμα Καλλικράτης.

Η περιοχή ήταν γνωστή στην αρχαιότητα ως "Κήποι του Μίδα", όταν ακόμα κατοικούσαν Βρύγες, και διάσημη για τα εξηντάφυλλα αγριοτριαντάφυλλά της.

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας αποτελείται από 3 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε δημοτικές/τοπικές κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα δημοτικά διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Άλλοι οικισμοί

Οικισμοί του Δήμου που ανήκουν στις δημοτικές ή τοπικές κοινότητες είναι:
 τα Πηγάδια, οικισμός που ανήκει στην δημοτική κοινότητα Ναούσης.
 η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, μονή κοντά στην Νάουσα.

Διατελέσαντες δήμαρχοι

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
ΦΕΚ Α138 της 16/06/2011

 
Νάουσας
Δήμος Δέλτα

Ο Δήμος Δέλτα  είναι δήμος της  Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των τριών προϋπαρχόντων δήμων Χαλάστρας, Εχεδώρου και Αξιού. Ο νέος δήμος καταλαμβάνει έκταση 308,88 τ.χλμ και ο μόνιμος πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 45.839 κατοίκους. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Σίνδος, όπου βρίσκονται η Βιομηχανική Περιοχή Θεσσαλονίκης και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος.

Ο δήμος περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011)

Δήμαρχοι 
Το 2012, μετά το θάνατο του δημάρχου Γιουτίκα, δήμαρχος ορκίστηκε ο Γεώργιος Γλώσσης. Στις εκλογές του 2014 δήμαρχος εξελέγη ο Ευθύμιος Φωτόπουλος και το 2019 εξελέγη ο Ιωάννης Ιωαννίδης.

Εικόνες

Παραπομπές

Πηγές 
 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
 Επίσημος ιστότοπος του Δήμου Δέλτα

Δήμοι του νομού Θεσσαλονίκης
Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Λαγκαδά

Ο νέος Δήμος Λαγκαδά  είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σοχού, Ασσήρου, Καλλινδοίων, Κορώνειας, Βερτίσκου, Λαγκαδά και Λαχανά. Η έκταση του νέου Δήμου Λαγκαδά είναι 1220.3 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 37.072 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή το 2021. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε ο Λαγκαδάς και ιστορική έδρα ο Λαχανάς. Είναι ο δέκατος μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ελλάδας, με 1.223 τ.χ.

Διοικητική διαίρεση / οικισμοί 
Ο Δήμος Λαγκαδά αποτελείται από τις παρακάτω δημοτικές ενότητες και οικισμούς:

Δήμαρχοι Λαγκαδά 
Ο δήμος συστάθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1934 με έδρα τον οικισμό Λαγκαδάς (νωρίτερα λειτούργησε ως κοινότητα από το 1918 ως το 1934).

Κοινοτάρχες

Δήμαρχοι

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι του νομού Θεσσαλονίκης
Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Λαγκαδά
Δήμος Θερμαϊκού

Ο Δήμος Θερμαϊκού είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Επανομής, Νέας Μηχανιώνας και Θερμαϊκού. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 131,36 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πραγματικός πληθυσμός του 50.264 κάτοικοι σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Περαία και ιστορική έδρα η Επανομή.

Ο μόνιμος πληθυσμός του δήμου έχει αυξηθεί αλματωδώς την τελευταία εικοσαετία (πάνω από 157%), καθώς πολλοί από τους οικισμούς του έχουν μετατραπεί από παραθεριστικά κέντρα σε προάστια της συμπρωτεύουσας. Συγκεκριμένα, ο πληθυσμός των 19.492 μόνιμων κατοίκων της απογραφής του 1991 παρουσίασε αύξηση 90,47% μέσα σε μία δεκαετία, για να φτάσει τους 37.126 κατοίκους στην απογραφή του 2001, και συνέχισε με περαιτέρω αύξηση σχεδόν 35% την επόμενη δεκαετία, για να φτάσει στους περίπου 50.264 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού του 2011.

Ρομά
Οι Ρομά της περιοχής Τσαΐρια της Περαίας είχαν συμμετάσχει πρώτη φορά στην απογραφή του 2011. Το 2019 ο Δήμος Θερμαϊκού είχε ζητήσει την απομάκρυνση όσων Ρομά διαμένουν στην περιοχή Τσαΐρια της Περαίας. Το 2020 το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ακύρωσε το πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής των Ρομά από τα Τσαϊρια που είχε αποφασίσει ο Δήμος.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Θ
Θ
Δήμος Έδεσσας

Ο Δήμος Έδεσσας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των δύο προϋπαρχόντων Καποδιστριακών Δήμων Έδεσσας και Βεγορίτιδας. Η έκταση του Δήμου είναι 605,5 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 28.814 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (29.799 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου, ορίστηκε η ομώνυμη Έδεσσα.

Ο Δήμος Έδεσσας βραβεύθηκε από τα "Best City Awards" με χρυσό βραβείο τον Οκτώβριο του 2016 μετά από 4 χρόνια αναπλάσεων όπου άλλαξαν ριζικά το πρόσωπο της πόλης. Ο Δήμος Έδεσσας βραβεύθηκε από τα "Best City Awards" με χρυσό βραβείο τον Οκτώβριο του 2017 μετά από την ολοκλήρωση ανάπλασης της περιοχής της τοπικής κοινότητας Εκκλησιοχωρίου.

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Έδεσσας διαιρείται σε 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συνενωμένους δήμους Έδεσσας και Βεγορίτιδας. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «τοπικές κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα δημοτικά διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες και ο πληθυσμός (απογραφή 2011) του Δήμου Έδεσσας είναι:

Δήμαρχοι του Δήμου Έδεσσας

 1975-1989 Πέτρος Σούγγαρης, παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές
 1990-2000 Χρήστος Βοσνάκης, παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές
 2000-2011 Γιάννης Σόντρας
 2011-σήμερα Δημήτρης (Τάκης) Γιάννου

Δήμαρχοι του Δήμου Βεγορίτιδας

Πηγές
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Γκέρλιτς

Το Γκέρλιτς (ή Γκαίρλιτς, Görlitz) είναι πόλη στο σημερινό κρατίδιο της Σαξωνίας στη Γερμανία. Η ανατολικότερη πόλη της Γερμανίας έχει 55.000 κατοίκους. Το κέντρο της, με 4.000 διατηρητέα κτίρια, θεωρείται το καλύτερα διατηρημένο ιστορικό κέντρο πόλης στην Γερμανία. Στο ιστορικό κέντρο συναντώνται μνημεία από την γοτθική εποχή, την Αναγέννηση, το μπαρόκ μέχρι την εποχή Γκρούντερτζαϊτ, που με τα νεοκλασσικά και αριστοκρατικά της κτήρια διαμορφώνει την εικόνα της πόλης.

Ιστορικά ανήκε παλιά στην τότε γερμανική Σιλεσία, αλλά με την θέσπιση των ποταμών Όντερ (Oder) και Νάισε ως συνόρου μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας το 1945 οι ελάχιστες υπόλοιπες πόλεις της Σιλεσίας ενώθηκαν με την Σαξονία. Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Λουσατιανός Νάισσε, που απο το 1945 αποτελεί εκεί τα σύνορα προς την Πολωνία.Το τμήμα της πόλης ανατολικά του Νάισσε ανήκει στην Πολωνία και ονομάζεται Ζγκορζέλετς. Η πόλη είναι τμήμα της ευρωπαϊκής επαρχίας της Νάισσε και από το 1998 αποτελεί με την πόλη Ζγκορζέλετς την Ευρωπαϊκή πόλη Γκέρλιτς-Ζγκορζέλετς.

Το Γκέρλιτς και η νεότερη ελληνική ιστορία

Παραπομπές

Πηγές
 Γεράσιμος Αλεξάτος, Οι Έλληνες του Γκαίρλιτς 1916-1919, Αδελφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2010, ISBN 978-960-467-173-1
 Γεράσιμος Αλεξάτος, «Χαίρετε: ένα ελληνικό σώμα στρατού στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας», Ορόσημα ελληνο-γερμανικών σχέσεων,έκδοση του  Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, Αθήνα 2010, ISBN 978-960-6757-28-0, σσ. 185-198.
 Στράτος Δορδανάς,«Η εθελοντική αιχμαλωσία Ελλήνων στο Γκαίρλιτς»,Athens Review ob Books, τεύχος 19, Ιούνιος 2011, σσ. 18 και19.
 Στράτος Δορδανάς, «Το θερμό καλοκαίρι 1916:Η εισβολή των Γερμανοβουλγάρων και η κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας μέσα από τις πηγές», Περιλήψεις εισηγήσεων Γ' Διεθνούς Συνεδρίου Βαλκανικών Ιστορικών Σπουδών,Καβάλα 17/18 Σεπτ.2010,σελ.22 Γκαίρλιτς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Πόλεις της Σαξονίας
Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος

Ο Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος (1874 - 1956) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός.

Η ζωή του 
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και καταγόταν από παλιά ναυτική οικογένεια των Ψαρών. Πατέρας του ήταν ο βιομήχανος Νικόλαος Χατζηκυριάκος και αδερφός του ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και κατατάχθηκε στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως κυβερνήτης τορπιλοβόλου καθώς και στην επανάσταση του 1909 ως μέλος του επαναστατικού συμβουλίου. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και το 1916 με το ξέσπασμα του κινήματος της Εθνικής Αμύνης τάχθηκε με το πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά την επικράτηση του τελευταίου ανέλαβε πλοίαρχος του θωρηκτού "Αβέρωφ". Διετέλεσε μέλος της επαναστατικής επιτροπής του κινήματος 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και στη συνέχεια εξελέγη πληρεξούσιος Αθηνών στην Δ' Συντακτική Συνέλευση. Από την θέση του μέλους της επαναστατικής επιτροπής διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην τελική απόφαση της Δίκης των έξι. Διετέλεσε επίσης αρχηγός του Στόλου (1922 - 1923) και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποναυάρχου. 

Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου ανέλαβε το υπουργείο Ναυτικών. Βενιζελογενής αξιωματικός εντούτοις διαφώνησε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν εκείνος υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάννης. Τον Ιούνιο του 1925 μαζί με τον στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο ανέτρεψαν την κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου εγκαθιδρύοντας δικτατορία και αναλαμβάνοντας παράλληλα το υπουργείο ναυτικών. Τον Ιανουάριο του 1926, ύστερα από διαφωνία με τον Πάγκαλο επειδή κήρυξε τη δικτατορία, παραιτήθηκε από το υπουργικό αξίωμα δημιουργώντας σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα στην δικτατορία Παγκάλου. Στην κυβέρνηση του Θεόδωρου Πάγκαλου συμμετείχε προσωρινώς ως Υπουργός Εξωτερικών. 
Οι Άγγλοι διπλωμάτες σε αναφορές τους προς τους προϊσταμένους τους σχολίαζαν για την περίοδο άσκησης των καθηκόντων του Χατζηκυριάκου στο Υπουργείο Εξωτερικών: «Όσο ικανός κι αν είναι, ο τελευταίος, ως αρχηγός του ναυτικού, άλλο τόσο είναι ελάχιστα προετοιμασμένος, τόσο λόγω εκπαίδευσης, όσο και ιδιοσυγκρασίας, για την αντιμετώπιση διπλωματικών ζητημάτων». Κι αφού επισημαίνεται η απογύμνωση των κεντρικών υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών από τα πιο ικανά στελέχη, συνεχίζουν για τον Χατζηκυριάκο, «... οι εντολές του μυρίζουν περισσότερο κατάστρωμα και λιγότερο διπλωματική εθιμοτυπία...»
Το 1932 διορίστηκε υπουργός επί των ναυτικών στην κυβέρνηση Τσαλδάρη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935 με μια μικρή διακοπή λίγων μηνών. Μετά το τέλος της θητείας του αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε. Η τελευταία του θητεία συνέπεσε με το πραξικόπημα του 1935 και είχε ως συνέπεια να μειωθεί το κύρος του λόγω της πλήρους του αποτυχίας ελέγχου του ναυτικού. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που αποχώρησε από την πολιτική.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Γκίκα και γιος του ήταν ο ζωγράφος και ακαδημαϊκός Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας. Ανιψιός του ήταν ο Μιχαήλ Χατζηκωνσταντής.

Πηγές 

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Οικογένεια Χατζηκυριάκου
Δήμος Αριστοτέλη

Ο Δήμος Αριστοτέλη  είναι δήμος της Χαλκιδικής στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας που δημιουργήθηκε  με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτη και προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αρναίας, Παναγίας και Σταγείρων-Ακάνθου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 739.87 τ.χλμ και ο πληθυσμός του είναι 18.294 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Ιερισσός, ιστορική έδρα η Αρναία και έδρα ειδικών συνθηκών το Παλαιοχώρι.

Δήμαρχοι Αριστοτέλη

Πηγές 
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Δήμος Νέας Προποντίδας

Ο Δήμος Νέας Προποντίδας  είναι Δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010. Ο Δήμος Νέας Προποντίδας είναι ένας από τους πέντε (5) Δήμους του Νομού Χαλκιδικής. Το όνομα του Δήμου δόθηκε σε ανάμνηση της Προποντίδας, της θάλασσας γύρω από την οποία βρίσκονταν οι περισσότεροι οικισμοί της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης, από τους οποίους προέρχονταν οι Μικρασιάτες και Θρακιώτες πρόσφυγες που κατοίκησαν στην περιοχή.

Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Καλλικράτειας, Μουδανιών και Τρίγλιας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 380,77 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 36.500 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το 2001 είχε 33.801 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Πρωτεύουσα του Δήμου και μεγαλύτερη πόλη, οικονομικό και διοικητικό κέντρο της Χαλκιδικής είναι τα Νέα Μουδανιά.

Στο Δήμο περιλαμβάνονται οι Δημοτικές Ενότητες Καλλικράτειας, Μουδανιών και Τρίγλιας. Η Δ.Ε. Καλλικράτειας περιλαμβάνει τη Νέα Καλλικράτεια και τις κοινότητες Λακκώματος, Νέας Γωνιάς, Νέας Ηράκλειας και Νέων Σιλάτων, η Δ.Ε. Μουδανιών περιλαμβάνει τα Νέα Μουδανιά και τις κοινότητες Αγίου Μάμαντος, Αγίου Παντελεήμονος, Διονυσίου, Ζωγράφου, Νέας Ποτειδαίας, Πορταριάς, Σημάντρων και Φλογητών, ενώ η Δ.Ε. Τρίγλιας περιλαμβάνει τις κοινότητες Ελαιοχωρίων, Κρήνης, Νέας Τενέδου, Νέας Τριγλίας, Νέων Πλαγίων και Πετραλώνων.

Διατελέσαντες δήμαρχοι 
2011-2014 Δαμιανός Ιορδανίδης
2014- σήμερα Εμμανουήλ Καρράς

Σύνδεσμοι

Iστοσελίδα Δήμου Νέας Προποντίδας

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Κασσάνδρας

Ο Δήμος Κασσάνδρας είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011. Προέκυψε από την συνένωση των Καποδιστριακών Δήμων Κασσάνδρας και Παλλήνης. Η έκταση του νέου δήμου είναι 333,68 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 16.958 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Ως έδρα του δήμου ορίστηκε η Κασσάνδρεια. 

Ο δήμος καλύπτει γεωγραφικά σχεδόν ολόκληρη την χερσόνησο της Κασσάνδρας της Χαλκιδικής, εκτός από τα βόρεια, τα οποία είναι μέρος του Δήμου Νέας Προποντίδας.

Δήμαρχοι Κασσανδρείας 
...
1975-1982 Ιωάννης Σμυρλής
1983-1986 Βασίλειος Βαρδαρινός
1987-1994 Χρήστος Σχοινάς
1995-2002 Κωνσταντίνος Παπαγιάννης
2003-2006 Ιωάννης Αντώνης
2007-2010 Αριστείδης Κανέλης 
2011-2014 Βασίλης Παπαγιάννης (1945-2016) Βουλευτής και υφυπουργός.
2014-2019 Βασίλειος Κυρίτσης
2019-σήμερα  Αναστασία Χαλκιά-Δημητροπούλου

Πηγές
Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
ΕΕΤΑΑ, Αποτελέσματα εκλογών

Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Χαλκιδική
Δήμος Σιθωνίας

Ο Δήμος Σιθωνίας  είναι δήμος της  Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Σιθωνίας και  Τορώνης . Η έκταση του νέου Δήμου είναι 514,7 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 12.394 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (12.927 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001).  Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Νικήτη.

Δήμαρχοι 
1999-2006 Ιωάννης Τζίτζιος
2007-2010 Δημήτριος Δαλδογιάννης
2011-2019 Ιωάννης Τζίτζιος 
2019- σήμερα Κυπαρίσσης Ντέμπλας.

Πηγές
Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης

Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Αλεξανδρούπολης

Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης  είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε  με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων   Αλεξανδρούπολης,  Φερών και  Τραϊανούπολης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 1.217 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 72.959 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Αλεξανδρούπολη και ιστορική έδρα η Βήρα.



Ενότητες 

Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης αποτελείται από 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

 Η δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 642.245 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 61.702 κατοίκους.
 Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Φερών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.551 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 411.160 στρεμμάτων. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με έδρα τις Φέρες, με την εθελοντική συνένωση των κοινοτήτων Φερών, Δορίσκου, Καβησού,Πυλαίας και Αρδανίου. Με το νόμο 2539/1997 προστέθηκαν και οι κοινότητες Πέπλου και Τριφυλλίου. Κύρια απασχόληση των κατοίκων της περιοχής είναι η γεωργία. Στα μέσα Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου μάλιστα διοργανώνεται αγροτική έκθεση.

 Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.706 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 163.549 στρεμμάτων.  Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με έδρα την Άνθεια.  Ιδιαίτερα διαδεδομένη είναι η χρήση της γεωθερμίας, η οποία χρησιμοποιείται σε αγροτικές και άλλες εφαρμογές.

Οικισμοί 
Οι οικισμοί του δήμου ανά δημοτικές και τοπικές κοινότητες είναι:

Δήμαρχοι

Δήμος Αλεξανδρούπολης

Δήμος Τραϊανούπολης 

 1998-2002 Δημήτριος Χρυσανίδης
 2002-2006 Ευστάθιος Σπυριδόπουλος
 2006-2010 Δημήτριος Χρυσανίδης

Πηγή

Δήμος Φερών 

 1986-1990 Παναγιώτης Τσέκης
 1990-1994 Γεώργιος Ντόλιος
 1994-1998 Γεώργιος Δουδουλακάκης
 1998-2002 Νικόλαος Μανούσης
 2002-2010 Γεώργιος Ούστογλου

Πηγή

Πηγές 

 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
 Αποτελέσματα εκλογών για τον δήμο Αλεξανδρούπολης

Παραπομπές 

Δήμος Αλεξανδρούπολης
Μοντεκρίστο

Η νήσος Μοντεκρίστο (ιταλ. Montecristo) είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά τη νήσο Έλβα, το Τζίλιο και την Καπραΐα. Έχει έκταση 10,4 τετρ. χιλιόμετρα και έχει 2 κατοίκους. Το βιβλίο Ο Κόμης Μοντεχρήστος του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) λαμβάνει χώρα στο νησί αυτό.

Μοντεκριστο
Πιανόζα

Η Πιανόζα (ιταλ. Pianosa) είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά την νήσο Έλβα, το Τζίλιο, την Καπραΐα και την νήσο Μοντεκρίστο. Έχει έκταση 10,3 τ. χλμ. και είναι ακατοίκητη.

Πιανόζα
Παναθηναϊκός (θαλάσσιο σκι)



Ιστορία

Ίδρυση 
Το τμήμα θαλάσσιου σκι του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1963 και ήταν ένα από τα πρώτα τμήματα που δημιουργήθηκαν για το άθλημα αυτό. Ο κολυμβητής Γιώργος Κασιδόκωστας θέλοντας να αλλάξει άθλημα (όντας παράλληλα και στην υδατοσφαίριση ανδρών), σε συνεργασία με τον Παναθηναϊκό, δημιούργησε το τμήμα. Η οικογένεια Κασιδόκωστα εκπροσωπήθηκε στο τμήμα θαλασσίου σκι και από τους Παντελή Κασιδόκωστα και Γρηγόρη Κασιδόκωστα, όλοι επίσης αθλητές της υδατοσφαίρισης. Μαζί τους διακρίθηκαν και οι Κ. Λομβέρδος και Ν. Σκουζής.

Το 1967 ο Παντελής Κασιδόκωστας σημείωσε την πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στις φιγούρες Νέων για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Το 1969 και πάλι στην ίδια διοργάνωση κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Το 1968 ο Ν. Σκουζής κατέκτησε το το πρωτάθλημα Ελλάδος στο σλάλομ, στο τρίαθλο και στις φιγούρες. Από το γυναικείο τμήμα η Μαρία Βελισσαροπούλου κατέκτησε τον τίτλο στο άλμα και στο σλάλομ. Το βιβλίο "και χιλιάδες τίτλοι" και η επίσημη σελίδα του ερασιτέχνη ΠΑΟ στο internet, αναφέρουν τον Παναθηναϊκό ως Πρωταθλητή Ελλάδας για το 1967.

Το τμήμα παρά την αξιόλογη δραστηριότητα που παρουσίασε δεν είχε την ανάλογη στήριξη και προβολή με συνέπεια τη διακοπή της λειτουργίας του το 1979.

Επανασύσταση 
Το 2021 ανακοινώθηκε η πρόθεση για επανασύσταση του τμήματος θαλάσσιου σκι και εγκρίθηκε η εγγραφή του συλλόγου στα μητρώα της Ομοσπονδίας, όπως άλλωστε φαίνεται και στον ιστότοπό της. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο συμμετείχε αθλήτρια του ΠΑΟ διεξήχθη τον Μάιο του 2022, με την Ρόζα Νικολακάκη να κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο διεθνές τουρνουά Poros Cup που έγινε στον Πόρο Τροιζηνίας στην κατηγορία 35+W,  στο σλάλομ μαζεύοντας 55 πόντους.

Αξιόλογοι αθλητές

Παραπομπές

Πηγές 
 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη
 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων του Παναθηναϊκού

Θαλασσιο σκι
Παναθηναϊκός (γυμναστική)



Ιστορία 
Το τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1962. Την ίδια χρονιά διοργανώνονται από το σύλλογο αγώνες επίδειξης στην ενόργανη γυμναστική.

Το 1972 ο Παναθηναϊκός αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδος στους άνδρες. Διακριθέντες ήταν οι Πολίτης, Παπαδόπουλος και ο Σπύρος Πρασσάς ο οποίος αναδείχθηκε πρωταθλητής στο σύνθετο ατομικό. Το 1973 ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε δεύτερος στο πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Πολίτη να κατακτά το πρωτάθλημα στο σύνθετο ατομικό και τον Πρασσά να αναδεικνύεται τρίτος. 

Με την αποχώρηση των ταλαντούχων αυτών αθλητών μερικά χρόνια αργότερα ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αναδείξει αθλητές που να κάνουν πρωταθλητισμό και η περιορισμένη οικονομική δυνατότητα του συλλόγου έστρεψε το ενδιαφέρον στην καλλιέργεια των τμημάτων με μικρότερους αθλητές.
Η νέα αυτή προσπάθεια απέδωσε καρπούς και το 1982 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδας στην κατηγορία των Παμπαίδων. Σε τοπικό επίπεδο υπήρξαν επιτυχίες το 1993 και το 1994 το τμήμα των Κορασίδων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθήνας.

Τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει δραστηριότητα στο τμήμα γυμναστικής του Παναθηναϊκού, ενώ δεν υπάρχει κι επίσημα καθώς έχει διαγραφεί κι από την ομοσπονδία.

Τίτλοι 
 1 πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών: 1972

Μικρότερων ηλικιών 
 1 πανελλήνιο πρωτάθλημα παμπαίδων: 1982
 2 πρωταθλήματα Αθήνας κορασίδων: 1993, 1994

Αξιόλογοι αθλητές

Παραπομπές

Πηγές 
 100 Χρόνια Παναθηναϊκός - Η Ιστορία 1908-2008, Εκδόσεις Λιβάνη
 100 Χρόνια, Επετειακή έκδοση του GOAL NEWS

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Παλαιμάχων του Παναθηναϊκού

γυμναστική
Ελληνικοί σύλλογοι ενόργανης γυμναστικής
Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (πρωτότυπος τίτλος: A Christmas Carol) είναι νουβέλα του Άγγλου συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1843. Αναφέρεται στην ιδεολογική, ηθική και συναισθηματική μεταστροφή του παράξενου και τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ μετά την υπερφυσική επίσκεψη που δέχτηκε από τον πεθαμένο συνεταίρο του Τζέικομπ Μάρλεϊ και από τα φαντάσματα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, του Παρόντος και του Μέλλοντος.
Η νουβέλα ήταν μια οικονομική απογοήτευση τα πρώτα χρόνια, αλλά αργότερα η επιτυχία και η αποδοχή τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς ήταν παγκόσμια και τεράστια.

Στην Ελλάδα συνηθίζεται ευρέως και ο τίτλος "Το Πνεύμα των Χριστουγέννων" στις διάφορες διασκευές του έργου,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιβλιογραφικά στοιχεία μεταφράσεων του βιβλίου, όπως βρίσκονται στην ηλεκτρονική βάση www.biblionet.gr
 Μετάφραση

Παραπομπές 

Νουβέλες
Μυθιστορήματα του Κάρολου Ντίκενς
Χριστούγεννα στη μυθοπλασία
Βασίλης Παϊτέρης

Ο Βασίλης Παϊτέρης είναι Έλληνας αθίγγανος τραγουδιστής και συνθέτης τσιγγάνικης και λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα στις 18 Ιανουαρίου 1950. Ασχολήθηκε στο παρελθόν με την πολιτική (έχει συμμετάσχει, στις εθνικές εκλογές, ως υποψήφιος βουλευτής του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος (ΔΗ.Κ.ΚΙ.) αρχικά και μετέπειτα της Νέας Δημοκρατίας, στη Β' εκλογική περιφέρεια Αθηνών. Είναι επίσης πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Τσιγγάνων και Φίλων της Τσιγγάνικης Μουσικής, με τον διακριτικό τίτλο «ΡΟΜΕΝ»Επισης Είναι ιδρυτής του Πολιτικού φορέα Δημοκρατικό Κίνημα Ευπαθών Ομάδων ΔΗ. Κ. Ε. Ο

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Μουσική-επέκταση
Ρομά στην Ελλάδα
Βίλχελμ Χάυ

Ο Γιόχαν Βίλχελμ Χάυ (γερμ. Johann Wilhelm Hey) (1789 - 1854) υπήρξε γερμανός κληρικός, ποιητής και συγγραφέας παραμυθιών.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1789 στο Λάινα κοντά στο Γκότα. Ο πατέρας του ήταν επίσης κληρικός. Έμεινε ορφανός σε μικρή ηλικία και μεγάλωσε κοντά στον αδερφό του. Μορφώθηκε και πήγε γυμάσιο στην Γκότα, και στην συνέχεια σπούδασε θεολογία στην Ιέννα και στο Γκαίττιγκεν. Άρχισε να δουλεύει το 1811 ως το 1814 ως ιδιωτικός διδάσκαλος στο Νίμβέγκεν της Ολλανδίας. Αργότερα διορίστηκε δάσκαλος στη Σχολή του Γκαίτιγκεν, και το 1818 χειροτονήθηκε ιερέας σε μια ενορία κοντά στο Γκότα. Το 1827 διορίστηκε αυλικός κληρικός. Εκεί γνωρίστηκε με τον εκδότη Φρίντριχ Πέρτες. Ανέβηκε τις βαθμίδες της ιεροσύνης και μετατέθηκε στο Ίχτερσχάουζεν της Θουριγγίας. Εκεί αντιτάχτηκε στις ιδέες του θεολογικού ρασιοναλισμού και έγινε υπέρμαχος του ζωντανού Χριστιανισμού, ενώ παράλληλα έκανε πολλά φιλανθρωπικά και επιμορφωτικά έργα. Τιμήθηκε από τη θεολογική σχολή του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης το 1847 με την αναγόρευσή του ως τιμητικός διδάκτωρ. Παντρεύτηκε δύο φορές, το 1810 την Αουγκούστε Γκρος, η οποία απεβίωσε το 1827, και το 1832 την Λουίζε φον Άξεν, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Βίλχελμ.
Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 1854 στο Ίχτερσχάουζεν, όπου προς τιμή του σήμερα υπάρχει μνημείο. Το έτος 2008 ιδρύθηκε προς τιμή και ανάμνηση του έργου του η εταιρία των φίλων του Βίλχελμ Χάυ.

Ενδεικτική εργογραφία 
Ο Χάυ έγινε γνωστός λόγω των έργων του που δημοσίευσε ανώνυμα. Πρόκειται για παραμύθια για παιδιά, μεταφράσεις ποιημάτων και άλλα εκκλησιαστικά κείμενα. Γνωστότερο ποίημά του είναι το χριστουγεννιάτικο τραγούδι Alle Jahre wieder. Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται και τα εξής:
 Gedichte, Berlin, 1816
 Predigten (Auswahl), I, 1829
 Predigten (Auswahl), II, 1832
 Fünfzig Fabeln für Kinder. In Bildern gezeichnet von Otto Speckter. Nebst einem ernsthaften Anhange, Hamburg, 1833
 Noch fünfzig Fabeln für Kinder, Hamburg, 1837
 Erzählungen aus dem Leben Jesu für die Jugend, Hamburg, 1838
 Bilder und Reime, Reime und Bilder für Kinder, Dresden, 1859

Παραπομπές

 Βιβλιογραφία 
 J. Bonnet, Der Fabeldichter Wilhelm Hey, ein Freund unserer Kinder, 1885
 Theodor Hansen: Wilhelm Hey, nach seinen eigenen Briefen und Mitteilungen seiner Freunde dargestellt. 1886
 A. Bütow, Wilhelm Hey, ein Bild seines Lebens und Dichtens, 1889
 N. Knauf, Der Fabeldichter Wilhelm Hey und seine Bedeutung für die Schule, 1889
 Thomas Schlage: Hey, Wilhelm. In: Wolfgang Herbst (Hrsg:) Wer ist wer im Gesangbuch? Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-50323-7, S. 152 f.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παραμύθια για παιδιά 
 Παραμύθια για παιδιά 
 Παρουσίαση του Χάυ από τον ιστότοπο της πόλης Τόττελστετ
 επίσημη ιστοσελίδα 

Γερμανοί θεολόγοι
Γερμανοί συγγραφείς
Γερμανοί ποιητές
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Γερμανοί μεταφραστές
Φρίντριχ Zίλχερ

Ο Φίλιππ Φρίντριχ Ζίλχερ (γερμ. Philipp Friedrich Silcher) (1789 - 1860) υπήρξε γερμανός συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1789 στο Σνάιτ του Ρέμσταλ (σήμερα του Βάινστατ). Πατέρας του ήταν ο δάσκαλος Καρλ Γιόχαν Ζίλχερ. Το 1803 πήγε στη Στουτγκάρδη και άρχισε να μαθητεύει στον δάσκαλο και οργανίστα Νίκολαους Φέρντιναντ Άουμπερλεν. Έμαθε μουσική και εκκλησιαστικό όργανο, και εργάστηκε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην αυλή του Άντολφ φον Μπερλίχιγκεν. Αργότερα αφοσιώθηκε στην σύνθεση μουσικών έργων και εργάστηκε ως μουσικός διευθυντής στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Εκεί απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 1860. Το πατρικό του σπίτι είναι σήμερα διατηρητέο ιστορικό κτήριο που έχει μετατραπεί σε μνημείο προς τιμή του και μουσείο για την ζωή και το έργο του.

Ενδεικτική εργογραφία 
Ο Ζίλχερ συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων μουσικοσυνθετών φωνητικών έργων για χορωδία. Μελοποίησε και διασκεύασε πολλά ποιήματα για χορωδία, τα οποία συνεχίζουν να εκτελούνται μέχρι σήμερα. Μερικά από τα έργα του είναι και τα εξής:

Μελοποιήσεις

Έργα για ορχήστρα

 Ouverture in c-Moll
 Ouverture in Es-Dur

Έργα μουσικής δωματίου 
 Variationen für das Pianoforte über das Volkslied „In einem kühlen Grunde“
 Divertissement für Flöte und Klavier aus dem „Freischütz“ von C. M. v. Weber
 Variationen über „Nel cor più mi sento“ für Flöte und Klavier

Μοττέτα 
Sechs vierstimmige Hymnen oder Figuralgesänge, op. 9, darin enthalten
 Ehre sei Gott in der Höhe
 Schau hin nach Golgatha

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Silcher-Museum Schnait
 Webpräsenz des Silcher Museums

Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Συνθέτες του Ρομαντισμού
Οι Άνδρες με τα Μαύρα (ταινία 1997)

Οι Ανδρες με τα Μαύρα (αγγλ. Men in Black) είναι αμερικάνικη κινηματογραφική κωμωδία του 1997 σε σκηνοθεσία Μπάρρυ Ζόννενφελντ. Το σενάριο βασίζεται στην ομώνυμη σειρά κόμικ.

Βραβεύσεις 
Η ταινία απέσπασε πολλά βραβεία.
 Το 1997 βραβεύτηκε με το πλατινένιο Box Office Germany Award  
 Το 1998 προτάθηκε για τρία Όσκαρ και βραβεύτηκε στην κατηγορία  καλύτερου Μεικάπ
 Το 1998 προτάθηκε για πέντε κατηγορίες του Satellite Awards και βραβεύτηκε στην κατηγορία Best Motion Picture
 Το 1998 προτάθηκε για πέντε κατηγορίες  του MTV Movie Awards και βραβεύτηκε στις κατηγορίες Best Fight και Best Movie Song 
 Το 1998 προτάθηκε για το Grammy Award στην κατηγορία Best Instrumental Composition Written for a Motion Picture or for Television
 Το 1998 προτάθηκε για το Golden Globe Award
 Το 1998 προτάθηκε για το BMI Film Music Award και βραβεύτηκε
 Εκτός αυτού προτάθηκε σε άλλους 29 διαγωνισμούς και απέσπασε 13 βραβεία

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1997
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές buddy ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν
Παναγιώτης Πικραμμένος

Ο Παναγιώτης Πικραμμένος (Αθήνα, 26 Ιουλίου 1945), είναι Έλληνας πολιτικός και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ελλάδας από το 2019. Επίσης, είναι βουλευτής επικρατείας από το 2019. 

Προηγουμένως, είχε διατελέσει υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας (2012), και πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (2009-2012).

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Όθωνα Πικραμμένου, ιδιοκτήτη της «Εταιρίας Ελληνικού και Ξένου Τύπου», με καταγωγή από την Πάτρα. Από την πλευρά του πατέρα του παππούς του ήταν ο Τάκης Πικραμμένος, ιδρυτής της εταιρείας, ενώ από την πλευρά της μητέρας του κατάγεται από την  οικογένεια Χαιρέτη. 

Αποφοίτησε το 1963, από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε νομική στη Νομική Σχολή Αθηνών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με θέμα το Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. 

Ακολούθησε καριέρα δικαστικού διορισθείς στις 5 Ιουνίου 1976 εισηγητής του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το 1978, προήχθη σε πρωτοδίκη, το 1981 σε πάρεδρο, το 1993 σε σύμβουλο και το 2007 σε αντιπρόεδρο, υπαγόμενος στο Ε΄ τμήμα του ΣτΕ. 

Το 2010 επελέγη για την προεδρία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2012, οπότε και έλαβε εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ως πρωθυπουργός της Ελλάδας σύμφωνα με το άρθρο 37 του Συντάγματος.

Στις 19 Ιουνίου του 2019, ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του στις επικείμενες εθνικές εκλογές, με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ορίστηκε πρώτος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Στις 9 Ιουλίου 2019, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα αντιπροέδρου της κυβέρνησης της Ελλάδας.

Δικαστικός 
Την περίοδο 2005 - 2010, διετέλεσε γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, ενώ την περίοδο 1992 - 1993 εργάστηκε στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού. 

Ως δικαστικός έχει εκδώσει σημαντικές αποφάσεις. Έκρινε αντισυνταγματική την προσωποκράτηση για χρέη, ενώ ήταν εισηγητής στην υπόθεση του δασικού νόμου (2003) και στην υπόθεση του Μουσείου της Ακρόπολης.

Υπηρεσιακός πρωθυπουργός 
Στις 16 Μαΐου 2012 έλαβε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια την εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. 

Το βράδυ της ίδιας ημέρας ορκίστηκε πρωθυπουργός, ενώ τα υπόλοιπα δεκαέξι μέλη της κυβέρνησής του ορκίστηκαν ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 17 Μαΐου 2012. 

Στις 9 Ιουνίου 2012, δήλωσε με επιστολή του ότι παραιτήθηκε από τη λήψη των μηνιαίων αποδοχών του ως πρωθυπουργός, για τη διάρκεια της θητείας του.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Έλληνες δικαστικοί
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης
Come on over

Το Come on Over είναι το 3ο studio album από την Καναδή τραγουδίστρια της κάντρι Σανάια Τουέιν. Κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου 1997 στην Αμερική και στην συνέχεια στον υπόλοιπο κόσμο. Μετατράπηκε στο πιο επιτυχημένο εμπορικά solo άλμπουμ μετά το Thriller του Μάικλ Τζάκσον. Είναι επίσης το πιο εμπορικό country άλμπουμ όλων των εποχών και το πιο εμπορικό που έχει κυκλοφορήσει από γυναίκα τραγουδίστρια στην ιστορία της μουσικής. Μέχρι σήμερα, οι πωλήσεις του δίσκου έχουν ξεπεράσει τα 40 εκατομμύρια αντίτυπα.
Το άλμπουμ έκανε ντεμπούτο στην πρώτη θέση των Country άλμπουμς στην Αμερική και παρέμεινε εκεί για 18 μη-συνεχόμενες εβδομάδες. Συνολικά, στο top 100 παρέμεινε για 151 εβδομάδες.

Ιστορία 
Το άλμπουμ είχε μη αναμενόμενη παγκόσμια επιτυχία και μετατράπηκε στο πιο εμπορικό άλμπουμ όλων των εποχών από γυναίκα τραγουδίστρια (περνώντας ακόμα και τις πωλήσεις των άκρως εμπορικών Jagged Little Pill της Alanis Morisette και The Immaculate Collection της Madonna με 37 και 35 εκατομμύρια πωλήσεις αντίστοιχα). Είναι επίσης το πιο εμπορικό για την ιστορία της country μουσικής, το πιο εμπορικό από Καναδό καλλιτέχνη, το πιο εμπορικό της δεκαετίας του 90 και ένα από τα 10 πιο εμπορικά στην ιστορία της μουσικής.

Κάποιοι από τους λόγους της επιτυχίας του ήταν η διαθεσιμότητα του άλμπουμ σε 2 διαφορετικές εκδόσεις. Η αυθεντική έκδοση με τις κάντρι ενορχηστρώσεις των τραγουδιών, και η περισσότερο pop ανανεωμένη σύγχρονη έκδοση που κυκλοφόρησε το 1998 και 1999 αντίστοιχα. Το άλμπουμ δέχτηκε μεγάλη προώθηση, ενώ υποστηρίχτηκε από μία παγκόσμια περιοδεία από sold-out συναυλίες. Επίσης, ο εντυπωσιακός αριθμός των 12 singles, όλα τα οποία κυκλοφόρησαν μεταξύ του Σεπτεμβρίου του 1997 ως τον Ιούλιο του 2000. Έντεκα από από αυτά τα singles κυκλοφόρησαν στον Καναδά και στις ΗΠΑ, και όλα κατάφεραν να φτάσουν στο top 5, συμπεριλαμβανομένου και #1 επιτυχίες όπως το κλασσικό You are still the one.

Κατάλογος τραγουδιών 

 "You're Still the One"  	
 "When"  	
 "From This Moment On"  	
 "Black Eyes, Blue Tears"  	
 "I Won't Leave You Lonely"  	
 "I'm Holdin' On to Love (To Save My Life)"  	
 "Come on Over"  	
 "You've Got a Way"  	
 "Whatever You Do! Don't!"  	
 "Man! I Feel Like a Woman!"  	
 "Love Gets Me Every Time"  	
 "Don't Be Stupid (You Know I Love You)"  
 "That Don't Impress Me Much"  
 "Honey, I'm Home"  	
 "If You Wanna Touch Her, Ask!"  	
 "Rock This Country!"

Charts

Πηγές 

Δισκογραφία
Άλμπουμ του 1997
Πελαργόνιο το βαρύοσμο

Το Πελαργόνιον το βαρύοσμον λατ.  Pelargonium graveolens είναι ποώδες παχύφυλλο που ανήκει στο γένος Πελαργόνιο της οικογένειας των Γερανιοειδών (Geraniaceae). Το κοινό του όνομα είναι αλμπαρόριζα ή αρμπαρόριζα, ενώ πολλές φορές αναφέρεται και ως 

πελαργόνι, στη Λέσβο χρυσαχί, στην Κύπρο κιούλι, στη Δυτική Μακεδονία μοσχόφυλλο.

Περιγραφή
Πρόκειται για πολυετές ποώδες φυτό με τρυφερούς βλαστούς οι οποίοι δεν ξυλοποιούνται. Αναπτύσσεται πολύ γρήγορα. Τα φύλλα έχουν γκριζοπράσινο χρώμα με οδωντωτές απολήξεις, είναι χνουδωτά και με πολύ μεγάλες εγκολπώσεις και έντονη αρωματική ευωδιά όταν τριβούν. Τα άνθη του φέρονται σε ταξιανθία τύπου σκιαδίου και φέρουν 5 πέταλα. Τα χρώματα που συναντάμε στα άνθη του  είναι στις αποχρώσεις του ροζ και του μωβ.

Καλλιέργεια
Το P. graveolens είναι φυτό με ταχύτατη ανάπτυξη, το οποίο προτιμάει τις ηλιόλουστες ή και ημισκιαζόμενες θέσεις. Το έδαφος θα πρέπει να είναι ελαφρύ (πλούσιο σε άμμο) ώστε να αποστραγγίζει πολύ καλά. Οι ρίζες του δεν ανέχονται την υπερβολική υγρασία. Όταν αναπτύσσεται στο έδαφος ενός κήπου κατάλληλα είναι τα αραιά και πολύ πλούσια ποτίσματα (πότισμα ανά 5-20 ημέρες ανάλογα με την εποχή και τις τοπικές συνθήκες θερμοκρασίας, σκίασης κ.α.). Όταν αναπτύσσεται σε φυτοδοχεία τότε τα ποτίσματά του θα πρέπει να είναι πιο συχνά (ανά 1-7 ημέρες).

Δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία και μπορεί να αναπτυχθεί ικανοποιητικά ακόμα και σε πολύ άγονα εδάφη. Σε εντατικές καλλιέργειες του  για την παραγωγή αιθέριων ελαίων απαιτεί 3-4 μονάδες φωσφόρου και καλίου ανά στρέμμα και 7-8 μονάδες αζώτου ανά στρέμμα. Είναι ευαίσθητο στο ψύχος. Έτσι στην Ελλάδα το συναντάμε κυρίως στις παράκτιες περιοχές όπου οι χειμώνες είναι ήπιοι. Σε πιο ορεινές περιοχές καλλιεργείται ως ετήσιο και το χειμώνα προστατεύεται.

Είναι επιδεκτικό στα κλαδέματα, ακόμα και σε πολύ αυστηρά κλαδέματα τα οποία είναι απαραίτητα εάν θέλουμε να διατηρήσουμε μία μαζεμένη και συμπαγή όψη του φυτού. Καταλληλότερη εποχή είναι νωρίς την άνοιξη.

Χρήσεις 
Σε ορισμένες περιοχές χρησιμοποιείται ως τροποποιητικό γεύσης σε μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού και έχει και θεραπευτικές ιδιότητες ως βότανο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

ιστολ. Αλεκάτη 
Pelargonium graveolens L'Hér. ex Aiton sweet scented geranium - http://plants.usda.gov/java/profile?symbol=PEGR11
Scented Geraniums or Pelargoniums by James K. Sayre - https://web.archive.org/web/20110708085450/http://www.bottlebrushpress.com/scentedgeraniums.html

Γερανιοειδή
Χλωρίδα της Νότιας Αφρικής
Καλλωπιστικά φυτά
Φαρμακευτικά φυτά
Αρωματικά φυτά
Άνθη
Αιθέρια έλαια