joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άρθουρ ΜακΦέρσον

Ο Άρθουρ ΜακΦέρσον (λατινικό αλφάβητο: Arthur MacPherson), (Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία 1 Φεβρουαρίου 1896 - ? ), ήταν γεννημένος στην Ρωσική Αυτοκρατορία βρετανός αργότερα αμερικανός, με Σκοτσέζικη καταγωγή, αθλητής της αντισφαίρισης και διπλωμάτης.

Ο ΜακΦέρσον καταγόταν από οικογένεια Σκοτσέζων και την Γλασκόβη στην Ρωσία βρέθηκαν οι παππούδες του, Ντέιβιντ και Άν, πατέρας του ήταν ο Άρθουρ Νταβίντοβις ΜακΦέρσον και αδελφός του ο Ρόμπερτ. 

Κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο και το 1915 κατατάχτηκε στον Βρετανικό στρατό στους "Cameron Highlanders" και μετά το τέλος του πολέμου χρημάτισε διπλωμάτης στην Ρίγα της Λετονίας ενώ αναφέρεται ότι ήταν και κατάσκοπος. Υπηρέτησε στην Βορεία ρωσική εκστρατευτική δύναμη στο Μουρμάνσκ και στο Αρχαγγέλσκ. Το 1930 μετοίκισε στις Ηνωμένες πολιτείες.

Στην αντισφαίριση μαζί με τον αδελφό του Ρόμπερτ ήταν πρωταθλητές Ρωσίας το 1914.. Πολλές φορές πρωταθλητής Λετονίας κατά την παραμονή του εκεί, είχε συμμετάσχει στο Γουίμπλεντον το 1920 και το 1923 και έξι φορές στο αμερικανικό όπεν με πρώτη φορά το 1917.

Παραπομπές 

Ρώσοι αθλητές της αντισφαίρισης
Βρετανοί διπλωμάτες
Βρετανοί στρατιωτικοί
Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Σημαία της Υπερκαυκασιανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας

Η Σημαία της Υπερκαυκασιανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (, Flag Zakavkázskoj SFSR) εγκρίθηκε από τη Υπερκαυκασιανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία στην δεκαετία του 1930. 

Πριν από αυτό, η σημαία ήταν κόκκινη με τους κυριλλικούς χαρακτήρες ЗСФСР σε χρυσό χρώμα με γραμματοσειρά χωρίς ακρεμόνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Σημαίες του κόσμου

Σημαίες της Σοβιετικής Ένωσης
Βλαδίμηρος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Ο Βλαδίμηρος Αλεξάνδροβιτς, (ρωσικά Влади́мир Александрович, 22 Απριλίου 1847 - 17 Φεβρουαρίου 1909) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω.

Γεννήθηκε στο Χειμερινό Ανάκτορο της Αγίας Πετρούπολης. Απεβίωσε το 1909 στο Ανάκτορο Βλαδιμήρου της Αγ. Πετρούπολης το 1909 σε ηλικία 62 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1871 τη Μαρία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, κόρη του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Η Μαρία βαπτίσθηκε Ορθόδοξη με το όνομα Μαρία Πάβλοβνα και είχαν τέκνα:
 Αλέξανδρος 1875-1877, απεβ. 2 ετών.
 Κύριλλος 1876-1938, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Μπορίς 1877-1943, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Ανδρέας 1879-1956, μέγας δούκας της Ρωσίας.
 Ελένη 1881-1957, παντρεύτηκε τον Νικόλαο πρίγκιπα της Ελλάδας.

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές
 Alexander, Grand Duke of Russia; Once a Grand Duke, Cassell, London, 1932
 Belyakova, Zoia; The Romanov Legacy, The Palaces of St Petersburg, Studio, ISBN 0-670-86339-4
 Chavchavadze, David; The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 King, Greg; The Court of the Last Tsar, Wiley, 2006, ISBN 978-0-471-72763-7
 Lincoln, W. Bruce; The Romanovs: Autocrats of All the Russias, Anchor, ISBN 0-385-27908-6

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κύριλλος Βλαδιμήροβιτς της Ρωσίας

Ο Κύριλλος Βλαδιμήροβιτς, ρωσικά Кирилл Владимирович (30 Σεπτεμβριου 1876 - 12 Οκτωβρίου 1938) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βλαδίμηρου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Τσάρσκογιε Σελό, Νότια της Πετρούπολης. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Γ΄ Αυτοκράτορας της Ρωσίας. Ο Κύριλλος απεβίωσε το 1938 στο Νεϊγύ της Γαλλίας σε ηλικία 62 ετών και τάφηκε στο Φρήντχοφ αμ Γκλόκενμπερκ του Κόμπουργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1905 την εξαδέλφη του Βικτώρια-Μελίτα των Βέττιν, κόρη του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα:
 Μαρία 1907-1951, παντρεύτηκε τον Φρήντριχ-Καρλ πρίγκιπα του Λάινινγκεν.
 Κίρα 1909-1967, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φερδινάνδο των Χοεντσόλερν πρίγκιπα της Πρωσίας.
 Βλαδίμηρος 1917-1992, μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιβλιογραφία
 Beéche, Arturo. The Other Grand Dukes, Eurohistory, 2012. ISBN 978-0-9854603-9-6
 Chavchavadze, David. The Grand Dukes, Atlantic, 1989, ISBN 0-938311-11-5
 Korneva, Galina and Cheboksarova, Tatiana. Grand Duchess Marie Pavlovna. Eurohistory.com, 2014. ISBN 978-0-9854603-6-5
 Pedersen, Jørgen. Riddere af Elefantordenen 1559–2009, Odense: Syddansk Universitetsforlag, 2009. ISBN 8776744345

Αναφορές σε πηγές

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Βλαδίμηρος Κυρίλλοβιτς της Ρωσίας

Ο Βλαδίμηρος Κυρίλλοβιτς, ρωσικά Влади́мир Кири́ллович (17 Αυγούστου 1917 - 21 Απριλίου 1992) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Κυρίλλου Βλαδιμήροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Βικτωρίας-Μελίτας των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Γεννήθηκε στο Πόρνοβο της Φινλανδίας. Μετά της Ρωσική Επανάσταση του 1918 ο πατέρας του (εξάδελφος του εκτελεσθέντος Νικολάου Β΄) διεκδίκησε τον τίτλο του αυτοκράτορα της Ρωσίας. Το 1938 απεβίωσε ο Κύριλλος και ο Βλαδίμηρος τον διαδέχθηκε στη διεκδίκηση.

Απεβίωσε το 1992 στο Μαϊάμι της Φλόριντα (ΗΠΑ) σε ηλικία 75 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1948 τη Λεονίδα Γεωργίεβνα, κόρη του Γεωργίου Μπαγκρατιόν πρίγκιπα του Μουχράνι και είχε τέκνο:
 Μαρία Βλαδιμήροβνα γενν. 1953, μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και διεκδικήτρια αυτοκράτειρα της Ρωσίας. Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν πρίγκιπα της Πρωσίας.

Βιβλιογραφία
 Massie, Robert K. (1995). The Romanovs The Final Chapter. Jonathan Cape. ISBN 0-224-04192-4.

Αναφορές

Ρώσοι ευγενείς
Βλαδίμηρος Παύλοβιτς του Πάλεϋ

Ο Βλαδίμηρος Παύλοβιτς, ρωσικά Владимир Павлович (28 Δεκεμβρίου 1896 - 18 Ιουλίου 1918) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας του Πάλεϋ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Όλγας, κόρης του Βαλέριαν Κάρνοβιτς. Ήταν ο δεύτερος, μοργανατικός γάμος του πατέρα του. Ο εξάδελφος του Βλαδίμηρου, ο Νικόλαος Β΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας απένειμε στην Όλγα και στους απογόνους της τον τίτλο του πρίγκιπα (πριγκίπισσας) του Πάλεϋ.

Ο πατέρας του φυλακίστηκε και εκτελέστηκε το 1919 από τους Μπολσεβίκους. Ο Βλαδίμηρος ήταν ποιητής. Εξορίστηκε το 1918 στο Αλαπαβέσκ, στα Ουράλια. Εκτελέστηκε βάναυσα σε ένα ορυχείο εκεί μαζί με τα αδέλφια Ιβάν, Κωνσταντίνο και Ιγκόρ, οι οποίοι ήταν δεύτερα εξαδέλφια του.

Παραπομπές σε πηγές
Ιωάννης Κονταράτος

Ο Ιωάννης Κονταράτος ήταν Έλληνας γιατρός και αντιστασιακός. Διετέλεσε δύο φορές δήμαρχος Βόλου, αρχικά (1944 - 1945) ως μέλος του ΕΑΜ και αργότερα (1959 - 1964) ως υποψήφιος της ΕΡΕ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1883 στον Βόλο και ήταν γιος του κουρέα Πέτρου Κονταράτου. Προπολεμικά ήταν υποστηρικτής του κόμματος των Φιλελευθέρων, ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν ένας από τους πολλούς επιφανείς κατοίκους της πόλης που εντάχθηκαν στο ΕΑΜ, διατελώντας επιπλέον εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ. Μετά την απελευθέρωση του Βόλου από τον ΕΛΑΣ, διετέλεσε δήμαρχος από τον Οκτώβριο του 1944 μέχρι τον Ιανουάριο του 1945.

Το 1955 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Βόλου με τη στήριξη του Ελληνικού Συναγερμού, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί καθώς κατετάγη δεύτερος με 6592 ψήφους, πίσω από τον Γεώργιο Καρτάλη που τελικά επικράτησε. Το 1959 ήταν εκ νέου υποψήφιος, καταφέρνοντας να εκλεγεί ως ανεξάρτητος με την υποστήριξη της ΕΡΕ. Διατηρήθηκε στον δημαρχιακό θώκο μέχρι τον Αύγουστο του 1964.

Παραπομπές 

Μέλη του ΕΑΜ
Δήμαρχοι Βόλου
Κωνσταντίνος Βενέτης

Ο Κωνσταντίνος Βενέτης (17 Ιανουαρίου 1904 - 7 Μαρτίου 1985), του Σωτηρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.

Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Ιανουαρίου 1904 ή σύμφωνα με άλλες πηγές το 1905. 

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, με σπουδές στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και στη Σχολή του Πυροβολικού. Ξεκίνησε το 1927 ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού και βαθμιαία προήχθη σε διάφορους βαθμούς. Μετά την αποστρατεία του με τον βαθμό του Συνταγματάρχη , κατήλθε στην πολιτική.
Από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1958 χρημάτισε Νομάρχης Ροδόπης.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καβάλας με την ΕΠΕΚ το 1951 και επανεξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και με την ΕΡΕ το 1958, το 1961, το 1963  και το 1964.. 

Μεταπολιτευτικά ήταν υποψήφιος βουλευτής Καβάλας με την Εθνική Παράταξη.

Πέθανε  σε ηλικία 81 ετών στην Αθήνα το 1985 και κηδεύτηκε στις 8 Μαρτίου από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου. Ήταν παντρεμένος με τη Θεοδώρα Τέρτη και είχαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές 

Βουλευτές Καβάλας
Νομάρχες Ροδόπης
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Σβεν Γκόντουινσον

Ο Σβεν Γκόντουινσον ή Σβέιν (Swegen Godƿinson, περί το 1020 - 1052) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ και της Γκύθα Θόρκελσντατερ, μεγαλύτερος αδελφός του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας. Το 1043 ο Σβεν ανέλαβε τη διοίκηση μιας κομητείας η οποία περιείχε τις περιοχές Γκλόστερσαιρ, Χερεφορντσάιρ, Οξφορντσάιρ, Μπέρκσαϊρ και Σόμερσετ. Την επόμενη χρονιά (1044) υπέγραψε το πρώτο βασιλικό του διάταγμα. Υπήρχαν μερικές αναφορές ότι ο Σβεν ήταν νόθος γιος του Κνούτου αλλά η μητέρα του το αρνήθηκε επίμονα.  Στην αρχή της βασιλείας του έκλεισε ειρήνη με τον Γκρίφφιντ-απ-Λιουέλιν, βασιλιά της Γκουινέντ στη βόρεια Ουαλία, η ειρήνη αυτή επέτρεψε στον βασιλιά της Γκουινέντ να έχει το πάνω χέρι απέναντι στον κύριο αντίπαλο του στην περιοχή της Ουαλίας τον βασιλιά της Ντέχεμπαρθ.  Ο Σβεν εξακολουθούσε να υποστηρίζει τον βασιλιά της Γκουινέντ με περισσότερες συμμαχίες ενώ πραγματοποίησαν μαζί μια επίθεση στην Ντέχεμπαρθ.

Διαδοχικές εξορίες

Στην επιστροφή του από εκστρατεία ο Σβεν απήγαγε την Ίντζιφου την ηγουμένη του Λεομίνστερ με σκοπό να την παντρευτεί και να κερδίσει τον έλεγχο των κτημάτων της. Ο Εδουάρδος ο Εξομολογητής το αρνήθηκε, η Ίντζιφου επέστρεψε στο αβαείο της και ο Σβεν τιμωρήθηκε με εξορία καταφεύγοντας στον Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Μετά τη Φλάνδρα μετέβη στη Δανία στη συνέχεια εξορίστηκε από τη Δανία για άγνωστους λόγους και επέστρεψε στην Αγγλία διεκδικώντας το δουκάτο του το οποίο είχε διανεμηθεί ανάμεσα στον αδελφό του Χάρολντ και στον ξάδελφο του Μπέορν Έστριντσον. Ο Χάρολντ το αρνήθηκε το ίδιο έκανε και ο ξάδελφος του, ο Σβεν συνέλαβε τον Μπέορν και τον δολοφόνησε με αποτέλεσμα να εξοριστεί για δεύτερη φορά. 

Την επόμενη χρονιά (1050) επέστρεψε στην Αγγλία πιθανότατα μετά από διαπραγματεύσεις του πατέρα του με τον βασιλιά, του δόθηκε πίσω και η κομητεία του αλλά και αυτή η παραμονή του στην Αγγλία δεν θα κρατήσει για πολύ. Την επόμενη χρονιά (1051) εξορίστηκαν από την Αγγλία ο πατέρας του Γκόντουιν με όλους τους γιους του λόγω σύγκρουσης με τον βασιλιά, στον Σβεν η τιμωρία ήταν αυστηρότερη λόγω των προηγούμενων παραπτωμάτων του και του απαγορεύτηκε σε οποιαδήποτε περίπτωση η επιστροφή στην Αγγλία. 
Στη συνέχεια μετέβη στην Ιερουσαλήμ προκειμένου να ζητήσει από τον θεό συγχώρεση για τα εγκλήματα του, στον δρόμο της επιστροφής του δολοφονηθηκε αλλά οι πηγές διαφέρουν σχετικά με τον δολοφόνο. 
Ο Σβεν είχε έναν γιο τον Χάακον ο οποίος ήταν όμηρος στη Νορμανδία και επέστρεψε με πρωτοβουλία του θείου του Χάρολντ (1064) αλλά τίποτα περισσότερο δεν είναι γνωστό για τον ίδιο.  Η εξορία και ο θάνατος του Σβεν άφησαν τον αδελφό του Χάρολντ μοναδικό μνηστήρα για τον θρόνο της Αγγλίας από τον Οίκο του Γκόντουιν.

Παραπομπές

Πηγές

Ann Williams, Swein, Oxford Online Dictionary of National Biography
Barlow, Frank, Edward the Confessor p. 74 and Barlow ed., 'Vita Ædwardi'
DeVries, Kelly (1999). The Norwegian Invasion of England in 1066. Boydell Press.
Αγγλοσαξωνικό χρονικό

Οίκος του Γκόντουιν
Χριστιανός της Δανίας (1675-1695)

Ο Χριστιανός, δανικά Cristian (25 Μαρτίου 1675 - 27 Ιουνίου 1695) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄.

Το 1687 ήταν υποψήφιος του Πολωνικού θρόνου. Το 1689 ήταν υπεύθυνος των εορτασμών των γενεθλίων του πατέρα του και έφερε την πρώτη μάλλον όπερα στη Δανία για το σκοπό αυτό. Δυστυχώς το εγχείρημα έληξε άδοξα με την πυρκαγιά στο ανάκτορο Αμαλίενμπορκ το 1689.  Ήταν δυνατός και ζωηρός νέος και έκανε το πρώτο μεγάλο ταξίδι του στην Ιταλία το 1695. Λίγο μετά όμως ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στην Ουλμ το ίδιο έτος σε ηλικία 20 ετών. Η σορός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στο Ρόσκιλντε.

Πηγές
 Yaroslav Marek, Genealogy: House of Oldenburg

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Πρίγκιπες της Δανίας
Γουλιέλμος της Δανίας

Ο Γουλιέλμος, δανικά Vilhelm (21 Φεβρουαρίου 1687 - 23 Νοεμβρίου 1705) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.

Γεννήθηκε στη Κοπεγχάγη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας.

Απεβίωσε το 1705 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 18 ετών, άγαμος.

Παραπομπές

Πηγές
 Miroslav Marek, Genealogy: House of Oldenburg

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Πρίγκιπες της Δανίας
Χριστιανός Γκίλντενλεβε

Ο Χριστιανός Γκίλντενλεβε, δανικά Christian Gyldenløve (28 Φεβρουαρίου 1674 - 16 Ιουλίου 1703) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Σάμσε.

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της ερωμένης του Σοφίας Αμαλίας Μοτ.

Στη Σοφία Αμαλία και τους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας/κόμη του Ντένεσκιελντ-Σάμσε. Ο Χριστιανός γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη· υπηρέτησε στον στρατό της Δανίας και άλλων χωρών με διάκριση. Έγινε Γενικός Διευθυντής Ταχυδρομείων.

Απεβίωσε το 1703 στο Όντενσε στη νήσο Φιονία σε ηλικία 71 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1696 την εξαδέλφη του Καρλόττα Αμαλία, κόρη του Ούλρικ Φρειδερίκου Γκίλντενλεβε και είχε τέκνα:
 Χριστιανή Καρλόττα 1698-1699
 Φρειδερίκη Λουίζα 1699-1744, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Αύγουστο Α΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ

Το 1699 απεβίωσε η Καρλόττα Αμαλία και ο Χριστιανός έκανε το 1701 δεύτερο γάμο με τη Δωροθέα Κραγκ και είχε τέκνα:
 Χριστιανός 1702-1728
 Φρειδερίκος 1703-1770, κόμης του Ντένεσκιελντ-Σάμσε

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 https://web.archive.org/web/20120808042040/http://www.denstoredanske.dk/Samfund%2C_jura_og_politik/Diverse_historie/Nordiske_sl%C3%A6gter/Danneskiold Danneskiold] at Den Store Dansk Encyklopædi

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός Ε΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Χριστιανός Ε΄, δανικά Christian V (π. 1342 - μετά τις 6 Απριλίου 1399) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1368-1398).

Βιογραφία
Γεννήθηκε πριν το 1347 και ήταν ο τρίτος γιος του Κορράδου Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Ίνγκεμποργκ τoz Σάουμμπουργκ, κόρης του Γεράρδου Δ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν.

Το 1368 απεβίωσε ο πατέρας του και ο δευτερότοκος αδελφός του Γκέρχαρντ. Τον Κορράδο Α΄ διαδέχθηκαν από κοινού ο πρωτότοκος Κορράδος Β΄ και ο Χριστιανός Ε΄. Το 1386 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μαυρίκιος Β΄, με τον οποίο συγκυβέρνησε.

Απεβίωσε το 1399 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ντίτριχ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή του Χόλσταϊν και είχε τέκνο:
 Ντίτριχ π. 1398-1440, κόμης του Όλντενμπουργκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Christian V of Oldenburg

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Αντώνιος Λιβιεράτος

Ο Αντώνιος Λιβιεράτος (1896 - 21 Φεβρουαρίου 1989) του Ανδρέα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός αλλά και συνεργάτης των Ναζί κατά τη Γερμανική Κατοχή της Ελλάδας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1896 και σπούδασε νομικά.

Στις εκλογές του 1933 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την Ηνωμένη Αντιπολίτευση και επανεξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935 και Αθηνών το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση.

Στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη ανέλαβε υφυπουργός Συγκοινωνίας από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1935. Έγινε  υπουργός Δικαιοσύνης (από το 1941 έως το 1942) και προσωρινά Αγορανομίας και επίσης προσωρινά Εργασίας (το 1941) στην κυβέρνηση Τσολάκογλου.

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 22 Φεβρουαρίου 1989. Από το γάμο του απέκτησε παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αθηνών
Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Έλληνες υπουργοί Αγορανομίας
Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Λ
Ότο φον Μίλερ

Ο Ότο φον Μίλερ (γερμανικά: Otto von Müller), (17 Οκτωβρίου 1875 – 2 Απριλίου 1976), ήταν Γερμανός, στρατιωτικός και πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στην Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τέταρτο γύρο. Στο διπλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο με συμπαίκτη τον Χάινριχ Σόμπουργκ.

Πρωταθλητής Γερμανίας το 1912 στο απλό και το 1908 και το 1910 στο διπλό με συμπαίκτη τον Σόμπουργκ. Ήταν αξιωματικός του στρατού και πολέμησε στον Α΄παγκόσμο πόλεμο.

Παραπομπές 

Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Γερμανοί στρατιωτικοί
Έγκιλμαρ Β΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Έγκιλμαρ Β΄, γερμ. Egilmar II από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1108-1142).

Βιογραφία
Ήταν o μόνος γιος του Έγκιλμαρ Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Ρίχεντσα του Ντίτμαρσεν, κόρης του Ντέντο του Γκόσεκ.

Έγινε κόμης του Όλντενμπουργκ το διάστημα 1108-1142.

Μετά τον θάνατό του (μεταξύ 1142 και 1153) τον διαδέχτηκε ο γιος του Χριστιανός Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1102 την Άιλικα του Βερλ-Ρίτμπεργκ, κόρη του Ερρίκου, κόμη του Ρίτμπεργκ και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Α΄ του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν 1122-1167
 Χριστιανός Α΄ 1123-1167
 Βεατρίκη του Όλντενμπουργκ 1124-πριν το 1184
 Άιλικα του Όλντενμπουργκ π. 1126-1189, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄, κόμη του Τέκλενμπουργκ
 Όθων του Όλντενμπουργκ 1130-1184

Παραπομπές

Πηγές
 Μiroslav Marek: European Genealogy, House of Oldenburg

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός Α΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Χριστιανός Α΄, γερμ. Christian I (απεβ. 1167) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1143-1167).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Έλιμαρ Β΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Άιλικα του Βερλ-Ρίτμπεργκ, κόρης του Ερρίκου, κόμη του Ρίτμπεργκ.

Το 1143 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Ο πρώτος αδελφός του Ερρίκος Α΄ έγινε κόμης του Βιλντεσχάουζεν και ο δεύτερος αδελφός του Όθων ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Απεβίωσε το 1167 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μαυρίκιος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κουνιγούνδη και είχε τέκνα:
 Μαυρίκιος Α΄ 1145-1209 ή 1211, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Χριστιανός προ 1167-1192

Παραπομπές

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Μαυρίκιος Α΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Μαυρίκιος Α΄, γερμ. Moritz I (π. 1145 – π. 1211) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1169-1211).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ κόμη του Όλντενμπουργκ και της Κουνιγούνδης του Λόκουμ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε π. το 1211 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, Χριστιανός Β΄ και Όθων Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλώμη, κόρη του Όθωνα Β΄ του Βίκρατ και είχε τέκνα:
 Χριστιανός Β΄ απεβ. 1233, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Όθων Α΄ π. 1175-1251, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Χέντβιχ απεβ. π. 1228
 Κουνιγούνδη απεβ. 1290
 Όντα
 Σαλώμη απεβ. 1267

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
www.genealogie-mittelalter.de

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός Β΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Χριστιανός Β΄, γερμ. Christian II (απεβ. 1233) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Μαυρίκιου Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Σαλώμης, κόρης του Όθωνα Β΄, κόμη του Βίκρατ.

Το 1211 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε από κοινού με τον αδελφό του Όθωνα Α΄. Κυβέρνησαν αρμονικά και κατάφεραν σημαντικά να επεκτείνουν τα δικαιώματα και το έδαφος του Όλντενμπουργκ στη Φριζία.

Κατόρθωσε να σταματήσει την εξουσία του αρχιεπισκόπου της Βρέμης επί του Όλντενμπουργκ· ως αντάλλαγμα βοήθησε τους κατοίκους της Βρέμης εναντίον των εξεγερθέντων αγροτών στο Στέντινγκεν. Πολέμησε σε διαμάχες: εναντίον των φεουδαλικών επικυριάρχων του, εναντίον των εξαδέλφων του και εναντίον της κομητείας του Χόια.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Άρνολντ, κόμη του Άλτενα-Ίζενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Όθων απεβ. π. 1280, ηγούμενος στο αββαείο της Βρέμης
 Ιωάννης Α΄ π. 1204-π. 1270, κόμης του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ

Αναφορές σε Πηγές
 Hans Friedl, Wolfgang Günther, Hilke Günther-Arndt, Heinrich Schmidt (eds.): Biographisches Handbuch zur Geschichte des Landes Oldenburg, Oldenburg, 1992, ISBN 3-89442-135-5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 genealogie-mittelalter.de

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Ιωάννης Α΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Ιωάννης Α΄, γερμανικά Johann I (π. 1204 - π. 1270) από τον Οίκο του Όλντνεμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1233-1270).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Χριστιανού Β΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Αγνής, κόρης του Άρνολντ, κόμη του Άλτεναμ-Ίζενμπουργκ.

O Χριστιανός Β΄ κυβερνούσε από κοινού με τον αδελφό του Όθωνα Α΄. To 1233 απεβίωσε ο Χριστιανός Β΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Α΄. Αυτός κυβέρνησε μαζί με τον θείο του ως το 1251, οπότε απεβίωσε ο Όθων Α΄ και ο Ιωάννης Α΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης. 

Το 1244 μαζί με τον θείο του ίδρυσε την Κιστερκιανή μονή Ρόζενταλ στο Μένσλαγκε. Η μονή το 1251 μετακινήθηκε στο δάσος Μπέρστελερ, που ανήκε στον Ιωάννη Α΄.

Τα έτη 1258-59 συμμετείχε στην Έριδα του επισκόπου της Βρέμης και έλαβε το μέρος του εξαδέλφου του Χίλντεμπολτ του Βούνστορφ εναντίον των Ρύστρινγκεν, Έστρινγκεν και Στέντινγκεν. Όταν η έριδα έληξε, κράτησε τα εδάφη που είχε κατακτήσει. Έπειτα από μια διένεξη με την πόλη της Βρέμης έπρεπε να παραχωρήσει το κάστρο της Βέρνης. Για αντιστάθμισμα έκτισε με τον θείο του το κάστρο του Ντέλμενχορστ, πράξη που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Στέντινγκεν.

Όπως και οι προκάτοχοί του, είχε διαφωνίες με τους συγγενείς του, τους κόμητες του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν. Τελικά η κομητεία τους διαιρέθηκε μεταξύ των επισκόπων του Μύνστερ και της Βρέμης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η κομητεία του να περικλείεται σχεδόν ολοκληρωτικά από τις δύο αυτές περιοχές, κάτι που οδήγησε σε διαφωνίες τους επόμενους αιώνες με τους δύο επισκόπους.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ριχέτσα, κόρη του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόια και είχε τέκνα:
 Χάιλβιγκ, παντρεύτηκε τον Έκμπερτ, κόμη του Μπέντχαϊμ-Τέκλενμπουργκ
 Χριστιανός Γ΄ π. 1250-1285, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Μαυρίκιος απεβ. 1319, ιερέας στο Βιλντεσχάουζεν
 Όθων Β΄ απεβ. 1304

Παραπομπές

Αναφορά σε πηγές
 Hans Friedl, Wolfgang Günther, Hilke Günther-Arndt, and Heinrich Schmidt (eds.): Biographisches Handbuch zur Geschichte des Landes Oldenburg, Oldenburg, 1992, ISBN 3-89442-135-5

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός Γ΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Χριστιανός Γ΄, γερμ. Christian III (πριν το 1269 - 1285) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1270-1285).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Ρίχτσα, κόρης του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόια.

Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1269 στο Όλντενμπουργκ ως θεία χάριτι κόμης στο Άλντενμπορχ. Από το 1272 ο αδελφός του Όθων Β΄ εμφανίζεται ως συγκυβερνήτης.

Κατά τα πρώτα έτη της ηγεμονίας του εξεγέρθηκαν οι υπουργοί (ministeriales) υπό τον Ροβέρτο, ιππότη του Βέστερχολτ. Οι στασιαστές κατάφεραν να εισβάλουν στην πόλη του Όλντενμπουργκ. Ο Χριστιανός Γ΄, που ακόμη υπερασπιζόταν το κάστρο, έβαλε φωτιά στην πόλη. Οι επιτιθέμενοι έμειναν χωρίς τροφή και καταφύγιο κι έτσι αποχώρησαν. Τους καταδίωξε και τους νίκησε στη μάχη του βάλτου Τούνγκελερ, όπου αιχμαλώτισε τον Ροβέρτο και άλλους ευγενείς στασιαστές. Το χρονικό του Ραστέντε περιγράφει τη νίκη με λεπτομέρειες.

Σε πηγές της εποχής του περιγράφεται ως ειρηνόφιλος: "οι αγρότες έζησαν σε ειρήνη και πλήρη ησυχία" και φιλικός με την Εκκλησία. Ήταν ευσεβής και ήξερε πώς να απολαμβάνει τη ζωή: "αγαπούσε το καλό κρασί". Απεβίωσε το 1285 στο Όλντενμπουργκ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την 3η εξαδέλφη του πατέρα του Χέντβιχ, κόρη του Ερρίκου Δ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν και έπειτα τη Γιούτα του Μπέντχαϊμ και είχε τέκνα:
 (από τον πρώτο του γάμο) Ιωάννης Β΄ απεβ. 1315, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Χριστιανός
 Όθων Α΄, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης

Πηγές
 Hans Friedl, Wolfgang Günther, Hilke Günther-Arndt, and Heinrich Schmidt (eds.): Biographisches Handbuch zur Geschichte des Landes Oldenburg, Oldenburg 1992, ISBN 3-89442-135-5
 Hermann Lübbing: Die Rasteder Chronik 1059-1477, Oldenburg, 1976, ISBN 3-87358-087-X

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Ιωάννης Β΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Ιωάννης Β΄, γερμ. Johann II (απεβ. π. 1314 ή 1316) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1275-1301/5).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Χέντβιχ, κόρης του Ερρίκου Δ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν.

Διαδέχθηκε το 1275 τον πατέρα του ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε π. το 1314/1316 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Χριστιανός Δ΄ (απεβ. 1334), Ιωάννης Γ΄ (απεβ. 1344) και Κορράδος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και έπειτα τη Χέντβιχ, κόμισσα του Ντίπχολτς. Είχε τέκνα:
 Χριστιανός Δ΄ απεβ. 1334, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Ιωάννης Γ΄ απεβ. 1344, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Κορράδος Α΄  απεβ. 1367, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Μαυρίκιος απεβ. 1368 σε μάχη, κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού της Βρέμης, διοικητής της επισκοπής της Βρέμης, βοηθός επίσκοπος της Βρέμης και αρχιεπίσκοπος (εκλεγμένος, αλλά όχι επικυρωμένος από τον Πάπα) της Βρέμης.
 Γκίζελα, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Γ΄, κόμη της Χόια

Παραπομπές

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Κορράδος Α΄ του Όλντενμπουργκ

Ο Κορράδος Α΄, γερμ. Konrad I (απεβ. 1367) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Β΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Χέντβιχ, κόμισσας του Ντίπχολτς. 

Το 1324 διαδέχθηκε τα μεγαλύτερα αδέλφια του Ιωάννη Γ΄ και Χριστιανό Δ΄ ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε το 1367 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Κορράδος Β΄, Χριστιανός Ε΄ και ο ανιψιός του Ιωάννης Δ΄ (γιος του Ιωάννη Γ΄).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ, κόρη του Γεράρδου Δ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν και είχε τέκνα:
 Κορράδος Β΄, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Γεράρδος απεβ. 1368 στην κατάκτηση του Ρύστρινγκεν
 Αγνή, παντρεύτηκε τον Λούντβιχ, κόμη του Βίνστορφ
 Χριστιανός Ε΄ π. 1342-μετά το 1399

Αναφορές σε πηγές

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Ντίτριχ του Όλντενμπουργκ

Ο Ντίτριχ, γερμ. Dietrich, (π. 1398 - 14 Φεβρουαρίου 1440) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Όλντενμπουργκ (1403-1440).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Ε΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Αγνής του Χόλσταϊν.

Ο πατέρας του κυβερνούσε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Κορράδο Β΄ και μετά με τον διάδοχό του Μαυρίκιο Β΄, γιο του Κορράδου Β΄. Έτσι όταν ο Ντίτριχ διαδέχθηκε τον πατέρα του, κυβερνούσε με τον Μαυρίκιο Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1420. Στη συνέχεια ο Ντίτριχ κυβερνούσε μόνος.

Ήταν εγγονός της Ίνγκεμποργκ του Σάουμμπουργκ, εγγονής της Ίνγκεμποργκ των Μπγιέλμπο. Η τελευταία ήταν κόρη και κληρονόμος του Βάλντεμαρ της Σουηδίας και εγγονή του Ερρίκου Δ΄ της Δανίας.

Ο Ντίτριχ απεβίωσε το 1440 σε ηλικία 42 ετών. Ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανός Α΄ έγινε το 1448 βασιλιάς της Δανίας και παραχώρησε τις κομητείες του Όλντενμπουργκ και του Ντέλμενχορστ στα μικρότερα αδέλφια του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ και Μαυρίκιο Ε΄ αντίστοιχα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την 4η εξαδέλφη του Αδελαΐδα, κόρη και διάδοχο του Όθωνα Δ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ για να ενωθούν οι δύο περιοχές. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Η Αδελαΐδα απεβίωσε μάλλον το 1404 και ο Ντίτριχ το 1423 έκανε δεύτερο γάμο με τη Χάιλβιγκ του Χόλσταϊν, κόρη του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Είχε τέκνα:
 Χριστιανός Α΄ 1426-1481, κόμης του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ, αργότερα βασιλιάς της Δανίας και δούκας του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν
 Μαυρίκιος Ε΄ 1428-1464, κόμης του Ντέλμενχορστ
 Γκέρχαρντ ΣΤ΄ 1430-1500, κόμης του Όλντενμπουργκ
 Αδελαΐδα 1425-1475, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερνέστο Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν και έπειτα τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη του Μάνσφελντ

Πηγές
Miroslav Marek, European Genealogy: House of Oldenburg

Παραπομπές

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Σάρον Τέιτ

Η Σάρον Τέιτ Πολάνσκι (Sharon Marie Tate Polanski, 24 Ιανουαρίου 1943 - 9 Αυγούστου 1969) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, έπαιξε μικρούς τηλεοπτικούς ρόλους προτού εμφανιστεί σε ταινίες ενώ εμφανιζόταν τακτικά σε περιοδικά μόδας ως μοντέλο ή κορίτσι του εξωφύλλου. Αφού έλαβε θετικές κριτικές για τις κωμικές και δραματικές ερμηνείες της, η Τέιτ χαιρετίστηκε ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες νεοφερμένες του Χόλυγουντ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Σάρον Τέιτ γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1943, στο Ντάλας του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κόρη στρατιωτικού, αναγκαζόταν να μετακομίζει συχνά στην παιδική της ηλικία, λόγω των μεταθέσεων του πατέρα της. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1966 με την αποκρυφιστικού θέματος ταινία Τα 13 μάτια του Σατανά (Eye of the Devil). Η πιο γνωστή ερμηνεία της ήταν ως Τζένιφερ Νορθ στην καλτ ταινία Η κοιλάδα με τις κούκλες (Valley of the Dolls, 1967), κερδίζοντας μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Η τελευταία ολοκληρωμένη ταινία της Τέιτ, Δώδεκα Συν Ένα (12+1), προβλήθηκε το 1969 μετά το θάνατό της. Έπαιξε, επίσης, και στη Νύχτα των βρυκολάκων (The Fearless Vampire Killers) του Ρόμαν Πολάνσκι, τον οποίο παντρεύτηκε το 1968. 

Στις 9 Αυγούστου του 1969, η Τέιτ και τέσσερις άλλοι δολοφονήθηκαν από μέλη της οικογένειας Μάνσον στο σπίτι που μοιραζόταν με τον Πολάνσκι. Τη στιγμή του θανάτου της, ήταν οκτώμιση μηνών έγκυος στο γιο του ζεύγους. Μία δεκαετία μετά τη δολοφονία της Τέιτ, η μητέρα της ηθοποιού, Ντόρις Τέιτ, εξαιτίας της αυξανόμενης γοητείας των δολοφόνων στο κοινό και του ενδεχομένου να τους δοθεί χάρη, οργάνωσε δημόσια εκστρατεία που οδήγησε σε τροποποιήσεις του ποινικού νόμου της Καλιφόρνιας. Η μητέρα της Τέιτ δήλωσε ότι ο νόμος «θα βοηθήσει να μετατρέψει την κληρονομιά της Σάρον από θύμα δολοφονίας σε σύμβολο των δικαιωμάτων των θυμάτων». Το 2014 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο από την αδελφή της Σάρον Τέιτ, Ντέμπρα Τέιτ, με τίτλο Sharon Tate: Recollection

Παραπομπές 

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ικονίου Ιάκωβος

Ο μητροπολίτης Ικονίου Ιάκωβος (κατά κόσμον Ελευθέριος Στεφανίδης, Κωνσταντινούπολη, 13 Σεπτεμβρίου 1916 - Αθήνα, 16 Απριλίου 1965) ήταν Έλληνας ιεράρχης και εκπαιδευτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1916 στη συνοικία Βλάγκα της Κωνσταντινούπολης και ήταν ένα από τα έξι παιδιά οικογένειας Καραμανλήδων από το Νεβσεχίρ της Καππαδοκίας. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα, ενώ έχασε και τρία από τα αδέλφια του. Χάρη στη βοήθεια του συγγένη και προστάτη του επισκόπου Δέρκων Ιάκωβου Παπαπαϊσίου, φοίτησε στην Αστική Σχολή της Αγίας Τρίαδος του Πέραν, στο ημιγυμνάσιο της Ζωγραφείου, στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, καθώς και για ένα χρονικό διάστημα στην ιταλική σχολή της Κωνσταντινούπολης. Αποφοίτησε από τη σχολή της Χάλκης το 1938 και το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας το όνομα Ιάκωβος, προς τιμήν του επισκόπου Δέρκων.

Αρχικά υπηρέτησε στη μητρόπολη Χαλκηδόνας, ενώ το 1943 διορίστηκε υπογραμματέας της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1947 τοποθετήθηκε στη θέση του αρχιγραμματέα της Ι.Σ. και ακολούθως χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης, ενώ αργότερα ήταν πρωτοσύγκελλος. Παράλληλα δίδαξε επί σειρά ετών σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης (όπως π.χ. στη Μεγάλη του Γένους Σχολή).

Το 1950 εξελέγη μητροπολίτης Ικονίου, διαδεχόμενος τον Προκόπιο Λαζαρίδη που είχε αποβιώσει από το 1923. Το 1951 ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής της Χάλκης, θέση την οποία διατηρήθηκε μέχρι το 1955 όταν και παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Παρά την παραίτησή του, ο Ιάκωβος συνέχισε να ανήκει στο εκπαιδευτικό προσωπικό της σχολής, ενώ συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητες του Πατριαρχείου (σύνοδοι, αποστολές στο εξωτερικό κλπ).

Λόγω της επιδείνωσης της υγείας του μετέβη τον Απρίλιο του 1965 στην Αθήνα και νοσηλεύτηκε στο Ιπποκράτειο, όπου απεβίωσε στις 16 Απριλίου. Η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Με μέριμνα του Ηγουμένου τότε της Πατριαρχικής Μονής Βλατάδων Θεσσαλονίκης Στυλιανού Χαρκιανάκη (μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας), μεταφέρθηκαν τα οστά του από το A' Κοιμητήριο των Αθηνών στον χώρο του Κοιμητηρίου της Μονής Βλατάδων στη Θεσσαλονίκη όπου ετάφησαν.

Τα λείψανά του επέστρεψαν, στις 19 Νοεμβρίου 2013, στην Κωνσταντινούπολη και ενταφιάστηκαν στο Κοιμητήριο του Μπαλουκλί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μητροπολίτης Ἰκονίου Ἰάκωβος Στεφανίδης. Σχολάρχης (1951-1955) (Ιερά Θεολογική Σχολή Χάλκης)

Μητροπολίτες Ικονίου
Έλληνες ιεράρχες
Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Καππαδόκες Έλληνες
Επίσκοποι Ικονίου
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Γεώργιος Τσακανίκας

Ο Γεώργιος Τσακανίκας (1880 - Δεκέμβριος 1949) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αιτωλοακαρνανία.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας τον Μάρτιο του 1912 και τον Μάιο του 1915 και Τριχωνίας το 1923. Επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας (πλην Βάλτου) στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων.

Πέθανε σε ηλικία 69 ετών. Κηδεύτηκε στο Αγρίνιο τον Δεκέμβριο του 1949.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές Τριχωνίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Καταλανικές εκλογές (2017)

Οι περιφερειακές εκλογές των Καταλανών του 2017 πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017 για να εκλέξουν το 12ο Κοινοβούλιο της Αυτόνομης Κοινότητας της Καταλονίας. Οι εκλογές έγιναν και για τις 135 έδρες του Κοινοβουλίου. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν από τον ισπανό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι μετά την επίκληση του άρθρου 155 του ισπανικού Συντάγματος του 1978 και την μονομερή κήρυξη ανεξαρτησίας της Καταλονίας.

Αποτελέσματα
Σιουδαδάνος, 1,102,099 ψήφοι, 25.37%
Μαζί για την Καταλονία, 940,602 ψήφοι, 21.65%
Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλονίας-Καταλονία Ναι
Κόμμα των Σοσιαλιστών της Καταλονίας, 602,969 ψήφοι, 13.88%	
Καταλονία από κοινού, 323,695 ψήφοι 7.45%
Δημοφιλή υποψήφια ενότητα - συστατική κλήση, 193,352 ψήφοι, 4.45%
Λαϊκό Κόμμα της Καταλονίας, 184,108 ψήφοι, 4.24%
Λοιπά κόμματα, 49,197 ψήφοι 1.13%

Σύνολο: 4,344,818 ψήφοι, 100,00%
Ισχύουσες ψήφοι: 4,344,818 ψήφοι, 99,63 %
Μη έγκυρες ψήφοι: 16.027 ψήφοι, 0.37%
Αποχή: 18.06%
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι: 5,553,983

Θέσεις

Ιστορία της Καταλονίας
Εκλογές στην Ισπανία
Φυλακές Κορυδαλλού

Οι φυλακές Κορυδαλλού είναι ένα από τα κύρια συμπλέγματα φυλακών της Ελλάδας, όπου φιλοξενούνται τόσο άνδρες όσο και γυναίκες με μέγιστη ασφάλεια. Βρίσκεται στον Κορυδαλλό, στην Αττική.

Οι πιο διάσημοι κρατούμενοι είναι τα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη από το 2002. Η φυλακή του Κορυδαλλού χρησιμοποιήθηκε επίσης ως τόπος φυλάκισης των μελών της Χούντας από το 1975. Ο Νικόλαος Ντερτιλής ήταν το τελευταίο μέλος της φυλακής στη χούντα, που πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2013 σε ηλικία 94 ετών.

Τον Νοέμβριο του 1995 σημειώθηκε μια τεράστια ταραχή, όπου οι κρατούμενοι πήραν τον έλεγχο της φυλακής για αρκετές ημέρες σε μια «μάχη» με τους φυλακισμένους και την αστυνομία.

Η φυλακή Κορυδαλλού ήλθε στο προσκήνιο όταν ο κρατούμενος Βασίλης Παλαιοκώστας δραπέτευσε με ένα μισθωμένο ελικόπτερο δύο φορές (4 Ιουνίου 2006 και 22 Φεβρουαρίου 2009).

Ακόμη, η φυλακή απασχόλησε την επικαιρότητα όταν ο Andrew Symeou, βρετανός υπήκοος, κρατήθηκε προφυλακισμένος το 2010. Ο Symeou κατηγορήθηκε ψευδώς για δολοφονία και εκδόθηκε στην Ελλάδα σε ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Συνθήκες κράτησης 
Η Διεθνής Αμνηστία και άλλα όργανα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων, έχουν επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία τους για τη φυλακή σε ό,τι αφορά τον υπερπληθυσμό και την απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων.

Το 2007 μια ειδική επιτροπή αποτελούμενη από ιατρούς του Τμήματος Επιθεωρήσεων Υγείας του Νομού Αττικής και του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, ανέφερε ότι το νοσοκομείο και η ψυχική κλινική της φυλακής λειτουργούν χωρίς καν ελάχιστες συνθήκες υγιεινής, με τη γήρανση των υποδομών και τις μεγάλες ελλείψεις στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο έχει δεσμευθεί να βελτιώσει τις συνθήκες.

Από τον Μάιο του 2008 το τμήμα φυλακισμένων γυναικών μεταφέρθηκε στο σύμπλεγμα των φυλακών της Θήβας, μετά από πολλά χρόνια διαμαρτυριών και καταγγελιών προς την κυβέρνηση από τον Δήμο και τους κατοίκους του Κορυδαλλού. Σήμερα, μόνο ένα από τα τρία τμήματα φυλακών γυναικών φιλοξενεί υπόδικες γυναίκες. Παρόλο που από το 2010 είχε ξεκινήσει έργο κατεδάφισης δύο εκ των τριών πτερύγων των γυναικείων φυλακών, η κατεδάφιση τους ολοκληρώθηκε 7 χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2017. Έτσι απελευθερώθηκαν 10 στρέμματα (40.000 τ.μ.) τα οποία παραχωρήθηκαν στον Δήμο Κορυδαλλού, ώστε να δημιουργηθεί κοινόχρηστος χώρος αναψυχής. Πρόκειται για ένα έργο με προϋπολογισμό 5 εκατ. ευρώ που χρηματοδοτήθηκε από την Περιφέρεια Αττικής.

Παραπομπές

Κορυδαλλου
Κτίρια και κατασκευές στην Αττική
2001 (αριθμός)

Το 2001 (δύο χιλιάδες ένα) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2000 και πριν το 2002.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί τον 401o αριθμό Χαρσάντ (ο αριθμός διαιρείται με το σύνολο των ψηφίων του). Ο προηγούμενος αριθμός Χαρσάντ είναι ο 2000, και ο επόμενος ο 2004.
 τα πρώτα 3 ψηφία του τετραγώνου του είναι ίδια με τα επόμενα 3 ψηφία (20012 = 4004001)
 αποτελεί γινόμενο τριών διακριτών πρώτων αριθμών (3 × 23 × 29) όπως κατά την παραγοντοποίηση του, οι οποίοι είναι διακριτοί από τους πρώτους αριθμούς των οποίων το γινόμενο ισούται με το 1001

Άλλα
 Το έτος 2001 ή 2001 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2001 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2001 - primes.utm.edu

2001
2002 (αριθμός)

Το 2002 (δύο χιλιάδες δύο) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2001 και πριν το 2003.

Ιδιότητες
 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 είναι παλινδρομικός αριθμός καθώς προκύπτει ο ίδιος αριθμός όταν αντιστραφούν τα ψηφία του, ενώ και το τετράγωνο του αποτελεί παλινδρομικό αριθμό (20022 = 4008004)
 στην συνδυαστική, αποτελεί το σύνολο των τρόπων που μπορούν να επιλεχθούν 5 αποτελέσματα από 14 πιθανότητες (14C5)
 εκφράζεται ως το άθροισμα 14 διαδοχικών πρώτων αριθμών από το 107 έως το 179

Άλλα
 Το έτος 2002 ή 2002 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2002 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2002 - primes.utm.edu

2002
2003 (αριθμός)

Το 2003 (δύο χιλιάδες τρία) είναι φυσικός αριθμός μετά το 2002 και πριν το 2004.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 αποτελεί τον 303o πρώτο αριθμό και είναι πρώτος αριθμός Σοφί Ζερμαίν. Ο προηγούμενος πρώτος αριθμός είναι ο 1999, και ο επόμενος ο 2011.
 αποτελεί τον 299o ευτυχή αριθμό. Ο προηγούμενος ευτυχής αριθμός είναι ο 1995, και ο επόμενος ο 2008.
 είναι αριθμός Λούκας με n=8
 η δεκαδική μορφή του αριθμού αποτελεί έγκυρη τιμή στο τετραδικό σύστημα (ως 20034) και πρώτο αριθμό (131)

Άλλα
 Το έτος 2003 ή 2003 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2003 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2003 - primes.utm.edu

2003
2003
2004 (αριθμός)

Το 2004 (δύο χιλιάδες τέσσερα) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2003 και πριν το 2005.

Ιδιότητες
 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί τον 402o αριθμό Χαρσάντ (ο αριθμός διαιρείται με το σύνολο των ψηφίων του). Ο προηγούμενος αριθμός Χαρσάντ είναι ο 2001, και ο επόμενος ο 2007.
 τα τελευταία 3 ψηφία του τετραγώνου αποτελούν επανάληψη των 3 ψηφίων που προηγούνται (20042 = 4016016)
 ο ανεστραμμένος αριθμός που προκύπτει από το 22004 αποτελεί πρώτο αριθμό

Άλλα
 Το έτος 2004 ή 2004 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2004 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2004 - primes.utm.edu

2004
2005 (αριθμός)

Το 2005 (δύο χιλιάδες πέντε) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2004 και πριν το 2006.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί την τέταρτη μικρότερη δυνατή τιμή θετικού ακεραίου για το πολυώνυμο 
 αποτελεί την τιμή της υποτείνουσας στις πρωτεύουσες πυθαγόρειες τριάδες (1037, 1716, 2005) και (1357, 1476, 2005) κατά το πυθαγόρειο θεώρημα α2 + β2 = γ2
 αποτελεί το σύνολο των διαμεριζόμενων πολυέδρων με συμμετρία τύπου Α για n = 9

Άλλα
 Το έτος 2005 ή 2005 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2005 - Online Encyclopedia of Integer Sequences

2005
2006 (αριθμός)

Το 2006 (δύο χιλιάδες έξι) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2005 και πριν το 2007.

Ιδιότητες
 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί σφηνικό αριθμό καθώς εκφράζεται ως το γινόμενο 3 διακριτών πρώτων αριθμών (2 * 17 * 59), ενώ διαθέτει τους ίδιους πρώτους αριθμούς και ως διαιρέτες
 μπορεί να εκφραστεί ως το άθροισμα 2 πρώτων αριθμών χωρίς ο ίδιος ο αριθμός να είναι τετράγωνο
 είναι ελλιπής αριθμός καθώς το σύνολο των διαιρετών του (1 + 2 + 17 + 34 + 59 + 118 + 1003 = 1234) είναι μικρότερο από τον ίδιο τον αριθμό

Άλλα
 Το έτος 2006 ή 2006 π.Χ 2008.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2006 - Online Encyclopedia of Integer Sequences

2006
2007 (αριθμός)

Το 2007 (δύο χιλιάδες επτά) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2006 και πριν το 2008.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί τον 403o αριθμό Χαρσάντ (ο αριθμός διαιρείται με το σύνολο των ψηφίων του). Ο προηγούμενος αριθμός Χαρσάντ είναι ο 2004, και ο επόμενος ο 2010.
 αποτελεί διαιρέτη του γινομένου 22007 × 2007!
 το άθροισμα των ψηφίων του στο δεκαδικό σύστημα (210+010+010+710 = 910) ισούται με το άθροισμα των ψηφίων του στο δυαδικό σύστημα (12+12+12+12+12+02+12+02+12+12+12=10012)

Άλλα
 Το έτος 2007 ή 2007 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2007 - Online Encyclopedia of Integer Sequences

2007
2008 (αριθμός)

Το 2008 (δύο χιλιάδες οκτώ) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2007 και πριν το 2009.

Ιδιότητες
 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί τον 300o ευτυχή αριθμό. Ο προηγούμενος ευτυχής αριθμός είναι ο 2003, και ο επόμενος ο 2019.
 αποτελεί αριθμό τύπου σταθεράς Καπρεκάρ στο τριαδικό σύστημα (22021013)
 εκφράζεται ως το άθροισμα τριών κύβων με 2 τρόπους (4^3 + 6^3 + 12^3 και 2^3 + 10^3 + 10^3)

Άλλα
 Το έτος 2008 ή 2008 π.Χ.
 Κατά το έτος αυτό υπήρχαν 5 Παρασκευές κατά τον μήνα Φεβρουάριο
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2008 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2008 - primes.utm.edu

2008
2009 (αριθμός)

Το 2009 (δύο χιλιάδες εννέα) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2008 και πριν το 2010.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 το παραγοντικό του 2009 (2009!) καταλήγει με 500 μηδενικά
 μπορεί να εκφραστεί ως το άθροισμα τεσσάρων κύβων με τρεις διαφορετικούς τρόπους (1^3 + 4^3 + 6^3 + 12^3,  4^3 + 6^3 + 9^3 + 10^3 και 1^3 + 2^3 + 10^3 + 10^3)
 το 22009 αποτελεί αποκαλυπτική δύναμη καθώς διαθέτει την ακολουθία ψηφίων 666, ενώ το ίδιο το 2009 αποτελεί σατανικό αριθμό καθώς διαθέτει ζυγό σύνολο ψηφίων (8) στην δυαδική μορφή του

Άλλα
 Το έτος 2009 ή 2009 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2009 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2009 - primes.utm.edu

2009
2010 (αριθμός)

Το 2010 (δύο χιλιάδες δέκα) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2009 και πριν το 2011.

Ιδιότητες
 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2.
 είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 αποτελεί τον 404o αριθμό Χαρσάντ (ο αριθμός διαιρείται με το σύνολο των ψηφίων του). Ο προηγούμενος αριθμός Χαρσάντ είναι ο 2007, και ο επόμενος ο 2016.
 μπορεί να εκφραστεί ως το σύνολο 5 διαδοχικών τετραγώνων a(n) = n^2 + (n+1)^2 + (n+2)^2 + (n+3)^2 + (n+4)^2
 στην θεωρία γράφων αποτελεί τον αριθμό δέντρων που σχηματίζονται σε 15 κορυφές με μέγεθος διαμέτρου 7

Άλλα
 Το έτος 2010 ή 2010 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2010 - Online Encyclopedia of Integer Sequences

2010
2011 (αριθμός)

Το 2011 (δύο χιλιάδες έντεκα) είναι φυσικός αριθμός μετά το 2010 και πριν το 2012.

Ιδιότητες
 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.
 αποτελεί τον 304o πρώτο αριθμό. Ο προηγούμενος πρώτος αριθμός είναι ο 2003, και ο επόμενος ο 2017.
 αποτελεί σέξι πρώτο αριθμό μαζί με το 2017 καθώς και οι 2 είναι πρώτοι αριθμοί με απόσταση 6 αριθμών μεταξύ τους
 μπορεί να εκφραστεί ως το σύνολο 11 διαδοχικών πρώτων αριθμών (157 + 163 + 167 + 173 + 179 + 181 + 191 + 193 + 197 + 199 + 211)
 το σύνολο των ψηφίων του (4) ισούται με το άθροισμα των ψηφίων του (2+0+1+1), ενώ το σύνολο των ψηφίων του αποτελεί τετράγωνο, και παράλληλα το μεγαλύτερο ψηφίο του (2) μπορεί να εκφραστεί ως άθροισμα των υπολοίπων ψηφίων του (0+1+1) 
 είναι αυστηρά μη παλινδρομικός αριθμός, καθώς τα ψηφία του δεν σχηματίζουν παλίνδρομο σε καμία αριθμητική βάση

Άλλα
 Το έτος 2011 ή 2011 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2011 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Prime Curios! 2011 - primes.utm.edu

2011