Bombardier Transportation

Η Bombardier Transportation είναι η γερμανική θυγατρική και τμήμα σιδηροδρομικού εξοπλισμού της Bombardier Inc. Είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο στον κλάδο κατασκευής και συντήρησης σιδηροδρομικών οχημάτων και εξοπλισμού. Με έδρα το Βερολίνο της Γερμανίας, η Bombardier Transportation έχει πολλά περιφερειακά γραφεία, εγκαταστάσεις παραγωγής και ανάπτυξης παγκοσμίως.  

Η Bombardier Transportation παράγει ένα ευρύ φάσμα προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων επιβατικών σιδηροδρομικών οχημάτων, ατμομηχανών, φορείων, πρόωσης και χειριστηρίων.

Τον Φεβρουάριο του 2020, η Alstom συμφώνησε να αγοράσει το τμήμα Bombardier Transportation και υπέγραψε Μνημόνιο Συνεννόησης για να το κάνει μεταξύ 5,8 και 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Τον Φεβρουάριο του 2020, η εταιρεία είχε 36.000 υπαλλήλους και 63 τοποθεσίες κατασκευής και μηχανικής σε όλο τον κόσμο.

Ιστορία

20ος αιώνας

Δεκαετία 1970: Σχηματισμός και πρώτες παραγγελίες 
Η πρώτη παραγγελία της Bombardier Transportation για τροχαίο υλικό μαζικών μεταφορών ήταν το 1974 για την Société de transport de Montréal (STM) (Αρχή μεταφορών του Μόντρεαλ) για την κατασκευή τρένων μετρό για το μετρό του Μόντρεαλ. 

Ο πυρήνας του ομίλου Transportation σχηματίστηκε με την αγορά της Montreal Locomotive Works (MLW) το 1975.

Δεκαετία 1980: Επέκταση στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Βέλγιο 
To 1975, η Bombardier απέκτησε το σχέδιο ανακλινόμενου τρένου LRC (Ελαφρύ, Γρήγορο, Άνετο) της MLW που παρήγαγε τη δεκαετία του 1980. Το 1987, η Bombardier αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία των αμερικανικών κατασκευαστών σιδηροδρομικών αυτοκινήτων Budd και Pullman-Standard. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η Bombardier Transportation απέκτησε κατασκευαστική παρουσία στην Ευρώπητο 1986, με την απόκτηση μεριδίου 45% της BN Constructions Ferroviaires et Métalliques  (η κύρια βάση της οποίας ήταν στη Μπριζ, Βέλγιο)  και την εξαγορά της ANF-Industries  το 1989, της οποίας η κύρια βάση ήταν στο Crespin της Γαλλίας, κοντά στα βελγικά σύνορα).

Δεκαετία 1990: Επέκταση στο Μεξικό, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο 
Το 1990, η Procor Engineering του Horbury κοντά στο Wakefield της Αγγλίας, όποόυ ένας κατασκευαστής αμαξωμάτων, αποκτήθηκε  και μετονομάστηκε σε Bombardier Prorail. 

Το 1991 ο όμιλος αγόρασε την Urban Transportation Development Corporation (UTDC) από την κυβέρνηση του Οντάριο, η οποία είχε εξαγοράσει προηγουμένως τη Hawker Siddeley Canada. Η MLW πουλήθηκε στη General Electric το 1988. Η GE τερμάτισε τις δραστηριότητές της στον Καναδά το 1993. Η Bombardier Transportation συνεχίζει να εκμεταλλεύεται τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στο Thunder Bay. 

Το 1991 ιδρύθηκε ο όμιλος Bombardier Eurorail αποτελούμενος από τις ευρωπαϊκές θυγατρικές της εταιρείας. BN, ANF-Industrie, Prorail και BWS.   Το 1992, η εταιρεία εξαγόρασε τον μεγαλύτερο κατασκευαστή τροχαίου υλικού σιδηροδρόμων του Μεξικού, την Concarril, από τη μεξικανική κυβέρνηση. 

Το 1995 η Waggonfabrik Talbot στο Άαχεν της Γερμανίας και το 1998 αποκτήθηκε η Deutsche Waggonbau (DW) και το Ateliers de Constructions Mécaniques de Vevey στο Vevey της Ελβετίας  .  Η DW περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας σιδηροδρομικού εξοπλισμού της πρώην Ανατολικής Γερμανίας ("Kombinat Schienenfahrzeugbau") και είχε τις κύριες εγκαταστάσεις της στο Bautzen και στο Görlitz.

21ος αιώνας

Δεκαετία 2000: Ο μεγαλύτερος κατασκευαστής σιδηροδρομικού εξοπλισμού στον δυτικό κόσμο 
Τον Μάιο του 2001, η Bombardier Transportation εξαγόρασε την Adtranz από την DaimlerChrysler και έγινε σύμφωνα με πολλές μετρήσεις, η μεγαλύτερη κατασκευάστρια σιδηροδρομικού εξοπλισμού στον δυτικό κόσμο.  Η εξαγορά εγκρίθηκε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της ΕΕ με την επιφύλαξη ορισμένων δευτερευουσών ρητρών, συμπεριλαμβανομένης της εκποίησης του μεριδίου της Bombardier στην κοινοπραξία Adtranz/Stadler Stadler Pankow (πωλήθηκε στη Stadler Rail) και τη συμφωνία για τη διατήρηση της Kiepe Electric ως προμηθευτή όπως και της ELIN ως εταίρο επί σειρά ετών μετά την εξαγορά.   Η προσθήκη της Adtranz έκανε τη Bombardier κατασκευαστή μηχανών μαζί με τις υπάρχουσες σειρές προϊόντων επιβατηγών, τρένων πολλαπλών μονάδων και τραμ. Με την εξαγορά της Adtranz, η Bombardier απέκτησε βάρος επίσης στον κλάδο των εξαρτημάτων ηλεκτρικής πρόωσης. 

Μετά την εξαγορά της Adtranz το 2001, η Bombardier Transportation μετακίνησε τη βασική της στρατηγική παραγωγής για την Ευρώπη με μερικά παραδοσιακά εργοστάσια στη Βόρεια Αμερική για τη μικρότερη αγορά της Βόρειας Αμερικής: 

 Τρεις εγκαταστάσεις για την κατασκευή φορείων επρόκειτο να γίνουν στο Siegen στη Γερμανία, στο Derby, στην Αγγλία και στο πρώην εργοστάσιο ANF στο Crespin (Γαλλία).
 Η κατασκευή αμαξώματος επρόκειτο να γίνει στο Bautzen και στο Görlitz (Γερμανία), στο πρώην εργοστάσιο Kalmar Verkstad (Σουηδία), στο Derby Litchurch Lane Works και στην πρώην BN Constructions Ferroviaries et Métalliques στη Μπριζ.
 Για την τελική συναρμολόγηση, η εταιρεία επέλεξε το πρώην εργοστάσιο της Waggonfabrik Talbot στο Άαχεν και το πρώην LEW Hennigsdorf (αρ. Βερολίνο) στη Γερμανία, το πρώην εργοστάσιο Sorefame στην Amadora της Πορτογαλίας και τα εργοστάσιά του στο Derby, Crespin, Brugge, Kalmar και Pratteln της Ελβετίας. [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2017)">απαιτείται παραπομπή</span> ]

Επιπλέον, ορισμένα εργοστάσια θα είχαν εξειδικευμένους κατασκευαστικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της Česká Lípa (Τσεχία) και της Pafawag στην Πολωνία που θα προμήθευε εξαρτήματα και συγκολλημένες κατασκευές και εγκαταστάσεις στη Βιέννη (Αυστρία) και στο Bautzen (Γερμανία) που θα ειδικεύονται στον ελαφρό σιδηρόδρομο κατασκευή οχημάτων (LRV), ενώ τα διώροφα τρένα για τη γερμανική αγορά θα κατασκευάζονται στο Görlitz. Σε άλλα εργοστάσια μειώθηκε η εμβέλεια εργασίας τους ή έκλεισαν.  

Το 2004 λόγω της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στην ευρωπαϊκή βιομηχανία επιβατικών τρένων, η Bombardier ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης που είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο πολλών εργοστασίων. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έκλεισαν οι εγκαταστάσεις παραγωγής φορείων στο Pride Park, Derby, Bombardier Prorail (Wakefield) και μια εγκατάσταση συντήρησης στο Doncaster. Στην ηπειρωτική Ευρώπη, τα εργοστάσια στο Pratteln, το Kalmar και το Amadora επρόκειτο να κλείσουν  καθώς και τα εργοστάσια στο Ammendorf και το Vetschau στην ανατολική Γερμανία που είχαν προγραμματιστεί να κλείσουν το 2001

Δεκαετία 2010: Παγκόσμιες λειτουργίες και ενοποιήσεις 
Στα τέλη του 2012 η Bombardier ανακοίνωσε το κλείσιμο του εργοστασίου Bombardier Talbot στο Άαχεν και μείωση του εργατικού δυναμικού στο τμήμα μεταφορών 1.200 ατόμων.  

Η εταιρεία έλαβε δύο μεγάλες παραγγελίες το 2014: Η Περιοχή Ταχείας Διαμετακόμισης του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο (BART) παρήγγειλε επιπλέον 365 σιδηροδρομικά βαγόνια από τη Bombardier στις αρχές του 2014, που θα συναρμολογηθούν στο εργοστάσιο της Bombardier στο Plattsburgh της Νέας Υόρκης.  Transport for London (Ηνωμένο Βασίλειο) απονεμήθηκε £1,3 σύμβαση δισεκατομμυρίων για την παροχή 70 τρένων Aventra για το Crossrail και περιελάμβανε την κατασκευή μιας αποθήκης συντήρησης στο Old Oak Common. 

Τον Μάιο του 2014 η Bombardier επέκτεινε την παρουσία της στην Αυστραλία αγοράζοντας το 100% της Rail Signaling Service (RSS), μιας αυστραλιανής εταιρείας που επικεντρώνεται στο σχεδιασμό και την κατασκευή λύσεων σιδηροδρομικής σηματοδότησης.  Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε η συρρίκνωση και τελικά το κλείσιμο του εργοστασίου του Maryborough,  το εργοστάσιο έκλεισε τον Δεκέμβριο του 2015. 

Τον Ιανουάριο του 2015 η κυβέρνηση της Ουγγαρίας εθνικοποίησε τα ζημιογόνα και υποχρησιμοποιημένα έργα μεταφοράς Bombardier στο Dunakeszi ( Bombardier MÁV Kft., Ουγγρική), αποκτώντας μερίδιο 64,9% για 7,8 $ εκατομμύριο. 

Τον Μάιο του 2015, η μητρική εταιρεία Bombardier Inc. ανακοίνωσε ότι σκόπευε να διασπάσει ή να διασπάσει την Bombardier Transportation ως ξεχωριστή δημόσια εισηγμένη εταιρεία, διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο ως κύριος ιδιοκτήτης.  Ο Lutz Bertling, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Bombardier Transportation δήλωσε ότι ένα πρωταρχικό κίνητρο για το sell off ήταν να αυξηθεί η οικονομική ευελιξία της εταιρείας, για πιθανές εξαγορές ή ενοποιήσεις, επιτρέποντας στην εταιρεία να ανταγωνιστεί καλύτερα την αναμενόμενη κινεζική παρουσία στην ευρωπαϊκή αγορά.  Η δημόσια εγγραφή είχε προγραμματιστεί για τα τέλη του 2015.  Στα τέλη του 2015 ο δημόσιος επενδυτής Caisse de dépôt et placement du Québec (CDPQ) απέκτησε 1,5 δολάρια ΗΠΑ μερίδιο δισεκατομμυρίων στη Bombardier Transportation με τη μορφή υβριδικού ομολόγου / μετοχικού κεφαλαίου, με τις μετοχές να επιστρέφονται στο CDPQ να εξαρτώνται από τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας. Η επένδυση αρχικά αντιπροσωπεύει μερίδιο 30% - αποτίμηση 5 $ δισεκατομμύριο. Η πώληση όφειλε εν μέρει να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της μητρικής εταιρείας CSeries τζετ, μια σημαντική αιτία της απώλειας $ 4.6billion για τη μητρική εταιρία το 2015.  

Στα τέλη του 2015, η Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων του Βελγίου απένειμε στην κοινοπραξία Bombardier/Alstom ένα μεγάλο ποσό 3,3 €  δισεκατομμυρίων για 1.362 επιβατικά σιδηροδρομικά οχήματα διπλού ορόφου M7, αξίας για την Bombardier περίπου 2,1 € δισεκατομμύριο. 

Τον Αύγουστο του 2016 η Bombardier άνοιξε μία μονάδα παραγωγής στο Isando, Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική. Η τοποθεσία ήταν εξειδικευμένη για την παραγωγή ηλεκτρικού εξοπλισμού έλξης (Mitrac ). 

Τον Δεκέμβριο του 2016, επικαλούμενη ένα «προκλητικό περιβάλλον αγοράς», η Bombardier είπε ότι μια «στρατηγική αναπροσαρμογή» θα έδινε «μεγάλη εστίαση στην τυποποίηση των προϊόντων και την εξειδίκευση του ιστότοπου προκειμένου να γίνει πιο αποτελεσματική και αποτελεσματική». Έως και 2.200 θέσεις εργασίας αναμένεται να καταργηθούν, με τα γερμανικά εργοστάσια στο Hennigsdorf, στο Görlitz και στο Bautzen να φέρονται να επηρεάζονται περισσότερο. 

Μέχρι το 2018, η Bombardier ήταν ο 3ος μεγαλύτερος κατασκευαστής σιδηροδρομικού εξοπλισμού στον Δυτικό Κόσμο και τέταρτος παγκοσμίως, επισκιασμένος από τις CRRC, Siemens και Alstom .

Πώληση στην Alstom 
Τον Φεβρουάριο του 2020, η Alstom συμφώνησε να αγοράσει το τμήμα Bombardier Transportation και υπέγραψε Μνημόνιο Συνεννόησης για να το κάνει για 5,8 € δισεκατομμύρια και 6,2 € δισεκατομμύριο. Η συμφωνία απαιτεί έγκριση από τους μετόχους της Alstom σε συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2020 και έγκριση από τις ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές. Ο βασικός μέτοχος της Bombardier, Caisse de dépôt et placement du Québec, είχε ήδη συμφωνήσει στην πώληση.    Τον Ιούλιο του 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε την πώληση και αναμένεται να κλείσει το πρώτο εξάμηνο του 2021.

Προϊόντα και υπηρεσίες

Τροχαίο υλικό μετρό 

Τα τυπικά οχήματα μετρό της Bombardier είναι τα μεσαίου μεγέθους πλήρως αυτοματοποιημένα και χωρίς οδηγό Bombardier Innovia Metro με επιλογή για γραμμική επαγωγική πρόωση με κινητήρα ή συμβατικό περιστροφικό κινητήρα και το προσαρμόσιμο Bombardier Movia Metro υψηλής χωρητικότητας, το οποίο τροφοδοτείται από συμβατικούς κινητήρες και μπορεί επίσης να πλήρως αυτοματοποιημένο. Επιπλέον, η Bombardier έχει δημιουργήσει πολλά προσαρμοσμένα μοντέλα μετρό που δεν βασίζονται σε κανένα μοντέλο.

 AirTrain JFK : Innovia ART 200 (ART Mark II)
 Μετρό Άγκυρας : Τροποποιημένο H-6
 BART : 775-car "Fleet of the Future"; σύμβαση για 410 αυτοκίνητα (αυτοκίνητα τύπου D και E) που ανατέθηκε τον Μάιο του 2012  
 Μετρό του Πεκίνου : αυτοκίνητα QKZ5 για τη γραμμή Airport Express
 Berlin U-Bahn : Αποθέματα τρένων H & HK
 Boston MBTA : αυτοκίνητα "#3 Red Line " (σειρά 01800)
 Μετρό Βουκουρεστίου : Movia 346 για τις γραμμές 1, 2 και 3
 Chicago "L" : 5000 series
 Μετρό Δελχί : Σετ τρένων Movia μεγάλου εύρους  
 Detroit People Mover : Innovia ART 100 (ART Mark I)
 Docklands Light Railway : όλο το τροχαίο υλικό
 Gold Coast G: Link : Flexity 2 με χαμηλούς ορόφους και ειδικούς χώρους για αναπηρικά καροτσάκια, καροτσάκια και σανίδες του σερφ
 Μετρό Ελσίνκι : M200
 Χονγκ Κονγκ MTR : A-Stock
 Crossrail, Λονδίνο : Aventra Class 345 
 Μετρό του Λονδίνου : Stock 2009 ( Victoria line ), S Stock (υπέγειες διαδρομές)
 London Overground : British Rail Class 378 το 2009 και British Rail Class 710 το 2019
 Μόντρεαλ Μετρό : MR-73, MPM-10 (αρχηγός έργου, με την Alstom να παρέχει ενδοδαπέδιο εξοπλισμό)
 Μετρό Πόλης του Μεξικού : NC-82 (Πρώτο καναδικό τροχαίο υλικό βασισμένο στη μεξικανική σειρά NM79) NM-02 (Συν-κατασκευή με CAF ) και Bombardier συμμετείχαν στο Πρόγραμμα Ανακαίνισης και Αποκατάστασης για το αρχικό τροχαίο υλικό της Alsthom MP68)
 Μετρό της Νέας Υόρκης : R62A, R110B, R142 και R179
 Rapid KL : Αυτοκίνητα Innovia ART 200 και 300 (ART Mark II και Mark III) για τη γραμμή Kelana Jaya
 Rotterdam Metro : Series 5300, Series 5400, Series 5500 (R Stock / RSG3) και 5600 Series (R Stock / SG3)
 Μετρό Σαγκάη : Movia 456
 Singapore MRT : Movia C951 για Downtown MRT Line το 2013. Movia CR151 για τις γραμμές Βορρά Νότου και Ανατολικής Δύσης .
 Μετρό Στοκχόλμης : Τα νέα στοκ αυτοκίνητα C30, που θα παρουσιαστούν το 2020.
 Taipei Rapid Transit System : Η γραμμή επέκτασης του συστήματος Muzha Line, η οποία τέθηκε επίσημα σε λειτουργία στις 4 Ιουλίου 2009. Innovia APM 256
 Toronto Subway and RT : T1 και TR (με βάση το Movia ) βαγόνια του μετρό. Αυτοκίνητα RT της σειράς S (Παραγωγή UTDC ).
 Vancouver Skytrain : Innovia ART 100, 200 και 300 (ART Mark I, Mark II και Mark III)

Τρένα κύριας γραμμής 

 Ηλεκτρικό τρένο πολλαπλών μονάδων Bombardier Aventra στο Ηνωμένο Βασίλειο
 Ηλεκτρικό τρένο πολλαπλών μονάδων Bombardier Talent 3 για ÖBB

Μονότροχα 

 Οικονομική Περιοχή King Abdullah στο Ριάντ, Σαουδική Αραβία:3.6 χλμ Bombardier Innovia Monorail 300
 Γραμμή 15 (Ασημί) 2014 - Σάο Πάολο, Βραζιλία: 24 χλμ γραμμή INNOVIA Monorail 300
 Carowinds Monorail 1973 - σύστημα έκλεισε το 1994 και πωλήθηκε στο Vidafel Mayan Palace Resort στο Ακαπούλκο, Μεξικό, αλλά ακόμα δεν χρησιμοποιείται 
 Six Flags Magic Mountain Metro 1971; έκλεισε το 2001 με αυτοκίνητα που πωλήθηκαν στο Hersheypark και το σύστημα διαλύθηκε το 2011
 Kings Island Action Zone monorail 1974; σύστημα που καταργήθηκε το 1994
 Cal Expo monorail 1968
 Hersheypark monorail 1968; τώρα ως BlueCross monorail και απέκτησε επιπλέον αυτοκίνητα από το Six Flags Magic Mountain
 King's Dominion 1975; διαλύθηκε τη δεκαετία του 1990 όταν με το Safari Village έκλεισε το αξιοθέατο
 Μονόδρομος Northern Trail του ζωολογικού κήπου της Μινεσότα 1979
 Miami MetroZoo 1984; σύστημα και αυτοκίνητα που αποκτήθηκαν από την παγκόσμια έκθεση της Λουιζιάνα το 1984
 Walt Disney World Resort 1989 - Ο μονοσιδηρόδρομος Mark VI εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα
 1984 Παγκόσμια Έκθεση Λουιζιάνα ; αποσυναρμολογήθηκε και πουλήθηκε μετά το τέλος της έκθεσης στο Miami MetroZoo
 Tampa International Airport monorail 1991; σύστημα που κατασκευάστηκε από τον Bombardier
 Jacksonville Skyway monorail 1997; σύστημα που κατασκευάστηκε από τον Bombardier
 Las Vegas Monorail 1995 - Ο μονόδρομος Mark VI εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα
 Cairo monorail - Οκτώβριος Πόλη προς τα προάστια της Γκίζας και Nasr City προς Νέο Κάιρο, Αίγυπτος (προτάθηκε το 2017)

Τραμ και ελαφρά σιδηροδρομικά οχήματα 

 Κόμπρα
 Eurotram
 Flexity Family
 Flexity Outlook Cityrunner
 Flexity Outlook (τραμ του Τορόντο)
 Flexity Freedom (Toronto Eglinton Crosstown LRT, Waterloo Ion LRT και Edmonton Valley Line LRT)
 Flexity Classic
 Flexity Swift
 Flexity Link ( τραμ-τρένο ) BOCLF70
 BerlinFlexity Berlin
 Ευελιξία 2
 Incentro
 Max Light Rail Type 1 LRV στο Πόρτλαντ, Όρεγκον (1984-1986)
 Variotram (μονάδα που χρησιμοποιείται μόνο στο δίκτυο τραμ του Ελσίνκι · έκτοτε η μάρκα Variotram έχει μεταφερθεί στο Stadler Rail )

Κινητήριες μηχανές 

Οι Κινητήριες μηχανές της Bombardier συνδέονται κυρίως με την εξαγορά των Adtranz και Montreal Locomotive Works, καθώς και με την κοινοπραξία με την Alstom. Μέσω της εξαγοράς της Adtranz, η Bombardier μπόρεσε να αποκτήσει ορισμένες τεχνολογίες ακρογωνιαίο λίθο, όπως η τεχνολογία κίνησης τριών φάσεων που αναπτύχθηκε από το εργοστάσιο στο Mannheim, το οποίο είναι το παγκόσμιο κέντρο ικανότητας για την ανάπτυξη μηχανών έλξης.

 ALP-46 - ηλεκτρική ατμομηχανή
 ALP-45DP - ατμομηχανή ηλεκτρο-ντίζελ
 EP10 - ηλεκτρική ατμομηχανή
 Μηχανές ντίζελ LRC
 Bombardier-Alstom HHP-8 - ηλεκτρική ατμομηχανή
 Iore - ηλεκτρική ατμομηχανή
 Traxx - ηλεκτρικές και ντίζελ-ηλεκτρικές ατμομηχανές
 FS Class E.464 - ηλεκτρική ατμομηχανή

Εκτός από το LRC, όλες οι άλλες ατμομηχανές βασίστηκαν σε ευρωπαϊκά σχέδια.

Επιβατηγά βαγόνια 

Η Bombardier Transportation διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής ή ανάπτυξη προϊόντων σε:

 BiLevel Coach - προαστιακός σιδηρόδρομος
 Πολυεπίπεδο πούλμαν - προαστιακός σιδηρόδρομος
 Διώροφο Coach μετονομάστηκε τώρα σε Twindexx
 Λεωφορεία Horizon/Comet/Shoreliner - προαστιακός σιδηρόδρομος
 Προπονητές LRC
 Superliner II - υπεραστικός σιδηρόδρομος

Τρένα πολλαπλών μονάδων κανονικής ταχύτητας

Μετακινήσεις ανθρώπων 

 Ελαφριά οδηγούμενη μεταφορά (GLT)
 Bombardier Innovia

Η Bombardier προμηθεύει επίσης μονάδες πρόωσης, συστήματα ελέγχου αμαξοστοιχίας, φορεία και άλλα εξαρτήματα και συντηρεί στόλους τρένων.

Εγκαταστάσεις 
Η Bombardier Transportation διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής ή ανάπτυξη προϊόντων σε:

 Αφρική:
  : Εργοστάσιο εξοπλισμού μετατροπέων έλξης στο Isando, που άνοιξε το 2016. 
 Ασία:
  : Movia- κατασκευή αυτοκινήτων και κατασκευή ηλεκτρικών εξαρτημάτων στη Βαντοντάρα, Γκουτζαράτ . 
  : Κοινοπραξίες με εγγενείς εταιρείες Bombardier Sifang-Power (Qingdao) Transportation, CRRC Changchun Railway Vehicles, Bombardier CPC Propulsion Systems.  
  : BTS Skytrain, Μπανγκόκ
 Ευρώπη:
  : Οι τοποθεσίες περιλαμβάνουν Bombardier Wien Schienenfahrzeuge (πρώην Lohner-Werke )
  : Επιβατικά οχήματα,  στο πρώην εργοστάσιο της BN Constructions Ferroviaries et Métalliques
  : εμπορευματικό τροχαίο υλικό 
  : Συνεχίζει την παραγωγή πολλαπλών μονάδων επιβατών IC3 "flexiliner". 
  : Περιφερειακά και προαστιακά τρένα, μετρό,  στο πρώην εργοστάσιο ANF Industrie στο Crespin (βόρεια Γαλλία).
  : Σημαντικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή επιβατικών τρένων μαζικής μεταφοράς, περιφερειακών και υψηλής ταχύτητας. Συστήματα ελέγχου.  Κατασκευή ντίζελ και ηλεκτρικών μηχανών. Οι ιστότοποι περιλαμβάνουν :
 Πρώην LEW Hennigsdorf nr. Βερολίνο
 Η πρώην ατμομηχανή Henschel & Son εργάζεται στο Κάσελ
 Πρώην ABB Werk-Sued Mannheim - συστήματα κίνησης και ελέγχου σιδηροδρομικών οχημάτων. συστήματα επιβατών και σηματοδότησης· επαγωγική φόρτιση ( PRIMOVE ); καθώς και διαχείριση έργων, διαχείριση πωλήσεων και στόλου/  ), και άλλα.
 Πρώην εργοστάσιο στο Waggonbau Görlitz που παράγει διώροφα πούλμαν
  : Βοήθησε στην κατασκευή τρένων για τον ΟΣΕ σε συνεργασία με τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τη Siemens.
 
  : Μονάδα παραγωγής για FS κατηγορίας E.464 στο πρώην Tecnomasio εργοστάσιο στο Vado Ligure
  : Συντήρηση προϊόντων Adtranz NSB Class 73 και GMB Class 71 που κατασκευάστηκε στο πρώην εργοστάσιο Adtranz στο Strømmen  (βλ. Strømmens Værksted ), κατασκευάζει επίσης NSB Class 93 
  : ( Bombardier Transportation Polska ), περιλαμβάνει εργοστάσιο παραγωγής στο Βρότσλαβ (πρώην εργοστάσιο Pafawag ), στο Κατοβίτσε, στο Λοντζ και στη Βαρσοβία.  
  : Μετρό στο Βουκουρέστι, μαζική μεταφορά.
  : Trapagaran 
  : Παραγωγή, μηχανική, ανάπτυξη  Κατασκευάζει επίσης Regina EMU .
  : Έρευνα και σχεδιασμός - πρόωση και φορεία, επίσης κατασκευή επιβατικών οχημάτων υψηλής χωρητικότητας (διώροφα).  τοποθεσίες περιλαμβάνουν πρώην Ateliers de Constructions Mécaniques de Vevey στο Villeneuve
  : Derby Litchurch Lane Works - Manufacturing Turbostar, Electrostar και Aventra πολλαπλών μονάδων επιβατών και London Underground Stock, Όπως, το S stock, 2009 Stock.
 Βόρεια Αμερική:
  : Μηχανικές εγκαταστάσεις στο Saint-Bruno, στο Κεμπέκ και στο Millhaven, στο Οντάριο (πρώην εγκατάσταση της εταιρείας Urban Transportation Development Corporation). εγκαταστάσεις παραγωγής στο Thunder Bay, Οντάριο (Fort William - πρώην εργοστάσιο Canadian Car & Foundry Can-Car Rail), Kingston, Ontario (πρώην Canadian Car & Foundry Can-Car Rail) και La Pocatière (πρώην εργοστάσιο Moto-Ski) 
  : Ciudad Sahagún (πρώην εργοστάσιο Concarril ) - εργοστάσιο μηχανικής και παραγωγής. 
  :
 Plattsburgh, Νέα Υόρκη
 West Mifflin, Pennsylvania (αρχικά Westinghouse Electric and ADtranz) εγκαταστάσεις στο . 
 Πίτσμπουργκ, Καλιφόρνια (αρχικά AnsaldoBreda, μισθωμένο από τη Hitachi Rail )
 Ωκεανία:
  : Bombardier Transportation Australia Ltd - Dandenong, Victoria and Milton, Queensland
 Νότια Αμερική:
  : Εγκαταστάσεις κατασκευής σιδηροτροχιών στην πολιτεία Hortolandia São Paulo .

Νομικά ζητήματα

Deutsche Bahn 
Στις αρχές του 2013, η Deutsche Bahn ανακοίνωσε ότι μήνυσε την Bombardier για 350 εκατομμύρια ευρώ λόγω ορισμένων σοβαρών ελαττωμάτων στα τρένα που χρησιμοποιούνται στο προαστιακό σιδηροδρομικό δίκτυο του S-Bahn στο Βερολίνο. Αυτό ήταν επιπλέον των 160 εκατομμύρια που ζητούσε από τη Bombardier λόγω προβλημάτων με περισσότερα από 200 περιφερειακά τρένα που λειτουργούν στη νότια Γερμανία και προβλήματα με τα φρένα σε περιφερειακά και τοπικά τρένα στο Μόναχο.  Το θέμα διευθετήθηκε εξωδικαστικά τον Μάρτιο του 2015. Ο Λουτς Μπέρτλινγκ, επικεφαλής του τμήματος μεταφορών της Bombardier εκείνη την εποχή, επιβεβαίωσε ότι οι δύο εταιρείες κατέληξαν σε συμφωνία, λέγοντας: «Η διευθέτηση είναι ένα θετικό μήνυμα για τη μελλοντική μας συνεργασία».

Everline 
Τον Ιανουάριο του 2015, η Canadian Broadcasting Corporation (CBC) ανέφερε    ότι η Μονάδα Ειδικών Ερευνών της Νότιας Κορέας για την καταπολέμηση της διαφθοράς συνέταξε μια αναφορά που κατηγορούσε τη Bombardier Transportation για διαφθορά στο πλαίσιο της επιδίωξης της σύμβασης του 2004 για την κατασκευή ενός 18 χλμ ανυψωμένου σιδηροδρομικού συστήματος Light Rapid Transit (LRT) που ονομάζεται Everline που συνδέει τον σταθμό Giheung στην Bundang (Κίτρινη Γραμμή) του συστήματος Metropolitan Subway της Σεούλ με ένα μεγάλο λούνα παρκ που ονομάζεται Everland, μέσω Yongin, της 12ης μεγαλύτερης πόλης στη Νότια Κορέα, περίπου 30 χλμ από το κέντρο της Σεούλ.

Η έκθεση έρευνας ισχυρίζεται ότι η Bombardier παρείχε δώρα και ταξίδια στον Καναδά για δημόσιους υπαλλήλους και πολιτικούς που συμμετείχαν στην απόφαση της σύμβασης, η οποία βασίστηκε στα έσοδα που αναμένονταν από μια διογκωμένη εκτίμηση 180.000 επιβατών την ημέρα που χρησιμοποιούν την υπηρεσία. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Bombardier δημιούργησε ένα ταμείο λάσπης ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων για τον Καναδό πολίτη Kim Hak-Pil, υψηλόβαθμο στέλεχος της Bombardier στη Νότια Κορέα. Ο Bombardier αρνείται σταθερά τις κατηγορίες για διαφθορά, δηλώνοντας ότι «Δεν ήταν ταξίδια αναψυχής. Υπάρχει ανάγκη να πείσουμε τους ανθρώπους ότι η τεχνολογία μας λειτουργεί καλά. . . . Αν ήταν διαφθορά, θα μας είχαν κατηγορήσει». Η παραγραφή έχει πλέον λήξει, λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων σύμφωνα με τον Bombardier.

Η λειτουργία της Everline ήταν οικονομικά προβληματική από την ολοκλήρωση της κατασκευής το 2010.  Το σύστημα παρέμεινε αδρανές έως ότου ξεκίνησε η υπηρεσία το 2013  ενώ ο ιδιοκτήτης της γραμμής διαπραγματεύτηκε επιτυχώς με την πόλη Yongin μια ελάχιστη εγγύηση εσόδων 29,5 δισεκατομμύρια KRW  ετησίως ανεξάρτητα από το φορτίο επιβατών.  Αυτό λέγεται ότι είναι ένα σοβαρό βάρος για την πόλη, επειδή η επιβατική κίνηση αναφέρεται ότι έχει αυξηθεί μόνο σε περίπου 20.000 επιβάτες την ημέρα στα 30 βαγόνια, ή περίπου το ένα τέταρτο της μέγιστης δυνατής χωρητικότητας του στόλου σε 12 ώρες την ημέρα. Ένας λόγος που προτείνεται για αυτό είναι ο ναύλος των 1100 KRW (περίπου 1 $ ΗΠΑ το 2015). είναι αδύνατο να πληρώσετε για τα ταξίδια της Everline με επιπλέον χρέωση μεταφοράς σε εισιτήριο του μετρό που συνδέει. Μια ιστοσελίδα του 2014  ενός λιανοπωλητή υπηρεσιών περιηγήσεων της Σεούλ δεν αναφέρει το Everline μεταξύ των προτεινόμενων τρόπων μεταφοράς με λεωφορείο μεταξύ Σεούλ και Έβερλαντ. Ένας δικηγόρος που άσκησε νομική αγωγή εκ μέρους των πολιτών του Yongin φέρεται να έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με την επιδίωξη της σύμβασης από τον Bombardier. Είπε ότι «μεταξύ 2003 και 2005, ο Bombardier χρηματοδότησε τρία πολυτελή ταξίδια στον Καναδά σε καθένα από τα 37 άτομα», συμπεριλαμβανομένων 18 δημοτικών συμβούλων του Yongin για τις λεγόμενες «επιτόπιες εκδρομές LRT».

Επιτροπή διέλευσης του Τορόντο 
Στις 16 Οκτωβρίου 2015, η Επιτροπή Διαμετακόμισης του Τορόντο (TTC) ανακοίνωσε ότι ζήτησε από το συμβούλιο της να εξετάσει το ενδεχόμενο νομικής δράσης κατά της Bombardier. Το προσωπικό της TTC συνιστά στο διοικητικό συμβούλιο της TTC "να ξεκινήσει νομική δράση ή να υποβάλει αξίωση 50 εκατομμυρίων δολαρίων για καθυστερημένη παράδοση" κατά της Bombardier. Η Bombardier είχε δεσμευτεί να παραδώσει 67 ειδικά κατασκευασμένα τραμ Flexity Outlook στο TTC έως τον Οκτώβριο του 2015 για το σύστημα τραμ, αλλά μόνο 10 ήταν σε λειτουργία εκείνη τη στιγμή.  

Στις 28 Οκτωβρίου 2015, το συμβούλιο του TTC ψήφισε υπέρ μιας αγωγής κατά της Bombardier "για τουλάχιστον 50 εκατομμύρια δολ. για να ανακτήσει το χαμένο κόστος», σύμφωνα με τον πρόεδρο Josh Colle, λόγω της αποτυχίας της εταιρείας να παραδώσει τα πρόσθετα νέα τραμ.

Δείτε επίσης 
 Hyundai Rotem
 Kawasaki Heavy Industries Rolling Stock Company
 Nippon Sharyo

Παραπομπές

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις