joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Συμμετοχή της Λετονίας στη Eurovision

Η Λετονία συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 22 φορές από το ντεμπούτο της το , όπου το συγκρότημα Brainstorm τερμάτισε στην τρίτη θέση με το τραγούδι "My Star". Η Λετονία κέρδισε το  με τη Marie N και το τραγούδι "I Wanna", νικώντας τη Μάλτα για 12 βαθμούς. Η Λετονία είναι η δεύτερη πρώην Σοβιετική χώρα που κέρδισε το διαγωνισμό. Ο διαγωνισμός του 2003 έλαβε χώρα στη λετονική πρωτεύουσα Ρίγα. Η χώρα κατάφερε τον τρίτο τερματισμό στην πρώτη δεκάδα το , όταν οι Βάλτερς και Κάζα τερμάτισαν πέμπτοι με το "The War Is Not Over".

Η Λετονία δε συμμετείχε στους τελικούς από το 2009 ως το 2014, αφού δεν κατάφερε να προκριθεί από τους ημιτελικούς για έξι συνεχόμενα έτη, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων θέσεων το 2009, το 2010 και το 2013. Η Λετονία προκρίθηκε στον τελικό για πρώτη φορά από το  στο διαγωνισμό του  με την Αμινάτα και το τραγούδι "Love Injected". Η έκτη θέση της στον τελικό είναι το τέταρτο φινίρισμα της Λετονίας στην πρώτη δεκάδα και η καλύτερη θέση της στο διαγωνισμό από το 2005. Η χώρα έκανε τη δέκατη εμφάνισή της στον τελικό το .

Η Λετονία έχει τη διάκριση ότι τερμάτισε τελευταία στους ημιτελικούς της Eurovision περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Από την εισαγωγή τους το 2004, η Λετονία έχει τερματίσει τελευταία σε πέντε ημιτελικούς, με τους Ίνταρς Μπουσούλις (), Αΐσα (), PeR (), Triana Park () και Σαμάντα Τίνα ().

Συμμετοχές
Όλες οι λετονικές συμμετοχές είναι στα Αγγλικά, με εξαίρεση τρεις φορές: το 2004, όπου οι Φόμινς και Κλάινς τραγούδησαν το "Dziesma par laimi" στα Λετονικά, το 2007 όπου οι Bonaparti.lv τραγούδησαν το "Questa Notte" στα Ιταλικά και το 2009 όπου ο Ίνταρς Μπουσούλις, κερδίζοντας το Eirodzeisma 2009 με το "Sastrēgums" στα Λετονικά, εκτέλεσε το τραγούδι στα Ρώσικα με τον τίτλο "Probka". Με εξαίρεση το "The Moon Is Rising" της Σαμάντα Τίνα το 2021, όλες οι λετονικές συμμετοχές της Eurovision έχουν επιλεγεί μέσω ενός εθνικού τελικού.

Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το , το ιστορικό ψηφοφορίας της Λετονίας έχει ώς εξής:

Διοργανώσεις

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Λετονία 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Σχετική συμμετοχή

Αρχηγοί αποστολών

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών

Άλμπουμ

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Επιπλέον ιστοσελίδες
 Βαθμοί προς και από τη Λετονία eurovisioncovers.co.uk

Λετονια
Eurovision
Vueling Airlines

Η Vueling Airlines (IPA [ˈbwelin]) είναι ισπανική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους και η δεύτερη σε μέγεθος μετά την Iberia. Ιδρύθηκε το 2004 και πετάει κυρίως σε ισπανικούς προορισμούς, αλλά έχει και κάποιες πτήσεις προς την υπόλοιπη Ευρώπη. To 2009 μετά από έρευνα της Skytrax Research χαρακτηρίστηκε ως η τρίτη εταιρία χαμηλού κόστους στη δυτική Ευρώπη μετά την EasyJet και την Aer Arann.

Οι κυρίως επενδυτές της εταιρείας είναι:

 Apax Partners (39%)
 Inversiones Hemisferio (Grupo Planeta) (30%)
 Διοικητική ομάδα (23%)
 Jet Blue Airlines (7%)

Προορισμοί 
 Αλικάντε
 Άμστερνταμ
 Αθήνα
 Αμμάν
 Αστούριας
 Α Κορούνια
 Βαρκελώνη
 Βαλένθια
 Βενετία
 Βερόνα
 Βιέννη
 Βρυξέλλες
 Γρανάδα
 Ζυρίχη
 Ίμπιζα
 Λισαβόνα
 Μαδρίτη
 Μάλαγα
 Μινόρκα
 Μιλάνο
 Μάλτα
 Μόσχα
 Μπιλμπάο
 Πάλμα
 Παρίσι
 Ρώμη
 Σαντιάγο
 Σεβίλη
 Τελ Αβίβ
 Κωνσταντινούπολη
 Καζαμπλάνκα
 Μαρακές
 Νάπολη
 Παλέρμο
 Πίζα
 Λονδίνο
 Τουλούζη

Στόλος 
Η εταιρεία ξεκίνησε με Airbus A320-200. Τα αεροπλάνα είναι εξοπλισμένα με 180 θέσεις, σε διάταξη 3-3. Business θέσεις δεν υπάρχουν. Στις αρχές του 2006 ο στόλος αποτελείτο από 9 Airbus 320, αλλά η εταιρεία σκέφτεται την αγορά πρόσθετων 20 Airbus 320. Το 2011 η εταιρεία αναφέρει ότι ο στόλος της αποτελείται από 35 αεροπλάνα.

Σημειώσεις 

Η εταιρεία είναι γνωστή για την έμφαση στο μάρκετινγκ, με πολύγλωσσες διαφημίσεις. Το όνομα της είναι χαρακτηριστικό, καθώς βγαίνει από το ισπανικό volar αλλά με την κατάληξη -ing για να δηλώσει τον διεθνή χαρακτήρα της εταιρείας. 
Συμφωνα με την εταιρεία οι επιβάτες που μεταφέρθηκαν είναι:

https://web.archive.org/web/20101210230403/http://www.vueling.com/EN/vueling/acerca_03a.php?language=EN

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Vueling Airlines
 http://www.uniformfreak.com
 http://vuelingnews.com

Ισπανικές αεροπορικές εταιρείες
Lions Gate Films

Η Lions Gate Films είναι μια αμερικανική εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών και ανήκει στη Lions Gate Entertainment με έδρα το Βανκούβερ και στο Σάντα Μόνικα.

Ταινίες  
Η εταιρεία αναλαμβάνει ταινίες ανεξάρτητες ή ξένες παραγωγές. Έγινε γνωστή από το ντοκιμαντέρ Fahrenheit 9/11 του Μάικλ Μουρ και το American Psycho της Mary Harron. Η εταιρεία προηγουμένως είχε κυκλοφορήσει ταινίες όπως το Affliction που κέρδισε Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου το 1999 το Gods and Monsters που κέρδισε Όσκαρ καλύτερου σεναρίου το 1998 και το Dogma του Κέβιν Σμιθ.

Το 2004 συνέχισε με ταινίες που κατέληξαν να γίνουν επιτυχίες, όπως το Hotel Rwanda (υποψήφια για 3 Όσκαρ), το Crash , που ήταν μία από τις εκπλήξεις της 78ης Απονομής των βραβείων Όσκαρ (κέρδισε τα Όσκαρ καλύτερης ταινίας, καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου και καλύτερου μοντάζ) του 2006 (παρόλο που η ταινία βγήκε το 2004) και το Saw, μια από τις πιο τρομακτικές και πιο επιτυχημένες ταινίες της χρονιάς (έκανε εισπράξεις 100 εκ. $ με προϋπολογισμό μόλις ενός εκατομμυρίου).

To 2005 κυκλοφόρησε τις ταινίες Lord of War και Saw II (εισπράξεις 120 εκ. $ με προϋπολογισμό 4 εκατ).

Αυτή τη στιγμή θεωρείται μια απο τις πιο επιτυχημένες εταιρείες κινηματογράφου με έδρα εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς και μια απο τις πιο κερδοφόρες επιχείρησεις ανεξάρτητων ταινιών. 

Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κινηματογράφος στον Καναδά
Lions Gate Entertainment
Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Αντρέ Σενιέ

Ο Αντρέ Σενιέ (30 Οκτωβρίου 1762- 25 Ιουλίου 1794) ήταν Γάλλος ποιητής. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους των νεοκλασικιστών. 

Γεννήθηκε το 1762 στην Κωνσταντινούπολη από Γάλλο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Ο πατέρας του ήταν Γάλλος πρόξενος. Από την εφηβεία του, ο Σενιέ έγινε ένθερμος θαυμαστής της γλώσσας και του πολιτισμού της αρχαίας Ελλάδας. Ενώ σπούδαζε στο Παρίσι, διέπρεψε στη μετάφραση στίχων από τους κλασικούς.   Το 1784 ταξίδεψε στη Ρώμη, τη Νάπολη και την Πομπηία και εδραίωσε τις φιλοδοξίες του να γράψει με το νεοκλασικό ύφος της εποχής.  

Στη συνέχεια υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα. Αν και βασιλόφρων, υποστήριξε αρχικά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά αργότερα διαμαρτυρήθηκε για τις ακρότητες της Τρομοκρατίας. Αντιτάχθηκε σε αυτήν κυρίως με πολιτικά άρθρα σε εφημερίδες της εποχής, φυλακίστηκε στη φυλακή του Σαιν Λαζάρ. Δικάστηκε από το Επαναστατικό δικαστήριο και καρατομήθηκε στις 25 Ιουλίου 1794.  

Ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ Γάλλος συγγραφέας λίγο πριν εκτελεστεί για φιλο-γερμανική δράση κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τελειώνει μέσα στην φυλακή το δοκίμιο του με πρωταγωνιστή τον Σενιέ.

Στη ζωή του βασίστηκε η όπερα "Αντρέα Σενιέ" του Ουμπέρτο Τζορντάνο.

Έργο

Δοκίμια
 Les Autels de la Peaur (Οι βωμοί του φόβου)

Ποιήματα
Έγραψε διδακτικά ποιήματα, ελεγείες, ωδές, ειδύλλια (Βουκολικά) και πολιτικά ποιήματα.
Ode au jeu de Paume (Ωδή στο σφαιριστήριο)
L' hymne aux Suisses de Chateauvieux (Ύμνος στους Ελβετούς του Σατωβιέ)
Ίαμβοι
L'Ode a Charlotte Corday (Ωδή στη Σαρλότ Κορντέ)

Πηγές 
Chénier, André de άρθρο για τον ποιητή στην Encyclopædia Britannica (1911)
 Μιχάλης Ν. Κατσίγερας, άρθρο για τον ποιητή και τη δίκη του, Η Καθημερινή, 14.07.2011

Παραπομπές 

 

Γάλλοι ποιητές
Μαρίκα Κρεβατά

Η Μαρίκα Κρεββατά (Αθήνα 12 Ιουνίου 1910 - 14 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Σταμάτη Κρεββατά (μουσικού) και της Σοφίας (επίσης ηθοποιού - στην Κωνσταντινούπολη, το γένος Παντελιάδη). Σε ηλικία 2 ετών έχασε τον πατέρα της και τη μικρότερη αδελφή της, Θάλεια. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε πολύ φτωχά. Έτσι από πολύ νωρίς εμφανίζεται στο θέατρο περισσότερο για να μη μένει μόνη στο σπίτι. Στην αρχή λάμβανε μέρος σε θιάσους που έκαναν τουρνέ στην ελληνική ύπαιθρο αλλά και σε παιδικές παραστάσεις όπως στη "Δασκαλίτσα" του Νικοντέμι κοντά στη Μαρίκα Κοτοπούλη. Αργότερα εμφανίζεται στο θίασο οπερέτας του Γεωργίου Ξύδη, όμως η πρώτη ουσιαστικά επαγγελματική της εμφάνιση ήταν στο θίασο της Ροζαλίας Νίκα.

Η καλλιτεχνική της αναγνώριση υπήρξε γρήγορη. Μετά από κάποιες ακόμη περιοδείες θιάσων όπως του Μάνου Φιλιππίδη το όνομά της γίνεται γνωστό στα μουσικά θέατρα της τότε Αθήνας φθάνοντας πλέον να ερμηνεύει την Έυα στην ομώνυμη οπερέτα του Φραντς Λέχαρ.

Η Μαρίκα Κρεβατά ήταν εκείνη που λανσάρησε το "Πιπίτσα" από το ομώνυμο έργο των Γιάννη Πρινέα -Στάθη Μάστορα:
Πίτσα, Πιπίτσα, Πηνελοπίτσα,
απ΄ το καιρό, παιδί μου, που ΄γινες κομμάτι
να μας πεθάνεις όλους, το ΄βαλες γινάτι!
Καημένη Πίτσα, Πηνελοπίτσα,
θα μας πεθάνεις μα το ναί
αφότου σήκωσες ψηλά τον αμανέ!

Προσωπική ζωή 
Στην αρχή της δεκαετίας του '30 γνώρισε τον Άγγελο Μαυρόπουλο, πρωταγωνιστή της οπερέτας, τον οποίο τρεις μόλις μήνες μετά το γάμο της χωρίζει, ενώ έξι μήνες μετά γέννησε τη γνωστή μετέπειτα ηθοποιό Γκέλλυ Μαυροπούλου. Στη συνέχεια υπήρξε σύζυγος του επίσης ηθοποιού Γιώργου Γαβριηλίδη (που πέθανε το 1982), τόσο στη ζωή όσο και στην τέχνη. Ήταν μόνιμη κάτοικος Αθηνών και μιλούσε επίσης γαλλικά.

Θάνατος 
Η Μαρίκα Κρεβατά εγκατέλειψε τη θεατρική σκηνή το 1973. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, έπασχε από άνοια. Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 1994 σε ηλικία 84 ετών σε Κλινική της Αθήνας. Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
 www.retrodb.gr
 www.90lepta.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Τζέιμς Κάρλαϊλ

Ο Σερ Τζέιμς Κάρλαϊσλ (Sir James Carlisle, 5 Αυγούστου 1937-) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα από το 1993 μέχρι το 2007.  Ήταν ο πρώτος γενικός κυβερνήτης με καταγωγή από την Αντίγκουα.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στο χωριό Μπόλανς, στην Αντίγκουα και σπούδασε στο τεχνολογικό κολέγιο του Νορθάμπτον και Οδοντιατρική (απέκτησε μπάτσελορ) στο Ντάντυ, στην Αγγλία. Παντρεμένος με τη Nalda Amelia, ανήκει στο θρησκευτικό δόγμα των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας. Εργάστηκε ως οδοντίατρος τόσο ιδιωτικά όσο και στο δημόσιο τομέα, στη χώρα του και στη Βρετανία. Την περίοδο 1961-66 υπηρέτησε στη βασιλική πολεμική αεροπορία της Αγγλίας.

Γενικός Κυβερνήτης 
Όταν έγινε Γενικός Κυβερνήτης ανέλαβε και διοικητής του Στρατού. Διορίστηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και αντιπροσώπου της Βασίλισσας στις 10 Ιουνίου 1993. Παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 30 Ιουνίου του 2007, οπότε τον διαδέχθηκε η Λουίζ Λέικ-Τακ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20120919201439/http://www.adventistreview.org/2004-1550/story1.html - Συνέντευξη.
Επίσημη βιογραφία - υπό κατασκευή

Καρλαϊσλ
Miramax Films

Η Miramax, LLC, επίσης γνωστή ως Miramax Films, είναι μια ιδιωτική εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, και ανήκει στις Μεγάλες Δέκα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ιστορία 

Ιδρύθηκε από τα αδέρφια Harvey and Bob Weinstein το 1979, και την ονόμασαν από τα πρώτα ονόματα των γονιών τους  Max και Miriam. Η εταιρεία αρχικά δημιουργήθηκε για τη διανομή ανεξάρτητων ταινιών που είχαν απορριφθεί από τις μεγάλες εταιρείες. Η εταιρεία στη δεκαετία του 90 έβγαλε πάρα πολλές επιτυχημένες εμπορικά ταινίες. Εφτά από αυτές έκαναν εισπράξεις περισσότερα από 100εκ$.

Το 1993 η Walt Disney Company αγόρασε την Miramax για 70εκ$. Τα αδέρφια Weinstein διοικούσαν την εταιρεία μέχρι το 2005 οπότε και έφυγαν από την εταιρεία, υπό τη διοίκηση του Ντάνιελ Μπάτσεκ.

Το 2010 η Walt Disney Company πούλησε την εταιρεία για $663 εκατ. στην Filmyard Holdings.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Paramount Pictures
Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Μαρσέλ Μπρόιερ

Ο Μαρσέλ Μπρόιερ (Marcel Lajos Breuer, 21 Μαΐου 1902 – 1 Ιουλίου 1981) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων. 

Γεννήθηκε στο Πετς της Ουγγαρίας. Σπούδασε και δίδαξε στο Μπαουχάους στη δεκαετία του 1920, τονίζοντας το συνδυασμό τέχνης και τεχνολογίας. Εργάστηκε αργότερα στο Βερολίνο, σχεδιάζοντας σπίτια και εμπορικά καταστήματα, καθώς επίσης και διάφορα μεταλλικά επίπλα, των οποίων τα αντίγραφα είναι ακόμα στην παραγωγή σήμερα.

Πέθανε στη Νέα Υόρκη.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Marcel Breuer, Taschen Köln 2001, ISBN 3-8228-5779-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 marcelbreuer.org 

Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Αμερικανοί βιομηχανικοί σχεδιαστές
Σχεδιαστές επίπλων
Ούγγροι αρχιτέκτονες
Αμερικανοεβραίοι
Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα

Η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα (Vaira Vīķe-Freiberga) (Ρίγα, 1 Δεκεμβρίου 1937) είναι Λετονή καθηγήτρια ψυχολογίας η οποία μετά την καριέρα της στο πανεπιστήμιο, στον Καναδά, επέστρεψε στη Λετονία όπου εξελέγη πρόεδρος της χώρας για δυο θητείες, από το 1999 μέχρι το 2007. 

Γεννήθηκε στη Ρίγα την 1η Δεκεμβρίου του 1937. Οι γονείς της Vaira Vīķe-Freiberga έφυγαν πρόσφυγες από τη Λετονία το τέλος του 1944 για να αποφύγουν τη Σοβιετική κατοχή της χώρας. Πήγαν στη Γερμανία όπου παρέμειναν σε καταυλισμό εκτοπισμένων μέχρι το 1949, οπότε μετακόμισαν ξανά, πηγαίνοντας στο Μαρόκο, στην Καζαμπλάνκα, όπου φοίτησε σε γαλλικό σχολείο. Το 1954 η οικογένειά της μετακόμισε στον Καναδά όπου τελείωσε το λύκειο και φοίτησε ψυχολογία στο Βικτόρια Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Πήρε το πρώτο πτυχίο της στην Ψυχολογία το 1958 και μάστερς το 1960. Εργάστηκε από το 1960 μέχρι το τέλος του 1961 στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ και μετά συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Μακγκίλ του Μόντρεαλ (διδάσκοντας ταυτόχρονα με μερική απασχόληση στο Πανεπιστήμιο Κονκόρντια). Από το πανεπιστήμιο Μακγκίλ, πήρε διδακτορικό το 1965 στην ψυχολογία. Από το 1965 μέχρι το 1998 ήταν καθηγήτρια της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Παντρεύτηκε τον Imants Freibergs, καθηγητή Πληροφορικής, επίσης Λετονικής καταγωγής, καθηγητή επιστήμης των υπολογιστών στο Κεμπέκ του Μόντρεαλ με τον οποίο απέκτησαν 2 παιδιά.

Το 1998, η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα επέστρεψε στη Λετονία, μετά από αίτημα του πρωθυπουργού της χώρας για να ηγηθεί του Λετονικού Ινστιτούτου. Εννέα μήνες αργότερα εκλέχθηκε Πρόεδρος της Λετονίας το 1999 και επανεξελέγη το 2003 και τις δυο φορές με σημαντική πλειοψηφία.

Μετά τη θητεία της στην προεδρία της χώρας τον Ιούλιο του 2007 είναι ενεργή με ομιλίες και συμμετοχές σε διεθνείς οργανώσεις. Ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές και είναι σημερινή πρόεδρος του Κλαμπ της Μαδρίτης, μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για την δημοκρατία στη διεθνή κοινότητα  με μέλη πρώην προέδρους και πρώην πρωθυπουργούς χωρών.

Βιβλιογραφία 
 
 
 

Πρόεδροι της Λετονίας
Λετονοί πολιτικοί
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Αττίλας

Ο Αττίλας (2 Σεπτεμβρίου 406 - 30 Απριλίου 453) ήταν βασιλιάς των Ούννων από το 434 έως το θάνατό του το 453. Ήταν ηγέτης της αυτοκρατορίας των Ούννων, μίας φυλετικής συνομοσπονδίας αποτελούμενης, μεταξύ άλλων, από Ούννους, Οστρογότθους και Αλανούς, στο έδαφος της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ήταν ένας από τους φοβερότερους εχθρούς της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Διέσχισε τον Δούναβη δύο φορές και λεηλάτησε τα Βαλκάνια, αλλά δεν ήταν σε θέση να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη.

Ιστορικά στοιχεία 
Η προέλευση των Ούννων είναι αβέβαιη, σίγουρα όμως προέρχονταν κυρίως από φυλές της κεντρικής Ασίας . Ο Χουν από την Ασία κατέστρεψε την Ευρώπη τον 4ο αιώνα. Οι πρώτοι Ούννοι είχαν εγκατασταθεί στη Μογγολία τον 2ο π.Χ. αιώνα κι από κει έφτασαν στην περιοχή ανάμεσα στα δύο ποτάμια Ουράλη και Βόλγα. Στα 375 μ.Χ. μια ουννική φυλή προχώρησε στην περιοχή ανάμεσα στο Ντον και Βόλγα και, αφού υπέταξε τους Οστρογότθους και Βησιγότθους, εγκαταστάθηκε τον 4ο αιώνα στην εύφορη κοιλάδα του Δούναβη, ωθώντας τους Βησιγότθους νότια προς το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος. Ο αρχηγός των Ούννων Ρουγίλιας οργάνωσε ένα ισχυρό κράτος και άρχισε τις επιδρομές και τις επιθέσεις εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Στα 434 τον Ρουγίλια διαδέχτηκε ο Αττίλας, που απαίτησε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία να του δώσει τεράστια χρηματικά ποσά. Στην άρνηση του Βυζαντινού αυτοκράτορα, ο Αττίλας οργάνωσε μια φοβερή εκστρατεία και, κατεβαίνοντας ορμητικά προς τα νότια, κατάστρεψε τη Μοισία, τη Θράκη και την Μακεδονία κι ερήμωσε πάνω από 70 πόλεις. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β' αναγκάστηκε να υπογράψει ταπεινωτική συνθήκη με το να του παραχωρήσει μεγάλες περιοχές στα νότια του Δούναβη και εφάπαξ 6.000 λίτρες χρυσάφι και να του δίνει κάθε χρόνο 2.100 λίτρες χρυσάφι. Μετά τη νίκη του ο Αττίλας με 700.000 στρατιώτες κατέλαβε τη Γερμανία, μπήκε στη Ρωσία και επιστρέφοντας έφτασε μέχρι τη Γαλατία. 

Έτσι, υπό τον βασιλιά Αττίλα, ο οποίος ανέλαβε την ηγεσία το 445, μετά τη δολοφονία του αδελφού του, έφτασε το κράτος των Ούννων από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον ποταμό Ρήνο. Από τον πυρήνα του κράτους, στην ουγγρική πεδιάδα πραγματοποιούσε ο Αττίλας επιδρομές λεηλασίας στα Βαλκάνια, την Ιταλία και τη Γαλατία.

Τον Αττίλα τον αντιμετώπισε στα 451, στα Καταλαυνικά Πεδία ο Αέτιος, αρχηγός στρατού που τον αποτελούσαν Ρωμαίοι, Γαλάτες, Βουργουνδοί και Βησιγότθοι. Στην περίφημη σύγκρουση, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως Μάχη των Εθνών, ο Αττίλας νικήθηκε με φοβερές απώλειες. Παρόλα αυτά, συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις του, μπήκε στην Ιταλία κι έφτασε μπροστά στα τείχη του Μιλάνου. Επειδή όμως μια φοβερή αρρώστια αποδεκάτιζε τον στρατό του σε συνδυασμό με μία συνομιλία με τον πάπα της Ρώμης Λέοντα ο οποίος είχε σταλεί από τον αυτοκράτορα της Ρώμης, τον Βαλεντιανό, για να συνάψει ειρήνη, πείστηκε να υποχωρήσει και να εγκαταλείψει τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του. Μετά από τον θάνατο του Αττίλα, το 453, το κράτος των Ούννων διαλύθηκε και έσβησαν τα ίχνη του στην ιστορία.

Μονάρχες των Ούννων
Γεωμετρικός τόπος

Γεωμετρικός τόπος  είναι ένα σημειοσύνολο του επιπέδου που όλα τα σημεία που ανήκουν στο σύνολο έχουνε μία κοινή ιδιότητα P. Τυπικό παράδειγμα γεωμετρικού τόπου είναι ο κύκλος, ο οποίος ορίζεται ως το σύνολο των σημείων που έχουν την ιδιότητα να απέχουν από ένα σταθερό σημείο Κ σταθερή απόσταση ρ στο πεδίο. Άλλα παραδείγματα γεωμετρικών τόπων στην ευκλείδεια γεωμετρία είναι η μεσοκάθετη ενός ευθύγραμμου τμήματος, η διχοτόμος μιας γωνίας κ.α.

Στην αναλυτική γεωμετρία οι γεωμετρικοί τόποι παριστάνονται μαθηματικά από μία εξίσωση την οποία ικανοποιούν οι συντεταγμένες των σημείων που ανήκουν στον γεωμετρικό τόπο. Δεδομένου ενός καρτεσιανού συστήματος αξόνων, και του επιπέδου που ορίζει αυτό, κάθε σημείο αυτού του επιπέδου ορίζεται από ένα διατεταγμένο ζεύγος . Όλες οι λύσεις της εξίσωσης ενός γεωμετρικού τόπου αποτελούν τιμές για το  και το  του ζεύγους αυτού, και άρα σημεία του επιπέδου.

Για παράδειγμα, για τον κύκλο που αναφέρεται παραπάνω, η εξίσωση είναι:

(x-α)2 + (y-β)2 = r2

όπου r είναι η ακτίνα του κύκλου και (α, β) το κέντρο του.

Αλλοι βασικοι γεωμετρικοι τοποι:

1) Ο γεωμετρικος τοπος των σημειων του επιπεδου που ισαπεχουν απο δυο παραλληλες ευθειες, ειναι η μεσοπαραλληλος των δυο ευθειων

2) Ο γεωμετρικος τοπος των σημειων του επιπεδου τα οποια απεχουν αποσταση d απο μια ευθεια του επιπεδου, ειναι δυο ευθειες παραλληλες απο την ευθεια και σε αποσταση d

Στοιχειώδης γεωμετρία

th:โลคัส (แก้ความกำกวม)
Κιμπιμπάιτ

Ένα κιμπιμπάιτ (μια σύμπτυξη της ονοματικής φράσης  kilo binary byte) 
είναι μονάδα πληροφορίας ή μνήμης υπολογιστή, συντομευμένα KiB (ποτέ "kiB").

 1 κιμπιμπάιτ = 210 μπάιτ = 1.024 μπάιτ

Το κιμπιμπάιτ έχει στενή σχέση με το κιλομπάιτ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί 
είτε σαν συνώνυμο του κιμπιμπάιτ ή να αναφέρεται σε  103 μπάιτ = 1.000 μπάιτ (δες δυαδικό πρόθεμα).

Ο σκοπός της χρήσης του όρου
Η χρήση αυτού του όρου έχει σκοπό να αποτρέψει τη σύγχυση που είναι κοινή όταν αναφερόμαστε σε 
αποθηκευτικά μέσα, εξαιτίας της αμφισημίας του όρου "κιλομπάιτ". Έτσι ο όρος 
κιμπιμπάιτ έχει ορισθεί να αναφέρεται ακριβώς σε 1024 μπάιτ.
  

Το πρόβλημα της σύγχυσης που προκαλεί ο όρος κιλομπάιτ ( δηλαδή να αναφέρεται ταυτόχρονα και 
στο 1000 και στο 1024) έγινε πιο έντονο όταν οι σκληροί δίσκοι έφτασαν να
έχουν χωρητικότητες της τάξης του γιγαμπάιτ. Τότε αν π.χ. κάποιος αγοραστής σκέφτεται σε όρους
δυνάμεων του δύο και ο κατασκευαστής στις προδιαγραφές του σκληρού δίσκου αναφέρεται σε δυνάμεις 
του δέκα, η διαφορά θα ήταν σημαντική, π.χ. 1 μεγαμπάιτ, σε δυνάμεις του δύο , είναι 10242 ή 1024*1024, ή 1.048.576, ενώ 1000*1000, είναι 1.000.000. Στην περίπτωση του "γιγαμπάιτ", με δυνάμεις του δύο 10243, το μέγεθος του δίσκου θα ήταν 1.073.741.824 μπάιτ ανά γιγαμπάιτ σε αντίθεση με το 10003, ίσο με 1.000.000.000. Σε έναν δίσκο 100 γιγαμπάιτ η διαφορά έφτανε στα 7 δισεκατομμύρια χαρακτήρες ανάλογα με τα 100 γιγαμπάιτ  αναφερόμαστε σε  100*10003 ή 100*10243.

Δες επίσης 

 bit και byte
 κιλομπάιτ
 κιμπιμπίτ
 δυαδικό πρόθεμα
 SI πρόθεμα
 Τάξεις μεγέθους

Μονάδες μέτρησης πληροφορίας
Τίμος Περλέγκας

Ο Τίμος Περλέγκας (22 Οκτωβρίου 1938 - 19 Απριλίου 1993) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα ως Τιμολέων Περλέγκας. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και έπαιξε ποδόσφαιρο στον Πατρέα. Ήρθε στην Αθήνα το 1955 και γράφτηκε στη Σχολή Σταυράκου για να γίνει ηθοποιός. Δάσκαλοί του υπήρξαν ο Μάνος Κατράκης, ο Νίκος Τζόγιας και ο Γιώργος Θεοδοσιάδης. 

Πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, όπου παρέμεινε ενάμιση χρόνο, στους "Πέρσες" και ύστερα περιόδευσε στην Ευρώπη με τις "Όρνιθες" του Αριστοφάνη. Στη συνέχεια πήγε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος όπου έμεινε δύο χρόνια. 

Υπήρξε Μέλος του ΚΚΕ από το 1975. Μετά τη μεταπολίτευση έγινε γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.). Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ). Επίσης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αμαρουσίου.

Θάνατος 
Πέθανε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Βρέθηκε νεκρός σε παγκάκι, όπου στάθηκε καθώς αισθάνθηκε αδιαθεσία, κάτω απ΄τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι. Είχε βγει κάποιο βράδυ από το σπίτι του κοντά στο σταθμό για να αγοράσει καπνό για την πίπα του. Όταν οι δικοί του συνειδητοποίησαν ότι αργούσε να επιστρέψει άρχισαν να τον αναζητούν. Βρέθηκε την επομένη το πρωί από καθαριστή. Όταν πέθανε, ήταν πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς Τμήμα Ηθών. Το επεισόδιο που προβλήθηκε μετά το θάνατό του αφιερώθηκε στη μνήμη του. Γιος του είναι ο ηθοποιός Γιάννος Περλέγκας.

Εργογραφία 
Συνεργάστηκε πέντε χρόνια με το θίασο Καρέζη-Καζάκου. Άλλες θεατρικές παραστάσεις του ήταν:

Στον κινηματογράφο συμμετείχε σε πολλές ταινίες όπως στη "Μαντώ Μαυρογένους", "Μια γυναίκα στην αντίσταση" κ.ά. Η συμμετοχή του στην τηλεόραση εξίσου σημαντική στις σειρές:

Φιλμογραφία

Θεατρικές Παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μαλτέζικα κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 17 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 17 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.

Η Μάλτα προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και αντικατέστησε τη μαλτέζικη λίρα με το κοινό νόμισμα την 1η Ιανουαρίου 2008 σε ισοτιμία 0.4293 λίρες ανά ευρώ.

Διαγωνισμός σχεδίασης 

Το σχέδιο που θα έφεραν τα κέρματα ευρώ της Μάλτας έγινε αντικείμενο δημόσιου διαγωνισμού σε δύο γύρους.

Στον πρώτο γύρο (14 - 29 Ιανουαρίου 2006) το κοινό της Μάλτας κλήθηκε να αποφασίσει το θέμα του σχεδίου κάθε σειράς νομισμάτων. Παρουσιάστηκαν 12 επιλογές, σε 4 κατηγορίες (προϊστορική Μάλτα, αναγεννησιακή Μάλτα, αρχιπέλαγο, Μαλτέζικη ταυτότητα). Επικρατέστερα σχέδια αναδείχτηκαν η Βάπτιση του Ιησού, το Μαλτέζικο οικόσημο και οι ναοί της Mnajdra.

Στο δεύτερο γύρο (29 Μαΐου - 9 Ιουνίου 2006), το κοινό κλήθηκε να αποφασίσει για τα τρία τελικά σχέδια μεταξύ των νικητών του πρώτου γύρου συν το μαλτέζικο σταυρό. Το αποτέλεσμα ήταν (κατά σειρά ψήφων προτίμησης: Μαλτέζικος σταυρός, οικόσημο, ναοί της Mnajdra.

Η εθνική όψη των μαλτέζικων κερμάτων ευρώ

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ 

Η Μάλτα  μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα καθώς την 1η Ιανουαρίου 2008 προσχώρησε
στην Ευρωζώνη.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Υπουργείο Οικονομικών της Μάλτας
Iστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών της Μάλτας για τη μετάβαση στο ευρώ

Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης
Οικονομία της Μάλτας
Ουγγρικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Ουγγαρία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει το ουγγρικό φιορίνι. Η Ουγγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ.

Η εθνική πλευρά των ουγγρικών κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των ουγγρικών κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη.

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Ουγγαρία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.

Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Κεντρική Τράπεζα της Ουγγαρίας

Κέρματα ευρώ
Κερματα ευρώ
Ευρώ ανά χώρα
Τσεχικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Τσεχία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει η τσέχικη κορόνα. Η Τσεχία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ, παρά μόνο κάποια πιθανότητα για την 1η Ιανουαρίου 2017.

Νεότερα σχετικά με την ημερομηνία υιοθέτησης
Τον Φεβρουάριο του 2007, ο υπουργός Οικονομικών της Τσεχίας, Μιροσλαβ Κάλουσεκ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι η Τσεχία μπορεί να καθορίσει το 2012 ως τον νέο στόχο για την ένταξη της στο ευρώ. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2010, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, Πετρ Νέτσας, δήλωσε επίσημα ότι δεν πρόκειται να εξετάσει καν το ζήτημα κατά τη διάρκεια της θητείας του, η οποία λήγει το 2014. Κατά συνέπεια, είναι αδύνατο να γίνει ένταξη πριν το 2017.

Η εθνική πλευρά των τσέχικων κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των τσέχικων κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμα. Μελετάται η διεξαγωγή σχετικού διαγωνισμού.

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Τσεχία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Κεντρική Τράπεζα της Τσεχίας

Κέρματα ευρώ
Οικονομία στην Τσεχία
Λιβερμόριο

Το  Λιβερμόριο (Livermorium, παλαιότερα  Ουνουνέξιο  ή  Ununhexium) είναι τεχνητό υπερβαρύ στοιχείο του περιοδικού πίνακα με σύμβολο Lv και με ατομικό αριθμό 116.
Οι ερευνητές από το Εθνικό Εργαστήριο 
Livermore, Καλιφόρνια, Η.Π.Α. που ανακάλυψαν το νέο στοιχείο με ατομικό αριθμό 116, κλήθηκαν να προτείνουν όνομα και σύμβολο, σύμφωνα με τις διαδικασίες της IUPAC.Για το στοιχείο με ατομικό αριθμό 116 προτάθηκε το όνομα λιβερμόριο (livermorium) και το σύμβολο Lv, προς 
τιμήν του Εθνικού Εργαστηρίου Lawrence Livermore(1952). Ακολούθησε πεντάμηνο δημόσιας διαβούλευσης όπως ορίζουν οι κανονισμοί ονοματοδοσίας της IUPAC, ως το Μάιο του 2012, για να οριστικοποιηθεί η ονομασία του στοιχείου. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα καθένας έχει δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις για το όνομα και να προτείνει το όνομα που αυτός θέλει. Αυτό είχε συμβεί παλαιότερα κατά την διαδικασία ονοματοδοσίας του στοιχείου με ατομικό αριθμό 112 (Κοπερνίκιο). Ο γραμματέας ενός σχολείου της Νέας Υόρκης τηλεφώνησε στην IUPAC και ζήτησε το στοιχείο να ονομαστεί PS112 από τα αρχικά του σχολείου (Public School 112).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χημικά στοιχεία
Χαλκογόνα
Κάρλοβι Βάρι

Το Κάρλοβι Βάρι (τσέχικα: Karlovy Vary, γερμανικά: Karlsbad) με πληθυσμό 48.723 το 2018, είναι μία λουτρόπολη στη Δυτική Τσεχία και βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τέπλα κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, 140 χλμ. από την Πράγα και είναι δημοφιλής τόπος προορισμού τουριστών, ειδικά για τις διεθνείς προσωπικότητες που επισκέπτονται τη λουτρόπολη. 

Το Κάρλοβι Βάρι ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Δ΄, το 14ο αιώνα. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου και το δημοφιλές τσεχικό ηδύποτο Karlovarská Becherovka.

Η πόλη έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2021, μαζί με άλλες λουτροπόλεις της Ευρώπης.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Υπουργείο Εξωτερικων της Τσεχίας. Πληροφορίες στα ελληνικά σε .pdf
 Πρεσβεία της Τσεχίας. Πληροφορίες για τουρισμό, οικονομία και πολιτισμό στην Ελληνική γλώσσα

Πόλεις της Τσεχίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τσεχία
Θεόκλητος Καριπίδης

Ο Θεόκλητος Καριπίδης (1926 - 16 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας ποιητής, πολιτικός και αγωνιστής, ποντιακής καταγωγής.

Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1926 στο Πευκόδασος του Κιλκίς, από γονείς Πόντιους πρόσφυγες και έζησε κάτω από στερήσεις και φτώχειες την αγροτική ζωή.
Η Κατοχή τον βρήκε νεαρό έφηβο. Οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ προσφέροντας τις υπηρεσίες του στο Κίνημα. Μετά την Κατοχή γνωρίζει τις διώξεις και τις πιέσεις της αντίδρασης. Φεύγει στη Θεσσαλονίκη κυνηγημένος, όπου εγκαθίσταται στην Πολίχνη ασκώντας το επάγγελμα του επιπλοποιού.
Εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος και αργότερα δήμαρχος Πολίχνης. Η Χούντα τον βρίσκει στο εξωτερικό όπου δηλώνει ενεργά την αντίθεσή του στο δικτατορικό καθεστώς.

Ο Θεόκλητος Καριπίδης παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά.

Το έργο του
Ο Θεόκλητος Καριπίδης κάνει την παρθενική του εμφάνιση με τη μικρή συλλογή "Πίνακας 1961" και αποσπά επαινετικά σχόλια για την ποίηση του. Το 1963 εκδίδει τη δεύτερη ποιητική του συλλογή "Νυν και Αεί", ενώ το 1973 εκδίδει τη συλλογή ποιημάτων "Επιστροφή" που ήταν και η τελευταία και πιο ώριμη δημιουργική του δουλειά. Η "Επιστροφή" τον καταξιώνει πανελλήνια σαν μια από τις πιο γνήσιες ποιητικές γραφές στη Βόρειο Ελλάδα.

Στις 16 Ιανουαρίου του 1975 προτού προφτάσει να εκδώσει το τελευταίο του έργο, αφήνει την τελευταία του πνοή.

Μεταθανάτια ο φίλος του, ποιητής Στέργιος Βαλιούλης επιμελείται μια συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων του προσθέτοντας και δείγματα της ανέκδοτης εργασίας του.

Βιβλιογραφία
Κιλκίς 1984, εκδ. Μαχητής, Θεσσαλονίκη 1984. Κιλκισιακό Ημερολόγιο. Επιμέλεια Φόρης Παροτίδης

Παραπομπές 

Νεοέλληνες ποιητές
Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κουρσέναϊ

Η Κουρσέναϊ  (λιθουανικά: Kursenai ) είναι πόλη της Λιθουανίας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 13.735 κάτοικοι το 2007. Είναι η 25η μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό της χώρας. Είναι η μοναδική πόλη της χώρας η οποία έχει δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Πόλεις της Λιθουανίας
Σελίνι

Ο όρος Σελίνι αναφέρεται σε νομισματικές μονάδες που είτε είναι σε χρήση ή έχουν πλέον αποσυρθεί από την κυκλοφορία. Συγκεκριμένα:

Νομίσματα σε κυκλοφορία:
Σελίνι της Κένυας
Σελίνι της Ουγκάντας
Σελίνι της Σομαλίας
Σελίνι Τανζανίας
Σελίνι της Σομαλιλάνδης

Νομίσματα που έχουν αποσυρθεί:
Σελίνι της Ανατολικής Αφρικής
 Σελίνι της Αυστρίας

Τέλος, σελίνι ονομαζόταν κάποτε το 1/20 της  Αγγλικής λίρας καθώς και οι υποδιαιρέσεις πολλών άλλων νομισμάτων τα οποία έφεραν το όνομα λίρα ( αγγλ.: pound) και ακολουθούσαν το σύστημα υποδιαιρέσεων της Αγγλικής λίρας (1 λίρα=20 σελίνια=240 πένες).

Νομίσματα
Λαγός Έβρου

Ο Λαγός είναι οικισμός του νομού 'Εβρου, περίπου στο κέντρο του νομού. Συνδέεται οδικώς με το Διδυμότειχο. Κοντά στο χωριό υπάρχουν στρατιωτικές μονάδες.

Οι κάτοικοι του Λαγού

Το 1922, όταν οι κάτοικοι της Ανατολικής Θράκης με βαρύ αναστεναγμό άφηναν τη γη των πατέρων τους, μια ομάδα προσφύγων από τα χωριά της περιοχής αυτής Μαλκότσι, Μακρά Γέφυρα και Τσαλί ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 15 χιλιόμετρα Β.Δ. του Διδυμότειχου στην τοποθεσία «Ταουσάν - Κουρού», πού σημαίνει «Το δάσος του Λαγού». Εκεί ή Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων έκτισε το συνοικισμό τους, πού σήμερα φέρει το όνομα «Λαγός» και δικαιολογημένα, γιατί ή περιοχή, ομαλή και δασωμένη καθώς είναι από θάμνους και άφθονη χλόη, ήταν και είναι καταφύγιο πολλών λαγών. Η εγκατάσταση των προσφύγων ολοκληρώθηκε το 1928. Στην Απογραφή του 2011 είχε 628 κατοίκους.

Η εκκλησία του Λαγού

Ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Λαγού χτίστηκε το 1933. Εγκαίνια στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λαγού πραγματοποιήθηκαν στις 15 Ιουλίου 1962 υπό του Αρχιερατεύοντος Κωνσταντίνου Πούλου, Μητροπολίτου Διδυμοτείχου πλαισιωμένος από τους Ιερείς Καρωτής, Ελληνοχωρίου, Παταγής και Θυρέας.

Το σχολείο του Λαγού

Το 1925 άρχισε η λειτουργία του Μονοθέσιου Δημοτικό σχολείου Λαγού (Φ.Ε.Κ, 265 1925), το οποίο λειτούργησε κανονικά ως το 1940. Λόγω του πολέμου και της κατοχής από τον Οκτώβριο του 1940 ως το 1942 παρέμεινε κλειστό. Το 1943 λειτούργησε για ένα μόνο μήνα. Το 1944-45 λειτούργησε ολόκληρο το σχολικό έτος και το 1945-46 μόνο ένα τρίμηνο. Από το 1946-50 το σχολείο έμεινε πάλι κλειστό, γιατί οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το χωριό και να καταφύγουν στα κέντρα για λογούς ασφαλείας. Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου και την επιστροφή των κατοίκων το σχολείο άρχισε να λειτουργεί κανονικά.

Σύμφωνα με πληροφορίες των κατοίκων -καθώς το αρχείο του σχολείου καταστράφηκε- ο αρχικός αριθμός των μαθητών έφθανε τους 28, άλλα με την ακμή του χωριού ο αριθμός των μαθητών του σχολείου αυξανόταν και έφτασε σήμερα τους 84. Για το λόγο αυτό έγινε προαγωγή του σχολείου σε 2/Θέσιο (Φ.Ε.Κ. 138) 1959), όπως παραμένει ως σήμερα. Κατά την ίδρυση του σχολείου διδακτήριο δεν υπήρχε και ως τέτοιο χρησιμοποιήθηκε το σπίτι κάποιου χωρικού. Το διδακτήριο θεμελιώθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1931 και στις 5 Δεκεμβρίου 1931 είχε αποπερατωθεί. Το οικόπεδο ήταν χώρος κοινόχρηστος. Τα υλικά τα πρόσφεραν οι κάτοικοι και κόστισε συνολικά 6.000δρχ. Σε αυτό στεγαζόταν το σχολείο ως το 1959. Η θεμελίωση του νέου κτιρίου έγινε στις 15 Μαΐου 1959 και αποπερατώθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1960. 

Η Σχολική Βιβλιοθήκη Ιδρύθηκε το 1933 και είχε αρκετά βιβλία, άλλα με τον πόλεμο, την Κατοχή και τ' αλλά δεινά, όλα χάθηκαν και έμεινε μονό το έπιπλο. Από το 1951 άρχισε πάλι να εμπλουτίζεται

Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλλογος Λαγού

Ακόμα στο χωριό υπάρχει και ο Λαογραφικός Πολιτιστικός Σύλλογος Λάγου, που κρατάει ακόμα ζωντανή την παράδοση,τα ήθη και έθιμα του Λαγού, και ιδρύθηκε το 2001.

Ήθη και έθιμα
 Χριστουγεννιάτικα κάλαντα
 Κάλαντα του Λαζάρου ΛΑΖΑΡΙΝΕΣ
 Νύφη με άμαξα (κάρο),αρκούδα,αρκουδιάρης,μασκαράδες (Καθαρά Δευτέρα)

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Διδυμοτείχου
Zlib

Η zlib είναι μια διαπλατφορμική βιβλιοθήκη συμπίεσης δεδομένων ανοιχτού κώδικα του Jean-loup Gailly και του Mark Adler και είναι μια 'αφαίρεση' του αλγόριθμου συμπίεσης DEFLATE που χρησιμοποιείται στο πρόγραμμά τους συμπίεσης αρχείων gzip. Η πρώτη δημόσια έκδοση 0.9 εκδόθηκε την 1 Μαΐου, 1995 και η αρχική πρόθεση ήταν να χρησιμοποιηθεί με την βιβλιοθήκη εικόνων libpng. Η zlib διατίθεται με την άδεια zlib.

Λογισμικό που χρησιμοποιεί την  zlib 
Σήμερα, η zlib είναι de facto στάνταρ σε σημείο που οι όροι zlib και DEFLATE χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά σε έγγραφα προτύπων.
Εκατοντάδες εφαρμογές για λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του  Unix (όπως το Linux) βασίζονται σε αυτή για λειτουργίες συμπίεσης και έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται και σε άλλες πλατφόρμες, όπως στα Microsoft Windows και στο Palm OS. 

Μερικές αξιοσημείωτες εφαρμογές που την χρησιμοποιούν είναι:
 Ο πυρήνας του Linux, όπου χρησιμοποιείται για την υλοποίηση δικτυακών πρωτοκόλλων συμπίεσης, για συμπιεσμένα συστήματα αρχείων και για την αποσυμπίεση της ίδιας της εικόνας του πυρήνα κατά την εκκίνηση.
 Η libpng, η βιβλιοθήκη αναφοράς για την υλοποίηση της μορφής εικόνων PNG, που καθορίζει τον αλγόριθμο DEFLATE για την συμπίεση ρεύματος των δεδομένων του χάρτη δυαδικών ψηφίων (bitmap) της.
 Ο Apache, που χρησιμοποιεί την zlib για την υλοποίηση της συμπίεσης HTTP/1.1.
 Ο πελάτης και εξυπηρετητής OpenSSH, που βασίζεται στην zlib για να εκτελέσει την βέλτιστη συμπίεση που προσφέρει το προτόκολο SSH.
 Η βιβλιοθήκη ασφαλείας GnuTLS χρησιμοποιεί προαιρετικά τη zlib για τη συμπίεση των συνδέσεων TLS.

Επίσης η zlib χρησιμοποιείται και σε πολλές ενσωματωμένες συσκευές γιατί ο κώδικάς της είναι μεταφέρσιμος και γιατί σαν βιβλιοθήκη έχει μικρές σχετικά απαιτήσεις σε μνήμη.

Δείτε επίσης 
 gzip
 ZIP (μορφή αρχείου)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ιστότοπος της zlib
 Λίστα από σχετικούς με την zlib πόρους

Προγραμματισμός
Συνεκδοχή

Συνεκδοχή είναι το εκφραστικό-λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο ένας όρος αντικαθίσταται από έναν άλλο, με τον οποίο βρίσκεται σε σχέση γενικού προς ειδικό ή αντίστροφα. Η πιο συνηθισμένη μορφή συνεκδοχής είναι η χρήση του μέρους αντί για το όλο (pars pro toto) ή του ενός αντί για τους πολλούς. Συνεκδοχή όμως είναι και το αντίστροφο.

Παραδείγματα 

 Μέρος αντί για όλο:
 Να βάλω ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μου (εννοούνται σπίτι ολόκληρο, όχι μόνο στέγη, και να καληφθώ ολόκληρος, όχι μόνο το κεφάλι μου)
 Κατά κεφαλήν (ενν. κατ' άτομο)
 Όλο αντί για μέρος:
 Αμερική (για τις ΗΠ.Α.)

 Ένα για πολλά:
 Ο Έλληνας έχει φιλότιμο (εννοούνται όλοι οι Έλληνες)
 Πολλά για ένα:
Είμαστε της άποψης (όταν ο συγγραφέας εννοεί τον εαυτό του, πληθυντικός της μεγαλοπρέπειας)

 Το είδος για το γένος:
 να βγάλω το ψωμί μου (εννοείται κάθε είδος τροφής)
 Το γένος για το είδος:
 αυτό το πλάσμα (για έναν άνθρωπο) 

Εκφράσεις
Γραμματική
Τρόπος του λέγειν
Coolio

Ο Coolio (Artis Leon Ivey Jr., 1 Αυγούστου 1963 - 28 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός ράπερ και ηθοποιός. Έγινε παγκοσμίως γνωστός για το τραγούδι του "Gangsta's Paradise", για το οποίο απέσπασε βραβείο Grammy. Το πρώτο του άλμπουμ It Takes a Thief κυκλοφόρησε το 1994.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Καλιφόρνια. Φοίτησε για ένα διάστημα στο Κολέγιο Κόμπτον, αλλά άφησε τις σπουδές του για να γίνει ράπερ.

Το 1995, ο Coolio κυκλοφόρησε το Gangsta's Paradise και σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Το τραγούδι έλαβε διθυραμβικές κριτικές από κριτικούς μουσικής και κέρδισε βραβείο Grammy. Έχει λάβει άλλες 6 υποψηφιότητες για το βραβείο, ενώ οι παρωδίες του τραγουδιού ήταν και αυτές πολύ επιτυχημένες. Ο κωμικός Αλ Γιάνκοβιτς κυκλοφόρησε μια παρωδία του τραγουδιού με τίτλο "Amish Paradise" και ο Coolio ισχυρίστηκε ότι ο Γιάνκοβιτς δεν είχε πάρει άδεια για αυτήν την παρωδία. Το θέμα τελικά δεν κατέληξε στα δικαστήρια. Ο Coolio κυκλοφόρησε και το άλμπουμ Gangsta's Paradise, όπου περιέχεται το ομώνυμο τραγούδι. Είναι επίσης γνωστός για την συμμετοχή του στην σειρά του Nickelodeon Kenan and Kel, ενώ ο ίδιος τραγουδούσε για κάποιο καιρό και το μουσικό θέμα της σειράς. 

Ο Coolio δημιούργησε την τηλεοπτική σειρά Cookin' with Coolio, στην οποία ο ίδιος μαγείρευε και τραγουδούσε ταυτόχρονα.

Ο Coolio έχει επίσης ασχοληθεί με την φιλανθρωπία και τον κοινωνικό ακτιβισμό. Ο ίδιος επιλέχθηκε από την "Environmental Justice and Climate Change" ως επίτιμο μέλος της και γύρισε την Αμερική για να επισκεφτεί κολέγια και πανεπιστήμια για Αφροαμερικανούς, όπου έδωσε ομιλίες για την προστασία του περιβάλλοντος. 

Έχει ασχοληθεί και με την πολιτική, καθώς διοργάνωσε τις προεκλογικές εκστρατείες της πορνογραφικής ηθοποιού Τσέρι ΝτεΒιλ για διάφορα αξιώματα ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ο Coolio απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2022. Ο Posey, ο οποίος συνεργάστηκε με τον ράπερ για περισσότερα από 20 χρόνια, έδωσε επιπλέον λεπτομέρειες, για τον θάνατό του λέγοντας ότι ο Coolio βρισκόταν στο σπίτι ενός φίλου του στο Λος Άντζελες όταν πήγε στο μπάνιο. Όταν οι φίλοι του συνειδητοποίησαν πως είχε περάσει "αρκετή ώρα", έσπασαν την πόρτα και βρήκαν τον Coolio στο πάτωμα. Αμέσως κλήθηκε ασθενοφόρο και οι τραυματιοφορείς προσπάθησαν να τον επαναφέρουν, αλλά απεβίωσε περίπου στις 5 το απόγευμα, τοπική ώρα.

Παραπομπές 

Αμερικανοί ράπερ
Βραβευμένοι με Γκράμι
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Τεπελένι (ναρκαλιευτικό)

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο Τεπελένι Ν/Κ 46 ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην MMS 46 ή 1546). Ήταν ένα από τα σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Σύρος ΙΙΙ, Άνδρος, Τήνος και Χειμάρρα. Με το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.

Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Λαούτο

Το λαούτο ή λαγούτο, είναι έγχορδο όργανο, που στην ελληνική παραδοσιακή μουσική χρησιμοποιείται κυρίως σαν συνοδεία σε βιολί, λύρα, κλαρίνο, ή άλλα όργανα.

Το λαούτο αποτελεί σύνθεση στοιχείων από την αρχαιοελληνική πανδούρα (μακρύ χέρι). Συγγενεύει με το ούτι αλλά έχει μεγαλύτερο μπράτσο. Κουρδίζεται Μι Λα Ρε Σολ (κρητικό λαούτο) και Λα Ρε Σολ Ντο (στεριανό και νησιώτικο λαούτο), από κάτω προς τα πάνω. Είναι όργανο υποτιμημένο, ιδιαίτερα στις στεριανές περιοχές -χρησιμοποιείται όμως αρκετά στα νησιά- παρ'όλα αυτά οι σολιστικές δυνατότητές του είναι πολύ μεγάλες. Ο δεξιοτέχνης του λαούτου Χρήστος Ζώτος συνέβαλε στην ανάδειξη του λαούτου δημιουργώντας μια δική του τεχνική.

Η χρήση του είναι πολύ διαδεδομένη στην Κρήτη, όπου συνοδεύει κυρίως την λύρα, καθώς και στην Κύπρο, όπου συνοδεύει συνήθως το  βιολί. Πολλές φορές όμως, το συναντάμε και μόνο του ή σε ζευγάρια.

Η οικογένεια του λαούτου είναι πολύτεκνη, αποτελείται και από άλλα όργανα, όπως την λάφτα (η οποία λέγεται και πολίτικο λαούτο), το μπονγκ και το αφρικανικό φλάουτο.

Πηγές 
Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, Λαγούτο

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 

Έγχορδα μουσικά όργανα
Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας

Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας (Τ.Ε.Ι. Αθήνας) ήταν τεχνολογικό εκπαιδευτικό ίδρυμα με έδρα το Αιγάλεω Αττικής στην Αθήνα. Ιδρύθηκε το 1983, και οι κεντρικές εγκαταστάσεις του βρίσκονταν στο Αιγάλεω. Το Τ.Ε.Ι. Αθήνας, υπήρχε ως Κέντρο Ανώτερης Τεχνολογικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (Κ.Α.Τ.Ε.Ε.) Αθήνας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1970. Το 2018 έπαψε την λειτουργία του.

Ήταν το πρώτο σε μέγεθος Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στην Ελλάδα. Αποτελούνταν συνολικά από πέντε Σχολές και είκοσι επτά τμήματα στα οποία φοιτούσαν περίπου 30.000 σπουδαστές. Στο ίδρυμα απασχολούνταν περίπου 600 μόνιμοι εκπαιδευτικοί, 1600 περίπου ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, 300 περίπου διοικητικοί και ειδικό τεχνικό προσωπικό. Το 2018, το Τ.Ε.Ι. Αθήνας και το Α.Ε.Ι. Πειραιά Τ.Τ. συγχωνεύθηκαν και μετεξελίχθηκαν στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.)..

Σχολές και Τμήματα
Το ίδρυμα αποτελούνταν συνολικά από πέντε Σχολές και εικοσιεπτά Τμήματα, πριν την συγχώνευση και την δημιουργία του ΠΑ.Δ.Α :

Έρευνα
Το Τ.Ε.Ι. Αθήνας στοχεύει στην ανάπτυξη ερευνητικής προσπάθειας διεθνούς επιπέδου.

Ακαδημαϊκή Αξιολόγηση
Το 2015 το Τ.Ε.Ι. Αθήνας αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) ως Worthy of merit.

Υπηρεσίες
Στο Π.Ε.Ε. Αθήνας λειτουργούν επίσης:
Βιβλιοθήκη
Δομή Απασχόλησης και Σταδιοδρομίας (ΔΑΣΤΑ) 
Γυμναστήριο
Εστιατόριο
Ιατρείο
Κέντρο Υπηρεσιών Δικτύου (NOC)
Κοινωνική Υπηρεσία
Νομική Υπηρεσία
Τεχνική Υπηρεσία
Φοιτητικοί Σύλλογοι

Η βιβλιοθήκη του Π.Ε.Ε. της Αθήνας ιδρύθηκε το 1977 και εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2002. Η συλλογή της αποτελείται από υλικό που καλύπτει όλες τις θεματικές κατηγορίες που θεραπεύουν τα τμήματα του Ιδρύματος. Περιλαμβάνει 75.000 τόμους βιβλίων, 65 τίτλους επιστημονικών περιοδικών, οπτικοακουστικό υλικό, αρχειακή συλλογή και μεγάλο αριθμό ηλεκτρονικών περιοδικών και βάση δεδομένων. Η βιβλιοθήκη διαθέτει δύο παραρτήματα, στο ΕΡΓΑΣ και στη Θηβών.

Εγκαταστάσεις
Οι κεντρικές εγκαταστάσεις του ιδρύματος είναι στο Αιγάλεω Αττικής στην Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών. Περιστοιχίζονται από τις οδούς Μήλου, Αγίου Σπυρίδωνος, Δημητσάνας και Εδέσσης ενώ η κεντρική πύλη είναι επί της Αγίου Σπυρίδωνος, που είναι παράλληλη στη λεωφόρο Αθηνών. Η ανατολική πύλη είναι στην προέκταση της Μήλου από Αγίου Σπυρίδωνος, ενώ η δυτική πύλη είναι επί της Δημητσάνας. Σήμερα, στις εγκαταστάσεις του πρώην Τ.Ε.Ι. Αθήνας στεγάζεται η Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Δείτε επίσης
Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας - Επίσημη Ιστοσελίδα  
Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ)  
Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας και Αξιολόγησης Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας   
Κεντρική Βιβλιοθήκη Α.Τ.Ε.Ι. Αθήνας  

Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα
Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Αθήνα
Αιγάλεω
Πούλιθρα Αρκαδίας

Τα Πούλιθρα είναι ένα παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο 9 χλμ. από το Λεωνίδιο, την πρωτεύουσα της Επαρχίας Κυνουρίας στην Αρκαδία και 83 χιλιόμετρα από το Άργος.

Περιγραφή 
Στην απογραφή του 2011 είχε 414 κατοίκους. Ο οικισμός έχει διατηρήσει το παραδοσιακό του χρώμα. Διαθέτει επίσης νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο και ο κεντρικός του ναός είναι η Γέννηση του Χριστού. Η παραλία του χωριού είναι βοτσαλωτή.

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο καθηγητή Κωνσταντίνο Ρωμαίο, στα Πούλιθρα βρίσκεται η αρχαία πόλη Πολίχνη, την οποία αναφέρει ο ιστορικός Πολύβιος. Η ακρόπολη της αρχαίας πόλης βρίσκεται στο λόφο που είναι δίπλα από το λιμάνι του χωριού. Σήμερα, στον υδροβιότοπο της περιοχής υπάρχουν ίχνη του αρχαίου λιμανιού (δέστρες). Επίσης, στο λόφο (βίγλα) υπάρχει αρχαίο κάστρο και βυζαντινά τείχη.

Ιστορικό πληθυσμού

Προσωπικότητες 
Είναι τόπος καταγωγής της δημοσιογράφου Αλεξάνδρας Δουβαρά και του οικονομολόγου Γκίκα Χαρδούβελη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πούλιθρα Αρκαδίας
 Σύντομες πληροφορίες σχετικά με τον οικισμό
 Χάρτης του οικισμού και της αρχαίας πόλης

Δείτε επίσης 
 Αρκαδική Ριβιέρα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Πολίχνη - Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Απανταχού Πουλιθριωτών

Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
LivePedia

Η LivePedia ήταν ελληνική διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια. Γράφτηκε σε συνεργασία από εθελοντές, χρησιμοποιώντας ένα λογισμικό τύπου wiki. Το έργο ξεκίνησε το 2005 με την υποστήριξη της εταιρείας Magenta, η οποία διέθεσε σαν αρχική συνεισφορά τα λήμματα του Ελληνικού Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού της. Αργότερα, ως αποτέλεσμα τής πολιτικής συνεργασιών με κατόχους περιεχομένου στην Ελλάδα, προστέθηκε περιεχόμενο από χορηγούς. Οι εκδόσεις Περισκόπιο προσέφεραν πάνω από 200 λήμματα που έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά του οίκου, οι εκδόσεις Μειδίαμα προσέφεραν το σύνολο τής εγκυκλοπαίδειας γνωστής ως ΧΘΩΝ 2002 και τελευταίως ως ΕΡΜΗΣ, ενημερωμένη ως το 2004 από τη συντακτική ομάδα του οίκου, ενώ το περιοδικό PC Magazine προσέφερε το σύνολο των λημμάτων τεχνικής ορολογίας που έχουν συνταχθεί από τούς συντάκτες αλλά και τούς αναγνώστες του. Η πύλη Εν Λευκώ προσέφερε επίσης όλο το υλικό της για επεξεργασία και καταχώριση στη LivePedia.gr.

Η LivePedia.gr στηριζόταν  από την Otenet με χορηγία φιλοξενίας. Η εταιρεία διέθετε τον διακομιστή τοποθετημένο στο Data Center συνδεδεμένο σε γραμμή υψηλής ταχύτητας. .

Η γενική άδεια διάθεσης του περιεχομένου τής LivePedia.gr ήταν η GFDL εκτός από συγκεκριμένα λήμματα για τα οποία ο αντίστοιχος χορηγός περιεχομένου ζητά να μην μεταφερθούν έξω από το συγκεκριμένο χώρο αλλά πάντα μπορεί ο οποιοσδήποτε επισκέπτης να τα αξιοποιήσει. Σε αυτά τα λήμματα υπήρχε σαφής ένδειξη.

Η Livepedia έκλεισε κάποια στιγμή στις αρχές του 2017. Περίπου 280 λήμματα της αντιγράφηκαν στη Βικιπαίδεια, όταν τα δύο εγχειρήματα είχαν συμβατή αδειοδότηση περιεχομένου. 

Διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες
Ιστότοποι