Χένρι Νάιτ Στορκς

Ο αντιστράτηγος Σερ Χένρι Νάιτ Στορκς (1811 – 6 Σεπτεμβρίου 1874) ήταν Βρετανός στρατιώτης και κυβερνήτης στις αποικίες.

Στρατιωτική σταδιοδρομία 
Σπούδασε στο Charterhouse School και κατατάχθηκε στον στρατό στις 10 Ιανουαρίου 1828 ως σημαιοφόρος του 61ου συντάγματος πεζικού. Προήχθη σε λοχαγό στις 2 Μαρτίου 1832, μεταπήδησε στο 14ο σύνταγμα πεζικού στις 23 Μαρτίου 1832 και προήχθη σε λοχαγό στις 30 Οκτωβρίου 1835. Μετατέθηκε στο 38ο σύνταγμα πεζικού στις 30 Μαΐου, υπηρέτησε στα Ιόνια νησιά το 1840 και προήχθη σε ταγματάρχη στις 7 Αυγούστου 1840. 
Συνταξιοδοτήθηκε από το τάγμα του στις 23 Μαΐου 1845 και υπηρέτησε σε διάφορες διοικητικές θέσεις. Υπηρέτησε ως Βοηθός Υπασπιστής  κατά τη διάρκεια του 7ου πολέμου των Κάφρων από το 1846 έως το 1847 και στη συνέχεια προήχθη στον βαθμό του αντισυνταγματάρχη στις 15 Σεπτεμβρίου 1848. Από το 1849 έως το 1854 ήταν Βοηθός Στρατιωτικός Γραμματέας στον Μαυρίκιο. Προήχθη σε συνταγματάρχη στις 28 Νοεμβρίου 1854. 

Έχοντας πια τον βαθμό του υποστράτηγου ο Στορκς επόπτευε τις βρετανικές βάσεις που βρίσκονταν σε οθωμανικά εδάφη κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας. Εκεί συνεργάστηκε με τη Φλόρανς Ναϊτινγκέιλ και την υποστήριξε στις νοσηλευτικές της προσπάθειες. Μετά τον πόλεμο τιμήθηκε με το μετάλλιο του τάγματος του Μπαθ (KCB). Προσελήφθη και υπηρέτησε από το 1857 έως το 1859 στο Γραφείο Πολέμου (μετέπειτα υπουργείο Άμυνας) ως Γραμματέας της Στρατιωτικής Αλληλογραφίας. 

Ξεκίνησε την καριέρα του ως αποικιακός Κυβερνήτης, διορισμένος Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων στις 2 Φεβρουαρίου 1859. Το 1860, κι ενώ ήταν ακόμα Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων, του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου. Πριν το τέλος της θητείας του στις 14 Νοεμβρίου 1863 αναδιοργάνωσε το νομικό και δικαστικό σύστημα των νησιών. Του αποδόθηκε ο τιμητικός τίτλος του Ιππότη του Τάγματος του Μπαθ την 1η Ιουλίου 1864. Στάλθηκε στη Μάλτα ως διορισμένος κυβερνήτης στις 15 Νοεμβρίου 1864. Ανακλήθηκε τον επόμενο χρόνο και στάλθηκε στην Τζαμάικα προκειμένου να ερευνήσει τις τοπικές εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένης και της εξέγερσης του Μοράντ Μπέι (Κόλπος του Μοράντ). Διορίστηκε Κυβερνήτης της Τζαμάικα στις 12 Δεκεμβρίου 1865. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι τις 16 Ιουλίου 1866. Με την επιστροφή του έγινε δεκτός στο Μυστικό Συμβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου στις 10 Νοεμβρίου 1866. Παραιτήθηκε από τη θέση του Κυβερνήτη της Μάλτας στις 15 Μαΐου 1867. 

Κατά την επιστροφή του στο Υπουργείο Πολέμου, διορίστηκε Πρώτος Ελεγκτής και υφυπουργός στις 19 Δεκεμβρίου 1867. Ως Πρώτος Ελεγκτής αναδιοργάνωσε τη  διοικητική μέριμνα του Στρατού όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο. Διορίστηκε Γενικός Επόπτης Ανεφοδιασμού κι Εξοπλισμών του Στρατού στις 5 Αυγούστου 1870, ο πρώτος σε αυτή τη θέση μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο. Στις 10 Οκτωβρίου 1870 διορίστηκε συνταγματάρχης του 70ού τάγματος Πεζικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Τελευταία χρόνια στην πολιτική 
Εισήλθε στην πολιτική το 1870 και προωθήθηκε ως υποψήφιος των Φιλελευθέρων στην αναπληρωματική εκλογή του δήμου του Newark προκειμένου να κερδίσει για το κόμμα των Φιλελευθέρων την κενή έδρα που δημιουργήθηκε εξαιτίας του θανάτου του Φιλελεύθερου βουλευτή που την κατείχε. Δυστυχώς, δέχθηκε σφοδρή αντιπολίτευση από τον προοδευτικό φιλελεύθερο και αποικιακό διοικητή Σερ Τζωρτζ Γκρέι, ο οποίος προηγουμένως κατείχε τη θέση του  Κυβερνήτη της Νότιας Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και της αποικίας του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας ως ανεξάρτητος φιλελεύθερος. Οι ακραίες απόψεις του Γκρέι σε θέματα της Αυτοκρατορικής Αποικίας, της μετανάστευσης, του ζητήματος της ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας και των αιτίων φτώχειας στην Αγγλία ήταν αντίθετες με τα συμφέροντα της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων του Γκλάντστον. (έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και κλίνεται: του Γλάδστωνος)

Έχοντας αποφασίσει ότι ο Γκρέι δεν έπρεπε να επανεκλεγεί διότι η διαίρεση της ψήφου των φιλελευθέρων θα  είχε ως αποτέλεσμα την ήττα και των δύο (του Γκρέι και του Στορκς) από τον υποψήφιο των  Συντηρητικών η κυβέρνηση των Φιλελευθέρων μηχανεύθηκε σχέδιο σύμφωνα με το οποίο θα αποσύρονταν και οι δύο, αφήνοντας την έδρα στον Φιλελεύθερο υποψήφιο Σάμιουελ – Μπότελερ Μπρίστοου. Ο Στορκς ανταμείφθηκε με την πρόσφατα ανανεωμένη  θέση του Γενικού – Επόπτη  Ανεφοδιασμού ενώ ο Γκρέι επέστρεψε στη Νέα Ζηλανδία λίγο αργότερα εκείνη τη χρονιά.

Το επόμενο έτος ο Στορκς εκλέχθηκε βουλευτής κατά τη διάρκεια της αναπληρωματικής εκλογής στο Ρίπον. Προήχθη σε αντιστράτηγο στις 25 Οκτωβρίου 1871. Ενώ κατείχε το βουλευτικό αξίωμα εκφράστηκε υπέρ της κατάργησης του συστήματος προμηθειών για τις επιτροπές / προμήθειες του στρατού. Η θέση του πάνω στον Νόμο των Λοιμωδών Νόσων του κόστισε την έδρα. Ηττήθηκε από τον Φρέντερικ Ρόμπινσον, 2ο μαρκήσιο του Ρίπον (αργότερα Δούκα του Γκρέι) στις γενικές εκλογές του 1874. Πέθανε λίγο μετά την ήττα του στις εκλογές, στις 6 Σεπτεμβρίου 1874.

Βρετανοί στρατιωτικοί