joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άλεξ Σάλμοντ

Ο Άλεξ Σάλμοντ (Alexander Elliot Anderson "Alex" Salmond, 1954-) είναι Σκωτσέζος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρώτος Υπουργός (πρωθυπουργός) της Σκωτίας.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1954. Έφερε το αξίωμα του National Convener (ηγέτη) του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος (SNP) και διετέλεσε επίσης βουλευτής. Ήταν ξανά πρόεδρος του κόμματος την περίοδο 1990-2000.

Το SNP κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις βουλευτικές εκλογές στη Σκωτία τον Μάιο του 2007. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο διορισμός του Σάλμοντ στη θέση του Πρώτου Υπουργού και ο σχηματισμός εθνικιστικής κυβέρνησης μειοψηφίας.

Δημοψήφισμα 2014
Τον Σεπτέμβριο του 2014 διεξήχθη δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Η πρόταση για ανεξαρτησία καταψηφίστηκε σε ποσοστό 54% και λίγο αργότερα ο Σάλμοντ παραιτήθηκε από την θέση που κατείχε ως Πρώτος Υπουργός της Σκωτίας. Η Νίκολα Στέρτζιον τον διαδέχτηκε τόσο στην πρωθυπουργία όσο και στην ηγεσία του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος.

Σύλληψη και κατηγορίες 
Στις 24 Ιανουαρίου 2019 ο Σάλμοντ συνελήφθη από την αστυνομία και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για 14 αδικήματα, μεταξύ των οποίων για δύο απόπειρες βιασμού, 9 σεξουαλικής κακοποίησης, 2 ασέλγειας και 1 για διατάραξη ησυχίας. Ο Σάλμοντ σε δήλωση που έκανε έξω από τα δικαστήρια, αρνήθηκε κάθε κατηγορία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://arquivo.pt/wayback/20090724124720/http://www.snp.org/node/6596 - επίσημη βιογραφία
 BBC News - Προφίλ 

 	

Σκωτσέζοι πολιτικοί
Σκωτσέζοι οικονομολόγοι
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών είναι η δεύτερη σε αξία διοργάνωση της πετοσφαίρισης γυναικών στην Ελλάδα, μετά το ελληνικό πρωτάθλημα. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης την περίοδο 1998–99 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 9 κατακτήσεις και μάλιστα συνεχόμενες, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για τον θεσμό, ενώ είναι και η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς, 10 στο σύνολο, επίσης συνεχόμενες. Ο Παναθηναϊκός είναι ο τρέχων κάτοχος του τροπαίου για το 2022.

Τελικοί

Τίτλοι ανά σύλλογο

Σημειώσεις

Πηγές 
Κύπελλο Ελλάδας Γυναικών www.volleyball.gr - Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΠΕ
Κύπελλο 2019, Χρυσή Βίβλος www.volleyball.gr - Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης
Οι Πολυτιμότερες Παίκτριες του θεσμού www.volleyball.gr - Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΠΕ
Τελικές φάσεις - Ανασκόπηση www.volleyball.gr - Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΠΕ
Δημήτρης Γκέσιος

Ο Δημήτρης Γκέσιος (γενν. 1948) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 στα Μονόσπιτα Νάουσας. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας στην Κοζάνη αγωνίστηκε στην τοπική ομάδα το 1969.

Το 1972 τον απέκτησε ο Ηρακλής και με 74 γκολ είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία τού συλλόγου.

Τη σεζόν 1980-81 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ ενώ τελείωσε την καριέρα του στη Βέροια.

Με την Εθνική Ελλάδος έχει 5 συμμετοχές και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 22 Σεπτεμβρίου 1976.

Ζει στην Κοζάνη όπου διατηρεί κατάστημα επίπλων απέναντι από το Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης
Ποδόσφαιρο-επέκταση
Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Πέτρος Α΄ Αλεξανδρείας

Ο Πέτρος Α΄ Αλεξανδρείας ( 300 - 311) ήταν ο 17ος Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Τιμάται ως άγιος από την Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Ορθόδοξη Εκκλησία και την Καθολική Εκκλησία.

Η ζωή του 
Ήταν μορφωμένος (διετέλεσε διευθυντής της Κατηχητικής Σχολής) και ενάρετος. Κυβέρνησε την Εκκλησία της Αλεξανδρείας κατά την περίοδο των διωγμών του Διοκλητιανού και Μαξιμίνου. Εξελέγη επίσκοπος περί το 299. Το 306 συνεκάλεσε Σύνοδο στη Λυκόπολη της Αιγύπτου, η οποία καταδίκασε τον επίσκοπο Μελίτιο Λυκοπόλεως. Ο Μελίτιος  ήταν συνδεσμώτης του Πέτρου, ακολουθούσε απέναντι στους πεπτωκότες κατά τους διωγμούς αυστηρή στάση και με αντικανονικές πράξεις επεδίωκε να υποκαταστήσει τον Πέτρο, επειδή ήταν πιο επιεικής. Ο Πέτρος αρνήθηκε το βάπτισμα των Μελιτιανών και έγραψε από τη φυλακή επιστολή με την οποία καθόριζε τον επιεική τρόπο αποδοχής των πεπτωκότων και απέτρεψε τον εθελοντικό (εισπηδητικό) μαρτύριο. Είκοσι χρόνια μετά η Α' Οικουμενική Σύνοδος υιοθέτησε τη βασική θέση του Πέτρου, μειώνοντας τα τέσσερα έτη τιμωρίας που πρότεινε για όσους Χριστιανούς είχαν θυσιάσει στα είδωλα χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις.. Καταγγέλθηκε όμως από το Μελέτιο στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό Γαλέριο, καταδιώχθηκε και πριν συλληφθεί από τον έπαρχο Αλεξανδρείας, κάλεσε τους αρχιερείς του Αχίλλα και Αλέξανδρο και τους ζήτησε να τον διαδεχθούν. Κατόπιν παραδόθηκε στους δημίους του, οι οποίοι τον αποκεφάλισαν, τον Νοέμβριο του 311.

Η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 24 Νοεμβρίου.

Συγγραφικό έργο 
Όλα τα έργα του είναι χαμένα. Ό,τι ξέρουμε γι΄ αυτά είναι τίτλοι από αποσπάσματα και κοπτικές μεταφράσεις.

 Περί θεότητος (ενν. του Χριστού).
 Περί της σωτήρος ημών επιδημίας
 Περί ψυχής
 Περί αναστάσεως
 Επιστολή περί μετανοίας

 Τρικέντιω τινί.
 Επιστολή προς Αλεξανδρείς.

Επιστολές

 Προς του εαυτούς κληρικούς. Ένα απόσπασμα.
 Επιστολή εόρτιος.  Δύο αποσπάσματα.

Αποσπάσματα αδήλων έργων

Αμφιβαλλόμενα 

 Επιστολή προς Απολλώνιον Λυκοπόλεως.
 Επιστολή (προς Ορθοδόξους).
 Δύο κοπτικά αποσπάσματα από δύο επιστολές, η μία των οποίων Προς Διοκλητιανό.

Νόθα 

 Διδασκαλία: Ένα απόσπασμα.
 Ομιλία εις την βάπτιση του Χριστού. Στην κοπτική.
 Ομιλία εις την Γέννησιν (του Κυρίου). Στην αραβική.
 Παραίνεσις.  Απόσπασμα ομιλίας στην κοπτική.

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές πηγές 

 Βασ. Στεφανίδης, Εκκλησιαστική Ιστορία, Εκδοτικός Οίκος "Αστήρ" Αλ. και Ε. Παπαδημητρίου, Αθήνα 1978.
 Παν. Τζουμέρκας, "Πέτρος Α'", Μ.Ο.Χ.Ε. τ. 2, εκδ. στρατηγικές.
 Παν. Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσ/κη 1978.
 Μακ. Τηλλυρίδης, Πατριαρχείο της Μεγάλης Πόλης Αλεξανδρείας, εκδ. Μίλητος.
 Βικτ. Ματθαίου, Ο Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τ. ΙΑ'.
 Γ. Μεταλληνός, "Πέτρος", Θ.Η.Ε., τ. 10, (1968).

Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πέτρος Αλεξανδρείας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Βασίλης Καρράς

Ο Βασίλης Καρράς (πραγματικό όνομα: Βασίλειος Κεσογλίδης) (Κοκκινοχώρι Καβάλας, 12 Νοεμβρίου 1953) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, ένας από τους σημαντικότερους της γενιάς του.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κοκκινοχώρι Καβάλας. Έχει δύο αδέρφια, τον Δαμιανό και την Αναστασία. Όταν ήταν 10 χρόνων πήγε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη. Το 1969, σε ηλικία 16 χρονών, έκανε την πρώτη του μουσική εμφάνιση στο νυχτερινό κέντρο "Πρόσφυγας" στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων, την δεύτερη μεγάλη του αγάπη μετά το τραγούδι. Επίσης, είχε εργασθεί στο μηχανοστάσιο του ΟΣΕ στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που αποτυπώνεται στο τραγούδι του "Εγώ αγάπη μου, εγώ". Άρχισε την επαγγελματική του καριέρα στη Θεσσαλονίκη. Οι δίσκοι έχουν γίνει χρυσοί και πλατινένιοι, ενώ η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία ήταν ο δίσκος Μ' έχεις Κάνει Αλήτη, που σημείωσε πωλήσεις πάνω από 180.000 αντίτυπα, σε στίχους και μουσική του Μιχάλη Ρακιντζή. 

Έχει συνεργαστεί με συνθέτες και στιχουργούς, όπως ο Δημήτρης Ρακιτζής  Φοίβος, ο Γιώργος Θεοφάνους, ο Αλέκος Χρυσοβέργης και ο Σπύρος Γιατράς, η Εύη Δρούτσα, ο Πάνος Φαλάρας, ο Χρήστος Δάντης, ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και ο Ηλίας Φιλίππου, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, ο Χρήστος Νικολόπουλος και πολλοί άλλοι. Έχει κάνει ντουέτα με πολλούς τραγουδιστές όπως η Μαριάνθη Κεφάλα, οι Πυξ Λαξ, η Κωνσταντίνα, η Άντζελα Δημητρίου, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Νίκος Ζωιδάκης, η Καίτη Γαρμπή, η Δέσποινα Βανδή, η Έλλη Κοκκίνου, η Ειρήνη Μερκούρη, η Πάολα,  ο Παντελής Παντελίδης καθώς και με τον Γιώργο Κακοσαίο. Με τους περισσότερους από αυτούς έχει συνεργαστεί σε ζωντανά προγράμματα. Επίσης, είναι συνθέτης και στιχουργός και έχει γράψει τραγούδια για πολλούς τραγουδιστές του ελληνικού τραγουδιού.

Δισκογραφία του Βασίλη Καρρά 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συνθέτες
Μουσική-επέκταση
Λαϊκοί τραγουδιστές
Μακεδόνες
Κωνστάντιος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως

Το άρθρο αφορά στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Για τον ομώνυμο Αυτοκράτορα του Βυζαντίου δείτε: Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός
Ο Κωνστάντιος Α΄ ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1830-1834.

Γεννήθηκε το 1770 στην συνοικία της Ξυλόπορτας στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στην Πατριαρχική Σχολή και στη συνέχεια στο Ιάσιο. Από εκεί, το 1789 ο κόμης Πίτερ Αλεξάντροβιτς Ρουμιάντσεφ τον έστειλε στην Ακαδημία του Κιέβου, μετά από την αποφοίτησή του από την οποία υπηρέτησε ως αρχιμανδρίτης στο σιναΐτικο μετόχι στο Κίεβο. Ως «ρωσοσπουδαγμένος» θωρούνταν και «ρωσόφιλος». Μιλούσε λατινικά, ρωσικά και γαλλικά.

Το 1795 εκάρη μοναχός της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας. Το 1804 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Σινά και διέμενε στα σιναϊτικά μετόχια στην Κύπρο και στην Κωνσταντινούπολη. Τον τίτλο αυτόν διατήρησε και ως Οικουμενικός Πατριάρχης, και στη συνέχεια μέχρι τον θάνατό του.

Εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1830. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, το 1831 ή 1833, ιδρύθηκε το το λεγόμενο «Ελληνικό Φροντιστήριο» και εγκαταστάθηκε σε νεόδμητα κτήρια της Μονής Καμαριώτισσας στη Χάλκη, η οποία έγινε μετέπειτα γνωστή ως «Ελληνοεμπορική Σχολή» ή «Σχολή των Ελλήνων Εμπόρων» και λειτούργησε ως το 1915. Επίσης επί των ημερών του ανακαινίστηκε ο ιστορικός ναός της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί. Το 1831, μετά την απόκτηση πολιτικής αυτονομίας του Πριγκιπάτου της Σερβίας, παραχώρησε αυτονομία στην τοπική Εκκλησία. Όταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Αθανάσιος Ε΄ ζήτησε τη βοήθειά του για την απόσβεση των χρεών της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας, μετά από σύσκεψη με προκρίτους του Γένους, ο Κωνστάντιος αποφάσισε τον Φεβρουάριο του 1832 κάθε ορθόδοξος χριστιανός να πληρώσει ένα γρόσι υπέρ του Παναγίου Τάφου.

Στις 18 Αυγούστου 1834 παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη νήσο Αντιγόνη, όπου ασχολήθηκε με τη μελέτη και συγγραφή. Ήταν σοφός και φιλόμουσος και συνέγραψε επιστημονικά, ιστορικά και θεολογικά έργα.

Πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1859 και ετάφη στο νεκροταφείο των Πατριαρχών στο Μπαλουκλί. Το 1865 τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Μονή Σινά.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Σερραϊκά Σύμμεικτα, Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας της Ιστορίας των Σερρών, τόμος τέταρτος, ISSN: 1792-5045, σελ.33-34
 

Κωνσταντιος Α
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Πατριάρχης Χρύσανθος

Ο Χρύσανθος (Μανωλέας) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1824-1826.

Η ζωή του
Αναφέρεται ως βουλγαρικής καταγωγής και γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1768 στο χωριό Γραμματίκοβο Βοδενών (Κάτω Γραμματικό Πέλλας). Οι γονείς του ονομάζονταν Αναστάσιος και Αικατερίνη και καταγόταν από την παλιά οικογένεια Μανωλέα, της οποίας απόγονοι υπάρχουν και σήμερα. Σπούδασε στις περίφημες σχολές της Έδεσσας, της Νάουσας και της Ραψάνης και υπήρξε μέλος της αδελφότητας της Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους. Χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον Επίσκοπο Σερβίων και Κοζάνης Θεόφιλο και πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γεράσιμο.

Διετέλεσε Μητροπολίτης Καισαρείας. Στις 8 Φεβρουαρίου 1799 εξελέγη Μητροπολίτης Βεροίας και τέλος στις 13 Ιουλίου 1811 Μητροπολίτης Σερρών. Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρίας, αλλά κρατώντας τις απαραίτητες ισορροπίες κατόρθωσε να γλιτώσει τις Σέρρες από τη γενική σφαγή που είχε διαταχθεί μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, στις 8 Μαΐου 1821. Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Ευγενίου Β΄ το 1822 προτάθηκε ως υποψήφιος για να τον διαδεχτεί, αλλά ο Δέρκων Ιερεμίας απέρριψε την υποψηφιότητά του, επειδή «ήταν Βούλγαρος». Κατόπιν θεωρούνταν αρχηγός της συνοδικής αντιπολίτευσης.

Πατριαρχία
Τελικά εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 9 Ιουλίου του 1824, μετά την καθαίρεση του προκατόχου του, Άνθιμου. Δείχνοντας εκδικητικότητα, καθαίρεσε και εξόρισε τον Δέρκων Ιερεμία, ο οποίος είχε αντιταχθεί στην εκλογή του. Στην διαμάχη αυτή, η πλευρά του Χρυσάνθου υποστήριζε ότι ο Ιερεμίας είχε καταληστεύσει χρήματα του Κοινού και της Εκκλησίας, καθώς στο χρηματοκιβώτιό του είχαν βρεθεί 300.000 γρόσια, ενώ η πλευρά του Ιερεμία ότι η εμπάθεια του νέου Πατριάρχη σήμαινε έμμεση παραδοχή των κατηγοριών περί βουλγαρικότητάς του.

Στις 14 Οκτωβρίου 1825, υπό την πίεση της Υψηλής Πύλης, συγκάλεσε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη με την συμμετοχή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Πολύκαρπου, η οποία έπαυσε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο από τα καθήκοντά του, καθώς εκείνος για πολλά χρόνια απουσίαζε από την Πατριαρχική του έδρα, βρισκόμενος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Πάτμο, όπου αγωνιζόταν υπέρ της Επανάστασης.

Ήταν μορφωμένος, αλλά και υπερόπτης, και δημιούργησε πολλούς εχθρούς. Κατηγορήθηκε για γεροντικό έρωτα προς την Ευφημία, χήρα του προδότη Ασημάκη, και για το λόγο αυτό καθαιρέθηκε από τους Τούρκους στις 26 Σεπτεμβρίου του 1826 και εξορίστηκε στην Καισάρεια. Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1834 και ετάφη στη Μονή του Σωτήρος Χριστού στην Πρίγκηπο, όπου κατοικούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Κληρονομιά
Το 2016, το Γυμνάσιο Άρνισσας Πέλλας μετονομάσθηκε σε «Γυμνάσιο Άρνισσας Οικουμενικός Πατριάρχης Χρύσανθος».

Παραπομπές

Πηγές
 Χρύσανθος, Οικουμενικό Πατριαρχείο 
 
 

Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Έλληνες ιεράρχες
Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Μητροπολίτες Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
Μητροπολίτες Καισαρείας
Μητροπολίτες Σερρών
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Νεόφυτος Δ΄

Ο Νεόφυτος Δ΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για ένα σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των ετών 1688 και 1689.

Διετέλεσε Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως κατά τα έτη 1644-1686 ή 1688. Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης ανατρέποντας τον προκάτοχό του, Καλλίνικο Β΄. Παρέμεινε στο Θρόνο όμως μόνο για πέντε μήνες, διότι επέδειξε δυναστική συμπεριφορά. Έτσι, εκθρονίστηκε και επανήλθε ο Καλλίνικος Β΄.

Πηγές
Οικουμενικό Πατριαρχείο 
Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού

Περαιτέρω ανάγνωση
 Αρτοφόριο, αφιέρωμα του μητροπολίτη Νεοφύτου, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών, ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020
 Ποιμαντική ράβδος του μητροπολίτου Αδριανουπόλεως Νεοφύτου, blog Αντριανού, ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2020

Νεοφυτος Δ
Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως
Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Πατριάρχης Ιωακείμ Δ΄

Ο Πατριάρχης Ιωακείμ ο Δ΄ γεννήθηκε στην Καλλιμασιά Χίου στις 5 Ιουλίου 1837. Το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος Κρουσουλούδης. Ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης και η μητέρα του Λεμονιά, το γένος Κοκκώδη, και ήταν αδελφή του Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄ (Κοκκώδη). Για το λόγο αυτό, μερικοί αποκαλούν και τον ίδιο Κοκκώδη.

Όταν ήταν σε μικρή ηλικία, η οικογένειά του μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Τότε ο θείος του ήταν Μητροπολίτης Κυζίκου. Ο Νικόλαος φοίτησε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1861. Ήταν μάλιστα ο πρώτος απόφοιτος της Σχολής ο οποίος αναδείχτηκε Οικουμενικός Πατριάρχης. Χειροτονήθηκε διάκονος και ονομάστηκε Ιωακείμ, προς τιμήν του θείου του. Κατόπιν διορίστηκε υπογραμματέας της Ιεράς Συνόδου και από 31 Ιανουαρίου 1863 αρχιγραμματέας της.

Στις 28 Νοεμβρίου 1870 εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης. Στις 8 Αυγούστου 1875, και ενώ Πατριάρχης ήταν ο θείος του, μετατέθηκε στη Μητρόπολη Δέρκων. Απεστάλη αρκετές φορές στο Άγιο Όρος για εκκλησιαστικές αποστολές, διετέλεσε πρόεδρος επιτροπών και ιδρυμάτων και το 1880 έθεσε το θεμέλιο λίθο του Ιωακείμειου Παρθεναγωγείου στη Χίο, εκ μέρους του θείου του.

Το 1883 αρρώστησε από φυματίωση και πέρασε το χειμώνα στο Παλέρμο της Ιταλίας και σε λουτρά της Αυστρίας και της Βουλγαρίας. Κατά την παραμονή του στην Ιταλία επισκέφτηκε και τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄, γεγονός πρωτοφανές για την εποχή.

Την 1η Οκτωβρίου 1884 εξελέγη Πατριάρχης και ενθρονίστηκε μια εβδομάδα μετά. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του αναγνωρίστηκε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ρουμανίας, αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του Πατριαρχείου με τις Εκκλησίες της Σερβίας και της Ρουμανίας, ενώ επίσης επισκευάστηκε ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου. Καθώς όμως η ασθένειά του εξακολουθούσε να τον ταλαιπωρεί, κατέληξε να παραιτηθεί στις 14 Νοεμβρίου 1886. Στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους αναχώρησε για τη Σμύρνη και κατόπιν για τη γενέτειρά του Χίο, όπου και πέθανε δυο μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1887, σε ηλικία 50 ετών. Ετάφη πίσω από το ναό της Μεταμορφώσεως της Καλλιμασιάς Χίου, όπου αργότερα στήθηκε και μεγαλόπρεπο μνημείο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο οικουμενικός πατριάρχης Ιωακείμ ο Δ΄

Πηγές
Οικουμενικό Πατριαρχείο 

Ιωακειμ Δ΄
Ιωακειμ
Ιωακειμ
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Μητροφάνης Α΄ Βυζαντίου

Ο Μητροφάνης Α΄ († 326/7) ήταν επίσκοπος Βυζαντίου από το 306 έως το 314, δηλαδή την εποχή που ο Κωνσταντίνος Α΄ αποφάσισε να μεταφέρει εκεί την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας.

Καταγόταν από αριστοκρατική γενιά. Ήταν γιος του Δομετίου και αδελφός του Πρόβου, επίσης επισκόπων Βυζαντίου, και διαδέχτηκε τον δεύτερο. Ο πατέρας του ήταν αδελφός του Αυτοκράτορα Πρόβου, αν και ο ίδιος ο Μητροφάνης αναφέρεται και ως πιθανός γιος του Πρόβου.

Λέγεται ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος που τον γνώρισε, τον θαύμαζε και τον εξυμνούσε και θεωρείται ότι ήταν ένας από τους παράγοντες που συνετέλεσαν στην επιλογή του Βυζαντίου ως νέας πρωτεύουσας.

Το 314 παραιτήθηκε από τον θρόνο και αναφέρεται ότι έζησε 117 έτη και πέθανε το 326 ή 327. Ο ιστορικός Ευσέβιος αναφέρει ότι ήταν επίσκοπος κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο του 325, αν και η επικρατέστερη εκδοχή ήταν ότι, αν και ζούσε, δεν παρέστη λόγω γήρατος και ασθένειας, αλλά ο διάδοχός του Αλέξανδρος. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία στις 4 Ιουνίου. Μετά τον θάνατό του κτίστηκε στο Επτασκάλιο ναός αφιερωμένος σε αυτόν, στον οποίο φυλάσσονταν και τα λείψανά του.

Παραπομπές

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 36, σελ. 186
 

Μητροφάνης Α
Μητροφάνης
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ισπανικά Σκαλιά

Τα Ισπανικά Σκαλιά, γνωστά και ως Σκαλινάτα, (ιταλικά: Scalinata di Trinità dei Monti) είναι ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Ρώμης και εδώ και αιώνες αποτελεί κλασικό τόπο συναντήσεων τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους πολυάριθμους τουρίστες. Πρόκειται για μια μεγαλοπρεπή σκάλα που συνδέει την Πιάτσα ντι Σπάνια με ένα πλάτωμα μπροστά στην πρόσοψη της γαλλικής εκκλησίας Τρινιτά ντέι Μόντι. Η θέα της πόλης από το πλάτωμα αυτό είναι πανοραμική και πολύ όμορφη. Τους ανοιξιάτικους μήνες, η Σκαλινάτα στολίζεται με γλάστρες από ανθισμένες αζαλέες.

Ιστορικά στοιχεία 
Ήδη από το 1580 γνωρίζουμε πως ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ' ενδιαφερόταν για την κατασκευή μιας ανάλογης σκάλας που να οδηγεί στην νεόκτιστη πρόσοψη της εκκλησίας. Το 17ο αιώνα αποφασίστηκε η κατασκευή της με σκοπό να συνδέσει την εκκλησία με την πλατεία, εξομαλύνοντας την απότομη κλίση του εδάφους. Ο καρδινάλιος Μαζαρέν ενδιαφέρθηκε προσωπικά για το θέμα και το ανέθεσε στον έμπιστό του στη Ρώμη. Εφόσον η περιοχή ήταν στη σφαίρα επιρροής των Γάλλων (η Τρινιτά ντέι Μόντι ήταν υπό την προστασία των Βουρβόνων), αρχικά υπήρχε η πρόθεση για την τοποθέτηση ενός αγάλματος του έφιππου Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ' στην κορυφή της σκάλας. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ', θεώρησε αυτή την προοπτική προσβλητική: το άγαλμα ενός Γάλλου βασιλιά να τοποθετηθεί στα εδάφη του παπικού κράτους. Η ιδέα επομένως δεν έγινε αποδεκτή από τις παπικές αρχές και έτσι ξεκίνησε ένας κύκλος διαμαρτυριών, ώσπου το 1720 ο Ιταλός αρχιτέκτονας Φραντσέσκο ντε Σάνκτις παρουσίασε σε διαγωνισμό ένα σχέδιο που έγινε κοινά αποδεκτό από τις δύο πλευρές (και που δεν περιελάμβανε άγαλμα). Η ολοκλήρωση των εργασιών έλαβε χώρα το 1725, χάρις στη χρηματοδότηση του Étienne Gueffier, που προσέφερε 20.000 σκούδα. Εγκαινιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΓ' στους εορτασμούς του Ιωβηλαίου. Αναπαλαιώθηκε αρκετές φορές και πρόσφατα το 1995.

Περιγραφή 

Η σκάλα συνδυάζει τόσο ευθεία τμήματα όσο και καμπύλες και έχει μια θεατρική αίσθηση. Έχει συνολικά 135-138 σκαλιά. Το fleur-de-lys, σύμβολο των Βουρβόνων και τα σύμβολα του Πάπα εναλάσσονται προσεκτικά στις ανάγλυφες λεπτομέρειες. Στην κορυφή της δεσπόζει η Τρινιτά ντέι Μόντι με τα δίδυμα καμπαναριά της, ενώ στη βάση υπάρχει μια χαμηλή κρήνη από τον Πιέτρο Μπερνίνι και το γιό του Τζιαν Λορέντσο, γνωστή σαν Κρήνη του Σαπιοκάραβου. Η Σκαλινάτα αποτελεί μέχρι και σήμερα μεγάλο πόλο έλξης τουριστών και είναι σχεδόν μόνιμα γεμάτη κόσμο, όπως και η γύρω περιοχή, μια από τις κεντρικότερες της παλαιάς πόλης.

Πηγές 
 «Ρώμη», από τη σειρά Οδηγοί του Κόσμου, εκδ. Καθημερινή, Dorling Kindersley

Εικόνες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Piazza di Spagna ιστότοπος.
 Φωτογραφίες της Σκαλινάτα.
 Πληροφορίες με φωτογραφίες από γκραβούρες του 18ου αιώνα.

Κλίμακες της Ρώμης
Ζάτουνα Αρκαδίας

Η Ζάτουνα είναι οικισμός του Δήμου Γορτυνίας. Βρίσκεται τέσσερα χιλιόμετρα από τη Δημητσάνα και αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, μαζί με τους οικισμούς Βλόγγος και Μάρκου. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

Γενικά στοιχεία 
Είναι χτισμένη πέρα από το ποτάμι Λούσιο. Αρχαίοι περιηγητές έγραφαν πως ο τόπος ήταν ιδιαίτερα απροσπέλαστος, λόγω της άγριας βλάστησης.

Κατοικήθηκε από Σλάβους τον 8ο αιώνα, εξ ου και το όνομά της, το οποίο είναι σλαβικό και σημαίνει «πέρα από το ποτάμι» ή «τόπος που πλημμυρίζει με νερό».

Πληθυσμός 
Την περίοδο 1879 - 1896 ο πληθυσμός της Ζάτουνας υπήρξε σταθερός ωστόσο έπειτα άρχισε να μειώνεται δραματικά με αποκορύφωμα την περίοδο 1940 - 2001.

Ιστορία 
Συνοπτικά, η αυτοδιοικητική πορεία τής Ζάτουνας έχει ως εξής:
 Με το ΦΕΚ 16/1835 σχηματίζεται ο Δήμος Ζάτουνας, στον οποίο εκτός της Ζάτουνας συμπεριλαμβάνονται και τα χωριά  Αράχωβα, Βλόγγος,  Μάρκου, Στρούζα (Ριζοσπηλιά) και Τρεσταινά (Μελισσόπετρα).
 Το 1837 προσαρτάται στον Δήμο Βουφαγίων.
 Το 1840 προσαρτάται στον Δήμο Θεισόας.
 Το 1899 εκλέγεται Δήμαρχος από την Ζάτουνα, ο οποίος ζητάει την απόσπαση της Ζάτουνας από το Δήμο.
 Στις 14 Φεβρουαρίου 1912 αποσπάται η Ζάτουνα από τον Δήμο Βουφαγίων και γίνεται Κοινότητα.
 Με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» προσαρτάται στον Δήμο Δημητσάνας.
 Με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», ο Δήμος Δημητσάνας γίνεται τμήμα του Δήμου Γορτυνίας.

Προσωπικότητες 
 Στάικος Σταϊκόπουλος, αγωνιστής και οπλαρχηγός του 1821, κατάφερε να εισέλθει στο Παλαμήδι το 1822 και να απελευθερώσει το Ναύπλιο, αλλά και τον Ακροκόρινθο από τους Τούρκους.
 Μίμης Φωτόπουλος, ηθοποιός, γεννήθηκε στη Ζάτουνα και ήταν γιος του Νικολάου Φωτόπουλου και της Άννας Παπαδοπούλου από το Αίγιο.
 Μπεάτα Ασημακοπούλου, ηθοποιός.
 Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, τέως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, με καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του.
 Σπύρoς Τσαγκάρης, βουλευτής και ιδρυτής τoυ πρακτoρείoυ διανoμής Αθηvαϊκoύ Τύπoυ.
 Μίκης Θεοδωράκης, μουσικοσυνθέτης, ο οποίος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διέμενε στον οικισμό, εξόριστος του καθεστώτος. Προς τιμήν του έχει δημιουργηθεί το Διεθνές Κέντρο Μίκης Θεοδωράκης «Το Μουσείον». Στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο.

Παραπομπές 

Δήμος Γορτυνίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του Μαινάλου
Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Ψιανά Ευρυτανίας

Τα Ψιανά είναι χωριό της Τοπικής Κοινότητας Ψιανών, η οποία ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δομνίστας (τέως καποδιστριακός δήμος Δομνίστας) του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκονται δεξιά της κοίτης του Κρικελλοποτάμου, 45 χλμ. από το Καρπενήσι και σε υψόμετρο 960 μέτρων. Ο πληθυσμός τους ανέρχεται σε 17 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.

Ο πρώτος οικισμός βρισκόταν στο Παλιοχώρι, οπού εκεί ήταν και τα Ψιανά. Μετά την Επανάσταση του 1821 κατοικήθηκε ο οικισμός Αμπέλια, λόγω κυρίως της ανάγκης των αγροτών να κατοικούν κοντά στις καλλιέργειές τους. Στο Παλιοχώρι μετά την Επανάσταση κατοίκησε ο στρατηγός Γιαννακάκης Γιολδάσης. Ο χρόνος ίδρυσης του χωριού είναι άγνωστος. Επιγραφή στον Ι. Ν. Αγίας Βαρβάρας στο Παλιοχώρι μαρτυρά την ύπαρξή του από τον 16ο αιώνα. Ως οργανωμένο χωριό, παρ' όλα αυτά, αναφέρεται σε φορολογικά κατάστιχα της  προεπαναστατικής περιόδου (1810 - 1820).

Τοπική Κοινότητα Ψιανών
Η Τοπική Κοινότητα Ψιανών αποτελείται, εκτός από τα Ψιανά, από τους οικισμούς Άγιος Χαράλαμπος (7 κάτοικοι), Βύθισμα ή Σέλος μέχρι το 1930) (17 κάτοικοι), Καστανούλα ή Σέλιτσα μέχρι το 1928 (12 κάτοικοι), όπου βρισκόταν το σπίτι του Γιαννάκη Γιολδάση, αρχηγού των Γιολδασαίων), και Παλαιοχώρι Ψιανών (7 κάτοικοι), αυθαίρετη ονομασία χωρίς ΦΕΚ.

Οδικό δίκτυο
Οι οδικοί άξονες που οδηγούν στα Ψιανά είναι οι Κρίκελλο – Μαρίνο – Ψιανά, Άγιοι Θεόδωροι – Βύθισμα - Ψιανά , Ανιάδα – Βύθισμα - Ψιανά, Μεγάλο Χωριό - Ψιανά (μέσω Καλλιακούδας), Δομνίστα – Σκοπιά – Άγιος Χαράλαμπος - Ψιανά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα και λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών το χωμάτινο οδικό δίκτυο δεν είναι εύκολα προσπελάσιμο.

Σημεία ενδιαφέροντος
Ανατολικά και σε απόσταση μιας ώρας περίπου βρίσκεται το «Κτίσμα», όπου σώζονται τείχη με πελώριες και ανώμαλες, κατά το πλείστον, πέτρες, που υποδεικνύουν την ύπαρξη ισχυρού φρουρίου μεσολιθικής εποχής, αρχαίου οικισμού που ήταν εκεί και που σήμερα ονομάζεται «Ζαγορά» ή «Ζαορά». Μέχρι σήμερα σώζεται ένα κομμάτι από το υδραγωγείο του. Στην τοποθεσία αυτή βρέθηκαν ποικίλα αντικείμενα οικιακής χρήσης αρχαίου οικισμού, κυρίως πιθάρια, πήλινα λυχναράκια και πλήθος τριμμάτων από κεραμίδια και άλλα αντικείμενα. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για κάποιο προπύργιο του βασιλιά Ευρύτου, το οποίο όμως δεν έχει ακόμα ανασκαφεί.

Επίσης, στα Αμπέλια υπάρχει ο Ιερός Ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου, κτισμένος στις αρχές του 20ού αιώνα, που έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο. Άλλες εκκλησίες είναι η Αγία Παρασκευή, η Αγία Βαρβάρα και η Ευαγγελίστρια, η χάρη της οποίας τιμάται στις 8 Σεπτεμβρίου.

Προσωπικότητες
Τα Ψιανά είναι η πατρίδα του δάσκαλου, συγγραφέα και αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Γιάννη Βράχα, προτομή του οποίου υπάρχει στην πλατεία του χωριού, μπροστά στο Δημοτικό Σχολείο.

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Δομνίστας
Φυλή Αττικής

Η Φυλή (ή Χασιά) είναι μικρός δήμος της νομαρχίας Δυτικής Αττικής, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της Πάρνηθας. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Αθήνας, κοντά στην είσοδο του λεκανοπεδίου.

Χαρακτηριστικά 
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα απομονωμένη περιοχή αμιγούς κατοικίας που περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους Πλατώματος, Λυκορράχης, Χασιάς, Κακής Ράχης και Φυλής, στους πρόποδες της Πάρνηθας. Δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και η ρυμοτομία έχει ελλιπή ονοματολογία. Γνωστός είναι στην ευρύτερη περιοχή ο Ελληνικός Πολιτιστικός Ορειβατικός Σύλλογος Φυλής για τις εξορμήσεις που διοργανώνει. Βόρεια του παραδοσιακού οικισμού είναι οικοδομημένη η αρχαιότερη ιερά μονή γυναικών Αττικής, η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών. Αφορμή ίδρυσής της υπήρξε η εύρεση της εικόνας της Θεοτόκου της Ελεούσης στην περιοχή.

Το 2007 το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει συνταγματική την εγκατάσταση νέου ΧΥΤΑ στο Βουνό της Φυλής, έπειτα από τον κορεσμό του γειτονικού στα Άνω Λιόσια.

Συγκοινωνιακή σύνδεση
Το 2004 πραγματοποιείται η διέλευση της Αττικής Οδού νότια του ορεινού Πλατώματος και βοηθάει στην αποσυμφόρηση της ιδιαιτέρως επιβαρυμένης λεωφόρου Φυλής που εξυπηρετεί όλα τα δυτικά προάστια της Αθήνας. Επιπλέον, χαράσσεται η περιφερειακή του Αιγάλεω, σε διακλάδωση στο ύψος των Άνω Λιοσίων. Η Φυλή εξυπηρετείται από την λεωφορειακή γραμμή 723 (Άνω Λιόσια - Φυλή), η οποία με αφετηρία τα Άνω Λιόσια (οδός Ελευθερίας), φτάνει μέχρι την οδό Κοιμήσεως Θεοτόκου. Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός, είναι ο σταθμός Άνω Λιόσια του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, στη γραμμή προς Κιάτο / Αεροδρόμιο / Πειραιάς.

Αθλητισμός
Σημαντικότερη αθλητική ομάδα της Φυλής είναι ο Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής, που μάλιστα έχει καταφέρει να αγωνιστεί και στην Α' Εθνική του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Με τον Θρασύβουλο η Φυλή υπήρξε η μικρότερη πληθυσμιακά πόλη που εκπροσωπήθηκε στην Α Εθνική, μέχρι την άνοδο του Πλατανιά, στην πρώτη κατηγορία,  το 2012.

Συνοικίες & Όμοροι Δήμοι 

|Μονή Κλειστών |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Φυλής Επίσημος Δικτυακός Τόπος Δήμου Φυλής

 

Φυλη
Δήμος Φυλής
Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Λιόπεσι

Το όνομα Λιόπεσι ή και Λόπεσι, λέξη με αρβανίτικη προέλευση, είχε χρησιμοποιηθεί ως τοπωνύμιο διαφορετικών οικισμών, ενός όρους και μίας και παραλίας.

Στην Αττική αναφέρονται:
 Παιανία Αττικής, η παλαιότερη ονομασία της οποίας ήταν Λιόπεσι (δες επίσης Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιοπεσίου, ο παλαιός σιδηροδρομικός οικισμός της Παιανίας της γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων που έκλεισε το 1957).
 Λιόπεσι Αχαρνών ονομασία οικισμού του 18ου αιώνα στην περιοχή Μενιδίου-Χασιάς  (αναφέρεται το 1836, 1840 και το 1872) 
 Λιόπεσι, όρος στο Βόρειο - Ανατολικό τμήμα της Αττικής, που αποτελεί μια από τις βουνοκορφές του ορεινού όγκου από την Πάρνηθα μέχρι το ακρωτήριο του Καλάμου, με ύψος 726 μέτρα

Σε άλλες περιοχές:
 παλαιότερη ονομασία του οικισμού Γονούσσα Κορινθίας
 παλαιότερη ονομασία του οικισμού Κρυόνερο Ηλείας
 Λιόπεσι Καλαβρύτων, παλαιός οικισμός στην περιοχή των Καλαβρύτων (αναφέρεται γύρω στο 1464)
 Λιοπέσι Άνδρου, όνομα παραλίας στην Άνδρο

Δείτε επίσης 
 Λιοπέσι Αττικής (αποσαφήνιση)
 Λόπεσι Αχαΐας (αποσαφήνιση)

Παραπομπές

Ιστορικά ελληνικά τοπωνύμια
Παιανία
Νώντας Σαμαρτζίδης

Ο Επαμεινώνδας (Νώντας) Σαμαρτζίδης (9 Σεπτεμβρίου 1965 - 22 Ιουνίου 1996) ήταν Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης και κολυμβητής.

Βιογραφικό 

Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1965 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε από την κολύμβηση στον Άρη Θεσσαλονίκης κατακτώντας 5 πρωτιές στο ελεύθερο. Ταυτόχρονα έπαιζε και πόλο. Με τον Άρη έπαιξε στον τελικό κυπέλλου το 1985 χάνοντας από τον Εθνικό Πειραιά. Το 1986 πηγαίνει στον Εθνικό και κατακτά μαζί του δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος και δύο Κύπελλα Ελλάδος. Ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδας 319 φορές και υπήρξε αρχηγός της. Είχε συμμετάσχει με την εθνική σε δύο Ολυμπιάδες (1988, 1992), σε δύο Φίνα Καπ, σε τέσσερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και σε δύο παγκόσμια.

Στις ελεύθερες ώρες του ασχολούνταν με το υποβρύχιο κυνήγι. Το Σάββατο 22 Ιουνίου 1996 πνίγηκε στην Παλαιά Επίδαυρο κάνοντας ελεύθερη κατάδυση.

Ήταν παντρεμένος με την διεθνή υδατοσφαιρίστρια του Εθνικού Ντίνα Μαυρίδου μόλις εφτά μήνες. Στην μνήμη του διοργανώνεται το διεθνές τουρνουά εθνικών ομάδων Σαμαρτζίδης Καπ. Την ημέρα της κηδείας του σε τουρνουά που διεξαγόταν στη Ρώμη κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και μετά οι θεατές χειροκροτούσαν για πέντε λεπτά.

Τίτλοι 
2 Πρωταθλήματα Ελλάδος 

 με τον Εθνικό: 1988, 1994

2 Κύπελλα Ελλάδος 

 Με τον Εθνικό: 1988, 1991

2 φορές Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 
1988 (56 γκολ), 1989 (59 γκολ)
Πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων: 

 Με τον Άρη Θ.: 1982, 1983

Διακρίσεις 
Φιναλίστ κυπέλλου Ελλάδας:
 με τον Άρη Θ.: 1985

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Υδατοσφαιριστές Άρη
Κολυμβητές Άρη
Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Ilyushin Il-38

Το Ilyushin Il-38 (Κωδική Ονομασία NATO: May) είναι ένα τετρακινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος θαλάσσιας περιπολίας και εντοπισμού υποβρυχίων, Σοβιετικής σχεδίασης και κατασκευής. Βασίστηκε στο επιβατικό Il-18.

Χρήστες

Σχετικές εξελίξεις 

 Il-18

Συγκρίσιμα αεροσκάφη 

 P-3 Orion

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το Il-38 May στο globalsecurity.org 
 Σελίδα αφιερωμένη στα Il-38 May του Ινδικού Ναυτικού 

Αεροσκάφη Ilyushin
Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Παναγιώτης Πατάλας

Ο Παναγιώτης Πατάλας (Αθήνα, 1911 - 1967) ήταν Έλληνας πρωταθλητής του στίβου.

Ήταν αθλητής της ΑΕΚ μέλος της εθνικής ομάδας στίβου και πανελληνιονίκης στα 100 μέτρα το 1933 με επίδοση 11,20. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 κέρδισε το χρυσό κι έκανε πανελλήνιο ρεκόρ στα 4Χ200 μαζί με τους Φραγκούδη, Σακελλαρίου, Μάντικα, το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε το 1951.

Ήταν επίσης χρυσός βαλκανιονίκης ήταν στα 4Χ100 το 1933. Πέθανε το 1967.

Διακρίσεις 
Πανελλήνιο πρωτάθλημα
100μ.
χρυσό: 1933
4χ200
χρυσό: 1933
Βαλκανικοί αγώνες
4χ100
χρυσό: 1933

Παραπομπές

Πηγές
Ο καρπός της αθλητικής παράδοσης στης πόλης στην σύγχρονη Αθήνα απο το 1924 έως τις μέρες μας ,ΑΕΚ , κλασικός αθλητισμός , Εκδόσεις Καλαυρία,Σωτήρης Νόταρης, Αθήνα 2002
Οι πρωταθλητές και τα ρεκόρ στίβου 1896-1996, Χαράλαμπος Ζανιάς , Αθήνα 1996

Πατάλας
Π
Πατάλας
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Τουρκικά Αστέρια

Τα Τούρκικα Αστέρια (Turkish Stars, Τούρκικα:Türk Yıldızları) είναι η αεροβατική ομάδα επίδειξης της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας και η επίσημη εθνική αεροβατική ομάδα της Τουρκίας.

Το σμήνος δημιουργήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1992 και ονομάστηκε επίσημα Τούρκικα Αστέρια στις 11 Ιανουαρίου 1993. Χρησιμοποιεί οκτώ αεροσκάφη Northrop F-5 Freedom Fighter, γεγονός που το καθιστά ένα από τα λίγα εθνικά ακροβατικά σμήνη που πετάει με υπερηχητικά αεροσκάφη και το μοναδικό στον κόσμο που χρησιμοποιεί οκτώ. Η ομάδα έχει στη διάθεσή της συνολικά 14 αεροσκάφη F-5, αλλά και ένα μεταγωγικό C-130, βαμμένο στα χρώματα της ομάδας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα των Turkish Stars
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα αφιερωμένη στους Turkish Stars

Αστερια
Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Τουρκίας
Έρικ Πάππας

Ο Έρικ Πάππας (Erik Daniel Pappas, 25 Απριλίου 1966) είναι Αμερικανός αθλητής του μπέιζμπολ.

Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1966 στο Σικάγο και είναι ελληνικής καταγωγής. Έπαιξε επαγγελματικό μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις ομάδες Σικάγο Καμπς (Chicago Cubs ) και Σεντ Λιούις Κάρδιναλς (St. Louis Cardinals). Είναι διεθνής με την εθνική Ελλάδας στο μπέιζμπολ και αγωνίστηκε μαζί της στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας.

Έλληνες ομογενείς αθλητές
Έλληνες αθλητές του μπέιζμπολ
Αμερικανοί αθλητές του μπέιζμπολ
Μάξιμος Γ΄ Χριστώνυμος

Ο Μάξιμος Γ΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1476 έως το 1482.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Μανουήλ και οικογενειακό του επίθετο Γουναρής, το οποίο άλλαξε στο λογιότερο και πιο ορθόδοξο Χριστώνυμος, ακολουθώντας συνήθεια της εποχής του. Καταγόταν από την Πελοπόννησο και ήταν λόγιος, μορφωμένος, γλωσσομαθής και ασκητικός. Διετέλεσε Μέγας Εκκλησιάρχης του Πατριάρχη Ιωάσαφ Α΄, αξίωμα που μετά την Άλωση ενσωμάτωνε και τις αρμοδιότητες του Σκευοφύλακα. Ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής διέταξε και του έκοψαν τη μύτη, διότι αρνήθηκε να δωροδοκηθεί και επέμενε στην εισήγησή του προς τον Πατριάρχη να μην ευλογηθεί παράνομος δεύτερος γάμος του Γεωργίου Αμιρούτζη, παράγοντα της Υψηλής Πύλης.

Εξελέγη Πατριάρχης την άνοιξη του 1472 και κατέβαλε το καθιερωμένο πλέον φόρο των 2.500 φλουριών στο Δημόσιο Ταμείο. Την ημέρα της εκλογής εκάρη μοναχός, παίρνοντας το όνομα Μάξιμος, και την επομένη χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Ηρακλείας. Η Πατριαρχία του χαρακτηρίστηκε από σύνεση, πράγμα που βοήθησε ιδιαίτερα το Πατριαρχείο, καθώς βρισκόταν ακόμη στην αρχή της μετά την Άλωση εποχής. Ειρήνευσε έριδες μεταξύ κληρικών, εξέδωσε κανονικές διατάξεις και γράμματα, κήρυσσε τακτικά στους ναούς και μετέφρασε το Σύμβολο της Πίστεως στα τουρκικά. Τον Ιανουάριο του 1480 έστειλε επιστολή στο Δόγη της Βενετίας Τζοβάννι Μοτσενίγκο, με την οποία ζητούσε να πάψει η καταπίεση των Ορθοδόξων στις ενετοκρατούμενες περιοχές, ενώ περί το 1481 έστειλε τον Μητροπολίτη Εφέσου Δανιήλ στα Πατριαρχεία της Ανατολής, προκειμένου να διευθετηθούν διαφορές με τους Λατίνους, οι οποίοι είχαν ήδη διεισδύσει στα Ιεροσόλυμα και είχαν πάρει άδεια από τις αρχές να λειτουργούν στο νότιο μέρος του Γολγοθά, όπως και οι Ορθόδοξοι.

Το 1481 συνεκάλεσε Σύνοδο με θέμα την ανάκληση των αποφάσεων της Συνόδου της Φερράρας-Φλωρεντίας και συμμετοχή των άλλων Πατριαρχείων και 20 Μητροπολιτών. Πέθανε εν ενεργεία στις 3 Απριλίου 1482. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 17 Νοεμβρίου (Αναφέρεται όμως ως ημερομηνία εορτής και η 20ή Νοεμβρίου, η 17η και η 19η Απριλίου).

Συγγράμματα 
Έργα του είναι:
 Ερμηνεία του Συμβόλου
 Κατά του Πληθωνικού συγγράμματος
 Περί Μάρκου Εφέσου, Φλωρεντίνης συνόδου, Γεμιστού και Βησσαρίωνος

Παραπομπές

Πηγές 
 
 Αγιολόγιον
 
 
 
 
 
 

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Βίρτους Παλλακανέστρο Μπολόνια

Η Βίρτους Παλλακανέστρο Μπολόνια (ιταλικά: Virtus Pallacanestro Bologna), περισσότερο γνωστή, απλώς, ως Βίρτους Μπολόνια (ιταλικά: Virtus Bologna) είναι ιταλικός σύλλογος μπάσκετ. Τα χρώματά της είναι το μαύρο και το λευκό.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1927 ως γυμναστικός σύλλογος με έδρα την Μπολόνια της Ιταλίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και της περιοχής (περιφέρειας) Εμίλια-Ρομάνια.

Τίτλοι 
 16 Πρωταθλήματα Ιταλίας
 1946, 1947, 1948, 1949, 1955, 1956, 1976, 1979, 1980, 1984, 1993, 1994, 1995, 1998, 2001, 2021

 8 Κύπελλα Ιταλίας 
 1974, 1984, 1989, 1990, 1997, 1999, 2001, 2002

 3 Σούπερ Καπ Ιταλίας
 1995, 2021, 2022

 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης
 1998, 2001

 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
  1990

 1 EuroChallenge
 2009

1 Τσάμπιονς Λιγκ
 2019
1 Γιούροκαπ
2022

Εμβλήματα

Προηγούμενες ονομασίες της Βίρτους Μπολόνια 
Η ονομασία της ομάδας εμπεριέχει και το όνομα του χορηγού, ο οποίος κατά καιρούς αλλάζει.
 1957-1958: Μινγκάντι Μπολόνια (Minganti)
 1958-1960: Ορασόντα Μπολόνια (Oransoda)
 1960-1961: Ιντρολιτίνα Μπολόνια (Idrolitina)
 1961-1962: Βίρτους Μπολόνια
 1962-1965: Κνορ Μπολόνια (Knorr)
 1965-1969: Κάντι Μπολόνια (Candy)
 1969-1970: Βίρτους Μπολόνια
 1970-1973: Νόρντα Μπολόνια (Norda)
 1973-1983: Σινούντινε Μπολόνια (Sinudyne)
 1983-1986: Γκραναρόλο Μπολόνια (Granarolo)
 1986-1988: Ντιέτορ Μπολόνια (Dietor)
 1988-1993: Κνορ Μπολόνια (Knorr)
 1993-1996: Μπάκλερ Μπολόνια (Buckler)
 1996-2002: Κίντερ Μπολόνια (Kinder)

 2002-2003: Βίρτους Μπολόνια
 2003-2004: Καρίσμπο Μπολόνια (Carisbo)
 2004-2005: Καφέ Μαξίμ Μπολόνια (Caffè Maxim)
 2005-2007: Βιντιβίτσι Μπολόνια (VidiVici)
 2007-2008: Λα Φορτέτζα Μπολόνια (La Fortezza) Σέριε Α, Βιντιβίτσι Μπολόνια (VidiVici) Ευρωλίγκα
 2008-2009: Λα Φορτέτζα Μπολόνια (La Fortezza) Σέριε Α, Βίρτους ΜπολόνιαΦιέρε (BolognaFiere) ΓιουροΤσάλεντζ
 2000-2012: Κανάντιαν Σόλαρ Μπολόνια (Canadian Solar)
 2012-2013: Σάι Τρε Μπολόνια (SAIE3)
 2013         : Όκνοπλαστ Μπολόνια (Oknoplast)
 2013-2015  : Γκραναρόλο Μπολόνια (Granarolo)
2015-2016  : Ομπιετίβο Λαβόρο Μπολόνια (Obiettivo Lavoro)
2016         : Σεγκαφρέντο Βίρτους Μπολόνια (Segafredo Virtus)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929
Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Μπολόνια
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1929
Άνω Παλατινάτο

Η διοικητική περιφέρεια Άνω Παλατινάτο (γερμ. Regierungsbezirk Oberpfalz) είναι μια από τις επτά διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βαυαρίας. Έχει 1.087.991 κατοίκους (30 Σεπτεμβρίου 2006) και έκταση 9.691,03 χμ². Η διοικητική περιφέρεια Άνω Παλατινάτο βρίσκεται στο βορειοοανατολικό μέρος της Βαυαρίας. Συνορεύει ανατολικά με της διοικητικές περιφέρειες Άνω Βαυαρία, Κάτω Βαυαρία, Μέση Φρανκονία και Κάτω Φρανκονία και στην ανατολή με την Τσεχία.

Ονομασία 
Το Άνω Παλατινάτο είναι ένα κομμάτι του ιστορικού Παλατινάτου πήρε το όνομά του πρώτα στις αρχές του 16ου αιώνα, επειδή στη Συνθήκη της Παβία ήταν μια από τις κύριες μερίδες που διεκδικούσε ο οίκος Βίττελσμπαχ, ο οποίος κυβέρνησε επίσης πέρα και στο σημερινό Ρηνανία-Παλατινάτο στη Ρηνανία.

Διοικητική διαίρεση 
Η διοικητική περιφέρεια Άνω Βαυαρία διαιρείται σε 7 επαρχίες (Landkreise) και τρεις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (kreisfreie Städte), ανεξάρτητες των επαρχιών.

Ανω Παλατινάτο
Νησιά Αιγαίου Πελάγους

Για το γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας δείτε: Νησιά Αιγαίου Πελάγους (διαμέρισμα)

Τα Νησιά του Αιγαίου Πελάγους είναι το σύμπλεγμα των νήσων του Αιγαίου Πελάγους, με την ηπειρωτική Ελλάδα να βρίσκεται στα δυτικά και βόρεια και την Τουρκία στα ανατολικά.

Ελλάδα 

Περιλαμβάνονται τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου ανά περιφέρεια:
 Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Νησιωτικό σύμπλεγμα Βορειοανατολικού Αιγαίου
Θάσος
Σαμοθράκη
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Νησιά Χαλκιδικής
Αμμουλιανή
Διάπορος
Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου
Νησιωτικό σύμπλεγμα Βορειοανατολικού Αιγαίου
Λέσβος
Χίος
Σάμος
Λήμνος
Ικαρία
Άγιος Ευστράτιος
Ψαρά
Φούρνοι
Οινούσσες
Θύμαινα
Αντίψαρα
Πασάς
Άγιος Μηνάς
Περιφέρεια Θεσσαλίας
Νησιωτικό σύμπλεγμα Βορείων Σποράδων
Σκόπελος
Αλόννησος
Σκιάθος
Κυρά Παναγιά
Περιστέρα
Γιούρα
Σκάντζουρα
Βαλάξα
Πιπέρι
Σκυροπούλα
Σαρακηνό
Τσουγκριά
Ψαθούρα 
Περιφέρεια Αττικής
Νησιωτικό σύμπλεγμα Νησιών Αργοσαρωνικού
Σαλαμίνα
Αίγινα
Ύδρα
Πόρος
Σπέτσες
Δοκός
Αγκίστρι
Άγιος Γεώργιος
Σπετσοπούλα
Ψυττάλεια
Νησιωτικό σύμπλεγμα Επτανήσων
Κύθηρα
Αντικύθηρα
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου
Νησιωτικό σύμπλεγμα Κυκλάδων
Νάξος 
Άνδρος 
Πάρος
Τήνος 
Μήλος 
Κέα 
Αμοργός
Ίος 
Κύθνος
Μύκονος
Σύρος
Θήρα (Σαντορίνη)
Σέριφος 
Σίφνος 
Σίκινος 
Ανάφη 
Κίμωλος 
Αντίπαρος 
Φολέγανδρος 
Μακρόνησος 
Ηράκλεια 
Γυάρος 
Πολύαιγος 
Κέρος 
Ρήνεια
Δονούσα
Θηρασία 
Αντίμηλος
Δεσποτικό 
Σχοινούσα
Κουφονήσια
Δήλος
Νησιωτικό σύμπλεγμα Δωδεκανήσων
Ρόδος
Κάρπαθος
Κως
Κάλυμνος
Αστυπάλαια
Κάσος
Τήλος
Σύμη
Λέρος
Νίσυρος
Πάτμος
Χάλκη
Σαρία
Λειψοί
Ψέριμος
Αγαθονήσι
Λέβιθα
Καστελλόριζο
Σύρνα
Αλιμιά
Αρκοί
Γυαλί
Νίμος
Τέλενδος
Φαρμακονήσι
Κίναρος
Αρμάθια
Καλόλιμνος

Άλλες περιφέρειες 

Άλλες περιφέρειες στις οποίες νησιά βρέχονται από το Αιγαίο.

Περιφέρεια Κρήτης
Κρήτη
Δία
Χρυσή
Κουφονήσι Λασιθίου
Σπιναλόγκα

Περιφέρεια Πελοποννήσου
Ελαφόνησος

Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας
Εύβοια
Μεγαλόνησος Πεταλιών
Χερσονήσι
Στύρα
Σκύρος

Τουρκία 

Περιλαμβάνονται τα τουρκικά νησιά:
Νησιωτικό σύμπλεγμα Βορειοανατολικού Αιγαίου
Επαρχία Τσανάκκαλε
Ίμβρος 
Τένεδος
Λαγούσες
Επαρχία Σμύρνης
Εγγλεζονήσι
Επαρχία Μπαλικεσίρ
Μοσχονήσι
Επαρχία Μουγλών
Αρκός

Δείτε επίσης 
 Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, περιλαμβάνονται τα νησιά του Βορείου Αιγαίου της Ελλάδας και της Τουρκίας.
 Κατάλογος νησιών της Ελλάδας ανά πληθυσμιακή πυκνότητα
 Κατάλογος ελληνικών νησίδων ανά νομό
 Ιόνια Νησιά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Περιφέρεια Βόρειου Αιγαίου
 Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

 
Νησιά της Τουρκίας
Ομάδα 60

Οι Team 60 (Ομάδα 60) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος της Σουηδικής Πολεμικής Αεροπορίας και το επίσημο εθνικό ακροβατικό της Σουηδίας. Το σμήνος δημιουργήθηκε το 1975ως μία ομάδα τεσσάρων αεροσκαφών SAAB 105 για τον εορτασμό των 50 χρόνων της Σουηδικής Αεροπορίας το 1976. Σήμερα το σμήνος χρησιμοποιεί έξι αεροσκάφη Saab 105 και έχει ωσ βάση την αεροπορική βάση της Ουπσάλας. 

Τα μέλη της ομάδας δεν είναι επαγγελματίες πιλότοι επιδείξεων αλλά ανώτεροι εκπαιδευτές της Σουηδικής Αεροπορίας και για αυτό τον λόγο το σμήνος χρησιμοποιεί εκπαιδευτικά αεροσκάφη αντί κάποιου μαχητικού όπως το JAS 39 Gripen.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα των Team 60
 Σελίδα αφιερωμένη στους Team 60

Σουηδία
Αντώνης Βλοντάκης

Ο Αντώνης Βλοντάκης (10 Οκτωβρίου 1975) είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και ηθοποιός. Αγωνιζόταν στη θέση του φουνταριστού.

Γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Είναι 200 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Αθλητών Υδατοσφαίρισης. Είναι αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ν.Ο. Χανίων ενώ το 1997 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς με τον οποίο το 2002 ανεδείχθη πρωταθλητής Ευρώπης.

Μετείχε σε τρεις ολυμπιάδες ενώ κατέκτησε συνολικά 13 τρόπαια σε συλλογικό επίπεδο (11 με τον Ολυμπιακό, 2 με τον Εθνικό).

Προσωπική ζωή 
Από το 2003 είναι παντρεμένος με το μοντέλο και Playmate 1998, Κορίνα Στεργιάδου. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: την Μαλένα, την Ηλέκτρα και τον Σπυρίδωνα.

Σύλλογοι

Έχει αγωνιστεί στις εξής ομάδες: 
 Ν.Ο. Χανίων: ως το 1997
 Ολυμπιακός Πειραιώς: 1997–2002
 Εθνικός Πειραιώς: 2002–2008
 Πανιώνιος: 2008–2009
 Ολυμπιακός Πειραιά: 2010–2011
 Ν.Ο. Χίου: 2011–2013
 Νηρέας Λαμίας: 2013–2014
 Υδραϊκός: 2014–2015

Τίτλοι - Διακρίσεις

Με την Εθνική ομάδα 
 Ολυμπιάδες: 2000 (10ος), 2004 (4ος), 2008 (7ος).
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα: 3η θέση (2005), 4η θέση (2003)
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων: 2η θέση (1995)
 World League: 3η Θέση (2004)

Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς 
 Πρωταθλήματα Ελλάδος (5): 1999, 2000, 2001, 2002, 2010.
 Κύπελλα Ελλάδος (5): 1998, 2001, 2002, 2004, 2010.
 Κύπελλο πρωταθλητριών: 1 (2002)

Με τον Εθνικό Πειραιώς 
 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1): 2006
 Κύπελλα Ελλάδος (1): 2005
 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 2005.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου
Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Υδατοσφαιριστές Ν.Ο. Χανίων
Υδατοσφαιριστές Ν.Ο. Χίου
Μίρκα Παπακωνσταντίνου

Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου (Παγκράτι, 8 Νοεμβρίου 1946) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου. Έχει κάνει πολλές τηλεοπτικές επιτυχίες όπως Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη, Το σόι σου κ.ά.

Βιογραφία 
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Από το 1986 έως το 1988 δίδαξε την υποκριτική τέχνη στην Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη και από το 1997 έως σήμερα διδάσκει υποκριτική στην Δραματική Σχολή Ίασμος. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές πολλές από τις οποίες υπήρξαν επιτυχίες. Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί μεταξύ άλλων, στο Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο, το Safe Sex και Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο, ενώ στο θέατρο μετρά πάνω από πενήντα παραστάσεις.

Προσωπική ζωή 
Υπήρξε παντρεμένη σε πρώτο γάμο από το 1971 έως το 1977 με τον συμμαθητή της στη Δραματική Σχολή και συνάδελφό της Δάνη Κατρανίδη.

Αργότερα ήρθε σε δεύτερο γάμο με τον επίσης ηθοποιό Ρήγα Αξελό.

Είναι υποστηρίκτρια του Παναθηναϊκού.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρικές παραστάσεις

Εθνικό Θέατρο

Θέατρο Κάβα

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Θίασος Μπέττυς Αρβανίτη - Φαίδωνα Γεωργίτση

Θίασος Νίκου Χατζίσκου - Τιτίκας Νικηφοράκη

Άλσος Παγκρατίου

Θέατρο Αθηνά

Θέατρο Αθηνά

Θέατρο Αλάμπρα

Άρμα Θέσπιδος

Θέατρο Διονύσια

Θέατρο Μινώα

Ελεύθερο Θέατρο - Ελεύθερη Σκηνή 

Ακολούθησαν :

Παραπομπές 
https://www.in.gr/2021/10/17/life/fizz/mirka-papakonstantinou-apokalyptei-ptyxes-apo-ti-sxesi-tis-ton-dani-katranidi/

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αποστολικοί Πατέρες

Αποστολικοί Πατέρες αποκαλείται ένα σύνολο χριστιανών συγγραφέων οι οποίοι έζησαν μετά την αποστολική περίοδο και συνέγραψαν έργα που χρονολογούνται κατά κύριο λόγο στα τέλη του 1ου και τις αρχές του 2ου αιώνα ΚΧ. Για αρκετούς από τους αυτούς δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες, ενώ θεωρείται πιθανό ότι ορισμένοι από αυτούς γνώριζαν προσωπικά κάποιους από τους Αποστόλους. Τα έργα τους αποτελούν βασική πηγή πληροφοριών σχετικά με την Χριστιανοσύνη των δύο ή τριών γενεών μετά τους Αποστόλους του Ιησού.

Αρχικά αποκαλούνταν απλώς «αποστολικοί», στα λατινικά apostolici. Το όνομα «Αποστολικοί Πατέρες» δεν αποτελεί αρχαία παραδοσιακή ονομασία αλλά χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά κατά τον 6ο αιώνα, αφού πρώτα αναπτύχθηκε η αντίληψη περί της αυθεντίας των Πατέρων της εκκλησίας. Εντούτοις, το όνομα αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα παρά μόνο από τον 17ο αιώνα και έπειτα.

Στους συγγραφείς αυτούς περιλαμβάνονται ο Κλήμης Ρώμης, ο Ιγνάτιος, ο Πολύκαρπος, ο Ερμάς, ο ψευδο-Βαρνάβας (πιθ. Αλεξανδρείας), ο Παπίας και οι ανώνυμοι συγγραφείς των έργων Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων, Επιστολή προς Διόγνητον, Επιστολή Βαρνάβα, και το Μαρτύριον Πολυκάρπου. Δεν θεωρούνται όλα τα περιεχόμενα των έργων των Αποστολικών Πατέρων ίσης θεολογικής αξίας, αλλά ως σύνολο είναι τα πιο πολύτιμα συγγράμματα από ιστορικής άποψης πέραν της Καινής Διαθήκης.

Άλλοι συγγραφείς εκείνης της περιόδου, όπως ο Βαλεντίνος και ο Μαρκίων, δεν περιλαμβάνονται κάτω από αυτό τον τίτλο καθώς θεωρήθηκαν αιρετικοί.

Υποσημειώσεις

Δείτε επίσης 
 Εκκλησιαστικοί Πατέρες
 Βαρνάβας
 Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων
 Ιγνάτιος Αντιοχείας
 Κλήμης Ρώμης
 Πολύκαρπος Σμύρνης
 Παπίας Ιεραπόλεως

Πηγές 
 Encyclopædia Britannica 2007, λήμμα "Apostolic Father" .
 Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, λήμμα "The Apostolic Fathers" .

Βιβλιογραφία

Ελληνική 
 Αγουρίδης Σάββας, Ο Χριστιανισμός έναντι Ιουδαϊσμού και Ελληνισμού κατά το Β' αι. μ.Χ.: Αποστολικοί Πατέρες, Απολογητές, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1997.
 Κρικώνης, Χρίστος, Αποστολικοί Πατέρες: Κλήμης Ρώμης, Ιγνάτιος Αντιοχείας, Πολύκαρπος Σμύρνης, Παπίας Ιεραπόλεως και διδαχή των Αποστόλων, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1995.
 Μουστάκης, Βασίλης, Οι αποστολικοί πατέρες, Αστήρ, Αθήνα 1986.
 Νικολαΐδης, Νίκος, Αποστολικοί Πατέρες: Γραμματολογική και θεολογική προσέγγιση, Πουρνάρας Π.Χ., Θεσσαλονίκη 2002.

Διεθνής 
 The New Testament in the Apostolic Fathers, Oxford Society, Oxford 1905.
 Ferguson, E., Encyclopedia of Early Christianity (2η έκδ.), Garland, New York 1990.
 Fischer, J. A., Die Apostolischen Väter, Munich 1956.
 Foster, Paul, The Writings of the Apostolic Fathers, T. & T. Clark Publishers, 2007.
 Goodspeed, E. J., The Apostolic Fathers: An American Translation, Harper & Brothers, New York 1950.
 Grant, R. M. , The Apostolic Fathers: A New Translation and Commentary (6 Τόμοι), Thomas Nelson, New York 1964–68.
 Holmes, Michael W., The Apostolic Fathers in English (3η έκδ.), Baker Academic, 2007. Βιβλιοπαρουσίαση από Timothy B. Sailors,  μια καλή επισκόπηση και αξιολόγηση των τελευταίων εκδόσεων των Αποστολικών Πατέρων.
 Jefford, Clayton N., The Apostolic Fathers And the New Testament, Hendrickson Publishers, 2006.

Αποστολικοί Πατέρες