joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιωάννης Εμμανουήλ της Βιγιένα

Ο Ιωάννης-Εμμανουήλ, ισπαν. Juan-Manuel (5 Μαΐου 1282 - 13 Ιουνίου 1348) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν πρίγκιπας της Βιγιένα. Ήταν αξιοσημείωτος συγγραφέας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Μανουήλ κυρίου της Βιγιένα και της Βεατρίκης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.

Έλαβε την κυριότητα της Βιγιένα και αναβαθμίστηκε σε δούκα και μετά πρίγκιπα της Βιγιένα. Επέλεξε τις συζύγους του με πολιτικά και οικονομικά κριτήρια και κατάφερε να παντρέψει τα παιδιά του με μέλη της βασιλικής οικογένειας. Έγινε ένας από τους πλουσιότερους και πιο δυνατούς άνδρες της εποχής του και έκοβε νομίσματα όπως οι ηγεμόνες.

Ασχολήθηκε με τη συγγραφή, ενασχόληση που οι ευγενείς θεωρούσαν κατώτερη της υψηλής θέσης του. Έγινε αξιοσημείωτος συγγραφέας της εποχής του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ του Οίκου Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκα. Δεν απέκτησε απογόνους και το 1301 η Ελισάβετ απεβίωσε.

Ο Ιωάννης-Μανουήλ έκανε δεύτερο γάμο με την Κωνσταντία του Οίκου Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
 Κωνσταντία π. 1319-1345, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης (Οίκος των Ιβρέα-Καστίλης) και μετά τον Πέτρο Α΄ της Πορτογαλίας (Οίκος των Καπετιδών-Βουργουνδίας).

Το 1327 απεβίωσε η Κωνσταντία και ο Ιωάννης-Μανουήλ έκανε τρίτο γάμο, με την εγγονή του εξαδέλφου του, τη Μπλάνκα δε Λα Θέρδα υ Λάρα (από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας), κόρη του Φερδινάνδου κυρίου της Λάρα και είχε τέκνα:
 Φερδινάνδος-Μανουήλ απεβ. 1350, κύριος της Εσκαλόνα, Πενιάφιελ & Βιγιένα.
 Ιωάννα-Εμμανουέλα 1339-1381, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Καστίλης (Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας).

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθα) Σάντσο-Μανουήλ 1320-1347, Ερρίκος-Μανουήλ 1340-1390 (από την Ινές δε Καστανιέδα).
 (νόθη) Γκιομάρ-Μανουέλ (από άγνωστη ερωμένη), παντρεύτηκε τον Χουάν Μαρτίνεθ δε Λέιβα, κύριο του Μπάνιος, Μερίνο Μάγιο δε Καστίγια.

Πρόγονοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Infante Don Juan Manuel (Biografía)
 Text of De lo que aconteció in Spanish

Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Νίκος Ζουπάνης

Ο Νίκος Ζουπάνι (18 Μαρτίου 1989, Βόλος) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του διαγώνιου.

Διεθνείς Τίτλοι - Διακρίσεις 
Μεσογειακοί Αγώνες
  3η θέση: Ταραγόνα - 2018

 Συλλογικοί Τίτλοι - Διακρίσεις 
 Διεθνείς διοργανώσεις Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
  2η θεση: 2018 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

Εθνικά Πρωταθλήματα 
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας
 2017-18, 2018-19 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

 Εθνικά Κύπελλα 1 Κύπελλο Ελλάδας'''
 2017 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

Ατομικές Διακρίσεις 

 Πρώτος σκόρερ στην 2019 CEV Volleyball European Silver League.

Παραπομπές

Εξωτερικοι σύνδεσμοι - Πηγές
 Νίκος Ζουπάνης: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας volleybox.net
 Νίκος Ζουπάνης - Παρουσίαση greekvolley.eu
 Νίκος Ζουπάνης: Ευρωπαϊκή παρουσία www-old.cev.eu

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας

Ο Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας, βασιλιάς της Νορθουμβρίας (872 - 876) ανέβηκε στον θρόνο της Νορθουμβρίας μετά την ανατροπή του προκατόχου του Εγβέρτου Α΄ της Νορθουμβρίας και του Γούλφχερ, αρχιεπισκόπου της Γιορκ οι οποίοι αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν στην Μερκία.

Ο Ρίκζιγκ ήταν επιλογή των Βίκινγκ και υποτελής τους, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ο μεγάλος στρατός των Βίκινγκ βάδισε βόρεια την περίοδο 873 - 874. Ο Χάλφνταν Ράγκναρσον ένας από τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ κατέλαβε από τους Δανούς την νότια Νορθουμβρία η οποία αντιστοιχούσε στο παλαιότερο βασίλειο της Ντέιρα ή το Δανικό βασίλειο της Γιόρβικ που βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Χάμπερ και Τι.
Ο διάδοχος της Ρίκζιγκ Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας διατήρησε υπό τον έλεγχο του την Βερνικία η οποία βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Τι και Φόρθ, στην Ντέιρα τον διαδέχθηκε ο Χάλφνταν. Ο Ρογήρος του Γουεντόβερ αναφέρει ότι ο Ρίκζιγκ "πέθανε από ανακοπή καρδιάς μετά από την διαίρεση του βασιλείου του".

Πηγές

Kirby, D.P., The Earliest English Kings. London: Unwin, 1991. 
Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρίκζιγκ

Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Άνω Πυξάρι Δράμας

Το Πυξάρι είναι μικρός οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Νικηφόρου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμου Παρανεστίου της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Το Πυξάρι βρίσκεται σε υψόμετρο 277 μέτρων.

Ιστορία 
Το χωριό ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα τον καιρό της τουρκοκρατίας. Μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο προσαρτήθηκε στην Ελλάδα.

Μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πληθυσμός του Πυξαρίου εκδιώχθηκε στην Τουρκία, ενώ οι Έλληνες πρόσφυγες φιλοξενούνταν στο χωριό. Το 1927 το όνομα του χωριού πήρε τη σημερινή του ονομασία. Το 1928 το χωριό ήταν απόλυτα προσφυγικό με συνολικά 236. άτομα.

Στο Πυξάρι βρίσκεται το ιστορικό «Γεφύρι της Δράμας».

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση

Οι Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση, συντομ. LFEC (Αγγλικά: Lebanese Forces – Executive Command, Αραβικά: القوات اللبنانية - القيادة التنفيذية, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Al-Qiyada Al-Tanfeethiyya) ήταν μια οργάνωση που προήλθε από τη διάσπαση της οργάνωσης Λιβανέζικες Δυνάμεις, με έδρα την πόλη Ζάχλε στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1985 με αρχική ονομασία Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση, συντομ. LFU (Αραβικά: القوات اللبنانية - انتفاضة, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Intifada), την οποία άλλαξε το 1986, και πήρε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο του Λιβάνου. Ηγέτης της υπήρξε ο Ελίε Χομπέικα, που διατέλεσε και υπουργός του Λιβάνου αργότερα, και δολοφονήθηκε το 2002 στη Βηρυττό.

Καταβολές
Οι Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση σχηματίστηκαν από τον Ελίε Χομπέικα στην πόλη Ζάχλε από τους υποστηρικτές του στις Λιβανέζικες Δυνάμεις (που ο ίδιος είχε ιδρύσει με τον Σαμίρ Γκέγκα), που αναζήτησαν καταφύγιο στην υπό συριακό έλεγχο κοιλάδα Μπεκάα μετά τη διαφωνία με τον Σαμίρ Γκέγκα και την εκδίωξή τους από την Ανατολική Βηρυττό από τις Λιβανέζικες Δυνάμεις τον Ιανουάριο του 1985. Αφού μετονομάσθηκαν σε Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση το 1986, όντες χρηματοδοτούμενοι από τη Συρία, ο Χομπέικα και οι άντρες του γνώρισαν λίγη ή καθόλου υποστήριξη από τους Ουνίτες κατοίκους της Ζάχλε, οι οποίοι προτιμούσαν να παρέχουν την υποστήριξή τους στις Λιβανέζικες Δυνάμεις, και αργότερα στην προσωρινή στρατιωτική κυβέρνηση του στρατηγού Μισέλ Αούν.

Δομή της οργάνωσης
Η οργάνωση αριθμούσε αρχικώς 600-700 μαχητές, στα τέλη όμως της δεκατίας του ΄80 είχε περίπου 1.000 πολιτοφύλακες στις τάξεις της, κυρίως Μαρωνίτες, εκ των οποίων 300 επιχειρούσαν στη Δυτική Βηρυττό, ενώ οι υπόλοιποι αποτελούσαν την εφεδρεία στην πόλη Ζάχλε. Εκτός από κάποιους άντρες της ειδικών αποστολών που ήταν εξοπλισμένοι με βαρέα πολυβόλα, πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και αντιαεροπορικά (A/A) πυροβόλα, η πολιτοφυλακή δεν διέθετε τεθωρακισμένα οχήματα ή πυροβολικό δικό της, αλλά βασιζόταν συνήθως για υποστήριξη πυρών πυροβολικού και τεθωρακισμένων στην 82η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία του Συριακού Στρατού που έδρευε στην Κοιλάδα Μπεκάα.

Διάλυση της οργάνωσης
Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου τον Οκτώβριο του 1990, οι μονάδες της πολιτοφυλακής στη Βηρυττό και την πόλη Ζάχλε διατάχθηκαν το Μάρτιο του 1991 να διαλυθούν και να παραδώσουν το βαρύ οπλισμό τους. Παρόλο που η οργάνωση διαλύθηκε, πολλά πρώην μέλη της αποτέλεσαν τον πυρήνα της ιδιωτικής σωματοφυλακής του Χομπέικα, μέχρι το θάνατό του σε έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητό του κοντά στην οικία του στο προάστιο Χαζμίγια της Βηρυττού στις 24 Ιανουαρίου 2002, οπότε και ο πυρήνας αυτός διαλύθηκε.

Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Νικηφόρος Δράμας

Ο Νικηφόρος είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

Γεωγραφία 
Ο Νικηφόρος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 246 μέτρων, σε γεωγραφικό πλάτος 41.1630186043 και γεωγραφικό μήκος 24.3050614813. Βρίσκεται 15 χλμ. δυτικά της πόλης της Δράμας και 27 χλμ. νοτιοδυτικά του κέντρου του Δήμου Παρανεστίου. Μέσα από το χωριό διέρχεται η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης αλλά και η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης της οποίας ο σιδηροδρομικός σταθμός έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο.

Πολιούχος Άγιος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος.  

Το γυμνάσιο Νικηφόρου με λυκειακές τάξεις, αποτελεί το μοναδικό δημόσιο σχολείο στην Ελλάδα που διαθέτει αστρονομικό παρατηρητήριο, υπαίθριο εργαστήριο φυσικής και πάρκο ηλιακών ρολογιών.

Ιστορία 

Στον Νικηφόρο βρίσκεται το ιστορικό ρωμαϊκό υδραγωγείο, γνωστό και ως Γεφύρι της Δράμας ενώ 800 μέτρα νοτιοδυτικά (προς το χωριό Aδριανή) έχει εντοπιστεί σε λόφο προϊστορικός οικισμός που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

Τον 19ο αι. επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε στην υποδιοίκηση (καζά) Δράμας.

Μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων, το χωριό συμπεριλήφθηκε στην επικράτεια της Ελλάδας. Μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923 μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Δημοκρατίας της Ελλάδας, αρχικά εγκαταστάθηκαν στο χωριό Έλληνες πρόσφυγες από την Τουρκία (204 οικογένειες - 828 άτομα), ενώ ο μουσουλμανικός πληθυσμός εγκατέλειψε τα σπίτια του. Ονομάζεται Νικηφόρος προς τιμήν του βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Β´ Φωκά που ανήκε στη Μακεδονική Δυναστεία.

Μεταβολή πληθυσμού 
1035 (1928)
1213 (1940)	
949  (1951)
1002 (1961)
698  (1971)
508  (1981)
451  (1991)
436  (2001)
296  (2011)

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Λίμνη Αρζάνη

Η λίμνη Αρζάνη ή Αρτζάν ή Αρζάν ή λίμνη Βαφειοχωρίου είναι λίμνη της Μακεδονίας, στο κεντρικό τμήμα της Περιφερειακής ενότητας Κιλκίς, στο Δήμο Παιονίας. Το βάθος της κυμαίνεται από 3 έως 6 μέτρα. Η έκτασή της είναι 1,4τ.χ. 

Έχει σχήμα τραπεζίου, με πλευρές 960, 400, 1.700 και 1.970 μέτρα και μέγιστο μήκος (διαμετρικό) στα 2.100 μέτρα. Είναι η 19η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας. Στα νερά της διαβιούν εποχιακά διάφορα είδη μεταναστευτικών πουλιών, όπως ο αργυροπελεκάνος, καθώς αποτελεί κύριο σταθμό των μεταναστευτικών οδών. Η λίμνη αποτελεί πόλο έλξης για φυσιολάτρες της περιοχής. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, μετά τη Δοϊράνη και την Πικρολίμνη.

Ιστορικά στοιχεία 

Το όνομά της είναι παραφθορά του ονόματος του Βυζαντινού τιμαριούχου Χαρίσιου (που διατηρούσε κτήματα στην περιοχή) που με διάφορες παραλλαγές (Χαριζάνη, Αριζάνη, Αρζάνη, Αρζάν, Αρτζάν), κατέληξε στη σημερινή του μορφή. Αποτελεί τον πυρήνα παλαίας ομώνυμης λίμνης που αποξηράθηκε τις δεκαετίες του 1920 και 1930. Η παλαιά λίμνη ήταν το βόρειο τμήμα των δίδυμων λιμνών Αρτζάν - Αματόβου, οι οποίες συχνά αναφέρονταν ως μία, λόγω του ότι επικοινωνούσαν μεταξύ τους με στενή φυσική διώρυγα. Τη δεκαετία του 2000 κατασκευάστηκε ο σημερινός Ταμιευτήρας Αρζάν, με επιχωμάτωση της όχθης ύψους 8 μέτρων, ώστε αφενός να ανυψώσει τον υδροφόρο ορίζοντα, και αφετέρου να χρησιμοποιηθεί για την άρδευση της γύρω περιοχής μέσω του κατασκευασθέντος αρδευτικού δικτύου. Τα νερά της προέρχονται από τα ρέματα Αγιάκι και Σηλιμλή που ενώνονται λίγο βορειότερα και διοχετεύονται μέσω αντλιών εντός της λίμνης Αρζάν.

Παραπομπές 

Νομός Κιλκίς
Λίμνες της Μακεδονίας
Γεωγραφία του Κιλκίς
Δήμος Παιονίας
Τεχνητές λίμνες της Ελλάδας
Γεωγραφία της Ταϊβάν

Η Ταϊβάν, παλαιότερα γνωστή ως Φορμόζα είναι ένα νησί στην Ανατολική Ασία, που βρίσκεται περίπου 180 χιλιόμετρα από τις νοτιοανατολικές ακτές της ηπειρωτικής Κίνας σε όλη τη στεριά της Ταϊβάν. Έχει έκταση 35.883 τετραγωνικών μέτρων και εκτείνεται στον τροπικό του καρκίνου. Η Ανατολική Θάλασσα της Κίνας βρίσκεται στα βόρεια, η Φιλιππίνων θάλασσα στα ανατολικά, τα στενά Luzon κατευθείαν προς τα νότια και η Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα νοτιοδυτικά. Η Ταϊβάν αποτελεί το 99% της επικράτειας του Ελεύθερου Χώρου που ελέγχεται από τη Δημοκρατία της Κίνας. Η ίδια η ΔΤΚ αναφέρεται συνήθως ως απλά "Ταϊβάν".

Η Ταϊβάν είναι ένα κεκλιμένο μπλοκ σφάλματος, το οποίο χαρακτηρίζεται από την αντίθεση μεταξύ των ανατολικών δύο τρίτων, που αποτελείται κυρίως από πέντε τραχιές οροσειρές παράλληλες προς την ανατολική ακτή και την επίπεδη έως απαλά κυλιόμενες πεδιάδες του δυτικού τρίτου, όπου κατοικεί η πλειοψηφία του πληθυσμού της Ταϊβάν. Υπάρχουν αρκετές κορυφές πάνω από 3.500 μ., η υψηλότερη είναι το Yu Shan στα 3.952 μέτρα καθιστώντας την Ταϊβάν το τέταρτο υψηλότερο νησί στον κόσμο. Το τεκτονικό όριο που σχημάτιζε αυτές τις σειρές είναι ακόμα ενεργό, και το νησί βιώνει πολλούς σεισμούς, μερικούς από αυτούς εξαιρετικά καταστροφικούς. Υπάρχουν επίσης πολλά ενεργά ηφαιστειακά υποβρύχια στα Στενά της Ταϊβάν.

Το κλίμα κυμαίνεται τροπικό στο νότο έως υποτροπικό στα βόρεια και ρυθμίζεται από τον μουσώνα της Ανατολικής Ασίας. Το νησί πλήττεται κατά μέσο όρο από τέσσερις τυφώνες κάθε χρόνο. Τα ανατολικά βουνά έχουν μεγάλη δασοκάλυψη και φιλοξενούν πολλά είδη της άγριας ζωής, ενώ η καλλιέργεια της γης στις δυτικές και βόρειες πεδιάδες είναι εντατική.

Γεωλογία

Η Ταϊβάν βρίσκεται στη δυτική άκρη της Φιλιππινέζας πλάκας
Το νησί της Ταϊβάν σχηματίστηκε πριν από περίπου 4 έως 5 εκατομμύρια χρόνια σε ένα σύνθετο συγκλίνον σύνορο μεταξύ της Φιλιππινέζικης Θάλασσας και της Ευρασιατικής πλάκας. Σε ένα όριο που διατρέχει το μήκος του νησιού και συνεχίζει νότια στο ηφαιστειακό τόξο Luzon.

Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού περιλαμβάνει ένα τεράστιο μπλοκ σφάλματος που έχει κλίση προς τα δυτικά. Το δυτικό τμήμα του νησιού, και ένα μεγάλο μέρος της κεντρικής σειράς, αποτελείται από ιζηματογενείς κοιλότητες που ξύνονται από την κατώτερη άκρη της Ευρασιατικής πλάκας. Στα βορειοανατολικά του νησιού και συνεχίζοντας ανατολικά στο ηφαιστειακό τόξο Ryukyu, η Φιλιππίνων Θάλασσα μετατοπίζεται κάτω από την Ευρασιατική πλάκα.

Το τεκτονικό όριο παραμένει ενεργό και η Ταϊβάν αντιμετωπίζει 15.000 έως 18.000 σεισμούς κάθε χρόνο, εκ των οποίων 800 έως 1.000 παρατηρούνται από τους ανθρώπους. Ο πιο καταστροφικός πρόσφατος σεισμός ήταν ο σεισμός μεγέθους-7.3 ρίχτερ, ο οποίος σημειώθηκε στο κέντρο της Ταϊβάν στις 21 Σεπτεμβρίου 1999, σκοτώνοντας περισσότερους από 2.400 ανθρώπους. Στις 4 Μαρτίου 2010 περίπου στις 1:20 UTC, σεισμός μεγέθους 6,4 έπληξε τη νοτιοδυτική Ταϊβάν στην ορεινή περιοχή της κομητείας Καοσιούνγκ. Ένας άλλος μεγάλος σεισμός συνέβη στις 6 Φεβρουαρίου 2016, με μέγεθος 6,4. Η Ταϊνάν καταστράφηκε περισσότερο, με 117 θανάτους, οι περισσότεροι από τους οποίους προκλήθηκαν από την κατάρρευση ενός κτιρίου 17 ορόφων.
Δεκέβαλος

Ο Δεκέβαλος (Decebal, 55-60 - 106) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Δακίας. Είναι γνωστός για το ότι πολέμησε σε τρεις πολέμους, με διαφορετική επιτυχία, κατά δύο αυτοκράτορες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την επιδρομή νότια πέρα από τον Δούναβη, κατανίκησε την ρωμαϊκή εισβολή επί βασιλείας Δομιτιανού, εξασφαλίζοντας περίοδο ανεξαρτησίας, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Δεκέβαλος παγίωσε την κυριαρχία του.

Όταν ο Τραϊανός ήλθε στην εξουσία, οι στρατοί του εισέβαλαν στη Δακία για να αποδυναμώσουν την απειλή του στα ρωμαϊκά συνοριακά εδάφη της Μοισίας. Ο Δεκέβαλος ηττήθηκε το 102. Έμεινε στην εξουσία ως εξαρτημένος βασιλιάς, αλλά συνέχισε να διεκδικεί την ανεξαρτησία του, οδηγώντας σε μια τελική και συντριπτική ρωμαϊκή εισβολή βόρεια του Δούναβη το 105. Ο Τραϊανός ερείπωσε τη δακική πρωτεύουσα Ζαρμιζεγεθούσα το 106, απορροφώντας μέρος της Δακίας στην αυτοκρατορία. Ο Δεκέβαλος αυτοκτόνησε για να αποφύγει τη σύλληψη.

Παραπομπές

Βασιλείς της Δακίας
Iriao

Οι Iriao είναι ένα συγκρότημα της τζαζ και φολκ μουσικής από την Γεωργία, με βασικό τραγουδιστή τον David Malazonia. Συμμετείχαν στο Borneo Jazz Festival που έλαβε χώρα στην Μαλαισία το 2014. Θα εκπροσωπήσουν την Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2018 στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Η μπάντα είναι γνωστή για το μοναδικό της στυλ επειδή συνδυάζουν το παραδοσιακό πολυφωνικό τραγούδι της Γεωργίας με την τζαζ μουσική.

Παραπομπές 
 "Borneo Jazz - Iriao"
 "Music band Iriao will present Georgia at 2018 ESC - 1TV". 1TV

Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Μουσική στη Γεωργία

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία
Γιάννης Γκιόκας

Ο Γιάννης Γκιόκας (Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας πολιτικός και μέλος του δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Κομοτηνής και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο και τη Θεωρία του Δικαίου. Εκτός της ελληνικής γλώσσας γνωρίζει ακόμη αγγλικά και γερμανικά. 

Έχει υπηρετήσει ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2008 μέχρι σήμερα ως βουλευτής Αττικής για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 αναδείχτηκε πρώτος επιλαχών και κατόπιν αντικατέστησε τον βουλευτή Αττικής, Δήμο Κουμπούρη, μετά την παραίτηση του τελευταίου. Έκτοτε επανεξελέγη το 2009, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Εξελέγη βουλευτής για έκτη συνεχόμενη φορά στις εκλογές του 2019 στην εκλογική περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής μετά την παραίτηση της Ελένης Γερασιμίδου, η οποία επικαλέστηκε αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Είναι εκπρόσωπος τύπου του ΚΚΕ από τον Μάρτιο του 2013.

Παραπομπές

Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Αττικής
Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής
Σχέσεις Ελλάδας-Φινλανδίας

Οι σχέσεις Ελλάδας-Φινλανδίας είναι οι διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στη Φινλανδία και την Ελλάδα. Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Φινλανδίας στις 5 Ιανουαρίου 1918. Και οι δύο χώρες συνήψαν διπλωματικές σχέσεις το 1920. Από τις 1 Φεβρουαρίου 1977 η Φινλανδία έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Για μια μακρά περίοδο η Φινλανδία εκπροσωπείτο στην Ελλάδα μέσω των πρεσβειών της στο Βουκουρέστι, τη Ρώμη ή το Βελιγράδι. Η Φινλανδία επίσης έχει επτά επίτιμα προξενεία στην Κω, την Πάτρα, τον Πειραιά, τη Ρόδο, τη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο και τη Κέρκυρα. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στο Ελσίνκι και τέσσερα επίτιμα προξενεία στην Τούρκου, το Κουόπιο, την Όουλου, και το Ροβανιέμι.

Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Φινλανδία διαμένουν 1631 κάτοικοι ελληνικής καταγωγής , ενώ στην Ελλάδα κατοικούν 1600 Φινλανδοί.

Δείτε επίσης 
 Εξωτερικές σχέσεις της Φινλανδίας
 Εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας
 Έλληνες στη Φινλανδία
 Φινλανδοί στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φινλανδική πρεσβεία στην Αθήνα
 Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με τη Φινλανδία 
 Ελληνική πρεσβεία στο Ελσίνκι

Φινλανδια
Ελλαδα
Μπαγκαμόγιο

Το Μπαγκαμόγιο (αγγλ. Bagamoyo) είναι πόλη και ιστορικό λιμάνι της Τανζανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής, με περίπου 30.000 κατοίκους. Ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, και είναι επέκταση ενός πολύ παλαιότερου οικισμού (8ου αιώνα), του Kaole, που βρίσκεται περίπου 5 χλμ. νοτιοανατολικά, στον Ινδικό ωκεανό. Υπήρξε πρωτεύουσα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (περίπου από το 1887 έως το 1891) και ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια κατά μήκος των ακτών της Ανατολικής Αφρικής. Το λιμάνι της πόλης, στην προ-αποικιακή εποχή, ήταν πολύ γνωστό κέντρο δουλεμπορίου.

Στο Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo), το πρώτο Ξενοδοχείο με την ονομασία «Grand Hotel», ήταν ελληνικής ιδιοκτησίας.

Η πόλη σήμερα 
Στην πόλη σήμερα αν και κυριαρχούν οι Σουαχίλι, συνυπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί και φυλές, όπως οι Κουέρε, οι Μασσάι, ακόμα και πληθυσμοί αραβικής καταγωγής. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Τανζανίας επιδιώκει να διατηρήσει τα ερείπια της αποικιακής εποχής μέσα και γύρω από το Μπαγκαμόγιο για να προβάλλει τουριστικά την πόλη. 

Η «Σχολή Τεχνών του Μπαγκαμόγιο» («Bagamoyo College of Arts»), είναι διεθνώς γνωστή για την εκπαίδευση στην παραδοσιακή ζωγραφική της Τανζανίας, την γλυπτική, το δράμα, το χορό και το τύμπανο. Το 2007, με βάση τη σχολή αυτή, δημιουργήθηκε το «Ινστιτούτο Τεχνών και Πολιτισμού Μπαγκαμόγιο».

Κοντά στην πόλη κατασκευάζεται νέο λιμάνι, το οποίο θα μπορεί να δεχτεί μεγάλα πλοία.  Για το σκοπό αυτό η Κίνα, επενδύει 10 δισ. δολάρια, για να το κάνει το σημαντικότερο λιμάνι της Αφρικής.

Το 1993 αδελφοποιήθηκε με την πόλη Βαλέγιο (Vallejo) της Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Δείτε επίσης
 Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
 Περιφέρεια Πουάνι
 Περιοχή Μπαγκαμόυο

Γκαλερί εικόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φωτογραφίες από Μπαγκαμόγιο (στα αγγλικά)

Πόλεις της Τανζανίας
Παναγιώτης Τσιντώτας

Ο Παναγιώτης Τσιντώτας (Κατερίνη, 4 Ιουλίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ,που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στη Σούπερ Λίγκα για την ΑΕΚ Αθηνών. 

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Μ.Α.Σ 25η Μαρτίου Κατερίνης  και στην συνέχεια πήρε μεταγραφή  στον Πιερικό  το 2011. Το 2012 αποκτήθηκε από τον Λεβαδειακό, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στη Σούπερ Λίγκα στις 26 Απριλίου 2015 στον αγώνα Λεβαδειακός - Ατρόμητος 2-1. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Λεβαδειακό αγωνίστηκε 21 φορές σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ανήκει στο δυναμικό της ΑΕΚ από τον Ιούνιο του 2017. Έχει αγωνιστεί δύο φορές με την Εθνική Ελλάδας Κ19 και αναμένεται να λάβει κλήση για τους φιλικούς αγώνες με την Ελβετία και την Αίγυπτο, ως τμήμνα της προετοιμασίας της Εθνικής Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ. Το 2018, ο Τσιντώτας συμφώνησε για επέκταση του συμβολαίου του με την ΑΕΚ έως το καλοκαίρι του 2023.

Τίτλοι

Συλλογικοί
ΑΕΚ
  Πρωτάθλημα Ελλάδας (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κώστας Γαλανόπουλος

Ο Κώστας Γαλανόπουλος (Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 1997) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην ΑΕΚ.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Προέρχεται από την Ακαδημία του Κενταύρου Βριλησσίων. Στη συνέχεια πήγε στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα στις 31 Μαΐου 2016 στο παιχνίδι των πλέι οφ με τον Πανιώνιο και από το καλοκαίρι του 2016 αποτελεί μέλος της πρώτης ομάδας, όντας εκ των βασικών παικτών της ΑΕΚ σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στο πρωτάθλημα 2016-17 είχε 27 εμφανίσεις και 3 γκολ σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, ενώ συνεχίζει μέχρι και τη σεζόν 2019-20 να είναι μέσα στις βασικές επιλογές για την ενδεκάδα.

Τίτλοι - Διακρίσεις 
ΑΕΚ
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18
 Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το προφίλ του Κώστα Γαλανόπουλου στο transfermarkt
 Η καριέρα του Κώστα Γαλανόπουλου στο soccerway

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Έλντερ Λόπες

Ο Έλντερ Λόπες (Βίλα Νόβα ντε Γκάια, 4 Ιανουαρίου 1989) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ στη Σούπερ Λίγκα για την ΑΕΚ Αθηνών.

Έκανε τα πρώτα βήματα της ποδοφαιρικής του καριέρας στις ακαδημίες της Κοΐμπρα, της Παντροένσε και της Καντάλ στην Πορτογαλία. Το 2008, στα 19 του χρόνια αποκτήθηκε από την Πάρμα, υπογράφοντας το πρώτο του επαγγελατικό συμβόλαιο. 
Το καλοκαίρι του 2012 επέστρεψε στην πορτογαλική Πριμέιρα Λίγκα με τη φανέλα της Μπέιρα Μαρ και ένα χρόνο αργότερα τον αγόρασε η Πάσος Φερέιρας με την οποία αγωνίστηκε για τρία χρόνια, πριν μετακινηθεί το περσινό καλοκαίρι στην ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν με τη φανέλα της Λας Πάλμας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 17 συμμετοχές σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ανήκει στο έμψυχο υλικό της ΑΕΚ από τον Ιούνιου του 2017.

Τίτλοι

Συλλογικοί
ΑΕΚ
  Πρωτάθλημα Ελλάδας (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπέιρα Μαρ
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Οθέλλος Αλφόνσος του Αγκιλάρ ντε Κάμπο

Ο Οθέλλος-Αλφόνσος, ισπαν. Tello-Alfonso (1337 - Οκτώβριος 1370) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταn κύριος του Αγκιλάρ ντε Κάμπο (Aguilar de Campoo).

Βιογραφία
Ο Οθέλλος (ισπαν. Τέγιο) Αλφόνσος ήταν ο τρίτος από τα (επιζήσαντα) νόθα παιδιά τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελεονόρας ντε Γουθμάν, κόρης τού Πέδρο Νούνιεθ δε Γκουθμάν.

Γεννήθηκε στη Σεβίλλη. Με τα αδέλφια του συμμετείχε στους αγώνες εναντίον της δεσποτικής εξουσίας του ετεροθαλούς αδελφού τους Πέτρου του σκληρού της Καστίλης. Ο Πέτρος διέταξε το φόνο της συζύγου του Ιωάννας. Λέγεται ότι ο Οθέλος-Αλφόνσος κράτησε μυστικό τον θάνατό της, με σκοπό να διατηρήσει την προικώα ιδιοκτησία της. 

Το 1370 απεβίωσε σε ηλικία 33 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1353 την 3η εξαδέλφη του Ιωάννα ντε Καστίγια ι Λάρα (του Οίκου της Ιβρέας), κόρη του Ιωάννη Νούνιεθ Γ΄ κυρίου της Λάρας. 

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Ιωάννης Τέγιεθ ντε Καστίγια 1355-1385, 2ος κύριος του Αγκιλάρ ντε Κάμπο. Απόγονοί του είναι οι μαρκήσιοι του Αγκιλάρ ντε Κάμπο.
 (νόθος) Αλφόνσος Τέγιεθ γενν. 1365.
 (νόθος) Πέτρος Ενρίκεθ γενν. 1370, κύριος του Καμπορεδόνδο.
 (νόθα) Φερδινάνδος, Κωνσταντία, Μαρία, Ισαβέλα, Ελβίρα, Ιωάννα.

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές & Υποσημειώσεις

Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Νοβαδία

Η Νοβαδία (Nobadia; Παλιά Νουβικά: ⲙⲓⲅⲓⲧⲛ︦ ⲅⲟⲩⲗ, Migin Goul) ήταν βασίλειο της ύστερης αρχαιότητας στη Κάτω Νουβία, και στη συνέχεια μια περιοχή ενός μεγαλύτερου Βασιλείου, της Μακούριας.

Το βασίλειο της Νοβαδίας ιδρύθηκε την πρώην Μεροϊτική επαρχία Akine, η οποία περιελάμβανε μεγάλα τμήματα της Κάτω Νουβίας και τα οποία πιθανολογείται να έχουν αυτονομηθεί ήδη πριν από την τελική πτώση του Μεροϊτικού βασιλείου στα μέσα του 4ου αιώνα. 
Ενώ η Νοβαδία είχε προσκληθεί σε μια περιοχή από την Δυτική Έρημο από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Διοκλητιανό από το 297 μ.Χ το βασίλειο τους γίνεται απτό μόνο γύρω στο 400 μ.Χ.  

Μέχρι το 701, η Νοβαδία είχε προσαρτηθεί από τον νότιο γείτονα, τη Μακούρια. Οι συνθήκες αυτής της συγχώνευσης είναι άγνωστες. Είναι πιο πιθανό να είχε συμβεί πριν από τη Μουσουλμανική κατάκτηση σε 652, το οποίο προκύπτει από τις Αραβικές ιστορίες οι οποίες μιλούν μόνο ένα Χριστιανικό κράτος στη Νουβία το οποίο να φθάσει τουλάχιστον όσο η Παλιά Δονγκόλα. Η Νοβαδία φαίνεται να έχει διατηρήσει κάποια αυτονομία στο νέο κράτος. Κυβερνώνταν από έναν έπαρχο της Νοβαδίας που ήταν επίσης γνωστός, με τον τίτλο Δομέστικο των Πακχόρας. Αυτοί είχαν αρχικά διοριστεί αλλά φαίνεται να είναι ηγεμόνες σε μεταγενέστερη περίοδο. Μερικά από τα αρχεία τους έχουν βρεθεί στο Fort Ibrim, παρουσιάζοντας μια προσωπικότητα με μεγάλη δύναμη. Ωστόσο, ορισμένοι Άραβες συγγραφείς αναφέρονται στο συγχωνευμένο κράτος ως το "Βασίλειο της Μακούριας και της Νοβαδίας", το οποίο θα μπορούσε να σημαίνει μια διπλή μοναρχία , τουλάχιστον για ορισμένες περιόδους. Το όνομα της Νοβαδίας συχνά δίνεται ως al-Maris στην αραβική ιστορία.

Η Νοβαδία ήταν το πιο κοντινό μέρος της Νουβίας στην Αίγυπτο και κατά συνέπεια δέχτηκε τη μεγαλύτερη Αραβοποίηση και Εξισλαμισμό. Με την πάροδο του χρόνου οι άνθρωποι της Νοβαδίας σταδιακά εξισλαμίστηκαν και αναμείχτηκαν με Αραβικές φυλές όπως η Μπανού Kanz, αν και μερικοί παρέμειναν ανεξάρτητοι στο Χριστιανικό βασίλειο της Ντοτάουο μέχρι την κατάκτησή της από τους Σεμνάρ το 1504.

Σημειώσεις

Πηγές 
 Σχέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Αιγύπτου και Χριστιανική Νουβία: η Περίπτωση του Baqt, ένα χαρτί από τον Ρίτσαρντ Lobban
 Arkamani: Σουδάν Ηλεκτρονικό Περιοδικό Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας
 Τα Μεσαιωνικά Βασίλεια της Νουβίας: οι Παγανιστές, οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι κατά μήκος στη Μέση του Νείλου, από τον Ντέρεκ Welsby
 Adams, William Y. (2013): Qasr Ibrim: Το Ballana Φάση. Egypt Exploration Society.
 Obluski, Artur (2014): Rise of Nobadia.Κοινωνικές αλλαγές στην βόρεια Νουβία στα χρόνια της ύστερης Αρχαιότητας.
Ιστορικές περιοχές
Νουβία
Πρώην κράτη της Αφρικής
Πρώην μοναρχίες της Αφρικής
INDUCKS

Το INDUCKS ή Inducks (αγγλ.: International Network of Disney Universe Comic Knowers and Sources), είναι ιστοσελίδα με βάση δεδομένων όλων των έντυπων κόμικς της Ντίσνεϋ. Αποτελεί διεθνές πρότζεκτ που περιλαμβάνει περισσότερες από 147.000 ιστορίες και 133.000 πλήρως αρχειοθετημένες εκδόσεις που προέρχονται από 70 χώρες. Σχετίζεται με το αρχείο OUTDUCKS, το οποίο περιλαμβάνει κυρίως σκαναρισμένα εξώφυλλα των διαφόρων εκδόσεων.

Η σελίδα είναι διαθέσιμη σε 14 γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά. Το ελληνικό τμήμα της περιλαμβάνει έναν πλήρη κατάλογο 165 τίτλων περιοδικών και περισσότερων από 6.400 τευχών.

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Inducks
 Outducks

Ιστότοποι
2018 (αριθμός)

Το 2018 (δύο χιλιάδες δέκα οκτώ) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 2017 και πριν το 2019.

Ιδιότητες

 είναι άρτιος αριθμός καθώς διαιρείται ακριβώς με το 2, και είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες.
 είναι ο 3ος αριθμός του οποίου το γινόμενο του παραγοντικού πρώτων αριθμών του μείον το παραγοντικό πρώτων αριθμών του επόμενου πρώτου αριθμού αποτελεί σύνθετο αριθμό. Ο προηγούμενος τέτοιος αριθμός είναι ο 413 και ο επόμενος ο 48907.
 εκφράζεται ως το άθροισμα 2 τετραγώνων πρώτων αριθμών (132 + 432), καθώς και ως το άθροισμα των αρχικών 33 πρώτων αριθμών.
 μπορεί να εκφραστεί ως το άθροισμα 4 διακριτών τετάρτων δυνάμεων ως 24 + 34 + 54 + 64, ενώ εκφράζεται και ως άθροισμα 12 διαδοχικών τετραγώνων ως 72 + 82 + 92 + 102 + 112 + 122 + 132 + 142 + 152 + 162 + 172 + 182.

Εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στην ελληνική νοηματική γλώσσα ο αριθμός εκφράζεται ως 
 στον κώδικα Μορς ο αριθμός εκφράζεται ως

Συχνές χρήσεις

Γενικά
 Το έτος 2018 μ.Χ ή π.Χ.. Αποτελεί έτος κατά το οποίο εμφανίζεται μια επιπλέον πανσέληνος (μπλε φεγγάρι).

Πρότυπα και κωδικοί
 στην κωδικοποίηση χαρακτήρων Unicode, το 2018 αντιστοιχεί στον χαρακτήρα  του αριστερού μονού αγγλικού εισαγωγικού  .
 στα δίκτυα ηλεκτρονικών υπολογιστών κατά την κατανομή του διεθνούς καταχωρητή IANA, η θύρα 2018 χρησιμοποιείται από το λογισμικό διακομιστή Terminal DB (πρωτόκολλο TCP) και τον διακομιστή Rellpack (πρωτόκολλο UDP).

Αστρονομία
 το NGC 2018 είναι αστρικό σμήνος στον αστερισμό της Τραπέζης.
 ο 2018 Σούστερ είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 OEIS - 2018 - Online Encyclopedia of Integer Sequences
 Number 2018 - bikubik.com

2018
Πλατεία Θεάτρου (Αθήνα)

Η Πλατεία Θεάτρου είναι μια πλατεία της Αθήνας. Βρίσκεται στα νότια της ευρύτερης περιοχής της Ομόνοιας, κοντά στο Ψυρρή και στην πλατεία Κουμουνδούρου και τη διασχίζει ο ομώνυμος δρόμος. Στη πλατεία δεσπόζει το επιβλητικό κτήριο της Διπλαρείου Σχολής το οποίο ανεγέρθηκε το 1932, αλλά υπάρχει επίσης παράρτημα της Alpha Bank και του ΕΟΠΥΥ καθώς και εστιατόρια/ταβέρνες. Δίπλα από τη πλατεία υπάρχει επίσης το Μέγαρο Εμπορείου, το οποίο είναι ένα από τα παλιότερα εμπορικά κέντρα της Ελλάδας.

Η πλατεία σήμερα συγκαταλέγεται στις πλέον υποβαθμισμένες της Αθήνας και είναι στέκι τοξικομανών. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα έχουν κατατεθεί και εγκριθεί σχέδια ανάπλασης της πλατείας. Με την έναρξη των εργασιών ανάπλασης της πλατείας ανακαλύφθηκαν τα κατάλοιπα μεγάλου κτιριακού συγκροτήματος των ρωμαϊκών χρόνων στο νότιο τμήμα της πλατείας, το οποίο είχε ψηφιδωτά δάπεδα. Κατάλοιπα του συγκροτήματος είχαν βρεθεί και σε όμορα οικόπεδα.

Παραπομπές 

Θεάτρου
Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Ορειβατικό καταφύγιο Φλαμπούρι

Το ορειβατικό καταφύγιο "Φλαμπούρι¨" και "Βασίλης Νίκας" του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών βρίσκεται στη θέση Φλαμπούρι της Πάρνηθας σε υψόμετρο 1.158 μέτρα.

Οργανώθηκε με την ανακαίνιση εγκαταλελειμμένων στρατιωτικών κτισμάτων το 1981 και το 1986 και εξυπηρετεί ορειβάτες και επισκέπτες.

Είναι ένα από τα δυο καταφύγια της Πάρνηθας (το άλλο είναι το Ορειβατικό καταφύγιο Μπάφι) και είναι ανοικτό όλο το χρόνο.

Το καταφύγιο Φλαμπούρι προσφέρει διαμονή με δυναμικότητα 45 ατόμων (σε στρώματα), ενώ το Βασίλης Νίκας προσφέρει διαμονή με δυναμικότητα 10 ατόμων (σε κρεβάτια).

Στο καταφύγιο λειτουργεί εστιατόριο, ενώ διοργανώνει και οργανωμένες δραστηριότητες / πεζοπορίες κα.

Επίσης, απειλήθηκε από πυρκαγιά το 2021.

Πρόσβαση 

Η πρόσβαση στο καταφύγιο γίνεται είτε οδικώς από το κεντρικό δρόμο που ανεβαίνει στην Πάρνηθα, είτε από σηματοδοτημένα μονοπάτια τα οποία ξεκινούν από το χώρο στάθμευσης του τελεφερίκ μέσω της χαράδρας της Χούνης και από το τέλος της οδού Καστοριάς στους Θρακομακεδόνες. Ευκολότερη πεζοπορική διαδρομή είναι από το καζίνο έπειτα από ανάβαση με το τελεφερίκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
www.flabouri.gr Επίσημη ιστοσελίδα

Αναφορές

Ορειβατικά καταφύγια
Coast of High Barbaree

Το "Coast of High Barbaree" είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι, το οποίο ήταν δημοφιλές μεταξύ Βρετανών και Αμερικανών ναυτικών. Πιο συχνά τραγουδιέται ως μπαλάντα, αλλά είναι επίσης και θαλασσινό τραγούδι. Διηγείται την ιστορία ενός πλοίου που ενώ ταξίδευε στα ανοιχτά της Μπαρμπαριάς (Βόρειας Αφρικής) συνάντησε ένα πλοίο Βερβερίνων πειρατών. Μετά από τρίωρη μάχη νίκησαν τους πειρατές, αφήνοντας τους στο έλεος της παλλίροιας.

Μια παλαιότερη έκδοση της μπαλάντας βρίσκεται στο Stationers' Register (βρετανικά αρχεία) για τις 14 Ιανουαρίου του 1595 και αφηγείται μία ιστορία για δύο εμπορικά πλοία, το George Aloe και το Sweepstake, τα οποία έπλεαν προς το Σάφι στο Μαρόκο. Ενώ το George Aloe είχε ρίξει άγκυρες για να ξεκουραστεί το πλήρωμα το Sweepstake σάλπαρε, αλλά ένα γαλλικό πλοίο του επιτέθηκε και πέταξε το πλήρωμα του στη θάλασσα. Το George Aloe κυνήγησε και νίκησε το γαλλικό πλοίο, στου οποίου το πλήρωμα δεν έδειξαν κανένα έλεος όπως και εκείνοι δεν είχαν δείξει στο πλήρωμα του Sweepstake αντίστοιχα.

Ιστορικό υπόβαθρο 

Οι στίχοι του τραγουδιού, αυτοί δηλαδή που βρίσκονται πιο συχνά σε χρήση, αντικατοπτρίζουν το σοβαρό πρόβλημα των Βερβερίνων πειρατών που αντιμετώπιζαν Ευρωπαίοι, Οθωμανοί και Αμερικανοί θαλασσινοί οι οποίοι ταξίδευαν στη Μεσόγειο και στα παράλια της Βόρειας Αφρικής από τον 16ο έως το 19ο αιώνα. Η ανεγξέλεγκτη πειρατεία και το δουλεμπόριο των Βερβέρων ήταν ο κυριότερος λόγος που οδήγησε τη Γαλλία στη κατάληψη της Αλγερίας και της Τυνησίας το 1830 και το 1881 αντίστοιχα, δίνοντας έτσι οριστικό τέλος σε αυτό το μακροχρόνιο πρόβλημα.

Αγγλική έκδοση 
The Coasts of High Barbary
High Barbary
One Hundred English Folksongs By Cecil James Sharp
High Barbary (West Country tune)
High Barbaree (capstan chantey version)

Αμερικανική έκδοση 

The Coasts of High Barbary (η πιο διαδεδομένη έκδοση)
High Barbaryl

Εγγραφές 

 1959: Οι Roger Wagner στα Sea Chanties
 1969: Οι McCalmans στα Singers Three
 2006 (2006): <span class="summary">Joseph Arthur , ως συμβολή στην Rogue's Gallery: Pirate Ballads, Sea Songs, and Chanteys''''
 2009 (2009): <span class="summary">Blackbeard's Tea Party στο Heaven's To Betsy 2010 (2010): <span class="summary">Sherwood στο Sweet Joan, 
 2011 (2011): <span class="summary">Quadriga Consort στο Ships Ahoy!, 
 2012 (2012): <span class="summary">Wilderun στα Olden Tales and Deathly Trails''
Τραγούδια
Βερβερίνοι πειρατές
Ερρίκος Μπγέρνσον

Ο Ερρίκος Μπγέρνσον ήταν ένας από τους γιους του Μπγερν του Σιδηρόπλευρου, ημιμυθικού βασιλιά της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο, που έζησε στις αρχές του 9ου αιώνα και ήταν γιος του Ράγκναρ Λόθμπροκ. Μια από τις Σκανδιναβικές πηγές τα Σάγκας του Χέρβαραρ αναφέρουν :

"Οι γιοι του Μπγερν του Σιδηρόπλευρου ήταν ο Ερρίκος και ο Ρεφίλ. Ο Ρεφίλ ήταν πολεμιστής πρίγκιπας και αντιβασιλιάς. Ο Ερρίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο της Σουηδίας, αλλά πέθανε πολύ γρήγορα και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του, που λεγόταν επίσης Ερρίκος, γιος του Ρέφιλ". 

Παιδιά του Ερρίκου Μπγέρνσον ήταν ο Άνουντ της Ουψάλα και ο Μπγερν πο Χέγεν, εντούτοις τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Έρικ Ρεφίλσον.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σάγκας του Ερβαράρ

Οίκος του Μούνσο
Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
Έρικ Ρεφίλσον

Ο Έρικ Ρεφίλσον ήταν γιος του Ρεφίλ Μπγιόρνσον και εγγονός του Μπιορν του Σιδηρόπλευρου ημιμυθικού βασιλιά της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο στις αρχές του 9ου αιώνα, διαδέχθηκε τον θείο του Έρικ Μπιόρνσον. Μια από τις Σκανδιναβικές πηγές τα "Σάγκας του Ερβαράρ" αναφέρουν :

"Ο Έρικ γιος του Ρεφίλ ήταν ο διάδοχος του θρόνου της Σουηδίας, ήταν μεγάλος πολεμιστής και πολύ ισχυρός βασιλιάς. Οι γιοι του Έρικ Μπιορνσον ήταν ο Άνουντ της Ουψάλας και ο Μπιορν ατ Αουγκί, το βασίλειο της Σουηδίας χωρίστηκε ξανά ανάμεσα στα αδέλφια".

Ο Έρικ ήταν επιτυχημένος και πολύ μεγάλος βασιλιάς, ο χρονικογράφος Ρίμπερτ τον συσχετίζει με την δεύτερη επίσκεψη του Αγίου Ανσγκάρ (801 - 865) στην πόλη της Μπίρκα, ο λαός της πόλης τον λάτρευε σαν θεό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σάγκας του Ερβαράρ

Οίκος του Μούνσο
Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
Άγιος Θεράπων (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Άγιος Θεράπων μπορεί να αναφέρονται:

 Στον Άγιος Θεράπων, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησιας.
 Άγιος Θεράπων Λεμεσού, χωριό της επαρχίας Λεμεσού, Κύπρος.
 Άγιος Θεράπων Μυτιλήνης, εκκλησία στη Μυτιλήνη, Λέσβος, Ελλάδα.
Άνουντ της Ουψάλα

Ο Άνουντ της Ουψάλα, ημιμυθικός βασιλιάς της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο ήταν ένας από τους δύο γιους του Ερρίκου Μπγέρνσον, σύμφωνα με τον Ρίμπερτ και τα Σάγκας του Χέρβαραρ συμβασίλευσε μαζί με τον αδελφό του Μπγερν πο Χέγεν. Το προσωνύμιο το πήρε επειδή διέμενε στην Αρχαία Ουψάλα η οποία ήταν το θρησκευτικό κέντρο της εποχής του. Ο Ρίμπερτ αναφέρει ότι ο ίδιος και ο αδελφός του διαδέχθηκαν στον θρόνο της Σουηδίας τον ξάδελφο τους Έρικ Ρεφίλσον, αλλά σύντομα ο Άνουντ για άγνωστο λόγο διώχτηκε από τη χώρα.

Τη δεκαετία του 840 ο Άνουντ επέστρεψε στη Σουηδία με έναν μεγάλο δανικό στόλο από 21 πλοία και 11 δικά του, επειδή ο Άνουντ τους είχε υποσχεθεί πλούσια λάφυρα από τη λεηλασία της Μπίρκα, όταν ο Μπγερν βρισκόταν μακριά. Οι Δανοί αισθάνθηκαν ότι εξαπατήθηκαν επειδή επιθυμούσαν αιφνίδια επίθεση στη Μπίρκα, αλλά ο Άνουντ προσπάθησε να αποτρέψει τα σχέδια τους. Ο Άνουντ ζήτησε από τους άντρες του να τραβήξουν κλήρους σχετικά με την τύχη που θα είχε η καταστροφή της Μπίρκα και οι κλήροι προέβλεψαν πολύ κακή τύχη για τους Δανούς. Οι άντρες του τον ρώτησαν στη συνέχεια ποιά πόλη θα λεηλατούσαν και ο Άνουντ τους απάντησε πως θα ήταν μια σλαβική πόλη. Οι Δανοί εγκατέλειψαν την Μπίρκα και επέστρεψαν στην πατρίδα τους με πλούσια λάφυρα.
Ο Άνουντ παρέμεινε στη Σουηδία, συμφιλιώθηκε με τον λαό του και τον διαδέχθηκε ο γιος του Έρικ Άνουντσον

Οίκος του Μούνσο
Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
Ιωάννης Παπαζήσης

Ο Ιωάννης Παπαζήσης (Δράμα, 22 Νοεμβρίου 1978) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2000 και αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά. Το 2004, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική ταινία Hardcore που σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία. Ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικές συμμετοχές το 2005 στις ταινίες Η εύκολη Λία και Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο και πάλι με πρωταγωνιστικό ρόλο. Την ίδια χρονιά έκανε και το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στις δραματική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου Μωβ-Ροζ. Ακόμη το 2006 έπαιξε στην κωμική σειρά 30 Μέρες Αγωνίας. 

Τη σεζόν 2006-2007 επιλέχθηκε για τον ρόλο του Άγγελου Παπαγιάννη στον πρώτο κύκλο της καθημερινής δραματικής σειράς Αν μ' αγαπάς όπου έπαιξε μαζί με την Κατερίνα Παπουτσάκη, τον Γιώργο Βογιατζή και την Βάνα Μπάρμπα. Έγινε αρκετά γνωστός στο ευρύ κοινό με τον διπλό ρόλο στην καθημερινή σειρά Μια στιγμή δυο ζωές του Mega Channel όπου πρωταγωνίστησε για δύο σεζόν . Ακολούθησε η συμμετοχή του στον δεύτερο και τρίτο κύκλο της κωμικής σειράς Η Πολυκατοικία.

Στον κινηματογράφο έλαβε μέρος και σε άλλες παραγωγές όπως Η Κληρονόμος το 2009, Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στη στεριά το 2011, Ένας χορός ακόμη το 2012, Με χωρίς γυναίκες το 2014, Ειμαρμένη το 2015 και With a Kiss I Die το 2018. 

Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε μαζί με την Δήμητρα Ματσούκα, τον Μάριο Αθανασίου και την Μυριέλλα Κουρεντή στην κωμική σειρά του Γιώργου Φειδά Ελεύθερη σχέση. Από το 2019 ήταν στο πρωταγωνιστικό καστ της ιστορικής σειράς Κόκκινο Ποτάμι σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη.

Το 2020 πρωταγωνίστησε στη σειρά Αγγελική.Το 2021 & 2022 έκανε εμφάνιση σε μερικά από τα επεισόδια της σειράς Τα Καλύτερα μας χρόνια.

Προσωπική ζωή 
Από το 2005 μέχρι το 2020 ήταν σε σχέση με τη τραγουδίστρια-συγγραφέα Βανέσα Αδαμοπούλου, με την οποία γνωρίστηκε στα γυρίσματα της ταινίας Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο. Απέκτησαν έναν γιο, τον Ιάσoνα (γενν. 2015).  

Το 2022 έγινε γνωστή η σχέση του με την ηθοποιό Αναστασία Παντούση, με την οποία γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της σειράς Το Κόκκινο Ποτάμι.

Εργογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο 
Έχει συμμετάσχει σε πλήθος θεατρικών παραστάσεων. Ένα δείγμα της δουλείας του είναι οι παραστάσεις Κάποτε στο Βόσπορο (2020), Ο Ηλίθιος (2018), Πουλιά στον αέρα! (2018), Καινούργιο Κόκκινο (2017), Κοριολάνος (2017), Το καμ μπάκ (2017), Ταξίδι στο Σταυρό του Νότου (2017), Αστροφεγγιά (2016) και οι Νεφέλες (Εθνικό Θέατρο,2012). Ωστόσο έχει λάβει μέρος και σε παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, με τους Αχαρνής (2018) και τον Προμηθέας Δεσμώτης (2021).

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πρόσωπα από τη Δράμα
Επισιτιστική αυτάρκεια

Σταδιακά, σήμερα, οι σπόροι που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια της γης δεν είναι πια ελεύθεροι. Δεσμεύονται από πνευματικά δικαιώματα, εθνικές ή παγκόσμιες νομοθεσίες και έλεγχο των αγροτικών καλλιεργειών μέσω των επιδοτήσεων.  Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάνονται σιγά-σιγά οι τοπικές ποικιλίες. Οι αγρότες από καλλιεργητές της γης μετασχηματίσθηκαν σε «…καταναλωτές εισροών.» 

Όλοι οι σπόροι αποτελούν συνήθως υβρίδια ή ποικιλίες που όμως δεν παράγονται στον τόπο καλλιέργειάς τους. Τα παλαιότερα χρόνια, οι αγρότες έπαιρναν από τα «γερά φυτά» τον σπόρο και τον διατηρούσαν για την επόμενη χρονιά. Τώρα τον αγοράζουν. Ο λόγος είναι ότι είτε ο σπόρος δεν μπορεί να διατηρηθεί και να χρησιμοποιηθεί πάνω από 2-3 φορές, είτε οι αγρότες θεωρούν μεγαλύτερη ευκολία να τον αγοράσουν 

Δυστυχώς, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους αγρότες. Μέσω του ελέγχου των αγροτικών καλλιεργειών, ελέγχεται τόσο η διανομή της τροφής σε ορισμένες τιμές όσο και η παραγωγή βιοκαυσίμων. Πρόκειται για ένα κερδοσκοπικό παιχνίδι όπου εμπλέκονται τράπεζες, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, κρατικοί φορείς καθώς και πολυεθνικοί όμιλοι

Παραπομπές
Κωνσταντίνος Μαυροπάνος

Ο Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μαυροπάνος (Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1997) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Στουτγκάρδη και στην Εθνική Ελλάδος, στη θέση του αμυντικού.

Συλλογική καριέρα

Απόλλων Σμύρνης 
Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στις υποδομές του Απόλλωνα Σμύρνης.

ΠΑΣ Γιάννινα 
Τον Ιανουάριο του 2016 δεν υπέγραψε συμβόλαιο με τον Απόλλωνα και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Αρχικά έπαιζε με την ομάδα Κ-20. Τη σεζόν 2016-17 έκανε δύο εμφανίσεις με τον ΠΑΣ Γιάννινα στο πρωτάθλημα, ενώ επαγγελματικό ντεμπούτο έκανε στον αγώνα κυπέλλου με τον Αγροτικό Αστέρα. Στο πρωτάθλημα του 2017-18 ήταν από τους βασικούς παίκτες του ΠΑΣ Γιάννινα, αφού αγωνίστηκε στα 14 από τα 15 παιχνίδια και σκόραρε 3 γκολ. Αποτέλεσμα αυτού είναι να υπάρξει ενδιαφέρον από τις ομάδες των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης.

Άρσεναλ 
Μετά την παρουσία του στον ΠΑΣ Γιάννινα, ο Μαυροπάνος πήρε μεταγραφή στην Άρσεναλ. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, το ποσό της μεταγραφής έφθασε στα 2,1 εκ. ευρώ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 29 Απριλίου 2018, στον αγώνα εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Παρότι η Άρσεναλ ηττήθηκε με 2-1, ο Μαυροπάνος απέσπασε αρκετά θετικά σχόλια για την παρουσία του στον αγώνα.

Τον Ιανουάριο του 2020 παραχωρήθηκε δανεικός στη Νυρεμβέργη μέχρι το τέλος της σεζόν. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου δόθηκε δανεικός στη Στουτγκάρδη.

Διεθνής καριέρα 
Τον Οκτώβριο 2017 με τις εμφανίσεις του συμμετείχε σε παιχνίδια με την εθνική Ελπίδων (Κ-21).

Στις 24 Μαρτίου 2021, ο Μαυροπάνος κλήθηκε στην Ανδρών για τους επερχόμενους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 εναντίον Ισπανίας και Γεωργίας. Στις 28 Μαρτίου 2021, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ως αλλαγή σε έναν φιλικό αγώνα με την Ονδούρα.

Στατιστικά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο Κωνσταντίνος Μαυροπάνος στο soccerway
Ο Κωνσταντίνος Μαυροπάνος στο transfermark

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ρομπέρ Τομά

Ο Ρομπέρ Τομά γεννήθηκε στο Γκαπ (Γαλλία) το 1927 και ήταν συγγραφέας, ηθοποιός και κινηματογραφικός σκηνοθέτης. 

Σε ηλικία 17 ετών εγκαταλείπει τη γενέτειρά του και εγκαθίσταται στο Παρίσι. Από νωρίς αρχίζει να ασχολείται με το θέατρο, ως ηθοποιός πρώτα, ερμηνεύοντας μικρούς ρόλους, ενώ παράλληλα γράφει και προσπαθεί να προωθήσει τα θεατρικά του έργα, τα οποία ακολουθούσαν αστυνομική πλοκή, καθώς ο Τομά αγαπά ιδιαίτερα αυτό το είδος.

Όταν ήταν 18 ετών, ισχυρίστηκε ότι είχε διαβάσει κάθε έργο που δημοσιεύθηκε στα γαλλικά από το 1900.

Ως συγγραφέας, σχεδόν από την αρχή, γοητεύτηκε από ένα περίεργο είδος το οποίο και βοήθησε να επινοηθεί: το comédie policière ή το θρίλερ κωμωδίας, εκ των οποίων "Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται" είναι ένα κλασικό παράδειγμα. Το 1960 ο Τομά σημείωσε εξαιρετική επιτυχία με το "Man Trap", ένα χιουμοριστικό μυστήριο δολοφονίας που έγινε επιτυχία στο Παρίσι μέσα σε μια νύχτα. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αγόρασε τα δικαιώματα και το έργο καθιέρωσε τον Τομά ως συγγραφέα δραμάτων ψυχολογικού εγκλήματος με μια ξεχωριστή γαλλική κωμική συστροφή. Ένα χρόνο αργότερα, με το θεατρικό έργο «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» (1961), ο Τομά τιμάται με το βραβείο «Quai des Οrfevres». Ακολουθούν και άλλα έργα του. 

Τα έργα του Τομά δεν ήταν ποτέ μοντέρνα και συχνά απορρίφθηκαν από Γάλλους κριτικούς και διανοούμενους. Αλλά το κοινό του τον αγάπησε και το καλύτερο της δείγμα της δουλειάς του είναι κομψό και καλά κατασκευασμένο. Είναι επίσης διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο στην περίεργη αντιπαράθεση της έντασης και του γέλιου. 

Ο Τομά πέθανε το 1989 στο Παρίσι. Το τελευταίο έργο του πριν από το θάνατό του το 1989 είναι «Ο Κύκλωπας».

Παραπομπές 

Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς