joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πέτρος των Φουά, ο Νεότερος

Ο Πέτρος ο νεότερος, γαλλ. Pierre de Foix, le jeune (7 Φεβρουαρίου 1449 - 1490) από τον Οίκο των Φουά-Γκραγύ ήταν Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος στη Γαλλία και καρδινάλιος· τον αποκαλούσαν ο καρδινάλιος ης Φουά. Έγινε επίσκοπος τού Βάννες, αποστ. αρχιγραμματέας και αποστ. διοικητής τού Μπαγιόν & της Μάλτας.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας. Ο πατέρας του ήταν ανιψιός τού Πέτρου των Φουά τού Πρεσβύτερου, επίσης καρδινάλιου.

Σπούδασε στο Παρίσι και μετά στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, όπου διδάχθηκε υπό τον Φελίνο Μαρία Σανντέο και έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα στο Κανονικό Δίκαιο. Έπειτα από την αποφοίτησή του ταξίδευσε στη Ρώμη, όπου εκφώνησε λόγο μπροστά στον πάπα Παύλο Β΄ και τον Σύλλογο των καρδιναλίων. Τότε προσχώρησε στο Τάγμα των Ελασσόνων Αδελφών. Ο πάπας τον έκανε αποστολικό αρχιγραμματέα (protonotarius).

Toν Μάιο τού 1475 εκλέχθηκε επίσκοπος τού Βάννες. Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ επικύρωσε τον διορισμό του  τον Μάρτιο τού 1476. Ο Πέτρος ο Νεότερος κράτησε τη θέση αυτή ως το τέλος του. Το 1475 ονομάστηκε επίσης επίσκοπος τού Αιρ.

Ο Σίξτος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στο Συμβούλιο των Καρδιναλίων (consistorium) το 1476. Έλαβε τον ερυθρό πίλο και έγινε καρδινάλιος-διάκονος στο ναό των Σάντι Κόσμα ε Νταμιάνο το 1477. Υπηρέτησε ως αποστολικός διοικητής της επισκοπής τού Μπαγιόν από το 1484 ως το τέλος του.

Περί το 1485 έγινε ο μεσάζων για μία συμφωνία ειρήνης μεταξύ τού Καρόλου Η΄ της Γαλλίας και τού Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Βρετάνης. Αργότερα τον Ιανουάριο τού 1488 ήλθε στη Ρώμη για μία ακρόαση με τον πάπα και έφυγε τον Ιούλιο τού 1488. Έπειτα ταξίδευσε στο βασίλειο της Νάπολης για να επισκεφθεί τον φίλο του Φερδινάνδο Α΄ Τραστάμαρα της Νάπολης. Επέστρεψε στη Ρώμη τον Οκτώβριο τού 1488. Το 1489 ονομάστηκε αποστολικός διοικητής της επισκοπής της Μάλτας, κρατώντας τη θέση αυτή ως το τέλος του.

Απεβίωσε στη Ρώμη το 1490 σε ηλικία 41 ετών. Τάφηκε στον ναό τού Αγ. Τρύφωνα, που έπειτα κατεδαφίστηκε. Ο ανιψιός του Ιάκωβος έγινε επίσκοπος τού Ολορόν και τού Λεσκάρ.

Παραπομπές

Πηγές
 Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church.

Οίκος της Φουά
Ντουνάγιετς

Ο Ντουνάγιετς (Dunajec) είναι ποταμός που διέρχεται από τη βορειοανατολική Σλοβακία και τη νότια Πολωνία. Είναι ένας δεξιός παραπόταμος του ποταμού Βιστούλα. Αρχίζει στο Νόβι Ταργκ στη συμβολή δύο μικρών ορεινών ποταμών, του Τσάρνι Ντουνάγιετς (Czarny Dunajec-Μαύρος) και του Μπιάουι Ντουνάγιετς (Biały Dunajec-Άσπρος). Ο Ντουνάγιετς αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Πολωνίας και της Σλοβακίας για 17 χιλιόμετρα στην οροσειρά Πιενίνι Σροντκόβε (πολωνικά: Pieniny Środkowe, σλοβάκικα: Centrálne Pieniny), ανατολικά της τεχνητής λίμνης Τσόρστιν. 

Ο Ντουνάγιετς έχει μήκος 249 χιλιόμετρα, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Τσάρνι Ντουνάγιετς, το οποίο τον καθιστά τον δέκατο τρίτο μεγαλύτερο ποταμό της Πολωνίας. Έχει λεκάνη απορροής 6.796 τετραγωνικών χιλιομέτρων (4.838 στην Πολωνία και 1.958 στη Σλοβακία). Στα σύνορα Σλοβακίας/Πολωνίας, διασχίζει την περιοχή Ζαμαγκούριε, με αξιοθέατα όπως η χαράδρα του ποταμού Ντουνάγιετς, ο ορεινός όγκος Τρεις Κορυφές με γκρεμό 500 μέτρων, το Τσερβένι Κλάστορ, και δύο κάστρα στο Τσόρτσιν και στη Νιεντζίτσα. 

Κάτω από τα δύο ρέματα πηγών, ο Ντουνάγιετς ρέει μέσα από μία ευρεία κοιλάδα που ονομάζεται Λεκάνη Νοβοτάρσκα. Στη συνέχεια, τροφοδοτεί τα νερά του φράγματος στη Νιεντζίτσα (λίμνη Γιεζιόρο Τσορστίνσκιε) και του φράγματος στο Σρομόβτσε Βίζνε (τεχνητή λίμνη Σρομόβτσε Βίζνε). Διασχίζοντας το κεντρικό τμήμα της οροσειράς Πιενίνι, δημιουργεί μια γραφική στροφή στα σύνορα Πολωνίας/Σλοβακίας μεταξύ του Σρομόβτσε Βίζνε και της Στσαβνίτσα, όπου ρέει από το βράχο Κοτούνκα, που διαφοροποιεί την περιοχή από τα πάνω τμήματα του ποταμού. Ακολούθως, στρέφεται προς τα βόρεια προς τα Δυτικά Όρη Μπέσκιντς και τη Λεκάνη Σοντέτσκα (όπου συγχωνεύεται με τον δικό του μεγαλύτερο παραπόταμο, τον ποταμό Πόπραντ). Διασχίζει μία ανοιχτή κοιλάδα στους πρόποδες των Όρων Μπέσκιντς και κυλάει κατηφορικά κάθετα στους πρόποδες του Ρόζνουβ (με δύο ακόμη φράγματα: τη λίμνη Γιεζιόρο Ροζνόβσκιε και τη λίμνη Γιεζιόρο Τσχόβσκιε) και τέλος, οδηγεί στη Λεκάνη του Σαντόμιες και στην πεδινή κοιλάδα του Βιστούλα. Ο Ντουνάγιετς ρέει στον ποταμό Βιστούλα, κοντά στο Οπατόβιετς.

Πόλεις και κωμοπόλεις 
Ο Ντουνάγιετς ρέει μέσω ή κοντά σε αυτές τις τοποθεσίες στην Πολωνία και στη βόρεια Σλοβακία:

Δείτε επίσης 

 Χαράδρα του ποταμού Ντουνάγιετς 
 Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας 
 Κατάλογος ποταμών της Σλοβακίας 
 Πλημμύρα του 1934 στην Πολωνία 
 Κάστρα του ποταμού Ντουνάγιετς

Παραπομπές 

 Ο ποταμός Ντουνάγιετς στην Encyclopædia Britannica

Ποτάμια σύνορα
Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Ποταμοί της Πολωνίας
Ποταμοί της Σλοβακίας
Παραπόταμοι του Βιστούλα
Κριστίν Χούσονγκ

Η Κριστίν Χούσονγκ (Christin Hussong, γεννήθηκε 17 Μαρτίου 1994) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα του ακοντισμού.

Κατέκτησε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου το 2018, στον ακοντισμό, με νέο ατομικό ρεκόρ αλλά και ρεκόρ αγώνων, 67,90 μ.

Ήταν 4η στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2010.
Έχει κατακτήσει μια έκτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015.
Ήταν επίσης έβδομη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2014.

Ατομικά ρεκόρ 

 67,90 μέτρα (2018 Βερολίνο, )

Ρεκόρ ανά σεζόν 

 2009 – 49,93 μ
 2010 – 55,35 μ
 2011 – 59,74 μ
 2012 – 55,74 μ
 2013 – 58,55 μ
 2014 – 63,34 μ
 2015 – 65,92 μ
 2016 – 66.41 μ
 2017 – 64,18 μ
 2018 – 67,90 μ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος
 Η 
 
 

Γερμανοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Λιου Χουιχουί

Η Λιού Χουιχουί (γεν. 26 Ιουνίου 1989) είναι Κινέζα αθλήτρια του στίβου, που συμμετέχει στο αγώνισμα του ακοντισμού.

Καριέρα 
Έσπασε το ρεκόρ Ασίας για πρώτη φορά το 2012, με 64.95 μέτρα.

Το 2013 έσπασε και πάλι το ρεκόρ Ασίας, με 65.62 μέτρα. Αυτή τη φορά όμως, βρέθηκε από δείγμα της Λιού εκείνων των αγώνων, απαγορευμένη ουσία, και έτσι της αφαιρέθηκε το ρεκόρ, και απκλείστηκε από κάθε διεθνή αγώνα για ένα χρόνο, από τις 23 Μαΐου 2013 έως τις 23 Μαΐου 2014.

Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με βολή 66.13 μέτρων, και νέο Ασιατικό ρεκόρ.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 τερμάτισε στην 7η θέση.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό, ενώ στον προκριματικό έκανε βολή στα 67.59, νέο Πανασιατικό ρεκόρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η

Παραπομπές 

Κινέζες αθλήτριες του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μάχη των Τεμπών

Η Μάχη των Τεμπών ήταν μια ένοπλη σύρραξη που διεξήχθη με τα στρατεύματα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα στις 18 Απριλίου 1941. Η μάχη διεξήχθη εν μέσω της προώθησης των γερμανικών δυνάμεων στην κεντρική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Γερμανοί υπέστησαν βαριές απώλειες και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το φαράγγι, αλλά η στάση τους επέτρεψε στις συμμαχικές δυνάμεις να νικήσουν και στη συνέχεια να αντιπαρατεθούν στις Θερμοπύλες.

Στις 18 Απριλίου, η γερμανική 6η ορεινή Μεραρχία, με εντολή του στρατηγού Φέρντιναντ Ζέρνερ, ευθυγραμμίστηκε από την άλλη πλευρά του ποταμού Πηνειού. Ο ποταμός ήταν ευνοϊκός. Οι Γερμανοί είχαν ως στόχο τη Λάρισα.

Η επίθεση άρχισε λίγο μετά τις 7:00 π.μ. με επίθεση από τον Γόννο προς το 2/2ο τάγμα αργότερα, γύρω στο μεσημέρι, οι γερμανικές μονάδες υπό την ηγεσία του υπολοχαγού Χέρμαν Μπαλκ επιτέθηκαν στο 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας. Ο Μπαλκ είχε προηγουμένως αποσύρει το 21ο μερικές μέρες νωρίτερα στον Πλαταμώνα, όπου είχε εκπλαγεί από την αιφνιδιαστική επανεμφάνιση των γερμανικών οχημάτων.

Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τις μονάδες του Μπαλκ και σχεδόν ξεπέρασε, υποχωρώντας στους λόφους. Σε αυτό το σημείο, μερικά γερμανικά τεθωρακισμένα διέσχιζαν τον ποταμό Πηνειό, τον οποίο το 21ο τάγμα φρουρούσε. Το τάγμα 2/2 απέμεινε μόνη μονάδα στο πεδίο για να της μάχης. Γερμανικές μονάδες προσπάθησαν να διασχίσουν τον ποταμό, αλλά απέτυχαν. 

Μέχρι τις 6:45 μ.μ., οι δυνάμεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας είχαν εξαντληθεί έντονα από τις γερμανικές επιθέσεις, αλλά κατάφεραν να τους συγκρατήσουν, επιτρέποντας στις βασικές δυνάμεις να ξεφύγουν από τη Λάρισα. Οι Αυστραλοί και οι Νεοζηλανδοί κινήθηκαν όλη τη νύχτα, με στοιχεία που αγωνίστηκαν για περαιτέρω καθυστέρηση των ενεργειών καθώς αποσύρθηκαν και την αυγή στις 19 Απριλίου κατέλαβαν μια νέα αμυντική θέση γύρω από τις Θερμοπύλες. Τα θύματα της 16ης Ταξιαρχίας κατά τη διάρκεια της μάχης ήταν περίπου 80 άτομα σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν και 120 αιχμαλωτίστηκαν. Το 21ο Τάγμα της Νέας Ζηλανδίας είχε τέσσερις νεκρούς. Οι γερμανικές απώλειες ήταν περίπου 140 νεκροί και τραυματίες. Ως αποτέλεσμα της μάχης, το 2 / 2ο τάγμα διαλύθηκε σε μεγάλο βαθμό και δεν αγωνίστηκε ως πλήρης μονάδα ξανά μέχρι το τέλος.

Παραπομπές 

Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα
Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Ουκρανίας εκπροσωπεί την Ουκρανία στις διεθνής διοργανώσεις. Διευθύνεται από την Ουκρανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Από την ανεξαρτησία της χώρας το 1991 και την προσχώρησή της στη FIBA το 1992, η εθνική ομάδα συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 9 φορές και στο Παγκόσμιο Κύπελλο μία φορά, το 2014.

Ιστορία 
Το καλύτερο αποτέλεσμα της Ουκρανίας μέχρι σήμερα είναι η 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ 2013, όπου σημείωσε έξι νίκες. Το αποτέλεσμα ήταν αρκετό για να βοηθήσει την εθνική ομάδα να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, αφού νίκησε την Ιταλία στο αγώνα για τις θέσεις 5-8. Το μόνη σημαντική παγκόσμιο διοργάνωση που δεν έχει ακόμη επιτύχει να προκριθεί είναι οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Στο Ευρωμπάσκετ 2022, κατετάγη ενδέκατη.  

Για το 2022, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Ουκρανίας βρισκόταν στη 28η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.

Προπονητές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Προφίλ FIBA 
 EuroBasket 

Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση)
Εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών
Στρυμών (μυθολογία)

Για τον ποταμό, δείτε το Στρυμόνας 

Στην ελληνική μυθολογία, ο Στρυμών, γιος του Ωκεανού και της Τηθούς, ήταν ένας θεός ποταμός και βασιλιάς της Θράκης. Με τις μούσες Ευτέρπη ή Καλλιόπη, έγινε ο πατέρας του Ρήσου  και ενδεχομένως του Όλυνθου και του Βράγγα και με τη Νέαιρα του Ευάδνη. Ο Στρυμών ήταν επίσης ο πατέρας της Tereine, που έγινε η μητέρα της Θράσσας από το θεό Άρη. Μια άλλη κόρη, η Ροδόπη, έγινε η μητέρα του Άθους από τον Ποσειδώνα.

Παραπομπές

Πηγές 

 Αντωνίνους Φιλεράλης, Οι Μεταμορφώσεις του Αντωνίνου Φιλεράλη μεταφράζονται από τον Francis Celoria (Routledge 1992). Online έκδοση στο έργο κειμένου Topos. 
 Conon , Πενήντα Αφηγήσεις, επιβιώνουν ως περιλήψεις ενός σημείου στη Βιβλιοθήκη του Φωτίου, Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, που μεταφράστηκε από τον Έλληνα από τον Brady Kiesling. Online έκδοση στο έργο κειμένου Topos. 
 Ευρίπίδης, Ο Ρέζεος του Ευριπίδη μεταφράστηκε σε αγγλικό στίχο του rhyming με επεξηγηματικές σημειώσεις του Gilbert Murray, LL. D., D.Litt, FBA, καθηγητής ελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Ευριπίδης. Γκίλμπερτ Μάρεϊ. Νέα Υόρκη. Oxford University Press. 1913. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus. 
 Ευριπίδης, Ευριπίδης Φαβώλας. vol. 3 . Γκίλμπερτ Μάρεϊ. Οξφόρδη. Clarendon Press, Oxford. 1913. Ελληνικό κείμενο διατίθεται στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέως . 
 Ησίοδος, Θεογονία από τους Ομηρικούς Ύμνους και Ομηρική με Αγγλική μετάφραση από τον Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA., Harvard University Press. Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1914. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus. Ελληνικό κείμενο διατίθεται από τον ίδιο ιστότοπο . 
 Pseudo-Apollodorus, Η βιβλιοθήκη με αγγλική μετάφραση από τον Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press. Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus. Ελληνικό κείμενο διατίθεται από τον ίδιο ιστότοπο . 
 Ο Στέφανος του Βυζαντίου, ο Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, που εκδόθηκε από τον August Meineike (1790-1870), που εκδόθηκε το 1849. Μερικές καταχωρήσεις από αυτό το σημαντικό αρχαίο εγχειρίδιο των ονομάτων χώρων έχουν μεταφραστεί από τον Brady Kiesling. Online έκδοση στο έργο κειμένου Topos. 

Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Λειμώνας

Οι Λειμώνες, ή αλλιώς λιβάδια είναι περιοχές όπου η βλάστηση κυριαρχείται από χόρτα (Πόες), αν και άλλες οικογένεις φυτών απαντώνται σε αυτούς. Οι λειμώνες εκτείνονται φυσικά σε όλες τις ηπείρους (πλην της Ανταρκτικής). και στους περισσότερους οικότοπους της Γης.

Οικοσυστήματα
Έλσανι

Το Έλσανι () είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.

Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 590 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

Σλαβομακεδόνες 590

Παραπομπές

Χωριά Δήμου Οχρίδας
Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Ιάκωβος του Μονφόρ

Ο Ιάκωβος, γαλλ. Jacques (1463-1508) από τον Οίκο της Φουά-Γκραγύ ήταν κόμης τού Μονφόρ και πρωτεύων τού Μπυς (captal de Buch)· τον αποκαλούσαν ο ινφάντης (πρίγκιπας) της Ναβάρρας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις αρχές τού 1463· ήταν το έννατο τέκνο τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά & Μπιγκόρ, υποκόμη τού Μπεάν και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας. Η Ελεονώρα ήταν κόρη τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.

Ο Ιάκωβος έγινε κυβερνήτης τού Μπεάρν και αντιστράτηγος της Κάτω Ναβάρρας για τον βασιλιά. Απεβίωσε το 1508 σε ηλικία 45 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1485 την Άννα ντε Περάλτα, κόρη τού Πέδρο δε Περάλτα 1ου κόμη τού Σαντιστεμπάν υ Λερίν και της (2ης συζύγου του) Ισαβέλλας ντε Γκραγύ. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1494.

Το 1495 έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη ντε Μπωμόν, κόρη τού Λουδοβίκου κόμη τού Λερίν και της Ελεονόρας δε Αραγόν· είχε τέκνο:
 Ιωάννης, ηγούμενος του Σαιν-Βολουσιέν-ντε-Φουά.

Ο Ιάκωβος είχε δύο εκτός γάμου τέκνα:
 (νόθος) Φρειδερίκος απεβ. 1537, κύριος τού Αλμενές.
 (νόθος) Ιάκωβος απεβ. 1535, επίσκοπος τού Ολορόν & Λεσκάρ.

Πηγές
 Anthony, R. (1931). Identification et Étude des Ossements des Rois de Navarre inhumés dans la Cathédrale de Lescar

Οίκος της Φουά
Μάχη του Ρεθύμνου

Η Μάχη του Ρεθύμνου, ήταν μάχη κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Κρήτη. Ξεκίνησε το πρωί της 20ης Μαΐου 1941, όταν η ναζιστική Γερμανία ξεκίνησε αεροπορική εισβολή στην Κρήτη με την κωδική ονομασία Unternehmen Merkur ("Επιχείρηση Ερμής"). Αυστραλιανές και ελληνικές δυνάμεις υπερασπίστηκαν το αεροδρόμιο του Ρεθύμνου.

Οι βρετανικές δυνάμεις και οι δυνάμεις της Κοινοπολιτείας είχαν αναγκαστεί να φύγουν από την Ελλάδα και είχαν υποχωρήσει στην Κρήτη. Ενώ υπήρχαν 27.000-28.000 στρατεύματα στην Κρήτη για να την υπερασπιστούν, οι περισσότεροι ήταν ελαφρώς οπλισμένοι επειδή ο βαρύτερος εξοπλισμός είχε μείνει στην Ελλάδα. Αν και οι Γερμανοί ήταν σε θέση να κυριαρχήσουν στον ουρανό, το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό είχε τον έλεγχο της θαλάσσης. Το γερμανικό σχέδιο ήταν να χρησιμοποιήσουν αλεξιπτωτιστές και ανεμόπτερα για να στείλουν δυνάμεις από αέρος. Τα Αυστραλιανά 2/1 και 2/11 Τάγματα, υποστηριζόμενα από οπλίτες, ιατρούς, και μηχανικούς, καθώς και το 4ο και 5ο Συντάγμα, κατέλαβαν θέσεις στους λόφους νότια του αεροδρομίου.  Την ημέρα πριν από τη μάχη, ένα γερμανικό αεροπλάνο πετά πάνω από το Ρέθυμνο σε μια αποστολή αναγνώρισης. Το αεροπλάνο καταρρίφθηκε.

Παράδοση 
Με τις ελληνικές δυνάμεις να έχουν φύγει, με έλλειψη τροφίμων και φθίνουσες προμήθειες, καθώς και λόγω της έλλειψης επικοινωνίας με τις υπόλοιπες συμμαχικές δυνάμεις στην Κρήτη (οι οποίες υποχωρούσαν ή παραδίδονταν), και λόγω της εμφάνισης πρόσθετων γερμανικών στρατευμάτων, Ο στρατηγός Ίαν Κάμπελ αποφάσισε να διατάξει την ομάδα του Ρεθύμνου να παραδοθεί στους Γερμανούς, αλλά ο αντιστράτηγος Σαντοβερ του 2/11 Τάγματος, είπε στους άνδρες του ότι μπορούσαν να παραδοθούν ή να αποφύγουν τη σύλληψη. Πολλοί επέλεξαν το δεύτερο βρίσκοντας καταφύγιο στους λόφους, ενώ άλλοι προστατεύθηκαν από ντόπιους Κρητικούς με απειλή εκτέλεσης. Από το 2/11 Τάγμα, 13 αξιωματικοί και 39 άλλα μέλη διέφυγαν στην Αίγυπτο.

Παραπομπές 

Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα‎
Ρέθυμνο
Μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περιλαμβάνουν τη Γερμανία
Ιάκωβος των Φουά

Ο Ιάκωβος, γαλλ. Jacques (απεβ. 7 Απριλίου 1553) από τον Οίκο των Φουά-Γκραγύ ήταν καθολικός επίσκοπος τού Ολορόν και μετά τού Λεσκάρ, στη Γαλλία.

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Ιακώβου κόμη τού Μονφόρ από μία -αγνώστου σε εμάς ονόματος- ερωμένης του. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας.

Έγινε καθολικός επίσκοπος τού Ολορόν το διάστημα 1521-34 και επίσκοπος τού Λεσκάρ το διάστημα 1534-53. Μάλλον απεβίωσε στις 7 Απριλίου 1553.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Hugh Noel Williams (1916). The Pearl of Princesses: The Life of Marguerite D'Angoulême, Queen of Navarre. Brentano's. pp. 284, 49.

Οίκος της Φουά
Ράιον Μπράουν

Ο Ράιον Μπράουν (αγγλικά:Rion Brown), (Χάινσβιλ, 3 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,98 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ / σμολ φόργουορντ για την Ενισέι.

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, με τους Μαϊάμι Χάρικεϊνς, από το 2010 έως το 2014. Ως τελειόφοιτος είχε κατά μέσο όρο 15,5 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 2,3 ασίστ ανά αγώνα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Μπράουν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2014, με τον ισραηλινό σύλλογο Χάποελ Τελ Αβίβ. Αργότερα την ίδια χρονιά, εντάχθηκε στη βέλγικη Brussels Basketball.  

Το 2016 μετακόμισε στη φινλανδική Κατάγια. Εκεί για πρώτη φορά στην καριέρα του, αγωνίστηκε σε ευρωπαϊκή λίγκα και συγκεκριμένα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Σε 10 ματς είχε 17,9 πόντους, 5,5 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ. Αποκορύφωμα ήταν οι 40 πόντοι που πέτυχε επί της Μακάμπι Ρισόν. Στις εγχώριες υποχρεώσεις του στη Φινλανδία, είχε 15,1 πόντοι, τα 6,2 ριμπάουντ και οι 2,9 ασίστ.  

Το 2017, εντάχθηκε στη γαλλική Ντιζόν Μπασκέτ. Σε 36 ματς με τη γαλλική ομάδα, σκόραρε 12,5 πόντους κατά μέσο όρο.  

Το 2018, εντάχθηκε στον Προμηθέα Πατρών. Με τον Προμηθέα στο BCL, μέτρησε σε 15 ματς 15,3 πόντους (53,9% δίποντα, 37,9% τρίποντα, 82,7% βολές), 4,8 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ. Ήταν πρώτος στις κατηγορίες των πόντων και των ριμπάουντ μεταξύ των συμπαικτών του. Στην Ελλάδα και το πρωτάθλημα, μέτρησε 11,3 πόντους (48,4% δίποντα, 33,9% τρίποντα, 77,3% βολές), 3 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ, ενώ σε 10 παιχνίδια των playoffs, όπου ο Προμηθεάς έφτασε μέχρι τους τελικούς, μέτρησε 9,5 πόντους (45,5% δίποντα, 37,9% τρίποντα, 88% βολές), 2,9 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ.

Στις 19 Ιουλίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο 1+1 ετών με τον Παναθηναϊκό. Στους πράσινους οι εμφανίσεις του δεν ήταν οι αναμενόμενες και έτσι αποτέλεσε παρελθόν τον Ιανουάριο του 2020.

Στις 10 Ιανουαρίου 2020, ανακοινώθηκε από την τουρκική Τόφας.

Στις 7 Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε επίσημα από την σλοβένικη Τσεντεβίτα Ολίμπια. Τη σεζόν 2020-21, είχε κατά μέσο όρο 10,4 πόντους, 4,9 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ στην Αδριατική λίγκα, ενώ στο Eurocup είχε αντίστοιχα 8,2 πόντους, 4 ριμπάουντ και 1,1 ασίστ.

Στις 17 Αυγούστου 2021, συμφώνησε με την Ενισέι.

Προσωπική ζωή 
Ο πατέρας του Μπράουν, Τίκο, ήταν επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Τσάμπιονς Λιγκ FIBA 
 Προφίλ στο Basketball-Reference.com 
 Προφίλ Basket League Ελλάδας  
 Προφίλ Basket League Ελλάδας  
 Βιογραφικό στους Miami Hurricanes
 Στατιστικά NCAA

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Σμολ φόργουορντ
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ.
Καλαθοσφαιριστές Κατάγια ΒΚ
Καλαθοσφαιριστές Ντιζόν Μπασκέτ
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές βελγικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Καλαθοσφαιριστές Τόφας ΣΚ
Πιέρ Λουτρέλ

Ο Πιέρ Λουτρέλ (γαλλικά: Pierre Loutrel) (5 Μαρτίου 1916 - 11 Νοεμβρίου 1946),
γνωστότερος με το ψευδώνυμό του Τρελός Πητ (Pierrot le fou) ήταν ο πρώτος «δημόσιος εχθρός νούμερο ένα» της Γαλλίας και ένας από τους ηγέτες της Συμμορίας των οχημάτων.

Βιογραφία 
Γεννημένος από  οικογένεια 
αγροτών, 
διακρίθηκε 
γρήγορα από 
μικροκλοπές 
προτού βγει κερδισμένος από την Γερμανική κατοχή της Γαλλίας και 
την 
χρησιμοποίησε 
για να αναπτύξει τις εγκληματικές του δραστηριότητες.  Από το 1941 ως το 1944, ο  Λουτρέλ ήταν μέλος της "Carlingue", σφυρηλατώντας μια φήμη ως ψυχρού δολοφόνου και πραγματοποιώντας όλο και περισσότερες συνοπτικές εκτελέσεις.

Έχοντας αναπτύξει δεσμούς με τον υπόκοσμο της εποχής και στη συνέχεια δημιούργησε το δικό του δίκτυο με τους Ρέιμοντ Ναουντί, Άμπελ Νταβός (γνωστός ως το Μαμούθ), Πιέρ Τζιμπλάζ, Φερνάρντ Πουλέ και τον Τζο Αττία.

Ωστόσο, σιγά σιγά, τα συνεχή του εγκλήματα τράβηξαν την προσοχή της Γκεστάπο. Ο 
Πιέρ Λουτρέλ, αισθανόμενος την εξέλιξη του πολέμου, αποφάσισε να συμμετάσχει στη Γαλλική Αντίσταση και αφού είχε προηγούμενος πυροβολίσει
έναν Γερμανό αξιωματικό στη βεράντα  ενός καφέ στην Τουλούζη.

Μετά την Απελευθέρωση, και ήδη εξοικείωμενος με το οργανωμένο έγκλημα, άρχισε να εμπλέκεται σε εκβιασμούς
και να κερδίζει την φήμη του ως  αδίστακτου εγκληματία. Με την ομάδα του, σχημάτισε το περίφημη Συμμορία των οχήματων (Gang des tractions), που πήρε το όνομά της από το γρήγορο όχημά του, το Citroën 11, το περίφημο αυτοκίνητο προηγμένης κίνησης.

Μετά την καταδίωξη της συμμορίας από τον Επιθεωρητή Ροζέ Μπορνίς, στο Champigny και ουσιαστικά την διαλύση της, ο Λουτρέλ κατέληξε να θεωρείται επικίνδυνος και ανεξέλεγκτος, και βρήκε για άλλη μια φορά τον εαυτό του απομονωμένο και μειωμένο σε  μικρές διαρρήξεις. Στις  6 Νοεμβρίου 1946, ο Λουτρέλ πυροβολήθηκε στην κύστη κατά τη διάρκεια μιας ληστείας ενός κοσμηματοπωλείου στη λεωφόρο Kλεμπέρ, αφού είχε δολοφονήσει τον Αρμένιο ιδιοκτήτη του. Πέθανε εξαιτίας του τραυμάτος του πέντε ημέρες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1946, και το πτώμα του θάφτηκε από τους συνεργούς του και το οποίο βρέθηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα από την αστυνομία στις 6 Μαΐου 1949.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η δράση του Πιέρ Λουτρέλ  στο criminocorpus.org (γαλλικά)
 

Γάλλοι εγκληματίες
Πέτρος των Φουά, ο Πρεσβύτερος

Ο Πέτρος ο Πρεσβύτερος, γαλλ. Pierre le vieux (1386 - 13 Δεκεμβρίου 1464) από τον Οίκο της Φουά-Γκραγύ ήταν καρδινάλιος, επίσκοπος τού Λεσκάρ και αρχιεπίσκοπος τού Αρλ.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Αρσαμπώ υποκόμη τού Καστιγιόν & Γκρουσόν, κόμη τού Μπενάζ και πρωτεύοντα τού Μπυς (capital de Buch) και της Ισαβέλλας κόμισσας της Φουά, κόρης τού Ρογήρου-Βερνάρδου Ε΄ υποκόμη τού Καστελμπόν.

Το 1409 έγινε καρδινάλιος. Ήταν αντιπρόσωπος τού πάπα (legatus) στην Αβινιόν (1434-64) και αρχιεπίσκοπος τού Αρλ (1450-63). Ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Αβινιόν και το "Κολλέγιο ντε Φουά" στην Τουλούζη.

Απεβίωσε το 1464 σε ηλικία 78 ετών. Ο μικρανιψιός του Πέτρος των Φουά, ο Νεότερος ήταν καρδινάλιος, επίσκοπος τού Βάννες, αποστ. αρχιγραμματέας και αποστ. διοικητής τού Μπαγιόν & της Μάλτας.

Παραπομπές

Πηγές
 Foix Biography

Οίκος της Φουά
Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ματθαίος των Φουά-Κομμάνζ

Ο Ματθαίος, γαλλ. Mathieu (απεβ. 1453) από τον Οίκο της Φουά-Γκραγύ ήταν, ως σύζυγος της Μαργαρίτας, κόμης τού Κομμάνζ (Comminges).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Αρσαμπώ των Γκραγύ υποκόμη τού Καστιγιόν & Γκρουζόν, κόμη τού Μπανώζ και πρωτεύοντα τού Μπυς (capital de Buch) και της Ισαβέλλας κόμισσας της Φουά, κόρης τού Ρογήρου-Βερνάρδου Ε΄ υποκόμη τού Καστελμπόν.

Έγινε ιππότης το 1413 και μέλος της ακολουθίας τού Ιωάννη των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Για την πιστότητά του ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας, σύμμαχος τού Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας (γιού τού Ιωάννη) τού έδωσε το Μαρμπόν. Όμως ο Ματθαίος δεν μπορούσε να το λάβει, διότι ήταν κάτω από τον έλεγχο τού Καρόλου Ζ΄ διαδόχου (δελφίνου) τότε, που ήταν σε πόλεμο με τον πατέρα του Κάρολο ΣΤ΄.

Εκείνη την εποχή νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα κόμισσα τού Κομμάνζ, 20 έτη μεγαλύτερή του, μία αυταρχική γυναίκα που υποτίθεται, ότι είχε σκοτώσει τον πρώην σύζυγό της στη φυλακή. Φοβούμενος την ίδια μοίρα, ο Ματθαίος, λίγους μήνες μετά, κλείδωσε τη σύζυγό του στο κάστρο τού Μπραμεβάκ στα Πυρηναία και κυβέρνησε μόνος του. Ακολούθησε τον αδελφό του στην λιποταξία από το στρατόπεδο των Βουργουνδών στον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας, ο οποίος τον αντάμειψε με τη διακυβέρνηση τού Δελφινάτου (Ντωφινέ, 1426-28).

Έπειτα από το τέλος τού αδελφού του Ιωάννη Α΄ κόμη της Φουά, ο Ματθαίος έγινε επίτροπος τού ανήλικου ανιψιού του Γκαστόν Δ΄ και το 1439 εξαγόρασε τον Ροδρίγο δε Βιγιανδράνδο και τους επιδρομείς του για να εγκαταλείψουν την κομητεία της Φουά.

Εν τω μεταξύ οι ανικανοποίητοι πολίτες τού Κομμάνζ παρακάλεσαν για την επιστροφή της Μαργαρίτας τον Κάρολο Ζ΄, που διέταξε την απελευθέρωσή της. Ο Ματθαίος αρνήθηκε και μετέφερε τη σύζυγό του στο Φουά. Έγινε πάλι σύμμαχος της Βουργουνδίας και χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος το 1440. Τότε ο Κάρολος Ζ΄ έθεσε το Κομμάνζ υπό την κηδεμονία τού Ιωάννη Δ΄ κόμη τού Αρμανιάκ και το 1441 άρχισε πόλεμος μεταξύ τού κόμη της Φουά και τού κόμη τού Αρμανιάκ. Η διαμάχη διακόπηκε μόνο το 1442 με μία εκστρατεία εναντίον των Άγγλων. Έπειτα από αυτήν, ο Κάρολος Ζ΄ διέταξε πάλι την απελευθέρωση της κόμισσας τού Κομμάνζ το 1443 και τώρα ο Ματθαίος αναγκάστηκε να υπακούσει. Η Μαργαρίτα αφέθηκε, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, αφήνοντας το Κομμάνζ στο στέμμα της Γαλλίας.

Το 1449 ο Ματθαίος συνόδευσε τον Γκαστόν Δ΄ στην πολιορκία τού Μωλεόν· απεβίωσε 4 έτη μετά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1419 τη Μαργαρίτα κόμισσα τού Κομμάνζ· δεν απέκτησε απογόνους.

Το 1443 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Ματθαίος έκανε δεύτερο γάμο, με την Αικατερίνη ντε Κορράζ και είχε τέκνα:
 Ιωάννα.
 Μαργαρίτα.

Από μη νόμιμη σχέση είχε δύο φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Ιωάννης, επίσκοπος τού Νταξ & Κομμάνζ.
 (νόθη) Ιωάννα-Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ιωάννη τού Σατώ-Βερντέν.

Πηγές
 Foundation for Medieval Genealogy : Archambault de Grailly

Παραπομπές 

Οίκος της Φουά
Γιάννης Χριστόπουλος

Ο Γιάννης Χριστόπουλος (7 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης για τους Μπεϊτζίνγκ Ντακς.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Χριστόπουλος ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του το 1996, σε ηλικία 22 ετών, με τα τμήματα νέων της ρουμανικής CS Universitatea Mobitelco Cluj-Napoca. Στη συνέχεια έγινε βοηθός προπονητή στον Απόλλωνα Πάτρας, όπου εργάστηκε υπό τον προπονητή Ντιρκ Μπάουερμαν. Εργάστηκε επίσης ως βοηθός προπονητή υπό το Μπάουερμαν στη γερμανική Brandt Hagen. 

Η σταδιοδρομία του ως πρώτος προπονητής ξεκίνησε το 2004 στην Κύπρο με την ΑΕΛ Λεμεσού. Ήταν επίσης ο προπονητής του Απόλλωνα Πάτρας. Ως προπονητής του ΑΠΟΕΛ, κέρδισε το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας Κύπρου το 2010. 

Έγινε βοηθός προπονητή υπό το Ντιρκ Μπάουερμαν και πάλι, αυτή τη φορά στη Μπάγερν Μονάχου. Μετά την αποχώρηση του Μπάουερμαν από το σύλλογο στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, ο Χριστόπουλος προήχθη ως ο νέος προπονητής της ομάδας για την περίοδο 2012-13. Ωστόσο, στις 27 Νοεμβρίου 2012, αντικαταστάθηκε από τον Σβέτισλαβ Πέσιτς. 

Από το 2013 ως το 2017, ήταν βοηθός προπονητή στην Εθνική Κίνας, αρχικά υπό τον Παναγιώτη Γιαννάκη και ακολούθως υπό τον Gong Luming. Το 2017, προσλήφθηκε ως προπονητής από την κινέζικη Μπεϊτζίνγκ Ντακς.

Διακρίσεις 

 Πρωτάθλημα Κύπρου: 2010 
 Σούπερ Καπ Κύπρου: Νικητής 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γιάννης Χριστόπουλος GPK Sports Management CB

Παραπομπές 

 

Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΛ Λεμεσού
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΠΟΕΛ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Πατρών
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Τρικάλων 2000
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιάδας Πατρών
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπάγερν Μονάχου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπεϊτζίνγκ Ντακς
Κάσια Μος

Η Καταζίνα «Κάσια» Μος (πολωνικά: Katarzyna "Kasia" Moś) (γενν. 3 Μαρτίου 1987) είναι Πολωνή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και χορεύτρια. Ήταν μέλος των The Pussycat Dolls Burlesque Revue το 2011, και το 2012, βγήκε τρίτη στη πολωνική εκδοχή του Must Be the Music. Εκπροσώπησε τη Πολωνία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 με το τραγούδι «Flashlight», όπου τερμάτισε στην 22η θέση.

Ζωή και καριέρα

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση 
Η Μος είναι κόρη του Μάρεκ Μος, μέρος της μουσικής ομάδας Άουκσο. Είναι απόφοιτη της Μουσικής Σχολής Φρεντερίκ Σοπέν στο Μπίτομ, όπου σπούδασε τσέλο και πιάνο. Έχει πτυχίο στη τζαζ και τη σύγχρονη μουσική, αποφοιτώντας από τη Φωνητική Ακαδημία Μουσικής Κάρλο Σιμάνοφσκι του Κατοβίτσε. Στην ηλικία των 15 ετών, η Μος ξεκίνησε μαθήματα φωνητικής με την Ελζμπιέτα Χλέμπεκ, και ήταν στα πρώτα βήματά της για μια επαγγελματική καριέρα στο τραγούδι.

Παραπομπές 

Πολωνοί τραγουδιστές ποπ
Πολωνές τραγουδίστριες
Πολωνοί στιχουργοί
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Πολωνία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Βίκτορ Γκριγκόροβιτς

Ο Βίκτορ Ιβάνοβιτς Γκριγκόροβιτς (αγγλικά:Victor Ivanovich Grigorovich, ) ήταν Ρώσος σλαβολόγος, λαογράφος, λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός και δημοσιογράφος. Ήταν ένας από τους δημιουργούς των σλαβικών σπουδών στη Ρωσική αυτοκρατορία.

Ζωή 
Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1815 στη Μπάλτα, σημερινή Ουκρανία και πέθανε στις 19 Δεκεμβρίου 1876 στο Γιελισάβετγκραντ, τώρα στην Ουκρανία. Από το 1842 έως το 1863, ήταν καθηγητής στο τμήμα της σλαβικής λογοτεχνίας στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν. Κατά τη διάρκεια των ετών 1848-49, διετέλεσε λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και από το 1865 έως το 1876 στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού. Ήταν ένας από τους πρώτους μελετητές της αρχαιολογίας, της εθνογραφίας και της ιστορίας των νότιων Σλάβων. Μεταξύ 1844 και 1847, πραγματοποίησε περιοδεία στα Οθωμανικά Βαλκάνια, όπου συγκέντρωσε πολλά έργα νότιας σλαβικής και εκκλησιαστικής σλαβικής λογοτεχνίας. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, βρήκε πολύτιμα μεσαιωνικά χειρόγραφα που πήρε στη Ρωσία. Έδειξε εκτενές ενδιαφέρον σε μερικές βυζαντινές πηγές για να μελετήσει την ιστορία των Βαλκάνιων Σλάβων σε πολλά έργα. Το 1848 δημοσίευσε τη συλλογή της σλαβικής του μελέτης με τίτλο «Σύνοψη ενός ταξιδιού μέσω της Ευρωπαϊκής Τουρκίας». Το βιβλίο του που δημοσιεύθηκε στο Καζάν το 1848, βοήθησε το ρωσικό κοινό να γνωρίσει καλύτερα τους λαούς της Νότιας Σλαβίας.

Υποσημειώσεις 

Ρώσοι δημοσιογράφοι
Ρώσοι ιστορικοί
Ρώσοι εθνογράφοι
Ρώσοι λαογράφοι
Ρώσοι φιλόλογοι
Ρώσοι περιηγητές
Ιωάννης του Κανντάλ

O Ιωάννης, Jean (μετά το 1410 - 1485) από τον Οίκο των Φουά-Γκραγύ ήταν ο πρώτος κόμης τού Κανντάλ (1446-85), περιοχής στην Κούμπρια της βόρειας Αγγλίας. Χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (νόμιμος) γιος τού Γκαστόν πρωτεύοντα τού Μπυς (captal de Bruch) και της Μαργαρίτας ντ' Αλμπρέ, κόρης τού Αρνώ-Αμανιέ κυρίου τού Αλμπρέ.

Το 1446 έγινε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος, όπως είχε γίνει και ο πατέρας του. Έδρασε κατά την άμυνα της πόλης τού Μπορντώ και την ανόρθωσή της που ακολούθησε. Το 1453, μαζί με τον Τάλμποτ 1ο κόμη τού Σριούσμπερυ, πολέμησε τις Γαλλικές δυνάμεις στη μάχη τού Καστιγιόν. Εκεί ο Τάλμποτ και ένας γιος του σκοτώθηκαν, ενώ ο Ιωάννης αιχμαλωτίστηκε. Ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας έστειλε τον Ιωάννη στο κάστρο Ταγιεμπούρζ, όπου τον κράτησε φυλακισμένο ο Ολιβιέ ντε Κετινύ, σενεσάλης τού Γκυγιέν. Ο Ιωάννης διαπραγματεύτηκε απ' ευθείας με τον Ολιβιέ για τα λύτρα και επτά έτη μετά, τον Ιανουάριο τού 1460, ελευθερώθηκε. Υποσχέθηκε να πληρώσει 23.850 εκύς (écus). Με την απελευθέρωσή άφησε τη Γαλλία για την Αγγλία, μετά όμως από τη μάχη τού Νόρθαμπτον (Ιούλιος τού 1460) φυλακίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου. Τέθηκε στην ακολουθία τού Ριχάρδου Νέβιλ κόμη τού Γουόρικ και επέστρεψε με αυτόν στη Γαλλία.

Όταν ο Κάρολος Ζ΄ απεβίωσε το 1461, Ο Ιωάννης όφειλε ακόμη στον Ολιβιέ ντε Κετινύ 18.000 εκύς, αλλά ο νέος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, που μισούσε βαθιά όποιον είχε υπηρετήσει τον πατέρα του, εξανάγκασε τον Ολιβιέ να ακυρώσει το χρέος· τώρα ο Ιωάννης εισήλθε στην υπηρεσία τού Λουδοβίκου ΙΑ΄. Ίσως είχε παραιτηθεί από το Τάγμα της Περικνημίδος το 1462, αλλά η οικογένειά του συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο τού κόμη τού Κανντάλ (αγγλ. Kendal, γαλλ. Candall) ως το τέλος τού Ερρίκου-Φραγκίσκου ντε Φουά-Κανντάλ (1640-1714), δούκα τού Ρανντάν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1446 τη Μαργαρίτα Κέρντεστον, κόρη τού σερ Τόμας Κέρντεστον και της Ελισάβετ ντε λα Πολ (αδελφής τού Γουλιέλμου δούκα τού Σάφφολκ). Είχαν τέκνα:
 Γκαστόν 1448-1500, κόμης τού Κανντάλ.
 Ιωάννης απεβ. 1521, κόμης τού Γκουρσόν, Φλεΐς & Μεγιέ. 
 Αικατερίνη απεβ. 1510, παντρεύτηκε τον Κάρολο κόμη τού Αρμανιάκ.
 Μαργαρίτα 1473-1536, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο (από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο).

Παραπομπές

Πηγές
 Lodge, Eleanor C. (1907). Poole, Reginald Lane (ed.). "The Barony of Castelnau, in the Medoc, during the Middle Ages". The English Historical Review. Longmans, Green and Co. Vol. XXII.
 Richardson, Douglas. Plantagenet Ancestry.
 Marchegay, Paul. La rançon d'Olivier de Coëtivy, seigneur de Taillebourg et sénéchal de Guyenne, 1451–1477 (in French). 38. Bibliothèque de l'École des Chartes, année 1877. pp. 5–48.

Οίκος της Φουά
Κουτσοπόδι

Το Κουτσοπόδι είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 45 μέτρων στα βόρεια του Άργους, επάνω στον Αργολικό κάμπο. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Κουτσοποδίου της δημοτικής ενότητας Κουτσοποδίου του Δήμου Άργους - Μυκηνών. Από το 1997 μέχρι το και το 2010 το χωριό ήταν η έδρα του «Καποδιστριακού» Δήμου Μυκηναίων ενώ πριν από το 1997 ήταν κοινότητα της επαρχίας Άργους.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό 1.857 κατοίκων. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και λιγότερο με την κτηνοτροφία. Η γύρω περιοχή είναι εύφορη και καλλιεργούνται ελιές, εσπεριδοειδή, αμπέλια και οπωροκηπευτικά. Υπάρχουν επίσης και αρκετά εργοστάσια που ασχολούνται με την μεταποίηση της αγροτικής παραγωγής αλλά και με την κατασκευή συστημάτων άρδευσης.

Ως σημαντικό χωριό το Κουτσοπόδι συγκεντρώνει αρκετές υπηρεσίες που εξυπηρετούν και την γύρω περιοχή. Έχει υπεραγορά, τράπεζα, φούρνο, χασάπη, φαρμακεία, ταβέρνες, καφετέριες, βενζινάδικα και εμπορικά καταστήματα. Το χωριό έχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο.  

Σύμφωνα με τον Αντώνη Μηλιαράκη στο Κουτσοπόδι όπως και σ' ολόκληρο τον δήμο ζούσαν Αρβανίτες.

Πληθυσμός 

Το Κουτσοπόδι απο το 1879 μέχρι το και το 1928 παρουσίασε μικρή αύξηση πληθυσμού ενώ απο το 1940 και μεταπολεμικά παρουσίασε σημαντική αύξηση μέχρι το 1991. Έκτοτε ο πληθυσμός έχει μειωθεί ελαφρά εξαιτίας και αποσχίσεων οικισμών. 
Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού απο το 1861

Αξιοσημείωτες προσωπικότητες 
 Νέζος, αγωνιστής της επανάστασης του 1821
 Τζιμ Λόντος (Χρήστος Θεοφίλου), ελληνοαμερικάνος παλαιστής

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Φίχτι Αργολίδας

Το Φίχτι (ή τα Φίχτια) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Διοικητικά υπάγεται στην Κοινότητα Φιχτίου της δημοτικής ενότητας Μυκηναίων του Δήμου Άργους - Μυκηνών. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε μόνιμο πληθυσμό 761 κατοίκων. Είναι το μοναδικό χωριό που υπάγεται στην κοινότητα Φιχτίων.

Πληθυσμός 
Τα Φίχτια είχαν σταθερή πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μεχρι και το 1991 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί αρκετά ο πληθυσμός τους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Γκαστόν του Κανντάλ

O Γκαστόν, γαλλ. Gaston (1448 - 25 Μαρτίου 1500) από τον Οίκο της Φουά-Γκραγύ ήταν κόμης τού Κανντάλ και τού Μπενώζ, ένας Γάλλος ευγενής που έζησε στις τελευταίες δεκαετίες τού Μεσαίωνα. Ανήκε στον πλάγιο κλάδο των Κανντάλ, από τον Οίκο των Γκραγύ της νότιας Γαλλίας. Ήταν δισεγγονός της Ισαβέλλας κόμισσας της Φουά.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ της βόρειας Αγγλίας και της Μαργαρίτας Κέρντεστον, κόρης τού σερ Τόμας Κέρντεστον.

Ο Γκαστόν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης τού Μπενώζ στη Γαλλία και διεκδίκησε τον τίτλο τού πατέρα του ως κόμης τού Κανντάλ (αγγλ. earl of Kendal, γαλλ. comte de Candale). Ο πατέρας του ως πρωτεύων τού Μπυς στη Γασκώνη ήταν υποτελής τού Άγγλου βασιλιά και έτσι πολέμησε εναντίον τού Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Ο Γκαστόν είχε μεταβεί στην Αγγλία, όπου τού δόθηκε η κομητεία τού Κανντάλ και έγινε ιππότης της Περικνημίδας. Τον Κάρολο Ζ΄ το 1461 τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, που ήταν σε αντιδικία με τον πατέρα του. Ο νέος βασιλιάς συμπάθησε τον Γκαστόν και τον πήρε στην υπηρεσία του, έτσι ο Γκαστόν πήγε με το μέρος των Γάλλων τώρα. Ωστόσο ο Ιωάννης και οι απόγονοί του έφεραν τον τίτλο τού κόμη τού Κανντάλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη 2η εξαδέλφη του Αικατερίνη των Φουά-Γκραγύ, κόρη τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και είχε τέκνα:
 Γκαστόν, 3ος κόμης τού Κανντάλ.
 Ιωάννης, αρχιεπίσκοπος τού Μπορντώ.
 Πέτρος, άτεκνος.
 Άννα 1484-1506, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ Γιαγκελλόνων της Ουγγαρίας.

Όταν απεβίωσε η Αικατερίνη, ο Γκαστόν έκανε 2ο γάμο, με την Ισαβέλλα των Αλμπρέ, κόρη τού Αλαίν Α΄ κυρίου τού Αλμπρέ και είχε τέκνα:
 Αλαίν, παντρεύτηκε τη Φρανσουάζ ντε Μονπεζά ντε Πρε.
 Λουίζα απεβ. 1534, παντρεύτηκε τον Φρανσουά ντε Μελύν κόμη τού Επινουά και ιππότη τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος.
 Αμανιέ απεβ. 1541, επίσκοπος τού Καρκασσόν & Μασόν.
 Μαργαρίτα.

Επίσης είχε τρία μη νόμιμα τέκνα.

Παραπομπές

Πηγές
 Boureau, Alain (1995). The Lord's First Night: The Myth of the Droit de Cuissage. Translated by Cochrane, Lydia G. The University of Chicago Press.
 Cazacu, Matei (2017). Reinert, Stephen W. (ed.). Dracula. Brill.
 Previte-Orton, C.W. (1962). The Shorter Cambridge Medieval History. II. Cambridge at the University Press.
 Sluga, Glenda; James, Carolyn, eds. (2016). Women, Diplomacy and International Politics since 1500. Routledge.

Οίκος της Φουά
Άλβιν Λι-Μελντώ

Ο Άλβιν Λι-Μελντώ (Albin Lee Meldau ; 8 Φεβρουαρίου 1988) είναι Σουηδός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός. Κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, με τον τίτλο Lovers, το 2016 με την βοήθεια του παραγωγού Björn Yttling (Peter Bjorn and John).

Αργότερα την ίδια χρονιά, ο Άλβιν υπέγραψε συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Astralwerks, η οποία επανακυκλοφόρησε τον δίσκο του Lovers, και το 2017 κυκλοφόρησε τον δεύτερο προσωπικό του δίσκο με τίτλο Bloodshot.

Το 2017, ο Άλβιν θεωρήθηκε από την NPR Music ως ένας από τους καλλιτέχνες που θα έπρεπε να εμφανιστούν στο SXSW, και έτσι εμφανίστηκε στην σειρά συναυλιών τους Tiny Desk Concert. Η NPR Music περιέγραψε την φωνή του ως "φωνή που κόβει την ανάσα, ευγενική, βρωντώδης και αδύνατον να αγνοηθεί".

Πριν κάνει σόλο καριέρα, ήταν μέλος ενός συγκροτήματος που είχε το όνομα Magnolia.

Ο πρώτος προσωπικός του δίσκος, About You, κυκλοφόρησε την 1η Ιουνίου 2018. Το 2018, εμφανίστηκε στο Så mycket bättre, που προβάλλεται από το κανάλι TV4.

Δισκογραφία

Δίσκοι

Extended plays

Singles 

Σημειώσεις

 ^ "The Weight Is Gone" did not enter the Swedish Singellista Chart, but peaked at number four on the Swedish Heatseeker Chart.
 ^ "I Need Your Love" did not enter the Swedish Singellista Chart, but peaked at number 11 on the Swedish Heatseeker Chart.
 ^ "Bara himlen ser på" did not enter the Swedish Singellista Chart, but peaked at number 12 on the Swedish Heatseeker Chart.

Σουηδοί τραγουδιστές
Γεώργιος Μοσχουλάκης

Ο Γεώργιος Μοσχουλάκης (1811 - 27 Σεπτεμβρίου 1866) ήταν Έλληνας μάρτυρας της επανάστασης της Κρήτης.

Γεννήθηκε στο Σάρχο Μαλεβιζίου το 1811 και κατάγεται από την παλαιά βυζαντινή οικογένεια Μόσχου (Κλάδος Μόσχου Λέου). Κατά την επανάσταση του 1821 όπως και στην υπόλοιποι χώρα, έγιναν σφαγές στην Κρήτη. Τον Νοέμβριο του 1822 οι Τούρκοι μπήκαν στο χωριό Σάρχος έσφαξαν δεκατρείς κατοίκους, μαζί με αυτούς και τους Νικόλαο και Μηνά Μοσχουλάκη (Μοσκουλήδες).

Ο Γεώργιος Μοσχουλάκης συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1866 όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε η περιοχή του Μαλεβιζίου.Συμμετείχε στην μάχη της Πυργού όπου τραυματίστηκε ο συμπέθερος του και μετέπειτα πεντακοσίαρχος καπετάν Χριστοδουλάκης από τον Κρουσώνα,στα γεγονότα του σπηλαίου Σάρχου όπου τραυματίστηκε ο γαμπρός του καπετάν Ζαχαρίας Φιλιππάκης. Στην μάχη του Κρουσώνα στις 27 Σεπτεμβρίου του 1866 έπεσε νεκρός από τουρκικά πύρα στην προσπάθεια να καθυστερήσουν οι γεροντότεροι τους Τούρκους, ώστε να ανέβει ο άμαχος πληθυσμός στα ορεινά του Κρουσώνα. Άφησε δυο θυγατέρες, εξαλείφοντας έτσι την συγκεκριμένη οικογένεια.

Απόγονοι 
Απόγονοι υφίστανται από τα εγγόνια του Ζαχαρία. Μ.Χριστοδουλάκη (Μοσκολοζαχάρη),του Ιωάννη Μ.Χριστοδουλάκη (Μοσκολογιάννη),του Γεωργίου.Μ.Χριστοδουλάκη (Μοσκολογιώργη).

Δισέγγονός του ήταν ο πρόεδρος της Κοινότητας Σάρχου, Γεώργιος Ζ.Χριστοδουλάκης όπου εκτελέστηκε από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 1944 μαζί με 34 ακόμη συχωριανούς του. Καθώς επίσης και ο Κ.Γ.Χριστοδουλάκης όπου έπεσε στην μάχη της Τρεμπεσίνας την Άνοιξη του 1941 στην Εαρινή επίθεση των Ιταλών στο Αλβανικό Έπος.

Βιβλιογραφία-Παραπομπες -Πηγες                                                   
 Ο Κώδικας των θυσιών, Βικελαία Βιβλιοθήκη.
 Κρητικά Χρονικά, Εκδότης Α.Γ. Καλοκαιρινός,1954. 
 Οι Κρήτες Μαχητές στην Αλβανία , Αρχεία Κράτους.

Μοσχουλακης
Κρητικά χρονικά,Εκδότης Α.Γ.Καλοκαιρινος σελίδα 11.

Ο κωδικός των θυσιών ,βικελαια βιβλιοθήκη ,σελίδες 47,187.

www.dis.army.gr/el/content

 www.dmko.gr/martyrikes-polis-2  για το χωριό Σαρχος.
Λαμπανόρας

Το Λαμπανόρας (λιθουανικά: Labanoras, προφέρεται ɫaba'noːras) είναι μικρή πόλη εντός του περιφερειακού πάρκου Λαμπανόρας στην Λιθουανία. Βρίσκεται στη λίμνη Λαμπανόρας (λιθουανικά: Labanoro ežeras) και περιβάλλεται από το περιφερειακό πάρκο Λαμπανόρας, το μεγαλύτερο περιφερειακό πάρκο στη Λιθουανία. Ως κέντρο του πάρκου Λαμπανόρας, το χωριό έχει γίνει τουριστικός προορισμός. Το 2003, ένα πρώην σχολικό κτίριο μετατράπηκε σε ξενοδοχείο και εστιατόριο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 59 κατοίκων.

Το χωριό υπάγεται στη γεροντεία Λαμπανόρας της επαρχίας Σεντσιόνις στην επαρχία Βίλνιους.

Ιστορία 
Το Λαμπανόρας συναντάται και με τις ονομασίες Λαμπανάρυ, Λαμπανόρο, Ουαμπονάρι (πολωνικά), Λαμπανόρε (Γίντις).

Ο οικισμός είναι γνωστός από το 1373. Το 1386, ο Μέγας Δούκας Γιογκάιλο παραχώρησε το Λαμπανόρας και άλλα χωριά στην νεόδμητη αρχιεπισκοπή του Βίλνιους. Το 1965 βρέθηκαν περίπου 470 κέρματα στο κοντά νεκροταφείο της πόλης. Τα κέρματα αποτελούνταν από γρόσια της Πράγας που έκοψαν οι Κάρολος Δ΄ (1316–1378) και Βενσεσλάους (1361–1419), καθώς και κέρματα του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας από τον Βιτάουτας (1350–1430) και Καζίμιρ Δ΄ Γιαγκελόν (1427–1492). Πιστεύεται ότι ο θησαυρός θάφτηκε κατά την δεκαετία του 1470. Η πρώτη εκκλησία στο χωριό αναφέρθηκε το 1522. Το πρώτο αρχοντικό αναφέρθηκε το 1568 ενώ το πρώτο σχολείο αναφέρθηκε το 1781. Το χωριό είχε 196 κατοίκους το 1866, ενώ αυξήθηκε σε 443 το 1923 και μετά μειώθηκε σε 264 το 1959 και 186 το 1979.

Το καλοκαίρι του 1941, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μια μονάδα των Άινζατσγκρουπεν και λιθουανοί συνεργάτες τους δολοφόνησαν τον πληθυσμό Εβραίων του χωριού σε μαζικές εκτελέσεις.

Εκκλησία του Λαμπανόρας 

Ο θαυματουργός πίνακας της Παναγίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας κανονικής επίσκεψης το 1655. Το 1820 χτίστηκε η ξύλινη εκκλησία του Λαμπανόρας, ωστόσο η εκκλησία κάηκε τον Δεκέμβριο του 2009. Τον Ιανουάριο του 2011, δεν είχε κυκλοφορήσει κάποια επίσημη αναφορά. Σύμφωνα με ανεπίσημες πηγές, η πιθανότητα πρόκλησης του ατυχήματος από ακούσια φωτιά που προκλήθηκε λόγω προβλήματος σε γραμμή ηλεκτρικού ρεύματος αποκλείστηκε και ο κύριος ένοχος που παρέμεινε ήταν ο εμπρησμός. Πιστεύεται ότι η εκκλησία έπεσε θύμα ληστείας και πάνω από τους 30 πίνακες αξίας (15 από αυτοί ήταν προστατευόμενα κρατικά μνημεία τέχνης) και κάηκε για να συγκαλύψει το έγκλημα. Κατά τη διάρκεια του καθαρίσματος, βρέθηκαν 1.017 κέρματα (γερμανικά πφένιχ, ρωσικά καπίκια, λιθουανικά τσέντας). Η ανακατασκευή της εκκλησίας βρίσκεται σε εξέλιξη, με χρηματοδότηση από τη κυβέρνηση και δωρεές πολιτών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Λιθουανίας
Αντονέλλα Λουάλντι

Η Αντονέλλα Λουάλντι (γεννημένη 6 Ιουλίου 1931) είναι Ελληνο-Ιταλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Εμφανίστηκε σε πολλές Γαλλικές και Ιταλικές ταινίες με τις πιο σημαντικές να είναι της δεκαετίας του 50' και 60'. Ήταν ενεργή από στην σκηνή της ηθοποιίας από το 1949 μέχρι το 1994.

Βίος και καριέρα 
Γεννήθηκε στην Βηρυτό στο Λίβανο από Ιταλό πατέρα και Ελληνίδα μητέρα. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1949, όταν κέρδισε διαγωνισμό για νέα ταλέντα του κινηματογραφικού περιοδικού Hollywood, όπου παρουσιάστηκε ως "Signorina X" ("Madam X"), καλώντας τους αναγνώστες να επιλέξουν το όνομα της σκηνής.

Η Αντονέλλα παντρέυτηκε το 1955 τον εξίσου ηθοποιό Φράνκο Ιντερλέγκι, με τον οποίο απέκτησαν 2 παιδιά.

Επιλεγμένη φιλμογραφία 

 Prince of Foxes (1949) 
 Little Lady (1949)
 Canzoni per le strade (1950) 
 The Last Sentence (1951) 
 Abbiamo vinto! (1951) 
 Miracolo a Viggiù (1951)
 His Last Twelve Hours (1951)
 The Two Sergeants (1951)
 Ha fatto tredici (1951)
 Pentimento (1952)
 The Overcoat (1952) 
 Adorable Creatures (1952) 
 I figli non si vendono (1952) 
 Three Forbidden Stories (1952) 
 Il romanzo della mia vita (1952) 
 The Piano Tuner Has Arrived (1952) 
 Cani e gatti (1952) 
 Solo per te Lucia (1952)
 The Blind Woman of Sorrento (1953) 
 Perdonami! (1953) - Anna Gerace
 Die Tochter der Kompanie (1953) 
 Cavalcade of Song (1953) 
 What Scoundrels Men Are! (1953) 
 Casta Diva (1954) 
 Mid-Century Loves (1954)
 Chronicle of Poor Lovers (1954)
 Pietà per chi cade (1954) 
 Papà Pacifico (1954) 
 Avanzi di galera (1954) 
 The Red and the Black (1954)
 Le signorine dello 04 (1955) 
 Wild Love (1955) 
 Andrea Chénier (1955) 
 Wild Love (1956)
 Altair (1956) 
 I giorni più belli (1956) 
 Fathers and Sons (1957) 
 Méfiez-vous fillettes (1957) 
 La cenicienta y Ernesto (1957)
 Young Husbands (1958) 
 The Sky Burns (1958)
 Mon coquin de père (1958) 
 One Life (1958) 
 Polikuschka (1958) 
 Délit de fuite (1959) 
 Bad Girls Don't Cry (1959) 
 Match contre la mort (1959) 
 Web of Passion (1959) 
 Silver Spoon Set (1960) 
 Run with the Devil (1960) 
 Appuntamento a Ischia (1960) 
 The Mongols (1961) 
 The Shortest Day (1962)
 My Son, the Hero (1962)
 Disorder (1962)
 The Swindlers (1963)
 100 Horsemen (1964)
 Let's Talk About Women (1964)
 Su e giù (1965)
 The Sea Pirate (1966)
 Massacre in the Black Forest (1967)
 The Column (1968)
 Ragan (1968)
 Un caso di coscienza (1970)
 Vincent, François, Paul and the Others (1974)
 Cross Shot (1976)
 Zero in condotta (1983)
 A Thorn in the Heart (1986)
 Who Wants to Kill Sara? (1992)
 Nefertiti (1994)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η  

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες της Ιταλίας
Α2 Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών

Η Super League 2 είναι η δεύτερη σε τάξη κατηγορία των επαγγελματικών πρωταθλημάτων του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά το Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής (Super League 1), αντικαθιστώντας ουσιαστικά το Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (Football League). 

Ιδρύθηκε με την αναδιάρθρωση του 2019 σαν «νέα ενδιάμεση κατηγορία» και διοργανώθηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 2019–20 με συμμετοχή 12 ομάδων. Μέχρι τότε η δεύτερη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου ήταν η Β΄ Εθνική (επονομαζόμενη Football League από το 2010). Παρά την ονομασία της και τον διακριτικό τίτλο, την διοργάνωση του πρωταθλήματος ανέλαβε η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ και Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας, που διοργάνωνε το πρωτάθλημα της Football League (Ένωση Football League). Η διοργανώτρια μετονομάστηκε σε Ε.Ε.Π. Α2 και Β΄ Εθνικής, και το 2021 η Β΄ Εθνική που αποτελούσε πια την τρίτη κατηγορία, με νέα αναδιάρθρωση, συγχωνεύτηκε στην Α2 Εθνική και μετονομάστηκε εκ νέου σε Ε.Ε.Π. Α2 Εθνικής Κατηγορίας.

Σύστημα διεξαγωγής 
Τις δυο πρώτες αγωνιστικές περιόδους μετά την ίδρυσή της, το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2 διεξήχθη με τη συμμετοχή 12 ομάδων σε έναν όμιλο, και τη διεξαγωγή αγώνων κατάταξης play-off και play-out για την τελική κατάταξη και τις θέσεις ανόδου και υποβιβασμού. Το πρώτο πρωτάθλημα της περιόδου 2019–20 συνέπεσε με την πανδημία της νόσου του κορονοϊού και διεκόπη πριν τη διεξαγωγή των σχετικών αγώνων κατάταξης.
 
Το 2021 με νέα αναδιάρθρωση η Φούτμπολ Λιγκ (3η κατηγορία) συγχωνεύτηκε στη Σούπερ Λιγκ 2, ενώ αποφασίστηκε και η συμμετοχή B' ομάδων τεσσάρων ΠΑΕ της κορυφαίας κατηγορίας. Έτσι, από την περίοδο 2021–22 το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε 2 ομίλους με τη συμμετοχή 34 ομάδων με την προοπτική έως την περίοδο 2024–25 να μειωθούν σταδιακά σε 18 ομάδες σε έναν ενιαίο όμιλο.

Πρωταθλητές

Κάτοχοι τίτλου και προβιβασμοί

Σύνολο τίτλων

Σημειώσεις

Παραπομπές 

 

Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου
 
Π