joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δείμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Δείμος είναι η προσωποποίηση του τρόμου. Οι Αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν γιο του Άρη και της Αφροδίτης ή της Κυθέρειας. (Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή ήταν γιος του Πολέμου και αδελφός του Κυδοίμου). Μαζί με τον αδελφό του Φόβο, που ήταν η προσωποποίηση του φόβου, συνόδευε τον πατέρα του στα πεδία των μαχών. Οι μορφές του στόλιζαν τις περίφημες ασπίδες των Αγαμέμνονα και Αχιλλέα.

Δείτε επίσης
Ο δορυφόρος Δείμος του πλανήτη Άρη, που ανακαλύφθηκε το 1877, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό συνοδό και γιό του θεού του πολέμου.

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Υδρία Cambridge Ήλιος, Τόμος 4, σελ. 1152, Εκδόσεις ΕΕΕΕ

Παιδιά του Άρη
Θεότητες του πολέμου της ελληνικής μυθολογίας
Αρχάγγελος Πρέβεζας

Ο Αρχάγγελος είναι ένα πεδινό χωριό του Δήμου Πρέβεζας του Νομού Πρεβέζης. Παλαιότερα αποτελούσε Δημοτικό Διαμέρισμα της Νέας Σινώπης του Δήμου Ζαλόγγου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρων. Με βάση την απογραφή του 2011 έχει 331 κατοίκους, κατά την απογραφή του 1991 εμφάνιζε 356 κατοίκους. Πρόκειται για σχετικά νέο χωριό, καθώς ιδρύθηκε το 1922 μετά την Μικρασιατική καταστροφή από πρόσφυγες. Οι Μικρασιάτες που ίδρυσαν το χωριό Αρχάγγελος, προέρχονταν από χωριά του Δ. Πόντου, κοντά στην τουρκική κωμόπολη Αγιατζίκ, 48 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Σινώπης, 90 χλμ. ΒΑ. της Κασταμονής και 68 χλμ. Α. της αρχαίας παραλιακής πόλης του Δυτικού Πόντου Ινέπολης (Ιωνόπολη).

Τοποθεσία 
Ο Αρχάγγελος βρίσκεται 19 χλμ. βόρεια της Πρέβεζας, 85 χλμ. νότια της Ηγουμενίτσας, 30 χλμ. δυτικά της Άρτας και 90 χλμ. νοτιοδυτικά των Ιωαννίνων. Είναι χτισμένος σε κομβικό σημείο, που ενώνει την παλιά Εθνική Οδό Ηγουμενίτσας – Πρέβεζας με τη νέα Εθνική Οδό Ηγουμενίτσας - Αθηνών.

Απέχει από την παραλία του Ιονίου 3 χιλιόμετρα και συνδυάζει βουνό και θάλασσα, δάσος και ποτάμι με κάμπους. Στα βόρεια του Αρχαγγέλου και σε απόσταση 7 χλμ. βρίσκεται ο ιστορικός βράχος του Ζαλόγγου και τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Κασσώπης. Σε απόσταση 12 χλμ. προς την πόλη της Πρέβεζας βρίσκεται η Νικόπολη με τα μνημεία της.

Στο ύψωμα, όπου είναι χτισμένο το σημερινό χωριό, υπήρχε ρωμαϊκός οικισμός που ανήκε διοικητικά στη Νικόπολη. Ο οικισμός κατείχε μια πολύ στρατηγική θέση, καθώς είχε τον έλεγχο του ανατολικού σκέλους του πολύ  σηματικού ρωμαϊκού δρόμου Απολλωνίας-Φωτικής-Νικόπολης-Αθήνας.

Το χωριό σήμερα 
Σήμερα στον Αρχάγγελο σώζονται σε καλή κατάσταση κολώνες του ρωμαϊκού υδραγωγείου, που μετέφερε το νερό από τις πηγές του Αγίου Γεωργίου στην αρχαία Νικόπολη.
Η τουριστική υποδομή στον Αρχάγγελο είναι ακόμα μικρή. Υπάρχει μόνο ένα συγκρότημα με ενοικιαζόμενα δωμάτια, τρεις ταβέρνες, δύο καφενεία και ένα καφέ- μπαρ. 
Στο χωριό λειτουργούν αγροτικό ιατρείο, αγροτικός συνεταιρισμός, πολιτιστικός Σύλλογος, αθλητικός Σύλλογος και σύντομα θα λειτουργεί το Γυμνάσιο του Δήμου Ζαλόγγου.

Παραπομπές

Συνδέσεις 
Ο επίσημος δικτυακός τόπος του Αρχαγγέλου Πρεβέζης   
 
Χωριά του νομού Πρέβεζας
Δήμος Πρέβεζας
Φαίδρα

Η Φαίδρα ήταν κόρη του Μίνωα, βασιλιά της αρχαίας Κρήτης, και της Πασιφάης. Ήταν η δεύτερη γυναίκα του ήρωα και βασιλιά της Αθήνας Θησέα.

Ο μύθος
Κατά την Ελληνική Μυθολογία,  η Φαίδρα κυριεύθηκε από σφοδρό έρωτα για τον ξακουστό για την ομορφιά, γιο του Θησέα (εκ της Ιππολύτης), τον Ιππόλυτο, στη προσπάθειά της να τον σαγηνεύσει, εκείνος την απέκρουσε. Σε άλλη συνάντηση η Φαίδρα δεν δίστασε να πέσει στα πόδια του και να τον παρακαλεί με δάκρυα να ανταποκριθεί στον παράφορο έρωτά της. Ο Ιππόλυτος την απέπεμψε σκαιότατα και η Φαίδρα μέσα στην οργή της έσκισε τα ενδύματά της και τρέχοντας παρουσιάσθηκε ημίγυμνη στον Θησέα, διαβάλλοντας τον Ιππόλυτο ότι προσπάθησε να τη βιάσει. Ο Θησέας έδιωξε από τη χώρα τον Ιππόλυτο, ο οποίος φεύγοντας σκοτώθηκε καθώς τ΄ άλογα του άρματός του αφήνιασαν στη αιφνίδια θέα ενός τέρατος που είχε εκβρασθεί από τη θάλασσα. Όταν η Φαίδρα έμαθε για τον θάνατο του Ιππόλυτου, αισθανόμενη ντροπή και ενοχές, αυτοκτόνησε δι' απαγχονισμού.

Τον μύθο αυτό χρησιμοποίησε ο Ευριπίδης στη τραγωδία του «Ιππόλυτος», καθώς επίσης και πολλοί άλλοι αρχαίοι ποιητές και καλλιτέχνες.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 174 Φαίδρα (174 Phaedra), που ανακαλύφθηκε το 1877, πήρε το όνομά του από την τραγική αυτή σύζυγο του Θησέα.

Θησέας
Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Αυτόχειρες
Αρχάγγελος (αποσαφήνιση)

Το όνομα Αρχάγγελος μπορεί να αναφέρεται σε:
 Αρχάγγελος (θρησκεία): Είδος αγγέλου
 Λιμάνι της Ρωσίας

Ελληνικό τοπωνύμιο:
 Αρχάγγελος Ρόδου
 Αρχάγγελος Λέρου (νησίδα)
 Αρχάγγελος Ημαθίας
 Αρχάγγελος Ηρακλείου
 Αρχάγγελος Καστοριάς
 Αρχάγγελος Λακωνίας
 Αρχάγγελος Πέλλας
 Αρχάγγελος Πρέβεζας

Κυπριακό τοπωνύμιο:
 Αρχάγγελος (συνοικία Γιαλούσας)

Επίσης:
 Στην αεροπορική επίδειξη Αρχάγγελος 2005

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων

it:Arcangelo (disambigua)
Κλάση Φρεγατών Kortenaer

Οι φρεγάτες τύπου Kortenaer (αναφέρονται και ως Standard ή τύπου S) του Ολλανδικού Ναυτικού κατασκευάστηκαν ως γενικής χρήσης φρεγάτες, ικανές για αντιαεροπορικό, ανθυποβρυχιακό πόλεμο και πόλεμο επιφανείας. Για την πρόωση τους χρησιμοποιείται το σύστημα COGOG (Combined gas or gas). Δέκα πλοία κατασκευάστηκαν από τα ναυπηγεία de Schelde του Vlissingen και δύο από τα ναυπηγεία Wilton Fijenoord του Ρότερνταμ μεταξύ του 1978 και του 1982. Από αυτά μόνο 10 πλοία υπηρέτησαν στο Ολλανδικό Ναυτικό. Οι υπόλοιπες 2 φρεγάτες πουλήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενώ βρισκόταν ακόμα υπό κατασκευή και αντικαταστάθηκαν από 2 φρεγάτες τύπου Jacob van Heemskerck class, οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν την έκδοση αντιαεροπορικού πολέμου (AAW) των φρεγατών τύπου Kortenaer. 8 παρόμοια πλοία κατασκευάστηκαν από τη Γερμανία κατά την ίδια περίοδο, ως φρεγάτες τύπου Bremen (F-122).

Μέχρι το 2003 όλα τα πλοία αυτού του τύπου του Ολλανδικού Ναυτικού είχαν πωληθεί στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και το Ναυτικό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Τα δύο πλοία που κατασκευάστηκαν για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1981 είναι οι φρεγάτες Έλλη και Λήμνος, οι οποίες έγιναν γνωστές ως φρεγάτες τύπου Έλλη και φέρουν διαφορετικό εξοπλισμό και οπλισμό από τα Ολλανδικά πλοία.

Το Ιρανικό Ναυτικό είχε παραγγείλει 8 τροποποιημένα πλοία αλλά το συμβόλαιο ακυρώθηκε μετά την Ιρανική Επανάσταση.

Γενικά Χαρακτηριστικά 
 Εκτόπισμα: 3500 t (3,800 t max)
 Μήκος: 130 m 
 Πλάτος: 14.5 m 
 Βύθισμα: 4.4 m 
 Πρόωση: Σύστημα COGOG (Combined gas or gas).
 2 αεροστρόβιλοι Rolls Royce Tyne RM1C, ισχύος 4,900 shp έκαστος
 2 αεροστρόβιλοι Rolls Royce Olympus TM3B, ισχύος 25,700 shp έκαστος
 2 προπέλες
 Εμβέλεια: 4,700 ναυτικά μίλια με μέση ταχύτητα 16 κόμβων
 Ταχύτητα Πλεύσης: 20 κόμβοι
 Μέγιστη Ταχύτητα: 30 κόμβοι
 Οπλισμός:
 1 πυροβόλα OTO-Melara Compatto 76 mm (Τα Έλλη και Λήμνος έχουν 2)
 4 τορπιλοσωλήνες Mk46 (2 διπλοί εκτοξευτές)
 8 πύραυλοι κατά στόχων επιφανείας RGM-84 Harpoon (2 τετραπλοί εκτοξευτές)
 8 αντιαεροπορικοί πύραυλοι RIM-7 Sea Sparrow (1 εκτοξευτής ) 
 Πλήρωμα: 176-196
 Ελικόπτερα:
 2 ελικόπτερα Westland Sea Lynx (2 ελικόπτερα ΑΒ-212 για το Ελληνικό ναυτικό)

Πλοία 

Τα πλοία έφεραν τα ονόματα Ολλανδών Ναυάρχων

Ναυπηγική
Πολεμικά πλοία
Φρεγάτες
Ολλανδία
Ραπ μουσική

Η ραπ (rap) είναι κυρίως αφροαμερικανικό μουσικό είδος που ξεκίνησε να γνωρίζει άνθιση στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με το πρώτο επίσημο ραπ τραγούδι "Rapper's Delight" από τους The Sugarhill Gang άλλα πολλοί άλλοι καλλιτέχνες όπως o DJ Kool Herc η ο Africa Bambaataa είχαν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο είδος μουσικής. Έχει τις ρίζες της στην αφρικανική μουσική την οποίαν έφεραν με τη βίαιη εκδούλευση και μετέπειτα μετακίνηση τους οι μαύροι στην Αμερική.

Πρόκειται για είδος που δίνει έμφαση στους στίχους (ρίμες) και στο περιεχόμενο αυτών και η μουσική συνήθως είναι συνοδευτική και δευτερεύουσας μέριμνας. Οι στίχοι, αυτοσχέδιοι στην καθημερινή έκφραση αλλά επεξεργασμένοι στις παραγωγές, δεν τραγουδιούνται αλλά απαγγέλλονται, ενώ η μουσική δανείζεται στοιχεία από τη σόουλ, τη τζαζ,τη Ριθμ εντ μπλουζ όσο και από άλλα ποικίλα μουσικά ρεύματα. Αρκετοί καλλιτέχνες της ραπ έχουν υιοθετήσει λυρικό και ποιητικό ύφος γραφής. Ωστόσο η σύγχρονη ποπ ραπ βασίζεται πλέον πολύ και σε τραγουδιστά ρεφρέν και δίνεται περισσότερη έμφαση στον ρυθμό και την παραγωγή σε σχέση με τους πρωταρχικούς δίσκους του είδους, κάτι που βρίσκει αντίθετους τους οπαδούς της street rap (ραπ του δρόμου).

Οι ρίμες (στίχοι), οι οποίοι εκτείνονται στο μεγαλύτερο τμήμα του κομματιού και είναι στατιστικά περισσότεροι ανά κομμάτι σε σχέση με άλλα είδη, εκφράζουν κατά κανόνα καθημερινά βιώματα και εμπειρίες. Στους στίχους της ραπ ενυπάρχουν ως βασικά θέματα η βία, η οπλοχρησία, τα ναρκωτικά, ο ερωτισμός αλλά και πολιτική θεματολογία. Πηγή έμπνευσης της ραπ είναι η καθημερινή ζωή των περιθωριοποιημένων μαύρων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Βιβλιογραφία και παραπομπές

Σάββας Πατσαλίδης, Η μουσική rap και η ιδεολογία της βίας και της αντίστασης, Μουσικολογία τ/χ.12-13(2000), σελ. 189-205
Vasileios Yfantis (2019), Hip Hop Goes Science: Volume I. ISBN:1692601121, Οδηγός βιβλιογραφίας για την ακαδημαϊκή χρήση της Ραπ μουσικής.
Νταν Μπίττμαν

Ο Νταν Μπίττμαν (Dan Bittman, 29 Μαρτίου 1962) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής.

Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1962. Εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1994 με το τραγούδι Dincolo De Nori, όπου ήρθε 21ος με 14 βαθμούς. Είναι επίσης αρχηγός του ροκ συγκροτήματος Holograf από το 1985.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρουμάνοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1994
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρουμανία
Μιχάι Τραϊσταρίου

Ο Μιχάι Τραϊσταρίου (Mihai Trăistariu, 16 Δεκεμβρίου 1979) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής. 

Το 2006, εκπροσώπησε την Ρουμανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, με το τραγούδι Tornerò, τερματίζοντας στην 4η θέση με 172 βαθμούς στον τελικό του διαγωνισμού.

Δισκογραφία

Σινγκλς 
 Torneró (2006)
 Dimmi Si o No (2007)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπική ιστοσελίδα

Ρουμάνοι τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρουμανία
Κολύμβηση

Η Κολύμβηση είναι άθλημα κίνησης μέσα στο νερό. Ως οργανωμένο άθλημα, η κολύμβηση είναι επινόηση των νεότερων χρόνων. Ως μέσο ψυχαγωγίας συναντάται μεταξύ των πρώτων δραστηριοτήτων που δοκίμασε ο άνθρωπος επάνω στη γη. Οι αρχαίοι Έλληνες του έδιναν πολλή προσοχή και θεωρούσαν άσχημο πράγμα το να μην μπορεί κάποιος να κολυμπά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 συμπεριλήφθηκε ως ιδιαίτερο άθλημα και η κολύμβηση από τότε έγινε ένα από τα πιο αγαπητά αγωνίσματα.

Ισχύουν, όπως για όλα τα αθλήματα, διατάξεις και κανόνες της κολύμβησης. Τα αγωνίσματα που διεξάγονται είναι: Για τους άνδρες, 100 μ., 200 μ., 400 μ., 1500 μ. ελεύθερης κολύμβησης, 4Χ200 μ. ομαδικό και 4Χ100 ατομικό, 200 μ. πεταλούδα και 100 μ. ύπτιο κ.ά.

Για τις γυναίκες είναι ακριβώς τα ίδια 

Οι τρόποι με τους οποίους μπορεί κανείς να κολυμπήσεις 

είναι πολλοί.

Το πρόσθιο κολύμπι, το πιο απλό, ξεκούραστο και συνηθισμένο είδος κολύμβησης. Σ' αυτή την περίπτωση ο άνθρωπος μέσα στο νερό κινείται έτσι ακριβώς όπως ο βάτραχος.

Το κρόουλ ή το ελεύθερο κολύμπι. Το σώμα βρίσκεται σ' επίπεδη σχεδόν θέση με το νερό, μπρούμυτα δηλ., με το πρόσωπο προς το νερό και τα χέρια κινούνται ελεύθερα κάνοντας κυκλικές κινήσεις, η μισή καμπύλη του κύκλου γίνεται μέσα από το νερό κι η άλλη μισή πάνω απ' την επιφάνειά του, στον αέρα.
 Πρόσθιο πεταλούδας. Ο κολυμβητής κινείται έτσι που δίνει την εντύπωση της πεταλούδας, όπως αναπηδά πάνω στο νερό.(μη επίσημο είδος κολύμβησης)
 Η πεταλούδα ή δελφίνι (butterfly) είναι το νεότερο απο τα τέσσερα είδη κολύμβησης. Στην αρχή ονόμαστηκε πεταλούδα επειδή τα χέρια κατα την κίνηση τους μοιάζουν με την κίνηση της πεταλούδας. Δελφίνι ονομάστηκε λόγω της κίνησης των ποδιών που μοιάζει με την κίνηση του δελφινιού. Το 1953 η F.I.N.A αναγνώρισε την Πεταλούδα επίσημα ως τέταρτο στιλ κολύμβησης.Το 1956 στους Ολυμπιακούς της Μελβούρνης η Πεταλούδα διεξάγεται για πρώτη φορά σαν τέταρτο είδος.

 Το ναυτικό ή το πλάγιο. Δεν θεωρείται επίσημο είδος κολύμβησης. Ο κολυμβητής κινείται πλάγια μέσα στο νερό, πότε από τη μια πλευρά, πότε απ' την άλλη.

 Το ύπτιο κολύμπι, όταν ο κολυμβητής βρίσκεται ανάσκελα μέσα στο νερό, με την πλάτη του δηλ. στην επιφάνεια του νερού.

 Κατάδυση. Θεωρείται είδος της τεχνικής κολύμβησης. Για να κολυμπήσει κάποιος μ' αυτόν τον τρόπο, πρέπει να έχει μάθει να ελέγχει πολύ καλά την αναπνοή του, επειδή χρειάζεται να παραμείνει για ορισμένο διάστημα κάτω από το νερό. Πρέπει να διατηρεί τα μάτια ανοιχτά, για ν' αποφύγει πιθανά κτυπήματα. Επίσημα (Ολυμπιακά) αγωνίσματα της κολύμβησης (με τη σειρά της μεικτής): πεταλούδα, ύπτιο, πρόσθιο και ελεύθερο.

 Η μονοπέδιλη κολύμβηση (finswimming). Είδος τεχνικής κολύμβησης. Για να κολυμπήσει κάποιος χρειάζεται ένα είδος πέδιλου, που ονομάζεται μονοπέδιλο. Και τα δύο πόδια βρίσκονται μέσα σε αυτό το μονοπέδιλο και ο αθλητής χρησιμοποιεί το σώμα του για να κινηθεί, όπως ακριβώς οι γοργόνες.

Παραπομπές
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών

Το Κύπελλο Ελλάδος βόλεϊ διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1981 από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης και είναι η δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος μετά το Πρωτάθλημα της Α1. Για διάφορους λόγους, κυρίως οικονομικούς, υπήρξαν έκτοτε χρονιές όπου δεν διεξήχθη διοργάνωση του Κυπέλλου. Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 16 κατακτήσεις.

Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 η τελική φάση του Κυπέλλου έγινε για πρώτη φορά σε μορφή "φάιναλ φορ", ενώ από την περίοδο 2002-03 έως και την περίοδο 2006-07 επεκτάθηκε σε φάιναλ έιτ (final-8). Την περιόδο 2007-08 η τελική φάση διεξήχθη σε μορφή φάιναλ φορ.

Την περίοδο 2008-09 το φάιναλ-8 επανέρχεται με τους αγώνες να διεξάγονται στην Πάτρα, αλλά ο τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό αναβλήθηκε λόγω επεισοδίων πριν το ξεκίνημά του, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί δύο μήνες αργότερα στην Αθήνα. Το γεγονός αυτό στάθηκε αφορμή για κατάργηση της διαδικασίας του φάιναλ-4 ή φάιναλ-8 στις περιόδους 2009-10 και 2010-11, κατά τις οποίες διεξήχθησαν μονοί αγώνες σε έδρες ομάδων μέχρι την ημιτελική φάση, ενώ ο τελικός διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.

Την περίοδο 2011-12 η τελική φάση διεξάγεται για τελευταία φορά με φάιναλ-8, και από την περίοδο 2012-13 έως και σήμερα (2022) έχει επανέλθει στη μορφή του φάιναλ φορ.

Από το 2003 έως το 2012 στη διοργάνωση μετείχαν μόνο ομάδες της Α1 κατηγορίας. Από το 2013 με απόφαση της ΕΟΠΕ,  δικαίωμα συμμετοχής έχουν επίσης οι ομάδες της Α2 κατηγορίας και των τοπικών ενώσεων.

Τελικοί

To 1986, 1988, 1991, 1994, 1995 και 1996 δεν έγινε διοργάνωση κυπέλλου.
Το 1987 στη διοργάνωση δεν έλαβαν μέρος ομάδες Α' εθνικής. Στον τελικό ο Δημόκριτος κέρδισε με 3–0 σετ τη ΧΑΝΘ.
Το 1994 το κύπελλο Ελλάδας ματαιώθηκε και στη θέση του διεξήχθη το Κύπελλο Α1 Εθνικής.

Σύνολο τίτλων

Οι τελικοί κυπέλλου αναλυτικά

Παραπομπές

Πηγές 
Επίσημη ιστοσελίδα της ελληνικής ομοσπονδίας πετοσφαίρισης
Η Χρυσή Βίβλος: Νικητές - Συνθέσεις - Πολυτιμότεροι παίκτες www.volleyball.gr
Η Χρυσή Βίβλος και οι πολυνίκεις www.contra.gr
Στατιστικά όλων των τελικών www.volleynews.gr
Αχ!.. Και να 'μουν άντρας

Το Αχ!.. Και να 'μουν άντρας (εναλλακτικός τίτλος: Αχ και να 'μουν άντρας) είναι μια ελληνική κωμωδία, παραγωγής του ΑΒ Φιλμ, σε σενάριο και σκηνοθεσία Στέφανου Φωτιάδη.

Πλοκή

Η εμφανίσιμη Στέλλα, που κάθε τόσο βρίσκεται άνεργη γιατί οι προϊστάμενοί της την παρενοχλούν σεξουαλικά, βρίσκει δουλειά σε μια εταιρία παίρνοντας την ταυτότητα του δίδυμου αδελφού της, Αλέκου, που είναι μετανάστης στην Αυστραλία. Γρήγορα κερδίζει την εμπιστοσύνη των προϊσταμένων της, παίρνοντας διευθυντική θέση. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν η Στέλλα ερωτεύεται τον Ανδρέα, γιο ενός από τα αφεντικά της, τη στιγμή που αυτοί της προξενεύουν ο καθένας την κόρη του.

Ηθοποιοί
 Μάρω Κοντού  - Στέλλα / Αλέκος
 Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - Όθων Μπελαλής
 Γιάννης Μιχαλόπουλος - Σάββας Μακροχέρης
Γιώργος Μούτσιος - Ανδρέας Μπελαλής
 Πόπη Δεληγιάννη   - Γεωργία, μητέρα Στέλλας
Γιώργος Γρηγορίου - περαστικός 
Γιάννης Φύριος - Μενέλαος 
 Μανώλης Δεστούνης 
 Γιώργος Γρηγορίου 
 Τάκης Χριστοφορίδης  - πρώην προϊστάμενος Στέλλας
Ελένη Θεοφίλου - Ιωάννα Μπελαλή
Πέρυ Ποράβου - Μελπομένη Μακροχέρη 
Νίκος Ρίζος - Παύλος 
 Λουκάς Μυλωνάς 
 Νανά Σκιαδά  - Αφροδίτη Μπελαλή
 Κατερίνα Γιουλάκη - Βάσω
Μανώλης Δεστούνης - αστυφύλακας

Παραγωγή 
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1966-1967 κόβοντας 159.630 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 35η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν. 

Το σενάριο της ταινίας, που έγραψε ο Στέφανος Φωτιάδης, είναι βασισμένο στο θεατρικό έργο του ίδιου με τίτλο "Ο Αλέκος είναι γυναίκα". 

Στην ταινία ακούγεται το τραγούδι "Παραμύθι η ζωή μου" από τον Μιχάλη Μενιδιάτη. Τραγουδούν ακόμα η Χαρούλα Λαμπράκη και η Γιώτα Λύδια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αχ!.. Και να 'μουν άντρας  στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αχ!.. Και να 'μουν άντρας  στο Cine.gr
Αχ!... και να 'μουν άντρας στην IMDb
Τρέιλερ της ταινίας
Αφίσα της ταινίας

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1966
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Στέφανου Φωτιάδη
Ακρίτες

Ακρίτες αποκαλούνταν από τους Βυζαντινούς οι φύλακες των συνόρων, που την εποχή εκείνη τα ονόμαζαν «άκρες». Οι ακρίτες αντικατέστησαν τους milites limitaneos (στρατός που φύλαγε τα σύνορα) των αυτοκρατορικών χρόνων της Ρώμης, τους οποίους οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες είχαν εγκαταστήσει μονίμως για να προφυλάξουν τη χώρα από αιφνιδιασμούς και επιδρομές των βαρβάρων.

Στους ακρίτες δωρίζονταν κτήματα για να τα καλλιεργούν και απαλλάσσονταν από τους φόρους, με μόνη υποχρέωση να φυλάσσουν τα σύνορα από τις επιδρομές των Αράβων και των απελατών (μεσαιωνικοί κλέφτες). Ήταν δηλαδή ένα είδος μόνιμων μισθοφόρων φρουρών και στρατιωτών.

Τον αριθμό τους ελάττωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος όταν εγκατέστησε πολλούς από αυτούς στις πόλεις. Την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού το σώμα των ακριτών σχεδόν διαλύθηκε, αλλά όταν ξεκίνησαν οι επιδρομές των Αράβων την εποχή του αυτοκράτορα Ηρακλείου, το σώμα των ακριτών αναπτύχθηκε πάλι και διατηρήθηκε μέχρι τους χρόνους των εικονομάχων.

Αργότερα, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος διέλυσε ουσιαστικά τους ακρίτες όταν κατάργησε το αφορολόγητο και τους επέβαλε φόρους. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό, αφού πολλοί από τους ακρίτες αγανάκτησαν και πήγαν με τους Σελτζούκους Τούρκους, που την εποχή εκείνη είχαν ήδη αναπτυχθεί στις μικρασιατικές χώρες. Οι υπόλοιποι ακρίτες αφού δεν είχαν προσωπικό ενδιαφέρον για την τήρηση της ασφάλειας των συνόρων, τα παραμέλησαν με αποτέλεσμα αυτά να αφεθούν ανοιχτά στους Τούρκους και τον επεκτατισμό τους.

Την εποχή της δόξας τους (7ος – 10ος αιώνας) οι ακρίτες αγωνίζονταν ακατάπαυστα εναντίον των Σαρακηνών απελατών. Η ζωή τους ήταν κατ’ εξοχήν πολεμική και επικίνδυνη, ιδιαίτερα στις παραμεθόριες περιοχές της Μικράς Ασίας και ειδικότερα στην Καππαδοκία. Αυτό συνετέλεσε στην ανάπτυξη πνεύματος ηρωικού (ανάλογο με αυτό της μεσαιωνικής Δύσης), στο οποίο και οφείλεται η γένεση και ανάπτυξη ποίησης κατ’ εξοχήν ηρωικής, της λεγόμενης «ακριτικής». Λείψανα τέτοια έχουμε μέχρι και σήμερα στα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια μας και ιδιαίτερα στο σωζόμενο σε χειρόγραφα μεσαιωνικό «έπος του Βασίλειου Διγενή Ακρίτα». Οι υπόλοιποι εξυμνούμενοι ήρωες ακρίτες όπως ο Ανδρόνικος, ο Αρμούρης, ο Βάρδας Φωκάς, ο Νικηφόρος, ο Πετροτράχηλος, ο Πορφύρης και άλλοι.

Σήμερα οι Έλληνες συνεχίζουν να αποκαλούν «ακρίτες» τους κατοίκους της Ελλάδας που ζουν κοντά στα σύνορα, ως κατάλοιπο του παρελθόντος.

Παραπομπές 

Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Καππαδοκία
Ρίχαρντ Στράους

Ο Ρίχαρντ Στράους (Richard Georg Strauss, 11 Ιουνίου 1864 – 8 Σεπτεμβρίου 1949) ήταν Γερμανός συνθέτης της ύστερης ρομαντικής περιόδου. Είναι γνωστός για τις όπερές του, μεταξύ των οποίων Ο Ιππότης με το Ρόδο και η Σαλώμη, τα λήντερ, ιδιαίτερα τα Τέσσερα Τελευταία Τραγούδια, και τα συμφωνικά ποιήματα και άλλα ορχηστρικά έργα, όπως τα Θάνατος και εξαΰλωση, Τα φαιδρά καμώματα του Τιλ Οϊλενσπίγκελ, Τάδε έφη Ζαρατούστρα και Μεταμορφώσεις.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο το 1864, όπου και σπούδασε. Έκανε πολλές επιτυχείς περιοδείες στην Ευρώπη και στην Αμερική. Διακρίθηκε ως ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας. Χαρακτηρίστηκε «ο μουσουργός με τη μαγική μπαγκέτα». Συνέθεσε πολλά τραγούδια, μουσική δωματίου και συμφωνικά ποιήματα, όπως τα Δον Ζουάν, Μάκβεθ, Δον Κιχώτης, Οικογενειακή συμφωνία κ.ά. Από τα μελοδράματά του αναφέρουμε τα: Αριάδνη εν Νάξω, Σαλώμη και Ηλέκτρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Χρονολογικός κατάλογος έργων
 Richard Strauss online

Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας
Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Συνθέτες όπερας
Συνθέτες του Ρομαντισμού
Ψαλμός

Ο ψαλμός είναι θρησκευτική ωδή, εκκλησιαστικός ύμνος. Κατά την αρχαιότητα ο ψαλμός ήταν θρησκευτικό τραγούδι με τη συνοδεία κιθάρας.

Οι Ψαλμοί ή Βίβλος Ψαλμών είναι ένα κανονικό βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Είναι αντιπροσωπευτικό έργο της λυρικής θρησκευτικής και κατατάσσεται ανάμεσα στα "αγιόγραφα" βιβλία.

Λέγεται "Ψαλτήριον". Οι 150 ψαλμοί του διαιρούνται σε πέντε βιβλία. Καθένα από αυτά καταλήγει σε δοξολογία. Η διάταξη των ψαλμών δεν έχει εσωτερική ενότητα, όμως μπορεί κανείς να διακρίνει στο Ψαλτήρι ομάδες ψαλμών που συνδέονται με κοινά χαρακτηριστικά. Πριν από τη συλλογή των ψαλμών που έχουμε σήμερα προηγήθηκαν, διάφορες μικρότερες συλλογές. Οι ψαλμοί γράφτηκαν αρχικά στην εβραϊκή γλώσσα. Κατόπιν μεταφράστηκαν στα ελληνικά, στη συλλογή των Ο΄ που χρησιμοποιείται σήμερα στην Εκκλησία. Η Βίβλος των Ψαλμών περιέχει προσευχές, ύμνους, θρησκευτικά τραγούδια. Τα τραγούδια αυτά εκφράζουν τα θρησκευτικά συναισθήματα των Ισραηλιτών. Επίσης περιέχει και ψαλμούς ευχαριστήριους, μετάνοιας, εξομολόγησης, αγάπης και μίσους εναντίον των εχθρών.

Ψαλτήρι: Είναι αρχαίο όργανο με χορδές των ανατολικών λαών που μοιάζει με την άρπα. Με αυτό έψαλλαν τους ψαλμούς. Επίσης Ψαλτήρι λέγεται το λειτουργικό βιβλίο που περιέχει τους 150 ψαλμούς και τις 9 ωδές. Είναι διαιρεμένο σε είκοσι καθίσματα, που το καθένα χωρίζεται σε τρεις στάσεις.

Τέλος, ψαλτήρι λέγεται ένα τμήμα του εγκέφαλου, τρίγωνο, κάτω από το μεσολόβιο. Το σημείο αυτό λέγεται και λύρα του Δαβίδ.

Εκκλησιαστική υμνολογία
Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Εύπολις

Ο Εύπολις (Αρχαία Αθήνα, 446 π.Χ. - Ελλήσποντος, 411 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας κωμωδιογράφος που γεννήθηκε το 445 π.Χ. στην Αθήνα. Ήταν πολύ φίλος του Αριστοφάνη, μετά όμως μάλωσαν, γιατί ο ένας κατηγορούσε τον άλλο για λογοκλοπή. Η πρώτη του κωμωδία είχε τον τίτλο «Μαρικάς», όπου διακωμωδούσε το δημαγωγό Υπέρβολο, το φημισμένο για τον κυνισμό του.

Στα έργα του κτύπησε τους δημαγωγούς και τους σοφιστές. Έκανε αυστηρή κριτική σε καθετί που θεωρούσε ότι ήταν άσχημο. Έγραψε 14 κωμωδίες και κατ' άλλους 17. Απ' αυτές σώθηκαν μόνο 400 αποσπάσματα. Πέθανε το 412 π.Χ. στην Αθήνα.

Τα έργα του είναι: «Μαρικάς», «Βάπται», «Είλωτες», «Αίγες», «Κόλακες», «Πόλεις», «Αντόλυκες», «Δήμοι» κ.ά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Αρχαίοι Αθηναίοι
Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Όφσετ

Η Όφσετ (Offset) είναι μια εκτυπωτική μέθοδος που χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή κειμένων και εικόνων. Η όφσετ στηρίζεται στην φωτογράφιση του θέματος (φωτομεταφορά) στην επιφάνεια μεταλλικών εκτυπωτικών πλακών με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει την διαφορετική χημική συμπεριφορά των διάφορων περιοχών της επιφάνειάς τους. Οι σύγχρονες εκτυπωτικές πλάκες αποτελούνται από αλουμίνιο αλλά στο παρελθόν έχουν υπάρξει πλάκες από ψευδάργυρο (τσίγκος). Για τον λόγο αυτό πολλές φορές οι εκτυπωτικές πλάκες της μεθόδου ονομάζονται και τσίγκοι. Η μέδοδος έχει επίσης χαρακτηριστεί ως Λιθογραφία για ιστορικούς λόγους: οι πρώτες εκτυπωτικές πλάκες ήταν κατασκευασμένες από ειδική πέτρα (πορώδες μάρμαρο). Η μέθοδος χρησιμεύει για την εκτύπωση μονόχρωμων και πολύχρωμων εντύπων και κυριαρχεί στην εκδοτική - εκτυπωτική βιομηχανία. Τα πιο διαδεδομένα έντυπα που τυπώνονται με την μέθοδο αυτή είναι βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, αφίσες, διαφημιστικά και άλλα έντυπα.

Η διαδικασία
Σε ειδικά φύλλα αλουμινίου με μία λεπτή επικάλυψη ψευδαργύρου τοποθετούνται φιλμ τα οποία έχουν εκτυπωθεί από ειδικό εκτυπωτή και επικαλυμμένο με τα κατάλληλα χημικά τα οποία μπαίνουν σε μία ειδική μηχανή που αποκαλείται "μεταφορέας". Μία λάμπα παρόμοια με των solarium αλλά μεγαλύτερης ισχύος λειτουργεί με χρονοδιακόπτη τον οποίο ρυθμίζει ο τυπογράφος ανάλογα και με τη μακέτα. Τα φύλλα αλουμινίου τοποθετούνται στους ειδικούς κυλίνδρους πάνω στις μηχανές εκτύπωσης offset, αφού περαστούν και καθαριστούν με ένα χημικό, την εμφάνιση. Ουσιαστικά ο μεταφορέας "καίει" ό,τι δεν καλύπτεται από το φιλμ. Αφού γίνει η τοποθέτηση των μελανιών πάνω στο σύνολο κυλίνδρων το οποίο σύνολο που επεξεργάζεται τα μελάνια για καλύτερη ποιότητα εκτύπωσης, το μελανείο, το οποίο σύνολο μαζί με τους κυλίνδρους νερού και τους λοιπούς κυλίνδρους ονομάζεται πύργος. Τα μελάνια ακουμπούν πάνω στο φύλλο αλουμινίου, το φύλλο αλουμινίου πάνω σε ένα κύλινδρο από καουτσούκ που αποκαλείται με το ίδιο όνομα. Το καουτσούκ "αλείφεται" με τα μελάνια σε συγκεκριμένα όμως σημεία τα οποία ακουμπούν στο χαρτί και συνεχώς τα μελάνια πάνω στο καουτσούκ ανανεώνονται. Τον ρόλο των κυλίνδρων νερού στις μηχανές εκτύπωσης offset βασίζεται καταρχάς στην εξής θεωρία: το αλουμίνιο είναι υδρόφιλο, ενώ ο ψευδάργυρος υδρόφοβος. Το νερό, συνεπώς, καθαρίζει μόνο το αλουμίνιο, δηλαδή στο σημείο που δεν πρέπει να ακουμπήσει μελάνι και έτσι μόνο ο ψευδάργυρος "αλείφεται" με μελάνι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τυπογραφία
Ασφάλεια (σύμβαση)

Η Ασφάλεια, στα νομικά και τα οικονομικά, είναι μια μορφή διαχείρισης κινδύνου, που χρησιμοποιείται πρώτιστα για να προστατεύσει ενάντια στον κίνδυνο πιθανών οικονομικών απωλειών. Ιδανικά, η ασφάλεια ορίζεται ως η δίκαιη μεταφορά του κινδύνου πιθανής απώλειας από μια οντότητα σε άλλη, σε αντάλλαγμα μιας λογικής αμοιβής. Στην πράξη, εντούτοις, η επιχείρηση της παροχής της ασφαλιστικής προστασίας καταλήγει συχνά στην προσφυγή στο δικαστήριο μεταξύ των ενδιαφερομένων. Γενικά, είναι μία σύμβαση, στην οποία ένα συμβαλλόμενο μέρος συμφωνεί να πληρώσει για τις οικονομικές απώλειες ενός άλλου συμβαλλόμενου μέρους, ως αποτέλεσμα ενός διευκρινισμένου γεγονότος.

Η απάτη γύρω από τις ασφαλίσεις τιμωρείται αυστηρά με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών. Όποιος δηλαδή μόνος του επιφέρει τη ζημιά για την οποία έχει γίνει η ασφάλιση στο αντικείμενο ή στον εαυτό του, με σκοπό να εισπράξει την ασφάλεια, τιμωρείται με φυλάκιση. Η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι υποχρεωτική. Μπορεί όποιος θέλει να ασφαλιστεί, καταβάλλοντας κάποιο συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Οι έμποροι, οι νομικοί, οι εργάτες κ.ά. ασφαλίζονται στα Ταμεία τους πληρώνοντας ένα ορισμένο ποσό κάθε μήνα.

Είδη ασφαλειών 
Οι ασφαλίσεις είναι γενικά δύο ειδών: οι "ιδιωτικές" και οι "κοινωνικές".

Ιδιωτική ασφάλιση 
Στην περίπτωση ιδιωτικών ασφαλίσεων, εκείνος που θέλει ν' ασφαλιστεί, απευθύνεται σ' ένα ασφαλιστικό γραφείο, που αναλαμβάνει την υποχρέωση να τον αποζημιώσει για μια ορισμένη ζημιά που έχει από πριν συμφωνηθεί. Γι' αυτήν την εξασφάλιση πληρώνει κάθε μήνα στο γραφείο εκείνο, ασφάλιστρο ένα ορισμένο ποσό. Η σύμβαση γίνεται με συμβόλαιο, όπου ορίζεται το αντικείμενο που ασφαλίζεται (κατοικία, ζώο, εμπόρευμα, καράβι, αυτοκίνητο, κατάστημα, μέλος του σώματος, η υγεία του ασφαλιζόμενου κλπ)., το ποσό της αποζημίωσης και το ασφάλιστρο (ποσό χρημάτων που θα πληρώνει κάθε μήνα ο ασφαλιζόμενος).

Αντασφάλεια 
Ειδική κατηγορία ασφάλισης είναι η αντασφάλεια, στην οποία ο ασφαλιστής ασφαλίζεται σε άλλο μεγαλύτερο ασφαλιστή για τις αποζημιώσεις που ανέλαβε. Παραδείγματος χάρη, ένα μικρό ασφαλιστικό γραφείο ασφαλίζεται σε μια μεγάλη επιχείρηση βιομηχανίας για όλες τις αποζημιώσεις που έχει αναλάβει κι έτσι, σε περίπτωση που συμβεί κάποιο ατύχημα στο γραφείο, θα αποζημιωθεί από την επιχείρηση.

Αλληλασφάλεια 
Άλλη κατηγορία είναι η αλληλασφάλεια. Σ' αυτή, δυο και περισσότεροι ασφαλίζονται μεταξύ τους για τις ζημιές που θα συμβούν στον καθέναν απ' αυτούς. Η ασφάλιση έχει αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Έχει αναπτυχθεί και ιδιαίτερος κλάδος νομικής επιστήμης που ασχολείται με τις ασφαλίσεις και λέγεται ασφαλιστικό δίκαιο.

Κοινωνική ασφάλιση 
Τις κοινωνικές ασφαλίσεις τις έχει αναλάβει το Κράτος και τα διάφορα Ταμεία ή Ιδρύματα. Το κράτος ασφαλίζει τους δημόσιους υπαλλήλους και τους δίνει σύνταξη, όταν γεράσουν ή όταν πάθουν κάποια αναπηρία. Το ίδιο κάνουν και τα Ταμεία (Μετοχικό Ταμείο Στρατού, Ταμεία Συντάξεων Νομικών, Εμπόρων κλπ.) για καθέναν που εργάζεται στον αντίστοιχο ειδικό κλάδο.

Νομική επιστήμη
Ασφάλιση
Δημοκρατία του Νταγκεστάν

Η Δημοκρατία του Νταγκεστάν (ρωσικά: Респу́блика Дагеста́н) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Το όνομά του έχει περσική-τουρκική καταγωγή και σημαίνει Χώρα των Βουνών. Υπάγεται στο Νότιο Διαμέρισμα και συνορεύει με το Αζερμπαϊτζάν στα νότια και τη Γεωργία στα νοτιοδυτικά. Πρωτεύουσά του είναι η Μαχατσκαλά (572.076 κάτοικοι - απογρ. 2010). 

Πληθυσμιακά το Νταγκεστάν είναι το πιο ανομοιογενές ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Στα εδάφη του ζει μια πανσπερμία εθνοτήτων, εκ των οποίων οι εννέα ξεπερνούν τα 80.000 μέλη: Άβαροι (29,4%), Δαργίνοι (16,5%), Κουμίκοι (14,2%), Λεζγίνοι (13,1%), Λακ (5,4%), Ρώσοι (4,7%), Αζέροι (4,3%), Ταβασαράνοι (4,3%), Τσετσένοι (3,4%). Με εξαίρεση τους Ρώσους, τα υπόλοιπα φύλα είναι είτε καυκάσια είτε τουρκικά, τα οποία έχουν διατηρήσει τις ιδιαιτερότητές τους λόγω του ορεινού αναγλύφου της περιοχής και της χαμηλής αστικοποίησης (σχεδόν 60% ζει σε χωριά). Για τη συνεννόηση όλων αυτών μεταξύ τους χρησιμοποιείται κυρίως η ρωσική, ενώ απαντώνται τριάντα ακόμα γλώσσες.

Από το 2000 η πολιτική κατάσταση στο Νταγκεστάν είναι ασταθής - μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών και επιχειρήσεων ατάκτων εναντίον κρατικών αξιωματούχων, δείχνουν ότι υπάρχει προσπάθεια μεταφοράς στο Νταγκεστάν του πολέμου της Τσετσενίας.

Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας
Μητροπολίτης Τάλιν και πάσης Εσθονίας Στέφανος

Ο Μητροπολίτης Στέφανος (κατά κόσμον Στέφανος Χαραλαμπίδης; 29 Απριλίου 1940, Βελγικό Κονγκό) είναι ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Αυτόνομης Εκκλησίας της Εσθονίας.

Βιογραφικά στοιχεία
Το διάστημα 1960-1968 σπούδασε Θεολογία στο σεμινάριο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι και στη Σορβόννη. Το 1963 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1968 Πρεσβύτερος. Υπηρέτησε στην Ορθόδοξη Μητρόπολη Γαλλίας, πρώτα στη Μασσαλία και από το 1983 στη Νίκαια. Το 1987 χειροτονήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Επίσκοπος Ναζιανζού, με έδρα τη Νίκαια.

Μητροπολίτης Τάλιν και πάσης Εσθονίας
Το 1997 εστάλη ως τοποτηρητής της Εκκλησίας της Εσθονίας και στις 9 Μαρτίου 1999 εξελέγη Μητροπολίτης Τάλιν και πάσης Εσθονίας με σκοπό την αποκατάσταση της από το 1923 αυτόνομης Εκκλησίας Εσθονίας, η οποία είχε διαλυθεί στα χρόνια της ΕΣΣΔ.

Οικουμενικό Πατριαρχείο και Πατριαρχείο Μόσχας
Η εκλογή του και η αποκατάσταση της αυτονομίας της Εσθονίας παρ' ολίγο να προκαλέσει σχίσμα με το Πατριαρχείο Μόσχας. Αν και όλες οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες τον έχουν αναγνωρίσει, μεταξύ Κωνταντινουπόλεως και Μόσχας το πρόβλημα παραμένει ακόμη ανοιχτό, με την τελευταία να διατηρεί δική της δικαιοδοσία με την ονομασία "Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία" και υπό ημιαυτόνομο καθεστώς.

Πηγές

Βιβλιογραφία
 Catherine Daniélidès, Un siècle de présence grecque sur la Côte d'Azur, 1917-2012, ISBN 9782746-651845.

Εργογραφία
Métropolite Stéphanos de Tallinn et de toute l'Estonie ; Jean-François Jolivalt, La véritable histoire des orthodoxes d'Estonie, éditions L'Harmattan, 2012, ISBN 9782336-006260.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Εσθονίας

Μητροπολίτες Εσθονίας
Επίσκοποι Ναζιανζού
Κύπριοι κληρικοί
Ευρωμπάσκετ 1999

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών το 1999 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1999) ήταν η 31η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γαλλία, από τις 21 Ιουνίου ως τις 3 Ιουλίου του 1999. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Ιταλίας, η οποία μετά τον χαμένο τελικό της προηγούμενης διοργάνωσης στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας κατάφερε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, με αντίπαλο την Ισπανία στον τελικό. Το προηγούμενο Ευρωμπάσκετ που διοργάνωσε η Γαλλία ήταν το '83, το οποίο είχε κερδίσει πάλι η Ιταλία, σε έναν τελικό με αντίπαλο και πάλι την Ισπανία. Αυτό ήταν επίσης το Ευρωμπάσκετ στο οποίο η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία θέση της διοργάνωσης, προκαλώντας μεγάλη απογοήτευση στους φιλάθλους της.

Τελική Κατάταξη

Προκριματικός Γύρος

Γκρουπ A

Γκρουπ B

Γκρουπ Γ

Γκρουπ Δ

Δεύτερος προκριματικός γύρος

Γκρουπ Ε

Γκρουπ Στ

Φάση Νοκ-Άουτ

Θέσεις 5 ως 8

Βραβεία και Στατιστικά 

 Καλύτερη Πεντάδα:
  Αντουάν Ριγκοντό
  Αλμπέρτο Ερέρος
  Αρτούρας Καρνισόβας
  Άρβιντας Σαμπόνις
  Τόνι Κούκοτς

 Κορυφαίος Σκόρερ:  Αλμπέρτο Ερέρος (173 πόντοι/19,2 μ.ο.)
 Κορυφαίος Ριμπάουντερ:  Άρβιντας Σαμπόνις (8,5 μ.ο.)
 Περισσότερες ασίστ:  Τόνι Κούκουτς (6,3 μ.ο.)

 Εθνική Ελλάδος: Γιώργος Σιγάλας, Δημήτρης Παπανικολάου, Άγγελος Κορωνιός, Γιάννης Γιαννούλης, Νίκος Μπουντούρης, Γιώργος Καράγκουτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Γιώργος Μπαλογιάννης, Ιάκωβος Τσακαλίδης, Μιχάλης Κακιούζης, Βασίλης Σούλης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 FIBA Europe Eurobasket 1999

1999
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1999
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1999
Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας

Ο Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας¹ (ρωσικά: Нене́цкий автоно́мный о́круг) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Βορειοδυτικό Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι το παραποτάμιο λιμάνι Ναριάν-Μαρ (21.658 κάτοικοι - απογρ. 2010).

Το καθεστώς του Αυτόνομου θύλακα της Νενετσίας οφείλεται στην ύπαρξη δύο φθινόντων αυτοχθόνων λαών, των σαμογετών Νένετς (18,7%) και των Κόμι (10,9%). Πάντως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ρώσοι (62,4%).

¹ Η Νενετσία είναι τυπικά συνδεδεμένη με την Περιφέρεια Αρχάγγελσκ, αν και αποτελούν ξεχωριστά ομοσπονδιακά υποκείμενα.

 
Νενετσια
Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ

Το Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ (ρωσικά: Челя́бинская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Υπάγεται στο Ουραλικό Διαμέρισμα και συνορεύει στα νότια με το Καζακστάν.

Πρωτεύουσά του όμπλαστ είναι το Τσελιάμπινσκ (1.130.132 κάτοικοι - απογρ. 2010), ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα βαριάς βιομηχανίας σε ολόκληρη τη χώρα. Άλλες μεγάλες πόλεις (και επίσης σημαντικά βιομηχανικά κέντρα) είναι το Μαγκνιτογκόρσκ (407.775), το Ζλατούστ (Άγιος Χρυσόστομος, 174.962) και το Μιάς (151.751).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, κύριο εθνικό στοιχείο του όμπλαστ είναι το ρωσικό (82,3%). Ακολουθούν οι τάταροι (5,7%) και μια σειρά άλλων εθνοτήτων, από τις οποίες καμία δεν ξεπερνά το 5%.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστοχώρος (στην αγγλική)

Τσελιαμπινσκ
Σιβηρία
Όμπλαστ του Κουργκάν

Το Όμπλαστ του Κουργκάν (ρωσικά: Курга́нская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. 

Πρωτεύουσά της περιφέρειας είναι το Κουργκάν (333.606 κάτοικοι - απογρ. 2010). Πήρε το όνομά του από την πληθώρα αρχαίων κουργκάν (θολωτοί τάφοι - λέξη τουρκικής προέλευσης) που απαντώνται στα εδάφη του.

Κουργκαν
Σιβηρία
Όμπλαστ του Τιουμέν

Το Όμπλαστ του Τιουμέν¹ (ρωσικά: Тюме́нская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. 

Σημαντικότερες πόλεις του όμπλαστ είναι το Τιουμέν (581.907 κάτοικοι - απογρ. 2010) και το Τομπόλσκ (99.694). Το Τομπόλσκ είναι μάλιστα η αρχαιότερη ρωσική πόλη ανατολικά των Ουραλίων - ιδρύθηκε το 1586 από κοζάκους μισθοφόρους, κατά τη διάρκεια της πρώτης απόπειρας των Ρώσων να εποικίσουν τη Σιβηρία.

Κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι ρώσοι (71,6%) και ακολουθούν οι τάταροι (7,2%) και οι ουκρανοί (6,5%).

¹ Στο χάρτη το Όμπλαστ του Τιουμέν (νότια) απεικονίζεται μαζί με τη Χαντιμανσία (κέντρο) και τη Γιαμαλία (βόρεια), οι οποίες (ως θύλακες) είναι τυπικά συνδεδεμένες μαζί του, αν και αποτελούν ξεχωριστά ομοσπονδιακά υποκείμενα. Αν ήταν ενιαίο ομοσπονδιακό υποκείμενο, η έκταση θα ήταν 1.433.270 τ. χλμ, και πληθυσμό 3.264.841, και με πρώτη περιοχή σε πληθυσμό την Χαντιμανσία, στην περίπτωση που είχε ενωθεί το Όμπλαστ του Τιουμέν με την Χαντιμανσία και τη Γιαμαλία, όπως είχε γίνει το 2007 με το Κράι Κρασνογιάρσκ που ενώθηκε με το αυτόνομο θύλακα της Ταϊμιρίας και Εβενκίας. 

Σιβηρία
Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς

Η Αυτόνομη περιφέρεια των Γιαμάλων Νένετς (ρωσικά: Яма́ло-Нене́цкий автоно́мный о́круг, προφέρεται: Γιαμάλο-Νενέτσκιϊ αβτονόμνιϊ όκρουγκ) ή Γιαμαλία είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Ουραλικό Διαμέρισμα. Από τα εδάφη της εξάγεται το περισσότερο φυσικό αέριο σε ολόκληρη τη χώρα.

Πρωτεύουσα της Γιαμαλίας είναι το Σαλεχάρντ (42.544 κάτοικοι - απογρ. 2010), αλλά μεγαλύτερες πόλεις είναι το Νογιάμπρσκ (110.620) και το Νόβι Ουρενγκόι (104.107). 

Η περιφερια  οφείλει το νομικό της καθεστώς και την ονομασία της στους Γιαμάλους Νένετς, οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή πριν την έλευση των Ρώσων αλλά σήμερα αντιπροσωπεύουν μόνο το 5,2%. Κυρίαρχη εθνότητα είναι οι Ρώσοι (58,5%), με δεύτερους τους Ουκρανούς (13%) και τρίτους τους τατάρους (5,5%). Άλλοι πληθυσμοί (Χαντί, Κόμι κτλ) απαντώνται σε μικρότερους αριθμούς. 

 
Σιβηρία
Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (στα αγγλικά, Party of the European Left) ή απλά Ευρωπαϊκή Αριστερά (στα αγγλικά, European Left), γνωστό και με το ακρωνύμιο Κ.Ε.Α., είναι ένα πολιτικό κόμμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο το οποίο αποτελείται από σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόμματα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Τον Ιανουάριο του 2004 μετά από πρωτοβουλία 11 κομμάτων, μεταξύ των οποίων ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας από την Ελλάδα, προτάθηκε η δημιουργία του, η οποία επικυρώθηκε τον Μάιο του 2004.

Συνέδρια
Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2005. Το δεύτερο συνέδριο του κόμματος πραγματοποιήθηκε 23-25 Νοεμβρίου 2007 στην Πράγα.

Ευρωπαϊκοί θεσμοί

Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς δεν εκπροσωπείται από κάποιον αρχηγό κυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Κόμματα Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Κόμματα Μέλη

Κόμματα Παρατηρητές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 european-left.org Επίσημη ιστοσελίδα

Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα
Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος Γεωργακόπουλος

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος (κατά κόσμον Παναγιώτης Γεωργακόπουλος) (Άγιος Δημήτριος Αττικής, 25 Απριλίου 1956) είναι Έλληνας παρουσιαστής και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στον Άγιο Δημήτριο Αττικής το 1956. Φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στη Θεολογική Σχολή  Αθηνών. Τον Ιούλιο του 1975 εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1976 και Πρεσβύτερος το 1983.

Διατέλεσε Πρωτοσύγελλος της Ι.Μ. Πειραιώς (1984-1998). Διετέλεσε Διευθυντής του Ραδιοφωνικού σταθμού «Πειραϊκή Εκκλησία», καθώς και εκπρόσωπος τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός από την κυριακάτικη πρωινή εκπομπή διαλόγου «Αρχονταρίκι», την οποία παρουσίαζε από το 1992 μέχρι και το 2011 στην ΕΡΤ.

Σε συνέντευξή του δήλωσε πως όποιος αρνείται την προσφορά στους πρόσφυγες και τους μετανάστες δεν είναι ούτε Έλληνας, ούτε Ορθόδοξος και ότι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα. Αυτόν τον Χριστό διδάσκουμε

Παραπομπές

Ιγνάτιος
Αζόφ (δίκροτο)

Το Αζόφ ήταν ένα ιστορικό πολεμικό ιστιοφόρο δίκροτο, με 74 πυροβόλα, ναυαρχίδα του ρωσικού στόλου, που συμμετείχε στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (20 Οκτωβρίου 1827), στην οποία και επέβαινε ο ναύαρχος Χέυδεν, ενώ κυβερνήτης της ήταν ο πλοίαρχος Λαζάρεφ.

Στη ναυμαχία εκείνη πλέοντας η «Αζόφ» επικεφαλής και σε αρκετή απόσταση της ρωσικής μοίρας που καθυστερούσε λόγω άπνοιας δέχθηκε τις ομοβροντίες πέντε συγχρόνως εχθρικών πλοίων από τις οποίες και βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, βαλλόμενη ταυτόχρονα και από παράκτια φρούρια. Στη κατάσταση εκείνη το ουραγό πλοίο «Μπρεσλάου» της γαλλικής μοίρας του ναυάρχου Δεριγνύ, που προπορευόταν και που δεχόταν ομοίως βολές, μοίρασε με την Αζόφ τις κατά πλευρά βολές τους τόσο κατά των παράκτιων πυροβολείων όσο και κατά του κέντρου της τουρκοαιγυπτιακής παράταξης.

Αργότερα ο Ιωάννης Καποδίστριας όταν είχε ψυχραθεί με τον Κόδριγκτον για το θέμα του Συντάγματος, εγκατέλειψε το αγγλικό δίκροτο "Ουώρσπαϊτ", που είχε επιβιβαστεί από την Αίγινα, και επιβιβάστηκε σ΄ αυτό το πλοίο, στις 28 Ιουλίου του 1827, στη Ζάκυνθο, προκειμένου να επιθεωρήσει στο Δραγαμέστι (κοντά στο σημερινό Αστακό) το στρατόπεδο του Τσούρτζ.

Το δίκροτο Αζόφ για μακρύ χρόνο ναυλοχούσε στον Πόρο, όπου ο γηραιός ναύαρχος συνδέθηκε φιλικά με τον Εμμανουήλ Τομπάζη στον οποίο τα Χριστούγεννα του 1828 στην ονομαστική του εορτή του πρόσφερε ως δώρο δύο μανταρινιές που τοποθετήθηκαν σε ξύλινες γλάστρες στην αίθουσα του ναυάρχου Τομπάζη, σε ανάμνηση της ιστορικής ναυμαχίας, όταν και οι δύο έλαβαν το «βάπτισμα του πυρός» για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Οι μανταρινιές εκείνες που λέγεται πως και οι δύο ναύαρχοι ιδιόχειρα φύτεψαν στο κτήμα του Τομπάζη στον Πόρο ήταν οι πρώτες που φυτεύτηκαν στην Ελλάδα και των οποίων ο καρπός τους ήταν μέχρι τότε άγνωστος.

Το δίκροτο Αζόφ, που οι Έλληνες το αποκαλούσαν "Δελίνιο" (εκ του γαλλικού όρου), παρέμεινε τελικά στα ελληνικά νερά μέχρι και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα.

Ιστορικά πλοία
Ναυτική λαογραφία
Ναυτική ιστορία
Πόρος
Ευρωμπάσκετ 2001

Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών του 2001, γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 2001, διοργανώθηκε για πρώτη φορά από την Τουρκία. Με την συμπαράσταση του κόσμου, η εθνική ομάδα της Τουρκίας έφτασε ως τον τελικό, αλλά ηττήθηκε από την ανωτερότητα της Γιουγκοσλαβίας του Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς και του Ντέγιαν Μποντίρογκα με 78-69. Η Γερμανία, έχοντας για πρώτη φορά τον Ντιρκ Νοβίτσκι για επιθετικό όπλο, έφτασε ως τα ημιτελικά. Στον μικρό τελικό έχασαν το χάλκινο μετάλλιο από τους Ισπανούς, οι οποίοι παρουσίασαν την καινούρια τους φουρνιά από παίκτες, όπως τον -ύψους 2,13μ παίκτη της Μπαρτσελόνα- Πάου Γκασόλ. Η εθνική ομάδα της Ελλάδας δεν κατάφερε να προκριθεί στην τελική οκτάδα, εξαιτίας του Ντιρκ Νοβίτσκι, ο οποίος μόνος του ανέτρεψε διαφορά 20 πόντων και γύρισε το ματς υπέρ των Γερμανών στο μεταξύ τους ματς-πρόκρισης, με τελικό σκορ 80-75.

Το σύστημα διεξαγωγής ήθελε τους πρώτους των 4 ομίλων να περνάνε κατ' ευθείαν στα προημιτελικά, ενώ οι ομάδες που καταλάμβαναν τις θέσεις 2 και 3 να διασταυρώνονται μεταξύ τους σε αγώνες νοκ-άουτ. Ήταν επίσης το πρώτο τουρνουά που διεξήχθη τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο, μετά το Ευρωμπάσκετ του 1977, και το πρώτο τουρνουά στο οποίο ίσχυσαν οι νέοι κανονισμοί (4 δεκάλεπτα αντί για 2 εικοσάλεπτα, επίθεση 24 δευτερολέπτων αντί για 30 κτλ.).

Τελική Κατάταξη

Προκριματικός Γύρος

Γκρουπ Α

Γκρουπ Β

Γκρουπ Γ

Γκρουπ Δ

Φάση Νοκ-Άουτ

Πρόκριση για την τελική οκτάδα

Τελική Φάση

Θέσεις 5 ως 8

Βραβεία 

 Χρυσή Πεντάδα:
  Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς
  Ντέγιαν Μποντίρογκα
  Ιμπραήμ Κουτλουάι
  Πάου Γκασόλ
  Ντιρκ Νοβίτσκι

 Πρώτος σκόρερ:  Ντιρκ Νοβίτσκι (Μέσο Όρο: 28,7 πόντους/αγώνα, σύνολο 201)
 Περισσότερα Ριμπάουντ:  Πάου Γκασόλ (ΜΟ: 9,7/αγώνα, σύνολο 68)

Συνθέσεις ομάδων 
 Γιουγκοσλαβία: Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Βέσελιν Πέτροβιτς, Σάσα Ομπράντοβιτς, Ίγκορ Ρακότσεβιτς, Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς, Βλάντο Στσεπάνοβιτς, Μάρκο Γιάριτς, Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ, Ντράγκαν Τάρλατς, Ντέγιαν Μιλόγιεβιτς, Ντέγιαν Τομάσεβιτς, Μίλαν Γκούροβιτς.
 Τουρκία: Κερέμ Τουντσερί, Χινταγιέτ Τούρκογλου, Μιρσάντ Τουρκσάν, Ορχούν Ενέ, Ασίμ Παρς, Χαρούν Ερντενάι, Ιμπραήμ Κουτλουάι, Καγιά Πεκέρ, Χουσεΐν Μπεσόκ, Μεχμέτ Οκούρ, Χαλούκ Γιλντιρίμ, Ομέρ Ονάν.
 Ισπανία: Πάου Γκασόλ, Τσαρλς Κορνεγκέι, Φρανθίσκο Βάθκεθ, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, Ιγνάθιο Ροδρίγκες, Φελίπε Ρέγιες, Κάρλος Χιμένεθ, Λούθιο Ανγκούλο, Χοσέ Αντόνιο Παραΐσο, Ραούλ Λόπεθ, Αλφόνσο Ρέγιες, Χόρχε Γκαρμπαχόσα.
 Γερμανία: Μιτχάτ Ντεμιρέλ, Αντεμόλα Οκουλάγια, Ρόμπερτ Γκάρετ, Μάρκο Πέσιτς, Στέφανο Γκάρις, Ντράζαν Τόμιτς, Μάρβιν Γουίλομπι, Στίπο Πάπιτς, Στέφεν Αριγκμπάμπου, Πάτρικ Φέμερλινγκ, Ντιρκ Νοβίτσκι, Σον Μπράντλεϊ.
 Ελλάδα:  Γιώργος Καλαϊτζής, Νίκος Χατζηβρέττας, Θοδωρής Παπαλουκάς, Δημήτρης Παπανικολάου, Γιώργος Σιγάλας, Αντώνης Φώτσης, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Δήμος Ντικούδης, Μιχάλης Κακιούζης, Ευθύμης Ρεντζιάς, Λάζαρος Παπαδόπουλος, Γιάννης Γιαννούλης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 FIBA Europe Eurobasket 2001

Παραπομπές 

2001
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2001
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2001
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2001
Εφραίμ Κισόν

Ο Εφραίμ Κισόν (23 Αυγούστου 1924 - 29 Ιανουαρίου 2005) ήταν Ισραηλινός σατιρικός συγγραφέας και δραματουργός.

Γεννήθηκε στην Βουδαπέστη ως Φέρεντς Χόφμαν, όπου σπούδασε γλυπτική και ζωγραφική. Στη διάρκεια του B' Παγκοσμίου Πολέμου συνελήφθη από τους ναζί γλιτώνοντας ως εκ θαύματος την φυλάκιση σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εγκαταστάθηκε στο Ισραήλ το 1949, εξελισσόμενος σε έναν καυστικό διηγηματογράφο. Η πολιτική και κοινωνική του σάτιρα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Κεντρική Ευρώπη, πιο πολύ στις γερμανόφωνες χώρες. Θεωρούσε την ίδρυση του Ισραήλ ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του 20ού αιώνα, συχνά όμως η κριτική στη χώρα του -και παρά το γεγονός ότι έγραφε εβραϊκά - δεν υποδεχόταν πάντα τα κείμενά του με ενθουσιασμό. Δηκτικός πάντα, μας άφησε μια σειρά από ειρωνικές ατάκες, όπως: Πράγματι, οι εφημερίδες στις μέρες μας δεν έχουν κάτι που θα μπορούσε να τους φανεί πολύ χρήσιμο: θωράκιση που δεν αφήνει το πνεύμα να περνάει (κάτι που, βεβαίως, διαθέτει η τηλεόραση) ή Όταν αρχίζει κανείς να μοιάζει στη φωτογραφία του διαβατηρίου του, έχει επείγουσα ανάγκη από διακοπές. Τη δεκαετία του '60, ο Εφραίμ Κισόν διατηρούσε στήλες σε μεγάλες εφημερίδες του Ισραήλ, μέσω των οποίων συχνά καθόριζε τη δημόσια ατζέντα, επηρεάζοντας και τον τότε πρωθυπουργό Λεβί Εσκόλ. Εκτός από τη συγγραφή βιβλίων ασχολήθηκε με το θέατρο και με τον κινηματογράφο. Θεατρικά του έργα και σκετς μεταφράστηκαν σε πολλές χώρες και παίχτηκαν στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το 2002 του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για την λογοτεχνία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία του Εφραίμ Κισόν – (γερμ.) - (αγγλ.)

Ούγγροι συγγραφείς
Εβραίοι συγγραφείς
Ισραηλινοί συγγραφείς
Ισραηλινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κιμπούτς

Το κιμπούτς (στα εβραϊκά : קִבּוּץ‎ / קיבוץ‎, στον πληθ. Κιμπούτσιμ - קִבּוּצִים‎ / קיבוצים) είναι ισραηλινή συλλογική κοινότητα. Το μέλος ενός κιμπούτς ονομάζεται κιμπούτσνικ (kibbutznik). 

Το πρώτο κιμπούτς ήταν το Ντεγκάνια και ιδρύθηκε το 1909 στο βόρειο Ισραήλ.  Το 2010 υπήρχαν στο Ισραήλ 270 κιμπούτς. 

Όταν δημιουργήθηκαν τα κιμπούτς λειτουργούσαν με τα σοσιαλιστικά πρότυπα: τα μέλη τους έκαναν διάφορες εργασίες και όλες οι ανάγκες τους καλύπτονταν από την κοινότητα δωρεάν. Επίσης η οικονομία των κιμπούτς στηρίζονταν κυρίως στη γεωργία. Πλέον ο τρόπος λειτουργίας και η φιλοσοφία των Κιμπούτς έχει αλλάξει. Πολλά κιμπούτς έχουν ιδιωτικοποιηθεί και τα μέλη τους πληρώνουν για διάφορες υπηρεσίες που παλιά ήταν δωρεάν. Επίσης η οικονομία πολλών από αυτά δεν στηρίζεται πλέον στη γεωργία αλλά στη βιομηχανική παραγωγή και τις επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας.

Τα Κιμπούτς αποτελούν ιδιόμορφες και αυτοπροσδιοριζόμενες κοινότητες με περισσότερο από 110 χρόνια ζωντανής ιστορίας. Η συσσώρευση εμπειρίας όλων αυτών των χρόνων τους δίνει μια σημαντική θέση στο πάνθεο των σύγχρονων εναλλακτικών  κοινωνικών και οικιστικών οργανώσεων. Τα χαρακτηριστικά της δομής των κιμπούτς είναι : α) το κοινό εισόδημα, β) η Άμεση Δημοκρατία, γ) η από κοινού οικονομική διαχείριση, δ) η απορρόφηση νέων μελών, ε)η έμφαση στην εκπαίδευση και την οικογένεια, στ)οι κοινές αρχές για την κατανάλωση, ζ) η έμφαση στον πολιτισμό και την αγροτική ζωή.

Τα σχεδόν 260 Κιμπούτσιμ στο Ισραήλ ιδρύθηκαν με ριζοσπαστικά ιδανικά, μετρούν πλέον του αιώνα και έχουν ταρακουνηθεί από  οικονομικές και πολιτικές κρίσεις . Όμως έχοντας ισχυρές σχέσεις κατάφεραν να ισορροπήσουν  την οικογένεια και κοινότητα,  κολεκτιβισμό και  καπιταλισμό

Παραπομπές
 
Κιμπούτς
Συνειδητές κοινότητες
Κράι Αλτάι

Το Κράι Αλτάι (ρωσικά: Алта́йский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με το Καζακστάν. Πήρε το όνομά του από τα Αλτάια Όρη, στους πρόποδες των οποίων εκτείνεται.

Κυριότερα αστικά κέντρα του Κράι είναι η πρωτεύουσα Μπαρναούλ (612.401 κάτοικοι - απογρ. 2010), το Μπισκ (210.115) και το Ρουμπτσόφσκ (147.002). Βασικές οικονομικές δραστηριότητες είναι η εξόρυξη μετάλλων και η επεξεργασία τους.

Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ρωσικής καταγωγής (92%). Ανάμεσα στους κατοίκους απαντάται και ένας συμπαγής πληθυσμός περίπου 80.000 ατόμων γερμανικής καταγωγής (3%), οι λεγόμενοι Ρώσοι Μεννονίτες. Πρόκειται για απογόνους Πρώσων και Ολλανδών Αναβαπτιστών, οπαδών της διδασκαλίας του ειρηνιστή προτεστάντη Μέννο Σίμονς, οι οποίοι μετά από πρόσκληση της Μεγάλης Αικατερίνης (τέλη 18ου αι.) είχαν εγκαταλείψει τις πατρίδες τους και εγκατασταθεί ομαδικά σε διάφορες περιοχές της ευρωπαϊκής Ρωσίας, ιδιαίτερα στην Κριμαία. Το 1906 όλοι οι Μεννονίτες συγκεντρώθηκαν σε μία από τις περιοχές που σήμερα καταλαμβάνει το Κράι Αλτάι, λαμβάνοντας ειδικά προνόμια και δωρεάν καλλιεργήσιμη γη.

Το Κράι Αλτάι δεν πρέπει να συγχέεται με την όμορη Δημοκρατία των Αλτάι.

Σιβηρία
 
Αλται