joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ακτούντα Ρεθύμνης

Τα Ακτούντα Ρεθύμνης είναι ορεινό χωριό της Κοινότητος Αρδάκτου στο δήμο Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 37 χλμ από το Ρέθυμνο στις ανατολικές πλαγιές του όρους Σιδέρωτα, σε υψόμετρο 640 μ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 74 κατοίκων. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία, η οποία  υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός αναφέρεται σε βενετική απογραφή του 1583, σύμφωνα με την οποία είχε πληθυσμό 133 κατοίκων. Αναφορά γίνεται και σε οθωμανικές απογραφές του 1650 (32 οικίες), του 1659, του 1670 και του 1671 - 1672. Σύμφωνα με οθωμανική στατιστική που συντάχτηκε μεταξύ των ετών 1670 - 1673, τα Ακτούντα διέθεταν 41 ιδιοκτήτες. 

Το 1743, γίνεται λόγος για εκτέλεση ενός μουσουλμάνου κατοίκου των Ακτούντων με την κατηγορία του κρυπτοχριστιανού. Σύμφωνα με άλλη οθωμανική απογραφή του 1881, στα Ακτούντα, τα οποία από το 1879 υπάγονταν στο δήμο Αγίου Πνεύματος της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, ζούσαν 173 κάτοικοι, όλοι ελληνικής καταγωγής. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 40 οικογένειες, ενώ η απογραφή του 1900, βρήκε στο χωριό 224 κατοίκους.Το 1944, κάτοικοι του χωριού φυλακίστηκαν προσωρινά από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής, ως αντίποινα για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε.

Έως το 1997, τα Ακτούντα υπάγονταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου, αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Λαμπής, ενώ με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του σχεδίου «Καλλικράτης», συμπεριλήφθηκε στο δήμο Αγίου Βασιλείου.

Προσωπικότητες
Στα Ακτούντα γεννήθηκε ο γνωστός λυράρης Αλέκος Καραβίτης του οποίου η κόρη Υακίνθη ήταν μις Ελλάς το 1959, ο χρονικογράφος στον τοπικό τύπο του Ρεθύμνου Ευάγγελος Φωτάκης (Ανεζηνιώ) και ο όσιος Γεννάδιος Τζεκάκης . Επίσης ο οπλαρχηγός των Κρητικών Επαναστάσεων Εμμ. Παπαγιαννάκης (απεβίωσε Σεπτέμβριο 1924).

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Ένθετο εφημερίδας Πατρίς,Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Φεβρουάριος 2008, τόμος Β'
 Σταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος.
 Συλλογικό ''Πρακτικά του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Η επαρχία Αγίου Βασιλείου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: Περιβάλλον - Αρχαιολογία - Ιστορία - Κοινωνία, Σπήλι - Πλακιάς 19-23 Οκτωβρίου 2008.

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ποσειδώνας του Αρτεμισίου

Ο Δίας ή Ποσειδώνας του Αρτεμισίου είναι αριστουργηματικό έργο αρχαίας ελληνικής τέχνης. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Πιστεύεται ότι αναπαριστά τον Δία που κραδαίνει μύδρο ή κεραυνό ή τον Ποσειδώνα που κρατά την τρίαινα. Το αντικείμενο που κρατούσε δεν βρέθηκε.

Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στην θάλασσα έξω από το Αρτεμίσιο της Εύβοιας, στο σημείο που είχε ναυαγήσει ένα πλοίο στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. Προηγήθηκε η εύρεση του αριστερού χεριού το 1926 και του υπόλοιπου αγάλματος το 1928. Η εύρεση δημοσιεύτηκε από τον Γεώργιο Οικονόμο το 1928 στα . Η εξερεύνηση του ναυαγισμένου πλοίου διακόπηκε το 1928 λόγω του θανάτου ενός από τους δύτες και από τότε δεν επαναλήφθηκε. Πιστεύεται ότι το πλοίο μετέφερε ελληνικά έργα προς εξαγωγή με προορισμό την Ιταλία.

Πηγές 

 
 
 http://odysseus.culture.gr/h/4/gh430.jsp?obj_id=4507

Αγάλματα στην Ελλάδα
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Περιφέρεια Πρωτεύουσας της Ισλανδίας

Η Περιφέρεια Πρωτεύουσας (ισλανδικά: Höfuðborgarsvæði) ή Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ (Stór-Reykjavík) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Ρέικιαβικ, πρωτεύουσα όλου του έθνους. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 213.619 κατοίκους (2016), με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα ανατολικά με τη Νότια και στα βορειοανατολικά με τη Δυτική. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια Χερσόνησο.

Επαρχίες 
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει μόνο μια επαρχία: την Κιοσαρσίσλα.

Δήμοι 
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει 7 δήμους:

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ είχε 213.619 κατοίκους, περίπου, δηλαδή, το 63% του συνολικού πληθυσμού της Ισλανδίας, με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι το Ρέικιαβικ με πληθυσμό 122.460 κατοίκων.

Πόλεις 
 Αλφτανές
 Γκαρδαμπάρ
 Κοπαβογκούρ
 Κιοσαρεπούρ
 Μοσφελλσμπάρ
 Μοσφελλσνταρού
 Ρέικιαβικ
 Ρεϋνιβελλίρ
 Σαουρμπάρ
 Σελτιαρναρνές

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Περιφερεια Πρωτευουσας
Παναγούλα Αιτωλοακαρνανίας

Η Παναγούλα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη Δυτική Ελλάδα.

Γεωγραφία 
Η Παναγούλα βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρα στους πρόποδες του βουνού Μπούμιστο των Ακαρνανικών ορέων. Η παλιά της ονομασία ήταν Μερδένικος ή Μπερδενίκος. Το χωριό έχει θέα στο βάθος του ορίζοντα το Ιόνιο πέλαγος με τα πολλά νησιά, τον Κάλαμο, τον Καστό, το Μεγανήσι, τη Λευκάδα, την Ιθάκη και την Κεφαλονιά. Λίγο πιο χαμηλά πάνω στην επαρχιακή οδό και σε υψόμετρο 135 μ. υπάρχει ο οικισμός Ξηρά. Το όνομα Μερδενίκος το έλαβε από Αλβανούς εισβολείς και σημαίνει "καλώς όρισες".

Ιστορική Αναδρομή
 
Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία πόλη της Αλυζίας. Ήταν χτισμένη πιο πάνω από τη θέση την οποία βρίσκεται σήμερα, όπου στο σημείο αυτό φαίνονται τα ερείπια.

Η Παναγούλα, ως Μερδενίκου, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1521 περίπου με 157 οικογένειες, ύστερα από σαράντα χρόνια περίπου (1562) οι οικογένειες είχαν μειωθεί στις 90. Σιγά σιγά φτάνουμε περίπου το 1732 με 10 οικογένειες όσες περίπου ήταν και το 1815. λίγα χρόνια πριν από την επανάσταση του 1821. Αρκετοί κάτοικοι της Παναγούλας έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821. Μετά την Επανάσταση υπάχθηκε στο Δήμο Σολίου.

Το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919 έγινε κοινότητα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Παναγούλα αφιέρωμα στην εκκλησία της Παναγίας που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Το 1955, μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1952, χτίστηκαν τα πρώτα σπίτια του οικισμού Ξηρά. Μετά το 1992 αρκετοί  κάτοικοι  μετοίκησαν στο Μύτικα.

Παραπομπές

Πηγές
 Ιστοσ. Παβέλη Παναγιώτη, Παναγούλα Αιτωλοακαρνανίας

Δήμος Ξηρομέρου
Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Αμόριο

Το Αμόριο (Ἀμόριον) ήταν αξιόλογη, αν όχι η σπουδαιότερη, πόλη της Φρυγίας κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Υπήρξε πρωτεύουσα και φρούριο του Θέματος των Ανατολικών, μέχρι τη θρυλική άλωσή του από τους Άραβες το 838, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αββασίδη χαλίφη της Βαγδάτης και Σαμάρας Αλ - Μοτασίμ, οπότε καταστρέφεται και δεν αφήνει αξιομνημόνευτα ίχνη στη μετέπειτα ιστορική του πορεία. Σύμφωνα με τις αραβικές πηγές, το Αμόριο, ιδιαίτερη πατρίδα του αυτοκράτορα Θεοφίλου, καταστράφηκε από το στρατό του χαλίφη, ως αντίποινα για την καταστροφή από το βυζαντινό στρατό της δικής του ιδιαίτερης πατρίδας, ήτοι της Ζάπετρας (η Σωζόπετρα της Β. Συρίας). Κατά τη διάρκεια της άλωσης του Αμορίου το 838, αιχμαλωτίστηκαν 42 Βυζαντινοί αξιωματικοί και στρατιώτες, οι οποίοι θανατώθηκαν το 842, επειδή αρνήθηκαν να απαρνηθούν τη χριστιανική τους πίστη, στη Σαμάρα του σημερινού Ιράκ (βρίσκεται 70 περίπου χιλιόμετρα βορείως της Βαγδάτης). Τιμώνται ως μάρτυρες από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη τους γιορτάζεται στις 6 Μαρτίου. Στις μέρες μας το Αμόριο εντοπίζεται στο χωριό Χισάρ, λίγα χιλιόμετρα έξω από την μικρή τουρκική πόλη Εμιρντάγ στην επαρχία Αφιόν Καραχισάρ.

Αρχαιότητα

Η αρχαία  ελληνική πόλη στην Φρυγία εικάζεται να είναι πατρίδα του μυθοποιού Αισώπου, ο οποίος πιθανόν γεννήθηκε εκεί το 625 π.Χ.

Ρωμαϊκά και Βυζαντινά χρόνια
Η Φρυγιανή Δυναστεία (ή Δυναστεία του Αμορίου) έχει της ρίζες της στο Αμόριο. Οι εικονομάχοι αυτοκράτορες Μιχαήλ Β' και Θεόφιλος, όπως και ο Μιχαήλ Γ' κατάγονταν από τη φρυγική πόλη.

Σήμερα
Τα κατάλοιπα της πόλης του Αμορίου είναι σήμερα αντικείμενο μελέτης διεθνούς ανασκαφικής ομάδας υπό την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ανατολίας (Anadolu Üniversitesi) Ζελιχά Γκιοκάλπ-Ντεμιρέλ. Παλαιότεροι διευθυντές της ανασκαφής του Αμορίου υπήρξαν από το 1991 εώς το 2013 ο δρ. Κρις Λάιτφουτ, επιμελητής του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης. Οι εργασίες στην περιοχή ξεκίνησαν το 1987 αρχικά από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Μάρτιν Χάρισον.

Στο Αμόριο επιπλέον δραστηριοποιείται και ελληνική ομάδα που εκπροσωπεί το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του ΙΤΕ και έχει ως αντικείμενο μελέτης της την πολεοδομική εξέλιξη της μεσαιωνικής βυζαντινής πόλης.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Πολιορκία και άλωση του Αμορίου

Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
Νότια Χερσόνησος

Η Νότια Χερσόνησος (ισλανδικά: Suðurnes) ή είναι μια χερσόνησος και περιφέρεια της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι το Κέφλαβικ. Έχει έκταση 829 τ. χλμ. και πληθυσμό 22.509 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 27,2 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Νότια Χερσόνησος αποτελεί μια χερσόνησο στα νοτιοδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ  και στα ανατολικά με τη Νότια. Με συνολική έκταση 829 τ. χλμ., είναι η μικρότερη περιφέρεια της Ισλανδίας σε έκταση.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Κεϊφαρβάτν, ενώ άλλες λίμνες είναι η Γκραναβάτν, η Ντζουπαβάτν, η Σπακονουβάτν, η Λίμνη Μπλάα Λόνιδ κ.λπ.

Επαρχίες 
Η Νότια Χερσόνησος συμπεριλαμβάνει μόνο μια επαρχία: την Γκουλλμπρινγκουσίσλα.

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Νότια Χερσόνησος έχει 22.509 κατοίκους, με πυκνότητα 27,2 κατοίκων ανά τ. χλμ.. Πρωτεύουσα είναι η Κέφλαβικ με πληθυσμό 15.081 κατοίκων.

Πόλεις 
 Βογκάρ
 Γκαρδούρ
 Γκρινταβίκ
 Κάλφατιορν
 Κέφλαβικ
 Νιαρντβικούρ
 Σαντγκέρδι
 Στραουμσβίκ
 Χάφναρφιορδουρ
 Χαφνίρ

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Νοτια Χερσονησος
Δυτική Ισλανδία

Η Δυτική Ισλανδία (ισλανδικά: Vesturland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκρανες. Έχει έκταση 9.554 τ. χλμ. και πληθυσμό 15.766 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Δυτική Ισλανδία βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τα Δυτικά Φιόρδ, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοδυτική, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια και στα νοτιοδυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ. Έχει 9.554 τ. χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική και τη Βορειοδυτική.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Σκορραδαλσβάτν με 15 τ. χλμ. και αμέσως μετά η Ρεϋδαρβάτν με 8,3 τ. χλμ. Άλλες λίμνες είναι η Ελλιδαβάτν, η Βιφιλσταδαβάτν, η Ουμδαβάτν, η Χαφραβάτν, η Ρεϋνιστβάτν, η Λανγκαβάτν, η Λεϊρτιόρν, η Μιρκουρτιόρν, η Κροκατιόρν, η Σιλουνγκατιόρν, η Λεϊρβογκσβάτν, η Γκελδινγκατιόρν, η Λοματιόρν, η Μεδαλφελλσβάτν, η Μιρκαβάτν, η Σαντβάτν, η Εϊδισβάτν και η Χολμαβάτν. Σκορραδαλσβάτν

Επαρχίες 
Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τέσσερις επαρχίες: την Μποργκαρφιαρδαρσίσλα, την Νταλασίσλα, την Μιρασίσλα και την Σναιφελλσνές-ογκ Χναππανταλσσίσλα.

Δήμοι 
Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει δήμους:

 Ακρανεςκαουπτσταδούρ
 Γκρουνταρφιορδούρ
 Έιγια- ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
 Κιοσαρεπούρ
 Μποργκαρμπίγκδ
 Νταλαμπίγκδ
 Σκορρανταλσρεπούρ
 Σναιφελλσμπαίρ
 Στικισόλμουρ
 Χβαλφιαρδαρσβέιτ
 Χελγκαφελλσσβέιτ

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Δυτική Ισλανδία είχε 15.766 κατοίκους, με πυκνότητα 1.6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ακρανές με πληθυσμό 6.966 κατοίκων.

Πόλεις 
 Άκρανες
 Γκρουνταφιονδούρ
 Έιγια-ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
 Μποργκαρνές
 Μπουδαρνταλούρ
 Νταλαμπίγκδ
 Στικκισχολμούρ
 Χβαννεΰρι

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Δυτική
Φεντερίκο Χάλμπχερ

Ο Φεντερίκο Χάλμπχερ (ιτ. Federico Halbherr, 1857-1939) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και επιγραφικός.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1857 στο Ροβερέτο. Διεύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κρήτη. Ανακάλυψε, μαζί με τον Ερνστ Φαμπρίτσιους, τον Γορτύνιο Κώδικα. 

Το 1885 ξεκίνησε ανασκαφές στη Σπηλιάρα της Βοσκοπούλας. Το 1900 περίπου ξεκίνησε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Φαιστό. 

Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1930 στην Ρώμη. Στην Αγία Τριάδα Ηρακλείου υπάρχει προτομή του.

Δημοσιεύσεις 
 Federico Halbherr: Researches in Crete. III. - The Præsian Peninsula. In: The Antiquary 25, 1892, 153 ff.

Πηγές 
Mario Negri, Scrivono palazzi e labirinti. Alessandria : Ed. dell'Orso, 2005 ISBN 88-7694-853-8
Silvio Accame [Hrsg.], F. Halbherr e G. de Sanctis; Pionieri delle missioni archeologiche italiane a Creta e in Cirenaica. Rom 1984  (Studi pubblicati dall'Istituto italiano per la storia antica ; 34)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Schriften von und über Halbherr in der SBBPK
Scuola Archeologica Italiana di Atene Italienische Webseite mit Bildmaterial über Grabungen, an denen auch Halbherr beteiligt war.

Ιταλοί αρχαιολόγοι
Ελληνιστές επιγραφολόγοι
Φρανσουά Μπαϊρού

Ο Φρανσουά Μπαϊρού (γαλλ. François Bayrou) είναι Γάλλος πολιτικός, γεννημένος στις 25 Μαΐου 1951 στο Μπορντέρ της περιοχής Ατλαντικά Πυρηναία της Γαλλίας.

Έχει διατελέσει Υπουργός Παιδείας της Γαλλίας υπό τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις της δεξιάς, βουλευτής της περιφέρειας των Ατλαντικών Πυρηναίων από το 1986, πρώην ευρωβουλευτής και σύμβουλος του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δύο φορές πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου των Ατλαντικών Πυρηναίων, δημοτικός σύμβουλος του Πω, υπήρξε επίσης πρόεδρος των κομμάτων: Centre des démocrates sociaux (CDS), Force démocrate, Union pour la démocratie française (UDF) και Mouvement démocrate (Modem) του οποίου είναι και ο ιδρυτής.

Συγκέντρωσε ποσοστό 18,57 % επί των ψήφων στο πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2007, και ιδρύει λίγο μετά ένα νέο κόμμα που τοποθετείται στο κέντρο της πολιτικής σκακιέρας: το MoDem, διάδοχης κατάστασης του UDF, του οποίου είναι και πρόεδρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Φρανσουά Μπαϊρού
 Το προφίλ του στην ιστοσελίδα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης

Γάλλοι πολιτικοί
Γάλλοι υπουργοί
Αρίστων ο Πελλαίος

Ο Αρίστων ο Πελλαίος ήταν χριστιανός απολογητής του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Καταγόμενος από την Πέλλα της Δεκάπολης στην Παλαιστίνη, ίσως ανήκε σε οικογένεια η οποία μετανάστευσε στην Πέλλα από τα Ιεροσόλυμα μετά την καταστροφή της το 70 μ.Χ.

Συγγραφικό έργο
Όπως μας πληροφορεί ο Ωριγένης στο έργο του Κατά Κέλσου, ο Αρίστων έγραψε διαλογικό έργο με τον τίτλο ΄΄Αντιλογία Παπίσκου και Ιάσονος περί Χριστού΄΄. Ο Παπίσκος είναι Χριστιανός εξ Ιουδαίων. Ο Ιάσονας Αλεξανδρινός Ιουδαίος. Ο πρώτος θέλει να αποδείξει στον δεύτερο πως οι προφητείες πραγματοποιήθηκαν στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Αρίστων για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί αλληγορική ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης, κάτι που προκαλεί την ειρωνεία του Κέλσου.
Η Αντιλογία του Αρίστωνα είναι γραμμένη περί το 170 και πρέπει να θεωρείται η παλαιότερη γνωστή απολογία χριστιανού προς τον ιουδαϊσμό.
Ο πατρολόγος Παναγιώτης Χρήστου υποστηρίζει πως το έργο σχετίζεται με τον ιουδαιορωμαϊκό πόλεμο του 135 μ.Χ. τη συντριβή των ιουδαίων επαναστατών και την συνακόλουθη απαγόρευση εισόδου των ιουδαίων στην Ιερουσαλήμ. Αυτός ο φανταστικός διάλογος γράφτηκε υπό την επήρεια αυτών των γεγονότων και ήταν μια επιπλέον απόδειξη-τα γεγονότα αυτά-της εκπλήρωσης των προφητειών.
Το ελληνικό πρωτότυπο και η λατινική μετάφρασή του έχουν χαθεί. Εικάζεται πως μέρος του υλικού έχει ενσωματωθεί στο έργο του μοναχού Ευάγριου, Altercatio Simonis Judaei et Theophili Chritiani (5ος αιώνας Γαλλία) και στα μεταγενέστερα Αντιβολή Παπίσκου και Φίλωνος Ιουδαίων προς μοναχόν και Διάλογος Αθανασίου και Ζακχαίου προς Τιμόθεον και Ακύλαν.
Απόσπασμα του Αρίστωνος που αναφέρεται στους ιουδαϊκούς πολέμους διασώζει ο Ευσέβιος Καισαρείας στην Εκκλησιαστική Ιστορία του.

Παραπομπές

Πηγές
Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.539-541
Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.195-196

Χριστιανοί απολογητές|Αρχαίοι Ελληνιστές|Αριστων
Δυτικά Φιόρδ

Τα Δυτικά Φιόρδ (ισλανδικά: Vestfirðir) είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος και μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Είναι το βορειότερο και δυτικότερο μέρος της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά τους είναι η Ίσαφιορδουρ. Έχει έκταση 9.409 τ. χλμ. και πληθυσμό 6.883 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 

Τα Δυτικά Φιόρδ βρίσκονται βορειοδυτικά της Ισλανδίας. Η ακτογραμμή τους καλύπτεται από πολλά φιόρδ. Συνδέονται με την υπόλοιπη Ισλανδία μέσω ενός ισθμού ανάμεσα στην Γκιλσφιορδούρ και την Μπιτρουφιορδούρ. Συνορεύουν στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική και στα νοτιοανατολικά με την Βορειοδυτική Ισλανδία. Έχει 9.409 τ. χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική, τη Βορειοδυτική και τη Δυτική.

Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν την Μπιαργκτανγκάρ το δυτικότερο Ισλανδικό μέρος.

Επαρχίες 
Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν πέντε επαρχίες: την Στραντασίσλα, την Άουστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Βέστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Νόρδουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα και την Βέστουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα

Δήμοι 
Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν 10 δήμους:

 Αρνεσρεπούρ
 Βεστουρμπίγκδ 
 Ισαφιαρδαρμπαίρ 
 Καλντανανεσρεπούρ
 Μπαιγιαρεπούρ
 Μπολουνγκαρβίκ
 Ρεϋκολαρεπούρ 
 Σουδαβικουρεπούρ 
 Στρανταμπίγκδ 
 Ταλκναφιαρδαρεπούρ

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, τα Δυτικά Φιόρδ είχαν 6.883 κατοίκων με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ίσαφιορδουρ με πληθυσμό 2.559 κατοίκων.

Πόλεις 
 Ίσαφιορδουρ
 Μπιλντουνταλούρ
 Μπολουνγκαρβίκ
 Μπριάνσλεκουρ
 Ντρανγκσνές
 Πατρεκσφιονδούρ
 Ρεϋκιανές
 Ρεϋκόλαρ
 Σκάλενες
 Στρανταμπίγκδ
 Σουδαβίκ
 Σουδουρεΰρι
 Φλατεΰρι
 Χολμαβίκ

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Δυτικα Φιορδ
Αέρα Πατέρα

Οι Αέρα Πατέρα (στυλιζαρισμένο ως: ΑΕΡΑ ΠΑΤ∄ℝΑ) είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα ροκ και πειραματικής μουσικής, που σχηματίστηκε στις 21 Ιουλίου του 1989.

Θεωρούνται ένα από τα μακροβιότερα εν ενεργεία ελληνικά συγκροτήματα. Χαρακτηρίζονται από μια έντονη σουρεαλιστική-ντανταϊστική διάθεση. Έχουν παίξει, διοργανώσει και συμμετάσχει σε αμέτρητες συναυλίες, φεστιβάλ, γεωτρήσεις, γκράφιτι, body painting, καταλήψεις, διαδηλώσεις, απεργίες, ελεύθερο κάμπινγκ, αντι-ολυμπιακούς αγώνες, ποδοσφαιρικούς αγώνες, και έχουν βγάλει αρκετούς δίσκους. 

Το συγκρότημα αποτελείται από σταθερά ανανεωμένους μουσικούς.

Ιστορία
Το 1985 ο Ποιητής εκδίδει ένα περιοδικό στην Κέρκυρα με τίτλο Αέρα Πατέρα. Δύο χρόνια αργότερα σχηματίζεται ένα μουσικό σχήμα χωρίς όνομα. 

Οι Αέρα Πατέρα σχηματίστηκαν στις 21 Ιουλίου του 1989, ενώ η πρώτη τους δημόσια εμφάνιση στο φεστιβάλ Better World, New World της Μυκόνου.

Το καλοκαίρι του 1998 έκαναν περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με αερόστατα.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 2001 άνοιξαν τη συναυλία των UB40 στο Λυκαβηττό όπου άπλωσαν τη μπουγάδα τους επί σκηνής. Ο λόγος είναι ότι η επιλογή τους ως support στους UB40 έγινε τελευταία στιγμή. Ο τραγουδιστής των Αέρα Πατέρα, Τζίμης Ευθυμίου βρισκόταν τότε διακοπές στη Σαμοθράκη και ελλείψει κινητών εκείνη την εποχή το έμαθε λίγες ώρες πριν ενώ συμπτωματικά μόλις είχε βάλει μπουγάδα. Κατάφερε να έρθει στο χώρο της συναυλίας με ελικόπτερο, φέρνοντας μαζί του και τα βρεγμένα ρούχα του σε μια σακούλα.

Από το 2007, γυρίζεται ένα ντοκιμαντέρ για τους Αέρα Πατέρα με τίτλο Airland (Αεραλάνδη) από το σκηνοθέτη Χάρη Ραφτογιάννη, ο οποίος και ακολουθεί ανελλιπώς το συγκρότημα σε κάθε περιοδεία.

Στις 5 Οκτωβρίου του 2010, στην παρουσίαση του δίσκου τους Εδώ Που Φτάσαμε στο βιβλιοπωλείο Ιανός, εμφανίστηκαν με εντελώς διαφορετικά άτομα (ορχήστρα δωματίου με συνοδεία της υψιφώνου και ηθοποιού Ελένης Ευθυμίου) και ερμήνευσαν τα κομμάτια του δίσκου ως όπερα. Την ορχήστρα διηύθυνε ο Βαγγέλης Φάμπας.

Το 2013 έκαναν πρωινή συναυλία στο 1ο Γυμνάσιο Κυνουρίας για τη λήξη του σχολικού έτους, με τους μαθητές να παίζουν μπουγέλο καθ' όλη τη διάρκεια της συναυλίας.

Αεραλάνδη

Η Αεραλάνδη είναι η μυθική χώρα την οποία σκοπεύουν να ιδρύσουν οι Αέρα Πατέρα στο (μη υπαρκτό) εξωτικό νησί της «Μαγαδασκάρης» (sic) που είναι άλλο από τη Μαδαγασκάρη.

Μέχρι στιγμής, η Αεραλάνδη έχει Σύνταγμα, εθνικό ύμνο (το τραγούδι Μαδαγασκάρη) και δική της εφημερίδα, την Ηχώ της Αεραλάνδης η οποία κυκλοφορεί ένθετη στο λογοτεχνικό περιοδικό Ο Φαρφουλάς.

Έργα 

Άλμπουμ
 The Greatest Hits (κασέτα) (1990)
 Φέρτε τα (1994)
 Αεραλάνδη (1998)
 Ευλογία και Έλεος (2003)
 Όλα Δικά Μας Είναι (2003)
 Προσωρινά Αυτόνομη Ζώνη - Μία Βοληκροκινητική Όπερα σε 17 Πράξεις (2004)
 Εδώ που Φτάσαμε (2010)

Εκδόσεις
Αέρα Πατέρα, φανζίν που κυκλοφόρησε στην Κέρκυρα (1985)
Ηχώ της Αεραλάνδης, εφημερίδα που κυκλοφορεί ένθετη στο λογοτεχνικό περιοδικό Φαρφουλάς (2007-σήμερα)

Μέλη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα
 Αέρα Πατέρα στο Discogs
Αεροπατεροπαίδεια, ανοιχτή εγκυκλοπαίδεια για τους Αέρα Πατέρα

Ελληνικά rock συγκροτήματα
Δημήτρης Μπασλάμ

Ο Δημήτρης Μπασλάμ (πραγματικό επίθετο Πασλαμούσκας, 7 Δεκεμβρίου 1967) είναι Έλληνας μουσικός και συγγραφέας παραμυθιών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Έδεσσα του νομού Πέλλας, αλλά μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 16 ετών για να σπουδάσει μουσική και πιο συγκεκριμένα κοντραμπάσο. Συνεργάστηκε με αρκετούς καλλιτέχνες της ελληνικής ροκ και εναλλακτικής σκηνής και συμμετείχε σε πολλούς δίσκους.

Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Δημήτρης Μπασλάμ εκδίδει το πρώτο του παιδικό παραμύθι, τον "Γαργαληστή". Ακολουθούν ο "Αγησίλαγος" το 2007, η "Θυμωμένη Μπετονιέρα" το 2009, το "Λέω να Πετάξω" το 2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μπασλάμ Δημήτρης, στον ιστότοπο του Ε.ΚΕ.ΒΙ.

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες μουσικοί
Απτήρας

Με τον όρο απτήρες (εκ του άπτομαι = αγγίζω), εννοούμε συσκευές ή διατάξεις με τις οποίες ο 
Η/Υ επεμβαίνει και μεταβάλλει φυσικές ποσότητες του περιβάλλοντος όπως το μαγνητικό πεδίο, 
την θερμοκρασία, την ένταση του φωτός κλπ. Για παράδειγμα, τροφοδοτώντας με ηλεκτρικό 
ρεύμα έναν ηλεκτρομαγνήτη ή την ηλεκτρική αντίσταση, είναι δυνατό να δημιουργήσει μαγνητικό 
πεδίο ή να αυξήσει την θερμοκρασία της αντίστασης, αντίστοιχα.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας (Ε.Π.Σ.Β.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Βοιωτίας. Εδρεύει στη Λειβαδιά, με γραφεία της στεγάζονται επί της οδού Καραγιαννοπούλου 57 και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Ο πρωταθλητής Βοιωτίας λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία. Σημερινός πρόεδρος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι ο Κωνσταντίνος Νίκας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε σαν ανεξάρτητη Ένωση το 1973, καθώς τα προηγούμενα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1928 έως το 1973 οι ομάδες της περιφέρειας Βοιωτίας έπαιρναν μέρος στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Ευβοίας (σαν Ε.Π.Σ. Ευβοίας/Βοιωτίας).

Στη δικαιοδοσία της υπάγονται οι διοργανώσεις του τοπικού Κυπέλλου και των πρωταθλημάτων. Στην κατηγορία ανδρών, κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 υφίστανται δυο κατηγορίες. Η Α΄ Κατηγορία, με τη συμμετοχή 16 συλλόγων και η Β΄ κατηγορία, με 2 ομίλους, έκαστος εκ των οποίων αριθμεί 11 συλλόγους.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία (1974-τώρα)
 Β΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι) (1974-τώρα)
 Γ΄ Κατηγορία (1974-2006;)

Πρωταθλήτριες

Α΄ Κατηγορία

Β΄ Κατηγορία (1974-τώρα)

Γ΄ Κατηγορία (1974-2006;)

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.

Τελικοί Κυπέλλου 

¹Νίκη Α.Ο. Μελισσοχωρίου άνευ αγώνος μέσω κλήρωσης λόγω Πανδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα το 2020
Σημείωση: Η κυπελλούχος ομάδα της περιόδου 2004-05, Α.Ο. Διονύσου ανήκει πλέον στην Ε.Π.Σ. Αν.Αττικής

Επιδόσεις ανά σύλλογο

Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Β. στα εθνικά πρωταθλήματα

Συμμετοχές

Β΄ Κατηγορία (από το 1974–75) 

↑ : Άνοδος
Π : Πρωταθλητής

Γ΄ Κατηγορία (από το 1974–75) 

↑ : Άνοδος
Π : Πρωταθλητής

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Πηγές 
"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: Πρωταθλητές ΕΠΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ", Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος
Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
Αθλητική ιστοσελίδα ONSPORTS.GR

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Ευβοίας. Τα γραφεία της ΕΠΣ Ευβοίας στεγάζονται επί της οδού Ραούλ Φολερώ 1 & Λ. Χαϊνά στη Χαλκίδα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Ο πρωταθλητής της Α΄ Κατηγορίας λαμβάνει μέρος στην Γ΄ Εθνική. Σημερινός πρόεδρος της Ένωσης είναι ο Ιωάννης Ρέτσας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1928 με την επωνυμία «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας-Βοιωτίας» με έδρα τη Χαλκίδα και στο δυναμικό της περιελάμβανε εκτός των σωματείων της περιφέρειάς της και εκείνα του νομού Βοιωτίας. Το 1974 τα σωματεία της Βοιωτίας αποσπάσθηκαν και δημιούργησαν την Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, διεξάγωντας έκτοτε ξεχωριστές διοργανώσεις.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ευβοίας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία (3 Όμιλοι)
 Γ΄ Κατηγορία (3 Όμιλοι)

Πρωταθλήτριες

Ευβοίας / Βοιωτίας 

¹8 ομάδες, ενιαίος όμιλος

Ευβοίας

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ευβοίας.

Τελικοί

Ευβοίας / Βοιωτίας

Ευβοίας

Τίτλοι

Κυπελλούχες

Τίτλοι ανά σύλλογο

Σούπερ καπ 
Το Σούπερ καπ Ευβοίας, είναι ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον πρωταθλητή και στον κυπελλούχο της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου. Διοργανώθηκε πρώτη φορά το 2015 μεταξύ της πρωταθλήτριας Α.Ο. Χαλκίδα και του κυπελλούχου Ολυμπιακού Χαλκίδας.

Κάτοχοι Σούπερ Καπ 

2020 ΗΡΑΚΛΗΣ ΨΑΧΝΩΝ

Τελικοί Σούπερ καπ

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Μικτές - Τίτλοι 
Κύπελλο Περιφερειών ποδοσφαίρου ανδρών (2): 2014, 2018  - Φιναλίστ 2016
Περιφερειακό Πρωτάθλημα Μικτών Νέων (Προεπιλογή Εθνικών Ομάδων) (1): 2014  - Γ΄ Zώνη (Στερεά-Θεσσαλία-Ήπειρος)
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μικτών Παίδων (1): 2005

Παραπομπές

Πηγές 
Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ"
Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
Αθλητική ιστοσελίδα ONSPORTS.GR

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Πινατούμπο

Το όρος Πινατούμπο είναι ενεργό ηφαίστειο στο νησί Λουζόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται στα όρη Καμπουσιλάν και πριν την έκρηξή του το 1991, η ηφαιστειακή δραστηριότητά του ήταν άγνωστη στους ανθρώπους. Το βουνό ήταν έντονα διαβρωμένο και καλυπτόταν από πυκνό δάσος στο οποίο κατοικούσε η φυλή Αέτας, η οποία φυγαδεύτηκε στο βουνό όταν οι Ισπανοί κατέκτησαν τις Φιλιππίνες.

Η έκρηξή του τις 15 Ιουνίου 1991 ήταν η δεύτερη ισχυρότερη χερσαία έκρηξη του 20ου αιώνα. Η έκρηξη του ηφαιστείου συνέπεσε με την άφιξη του τυφώνα Γιούνγια, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας θανάσιμης ανάμειξης ηφαιστειακής στάχτης και βροχής. Η έγκαιρη προειδοποίηση και απομάκρυνση των κατοίκων της γύρω περιοχής έσωσε δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της περιοχής και τελικά πέθαναν μόνο 847 άνθρωποι. Όμως η γύρω περιοχή καταστράφηκε από πυροκλαστικές ροές, τη στάχτη και τα λαχάρ.

Τα αποτελέσματα της έκρηξης του Πινατούμπο έγιναν αισθητά σε όλο τον κόσμο. Από το ηφαίστειο βγήκαν 10 κυβικά χιλιόμετρα μάγμα και είκοσι εκατομμύρια τόνοι διοξείδιο του θείου, ενώ στην ήδη μεγάλη ποσότητα προστέθηκε και αυτή από μια αντίστοιχα μεγάλη έκρηξη του όρους Χάντσον δύο μήνες μετά. Το διοξείδιο του θείου που εκλύθηκε από το ηφαίστειο ανακλούσε μέρος της ακτινοβολίας του Ήλιου πίσω στο διάστημα, με αποτέλεσμα η παγκόσμια θερμοκρασία για ένα χρόνο να πέσει κατά μισό βαθμό.

Στις 30 Νοεμβρίου 2021 παρατηρήθηκε στις βόρειες πλαγιές του Πινατούμπο μια φρεατική έκρηξη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ηφαίστεια των Φιλιππίνων
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας (Ε.Π.Σ.Α.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Τα γραφεία της στεγάζονται στο Μεσολόγγι και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Στην Ένωση δεν συμμετέχουν οι ομάδες από τους τέως "καποδιστριακούς" δήμους Ανακτορίου, Κεκροπίας και Μενιδίου της Αιτωλοακαρνανίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε σαν ανεξάρτητη Ένωση το 1968, καθώς τα προηγούμενα χρόνια οι ομάδες του νομού Αιτωλοακαρνανίας έπαιρναν μέρος στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε η Ε.Π.Σ. Πατρών. Η Ένωση ήταν γνωστή και με την ονομασία «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων νομού Αιτωλοακαρνανίας» (Ε.Π.Σ.Ν.Α.).

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία
 Γ΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτριες 

* Σημείωση: Σ’ αυτό το πρωτάθλημα 1ος τερμάτισε ο Α.Ο Αγρινίου αλλά υποβιβάστηκε για απόπειρα δωροδοκίας και έτσι ο 2ος Άρης Αιτωλικού αναδείχθηκε πρωταθλητής.

Για τη σεζόν 2019-2020, λόγω διακοπής όλων των πρωταθλημάτων της ένωσης, λόγω της πανδημίας του covid-19, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αμβρακικός Λουτρού, αποκτώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα συμμετοχής στη Γ' Εθνική Κατηγορία της σεζόν 2020-2021. Όμως, η διακοπή, προκάλεσε την αντίδραση του σωματείου του Παναγρινιακού, διότι εκείνος βρισκόταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας μια αγωνιστική πριν τη διακοπή. Τερμάτισε δεύτερος, διότι ο Αμβρακικός Λουτρού κέρδισε 3-0 τον Α.Ο. Χάλκειας ο οποίος είχε αποσυρθεί απο το πρωτάθλημα, ενώ ο Παναγρινιακός ηττήθηκε 1-0 από τον Απόλλωνα Δοκιμίου. Τελικά στις 19 Αυγούστου, με τον καταρτισμό των ομίλων της Γ' Εθνικής Κατηγορίας της σεζόν 2020-2021 από την ΕΠΟ, και η ομάδα του Παναγρινιακού ανακοινώθηκε ότι θα αγωνιστεί στην Γ Εθνική, με αποτέλεσμα ο νομός Αιτωλοακαρνανίας, να εκπροσωπηθεί με 4 ομάδες.

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.

Τελικοί Κυπέλλου

Σούπερ Καπ 

Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.

Τελικοί Σούπερ Καπ

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Πηγές 
 Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ"
 Αθλητική ιστοσελίδα ONSPORTS.GR
 Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Βεν

Η νήσος Βεν (δανικά: Hven, σουηδικά: Ven) βρίσκεται στο στενό του Έρεσουντ της Βαλτικής θάλασσας ανάμεσα στην περιοχή Σκάνια και του μεγαλύτερου νησιού της Δανίας, το Σέλαιν. Ανήκει στο δήμο Λαντσκρούνα της Σκάνια και βρίσκεται στη Σουηδία. Το νησί έχει 371 κατοίκους σε μια επιφάνεια 7,5 τ.χλμ. Κατά το 1930 ο πληθυσμός του είχε φτάσει τους 1.300 κατοίκους. Στο νησί υπάρχουν τέσσερα χωριά, και είναι τα: Μπέκβικεν, Τούνα Μπιου, Νόρεμποργκ και το Κυρκμπάκεν. Το νησί ήταν ιστορικά υπό δανική κυριαρχία, και πέρασε στη Σουηδία το 1658.

Δείτε επίσης
Ο αστεροειδής 1678 Χβεν ονομάστηκε προς τιμή του νησιού από τον Δανό αστρονόμο Τύχο Μπράχε.

Νησιά της Σουηδίας
Νέα Μαγνησία

Η Νέα Μαγνησία είναι κωμόπολη 10 χιλιόμετρα δυτικά της Θεσσαλονίκης και από το 2011 υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Δέλτα. Είναι χτισμένη στην ανατολική όχθη του Γαλλικού ποταμού.

Η Νέα Μαγνησία έχει δύο ενορίες, του Αγίου Αθανασίου (παλαιότερη) και του Αγίου Παντελεήμονα (νεότερη, λόγω του ότι χτίστηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες τη δεκαετία του 1950). Υπάρχουν δύο δημοτικά σχολεία, ένα γυμνάσιο, ένα λύκειο και δύο νηπιαγωγεία. Οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής κατάγονται από τη Μικρά Ασία, κυρίως από τη Μαγνησία, της περιοχής Ιωνίας, και επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν Αραπλί. Υπάρχουν στην περιοχή πολλές υπηρεσίες, όπως υποκατάστημα του Ι.Κ.Α., η Δ.Ο.Υ. Ιωνίας, αστυνομικό τμήμα και τράπεζες καθώς επίσης πολλές επιχειρήσεις, όπως εργοστάσια και βιοτεχνίες. Η κωμόπολη διαθέτει βιβλιοθήκη, πολιτιστικούς συλλόγους, Κ.Α.Π.Η, καφενεία και ψυχαγωγικές απασχολήσεις. Ο μόνιμος πληθυσμός της είναι 4.266 κάτοικοι (2011), και βρίσκεται δίπλα από τα Διαβατά, από τα οποία χωρίζεται από τις σιδηροδρομικές γραμμές.

Παραπομπές

Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης
Δήμος Δέλτα
Βορειοδυτική Ισλανδία

Η Βορειοδυτική Ισλανδία (ισλανδικά: Norðurland vestra) αποτελεί μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Σάουδαρκροκουρ. Έχει έκταση 12.737 τ. χλμ. και πληθυσμό 7.128 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,6 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Βορειοδυτική Ισλανδία βρίσκεται βορειοδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Βορειοανατολική, στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική και τα Δυτικά Φιόρδ και στα νοτιο-κεντρικά με τη Νότια. Έχει 12.737 τ. χλμ.. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική και τη Βορειοανατολική.

Στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Λανγκιοκούλ και στα νοτιοανατολικά από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Η σημαντικότερη λίμνη είναι η Μπλοντουλόν και δεύτερη σημαντικότερη η Χοπ. Άλλες λίμνες είναι η Βεστουρχοπβάτν (Δυτική Χοπ), η Σβιναβατν, η Μιοαβάτν, η Γκαλταμπόλ, η Εϋγιαβάτν, η Σμαλατιόρν και η Βεστάρα-Φριδμουνταρβάτν.

Επαρχίες 
Η Βορειοδυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Άουστουρ-Χουναβατνσσίσλα, την Βέστουρ Χουναβατνσσίσλα και την Σκαγκαφιαρδαρσίσλα.

Δήμοι 
Η Βορειοδυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 7 δήμους:

 Ακραρεπούρ
 Μπλοντουός
 Σκαγκαμπίγκδ
 Σκαγκαφιορδούρ
 Σκαγκαστρόντ
 Χουναβατνσρεπούρ
 Χουναθίνγκ βέστρα

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοδυτική Ισλανδία είχε 7.128 κατοίκων με πυκνότητα 0,6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σάουδαρκροκουρ με πληθυσμό 2.546 κατοίκων.

Πόλεις 
 Βαρμαλίδ
 Μπλοντουός
 Σάουδαρκροκουρ
 Χβαμμστάγκι
 Χοφσός

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Βορειοδυτικη
Βορειοανατολική Ισλανδία

Η Βορειοανατολική Ισλανδία (ισλανδικά: Norðurland eystra) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκουρεϊρι. Έχει έκταση 21.968 τ. χλμ. και πληθυσμό 29.361 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,3 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Βορειοανατολική Ισλανδία βρίσκεται βορειοανατολικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα δυτικά με τη Βορειοδυτική, στα ανατολικά με την Ανατολική και στα νοτιοδυτικά με τη Νότια. Έχει 12.737 τ. χλμ.. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια και την Ανατολική Ισλανδία.

Σε ένα μικρό μέρος στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Η σημαντικότερη λίμνη είναι η Μίβατν. Άλλες λίμνες είναι η Μάσβατν, η Καλμανστιόρν, η Ενγκιβάτν, η Μιδτιόρν, η Καλφμποργκαραρβάτν, η Μπρουννβάτν, η Καλφατιόρν, η Ενγκιλιόρν και η Σαντβάτν.

Επαρχίες 
Η Βορειοανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Εϋγιαφιαρδαρσέσλα, την Νόρδουρ-Θινγκεϋγιαρσίσλα και την Σούδουρ-Θινγκεϋγιαρσίσλα.

Δήμοι 
Η Βορειοανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 13 δήμους:

 Αρναρνεσρεπούρ 
 Γκριτουμπακκαρεπούρ 
 Εϋγιαφιαρφαρσβέιτ 
 Θινγκεϋηιαρσβέιτ 
 Λανγκανεσμπίγκδ
 Νορδουρθίνγκ 
 Νταλβικουρμπίγκδ 
 Σβαλμπαρδσρεπούρ 
 Σβαλμπαρδσστρανταρεπούρ 
 Σκουτουσταφρεπούρ 
 Τιορνεσρεπούρ 
 Φιαλλαμπίγκδ 
 Χοργκαρμπίγκδ

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοανατολική Ισλανδία έχει 29.361 κατοίκους με πυκνότητα 1,3 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Άκουρεϊρι με πληθυσμό 18.139 κατοίκων.

Πόλεις 
 Άκουρεϊρι
 Νταλβίκ
 Ολαφσφιορδούρ
 Σινγκουλφιορδούρ
 Φιαλλαμπίγκδ
 Χρίσεΰ
 Χουσαβίκ

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Βορειοανατολικη
Ανατολική Ισλανδία

Η Ανατολική Ισλανδία (ισλανδικά: Norðurland eystra) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Έγκιλσταδιρ. Έχει έκταση 22.721 τ. χλμ. και πληθυσμό 12.452 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,5 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Ανατολική Ισλανδία βρίσκεται βορειοανατολικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Βορειοανατολική και στα νοτιοδυτικά με τη Νότια. Έχει έκταση 22.721 τ. χλμ.. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια.

Στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Θόρισβατν. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι η Χάλσλον και η Λαγκαρφιγιότ.

Επαρχίες 
Η Ανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Άουστουρ-Σκαφταφελλσσίσλα, την Νόρδουρ-Μουλασίσλα και την Σούδουρ-Μουλασίσλα.

Δήμοι 
Η Ανατολική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 9 δήμους:

 Μποργκαρφιαρδαρεπούρ 
 Μπρεϊδνταλσρεπούρ
 Ντιουπαβογκσρεπούρ
 Φιαρδαμπίγκδ
 Φλιοτσνταλσρεπούρ
 Φλιοτσν6αλρεέραδ
 Χορναφιορδούρ
 Σεϋδισφιορδούρ
 Βοπναφιαρδαρεπούρ

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Βορειοανατολική Ισλανδία έχει 12.452 κατοίκους με πυκνότητα 0,5 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Έγκιλσταδιρ με πληθυσμό 2.306 κατοίκων.

Πόλεις 
 Έγκιλσταδιρ
 Μιντφιορδούρ
 Μπακκαφιορδούρ
 Σαουρμπαίρ
 Σκεγγιασταδίρ
 Χαμουντασταδίρ

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

ανατολικη
Έγκιλσταδιρ

Η Έγκιλσταδιρ (ισλανδικά: Egilsstaðir) είναι μια κωμόπολη της Ισλανδίας. Έχει συνολικό πληθυσμό 2.257 κατοίκων (2008). Είναι η πρωτεύουσα της Ανατολικής Ισλανδίας.

Γεωγραφία 
Η Έγκιλσταδιρ βρίσκεται ανατολικά της Ισλανδίας, στις όχθες του ποταμού Λάγκαρφλιοτ.

Σημαντικά πρόσωπα 
Η Έγκιλσταδιρ είναι η γενέτειρα των Σβέιν Μπίρκιρ Μπιόρνσσον, Σίγκμαρ Βιλχτζάλμσσον, Χιάλμαρ Τζόνσον, Τζον Μπέργκσσον, Βιλχγιάλμουρ Εινάρσσον, Μαγκνούς Βερ Μάγκνουσσον και Bloodgroup.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Ισλανδίας

Παραπομπές 

Εγγιλσταδίρ
Škoda Tudor

Το Škoda Tudor ήταν ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2002, ως μια 2-πορτη σπορ coupé εκδοχή της πρώτης γενιάς του Škoda Superb. Σημειωτέον ότι το Superb αποτελεί διαχρονικά την ναυαρχίδα της παλέτας της εταιρείας από την έναρξη της παραγωγής του, τον Δεκέμβριο του 2001, ενώ από το 2015 βρίσκεται στην τρίτη γενιά του.

Κατά την παρουσίαση του Tudor, είχε ανακοινωθεί ότι υπήρχαν κάποιες πιθανότητες να μπει στην παραγωγή, αλλά τελικώς αποφασίστηκε ότι το ίματζ της Škoda δεν ήταν, τότε ακόμα, επαρκώς ισχυρό για την συγκεκριμένη κατηγορία και θα ήταν πολύ δύσκολο να ανταγωνιστεί εταιρείες υψηλού κύρους στα 2-πορτα πολυτελή κουπέ. Το αυτοκίνητο ήταν αποτέλεσμα όχι τόσο της επιθυμίας δημιουργίας ενός αυτοκινήτου κουπέ για τη Σκόντα, αλλά κυρίως μια άσκηση σχεδιασμού από τον υπεύθυνο εξέλιξης της εταιρείας Βίλφριντ Μπόκελμαν με αποδέκτες τους σχεδιαστές της εταιρείας. Το όχημα σχεδιάστηκε από τον Ζντένεκ Τσιμπούλκα. Το όχημα αργότερα εκλάπη από μια έκθεση αυτοκινήτων στην Ινδία και βρέθηκε λίγους μήνες μετά από την τοπική αστυνομία. Σήμερα το όχημα βρίσκεται στο μουσείο της Σκόντα.

Με το ίδιο όνομα, μεταξύ του 1946 και του 1952, υπήρξαν και δύο μοντέλα παραγωγής από την Škoda Auto, και συγκεκριμένα οι 2-πορτες εκδοχές των διαδοχικών Škoda 1101 και Škoda 1102, τόσο τα κουπέ, όσο και τα καμπριολέ. Κατά συνέπεια, το μοντέλο του έτους 2002 έλαβε το όνομά του από τα πρώτα γνήσια κουπέ αυτοκίνητα στην ιστορία της μάρκας.

Αισθητική 

Η εξωτερική αισθητική του Škoda Tudor του 2002 είχε βασιστεί σε αυτήν του αρχικού Škoda Superb του 2001, αλλά με πιο σπορ επιμέρους σχεδιαστικά στοιχεία, που του προσέδιδαν έναν σαφώς πιο έντονο δυναμισμό. Την αίσθηση αυτή συμπλήρωναν στο σαλόνι του Tudor το τριάκτινο σπορ τιμόνι και τα σχεδόν αγωνιστικής εμφάνισης κυκλικά όργανα στον ελκυστικό πίνακα οργάνων, που έφερε μάλιστα ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 280 km/h. Επίσης, το ταχύμετρο και το στροφόμετρο του μοντέλου είχαν στην εξωτερική τους περιφέρεια ένα οδοντωτό σχήμα που θύμιζε γρανάζια ρολογιού.

Τεχνικά στοιχεία  

Το πρωτότυπο Tudor έφερε στάνταρ όλα τα στοιχεία εξοπλισμού του Superb. Επιπρόσθετα, το δερμάτινο σαλόνι ήταν ακόμα υψηλότερης ποιότητας, είχε πινελιές από αλουμίνιο στο ταμπλό, καθώς και τον κορυφαίο κινητήρα 2.8 λίτρων V6 24-βάλβιδο, ισχύος 193 hp, της κορυφαίας έκδοσης του Superb πρώτης γενιάς, ενώ και το ύψος της ανάρτησης είχε εμφανώς μειωθεί, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός σπορ κουπέ πολυτελείας.

 Κινητήρας : 2.771 cm³ V6 και 24-βάλβιδος, βενζίνης
 Μέγιστη ισχύς : 193 hp (142 kW) στις 6.000 στροφές το λεπτό
 Μέγιστη ροπή : 279 N·m στις 3.200 στροφές το λεπτό
 Επιτάχυνση 0-100 km/h : 7,9 δευτερόλεπτα
 Τελική ταχύτητα : 237 χιλιόμετρα την ώρα

Δείτε επίσης 
 Škoda Superb

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 www.netcarshow.com/ 2002 Škoda Tudor.
 www.ultimatecarpage.com/car/ Škoda Tudor.
 www.autosgodrive.com/ Škoda Tudor 1101 and the 2002 concept car.
 Τεχνικά στοιχεία και φωτογραφίες του Škoda Tudor.

Παραπομπές 

Tudor
Μοντέλα Škoda
Τσεχικά αυτοκίνητα
Ωδαί Σολομώντος

Οι Ωδαί του Σολομώντος είναι απόκρυφο ποιητικό κείμενο το οποίο συγκροτείται από 42 Ωδές και που τοποθετείται χρονικά στα τέλη του 1ου και στις αρχές του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Η χειρόγραφη παράδοση των Ωδών
Δύο συριακά χειρόγραφα το διασώζουν: το πρώτο από την 3η έως την 42η και το δεύτερο από το μέσο της 17ης έως τη 42. Επίσης μία κοπτική,με 5 μόνο Ωδές και ένα ελληνικό χειρόγραφο με την 11η μόνο Ωδή.

Η προέλευση του τίτλου τους
Η συσχέτησή τους με τον Σολομώντα δεν είναι προϊόν της προθέσεως του συντάκτη τους, αλλά από λάθος οφειλόμενο στη χειρόγραφη εκδοτική σύνδεσή τους με τους Ψαλμούς του Σολομώντα στο ίδιο συριακό χειρόγραφο.

Ο συντάκτης
Δεν είναι σίγουρο αν έχουν γραφτεί από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Όπως επίσης αν συντάχθηκαν συγχρόνως όλοι. Ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου υποστηρίζει πως δεν αποκλείεται να προέρχονται από ένα πρόσωπο, τον γνωστικό Βαρδεσάνη ή και τον γιο του Αρμόνιο. Αυτό πιστοποιείται από την θεματική ταύτιση της 23ης ωδής με ποιητικά αποσπάσματα του Βαρδεσάνη.
Αντίθετα ο Στυλιανός Παπαδόπουλος υποστηρίζει πως κάτι τέτοιο είναι αστήρικτο.
Άλλοι ερευνητές δέχονται την απήχηση του γνωστικού κλίματος των βιβλίων των Ύμνων και των Ιωβηλαίων που βρέθηκαν στην Νεκρά Θάλασσα. Αυτό αποδεικνύει «ότι ο συγγραφέας των Ωδών ήταν μέλος της κοινότητας των Εσσαίων, που κατόπιν έγινε χριστιανός»

Περιεχόμενο
Ο συντάκτης τους απευθύνει δοξολογία, ευχαριστία και παράκληση προς το Θεό. Βιώνει μια ευφρόσυνη πνευματική κατάσταση, όπως αυτή προκείπτει από την ένωσή του από το Θεό.

Η γλώσσα των Ωδών
Υπάρχουν τρεις απόψεις επί του θεματος από τους ερευνητές: η πρώτη θεμελιούμενη στον πάπυρο Bodmer XI του 3ου αιώνα, ο οποίος περιέχει την 11η Ωδή στα ελληνικά, αλλά και η χρήση ελληνικών λέξεων στο συριακό κείμενο, υποστηρίζει την πρωτοτύπως σύνταξή τους στα ελληνικά. Η άλλη δέχεται πως γράφτηκαν πρωτοτύπως στα συριακά και η τρίτη πως ταυτόχρονα γράφτηκαν στις δύο αυτές γλώσσες.

Παραπομπές

Ποιήματα
Νότια Ισλανδία

Η Νότια Ισλανδία (ισλανδικά: Suðurland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Σέλφος. Έχει έκταση 24.256 τ. χλμ. και πληθυσμό 24.811 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία 
Η Νότια Ισλανδία βρίσκεται νότια της Ισλανδίας. Συνορεύει με όλες τις άλλες περιφέρειες, εκτός από τα Δυτικά Φιόρδ: στα νοτιοσυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα κεντρο-δυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ, στα βορειοδυτικά με τη Δυτική, στα βόρεια-κεντρικά με τη Βορειοδυτική, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοανατολική και στα νοτιοανατολικά με την Ανατολική. Έχει έκταση 24.256 τ. χλμ.. Είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας.

Στα βόρεια βρέχεται από τη Λίμνη Θόρισβατν, στα βορειοδυτικά από τη Λανγκιοκούλ και στα βορειοανατολικά από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι η Μιρντασιοκούλ και η Φιαφιαλογιοκούλ.

Επαρχίες 
Η Νότια Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Βέστουρ-Σκασταφελλσσίσλα, την Αρνεσσίσλα και την Ραγκναρβαλλασίσλα

Δήμοι 
Η Νότια Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 14 δήμους:

 Άρμποργκ 
 Ασαρεπούρ
 Μπλασκογκαμπίγκδ
 Φλοαρεπούρ
 Γριμσνές- ογκ Γκραφνινγκρεπούρ
 Ρουναμανναρεπούρ
 Χβεραγκέρδι
 Μιρδαλσρεπούρ
 Ρανγκάρθινγκ έυστρα
 Ρανγκάρθινγκ ύτρα
 Σκαφταρεπούρ
 Σκέιδα- ογκ Γκουπβεριαρεπούρ
 Σβεϊτσρφελαγκίδ
 Βεστμανναεϋγιάρ

Δημογραφία 
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Νότια Ισλανδία έχει 24.811 κατοίκων με πυκνότητα 1 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σέλφος με πληθυσμό 6.934 κατοίκων.

Πόλεις 
 Θικκβιμπαίρ
 Λαουγκαράς
 Μπλολουβέρφι
 Εϋραρμπάκι
 Σέλφος
 Στοκκσεΰρι
 Χάφουρ
 Χβολσβολούρ
 Χέτλα (Hella)

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές 

νοτια
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1998-1999

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1998-99 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου 1998 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 31 Ιανουαρίου 1999 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ . Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

Α΄ φάση

1η αγωνιστική

2η αγωνιστική

Β΄ φάση

1η αγωνιστική

2η αγωνιστική

Προημιτελικοί

Τελική φάση 

Η τελική φάση, που διεξήχθη με το σύστημα φάιναλ-φορ, έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Νέο Φάληρο, στις 30 και 31 Ιανουαρίου 1999.

Ημιτελικοί

Αγώνας 3ης θέσης

Τελικός 

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 1999.
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Διαιτητές: Κορομηλάς, Πιτσίλκας.
Πολυτιμότερος παίκτης: Γουόλτερ Μπέρι.

Παραπομπές

Πηγές 
Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

1999
Καλαθοσφαίριση το 1998
Καλαθοσφαίριση το 1999
Γκίντεον Σούντμπαικ

Ο Όττο Φρέντρικ Γκίντεον Σούντμπαικ (σουηδικά: Gideon Sundbäck 24 Απριλίου 1880 - 21 Ιουνίου 1954) ήταν Σουηδός μηχανικός και είναι γνωστός για την εφεύρεση του φερμουάρ. 

Γεννημένος στο Τζόκοπινγκ Κάουντι του νομού Σμάλαντ στη Σουηδία, ήταν γιος ενός αγρότη που τον έλεγαν Γιόνας Όττο Μάγκνουσσον Σάντμπακ και η μητέρα του ήταν η Κριστίνα Καρολίνα Κλάσντόττερ. Μετά τις σπουδές του στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο Γκίντεον πήγε στη Γερμανία. Εκεί σπούδασε σε πολυεθνικό πανεπιστήμιο, στην πόλη Μπίνγκεν άμ Ράιν και αποφοίτησε το 1903, παίρνοντας το πτυχίο του μηχανικού. Το 1905 πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και εκεί εργαζόταν σε εταιρία ηλεκτρονικών ειδών, στην πόλη Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Εκεί εργάστηκε ενα χρόνο, και αμέσως μετά εργάστηκε στην Universal Fastener Company στο Νιού Τζέρσει. 

Ο Σούντμπαικ ασχολήθηκε με το φερμουάρ τις χρονιές 1906 και 1914, και έχει συνεργαστεί με άλλους μηχανικούς όπως ο Ελίας Χόουι, Μάξ Γούλφ και Γουίτκομπ Τζάντσον. Μετά από πολλές προσπάθειες, το 1914 δημιουργεί ενα φερμουάρ από μέταλλο και το αποκάλεσε Hookless No.2. Εκεί ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήσε τα "δοντάκια" που υπάρχουν εκεί και επίσης κατάφερε να το δημιουργήσει σε σχήμα του γράμματος "Υ". 

Το 2006 ο Σούντμπαικ διακρίθηκε από τον οργανισμό "National Inventor Hall of Fame" για την εφεύρεση του στο φερμουάρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Σούντμπαικ στο Hall of Fame των Εθνικών Εφευρετών
 Η Εφεύρεση του φερμουάρ
 Συμπλήρωση 132 χρόνων της γεννήσεως του Σούντμπαικ από την Google.

Σουηδοί εφευρέτες
Νουμάς Πομπίλιος

Ο Νουμάς Πομπίλιος (Numa Pompilius, 754 π.Χ. - 673 π.Χ.) ήταν ο θρυλικός δεύτερος βασιλιάς της Ρώμης, διαδεχόμενος τον Ρωμύλο. Όταν ανέβηκε στον θρόνο της Ρώμης, ήταν περίπου σαράντα ετών και βασίλεψε από το 715 έως 672 π.Χ..

Σύνοψη
Σύμφωνα με την παράδοση, η μακρά και ειρηνική βασιλεία του θεωρήθηκε αργότερα ένα είδος Χρυσού αιώνα. Οι Ρωμαίοι απέδιδαν σε αυτόν πολλούς θρησκευτικούς θεσμούς τους: γιορτές, θυσίες και άλλες ιεροτελεστίες, τον θεσμό των Εστιάδων παρθένων και τους Σαλίους (ιερείς τους Άρεως). Λέγεται ότι αυτός είχε μεταρρυθμίσει το ημερολόγιο, προσθέτοντας τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο στους δέκα μήνες του προηγούμενου ημερολογίου. Παραδίδεται επίσης ότι έγραψε αρκετά βιβλία για τον ιερό νόμο και πως αυτά τα βιβλία ανακαλύφθηκαν, πολλούς αιώνες αργότερα, στον τάφο του, στον Ιανίκολο λόφο.

Θρύλος
Ο θρύλος λέει πως τον είχε βοηθήσει ως σύμβουλος στην καταγραφή των νόμων η νύμφη, και μετέπειτα σύζυγος του, Ηγερία, που τον αγαπούσε.

Αναφορές
Αναφέρεται από τον Οβίδιο στις Μεταμορφώσεις αλλά και από τον Πλούταρχο στους Βίους Παράλληλους, «Νουμάς-Λυκούργος», ότι υπήρξε φίλος του Πυθαγόρα και πως είχε δίκαιο, ενάρετο και ευσεβή χαρακτήρα. Στον Ευσέβιο του Παμφίλου, ότι επηρεάστηκε από τη διδασκαλία του Μωϋσή και εμπόδισε την απεικόνιση του Θεού ως ζώο και άνθρωπο, καθώς και τα αγάλματα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας
Βασιλείς της Ρώμης