joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος

Ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος Παπαδόπουλος είναι από το 1995 Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας και πρώην Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1936 στο χωριό Πάπαρης Αρκαδίας. Έχει αποφοιτήσει από την Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και κατόπιν φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. 

Εκλέχθηκε ως μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου τον Μάιο του 1984, και το 1985 προχώρησε στην ίδρυση Ιερατικής Επιμορφωτικής Σχολής στην Ναύπακτο για την εκπαίδευση νέων κληρικών, ενώ κατά το ίδιο έτος άρχισε να εκδίδεται υπό την διεύθυνση του το εκκλησιαστικό περιοδικό «Εκκλησιαστική Ναυς». Το 1986 προχώρησε στην ίδρυση Σχολής Βυζαντινής Μουσικής στην Ναύπακτο, υπό την εποπτεία της μητρόπολης. Επί των ημερών του επίσης στην Ναύπακτο οργανώθηκε Διορθόδοξο Συνέδριο με την συμμετοχή των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών Αλεξανδρείας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Βουλγαρίας, Σερβίας και Πράγας, και υπό την γενική εποπτεία του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ. 

Τον Ιανουάριο του 1995 εκλέχθηκε μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας.Η ενθρόνισή του τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως στις 26 Φεβρουαρίου 1995.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Ορθόδοξη Θεολογία από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ο τίτλος της μεταπτυχιακής του εργασίας είναι: «Ὁ Μητροπολιτικός Ἱερός Ναός Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως».

Το 2016 κατατέθηκε μήνυση εναντίον του και κλήθηκε να απολογηθεί σε δικαστήριο, καθώς υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός εναντίον των ομοφυλοφίλων σε σχέση με ό,τι αφορούσε το σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλοφίλων. 
Ωστόσο, η υπόθεση τέθηκε τελικά στο αρχείο, καθώς, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο Μητροπολίτης δεν διέπραξε κάποιο αδίκημα, κατά την εν λόγω ομιλία του.

Έχει συγγράψει την "Ιστορία της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας", έκδοση Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών, (αρ. 10, τ. Α΄ - Β΄, Αθήναι 2000).

Παραπομπές 

Μητροπολίτες Ναυπάκτου
Μητροπολίτες Μαντινείας και Κυνουρίας
Έλληνες ιεράρχες
Κόμμα Ένωσης (Νήσοι Φερόες)

Το Κόμμα Ένωσης (φερ. Sambandsflokkurin) είναι πολιτικό κόμμα των Νήσων Φερόες. Το κόμμα επιθυμεί τη διατήρηση της ένωσης των Νήσων Φερόες με τη Δανία. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Κάι Λέο Γιοχάνεσεν από το 2004, ο οποίος είναι, επίσης, και πρωθυπουργός από το 2004. 

Στις εκλογές του 2008, το κόμμα κέρδισε το 21% των ψήφων και 7 από τις συνολικά 33 έδρες του κοινοβουλίου των Νήσων Φερόες. Μετά τις εκλογές, σχηματίστηκε κυβέρνηση από το κόμμα με πρωθυπουργό τον Κάι Λέο Γιοχάνεσεν. 

Στις δανικές εκλογές του 2008, το κόμμα κέρδισε το 23,5% των ψήφων και μία από τις δύο έδρες των Νήσων Φερόες στο Φόλκετινγκ.

Παραπομπές 

Πολιτικά κόμματα των Νήσων Φερόες
Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός

Ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός (κατά κόσμον Μηνάς Καρπαθάκης, Αθήνα, 10 Μαΐου 1959) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Από τον Οκτώβριο του 2009 είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Προηγουμένως διατέλεσε Επίσκοπος Διαυλείας (1995-2009) και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1990-1998).

Βιογραφικά Στοιχεία
Ο κατά κόσμον Μηνάς Καρπαθάκης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1959. Φοίτησε στην Πρότυπο Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης. Σπούδασε Νομική (1977-1981) και κατόπιν Θεολογία (1981-1985) στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για τρία περίπου χρόνια (1982-1985). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (master) στη Νομική.  

Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη την 1η Φεβρουαρίου 1985. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Μεγάρων κ. Βαρθολομαίο στις 23 Μαρτίου 1985 και Πρεσβύτερος στις 14 Σεπτεμβρίου 1987 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής της οδού Ακαδημίας. Διατέλεσε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου από το 1985 έως το 1990 και Αρχιγραμματέας από το 1990 έως το 1998.

Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη βοηθός Επίσκοπος Διαυλείας. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 27 Ιανουαρίου 1995 από τον Μητροπολίτη Δράμας Διονύσιος, με την παρουσία πολλών αρχιερέων.

Στις 12 Οκτωβρίου 2009 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, και ενθρονίστηκε στο Διδυμότειχο στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ι.Μ. Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου

Δαμασκηνος
Επίσκοποι Διαυλείας
Αρχιγραμματείς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
Έλληνες ιεράρχες
Έλληνες δικηγόροι
Στάδιο Αρτέμιο Φράνκι

Το Στάντιο Αρτέμιο Φράνκι είναι γήπεδο στη Φλωρεντία της Ιταλίας και είναι έδρα της Φιορεντίνα.

Ιστορία 

Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1931 και η αρχική ονομασία ήταν Κομμουνάλε. Χτίστηκε από τον Πιερ Λουίτζι Νέρβι και το γήπεδο ήταν ένα από τις καλύτερες κατασκευές της πόλης. Έχει ανακαινιστεί μόνο μία φορά, το 1990 για να είναι έτοιμο στο Μουντιάλ 1990. Το στάδιο χωράει 47.290 θεατές.

Ρεκόρ 

Η μεγαλύτερη συμμετοχή έγινε στις 25 Νοεμβρίου 1984 σε αγώνα ανάμεσα στη Φιορεντίνα και στην Ίντερ με 58.271 άτομα να βρίσκονται στο γήπεδο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 	

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιταλία
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1960
Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία
Φιορεντίνα
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1990
Τορπιλοβόλο-13

Το τορπιλοβόλο-13 ήταν το τρίτο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο-11, Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-14,  Τορπιλοβόλο-15, και Τορπιλοβόλο-16). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Βουλκάν (Vulcan) του Στετίνου και ενετάγη στον Στόλο το 1885.

Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897.

Στις 28 Μαρτίου 1900 καταστράφηκε στο στενό της Σαλαμίνος από έκρηξη λέβητα, από την οποία σκοτώθηκαν ο κυβερνήτης Υποπλοίαρχος Α. Χριστομάνος και 8 μέλη του πληρώματος.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
 Jane's Fighting Ships 1912
 Περ. Πτήση&Διάστημα "Διοίκηση Ταχέων Σκαφών - Μια περιήγηση στην ιστορία"

Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Τορπιλοβόλο-16

Το τορπιλοβόλο-16 ήταν το τελευταίο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο-11, Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-14 και Τορπιλοβόλο-15). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulcan του Stettin και ενετάγη στον Στόλο το 1885.

Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Στις 11 Απριλίου 1897, στην επιχείρηση αποβάσεως αγήματος στη Σκάλα Λεπτοκαρυάς, μαζί με το Τορπιλοβόλο 14 και το "Αλφειός", σκοτώθηκε ο κυβερνήτης του Ανθυποπλοίαρχος Εμμ. Αντωνιάδης. Ηταν ο μοναδικός αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού που χάθηκε σε αυτόν τον πόλεμο.

Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και αντίστοιχα και δεύτερη καπνοδόχος και η μέγιστη ταχύτητα έφθανε πλέον τους 25 κόμβους. Στο κατάστρωμα τοποθετήθηκε τρίτος περιστρεφόμενος τορπιλοσωλήνας των 14 ιντσών.

Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13. Παροπλίσθηκε  το 1919.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
 Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
 Jane's Fighting Ships 1912
 Περ. Πτήση&Διάστημα "Διοίκηση Ταχέων Σκαφών - Μια περιήγηση στην ιστορία"

Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Βισακαπάτναμ νομός

Ο Νομός Βισακαπάτναμ είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 11.161 τ.χλμ. (ή 4.309 τετραγωνικά μίλια), και ο πληθυσμός του 4.288.000 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Παράλια Άντρα. Τον νομό διαρρέουν οι ποταμοί Γκοντάβαρι και Ιντραβάρι. Πρωτεύουσα του νομού είναι η παράλια πόλη και σπουδαίος λιμένας Βισακαπάτναμ, απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των τριών επαρχιών του νομού.

Ο νομός Βισακαπάτναμ περιλαμβάνει 3 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 43 δημοτικά διαμερίσματα. Ο νομός αυτός αν και φέρεται να είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένος με βαριά βιομηχανία και ανεπτυγμένο εμπόριο, εντούτοις η γεωργία αποτελεί την κύρια οικονομική δραστηριότητα με περιορισμένη όμως ανάπτυξη με συνέπεια και ο νομός αυτός να συμπεριλαμβάνεται στους προβληματικούς νομούς που καλύπτονται με ειδικά προγράμματα οικονομικής υποστήριξης.

Πηγές 
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.14ος, σελ.369.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του νομού Βισακαπάτναμ

Νομοί της Άντρα Πραντές
Κασίμ Αμπνταλά

Ο Κασίμ Αμπνταλά Εμφοϊχάγια (γεννημένος στις 9 Απριλίου 1987 στην Μασσαλία) είναι ένας, γεννημένος στην Γαλλία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τα νησιά Κομόρες. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της ομάδας της Αζαξιό.

Πρώτα χρόνια 
Ο Αμπνταλά γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας και μεγάλωσε στον γαλλικό νομό των Μπους-ντυ-Ρον.

Καριέρα 
Ο Αμπνταλά ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα το 2005, με την Ατού Σπορ Μπυσερίν, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2005, με την, έχουσα έδρα στην Μασσαλία, ομάδα της ΑΣΚ ντε Ζενές Φελίξ-Πιά. Με την ΑΣΚΖ Φελίξ-Πιά αγωνίστηκε δύο χρόνια, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας ΟΣ Μαρινιάν. Αγωνίστηκε σε σύνολο 44 αγώνων σε διάστημα δύο ετών στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας με την ομάδα του, την ΟΣ Μαρινιάν, προτού υπογράψει τον Ιούνιο του 2009 στην ΚΣ Σεντάν.

Διεθνής Καριέρα 
Ο Αμπνταλά αποτελεί, από το 2007, στέλεχος της Εθνικής Κομορών, με την οποία σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή σε αναμέτρηση τα πλαίσια των Αγώνων Νήσων Ινδικού Ωκεανού απέναντι στην Μαδαγασκάρη.

Προσωπική Ζωή 
Τέσσερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο αεροπορικό δυστύχημα του Yemenia Flight 626, με την μητέρα του να γλιτώνει καθώς προτίμησε να πάρει άλλη πτήση.

Παραπομπές 

Κομορανοί ποδοσφαιριστές
Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μαρινιάν
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κομόρων
Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Νικολά Ν'Κουλού

Ο Νικολά Αλεξί Ζουλιό Ν'Κουλού Ν'Ντουμπενά (Nicolas Julio Nkoulou Ndoubena, γενν. 27 Μαρτίου 1990), πιο γνωστός ως Νικολά Ν'Κουλού, είναι Καμερουνέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Συλλογική Καριέρα
Ο Ν'Κουλού ξεκίνησε τη καριέρα του από την Κατζί Σπορ Ακαντεμί στη Ντουάλα, την ίδια ακαδημία ποδοσφαίρου από την οποία αναδείχτηκαν οι Σαμουέλ Ετό, Κάρλος Καμενί, και Ερίκ Τζεμπά-Τζεμπά. Στα τέλη του 2007, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Μονακό. Συμφώνησε στην υπογραφή τριετούς συμβολαίου. Πέρασε το δεύτερο μισό της σεζόν 2007–08 αγωνιζόμενος με την ομάδα του CFA των Μονεγάσκων, προτού συμπεριληφθεί στην πρώτη ομάδα για την καλοκαιρινή προετοιμασία τον Ιούλιο του 2008, όπου έλαβε τον αριθμό 3 στη φανέλα του.

Πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις στη διάρκεια της προετοιμασίας, ξεκινώντας στον φιλικό αγώνα με αντίπαλο την ομάδα της Λιγκ 1, Τουλούζ και αγωνιζόμενος, επίσης, απέναντι στην Ζάγκρεμπ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 13 Σεπτεμβρίου 2008, σε μια νίκη με 2–0 επί της Λοριάν, ξεκινώντας βασικός στην αναμέτρηση, προτού αντικατασταθεί στο 65ο λεπτό. Από τότε ξεκίνησε βασικός σε όλους τους αγώνες, αγωνιζόμενος σε ολόκληρο το 90λεπτο στο σύνολό τους. Ακόμη, όμως, δεν είχε πετύχει κάποιο τέρμα με τους Μονεγάσκους.

Οι εμφανίσεις του με τη Μονακό προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων. Των αγγλικών Άρσεναλ και Χαλ Σίτι, των ισπανικών Σεβίλλη και Ατλέτικο Μαδρίτης, και της πρωταθλήτριας Γαλλίας Λυών, με όλες αυτές τις ομάδες να έχουν εκδηλώσει, εμπράκτως, το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση του νεαρού Καμερουνέζου αμυντικού. Στις 29 Ιουνίου 2011, ο Ν'Κουλού πέρασε από ιατρικές εξετάσεις και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μαρσέιγ.

Ακολούθησαν οι ιταλική Τορίνο (2018-21), η αγγλική Γουότφορντ (2021-22) και ο Άρης Θεσσαλονίκης.

Διεθνής Καριέρα
Ο Ν'Κουλού περιλήφτηκε στην αποστολή της Εθνικής Καμερούν U-23 που συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει ως τη φάση των knock-out αγώνων, όπου αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα στις 19 Νοεμβρίου 2008, σε μία φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Νότια Αφρική.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ από την LFP
 Προφίλ στην ιστοσελίδα της ΑΣ Μονακό

Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Καμερούν
Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος

Ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος (κατά κόσμον Ιωάννης Αποστολίδης) είναι επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Βόλο στις 27 Μαρτίου του 1967. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1988. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. στον τομέα της εκκλησιαστικής ιστορίας. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.  

Διακόνησε ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης Βόλου, καθώς και σε πολλούς τομείς ποιμαντικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, όπως στις εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις ως αρχηγός και υπαρχηγός, ως παραγωγός Ραδιοφωνικών και Τηλεοπτικών εκπομπών και ως υπεύθυνος σεμιναρίων για νέους κληρικούς.  

Το 1999 μετατέθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, διορίστηκε το ίδιο έτος Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και το 2000 Αρχιγραμματέας αυτής. Ως Αρχιγραμματέας της Συνόδου συμμετείχε ως μέλος επίσημων αντιπροσωπειών σε αποστολές σε ομόδοξες εκκλησίες ανα τον κόσμο. Διακόνησε ως Ιερατικός Προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Νέου Ψυχικού 

Εξελέγη Επίσκοπος Σαλώνων, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 14 Οκτωβρίου 2001, χειροτονήθηκε Επίσκοπος, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και πλήθος Μητροπολιτών και Επισκόπων. 

Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης, εξελέγη στις 16 Μαΐου 2003 και εγκαταστάθηκε στην πόλη των Σερρών, στις 21 Ιουνίου 2003.

Παραπομπές

Μητροπολίτες Σερρών και Νιγρίτης
Επίσκοποι Σαλώνων
Έλληνες ιεράρχες
Αρχιγραμματείς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
Γκοντάβαρι Ανατολικό (νομός)

Ο Νομός Ανατολικό Γκοντάβαρι είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 10.807 τ.χλμ (ή 4.173 τετρ. μίλια), και ο πληθυσμός του 5.151.500 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Άντρα, και είναι παράλιος νομός στον οποίο περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος του δέλτα του ποταμού Γκοντάβαρι που τον διαρρέει, εξ ου και η ονομασία του νομού. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Κακινάντα, σημαντικός λιμένας, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των πέντε επαρχιών του νομού. Το κλίμα είναι τροπικό. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Το Ανατολικό Γκοντάβαρι είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος νομός της πολιτείας και ο περισσότερο ευημερεύων. Περιλαμβάνει 5 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 60 δημοτικά διαμερίσματα με 9 δήμους και 1379 χωριά. Στον νομό αυτό ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου η εξόρυξη των οποίων, καθώς και φυσικού αερίου έχουν ανεβάσει ιδιαίτερα την οικονομία της πολιτείας.

Πηγές 
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Kakinada Information Portal - It also provides information of surrounding places
 East Godavari District governmental web site
 Godavari web site
 Kakinada website
 Godavari district temples map

Νομοί της Άντρα Πραντές
Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου

To Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου (αγγλικά: Academy Award for Best Actor) είναι ένα από τα βραβεία Όσκαρ που απονέμονται ετησίως από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Το βραβείο απονέμεται προς αναγνώριση της εξαιρετικής ερμηνείας ενός ηθοποιού στο χώρο του κινηματογράφου. Μέχρι και το 1976 το βραβείο αποκαλούνταν από την ακαδημία Βραβείο Αξίας για Ανδρική Ερμηνεία, αν κι από τη γέννηση του θεσμού το 1929 χρησιμοποιόταν ευρέως ο όρος Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού και κατ' επέκταση Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Οι υποψηφιότητες γι' αυτό το βραβείο καθορίζονται αποκλειστικά από ηθοποιούς που είναι μέλη της Ακαδημίας, ενώ οι νικητές εκλέγονται από όλα τα μέλη της Ακαδημίας.

Δεκαετία 1990

Δεκαετία 2000

Δεκαετία 2010

Δεκαετία 2020

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Oscars.org (επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας)
 Oscar.com (επίσημη ιστοσελίδα προώθησης των βραβείων)
 The Academy Awards Database  (επίσημη ιστοσελίδα)

Βραβεία Όσκαρ
Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Δυτικό Γκοντάβαρι

Ο Νομός Δυτικό Γκοντάβαρι είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι  7.700 τ.χλμ (ή 3.000 τετρ. μίλια), και ο πληθυσμός του 3.934.782 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Άντρα, ΝΔ. του Ανατολικού Γκοντάβαρι και είναι παράλιος νομός στον οποίο περιλαμβάνεται το μεγάλο Δέλτα που σχηματίζουν οι ποταμοί Γκοντάβαρι και Κρίσνα μετά τις μεγάλες διώρυγες που έχουν κατασκευαστεί. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Ελούρου, ή Ελάπουν, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των 2 επαρχιών του νομού. Το κλίμα είναι τροπικό. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Το Δυτικό Γκοντάβαρι είναι ένας από τους πλέον αγροτικούς παραγωγικούς νομούς της πολιτείας. Περιλαμβάνει 2 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 46 δημοτικά διαμερίσματα με 7 δήμους.

Πηγές 
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

 Προφίλ του νομού από Άντρα Πραντές Online.
 Χάρτης με τους ναούς στο νομό Γκοντάβαρι
 Άρθρο των Times της Ινδίας 
 papikondalu.net.in

Νομοί της Άντρα Πραντές
Ποδάγρα (Λουκιανός)

Η Ποδάγρα ή τραγοποδάγρα ή τραγωδοποδάγρα, που εμφανίζεται σε ορισμένους κώδικες, είναι τραγωδία σε σατυρικό ύφος του Λουκιανού για τέσερεις ηθοποιούς: τον Ασθενή (ποδαγρόν), τη θεά Ποδάγρα, τον Άγγελο, τον Γιατρό, τον Χορό και τους Πόνους.

Η αυθεντικότητα του έργου
Πολλοί εκδότες των έργων του Λουκιανού θεωρούν ότι η Ποδάγρα είναι νόθο ποίημα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι το ποίημα Ωκύπους  και η Ποδάγρα αποτελούν την αρχή και το τέλος του ίδιου έργου.

Ωστόσο Ο M.D. Macleod (ένας από τους μεταφραστές και σχολιαστές των έργων του Λουκιανού στην έκδοση Loeb) υποστηρίζει πως η ποδάγρα είναι σαφώς γνήσιο έργο. Το ύφος, η στιχουργική ικανότητα και η χρήση του ποιητικού λεξιλογίου προδίδουν ικανότατο συγγραφέα, που ξέρει να χειρίζεται τους ιάμβους και αναπαίστους, ακολουθώντας τους κανόνες σϋνθεσης τραγικών στίχων. Ένας άλλος εκδότης του έργου, ο J. Zimmermann, στηριζόμενος στη θέση του έργου στον κώδικα Γ (Λαυρεντιανός 10ου αι.), στην συγκρατημένη ασέβεια προς τους θεούς και στη στιχουργική δεξιοτεχνία τού δημιουργού, θεωρεί επίσης ότι η Ποδάγρα είναι γνήσιο έργο του Λουκιανού.

Η αιτία της συγγραφής
Ο λόγος που οδήγησε τον Λουκιανό να γράψει σατιρκό ποίημα για την ποδάγρα ήταν προσωπικός παρ΄όλο που στο Μένιππο και στα προς Κρόνον αναφέρει ότι η αρρώστια αυτή έπληττε μόνο τους πλούσιους, από το έργο Ηρακλής και τις σχετικές αναφορές στο Περί των επιμισθώ συνόντων (συντηρουμένων) διαφαίνεται πως ήταν και ο ίδιος θύμα της.

Επικρίσεις ποδάγρας για τα πολυμήχανα φάρμακα
Αφότου πρωτοεμφανίστηκε το ανθρώπινο γένος όλοι δοκιμάζουν να αφανίσουν τη δύναμή μου, ανακατώνοντας διαρκώς πολυμήχανα φάρμακα. Καθένας δοκιμάζει διαφορετικό τέχνασμα εναντίον μου· τρίβουν αρνόγλωσσα και σέλινα για να με πολεμήσουν, φύλλα μαρουλιού (θριδάκων) και αντράκλα (ανδράχνην), άλλοι τσουκνίδες (κνίδας), βολβούς, μήκωνα (παπαρούνα), άλλοι κουβαλούν φακές (φακούς), βρασμένα καρότα (σταφυλῖνον ἑφθόν), άλλοι φύλλα ροδακινιάς (Περσικών), ρόδια (σίδια), φύλλα καλοβρασμένου λάχανου (κράμβης), αλεύρι από κουκιά (άλευρα κυάμων), γύψο από την Πάρο· μαγειρεύουν φρύνους, αρουραίους (μυγαλάς), σαύρες, γάτες (γαλάς),  ύαινες (υαίνας), αντιλόπες (τραγελάφους) αλεπούδες (αλώπεκας).

Για την Άτη , που έγραψε ο Όμηρος, είμαι εγώ αυτή που βαδίζει πάνω στο κεφάλι των ανδρών με ανάλαφρο βήμα. Οι πιο πολλοί όμως θνητοί με αποκαλούν Ποδάγρα, επειδή κυνηγώ τα πόδια.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Λουκιανός, Ποδάγρα, εκδ. Δαίδαλος 2008 ISBN 960-227-371-2

Έργα του Λουκιανού
Ο Ασπροδόντης

Ο Ασπροδόντης είναι ένα μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον. Αφηγείται τις περιπέτειες ενός μικρού λύκου που, από μικρό ακόμα κουτάβι, πλησίασε τους ανθρώπους, οι οποίοι του πρόσφεραν προστασία, ζεστασιά και τροφή. Σιγά-σιγά εγκαταλείπει τον κόσμο της άγριας φύσης και υποτάσσεται στους ανθρώπους (τους οποίους τους παρομοιάζει ως θεούς - παντοδύναμους, που ελέγχουν τα πάντα). Όμως, ακολουθούν πολλές περιπέτειες, υπάρχουν πολλοί εχθροί που τον επιτίθενται συνεχώς (πολλές φορές ακόμα και η αγέλη) και άνθρωποι που τον κακομεταχειρίζονται. Θα καταφέρει να ξεπεράσει όλα τα προβλήματα που τον περιτριγυρίζουν; Ιδού η απορία.

Μυθιστορήματα του Τζακ Λόντον
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Σκύλος
Φωκίων Διαλέτης

Ο Φωκίων Διαλέτης (1861-1913) ήταν Έλληνας στρατιωτικός με συμμετοχή στους Βαλκανικούς Πολέμους. Φονεύθηκε κατά τη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά στις 19 Ιουνίου 1913.

Βιογραφία
Ο Φωκίων Διαλέτης γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1861 στην Άνω Χρυσοβίτση Αιτωλοακαρνανίας. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος, ήταν αντισυνταγματάρχης και βουλευτής. 

Ο Φωκίων Διαλέτης σπούδασε στη σχολή υπαξιωματικών και την ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Τον Δεκέμβριο του 1898 προήχθη σε Υπολοχαγό, τον Δεκέμβριο του 1904 σε Λοχαγό και τέλος τον Δεκέμβριο του 1911 σε ταγματάρχη. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους βαλκανικούς πολέμους. Έλαβε μέρος στη μάχη των Πέντε Πηγαδιών όπως επίσης και στην μάχη του Μπιζανίου, κάτω από τις εντολές του Αντιστράτηγου Σαπουντζάκη Κωνσταντίνου, που οδήγησε στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων και ολόκληρης της Ηπείρου. Επίσης ήταν παρών στην παράδοση και απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.  

Έλαβε ηγετικό ρόλο ως διοικητής του 1ου συντάγματος πεζικού στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά μαζί με τον Παναγιώτη Δαγκλή, τον Αντώνιο Καμάρα και τον Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκη. Στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά στις 19 Ιουνίου 1913, σε ηλικία 52 ετών, τραυματίστηκε θανάσιμα.   

Η πολιτεία τον τίμησε μετά τον θάνατόν του, στήνοντας την προτομή του στο ηρώον του Λαχανά και μετέπειτα στο ηρώον του Κιλκίς και έδωσε το όνομά του σε οδούς πόλεων, όπως η Θεσσαλονίκη, τα Γιαννιτσά, το Αγρίνιο, το Θέρμο. Το στρατόπεδο στο Κιλκίς φέρει σήμερα επίσης το όνομά του.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Λήμματα με προβλήματα μορφοποίησης
Στρατιωτικός-επέκταση
Graekervennen (O Φιλέλλην)

Η Graekervennen (ο Φιλέλλην), ήταν δανική φιλελληνική εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1827 ως το 1830

Ιστορία της εφημερίδας 
Ο Graekervennen ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα και κυκλοφόρησε το πρώτο της φύλλο στις 6 Νοεμβρίου 1827. Από την πρώτη της έκδοση σημειώνει κιόλας τρεις εκδόσεις. Εκδότης της εφημερίδος ήταν ο δανός αξιωματικός και με φιλολογικά, λογοτεχνικά- ποιητικά ενδιαφέροντα Frederik Wilhelm Stockfleth (1793-1849).
Συντάσσει άρθρα σχετικά με την Ελλάδα, αναπαράγει ειδήσεις από την επαναστατημένη Ελλάδα, μυθιστορήματα σε συνέχειες με σκοπό την ευαισθητοποίησή των αναγνωστών σχετικά με τα δεινά που υφίσταντο από τους Τούρκους. Απευθύνει από τις στήλες της εκκλήσεις προς την Ευρώπη.
Τα έξοδα της έκδοσης της εφημερίδος καλύπτονται από τον τυπογράφο L.J. Jacobsen που τύπωνε δωρεάν την εφημερίδα, ενώ το χαρτί το δώριζε ένας πρόσωπο της δανέζικης αριστοκρατίας που σκόπιμα ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του.
Η διακίνηση της εφημερίδας ήταν ευρεία παρά τις απαγορεύσεις για ανάλογου περιεχομένου έντυπα που είχαν επιβληθεί στο ταχυδρομείο από το κράτος.

Οι αναγνώστες της εφημερίδας έστελναν συνδρομές στην εφημερίδα οι οποίες αποστέλλονταν στην Ελλάδα με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της εκπαίδευσης των Ελληνοπαίδων και την βοήθεια των χηρών και των ορφανών του πολέμου. Τα ποσά που συγκεντρώνουν κάθε φορά τα στέλνει ο Stockfleth με τη βοήθεια των Κομιτάτων στον Εϋνάρδο και αυτός στον Καποδίστρια.
Οι συνδρομητές είναι διαφόρων ηλικιών και κοινωνικών τάξεων σύμφωνα με τους ονομαστικούς καταλόγους των συνδρομητών της εφημερίδας: από ένα μικρό αγόρι που προσέφερε το χαρτζιλίκι του μέχρι τον ίδιο τον διάδοχο του Δανικού θρόνου, Christian.
Η εφημερίδα έπαψε να εκδίδεται στις 12 Ιανουαρίου 1830 καθώς διαπίστωνε πως οι Έλληνες είχαν πια πετύχει τον αντικειμενικό στόχο του αγώνα τους που ήταν η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.

Πηγές 
 Αριστέα Παπανικολάου- Κρίστενσεν, Το Φιλελληνικό κίνημα στην Δανία, εκδ. Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα, 2010, σελ.65-72

Φιλέλληνες
Εφημερίδες στη δανική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Δανία
Οικογένεια Σαχίνη

Η οικογένεια Σαχίνη είναι παλιά οικογένεια της Ύδρας που αποτελεί κλάδο της οικογένειας των Κιοσσέδων.

Ιστορικό 

Γενάρχης της οικογένειας είναι ο Δημήτρης Κιοσσές - Σαχίνης, γιος του Αντωνίου Κιοσσέ, προκρίτου Ύδρας. Το Σαχίνης αποτελεί παραφθορά του παρωνυμίου Σαχίν (σαΐνι, εκ του τουρκικού sahin = γεράκι), το οποίο του δόθηκε καθώς λάμβανε μέρος με ιδιόκτητο ταχύπλοο πλοίο στην διεκπεραίωση της αλληλογραφίας.

Μέλη 

 Αντώνιος Κιοσσές, πρόκριτος Ύδρας, Διοικητής Αίγινας

Δημήτριος Σαχίνης, πλοιοκτήτης - έμπορος, γενάρχης των Σαχίνηδων και γιος του Αντωνίου
 Αντώνιος Σαχίνης, πλοιοκτήτης - έμπορος και γιος του Δημητρίου
 Γεώργιος Σαχίνης,πλοιοκτήτης - έμπορος, ναυμάχος του 1821, υποναύαρχος και γιος του Δημητρίου
Δημήτριος Γ. Σαχίνης, υποναύαρχος, αυλάρχης του Βασιλέα Γεωργίου Α', υπουργός Ναυτικών, σύζυγος της Παναγιωτίτσας Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και γιος του Γεωργίου
 Νικόλαος Σαχίνης, ναυμάχος του 1821 και γιος του Δημητρίου. 
 Σταματίνα Σαχίνη, σύζυγος Ανδρέα Α. Μιαούλη και κόρη του Νικολάου
 Αντώνιος Μιαούλης, γιος της Σταματίνας
 Σταύρος Σαχίνης, φρούραρχος της Σφακτηρίας, αγωνιστής του 1821 και γιος του Δημητρίου
 Μαρία Σαχίνη, σύζυγος Λάζαρου Τσαμαδού και κόρη του Δημητρίου
 Ξανθή Σαχίνη, σύζυγος Εμμανουήλ Τομπάζη και κόρη του Δημητρίου
 Νικόλαος Τομπάζης, γιος της Ξανθής
 Αλέξανδρος Τομπάζης, διπλωμάτης και γιος του Νικολάου
 Νικόλαος Τομπάζης, φωτογράφος και γιος του Αλέξανδρου
 Αλέξανδρος Τομπάζης, αρχιτέκτονας και γιος του Νικολάου

Ιστορικές οικογένειες της Ύδρας
Μπίλι Μπο

Ο Βασίλης Κουρκουμέλης (8 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιουνίου 1987), γνωστός ως Μπίλι Μπο, ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας. Προερχόμενος από φτωχό οικογενειακό περιβάλλον, έγινε ο γνωστότερος Έλληνας σχεδιαστής της εποχής του. Ήταν ο πρώτος διάσημος Έλληνας που πέθανε από τον τότε σχετικά άγνωστο ιό του AIDS, γεγονός που διέγειρε το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινωνίας της εποχής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1954 και καταγόταν από την συνοικία Καμίνια του Πειραιά, παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του 1960 σαν χορευτής σε διάφορες μπουάτ που έδρευαν στην Πλάκα της Αθήνας. Το 1971 γνώρισε τον μετέπειτα συνεργάτη του Μάκη Τσέλιο. Αποφάσισαν να συνεργαστούν επαγγελματικά και αρχικά ξεκίνησαν μια επιχείρηση εισαγωγής αρωμάτων από τη Γαλλία. Σύντομα άλλαξαν κατεύθυνση και το 1973 ξεκίνησαν μια μπουτίκ υψηλής ραπτικής στην οδό Σόλωνος 1. Ονόμασαν το κατάστημα Billy Bo, μια παραφθορά του τραγουδιού της Κατερίνα Βαλέντε «Billy Boy», και ο Κουρκουμέλης υιοθέτησε και για τον ίδιο το όνομα. Παράλληλα σπούδασε σχέδιο μόδας στη σχολή Βακαλό και, όταν το σχετικό τμήμα διέκοψε το λειτουργία του, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη σχολή Βελουδάκη. 

Η μπουτίκ είχε ήδη αρχίσει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όμως η καριέρα του Μπο απογειώθηκε όταν κέρδισε το βραβείο του γυναικείου περιοδικού Γυναίκα. Σύντομα κέρδισε την εμπιστοσύνη των κοσμικών κύκλων της Αθήνας, καθώς και μεγάλο πλήθος θαυμαστών καθώς και την υποστήριξη των δημοσιογράφων. Ακολούθησαν και άλλα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, τη Μύκονο, το Ψυχικό και στο κέντρο της Αθήνας. Το 1981 είναι η χρονιά που επιλέχθηκε να σχεδιάσει τις στολές των αεροσυνοδών της Ολυμπιακής Αεροπορίας, οι οποίες θα φοριούνταν για τα επόμενα πέντε χρόνια 1981-1986. Το μεγαλύτερο επίτευγμα ήταν η δημιουργία καταστήματος στην 5η Λεωφόρο της Νέας Υόρκης. Στα εγκαίνια του τον Δεκέμβριο του 1986 ο Μπο δεν παρευρέθηκε λόγω της ασθένειας του.

Ασθένεια και θάνατος 
Ο Μπίλι Μπο προσβλήθηκε από τον ιό HIV και στα τέλη της δεκαετίας του 1980 νόσησε με AIDS. Πριν πεθάνει, ο Μπίλι Μπο τηλεφώνησε από την Αμερική στη δημοσιογράφο Λένα Ζαννιδάκη, συντάκτρια του Ταχυδρόμου, με σκοπό να της δώσει μια τελευταία συνέντευξη. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 13 Ιουνίου του 1987 σε ηλικία 33 ετών. Η ασθένεια και ο θάνατός του προκάλεσαν επιπλέον αίσθηση, καθώς η επιδημία του AIDS ήταν τότε ακόμα στην αρχή της στην Ελλάδα, και ο Μπίλι Μπο ήταν ο πρώτος διάσημος Έλληνας που έγινε γνωστό δημόσια ότι έχασε τη ζωή του από τη συγκεκριμένη ασθένεια.

Παραπομπές

Πηγές
Μπίλι Μπο - Ζωή σαν πυροτέχνημα (ένθετο του περιοδικού LIFE&STYLE, τεύχος 92, Αύγουστος 2008, εκδόσεις Λυμπέρη).

Έλληνες επιχειρηματίες
Έλληνες σχεδιαστές μόδας
Λούξορ

Το Λούξορ (αραβικά: الأقصر , αλ-ουξορ) είναι μια πόλη στη νότια Αίγυπτο και πρωτεύουσα του Κυβερνείου του Λούξορ. Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίζεται σε 487.896 άτομα. Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή της αρχαίας αιγυπτιακής πρωτεύουσας των Θηβών και θεωρείται το μεγαλύτερο υπαίθριο μουσείο του κόσμου, αφού τα συμπλέγματα των ναών του Λούξορ και του Καρνάκ βρίσκονται μέσα στην πόλη. Στην απέναντι όχθη του Νείλου βρίσκεται η Νεκρόπολη των Θηβών, η Κοιλάδα των Βασιλέων και η Κοιλάδα των Βασιλισσών. Εξαιτίας των μνημείων, η οικονομία της πόλης βασίζεται στον τουρισμό.

Ιστορία 
Το Λούξορ ήταν στην αρχαιότητα οι Θήβες, η πρωτεύουσα του βασιλείου και πόλη του Άμωνα Ρα. Η σημασία της πόλης ήταν μεγάλη ήδη από την Ενδέκατη δυναστεία Φαραώ, όταν έγινε μια ακμάζουσα πόλη με υψηλό κοινωνικό καθεστώς και πολυτέλεια και ως πόλη των τεχνών, των γραμμάτων, της σοφίας και της πολιτικής ανωτερότητας και έφτασε στην ακμή της κατά την διάρκεια του Νέου Βασιλείου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στην πόλη κατασκευάστηκαν πολλοί ναοί και κτίρια. Παρόλα αυτά, η πολιτική και στρατιωτική σημασία της πόλης εξασθένησε στην ύστερη περίοδο και η πρωτεύουσα μετακινήθηκε σε πόλεις της βόρειας (Κάτω) Αιγύπτου και εν τέλη στην Αλεξάνδρεια. Η πόλη όμως συνέχισε να είναι η θρησκευτική πρωτεύουσα της Αιγύπτου ως η πόλη του Άμωνα, μέχρι την κατάκτηση της Αιγύπτου από τους αρχαίους Έλληνες. Η πόλη εγκαταλείφθηκε και μετά, εξαιτίας των πλημμυρών του Νείλου, οι ναοί καλύπτονταν σταδιακά από στρώματα λάσπης. Οι αρχαίοι ναοί ανασκάφτηκαν τον 19ο αιώνα και σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός.

Ετυμολογία
Η αιγυπτιακή ονομασία της πόλης είναι i-pA-t:pr και i-p:t-O45-M24-t:N21-Z1 Το ελληνικό όνομα είναι Θήβες ή Διόσπολις, το Σαχιδικό Κοπτικό όνομα ⲡⲁⲡⲉ, προέρχεται από το δημώδες Ỉp.t «το άδυτον», το οποίο, με τη σειρά του, προέρχεται από τα αιγυπτιακά.  Από την ίδια πηγή προέρχονται οι ελληνικές μορφές Ἀπις και Ὠφιεῖον. Το αιγυπτιακό χωριό Αμπά αλ-Ουακφ (αραβικά: أبا الوقف‎, ελληνικά: Ώφις) μοιράζεται την ίδια ετυμολογία.

Το όνομα Λούξορ είναι σχεδόν μια κυριολεκτική μετάφραση ενός άλλου ελληνικού και κοπτικού τοπωνυμίου (τὰ Τρία Κάστρα και ⲡϣⲟⲙⲧ ⲛ̀ⲕⲁⲥⲧⲣⲟⲛ πσομτ ενκάστρον.

Τοπόσημα

Δυτική όχθη

Κοιλάδα των Βασιλέων
Κοιλάδα των Βασιλισσών
Μεντινέτ Χαμπού (νεκρικός ναός του Ραμσή Γ΄)
Το Ραμέσσειο (νεκρικός ναός του Ραμσή Β΄)
Ντέιρ ελ-Μεντίνα (αρχαίο χωριό εργατών)
Τάφοι των Ευγενών
Ντέιρ ελ-Μπαχάρι (Νεκρικός Ναός της Χατσεψούτ, κλπ.)
Μαλκάτα (παλάτι του Αμενώφιδος Γ΄)
Κολοσσοί του Μέμνωνα (νεκρικός ναός του Αμενώφιδος Γ΄)
Νεκροταφείο Ελ-Ασασίφ

Ανατολική όχθη
Ναός του Λούξορ
Διεθνές αεροδρόμιο του Λούξορ
Ναός Καρνάκ
Μουσείο του Λούξορ
Μουσείο της Μουμιοποίησης
Ξενοδοχείο Winter Palace

Παραπομπές 

Πόλεις της Αιγύπτου
Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Ελ Μαδριγάλ

Το Ελ Μαδριγάλ (ισπανικά: El Madrigal, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [el maðɾiˈɣal]) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Βιγιαρρεάλ της Ισπανίας και είναι η έδρα της Βιγιαρρεάλ Κ.Φ.

Ιστορία 

Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουνίου 1923 από τότε έχει ανακαινιστεί δύο φορές, το 1952 και το 2005. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε για να προϋποθέτει το γήπεδο τους κανόνες του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς δεν τους πληρούσε. Οι πρώτοι προβολείς τοποθετήθηκαν λίγο καθυστερημένα, στις 16 Σεπτεμβρίου 1973. Οι προβολείς που τοποθετήθηκαν ήταν τέσσερις, με 9 λάμπες αλογόνου ο καθένας. Έχει σήμερα χωρητικότητα 24.890 θέσεων.

Πηγές 

  Το στάδιο στην επίσημη σελίδα της Βιγιαρρεάλ

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία
Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ισπανία
Η Μούσα της Κορτόνα

Η μούσα της Κορτόνα είναι αρχαίο ελληνικό έργο ζωγραφικής που βρέθηκε στην Ιταλία.

Ιστορικό του ευρήματος
Ο πίνακας βρέθηκε τυχαία από έναν Ιταλό χωρικό το 1732 κοντά στην Τσεντόια (Centoia), μεταξύ Κιούζι και Μοντεπουλτσάνο στην Τοσκάνη. Ο χωρικός όργωνε το χωράφι του, όταν το άρωτρο αναποδογύρισε μια πλάκα. Από κοντά είδε ότι η κάτω πλευρά της πλάκας ήταν ζωγραφισμένη και την ανασήκωσε για να την δει καλύτερα. Την καθάρισε, και βλέποντας την εικόνα την πήρε σπίτι του και με ευλάβεια την έστησε το εικονοστάσι, στο καντήλι ακριβώς. Μετά από καιρό η γυναίκα του αρρώστησε βαριά και η υγεία της χειροτέρευε όλο και περισσότερο. Ο χωρικός έφερε έναν παπά για να την εξομολογήσει πριν πεθάνει. Ο παπάς μπαίνοντας στο φτωχικό και βλέποντας την εικόνα μάλωσε τον χωρικό που έβαλε στο καντήλι ειδωλολατρική εικόνα. Ο χωρικός όλο αφέλεια του απάντησε ότι είναι η εικόνα της Παναγίας. «Όχι» τον επέπληξε ο παπάς, «είναι εικόνα του σατανά!», και να τη βγάλει αμέσως. Ο χωρικός την πήρε από το καντήλι και για να μην την πετάξει στην φωτιά την έκανε πορτάκι στον φούρνο του. Εκεί έμεινε μέχρι το 1735, όταν την ανακάλυψε ο ιδιοκτήτης της περιοχής, ο ιππότης Τομμάζο Τομμάζι και την κράτησε στην ιδιωτική του συλλογή. Το 1851 η μαντάμ Λουίζ Μπαρτολόττι Τομμάζι παρουσίασε την εικόνα στην Τοσκανική  Ακαδημία της Κορτόνα (L'Accademia Etrusca) και έτσι η εικόνα μπήκε στο μουσείο, και από τότε ονομάζεται «Μούσα της Κορτόνα».

Περιγραφή
Ο πίνακας είναι πλάκα διαστάσεων 38,5 επί 33 εκατοστά. Είναι μονοκόμματη, αλλά θεωρείται ότι είναι μέρος ενός εργου μεγαλύτερων διαστάσεων, που χάθηκε. Εικονίζει μια γυναίκα, σε μέγεθος δύο τρίτα του φυσικού. Διατηρείται σε άριστη κατάσταση, παρά τα όσα πέρασε. Τα χρώματα και η εικόνα δεν αλοιώθηκαν από την επίδραση της φωτιάς, ούτε και γδάρθηκαν από την αιχμή του αρώτρου. Η εικόνα ερμηνεύεται ως μούσα Πολύμνια. Είναι δαφνοστεφανωμένη, γυμνή στο δεξί στήθος και κρατάει λύρα.

Πηγές 
 

Έργα ζωγραφικής
Εγκαυστική εικόνα της Κλεοπάτρας

Ο θάνατος της Κλεοπάτρας είναι φημισμένη αρχαία ελληνική ζωγραφική μεγάλων διαστάσεων που βρέθηκε στην Ιταλία.

Ιστορικό του ευρήματος
Πιστεύεται ότι ο πίνακας αυτός είναι εκείνος που είχε κατασκευασθεί από τον Τιμόμαχο για τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο και ήταν τοποθετημένος ως ανάθημα στον ναό του Σατούρνου στην Ρώμη. Ανακαλύφθηκε από τον έμπορο αρχαιοτήτων Μικέλι (Micheli) το 1818 κάτω από τον σηκό του ναού του Σέραπι στο ανάκτορο του Αδριανού στην Ρώμη, όπου προφανώς το είχε μεταφέρει ο Αδριανός μαζί με πολλά άλλα εξοχότατα καλλιτεχνήματα για να διακοσμήσει την πολυτελή του βίλλα. Φυλάσσεται στην έπαυλη του Βαρόνου ντε Μπεννεβάλ στο Πιάνο ντι Σορρέντο. Εξετάστηκε στην Φλορεντία από τον Τζιοβάννι Μπαττίστα Ταννούτσι της Βασιλικής Ακαδημίας της Πίζας. Το 1822 έγινε χημική εξέταση της σύστασης των χρωμάτων του. Ο Ταννούτσι το ταυτοποίησε με μια περιγραφή που δίνουν ο Πλίνιος και ο Πλούταρχος.

Μετά το θάνατο του Μικέλι ο πίνακας αγοράστηκε από κάποιον γνωστό του Βαρόνου, ο οποίος τον μεταπώλησε το 1860 τελικά στον Βαρόνο ντε Μπεννεβάλ. Από τότε φιλοξενήθηκε σε πολλές εκθέσεις στο Λονδίνο, Παρίσι, Μόναχο και Ρώμη. Το 1869 ο Ναπολέων Γ΄ ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει, και ο πίνακας μεταφέρθηκε στο Παρίσι, αλλά με την έκρηξη του γαλλογερμανικού πολέμου η αγορά ματαιώθηκε. Κατά την διάρκεια της γερμανικής πολιορκίας του Παρισιού και της Παρισινής Κομμούνας που ακολούθησε, ο πίνακας τέθηκε υπό την προστασία του Πρίγκηπα Τσαρτορύσκι, και μετά την απελευθέρωση του Παρισιού επεστράφη στο Σορρέντιο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Μελέτες και παρουσιάσεις του πίνακα δημοσιεύτηκαν στα «Antologia», «Nouveau Temps», «Revista Settimanale», «Revue des Deux Mondes» και στην «Allgemeine Zeitung».

Περιγραφή
Είναι σπασμένο σε δεκαέξι τμήματα, αλλά συγκολλήθηκε με μεγάλη επιτυχία και ενισχύθηκε με τσιμέντο. Η εικόνα θεωρείται ακέραια και πλήρης, εκτός από ένα μικρό κομμάτι στη γωνία που αντικαταστάθηκε, και τοπική απόξεση για τη χημική εξέταση που τού έγινε. Εικονίζει γυναίκα σε φυσικό μέγεθος. Ερμηνεύεται ως Κλεοπάτρα τη στιγμή του θανάτου της. Κρατάει φίδι στο αριστερό της χέρι, ενώ φέρει δάγκωμα στον αριστερό μαστό. Φοράει το αυτοκρατορικό στέμμα των Πτολεμαίων στο κεφάλι, ενώ πολύτιμα διαδήματα, όμοια με αυτά που βρήκε ο Σλήμαν στις Μυκήνες, και σκουλαρίκια την κοσμούν. Στην έκφραση του προσώπου αντικατοπτρίζεται ο πόνος και η λύπη της τελευταίας στιγμής της ζωής της, ενώ το βλέμμα είναι στραμμένο προς τον ουρανό.

Πηγές 
 
 

Έργα ζωγραφικής
Θέντα Μπάρα

Η Θέντα Μπάρα (Theda Bara, 29 Ιουλίου 1885 - 7 Απριλίου 1955) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου και το πρώτο σύμβολο του σεξ, όπως χαρακτηρίστηκε. Οι περισσότερες ταινίες της έχουν σημερα χαθεί, εξαιτίας μιας φωτιάς που έπιασε το στούντιο της Paramount

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου 1885 στο Σινσινάτι. Το πραγματικό της όνομα ήταν Θεοδοσία Μπουρ Γκούντμαν (Theodosia Burr Goodman). Απεβίωσε στις 7 Απριλίου 1955 στο Λος Άντζελες.

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αρενάλ

Το Αρενάλ (ισπανικά: Arenal) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στην Κόστα Ρίκα. Το ηφαίστειο βρίσκεται 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ, στην Επαρχία Αλαχουέλα. Το ηφαίστειο έχει ύψος 1.670 μέτρα. Έχει χαρακτηριστικό κωνικό σχήμα και στην κορυφή του βρίσκεται ένας κρατήρας διαμέτρου 140 μέτρων. Το ηφαίστειο υψώνεται ανατολικά της λίμνης Αρενάλ. Στην νοτιοανατολική πλαγιά του Αρενάλ βρίσκεται ο ηφαιστειακός κώνος Σέρρο Τσάτο, ένας σήμερα ανενεργός κώνος ύψους 1.140 μέτρων με μια λίμνη μέσα στο κρατήρα του. Ο κρατήρας σχηματίστηκε από μια φρεατομαγματική έκρηξη. Το βουνό είναι το επίκεντρο του Εθνικού Πάρκου Ηφαιστείου Αρενάλ.

Πριν δημιουργηθεί το ηφαιστειακό σύμπλεγμα Αρενάλ-Τσάτο, στην θέση τους υπήρχε μια κοιλάδα, όπως φαίνεται από την κλίση του εδάφους, η οποία χώριζε την οροσειρά Τιλαράν στα νότια από τους λόφους Μοντερέι και Λα Πάλμα στα βόρεια. Πρώτα σχηματιστήκε το Τσάτο και μετά, στους πρόποδές του, το Αρενάλ. Το Αρενάλ είναι το νεότερο και πιο ενεργό ηφαίστειο της Κόστα Ρίκα, με εκτιμώμενη ηλικία μικρότερη από 7.000 χρόνια. Το ηφαίστειο ήταν ανενεργό για πολλά χρόνια, παρουσιάζοντας μόνο φουμαρολική δράση. Η πιο ενεργή καταγεγραμμένη περίοδος του ηφαιστείου άρχισε το 1968, όταν μια έκρηξη κατέστρεψε τη μικρή πόλη Ταμπακόν. Η συνεχής εκρηκτική δραστηριότητα του Αρενάλ περιλαμβάνει εκχυτικές ροές λάβας και περιστασιακές πυροκλαστικές ροές. Μετά το 2010 η ηφαιστειακή δραστηριότητα μειώθηκε ξανά. Την περίοδο από το 1968 μέχρι το 2010, το Αρενάλ ήταν το πιο ενεργό ηφαίστειο της Κόστα Ρίκα.

Παραπομπές 

Ηφαίστεια της Βόρειας Αμερικής
Γεωγραφία της Κόστα Ρίκα
Πρόγραμμα Διαύγεια

Το Πρόγραμμα Διαύγεια ή Πρόγραμμα Δι@ύγεια δημιουργήθηκε με το νόμο 3861/2010 και αποσκοπεί στη δημοσίευση στο διαδίκτυο, σε ένα κεντρικό ιστότοπο, αποφάσεων των Κυβερνητικών Οργάνων και της Διοίκησης. Υποχρέωση δημοσίευσης έχουν τα Κυβερνητικά Όργανα, οι φορείς του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα και οι Ανεξάρτητες Αρχές, όπως και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού.

Οι αποφάσεις δεν εκτελούνται αν δεν αναρτηθούν στον δικτυακό τόπο diavgeia.gov.gr. Mε την ολοκλήρωση της ανάρτησης η κάθε απόφαση αποκτά έναν μοναδικό Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης (ΑΔΑ), ο οποίος την πιστοποιεί. Ο ΑΔΑ που παράγεται αλγοριθμικά με βάση την ημερομηνία καταχώρισης, το φορέα έκδοσης και τον αύξοντα αριθμό πράξης του φορέα, εγγράφεται αυτόματα σε κάθε σελίδα του εγγράφου που αναρτάται. Είναι η ταυτότητα της κάθε αναρτημένης πράξης και την ακολουθεί εφεξής. Δεν μπορούν να υπάρχουν δύο ΑΔΑ για μια πράξη και όταν μια πράξη για κάποιο λόγο ακυρώνεται ο ΑΔΑ της παραμένει ανενεργός. Με τις τροποποιήσεις που επέφερε ο Ν 4210/2013 στο πρόγραμμα Διαύγεια αρκεί η επίκληση του ΑΔΑ για την αυτεπάγγελτη αναζήτηση των αναρτημένων πράξεων τόσο κατά τη διεκπεραίωση υποθέσεων των πολιτών όσο και κατά την επικοινωνία μεταξύ φορέων.

Βιβλιογραφία 
Νταλάκου Β. (2011). «Το Πρόγραμμα Δι@ύγεια για την ενίσχυση της διαφάνειας με την ανάρτηση νόμων και πράξεων στο Διαδίκτυο:  Μια πρώτη αποτίμηση της έναρξης εφαρμογής του στο σύνολο του δημόσιου τομέα», Επιθεώρηση Διοικητικής Επιστήμης, τ. 17.

Δημόσια Διοίκηση
Νικάνορας Ιωαννίνων

Ο Νικάνωρ ή Νικάνορας  είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 720 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Ο Νικάνορας βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Σμόλικας και στα ανατολικά της ΕΟ Κοζάνης - Ιωαννίνων. Το χωριό είναι κτισμένο ανάμεσα σε πυκνόφυτες βελανιδιές και εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου. Η παλιά του ονομασία ήταν Κορτίνιστα και συμπεριλαμβάνεται στα Μαστοροχώρια. Απέχει 75 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 13 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Πάνω από το χωριό βρίσκονται οι κορυφές Κρεββατιά ( 1.280 μ.) και Κλέφτης (1.847 μ. στα Δ.-ΒΔ.) κατάφυτες από δάση βελανιδιάς, μαύρης πεύκης και ελάτης, όπου έγιναν πολλές μάχες τόσο στον Ελληνοϊταλικό όσο και στον Εμφύλιο Πόλεμο.

Ιερά Μονή Οσίου Νικάνορα 
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο είναι η μονή του Οσίου Νικάνορα που βρίσκεται στα Β.-ΒΔ. του χωριού, σε  απόσταση 4 περίπου χλμ. και σε υψόμετρο 850 μέτρων. Είναι κτισμένος στην κορυφή απόκρημνου  βράχου σε πλαγιά του όρους Κλέφτης. Η κτίση της χρονολογείται από το 1816, αν και προϋπήρχαν ερείπια παλαιάς μονής, η οποία κατά τον λαογράφο Αραβαντινό χτίστηκε τον 17ο αιώνα και ήταν γνωστή ως Μονή Βράνιστας. Είναι αφιερωμένη στον Μακεδόνα θεραπευτή Νικάνορα, ιδρυτή της Μονής Ζάβορδας Γρεβενών, όταν οι κάτοικοι της περιοχής το 1815 σώθηκαν από μεγάλη επιδημία πανούκλας. Ο Όσιος Νικάνωρ εορτάζει στις 7 Αυγούστου κάθε χρόνο στον υπαίθριο χώρο κάτω από το μοναστήρι πραγματοποιείται ολοήμερο πανηγύρι με τη συμμετοχή πολλών κατοίκων της περιοχής.

Διοικητικά 
Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε επίσημα με τη παλιά ονομασία του Κορτίνιστα (ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919) και έδρα τον οικισμό. Το 1927 μετονομάστηκε σε Νικάνορας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Νικάνορος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2001 είχε είχε 75 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Κόνιτσας
Άλεν Χαλίλοβιτς

Ο Άλεν Χαλίλοβιτς (γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1996) είναι ένας Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος  αγωνίζεται στη Μίλαν. Ο πατέρας του είναι ο Σεγιάντ Χαλίλοβιτς, παλιός Κροάτης και Βόσνιος διεθνής.

Συλλογική Καριέρα 
Ο Χαλίλοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στα τμήματα υποδομής της ομάδας της γενέτειράς του, Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Τον Ιούνιο του 2012, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ντιναμό. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, σε μία νίκη με 3–1 επί της Χάιντουκ Σπλιτ, όπου αντικατέστησε τον Σαμίρ, για τα τελευταία δέκα λεπτά του αγώνα. Αυτό τον κατέστησε ως έναν από τους νεαρότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, ώντας σε ηλικία 16 ετών και 102 ημερών (5946 ημερών). Στον αγώνα του επόμενου γύρου με αντίπαλο την Σλάβεν Μπέλουπο, μπήκε και πάλι ως αλλαγή και πέτυχε το τελευταίο γκολ της ομάδας του, στην νξίκη της με σκορ 4–1. Αυτό τον κατέστησε ως τον νεαρότερο σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος, σε ηλικία 16 ετών και 112 ημερών (5956 ημερών), σπάζοντας το σχετικό ρεκόρ, που κατείχε από τον Νοέμβριο του 2010 ο συμπαίκτης του Ματέο Κόβασιτς. Στις 24 Οκτωβρίου 2012, έγινε ο νεαρότερος παίκτης του συλλόγου που να έχει αγωνιστεί σε αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ, μετά την συμμετοχή του στην ήττα της ομάδας του από το γαλλικό «μεγαθήριο» Παρί Σεν Ζερμέν, με σκορ 0-2.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ο Άλεν Χαλίλοβιτς  στο Sportnet.hr 

Κροάτες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας U14
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Χιχόν
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
ΝΚ Ντομζάλε

Η ΝΚ Ντομζάλε είναι μια σλοβενική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Ντομζάλε. Έχει κατακτήσει από δύο φορές το πρωτάθλημα, το κύπελλο και το Σούπερ Καπ Σλοβενίας.

Ιστορία 

Η ΝΚ Ντομζάλε ιδρύθηκε το 1921 και είναι μία από τις παλαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στη Σλοβενία. Το σημερινό της γήπεδο, το Športni Park, κατασκευάστηκε το 1948. Ανακαινίστηκε και εκσυγχρονίστηκε το 1997 και το 1999. Εργασίες στη νέα δυτική κερκίδα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2003 και τελείωσαν τον Απρίλιο του 2004. Στις 29 Ιουνίου 2006, τοποθετήθηκαν προβολείς στο γήπεδο, τοποθετημένοι πάνω σε τέσσερις πύργους, ο καθένας εκ των οποίων βρισκόταν σε μια από τς τέσσερις γωνίες του σταδίου. Υπάρχουν συνολικά 120, κάτι που επιτρέπει τη διεξαγωγή αγώνων τα απογεύματα.

Η χρυσή εποχή στην ιστορία της ομάδας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2002, όταν προσλήφθηκε ως προπονητής ο Σλάβισα Στογιάνοβιτς. Αυτός ήταν που ανέβασε την ΝΚ Ντομζάλε στην 1.SNL. Τη σεζόν 2005–06, ξεπέρασε τους δύο πρώτους προκριματικούς γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, προτού αποκλειστεί στον πρώτο γύρο από την ΦφΜ Στουτγκάρδη. Αγωνίστηκε στα προκριματικά της σεζόν 2006–07, αλλά αποκλείστηκε από τη Χάποελ Τελ Αβίβ. Μετά από μια εκτός έδρας νίκη με 4–0 επί της Πρίμοριε, στις 13 Μαΐου, η Ντομζάλε εξασφάλισε την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή η κατάκτηση καθιστά την ομάδα μόλις την πέμπτη που πετυχαίνει κάτι τέτοιο από τη δημιουργία του ανεξάρτητου πρωταθλήματος της Σλοβενίας, τη σεζόν 1991–92.

Οπαδοί 

Υπάρχουν δύο κύριες λέσχες οπαδών της ΝΚ Ντομζάλε. Η πρώτη, και παλαιότερη, είναι μια λέσχη φίλων της ομάδας με έτος ίδρυσης το 1988, η οποία έχει την ονομασία Ravbarji. Η δεύτερη λέσχη, με έτος ίδρυσης τα τέλη του 2006, είναι μία λέσχη ultras με την ονομασία Ultras Domžale.

Τίτλοι 

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας (2) : 2007, 2008
 Κύπελλο Σλοβενίας (2) : 2011, 2017
 Φιναλίστ (1) : 2010
 Σούπερ Καπ Σλοβενίας (2) : 2007, 2011
 Φιναλίστ (1) : 2008

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Ντομζάλε ΝΚ
Ντομζάλε ΝΚ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Λουίτζι Ντι Μπιάτζο

Ο Λουίτζι Ντι Μπιάτζο (γεννημένος στις 3 Ιουνίου 1971), είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως αμυντικός μέσος, και σημερινός προπονητής της εθνικής Ιταλίας κάτω των 20 ετών.

Ο Ντι Μπιάτζο γεννήθηκε στη Ρώμη και ξεκίνησε την καριέρα του στην Λάτσιο. Επαγγελματικά έπαιξε για την Λάτσιο (1988-89), Μόντσα (1989-92), Φότζια (1992-95), ΑΣ Ρόμα (1995-99), Ίντερ (1999-2003), και Μπρέσια (2003-2006 ). Παρόλο που έπαιξε για πολλά χρόνια σε υψηλό επίπεδο με τις Ρόμα και Ίντερ δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Έκανε 31 εμφανισεις με την εθνική Ιταλίας, σκοράροντας δύο γκολ. Έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1998 και 2002, καθώς και στο Euro 2000, όπου εκτέλεσε ένα πέναλτι εναντίον της Ολλανδίας και σκόραρε εναντίον της Σουηδίας.

Πηγές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελπίδων Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Φότζια
Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Καλλαβίς

Η Καλλαβίς (στον πληθυντικό καλ(λ)αβίδες) είναι ένας είδος Αρχαίου Ελληνικού χορού, που εστιάζει τις κινήσεις του στο άσεμνο κούνημα και την τολμηρή στάση που έπαιρναν η μέση και τα μέλη του σώματος.

Ήταν έντονος και άσεμνος χορός, κατά τον οποίο περιστρεφόταν η μέση και τα ισχία λυγίζονταν (κάμπτονταν) κατά τρόπο άσεμνο. Ο Εύπολις στην κωμωδία του Κόλακες, μνημονεύει τις καλλαβίδες με τους εξής παρακάτω στίχους: "καλλαβίδας δε βαίνει σησαμίδας δε χέζει", δηλαδή "περπατάει χορεύοντας καλλαβίδες και χέζει σουσαμόπιτες"  (Αθήν. ΙΔ', 630Α, 27), εννοώντας το γλύκισμα των αρχαίων Αθηναίων, όπως το παστέλι. Οι καλλαβίδες μνημονεύονταν ανάμεσα στα χορευτικά σχήματα.

Πηγές
Σόλωνας Μιχαηλίδης, Εγκυκλοπαίδεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, 1999, ISBN 960-250-174-Χ 
Μusipedia:, Καλλαβίς

Αρχαίοι ελληνικοί χοροί