joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πολιορκία της Λιβαδειάς

Η πολιορκία της Λιβαδειάς ήταν πολεμική συμπλοκή της επανάστασης του 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την εξέγερση στο Λιδορίκι και Μαλανδρίνο, ύψωσε την σημαία της επαναστάσεως η Λιβαδειά με οπλαρχηγούς τον Αθανάσιο Διάκο και τον Βασίλη Μπούσγο. Αυτοί έχοντας 100 συντρόφους των και στρατολόγησαν πολλούς άλλους από την Αράχωβα και από άλλα χωριά της επαρχίας και κατέλαβαν νύχτα τις θέσεις του Ζαγαρά και του Προφήτη Ηλία επάνω από την πόλη της Λιβαδειάς. Από εκεί έστειλαν και απόκλεισε τις διόδους των Τούρκων, και αφού συνεννοήθηκαν με τους προεστούς της πόλης και τους συμφιλίωσαν, μπήκαν στην πόλη με την σημαία της ελευθερίας στις 30 Μαρτίου. Οι Τούρκοι βλέποντας την ένοπλη εισβολή των Ελλήνων κλείστηκαν στα ισχυρότερα σπίτια. Στις 31 Μαρτίου έγινε μάχη που διάρκεσε πέντε ημέρες. Ο Ρούκης και άλλοι ανέβηκαν νύχτα στο φρούριο για να το κυριεύσουν, αποκρούστηκαν όμως από τους Τούρκους που τους αντιλήφθηκαν. Τελικά οι πολιορκημένοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν από έλλειψη τροφίμων και νερού, και κατέθεσαν τα όπλα. 

Ο Αθανάσιος Διάκος μάζεψε τα λάφυρα και τα παρέδωσε στους προκρίτους για να αγοράσουν τρόφιμα και πολεμοφόδια του στρατού. Ο ίδιος ξεκίνησε με 600 άνδρες προς την Βοδωνίτσα και τις Θερμοπύλες, διότι υπήρχε η φήμη ότι μαζεύονταν τα εχθρικά στρατεύματα.

Παραπομπές

Πηγές
 Σπυρίδων Τρικούπης: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τόμος Α΄, σελ. 172-173

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Βοιωτίας
Πολιορκίες
Αγορά Μοδιάνο

Η Αγορά Μοδιάνο ή Στοά Μοδιάνο, επίσημα Κεντρική Αγορά Τροφίμων ή Κεντρική Στοά Τροφίμων, είναι σκεπαστή αγορά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το κτήριο της αγοράς κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα J. Oliphant και τον μηχανικό και κύριο του έργου Ελί Μοδιάνο. Η κατασκευή της αγοράς ξεκίνησε το 1922, αποπερατώθηκε το 1925 κι εγκαινιάστηκε το 1930. Χτίστηκε στην περιοχή της πυρίκαυστης ζώνης, περιοχή που καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1917 κι ανοικοδομήθηκε με το Σχέδιο Εμπράρ. Πριν την πυρκαγιά στο σημείο αυτό βρισκόταν η συναγωγή Ταλμούδ Τορά και το ομώνυμο οικόπεδο της στην εβραϊκή συνοικία Kadi. Χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο κτίριο το 1983 από το ΥΠΕΧΩΔΕ κι ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1995 από το Υπουργείο Πολιτισμού διότι «είναι χαρακτηριστικό δείγμα κτιρίων Αγοράς με στοά». Η αγορά είναι κλειστή από το 2019 αναμένοντας την έναρξη των εργασιών ανάπλασης.

Δείτε επίσης 
 Καπάνι

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Μοδιανο
Κλειστές αγορές
Πέτρος Μάνταλος

Ο Πέτρος Μάνταλος (Κομοτηνή, 31 Αυγούστου 1991) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την ΑΕΚ και την εθνική Ελλάδος.

Σταδιοδρομία

Ξάνθη
Ο Πέτρος Μάνταλος ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Ξάνθης και προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου το καλοκαίρι του 2009. Την περίοδο 2011-12 καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα του συλλόγου, ενώ την επόμενη έγινε βασικός και αναντικατάστατος, μετρώντας 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, σε σύνολο 30 αγώνων.

ΑΕΚ
Στις 23 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκε πως η ομάδα του και ο ίδιος ήρθαν σε συμφωνία με την ΑΕΚ, η οποία προέβλεπε πως την περίοδο 2013-14 θα παραμείνει στην Ξάνθη. Από το καλοκαίρι του 2014 ανήκει στο δυναμικό της ΑΕΚ. Στις 19 Οκτωβρίου 2014 ο Μάνταλος συνδύασε το ντεμπούτο του με γκολ σε μία νίκη της ΑΕΚ εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 17 Μαΐου 2016, βοήθησε την ομάδα του να επιστρέψει στους τίτλους, κατακτώντας ο ίδιος τον πρώτο τίτλο της καριέρας του, σκοράροντας στη νίκη της επί του Ολυμπιακού με 1-2, για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (2015-16), στον οποίο αναδείχθηκε ο κορυφαίος της αναμέτρηση.

Παρά το γεγονός ότι μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια (Μάρτιος 2015 και Οκτώβριος 2017) υπέστη δύο σοβαρούς τραυματισμούς στα γόνατα, ο Πέτρος Μάνταλος δεν έπαψε να έχει ηγετικό ρόλο στην ΑΕΚ και με μόνιμη θέση στην Εθνική. Μετά τον τραυματισμό του στις 29/10/2017 στη Νέα Σμύρνη επέστρεψε μπαίνοντας ως αλλαγή στο 2-0 με τον Λεβαδειακό στις 22/4/2018, συνδυάζοντας την επιστροφή του με τη μαθηματική κατάκτηση του τίτλου από την ΑΕΚ. Στις 14 Ιουνίου 2021 ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΑΕΚ έως το καλοκαίρι του 2024.

Εθνική ομάδα
Ο Μάνταλος υπήρξε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες των Νέων την περίοδο 2009-10 και των Ελπίδων μέχρι το 2012.

Τον Αύγουστο του 2014, ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός Κλαούντιο Ρανιέρι τον κάλεσε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών εν όψει των αναμετρήσεων για τα προκριματικά του Euro 2016 και στις 7 Σεπτεμβρίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Ρουμανίας, στον οποίο ξεκίνησε ως βασικός.

Στις 7 Ιουνίου του 2016 σημείωσε το πρώτο του γκολ με την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Αυστραλία που διεξήχθη στην Μελβούρνη και έληξε 1-2.

Τίτλοι - Διακρίσεις

Συλλογικές 
ΑΕΚ

 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18
 Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16
 Φούτμπολ Λιγκ: 2014-15 (Νότιος Όμιλος)

Ατομικές 

 Super League Έλληνας Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 2016-17
 Super League Ομάδα της Χρονιάς: 2016-17

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η σταδιοδρομία του Πέτρου Μάνταλου στο soccerway.com
 Το προφίλ του Πέτρου Μάνταλου στο www.transfermarkt.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Φριτς Μαντόιφελ

Ο Φριτς Μαντόιφελ (Fritz Manteuffel, 11 Ιανουαρίου 1875 – 21 Απριλίου 1941) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής, που αναδείχθηκε  χρυσός Ολυμπιονίκης το 1896  στην Αθήνα. Ανήκε στην ομάδα Berliner Turnrat.  Δεν είχε επιτυχία στα ατομικά αγωνίσματα (μονόζυγο. δίζυγο, άλμα, πλάγιος ίππος, κρίκοι). Ωστόσο, κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο ομαδικό, σε μονόζυγο και σε δίζυγο, με την ομάδα της Γερμανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προφίλ

Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Ρίχαρντ Ρέστελ

Ο Ρίχαρντ Ρέστελ (Richard Röstel, 1872- μετά το 1936) ήταν Γερμανός αθλητής της γυμναστικής, που αναδείχθηκε  χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896  στην Αθήνα. Ήταν μέλος της ομάδας Turngemeinde του Βερολίνου.  To 1936 παρακολούθησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο όπου τιμήθηκε μαζί με άλλους αθλητές. Στην Αθήνα το 1896 αγωνίστηκε στα ατομικά αγωνίσματα (μονόζυγο. δίζυγο, άλμα, πλάγιος ίππος, κρίκοι) χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στο ομαδικό, σε μονόζυγο και σε δίζυγο, με την ομάδα της Γερμανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προφίλ

Γερμανοί Ολυμπιονίκες
Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Στρυμωνικό Σερρών

Το Στρυμωνικό ή Στρυμονικό (πρώην Όρλιακο) είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 1.645 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. Προηγουμένως ήταν η έδρα του πρώην Δήμου Στρυμωνικού.

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε με το όνομα Κοινότητα Ορλιάκου στις 4/1/1920 και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Στρυμωνικού στις 30/8/1927, και με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στην Δήμο Στρυμωνικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας.

Στο χωριό έχει έδρα ο Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Στρυμών. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου συμμετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Σερρών. Από την παιδική ομάδα του συλλόγου ξεκίνησε και ο Άγγελος Χαριστέας.  Ο σύλλογος επίσης περιλαμβάνει χορευτικό και θεατρικό τμήμα. Επίσης υπάρχει και ο Σκοπευτικός Όμιλος Στρυμονικού Κένταυρος που στους πανελλήνιους αγώνες του 2010 ο όμιλος αναδείχθηκε πρώτος πολυνίκης σύλλογος στο double trap. 

Το χωριό γιορτάζει με πανηγύρι τις γιορτές του Αγίου Αντωνίου στις 17 Ιανουαρίου προς τιμήν του πολιούχου Αγίου Αντωνίου, Αγίων Μεθοδίου και Κυρίλλου στις 11 Μαΐου σε συνδυασμό με τον εορτασμό των εγκαινίων της εκκλησίας του πολιουχου, Γιορτάζει επίσης Τα ενοριακά παρεκκλήσια  του Προφήτη Ηλία στο Κορφοβούνι 20 Ιουλίου , Της Αγίας Βαρβάρας στις 4 Δεκεμβρίου και του Αγίου Χαραλάμπους στις 10 Φεβρουαρίου.
 

Πάρα πολλοί Στρυμονικιώτες ζουν ως μετανάστες σε πολλά μέρη του κόσμου. Κυρίως όμως στην περιοχή της πόλης Tübingen https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Tubingen_Neckar.jpg (Τύμπινγκεν ή Τυβίγγη) στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βάδης Βυρτεμβέργης Γερμανίας, όπου και δραστηριοποιούνται με επιτυχία. Το 1991 έχει ιδρυθεί και ο Σύλλογος Στρυμονικιωτών Τύμπινγκεν  και Περιχώρων.

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στο Στρυμωνικό
 Άγγελος Χαριστέας, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
 Γιάννης Μαγκριώτης, Έλληνας φυσικός και πολιτικός

Παραπομπές 

Δήμος Ηρακλείας

Χωριά του νομού Σερρών
Λιβαδοχώρι Σερρών

Το Λιβαδοχώρι  είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 420 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. 

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε στις 6/9/1927 με απόσπαση του οικισμού Λειβαδοχώρι από την Κοινότητα Βαμβακιάς και με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στον Δήμο Στρυμωνικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. Στην τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου ανήκει και το Βαρικό με 50 κατοίκους.

Κοινότητα

Προσωπικότητες
 Γεννήθηκαν στο Λιβαδοχώρι
 Άγγελος Νικολάου (; - 1906), Έλληνας προύχοντας του Λιβαδοχωρίου και δωρητής κατά τον Μακεδονικό Αγώνα
 Παπα-Πασχάλης Τσιάγκας (1873 - 1907), Έλληνας ομαδάρχης του Μακεδονικού Αγώνα
 Γεώργιος Φλαμούρης, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Γ' τάξεως)

 Κατάγονται από το Λιβαδοχώρι
 Γιώργος Καπουτζίδης, Έλληνας ηθοποιός και σεναριογράφος

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Ζευγολατιό Σερρών

Το Ζευγολατιό είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 450 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. 

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε το 1920 με το όνομα Κοινότητα Δραγοσίου και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Ζευγολατιού το 1927. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στον Δήμο Στρυμωνικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας.

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Κατάγονται από το Ζευγολατιό

 Αγγελίνα Γκαλμπένη, Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτιδα

Παραπομπές 

Δήμος Ηρακλείας
Χωριά του νομού Σερρών
Καλόκαστρο Σερρών

Το Καλόκαστρο είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 242 κατοίκους, το οποίο ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. Απέχει 26 χλμ. από τις Σέρρες. 

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε ως Κοινότητα Καλού Κάστρου στις 7/5/1927 με απόσπαση του οικισμού Καλό Κάστρο από την Κοινότητα Ορλιάκου και με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στον Δήμο Στρυμονικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. Στην τοπική ενότητα Καλόκαστρου ανήκει και ο οικισμός Κεφαλοχώρι με 130 κατοίκους.

Κοινότητα

Ιστορικά στοιχεία

Αρχαιότητα

Στο λόφο «Ασσάρ», που υψώνεται δίπλα ακριβώς στο σημερινό χωριό, σώζονται τα ερείπια (τμήματα τείχους κ.ά.) σημαντικής αρχαίας πόλης, απ' όπου αποκομίστηκαν κατά καιρούς επιγραφές, νομίσματα και διάφορα άλλα αρχαιολογικά ευρήματα (πήλινα ειδώλια, αγγεία και πολυάριθμα όστρακα αγγείων) κλασικών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Η πόλη, η οποία ανήκε στη Βισαλτία,  ταυτίζεται πιθανώς με την Ευπορία, που αναφέρουν ο γεωγράφος Πτολεμαίος και τα ρωμαϊκά Οδοιπορικά . Με την ταύτιση αυτή συνηγορεί η θέση της κοντά σε πέρασμα του ποταμού Στρυμόνα και η ετυμολογία του ονόματός της από το «ευ» και «πόρος» (δηλαδή πόλη που βρίσκεται κοντά σε εύκολο πέρασμα ποταμού).
   Υπάρχει επίσης το παλιό χωριό Καλοκάστρου που μέναν εκεί οι κάτοικοι παλαιότερα και είναι 5χλμ πιο ψηλά από το χωριό.Πλέον έχουν απομείνει μόνο πέτρες και τοιχώματα.

Βυζαντινοί και νεότεροι χρόνοι

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Τριάδα Σερρών

Η Τριάδα (πρώην Τουρίτσα) είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 267 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας. 

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε στις 6/9/1927 με απόσπαση του οικισμού Τριάς από την Κοινότητα Ζευγολατιού και με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στον Δήμο Στρυμωνικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας.

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Κατάγονται από την Τριάδα

 Μιχάλης Κοσίδης, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής

Παραπομπές 

Δήμος Ηρακλείας

Χωριά του νομού Σερρών
Χείμαρρος Σερρών

Ο Χείμαρρος  είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών σε υψόμετρο 50 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Χείμαρρος βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς σε απόσταση 13 χλμ. Ν.-ΝΔ. της Ηράκλειας και 31 Δ. των Σερρών. Είναι κτισμένος στα νοτιοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και δυτικά του ποταμού Στρυμόνα. Ο πληθυσμός, σύμφωνα με την απογραφή 2011, είναι 740 κάτοικοι και η απασχόλησή του έχει κυρίως αντικείμενο την παραγωγή γεωργικών προϊόντων όπως καπνού, δημητριακών και εσχάτως και λαδιού. Ιδιαίτερη ανάπτυξη γνωρίζει η κτηνοτροφία και ιδίως αμνοεριφίων. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ποντιακής καταγωγής εγκατεστημένοι από την Ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923.

Το χωριό παλιότερα αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα που συστάθηκε στις 4/1/1920 με το όνομα Κοινότητα Κοπρίβης και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Χειμάρρου στις 30/8/1927, και με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες στον Δήμο Στρυμωνικού. Μετά το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον Δήμο Ηρακλείας.

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στον Χείμαρρο
 Ηλίας Σαββίδης, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής
 Τάσος Σαββίδης, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Παραπομπές 

Δήμος Ηρακλείας
Χωριά του νομού Σερρών
Μελανούρι

Το μελανούρι (Oblada melanura Λινναίος, 1758) είναι ένα Μεσογειακό ψάρι του αλμυρού νερού που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών. Είναι το μόνο είδος του γένους Oblada.

Χαρακτηριστικά
Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα  του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.

Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.

Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.

Τρόπος ζωής
Τα μελανούρια είναι παμφάγα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας μετακινούνται πολύ αναζητώντας την τροφή τους.Σε μικρή ηλικία τρέφονται με κρουστοφόρα και μικρά ασπόνδυλα, καθώς και με κάποια είδη του ζωοπλαγκτού, ενώ μεγαλώνοντας θα εμπλουτίσουν το διαιτολόγιό τους και με φυτικές τροφές.Τα συναντάμε σε ρηχά και βαθειά νερά, σε μικρά κοπάδια στο βυθό, σε αμμούδες και φυκιάδες και κοντά σε βράχους της ακτής.

Αναπαραγωγή
Τα μελανούρια είναι γονοχωριστικό είδος, δηλαδή έχουν ένα φύλο σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν, όμως και περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε ότι μπορεί να κάνουν αλλαγή φύλου από θηλυκά και να γίνουν αρσενικά (όχι όμως το αντίστροφο), χωρίς να έχει βρεθεί προφανής αιτία. Γεννούν μια φορά το χρόνο, την περίοδο από Απρίλιο μέχρι Ιούνιο.

Αλιεία
Το μελανούρι πιάνεται συνήθως με παραγάδια , δίχτυα  και αρμίδι με φελά καθώς και με συρτή δολωμένη με απλό πούπουλο γλάρου που σκεπάζει το αγκίστρι.

Δείτε επίσης
Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Μελανούρι στο greekdivers.com
Το Μελανούρι στο homefood.gr
Aφιέρωμα στα ψάρια της Ελλάδας, Μελανούρι

Σπαρίδες
Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Αλιεύματα
Κάρλο Κολόντι

Ο Κάρλο Λορεντσίνι (ιταλικά: Carlo Lorenzini, 24 Νοεμβρίου 1826 – 26 Οκτωβρίου 1890), γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Κάρλο Κολόντι (ιταλικά: Carlo Collodi), ήταν Ιταλός συγγραφέας γνωστός για το παγκοσμίου φήμης παιδικό μυθιστόρημα «Οι Περιπέτειες του Πινόκιο» (πρωτότυπο στα ιταλικά: Le avventure di Pinocchio).

Βιογραφία 
Ο Κολόντι γεννήθηκε στην Φλωρεντία.

Κατά τους Πολέμους της Ιταλικής Ανεξαρτησίας εναντίον της Αυστριακής Αυτοκρατορίας μεταξύ του 1848 και 1860, υπηρέτησε ως εθελοντής με τον στρατό της Τοσκάνης. Το ενεργό του ενδιαφέρον σε πολιτικά θέματα μπορεί να φανεί στα πρώτα έργα του αλλά και στην ίδρυση της σατιρικής εφημερίδας Il Lampione. Αυτή η εφημερίδα λογοκρίθηκε με διαταγή του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης το 1849, αλλά επανεμφανίστηκε τον Μάιο του 1860.

Ο Λορεντσίνι απέκτησε φήμη το 1856 με το μυθιστόρημά του In vapore και είχε αρχίσει έντονη δραστηριότητα σε άλλες πολιτικές εφημερίδες όπως στην Il Fanfulla. Την ίδια περίοδο προσλήφθηκε από την Επιτροπή Λογοκρισίας για το Θεάτρο. Αυτή την περίοδο συνέθεσε διάφορες σατιρικές παραστάσεις και ιστορίες όπως: Macchiette (1880), Occhi e nasi (1881), Storie allegre (1887).

Το 1875, εισάγεται στον τομέα της παιδικής λογοτεχνίας με το Racconti delle fate, μία μετάφραση του γαλλικού παραμυθιού του Σαρλ Περώ. Το 1876 έγραψε το Giannettino (εμπνευσμένο από το Giannetto του Alessandro Luigi Parravicini), το Minuzzolo, και το Il viaggio per l'Italia di Giannettino, μία σειρά που εξερευνά την ιταλική επανένωση μέσω των ειρωνικών στοχασμών του χαρακτήρα Giannettino.

Ο Λορεντσίνι γοητεύτηκε τότε από την ιδέα να χρησιμοποιήσει έναν συμπαθή και αθεόφοβο χαρακτήρα με σκοπό να εκφράσει τις προσωπικές του πεποιθήσεις μέσω της αλληγορίας. Το 1880 ξεκίνησε να γράφει την «Ιστορία μίας μαριονέτας» (ιταλικά: Storia di un burattino), που ονομάστηκε επίσης «Οι Περιπέτειες του Πινόκιο», που δημοσιευόταν εβδομαδιαία στην πρώτη ιταλική παιδική εφημερίδα Il Giornale dei Bambini. 

Ο Λορεντσίνι πέθανε το 1890 στην Φλωρεντία, αγνοώντας την αναμενόμενη φήμη και δημοτικότητα του έργου του: καθώς στην αλληγορία της ιστορίας, ο Πινόκιο τελικά ξέφυγε για να οδηγήσει την δική του ανεξάρτητη ζωή, διακριτά από αυτή του συγγραφέα.

Τάφηκε στο "San Miniato al Monte Basilica".

Παραπομπές

Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Ιταλοί δημοσιογράφοι
Πινόκιο
Floriade

Η Floriade είναι διεθνής έκθεση κηπουρικής η οποία διοργανώνεται κάθε 10 χρονια σε μια περιοχή της Ολλανδίας. Η επομενη έκθεση αναμένεται να λάβει χώρα στο Φένλο το έτος 2012. Ένα από τα νέα θέματα που θα πραγματευτεί το 2012 είναι το περιβάλλον εργασίας και η οικολογία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Floriade, επίσημος ιστότοπος.

Πολιτισμός της Ολλανδίας
Βοτανική
Πρατήριο καυσίμων

Το πρατήριο καυσίμων είναι ένα κατάστημα πώλησης πετρελαιοειδών. Συνήθως τα πρατήρια είναι σε συνιδιοκτησία των εταιριών πετρελαίων και ιδιώτη. Διεθνώς τα περισσότερα πρατήρια λειτουργούν με αυτοεξυπηρέτηση (self service) η και με αυτόματο, ενώ στην Ελλάδα συνηθίζεται η εξυπηρέτηση από το αυτοκίνητο. Το ποσοστό κέρδους και το κόστος λειτουργίας είναι υψηλότερο στην Ελλάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Γενικοί Ορισμοί-Ίδρυση και λειτουργία πρατηρίων καυσίμων

Εμπορικά καταστήματα
Τεχνολογία Πετρελαίου
Ίβηρα Σερρών

Τα Ίβηρα είναι χωριό του δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 615 κατοίκους.

Κοινότητα

Γενικά στοιχεία 
Τα Ίβηρα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 60 μέτρων και είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Ο αρχικός πυρήνας του σχηματίστηκε μετά το 1922 γύρω από το μετόχι της αγιορείτικης μονής Ιβήρων όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από τον δυτικό Πόντο, την Ανατολική Θράκη και την Καππαδοκία. Αργότερα εγκαταστάθηκαν και Σαρακατσάνοι. Λίγα χρόνια αργότερα (1926) ο οικισμός αναγνωρίστηκε ως κοινότητα.  

Στις αρχές της Κατοχής, δύο άτομα από το χωριό εκτελέστηκαν τον Οκτώβριο του 1941 από τον βουλγαρικό στρατό ως αντίποινα για την εξέγερση της Δράμας. Αργότερα, αρκετοί κάτοικοι των Ιβήρων συμμετείχαν στα ένοπλα αντικομμουνιστικά τμήματα του συντοπίτη τους Ελευθέριου Τσαουσίδη (καπετάν Λευτέρης). Κατά τα τέλη του 1944, τουλάχιστον 16 από αυτούς σκοτώθηκαν στη μάχη της Τριάδας Σερρών εναντίον του ΕΛΑΣ.  

Στα Ίβηρα είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη η καλλιέργεια βαμβακιού. Επίσης καλλιεργούνται μεγάλες εκτάσεις με ηλίανθο για παραγωγή βιοντίζελ, σκληρό σιτάρι και τριφύλλι.  

Η εκκλησία του χωριού εορτάζει την ημέρα του Αγίου Νικολάου. Επίσης, την παραμονή της εορτής του Προφήτη Ηλία γίνεται το ετήσιο Αντάμωμα των Ιβηριωτών με πολύ μεγάλη επιτυχία.  

Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής και εντάχθηκε στον δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.

Απογραφές πληθυσμού

Προσωπικότητες 
Γεννήθηκαν στα Ίβηρα
 Γιώργος Γούδας (1927), Έλληνας ποιητής και συγγραφέας
 Πασχάλης Καραθανάσης, Έλληνας μεγαλέμπορος καφέ
 Χρήστος Καραθανάσης, Έλληνας μεγαλέμπορος ζάχαρης

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Μάχη της Αθήνας (1821)

Η πρώτη απελευθέρωση των Αθηνών κατά την επανάσταση του 1821 έγινε στις 26-28 Απριλίου του 1821.

Γεγονότα πριν την απελευθέρωση
Μετά την πρώτη εξέγερση στην περιοχή της Πάρνηθας από τον Μελέτη Βασιλείου, ο οπλαρχηγός αυτός έστειλε μήνυμα στην Λειβαδιά ζητώντας τους έναν ικανό αρχηγό που να αντιπροσωπεύει την Φιλική Εταιρεία. Οι άρχοντες της Λειβαδιάς όρισαν τον Δήμο Αντωνιάδη, τον οποίο υποδέχτηκαν οι Αττικοί με μεγάλο ενθουσιασμό και αφοσίωση.

Οι κάτοικοι Τούρκοι της Αθήνας τότε ήταν περίπου 400 οικογένειες. Βρίσκονταν και 60 Αλβανοί για την ασφάλειά τους. Οι Τούρκοι και Αλβανοί βλέποντας την εξέγερση των Ελλήνων ανέβαιναν στην ακρόπολη και κλείνονταν μέσα κάθε βράδυ. Στις 11 Απριλίου συνέλαβαν τους προεστούς μαζί με άλλους δέκα τυχαίους πολίτες και τους φυλάκισαν στην ακρόπολη για ομήρους.

Η απελευθέρωση της Αθήνας
Τη νύχτα της 25ης Απριλίου, οι Έλληνες που είχαν μαζευτεί στο στρατόπεδο στις Αχαρνές, οπλισμένοι άλλοι με όπλα, άλλοι με λόγχες, και άλλοι με ρόπαλα ξεκίνησαν για την Αθήνα. Τα χαράματα έφθασαν ήσυχα μεταξύ των πυλών των αγίων Αποστόλων και της πύλης της Μπουμπουνίστρας, και μπήκαν μέσα στην πόλη τουφεκίζοντας και αλαλάζοντας. Λίγοι Τούρκοι που δεν είχαν ανέβει στην ακρόπολη σκοτώθηκαν, ενώ 36 άνδρες, γυναίκες και παιδιά κατέφυγαν στα προξενεία και διασώθηκαν. Οι χριστιανοί κυρίευσαν την πόλη και ύψωσαν την σημαία στις 28 Απριλίου. 

Μετά την απελευθέρωση της Αθήνας, άρχισαν να λειτουργούν πυριτόμυλοι, φτιάχτηκαν βόλια, ενώ σε διάφορα σημεία της Πνύκας, του Μουσείου και προς το ναό του Ολυμπίου Διός στήθηκαν επτά κανόνια. Ένα άλλο πλοίο από την Ύδρα έφερε στον Πειραιά άλλα 11 κανόνια που έστειλαν οι αδελφοί Κουντουριώτες και ο Γεώργης Νέγκας. 

Στην Αθήνα μαζεύτηκε γρήγορα μεγάλος αριθμός οπλισμένων μαχητών από την Αίγινα, Κέα, Ύδρα και αλλού, γύρω στις τρεις χιλιάδες. Οι Τούρκοι που είχαν κλειστεί στην Ακρόπολη πολιορκήθηκαν για καιρό χωρίς σημαντικές αψιμαχίες. Πολιορκητές και πολιορκημένοι έριχναν επεισοδιακά κανονιές και βόλια χωρίς να βλάπτουν ή να βλάπτονται. Η πολιορκία αυτή συνεχίστηκε μέχρι τις 10 Ιουνίου, οπότε διαλύθηκε από τον Ομέρ Βρυώνη.

Πηγές
 Σπυρίδων Τρικούπης: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τόμος Α΄, σελ. 177-179

Αθηνας Μαχη
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Αθήνας
We're Almost There

Το We're Almost There είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, που κυκλοφόρησε το 1975 με το τελευταίο άλμπουμ του καλλιτέχνη με τη Motown, Forever, Michael. Το single δείχνει τα ταλέντα του Τζάκσον ως τενορό περισσότερο, σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ. Το τραγούδι είναι μια soul μπαλάντα που προκάλεσε την απομάκρυνση προηγούμενου υλικού του Τζάκσον που συμπεριλαμβάνει μια bubblegum pop. Καθώς η φωνή του Τζάκσον είχε ωριμάσει, η Motown έβρισκε δύσκολο το θέμα να βρει υλικό για τον Τζάκσον, ο οποίος τραγουδούσε σε ψηλότερη φωνή για τον περισσότερο καιρό της εποχής του στη Motown (1969-1975). Με την επιστροφή των Μπράιαν και Έτβαρντ Χόλλαντ στη δισκογραφική εταιρεία, η Motown είχε το ντουέτο να γράφει μια συλλογή τραγουδιών για την ηλικία του Τζάκσον. Το ντουέτο σύνθεσε αυτό το τραγούδι καθώς και το Just a Little Bit of You, το οποίο έγινε ένα top forty hit μετά τη κυκλοφορία του single. Το τραγούδι έφθασε έως τη 44η θέση στο Billboard Hot 100 και έως τη 7η θέση στο R&B chart. Αυτά τα δύο singles θα είναι τα τελευταία του Μάικλ Τζάκσον ως ενεργού καλλιτέχνη της Motown, καθώς η δισκογραφική εταιρεία κυκλοφορούσε singles του Τζάκσον μέχρι το 1984. Το τραγούδι αργότερα επανεκτελέστηκε στο άλμπουμ Wu-Massacre.

Τσαρτ

Προσωπικό
Κύρια φωνητικά από τον Μάικλ Τζάκσον
Παραγωγή από τον Μπράιαν Χόλλαντ 

Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Τραγούδια του 1975
Singles του 1975
Singles της Motown
Αλφρέντο Μπονάνο

Ο Αλφρέντο Μπονάνο (ιταλικά: Alfredo Bonanno) γεννημένος το 1937 στην Κατάνια της Σικελίας, είναι απ' τους πιο πολυγράφους σύγχρονους αναρχικούς, υπεύθυνος των εκδόσεων Anarchismo, αλλά και άλλων εκδοτικών εγχειρημάτων. Είναι ο θεωρητικός του λεγόμενου «Εξεγερσιακού αναρχισμού», ηγετικό στέλεχος της «autonomia operaia», με μεγάλη επιρροή στα επαναστατικά κινήματα της γειτονικής χώρας. Στην Ιταλία είναι πασίγνωστος τόσο για τα βιβλία και τις διαλέξεις του όσο και για την εμπλοκή του σε διάφορες υποθέσεις που απασχόλησαν τις Αρχές. 

Από το 1977 οπότε και απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη λόγω του δοκιμίου του «Armed Joy», όπου τασσόταν υπέρ των ενόπλων επιθέσεων εναντίον του κράτους, μέχρι και το 2003 οπότε καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση για ληστεία τραπέζης, ο Μπονάνο βρισκόταν πάντα στο στόχαστρο των ιταλικών διωκτικών Αρχών, οι οποίες τον θεωρούν «ιδεολογικό μέντορα» βίαιων ενεργειών κατά κρατικών στόχων. Την 1 Οκτωβρίου 2009, ο Μπονάνο συνελήφθη κοντά στα Τρίκαλα, μετά από σύλληψη του αναρχικού Χρήστου Στρατηγόπουλου μετά από ένοπλη ληστεία τράπεζας.

Βλέπε επίσης 
 Αναρχισμός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμο 

 Αλφρέντο Μπονάνο 
 Μετα τα Τρικαλα
 Εκδόσεων Anarchismo 

Ιταλοί αναρχικοί
Νταμιανό Ασσάντι

Ο Νταμιανό Ασσάντι (ιταλικά: Damiano Assanti, 9 Ιουλίου 1809 – 27 Φεβρουαρίου 1894) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και πολιτικός. Πήρε μέρος σε διάφορες μάχες στα πλαίσια του αγώνα για την ενοποίηση της Ιταλίας (Risorgimento).

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Καταντζάρο (Catanzaro) στις 9 Ιουλίου του 1809 και συγγενείς του ήταν οι στρατηγοί Φλορεστάνο και Γκουλιέλμο Πέπε (Florestano και Guglielmo Pepe). Η συμμετοχή του στην εξέγερση στην Κοσέντζα (Cosenza) το 1844 οδήγησε στη σύλληψη και στη φυλάκισή του στο Κάστρο του Σαντ' Έλμο (Castel Sant'Elmo) στη Νάπολι. Τρία χρόνια αργότερα κατάφερε να συναντήσει στο Παρίσι τον Γκουλιέλμο Πέπε και την επόμενη χρονιά (1848), κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Κάρλο Τρόια (Carlo Troya), επέστρεψε στην Νάπολι. 

Συμμετείχε στην εκστρατεία του στρατού των Δύο Σικελιών, υπο την ηγεσία του Γκουλιέλμο Πέπε, κατά των Αυστριακών (στη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου της Ανεξαρτησίας) και πήρε μέρος στην άμυνα της Βενετίας. Όταν τελικά η πόλη έπεσε ο Ασσάντι κατέφυγε στη Νίκαια στη Γαλλία (1852). Το 1860 πήρε μέρος, με το βαθμό του συνταγματάρχη, στην Εκστρατία των χιλίων και διακρίθηκε στη μάχη του Milazzo (20 Ιουλίου του 1860), που έθεσε τις βάσεις για την απελευθέρωση της νότιας Ιταλίας, καθώς και στη μάχη του Βολτούρνο (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1860). Μετά την ενοποίηση της Ιταλίας εντάχθηκε στον τακτικό στρατό και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποστράτηγου το 1872. 

Ιταλοί στρατιωτικοί
Ιταλοί πολιτικοί
Τζέσε Τζέιμς

Ο Τζέσε Γούντσον Τζέιμς (5 Σεπτεμβρίου 1847 - 3 Απριλίου 1882), υπήρξε θρυλικός κακοποιός, αρχηγός συμμορίας καθώς και ληστής τραπεζών και τρένων, από την πολιτεία του Μιζούρι. Υπήρξε το διασημότερο και πιο διαβόητο μέλος της συμμορίας των αδελφών Τζέιμς. Διάσημος και όταν ζούσε, αποτέλεσε θρυλική φιγούρα της Άγριας Δύσης μετά το θάνατό του.

Ο Τζέσε και ο αδερφός του Φρανκ ήταν αντάρτες (σε ηλικία 16 ετών μόλις) των Νοτίων κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου. Είχαν κατηγορηθεί μάλιστα για θηριωδίες εναντίον στρατιωτών των Βορείων. Μετά τον πόλεμο, ως μέλη διάφορων συμμοριών, λήστεψαν τράπεζες, ταχυδρομικές άμαξες και τρένα. Η δράση της συμμορίας των αδελφών Τζέιμς κορυφώθηκε τη δεκαετία 1866 έως 1876, όταν ένα άτυχο γεγονός τούς ανάγκασε να περιορίσουν τη δράση τους. Η επιχείρηση ληστείας μιας τράπεζας στην πόλη Νόρθφιλντ της πολιτείας της Μινεσότα, είχε άσχημη κατάληξη, οδηγώντας στο θάνατο και τη σύλληψη αρκετών μελών της διαβόητης συμμορίας. Οι αδερφοί Τζέιμς επιβίωσαν, συνεχίζοντας την εγκληματική τους δράση για αρκετά ακόμα χρόνια, στρατολογώντας νέα μέλη, αντιμετωπίζοντας όμως πλέον την αυξανόμενη πίεση και αποφασιστικότητα του Νόμου. Στις 3 Απριλίου του 1882, σε ηλικία 35 ετών, ο Τζέσε Τζέιμς δολοφονήθηκε με ύπουλο τρόπο από τον Ρόμπερτ Φορντ, μέλος της συμμορίας του, ο οποίος μάλιστα ζούσε στο σπίτι του Τζέιμς και ήλπιζε να λάβει την κρατική αμοιβή για το κεφάλι του.

Παραπομπές 

Αμερικανοί εγκληματίες
Ληστές
Μαρσέλ Σεβαλιέ

Ο Μαρσέλ Σεβαλιέ (Marcel Charles Chevalier, 28 Φεβρουαρίου 1921 - 8 Οκτωβρίου 2008) ήταν ο τελευταίος δήμιος της Γαλλίας από το 1976 ως το 1981. Έφερε τον επίσημο τίτλο Δήμιος της Γαλλικής Δημοκρατίας και Κύριος των Παρισίων (Monsieur de Paris). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε ως τυπογράφος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μονρούζ του Οτ-ντε-Σέιν (Montrouge,Hauts-de-Seine) και διαδέχθηκε τον Αντρέ Ομπρέχτ, το 1976 στην υπηρεσία του εκτελεστή. Εργάστηκε ως τις 9 Οκτωβρίου 1981, οπότε και η θανατική ποινή καταργήθηκε στη Γαλλία, με διάταγμα του Φρανσουά Μιτεράν. Η μέθοδος εκτέλεσης στη Γαλλία για τα πολιτικά αδικήματα ήταν ο αποκεφαλισμός με γκιλοτίνα την περίοδο 1791-1981 και για τα στρατιωτικά ο τουφεκισμός από εκτελεστικό απόσπασμα. 

Ο Σεβαλιέ είχε ξεκινήσει να εργάζεται ως δήμιος το 1958 και μέχρι τον επίσημο διορισμό του, την 1η Οκτωβρίου 1976, είχε ήδη εκτελέσει 40 άτομα. Ως επίσημος δήμιος του Γαλλικού Κράτους εκτέλεσε μόνο 2 άτομα και εκείνες ήταν οι τελευταίες εκτελέσεις θανατοποινιτών στη Γαλλία:
 Ο Ζερόμ Καρέιν (Jérôme Carrein) καταδικάστηκε σε θάνατο για δολοφονία και βιασμό ενός επτάχρονου κοριτσιού. Εκτελέστηκε στη λαιμητόμο στις 23 Ιουνίου 1977 στο Ντουάι (Douai).
 Ο Αμιντά Τζαντουμπί (Hamida Djandoubi) βασάνισε και στραγγάλισε την πρώην φιλενάδα του. Η καρατόμησή του, στη Μασσαλία, στις 10 Σεπτεμβρίου 1977 ήταν η τελευταία εκτέλεση στη Γαλλία.

Ο Σεβαλιέ μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής εργάστηκε σε τυπογραφείο. Παντρεύτηκε τη Μαρσέλ Ομπρέχτ, ανεψιά του προτελευταίου δήμιου της Γαλλίας, Αντρέ Ομπρέχτ. Απέκτησαν 2 παιδιά, εκ των οποίων το ένα, ο Ερίκ, παρέστη στις εκτελέσεις του Καρέιν και του Τζαντουμπί, με σκοπό να τον προετοιμάσει για διαδοχή, όταν ο Μαρσέλ θα συνταξιοδοτούνταν. 

Ο πρώην δήμιος είχε δώσει συνεντεύξεις στα ΜΜΕ αλλά λίγο πριν το θάνατό του απέφυγε να μιλήσει για τις εμπειρίες του από την γκιλοτίνα, εξαιτίας της δυσανασχέτησής του με τους συναισθηματισμούς του Τύπου. Ο Σεβαλιέ πέθανε στη Βαντόμ το 2008, μία ημέρα πριν συμπληρωθούν 27 χρόνια από την κατάργηση της εσχάτης των ποινών στη χώρα του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιογραφία του Μαρσέλ Σεβαλιέ (στα γαλλικά)

Γάλλοι δήμιοι
Άντρις Μπέρζινς

Ο Άντρις Μπέρζινς (Andris Bērziņš, 10 Δεκεμβρίου 1944) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από την Λετονία, Πρόεδρος της χώρας από τις 8 Ιουλίου 2011 ως το 2015. Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές που έγιναν στις 2 Ιουνίου 2011.

Την περίοδο από το 1993 ως το 2004 ο Μπέρζινς ήταν πρόεδρος της τράπεζας Unibanka.

Πρώιμη καριέρα 
Γεννήθηκε στο Νιτάουρε (Nītaure), στην τότε Σοβιετική Ένωση. Το 1958 πήγε σε σχολείο μέσης εκπαίδευσης στην Σιγκούλντα, όπου έμεινε ως το 1962. Στη συνέχεια σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Ρίγας, από όπου αποφοίτησε το 1971, και έγινε ραδιομηχανικός στο εργοστάσιο "Elektrons". Έφτασε να γίνει διευθυντής και το 1988 διορίστηκε υφυπουργός δημοτικών υπηρεσιών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λετονίας. Έκανε επίσης σπουδές στο οικονομικό τμήμα του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λετονίας, από όπου πήρε πτυχίο το 1988. 

Το 1989 ο Μπέρζινς εξελέγη μέλος του επαρχιακού συμβουλίου (σοβιέτ) στην περιφέρεια Βαλμιέρα και διορίστηκε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής στην εν λόγω επαρχία. Έναν χρόνο αργότερα εξελέγη στο Ανώτατο Συμβούλιο της Σοβιετικής Λετονίας εκπροσωπώντας την Βαλμιέρα. Στις 4 Μαΐου 1990 ψήφισε υπέρ της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Λετονίας, η οποία αποκατέστησε την ανεξαρτησία της.

Το 1993 ανέλαβε πρόεδρος στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων της Τράπεζας της Λετονίας και επίσης πρόεδρος της εταιρείας Latvijas Unibanka. Ανέπτυξε επιχειρηματική δράση και έκανε μεγάλη περιουσία, η οποία υπερέβαινε το 1 εκατ. λατς ως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης 30 διαφορετικών εκτάσεων γης. Εργάστηκε ως σύμβουλος στην τράπεζα SEB και ήταν μέλος της επιτροπής σε διάφορες μετοχικές εταιρείες.

Πολιτική καριέρα 
Ο Μπέρζινς επέστρεψε στην πολιτική το 2005, όταν διεκδίκησε ανεπιτυχώς την εκλογή του στο αξίωμα του δημάρχου της Ρίγας, καθώς τέθηκε επικεφαλής της λίστας του κόμματος Ένωση Πρασίνων και Αγροτών. Το 2010 εξελέγη βουλευτής με το κόμμα του.

Πρόεδρος της Λετονίας 
Στις 23 Μαΐου 2011 έλαβε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές από 5 βουλευτές της Ένωσης Πρασίνων και Αγροτών. Στις 2 Ιουνίου 2011 o Μπέρζινς εξελέγη στο αξίωμα, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον τότε πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς, με 53 ψήφους υπέρ και 44 κατά έναντι 41 υπέρ και 56 κατά για τον Ζάτλερς. Στον πρώτο γύρο ο Μπέρζινς είχε πάρει 50 ψήφους, ενώ 48 βουλευτές τον καταψήφισαν, ενώ ο Ζάτλερς έλαβε 43 υπέρ και 55 κατά.
Συνακόλουθα, ο Μπέρζινς ανέλαβε πρόεδρος στις 8 Ιουλίου 2011.

Παραπομπές 

Λετονοί πολιτικοί
Πρόεδροι της Λετονίας
Κυβίστηση

Η κυβίστηση (κοινώς αποκαλούμενη και κωλοτούμπα) είναι άσκηση γυμναστικής αλλά και είδος ακροβατικού.

Κατά την κωλοτούμπα ο δρων στηρίζεται αρχικά με το κεφάλι και τα χέρια στο έδαφος σε πρόσθια θέση και στη συνέχεια δίνει ώθηση ώστε το κάτω μέρος του σώματος να περάσει πάνω από το κεφάλι -το οποίο πάντα βρίσκεται σε επαφή με το έδαφος- και να καταλήξει στο έδαφος σε ύπτια θέση.

Πηγές 

Ασκήσεις γυμναστικής
Γκέτο της Βενετίας

Το Γκέτο της Βενετίας δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα σε μια περιοχή της Βενετίας, το Καναρέτζιο και εκεί ήταν υποχρεωμένοι να κατοικούν οι Εβραίοι της πόλης. Σήμερα στην περιοχή αυτή έχει την έδρα της η εβραϊκή κοινότητα της Βενετίας.

Το Γκέτο της Βενετίας
Στο Βένετο Εβραίοι είχαν ήδη εγκατασταθεί από τον 4-5ο μ.Χ. αιώνα. Ο πληθυσμός τους αυξήθηκε ιδιαίτερα μετά τους διωγμούς των Εβραίων στην Ισπανία το 1492 που οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς να καταφύγουν σε άλλες χώρες μεταξύ των οποίων και στην Ιταλία.

Στη Βενετία η εβραϊκή κοινότητα οργανώθηκε και αναπτύχθηκε επωφελούμενη από τη σχετική ανεκτικότητα που επέδειξαν τα πρώτα χρόνια οι αρχές της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας απέναντί της. Όμως στις 29 Μαρτίου του 1516 το Consiglio dei Pregadi (Senato) αποφάσισε ότι υποχρεωτικά όλοι οι Εβραίοι της πόλης έπρεπε να κατοικούν σε μια περιοχή στο Καναρέτζιο που, πιθανόν από τη βενετσιάνικη λέξη gèto (στα ιταλικά getto) που σημαίνει τη ρίψη λυωμένου μετάλλου (στην περιοχή όπου δημιουργήθηκε το γκέτο υπήρχε χυτήριο), πήρε το όνομα Νέο Γκέτο (Ghetto Novo).  

Το Γκέτο της Βενετίας επικοινωνούσε με την υπόλοιπη πόλη από δύο εισόδους που έκλειναν κάθε βράδυ και οι Εβραίοι κάτοικοι του έπρεπε να περιμένουν το επόμενο πρωί για να μπορέσουν να βγουν και να κινηθούν στις άλλες περιοχές της πόλης. Επίσης υπήρχε νόμος που απαγόρευε στους Εβραίους του Γκέτο να χτίσουν νέα σπίτια στην περιοχή και έτσι, και καθώς ο πληθυσμός αυξανόταν, οι κάτοικοι του Γκέτο για να καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες πρόσθεταν νέους ορόφους στα ήδη υπάρχοντα κτίρια. Αποτέλεσμα ήταν στο Γκέτο να υπάρχουν μέχρι και εξαόροφα κτίρια γεγονός μοναδικό στη Βενετία. 

Οι επιπλέον όροφοι όμως μετά από μερικά χρόνια δεν επαρκούσαν και έτσι ορίστηκαν επιπλέον και άλλες δύο γειτονικές περιοχές για την υποχρεωτική διαμονή των Εβραίων της Βενετίας: το Ghetto Vecchio και το Ghetto Novissimo (το επίθεο νέο στο Νέο Γκέτο- Ghetto Novo αφορούσε το χυτήριο που ήταν στην περιοχή και όχι το χρόνο δημιουργίας του). 

Γεωγραφία της Βενετίας
Ναγός Χίου

Ο Ναγός είναι ένας μικρός παραλιακός οικισμός της βόρειας Χίου, στη βόρεια-βορειοανατολική ακτή του νησιού, σε οδική απόσταση 30 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Με το πρόγραμμα «Καποδίστριας» ήταν ένας από τους οικισμούς του δημοτικού διαμερίσματος Καρδαμύλων του Δήμου Καρδαμύλων του Νομού Χίου. Σήμερα υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότερα χωριά είναι ο μικρός οικισμός Γιόσωνας προς τα βορειοδυτικά και το Μάρμαρο (η παραλιακή συνιστώσα των Καρδαμύλων) προς τα νοτιοανατολικά. Ουσιαστικά ο Ναγός ήταν ένας από τους αρκετούς αυλώνες των Καρδαμύλων.

Πληθυσμός
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του Ναγού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα. Η αύξηση του πληθυσμού σηματοδοτεί την ανάπτυξη του οικισμού ως θερέτρου.

Ο ταχυδρομικός κώδικας του Ναγού είναι 82300.

Πηγές
 Κώστα Χωρεάνθη: Τουριστικός οδηγός της Χίου, εκδόσεις «Χίος-ημερολόγιο», Χίος 1970

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η ιστοσελίδα του οικισμού

Ναγος
Δήμος Χίου
Ρούπερτ Μέρντοχ

Ο Κιθ Ρούπερτ Μέρντοχ, (αγγλικά: Keith Rupert Murdoch, 11 Μαρτίου 1931), είναι Αυστραλοαμερικανός μεγιστάνας των ΜΜΕ, ιδιοκτήτης της Fox Corporation, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της News Corp., καθώς και ιδιοκτήτης εκατοντάδων εκδοτικών εταιρειών και εφημερίδων. 

Ο Μέρντοχ έχει στην ιδιοκτησία του μια πραγματική αυτοκρατορία παγκοσμίως, που συμπεριλαμβάνει πολυάριθμους ιστοτόπους - IGN Entertainment, AskMen, Rotten Tomatoes -, μεγάλο αριθμό εφημερίδων, όπως η New York Post στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι The Times στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της τηλεόρασης, κατέχοντας ανάμεσα σε άλλα το δίκτυο Fox News.

Ο Μέρντοχ συμπεριλήφθη τρεις φορές στην ετήσια λίστα του περιοδικού Time με τα 100 πρόσωπα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως. Εκτιμήθηκε ως ο 13ος ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με το περιοδικό Forbes για το έτος 2010. 

Κατέχοντας ένα δίκτυο επιχειρήσεων, θεωρείται ο 83ος πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, με εκτιμώμενη περιουσία του για το 2021, να ανέρχεται στα 22 δισεκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συλλογή σχετικών άρθρων στο περιοδικό The Economist.
 Συλλογή σχετικών άρθρων στην εφημερίδα The Guardian.
 Συλλογή σχετικών άρθρων στην εφημερίδα The New York Times.

Αυστραλοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Μάρκος Φ. Δραγούμης

Ο Μάρκος Φ. Δραγούμης (γεν. 1934) είναι Έλληνας μουσικολόγος και βυζαντινολόγος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και είναι γιος του Φίλιππου Δραγούμη, βουλευτή και υπουργού, και της Έλενας Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την παλιά οικογένεια Δραγούμη και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και ανιψιός του Ίωνα Δραγούμη. Από την πλευρά της μητέρας του είναι εγγονός του Ιωάννη Βαλαωρίτη, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Σπούδασε πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και βυζαντινή μουσική και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσικολογία με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στο Κολλέγιο Αθηνών (1964-1988) ως δάσκαλος μουσικής καθώς και στο Ωδείο Αθηνών (1970-2003) ως δάσκαλος ιστορίας της μουσικής. Είναι υπεύθυνος του Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών καθώς και μέλος της Διεθνούς Μουσικολογικής Εταιρείας. Έχει δημοσιεύσει πλήθος μελετών, άρθρων, βιβλίων και δίσκων. Το 1991 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στην μουσική ενώ το 2008 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων την Ναταλία Δραγούμη, ηθοποιό, και τον Φίλιππο Δραγούμη, δημοτικό σύμβουλος Αθήνας και πρώην μέλος της εκτελεστικής επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων.

Πηγές

Έλληνες μουσικολόγοι
Έλληνες συγγραφείς
Μαρκος
Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Μανώλης Μπέρτος

Ο Μανώλης Μπέρτος (Ξάνθη, 13 Μαΐου 1989) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως ακραίος αμυντικός στην ΑΕΛ.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ο  Μανώλης Μπέρτος ξεκίνησε από της ακαδημίες της Ξάνθης και το 2007 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Έπειτα από οκτώ χρόνια παρουσίας στην ακριτική ομάδα, το καλοκαίρι του 2015 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, παρέμεινε όμως στην Ξάνθη ως δανεικός για έναν ακόμη χρόνο.

Το καλοκαίρι του 2016 αποχώρησε ως ελεύθερος και εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης.

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΛ.

Στις εθνικές ομάδες 
Ο Μανώλης Μπέρτος υπήρξε μέλος της εθνικής Νέων, όντας στην επιλογή της ομάδας των Μεσογειακών αγώνων στην Ιταλία (Πεσκάρα, 25/6-5/7/2009).

Παραπομπές

Πηγές 

 Ο Μανώλης Μπέρτος στο soccerway
 Η καριέρα του Μανώλη Μπέρτου στο onsports.gr

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Χάντερ Πάρις

Ο Χάντερ Πάρις (αγγλικά: Hunter Parrish Tharp, 13 Μαΐου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής, γνωστός για το ρόλο του ως Σάιλας Μπότγουϊν στην τηλεοπτική σειρά Weeds του καναλιού Showtime.

Πρώτα χρόνια 
Ο Χάντερ Πάρις γεννήθηκε στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια και μεγάλωσε στη πόλη Πλάνο του Τέξας. Η μητέρα του, Άννι Πάρις, δουλεύει με αυτιστικά παιδιά και ο πατέρας του, Μπρους Θαρπ, είναι μηχανικός. Το 2007, αποφοίτησε από το Λύκειο του Πλάνο και από το Texas Tech University Independent School District. Ο Πάρις είναι «φιλελεύθερος χριστιανός».

Καριέρα
Ο Χάντερ Πάρις έχει συμμετάσχει ως γκεστ σταρ σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων το CSI: Λας Βέγκας, το Close to Home, το Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα (Law & Order: Special Victims Unit) και το Summerland. Ακόμη έχει εμφανιστεί στις ταινίες  Πιτζάμα Πάρτι! (Sleepover) και RV.

Στη ταινία Freedom Writers, ο Πάρις υποδύθηκε τον Μπεν Σάμιουελς, τον μοναδικό λευκό μαθητή σε μία τάξη Λυκείου της Καλιφόρνια. Ο κριτικός Thomas Hibbs της ιστοσελίδας National Review Online σημείωσε ότι ο Πάρις υποδύθηκε το ρόλο με «σεμνό και ειλικρινές χιούμορ».

Ο Πάρις υποδύεται τον Σάιλας Μπότγουϊν στην τηλεοπτική σειρά Weeds του καναλιού Showtime. Η σειρά βρίσκεται τώρα στον όγδωο και τελευταίο κύκλο της.

Στις 18 Αυγούστου του 2008, ο Πάρις εντάχθηκε στο καστ του βραβευμένου με Τόνυ μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, το Spring Awakening. Ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μέλχιορ Γκέιμπορ στο θέατρο Eugene O'Neill στη Νέα Υόρκη, λαμβάνοντας εξαιρετικά θετικές κριτικές για την ερμηνεία του. Παρέμεινε στο ρόλο αυτό μέχρι και την τελευταία παράσταση του έργου, στις 18 Ιανουαρίου 2009.

Στις 18 Αυγούστου 2008, ο Πάρις κυκλοφόρησε ένα βίντεο στην ιστοσελίδα Funny or Die με τίτλο «Cougar 101 with Hunter Parrish».

Το 2009, υποδύθηκε τον Σταν, έναν παίκτη μπάσκετ στο Λύκειο, στη ταινία 17 Ξανά (17 Again).

Από το 2007 έως το 2009, φιλοξένησε ένα διαδικτυακό τοκ σόου μαζί με τους φίλους του, Κάιλ Σέρμαν και Άλισον Τάιλερ, με τίτλο «Two Guys and a Girl».

Στις 8 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε ότι ο Πάρις θα πρωταγωνιστήσει ως Ιησούς στην επερχόμενη αναβίωση του μιούζικαλ Godspell στο Μπρόντγουεϊ. Οι παραστάσεις ξεκίνησαν στις 13 Οκτωβρίου και τελείωσαν στις 15 Απριλίου.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 [Internet Movie Database]

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μονώνυμο

Μονώνυμο ονομάζεται η Ακέραια, αλγεβρική παράσταση, στην οποία μεταξύ του αριθμητικού παράγοντα και των  μεταβλητών σημειώνεται μόνο η πράξη του πολλαπλασιασμού. Αντιπαραβάλλεται με το πολυώνυμο, το οποίο είναι άθροισμα μη όμοιων μονωνύμων.

Για παράδειγμα οι παραστάσεις -5, 3χ, 2/3χ2ψ, -5(-3)χ3ψ22/3, (2+ )αβω2 είναι μονώνυμα. Δεν είναι μονώνυμα οι παραστάσεις 2+χ, 1/χ2=χ−2, ( 3-α)χψ5.

Αν σε ένα μονώνυμο υπάρχουν περισσότερες από μία σταθερές τότε μπορούν να αντικατασταθούν με τον γκόμενό τους. Η μοναδική σταθερά που προκύπτει λέγεται συντελεστής του μονωνύμου. Το υπόλοιπο τμήμα λέγεται κύριο μέρος του μονωνύμου. Στα παραπάνω παραδείγματα: 
  

Ένα μονώνυμο που έχει μια σταθερά και κάθε μεταβλητή του εμφανίζεται μια φορά, έχει την ανηγμένη του μορφή. Συνήθως στην ανηγμένη μορφή γράφουμε πρώτα τον συντελεστή και στη συνέχεια τις μεταβλητές με την αλφαβητική τους σειρά. Δύο μονώνυμα που στην ανηγμένη μορφή τους έχουν το ίδιο κύριο μέρος ( τις ίδιες μεταβλητές με τους ίδιους εκθέτες καθεμιά ), λέγονται όμοια. Βαθμός του μονωνύμου ως προς μια μεταβλητή είναι ο εκθέτης της μεταβλητής αυτής στην ανηγμένη του μορφή. Βαθμός του μονωνύμου είναι το άθροισμα των βαθμών όλων των μεταβλητών του. Επειδή α0 =1, για μη μηδενικό αριθμό α, υποθέτουμε ότι κάθε μονώνυμο είναι μηδενικού βαθμού ωςωνύμων λέγεται πολυώνυμο και δεν ανάγεται περαιτέρω: 3χ+2ψ = 3χ+2ψ. Είναι λάθος να γράφουμε 3χ+2ψ = 5χψ δηλαδή παίρνεις το Χ και ψ και τα βάζεις μέσα στο αριθμό όπου περισσεύει

Για να πολλαπλασιάσουμε (διαιρέσουμε) δύο οποιαδήποτε μονώνυμα πολλαπλασιάζουμε (διαιρούμε) τους συντελεστές τους και προσθέτουμε (αφαιρούμε) τους εκθέτες κάθε μεταβλητής. Δηλαδή εφαρμόζουμε τις ιδιότητες των δυνάμεων. Το γινόμενο δύο μονωνύμων είναι μονώνυμο ενώ το πηλίκο δύο μονωνύμων δεν είναι πάντα μονώνυμο.

(-3χω2)5χψω(-χ3ω)= 15χ5ψω4

(5χ2ψ5)/(-2χ2ψ3ω ) = -2,5ψ2ω−1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Άλγεβρα
Πολυώνυμα
Τούνχα

Η Τούνχα (ισπανικά:Tunja)  είναι πόλη στην βορειοανατολικής Κολομβίας, πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Μπογιακά. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 174 577 κατ. (2011).

Ιστορία 

Η Τούνχα αρχικά ονομαζόταν Ούνζα (Hunza) από τους ιθαγενείς, περιοχή με μεγάλο πληθυσμό και πολιτιστικό κέντρο πριν την εποχή των Ισπανών κονκισταδόρες. Στις 6 Αυγούστου 1539 εγκαταστάθηκαν Ευρωπαίοι στην περιοχή.
Όπως και η Κολομβιανός ολόκληρη, έτσι και η Τούνχα ειδικότερα, άρχισε να αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό από την ανεξαρτησία της Κολομβίας (1819) και έπειτα.

Γεωγραφία 

Το υψόμετρο της πόλης είναι 2.820 μ. και η έκτασή της είναι περίπου 121 χλμ². Το κλίμα που επικρατεί είναι εύκρατο, η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 14,3 °C. Στην κεντρική πλευρά της πόλης κυριαρχούν ο λόφος της Άγιος Λάζαρος, γνωστός ως και "λόφος που προσεύχεται". Στους πρόποδες του λόφου βρίσκεται το μεσαιωνικό τμήμα της πόλης, γνωστό ως Centro Histórico (παλαιά Τούνχα) το οποίο χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη στενών μικρών περασμάτων, των επονομαζόμενων "Senderos". Στο μοντέρνο βόρειο τμήμα της πόλης κυριαρχεί ο ουρανοξύστης της (Unicentro), κέντρο του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου της πόλης, καθώς και ο ένας από τους δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς. Η πόλη είναι το εκπαιδευτικό κέντρο της χώρας, με σχεδόν ένα στους πέντε κατοίκους να είναι σπουδαστής.

Κλίματολογικά στοιχεία 

Πηγή: Μετεωρολογικός σταθμός της Τούνχα

Παραπομπές 

Πόλεις της Κολομβίας
Μαρσέλο Λέιτε Περέιρα

Ο Μαρσέλο Λέιτε Περέιρα είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1987, που αγωνίζεται στη ΦΚ Πούνε Σίτι.

Ποδοσφαιρική καριέρα 
Ο Μαρσέλο Λέιτε Περέιρα, γνωστός σαν Μαρσελίνιο, έχει αγωνιστεί στην δεύτερη ομάδα της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Χετάφε. Τον Ιανουάριο του 2007  πήγε σαν μεταγραφή στην πορτογαλική ομάδα Βιτόρια Γκιμαράες, όπου δεν αγωνίστηκε καθόλου, ενώ τελευταία εμφανίζεται στο ρόστερ της Τομπένσε. Το 2008 επι εποχής Μαντζουράκη αποκτήθηκε στη  Skoda Ξάνθη  αλλά δόθηκε για ένα χρόνο δανεικός στη Π.Σ. Καλαμάτα που είχε μια καλή σεζόν. Η θέση του είναι επιτελικός μέσος. Ένα από τα δυνατά του σημεία είναι η ντρίμπλα. Σε παιχνίδι απέναντι στον Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκό έβαλε ένα πολύ ωραίο γκολ που ψηφίστηκε σαν BEST GOAL για την 11η αγωνιστική της ελληνικής Super League. Έπειτα, πήρε μεταγραφή στην Μπανιάς, μια ποδοσφαιρική ομάδα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα όπου πήρε  11 συμμετοχές. Το 2015 η Μπανιάς έδωσε τον Μαρσελίνιο στην Ιταλική Κατάνια. Από εκεί, κατέληξε πίσω στην Ελλάδα για χάρη του Ατρόμητου Αθηνών. Στον Ατρόνητο δεν έμεινε και πολύ, καθώς την ίδια χρονιά, πήγε στην βραζιλιάνικη  Ανάπολις. Δυστυχώς, ούτε εκεί έμεινε για πολύ διότι πάλι την ίδια χρονιά κατέληξε στην Ινδία, για λογαριασμό της Ντέλχι Ντάιναμος. Το  2017 μεταφέρθηκε στην Αβαϊ και από εκεί τελικά βρέθηκε στην Πούνε Σίτι.

Κατορθώματα 
Ο Μασελίνιο σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τρόπαιο εκτός από το 2015/2016 Indian Super League Top Scorer.

Παραπομπές

Πηγές 

https://web.archive.org/web/20110514192830/http://www.sport.gr/default.asp?pid=97
http://www.skodaxanthifc.gr/?q=node/39
https://web.archive.org/web/20110916101333/http://www.onsports.gr/onstats/soccer/player/467-Leite-Pereira-Martselo
http://marcelinholeite.webnode.com.br/

https://www.transfermarkt.com/marcelinho/profil/spieler/67955

https://www.transfermarkt.com/fc-baniyas/startseite/verein/4785

https://en.wikipedia.org/wiki/Calcio_Catania

https://en.wikipedia.org/wiki/An%C3%A1polis_Futebol_Clube

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Μπανίας ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Ντέλχι Ντάιναμος ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πούνε Σίτι
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας