joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Παρτίζαν Βελιγραδίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η Παρτίζαν (σερβικά: Партизан / Partizan) γνωστή ως Παρτίζαν ΝΙΣ για εμπορικούς λόγους, είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης και εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Ιδρύθηκε ως τμήμα του πολυαθλητικού συλλόγου της Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1945. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Σερβική Λιγκ, στην Αδριατική Λίγκα και στην Ευρωλίγκα.

Ιστορία & Γενικά στοιχεία
Η Παρτίζαν είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα μπάσκετ στη Σερβία και μια από τις πιο επιτυχημένες στο πρωτάθλημα της πάλαι ποτέ ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. 

Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορία της (περισσότερων από έξι δεκαετιών), η Παρτίζαν έχει κερδίσει 45 τρόπαια. Είναι κάτοχος 21 εθνικών τίτλων, εκ των οποίων η τελευταίοι 12 κατακτήθηκαν διαδοχικά. Έχει κερδίσει επίσης 16 εθνικά κύπελλα μπάσκετ και 6 πρωταθλήματα Αδριατικής (ABA League). Το πιο σημαντικό τρόπαιο που έχει κατακτήσει ο σύλλογος είναι η Ευρωλίγκα στο Final Four της Κωνσταντινούπολης το 1992, νικώντας στον τελικό την ισπανική Μοντιγαλά Ζουβεντούτ. 

Εκείνη την περίοδο (1992), η Παρτίζαν έδωσε τα εντός έδρας παιχνίδια της (όπως τον κρίσιμο τυπικά εντός έδρας προημιτελικό αγώνα εναντίον της Κνορ Μπολόνια μακριά από τα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας (στο προάστιο Φουενλαμπράδα της Μαδρίτης) καθώς η FIBA αποφάσισε να μην επιτρέψει σε ομάδες από την πρώην Γιουγκοσλαβία να παίζουν στην έδρα τους, λόγω των εχθροπραξιών στην περιοχή. Ακόμη, την ίδια περίοδο κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα και το κύπελλο, επιτυγχάνοντας έτσι Τριπλ Κράουν. Η Παρτίζαν ωστόσο δεν είχε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον τίτλο της Ευρωλίγκα την περίοδο 1992-1993, λόγω των κυρώσεων του ΟΗΕ.  

Η ομάδα έχει κερδίσει επίσης 3 Κύπελλα Κόρατς το 1978, το 1979 και το 1989. 

Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Ο κατεξοχήν μεγάλος αθλητικός αντίπαλος της Παρτιζάν είναι ο συμπολίτης της Ερυθρός Αστέρας.

Τίτλοι 
 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1): 1992
 Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κόρατς (3): 1978, 1979, 1989
 Αδριατική Λίγκα (6): 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013
 Πρωταθλήματα (Γιουγκοσλαβίας / Σερβίας-Μαυροβουνίου / Σερβίας) (21): 1976, 1979, 1981, 1987, 1992, 1995, 1996, 1997, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014
 Κύπελλο (Γιουγκοσλαβίας / Σερβίας-Μαυροβουνίου / Σερβίας) (16): 1979, 1989, 1992, 1994, 1995, 1999, 2000, 2002, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2018, 2019, 2020

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

 
Σερβικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1945
Ανδρέας Ανδρεάδης (πετοσφαιριστής)

Ο Ανδρέας Ανδρεάδης (Προβατώνας Έβρου, 14 Ιανουαρίου 1982) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής με ύψος 2.05 μ. που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού και του διαγώνιου.

Καριέρα
Ξεκίνησε το 1995 από τον θρακιώτικο σύλλογο Α.Ο.Τυχερού και από το 1997 μέχρι το 2004 συνέχισε στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε.

Την περίοδο 2004-2005 παίρνει μεταγραφή στον Παναθηναϊκό όπου θα αγωνιστεί για πέντε χρόνια και θα καταφέρει να κατακτήσει 1 Πρωτάθλημα, 2 Κύπελλα και 1 Σούπερ Καπ.

Την περίοδο 2009-2010 αλλάζει στρατόπεδο και μετακινείται στον Ολυμπιακό. Στην πρώτη του κιόλας χρονιά στέφεται Πρωταθλητής Ελλάδος για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Με τον Ολυμπιακό θα κατακτήσει συνολικά 4 Πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο και 1 Σούπερ Καπ.

Ακολούθησαν οι μεταγραφές του στον Ηρακλή, τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης και την ΑΕΚ, πριν μεταγραφεί το καλοκαίρι του 2015 στον Άρη. Τον Ιανουάριο του 2016 μεταπήδησε στον Φοίνικα Σύρου όπου έφτασε μέχρι τους τελικούς του πρωταθλήματος. Τον Ιούλιο του 2016 μεταγράφηκε στον Π.Α.Ο.Κ., κατακτώντας το πρωτάθλημα. Το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα και το Λιγκ Καπ.

Διεθνής καριέρα
Ο Ανδρεάδης υπήρξε επί χρόνια αναπόσπαστο μέλος της Εθνικής Ελλάδος. Από το 1999 μέχρι το 2016 συμπλήρωσε 141 συμμετοχές με το εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.

Συλλογικοί Τίτλοι - Διακρίσεις

Διεθνείς διοργανώσεις 
Κύπελλο CEV
 2η θέση: 2009 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
  2η θεση: 2018 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

Κύπελλο Κορυφαίων Ομάδων (Top Teams Cup)
 3η θέση: 2006 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)

 Εθνικά Πρωταθλήματα 7 Πρωταθλήματα Ελλάδας:2005-06 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)
2009-10, 2010-11, 2017-18 , 2018-19, 2020-21 (Ολυμπιακός Πειραιώς), 
2016-17 (Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης)
 2η Θέση2006-07, 2007-08, 2008-09 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)
2013-14 (Εθνικός Αλεξανδρούπολης)
2016-17 (Φοινικας Συρου)3η Θέση2004-05 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)

 Εθνικά Κύπελλα 3 Κύπελλα Ελλάδας
2007, 2008 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)
2011 (Ολυμπιακός Πειραιώς)
 2η Θέση
2006, 2009 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)
2010 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

2 Λιγκ Καπ Ελλάδας
2018, 2019 (Ολυμπιακός Πειραιώς)
 2η Θέση2015 (Εθνικός Αλεξανδρούπολης)2 Σούπερ Κάπ
2006 (Παναθηναϊκός Α.Ο.)
2010 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

Παραπομπές

Πηγές 
 Ανδρέας Ανδρεάδης - Προσωπικά στοιχεια greekvolley.com
 Ανδρέας Ανδρεάδης - Πανόραμα www.volleyball-movies.net
 Ανδρέας Ανδρεάδης: Σταδιοδρομία www.sdna.gr

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πετοσφαιριστές Άρη
Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
ΦΚ Ντνίπρο

Η ΦΚ Ντνίπρο (ουκρανικά: ФК Дніпро́, ρωσικά: ФК Днепр) είναι ουκρανική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ντνίπρο.

Ο όρος «Ντνιπρό» («Ντνιεπρ» για τους ρωσόφωνους), ο οποίος προέρχεται από το όνομα του ποταμού Δνείπερου στην Ουκρανία, είναι αρκετά δημοφιλές αθλητικό όνομα στο Ντνιπροπετρόφσκ. Εκτός από τον ποδοσφαιρικό σύλλογο, την ίδια ονομασία έχουν και άλλοι αθλητικοί σύλλογοι στην πόλη, όπως οι σύλλογοι καλαθοσφάιρισης και μπάντι. Ωστόσο, η ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ διαθέτει μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο σύλλογος ανήκει στον όμιλο «Приват» ο οποίος κατέχει επίσης τη ΜΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ και την ΧΚ Μπουντιβέλνικ Κιέβου.

Την περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης, ο σύλλογος ήταν μέλος της Σοβιετικής Εθελοντικής Αθλητικής Κοινωνίας «Μέταλουργκ» (ως εκ τούτου, στο παρελθόν είχε τις ονομασίες «Μέταλουρχ» και «Σταλ») και μέχρι το 1961 ήταν υπό την εγγυοδοσία των μεταλλουργικών εγκαταστάσεων Πετρόφσκι Ντιπροπετροφσκ. Έπειτα ο σύλλογος χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία κατασκευής μηχανημάτων φυτών νότια Γιουζμάς. Πριν από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ο σύλλογος αποτελεούσε τη δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα της Ουκρανίας που συμμετείχε στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ, κατακτώντας την πρώτη θέση το 1983 και το 1988. Λίγο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, ο σύλλογος ιδιωτικοποιήθηκε.

Επιτυχίες

Εγχώριες
 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ
 Πρωταθλήτρια: 1983, 1988
 Κύπελλο ΕΣΣΔ  
 Κυπελλούχος: 1989
 Σούπερ Καπ ΕΣΣΔ
 Νικήτρια: 1989
 Φιναλίστ: 1984
 Λιγκ Καπ ΕΣΣΔ
 Νικήτρια: 1986, 1989
 Φιναλίστ: 1990
 Πρωτάθλημα Ουκρανίας
 Δεύτερη θέση: 1992–93, 2013–14
 Κύπελλο Ουκρανίας
 Φιναλίστ: 1995, 1997, 2004

Ευρωπαϊκές
 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
 Προημιτελικά: 1984-85, 1989-90
 ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
 Φιναλίστ: 2014-15

Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Στους παρακάτω πίνακες εμφανίζονται αποτελέσματα της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Eυρωπαϊκές αναμετρίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουκρανίας
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Ο Ερυθρός Αστέρας (σερβικά: Црвена звезда / Crvena Zvezda) είναι το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αλητικού Συλλόγου Ερυθρού Αστέρα. Εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας και χρώματα του αποτελούν το κόκκινο και το λευκό.

Αγωνίζεται στις διοργανώσεις του Πρωταθλήματος Σερβίας (Košarkaška liga Srbije), της Αδριατικής Λίγκας (ABA League) και της Ευρωλίγκα. 

Η ομάδα διεξάγει τα εντός έδρας παιχνίδια της στην Σταρκ Αρένα, που χτίστηκε το 2004, με χωρητικότητα 20.000 θέσεων και κάποιες φορές στην Χάλα Πιονίρ των 8.150 θέσεων.

Οπαδοί
Οι οργανωμένοι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα είναι γνωστοί ως Delije που σημαίνει «Ήρωες» και είναι αδελφοποιημένοι με τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

Τίτλοι & Διακρίσεις

Εγχώριες διοργανώσεις 
Πρωτάθλημα Σερβίας
 Πρωταθλήτρια (7): 2014–15, 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2020-21, 2021-22
Κύπελλο Σερβίας
 Κυπελλούχος (8): 2003–04, 2005–06, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2016-17, 2020-21, 2021-22

Πρώην εγχώριες διοργανώσεις 
Πρωτάθλημα ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας
 Πρωταθλήτρια (12): 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1968–69, 1971–72
Πρωτάθλημα ΟΔ Γιουγκοσλαβίας
 Πρωταθλήτρια (3): 1992–93, 1993–94, 1997–98
Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας
 Κυπελλούχος (3): 1970–71, 1972–73, 1974–75

Σούπερ Καπ ΟΔ Γιουγκοσλαβίας
 Νικήτρια (1): 1992-93

Περιφερειακές διοργανώσεις 
Αδριατική Λίγκα
 Νικήτρια (6): 2014–15, 2015-16, 2016-17, 2018-19, 2020-21, 2021-22
 Φιναλίστ (2): 2012-13, 2017-18

Σούπερ Καπ Αδριατικής Λίγκα

 Νικήτρια (1): 2018

Ευρωπαϊκές διοργανώσεις 
Κύπελλο Σαπόρτα
 Νικήτρια (1): 1973–74
 Φιναλίστ (2): 1971–72, 1974–75
Κύπελλο Κόρατς
 Φιναλίστ (2): 1983–84, 1997–98

Άλλες διοργανώσεις 
Μετζέντα Σπορτ-Καπ
 Νικήτρια (1): 2020-21

Έμβλημα 
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα

 
Σερβικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1945
Λοκομοτίβ Σόφιας

Η Λοκομοτίβ Σόφιας είναι μια βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα από την πρωτεύουσα της χώρας, Σόφια, η οποία αγωνίζεται στο ανώτατο πρωτάθλημα της χώρας, A PFG. Ιδρύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1929 από μια ομάδα εργατών των σιδηροδρόμων με το όνομα Αθλητικό Σωματείο Σιδηροδρόμων. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Λοκομοτίβ Σόφιας στη Σόφια, το οποίο έχει χωρητικότητα 22000 θετατών. Η ομάδα έχει κερδίσει 4 φορές το πρωτάθλημα Βουλγαρίας και άλλες 4 το κύπελλο.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Fansite – LokoSf.Info
 Fansite – ULTRASLOKO
 Fansite – I.B.U.U
 Fansite – RED-BLACK PRIDE
 Fansite
 Fansite

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Λοκομοτίβ Σόφιας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929
ΠΦΚ Σπάρτακ Βάρνα

Η ΠΦΚ Σπάρτακ Βάρνα είναι μια βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Βάρνα, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Bulgarian B Professional Football Group, τη δεύτερη κατηγορία της χώρας. 

Η ομάδα επίσημα ιδρύθηκε στις 28 Αυγούστου 1918, με το όνομα SC Sokol. Από την ίδρυση της, το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας κέρδισε μία φορά το πρωτάθλημα και ήταν κυπελλούχος Βουλγαρίας δύο φορές. Επιπρόσθετα, είναι η πρώτη βουλγαρική ομάδα που συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο) το 1961, ως φιναλίστ του κυπέλλου. Προπονητής της ομάδας είναι ο Έλληνας Κυριάκος Γεωργίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918
Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
ΠΦΚ Λοκομοτίβ Πλόβντιβ

Η Λοκομοτίβ Πλόβντιβ (, ορθή προφορά: Λοκομοτίφ Πλόβντιφ) είναι  βουλγαρική ποδοσφαιρική ομάδα από το Πλόβντιφ (Φιλιππούπολη), η οποία αγωνίζεται στο ανώτατο επίπεδο της Βουλγαρίας. Έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Λοκομοτίφ, χωρητικότητας 12000 θέσεων. 

Την περίοδο 2003-04 η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια Βουλγαρίας, έχοντας 3 πόντους περισσότερους από τη Λέφσκι Σόφιας. Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος της ομάδας. Έχει επίσης κερδίσει το Σούπε Καπ Βουλγαρίας το 2004. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας στην Ευρώπη ήταν η τρίτη θέση στο Inter-Cities Fairs Cup το 1964, όπου έχασε από την ιταλική Γιουβέντους.

Τίτλοι 
A PFG:
 Νικήτρια (1): 2004
 Φιναλίστ (2): 1973, 2021

Κύπελλο Βουλγαρίας:
 Νικήτρια (2): 2019, 2020
 Φιναλίστ (7): 1940, 1942, 1948, 1960, 1971, 1982, 2012

Σούπερ Καπ Βουλγαρίας:
 Νικήτρια (2): 2004, 2020
 Φιναλίστ (2): 2012, 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Επίσημη ιστοσελίδα οπαδών 
 Historical fan-website 
 Official Facebook page 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Λοκομοτίβ Πλόβντιβ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς

Η Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς (σερβικά : Јоргованка Табаковић)  (γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1960 στην Βουκίτρν, Γιουγκοσλαβία) είναι οικονομολόγος, πολιτικός, η αντιπρόεδρος του Σερβικού Προοδευτικού κόμματος και διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας.

Βιογραφία 
Η Ταμπάκοβιτς σπούδασε οικονομολόγος και απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Νόβισαντ. Το 1992 εκπροσώπησε στο Κοινοβούλιο το Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα και . Μετά τις εκλογές του 1997 το Ριζοσπαστικό κόμμα προσχώρησε σε μια νέα κυβέρνηση της Σερβίας, το 1998, με το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας. Την ίδια χρονιά η Ταμπάκοβιτς έγινε "Υπουργός ιδιοκτησίας και οικονομικής μεταρρύθμισης".

Τον Μάιο του 2008 στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές επανεξελέγη ως μέλος του Κοινοβουλίου . Τον Σεπτέμβριο του 2008 μετά τη διάσπαση του κόμματος προσχώρησε το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα με επικεφαλής του τον Τόμισλαβ Νίκολιτς.

Μετά την παραίτηση του διοικητή της εθνικής τράπεζας της Σερβίας, Σόσκιτς, ο Πρόεδρος της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς πρότεινε στην Ταμπάκοβιτς στη θέση, και εκλέχτηκε ως διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας στις 6 Αυγούστου 2012.

Παραπομπές 

Σέρβοι υπουργοί
Σέρβοι οικονομολόγοι
Βουλευτές της Σερβίας
Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βιέννη, 26 Ιουλίου 1678 – Βιέννη, 17 Απριλίου 1711) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1705 μέχρι το θάνατό του το 1711. 

Ο Ιωσήφ Ιάκωβος Ιγνάτιος Ιωάννης Αντώνιος Ευστάθιος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου Α΄ και της τρίτης συζύγου του, Ελεονώρας Μαγδαληνής του Νόιμπουργκ. Ο Ιωσήφ στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας σε ηλικία εννέα ετών το 1687, και βασιλιάς της Γερμανίας στην ηλικία των έντεκα ετών το 1690. Όταν πέθανε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε στον Αυτοκρατορικό θρόνο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καθώς και στον θρόνο του Βασιλείου της Βοημίας.

Ο Ιωσήφ συνέχισε τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, τον οποίο ξεκίνησε ο πατέρας του, εις βάρος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, σε μια άκαρπη προσπάθεια να γίνει Βασιλιάς της Ισπανίας ο νεότερος αδελφός του Κάρολος (αργότερα Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας). Τη διαδικασία, ωστόσο, κέρδισε ο Ευγένιος της Σαβοΐας, λόγω των νικών που πέτυχε ως στρατιωτικός διοικητής, ενώ ο ίδιος κατάφερε να ιδρύσει Αυστριακή ηγεμονία επί των εδαφών της Ιταλίας. Ο Ιωσήφ, επίσης, είχε να αντιμετωπίσει μια παρατεταμένη εξέγερση στην Ουγγαρία, υποκινούμενη από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄, η οποία επιλύθηκε μόνο μετά τον πρόωρο θάνατό του.

Το σύνθημά του ήταν "Με Αγάπη και Φόβο" (λατινικά: Amore et Timore).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1699 τη Βιλελμίνη Αμαλία των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Ιωάννη Φρειδερίκου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπεργκ, και είχε τέκνα:
 Μαρία Ιωσηφίνα (1699-1757), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γ΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας, Εκλέκτορα της Σαξονίας.
Λεοπόλδος Ιωσήφ (1700-1701).
 Μαρία Αμαλία (1701-1756), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλείς της Ουγγαρίας
Βασιλείς της Βοημίας
Οίκος των Αψβούργων
Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός

Ο Eθνικός Απελευθερωτικός Στρατός (αλβανικά: Ushtria Çlirimtare Kombëtare - UÇK,  – ОНА) γνωστός και σαν UCK των Σκοπίων ήταν στρατιωτική οργάνωση των Αλβανών της Βόρειας Μακεδονίας που έδρασε το 2001 με κύριο σκοπό την απόσχιση των δυτικών εδαφών της Βόρειας Μακεδονίας, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Αλβανοί, και την ένωσή τους με το Κοσσυφοπέδιο.

Πηγές
ΠΓΔΜ: Φωτιά στα Βαλκάνια, in.gr

Σημειώσεις

Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας
Κοινωνία της Βόρειας Μακεδονίας
ΦΚ Γκόμελ

Η ΦΚ Γκόμελ είναι μια λευκορωσική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία αγωνίζεται στην πόλη Γόμελ. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο και έμβλημά της ο Λύγκας. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Premier League του πρωταθλήματος Λευκορωσίας και έδρα της ομάδας είναι το Κεντρικό Στάδιο της πόλης (Tsentralny Stadium)  συνολικής χωρητικότητας 14.307 θέσεων. Το Στάδιο χτίστηκε τη δεκαετία του 1920 και πραγματοποιήθηκε ανακατασκευή του κατά την περίοδο 2003-06. Το στάδιο έχει τέσσερις σκεπαστές κερκίδες και πληροί τις απαιτήσεις της UEFA , γεγονός που του επιτρέπει να φιλοξενεί αγώνες Champions League και επίσημους αγώνες της εθνικής ομάδας.

Ιστορία του Συλλόγου
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1959 με το όνομα Λοκομοτίβ και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας του ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ. Όπως όλες σχεδόν οι ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, γνώρισε αρκετές αλλαγές επωνυμίας και έτσι κατά την περίοδο 1964-68 μετονομάστηκε σε Σπαρτάκ,  από το 1969 και μέχρι το 1995 ήταν γνωστή ως Γκοσελμάς, με εξαίρεση τη σεζόν 1976-77 όταν και έφερε το όνομα Машиностроител (στα λευκορωσικά =Μηχανοδηγός). Από το 1995 φέρει το σημερινό όνομά της "ΦΚ Γκόμελ".
Αγωνίστηκε από το 1992, στην κορυφαία κατηγορία του Λευκορωσικού ποδοσφαίρου. Κατέκτησε τον τίτλο το 2003, υποβιβάστηκε το 2009 και επέστρεψε το 2010. Τη σεζόν 2015, λόγω οικονομικών προβλημάτων, η ομάδα άφησε ελεύθερους τους βασικούς παίκτες της και συνέχισε να αγωνίζεται με νεαρούς παίκτες από τα τμήματα υποδομής. Μετά από μια καλή αρχή, τα αποτελέσματα της ομάδας επιδεινώθηκαν και τελικά η ομάδα υποβιβάστηκε. Την επόμενη σεζόν, με προπονητή τον Βλάντιμιρ Ζουράβλ, επέστρεψε στο κορυφαίο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λευκορωσίας. Η ΦΚ Γκόμελ υποβιβάστηκε ξανά το 2019 και επανήλθε στην πρώτη εθνική κατηγορία το 2020.
Προπονητής της ομάδας είναι από το Γενάρη του 2022, ο Νεβίνσκι Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς, ο οποίος εργάστηκε στο παρελθόν ως βοηθός προπονητή στη ΦΚ Νέμαν Γκρόντνο.

Τίτλοι 
 Πρωτάθλημα 
 Πρωταθλήτρια (1): 2003
 Φιναλίστ (1): 2007
 3η θέση (2): 1999, 2011

 Κύπελλο 
 Κυπελλούχος (3): 2002, 2011, 2022
 Φιναλίστ (1): 2004

 Σούπερ Καπ Λευκορωσίας 
 Νικήτρια (1): 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα
Club's fans' site
Προφίλ στη σελίδα UEFA.COM
Προφίλ στη σελίδα EUFO.DE
Προφίλ στη σελίδα Weltfussball.de
Προφίλ στη σελίδα Transfermarkt.de 
Προφίλ στη σελίδα Football-Lineups.com

Ποδοσφαιρικές ομάδες Λευκορωσίας
ΦΚ Γκόμελ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959
Ζάλγκιρις Βίλνιους

Η Ζάλγκιρις Βίλνιους είναι μια λιθουανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βίλνιους. Έχει κερδίσει 8 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιθουανίας, 12 φορές το Κύπελλο Λιθουανίας και 7 φορές το Σούπερ Καπ.

Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και άσπρο. Η ομάδα αγωνίζεται στο LFF stadium, χωρητικότητας 5400 θέσεων.

Τίτλοι 
 10 Πρωταθλήματα Λιθουανίας: 1991, 1992, 1999, 2013, 2014, 2015, 2016, 2020, 2021, 2022
 14 Κύπελλα Λιθουανίας: 1991, 1993, 1994, 1997, 2003, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 (άνοιξη), 2016 (το φθινόπωρο), 2018, 2021, 2022
 7 Σούπερ Καπ Λιθουανίας: 2003, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020

Περίοδος (2009—)

Ιστορικές εμφανίσεις

Κύρια αμφίεση

Εναλλακτική αμφίεση

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 FK Žalgiris Επίσημη ιστοσελίδα
 FK Žalgiris: facebook
 FK Žalgiris: alyga.lt
 FK Žalgiris: Soccerway
 FK Žalgiris: Sofascore
 Globalsportsarchive

 
Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιθουανίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962
ΦΚ Τάουρας Ταουραγκέ

Η ΦΚ Τάουρας Ταουραγκέ είναι λιθουανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ταουραγκέ. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιθουανίας, την ανώτατη κατηγορία της χώρας.

Ονομασία 
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η ομάδα έχει αλλάξει πολλά ονόματα:
1942 – Tauras
1947 – Žalgiris
1957 – Maistas
1959 – Maisto Sporto Klubas (MSK)
1962 – Tauras
1990 – Elektronas
1992 – Tauras-Karšuva
1995 – Tauras
2005 – Tauras ERRA
2008 – Tauras

Ευρωπαϊκές συμμεχοές 

ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Ιστοσελίδα οπαδών

Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιθουανίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
ΦΚ Τάουρας Ταουραγκέ
Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας Βόλου

1. Το 1922 ιδρύεται με Β.Δ. και αρχίζει σχεδόν αμέσως να λειτουργεί, πρώτο ερευνητικό ίδρυμα στην Ελληνική περιφέρεια, ο Φυτοπαθολογικός Σταθμός Πηλίου (στα Λεχώνια) και εντάσσεται στο Υπουργείο Γεωργίας. Εξ αρχής εχρηματοδοτείτο, σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν, από το Ταμείο Προνοίας Παραγωγής Πηλίου και εστεγάζετο, προφανώς σε ενοικιασμένα κτήρια του Βόλου.

2. Το 1938 μετονομάζεται σε Φυτοπαθολογικό Σταθμό Βόλου, όνομα με το οποίο έγινε και παραμένει ευρύτερα γνωστός, εξακολουθεί δε να λειτουργεί σε διάφορα κατά καιρούς ενοικιαζόμενα κτήρια του Βόλου.

3. Το 1961 μετονομάζεται σε Σταθμό Φυτοπαθολογικών Εφαρμογών Βόλου.

4. Μέσα στο 1972 μετονομάζεται σε Σταθμό Γεωργικής Ερεύνης Προστασίας Φυτών Βόλου που κράτησε έως το 1978. Μεταφέρθηκε στο σημερινό ιδιόκτητο κτήριο το 1974. Σημειωτέον ότι εδώ συστεγαζόταν και το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Μαγνησίας, από την ίδρυσή του έως και το Φεβρουάριο του 1995.

5. Μέσα στο 1979 πήρε την ονομασία Ινστιτούτο Προστασίας Φυτών Βόλου (Ι.Π.Φ.) ως Ν.Π.Ι.Δ.

6. Σύμφωνα με το Ν.1845/1989, δημιουργείται το Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε.) στο οποίο εντάσσονται όλα τα ερευνητικά ιδρύματα του Υπουργείου Γεωργίας, μεταξύ των οποίων και το Ι.Π.Φ. Βόλου.

7. Το 2011 το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. (συνεπώς και το Ι.Π.Φ.) εντάχθηκε στον νεοσύστατο «Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό (ΕΛ.Γ.Ο.) ‘Δήμητρα’» στον οποίο συγχωνεύτηκαν εποπτευόμενα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων νομικά πρόσωπα συναφών δραστηριοτήτων.

Πρέπει να σημειωθεί ότι παρά τις διάφορες αλλαγές στην ονομασία του ιδρύματος, η λειτουργία του δεν μεταβλήθηκε σημαντικά εκτός της μετατροπής του σε Ν.Π.Ι.Δ.

Κ. Θανασουλόπουλος και Δ. Μπίρης. Ιστορία της Ελληνικής Φυτοπαθολογίας ως το 2000. ISBN 960-7667-13-1, ISBN 978-960-7667-13-7
Πάβελ Ματσιβόντα

Ο Πάβελ Ματσιβόντα (πολων. Paweł Mąciwoda, ) είναι Πολωνός μπασίστας & μπασίστας των Scorpions από το 2003. Έγινε ένα από τα 5 βασικά μέλη το 2004.

Βιογραφία & Καριέρα 

Γεννήθηκε στη Γουαϊελικζά της Πολωνίας. Ξεκίνησε να παίζει μπάσο στην ηλικία των 15.

Ξεκίνησε την καριέρα του με το παρατσούκλι "Baby". Συνέχισε παίζοντας με τις μπάντες Little Egoists, Düpą & Püdelsi. Την ίδια περίοδο κυκλοφόρησε ένα σόλο άλμπουμ με τίτλο Radio Wieliczka. Συνέχισε με τη μπάντα Walk Away, στην οποία συμμετείχαν ο Μάικλ Ουρμπάνιαν & η Ούρσουλα Ντουντσιακ.

Μέλη των Scorpions
Μπασίστες
ΦΚ Ανδόρρα

Η ΦΚ Ανδόρρα είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Ανδόρρα λα Βέγια (Ανδόρρα). Ιδρύθηκε το 1942. Αγωνίζεται εδώ και χρόνια στα ισπανικά πρωταθλήματα, φέτος (2021) βρίσκεται στην 3η κατηγορία της χώρας.

Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ανδόρρας συνήθως επιλέγονται από την ΦΚ Ανδόρρα. Παρόλο που η ομάδα έχει ως βάση την Ανδόρρα, αγωνίζεται στο ισπανικό πρωτάθλημα από το 1948. Η Segunda División B είναι το υψηλότερο επίπεδο στο οποίο έχει αγωνιστεί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ομάδας
Ρόστερ

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1942
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας
ΦΚ Ανδόρρα
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Στέφαν Στεφάνοβιτς Τένκα

Ο Στέφαν Στεφάνοβιτς Τένκα (σερβικά : Стефан Стефановић Тенка) (Πόρετς, Μάιος 1797 - Βελιγράδι, 2 Σεπτεμβρίου 1865) ήταν Σέρβος πολιτικός.

Βιογραφία 
Ήταν υπάλληλος στην πόλη του Πόρετς μέχρι το 1825. Πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1834. Το 1839 υπουργός δικαιοσύνης και παιδείας. Η Εθνοσυνέλευση που έγινε στις 22 Ιούλιος 1840 κατηγορήθηκε με μια ομάδα ευγενών ότι εργάστηκαν ενάντια στον πρίγκηπα Μιχαήλο και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σερβία και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Ο νέος πρίγκιπας Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς τον διόρισε το 1842 σύμβουλο του κράτους. Το 1848 έγινε πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας έως τις 6 Οκτωβρίου 1857 όπου κατηγορήθηκε για την συμμετοχή του σε προετοιμασία συνωμοσίας εναντίον του Αλέξανδρου Καρατζόρτζεβιτς. Φυλακίστηκε όπου αναφέρεται ότι βασανίστηκε, αργότερα η ποινή του από θάνατο έγινε ισόβια και τέλος εξορίστηκε στην Τουρκία. Στην Σερβία επέστρεψε οταν άλλαξε η δυναστεία κι έπειτα έγινε επίτιμο μέλος της Σερβικής εταιρείας των Γραμμάτων, και πρόεδρος της κατά την περίοδο 10 Μαρτίου έως 22 Ιουλίου 1848.

Πηγές 
 Народна енциклопедија, Ст. Станојевић, Загреб, 1925 — 1929.

Υπουργοί παιδείας της Σερβίας
Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Ζρίνσκι Μόσταρ

Η Ζρίνσκι Μόσταρ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μόσταρ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και είναι μία από τις κορυφαίες ομάδες της χώρας. 

Ιδρύθηκε το 1904 και είναι η παλαιότερη ποδοσφαιρική ομάδα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι ομάδες που συμμετείχαν στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών κατά τη διάρκεια του πολέμου, απογορεύτηκαν από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιουγκοσλαβίας, με τη Ζρίνσκι να είναι μία από αυτές. Η ποινή κράτησε από το 1945 έως το 1992. Η ομάδα επαναδημιουργήθηκε μετά την ανεξαρτησία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγοράι της χώρας μέχρι το 2000 που εντάχθηκε στην Πρεμιέ Λιγκ. Η ομάδα αγωνίζεται στο Bijeli Brijeg Stadium. Το 2005 κατέκτσηε το πρώτο της πρωτάθλημα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Zrinjski sports association website 
Ultras official website 
Profile at UEFA

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
Ζρίνσκι Μόσταρ
Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Καραμπάγ ΦΚ

Η  Καραμπάγ ΦΚ (αζερικά: Qarabağ FK, ) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Άγνταμ, που όμως μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ μετέφερε την έδρα του συλλόγου στο Μπακού και που αγωνίζεται στην Πρεμιέρ Λικασί. Έχει κατακτήσει 3 φορές το Κύπελλο της χώρας.

Αποτέλεσε την πρώτη ομάδα που κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα και δεν προέρχεται από το Μπακού. Μαζί με τη Νεφτσί είναι οι μοναδικές ομάδες που συμμετείχαν σε όλες τις περιόδους του πρωταθλήματος. Αγωνίζεται στο Στάδιο Τοφίκ Μπαχράμοφ, στο οποίο αγωνίζεται και η εθνική ομάδα ανδρών της χώρας.

Ιστορία

Ίδρυση (1951–1966)
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1951 με την ονομασία Qarabağ (από την ομώνυμη περιοχή), όταν μετά την ολοκλήρωση του γηπέδου της πόλης προέκυπταν σημαντικά οφέλη με τη δημιουργία μιας επαγγελματικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Σαν αποτέλεσμα αυτού ιδρύθηκε η Καραμπάγ ΦΚ. Πήρε μέρος στο πρωτάθλημα του Αζερμπαϊτζάν το 1966.

Επιτυχίες
 Πρεμιέρ Λικασί
 Πρωταθλήτρια (7): 1993, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016-17, 2017-18, 2018-19

 Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν
 Κυπελλούχος (6): 1993, 2005–06, 2008–09, 2014–15, 2015–16, 2016-17

 Σούπερ Καπ Αζερμπαϊτζάν
 Νικήτρια (1): 1994

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημος ιστότοπος

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Ναγκόρνο-Καραμπάχ
 
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν‎
Ντενί Παπάς

Ο Ντενί Παπαστρατιντές, γνωστός και ως Παπάς, είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ελληνικής καταγωγής, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1937 στη Λυών (Ρον). Αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ολιμπίκ Λυών το 1960.

Βιογραφία 

Διετέλεσε χρέη πρώτου προπονητή της ομάδας της Λυών από τον Οκτώβριο του 1987 ως τον Μάρτιο του 1988 (δεύτεροις προπονητής στην ιστορία της ομάδας υπό τον Ζαν-Μισέλ Ολάς).

Αγωνιστική Καριέρα 
 1947-1957 :  ΦΚ Βιλφράνς
 1957-1960 :  Γκρενόμπλ ΦΚ
 1960-1961 :  Ολιμπίκ Λυών
 1962-1968 :  ΦΚ Βιλφράνς
 1968-1971 :  ΚΣ Κουισό και στη συνέχεια ΚΣ Λουάν-Κουισό

Προπονητική Καριέρα 
 1966-1968 :  ΦΚ Βιλφράνς
 1969-1971 :  ΚΣ Κουισό
 1971-1974 :  ΦΚ Βιλφράνς
 1976-1985 :  ΚΣ Κουισό-Λουάν
 Οκτώβριος 1987-Μάρτιος 1988, και στη συνέχεια ως αθλητικός διευθυντής ως τον Ιούνιο :  Ολιμπίκ Λυών
 1989-1998 :  ΦΚ Βιλφράνς

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
 Προφίλ του Ντενί Παπάς στο footballdatabase.eu.

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκρενόμπλ Φουτ 38
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Λιονναί
Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Έρνεστ Πέιν (ποδοσφαιριστής)

Ο Έρνεστ Άρθουρ Πέιν ήταν Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Γαλλία στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και του 1940. Ο Πέιν αγωνίστηκε σε συλλογικό επίπεδο με τα χρώματα των Εξελσιόρ Ρουμπαί και Μπουλόν, ενώ αργότερα διετέλεσε προπονητής των Μπουλόν, Ρουέν και Ρουμπαί-Τουρκουάν.

Διακρίσεις 
 Κύπελλο Γαλλίας 1932-1933 (Εξελσιόρ Ρουμπαί)

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν
Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Μπουλόν
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ρουέν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Ποδοσφαιριστές Εξελσιόρ Ατλετίκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί
Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν
Σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ

Η σεζόν 1992-1993 της Ολιμπίκ Μαρσέιγ ήταν η 45η σεζόν της ομάδας της Μασσαλίας στο γαλλικό πρωτάθλημα της Ντιβιζιόν 1. Η σεζόν αυτή ήταν εξέχουσας σημασίας για τον σύλλογο, καθώς, για πρώτη φορά στην ιστορία του, κατέκτησε το , τότε, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, ενώ βρέθηκε σε εξαιρετικά δεινή θέση, λόγω της υπόθεσης Βαλανσιέν-Μαρσέιγ.

Πρωτάθλημα Γαλλίας Ντιβιζιόν 1 

Η ομάδα της Μασσαλίας τερμάτισε στην 1η θέση του πρωταθλήματος με συνολική βαθμολογική συγκομιδή της τάξεως των 54 βαθμών. Ο σύλλογος μέτρησε, συνολικά, 22 νίκες, 10 ισοπαλίες και 6 ήττες στη διάρκεια αυτής της σεζόν. 71 τέρματα επιτεύχθηκαν, ενώ δέχτηκε 36, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα μια διαφορά τερμάτων της τάξεως των 35. Με 23 τέρματα στο ενεργητικό του, ο Άλεν Μπόκσιτς ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Μαρσέιγ και του πρωταθλήματος εκείνη την σεζόν.

Κύπελλο Γαλλίας

Κύπελλο Πρωταθλητριών

Τελικός 

Ο τελικός της διοργάνωσης διεξήχθη στην Γερμανία στο Ολίμπιασταντιον του Μονάχου στις 26 Μαΐου 1993. Η Ολιμπίκ Μαρσέιγ αγωνιζόταν για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό της διοργάνωσης, μετά από την ήττα της σε αυτόν του 1991 στην διαδικασία των πέναλτι, απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου στο Μπάρι της Ιταλίας. Όσο για την Μίλαν, επρόκειτο για τον έκτο τελικό της ιστορίας της στην διοργάνωση, με την τελευταία, επιτυχημένη, παρουσία της να ανάγεται στο 1990.

Η αναμέτρηση αυτή είδε να συναντώνται, εκ νέου, οι δρόμοι του Ζαν-Πιέρ Παπέν και της ΟΜ, έναν χρόνο, μόλις, μετά την αποχώρηση του Γάλλου διεθνούς επιθετικού με προορισμό την Μίλαν. Ο Μαρσέλ Ντεσαϊγί ακολούθησε, έξι μήνες αργότερα, τον ίδιο δρόμο με τον συμπαίκτη του με προορισμό τους Rossoneri.

Ρόστερ της σεζόν

Σημειώσεις 

Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Γιώργος Χουρμουζιάδης

Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης (26 Νοεμβρίου 1932-16 Οκτωβρίου 2013) ήταν Έλληνας καθηγητής αρχαιολογίας και αντιπρύτανης στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο. Υπήρξε επίσης βουλευτής του ΚΚΕ. Ασχολήθηκε με την έρευνα της νεολιθικής περιόδου στην Ελλάδα, ανασκάπτοντας αρχαιολογικές θέσεις της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας (Σέσκλο, Διμήνι, Δισπηλιό). Ήταν εκδότης των περιοδικών εκδόσεων Γόρδων και Ανθρωπολογικά. Ασχολήθηκε, επίσης, με θεωρητικά ζητήματα της αρχαιολογίας, όπως και της χρήσης της μαρξιστικής μεθοδολογίας στην αρχαιολογική έρευνα, επιδιώκοντας να «συσχετίζει το αντικείμενο της μελέτης με τον δρώντα άνθρωπο, ο οποίος έχει συγκεκριμένες διαστάσεις κοινωνικού, ιστορικού και παραγωγικού χαρακτήρα».

Βίος
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Χουρμουζιάδης σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αριστοτέλειου πανεπιστημίου. Μετά από μια περίοδο στη μέση εκπαίδευση το 1965 ορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων της Θεσσαλίας, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθεί ανασκαφικά με τις προϊστορικές θέσεις της ευρύτερης περιοχής. Το 1973 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου, για να εκλεχτεί μετά από οκτώ χρόνια 1981 καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας. Το 1985 διετέλεσε στο ίδιο πανεπιστήμιο αντιπρύτανης. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΚΚΕ στις εκλογές του 2004.

Εργογραφία

 Δισπηλιό, Καπόν (2008)
 Ο γυρολόγος, Ερωδιός (2002) 	
 Τεστ κοπώσεως, Βάνιας (2001) 
 Λόγια από χώμα, Νησίδες (1999)
 The Gold of the World, Καπόν (1997)
 Το χρυσάφι του κόσμου, Καπόν (1997)
 Αναλογίες, Βάνιας (1995)
 Το νεολιθικό Διμήνι, Βάνιας [κείμενα, επιμέλεια σειράς] (1993)

Συλλογικά έργα
 Great Moments in Greek Archaeology, Καπόν (2007)
 Μεγάλες στιγμές της ελληνικής αρχαιολογίας, Καπόν (2007)
 Η ιστορία της ελληνικής πόλης, Ερμής (2004) 
 Πρακτικά 1ου παγκοσμίου συνεδρίου τυπογραφίας και οπτικής επικοινωνίας, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας [εισήγηση] (2004) 
 Οι χρήσεις της αρχαιότητας από το νέο ελληνισμό, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση] (2002)
 Οι νεότερες εξελίξεις στην ελληνική λαογραφία, Βόλος [εισήγηση] (1998) 	
 Μαρξισμός μια επανεκτίμηση, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας [εισήγηση] (1997) 	
 Magnesia, Καπόν (1982)

Άλλα έργα
 Greece through the Lens of Takis Tloupas, Καπόν [επιμέλεια] (2005) 	
 Η Ελλάδα του Τάκη Τλούπα, Καπόν [επιμέλεια] (2005) 	
 Δισπηλιό 7500 χρόνια μετά, University Studio Press [επιμέλεια] (2002) 	
 Κοκκινίδου, Δήμητρα, Η αρχαιολογία και η κοινωνική ταυτότητα του φύλου: προσεγγίσεις στην Αιγαιακή προϊστορία, Βάνιας [επιμέλεια σειράς] (1993)

Παραπομπές-σημειώσεις 

Έλληνες αρχαιολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Έλληνες εκδότες
Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Σάβα Γκρούιτς

Ο Σάβα Γκρούιτς (σερβικά : Сава Грујић) (Κολάρι 25 Νοεμβρίου 1840 - Βελιγράδι 3 Νοεμβρίου 1913) ήταν Σέρβος στρατιωτικός , πολιτικός, διπλωμάτης και στρατιωτικός συγγραφέας. Πρωθυπουργός της Σερβίας πέντε φορές, υπουργός άμυνας, υπουργός εξωτερικών, πρέσβης και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας, μέλος της Γερουσίας, επίτιμο μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας .

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Δημητρίου Γκρούιτς κι εγγονός του Βούλε Ίλιτς, διοικητής του Σμεντέρεβο κατά την Σερβική επανάσταση και αδελφός του Ίλιγια Γκρούιτς. Εισήλθε στην στρατιωτική ακαδημία της Σερβίας το 1856 και έμεινε μέχρι το 1861 όταν πήγε στην Πρωσία να συνεχίσει τις στρατιωτικές σπουδές, εκεί έμεινε μέχρι το 1863. Από την Πρωσία το 1864 πήγε στη Ρωσία όπου μπήκε συνέχισε τις στρατιωτικές σπουδές, εκεί έμεινε μέχρι το 1870. Το 1876 προήχθη σε συνταγματάρχη. 

Χρημάτισε υπουργός άμυνας από τις 4 Νοέμβριος 1876 έως τις 1 Οκτωβρίου 1878. Το 1879 ήταν ο πρώτος σερβικός διπλωματικός αντιπρόσωπος που διορίσθηκε στην Βουλγαρία. Το 1882 αναπληρωτής πρέσβης στην Αθήνα και στη συνέχεια το 1885 αναπληρωτής στην Αγία Πετρούπολη. Εκ νέου διορίστηκε υπουργός άμυνας από τις 3 Ιουνίου έως τις 19 Δεκεμβρίου  1887 που γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός έως τις 14 Απριλίου 1888.

Από τις 23 Φεβρουάριου 1889 μέχρι τις 11 Φεβρουάριου 1891 ήταν υπουργός εξωτερικών ταυτόχρονα και πρωθυπουργός. Εκπρόσωπος του υπουργού άμυνας από τις 16 Μαρτίου 1890 μέχρι τις 11 Φεβρουάριου 1891, όπου διορίζεται στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης έως το 1893. Έπειτα χρημάτισε πρόεδρος της Κυβέρνησης, υπουργός άμυνας εκτελών και χρέη υπουργού εξωτερικών από τις 23 Νοέμβριου 1893 έως τις 12 Ιανουαρίου 1894.

Πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας από τον Ιούνιο 1903 και πρωθυπουργός από τις 21 Σεπτεμβρίου 1903 μέχρι τις 27 Νοέμβριου 1904. Πρωθυπουργός και υπουργός εθνικής άμυνας ήταν και πάλι από την 1 Μαρτίου έως 17 Απριλίου 1906, και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1906 έως το 1910.

Συμμετείχε στούς Σερβοτουρκικούς πολέμους του 1876 και του 1878. Συγγραφέας βιβλίων με θέμα την ιστορία του πολέμου και της διπλωματίας. Πέθανε στο Βελιγράδι 21 Οκτώβριος με το παλιό ημερολόγιο, ή  3 Νοέμβριος 1913 με το σημερινό.

Έργα του 
 Војна организација Србије, Крагујевац 1874.
 Основи војног уређења кнежевине Бугарске, Београд 1880.
 Операције Тимочко-моравске војске, -{I—IV}-, београд 1901—02

Πηγές 
 Живан Живановић: Политичка историја Србије у другој половини двадесетог века, Београд -{II—III}-, 1924 и IV 1925
 Слободан Јовановић: Влада Милана Обреновића -{I—II}-  Београд 1926 и 1927.
 Слободан Јовановић: Влада Александра Обреновића -{I—II}-  Београд 1929 и 1931.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Биографија на сајту САНУ
 Душко М. Ковачевић: Радикалска влада Саве Грујића и Русија (31.12.1887 - 26.4.1888), Истраживања, број 15, 2004. године

Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Σέρβοι στρατιωτικοί
Σέρβοι διπλωμάτες
Σέρβοι ιστορικοί
Σέρβοι γερουσιαστές
Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878
Ιπολίτ Μοντέν

Ο Ιπολίτ (Ιππόλυτος) Μοντέν (σερβικά : Иполит Монден, γαλλικά : Hippolyte Mondain) ήταν Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός της Σερβίας.

Ο Μόντεν ήταν συνταγματάρχης του μηχανικού στον στρατό του Ναπολέοντα. Επισκέφτηκε την Σερβία για πρώτη φορά το 1853 κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο και παρέμεινε εκεί έως το 1855 ο σκοπός της επίσκεψης του ήταν να μελετήσει τις δυνατότητες της άμυνας σε περίπτωση που το Πριγκιπάτο παρασυρθεί στον πόλεμο της Κριμαίας. 

Χρημάτισε υπουργός άμυνας του πριγκιπάτου της Σερβίας το 1861 - 1865. Εισήγαγε τον θεσμό του "λαϊκού στρατού" και προσπάθησε να οργανώση τον Σερβικό στρατό στα πρότυπα του Γαλλικού. Ήταν επίσης επικεφαλής της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης του Σερβικού στρατού και το 1862 έδειξε τις στρατιωτικές του αρετές και γνώσεις κατά τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου από τους Τούρκους. Έκανε αλλαγές στην στρατιωτική υγεία με την εισαγωγή νοσηλευτών μέσα στο υπάρχον στρατιωτικό νοσοκομείο. Αργότερα ετοίμασε μια σειρά νόμων που αφορούσαν τους αξιωματικούς, όπως μισθοδοσία και συντάξεις.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιστορία των Γαλλο-Σερβικών σχέσεων τον 19ο αιώνα

Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Γάλλοι στρατιωτικοί
Έκλειψη (ταινία)

Η Έκλειψη (πρωτότυπος τίτλος: Eclipse) ή αλλιώς γνωστή ως The Twilight Saga: Eclipse, είναι κινηματογραφική ταινία του 2010 και είναι η συνέχεια της Νέας Σελήνης. Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ "Eclipse". Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου 2009 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Οκτωβρίου. Η  ηθοποιός Μπράις Ντάλας Χάουαρντ αντικατέστησε την Ρεΐτσελ Λεφέβρ στον ρόλο της Βικτώρια σε αυτήν την ταινία.

Πλοκή
Στην ταινία αυτήν καθώς το Σιάτλ μαστίζεται από μια σειρά μυστηριωδών δολοφονιών καιένας κακόβουλος βρικόλακας συνεχίζει την αναζήτηση για εκδίκηση, η Μπέλα διαπιστώνει για μία ακόμη φορά ότι περιβάλλεται από κινδύνους. Στο επίκεντρο του, είναι αναγκασμένη να επιλέξει μεταξύ της αγάπης της για τον Έντουαρτ και της φιλίας της με τον Τζέικομπ - γνωρίζοντας ότι αυτή της η απόφαση έχει τη δυνατότητα να ανάψει μία προαιώνια μάχη, μεταξύ ενός βρικόλακα και ενός λυκανθρώπου. Με την αποφοίτησή να πλησιάζει γρήγορα, η Μπέλλα έχει ακόμη μία απόφαση να πάρει: τη ζωή ή τον θάνατο.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
 Κρίστεν Στιούαρτ ως Μπέλα Σουάν
 Ρόμπερτ Πάτινσον ως Έντουαρντ Κάλεν
 Τέιλορ Λότνερ ως Τζέικομπ Μπλακ
 Μπράις Ντάλας Χάουαρντ ως Βικτόρια
 Πίτερ Φατσινέλι ως Κάρλαϊλ Κάλεν
 Ελίζαμπεθ Ρίζερ ως Έσμι Κάλεν
 Άσλεϊ Γκριν ως Άλις Κάλεν
 Τζάκσον Ράθμπον ως ο Τζάσπερ Χέιλ
 Νίκι Ριντ ως Ρόζαλι Χέιλ
 Τζάκσον Ράθμποουν ως Τζάσπερ Χέιλ
 Κέλαν Λουτζ ως Έμετ Κάλεν, 
 Μπίλι Μπερκ ως Τσάρλι Σουάν
 Ντακότα Φάνινγκ ως Τζεΐν Βολτούρι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2010
Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Ταινίες με μουσική σύνθεση Χάουαρντ Σορ
Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Εθνική Νότιας Κορέας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Νότιας Κορέας (κορεατικά: 대한민국 축구 국가대표팀, Daehan Minguk Chukgu) εκπροσωπεί τη Νότια Κορέα στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου και τελεί υπό τον έλεγχο της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (KFA) που είναι μέλος της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC).

Ιστορία

Παγκόσμιο Κύπελλο 
Η Νότια Κορέα έχει προκριθεί εννέα φορές σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, με πιο πρόσφατη το 2010. Η πρώτη της συμμετοχή, ήταν το 1954, όπου και αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002, το οποίο διοργάνωσε απο κοινού με την Ιαπωνία, έφτασε ως τον Μικρό τελικό χάνοντας από την Τουρκία με 3-2. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2010, στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής έφτασε μέχρι τη φάση των 16.

Ασιατικό Κύπελλο 
Στο Ασιατικό Κύπελλο, έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές, το 1956 αλλά και το 1960 ως διοργανώτρια.

Στατιστικά 
Ο Χονγκ Μγιανγκ-μπο είναι πρώτος σε συμμετοχές για την εθνική Νότιας Κορέας, με 136, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Τσα Μπουμ-κουν με 55 γκολ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Κορεατικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας

Εθνική Νότιας Κορέας (ποδόσφαιρο)
Νοτια Κορεα
ΦΚ Ζετισού

Η ΦΚ Ζετίσι είναι μια ποδοσφαιρική από από το Καζακστάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ζετισού στην πόλη Ταλντικοργκάν. Είναι ιδρυτικό μέλος του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Καζακστάν, χάνοντας μόνο 5 περιόδους λόγω υποβιβασμών.

Ιστορικό ονομάτων
1981 : Ίδρυση σαν ΦΚ Ζετίσι
1993 : Μετονομασία Taldykorgan
1994 : Μετονομασία Kainar
1998 : Μετονομασία Zhetysu Promservice λόγω χορηγών
1999 : Μετονομασία ΦΚ Ζετίσι

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

 Σημείωση: Τα εντός έδρας με έντονα γράμματα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημοι ιστοσελίδα

Παραπομπές

Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981
ΦΚ Ζετισού
ΦΚ Ακτομπέ

Η ΦΚ Ακτομπέ () είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν με βάση την πόλη Ακτομπέ, η οποία ιδρύθηκε το 1967 στην πόλη Aktyubinets. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές
Αφότου κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν για πρώτη φορά μετά το 2005, η ομάδα συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην περίοδο 2006-07.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Fan site

Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
ΦΚ Ακτομπέ
Τομά Βούσιτς Πέρισιτς

Ο Τομά Βούσιτς Πέρισιτς (σερβικά : Тома Вучић Перишић) (Μπάρικ 1787 ή 1788 – Βελιγράδι 1859) ήταν Σέρβος οπλαρχηγός της πρώτης και της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης, ο πλουσιότερος και από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στη Σερβία το πρώτο μισό του 19ου αιώνα.

Βιογραφία 
Ο Πέρισιτς ήταν γιος του Περίσσα και της Στάνα, ζούσαν στο ίδιο σπίτι μαζί με τον αδελφό του Πάβλε ο οποίος ήταν ο πατέρας του Μητροπολίτη Μελεντίγια Παύλοβιτς (1776 - 1833). Όταν γεννήθηκε η οικογένεια του βρισκόταν στον δρόμο για το Σίρμιο της τότε Αυστροουγγαρίας και έπειτα από έναν χρόνο επέστρεψαν στην Σερβία

Στην Πρώτη Σερβική εξέγερση πήρε μέρος σε πολλές μάχες και στο πλευρό του Καραγιώργη. Στην Δεύτερη Σερβική Εξέγερση ήταν στο πλευρό του πρίγκιπα Μίλος όπου τον είχε διορίσει υπασπιστή του.

Ήταν ο πρώτος αστυνομικός της Σερβίας και του καθεστώτος του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς κατά τη διάρκεια της εξέγερσης Τζιάκοβα το 1825 και της εξέγερσης Μιλετίνα το 1835. Χρημάτισε υπουργός άμυνας της Σερβίας περίπου για έναν μήνα το 1834, την ίδια περίοδο ήταν αντιβασιλέας της Σερβίας. Ήταν από τους πιο πλούσιους και ισχυρούς Σέρβους της εποχής του. Ήταν ο ηγέτης των υπερασπιστών του συντάγματος που οδήγησαν την δυναστεία Ομπρένοβιτς να υπογράψει νέο σύνταγμα που περιόριζε τις εξουσίες της. Με την επιστροφή του πρίγκιπα Μίλος στην εξουσία φυλακίστηκε επειδή είχε υποστηρίξει τον Αλέξανδρο Καραγιόργεβιτς και πέθανε στην φυλακή κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες το 1859.

Παραπομπές 

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Σέρβοι αστυνομικοί
ΦινΠα

Η ΦινΠα ήταν μια φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1956. Βάση της ομάδας ήταν το Ελσίνκι. Το 1998 διαλύθηκε. Η ομάδα ιδρύθηκε από το προσωπικό των φινλανδικών εθνικών αερογραμμών Aero σαν «Aeron Pallo». Όταν η εταιρεία άλλαξε το όνομα της σε Finnair, η ομάδα μετονομάστηκε σε Finnairin Palloilijat.

Το 1976 η ομάδα ανδρών προβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία, το τρίτο ψηλότερο επίπεδο του ποδοσφαίρου στη Φινλανδία. Το 1993 ανέβηκε στην ανώτατη κατηγορία. Το 1997 η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση του  βαθμολογικού πίνακα. 

Το 1998 η ομάδα διαβαθμίστηκε στην πρώτη κατηγορία, χάνοντας σε αγώνες πλέι-οφ. Η Finnair δεν ήταν διαθετημένη να χρηματοδοτεί πλέον το σύλλογο, ο οποίος διαλύθηκε. Συμμετείχε συνολικά έξι σεζόν στην ανώτατη κατηγορία.

Πηγές
Βαθμολογικοί πίνακες του πρωταθλήματος Φινλανδίας

Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Μιλόικο Λεσιάνιν

Ο Μιλόικο Λεσιάνιν (σερβικά : Милојко Лешјанин) (Λέσιγιε, 15 Φεβρουαρίου 1830 - Βελιγράδι 15 Φεβρουαρίου 1896), ήταν Σέρβος στρατιωτικός και πολιτικός, κάτοχος πολλών εγχώριων και ξένων βραβείων και μεταλλίων.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο χωριό Λέσιγιε στην Παρασίν, από το όνομα του χωριού προέρχεται και το επώνυμο του Λεσιάνιν, το πραγματικό του επώνυμο ήταν Γιοβάνοβιτς και το Λεσιάνιν παρωνύμιο που τελικά επικράτησε σαν επώνυμο του. Δίδαξε σε δημοτικό σχολείο στο Παρασίν και τέσσερα χρόνια στο γυμνάσιο του Βελιγραδίου. 

Στον στρατό εισήλθε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1849, ως λοχίας και στις 6 Σεπτεμβρίου 1850 εισήλθε στην, νέα τότε, σχολή πυροβολικού τη σημερινή στρατιωτική ακαδημία. Μετά την ολοκλήρωση της ακαδημίας έγινε ανθυπολοχαγός και στις 11 Δεκεμβρίου του 1855 στάλθηκε στην Πρωσία για στρατιωτικές σπουδές. Με την επιστροφή του από την Πρωσία στις 27 Μαΐου 1859 έγινε Αντιστράτηγος, και χρεώθηκε τμήμα στη στρατιωτική Ακαδημία.

Στον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου από τους Τούρκους ο Λεσιάνιν πήρε την εντολή να διοικήσει ειδικό τμήμα της άμυνας της πόλης του Βελιγραδίου.

Μέχρι το τέλος του 1868 υπηρέτησε ως καθηγητής της στρατιωτικής ακαδημίας, διδάσκοντας τους επίσημους κανόνες, τακτική, γενική εξυπηρέτηση του προσωπικού και στρατιωτική διοίκηση.

Στις 7 Νοέεμβρίου 1868 έγινε γενικός διευθυντής του στρατιωτικού τμήματος του υπουργείου Στρατιωτικών. Στις 2 Απριλίου 1873 διορίσθηκε υπουργός άμυνας έως το 1874 που έγινε διευθυντής της στρατιωτικής σχολής ευελπίδων. Στις 22 Αυγούστου 1875 ήταν ο διοικητής του Σερβικού στρατού και στη συνέχεια το 1876 διοικητής της Τιμόσκι και βοηθός του Πρίγκιπα.

Στον δεύτερο Σερβοτουρκικό πόλεμο διετέλεσε διοικητής της Μοραβίας και διοικητής του σώματος της Τιμόσκι. Στα τέλη του 1879 έγινε αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού της Σερβίας.

Στις 19 Οκτωβρίου 1880 διορίσθηκε εκ νέου υπουργός άμυνας. Μετά από ένα χρόνο έγινε διοικητής του ενεργού στρατού, και στη συνέχεια αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού. Στον σερβοβουλγαρικό πόλεμο ήταν στρατιωτικός διοικητής της Τιμόσκι.

Μετά τον πόλεμο για τρίτη φορά έγινε αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού. Τον Απρίλιο του 1888 με αίτημα του αποστρατεύτηκε. Από τότε και μέχρι το θάνατό του έζησε στο Βελιγράδι.

Ο Λεσνιάνιν ήταν επί οκτώ χρόνια πρόεδρος του ερυθρού σταυρού στην Σερβία. Είχε παρασημοφορηθεί με πάνω από δέκα μετάλλια, τόσο εγχώρια όσο και ξένα. Το πρώτο του παράσημο ήταν όταν υπερασπίστηκε γενναία το Ζάγιεσαρ από τον Οσμάν Πασά, και το δεύτερο στην πολιορκία της Νις όπου υπέγραψε με τον Τούρκο ανώτερο αξιωματικό την παράδοση της Νις (29 Δεκεμβρίου 1877). Για την επιτυχία του αυτή έλαβε το βαθμό του στρατηγού.

Πηγές 
 М. Ђ. Милићевић, Додатак поменику од 1888. Знаменити људи у српског народа који су преминули до краја 1900. г., Београд 1901, 81-83

Σέρβοι στρατιωτικοί
Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878
Τίχομιρ Νίκολιτς

Ο Τίχομιρ Νίκολιτς (σερβικά : Тихомиљ Николић) (1832-1896) ήταν Σέρβος στρατιωτικός, και επί τρεις θητείες υπουργός άμυνας της Σερβίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Κραγκούγεβατς. Σπούδασε φιλοσοφία και έπειτα στην στρατιωτική ακαδημία του Βελιγραδίου και αργότερα ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού στο Βέλγιο. Το 1874 διορίσθηκε διοικητής του Σερβικού στρατού και από το 1875 μέχρι το 1876 ήταν ο υπουργός άμυνας της Σερβίας, την πρώτη από τις τρεις θητείες του. Ο Νίκολιτς όταν ήταν υπουργός άμυνας στο υπουργείο του εγκαταστάθηκε τηλεφωνική γραμμή, η πρώτη στην Σερβία, 300 μέτρων όπου αναφέρεται ότι έγινε η πρώτη συνομιλία μέσω τηλεφώνου στην Σερβία μεταξύ του Νίκολιτς και του Ραντοσαβλίεβιτς.

Δεύτερη φορά υπουργός άμυνας ήταν το 1876 για λίγες ημέρες και ξανά την περίοδο 1882-1883.

Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Ερμίρ Ομπρένοβιτς. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του πρώτου αθλητικού συλλόγου του Βελιγράδι με τμήματα γυμναστικής και πάλης.

Παραπομπές

Πηγές 
 Srpski - СЛИКЕ ИЗ СРПСКЕ ИСТОРИЈЕ

Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Σερβοτουρκικός πόλεμος 1876-1878
Σέρβοι στρατιωτικοί
Τσα τσα τσα (χορός)

Το τσα τσα τσα, που αναφέρεται γενικά κυρίως ως τσα τσα, είναι είδος χορού που ανήκει στους latin χορούς. Χορεύεται σε ομάδα (αγωνιστικό ή απλό τμήμα) ή σε ζευγάρι. Ο χορός προέρχεται από τη Κούβα. Χορεύεται στο ρυθμό του ομώνυμου τραγουδιού του Ενρίκε Χορρίν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Former Latin champions Bryan Watson and Karen Hardy give a demo.  (αγγλικά)
 Video of cha cha ballroom competition (αγγλικά)
 Video of cha cha social dancing at 2010 New York Salsa Congress (first 2 minutes of video). (αγγλικά)
 Video of cha cha social dancing by Joel Dominguez and Yesenia Peralta. (αγγλικά)
 Basic Steps of Cha Cha dance (αγγλικά)

Χορός στην Κούβα
Λάτιν χοροί