Ναχρ αλ-Καλμπ

Το Νάχρ αλ–Καλμπ (Nahr al-Kalb, «Ποτάμι του Σκύλου») είναι μια ιστορική τοποθεσία του Λιβάνου, μεταξύ της Βηρυτού και της παραλιακής πόλης Τζουνίγια (Jounieh) του Λιβάνου. Ήταν ο ποταμός Λύκος της αρχαίας Φοινίκης, που σύμφωνα με την παράδοση στο στόμιο του ποταμού υπήρχε το άγαλμα ενός λύκου, που με κάποιο άγνωστο μηχανισμό ειδοποιούσε για τον ερχομό εισβολέων. Επί βασιλείας του Αιγύπτιου φαραώ Ραμσή Β΄, ήταν το φυσικό σύνορο μεταξύ Αιγύπτου και κτήσεων των Χετταίων. 

Εδώ, στρατιές κατακτητών έχουν αφήσει τα ίχνη τους με κάποια αναμνηστική πλάκα ή χαράζοντας στις βραχώδεις πλαγιές του φαραγγιού επιγραφές, που σηματοδοτούσαν την παρουσία τους στο χώρο αυτό. Οι επιγραφές αυτές, γνωστές ως «στήλες», είναι γραμμένες σε ιερογλυφική ή σφηνοειδή γραφή, λατινικά, ελληνικά, αραβικά, γαλλικά και αγγλικά. Όλες αυτές οι επιγραφές, εκτός από τη «στήλη» του Ναβουχοδονόσορα Β΄, βρίσκονται στην αριστερή όχθη του ποταμού, που είναι εύκολα προσβάσιμη στους επισκέπτες. Κάποιες από αυτές τις ανάγλυφες εγχάρακτες επιγραφές έχουν με το χρόνο και την ατμοσφαιρική ρύπανση διαβρωθεί και δεν είναι αναγνώσιμες. 

Όλες οι «στήλες» είναι αριθμημένες, εκτός από εκείνες μετά το 1920. Πρώτη (αριθ. 1) είναι η εγχάρακτη στήλη σε σφηνοειδή γραφή του Ναβουχοδονόσορα Β΄, η μόνη που βρίσκεται στη βραχώδη δεξιά όχθη του ποταμού, χρονολογούμενη από τον 6ο π. Χ. αιώνα και η οποία είναι τελείως διαβρωμένη. Με την αριθμητική σειρά τους, οι ανάγλυφες ή εγχάρακτες επιγραφές της αριστερής όχθης, εκκινώντας από την παρακείμενη παλαιά αραβική γέφυρα και με κατεύθυνση προς τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο, είναι οι παρακάτω: 

 Αραβική επιγραφή, απέναντι ακριβώς από την τοξωτή αραβική γέφυρα, η οποία χρονολογείται από το 14ο μ. Χ. αιώνα και η οποία έχει χαραχθεί προς τιμήν του Μαμελούκου Σουλτάνου Σάιφ αντ-Ντιν Μπαρκούκ. 
 Ρωμαϊκή επιγραφή στα λατινικά από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Καρακάλλα (Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος, 196 – 217 μ. Χ.), όπου περιγράφει τις νίκες του.
 Άνωθεν της ρωμαϊκής επιγραφής, ένας σύγχρονος οβελίσκος, που σηματοδοτεί την άφιξη των γαλλικών και συμμαχικών στρατευμάτων στο Λίβανο το 1942. 
 Μια σύγχρονη επιγραφή, απέναντι από την πέτρινη αραβική γέφυρα, σε ανάμνηση της απελευθέρωσης του Λιβάνου και της Συρίας το 1941.
 Μια γαλλική επιγραφή σ’ ανάμνηση της νικηφόρας εισόδου στη Δαμασκό των γαλλικών στρατευμάτων υπό το Γάλλο στρατηγό Ανρί Εζέν Γκουρώ (Gouraud, 1867 – 1946) στις 25 Ιουλίου 1920. 
 Η αρχική αιγυπτιακή «στήλη», που απεικόνιζε τον Αιγύπτιο φαραώ Ραμσή Β΄ και ένα Αιγύπτιο θεό, έχει καλυφθεί από νεότερη επιγραφή του γαλλικού στρατού σε ανάμνηση της εκστρατείας του 1860 στα Όρη Σουφ (Chouf) του Λιβάνου.
 Ανάγλυφο με τη μορφή ενός Ασσύριου βασιλιά, με την τιάρα του και υψωμένο το δεξί χέρι του (διαβρωμένο). 
 Επιγραφή σε ανάμνηση της εισβολής του Βρετανικού στρατού στο Λίβανο το 1918. 
 Μορφή Ασσύριου ηγεμόνα (διαβρωμένο).
 Επιγραφή σε ανάμνηση της κατάληψης από τους Συμμάχους των πόλεων Δαμασκού, Χομς και Χαλεπιού τον Οκτώβριο του 1918.
 Βρετανική αναμνηστική πλάκα, χρονολογούμενη από το 1918, προς τιμήν του 21ου Βρετανικού Τάγματος και του Γαλλικού Σώματος της Παλαιστίνης.
 Μια ελληνική επιγραφή.
 Μια δεύτερη, πολύ κατεστραμμένη, ελληνική επιγραφή.
 Στήλη που απεικονίζει Ασσύριο βασιλιά σε στάση προσευχής.
 Μια ορθογώνια αναμνηστική πλάκα, που απεικονίζεται ο Αιγύπτιος φαραώ Ραμσής Β΄ ο Μέγας να θυσιάζει ένα κρατούμενο στον ηλιακό θεό Χαρμάκις. Πρόκειται για την αρχαιότερη επιγραφή.
 Ένας Ασσύριος βασιλιάς.
 Ορθογώνια στήλη, που απεικονίζει και πάλι τον φαραώ Ραμσή Β΄ να θυσιάζει έναν αιχμάλωτο στο θεό – ήλιο Άμμωνα.
 Ασσυριακή στήλη σε σφηνοειδή γραφή, που δείχνει τον πρίγκιπα Ασαρχαδών να περιγράφει τη νίκη του κατά των Αιγυπτίων το 671 π.Χ.

Πηγές 

 Ann Jousiffe: «Lebanon», σελ. 141 - 142, Lonely Planet Publications, 1η έκδοση, 1998.
 Blair Kuntz: «Lebanon: An Insider’s Guide», σελ. 160 – 161, Beirut, 2000.

Ποταμοί του Λιβάνου