joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τόνι Κόστνερ

Ο Τόνι Κόστνερ (Tony Costner) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής με μεγάλη θητεία στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ. Διέθετε ποικιλία κινήσεων κοντά στο καλάθι ενώ το ότι ήταν αριστερόχειρας του έδινε πλεονέκτημα στην αντιμετώπισή του από τον αμυνόμενο. Είχε μεγάλη ικανότητα στα ριμπάουντ και είχε αξιόλογες επιδόσεις στην άμυνα.

Αγωνίστηκε στο κολέγιο Σεν Τζόζεφ της Ατλάντα το 1981 και άφησε εποχή ως ένας από τους καλύτερους αθλητές που συμμετείχαν στην ομάδα του. Τη σεζόν 1981-1982 σημείωσε 14,5 πόντους κατά μέσο όρο και το 1984 που αποφοίτησε ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του κολεγίου με 1.729. Επιλέχθηκε στην πρώτη πεντάδα της All-East Coast Conference και στη δεύτερη πεντάδα All-Big 5. Συμμετείχε στην επίλεκτη ομάδα των ΗΠΑ που κατέκτησε το William Jones Cup Championship στην Ταϊβάν ενώ ήταν υποψήφιος να αγωνιστεί και στην ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ.

Το 1984 επιλέχθηκε στη 34η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ουάσινγκτον Μπούλετς αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει συμβόλαιο στο ΝΒΑ με συνέπεια να αγωνιστεί στη Νάπολη σημειώνοντας μ.ο. 18 πόντους και 9 ριμπάουντ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Λας Πάλμας στα Κανάρια Νησιά και στη συνέχεια στην ιταλική Ούντινε. Την περίοδο 89-90 αγωνίστηκε στη Γαλλία για την Μονπελιέ και εν συνεχεία για τη Λιμόζ από το 1991 έως το 1992.

Μετακόμισε στην Ελλάδα για το Σπόρτιγκ και στην περίοδο 1992-93 διακρίθηκε σημειώνοντας μ.ο. 18 πόντους και 14 ριμπάουντ. Η επόμενη σεζόν τον βρήκε στην ΑΕΚ που με τη συνεισφορά του η ομάδα όχι μόνο απέφυγε το διαφαινόμενο υποβιβασμό αλλά κέρδισε και τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Κόρατς. Επέστρεψε στο Σπόρτιγκ για να αγωνιστεί από το 1994 έως το 1996 και υπήρξε ένας από τους καλύτερους ξένους αθλητές που φόρεσαν τη φανέλα του και στο διάστημμα που αγωνίστηκε στην ομάδα παρέα με το Μίτσελ Ουίγκινς ο Σπόρτιγκ κατάφερε να επιτυγχάνει νίκες απέναντι σε ομάδες όπως ο ΠΑΟ, ο Άρης, ο ΠΑΟΚ, Πανιώνιος που ήταν από τις κορυφαίες εκείνη την εποχή. Επίσης η ομάδα του Σπόρτιγκ κέρδισε τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά από 2 δεκαετίες. Το 1996 μεταγράφηκε στον Παπάγου ως συμπαίκτης του Αλφόνσο Φορντ. Με 1.626 ριμπάουντ και 193 κοψίματα συγκαταλέγεται στους καλύτερους όλων των εποχών στις αντίστοιχες κατηγορίες στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Είναι πατέρας του πολλά υποσχόμενου νεαρού καλαθοσφαιριστή Μπράντον Κόστνερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αφιέρωμα και συνέντευξη του Τόνι Κόστνερ sentragoal.gr
basketpedya.com Η καριέρα του
thedraftreview.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Καλαθοσφαιριστές Παπάγου
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ
Καλαθοσφαιριστές Μονπελιέ Πεϊγιάντ
Καλαθοσφαιριστές Εστουντιάντες ντε Μπαία Μπλάνκα
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δαιδαλίων

Στην ελληνική μυθολογία ο Δαιδαλίων ήταν πολεμιστής, γιος του Εωσφόρου ή Εσπέρου, αδελφός του Κήυκα και πατέρας του Αυτόλυκου και της Χιόνης.

Περιγράφεται από τον Οβίδιο (XI 291) ως ανελέητος και πολεμοχαρής χαρακτήρας.

Μετά τη θανάτωση της Χιόνης από τη θεά Ήρα ή την Άρτεμι, ο Δαιδαλίων μεταμορφώθηκε από τον Απόλλωνα σε γεράκι όταν έπεσε από απόκρημνη πλαγιά του Παρνασσού, προκειμένου να απαλλαγεί από τη θλίψη του για την απώλεια της κόρης του.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 285

Δαιδαλιω
Πεύκος Ηρακλείου

Ο Πεύκος (πολυτονικό Πεῦκος) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Βιάννου του Νομού Ηρακλείου.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Ο Πεύκος βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του όρους Ψαρή Μαδάρα, της οροσειράς Δίκτης (υψ. 2.141 μ.) σε απόσταση 10 χιλιομέτρων στα ανατολικά της Άνω Βιάννου. 

Στη νοτιοανατολική άκρη του Πεύκου υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και δύο χιλιόμετρα πιο μακριά με κατεύθυνση προς το Καλάμι το εκκλησάκι του Αγίου Θεοδώρου, όπου σύμφωνα με την παράδοση στο σημείο αυτό οι κάτοικοι έβρισκαν αγιοκωνσταντινάτα. Επίσης, οι ναοί του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Δημητρίου και ο παλαιότερος ναός της Αγίας Άννας. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία, την καλλιέργεια κηπευτικών, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Στον Πεύκο έχει περιφερειακό ιατρείο, ανάμεσα στα άλλα.

Ιστορικά στοιχεία 
Το όνομα του χωριού είναι φυτωνύμιο και οφείλεται στο μεγάλο πεύκο που υπήρχε στον άνω συνοικισμό .Το χωριό  αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ97) το 1583 με το όνομα Pefco και με 220 κατοίκους.

Ο Πεύκος πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής. Στο χωριό  οι Γερμανοί, που είχαν διανυκτερεύσει εκεί το πρωί της 14ης Σεπτεμβρίου του 1943 συγκέντρωσαν τους κατοίκους και συνέλαβαν 13 άνδρες τους οποίους εξετέλεσαν.

Εκκλησίες

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Πεύκου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Πεύκου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Δημήτριος, Άνω Κόρνιας, Κοκκαλαρά και Λατόμια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Δημήτριος, ο (4)
 Άνω Κόρνιας, ο (3)
 Κοκκαλαρά, η (0)
 Λατόμια, τα (17)
 Πεύκος, ο (316)

Συνολικά η κοινότητα έχει 340 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κ. Γλυκερία Προεστάκη.

Κοινοτάρχες Πεύκου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πέυκου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Βλέπε επίσης 

Ολοκαύτωμα της Βιάννου

Πευκος
Πευκος
Ασκοί Ηρακλείου

Οι Ασκοί είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος στο Νομό Ηρακλείου. Βρίσκεται στις δυτικές προσβάσεις των Λασιθιώτικων βουνών, σε μικρή απόσταση βόρεια του χωριού Ξιδάς.Η θέση τους είναι στα 10χλμ. βορειοανατολικά από το Καστέλλι μέσω Λυττού, σε τοπίο εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Βρίσκεται στην είσοδο του Ασκιανού φαραγγιού, το οποίο είναι σχετικά δύσβατο λόγω της πυκνής βλάστησης, ενώ σε μικρή απόσταση βορειοανατολικά από το χωριό, στην κορυφή του λόφου Αμυγδαλοκέφαλο, βρίσκονται τα ερείπια μεγάλου οικοδομήματος του Ιερού Κορυφής. Στους Ασκούς βρίσκεται Δημοτικό Σχολείο και ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.

Ο παραδοσιακός οικισμός Μπιτζαριανώ (γνωστός και με την ονομασία Πηγή) απέχει 3χλμ. βόρεια από το Καστέλλι και έχει 60 κατοίκους.
Το κύριο προϊόν είναι το ελαιόλαδο.Στις 4 Δεκεμβρίου, εορτή της Αγίας Βαρβάρας, γίνεται παραδοσιακό γλέντι.

Κοινότητα Ασκών 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Ασκών έχει 242 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 6,226 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Κοινοτάρχες Ασκών 
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Σταυρουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ασκών.

Ιστορικά στοιχεία
Δίπλα στο χωριό σε απόκρημνη κορυφή ανακαλύφτηκε τυχαία πήλινο ειδώλιο που χρονολογείται από τα Μεσομινωϊκά χρόνια. Στην κορυφή του υψώματος Αμυγδαλοκέφαλο, στα βορειοανατολικά του χωριού υπάρχουν τα λείψανα μεγάλου οικοδομήματος Ιερού Κορυφής.

Το 1383 οι Ασκοί ήταν φέουδο του Michael Quirino.Κατά την Ενετοκρατία οι Ασκοί ήταν μεγάλος οικισμός , ο οποίος αναφέρεται στον Καστροφύλακα (Κ94) ως Ascús με 331 κατοίκους το 1583.

Αναφέρεται επίσης στην επαρχία Πεδιάδας το 1577 από το Φραντσέσκο Μπαρότσι με το όνομα Ascus από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (Μνημεία Κρητικής Ιστορ.) Ascus το 1630. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται Askus με 20 χριστιανικές και 2 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 γράφεται Ασκοί στο δήμο Καστελλίου, με 228 Χριστιανούς κατοίκους.  Το 1900 ήταν στον ίδιο δήμο με 283 Χριστιανούς κατοίκους. Το 1920 έγινε ξεχωριστή κοινότητα με 378 κατοίκους.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Ασκοί
Ασκοί
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κόλπος του Μεξικού

Ο κόλπος του Μεξικού είναι το ένατο μεγαλύτερο σώμα ύδατος στον κόσμο. Είναι μια ωκεάνια λεκάνη που περιβάλλεται κατά ένα μεγάλο μέρος από τη βορειοαμερικανική ήπειρο και το νησί της Κούβας. Οριοθετείται στα βορειοανατολικά, το Βορρά και τα βορειοδυτικά από την ακτή του Κόλπου των Ηνωμένων Πολιτειών, στα νοτιοδυτικά και το νότο από το Μεξικό, και στα νοτιοανατολικά από την Κούβα. Η μορφή της λεκάνης του είναι κατά προσέγγιση ωοειδής και εύρους περίπου 1.500 χλμ και ο πυθμένας αποτελείται από ιζηματώδεις βράχους και αποσαθρωμένα πετρώματα. Είναι τμήμα του Ατλαντικού Ωκεανού με τον οποίο ενώνεται μέσω των στενών της Φλόριντας μεταξύ των ΗΠΑ και της Κούβας, και μέσω του καναλιού του Γιουκατάν με την Καραϊβική Θάλασσα (με την οποία διαμορφώνει την αμερικανική Μεσόγειο) μεταξύ του Μεξικού και της Κούβας.

Οι παλιρροιακές διακυμάνσεις είναι εξαιρετικά μικρές και οφείλονται στη στενή σύνδεση με τον ωκεανό. Η λεκάνη του κόλπου έχει επιφάνεια περίπου 1.600.000 χλμ². Σχεδόν η μισή από τη λεκάνη είναι ρηχά διπαλιρροιακά ύδατα. Στο βαθύτερό του σημείο είναι 4.384 μ στο βύθισμα Σίγκσμπι, μια ανώμαλη γούρνα με μήκος μεγαλύτερο από 550 χλμ. Ο κόλπος του Μεξικού διαμορφώθηκε πριν από περίπου 300 εκατομμύρια έτη ως συνέπεια της βύθισης του θαλάσσιου πυθμένα. Υπάρχουν στοιχεία ότι ο κρατήρας Τσικσουλούμπ (Cráter de Chicxulub) διαμορφώθηκε όταν χτύπησε ένας μεγάλος μετεωρίτης τη γη 65 εκατομμύρια έτη πριν, κάτι που μπορεί να οδήγησε στο γεγονός της κρητιδικής-τριτογενούς εξόντωσης.

Μόλυνση του υγροβιότοπου

Ο κόλπος του Μεξικού είναι περιοχή εξόρυξης πετρελαίου, υπήρχαν ωστόσο σοβαρά δυστυχήματα με αγνοούμενους και νεκρούς εργάτες αλλά και διαρροές μεγάλων ποσοτήτων. Συγκεκριμένα, έχει υποστεί δυο περιβαλλοντικές μολύνσεις από πετρελαιοκηλίδες το 1979 και η πιο πρόσφατη, το 2010. Μάλιστα, και οι δυο θεωρήθηκαν όχι μόνο σημαντικά επιζήμιες προς την βιοποικιλιότητα του τόπου, αλλά και στην ποιοτική ζωή των  παραθαλάσσιων περιοχών.

Παραπομπές

γεωγραφία του Μεξικού
Μεξικου
Ατλαντικός Ωκεανός
Άλβαρο Κολόμ

Ο Άλβαρο Κολόμ (Álvaro Colom Caballeros, γενν. 15 Ιουνίου 1951) ήταν ο πρόεδρος της Γουατεμάλας από το 2008 ως το 2012.

Πρώτα χρόνια 

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου του 1951 στην Πόλη της Γουατεμάλας και είναι γιος του Αντόνιο Κολόμ (αδερφού του δολοφονημένου (1979) δημάρχου της πρωτεύουσας της χώρας) και της Γιολάντας Καμπαγέρος.

Σπούδασε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και πήρε Πτυχίο Μηχανικού από το Πανεπιστήμιο του Σαν Κάρλος. Στη συνέχεια ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και ανέλαβε διάφορες θέσεις σε κυβερνήσεις.

Πρώτη συμμετοχή σε εκλογές 
Με το κόμμα UNE (Unidad Nacional de la Esperanza, δηλαδή Εθνική Ένωση για την Ελπίδα) κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2003 και ήρθε δεύτερος στο δεύτερο γύρο, χάνοντας από τον Όσκαρ Μπέρχερ στις 28 Δεκεμβρίου.

Εκλογική νίκη 
Ο Κολόμ, μέλος του κεντροαριστερού κόμματος "Εθνική Ένωση για την Ελπίδα" προκρίθηκε στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών από τον α΄ γύρο στις 9 Σεπτεμβρίου του 2007 μαζί με τον υποψήφιο του Πατριωτικού Κόμματος, Ότο Πέρες Μολίνα. Στον τελικό γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 4 Νοεμβρίου, ο Κολόμ κέρδισε τις εκλογές.. Ο Κολόμ ανακηρύχθηκε νικητής κερδίζοντας 52,7% των ψήφων έναντι 47,3%, στο 96% των εκλογικών τμημάτων.. Ο Κολόμ είναι αποφασισμένος, όπως έχει δηλώσει, να πατάξει την εγκληματικότητα με το να καταπολεμήσει τη φτώχεια στη Γουατεμάλα.

Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 14 Ιανουαρίου του 2008.

Υπόθεση Ρόσενμπεργκ 
Στις 10 Μαΐου του 2009 αυτοκτόνησε ο δημοσιογράφος Ροδρίγο Ρόσενμπεργκ Μαρσάνο. Πριν πεθάνει, γύρισε ένα βίντεο στο οποίο ισχυρίστηκε ότι ο πρόεδρος Κολόμ θα ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία του. Η κυβέρνηση αρνήθηκε τις καταγγελίες. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του βίντεο, ο Ρόσενμπεργκ λέει "Εάν παρακολουθείτε αυτό το μήνυμα είναι επειδή δολοφονήθηκα από τον πρόεδρο Άλβαρο Κολόμ , με τη βοήθεια του Γουστάβο Αλέχος" , προσωπικού γραμματέα του προέδρου.. Στις 12 Μαΐου του 2009 χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν έξω από την οικία του Κολόμ και απαίτησαν να αποδοθεί δικαιοσύνη.
.

Ανεξάρτητη έρευνα του ΟΗΕ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ρόσενμπεργκ, ο οποίος έπασχε από κατάθλιψη έπειτα από το χωρισμό με τη σύζυγό του και τη δολοφονία της ερωμένης του, σχεδίασε την αυτοκτονία του και προσπάθησε να ενοχοποιήσει την κυβέρνηση, για λόγους εκδίκησης.

Τον Μάρτιο του 2011 ο Κολόμ και η σύζυγός του Σάντρα Τόρρες κατέθεσαν αίτηση για διαζύγιο έτσι ώστε να λάβουν μέρος στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος του κόμματος Unidad Nacional de la Esperanza 
 

Πρόεδροι της Γουατεμάλας
Κυβέρνηση Μητσοτάκη

Με το όνομα Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι γνωστές οι:

Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 1990
Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2019
Αριστόδημος ο Ηρακλείδης

Ο Αριστόδημος ήταν 4ος απόγονος του Ηρακλή, γιος του Αριστόμαχου. Χρονικά κατατάσσεται στον 12ο αι. π.Χ., ενώ ο θάνατός του χρονολογείται το 1104 π.Χ..

Ο Αριστόδημος συμμετείχε στην κάθοδο των Δωριέων μαζί με τους αδελφούς του Τήμενο, Κρεσφόντη και Ιππότη. Ο τελευταίος εκδιώχθηκε στην πορεία μετά από χρησμό της Πυθίας. Οι υπόλοιποι τρεις αδελφοί εκστράτευσαν από την Δωρίδα κατά των Αχαιών της Πελοποννήσου: ο Τήμενος κατέλαβε την Αργολίδα και ο Κρεσφόντης τη Μεσσηνία. Ο Αριστόδημος κατέλαβε τη Λακωνία αμαχητί διότι αφού περιόρισε το βασιλιά της Λακωνίας Τισαμενό στις Αμύκλες, αργότερα με την βοήθεια προδότη τον έδιωξε και τις κατέλαβε. Έπειτα μοίρασε την Λακωνία στους δυο δίδυμους γιους του καθιερώνοντας και την συμβασιλεία. Στον Ευρυσθένη έδωσε την περιοχή των Λιμνών και στον Προκλή την Πιτάνη. Οι περιοχές αυτές αργότερα ήταν δύο από τις πέντε κώμες που αποτελούσαν το βασίλειο της Λακεδαιμονίας.

Παραπομπές 

Ηρακλείδες

Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης
Μαρία Ιορδανίδου

Η Μαρία Κριεζή-Ιορδανίδου (1897 - 6 Νοεμβρίου 1989) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος. Στα έργα της υπάρχει αμεσότητα, απλό ύφος, ζωντανοί διάλογοι και νοσταλγική διάθεση.

Βιογραφία

Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1897, κόρη του Υδραίου Νικόλα Κριεζή, μηχανικού του εμπορικού ναυτικού και της Πολίτισσας Ευφροσύνης Μάγκου. Έμεινε για 8 χρόνια στον Πειραιά για να επιστρέψει πάλι στην Κωνσταντινούπολη όπου και φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολέγιο.  Το 1914 βρέθηκε στο Βατούμ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας καλεσμένη από ένα θείο της για διακοπές, αλλά αποκλείστηκε εκεί με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την Οκτωβριανή Επανάσταση στη συνέχεια.  Έμεινε πέντε χρόνια εκεί και σ΄αυτό το διάστημα φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σταυρουπόλεως.

Ο γάμος της με τον Ιορδάνη Ιορδανίδη
Το 1919 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκε σε αμερικανική εμπορική εταιρεία. Το 1920 πήρε μετάθεση για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ήρθε σε επαφή με τους πνευματικούς κύκλους, έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος Αιγύπτου και το 1923 παντρεύτηκε τον εκπαιδευτικό Ιορδάνη Ιορδανίδη, καθηγητή στο «Βικτόρια Κόλετζ». Μετά το γάμο της εγκαταστάθηκε με το σύζυγο και τη μητέρα της στην Αθήνα, όπου εργάστηκε στην πρεσβεία της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1931 χώρισε από τον Ιορδανίδη, με τον οποίο είχε στο μεταξύ αποκτήσει δυο παιδιά. Το 1939 απολύθηκε από την πρεσβεία και ξανάρχισε να ασχολείται με τα μαθήματα ξένων γλωσσών. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής καταστράφηκε το σπίτι της και η ίδια διώχτηκε και κλείστηκε σε διάφορα στρατόπεδα.

Το συγγραφικό της έργο   
Εξαιτίας των συνθηκών της ζωής της η 
Ιορδανίδου απέκτησε μεγάλη γλωσσομάθεια και εργάστηκε ως ιδιωτική υπάλληλος. Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο Λωξάντρα, που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η Λωξάντρα περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης και βασίζεται στις αναμνήσεις της Ιορδανίδου πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι ουσιαστικά η ιστορία της γιαγιάς της. Τη ζωή της στη Ρωσία περιγράφει η Ιορδανίδου στο βιβλίο της Διακοπές στον Καύκασο (1965),  στο Σαν τα τρελά πουλιά (1978) μιλά για τα χρόνια στην Αλεξάνδρεια ενώ στο βιβλίο της Στου κύκλου τα γυρίσματα (1979) μιλά για την Αθήνα κατά το Μεσοπόλεμο. Τελευταίο της έργο είναι Η αυλή μας (1981).

Τα έργα της γνώρισαν μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Βραβεύτηκε το 1978 από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσό Σταυρό και το Οφίκιο της Αρχόντισσας του Οικουμενικού Θρόνου. Πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1989 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.

Εργογραφία 
 Λωξάντρα (1963)
 Διακοπές στον Καύκασο (1965)
 Σαν τα τρελλά πουλιά (1978)
 Στου κύκλου τα γυρίσματα (1979)
 Η αυλή μας (1981)

Βιβλιογραφία 
Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και Ζωή»
Βιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρία Ιορδανίδου στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες κομμουνιστές
Τσουτσιμικάντο

Ο Αυτοκράτορας Τσουτσιμικάντο (, Tsuchimikado-tennō, 3 Ιανουαρίου 1196 - 6 Νοεμβρίου 1231) ήταν ο 83ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με τη σειρά διαδοχής κατά την παράδοση.

Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1196. Η κυριαρχία του διήρκεσε από το 1198 ως το 1210. 

Ειδικότερα, κυβέρνησε από τις 18 Φεβρουαρίου 1198 ως τις 12 Δεκεμβρίου 1210. Το κοσμικό του όνομα ήταν Tanehito και ήταν πρωτότοκος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Τόμπα (Go-Toba). 

Παντρεύτηκε την Ōinomikado (Φουτζιγουάρα) και απέκτησε 6 γιους και 5 κόρες. Το 1210, ο Go-Toba έπεισε το γιο του να παραιτηθεί υπέρ του νεότερου αδερφού του. Τον διαδέχθηκε ο αδερφός του, Ζουντοκού (Juntoku).

Ο Τσουτσιμικάντο πέθανε στις 6 Νοεμβρίου του 1231.

Περίοδοι επί βασιλείας του 
Οι περίοδοι κυριαρχίας του Αυτοκράτορα έχουν περισσότερα από ένα ονόματα ή nengō.
 Kenkyū (1190-1199)
 Shōji (1199-1201)
 Kennin (1201-1204)
 Genkyū (1204-1206)
 Ken'ei (1206-1207)
 Jōgen  (1207-1211)

Παραπομπές 

Τσουτσιμικαντο
Δημήτριος Δεληγεώργης

Ο Δημήτριος Δεληγεώργης Γαβαλού Μεσολογγίου (1785 ή 1788 - 1860) ή Μήτρος, ήταν πολιτικός και στρατιωτικός με συμμετοχή στην ελληνική επανάσταση του 1821.

Βιογραφία
Προεπαναστατικώς ήταν γραμματέας του Αλή Πασά ενώ σε έγγραφα της εποχής συναντάται και ως Δελιγεωργόπουλος ή Δελιγιοργόπουλος. Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821 βρισκόταν στην Πρέβεζα και λίγο καιρό αργότερα προσκλήθηκε από τη διοίκηση ως Μεσολογγίτης για να συμμετάσχει στη στελέχωση της κεντρικής διοίκησης.

Κατα την επανάσταση συγκρότησε δικό του στρατιωτικό σώμα ξοδεύοντας μεγάλο μέρος της προσωπικής του περιουσίας και ανέλαβε διοικητής μοίρας πυροβολικού κατά τη πολιορκία του Μεσολογγίου. Στη συνέχεια διορίστηκε φρούραρχος του Μεσολογγίου ενώ φρόντισε να διατηρήσει καλές σχέσεις με την κεντρική εξουσία. Συμμετείχε στην έξοδο του Μεσολογγίου, στην οποία κατόρθωσε να σωθεί διαφεύγοντας στο Ναύπλιο. Μετά την επανάσταση και την εγκαθίδρυση της βασιλείας, ο Δημήτριος Δεληγεώργης ανέπτυξε στενές επαφές με την αυλή και συγκεκριμένα με τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος τον εκτιμούσε αρκετά. Το 1833 ήταν από τα πρώτα στελέχη της νεοσυσταθείσας Ελληνικής Χωροφυλακής.

Το 1847 εκλέχτηκε βουλευτής Μεσολογγίου και θα αναλάμβανε και υπουργείο αν ο γιος του, Επαμεινώνδας, δεν διαχώριζε την στάση του από τον πατέρα του παίρνοντας καθαρά αντιοθωνική θέση. Όσο αφορά τη στρατιωτική του σταδιοδρομία έφτασε μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη της Φάλαγγας. Είχε διατελέσει φρούραρχος στο Μπούρτζι (Ναυπλίου) και το 1854 διοικητής της χωροφυλακής.

Είχε αρκετά σημαντική κτηματική περιουσία, την οποία είτε είχε ως προίκα από την περιουσία της γυναίκας του, είτε του είχε παραχωρηθεί από το κράτος για τις υπηρεσίες του στον αγώνα του 1821.

Ήταν παντρεμένος με την Χρυσάιδω Μπενεδέτου (1785-1860), κόρη εύπορης οικογένειας, και είχαν αποκτήσει μαζί πέντε παιδιά, την Πηνελόπη, μετέπειτα σύζυγο του Μεσολογγίτη ιατρού Αθανασίου Δροσίνη (;-1885) και άτεκνη, την Μαρία, μετέπειτα σύζυγο του Φιλάρετου, τον Θεμιστοκλή (1836-;), που ασχολιόταν με την πατρική περιουσία, τον Λεωνίδα, πολιτικό και τον Επαμεινώνδα, πρωθυπουργό.

Μαρμάρινη προτομή του Μήτρου Δεληγεώργη, έργο του γλύπτη Αντώνιου Σώχου, βρίσκεται τοποθετημένη μέσα στον Κήπο των Ηρώων στο Μεσολόγγι. Το έργο έγινε δωρεά από τον γιο του Λεωνίδα Δεληγεώργη στον δήμο Μεσολογγίου, ενώ τα αποκαλυπτήρια της προτομής πραγματοποιήθηκαν στις 15 Ιουνίου 1924 παρουσία προσωπικοτήτων από τον εκκλησιαστικό και πολιτικό χώρο.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία 
 Αντ/γος ε.α. Νικόλαος Κολόμβας - Μήτρος Δεληγιώργης (1788-1860) - Εκδότες : Σύλλογος Γαβαλιωτών Αθήνας, Σύλλογος Άκρων ΠΑΝΟΡΑΜΑ

Δεληγεωργης Δημητριος
Δεληγεωργης Δημητριος
Δημητριος
Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Έλυμος

Στην ελληνική μυθολογία ο Έλυμος ήταν νόθος γιος του Αγχίση, ο οποίος, μαζί με τον Εγέστη, ίδρυσε πολλές πόλεις στη Σικελία. Από αυτόν πήρε το όνομά της η τρωική αποικία που απετέλεσε τον πυρήνα του λαού των Ελυμιτών, οι οποίοι κατοικούσαν στο δυτικό άκρο της Σικελίας.

Δείτε επίσης 
 Το γένος φυτών έλυμος αντιστοιχεί στην άγρια σίκαλη.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ελυμο
Ιταλική μυθολογία
Πιτσίδια Ηρακλείου

Τα Πιτσίδια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 80 μέτρων σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα του κόλπου της Μεσσαράς, και συγκεκριμένα 1,7 χλμ από τον όρμο του Κομμού και 2 χλμ από τον κόλπο των Ματάλων. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι ο τουρισμός, η γεωργία (ελαιόλαδο, αμπελοκαλλιέργεια, οινοπαραγωγή), η κτηνοτροφία και η αλιεία.  Στον οικισμό λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο.

Στο χωριό βρίσκεται και το Ιππικό κέντρο ‘Μελανούρη’ που οργανώνει εκδρομές σε πολλές κοντινές παραλίες και άλλες περιοχές όπως το Αγιοφάραγγο και η κοιλάδα Μεσσαράς. Υπάρχουν οι ιεροί ναοί του Αγίου Γεωργίου, της Αγίας Παρασκευής, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Παντελεήμονος στο όρμο Κομμό και του Αγίου Στεφάνου.

Κοινότητα Πιτσιδίων 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Πιτσιδίων περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μάταλα και Νέο Καλαμάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Μάταλα, τα (67)
 Νέον Καλαμάκιον, το (27)
 Πιτσίδια, τα (666)

Συνολικά η κοινότητα έχει 760 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Σπινθάκης.

Κοινοτάρχες Πιτσιδίων 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πιτσιδίων.

Ιστορικά στοιχεία 
Είναι το παλιότερο χωριό της περιοχής και αναφέρεται από τον ιστορικό Στέργιο Σπανάκη σαν το τόπο εγκατάστασης των στρατιωτών του Νικηφόρου Φωκά, διοικητή του Βυζαντινού στρατού..  Στους στρατιώτες του Νικηφόρου Φωκά οφείλει το χωριό τη σημερινή του ονομασία. Οι στρατιώτες του Νικηφόρου Φωκά κατάγονταν από την Πισιδία στα νότια της Μικράς Ασίας και ήταν γενναίοι μαχητές. Έδωσαν, λοιπόν, το όνομα της χώρας τους, Πισιδία, στο χωριό. Αναφέρεται στον Καστροφύλακα (Κ100) με 89 κατοίκους και το όνομα Pizzidhia το 1583.  Ονομαστοί για την ανδρεία τους ήταν και οι κάτοικοι του χωριού, οι οποίοι κατά την παράδοση, εξόντωσαν τους Τριαμάτες στο Σκιλλοχωριό.

Σύνδεσμοι
 Interkriti
Πολιτιστικός Σύλλογος Πιτσιδίων

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Τυμπακίου
Δήμος Φαιστού
Άνω Ασίτες Ηρακλείου

Οι Άνω Ασίτες (επίσημο: Άνω Ασίται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα (1583) το χωριό αναφέρεται ότι είχε 228 κατοίκους(στο Κ 102). Στον οικισμό λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων.

Κοινότητα Άνω Ασιτών 
Περιλαμβάνοντας μονον την έδρα της, η Κοινότητα Άνω Ασιτών έχει 425 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.  Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,595 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Κοινοτάρχες Άνω Ασιτών 
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Πιπεράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Άνω Ασιτών.

Αξιοθέατα 
Η κοινότητα Άνω Ασιτών απέχει 24 χλμ. από το Ηράκλειο και ένα μεγάλο μέρος της έκτασής του αποτελείται από δασικές εκτάσεις στον ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Στον οικισμό υπάρχει το μικρό βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, στο ομώνυμο φαράγγι. Υπάρχει, ακόμα, σπήλαιο με νερό, 100 μέτρων βάθους με νυχτερίδες, ο λεγόμενος "νυχτεριδόσπηλιος". Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και άλλα σημαντικά σπήλαια, όπως ο "κυνηγόσπηλιος" στον Κόκκινο Δέτη, το "φαράγγι" στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, ο "Άγιος Χαράλαμπος" στο Βαθιά και τα "σιδερόσπηλια" στην ομώνυμη θέση. Σημαντικό είναι το υπεραιωνόβιο δέντρο Δρυς, στη θέση Κούβδι, όπως επίσης και συστάδες δέντρων στο φαράγγι του Αγίου Αντωνίου, στην προέκταση του φαραγγιού του Αγίου Χαραλάμπους.

Στον οικισμό έχει εντοπιστεί το νεκροταφείο της αρχαίας πόλης (Ριζινίας)στο οποίο έχουν αποκαλυφθεί 680 τάφοι τριών συνεχόμενων χρονικών φάσεων, που χρονολογούνται από το τέλος της μινωικής εποχής έως και τα μέσα του 6ου αιώνα καθώς και μία τέταρτη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Τα παραπάνω ευρήματα αποκαλύπτουν ένα σημαντικό κέντρο του τέλους της προϊστορικής εποχής με αξιοσημείωτο ρόλο στην κεντρική Κρήτη, έως και τα ελληνορωμαϊκά χρόνια. Η νεκρόπολη στη θέση Σιδερόσπηλια μας βεβαιώνει την αδιάσπαστη ανθρώπινη παρουσία για πάνω από 1000 χρόνια και οι πληροφορίες που αντλούμε από τη μελέτη της τοπικής αρχιτεκτονικής και των αντικειμένων είναι σημαντικές, ιδιαίτερα για περιόδους που τα αρχαιολογικά δεδομένα είναι λίγα.

Δείτε επίσης
Κάτω Ασίτες.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Γοργολαΐνη
Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Γιώργος Καράγκουτης

Ο Γιώργος Καράγκουτης (Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 1976) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα, αγωνιζόταν τόσο στη θέση του σμολ φόργουορντ όσο και σε αυτή του πάουερ φόργουορντ.

Σταδιοδρομία 
Ο Καράγκουτης ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Πανιωνίου. Ως μαθητής με τη σχολική ομάδα του Ομηρείου Λυκείου Ν. Σμύρνης, στην οποία μετείχε και ο Γιώργος Καλαϊτζής, έφτασε ως τον τελικό του πανελληνίου σχολικού πρωταθλήματος 1994. Από 16 ετών αγωνιζόταν στην πρώτη ομάδα του Πανιωνίου δίπλα σε μεγάλα αστέρια της ομάδας. Με τον Πανιώνιο το 1995 ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος και το 1998 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς. 

Συνέχισε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο τη σεζόν 1999-2000 κατέκτησε την Ευρωλίγκα και το Πρωτάθλημα Ελλάδας. 

Τη σεζόν 2000-01 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το 2002 μεταγράφηκε στη Νήαρ Ηστ και το 2003 έπαιξε Μαρούσι. Με το Μαρούσι το 2004 κατέκτησε τη δεύτερη θέση της Α1, το 2005 τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο της Α1 και το 2006 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας. 

Αποσύρθηκε από τα παρκέ το 2007, σε ηλικία 31 ετών. 

Είναι ο 3ος καλαθοσφαιριστής στη συγκομιδή ριμπάουντ στην ιστορία του επαγγελματικού ελληνικού πρωταθλήματος με 1.877.

Εθνικές ομάδες 
Έχει συμμετάσχει στις εθνικές ομάδες όλων των ηλικιών ξεκινώντας από την εθνική παίδων το 1992. Με την Εθνική εφήβων αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο Μουντομπάσκετ Εφήβων το 1995.

Με την εθνική ανδρών έκανε ντεμπούτο στις 8-11-1994 σε φιλικό με τη Γερμανία πετυχαίνοντας 5 πόντους. Τελευταίο διεθνές ματς έπαιξε στις 23-6-1999 στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα επί της Λιθουανίας. Υπήρξε διεθνής 25 φορές και σημείωσε 100 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1999 και στο Μουντομπάσκετ 1998, στα οποία η Εθνική Ελλάδας κατέκτησε την 4η θέση. 

Το ρεκόρ του σκοραρίσματος με την Εθνική είναι 11 πόντοι σε φιλικό με την Ολλανδία στις 2-6-1999. Στα ματς των μικρών εθνικών ομάδων το ρεκόρ του είναι 26 πόντοι σε φιλικό αγώνα της εθνικής εφήβων με τη Γαλλία, στις 29-12-1994.

Τίτλοι

Συλλογικοί

Παναθηναϊκός 
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2000)
 Ευρωλίγκα: (2000)

Ατομικοί 

 Ελληνικό All-Star Game: (1996)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998
Σμολ φόργουορντ
Πάουερ φόργουορντ
Λακεδαίμονας

Ο Λακεδαίμονας ήταν ο τέταρτος μυθικός βασιλιάς της Λακωνίας.

Ο Λακεδαίμονας ήταν γιος του θεού Δία και της Πλειάδας Ταϋγέτης που για να την τιμήσει έδωσε στο βουνό το όνομα της. 

Ήταν παντρεμένος με την Σπάρτη κόρη του Ευρώτα τον οποίο και διαδέχτηκε στον θρόνο. 

Από το όνομά του ονομάστηκε και η περιοχή σε Λακεδαιμονία και οι κάτοικοι της αρχαίας Σπάρτης Λακεδαίμονες και θεωρείται γενάρχης τους.

Αυτός ονόμασε και την πόλη Σπάρτη για να τιμήσει την γυναίκα του.

Παραπομπές 

Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης
Expedition 12

Η Expedition 12 ήταν η κατά σειρά 12η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Εκτοξεύτηκε στις 1 Οκτωβρίου 2005 από το Καζακστάν με το Ρωσικό διαστημικό σκάφος Soyuz TMA-7. Το πλήρωμα προσγειώθηκε στο Καζακστάν στις 8 Απριλίου 2006 μαζί με τον Marcos Pontes, τον πρώτο Βραζιλιάνο αστροναύτη.

Ο Αμερικάνος επιχειρηματίας Gregory Olsen έλαβε μέρος στην πτήση με το Soyuz ΤΜΑ-7 και επέστρεψε με την 11η αποστολή με το Soyuz ΤΜΑ-6 στις 11 Οκτωβρίου 2005.

Σύνθεση του πληρώματος 
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την αποστολή:

Στόχοι της αποστολής 
Προετοιμασίες για την περαιτέρω ανάρτηση του διαστημικού σταθμού, συντήρηση και έλεγχος του σταθμού,  επιστημονικά πειράματα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας

Διαστημικοί περίπατοι 
Κατά τη διάρκεια της 12ης Αποστολής πραγματοποιήθηκαν δύο διαστημικοί περίπατοι έξω από τον διαστημικό σταθμό. Αμφότεροι, ο Μακάρθουρ και ο Τοκάρεφ συμμετείχαν και στους δύο.

EVA 1 
Ο πρώτος διαστημικός περίπατος (αγγλ. Extra-vehicular activity EVA) έγινε στις 7 Νοεμβρίου 2005 και διάρκεσε 5 ώρες και 22 λεπτά.
Δύο ήταν οι κύριοι στόχοι του διαστημικού περίπατου, και οι δύο ολοκληρώθηκαν. Ο πρώτος στόχος ήταν να εγκατασταθεί και και να ρυθμιστεί μια νέα φωτογραφική μηχανή στην γέφυρα P1. Ο δεύτερος στόχος επρόκειτο να αποσυναρμολογηθεί ένα όργανο, το Floating Potential Probe πού είχε πάθει βλάβη.

EVA 2 
Ο δεύτερος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2006 και διάρκεσε 5 ώρες και 43 λεπτά.
Οι αστροναύτες ξεφορτώθηκαν παλαιές ρωσικές διαστημικές στολές τύπου Ορλάν, και συγκεκριμένα SuitSat-1. Οι διαστημικές στολές δεν λειτουργούσαν αφού είχαν αχρηστευτεί το 2004. Κάναν επίσης το πείραμα Biorisk, φωτογράφισαν έναν αισθητήρα για τον εντοπισμό μικρομετεωρητών, και προσέδεσαν ένα καλώδιο του κινητού μεταφορέα.

Έκλειψη του ηλίου 

Στις 29 Μαρτίου 2006 το πλήρωμα παρατήρησε την ολική έκλειψη του ηλίου από το διάστημα και τράβηξε την φωτογραφία που δείχνει την σκιά της σελήνης στην επιφάνεια της γης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της NASA για την αποστολή Expedition 12 

Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Θωμαδιανό Ηρακλείου

Το Θωμαδιανό (επίσημο: Θωμαδιανόν) είναι χωριό της κοινότητος Εμπάρου του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος ου Νομού Ηρακλείου.  Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 390μ.  Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Παρασκευής που είναι και η πολιούχος. Άλλοι ναοί είναι ο Άγιος Γεώργιος, ο Μιχαήλ Αρχάγγελος και της Ζωοδόχου Πηγής.

Ιστορικά στοιχεία
Ο μικρός οικισμός είναι κτισμένος δίπλα σε ποταμό και είναι πνιγμένος στα μεγάλα δέντρα, όπως πλατάνια, καρυδιές, λεύκες κ. ά. Από το κέντρο του χωριού περνάει ένα μεγάλο αυλάκι νερού που του προσδίδει μια ιδιαίτερη εικόνα. Το χωριό πήρε την ονομασία του από το όνομα των κατοίκων Θωμαδάκης. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας το Θωμαδιανό ήταν μετόχι της Εμπάρου.

Το Θωμαδιανό είχε 86 κατοίκους το 1920 και 122 το 1991..

Βιβλιογραφία
Τουριστικός Οδηγός, Δήμος Βιάννου.

Παραπομπές

Θωμα
Θωμαδιανο
Γιάννης Παπαγιάννης

Ο Γιάννης Παπαγιάννης, γεννημένος στις 11 Μαΐου 1968 στον Πύργο Ηλείας, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Καριέρα 
Ο Παπαγιάννης ξεκίνησε την καριέρα του στη Γυμναστική Ένωση Πύργου (ΓΕΠ). Ο επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Πάτρα κι ο Απόλλων Πάτρας.

Ήταν αθλητής του Απόλλωνα έως το 1993 όταν ο Παναθηναϊκός τον απέκτησε με εισήγηση του προπονητή Ζέλικο Παβλίσεβιτς που τον προτίμησε αντί του Παναγιώτη Φασούλα. Η μεταγραφή του που είχε σαν αποτέλεσμα να αποκτήσει ο Ολυμπιακός το Φασούλα και να ενισχυθεί, αποτέλεσε έκπληξη αλλά και σημείο τριβής μεταξύ των φιλάθλων της ομάδας και του Παβλίσεβιτς. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε για μια διετία και κατέκτησε 2 φορές την τρίτη θέση στην Ευρώπη στα φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ και της Σαραγόσα.

Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Ο Γιάννης Παπαγιάννης ήταν ένας από τους πιο ικανούς καλαθοσφαιριστές στα κοψίματα και είναι έβδομος στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ με 192.

Εθνική Ελλάδας 
Έχει αγωνιστεί 26 φορές με την εθνική Ελλάδος και σκόραρε 92 πόντους (3,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1993.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993
Σέντερ
Αργύρης Παπαπέτρου

Ο Αργύρης Παπαπέτρου, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1965 στο Αιγίνιο, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 2,06 μ. αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ. Υιοί του είναι ο διεθνής καλαθοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Ιωάννης Παπαπέτρου και ο επίσης καλαθοσφαιριστής Γιώργος Παπαπέτρου.

Καριέρα 
Ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Πιερικό. Αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό το 1984 και στο τέλος της σεζόν 1984-1985 ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας. Το 1986 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και στον τελικό ήταν ο δεύτερος σκόρερ του ΠΑΟ με 16 πόντους στη νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό 88-78. Το 1993 ήταν και πάλι κυπελλούχος με τον Παναθηναϊκό αγωνιζόμενος με συμπαίκτη το Νίκο Γκάλη. Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε στον Απόλλων Πατρών ως αντάλλαγμα για το Γιάννη Παπαγιάννη και υπήρξε ένας από τους βασικούς αθλητές του Απόλλωνα για τα επόμενα χρόνια. Τελευταία του ομάδα ήταν ο Ο.Α.Α Ηράκλειο, όπου και σταμάτησε την καριέρα του το 1997.

Ο Αργύρης Παπαπέτρου είχε 245 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, τις 169 με τον Παναθηναϊκό.

Χρόνια μετά την αποχώρηση του ανέλαβε προπονητής της γυναικείας ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού για μία σεζόν το 2005-06.

Στις 14 Ιουνίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπλήρωσε το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας.

Εθνική Ελλάδος 
Υπήρξε διεθνής 31 φορές και σκόραρε 77 πόντους (2,48 μ.ο). Συμμετείχε με την Εθνική στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1984, στο Βαλκανικό Κύπελλο του 1985 και 1990 και στο Μουντομπάσκετ του 1994 όπου κατέκτησε την 4η θέση στον κόσμο. Συμμετείχε και σε ένα Τουρνουά Ακρόπολις το 1994. Πριν την ανδρών έπαιξε σε 29 ματς (251 πόντοι) με την Εφήβων και την Ελπίδων (3 ματς με 21 πόντους) και τη Β' ανδρών (4 ματς με 17 πόντους).

Τίτλοι

Συλλογικοί 

 2x Κύπελλο Ελλάδας: (1986, 1993)

Ατομικοί 

 2x Ελληνικό All-Star Game: (1991, 1994)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πρωτέα Βούλας
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Τζαννής Σταυρακόπουλος

Ο Τζαννής Σταυρακόπουλος είναι πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου 1971. Με ύψος 2,02 αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.

Καριέρα
Έγινε γνωστός από τον Α.Ο. Αμπελοκήπων στον οποίο αγωνιζόταν από 16 ετών. Με προπονητή το Γιώργο Καλαφατάκη και συμπαίκτες το Γιώργο Φλώρο και τον Παναγιώτη Παναγιωταράκο ανέβασαν την ομάδα από τις τοπικές κατηγορίες της ΕΣΚΑ στην ανταγωνιστικότατη Α1 της δεκαετίας του 90'. Ο Τζαννής Σταυρακόπουλος διακρινόταν για τις επιθετικές του ικανότητες και ήταν πλέον ένας από τους πιο δεινούς σκόρερ του πρωταθλήματος. Η τριάδα Σταυρακόπουλος, Φλώρος, Παναγιωταράκος με τους Αμερικάνους Φάντεμπεργκ και Αμάγια συνέθεσαν μια επιθετική ομάδα που προσέφερε θέαμα και χειροκροτήθηκε από τους φιλάθλους.

Το 1995 ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς εισηγήθηκε την αποκτήσή του από τον Παναθηναϊκό και έτσι ο Τζαννής Σταυρακόπουλος κατέκτησε την Ευρωλίγκα το 1996 και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στο φάιναλ φορ του Παρισίου.

Την επόμενη χρονιά αποδεσμεύτηκε από τον ΠΑΟ και αποκτήθηκε από τον Άρη με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς μέσα στην Τουρκία απέναντι στην Τόφας Μπούρσα.

Τη σεζόν 1997-1998 αγωνίστηκε στη Γαλλία με τη Λε Μαν και μια χρονιά μετά στον Πανιώνιο. Άλλες δυο σεζόν αγωνίστηκε στη Δάφνη και μια στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Το 2003 επέστρεψε στον Πανιώνιο. Το 2004 αποκτήθηκε από το Περιστέρι στην Α2 κατηγορία. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Α΄ΕΣΚΑΝΑ με τον Αίολο και τον Αετό Καλλιθέας.

Εθνική Ελλάδος
Αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος 15 φορές σημειώνοντας 68 πόντους (4,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1995.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Συνέντευξη του του Τζαννή Σταυρακόπουλου
 «A (re)view to a kill(er)!», συνέντευξη στον ιστότοπο CobraSports.gr.

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22
Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας
Καλαθοσφαιριστές Αμπελοκήπων
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Καλαθοσφαιριστές Δάφνης
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995
Σμολ φόργουορντ
Δυναστεία των Αγιαδών

Αγιάδες ή Αγίδες ονομαζόταν τα μέλη της μίας εκ των δύο βασιλικών γενεών που συμβασίλευαν στην αρχαία Σπάρτη. Η άλλη γενεά ήταν αυτή των Ευρυποντιδών.

Καταγωγή 
Η ιστορία της δυναστείας ξεκινά με την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο και την κατάληψη της Λακωνίας από τον Αριστόδημο τον Ηρακλείδη. Αυτός απέκτησε δύο διδύμους γιους, τον Ευρυσθένη και τον Προκλή, οι οποίοι μετά την ενηλικίωση τους συμβασίλεψαν, όπως όριζε ο χρησμός του μαντείου των Δελφών. Οι δύο βασιλείς ήταν ισότιμοι, αλλά υπήρχε μια θεωρητική πρωτοκαθεδρία του Ευρυσθένη (και της γενιάς του), μιας και ήταν ο μεγαλύτερος από τα δίδυμα .

Ο Ευρυσθένης είναι μεν ο ιδρυτής της δυναστείας· για αυτό το λόγο τα μέλη της ονομάζονται και Ευρυσθενίδες, αλλά το όνομα της γενεάς προέρχεται από τον γιο του τον Άγι (ή Άγιδα).

Δείτε επίσης 
Κατάλογος βασιλέων της αρχαίας Σπάρτης

Παραπομπές 

Αρχαία Σπάρτη
Αγιάδες
Δυναστεία Ευρυποντιδών

Ευρυποντίδες ονομαζόταν τα μέλη της μίας εκ των δύο βασιλικών γενεών που συμβασίλευαν στην αρχαία Σπάρτη. Η άλλη γενεά ήταν αυτή των Αγιαδών.

Καταγωγή 
Η ιστορία της δυναστείας ξεκινά με την κάθοδο των Δωριέων στην Πελοπόννησο και την κατάληψη της Λακωνίας από τον Αριστόδημο  τον Ηρακλείδη. Αυτός απέκτησε δύο διδύμους γιους , τον Ευρυσθένη και τον Προκλή , οι οποίοι μετά την ενηλικίωση τους συμβασίλεψαν, όπως όριζε ο χρησμός του μαντείου των Δελφών . Οι δύο βασιλείς ήταν ισότιμοι, αλλά υπήρχε μια θεωρητική πρωτοκαθεδρία του Ευρυσθένη (και της γενιάς του), μιας και ήταν ο μεγαλύτερος από τα δίδυμα .

Ο Προκλής είναι μεν ο ιδρυτής της δυναστείας· για αυτό το λόγο τα μέλη της ονομαζόταν και Προκλείδες , αλλά το όνομα της γενεάς προέρχεται από τον εγγονό του, τον Ευρυπόντα .

Δείτε επίσης 
Κατάλογος βασιλέων της αρχαίας Σπάρτης

Παραπομπές 

Αρχαία Σπάρτη
Ευρυποντιδες
Σήμα Κινδύνου

The Ring είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας τρόμου, που κυκλοφόρησε το 2002 σε σκηνοθεσία του Γκορ Βερμπίνσκι και σενάριο των Kôji Suzuki και Ehren Kruger. Η ταινία είναι ένα αμερικανικό ριμέικ του γιαπωνέζικου θρίλερ Ring του 1998. Πραγματεύεται την προσπάθεια μιας νεαρής δημοσιογράφου (Ναόμι Γουάτς) να εξιχνιάσει το μυστήριο που περιβάλλει μια ταινία, η οποία προκαλεί το θάνατο, εντός επτά ημερών, σε όποιον την παρακολουθήσει. Το 2005 ακολούθησε μια συνέχεια της ταινίας με το όνομα Σήμα Κινδύνου 2.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες 
 Ναόμι Γουότς ως η Ραχήλ Κέλλερ
 Martin Henderson ως ο Noah Clay
 David Dorfman ως ο Aidan Keller
 Brian Cox ως ο Richard Morgan

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2002
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου
Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Αμερικανικές υπερφυσικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου
Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Μάρτιν Σκορσέζε

Ο Μάρτιν Μαρκαντόνιο Λουτσιάνο Σκορσέζε (Martin Scorsese, 17 Νοεμβρίου 1942) είναι Αμερικανός, βραβευμένος με Όσκαρ, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Είναι επίσης ο ιδρυτής του World Cinema Foundation και αποδέκτης του AFI Life Achievement Award για τη συμβολή του στον κινηματογράφο. Έχει βραβευτεί με Χρυσή Σφαίρα, BAFTA και βραβείο της Ένωσης Αμερικανών Σκηνοθετών. Είναι πρόεδρος του Film Foundation, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού, αφιερωμένου στην αναπαλαίωση ταινιών και στην αποτροπή της καταστροφής των πρωτότυπων φιλμ. Ο Σκορσέζε έχει δουλέψει και στην τηλεόραση, έχοντας εμπλακεί στις παραγωγές των Boardwalk Empire και Vinyl. 

Το έργο του Σκορσέζε αφορά θέματα όπως η ιταλο-αμερικανική ταυτότητα, καθολικά πρότυπα όπως ενοχή και σωτηρία, η παλικαριά, αλλά και η (ενδημική στην αμερικανική κοινωνία) βία. Ο Σκορσέζε θεωρείται ευρέως ένας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες της γενιάς του, με μεγάλη επιρροή στην πορεία του αμερικανικού κινηματογράφου. Είναι κάτοχος μάστερ στην σκηνοθεσία κινηματογράφου από τη σχολή τεχνών Tisch του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Θεωρείται ότι έχει Δεξιές αξίες, κάτι που ωστόσο παρατηρείται σε ελάχιστες από τις ταινίες του.

Φιλμογραφία (ως σκηνοθέτης)

Επιλεγμένη φιλμογραφία (ως ηθοποιός) 
 1973: Κακόφημοι Δρόμοι (Mean Streets) (μικρός ρόλος) ως Jimmy Shorts
 1976: Ο Ταξιτζής (Taxi Driver) (μικρός ρόλος) ως Επιβάτης στο ταξί του Travis
 1978: The Last Waltz (ως ο εαυτός του)
 1983: Ο Βασιλιάς της Κωμωδίας (The King Of Comedy) (μικρός ρόλος) ως TV Director
 1986: Μεσάνυχτα και Κάτι (Round Midnight) ως Goodley
 1990: Όνειρα (Dreams) ως Vincent Van Gogh
 1994: Quiz Show  ως Martin Rittenhome
 1999: Η Μούσα (The Muse) (ως ο εαυτός του)
 1999: Σταυροδρόμια της Ψυχής (Bringing Out the Dead) ως dispatcher
 2004: Καρχαριομάχος (Shark Tale) (φωνή) Sykes

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Μάρτιν Σκορσέζε στο cine.gr
 Μάρτιν Σκορσέζε - Η δικαίωση cinemad.gr
 ELIA KAZAN - MARTIN SCORSESE in.gr
 Martin Scorsese - Γιατί ο Δεσμώτης του Ιλίγγου είναι μια μεγάλη ταινία; cinephilia.gr

Αμερικανοί σεναριογράφοι
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Βραβευμένοι με BAFTA
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αμουργέλες Ηρακλείου

Οι Αμουργέλλες είναι χωριό και της Κοινότητος Πανοράματος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Οι Αμουργέλλες είναι κτισμένες σε υψόμετρο 440 μέτρα στις δυτικές υπώρειες του υψώματος Αμυγδαλοκέφαλο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Παράγονται ελαιόλαδο και σταφίδα. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Επίσης διαθέτει ένα μεγάλο φράγμα για τις ανάγκες του χωριού. Το φράγμα των Αμουργελλών βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μ. ενώ απέχει 30 χλμ. νότια της πόλης του Ηρακλείου και 1 χλμ. νότια του χωριού. Έχει έκταση 150 στρεμμάτων και αποτελεί ένα από τα μεγάλα φράγματα της περιοχής του Αρκαλοχωρίου. Περιβάλλεται από πυκνούς ελαιώνες και η θέα στους τριγύρω λόγους είναι μοναδική. Περιμετρικά της λίμνης έχουν τοποθετηθεί παγκάκια, παρατηρητήρια πουλιών και κιόσκια. Επίσης φιλοξενεί δεκάδες είδη πτηνών, ιδιαίτερα το φθινόπωρο και την άνοιξη.

Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του χωριού στο ύψωμα Πετροκέφαλο σώζονται ερείπια φρουρίου από άγνωστη εποχή. Στον Καστροφύλακα (K96) το χωριό αναφέρεται με την ονομασία Amuriles με 39 κατοίκους το 1583. Ο Φραγκίσκος Μπαρόκιος το αναφέρει σωστά Amourgeles. Στις 20 Αυγούστου του 1823 οι Τούρκοι κέρδισαν σε μάχη τους Κρήτες. Σκοτώθηκαν 600 Τούρκοι και 150 Κρήτες. 

Το χωριό κατοικούνταν μόνο από Τούρκους. Το 1881 αναφέρονται 128 κάτοικοι, μόνο Τούρκοι. Οι περισσότεροι από τους σημερινούς κατοίκους είναι απόγονοι Ελλήνων προσφύγων από την Καππαδοκία και τη Σμύρνη.

Πληθυσμός

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Χωριά του Δήμου Αρκαλοχωρίου

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Αρκαλοχωρίου
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Αμύκλας (Νιόβης)

Κατά την Ελληνική Μυθολογία με το όνομα Αμύκλας φέρεται και ένας από τους γιούς της Νιόβης που ήταν και ο μοναδικός που σώθηκε από τα βέλη των θεών Απόλλωνα και Αρτέμιδας. Κατά μια μυθοπλαστική ιστορία, φέρεται ότι κάποτε η Νιόβη καυχήθηκε πως είχε περισσότερα ή ομορφότερα παιδιά από τη Λητώ, την μητέρα των θεών αυτών, με συνέπεια οι θεοί εκδικούμενοι την προσβολή προς τη μητέρα τους φόνευσαν όλα τα παιδιά της Νιόβης, εκτός του Αμύκλα και της αδελφής του Μελιβοίας, που κατάφεραν να ξεφύγουν του θεϊκού μένους ή που οι θεοί επέτρεψαν να ζήσουν.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ιταλίας

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας είναι επισήμως ο «Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου» (ιταλ. Presidente del Consiglio dei Ministri).

Πρωθυπουργοί της Ιταλίας (1861-σήμερα)

Πρωθυπουργοί του Βασιλείου της Ιταλίας (1861–1946)

Πρωθυπουργοί της Ιταλικής Δημοκρατίας (1946-σήμερα) 

Πολιτική της Ιταλίας

πρωθυπουργων της ιταλιας
Ιταλ
Η Τρικυμία

Η τρικυμία (The Tempest) είναι έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και κατά πολλούς θεωρείται το τελευταίο του.

Υπόθεση του έργου 
Ο Πρόσπερο, Δούκας του Μιλάνου, που ασχολείτο με μυστικιστικές μελέτες, χάνει τον θρόνο του, καθώς ο αδερφός του, Αντόνιο, με τη βοήθεια του βασιλιά της Νάπολης Αλόνσο, σφετερίστηκε την περιουσία του και την εξουσία του. Έτσι καταλήγει σε ένα ερημονήσι μαζί με τη μικρή του κόρη, Μιράντα.  

Η θεατρική παρουσίαση των γεγονότων αρχίζει δώδεκα χρόνια αργότερα, περίοδο κατά την οποία ο Πρόσπερο έχει εξελιχθεί σε μεγάλο μάγο, που ελέγχει στοιχεία της φύσης και ξωτικά, όπως το αγαθό πνεύμα Άριελ. Υπηρέτης του Πρόσπερο και της Μιράντα είναι ο Κάλιμπαν, ένας ιθαγενής του νησιού που συμπεριφέρεται χυδαία στο αφεντικό του, που θέλει να τον εκπολιτίσει.

Ωστόσο, η μοίρα ευνοεί τον Πρόσπερο: όσοι συνωμότησαν εναντίον του για το θρόνο του Μιλάνου θα τύχει να ταξιδέψουν με πλοίο στη θάλασσα κοντά στο νησί. Έπειτα από μια τρικυμία που προκαλεί ο Πρόσπερο με τις μαγικές του δυνάμεις, το καράβι του Αλόνσο βουλιάζει κι όλοι ναυαγούν στο νησί, χωρισμένοι σε μικρές ομάδες, πιστεύοντας ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι νεκροί. Εκεί παρασύρονται από τις παραισθήσεις που προκαλεί ο Πρόσπερο και φτάνουν μέχρι την τρέλα, μέχρι που ανακαλύπτουν ότι ο τρόπος που βασανίζονται οφείλεται στο πώς αδίκησαν παλιότερα τον Πρόσπερο,στον οποίο θέλουν να επιστρέψουν το Δουκάτο για να τους συγχωρέσει.

Η Μιράντα αρραβωνιάζεται τον Φερδινάνδο, γιο του Αλόνσο, κι ο Πρόσπερο θα επιστρέψει ως Δούκας στο Μιλάνο, αφού πρώτα αποκηρύξει την υψηλή τέχνη της μαγείας και απελευθερώσει τον Άριελ.

Η µαγεία 
Η μαγεία είναι κεντρικό θέμα στην Τρικυμία, καθώς είναι το στοιχείο που δένει την πλοκή. Ο Πρόσπερο κατέχει τόσο μεγάλη δύναμη στο έργο λόγω της ικανότητάς του να χειρίζεται τη μαγεία και να ελέγχει το πνεύμα του Άριελ. Εξαιτίας της μαγείας προκλήθηκε η Τρικυμία, τα γεγονότα μεταξύ των ναυαγών στο νησί, καθώς και οι παραισθήσεις και η μαγευτική μουσική του Άριελ. Κατά πολλούς, η μαγεία αναφέρεται στη γραφή του ίδιου του Σαίξπηρ: στο τέλος, όπως ο Πρόσπερο αποκηρύσσει την υψηλή του τέχνη, έτσι κι ο Σαίξπηρ δηλώνει την απόσυρσή του από τη θεατρική συγγραφή.

Η εξουσία 
Ο Σαίξπηρ μολονότι στα περισσότερα έργα του, τα σχετιζόμενα με το θέμα της εξουσίας, προτείνει την τιμωρία των σφετεριστών, στην Τρικυμία, το τελευταίο του έργο, αντιμετωπίζει τις καταστάσεις περισσότερο ήπια και συγχωρητικά. Προτείνει το καλό παράδειγμα αντί της εκδίκησης ώστε να δοθεί χρόνος στις αξίες της τιμιότητας και της ηθικής, να αναπτυχθούν και να επικρατήσουν (έστω και συμβολικά) στον κόσμο μας.

Παραστάσεις στην Ελλάδα 
Τον Ιούνιο του 2012 η Τρικυμία ανέβηκε από τη Θεατρική Ομάδα «Carpe Diem» στο Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο του Δήμου Ζωγράφου, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Παλαιότερα το έργο έχει ανεβεί  επίσης από το Εθνικό Θέατρο το 2008 και το Ανοιχτό θέατρο του Γ.Μιχαηλίδη, στη δεκαετία του 1990.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Tempest  - Το θεατρικό έργο στο Project Gutenberg

Κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ