joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χρυσές Σφαίρες του 1944

Η δεύτερη τελετή απονομής των βραβείων Χρυσές Σφαίρες, που τίμησαν τα καλύτερα επιτεύγματα στον κινηματογράφο του έτους 1944, πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1945   στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χιλς στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Νικητές

Καλύτερη ταινία 
Ο Δρόμος της Αγάπης σε σκηνοθεσία του Λίο ΜακΚάρεϊ 

 Καλύτερος ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο Αλεξάντερ Νοξ - Ουίλσον 

 Καλύτερη ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο Ίνγκριντ Μπέργκμαν - Φωταέριο  

 Δεύτερου ανδρικού ρόλου Μπάρι Φιτζέραλντ - Going My Way

Δεύτερου γυναικείου ρόλου 
Άνιες Μούρχεντ - Mrs. Parkington 

 Καλύτερος σκηνοθέτης Λίο ΜακΚάρεϊ - Ο Δρόμος της Αγάπης

Παραπομπές 

Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες
Κινηματογραφικά γεγονότα του 1944
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου του 1947-48

Η 1η τελετή απονομής των βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου έγινε στις 29 Μαΐου 1949 στο Odeon Cinema, της Πλατείας Λέστερ στο Λονδίνο, για τις ταινίες που προβλήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο τα έτη 1947 και 1948. Παρουσιάστηκαν από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου (British Film Academy, σημερινή British Academy of Film and Television Arts (BAFTA)), έναν οργανισμό που ιδρύθηκε το 1947 από κινηματογραφιστές της Βρετανίας για την "πρόοδο της τέχνης και της τεχνικής των ταινιών". Απονεμήθηκαν βραβεία σε τρεις κατηγορίες: Καλύτερης βρετανικής Ταινίας, Καλύτερης Ταινίας από Οποιαδήποτε προέλευση, βρετανική ή ξένη και ένα Ειδικό Βραβείο. Πρόεδρος της τελετής απονομής ήταν ο Βρετανός παραγωγός Μάικλ Μπάλκον.

Η ταινία Odd Man Out κέρδισε το βραβείο για την καλύτερη βρετανική ταινία. Η αμερικανική ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας βραβεύτηκε ως καλύτερη ξενόγλωσση ταινία (ταινία από οποιαδήποτε προέλευση). Το ντοκιμαντέρ, Ο κόσμος είναι πλούσιος απέσπασε το ειδικό βραβείο. Στους σκηνοθέτες των βραβευμένων ταινιών δόθηκαν χάλκινα αγαλματίδια, κατασκευασμένα από τον Χένρι Μουρ.

Νικητές
Οι νικητές εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες.

Ειδικό βραβείο
 Ο κόσμος είναι πλούσιος (ντοκιμαντέρ)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης

1947
Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης

Τα Ελληνικά Βραβεία Γραφιστικής και Εικονογράφησης (γνωστά και ως ΕΒΓΕ) είναι ένας θεσμός που ως σκοπό του έχει την προβολή και την ανάδειξη της ελληνικής δημιουργικότητας στους χώρους της γραφιστικής, της εικονογράφησης και του διαδραστικού σχεδιασμού, εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων. Τα βραβεία θεσπίστηκαν το 2001 από τον Δημήτρη Φακίνο και το περιοδικό +DESIGN MAGAZINE, και αποτελούν την σημαντικότερη αναγνώριση της δουλειάς Ελλήνων δημιουργών στους παραπάνω τομείς   . Απονέμονται ετησίως από 2002 , με την τελετή απονομής να λαμβάνει χώρα στην Αθήνα ή την Θεσσαλονίκη . Από το 2018 οι βραβευμένες με ΕΒΓΕ δουλειές εκτίθενται προς το ευρύ κοινό .

Κατηγορίες βράβευσης
Το σύνολο των βραβείων εξελίχθηκε οργανικά από την πρώτη απονομή, με κάποια βραβεία να αφαιρούνται και άλλα να προστείθενται, ανάλογα με εξέλιξη του τομέα αλλά και των πολυμέσων . 

Ο θεσμός ΕΒΓΕ απονέμει βραβεία στις εξής κατηγορίες:

Γραφιστική 
Περιοδικό
Βιβλίο
Εξώφυλλο βιβλίου
Κατάλογος καλλιτεχνών
Ημερολόγιο
Λογότυπος - μικροί και μεσαίοι πελάτες
Λογότυπος - μικροί πελάτες
Λογότυπος - πολιτισμός και δημόσιοι φορείς
Εταιρική ταυτότητα
Πολλαπλές εφαρμογές
Γραφιστικά χώρου / Σήμανση
Εταιρικό έντυπο
Αφίσσα / Γιγαντοαφίσσα
Σειρά αφισσών
Διαφημιστικό έντυπο
Πρόγραμμα πολιτιστικού γεγονότος
Πρόσκληση / Flyer / Ευχετήρια κάρτα
Καταχώρηση
Αυτοπροβολή
Εξώφυλλο δίσκου
Αλκοολούχων ποτών
Τροφίμων & Μη αλκοολούχων ποτών
Ελαιόλαδου
Ειδών υγείας & ομορφιάς
Γενική συσκευασίας
Αυτοέκδοση
Ακυκλοφόρητη εγρασία
Νέοι δημιουργοί
Μενού
Γραφήματα

Εικονογράφηση 
Εικονογράφηση βιβλίου
Εικονογράφηση εξωφύλλου
Εικονογράφηση άρθρου
Εικονογράφηση διαφήμισης
Εικονογράφηση συσκευασίας
Εικονογράφηση ψηφιακών εφαρμογών
Γενική εικονογράφησης

Ψηφιακές Εφαρμογές 
Ιστοσελίδες προβολής
Ιστοσελίδες πληροφορίας
Ηλεκτρονικό κατάστημα
Ιστοσελίδες αυτοπροβολής
Animation / Motion graphics
Εφαρμογές για οθόνες αφής
Γενική ψηφιακών εφαρμογών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης
 EBGE 2012 - ET1 report (Simeio Art)

Γραφιστική
Εικονογραφία
Βραβεία
Ίαλσουιθ

Η Ίαλσουιθ (πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 902) ήταν βασίλισσα των Αγγλοσαξόνων ως σύζυγος του Αλφρέδου του Μέγα. Η Ίαλσουιθ ήταν κόρη του κόμητος Έθελρεντ Μουκέλ και της Έαντμπουρ που προερχόταν από την Βασιλική οικογένεια της Μερκίας, ο ιστορικός Κύριλ Χαρτ γράφει ότι ήταν απόγονος του Κοένγουλφ της Μερκίας. Εορτάζεται σαν Αγία τόσο από την Καθολική Εκκλησία όσο και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, η μνήμη της τιμάται στις 20 Ιουλίου.
Η Ίαλσουιθ παντρεύτηκε τον Αλφρέδο στο Γκαίνσμπορω του Λινκολνσάιρ (868). Ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ ήταν ήδη βασιλιάς του Ουέσσεξ και ο Αλφρέδος ήταν ο νόμιμος διάδοχος. Την ίδια χρονιά οι Βίκινγκ είχαν καταλάβει την πόλη της Μερκίας Νότιγχαμ και ο γάμος ήταν πιθανότατα μια συμμαχία ανάμεσα στο Ουέσσεξ και την Μερκία για να τους αντιμετωπίσουν. Ο Έθελρεντ πέθανε πρόωρα και άτεκνος (871), τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Αλφρέδος. Η Ίαλσουιθ δεν αναφέρεται στις σύγχρονες πηγές, δεν καταγράφει σε κανένα διάταγμα στην εποχή της και ο Άσσερ δεν γράφει τίποτα για αυτήν στο έργο του "Η Ζωή του Βασιλιά Αλφρέδου". Στα Αγγλοσαξονικά έθιμα της εποχής υποτιμούσαν πάντοτε την βασίλισσα χωρίς να γράφουν ούτε το όνομα της, πιθανότατα χάρη στην άσχημη φήμη που είχαν οι βασίλισσες από την εποχή που η Ίντμπουρ δηλητηρίασε κατά λάθος τον σύζυγο της.

Ο Αλφρέδος ο Μέγας άφησε στην διαθήκη του σημαντικές εκτάσεις στην σύζυγο του : η Έντινγκτον στο Γουιλσάιρ την τοποθεσία που νίκησε τους Βίκινγκ, το Λάμπουρν στο Μπέρκσαϊρ και την γενέτειρα του Γουόντατζ. Οι περιοχές αυτές παρέμειναν στην κατοχή της Ίαλσουιθ μέχρι τον θάνατο της. Με τον θάνατο του Αλφρέδου (89) η Ίαλσουιθ ίδρυσε το Αβαείο της Αγίας Μαρίας στο Γουίντσεστερ, πέθανε (5 Δεκεμβρίου 902) και τάφηκε στο Βενεδικτινό Αβαείο του Εδουάρδου Νιου Μίνστερ στο Γουίντσεστερ. Απομνημονεύεται σε έγγραφα των αρχών του 10ου αιώνα σαν "η πραγματική και αγαπητή Κυρία της Αγγλίας". Η Ίαλσουιθ είχε έναν αδελφό τον ΄Εθελγουλφ (πέθανε το 901) που έγινε κόμης της δυτικής και της κεντρικής Μερκίων την εποχή που ήταν Βασιλιάς της Μερκίας ο σύζυγος της ανεψιάς του Έθελρεντ, λόρδος της Μερκίας.

Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Αλφρέδο τον Μέγα απέκτησε :

Έθελφλιντ
Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος
Έλφθριθ της Φλάνδρας
Έθελουερντ, γιος του Αλφρέδου
Έθελγκιφου, ηγουμένη του Σάφτεσμπουρι

Παραπομπές

Πηγές
Costambeys, Marios (2004). "Ealhswith (d. 902), consort of Alfred, king of the West Saxons". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. 
Hart, Cyril (1973). "Athelstan 'Half King' and his family". Anglo-Saxon England. Cambridge University Press. 2: 115–144. 
Keynes, Simon; Lapidge, Michael, eds. (1983). Alfred the Great: Asser's Life of King Alfred & Other Contemporary Sources. Penguin Classics. 
Williams, Ann (1991). "Ealhswith wife of King Alfred d. 902". In Ann Williams, Alfred P. Smyth and D. P. Kirby eds (eds.). A Biographical Dictionary of Dark Age Britain. Seaby. 

Βασίλισσες των Αγγλοσαξόνων
Αιόλειο

Το Αιόλειο (αρχ. ελλ. Αἰόλειον) ήταν μικρή πόλη της αρχαιότητας στη Χαλκιδική της αρχαίας Μακεδονίας. Κατά τους κλασικούς χρόνους ανήκε στη Συμμαχία της Δήλου (Αθηναϊκή συμμαχία), καθώς εμφανίζεται στο κατάστιχο των Αθηναίων για τα έτη 434/3, 433/2 και 429/8 π.Χ., όπου αναφέρεται ότι πλήρωνε ετήσιο φόρον 500 δραχμών. Μάλιστα ήταν μία από τις πόλεις που είχαν το προνόμιο να καθορίζουν μόνες τους το ύψος της συνεισφοράς αυτής, που πλήρωναν στη συμμαχία.

Το όνομα της πόλεως εμφανίζεται επίσης σε μία συμφωνία συμμαχίας μεταξύ των Αθηναίων και των Βοττιαίων του 422 π.Χ., από την οποία προκύπτει ότι το Αιόλειο υπαγόταν στη Βοττική. Ωστόσο, σε ένα χωρίο-σπάραγμα του Θεοπόμπου του Χίου που σταχυολόγησε ο Στέφανος ο Βυζάντιος, το Αιόλειο αναφέρεται ως πόλη της αρχαίας Θράκης, κοντά στον Ελλήσποντο (Θρακική Χερσόνησος).

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 26

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Γεωγραφία της Αρχαίας Χαλκιδικής
Αιόλη

Η Αιόλη ήταν μικρή πόλη της αρχαίας Θεσσαλίας. Αναφέρεται σε μία επιγραφή επάνω σε πλάκα, σύμφωνα με την οποία οι στρατηγοί Διονυσόδωρος του Ευφραίου και Μένης του Ιππίου κατάγονταν από την Αιόλη. Η πλάκα αυτή βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Βόλου.

Η ακριβής τοποθεσία της Αιόλης είναι άγνωστη. Κατά τον Wace πάντως βρισκόταν στη θέση του Κατηγιώργη Πηλίου, ενώ σύμφωνα με τον Α. Αρβανιτόπουλο βρισκόταν στην κοιλάδα της Μπούφας.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 25

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Χαμένες αρχαίες πόλεις
Μόνικα Σέλες

Η Μόνικα Σέλες είναι Πρώην πρωταθλήτρια αντισφαίρισης από την Σερβία. Γεννημένη το 1973, αγωνίστηκε για την ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας και ύστερα για την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Είναι ουγγρικής καταγωγής και κατέχει την ουγγρική και αμερικανική υπηκοότητα.

Παραπομπές 

 
Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Νικητές Γαλλικού Όπεν
Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Αιμίλιος Ράφτης

Ο Αιμίλιος Ράφτης (Πάτρα, 6 Οκτωβρίου) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Σπούδασε στην αναγνωρισμένη Ανώτερη Δραματική Σχολή Ίασμος, από όπου και αποφοίτησε με πολλές τιμητικές διακρίσεις το 2013 και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στην Νέα Υόρκη στην διεθνούς φήμης ακαδημία New York Film Academy.

Από τότε εργάζεται σταθερά στο θέατρο, σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπου πρωταγωνιστεί σε αναγνωρισμένες παραγωγές του εγχώριου και διεθνούς θεάματος.

Πηγές 

 Aimilios Raftiss | BIOGRAPHY | Greek & English http://www.aimiliosraftis.com/
"Aimilios Raftis". OK! Magazine (in Greek).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μαλάξα Χανίων

Η Μαλάξα είναι χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 115 κατοίκους. Απέχει 16 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 470 μ., στο ομώνυμο ύψωμα, στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Στη Μαλάξα βρίσκεται κέντρο εκπομπής.

Ιστορικά στοιχεία 
Η παλαιότερη μνεία του χωριού γίνεται από τον Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630, όταν ανήκε στην επαρχία Αποκορώνου, με το όνομα Malaxa, ενώ δεν αναφέρεται στις άλλες ενετικές απογραφές. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Αντώνης Γιάνναρης ανέφερε στο περί Ερωτόκριτου ότι το όνομα προέρχεται από το όνομα του τοπικού φεουδάρχη, του κόντε Μαλούσα. Ο Πωλ Φορ ανέφερε ότι προέρχεται από τη ρίζα μάλα, η οποία αναφέρεται σε ύψωμα.

Λόγω της θέσης του, η οποία δεσπόζει πάνω από τον κόλπο της Σούδας, το ύψωμα της Μαλάξας γινόταν συχνά ορμητήριο επαναστατών. Το 1660, σε μια προσπάθεια να λυθεί η πολιορκία του Χάνδακα από τους Οθωμανούς, μερικοί Γάλλοι αποβιβάστηκαν στον κόλπο της Σούδας και μαζί με ντόπιους κατέλαβαν το ύψωμα της Μαλάξας. Οι Οθωμανοί όμως κατάφεραν να τους νικήσουν, έπειτα από σφοδρές μάχες. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1770, ο Δασκαλογιάννης κατέλαβε τη Μαλάξα, ώστε να μπορεί να πλήξει την οχυρωμένη πόλη των Χανίων. Στις 11 Ιουνίου 1821, κατά την επανάσταση του 1821, στη Μαλάξα δόθηκε μάχη η οποία έληξε με νίκη των Τούρκων.

Σύμφωνα με την απογραφή η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το 1834 και διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, η Μαλάξα τότε είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 225 οικογένειες να κατοικούν σε αυτή. Κατά την επανάσταση του 1866 οι Οθωμανοί κατασκεύασαν στη Μαλάξα οχυρό πύργο στον οποίο εγκαταστάθηκε φρουρά. Ο πύργος αυτός γκρεμίστηκε κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1897, όταν κανονιοβολήθηκε από πολεμικά πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων στον κόλπο της Σούδας.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Κεραμειών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 319 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 497 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κεραμιών.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Χανίων
Χαιρεθιανά Χανίων

Τα Χαιρεθιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχουν 41 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 160 μ.

Κοινότητα Χαιρεθιανών 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Χαιρεθιανών έχει 70 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Θεοδωρογλάκη.

Κοινοτάρχες Χαιρεθιανών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χαιρεθιανών.

Ιστορικά στοιχεία 
Νοτιοδυτικά του χωριού έχει ανασκαφεί νεκροταφείο των ρωμαϊκών χρόνων. Οι τάφοι είχαν λαξευτεί στο έδαφος και ήταν όλοι συλλημένοι. Είναι πιθανόν ο αρχαίος οικισμός να βρισκόταν στην κορυφή του λόφου, όπου έχουν βρεθεί όστρακα.

Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842, όπου αναφέρεται ως Χαιρετιανά. Το όνομα του προέρχεται από το οικογενειακό επίθετο Χαιρέτης. Το 1881 ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 119 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 155 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αποτελούσε έδρα αγροτικού δήμου.

Το 1925 τα Χαιρεθιανά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ποταμίδας, έπειτα στην κοινότητα Δραπανιά για να καταλήξουν το 1926 στην κοινότητα Κοντομαρίου. Το 1940 αποσπάστηκαν από την κοινότητα Κοντομάριου και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Δραπανιά μέχρι το 1948 όταν και ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στη θέση Κουκουναρά φέρει στο εσωτερικό του τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες βρίσκονται στο παλαιότερο τμήμα του ναού, με τη νεότερη προσθήκη να μην είναι τοιχογραφημένη.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Σφακοπηγάδι Χανίων

Το Σφακοπηγάδι (επίσημο: το Σφακοπηγάδιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 44 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 280 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sfacho pighadi, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Sfacopigadi με 86 κατοίκους, 15 οφειλόμενες αγγαρείες και ένα προνομιούχο. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Sfaccopigadhi. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, δεν αναφέρεται.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 68 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 120 κατοίκους μαζί με τα Σκευιανά και τα Τρία Αλώνια και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Περβολακίων, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.

Στο χωριό λειτουργούσε μέχρι το 2018 δημοτικό σχολείο.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοινότητα Σφακοπηγαδίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σφακοπηγαδίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αρμενοχώρι και Τριαλώνια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αρμενοχώριον, το (27)
 Σφακοπηγάδιον, το (58)
 Τριαλώνια, τα (31)

Συνολικά η κοινότητα έχει 116 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Τσουρουνάκη.

Κοινοτάρχες Σφακοπηγαδίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σφακοπηγαδίου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Περβολάκια Χανίων

Τα Περβολάκια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχουν 40 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένα σε υψόμετρο 200 μ.

Κοινότητα Περβολακίων 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Περβολακίων περιλαμβάνει και τους Παππαγιαννάκηδες και Χαραυγή. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Παππαγιαννάκηδες, οι (37)
 Περβολάκια, τα (63)
 Χαραυγή, η (50)

Συνολικά η κοινότητα έχει 150 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Μπονατάκη.

Κοινοτάρχες Περβολακίων 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Περβολακίων.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Pervolachia, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται δύο χωριά, τα Pervolachia Appano και τα Pervolachia Chiera, με 76 και 105 κατοίκους αντίστοιχα. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Pervolachia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Περβολάκια με αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 20 οικογένειες.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 89 χριστιανούς και 11 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 177 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard (1950-1958)

Το άρθρο είναι για τον κατάλογο με τα τραγούδια στην κορυφή για την περίοδο 1950–1958.
Ο κατάλογος επιτυχιών Billboard number-one singles (ο οποίος προηγήθηκε του καταλόγου Billboard Hot 100), ο οποίος ενημερωνόταν εβδομαδιαίως από το περιοδικό Billboard, ήταν το κύριο ξεχωριστό τσαρτ της αμερικανικής μουσικής βιομηχανίας από το 1940 και μέχρι το 1958, οπότε συστάθηκε το Billboard Hot 100.

Πριν από την ίδρυση του Billboard Hot 100, τον Αύγουστο του 1958, που βασιζόταν σε μια φόρμουλα που συνδυάζει στοιχεία πωλήσεων των εμπορικά διαθέσιμων singles και της μετάδοσής τους στους αμερικάνικους ραδιοφωνικούς σταθμούς, το Billboard δημοσίευε εβδομαδιαία διάφορους καταλόγους με δημοφιλή τραγούδια . Καθ 'όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '40 το περιοδικό δημοσίευσε τα ακόλουθα τρία τσαρτς:

Best Selling Singles - κατατάσσονται οι μεγαλύτεροι πωλητές singles στα καταστήματα λιανικής πώλησης, όπως αναφέρθηκαν από τους εμπόρους που έκαναν έρευνα σε ολόκληρη τη χώρα.

Most Played Juke Box Records  (που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1944) - κατέγραφαν τα πιο δημοφιλή τραγούδια σε τζιουκ μποξ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Most Played by Jockey  (έκανε ντεμπούτο τον Φεβρουάριο του 1945) - κατέγραφε τα πιο δημοφιλή τραγούδια στους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αναφέρθηκαν από ραδιοφωνικούς ντιτζέι  και ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Ο κατάλογος που ακολουθεί περιλαμβάνει μόνο τον κατάλογο επιτυχιών (τσαρτ) με τα τραγούδια που είχαν τις περισσότερες πωλήσεις (Best Sellers in Stores).

Νούμερα ένα 

Κλειδί
 – Νούμερο ένα τραγούδι της χρονιάς

Στατιστικά δεκαετίας

Ανά καλλιτέχνη 
Οι ακόλουθοι καλλιτέχνες πέτυχαν τρία ή περισσότερα τραγούδια στην κορυφή στη διάρκεια της περιόδου 1950–1958.

Καλλιτέχνες ανά συνολικό αριθμό εβδομάδων στην κορυφή  
Οι ακόλουθοι καλλιτέχνες ήταν στην κορυφή του καταλόγου για τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό εβδομάδων κατά την περίοδο 1950–1958.

Τραγούδια ανά συνολικό αριθμό εβδομάδων στην κορυφή 
Τα ακόλουθα τραγούδια ήταν στην κορυφή του καταλόγου με τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό εβδομάδων από το 1950 ως το 1958.

1950
Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι

Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι (Ιταλικά: Barbara De Rossi) (9 Αυγούστου 1960) είναι Ιταλίδα ηθοποιός που έχει συνδυάσει μια διεθνή καριέρα στον κινηματογράφο με μια μακρά δημοτικότητα στην ιταλική τηλεόραση.

Πρώτα χρόνια 
Η Ντε Ρόσσι γεννήθηκε το 1960 στη Ρώμη και είναι κόρη ενός Ιταλού εισαγωγέα κρασιού και τη γερμανίδας συζύγου του. Μέχρι και την εφηβεία της πέρασε αρκετά χρόνια στο Ρίμινι. Σε ηλικία 15 ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό ομορφιάς όπου και ανακαλύφθηκε από τον σκηνοθέτη Αλμπέρτο Λατουάντα.

Καριέρα 
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της η Ντε Ρόσσι το έκανε με την ταινία Stay As You Are (1978), με πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και Ναστάζια Κίνσκι.

Στη συνέχεια έπαιξε το ρόλο της κόρης της Βίρνα Λίζι στην ταινία La Cicala το 1980 και πάλι σε σκηνοθεσία του Λατουάντα. Το 1983, πήρε το ρόλο της Μπρανταμάντε, μιας διάσημης πολεμιστριας, στη ταινία Hearts and Armor που σκηνοθέτησε ο Τζιάκομο Μπατιάντο. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 κέρδισε διεθνή αναγνώριση παίζοντας ρόλους, όπως η όμορφη ελληνίδα Eunice στην τηλεοπτική σειρά Quo Vadis; και την Claretta Petacci, ερωμένη του Μουσολίνι στη δραματική σειρά Ο Μουσολίνι και εγώ μαζί με τους Άντονι Χόπκινς και Μπομπ Χόσκινς.

Το 1994, η Ντε Ρόσσι μοιράστηκε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερης Ηθοποιού με την Άζια Αρτζέντο και την Κιάρα Κασέλλι για το ρόλο της στην ταινία κόμικς Sentimental Maniacs. Η Ντε Ρόσσι έχει διατελέσει κριτής για το παιδικό σόου ταλέντων Ti lascio una canzone που προβάλεται στο Rai 1 από το 2008.

Προσωπική ζωή 
Η Μπάρμπαρα Ντε Ρόσσι παντρεύτηκε το 1988 τον Αντρέα Μπουσίρι Βίσι, γόνο μιας διάσημης αρχιτεκτονικής δυναστείας. Πήραν όμως διαζύγιο το 1990. Ο δεύτερος σύζυγος της είναι ο χορευτής Μπρανίσλαβ Τεσανόβιτς με τον οποίο απέκτησε μια κόρη.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

 
Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου 
Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βασιλικό Νομισματοκοπείο Ισπανίας

Το Βασιλικό Νομισματοκοπείο Ισπανίας () είναι το εθνικό νομισματοκοπείο της Ισπανίας. Είναι μια δημόσια εταιρεία, την οποία διαχειρίζεται το ισπανικό Υπουργείο Οικονομίας και Επιχειρήσεων.

Ιστορία 
Υπήρχαν πολλά δημόσια και ιδιωτικά νομισματοποκοπεία στην Ισπανία μέχρι την εποχή του Φίλιππου Ε΄, ο οποίος αποφάσισε να κάνει την παραγωγή νομισμάτων κρατικό μονοπώλιο.

Η παραγωγή χαρτονομισμάτων ξεκίνησε το 1940.

Δείτε ακόμη
 Πεσέτα
 Ευρώ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Royal Mint of Spain, in English

Νομισματοκοπεία
Οικονομία της Ισπανίας
Γενικές εκλογές του Τοκελάου (2020)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τοκελάου στις 23 Ιανουαρίου 2020.

Εκλογικό σύστημα
Η Γενική Φόνο αποτελείται από ένα Faipule και ένα Pulenuku από τα οποία το καθένα εκλέγεται από τα τρία χωριά  (Αταφού, Νουκουνόνου και Φακαόφο). Κάθε χωριό εκλέγει επίσης έναν αντιπρόσωπο για κάθε 100 κατοίκους.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

2020
Τοκελαου
Χαλίντ μπιν Χαλίφα μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Θανί

Ο Χαλίντ μπιν Χαλίφα μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Θανί (Khalid bin Khalifa Abdulaziz Thani, γεννήθηκε το 1968)  είναι Καταριανός πολιτικός, πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών από τις 28 Ιανουαρίου 2020. Ο διορισμός του έγινε μετά την παραίτηση του Αμπντάλα μπιν Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί από την πρωθυπουργία.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Ντόχα το 1968. Πήγε σχολείο στη γενέτειρά του και εν συνεχεία στις ΗΠΑ, όπου ολοκλήρωσε το μπάτσελορ στην Διοίκηση Επιχειρήσεων το 1993.

Σταδιοδρομία
Εργάστηκε στην Εταιρεία Αερίου Liquefied Gas Company Limited του Κατάρ ως το 2002. Έπειτα εργάστηκε στο γραφείο του Πρώτου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και υπουργού Εξωτερικών από το 2002 ως τo 2006. Υπηρέτησε ως επικεφαλής του  Amiri Diwan fαπό τον Νοέμβριο του 2014 ως τον διορισμό του στην πρωθυπουργία.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί του Κατάρ
Ηγέτες εν ενεργεία
Άισυ Μπέυ

O Άισυ Μπέυ (Icy Bay, δηλαδή «Παγωμένος όρμος») είναι σώμα νερού στη Νοτιοανατολική Αλάσκα, στον μυχό του Κόλπου της Αλάσκας, που σχηματίσθηκε βαθμιαία από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα εξαιτίας της ταχείας υποχωρήσεως τριών παγετώνων: των Γκιγιό (Guyot), Γιάτσε (Yahtse) και Τύντωλ (Tyndall). Η είσοδος του όρμου ή κόλπου βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 59°56′ Βόρειο και μήκος 141°32′ Δυτικό. Αποτελεί μέρος της Φυσικής Περιοχής Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, μέρους του Εθνικού Πάρκου Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, του μεγαλύτερου σε έκταση Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ.

Στις αρχές του 20ού αιώνα η είσοδος του όρμου ήταν μονίμως φραγμένη από μια τεράστιου πλάτους πρόσοψη (εκβολή) παγετώνα, της ενώσεως των τριών παραπάνω, από τον οποίο αποκόπτονταν παγόβουνα απευθείας στον Κόλπο της Αλάσκας. Τη δεκαετία του 1960 ο σημερινός όρμος χαρακτηριζόταν ως «πορθμός», καθώς είχε ανοίξει μία στενή θαλάσσια δίοδος προς το εσωτερικό της ξηράς, μήκους 19,2 χιλιομέτρων. Μετά όμως από μία συνολικώς εκατονταετή υποχώρηση των παγετώνων, έχει πλέον δημιουργηθεί ένας βαθύς όρμος, ο μυχός του οποίου έχει 4 βραχίονες, που στην ουσία είναι μικρά φιόρδ. Στον ανατολικότερο βραχίονα, που είναι και ο πιο μακρύς, το μέτωπο του πάγου βρίσκεται πια σε απόσταση 34 περίπου χιλιομέτρων από την είσοδο του όρμου.

Στη δυτική είσοδο του όρμου υπάρχει μικρό ομώνυμο ιδιωτικό αεροδρόμιο (Icy Bay Airport), με διάδρομο μήκους ενός μιλίου (1,6 χιλιόμετρο), που εξυπηρετεί κυρίως μισθωμένες πτήσεις αεροταξί από το χωριό Γιακουτάκ στα ανατολικά (απόσταση περίπου 120 χιλιόμετρα). Ο όρμος αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του θαλάσσιου καγιάκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές 
 Sea Kayaking in Icy Bay
 Official National Park Service website

Αισυ Μπευ
Αισυ Μπευ
Η σύγκρουση των Τιτάνων

Η σύγκρουση των Τιτάνων (Clash of the Titans) είναι κινηματογραφική ταινία βρετανοαμερικανικής παραγωγής του 1981 σκηνοθετημένη από τον Ντέσμοντ Ντέιβις πάνω σε σενάριο του Μπέβερλυ Κρος. Αποτελεί μία χαλαρή απόδοση του μύθου του Περσέως της ελληνικής μυθολογίας. Πρωταγωνιστούν οι Χάρυ Χάμλιν, Τζούντι Μπόουκερ, Μπέρτζες Μέρεντιθ, Μάγκι Σμιθ και Λόρενς Ολίβιε. Η ταινία απετέλεσε την τελευταία εργασία του καλλιτέχνη των οπτικών εφέ με stop motion Ρέυ Χαρυχάουζεν. Υπήρξε η ενδέκατη σε εισπράξεις ταινία από όσες κυκλοφόρησαν το 1981. Με βάση την ταινία αυτή γράφτηκε μυθιστόρημα από τον Άλαν Ντην Φόστερ.

Η εταιρεία Warner Bros. γύρισε το 2010 μία τριδιάστατη ταινία με τον ίδιο αγγλικό τίτλο και υπόθεση, που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με τον τίτλο Η Τιτανομαχία., ενώ το 2012 βγήκε και δεύτερη συνέχεια, Η Οργή των Τιτάνων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η ταινία στο AllMovie.com
 
 
 

Βρετανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1981
Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Επικές ταινίες φαντασίας
Πάρκο Μπόουν

Το Πάρκο Μπόουν (Bowne Park) είναι πάρκο εκτάσεως 47,7 στρεμμάτων στον Δήμο Κουήνς της Νέας Υόρκης. Βρίσκεται στην περιοχή Μπρόντγουεϊ-Φλάσινγκ, ανατολικά του κέντρου του Φλάσινγκ. Αποτελείται από παιδική χαρά, γήπεδα καλαθοσφαίρισης και μπότσε, καθώς και μία ωοειδούς σχήματος λιμνούλα με έκταση μερικών στρεμμάτων.

Το πάρκο πήρε το όνομά του προς τιμή του 59ου δημάρχου της Νέας Υόρκης Γουόλτερ Μπόουν (δήμαρχος από το 1829 έως 1833), του οποίου η θερινή κατοικία βρισκόταν στη θέση του μετέπειτα πάρκου, μέχρι που μια πυρκαγιά την κατέστρεψε τον Μάρτιο του 1925. Η γη αγοράστηκε τότε από τον δήμο και χωροθετήθηκε ως πάρκο το 1927. Στο πάρκο έγιναν μεγάλες αναμορφώσεις το 1973-1974 και το 1994. Στην πρώτη από αυτές λέγεται ότι μερικά από τα ψάρια της λιμνούλας κατέληξαν στα ψυγεία των γειτονικών σπιτιών.

Παραπομπές

Παρκο Μποουν
Παρκο Μποουν
Έντεν Αλέν

Η Έντεν Αλέν (Eden Alene ; εβραϊκά : עדן אלנה‎ ; 7 Μαΐου 2000), γνωστή απλώς ως Έντεν, είναι Ισραηλινή τραγουδίστρια. Θα εκπροσωπούσε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρόττερνταμ της Ολλανδίας, ο οποίος τελικά ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19. Ωστόσο, το κανάλι του Ισραήλ, KAN, που είναι υπεύθυνο για την συμμετοχή της χώρας στον διαγωνισμό, ανακοίνωσε ότι η Έντεν θα είναι η εκπρόσωπος της χώρας στον διαγωνισμό του 2021. Στον τελικό του διαγωνισμού κατέλαβε τη 17η θέση με το τραγούδι "Set Me Free".

Βιογραφία 
Η Αλέν γεννήθηκε στο Κάταμον της Ιερουσαλήμ από Εβραίους γονείς Αιθιοπικής καταγωγής που μετανάστευσαν στο Ισραήλ από την Αιθιοπία. Οι γονείς της πήραν διαζύγιο όταν η ίδια ήταν δυο ετών. Από τότε, δεν κράτησε επαφές με τον πατέρα της. Φοίτησε σε εβραϊκό γυμνάσιο και λύκειο και το 2018 ξεκίνησε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία της.

Καριέρα 
Τον Οκτώβριο του 2017, συμμετείχε στην τρίτη σεζόν του X Factor Israel. Κατά την πρώτη οντισιόν, τραγούδησε το "Stone Cold" της Ντέμι Λοβάτο. Τον Ιανουάριο του 2018 κέρδισε το φινάλε της σεζόν.

Τον Απρίλιο του 2018, ερμήνευσε ένα τραγούδι από τον Αρκάδι Ντούκουιν στην τελετή φωτισμού που άνοιξε τους εορτασμούς της 70ης επετείου της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ

Τον Δεκέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ της, "Better".

Τον Φεβρουάριο του 2019, πριν από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Ισραήλ, κυκλοφόρησε μια έκδοση του τραγουδιού "Save your Kisses for Me" από τους Brotherhood of Man, το οποίο κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1976.

Τον Μάρτιο του 2019 κυκλοφόρησε το δεύτερο της σινγκλ, "When It Comes to You", το οποίο παρήγαγε ο Αμερικανός παραγωγός Τζούλιαν Μπουνέτα. Την ίδια χρονιά πήρε μέρος σε μια παραγωγή Ισραηλινών στο Little Shop of Fears.

Το 2019 συμμετείχε στην έβδομη σεζόν του Rising Star, κερδίζοντας την πρώτη θέση στις 4 Φεβρουαρίου του 2020. Ως νικήτρια θα εκπροσωπούσε το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 που θα πραγματοποιείτο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Ο διαγωνισμός αναβλήθηκε και η Αλέν εκπροσώπησε τη χώρα της το 2021 με το τραγούδι "Set Me Free".

Προσωπική ζωή 
Παρακολούθησε το Δευτεροβάθμιο Σχολείο του Εβραϊκού Πανεπιστημίου και, το 2018, ξεκίνησε την υποχρεωτική υπηρεσία της Ισραηλινής Δύναμης Άμυνας, σε στρατιωτικό συγκρότημα. Η Έντεν ζει τώρα στο Κιριάτ Γκατ του Ισραήλ.

Δισκογραφία

Singles

Παραπομπές 

Ισραηλινοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σικάγου

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σικάγου (αγγλικά: Chicago International Film Festival), είναι ένα ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε φθινόπωρο στη πόλη του Σικάγου από το 1964 και το οποίο είναι το πιό μακροχρόνιο και ανταγωνιστικό κινηματογραφικό φεστιβάλ στη Βόρεια Αμερική.

Το 2010, το 46ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σικάγου παρουσίασε 150 ταινίες από περισσότερες από 50 χώρες. Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ αποτελείται από πολλά διαφορετικά τμήματα, όπως ο Διεθνής Διαγωνισμός ταινίων, ο Διαγωνισμός Νέων Σκηνοθετών και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

Βραβείο Χρυσό Χιούγκο

Ασημένιο Χιούγκο

Α' Ανδρικού Ρόλου
 2018 - Jesper Christensen (Denmark) for Before the Frost
 2017 - Aleksandr Yatsenko (Russia) for Arrhythmia
 2016 – Adrian Titieni (Romania) for Graduation
 2015 – Alexi Mathieu and Jules Gauzelin (France) for A Childhood
 2014 – Anton Yelchin (USA) for Rudderless
 2013 – Robert Wieckiewicz (Poland) for Walesa: Man of Hope
 2012 – Denis Lavant (France) for Holy Motors
 2011 – Maged El Kedwany (Egypt) for 678
 2010 – Youssouf Djaoro (Chad) for A Screaming Man
 2009 – Filippo Timi (Italy) for Vincere
 2008 – Michael Fassbender (Ireland) for Hunger
 2007 – Sam Riley (United Kingdom) for Control
 2006 – Jürgen Vogel (Germany) for The Free Will
 1989 – Jörg Gudzuhn (GDR) for Fallada, letztes Kapitel
 1987 – Avtandil Makharadze (Georgia) for Monanieba
 1971 – Ezzatollah Entezami (Iran) for The Cow

Α' Γυναικείου Ρόλου
 2018 - Zhao Tao (China) for Ash Is Purest White
 2017 - Jowita Budnik (Poland) and Eliane Umuhire (Rwanda) for Birds Are Singing in Kigali
 2016 – Rebecca Hall (UK) for Christine
 2015 – Lizzie Brocheré (France) for Full Contact
 2014 – Geraldine Chaplin (United States) for Sand Dollars
 2013 – Nadeshda Brennicke (Germany) for Banklady
 2012 – Ulla Skoog (Sweden) for The Last Sentence
 2011 – Olivia Colman (UK) for Tyrannosaur
 2010 – Liana Liberato (USA) for Trust
 2009 – Giovanna Mezzogiorno (Italy) for Vincere
 2008 – Preity Zinta (India) for Heaven on Earth
 2007 – Yu Nan (China) for Tuya's Marriage
 2006 – Viktoriya Isakova, Darya Moroz, Anna Ukolova (Russia) for The Spot
 2005 – Inka Friedrich, Nadja Uhl (Germany) for Summer in Berlin
 2003 – Ludivine Sagnier (France) for Little Lili

Βραβείο επιτευγμάτων ζωής 
 Στίβεν Σπίλμπεργκ
 Έλεν Χαντ
 Ντάστιν Χόφμαν
 Μάρτιν Λαντάου
 Σίρλεϊ ΜακΛέιν
 Ρίτσαρντ Ατένμπορο
 Φρανσουά Τρυφώ
 Τζόντι Φόστερ
 Σιγκούρνι Γουίβερ
 Ρόμπιν Γουίλιαμς
 Μανουέλ ντι Ολιβέιρα
 Κλιντ Ίστγουντ

Βραβείο επιτευγμάτων καριέρας 
 Μπρους Ντερν (2013)
Τέρενς Χάουαρντ (2005)
Σούζαν Σάραντον (2005)
Σίρλεϊ ΜακΛέιν (2005)
Ρόμπερτ Ζεμέκις (2004)
Ίρμα Χαλλ (2004) 
Ρόμπερτ Ταούνσεντ (2004)
Χάρι Λέννιξ (2004)
Ανέτ Μπένιγκ (2004)
Ρόμπιν Γουίλιαμς (2004)
Νίκολας Κέιτζ (2003)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι  
 Ο  

Φεστιβάλ κινηματογράφου
Άι-Τόντορ

Το Άι-Τόντορ (ουκρ. Ай-Тюдор, ρωσ. Ай-Тодор)  είναι ακρωτήριο στη Μαύρη Θάλασσα και γραφική περιοχή της Κριμαίας, στη νότια πλευρά της χερσονήσου, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 44°25΄43΄΄ Βόρειο και μήκος 34°07΄34΄΄ Ανατολικό. Η ονομασία του προέρχεται από την παραφθορά της ονομασίας Άγιοι Θεόδωροι ή Άγιος Θεόδωρος, την οποία έδωσαν στο ακρωτήριο Έλληνες ναυτικοί.

Το ακρωτήριο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Γιάλτας, από την οποία απέχει 8,5 χιλιόμετρα, και δίπλα στη λουτρόπολη Γκάσπρα. Αποτελεί συνέχεια του όρους Μογάμπι και καταλήγει απότομα στη θάλασσα από κρημνό ύψους 87,9 μέτρων, στην κορυφή του οποίου σώζονται ερείπια ρωμαϊκού φρουρίου που προστάτευε τον Χάρακα, τον μεγαλύτερο ρωμαϊκό καταυλισμό που έχει ανασκαφεί στην Κριμαία. Το 1835 ανεγέρθηκε και φάρος ύψους εννέα μέτρων. Δίπλα στο κυρίως ακρωτήριο, 250 μέτρα προς τα βορειοανατολικά, βρίσκεται το «διακοσμητικό κάστρο» «Χελιδονοφωλιά», που έκτισε το 1911-1912 ο Ρώσος γλύπτης και αρχιτέκτονας Λεονίντ Σέρβουντ για λογαριασμό του Γερμανού επιχειρηματία βαρόνου φον Στάινγκελ, και αποτελεί ένα από τα γνωστότερα τουριστικά αξιοθέατα της Κρίμαίας.

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3

Κριμαία
Ακρωτήρια της Ευρώπης
Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Μαύρης Θάλασσας
Ελεύθερη Πολιτεία του Κονγκό

Η Ελεύθερη πολιτεία του Κονγκό, ήταν ένα κράτος στην Κεντρική Αφρική από το 1885 έως το 1908. Την Διοίκηση του κράτους αυτού την είχε αναλάβει προσωπικά ο Βασιλιάς του Βελγίου Λεοπόλδος Β',έπειτα από τις εξερευνήσεις του Χένρυ Στάνλεϊ κι όχι η Βελγική Κυβέρνηση, της οποίας ήταν ο Συνταγματικός Μονάρχης. Ο Λεοπόλδος Β' ήταν σε θέση να προμηθεύσει την περιοχή, πείθοντας άλλα κράτη της Ευρασίας στη Διάσκεψη του Βερολίνου ότι συμμετείχε σε ανθρωπιστική και φιλανθρωπική εργασία και δεν θα φορολογούσε το εμπόριο. Μέσω της Διεθνούς Ένωσης του Κονγκό, ήταν σε θέση να απαιτήσει το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης του Κονγκό. Στις 29 Μαΐου 1885, μετά το κλείσιμο της Διάσκεψης του Βερολίνου, ο βασιλιάς ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να κατονομάσει τα υπάρχοντά του σε Ελευθεριακό Κράτος του Κονγκό, μια ονομασία που δεν είχε ακόμη χρησιμοποιηθεί κατά τη Συνθήκη, η οποία αντικατέστησε επισήμως τη Διεθνή Ένωση Κονγκό την 1η Αυγούστου 1885. 

Ωστόσο, με την εύνοια και την εντολή του Βέλγου Ηγεμόνα διαπράχθηκαν θηριωδίες σε βάρος των ιθαγενών, τους οποίους ανάγκασαν να δουλεύουν στις φυτείες. Έτσι, μετά από παγκόσμια κατακραυγή, η διακυβέρνηση του Κονγκό πέρασε στη Βελγική Κυβέρνηση η οποία ονόμασε το κράτος Βελγικό Κονγκό.

Πρώην κράτη της Αφρικής
Πρώην αποικίες στην Αφρική
Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Τίγρη της Μαλαισίας

Η τίγρη της Μαλαισίας είναι πληθυσμός του Panthera Tigris Tigris που ζει στα τροπικά δάση της χερσονήσου της Μαλαισίας, συγκεκριμένα στα νότια και κεντρικά τμήματα της τελευταίας. Σύμφωνα με τον IUCN είναι είδος κρισίμως κινδυνέον από το 2015. Υπολογίζεται πως υπάρχουν 250 με 340 ενήλικα άτομα βάσει στοιχείων του 2013.

Δεν υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ των τίγρεων της Μαλαισίας και της Ινδοκίνας, όταν τα δείγματα από τις δύο περιοχές συγκρίνονται σωματικά  ή στις ραβδώσεις. Δεν προσδιορίστηκε κανένα δείγμα τύπου. 

Οι τίγρεις της Μαλαισίας φαίνεται να είναι μικρότερες από τις τίγρες της Βεγγάλης. Από τις μετρήσεις 11 αρσενικών  και 8 θηλυκών, το μέσο μήκος ενός αρσενικού είναι 259 cm και ενός θηλυκού 239 cm .  Το μήκος σώματος 16 θηλυκών τίγρεων στην πολιτεία Terengganu κυμάνθηκε από180 έως 260 cm  και ήταν κατά μέσο όρο 80,1 cm (203 cm). Το ύψος τους κυμαίνεται από 58 έως 104 cm και το σωματικό τους βάρος από 24 έως 88 kg. Τα δεδομένα από 21 αρσενικά στην πολιτεία Terengganu έδειξαν ότι το συνολικό μήκος κυμαίνεται από 190 έως 280 cm, με μέσο όρο 239 cm. Το ύψος τους κυμαινόταν από 61 έως 114 cm και η μάζα τους  ήταν από 47,2 έως 129,1 kg.

Τα συγκεκριμένα αιλουροειδή αποτελούν εμβληματικά ζωα για την Μαλαισία, καθώς εμφανίζονται στο εθνόσημο της χώρας αυτής,

Οικολογία
Τα θηράματα των τίγρεων της Μαλαισίας είναι τα ελάφια, τα αγριογούρουνα, και τα γουρούνια του Βόρνεο. Άλλες φορές παλι  μπορούν να κυνηγήσουν ακόμα και αρκούδες του ηλίου, μικρούς ελέφαντες και μωρά ρινόκερων. Αν και επιτίθεται και σε οικόσιτα ζωα,  η τίγρη θεωρείται ζωο ωφέλιμο καθώς κυνηγά τα αγριογούρουνα, που είναι καταστρεπτικά για τις καλλιέργειες. Καταγραφές έχουν δείξει ότι σε περιοχες με θηρευτές όπως οιλεοποραδάλεις κι οι τιγρεις  τα αγριογούρουνα είναι 10 φορές περισσότερα από ότι σε περιοχές με θηρευτές. Οι τίγρεις εμφανίζονται με αραιό τρόπο με  1,1-1,98 τίγρεις ανά  39 τ.χλμ.Στο τροπικό δάσος ως αποτέλεσμα του χαμηλού πληθυσμού  των θηραμάτων, έτσι ώστε να διατηρηθούν βιώσιμοι πληθυσμοί τίγρεων τουλάχιστον 6 θηλυκά για αναπαραγωγή, τα αποθέματα πρέπει να είναι μεγαλύτερα από 390 τ.μ. Οι πληροφορίες σχετικά με τη διατροφική προτίμηση, τις μορφολογικές μετρήσεις, τις δημογραφικές παραμέτρους, την κοινωνική δομή, την επικοινωνία, κ.α. δεν επαρκούν.

Αιλουροειδή
Θηλαστικά της Ασίας
Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας εορτάζεται ετησίως στις 9 Φεβρουαρίου , ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού ποιητή της Ελλάδας. Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.  

H πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στην Ελληνική γλώσσα ξεκίνησε το 2014 από έμπνευση του καθηγητή Γιάννη Κορίνθιου, τότε Προέδρου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων της Ιταλίας. Πρωτοστάτησαν στην κινητοποίηση για την καθιέρωση της ημέρας τα κλασικά λύκεια και η Ελληνική Κοινότητα της Νάπολης και Καμπανίας. Αρχικά υπήρξε ένα σχέδιο νόμου με τίτλο “Καθιέρωση Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνοφωνίας και Ελληνικού Πολιτισμού” με προτεινόμενη μέρα την 20η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Σωκράτη. Τελικά επελέγη η σημερινή μέρα, η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού (1798-1857) με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ της 24ης Απριλίου 2017, αρ. 1384) και με τίτλο “Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας“.

Για τον εορτασμό της ημέρας, λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα και πανεπιστημιακά τμήματα ελληνικής γλώσσας σε όλο το κόσμο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Σημείωμα του γλωσσολόγου Γ. Μπαμπινιώτη για την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

Παραπομπές 

4. LIFO - Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας
5. GREEK REPORTER - The Greek Language is Not Dying; It’s Merely Changing
Ελληνική γλώσσα
Παγκόσμιες ημέρες
Εφαρμογή κινητού

Μια εφαρμογή έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί σε μια φορητή συσκευή όπως ένα έξυπνο τηλέφωνο, μια ταμπλέτα ή ένα έξυπνο ρολόι. Αρχικά οι εφαρμογές προορίζονταν ως συμπληρώματα της παραγωγικότητας, καθώς οι πρώτες εφαρμογές παρείχαν υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ημερολογίων και επικοινωνιακών βάσεων δεδομένων. Η ζήτηση του κοινού για εφαρμογές επέκτεινε το πεδίο εφαρμογής τους και σε άλλους τομείς, όπως: παιχνίδια, αυτοματισμοί εργοστασίων, εφαρμογές γεωεντοπισμού και υπηρεσίες βασισμένες στην τοποθεσία, αγοράς εισιτηρίων. Σήμερα υπάρχουν εκατομμύρια διαθέσιμες εφαρμογές. Οι εφαρμογές κατεβάζονται συνήθως από πλατφόρμες διανομής εφαρμογών όπως οι App Store (iOS) ή Google Play Store. Ορισμένες εφαρμογές διατίθενται δωρεάν, ενώ άλλες διατίθενται επί πληρωμή, όπου το κέρδος μοιράζεται μεταξύ δημιουργού και πλατφόρμας διανομής. Συχνά οι εφαρμογές κινητών έρχονται σε αντίθεση με τις εφαρμογές επιτραπέζιου υπολογιστή, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για επιτραπέζιους υπολογιστές. Επίσης έρχονται σε αντίθεση με τις διαδικτυακές εφαρμογές οι οποίες έχουν σχεδιαστεί ώστε να λειτουργούν στον φυλλομετρητή για κινητά και όχι άμεσα στην κινητή συσκευή.

Το 2009 ο αρθρογράφος σε θέματα τεχνολογίας Ντέιβιντ Πόγκιου έγραψε ότι τα έξυπνα τηλέφωνα μπορούν να πάρουν το παρατσούκλι "τηλέφωνα των εφαρμογών" για να γίνονται διακριτά από τα λιγότερο εξελιγμένα έξυπνα τηλέφωνα. Ο διεθνής όρος για την εφαρμογή κινητού είναι ο app, ο οποίος είναι πολύ δημοφιλής και το 2010 η Αμερικανική Διαλεκτική Εταιρεία την ονόμασε λέξη της χρονιάς.

Παραπομπές 

Έξυπνα τηλέφωνα
Κρυοπηγή Πρέβεζας

Η Κρυοπηγή είναι χωριό του νομού Πρέβεζας και υπάγεται στον δήμο Πρέβεζας, όπως διαμορφώθηκε το 2011 με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".   Σύμφωνα με μαρτυρίες πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε γύρω στο 1800. Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στη θέση «Μάναρη», αλλά σύντομα μετακινήθηκαν στους πρόποδες του Ζαλόγγου, από τα πολλά φίδια και τους σκορπιούς.

Έχει περίπου 70 κατοίκους που ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό είναι ορεινό και βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ζαλόγγου και εκτείνεται σε υψόμετρο 400-500 μέτρων. 

Αποτελεί το πιο ορεινό τμήμα του Δήμου με φυσική ομορφιά και βρίσκεται και αυτό στους πρόποδες του Ζαλόγγου, μόλις δύο χιλιόμετρα μακριά από την Μονή Αγίου Δημητρίου Ζαλόγγου, το κλίμα είναι ηπειρωτικό με σχετικά κρύους χειμώνες με μικρή ηλιοφάνεια λόγω θέσης. Έχει αρκετές πηγές μέσα και έξω από το χωριό όπου πιθανόν οφείλει και το όνομά του.

Μεγάλη η αντιστασιακή δράση των Κρυοπηγιωτών στον ελληνογερμανικό πόλεμο, μεγάλο όμως και το τίμημα. Το 1944 οι Γερμανοί, πίσω από την εκκλησία Αγία Τριάδα Αγρινίου, εκτέλεσαν εν ψυχρώ 23 Κρυοπηγιώτες. Σήμερα στην πλατεία του χωριού υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στην μνήμη των αδικοχαμένων.

Το Μαρτυρικό χωριό της Κρυοπηγής Πρέβεζας αναγνωρίστηκε από την αρμόδια Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών στις 2 Αυγούστου 2019.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πρέβεζας
Δήμος Πρέβεζας
Μαρία Ζορμπά

Η Μαρία Ζορμπά είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό

Κινηματογράφος 
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1990 στη ταινία μικρού μήκους «Η προδοσία», όπου είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, παίζοντας μαζί με την Ισαβέλλα Βλασιάδου και τον Χρήστο Στέργιογλου. Ακολούθησε η δεύτερη συμμετοχή της στη μεγάλη οθόνη το 1993 στην ταινία «Ένα γέλιο» ενώ το 1994 έπαιξε στο δράμα «Μεταίχμιο».

Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό το 2001 με το ρόλο της Άννας Μηλιώνη στην κοινωνική ταινία του Στράτου Τζίτζη «Σώσε με». Εκεί συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Αλέκο Συσσοβίτη και τον Γιώργο Καραμίχο ενώ στο τέλος της ίδιας χρονιάς πήρε το Βραβείο Ερμηνείας Α΄ Γυναικείου Ρόλου στα Κρατικά Βραβεία, για την ερμηνεία της στην ταινία. Το 2003, έκανε δύο ακόμη συμμετοχές στον κινηματογράφο στις ταινίες «Όλο το βάρος του κόσμου» και «Red Sky». Το 2004 έπαιξε στις ταινίες «Τεστοστερόνη» και «Μαραθώνιος». Το 2005 απέσπασε και πάλι ένα κινηματογραφικό βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία «Γλυκιά μνήμη», και συγκεκριμένα το Βραβείο Ερμηνείας Β' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησαν οι ρόλοι της στις ταινίες «Ακαδημία Πλάτωνος» και «Καντίνα» το 2009. Το 2011, πήρε και πάλι το Βραβείο Ερμηνείας Β' Γυναικείου Ρόλου για το ρόλο της στην ταινία «Ταξίδι στη Μυτιλήνη» όπου υποδύθηκε τη Μαριγκούλα.

Τηλεόραση 
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο της το 1990 με μία μικρή συμμετοχή στη σειρά τρόμου «Το Φάντασμα». Το 1996, πρωταγωνίστησε στη τηλεταινία της κρατικής τηλεόραση «Κεραίες». Το 2005, έκανε διάφορες εμφανίσεις στη σειρά «Ο θησαυρός της Αγγελίνας» στη ΝΕΤ ενώ έλαβε μέρος στην τηλεταινία «Ο δρόμος» στο Mega Channel.

Τη σεζόν 2007-2008 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κοινωνική σειρά «Το Δέκα» στον Alpha. Τη σεζόν 2010-2011 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Λίνα Σακκά, Δήμητρα Ματσούκα και Ράνια Σχίζα στη σειρά «Κούκλες» στο Mega Channel υποδυόμενη μία παντρεμένη γυναίκα από την επαρχεία που αφήνει τη ζωή της στην περιοχή αυτή για να κάνει μία νέα αρχή στην Αθήνα. Το 2015 πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο "Face" της αστυνομικής σειράς «10η εντολή». Από το 2019 μέχρι σήμερα συμμετέχει στην δραματική ερωτική σειρά «Έρωτας Μετά» στον Alpha.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Εξαιρέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Γενικά, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο ισχύει σε όλα τα είκοσι επτά Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, περιστασιακά τα κράτη μέλη διαπραγματεύονται ορισμένες εξαιρέσεις από τη νομοθεσία ή τις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή δεν χρειάζεται να συμμετέχουν σε ορισμένους τομείς πολιτικής. Επί του παρόντος, τρία κράτη έχουν τέτοιες opt-outs: Δανία (4 εξαιρέσεις), Δημοκρατία της Ιρλανδίας (2 εξαιρέσεις) και Πολωνία (1 εξαίρεση).

Αυτό διαφέρει από τη ενισχυμένη συνεργασία, ένα μέτρο που εισήχθη στο πλαίσιο της Συνθήκης του Άμστερνταμ, με την οποία επιτρέπεται σε τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη να συνεργαστούν στο πλαίσιο της δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς τη συμμετοχή άλλων κρατών μελών, μετά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μια ειδική πλειοψηφία έχουν εγκρίνει το μέτρο. Διακρίνεται περαιτέρω από τον Μηχανισμό Συνεργασίας και Επαλήθευσης και τις μόνιμες αναστολές  του κοινοτικού κεκτημένου, των οποίων η άρση εξαρτάται από την εκπλήρωση ορισμένων σημείων αναφοράς από τα επηρεαζόμενα κράτη μέλη.

Δείτε ακόμη 
 Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Eurofound – Opt-out
 Denmark and the European Union, Danish Ministry for Foreign Affairs

Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κροατία και ευρώ

Το νόμισμα της Κροατίας, η Κούνα, χρησιμοποιεί ως κύρια αναφορά το Ευρώ (και πριν από αυτόν έναν από τους μεγάλους προκατόχους του ευρώ, το Γερμανικό μάρκο) από τη δημιουργία της το 1994, και μακροχρόνια πολιτική της Εθνικής Τράπεζας Κροατίας ήταν να διατηρεί την συναλλαγματική ισοτιμία της κούνα με το ευρώ σε ένα σχετικά σταθερό εύρος.

Η ένταξη της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση την υποχρεώνει να ενταχθεί τελικά στην Ευρωζώνη, ως εκ τούτου η χώρα σχεδιάζει να ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα, την οδό για την πλήρη υιοθέτηση του ευρώ. Πριν από την ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ την 1η Ιουλίου 2013, ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Κροατίας δήλωσε ότι θα ήθελε να αντικατασταθεί η κούνα από το ευρώ το συντομότερο δυνατόν μετά την προσχώρηση. Αυτό μπορεί να γίνει τουλάχιστον δύο χρόνια μετά την προσχώρηση της Κροατίας στον ERM2 (επιπρόσθετα από την ικανοποίηση άλλων κριτηρίων).

Η Εθνική Τράπεζα Κροατίας είχε προβλέψει την υιοθέτηση του ευρώ εντός δύο ή τριών ετών από την ένταξη στην ΕΕ. Ωστόσο, η Κρίση της Ευρωζώνης καθυστέρησε τον σχεδιασμό για υιοθέτηση του ευρώ από την Κροατία. Η οικονομία της χώρας απείχε επίσης από την εκπλήρωση των νομισματικών και δημοσιονομικών κριτηρίων για την υιοθέτηση του ευρώ. H Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανέμενε αρχικά η Κροατία να γίνει αποδεκτή για ένταξη στον ERM II το νωρίτερο το 2016 και να υιοθετήσει το ευρώ το 2019, ωστόσο φαίνεται ότι η χώρα θα ενταχθεί στον Μηχανισμό εντός του 2020 και θα υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, μαζί με την Βουλγαρία, το 2023. Ήδη δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ οι όψεις των κερμάτων Ευρώ της Κροατίας.

Δείτε ακόμη 
 Ένταξη της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
 Διεύρυνση της ευρωζώνης

Παραπομπές

Οικονομία της Κροατίας
Ευρώ ανά χώρα
Ευρώ
Τσεχία και ευρώ

Η Τσεχία είναι υποχρεωμένη να υιοθετήσει το Ευρώ στο μέλλον και να ενταχθεί στην Ευρωζώνη όταν θα πληρεί τα Νομισματικά και δημοσιονομικά κριτήρια Ευρώ σύμφωνα με την Συνθήκη Προσχώρησης από τότε που εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) το 2004. Η Τσεχία είναι μια υποψήφια για τη Διεύρυνση της ευρωζώνης και χρησιμοποιεί την Κορόνα Τσεχίας ως νόμισα, που ρυθμίζεται από την Εθνική Τράπεζα Τσεχίας, ένα μέλος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών, και δεν συμμετέχει στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών  (ERM II).

Αν και η Τσεχική Δημοκρατία είναι σε καλή οικονομική θέση για να υιοθετήσει το ευρώ, ακολουθώντας την Κρίση της Ευρωζώνης υπήρξε σημαντική αντίθεση μεταξύ του κοινού όσον αφορά την υιοθέτηση του νομίσματος. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που διεξήχθη τον Απρίλιο του 2019, 20% των Τσέχων τάχθηκαν υπέρ της εισαγωγής του ευρώ, ενώ το 75% αντιτάχθηκε ενώ το 5% ήταν αναποφάσιστο. Ως τον Απρίλιο του 2017, δεν υπήρχε ημερομηνία - στόχος από την κυβέρνηση για την ένταξή της στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών ή για την υιοθέτηση του ευρώ. The ruling cabinet that was formed following the 2017 legislative election does not officially plan to proceed with euro adoption within its term.

Παραπομπές 

Ευρω
Ευρώ ανά χώρα
Ευρω