joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μαλαζγκίρτ

Το Μαλαζγκίρτ (τουρκικά: Malazgirt, παλαιότερα Μαντζικέρτ, Manzikert, ελληνικά: Ματζιέρτη) είναι μικρή πόλη της Ανατολικής Τουρκίας, στην περιοχή της μεσαιωνικής Μεγάλης Αρμενίας, κοντά στη λίμνη Βαν. Έχει πληθυσμό 24.000 κατοίκων.

Ιστορία 
Κατά τον 4ο αι., η πόλη ήταν ήδη έδρα σημαντικής επισκοπής και αναφέρεται ως τέτοια μέχρι τον 11ο αι. Το 725/6 ήταν έδρα συνόδου που συγκλήθηκε με σκοπό την ένωση της Αρμενικής και της Συριακής Εκκλησίας. Το Μαντζικέρτ έφτασε στο απόγειο της ακμής του, ως στρατιωτικό και εμπορικό κέντρο κατά τον 9ο και 10ο αι., υπό την εξουσία των Καϋσιτών (Qays) εμίρηδων. Η κατάληψη και ισοπέδωση της πόλης από τους Βυζαντινούς, το 968/9, οι οποίοι την απέδωσαν στον πρίγκηπα Δαβίδ της Ταώ, σήμανε το τέλος της ακμής της. Με τον θάνατο του Δαυΐδ, το 1000, το Μαντζικέρτ περιήλθε και πάλι στη Βυζαντινή αυτοκρατορία.

Το 1054, πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς, από τους Σελτζούκους του Τογκρούλ Μπεγκ.

Η πόλη είναι περισσότερο γνωστή είναι γνωστή από τη μάχη του Μαντζικέρτ, τον Αύγουστο του 1071. Κατά τη μάχη αυτή, ο ανομοιογενής (κατά βάση μισθοφορικός) στρατός των Βυζαντινών νικήθηκε αποφασιστικά από τους Σελτζούκους Τούρκους. Η ήττα οφειλόταν, κατά μεγάλο μέρος, στην προδοτική στάση στρατιωτικών και πολιτικών όπως οι (Ιωάννης Δούκας, Ανδρόνικος Δούκας, Μιχαήλ Ψελλός. Ο ίδιος ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ρωμανός Δ' Διογένης, μαζί με πολλούς στρατηγούς, πιάστηκε αιχμάλωτος. Ακολούθησε ταπεινωτική συμφωνία με το Σουλτάνο Άλπ Αρσλάν για τη δημιουργία σελτζουκικού κράτους - αναχώματος κατά των επιδρομών εναντίον του Βυζαντίου. Ο Ρωμανός απελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου τυφλώθηκε και εξορίστηκε από το νέο αυτοκράτορα Μιχαήλ Δούκα στη νήσο Πρώτη της Προποντίδας, στην οποία πέθανε το 1072, από τα τραύματά του. Η μάχη αυτή σήμανε την ίδρυση του Σουλτανάτου του Ικονίου και, μαζί με την πολιτική αποσύνθεση του Βυζαντίου η οποία ακολούθησε, την οριστική εγκατάσταση των Τούρκων στην περιοχή της Ανατολίας και την απαρχή της πτώσης της αυτοκρατορίας.

Παραπομπές

Πηγές 

 

 

Μαλαζγκιρτ
Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Αλίκη Γεωργούλη

Η Αλίκη Γεωργούλη (Αθήνα 22 Δεκεμβρίου 1931 - Αθήνα 25 Ιουλίου 1995) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1953 στο έργο του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω "Ο άνθρωπος του διαβόλου". Συνεργάστηκε πολλές φορές με τον Μάνο Κατράκη και με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1956. Χώρισαν το 1965. Μαζί του έπαιξε σε πολλές ταινίες.

Στο σινεμά πρωτοεμφανίστηκε το 1953 στην ταινία Εύα της Μαρίας Πλυτά. Έλαβε μέρος σε 15 ταινίες. Μερικές από αυτές είναι Το αγοροκόριτσο (1959), Ο Ηλίας του 16ου (1959), Έγκλημα στα παρασκήνια (1960), Συνοικία το όνειρο (1961), Ο θίασος (1975).

Μέχρι λίγο καιρό πριν φύγει απο την ζωή έπαιζε στο θέατρο "Αποθήκη" στου Ψυρρή, στην Αθήνα. Πέθανε από καρκίνο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Γιος της είναι ο φωτογράφος Γιώργος Καλφαμανώλης.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικό θέατρο

Εκπομπές

Σειρές που έχει παίξει

Θεατρικές Παραστάσεις 

Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Λουίζα Ποδηματά

Η Λουίζα Ποδηματά (Ρωσία 1920-9 Μαρτίου 2001) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, μαθήτρια του Βεάκη και του Ροντήρη.

Βιογραφία 
Ξεκίνησε από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια καρατερίστα με χιούμορ. Συνεργάστηκε με την Κατερίνα, τους Μανωλίδου - Αρώνη - Χορν και εντάχθηκε, για μια δεκαετία, στη δύναμη του Εθνικού Θεάτρου.

Έπαιξε πλάι στους Λαμπέτη - Χορν, Μουσούρη, Κατράκη, Βεργή, Μυράτ, Βουγιουκλάκη, Αλεξανδράκη - Γαληνέα, Δανδουλάκη, Φέρτη - Ντενίση, Καλογεροπούλου και άλλους, προσφέροντας το δικό της λιθαράκι στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Ήταν παρούσα, για πολλά χρόνια (από το 1939) στη σκηνή, στην οθόνη και στην τηλεόραση.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Θεατρικές παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Πηγές 
retroDB 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Οίκος Ναύτου

Ο Οίκος Ναύτου -στην Ελλάδα- ήταν ΝΠΔΔ, τη λειτουργία του οποίου επόπτευε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και μετά την συγχώνευσή του το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αποτελούσε ίδρυμα κοινωνικής προστασίας ναυτικών παρέχοντας σ΄αυτούς και τις οικογένειές τους ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη.

Από την 1η Απριλίου 2012, ο Οίκος Ναύτου απορροφήθηκε από τον ΕΟΠΥΥ.

Ο Ο.Ν. διοικείται από 9μελες Δ.Σ. Η σύνθεση του Δ.Σ. του Οίκου Ναύτου είναι η εξής:

Δίπλα Μαρία, Πρόεδρος Δ.Σ.,
Κοσσυβάκης Κωνσταντίνος, Αντιπρόεδρος Δ.Σ.,
Διαθεσόπουλος Μιχαήλ, Τακτικό Μέλος, Νομικός-Οικονομολόγος,
Αξαρλής Γεώργιος, Τακτικό Μέλος,
Δελημιχάλης Χρήστος, Τακτικό Μέλος (Μέλος και του Δ.Σ. ΝΑΤ),
Σημαντώνης Χαράλαμπος, Τακτικό Μέλος (Εκπρόσωπος των εφοπλιστών),
Ζαχαράτος Γεράσιμος, Τακτικό Μέλος (Εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας), 
Χριστοδούλου Ευάγγελος, Τακτικό Μέλος (Εκπρόσωπος των συνταξιούχων ναυτικών),
Γαλάζιου Αποστόλω, Τακτικό Μέλος (Εκπρόσωπος του Συλλόγου Προσωπικού Οίκου Ναύτου.

Σημειώσεις

Ελληνική ναυτιλία
Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Τριπόταμο Ευρυτανίας

Το Τριπόταμο Ευρυτανίας, γνωστό και ως Τατάρνα ως το 1928, είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του καλλικρατικού Δήμου Αγράφων (τέως καποδιστριακού Δήμου Φραγκίστας). Βρίσκεται 61 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, κοντά στα όρια των περιφερειακών ενοτήτων Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, σε υψόμετρο 650 μέτρων.

Μονή Τατάρνας
Στο χωριό υπάρχει και το μοναστήρι της Τατάρνας, κοντά στη θέση παλαιού βυζαντινού και ιστορικού μοναστηριού, που πρόσφερε πολλά όχι μόνο στην ορθοδοξία αλλά και στον αγώνα για εθνική παλιγγενεσία. Καταφύγιο ονομαστών κλεφτών και αρματολών (Κατσαντώνη, Δίπλα, Καραΐσκάκη), καταστράφηκε πολλές φορές, αναστηλώθηκε επί Όθωνα και τελικά κατέρρευσε από τη μεγάλη κατολίσθηση του 1963, μετά την ολοκλήρωση της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών. 

Το νέο μοναστήρι διασώζει πολλά κειμήλια και μεταξύ αυτών το καντήλι που είχε προσφέρει, σε εκπλήρωση τάματος, ο κλέφτης Κατσαντώνης.

Διοικητικά-Δημογραφικά
Στην Τοπική Κοινότητα Τριποτάμου ανήκουν επίσης οι συνοικισμοί Βρεκαίικα, Καϊπανάκι και Κοψαίικα. Κατά την Απογραφή του 2011 το χωριό είχε 119 κατοίκους. Η πληθυσμιακή διακύμανση του χωριού είναι η εξής:

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με το όνομα Κοινότητα Τατάρνης, έχοντας ως έδρα τον ομώνυμο οικισμό (ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912), ανήκοντας όμως διοικητικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας, ενώ με το ίδιο ΦΕΚ προσαρτήθηκε στην κοινότητα και ο οικισμός Μονή Γενεθλίων Θεοτόκου. Το 1915 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Κοψέϊκα (ΦΕΚ 476Α - 31/12/1915), που όμως καταργήθηκε το 1920. Ο οικισμός και κατά προέκταση και η κοινότητα μετονομάστηκε από Τατάρνα σε Τριπόταμο το 1928 (ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928), ενώ το 1943 η κοινότητα υπήχθη στο νομό Ευρυτανίας (ΦΕΚ 63Α - 22/03/1943). Το 1961 αναγνωρίσθηκε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριποτάμου ο οικισμός Κοψαίικα και το 1981 οι οικισμοί Βρεκαίικα και Καϊπανάκι. Η κοινότητα Τριποτάμου καταργήθηκε το 1997, σύμφωνα με τις διατάξεις του προγράμματος Καποδίστριας, και συνενώθηκε με το Δήμο Φραγκίστας. Το 2011, σύμφωνα με τις διατάξεις του Προγράμματος Καλλικράτης, εντάχθηκε στο Δήμο Αγράφων.

Βιβλιογραφία 
 Βασιλείου Πάνος, Το μοναστήρι της Τατάρνας, 1968.
 Ντάσιος Τάκης , Στ' Άγραφα, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1999. ISBN 960-8460-13-1.
 Παπαϊωάννου Κώστας, Αλευράδα. Λαογραφική έρευνα. Αυτοέκδοση 2007.
 Συλλογικό έργο, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2006.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Κατάλογος πόλεων του Ιράν

Αμπαντάν
Αρνταμπίλ
Αχβάζ
Γιαζντ
Γκοργκάν
Ισπαχάν
Καράτζ
Κομ
Λαρ
Μασχάντ 
Μπαμ
Σιράζ
Ταμπρίζ 
Τεχεράνη (πρωτεύουσα)

Ιραν
Παρανέστι Δράμας

Το Παρανέστι είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας με υψόμετρο 120 μέτρα.

Γεωγραφία 
Το Παρανέστι βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, δίπλα στον ποταμό Νέστο και επί του οδικού άξονα Δράμας - Ξάνθης  (Εθνική οδός 14), ενώ απέχει απόσταση 40 χλμ. ΒΑ.-Α. από τη Δράμα και 49 χμ. ΝΔ.-Δ. από την Ξάνθη. Έχει 625 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), σιδηροδρομικό σταθμό (ο οποίος έχει χαρακτηριστεί   μνημείο), κέντρο υγείας, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο με Λ.Τ.. καθώς και Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.) με πλούσια δράση. Από τον Σεπτέμβριο του 2012 λειτουργεί στην περιοχή «κέντρο υποδοχής μεταναστών». 

Το Παρανέστι αποτελεί το τελευταίο κέντρο προμηθειών για την εξόρμηση στην ενδοχώρα της παρανέστιας γης. Την ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζει η πλούσια φυσική ομορφιά, με τη σπουδαία όσο και σπάνια βλάστηση, την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, τα ρέματα με τις παλιές τοξωτές γέφυρες και τους πανέμορφους καταρράκτες, ενώ τα διάσπαρτα ερείπια και οι εκκλησιές μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία σε προηγούμενες δεκαετίες. Στην περιοχή του Παρανεστίου υπάρχουν κοιτάσματα ουρανίου.

Ιστορία 
Η περιοχή του Παρανεστίου ήταν στην αρχαιότητα, τόπος όπου κατοικούσαν πολλές Θρακικές φυλές. Αργότερα, η περιοχή κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες και στη συνέχεια από τους Ρωμαίους. Υπάρχουν πλούσια ευρήματα στην περιοχή από τις εποχές αυτές, έως και το Βυζάντιο, όπως τάφοι με πλούσια κτερίσματα και οικιστικές εγκαταστάσεις. Το Νοέμβριο του 1373 ο Χατζή Εβρενός κατέκτησε την περιοχή και ακολούθησε μια μακρά Οθωμανική περίοδος. Οι Ελληνικοί πληθυσμοί σχεδόν εξαφανίστηκαν και μεταφέρθηκαν Τούρκοι και Γιουρούκοι από το Ικόνιο και τα Άδανα. Παρ' όλες τις δύσκολες συνθήκες, το Ελληνικό στοιχείο ουδέποτε εξαφανίστηκε από την περιοχή. Το 19ο αιώνα στην περιοχή προσέρευσαν πολλοί Ηπειρώτες από την Κόνιτσα και τα Ιωάννινα και τονώθηκε έτσι ο Ελληνισμός. Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα οι κάτοικοι συμμετείχαν στις προσπάθειες του Ελληνισμού κατά των Βουλγάρων. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι του Παρανεστίου, ήταν ο Αριστείδης Γραμμενίδης και ο Δημήτριος Πασσιάς. Τον 20ο αιώνα προσέφυγαν στο Παρανέστι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο, τη δυτική Καπαδοκία και τα παράλια της Μικράς Ασίας.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα Δήμου Παρανεστίου, Ιστορία
 
Μελέτη Αποκατάστασης και Ανάδειξης των σιδηροδρομικών σταθμών Παρανεστίου, Πλατανιάς, Νικηφόρου, Δράμας και Φωτολίβους, με εξειδίκευση της πρότασης στο Σταθμό Παρανεστίου από το http://ikee.lib.auth.gr/
 Η ιστοσελίδα του Δημοτικού Σχολείου Παρανεστίου

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Κατάλογος πόλεων της Ιταλίας

Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει τους δήμους-πόλεις της Ιταλίας με πληθυσμό μεγαλύτερο των 50.000 μόνιμων κατοίκων, σύμφωνα με τα στοιχεία της 31ης Δεκεμβρίου 2018 της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας της Ιταλίας (ISTAT). Σε παρένθεση αναφέρεται η επαρχία στην οποία ο κάθε δήμος ανήκει.

Κατάλογος

Άλλες πόλεις σε αλφαβητική σειρά

Α - Ι 
 Άκουι Τέρμε (Αλεσάντρια)
 Αλγκέρο
 Άλμπα (Κούνεο)
 Αλμπένγκα (Σαβόνα)
 Αμάλφι
 Αντζόλα ντελ Εμίλια
 Αόστα (Βάλλε Ντ'Αόστα)
 Άσκολι Πιτσένο
 Ασίζη
 Βαλέντσα (Αλεσάντρια)
 Βάστο
 Βεναρία Ρεάλε (Τορίνο)
 Βεντιμίλια (Ιμπέρια)
 Βερμπάνια (Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα) 
 Βερτσέλλι (Βερτσέλλι)
 Βινιόλα
 Βιττόριο Βένετο
 Γκαλλιάτε (Νοβάρα)
 Γκρουλιάσκο (Τορίνο)
 Έλμπα
 Έμπολι
 Έννα
 Έρμπα
 Ιβρέα (Τορίνο)
 Ινγκλέζια
 Ιμπέρια (Ιμπέρια)
 Ισέρνια

Κ - Ν 
 Καζαλέκιο ντι Ρένο
 Καζάλε Μονφερράτο (Αλεσάντρια)
 Καζέλλε Τορινέζε (Τορίνο)
 Καζέρτα
 Καλτανισέττα
 Καμπομπάσσο
 Καντού (Κόμο)
 Κάπουα
 Καρμανιόλα (Τορίνο)
 Καρόννο Περτουζέλλα (Βαρέζε) 
 Καρράρα
 Κασάνο Μανιάγκο (Βαρέζε)
 Καστροβιλλάρι
 Κατόλικα
 Κιάβαρι (Γένοβα)
 Κιβάσο (Τορίνο)
 Κιέρι (Τορίνο)
 Κιόγκια
 Κολλένιο (Τορίνο)
 Κορτόνα
 Λεϊνί (Τορίνο)
 Λόντι
 Λορέτο
 Μαλνάτε (Βαρέζε)
 Μάντοβα
 Μαριάνο Κομένσε (Κόμο)
 Ματσεράτα
 Μονκαλιέρι (Τορίνο)
 Μοντοβί (Κούνεο)
 Μπεϊνάσκο (Τορίνο)
 Μπελλούνο
 Μπιέλλα (Μπιέλλα)
 Μποργκομανέρο (Νοβάρα)
 Μπούστο Αρσίτσιο (Βαρέζε)
 Μπρα (Κούνεο)
 Νάρνη
 Νικελίνο (Τορίνο)
 Νόβι Λίγκουρε (Αλεσάντρια)
 Νόρτσια
 Νουόρο
 Ντομοντόσολα (Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα)

Ο - Φ 
 Ομένια (Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα) 
 Ορβιέτο
 Οριστάνο
 Ορμπασάνο (Τορίνο)
 Όζιμο
 Όστια
 Οτζάνο ντελ Εμίλια
 Οτράντο
 Παντελλερία
 Πιάτσα Αρμερίνα
 Πινερόλο (Τορίνο)
 Πιοσάσκο (Τορίνο)
 Ραπάλλο (Γένοβα)
 Ριβάλτα ντι Τορίνο (Τορίνο)
 Ριέτι
 Ροσσάνο
 Σαβιλιάνο (Κούνεο)
 Σαλούτσο (Κούνεο)
 Σαμαράτε (Βαρέζε)
 Σαν Λάτζαρο ντι Σάβενα
 Σαν Μάουρο Τορινέζε (Τορίνο)
 Σαρόννο (Βαρέζε)
 Σαρτσάνα (Λα Σπέτσια)
 Σέστρι Λεβάντε (Γένοβα)
 Σέττιμο Τορινέζε (Τορίνο)
 Σόμμα Λομπάρντο (Βαρέζε)
 Σόντριο (Σόντριο)
 Σπολέτο
 Ταρβίζιο
 Τέμπιο Παουσάνια
 Τζιαβένο (Τορίνο)
 Τζόλα Πρεντόζα
 Τόντι
 Τορτόνα (Αλεσάντρια)
 Τραντάτε (Βαρέζε)
 Τρεκάτε (Νοβάρα)
 Τσιριέ (Τορίνο)
 Φαμπριάνο
 Φέλτρε
 Φοσάνο (Κούνεο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ιταλίας 

 
Ιταλιας
Πολε
Ιωάννης Καλογήρου

Ο Ιωάννης  Καλογήρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971.Αποφοίτησε από το Α΄ Λύκειο Κηφισιάς με άριστα.

Πήρε το πτυχίο της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1996 & από το 1997- 2005 ειδικεύτηκε και εξειδικεύτηκε στην Μαιευτική και Γυναικολογία στην Ελλάδα και την Μεγάλη Βρεττανία.Διδάκτορας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τον πρόωρο τοκετό & έχει υπάρξει πρωταθλητής Ελλάδος 1995 στο Light Contact.

Έλληνες ιατροί
Βιογραφία-επέκταση
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Πολιτεία Αττικής

Η Πολιτεία είναι συνοικισμός στο ανατολικό τμήμα των Δήμων Νέας Ερυθραίας και Κηφισιάς. Είναι μια ιδιαίτερα καλαίσθητη περιοχή, σε προνομιακή θέση στα δυτικά του πεντελικού όρους, με προσεγμένη ρυμοτομία κατά τα αγγλικά πρότυπα.Αναπτύσσεται σε υψόμετρο 370 μέτρα και πλεον στήν περιοχή τα πεύκα είναι ελάχιστα λώγω της μεγάλης οικιστικής ανάπτυξης.
Στη Πολιτεία οι χιονοπτώσεις είναι συχνές τον χειμώνα χωρίς όμως να είναι πολύ έντονες όπως στην Δροσιά,  την Σταμάτα, το Καπανδρίτι και τον Διόνυσο.

Η περιοχή έχει αμιγώς οικιστικό χαρακτήρα, με κατοικίες υψηλού επιπέδου, όπου διαμένουν πολλοί πρώην και νυν πολιτικοί, γνωστοί καλλιτέχνες, επιχειρηματίες και απλοί βαλαντιούχοι. Αλλά, όπως και σε άλλες αντίστοιχες περιοχές, ο «αμιγώς» οικιστικός χαρακτήρας της περιοχής διακόπτεται από τις προϋφιστάμενες του 1983 επαγγελματικές δραστηριότητες, όπως οι καφετέριες και τα νυχτερινά κέντρα στην πλατεία. Η περιοχή είναι γνωστή και ως Κοκκιναράς από το ομώνυμο ρέμα και συνορεύει ανατολικά με τη συνοικία Κεφαλάρι, βόρεια με δασική περιοχή του Πεντελικού όρους, δυτικά με την Νέα Ερυθραία - συνοικία Καστρί και νότια με τον Δήμο Κηφισιάς, όπου στο μεγαλύτερο τμήμα ανήκει και διοικητικά. Στην πλατεία υπάρχει και Δημοτικό Σχολείο του Δήμου Κηφισιάς, κλειστό δημοτικό γήπεδο και ανοικτό δημοτικό κολυμβητήριο.

Πολιτεια
Αττική-επέκταση
Μπουνάτσα

Με τον όρο μπονάτσα ή μπουνάτσα (αγγλικά: calm), προερχόμενος εκ του ενετικού bonazza (=καλοσύνη καιρού), χαρακτηρίζεται στην ελληνική ναυτική γλώσσα η κατάσταση θαλάσσης όταν η επιφάνειά της είναι τελείως αρυτίδωτη από κύματα, έστω και για λίγο. Προϋπόθεση της γαλήνης της θάλασσας είναι η άπνοια στον αέρα, η οποία επισήμως αναφέρεται ως 0 Μποφόρ. Αυτό όμως δεν ισχύει και αντίστροφα, καθώς μπορεί με άπνοια να υφίσταται κυματισμός, όπως σε περίπτωση αποθαλασσίας, που είναι απότοκος «απακμάζοντος ανέμου», στην ίδια ή σε παρακείμενη περιοχή. Στην τέλεια μπουνάτσα (flat calm) η επιφάνεια της θάλασσας μοιάζει σαν λείο επίπεδο (λάδι) και εξ αυτού και η έκφραση "η θάλασσα είναι λάδι".

Με τη χρήση του ρήματος "μπονατσάρει" χαρακτηρίζεται γενικά η καλυτέρευση των καιρικών φαινομένων.

Γνωστός επίσης είναι και ο στίχος ελληνικού λαϊκού τραγουδιού: 
"με μπουνάτσες και μποφόρια
ταξιδεύουν τα βαπόρια..."

Δείτε επίσης
 Άπνοια
 Αιθρία
 Κλίμακα Μποφόρ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ναυτική λαογραφία
Μετεωρολογία
Ναυτική τέχνη
Ο Γιος του Δράκουλα

Ο Γιος του Δράκουλα (Son of Dracula) είναι μια αμερικάνικη ταινία τρόμου του 1943. Σκηνοθέτης είναι ο Ρόμπερτ Σιόντμακ και το σενάριο είναι από τον Κέρτις Σιόντμακ. Πρωταγωνιστεί ο Λον Κάνι Τζούνιορ ως Κόμης Αλουκάρντ. Η ταινία αυτή είναι η συνέχεια του Ο Κόμης Δράκουλας και του Η Κόρη του Δράκουλα.

Κύριοι Ρόλοι
Λον Κάνι ο Νεότερος ως Κόμης Αλουκάρντ
Ρόμπερτ Πέιγκ ως Φρανκ Στάνλυ
Λουίζ Άλμπιτρον ως Κάτριν Κάλντγουελ
Έβελιν Άνκερς ως Κλέαρ Κάλντγουελ
Φρανκ Κρέιβεν ως Καθηγητής Χάρι Μπρούστερ
Έντουαρντ Μπρόμπεργκ ως Καθηγητής Λάζλο
Άντελαϊν Ντε Γουόλτ Ράινολντς ως Μαντάμ Ζίμπα
Πατ Μοριάριτι ως Σερίφης Ντόους
Έττα Μακ Ντάνιελ ως Σάρα
Τζόρτζ Ίρβινγκ ως Συνταγματάρχης Κάλντγουελ

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1943
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες τρόμου
Ταινίες σίκουελ
Πύργος (αποσαφήνιση)

Η λέξη Πύργος μπορεί να αναφέρεται στα:

Πύργος: τύπος κτιρίου.
Πύργος (σκάκι): σκακιστικός πεσσός
 Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης

Πόλεις
 Ο Πύργος Ηλείας 
Πύργος Βουλγαρίας (Μπουργκάς): πόλη της Βουλγαρίας

Ελληνικά τοπωνύμια

Ήπειρος 
 Δ.δ. Πύργου  -- ο Πύργος Ιωαννίνων

Θεσσαλία 
 Δ.δ. Πύργου Κιερίου  -- ο Πύργος Κιερίου Καρδίτσας
 Δ.δ. Πύργου Ιθώμης  -- ο Πύργος Ιθώμης Καρδίτσας
 ο Πύργος Τρικάλων

Θράκη 
 ο Νέος Πύργος Ορεστιάδας
 ο Πύργος Ξάνθης

Κρήτη 
 ο Πύργος Αστερουσίων Ηρακλείου (Πύργος Μονοφατσίου)
 ο Πύργος Τετραχωρίου Ηρακλείου
 ο Κόκκινος Πύργος Ηρακλείου
 ο Πύργος Αγίου Νικολάου Λασιθίου
 ο Πύργος Βραχασίου Λασιθίου
 ο Πύργος Ρεθύμνου
 ο Πύργος Κισσάμου Χανίων
 ο Πύργος Δελιανών Χανίων

Μακεδονία 
 ο Πύργος Καβάλας
 ο Πύργος Κοζάνης
 ο Πύργος Σανή Χαλκιδικής
 ο Πύργος Χιλιαδούς Χαλκιδικής
 ο Πύργος Σιθωνίας Χαλκιδικής

Νησιά Αιγαίου 
 ο Πύργος Καλλίστης Θήρας
 Δ.δ. Πύργου  -- ο Πύργος Σάμου
 ο Πύργος Τήνου

Πελοπόνησσος 
 Δ.δ. Πύργου   -- ο Πύργος Κορινθίας
 ο Πύργος Διρού Λακωνίας
 Δ.δ. Πύργου Τριφυλίας   --  ο Πύργος Τριφυλίας Μεσσηνίας
Δ.δ. Πύργου Καλαμών   --  ο Πύργος Καλαμών Μεσσηνίας

Στερεά Ελλάδα & Εύβοια 
 Δ.δ. Πύργου   -- ο Πύργος Βοιωτίας
 ο Πύργος Διρφύων Εύβοιας
 ο Πύργος Κύμης Εύβοιας
 Δ.δ. Νέου Πύργου   -- ο Νέος Πύργος Εύβοιας
 Δ.δ. Πύργου   -- ο Πύργος Φθιώτιδας
 Δ.δ. Πύργου  -- ο Πύργος Φωκίδος

Χωριά της Κύπρου 
 Πύργος Λεμεσού
 Πάνω Πύργος Τηλλυρίας
 Κάτω Πύργος Τηλλυρίας

Πύργοι

Πύργοι είναι ο πληθυντικός τού πύργου.

Γεωγραφικοί προσδιορισμοί

Πύργοι Δράμας
Πύργοι Πτολεμαΐδας
Πύργοι Λέσβου
Πύργοι Θερμής Λέσβου

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αντικαπιταλιστική Συμμαχία

Η Αντικαπιταλιστική Συμμαχία ήταν ακροαριστερή πολιτική κίνηση που δημιουργήθηκε το 2004.

Ιστορικό
Η Αντικαπιταλιστική Συμμαχία συγκροτήθηκε το 2004 από την Πρωτοβουλία Γένοβα 2001, τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και ανένταχτους αριστερούς. 

Συμμετείχε στις εθνικές εκλογές του 2004 παίρνοντας 8.313 ψήφους και στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου με 0,19% της λαϊκής ψήφου. Στις νομαρχιακές εκλογές του 2006 στην υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς με υποψήφιο το Θανάση Τσιριγώτη έλαβε περίπου 20.000 ψήφους.

Το 2007, μαζί με άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς συγκρότησε την Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Συμμετέχοντα κόμματα
Στην Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά συμμετείχαν οι ακόλουθες οργανώσεις:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Άρτεμις Γουνάκη

Η Άρτεμις Γουνάκη (Artemis Gounaki, Μόναχο, 7 Απριλίου 1967) είναι Ελληνογερμανίδα συνθέτρια και τραγουδίστρια. Τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας από τις εμφανίσεις της σε τηλεοπτικά προγράμματα, στα οποία δούλεψε ως vocal coach και ως κριτής. Ο πατέρας της γεννήθηκε στη Κρήτη. Ζει στο Μόναχο στην Αθήνα και στη Κρήτη. Έχει ένα γιο.

Βιογραφία
Η Άρτεμις Γουνάκη είναι δημοφιλής vocal coach από διάφορους κύκλους της τηλεοπτικής εκπομπής Popstars στη γερμανική, ελληνική και ελβετική τηλεόραση, και βοηθά συγκροτήματα και τραγουδιστές να βελτιώσουν τις φωνές τους. Έχει δουλέψει ως φωνητική παραγωγός στα συγκροτήματα: Bro'Sis Preluders,Nu Pagadi, Overground, H-Blockx και Guano Apes). Τραγουδούσε, έγραφε και συνέθετε για το συγκρότημά της το Illegal Aliens, μαζί με τον Μάρκο Μίννεμαν, ο οποίος ήταν ο πρώην σύζυγός της. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2001, όταν ο Μίννεμαν και η Γουνάκη πήραν διαζύγιο. Πολλά από τα συγκροτήματα έβγαλαν δίσκους, οι οποίοι έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι στη Γερμανία. Επίσης, η Άρτεμις υποστηρίζει με vocal training τους φιναλίστες και τους νικητές των Popstars στην Ελβετία και στην Ελλάδα.

Αλλά, η δουλειά της δεν περιορίστηκε στα τηλεοπτικά σόου, είχε συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες πριν δουλέψει στα Popstars. Το 2003 πήγε στην Αθήνα για να γίνει vocal coach του ελληνικού Popstars και για να δουλέψει στη φωνητική παραγωγή του συγκροτήματος Hi-5.

Έχει συνεργαστεί με παραγωγούς μουσικής και μουσικούς όπως με τον Γκρεγκ Μάννινγκ, τον Τόνι Κοττούρα, τον Μαρκ Μόζαρτ, το Λου Μπέγκα, τον Τ. Μ. Στήβενς, τον Leslie Mandoki, τον Uwe Fahrenkrog-Petersen, τον Thorsten Brötzmann και τον Peter Ries. Επίσης, έχει συνεργαστεί με δισκογραφικές εταιρείες όπως με τη Sony BMG, τη Universal Music, και πολλές άλλες.

Το Νοέμβριο του 2005 άρχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που είχε γράψει κατά τη διάρκεια του διαλείμματος που είχε κάνει (Ο καθένας μπορεί να τραγουδήσει ήταν ο τίτλος του βιβλίου) το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2005.

Τηλεόραση 
 2001 - Popstars/ RTL2 Γερμανία (Bro'Sis)
 2003 - Popstars/ Mega Ελλάδα (Hi-5)
 2003 - Popstars "Das Duell"/ PRO Sieben Γερμανία (Preluders, Overground)
 2004 - Eurostar/ ΝΕΤ Ελλάδα (Σάκης Ρουβάς)
 2004 - Popstars "Jetzt Oder Nie"/ PRO Sieben Γερμανία (Nu Pagadi)
 2005 - Die Burg/ PRO Sieben Γερμανία
 2005 - Kika Live/ KI.KA Γερμανία
 2006/2007 - Musicstar/ SF1 Ελβετία

Βιβλία 
 Singen? Kann Jeder! (Ο καθένας μπορεί να τραγουδήσει), Schwarzkopf & Schwarzkopf Verlag, 2005, ISBN 3-89602-680-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα
 Artemis Gounaki Official MySpace Site
 Literature from and about Artemis Gounaki in German card index of German National Library 
 Vocal coaching on the official MusikStar webpage
 Artemis on Ki.KA

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Γερμανίδες τραγουδίστριες
Έλληνες μουσικοί παραγωγοί
Γερμανοί μουσικοί παραγωγοί
Νέο Ψυχικό

Το Νέο Ψυχικό είναι συνοικισμός του Δήμου Φιλοθέης Ψυχικού στο Βόρειο Τομέα της Αθήνας της Περιφέρειας Αττικής. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 10.901 άτομα και η έκτασή του ανέρχεται σε 1 χμ2

Πρόκειται για μια μικρή συνοικία που αναπτύχθηκε πέριξ της τότε μικρής εκκλησίας της Αγίας Σοφίας. Αρχικά δημιουργήθηκε ως προέκταση του Χαλανδρίου, αν και πριν την δημιουργία ανεξάρτητης κοινότητας, ανήκε διοικητικά στον δήμο Χαλανδρίου. Οι πρώτες κατοικίες οικοδομούνται από Αθηναίους που μετακινούνται προς τα ανατολικά του κέντρου των Αθηνών, έπειτα από το πληθυσμιακό κύμα που δέχεται η Αθήνα κατά τη μικρασιατική καταστροφή το 1923, ενώ στις 26 Σεπτεμβρίου 1946 μετονομάζεται ως αυτόνομη Κοινότητα Νέου Ψυχικού. Πρώτος αιρετός πρόεδρος της Κοινότητας Νέου Ψυχικού ήταν ο Κωνσταντίνος Παραδέλης. Το 1964 εξελέγη πρόεδρος ο Παπασπύρου, ο οποίος επανεξελέγη μετά την πτώση της χούντας, το 1975 και τον διαδέχθηκε η Αγλαΐα Σταφυλά, η οποία υπηρέτησε ως τελευταία πρόεδρος της κοινότητας, από το 1979 ως το 1982.  Το 1982 η κοινότητα συμπλήρωσε 10.000 κατοίκους και αναγνωρίστηκε σε Δήμο. Αργότερα παρατηρείται μια μετακίνηση αποστράτων στρατιωτικών προς τα αναπτυσσόμενα βορειοανατολικά προάστια και μείωση πληθυσμού.  Παραδοσιακά ο συνοικισμός δέχεται πληθυσμό των σωμάτων ασφαλείας που μετακινούνται από τις βορειοανατολικές συνοικίες του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, όπως το Κολωνάκι, του Γκύζη, Λ. Αλεξάνδρας, του Γουδή και τους Αμπελοκήπους.

Κοινοτάρχες Νέου Ψυχικού (1946-1982) 
Πρόεδροι διετέλεσαν οι:
1946-1964: Κωνσταντίνος Παραδέλλης, Γεώργιος Μάνταλος, Διονύσιος Παϊκόπουλος, Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος
1964-1967 Γεώργιος Παπασπύρου
1967-1974 Γεώργιος Κανελλόπουλος (διορισμένος)
1975-1978 Γεώργιος Παπασπύρου
1979-1982 Αγλαΐα Σταφυλά (μετέπειτα νομάρχης)

Δήμαρχοι Νέου Ψυχικού (1982-2010) 
1982-1983 Αγλαΐα Σταφυλά
1983-1986 Δημήτριος Ξαπλαντέρης
1987-2002 Αθανάσιος Βεζυργιάννης (19??-2020)
2003-2006 Παρασκευάς Πασσάς-Χρήστου
2007-2010 Παντελεήμων Χαροκόπος

Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Προσωπικότητες της περιοχής 

 Μάρω Δούκα, συγγραφέας 
Μάνος Ελευθερίου, λογοτέχνης

Παραπομπές 

Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού
Νέα Χαλκηδόνα

Η Νέα Χαλκηδόνα είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας η οποία βρίσκεται στο βόρειο άκρο του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, στην Αττική. Εχει έκταση 1,73 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι πρώτοι εποικιστές ήταν πρόσφυγες από τη Μικρασιατική Χαλκηδόνα.

Πριν το 1900 η περιοχή αναφερόταν ως καθαρά αγροτική. Το 1907 εμφανίζεται με πληθυσμό 19 κατοίκων, ενώ το 1920 η Ε.Σ.Υ.Ε. απογράφει 110 κατοίκους που ζούσαν σε αγροικίες. Η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού έγινε μετά την Μικρασιατική καταστροφή, όταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, τμήμα του Δήμου Αθηναίων, σε οικόπεδα και σπίτια που παραχωρήθηκαν από το τότε Υπουργείο οικισμού.

Σήμερα ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται σε 9.822 κατοίκους (Απογραφή 2011).

Παραπομπές 

Δήμος Φιλαδελφείας-Χαλκηδόνος
Θέα Αχαΐας

Η  Θέα είναι χωριό της δημοτικής ενότητας Μεσσάτιδος του δήμου Πατρέων. Απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας. Είναι έδρα της τοπικής κοινότητας της Θέας που ανήκουν επίσης οι οικισμοί Παυλόκαστρο και Λυγιές. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πληθυσμό 409 κατοίκους ενώ η ομώνυμη τοπική κοινότητα είχε 508. Η τοπική κοινότητα Θέας συνορεύει με αυτές την της Καλλιθέας και του Μιντιλογλίου καθώς και με την δημοτική κοινότητα της Οβρυάς.

Ιστορία
Η Θέα σαν οικισμός αναφέρεται το 1889 με την ονομασία Τσαπλανέικα. Η ονομασία αυτή υπήρχε και από πριν αλλά σαν τοποθεσία. Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από τον πρώτο κάτοικο της περιοχής που λεγόταν Τσαπλάνης. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν βοσκοί που προέρχονταν από ορεινά χωριά του Παναχαϊκού. Το 1955 μετονομάστηκε σε Θέα με το ΦΕΚ: 287/1955. Στην περιοχή έχουν βρεθεί και ανασκαφεί μυκηναϊκές αρχαιότητες.

Αθλητισμός
Στη Θέα έχει έδρα ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Α.Ο. Θέας.

Α.Ο. Θέας
Ο Α.Ο. Θέας είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αχαΐας. Ιδρύθηκε το 1997 με χρώματα το πράσινο και το άσπρο. Από το 1997 συμμετείχε στην Γ΄κατηγορία μέχρι το 2006 που κέρδισε την άνοδο για την Β΄ Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του κατακτώντας την 2η θέση. Η Θέα όταν ιδρύθηκε μέχρι το 2006 αγωνιζόταν στο γήπεδο του Φωστήρα Οβρυάς. Την χρονιά εκείνη ο Φωστήρας τοποθέτησε φυσικό χλοοτάπητα και η ομάδα μετακόμισε στο Δημοτικό Γήπεδο Σαραβαλίου. Και εκεί όμως για λίγες αγωνιστικές, αφού στο γήπεδο του Σαραβαλίου έγιναν εργασίες εγκατάστασης πλαστικού χλοοτάπητα και η Θέα αγωνίστηκε στο γειτονικό γήπεδο του Ίκαρου Πετρωτού για να επιστρέψει στο δημοτικό γήπεδο Σαραβαλίου ξανά στα τέλη του 2007.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Μεσσάτιδος
Δήμος Πατρέων
Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ

Ο Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ (འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, 21 Φεβρουαρίου 1980) είναι ο 5ος βασιλιάς («Δράκων Βασιλεύς») του Μπουτάν.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1980. Είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρώην βασιλέα  Γίγκμε Σίνγκιε Βανγκτσούκ και της τρίτης συζύγου του, (Ασί) Τσέρινγκ Γιανγκντόν. Σπούδασε στις ΗΠΑ και Πολιτικές Επιστήμες στη Βρετανία.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2006 έγινε με βασιλικό διάταγμα νέος Βασιλιάς του Μπουτάν, μετά την παραίτηση του πατέρα του από το θρόνο. Ο τίτλος του στη γλώσσα του Μπουτάν είναι Μανγκ-πος Μπουρ-μπά'ι ργκιάλπο, Ντρουκ Γκιάλπο.  Είναι ο νεότερος σε ηλικία εν ενεργεία αρχηγός κράτους.

Κατά τα εγκαίνια του Κοινοβουλίου, στις 20 Μαΐου 2011, ο βασιλιάς ανακοίνωσε τους αρραβώνες του με την κοινή θνητή Τζετσούν Πέμα, η οποία γεννήθηκε στην Τιμπού στις 4 Ιουνίου 1990. Οι γάμοι τους έγιναν στις 13 Οκτωβρίου 2011 στην Πουνάχα Τσονγκ.

Στέψη 

{ class="infobox" width=248 style="font-size: 100%;"
-
style="background: #CEBAEF; text-align: center; color:black" colspan="2" | Θυρεός του Βασιλιά του Μπουτάν  Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
-
 colspan="3" align="center" 

}

Ο Βανγκτσούκ στέφθηκε επίσημα βασιλιάς στις 6 Νοεμβρίου του 2008 σε πολυτελή τελετή.

Παραπομπές 

Ηγέτες εν ενεργεία
Βασιλείς του Μπουτάν
Φρανκενστάιν (ταινία 1931)

Φρανκενστάιν (Frankenstein) είναι ταινία τρόμου αμερικάνικης παραγωγής, του 1931 από τις Universal Pictures, σκηνοθετημένη από τον Τζέιμς Γουέιλ με σενάριο από τους Τζον Μπάλντερστον, Φράνσις Έντουαρντ Φάραγκο, Γκάρετ Φορτ, Ρόμπερτ Φλόρεϋ και Τζον Ρουζέλ. Η ταινία βασίζεται ασαφώς στην νουβέλα Φρανκενστάιν από την Κυρία Πέρσι Μπ. Σέλεϊ, ενώ ταυτόχρονα ακολουθεί το σενάριο μιας θεατρικής παράστασης από την Πέγκυ Βέμπλινγκ. Η ταινία αυτή σατηρίστικε στην ταινία Φρανκενστάιν Τζούνιορ, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν τα ίδια σκηνικά του εργαστηρίου με αυτή την ταινία.

Το 1991 η ταινία επελέγη από την Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μυτρώου Κινηματογράφου ως "πολιτισμικά", "ιστορικά" και "αισθητικά" σημαντική.

Κύριοι Ρόλοι 
Κόλιν Κλιβ ως Δρ. Χένρι Φρανκενστάιν
Μέι Κλαρκ ως Ελίζαμπεθ
Τζον Μπόουλς ως Βίκτορ Μόριτζ
Μπόρις Καρλόφ ως το Τέρας
Έντουαρντ Βαν Σλόαν ως Καθηγητής Βάλντμαν
Φρέντερικ Κερ ως Βαρόνος Φρανκενστάιν
Ντουίτ Φράι ως Φριτζ
Λίονελ Μπέλμορ ως Χερ Βόγκελ
Μαριλύν Χάρις ως Μαρία

Πλοκή 
Ο Χένρι Φρανκενστάιν μαζεύει μέλη νεκρών ανθρώπων από τα νεκροταφεία προσπαθώντας με αυτά να κατασκευάσει ένα ζωντανό πλάσμα! Τελικά το πείραμά του στέφεται με επιτυχία και το τερατώδες δημιούργημά του αποκτά... ζωή, όταν όμως ο Φρανκενστάιν το αντικρίζει μπροστά του, αποφασίζει να το καταστρέψει. Το τέρας, καταφέρνει να ξεφύγει και, τρομαγμένο και μόνο, περιπλανιέται στον κόσμο των ζωντανών αναζητώντας την ταυτότητά του και εκλιπαρώντας για την αγάπη του δημιουργού του...

Συνέχειες 
Η Μνηστή του Φρανκενστάιν, 1936.
Ο Γιος του Φρανκενστάιν, 1939.
Το Φάντασμα του Φρανκενστάιν, 1942.
Φρανκενστάιν εναντίον Λυκανθρώπου, 1943.
Το Σπίτι του Φρανκενστάιν, 1944.
Ο Άμποτ κι ο Κοστέλο συναντούν τον Φρανκενστάιν, 1948.

Παραπομπές

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1931
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Ενέργεια μηδενικού σημείου

Η ενέργεια του κενού ή ενέργεια του μηδενικού σημείου (Zero Point Energy) είναι η ελάχιστη ενέργεια την οποία είναι δυνατό να κατέχει ένα σύστημα σε κβαντικό επίπεδο και συμβαίνει στο απόλυτο μηδέν. Στην κοσμολογία, η ενέργεια του κενού θεωρείται ότι είναι η πηγή της κοσμολογικής σταθεράς.

Πειραματική απόδειξη της ύπαρξης της ενέργειας του κενού, αποτελεί το περίφημο φαινόμενο Casimir.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Zero-point energy?  "Ask the Van" popular science FAQ at University of Illinois.
 Philip Yam, "Exploiting Zero-point Energy", Scientific American Magazine, December 1997, pp. 82-85.
 Alokik Kanwal, Zero-point energy (Power Point presentation; rutgers.edu)

Ενέργεια
Επιστήμη υλικών
Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Θερμοδυναμική
Κβαντική μηχανική
Ηλέκτρα (μυθολογία)

Η Ηλέκτρα, σύμβολο ανά τους αιώνες της αγάπης προς τον πατέρα και της αντιζηλίας προς τη μητέρα, είναι πρωταγωνίστρια μυθολογικών αρχαίων ελληνικών παραδόσεων, θεατρικών και άλλων λογοτεχνικών έργων. Αναφέρεται επίσης και με το όνομα Λαοδίκη.

Κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας και αδερφή του Ορέστη, η Ηλέκτρα ανήκε στην καταραμένη οικογένεια των Ατρειδών. Μετά το φόνο του πατέρα της από τη γυναίκα του και τον εραστή της Αίγισθο, έμεινε στην ιστορία ως η εκδικήτρια και τιμωρός του φόνου καθώς και η ηθική αυτουργός της μητροκτονίας που επακολούθησε. Σε ό,τι αφορά τις λεπτομέρειες της πράξης, οι αρχαίοι έλληνες τραγικοί -αλλά και οι επίγονοί τους νεότεροι συγγραφείς- μας δίνουν διαφορετικές εκδοχές του μύθου.

Σύμφωνα με τις μυθολογικές αναφορές για τη Θήβα, η Ηλέκτρα ήταν βασίλισσα της Σαμοθράκης και μητέρα της Αρμονίας, γυναίκας του Κάδμου του ιδρυτή της Θήβας. Η παράδοση θέλει ο γάμος του Κάδμου και της Αρμονίας, κόρης του Δία και της Ηλέκτρας (μια άλλη εκδοχή φέρει την Αρμονία ως κόρη του Άρη και της Αφροδίτης), να γίνεται στην ακρόπολη των Θηβών Καδμεία. Είναι ο πρώτος γάμος στον οποίο παρευρέθηκαν θεοί και άνθρωποι (Ησίοδος, Θεογονία 975-978). Προς τιμήν της Ηλέκτρας, μία εκ των επτά πυλών της αρχαίας Θήβας έφερε το όνομά της (Ηλέκτραι πύλαι). Ο Κάδμος και η Ηλέκτρα συνδέονται και με τη λατρεία των Καβείρων (θεότητες αρχαίας ελληνικής μυστηριακής λατρείας), που λατρεύονταν στη Θήβα και στη Σαμοθράκη.  

Κατά μία άλλη εκδοχή του μύθου για τον Κάδμο, η Ηλέκτρα ήταν αδερφή του.

Έργα που πραγματεύονται τον μύθο 
Ενδεικτικός κατάλογος έργων που πραγματεύονται τον μύθο των Ατρειδών και πιο συγκεκριμένα, την εκδίκηση της Ηλέκτρας και του Ορέστη:
 Ορέστεια (και πιο συγκεκριμένα Χοηφόροι) του Αισχύλου
 Ηλέκτρα του Σοφοκλή (δε γνωρίζουμε ακριβή χρονολογία)
 Ηλέκτρα του Ευριπίδη 
Ορέστης του Ευριπίδη
 Ηλέκτρα του Ρίχαρντ Στράους, λιμπρέτο του Ούγκο φον Χοφμενσταλ
 Ηλέκτρα του Ζιρωντού
 Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα του Ο'Νηλ
 Οι μύγες του Σαρτρ
 Η Κλυταιμνήστρα ή το έγκλημα της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ
 Ηλέκτρα ή πέφτουν οι μάσκες της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ
 Κλυταιμνήστρα του Στάικου
 Γράμμα στον Ορέστη του Καμπανέλλη
 Ο Δείπνος του Καμπανέλλη
 Σειρά ποιημάτων-μονολόγων του Ρίτσου που κυκλοφορησε με τίτλο "Τέταρτη διάσταση"
 Θίασος ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 130 Ηλέκτρα (130 Elektra), που ανακαλύφθηκε το 1873, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Βιβλιογραφία
 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κουρτ Τουχόλσκυ

Ο Κουρτ Τουχόλσκυ (Kurt Tucholsky, 9 Ιανουαρίου 1890 - 21 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Γερμανός δημοσιογράφος, σατιρικός ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε επίσης με τα ψευδώνυμα Κάσπαρ Χάουζερ (Kaspar Hauser), Πέτερ Πάντερ (Peter Panter), Τέομπαλντ Τίγκερ (Theobald Tiger) και Ίγκνατζ Βρώμπελ (Ignaz Wrobel).

Βιογραφία
Γεννημένος στη γειτονιά Μοαμπίτ (Moabit) του Βερολίνου, μετακόμισε το 1924 στο Παρίσι και το 1930 στη Σουηδία. Ο Τουχόλσκυ ήταν ένας από τους σημαντικότερους δημοσιογράφους της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ως κριτικός εργάστηκε για το εβδομαδιαίο περιοδικό Weltbühne (Παγκόσμια Σκηνή) γράφοντας στο στιλ και την παράδοση του Χάινριχ Χάινε (Heinrich Heine). Ήταν ταυτόχρονα τραγουδοποιός και ποιητής και συντάκτης σατιρικών πολιτικών περιοδικών. Θεωρήθηκε ως αριστερός δημοκράτης και ειρηνόφιλος, και ότι τασσόταν ενάντια στις αντιδημοκρατικές τάσεις - προ πάντων στην πολιτική, το στρατό και τη δικαιοσύνη. Όταν ήρθαν οι Ναζί στην εξουσία το 1933, τα βιβλία του κάηκαν και έχασε την υπηκοότητά του.

Παραπομπές

Γερμανοί δημοσιογράφοι
Γερμανοί ποιητές
Γερμανοί συγγραφείς
Γερμανοεβραίοι
Εθνόσημο της Ισλανδίας

Το εθνόσημο της Ισλανδίας ή Skjaldarmerki Íslands είναι ένας αργυρός σταυρός σε έναν θυρεό σε χρώμα μπλε του ουρανού, με έναν σταυρό χρώματος κόκκινου της φωτιάς να βρίσκεται μέσα στον ασημένιο σταυρό. Αυτοί που κρατούν το σταυρό (landvættir) στέκονται σε ένα κομμάτι από λάβα pahoehoe. Ο ταύρος (Griðungur) είναι προστάτης της νοτιοδυτικής Ισλανδίας, ο αετός (Gammur) προστατεύει τη βορειοδυτική χώρα, ο δράκος (Dreki) φρουρεί τα βορειανατολικά και ο μεγάλος Γίγαντας- Βράχος (Bergrisi) τα νοτιoανατολικά της χώρας.

Ιστορία
Η Ισλανδία ιστορικά είχε διάφορα εθνόσημα: το πρώτο από αυτά πιστεύεται ότι ήταν ένας θυρεός με 6 μπλε λωρίδες και 6 ασημί λωρίδες, πιθανότατα συμβολίζοντας τα 12 þing της Ισλανδικής Κοινοπολιτείας.
Στις 3 Οκτωβρίου 1903 το εθνόσημο άλλαξε σε λευκό γεράκι σε μπλε θυρεό. Το πρώτο εθνόσημο με τους landvættir επισημοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1919, συμβολίζοντας το Βασίλειο της Ισλανδίας επί κατοχής από τη Δανία. Αυτό διήρκεσε ως την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ισλανδίας.
Μετά την ανεξαρτησία τον Ιούνιο του 1944, επανασχεδιάστηκε το εθνόσημο με την αφαίρεση του δανικού στέμματος και  τη βελτίωση του προγενέστερου συμβόλου των landvættir.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστορία του εθνόσημου (στα ισλανδικά)

Παραπομπές 

Ισλανδια
Εθνικά σύμβολα της Ισλανδίας
Έμβλημα της Ιορδανίας

Το εθνόσημο του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας συμβολίζει την κυριαρχία της Δυναστείας των Χασεμιτών στη χώρα.

Περιγραφή 
Αποτελείται από πολλά μέρη. Το στέμμα στην κορυφή συμβολίζει τη μοναρχία, κάτω από την οποία υπάρχει το οικόσημο των Χασεμιτών μοναρχών. Το κόκκινο χρώμα του αποτελεί σύμβολο θυσίας και το λευκό της αγνότητας. Κλεισμένα βρίσκονται πολυάριθμα αντικείμενα, ανάμεσά τους δύο σημαίες της Μεγάλης Αραβικής Επανάστασης. Ο αετός αντιπροσωπεύει τη δύναμη και το θάρρος και στέκεται πάνω από μια υδρόγειο σφαίρα, για να καταδείξει τη διάδοση του Ισλάμ ανά τον κόσμο. Πάνω από τον αετό και την υδρόγειο βρίσκεται ένας θυρεός που περιβάλλεται από πολλά όπλα, σύμβολο της άμυνας για το δίκαιο και του αγώνα για ότι είναι επιζήμιο. Στο κάτω μέρος του θυρεού βρίσκεται εφαρμοστό ένα μετάλλιο, το ανώτατο που απονέμει η χώρα. Σε αυτό βρίσκονται αναπαραστάσεις με φοίνικες και σιτηρά. Ανάμεσα στο μετάλλιο και στο θυρεό υπάρχει μια περγαμηνή φέρουσα την επιγραφή στα αραβικά: «Βασιλιάς του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, που ελπίζει για βοήθεια και επιτυχία από το Θεό, Αμπντουλάχ ιμπν Αλ Χουσεΐν Αλ Αούν» (αντικατέστησε τον Αλ Χουσεΐν Ιμπν Ταλάλ αλ Αούν).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Περιγραφή στον ιστότοπο του Βασιλέα Χουσεΐν
  Περιγραφή από την πρεσβεία της Ιορδανίας στην Ουάσινγκτον

Ιορδανια
Εθνικά σύμβολα της Ιορδανίας
Εθνόσημο του Ισημερινού

Το εθνόσημο του Ισημερινού υπάρχει στη σύγχρονή του μορφή από το 1900. Το σχέδιο βασίστηκε σε παλαιότερο σχέδιο του 1845. Στο φόντο του ωοειδούς θυρεού είναι το ηφαίστειο Chimborazo, ενώ ο ποταμός που προέρχεται από τη βάση του αντιπροσωπεύει τον Guayas. Και τα δύο συμβολίζουν την ομορφιά και τον πλούτο των αντίστοιχων περιοχών. Το σκάφος που πλέει στον ποταμό ονομάζεται Guayas επίσης. Ναυπηγήθηκε το 1841 στο Γουαγιακίλ και είναι το πρώτο πλεύσιμο ατμόπλοιο που έφτασε στη δυτική ακτή της Νοτίου Αμερικής. Αντί ενός ιστού έχει ένα κηρύκειο που αντιπροσωπεύει το εμπόριο και την οικονομία. Στην κορυφή υπάρχει ένας χρυσός ήλιος που περιβάλλεται από τα αστρολογικά σημάδια για τον Κριό, τον Ταύρο, τους Διδύμους και τον Καρκίνο που αντιπροσωπεύουν τους μήνες από το Μάριο μέχρι τον Ιούλιο για να συμβολίσει τη διάρκεια της επανάστασης του Μαρτίου του 1845. Ο κόνδορας πάνω από το θυρεό τεντώνει τα φτερά του για να συμβολίσει τη δύναμη, το μεγαλείο και τη δύναμη του Ισημερινού. Ο θυρεός πλαισιώνεται από τέσσερις σημαίες του Ισημερινού. Η δάφνη στο αριστερό άκρο αντιπροσωπεύει τη δόξα της Δημοκρατίας. Το φύλλο φοινίκων στη δεξιά πλευρά είναι ένα σύμβολο για την ειρήνη. Το σύμβολο (Fasces) κάτω από την ασπίδα αντιπροσωπεύει τη δημοκρατική αξιοπρέπεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για το εθνόσημο (στα ισπανικά)

Ισημερινός
Εθνικά σύμβολα του Ισημερινού
Χουρμάς

Ο χουρμάς είναι ο καρπός της φοινικιάς, ο οποίος λέγεται και χουρμαδιά και επιστημονικά φοίνικας ο δακτυλοφόρος (Phoenix dactylifera). Στο γλωσσικό ιδίωμα της Κέρκυρας, ο χουρμάς λέγεται τάταλο, ενώ στο γλωσσικό ιδίωμα της Καρπάθου ο χουρμάς λέγεται κουρουμάς.

Σύσταση 

Ο καρπός της χουρμαδιάς είναι εύγευστος και θρεπτικός, καθώς περιέχει μέχρι 70% σάκχαρο. Οι χουρμάδες διατίθενται στο εμπόριο αποξηραμένοι σε συσκευασίες, από καταστήματα πώλησης ξηρών καρπών και καφέ.

Ο φοίνικας ως δένδρο

Ως δέντρο είναι ιδανικό για δεντροστοιχίες και συστάδες σε πάρκα. Φθάνει σε ύψος μέχρι τα 30 μέτρα.

Ιστορία 

Στην αρχαία Ελλάδα τα φοινικόδεντρα φύτρωναν σε αφθονία και σε μεγάλες εκτάσεις, χωρίς όμως να ωριμάζουν τον καρπό τους. "Ο δε φοίνιξ ... εν τη Ελλάδι ουδέ πεπαίνει, παρ' ενίοις δε όλως ουδέ προφαίνει καρπόν" γράφει ο Θεόφραστος στην Φυτών ιστορίαν. Λέγεται ότι η Λητώ γέννησε το θεό Απόλλωνα στη Δήλο, κάτω από ένα φοινικόδεντρο. Με τα φύλλα του φοίνικα στεφάνωναν τους νικητές των αγώνων που γίνονταν από τον Θησέα προς τιμή του Απόλλωνα στη Δήλο. Η χριστιανική εκκλησία χρησιμοποιεί τα φύλλα συμβολικά κατά την ημέρα των Βαϊων. Στη Ρόδο υπάρχει μια πλατεία με το όνομα «Επτά Βαγιές» και μια άλλη «Εκατό Χουρμαδιές», που πήραν το όνομά τους από τις φοινικιές που υπάρχουν φυτεμένες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αποξηραμένα φρούτα
Δρύπες
Ελληνικές ευρωεκλογές 2004

Οι Ευρωεκλογές 2004 διεξήχθησαν την Κυριακή 13 Ιουνίου 2004 στην Ελλάδα και ταυτόχρονα στα υπόλοιπα είκοσι τέσσερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική, με τη διαδικασία της λίστας και ελάχιστο ποσοστό 3% για την είσοδο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ οι έδρες της Ελλάδας μειώθηκαν κατά μία (24 από 25). Το ποσοστό αποχής έφτασε στο 36,78%.

Αποτελέσματα

Τα μεγαλύτερα και μικρότερα ποσοστά ανά κόμμα

Οι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές

1 Ο Αντώνης Σαμαράς αντικαταστάθηκε από τον Μαργαρίτη Σχοινά τον Σεπτέμβριο του 2007.
2 Ο Κωστής Χατζηδάκης αντικαταστάθηκε από τον Μανώλη Αγγέλακα τον Σεπτέμβριο του 2007.
3 Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου αντικαταστάθηκε από την Άννυ Ποδηματά τον Σεπτέμβριο του 2007.
4 Ο Πάνος Μπεγλίτης αντικαταστάθηκε από τον Κωνσταντίνο Μποτόπουλο τον Σεπτέμβριο του 2007.
5 Ο Νίκος Σηφουνάκης αντικαταστάθηκε από τη Μαριλένα Κοππά τον Σεπτέμβριο του 2007.
6 Η Διαμάντω Μανωλάκου αντικαταστάθηκε από τον Κώστα Δρούτσα τον Μάιο του 2008.
7 Ο Γιώργος Καρατζαφέρης αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Γεωργίου τον Σεπτέμβριο του 2007.

Πηγές
Εφημερίδα Το Ποντίκι, Πέμπτη 17 Ιουνίου 2004, σελίδες 18 - 35
Ευρωεκλογές 2004, Υπουργείο Εσωτερικών
Έλληνες Ευρωβουλευτές από το in.gr

Ελληνικές ευρωεκλογές
Ελλαδα
Άντριου Λούμις

Ο Άντριου Λούμις (αγγλ. Andrew Loomis, 1892 - 1959) ήταν αμερικανός ζωγράφος. Δούλεψε κυρίως σαν εικονογράφος και ειδικά στο χώρο της διαφήμισης ήταν πασίγνωστος και πολύ περιζήτητος.

Σήμερα είναι γνωστός κυρίως για τα βιβλία που έγραψε, στα οποία παρουσίαζε αναλυτικότατα διάφορα θέματα σχετικά με το σχέδιο και την εικονογράφηση. Με τα βιβλία αυτά τα οποία σημείωσαν τεράστια εμπορική επιτυχία επηρέασε σε σημαντικότατο βαθμό πάρα πολλούς εικονογράφους και δημιουργούς κόμικς. Σήμερα τα βιβλία του δεν κυκλοφορούν πια σε έντυπη μορφή, υπάρχουν όμως ελεύθερα σε ηλεκτρονική μορφή σε διάφορες τοποθεσίες του Internet όπου μπορούν να τα μελετήσουν οι νεότερες γενιές καλλιτεχνών.

Βιβλιογραφία
Fun With A Pencil
Figure Drawing For All It's Worth
The Eye Of The Painter
Creative Illustration
Drawing The Head & Hands
Successful Drawing

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία
Δικτυακός τόπος για τον καλλιτέχνη

Αμερικανοί ζωγράφοι
Εικονογράφοι
Τρυγόνα Καρδίτσας

Η Τρυγόνα είναι ημιορεινός οικισμός της κοινότητας Δρακότρυπας του δήμου Μουζακίου. Βρίσκεται 36 χιλιόμετρα δυτικά της Καρδίτσας, στις υπώρειες των Αγράφων, σε υψόμετρο 280 μέτρων. Στην περιοχή της Τρυγόνας έχουν εντοπιστεί αρχαία οχυρά και οχυρώσεις που ταυτίζονται με την ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Ελλοπίας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά με την ονομασία Κιάνα το 1940 να απογράφεται στην κοινότητα Δρακότρυπας. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Τρυγόνα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Δρακότρυπας που υπάγεται στη δημοτική ενότητας Μουζακίου του Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 83 κάτοικοι.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Μουζακίου
Σπυρίδων Μερκούρης

Ο Σπυρίδων Μερκούρης (1856 - 3 Απριλίου 1939) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, δήμαρχος Αθηναίων επί σειρά ετών και παππούς της Μελίνας Μερκούρη.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Ερμιόνη από εύπορη οικογένεια και ήταν γιος του Γεώργιου Μερκούρη, πλοιάρχου και γιου του Σπύρου Μερκούρη, και της Θεοδώρας/Θεοδότας, κόρης του οπλαρχηγού της επανάστασης και μετέπειτα βουλευτή Ερμιονίδας Σταμάτη Μήτσα, και αδερφής του στρατιωτικού και επίσης βουλευτή Ερμιονίδας Αντωνίου Μήτσα. Μέσω της οικογένειας Μήτσα είχε εξ´αγχιστείας συγγένεια με την ιστορική Ζακυνθινή οικογένεια των Μοτσενίγων.

Το 1881 διορίστηκε διευθυντής στο Δημοτικό Νοσοκομείο «Η Ελπίς». Το 1899 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων και παρέμεινε στη θέση έως το 1914. Το 1917 εξορίστηκε στην Κορσική και κατηγορήθηκε για τα Νοεμβριανά του 1916, με συνέπεια να καταδικαστεί σε θάνατο. Τελικά το 1920 αποφυλακίστηκε. Το 1929 επανεκλέχθηκε στη δημαρχία των Αθηνών για άλλα πέντε χρόνια, μέχρι το 1934.

Στα νεανικά του χρόνια πήρε μέρος στην Ζάππεια Ολυμπιάδα του 1875 όπου ήταν τρίτος σε δρόμο ταχύτητας αγνώστου αποστάσεως.

Ήταν παντρεμένος με την Αμαλία Κάσκα με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τη Φιφή (1883-1894), τον Γιάγκο, τον Σταμάτη και τον Γεώργιο Μερκούρη. Εγγονή του - κόρη του γιου του Σταματη - ήταν η Μελίνα Μερκούρη.

Παραπομπές 

Δήμαρχοι Αθηναίων
Βουλευτές Αττικής
Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Του Κουτιού τα Παραμύθια

Το Του Κουτιού τα Παραμύθια είναι παιδική τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε τις τηλεοπτικές σεζόν 1987 έως 1988 από την ΕΡΤ. Η ιδέα και το σενάριο της εκπομπής ήταν της Ήβης Σοφιανού, η μουσική της γράφτηκε από το συνθέτη Ηλία Ανδριόπουλο και οι στίχοι από το στιχουργό Μιχάλη Μπουρμπούλη. Η σειρά σημείωσε μεγάλη επιτυχία κατά την πρώτη της προβολή της.

Υπόθεση 
Στην σειρά πρωταγωνιστεί ένα μικρό κορίτσι, η Παρασκευούλα (Παρασκευή Γεωργιάδου), το οποίο είχε κρυμμένο κάτω από το κρεβάτι της ένα μεγάλο κουτί. Μέσα σε αυτό το κουτί υπήρχε ένας μαγικός κόσμος γεμάτος παραμύθια. Μέσα σε αυτό υπάρχουν τέσσερις φιγούρες, ο Ρούχλας (Παύλος Κοντογιαννίδης), ο Φιόγκος (Φαίδων Σοφιανός), ο Σεβαστιανός (Παύλος Χαϊκάλης) και η Μελιά (Ήβη Σοφιανού), οι οποίες εξιστορούνταν ιστορίες από όλη τη γη.

Ηθοποιοί 
Εκτός από τους Παύλο Κοντογιαννίδη, Φαίδωνα Σοφιανό, Παύλο Χαϊκάλη και Ήβη Σοφιανού που χάριζαν τη φωνή τους στις τέσσερεις βασικές φιγούρες, άλλοι γνωστοί ηθοποιοί που συμμετείχαν στου Κουτιού τα Παραμύθια ήταν οι Ελένη Δακορώνια, Τάσος Μασμανίδης, Ράνια Ιωαννίδου, Θοδωρής Προκοπίου, Λουκάς Φραγκούλης, Ρένα Καζάκου, Θάνος Παπαδόπουλος, Έφη Παπαθεοδώρου, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Τζόυς Ευείδη, Τάσος Κωστής, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Γιώργος Νέζος, Λεωνίδας Κακούρης και Έφη Οικονόμου.

Δείτε επίσης 
 Οικογένεια Σοφιανού

Παραπομπές 

Κουτιου τα παραμυθια
Χατζής Μεσσηνίας

Ο Χατζής ή το Χατζή είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και έδρα της Δημοτικής Ενότητας Βουφράδος. Έχει πληθυσμό 372 κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει 32 χλμ από την Καλαμάτα, 20 από την Πύλο και 17 από την Χώρα (Ανάκτορα Νέστορα). Στη Δημοτική Ενότητα Βουφράδας βρίσκεται το Πολυλίμνιο στο ονομαστό φαράγγι με τις πολλές λίμνες και ο θολωτός τάφος του Θρασυμήδη, γιου του Νέστορα, που συμμετείχε στην εκστρατεία της Τροίας και ήταν ένας από τους στρατιώτες μέσα στον Δούρειο Ίππο.  Στο χωριό ανήκει και ο οικισμός Ματαράγκα, στους πρόποδες του κατάφυτου βουνού Μαγκλαβάς.

Ετυμολογία
Ετυμολογικά η λέξη "Χατζής" σημαίνει ιερός επισκέπτης, όνομα που ενστερνίζονται όσοι επισκέπτονται τον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων. Έτσι  μετά την επίσκεψη στους ιερούς τόπους, προσθέτουν στο όνομά τους ως πρώτο συνθετικό το "χατζή", όπως, Χατζηθανάσης, Χατζηαναγνώστου, Χατζησωκράτης, Χατζηαντωνίου κλπ. Η λέξη προέρχεται από την Αραβική "χάτζι". Σε εμάς λειτουργεί όχι μόνο του, αλλά με σύνθεση. Αν λάβουμε υπόψη ότι το χωριό Χατζής συνδέεται και με το ιστορικό όνομα "Βουφράδα"  και εφόσον το όνομα "Χατζής" δεν το διεκδικεί κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο, θα ήταν ευχής έργο η λογική σύνθεση των δύο όρων σε Χατζηβουφράδα. Με τον όρο αυτό προσδιορίζεται κατά τρόπο αυθεντικό το τοπωνύμιο της συγκεκριμένης περιοχής. Ετυμολογικά η λέξη "Βουφράδα", σημαίνει πεδιάδα όπου βόσκουν βόδια. "Βουφράδα" λεγόταν και η πεδιάδα δυτικά της Γιάλοβας, όπου σήμερα αποδίδεται με το όνομα "Βοϊδοκοιλιά'' (Β.Α.Σαμέλης).

Διοικητικές μεταβολές 
Στις 21-04-1835, ο οικισμός Χατζής ορίζεται έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 10-03-1851, παύει να είναι έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 30-07-1856, ορίζεται ξανά έδρα του Δήμου Βουφράσου. Στις 31-08-1912, ορίζεται έδρα της Κοινότητας Χατζή. Στις 05-04-1981, ο καταργούμενος οικισμός Ματαράγκα, προσαρτάται στον οικισμό Χατζή. Στις 04-12-1997, ο Χατζής ορίζεται έδρα του Δήμου Βουφράδων και στις 07-06-2010, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

Πηγές
Δημήτρης Κυτούγιας

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Μεσσήνης
Πλωτό συνεργείο

Με τον όρο Πλωτό συνεργείο ή Πλοίο συνεργείο (Repair Ship ή Repair  Vessel) χαρακτηρίζεται τύπος πλοίου που είναι εξοπλισμένο με κατάλληλα μηχανήματα και εργαλεία και επανδρωμένο με κατάλληλο προσωπικό, που χρησιμοποιείται κυρίως σε επισκευές σε άλλα πολεμικά πλοία .

Συνήθως αυτά τα πλοία είναι τύπου φορτηγού με κατάλληλους χωρους μηχανουργείων, ηλεκτρολογείων ακόμη και ελασματουργείων και με αποθηκευτικούς χώρους πλείστων ανταλλακτικών μηχανών, μηχανημάτων, ελίκων, αγκυρών κ.λπ.

Χαρακτηριστικό τέτοιο πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν το Πλ/Σ Ήφαιστος.

Τα πλωτά συνεργεία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:

Χίος ΙV (Πλωτό συνεργείο)

Τύποι πλοίων