joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καρλόττα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Καρλόττα (γερμ. Charlotte von Hessen-Darmstadt, 5 Νοεμβρίου 1755, Ντάρμστατ - 12 Δεκεμβρίου 1785, Αννόβερο) από τον Οίκο της Έσσης, ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Βιογραφία 
Η Καρλόττα Βιλελμίνη Χριστιανή Μαρία ήταν κόρη του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ (1722-1782) από τον γάμο του με τη Μαρία Λουίζα Αλβερτίνα (1729-1818), κόρη του Χριστιανού Καρόλου Ράινχαρντ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ-Χάιντεσχαϊμ.

Η πριγκίπισσα μνηστεύθηκε αρχικά με τον Πέτρο Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Όλντενμπουργκ, αλλά ο αρραβώνας διαλύθηκε ως αποτέλεσμα της εμφάνισης ψυχικής ασθένειας στον Πέτρο.

Ο Καρλόττα παντρεύτηκε τον Κάρολο, Πρίγκιπα (αργότερα Δούκα) του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, στις 28 Σεπτεμβρίου 1784 στο Ντάρμστατ. Αυτός πιο πριν ήταν νυμφευμένος με τη μεγαλύτερη αδελφή της Καρλόττας, τη Φρειδερίκη, η οποία είχε αποβιώσει κατά τον τοκετό. Έγινε έτσι μητριά για τα πέντε επιζώντα παιδιά της αδελφής της, δηλ. τα ανίψια της.

Το ζευγάρι ζούσε στο Αννόβερο, όπου ο Κάρολος Β΄ υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης για τον γαμπρό του Γεώργιο Γ΄ της Βρετανίας. Η Καρλόττα απεβίωσε μετά τη γέννηση του μοναδικού της παιδιού, έναν χρόνο μετά τον γάμο τους. Ο Κάρολος Β΄ παραιτήθηκε από τη θέση του στο Αννόβερο και μετακόμισε στην πεθερά του στο Ντάρμστατ, η οποία στη συνέχεια φρόντιζε τα παιδιά του (τόσο της Φρειδερίκης όσο και της Καρλόττας).

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1784 τον Κάρολο Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και είχε τέκνο:

 Κάρολος (1785-1837), στρατηγός και πρόεδρος του Πρωσικού Κρατικού Συμβουλίου.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές
 Carl Friedrich Günther: Ανέκδοτα, περιγραφές χαρακτήρων και απομνημονεύματα από την περιοχή της Έσσης ..., σ. 172
 Πολιτική Εφημερίδα, σελ. 1274
 Luise Schorn-Schütte: Βασίλισσα Λουίζ, σελ. 12

Οίκος της Έσσης
Άννα Μαργαρίτα της Έσσης-Χόμπουργκ

Η Άννα-Μαργαρίτα, γερμ.: Anna-Margarete von Hessen-Homburg (31 Αυγούστου 1629 στο Χόμπουργκ - 3 Αυγούστου 1686 στο Όμπερκοτσαου) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου thw Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βήζενμπουργκ.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουργκ (1585–1638) και της Μαργαρίτας-Ελισάβετ (1604–1667), κόρης του Χριστοφόρου κόμη του Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ.

Παντρεύτηκε στις 5 Μαΐου 1650 στο Χόμπουργκ με τον Φίλιππο-Λουδοβίκο δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ (1620–1689), ο οποίος αγόρασε το κάστρο Βήζενμπουργκ και τη σχετική κυριότητα το 1663.

Από το 1659 απασχολούσε την αναδεκτή της Ιωάννα-Ελεονόρα φον Μέρλαου. Η Ιωάννα-Ελεονόρα θα παντρευτεί αργότερα τον Γιόχαν-Βίλχελμ Πέτερσεν και θα διαμορφώσει μία ριζοσπαστική μορφή πιετισμού. Στην Αυλή, η Ιωάννα-Ελεονόρα γνώρισε τον Φίλιπ-Γιάκομπ Σπένερ και τον Γιόχαν-Γιάκομπ Συτς και ανέπτυξε μία βαθιά φιλία με την κόρη τής Άννας- Μαργαρίτας, τη Σοφία-Ελισάβετ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1650 τον Φίλιππο-Λουδοβίκο δούκα του Σ.Χ.Σ.βήζενμπουργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
 Φρειδερίκος 1651-1724, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βήζενμπουργκ. Νυμφεύτηκε την Καρλόττα (1652-1707), κόρη του δούκα της Λεγκνίτσα και διαζεύχθηκε το 1680.
 Γεώργιος-Γουλιέλμος (1652), απεβ. νήπιο.
 Σοφία-Ελισάβετ (1653–1684), παντρεύτηκε το 1676 με τον Μαυρίκιο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς (1619–1681).
 Κάρολος-Λουδοβίκος (1654–1690).
 Eλεονόρα-Μαργαρίτα (1655–1702), παντρεύτηκε το 1674 με τον πρίγκιπα Mαξιμιαλιανό Β΄ φον ουντ τσου Λίχτενσταϊν (1641-1709).
 Χριστιανη-Αμαλία (1656–1666), απεβ. 10 ετών.
 Άννα-Βιλελμίνα (1657), απεβ. νήπιο.
 Ιωάννης-Γεώργιος (1658), απεβ. νήπιο.
 Λεοπόλδος-Γεώργιος (1660), απεβ. νήπιο.
 Γουλιέλμος-Χριστιανός (1661–1711).
 Φρειδερίκη-Λουίζα (1662–1663), απεβ. 1 έτους.
 Σοφία-Μαγδαληνή (1664-1720).
 Άννα-Φρειδερίκη-Φιλιππίνα (1665–1748), παντρεύτηκε το 1702 με τον Φρειδερίκο-Ερρίκο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ (1668–1713).
 ανώνυμο παιδί (1666), απεβ. νήπιο.
 Ιωάννα-Μαγδαληνή-Λουίζα (1668–1732).

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Markus Matthias: Johann Wilhelm und Johanna Eleonora Petersen, σελ. 82, Διαδικτυακά

Οίκος της Έσσης
Γερμανίδες δούκισσες
Κράσιμιρ Αβράμοφ

Ο Κράσιμιρ Ιβάνοφ Αβράμοφ (Βουλγαρικά: Krassimir Ivanov Avramov, Κυριλλικά: Красимир Иванов Аврамов, 5 Νοεμβρίου 1972) είναι Βούλγαρος τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

Εκπροσώπησε την Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2009 με το τραγούδι "Illusion".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Krassimir.com – Official Site (Bulgarian)
Krassimir.com – Official Site (English)

Βούλγαροι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βουλγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μπάρτος Μπερεσίνσκι

Ο Μπάρτος Μπερεσίνσκι (πολωνικά: Bartosz Bereszyński) (γενν. στις 12 Ιουλίου 1992) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την ΟΚ Σαμπντόρια και την Εθνική Πολωνίας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 

Ο Μπερεσίνσκι γεννήθηκε στο Πόζναν και έπαιξε ποδόσφαιρο ως νέος με τις ΤΠΣ Βινογκράντι Πόζναν, Ποζνάνιακ Πόζναν, Βάρτα Πόζναν και Λεχ Πόζναν. Έπαιξε ποδόσφαιρο σε επίπεδο ανδρών με τις Λεχ Πόζναν, Βάρτα Πόζναν και Λέγκια Βαρσοβίας. Ενώ ήταν στην Λεχ Πόζναν, έπαιξε στους προκριματικούς γύρους του UEFA Europa League. Ήταν ένας από τους πολύ λίγους παίκτες που μετακινήθηκαν εθελοντικά από τη Λεχ Πόζναν στη Λέγκια Βαρσοβίας, οι οποίοι είναι μισητοί αντίπαλοι, του έδωσαν το παρατσούκλι «Ιούδας» και δέχτηκε βίαιη αντίδραση από τους οπαδούς της Λεχ.

Ο Μπερεσίνσκι αποβλήθηκε στον τελευταίο γύρο της φάσης των ομίλου του UEFA Europa League 2013-14 και τιμωρήθηκε για τους επόμενους τρεις ευρωπαϊκούς αγώνες. Δεν συμμετείχε στο δεύτερο γύρο ούτε στον πρώτο αγώνα του 3ου γύρου των προκριματικών του UEFA Champions League 2014-15. Ωστόσο, καθώς ο σύλλογός του δεν κατάφερε να τον συμπεριλάβει στην εγγραφή της ομάδας για τους αγώνες του δεύτερου γύρου, δεν είχε ολοκληρώσει τον αριθμό αγώνων τιμωρίας, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 86ο λεπτό στο επαναληπτικό αγώνα εναντίον της Σέλτικ Γλασκώβης στον τρίτο γύρο. Η Λέγκια κέρδισε τον αγώνα με 2-0 και με συνολικό σκορ 6-1. Ωστόσο, αφού εξέτασε το λάθος, η UEFA κατοχύρωσε το αποτέλεσμα με νίκη 3-0 για τη Σέλτικ. Αυτό έκανε την σκωτσέζικη ομάδα να προκριθεί με τον κανόνα των εκτός έδρας γκολ.

Τον Ιανουάριο του 2017, ο Μπερεσίνσκι μετακόμισε στην Ιταλία, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο με την ΟΚ Σαμπντόρια της Σέριε Α.

Εθνική ομάδα 
Ο Μπερεσίνσκι  έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για την Εθνική Πολωνίας στις 4 Ιουνίου 2013, σε φιλικό αγώνα εναντίον του Λιχτενστάιν.

Τον Μάιο του 2018 ορίστηκε στην προκαταρκτική 35μελή ομάδα της Πολωνίας ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία και ακολούθως στην τελική ομάδα, όπου αγωνίστηκε και στους 3 αγώνες της φάση ομίλων.

Στις 17 Μαΐου 2021, ονομάστηκε στην τελική αποστολή της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.

Προσωπική ζωή 
Στις 14 Μαρτίου 2020, ο Μπερεσίνσκι βρέθηκε θετικός στον COVID-19, μετά την πανδημία COVID-19 στην Ιταλία. Ο πατέρας του, Πσεμίσουαφ Μπερεσίνσκι, ήταν επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και επί του παρόντος επαγγελματίας προπονητής.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Διεθνή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Ποδοσφαιριστές Βάρτα Πόζναν
Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας
Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ουλρίκα Λουίζα του Ζολμς-Μπράουνφελς

Η Ουλρίκα Λουίζα (γερμ. Ulrike Luise von Solms-Braunfels, 1 Μαΐου 1731 στο Χούνγκεν, Λανδγραβάτο της Έσσης-Ντάρμστατ - 12 Σεπτεμβρίου 1792, Μπαντ Χόμπουργκ) ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτροπος εκεί κατά την ανηλικότητα του γιου της από το 1751 έως το 1766.

Βιογραφία 
Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Ζολμς-Μπράουνφελς (1696–1761) από τον δεύτερο γάμο του με τη Σοφία Μαγδαληνή (1701–1744), κόρη του Όθωνα του Ζολμς-Λάουμπαχ.

Παντρεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου 1746 στο Χούνγκεν με τον εξάδελφό της, τον Φρειδερίκο Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ (1724-1751). Λίγο μετά το γάμο, στρατεύματα από την Έσση-Ντάρμστατ βάδισαν στην Έσση-Χόμπουργκ και την κατέλαβαν, όπως επίσης την πόλη του Μπαντ Χόμπουργκ με το κάστρο του Χόμπουργκ. Η διαφορά μπορούσε να κριθεί και αφού διευθετήθηκε, ο Φρειδερίκος Δ΄ επανήλθε ως λάντγκραβος.

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1751, η Ουλρίκα Λουίζα ανέλαβε τη διακυβέρνηση με αυτοκρατορική άδεια, μαζί με τον Λουδοβικο Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ για τον γιο της Φρειδερίκο Ε΄, ο οποίος ήταν μόλις τριών ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Η Ουλρίκα Λουίζα κατάφερε να διατηρήσει την κυριαρχία της Έσσης-Χόμπουργκ και να νυμφεύσει τον γιο της με μία κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1746 τον Φρειδερίκο Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και απέκτησε δύο παιδιά:
 Φρειδερίκος Ε΄ (Χόμπουργκ, 30 Ιανουαρίου 1748 - Χόμπουργκ, 20 Ιανουαρίου 1820), Λάνδγραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
 Mαρία Χριστίνα Καρλόττα Βιλλελμίνη (Χόμπουργκ, 4 Νοεμβρίου 1749 - Χόμπουργκ, 10 Νοεμβρίου 1750).

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Johann I. von Gerning: Die Lahn- und Main-Gegenden von Embs bis Frankfurt σελ. 163 εικ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Είσοδος στο Womeninpower

Οίκος του Ζολμς
Αυγούστα της Έσσης-Χόμπουργκ

Η Αυγούστα (γερμ. Auguste von Hessen-Homburg, 28 Νοεμβρίου 1776, Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε, Λανδγραβάτο της Έσσης-Χόμπουργκ, Γερμανία  - 1 Απριλίου 1871, Λούντβιγκσλουστ, Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Διαδόχου Πρίγκιπα του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Φρειδερίκη ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της συζύγου του Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. 

Επειδή όλες οι μεγαλύτερες αδελφές της παντρεύτηκαν πολύ νωρίς, το 1793 η Αυγούστα έγινε αυτή που φρόντιζε τον ασθενή πατέρα της.

Στο Χόμπουργκ στις 3 Απριλίου 1818, η 41χρονη Αυγούστα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο, διάδοχο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, δύο φορές χήρο και πατέρα τεσσάρων επιζόντων παιδιών. Ο γάμος προτάθηκε από την αείμνηστη δεύτερη σύζυγο του διαδόχου, την Καρολίνα Λουίζα των Βέττιν, κόρη του μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (πρώτη εξαδέλφη της Αυγούστας) στην επιθανάτιο κλίνη της.

Η ένωση ήταν χωρίς παιδιά και διήρκεσε μόνο 18 μήνες, μέχρι το τέλος του Φρειδερίκου Λουδοβίκου στις 29 Νοεμβρίου 1819. Ήταν αφοσιωμένη μητριά για τα παιδιά του συζύγου της, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους. Ανέπτυξε μία ιδιαίτερα στενή σχέση με την κόρη του Ελένη, τη μοναδική κόρη της εξαδέλφης της Καρολίνας Λουίζας.

Η Αυγούστα, που δεν ξαναπαντρεύτηκε, παρέμεινε στο Mεκλεμβούργο-Σβερίν για το υπόλοιπο της ζωής της και απεβίωσε στο Λούντβιγκσλουστ σε ηλικία 94 ετών. Τάφηκε στο Μαυσωλείο Ελένα Παύλοβνα, δίπλα στον σύζυγό της και τις δύο προηγούμενες συζύγους του.

Βιβλιογραφία 
 Paule Marquise d'Harcourt: Die Herzogin von Orleáns Helene von Mecklenburg-Schwerin σελ. 10.
 Karl Schwartz: Landgraf Friedrich V. von Hessen-Homburg und seine Familie . Αρχεία και οικογενειακά έγγραφα, Rudolstadt 1878.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιβλία για τον Auguste Friederike της Έσσης-Χόμπουργκ στο: Landesbibliographie Mecklenburg-Vorpommern
 Auguste Friederike, Prinzessin von Hessen-Homburg στο: zeno.org

Οίκος της Έσσης
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια

Η Αναστασία Ιβάνοβνα Τρουμπέτσκαγια, ρωσικά: Anastasija Ivanovna Trubetskaya (1700 - 1755) από τον Οίκο των Τρουμπέτσκοϊ, ήταν ευγενής, αυλική, κόρη Ρώσου πρίγκιπα. Με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Μολδαβίας και μετά λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτιμο μέλος της Αυτοκρατορικής Ρωσικής Οικογένειας.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του πρίγκιπα Ιβάν Τρουμπέτσκι και της Ιρίνας Γκριγκόριεβνας Ναρύσκινας· ήταν εξάδελφη του πρίγκιπα Νικήτα Τρουμπέτσκι. Παντρεύτηκε πρώτα το 1717 τον Δημήτριο Καντεμίρ πρίγκιπα της Μολδαβίας και έπειτα το 1738 τον Λουδοβίκο-Γκρούνο διάδοχο της Έσσης-Χόμπουργκ, γερμανό πρίγκιπα στην υπηρεσία της Ρωσίας.

Τόσο κατά τη διάρκεια του πρώτου, όσο και του δεύτερου γάμου της, ανήκε στα κορυφαία μέλη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αυλής και της αριστοκρατικής ζωής, και συχνά φιλοξένησε μονάρχες στο σπίτι της. Καθώς και τις δύο φορές παντρεύτηκε με μέλος ξένου βασιλικού Οίκου, κατείχε την τάξη της ξένης πριγκίπισσας στο τελετουργικό πρωτόκολλο της Αυλής. Κατελάμβανε την πρώτη θέση μετά τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογένειας και έπαιξε ενεργό και δημόσιο ρόλο στην Αυλική ζωή. Διορίστηκε επίσης Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης και κυρία επί των τιμών για την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ των Ρωμάνοφ. Έφυγε για τη Γερμανία το 1745 και επέστρεψε το 1751· από την επιστροφή της και μετά έγινε διάσημη φιλάνθρωπος.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Русские портреты XVIII и XIX столетий. / Издание вел. кн. Николая Михайловича. - 1907.
Κώμη Αρκαδίας

Η Κώμη είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Η Κώμη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας, είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις νότιες πλαγιές του όρους Σαϊτά σε υψόμετρο 720 μέτρα. Το χωριό απέχει 47 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 23 χλμ. από το Λεβίδι (μέσω Παναγίτσας). Είναι λίγο μετά την Παναγίτσα και πριν την διασταύρωση για Δάρα. Βόρεια και δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Βυτικώμης ή Ξεροπόταμος που καταλήγει δυτικότερα στον Τράγο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως Κώμη να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Καρύταινας. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες από την Κώμη Αρκαδίας στον ιστότοπο https://www.greece.com/
 Το παλιό γεφύρι του Ξεροπόταμου στην Κώμη από τον ιστότοπο http://agpelop.blogspot.com/2013/11/blog-post.html.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Τρίπολης
Φραντσέσκα Μικιελίν

Η Φραντσέσκα Μικιελίν (ιταλικά: Francesca Michielin, 25 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός.

Εκπροσώπησε την Ιταλία το 2016 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision στη Στοκχόλμη, και κατέκτησε την 16η θέση με 124 βαθμούς στο μεγάλο τελικό.

Πριν τον διαγωνισμό είχε συμμετάσχει στη πέμπτη σεζόν του Ιταλικού X Factor, στο οποίο και κέρδισε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Francesca Michielin at Allmusic
 Francesca Michielin discography at Discogs
 Francesca Michielin at Musicbrainz

Ιταλοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Λουίς ντε Ντέιστερ

Ο Λουίς ντε Ντέιστερ (Louis de Deyster, 1656 - 18 Δεκεμβρίου 1711), επίσης γνωστός ως Λοντεβάικ Ντέιστερ (Lodewyk Deyster), ήταν Φλαμανδός καλλιτέχνης και κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Τα μπαρόκ έργα ζωγραφικής του δείχνουν μια σαφή επιρροή Ιταλών δασκάλων όπως οι Λούκα Τζορντάνο, Μαράττα, Φεντερίκο Μπαρότσιi και ζωγράφοι της Νότιας Ολλανδίας όπως οι Ρούμπενς, Άντονι βαν Ντάικ και  Μπούκχορστ. Η θυγατέρα του, Αννε ντε Ντέιστερ, γεννημένη το 1696, έγινε επίσης ζωγράφος και κατασκευαστής μουσικών οργάνων.

Βιογραφία 
Ο Ντέιστερ γεννήθηκε το 1656 στη Μπρυζ . Ήταν μαθητής του Γιαν Μες (Jan Maes), ενός αξιοσέβαστου καλλιτέχνη αυτής της πόλης. Από το 1682–1688, έζησε και εργάστηκε στην Ιταλία και, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του Μπρυζ, έφερε μαζί του το επιβλητικό ρωμαϊκό μπαρόκ ύφος. Ήταν βαθιά θρησκευτική ιδιοσυγκρασία και ο χαρακτήρας του αντικατοπτριζόταν στην επιλογή των θεμάτων του.

Ζωγράφισε πολλούς πίνακες για τις εκκλησίες της πόλης του. Οι εκτυπώσεις των χαρακτικών του, όλες με θρησκευτικά θέματα, μοιράζονται με τους πίνακες του υψηλή δραματικότητα και ενέργεια, με τους πρωταγωνιστές διατεταγμένους σε σύνθετες πόζες. Ακριβώς όπως ο ντε Ντέιστερ εφάρμοσε το χρώμα με ελευθερία και αυθορμητισμό, έτσι και χάραζε και τις πλάκες των χαρακτικών του. Στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στη Μπρυζ, υπάρχουν τρεις ωραίοι πίνακες του Ντέιστερ που αντιπροσωπεύουν τη Σταύρωση, την Ανάσταση και τον θάνατο της Παναγίας. Στην Εκκλησία της Αγίας Άννας, επίσης στην Μπρυζ, υπάρχει έργο με το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Έργα του Lodewyk Deyster στο Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας Te Papa Tongarewa
 Πρόσφατα αποκτήματα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης

Φλαμανδοί ζωγράφοι
Φλαμανδοί χαράκτες
Ζεσί Ματαδόρ

Ο Ζεσί Κιμπανγκίν (γαλλικά: Jessy Kimbangi, 27 Οκτωβρίου 1982), γνωστός ως Ζεσί Ματαδόρ, είναι Γαλλο-Κονγκολέζος τραγουδιστής.

Στις 19 Φεβρουαρίου 2010, ανακοινώθηκε από τη France Télévisions ότι ο Ματαδόρ θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Μαΐου 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "Allez Ola Olé". Ο Ματαδόρ κατέλαβε τη 12η θέση στον τελικό, που ήταν ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα της Γαλλίας στη δεκαετία του 2000.

Παραπομπές

Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
2021 (αριθμός)

Το 2021 (Δύο χιλιάδες είκοσι ένα)  είναι ο σύνθετος αριθμός μετά το 2020 και πριν το 2022.

Ιδιότητες 
 Είναι περιττός αριθμός  καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2.

Άλλα
 Το έτος 2021 ή 2021 π.Χ.
 στον ελληνικό κώδικα Μπράιγ ο αριθμός εκφράζεται ως 

Ακέραιοι αριθμοί
Ιπποκρατική Συλλογή

Η Ιπποκρατική Συλλογή (λατινικά: Corpus Hippocraticum) είναι συλλογή από περίπου 60 ιατρικά κείμενα σε αρχαϊκή αρχαία ελληνική γλώσσα, τα οποία σχετίζονται με τον Ιπποκράτη και την διδασκαλία του. Η Ιπποκρατική Συλλογή καλύπτει αρκετές και ποικίλες πλευρές της ιατρικής, από τις ιατρικές θεωρίες του Ιπποκράτη μέχρι τις διάφορες ασθένειες και την ιατρική πρακτική. Παρόλο που θεωρείται ένα μοναδικό σώμα που εκπροσωπεί την ιατρική του Ιπποκράτη, τα κείμενα ποικίλουν (μερικές φορές σε σημαντικό βαθμό) ως προς το περιεχόμενο, το ύφος, τις μεθόδους και τις απόψεις· έτσι, ο συγγραφέας παραμένει άγνωστος. Ο Ιπποκράτης ξεκίνησε να αναπτύσσει την δυτική ιατρική μέσω της προσεκτικής ανάμειξης της τέχνης της θεραπείας και των επιστημονικών παρατηρήσεων. Αυτό που μοιράστηκε ο Ιπποκράτης μέσα από την εν λόγω συλλογή έργων δεν ήταν μόνο το πώς να εντοπίζονται τα συμπτώματα μιας νόσου και οι κατάλληλες διαγνωστικές πρακτικές αλλά και το πώς να παραπέμπει στην δική του μορφή τέχνης, "Η τέχνη της αληθινής ζωής και η τέχνη της ιατρικής συνδυαστικά". Η Ιπποκρατική Συλλογή αποτέλεσε την βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η δυτική ιατρική πρακτική.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αγγλικές μεταφράσεις και δίγλωσσες εκδόσεις ελληνικά/αγγλικά
 Loeb edition (1923–1931): vol. 1, vol. 2, vol. 3, vol. 4
Hippocrates: Greek texts and English translations from the Perseus Project
 English translations by Francis Adams: HTML anthology; 1891 edition via Harvard; earlier editions

Άλλα ελληνικά κείμενα
 Corpus Medicorum Graecorum edition online'' (1927–2003)
 Littré edition (1839–1861) via Collection Medic@ (Greek text and French translation): vols. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
 Kühlewein edition (1894–1902): Hathi Trust c. 1, c. 2; archive.org vol. 1, vol. 2

Βιβλιογραφία
 Gerhard Fichtner, Hippocratic bibliography (2011)  (Berlin Academy)
List of works by Hippocrates, with digitized editions, manuscripts and translations

Αρχαία ελληνική ιατρική
Η καρδιά του σκότους

Η Καρδιά του Σκότους (1899) είναι μια νουβέλα από τον Πολωνό-Άγγλο μυθιστοριογράφο Τζόζεφ Κόνραντ, η οποία αφηγείται ένα ταξίδι μέσω του ποταμού Κονγκό προς το ελεύθερο κράτος του Κόνγκο στην καρδιά της Αφρικής. Ο Τσαρλς Μάρλοου, ο αφηγητής, λέει την ιστορία του σε φίλους πάνω σε ένα πλοίο που είναι αγκυροβολημένο στον ποταμό Τάμεση. Αυτό το σκηνικό αποτελεί το πλαίσιο ώστε ο Μάρλοου να αφηγηθεί την ιστορία με την εμμονή του απέναντι στον επιτυχημένο έμπορο ελεφαντόδοντου Κουρτζ. Ο Κόνραντ κάνει παραλληλισμούς μεταξύ του Λονδίνου ("η μεγαλύτερη πόλη στην γη") και της Αφρικής ως ενός τόπου που είναι βυθισμένο στο σκότος.

Κεντρικό στοιχείο σε αυτό το έργο του Κόνραντ είναι η ιδέα ότι υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ των "πολιτισμένων" και των "άγριων ανθρώπων". Η καρδιά του σκότους σχολιάζει σιωπηρά τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό.

Αρχικά κυκλοφόρησε ως μια σειρά ιστοριών σε τρία μέρη στο περιοδικό Blackwood's με αφορμή τον εορτασμό της εκατοστής έκδοσης αυτού και αργότερα κυκλοφόρησε εκ νέου και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε η έμπνευση για την ταινία Αποκάλυψη, Τώρα! του Φράνσις Φορντ Κόπολα το 1979. Το 1998 η Καρδιά του Σκότους κατατάχθηκε στην 67η θέση στην λίστα με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα του 20ου αιώνα, γραμμένα στην αγγλική γλώσσα.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 

 Farn, Regelind Colonial and Postcolonial Rewritings of "Heart of Darkness" – A Century of Dialogue with Joseph Conrad  (2004). A dissertation.
 Firchow, P. Envisioning Africa: Racism and Imperialism in Conrad's 'Heart of Darkness (Lexington: University Press of Kentucky, 2000).
 Lawtoo, Nidesh, ed. Conrad's Heart of Darkness and Contemporary Thought: Revisiting the Horror with Lacoue-Labarthe (London: Bloomsbury, 2012).
 Parry, Benita Conrad and Imperialism (London: Macmillan, 1983).
 Said, Edward W. Joseph Conrad and the Fiction of Autobiography (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1966) [no ISBN].
 Watts, Cedric Conrad's 'Heart of Darkness': A Critical and Contextual Discussion (Milan: Mursia International, 1977).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Heart of Darkness, open source e-book at Standard Ebooks
 Downloadable audio book of Heart of Darkness by LoudLit.org 
 Orson Welles' Mercury Theatre on the Air audio books, also of Heart of Darkness
 Orson Welles Mercury Theatre 1938, also of Heart of Darkness
 This Is My Best — Heart of Darkness (13 March 1945) at the Paley Center for Media
 Heart of Darkness Map 

Νουβέλες
Αγγλική λογοτεχνία
Νουρ Φετάχογλου

Η Ασιγιέ Νουρ Φετάχογλου (τουρκικά: Asiye Nur Fettahoğlu, 12 Νοεμβρίου 1980) είναι Τουρκογερμανίδα ηθοποιός, τηλεπαρουσιάστρια και fashion designer.

Γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1980 στο Ντούισμπουργκ της Δυτικής Γερμανίας. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της ως "Μαχιντεβράν Σουλτάν" στη σειρά Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής.

Προσωπική ζωή
Υπήρξε δύο φορές παντρεμένη και έχει μια κόρη από τον δεύτερο γάμο της.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τούρκοι ηθοποιοί
Γερμανικός παγανισμός

Ο γερμανικός παγανισμός αναφέρεται στις διάφορες θρησκευτικές πρακτικές των γερμανικών λαών από την Εποχή του Σιδήρου μέχρι τον χριστιανισμό κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα. Αυτές οι θρησκευτικές πρακτικές αντιπροσώπευαν ένα ουσιαστικό στοιχείο του πρώιμου γερμανικού πολιτισμού. Από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα και τις λογοτεχνικές πηγές, είναι δυνατόν να εντοπιστούν κοινές ή στενά συνδεδεμένες πεποιθήσεις των γερμανικών λαών στον Μεσαίωνα, όταν οι τελευταίες περιοχές στην Σκανδιναβία ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Η πρωτο-γερμανική θρησκεία βασίστηκε στην πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θρησκεία και επεκτάθηκε την εποχή των μεταναστεύσεων όπως ο παγανισμός που ασπάζεται στο εσωτερικό των ηπειρωτικών γερμανικών λαών και ο αγγλοσαξονικός παγανισμός μεταξύ των λαών που ομιλούσαν τα αρχαία αγγλικά. Ο γερμανικός παγανισμός τεκμηριώνεται καλύτερα σε κείμενα του 10ου και 11ου αιώνα από την Σκανδιναβία και την Ισλανδία.

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω μελέτη
Τσάγλα Ιρμάκ

Η Ναζ Τσάγλα Ιρμάκ (τουρικικά: Naz Çağla Irmak, 19 Οκτωβρίου 1997) είναι Τουρκάλα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1997 στην Άγκυρα, και είναι κόρη της Χιουλγιά Γκουλσέν Ιρμάκ. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεοπτική σειρά Bizim Evin Halleri δίπλα στη μητέρα της, όπου και ξεκίνησε την καριέρα της. Το 2015 πρωταγωνίστησε στη σειρά Kırgın Çiçekler.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Τούρκοι ηθοποιοί
Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Το Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (Γερμανικά: Freistaat Mecklenburg-Strelitz) ήταν κρατίδιο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που ιδρύθηκε το 1918 μετά τη Γερμανική Επανάσταση, η οποία είχε δημιουργήσει το Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Το κράτος διήρκεσε έως ότου το Κόμμα των Ναζί (NSDAP) ήρθε στην εξουσία στη Γερμανία και συγχώνευσε το κράτος με το γειτονικό Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν για να σχηματίσει ένα νέο ενωμένο κράτος του Μεκλεμβούργου στις 31 Δεκεμβρίου 1933.

Παραπομπές
States of Germany since 1918
Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Το Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (Γερμανικά: Freistaat Mecklenburg-Schwerin) ήταν κρατίδιο στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης που ιδρύθηκε το 1918 μετά την παραίτηση του Μεγάλου Δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν Φρειδερίκου Φραγκίσκου Δ΄, μετά τη Γερμανική Επανάσταση. 

Το 1933, μετά την έναρξη της ναζιστικής κυριαρχίας, ενώθηκε με το μικρότερο γειτονικό Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς για να σχηματίσει το ενωμένο κράτος του Μεκλεμβούργου στις 31 Δεκεμβρίου 1933.

Παραπομπές
States of Germany since 1918
Λίμνη Αρκαδίας

Η Λίμνη είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ολίγυρτος σε υψόμετρο 710 μέτρα και έχει θέα το λεκανοπέδιο της Κανδήλας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Απέχει 38 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη. Η παλιά της ονομασία ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Κάτω Άγαλη και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912  ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 54Α - 05/03/1955  μετονομάστηκε σε Λίμνη. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λίμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 157 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Τρίπολης
Αγνή της Έσσης-Κάσσελ

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Hesse-Kassel (14 Μαΐου 1606 στο Κάσελ - 28 Μαΐου 1650 στο Ντέσαου) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Mαυρίκιου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1572-1632) από τον δεύτερο γάμο του με την Γιουλιάνα (1587-1643), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ-Ζήγκεν. Μεγάλωσε μαζί με τα αδέλφια της. Μιλούσε έξι γλώσσες και συνέθεσε μουσική.

Στις 18 Μαΐου 1623 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου (1596-1660). Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου κατάφερε να μαλακώσει την κατάσταση στο Άνχαλτ-Ντέσαου, διαπραγματευόμενη με τους στρατηγούς προφορικά και γραπτά. εθεωρείτο ένθερμη οικονομολόγος και μαθηματικός. Το 1645 έκτισε ένα οχυρωμένο σπίτι στο Νίσβιτς, το οποίο αργότερα μετατράπηκε στο κάστρο Oράνιενμπαουμ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1623 τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
 Mαυρίκιος (1624), απεβ. νήπιο.
 Δωροθέα (1625-1626), απεβ. 1 έτους.
 Γιουλίανα (1626-1652), απεβ. 24 ετών.
 Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ (1627-1693), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου από το 1660 έως το 1693.
 Λουίζα (1631-1680), παντρεύτηκε το 1648 με τον Χριστιανό των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεγκ (1618-1672).
 Αγνή (1644), απεβ. νήπιο.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Αύγουστος B. Michaelis: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser ..., σελ. 624, διαδικτυακά
 Christian August Wichmann: Geschichte berühmter Frauenzimmer, σελ. 741, διαδικτυακά

Οίκος της Έσσης
Οίκος των Ασκάνια
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Σοφία της Έσσης-Κάσσελ

Η Σοφία, γερμ.: Sophie von Hesse-Kassel (12 Σεπτεμβρίου 1615, στο Κάσσελ - 22 Νοεμβρίου 1670, στο Μπύκεμπουργκ) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σάουμπουργκ-Λίππε.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Mαυρίκιου κόμη της Έσσης-Κάσσελ]] (1572–1632) και της Γιουλιάνας (1587–1643), κόρης του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ-Ζήγκεν.

Παντρεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου 1640 στο Χάγκεν τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Σάουμπουργκ-Λίππε (1601–1681). Μέσω του γάμου του ο Φίλιππος Α΄ εξασφάλισε την ανανέωση της διακυβέρνησης των περιοχών Ρόντενμπεργκ, Χάγκενμπουργκ και Άρενσμπουργκ, η οποία εξαρτάτο από το ότι η κομητεία του ήταν υπό την προστασία της Ελισάβετ-Αμαλίας της Έσσης-Κάσσελ .

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1640 τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Σάουμπουργκ-Λίππε και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
 Ελισάβετ (1646), απεβ. νήπιο.
 Σοφία-Ελεονώρα (1648–1671), απεβ. 23 ετών.
 Ιωάννα-Δωροθέα (1649–1695), παντρεύτηκε το 1664 τον (διαζευγμένο το 1678) Ιωάννη-Αδόλφο κόμη του Μπέντχαϊμ-Tέκλενμπουργκ (1637-1704).
 Χέντβιχ-Λουίζα (1650–1731), παντρεύτηκε το 1676 ο Αύγουστο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ]] (1652-1689).
 Βερνάρδος-Γουλιέλμος (1651), απεβ. νήπιο.
 Φιλιππίνη-Ελισάβετ (1652–1703),  παντρεύτηκε το 1676 τον Φίλιππο-Χριστόφορο κόμη του Μπρόινερ στο Άσπαρν (1708).
 Φρειδερίκος-Χριστιανός (1655-1728), κόμης του Σάουμπουργκ-Λίππε.
 Κάρολος-Χέρμαν (1656–1657), απεβ. 1 έτους.
 Καρλόττα-Γουλιάνα (1657–1684), παντρεύτηκε το 1676 Ιωάννη-Χάινριχ κόμη του Κούεφσταϊν (1643-1687).
 Φίλιππος-Ερνέστος (1659–1723), κόμης του Λίππε-Άλβερντισεν.

Αναφορές και πηγές 
 Franz Carl Theodor Piderit: Geschichte der Grafschaft Schaumburg und der wichtigsten Orte in derselben, σελ. 141

Οίκος της Έσσης
Πιοτρ Ζιελίνσκι

Ο Πιοτρ Σεμπάστιαν Ζιελίνσκι (πολωνικά: Piotr Sebastian Zieliński) (γενν. 20 Μαΐου 1994) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την ΣΣΚ Νάπολι και την Εθνική Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, αγωνίστηκε σε συλλόγους όπως οι Ζαγκουένμπιε Λούμπιν, Ουντινέζε Κάλτσιο και Έμπολι ΦΚ.

Ο Ζιελίνσκι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Πολωνία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 στη Γαλλία και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Πρώιμη σταδιοδρομία 
Ο Ζιελίνσκι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον τοπικό σύλλογο της πόλης του, Όζεου Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε, όπου ο πατέρας του ήταν προπονητής. Στην ηλικία των 14 ετών, εντάχθηκε στη Ζαγκουένμπιε Λούμπιν, παρόλο που τον ήθελαν η Μπάγερ Λεβερκούζεν και η Λίβερπουλ ΦΚ και είχε επίσης περάσει δοκιμαστικά στη Φέγενορντ και στη ΣΚ Χερενφέιν. Ανέβηκε στις βαθμίδες και άρχισε να προπονείται με την πρώτη ομάδα σε ηλικία 15 ετών, υπό τον τον Φραντσίσεκ Σμούντα.

Σε ηλικία 17 ετών, μετακόμισε στο εξωτερικό για να ενταχθεί στην Ουντινέζε Κάλτσιο, αφού τον είχαν ανακαλύψει σε ένα διεθνές τουρνουά νέων.

Ουντινέζε 
Έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στις 2 Νοεμβρίου 2012, όταν αντικατέστησε τον Αντόνιο ντι Νατάλε στο 91ο λεπτό ενός αγώνα εναντίον της Κάλιαρι.

Έμπολι (δανεισμός) 
Το 2014, έγινε μέλος της Έμπολι ΦΚ με διετές δανεισμό.

Νάπολι 
Στις 4 Αυγούστου 2016, μετά από μήνες μεταγραφικής φήμης, ο Ζιελίνσκι μετακόμισε από την Ουντινέζε στη Νάπολι για 16 εκατομμύρια ευρώ. Σημείωσε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα των Partenopei στις 3 Δεκεμβρίου, στην εντός έδρας νίκη με 3-0 εναντίον της Ίντερ. Ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με έξι γκολ. Στις 31 Αυγούστου 2020 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με τη Νάπολι, με ισχύ μέχρι το 2024.

Εθνική ομάδα 
Στις 4 Ιουνίου 2013, ο Ζιελίνσκι έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Πολωνίας σε φιλικό αγώνα εναντίον του Λιχτενστάιν.

Τον Μάιο του 2018, ονομάστηκε στην τελική ομάδα της Πολωνίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.
Στις 17 Μαΐου 2021, ονομάστηκε στην τελική αποστολή της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.

Προσωπική ζωή 
Στις 2 Οκτωβρίου 2020, ο Ζιελίνσκι βρέθηκε θετικός στον COVID-19 εν μέσω πανδημίας στην Ιταλία.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Διεθνή

Διακρίσεις 
Νάπολι

 Κύπελλο Ιταλίας: 2019-20

Πολωνία U21

 Four Nations Tournament: 2014-15

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας U16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Αψίδα του Δαρβίνου

Η αψίδα του Δαρβίνου ήταν φυσική αψίδα βράχου στα νοτιοανατολικά του νησιού Δαρβίνου στο αρχιπέλαγος των νησιών Γκαλαμπάγκος στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η αψίδα είχε ένα ακανόνιστο σχήμα και ήταν ένα βραχώδες, βυθισμένο οροπέδιο ενώ έφερε το παρατσούκλι "το θέατρο". Η αψίδα κατέρρευσε στις 17 Μαΐου 2021 λόγω φυσικής διάβρωσης, αφήνοντας πίσω δυο ανεξάρτητες σωρούς από βράχια.

Η αψίδα του Δαρβίνου, μαζί με το κοντινό νησί του Δαρβίνου, πήρε το όνομά του από τον Άγγλο φυσιολόγο Κάρολο Δαρβίνο ο οποίος διεξήγαγε έρευνα στην ευρύτερη περιοχή και κατάφερε να διαμορφώσει την θεωρία της εξέλιξης των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής.

Γεωγραφία 

Μέρος στο αρχιπέλαγος Γκαλαμπάγκος του Εκουαδόρ, το νησί του Δαρβίνου είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί με έκταση 2.33 km2 (0.90 m2) και υψομετρο 168 μέτρα (551 πόδια). Η αψίδα του Δαρβίνου βρισκόταν 1 χιλιόμετρο (0,62 μίλια) νοτιοανατολικά του νησιού και έμοιαζε με γέφυρα, μορφή που προκλήθηκε από διάβρωση. Η αψίδα είχε ύψος 43 μέτρα (141 πόδια), μήκος 70 μέτρα (230 πόδια) και πλάτος 23 μέτρα (75 πόδια).

Τουρισμός 
Η αψίδα ήταν δημοφιλής στους φωτογράφους και τις κρουαζιέρες. Η πλούσια άγρια φύση γύρω από την αψίδα την έκανε δημοφιλή τοποθεσία για καταδύσεις. Όπως και στο νησί του Δαρβίνου, δεν επιτρέπεται να περπατήσεις πάνω στην αψίδα. Η ευρύτερη περιοχή των νησιών Γκαλαμπάγκος ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1978.

Γενικές παραπομπές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμαλία Ελισάβετ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Η Αμαλία Ελισάβετ (γερμ. Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg, 1602–1651) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνα και επίτροπος της Έσσης-Κάσσελ.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αικατερίνης Βελγικής, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ.

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Έσσης-Κάσσελ το 1619 και έγινε λανδγραβίνα, όταν ανέβηκε στην εξουσία το 1627. Το 1637 οι στρατιωτικές ήττες ανάγκασαν την ίδια και τον Γουλιέλμο Ε΄ να εξοριστούν στην Ανατολική Φρισία. Αργότερα εκείνο το έτος, αυτή έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο τους Γουλιέλμο ΣΤ΄ μετά το τέλος του συζύγου της. Μέσα από επιδέξια διπλωματία και στρατιωτικές επιτυχίες στον Τριακονταετή Πόλεμο προώθησε τα συμφέροντα της Έσσης-Κάσσελ και επηρέασε την Ειρήνη της Βεστφαλίας, που έθεσε τέλος στη σύγκρουση. Έδωσε μία διευρυμένη επικράτεια στον γιο της, όταν παραιτήθηκε κατά την ενηλικίωσή του το 1650. Ωστόσο η υγεία της είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και απεβίωσε λίγο μετά την παραίτησή της το 1651.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1619 τον Γουλιέλμο Ε΄της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
 Αγνή (1620–1621).
Μαυρίκιος (1621).
Ελισάβετ (1623–1624).
Γουλιέλμος (1625–1626).
Αιμιλία (1626–1693), παντρεύτηκε το 1648 με τον Ανρί Σαρλ ντε Λα Τεμουάιγ, στρατιωτικό (1620–1672).
Καρλόττα (1627–1686), παντρεύτηκε το 1650 (διαζεύχθηκε το 1657) με τον Κάρολο Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου (1617–1680).
 Γουλιέλμος ΣΤ΄ (1629–1663), λανδγράβος της Έσσης-Κάσσελ.
Φίλιππος (1630–1638).
Aδόλφος (1631–1632).
Κάρολος (1633–1635).
 Ελισάβετ (1634–1688), πριγκίπισσα-ηγουμένη του Αββαείου του Χέρφορντ.
Λουίζα (1636–1638).

Βιβλιογραφικές αναφορές
Βαρβάρα Χριστίνα φον Μπέρνχολντ

Η Βαρβάρα-Χριστίνα, γερμ.: Barbara Christine von Bernhold (1690 - 1756), ήταν Γερμανίδα αυλικός. Ήταν η επίσημη βασιλική ερωμένη του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ το 1711-1730 και η πολιτική σύμβουλος, πρώτη κυρία και επικεφαλής της Αυλής τού γιου του Γουλιέλμου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ μεταξύ 1730-1756.

Βιογραφία 
Ήταν η κόρη τού ευγενούς, και αξιωματούχου της Έσσης, Γιόχαν-Λούντβιχ φον Μπέρνχολντ και της Άννας-Λουκρητίας φον Στάιν. Μετά το τέλος της Μαρίας-Αμαλίας της Κουρλάνδης (συζύγου του Καρόλου Α΄) το 1711, έγινε η επίσημη ερωμένη του Καρόλου Α΄. Είχε μία καλή σχέση με τους γιους του και μετά το τέλος του το 1730, της επετράπη να παραμείνει στην Αυλή. Έγινε επικεφαλής της Αυλής του Γουλιέλμου Η΄ το 1730 και επειδή η σύζυγός του Δωροθέα-Βιλελμίνη της Σαξονίας-Τσάιτς "φυλακίστηκε" λόγω ψυχικής ασθένειας, ενεργούσε στις τελετές ως η πρώτη κυρία της Αυλής. Άσκησε επίσης πολιτική επιρροή στον Γουλιέλμο Η΄, καθώς την έκανε πολιτικό σύμβουλο. Διέμενε στο ανάκτορο Μπελβιού.

Σημειώσεις

Πηγές 
 Susanne Köttelwesch: Barbara Christine von Bernhold. Σε: Jahrbuch des Landkreises Kassel 2001, Kassel, S. 17 ff.
 Uta Löwenstein: Höfisches Leben und höfische Αναπαράσταση στο Hessen-Kassel im 18. Jahrhundert (pdf; 58 kB), S. 40
 Peter Naumann: Die landgräfliche Nebenfrau Barbara Christine von Bernhold: Eine Verbindung zum Kupferbergbau und zur Kupferverhüttung στο Nordhessen. σε: * PN Geo-Jahreschronik Nordhessen, Nr. 8, Selbstverlag, 2001
Ρόζα Δωροθέα Ρίτερ

Η Ρόζα-Δωροθέα Ρίτερ, γερμ.: Rosa-Dorothea Ritter (1759-1833), ήταν η βασιλική ερωμένη του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης από το 1779 έως το 1788.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γιόχαν-Γκέοργκ Ρίτερ και της Μαρίας-Μαγδαληνής Βιτς. Αντικατέστησε την Καρλόττα-Χριστίνα Μπυισίν.  Το 1788, κατηγορήθηκε από τον Γουλιέλμο Α΄ ότι είχε άλλον ερωτικό σύντροφο και αντικαταστάθηκε από την Καρολίνα φον Σλότχαϊμ.

Οικογένεια
Ως ερωμένη του Γουλιέλμου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης είχε τέκνα, που έφεραν το επώνυμο φον Χάυναου:
 Γουλιέλμος-Κάρολος (1779–1856).
 Γεώργιος-Γουλιέλμος (1781–1813), απεβ. 32 ετών.
 Φίλιππος-Λούντβαϋ (1782-1843).
 Βιλελμίνα (1783–1866).
 Mαυρίκιος (1784–1812), απεβ. 28 ετών.
 Mαρία-σοφία (1785–1865).
 Γιούλιους-Γιάκομπ (1786–1853), στρατηγός στην Αυστρία.
 Όθων (1788–1791), απεβ. 3 ετών.

Αναφορές σε πηγές
Γιαν Μπεντνάρεκ (ποδοσφαιριστής)

Ο Γιαν Κάτσπερ Μπεντνάρεκ (πολωνικά: Jan Kacper Bednarek) (γενν. 12 Απριλίου 1996) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Σαουθάμπτον ΦΚ και την Εθνική Πολωνίας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Λεχ Πόζναν 
Το 2013, ο Μπεντνάρεκ έκανε το ντεμπούτο του στην Εκστρακλάσα, σε ηλικία 17 ετών, στην εντός έδρα νίκη της Λεχ Πόζναν με 2-0 εναντίον της Πιαστ Γκλιβίτσε. Ακολούθως, έγινε αναπόσπαστο μέλος της ομάδας, όπου συμμετείχε σε 31 αγώνες και σημείωσε ένα γκολ, καθώς η Λεχ Πόζναν έχασε στον τελικό του Κυπέλλου Πολωνίας εναντίον της Άρκα Γκντίνια, με 2-1 στην παράταση.

Γκούρνικ Γουέντσνα (δανεισμός) 
Ο Μπεντνάρεκ εντάχθηκε με δανεισμό στην Γκούρνικ Γουέντσνα για τη σεζόν 2015-16, όπου κατάφερε συνολικά 17 εμφανίσεις πρωταθλήματος πριν επιστρέψει στην Λεχ Πόζναν.

Σαουθάμπτον 
Την 1η Ιουλίου 2017, ο Μπεντνάρεκ εντάχθηκε στην Σαουθάμπτον ΦΚ με πενταετές συμβόλαιο, με αναφερόμενο κόστος μεταγραφής ύψους 5 εκατομμυρίων λιρών. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ στις 14 Απριλίου 2018 εναντίον της Τσέλσι, όπου σημείωσε το δεύτερο γκολ του Σαουθάμπτον στην τελική ήττα με 3-2.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2021, ο Μπεντνάρεκ σημείωσε ένα αυτογκόλ, παραχώρησε ένα πέναλτι και δέχθηκε κόκκινη κάρτα μετά από φάουλ στον Αντονί Μαρσιάλ, στον αγώνα όπου η ομάδα ισοφάρισε το ρεκόρ της σε ήττα με 9-0 εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αφού ο διαιτητής Μάικ Ντιν έλεγξε την οθόνη του VAR. Παρ΄ όλα αυτά, η κόκκινη κάρτα ήταν αμφιλεγόμενη και ο προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ, πίστευε ότι ο Μπεντνάρεκ δεν έπρεπε να αποβληθεί. Η κόκκινη κάρτα που δέχθηκε, στη συνέχεια ακυρώθηκε μετά από ένσταση του συλλόγου.

Εθνική ομάδα 
Ο Μπεντνάρεκ έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Πολωνίας U17, U18, U19, U20 και U21.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2017, ο Μπεντνάρεκ έκανε το διεθνές του ντεμπούτο για την Εθνική Πολωνίας, σε μια νίκη με 3-0 επί του Καζακστάν.

Τον Μάιο του 2018, ονομάστηκε στην προκαταρκτική 35μελή επιλογή της Πολωνίας ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία.

Στις 28 Ιουνίου 2018, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Πολωνία, το μοναδικό γκολ στη νίκη με 1-0 επί της Ιαπωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Στις 17 Μαΐου 2021, ονομάστηκε στην τελική αποστολή της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.

Προσωπική ζωή 
Ο αδερφός του, Φίλιπ, είναι επίσης ποδοσφαιριστής, ο οποίος σήμερα αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Διεθνή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στον ιστότοπο της Σαουθάμπτον
 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Γουέντσνα
Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ιωάννης Αλεπούς

Ο Ιωάννης Αλεπούς ήταν Έλληνας Μαραθωνοδρόμος, ο οποίος συμμετείχε στο αγώνισμα του μαραθωνίου δρόμου στους Μεσολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το 1906. Ήταν η μεγάλη ελπίδα των Ελλήνων για την επανάληψη του άθλου του Σπύρου Λούη, ο οποίος στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, το 1896,είχε κερδίσει την πρώτη θέση. Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα ότι ο Αλεπούς ήταν από το Αμαρούσιον (Μαρούσι), όπως και ο Σπύρος Λούης.

Πέμπτος στον μαραθώνιο δρόμο στους Μεσολυμπιακούς της Αθήνας (1906)
Παρά τη φιλότιμη προσπάθειά του, ο Αλεπούς τερμάτισε 5ος στον μαραθώνιο δρόμο στους Μεσολυμπιακούς Αγώνες του 1906. Μάλιστα, κατά την αγωνιστική προσπάθειά του, τού προκλήθηκε αιμορραγία στη μύτη . Πρώτος τερμάτισε ο Καναδός Shering, o οποίος ήταν σιδηροδρομικός στο επάγγελμα και ήλθε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στους Μεσολυμπιακούς αγώνες με δανεικά από φίλους και γνωστούς .

"Εάν δεν νικήσω, θα προτιμήσω να πεθάνω"
Φημολογήθηκε ότι ο Αλεπούς θεωρούσε σίγουρη τη νίκη του στον μαραθώνιο και πριν από τον αγώνα είπε: "Εάν δεν νικήσω, θα προτιμήσω να πεθάνω". 
Ωστόσο, αυτή η δήλωση διαψεύσθηκε από τους συναθλητές του Lennharz και Teutenberg, οι οποίοι έγραψαν ότι τη δήλωση αυτή δεν την έκανε ποτέ ο Αλεπούς . Πάντως, ο Αλεπούς ούτε πρώτος τερμάτισε, αλλά ούτε και πέθανε, δεδομένου ότ έζησε πολλά χρόνια μετά τον αγώνα.

"Ο Αλεπούς έφαγε τις κότες"
Οι εφημερίδες της εποχής απέδωσαν την αποτυχία του (αν μπορεί να θεωρηθεί αποτυχία η 5η θέση σε αγώνισμα ολυμπιακών αγώνων) στο ότι την προηγουμένη του αγώνα ημέρα υπερκατανάλωσε φαγητό. Ως λογοπαίγνιο, μάλιστα, συναφές με το όνομά του, ο Αλεπούς κατηγορήθηκε ότι το βράδυ πριν από τον αγώνα "ενέσκηψε ακράτητος εις ένα φιλικόν ορνιθώνα". Ανάλογα σχολιαστικά λογοπαίγνια έγιναν για τον συναθλητή του Κουτουλάκη, ο οποίος εγκατέλειψε τον αγώνα στο 26ο χιλιόμετρο .

Παραπομπές 

 Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Ελεονώρα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ

Η Ελεονώρα, γερμ.: Eleonore von Löwenstein-Wertheim (16 Φεβρουαρίου 1686 - 22 Φεβρουαρίου 1753) ήταν κόρη του πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Βαπτισμένη ως Ελεονώρα-Μαρία-Άννα, ήταν γνωστή ως Ελεονώρα, που σημαίνει «αληθινή και αέναη ομορφιά».

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη του  Mαξιμιλιανού-Καρόλου-Αλβέρτου πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και της Μαρίας-Πολυξένης-Κούεν κόμισσας του Λίχτενμπεργκ και Μπέλαζι, και γεννήθηκε στη Βιέννη. Ο πατέρας της, που είχε εισέλθει στην αυτοκρατορική υπηρεσία από νεαρή ηλικία, ήταν αυτοκρατορικός σύμβουλος από το 1684 και έτσι αυτή γεννήθηκε στη Βιέννη, την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας της Γερμανίας, που τότε κυβερνούσε ο Λεοπόλδος Α΄.

Η μητέρα της ήταν μέλος της οικογένειας που κυβερνούσε την κομητεία Λίχτενμπεργκ ουντ Μπέλαζι. Οι γονείς της ήταν εξαδέλφια. Η ίδια θα παντρευόταν τον εξάδελφό της. Η εκ πατρός θεία της Μαρία-Άννα πριγκίπισσα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ, είχε παντρευτεί τον Γουλιέλμο λάντγκραβο της Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ, πατέρα του συζύγου της Ερνέστου-Λεοπόλδου της Έσσης-Ρότενμπουργκ, ο οποίος ήταν κληρονόμος εκείνου.

Το ζεύγος παντρεύτηκε στη Φρανκφούρτη στις 9 Νοεμβρίου 1704· η νύφη ήταν 18 και ο γαμπρός 20. Έγιναν γονείς δέκα παιδιών, πέντε από τα οποία θα είχαν απογόνους. Επέζησε του συζύγου της κατά τρία έτη.

Η μεγαλύτερη εγγονή της Ελεονόρα της Σαβοΐας, έλαβε το όνομά της. Μεγαλύτερος εγγονός της ήταν ο Βίκτωρ-Αμεδαίος Γ΄ της Σαρδηνίας.

Οικογένεια 
Πααντρεύτηκε τον Ερνέστο-Λεοπόλδο λάντγκραβο της Έσσης-Ρότενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Ιωσήφ (1705–1744), διάδοχος .
 Πολυξένη (1706–1735), παντρεύτηκε τον Κάρολο-Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας.
 Βιλελμίνη-Μαγδαληνή-Λεοπολδίνη (1707–1708), απεβ. 1 έτους.
 Γουλιέλμος (1708), απεβ. νήπιο.
 Σοφία (1709–1711), απεβ. 2 ετών.
 Φραγκίσκος-Αλέξανδρος (1710–1739), απεβ. 29 ετών.
 Ελεονώρα (1712–1759), παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Χριστιανό των Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ.
 Καρολίνα (1714–1741), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Ερρίκο Α΄ των Βουρβόνων, πρίγκιπα του Κονντέ.
 Κωνσταντίνος (1716–1778), λάντγκραβος της Έσσης-Ρότενμπουργκ.
 Χριστίνα (1717–1778), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Βίκτωρα των Σαβοΐας, πρίγκιπα του Καρινιάνο.

Πηγές 
 Hans-Günter Kittelmann: Kleiner Führer durch die Rotenburger Quart 1627–1834 und das Fürstenhaus Hessen-Rotenburg. Geschichtsverein Altkreis Rotenburg. Π. 28–43

Παραπομπές σε πηγές

Γερμανίδες κόμισσες
Ιερώνυμος Πολλάτος

Ο Ηλίας-Ιερώνυμος Πολλάτος είναι Έλληνας πεζογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ιερώνυμος Πολλάτος γεννήθηκε το 1949 στα Φαρακλάτα Κεφαλονιάς. Λόγω του μετεμφυλιακού κλίματος και των διώξεων, η οικογένειά του μετεγκαταστάθηκε στα Καμίνια του Πειραιά όπου και τελείωσε το Εσπερινό Οικονομικό Γυμνάσιο Πειραιά. Στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία και γραφικές τέχνες. Σήμερα ζει στην Πεύκη.

Το έργο του 
"Αντίδωρο ή Άθωνος περιδιάβασις", εκδόσεις Καστανιώτης, 2004 [οδοιπορικό].

"Συνεχόμενοι λυγμοί", εκδόσεις Το Ροδακιό, 2007 [συλλογή διηγημάτων].

"Ο σκοτεινός κύριος του Βέρτεκοπ", εκδόσεις Το Ροδακιό, 2009 [μυθιστόρημα].

"Τα Καμίνια εντός, 14+1 διηγήματα" εκδόσεις Ι.Μ.Τ.Ι.Ι.Ε., 2013 [συλλογή διηγημάτων].

Θεατρικές παραστάσεις 
Το 2006 διήγημα από το βιβλίο Συνεχόμενοι Λυγμοί ανέβηκε στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου («Τρία νεοελληνικά έργα σε πρώτη παρουσίαση. Versus. Τραστ. Συνεχόμενοι λυγμοί.»).

Το 2010 ο Ιερώνυμος Πολλάτος έκανε τη διακειμενική σύνθεση και επεξεργασία του θεατρικού έργου «Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι: Ιδού εγώ» (θέατρο «Επί Κολωνώ- Σκηνή “Βlack Βox”», σκηνοθεσία Τ. Τζαμαργιά).

Το 2018 συνέγραψε το θεατρικό έργο «Hotel Marina» (Από Μηχανής Θέατρο, σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη).

Έγραψαν για το έργο του 
"Υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα χώρος για ένα εθνικό μυθιστόρημα; " Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Ελευθεροτυπία.

"Τύχες σολωμικού χειρογράφου", Μάρη Θεοδοσοπούλου, Ελευθεροτυπία.

"Βιογραφήσεις και μυθοποιήσεις του Δ. Σολωμού", Κατερίνα Τικτοπούλου, Θέματα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Εικοστού Αιώνα, Τιμητικός Τόμος για την Έρη Σταυροπούλου, εκδόσεις GUTENBERG.

"Μοναχικοί και ανυπεράσπιστοι", Μάρη Θεοδοσοπούλου, EX LIBRIS.

"Άγιον Όρος, η άσβεστη φλόγα", επιλογή-επιμέλεια Θανάσης Θ.Νιάρχος, εκδόσεις Καστανιώτης.

Έλληνες συγγραφείς