Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision

Το Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision, ήταν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που οργανώθηκε από την EBU για τον εορτασμό της πεντηκοστής επετείου του διαγωνισμού της Eurovision και να καθορίσει τη πιο δημοφιλή συμμετοχή του Διαγωνισμού, εδώ και πενήντα χρόνια. Έλαβε χώρα στην Forum Arena (Αρένα Φόρουμ) της Κοπεγχάγης, στις 22 Οκτωβρίου 2005. Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας που τον φιλοξένησε ήταν η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Δανίας (DR. Δεκατέσσερα τραγούδια μισού αιώνα του Διαγωνισμού, που επιλέχθηκαν μέσα από μια διαδικτυακή δημοσκόπηση και από μια κριτική επιτροπή, δημιούργησαν το γεγονός. 31 χώρες-μέλη της EBU μετάδωσαν την συναυλία (αν και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Γαλλία δεν την μετέδωσαν), με τηλεψηφοφορίες και κριτικές επιτροπές να αποφασίζουν τον νικητή. 2.5 εκατομμύρια ψήφοι καταμετρήθηκαν συνολικά το βράδυ.

Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε από την Katrina Leskanich (Κατρίνα Λέτσκανιτς) και  απο τον Renārs Kaupers (Ρέναρς Κάουπερς). Το γεγονός κερδήθηκε από τη σουηδική ομάδα ABBA, με το τραγούδι "Waterloo" (η μπάντα είχε αρχικά κερδίσει το διαγωνισμό για τη Σουηδία το 1974).

Για να συμπέσει με την περίπτωση, η EBU κυκλοφόρησε δύο CD με τραγούδια της Eurovision από τα προηγούμενα πενήντα χρόνια. Δύο DVD με αυθεντικές εκτελέσεις Eurovision από αυτά τα τραγούδια είχαν επίσης κυκλοφορήσει.

Οργάνωση
Τον Νοέμβριο του 2002, ο Jürgen Meier-Beer από την Ομάδα Αναφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοφωνικών Εκπομπών (EBU) ανακοίνωσε σχέδια για τη διοργάνωση ειδικής εορταστικής συναυλίας το 2005 με την ευκαιρία της 50ής επετείου του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision.

Ραδιοτηλεοπτικός φορέας
Τον Ιούνιο του 2004, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ανακοίνωσε ότι επρόκειτο να πραγματοποιήσει συναυλία για να γιορτάσουν τα πενήντα χρόνια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Η εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιούταν στις 16 Οκτωβρίου 2005 στο Royal Albert Hall στο Λονδίνο της Αγγλίας. Το BBC ήταν έτοιμο να φιλοξενήσει τη συναυλία. Το Royal Albert Hall δεν ήταν όμως διαθέσιμο. Έτσι, τον Αύγουστο του 2004, η EBU ανακοίνωσε ότι η DR θα φιλοξενήσει το συμβάν. Ο τηλεοπτικός επόπτης του διαγωνισμού Svante Stockselius είπε ότι η προηγούμενη εμπειρία της Δανίας στο να φιλοξενεί διαγωνισμού της Eurovision (είχε φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2001 και τον πρώτο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού το 2003) ασκούσαν επιρροή στην επιλογή της Ένωσης. Ο νικητής του διαγωνισμού του 1998, Ντάνα Ιντερνάσιοναλ, που εμφανίσθηκε στο γεγονός, αργότερα πρότεινε ότι ο λόγος πίσω από την αλλαγή της διοργανώτριας χώρας ήταν επίσης στο γεγονός ότι το BBC ήθελε να παρουσιάσει το σόου "με χιούμορ" σαν να διασκέδαζε στο Διαγωνισμό, μια ιδέα που αποδείχθηκε λιγότερο δημοφιλής στην EBU. Το BBC συνέχισε να εκπέμπει το δικό του πρόγραμμα 50 χρόνων επετείου, το Μάιο του 2006, το "Boom Bang-a-Bang: 50 χρόνια της Eurovision.

Επιλογή χώρου και φιλοξενία

Στις 25 Οκτωβρίου του 2004, η Κοπεγχάγη επιβεβαιώθηκε ως η διοργανώτρια πόλη για την εκδήλωση, η οποία τώρα είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 22 Οκτωβρίου 2005. Τον Μάιο του 2005, ο τίτλος "Congratulations" επιβεβαιώθηκε ως το επίσημο όνομα της συναυλίας. Ένα μήνα αργότερα, η DR ανακοίνωσε ότι το Φόρουμ της Κοπεγχάγης θα φιλοξενήσει το πρόγραμμα. Ο επιλεγμένος χώρος είχε προηγουμένως φιλοξενήσει την πρώτη παιδική έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 2003.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2005, η DR ανακοίνωσε ότι η Κατρίνα Λέτσκανιτς και ο Ρέναρς Κάουπερς θα παρουσιάσουν την συναυλία. Η Λέτσκανιτς ήταν η τραγουδίστρια που κέρδισε για το Ηνωμένο Βασίλειο το . Ο Κάουπερς είναι ο βασικός τραγουδιστής της λεττονικής μπάντας Brainstorm, ο οποίος εκπροσώπησε τη Λεττονία στο ντεμπούτο της στο Διαγωνισμό του . Εισιτήρια για τη συναυλία βγήκαν προς πώληση στις 22 Αυγούστου 2005 από τις 10:00 (Κεντρική Ώρα Ευρώπης) και εξαντλήθηκαν μέσα σε μία ώρα. Το γεγονός παρακολούθησαν 6,000 άτομα στην αρένα.

Συμμετέχουσες χώρες
Δεκατέσσερα τραγούδια αγωνίστηκαν στο Congratulations. Τον Μάιο του 2005 η EBU άνοιξε μια δημοσκόπηση στην ιστοσελίδα της να αποφασίσει δέκα τραγούδια που θα αμφισβητήσουν το γεγονός. Οι ψηφοφόροι επέλεξαν δύο αγαπημένα τους τραγούδια από κάθε μία από πέντε δεκαετίες: 1956-1965, 1966-1975, 1976-1985, 1986 έως 1995 και 1996 - 2005. Τα υπόλοιπα τέσσερα τραγούδια θα επιλεγούν από την Ομάδα αναφοράς της EBU. Στις 16 Ιουνίου 2005, τα δεκατέσσερα επιλεγμένα τραγούδια ανακοινώθηκαν. Έντεκα από τα δεκατέσσερα τραγούδια ήταν οι νικητές της Eurovision. Μόνο το "Nel blu di pinto di blu", το "Congratulations" και το "Eres Tú" (που όλα τερμάτισαν στις τρεις πρώτες θέσεις στο διαγωνισμό) δεν ήταν. Δύο χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, εκπροσωπήθηκαν δύο φορές στη λίστα. Ο Johnny Logan, ο οποίος κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές για την Ιρλανδία ως τραγουδιστής, είχε δύο από τα τραγούδια του που εμφανίστηκαν στον κατάλογο.

Ημιτελικός (Πρώτος Γύρος)
Όλες οι 32 χώρες που εκπέμπουν το διαγωνισμό ψήφισαν στον πρώτο γύρο. Τα πέντε τραγούδια που είναι σημειωμένα με πορτοκαλί χρώμα προκρίνονται στο δεύτερο και τελικό γύρο.

Τελικός (Δεύτερος Γύρος) 
Όλες οι 32 χώρες που εκπέμπουν το διαγωνισμό ψήφισαν στο δεύτερο γύρο.

Παραστάσεις

Η συναυλία ξεκίνησε με τη γνωστή μουσική της Eurovision "Te Deum " που ακολουθήθηκε από ένα μήνυμα από τον Cliff Richard. Μετά από ένα γρήγορο μοντάζ όλων των 14 τραγουδιών, η ορχήστρα άρχισε να παίζει το "Ding-A-Dong" (Ολλανδία 1975), με χορευτές επί σκηνής. Συνεχίστηκαν το "A-Ba-Ni-Bi " (Ισραήλ 1978), το "Le dernier qui a parle" (Γαλλία 1991), και τέλος, το "Dschinghis Khan" (Γερμανία 1979), που επίσης συνοδεύτηκαν από χορογραφία. Τέλος, η Κατρίνα Λέτσκανιτς (παρουσιάστρια της βραδιάς μαζί με τον Ρέναρς Κάουπερς), παρουσίασε το τραγούδι που είχε εκτελέσει το 1997 στο Δουβλίνο, το "Love Shine a Light" (Ηνωμένο Βασίλειο 1997), που παρουσιάστηκε με τις σημαίες όλων των χωρών που είχαν συμμετέχει μέχρι εκείνη τη χρονιά στο Διαγωνισμό.

Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής, μερικά highlights παρουσιάστηκαν τα οποία έδειξαν μοντάζ διαφόρων παραστάσεων της Eurovision που ήταν ή ενδιαφέρουσες. Υπήρχαν 6 ποικιλίες, που περιχράφτηκαν από τους παρουσιαστές ως «νικητές» , «πολιτική, τόλμη, μεγαλύτερο από τη ζωή», «χαριτωμένοι άνδρες», «αξέχαστες ερμηνείες χορών», «δύναμη κοριτσιών» και «κοντινές δεύτερες θέσεις». Μια σειρά από υψηλού προφίλ καλλιτέχνες της Eurovision επέστρεψαν για να βοηθήσουν την παρουσίαση των 14 τραγουδιών. Αυτοί ήταν οι: Καρόλα, Μασσιέλ, Ντάνα Ιντερνάσσιοναλ, Μπίρθε Γουίλκε, Άνν-Μαρί Νταβίντ, Σάντρα Κίμ, Ελισσάβετ Αντρεάσσεν, Χάνα Κρόγκ, Αδελφοί Όλσεν, Εμίλια Κόκιτς, Μαρί Μυριάμ, Σερτάμπ Ερενέρ, Έλενα Παπαρίζου, Νικόλ και Ουγκό, Τσέριλ Μπέικερ και Λις Άσια. Ο Κλίφ Ρίτσαρντ και η Νικόλ έδωσαν προ-ηχογραφημένα μηνύματα καθώς δεν μπόρεσαν να παραστούν.

Κατά τη διάρκεια της παράστασης, υπήρξαν πολλές παρουσιάσεις από προσκεκλημένους καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας και της καταμέτρησης των ψήφων. Αυτά αποτελούνταν από τη φινλανδική χορωδία Mieskuoro Huutajat, το Riverdance (χορός της Eurovision του 1994), ο Ronan Keating (ο συνδιοργανωτής του 1997) και ο Τζόνι Λόγκαν, τραγουδώντας το νέο single του "Όταν μια γυναίκα αγαπά έναν άνθρωπο", καθώς και μια εμφάνιση από το βελγικό δίδυμο του 1973, Νικόλ και Ουγκό.

Υπήρχαν τρεις ανάμεικτες μουσικές (medleys), που αποτελούσαν κάποια τραγούδια διοργανώσεις του παρελθόντος. Η πρώτη αποτελούνταν από τους: Dana International, τραγουδώντας το Parlez - vous Francais (Baccara για το Λουξεμβούργο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1978), η Carola Haggkvist, τραγουδώντας το Främling (Σουηδια 1983, 3η θέση), η Alsou, τραγουδώντας το "Solo" (Ρωσία 2000, 2η θέση), ο Fabrizio Faniello, τραγουδώντας το "Another Summer Night" (Μάλτα 2001, 9η θέση), η Marie Myriam, το τραγούδι "L'amour est bleu" (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1967, 4η θέση), ο Richard Herrey το τραγούδι "Let Me Be The One" (The Shadows, Ηνωμένο Βασίλειο 1975) και τέλος, ο Thomas Thordarson τραγουδώντας το "Vi Maler Byen Rød" (Birthe Kjær, Δανία 1989).

Η δεύτερη αποτελούνταν από τους: Gali Atari με το τραγούδι Hallelujah (Ισραήλ 1979, 1η θέση), οι Bobbysocks, με το τραγούδι La Det swinge (Νορβηγία 1985, 1η θέση), η Anne-Marie David, με το τραγούδι Après Toi (Βίκυ Λέανδρος, Λουξεμβούργο 1972, 1η θέση), η Λις Άσια, με το τραγούδι Refrain (Ελβετία 1956, 1η θέση, το πρώτο νικητήριο τραγούδι της Eurovision), η Sandra Kim, με το τραγούδι Non ho l'Eta (Gigliola Cinquetti, Ιταλία 1964, 1η θέση) και τέλος, οι Bucks Fizz, με το τραγούδι Making Your Mind Up (Ηνωμένο Βασίλειο 1981, 1η θέση).

Η τελευταία ανάμεικτη μουσική τραγουδήθηκε από την Eimear Quinn, τον Charlie McGettigan, τον Jakob Sveistrup και την Linda Martin, τους νικητές της Eurovision του 1996, του 1994 και του 1992, και (στην περίπτωση του Sveistrup), ο εκπρόσωπος της Δανίας το 2005. Και οι τέσσερις ενέργησαν ως εφεδρικοί τραγουδιστές κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Αποτελέσματα
Στο "Congratulations", χρησιμοποιήθηκαν και οι κριτικές επιτροπές και η τηλεψηφοφορία, έχοντας και τα δύο ίση επιρροή στην ψηφοφορία. Στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, ο αριθμός των τραγουδιών μειώθηκε σε πέντε. Κάθε χώρα δίνει βαθμούς από 1 έως 8, 10 και στη συνέχεια, 12 στα δέκα πιο αγαπητά τραγούδια τους. Σε αντίθεση με το Διαγωνισμό, οι τηλεθεατές είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν για τα τραγούδια που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους. Τα πέντε κορυφαία τραγούδια υποβλήθηκαν στη συνέχεια σε έναν άλλο γύρο της ψηφοφορίας, όπου απονεμήθηκαν μόλις έξι πόντους και άνω. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε ιδιωτικό, και τα αποτελέσματα δεν είχαν ανακοινωθεί μέχρι μετά την παράσταση. Το τραγούδι με τους περισσότερους πόντους στο δεύτερο γύρο ήταν ο νικητής.

Αν και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας είναι γνωστά, οι πλήρης ψήφοι δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από την EBU μέχρι σήμερα. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018 βγήκαν στην κυκλοφορία τα λεπτομερή αποτελέσματα.

Πίνακας σκορ
Ο ολοκληρωμένος πίνακας σκορ έχει ως εξής:

Ημιτελικός (Πρώτος Γύρος)

12 βαθμοί 
Ακολουθεί μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών κάθε χώρας που απονέμεται στον πρώτο γύρο:

Τελικός (Δεύτερος Γύρος)

12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών κάθε χώρας που απονέμεται στον δεύτερο γύρο:

Διεθνής αναμετάδοση και ψηφοφορία
Συνολικά τριάντα τέσσερις χώρες μετέδωσαν την παράσταση, αλλά μόνο τριάντα δύο συμμετείχαν στη σχετική ψηφοφορία. Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό ζωντανά και είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν ήταν οι:

 (RTVA)
 (ORF)
 (VRT, RTBF)
 (PBSBiH)
 (HRT)
 (CyBC)
 (DR)
 (YLE)
 (ARD, WDR)
 (EPT)
 (MTV)
 (RÚV)
 (RTÉ)
 (IBA)
 (LTV)
 (LRT)
 (PBS)
 (TMC)
 (TROS)
 (NRK)
 (MKRTV)
 (TVP)
 (RTP)
 (TVR)
 (C1R)
 (RTS, RTCG)
 (RTVSLO)
 (TVE)
 (SVT)
 (SRG SSR idée suisse)
 (TRT)
 (NTU)

Οι χώρες που μετέδωσαν το διαγωνισμό, οι οποίες καθυστέρησαν και ως εκ τούτου έχασαν το δικαίωμα ψήφου ήταν οι:

Οι χώρες που έχουν προηγουμένως διαγωνιστεί, αλλά δεν ασχολήθηκαν με την μετάδωση ή την ψηφοφορία του διαγωνισμού ήταν οι:

 Μαρόκο
 

Το BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), το RAI (Ιταλία) και το France Télévisions (Γαλλία) επέλεξαν να μην μεταδώσουν την παράσταση. Ο Søren Therkelsen, ο αρχισυντάκτης της εκδήλωσης, είπε ότι ήταν «απογοητευμένος» για την απόφαση των ραδιοτηλεοπτικών φορέων να μην μεταδώσουν την παράσταση.

Διεθνές χώρες, οι οποίες μετέδωσαν το διαγωνισμό

Σχολιαστές

  – Λέον Μένκσι
  – Μερί Πικάρ
  – TBC
  – Μάρτι Γουελάν (κάλυψη από RTÉ)
  – Ελιζαμπεθ Ένγκστλερ & Έρνστ Γκρίσμαν
  – Αντρέ Βερμεουλέν & Άνια Ντάεμς (VRT), Βίκτορ Λάζλο & Ιβές Μπαρμιγιέ (RTBF)
  – Ντίνο Μέρλιν
  – Εμίλιγια Κόκιτς
  – Εύη Παπαμιχαήλ
  – Νικολάι Μολμπέχ
  – Γιάανα Πέλκονεν & Χάικι Σεπολό (YLE TV2)
  – Πίτερ Ούρμπαν
  – Ελισάβετ Φιλλιπούλη
  – Τζένεϊ Ερζσέμπετ
  – Γκίσλι Μαρτάιν Μπάλντουρσον
  – Μάρτι Γουελάν
  – Όχι σχολιαστής
  – Μαρίγια Ναούμοβα
  – TBC
  – TBC
  – Τόνι Μικαλλέφ
  – Μπερνάρντ Μοντιέλ & Εγκλαντίν Εμεγιέ
  – Γουίλλεμ βαν Μπέουσεκομ
  – Τζοστέιν Πέντερσεν
  – Άρτουρ Ορζέχ
  – Ελάντιο Κλίμακο
  – TBC
  – Γιελένα Μπατίνοβα
  – Ντούτσκα Βουτσίνιτς-Λούτσιτς (RTS1), TBC (TVCG)
  – Αντρέι Χόφερ
  – Μπεατρίζ Πέκερ & Χοσέ Μαρία Ινίγκο
  – Πέκκα Χέινο
  – Σάντρα Στούντερ (SF), Σέργκ Μόισσον (TSR), Σάντι Άλτερματτ (RTSI)
  – Μπουλέντ Όζβερεν
  – Παύλο Σύλκο

Μη συμμετέχουσες χώρες
Χώρες που έχουν προηγουμένως αγωνιστεί αλλά δεν συμμετείχαν στη μετάδοση ή στην ψηφοφορία του διαγωνισμού:

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Τα κανάλια BBC (Ηνωμ. Βασίλειο), RAI (Ιταλία) και France Télévisions επέλεξαν να μην εκπέμψουν το γεγονός. Ο Σόρεν Θέρκελσεν, ο υπεύθυνος επεξεργασίας της εκδήλωσης, δήλωσε ότι "απογοητεύτηκε" από την απόφαση των ραδιοτηλεοπτικών φορέων να μην μεταδώσουν την εκπομπή. Το BBC αποφάσισε να μην μεταδώσει την εκδήλωση θεωρώντας ότι ήταν πολύ απομακρυσμένη από τις προτιμήσεις του βρετανικού κοινού.

Μουσικές αναμείξεις

Μουσική ανάμειξη Έναρξης
 1975
 1978
 1991
 1979
 1997

Οι νικητές της Eurovision
 1956
 1959
 1963
 1966
 1969
 1970
 1973
 1977
 1981
 1984
 1993
 1995
 1999
 2002

Αξέχαστες παραστάσεις
  1980
  1981
  1983 Ενδυματολογική δυσλειτουργία της παρουσιάστριας Λιλ Λίντφορς ζωντανά
  2000
  1980
  2000
  2005
  2002
  2002
  1997
  2005
  1976
  1973
  1981
  1987
  1991
  2000
  1979
  1994
  1998
  2005
  2003
  1957

Άντρες της Eurovision
  1961
  1962
  1969
  1968
  1970
  1967
  1982
  1962
  1965
  1974
  1973
  1974
  1976
  1957
  1980
  1966
  1980
  1959
  1995
  1980
  1991
  1986
  1975

Χορός της Eurovision
  1959
  1983
  1966
  1987
  1977
  1982
  1977
  1978
  1979
  1982
  1977
  1981
  1973
  1983
  1983
  1985
  1982
  1986
  1969
  2002
  2004
  1983
  1987
  2004
  1966

Γυναίκες της Eurovision
  1963
  1961
  1990
  1975
  1993
  1991
  1983
  1996
  1997
  1966
  1967
  1969
  1965
  2002
  2003
  1973
  1976
  1967
  1992
  1999
  1966
  1971
  1965
  1988

Αγαπημένα της Eurovision
  1978: (Parlez-vous français - Dana International)
  1983: (Främling - Καρόλα)
  2000: (Solo - Alsou)
  2001: (Another Summer Night - Fabrizio Faniello)
  1967: (L'Amour Est Bleu by Marie Myriam)
  1975: (Let Me Be The One - Richard Herrey)
  1989: (Vi maler byen rød - Tomas Thordarson)

Μουσική ανάμειξη νικητών
  1979 (Hallelujah - Gali Atari)
  1985 (La Det Swinge - Bobbysocks)
  1972 (Aprés Toi - Anne-Marie David)
  1956 (Refrain - Λις Άσια)
  1964 (Non Ho L'Età - Sandra Kim)
  1981 (Making Your Mind Up - Bucks Fizz)

Δεύτερες θέσεις
  1976
  1972
  1961
  1979
  1987
  1991
  1981
  1982
  1963
  1995
  1958
  1999
  1990
  1966
  2001
  1996

Μουσική ανάμειξη των φωνητικών
 1994 (The Voice - Eimear Quinn)
 1994 (Rock 'n' Roll Kids - Charlie McGettigan & Jakob Sveistrup)
 2005 (Talking To You - Jakob Sveistrup)
 1992 (Why Me? - Linda Martin)

(* Έτοιμα βίντεο)

Δείτε επίσης 
 Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών
 Διαγωνισμός Χορού Eurovision
 Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision

Παραπομπές

Επιπλέον ιστοσελίδες

Eurovision
Επέτειοι