joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γενικές εκλογές της Αλμπέρτα (2019)

Οι 30ές γενικές εκλογές στην Αλμπέρτα του Καναδά διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Απριλίου 2019. Εξελέγησαν τα 87 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης. .

Πλαίσιο 
Με βάση τον Εκλογικό Νόμο, οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εντός περιόδου 3 μηνών ανάμεσα στην 1η Μαρτίου και στην 31η Μαΐου στο 4ο ημερολογιακό έτος μετά τις προηγούμενες εκλογές, οι οποίες ήταν στις 5 Μαΐου 2015. Στην απερχόμενη 29η συνέλευση, το Νεο Δημοκρατικό Κόμμα της Αλμπέρτας  διέθετε την πλειοψηφία με 54 έδρες.

Αποτελέσματα 
Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα της Αλμπέρτας (NDP) της πρωθυπουργού Ρέιτσελ Νότλι υπέστη απώλειες. Αντίθετα, οι Ενωμένοι Συντηρητικοί (νεοσύστατο κόμμα, 2017) του Τζέισον Κένεϊ κέρδισαν 63 έδρες. Το κόμμα δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των Προοδευτικών Συντηρητικών και του Κόμματος Άγριου Ρόδου.  Ο Κένεϊ ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 30 Απριλίου 2019.

Εκλογές Νομοθετικής Συνέλευσης της Αλμπέρτα 2019</span>
|-
!rowspan="2" colspan="2"|Κόμμα
!rowspan="2"|Αρχηγός
!rowspan="2"|Υποψήφιοι
!colspan="4"|Έδρες
!colspan="3"|Λαϊκή ψήφος
|-
!2015
!Διαλ.
!2019
!+/-
!Ψήφοι
!%
!+/- (pp)
|UCP
|align=left|Τζέισον Κένεϊ
|87 || ||25 ||63 ||+38  || 1.040.004 || 54,88% || +2,87
|NDP
|align=left|Ρέιτσελ Νότλεϊ
|87 ||54 ||52||24 ||−28 || 619.147 || 32,67% || −7,95
|Κόμμα της Αλμπέρτα
|align=left|Στίβεν Μάντελ
|87 ||1 ||3 || – ||−3 || 171.996 ||9,08%|| +6,84
|Φιλελεύθεροι
|align=left|Ντέιβιντ Καν
|51 ||1 ||1 || – ||−1 || 18.546 || 0,98% || −3,20
|Κόμμα Ανεξαρτησίας
|align=left|Ντέιβ Μπιόρκμαν
|63 ||  || – || – || – || 13.531 || 0,71% || 
|Συντηρητική Ελευθερία
|align=left|Ντέρεκ Φίλντεμπραντ
|24 || –|| 1 ||– || −1 || 9.945 || 0,52% || +0,52
|Ανεξάρτητοι
| colspan="2" style="text-align:left;"|Ανεξάρτητος
|25 || – || 3 || – || −3 || 7.740 || 0,41% || +0,01
|Πράσινοι
|align=left|Σέριλ Σανιόν-Γκρεγκέγιες
|32 ||– || –|| –|| – || 7.676 || 0,41% || −0,08
|Πλεονέκτημα της Αλμπέρτα |row-name}}
|align=left|Μέριλιν Μπερνς
|28 ||  || –|| –|| – || 5,605 || 0,30% || 
|Κομουνιστές
|align=left|Ναόμι Ράνκιν
|4 || – || –|| – || – || 302 || 0,02% || 0,00
|
|align=left|Τζέισον Κένεϊ
|1 || 9 || 1 || – || −1 || 297 || 0,02% || 
|Μεταρρύθμιση
|align=left|Ράντι Θορστέινσον
|1 ||  ||  – ||  –|| – || 79 || 0,00% || 
|Υπέρ της Ζωής |row-name}}
|align=left|Τζέρεμι Φρέιζερ
|1 || –
}} || – || – || – || 60 || 0,00% || −0,05
|Άγριο Ρόδο
|align=left|Τζέισον Κένεϊ
|1 || 21 || – || – || – || 57 || 0,00% || 
|
| colspan="3" style="text-align:left;"| Κενές
||1 ||1 || || || || ||
|-
| style="text-align:left;" colspan="3"|Σύνολο
|492 ||87 ||87 ||87 || || 1.894.985 || 100%  ||
|}

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Elections Alberta

 Αλμπερτα
Αλμπέρτα
Πρωθυπουργός της Ινδίας

Ο Πρωθυπουργός της Ινδίας (σανσκριτικά: Bhāratīya Pradhānamantrī) είναι ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας  στην Κυβέρνηση της Ινδίας και πρώτος σύμβουλος του Προέδρου της χώρας. Ο Πρωθυπουργός είναι επικεφαλής του Συμβουλίου Υπουργών.

Μετά την ανεξαρτησία της το 1947 η Ινδία υιοθέτησε τη μορφή μιας κοινοβουλευτικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, με τον πρωθυπουργό να ασκεί τις περισσότερες εξουσίες, ενώ ο πρόεδρος είναι αρχηγός κράτους και κυρίως τελετουργικός. 

Μέχρι στιγμής, οι πρωθυπουργοί της Ινδίας κατάγονται από τρία διαφορετικά πολιτικά κόμματα. Από όλους τους προηγούμενους αρχηγούς κυβερνήσεων, ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός υπηρετώντας 17 χρόνια στο αξίωμα.  Ακολουθεί η μοναδική γυναίκα πρωθυπουργός της Ινδίας, η Ίντιρα Γκάντι, της οποία η θητεία διήρκεσε 16 έτη. Η Γκάντι επανεξελέγη στις εκλογές του 1980 και δολοφονήθηκε το 1984.

Μετά τις γενικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη πρωθυπουργός ο Ναρέντρα Μόντι με την Εθνική Δημοκρατική Συμμαχία του (NDA) να κερδίσει 354 έδρες, από τις οποίες οι 303 κερδήθηκαν από το BJP.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ινδίας
Πρόεδρος της Ινδίας

Πολιτική της Ινδίας
Πρωθυπουργοί
Ράτζια Σάμπα

Η Rajya Sabha ή Συμβούλιο των Κρατιδίων είναι η άνω βουλή του δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου της Ινδίας. Σήμερα ο μέγιστος αριθμός των μελών της είναι 245 εκ των οποίων τα 233 εκλέγονται από τις βουλές των κρατιδίων και των ενωσιακών εδαφών με τη χρήση της απλής μετατρέψιμης ψήφου με ανοικτή ψηφοφορία, ενώ ο Πρόεδρος μπορεί να διορίσει 12 μέλη για τις συνεισφορές τους στην τέχνη, τη λογοτεχνία, την επιστήμη και τις κοινωνικές υπηρεσίες . Οι βουλευτές υπηρετούν κλιμακωτές θητείες διάρκειας έξι ετών, με εκλογές κάθε χρόνο, αλλά σχεδόν το ένα τρίτο των 233 εκλέγονται για εκλογή κάθε δύο χρόνια, συγκεκριμένα σε μονά χρόνια. Η Ράτζια Σάμπα συνεδριάζει σε συνεχείς συνεδρίες και σε αντίθεση με τη Lok Sabha , που είναι η κάτω Βουλή ,η  Rajya Sabha, ως άνω βουλή δεν υφίσταται διάλυση.  Όμως, όπως και η κάτω βουλή, μπορεί να τερματιστεί πρόωρα η περίοδός της από τον Πρόεδρο.

Η Ράτζια Σάμπα είναι ισότιμη αναφορικά με τη νομοθεσία με την Lok Sabha, εκτός από τον τομέα παροχής , όπου η τελευταία έχει μεγάλες εξουσίες. Σε περίπτωση αντικρουόμενης νομοθεσίας, μπορεί να πραγματοποιηθεί κοινή συνεδρίαση των δύο οίκων, όπου η Lok Sabha θα έχει μεγαλύτερη επιρροή λόγω της μεγαλύτερης συμμετοχής της. Ο Αντιπρόεδρος της Ινδίας (σήμερα ο Venkaiah Naidu ) είναι ο εξ οφίτσιο πρόεδρος του Rajya Sabha, ο οποίος προεδρεύει των συνόδων του. Ο Αντιπρόεδρος , ο οποίος εκλέγεται μεταξύ των μελών του Σώματος, φροντίζει για τα καθημερινά θέματα του σπιτιού, απουσία του Προέδρου. Η Ράτζια Σάμπα πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 13 Μαΐου 1952. 

Η Ράτζια Σάμπα συνεδριάζει στο του Κοινοβουλίου στο Νέο Δελχί. Από τις 18 Ιουλίου 2018, υπάρχει δυνατότητα ταυτόχρονης διερμηνείας και στις 22 επίσημες γλώσσες της Ινδίας.
Η άνω βουλή έχει επίσης τη δική της τηλεόραση, την RSTV.

Μέλη ανά κρατίδιο/ενωσιακό έδαφος

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 The Nominated Members of India's Council of States: A Study of Role-Definition J. H. Proctor, Legislative Studies Quarterly, Vol. 10, No. 1, Feb 1985, pp. 53–70.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Rajya Sabha homepage hosted by the Indian government
 Rajya Sabha FAQ page hosted by the Indian government
 37 Rajya Sabha members have criminal background: Study – analysis by the Association for Democratic Reforms and National Election Watch
 Λίστα διορισμένων μελών 
 State wise list
 Rajya Sabha Television- Τηλεοπτικός Σταθμός
 MEMBERS OF RAJYA SABHA (STATE WISE LIST) TN 

Κοινοβούλια
Πολιτική της Ινδίας
Μαίρη Τσώνη

Η Μαίρη Τσώνη (25 Ιουνίου 1987 - 8 Μαΐου 2017) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ήταν περισσότερο γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες Το Κακό (2005), Κυνόδοντας και To Κακό 2: Στην Eποχή Tων Hρώων (2009). Για τον ρόλο της στον Κυνόδοντα, κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Σαράγεβο, ενώ η ταινία προτάθηκε για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Γεννημένη στην Αθήνα, η Τσώνη ήταν η τραγουδίστρια του πανκ ροκ συγκροτήματος Mary and The Boy και, πριν από την καριέρα της ως ηθοποιός, ήταν makeup artist. Βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της στα Εξάρχεια στις 8 Μαΐου 2017, ένα μήνα πριν από τα τριακοστά της γενέθλια.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες τραγουδίστριες
Aardman Animations

Η Aardman Animations είναι ένα βρετανικό στούντιο κινουμένων σχεδίων με έδρα το Μπρίστολ. Είναι γνωστή για τις ταινίες με τον Ουάλας και των Γκρόμιτ. Πειραματίστηκε για πρώτη φορά με την παραγωγή κινουμένων σχεδίων με υπολογιστή στο Owzat (1997), και εισήλθε στην αγορά κινουμένων σχεδίων παραγμένων με τη βοήθεια υπολογιστή με το Ποντικούπολη (2006). Οι ταινίες της Aardman έχουν αποφέρει έσοδα ύψους 1 δισεκατομμυρίου ανά τον κόσμο ή 147 εκατομμύρια ανά ταινία. Μια άλλη πολύ επιτυχημένη ταινία τους είναι η Οι Κότες το`Σκασαν (2000).

Φιλμογραφία
Η Aardman Animations έχει δημιουργήσει διάφορες ταινίες, κινούμενα σχέδια, βίντεο καθώς και διαφημίσεις. Οι κύριες ταινίες της είναι οι παρακάτω:

Οι Κότες το`Σκασαν (2000)
Γουάλας & Γκρόμιτ στον Τεράστιο Λαχανόκηπο (2005)
Ποντικούπολη (2006)
Arthur Christmas: Ο Γιος του Αϊ Βασίλη (2011)
Πειρατές! (2012)
Σον το Πρόβατο: Η Ταινία (2015)
Ο Ανθρωπος των Σπηλαίων (2018)
Σον το Πρόβατο Ταινία: Φαρμαγεδών (2019)
Οι Κότες το`Σκασαν 2 (2020)

Σειρές ταινιών

Βιντεοπαιχνίδια

Βιβλία

Tristan Davies, Nick Park, Nick Newman (1997); Wallace & Gromit and the Lost Slipper. Adler's Foreign Books. 
Peter Lord; Brian Sibley (1998). Cracking Animation: The Aardman Book of 3-D Animation. Thames & Hudson Ltd. 
Tristan Davies; Nick Newman (1998). Wallace & Gromit in Anoraknophobia. Adler's Foreign Books. 
Tristan Davies; Nick Newman (1999). Wallace & Gromit: Crackers in Space. Hodder & Stoughton. 
Andy Lane (2003). Creating Creature Comforts. Boxtree Ltd. 
Andy Lane (2004). The World of Wallace & Gromit. Boxtree Ltd. 
Andy Lane; Paul Simpson (2005). The Art of Wallace & Gromit: Curse of the Were-Rabbit. Titan Books Ltd.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Aardman Animations at Newgrounds

Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Άνσμπαχ

Το Άνσμπαχ είναι πόλη της Βαυαρίας. Είναι η πρωτεύουσα της μέσης Φραγκωνίας. Βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Νυρεμβέργης και 140 χιλιόμετρα βόρεια του Μονάχου, στον φραγκικό Ρετσάτ, παραπόταμο του Μάιν. Το 2004 είχε πληθυσμό 40.723 κατοίκων.

Αναπτύχθηκε τον 8ο αιώνα ως μοναστήρι Βενεδικτίνων και έγινε η έδρα της οικογένειας Χοεντσόλερν το 1331. Το 1460, οι μαργράβοι του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ ζούσαν εδώ. Στο Άνσμπαχ βρίσκεται το κάστρο Μαργκράφεν-Σλος, το οποίο χτίστηκε το  1704–1738. Η πόλη δεν δέχτηκε σημαντικές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πόλη βρίσκεται αμερικανική στρατιωτική βάση και το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Άνσμπαχ.

Η πόλη συνδέεται με τους αυτοκινητοδρόμους Α6, Β13 και Β14.

Παραπομπές 

Πόλεις της Βαυαρίας
Ζάραδρος

Ο Ζάραδρος ή Ζάδαδρος  ή  Σουτλέζ / Σατλούζ (Sutlej / Satluj) (ινδικά: सतलज नदी Σαταλάζ ναντί satalaj nadee; παντζάμπι: ਸਤਲੁਜ; σανσκριτικά: शतद्रुम (Σαταντρούμ / shatadrum); ουρντού: دریائے ستلُج ‎)  είναι ο μακρύτερος από τους πέντε ποταμούς που διέρχονται από την ιστορική περιοχή του Παντζάμπ στη βόρεια Ινδία και το Πακιστάν. Ο ποταμός είναι επίσης γνωστός ως Σαταντρί (Satadree) ή Σαταρούντα (Shatarudra) από τους Γκόρκα (το Νεπαλέζικο Στρατό). Είναι ο ανατολικός παραπόταμος του ποταμού Ινδού.

Τα ύδατα του Ζαράδρου κατανέμονται στην Ινδία σύμφωνα με τη συνθήκη για τα ύδατα του Ινδού μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν και ως επί το πλείστον εκτρέπονται σε αρδευτικά κανάλια στην Ινδία. Υπάρχουν πολλά μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα στον Ζάραδρο, συμπεριλαμβανομένου του φράγματος 1.350 MW της Μπάκρα (Bhakra), του υδροηλεκτρικού σταθμού Καρτσάμ Βανγκτού (Karcham Wangtoo) 1.000 MW και του φράγματος Νάθπα Τζχάκρι (Nathpa Jhakri) 1.500 MW. Η περιοχή της λεκάνης απορροής ποταμού στην Ινδία βρίσκεται στα ινδικά ομόσπονδα κρατίδιο Χιμάτσαλ Πραντές, Παντζάμπ, Τζαμού και Κασμίρ, Ρατζαστάν και Χαρυάνα.

Αναφορές

Ποταμοί της Ινδίας
Παιδικό Μουσείο Exploration

Το Παιδικό Μουσείο Exploration (Exploration Children’s Museum) είναι το πρώτο παιδικό μουσείο στην Κρήτη και το πρώτο κινητό παιδικό μουσείο στην Ελλάδα.

Το Exploration είναι ένα κέντρο πολιτισμού που προωθεί την περιέργεια και τη φαντασία, ενισχύει το παιχνίδι και τη δημιουργικότητα, την άτυπη και τη δια βίου μάθηση και βασίζεται στον υλικό και άυλο πολιτισμό. Αφιερωμένο στην υπηρεσία του παιδιού και της οικογένειάς του, το Μουσείο δημιουργεί ειδικά μαθησιακά περιβάλλοντα με κύριο άξονα την πολιτιστική, φυσική και τεχνολογική κληρονομιά. Προσφέρει ευκαιρίες μάθησης και παιχνιδιού, ενισχύει το θεσμό της οικογένειας και ενθαρρύνει τα παιδιά να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο με έναν τρόπο που είναι αρκετά κοντά στη φύση τους.

Οι πολιτιστικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες του βασίζονται στις συλλογές και τα εκθέματα του Μουσείου, ακολουθώντας τις σύγχρονες τάσεις της μουσειολογίας και της μουσειακής εκπαίδευσης. Από την αρχή της ίδρυσης και της λειτουργίας του, το Exploration σχεδιάζει ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα για διάφορες ομάδες κοινού, συλλέγει και διατηρεί αντικείμενα του υλικού πολιτισμού με αφετηρία το ίδιο το παιδί και τις θεματικές που το ενδιαφέρουν, συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και συνεργάζεται στενά με δημόσιους και ιδωτικούς φορείς της Κρήτης.  

Το Παιδικό Μουσείο Exploration ιδρύθηκε το 2019 και υπάγεται στην Πολιτιστική Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Ελληνικό Κέντρο Πολιτιστικής και Μουσειακής Εκπαίδευσης", έχοντας ως καταστατικό σκοπό τη δημιουργία ενός κέντρου πολιτισμού για τα παιδιά της Κρήτης.

Παιδικά μουσεία
Κόλπος της Μανφρεντόνια

Ο Κόλπος της Μανφρεντόνια (ιταλ. Golfo di Manfredonia) είναι ένας κόλπος στην ανατολική ακτή της Ιταλίας, στη νότια Αδριατική Θάλασσα. Σχηματίζεται από το νότιο μέρος της χερσονήσου Γκαργκάνο προς βορρά και την ακτή της Απουλίας προς νότο. Αρκετά ποτάμια εκβάλλουν στον Κόλπο της Μανφρεντόνια, μεταξύ των οποίων ο Καραπέλλε και ο Τσερβάρο. Ο κόλπος πήρε το όνομά του από την παραλιακή πόλη Μανφρεντόνια, που είναι κτισμένη στον μυχό του, βόρεια από τα ερείπια της αρχαίας πόλεως Σίποντο. Σε άλλα μέρη οι ακτές του κόλπου είναι βαλτώδεις, σχηματίζοντας και αλυκές, όπως τη Σαλίνε ντι Μαργκερίτα ντι Σαβοΐα, που είναι υγροβιότοπος της Συμβάσεως Ραμσάρ.

Παραπομπές

Μανφρεντονια
Κολπος Μανφρεντονια
Μανούσος Μανουσάκης

Ο Μανούσος Μανουσάκης (Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 1950) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας.

Βιογραφικό 
Ο Μανουσάκης γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School) στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά στον κινηματογράφο.

Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία Βαρθολομαίος το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα, η ταινία αυτή προβλήθηκε και  σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης το 1973 (οδός Βασ. Όλγας και οδός Μαρτίου), οι ηθοποιοί στο συνολό τους σχεδόν ήταν κάτοικοι του Χιλιομοδίου Κορίνθιας, επίσης στην είσοδο του κινηματογράφου υπήρχε αστυνομικός της χούντας. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως το Άρχοντες το 1978, Η σκιάχτρα το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο και Το τραγούδι της επιστροφής, όπου είχε παρουσία ως ηθοποιός. Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Πιο συγκεκριμένα ανέλαβε την σκηνοθεσία των σειρών: Καλλικαντζαροδουλειές (1985-1986), Μικρογραφίες (1986-1987) και Τα καλύτερά τους χρόνια (1989).

Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές (Ψίθυροι καρδιάς, Άγγιγμα ψυχής, Μη μου λες αντίο, Η αγάπη ήρθε από μακριά) θεωρούνται από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.

Στον κινηματογράφο έχει υπογράψει σκηνοθετικά τις ταινίες Παραλάβατε διορισμόν το 1996, Κόκκινος δράκος το 1998 και Ουζερί Τσιτσάνης το 2015.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Μανούσος Μανουσάκης στο iShow
Έλληνες σκηνοθέτες
Αμπρί ντε λα Μαντλέν

Ο αρχαιολογικός χώρος Abri de la Madeleine (Αμπρί ντε λα Μαντλέν) είναι βραχώδες καταφύγιο (σπηλιά) κάτω από έναν προεξέχοντα γκρεμό που βρίσκεται κοντά στο Τουρσάκ, στο νομό Δορδόνης της Περιοχής Ακουιτανίας της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Αντιπροσωπεύει την τυπική τοποθεσία του Μαγδαληναίου πολιτισμού της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου. Ο βίσονας που γλύφει δάγκωμα εντόμου, ένα γλυπτό 20.000 ετών εξαίρετης καλλιτεχνικής ποιότητας, ανασκάφθηκε στο χώρο. Το καταφύγιο είχε επίσης κατοικηθεί κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Το μεσαιωνικό κάστρο Petit Marsac βρίσκεται στην κορυφή του γκρεμού ακριβώς πάνω από το καταφύγιο. Μια χαραγμένη ράβδος οστού από τη σπηλιά, που απεικονίζει μια λέαινα να γλείφει το άνοιγμα είτε ενός γιγαντιαίου ανθρώπινου πέους είτε ενός αιδοίου, παρουσιάζει την πρώτη καταγεγραμμένη πράξη κτηνοβασίας.

Ανασκαφές
Ο Εντουάρ Λαρτέ (Édouard Lartet) και ο Ανρί Κριστί (Henry Christy) ήταν οι πρώτοι συστηματικοί εκσκαφείς του χώρου, και δημοσίευσαν τα ευρήματά τους το 1875 με την ονομασία Εποχή του ταράνδου («L'âge du renne»). Τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο χώρο του λα Μαντλέν κατανεμήθηκαν σε πολλά μουσεία, όπως στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Τουλούζης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Γαλλίας, το Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λε και το Βρετανικό Μουσείο.

Συλλογή

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση
Laming-Emperaire, Annette. Origines de l'archéologie préhistorique en France, 1964.

Προϊστορικοί αρχαιολογικοί τόποι στη Δορδόνη
Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα

Το Αεροδρόμιο Σεΐχ Λαρμπί της Τεμπέσα () είναι δημόσιο αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 2,5 χλμ. βόρεια της Τεμπέσα,  πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας (βιλάγια) στην Αλγερία.

Ιστορικά στοιχεία 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εγκατάσταση ήταν γνωστή ως Αεροδρόμιο της Τεμπέσα. Ήταν μια από τις βάσεις της 12ης Σμηναρχίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα κορπς. Χρησιμοποιήθηκε επιχειρησιακά από το 31ο Σμήνος Μαχητικών, το οποίο επιχειρούσε με αεροσκάφη Supermarine Spitfire από το αεροδρόμιο μεταξύ 17 και 21 Φεβρουαρίου 1943. Ήταν επίσης έδρα της 12ης Διοίκησης Μαχητικών μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και 12 Ιανουαρίου 1943.

Εγκαταστάσεις 
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 811 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διάδρομους με άσφαλτο: τον 11/29 ο οποίος έχει διαστάσεις 3.000 x 45 μ. και τον 12/30 ο οποίος έχει διαστάσεις 2.400 x 30 μ..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τρέχουσες καιρικές συνθήκες     
 Ιστορικό ατυχημάτων   

Αεροδρόμια στην Αλγερία
Καλόγερος Ρεθύμνου

Ο Καλόγερος ή το Καλογέρου είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 480 μέτρα στις βορειοδυτικές πλαγιές της κοιλάδας του Αμαρίου. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Θρόνος. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

Ιστορία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Calogeru. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Calogieru με 67 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα του 1630 αναφέρεται ως Calogieri. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους διέθετε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 7 χριστιανικές οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μέρωνα και είχε 192 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 233 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925, ο Καλόγερος υπάχθηκε στην κοινότητα Θρόνου, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοντά στο χωριό σώζεται ο ναός της Αγίας Μαρίνας, ο οποίος στο εσωτερικού είναι τοιχογραφημένος. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, χρονολογείται από το 1300 (,ςωη = 6808). Στη θέση Σπήλιος βρίσκεται ο τοιχογραφημένος ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Στο δυτικό τοίχο σώζεται η κτητορική επιγραφή, η οποία γράφει ότι ο ναός κτίστηκε το 1347 με έξοδα του Ιωάννη Ασπρομούρη. Οι τοιχογραφίες του ναού μεταξύ άλλων παρουσιάζουν γεγονότα από τη ζωή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπως το ναυάγιο. Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος απεικονίζεται επίσης στο τεταρτημόριο της κόγχης στην παράσταση της Δέησης.

Στο χωριό έχει την έδρα της μονάδα παραγωγής τυροκομικών προϊόντων.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Καλογέρου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Καλογέρου έχει 119 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Τριποδιανό.

Κοινοτάρχες Καλογέρου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλογέρου

Παραπομπές 

καλογερος
Δήμος Αμαρίου
Λιμός

Ο λιμός είναι εξαπλωμένη έλλειψη τροφίμων, η οποία προκαλείται από διάφορους παράγοντες όπως: πόλεμος, πληθωρισμός, αποτυχία παραγωγής επαρκών τροφίμων, πληθυσμιακή ανισορροπία ή κυβερνητικές πολιτικές. Το φαινόμενο συνήθως συνοδεύεται ή ακολουθείται από τοπικό υποσιτισμό, λιμοκτονία, επιδημία και αυξημένα επίπεδα θνησιμότητας.  Κάθε κατοικημένη ήπειρος έχει περάσει περιόδους λιμού στην ιστορία της. Στον 19ο και 20ό αιώνα οι περισσότεροι θάνατοι από λιμούς ήταν γενικά στην νοτιοανατολική και νότια Ασία, και σε μικρότερο αριθμό στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη. Από την δεκαετία του 2000 ο αριθμός θανάτων από λιμούς μειώνεται πολύ γρήγορα. 

Μερικές χώρες, ιδιαίτερα στη υποσαχάρια Αφρική, συνεχίζουν  να υποφέρουν από λιμούς ευρείας έκτασης. Από το 2010, η Αφρική είναι η πιο επηρεασμένη ήπειρος στον κόσμο. Το 2017 τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν ότι πάνω από 20 εκατομμύρια άτομα απειλούνται με υποσιτισμό στην Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, τη Νιγηρία και την Υεμένη. Η διανομή των τροφίμων έχει επηρεαστεί από συγκρούσεις. Τα περισσότερα προγράμματα σίτισης πλέον κατευθύνουν την βοήθεια τους στην Αφρική.

Παραπομπές
Ιακωβίδης

Το ελληνικό επώνυμο Ιακωβίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αγάθων Ιακωβίδης (1955-2020), λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης
 Αρχέλαος Ιακωβίδης (1936-1997), γεωπόνος και βουλευτής
 Γεώργιος Ιακωβίδης (1853-1932), ζωγράφος
 Μίμης Ιακωβίδης (γενν. 1926), λογοτέχνης
 Μιχάλης Ιακωβίδης (1889-1959), ηθοποιός, γιος του Γεωργίου
 Πέτρος Ιακωβίδης (γενν. 1988), τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός
 Σπύρος Ιακωβίδης (1922-2013), προϊστορικός αρχαιολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός

Δείτε επίσης
 Ιακωβίδου

Ελληνικά επώνυμα
Οτσιέρι

Η Οτσιέρι είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία. Βρίσκεται σε ιστορική περιοχή στην πρώην Δικαιοδοσία του Λογκουντόρο και έχει 11.000 κατοίκους. Ο Καθεδρικός ναός της πόλης είναι η έδρα της Ρωμαϊκής Καθολικής Επισκοπής του Οτσιέρι. Στην αρχαιότητα ήταν το κέντρο μεγάλου προϊστορικού πολιτισμού γνωστού σαν Πολιτισμός του Οτσιέρι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κοινότητα του Οτσιέρι

Πόλεις της Σαρδηνίας
Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Τέμενος Μπαντσχαχί

Το Τέμενος Μπαντσχαχί  (στα Πουντζάμπι και στα Ουρντού: بادشاہی مسجد‎) (αλλιώς Αυτοκρατορικό Τέμενος) βρίσκεται δίπλα στην Παλιά Πόλη της Λαχώρης, στο βορειοανατολικό Πακιστάν. Θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αξιοθέατα τόσο της Λαχώρης όσο και του Πακιστάν γενικότερα.

Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1671 από τον αυτοκράτορα Αουρανγκζέμπ (Aurangzeb), της Αυτοκρατορία των Μουγκάλ, και ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Το εξωτερικό του είναι διακοσμημένο με σκαλιστό κόκκινο ψαμμίτη και φέρει μαρμάρινη επένδυση. Πρόκειται για το μεγαλύτερο τζαμί από την εποχή της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ (αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της περιόδου) και το δεύτερο μεγαλύτερο στο Πακιστάν.

Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο αρχικά από την Αυτοκρατορία των Σιχ και στη συνέχεια από τους Βρετανούς.

Τζαμιά
Κτίρια και κατασκευές στο Πακιστάν
Γκιντά (χορός)

Ο γκιντά (Παντζάμπι: ਗਿੱਧਾ) είναι δημοφιλής παραδοσιακός γυναικείος χορός από την περιοχή του Παντζάμπ της Ινδίας και του Πακιστάν. Ο χορός θεωρείται πως προέρχεται από έναν αρχαίο κυκλικό χορό και είναι τόσο ενεργητικός όσο και ο χορός Μπάνγκρα, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να παρουσιάσει δημιουργικά τη γυναικεία χάρη, κομψότητα και ευελιξία. Αποτελεί μία πολύ πολύχρωμη μορφή χορού και σήμερα αντιγράφεται σε όλες τις περιοχές της χώρας. Οι γυναίκες παρουσιάζουν τον γκιντά κυρίως σε εορταστικές ή κοινωνικές εκδηλώσεις. Ο χορός συνοδεύεται από ρυθμικά παλαμάκια και ένα τυπικό παραδοσιακό τραγούδι, το οποίο τραγουδούν ηλικιωμένες κυρίες που στέκονται στο πίσω μέρος της σκηνής.

Ο γκιντά διαφέρει από άλλες μορφές παραδοσιακών Παντζάμπι χορών στο ότι δεν απαιτείται η χρήση του εν είδη βαρελιού τυμπάνου με δύο κεφαλές dhol για να παρουσιαστεί. Αντ' αυτού, οι γυναίκες στέκονται σε σχήμα κύκλου πάνω στη σκηνή και κτυπούν ρυθμικά παλαμάκια. Μια επικεφαλής θα απαγγείλει ένα boli (στίχους) με ένα ρεφρέν, το οποίο ολόκληρος ο κύκλος θα επαναλάβει. Όλη η μορφή του τραγουδιού γκιντά γίνεται μέσω αυτής της κλήσης-απάντησης διαδικασίας. Ο γκιντά εξιστορεί ιστορίες από τις ζωές των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων του γάμου, της σεξουαλικότητας, της οικογενειακής ζωής και της νοσταλγίας.

Ιστορία
Ο γκιντά λέγεται πως προέρχεται από έναν αρχαίο κυκλικό χορό ο οποίος κυριαρχούσε στο Παντζάμπ τις παλαιότερες εποχές. Οι γυναίκες επιδεικνύουν το ίδιο επίπεδο ενεργητικότητας που επιδεικνύουν και οι άντρες όταν χορεύουν μπάνγκρα. Ο γκιντά απεικονίζει έναν παραδοσιακό τρόπο παρουσίασης της Παντζάμπι θηλυκότητας μέσω της ενδυμασίας, της χορογραφίας και της γλώσσας. Από τη Διαίρεση της Ινδίας το 1947 και τον διαχωρισμό του Παντζάμπ σε Δυτικό Παντζάμπ (Πακιστάν) και Ανατολικό Παντζάμπ (Ινδία), οι παραδοσιακές χορεύτριες του Παντζάμπ από τη μεριά της Ινδίας ενοποιήθηκαν, διοργάνωσαν και προώθησαν τον χορό ως εικονική έκφραση της Παντζαμπικής κουλτούρας. Αν και η μορφή του γκιντά δεν επηρεάστηκε σοβαρά από τη Διαίρεση, ο Γκιμπ Σρέφλερ γράφει πως έχει ταξινομηθεί ως ο ομόλογος γυναικείος χορός του αντρικού μπάνγκρα, παρά το γεγονός ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.

Δεδομένου ότι οι μορφές των χορών του Παντζάμπ έχουν κωδικοποιηθεί από τη δεκαετία του 1960 και μετά, οι διαγωνισμοί μπάνγκρα και γκιντά έχουν γίνει δημοφιλείς σε όλο το Παντζάμπ αλλά και στην Παντζαμπικη διασπορά. Από την αντίστοιχη δεκαετία, οι μορφές χορών του Παντζάμπ έχουν επίσης εξαπλωθεί στη χώρα μέσα από συλλογικά χορευτικά συγκροτήματα, ενώ μαθητικά συγκροτήματα βοήθησαν στη διάδοση των χορών σε Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Καναδά από τη δεκαετία του 1990.

Ενδυματολογικός κώδικας

Παραδοσιακά, οι χορεύτριες φοράνε salwar kameez σε ζωηρά χρώματα και κοσμήματα. Η ενδυμασία συμπληρώνεται με παραδοσιακά στολίδια και ένα τίκκα στο μέτωπο, ενώ τα μαλλιά των χορευτριών φτιάχνονται σε δύο πλεξούδες οι οποίες πέφτουν στο πλάι, μία δεξιά και μία αριστερά.

Παραπομπές

Παραδοσιακοί χοροί
Σάρα Γιοβάνοβιτς

Η Σάρα Γιοβάνοβιτς (Ρώμη, 29 Οκτωβρίου 1993), επίσης γνωστή ως Σάρα Γιο, είναι Σέρβα τραγουδίστρια της ποπ. Εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή το 2012 ως συμμετέχουσα στη μουσική εκπομπή First Voice της Σερβίας, όπου κέρδισε την τρίτη θέση. Την επόμενη χρονιά, ως μέλος της ομάδας Moj 3 τραγούδησαν το τραγούδι Love εκπροσωπώντας τη Σερβία στον 58ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Μάλμε, αλλά απέτυχαν να φτάσουν στους τελικούς. Η Σάρα θεωρείται ένα ανερχόμενο αστέρι της σερβικής μουσικής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 The home of Sara Jo

Σέρβοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Κωτίλι Αρκαδίας

Το Κωτίλι ή Κοτύλιο είναι χωριό στον νομό Αρκαδίας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 με την ονομασία Δραγουμάνο να προσαρτάται στην τότε δήμο Θείσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Κοτύλιον και το 1940 με το 16/10/1940 διορθώθηκε σε Κωτίλιον. Το 2017 με το ΦΕΚ 58Α - 24/04/2017 επανήλθε σε Κοτύλιον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Παλάτο και το Στρογγυλό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοτυλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνος του Δήμου Μεγαλούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 148 κατοίκων.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Μεγαλόπολης
Σανλούρι

Το Σανλούρι είναι Δήμος και μία από τις δυο πρωτεύουσες της Ιταλικής Επαρχίας του Μέντιο Καμπιντάνο, στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η δεύτερη πρωτεύουσα της επαρχίας όπως ορίστηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005) ήταν η Βιλατσίντρο. Με νέο κυβερνητικό διάταγμα η Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο ενώθηκε με την Επαρχία του Καρμπόνια-Ιγκλέσιας και δημιούργησαν την Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας (2016).
Το όνομα της πόλης προέρχεται από μερικές παραλλαγές του ονόματος του νησιού της Σικελίας στην τοπική διάλεκτο, το "Σελλόρι" σχετίζεται με τη Σικελία σαν τόπος παραγωγής σιτηρών. Η πεδιάδα της επαρχίας του Μέντιο Καμπιντάνο είναι πραγματικά γεμάτη με σιτοβολώνες. Μια άλλη υπόθεση αναφέρει ότι το όνομα "Σανλούρι" σχετίζεται με τον προστάτη της πόλης Σαν Λορέντζο.

Παραπομπές
 		

Πόλεις της Σαρδηνίας
Δήμοι της Επαρχίας της Νότιας Σαρδηνίας
Καλλιόπη Τσουπάκη

Η Καλλιόπη Τσουπάκη (γενν. 27 Μαΐου 1963) είναι Ελληνίδα πιανίστρια και συνθέτρια.

Βιογραφία 
Η Τσουπάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε πιάνο και θεωρία μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και σύνθεση με τον Γιάννη Ιωαννίδη. Συνέχισε τις σπουδές της με τον Λουί Άντρισεν στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης και αποφοίτησε το 1992. 

Αφού τελείωσε τις σπουδές της, η Τσουπάκη εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ και ξεκίνησε μια σταδιοδρομία ως πιανίστρια και συνθέτρια. Τα έργα της έχουν εκτελεστεί στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε διεθνή μουσικά φεστιβάλ. Το 1993 έζησε και εργάστηκε στη Βουδαπέστη με τρίμηνη παραμονή στο Ίδρυμα Pepinières για νέους καλλιτέχνες. Το 2007 πήρε θέση διδασκαλίας σύνθεσης στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης.

Έργα 
Ανάμεσα στα έργα της είναι και τα ακόλουθα: 

 Αίνιγμα, για σόλο βιόλα (1999)
 Μήδεια, για βιόλα και 3 γυναικείες φωνές (1996), σε κείμενο του Ευριπίδη
Στα 27 μου χρόνια, για βιόλα και κοντραμπάσο (1990)
 Μουσική για Σαξόφωνα 
 Ελληνικά Τραγούδια Αγάπης 
 Vita Nova, όπερα δωματίου για σόλο φωνή, μπαρόκ βιολί, βιόλα ντα γκάμπα και τσέμπαλο
 Τα δάκρυα της Σαπφούς, για γυναικεία φωνή, τενόρο φλάουτο με ράμφος και βιολί

Έργα της Τσουπάκη έχουν ηχογραφηθεί και εκδοθεί σε CD, συμπεριλαμβανομένων των: 
 Syrinx Saxophone Quartet: Waves (με έργα διαφόρων συνθετών, μεταξύ των οποίων και το Μουσική για Σαξόφωνα της Τσουπάκη), Erasmus Muziekproducties, 1994 (1994).
 St. Luke's Passion (Tα κατά Λουκά Πάθη), Etcetera Records (2010).  Vintage Brisk'' (2007)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστότοπος Καλλιόπης Τσουπάκη 

Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Έλληνες πιανίστες
Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Κτηνίατρος

Ο κτηνίατρος, είναι ένας επαγγελματίας που ασκεί το επάγγελμα της ιατρικής θεραπεύοντας ασθένειες, διαταραχές και τραυματισμούς σε ζώα.

Περιγραφή 
Σε πολλές χώρες, η τοπική ονοματολογία για τον κτηνίατρο είναι ρυθμισμένος και προστατευόμενος όρος, που σημαίνει ότι το κοινό χωρίς τα απαραίτητα πτυχία και/ή άδειες δεν μπορούν να εκτελέσουν το επάγγελμα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εργασίες του κτηνιάτρου περιορίζονται μόνο σε εγγεγραμμένους κτηνιάτρους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες περιοχές η θεραπεία των ζώων μπορεί να εκτελεστεί μόνο από εγγεγραμμένους κτηνιάτρους (με λίγες ορισμένες εξαιρέσεις, όπως οι παρακτηνιατρικοί εργαζόμενοι) και είναι παράνομο για κάποιον που δεν έχει τα απαραίτητα προσόντα να συνταγογραφήσει θεραπεία ή να αποκληθεί ως έτσι.

Οι περισσότεροι κτηνίατροι δουλεύουν σε κλινικές. Οι κτηνίατροι μπορεί να δέχονται ζώα όλων των ειδών, ενώ άλλοι μπορεί να ειδικεύονται σε συγκεκριμένο είδος ζώων, ή ακόμη και σε συγκεκριμένο είδος ιατρικής, όπως το χειρουργείο, η δερματολογία και η εσωτερική ιατρική. Όπως και με τους άλλους ιατρούς, οι κτηνίατροι αντιμετωπίζουν ηθικές αποφάσεις για την φροντίδα των ασθενών τους.

Παραπομπές 

Κτηνιατρική
Λίζα Αντρέας

Η Λίζα Αντρέας  (· γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου 1987 ως Λίζα Λαρτζ, ), αναφερόμενη και ως Λίζα Άντρεας, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια. Στην ηλικία των 16 εκπροσώπησε την Κύπρο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2004 και ήρθε πέμπτη με το τραγούδι "Stronger Every Minute". Η Αντρέας ήταν η νεαρότερη συμμετέχουσα στο διαγωνισμό του 2004.

Παραπομπές 

Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 02/2014
Κύπριες τραγουδίστριες
Παλάτος Αρκαδίας

Ο Παλάτος (το Παλάτου στην τοπική καθομιλουμένη) είναι χωριό στον νομό Αρκαδίας. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνος του Δήμου Μεγαλόπολης. 

Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 36 κατοίκων.

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Μεγαλόπολης
Μαυριά Αρκαδίας

Η Μαυριά είναι χωριό στον νομό Αρκαδίας. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόρτυνος του Δήμου Μεγαλόπολης. 

Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 49 κατοίκων.

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Μεγαλόπολης
Πρόεδρος του Μπανγκλαντές

Ο Πρόεδρος του Μπαγκλαντές (βεγγαλικά: বাংলাদেশের রাষ্ট্রপতি - Μπανλαντεσέρ ραστρόποτι) είναι ο αρχηγός του κράτους του Μπαγκλαντές . Σημερινός πρόεδρος (Οκτώβριος 2019) είναι ο Αμπντούλ Χαμίντ. 

Ο ρόλος του προέδρου έχει αλλάξει τρεις φορές από την ανεξαρτησία της χώρας το 1971. Το 1991, με την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα, το Μπαγκλαντές υιοθέτησε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο Πρόεδρος είναι πλέον σε μεγάλο βαθμό διακοσμητικός και εκλέγεται από το κοινοβούλιο. 

Το 1996, το Κοινοβούλιο ενέκρινε νέους νόμους που ενίσχυσαν την εκτελεστική εξουσία του προέδρου. Ο Πρόεδρος διαμένει στο Μπανγκαμπαμπάν, το οποίο είναι το γραφείο και η κατοικία του. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από τους 300 βουλευτές με ανοικτή ψηφοφορία και ως εκ τούτου γενικά εκπροσωπεί το κόμμα που κατέχει τη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο (σήμερα κυβερνών κόμμα είναι ο σύνδεσμος Αουάμι). Συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του μετά τη λήξη της πενταετούς θητείας του έως ότου εκλεγεί ένας διάδοχος στην προεδρία.

Εξουσίες και καθήκοντα 
Επί του παρόντος, οι εξουσίες του προέδρου είναι σε μεγάλο βαθμό τελετουργικές. Το Σύνταγμα επιτρέπει στον Πρόεδρο να ενεργεί μόνο κατόπιν συμβουλής του πρωθυπουργού και του γραφείου του .

Εξουσίες διορισμού 
Ο Πρόεδρος μπορεί να διορίσει τα ακόλουθα: 

 Σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2, διορίζει τον πρωθυπουργό και το υπουργικό συμβούλιο, με τον περιορισμό ότι ο πρωθυπουργός πρέπει να είναι βουλευτής που έχει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας του Σώματος. Ο Πρόεδρος μπορεί επίσης να απορρίψει ένα μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου κατόπιν αιτήματος του Πρωθυπουργού.
 Σύμφωνα με το άρθρο 95, διορίζει τον ανώτατο δικαστή και άλλους δικαστές του ανωτάτου Δικαστηρίου.
 Σύμφωνα με το άρθρο 118, διορίζει την εκλογική επιτροπή του Μπαγκλαντές , συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού της.

Προεδρική χάρη 
Ο Πρόεδρος έχει το δικαίωμα να απονείμει χάρη σύμφωνα με το άρθρο 49 του Συντάγματος το οποίο του επιτρέπει να δώσει χάρη σε οποιονδήποτε, παρακάμπτοντας οποιαδήποτε δικαστική απόφαση στο Μπαγκλαντές.

Νομοθετικές εξουσίες 
Με το άρθρο 80, ο Πρόεδρος μπορεί να αρνηθεί να συμφωνήσει σε οποιοδήποτε νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο και να το αποστείλει προς επανεξέταση. Ένα νομοσχέδιο τίθεται σε ισχύ μόνο αφού ο Πρόεδρος συμφωνεί με αυτό. Αν το νομοσχέδιο εγκριθεί εκ νέου από το κοινοβούλιο και ο πρόεδρος αποτύχει ή αρνηθεί για δεύτερη φορά να συναινέσει σε ένα νομοσχέδιο, μετά από μια ορισμένη περίοδο ημερών, το νομοσχέδιο θα μετατραπεί αυτομάτως σε νόμο και θα θεωρηθεί ότι έχει εγκριθεί από τον πρόεδρο.

Καγκελάριος στα Πανεπιστήμια 
Ο Καγκελάριος είναι τιμητική θέση στα πανεπιστήμια του Μπαγκλαντές. Είναι η θέση που κατέχει ο σημερινός πρόεδρος του Μπαγκλαντές στο πλαίσιο του νόμου περί ιδιωτικών πανεπιστημίων του 1992.  Η θέση στα δημόσια πανεπιστήμια δεν έχει καθοριστεί για τον πρόεδρο βάσει πράξεων ή νόμων (επειδή η δημιουργία ενός κρατικού πανεπιστημίου στο Μπαγκλαντές χρειάζεται νομοθετική πράξη για να εγκριθεί).

Πολιτική του Μπανγκλαντές
Πρωθυπουργός του Μπανγκλαντές

Ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές (βεγγαλικά: গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ সরকারের প্রধানমন্ত্রী , Γκονοπροτζατάντρι Μπανγκλαντές Σορκαρέρ Πραντάνμαντρι) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Μπαγκλαντές . Ο Πρωθυπουργός και το Υπουργικό Συμβούλιο είναι συλλογικά υπεύθυνοι για τις πολιτικές και τις πράξεις τους στο Κοινοβούλιο , στο πολιτικό τους κόμμα και τελικά στο εκλογικό σώμα.

Η θέση του πρωθυπουργού απουσίαζε κατά τα έτη 1975-78, 1982-84 και 1990-91 λόγω του επιβληθέντος στρατιωτικού νόμου . Σε κάθε μία από αυτές τις περιόδους, η στρατιωτική χούντα υπό την ηγεσία του Προέδρου είχε τις εξουσίες του Πρωθυπουργού. Κατά την περίοδο μεταξύ του 1996 και του 2008, ο Επικεφαλής Σύμβουλος της Προσωρινής Κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές ήταν αρχηγός της κυβέρνησης για 90 ημέρες κατά τη μεταβατική περίοδο εναλλαγής μεταξύ μιας εκλεγμένης κυβέρνησης σε μια άλλη. Ο Επικεφαλής Σύμβουλος ήταν επικεφαλής συμβουλευτικής επιτροπής αποτελούμενης από δέκα συμβούλους. Με εξουσίες σχεδόν ισοδύναμες με εκείνες του πρωθυπουργού των εκλεγμένων κυβερνήσεων, η εκτελεστική εξουσία του περιορίστηκε με ορισμένους συνταγματικούς περιορισμούς. Το σύστημα καταργήθηκε το 2011 με την 15η τροποποίηση του συντάγματος ώστε να επιτραπεί στην πολιτική κυβέρνηση να διεξάγει γενικές εκλογές στο μέλλον.

Ο σημερινός πρωθυπουργός, Σέιχ Χασίνα, διορίστηκε στις 6 Ιανουαρίου 2009 από τον Πρόεδρο του Μπαγκλαντές και είναι επίσης ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.

Πολιτική του Μπανγκλαντές
Πρωθυπουργοί
Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας

Η Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας είναι μιά νέα Επαρχία της Ιταλίας που συστήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (4 Φεβρουαρίου 2016). Περιέχει την παλιότερη Επαρχία Καρμπόνια-Ιγκλέσιας, την παλιότερη Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο που είχε αποσπαστεί από την Επαρχία του Κάλιαρι και άλλους δύο Δήμους. Η πρωτεύουσα της Επαρχίας θα καθοριστεί από το πρώτο Επαρχιακό Συμβούλιο που θα συντάξει το καταστατικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η Νέα Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας

Επαρχίες της Ιταλίας
Μαρία Πρεβολαράκη

Η Μαρία Πρεβολαράκη (γεννηθείσα στις 21 Δεκεμβρίου 1991 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα παλαίστρια και παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών. Αγωνίστηκε στο ελεύθερο 55 κιλών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και αποκλείστηκε από την Γιούλιγια Ράτκεβιτς στους προημιτελικούς. Έχει κερδίσει δύο χρυσά στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 και 2018, στις κατηγορίες των 55 και 53 κιλών αντίστοιχα.

Στους Ολυμπιακούς του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση.
Έχει κατακτήσει χάλκινο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Γυναικών το 2012 στον Καναδά και επίσης χάλκινο στο παγκόσμιο πρώτα γυναικών το 2017 στο Παρίσι.
Σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα γυναικών έχει κατακτήσει χάλκινα το 2013 και το 2014 στη Γεωργία και τη Φινλανδία αντίστοιχα. Επίσης Χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Γυναικών το 2017 στη Σερβία και το 2018 στη Ρωσία.

Τον Δεκέμβριο του 2020 η Πρεβολαράκη κατέκτησε στη Σερβία το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο κύπελλο πάλης γυναικών, επικρατώντας με 5-1 της Πολωνίδας Ζάσινα στον τελικό των 53 κιλών. Έτσι, κέρδισε την πρώτη θέση στον κόσμο.

Παραπομπές 

Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013
Έλληνες παλαιστές
Επίγονος ο Περγαμηνός

Ο Επίγονος από την Πέργαμο ήταν ο ικανότατος των γλυπτών που άνθισαν στην εποχή της δυναστείας των Ατταλιδών στην Πέργαμο προς στο τέλος του τρίτου αιώνα π.Χ..

Αρχαίοι Περγαμηνοί
Καρλοφόρτε

Το Καρλοφόρτε είναι Δήμος που ενσωματώθηκε στην Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας στην νοτιοδυτική Σαρδηνία (2016) από την Επαρχία του Καρμπόνια-Ιγκλέσιας. Είναι η πρωτεύουσα στο νησάκι Σαν Πιέντρο που απέχει 7 χιλιόμετρα από την νοτιοδυτικότερη ακτή της Σαρδηνίας, ψαροχώρι και παραθεριστικός οικισμός.

Ιστορία

Ο θρύλος λέει ότι στις αρχές του 14ου αιώνα ιδρύθηκε στο νησί μιά εκκλησία προς τιμή εκατοντάδων παιδιών που έχασαν την ζωή τους σε ναυάγιο έξω από το νησάκι στην Σταυροφορία των παιδιών (1212) με κατεύθυνση στην Νότια Αφρική. Η εκκλησία με το όνομα Τσιέζα ντει Νοβέλλι βρίσκεται μέσα στην περίμετρο της πόλης και λειτουργεί μόνο μια φορά τον χρόνο, είναι η μόνη ένδειξη για εγκατάσταση στο νησάκι πριν ιδρυθεί ο οικισμός του 1739.

Το Καρλοφόρτε ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από 30 οικογένειες ψαράδων κοραλλιών με καταγωγή από το Πέγκλι στην Λιγυρία κοντά στην Γένοβα. Εγκατέλειψαν την πατρίδα τους (1541) και εγκαταστάθηκαν στο νησί Ταμπάρκα έξω από την Τυνησία για να ψαρέψουν κοράλλια, μετά από αιώνες τα κοράλλια εξαντλήθηκαν. Οι οικογένειες αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ιταλία, έξω από τις ακτές της νότιας Σικελίας είδαν πολλά κοράλλια και αποφάσισαν να παραμείνουν εκεί. Ο Βασιλιάς της Σαρδηνίας Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας τους έδωσε την άδεια να παραμείνουν μόνιμα στο νησί Σαν Πιέντρο και να οικοδομήσουν τον οικισμό τους. Οι νέοι κάτοικοι έδωσαν στον οικισμό τους το όνομα "Καρλοφόρτε" δηλαδή "Κάρολος ο Ισχυρός" για να τιμήσουν τον βασιλιά Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ που τους επέτρεψε να παραμείνουν (1739). Οι κάτοικοι είχαν ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα τους Πέγκλι, ο πληθυσμός μιλάει τα Λιγυριακά πέρα από τα Ιταλικά και τα Σαρδηνιακά, στα σχολεία τα παιδιά διδάσκονται και τις δύο γλώσσες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαρδηνία
Οδηγός της Σαρδηνίας
Σαν Πιέντρο

Δήμοι της Επαρχίας της Νότιας Σαρδηνίας
Περιπατητική Σχολή

Ο Περίπατος είναι το όνομα της φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτέλη. Όπως και οι άλλες φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας (Ακαδημίας, Στοά, Κήπος ) αντλεί το όνομά του από τον τόπο απ 'όπου τα μαθήματα έλαβαν χώρα (σε αυτή την περίπτωση από Περίπατο). Κατά συνέπεια, τα μέλη του σχολείου ονομάστηκαν Περιπατητικοί.

Σήμερα, οι όροι «περιπατητικό» και το επίθετο «περιπατητικό» χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά με την έννοια των "εκπροσώπων / οπαδών του δόγματος του Αριστοτέλη" ή "με βάση τη διδασκαλία του Αριστοτέλη".

Αριστοτέλης
Ελληνιστική φιλοσοφία
Ελληνική φιλοσοφία
Πηνελόπη Κάσας

Η Πηνελόπη Κάσας (25 Μαΐου 1943 – 11 Αυγούστου 2013) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας τροφίμων, βιβλίων μαγειρικής, συγγραφέας με ειδίκευση στην κουζίνα της Ισπανίας. Έγραψε διάφορα βιβλία που επικεντρώνονταν στην κουζίνα της Ισπανίας, ξεκινώντας από την δεκαετία του 1980.

Η Κάσας κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, το The Foods and Wines of Spain (Τα Τρόφιμα και Κρασιά της Ισπανίας), το 1982. Το πρώτο της βιβλίο εκδίδεται εδώ και αρκετά χρόνια. Δημοσίευσε πέντε πιο εμπεριστατωμένα βιβλία και βιβλία μαγειρικής για την ισπανική κουζίνα. Το επόμενο βιβλίο, το Tapas: The Little Dishes of Spain, το οποίο κυκλοφόρησε το 1985, αναφερόταν στα τάπας και τις σχετικές έννοιες. Το τελευταίο βιβλίο της Κάσας με τίτλο La Cocina de Mama: The Great Home Cooking of Spain κυκλοφόρησε το 2005.

Η Κάσας γεννήθηκε με το όνομα Πηνελόπη Φέξα σε οικογένεια ελλήνων μεταναστών. Οι γονείς της ήταν οι Αντωνία και Αχιλλέας Φέξας. Γεννήθηκε στις 25 Μαΐου του 1943, στο Γουάιτστοουν του Κουίνς στην Νέα Υόρκη. Ο μοναδικός αδερφός της, ο Τομ Φέξας, ήταν σχεδιαστής θαλαμηγών. Γνώρισε τον σύζυγό της, Λουίς Κάσας, ενώ σπούδαζε στο κολλέγιο Βασάρ της Ισπανίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.

Η Κάσας πέθανε από λευχαιμία στο σπίτι της στο Μανχάσετ της Νέας Υόρκης στις 11 Αυγούστου 2013.

Παραπομπές 

Ελληνοαμερικανοί
Ισπανική κουζίνα
Αμερικανοί συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής
Ευτυχία Μιχαηλίδου

Η Ευτυχία «Έφη» Μιχαηλίδου  (γεννημένη στις 20 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Ελληνίδα πρώην ποδοσφαιρίστρια. Έπαιζε ως μέσος στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών της Ελλάδας, κάνοντας περίπου 80 εμφανίσεις. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε για την Καβάλα 86.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Δήμητρα Παντελιάδου

Η Δήμητρα Παντελιάδου (γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια. Έχει υπάρξει επιθετικός καθώς και αρχηγός στην ομαδα του Παοκ Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έχει αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας και αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004, στη διοργάνωση του ποδοσφαίρου γυναικών.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Αναστασία Παπαδοπούλου

Η Αναστασία Παπαδοπούλου (γεννήθηκε στις ) είναι Ελληνίδα παίκτρια του γυναικείου ποδοσφαίρου. Αγωνίζεται ως επιθετικός. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών της Ελλάδας. Σε επίπεδο συλλόγων, έπαιξε για την Καβάλα 86.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Μαρία Μήτκου

Η Μαρία Μήτκου (γεννημένη στις 11 Απριλίου 1994) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια. Αγωνίζεται ως πλάγια μέσος και σε επίπεδο συλλόγων, παίζει για τον ΠΑΟΚ.

Είναι μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας. Τον Απρίλιο του 2012 σκόραρε στα 17 της το πρώτο επίσημο γκολ της για την κύρια ομάδα εναντίον της .

Παραπομπές 

Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Σοφία Πελεκούδα

Η Σοφία Πελεκούδα (γεννημένη στις 22 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια. Αγωνίζεται ως αμυντικός για τους Αμαζόνες Δράμας. Έχει κάνει πέντε εμφανίσεις για την εθνική ομάδα ξεκινώντας από το 2013 και έχει βάλει ένα γκολ έως σήμερα. Επίσης, έχει αγωνιστεί στις ομάδες Κ17 και Κ19.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Βάσω Κυδωνάκη

Η Βασιλική Κυδωνάκη (γεννηθείσα στις 26 Μαρτίου 1993), γνωστή επίσης και ως Βάσω Κυδωνάκη, είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια. Αγωνίζεται από το 2010 με την κύρια εθνική ομάδα, με την οποία έχει κάνει 18 εμφανίσεις και έχει βάλει 1 γκολ. Επίσης, το 2010 και το 2011 έδωσε αγώνες και με την εθνική Ελλάδας κάτω των 19, όπου έκανε 6 εμφανίσεις και έβαλε ένα γκολ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο uefa.com
 

Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Ελένη Μάρκου

Η Ελένη Μάρκου (γεννημένη στις 29 Μαρτίου 1995) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται στη Γερμανία στην ομάδα SGS Essen παλιότερα έχει αγωνιστεί για λογαριασμο των Apollon Ladies FC και στον ΠΑΟΚ. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας Κ-19 και αγωνίζεται από το 2014 στην κύρια ομάδα.  Το 2016 βραβεύτηκε ως η καλύτερη παίκτρια των κολλεγίων της Αμερικής.

Βραβεύσεις 

 Απόλον Λέιντις Φ.Κ.

Βραβεύσεις

 Παγκύπριο πρωτάθλημα (1): 2018-2019

 ΠΑΟΚ

Βραβεύσεις

 Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών (2): 2012-13, 2014-2015

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Δανάη-Ελένη Σιδηρά

Η Δανάη-Ελένη Σιδηρά (γεννημένη στις 14 Ιανουαρίου 1991) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια αγωνιζόμενη στον Γ. Σ. Εργοτέλης.

Βραβεύσεις 

 Απόλλων Λεμεσού

Νικητής

 Παγκύπριο πρωτάθλημα γυναικείου ποδοσφαίρου (5): 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2016-17, 2018-19
 Κυπριακό Κύπελλο Γυναικών (5): 2014, 2015, 2016, 2017, 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο uefa.com
 

Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Φύλλα Εύβοιας

Τα Φύλλα είναι πεδινή κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας σε υψόμετρο 30 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Τα Φύλλα βρίσκονται στην κεντρική Εύβοια, προς τις δυτικές ακτές του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου και σε απόσταση (οδηγική) 7 χλμ. νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Είναι κτισμένα στην πεδιάδα Ληλαντίων, ανάμεσα στον ποταμό Λήλα (Δ.) που τα χωρίζει από τον Μύτικα, το Αφράτι (Β.) και το Βασιλικό (ΝΑ.). Το χωριό είναι η γενέτειρα του Ανδρέα Μιαούλη ή Ανδρέα Βώκου και σε αυτό μεγάλωσε μέχρι να σκοτώσει τον Χασναντάραγα Γκεζαϊρ Μπέη, Τούρκο πασά της περιοχής και αναγκασθεί να φύγει για την Ύδρα, τόπο καταγωγής της μητέρας του. Το σπίτι του σώζεται απέναντι από το ιερό της εκκλησίας της Παναγίας, που είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο «ένθα φέρεται γεννηθείς ο Nαύαρχος της Eπαναστάσεως του 1821 Aνδρέας Mιαούλης». Από τα Φύλλα καταγόταν και ο επίσκοπος Καρύστου Νεόφυτος (1790 - 1851) - κοσμικό όνομα Νικόλαος Αδάμ, που υπήρξε φιλικός και συμμετείχε στον αγώνα του 1821 εναντίον των Τούρκων στη νότια Εύβοια.

Αξιοθέατα 

Στα ανατολικά του χωριού υπάρχει λόφος, όπου στην κορυφή του δεσπόζουν τα ερείπια  μεσαιωνικού κάστρου, γνωστό ως «Καστέλι» ή «κάστρο του Λικάριο», ενώ δυτικά, στην απέναντι μεριά του Λήλα, προς τον Μύτικα ορθώνονται σε γειτονικά υψώματα, δύο εντυπωσιακοί μεσαιωνικοί πύργοι, που επόπτευαν την γύρω περιοχή. Ανατολικά, σε απόσταση 10 χλμ. βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Άρμα που πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε το έτος 1141 και από το 1921 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Διασώζεται το καθολικό της μονής που είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο, ενώ ο νάρθηκας που πιθανολογείται ότι αγιογραφήθηκε το 1637 αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη. Στα ανατολικά και δίπλα στο χωριό υπάρχει ο Ιερός Ναός της Παναγίας Ριζοκαστριώτισσας με τοιχογραφίες του 17ου αι. που από το 1958 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ονομασία - Διοικητικά
Η ονομασία του προέρχεται από τη λέξη «φυλλωσιά» που είναι έντονη και χαρακτηριστική της περιοχής. Έτσι αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσσαπίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Φύλλων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Καμάρι, τη Μονή Αγίου Γεωργίου Άρμα και το Πανόραμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Φύλλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει 1.577 μόνιμους κατοίκους, ενώ ως οικισμός 1.459.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχαίο φρούριο στα Φύλλα Ευβοίας από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr του Υποργείου πολιτισμού
 Κάστρο Φύλλων ή Κάστρο του Λικάριο από τον ιστότοπο Καστρολογος - Κάστρα της Ελλάδας

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Χαλκιδέων