joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δημήτριος Παπαδημητρίου (1879-1952, υπουργός)

Ο Δημήτριος Παπαδημητρίου (1879-1952) υπήρξε βουλευτής και γερουσιαστής. Διετέλεσε Υπουργός Μεταφορών στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη.

Βιογραφικό
Ο Δημήτριος Παπαδημητρίου γεννήθηκε στον Πλάτανο Ολυμπίας, στον νομό Ηλείας, το 1879. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως έφεδρος Αξιωματικός κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον βαθμό του Συνταγματάρχου του Πυροβολικού. Εργάσθηκε αρχικώς ως Δικηγόρος και στη συνέχεια υπήρξε Νομικός Σύμβουλος της εταιρείας του Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου Ελλάδος του Ομίλου Μποδοσάκη. 

Εξελέγη αρχικά με το κόμμα των Φιλελευθέρων, του Ελευθερίου Βενιζέλου, του οποίου υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης. Στενή φιλία τον συνέδεε και με τον Γεώργιο Παπανδρέου καθώς και με το Στυλιανό Γονατά. Όταν ο τελευταίος ήταν  Πρόεδρος της Γερουσίας της Ελλάδος ο Δημήτριος Παπαδημητρίου ήταν αντιπρόεδρος. Μετά το θάνατο του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο Δημήτριος Παπαδημητρίου μετείχε στο κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων.  

Συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη ως Υπουργός Μεταφορών. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου, κατά τη Δίκη του Θεοδώρου Παγκάλου. Επίσης είχε στενούς οικογενειακούς δεσμούς με τον ανιψιό του Κωνσταντίνο Καλλία, που διετέλεσε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υπουργός Δικαιοσύνης και με τον εξάδελφο του Ιωάννη Τσιριμώκο, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος Βουλής, όπως και με τον ανιψιό του Ηλία Τσιριμώκο που έγινε έπειτα Πρωθυπουργός της Ελλάδος, Πρόεδρος Βουλής και Υπουργός Εσωτερικών.  

Έδωσε πολιτικό αγώνα δια την κρατικοποίηση της Γενικής Ηλεκτρικής Εταιρείας Power, που ανήκε σε ξένα συμφέροντα και ηλεκτροδοτούσε την Ελλάδα και επέτυχε μαζί με άλλους πολιτικούς την οριστική κρατικοποίηση της και την δημιουργία της σημερινής Δ.Ε.Η. 

Τιμήθηκε με τον εξέχοντα τίτλο του Επί Τιμή Ισοβίου Μέλους του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της πόλεως της Νέας Υόρκης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (Honorary Life Member of the Museum of Natural History of the city of New York) για την συνεργασία του με το Μουσείο σε θέματα της Παγκοσμίου Φυσικής Ιστορίας, όπως και θέματα προστασίας του περιβάλλοντος. Επίσης, διετέλεσε ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τραπέζης Καραβασίλη. Επίσης Τιμήθηκε με το διάσημο του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Σωτήρος επί του Βασιλέως Γεωργίου του Β΄ δια την προσφορά του προς τον Ελληνικό λαό και το Ελληνικό Έθνος.

Παντρεύτηκε την Μαρία Παπαδημητρίου, το γένος Πλατσή, και απέκτησαν ένα γιο τον Παναγιώτη Παπαδημητρίου, μετέπειτα Διπλωματικό Υπάλληλο και Σύμβουλο του Υπουργού Προεδρίας και Προέδρου Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου.    

Απεβίωσε το 1952 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών όπου τελέστηκε η κηδεία του με τιμές Υπουργού δημοσία δαπάνη.
Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Ο Τορκόμ Σαραϊνταριάν (1917-1997) ήταν ένας Αρμένιος μουσικός και θρησκευτικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Τουρκία από Αρμένιους γονείς. Από την παιδική του ηλικία είχε εκπαιδευτεί σε , υπό την καθοδήγηση του πατέρα του. 

Επισκέφθηκε μοναστήρια, ναούς και μυστηριακές σχολές που αναζητούν απαντήσεις στα ερωτήματά του σχετικά με το μυστήριο του ανθρώπου και του σύμπαντος. Ήταν μουσικά εκπαιδευμένος και λέγεται ότι έπαιζε βιολί, πιάνο, ούτι, τσέλο και κιθάρα. Λέγεται ότι συνέθεσε πολλά μουσικά κομμάτια. Είναι δημοσιευμένα μερικά βιβλία του σχετικά με την πνευματικότητα. Είναι αυτά που φαίνονται στον εξωτερικό σύνδεσμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.tsgfoundation.org/

Αρμένιοι μουσικοί
Αρμένιοι συγγραφείς
Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι

Οι Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι ήταν οικολογικό πολιτικό κόμμα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1990 και συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1990 λαμβάνοντας 3.360 ψήφους. Το κόμμα αυτό είχε επικεφαλής τον Βασίλη Λεβέντη, μετέπειτα ιδρυτή και πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων. Το 1992, οι Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι ενώθηκαν με το Κέντρο - Δημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος, δημιουργώντας την Ένωση Κεντρώων και Οικολόγων.

Παραπομπές

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Οικολογικά κόμματα
Ο Φιλελεύθερος (εφημερίδα)

Ο Φιλελεύθερος είναι καθημερινή εφημερίδα της Λευκωσίας και η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία καθημερινή εφημερίδα στην Κύπρο. Σύμφωνα με δημοσιεύσεις στην κυριακάτικη της έκδοση, όπου ως πηγή αναφέρεται η RAI CONSULTANTS,  το Μάιο 2014 η κυριακάτικη έκδοση είναι πρώτη σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα εφημερίδα της Κυριακής, με 128.928 αναγνώστες.

Είναι η αρχαιότερη καθημερινή εφημερίδα της Κύπρου που κυκλοφορεί, καθώς ιδρύθηκε το 1955 (λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφημερίδα "Αλήθεια" έγινε καθημερινή από εβδομαδιαία πολύ αργότερα). Η πρώτη έκδοση της εφημερίδας Φιλελεύθερος έγινε 7 Δεκεμβρίου 1955. Καθημερινά η πρώτη σελίδα φιλεξενούσε το σατυρικό ποίημα του Ανθου Ροδίνη.

Βιβλιογραφία 
 σελ 239, Τόμος 13, Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, Πρώτη Έκδοση (1990).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα της εφημερίδας

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Κωνσταντίνος (ΙΑ΄) Λάσκαρης

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Λάσκαρης  (1170 - 19 Μαρτίου 1205) ήταν ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτορας πριν πέσει η Κωνσταντινούπολη στα χέρια των Λατίνων της Δ' Σταυροφορίας αλλά και ο πρώτος αφότου έπεσε (12 Απριλίου 1204 - 19 Μαρτίου 1205), γιος του Μανουήλ Λάσκαρη και της Ιωάννας Καράτζαινας (γενν.π.1148).

Η ανάληψη της εξουσίας
Κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1204 από την Δ' Σταυροφορία, ο Αλέξιος Ε΄ Δούκας, βλέποντας ότι όλα είχαν χαθεί, εγκατέλειψε την πόλη το βράδυ της 12ης Απριλίου. Καθώς οι Σταυροφόροι θα έμπαιναν το πρωί στην πόλη, ο λαός μαζεύτηκε στην Αγία Σοφία για να εκλέξει νέο αυτοκράτορα. Υποψήφιοι ήταν ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης, που είχε συμμετάσχει γενναία στην άμυνα της Πόλης και ο
Κωνσταντίνος Δούκας, επίσης ικανός στρατιωτικός. Με κλήρο επιλέχθηκε ο πρώτος, που προσπάθησε να εμψυχώσει τους πολίτες για άμυνα και να χρησιμοποιήσει τη Φρουρά των Βάραγγων. Αλλά όλοι τον εγκατέλειψαν. Έφυγε στις 13 Απριλίου με πλοίο για τη Βιθυνία. Εκεί ο αδελφός του Θεόδωρος συγκέντρωσε στρατό και έστειλε τον Κωνσταντίνο να καταλάβει το Αδραμύττιο από τον Ερρίκο της Φλάνδρας, τον νεοστεφθέντα Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.

Το τέλος
Στη μάχη του Αδραμυττίου που έγινε στις 19 Μαρτίου 1205 ο ρωμαϊκός στρατός ηττήθηκε και έκτοτε δεν αναφέρεται ο Κωνσταντίνος, ίσως λοιπόν σκοτώθηκε ή αιχμαλωτίστηκε. Τα γεγονότα περιγράφει ο σύγχρονος ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης. Το 1205 ο αδελφός του Θεόδωρος Α' Λάσκαρης ανακηρύχθηκε με τη σειρά του «αυτοκράτωρ Ρωμαίων», ιδρύοντας την Αυτοκρατορία της Νίκαιας.

Αρίθμηση μεταξύ των αυτοκρατόρων
Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Λάσκαρης συνήθως δεν περιλαμβάνεται στην σύγχρονη αρίθμηση των Βυζαντινών αυτοκρατόρων. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι ποτέ δεν στέφθηκε επίσημα αυτοκράτωρ. Επίσης, αρκετοί σύγχρονοι ιστορικοί, όπως ο Στήβεν Ράνσιμαν, αμφισβητούν την ακρίβεια της αναφοράς του Χωνιάτη, δεδομένης της υποδεέστερης θέσης την οποία εμφανίζεται να κατέχει σε σχέση με τον Θεόδωρο, και εικάζουν ότι ο Θεόδωρος ανακηρύχθηκε αυτοκράτωρ τον Απρίλιο του 1204, και όχι ο Κωνσταντίνος. Ενίοτε όμως εμφανίζεται ως Κωνσταντίνος ΙΑ΄, αρίθμηση που συνήθως αναφέρεται στον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (ο οποίος τότε αριθμείται ΙΒ΄).

Πρόγονοι

Γενεαλογία
Γενεαλογία Ρωμαίων Αυτοκρατόρων 717 - 1453

 

Κωνσταντινος 11
Σταυροφορίες
Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Δυναστεία των Λασκαριδών
Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ιωσήφ Κομπζόν

Ο Ιώσηφ Νταβύντοβιτς Κομπζόν (Ρωσικά: Ио́сиф Давы́дович Кобзо́н), είναι Ρώσος τραγουδιστής.

Ο Κομπζόν έχει κερδίσει 300+ βραβεία αν θες να μάθεις περισσότερα μπορείς να επισκεφτείς αυτό εδώ το σάιτ http://iosifkobzon.ru/activity/rank/ (in Russian).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ρώσοι τραγουδιστές
Ρώσοι ηθοποιοί
Τιμπό Κουρτουά

Ο Τιμπό Κουρτουά (Thibaut Courtois, 11 Μαΐου 1992) είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που παίζει ως τερματοφύλακας για την Ρεάλ Μαδρίτης και την Εθνική Ομάδα του Βελγίου.

Ο Κουρτουά γεννήθηκε στην πόλη Μπρέε της Φλάνδρας, από έναν πατέρα που κατάγεται από την Βαλλωνική Περιοχή και μια μητέρα από την Φλαμανδία. Ξεκίνησε την καριέρα του με την τοπική ομάδα Μπίλζεν Β.Β., ως αριστερός μπακ. Λίγο αργότερα, το 1999, έγινε μέλος της ομάδας Ρασίνγκ Γκενκ στην ηλικία των επτά και εκεί μετατράπηκε σε τερματοφύλακα.

Σταδιοδρομία
Μετά την Μπίλζεν Β.Β. πήγε στην ομάδα νέων της ΚΡΚ Γκενκ, από το 2009-2011. Το 2011 έκανε το σημαντικότερο βήμα στην καριέρα του πηγαίνοντας στην Τσέλσι ΦΚ. Αμέσως μετά δόθηκε δανεικός στην Ατλέτικο Μαδρίτης για τρία χρόνια έχοντας 111  συμμετοχές μαζί της. Τον Ιούνιο του 2014 επέστρεψε στην Τσέλσι κάνοντας ντεμπούτο στο ματς ενάντια στην Μπέρνλεϊ Φ.Κ. για την πρώτη αγωνιστική  του πρωταθλήματος. Τον Αύγουστο του 2018 υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης για έξι χρόνια.

Παραπομπές 

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Πόλεμος των χοίρων

Ο Πόλεμος των χοίρων ή και σπανίως Τελωνιακός πόλεμος (σερβικά : Свињски рат ή Царински рат ) ήταν ένας εμπορικός πόλεμος μεταξύ Αυστροουγγαρίας και του Βασιλείου της Σερβίας το 1906-1908 στην οποία οι Αψβούργοι επέβαλαν ανεπιτυχώς τελωνειακό αποκλεισμό του σερβικού χοιρινού, μετατρέποντας τις χώρες ανοιχτά εχθρικές η μία προς την άλλη.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα η Σερβία ήταν σημαντικός εξαγωγέας χοιρινού κρέατος στην Αυστροουγγαρία που απέφερε σημαντικά κέρδη στην Σερβία και την καθιστούσε οικονομικά εξαρτημένη από τους Αψμβούργους. Όταν η Σερβία προσπάθησε να αποφύγει τον οικονομικό και πολιτικό έλεγχο των Αψβούργων, και να οικοδομήσει σχέσεις με άλλες χώρες, κυρίως τη Βουλγαρία και τη Γαλλία, η Βιέννη αποφάσισε να τιμωρήσει τους Σέρβους με οικονομικές κυρώσεις. Συγκεκριμένα σε μια προσπάθεια να μειώσει την οικονομική εξάρτησή της από την Αυστροουγγαρία το 1904 η Σερβία άρχισε να εισάγει γαλλικά παρά αυστριακά πυρομαχικά και καθιέρωσε μια τελωνειακή ένωση με τη Βουλγαρία το 1905.

Η Αυστροουγγαρία απάντησε τον Απρίλιο του 1906 με το κλείσιμο των συνόρων της στο Σερβικό χοιρινό. Η Σερβία αρνήθηκε να υποκύψει στην Βιέννη απέκτησε γαλλικές επενδύσεις για την κατασκευή νέων εργοστασίων συσκευασίας για το διεθνές εμπόριο, άρχισε να παραγγέλνει υλικά από την αντίπαλο των Αυστροούγγρων Γερμανία, και πίεσε τις αυστριακές τότε επαρχίες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για την έξοδο του εμπορίου στην Αδριατική Θάλασσα, προκαλώντας την Αυστρία να εγκαταλείψει το εμπάρκο τον Μάρτιο του 1908. 

Οι στατιστικές εμπορίου της εν λόγω περιόδου, όπως δημοσιεύονται στην έκδοση του 1911 της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα :

Η Ρωσία υποστήριξε τις ενέργειες της Σερβίας, και ο πόλεμος μεταξύ Αυστροουγγαρίας και της Ρωσίας απεφεύχθη μόνο λόγω του γερμανικού τελεσίγραφου το 1909 απαιτώντας την παύση της ρωσικής βοήθειας προς τη Σερβία.

Πηγές 
Misha Glenny, The Balkans 1804-1999: Nationalism, War and the Great Powers (London: Granta, 1999), pp. 281–2.

Βασίλειο της Σερβίας
Αυστροουγγαρία
Λουκ Καστάνιος

Ο Λουκ Καστάνιος είναι ένας Ολλανδός ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1992 στο Σχιντάμ της Ολλανδίας. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2009 στην Φέγενορντ, όπου συμμετείχε σε 37 αγώνες και σκόραρε 15 φορές. Το 2011 πήρε μεταγραφή στην Ιντερνασιονάλε Μιλάνο, όπου μέσα σε 6 αγώνες έβαλε 1 γκολ. Το 2012 πήρε μεταγραφή στην Τβέντε, όπου μέχρι τώρα έχει συμμετάσχει ως επιθετικός σε 65 αγώνες και σκόραρε 27 φορές. 

Ο Καστάνιος έχει κατακτήσει την διάκριση του πρώτου σκόρερ του ευρωπαικού κυπέλου των άνω των 17 ετών το 2009.

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ποδοσφαιριστές Φίτεσε
Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Πιγουέ

Το Πιγουέ (ισπανικά: Pigüé, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [piˈɣwe]) είναι πόλη της Αργεντινής, η οποία βρίσκεται στις πάμπας, 584 χλμ ΝΔ. του Μπουένος Άιρες. Ιδρύθηκε από 165 γάλλους μετανάστες που μιλούσαν οξιτανικά από το Αβερόν (Aveyron στα γαλλικά, Avairon στα οξιτανικά). Ο αστικός πληθυσμός είναι τώρα 13.822 κάτοικοι (απογραφή 2001). Το Πιγουέ είναι το διοικητικό κέντρο του Παρτίδο Σααβέδρα (ή Διαμέρισμα), στην Επαρχία Μπουένος Άιρες.

Το Πιγουέ, που σημαίνει «τόπος συγκέντρωσης» στην γλώσσα Μαπούτσε, είναι κέντρο μιας κοινότητας της οξιτανικής γλώσσας που ήρθε από το Ρουέργκ (Rouergue).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δημοτικές πληροφορίες: στατιστικά στοιχεία 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου της Σααβέδρα 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Πιγουέ 
 Les Aveyronnais de Pigüé  
 Το Πιγουέ στο Enjoy Argentina  
 Υπουργείο Παιδείας της Αργεντινής: Ιστορία του Πιγουέ  

Πόλεις της Αργεντινής
Μπούζοβο Καλέ

Το Φρούριο Μπούζοβο (βουλγαρικά : Бузово кале) είναι ερειπωμένο σήμερα βυζαντινό φρούριο στις πλαγιές του Σαμέρνα στην Βουλγαρία. Βρίσκεται νότια της πόλης Κανζαλάκ ανάμεσα στο Κραν και το Μπόρουι σε οχυρή θέση που ελέγχει την κοιλάδα του ποταμού Τούνια. Το σημερινό του όνομα προέρχεται από το κοντινό χωριό Μπούζοβγκράντ, στην περιοχή και κοντά στο κάστρο υπάρχουν ερείπια μεγαλιθικού θρακικού μνημείου.

Το κάστρο βρίσκεται 566 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, έχει σχήμα ακανόνιστου τετραπλεύρου και καταλαμβάνει έκταση 17 στρεμμάτων. Τα τείχη του σήμερα είναι σχεδόν κατεστραμμένα ολοσχερώς, μόνο σε ορισμένα σημεία είναι ορατά λείψανα ύψους 3 με 3,5 μέτρα. Η τοιχοποιία είναι χτισμένη από πέτρες με λευκό κονίαμα όπου αναμειγνύεται με κομμάτια από τούβλα. Η δυτική πλευρά του τείχους του φρουρίου δεν έχει πύργους αντίθετα με την νότια που το τείχος  είναι ενισχυμένο με πύργους. Στο ψηλότερο μέρος του ορατού τείχους έχουν βρεθεί ερείπια παρατηρητηρίου και στο ανατολικό τμήμα έχουν ανασκαφεί θεμέλια κτιρίων. Σώζονται ερείπια πύργου σε  σωζόμενο ύψος 3,50 μέτρα, ο πύργος είναι συνδεδεμένος με το εσωτερικό τοίχωμα και μέσω αυτού έπαιρναν νερό σε πολιορκία από του ποταμό Τούνια κατέβηκε με υπόγεια παροχή νερού. 

Το κάστρο κατασκευάστηκε στους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους. Στην περιοχή έχουν βρεθεί νομίσματα του Μεγάλου Κωνσταντίνου και τμήματα πρώιμης βυζαντινής κεραμικής και του Δεύτερου Βουλγαρικού Βασιλείου.

Παραπομπές 

Βυζαντινά κάστρα
Κάστρα της Βουλγαρίας
Ice Bucket Challenge

Το Ice Bucket Challenge, μερικές φορές ονομάζεται  ALS Ice Bucket Challenge, είναι μια δραστηριότητα που περιλαμβάνει την αναποδογύριση ενός κουβά με παγωμένο νερό στο κεφάλι κάποιου για την προώθηση της ευαισθητοποίησης της νόσου πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS) και να ενθαρρύνουν τις δωρεές για την έρευνα. Έχει γίνει διάσημη με την βοήθεια των Μέσων μαζικής ενημέρωσης στα μέσα του 2014.   Στο Ηνωμένο Βασίλειο, πολλοί άνθρωποι συμμετέχουν στην πρόκληση για τη νόσο του κινητικού νευρώνα.

Παραπομπές  

Διαδικτυακά μιμίδια
Viral βίντεο
Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ

Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ συγκροτήθηκε ενόψει των ευρωεκλογών του 1994 για να εκφράσει την αντιΕΕ, αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. Επικεφαλής του ψηφοδελτίου ήταν ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας. Την πρωτοβουλία για τη συγκρότησή της πήραν το ΝΑΡ, το ΕΚΚΕ και το ΕΕΚ, καθώς και ανένταχτοι αγωνιστές της Αριστεράς. Η Μαχόμενη Αριστερά, στην οποία συμμετείχαν οι δυνάμεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ παρά τις πρωτοβουλίες που είχε πάρει ενάντια στην ΕΟΚ/ΕΕ και την ΟΝΕ, τελικά δεν συμμετείχε στις ευρωεκλογές, καθώς το ΚΚΕ (μ-λ) δε διαφοροποίησε την απόφαση του 1984 για αποχή από τις εκλογές την Ευρωβουλή.

Διακήρυξη και πολιτικές θέσεις 
Μεταξύ άλλων, βασικές θέσεις της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ ήταν "όχι στην πολιτική της ΕΟΚ και του κεφαλαίου, Αντίσταση της πολιτικής του ΣΕΒ και της κυβέρνησης", 35ωρο, δουλειά για όλους, ικανοποίηση βασικών οικονομικών και κοινωνικών αιτημάτων, "συνολική αντίθεση στην ΕΟΚ με στόχο την αποδέσμευση και την πάλη για μια εργατική διεθνιστική προοπτική".

Ακόμη, η Κίνηση έδωσε έμφαση στην αντιπαράθεση με τις ιδιωτικοποιήσεις των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη κ.ά.) και την Κοινή αγροτική πολιτική της ΕΕ, από τη σκοπιά της υπεράσπισης των θέσεων εργασίας, του δημόσιου πλούτου, της παραγωγικής ικανότητας της χώρας, αλλά και της ανεξαρτησίας της.

Eυρωεκλογές 1994 
Με  απόφαση πριν τις εκλογές του Α’ τμήματος του Αρείου Πάγου αποκλείστηκαν πρόσκαιρα από τις Ευρωεκλογές του 1994 η Αριστερή  κίνηση  κατά  της  ΕΟΚ, η Κίνηση Πολιτών που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ΑΚΟΑ, και το Ουράνιο Τόξο.  

Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Αριστερής Κίνησης και ευρωβουλευτής, Δημήτρης Δεσύλλας, χαρακτήρισε την απαγόρευση "κορυφαία ενέργεια ολοκληρωτισμού" με την οποία "επιχειρείται έτσι να κτυπηθεί κάθε ανεξάρτητη τάση που αντιπαλεύει τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΟΚ, ειδικά την έξαρση του εθνικισμού της ολιγαρχίας, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων".

Η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις σε μερίδα του πολιτικού και ακαδημαϊκού κόσμου, ενώ ο Άρειος Πάγος τελικά με νέα απόφασή του επέτρεψε τη συμμετοχή αυτών των κομμάτων. Η Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ έλαβε 13.891 ψήφους, ποσοστό 0,21% (ή 14.007 σύμφωνα με άλλη πηγή).

Παραπομπές

Πηγές 
Διακήρυξη της Αριστερής Κίνησης Κατά της ΕΟΚ, Μάης 1994
Αριστερή Κίνηση κατά της ΕΟΚ: φυλλάδιο για τις ευρωεκλογές 1994

Εξωτερικοί Σύνδεσμοί 
 Βίντεο με την παρέμβαση του Γιώργου Γράψα, εκπροσώπου της Αριστερής Κίνησης κατά της ΕΟΚ, σε προεκλογική συζήτηση στην ΕΤ1

Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Δεκατρείς Αποικίες

Οι Δεκατρείς Αποικίες  ήταν βρετανικές αποικίες που βρίσκονταν στην σημερινή ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι αποικίες δημιουργήθηκαν για πολλούς λόγους. Αρκετοί άνθρωποι πίστευαν ότι η Αμερική είναι το ιδανικό μέρος για την καλλιέργεια προϊόντων που δεν ήταν διαθέσιμα στην Ευρώπη όπως ο καπνός. Άλλοι έφυγαν για εκεί για λόγους θρησκευτικής ελευθερίας ή απλά για να ξεκινήσουν μια νέα αρχή. Άλλοι ήθελαν εξουσία και μεταρρυθμίσεις και αλλαγές από τα πράγματα που ίσχυαν στην Αγγλία. Η πρώτη αποικία ήταν η Βιρτζίνια. Ξεκίνησε το 1607 στο Τζέιμσταουν. Η τελευταία αποικία που ιδρύθηκε ήταν η Τζόρτζια το 1733.

Οι δεκατρείς αποικίες σε σειρά από τον βορά προς τον νότο είναι οι εξής:
 Μασαχουσέτη
 Νιού Χάμσαϊρ
 Ρόουντ Άιλαντ
 Κονέκτικατ
 Νέα Υόρκη
 Νιού Τζέρσεη
 Πενσυλβάνια
 Ντέλαγουερ
 Μαίρυλαντ
 Βιρτζίνια
 Βόρεια Καρολίνα
 Νότια Καρολίνα
 Τζόρτζια

Μετά τον Γαλλοϊνδιανικό Πόλεμο, η Μεγάλη Βρετανία φορολόγησε βαριά τις αποικίες και θέσπισε νέους νόμους που δυσαρέστησαν τους κατοίκους των αποικιών. Αυτό οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία σε πόλεμο με τις αποικίες αυτές. Αυτός ο πόλεμος ονομάστηκε Αμερικανική Επανάσταση. Οι αποικίες ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τη Μεγάλη Βρετανία στις 4 Ιουλίου 1776 με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Έκτοτε οι αποικίες ονομάστηκαν Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Πρώην κράτη της Βόρειας Αμερικής
Άγγελος Τσάμης

Ο Άγγελος Τσάμης, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1981 στην Κάτω Αχαΐα, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.

Καριέρα
Πριν ξεκινήσει να παίζει μπάσκετ αγωνιζόταν σε ποδοσφαιρική ομάδα στην περιοχή της Κάτω Αχαΐας ενώ η πρώτη ομάδα μπάσκετ στην οποία αγωνίστηκε ήταν η ομάδα της Αχαγιάς '82. Άρχισε την καριέρα του το 2005 με την Ολυμπιάδα Πάτρας. Το 2007 πήγε στην ΑΕΚ όπου αγωνίστηκε ένα χρόνο. Το 2008 αγωνίστηκε με τον Κολοσσό Ρόδου έως το 2012. Το 2012 πήρε μεταγραφή στη Λιμόζ όπου και αγωνίστηκε μέχρι το 2013. To 2013 επέστρεψε στον Κολοσσό Ρόδου μέχρι το 2015. Το καλοκαίρι του 2015 συμφώνησε με την ομάδα του Προμηθέα Πατρών για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2017 συμφώνησε με την ομάδα των Εκπαιδευτηρίων Δούκα, ωστόσο το συμβόλαιο συνεργασίας ακυρώθηκε αργότερα. Ακολούθως αγωνίστηκε από μία σεζόν σε Χολαργό, Αχαγιά '82 και Απόλλωνα Πατρών. Το Μάιο 2020 σταμάτησε να αγνωνίζεται για τον Απόλλωνα Πατρών.

Τίτλοι
 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2012 (Λιμόζ)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

 Προφίλ του στο eurobasket.com
 Ξεχωριστό κεφάλαιο από μόνος του ο Άγγελος Τσάμης!, rodiaki.gr, 29/04/2015. ανακτήθηκε 22/07/2015

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ
Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού
Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Δραΐνα Μεσσηνίας

Η Δραΐνα Μεσσηνίας, είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, που διοικητικά ως Κοινότητα Δραΐνας, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Επίσημη ιστοσελίδα του χωριού 

https://instagram.com/drainamessinias?igshid=YmMyMTA2M2Y=

Τοποθεσία 
Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Τρίκορφο και Κορομηλιά. Έχει πλούσια παραγωγή εξαιρετικού ελαιόλαδου και άριστης ποιότητας σύκων. Ένα βασικό προνόμιο που κατέχει, είναι η μαγευτική θέα, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο 495 μέτρων. Επίσης διαθέτει ένα ποτάμι στην τοποθεσία  Πορί,το ποτάμι ξεκινάει από το Ξεροκασι έπειτα διασχίζει την Κορομηλια, Δραινα, Στερνα και καταλήγει στην Βελικα.  Επίσης το χωριό  εχει αρκετες πηγες. Όλη η περιοχή είναι πλούσια σε φυσικές ομορφιές.

Ιστορία
Το χωριό ιδρύθηκε επί Τουρκοκρατίας. Λέγεται ότι το ίδρυσαν, διωκόμενοι από τους Τούρκους, Μακεδόνες. Σε ένα σπίτι, στην είσοδό του, υπάρχει λαξευμένη η χρονολογία 1861, αλλά ο οικισμός είναι παλαιότερος (ίσως από το 1700). Έναν από τους πρώτους κατοίκους, οι Τούρκοι τον κρέμασαν από το μουστάκι, σε μια βελανιδιά. Ανήκε στην οικογένεια Κουτέλα, η οποία ήταν και η πρώτη, η οποία έφτασε από τη Μακεδονία και καταγόταν από τη Μικρά Ασία, πιθανόν από το Αϊβαλί.

Η Δραΐνα αρχικά, ήταν το μέρος που ο Παπαφλέσσας, είχε σχεδιάσει να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Ιμπραήμ, πριν μετακινηθεί στο Μανιάκι. Ο Παπαφλέσσας έμεινε στην Δραΐνα, σε σπίτι στο βουνό. Εκείνο το σπίτι κατοικείται μέχρι και σήμερα.

Το χωριό πήρε το όνομά του από δύο μεγάλες βελανιδιές (δρυς), που βρίσκονταν στην ανατολική είσοδό του. Οι βελανιδιές αυτές ήταν εκεί μέχρι και τη δεκαετία του '50.

Το χωριό δε διαθέτει Δημοτικό Σχολείο, εδώ και πολλές δεκαετίες.

Πληθυσμός - Παραγωγή
Οι μόνιμοι κάτοικοι το χωριού, σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή του 2011, που διεξήχθη από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ανέρχονται σε 50 και ασχολούνται ως επί το πλείστον με αγροτικές εργασίες και κυρίως με την καλλιέργεια της ελιάς και την συγκομηδή των σύκων.

Εκκλησίες - Πανηγύρια 
Διαθέτει έναν Ιερό Ναό, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, έναν Ναό αφειερωμένο στον Άγιο Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη και το Ναό του Κοιμητηρίου, αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο.

Στα όρια του χωριού υπάρχουν δύο εξωκλήσια, ο Άγιος Κωνσταντίνος και ο Άγιος Ιωάννης. Κατά τη διάρκεια των εορτών των αγίων αυτών, γίνονται στο χωριό τοπικά πανηγύρια.

Διοικητικές μεταβολές 
Στις 21-04-1835, ο οικισμός Δραΐνα προσαρτάται στο Δήμο Υάμειας. Στις 18-12-1840, προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης. Στις 31-08-1912, ορίζεται έδρα της Κοινότητας Δραΐνας. Στις 04-12-1997, ο οικισμός Δραΐνα προσαρτάται στην Κοινότητα Τρικόρφου και στις 07-06-2010, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

Δείτε επίσης 

 Πρώην Δήμος Υάμειας
 Υάμεια
 Αρχαία Υάμεια

Παραπομπές

Χάρτης περιοχής 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Μεσσήνης
Δήμος Υάμειας
Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις

Οι Συριακές Ένοπλες Δυνάμεις, αποτελούνται από τον στρατό ξηράς, το ναυτικό και την αεροπορία της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Συρίας αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο Πρόεδρος της Συρίας. Το στρατιωτικό προσωπικό αποτελείται κατά βάση από στρατεύσιμους άντρες. Πριν την έκρηξη του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου το 2011 ο χρόνος της στρατιωτικής θητείας είχε δεχτεί δραστικές μειώσεις, καθώς το 2005 η διάρκεια βρισκόταν στα δυόμιση χρόνια, ενώ το 2011 είχε φτάσει στον ενάμιση χρόνο.

Παραπομπές 

Στρατός της Συρίας
Αντουάν Γκενέ

Ο Αντουάν Γκενέ (Antoine Guenée, 23 Νοεμβρίου 1717 – 27 Νοεμβρίου 1803) ήταν Γάλλος Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και συγγραφέας, που έγραψε έργα απολογητικά του Χριστιανισμού. Μεταξύ των έργων του το γνωστότερο, που έχει μεταφρασθεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες και επανεκδίδεται συχνά, είναι το Επιστολαί ενίων Εβραίων, Πορτογάλων, Γερμανών και Πολωνών προς τον Κον. Βολταίρον (1769). Το περιεχόμενό του, μία ανασκευή των επιχειρημάτων του Βολταίρου, είναι μία υπεράσπιση της Αγίας Γραφής και όχι της εβραϊκής θρησκείας.

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 9 (1972), σελ. 752

Γάλλοι συγγραφείς
Ρωμαιοκαθολικοί ιερείς
Χριστιανοί απολογητές
Θεοδώρα Κομνηνή (κόρη Αλεξίου Α΄)

Η Θεοδώρα Κομνηνή (15 Ιανουαρίου 1096 - ...) Βυζαντινή πριγκίπισσα από την Δυναστεία των Κομνηνών, ήταν τέταρτη από τις πέντε κόρες και έβδομο παιδί του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και της Ειρήνης Δούκαινας. Δεύτερος σύζυγος της έγινε ο Κωνσταντίνος Άγγελος, γενάρχης του Οίκου των Αγγέλων με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά. Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος και ο Αλέξιος Γ΄ Άγγελος οι πρώτοι αυτοκράτορες από την Δυναστεία των Αγγέλων ήταν εγγονοί της μέσω του τρίτου γιου της Ανδρόνικου. Οι απόγονοι της κυβέρνησαν εκτός από την Βυζαντινή αυτοκρατορία και το Δεσποτάτο της Ηπείρου.

Βιογραφία
Η Θεοδώρα Κομνηνή γεννήθηκε στις 3 μετά τα μεσάνυχτα της 15ης Ιανουαρίου 1096, ως τέταρτη από τις πέντε κόρες και έβδομο παιδί του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και της Ειρήνης Δούκαινας. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο, περί το 1111, τον Κωνσταντίνο Κουρτίκη, αλλά αυτός πέθανε σχετικά σύντομα - αναφέρεται ως χήρα το 1118 - χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Μετά τον θάνατο του πατέρα της προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Κωνσταντίνο Άγγελο (1122), μέλος της κατώτερης αριστοκρατίας από την Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Ο Άγγελος ήταν εξαιρετικά όμορφος, αλλά η μητέρα της Θεοδώρας δεν έβλεπε τον γάμο αυτό με καλό μάτι, πράγμα που φαίνεται ότι επέδρασε αρνητικά στις σχέσεις με την κόρη της, η οποία αναφέρεται στην τελευταία και με τις λιγότερο ευνοϊκές διατάξεις στο τυπικό που εξέδωσε η αυτοκράτειρα Ειρήνη για την Μονή της Κεχαριτωμένης. Η Θεοδώρα Κομνηνή αναφέρεται για τελευταία φορά τον Οκτώβριο του 1136, αν και είναι άγνωστη η ημερομηνία του θανάτου της. Ο σύζυγος της συμμετείχε σε μία σειρά από εκστρατείες στο πλευρό του ανεψιού της Μανουήλ Α΄ Κομνηνού αλλά χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Αναφέρεται τελαυταία φορά το 1166.

Οικογένεια
Με τον δεύτερο σύζυγο της Κωνσταντίνο Άγγελο απέκτησε επτά τέκνα. Τα παιδιά της ίδρυσαν τον Οίκο των Αγγέλων - ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος και ο Αλέξιος Γ΄ Άγγελος, ήταν εγγονοί της μέσω του τρίτου γιου της Ανδρόνικου, και την δυναστεία των Κομνηνοδουκών του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

Ιωάννης Άγγελος π. 1125/27-π. 1200, σεβαστοκράτορας. Ο νόθος γιος του Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας έγινε ο ιδρυτής του Δεσποτάτου της Ηπείρου.
Μαρία Αγγελίνα γενν. π. 1128/30, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Καμύτζη.
Αλέξιος Κομνηνός Άγγελος γεν. περί το 1131, παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο.
Ανδρόνικος Άγγελος περί το 1133-πριν τον Σεπτέμβριο 1185, με την Ευφροσύνη Κασταμονίτισσα απέκτησε εννιά παιδιά, μεταξύ των οποίων και οι Ισαάκιος Β΄ Άγγελος και Αλέξιος Γ΄ Άγγελος.
Ευδοκία Αγγελίνα, γεν. περί το 1134, παντρεύτηκε τον Βασίλειο Τζυκανδύλη Γουδέλη αλλά δεν απέκτησε παιδιά.
Ζωή Αγγελίνα, γεν. περί το 1135, παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Συναδηνό με τον οποίο απέκτησε πολλά παιδιά αλλά είναι άγνωστα τα ονόματα τους.
Ισαάκιος Άγγελος Δούκας, γεν. περί το 1137, παντρεύτηκε και είχε τουλάχιστον τέσσερα παιδιά.

Η Ειρήνη Αγγελίνα κόρη του Ισαάκιου Β΄ Άγγελου παντρεύτηκε τον Φίλιππο της Σουηβίας τέταρτο γιο του Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα. Με τον γάμο η οικογένεια πέρασε σε όλες τις μεγάλες αυτοκρατορικές οικογένειες στην δυτική Ευρώπη.

Παραπομπές

Πηγές
 

Θεοδωρα
Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κοριαντολίνο

Το κοριαντολίνο είναι παραδοσιακό οινοπνευματώδες ποτό της Ρόδου. Η περιεκτικότητα του σε οινόπνευμα κυμαίνεται στους 33° με 38° βαθμούς. Αξιοσημείωτο είναι πως τα μπουκάλια με κοριαντολίνο χρησιμοποιούνται συχνά ως διακοσμητικά αντικείμενα λόγω της ξεχωριστής και πρωτότυπης εμφάνισής τους. 

Το όνομα του ποτού προέρχεται από το φυτό κορίανδρος (κοινώς αποκαλείται συχνά και κόλιανδρος), το οποίο είναι το πιο ξεχωριστό συστατικό του. Φτιάχνεται από ούζο, ζάχαρη και ένα κλαδί κορίανδρου το οποίο περιέχεται ολόκληρο μέσα στο μπουκάλι στο οποίο πωλείται το ποτό. Το κοριαντολίνο είναι ένα ποτό με ιδιαίτερη γεύση, που πίνεται αραιωμένο με νερό.

Ούζο
Δωδεκανησιακή κουζίνα
Πολιτισμός της Ρόδου
Συριακός Στρατός Ξηράς

Ο Συριακός Στρατός, επίσημα γνωστός ως Συριακός Αραβικός Στρατός (), αποτελεί τις πολεμικές δυνάμεις της ξηράς των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι ο σημαντικότερος στρατιωτικός κλάδος της Συρίας, καθώς περιέχει το 80% περίπου του ανθρώπινου δυναμικού όλων των σωμάτων.

Εξοπλισμός 
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τον εξοπλισμό του Συριακού Στρατού.

Μικρά Όπλα

Πιστόλια

Καραμπίνες

Πυροβόλα

Σκοπευτικά όπλα

Ελαφριά Πολυβόλα

Μεσαία Πολυβόλα

Βαρέα Πολυβόλα

Πολυβόλα γενικής χρήσης

Χειροβομβίδες

Εκτοξευτήρες Χειροβομβίδας

Νάρκες

Άρματα μάχης

Οχήματα τροφοδοσίας και παροχής υπηρεσιών

Ρυμουλκούμενο πυροβολικό

Μηχανοκίνητο πυροβολικό

Αντιαρματικά Όπλα 

Συρία
Ξηρας
Διεθνής Σύμβαση για την Κατάργηση Κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων

Η Διεθνής Σύμβαση για την Κατάργηση κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων είναι μία σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών.  Εργαλείο για την προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων τρίτης γενιάς, η Σύμβαση δεσμεύει τα μέλη της στην εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων και την προώθηση της αλληλοκατανόησης όλων των φυλών. Η Σύμβαση απαιτεί επίσης από τα μέρη της να θέσουν εκτός νόμου τη Ρητορική μίσους και να ποινικοποιήσουν τη συμμετοχή σε ρατσιστικές οργανώσεις.

Η Σύμβαση επίσης περιλαμβάνει ένα μηχανισμό ατομικών καταγγελιών, που την καθιστά εκτελεστή εναντίον των μερών της. Αυτό έχει οδηγήσει στη δημιουργία ορισμένης νομολογίας σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή της Σύμβασης.

Η σύμβαση υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και «ανοίχτηκε» για υπογραφές στις 21 Δεκεμβρίου 1965, και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Ιανουαρίου 1969. Τον Απρίλιο του 2013 είχε 87 υπογράφοντες και 177 μέρη.

Η τήρηση της Σύμβασης εποπτεύεται από την Επιτροπή για την Κατάργηση των Φυλετικών Διακρίσεων.

Η Ελλάδα έχει υπογράψει και επικυρώσει τη Σύμβαση με νομοθετικό διάταγμα (Ν.Δ. 494/1970 ΦΕΚ Α΄, 77, 3 Απριλίου 1970).

Υποσημειώσεις

Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Διεθνείς συνθήκες
Βολφ Χόφμαν

Ο Βολφ Χόφμαν (Wolf Hoffmann), γεννημένος στις 10 Δεκεμβρίου 1959, είναι Γερμανός κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος των Accept.

Βιογραφία
Ο Χόφμαν γεννήθηκε το 1959 στο Μάιντς της Γερμανίας και μεγάλωσε στο Βούπερταλ.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1976, σε ηλικία 17 ετών, όταν εντάχθηκε στους Accept. Μαζί με τον Γκέρχαρντ Βαλ αποτέλεσαν το δίδυμο κιθαριστών μέχρι ο Γιορκ Φίσερ να αντικαταστήσει τον Βαλ για το πρώτο τους, ομώνυμο άλμπουμ το 1979. Ακολούθησαν τα "I'm a Rebel" (1980) και "Breaker" (1981), πριν ο Φίσερ αντικατασταθεί από τον Γιαν Κέμετ και τον Χέρμαν Φρανκ.

Οι Accept γνώρισαν επιτυχία με το "Restless and Wild" του 1982, αλλά η μεγάλη αναγνώριση ήλθε το 1983 με το "Balls to the Wall", το οποίο σκαρφάλωσε στο Top-100 του Billboard και έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ο Φίσερ επέστρεψε στο πλευρό του Χόφμαν για το "Metal Heart" του 1985, ενώ το "Russian Roulette" έφθασε στο # 5 της πατρίδας τους. Το 1989, κυκλοφόρησαν το "Eat the Heat" με τον Ντέιβιντ Ρις στα φωνητικά, πριν επιστρέψει ο Ούντο Ντιρκσνάιντερ στις αρχές της δεκαετίας του '90 για τρεις δίσκους με μέτρια εμπορική επιτυχία.

Οι Accept διαλύθηκαν το 1996 και ο Χόφμαν κυκλοφόρησε τον δίσκο "Classical" με διασκευές κομματιών της κλασικής μουσικής σε ροκ. Επίσης, έπαιξε στο κομμάτι "The Ladder" από τον δίσκο "Who We Are" των Outrage και ακολούθησε καριέρα ως επαγγελματίας φωτογράφος, συνεργαζόμενος με τον Ρόλαντ Γκράποφ των Helloween για το άλμπουμ του "Kaleidoscope", το 1999. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο ντεμπούτο-άλμπουμ του πρώην τραγουδιστή των Skid Row, Σεμπάστιαν Μπαχ, με τίτλο "Bring 'Em Bach Alive!".

Το 2005, οι Accept επανενώθηκαν για εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ της Ευρώπης, αλλά λίγο αργότερα διαλύθηκαν και πάλι με τον τραγουδιστή Ούντο Ντιρκσνάιντερ να δηλώνει ότι δεν θα συνεργαστεί ξανά με το συγκρότημα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι Accept επανενώθηκαν με τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά, κυκλοφορώντας το επιτυχημένο "Blood of the Nations". Ακολούθησε το "Stalingrad" του 2012, ενώ το 2014 σκαρφάλωσαν για πρώτη φορά στην κορυφή των γερμανικών τσαρτ με το άλμπουμ "Blind Rage".

Το 2016, κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ "Headbangers Symphony", μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".

Ο Χόφμαν είναι παντρεμένος με την πρώην μάνατζερ των Accept, Γκάμπι Χάουκε.

Δισκογραφία

με τους Accept

Πηγές
 Wolf Hoffmann | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic
 Wolf Hoffmann, Accept, Hoffman, Balls, Restless, Udo, Heart
 Wolf Hoffmann - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Hoffmann's photography website
 Επίσημη ιστοσελίδα των Accept

Γερμανοί μουσικοί
Μελί Μεγάρων

Το Νέο Μελί αποτελεί συνοικισμό των Μεγάρων Αττικής. Δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην περιοχή των Μεγάρων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Καθώς οι πρόσφυγες προέρχονταν από το Μελί της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας, έδωσαν στον οικισμό τους το ίδιο όνομα με την παλιά τους πατρίδα. Επίσης, σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο παλιό Μελί, έκτισαν τον ομώνυμο ιερό ναό στο Μελί Μεγάρων, όπου φυλάσσεται και η εικόνα του αγίου, φερμένη και αυτή από τους πρόσφυγες ως κειμήλιο. Ο οικισμός καταργήθηκε ως διοικητική δομή το 1951 και ενσωματώθηκε στην πόλη των Μεγάρων, με την οποία είναι ενωμένος.

Παραπομπές

Πηγές 
http://nmeli.blogspot.gr/
Τζήκας Γιάννης, Αρχαία Ερυθραία. Το Μελί και η περιοχή, Κάτω Χαλάνδρι Αττικής, 1979.
Βαγιανός Μανώλης, Μελί Καραπούρνων Ερυθραίας Μικράς Ασίας, Μέγαρα, 1981.
Προοδευτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος", Για το Μελί της μικρασιατικής Ερυθραίας, Μέγαρα, 2008.
Προοδευτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος", Μελί, όσα δεν σβήνει ο χρόνος, Μέγαρα, 2009.

Μέγαρα
Πάβελ Βόλια

Ο Πάβελ Αλεξέγεβιτε Σνεζόκ Βόλια (Ρωσικά: Па́вел Алексе́евич Снежо́к Во́ля), είναι Ρώσος τραγουδιστής και κωμικός ηθοποιός.

Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Ρόμπερτ..

Υποκριτική καριέρα
 2006 – Το Κλαμπ 
 2007 – Surf's Up – Chicken Joe (Dubbing in the Russian version)
 2008 – The Best Movie ("Самый лучший фильм") – Tima Milan
 2008 – Platon ("Платон") – Platon
 2009 – The Bride At Any Price ("Невеста любой ценой") – Stas
 2010 – Έρωτας στην πόλη (ταινία) ("Любовь в большом городе 2") – Hamlet The Taxi Driver
 2011 – Kiss Through The Wall ("Поцелуй сквозь стену") – Kondratyev
 2011 – Office Romance. Present Time ("Служебный роман. Наше время") – Vadim The Secretary
 2011 – Paul – Paul (Dubbing in the Russian version)
 2012 – Happy New Year, My Mother! ("С новым годом, мамы!") – Son (In the storyline "To see Paris and...")

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 https://web.archive.org/web/20140827163434/http://music.yandex.ru/page-no-rights.xml#!/artist/167152/

Ρώσοι τραγουδιστές
Ρώσοι ηθοποιοί
Τίριχ Μιρ

Το Τίριχ Μιρ είναι το υψηλότερο βουνό της οροσειράς του Χίντου Κους, και το υψηλότερο βουνό του κόσμου εκτός της οροσειράς Ιμαλαΐων-Καρακορούμ, στο Πακιστάν, κοντά στα σύνορα Αφγανιστάν–Πακιστάν. Η πρώτη ανάβαση στο βουνό έγινε το 1950 από νορβηγική αποστολή στην οποία συμμετείχαν οι Άρνε Νες, Π. Κβέρνμπεργκ, Χ. Μπεργκ και Τόνι Στρίθερ. Το Τίριθ Μιρ εποπτεύει την πόλη του Τσιτράλ και φαίνεται από την κεντρική αγορά. Ορατό είναι, επίσης, και από το Αφγανιστάν. 

Το τελευταίο χωριό στην  Περιφέρεια Τσιτράλ πριν την τελική προσέγγιση του Τίριχ Μιρ είναι το χωριό Τίριχ, στο Μούλκοβ, όπου ομιλείται η γλώσσα  Χόγουαρ. Οι κάτοικοι του χωριού εργάζονται επίσης ως μισθωμένοι βαστάζοι και οδηγοί για όσους πεζοπορούν στο βουνό, αλλά δεν προχωρούν πέρα από ένα ορισμένο σημείο.

Όνομα
Πιστεύεται ότι η ερμηνεία του ονόματος Τίριχ Μιρ είναι "Βασιλιάς του Τίριχ" καθώς Τίριχ είναι το όνομα γειτονικής κοιλάδας που οδηγεί στο Τίριχ Μιρ. Μια εναλλακτική ετυμολογία υποδεικνύει ότι το όνομα προέρχεται από τη Γουάκι γλώσσα. Στα Γουάκι τριχ σημαίνει σκιά ή σκοτάδι και μιρ σημαίνει βασιλιάς Έτσι το Τίριχ Μιρ σημαίνει βασιλιάς της σκιας ή του σκοταδιού, κάτι που φαίνεται λογικό, καθώς το βουνό απλώνει μακριές σκιές προς την πλευρά του Γουάκαν.

Γεωλογία
Νότια και νοτιοδυτικά των πλουτώνειων ενδογενών πετρωμάτων της περιοχής Κενσάκάν-Μαντάρας και διαχωρισμένα με μικρές λωρίδες σκοτεινόχρωμων πλακών, εκτίθενται τα γρανιτικά πετρώματα του Τίριχ Μιρ και οι βαθόλιθοι του Ίστορ-o Ναλ Αυτοί οι βαθολίτες έρχονται από τον Κάτω Παγετώνα Ατάκ έως την κοιλάδα Λούτκο ανατολικά του χωριού Γκάραμ Χάσμα (θερμές πηγές), όπου ο βαθολίτης βυθίζεται στα νοτιοδυτικά κάτω από τις μεταμορφικές πλάκες. Τα πλουτώνεια ενδογενή πετρώματα αυτού του βαθολιτικού σώματος έχουν κατά περίεργο τρόπο διεισδύσει στους ασβεστολιθικούς και φυλλιτικούς βράχους του δυτικού Σχηματισμού Γουάκαν  (επίσης Diemberger, 1968).

Σημειώσεις παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Keay, John,  "The Gilgit Game":  The Explorers of the Western Himalayas, 1865-95, Oxford University Press, 1985, ISBN 0-19-577466-3
 Robertson, Sir George Scott, The Kafirs of the Hindukush, Oxford University Press, (1896, OUP edition 1986), ISBN 0-19-577127-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Tirich Mir on SummitPost

Βουνά του Πακιστάν
Οροσειρά του Χίντου Κους
Στέλιος Κίτσιου

Ο Στέλιος Κίτσιου (Θεσσαλονίκη, 28 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος δεξιός αμυντικός και μέσος στη Γκαζισεχίρ Γκαζιαντέπ ΦΚ

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, στα 14 του χρόνια, στην ομάδα του Παύλου Μελά. Στη συνέχεια εντάχθηκε στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, αγωνίστηκε στα μικρότερα τμήματα του συλλόγου και το 2012 προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση σε αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο την ΑΕΚ στις 20 Οκτωβρίου 2012.

Στις 22 Νοεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε η συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου του μέχρι το 2018. Τις επόμενες τρεις χρονιές (2013-14, 2014-15, 2015–16) υπήρξε βασικό στέλεχος της ομάδας, ενώ την επόμενη (2016–17) μαζί με τον Λέο Μάτος πλαισίωσε το δεξί άκρο της άμυνας, φτάνοντας παράλληλα και στην κατάκτηση του πρώτου τίτλου στην καριέρα του, του Κυπέλλου Ελλάδας, στον τελικό του οποίου ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2-1, με τον ίδιο να αγωνίζεται ως αλλαγή.

Το καλοκαίρι του 2017 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έναν χρόνο στη Βελγική Σιντ Τρούιντεν.

Στις 31 Ιανουαρίου του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άνκαραγκιουτζου για 6 μήνες. 

Στις 22 Ιουλίου του 2019 πουλήθηκε από τον ΠΑΟΚ στην Άνκαραγκιουτζου έναντι 300.000€.

Στις εθνικές ομάδες 
Υπήρξε μέλος της εθνικής Νέων το 2011, ενώ από το 2013 μέχρι το 2014 ήταν διεθνής με την Ελπίδων (Κ-21).

Το 2015 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 7 Σεπτεμβρίου στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Ρουμανία (0-0) για τα προκριματικά του Euro 2016, όπου ξεκίνησε ως βασικός.

Τίτλοι - Διακρίσεις 
ΠΑΟΚ

 Κύπελλο Ελλάδας: 1 (2016-17)

Παραπομπές

Πηγές 

 Ο Στέλιος Κίτσιου στο soccerway.com
 Το προφίλ του Στέλιου Κίτσιου στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τάσος Λαγός

Ο Αναστάσιος (Τάσος) Λαγός (12 Απριλίου 1992, Αλμυρός) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Αναγέννηση Καρδίτσας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Λαγός ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ερασιτεχνική ομάδα του Παναθηναϊκού. Το 2011 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όπου και αγωνίστηκε για μια πενταετία, μέχρι το 2016.

Η πρώτη του εμφάνιση με την ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού πραγματοποιήθηκε σε αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο τον Αγροτικό Αστέρα στις 27 Νοεμβρίου 2011. 

Στις 10 Φεβρουαρίου 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου του μέχρι τον Ιούνιο του 2017. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 2014, εναντίον του ΠΑΟΚ (4-1), σε μια χρονιά που η ομάδα αγωνιζόταν με ένα πολύ νεανικό ρόστερ. Στις 3 Οκτωβρίου 2015 ο Λαγός έφτασε τις 100 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Συνολικά με την ομάδα του τριφυλλιού έφτασε τις 105 αγώνες σκοράροντας 5 γκολ.

Το καλοκαίρι του 2016 και αφού έμαθε πως δεν υπολογίζεται από τον προπονητή του Παναθηναϊκού, Αντρέα Στραματσόνι, συμφώνησε με τη Βίρτσμπουργκερ Κίκερς, νεοφώτιστη τότε στη 2. Μπούντεσλιγκα. Έχοντας μόλις πέντε συμμετοχές στο πρωτάθλημα και σε συνδυασμό με τον υποβιβασμό του συλλόγου στην τρίτη κατηγορία, την επόμενη χρονιά αποχώρησε ως ελεύθερος.

Τον Αύγουστο του 2017, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕ Λάρισας.

Στις 10 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ερμή Αραδίππου. 

Στις 25 Ιουνίου 2019, ο Απόλλων Σμύρνης ανακοίνωσε την απόκτηση του Λαγού με ελεύθερη μεταγραφή.

Στις 5 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από την Αναγέννηση Καρδίτσας.

Στατιστικά καριέρας

Εθνική ομάδα
Ο Λαγός υπήρξε βασικό στέλεχος των εθνικών ομάδων Παίδων (Κ-17), Νέων (Κ-19) και Ελπίδων (Κ-21), ενώ τον Μάρτιο του 2015 κλήθηκε από τον Σέρχιο Μαρκαριάν στην Ανδρών, χωρίς να αγωνιστεί.

Τίτλοι - Διακρίσεις 
Παναθηναϊκός
 Κύπελλο Ελλάδας: 2013-14

Παραπομπές

Πηγές 

Προφίλ Τάσου Λαγού στο soccerway
Προφίλ Τάσου Λαγού στο transfermarkt
Τάσος Λαγός στο epo.gr

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Βίρτσμπουργκερ Κίκερς
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Δημήτρης Κουρμπέλης

Ο Δημήτρης Κουρμπέλης (Κορακοβούνι Αρκαδίας, 2 Νοεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στον Παναθηναϊκό Και είναι ο αρχηγός της ομάδας.

Συλλογική καριέρα

Αστέρας Τρίπολης 
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής του Αστέρα Τρίπολης και το 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου.

Τον Ιούλιο του 2014 στον εντός έδρας αγώνα για το Europa League απέναντι στη φινλανδική Ροβανιέμι σημείωσε το πρώτο του τέρμα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, το οποίο ήταν και το πρώτο της ομάδας του στην εν λόγω αναμέτρηση, που οδήγησε στην πρώτη νίκη των Αρκάδων (4-2) και παράλληλα στην πρόκριση για τον επόμενο γύρο της διοργάνωσης (2014-15). Έναν μήνα αργότερα, τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η συμφωνία για ανανέωση του συμβολαίου του μέχρι το καλοκαίρι του 2017.

Παναθηναϊκός 
Τον Δεκέμβρη του 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Στις 1 Σεπτεμβρίου του 2018 σημείωσε το πρώτο του τέρμα με την φανέλα του Παναθηναϊκού στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Λαμία για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που έληξε 3-1.

Διεθνής καριέρα
Υπήρξε μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων και συγκεκριμένα της εθνικής Νέων (Κ-19) την περίοδο 2011-2012 (14 συμμετοχές - 1 τέρμα), της οποίας υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2012, της Εθνικής Νέων (Κ-20) το 2013 (6 συμμετοχές), καθώς και της Ελπίδων (Κ-21) (2012-2015).

Τον Ιούνιο του 2017 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, όπου έκανε το ντεμπούτο του, στα τρία τελευταία λεπτά του αγώνα, αντικαθιστώντας τον Πέτρο Μάνταλο.

Παραπομπές

Πηγές 

 Η καριέρα του Δημήτρη Κουρμπέλη στο soccerway.com
 Το προφίλ του Δημήτρη Κουρμπέλη στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20
Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία

Η Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (Ι.Κ.Ε.) είναι μία εταιρική μορφή. Πρόκειται για μια σχετικά νέα και καινοτόμα μορφή. Η εισαγωγή της ανακοινώθηκε στις 11 Απριλίου 2012 στο ΦΕΚ Α 86 με τον νόμο 4072/2012.

Στις 29 Μαΐου 2013 ανακοινώθηκε στο ΦΕΚ Α 120 με τον νόμο 4155/2013 μια τροποποίηση του νόμου 4072/2012. Πλέον το κεφάλαιο της Ι.Κ.Ε. μπορεί να είναι και μηδενικό (αντί για 1€ πού ήταν στην περίοδο 2012-2013). Έτσι μία Ι.Κ.Ε. μπορεί να μείνει και χωρίς καθόλου κεφάλαιο, π.χ. μετά από απρόβλεπτη μείωση κεφαλαίου, χωρίς αυτό αυτομάτως να έχει αρνητικές επιπτώσεις για την εταιρία, π.χ. όταν έχει ακόμα εξωκεφαλαιακές εισφορές.

Σύσταση Ι.Κ.Ε. 
Η ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία συστήνεται μέσω της Υπηρεσίας Μιας Στάσης και συνιστάται απο ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Η σύσταση της Ι.Κ.Ε. μπορεί να γίνει με ιδιωτικό έγγραφο (συμφωνητικό) είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο μόνο αν επιβάλλεται ειδική διάταξη του νόμου π.χ. εισφορά ακινήτου. Η σύσταση γίνεται μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας του Γ.Ε.ΜΗ. Το κόστος σύστασης είναι ελάχιστο γιατί δεν καταβάλλονται αμοιβές και τέλη δημοσίευσης στο Φ.Ε.Κ. Α.Ε.  και Ε.Π.Ε. Η Ι.Κ.Ε. υποχρεούται να αποκτήσει εταιρική ιστοσελίδα μέσα σε ένα μήνα.

Έδρα 
Η Ι.Κ.Ε. έχει την έδρα της στο δήμο που αναφέρεται στο καταστατικό της. Η πραγματική της έδρα μπορεί να είναι σε άλλο κράτος μέλος, αυτό σημαίνει ότι η καταστατική έδρα δεν συμπίπτει πάντα με την πραγματική έδρα της Ι.Κ.Ε.

Διάρκεια 
Αν δεν ορίζεται στο καταστατικό, ο χρόνος είναι 12 έτη από τη σύσταση της ή αλλιώς θα είναι ορισμένου χρόνου, όσο ορίζεται στο καταστατικό της.

Φορολογία Ι.Κ.Ε. 
Για τις Ι.Κ.Ε. ο φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 24% στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα. Στα κέρδη που διανέμουν οι Ι.Κ.Ε. στους εταίρους γίνεται παρακράτηση φόρου 5% (φόρος μερισμάτων). Ο φόρος που παρακρατήθηκε αποδίδεται στην οικεία Δ.Ο.Υ. εφάπαξ με δήλωση που υποβάλλεται μέσα στον επόμενο μήνα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Astbooks, «Πρακτικό Βοήθημα ΕΠΕ. & ΙΚΕ.». 2013: Astbooks. ISBN 978-618-809-820-6
 Αντωνόπουλος, Βασίλης Γ.: «Ιδωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία (ΙΚΕ) - Κατ' άρθρο ερμηνεία του Ν. 4072/2012». 2014, Αθήνα, Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα. ISBN 978-960-568-055-8
 Περάκης, Ευάγγελος: «Ιδωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία (ΙΚΕ) - Η νέα εταιρική μορφή». 2013, Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-562-184-1
 Ρόκας, Νικόλαος: Εμπορικές Εταιρίες - 2019: Αθήνα, Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα. ISBN 978-960648-014-0
 Σπυρίδωνος, Αλέξανδρος Π.: «Δίκαιο ΙΚΕ & ΕΠΕ - Ερμηνεία κατ' άρθρο» 2012, Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-562-032-5

Εταιρική μορφή (Ελλάδα)
Εθνική σημαία

Εθνική Σημαία αποκαλείται μία σημαία που συμβολίζει μία χώρα. Η σημαία αυτή αναρτάται από δημόσιους-κυβερνητικούς φορείς, ενώ μπορεί να αναρτηθεί και από πολίτες της χώρας. Μερικές φορές χώρες αλλάζουν τη σημαία τους μετά από αλλαγή ενός καθεστώτος ή μιας κυβέρνησης, ενώ και σε περιπτώσεις εμφυλίων πολέμων χρησιμοποιούνται άλλοι συμβολισμοί. Η σημαία της Γερμανίας, για παράδειγμα, ήταν μια τρίχρωμη μαύρου-άσπρου-κόκκινου κατά την ύπαρξη της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης που ακολούθησε υιοθέτησε μια σημαία χρωμάτων μαύρου-κόκκινου-χρυσού. Έπειτα οι αλλαγές συνεχίστηκαν από τη Ναζιστική Γερμανία, αλλά και την Δυτική και Ανατολική Γερμανία που την διαδέχτηκε.

Σημαίες
σημαια