joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κέβιν Τραπ

Ο Κέβιν Τραπ (Kevin Trapp, 8 Ιουλίου 1990) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης, ως δανεικός από την Παρί Σεν Ζερμέν, και στην Εθνική Γερμανίας.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε το 2008 από τη δεύτερη ομάδα της Καϊζερσλάουτερν και το 2011 μετέβη στην πρώτη. To 2012 υπέγραψε στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Από το 2015 είναι παίκτης της Παρί Σεν Ζερμέν, με την οποία έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, δύο Λιγκ Καπ και τρία Σούπερ Καπ Γαλλίας. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 2015 επελέγη στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ στη φάση των γκρουπ τη σεζόν 2015-2016. Τον Αύγουστο του 2018 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης για έναν χρόνο. Στις 7 Αυγούστου 2019, η Άιντραχτ Φρανκφούρτης απέκτησε με κανονική μεταγραφή τον Τραπ. Υπέγραψε συμβόλαιο έως το 2024. Το 2022 κατέκτησε το europa league.

Στην εθνική ομάδα
Στην εθνική ομάδα έπαιξε για πρώτη φορά στις 6 Ιουνίου 2017 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Δανία. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε το τρόπαιο.

Παραπομπές

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Πίππα Μίντλετον

Η Φιλίππα Σάρλοτ Μάθιους (το γένος Μίντλετον) (αγγλικά: Philippa Charlotte Middleton, 6 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Βρετανή, μέλος της υψηλής κοινωνίας, συγγραφέας και αρθρογράφος σε εφημερίδα. Είναι η μικρότερη αδερφή της Δούκισσας του Κέιμπριτζ και έλαβε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης όταν εμφανίστηκε ως παράνυφος στον γάμο της αδερφής της με τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο νοσοκομείο Royal Berkshire του Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας. Είναι το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Μάικλ Μίντλετον (γενν. 1949), πρώην πιλότου της British Airways, και της Καρόλ Μίντλετον (γενν. 1955), πρώην αεροσυνοδού. Βαφτίστηκε χριστιανή στην εκκλησία St Andrew's Bradfield στο Μπέρκσαιρ.

Το 1995, η οικογένειά της μετακόμισε στο Bucklebury του Μπέρκσαιρ. Όπως η αδερφή της, η Μίντλετον εκπαιδεύτηκε αρχικά στο ιδιωτικό σχολείο St Andrew's School στο Pangbourne και έπειτα στο Downe House School, σχολείο θηλέων στο Cold Ash. Η Μίντλετον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας. Κατά την διάρκεια των σπουδών της, συγκατοικούσε με τον Lord Edward Innes-Ker, γιο του Δούκα του Roxburghe, και με την Earl Percy, κληρονόμος του Δούκα του Northumberland.

Πριγκιπικός γάμος 
Η επίσημη ανακοίνωση του γάμου της αδερφής της έγινε στις 16 Νοεμβρίου 2010. Η Μίντλετον ήταν η παράνυφος. Στον γάμο, το λευκό φόρεμα της Μίντλετον, το οποίο, όπως και το νυφικό, είχε σχεδιάσει ο Αλεξάντερ ΜακΚουίν, επαινέθηκε αρκετά στα μέσα ενημέρωσης. Αντίγραφα του φορέματος ήταν σύντομα διαθέσιμα σε πολυκαταστήματα και υπήρξε μεγάλη ζήτηση.

Φιλανθρωπία 
Τον Απρίλιο του 2013, η Μίντλετον έγινε πρέσβειρα του Mary Hare School για τα κωφάλαλα παιδιά στο Μπέρκσαιρ.

Τον Ιούνιο του 2014, η Μίντλετον έγινε πρέσβειρα του British Heart Foundation (BHF). Τον ίδιο μήνα, συμμετείχε στο Race Across America, έναν αγώνα με ποδήλατα 3,000 μιλίων σε όλες τις ΗΠΑ. Ακολούθησε το Bosphorus Cross-Continental Swimming Race, ένας αγώνας κολύμβησης 6.5 km στην Κωνσταντινούπολη. Το ποδήλατό της πουλήθηκε στο eBay και τα έσοδα πήγαν στο BHF. Έπειτα συμμετείχε στο Roll out the Red Ball στο ξενοδοχείο Park Lane Hotel στις 10 Φεβρουαρίου 2015. Πούλησε ένα από τα φορέματά της L.K.Bennett στην ίδια εκδήλωση. Συμμετείχε στο Brighton Bike Ride που έλαβε χώρα στο Λονδίνο στις 21 Ιουνίου 2015.

Τον Σεπτέμβριο του 2016, η Μίντλετον κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της, Heartfelt, τα έσοδα του οποίου πήγαν στο British Heart Foundation.

Προσωπική ζωή 
Τον Ιούλιο του 2016, αρραβωνιάστηκε τον πρώην οδηγό αγώνων Τζέιμς Μάθιους και στις 20 Μαΐου 2017 παντρεύτηκαν στο Μπέρκσαϊρ. Τα ανίψια της Μίντλετον, Πριγκίπισσα Σάρλοτ και Πρίγκιπας Τζορτζ του Κέιμπριτζ ήταν παράνυμφοι. Η Μίντλετον και ο Μάθιους έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά: τον Άρθουρ Μάικλ Ουίλιαμ (γενν. 15 Οκτωβρίου 2018) και την Γκρέις Ελίζαμπεθ Τζέιν (γενν. 15 Μαρτίου 2021).

Παραπομπές
Ομάρ Αλί Σαϊφουντιέν Γ΄

Ο Ομάρ Αλί Σαϊφουντιέν ήταν σουλτάνος του Μπρουνέι έως το 1967 που τον διαδέχθηκε ο γιος του Χασανάλ Μπολκιάχ σουλτάν. Ο σουλτάνος αυτός υπήρξε ιδιαίτερο συντηρητικός. Επίσης ο γιος του Χασανάλ Μπολκιάχ απείλησε αυτούς που γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με φυλάκιση 5 ετών. Ο Ομάρ Αλί Σαιφουντιέν είναι γνωστός για το μουσουλμανικό τέμενος που έκτισε στην Μπαντά  Σερί Μπεγκαβάν. Επίσης ο γιος του κήρυξε το Μπρουνέι ισλαμικό κράτος σαν την Σαουδική Αραβία και το Ιράν

Παραπομπές 

Σουλτάνοι
Μπρουνέι
Αλέξιος Φιλής

Ο Αλέξιος Φιλής (β΄ ήμισυ 13ου αι.) από την οικογένεια των Φιλήδων, ήταν ένας Βυζαντινός ευγενής και στρατηγός του 13ου αι.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώρου Φιλή, πραίτωρος (κυβερνήτη) της Θεσσαλονίκης και πρώτου εξέχοντος μέλους του οίκου του. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Καντακουζηνή, κόρη της Ειρήνης (Ευλογίας) Παλαιολογίνας, αδελφής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1259 ο Μιχαήλ Η΄ διόρισε τον Αλέξιο μέγα δομέστικο (αρχηγό του στρατού), ως διάδοχο του Αλεξίου Στρατηγοπούλου, ο οποίος προήχθη σε καίσαρα μετά τις νίκες του εναντίον του δεσπότη της Ηπείρου. 

Το 1262/63 ο Φιλής, μαζί με τον παρακοιμώμενο Ιωάννη Μακρηνό, ακολούθησε τον σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (αδελφό του Μιχαήλ Η΄) στην εκστρατεία του στον Μωρέα, εναντίον του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Από τη Μονεμβασία οι Βυζαντινές δυνάμεις προωθήθηκαν για την κατάληψη της Ανδραβίδας, πρωτεύουσας του πριγκιπάτου. Στο πέρασμα της Πρινίτσας (πλησίον της αρχαίας Ολυμπίας) όμως ηττήθηκαν και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας υπεύθυνους τον Αλέξιο και τον Ιωάννη. Αυτοί ηττήθηκαν ξανά το 1263/64 στη μάχη στο Μακρυπλάγι (στα ΒΑ σύνορα της Μεσσηνίας, κοντά στο Γαρδίκι). Ο Φιλής και ο Μακρηνός αιχμαλωτίστηκαν και ο πρώτος απεβίωσε λίγο μετά στην αιχμαλωσία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, δεύτερη κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη Καντακουζηνού.

Αναφορές

Πηγές
 Geanakoplos, Deno John (1959). Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282 - A Study in Byzantine-Latin Relations. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
 Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les Institutions Byzantines, Tome I (in French). Berlin, Germany: Akademie-Verlag.
 

Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βυζαντινοί στρατηγοί
Δομέστικοι των Σχολών
Όσκαρ Άιζακ

Ο Όσκαρ Άιζακ (Óscar Isaac Hernández Estrada, 9 Μαρτίου 1979) είναι Γουατεμαλοαμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και μουσικός. Έχει κάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική-δραματική ταινία Inside Llewyn Davis (2013), για την οποία πήρε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, στο εγκληματικό δράμα A Most Violent Year (2014), και στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Ex Machina (2015). Το 2006, ενσάρκωσε τον Άγιο Ιωσήφ, σύζυγο της Μαρίας, στο The Nativity Story. Επίσης, έπαιξε τον Ζοζέ Ράμος Όρτα, πρώην πρόεδρο του Ανατολικού Τιμόρ, στην αυστραλιανή ταινία Balibo, για την οποία κέρδισε το AACTA Award για τον Καλύτερο Δεύτερο Ρόλο. Εμφανίστηκε στα Star Wars: The Force Awakens (2015) και Star Wars: The Last Jedi (2017) ως πιλότος Poe Dameron, και στο X-Men: Apocalypse (2016) ως ο υπερκακός του τίτλου. Έπαιξε στην μίνι σειρά του HBO Show Me a Hero (2015) ως πολιτικός Νικ Γουαζίκο, ερμηνεία για την οποία απέσπασε την Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Πρωταγωνιστικό Ηθοποιό – Μίνι σειρά ή Τηλεοπτική ταινία. Το 2016, το περιοδικό Time χαρακτήρισε τον Άιζακ ως έναν από τους 100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο στην ετήσια λίστα Time 100. Το 2017, ο Άιζακ χαρακτηρίστηκε ως "ο καλύτερος καταραμένος ηθοποιός της γενιάς του" από το Vanity Fair.

Φιλμογραφία

Ταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Βιντεοπαιχνίδια

Podcasts

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μακρόβιος

Ο Μακρόβιος, πλήρες όνομα Μακρόβιος Αμβρόσιος Θεοδόσιος, ήταν Ρωμαίος επαρχιώτης που έζησε κατά τις αρχές του 5ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της μετάβασης της Ρωμαϊκής προς τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και όταν τα λατινικά ήταν τόσο διαδεδομένα όσο τα ελληνικά μεταξύ της ελίτ. Είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τα γραπτά του, τα οποία περιλαμβάνουν το ευρέως αντιγραμμένο και διαβασμένο Commentarii in Somnium Scipionis («Υπομνήματα στο Όνειρο του Σκιπίωνα»), το οποίο ήταν μία από τις σημαντικότερες πηγές του Πλατωνισμού στη Λατινική Δύση κατά τον Μεσαίωνα, το Saturnalia, μια επιτομή της αρχαίας ρωμαϊκής θρησκευτικής και σχετικής με παλιά βιβλία παράδοσης, και το De differentiis et societatibus graeci latinique verbi («Στις διαφορές και ομοιότητες του ελληνικού και λατινικού ρήματος»), το οποίο έχει πια χαθεί.

Παραπομπές 

Συγγραφείς στη λατινική γλώσσα
Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Ρωμαίοι φιλόσοφοι
Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ροντρίγκο Γκάλο

Ο Ροντρίγκο Γκάλο Μπρίτο (πορτογαλικά: Rodrigo Galo Brito, 19 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για την Κάζα Πία.

Σταδιοδρομία
Με την ΑΕΚ υπέγραψε αρχικά συμβόλαιο συνεργασίας δύο ετών το Μάϊο του 2015.  Για την ΑΕΚ σκόραρε το πρώτο του γκολ εναντίον του Πλατανιά στις 22 Αυγούστου 2015. Στις 13 Ιανουαρίου 2017 η ΑΕΚ ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το καλοκαίρι του 2019.

Παραπομπές

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Αβαΐ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ζιλ Βισέντε ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Ηρακλής X-1

Η πηγή Ηρακλής X-1 (Hercules X-1, συντομογραφικά Her X-1), γνωστή και ως 4U1656+35, είναι μια αρκετά ισχυρή αστρονομική πηγή ακτίνων Χ, και συγκεκριμένα ένας διπλός αστέρας ακτίνων Χ. Οι ακτίνες Χ παράγονται από τη θέρμανση, εξαιτίας τριβής, ύλης στον προσαυξητικό δίσκο ενός αστέρα νετρονίων, ύλης που προέρχεται από έναν κανονικό αστέρα, που είναι ανιχνεύσιμος στο ορατό φως και έχει το όνομα μεταβλητού αστέρα HZ Ηρακλέους (HZ Her).

Είδος της πηγής
Η Her X-1 έχει μάζα 2 ηλιακές μάζες, ενδιάμεση ανάμεσα στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μεγάλης μάζας (HMXB) και στους διπλούς αστέρες ακτίνων Χ μικρής μάζας (LMXB). Ανήκει έτσι στους «διπλούς αστέρες ακτίνων Χ ενδιάμεσης μάζας» (Intermediate-Mass X-ray Binary, IMXB). Στους IMXB το ένα μέλος του διπλού συστήματος είναι αστέρας νετρονίων ή μαύρη τρύπα και το άλλο μέλος είναι ένας αστέρας ενδιάμεσης μάζας.

Μεταβλητότητα και φάσμα

Η πηγή εμφανίζει σύνθετη μεταβλητότητα, παλλόμενη με περίοδο 1,24 δευτερολέπτου εξαιτίας της περιστροφής του αστέρα νετρονίων, και ως μεταβλητός δι' εκλείψεων αστέρας με περίοδο 1,70 ημέρα, που αντιστοιχεί στην περιφορά των μελών του συστήματος (τροχιακή περίοδος). Τέλος, η ροή ακτίνων Χ που φθάνει στη Γη αυξομειώνεται με περίοδο 35 ημερών, που πιστεύεται ότι συνδέεται με τη μετάπτωση του προσαυξητικού δίσκου. Από παρατηρήσεις, ο δίσκος αυτός είναι καμπυλωμένος και μεταπίπτει με φορά αντίθετη με αυτή των δεικτών του ρολογιού όπως φαίνεται από τη Γη.

Το φάσμα των ακτίνων Χ είναι επίπεδο, με απότομη μείωση σε ενέργεια φωτονίου περί τα 24 keV, παρείχε την πρώτη ένδειξη φαινομένων μεταφοράς ενέργειας με ακτινοβολία που συνδέονται με πλάσμα μέσα σε πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο κοντά στην επιφάνεια ενός αστέρα νετρονίων.

Ανακάλυψη
Η πηγή ανακαλύφθηκε και μελετήθηκε πρώτα από παρατηρήσεις του τεχνητού δορυφόρου Uhuru. Η ανακάλυψη έγινε τον Νοέμβριο του 1971. Η ανακοίνωσή της έγινε κατά τη Χειμερινή Συνάντηση του Τομέα Αστροφυσικής Υψηλών Ενεργειών της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, που έλαβε χώρα στο Σαν Χουάν.

Θέση

Η θέση της πηγής ήταν αβέβαιη εξαιτίας της δυσλειτουργίας των αστρικών αισθητήρων προσανατολισμού του Uhuru, πάντως προσδιορίσθηκε καλύτερα με ανίχνευση από τον δορυφόρο OSO 7, καθώς δεν υπήρχε άλλη κάπως ισχυρή πηγή Χ σε απόσταση 10 μοιρών από την Ηρακλής Χ-1. Ωστόσο, οι απόπειρες ταυτίσεως με κάποια από τις ραδιοπηγές της περιοχής αυτής απέτυχαν. Αλλά το 1973 το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Τζων και Νέτα Μπακώλ (Bahcall) βρήκαν ότι ο μεταβλητός αστέρας HZ Ηρακλέους είχε καμπύλη φωτός που ταίριαζε με τη μία περίοδο της Her X-1, προσδιορίζοντας έτσι με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση της τελευταίας, δια της ταυτίσεώς της με τον μεταβλητό αστέρα.

Παραπομπές

Ηρακλης X-1
Ηρακλης X-1
Χ-1
Κοινοβούλιο της Γεωργίας

Το Κοινοβούλιο της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს პარლამენტი) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 150 μέλη, γνωστοί ως λαϊκοί αντιπρόσωποι, από τους οποίους οι 77 βουλευτές εκλέγονται μέσω του συστήματος της απλής αναλογικής και οι 73 εκλέγονται μέσω ενός ενιαίου περιφερειακού συστήματος πολυφωνίας, που αντιπροσωπεύει τις εκλογικές τους περιφέρειες. Όλα τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται για τέσσερα χρόνια με βάση την καθολική ψηφοφορία. Από το Μάιο του 2012 το κοινοβούλιο συνεδριάζει σε ένα νέο κτίριο στο Κουτάισι.

Το Σύνταγμα της Γεωργίας παρέχει στο κοινοβούλιο της χώρας μια κεντρική νομοθετική εξουσία, η οποία περιορίζεται από τα κοινοβούλια των αυτόνομων Δημοκρατιών Αζαρίας και Αμπχαζίας.

Δομή
Το γεωργιανό κοινοβούλιο είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης της χώρας, που επιτελεί τη νομοθετική εξουσία, καθορίζει τις κύριες κατευθύνσεις της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ελέγχει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης, εντός των ορίων που ορίζει το σύνταγμα, και ασκεί διάφορα άλλα καθήκοντα.

Το κοινοβούλιο προεδρεύεται από τον πρόεδρό του. Ο Ζουράμπ Ζβάνια κατείχε τη θέση του προέδρου από το Νοέμβριο του 1995 έως ότου διαφώνησε με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε και παραιτήθηκε από τη θέση του, στις 1 Νοεμβρίου 2001. Κατά το κλείσιμο μιας μαραθώνιας συνεδρίασης, η Νίνο Μπουρτζανάτζε εξελέγη πρόεδρος στις 10 Νοεμβρίου 2001. Εκείνη ήταν η πρόεδρος έως τις νέες βουλευτικές εκλογές του 2008, καθώς είχε επιλέξει να μην συμμετάσχει σε εκείνες τις εκλογές. Ο Νταβίτ Μπακράτζε, ο οποίος ήταν επικεφαλής της εκλογικής λίστας του κυβερνώντος κόμματος «Εθνικού Κινήματος» στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου το 2008. Μετά τις εκλογές του 2016, ο Ντέιβιντ Ουσουπασβίλι αντικαταστάθηκε από τον Ιρακλί Κομπακίτζε.

Νέο κτίριο του κοινοβουλίου
Στις 26 Μαΐου 2012, ένα νέο κτίριο του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε στην πόλη Κουταΐσι, 231 χιλιόμετρα δυτικά της Τυφλίδας, αντικαθιστώντας το κτήριο του κοινοβουλίου στη Λεωφόρο Ρουσταβέλι 8 στην Τυφλίδα.

Η κυβέρνηση, κατά την κατασκευή του νέου κτιρίου, το προώθησε ως σύμβολο του «λαμπρού, δημοκρατικού μέλλοντος της Γεωργίας». Η θέση του στο Κουταΐσι χαρακτηρίστηκε ως ώθηση για την περιφερειακή οικονομία εκεί, καθώς και ένας τρόπος να βρεθούν οι περιοχές της χώρας πιο κοντά. Οι επικριτές του νέου κτιρίου, χαρακτήρισαν αυτό ως ένα σπάταλο έργο και υποστήριξαν ότι το γεγονός ότι αυτό βρίσκεται στο Κουταΐσι, τη στιγμή που η υπόλοιπη κυβέρνηση παραμένει στην Τυφλίδα, θα το έκαναν αναποτελεσματικό.

Παραπομπές

Πολιτική της Γεωργίας
Τίσεχ

Ο Τίσεχ  (ιρλανδικά: Taoiseach)  είναι ο Πρωθυπουργός της Ιρλανδικής Δημοκρατίας και αρχηγός κυβέρνησης. 

Διορίζεται από τον Πρόεδρο έπειτα από τον διορισμό του από την Dáil Éireann, όπως λέγεται η κάτω βουλή του Oireachtas (κοινοβούλιο). Πρέπει να απολαμβάνει της υποστήριξης από την πλειοψηφία της Κάτω Βουλής, προκειμένου να παραμείνει πρωθυπουργός.

Η λέξη taoiseach σημαίνει αρχηγός ή ηγέτης στα ιρλανδικά και υιοθετήθηκε στο Σύνταγμα της Ιρλανδίας του 1937.

Ο βουλευτής (TD) Μιχόλ Μάρτιν είναι ο σημερινός Taoiseach, από τις 21 Ιουνίου 2020.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ιρλανδίας

Taoiseach
Αφανισμός (ταινία)

Το Αφανισμός (αγγλ. Annihilation) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας ψυχολογικού τρόμου που προβλήθηκε το 2018 σε σκηνοθεσία και σενάριο Άλεξ Γκάρλαντ, βασισμένη στη νουβέλα με το ίδιο όνομα του Τζεφ ΒαντερΜίρ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Νάταλι Πόρτμαν, Τζένιφερ Τζέισον Λι, Τζίνα Ροντρίγκεζ, Τέσα Τόμσον, Τούβα Νοβότνι και Όσκαρ Άιζακ. Η ιστορία εστιάζει σε μία ομάδα επιστημόνων που πηγαίνουν στο "Shimmer" (Λαμπύρισμα), μια μυστηριώδη ζώνη που έχει αποκλειστεί, όπου συμβαίνουν μεταλλάξεις στην χλωρίδα και την πανίδα.  

Η ταινία προβλήθηκε στη βόρεια Αμερική από την Paramount Pictures στις 23 Φεβρουαρίου του 2018, και ψηφιακά από το Netflix σε έναν αριθμό χωρών στις 12 Μαρτίου του ίδιου έτους. Απέσπασε θετικές κριτικές, κυρίως για τον οπτικό τομέα, τις ερμηνείες και την ιστορία της. Παγκοσμίως, έχει κάνει εισπράξεις περισσότερα από $42 εκατομμύρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου
Βρετανικές ταινίες
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Ταινίες του 2018
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Βρετανικές ταινίες τρόμου
Αγγλόφωνες ταινίες
Ιωάννης Κοντοστέφανος

Ο Ιωάννης (π. 1128 - 1176/82) από τον Οίκο των Κοντοστεφάνων ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, που υπηρέτησε ως κυβερνήτης θέματος. Υπηρέτησε ως  στρατιωτικός διοικητής υπό τον θείο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνό.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του πανυπερσέβαστου και μεγάλου δούκα (ναυάρχου) Στεφάνου και της πορφυρογέννητης Άννας Κομνηνής, κόρης του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Αδελφός της Άννας ήταν ο Μανουήλ Α΄. Ο Ιωάννης είχε αδέλφια τον Αλέξιο, τον Ανδρόνικο -και οι δύο εξέχοντες στρατιωτικοί διοικητές- και την Ειρήνη.

Ο οίκος του ήταν αρχοντικής καταγωγής και ανήλθε σε εξέχουσα θέση μεταξύ των αριστοκρατών, στο κέντρο της πολιτικής σκηνής, επί Ιωάννη Β΄. Έκανε επιγαμίες με τον αυτοκρατορικό οίκο των Κομνηνών.

Σταδιοδρομία
Η αρχή της σταδιοδρομίας του δεν είναι γνωστή· εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1162 σε ένα έγγραφο ιδιοκτησίας της μονής Μεγίστης Λαύρας. Την εποχή αυτή ήταν δούκας (κυβερνήτης) της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα απογραφεύς και εξισωτής (εκτιμητής φόρων). Έπειτα αναφέρεται ως μετέχων της συνόδου στο ανάκτορο των Βλαχερνών τον Μάρτιο του 1166, μαζί με τον αδελφό του Αλέξιο. 

Έλαβε μέρος στις εκστρατείες του θείου του Μανουήλ Α΄· στην εκστρατεία του 1176 εναντίον του Σελτζουκικού σουλτανάτου του Ρουμ δεν αναφέρεται ρητά ότι έλαβε μέρος, είναι ασαφές. Αναφέρεται το θέρος του 1176, όταν ο αδελφός του Αλέξιος ασθένησε και απεβίωσε στο Λοπάδιον. Δεν ξέρουμε αν συμμετείχε στις 17 Σεπτεμβρίου στην καταστροφική ενέδρα στο Μυριοκέφαλον, αλλά δεν αναφέρεται έκτοτε, έτσι είναι πιθανό να ήταν ένα από τα πολλά μέλη της αριστοκρατίας που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη αυτή. Ωστόσο ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βάρζος εκτιμά ότι, όταν ο αδελφός του Ανδρόνικος εξεγέρθηκε εναντίον του Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού το 1182, τότε απεβίωσε και ο Ιωάννης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1145/46 μία της αριστοκρατίας, της οποίας το όνομα δεν μας είναι γνωστό (ο συνώνυμός του εξάδελφος Ιωάννης νυμφεύτηκε την Θεοδώρα, αλλά ας μην γίνεται σύγχυση). Είχε τουλάχιστον ένα τέκνο:
 Στέφανος.

Αναφορές

Πηγές
 Angold, Michael (1997). The Byzantine Empire, 1025–1204: A Political History. Longman. ISBN 0-582-29468-1.
 Magdalino, Paul (2002) [1993]. The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
 Varzos, Konstantinos (1984a). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). A. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki.
 Varzos, Konstantinos (1984b). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). B. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki.

Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί δούκες
Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ιρλανδίας

Ακολουθεί κατάλογος με τους διατελέσαντες πρωθυπουργούς (τίσεχ) της Ιρλανδίας.

Ο Τίσεχ  (ιρλανδικά: Taoiseach)  είναι ο Πρωθυπουργός της Ιρλανδικής Δημοκρατίας και αρχηγός κυβέρνησης.

Κατάλογος αξιωματούχων
Προτού τεθεί σε ισχύ το Σύνταγμα του 1937, ο αρχηγός της κυβέρνησης αναφερόταν ως Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε πρώτος ο Γουίλιαμ Κογκρέιβ του κόμματος Cumann na nGaedheal την περίοδο 1922–32 και στη συνέχεια ο Έιμαν ντε Βαλέρα του Fianna Fáil την περίοδο 1932–37. Οι πρωθυπουργοί (Taoisigh) είναι, παραδοσιακά, αριθμημένοι με τέτοιον τρόπο ώστε να συμπεριλαμβάνουν τον Κοσγκρέιβ.
Επί παραδείγματι, ο Λίο Βαράντκαρ θεωρείται ως ο 14ος Τίσεχ, όχι ο 13ος.

Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου

Σημειώσεις και παραπομπές 

   *
Ανδρόνικος Κοντοστέφανος (γιος του Ισαάκιου)

Ο Ανδρόνικος (άκμασε 1125-1156) από τον Οίκο των Κοντοστεφάνων ήταν αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής στη Ρωμανία.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ισαακίου, που υπηρέτησε κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού με αποκορύφωμα την ανεπιτυχή αποστολή του ως μεγάλου δούκα (ναυάρχου) εναντίον των Νορμανδών το 1107/08.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αξιωματικός του στρατού υπό τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό, γιο του Αλεξίου Α΄. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες· διακρίθηκε αρκετά ώστε να αποκτήσει την εύνοια του Αυτοκράτορα. Η σταδιοδρομία του είναι καλύτερα καταγεγραμμένη κατά τη βασιλεία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, γιου του Ιωάννη Β΄. Το 1144 διοίκησε την εκστρατεία εναντίον του Ραϋμόνδου των Πουατιέ, συζύγου της Κωνσταντίας πριγκίπισσας της Αντιόχειας. Μαζί του ήταν ο αδελφός του Ιωάννης, ο στρατηγός Προσούχ και ο μεγάλος δούκας (ναύαρχος) Δημήτριος Βρανάς με το στόλο του. 

Οι Ρωμαίοι γρήγορα ελευθέρωναν τα φρούρια της Κιλικίας, που είχε καταλάβει ο Ραϋμόνδος και προωθήθηκαν ως τα προάστια της Αντιόχειας, στα οποία έκαναν επιδορμή. Όταν όμως οι Ρωμαίοι άρχισαν την επιστροφή, ο Ραϋμόνδος τους πλησίαζε με τον στρατό του, σκοπεύοντας να τους επιτεθεί. Ο Ανδρόνικος και οι δικοί του πληροφορήθηκαν την παρουσία του με μικρή ακολουθία  κοντά στο μέρος που στρατοπέδευσαν και επιτέθηκαν σε αυτόν και στον κύριο στρατό του. Ο τελευταίος αποσύρθηκε γρήγορα πίσω από τα τείχη της Αντιόχειας, ενώ ο Ραϋμόνδος δεν επέστρεψε στην πόλη, παρά μόνο αφού έπεσε η νύχτα. 

Ο Ανδρόνικος έλαβε μέρος και στην εκστρατεία στο Μπρίντιζι το 1156, αλλά οι λεπτομέρειες δεν μας είναι γνωστές. Ασθένησε και λίγο πριν αποβιώσει εκάρη μοναχός με το όνομα Αντώνιος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1125 τη Θεοδώρα, κόρη του Αδριανού Κομνηνού (γιου του σεβαστοκράτορα Ισαάκιου Κομνηνού, μεγαλύτερου αδελφού του Αλεξίου Α΄) και είχε τέκνα:
 Ιωάννης, πανσεβαστός. Συμμετείχε σε Συνόδους του 1157 και του 1166. 
 Αλέξιος.
 κόρη.
 (τέκνο). 

Η σύζυγός του επέζησε αυτού, καθώς και ο γιος του Ιωάννης και μία κόρη του.

Αναφορές

Πηγές
 
 
 
 

Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Νικολάι Ουσίκοφ

Ο Νικολάι Ουσίκοφ (Nikolay Uchikov, γεννημένος στις 13 Απριλίου 1986) είναι πετοσφαιριστής με καταγωγή από την Βουλγαρία. Έχει ύψος 2.07 μ. και αγωνίζεται ως διαγώνιος.

Καριέρα 
Ο Νικολάι Ουσίκοφ ξεκίνησε την καριέρα στην Λοκομοτίβ Πλόβντιβ (2003-04) και ακολούθησε για μια πενταετία η Λέφσκι Σόφια (2004-09). Επόμενος σταθμός η Ιταλία, όπου αγωνίστηκε για την Βόλεϊ Τρικολόρε Ρέτζιο Εμίλια (2009-10), την Πάντοβα (2010-11), την Μολφέττα (2011-12) και την Τρεντίνο (2012-13). Στη συνέχεια θα παίξει στο ρωσικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Τιούμεν (2013-14), ακολούθησε η UPCN (2014-17) της Αργεντινής για να επιστρέψει στην πατρίδα του για την Νεφτοχιμίκ Μπουργκάς (2017). Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε στον Π.Α.Ο.Κ..

Τίτλοι 
 3 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας:
2005, 2006, 2009
 3 Κύπελλα Βουλγαρίας:
2005, 2007, 2018
 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας:
2013
 1 Κύπελλο Ιταλίας:
2013
 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων:
2012
 2 Πρωταθλήματα Αργεντινής:
2015, 2016
 1 Κύπελλο Αργεντινής:
2016
 2 Σούπερ Καπ Αργεντινής:
2014, 2016
 1 Πρωτάθλημα Λατινικής Αμερικής:
2015
 1 Κύπελλο Ελλάδας:
2018

Πηγές 
Νικολάι Ουσίκοφ
Να ανταποδώσω την ευγνωμοσύνη

Βούλγαροι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ζωή Κασσαβέτης

Η Ζωή Ρόουλαντς Κασσαβέτης (Zoe Rowlands Cassavetes, γενν. 29 Ιουνίου 1970) είναι Αμερικανίδα σκηνοθέτιδα, σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου, κόρη του σκηνοθέτη Τζον Κασσαβέτη και της ηθοποιού Τζίνα Ρόουλαντς. Είναι περισσότερο γνωστή για την ταινία της Σπαστά αγγλικά του 2007.

Σταδιοδρομία
Η πρώτη εμπειρία της με τον κόσμο του κινηματογράφου ήλθε σε ηλικία ενός έτους, όταν εμφανίσθηκε στον ρόλο ανώνυμου μωρού στην ταινία Μίνι και Μόσκοβιτς του πατέρα της, αλλά μόλις είκοσι χρόνια αργότερα υποδύθηκε πραγματικά έναν ρόλο: στην ταινία Ted & Venus (1991). Ακολούθησαν άλλοι μικροί ρόλοι, στις ταινίες Πίσω από τα παρασκήνια (Noises Off..., 1992) και Ενας απρόβλεπτος έρωτας (1993). Το 1994 η Ζωή και η φίλη της σκηνοθέτιδα Σοφία Κόπολα δημιούργησαν και παρουσίαζαν την τηλεοπτική σειρά «βαριετέ» Hi Octane, που φιλοξένησε καλεσμένους όπως τους Κιάνου Ριβς, Beastie Boys και Μάρτιν Σκορσέζε. Η σειρά διήρκεσε μόνο για μια σεζόν, αλλά είναι ιστορική επειδή υπήρξε από τις πρώτες που «γυρίστηκε» εξ ολοκλήρου σε ψηφιακό βίντεο.

Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε η Ζωή Κασσαβέτης ήταν η μικρού μήκους Men Make Women Crazy Theory, που συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς το 2000. Είναι περισσότερο γνωστή ως σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος της ταινίας Σπαστά αγγλικά (Broken English) του 2007, όπου έπαιζαν η μητέρα της και η Πάρκερ Πόουζυ. Υπήρξε υποψήφια για το σενάριό της για το Βραβείο Independent Spirit Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σεναριογράφου, αλλά το έχασε από την Ντιάμπλο Κόντυ και την ταινία Juno.

Το 2012 η Ζωή προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην καμπάνια του οίκου μόδας Miu Miu «The Women's Tales». Η ταινία μικρού μήκους που δημιούργησε για αυτήν, με τίτλο The Powder Room, έκανε πρεμιέρα στο 69ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Στη δεύτερη ταινία της μεγάλου μήκους, το Day Out of Days, πρωταγωνιστεί η Αλεξία Λαντώ (Alexia Landeau) στον ρόλο μιας σαραντάχρονης ηθοποιού που παλεύει να «επιπλεύσει» στο Χόλυγουντ. Σε δεύτερους ρόλους εμφανίζονται οι Μέλανι Γκρίφιθ, Έντι Ίζαρντ, Τσεγιέν Τζάκσον, Αλεσάντρο Νίβολα, Μπρουκ Σμιθ και Μπέλαμυ Γιανγκ.

Οικογένεια και προσωπικά
Η Ζωή Κασσαβέτης ανήκει σε μια κινηματογραφική οικογένεια: Ο πατέρας της Τζων Κασσαβέτης ήταν ηθοποιός, παραγωγός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Η μητέρα της, η Τζίνα Ρόουλαντς, είναι ηθοποιός. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Νικ είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης, η μεγαλύτερη αδελφή της Αλεξάντρα Κασσαβέτης ηθοποιός και σκηνοθέτιδα, και η γιαγιά της Κάθριν Κασσαβέτης ήταν ηθοποιός. Η Ζωή έχει πει ότι τα προβλήματα στις σχέσεις της που αντιμετωπίζει η πρωταγωνίστρια στην ταινία της Σπαστά αγγλικά είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτοβιογραφικά. 
Η Ζωή έχει αποκληθεί «μούσα» του σχεδιαστή μόδας Μαρκ Τζέικομπς, μαζί με τη Σοφία Κόπολα.

Η Ζωή Κασσαβέτης είναι παντρεμένη με τον Sebastien Chenut.

Εργογραφία ως σκηνοθέτιδα

Ταινίες μεγάλου μήκους
 Σπαστά αγγλικά (Broken English, 2007)
 Day Out of Days (2015)

Ταινίες μικρού μήκους
 Men Make Women Crazy Theory (2000)
 The Powder Room  (2012)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Η Ζωή Κασσαβέτης στο MySpace

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Ελληνοαμερικανοί
Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΤΔΒΚ)

Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (, UBP) είναι ένα εθνικιστικό και συντηρητικό κόμμα στην Τουρκική δημοκρατία της βόρειας Κύπρου. Ιδρύθηκε από τον Ραούφ Ντενκτάς στις 11 Οκτωβρίου 1975. Το κόμμα ήταν στην εξουσία ως το 2003, με εξαίρεση τα χρόνια από το 1994 έως το 1996 και επανήλθε.
Στις εκλογές στις αρχές του 2022 το κόμμα κέρδισε 39,54% και 24 έδρες από τις 50 συνολικά. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Φαΐζ Σουτσούογλου, πρωθυπουργός του ψευδοκράτους από τις 5 Νοεμβρίου 2021.

Ιστορία

Ηγέτες του κόμματος
 Ραούφ Ντενκτάς (11 October 1975 - 3 Ιουλίου 1976)
 Οσμάν Νεζάτ Κονούκ (3 Ιουλίου 1976 - 2 Μαρτίου 1978)
 Οσμάν Ορέκ (18 Απριλίου 1978 - 7 Ιανουαρίου 1979)
 Μουσταφά Τσαγατάι (7 Ιανουαρίου 1979 - 30 Νοεμβρίου 1983)
 Ντερβίς Έρογλου (18 Δεκεμβρίου 1983 - 11 Φεβρουαρίου 2006)
 Χουσεΐν Οζγκιουργκούν (11 Φεβρουαρίου 2006 - 16 Δεκεμβρίου 2006)
 Τασίν Ερτουγρούλογλου (16 Δεκεμβρίου 2006 - 29 Νοεμβρίου 2008)
 Ντερβίς Έρογλου (29 Νοεμβρίου 2008 - 23 Απριλίου 2010)
 Ιρσέν Κιουτσούκ (9 Μάϊου 2010 - 11 Ιουνίου 2013)
 Χουσεΐν Οζγκιουργκούν (31 Αυγούστου 2013 – 30 Οκτωβρίου 2018)
 Ερσίν Τατάρ (30 Οκτωβρίου 2018 - 23 Οκτωβρίου 2020)
 Έρσαν Σάνερ (20 Δεκεμβρίου 2020 - 31 Οκτωβρίου 2021)
 Φάιζ Σουτσουόγλου (31 Οκτωβρίου 2021 - σήμερα)

Αποτελέσματα εκλογών

Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών

Έδρες στη Συνέλευση της Δημοκρατίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος

Πολιτικά κόμματα της Τούρκικης Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου
Μαρία Ιωσηφίνα Αμαλία της Σαξονίας

Η Μαρία Ιωσηφίνα Αμαλία της Σαξονίας (Maria Josepha von Sachsen, 6 Δεκεμβρίου 1803 - 18 Μαΐου 1829) ήταν η τρίτη σύζυγος του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Αμαλία Βεατρίκη Ξαβερία Βικεντία Αλοϋσία Φραγκίσκη ντε Πάουλα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ Άννα Απολλωνία Ιωάννα Νεπομυκίνα Βαλπουργία Θηρεσία Αμβροσία γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1803 στη Δρέσδη και ήταν η τέταρτη κόρη του Μαξιμιλιανού, Διαδόχου Πρίγκιπα της Σαξονίας, και της πρώτης συζύγου του, Καρολίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου της Πάρμας.

Στις 20 Οκτωβρίου 1819 παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας στη Μαδρίτη. Αν και η νέα Βασίλισσα ήταν πολύ νεαρή, αφελής και άπειρη, ο Βασιλιάς την ερωτεύτηκε λόγω της γλυκιάς της ιδιοσυγκρασίας. Εκτός αυτού, ήταν πιο ελκυστική από δυο τις προηγούμενες συζύγους του.

Μετά τους δύο άτεκνους γάμους του, υπήρξε μεγάλη πίεση για τη δυναστεία των Βουρβόνων-Ισπανίας για να εξασφαλίσει ο Φερδινάνδος Ζ΄ τον μελλοντικό διάδοχό του. Παρ' όλα αυτά, ο γάμος παρέμεινε άτεκνος και η Μαρία Ιωσηφίνα Αμαλία αποχώρησε από τη δημόσια ζωή, με μακρά παραμονή στο παλάτι του Αρανχουέθ, στην Λα Γκράνχα δε Σαν Ιλδεφόνσο και στο Βασιλικό Παλάτι του Ριοφρίο.

Χρειάστηκε μια προσωπική επιστολή, που έστειλε ο Πάπας Πίος Ζ΄ για να πείσει τη Βασίλισσα ότι οι ερωτικές σχέσεις μεταξύ συζύγων δεν ήταν αντίθετες με την ηθική του Καθολικισμού.

Πέθανε από πυρετό στις 18 Μαΐου 1829, αφήνοντας τον σύζυγό της πληγωμένο, στο Βασιλικό Παλάτι του Αρανχουέθ σε ηλικία 25 ετών. Τάφηκε στο Ελ Εσκοριάλ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1819 τον Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πρόγονοι

Τίτλοι
6 Δεκεμβρίου 1803 – 1806: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας
1806 – 20 Οκτωβρίου 1819: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας
20 Οκτωβρίου 1819 – 18 Μαΐου 1829: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα 

<center>
{| class="wikitable"
| <center>Οικόσημο της Βασίλισσας Μαρίας Ιωσηφίναςτης Ισπανίας
|}

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οίκος των Βέττιν
Οίκος των Βουρβόνων
Βασίλισσες της Ισπανίας
Μαρί Κράγια

Η Μαρί Κράγια ή Μαρί Παλούτσα (24 Σεπτεμβρίου 1911 – 21 Νοεμβρίου 1999) ήταν Αλβανίδα τραγουδίστρια όπερας, η οποία είναι ιδιαίτερα γνωστή για την παράδοση αλβανικών λαϊκών τραγουδιών.

Ζωή 
Η Κράγια γεννήθηκε το 1911 στο Ζάνταρ στο Βασίλειο της Δαλματίας, το οποίο τότε αποτελούσε μέρος της Αυστρίας-Ουγγαρίας. Ήταν παιδί μιας Ρωμαιοκαθολικής οικογένειας. Ήταν συγγενής της μητέρας Τερέζας και αργότερα θα οργάνωνε τις υπηρεσίες κηδείας για τη μητέρα και την αδερφή της. Όταν ήταν έξι, η οικογένειά της μετακόμισε στη Σκόδρα. Αν και ήταν μετανάστρια, η οικογένειά της ήταν αλβανική και είχε ζήσει σε μια μικρή αλβανική κοινότητα στο Ζαντάρ. Στην Αλβανία έμαθε τον ντόπιο γάμο και τραγούδια αγάπης. Το 1930 άρχισε τις σπουδές τραγουδιού της στο Ζινγκσούλε (σήμερα Πανεπιστήμιο Μουσικής και Καλών Τεχνών) στο Γκρατς της Αυστρίας, το οποίο ολοκλήρωσε το 1934. Μετά την αποφοίτησή της άρχισε να διδάσκει σε ένα γυμνάσιο στη Σκόδρα, και στη συνέχεια εργάστηκε ο Ινστιτούτο Γυναίκων της Βασιλομήτωρας στα Τίρανα. Άρχισε να εμφανίζεται στα Τίρανα με τον Τονίν Γκουραζίου ως συνοδευτικό πιανίστα. Η Κράγιε εκπροσώπησε την Αλβανία σε μια βραδιά των εθνών που φιλοξενήθηκε στη Βιέννη.

Το τραγούδι της Κράγια ήταν περίεργο, επειδή είχε έναν γερμανικό τρόπο διατύπωσης των λέξεων της, που έδινε ακρίβεια στη φράση των στίχων που τραγουδούσε. Άρχισε να τραγουδά παραδοσιακά αστικά τραγούδια (Αλβανικά αστικά λυρικά τραγούδια), και ήταν σε θέση να δείξει πώς μπορεί να τους παρουσιαστεί ένας επαγγελματικά εκπαιδευμένος τραγουδιστής. Εργάστηκε με την Λόλα Γκιόκα, η οποία ήταν ο διευθυντής των αρμονιών αλλά και η πανίστρια και μαζί συνέγραψαν πάνω από 300 τραγούδια. Με τα σημερινά πρότυπα οι ηχογραφήσεις δεν είναι τέλειες, αλλά εξακολουθούν να επιβιώνουν μέχρι σήμερα.

Το 1937 έδωσε ρεσιτάλ στο Μπάρι της Ιταλίας και το επόμενο έτος έδωσε συναυλίες στο Μόναχο της Γερμανίας. Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε συναυλία τον Ιούνιο με την Τέφτα Τάσκο-Κότσο και την Λόλα Γκιόκα, για την άντληση κεφαλαίων για τον βαρύτονο Κρίστο Κότσο (σύζυγος της Τέφτα Τάσκο-Κότσο). Χρειαζόταν τα χρήματα για να ολοκληρώσει τα μαθήματα τραγουδιού που παρακολουθούσε στο Μιλάνο. Το 1939 έδωσε ένα ρεσιτάλ στη Φλωρεντία πριν επιστρέψει στη πατρίδα της.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κράγια δίδαξε στην Ακαδημία Τζορντάν Μίσια. Το συνδύαζε με το να συνεχίζει να τραγουδά στην Όπερα και το 1959 εμφανίστηκε στην πρώτη Αλβανική όπερα. Η όπερα ονομάστηκε Μρίκα, με τον Πρενκέ Γιάκοβα ως συνθέτη και τον Λαζάρ Σιλίτσι ως στιχουργό.

Η Κράγια πέθανε στα Τίρανα το 1999. Είχε λάβει την υψηλότερη αναγνώριση για τους καλλιτέχνες, τον τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της Αλβανίας.

Δείτε επίσης 

 Γιοργκίγια Φίλτσε-Τρούγια

Παραπομπές 

Αλβανοί τραγουδιστές όπερας
Όλγασσυς

Ο Όλγασσυς, γνωστός στα τουρκικά ως τα Όρη Ιλγκάζ (τουρκικά: Ilgaz Dağları, αρχαία ελληνικά: Ὄλγασσυς) είναι οροσειρά της Τουρκίας, στη βορειοδυτική Ανατολία.

Γεωγραφία 
Στη δυτική περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, υπάρχουν τρεις οροσειρές βουνών, που εκτείνονται παράλληλα με τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τα όρη Ιλγκάζ αποτελούν το ανατολικό τμήμα της δεύτερης σειράς από την ακτογραμμή σε μέση απόσταση 100 χλμ. Οι βόρειες πλαγιές των βουνών βρίσκονται στην επαρχία Κασταμονής και οι νότιες πλαγιές βρίσκονται στην επαρχία Τσανκίρι. Το μήκος του ορεινού συστήματος από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι περίπου 150 χλμ. με πλάτος περίπου 30 χλμ. Η κορυφή της οροσειράς, η Χατσετεπέ, έχει υψόμετρο 2.587 μέτρων. Η εθνική οδός D765, η οποία συνδέει την ακτή της Μαύρης Θάλασσας με την Κεντρική Ανατολία, απέχει 10 χλμ. δυτικά της κορυφής. Το υψόμετρο του υψηλότερου περάσματος στον αυτοκινητόδρομο είναι 1.850 μέτρα.

Εθνικό πάρκο 
Το εθνικό πάρκο των Ορέων Ιλγκάζ (τουρκικά: Ilgaz Dağı Milli Parkı) στα δυτικά του αυτοκινητοδρόμου εγκαινιάστηκε στις 2 Ιουνίου 1976 και είναι εύκολα προσβάσιμο από τον αυτοκινητόδρομο D765. Η συνολική έκταση του πάρκου είναι 7.32 χλμ. Στο υψηλότερο υψόμετρο του πάρκου, υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία που εξυπηρετούν τους σκιέρ. Οι σκιέρ μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια τελεφερίκ μήκους 1.500 μ στην περιοχή του σκι. Η απόσταση από την Άγκυρα είναι 200 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά το πάρκο το πλησιέστερο θέρετρο χειμερινών αθλημάτων για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι επισκέπτες μπορούν να αλιεύσουν στην κοιλάδα Μπαλντιράν μέσα στο εθνικό πάρκο.

Οικολογία 
Τα όρη Ιλγκάζ, ειδικά οι βόρειες πλαγιές, καλύπτονται από δέντρα. Το δημοφιλές όνομα των δέντρων γύρω από τα βουνά Ιλγκάζ είναι "θάλασσα δέντρων" (τουρκικά: ağaç denizi). Μερικά από τα άγρια ζώα που ζουν στις δασωμένες οροσειρές είναι το ελάφι, αγριογούρουνο, η καφέ αρκούδα, ο γκρίζος λύκος, το ευρωπαϊκό τσακάλι, ο αίγαγρος και η κόκκινη αλεπού. Το 1996, ένα νέο είδος εντόμων ανακαλύφθηκε στην ορεινή οικολογία του Ιλγκάζ και το 2010 ονομάστηκε Merodon ilgazense.

Στον σημερινό πολιτισμό 
Το θέμα του λαϊκού τραγουδιού "Ιλγκάζ", με σύνθεση του Αχμέτ Σαμίμ Μπιλγκέν και στίχους του Τζεμίλ Τουρκαρμάν αναφέρεται στα όρη Ιλγκάζ.

Παραπομπές

Οροσειρές της Τουρκίας
Γεώργιος Δούκας Φιλανθρωπηνός

Ο Γεώργιος (απεβ. πριν το 1452) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν έμπιστος του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1425-1448) και υπηρέτησε ως Μεσάζων (δεύτερος μετά τον Αυτοκράτορα) για το σύντομο διάστημα 1438-1439.

Βιογραφία
Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπινού και μίας Δούκαινας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429. 

Ανήκε στο στενό περιβάλλον τού Ιωάννη Η΄, που τού εμπιστεύτηκε τη σημαντική αποστολή, τού να απονείμει τα συμβολικά διακριτικά τού δεσπότη στους Σέρβους ηγεμόνες Τζούρατζ Μπράνκοβιτς το 1429/35 και Λαζάρ Μπράνκοβιτς το 1446. Το 1438-39 συνόδευσε τον Ιωάννη Η΄ στη Σύνοδο της Φερράρας και διορίστηκε Μεσάζων από κοινού με τον Μανουήλ Ιάγαρι Παλαιολόγο. Με την ιδιότητα αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο, βάζοντας πίεση στη Ρωμαϊκή αντιπροσωπεία για να αποδεχθούν την Ένωση των Εκκλησιών.

Ήταν συγγενής του Ιωσήφ Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, που απεβίωσε το 1439 κατά τη διάρκεια της Συνόδου. Αυτός τάφηκε στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα και ο Γεώργιος άφησε μία δωρεά στο ναό για μία ετήσια λειτουργία στη μνήμη του.

Αναφορές

Πηγές
 Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Γεωργιος
Κατάλογος πόλεων του Καναδά

Σε αυτόν τον κατάλογο πόλεων του Καναδά αναφέρονται οι πόλεις του Καναδά με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2016.

Σημειώσεις

Δείτε επίσης 

 
Καναδάς
Τσίλι κον κάρνε

Το τσίλι κον κάρνε (Ισπανικά: Chili con carne - τσίλι με κρέας) είναι πικάντικο στιφάδο που περιέχει πιπεριές τσίλι, κρέας (συνήθως βόειο κρέας) και συχνά ντομάτες και φασόλια. Άλλα καρυκεύματα μπορεί να περιλαμβάνουν το σκόρδο, τα κρεμμύδια και το κύμινο. Οι γεωγραφικές και οι προσωπικές προτιμήσεις περιλαμβάνουν διαφορετικά είδη κρέατος και συστατικών. Οι συνταγές προκαλούν διαφωνίες μεταξύ των λάτρεων, μερικοί από τους οποίους επιμένουν ότι η λέξη «τσίλι» ισχύει μόνο για το βασικό πιάτο, χωρίς τα φασόλια και τις ντομάτες. Το τσίλι κον κάρνε είναι συχνό πιάτο για διαγωνισμούς μαγειρικής και χρησιμοποιείται ως συστατικό σε άλλα πιάτα.

Συνοδευτικά και προσθήκες
Το πιάτο μπορεί να σερβιριστεί με γαρνιτούρα ή συνοδευτικά· το τριμμένο τυρί, τα ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια και η ξινή κρέμα είναι κοινές προσθήκες, όπως τα αλμυρά κράκερ, τα τσιπς τορτίγιας ή τα τσιπς καλαμποκιού, το καλαμποκόψωμο, το τυλιγμένο σε ρολό καλαμπόκι ή οι τορτίγιες από αλεύρι και οι χοιρινές ταμάλες. Το τσίλι μπορεί επίσης να σερβιριστεί πάνω σε ρύζι ή σε ζυμαρικά όπως σπαγγέτι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Διεθνής Εταιρεία Εκτίμησης Τσίλι
 Διεθνής Σύλλογος Τσίλι

Αμερικανική κουζίνα
Βασιλίι Κούζμιτς Ραντάγιεφ

Ο Βασίλειος Koύζμιτς Ραντάγιεφ ήταν Ερζιανός λαϊκός ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε το έπος "Σιγιαζάρ".

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1907, στο χωριό Μπολσόι Τολκάι, της επαρχίας Ποντμπέλσκογο, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως επαρχία Ποχβιστνέβσκι και ανήκει στην Περιφέρεια Σαμάρα, από οικογένεια αγροτών.

Η επαγγελματική του δραστηριότητα ξεκίνησε ως βοηθός βιβλιοθηκονόμου, το 1920.

Από το 1925 έως το 1928 ήταν εκτελεστικός γραμματέας της επιτροπής βολόστ της Κομσομόλ στο Μικρό και Μεγάλο Τολκάι. Από το 1929 έως το 1930 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου του χωριού και κολχόζ "Μάι" (Μεγάλο Τολκάι). Μετά σπούδασε στην φιλολογική σχολή του κρατικού πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, από το οποίο αποφοίτησε το 1934.

Από το 1934 έως το 1935 ήταν συντάκτης σε περιφερειακές εφημερίδες της δημοκρατίας της Μορδοβίας. Από το 1935 έως το 1937 ήταν λογοτεχνικός, συντάκτης του περιοδικού "Σιάτκο", και εργάστηκε επίσης στο Μορδοβικό ερευνητικό ινστιτούτο του εθνικού πολιτισμού.

Εργάστηκε ως δάσκαλος σε ένα σχολείο στο χωριό Μπολσόι Τολκάι. Το αποτέλεσμα της παιδαγωγικής του δραστηριότητας ήταν η εκπαίδευση της επόμενης γενιάς των Ερζυανών ποιητών και πολιτιστικών μορφών της Μορδοβίας (Τσουζλάβ Ζουράβλεφ, Μιχαήλ Βούλκιν, κλπ.).

Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1991 στο χωριό Μπερσένεβκα της επαρχίας Λιαμπίρ, στην Δημοκρατία της Μορδοβίας. Είναι θαμμένος στο Σαράνσκ.

Έργα 
Είναι συγγραφέας κριτικών άρθρων σχετικά με διάφορα προβλήματα της λογοτεχνίας της γλώσσας Έρζυα, όπως τη δημιουργικότητα των επιμέρους συγγραφέων. Ασχολήθηκε με τη συλλογή λαογραφίας, και επεξεργάστηκε ιστορίες του λαού των Έρζυα.

Το πρώτο του ποίημα, το "Παστουχόν ντουμάτ" κυκλοφόρησε το 1926 στην εφημερίδα "Γιάκστερε τέστε" ("Κόκκινο αστέρι"). Στη δεκαετία του 1920, έγραφε σε διάφορες εφημερίδες (όπως τις "Η Φωνή της νεολαίας", "Ένα Νεαρό Χωριό"). Έγραφε τα έργα τέχνης του στην Γλώσσα Έρζυα.

Βραβεία 
Το 1966 έγινε δεκτός ως μέλος στην Ένωση Συγγραφέων τηςΕΣΣΔ.

Βραβεύτηκε με το Κρατικό βραβείο της Μορδοβίας το 1979. Το 1980 απέκτησε τον τίτλο του Λαϊκού Συγγραφέα της Μορδοβίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Λογοτεχνική ιστοσελίδα των Έρζυα Erziana
 Эрзянь морот (Нудей)
 Βιβλιοθήκη λογοτεχνία της Μορδοβίας
 Ποιητές της Μορδοβίας

Βιογραφία
Ρώσοι ποιητές
Σταθμός Κάρλσπλατς (Βιέννη)

Ο Σταθμός Κάρλσπλατς άνοιξε το 1899 ως σταθμός "Academiestraße" του Ατμοσιδηρόδρομου Βιέννης και κατά το ίδιο έτος έλαβε τη σημερινή του ονομασία, αυτή της ομώνυμης πλατείας στην οποία είχε δοθεί το όνομα του Καρόλου ΣΤ΄. Από το 1925 εξυπηρετούσε τον Ηλεκτροκίνητο Αστικό Σιδηρόδρομο. Με την έναρξη των εργασιών του επεκταθέντος από την Ρόιμανπλατς τμήματος της γραμμής U1 του υπόγειου σιδηροδρόμου στις 25 Φεβρουαρίου 1978, ο σταθμός έγινε ταυτόχρονα μέρος του υπόγειου σιδηροδρόμου και σήμερα αποτελεί τον μεγαλύτερο μεταφορικό κόμβο της Wiener Linien.

Τοποθεσία 
Μέσω της θέσης του στο κέντρο της πόλης ο σταθμός περιβάλλεται από πολλά σημαντικά σημεία: Στην έξοδο του επεκταθέντος Opernpassage, προς την κατεύθυνση των εργασιών κατασκευής του μετρό προς νότο στο Ρέσσελπαρκ, βρίσκεται το κεντρικό κτίριο του Πολυτεχνείου, το Ρέσσελπαρκ και η Κάρλσκιρχε και στη βόρεια έξοδο βρίσκεται το κτίριο της Όπερας, η είσοδος της πεζοδρομημένης Κέρντνερ Στράσε και πολλά ακριβά ξενοδοχεία.

Ιστορία

Μετρό  

Η μετατροπή της Wientallinie σε λειτουργία μετρό από το 1976 μέχρι το 1981 επέφερε πλήρη αναμόρφωση των υπόγειων εγκαταστάσεων του σταθμού. Τα περίπτερα έπρεπε αρχικά να απομακρυνθούν κατά τη διάρκεια των εργασιών κατασκευής του μετρό, αλλά εν μέσω διαμαρτυριών τελικά ανακαινίστηκαν και ανοικοδομήθηκαν δύο μέτρα ψηλότερα από το αρχικό επίπεδο του δρόμου. Το δυτικό περίπτερο σήμερα φιλοξενεί παράρτημα του Μουσείου της Βιέννης με μια έκθεση για το έργο του Όττο Βάγκνερ. Στην πίσω πλευρά του βρίσκεται πρόσβαση στον σταθμό του μετρό, μια άμεση πρόσβαση στις αποβάθρες δεν είναι πια δυνατή. Η ανατολθική πρόσβαση σήμερα χρησιμοποιτείται ως καφέ.

Κατά την περίοδο σχεδιασμού και κατασκευής κυλιόμενες σκάλες και στερεά σκαλοπάτια ως επαρκείς σύνδεσμοι μεταξύ των ορόφων. Αμέσως μετά λήφθηκαν υπόψη οι ανάγκες  των αναπήρων και των ατόμων με παιδικά καροτσάκια, ούτως ώστε οι παλαιότεροι σταθμοί μετρό με ανελκυστήρες επανεξοπλίστηκαν και εκσυγχρονίστηκαν. To 1995  η αποβάθρα του U4 εξοπλίστηκε με έναν ανελκυστήρα για το Opernpassage που βρίσκεται έναν όροφο ψηλότερα, ενώ το 1996 ακολούθησε ένας ανελκυστήρας για τις δύο αποβάθρες του U2. 

Μόνο λίγο καιρό, από τις μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου 1981, λειτούργησε η Γραμμή U2/U4.

Πηγές  
 Wolfgang Kos, Günter Dinhobl (Hrsg.): Großer Bahnhof. Wien und die weite Welt. Czernin, Wien 2006, ISBN 3-7076-0212-5 (Sonderausstellung des Wien-Museums 332), (Ausstellungskatalog, Wien, Wien-Museum, 28. September 2006 – 25. Februar 2007)
 Alfred Horn: Wiener Stadtbahn – 90 Jahre Stadtbahn – 10 Jahre U-Bahn. Bohmann Druck- und Verlagsgesellschaft m.b.H. & Co.KG, Wien 1988, ISBN 3-7002-0678-X
 Wolfgang Kaiser: Die Wiener Straßenbahnen – Vom „Hutscherl“ bis zum „Ulf“. GeraMond-Verlag, Wien 2004, ISBN 3-7654-7189-5

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι  
 
 Bilder der Stadtbahn-Pavillons und anderer Gebäude von Wagner (Texte auf Englisch) 
 Station Karlsplatz (U1, U2 und U4) – Informationen der Wiener Linien
 U-Bahn-Knoten Karlsplatz, Grafik vom Jänner 1969 auf den Seiten des Wiener Rathauses

Παραπομπές  

Καρλσπλατς 
Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Μανουήλ Τάγαρις

Ο Μανουήλ Τάγαρις (άκμασε περί το 1309-1329) ήταν ένας διακεκριμένος βυζαντινός στρατηγός της στις αρχές του 14ου αι., που ανήλθε στο βαθμό του μεγάλου στρατοπεδάρχου.

Βιογραφία
Ο Οίκος των Τάγαρι δεν ήταν από την αρχή υψηλής καταγωγής· εμφανίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του 14ου αι. με ευάριθμα μέλη. Ο Μανουήλ υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας π. από το 1309 και από εκεί αναχαίτισε Τουρκική επίθεση το 1310/11. Με τη γενναιότητα και την ικανότητά του στους πολέμους εναντίον των Οθωμανών της Μικράς Ασίας κέρδισε την εκτίμηση του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου, που τον έκανε συγκλητικό, βάζοντάς τον έτσι μεταξύ των αριστοκρατών της Συγκλήτου. Μάλιστα τον πάντρεψε με την ανιψιά του Θεοδώρα. Κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας του στη Φιλαδέλφεια ο Μανουήλ συγκρούστηκε με τον Θεόληπτο επίσκοπο της πόλης και με τον Μανουήλ Γαβαλά επίσκοπο της Εφέσου.

Τον Απρίλιο του 1321 ο Τάγαρις ανήλθε στην υψηλή θέση του μεγάλου στρατοπεδάρχου στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης, όταν ο εγγονός τού Ανδρονίκου Β΄, ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος, εγκατέλειψε την πρωτεύουσα. Έτσι άρχισε ο πρώτος εμφύλιος των ετών 1321-28· ο Ανδρόνικος Β΄ διέταξε τον Μανουήλ να ακολουθήσει και να συλλάβει τον Ανδρόνικο Γ΄. Ο Τάγαρις αρνήθηκε, λέγοντας ότι η εντολή είναι ανεφάρμοστη, κάτι που συμφώνησαν και οι άλλοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα. Έπειτα ο Ανδρόνικος Β΄ τον έστειλε πίσω στη Φιλαδέλφεια· την υπερασπίστηκε το 1324, όταν την πολιόρκησαν οι Τούρκοι, ώσπου έφθασε ο Αλέξιος Φιλανθρωπηνός και τους έδιωξε. 

Το 1329 εστάλει εναντίον του Ορχάν μπέη, του οποίου η δύναμη αυξανόταν. Ο Τάγαρις απεβίωσε μάλλον πριν το 1342.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία Μονομαχίνα Δούκαινα και είχε τέκνο:
 μία κόρη.

Έπειτα ο Μανουήλ έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα Ασανίνα, κόρη του Ιβάν Γ΄ των Μίτσο-Ασάν της Βουλγαρίας και της ρήνης Παλαιολογίνας.

Δεν ξέρουμε από ποιον γάμο ήταν γιος του ο:
 Γεώργιος άκμασε π. 1346-1355, μέγας στρατοπεδάρχης. 

Επίσης ήταν γιος ή εγγονός ή άλλους είδους συγγενής του ο:
 Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις π. 1330-1394, λατίνος πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (1379/80-1384).

Αναφορές

Πηγές
 Guilland, Rodolphe (1967). "Le Stratopédarque et le Grand statopédarque". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 498–521.
 Trapp, Erich (1991). "Tagaris". In Kazhdan, Alexander P. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. p. 2006. ISBN 978-0-19-504652-6.
 Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες