joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τιμ Ρόμπινς

Ο Τιμ Ρόμπινς (πλήρες όνομα: Τίμοθι Φράνσις Ρόμπινς, Timothy Francis "Tim" Robbins, 16 Οκτωβρίου 1958) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Το 2003 κέρδισε το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Σκοτεινό Ποτάμι (Mystic River).

Βιογραφικό 
Ο Ρόμπινς γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 1958 στη West Covina στην Καλιφόρνια και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη. Αργότερα εξαιτίας του επαγγέλματος του πατέρα του (ήταν μουσικός και μέλος του συγκροτήματος The Highwaymen), μετακόμισε με την οικογένειά του (έχει δύο αδερφές και έναν αδερφό) στο Greenwich Village. 

Σπούδασε δύο χρόνια στο SUNY Plattsburgh και έπειτα επέστρεψε στην Καλιφόρνια όπου σπούδασε στο UCLA Film School. Ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα συμμετέχοντας στο Theater for the New City. Αφού αποφοίτησε από το Κολέγιο το 1981 δημιούργησε στο Λος Άντζελες την θεατρική ομάδα Actors' Gang. Το 1986 συμμετείχε στην ταινία Τοπ Γκαν, όπου υποδύθηκε τον υπολοχαγό Sam Merlin Wells.

Το 1988 γνωρίστηκε με την ηθοποιό Σούζαν Σαράντον, με την οποία συμπρωταγωνίστησε στην ταινία Η κυρία και ο ταύρος (Bull Durham). Από τότε ο Ρόμπινς και η Σάραντον είχαν σχέση, απέκτησαν δύο γιούς αλλά δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Χώρισαν το 2009. 

Για την ερμηνεία του στην ταινία Ο παίχτης (The Player, 1992) ο Τιμ Ρόμπινς βραβεύτηκε με το βραβείο καλύτερου ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Καννών. Το 1994 συμπρωταγωνίστησε με το Μόργκαν Φρίμαν στην, βασισμένη στην νουβέλα του Στίβεν Κινγκ, ταινία Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ (The Shawshank Redemption) η οποία προτάθηκε για εφτά Όσκαρ χωρίς να κερδίσει τελικά κανένα. Ο Ρόμπινς έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε και ήταν παραγωγός της ταινίας Θα Ζήσω (Dead Man Walking) (1995), στην οποία πρωταγωνίστησαν η Σούζαν Σαράντον και ο Σον Πεν, και για την οποία προτάθηκε για το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας. Το 1999 σκηνοθέτησε την ταινία Οι αντάρτες του Μπροντγουέι (Cradle Will Rock) και συμμετείχε στον Ύποπτο της οδού Άρλινγκτον (Arlington Road). Το 2003 πρωταγωνίστησε μαζί με το Σον Πεν στο Σκοτεινό Ποτάμι (Mystic River) και βραβεύτηκε με το Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου και με το SAG Award. 

Στις αρχές του 2006 σκηνοθέτησε μια διασκευή του 1984 του Τζωρτζ Όργουελ, που την έγραψε ο Michael Gene Sullivan, και παρουσιάστηκε από τη Actors' Gang στο The Ivy Substation in Culver City στην Καλιφόρνια. 
 
Ο Τιμ Ρόμπινς στις προεδρικές εκλογές του 2000 υποστήριξε τον Ralph Nader. Άσκησε έντονη κριτική στην πολιτική του πρώην προέδρου των Η.Π.Α. Τζορτζ Μπους και εξέφρασε δημοσίως την αντίθεσή του στον πόλεμο του Ιράκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎
Γιώργος Μανέτας



Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιώργος Μανέτας είναι απόμαχος Έλληνας ναυτικός και ποιητής. 
Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1961 στην Αθήνα από Κερκυραίους γονείς. Από το 1977 έως το 1996 ταξίδεψε με φορτηγά και γκαζάδικα ποντοπόρα πλοία. Είναι νυμφευμένος με την Δήμητρα-Λιζέτε Ντε Σόουζα Σερκέιρα και έχουν έναν υιό. Είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1997.

Ποίηση 

 Θάλασσα, ποιήματα (1997).
 Αστρολάβος, ποιήματα (1998).
 Οξυτέρα εγγυτάτη, ποιήματα (1999) – Βραβείο «Μάρκου Αυγέρη» της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
 Ναυσίν άριστοι, ποιήματα (2001).
 Ναυσίν άριστοι, "εν όλω" ποιήματα (2018), ISBN 978-618-5273-15-6.
 Της Θάλασσας, β' τόμος "εν όλω" ποιήματα (2018), ISBN 978-618-5273-21-7.

Παραπομπές

Πηγές
 Ανθολογία Θαλασσινών Λογοτεχνών «Γαλάζιοι Ορίζοντες», Λέσχη Ελλήνων Πλοιάρχων Λονδίνου, 2000
 Μιχάλη Σταφυλά: Η Σύγχρονη Ποίηση, 2001, σελ. 70
 Διαρκής Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, 2000, σελ. 57
  Α. Αποστολόπουλου: Σύγχρονη ποιητική Ανθολογία, τόμος 5ος, 2005
 Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Χάρη Πάτση, 16ος τόμος, 2008
 Ν. Μιχαλόπουλου: Πνευματικές Ανταποκρίσεις, 2002

Περιοδικά 
 Ναυτική Ελλάς, Οκτ. 1998, Φεβ. 1999 Απρ. 1999
 Πνευματική Ζωή, τεύχος 132 - Μάιος 2000, τεύχος 142 - Γενάρης 2002
 Ίαμβος, τεύχος 3 - Μάρτιος 2003, τεύχος 5 - Δεκ. 2003 – 04

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=462&t=3897
 https://eelorg.blogspot.com/2022/08/blog-post.html?fbclid=IwAR02KUKpecjXAgvxgxw1BS3EjuWTsZB9dTZSbxfDOWG45GC4rJ2NDohFnQo.html

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες ποιητές
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες ναυτικοί
Νεοέλληνες λογοτέχνες
Συγγραφείς ναυτικών θεμάτων
Αίγυπτος (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Αίγυπτος ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, υιός του Βήλου και της Αγχινόης και δίδυμος αδελφός του Δαναού. Από την πλευρά του πατέρα του, καταγόταν από τον Ποσειδώνα και τον Έπαφο (το γιο της Ιούς), ενώ από της μητέρας του από τον ποταμό Νείλο. Ο Βήλος, ο οποίος βασίλευε στις αφρικανικές χώρες, εγκατέστησε το Δαναό στη Λιβύη και έδωσε την Αραβία στον Αίγυπτο. Ο Αίγυπτος, όμως, κατέλαβε για λογαριασμό του τη χώρα των Μελαμπόδων ("αυτών που έχουν μαύρα πόδια"), που την ονόμασε από το όνομά του Αίγυπτο. 

Ο Αίγυπτος είχε πενήντα υιούς από διάφορες γυναίκες, ενώ ο αδελφός του, Δαναός, είχε πενήντα κόρες, τις Δαναΐδες. Τα δύο αδέλφια μάλωσαν και, τελικά, ο Δαναός κατέφυγε στην Αργολίδα. Οι υιοί του Αιγύπτου πήγαν να τον συναντήσουν και ζήτησαν τις κόρες του σε γάμο. Ο Δαναός δέχτηκε την πρότασή τους, αλλά το βράδυ του γάμου έβαλε τις κόρες του να δολοφονήσουν όλους τους συζύγους τους. Ο μόνος υιός του Αιγύπτου, που γλίτωσε, ήταν ο Λυγκεύς, διότι τον ερωτεύθηκε η Δαναϊδα Υπερμήστρα, που του έτυχε, και τον φυγάδευσε.

Συντετριμμένος από την απώλεια των υιών του και φοβούμενος τον αδερφό του, ο Αίγυπτος αποσύρθηκε στην Αρόη, όπου και πέθανε.

Πηγές 
 Pierre Grimal, Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Μυθολογίας, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1991, ISBN 960-12-0273-0, Αίγυπτος

Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Α.Ο. Περιστερίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Περιστερίου είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Περιστέρι Αττικής. Ιδρύθηκε το 1967 έπειτα από συγχώνευση τριών παλιών ομάδων του αθηναϊκού προαστίου: της «Θύελλας Περιστερίου», του «Α.Ο. Ταξιαρχών» και του «Εθνικού Περιστερίου». Έχει χρώματα κόκκινο και μαύρο και έμβλημα το περιστέρι.

Αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Αθηνών και έχει παρουσίες στην Δ΄ Εθνική και μια συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική τη σεζόν 2013-14. Στο παρελθόν διατηρούσε και γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, με επιτυχημένη παρουσία στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική τη δεκαετία '90.

Γήπεδο

Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου αλλά από το 2005 που ο Ατρόμητος Αθηνών επανήλθε στην Α΄ Εθνική μετακόμισε στο γήπεδο του Ηφαίστου. Στόχος της ομάδας είναι η κατασκευή δικού της γηπέδου στην περιοχή Τσαλαβούτα, όπου βρίσκεται το προπονητήριό της

Ιστορικές αναφορές

Η Θύελλα και ο ΑΟ Ταξιαρχών ήταν προπολεμικά ποδοσφαιρικά σωματεία του Περιστερίου. Στη Θύελλα είχε ξεκινήσει την καριέρα του ο μετέπειτα διεθνής ποδοσφαιριστής Μπάμπης Δρόσος, ο οποίος στη συνέχεια έπαιξε και στον ΑΟ Ταξιαρχών ως το 1944, πριν πάει στον Ατρόμητο και στον Ολυμπιακό, όπου έκανε μεγάλη καριέρα από το 1948 ως το 1958.
1981-82: Πρωταθλητής Β' Κατηγορίας ΕΠΣ Αθήνας
1982: Κυπελλούχος ΕΠΣ Αθήνας, ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδας Ερασιτεχνών.
1992: Πρωταθλητής ΕΠΣ Αθήνας (όμιλος). Άνοδος στη Δ΄ Εθνική.
2009-10: Πρωταθλητής ΕΠΣ Αθήνας (1ος όμιλος). Άνοδος στη Δ΄ Εθνική.
2012–13: Εκταθλητής Δ' Εθνικής (8ος όμιλος). Άνοδος στη Γ΄ Εθνική.

Γυναικεία ομάδα

Κατά τη δεκαετία του '90 ο ΑΟ Περιστερίου είχε γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία πρωταγωνίστησε στη Β΄ Εθνική και κατέκτησε τρεις φορές το πρωτάθλημα του ομίλου της. Το 1995-96 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική και τερμάτισε στην 11η (προτελευταία θέση), με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί. Ήταν σε δράση ως τη σεζόν 1999-2000.

Τίτλοι-διακρίσεις

Ανδρική ομάδα
 Πρωταθλητής ΕΠΣ Αθήνας: 1992-93, 2009-10
 Κύπελλο ΕΠΣ Αθήνας: 1982.
 Πρωταθλητής Β' Κατηγορίας ΕΠΣ Αθήνας: 1982.
 Άνοδος στη Γ΄ Εθνική: 2013.
Γυναικεία ομάδα
Πρωταθλήτρια ομίλων περιφερειακού (Β΄ Εθνικής): 1995, 1997, 1998.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 ΕΠΣΑ
womensoccer.com

Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Περιστέρι Αττικής
Δούκισσα (τραγουδίστρια)

Η Δούκισσα (ονοματεπώνυμο: Δούκισσα Φωταρά, Πειραιάς, 7 Φεβρουαρίου 1941 - Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2010) ήταν ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το χορό και στην συνέχεια με το τραγούδι. Συνεργάστηκε με τους Μανώλη Χιώτη, Γιώργο Μητσάκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Θόδωρο Δερβενιώτη, Γιώργο Ζαμπέτα, Τάκη Μουσαφίρη κ.ά. 

Ασχολήθηκε για μικρό διάστημα και με τον Κινηματογράφο.

Τραγούδι 
Ανάμεσα στα γνωστότερα τραγούδια της είναι τα "Που πας χωρίς αγάπη" (Ζαμπέτας), "Άνθρωποι είμαστε" (Κοινούσης), "Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου" (Ζαμπέτας), "Απότομα" (Χιώτης), "Τα παλικάρια" (Μαρκόπουλος), "Δεν ήσουν κύριος" (Μουσαφίρης), "Ατάκα κι επιτόπου" (Μουσαφίρης), "Θέλω τα όπα μου" (Σπανός), "Κλειστές οι πόρτες" (Ζακ Ιακωβίδης), "Οι αναμνήσεις" (Βοσκόπουλος).

Προσωπική ζωή 
Είχε δύο γάμους στο ενεργητικό της, από τους οποίους απέκτησε δύο γιους. Απεβίωσε το 2010 από καρκίνο.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες 
 ( Αλέκου Σακελλάριου )

Θέατρο

Εκπομπές

Τηλεπαιχνίδια

Παραπομπές

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες" - Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
 90lepta.com

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μιχαήλ Π. Μελάς

Για άλλους με όμοιο όνομα δείτε Μιχαήλ Γ. Μελάς, Μιχαήλ Κ. Μελάς.
Ο Μιχαήλ Π. Μελάς (1894 - 1950) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού και αυλικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Κηφισιά και ήταν γιος του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Μελά και ήταν εγγονός του Μιχαήλ Μελά ενώ από την μητέρα του καταγόταν από την οικογένεια Δραγούμη και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη. Είχε μία αδερφή, τη Ζωή . 

Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 με 1941. Διετέλεσε νομάρχης Κέρκυρας, υπασπιστής του Βασιλιά Αλεξάνδρου, τελετάρχης το 1949, καθώς και ίππαρχος των Βασιλέων Γεωργίου Β΄ και Παύλου. Έφερε τον βαθμό του συνταγματάρχη. Ήταν μέλος της φασιστικής οργάνωσης Εθνικής Ένωσης "Ελλάς" και ιδρυτής του παραρτήματός της στην Κηφισιά, όπου βρισκόταν και η κατοικία του.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1950. Ήταν νυμφευμένος με την Αλεξάνδρα Πεσμαζόγλου, κόρη του Ιωάννη Πεσμαζόγλου και είχε αποκτήσει μια κόρη, την Νάτα Μελά και ένα γιο, τον Παύλο Μελά.

Παραπομπές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Νομάρχες Κέρκυρας
Μιχαηλ Π
Φασίστες
Φασισμός στην Ελλάδα
Αλέξανδρος Μελάς

Ο Αλέξανδρος Μελάς (1897 - 1969) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Λέοντος Μελά και της Ανδρομάχης Σλήμαν. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Μιχαήλ Μελά, ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913), στη Μικρασιατική εκστρατεία και στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1922 παραιτήθηκε από τον στρατό για να ακολουθήσει πολιτική καριέρα. Το 1928 είχε απαχθεί από τους λήσταρχους Κουμπαίους στην Ήπειρο. Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1926 και επανεξελέγη το 1932, το 1933 και το 1936. Κατά τη δικτατορία του Ι. Μεταξά είχε εξοριστεί στη Σίκινο. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο επαναδραστηριοποιήθηκε στο μέτωπο της Β. Αφρικής με τους Βρεττανούς, οι οποίοι τον τίμησαν για την προσφορά του. Συνέχισε την πολιτική του καριέρα μετά την απελευθέρωση. Συμμετείχε στη Συμφωνία της Βάρκιζας και ήταν στενός φίλος του Ρ. Σκόμπι λόγω του φιλοβρεττανικού του παρελθόντος.
   
Ο Αλέξανδρος Μελάς είχε κάνει ένα γάμο με τη αμερικανίδα Βέλμα, κόρη πλούσιας οικογένειας από την Καραϊβική, αλλά είχε διαζευχθεί ήδη πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι σχέσεις τους παρέμειναν φιλικές. Στη συνέχεια υιοθέτησε κόρη φίλου του και αναδεξιμιά του, η οποία υπήρξε και κληρονόμος του, την Ανδρομάχη Μελά.  Κληροδοτήματα της συλλογής του από αρχαία αντικείμενα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων και στο Ιλίου Μέλαθρον.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1969.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Βουλευτές Ιωαννίνων
Αλεξανδρος
Βίμποργκ (Ρωσία)

Το Βίμποργκ (ρωσικά: Вы́борг προφέρεται [ˈvɨbərk], φινλανδικά: Viipuri, σουηδικά: Viborg, γερμανικά: Wiborg) είναι πόλη στην Περιφέρεια Λένινγκραντ, στη βορειοδυτική Ρωσία. Βρίσκεται στην περιοχή του Καρελιανού Ισθμού, στο μυχό του ομώνυμου κόλπου του Βίμποργκ, 130 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αγίας Πετρούπολης και 38 χιλιόμετρα νοτίως των συνόρων της Ρωσίας με τη Φινλανδία. Ο πληθυσμός της πόλης υπολογίζεται σε 79.962 κατοίκους (απογραφή 2010).

Γεωγραφία

Κλίμα

Ιστορία 
Το 1293, κατά την περίοδο της λεγόμενης «Τρίτης Σουηδικής Σταυροφορίας», στην περιοχή χτίστηκε το Κάστρο του Βίμποργκ, από τον Σουηδό στρατάρχη Τόρκελ Κνούτσον. Μέτα την συμφωνία του Νέτεμποργκ το 1323, η πόλη αναγνωρίστηκε ως κομμάτι της Σουηδίας, ενώ στην διάρκεια του Ρώσο-Σουηδικού πολέμου του 1496-1499, αντιστάθηκε στην παρατεταμένη πολιορκία από τον ρώσο στρατάρχη Ντανίλ Στσένια. Τελικά ο Μεγάλος Πέτρος κατέλαβε την πόλη κατά την διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου (το 1710), με την συνθήκη του Νίισταντ να επισημοποιεί την προσάρτηση της πόλης στην πλευρά της Ρωσίας. 

Ο Αλέξανδρος ο Πρώτος της Ρωσίας, μετά την προσάρτηση ολόκληρης πια της Φινλανδίας στην Ρωσία, ενσωμάτωσε την πόλη και την επαρχία της στο νεοσύστατο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας, το 1812. Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, η Φινλανδία διακήρυξε την ανεξαρτησία της. Κατά την διάρκεια του Φινλανδικού Εμφυλίου πολέμου το Βίμποργκ ελεγχόταν αρχικά από τους Κόκκινους, έως τις 29 Απριλίου 1918 όταν καταλήφθηκε από τους Λευκούς. Κατά τον Μεσοπόλεμο, η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, ενώ αποτελούσε την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας.

Την περίοδο του Χειμερινού πολέμου μεγάλο μέρους του πληθυσμού εγκατέλειψε την πόλη, η οποία με τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας (Μάρτιος 1940) πέρασε υπό τον έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Φινλανδοί κατέλαβαν ξανά την πόλη στις 29 Αυγούστου 1941. Τελικά το Βίμποργκ έπεσε στα χέρια του Κόκκινου Στρατού στις 20 Ιουνίου 1944, αλλά οι Φινλανδοί κατάφεραν να σταματήσουν την σοβιετική επίθεση στη μάχη του Τάλι-Ιχάνταλα, ενώ μετά την Ανακωχή της Μόσχας (19 Σεπτεμβρίου 1944), επέστρεψαν στα σύνορα που ορίζονταν από τη Συνθήκη Ειρήνης της Μόσχας. 

Τον Σεπτέμβριο του 1944 η πόλη πέρασε από την Καρελο-Φινλανδική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, στην οποία ανήκε μέχρι τότε, στην περιφέρεια Λένινγκραντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1956-57

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1956-57 ήταν το δεύτερο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας στον τελικό την Φιορεντίνα με σκορ 2-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου, στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου της Μαδρίτης και τον παρακολούθησαν 120.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}

Πρώτος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1956-57
Sports History: "1956/57: Το Κύπελλο παραμένει στην Μαδρίτη!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1957
Ποδόσφαιρο το 1956
Υπόρχημα

Στην αρχαία ελληνική μουσική, υπόρχημα ήταν ζωηρό άσμα που συνοδευόταν με χορό όπως ο διθύραμβος και ήταν αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Την ίδια ονομασία έφερε και ο αντίστοιχος χορός.

Ως ύμνος προς τον Απόλλωνα, έμοιαζε σε αρκετά σημεία με τον παιάνα. Ευρετής θεωρείται ο Θαλήτας από τη Γόρτυνα της Κρήτης τον 7ο αιώνα π.Χ., αν και ο Αθήναιος ανάγει στον Όμηρο τις πηγές του ποιητικού αυτού είδους. 

Ο Λουκιανός  αναφέρει: "Στη Δήλο οι θυσίες όχι μόνο δε γίνονταν χωρίς όρχηση, αλλά γίνονταν και με χορό και με μουσική... τα τραγούδια που σύνθεταν γι' αυτούς τους χορούς λέγονταν υπορχήματα", ενώ ο Πρόκλος : "Υπόρχημα δε το μετ' όρχήσεως αδόμενον μέλος". Στο Ετυμολ. Μέγα σημειώνεται: "Υπορχήματα  δε, άτινα πάλιν έλεγον ορχούμενοι και τρέχοντες κύκλω του βωμού, καιομένων των ιερείων". 

Το υπόρχημα αρχικά συνοδευόταν από φόρμιγγα, αργότερα από αυλό και κιθάρα ή λύρα και είχε τρεις φάσεις. Στην πρώτη όλα τα μέλη του χορού τραγουδούσαν και χόρευαν μαζί, στη δεύτερη τα μισά τραγουδούσαν και τα μισά χόρευαν και στην τρίτη τραγουδούσε ο κορυφαίος και χόρευαν όλοι οι άλλοι. Το υπόρχημα είχε τρία σχήματα (φιγούρες)· στο πρώτο, όλα τα μέλη του χορού χόρευαν και τραγουδούσαν μαζί· στο δεύτερο, ο χορός μοιραζόταν σε δύο ομάδες, από τις οποίες η μια χόρευε και η άλλη τραγουδούσε· στο τρίτο, ο κορυφαίος τραγουδούσε, ενώ όλοι οι άλλοι χόρευαν.

Κατά τον Πίνδαρο, στον οποίο αναφέρεται ο Αθήναιος, τον χόρευαν οι Λάκωνες, άνδρες και γυναίκες , ενώ ο ίδιος ο Αθήναιος τον συγκρίνει με τον κόρδακα, κωμικό χορό.

Στην τραγική ποίηση, ο όρος χαρακτηρίζει μερικές λυρικές ωδές για κάποια αίσια έκβαση του δράματος, λίγο πριν την τελική καταστροφή, όπως για παράδειγμα σε πολλά έργα του Σοφοκλή.

Παραπομπές

Πηγές
 Μαρκαντωνάτος, Γεράσιμος (1985). Επίτομο λεξικό λογοτεχνικών όρων. Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg. σελ. 200. ISBN 000010180X.
 Σόλωνας Μιχαηλίδης, Εγκυκλοπαίδεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής, Εκδόσεις Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, 1999, ISBN 960250174Χ. 
Musipedia, Υπόρχημα
 A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1890)  
Πάνθεον - Αρχαιογνωστικός Οδηγός, Υπόρχημα
Ποίηση
Αρχαία ελληνική μουσική
Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1957-58

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1957-58 ήταν το τρίτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε για τρίτη συνεχόμενη φορά η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας στον τελικό τη ΑΚ Μίλαν με σκορ 3-2 στην παράταση. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου, στο Στάδιο Χέιζελ των Βρυξελλών και τον παρακολούθησαν 69.000 θεατές. Η διοργάνωση του 1967-58 σημαδεύτηκε από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου στην οποία έχασαν την ζωή τους οκτώ ποδοσφαίριστές της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το αεροπλάνο συνετρίβη λίγο μετά την απογείωση του από το αεροδρόμιο του Μονάχου και αιτία της συντριβής του ήταν η έντονη χιονόπτωση που επικρατούσε στην περιοχή. Η αποστολή της ομάδας επέστρεφε από το Βελιγράδι οπού είχε αποσπάσει ισόπαλο αποτέλεσμα 3-3 απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα και σε συνδυασμό με την νίκη της με 2-1 στο Μάντσεστερ είχε εξασφαλίσει την πρόκριση της στα ημιτελικά.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση 

|}

1ος γύρος 

|}

Προημιτελική φάση 

|}

Ημιτελική φάση 

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1957-58
 1957/58: Sports History: "Το Άστρο του Di Stefano οδηγεί τη Ρεάλ!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1957
Ποδόσφαιρο το 1958
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1958-59

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1958-59 ήταν το τέταρτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε για τέταρτη συνεχόμενη φορά η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας στον τελικό τη Σταντ ντε Ρενς με σκορ 2-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου στη Στουτγκάρδη και τον παρακολούθησαν 80.000 θεατές.

Αποτελέσματα
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}
Χωρίς αγώνα πέρασας στον πρώτο γύρο οι: Ρεάλ Μαδρίτης, Γουλβς, ΤΣΣΚΑ Σόφιας και Χέλσινγκιν Παλοσέουρα.
Ο Ολυμπιακός παραιτήθηκε των αγώνων λόγω της άσχημης πολιτικής κατάστασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εκείνη την περίοδο.
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μετά την αεροπορική τραγωδία που έπληξε την ομάδα στην προηγούμενη διοργάνωση, δηλώθηκε τιμητικά από την UEFA στο κύπελλο πρωταθλητριών αυτής της περιόδου. Όμως η Αγγλική ομοσπονδία δεν έδωσε άδεια για την συμμετοχή, θεωρώντας πως μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες θα πρέπει να συμμετέχουν στο θεσμό, οπότε η Μάντσεστερ υποχρεωτικά παραιτήθηκε των αγώνων.
Μπαράζ πρόκρισης:
Γκέτεμποργκ - Ζενές Ες 5-1
Βίσμουτ Καρλ-Μαρξ-Στατ - Πετρόλουλ Πλοϊέστι 4-0
Σάλκε - Κοπεγχάγη 3-1

1ος γύρος

|}
Μπαράζ πρόκρισης Ατλέτικο Μαδρίτης - ΤΣΣΚΑ Σόφιας 3-1 (παρ.)

Προημιτελική φάση

|}
Μπαράζ πρόκρισης Γιανγκ Μπόις - Βίσμουτ Καρλ-Μαρξ-Στατ 2-1.

Ημιτελική φάση

|}
Μπαράζ πρόκρισης Ρεάλ Μαδρίτης - Ατλέτικο Μαδρίτης 2-1.

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κύπελλο πρωταθλητριών 1958-59, στο επίσημο σάιτ της ΟΥΕΦΑ.
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1958-59
Sports History: "1958/59 Ο Di Stefano οδηγεί την Ρεάλ!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1958
Ποδόσφαιρο το 1959
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1959-60

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών της περιόδου 1959-60 ήταν το πέμπτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε για πέμπτη συνεχόμενη φορά η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας στον τελικό τη Στουτγάρδη με σκορ 7-3. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου, στο Στάδιο Χάμπντεν Παρκ της Γλασκόβης και τον παρακολούθησαν 135.000 θεατές.

Αποτελέσματα
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}
Χωρίς αγώνα πέρασαν στον πρώτο γύρο οι: Μπόλντκλουμπεν 1909, Σπάρτα Ρότερνταμ, Γιανγκ Μπόις Βέρνης και Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου.

Πρώτος γύρος

|}
Μπαράζ πρόκρισης:
Σπάρτα Ρότερνταμ - ΙΦΚ Γκέτεμποργκ 3-1
ΟΖΚ Νις - Φενερμπαχτσε 5-1

Προημιτελική φάση

|}
Μπαράζ πρόκρισης:
Ρέιντζερς Γλασκώβης - Σπάρτα Ρότερνταμ 3-2

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1959-60
Sports History: "1959/60 Η απίστευτη Ρεάλ διαλύει την Άϊντραχτ!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1959
Ποδόσφαιρο το 1960
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1960-61

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1960-61 ήταν το έκτο από την καθιέρωση του θεσμού. Συμμετείχαν 28 ομάδες, 27 πρωταθλήτριες χωρών και η κάτοχος Ρεάλ Μαδρίτης. Το κατέκτησε η Μπενφίκα για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Μπαρτσελόνα με σκορ 3-2. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαΐου, στη Βέρνη και τον παρακολούθησαν 33.000 θεατές.

Αποτελέσματα
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}
Χωρίς αγώνα πέρασαν στον πρώτο γύρο οι: Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Αμβούργο και Μπέρνλεϊ.
Η ΚΤΑ Βουκουρεστίου παραιτήθηκε των αγώνων της και αποκλείστηκε.
Η Μεγ. Βρετανία αρνήθηκε να χορηγήσει βίζα στη Βίσμουτ και η Γκλέναβον μη δεχόμενη να γίνει το εντός έδρας ματς σε ουδέτερο γήπεδο αποκλείστηκε από την ΟΥΕΦΑ.

Πρώτος γύρος

|}
Μπαράζ πρόκρισης:
Ραπίντ Βιέννης - Βίσμουτ Καρλ-Μαρξ-Στατ 1-0.

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}
Ο αγώνας ρεβανς Ραπίντ - Μπενφίκα στη Βιέννη διακόπηκε στο 88' λόγω επεισοδίων με εισβολή θεατών στο γήπεδο. Το ως τότε αποτέλεσμα 1-1 παρέμεινε εντούτοις ως τελικό.
Μπαράζ πρόκρισης:
Μπαρτσελόνα - Αμβούργο 1-0.

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1960-61
Sports History: "1960/61 Η Μπενφίκα σταμάταει το μονοπώλιο της Ρεάλ!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1960
Ποδόσφαιρο το 1961
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1961-62

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1961-62 ήταν το έβδομο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Μπενφίκα για δεύτερη συνεχόμενη φορά κερδίζοντας στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 5-3. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαΐου, στο Άμστερνταμ και τον παρακολούθησαν 65.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}

Πρώτος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1961-62
Sports History: "1961/62 Eusebio το 'Μαύρο Μαργαριτάρι' της Μπενφίκα!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1961
Ποδόσφαιρο το 1962
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1962-63

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1962-63 ήταν το όγδοο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Μπενφίκα με σκορ 2-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου, στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου και τον παρακολούθησαν 45.700 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματικός γύρος

|}

Πρώτος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1962-63
Sports History: "1962/63 Ο Altafini δίνει το κύπελλο στην Μίλαν!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1962
Ποδόσφαιρο το 1963
666 Δυσδαιμόνα

Η Δυσδαιμόνα (Desdemona), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Ουρανού, είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,628. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο του σαιξπηρικού δράματος Οθέλλος.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Δυσδαιμόνας εκτιμάται σε 27,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1055. Η Δυσδαιμόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 27 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δυσδαιμονα
Κυνηγού Πάτρας

Του Κυνηγού είναι παλιό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Το χωριό βρισκόταν στα ανατολικά της Πάτρας κοντά στη Μονή Γηροκομείου. Σήμερα είναι άγνωστη η ακριβής θέση του καθώς δεν διασώζονται ερείπια ή τοπωνύμιο, πιθανολογείται ότι βρισκόταν στη σημερινή συνοικία Λυκοχορός, που συνορεύει με τη Μονή, όπως και του Κυνηγού.  

Αναφέρεται ότι συνόρευε με τη Μονή Γηροκομείου,  τον Ρωμανό την Σαμακιά και τις Αλπότρουπες.

Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία, σύμφωνα με τον Τριανταφύλλου, προέρχεται από παλιό ιδιοκτήτη της περιοχής ή σε ανάμνηση κάποιου κυνηγού. Αναφέρεται μάλιστα στις αρχές του 20ού αιώνα σαν "Του Κυνηγού το πήδημα". Αναφέρεται σε Ενετική απογραφή του 1700 με 9 οικογένειες, χωριό των Πατρών σε έγγραφο του 1798. Το 1851 το χωριό είχε εγκαταλειφθεί αλλά παραμένει σαν τοπωνύμιο σε έγγραφα η τον τοπικό τύπο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. 

Στην επανάσταση του 1821 και κατά την πολιορκία της Πάτρας στου Κυνηγού είχαν στρατοπεδεύσει οι Κουμανιώτες. Μετά την επανάσταση στα όρια του χωριού υπήρχαν Οθωμανικές ιδιοκτησίες που έγιναν εθνικές γαίες και πουλήθηκαν.

Κάτοικοι από του Κυνηγού μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα Βορειοδυτικά της Πάτρας, κοντά στο σημερινό Ρωμανό, στο χωριό Αράχωβα (Αράχωβα=Καρυδότοπος) που αναφέρεται από την Ενετοκρατία με την ονομασία Cirahova. Κατά τον Τριανταφύλλου η Αράχωβα δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του Κυνηγού που μετακινήθηκαν εκεί. Το 1851 η Αράχωβα είχε 54 κατοίκους και 15 σπίτια, η Αράχωβα όπως και του Κυνηγού μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα εγκαταλείφθηκε και αυτή.

Το 1835 με το Β.Δ. 8/4/1835 έγινε οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Πατρέων. Αναφέρεται σαν οικισμός του Δήμου Πατρέων και στην επόμενη διοικητική διαίρεση του 1836 (Β.Δ. 3/7/1836).

Παραπομπές

Πηγές
 Α.Ι. Κλάδου, Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
 Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, τόμος Β', Αχαΐκές Εκδόσεις, Πάτρα 1999. ISBN 960-7960-09-2.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό Λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003, λήμμα Αράχωβα. ISBN 960-8260-32-9.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αράχωβα, λήμμα Κυνηγού. 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας
Δήμος Πατρέων
Συνοικίες της Πάτρας
Ιστορία της Πάτρας
Πάτρα
Τζένη Έλβερς

Η Τζένη Έλβερς (γερμ. Jenny Elvers-Elbertzhagen) (11 Μαΐου 1972) είναι Γερμανίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άμελινγκχάουζεν κοντά στην Λίνεμπουργκ (Lüneburg). Αποφοίτησε από το γυμνάσιο, παίρνοντας απολυτήριο. Σε ηλικία 18 χρονών εκλέχτηκε βασίλισσα των λουλουδιών (Heidekönigin) στην τοπική εορτή ανθέων (Heideblütenfest) του χωριού της.

Το 1989 άρχισε να παίρνει μαθήματα ηθοποιίας στην σχολή ηθοποιών Die Etage στο Βερολίνο και από το 1993 άρχισε να σπουδάζει ηθοποιός στην σχολή ηθοποιών (Schauspielschule) στο Αμβούργο, όπου αποφοίτησε με δίπλωμα. Πήγε στο Λος Άντζελες για να συνεχίσει τις σπουδές της στο American National Academy of Performing Arts.

Επέστρεψε στην Γερμανία και άρχισε να εργάζεται ως ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια. Το 1995 υποδύθηκε με επιτυχία τον ρόλο της «τσούλας» στο έργο Männerpension του Γερμανού σκηνοθέτη Detlev Buck και καθιερώθηκε. Συνδέθηκε με τον ηθοποιό Χάινερ Λάουτερμπαχ και εν συνεχεία με τον Άλεξ Γιόλιγκ, από τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Από το 2003 είναι παντρεμένη με τον μάνατζέρ της Γκότς Έλμπερτσχάγκεν και ονομάζεται Τζένη Έλβερς-Έλμπερτσχάγκεν.

Έργα

Κινηματογράφος και τηλεόραση 
 1994: Otto - Die Serie 
 1995: Männerpension
 1995: Der Elefant vergisst nie
 1996: Knockin’ on Heaven’s Door
 1996: Nikola 
 1997: Alarm für Cobra 11
 1998: Top of the Pops
 1998: Dognapping - Doggy Dog 
 2000: Für alle Fälle Stepahanie 
 2000: Der Bulle von Tölz 
 2006: Knallhart
 2007: Kopf oder Zahl
 2009: Löwenzahn
 2009: Großstadtrevier
 2009: Vulkan
 2009: Tierärztin Dr. Mertens
 2009: All You Need Is Love – Meine Schwiegertochter ist ein Mann
 2009: Soko Leipzig

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Γερμανοί Τηλεπαρουσιαστές
Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιλλ

Ο Ιλλ (γαλλικά: Ill, κεφαλαία ILL) είναι ποταμός της Γαλλίας στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και συγκεκριμένα στην Αλσατία. Η Αλσατία οφείλει το όνομά της στον ποταμό Ιλλ: Στη γερμανική γλώσσα Elsass σημαίνει «περιοχή του Ιλλ».

Ο Ιλλ πηγάζει από την οροσειρά Ζυρά (Jura, ελλην. γνωστά ως Γιούρα) κοντά στο χωριό Βινκέλ (Winkel). Κατευθύνεται βόρεια ρέοντας σχεδόν παράλληλα προς τον Ρήνο. Κατά τη διαδρομή του δέχεται τα νερά από αρκετούς παραποτάμους, που πηγάζουν από τα Βόσγια (Vosges), κυριότεροι των οποίων είναι ο Ντολέ (Doller), ο Σουφφέλ (Souffel) και ο Τουρ (Thur). 

Ο Ίλλ διέρχεται από τις πόλεις Μυλούζ, Κολμάρ και Σελεστά και εκβάλλει στο Ρήνο αφού πρώτα διασχίσει και το Στρασβούργο, στο οποίο σχηματίζει μέρος των παλαιών οχυρώσεων της πόλης και την περίφημη Petite France, το κέντρο της παλιάς πόλης, που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Στην περιοχή αυτή υπάρχουν υδατοφράκτες και μικρές υδατοπτώσεις, που παλαιότερα χρησιμοποιούνταν για να κινούν ανεμόμυλους και παρέχουν νερό και ενέργεια σε βυρσοδεψεία. Η περιοχή σήμερα δεν έχει παρόμοιες εγκαταστάσεις, αλλά είναι γεμάτη παραδοσιακά μπιστρό και καφενεία.

Στη Μυλούζ σχημάτιζε ένα νησάκι, διαιρούμενος σε δύο βραχίονες. Σύμφωνα με την παράδοση, στο νησάκι αυτό κατασκευάστηκε ένας νερόμυλος, γύρω από τον οποίο δημιουργήθηκε η πόλη.

Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 216,8 χλμ.

Κάθε χρόνο περίπου 600.000 τουρίστες κάνουν το γύρο του Στρασβούργου με το μικρό πλοίο που διασχίζει τον Ιλλ και τα κανάλια του. Το πυκνό δίκτυο καναλιών από/προς τον Ρήνο μέσω του Ιλλ κάνουν τον ποταμό σημαντικό συγκοινωνιακό δρόμο για ολόκληρη την Αλσατία.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Γαλλίας
Αλσατία
Βήλος

Στην ελληνική μυθολογία ο Βήλος είναι ένας από τους δίδυμους γιους που η Νύμφη Λιβύη (η κόρη του Έπαφου, του γιου του Δία και της αργίτισσας Ιούς) απέκτησε από τον Ποσειδώνα· ο άλλος ήταν ο Αγήνωρ. Ενώ ο Αγήνορας πήγε στη Συρία, ο Βήλος έμεινε στην Αίγυπτο, όπου έγινε βασιλιάς και παντρεύτηκε την Αγχινόη (ή Αγχιρρόη), κόρη του θεού Νείλου. Απέκτησε δύο δίδυμους γιους, τον Αίγυπτο και τον Δαναό. Σε αυτούς προσθέτουν μερικές φορές τον Κηφέα και τον Φινέα. Από τον Βήλο κατάγονται οι μεγάλοι ήρωες της αρχαίας Ελλάδας, Περσέας και Ηρακλής, ενώ από τον Αγήνορα ο Μίνωας και ο θεός Διόνυσος.

Πηγές 
 Pierre Grimal, Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Μυθολογίας, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1991, ISBN 960-12-0273-0, Βήλος
Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Μπάλα Αχαΐας

Ο Μπάλας (παλιότερα γνωστό και σαν Μπάλα ή Βάλα) είναι ένα μικρό χωριό της πρώην Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας.

Τοποθεσία

Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε 500 μέτρα υψόμετρο σε τοπίο με πολλή βλάστηση. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Πατρέων, απέχει από το κέντρο της Πάτρας 8 χλμ., ενώ συνορεύει με  τη Βούντενη και τον Χάραδρο που επίσης ανήκουν στο Δήμο Πατρέων. Το κλίμα είναι δροσερό σε σχέση με την πόλη. Κοντά στο χωριό (ΝΔ) υπάρχει η ιστορική Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου - Παλαιομονάστηρο που  κτίστηκε τον 6ο αιώνα.

Ονομασία
Σε ενετική κατάσταση των χωριών των Πατρών του 1687 αναφέρεται ως Βaladi Nartira Beistura ενώ ο Πουκεβίλ το γράφει Vala. Το όνομα προέρχεται από  οικιστές του χωριού ή ιδιοκτήτες εκτάσεων αρβανίτικης καταγωγής με το όνομα Μπάλα. Στα αρβανίτικα "Μπάλα" σημαίνει λευκός αλλά και στη τοπική διάλεκτο η λέξη χρησιμοποιούνταν για το μέτωπο κάτι που έχει σχέση με τη θέα που υπάρχει από ψηλό μέρος. Και πραγματικά η θέα προς Πάτρα, Πατραϊκό-Κορινθιακό Κόλπο είναι ευρύτατη.

Ιστορία 
Το χωριό Μπάλα αναφέρεται σε ενετική  απογραφή του 1687. Το 1700 είχε 12 οικογένειες και 55 κατοίκους, το 1828 είχε 5 οικογένειες, το 1851 μαζί με τη Βούντενη  είχε 35 οικογένειες, το 1899 είχε 68 κατοίκους. Το 1903 είχε αμαξιτό δρόμο και το 1954 αυτοκινητόδρομο. Από το 1835 με την ίδρυση των δήμων αποτέλεσε χωριό του Δήμου Αργυραίων έως το 1841. Από το 1841 αποτελεί οικισμό του Δήμου Πατρέων. Το 1925 στου Μπάλα εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Δημιουργήθηκε από το κράτος αγροτικός προσφυγικός συνοικισμός. Η καταγωγή τους ήταν κυρίως από τον Πόντο. Τα κτήματα δόθηκαν έπειτα από κλήρωση ανήκαν στην Μονή Γηροκομείου στην οποία είχαν περιέλθει, όταν τότε έκλεισε το μοναστήρι που ήταν κοντά στο χωριό.

Σύχρονη εποχή 
Το χωριό Μπάλα έχει πληθυσμό 264 κατοίκους. Στην περιοχή έχουν βρεθεί αρχαιότητες (μυκηναϊκές), όπως και στη γειτονική Βούντενη (στην οποία υπάρχει επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος). Ο ναός του χωριού τιμάται στο όνομα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης ενώ υπάρχει και ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Τον Αύγουστο γίνεται στο χωριό λαϊκό παραδοσιακό πανηγύρι.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Ισίδωρος Σιδερόπουλος, Ποντίων Μνήμες στην Πάτρα, εκδ. Σωματείο "Φάρος" Ποντίων Πατρών, Πάτρα 2007. ISBN 978-960-98032-0-5.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μπάλα.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Συνοικίες της Πάτρας
Δήμος Πατρέων
Φωτογραμμετρία

Φωτογραμμετρία ονομάζεται μια ιδιαίτερη μέθοδος - τεχνική προσδιορισμού διαστάσεων αντικειμένων με χρήση φωτογραφιών. Στη μέθοδο αυτή ακολουθείται ιδιαίτερος τρόπος φωτογράφησης.

Εφευρέτης της μεθόδου αυτής ήταν ο Γάλλος ερευνητής Αιμέ Λωσεντά (Aimé Laussedat) όταν το 1851 πρώτος αντελήφθη την αξία της, που βασιζόταν σε κάθετη και πλάγια φωτογράφηση αντικειμένων. Χρειάστηκε όμως να παρέλθει σχεδόν μισός αιώνας για να γίνει αντιληπτή η αξιοποίηση της μεθόδου αυτής, ειδικά για τη χαρτογράφηση περιοχών, όπου συνετέλεσε βέβαια η εξέλιξη του αεροπλάνου.

Στη δεκαετία που προηγήθηκε του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η φωτογραμμετρία σημείωσε ευρύτατη χρήση ειδικά στην τοπογραφία. Με την έναρξη του πολέμου όπου για στρατιωτικές ανάγκες  άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η αεροφωτογραφία η μέθοδος αυτή έλαβε νέες διαστάσεις αποτελεσματικής εφαρμογής καλούμενη επί τούτου αεροφωτογραμμετρία.
Η αεροφωτογραμμετρία συνέχισε μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ν΄ αποτελεί περισσότερο στρατιωτική μέθοδο με ό,τι απαγορευτικό μπορεί να σήμαινε αυτό. Μετά τη λήξη όμως και αυτού του πολέμου η φωτογραμμετρία άρχισε να χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές ειρηνικές εφαρμογές καθιστάμενη ειδικό εργαλείο πολλών επιστημών και τεχνικών εφαρμογών.
Σήμερα η φωτογραμμετρία αποτελεί την κυρίαρχη μέθοδο στη χαρτογραφία και την τοπογραφία καθώς και σε πολλές οικολογικές μελέτες.

Ο εξοπλισμός και τα όργανα (φωτογραφικές μηχανές, κ.λπ.) που χρησιμοποιούνται στη μέθοδο αυτή έχουν ήδη εξελιχθεί σε πολύ υψηλό βαθμό μέχρι αυτοματοποίησης. Η δε παράλληλη εξέλιξη των μέσων από τα οποία πραγματοποιείται αυτή, ειδικότερα των διαστημικών μηχανών (τεχνητών δορυφόρων) επιτρέπει πλέον την  εφαρμογή σε υψηλό βαθμό ποιότητας, με κάλυψη και των τριών διαστάσεων καλούμενη επί τούτου στερεοφωτογραμμετρία.  Παράλληλα, η εξέλιξη των υπερευαίσθητων φιλμς σε ακτινοβολίες πέραν του ορατού φάσματος δημιούργησε νέα πεδία στρατιωτικού ενδιαφέροντος. 
Με την εξέλιξη και της ψηφιακής φωτογραφίας, η λεγόμενη, κατ΄ επέκταση, ψηφιακή φωτογραμμετρία είναι αυτή που κυριαρχεί σήμερα στο χώρο των επίγειων υποτυπώσεων με επιπλέον εφαρμογές στην αρχαιολογία, αρχιτεκτονική, δασοκομία, ιατρική, ναυπηγική, κατασκευές μεγάλων έργων οδοποιίας κ.λπ.

Ανάλογα των παραπάνω τομέων εφαρμογών λαμβάνει εξ αυτού και το αντίστοιχο προσδιοριστικό ως επί μέρους κλάδος π.χ. αρχαιολογική, δασοκομική, ανακριτική κ.λπ. φωτογραμμετρία. Ειδικότερη περίπτωση ονομασίας εφαρμογής είναι η φωτογεωλογία. Παράλληλα όλων των παραπάνω είναι και η αντίστοιχη φωτοερμηνεία κατά την οποία γίνεται η ανάλυση των φωτογραφιών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Διεθνής Εταιρεία Φωτογραμμετρίας και Τηλεπισκόπησης
 RSPSoc - Κοινωνία της Τηλεπισκόπησης και Φωτογραμμετρίας του Ηνωμένου Βασιλείου 
 Αμερικανική Εταιρεία Φωτογραμμετρίας και Τηλεπισκόπησης
 Ένα πραγματικό παγκόσμιο παράδειγμα χρήσης φωτογραμμετρίαςγια την ανασυγκρότηση καταστρεμμένων ιστορικών αγαλμάτων με τη χρήση φωτογραφιών
 Ιστορία Φωτογραμμετρίας
 Μαθήματα Φωτογραμμετρίας από την Ισπανία
 Μια καλή συλλογή για τον υπολογιστή "φωτογραμμομετρία και όραμα"

Πηγές 

 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα",  τόμ. 60ος, σελ. 286.

Γεωδαισία
Τοπογραφία
Φωτογραφία
Χαρτογραφία
Φρανκ Ζουέλα

Ο Φρανκ Ζουέλα, γεννημένος στις 3 Αυγούστου 1983 στην πρωτεύουσα της Ανγκόλας, Λουάντα, είναι ποδοσφαιριστής.  Τελευταία αγωνιζόταν στην ΚΝ Τροφένσε. Και είναι κάτοχος πορτογαλικού διαβατηρίου και στην Εθνική Ανγκόλας.

Καριέρα 
Ο Φρανκ Ζουέλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Πορτογαλία και την Σερτανένσε όπου έπαιξε την σεζόν 2002-2003. Ακολούθησε η μεταγραφή στην κορυφαία κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου και στην Ακαδέμικα αλλά η έλλειψη ευκαιριών τον ανάγκασε να απωχωρήσει για την Σάντα Κλάρα ομάδα 2ης Εθνικής της πορτογαλίας εκείνη την σεζόν.Το 2005 έρχεται στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τον Ακράτητο η ομάδα των Άνω Λιοσίων υποβιβάζεται αλλά ο Ζουέλα είναι από τους διασωθείς και μετακομίζει στην SKODA Ξάνθη στην ομάδα μένει για τρία χρόνια κάνοντας αρκετά καλές εμφανίσεις.Το 2009 μετά από ένα μίνι σήριαλ μεταγράφεται στην Κουμπαν Κρασνοντάρ όπου μετά από λίγο καιρό τον Ιανουάριο του 2010 δίνεται δανείκός στην ομάδα β κατηγορίας εκείνη την σεζόν Αλάνια Βλαντικαβκάζ.Το καλοκαίρι του 2010 η ομάδα του, τον παραχωρεί εκ νέου δανεικό στον ΠΑΟΚ.Όμως τον Ιανουάριο ο δανεισμός τερματίζεται και ο Ζουέλα επιστρέφει στην Ρωσία και στην ομάδα που ανήκε την  Κούμπαν Κράσνονταρ.Το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα του, τον παραχωρεί ξανά δανεικό στον Ατρόμητο. Απο 4 Ιουνίου υπογραψε στο ΑΠΟΕΛ.

Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φραντσίσκο&paiktisid=3145/ Η Καριέρα του Ζουέλα με αριθμούς
  Πάει στη Ρωσία ο Ζουέλα
    Ζουέλα: Χαίρομαι που είμαι παίκτης του ΠΑΟΚ 

Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ανγκολανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ανγκόλας
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Σάντα Κλάρα
Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα
Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Τροφένσε
Οι Φιλελεύθεροι

Οι Φιλελεύθεροι ήταν ένα φιλελεύθερο ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου 1999 από τον Στέφανο Μάνο και εκπροσωπήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων με δύο βουλευτές την περίοδο 2000-2004.

Επίσης, ήταν μέλος των Ευρωπαίων Φιλελεύθερων Δημοκρατών.

Στις 21 Οκτωβρίου 2001, το κόμμα ανέστειλε τη λειτουργία του.

Ιστορικό
Οι Φιλελεύθεροι ιδρύθηκαν στις 29 Απριλίου 1999 από τον πρώην υπουργό Στέφανο Μάνο, μετά τη διαγραφή του τελευταίου, από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Οι Φιλελεύθεροι συμμετείχαν αυτόνομα στις ευρωεκλογές του 1999. Ωστόσο, έλαβαν την έβδομη θέση, συγκεντρώνοντας ποσοστό 1,62% (103.962 ψήφοι), και δεν εξέλεξαν ευρωβουλευτή.

Στις εθνικές εκλογές του 2000 το κόμμα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία. Η συμφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων προέβλεπε τη συμμετοχή του Στέφανου Μάνου στα ψηφοδέλτια της Α' Αθηνών, την έκτη θέση το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, στην οποία τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών και ιδρυτικό στέλεχος των Φιλελευθέρων Γιώργος Ψαχαρόπουλος, και την αυτόνομη παρουσία των Φιλελευθέρων μετά τις εκλογές. Επίσης, η συμφωνία προέβλεπε ότι στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία κέρδιζε στις εκλογές, ο Στέφανος Μάνος θα αναλάμβανε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Η Νέα Δημοκρατία ηττήθηκε στις εκλογές. Ωστόσο, εξελέγησαν και οι δύο υποψήφιοι των Φιλελευθέρων, οι οποίοι μετά τις εκλογές ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο των Φιλελευθέρων, στο οποίο έδωσαν το παρόν στελέχη του φιλελεύθερου χώρου, όπως ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και άλλοι. Λίγους μήνες μετά, προσχώρησαν στο κόμμα δύο πρώην στελέχη από τη Νέα Δημοκρατία, ο Παύλος Σαρλής και ο Κυριάκος Στεφανάκος.

Στις 21 Οκτωβρίου 2001, η Κεντρική Επιτροπή των Φιλελευθέρων ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας του κόμματος. Βασική αιτιολογία ήταν η μικρή απήχηση του κόμματος στην κοινωνία και η έλλειψη οικονομικών πόρων, Οι δυο βουλευτές του παρέμειναν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι.

Το 2009, ο Στέφανος Μάνος ήταν ένας από τους ιδρυτές του πολιτικού κόμματος Δράση, η δημιουργία του οποίου χαρακτηρίστηκε ως συνέχεια των Φιλελευθέρων.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Έμβλημα
Το έμβλημα των Φιλελευθέρων ήταν ο «ορμών ταύρος» σε κόκκινο χρώμα, ο οποίος έρχεται να σπάσει τον φαύλο κύκλο του κομματικού κατεστημένου και της μιζέριας. Επίσης, συμβολίζει την τόλμη, τη δύναμη, την αντοχή τη φλόγα και το πάθος του νέου πολιτικού φορέα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα, Οι Φιλελεύθεροι 

Καταργημένα φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1963-64

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1963-64 ήταν το ένατο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Ίντερ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 3-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου, στη Βιέννη και τον παρακολούθησαν 72.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση

|}

Πρώτος γύρος

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1963-64
Sports History: "1963/64 Ο Mazzola στέφει την Ίντερ πρωταθλήτρια Ευρώπης!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1963
Ποδόσφαιρο το 1964
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1964-65

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1964-65 ήταν το δέκατο από την καθιέρωση του θεσμού. Η Ίντερ του διάσημου Αργεντινού προπονητή Χελένιο Χερέρα κυριάρχησε στην Ευρώπη κατακτώντας για δεύτερη συνεχόμενη φορά το κύπελλο πρωταθλητριών, νικώντας στον τελικό 1-0 τη Μπενφίκα. Σκόρερ ο Βραζιλιάνος Ζαΐρ στο 42'. Αμυντικός στυλοβάτης της ήταν ο περίφημος Τζατσίντο Φακέτι. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου στο Μιλάνο και τον παρακολούθησαν 89.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση 

|}

Πρώτος γύρος 

|}

Προημιτελική φάση 

|}

Ημιτελική φάση 

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
 RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1964-65
Sports History: "1964/65 Ο Jair κάνει την διαφορά για την Ίντερ"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1964
Ποδόσφαιρο το 1965
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1965-66

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1965-66 ήταν το ενδέκατο από την καθιέρωση του θεσμού. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαΐου στις Βρυξέλλες και τον παρακολούθησαν 55.000 θεατές. Το κύπελλο κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης για έκτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Παρτιζάν Βελιγραδίου με σκορ 2-1 (σκόρερ ο Βάσοβιτς της Παρτιζάν στο 55' και οι Αμάνθιο 70' και Σερένα 76').

Η ελληνική συμμετοχή
Ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τη Σλιέμα Γουόντερερς ΦΚ (4-1, 0-1), σταμάτησε, όμως, στη Φερεντσβάρος, από την οποία πήρε 0-0 στη Βουδαπέστη, αλλά ηττήθηκε 1-3 στη "Λεωφόρο".

Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση 

|}

Πρώτος γύρος 

|}

Προημιτελική φάση 

|}

Ημιτελική φάση 

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
 RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1965-66
Sports History: "1965/66: Η Ρεάλ Μαδρίτης κατακτά για έκτη φορά το κύπελλο πρωταθλητριών!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1965
Ποδόσφαιρο το 1966
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1966-67

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών της περιόδου 1966-67 ήταν το δωδέκατο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Σέλτικ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Ίντερ του Χελένιο Ερέρα και των Σάντρο Ματσόλα, Τζατσίντο Φακέτι, Μπούρνιτς, Πίκι, Γκουαρνέρι, Ντομενγκίνι, Κόρσο, Καπελίνι, Σάρτι με σκορ 2-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου του 1967 στη Λισαβόνα και τον παρακολούθησαν 45.000 θεατές. Μολονότι η Ίντερ προηγήθηκε στο 6' με εύστοχο κτύπημα πέναλτι του Σάντρο Ματσόλα, οι Σκωτσέζοι κατέκτησαν το τρόπαιο, χάρη στα τέρματα του Γκέμελ στο 62' και του Τσάλμερς στο 83', το οποίο πανηγυρίστηκε δεόντως. Από τους πρωταγωνιστές της νίκης ήταν και ο Τζιμ Κρέιγκ. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών ποδοσφαίρου βρετανική ομάδα.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση 

|}

Πρώτος γύρος 

|}

Δεύτερος γύρος 

|}

Προημιτελική φάση 

|}

Ημιτελική φάση 

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
 RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1966-67
Sports History: "1966/67: Η Σέλτικ Γλασκώβης κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1966
Ποδόσφαιρο το 1967
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1967-68

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1967-68 ήταν το δεκατοτρίτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η Γιουνάιτεντ κατάφερε να ανακάμψει από την αεροπορική τραγωδία του Μονάχου, που συνέβη το 1958, και δέκα χρόνια μετά κατόρθωσε να αναρριχηθεί στην κορυφή της Ευρώπης. Με ηγέτη τον Μπόμπι Τσάρλτον έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου, στο Γουέμπλεϊ, Λονδίνο, και τον παρακολούθησαν 100.000 θεατές. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συνέτριψε, στην παράταση, την Μπενφίκα με σκορ 4-1 (53' Μπόμπι Τσάρλτον, 92' Τζορτζ Μπεστ, 94' Μπράιαν Κιντ, 99' Μπόμπι Τσάρλτον).   

Ο Ολυμπιακός στάθηκε αξιοπρεπώς στο κύπελλο Πρωταθλητριών, μολονότι τον δρόμο προς τον β' γύρο τού τον έφραξε η μεγάλη Γιουβέντους (0-0, 0-2).

Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Πρώτος γύρος

|}

Δεύτερος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1967-68
Sports History: "1967/68 H Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1967
Ποδόσφαιρο το 1968
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1969-70

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1969-70 ήταν το δέκατο πέμπτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Φέγενορντ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό την Σέλτικ με σκορ 2-1 στην παράταση. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου, στο Μιλάνο και τον παρακολούθησαν 53.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:

Προκριματική φάση

|}

Πρώτος γύρος

|}

Δεύτερος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

UEFA, κύπελλο πρωταθλητριών
RSSSF κύπελλο πρωταθλητριών 1969-70
Sports History: "1969/70 Η Φέγενορντ και η Νέα Τάξη Πραγμάτων!"

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Ποδόσφαιρο το 1969
Ποδόσφαιρο το 1970