joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Nowatek

Η Nowatek ( , μέχρι το 2003 ОАО ФИК Новафининвест, OAO FIK Novafininwest ) είναι ρωσική εταιρεία με έδρα το Τάρκο-Σαλέ, Δυτική Σιβηρία. 

Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική ενεργειακή εταιρεία που παράγει και πουλά φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη Ρωσία. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1994 και είναι εισηγμένη στον δείκτη RTS στο Χρηματιστήριο της Μόσχας .

Το 2017, το πρώτο υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει προγραμματιστεί να αποσταλεί από το Yamal LNG, ένα έργο υγροποίησης φυσικού αερίου στη Sabetta στη χερσόνησο Γιαμάλ. 

Η Nowatek συμμετέχει στο έργο με 50,1 %. Εμπλέκονται οι Total και CNPC με 20%  η καθεμία και το Silk Road Fund με 9,9 %.

Παραπομπές
Μίρκο Μιλίτσεβιτς

Ο Μίρκο Μιλίτσεβιτς (    ; γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1965) είναι Σερβοτούρκος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έχει τουρκική υπηκοότητα, με το όνομα Μοχάμετ Ονάρ .

Προσωπική ζωή 
Ο γιος του, Γεσουκάν Ονάρ, είναι επίσης καλαθοσφαιριστής.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ
Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Βοϊβοντίνα
Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Εντ Σάλιβαν

Αμερικανοί παρουσιαστές

Ο Έντουαρντ Βίνσεντ Σάλιβαν (, 28 Σεπτεμβρίου 1901 – 13 Οκτωβρίου 1974) ήταν Αμερικανική τηλεοπτική προσωπικότητα, ιμπρεσάριος, αθλητικός και ψυχαγωγικός ρεπόρτερ και αρθρογράφος για τη New York Daily News και το Chicago Tribune New York News Syndicate. Ήταν ο δημιουργός και οικοδεσπότης του τηλεοπτικού προγράμματος βαριετέ The Toast of the Town, το οποίο το 1955 μετονομάστηκε σε The Ed Sullivan Show. Μεταδιδόμενο από το 1948 έως το 1971, σημείωσε ρεκόρ ως το μακροβιότερο βαριετέ σόου στην ιστορία των τηλεοπτικών μεταδόσεων των ΗΠΑ. «Ήταν, σχεδόν με κάθε μέτρο, η τελευταία μεγάλη τηλεοπτική εκπομπή», είπε ο τηλεοπτικός κριτικός Ντέιβιντ Χίνκλεϊ. «Είναι μια από τις πιο όμορφες, αγαπημένες αναμνήσεις μας από την ποπ κουλτούρα». 

Ο Σάλιβαν ήταν ραδιοτηλεοπτικός πρωτοπόρος κατά τα πρώτα χρόνια της αμερικανικής τηλεόρασης. Όπως έγραψε ο κριτικός David Bianculli, «Πριν από το MTV, ο Σάλιβαν παρουσίαζε ροκ συγκροτήματα. Πριν από το Bravo, παρουσίασε τζαζ και κλασική μουσική και θέατρο. Πριν από το Comedy Channel, ακόμη και πριν από το The Tonight Show, ο Σάλιβαν ανακάλυψε, έχρισε και δημοσιοποίησε νέους κωμικούς. Πριν υπήρχαν 500 κανάλια, πριν υπάρξουν καλωδιακά, ο Εντ Σάλιβαν ήταν εκεί που ήταν η επιλογή. Από την αρχή, ήταν πράγματι "the Toast of the Town (ο αγαπημένος όλων)".» Το 1996, ο Σάλιβαν ήταν στην 50η θέση στο «50 Μεγαλύτεροι Τηλεοπτικοί Αστέρες όλων των Εποχών» του TV Guide.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

   
 Ο επίσημος ιστότοπος Ed Sullivan Show
 Ed Sullivan Papers στο Wisconsin Center for Film and Theatre Research .
 Ντοκιμαντέρ Ed Sullivan
Ιβάνκα Χρίστοβα

Η Ιβάνκα Μαρίνοβα Χρίστοβα (, 19 Νοεμβρίου 1941 – 24 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Βουλγάρα αθλήτρια της σφαιροβολίας. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 και το χάλκινο στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Επιπλέον, κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 1976. 

Το χρυσό μετάλλιο στο Μόντρεαλ ήταν το πρώτο της Βουλγαρίας στο στίβο στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ήταν επίσης Πρωταθλήτρια Βαλκανίων 10 φορές (1966–1973 και 1975, επίδοση ρεκόρ και για το αγώνισμα στη διοργάνωση) και 12 φορές εθνική πρωταθλήτρια  (1961–1966, 1968–1974). Σημείωσε συνολικά 36 ρεκόρ Βουλγαρίας το διάστημα 1962–1976.

Σημείωσε δύο παγκόσμια ρεκόρ: 
 21,87 μέτρα στις 3 Ιουλίου 1976 στο Μπέλμεκεν
 21,89 μέτρα στις 5 Ιουλίου 1976 στο Μπέλμεκεν

Το τελευταίο της ρεκόρ έμεινε μόνο μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 1976, όταν η Τσεχοσλοβάκα Έλενα Φιμπινγκέροβα το βελτίωσε με ρίψη  21,99 μέτρων. Απεβίωσε στις 24 Φεβρουαρίου 2022, σε ηλικία 80 ετών.

Σημαντικότερα επιτεύγματα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Σφαιροβόλοι
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Βούλγαροι Ολυμπιονίκες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Αλεσάντρο Κατελάν

Ο Αλεσάντρο Κατελάν (στα Ιταλικά: Alessandro Cattelan, γεννημένος στις 11 Μαΐου 1980 στην Τορτόνα) είναι ένας Ιταλός ραδιοτηλεοπτικός παρουσιαστής περισσότερο γνωστός για την παρουσίαση της ιταλικής έκδοσης του Total Request Live, που μεταδόθηκε από το MTV Italia και του Le Iene, που μεταδόθηκε από το Mediaset's Italia 1. Ο Κατελάν ήταν επίσης παρουσιαστής της ιταλικής έκδοσης του X Factor από το 2011 έως το 2020.

Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018–19, ο Κατελάν παρουσίασε το ιταλικό σόου E poi c'è Cattelan (EPCC), στον αέρα στο Sky Uno. Προτάθηκε επίσης ως πιθανός υποψήφιος για το Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 2020, καθώς και επιβεβαιώθηκε από τη RAI ως ένας από τους τρεις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2022 αφού υπέγραψε συμβόλαιο με τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα.

Ο Κατελάν είναι αφοσιωμένος οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Ίντερ και είναι συχνά παρών στο στάδιο και στις προπονήσεις της ομάδας.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές

Επιπλέον ιστοσελίδες

 
 Official blog
 Alessandro Cattelan on MTV.it
Αγόροι Λασιθίου

Οι Αγόροι είναι οικισμός της  Κοινότητος Λατσίδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Οι Αγόροι είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του υψώματος «Ανάβλοχος», πάνω στην επαρχιακή οδό Λατσίδας-Αγίου Αντωνίου, ΒΔ. της Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λατσίδας του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λατσίδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεαπόλεως. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Ιερά Μητρόπολις Άρτης

Η Ιερά Μητρόπολις Άρτης είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έχει έδρα την Άρτα και τα όριά της φτάνουν δυτικά στον Άραχθο ποταμό, από τις εκβολές του μέχρι το χωριό Καλαρρύτες, κοντά στο Συρράκο, βορειοανατολικά στον Αχελώο ποταμό και νότια ως τον ρου του χειμάρρου Αννίνου και τον Αμβρακικό κόλπο.

Ιστορία
Αρχικά, η Άρτα υπαγόταν στην Μητρόπολη Κορίνθου, και αργότερα μέχρι τον 10ο αιώνα στην Μητρόπολη Νικοπόλεως. Μετά την καταστροφή της Νικόπολης τον 11ο αιώνα, ολόκληρη η Ήπειρος εντάχθηκε στην Μητρόπολη Ναυπάκτου. Τον 12ο αιώνα η Άρτα έγινε επισκοπή της Μητρόπολης Ναυπάκτου.

Το 1882 η Μητρόπολη διχοτομήθηκε, κατόπιν προσάρτησης της Άρτας στην Ελλάδα. Η Ιερά Μητρόπολις Άρτης περιήλθε στην Εκκλησία της Ελλάδος και η Ιερά Μητρόπολις Νικοπόλεως και Πρεβέζης παρέμεινε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Επισκοπικός κατάλογος

Παραπομπές

Αρτης
Στέφανο Ατρούια

Ο Στέφανο Ατρούια (γεννήθηκε στην Τεργέστη, στις 4 Ιουνίου 1969) είναι ένας Ιταλός πρώην καλαθοσφαιριστής.

Σταδιοδρομία 
Έχοντας μητέρα από την Τεργέστη αλλά με καταγωγή από το Σκαφάτι και πατέρα Καμερουνέζο, μεγάλωσε στα νεανικά τμήματα του Ντον Μπόσκο Τριέστε .

Ήταν ένας Πλέι μέικερ καλής ευκινησίας και πονηρός και έπαιξε, περιπλανώμενος λίγο παντού, με τους Βιόλα Ρέτζιο Καλάμπρια, Βίρτους Ρόμα, Λιμπερτάς Παλακανέστρο Λιβόρνο, Παλακανέστρο Φορλί, AEK, Φορτιτούντο Μπολόνια, Σκαβολίνι Πέζαρο, Ρεάλ Μαδρίτης, Ολίμπια Μιλάνο, Βίρτους Μπολόνια, και Παλακανέστρο Ρετζιάνα .

Την περίοδο 2005-06 τερμάτισε στα μισά του πρωταθλήματος στην Έβερλαστ Φιρέντσε στη 3η Ιταλίας (Β1) .

Πραγματοποίησε κάποιες εμφανίσεις, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας .

Τίτλοι 

 Κύπελλο Κόρατς: 1

 Βίρτους Ρόμα: 1991-92

 Κύπελλο Ιταλίας: 1

 Φορτιτούντο Μπολόνια: 1998

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Στέφανο Ατρούια-Προφίλ Ιταλικού Πρωταθλήματος
 Basketball-reference.com, Sports Reference LLC
 ΦΙΜΠΑ, archive.fiba.com
 eurobasket.com, Eurobasket Inc
 realgm.com, RealGM LLC
 acb.com, Liga ACB

Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Ρετζάνα
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Καλαθοσφαιριστές Ροζέτο Σαρκς
Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο
Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα
Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια
Αγριανά Ηρακλείου

Τα Αγριανά είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. 
Η παλαιότερη ονομασία του οικισμού ήταν Μετόχια Αγριανά.

Γεωγραφία
Τα Αγριανά είναι πεδινός οικισμός στο ΒΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκονται, στην ευρύτερη τουριστική περιοχή της Χερσονήσου, πάνω στην εθνική οδό Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου (ΕΟ 90) και δίπλα στον ποταμό Αποσελέμη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχουν 22 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 ως Μετόχια Αγριανά και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στο ανατολικό τμήμα του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
eetaa.gr

 Δήμος Χερσονήσου
Χωριά του νομού Ηρακλείου
Αγία Μαρίνα Μιαμούς Ηρακλείου

Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της κοινότητας Μιαμούς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καινουργίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.  Στις τελευταίες απογραφές, ο οικισμός έχει καταγραφεί χωρίς κατοίκους.

Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις του υψώματος «Βίγλα» (685 μ.), βόρεια της Μιαμούς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Απέχει 61 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μιαμούς του νομού Ηρακλείου. Καταργήθηκε το 1928 για να επανασυσταθεί το 1961. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μιαμούς και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.

Αξιοθέατα
Οι ιαματικές πηγές κοντά στον οικισμό

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

 Δήμος Γόρτυνας
Χωριά του νομού Ηρακλείου
Βασανιστήρια στις φυλακές Αμπού Γκράιμπ

Κατά τα πρώτα στάδια του Πολέμου στο Ιράκ, μέλη του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και της CIA διέπραξαν μια σειρά από παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγκλήματα πολέμου κατά κρατουμένων στη Φυλακές Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένων σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, βασανιστηρίων, βιασμού, σοδομισμού, και τη δολοφονία/κατακρεούργηση του Manadel al-Jamadi. Τα περιστατικά είδαν το φως της δημοσιότητας από το CBS News τον Απρίλιο του 2004 προκαλώντας αποστροφή και οργή στις Ηνωμένες Πολιτείες και διεθνώς.

Το επιτελείο του Τζωρτζ Μπους ισχυρίστηκε ότι το περιστατικό ήταν μεμονωμένο και δεν αποτελεί ενδεικτικό της πολιτικής των ΗΠΑ. Αυτό αμφισβητήθηκε από ανθρωπιστικές οργανώσεις, όπως ο Ερυθρός Σταυρός, η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δηλώνοντας ότι τα βασανιστήρια στο Αμπού Γκράιμπ ήταν μέρος ενός ευρύτερου προτύπου βίαιης μεταχείρισης σε αμερικανικά κέντρα κράτησης στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στον Κόλπο του Γκουαντάναμο

Φωτογραφίες

Παραπομπές

ΒασανιστήριαΣεξουαλική κακοποίησηΕγκλήματα πολέμου
Κόρπους των Μινωικών και Μυκηναϊκών Σφραγίδων

Το Corpus of Minoan and Mycenaean Seals (CMS) είναι ερευνητικό έργο για τη συλλογή και επεξεργασία όλων των μινωικών και μυκηναϊκών σφραγίδων. Είχε έδρα στο Μάρμπουργκ από το 1958 έως το 2011 ως ερευνητικό κέντρο της Ακαδημίας Επιστημών και Λογοτεχνίας στο Μάιντς ενώ από το 2011 εδρεύει στο Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Ο σημερινός επικεφαλής του Corpus είναι ο Διαμαντής Παναγιωτόπουλος .

Πηγές 

 Corpus of the Minoan and Mycenaean seals, Berlin 1964 ff.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 οι τόμοι του CMS
 Ιστοσελίδα του Corpus στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
 Σελίδα του σώματος στην Ακαδημία Επιστημών του Μάιντς
 Ηλεκτρονική έκδοση του σώματος των μινωικών και μυκηναϊκών σφραγίδων σε ανοιχτή πρόσβαση στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Αρχαιολογικοί οργανισμοί
Paddington (ταινία)

Το Paddington είναι μια κωμική ταινία του 2014, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πολ Κινγκ. Αναπτύχθηκε από μια ιστορία των Πολ Κινγκ και Χάμις ΜακΚολ, η οποία βασίστηκε στις ιστορίες του χαρακτήρα Paddington Bear που διμουργήθηκε από τον Μάικλ Μποντ. Σε παραγωγή του Ντέιβιντ Χέιμαν, στο Paddington πρωταγωνιστεί ο Ben Wishaw ως η φωνή του πρωταγωνιστή, με τους Χιου Μπόνβιλ, Σάλι Χόκινς, Τζούλι Γουόλτερς, Τζιμ Μπρόουντμπεντ, Πήτερ Καπάλντι και Νικόλ Κίντμαν σε ρόλους ζωντανής δράσης. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Paddington, μιας ανθρωπόμορφης αρκούδας που μεταναστεύει από τις ζούγκλες του ''Σκοτεινού Περού'' στους δρόμους του Λονδίνου, όπου υιοθετείται από την οικογένεια Μπράουν. Η Κίντμαν υποδύεται έναν ταξιδιώτη που προσπαθεί να τον προσθέσει στη συλλογή της. Ένα βρετανικό και γαλλικό εγχείρημα παραγωγής StudioCanal UK, TF1 και Heyday, Paddington ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2013 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2014. Ο Collin Firth αρχικά επρόκειτο να εκφωνήσει τον Paddington, αλλά σταμάτησε μετά την παραγωγή και αντικαταστάθηκε από τον Whishaw.

Το Paddington κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 28 Νοεμβρίου 2014 με την αποδοχή των κριτικών και απέσπασε 268 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό 38,5 ευρώ (~ 55 εκατομμύρια δολάρια). Έλαβε δύο υποψηφιότητες στα Bafta: Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου. Ακολούθησε ένα σίκουελ, το Paddington 2 το 2017, με τον Κινγκ να επιστρέφει ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Παραπομπές

Ταινίες του 2014
Ελευθερία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία

Η ελευθερία των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη Ρωσία κατοχυρώνεται στο αρ. 29&5 του ρωσικού Συντάγματος. Στην ίδια διάταξη προβλέπεται και η απαγόρευση της λογοκρισίας.  Επίσης η Ρωσία δεσμευόταν, όσον αφορά την ελευθερία της έκφρασης, όντας μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, από το 1996 μέχρι το 2022, (όταν αποχώρησε προκειμένου να προλάβει την αποβολή της από τα υπόλοιπα μέλη λόγω της εισβολής στην Ουκρανία) από το αρ. 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Παρόλα αυτά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι στη Ρωσία αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες καθώς εμπόδια τίθενται και από τις τρεις μορφές εξουσίας. Υπάρχουν νόμοι με αντικείμενο τη καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του θρησκευτικού μίσους και τη προστασία των παιδιών που η διατύπωσή τους καθιστά τελικά πάρα πολύ δύσκολη την ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Επίσης έχει ψηφιστεί νόμος που ποινικοποιεί τη δημοσίευση πληροφοριών που χαρακτηρίζονται αναξιόπιστες καθώς και την έκφραση γνώμης που θεωρείται ότι δείχνει ασέβεια προς τη κοινωνία, τους θεσμούς και τα κρατικά σύμβολα. Στις 4 Μαρτίου 2022 τέθηκε σε ισχύ νόμος που απαγορεύει τη δημοσίευση «ψευδών πληροφοριών» σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με προβλεπόμενη ανώτατη ποινή τα 15 χρόνια.  Σημαντικό ρόλο στην άσκηση λογοκρισίας παίζει η Roskomnadzor (στα ρωσικά: Роскомнадзор), η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εποπτείας των Επικοινωνιών, της Τεχνολογίας Πληροφοριών και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης). Επίσης σε αρκετούς δημοσιογράφους έχουν επιβληθεί ποινές φυλάκισης και χρηματικά πρόστιμα για διάφορες κατηγορίες.

Από το 1992 μέχρι σήμερα έχουν δολοφονηθεί στη Ρωσία 50 δημοσιογράφοι λόγω της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, μεταξύ των οποίων η δημοσιογράφος Άννα Πολιτκόφσκαγια, το 2006.

Δεδομένης αυτής της κατάστασης η Ρωσία βρίσκεται σε πολύ χαμηλές θέσεις όσον αφορά την ελευθερία του τύπου, στον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου, της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα και στην αναφορά της οργάνωσης Freedom House.

Παραπομπές
Αποσπώμενη στεφάνη

Η αποσπώμενη στεφάνη είναι μία στεφάνη καλαθοσφαίρισης που περιέχει έναν μεντεσέ και ένα ελατήριο στο σημείο όπου συνδέεται με το ταμπλό, ούτως ώστε να μπορεί να λυγίσει προς τα κάτω όταν ένας παίκτης καρφώνει μια μπάλα μπάσκετ, και στη συνέχεια να επανέλθει γρήγορα σε οριζόντια θέση όταν ο παίκτης την αφήσει. Επιτρέπει στους παίκτες να καρφώνουν την μπάλα χωρίς να θρυμματίζουν το ταμπλό και μειώνει την πιθανότητα τραυματισμών στον καρπό. Οι αποσπώμενης ζάντες εφευρέθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και αποτελούν πλέον βασικό στοιχείο του μπάσκετ υψηλού επιπέδου.

Στις πρώτες μέρες του μπάσκετ, το κάρφωμα εθεωρείτο ως αγενές και σπάνια χρησιμοποιούνταν εκτός προπόνησης ή προθέρμανσης. Ένα σπασμένο ταμπλό ή μία παραμορφωμένη στεφάνη μπορεί να καθυστερήσει ένα παιχνίδι για ώρες ή και να οδηγήσει σε αναβολή του αγώνα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ωστόσο, παίχτες όπως ο Τζούλιους Έρβινγκ και ο Ντέιβιντ Τόμπσον του ΑΒΑ έκαναν δημοφιλές το κάρφωμα με τις αθλητικές πτήσεις τους προς το καλάθι, αυξάνοντας τη ζήτηση για εύκαμπτες ζάντες.

Αν και αρκετοί ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν την αποσπώμενη στεφάνη, ο Άρθουρ Έχρατ αναγνωρίζεται ως ο εφευρέτης από το Κέντρο Μελέτης Εφεύρεσης και Καινοτομίας Λέμελσον του ιδρύματος Σμιθσόνιαν. Ο Έχρατ, κάτοικος του Λόουνερ του Ιλινόις, εργαζόταν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε έναν ανελκυστήρα σιτηρών και δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα για το μπάσκετ. Το 1975, ο ανιψιός του, βοηθός προπονητή καλαθοσφαίρισης στο Πανεπιστήμιο Σεντ Λούις, τού ζήτησε να τον βοηθήσει να σχεδιάσει μία στεφάνη που θα μπορούσε να υποστηρίξει καρφώματα. Χρησιμοποιώντας ένα ελατήριο από έναν καλλιεργητή που δούλευε στην εταιρεία του Τζον Ντιρ, ο Έχρατ σχεδίασε ένα χείλος που θα μπορούσε να λυγίσει και να αναπηδήσει μετά την εφαρμογή δύναμης 125 κιλών. Ονόμασε τη συσκευή του «Ο Ριμπάουντερ». Το 1982, το Γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ έκανε δεκτή την αίτησή του για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του 1976 για μία «αιωρούμενη βάση για τέρματα μπάσκετ που αποτρέπει την παραμόρφωση». Η αποσπώμενη στεφάνη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από το NCAA κατά τη διάρκεια του Φάιναλ Φορ του 1978 στο Σεντ Λούις. Παρόλο που ο Ντάριλ Ντόκινς έσπασε δύο ταμπλό με τα καρφώματά του το 1979, η παλιά δομή με τα βιδωτά στεφάνια δεν αποσύρθηκε σταδιακά από το ΝΒΑ μέχρι την περίοδο 1981–82, όταν τα αποσπώμενα στεφάνια έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους ως αναβάθμιση του ομοιόμορφου εξοπλισμού.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Ορολογία καλαθοσφαίρισης
Αμερικανικές εφευρέσεις
Εξοπλισμός καλαθοσφαίρισης
Σαρλ ντ'Αμπανκούρ

Ο Σαρλ Ξαβιέ Ζοζέφ ντε Φρανκ Βιλ ντ'Αμπανκούρ (, 4 Ιουλίου 17589 Σεπτεμβρίου 1792) ήταν Γάλλος πολιτικός, υπουργός του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄.

Βιογραφία 
Ο ντ'Αμπανκούρ γεννήθηκε στο Ντουαί και ήταν ανιψιός του Σαρλ-Αλεξάντρ ντε Καλόν. Ήταν ο τελευταίος υπουργός πολέμου επί Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ (Ιούλιος 1792) και οργάνωσε την υπεράσπιση του παλατιού του Κεραμεικού κατά την επίθεση της 10ης Αυγούστου. Διατάχθηκε από τη Νομοθετική Συνέλευση να διώξει την Ελβετική Φρουρά, κάτι που αρνήθηκε, και συνελήφθη για προδοσία στο έθνος. Στάλθηκε στην Ορλεάνη για να δικαστεί.

Στα τέλη Αυγούστου η Συνέλευση διέταξε τον Αμπανκούρ και τους άλλους κρατούμενους στην Ορλεάνη να μεταφερθούν στο Παρίσι με συνοδεία υπό τον Κλωντ Φουρνιέ λ'Αμερικαίν. Στις Βερσαλλίες, ενημερώθηκαν για τις σφαγές του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι. Ο Αμπανκούρ και οι συγκρατούμενοί του δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ σε σφαγές στις 9 Σεπτεμβρίου 1792 στις Βερσαλλίες και ο Φουρνιέ κατηγορήθηκε άδικα για συνέργεια στο έγκλημα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

   

Γάλλοι πολιτικοί
Sativum

Οι όροι Sativa, Sativus και Sativum αναφέρονται σε βοτανικά (επιστημονικά) επίθετα, λατινικής προέλευσης, που σημαίνουν στην κυριολεξία καλλιεργημένα. Όχι τυχαία, οι όροι συνδέονται βοτανικά με συγκεκριμένα φυτικά είδη που προάγουν την καλή υγεία του ανθρώπου, και χρησιμοποιούνται για να χαρακτηρίσουν καλλιέργειες ή φυτεύσεις που σκόπιμα καλλιεργούνται με σπορά.

Χρήση 
Ο όρος Sativa (που τελειώνει σε -a) είναι η θηλυκή μορφή του επιθέτου, αλλά τα αρσενικά (κατάληξη σε -us) και τα ουδέτερα (κατάληξη σε -um) είναι οι αντίστοιχες καταλήξεις που χρησιμοποιούνται για να δεικνύουν το γένος των ουσιαστικών. Για παράδειγμα, το αρσενικό Crocus sativus και το ουδέτερο Pisum sativum.

Παραδείγματα 
Παραδείγματα καλλιεργειών που ενσωματώνουν αυτή τη συγκεκριμένη ονοματολογία -και τις παραλλαγές της- στη λατινική γλώσσα περιλαμβάνουν τα εξής:
 Allium sativum, σκόρδο 
 Avena sativa, η κοινή βρώμη 
 Cannabis sativa, μία από μορφές κάνναβης
 Castanea sativa, η κοινή (καλλιεργήσιμη για τα κάστανα) καστανιά
 Crocus sativus, ο κρόκος σαφράν 
 Cucumis sativus, το αγγούρι 
 Daucus carota subsp. sativus, το καρότο
 Eruca sativa, η ρόκα, ένα φυλλώδες λαχανικό 
 Lactuca sativa, μαρούλι Lollo rosso 
 Medicago sativa, η μηδική 
 Nigella sativa, ένα λουλούδι του οποίου οι εδώδιμοι σπόροι είναι μερικές φορές γνωστοί ως «μαύρο κύμινο»
 Oryza sativa, το ρύζι 
 Pastinaca sativa., παστινάκι, ένα λαχανικό ρίζας που σχετίζεται στενά με το καρότο και τον μαϊντανό  
 Pisum sativum, το φυτό του μπιζελιού

Παραπομπές 

Λατινικές βιολογικές φράσεις
Iefimerida.gr

Το iefimerida.gr είναι ελληνικός ειδησεογραφικός ιστότοπος ο οποίος έχει υψηλή επισκεψιμότητα, κατατάσσεται μέσα στα είκοσι πρώτα ελληνικά σάιτ και ανήκει στον δημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη. 

Σύμφωνα με στοιχεία του Reuters Institute (έτους 2020), ο ιστότοπος κατέχει 17% μερίδιο εβδομαδιαίας επισκεψιμότητας επί του συνόλου των Ελλήνων χρηστών.

Γενικά
Ο ιστότοπος έχει έδρα την Αθήνα και δημοσιεύει ειδήσεις, νέα και απόψεις από την Ελλάδα αλλά και από όλο τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σταθερά μέσα στις πρώτες ενημερωτικές ιστοσελίδες του ελληνικού διαδικτύου. 

Ιδιοκτήτης και διευθυντής του είναι ο δημοσιογράφος Χρήστος Ράπτης και σύμβουλος έκδοσης είναι η δημοσιογράφος Σοφία Γιαννακά. Τη διεύθυνση σύνταξης του iefimerida.gr έχει ο Βασίλης Πούλος και αρχισυντάκτες είναι οι δημοσιογράφοι Ελένη Μπολοβίνη και Άγγελος Μόσχοβας.

Κριτική
Ο εν λόγω ιστότοπος έχει δεχτεί κριτικές και κατηγορίες για διάφορα θέματα. Ο ιδιοκτήτης του, Χρ. Ράπτης, το 2022 καταδικάστηκε για συκοφαντικά δημοσιεύματα εναντίον του δημοσιογράφου Κ. Βαξεβάνη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα: iefimerida.gr

Ιστοσελίδες
Ειδησεογραφικές Ιστοσελίδες
Αγροσυκιά Πέλλας

Η Αγροσυκιά (επίσημη ονομασία Αγροσυκέα) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Πέλλας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γιαννιτσών του νομού Πέλλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. 
Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Γκούρπες (Kούρπες) και μέχρι το 1934 Αγριοσυκιά.

Γεωγραφία
Η Αγροσυκιά είναι χωριό στο Α.ΝΑ. τμήμα του νομού Πέλλας, στον εύφορο κάμπο της αποξηραμένης λίμνης Γιαννιτσών. Βρίσκεται κοντά στα όρια, τόσο με τον νομό Κιλκίς (στα βόρεια), όσο και με τον νομό Θεσσαλονίκης (στα νότια), στη νότια όχθη του μικρού ποταμού Λέσκα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει 53 χλμ. περίπου Α.ΒΑ. της Έδεσσας (μέσω Γιαννιτσών). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,623 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Γκούρπες (Κούρπες) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πέλλης του νομού Πέλλης. Το 1922 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μπόζετς και το 1927 μετονομάστηκε σε Άγριοσυκιά.  Το 1934 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγριοσυκιάς και το 1940 μετονομάστηκε σε Άγροσυκέα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγροσυκέας (Αγροσυκιάς) και προσαρτήθηκε στον δήμο Πέλλης.

Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ιδρύθηκε από πρόσφυγες που έφταναν κατά κύματα μετά το 1924 από τις περιοχές του Πόντου, τη Σεβάστια, τη Χάρσερα της Αργυρούπολης και τα Φάρασσα της Καισάρειας. Αργότερα, εγκαταστάθηκε και μικρός αριθμός Σαρακατσαναίων. Η αγροτική αποκατάσταση των προσφύγων ξεκίνησε το 1926 με την διανομή γεωργικών κλήρων. Το 1952 έγινε η πρώτη γεώτρηση στο χωριό. Το 1960 πραγματοποιήθηκε δεύτερη και παράλληλα άρχισε η κατασκευή δικτύου ύδρευσης που ολοκληρώθηκε τον επόμενο χρόνο.

Προϊόντα
Στην ευρύτερη περιοχή παράγεται το τυρί «μπάτσο», μέλι, τσούσκες πιπεριές, τσίπουρο και χειροποίητα ζυμαρικά.

Αξιοθέατα
Ο ναός του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου στην ανατολική είσοδο του οικισμού
Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία (1986), δυτικά του οικισμού, με εικόνα που αγιογραφήθηκε τον Απρίλιο του 1903

Εκδηλώσεις
Η γιορτή του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου), οπότε αναβιώνουν Ποντιακά έθιμα του χωριού.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς , 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.skroutz.gr/s/101410/%CE%91%CE%B3%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%85%CE%BA%CE%B9%CE%AC-%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%8A%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CF%89%CE%BD.html 
 https://www.youtube.com/watch?v=6nqzunP2PBc
https://farassiotis.gr/wp/history/agrosykia/

Δήμος Πέλλας
Χωριά του νομού Πέλλας
Κουίετος

Ο Τίτος Φούλβιος Ιούνιος Κουίετος, λατιν.: Titus Fulvius Junius Quietus (απεβ. 261) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.

Ιστορία 
Ο Κουίετος ήταν γιος του Φούλβιου Μακριανού  και μίας ευγενούς, πιθανώς ονόματι Ιουνίας. Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, ήταν στρατιωτικός τριβούνος υπό τον Βαλεριανό,  αλλά αυτή η πληροφορία αμφισβητείται από τους ιστορικούς. 

Κέρδισε το Αυτοκρατορικό αξίωμα με τον αδελφό του Μακριανό τον Νεότερο, μετά τη σύλληψη του Αυτοκράτορα Βαλεριανού στην εκστρατεία των Σασσανιδών του 260 . Με τον νόμιμο κληρονόμο Γαλλιηνό να βρίσκεται πολύ μακριά στη Δύση, οι στρατιώτες εξέλεξαν τους δύο ως αυτοκράτορες. Η υποστήριξη τού πατέρα του, ελεγκτή τού αυτοκρατορικού θησαυρού, και η επιρροή του Μπαλίστα (Καλλίστου), πραιτοριανού έπαρχου του αποβιώσαντος Αυτοκράτορα Βαλεριανού, αποδείχθηκαν καθοριστικές για την προώθησή του. 

Ο Κουίετος και ο Mακριανός, εκλεγμένοι ύπατοι,  έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνού, εκείνη την εποχή στη Δύση. Ο Κουίετος και ο Μπαλλίστας έμειναν στις ανατολικές επαρχίες, ενώ ο αδελφός και ο πατέρας του βάδισαν με τον στρατό τους στην Ευρώπη, για να πάρουν τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Μετά την ήττα και το τέλος τού αδελφού και τού πατέρα του στη Θράκη το 261, ο Κουίετος έχασε τον έλεγχο των επαρχιών υπέρ τού Σεπτίμιου Oδαίναθου της Παλμύρας, ενός πιστού πελάτη-βασιλιά των Ρωμαίων, που είχε βοηθήσει στην απώθηση των Περσών από τις ανατολικές επαρχίες και είχε ανακτήσει τη Ρωμαϊκή Μεσοποταμία το 260.  Αναγκάστηκε να καταφύγει στην πόλη Έμεσα,  όπου πολιορκήθηκε εκεί από τον Oδαίναθο. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας σκοτώθηκε από τους κατοίκους της, πιθανώς υποκινούμενων από τον Μπαλλίστα.

Απεικονίσεις στη λαϊκή μυθοπλασία 
Ο Κουίετος εμφανίζεται στη σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας του Χάρρυ Σάιντμποτομ ως ένας από τους ανταγωνιστές της σειράς.

Πηγές 
 Körner, Christian, «Οι σφετεριστές στην ανατολή: Οι Μακριάνοι και οι Μπαλίστα», sv. «Σφετεριστές υπό τον Γαλλιένο», De Imperatoribus Romanis
 Jones, AHM, Martindale, JR The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I: AD260-395, Cambridge University Press, 1971

Βιβλιογραφικές αναφορές
Σουλπικία Δρυαντίλα

Η Σουλπικία Δρυαντίλα, λατιν.: Sulpicia Dryantilla (απεβ. το 260/261) ήταν σύζυγος του Ρεγαλιανού, Ρωμαίου σφετεριστή εναντίον του Γαλλιηνού. Ο Ρεγαλιανός της έδωσε τον τίτλο της Αυγούστας για να νομιμοποιήσει τη διεκδίκησή του. Ουσιαστικά τίποτε δεν είναι γνωστό για αυτήν, εκτός από το ότι ήταν κόρη της Κλαυδίας Αμμιανής Δρυαντίλας (Claudia Ammiana Dryantilla) και του Σουπίκιου Πολλίο (Sulpicius Pollio), ενός καταξιωμένου γερουσιαστή και αξιωματικού υπό τον Καρακάλλα. Πιθανότατα απεβίωσε το 260/261 μαζί με τον σύζυγό της, όταν αυτός σκοτώθηκε από έναν συνασπισμό των δικών του ανθρώπων και των Ροξολάνι.

Ο Ρεγαλιανός έκοψε αργυρούς αντωνινιανούς με τη μορφή της: στη μία όψη το κεφάλι της Σ. Δρυαντίλας (προς τα δεξιά) επί ημισελήνου και στην άλλη όψη η Ήρα όρθια (προς τα αριστερά), κρατά patera (φιάλη προσφορών) στο δεξί και μακρύ σκήπτρο στο αριστερό χέρι. Επιγρ.: SVLP. DRYANTILLA AVG. / IVNONI REDINE (αντί του ορθού JUNO REGINA). 2,90 γραμ., 20 χλστ. όπηκε στο Καρνούντον το 260.

Πηγές 
 Morris, John, Arnold Hugh Martin Jones and John Robert Martindale, The prosopography of the later Roman Empire, Cambridge University Press, 1992,, σελ. 273.
Βαλεριανός Β΄

Ο Πόπλιος Λικίνιος Κορνήλιος Βαλεριανός, λατιν.: Publius Licinius Cornelius Valerianus γνωστός και ως Βαλεριανός Β΄, (απεβ. 258) από το γένος των Λικινίων, ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γαλλιηνού και της Aυγούστας Κορνηλίας Σαλωνίνας, που ήταν ελληνικής καταγωγής   και εγγονός του αυτοκράτορα Βαλεριανού Α΄, που ήταν από ευγενή και παραδοσιακά συγκλητική οικογένεια.

Βιογραφία 
Λίγο μετά την ανακήρυξή του ως Αυτοκράτορα (Αύγουστου), ο Βαλεριανός Α΄ έκανε τον Γαλλιηνό συναυτοκράτορά του και τον εγγονό του, Βαλεριανό Β΄, καίσαρα, το 256. (Για μία συζήτηση της δυναστικής πολιτικής που υποκίνησε αυτή τη διαδικασία, δείτε το σχετικό άρθρο για τον Σαλονίνο).

Ο νεαρός Καίσαρας εγκαταστάθηκε στη συνέχεια στο Σίρμιον για να εκπροσωπήσει το γένος των Λικινίων στη διακυβέρνηση των ταραγμένων επαρχιών της Ιλλυρίας, ενώ ο Γαλλιηνός έστρεψε την προσοχή του στη Γερμανία, για να αντιμετωπίσει τις επιδρομές των βαρβάρων στη Γαλατία. Λόγω της νεότητός του (πιθανότατα δεν ήταν πάνω από δεκαπέντε τότε), ο Βαλεριανός Β¨ τέθηκε υπό την κηδεμονία του Iνγένιου, ο οποίος φαίνεται να είχε μία εξαιρετική διοίκηση ως κυβερνήτης των Ιλλυρικών επαρχιών, δηλ. Άνω και Κάτω Παννονίας και Άνω και Κάτω Μοισίας.

Αναφέρεται, ότι η Σαλονίνα δεν ήταν ευχαριστημένη με αυτή τη ρύθμιση.  Αν και δεν μπορούσε να αμφισβητήσει δημόσια τις αποφάσεις του Βαλεριανού Α΄, του πατέρα της πατρίδος (pater patriae) που είχαν επισήμως συμφωνηθεί από τον σύζυγό της, Γαλλιηνό, υποψιάστηκε τα κίνητρα του Iνγένιου και ζήτησε από έναν αξιωματικό, που ονομαζόταν Βαλεντίνος, κατά τα άλλα άγνωστο, να τον παρακολουθεί. Παρά την προφύλαξη αυτή, ο Βαλεριανός Β΄ απεβίωσε στις αρχές του 258 σε συνθήκες αρκετά ύποπτες, ώστε ο Γαλλιηνός να προσπαθήσει να υποβιβάσει τον Ινγένιο. Ήταν αυτή η ενέργεια, που πυροδότησε την απόπειρα σφετερισμού της Αυτοκρατορίας από τον Iνγένιο, ο οποίος είχε ευρεία υποστήριξη μεταξύ των Ιλλυρικών φρουρών και του επαρχιακού κατεστημένου.

Όπως και στην περίπτωση του αδελφού του, Σαλονίνου, που αργότερα έγινε καίσαρας στη Γαλατία, τα λίγα που γνωρίζουμε για τη σύντομη βασιλεία του Βαλεριανού Β΄ στην Ιλλυρία είναι ενδεικτικά της χαοτικής κατάστασης, που επικρατούσε στα βόρεια σύνορα της Αυτοκρατορίας υπό τον Βαλεριανό Α΄ και τον Γαλλιηνό. Φαίνεται, ότι η απλή παρουσία ενός μέλους τού Αυτοκρατορικού Γένους σε μία ταραγμένη περιοχή, δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει τους ντόπιους φόβους, ότι θα παραμεληθεί από τον μακρινό Αυτοκράτορα. Ο τοπικός καίσαρας έπρεπε να ασκήσει αδιαμφισβήτητη εξουσία στην περιοχή του και να διοικήσει τους πόρους και να έχει την εμπειρία για να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές και εξωτερικές απειλές για την ασφάλειά της. Ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός φαίνεται ότι το κατάλαβαν αυτό, όταν τοποθέτησαν τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό και τον Γαλέριο ως καίσαρες στη Γαλατία και στην Ιλλυρία, αντίστοιχα, περίπου 35 χρόνια αργότερα.

Νόμισμα
Σε ένα νόμισμα της Αλεξάνδρειας Τρωάδος, εμφανίζεται το κεφάλι του Βαλεριανού Β΄ προς τα δεξιά και στην πίσω όψη άλογο που βόσκει προς τα δεξιά. Επιγρ.: IMP. LICI. COR. VALERIA[NVS] / COL. AVG. TROA. Xαλκός 21 χλστ.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιβάν Χορμπατσέφσκι

Ο Ιβάν Γιάκοβιτς Χορμπατσέφσκι (ουκρ. Іван Якович Горбачевський, ρωσ. προφορά «Γκορμπατσέφσκι», 5 Μαΐου 1854 – 24 Μαΐου 1942), γνωστός στη Δύση ως Γιαν ή Γιόχαν Χορμπατσέφσκι (Jan/Johann Horbaczewski), ήταν Ουκρανός στην καταγωγή Αυστριακός χημικός-βιοχημικός, που διετέλεσε και υπουργός Υγείας.

Ο Χορμπατσέφσκι γεννήθηκε στο χωριό Ζαρουμπίντσι, που τότε ανήκε στο Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, ενώ σήμερα βρίσκεται σε έδαφος της δυτικής Ουκρανίας. Από το 1872 μέχρι το 1878 σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1883 διορίσθηκε έκτακτος και το 1884 τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πράγας από τον Αυτοκράτορα και για κάποιο διάστημα διετέλεσε και πρύτανης. Ο Χορμπατσέφσκι είναι κυρίως γνωστός για τις συνεισφορές του στην οργανική χημεία και τη βιοχημεία. Το 1882 έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που συνέθεσε ουρικό οξύ από γλυκίνη (γλυκόκολλα) Επίσης κατάλαβε ότι τα αμινοξέα ήταν τα δομικά συστατικά των πρωτεϊνών.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ο   εργάσθηκε στην Πρώτη Αυστριακή Δημοκρατία, στην Τσεχοσλοβακία, στο Βασίλειο της Ουγγαρίας και στην Ουκρανία. Φαίνεται να ήταν μια αντίδραση της Μοναρχίας των Αψβούργων στην πανδημία της ισπανικής γρίπης ο διορισμός του Χορμπατσέφσκι στις 30 Ιουλίου 1918 με αυτοκρατορικό διάταγμα, ως του πρώτου Υπουργού Υγείας στην ιστορία της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας (και ενός από τους πρώτους παγκοσμίως).

Ο Ιβάν Γιάκοβιτς Χορμπατσέφσκι απεβίωσε στην Πράγα σε ηλικία 88 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Выдающиеся химики мира: Биогр.справочник/В.Волков,Е.Вонский,Г.Кузнецова.-М.,1991.
 Βιτάλι Γκ. Αμπλίτσοφ: «Галактика «Україна». Українська діаспора: видатні постаті» – КИТ, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βιογραφική παράγραφος στην πύλη της UNESCO

Ουκρανοί επιστήμονες
Αυστριακοί χημικοί
Βιοχημικοί
Χημικοί του 19ου αιώνα
Χημικοί του 20ού αιώνα
Αερινός Χανίων

Ο Αερινός είναι οικισμός της Κοινότητας Κεφαλίου, της Δημοτικής Ενότητας (τέως δήμου) Ιναχωρίου, του Δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Ο Αερινός είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς της κορυφής «Κουτρούλης» (1.071 μ.), κοντά στον οικισμό Κεφάλι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 770. Απέχει 59 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεφαλίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεφαλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιναχωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιναχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Δήμος Κισσάμου
Χωριά του νομού Χανίων
Όλγα Τουρνάκη

Η Όλγα Τουρνάκη (1933, Αντίς Αμπέμπα - 15 Μαρτίου 2022, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Βιογραφία 
Η Όλγα Τουρνάκη γεννήθηκε στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας το 1933. Σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία του Πανεπιστημίου Αθηνών και έπειτα ξεκίνησε σπουδές στην Ιατρική Σχολή του ίδιου πανεπιστημίου τις οποίες δεν ολοκλήρωσε, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Μενέλαο Παλλάντιο. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. 
Μέχρι το 1958 συμμετείχε ως μέλος του Χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος (Εκάβη, Κλυταιμνήστρα, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, κ.ά.) και το 1959 προήχθη σε κορυφαία του Χορού (Ορέστεια, Βάτραχοι, κ.ά.). Από το 1968 άρχισε να ερμηνεύει ρόλους (Μήδεια, Ευριδίκη κ.ά.) και από το 1971 ερμήνευε πρωταγωνιστικούς ρόλους (Ηλέκτρα, Εκάβη, Ανδρομάχη κ.ά.) 

Παράλληλη ήταν η πορεία της στο νεότερο διεθνές και ελληνικό δραματολόγιο. Τελευταία της παράσταση ήταν στο έργο Ντόγκβιλ στο Εθνικό Θέατρο (2004).

Από το 1960 έως το 2001 έπαιξε σε έντεκα κινηματογραφικές ταινίες (Οι ξενιτεμένοι, Στο δρόμο του Θεού, Αθώος ή ένοχος, 1922 κ.ά.).

Από το 1971 έως το 2006 εμφανίστηκε σε δεκαέξι τηλεοπτικές σειρές (Αστροφεγγιά, Ετυμηγορία, Η κραυγή των λύκων, Η λάμψη, Καλημέρα ζωή, Οι μεν και οι δεν, Λίφτινγκ, Ο φόβος, Σαν όνειρο, Λούμπεν κ.ά.) Από το 1978 έως το 1995 συμμετείχε σε 22 τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις, οι οποίες προβλήθηκαν στην ΥΕΝΕΔ, την ΕΡΤ και τον ΑΝΤ1 (Εκκλησιάζουσες, Καπνοτόπια, Ματωμένος Γάμος, Ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ', Οιδίπους επί Κολωνώ, Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα, κ.ά.).

Συμμετείχε σε ηχογραφήσεις έργων Ελλήνων συνθετών για τις δισκογραφικές εκδόσεις των Ελληνικών Εβδομάδων Σύγχρονης Μουσικής. Με την Εθνική Λυρική Σκηνή συνεργάστηκε την καλλιτεχνική περίοδο 1977-1978, όταν εμφανίστηκε ως αφηγήτρια στο μπαλέτο Γένεση, το οποίο παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο το 1978.

Η Όλγα Τουρνάκη πέθανε στις 15 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 89 ετών.

Παραστασιογραφία 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αερολιμένας Λήμνου (οικισμός)

Για τον αερολιμένα Λήμνου δείτε το λήμμα: Κρατικός Αερολιμένας Λήμνου «Ήφαιστος»

Ο Αερολιμένας (επίσημη ονομασία Αερολιμήν) είναι χωριό της Λήμνου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βάρους, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ατσικής, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

Γεωγραφία
Ο Αερολιμένας είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Λήμνο, ακριβώς βόρεια του αεροδρομίου Λήμνου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 18. Απέχει  20 χλμ. περίπου ΒΑ. της Μύρινας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο Αερολιμένας αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βάρους του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βάρους και προσαρτήθηκε στον δήμο Ατσικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ατσικής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά της Λήμνου
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου

Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου (Αθήνα, 11 Απριλίου 1957) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.Παράλληλα με τις σπουδές της στην ΑΣΟΕΕ ασχολείται με την τέχνη του κουκλοθεάτρου . Αργότερα θα αποφοιτήσει με άριστα από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης ενώ το 1989 θα της απονεμηθεί το βραβείο Καρόλου Κουν. Το 1992 θα εγκατασταθεί στη Γαλλία -Παρίσι και Βρέστη- δουλεύοντας και διδάσκονταs στο Théâtre de l’Instant και στο Εθνικό Θέατρο της Βρετάνης. Μετά την επιστροφή της και έως σήμερα αναλαμβάνει ρόλους στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και συνεργάζεται μεταξύ άλλων  με το Κ.Θ.Β.Ε.

Βιογραφικό 

 (1975-1979): Τελειόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ).
 (1977-1984): Παράλληλα με τις σπουδές της, μαθαίνει την τέχνη του κουκλοθεάτρου και συνεργάζεται με το «Κουκλοθέατρο Αθηνών – ο Μπάρμπα Μυτούσης» της Ελένης Θεοχάρη-Περάκη.
 (1980–1983): Σπουδάζει στην Ανωτέρα Σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν», από την οποία αποφοιτά με άριστα.
 (1988–1989): Της απονέμεται το ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ πρωταγωνιστικού γυναικείου ρόλου (Ελισσάβετ) στο «Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα» του Έντεν φον Χόρβατ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου.
 (1992-2001): Εγκαθίσταται στη Γαλλία (Παρίσι και Βρέστη), όπου εργάζεται επί 7 χρόνια στο θέατρο ως ηθοποιός και διδάσκουσα.
 (2003-2010): Συνεργάζεται με την Μιρέλλα Παπαοικονόμου στις τηλεοπτικές σειρές «Λένη», «Ιωάννα της Καρδιάς» και «Το Νησί».

Καριέρα

Θέατρο

Κινηματογράφος 

 2016      Still (μικρού μήκους), της Μ. Πεπονή
 2015      Η βάρδια (μικρού μήκους), του Γ. Τζουβελέκη
 2012      Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι, του Γιάννη Σμαραγδή
 1991      Κλειστή στροφή, του Νίκου Γραμματικού
 1990      Ο θρίαμβος του έρωτα / Μαριβώ, του Ν. Χαραλάμπους (παράσταση για την ΕΤ1)
 1989      Άβαξ (μικρού μήκους), του Νίκου Γραμματικού
 1986      Στυλ, του Περικλή Χούρσογλου

Τηλεόραση 

 2021      «Αγγελική», του Στ. Μπλάτσου
 2010      «Το νησί», του Θ. Παπαδουλάκη
 2008      «Ο ψεύτης παππούς», του Ν. Καβουκίδη
 2007      «Ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα - Έγκλημα στο Κολωνάκι», του Χ. Παληγιαννόπουλου
 2006      «Η Ιωάννα της καρδιάς», της Β. Μανώλη
 2005      «Σαν όνειρο», του Στ. Μπλάτσου
 2003      «Λένη», του Λ. Ζαρουτιάδη
 1989      «Σιγά… η πατρίδα κοιμάται», του Γιάννη Σμαραγδή
 1987      «Το μπουρίνι», του Γ. Διαμαντόπουλου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου στο IMDb

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αερολιμένας Ρόδου (οικισμός)

Για τον αερολιμένα Ρόδου δείτε το λήμμα: Κρατικός Αερολιμένας Ρόδου «Διαγόρας»

Ο Αερολιμένας είναι οικισμός της Ρόδου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Κρεμαστής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πεταλουδών, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

Γεωγραφία
Ο Αερολιμένας βρίσκεται στη βόρεια Ρόδο, ακριβώς νότια του διεθνούς αεροδρομίου Ρόδου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 55. Απέχει 15 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρεμαστής του νομού Δωδεκανήσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρεμαστής και προσαρτήθηκε στον δήμο Πεταλούδων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πεταλούδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)

Χωριά της Ρόδου
Επάνω Επισκοπή Λασιθίου

Η Επάνω Επισκοπή είναι χωριό της Κοινότητας Αγίου Γεωργίου (Τουρτούλων) του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 270 μέτρων επί της οδού Σητείας - Ιεράπετρας και στην διακλάδωση προς Νέα Πραισό (Βαβέλοι) - Χανδρά. Απέχει 2 χιλιόμετρα από τον Άγιο Γεώργιο (τους Τουρτούλους) και 11 χιλιόμετρα από την Σητεία. Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μαρωνίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Άγιο Γεώργιο και Σωτήρα αποτελούν την κοινότητα Αγίου Γεωργίου Σητείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 108.

Παραπομπές 

Δήμος Σητείας
Χωριά του νομού Λασιθίου
Επισκοπή Κισσάμου Χανίων

Η Επισκοπή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Πλατανιά στην Περιφεριακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου του Νομού Χανίων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων, 7 χιλιόμετρα νότια του Κολυμβαρίου και απέχει 14 χιλιόμετρα από την Κίσσαμο (Καστέλλι Κισσάμου) και 19 χιλιόμετρα από τον Πλατανιά.

Κοινότητα Επισκοπής 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Επισκοπής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Αντώνιος και Άστρικας. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Αντώνιος, ο (56)
 Άστρικας, ο (97)
 Επισκοπή, η (65)

Συνολικά η κοινότητα έχει 218 κατοίκους κατά την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ανδρέα Ζυμβραγάκη.

Κοινοτάρχες Επισκοπής 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Επισκοπής.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Επισκοπή Κυδωνίας Χανίων

Η Επισκοπή είναι οικισμός της Κοινότητος Αγιάς του Δήμου Χανίων στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας του Νομού Χανίων. Βρίσκεται επί της οδού Χανίων - Σούγιας σε υψόμετρο 54 μέτρων. Απέχει 500 μέτρα από την Αγιά και 9 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Το 2011 είχε 44 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Χανίων
Αμερικανοκεντρισμός

Ο αμερικανοκεντρισμός είναι η τάση να υιοθετεί κανείς τον πολιτισμό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ως ο πιο σημαντικός από εκείνους άλλων χωρών ή να κρίνονται ξένοι πολιτισμοί με βάση τα αμερικάνικα πολιτιστικά πρότυπα. Αναφέρεται στην πρακτική της θέασης του κόσμου από μια προοπτική υπερβολικά εστιασμένη στις ΗΠΑ, με μια υπονοούμενη πεποίθηση, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, στην υπεροχή της αμερικανικής κουλτούρας.

Ο όρος δεν πρέπει να συγχέεται με τον αμερικανικό εξαιρετισμό, ο οποίος είναι ο ισχυρισμός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαφέρουν ποιοτικά από άλλα έθνη και συχνά συνοδεύεται από την αντίληψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υπεροχή έναντι κάθε άλλου έθνους.

Στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης 
Τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα έχουν γίνει αντιληπτά ότι περιέχουν μια αμερικανοκεντρική προκατάληψη στην επιλογή του υλικού τους.

Μια άλλη περίπτωση αμερικανοκεντρισμού είναι η υψηλή εστίαση που έχουν οι επιχειρήσεις στις αγορές των ΗΠΑ σε σχέση με άλλες χώρες. Συχνά, τα προϊόντα που παράγονται και αναπτύσσονται εκτός των ΗΠΑ εξακολουθούν να διατίθενται στο εμπόριο ως επηρεασμένα από τα πρότυπα των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η διακυβέρνηση του Διαδικτύου (ιδίως αυτή που σχετίζεται με την NSA) είναι πολύ αμερικανοκεντρική. Επικρίνει τον σημαντικό ρόλο της αμερικανικής εταιρείας ICANN  στη διαχείρισή του.

Παραπομπές 

Πολιτικοί νεολογισμοί
Εθνοκεντρισμός
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2018

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2018 ήταν η 21η ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών . Οι αγώνες έγιναν στο Κέμνιτς της Γερμανίας, από τις 14 έως τις 22 Ιουλίου 2018.

Ομάδες 

 (2η θέση στην 2η κατηγορία την προηγούμενη χρονιά)

 (3η θέση στην 2η κατηγορία την προηγούμενη χρονιά)

 (1η θέση στην 2η κατηγορία την προηγούμενη χρονιά)

Όμιλος Α'

Όμιλος Β'

Όμιλος Γ'

Όμιλος Δ'

Φάση νοκ-άουτ

Φάση των 16

Θέσεις 9-16

Θέσεις 5-8

Τελική Κατάταξη

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 "Το Διοικητικό Συμβούλιο της FIBA Europe επιβεβαιώνει τους οικοδεσπότες για τις διοργανώσεις των εθνικών ομάδων του 2018"
 Σύστημα διεξαγωγής πρωταθλήματος
 Όμιλοι Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2018

Εξωτερικοί σύνεδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη