Μωάμεθ ΣΤ΄

Ο Μωάμεθ ΣΤ΄ (τουρκ.: VI. Mehmed, 14 Ιανουαρίου 1861 - 16 Μαΐου 1926), ή Μεχμέτ Βαχιντεντίν, ήταν ο 36ος και τελευταίος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κυβερνώντας από το 1918 έως το 1922. Ο αδελφός του, Μωάμεθ Ε΄, έγινε κληρονόμος του θρόνου μετά την αυτοκτονία του Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι, γιου του Αμπντούλ Αζίζ, το 1916, ως το μεγαλύτερο αρσενικό μέλος της Οθωμανικής Δυναστείας.

Ζωή
Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1861 στα Ανάκτορα Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε το όνομα Πρίγκιπας Μοχάμεντ Βαχίντ ουμπντίν εφέντη. Ήταν ο 20ός και τελευταίος γιος του Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και μικρότερος αδελφός των Σουλτάνων Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και του προκατόχου του Μωάμεθ Ε΄, τον οποίο και διαδέχτηκε στις 4 Ιουλίου 1918 με το όνομα Μωάμεθ ΣΤ΄. Ήταν γιος της Γκιουλουστού Σουλτάν. Όταν η μητέρα του πέθανε ο Μεχμέτ ήταν βρέφος και έτσι δόθηκε στη Σαγιεστέ Χανιμεφέντι για να τον μεγαλώσει, η οποία ήταν μία άλλη σύζυγος του πατέρα του.

Είχε τη φήμη ιδιαιτέρως έξυπνου και δραστήριου ατόμου, με διπλωματικές ικανότητες και φιλελεύθερες αρχές, ο οποίος όμως λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες ανέβηκε στο θρόνο δεν μπορούσε να κάνει και πάρα πολλά πράγματα. Στην πραγματικότητα η οθωμανική αυτοκρατορία, μετά την ήττα της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν καταδικασμένη να καταρρεύσει και να διαμελιστεί μεταξύ των λαών που την αποτελούσαν, ακολουθώντας την τύχη των συμμάχων της, και υπ' αυτές τις συνθήκες τα περιθώρια ελιγμών της σουλτανικής κυβέρνησης ήταν ελάχιστα. Τελικά υπό την πίεση των Μεγάλων δυνάμεων αναγκάστηκε να αποδεχθεί τους όρους τους, όπως αυτοί διατυπώθηκαν στη συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο, και να υπογράψει τη Συνθήκη των Σεβρών. 

Οι Τούρκοι εθνικιστές, υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, αρνήθηκαν να αποδεχτούν τους όρους της συνθήκης και στην επανάσταση που επακολούθησε κατάφεραν, εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες και τους συσχετισμούς μεταξύ των Δυνάμεων, να επικρατήσουν μεν στο εσωτερικό, να αποδεχθούν τελικά τους όρους της συνθήκης, εκτός εκείνων που αφορούσαν την Ελλάδα και τίποτε περισσότερο από το να διατηρήσουν το ελάχιστο εναπομείναν έδαφος της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας μετονομάζοντάς το (περιοριζόμενοι) και επίσημα σε Τουρκία.

Εξορία και θάνατος
Έτσι μετά την επικράτησή τους, οι κεμαλικοί δημιούργησαν Εθνική Εθνοσυνέλευση στην Άγκυρα και κήρυξαν την 1 Νοεμβρίου 1922 την κατάργηση του Σουλτανικού πολιτεύματος, αντικαθιστώντας το με Χαλιφάτο. Τότε και ο Σουλτάνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη στις 17 Νοεμβρίου, με το Βρετανικό θωρηκτό Malaya, και να καταφύγει στη Μάλτα.

Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, στο Σαν Ρέμο, όπου και πέθανε από αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο, τη νύκτα στις 15 προς 16 Μαΐου 1926. Στο Χαλιφάτο τον διαδέχτηκε ο εξάδελφός του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄.

Οικογένεια 
Σύζυγοι
Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι
Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι
Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι

Γιος
Ηγεμόνας Μεχμέτ Ερτογρούλ Εφέντι, γιος της Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι

Κόρες
Μουνιρέ Σουλτάν, κόρη της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι
Φενιρέ Σουλτάν, κόρη της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι
Φατμά Ουλβιγιέ Σουλτάν, κόρη της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι
Ρουκιγιέ Σαμπιχά Σουλτάν, κόρη της Εμινέ Ναζικεντά Καντινεφέντι

Παραπομπές 

Οθωμανοί Σουλτάνοι