joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κατάλογος πολιτικών κομμάτων της Λιθουανίας

Το παρόν άρθρο παραθέτει πολιτικά κόμματα στη Λιθουανία. Η Λιθουανία διαθέτει πολυκομματικό σύστημα με πολλαπλά πολιτικά κόμματα, στο οποίο κανένα κόμμα δεν έχει συχνά την ευκαιρία να αποκτήσει εξουσία μόνο του και τα κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνεργασίας . Από το 2021, υπάρχουν 29 πολιτικά κόμματα εγγεγραμμένα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, 2 εκ των οποίων βρίσκονται σε διαδικασία διαγραφής.

Μεγάλα κόμματα

Τρέχοντα κόμματα στο κοινοβούλιο 
Επί του παρόντος, δέκα κόμματα εκπροσωπούνται στο Σέιμας. Η σημερινή κυβέρνηση είναι ένας συνασπισμός ευρείας πλειοψηφίας της Εσωτερικής Ένωσης - Λιθουανοί Χριστιανοδημοκράτες, του Φιλελεύθερου Κινήματος και του Κόμματος Ελευθερίας.

Κόμματα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση 

 Λαϊκό Κόμμα της Λιθουανίας (Lietuvos Liaudies Partija) 
 Χριστιανική Ένωση (Krikščionių Sąjunga)
 Λιθουανικό Κεντρώο Κόμμα - Εθνιστές (Centro partija - Tautininkai)
 Λιθουανική Εθνιστική και Δημοκρατική Ένωση (Lietuvių tautininkų ir respublikonų sąjunga) 
 Νεαρή Λιθουανία (Jaunoji Lietuva) 
 Ο Δρόμος του Θάρρους (Drąsos kelias) 
 Σαμογιτιακό Κόμμα (Žemaičių partija, Žemaitiu partėjė) 
 Λιθουανική Λίστα (Lietuvos sąrašas) 
 Ρωσική Συμμαχία (Rusų aljansas) 
 Λιθουανική Ένωση Ρώσων (Lietuvos rusų sąjunga) 
 Ένωση Μαχητών για τη Λιθουανία (Kovotojų už Lietuvą sąjunga) 
 Ένωση αλληλεγγύης μεταξύ γενεών - Συνοχή για τη Λιθουανία (Kartų solidarumo sąjunga - Santalka Lietuvai)
 Λιθουανία - για όλους (Lietuva - Visų)
 Λιθουανικό Κόμμα Χριστιανοδημοκρατίας (Lietuvos krikščioniškosios demokratijos sąjunga) 
 Εθνική Συμμαχία ( Nacionalinis susivienijimas ) 
 Κέντρο συνδικαλιστικών οργανώσεων (Profesinių sąjungų centras) 
 Λιθουανικό πατριωτικό μέτωπο (Lietuvos Patriotinis Frontas)
 Σοσιαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο (Socialistinis liaudies frontas)

Παραπομπές
Πολυξένα Σισκίνα-Ιαβέιν

Η Πολυξένα Σισκίνα-Ιαβέιν (Απρίλιος 1875 - Μάρτιος 1947) ήταν μία σουφραζέτα και γιατρός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

Ζωή 
Η Πολυξένα Νεστόροβνα Σισκίνα-Ιαβέιν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1875 στο Μικολάιβ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (τώρα Μικολάιβ της Ουκρανίας). Παντρεύτηκε έναν καθηγητή της Ιατρικής-Χειρουργικής Ακαδημίας, τον Γκεόργκι Ιουλίεβιτς Ιαβέιν, το 1900, ενώ σπούδαζε στο Ινστιτούτο Γυναικών της Αγίας Πετρούπολης. Απέκτησαν μία κόρη και έναν γιο μαζί πριν γίνει μία από τις πρώτες γυναίκες που αποφοίτησαν από το Ινστιτούτο το 1904. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Σισκίνα-Ιαβέιν δίδαξε ιατρικά μαθήματα, εργάστηκε σε νοσοκομείο για στρατιώτες και βοήθησε στην οργάνωση δημόσιων κυλικείων και καταφυγίων γυναικών. Η οικογένεια εγκατέλειψε την Αγία Πετρούπολη μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και μετακόμισε στη νέα ανεξάρτητη Εσθονία, αλλά η Σισκίνα-Ιαβέιν δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει ιατρική εκεί. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1920, επέστρεψε στο Λένινγκραντ (όπως ονομάστηκε τώρα η Αγία Πετρούπολη). Επιβίωσε από την πολιορκία του Λένινγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πέθανε εκεί το Μάρτιο του 1947.

Δραστηριότητες 
Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγινε πρόεδρος της Πανρωσικής Ένωσης για την Ισότητα των Γυναικών () το 1910 και άλλαξε την πολιτική του Συνδέσμου από έναν γενικό στόχο της καθολικής δημοκρατίας σε μία πιο επικεντρωμένη επιδίωξη της ψήφου των γυναικών μέσω νομοθετικής δράσης. Έγινε η «μεγαλύτερη και ισχυρότερη πολιτική οργάνωση γυναικών στη Ρωσία»  κατά τη διάρκεια της θητείας της. Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγραψε για το περιοδικό Jus Suffragi, το επίσημο περιοδικό της Διεθνούς Συμμαχίας Γυναικών και είχε πολλές επαφές με ξένες φεμινίστριες. Ο Σύνδεσμος ήταν κάπως επιτυχής στη βελτίωση των δικαιωμάτων των γυναικών κατά την Τέταρτη Κρατική Δούμα του 1912-17

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 

Σοβιετικοί ιατροί
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο

Το Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο (ιταλ. Osservatorio Astrofisico di Asiago) είναι αστεροσκοπείο στη βόρεια Ιταλία, που ανήκει και διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ιδρύθηκε το 1942 και βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Αζιάγκο, από όπου πήρε και το όνομά του.

Δεδομένα
Το αστεροσκοπείο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.045 μέτρα και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°51′59΄΄ Βόρειο πλάτος και 11°31′35΄΄ Ανατολικό μήκος, στην Επαρχία Βιτσέντσα, στο οροπέδιο του Αζιάγκο, 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Πάδοβα. Το βασικό του τηλεσκόπιο είναι το κατοπτρικό τηλεσκόπιο «Γκαλιλέο», διαμέτρου 1,22 μέτρου, που σήμερα χρησιμεύει μόνο για  φασματοσκοπικές παρατηρήσεις (δεν πρέπει να συγχέεται με το πολύ μεγαλύτερο ιταλικό «Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος», που βρίσκεται στα Κανάρια νησιά).

Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ 
Ο γειτονικός Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ (ιταλ. Stazione osservativa di Asiago Cima Ekar), που υπάγεται στο Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο, βρίσκεται σε απόσταση από αυτό περίπου 3,8 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά, στην κορυφή του όρους Έκαρ, και έχει το μεγαλύτερο/ισχυρότερο τηλεσκόπιο που βρίσκεται σε ιταλικό έδαφος (διάμετρος 1,82 μέτρο). Συμμετέχει στην Επισκόπηση Αστεροειδών Asiago-DLR, ένα διεθνές πρόγραμμα για την ανακάλυψη και παρακολούθηση αστεροειδών και κομητών, με ιδιαίτερη έμφαση στα γεωπλήσια αντικείμενα.

Δείτε επίσης 
 Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος (TNG) στα Κανάρια νησιά, το μεγαλύτερο ιταλόκτητο τηλεσκόπιο (διάμετρος 3,58 μ.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ιστοσελίδα του Αστεροσκοπείου

Αζιαγκο
Αστεροσκοπειο Αζιαγ
Χάνα Πονίτσκα

Η Χάνα Πονίτσκα (15 Ιουλίου 1922 Halič, Τσεχοσλοβακία - 21 Αυγούστου 2007 Μπάνσκα Μπίστριτσα, Σλοβακία) ήταν Σλοβάκα συγγραφέας και πρώην αντικομμουνίστρια αντιφρονούσα. Αντιτάχθηκε στην κομμουνιστική κυβέρνηση της πρώην Τσεχοσλοβακίας .

Η Πονίτσκα υπέγραψε τον Χάρτη 77 του μανιφέστου για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 1977. Ο Χάρτης 77 εμπνεύστηκε από τον Βάτσλαβ Χάβελ, Τσέχο αντιφρονούντα και θεατρικό συγγραφέα που αργότερα έγινε πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας.

Η Πονίτσκα συνελήφθη τον Αύγουστο του 1989 για τον εορτασμό της επετείου της διάλυσης του δημοκρατικού κινήματος της Τσεχοσλοβακίας από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας το 1968. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή τρεις μήνες αργότερα.

Η Πονίτσκα βοήθησε στην ίδρυση του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, ενός μεγάλου σλοβακικού πολιτικού κόμματος, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Τσεχοσλοβακία στα τέλη του 1989.

Η Χάνα Πονίτσκα, 85 ετών, πέθανε στη Μπάνσκα Μπίστριτσα της Σλοβακίας στις 21 Αυγούστου 2007, την 39η επέτειο της εισβολής στην Τσεχοσλοβακία. Ο εκπρόσωπος του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, Μάρτιν Κράιτκοβιτς, δεν έδωσε αιτία θανάτου. Η Πονίτσκα θάφτηκε στο Halič, το χωριό της που βρίσκεται στη νότια Σλοβακία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Le Monde:Hana Ponická obituary (French)
 International Herald Tribune: Slovak writer, former anti-communist dissident, dies at the age 85

 
Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Χριστίνα Πουλίτση

Η Χριστίνα Πουλίτση (Αθήνα) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια όπερας, χαρακτηρισμένη ως κολορατούρα σοπράνο.

Βιογραφία 
Η Χριστίνα Πουλίτση γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε μουσικολογία και θεωρία της μουσικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε στο Βερολίνο ως υπότροφος του Ελληνικού Συλλόγου "Μαρία Κάλλας" στο Πανεπιστήμιο των Τεχνών.

Το 2009 έκανε το ντεμπούτο της ως Ισαμπέλα στην όπερα του Τζοακίνο Ροσσίνι, Ευτυχισμένη εξαπάτηση, στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Από τότε έχει συνεργαστεί με τον οργανισμό πολλάκις. Οι προηγούμενοι ρόλοι της περιλαμβάνουν τον ρόλο της Μουζέτα στην όπερα Λα Μποέμ του Τζάκομο Πουτσίνι και το ρόλο της αδελφής Κονστάνς στην όπερα Διάλογοι των Καρμελιτών του Φρανσίς Πουλένκ.

Ένα χρόνο αργότερα τραγούδησε στην όπερα "Ταξίδι στο Ρέιμς" του Ροσσίνι ως μέρος του Φεστιβάλ Όπερας Ροσσίνι.  Ο πιο γνωστός ρόλος της είναι αυτός της βασίλισσας της νύχτας στην όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Ο Μαγικός Αυλός. 

Τον Αύγουστο του 2014 ήταν φιναλίστ στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Όπερας. Την ίδια χρονιά ψηφίστηκε ως η καλύτερη νεαρή τραγουδίστρια της χρονιάς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Σελίδα στην Operabase

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες όπερας
Πανδημία COVID-19 στις ΗΠΑ

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στις ΗΠΑ. Ο πρώτος θάνατος με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ έλαβε χώρα στις 6 Φεβρουαρίου του 2020 στην επαρχία Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια. Η στάση του προέδρου Τραμπ ήταν σε γενικές γραμμές κατά της εφαρμογής αυστηρών μέτρων, υπήρξαν ωστόσο συχνές αποκλίσεις λόγω αποφάσεων τόσο της κεντρικής όσο και των τοπικών κυβερνήσεων. Αν και συχνά οι ΗΠΑ αναφέρονται στα ΜΜΕ ως η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό περιπτώσεων ή θανάτων, πρέπει να σημειωθεί, ότι αυτό οφείλεται κυρίως στο μέγεθος του πληθυσμού της χώρας καθώς επίσης και κατά μέρος στην αριθμό των τεστ που πραγματοποιούνται. Αναλογικά (σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού) από πλευράς θανάτων και για χώρες με πληθυσμό μεγαλύτερο των 500000 οι ΗΠΑ κυμαίνονται μεταξύ 8ης και 11ης θέσης.

Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας 
Όπως και σε πολλά άλλα κράτη του κόσμου υπήρξαν και στις ΗΠΑ εκτεταμένες απαγορεύσεις και περιορισμοί των συνταγματικών δικαιωμάτων με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης του ϊού. Υπήρξαν απαγορεύσεις ταξιδιών, μα και περιορισμοί της κυκλοφορίας. Ο πρωην πρόεδρος των ΗΠΑ προέβει κάποιες φορές σε δηλώσεις που θα μπορούσαν να επιφέρουν σύγχυση, όπως για παράδειγμα η ολότελα λάθος και μάλιστα επικίνδυνη για την υγεία πληροφορία ότι η ένεση απολυμαντικών θα μπορούσε να βοηθήσει κατά της νόσου.

Εξέλιξη της επιδημίας 
Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τις αρχές Μαρτίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά γρήγορα και έφτασε την αιχμή του κατά τα μέσα Απριλίου. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων το κύμα ήταν σχετικά μέτριο.

Το δεύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τα μέσα Ιουνίου του 2020. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά πιο αργά και έφτασε την αιχμή του κατά τον αυγουστο. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων το θερινό (για τις ΗΠΑ) αυτό κύμα ήταν σχετικά ήπιο.

Το τρίτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2020. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά επίσης αργά και έφτασε την αιχμή του κατά τις αρχές του 2021. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων το κύμα αυτό ήταν το πιο έντονο.

Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ 
Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τους θανάτους αθροιστικά και ανά μέρα

Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία και φύλο 

Στα ακόλουθα διαγράμμτα βλέπουμε την κατανομή ανά ηλικία και φύλο.

Επιδημία και γενική θνησιμότητα

Παραπομπές 

Αυστρία
Πανδημία COVID-19 στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στο Ηνωμένο Βασίλειο από τις 31 Ιανουαρίου του 2020, όταν διαπιστώθηκε για πρώτη φορά θετικό τεστ σε ένα ζευγάρι στο Υόρκ. Όπως στα περισοότερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έτσι και στη Βρετανία υπήρξαν εκτεταμένες απαγορεύσεις και περιορισμοί των συνταγματικών δικαιωμάτων με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης του ϊού αν και η αρχική ιδέα ήταν η ανάπτυξη ανοσίας αγέλης.

Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας

Εξέλιξη της επιδημίας 
Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τα μέσα Μαρτίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά γρήγορα και έφτασε την αιχμή του κατά τα μέσα Απριλίου. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων το κύμα αυτό ήταν μέτριο ως δριμύ.

Το δεύτερο δριμύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τις αρχές Οκτωβρίου του 2020. Το κύμα εξελίχθηκε πιο αργά και έφτασε την αιχμή του κατά τα μέσα του Φλεβάρη του 2021. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων,

Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ 
Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ αθροιστικά και ανά μέρα

Παραπομπές 

Ηνωμένο Βασίλειο
Νίρεγκχαζα

Η Νιρέγκχαζα ( [ˈɲiːrɛchaːzɒ], , , Niredhaz) είναι πόλη στην βορειοανατολική Ουγγαρία και διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σάμπολτς-Σάτμαρ-Μπέρεγκ. Το 2014 είχε 118.164 κατοίκους, η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται 270 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βουδαπέστης, 50 χιλιόμετρα βόρεια του Ντέμπρετσεν και 70 χιλιόμετρα ανατολικά του Μίσκολτς. Σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων από τη πόλη βρίσκονται τα σύνορα της Ουγγαρίας με την Ουκρανία και την Ρουμανία. 

Η πόλη συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με το Ντέμπρετσεν, το Μίσκολτς και το Τσοπ στην Ουκρανία, αλλά και με διάφορες άλλες περιοχές. Με το τρένο ένας επιβάτης θα φτάσει από την Νιρέγκχαζα στην Βουδαπέστη σε 3-4 ώρες.

Ιστορία 
Η πρώτη γραπτή αναφορά στην Νιρέγκχαζα χρονολογείται από το 1209. Σε αυτή την αναφορά η πόλη παρουσιάζεται με το όνομα Νιρ ( — σημύδα). Σε γραπτό κείμενο του 1326 αναφέρεται ότι το χωριό είχε μια εκκλησία, απ'όπου προέρχεται το δεύτερο συνθετικό του ονόματος της πόλης ( — εκκλησία). Στα μέσα του 15ου αιώνα, ο οικισμός αριθμούσε περίπου 400 κατοίκους. Τον 16ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από τους Τούρκους και εγκαταλείφθηκε. Στα μέσα του 17ου αιώνα νέοι κάτοικοι κατέφθασαν στην πόλη. 

Τον 18ο αιώνα, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά, κυρίως λόγω της μετανάστευσης Σλοβάκων αποικιστών από την περιοχή της Μπεκετσάμπα στην πόλη. Το 1786, η Νιρέγκχαζα είχε ήδη 7.500 κατοίκους. Στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη είχε πλουτίσει αρκετά ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί από τους φεουδάρχες της, τις οικογένειες Ντεσιούφι και Κάρολι. Τον 19ο αιώνα χτίστηκε ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων στην πόλη, μεταξύ άλλων ένα δημαρχείο, ένα νοσοκομείο, διάφορα σχολεία και ένα εστιατόριο στην λίμνη Σόστο (= αλμυρή λίμνη).

Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Νιρέγκχαζα κατελήφθη από τα ρουμανικά στρατεύματα για δέκα μήνες. Κατά τη μεταπολεμική αλλαγή των συνόρων, η πόλη παρέμεινε στην Ουγγαρία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μέρος των κτιρίων της πόλης καταστράφηκε και ένα σημαντικό μέρος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης σκοτώθηκε και 6.000 Εβραίοι της πόλης απελάθηκαν στο Άουσβιτς. Μετά το τέλος του πολέμου 2.000 κάτοικοι εστάλησαν σε ρωσικά στρατόπεδα εργασίας.

Αξιοθέατα και πολιτισμός 
Στα προάστια της πόλης, υπάρχει η λίμνη Σοστογκιόγκιφύρντου (), περισσότερο γνωστή στους ντόπιους ως Σόστο. Η λίμνη δεν παγώνει και η θερμοκρασία του νερού είναι περίπου 26 ° C. 

Παραδοσιακά, στην πόλη ζούσε μια μεγάλη μειονότητα ελληνοκαθολικών, δηλαδή καθολικών που εφαρμόζουν το βυζαντινό εκκλησιαστικό τελετουργικό. Η πόλη διαθέτει ένα Μουσείο Ανατολικής Θρησκευτικής Τέχνης, το οποίο εμφανίζει πολλές ελληνοκαθολικές εικόνες και ιερά αντικείμενα του 17ου-18ου αιώνα. 

Η πόλη φιλοξενεί πολλά μουσικά φεστιβάλ.

Πόλεις της Ουγγαρίας
Νέγρα (πίνακας ζωγραφικής)

Η Νέγρα (πολωνικά: Murzynka) είναι ελαιογραφία του 1884 από την Πολωνή καλλιτέχνιδα Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα. Ο πίνακας κλάπηκε από το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε χαμένος μέχρι να ανακτηθεί και να επιστραφεί το 2012.

Περιγραφή 
Το έργο ζωγραφίστηκε στο Παρίσι, ενώ η καλλιτέχνιδα μελετούσε υπό τον Τονί Ρομπέρ-Φλορί στην Ιουλιανή Ακαδημία. Μπορεί να πήρε έμπνευση από την Προσωπογραφία της Μαντελέν που δημιουργήθηκε το 1800 από την Μαρί-Γκιγιεμίν Μπενουά.

Ο πίνακας είναι μία ρεαλιστική προσωπογραφία μισού μήκους μιας μαύρης γυναίκας, που φαίνεται από τη μέση και πάνω, ντυμένη με μια λευκή ρόμπα που έχει γλιστρήσει από έναν ώμο για να εκθέσει το αριστερό στήθος. Φορά ένα χρυσό κολιέ, χρυσά σκουλαρίκια και ένα κόκκινο μαντήλι και κρατά μια ιαπωνική βεντάλια με πράσινο ύφασμα στα δεξιά της. Ο καθίμενη μπορεί να ήταν ένα μοντέλο ζωής που τέθηκε σε μια σκηνή. Φαίνεται από κάτω, σε στενό πλαίσιο με απλό ανοιχτό φόντο, κοιτάζοντας πίσω από το κεφάλι του θεατή, με μια άβολη έκφραση: ίσως αυτοσυνειδητότητας ή αμηχανίας. Το χρώμα εφαρμόζεται λεπτό, αλλά το έργο έχει τελειώσει με επαρκές χρώμα, σε ακαδημαϊκό στιλ. Αυτός ο τύπος ζωγραφικής ενός εξωτικού προσώπου ήταν δημοφιλής στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο καμβάς είναι εμφανώς υπογεγραμμένος και χρονολογείται στην επάνω δεξιά γωνία, «Anna Bilińska/- Paryż 1884 -».

Ιστορία 
Ο πίνακας εκτέθηκε στο Παρίσι και στο Λονδίνο το 1888 και πιθανότατα μεταφέρθηκε στην Πολωνία μετά το θάνατο της καλλιτέχνιδος το 1893 από τον άντρα της, τον ιατρό Αντόνι Μποχντανόβιτς. Αγοράστηκε από τον Πολωνό συλλέκτη τέχνης Ντομίνικ Βίτκε-Γεζέφσκι πριν από το 1916. Εξέθεσε τον καμβά με την υπόλοιπη συλλογή του στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας το 1933. Το 1939, ο πίνακας αγοράστηκε από το Εθνικό Μουσείο για 700 ζλότι (περίπου  ισοδύναμα με 2.500 $ το 2019). Ο πίνακας είχε κλαπεί υπό άγνωστες συνθήκες κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αναζητήθηκε από την Πολωνία μετά το 1945. Ο πίνακας επανεμφανίστηκε το 2011 όταν τέθηκε σε δημοπρασία στη Villa Grisebach στη Γερμανία. Αγοράστηκε για την Πολωνία χάρη στην προσπάθεια του πολωνικού Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς και την υποστήριξη του Ιδρύματος Λεόπολντ Στανίσουαφ Κρόνενμπεργκ της Bank Handlowy. Από το 2012, ο πίνακας εμφανίζεται για άλλη μια φορά στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.

Δείτε επίσης 
 Λεηλασία στη Πολωνία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Παραπομπές 

Ζωγραφική στην Πολωνία
Προσωπογραφίες γυναικών
Κλεμμένα έργα τέχνης
Πίνακες ζωγραφικής στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
The Amazing Spider-Man 129

Το The Amazing Spider-Man #129, με υπότιτλο "The Punisher Strikes Twice!" είναι ένα μονό τεύχος 19 σελίδων του αμερικανικού βιβλίου κόμικ The Amazing Spider-Man, που εκδόθηκε από τη Marvel Comics το 1974. Το τεύχος είναι πολύ γνωστό ως η πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα με το όνομα Punisher, ο οποίος εκείνη την περίοδο απεικονίστηκε ως ανταγωνιστής του Spider-Man αλλά θα γινόταν αργότερα ένας από τους πιο δημοφιλείς και επιτυχημένους χαρακτήρες της Marvel. Το τεύχος είναι επίσης η πρώτη εμφάνιση του Jackal, ενός υπερκακού που θα γινόταν ένας από τους κύριους αντιπάλους του Spider-Man και αναπόσπαστο μέρος της διαβόητης ιστορίας του Spider-Man στα μέσα του '90 Clone Saga.

Το τεύχος θεωρείται ορόσημο κόμικ από τους θαυμαστές της Marvel και αναζητείται πολύ από τους συλλέκτες βιβλίων κόμικ. Γράφτηκε από τον Τζέρι Κόνγουεϊ και σχεδιάστηκε από τον καλλιτέχνη Ρος Άντρου με εξώφυλλο από τον Γκιλ Κέιν και τον Τζον Ρομίτα τον Πρεσβύτερο το οποίο έχει δεχθεί φόρο τιμής, αντιγραφεί και γίνει παρωδία πολλές φορές.

Παραπομπές 

Αμερικανικά κόμικς
Κόμικς υπερηρώων
Marvel Comics
Μιλφέιγ

Μιλφέιγ (Γαλλικά: mille-feuille, προφέρεται ​[mil fœj] (χίλια φύλλα) ονομάζεται ένα γλυκό αβέβαιης  (μάλλον Γαλλικής) προέλευσης, χαρακτηριστικό του οποίου είναι τα πολλά (συνήθως 3 ή και περισσότερα) φύλλα σφολιάτας.

Η ονομασία του (χίλια φύλλα) αναφέρεται στον αρχικό τρόπο παρασκευής της σφολιάτας, με πολλαπλά διπλώματα προκειμένου να επιτευχθεί ο μεγάλος αριθμός στρώσεων.

Πρώτη φορά αναφέρθηκε στο βιβλίο Cuisinier François (Ο Γάλλος μάγειρας) του François Pierre de La Varennein το 1651, ενώ η σημερινή μορφή του γλυκού τελειοποιήθηκε από την Marie-Antoine Carême, μία Γαλλίδα σεφ. Το γλυκό υπήρχε ήδη από τον 17ο αιώνα.

Παραδοσιακά, ένα mille-feuille αποτελείται από τρία στρώματα σφολιάτας ( pâte feuilletée ), που εναλλάσσονται με δύο στρώσεις κρέμας ζαχαροπλαστικής ( crème pâtissière ) ή σαντιγύ. Στην κορυφή πασπαλίζεται με άχνη ζάχαρη ή σαντιγύ κι ξηρούς καρπούς.

Παραπομπές 

Γαλλική ζαχαροπλαστική
Γλυκά
Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Κηκίδιο Ροδόπης

Το Κηκίδιο ή Κικίδιο ή Κιγκίδιο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 40 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
To Κηκίδιο βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής, στην νοτιοανατολική είσοδο της πόλης ανάμεσα στον Ροδίτη (ΝΑ.) και Κόσμιο (ΝΔ.) αποτελώντας ουσιαστικά προάστιό της. Στην ανατολική πλευρά περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης και ο ποταμός Βοσβόζης ενώ στη νότια η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης. Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι από τους οποίους πολλοί είναι Πομάκοι που προέρχονται από τους οικισμούς Εσοχή, Κόβαλο, Άνω Βυρσίνη, Σμιγάδα, Κάτω Βυρσίνη, Κάρδαμο.  Η παλιά ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι Τσουτσού-κιοϊ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοσμίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κηκιδίου  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 610 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα

Η Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα, λατιν.: Annia Galeria Aurelia Faustina (π. 151  - μετά το 165) ήταν κόρη του Μάρκου Αυρηλίου και αδελφή του Κόμμοδου. Η εγγονή της Αννία Φαυστίνα η Νεότερη παντρεύτηκε τον Ηλιογάβαλο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα και της συζύγου του Φουστίνας της Νεότερης, κόρης του Αντωνίνου Πίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Αδέλφια της ήταν η Λουκίλλα, η Φαδίλλα, η Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα η Νεότερη, ο Κόμμοδος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ο Μάρκος Άννιος Βέρος Καίσαρας και η Βιβία Αυρηλία Σαβίνα.

Οι γονείς της Φαυστίνας την μνήστευσαν με τον Γναίο Κλαύδιο Σεβήρο, τον οποίο αργότερα, μετά το 159, παντρεύτηκε. Ο Γναίος Κλαύδιος Σεβήρος ήταν Ρωμαίος Συγκλητικός, Ποντιακής (Ελληνικής) καταγωγής, που προερχόταν από την Πομπηιόπολη, μία πόλη στην επαρχία της Γαλατίας. Όταν η Φαυστίνα παντρεύτηκε τον Γ. Κ. Σεβήρο, εγκαταστάθηκαν στην Πομπηιόπολη. Η Φαυστίνα έκανε στον Σεβήρο έναν γιο, τον Τιβέριο Κλαύδιο Σεβήρο Πρόκλο, ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος το 200.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε μετά το 159 τον Έλληνα φιλόσοφο Γναίο Κλαύδιο Σεβέρο Συγκλητικό και ύπατο από τον Πόντο, και είχε τέκνο:
 Τιβέριος Κλαύδιος Σεβέρος Πρόκλος π.163-ως το 218, Συγκλητικός.
 Αννία Φαυστίνα η Νεότερη άκμασε π. 201-222, παντρεύτηκε πρώτα τον Παμπόνιο Βάσο και μετά τον Ελεγάβαλο Ρωμαίο Αυτοκράτορα.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 https://www.livius.org/fa-fn/faustina/faustina_ii.html
Φρίντα Τζαννίνι

Η Φρίντα Τζιανίνι  γεννήθηκε στη Ρώμη το 1972 και είναι Ιταλίδα σχεδιάστρια μόδας. Ήταν η δημιουργική διευθύντρια του ιταλικού οίκου μόδας Gucci από το 2006 έως το 2014.

Εκπαίδευση 
Η Τζιανίνι σπούδασε σχέδιο μόδας στην Ακαδημία Μόδας της Ρώμης

Καριέρα 
Το 1997, η Τζιανίνι εργάστηκε για τη Fendi για να σχεδιάσει την ready-to-wear γραμμή του οίκου μόδας . Μετά από τρεις σεζόν, προήχθη σε σχεδιάστρια δερμάτινων ειδών. Το 2002, έγινε μέλος της Gucci ως σχεδιάστρια σχεδιασμού τσαντών. 

Το 2004, η Τζιανίνι διορίστηκε ως επικεφαλής γυναικείων αξεσουάρ όταν ο Tom Ford αποχώρησε από την εταιρεία. Εκείνη την εποχή, τα καταστήματα Gucci εστίασαν το απόθεμά τους στην τσάντα με τομονόγραμμα "GG". Η Τζιανίνι προσπάθησε να αλλάξει το στυλ του Gucci από τα σχέδια του Tom Ford αντλώντας σχέδια και έμπνευση από την κληρονομιά της Gucci. Με βάση το μαντήλι της Grace Kelly της δεκαετίας του 1960, ανέπτυξε τη συλλογή "Flora" από πολύχρωμες τσάντες. Η συλλογή δεν έγινε δεκτή από τους κριτικούς. Το 2006, το Women's Wear Daily σχολίασε: "Οι τάσεις δεν ξεκινούν εδώ." Ωστόσο, η Flora αποδείχθηκε η πρώτη εμπορική επιτυχία της Τζιανίνι και εφάρμοσε το στυλ σε άλλα αξεσουάρ, όπως για παράδειγμα παπούτσια μπαλέτου.  Το 2006, η Τζιανίνι προήχθη σε Creative Director για ολόκληρη την εταιρεία Gucci.

Η Τζιανίνι συνέχισε να σχεδιάζει εμπνεώμενη από την κληρονομιά και τα είδη υπάρχοντα σχέδια του οίκου. Για παράδειγμα, η γραμμή του Winter Winter 2010 σημειώθηκε για επιρροές από την ιστορία της Gucci στην ιππασία. Ωστόσο, η Τζιανίνι είπε, "Δεν νομίζω ότι είναι μια νοσταλγική συλλογή, αλλά η κληρονομιά είναι καλή για μένα - επιστρέφοντας στα αρχεία παίρνω έμπνευση, αλλά ανυπομονώ για το μέλλον." 

Το 2011 δημιούργησε, σε συνεργασία με τον Lapo Elkann, το Fiat 500 της Gucci, μια ειδική έκδοση του ιταλικού αυτοκινήτου.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2014 η Kering SA ανακοίνωσε ότι η Frida Τζιανίνι και ο Patrizio di Marco ο τότε συζυγός της και CEO της εταιρείας θα αποχωρήσουν από την εταιρεία. Η Τζιανίνι σκοπεύε να παρουσιάσει τη συλλογή φθινοπώρου / χειμώνα στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου αλλά αναχώρησε στις αρχές του 2015 πολύ νωρίτερα απο ότι όλοι περίμεναν.  Ο διάδοχός της είναι ο Αλεσσάντρο Μικέλε ο οποίος επιλέχθηκε απο τον καινούργιο CEO της εταιρείας Marco Bizzari.

Ταινίες 
Το 2013 σχεδίασε τα κοστούμια για την Olivia Wilde και τον Chris Hemsworth για την ταινία τους Rush .

Προσωπική ζωή 
Η Τζιανίνι συλλέγει δίσκους βινυλίου, με τη συλλογή της να φτάνει τα 8.000 κομμάτια. 

Η Τζιανίνι παντρεύτηκε τον Patrizio Di Marco στις 5 Ιουνίου του 2015. η κόρη τους Γκρέτα γεννήθηκε το 2012.

ΜΜΕ 
Η ζωή και το έργο της Τζιανίνι ήταν το θέμα της ταινίας του 2013 Ο σκηνοθέτης - Μια εξέλιξη σε τρεις πράξεις .

Παραπομπές 

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αποστολία Ζώη

Η Αποστολία Ζώη (Ελασσόνα 6 Ιανουαρίου 1980) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ.

Βιογραφία
Η Αποστολία Ζώη γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1980. Σε ηλικία 4 ετών άρχισε να ασχολείται με την ενόργανη γυμναστική και στα 6 με τις καταδύσεις, σε επίπεδο Πρωταθλητισμού. Όταν ήταν 8 ετών ήρθε στη ζωή της το θέατρο και για 2 ολόκληρα χρόνια συμμετείχε σε επαγγελματικό επίπεδο στο Θεσσαλικό Θέατρο, στο ρόλο του Κοντορεβιθούλη.
Στα 14 μετακόμισε για πάντα στη Θεσσαλονίκη, με την Εθνική Ελλάδος, για να ακολουθήσει τις καταδύσεις. Ως αθλήτρια έχει στο ενεργητικό της αρκετές Ευρωπαϊκές και Βαλκανικές διακρίσεις καθώς και διακρίσεις σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα.
Το 1997 ξεκίνησε να σπουδάζει στη Γυμναστική Ακαδημία στη Θεσσαλονίκη και ταυτόχρονα άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής. Λίγο αργότερα ξεκίνησε μαθήματα φωνητικής στη συμπρωτεύουσα και άρχισε να εμφανίζεται σε νυχτερινά μαγαζιά. Από τις πρώτες της συνεργασίες ήταν αυτή με την Πέγκυ Ζήνα και στη συνέχεια, αφού πήρε το πτυχίο της, μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα.

Δισκογραφία
 Το πρώτο βήμα (2003)
 Από 'δω και πέρα (2005)
 Το καλύτερο δώρο (2005)
 Θ'αφήσει εποχή (2006)
 Με το χέρι στην καρδιά (2008)
 Καθρέφτες (2011)
 Μια στιγμή (2015)
 Σύντομα (2017)
 Φεύγω (2018).

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ροδίτης Ροδόπης

Ο Ροδίτης είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 80 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ροδίτης βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε απόσταση 6 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της πόλης ανάμεσα στον Κηκίδιο (Δ.), τον Κάλχαντα (Β.), το Θρυλόριο (ΝΑ.) και το Ίσαλο (Ν.). Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης, στα δυτικά ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης και ο ποταμός Βοσβόζης ενώ στα νότια η Εγνατία Οδός. Το χωριό χαρακτηρίζεται προσφυγικό γιατί κτίστηκε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και την Μικρασιατική καταστροφή και κατοικήθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας (Θράκης). 

Η παλιά ονομασία είναι Πρώκτειο και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοσμίου. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Ροδίτης γιατί στην περιοχή υπήρχαν αμπελώνες με την ποικιλία ροδίτη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Θρυλόριο και τον Φύλακα αποτελούν την τοπική κοινότητα Θρυλορίου  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.018 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 "Ροδίτης (Μπρόκτειον) Ιστορία – Παραδόσεις ‐ Έθιμα" , Αθ. Παπατριανταφύλλου από τον ιστότοπο https://roditis-a.webnode.gr/
 «Ροδίτης Νομού Ροδόπης: Στα χνάρια της ιστορίας και του πολιτισμού» από τον ιστότοπο https://www.paratiritis-news.gr/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Αυτοκτονίες στο Καζακστάν

Οι αυτοκτονίες στο Καζακστάν είναι ένα σημαντικό αίτιο μη φυσικών θανάτων και μακροχρόνιο κοινωνικό ζήτημα.

Σύμφωνα με μια έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 2011, απ' όλους τους θανάτους στον κόσμο λόγω της αυτοκτονίας, το 3.23% αυτών των θανάτων προέρχεται από το Καζακστάν.

Οι αυτοκτονίες των εφήβων και των νέων είναι άλλο ένα μεγάλο ζήτημα που απασχολεί τη χώρα. Στην ηλικιακή ομάδα 15-49 ετών, οι αυτοκτονίες αντιστοιχούν για το 12.2% όλων των θανάτων σε άτομα αυτής της ηλικιακής ομάδας στο Καζακστάν.

Στατιστικά στοιχεία 
Το Καζακστάν έχει τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από αυτοκτονίες σε κορίτσια ηλικίας 15 έως 19 ετών στον κόσμο, ενώ στα αγόρια είναι δεύτερη στον κόσμο μετά την γειτονική Ρωσία. Μια έκθεση της Γιούνισεφ του 2009 δείχνει ότι μεταξύ των ετών 1999 και 2008 ο αριθμός των αυτοκτονιών σε εφήβους έχει αυξηθεί κατά 23%. Πάντως οι αυτοκτονίες στους νέους από το 2008 μέχρι το 2015 έχουν μειωθεί στο μισό, ενώ έχει καταγραφεί σημαντική βελτίωση στο θέμα και στην γειτονική Ρωσία.

Σύμφωνα με την Ραΐσα Σερ, την επικεφαλή της επιτροπής προστασίας των παιδιών του υπουργείου Παιδείας της χώρας, για τα πολύ υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών σε νέους υπάρχουν πολλές αιτίες όπως οι παρακάτω:

 Σχολικός εκφοβισμός
 Απουσία ή απώλεια της τιμής
 Μειωμένα πρότυπα κοινωνικής συμπεριφοράς
 Αποξένωση

Αυτοκτονίες στους νέους 
Σύμφωνα με την Γιούνισεφ και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Καζακστάν έχει το υψηλότερο επίπεδο αυτοκτονιών στα άτομα ηλικίας 15 έως 19 σε όλο τον κόσμο. Το Καζακστάν έχει τον δεύτερο υψηλότερο αυτοκτονιών στον κόσμο σε έφηβα αγόρια και είναι πρώτη παγκοσμίως στις αυτοκτονίες των κοριτσιών.

Σύμφωνα με μια μελέτη της Γιούνισεφ που έγινε σε πέντε πόλεις του Καζακστάν με δείγμα 1.700 εφήβων, τα κοινωνικά προβλήματα, τα οικογενειακά προβλήματα και η έλλειψη υποστήριξης είναι οι κύριες αιτίες των αυτοκτονιών στους εφήβους. Σύμφωνα με την μελέτη, οι Καζακστανοί γονείς περνούν μόνο 20 λεπτά ποιοτικού χρόνου με τα παιδιά τους την ημέρα.

Παραπομπές
Apple Watch

__ΧΩΡΙΣΠΠ__
 
Το Apple Watch είναι μια σειρά έξυπνων ρολογιών που παράγονται από την Apple Inc. Έχουν δυνατότητες παρακολούθησης υγείας, μέτρησης καρδιακών παλμών, κλήσης και άλλα.

Το πρώτο Apple Watch κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2015 και έγινε γρήγορα το smartwatch με τις περισσότερες πωλήσεις: 4,2 εκατομμύρια πωλήθηκαν το δεύτερο τρίμηνο του 2015, και εκτιμάται ότι περισσότερα από 100 εκατομμύρια άτομα χρησιμοποιούν ένα Apple Watch από το 2021. Η Apple εισάγει νέες γενιές του Apple Watch με βελτιωμένα εσωτερικά εξαρτήματα κάθε Σεπτέμβριο—κάθε νέο ρολόι έχει την προσθήκη «Series» στο όνομά του, με ελάχιστες εξαιρέσεις. 

Κάθε γενιά (series) έχει πωληθεί αρχικά σε πολλές παραλλαγές που καθορίζονται από το υλικό, το χρώμα και το μέγεθος του περιβλήματος του ρολογιού (εκτός από τα οικονομικά ρολόγια, Series 1 και Apple Watch SE, που είναι διαθέσιμα μόνο σε αλουμίνιο). Από τη Series 3, υπάρχει δυνατότητα επιλογής υλικού και συνδεσιμότητα LTE. Προσφέρονται επίσης παραλλαγές ρολογιών σε αλουμίνιο με την επωνυμία Nike και σε ανοξείδωτο χάλυβα με την επωνυμία Hermès.

Λειτουργίες Apple Watch 
Το Apple Watch λειτουργεί κυρίως σε συνδυασμό με το iPhone του χρήστη για λειτουργίες όπως η διαμόρφωση του ρολογιού και ο συγχρονισμός δεδομένων με εφαρμογές iPhone, αλλά μπορεί να συνδεθεί και ξεχωριστά σε ένα δίκτυο Wi-Fi για ορισμένους σκοπούς, όπως βασικές επικοινωνίες και ροή ήχου.  Τα μοντέλα που είναι εξοπλισμένα με LTE μπορούν να συνδεθούν ανεξάρτητα σε ένα δίκτυο κινητής τηλεφωνίας, συμπεριλαμβανομένων των κλήσεων, γραπτών μηνυμάτων και της εγκατάστασης εφαρμογών για κινητά, μειώνοντας ουσιαστικά την ανάγκη για iPhone μετά την αρχική σύζευξη. Το παλαιότερο μοντέλο iPhone που είναι συμβατό με οποιοδήποτε δεδομένο Apple Watch εξαρτάται από την έκδοση του λογισμικού συστήματος που είναι εγκατεστημένο σε κάθε συσκευή.  Από τον Σεπτέμβριο του 2020, τα νέα Apple Watches έρχονται με προεγκατεστημένο το watchOS 7 και απαιτούν ένα iPhone με iOS 14, το οποίο είναι διαθέσιμο σε iPhone 6S ή μεταγενέστερη έκδοση.
Apple
Έξυπνα ρολόγια
Φλάβιος Αντιοχειανός (έπαρχος του πραιτωρίου)

Να μη συγχέεται με τον γιο του Φλάβιο Αντιοχειανό.
Ο Φλάβιος Αντιοχειανός, λατιν.: Flavius Antiochianus (απεβ. Μάρτιο του 222) ήταν Ρωμαίος από την τάξη των ιππέων, που άκμασε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου και των γιων του. Διορίστηκε σε μία σειρά Αυτοκρατορικών αξιωμάτων, με πιο σημαντικό αυτό του έπαρχου του πραιτωρίου (praetorian prefect) επί του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου.

Βιογραφία
Ο Φλ. Αντιοχειανός υπηρέτησε ως έπαρχος μίας βοηθητικής κοόρτης στην Άνω Γερμανία το 211 και στη συνέχεια μίας άλλης στην Καισαρική Μαυριτανία.  Επέστρεψε στη Ρώμη, για να υπηρετήσει ως έπαρχος του πραιτωρίου πριν από το 222, τη χρονιά που δολοφονήθηκε ο Ελαγάβαλος. Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, ο Αντιοχειανός υπερασπίστηκε τον Ελαγάβαλο εναντίον των πραιτόρων που σκόπευαν να τον σκοτώσουν, και αντιμετώπισε τους στρατιώτες που έψαχναν τον Αυτοκράτορα στους κήπους των Παλαιών Ελπίδων υπενθυμίζοντάς τους τον όρκο τους στον Αυτοκράτορα· έτσι τους έπεισε να μην τον σκοτώσουν.  Ίσως να ήταν ένας από τους συνεργάτες του Ελαγάβαλου, που δολοφονήθηκαν μετά το τέλος εκείνου.

Οικογένεια
Από την αγνώστου ονόματος σύζυγό του είχε τέκνο:
 Φλάβιος Αντιοχειανός άκμασε τον 3ο αι., ύπατος και έπαρχος της πόλης. Νυμφεύτηκε την Πομπωνία Ουμιδία, κόρη του Πομπώνιου Βάσου συγκλητικού.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Έπαρχοι πραιτωρίων
Δυναστεία των Σεβήρων
Δομιτία Καλβίλα

Η Δομιτία Καλβίλα, λατιν.: Domitia Calvilla, επίσης γνωστή ως Δομιτία Λουκίλα η Νεότερη (απεβ. 155–161), ήταν μία ευγενής Ρωμαία, που έζησε τον 2ο αι. Έγινε η μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

Βιογραφία

Καταγωγή
Η Λουκίλα ήταν κόρη του Πούμπλιου Καλβίσιου Τούλου Ρούσο, πατρικίου και της Δομιτίας Λουκίλας της Πρεσβύτερης (Domitia Lucilla Major), κόρης του Λεύκιου Κατίλιου Σεβήρου ήταν δύο φορές ύπατος και Έπαρχος της πόλης. . Ήταν ανιψιά του Γναίου Δομίτιου Λουκανού. Ο πατέρας της Λουκίλας υπηρέτησε ως ύπατος το 109 μ.Χ. και ακόμη μία φορά, όμως δεν γνωρίζουμε το έτος της 2ης υπατείας του.  

Η Λουκίλλα μέσω της μητέρας της είχε κληρονομήσει μία μεγάλη περιουσία, η οποία περιλάμβανε ένα εργοστάσιο πλακιδίων και πλίνθων κοντά στη Ρώμη, κοντά στον ποταμό Τίβερη. Το εργοστάσιο παρείχε πλίνθους σε μερικά από τα πιο διάσημα μνημεία της Ρώμης, όπως το Κολοσσαίο, το Πάνθεον και την Αγορά του Τραϊανού, και εξήγαγε πλίνθους στη Γαλλία, την Ισπανία, τη Βόρεια Αφρική και όλη τη Μεσόγειο.  Το εργοστάσιο, ή μέρος αυτού, έχει ανασκαφεί στο Μπομάρτσo, 40 μίλια βόρεια της Ρώμης.

Γάμος 
Η Λουκίλα παντρεύτηκε τον Mάρκο Άννιο Βήρο τον Νεότερο, πραίτωρα, που προερχόταν από μία πλούσια συγκλητική οικογένεια, μέλος της δυναστείας των Αντωνίνων:  αδελφή του Βέρου ήταν η Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, σύζυγος του Αντωνίνου Πίου. Η μητέρα του Βήρου, η Ρουπιλία, ήταν εξαδέλφη της Βιβίας Σαβίνας, συζύγου του Αδριανού και η εκ μητρός γιαγιά ήταν η Σαλονία Ματιδία, ανιψιά του Tραϊανού. Με τον Βήρο είχε δύο παιδιά, τον Mάρκο Αυρήλιο (γενν. 26 Απριλίου 121) μέλλοντα Ρωμαίο Αυτοκράτορα και την Aννία Κορνιφικία Φαυστίνα (122/123 - μεταξύ 152 και 158).

Χηρεία 
Το 124 ο σύζυγός της απεβίωσε. Τα παιδιά της τα μεγάλωσε μόνη της και υιοθετήθηκαν από τον πεθερό της Μάρκο Άννιο Βήρο τον Πρεσβύτερο. Ο Μάρκος Αυρήλιος θα κληρονομήσει αργότερα το εργοστάσιο πλακιδίων και πλίνθων.

Στην οικία της Λουκίλας καλλιεργήθηκε ο Δίδιος Ιουλιανός μέλλοντας Αυτοκράτορας και μέσω της υποστήριξής της κατάφερε να ξεκινήσει τη νομική του σταδιοδρομία. Η Λουκίλα ήταν κυρία σημαντικού πλούτου και επιρροής. Στο έργο Τα εις εαυτόν (Διαλογισμοί), ο Μάρκος Αυρήλιος την περιγράφει ως «ευσεβή και γενναιόδωρη», που έζησε μία απλή ζωή (1.3n). Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζώντας με τον Αυτοκράτορα γιο της στη Ρώμη.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο τον Νεότερο, πραίτορα, και είχε τέκνα:
 Μάρκος Αυρήλιος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
 Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα π.151-μετά το 165, παντρεύτηκε τον Έλληνα φιλόσοφο Γναίο Κλαύδιο Σεβήρο συγκλητικό και ύπατο από τον Πόντο. 
 Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα 122/123-π.155, παντρεύτηκε τον Γάιο (Ουμίδιο Κουαδράτο) Αννιανό Βήρο, αναπληρωτή ύπατο.
 Ουμιδία Κορνιφικία Φαυστίνα 141-182, παντρεύτηκε έναν άγνωστο Ρωμαίο Συγκλητικό.

Δείτε επίσης 
 Καλβίσιο γένος

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ρωμαϊκό νόμισμα της Domitia Lucilla
 Μαρμάρινα πορτρέτα της Domitia Lucilla, υπό τον τίτλο του Marcus Aurelius

Δυναστεία των Αντωνίνων
Βάντα Μπουένσκα

Η Βάντα Μπουένσκα (πολωνικά: Wanda Błeńska), γράφεται επίσης και ως Βάντα Μπλένσκα (Wanda Blenska) (30 Οκτωβρίου 1911 - 27 Νοεμβρίου 2014), ήταν Πολωνή ειδικός της λέπρας (νόσος του Χάνσεν), αξιωματικός του Πολωνικού Εθνικού Στρατού και ιεραπόστολος, που κατάφερε να αναπτύξει το Νοσοκομείο Μπουλούμπα στην Ουγκάντα σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για τη θεραπεία της λέπρας.

Βιογραφία 
Η Μπουένσκα γεννήθηκε στο Πόζναν (τότε Πόζεν) και αποφοίτησε από το Λύκειο Θηλέων στο Τόρουν και από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πόζναν το 1934. Από το 1934 έως το 1936 εργάστηκε στο Δημοτικό Νοσοκομείο του Τόρουν και στη συνέχεια, το 1939, στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Γκντίνια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν δεύτερη υπολοχαγός στον Πολωνικό Εθνικό Στρατό, μέλος του Πομεράνιου Γρύπα και διοικητής του παραρτήματος γυναικείων κλάδων του Εσωτερικού Πολωνικού Στρατού στο Τόρουν. Μετά το πόλεμο, ήταν διευθύντρια του δημοτικού νοσοκομείου του Τόρουν. Από το 1945 έως το 1946 εργάστηκε στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Γκντανσκ. Το 1946, μετακόμισε στο Αννόβερο. Ολοκλήρωσε μαθήματα τροπικής ιατρικής στο Αννόβερο και το 1948 τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Τροπικής Ιατρικής και Υγιεινής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.

Από το 1951 έως το 1994, εργάστηκε σε ένα κέντρο θεραπείας της λέπρας στο χωριό Μπουλούμπα, κοντά στη λίμνη Βικτόρια της Ουγκάντα, όπου, μέχρι το 1983, ήταν η προϊστάμενη των ιατρών. Αρχικά, ήταν μια μικρή εγκατάσταση υπό τη διεύθυνση Ιρλανδών Φραγκισκανών και στη συνέχεια το κέντρο εξελίχθηκε σε ένα σύγχρονο θεραπευτικό και εκπαιδευτικό κέντρο με ένα νοσοκομείο 100 κλινών και ένα παιδικό παράρτημα, διαγνωστικές εγκαταστάσεις, σπίτια για λεπρούς και την εκκλησία, τώρα γνωστή ως Νοσοκομείο Μπουλούμπα. Εκτός από την κατάρτιση των ιατρών, η Δρ. Μπουένσκα ξεκίνησε και οργάνωσε μαθήματα για τους φροντιστές των λεπρών (Μαθήματα κατάρτισης βοηθών της λέπρας). Στη Μπουλούμπα, η Δρ. Μπουένσκα συνεργάστηκε με άλλους Πολωνούς γιατρούς, τους: Δρ. Μπόχνταν Κοζουόφσκι, Δρ. Βάντα Μάρτσακ-Μαλτσέφσκα, Δρ. Ελζμπιέτα Κοουακόφσκ και Δρ. Χένρικ Νόβακ. Η μακροχρόνια δουλειά της της απέφερε το ψευδώνυμο «Μητέρα των Λεπρών».

Το 1955, η Μπουένσκα έγινε η πρώτη γυναίκα που έφτασε στην κορυφή Βιτόριο Εμανουέλε στα Όρη Ρουβενζόρι.

Το 1993, επέστρεψε στην Πολωνία και εγκαταστάθηκε στο Πόζναν.

Εξύμνηση 
Τον Φεβρουάριο του 2020, η Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Πόζναν ξεκίνησε τα πρώτα βήματα για τη διαδικασία κανονικοποίησής της.

Διακρίσεις 
Το 2011, της απονεμήθηκε το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας, Μπρονίσλαφ Κομορόφσκι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 
 

Πολωνοί ιατροί
Πολωνοί στρατιωτικοί ιατροί
Λεπρολόγοι
Πολωνοί αιωνόβιοι
Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας‎
Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας‎
Μάρκος Άννιος Βήρος (πάππος του Μάρκου Αυρηλίου)

Ο Μάρκος Άννιος Βήρος ο Πρεσβύτερος, λατιν.: Marcus Annius Verus II (π. 50 - 138 μ.Χ.) ήταν ο πάππος και θετός πατέρας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Mάρκου Αυρηλίου και πεθερός του Αυτοκράτορα Aντωνίνου Πίου. Έγινε δύο φορές ύπατος.

Βιογραφία 
Ο Βήρος ήταν γιος του Μάρκου Αννίου Βήρου Ι, που εισήλθε στην τάξη των συγκλητικών και έγινε πραίτωρ. Η οικογένειά του καταγόταν από το Uccibi (σημερινό Espejo), κοντά στην Κορδύβη (σημερινή Κόρδοβα) στη Ρωμαϊκή επαρχία της Βαιτικής Ισπανίας. Η οικογένεια έγινε εξέχουσα, όταν πλούτισε από την παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία. Ήταν στενός φίλος του Αδριανού.

Έγινε έπαρχος της Ρώμης και εγγράφτηκε ως πατρίκιος, όταν ο Βεσπασιανός και ο Τίτος ήταν τιμητές (censores). Ο Βήρος έγινε ύπατος: την πρώτη φορά ως αναπληρωτής ύπατος το 97,  μετά ως ύπατος το 121 και το 126. Υπάρχει μία πολύ περίεργη επιγραφή, που βρέθηκε χαραγμένη σε μία μεγάλη μαρμάρινη πλάκα, που ανασκάφηκε τον 16ο αι. στη Βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη, η οποία αναφέρεται στην ανάληψη του αξιώματός του και στο ότι "ήταν επιτήδειος στο να παίζει με μία υάλινη μπάλα". Ο Έντουαρντ Τσάμπλιν σημειώνει ότι ίσως είναι δημιουργία ενός φιλικού αντιπάλου του, του Λεύκιου Ιουλίου Ούρσου Σερβιανού, επίσης τρεις φορές υπάτου, την τελευταία μετά από τον Βήρο: 

Όταν ο γιος του Βήρος ο Νεότερος απεβίωσε το 124, ο Βήρος ο Πρεσβύτερος υιοθέτησε και ανέθρεψε, μαζί με τη μητέρα τους Δομιτία, τα δύο παιδιά της (που ήταν εγγόνια του). 

Απεβίωσε το 138, σχεδόν σε ηλικία 90 ετών. Ο Μάρκος Αυρήλιος λέει στους «Διαλογισμούς» του: «Από τον πάππο μου, τον Βήρο, [έμαθα] την ευγενική διάθεση και τη γλυκύτητα της ιδιοσυγκρασίας».  Στα παλαιότερά του χρόνια, ο Βήρος είχε μία ερωμένη· ο Αδριανός εκφράζει την ευγνωμοσύνη του ότι «ευτυχώς δεν ανατράφηκα από την ερωμένη του πάππου μου».

Οικογένεια 
Ο Μ. Ά. Βέρος νυμφεύτηκε την Ρουπιλία Φαυστίνα, κόρη του Λίβο Ρουπίλιου Φρούγι αναπληρωτή υπάτου και της Σαλονίας Ματιδίας, ανιψιάς του Tραϊανού, και είχε τουλάχιστον τρία παιδιά: 
 Aννία Γαλερία Φαυστίνα η Πρεσβύτερη π.100-140, παντρεύτηκε τον Αντωνίνο Πίο Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
 Αννία Φαυστίνα η Νεότερη 130-175, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Μάρκο Αυρήλιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
 Μάρκος Άννιος Λίβο αρχές 2ου αι., ύπατος το 128.
 Μάρκος Άννιος Βήρος ΙΙΙ ο Νεότερος, πραίτορας. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Καλβίλα.
 Μάρκος Αυρήλιος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Αρχικό όνομα: Μάρκος Άννιος Βήρος (IV).
 Αννία Κορνιφικία Φαυστίνα 122/123 - π.155, παντρεύτηκε τον Γάιο (Ουμίδιο Κουαδράτο) Αννιανό Βήρο, αναπληρωτή ύπατο.

Ο Ρόουναλντ Σάυμε προτείνει, με βάση ονομαστικά στοιχεία, ότι απέκτησαν και ένα τέταρτο παιδί, την Αννία, που παντρεύτηκε τον Γάιο Ουμίδιο Κουαδράτο Σερτόριο Σεβήρο συγκλητικό, αναπληρωτή ύπατο.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Marcus Aurelius στο Roman Empire.net
 Η Historia Augusta για τον Marcus Aurelius
 Διαλογισμοί του Marcus Aurelius

Πολίαρχοι Ρώμης
Δυναστεία των Αντωνίνων
AstraZeneca

Η AstraZeneca plc(ΆστραΖένεκα) είναι μία βρετανοσουηδική πολυεθνική φαρμακευτική και βιοτεχνολογική εταιρεία. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στo τμήμα Βιοϊατρικής του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, στην Αγγλία. Οι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Ογκολογία, το Καρδιαγγειακό σύστημα, τη Γαστρεντερολογία, των Λοιμώξεων, τη Νευροεπιστήμη, την Πνευμονολογία και των Φλεγμονών. Στους περισσότερους είναι γνωστή από τη συμμετοχή της με το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για την ανάπτυξης ενός εμβολίου κατά της COVID-19.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 μέσω της συγχώνευσης της Σουηδικής Astra AB και του Βρετανικού Ομίλου Zeneca, η οποία ιδρύθηκε από την απόσυρση των φαρμακευτικών δραστηριοτήτων της Imperial Chemical Industries το 1993. Ύστερα από τη συγχώνευση, είναι μια από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο και έχει πραγματοποιήσει πολλές εταιρικές εξαγορές, συμπεριλαμβανομένων των Cambridge Antibody Technology(2006), MedImmune (2007), Spirogen (2013) και Definiens (2014). Η έρευνα και η ανάπτυξή της συγκεντρώνονται σε τρία στρατηγικά σημεία: το Κέμπριτζ στην Αγγλία. το Γκέτεμποργκ στη Σουηδία και το Γκάιτερσμπουργκ στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Η AstraZeneca έχει καταχώρηση στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Επίσης έχει δευτερεύουσες καταχωρίσεις στα χρηματιστήρια Nasdaq OMX στη Στοκχόλμη, στο Nasdaq της Νέας Υόρκης, στο Χρηματιστήριο της Βομβάης και στο Εθνικό Χρηματιστήριο της Ινδίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος διαδικτυακός χώρος της AstraZeneca
Θάλεια Ιακωβίδου

Η Θάλεια Ιακωβίδου ( Αθήνα, 10 Σεπτεμβρίου 1972) είναι αθλήτρια του στίβου.  Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο επί κοντώ.

Παραπομπές 

 
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Γλυκονέρι Ροδόπης

Το Γλυκονέρι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Γλυκονέρι βρίσκεται στη δυτική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και τις ανατολικές όχθες της λίμνης Βιστωνίδας σε υψόμετρο 14 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Ν. από τον Ίασμο (μέσω Μωσαϊκού), 15 χλμ. ΝΔ. από την Κομοτηνή και 32 χλμ. ΝΑ. από την Ξάνθη. Στη δυτική άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης που παρεμβάλλεται της λίμνης, βόρεια εκβάλλει ο Ασπροπόταμος (ο αρχαίος Τραύος) ενώ νοτιοδυτικά είναι η λιμνοθάλασσα Πόρτο Λάγος. Χαρακτηρίζεται ως σαρακατσάνικο χωριό γιατί οι πρώτοι κάτοικοι του ήταν Σαρακατσάνοι που εγκαταστάθηκαν, από το 1925 (στο παλιό Γλυκονέρι) και μερικοί άλλοι το 1954, με καταγωγή από την Ανατολική Ρωμυλία (Πολίτες) και τη Νότια Βουλγαρία (Βουλγαρηνοί). Ο συνολικός αριθμός των οικογενειών που πρωτοκατοίκησαν ήταν 36 με 164 μέλη. Στα  νοτιοδυτικά και τη διασταύρωση για το Φανάρι υπάρχει "Μουσειακός Παραδοσιακός Σαρακατσάνικος Οικισμός" με τις σαρακατσάνικες καλύβες (κονάκια) του.

Διοικητικά 
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Καρά-Μπουνάρ και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Γλυκονέρι το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας (μέχρι το 1927). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Σάλπη αποτελούν την τοπική κοινότητα Σάλπης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σώστου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 68 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Καλογιάννια στο Γλυκονέρι από τον ιστότοπο https://www.visitthraki.gr/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Ιάσμου
Γεωργία Τσιλιγγίρη

Η Γεωργία Τσιλιγγίρη (Πειραιάς, 21 Ιουνίου 1972) είναι αθλήτρια του στίβου. Ειδικεύεται στο άλμα επί κοντώ και αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Έχει προσωπικά καλύτερα ρεκόρ στα 4,47 μέτρα σε ανοιχτό στίβο (2004) και 4,37 μέτρα σε κλειστό (2002).

Competition record

Παραπομπές 

 
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Γλυφάδα Ροδόπης

Η Γλυφάδα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 15 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Γλυφάδα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 28 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Το χωριό είναι κτισμένο προς τα παράλια του Θρακικού πελάγους και βόρεια από τις "Λιμνοθάλασσες της Ροδόπης" που αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Πιο κοντινές είναι η Αλυκή και η Πτελέα ενώ δυτικά και δίπλα είναι ο οικισμός της Μέσης. Οι χριστιανοί και μουσουλμάνοι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (καλλιεργούν βαμβάκι). Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Νουκσατλή και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Γλυφάδα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Γλυφάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 136 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Samsung Galaxy A52

Το Samsung Galaxy A52 είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics . Το τηλέφωνο, που ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A72 στο διαδικτυακή παρουσίαση Awesome Unpacked στις 17 Μαρτίου 2021 και διαδέχεται το Galaxy A51 . Το τηλέφωνο είναι παρόμοιο με τον προκάτοχό του, αλλά διαθέτει αναβαθμισμένη κύρια κάμερα 64 MP, μεγαλύτερη μπαταρία χωρητικότητας 4500 mAh, στερεοφωνικά ηχεία και πιστοποίηση IP67 αντοχή στο νερό και τη σκόνη.

Παραπομπές 
Έξυπνα τηλέφωνα