joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φωτεινή Χ. Κολοβού

Η Φωτεινή Χ. Κολοβού (Καρδίτσα 8 Ιανουαρίου 1964-) είναι Ελληνίδα βυζαντινολόγος και καθηγήτρια Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας.

Βιογραφία 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων όπου το 1993 έλαβε το διδακτορικό της. Από το 1997 έως το 2003 ήταν ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2003/04 εργάστηκε ως καθηγήτρια βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου επανήλθε την διετία 2005-2007. Το 2007 διορίστηκε μόνιμη καθηγήτρια βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας. Το 2014 εξελέγη μέλος στην Σαξονική Ακαδημία Επιστημών.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της Κολοβού άπτονται της βυζαντινής φιλολογίας, ειδικά της βυζαντινής ιστοριογραφίας και της επιστογραφίας.

Εργογραφία 

 Michael Choniates. Ein Beitrag zur Erforschung seines Lebens und seines Werkes – Das Briefcorpus. Akademie Athen, Athen, 1999 (in griechischer Sprache).

 Michaelis Choniatae Epistulae. Berlin, New York 2001 (Corpus Fontium Historiae Byzantinae, 41).
 (gemeinsam mit Diether Roderich Reinsch): Critobuli Imbriotae Historiae. Athen 2005 (neugriechische Übersetzung).
 Die Briefe des Eustathios von Thessalonike. Einleitung, Regesten, Text, Indizes. München-Leipzig 2006 (Beiträge zur Altertumskunde, 239).

Παραπομπές 

 Kolovou Foteini, In: Werner Schuder (Hrsg.): . Begründet von Joseph Kürschner. 22. Auflage. Teil 2: H–L. K. G. Saur Verlag, München [u. a.] 2009, ISBN 978-3-598-23629-7, doi:10.1515/9783110932195 (degruyter.com [abgerufen am 19. August 2011] ständig aktualisierte zugangsbeschränkte Onlineausgabe [Artikel-ID: P135312])
 https://www.philol.uni-leipzig.de/institut-fuer-klassische-philologie-und-komparatistik/institut/team/#kolovou
 http://opac.regesta-imperii.de/lang_de/autoren.php?name=Kolovou%2C+Foteini Publikationen in der bibliografischen Datenbank der Regesta Imperii.
Ευτυχία Σταυριανοπούλου

Η Ευτυχία Σταυριανοπούλου (Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1962-) είναι Ελληνίδα ιστορικός της αρχαιότητας.

Βιογραφία 
Σπούδασε ιστορία-αρχαιολογία στο ΕΚΠΑ (1980-1984) με ειδίκευση την κλασική φιλολογία. Έκανε μεταπτυχιακό πάνω στην αρχαία ιστορία, την πρώιμη ιστορία, την προϊστορία και την αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1984-1987). Την περίοδο 1988-1993 ήταν μεταδιδακτορική συνεργάτης στο Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών. Το 1992 έγινε λέκτορας αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και από το 1994 έως το 1997 βοηθητικό ερευνητικό προσωπικό. Το 2001/02 έλαβε υποτροφία επανεισδοχής στο ίδιο πανεπιστήμιο μέσω ενός ακαδημαϊκού επιστημονικού προγράμματος για την προώθηση των γυναικών στην επιστήμη. Εκπόνησε μελέτες σχετικά με την νομική και κοινωνική θέση των γυναικών στις Κυκλάδες κατά την ελληνιστική περίοδο και την ρωμαϊκή αυτοκρατορία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της Σταυριανοπούλου επικεντρώνονται στις πρώτες ελληνικές γραπτές πηγές (γραμμική Β), την ιστορία της Ελλάδας κατά την ελληνιστική περίοδο, την ιστορία των γυναικών στην αρχαία Ελλάδα, την ιστορία των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων, την ελληνική επιγραφία και την θρησκευτική και νομική ιστορία της Ελλάδας. Από το 2011 συγγράφει τακτικά στο Supplementum Epigraphicum Graecum.

Εργογραφία 

 Untersuchungen zur Struktur des Reiches von Pylos. Die Stellung der Ortschaften im Lichte der Linear B-Texte (= Studies in Mediterranean archaeology and literature. Pocket-Book 77). Aström, Partille 1989, ISBN 91-86098-92-6.
 „Gruppenbild mit Dame“. Untersuchungen zur rechtlichen und sozialen Stellung der Frau auf den Kykladen im Hellenismus und in der römischen Kaiserzeit (= Heidelberger Althistorische Beiträge und Epigraphische Studien. Band 42). Franz Steiner, Stuttgart 2006, ISBN 3-515-08404-5.
 Herausgeberin: Transformations in sacrificial practices. From antiquity to modern times. Proceedings of an international colloquium, Heidelberg, 12-14 July 2006 (= Performances. Band 15). Lit, Berlin-Münster 2008, ISBN 978-3-8258-1095-5

Παραπομπές 

 https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=118177222
 https://www.uni-heidelberg.de/fakultaeten/philosophie/zaw/sag/stavrianopoulou.html
Μαριλίζα Μητσού

Η Μαριλίζα Μητσού (γενν. Αθήνα 23 Απριλίου 1953) είναι Ελληνίδα καθηγήτρια νεοελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας.

Βιογραφία 
Η Μαριλίζα Μητσού μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια και σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στο ΕΚΠΑ (1970-1974). Από το 1975 έως το 1980 ήταν βοηθός έρευνας στο Ινστιτούτο Φιλοσοφικών Ερευνών. Από το 1977 έως το 1998 εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Από το 1986 έως το 1995 δημοσίευσε έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας του 18ου, 19ου και 20ού αιώνα και επιμελήθηκε άλλα λογοτεχνικά έργα. Το 1997 έλαβε το διδακτορικό της από το ΑΠΘ με επιβλέποντα καθηγητή τον Παναγιώτη Μουλλά.

Από το 1997 έως το 1999 η Μητσού ήταν αναπληρώτρια καθηγήτρια νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Λούντβιχ Μαξιμίλιαν στο Μόναχο, όπου συνεχίζει να διδάσκει. Επίσης από το 2012 έως σήμερα είναι διευθύντρια στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στο Παρίσι. Από το 1993 έως το 2001 ήταν συντάκτρια στο περιοδικό Μολύβι και κοντύλι, ενώ από το 2002 έως σήμερα είναι συντάκτρια στο περιοδικό Κονδυλοφόρος.

Εργογραφία
 Ο Στράτης Καλοπίχειρος του Στέφανου Α. Κουμανούδη. Ένα ποιητικό τεκμήριο αυτολογοκρισίας. Dissertation Thessaloniki 1997, Online-Fassung. – („Der Stratis Kalopichiros des Stefanos A. Koumanoudis. Ein poetisches Zeugnis der Selbstzensur“)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Η σελίδα της Μαριλίζας Μητσού στο Πανεπιστήμιο του Μόναχο
 Εργογραφία της Μαριλίζας Μητσού
Πατερμά Ροδόπης

Τα Πατερμά ή η Πάτερμα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης με υψόμετρο 195 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Πάτερμα βρίσκονται στη βόρεια άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης. Απέχουν 19 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 22 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου) ενώ στη δυτική άκρη του χωριού περνάει ο χείμαρρος Αμυγδαλόρεμα (ή Μπαγιούμ Ντερέ). Στην περιοχή έχει βρεθεί ανοχύρωτος ορεινός οικισμός της μεσοβυζαντινής (610-1057) και υστεροβυζαντινής περιόδου  (1057-1453) ο οποίος επικοινωνούσε με τις πόλεις της πεδινής και παράλιας Θράκης και μέσω αυτών με την Κωνσταντινούπολη και με άλλα βυζαντινά κέντρα. Σε απόσταση 1 χλμ. βορειοδυτικά και τη δυτική όχθη του χείμαρρου έχει ανασκαφεί μονόχωρος ναός, αρχικά του 11ου και σε μεταγενέστερη φάση του 13ου αιω., με νάρθηκα, μεγάλη τρίπλευρη εξωτερικά αψίδα και δίριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Έχει διατηρηθεί άθικτο το επενδεδυμένο με μαρμάρινες και λίθινες πλάκες δάπεδο καθώς υπολείμματα τοιχογραφιών, λαϊκότροπης - μοναστικής  τεχνοτροπίας. Γύρω από τον ναό έχουν βρεθεί πολυάριθμοι τάφοι, πλούσια χρηστική κεραμεική, μετάλλινοι σταυροί-εγκόλπια, λύχνοι καθώς και μια εικόνα μικρών διαστάσεων με επιγραφή του 12ου αιω. και παράσταση του Αγίου Νικολάου. Στον χείμαρρο υπάρχει ακόμα δίτοξο πέτρινο  γεφύρι της οθωμανικής περιόδου το οποίο αποτελούσε μέρος της οδικής αρτηρίας που ξεκινούσε από τη Γρατιανούπολη, περνούσε  από τα χωριά Μεγάλη Άδα και Μύτικας, έφθανε στο πέρασμα Makaza και την ανώτερη κοιλάδα του Έβρου.

Διοικητικά
Η ονομασία του επί τουρκοκρατίας ήταν Παγιαμλή Δερέ. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πατερμών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 109 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πάτερμα από τον ιστότοπο http://www.ipet.gr/
 Οδοιπορικό στα Πάτερμα Ροδόπης στο https://www.youtube.com/
 Ανασκαφή στα Πάτερμα Ροδόπης - 5 από τον ιστότοπο http://adrianou125.blogspot.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Άννα Αγγελοπούλου

Η Άννα Αγγελοπούλου, γνωστή στο εξωτερικό με το όνομα Anna Angelopoulos, είναι Ελληνίδα ανθρωπολόγος, ψυχαναλύτρια και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Η Αγγελοπούλου γεννήθηκε το 1951 στην Θεσσαλονίκη. Είναι καθηγήτρια λογοτεχνίας στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού και έχει ειδικευτεί στην μελέτη των ελληνικών και βαλκανικών μύθων. Είναι επίσης συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας. Έχει μεταφράσει από τα ισπανοεβραϊκά στα γαλλικά ένα σώμα εξαίσιων και θαυμάσιων ισπανοεβραϊκών παραμυθιών από τα Βαλκάνια, τα οποία αφηγήθηκε η γλωσσολόγος Σύνθια Κριους στα μέσα του 20ου αιώνα.

Δημοσιευμένα έργα 

 « Ouverture. La peur de la liberté », Patrick Chemla éd., Le Collectif à venir. Psychiatrie, psychanalyse et psychothérapie institutionnelle, ERES, 2018, p. 9-14
 Traduire, Marilia Aisenstein, Anna Angelopoulos, Aharon Appelfeld et al., Le Félin, 2011
 Contes de la nuit grecque, José Corti, 2013
 Contes judéo-espagnols des Balkans (traduction de contes recueillis par Cynthia Crews), José Corti, 2009
 Nommer/Classer les contes populaires, Anna Angelopoulos, Mihaela Bacou, Nicole Belmont, Josiane Bru, Cahiers de littérature orale, n° 57-58, Éditions de la Maison des sciences de l'homme, 2005
 Σαρακατσάνικα Παραμύθια, εκδόσεις Άγρα, 2002
 Catalogue raisonné des contes grecs: types et versions AT 700-749, Anna Angélopoulou, Aiglē Brouskou, Centre de recherches néohelléniques, 1995
 « Un homme nu le couteau à la main », Le mort reconnaissant (Cahiers de Littérature Orale n°46), 1999, p. 101-125
 « L'hirondelle et la Mort », Ethnologie Française, t. 23, n° 1, 1993, p. 104-12
 Παραμυθοχώρες (Les héroïnes des contes), Αθήνα, εκδόσεις Εστία, 1991, p. 56-59
 « Fuseau des cendres » (A spindle of ashes), Cahiers de littérature orale, n° 25, 1989, p. 71-96
 « Muscambre, fils de l'inceste », L'Homme, 1988, t. 28, n° 105 La fabrication mythique des enfants, p. 49-63
 La Naissance merveilleuse et le destin du héros dans le conte grec, Lille 3, ANRT, 1989 — Thèse, Paris, École des hautes études en sciences sociales, 1988

Παραπομπές 

 Claude Guy, Ce corps en héritage - Approche clinique de la filiation, Imago, 2014
 Εκδόσεις Πατάκη, Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας, 2007
 https://data.bnf.fr/fr/12430571/_anna_aggelopoulou/
 https://www.persee.fr/doc/hispa_0007-4640_1958_num_60_2_3581_t1_0274_0000_3

Έλληνες επιστήμονες
Πηνελόπη Καμπίτογλου

Η Πηνελόπη Καμπίτογλου ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός και επαναστάτρια από την Μακεδονία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1870 στην Θεσσαλονίκη , σε μια οικογένεια που συμμετείχε στην εξέγερση του 1854 στον Όλυμπο. Αποφοίτησε από το παρθεναγωγείο της Θεσσαλονίκης και δίδαξε την ελληνική γλώσσα στην Strumica, όπου υποστήριξε ενεργά την ελληνική ένοπλη προπαγάνδα στην Μακεδονία. Λόγω αυτής της δραστηριότητάς της, στοχοποιήθηκε από την βουλγαρική επιτροπή και το ελληνικό προξενείο της Θεσσαλονίκης την έστειλε να διδάξει στο Enidje Vardar και αργότερα στο Ber, όπου έγινε διευθύντρια στο σχολείο θηλέων. Στο Ber παντρεύτηκε τον δάσκαλο Καμπίτογλου, σταμάτησε την καριέρα της στην διδασκαλία και το 1905 ίδρυσε την φιλανθρωπική οργάνωση "Αδελφότητα Κυριών του Ber".

Παραπομπές 

 Μπρούμπα Νίκη, Δασκάλες στον Μακεδονικό Αγώνα και η προσφορά τους. Διπλωματική εργασία., Θεσσαλονίκη, ΑΠΘ, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. Ειδίκευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, 2005, σελίδα 72.
Καλλιόπη Δημητριάδου

Η Καλλιόπη Δημητριάδου ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός και επαναστάτρια από την Μακεδονία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1880 στην πόλη Ber στο νότιο τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας. Πατέρας της ήταν ο δάσκαλος Μερκούριος. Αποφοίτησε από το παρθεναγωγείο και άρχισε να εργάζεται ως δασκάλα στις πόλεις Enidje Vardar, Strumica και Gevgelija. Ταυτόχρονα υποστήριξε ενεργά την ελληνική ένοπλη προπαγάνδα στην Μακεδονία ενώ Βούλγαροι ακτιβιστές προσπάθησαν να την σκοτώσουν. Από το 1912 έως το 1931 ήταν διευθύντρια της Πρακτικής Σχολής Θηλέων στο Voden. Το 1931 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Πέθανε στην Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο 1967.

Παραπομπές 

 Μπρούμπα Νίκη, Δασκάλες στον Μακεδονικό Αγώνα και η προσφορά τους. Διπλωματική εργασία., Θεσσαλονίκη, ΑΠΘ, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. Ειδίκευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, 2005, σελίδα 72.
Πολυξένη Αντωνίου

Η Πολυξένη Αντωνίου ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός από την Θεσσαλονίκη, η οποία δραστηριοποιήθηκε στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1840 στην Θεσσαλονίκη, της οποίας έγινε εξέχουσα προσωπικότητα. Αποφοίτησε από το παρθεναγωγείο της Θεσσαλονίκης, στο οποίο έγινε δασκάλα και δίδαξε για 56 χρόνια. Ήταν διευθύντρια στο ίδιο σχολείο κατά τις σχολικές χρονιές 1892-1900, 1901-1902, 1907-1913. Πέθανε το 1934 στην Θεσσαλονίκη.

Παραπομπές 

 Αγραφιώτου - Ζαχοπούλου, Π. Σχολεία της Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 1997. σ. 87 - 89
 Μπρούμπα Νίκη, Δασκάλες στον Μακεδονικό Αγώνα και η προσφορά τους. Διπλωματική εργασία., Θεσσαλονίκη, ΑΠΘ, Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας. Ειδίκευση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, 2005, σελίδα 66
 Δάσκαλοι και καθηγητές στο Παρθεναγωγείο Θεσσαλονίκης // Ιστορία της πόλης της Θεσσαλονίκης, 1870-1920
Θεσσαλονικέων Βίος : προβολές στο παρελθόν της πόλης από το ιστορικό κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας. Θεσσαλονίκη, Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης, 2014. σ. 95.
Βίκυ Θεοδωροπούλου

Η Βίκυ Θεοδωροπούλου (Αθήνα 1958-) είναι Ελληνίδα συγγραφέας. Σπούδασε νεότερη ιστορία στην Αθήνα και στο Παρίσι και εργάζεται ως δημοσιογράφος για μεγάλες ελληνικές εφημερίδες και ως εκφωνήτρια στην ΕΡΤ. Την ίδια περίοδο, έγραψε βιβλία που εκτείνονταν από την ιστορική τεκμηρίωση μέχρι την λογοτεχνία ως είδος για την αποτύπωση των ψυχογεωγραφικών εντυπώσεων. Το πρώτο της μυθιστόρημα, Γράμμα από το Δουβλίνο (εκδόσεις Εστία, 1997), έλαβε το βραβείο Μαρία Ράλλη στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.

Παραπομπές 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Βίκυς Θεοδωροπούλου
Πάσσος Ροδόπης

Ο Πάσσος είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πάσσος βρίσκεται στον του κάμπο της Κομοτηνής σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει 17 χλμ. Α. από την Κομοτηνή ενώ είναι ανάμεσα στη Φιλλύρα (ΝΔ. - 5 χλμ.), τον Άρατο (ΒΑ.) και Αρίσβη (Β.-ΒΑ.). Νότια του χωριού περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης και δυτικά ο χείμαρρος Μακροπόταμος. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και ειδικότερα τα καπνά. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί τρεις τύμβοι, απομεινάρια παλιών  βυζαντινών οικισμών καθώς και τα ερείπια μικρού, πιθανόν μονόχωρου βυζαντινού ναού. Η ονομασία του επί τουρκοκρατίας ήταν Μπασερλή. Επίσημα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην κοινότητα Αρίσβης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Πατερμών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 747 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Φιλιππίνη του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Η Φιλιππίνη (γερμ. Philippine von Brandenburg von Hohenzollern, 10 Οκτωβρίου 1745 - 1 Μαΐου 1800) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και με γάμο με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνα της Έσσης-Κάσσελ.

Βιογραφία 
Η Φιλιππίνη Αυγούστα Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της συζύγου του Σοφίας Δωροθέας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.  Αδέλφια της ήταν η Φρειδερίκη, σύζυγος του Δούκα της Βυρτεμβέργης, και η Ελισάβετ Λουίζα, σύζυγος του Πρίγκιπα της Πρωσίας.

Λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσσελ 
Τη Φιλιππίνη επέλεξε πολύ νωρίς η θεία της Λουίζα Ουλρίκα, σύζυγος του Βασιλιά της Σουηδίας, ως τη μελλοντική βασίλισσα της Σουηδίας. Η μητέρα της ήταν η αγαπημένη αδελφή της βασίλισσας και η Λουίζα Ουλρίκα επιθυμούσε η Φιλιππίνη να παντρευτεί τον πρώτο γιο της, τον Γουσταύο (αργότερα Γουσταύο Γ΄ της Σουηδίας).  Αυτά τα σχέδια όμως ματαιώθηκαν, όταν ο Γουσταύος νυμφεύτηκε τη Σοφία Μαγδαληνή της Δανίας το 1766. Στη συνέχεια η Λουίζα Ουλρίκα ήθελε η Φιλιππίνη να παντρευτεί τον δεύτερο γιο της, τον Κάρολο, αλλά αντί αυτού ο Γουσταύος Γ΄ αποφάσισε ότι ο αδελφός του θα έπρεπε να νυμφευτεί τη Χεδβίγη Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. 

Στις 10 Ιανουαρίου 1773 η Φιλιππίνη παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ της Έσσης-Κάσσελ, που ήταν 25 ετών, στο Βερολίνο.  Ήταν η δεύτερη σύζυγός του. Η πρώτη του, Μαρία της Μεγάλης Βρετανίας, είχε αποβιώσει το προηγούμενο έτος. Έτσι η Φιλιππίνη έγινε μητριά για τους τρεις γιούς του Φρειδερίκου, Γουλιέλμο, Κάρολο και Φρειδερίκο. Ωστόσο η Φιλιππίνη δεν θα έκανε νόμιμα παιδιά.

Κατά τη διάρκεια του γάμου της η Φιλιππίνη έζησε μία πολύ ανεξάρτητη ζωή, δημιούργησε ακόμη και δική της Αυλή. Την 1η Μαρτίου 1777 γέννησε έναν παράνομο γιο, τον Γκέοργκ Φίλιππσον, που γεννήθηκε από τον μετέπειτα πολιτικό της Βυρτεμβέργης Γκέοργκ Ερνστ Λέβιν φον Βίντσινγκεροντε. Βοήθησε επίσης να συμφιλιώσει τον σύζυγό της με τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο, από τα οποία είχε αποξενωθεί από το 1754.

Μετέπειτα ζωή 
Ο Φρειδερίκος Β΄ πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1785. Ως χήρα, έζησε πρώτα στο Χάναου. Μετά την εισβολή του Γαλλικού Επαναστατικού στρατού, μετακόμισε στο Βερολίνο. Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας δώρισε ένα σύγχρονο παλάτι σε αυτήν (Behrenstraße 66). Το 1794 παντρεύτηκε κρυφά τον Βίντσινγκεροντε με γνώση και έγκριση του βασιλιά. Η Φιλιππίνη απεβίωσε την 1η Μαΐου 1800. Τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Βερολίνου. Ο μόνος κληρονόμος ήταν ο δεύτερος σύζυγός της Βίντσινγκεροντε.

Υστεροφημία 
Τρία μέρη, που όλα ιδρύθηκαν το 1778 και ενσωματώθηκαν στο Βόλφχαγκεν το 1971, πήραν το όνομά τους από τη Φιλιππίνη:
 Φιλιππίνενμουργκ (in German)
 Φιλιππίνεντορφ (in German)
 Φιλιππίνενταλ (in German)

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1773 τον Φρειδερίκο Β΄ της Έσσης-Κάσσελ. Αυτός απεβίωσε το 1785.

Το 1794 η Φιλιππίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Γκέοργκ Ερνστ Λέβιν φον Βίντσινγκεροντε, πολιτικό της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνο:
 Γκέοργκ γενν. 1777.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Σβιτ
Οίκος των Χοεντσόλερν
Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Σκιάδα Ροδόπης

Η Σκιάδα είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 240 μέτρα. Απέχει 7 χλμ. Β. από τη Φιλλύρα (έδρα δήμου) και 23 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Η ονομασία του επί τουρκοκρατίας ήταν Τσαρδακλή. Επίσημα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην κοινότητα Δοκού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σκιάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 86 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Φανή Ψαθά

Η Φανή Ψαθά (2 Φεβρουαρίου 1976, Ψαχνά) είναι Ελληνίδα πρώην συνταξιούχος ερασιτέχνης Έλληνας πρώην ερασιτέχνης παλαίστρια της ελευθέρας πάλης, η οποία αγωνιζόταν στην κατηγορία ελαφριών βαρών γυναικών. Η Ψαθά έχει κερδίσει ένα συνολικό αριθμό τριών μεταλλίων, κάθε ένα διαφορετικού χρώματος, συμπεριλαμβανομένου του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα τερμάτισε στη δέκατη θέση στην κατηγορία των 48 κιλών. Η Ψάθα προπονήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια της αθλητικής της σταδιοδρομίας με τον Παλαιστικό Όμιλο Ψαχνών στη Χαλκίδα, υπό τον προσωπικό της προπονητή Ιωάννη Ταμπουνίδη.

Σταδιοδρομία 
Η Ψαθά προκρίθηκε για την ελληνική ομάδα, ως 28χρονη, στην εναρκτήρια κατηγορία των 48 κιλών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Νωρίτερα στην προκριματική διαδικασία, κατέλαβε την τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης του 2003 στη Νέα Υόρκη, αλλά έλαβε δικαίωμα συμμετοχής από τη Διεθνή Ομοσπονδία Πάλης και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, καθώς η Ελλάδα έλαβε μια αυτόματη θέση ως έθνος υποδοχής. Η Ψαθά ξεκίνησε νωρίς στους προκαταρκτικούς, όπου νίκησε την Τυνήσια Φαντίλα Λουάτι σε σαράντα δευτερόλεπτα, μπροστά από το θορυβώδες πλήθος εντός του Ολυμπιακού Γυμναστηρίου Άνω Λιισίων. Έχασε τον επόμενο αγώνα της με 3-5 στην παράταση από τη Λίντια Καραμτσακόβα από το Τατζικιστάν και ακολούθως έχασε από την Ουκρανή Ιρίνα Μέρλενι με 10 πόντους υπεροχής. Η Ψαθά κατέλαβε την τρίτη θέση στον προκαταρκτικό όμιλο και τερμάτισε στη δέκατη θέση συνολικά. Δεν προκρίθηκε στους προημιτελικούς.

Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας, η Ψαθά ξεπέρασε την αποτυχία της στους Ολυμπιακούς Αγώνες και κέρδισε στον τελικό την Γαλλίδα Άννα Ντελούντς για να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην ίδια κατηγορία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ - Βάση δεδομένων διεθνούς πάλης

Ελληνίδες αθλήτριες της ελευθέρας πάλης
Αθλητές της πάλης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Έλληνες παλαιστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Έλληνες Μεσογειονίκες
Ντέμπορα Φέλντμαν

Η Ντέμπορα Φέλντμαν (γεν. 17 Αυγούστου 1986 στη Νέα Υόρκη) είναι αμερικανο-γερμανίδα εβραία συγγραφέας. Στο αυτοβιογραφικό της μυθιστόρημα Unorthodox (2012) περιέγραψε τα βιώματά της ως παιδί και νέα γυναίκα μέλος μιας φονταμενταλιστικής υπερ-ορθόδοξης εβραϊκής κοινότητας στην περιοχή Williamsburg της Νέας Υόρκης. Το βιβλίο ήταν πολύ επιτυχημένο στις ΗΠΑ και πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα . Στα ελληνικά εκδόθηκε το 2020 με τον τίτλο "Unorthodox: το τίμημα της προσωπικής μου ελευθερίας". Το 2020 παρουσιάστηκε και στο Netflix μια μίνι σειρά βασισμένη στο βιβλίο. Η Feldman είναι επίσης μια από τις πέντε γυναίκες που παρουσιάζονται στο ελβετο-γερμανικό ντοκιμαντέρ του 2018 #Female Pleasure.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Ντέμπορα Φέλντμαν μεγάλωσε σε μια χασιδική κοινότητα στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της, στην κοινότητα αυτή τον καθοριστικό ρόλο παίζει ο ραββίνος. Οι άντρες αφιερώνονται στην ανάγνωση και ερμηνεία του Ταλμούδ. Οι γάμοι κανονίζονται από την κοινότητα (κυρίως τον ραββίνο). Τα παιδιά διαπαιδαγωγούνται έτσι ώστε να αποφεύγουν τις επαφές με άλλες ομάδες, ακόμη και πολλές άλλες εβραϊκές ομάδες, που θεωρούνται "αμαρτωλές". Ιδίως η ομάδα στην οποία μεγάλωσε η Φέλντμαν, το ολοκαύτωμα θεωρείται τιμωρία από τον θεό και για τον λόγο αυτό επιβάλλεται στην κοινότητα ένας θρησκευτικός βίος εγκράτειας. Τα δικαιώματα της γυναίκας στην κοινότητα είναι εξαιρετικά περιορισμένα.   

Η Φέλντμαν αφηγείται πως μεγάλωσε με τους παππούδες της, οι οποίοι επέζησαν του Ολοκαυτώματος της Ουγγαρίας. Άρχισε να διαβάζει το Ταλμούδ, κάτι που στην κοινότητά της απαγορεύεται για τις γυναίκες. Στα δεκαεφτά της παντρεύτηκε με κανονισμένο γάμο και στα δεκαεννιά της γέννησε τον γιό της. Καθότι δεν ήταν ικανοποιημένη με τις συνθήκες της ζωής της και δεν μπορούσε να φανταστεί το μέλλον του γιού της μέσα στην κοινότητα, αποφάσισε να την εγκαταλείψει. Με συνεχείς αγώνες κατάφερε να επιβιώσει και στη συνέχεια να εκδόσει το αυτοβιογραφικό της βιβλίο Unorthodox, όπου περιγράφει την ζωή της στην κοινότητα. Το βιβλίο γνώρισε στις ΗΠΑ μεγάλη επιτυχία. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Γερμανία, κυρίως για να ζήσει από κοντά τον λαό που οδήγησε στο θάνατο πολλούς συγγενείς της, όπως περιγράφει στο τρίτο αυτοβιογραφικό της βιβλίο Überbitten.

Εκδόσεις 

 Unorthodox – The Scandalous Rejection of My Hasidic Roots. Simon and Schuster, Νέα Υόρκη 2012, ISBN 978-1-4391-8700-5 .
 Unorthodox: το τίμημα της προσωπικής μου ελευθερίας. Μετάφραση από τον Χαράλαμπο Γιαννακόπουλο. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Αθήνα 2020, 
 Exodus: A Memoir (Έξοδος: Απομνημονεύματα). Plume, 2015, ISBN 978-0-14-218185-0 .
 Überbitten. Μετάφραση από τον Christian Ruzicska. Secession Verlag für Literatur, Ζυρίχη 2017, ISBN 978-3-442-71614-2.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

    
 Αρχική σελίδα της Deborah Feldman

Γυναίκες
Γερμανοί
Αμερικανοί
Λογοτεχνία του 21ου αιώνα
Αμερικανική λογοτεχνία
Αυτοβιογραφίες
Μυθιστορήματα
Σκάλωμα Ροδόπης

Το Σκάλωμα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 100 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Σκάλωμα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής. Απέχει περίπου 4 χλμ. Α. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 26 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 58 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη  γεωργία και με την κτηνοτροφία και μαζί με την γειτονική Δαρμένη, κάθε 9  χρόνια, αναβιώνουν στην τοποθεσία "Κουρμπαν Τεπε", όπου είναι ένα παλιό βυζαντινό κάστρο, το ομώνυμο έθιμο της θυσίας εννέα βοοειδών (κουρμπάνι). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δοκού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σκαλώματος που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 318 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Vithika Yadav

Η Vithika Yadav είναι ινδή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα που αγωνίζεται κατά της εμπορίας ανθρώπων, της δουλείας και υπέρ των δικαιωμάτων των φύλων και της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας (SRHR). Είναι η επικεφαλής στην χώρα της πρωτοβουλίας Love Matters India που παρέχει πληροφορίες για τον έρωτα, το σεξ και τις σχέσεις ανεξαρτήτου φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού. Είναι απόφοιτος του THNK School of Creative Leadership στο Άμστερνταμ. Είναι επίσης ομιλητής στο TedX και έχει κάνει ομιλίες στο IIT Roorkee, TEDxJIET, SIMS Pune και Hauge Academy.

Η Yadav εργάστηκε ως συνεργάτης και ως σύμβουλος για την οργάνωση Free the Slaves. Εργάστηκε ως σύμβουλος στο γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά και το έγκλημα κατά της εμπορίας ανθρώπων. Εργάστηκε ως συντονιστής έργου στο BBC World Service Trust.

Η Vithika Yadav είναι μία από τις πέντε γυναίκες που παρουσιάζονται στο γερμανικό-ελβετικό ντοκιμαντέρ #Female Pleasure.

Βραβεία και διακρίσεις 

 Νικητής του βραβείου "120 κάτω των 40 ετών": Η νέα γενιά ηγετών οικογενειακού προγραμματισμού το 2016
 Νικητής της Atlas Corps Fellowship το 2007

Παραπομπές 

Ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ ανά εθνικότητα
Ινδία
Ακτιβιστές
Σύνδρομο άνω μεσεντέριου αρτηρίας

Το σύνδρομο άνω μεσεντέριου αρτηρίας (αγγλ. superior mesenteric artery syndrome ή SMA) είναι μια σπάνια γαστροαγγειακή διαταραχή στην οποία το τρίτο και τελευταίο τμήμα του δωδεκαδακτύλου συμπιέζεται μεταξύ δύο αρτηριών (της κοιλιακής αορτής και της άνω μεσεντέριου αρτηρίας). Αυτή η συμπίεση προκαλεί την πλήρη ή μερική απόφραξη του δωδεκαδακτύλου. Ο λόγος που προκαλείται η συμπίεση οφείλεται συνήθως στην απώλεια του μεσεντερικού λίπους (λιπώδης ιστός που περιβάλλει την άνω μεσεντέριο αρτηρία). Αυτό μπορεί να προκληθεί από τη μεγάλη απώλεια βάρους, λόγω επιπλοκών χειρουργικής διόρθωσης της σκολίωσης, ανορεξίας ή τραυματισμού. 

Τα συμπτώματα της νόσου ποικίλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, αίσθημα πληρότητας μετά από γεύματα, ναυτία, εμετό ή/και απώλεια βάρους. Η καθυστέρηση στη διάγνωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές επιπλοκές. Η διάγνωση μπορεί να επιτευχθεί με τη βοήθεια της ακτινογραφίας, τομογραφίας, ενδοσκόπησης και απεικόνισης με υπερήχους. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου, οι επιλογές θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, τις διατροφικές αλλαγές (μικρές ποσότητες τροφής ή υγρή διατροφή) ή/και τη χειρουργική επέμβαση. Τα συμπτώματα ενδέχεται να μην υποχωρήσουν πλήρως μετά τη θεραπεία.

Παραπομπές
Άσμα Ράσιντ

Η Άσμα Ζαμίλ Ράσιντ (αραβικά: أسماء جميل رشيد) είναι Ιρακινή καθηγήτρια στο Κέντρο Σπουδών Γυναικών του Πανεπιστημίου της Βαγδάτης. Έχει διδακτορικό στην κοινωνιολογία και ειδικεύεται στην κοινωνιολογία του φύλου. Η Ράσιντ είναι εκπρόσωπος της Ιρακινής Ένωσης Γυναικών και έχει δώσει παρουσιάσεις και σεμινάρια σχετικά με την απροθυμία των νέων να ψηφίσουν, την ενδοοικογενειακή βία, τις διακρίσεις λόγω φύλου στο σχολικό πρόγραμμα μαθημάτων, το ποσοστό εγκατάλειψης των γυναικών στις αγροτικές περιοχές, τον περιορισμό του παιδικού γάμου και την απασχόληση χηρών γυναικών. Η Ράσιντ είναι επίσης δασκάλα στο Κέντρο για την Αναβίωση της Αραβικής Επιστημονικής Κληρονομιάς.

Εκδόσεις 
Η Ράσιντ έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

 «Ιδρύματα που ασχολούνται με την ενδοοικογενειακή βία και συμβουλευτικές υπηρεσίες και κέντρα υποστήριξης στο Ιράκ» στο Al-Adab Journal
 «Ιστορικές μελέτες σχετικά με τη γυναίκα. Αναλυτική ανασκόπηση της ιστορικής γραφής στο Ιράκ μεταξύ 2008-1996» στην Εφημερίδα των Αραβικών Επιστημών
 «Παράγοντες που σχετίζονται με το φαινόμενο του γάμου με προξενιό και τις συνέπειες αυτού. Μια μελέτη πεδίου στην πόλη Σαντρ» στο περιοδικό Εκπαιδευτική και Ψυχολογική Έρευνα
 «Τα κοινωνικά, ψυχολογικά και εκπαιδευτικά προβλήματα των εκτοπισμένων γυναικών στο Ιράκ, επιτόπια μελέτη στα στρατόπεδα της Βαγδάτης, του Αμπάρ και του Σαλαντίν»
 «Μηχανισμοί προστασίας της αντρικής δύναμης στην κατασκευή φυλών» στο Arab Scientific Heritage Journal

Παραπομπές 

Ιρακινοί κοινωνιολόγοι
Ιρακινές συγγραφείς
Σελίδες με πηγές CS1 στα Αραβικά (ar)
Βασιλικό Μεσσηνίας

Το Βασιλικό είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βασιλικού, της Δημοτικής Ενότητας Δωρίου και υπάγεται στο Δήμο Οιχαλίας.

Γεωγραφία 
Το Βασιλικό Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 115 μέτρων και έχει πληθυσμό 425 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Το Βασιλικό βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό 9γ, Τσακώνα - Καλό Νερό και το 1901 κατασκευάστηκε ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της γραμμής, Καλαμάτα - Πάτρα.

Ραμοβούνι - Μνημείο Θ. Κολοκοτρώνη 

Στην τοποθεσία Ραμοβούνι, που απέχει 3 χλμ. από το Βασιλικό, βρίσκεται το Μνημείο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Εκεί κάτω από ένα δέντρο, γεννήθηκε ο «Γέρος του Μοριά», στις 3 Απριλίου 1770.

Στις 16 Αυγούστου 2007, ανεγέρθηκε ο έφιππος αδριάντας του Κολοκοτρώνη, στο Ραμοβούνι Μεσσηνίας, από το Σύλλογο Πελοποννησίων Θεσσαλονίκης «Ο Κολοκοτρώνης», ως ελάχιστος φόρος τιμής, στον Αρχιστράτηγο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βασιλικό Μεσσηνίας (ιστότοπος)
 Vasiliko-messinias.webnode.gr/ (σελίδα στο facebook)
 Βασιλικό Μεσσηνίας (phantom 3) (βίντεο στο youtube)

Διοικητικές μεταβολές

Παραπομπές

Χάρτης 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Οιχαλίας
Αγγέλικα Κοροβέση

Η Αγγέλικα Κοροβέση είναι Ελληνίδα εννοιολογική γλύπτρια, γνωστή για το έργο της βασισμένο στα ηχητικά κύματα των προφορικών λέξεων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Βιογραφία 
Τα έργα της έχουν εκτεθεί ευρέως στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, και περιλαμβάνονται σε μουσεία και δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές διεθνώς.

Η Κοροβέση σπούδασε από το 1970 έως το 1975 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας υπό διάφορους δασκάλους γλυπτικής, συμπεριλαμβανομένου του Δημήτρη Καλαμαρά. Από το 1985 ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ορθή ανάλυση των λέξεων, εμπνευσμένη από το έργο του Ιάννη Ξενάκη. Η Κοροβέση άρχισε να δημιουργεί έργα που δείχνουν τη χρήση της τεχνολογίας, της μουσικής και της επιστήμης, με τελικό αποτέλεσμα τα «γλυπτά ήχου» που αργότερα ονομάστηκαν SonArt.

Το 2008, η Κοροβέση έλαβε το βραβείο «Silver Olympic Medal» στο Διεθνή Διαγωνισμό Γλυπτικής «Ολυμπιακό Πνεύμα στο Πεκίνο 2008».

Από τις 5 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου 2013 η Κοροβέση άνοιξε την έκθεσή της στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, με τίτλο «Ο χρόνος, οι μορφές, οι έννοιες». Αυτή ήταν η πρώτη έκθεση σύγχρονης τέχνης που έθεσε έργα στη μόνιμη συλλογή του μουσείου.

Αξιοσημείωτες εκθέσεις 
1994

 4ο Τριενάλε Γλυπτικής, όπου εκπροσώπησε την Ελλάδα και τη Γαλλία.

2001

 Κέντρο Παραστατικών Τεχνών «Τζον Φ. Κέννεντυ», «Connecting Worlds», Ουάσιγκτον, ΗΠΑ

2013

 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, «Ο χρόνος, οι μορφές, οι έννοιες», Αθήνα, Ελλάδα

Αξιοσημείωτα δημόσια έργα 

 «Επικοινωνία», 1988, διασταύρωση της Λεωφόρου Μεσογείων και της Λεωφόρου Κατεχάκη, Αθήνα, Ελλάδα
 «Μνημείο Εθνικής Αντίστασης», 1997, Καρακόλιθος, Βοιωτία, Ελλάδα
 «Le chemin de l'eau», 2013, εγκατάσταση SIAAP, Γαλλία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος της Αγγέλικα Κοροβέση
  Αγγέλικα Κοροβέση στον ιστότοπο της Saatchi Gallery
 Αγγελικά Κοροβέση στον ιστότοπο Artnews
 Σύνδεσμος SonArt
 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών (αρχείο)

Ελληνίδες γλύπτριες
Ελληνίδες καλλιτέχνιδες
Tinkercard

Το Tinkercad είναι ένα δωρεάν διαδικτυακό πρόγραμμα μοντελοποίησης 3D, εικονικών ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και προγραμματισμού κινούμενων 3D μοντέλων  που λειτουργεί σε ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού, γνωστό για την απλότητα και την ευκολία χρήσης του. Από τότε που κυκλοφόρησε, το 2011, αποτελεί δημοφιλή πλατφόρμα για τη δημιουργία μοντέλων για τρισδιάστατη εκτύπωση, καθώς και εισαγωγή σε εποικοδομητική στερεομετρία στα σχολεία. Το 2017, προστέθηκε η κατηγορία ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και το 2018, προστέθηκε η κατηγορία τρισδιάστατων κινούμενων μοντέλων.

Περιεχόμενα

Ιστορία 
To Tinkercad ιδρύθηκε ως εταιρεία το 2010 στην Ευρωπαϊκή Ένωση  από τον πρώην μηχανικό της Google Kai Backman και τον συνιδρυτή του Mikko Mononen, με στόχο να κάνει την τρισδιάστατη μοντελοποίηση , ειδικά το σχεδιασμό φυσικών αντικειμένων, προσβάσιμη στο ευρύ κοινό και να επιτρέπει χρήστες να δημοσιεύσουν τα σχέδιά τους με άδεια Creative Commons .  Το 2011, ο ιστότοπος tinkercad.com κυκλοφόρησε ως διαδικτυακό εργαλείο μοντελοποίησης 3D για προγράμματα περιήγησης με δυνατότητα WebGL  και το 2012 η εταιρεία μετέφερε την έδρα της στο Σαν Φρανσίσκο .  Μέχρι το 2012 είχαν δημοσιευτεί πάνω από 100.000 τρισδιάστατα σχέδια από τους χρήστες. 

Τον Μάιο του 2013, η Autodesk ανακοίνωσε στο Maker Faire ότι θα εξαγοράσει την Tinkercad. 

Τον Μάρτιο του 2017, η Autodesk πρότεινε στους χρήστες των 123D Sculpt που θα αποσυρθούν σύντομα να μεταναστεύσουν στο Tinkercad (ή Maya LT).  Τον Μάιο, η Autodesk διέκοψε τα 123D Circuits (Circuits.io) "Electronics Lab". Τα χαρακτηριστικά του προγράμματος συγχωνεύτηκαν στο Tinkercad.

Έννοια 
Απεικόνιση των βασικών λειτουργιών στο Tinkercad.

Το Tinkercad χρησιμοποιεί μια απλοποιημένη μέθοδος εποικοδομητικής στερεάς γεωμετρίας για την κατασκευή μοντέλων. Ένα σχέδιο αποτελείται από πρωτόγονα σχήματα που είναι είτε «συμπαγή» είτε «τρύπα». Συνδυάζοντας στερεά και οπές μαζί, μπορούν να δημιουργηθούν νέα σχήματα, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να εκχωρηθούν στην ιδιότητα του στερεού ή της οπής.  Εκτός από την τυπική βιβλιοθήκη πρωτόγονων σχημάτων, ένας χρήστης μπορεί να δημιουργήσει προσαρμοσμένες γεννήτριες σχήματος χρησιμοποιώντας έναν ενσωματωμένο επεξεργαστή JavaScript .

Τα σχήματα μπορούν να εισαχθούν σε τρεις μορφές: STL και OBJ για 3D, και 2-διαστάσεων σχήματα SVG για εξώθηση σε 3D σχήματα. Η Tinkercad εξάγει μοντέλα σε μορφές STL ή OBJ, έτοιμα για εκτύπωση 3D.

Το Tinkercad περιλαμβάνει επίσης μια δυνατότητα εξαγωγής τρισδιάστατων μοντέλων στο Minecraft Java Edition,  και προσφέρει επίσης τη δυνατότητα σχεδιασμού δομών χρησιμοποιώντας τούβλα Lego .

Δείτε επίσης 

 Σύγκριση λογισμικού σχεδιασμού με τη βοήθεια υπολογιστή

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 ^ 
 ^ 
 ^ 
 ^ α β 
 ^ 
 ^ a b 
 ^ 
 ^ 
 ^ Τα κυκλώματα Autodesk τελειώνουν , Autodesk
 ^ Autodesk 123D apps , Autodesk
 ^ Το Εργαστήριο Ηλεκτρονικών είναι πλέον Κυκλώματα Tinkercad , Autodesk, 23 Μαΐου 2017
 ^ 
 ^

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχική σελίδα Tinkercad (tinkercad.com)
 Βάση γνώσεων Tinkercad και φόρουμ κοινότητας
 Ιστοσελίδα αναφοράς αναβαθμίσεων του Tinkercad (https://www.tinkercad.com/whatsnew)
Good Kid, M.A.A.D City

Το good kid, m.A.A.d city είναι το δεύτερο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ Κέντρικ Λαμάρ. Κυκλοφόρησε στις 22 Οκτωρβίου 2012 μέσω της Τop Dawg Entertainment, Aftermath Entertainment και Interscope Records. Το άλμπουμ είναι το μεγάλο σουξέ το Λαμάρ. 

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε διάφορα στούντιο στην Καλιφόρνια, με παραγωγούς όπως τον Dr. Dre, Just Blaze, Pharrell Williams, Hit-Boy, Scoop DeVille, Jack Splash, and T-Minus, να συμβάλλουν στην παραγωγή. Με τον υπότιτλο "Ταινία μικρού μήκους από τον Κέντρικ Λαμάρ"στο εξώφυλλο, το concept του άλμπουμ ακολουθεί τις εμπειρίες της εφηβείας του Λαμάρ μέσω των πληγμένων απ'τα ναρκωτικά δρόμων και lifestyle των συμμοριών του Κόμπτον. Το άλμπουμ κέρδισε τέσσερα Βραβεία Γκράμυ το 2014, συμπεριλαμβανομένου του Άλμπουμ της Χρονιάς.

Άλμπουμ του 2012
Φραν Βέλεθ

Ο Φρανσίσκο "Φραν" Μανουέλ Βέλεθ Χιμένεθ (ισπανικά: Fransisco "Fran" Manuel Vélez Jiménez, γενν. 23 Ιουνίου 1991) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Αλ-Φατέχ.

Καριέρα σε συλλόγους 
Ο Φραν Βέλεθ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στις ακαδημίες της Ταρραγόνα. Το 2010 έγινε μέλος της κανονικής ομάδας, διανύοντας μια 3ετία με 2 δανεισμούς και μία χρονιά με συνολικά 38 συμμετοχές και 4 γκολ. Το 2013 υπέγραψε στην Αλμερία αρχικά για την ομάδα β' (26 συμμετοχές, 2 γκολ) και μετέπειτα για την κανονική ομάδα (75 συμμετοχές, 2 γκολ). Το 2017 εντάχθηκε στην Βίσλα Κρακοβίας, όπου έμεινε για έναν χρόνο αφότου έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη. Έμεινε για μια 2ετία στην Θεσσαλονίκη, σκοράροντας και στο ντέρμπι απέναντι στον ΠΑΟΚ στις 24 Φεβρουαρίου του 2019, στην Τούμπα (1-1 ισοπαλία) και στο ''Κλεάνθης Βικελίδης'' (4-2 νίκη) στις 5 Ιανουαρίου του 2020. Τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου, συμφώνησε με τον Τσάβι Ρόκα και τον Ιούλιο ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό για 3 χρόνια.  Στις 28 Φεβρουαρίου του 2021, σκόραρε στο Αθηναϊκό ντέρμπι, στην εντός έδρας ισοπαλία της ομάδας του απέναντι στην ΑΕΚ. Στις 30 Ιουνίου 2022, μετακόμισε στην Αλ-Φατέχ, έναντι 800χιλ. ευρώ.

Στατιστικά καριέρας 
Μέχρι τις 4 Ιουλίου 2022

Τίτλοι

Παναθηναϊκός 

 Κύπελλο Ελλάδος: 2021-2022

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Καταλανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές ΚΓ Ταρραγόνα
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Χαγιάτ Μιρσάντ

Η Χαγιάτ Μιρσάντ (1988-) είναι φεμινίστρια δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού φεμινιστικού συλλόγου FE-MALE. Έχει πτυχίο αγγλικής φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιβάνου και πτυχίο στην ανθρωπιστική ανάπτυξη και βοήθεια από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

Ακτιβισμός 
Η Μιρσάντ ξεκίνησε το πρώτο φεμινιστικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα στον Λίβανο το 2012, με το όνομα "Sharika wa Laken" ("Συνεργάτης που δεν είναι ακόμα ισότιμος"). Το 2007 ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό φεμινιστικό σύλλογο FE-MALE στην οποία είναι μέχρι σήμερα διευθύντρια. Είναι επίσης επικεφαλής του γραφείου τύπου της Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών στον Λίβανο.

Βραβεία 
Το 2020, η Μιρσάντ αναγνωρίστηκε από το BBC ως μια από τις top 100 γυναίκες με την μεγαλύτερη επιρροή του έτους χάρη στο έργο της ως διευθύντρια του FE-MALE.

Παραπομπές 

 Ask an activist : what do you think is the role of youth in ending violence against women and girls?, UN Woman - Arab States, 25 Απριλίου 2019
 Zrein, Rim (25 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Journalist Ranked Among BBC's 100 Most Inspiring & Influential Women, The 961
 Arawi, Mia (24 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Activist Makes it to BBC's 100 Women List for 2020, Beirut
Μαρίλου Πάντουα

Η Μαρίλου Πάντουα, πλήρες όνομα Μαρία ντε λα Λουθ Πάντουα, είναι μεξικανή ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και γραμματέας για τα φύλα και τα ανθρώπινα δικαιώματα της Εθνικής Ένωσης Οικιακών Εργαζομένων, η οποία είναι μία οργάνωση που στοχεύει στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των οικιακών εργαζομένων στο Μεξικό. Εκεί είναι υπεύθυνη για το πρόγραμμα τοποθέτησης εργαζομένων. Ηγήθηκε της εκστρατείας «Φωνές υπερασπιστών», η οποία δημιούργησε δελτία τύπου και άλλα μέσα ενημέρωσης για να πιέσει τις κυβερνήσεις να ανταποκριθούν στην πανδημία COVID-19 έχοντας κατά νου τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ακτιβισμός 
Η Πάντουα εργάστηκε ως οικιακή βοηθός πριν από την ένταξή της στην Εθνική Ένωση Οικιακών Εργαζομένων και έγινε γραμματέας της ένωσης για τα δικαιώματα φύλου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον, ήταν υπεύθυνη για το πρόγραμμα τοποθέτησης εργαζομένων. Στη συνέχεια έγινε Γενική Γραμματέας της ένωσης, κατευθύνοντας τις προσπάθειές της.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η Πάντουα επιχείρησε να φέρει στο φως τις προκλήσεις που αντιμετώπιζαν οι οικιακοί εργαζόμενοι και τις αθέμιτες ή επικίνδυνες πρακτικές που εφάρμοσαν οι εργοδότες τους. Μεταξύ των ανησυχιών της ήταν ο προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός για την προστασία από τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την απολύμανση και τον καθαρισμό, η έλλειψη ασφάλειας στην εργασία, η έκθεση σε άτομα που κινδυνεύουν με COVID-19, η έλλειψη πληρωμένων υπερωριών για τις νέες ευθύνες που σχετίζονται με πανδημία και η νέα δυσκολία για τη φροντίδα των παιδιών που δεν πηγαίνουν πλέον στο σχολείο αυτοπροσώπως.

Βραβεία 
Το 2020, η Πάντουα αναγνωρίστηκε από το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ως Περιφερειακή Ηγέτης για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα για την εκστρατεία της «Φωνές των υπερασπιστών».

Παραπομπές

 
Μεξικανοί ακτιβιστές
Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Σκοπίων

Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο των Σκοπίων (μακεδονικά : Европски универзитет Скопје, romanized: Evropski univerzitet Skopje) είναι ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Βόρεια Μακεδονία που έχει την κεντρική διοίκηση στην πρωτεύουσα Σκόπια.

Διεύθυνση 

 Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο - Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

 Kliment Ohridski Blvd 68
 Σκόπια 1000, Βόρεια Μακεδονία

Σχολές 
Τομ πανεπιστήμιο έχει επτά σχολές :

 Σχολή Οικονομικών
 Σχολή Πληροφορικής
 Νομική Σχολή
 Σχολή Τεχνών και Σχεδίου
 Σχολή Εγκληματολογίας
 Οδοντιατρική Σχολή

Σημαντικές προσωπικότητες 

 Zoran Jolevski, πρώην πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ

Παραπομπές 

 https://www.stat.gov.mk/pdf/2019/2.1.19.27_mk.pdf (PDF). stat.gov.mk (στην μακεδονική γλώσσα). Statistical Office of North Macedonia. Ανακτήθηκε 30 Νοεμβρίου 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 FDI Atlas
Στροφή Ροδόπης

Η Στροφή είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Στροφή βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης  σε υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχει 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 39 χλμ. Α. από την Κομοτηνή. Στα βόρεια του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός και στην ίδια κατεύθυνση υπάρχει φυσική πηγή νερού που οι κάτοικοί πιστεύουν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Στροφής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 339 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Δημοτική Ενότητα Κάρλας

Η Δημοτική Ενότητα Κάρλας είναι μία από τις 3 Δημοτικές Ενότητες, του Δήμου Ρήγα Φεραίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Δημιουργήθηκε το 2011, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και αποτελούσε από το 1999 μέχρι το 2010, με το Σχέδιο «Καποδίστριας», το Δήμο Κάρλας.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Η Δημοτική Ενότητα Κάρλας (πρώην Δήμος Κάρλας) έχει έκταση 223,591 τ.χλμ. (το 8,2% της συνολικής έκτασης του Νομού Μαγνησίας) και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 4.603 κατοίκους.

Διοικητική διαίρεση

Παραπομπές

Χάρτης περιοχής 

Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Νομός Μαγνησίας
Δήμοι του νομού Μαγνησίας
Δήμος Ρήγα Φεραίου
Λουίζ Γκλικ

Η Λουίζ Ελίζαμπεθ Γκλικ (αγγλικά: Louise Elisabeth Glück) (22 Απριλίου 1943) είναι Αμερικανίδα ποιήτρια και συγγραφέας. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2020, όπου οι κριτές επαίνεσαν την «αλάνθαστη ποιητική της φωνή που με την λιτή ομορφιά κάνει την ατομική ύπαρξη καθολική». Έχει βραβευθεί με Πούλιτζερ, Εθνικό Μετάλλιο Ανθρωπιστικών Επιστημών, Εθνικό Βραβείο Βιβλίων, Εθνικό Βραβείο Συνδέσμου Κριτικών του Βιβλίου και Βραβείο Μπόλινγκεν. 

Γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Λονγκ Άιλαντ. Άρχισε να υποφέρει από νευρική ανορεξία στο λύκειο και αργότερα ξεπέρασε την ασθένεια. Σπούδασε στο κολέγιο Σάρα Λόρενς και το πανεπιστήμιο Κολούμπια αλλά δεν έλαβε πτυχίο. Πέρα από την συγγραφή, δίδαξε ποίηση σε διάφορα ακαδημαϊκά ιδρύματα. 

Συχνά περιγράφεται ως αυτοβιογραφική συγγραφέας. Το έργο της είναι γνωστό για την συναισθηματική της εντονότητα και για την συχνή επαφή με την μυθολογία ή την φυσική εικόνα για να διαμεσολαβήσει με τις προσωπικές εμπειρίες και τη σύγχρονη ζωή. Θεματικά τα ποιήματα της έχουν περιγράψει στοιχεία του τραύματος, της επιθυμίας και της φύσης. Για να το κάνει, έχει γίνει γνωστή για της εκφράσεις λύπης και απομόνωσης. Οι μελετητές έχουν επικεντρωθεί στην κατασκευή των ποιητικών προσώπων και της σχέσης που κάνει στα ποιήματα της, ανάμεσα στην αυτοβιογραφία και τον κλασσικό μύθο. 

Είναι καθηγήτρια και κάτοικος συγγραφέας Ρόζενκραντς στο πανεπιστήμιο Γέιλ. Ζει στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Louise Glück Διαδικτυακές πηγές από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου
 Louise Glück Papers. Yale Collection of American Literature, Beinecke Rare Book and Manuscript Library.

Αμερικανίδες συγγραφείς
Αμερικανίδες ποιήτριες
Εβραίοι συγγραφείς
Εβραίοι ποιητές
Νικητές του Βραβείου Πούλιτζερ για ποίηση
Αμερικανοί νομπελίστες
Εβραίοι νομπελίστες
Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Ιωακείμ του Τσόλερν

Ο Ιωακείμ, γερμ.: Joachim von Hohenzollern (21 Ιουνίου 1554, στο Ζιγκμαρίνγκεν - 7 Ιουλίου 1587, στο Κελν) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν-Σουαβίας ήταν ένας τιτουλάριος κόμης του Χόεντσολερν.

Βιογραφία 
Ο Ιωακείμ ήταν ο τέταρτος (επιζών) γιος του Καρόλου Α΄ κόμη του Χοεντσόλερν (1516–1576) από τον γάμο του με την Άννα (1512–1579), κόρη του Ερνέστου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

Ως μικρότερος γιος προοριζόταν να σταδιοδρομήσει ως κληρικός, συνήθως ως ιερέας. Προκειμένου να το αποφύγει, ο Ιωακείμ μεταστράφηκε στη Λουθηρανική πίστη. Ήταν το μόνο μέλος του Σουαβικού κλάδου του Οίκου των Χόεντσολερν που το έκανε. Έφυγε από τους Καθολικούς συγγενείς του και μετακόμισε στην Προτεσταντική Αυλή του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο.

Ο Ιωακείμ απεβίωσε στις 7 Ιουλίου 1587 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Βερολίνου.

Οικογένεια 
Στις 6 Ιουλίου 1578 στη Λόχρα νυμφεύτηκε την Άννα (π. 1620), κόρη του κόμη Βόλκμαρ-Βολφ κόμη του Χόχνσταϊν και είχε τέκνο:
 Ιωάννης-Γεώργιος 1580–1622, κόμης του Χόεντσολερν, κύριος του Κένιγκσμπεργκ-Κύναου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1606 με την Ελεονώρα βαρόνη του Πρόμνιτς (1576–1611) και μετά το 1613 με την Αικατερίνη Μπέρκα βαρόνη του Ντούμπα και Λάιπα (απεβ. 1633).

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Gustav Schilling: Geschichte des Hauses Hohenzollern, in genealogisch fortlaufenden Biographien aller seiner Regenten von den ältesten bis auf die neuesten Zeiten, nach Urkunden und andernuthentenchen Quellen, F. Fleischer, 1843, σ. 72

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.hohenzollern-home.com/hbisn.htm

Οίκος των Χοεντσόλερν