joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λουίζα του Ηνωμένου Βασιλείου (1867-1931)

Η Λουίζα του Ηνωμένου Βασιλείου (αγγλικά: Louise, Princess Royal and Duchess of Fife, 20 Φεβρουαρίου 1867 - 4 Ιανουαρίου 1931) ήταν το τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αλεξάνδρας της Δανίας.

Πρώιμα χρόνια
Η Λουίζα Βικτωρία Αλεξάνδρα Δάγμαρ γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1867 στο Μέγαρο Μάρλμπορω του Λονδίνου και βαπτίσθηκε στις 10 Μαΐου του ίδιου έτους από τον Τσαρλς Λόνγκλεϋ, Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ. Πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στην Οικία Σάντριγχαμ, εξοχική κατοικία των γονέων της στο Νόρφοκ.

Το Σάββατο 27 Ιουλίου 1889, η Λουίζα παντρεύτηκε τον Αλεξάντερ Νταφ, 6ο Κόμη του Φάιφ, μετέπειτα 1ο Δούκα του Φάιφ, στο παρεκκλήσι των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ. Εκείνος ήταν δεκαοχτώ χρόνια μεγαλύτερός της. Στις 9 Νοεμβρίου 1905, ο Εδουάρδος Ζ΄ έδωσε τον τίτλο της Βασιλικής Πριγκίπισσας στην Λουίζα, τον υψηλότερο δηλαδή τίτλο που παραχωρείται στη μεγαλύτερη κόρη του Βρετανού μονάρχη.

Τον Δεκέμβριο του 1911, ενώ έπλεε προς την Αίγυπτο, η Λουίζα και η οικογένειά της ναυάγησε ανοικτά των ακτών του Μαρόκου. Παρόλο που σώθηκαν, ο σύζυγός της αρρώστησε από πλευρίτιδα και πέθανε στο Ασσουάν της Αιγύπτου τον Ιανουάριο του 1912. Μετά το θάνατό του η Λουίζα έγινε Δούκισσα του Φάιφ στη θέση του Αλεξάντερ.

Το φθινόπωρο του 1929, κι ενώ βρισκόταν στην Οικία Μαρ, αρρώστησε με συμπτώματα γαστρικής αιμορραγίας. Πέθανε δεκαπέντε μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1931, στο σπίτι της στην Πλατεία Πόρτμαν του Λονδίνου και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Η σορός της μεταφέρθηκε αργότερα στο Παρεκκλήσι του Αγίου Νινιανού στην Οικία Μαρ.

Η Λουίζα και ο Αλεξάντερ απέκτησαν ένα γιο και δυο κόρες:
τον Άλασταιρ Νταφ, Μαρκήσιο του Μάκνταφ (16 Ιουνίου 1890), θνησιγενής.
την Αλεξάντρα, 2η Δούκισσα του Φάιφ (1891 - 1959), παντρεύτηκε το 1913 τον Αρθούρο, Δούκα του Κόννωτ. Απέκτησαν 1 παιδί.
την Μωντ Νταφ, Κόμισσα του Σάουθεσκ (1883 - 1938), παντρεύτηκε το 1923 τον Τσαρλς Κάρνεγκι, 11ο Κόμη του Σάουθεσκ. Απέκτησαν 1 παιδί.

Πρόγονοι

Τίτλοι
20 Φεβρουαρίου 1867 - 27 Ιουνίου 1889: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα της Ουαλίας
27 Ιουνίου 1889 - 29 Ιουλίου 1889: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα, Κόμισσα του Φάιφ
29 Ιουλίου 1889 - 22 Ιανουαρίου 1901: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα, Δούκισσα του Φάιφ
22 Ιανουαρίου 1901 - 9 Νοεμβρίου 1905: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα Λουίζα, Δούκισσα του Φάιφ
9 Νοεμβρίου 1905 - 4 Ιανουαρίου 1931: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Βασιλική Πριγκίπισσα, Δούκισσα του Φάιφ

Παραπομπές

|-

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Οίκος Ουίνδσορ
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Βρετανίδες δούκισσες
Βασιλικές πριγκίπισσες
Μπέρναρντ Κάουν

Ο Μπέρναρντ Κάουν (αγγλικά: Bernhard Kaun, 5 Απριλίου 1899 - 3 Ιανουαρίου 1980) ήταν, γεννηθείς στις Ηνωμένες Πολιτείες, με γερμανική καταγωγή, συνθέτης μουσικής ταινιών. Η καριέρα του ξεκίνησε, ως μαέστρος, στο θέατρο Alhambra Theatre, του Μιλγουόκι. Από το 1930 εργάσθηκε στο Χόλιγουντ, για την Universal, τη Warner Bros. και την Paramount, συχνά σε ταινίες τρόμου, ως συνθέτης  ή, ακόμα, κάνοντας και την επιμέλεια της μουσικής.

Βιβλιογραφία 
W. H. Rosar: Music for the Monsters: Universal Pictures' horror Film Scores of the thirties Quarterly Journal of the library of congress, xl (1983), p. 390-421
C. McCarty: Film composers in America. a Filmography 1911-1970, (Oxford, forthcoming)

Συνθέτες μουσικής ταινιών
Βικτώρια του Ηνωμένου Βασιλείου (1868-1935)

Η Βικτωρία (Victoria, 6 Ιουλίου 1868 - 3 Δεκεμβρίου 1935) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (μετέπειτα Ουίνδσορ) ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αλεξάνδρας της Δανίας.

Η Βικτωρία Αλεξάνδρα Όλγα Μαρία γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1868 στο Μέγαρο Μάρλμπορω του Λονδίνου και βαπτίσθηκε στις 6 Αυγούστου του ίδιου χρόνου από τον Επίσκοπο του Λονδίνου, Άρτσιμπαλντ Τέιτ. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας, ο Διάδοχος Αλέξανδρος της Ρωσίας, ο θείος της Αρθούρος, Δούκας του Κόννωτ και Στράδερν, ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, ο Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ, η θεία της Όλγα, Βασίλισσα της Ελλάδας, η Καρολίνα Αμαλία του Αουγκούστενμπουργκ, η Μαρία της Έσσης-Κάσσελ, η Μαρία Αδελαΐδα του Καίμπριτζ και η Μαρία Λουίζα Καρλόττα της Έσσης-Κάσσελ. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή ως "Τόρια".

Η Βικτωρία είχε ιδιωτική εκπαίδευση και πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Μέγαρο Μάρλμπορω και το Σάντριγχαμ. Ήταν ιδιαίτερα κοντά στον αδελφό της, Γεώργιο, Δούκα της Υόρκης. Με τις αδελφές της, ήταν παράνυμφος στο γάμο της θείας της, Βεατρίκης, με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ το 1885. Ήταν και πάλι παράνυμφος στο γάμο του Δούκα της Υόρκης και της Μαρίας του Τεκ στις 6 Ιουλίου 1893.

Παρά το γεγονός ότι είχε μια σειρά από μνηστήρες, με πιο διάσημο από αυτούς τον Κάρολο Α΄ της Πορτογαλίας, η Βικτωρία δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Η μητέρα της, Αλεξάνδρα, θεωρείται ότι την αποθάρρυνε σημαντικά από το γάμο. Παρέμεινε, μάλιστα, δίπλα τους γονείς της, ιδιαίτερα στη μητέρα της. Τα τελευταία της χρόνια απέκτησε δικό της σπίτι στο Κόππινς του Μπάκιγχαμσιρ, όπου εκεί έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωή του χωριού και έγινε επίτιμος πρόεδρος της Κοινότητας Οπωροκηπευτικών του Άιβερ.

Πέθανε στο σπίτι της στις 3 Δεκεμβρίου 1935 και η κηδεία της έγινε στις 7 Δεκεμβρίου στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Αργότερα, στις 8 Ιανουαρίου 1936, η σορός της μεταφέρθηκε στο Φρόγκμορ. Ο θάνατός της θεωρείται ότι επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον Γεώργιο Ε΄, ο οποίος πέθανε ένα μήνα αργότερα.

Πρόγονοι

Τίτλοι
6 Ιουλίου 1868 - 22 Ιανουαρίου 1901: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βικτωρία της Ουαλίας
22 Ιανουαρίου 1901 - 3 Δεκεμβρίου 1935: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα Βικτωρία

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Οίκος Ουίνδσορ
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Λίνος Κόκοτος

Ο Λίνος Κόκοτος (8 Φεβρουαρίου 1945) είναι Έλληνας συνθέτης, από τους γνωστότερους εκπροσώπους της γενιάς του λεγόμενου Νέου Κύματος .

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 8 Φεβρουαρίου του 1945 και τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο Αιγάλεω. Μέλος της χορωδίας του σχολείου του από πολύ μικρός, πραγματοποίησε αργότερα σπουδές στο Ωδείο Αθηνών (1961). Ο πρώτος καλλιτέχνης που πίστεψε στο ταλέντο του και τον ενθάρρυνε έμπρακτα στο ξεκίνημά του την ίδια χρονιά, ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος τότε, τον έφερε σε επαφή με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Πέντε χρόνια αργότερα (1966) παρουσίασε τη δουλειά του στις μπουάτ της Πλάκας μαζί με άλλους συνθέτες του "Νέου Κύματος", όπου και τον καθιέρωσε το τραγούδι "Μικρό παιδί" με τη φωνή του Γιώργου Ζωγράφου. Ο πρώτος του δίσκος που κυκλοφόρησε ήταν οι «Ώρες» (1969) από την εταιρεία «LYRA» του Αλέκου Πατσιφά. 

Εν συνεχεία γνωρίσθηκε ή συνεργάσθηκε με μια πλειάδα ερμηνευτών και στιχουργών, μεταξύ των οποίων οι Αργύρης Βεργόπουλος, Άκος Δασκαλόπουλος, Τάσος Μωραΐτης, Γιώργος Ζωγράφος, Νίκος Καλλίτσης, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Σπανός, Μάνος Λοΐζος, Νίκος Ξυλούρης, Καίτη Χωματά, Πόπη Αστεριάδη, Μιχάλης Βιολάρης, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Σωτηρία Μπέλλου, Δήμητρα Γαλάνη, Μανώλης Μητσιάς, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Νίκος Εμ. Ανδρουλάκης  Μαρία Δουράκη, ενώ δούλεψε μαζί με τους Λευτέρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Αρμένη, τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου και μελοποίησε στίχους του Οδυσσέα Ελύτη (1972, "Θαλασσινό Τριφύλλι"). Το 2015 επέστρεψε στο προσκήνιο με νέες δημιουργίες

Τα έργα του κινούνται από το χώρο της δισκογραφίας έως του θεάτρου, στο οποίο επίσης συνεισέφερε, γράφοντας τη μουσική πολλών παραστάσεων.

Ενδεικτική δισκογραφία
1969 «Οι Ώρες» (Σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου και Αργύρη Βεργόπουλου)
1971 «Ο Κήπος»
 1972 «Το Θαλασσινό Τριφύλλι» (Σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη)
 1975 «Αποχαιρετισμός» (Σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου)
 1978 «Τα Αντιπολεμικά» (Σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου)
 1983 «Να’ ταν η Ζωή Τραγούδι»
 1986 «Το Ποτάμι» (Σε στίχους Φώντα Λάδη)
 1992 «Ζωγραφιές και Χρώματα»
 2000 «Τα Όνειρά μας Άσπρα»

Παραπομπές

Πηγές
• «Ένας μεγάλος του Νέου Κύματος από το Αγρίνιο»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Μονόγραμμα-ΕΡΤ 

Έλληνες τραγουδοποιοί
Νέο_Κύμα
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Μτσχέτα

Η Μτσχέτα είναι πόλη στην επαρχία Κάρτλι της Γεωργίας. Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Γεωργίας και βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας Τιφλίδας ακριβώς στην συμβολή των ποταμών Κύρου και Αράγκβι.
 
Λόγω της ιστορικής σημασίας της και των πολλών πολιτιστικών μνημείων, τα ιστορικά μνημεία της πόλης έγιναν παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO το 1994. Ως γενέτειρα του Χριστιανισμού στην Γεωργία αλλά και ως ένα από τα πιο ζωντανά κέντρα του Χριστιανισμού στη χώρα, η Μτσχέτα ανακηρύχθηκε ως η "Ιερή Πόλη" από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας το 2014.

Πόλεις της Γεωργίας
Λιου Ουάλλας

Ο Λιου Ουάλλας (Lewis "Lew" Wallace, 10 Απριλίου 1827 - 15 Φεβρουαρίου 1905) ήταν Αμερικανός δικηγόρος,  πολιτικός , διπλωμάτης, συγγραφέας, στρατηγός της Ένωσης στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και  κυβερνήτης της επικράτειας του Νέου Μεξικού, από την Ιντιάνα. Μεταξύ των μυθιστορημάτων και των βιογραφιών του, ο Ουάλλας είναι περισσότερο γνωστός για την ιστορική περιπέτεια Μπεν Χουρ (1880), η οποία θεωρήθηκε ως "το πιο επιδραστικό χριστιανικό βιβλίο του 19ου αιώνα".

Η στρατιωτική σταδιοδρομία του Ουάλλας περιλαμβάνει την υπηρεσία του στον Αμερικανομεξικανικό πόλεμο και τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Ήταν διοικητής του 11ου συντάγματος πεζικού της Ιντιάνα. Ο Ουάλλας, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του υποστράτηγου, συμμετείχε μεταξύ άλλων στη μάχη του Σάιλο. Υπηρέτησε, επίσης, στη στρατιωτική επιτροπή για τις δίκες των συνωμοτών της δολοφονίας του Αβραάμ Λίνκολν.

Ο Ουάλλας παραιτήθηκε από τον αμερικανικό στρατό το Νοέμβριο του 1865 και υπηρέτησε ως υποστράτηγος στον μεξικανικό στρατό, πριν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Ουάλλας διορίστηκε κυβερνήτης στο Νέο Μεξικό (1878-1881) και ως πρεσβευτής των Η.Π.Α. στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1881-1885). Στη συνέχεια αποσύρθηκε στο σπίτι του στο Κράουφορντσβιλ της Ιντιάνα, όπου συνέχισε να γράφει μέχρι το θάνατό του το 1905.

Παραπομπές

Αμερικανοί διπλωμάτες
Αμερικανοί στρατηγοί
Νέο Μεξικό
Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Αμερικανοί συγγραφείς
Ανδρέας Παρίδης

Ο Ανδρέας Παρίδης (1910 - 2000) ήταν Έλληνας αρχιμουσικός, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.Ριζοσπάστης: "Σίγησε η μαγική μπαγκέτα", 15-04-2000

Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Παρίδης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910 όπου τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Ανήκε σε μουσική οικογένεια. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην Εθνική Ακαδημία Μουσικής της Αγίας Καικιλίας. Το 1951 έγινε μόνιμος αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και αργότερα διετέλεσε πολλές φορές Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών για έξι έτη (1968-74). Διετέλεσε επίσης Διευθυντής Ορχήστρας της τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και πολλές φορές διηύθυνε μεγάλες Ορχήστρες του εξωτερικού, όπως η ορχήστρα της Ρώμης, της Μόσχας, του Λένιγκραντ και του Βουκουρεστίου. Έχει διευθύνει Ορχήστρες και Συναυλίες και Όπερες στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ και κράτη του τ. Ανατολικού Συνασπισμού. Το 1999, ο Παρίδης βραβεύθηκε για την προσφορά του από την Ενωση Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.

Παραπομπές

 Έλληνες διευθυντές ορχήστρας
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Αλεξάνδρα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα

Η Αλεξάνδρα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (1878 - 1942) ήταν το τέταρτο παιδί και τρίτη κόρη του Αλφρέδου, δούκα του Εδιμβούργου και της Μαρίας Αλεξάνδροβνας, Μεγάλης Δούκισσας της Ρωσίας. Ήταν επίσης εγγονή της Βικτωρίας τού Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας.

Η Αλεξάνδρα Λουίζα Όλγα Βικτωρία γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 1878 στο Κάστρο του Ρόζεναου στο Κόμπουργκ και βαπτίσθηκε στις 2 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια αρχικά στην Αγγλία και έπειτα στη Μάλτα, τότε βρετανική αποικία, όπου ο πατέρας της υπηρετούσε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Το 1889 η οικογένεια μετακόμισε στο Κοβούργο, καθώς ο πατέρας ήταν ο διάδοχος της Δουκάτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Το 1885 η Αλεξάνδρα έγινε παράνυμφος στο γάμο της Βεατρίκης, πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου με τον Ερρίκο του Μπάττενμπεργκ, καθώς και το 1893 στον γάμο του Γεωργίου Ε΄, τότε Δούκα της Υόρκης, και της Μαίρης της Βυρτεμβέργης-Τεκ.

Κατά τα τέλη του 1895 η μητέρα της σχεδίασε τον αρραβώνα της με τον Ερνέστο του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (1863-1950). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 1896 στο Κοβούργο. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά, εκ των οποίων επέζησαν τα τέσσερα:
 Γοδεφρείδος 1897-1960, πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα της Ελλάδας.
 Μαρία Μελίτα 1899-1967
 Αλεξάνδρα 1901-1963
 Ίρμα 1902-1986

Η Αλεξάνδρα έζησε την υπόλοιπη ζωή της στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού. Στον Μεσοπόλεμο η Αλεξάνδρα μαζί με παιδιά της, υποστήριξαν το Ναζιστικό Κόμμα. Πέθανε εν μέσω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 16 Απριλίου 1942 στο Σβέμπις Χαλ.

Παραπομπές 

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Έκτορ Μπεγιερίν

Ο Έκτορ Μπεγιερίν Μορούνο (ισπανική γλώσσα: Héctor Bellerín Moruno, 19 Μαρτίου 1995) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του δεξιού μπακ για λογαριασμό της Ρεάλ Μπέτις δανεικός από την Άρσεναλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Héctor Bellerín profile at Arsenal.com
 Héctor Bellerín profile  at Premier League website
 

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Μαργαρίτα του Κόννωτ

Η Μαργαρίτα του Κόννωτ (1882 - 1920) ήταν σύζυγος του Διαδόχου και μετέπειτα Βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Αρθούρου, Δούκα του Κόννωτ & Στράθερν, και της Λουίζας Μαργαρίτας της Πρωσίας.

Η Μαργαρίτα Βικτωρία Καρλόττα Αυγούστα Νόρα γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1882 στο Μπάγκσοτ Παρκ του Σάρρεϋ και βαπτίστηκε στο ιδιωτικό Παρεκκλήσιο του Κάστρου του Ουίνδσορ στις 11 Μαρτίου 1882 από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Άρτσιμπαλντ Τέητ. Ανάδοχοί της ήταν η Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Γουλιέλμος Α΄ της Γερμανίας, η Βικτωρία, Βασιλική Πριγκίπισσα, η Έλενα του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Φρειδερίκος Κάρολος της Πρωσίας, η Μαρία Άννα του Άνχαλτ-Ντέσσαου και ο Αλβέρτος Εδουάρδος, Πρίγκιπας της Ουαλίας.

Το 1905 η Μαργαρίτα γνώρισε στο Κάιρο τον Γουσταύο Αδόλφο της Σουηδίας. Θεωρείται ότι ερωτεύθηκαν αμέσως μόλις γνωρίστηκαν. Ο Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος πρότεινε στη Μαργαρίτα γάμο, καθώς δειπνούσαν στη Βρετανική Πρεσβεία. Ο γάμος τους έγινε στις 15 Ιουνίου 1905 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Κάστρου του Ουίνδσορ. Αφού πραγματοποίησαν ένα γαμήλιο ταξίδι στην Ιρλανδία, έφτασαν στη Σουηδία στις 8 Ιουλίου 1905.

Η Μαργαρίτα και ο Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος απέκτησαν πέντε παιδιά:
 Γουσταύος Αδόλφος (1906-1947), διάδοχος, Δούκας του Βεστερμπότεν. Γιος του ήταν ο:
 Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος της Σουηδίας.
 Σίγκβαρντ (1907-2002), Κόμης του Βίσμποργκ.
 Ίνγκριντ (1910-2000), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Θ΄ της Δανίας.
 Άννα-Μαρία της Ελλάδας.
 Μπέρτιλ (1912-1997), Δούκας του Χάλαντ.
 Κάρολος Ιωάννης (1916-2012), Κόμης του Βίσμποργκ.

Την 1η Μαΐου 1920, ανήμερα των 70ών γενεθλίων του πατέρα της, η Μαργαρίτα απεβίωσε ξαφνικά στη Στοκχόλμη. Η επίσημη ανακοίνωση ανέφερε ότι αιτία ήταν μια λοίμωξη, που οφειλόταν σε επέμβαση μαστού. Η Μαργαρίτα όταν πέθανε ήταν οκτώ μηνών έγκυος, καθώς περίμενε το έκτο παιδί της.

Πρόγονοι

<center>

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Σουηδέζες πριγκίπισσες
Διάδοχοι της Σουηδίας
Δούκισσες της Σουηδίας
Ναταλία ντε Μολίνα

Η Ναταλία ντε Μολίνα (Ισπ.: Natalia de Molina, 19 Δεκεμβρίου 1990) είναι Ισπανίδα ηθοποίος. Γεννήθηκε στο Λινάρες της Ισπανίας. Το 2014, κέρδισε ένα βραβείο Γκόγια στην κατηγορία καλύτερη ηθοποιός για την ταινία Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Θέατρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα (νεκρό)
 Η Ναταλία ντε Μολίνα στο Internet Movie Database

Ισπανοί ηθοποιοί
Πατρικία του Κόνακτ

Η Πατρικία του Κόννωτ (Patricia of Connaught, 17 Μαρτίου 1886 - 12 Ιανουαρίου 1974) ήταν κόρη του Αρθούρου, Δούκα του Κόννωτ, και της Λουίζας Μαργαρίτας της Πρωσίας, καθώς και εγγονή της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Η Βικτωρία Πατρικία Ελένη Ελισάβετ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1886, Ημέρα του Αγίου Πατρικίου, στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε την 1η Μαΐου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η Βασίλισσα Βικτωρία, ο Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, η Ελισάβετ Άννα της Πρωσίας, ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας, η Έλενα του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Αλβέρτος της Πρωσίας.

Η Πατρικία ταξίδευε συχνά κατά τα παιδικά της χρόνια. Πέρασε δύο χρόνια στην Ινδία και, το 1911, συνόδευσε την οικογένειά της στον Καναδά, όπου ο πατέρας της γινόταν Γενικός Κυβερνήτης. Εκεί, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής. Το πρόσωπό της απεικονίστηκε στο χαρτονόμισμα του ενός δολαρίου με ημερομηνία έκδοσης 17 Μαρτίου 1917. Τον Φεβρουάριο του 1918 ονομάστηκε συνταγματάρχης του Καναδικού Ελαφρού Πεζικού της Πριγκίπισσας Πατρικίας, ένα αξίωμα που διατήρησε ως το θάνατό της.

Παντρεύτηκε το 1919 τον στρατιωτικό και σύμβουλο του πατέρα της, Αλεξάντερ Ράμσεϋ, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Αλεξάντερ. Με αυτό το γάμο, η Πατρικία παραιτούνταν από τον τίτλο προσφώνησης Βασιλική Υψηλότητα και έχανε το αξίωμα της Πριγκίπισσας, καθώς ο σύζυγός της δεν ήταν μέλος κάποιας βασιλικής οικογένειας. Πέρα από το γεγονός ότι έχασε τους τίτλους της, η Πατρικία συνέχισε να παραμένει στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου και παρευρέθηκε σε σημαντικές εκδηλώσεις της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, όπως στη στέψη της Ελισάβετ Β΄ το 1953.

Απεβίωσε στο Ουίντλσαμ του Σάρρεϋ στις 12 Ιανουαρίου 1974 σε ηλικία 87 ετών. Ενταφιάστηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ, κοντά στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Νοτιοανατολική Ευρώπη

Η Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται σε τμήμα της Ευρώπης, το οποίο που αποτελείται κυρίως από χώρες της βαλκανικής χερσονήσου. Κυρίαρχα κράτη τα οποία περιλαμβάνονται στη νοτιοανατολική Ευρώπη, είναι: η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, η Ρουμανία, η Σερβία, καθώς και ενίοτε η Τουρκία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Μολδαβία και η Κύπρος. 

Αυτά τα όρια ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας ιστορικών συγκυριών που οφείλονται στις πολιτικές, οικονομικές, ιστορικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και γεωγραφικές εκτιμήσεις του εκάστοτε παρατηρητή και ως τέτοιες αμφισβητούνται ενίοτε περιορισμένα ή και ευρέως. 

Προφανώς, κάποιες χώρες της εν λόγω περιοχής σε άλλα γεωγραφικά μοντέλα λογίζονται (και) ως μέρη της Νότιας (π.χ. Ελλάδα) ή ακόμη και της Ανατολικής (π.χ. Ρουμανία) και για πιο συγκεκριμένα τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης (π.χ. Σλοβενία), ενώ αρκετές αποτελούν και μεσογειακά κράτη.

Ορισμός
Η πρώτη γνωστή χρήση του όρου «Νοτιοανατολική Ευρώπη» έγινε από τον Αυστριακό ερευνητή Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν (1811–1869) ως ευρύτερος όρος του παραδοσιακού «Βαλκάνια».

Βαλκανικό μοντέλο

Το βαλκανικό μοντέλο όπως μαρτυρά και η ονομασία του βασίζεται στη φυσική οριοθέτηση της βαλκανικής χερσονήσου. Οι χώρες που ανήκουν βάσει αυτού του μοντέλου αποκλειστικά στα Βαλκάνια είναι: Αλβανία, Κόσοβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Μαυροβούνιο.

Οι χώρες που ανήκουν επί το πλείστον ή τουλάχιστον τμηματικά σε αυτή τη γεωγραφικά προσδιορισμένη περιοχή είναι: Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Τουρκία

Δείτε επίσης
 Ευρώπη
 Νότια Ευρώπη
 Ανατολική Ευρώπη
 Βαλκάνια
 Ανατολική Θράκη
 Ιταλική χερσόνησος

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Νοτιοανατολική Ευρώπη
Περιοχές της Ευρώπης
Τάπλεϊ Σίτον

Ο Σερ Σάμιουελ Γουέιμαουθ Τάπλεϊ Σίτον (Sir Samuel Weymouth Tapley Seaton, 28 Ιουλίου 1950-) είναι Κυβερνήτης του Άγιου Χριστόφορου και Νέβις από τον Μάιο του 2015.
Διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης μετά την απόσυρση του διορισμού του Σερ Έντμουντ Λόρενς, στις 20 Μαΐου 2015. Ήταν ο πρώτος υπηρεσιακός (προσωρινός) Γενικός Κυβερνήτης στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Ο επίσημος διορισμός του έγινε την 1η Σεπτεμβρίου 2015 από την Ελισάβετ Β΄ έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού Τίμοθι Χάρις.

Εκπαίδευση
Ο Σίτον έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του Έπγουορθ, στο Λύκειο του Μπαστέρ και στο  St. Kitts-Nevis Grammar School. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Δυτικών Ινδιών στην Τζαμάικα, από όπου απέκτησε μπάτσελορ στα Νομικά.

Σταδιοδρομία 
Ακολούθησε σταδιοδρομία στο δικαστικό κλάδο και το 1980 διορίστηκε γενικός εισαγγελέας στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις, θέση στην οποία έμεινε ως το 1995.Διορίστηκε σύμβουλος της βασίλισσας το 1988.

Το 2015 διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Λόρενς στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη.

Παραπομπές 

Ηγέτες εν ενεργεία
Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις
Οι Δέκα Εντολές (ταινία, 1956)

Το Οι Δέκα Εντολές είναι αμερικανική θρησκευτική επική ταινία του 1956, σε παραγωγή και σκηνοθεσία Σέσιλ Ντε Μιλ, γυρισμένο σε VistaVision (και με τη μέθοδο Technicolor). Η διανομή έγινε από την Paramount Pictures. Η ταινία αναφέρεται στη βιβλική ιστορία της ζωής του Μωυσή, αλλά και πώς έλαβε τις Δέκα Εντολές από τον Θεό, στο Όρος Σινά. Πρωταγωνιστής στην ταινία είναι ο Τσάρλτον Ίστον (ως Μωυσής). Παίζουν επίσης οι Γιουλ Μπρίνερ (ως Ραμσής), Αν Μπάξτερ (ως Νεφερτίτη), Έντουαρντ Ρόμπινσον (ως Δαθάν), Ιβόν ντε Κάρλο (ως Σεπφώρα) κ.ά.

Η ταινία διαδραματίζεται στην Αίγυπτο και στο Όρος Σινά, αλλά και στη Χερσόνησο του Σινά, με την ταινία να αποτελεί την τελευταία του Ντε Μιλ πριν τον θάνατό του το 1959, αλλά και την πιο επιτυχημένη του. Η ταινία, εν μέρει, βασίζεται στην παλαιότερη βωβή ομώνυμη ταινία του Ντε Μιλ και κατέχει ένα από τα μεγαλύτερα σκηνικά ταινιών, που υπήρξαν ποτέ. Κατά την ημερομηνία κυκλοφορίας της, ήτοι 8 Νοεμβρίου του 1956, ήταν η ακριβότερη ταινία που γυρίστηκε ποτέ.

Βραβεύσεις 
Το 1957 η ταινία ήταν υποψήφια για εφτά Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου και αυτό της Καλύτερης ταινίας, και τελικώς έλαβε το Όσκαρ των Καλύτερων Οπτικών Εφέ. Ο Τσάρλτον Ίστον ήταν, επίσης, υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου (δραματικές ταινίες). Από την άλλη ο Γιουλ Μπρίνερ βραβεύθηκε με το National Board of Review Award for Best Actor. Η ταινία είναι μία από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά ταινία όλων των εποχών, με την πρώτη προβολή να φθάνει τα $122.7 εκατομμύρια. Είναι η πιο επιτυχημένη στη σχετική λίστα στις ταινίες του 1956 και η δεύτερη πιο επιτυχημένη της δεκαετίας του 1950. Βάσει του Βιβλίο Γκίνες είναι μέσα στις εφτά πιο επιτυχημένες ταινίες όλων των εποχών, εάν η λίστα εξεταστεί κατά αναλογίαν με την τότε και τη σημερινή νομισματική αξία.

Το 1999 η ταινία επελέγη για το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, αφού κρίθηκε πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική. Τον Ιούνιο του 2008, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έφερε στη δημοσιότητα τη Top Ten (Κορυφαία Δέκα) λίστα του, η οποία είχε τις δέκα καλύτερες ταινίες σε δέκα διαφορετικά είδη, μετά από ψηφοφορία όπου συμμετείχαν 1.500 άνθρωποι από σχετική κοινότητα. Η ταινία βγήκε δέκατη στις δέκα καλύτερες του είδους Επικές.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 Production design drawings for THE TEN COMMANDMENTS, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
 Costume design drawings for THE TEN COMMANDMENTS, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences

Ταινίες του 1956
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές επικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε έργα
Θρησκευτικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Βουλευτικές εκλογές των Ώλαντ (2015)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους Ώλαντ στις 18 Οκτωβρίου 2015, ταυτόχρονα με τις εκλογές για την ανάδειξη των 16 δημοτικών συμβουλίων. Συγκεκριμένα εξελέγη το δημοτικό συμβούλιο της πρωτεύουσας Μάριεχαμν, τα συμβούλια των 9 τμημάτων ενοριών (socken) στο μεγαλύτερο νησί το Φάστα Ώλαντ και 6 τμήματα ενοριών σε βραχονησίδες.

Εκλογικό σύστημα
Τα 30 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν με αναλογική, με τις έδρες να κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ντ' Οντ.

Πλαίσιο
Συνολικά 7 κόμματα έλαβαν μέρος στις βουλευτικές και τις δημοτικές εκλογές. Ωστόσο, μόνο οι Φιλελεύθεροι για το Ώλαντ πήραν μέρος στις εκλογές σε όλους τους δήμους.

Στη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου 2011–2015 τέσσερις βουλευτές από το ανεξάρτητο κεντροδεξιό κόμμα Αδέσμευτος Συνασπισμός (ObS) προσχώρησαν στους συντηρητικούς Μετριοπαθείς των Ώλαντ και γεννήθηκε ο Μετριοπαθής Συνασπισμός για τα Ώλαντ. Ωστόσο, το μεγαλύτερο τμήμα του ObS έλαβαν μέρος στις εκλογές και άσκησαν κριτική εναντίον των προσφύγων από τη Συρία με μία ταινία για να υποστηρίξουν την εκστρατεία τους με σύνθημα "όχι στους πρόσφυγες". Άλλη μία λίστα που αντιτάχθηκε στους πρόσφυγες ήταν και η λαϊκιστική Δημοκρατία των Ώλαντ, με επικεφαλής τον Στέφαν Τόιβονεν, που υποστηρίζει να υπάρχουν ίσα δικαιώματα για τους ομιλητές της φιλανδικής. Το κεντρώο κόμμα Κέντρο των Ώλαντ ζήτησε να αποκτήσουν τα Ώλαντ το δικό τους υπουργείο Εξωτερικών και να αλλάξει το σύστημα της υγειονομικής περίθαλψης (να καθορίζεται αποκλειστικά από τον κυβερνώντα συνασπισμό).

Άλλα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές ήταν οι Σοσιαλδημοκράτες των Ώλαντ, ο σοσιαλφιλελεύθεροι κεντροδεξιοί Φιλελεύθεροι για τα Ώλαντ και το κεντρώο και αυτονομιστικό Μέλλον των Ώλαντ.

Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, οι Φιλελεύθεροι και το κόμμα του Κέντρου κέρδισαν από 7 έδρες ο καθένας στις εκλογές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκλογική Επιτροπή των Ώλαντ

2015
Eurofor

Η Ευρωπαϊκή Ταχεία Επιχειρησιακή Δύναμη (Eurofor) ήταν μια πολυεθνική δύναμη ταχείας αντίδρασης αποτελούμενη από τέσσερα κράτη της ευρωπαϊκής Ένωσης: Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία και Ισπανία. Είχε μόνιμο προσωπικό που είχε τη δυνατότητα επιχειρησιακής διοίκησης αποστολών μεγέθους μέχρι Ελαφράς Ταξιαρχίας. Η Eurofor σχηματίστηκε το Μάιο του 1995 στη Λισσαβώνα, και ήταν υπόλογος άμεσα στην Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (WEU). Ήταν επιφορτισμένη να διεκπεραιώνει Καθήκοντα Πέτερσμπεργκ, περιλαμβανομένων ανθρωπιστικών, ειρηνευτικών, και αποστολών επιβολής της ειρήνης. Με την συγχώνευση πολλών στοιχείων της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η  Eurofor είχε κατά το μεγαλύτερο μέρος γίνει μέρος της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τελικά μετασχηματίστηκε στο Σχηματισμός Μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ήταν σε αναμονή από της 1 Ιουλίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011. Στις 2 Ιουλίου 2012 η Eurofor τερματίστηκε,

Αποστολές

Η Eurofor έχει εμπλακεί σε τρεις αποστολές, μία στην Αλβανία (2000–2001), μία στη Βόρεια Μακεδονία (2003) και μία στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη (2007). 

Η "Αποστολή Αλβανία" ήταν αντίδραση στη προσφυγική κρίση στην Αλβανία μετά τον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Η αποστολή ήταν αρχικά μέρος της επιχείρησης του ΝΑΤΟ  "Allied Harbor" και μόλις οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ μπήκαν στο Κοσσυφοπέδιο, η αποστολή της Eurofor περιέλαβε και την άμυνα της γραμμής ανεφοδιασμού του ΝΑΤΟ σε όλη την Αλβανία.   

Η "Αποστολή Μακεδονία" διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως μέρος της Επιχείρησης CONCORDIA. Τυπικά η Eurofor έγινε άμεσα υπόλογος στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας. Η επιχείρηση άρχισε στις 31 Μαρτίου 2003 όταν οι αρχές της Βόρειας Μακεδονίας προσκάλεσαν βοήθεια με σκοπό την εγκαθίδρυση σταθερού και ασφαλούς περιβάλλοντος στη Βόρεια Μακεδονία. Η αποστολή τερματίστηκε επίσημα στις 15 Δεκεμβρίου 2004.

Δείτε επίσης
 Ευρωπαϊκή Ναυτική Δύναμη
 Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής
 Σχηματισμός Μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ευρωπαϊκή Ένωση
Κομμουνιστική Τάση

Η Κομμουνιστική Τάση είναι ελληνική τροτσκιστική οργάνωση. Εκδίδει το περιοδικό Μαρξιστική Φωνή και την εφημερίδα Επανάσταση.

Ιστορία
Οι ρίζες της οργάνωσης εντοπίζονται στη διάσπαση της Σοσιαλιστικής Έκφρασης στα τέλη του 2004 και της έκδοσης της εφημερίδας Μαρξιστική Φωνή τον Φεβρουάριο του 2005. Η νέα οργάνωση, με ονομασία Μαρξιστική Τάση, που προέκυψε ύστερα από τη διάσπαση της Σοσιαλιστικής Έκφρασης, αποτελεί το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης μέχρι και σήμερα. Το καλοκαίρι του 2011 εξέδωσε για πρώτη φορά την εφημερίδα Επανάσταση για την καλύτερη διάδοση των ιδεών του επαναστατικού Μαρξισμού στο κίνημα των Αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος, ενώ η εφημερίδα Μαρξιστική Φωνή μετατράπηκε λίγο αργότερα σε τριμηνιαίο θεωρητικό και πολιτικό περιοδικό. Η εφημερίδα Επανάσταση εκδίδεται σε μηνιαία βάση. 

Το 2013 η οργάνωση μετονομάστηκε σε Κομμουνιστική Τάση και αποτέλεσε οργανικό τμήμα της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ. Άσκησε πολλές φορές κριτική στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στην Αριστερή Πλατφόρμα. Είχε εκλέξει δύο μέλη στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, καθώς και ένα μέλος στο Κεντρικό Συμβούλιο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2013 διεξήγαγε την 1η Πανελλαδική Συνάντηση. 

Τον Αύγουστο του 2015 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τον ΣΥΡΙΖΑ και την προσχώρησή της στη Λαϊκή Ενότητα.
 
Τον Φεβρουάριο του 2016 ανακοίνωσε ότι παύει να συμμετέχει στο Πολιτικό Συμβούλιο της Λαϊκής Ενότητας, αλλά εξακολουθεί να συνεργάζεται με το κόμμα. Εν τέλει, τον Ιούλιο του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τη Λαϊκή Ενότητα.

Ιδεολογία
Η Κομμουνιστική Τάση υποστηρίζει τις ιδέες της επαναστατικής Αριστεράς. Έχει αναφορές σε θεωρητικούς όπως ο Μαρξ, ο Ένγκελς, ο Λένιν και ο Τρότσκι.

Αντιδράσεις
Τον Ιανουάριο του 2014, η εφημερίδα Πρώτο Θέμα δημοσίευσε τις θέσεις της Κομμουνιστικής Τάσης για επαναστατική κυβέρνηση, λαϊκή πολιτοφυλακή, εθνικό νόμισμα και υψηλή φορολόγηση, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας. Λίγες ημέρες αργότερα, η Κομμουνιστική Τάση έδωσε συνέντευξη στο Πρώτο Θέμα, προκειμένου να αποσαφηνίσει τις θέσεις της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Κομμουνιστικής Τάσης

Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση

Η Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση (Α.Ρ.Κ.) ήταν αριστερή πολιτική οργάνωση, η οποία συμμετείχε στη Λαϊκή Ενότητα.

Οι απόψεις και οι ιδέες των μελών της εκφράζονταν μέσω της διαδικτυακής σελίδας yabasta.

Ιστορία
Η Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση συγκροτήθηκε το Σεπτέμβριο του 2015 από πρώην μέλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της Νεολαίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τα οποία πρόσκειντο στην ηγεσία. Μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου από την κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα, αποχώρησαν από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και προσχώρησαν στη Λαϊκή Ενότητα.

Στις 24 και στις 25 Οκτωβρίου 2015, πραγματοποιήθηκε η 1η Πανελλαδική συνάντηση της Α.Ρ.Κ.
Στις 2 και 3 Απριλίου 2016 πραγματοποιήθηκε η 2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη.
Στις 15 Οκτωβρίου του 2016 πραγματοποιήθηκε η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, στην οποία αποφασίστηκε η αποχώρηση της οργάνωσης από τη Λαϊκή Ενότητα. Τον Δεκέμβριο του 2018 πρωτοστάτησε στην ανασύνταξη του αριστερού χώρου, με άλλες 3 οργανώσεις, ιδρύοντας τη Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά.Στις 6 Μαρτίου 2021 ανακοίνωσε την αυτοδιάλυση της και τη συγχώνευσή της στη Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα yabasta

Καταργημένα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Γιώργος Γεωργίου

Με το όνομα Γεώργιος ή Γιώργος Γεωργίου μπορεί να αναφέρεται:
 ο Γιώργος Γεωργίου (Έλληνας πολιτικός) ευρωβουλευτής (2007-2009) και βουλευτής (Ιουλίο-Σεπτεμβρίο 2009) με το ΛΑ.Ο.Σ., Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας στη Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου 2011
 ο Γιώργος Γεωργίου (αθλητικογράφος) (γ. 1952)
 ο Γεώργιος Γεωργίου (βουλευτής Αμμοχώστου) (γ. 1957), βουλευτής με τον ΔΗΣΥ
 ο Γεώργιος Γεωργίου (βουλευτής Λάρνακας) (γ. 1949), βουλευτής με τον ΔΗΣΥ
 ο Τζωρτζ Γεωργίου (φωτογράφος) (en) (γ. 1961), Βρετανός φωτογράφος
 ο Γιώργος Γεωργίου (ευρωβουλευτής) η Γιώργος Κ. Γεωργίου (γ. 1963), Κύπρος πολιτικός του ΑΚΕΛ
 ο Γιώργος Γεωργίου (βουλευτής Λεμεσού), Κύπρος πολιτικός του ΑΚΕΛ
 ο Γιώργος Γεωργίου (ποδοσφαιριστής) (γ. 1979)
 ο Γεώργιος Γεωργίου (καλλιτέχνης), μέλος της ομάδας «Αρμός» (1949) του Νίκου Χατζηκυριάκου - Γκίκα και του Γιάννη Μόραλη
 ο Γιώργος Γεωργίου (ηθοποιός) στις ταινίες Μάντεψε τι κάνω... τα βράδια (1984) η Ρένα, τα ρέστα σου! (1985) 
 ο Γιώργος Γεωργίου (σκηνογράφος), που κέρδισε 2 Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στο 2012 για Το τανγκό των Χριστουγέννων 
 ο Τζωρτζ Γεωργίου (ηθοποιός) (de), Βρετανός ηθοποιός στις ταινίες Mamma Mia! Η Ταινία η 300

Δείτε επίσης 
 Γιώργος Παπαγεωργίου
Αλίκη του Αθλόουν

Η Αλίκη, Κόμισσα του Αθλόουν (Alice, 25 Φεβρουαρίου 1883 - 3 Ιανουαρίου 1981), ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως κόρη του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ, και της Έλενας του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Ήταν, επίσης, η μακροβιότερη εγγονή της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Βιογραφία
Η Αλίκη Μαρία Βικτωρία Αυγούστα Παυλίνα γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1883 στο Κάστρο Ουίνδσορ του Μπέρκσαϊρ και βαπτίσθηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου στις 26 Μαρτίου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βασίλισσα Βικτωρία, η Αυτοκράτειρα Αυγούστα της Γερμανίας, ο Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών, ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης, η Ελένη του Νάσσαου, ο Αλβέρτος Εδουάρδος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, η Βικτωρία, Διάδοχος Πριγκίπισσα της Γερμανίας, ο Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης, η Παυλίνα του Βαλντέκ και Πύρμοντ και η Αυγούστα του Καίμπριτζ.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1904 η Αλίκη παντρεύτηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου τον Αλέξανδρο του Τεκ, με τον οποίο απέκτησε τα εξής παιδιά:

Η Αλίκη συνόδευσε τον σύζυγό της όταν εκείνος ήταν Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής (1924-1931) και Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά (1940-1946). Το χειμώνα του 1938 επισκέφθηκε με το σύζυγό της το Μπαχρέιν και τη Σαουδική Αραβία. Ήταν η πρώτη φορά που μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας επισκεπτόταν τη Σαουδική Αραβία. Εκεί, συναντήθηκε με το Βασιλιά Αμπντουλαζίζ, την αδελφή του Νούρα και άλλα μέλη της Σαουδικής βασιλικής οικογένειας.

Το 1966 η Αλίκη δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της, με τίτλο Για τα εγγόνια μου (For my grandchildren). Απεβίωσε στις 3 Ιανουαρίου 1981 στο Παλάτι του Κένσινγκτον σε ηλικία 97 ετών.

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Βρετανίδες κόμισσες
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Μαρία Λουίζα του Αννόβερου

Η Μαρία Λουίζα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ (1879 - 1948) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερνέστου Αυγούστου Β' του Αννοβέρου και της Θύρας της Δανίας. 

Η Μαρία Λουίζα Βικτωρία Καρολίνα Αμαλία Αλεξάνδρα Αυγούστα Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1879 στο Γκμούντεν της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.

Στις 10 Ιουλίου 1900 παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό της Βάδης (1867–1929), γιο του Γουλιέλμου της Βάδης. Η Μαρία Λουίζα και ο Μαξιμιλιανός απέκτησαν τα εξής δύο παιδιά:
την Μαρία Αλεξάνδρα (1902-1944).
τον Μπέρτολντ (1906-1963).

Η Μαρία Λουίζα πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1948 στο Ζάλεμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης σε ηλικία 68 ετών.

Τίτλοι και προσφωνήσεις
11 Οκτωβρίου 1879 – 10 Ιουλίου 1900: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Λουίζα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ, Πριγκίπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
10 Ιουλίου 1900 – 8 Αυγούστου 1928: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαξιμιλιανού της Βάδης
8 Αυγούστου 1928 – 6 Νοεμβρίου 1929: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Η Μαργραβίνη της Βάδης
Σε προσφώνηση: 8 Αυγούστου 1928 – 6 Νοεμβρίου 1929: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα της Βάδης
6 Νοεμβρίου 1929 – 31 Ιανουαρίου 1948: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Μαργραβίνη της Βάδης
Σε προσφώνηση: 6 Νοεμβρίου 1929 – 31 Ιανουαρίου 1948: Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Μεγάλη Δούκισσα της Βάδης

Πρόγονοι

<center>

Παραπομπές 

Γερμανοί ευγενείς
Οίκος του Τσέρινγκεν
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπάντεν
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Σάντουιτς

Το σάντουιτς είναι έδεσμα το οποίο αποτελείται από ένα ή περισσότερα τρόφιμα, όπως λαχανικά, τυρί ή κρέας, τα οποία τοποθετούνται ανάμεσα σε δύο φέτες ψωμί ή, γενικότερα, ένα πιάτο στο οποίο δύο ή περισσότερες φέτες ψωμί περιβάλλουν κάποιο άλλο τρόφιμο. Το ψωμί μπορεί να είναι σκέτο ή μαζί με κάποιο άρτυμα, όπως μαγιονέζα ή μουστάρδα, για να βελτιωθεί η υφή και η γεύση του. Πέρα από τα αλμυρά σάντουιτς, υπάρχουν επίσης και γλυκά σάντουιτς, όπως με ζελέ και φιστικοβούτυρο. Τα σάντουιτς είναι δημοφιλή κυρίως ως σνακ, πολλές φορές δε αποτελούν και κυρίως γεύμα. Σερβίρονται ζεστά ή κρύα.

Το σάντουιτς θεωρείται ότι πήρε το όνομά του από τον Τζον Μοντάγκου, 4ο κόμη του Σάντουιτς (1718-1792), ο οποίος και το επινόησε. Η Wall Street Journal το περιέγραψε ως τη «μεγαλύτερη συνεισφορά της Βρετανίας στη γαστρονομία».

Παραπομπές 

Σάντουιτς
Βρετανική κουζίνα
Αμερικανική κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το ψωμί
Παγκόσμια κουζίνα
Τύποι φαγητού
Το Πέμπτο Στοιχείο

Το Πέμπτο Στοιχείο (γαλλικά: Le Cinquième Élément, αγγλικά: The Fifth Element) είναι γαλλική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης παραγωγής 1997, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Λικ Μπεσόν. Πρωταγωνιστούν οι Μπρους Γουίλις, Μίλα Γιόβοβιτς και Γκάρι Όλντμαν. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται κυρίως στον 23ο αιώνα και αφορά στην επιβίωση της Γης από μια εξωγήινη απειλή. Τη σωτηρία του πλανήτη αναλαμβάνει σχεδόν άθελά του ο Κόρμπεν Ντάλλας (Γουίλις), οδηγός ταξί και πρώην ταγματάρχης, που εμπλέκεται στην υπόθεση όταν μια νεαρή γυναίκα, η Λίλου (Γιόβοβιτς) πέφτει στο ταξί του από τον ουρανό. Ο Ντάλλας τη βοηθά να εντοπίσει τέσσερις μυστικιστικές πέτρες, που θα ενεργοποιήσουν ένα όπλο ενάντια στο απόλυτο κακό που απειλεί τη ζωή στη Γη.

Ο Μπεσσόν ξεκίνησε να γράφει την ιστορία που θα γινόταν Το Πέμπτο Στοιχείο όταν ήταν 16 ετών, και πέρασαν πάνω από είκοσι χρόνια έως ότου η ταινία προβληθεί στους κινηματογράφους. Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν στη Μαυριτανία και τα εσωτερικά στα Στούντιο Πάινγουντ στο Λονδίνο. Ο Μπεσσόν προσέλαβε τους Γάλλους σχεδιαστές κόμικς (και ινδάλματά του) Ζαν Ζιρό, γνωστότερο ως Μέμπιους, και Ζαν Κλοντ Μεζιέ, προκειμένου να σχεδιάσουν στοιχεία της παραγωγής όπως τους χαρακτήρες, τα οχήματα, τα σκάφη και τη φουτουριστική Νέα Υόρκη. Τα κοστούμια της ταινίας σχεδίασε ο Ζαν Πολ Γκοτιέ.

Το Πέμπτο Στοιχείο απέσπασε κυρίως θετικές κριτικές, παρόλο που δίχασε τους κριτικούς. Έχει χαρακτηριστεί τόσο ως το καλύτερο όσο και ως το χειρότερο καλοκαιρινό μπλοκμπάστερ όλων των εποχών. Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με τρία Βραβεία Σεζάρ, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και παραγωγής. Η ταινία αποτέλεσε εμπορική επιτυχία, κερδίζοντας πάνω από 260 εκατομμύρια δολάρια. Με προϋπολογισμό 90 εκατομμυρίων δολαρίων ήταν, την εποχή που κυκλοφόρησε, η ακριβότερη ευρωπαϊκή ταινία που γυρίστηκε ποτέ. Ήταν, επίσης, η γαλλική ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις στο εξωτερικό μέχρι την κυκλοφορία της ταινίας Άθικτοι το 2011.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 

Ταινίες του 1997
Αγγλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες διαστημικής όπερας
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Ταινίες παραγωγής Pathé
Ταινίες παραγωγής Gaumont Film Company
Ζεν (Ντ. Τ. Σουζούκι)

Ζεν είναι ο τίτλος βιβλίου του Ιάπωνα φιλόσοφου, καθηγητή και συγγραφέα, υποψήφιου για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1963, Ντ. Τ. Σουζούκι. Εκδόθηκε στην Ιαπωνία το 1934, ενώ η γερμανική έκδοση του 1939 συνοδεύτηκε από πρόλογο του Ελβετού ιατρού και ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ. Στα Ελληνικά μεταφράστηκε το 1975 από τη Σοφία Άντζακα, εκδόσεις Αντινέα. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σπαγειρία, 2015.

Περιεχόμενο 

Το αντικείμενο του βιβλίου είναι η Ζεν. Μία εισαγωγή στη Ζεν. Όπως γράφει ο Καρλ Γιουνγκ στον πρόλογό του: «Τα έργα του Σουζούκι για τη Ζεν αποτελούν μια εξαιρετική συμβολή στη γνώση του ζωντανού Βουδισμού και συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα έργα του είδους που είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δεκαετίες.» Και: «Η ευγνωμοσύνη μας προς τον συγγραφέα είναι μεγάλη, πρώτα απ' όλα, γιατί έφερε τη Ζεν πιο κοντά στη Δυτική κατανόηση και, ύστερα, για τον τρόπο που πέτυχε αυτό του το έργο.»

Το βιβλίο χωρίζεται σε εννέα κεφάλαια:

Ι. Προκαταρκτικά
ΙΙ. Τι είναι η Ζεν;
ΙΙΙ. Είναι η Ζεν μηδενισμός;
ΙV. Η παραδοξότητα της Ζεν
V. Ζεν, μια ανώτερη κατάφαση
VI. Η πρακτική Ζεν
VII. Σατόρι μια νέα ενατένιση της ζωής
VIII. Tο Κοάν
IX. Η αίθουσα διαλογισμού και η ζωή των μοναχών

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 D. T. SUZUKI MUSEUM.
 Goodreads, D.T. Suzuki, C.G. Jung (Forward): An Introduction to Zen Buddhism.
 Terebess Hungary LLC., 鈴木 大拙 貞太郎 Suzuki Daisetsu Teitarō (1870-1966).
 An Introduction to Zen Buddhism, Foreword by C.G. Jung, 1948.

Ζεν
Φιλοσοφικά βιβλία
Αμφί

Το Αμφί ήταν περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν από το 1978 έως 1990. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη αμφι-σβήτηση. 

Στόχος του ήταν η απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας.

Ιστορία
Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας (ΑΚΟΕ). Ο πρώτος του εκδότης (1979-1984) ήταν ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Από το 1984 ως το 1986 υπεύθυνος ύλης ήταν ο Γιάννης Νένες και το 1987 ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος. Το 1987 το ΑΚΟΕ διαλύεται. Το 1988 αναλαμβάνει η Ειρήνη Πετροπούλου με την ευθύνη της Ελληνικής Ομοφυλόφιλης Κοινότητας (ΕΟΚ) μέχρι το 1990, όταν και σταμάτησε την κυκλοφορία του.

Το περιοδικό φιλοξενούσε επιστημονικές και ιστορικές αναλύσεις και μεταφράσεις ξένων κειμένων όπως του Μισέλ Φουκώ, του Ζαν Πωλ Σαρτρ, του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και του Ζαν Ζενέ. 
Συνεντεύξεις είχαν δώσει, μεταξύ άλλων, οι: Ζιλ Ντελέζ, Φελίξ Γκουαταρί, Κώστας Ταχτσής, Μηνάς Χατζησάββας.

Το 2005 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Αμφί» και Απελευθέρωση
.

Δίκη «περί ασέμνων»
Το καλοκαίρι του 1979 το περιοδικό αντιμετωπίζει τη δικαιοσύνη στην περίφημη δίκη «περί ασέμνων». Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε αντιδράσεις. Υπέρ του περιοδικού συγκεντρώθηκαν πάνω από 2000 υπογραφές συμπαράστασης· ανάμεσα στους υπογράφοντες, οι Βιργινία Τσουδερού, Χάρις Αλεξίου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Βέλτσος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Νικολαΐδης, Κώστας Τσαρούχας, Λιάνα Κανέλλη, Μαρία Φαραντούρη, Μανούσος Μανουσάκης και πολλοί άλλοι. Συνήγορος υπεράσπισης του περιοδικού ήταν ο τότε νέος δικηγόρος και μετέπειτα πολιτικός Θεόδωρος Πάγκαλος. Τελικά, το Αμφί κέρδισε τη δίκη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Τεύχη του Αμφί στο εργαστήριο σπουδών φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου
Δύο συζητήσεις από το περιοδικό Αμφί

Ελληνικά περιοδικά
ΛΟΑΤ στην Ελλάδα
Λογοκρισία στην Ελλάδα
Αλεξάνδρα του Αννοβέρου (1882-1963)

Η  Αλεξάνδρα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ (γερμανικά: Alexandra Louise Marie Olga Elisabeth Therese Vera Prinzessin von Hannover und Cumberland) ήταν Πριγκίπισσα της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και Δούκισσα του Μπράουνσβικ-Λύνεμπουργκ. 

Η Αλεξάνδρα Λουίζα Μαρία Όλγα Ελισάβετ Θηρεσία Βέρα γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1882 στο Κάστρο Ορτ του Γκμούντεν. Γονείς της ήταν ο Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου (1845–1923) και η Θύρα της Δανίας (1853–1933).

Στις 7 Ιουνίου 1904 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε στο Γκμούντεν τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο Δ΄, Μεγάλο Δούκα του Μέκλενμπουργκ-Σβερίν (1882-1945), γιο του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄. Μαζί απέκτησαν τα εξής πέντε παιδιά:
τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο (1910-2001)
τον Χριστιανό Λουδοβίκο (1912-1996)
την Όλγα (1916-1917)
την Θύρα (1919-1981)
την Αναστασία (1923-1979)

Το 1913, ξέσπασε πυρκαγιά στο Κάστρο του Σβερίν, όταν ο Δούκας, η Δούκισσα, και οι επισκέπτες τους δειπνούσαν εκεί. Παρότι εκείνοι σώθηκαν, οι ζημιές εκτιμήθηκαν στα $750.000, συμπεριλαμβανομένων πολλών έργων τέχνης που καταστράφηκαν.

Εξαιτίας του πρόωρου θανάτου της κόρης της, Όλγας, η Αλεξάνδρα ίδρυσε έναν οργανισμό βελτίωσης της ιατρικής περίθαλψης των παιδιών. Ο οργανισμός αυτός φρόντισε για την καλύτερη κατάρτιση των νοσηλευτών και των μαιών της περιοχής και το 1919 δημιούργησε ένα βρεφοκομείο στο Όστορφ.

Παραπομπές

Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών

Ο Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών (Principal Galaxies Catalogue), γνωστός με τα αρχικά PGC, είναι αστρονομικός κατάλογος που δημοσιεύθηκε το 1989 και περιέχει 73.197 γαλαξίες με διασταυρωμένες ταυτοποιήσεις.

Περιεχόμενο
Για όλους τους γαλαξίες του ο PGC αναφέρει τις ισημερινές συντεταγμένες B1950 και J2000. Οι 40.932 από αυτούς τους γαλαξίες (το 56%) έχουν συντεταγμένες με τυπική απόκλιση μικρότερη των 10 λεπτών της μοίρας. Συνολικά αναφέρονται 131.601 ονομασίες γαλαξιών από 38 πηγές. Διαθέσιμα μέσα στοιχεία για τους γαλαξίες του καταλόγου που δίνονται είναι:

  49.102 μορφολογικές περιγραφές
  52.954 φαινόμενοι μείζονες και μικροί άξονες
  67.116 φαινόμενα μεγέθη,
  20.046 ακτινικές ταχύτητες
  24.361 γωνίες θέσεως.

Παραδείγματα γαλαξιών του PGC

PGC 2555
Ο PGC 2555 (γνωστός και ως Μεσιέ 32, NGC 221 ή Arp 168) είναι ένας νάνος ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2,65 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένας από τους δορυφόρους γαλαξίες του περίφημου Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας. Ανακαλύφθηκε το έτος 1749.

PGC 6240
Ο PGC 6240 (γνωστός και ως «Γαλαξίας του Λευκού Ρόδου») είναι ένας αρκετά μεγάλος φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό `Υδρο. Απέχει από τη Γη περί τα 345 εκατομμύρια έτη φωτός.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Πληροφορίες για τον PGC στο αρχείο αστρονομικών καταλόγων του ESO
 PGC readme στο Κέντρο Αστρονομικών Δεδομένων Στρασβούργου

Αστρονομικοί κατάλογοι
Ματθίλδη Νταφ

Η Μωντ, ή Ματθίλδη (1893-1945), ήταν κόρη του Αλεξάντερ Νταφ, Δούκα του Φάιφ και της Λουίζας του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εγγονή του Εδουάρδου Ζ΄.

Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1893 στο Ιστ Σιν Λοτζ του Ρίτσμοντ. Ως εγγονή του Βρετανού μονάρχη η Μωντ δεν απέκτησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, ούτε και την προσφώνηση Βασιλική Υψηλότητα. Στις 5 Νοεμβρίου 1905, όμως, ο Εδουάρδος Ζ΄ έδωσε στη μητέρα της τον τίτλο της Βασιλοπούλας (Princess Royal) και χορήγησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας στην Μωντ και την αδελφή της Αλεξάνδρα.

Στις 13 Νοεμβρίου 1923 η Μωντ παντρεύτηκε τον Λόρδο Τσαρλς Κάρνεγκι (1893-1992) στο στρατιωτικό παρεκκλήσι των Στρατώνων Ουέλλινγκτον. Το ζευγάρι λειτούργησε ένα πρότυπο αγρόκτημα στο Έλσικ Χάουζ της Σκωτίας. Απέκτησαν ένα παιδί, τον Τζέημς (1929-2015).

Η Μωντ απεβίωσε από οξεία βρογχίτιδα στις 14 Δεκεμβρίου 1945 σε ηλικία 52 ετών. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε και πέθανε το 1992 σε ηλικία 98 ετών. Το 1959 ο γιος της έγινε Δούκας του Κόννωτ.

Παραπομπές

Νταφ, Ματθ
Περιφέρεια Νότιας Δανίας

Η Περιφέρεια Νότιας Δανίας (Δανικά: Region Syddanmark) (Γερμανικά: Region Süddänemark) είναι διοικητική περιφέρεια της Δανίας που ιδρύθηκε την Δευτέρα 1η Ιανουαρίου του 2007, ως τμήμα της Δανικής Δημοτικής Μεταρρύθμισης,  η οποία αντικατέστησε τις παραδοσιακές κομητείες ("amter") με πέντε μεγαλύτερες περιφέρειες. Την ίδια στιγμή, οι μικρότεροι δήμοι συγχωνεύτηκαν σε μεγαλύτερες περιφέρειες, ενώ επήλθε μείωση του αριθμού των δήμων από 271 πριν από την 1η Ιανουαρίου του 2006 σε 98. Η μεταρρύθμιση τέθηκε σε εφαρμογή στη Δανία την 1η Ιανουαρίου του 2007, αν και η συγχώνευση των δήμων Funish της Ærøskøbing και Marstal, ενώ αποτελεί τμήμα της μεταρρύθμισης, δόθηκε το πράσινο φως για να τεθεί σε εφαρμογή την Κυριακή 1η Ιανουαρίου του 2006, ένα χρόνο πριν από την κύρια μεταρρύθμιση.

Η περιφερειακή πρωτεύουσα είναι η Βάιλε, αλλά το Όντενσε είναι η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και φιλοξενεί την κύρια πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας. Οι αρμοδιότητες της περιφερειακής διοίκησης περιλαμβάνουν τα νοσοκομεία και τις περιφερειακές δημόσιες συγκοινωνίες.

Πολιτική

Πρόεδροι

Υγειονομική περίθαλψη 

Η Περιφέρεια Νότιας Δανίας ανήκει στην ομώνυμη Υγειονομική Περιφέρεια μία από τις πέντε της Δανίας και διαθέτει 17 Γενικά Νοσοκομεία, 2 Ψυχιατρικά και 1 Πανεπιστημιακό.
Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Augustenborg στο Augustenborg
Νοσοκομείο Brørup στο Brørup
Νοσοκομείο Έσμπιεργκ στο Έσμπιεργκ
Νοσοκομείο Φρεντερίσια στην Φρεντερίσια
Νοσοκομείο Fåborg στο Fåborg
Νοσοκομείο Give στο Give
Νοσοκομείο Grindsted στο Grindsted
Νοσοκομείο Χάδερσλεου στο Χάδερσλεου
Νοσοκομείο Kolding στο Kolding
Νοσοκομείο Middelfart στο Middelfart
Νοσοκομείο Nyborg στο Nyborg
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Όντενσε στο Όντενσε
Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Ribe στο Ribe
Νοσοκομείο Ringe στο Ringe
Νοσοκομείο Svendborg στο Svendborg
Νοσοκομείο Sønderborg στο Sønderborg
Νοσοκομείο Tønder στο Tønder
Νοσοκομείο Βάιλε στο Βάιλε
Νοσοκομείο Ærøskøbing στο Έρε
Νοσοκομείο Aabenraa στο Aabenraa

Δείτε επίσης 
Περιφέρειες της Δανίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Γεωγραφία της Δανίας