joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Έμπολι (Τοσκάνη)

Η Έμπολι (ιταλικά: Empoli) είναι ιταλική πόλη που βρίσκεται στην Τοσκάνη, περίπου 20 χλμ νοτιοδυτικά της Φλωρεντίας, στα νότια του ποταμού Άρνο σε μια πεδιάδα που σχηματίζεται από το ποτάμι. Η πεδιάδα έχει χρησιμοποιηθεί για τη γεωργία από την ρωμαϊκή εποχή και  έχει μια διαχρονική παράδοση ως γεωργικό κέντρο. Η Έμπολι έχει δώσει το όνομά της σε μια τοπική ποικιλία της αγκινάρας.

Πόλεις της Τοσκάνης
Ντάνι Άλβες

Ο Ντανιέλ Άλβες ντα Σίλβα (Daniel Alves da Silva, γεννήθηκε 6 Μαΐου 1983), γνωστός και ως Ντάνι Άλβες, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για την Εθνική Βραζιλίας και για την Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ του Μεξικού. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών.

Είναι ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους επίσημους ομαδικούς τίτλους όλων των εποχών (εξαιρούνται οι ατομικές διακρίσεις), έχοντας κερδίσει 47 τίτλους (έως το τέλος του 2021). Υστερεί δε στην ποδοσφαιρική ιστορία μόνο του Ουρουγουανού Άνχελ Ρομάνο, που κατέκτησε 50 τίτλους στις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Τίτλοι

Σε συλλογικό επίπεδο 

Μπαΐα
Πρωτάθλημα Μπαΐας: 2001
Κόπα ντο Νορντέστι: 2001, 2002

Σεβίλλη
Κύπελλο Ισπανίας: 2006–07
Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2007
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 2005–06, 2006–07
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2006

Μπαρτσελόνα
Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2014–15, 2015–16
Κύπελλο Ισπανίας: 2008–09, 2011–12, 2014–15, 2015–16
Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2009, 2010, 2011, 2013
Κύπελλο Καταλονίας: 2012–13,  2013–14
Σούπερ Καπ Καταλονίας: 2014–15
Τσάμπιονς Λιγκ: 2008–09, 2010–11, 2014–15
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2009, 2011, 2015
Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2009, 2011, 2015

Γιουβέντους
Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2016–17
Κύπελλο Ιταλίας: 2016–17

Παρί Σεν Ζερμέν
Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2017–18, 2018–19
Κύπελλο Γαλλίας: 2017–18
Λιγκ Καπ Γαλλίας: 2017–18
Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2017, 2018

Σάο Πάολο
Καμπεονάτο Παουλίστα: 2021

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων 
Εθνική Βραζιλίας
Κόπα Αμέρικα: 2007, 2019
Κύπελλο Συνομοσπονδιών: 2009, 2013

Εθνική Βραζιλίας Κ-23
Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο: 2020

Εθνική Βραζιλίας Κ-20
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20: 2003

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Προφίλ στην ιστοσελίδα της Μπαρτσελόνα
Προφίλ στο transfermarkt

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Μπαΐα
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ Νασιονάλ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
FIFA Century Club
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ματθίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Ματθίας (Matthias, Βιέννη, 24 Φεβρουαρίου 1557 - Βιέννη, 20 Μαρτίου 1619) ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1612-1619), βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας ως Ματθίας Β΄ (1608-1619) και βασιλιάς της Βοημίας (1611-1619). Ήταν μέλος του Οίκου των Αψβούργων.

Βιογραφικά στοιχεία 
Το 1612 όταν ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στην Αυστροουγγαρία αυτός ετοίμασε στρατό 20.000 στρατιωτών και ετοιμάστηκε να τον πολεμήσει. Τον Νοέμβριο του 1612 κατάφερε να νικήσει τον Αχμέτ Α΄ στο Κέσκεμετ και λίγες μέρες αργότερα στο Ζάλαεγκερζεγκ. Ο Αχμέτ Α΄ παράτησε τα σχέδια του και κίνησε για την Κωνσταντινούπολη. Το 1615 επιτέθηκε στους Παξούς κι έτσι άρχισε ξανά ο πόλεμος, μετά από λίγο ο Αχμέτ κατάκτησε και την Κέρκυρα. Τον Ιούνιο του 1616 ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στο Παλέρμο κι έτσι ξανάρχισε ο πόλεμος όμως ο Αχμέτ Α΄ έχασε στη Μάχη της Τζέλα κι έτσι απέσυρε τα σχέδια του. Τον Αύγουστο του 1616 ο Αχμέτ Α΄ επιτέθηκε στους Παξούς και τους κατάκτησε ενώ τον Μάρτιο του 1617 κατέκτησε την Κέρκυρα. Στις 21 Νοεμβρίου ο Ματθίας επιτέθηκε στην Ριγιέκα όπου και κατάκτησε. Τον Νοέμβριο του 1618 ο Ματθίας επιτέθηκε στην Λιουμπλιάνα αλλά μετα από μια σύντομη μάχη αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Πέθανε το 1619.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1611 την Άννα των Αψβούργων, κόρη τού Φερδινάνδου Β΄ αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πραπομπές 

Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλείς της Βοημίας
Βασιλείς της Ουγγαρίας
Οίκος των Αψβούργων
Πλίμουθ Άργκαϊλ

Η Πλίμουθ Άργκαϊλ (αγγλικά: Plymouth Argyle) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την πόλη Πλίμουθ της κομητείας Ντέβον και παίρνει μέρος τη σεζόν 2013-14 στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ 2. 

Από τότε που έγινε επαγγελματικό, το κλαμπ κέρδισε 5 τίτλους πρωταθλητή της Φούτμπολ Λιγκ, 5 της Σάουθερν Λιγκ και έναν της Ουέστερν Λιγκ. Ο σύλλογος πήρε το όνομά του από μια αγγλική θρησκευτική αδελφότητα που άφησε το Πλίμουθ της Αγγλίας για τη Βόρεια Αμερική το 1620. Το έμβλημα της ομάδας απεικονίζει το Μέιφλαουερ, το πλοίο που μετέφερε τους προσκυνητές στη Μασαχουσέτη. Αποτελεί επίσης το ευρισκόμενο πιο νότια και δυτικά κλαμπ στην Αγγλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1886
Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
 
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1886
Χρήστος Λούλης

Ο Χρήστος Λούλης (Αθήνα, 10 Απριλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά στο τμήμα οικονομικής επιστήμης, αλλά εγκατέλειψε τη σχολή για να σπουδάσει υποκριτική στο Ελληνικό Θέατρο Τεχνών στα 20 του, απ' όπου αποφοίτησε το 1999. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Με την ομάδα του Εθνικού Θεάτρου συμμετείχε το 2006 σε περιοδεία στη Νέα Υόρκη για το θεατρικό έργο Οι Πέρσες του Αισχύλου, ενώ το 2012 συμμετείχε, πάλι με το Εθνικό Θέατρο, στο Φεστιβάλ Σαίξπηρ, που διοργάνωσε το Γκλομπ Θίατερ στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας.

Το 2003 τιμήθηκε με το βραβείο Χορν. Το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Οι σκλάβοι στα δεσμά τους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 2004 συμμετείχε ως "Έρωτάς" στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.

Το 2019 υποδύθηκε τον Γιάνη Βαρουφάκη στην ταινία του Κώστα Γαβρά Ενήλικοι στην Αίθουσα.

Τον Μάιο του 2020 πρωταγωνίστησε σε διαφημιστικό σποτ της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για την αντιμετώπιση της COVID-19. Το σποτ και η ερμηνεία του Λούλη επικρίθηκαν για σεξισμό με αποτέλεσμα το σποτ να αποσυρθεί.

Το 2021 συμμετείχε στην ταινία Ο άνθρωπος του Θεού.

Προσωπική Ζωή 
Κατοικεί στην Αθήνα. Είναι νυμφευμένος με την Ελληνοκύπρια ηθοποιό Έμιλυ Κολιανδρή από τις 29 Σεπτεμβρίου 2008 και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο και τη Σμαράγδα.

Θέατρο

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένοι με Χορν
Τζάμα Μασγίντ (Δελχί)

Το Τζάμα Μασγίντ (Περσικά: مسجد جھان نما, Χίντι: मस्जिद जहान नुमा, Ουρντού: جامع مسجد) είναι το κύριο ισλαμικό Τέμενος στην περιοχή του παλιού Δελχί στην Ινδία.

Όνομα
Η ονομασία του ως Τζάμα Μασγίντ, που σημαίνει Τέμενος της Παρασκευής, αναφέρεται στο γεγονός ότι το Τέμενος αυτό αποτελεί το κύριο χώρο συνάθροισης μουσουλμάνων κατά την προσευχή της Παρασκευής  στο Δελχί. Στο προαύλιο χώρο μπορούν να προσευχηθούν περισσότεροι από 20.000 πιστοί .

Ιστορία
Η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1650 μετά από ανάθεση του Ινδομογγόλου (Μουγκάλ) κατακτητή Σάχη Τζαχάν. Ο Σάχης Τζαχάν είναι αυτός που ανοικοδόμησε και το μαυσωλείο Τατζ Μαχάλ στην Άγκρα.  Η κατασκευή τελείωσε το 1656 και είναι ένα από τα μεγαλύτερα και διασημότερα ισλαμικά τεμένη της Ινδίας. Βρίσκεται στην αρχή του παζαριού "Τζαβρί" σε ένα πολυσύχναστο δρόμο του Δελχί.

Παραπομπές

Τεμένη της Ινδίας
Δελχί
Αβιρόν Μπαγιονναί ΦΚ

Η Αβιρόν Μπαγιονναί Φουτμπόλ Κλαμπ (γαλλ. Aviron bayonnais football club), συντομευμένη σε Αβιρόν Μπαγιονναί, είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1930, που λειτουργεί ως τμήμα του αθλητικού συλλόγου Αβιρόν Μπαγιονναί, ο οποίος ιδρύθηκε το 1904. Με έδρα την Μπαγιόν, η ομάδα δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Σταντ Ντιντιέ Ντεσάν, ενώ αγωνίζεται στο CFA (τέταρτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου) για τη σεζόν 2012-2013, μετά από τρεις συνεχόμενες σεζόν στη Νασιονάλ. Η βασκική ομάδα δεν έχει αγωνιστεί ποτέ στην ιστορία της στη Λιγκ 1 ή στη Λιγκ 2.

Τίτλοι 

Η τροπαιοθήκη του συλλόγου περιλαμβάνει δύο τίτλους πρωταθλητή της Ντιβιζιόν Ντ’Ονέρ της Ακουιτανίας (1979 και 2002), έναν τίτλο πρωταθλητή CFA2 (2003) και δύο τίτλους πρωταθλητή CFA (2004 και 2008). Επίσης, το 2004, η ομάδα έφτασε ως τη φάση των 16 του Κυπέλλου Γαλλίας (ηττήθηκε από την Παρί ΣΖ) :
 Κύπελλο Γαλλίας: φάση των 16 το 2004 ;
 Νασιονάλ: τέσσερις σεζόν παρουσίας: 2004-2005, 2005-2006, 2008-2009 και 2009-2010 ;
 Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας: 1η του Γ’ Ομίλου το 2004 ;
 Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας 2: 1η του ΣΤ’ Ομίλου το 2003 ;
 Ντιβιζιόν Ντ’Ωνέρ (2): πρωταθλήτρια το 1979 και το 2002 ;
 Κύπελλο Ακουιτανίας (2): νικήτρια το 1974 και το 2002.

Ιστορία 
Θα πρέπει να φτάσουμε στο 1930 για να ιδρυθεί το ποδοσφαιρικό τμήμα του αθλητικού συλλόγου με έτος ίδρυσης το 1904. Αυτή η δημιουργία οφείλεται σε τέσσερα άτομα-μέλη ενός συλλόγου με πρωταρχική ενασχόληση την κωπηλασία και αργότερα το ράγκμπι : τους Ζωρζ Νταράν, Όουεν Ρόου, Ζωρζ Παζ και Ροζέ Νταργκάν.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συγχώνευση που έλαβε χώρα το 1946, για τη δημιουργία της ESB, το ποδοσφαιρικό τμήμα της Αβιρόν θα ξαναρχίσει να λειτουργεί παρά μόνο το 1952. Η ομάδα θα αγωνιστεί στην Ντιβιζιόν Ντ’Ωνέρ από το 1970 ως το 1979, ενώ στη συνέχεια θα εξασφαλίσει την άνοδο για τη Νασιονάλ (D4) το 1979.

Παλιοί παίκτες 

 Ντιντιέ Ντεσάν
 Στεφάν Ρουφιέ
 Κριστιάν Σαραμανιά
 Ζαν-Λουί Καζ
 Φρανσουά Γκρενέ
 Ρομαίν Λαριέ

Lapurdum 2004 
Το γκρουπ οπαδών της ομάδας, οι Lapurdum 2004 ιδρύθηκαν το 2004 από μερικά μέλη του συλλόγου. Τα αρχικά μέλη του γκρουπ έφταναν τα 70 την πρώτη χρονιά ύπαρξής του, ενώ δεν δίσταζαν να ακολουθούν την ομάδα στις εκτός έδρας αναμετρήσεις της, τον καιρό που η τελευταία αγωνιζόταν στη Νασιονάλ. Από εκείνη τη μέρα, οι Lapurdum 2004 ταξιδεύουν ανά τη Γαλλία, οργανώνοντας μετακινήσεις για να υποστηρίξουν την ομάδα τους μέχρι το Ρομοραντέν, τη Βαν, το Ιστρ, τη Ρουέν, το Πο, το Αλμπί, το Ροντέ και άλλες πολλές. 

Παρά τον υποβιβασμό στο CFA, το γκρουπ δεν σταμάτησε τις μετακινήσεις για χάρη της αγαπημένης του ομάδας, συνεχίζοντας τα ταξίδια ανά τη Γαλλία, και διανύοντας αποστάσεις μεγαλύτερες των 12.000 km στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008, με, μεταξύ άλλων, μετακινήσεις στην περιοχή του Παρισιού, το Μαν, τη Βαντέ.

Τωρινή Ομάδα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μη-επίσημη ιστοσελίδα της Αβιρόν Μπαγιονναί ΦΚ
 Επίσημη ιστοσελίδα της Αβιρόν Μπαγιονναί ΦΚ

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930
Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα

Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα (1828 - 1834) ιδρύθηκε με απόφαση του Ιωάννη Καποδίστρια και ήταν το πρώτο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, της Ελληνικής Πολιτείας.

Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ένας από τους μηχανισμούς που έστησε ο Καποδίστριας για τα οικονομικά της Ελλάδας, μαζί με το Εθνικό Νομισματοκοπείο και την καθιέρωση του φοίνικα ως εθνικού νομίσματος για την αντικατάσταση των Τουρκικών γροσίων.

Η ίδρυση της Τράπεζας έγινε με διάταγμα του Καποδίστρια στην Αίγινα στις 2 Φεβρουαρίου 1828, από τον πρώτο διοικητή της Γεώργιο Σταύρου, έμπειρου στα οικονομικά, Φιλικού, γνωστού του Καποδίστρια από την περίοδο της προπαρασκευής της επανάστασης και πληρεξουσίου σε εθνοσυνελεύσεις με τη συνδρομή του Εϋνάρδου Ελβετού τραπεζίτη και σημαντικού φιλέλληνα.

Τα κεφάλαια στην τράπεζας συνεισέφεραν ο Εϋνάρδος, ο Λουδοβίκος της Βαυαρίας, ακόμη και ο ίδιος ο Καποδίστριας. Ως επιτόκιο ορίστηκε 8% με σκοπό την προσέλκυση κεφαλαίων για καταθέσεις.

Λόγω των σημαντικότατων χρηματικών αναγκών της Ελλάδας, τα κεφάλαια της Τράπεζας καταναλώθηκαν από το κράτος με αποτέλεσμα να χάσουν οι μέτοχοί της. Η τράπεζα φαίνεται να αφέθηκε να πέσει σε υπολειτουργία το 1834. Μέχρι σήμερα καμία απόφαση ή ΦΕΚ της Αντιβασιλείας για την κατάργησή της δεν έχει αναφερθεί.

Η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα ήταν ο πρόδρομος της Εθνικής Τράπεζας το 1841 που ιδρύθηκε και πάλι από τον Γεώργιο Σταύρου με τη συνδρομή του Εϋνάρδου, επτά χρόνια αργότερα από τη διάλυση της πρώτης.

Αναφορές

Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Αίγινα
Ελληνική Πολιτεία 1828-1832
Γούβες Ευβοίας

Οι Γούβες είναι χωριό του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού, στη βόρεια Εύβοια. Ο οικισμός έχει πληθυσμό 438 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χτισμένος σε κοίλωμα (γούβα), τοποθεσία όπου οφείλει την ονομασία του σε υψόμετρο 65 μέτρων. Βρίσκεται κτισμένο πέριξ της επαρχιακής οδού Ιστιαίας-Χαλκίδας και απέχει 13 χλμ. από την Ιστιαία. Αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835  να προσαρτάται στον τότε δήμο Αρτεμισίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

Αξιοθέατα

Ο Πύργος του ποιητή Γ. Δροσίνη 
Στις Γούβες βρίσκεται ο γνωστός πύργος των Γουβών, που αργότερα έγινε ιδιοκτησία του γνωστού ποιητή Γεωργίου Δροσίνη και από το 1977 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό οικοδόμημα "διότι τούτο συνδέεται στενά με την ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας που μνημονεύεται στο έργο του ποιητή". Το οίκημα χρονολογείται μετά το 1800 και κατασκευάστηκε από τον Ιμπραήμ Αγά. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια τις εποχής είχε κάνει ένας σκλάβος που το ονομαζόταν Αχμέτ, μάλιστα λέγεται ότι σαν αντάλλαγμα ο Ιμπραήμ Αγάς του χάρισε την ελευθερία του. Η ιστορία αναφέρει ότι όσοι εργάσθηκαν έπαιρναν σαν αμοιβή λάχανα από τον πύργο του Αγά ο οποίος ήταν επιρρεπής στο αλκοόλ αλλά και πολύ σκληρός. Όλα τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας θρύλος γύρω από τον πύργο που λέει ότι κάποτε ο Ιμπραήμ Αγάς μετά από πολλά βασανιστήρια, έσφαξε με μαχαίρι κάποιον Άραβα υπηρέτη του. Μάλιστα το αίμα του Άραβα υπηρέτη για πολλά χρόνια έμεινε ανεξίτηλο στους τοίχους του δωματίου που έγινε το φονικό. Μετά λοιπόν από τον Αγά ο πύργος πέρασε στα χέρια του παππού του ποιητή Δροσίνη το 1831 όπου εκεί μεγάλωσε και ο ποιητής Γ. Δροσίνης. Σήμερα ο πύργος ανήκει στο Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού και τα τελευταία χρόνια λειτουργεί ως μουσείο, με λαογραφική συλλογή.

Τα Οχυρά Μεταξά Γουβών 
Σε λόφο ανατολικά της παραλίας του χωριού, τη δεκαετία του 1930 κατασκευάστηκαν τα ιστορικά οχυρά των Γουβών για τον έλεγχο της εισόδου του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου. Η επιλογή της θέσης έγινε από τον Μεταξά στα πλαίσια κατασκευής οχυρωματικών έργων πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την περίοδο 1941-1944 χρησιμοποιήθηκαν από τους κατακτητές. Σήμερα υπάρχουν ερείπια των οχυρωματικών αυτών κατασκευών μέσα σε ελαιώνες και πευκοδάσος. .

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γούβες, Βόρεια Εύβοια στο https://www.youtube.com/
 Ο πύργος του Γεώργιου Δροσίνη στις Γούβες Εύβοιας στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Ναούμ Κωστίδης

Ο Ναούμ Κωστίδης (1879 - 1943), ήταν Έλληνας  αγωνιστής της Εθνικής Αντιστάσεως κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ναούμ Κωστίδης γεννήθηκε στη Μελίτη Φλώρινας, και ανατράφηκε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με έντονη εθνική υπερηφάνια. Παρά της δυσκολίες της κατοχής, προσπάθησε με κάθε μέσο να αντισταθεί στο Βουλγαρικό φασισμό και το Γερμανικό ναζισμό. Η τοπική ομάδα Οχράνα στο χωριό του, υπό τον Άντον Κάλτσεφ, κατέδωσε τον Ναούμ Κωστίδη ως "προδότη". Έτσι, ως αποτέλεσμα, ο Ναούμ συνελήφθη και καταδικάστηκε για να κρεμαστεί στην Κλαδορράχη, στις 9 Αυγούστου του 1943.

Έλληνες Αντιστασιακοί
Ναοί του Ευαγγελισμού Ελασσόνας



Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Ευαγγελισμού

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στον Ευαγγελισμό Ελασσόνας. Είναι μια μονόχωρη εκκλησία με δίρριχτη στέγη. Η κύρια είσοδος του ναού βρίσκεται στη βόρεια πλευρά ενώ τα παράθυρα  βρίσκονται στη νότια πλευρά. Σώζονται οι τοιχογραφίες μόνο του Ιερού Βήματος. Στην κόγχη βρίσκεται η Παναγιά η  Βρεφοκρατούσα, δεξιά της βρίσκεται ο Άγιος Χριστόφορος και αριστερά ο Άγιος Βασίλειος. Στην κόγχη υπάρχει επιγραφή που λέει ότι ο ναός αγιογραφήθηκε το 1729. Ο ναός πανηγυρίζει στις 2 Μαΐου και γίνεται περιφορά της εικόνας του Αγίου Αθανασίου.

Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ευαγγελισμού

Ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται στον Ευαγγελισμό Ελασσόνας. Είναι μια μονόχωρη βασιλική με νάρθηκα και έχει δίρριχτη στέγη. Η είσοδος του νάρθηκα  βρίσκεται στη βόρεια πλευρά. Πρέπει να αναφερθεί πως ο νάρθηκας είναι νεότερος από τον ιερό ναό. Η είσοδος για το κυρίως ναό βρίσκεται δυτικά, είναι χαμηλή και τοξωτή με ξύλινη πόρτα που φέρει πάσαλο ασφαλείας. Αξιόλογο είναι το τέμπλο,  το οποίο είναι ξυλόγλυπτο και διασώζει τις εικόνες που βρίσκονται στην κάτω σειρά καθώς και τις δεσποτικές που είναι στην πάνω σειρά. Πάνω στο τέμπλο και συγκεκριμένα στο κέντρο υπάρχει ένας σταυρός. Στο υπέρθυρο της εισόδου στην εσωτερική πλευρά του ναού υπάρχει κτητορική επιγραφή που αναφέρει ότι ο ναός ανεγέρθη το 1630.

Τοιχογραφίες

Ο ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες του 17ου αιώνα.  Έχει 3 ζώνες. Η κάτω ζώνη έχει ολόσωμους , όρθιους αγίους. Πιο πάνω υπάρχει μια ζώνη με μετάλλια  με μάρτυρες αγίους, που περιβάλλονται από έλικες και σταφύλια. Στην πάνω ζώνη υπάρχουν θέματα από σκηνές που δεν διασώζονται. Στην είσοδο εσωτερικά πάνω από την επιγραφή εικονίζεται η κοίμηση της Θεοτόκου με έντονα χρώματα , χρυσό, πράσινο ανοιχτό και σκούρο και κόκκινο. Εξωτερικά της εισόδου υπάρχει μια σκηνή που απεικονίζει την κόλαση και τον παράδεισο ( αριστερά και δεξιά της εισόδου). Στην κόγχη του Ιερού Βήματος υπάρχει η κοίμηση της Θεοτόκου και ο Χριστός Παντοκράτορας. Ο Ιερός Ναός γιορτάζει την ημέρα της Ζωοδόχου πηγής.

Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Δεκάγωνο

Στη γεωμετρία, το δεκάγωνο (από τις ελληνικές λέξεις δέκα και γωνία) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με δέκα πλευρές και δέκα κορυφές. Ωστόσο ο όρος συνήθως αναφέρεται σε ένα κανονικό δεκάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο δεκάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με 144 μοίρες (°) η καθεμιά, ενώ οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε δεκαγώνου έχουν άθροισμα 1440 μοίρες ακριβώς. Το σύμβολο Schläfli του δεκαγώνου είναι {10}.

Κανονικό δεκάγωνο 
Το εμβαδό (E) ενός κανονικού δεκαγώνου με μήκος πλευράς α δίνεται από τη σχέση:

Μία άλλη σχέση είναι E =5ad/2 , όπου d είναι η απόσταση μεταξύ παράλληλων πλευρών ή το ύψος του σχήματος όταν το δεκάγωνο στέκεται πάνω στη μία του πλευρά ως βάση.	 
Με απλούς τριγωνομετρικούς υπολογισμούς βρίσκουμε:

.

Πλευρές 
Η πλευρά ενός κανονικού δεκαγώνου που είναι εγγεγραμμένο σε κύκλο ακτίνας 1 έχει μήκος:

, όπου φ είναι η «χρυσή αναλογία», .

Κατασκευή 
Το κανονικό δεκάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη:

Μια εναλλακτική (αλλά παρόμοια) μέθοδος είναι η εξής:
 Κατασκευάστε ένα κανονικό πεντάγωνο εγγεγραμμένο σε κύκλο με μία από τις μεθόδους που δίνονται στο αντίστοιχο λήμμα.
 Εκτείνετε μία ευθεία από κάθε κορυφή του πενταγώνου διερχόμενη από το κέντρο του κύκλου προς την αντίθετη πλευρά. Το σημείο όπου η κάθε γραμμή τέμνει τον κύκλο απέναντι είναι μία κορυφή του δεκαγώνου.
 Οι πέντε κορυφές του πενταγώνου είναι οι άλλες 5 κορυφές του δεκαγώνου. Ενώστε αυτά τα σημεία με τα νέα για να σχηματίσετε το (κανονικό) δεκάγωνο.

Παράγωγα σχήματα 
Υπάρχει ένα κανονικό αστεροειδές πολύγωνο, γνωστό ως δεκάγραμμα, με σύμβολο Schläfli {10/3}, που προκύπτει από τις ίδιες κορυφές ενώνοντας μεταξύ τους κάθε τρίτη κορυφή. Επίσης, υπάρχουν δύο παραλλαγές: το {10/4} ανάγεται σε 2{5/2} ως δύο πενταγράμματα, και το {10/2} ανάγεται σε 2{5} ως δύο πεντάγωνα.

Πολύγωνα Petrie 
Το κανονικό δεκάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για πολλά πολύτοπα περισσότερων διαστάσεων, που παρατίθενται σε ορθογώνιες προβολές σε διάφορα επίπεδα Coxeter:

Δείτε επίσης 
 δεκαγωνικός αριθμός
 χρυσή αναλογία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ορισμός και ιδιότητες του δεκαγώνου (με διαδραστική animation)

Πολύγωνα
Τείχος στο όρος “Τιτνάτα” (Παλαιοσκαμιά)

Ανατολικά του χωριού Σκαμιά και σε υψόμετρο 1.420  μέτρων, στην κορυφή του λόφου με την ονομασία Τιτνάτα ή Οξιά συναντούμε ένα οχυρωματικό τείχος. 

Πρόκειται για έναν περίβολο χτισμένο από  γκρίζες ασβεστολιθικές πέτρες σε κυκλική μορφή, ακολουθούμενο τις πλευρές του λόφου. Το τείχος στην βορειοανατολική πλευρά διακόπτεται γιατί οχυρώνεται φυσικά από την απότομη κλίση της πλαγιάς. Σώζεται σε μερικά σημεία και σε ύψος έως και 1,50  μέτρο και πάχος έως και 2  μέτρα. Χρησιμοποιήθηκε την εποχή που άνθιζε η Περραιβική Τρίπολη ως παρατηρητήριο και φυλάκιο, γιατί βρισκόταν στα σύνορα με το Δίον. Από εκεί παρατηρούσαν όλα τα περάσματα, ανατολικά προς Δίον και νοτιοανατολικά προς Τέμπη.

Στην κορυφή του λόφου συναντούμε 3 σημεία με χαλάσματα από  ασβεστολιθικές πέτρες  σε σχήμα τετράγωνο και διαστάσεις 4 επί 3, 2 επί 2 και άλλα διάσπαρτα σε όλο τον χώρο με διαστάσεις 2 επί 4 ή 2 επί 2, που πιθανώς πρόκειται για κτίσματα – δωμάτια. Στη νοτιοδυτική πλευρά του λόφου και εντός του τείχους σώζεται ένας μικρότερος  περίβολος με διαστάσεις 20 επί 20. Ίσως  πρόκειται για αυλή κάποιου  κτίσματος με περίβολο που φτάνει και σε ύψος 1,50  μ. Στην κορυφή του λόφου, βορειοδυτικά, συναντούμε μία φυσική κοιλότητα, πηγάδι, με άνοιγμα διαμέτρου 1  μ. και διακρίνεται σε  βάθος  έως  και 2  μ. Σε όλο το χώρο υπάρχουν λίγα ίχνη κεραμικής.

Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Αρχαιολογικοί τόποι στη Θεσσαλία
1981 Μίδας

Ο Μίδας (Midas) είναι ένας Απολλώνειος αστεροειδής που περνά από τις τροχιές της Γης, της Αφροδίτης και του Άρη, και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 15,349. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον μυθικό βασιλιά Μίδα.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος του Μίδα εκτιμάται σε 3,4 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι V (κατά SMASSII). Ο Μίδας περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 13,2 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μιδας
Συναγωγή Κομοτηνής

Η Εβραϊκή Συναγωγή Κομοτηνής η οποία ονομαζόταν Μπετ Ελ (που σημαίνει Ο οίκος του Θεού) ήταν μια Εβραϊκή συναγωγή μέσα στο Φρούριο Κομοτηνής, η οποία χρονολογούνταν από τα μέσα του 19ου αιώνα ή νωρίτερα από τον 18ο αιώνα. Βρισκόταν στην αρχή της οδού Αυτοκράτορος Θεοδοσίου, ακριβώς απέναντι από τον Ναό Κοιμήσεως της Παναγίας. Το 1983 είχε χαρακτηριστεί ως διατηρητέα από την 4η Εφορεία νεωτέρων μνημείων αλλά τον Απρίλιο 1994 αποφασίστηκε η κατεδάφισή της.

Το κτήριο της συναγωγής είχε μοναδική αρχιτεκτονική στο χώρο των Βαλκανίων και ο τύπος αυτής της συναγωγής υπάρχει στην Κωνσταντινούπολη και την Προύσσα. Είχε κεντρικό τρούλο όπου από κάτω βρισκόταν τοποθετημένο το Βήμα. Στο εσωτερικό περιείχε μια σειρά από κίονες οι οποίοι κυκλικά στήριζαν την οροφή. Το Ιερό "Εχάλ" βρισκόταν στο ανατολικό τοίχο.

Στην Κομοτηνή, η περιοχή στο Φρούριο (όπου βρισκόταν η συναγωγή) ήταν γνωστή μέχρι τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο με την ονομασία "τα εβραϊκά του Καλέ". Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-44) αφαιρέθηκε η επίπλωση της συναγωγής και αργότερα για κάποια χρόνια χρησιμοποιήθηκε το κτήριο ως σταύλος.

Παραπομπές

Χώροι λατρείας στην Κομοτηνή
Κομοτηνή
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2012-13

Το Πρωτάθλημα Φούτμπολ Λιγκ 2012–13 (γνωστό και ως Football League ΟΠΑΠ) για τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο διεξήχθη με τη συμμετοχή 21 ομάδων. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου.

Από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο της Α΄ Κατηγορίας είχαν υποβιβαστεί οι ομάδες Εργοτέλης, Παναιτωλικός και Δόξα Δράμας, ενώ από την Γ΄ Κατηγορία προβιβάστηκαν οι πρωταθλητές Βορείου και Νοτίου ομίλου Εθνικός Γαζώρου και Απόλλων Σμύρνης αντίστοιχα, αλλά και μέσω play offs η Νίκη Βόλου.

Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε στις 26 Μαΐου 2013. Την απευθείας άνοδο εξασφάλισαν ο Απόλλων Σμύρνης, ο Εργοτέλης και η Καλλονή, ενώ υποβιβάστηκαν ο Θρασύβουλος Φυλής και η Αναγέννηση Επανομής. Στα Πλέι-Οφ για μία θέση στην Α΄Εθνική συμμετείχαν ο Παναιτωλικός, ο Ολυμπιακός Βόλου, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908 και η Νίκη Βόλου.

Αναδιάρθρωση της κατηγορίας σε 21 ομάδες 
Mε απόφαση που εξέδωσε το απόγευμα της Τετάρτης 12 Σεπτεμβρίου 2012, το συμβούλιο της Football League - Football League 2 δέχτηκε το αίτημα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας να αναδιοργανωθεί το πρωτάθλημα με τρεις ομάδες επιπλέον. Έτσι με την απόφαση της Φούτμπολ Λιγκ: «Σε εκτέλεση της από 12/09/2012 απόφασης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, το Διοικητικό Συμβούλιο της Football League ΟΠΑΠ-Football League 2 ΟΠΑΠ ενέταξε τις ομάδες Ολυμπιακός Βόλου, Καβάλα και Ηρακλής στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, τροποποιώντας την Προκήρυξη Πρωταθλήματος της αγωνιστικής περιόδου 2012-2013, εις τρόπον ώστε το πρωτάθλημα να διεξαχθεί με 21 ομάδες και στο τέλος του πρωταθλήματος να προβιβασθούν στη Super League τέσσερις (4) ΠΑΕ.. Δηλαδή, το επόμενο πρωτάθλημα στην Σούπερ Λίγκα θα διεξαγόταν με 18 ομάδες αφού από την Football League θα ανέβαιναν 4 ομάδες, και από το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα θα έπεφταν δύο . Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με την επίσημη αποδοχή-επικύρωση της απόφασης από τη γενική συνέλευση της Σούπερ Λιγκ .

Ομάδες και στάδια της Football League 2012-13

Βαθμολογία

Πρώτος σκόρερ
18 γκολ: Μιχάλης Μανιάς (Απόλλων Σμύρνης).

Πλέι Οφ
Οι αγώνες των play off διεξήχθησαν μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τις θέσεις 4 έως 7, οι οποίες ήταν ο Παναιτωλικός, ο Ολυμπιακός Βόλου, ο Ηρακλής και η Νίκη Βόλου. Με βάση τους βαθμούς που είχαν συγκεντρώσει οι ομάδες στο τέλος του πρωταθλήματος ξεκίνησαν τα πλέι οφ με την εξής βαθμολογία1:

1

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ένωση Έπαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄& Γ΄Εθνικής Κατηγορίας

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Γιάννος Περλέγκας

Ο Γιάννος Περλέγκας (1981) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981 και είναι γιος του ηθοποιού Τίμου Περλέγκα. Σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου. Το 2009 ίδρυσε μαζί με τον Γιώργο Γάλλο, τη Σταυρούλα Σιάμου και τον Μανώλη Μαυροματάκη την «ομάδα 1272». Το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Χορν για τον ρόλο του στην θεατρική παράσταση «Το Γάλα».

Ένας, ακόμη, καλλιτεχνικός τομέας στον οποίο δραστηριοποιείται είναι η μουσική. Το 1996, μαθητής γυμνασίου, ιδρύει με δύο συμμαθητές του την ρεμπέτικη μουσική μπάντα με την ονομασία Ραστ Χιτζάζ και ξεκινούν περιστασιακές εμφανίσεις σε Αθήνα, Πειραιά και νησιά, οι οποίες πληθαίνουν μετά το 2004. Ο ίδιος παίζει κιθάρα (αυτοδίδακτος) και τραγουδάει.

Τηλεόραση

Θέατρο 

 Καθαροί πια (Θέατρο Ροές, 2001), της Σάρας Κέιν σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή
 Ρομπέρτο Τσούκο (Εθνικό Θέατρο, 2008 - 2009), του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές σε σκηνοθεσία της Έφης Θεοδώρου
 Φάουστ (Εθνικό Θέατρο, 2009), του Γκαίτε σε πειραματική σκηνοθεσία επτά ατόμων
 Ερρίκος Εδουάρδος Ριχάρδος (Εθνικό Θέατρο, 2010), σύνθεση έργων του Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία δική του και του Γιώργου Γάλλου
 Εμίλια Γκαλότι (Εθνικό Θέατρο, 2010 - 2011), του Γκότχολντ Έφρεμ Λέσινγκ σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά
 Η τριλογία του παραθερισμού (Εθνικό Θέατρο, 2011), του Κάρλο Γκολντόνι σε σκηνοθεσία του Νίκου Μαστοράκη
 Βρομιά (Φεστιβάλ Αθηνών, 2011), του Ρόμπερτ Σνάιντερ σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου
 Αθανάσιος Διάκος - η επιστροφή (Φεστιβάλ Αθηνών, 2012), σε σκηνοθεσία της Λένας Κιτσοπούλου
 Ζ (Εθνικό Θέατρο, 2012 - 2013), του Βασίλη Βασιλικού σε σκηνοθεσία της Έφη Θεοδώρου
 Γκόλφω (Εθνικό Θέατρο, 2013), του Σπυρίδωνος Περεσιάδου σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου
Η αγριόπαπια ή η διαλεκτική της μετα-αρετής (Θέατρο Πορεία, 2017), του Ερρίκου Ίψεν σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου
RELAX...MYNOTIS, Μορφές ελληνικής αθανασίας (Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, 2016), του Βασίλη Παπαβασιλείου σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου
Ο αδαής και ο Παράφρων (Εθνικό Θέατρο Πειραματική Σκηνή, 2016), του Τόμας Μπερνχαρτ σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα
Να ντύσουμε τους γυμνούς (Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν, 2018), του Λουίτζι Πιραντέλλο σεσκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα

 Ως σκηνοθέτης 

 Ερρίκος Εδουάρδος Ριχάρδος'' (Εθνικό Θέατρο, 2010),  σύνθεση έργων του Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία δική του και του Γιώργου Γάλλου

Κινηματογράφος 
● Λόγοι και Αμαρτήματα (2004) σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μαζωμένου, πρωταγωνιστής. ●"Από έρωτα" 2014 Σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη πρωταγωνιστής 
● Τέλειοι Ξένοι (2016) σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη, πρωταγωνιστής.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Βραβευμένοι με Χορν
Καστανερή Κιλκίς

Η Καστανερή (πρώην Μπαροβίτσα) είναι χωριό του Δήμου Παιονίας, (Δημοτικής Ενότητας Γουμενίσσης) της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς.

Βρίσκεται σε απόσταση 10 χλμ. βορειοδυτικά της Γουμένισσας, 24 χλμ. δυτικά του Πολυκάστρου και 50 χλμ. δυτικά του Κιλκίς, στις πλαγιές του Πάικου. Είναι ένα γραφικό ορεινό χωριό που φημίζεται για τα κάστανά του και την υπέροχη θέα σε όλη την Αμφαξίτιδα και την πεδιάδα της Θεσσαλονίκης. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 750-800 μέτρα. Οι κάτοικοί του είναι ντόπιοι Μακεδόνες, με έντονη πολιτιστική δράση μέσω του πολιτιστικού συλλόγου «ΠΑΪΚΟ». Το χωριό διατηρεί παραδοσιακές σχέσεις με τα γειτονικά χωριά της Πέλλας: Αρχάγγελος, Περίκλεια, Νότια, Λαγγαδιά.

Η Μπαροβίτσα, που μετονομάστηκε σε Καστανερή το 1926, ήταν χωριό Βλαχομογλενιτών, οι οποίοι αργότερα σλαβοφώνησαν. Κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1878, οι Μπαροβιτσιώτες συμμετείχαν ενεργά και αρκετοί πήραν τα όπλα και κινητοποιήθηκαν. Όταν ο Γερμανός γλωσσολόγος Γκούσταβ Βάιγκαντ επισκέφτηκε την περιοχή το 1889 συνάντησε στο χωριό «130 σπίτια, 1000 κατοίκους, σχεδόν εκβουλγαρισθέντες», ενώ όταν το 1909 επισκέφτηκε τη Μπαροβίτσα ο Θεοντόρ Καπιντάν μόνο ενήλικες μιλούσαν βλάχικα.

Οι κάτοικοί του χωριού και κυρίως η οικογένεια Δογιάμα έπαιξαν μεγάλο ρόλο στο Μακεδονικό Αγώνα πολεμώντας τους Βούλγαρους στην κωμόπολη της Γουμένιτσας (Γουμένισσας), που τότε δρούσαν στην περιοχή. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, οι κάτοικοι Γουμένισσας έδωσαν το όνομα του Γεωργίου (Γκόνου) Δογιάμα στο παλιό στρατόπεδο της Γουμένισσας. Οι κάτοικοι αδειάζουν το χωριό τον χειμώνα και μένουν μόνο λίγοι, ενώ το καλοκαίρι χρησιμεύει ως θέρετρο.

Προσωπικότητες
 Τραϊανός Δογιάμας, ξακουστός κλέφτης του Πάικου
 Λάζαρος Δογιάμας, αδελφός του προηγούμενου, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
 Δημήτριος Δογιάμας, αδελφός των προηγούμενων, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
 Γεώργιος Δογιάμας, αδελφός των προηγούμενων, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
 Χρήστος Δογιάμας,ξάδελφος των προηγούμενων, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
 Γιώργος Δώνης, βετεράνος διεθνής ποδοσφαιριστής, προπονητής ποδοσφαίρου
Χρήστος Δώνης, ποδοσφαιριστής, γιός του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή Γιώργου Δώνη
Τάσος Δώνης, ποδοσφαιριστής, αδερφός του επίσης ποδοσφαιριστή Χρήστου Δώνη, γιός του νυν προπονητή Γιώργου Δώνη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 .
 . ΣΚΑΪ - Γυρίσματα (2008). "... η γραφική Καστανερή. Κτισμένη μέσα σε ένα μοναδικό περιβάλλον σε καλεί κοντά της..."

Χωριά του νομού Κιλκίς
Δήμος Παιονίας
Βασιλόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο Βασιλόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Αθανάσιος Βασιλόπουλος (γενν. 1939), αντιστράτηγος της Ελληνικής Αστυνομίας
 Θεόδωρος Βασιλόπουλος, στρατιωτικός, διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού έως το 1955.
 Λάμπρος Βασιλόπουλος (γενν. 1973), πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης της ποδηλασίας πίστας
 Μπαλάνος Βασιλόπουλος (1694-περ. 1760), κληρικός, διδάσκαλος και συγγραφέας (γνωστός και ως Βασιλόπουλος Μπαλάνος)
 Παναγιώτης Βασιλόπουλος (γενν. 1984), διεθνής καλαθοσφαιριστής

Βασιλοπουλος
Τζαμί Ελασσόνας

Με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 τουρκικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τη Λάρισα και εγκαθιστούν στην Ελασσόνα το κεντρικό στρατηγείο του τουρκικού στρατού. Για τις θρησκευτικές ανάγκες οι Οθωμανοί κατασκεύασαν τζαμιά σε δεσπόζουσες θέσεις της πόλης. Το μοναδικό που σώζεται μέχρι και τις μέρες μας είναι αυτό στην περιοχή Βαρώσια.

Πρόκειται για ένα θρησκευτικό τέμενος, η βάση του οποίου βρίσκεται στην δυτική συνοικία της Ελασσόνας, κοντά στον Ελασσονίτη ποταμό, σε μικρή απόσταση από τον οδικό άξονα Λάρισας – Κοζάνης. Χρονολογείται περίπου το 1897. Ο Μιναρές του κατέπεσε κατά το 1961. Φέρει μια, τετράγωνη στην κάτοψή της, θολοσκέπαστη αίθουσα προσευχής διαμέτρου 6μ. περίπου, ο θόλος της οποίας  στηρίζεται σε οκταγωνικό τύμπανο που επικάθεται στους τέσσερις τοίχους του κτιρίου. Το μιχράμπ, το οποίο διασώζεται, φέρει διακόσμηση με μουκαρνάς και φυτικά θέματα. Το μιμπάρ δεν διασώζεται. Στο συγκεκριμένο τζαμί δεν υπήρχε εξώστης. Ο φωτισμός του κτιρίου επιτυγχάνεται με δέκα οκτώ παράθυρα: τέσσερα τοξοειδή βρίσκονται στο τρουλαίο τύμπανο και τα υπόλοιπα δεκατέσσερα, τα οποία είναι παραλληλόγραμμα, εγγεγραμμένα σε οξυκόρυφο τόξο, είναι καγκελόφραχτα. Προστώο, λοιπές βοηθητικές στοές και κρήνη δεν υπάρχουν. Ιδιαίτερο στοιχείο που αφορά τη στήριξη του τρούλου εξωτερικά αποτελούν οι τέσσερις τοξωτές αντηρίδες στις γωνίες της στέγης. Από το μιναρέ, ο οποίος είναι χτισμένος στο νοτιοδυτικό τοίχο, διασώζεται μόνο η βάση του που είναι πετρόκτιστη και διακοσμημένη με μουκαρνάς.  Το τζαμί έχει μια είσοδο στα βορειοδυτικά πάνω από την οποία υπάρχει επιγραφή. Γνωρίζουμε ότι υπήρχε νεκροταφείο το οποίο δεν διασώζεται σήμερα.

Η αρχιτεκτονική του τζαμιού αυτού προκαλεί δέος. Κυριαρχεί η συμμετρία, η γεωμετρικότητα των όγκων και των ανοιγμάτων και η σχετική λιτότητα των διακοσμητικών στοιχείων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διάσταση μορφής – κατασκευής, στοιχείο χαρακτηριστικό για τα θρησκευτικά κτίσματα των δύο τελευταίων περιόδων της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Η εσωτερική οργάνωση είναι σε γενικές γραμμές απλή και ακολουθεί τα πρότυπα οργάνωσης παρόμοιων θρησκευτικών κτισμάτων της μουσουλμανικής λατρείας.

Το τζαμί έχει ανακαινιστεί και αποκατασταθεί με σκοπό να φιλοξενήσει μελλοντικά τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.

Πηγές
Αργύρης Πετρονώτης, Οθωμανικά Αρχιτεκτονήματα της Ελασσόνας (Συμβολή βάσει εντύπων), Ο Όλυμπος στους Αιώνες, Δ΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1994
Αργύρης Πετρονώτης, Οθωμανικά Αρχιτεκτονικά Τεκτονήματα Ελασσόνας, Ο Όλυμπος στους Αιώνες, Ε΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1995
Γιάννης Αδάμου, Τα Τζαμιά της Ελασσόνας και ο Τεκές της μέσα από Οθωμανικά αρχεία, Ο Όλυμπος στους Αιώνες, Ζ΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1994
Ελένη Γαβρά, Μουσουλμανικό Τέμενος του 19ου αιώνα στην Ελασσόνα, Ο Όλυμπος στους Αιώνες, Γ΄ Συνέδριο, Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Ελασσόνας, Ελασσόνα, 1995
Υπουργείο Πολιτισμού, Θεσσαλία δεκαπέντε χρόνια αρχαιολογικής έρευνας, 1975 – 1990 Αποτελέσματα και Προοπτικές, Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Λυών, 17-22 Απριλίου 1990, Αθήνα, 1994

Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Οθωμανικά τζαμιά στην Ελλάδα
Οικονόμειος Σχολή

Το γυμνάσιο της Τσαριτσάνης χτίστηκε το 1910 και ονομάστηκε ‘Οικονόμειος  Σχολή’, στη μνήμη του μεγάλου δάσκαλου του Γένους [[Κωνσταντίνος Οικονόμου ο εξ Οικονόμων|Κωνσταντίνου Οικονόμου].

Μέχρι το 1910 το Ελληνικό Σχολείο της Τσαριτσάνης (ή Ημιγυμνάσιο) στεγάζονταν  στην ετοιμόρροπη πατρική κατοικία του Οικονόμου, που βρισκόταν  στο προαύλιο του Ιερού Ναού της Παναγίας, στην συνοικία ‘Παναγιά’.  Την εποχή εκείνη επιτεύχθηκε η έκδοση Σουλτανικού Διατάγματος  για την ανοικοδόμηση του Γυμνασίου επάνω στα ερείπια αυτής της κατοικίας. Το σχέδιο εκπόνησε ο Λαρισαίος  μηχανικός  Αστεριάδης ή Πατόφλιας. Πρόκειται για ένα τριώροφο κτίριο με βόρεια είσοδο και προαύλιο προς την πλευρά του ναού της Παναγιάς. Κάθε όροφος έχει 2 διδακτικές αίθουσες και στο τέλος των διαδρόμων,  δεξιά και αριστερά, βρίσκονται   τα γραφεία των καθηγητών. Εδώ φιλοξενείται και μέρος της περίφημης βιβλιοθήκης που χάρισε ο Μεγάλος Ευεργέτης της Τσαριτσάνης  ο Οικονόμου ως κληροδότημα  μετά το θάνατό του, δηλαδή μία μεγάλη αρχαία και νέα βιβλιοθήκη καθώς και όλα τα όργανα  της Φυσικής και της Χημείας. Μετά την απελευθέρωση του 1912 εξελίχθηκε σ’ ένα από τα πρότυπα Γυμνάσια του Κράτους, το μοναδικό στην επαρχία Ελασσόνας. Η διαθήκη του Οικονόμου περιλάμβανε υποτροφίες  προς νέους για τις σπουδές τους και δωρεές για την κάλυψη των αναγκών της σχολής. Υπήρχε και ένα  μπαούλο  με τα άμφια του, τα οποία διασώθηκαν μετά την πυρκαγιά από την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σήμερα βρίσκονται στον αναστηλωμένο ναό και εκτίθενται σε   λαϊκό  προσκύνημα. Από το γυμνάσιο αυτό αποφοίτησαν πολλοί αξιόλογοι νέοι. Σήμερα φιλοξενεί λίγα παιδιά και χρησιμοποιείται ως  γυμνάσιο.

Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Ρεάλ Ανγκόλας

Το ρεάλ (real, πληθυντικός reis) ήταν το νόμισμα της Πορτογαλικής αποικίας της Ανγκόλας έως  και το 1914 που αντικαταστάθηκε από το εσκούδο. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του νομίσματος αυτού ωστόσο εκδόθηκαν κέρματα  πολλαπλάσιας αξίας τα οποία έφεραν την ονομασία  μακούτα (macuta, πληθυντικός macutas) . Έτσι 1 μακούτα ήταν ίσο με 100 ρεάλ. Η ισοτιμία του με το ρεάλ της Πορτογαλίας ήταν 1/1.

Kέρματα 
Στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα, κόπηκαν χάλκινα νομίσματα με ονομαστικές αξίες των 10, 20 και 40 ρεάλ και  ¼, ½ και 1 μακούτα. Την ίδια περίοδο κόπηκαν   και αργυρά κέρματα αξίας 2, 4, 6, 8, 10 και 12 μακούτα. Από το 1814 και μετά συνέχιτικε η κοπή μόνο χάλκινων κερμάτων αξίας ¼, ½, 1 και 2 μακούτα. Μετά το 1814, μερικά χάλκινα νομίσματα επιτυπώθηκαν με το εθνόσημο της Πορτογαλίας και διπλασιάσθηκε η ονομαστική τους αξία. Έτσι από τα κέρματα των  10, 20 και 40 ρεάλ και ¼, ½, 1 και 2 κέρματα μακούτα μετά τη επιτύπωση προέκυψαν κέρματα με ονομαστική αξία 20, 40 και 80 ρεάλ και ½, 1, 2 και 4 μακούτα . Τα τελευταία κέρματα του ρεάλ  κόπηκαν το 1860.

Χαρτονομίσματα 
Το 1861, η  Junta da Fazenda Publica da Provincia d'Angola εισήγαγε χαρτονομίσματα με αξίες των 1000, 2000, 5000 και 20.000 ρεάλ. Το 1877 ακολούθησε η έκδοση χαρτονομισμάτων 10.000 ρεάλ, η οποία συνεχίσθηκε να επανεκδίδεται έως και το 1884.

Το 1865 Η Banco Nacional Ultramarino άρχισε να εκδίδει τις χαρτονομίσματα των 5000, 10.000 και 20.000 ρεάλ. Το 1876 εξέδωσε χαρτονομίσματα των  1000 και 2500 ρεάλ, και το 1877 των 2000 ρεάλ. 
Το 1892 η παρουσιάσθηκε έλλειψη μικρής αξίας νομισμάτων η οποία οδήγησε στη έκδοση χαρτονομισμάτων των100, 200 και 500 ρεάλ τα οποία παρέμειναν στην κυκλοφορία έως και το 1905. το 1909 τέθηκαν στην κυκλοφορία χαρτονομίσματα αξίας 50.000 ρεάλ.

Πηγές 
 Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1978). Standard Catalog of World Coins: 1979 Edition. Colin R. Bruce II (senior editor) (5th ed.). Krause Publications. ISBN 0873410203.
 Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
1 μακούτα του 1814 Ανάκτηση 02 Οκτωβρίου 2012.

Ιστορικά νομίσματα
Οικονομία της Ανγκόλας
Ιστορία της Ανγκόλας
Παραλογές

Οι Παραλογές αποτελούν μία ιδιαίτερη κατηγορία παραδοσιακών τραγουδιών. Είναι πολύστιχα αφηγηματικά τραγούδια με πλαστή, παραποιημένη υπόθεση, που δεν μεταφέρουν στον ποιητικό χώρο ένα απλό επεισόδιο αλλά περιγράφουν μια ολοκληρωμένη πράξη. Επίσης διακρίνονται διότι εντάσσουν στο περιεχόμενο των τραγουδιών τους διάφορα υπερφυσικά, παράλογα και εξωλογικά στοιχεία. Το περιεχόμενό τους είναι συνήθως δραματικό. Οι παραλογές θεωρούνται από πολλούς ως την σημαντικότερη καλλιτεχνική δημιουργία του λαού μας. Αξίζει να αναφερθεί ότι παραλογές συναντιούνται και σε άλλους βαλκανικούς λαούς.

Χαρακτηριστικά 
Οι Παραλογές έχουν κάποια χαρακτηριστικά που τις διακρίνουν από τα άλλα παραδοσιακά τραγούδια:

 Αντλούν το περιεχόμενό τους και την θεματολογία τους από την αρχαιοελληνική μυθολογία,από διάφορα δραματικά γεγονότα της ζωής (πχ, τον αναπάντεχο θάνατο ενός κοντινού προσώπου), ή έχουν τελείως πλαστή, φανταστική ιστορία.
 Διαθέτουν πολλά εξωλογικά και φανταστικά στοιχεία. (πχ βρικόλακες, δράκους κλπ...)
 Η αφήγηση των παραλογών είναι πυκνή, συνεπώς έχουν γρήγορη ροή στην εξέλιξη της ιστορίας.
 Κυριαρχεί το δραματικό στοιχείο.

Παραπομπές 

Μουσικά είδη
Ρώσικος Τρυποκάρυδος

Ως Ρώσικος Τρυποκάρυδος ονομάζονταν κοινώς ένας μυστηριώδης σταθμός παγκοσμίου εμβέλειας που εξέπεμπε από την Ρωσία στα βραχέα κύματα από τον Ιούλιο του 1976 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1989. Το όνομα του σταθμού δόθηκε από τον ήχο του σήματός του, που θύμιζε τον χαρακτηριστικό ήχο του τρυποκάρυδου, συχνότητας 10 Hz. Η ισχύς του σήματος, που υπολογίζεται στα 10 MW, ήταν τόσο δυνατή και άλλαζε συχνότητα απρόβλεπτα ώστε να δημιουργεί παράσιτα σε πολλούς σταθμούς όλων των ηπείρων, είτε ιδιωτικής, δημόσιας, επαγγελματικής, ερασιτεχνικής, πολιτικής ή και στρατιωτικής χρήσης. Χιλιάδες διαμαρτυρίες διεθνώς έφτασαν στη Ρωσία. Αρχικά εκφράστηκαν διάφορες εικασίες, ότι το σήμα κάνει πλύση εγκεφάλου στους ανθρώπους όλης της Γης, ή ότι δημιουργούσε καταστροφικά καιρικά φαινόμενα που έπλητταν τον κόσμο. Μετά από την κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης όμως έγινε γνωστό ότι επρόκειτο για τεχνολογία ραντάρ ονόματι Duga, το οποίο είχε την ικανότητα να βλέπει σε όλο το βάθος και πέρα από τον ορίζοντα γύρω από την Γη και να αφουγκράζεται παγκόσμια τις εκτοξεύσεις πυραύλων. Περισσότερες πληροφορίες έγιναν γνωστές μετά από την έκρηξη του πυρηνικού εργοστασίου στο Τσερνόμπιλ το 1986, επειδή ένα τέτοιο ραντάρ ήταν εγκατεστημένο εκεί κοντά, οπότε οι ξένοι επιστήμονες το ανακάλυψαν και το φωτογράφησαν.

Τοποθεσία 
Συνολικά υπήρξαν τρεις σταθμοί μέσα στα σύνορα της Σοβιετικής Ένωσης.
 Οι δύο σταθμοί Duga-1 και Duga-2, που έχουν στο μεταξύ αποσυναρμολογηθεί σχεδόν τελείως.
 Ένας σταθμός Duga-2, του οποίου μέρος αποσυναρμολογήθηκε το 1989.
 Ένας σταθμός Duga-3, που εν μέρη αποσυναρμολογήθηκε και μεταφέρθηκε στο Κομσομόλσκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Russian Woodpecker, Miami Herald, Juli 1982.
 Steel Yard OTH, globalsecurity.org
 Bilder des Duga-3-Radars, englishrussia.com
 Weitere Bilder des Duga-3-Radars, panoramio.com

Ψυχρός Πόλεμος
Επιστήμες και τεχνολογία στη Σοβιετική Ένωση
Στρατιωτική τεχνολογία
Κρατικό Ακίνητο αρ. 42

Το Κρατικό Ακίνητο αρ. 42 (ρωσικά: государственный объект ГО-42) είναι πρώην οχυρωματική εγκατάσταση στην Μόσχα που σήμερα στεγάζει το Μουσείο του ψυχρού πολέμου. Εκτείνεται υπόγεια κάτω από το σημείο που βρίσκεται σήμερα η στάση Ταγκάνσκαγια του Μετρό της Μόσχας. Η είσοδος του μουσείου βρίσκεται στην οδό 5-Κοτελνισέσκι Περόιλοκ 11. Μετατράπηκε το 1956 σε μάχιμο οχυρό για χρήση σε ενδεχόμενο ατομικό πόλεμο, ενώ η ύπαρξή του κρατήθηκε άκρως απόρρητη μέχρι το 1995. Το 2006 μετατράπηκε σε μουσείο. Σήμερα διαθέτει υπόγειες στοές βάθους 60 μέτρων και συνολικού εμβαδού 7000 τετραγωνικών μέτρων.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Fotos des Museums
 Fernsehbeitrag (NTW, russisch)
 Zeitungsbeitrag (Los Angeles Times, englisch)

Οχυρώσεις
Ψυχρός Πόλεμος
Στρατιωτικά μουσεία στη Ρωσία
Μαχμούντ Νουκράσι Πασάς

Ο Μαχμούντ Φαχμί Νουκράσι Πασάς (1888 - 1948) ( Αραβικά : محمود فهمى النقراشى باشا ), ήταν Αιγύπτιος πολιτικός - πρωθυπουργός.

Υπήρξε ηγέτης του κόμματος Σάαντ. Διετέλεσε πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, μετά την δολοφονία του πρωθυπουργού Άχμεντ Μάχιρ Πασά, μεταξύ των ετών 1945 και 1946. Ακολούθως ανέλαβε ξανά από το 1946 μέχρι το 1948. Το 1948 ανέλαβε επίσης και στρατιωτικός διοικητής της Αιγύπτου. Όταν τότε οι Βρετανοί αποχώρησαν από την Παλαιστίνη, οι αιγυπτιακές δυνάμεις μαζί με στρατεύματα άλλων αραβικών χωρών εισέβαλαν στη Παλαιστίνη. 
Στο τέλος του ίδιου έτους στις 28 Δεκεμβρίου του 1948, ευρισκόμενος ο Μαχμούτ Νουκράσι Πασάς στο γραφείο του στο Κάιρο ένας νεαρός φοιτητής, μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, μεταμφιεσμένος ως αξιωματούχος της αιγυπτιακής αστυνομίας, κατάφερε οπλοφορώντας να εισέλθει στο γραφείο του και να τον δολοφονήσει.

Στη συνέχεια τη θέση του πρωθυπουργού ανέλαβε ο Ιμπραήμ Χαντί Πασάς.

Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ.834.

Πρωθυπουργοί της Αιγύπτου
Τουνγκουράουα

Το Τουνγκουράουα (ισπανικά: Tungurahua) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στον Ισημερινό, στην Κορδιλιέρα Οξιδεντάλ. Βρίσκεται στην επαρχία Τουνγκουράουα, στην οποία έδωσε το όνομά του. Το όνομά του προέρχεται από τις Κέτσουα λέξεις τουνγκούρι (λαιμός), ράουα (φωτιά), δηλαδή λαιμός της φωτιάς. Το ηφαίστειο βρίσκεται σε αυξημένη ηφαιστειακή δραστηριότητα την τελευταία δεκαετία, με ισχυρές εκρήξεις το 1999, τις 16 Αυγούστου 2006, τις 6 Φεβρουαρίου 2008, 28 Μαΐου 2010, 4 Δεκεμβρίου 2010 και 26 Απριλίου 2011. Πριν το 1999 ισχυρές εκρήξεις έλαβαν χώρα το 1916-1918, το 1886 και το 1773. Η συνήθης ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι στρομπολικού τύπου, με ανδεσιτική και δακιτική λάβα. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε τον Φεβρουάριο του 2014.

Το Τουνγκουράουα έχει ύψος 5.023 μέτρα και βρίσκεται περίπου 130 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Κίτο. Υψώνεται απότομα, περίπου 3 χιλιόμετρα ψηλότερα από τους βόρειους πρόποδές του. Κοντά βρίσκονται τα ανενεργά ηφαίστεια Τσιμποράσο και Ελ Αλτάρ. Με ύψος περίπου 5 χιλιόμετρα, το Τουνγκουράουα έχει χιόνι στην κορυφή του. Πριν την έκρηξη του 1999 υπήρχε επίσης ένας μικρός παγετώνας. Το σημερινό ηφαιστειακό οικοδόμημα είναι το τρίτο κατά σειρά του ηφαιστείου και δημιουργήθηκε μετά την κατάρρευση του προηγούμενου πριν περίπου 3000 χρόνια. Το πρώτο ηφαιστειακό οικοδόμημα κατέρρευσε στο τέλος του Πλειστόκαινου.

Παραπομπές 

Ηφαίστεια του Ισημερινού
Άνδεις
Κρίτων Τορναρίτης

Ο Κρίτων Τορναρίτης ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1902.

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας με διάκριση αριστείας και ήταν υποψήφιος για την απόκτηση διδακτορικού τίτλου το 1923. Αργότερα, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Λονδίνο αποκτώντας τον τίτλο Barrister-at-Law το 1946.

Άσκησε με επιτυχία στη Λεμεσό το επάγγελμα του δικηγόρου από το 1924 έως 1940. Στην ίδια πόλη, ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Εκπαιδευτικής και ο Επιθεωρητής των ελληνικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Το 1940, διορίστηκε ως Επαρχιακός Δικαστής στη Λευκωσία και στη συνέχεια, το 1942, ως Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμόχωστου - ο πρώτος Κύπριος Πρόεδρος. Το 1944, διορίστηκε ως γενικός δικηγόρος μέχρι το 1952 και στη συνέχεια ως Γενικός Εισαγγελέας 1952-1960.

Κατά την περίοδο του 1955-1959, είχε αποσπαστεί ως νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Αποικιών στο Λονδίνο και ως Επίτροπος για την Αναθεώρηση της κυπριακής νομοθεσίας, μια θέση στην οποία ο ίδιος είχε εξοικειωθεί με την αγγλική μέθοδο της δημόσιας διοίκησης. Από το 1960-1984, διετέλεσε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκπροσώπησε την Κύπρο σε παγκόσμια συνέδρια νομικής, διεθνή σεμινάρια και ευρωπαϊκά συμβούλια. Το 1984, διορίστηκε ως Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με τα νομικά και άλλα διεθνή θέματα.

Έγραψε 65 βιβλία και περισσότερα από 5.000 κείμενα, το περιεχόμενο των οποίων ήταν κυρίως νομικό. Το έργο του βρίσκεται σε πανεπιστήμια και σε βιβλιοθήκες του εξωτερικού. Ανάμεσα στις δεκάδες τιμητικές διακρίσεις και διακρίσεις που απένειμε σ' αυτόν όπως του Συμβούλου της Βασίλισσας (QC) και από την Αθήνα το Ακαδημαϊκό Βραβείο για το εξαιρετικό λογοτεχνικό του έργο.

Απεβίωσε το Σάββατο 1 Μαρτίου 1997. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη την Τρίτη 4 Μαρτίου 1997 στο Καθεδρικό Ναό Παναγίας Ευαγγελίστριας στην Παλλουριώτισσα στη Λευκωσία και του δόθηκαν πλήρεις τιμές με την παρουσία του Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη, του Συμβουλίου των Υπουργών και των ηγετών των πολιτικών κομμάτων στην Κύπρο.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Κύπριοι δικηγόροι
Κύπριοι δικαστικοί
Κύπριοι συγγραφείς
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδροι ΑΕΛ Λεμεσού