Δικαιώματα ΛΟΑΤ στη Γαλλία

Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των τρανς (ΛΟΑΤ+) ατόμων στη Γαλλία είναι από τα πιο προοδευτικά στον κόσμο. Αν και η σεξουαλική δραστηριότητα ομοφυλόφιλων ήταν ένα αδίκημα που τιμωρείται με θάνατο που συχνά είχε ως αποτέλεσμα τη θανατική ποινή κατά τη διάρκεια του Παλαιού Καθεστώς, όλοι οι νόμοι περί σοδομισμού καταργήθηκαν το 1791 κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Ωστόσο, ένας λιγότερο γνωστός νόμος περί απρεπούς έκθεσης που στόχευε συχνά τα ΛΟΑΤ άτομα θεσπίστηκε το 1960 προτού καταργηθεί το 1980.

Η ηλικία συναίνεσης για σεξουαλική δραστηριότητα του ιδίου φύλου άλλαξε περισσότερες από μία φορές προτού εξισωθεί το 1982 υπό τον Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν. Αφού χορήγησε σε ομόφυλα ζευγάρια επιδόματα οικογενειακής συντροφικότητας γνωστά ως σύμφωνο πολιτικής αλληλεγγύης, η Γαλλία έγινε η δέκατη τρίτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε τους γάμους ομοφύλων το 2013. Το 1985 θεσπίστηκαν νόμοι που απαγορεύουν τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου και 2012, αντίστοιχα. Το 2010, η Γαλλία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που αποχαρακτήρισε τη δυσφορία του φύλου ως ψυχική ασθένεια. Επιπλέον, από το 2017, τα διεμφυλικά άτομα επιτρέπεται να αλλάζουν το νόμιμο φύλο τους χωρίς να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση ή να λάβουν ιατρική διάγνωση.

Η Γαλλία έχει συχνά ονομαστεί μια από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους χώρες στον κόσμο. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η πλειοψηφία των Γάλλων υποστηρίζει τους γάμους ομοφυλόφιλων και το 2013, μία δημοσκόπηση έδειξε ότι το 77% του γαλλικού πληθυσμού πίστευε ότι η ομοφυλοφιλία πρέπει να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία, μια από τις υψηλότερες στις 39 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Το Παρίσι έχει ονομαστεί από πολλές δημοσιεύσεις ως μία από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους πόλεις στον κόσμο, με το Le Marais, το Quartier Pigalle και το Bois de Boulogne να λέγεται ότι έχουν μια ακμάζουσα LGBT κοινότητα και νυχτερινή ζωή.

Ιστορία 

Πριν τη Γαλλική Επανάσταση ο σοδομισμός ήταν σοβαρό αδίκημα και το αναλάμβαναν τα θρησκευτικά δικαστήρια. Η πρώτη Γαλλική επανάσταση κατάργησε τα θρησκευτικά δικαστήρια και ο νέος ποινικός κώδικας του 1791 δεν έκανε καμία αναφορά στις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων σε ιδιωτικό χώρο. Η φιλελεύθερη πολιτική πάνω σε θέματα σεξουαλικής επαφής συντηρήθηκε και στον Ναπολεόνειο Κώδικα αλλά οι ομοφυλόφιλοι καταδιώκονταν και εισάγονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το 1945 η ηλικία συναίνεσης ανέβηκε στα 15 από τα 13 για τους ετεροφυλόφιλους. Το 1974 η ηλικία συναίνεσης για την ομοφυλοφιλία κατέβηκε στα 18 από τα 21 και το 1982 η ηλικία συναίνεσης για ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους εξισορροπήθηκε στα 15.

Νόμοι 

Οποιαδήποτε διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαγορεύεται από το 1985. Οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες επιτρέπεται να υπηρετούν στον στρατό.

Τον Δεκέμβριο του 2004 εγκρίθηκε ένας νόμος που έκανε παράνομα τα σεξιστικά ή ομοφοβικά σχόλια. Η ποινή είναι €45,000 και/ή 12 μήνες φυλάκισης.

Από το 1999 τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια μπορούν να κάνουν πολιτικές ενώσεις οι οποίες έχουν όλες τις νομικές προστασίες και ευθύνες του γάμου.

Συνοπτικός Πίνακας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Le Marais: The Indifferent Ghetto." Άρθρο για την gay συνοικία, Λε Μαραί, στο Παρίσι.
 "Alors, are we 'queer'yet." Άρθρο αναφορικά με την αποδοχή της λέξης queer στην Γαλλία.

Γαλλία
Πολιτική της Γαλλίας
Λοατ