joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ζελέ από νεροκάστανο

Το ζελέ από νεροκάστανο (馬蹄糕) είναι Κινέζικο γλυκό που το κύριο συστατικό του είναι το Κινέζικο νεροκάστανο. Η συνταγή προέρχεται από την περιοχή Κουανγκτόνγκ. Το ζελέ συνήθως κόβεται σε τετράγωνα κομμάτια και τηγανίζεται πριν σερβιριστεί. Το ζελέ είναι μαλακό αλλά σκληραίνει και διατηρεί το σχήμα του λόγω του τηγανίσματος. Το γλυκό είναι αξιοπερίεργο λόγω της διαφάνειας του, συνήθως τα κομμάτια του κάστανου διακρίνονται μέσα στο ζελέ.
Είναι παραδοσιακό επιδόρπιο στην κουζίνα του Χονγκ Κονγκ και σερβίρεται στα περισσότερα κινέζικα εστιατόρια.

Κινεζική κουζίνα
Ναζιανζός

Η Ναζιανζός ήταν πόλη στην Καππαδοκία 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού Μπεκαρλάρ (πρώην Νενεζί).

Ιστορική αναδρομή 
Αρχικά ονομάζονταν Νάνανδος. Αναφέρεται για πρώτη φορά στα οδοιπορικά της ύστερης Ρωμαϊκής εποχής. Από το 325 υπήρχε εκκλησία, στην οποία υπηρέτησε δεσπότης ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός από το 382 ως το 383. Τον ενδέκατο αιώνα έγινε έδρα της Επισκοπής Ναζιανζού, ενώ η μητρόπολη τον 14ο αιώνα αναφέρεται ότι ορφάνεψε. 

Στην κατοικημένη περιοχή συναντούμε δύο λόφους με λίγα ερείπια τείχους και μια ενδιάμεση τάφρο, στον οποίο σήμερα είναι κτισμένος ένας σελτζούκικος τουρμπάς. Ο χριστιανικός ναός ήταν σχήματος οκταγώνου και δεν σώζεται.

Πηγές 
 Friedrich Hild, Marcell Restle: Kappadokien. Tabula Imperii Byzantini 2, Wien 1981, S. 244-245.
 Justin Mossay: Nazianze, Nenezi, Bekârlar. Byzantion 71 (2001) S. 438-449.

Καππαδοκία
Βυζαντινοί οικισμοί
Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος

Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ή Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος (276-374) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ναζιανζού,
εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Ήταν πατέρας του Γρηγορίου Ναζιανζηνού.

Βιογραφία 
Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ήταν Καππαδόκης προύχοντας ο οποίος πιθανολογείται πως ανήκε σε αίρεση Υψιστάριων - θρησκευτικής ομάδας η οποία συνδύαζε ιουδαϊστικά, χριστιανικά και ζωροαστρικά στοιχεία - προτού μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και, στην συνέχεια, βαπτιστεί το έτος 325, έτος διεξαγωγής της Πρώτης Συνόδου της Νίκαιας. Η παράδοση αναφέρει πως ο Γρηγόριος έγινε μάρτυρας εμφάνισης κατά την διάρκεια της βάπτισής του.

Χειροτονήθηκε επίσκοπος, το 329, στη Ναζιανζό, πόλη της οποίας και παρέμεινε επίσκοπος για το υπόλοιπο της ζωής του. Παντρεύτηκε τη Νόννα. Διέθετε οικία στην Καρβάλι, ενώ ο ίδιος ήταν εύπορος γαιοκτήμονας. Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος μελέτησε και υπερασπίστηκε την αντίληψη της Εκκλησίας η οποία υποστηρίχθηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Προχώρησε στην ανέγερση εκκλησίας στη Ναζιανζό με χρηματοδότηση από την προσωπική του περιουσία. Ο επικήδειος λόγος του Γρηγορίου Ναζιανζηνού τον περιγράφει ως δυναμικό.

Γνωστή είναι σύγκρουση η οποία έλαβε χώρα εντός της επισκοπής του, για σύντομο χρονικό διάστημα, μεταξύ του ιδίου και μοναχών αναφορικά με το ζήτημα του Αρειανισμού, καθώς ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος είχε βάλει την υπογραφή του σε αρειανή πράξη πίστεως του 360. Ο επίσκοπος Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος, προκάλεσε, τότε, την αντίδραση του, υπαγόμενου στον ίδιο, κλήρου. Ο υιός του, Γρηγόριος Ναζιανζηνός πέτυχε να κατευνάσει τις ταραχές, καταδεικνύοντας την ορθότητα της πίστεως του Γρηγορίου του Πρεσβύτερου. 

Διαδραμάτισε, σε αριθμό περιπτώσεων, ρόλο ειρηνοποιού κατά τον ορισμό των επισκόπων, ενώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ορισμό του Βασιλείου Καισαρείας ως επικεφαλής της επισκοπής του, το 370. Αντάλλασσε αλληλογραφία με τον Άγιο Βασίλειο, επίσης επίσκοπο, αναφορικά με το ζήτημα της υπεράσπισης κάποιου Γλυκερίου, ο οποίος περιτριγυριζόταν από γυναίκες, τις οποίες ο Βασίλειος επιθυμούσε να σταλούν εκ νέου στις οικογένειές τους.

Αυτός ήταν εκείνος ο οποίος ώθησε τον υιό του, Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ενάντια στην θέλησή του, να γίνει, αρχικώς, ιερέας, και, στην συνέχεια, επίσκοπος. Προς το 370 δεν διέθετε, πλέον, κάποιον ενεργό ρόλο ως επίσκοπος της Ναζιανζού.

Απόγονοι 
Μέσω του γάμου του με τη Νόννα, απέκτησε τρία τέκνα, τον Καισάριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ιατρός του Κωνσταντίνου Β΄, τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ένας εκ των Πατέρων της Εκκλησίας, και την Αγία Γοργονία.

Σημειώσεις και παραπομπές 
 Σημειώσεις

 Κύριες παραπομπές
  

 Παραπομπές

Βυζαντινοί κληρικοί
Χριστιανισμός της Αρχαιότητας
Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Βυζαντινοί άγιοι
Επίσκοποι Ναζιανζού
Βυζαντινοί επίσκοποι
Άγιοι από την Μικρά Ασία
Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Κώστας Περατικός

Ο Κώστας Περατικός (1955 - 1997) ήταν Έλληνας εφοπλιστής. Δολοφονήθηκε τον Μάιο του 1997 από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

Ήταν γιος του εφοπλιστή Μιχάλη Περατικού (1929-2019). Καταγόταν από οικογένεια που ασχολείτο με την ναυτιλία για περισσότερα από εκατό χρόνια. Εργάστηκε από μικρός στις επιχειρήσεις του πατέρα του. Το 1992 απέκτησε τα ναυπηγεία Ελευσίνας, αναλαμβάνοντας παράλληλα τη διεύθυνσή τους. Το 1995, λόγω οικονομικών προβλημάτων, αποφάσισε να κλείσει τα ναυπηγεία. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει 2 παιδιά.

Η δολοφονία του 
Το απόγευμα της 28ης Μαΐου 1997 βρισκόταν στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά, όταν πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητο του από το πάρκινγκ της εταιρίας του, δολοφονήθηκε με 7 σφαίρες από τη 17 Νοέμβρη. Αργότερα μεταφέρθηκε στο Τζάνειο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Παραπομπές 

Έλληνες εφοπλιστές
Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Αουγκούστα (Μέιν)

Η Αουγκούστα (αγγλικά: Augusta) είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας των ΗΠΑ Μέιν, κομητειακή έδρα της Κομητείας Κένεμπεκ, και κέντρο του πληθυσμού του Μέιν. Ο πληθυσμός της πόλης κατά την απογραφή του 2010 ήταν 19.136 κάτοικοι, όντας έτσι η μικρότερη πρωτεύουσα πολιτείας μετά το Μονπελιέ του Βερμόντ και το Πιέρ της Νότιας Ντακότας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κένεμπεκ. Το Πανεπιστήμιο του Μέιν στην Αουγκούστα βρίσκεται στην πόλη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις του Μέιν
Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο

Το Πανεπιστήμιο «Νικολό Κουζάνο» (Università degli Studi Niccolò Cusano, UNICUSANO) είναι ιταλικό ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε το 2006 από τον Στέφανο Μπαντέτσι. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Ρώμη, Ιταλία. Την ακαδημαϊκή χρονιά 2011 - 2012 δέχθηκε περίπου 10.107 νέους φοιτητές.

Τμήματα και Σχολές του Πανεπιστημίου 
 Οικονομία
 Φιλολογία
 Νομική
 Πολιτικές Επιστήμες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο
 Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο Υπουργείο Παιδείας Ιταλίας

Νικόλαος Κουζάνος
Χαλμαχέρα

Η Χαλμαχέρα (ινδονησιακά: Halmahera) είναι το μεγαλύτερο νησί τους συμπλέγματος Μολούκες, στην ανατολική Ινδονησία. Με έκταση 17.780 χλμ² είναι το 51ο μεγαλύτερο στο κόσμο. Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκονται τα ενεργά ηφαίστεια Ντουκόνο και όρος Ιμπού. Στο νησί βρίσκεται η πρωτεύουσα της επαρχίας, το Σοφίφι, μετά την μετακίνησή της από την Τερνάτε. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Βέντα και το Τζαϊλόλο.

Απαρτίζεται από τέσσερις χερσονήσους με περίπλοκο ανάγλυφο, ιδιαίτερα στη βόρεια χερσόνησο, και περιτριγυρίζεται από πολλά νησιά, από τα οποία ξεχωρίζουν η Τερνάτε και το Τιντόρε, τα οποία ιστορικά ήλεγχαν την Χαλμαχέρα. Εξαιτίας των ηφαιστειακών αποθέσεων, το έδαφος είναι πολύ εύφορο και καλλιεργείται εντατικά στις παράκτιες πεδιάδες με ρύζι και τροπικά φρούτα. Στο νησί υπάρχουν ορυχεία χρυσού και νικελίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νησιά της Ινδονησίας
Μνήμη (αποσαφήνιση)

Η λέξη Μνήμη μπορεί να αναφέρεται:

Στη Μνήμη (μυθολογία).
Στη Μνημοσύνη/ Μνήμη (μυθολογία)
Στη Μνήμη (δορυφόρος).
Στον αστεροειδή 1247 Μνήμη.

Στις επιστήμες
Στη Μνήμη στη φυσική.
Στην Κοινωνική μνήμη.
Στην Ανοσοποιητική μνήμη.
Στη Μνήμη (ιατρική), χαρακτηριστικό του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Στην πληροφορική
Στη Μνήμη υπολογιστή.
Στη Μνήμη τυχαίας προσπέλασης.
Στην Κρυφή μνήμη.
Στην Εικονική μνήμη.
Στην Προσωρινή μνήμη (υπολογιστές).
Στη ROM (μνήμη).
Στη Μνήμη USB.
Αγία Γοργονία

Η Αγία Γοργονία (απεβίωσε περ. 375) είναι Μικρασιάτισσα αγία της ορθόδοξης και της καθολικής εκκλησίας. Ήταν αδελφή του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

Βιογραφία 
Η καταγωγή της ήταν από οικογένεια αγίων στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία. Πατέρας της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο πρεσβύτερος, ενώ αδελφοί της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο Καισάριος Ναζιανζηνός, που τιμώνται όλοι από την εκκλησία ως άγιοι. Παντρεύτηκε έναν ισχυρό άνδρα της Πισιδίας, τον οποίο οι πηγές αναφέρουν άλλοτε ως Βιτολιανό, και άλλοτε Μελέτιο. Απέκτησε πολλούς γιους και τρεις θυγατέρες, από τις οποίες μνημονεύεται ιδίως η Αλυπανία. Αργότερα έπεισε τον σύζυγό της να ασπασθεί τον Χριστιανισμό και βαφτίστηκε μαζί του και με όλους τους γιους και εγγονούς της. Βρέθηκε δυο φορές πολύ κοντά στον θάνατο και ανάρρωσε ως εκ θαύματος. Ποδοπατήθηκε από ένα κοπάδι ζώων που της προκάλεσαν πολλά κατάγματα και εσωτερικές αιμορραγίες. Η Γοργονία αρνήθηκε να την δει γιατρός και ανάρρωσε μόνο με την ισχυρή της πίστη. Μια άλλη φορά βασανίστηκε από βαριά αρρώστια με συμπτώματα πυρετού, πονοκεφάλου, παράλυσης και σποραδικού κώματος, από την οποία αναράρρωσε αφού έλαβε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας που είχε προηγουμένως βρέξει με τα δάκρυά της προσευχόμενη μπροστά στην Αγία Τράπεζα. 

Απεβίωσε περίπου το 375 από φυσικό θάνατο, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία. Στην κηδεία της εκφώνησε λόγο ο αδελφός της Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο οποίος την εγκωμίασε με τα πιο ένθερμα και χριστιανικά λόγια.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 23 Φεβρουαρίου και η Καθολική στις 9 Δεκεμβρίου.

Γοργόνα
Άγιοι από την Μικρά Ασία
Βυζαντινοί άγιοι
Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σταύρος Λυγερός

Ο Σταύρος Λυγερός (1953) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα, αλλά πέρασε παιδικά χρόνια στην Πάτρα.

Πτυχίο Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μεταπτυχιακές σπουδές σε διεθνείς σχέσεις και σε διεθνείς οικονομικές σχέσεις στην École des Hautes Études στο Παρίσι.

Ήταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973.

Έχει μία κόρη, επίσης δημοσιογράφο, τη Νεφέλη.

Δημοσιογραφικό έργο 
Έχει εργασθεί ως κοινοβουλευτικός, πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει, επίσης, εργασθεί σε ραδιοφωνικούς (Antena, Σκάι, Planet, Real) και τηλεοπτικούς (Star, Open) σταθμούς. Από το 1989 ως το 2012 εργάστηκε ως πολιτικός και διπλωματικός σχολιαστής στην εφημερίδα Καθημερινή. Στη συνέχεια στη Real News και στο Πρώτο Θέμα. Από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα διευθύνει τον ενημερωτικό ιστότοπο SLpress.gr.

Συγγραφικό έργο 
Είναι συγγραφέας των εξής βιβλίων:

 Φοιτητικό κίνημα και ταξική πάλη στην Ελλάδα, Από τις προσφυγές στα πρωτοδικεία στην εξέγερση του Πολυτεχνείου (2 τόμοι, εκδόσεις Εργασία-Στοχαστής, 1977), 
 ΠΑΣΟΚ, το σύνδρομο του μεγάλου ασθενούς (εκδόσεις Στοχαστής, 1990), 
 Σκόπια, το αγκάθι της Βαλκανικής (εκδόσεις Λιβάνη, 1992), 
 Άνεμοι πολέμου στα Βαλκάνια (εκδόσεις Λιβάνη, 1992), 
 Κύπρος, στα όρια του αφανισμού (εκδόσεις Λιβάνη, 1993), 
 Το παιχνίδι της εξουσίας (εκδόσεις Λιβάνη, 1996), 
 Εν ονόματι της Μακεδονίας, Ο διπλωματικός πόλεμος για το όνομα (εκδόσεις Λιβάνη, 2008), 
 Σταυροφόροι χωρίς σταυρό, Ισλαμική τρομοκρατία, ΗΠΑ και Νεοοθωμανισμός (εκδόσεις Λιβάνη, 2010), 
 Από την κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία (εκδόσεις Πατάκη, 2011), 
 Μετά τον Ερντογάν τί; Η ρεβάνς του πολιτικού Ισλάμ, ΑΟΖ, Κύπρος και διενέξεις στη Μεσόγειο, Το καρκίνωμα του Κουρδικού, Ακτινογραφώντας την τουρκική οικονομία (σε συνεργασία με τον Κώστα Μελά), (εκδόσεις Πατάκη, 2013).
 Κυπριακό : Η αιρετική λύση (εκδόσεις Πατάκη, 2014)
 Η ισλαμική τρομοκρατία (εκδόσεις Πατάκη, 2016)
 Η εισβολή των αμάχων (εκδόσεις Πατάκη, 2016)

Έχει συμμετάσχει στη συγγραφή αρκετών συλλογικών τόμων και έχει δημοσιεύσει δεκάδες μελέτες για ζητήματα κυρίως ελληνικής εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής .

Από το 1979 είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του πολιτικού περιοδικού "Τετράδια Πολιτικού Διαλόγου".

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Ζιτσιουίφαλου

Το Ζιτσιουίφαλου (Ουγγρική: Zichyújfalu ) ένα χωριό στην Ουγγαρία. Ο πληθυσμός το 2011 ήταν 944 άτομα. Η έκτασή του είναι 10,82 τετραγωνικά χιλιομέτρα. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 87,25 άτομα / τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 125 μέτρων. Η πρώτη γραπτή αναφορά χρονολογείται από το 1239.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οικισμοί στην Ουγγαρία
Μαλάκκα

Η Μαλάκκα ή Μαλάκα (μαλαισιανά: Melaka) είναι κρατίδιο της Μαλαισίας, το τρίτο μικρότερο σε μέγεθος μετά το Πενάνγκ και το Περλίς, με έκταση 1.664 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική χερσόνησο της Μαλαισίας, στα στενά της Μαλάκκας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της Μαλάκκα είναι 998.400 κάτοικοι. Πρωτεύουσα είναι η πόλη της Μαλάκκα, η οποία έχει περίπου μισό εκατομμύριο κατοίκους. Η πόλη της Μαλάκκα βρίσκεται 148 χλμ. νοτιοανατολικά της Κουάλα Λουμπούρ και 235 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της μεγαλύτερης πόλης του Τζοχόρ, Τζοχόρ Μπάχρου. Το ιστορικό κέντρο της πόλης ανακηρύχθηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2008. 

Η Μαλάκκα ήταν έδρα του σουλτανάτου της Μαλάκκας, το οποίο ιδρύθηκε περίπου το 1400. Η περιοχή επιλέχθηκε γιατί ήταν κοντά στο στενότερο σημείο των στενών. Στην ακμή του, στο τέλος του 15ου αιώνα, έλεγχε το νότιο τμήμα της χερσονήσου της Μαλαισίας και μεγάλο τμήμα της Σουμάτρας. Στις 15 Αυγούστου του 1511 η Μαλάκκα κατακτήθηκε από τους Πορτογάλους και έδρα ως στρατηγικής σημασίας βάση για την επέκταση των Πορτογάλων στις Ανατολικές Ινδίες και έκτισαν ένα οχυρό, αλλά αποσταθεροποίησαν το εμπόριο της περιοχής. Το 1624 κατακτήθηκε από τους Ολλανδούς. Οι Ολλανδοί δεν ανέπτυξαν εμπορικά την πόλη επειδή για αυτό το λόγο χρησιμοποιούσαν την Μπατάβια, σημερινή Τζακάρτα, στην Ιάβα για αυτό το σκοπό. Αντάλλαξαν με τους Βρετανούς τη Μαλάκα για το Μπενγκούλου στη νοτιοδυτική Σουμάτρα το 1824. Η πόλη παρέμεινε υπό Βρετανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Μαλαισίας το 1946. Σήμερα η οικονομία του κρατιδίου βασίζεται στον τουρισμό και τη βιομηχανία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γεωγραφία της Μαλαισίας
Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Πενήντα αποχρώσεις του γκρι

Το Πενήντα αποχρώσεις του Γκρι (αγγλ. Fifty Shades of Grey) είναι ένα ερωτικό μυθιστόρημα που έγραψε η Βρετανίδα συγγραφέας Ε. Λ. Τζέιμς το 2011, επηρεασμένο από την ταινία Twilight με τον Κρίστιαν Γκρέϋ ως τον άλλο Έντουαρντ Κούλεν και την Αναστάζια Στέελε ως την άλλη Μπέλα Σουάν. Αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας Πενήντα Αποχρώσεις που χαρτογραφεί την βαθύτερη σχέση ανάμεσα σε μια φοιτήτρια, την Αναστάζια Στέελε, και έναν νέο επιχειρηματία, τον Κρίστιαν Γκρέϋ. Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από τις ερωτικές σκηνές οι οποίες περιλαμβάνουν στοιχεία σεξουαλικότητας συμπεριλαμβανομένων των δουλεία / πειθαρχία, κυριαρχία / υποταγή και σαδισμό / μαζοχισμό. Αρχικά κυκλοφόρησε ως ebook και ως print-upon-demand (εκτυπώσιμο μετά από αίτημα) ενώ τα δικαιώματα δημοσίευσής του αποκτήθηκαν από την Vintage Books τον Μάρτιο του 2012.

Το Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι κατέχει την πρώτη θέση στις λίστες με τα μπεστ-σέλλερ σε όλον τον κόσμο, πουλώντας πάνω από 125 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως μέχρι τον Ιούνιο του 2015. Έχει μεταφραστεί σε 52 γλώσσες και στο Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται το βιβλίο με τις ταχύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Ωστόσο η κριτική που έλαβε το βιβλίο είναι μάλλον αρνητική, με την ποιότητα της πεζογραφίας του να θεωρείται γενικότερα φτωχή. Η Universal Features και η Focus Pictures έκαναν την παραγωγή μιας ταινίας, η οποία κυκλοφόρησε στις 13 Φεβρουαρίου 2015 και έλαβε γενικά δυσμενείς κριτικές.

Ο δεύτερος και ο τρίτος τόμος της τριλογίας, Πενήντα Αποχρώσεις Πιο Γκρι και Fifty Shades Freed, κυκλοφόρησαν το 2012. Το Γκρέϋ : Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρι όπως τα έχει πει ο Κρίστιαν, μια έκδοση των Πενήντα Αποχρώσεων του Γκρι μέσα από την άποψη του Κρίστιαν, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2015.

Παραπομπές

Βρετανικά μυθιστορήματα
Ερωτικά μυθιστορήματα
BDSM
Μυθιστορήματα του 2011
Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

Ηπατοκυτταρικό Καρκίνωμα (ή Ηπάτωμα) είναι ο πιο συχνός πρωτοπαθής κακοήθης όγκος του ήπατος στους ενήλικες. Ο όγκος αποτελείται από ηπατοκύτταρα και μεγάλο ποσοστό ασθενών πάσχει ήδη από κίρρωση ή ηπατίτιδα Β. Θεραπεία εκλογής αποτελεί η χειρουργική αφαίρεση, αν και η έκβαση δεν είναι πάντα καλή και εξαρτάται από το στάδιο της νόσου.

Παράγοντες Κινδύνου 
Έχουν παρατηρηθεί παράγοντες που προδιαθέτουν για ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Οι πιο συχνοί είναι το αλκοόλ και η ηπατίτιδα Β. Μεγάλο ποσοστό των ασθενών με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζουν κίρρωση (70%), που μπορεί να συνδέεται με κάποιους από τους παράγοντες κινδύνου.
 Κατανάλωση Αλκοόλ
 Ηπατίτιδα Β
 Ηπατίδιδα C
 Αιμοσιδήρωση
 Έλλειψη Α1-αντιθρυψίνης
 Χρόνια ενεργός ηπατίτδα
 Αλφατοξίνη (από τον Aspergillus flavus)
 Ανδρογόνα
 Αντισυλληπτικά
 Υποθρεψία
 Παχυσαρκία - Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου ΙΙ
 Κάπνισμα

Κλινική Εικόνα 
Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα δεν παρουσιάζει συμπτώματα στα αρχικά του στάδια, και πολλές φορές κατά την διάγνωση είναι ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Συμπτώματα που μπορεί να εμφανίσει είναι:
 Απώλεια Βάρους
 Καταβολή
 Πόνος (τοπικός)
 Ίκτερος
 Συμπτώματα Κίρρωσης
 Άισθημα βάρους

Εργαστηριακή και Ακτινολογική Διερεύνηση 
Για την τελική διάγνωση του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος απαιτείται η Αξονική Τομογραφία (CT) τριών φάσεων. Άλλες τιμές του εργαστηρίου που συμβαδίζουν είναι:
 Ερυθροκυττάρωση
 Αυξημένη Αλκαλική Φωσφατάση (ALP)
 Παράταση κάθαρσης BSP
 Αυξημένη α-εμβρυική πρωτεΐνη

Σταδιοποίηση κατά TNM 
Η σταδιοποίηση γίνεται ως εξής:

Τ1 : μονήρης όγκος < 5 εκ.

Τ2 : μονήρης όγκος > 5 εκ. ή πολλαπλοί

Τ3 : πολαπλλοί όγκοι > 5 εκ.

Τ4 : διήθηση παρακείμενων ζωτικών οργάνων

Ν1 : διήθηση λεμφαδένων

Μ1 : ύπαρξη μεταστάσεων

Στάδιο Ι : Τ1 Ν0 Μ0
Στάδιο ΙΙ : Τ2 Ν0 Μ0
Στάδιο ΙΙΙα : Τ3 Ν0 Μ0
Στάδιο ΙΙΙβ : Τ3 Ν0 Μ0
Στάδιο ΙΙΙγ : Τi N1 M0
Στάδιο ΙV : Ti Ni M1

Καρκίνος
Παθήσεις του ήπατος
Ηπατολογία
Μπέζοβετς

Το Μπέζοβετς (Bezovec) είναι λόφος, τοποθεσία και χιονοδρομικό κέντρο της δυτικής Σλοβακίας. Η λέξη «Μπέζοβετς» στη σλοβακική γλώσσα σημαίνει «χωρίς πρόβατα», «Απρόβατος» (πρβλ. το βουνό Προβατάς στη Χίο).

Η κορυφή του λόφου βρίσκεται σε υψόμετρο 742,8 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το χιονοδρομικό κέντρο κείται 1 περίπου χιλιόμετρο νότια-νοτιοδυτικά της κορυφής και άλλο τόσο δυτικά-βορειοδυτικά του χωριού Νόβα Λεχότα. Το υψόμετρο του χιονοδρομικού κέντρου δεν υπερβαίνει τα 650 μέτρα περίπου, αλλά δέχεται αρκετό ύψος χιονιού ώστε να λειτουργεί επί δύο ή τρεις μήνες κάθε χρόνο. Κοντινότερη πόλη είναι το Πιεστάνυ, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων.

Κατά τη θερινή περίοδο (αρχές Ιουνίου) λαβαίνει χώρα στις εγκαταστάσεις του κέντρου ετήσια ανεπίσημη συνάντηση επαγγελματιών και ερασιτεχνών αστρονόμων της Σλοβακίας που ειδικεύονται στους απλανείς αστέρες.

 Ο αστεροειδής 1963 Μπέζοβετς (1963 Bezovec), που ανακαλύφθηκε το 1975, πήρε το όνομά του από την τοποθεσία αυτή.

Πηγές 
 Podrobný autoatlas - Slovenská Republika, έκδοση VKÚ, Harmanec Σλοβακίας 1997, ISBN 80-8042-093-9

Μπεζοβετς
Μπεζοβετς
Λόφοι
Τερνάτε

Η Τερνάτε (ινδονησιακά: Ternate) είναι νησί στις βόρειες Μολούκες, στην ανατολική Ινδονησία. Είναι έδρα του Σουλτανάτου της Τερνάτε, ένα από τα ισχυρότερα Σουλτανάτα της Ινδονησίας που έφτασε στην ακμή του το 16ο αιώνα. Η Τερνάτε βρίσκεται δυτικά του μεγαλύτερου νησιού Χαλμαχέρα και αποτελεί την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου του ενεργού ηφαιστείου Γκαμαλάμα. Το Γκαμαλάμα αποτελείται από τρεις κώνους, με το νοτιότερο να είναι ο πιο ενεργός και ο ψηλότερος με ύψος 1.715 μέτρα.

Η Τερνάτε, όπως και το γειτονικό Τιντόρε, είναι ένας ηφαιστειακός κώνος που υψώνεται απότομα μέσα στη θάλασσα. Στο παρελθόν τα δύο νησιά ήταν έδρα ισχυρών Σουλτανάτων, τα οποία είχαν μεταξύ τους ιδιαίτερα μεγάλη αντιπαλότητα. Τα νησιά κάποτε ήταν οι μεγαλύτεροι παραγωγοί γαρίφαλου, γεγονός που έκανε τους σουλτάνους από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους στην Ινδονησία. Την προαποικιακή περίοδο, η Τερνάτε ήταν μεγαλύτερη δύναμη στις Μολούκες. Η Τερνάτε Σίτι είναι σήμερα η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Βόρειες Μολούκες και πρώην πρωτεύουσα της, αφού η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Σοφίφι στην Χαλμαχέρα.

Στη Τερνάτε υπάρχουν 50 οικισμοί, οι περισσότεροι είναι παραθαλάσσιοι και λίγοι βρίσκονται στο βουνό, αλλά πάνω από 90% του συνολικού πληθυσμού του νησιού, περίπου 160.000 άτομα, ζει στη Τερνάτε Σίτι. Ένας ασφαλτωμένος δρόμος συνδέει όλα τα χωριά μεταξύ τους. Στο νησί βρίσκεται ένα μικρό αεροδρόμιο.

Πηγές 
 Gamalama Global Volcanism Program, Smithsonian Institution
 Ternate Malay: Grammar and texts LOT publications

Νησιά της Ινδονησίας
Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Φουκουόκα

Η Φουκουόκα (), (Fukuoka-shi, φουκουόκα-σι) είναι πρωτεύουσα του νομαρχιακού διαμερίσματος Φουκουόκα και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Κιούσου, στην Ιαπωνία. Βρίσκεται στη δυτική ακτή του κόλπου Χακάτα και ενσωματώνει την πρώην πόλη Χακάτα. Απέχει 65 χιλιόμετρα από την πόλη Κιτακιούσου (Kitakyūshū). Τον Απρίλιο του 2012 η Φουκουόκα είχε 1.483.052 κατοίκους, κατατάσσοντάς την ως τη 7η μεγαλύτερη πόλη στην Ιαπωνία, μεγαλύτερη πόλη στο Κιούσου και μεγαλύτερη πόλη δυτικά της μητροπολιτικές περιοχές Κέιχαμσιν, η οποία περιλαμβάνει τις πόλεις Οζάκα, Κυότο και Κόμπε. Η μητροπολιτική περιοχή της Φουκουόκα περιλαμβάνει επίσης τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Κιούσου, την Κιτακιούσου και έχει περίπου 2,5 εκατομμύρια κατοίκους. Τον Ιούλιο του 2011 η Φουκουόκα ξεπέρασε σε πληθυσμό το Κυότο με αποτέλεσμα για πρώτη φορά από τον 7ο αιώνα, όταν χρονολογείται η ίδρυση του Κυότο, μια πόλη δυτικά της περιοχής Κασάι έχει μεγαλύτερο πληθυσμό από το Κυότο. Είναι μέρος της έντονα βιομηχανοποιημένης ζώνης Φουκουόκα-Κιτακυούσου και του βόρειου Κιούσου.

Ιστορία
Η Φουκουόκα θεωρείται η παλαιότερη στην Ιαπωνία εξαιτίας της εγγύτητάς της στην Κίνα και στην Κορέα, και πιθανότατα υπήρχε πόλη στη περιοχή από τη προϊστορία. Ο Κουμπλάι Χαν προσπάθησε να εισβάλει στην Ιαπωνία αρχίζοντας από το βόρειο Κιούσου, αλλά παρά τις προσπάθειες το 1274 και το 1281, ο στόλος του καταστράφηκε από καταιγίδες. Ο τυφώνας, που κατέστρεψε το στόλο του 1279 ονομάστηκε από τους Ιάπωνες «Καμικάζι», δηλαδή θείος άνεμος. Η σύγχρονη πόλη σχηματίστηκε το 1889 με την ένωση της πόλης Χακάτα, το λιμάνι, και Φουκουόκα. Το 1949 άνοιξε στη πόλη το χρηματιστήριο της Φουκουόκα, ένα από τα έξι που υπάρχουν στην Ιαπωνία.Στη Φουκουόκα υπάρχει η έδρα του πανεπιστημίου Κιούσου (1911).

Πληθυσμιακή μεταβολή 
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Φουκουόκα  κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

Κλίμα 
Ο πόλη Φουκουόκα βρίσκεται σε υψόμετρο 11 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κλίμα στην πόλη Φουκουόκα είναι υγρό υποτροπικό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στη Φουκουόκα είναι 17°C. Κατά μέσο όρο ο θερμότερος μήνας του έτους είναι ο Αύγουστος με μέση θερμοκρασία 28.1°C ενώ ο ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση θερμοκρασία 6.6°C. Η υψηλότερη θερμοκρασία, που έχει καταγραφεί είναι 37.8°C και έχει σημειωθεί μήνα Αύγουστο ενώ η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι -7.2°C και έχει σημειωθεί μήνα Φεβρουάριο. Ο Μάρτιος είναι ο μήνας κατά τον οποίο καταγράφονται στατιστικά τα περισσότερα ποσοστά χιονόπτωσης. Τα περισσότερα ποσοστά βροχής σημειώνονται κατά τον μήνα Μάρτιο με 25 ημέρες βροχής κατά μέσο όρο και ο μικρότερος αριθμός ημερών με βροχή παρατηρείται κατά τον μήνα Φεβρουάριο με 19 ημέρες βροχής κατά μέσο όρο. Κατά μέσο όρο πέφτουν 797,6 χιλιοστά βροχής κάθε έτος στη Φουκουόκα.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Φουκουόκα, Ιαπωνία  άρθρο στην ιστοσελίδα www.britannica.com

 Πόλεις της Ιαπωνίας
 Λιμένες της Ασίας
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1968

Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1968 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Διεξήχθη σε δύο φάσεις: προκριματική κατά περιφέρειες και τελική σε δύο ομίλους των 8 και 7 ομάδων, από τους οποίους κέρδισαν την άνοδο η πρωταθλήτρια και δευτεραθλήτρια (συνολικά 4 ομάδες). Το ειδικό αυτό πρωτάθλημα ουσιαστικά υποκατέστησε την Γ΄ Εθνική, η οποία καταργήθηκε. Ξεκίνησε το 1968 και συνεχίστηκε με διάφορες μορφές ως το 1977. Στη συνέχεια διακόπηκε, αφού καθιερώθηκε η Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Στο πρωτάθλημα του 1968 πρωταθλητές στους δύο ομίλους αναδείχθηκαν ο Αργοναύτης Πειραιά και ο Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης. Μαζί τους κέρδισαν την άνοδο ο Ίκαρος Αθηνών και η Α.Ε. Ορχομενού.

Διοργάνωση

Στην προκριματική φάση της διοργάνωσης μετείχαν 22 ομάδες, πρωταθλήτριες τοπικών ενώσεων, χωρισμένες σε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Η φάση αυτή αναφέρεται επίσημα ως "Β΄ φάση του πρωταθλήματος ερασιτεχνών", αφού ως Α΄ φάση θεωρήθηκαν οι αγώνες για τα τοπικά πρωταθλήματα που είχαν διεξαχθεί ως τα τέλη Δεκεμβρίου 1967. Ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1968 και ολοκληρώθηκε το Μάρτιο. Στην τελική φάση προκρίθηκαν οκτώ ομάδες, οι οποίες μαζί με άλλες επτά που προέρχονταν από τις μεγαλύτερες ενώσεις συγκρότησαν δυο ομίλους: Νότιο (8 σύλλογοι) και Βόρειο όμιλο (7 σύλλογοι). Η τελική φάση ξεκίνησε στις 17 Μαρτίου και τέλειωσε τον Ιούνιο. Οι δύο πρώτοι σύλλογοι κάθε ομίλου ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.

Ομάδες που μετείχαν (29)
Προκριματική φάση (22 ομάδες-6 όμιλοι): προκρίθηκαν 8 ομάδες
Α΄-Πελοποννήσου (6 ομάδες - προκρ. 1): Α.Π.Σ. Πάτραι, Αρκαδικός Τρίπολης, Ολυμπιακός Λουτρακίου, Πάμισος Μεσσήνης, Λεωνίδας Σπάρτης, Πανναυπλιακός.
Β΄-Κρήτης (3 ομάδες - προκρ. 1): Εργοτέλης Ηρακλείου, Μινώταυρος Χανίων, Α.Ο. Ρεθύμνης.
Γ΄-Νήσων Αιγαίου (3 ομάδες - προκρ. 1): Π.Γ.Σ. Μυτιλήνη, Παγχιακός, Άρης Σάμου.
Δ΄-Μακεδονίας (6 ομάδες - προκρ. 2): Απόλλων Κρύας Βρύσης, Ορφέας Ελευθερούπολης, Ελπίδα Δράμας, Δόξα Κάτω Καμήλας Σερρών, Κιλκισιακός, Πυρσός Γρεβενών.
Ε΄-Θεσσαλίας (2 ομάδες - προκρ. 2): Ηρακλής Χάλκης, Μαγνησιακός Βόλου.
Στ΄-Κεντρικής Ελλάδας (2 ομάδες - προκρ. 1):  Α.Ε. Ορχομενού,  Άρης Αγίου Κωνσταντίνου.
Πρόκριση χωρίς αγώνες (7 ομάδες)
Ε.Π.Σ. Αθηνών (2): Ίκαρος Αθηνών, Ποσειδών Γλυφάδας  
Ε.Π.Σ. Πειραιώς (1): Αργοναύτης Πειραιά
Ε.Π.Σ. Μακεδονίας (1): Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης
Ε.Π.Σ. Ηπείρου (1): Π.Α.Σ. Πρέβεζα
Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου (1): Δωριεύς Ρόδου
Ε.Π.Σ. Θράκης (1): Ορέστης Ορεστιάδας
Τελική φάση (2 όμιλοι - 15 ομάδες): Νότιος (8) και Βόρειος (7).
Πρωταθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Αργοναύτης Πειραιά, Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης
Δευτεραθλητές ομίλων (άνοδος στην Β΄): Ίκαρος Αθηνών, Α.Ε. Ορχομενού

Βαθμολογίες

Νότιος όμιλος

Βόρειος όμιλος

Πηγές 

Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
"Πρόγραμμα Β΄ φάσεως πρωταθλήματος ερασιτεχνών", Αθλητική Ηχώ, 5/1/1968.
εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1967-68.

Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1968
Εκλογική περιφέρεια Τρινήσων

Η Εκλογική περιφέρεια Τρινήσων, ή Θαλασσομάχων, ήταν η ιστορική εκλογική περιφέρεια Ύδρας Σπετσών και Ψαρών που είχε θεσπιστεί, επί Βασιλέως Όθωνα, με το Δ΄ Ψήφισμα της "Α΄ εν Αθήναις Εθνικής Συνελεύσεως του 1843-44" ως πολιτικό προνόμιο των τριών νήσων Ύδρας, Σπετσών και Ψαρών σε αναγνώριση, τιμή και ανταμοιβή της μεγάλης προσφοράς τους στο έθνος κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Από την εν λόγω εκλογική περιφέρεια εκλεγόταν κάποιος καθορισμένος αριθμός βουλευτών, ανεξάρτητα του πληθυσμού των νήσων. Η ιστορική αυτή περιφέρεια διατηρήθηκε ένα αιώνα και καταργήθηκε το 1944, ουσιαστικά όμως δια της ΙΣΤ΄ Συντακτικής Πράξης της 6/17 Απριλίου του 1935, όπου οι τρεις νήσοι εντάχθηκαν στη συνέχεια σε άλλες εκλογικές περιφέρειες.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Β΄ (συμπλήρωμα), σελ. 804.

Τρινησων
Ύδρα
Σπέτσες
Ψαρά
Γιώργος Σκαρτάδος

Ο Γιώργος Σκαρτάδος (Ρόδος, 7 Απριλίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κατά καιρούς, σε διαφορετικές θέσεις στο χώρο της άμυνας και του κέντρου. Έχει συνδέσει την καριέρα του περισσότερο με τον ΠΑΟΚ στον οποίο αγωνίστηκε επί μία δεκαετία. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στην Α΄ Εθνική συμμετείχε σε 478 αγώνες και σημείωσε 108 τέρματα, επιδόσεις που τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους της πρώτης κατηγορίας σε συμμετοχές και τέρματα, διαχρονικά.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία μόλις 16 ετών (1976) στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Ρόδο, με την οποία αγωνίστηκε και στην Α΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1982 πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ στον οποίο έμεινε για μία δεκαετία, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα, το 1985. Στο διάστημα που αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ σημείωσε 84 γκολ σε αγώνες Α΄ Εθνικής, επίδοση που τον κατατάσσει στην τέταρτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.

Το 1992 μετακόμισε στον Ηρακλή στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 1995 συνέχισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό στον οποίο παρέμεινε δύο χρόνια και κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα, το 1997. Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε για μικρό διάστημα στον Ιάλυσο, που αγωνιζόταν τότε στην Γ΄ Εθνική, ολοκληρώνοντας την ποδοσφαιρική του δράση.

Στην εθνική Ελλάδας
Ο Γιώργος Σκαρτάδος αγωνίστηκε με την Ελλάδα σε 26 αγώνες πετυχαίνοντας 3 γκολ. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1983.

Διακρίσεις
2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1985, 1997)

Μετά το ποδόσφαιρο
Στα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκε ως προπονητής και μέχρι σήμερα έχει περάσει από τους πάγκους αρκετών ομάδων, κυρίως ερασιτεχνικών.

Παραπομπές

Πηγές
Η καριέρα του Γιώργου Σκαρτάδου στο national-football-teams
Το προφίλ του Γιώργου Σκαρτάδου στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Δανιήλ Παπαδόπουλος

Ο Δανιήλ Παπαδόπουλος (γεννημένος το 1963 στη Θεσσαλονίκη) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κατά καιρούς, σε διαφορετικές θέσεις του γηπέδου. Σε ολόκληρη την καριέρα του αγωνίστηκε στον  Ηρακλή, φτάνοντας τις 419 συμμετοχές, επίδοση , η οποία τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σε συμμετοχές στην Α΄ Εθνική.

Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα στον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ολύμπου Δεντροποτάμου. Το 1981 τον αποκτά ο  Ηρακλής, στον οποίο αγωνίστηκε σε ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα. Μέχρι το 1998, οπότε και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, έπαιξε σε 419 αγώνες σημειώνοντας 64 γκολ, επίδοση που τον αναδεικνύει σε ρέκορντμαν συμμετοχών του συλλόγου. Σημαντικότερες στιγμές της ομάδας του κατά τη διάρκεια της παρουσίας του υπήρξαν η κατάκτηση του Βαλκανικού κυπέλλου το 1985 και η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 1987.

Εθνική ομάδα
Ο Δανιήλ Παπαδόπουλος αγωνίστηκε με την εθνική ανδρών σε 5 αγώνες. Η πρώτη του εμφάνιση με την εθνική ομάδα έγινε στις 11 Οκτωβρίου 1989, στην εκτός έδρας ήττα της Εθνικής από τη Βουλγαρία με σκορ 4-0, για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου του 1990.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

bluearena.gr Δανιήλ Παπαδόπουλος: Ο άνθρωπος των ρεκόρ

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Χρόνος μετάδοσης μετ' επιστροφής

Στο τομέα των δικτύων και τηλεπικοινωνιών, ο χρόνος μετάβασης μετ' επιστροφής (round-trip time, για συντομία RTT) είναι η χρονική διάρκεια που απαιτείται για να μεταδοθεί ένα σήμα από τον αποστολέα στον παραλήπτη, συν την χρονική διάρκεια που απαιτείται για να σταλεί πίσω στον αποστολέα η επιβεβαίωση της λήψης του σήματος από τον παραλήπτη.

 Στο πεδίο των δικτύων υπολογιστών, αυτό το σήμα είναι συνήθως ένα πακέτο δεδομένων και ο χρόνος RTT είναι περισσότερο γνωστός ως χρόνος ping. Ένας οποιοσδήποτε χρήστης μπορεί να προσδιορίσει το χρόνο RTT στο δίκτυό του χρησιμοποιώντας την εντολή ping στην κονσόλα γραμμής εντολών του υπολογιστή του.

 Στο πεδίο της διαστημικής τεχνολογίας επικοινωνιών, ο χρόνος RTT ισούται με τη χρονική διάρκεια που απαιτείται για να διαδοθεί το φως προς ένα δορυφορικό σύστημα (ή διαστημόπλοιο) και να επιστρέψει.

Μια δικτυακή σύνδεση με μεγάλο εύρος ζώνης και μεγάλο RTT μπορεί να μεταδίδει ένα τεράστιο αριθμό δεδομένων τα  σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Τέτοιες μεγάλες διασυνδέσεις απαιτούν ειδικά σχεδιασμένα πρωτόκολλα, όπως η Επιλογή Διεύρυνσης Παραθύρου στο TCP.

Πηγές

Μετάδοση δεδομένων
Δίκτυα υπολογιστών
Ελεύθερη Γαλλία

Την ονομασία Ελεύθερη Γαλλία έφερε το αντιστασιακό κίνημα που δημιούργησε ο Γάλλος στρατηγός Ντε Γκωλ το 1940 κατά τον Β' Π.Π., απορρίπτοντας την εκεχειρία - ανακωχή που είχε συνομολογήσει ο Φ. Πεταίν, θέτοντας ως στόχο την απελευθέρωση της Γαλλίας από τους Γερμανούς κατακτητές και τους εγκάθετους αυτών. Συγκεκριμένα στις 18 Ιουνίου του 1940 με ραδιοφωνικό του μήνυμα που μεταδόθηκε από το BBC του Λονδίνου, όπου είχε καταφύγει κάλεσε τους Γάλλους σε εθνική αντίσταση.

Οι Γάλλοι παρά την ιστορική εκείνη έκκληση δεν ανταποκρίθηκαν αμέσως, εκτός πολύ ελαχίστων έναντι του συνολικού πληθυσμού, μόλις περίπου 3.000, άρχισαν όμως να συσπειρώνονται από το 1943 και μετά όταν πλέον φάνηκαν οι πρώτες ελπίδες νίκης των Άγγλων, δημιουργώντας σιγά - σιγά μεγάλες ένοπλες αντιστασιακές μονάδες κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα, κυρίως όμως από εκείνες των αποικιών, όπως η λεγεώνα των Ξένων.

Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετατράπηκε σε εξόριστη κυβέρνηση και απέκτησε κρατική υπόσταση, όταν οι γαλλικές αποικίες της κεντρικής Αφρικής συντάχθηκαν με την Ελεύθερη Γαλλία.

Τον Νοέμβριο του 1942, οι Βρετανοί κατέλαβαν την Μαδαγασκάρη και την Συρία από τις δυνάμεις του Άξονα και τις παρέδωσαν στην διοίκηση της Ελεύθερης Γαλλίας. Την ίδια περίοδο, μετά την επιτυχή έκβαση της Επιχείρησης Πυρσός, ολόκληρες οι αποικίες της Γαλλίας στην Αφρική απελευθερώθηκαν και παραδόθηκαν στον Ντε Γκωλ.

Σημαία του κινήματος ήταν η γαλλική σημαία όπου στη μεσαία (κάθετη) λωρίδα φερόταν ο ερυθρός, ή χρυσός, σταυρός της Λορένης, ως ενάντιο σύμβολο προς τη σβάστικα, που φέρεται να επιλέχθηκε από τον ίδιο τον ηγέτη του κινήματος. Το σύμβολο του κινήματος ήταν επίσης ο ερυθρός σταυρός της Λορένης.

Το δε καθοδηγητικό κέντρο της Μαχόμενης Γαλλίας βρισκόταν αρχικά στο Λονδίνο, όπου κατέφτασε ο Ντε Γκωλ μετά την πτώση της Γαλλίας. Τον Σεπτέμβριο του 1940 μετά την μετατροπή του κινήματος σε κράτος, καθοδηγητικό και διοικητικό κέντρο ορίστηκε η Μπραζαβίλ στο Γαλλικό Κονγκό, αλλά παρέμεινε γενικώς στο Λονδίνο, ενώ, μετά την Επιχείρηση Πυρσός, τον Νοέμβριο του 1942 μεταφέρθηκε επίσημα στο Αλγέρι.

Οι δυνάμεις της Ελεύθερης Γαλλίας, καλούμενες ελεύθερες, συμμετείχαν στα θέατρα των επιχειρήσεων στη Β. Αφρική, μαζί με τις αγγλικές και ελληνικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, στην εκστρατεία κατά της Ιταλίας, στην απόβαση της Νορμανδίας καθώς και στην απελευθέρωση της Γαλλίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια τομ.10ος, σελ.509.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

FFF mάχιμες δυνάμεις
Γαλλία-Libre.net (Ίδρυμα Ελεύθερων γαλλικών δυνάμεων)
Βιβλιοραφία σχετικά με 1η Μεραρχία Ελ. Δυν.
Σημαίες και διακριτικά της Ελεύθερης Γαλλίας
Η πραγματικά καλλίτερη μέρα της Γαλλίας
Σύνθεση και διάταξη των Ελεύθερων γαλλικών δυνάμεων στη μάχη
Ο Β' Π.Π. από γαλλικής σκοπιάς
 Ελεύθεροι Γάλλοι μαυροσκούφηδες.

Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Σαρλ ντε Γκωλ
Γαλλια
Αρχίδαμος Ε΄

Ο Αρχίδαμος Ε΄ ήταν ο 27ος βασιλιάς της Αρχαίας Σπάρτης από την Δυναστεία Ευρυποντιδών (228 π.Χ. - 227 π.Χ.). 
Ήταν γιος του Ευδαμίδα Β΄ και της Αγησιστράτης και μέσω αυτού εγγονός του Αρχιδάμου Δ΄, από τον οποίο και πήρε το όνομά του.
Όταν ο αδελφός του Άγις Δ΄ δολοφονήθηκε το 241 π.Χ., κατέφυγε στη Αρχαία Μεσσήνη. Το 228 π.Χ. κλήθηκε πίσω στη Σπάρτη από το βασιλιά Κλεομένη Γ' από την Δυναστεία των Αγιαδών ο οποίος δεν είχε συμβασιλέα μετά το θάνατο του Ευδαμίδα Γ΄, γιου του Άγιδος Δ΄. Δολοφονήθηκε λίγο αργότερα. Ο Πολύβιος υποστηρίζει ότι σκοτώθηκε από τον Κλεομένη Γ' των Αγιαδών.
Ο Αρχίδαμος Ε' νυμφεύτηκε την κόρη του Ιππομέδοντος και πέθανε άτεκνος.

Παραπομπές

Πηγές

Kathleen Mary Tyrer Chrimes Atkinson (1949). Ancient Sparta: A Re-examination of the Evidence. Manchester University Press.
Tod, Marcus Niebuhr (1911). "Archidamus s.v. 5." . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τόμ. 2 (11th ed.). Cambridge University Press. σ. 367.

Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ανθρακικό μαγνήσιο

Το ανθρακικό μαγνήσιο είναι ανθρακικό άλας με μοριακό τύπο MgCO3 που απαντάται στη φύση ως στερεό υγροσκοπικό λευκό ορυκτό και συνηθέστερα υπό δύο μορφές ως ουδέτερο και ως βασικό, η δε χρήση του είναι πολύμορφη.

Γενικά
Το ανθρακικό μαγνήσιο έχει μοριακή μάζα 81,314 g/mol, σημείο τήξης τους 540 βαθμούς, το άνυδρο, όπου και διασπάται και 165 το τρι-ένυδρο. Είναι άοσμο και η πυκνότητά του ποικίλει από 2,958 g/cm3 (άνυδρο) μέχρι 1,73 g/cm3 (πεντένυδρο).
Το ανθρακικό μαγνήσιο ως ορυκτό, άνυδρο άλας, φέρεται με την ονομασία μαγνησίτης, ή λευκόλιθος, ή και ως δολομίτης, ενώ ως ένυδρο λαμβάνει διάφορες άλλες ονομασίες. Το άνυδρο άλας παραμένει αδιάλυτο στο νερό, την αμμωνία και την ακετόνη όπου και χρησιμοποιείται στη παρασκευή διοξειδίου του άνθρακος και οξειδίου του μαγνησίου καθώς και υπό μορφή ακαθάριστου φυσικού προϊόντος για πλείστους τεχνικούς σκοπούς. 
Το βασικό ανθρακικό μαγνήσιο καλούμενο και μαγνήσια, ή μαγνησία, άλμπα λαμβάνεται με διοχέτευση διοξειδίου του άνθρακα σε άλατα του μαγνησίου. Πρόκειται για σκόνη λευκή που φέρεται στο εμπόριο για χρήση στη στίλβωση, ως φορέας χρωμάτων και στη παρασκευή οδοντοκόνεων. Στη δε ιατρική, χαρακτηριζόμενο ως αντιόξινο, χορηγείται εσωτερικά προς εξουδετέρωση οξέων ως καθαρτικό και αντιαρθριτικό. Στη δε φαρμακοποιία με το όνομα μαγνήσια άλμπα φέρονται χημικά προϊόντα που μπορεί να είναι ή βασικό ανθρακικό μαγνήσιο, ή μίγματα υδροξειδίου του μαγνησίου και ανθρακικού μαγνησίου.
Τέλος ως πρόσθετο τροφίμων φέρεται με τη χαρακτηριστική ονομασία Ε504.

Γενικά το ανθρακικό μαγνήσιο (MgCO3) δεν είναι τοξικό. Η παρατεταμένη όμως επαφή με το δέρμα ή εισπνοές του είναι δυνατόν να προκαλέσουν ερεθισμούς. Το ανθρακικό μαγνήσιο μαζί με άλλα άλατα συμβάλει ενεργά στη δημιουργία του λεβητόλιθου σε βραστήρες, λέβητες κ.λπ. κατά την καθαλάτωση.

Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣΤ΄, σελ.436.

Ενώσεις μαγνησίου
Ανόργανες ενώσεις άνθρακα
Γη του Ισραήλ

Γη του Ισραήλ (εβραϊκά: אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל, Ereṣ Yiśrāēl) είναι ένα όνομα για το έδαφος περίπου που αντιστοιχεί στην περιοχή που καλύπτεται από το Νότιο Λεβάντες (επίσης γνωστό ως Χαναάν [από τους αρχικούς κατοίκους της γης, σύμφωνα με την Αγία Γραφή], Παλαιστίνη [όπως ονομάστηκε η Ρωμαϊκή επαρχία Ιουδαία μετά την λήξη της εξέγερσης Μπαρ Κοχβά], η Γη της Επαγγελίας [από τη βιβλική υπόσχεση της γης στον Αβραάμ και τον εγγονό του Ιακώβ (που ονομάζεται Ισραήλ) και τους γιους του στο διηνεκές], ή απλά Άγιοι Τόποι [από την θρησκευτική σημασία του στην εβραϊκή, χριστιανική και ισλαμική θρησκεία]).

Η θρησκευτική πίστη ότι η περιοχή είναι κληρονομιά του Εβραϊκού λαού από το Θεό βασίζεται στην Τορά, ειδικά τα βιβλία της Γένεσης και Εξόδου, καθώς και στους Προφήτες. Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, η γη που υποσχέθηκε ο Θεός στους απογόνους του Αβραάμ μέσω του γιου του, Ισαάκ και στους Ισραηλίτες, τους απογόνους του Ιακώβ, εγγονού του Αβραάμ. Από μια κυριολεκτική ανάγνωση του κειμένου προκύπτει ότι η υπόσχεση της γης είναι (ή ήταν σε ένα χρόνο), ένα από τα βιβλικά συμβόλαια ανάμεσα στον Θεό και τους Ισραηλίτες.

Επιπλέον ανάγνωση
W. D. Davies, The Territorial Dimension of Judaism (1982), University of California Press

Γεωγραφία της Βίβλου
Παλαιστίνη
Ιστορία του Ισραήλ
Παιδική βαρηκοΐα

Το ακουστικό βαρηκοΐας αποκαθιστά την απώλεια της ακοής σε βαθμό ανάλογο της ακουστικής απώλειας και συντελεί σημαντικά στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας, καθώς επίσης και στην ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού.
Η εφαρμογή ακουστικών στις περιπτώσεις της παιδικής βαρηκοΐας απαιτούν την εξειδικευμένη γνώση και την ιδιαίτερη προσοχή και ευαισθησία ενώ θα πρέπει να γίνεται μόνο σε ειδικά κέντρα εφαρμογών από ειδικούς ακοοπροθετιστές.

Διεθνείς έρευνες και στατιστικές έχουν δείξει ότι 1 στα 22 παιδιά σχολικής ηλικίας παρουσιάζει διαταραχή της Ακοής, που σημαίνει ότι στην Ευρώπη υπάρχουν σήμερα 1.000.000 βαρήκοα παιδιά περίπου. Mεγάλη έρευνα και δημοσκόπηση όμως έδειξε ότι οι περισσότεροι από τους νέους δεν θεωρεί την βαρηκοΐα σαν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Στις Η.Π.Α. γεννιούνται 12.000 παιδιά ετησίως, ή 33 παιδιά την ημέρα με βαρηκοΐα. Τα στοιχεία αυτά κατατάσσουν την βαρηκοΐα πρώτη ανάμεσα στις παθήσεις των νεογέννητων.

Τα Ψηφιακά Ακουστικά λόγω της Ψηφιακής Αυτόματης Επεξεργασίας και ενίσχυσης του ήχου που γίνεται σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, έχουν πολλά πλεονεκτήματα έναντι των αναλογικών. Προσφέρουν πολλές δυνατότητες στην επιλογή, εφαρμογή και χρήση τους και το βασικότερο, υψηλής ποιότητας ήχο. Αυτό έχει σαν άμεσο αποτέλεσμα την ποιοτικότερη και χρονικά πιο γρήγορη ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του παιδιού. Έχει διαπιστωθεί ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό ν' αντιμετωπισθεί η βαρηκοΐα με ακουστικά βαρηκοΐας το συντομότερο δυνατό επειδή στις πολύ μικρές ηλικίες γίνεται η ανάπτυξη της ευφυΐας και του λόγου. Με τη χρήση των ακουστικών δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να αναπτύξουν την ικανότητα αναγνώρισης της φωνής των γονέων τους, διαφόρων ήχων και γεγονότων. Στα παιδιά που η βαρηκοΐα αντιμετωπίστηκε έγκαιρα με ακουστικά, παρατηρήθηκαν μεγάλα πλεονεκτήματα στην όλη ανάπτυξη τους σε σχέση με άλλα παιδιά στα οποία υπήρξε καθυστέρηση και στην διάγνωση αλλά και στην αποκατάστασή της. Έρευνα που έγινε στην Αυστραλία έδειξε ότι τα βαρήκοα παιδιά παρουσιάζουν καθυστέρηση 10 μηνών στην δυνατότητα του διαβάσματος και 20% στην ικανότητα της ομιλίας, ενώ το 66% από αυτά παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα στην εκμάθηση του λόγου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σύλλογος Ακοοπροθετιστών Ελλάδος για την Παιδική Βαρηκοΐα
Μαγιόν

Το Μαγιόν (Mayon) είναι ενεργό ηφαίστειο στην επαρχία Αλμπάι στο νοτιοανατολικά τμήμα του νησιού Λουζόν, στις Φιλιππίνες. Είναι διάσημο ως «Τέλειος Κώνος» εξαιτίας του συμμετρικού κωνικού σχήματός του. Αποτελεί το βόρειο όριο της πόλης Λεγκάσπι. Το ηφαίστειο έχει ύψος 2.462 μέτρα και είναι προστατεύμενο εθνικό πάρκο και προστατευμένο τοπίο και αποτελεί το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείου Μαγιόν, το οποίο δημιουργήθηκε το 2000. Το όνομα Μαγιόν προέρχεται από την τοπική ονομασία του βουνού, όπου αναφέρεται ως Μπουλκάνγκ Μαγκαγιόν (Bulkang Magayon), που σημαίνει στη γλώσσα μπικόλ «Όμορφο Βουνό». Συγκεκριμένα η λέξη μαγκαγιόν σημαίνει όμορφο. Το ηφαίστειο είναι ένα από κύρια αξιοθέατα της χώρας και η ανάβασή του γίνεται επιτρέπεται μέχρι το ύψος το 1.800, ενώ πάνω από τα δύο χιλιόμετρα υπάρχει κίνδυνος δηλητηρίασης από θειούχα αέρια.

Το Μαγιόν αναυψώνεται απότομα από τις επίπεδες εκτάσεις του Αλμπάι. Οι πλαγιές του Μαγιόν γίνονται όλο και πιο απότομες όσο μεγαλώνει το υψόμετρο και έχουν κλίση 30-45 μοίρες. Στην κορυφή του ηφαιστείου υπάρχει ένας μικρός κρατήρας. Το ηφαίστειο θεωρείται το πιο ενεργό των Φιλιππίνων, καθώς έχει εκραγεί 48 φορές από το 1616, όταν παρατηρήθηκε η πρώτη έκρηξή του. Η πιο θάνασιμη έκρηξή του έλαβε χώρα το 1814, όταν υπολογίζεται ότι από την έκρηξη έχασαν την ζωή τους περισσότεροι από 1.200 άτομα, ενώ η πιο πρόσφατη θανάσιμη τις 7 Μαΐου 2013, με 5 νεκρούς. Η προηγούμενη θανάσιμη έκρηξη είχε λάβει χώρα το Φεβρουάριο του 1993, με 77 νεκρούς. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου καταγράφηκε το 2010. Τις 7 Μαΐου 2013, μια μικρή φρεατική έκρηξη, η οποία διήρκησε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό, προκάλεσε το θάνατο τεσσάρων ορειβατών με τον οδηγό τους και τον τραυματισμό άλλων εφτά από ηφαιστειακές βόμβες. Η στάχτη έφτασε σε ύψος 600 μέτρων πάνω από το ηφαίστειο. Τις 16 Σεπτεμβρίου 2014 δόθηκε εντολή να απομακρυνθούν από τις εστίες τους 12.000 άνθρωποι που κατοικούσαν εντός ακτίνας 6-8 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο εξαιτίας της αυξανόμενης δραστηριότητάς του.

Η εκρηκτική δραστηριότητα του ηφαιστείου ποικίλει από στρομπολικού μέχρι πλινιακού τύπου και οι ροές λάβας και οι πυροκλαστικές ροές είναι συχνές. Το ηφαίστειο παρακολουθείται από την PHIVOLCS.

Παραπομπές

Πηγές 

Mayon Global Volcanism program, Smithsonian Institution.

Ηφαίστεια των Φιλιππίνων
Αντρέας Κελλάριους

Ο Αντρέας Κελλάριους (Andreas Cellarius, 1596 - 1665) ήταν Γερμανός αστρονόμος. Γνωστότερό του έργο είναι ο αστρονομικός χάρτης Harmonia Macrocosmica που τυπώθηκε στο Άμστερνταμ το 1660 από τον Γιοχάννες Γιασσόνιους.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιχάουζεν (σήμερα συνοικία του Βορμς) και σπούδασε στην Χαϊδελβέργη. Ίσως να εγκατέλειψε την Χαϊδελβέργη με την έκρηξη του τριακονταετούς πολέμου το 1618 ή το 1622 με την κατάληψη της πόλης από τους καθολικούς. Μάλλον κατέφυγε στην Πολωνία και υπηρέτησε στο στρατό. Το 1625 παντρεύτηκε την Καταρίνα Ελτμάνς (Catharina Eltemans) στο Άμστερνταμ όπου διατελούσε διδάσκαλος λατινικών σε σχολείο. Έμεινε για λίγο καιρό στην Χάγη και μετά μετακόμισε στην Χόορν. Εκεί έγινε διευθυντής σχολείου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.

Δείτε επίσης
 ο μικρός πλανήτης 12618 Κελλάριους φέρει το όνομά του προς τιμή του

Συγγράμματα
fortification
 Poland

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Bio-Bibliography of Andreas Cellarius
 Birth certificates in the Amsterdam City Archives 
Andreas Cellarius (1661). Harmonia Macrocosmica.
Online scanned edition from the University of Utah.
Online scanned edition from Rare Book Room.
Online scanned edition from Linda Hall Library.
  Harmonia Macrocosmica da www.atlascoelestis.com

Γερμανοί χαρτογράφοι
Ολλανδοί γεωγράφοι
Γερμανοί μαθηματικοί
Ολλανδοί μαθηματικοί
Μίμης Γκιουλέκας

Ο Μίμης Γκιουλέκας (1945-2010) ήταν Έλληνας δημοφιλής λαϊκός τραγουδιστής.

Γεννήθηκε το 1945 στον Παλαμά Καρδίτσας. Απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών, στις 10 Ιουλίου 2010, στην Καρδίτσα και κηδεύτηκε στον τόπο καταγωγής του, τον Παλαμά.

Δισκογραφία

Πριγκηπέσσα μου
 Αηδόνια μη λαλήστε
 10 Μεγάλα Λαϊκά Τραγούδια
 Μια βραδιά στις 10 εντολές
 Γλέντι μέχρι πρωίας 
 Αργιλέδες και μεράκια
 Γρεβενιώτικα τραγούδια
 Σούρα και μαστούρα
 Μην ψάχνεις για την άκρη
 100 Χρόνια Ρεμπέτικο 
 ‎19 Μεγάλα Λαϊκά Τραγούδια

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Zougla.gr: «Έφυγε» ο Μίμης Γκιουλέκας.
 Discogs.com - Μίμης Γκιουλέκας.

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Πλατεία Βάθης

Η Πλατεία Βάθης (επίσημο όνομα Πλατεία Ανεξαρτησίας) είναι πλατεία η οποία βρίσκεται κοντά στην Πλατεία Ομονοίας στο κέντρο της Αθήνας, γύρω από την οποία έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία.

Η Πλατεία 

Στην πλατεία αυτή συγκλίνουν οι οδοί Αριστοτέλους, Χαλκοκονδύλη, Μάρνη, Μαιζώνος, Λιοσίων, Μενάνδρου, Καματερού και Καρόλου Ι΄. Πήρε το όνομα Πλατεία Βάθης από τα άλλοτε λιμνάζοντα νερά του χείμαρρου Κυκλοβόρου, στο ύψος της σημερινής οδού Μάρνη, επειδή στο σημείο εκείνο το έδαφος κάπως βάθαινε. Γράφει ο Κώστας Μπίρης στο Αι Τοπωνυμίαι της πόλεως και των περιχώρων των Αθηνών:  «Βάθεια και μεταγενέστερα Βάθη: Παλαιά τοπωνυμία προκύψασα από το χαμήλωμα του εδάφους προς την κοίτη του Κυκλοβόρου εις το σημείο όπου εγίνετο η διάβασις του δρόμου του Μενιδιού. Μετά το πέρασμα του ρέματος ο δρόμος εχωρίζετο εις δύο κλάδους κατευθυνόμενους προς το Μενίδι και προς τα Λιόσια» (πρόκειται για τις σημερινές οδούς Αχαρνών και Λιοσίων που ξεκινούν από την πλατεία Βάθης).

Η ομώνυμη συνοικία
Εκτός από την πλατεία, η ονομασία Πλατεία Βάθη αναφέρεται και στην ομώνυμη συνοικία, η οποία βρίσκεται στ' αριστερά της οδού 3ης Σεπτεμβρίου, πολύ κοντά στην Ομόνοια. Εκτός απ' αυτή τη συνοικία συνορεύει και με τις συνοικίες Πλατεία Βικτωρίας, Πολυτεχνείο, Σταθμός Λαρίσης, Μουσείο, Πεδίον του Άρεως, Άγιος Παντελεήμονας, Άγιος Παύλος  και Κυψέλη. Πήρε το όνομά της απ' την Πλατεία Βάθης γύρω απ' την οποία αναπτύχθηκε. Εξυπηρετείται απ' τους σταθμούς του μετρό Βικτώρια, Μεταξουργείο, Ομόνοια, Σταθμός Λαρίσης, καθώς και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.

Ιστορικό της περιοχής
Όταν ανακηρύχθηκε η Αθήνα πρωτεύουσα της Ελλάδας από τον Όθωνα και εγκαταστάθηκαν σε αυτήν από το Ναύπλιο οι δημόσιες υπηρεσίες, η περιοχή αυτή ήταν σχεδόν ερημική και εκτός του σχεδίου πόλεως.

Αργότερα, με την επέκταση της πόλης, περιλήφθηκε και η περιοχή αυτή στο σχέδιο και άρχισαν να ανεγείρονται και οι πρώτες κατοικίες. Όταν ήλθε στην Αθήνα ο άλλοτε ηγεμόνας της Μολδαβίας Μιχαήλ Σούτσος, εγκαταστάθηκε σε αυτή την περιοχή, αγοράζοντας μία μεγάλη έκταση, όπου και ανέγειρε το μέγαρό του, το σημερινό Άσυλο της Αγίας Αικατερίνης, μέσα σ' έναν τεράστιο κήπο που διαμόρφωσε ο ίδιος. Αργότερα ο κήπος αυτός κατατμήθηκε σε οικόπεδα από τα οποία και δημιουργήθηκε η εν λόγω συνοικία. Ακολούθησε η διάνοιξη των οδών Αχαρνών, Αλκιβιάδου, Λιοσίων και Μιχαήλ Βόδα προς τιμή του ίδιου, καθώς και η πλατεία Νικολάου Μαυροκορδάτου, ενώ ο χείμαρρος Κυκλόβορος μετασχηματίστηκε σε λεωφόρο Μάρνη, δημιουργώντας έτσι στη μεγάλη συμβολή των οδών την ομώνυμη τριγωνική πλατεία. Παλαιότερα την πλατεία αυτή σκίαζε μια τεράστια λεύκα, η περίφημη λεύκα της Βάθειας, η οποία αποκόπηκε το 1926.

Προσωπικότητες της περιοχής 

 Βασίλης Καρακατσάνης, εικαστικός

Παραπομπές

Πηγές
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. Στ΄, σ. 466.

Βάθης
Συνοικίες και περιοχές Αθήνας