joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γραφειοκρατία

Με τη λέξη γραφειοκρατία εννοείται η διεκπεραίωση διοικητικών υποθέσεων σχετικών με τις δημόσιες υπηρεσίες από άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με την εν λόγω δραστηριότητα.

Η ανεξάρτητη λειτουργία του προσωπικού της γραφειοκρατίας που ακολουθείται συνήθως από σχετικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας και μονιμότητας ενίοτε ανταγωνίζεται την πολιτική εξουσία με αποτέλεσμα ο όρος να αποκτά αρνητικές αποχρώσεις, σημαίνοντας την υψηλή συγκέντρωση ανεξέλεγκτων τύπων και διαδικασιών που δυσχεραίνουν τη διεκπεραίωση είτε κρατικών ή ιδιωτικών υποθέσεων.

Οι αρνητικές επιπτώσεις της αναπτυγμένης γραφειοκρατίας επιβάλλουν στα σύγχρονα κράτη την επιδίωξη της απλούστευσης των διοικητικών τύπων και διαδικασιών, και αναβάθμιση της εκπαίδευσης του προσωπικού που στελεχώνει δημόσιες υπηρεσίες.

Θεωρίες περί γραφειοκρατίας

Μαξ Βέμπερ (Max Weber)
Σύμφωνα με τον Μαξ Βέμπερ τα χαρακτηριστικά της γραφειοκρατίας καθορίζονται ως εξής:
 Οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες των υπαλλήλων ορίζονται ευκρινώς και νομιμοποιούνται ως επίσημα καθήκοντα.
 Η οργάνωση των αρμοδιοτήτων ακολουθεί ιεράρχηση εξουσίας από πάνω προς τα κάτω.
 Οι υπάλληλοι του συστήματος της γραφειοκρατίας επιλέγονται και εξελίσσονται βάσει των προσόντων τους.
 Οι διοικητικές δράσεις και αποφάσεις καταγράφονται και αποτελούν τμήμα μόνιμου και διαρκούς αρχείου.
 Τα διοικητικά στελέχη υπόκεινται σε κανόνες και διαδικασίες, οι οποίες εξασφαλίζουν αξιόπιστη συμπεριφορά. 
 Η διοίκηση των υπαλλήλων ασκείται από σώμα εκτός του οργανισμού στον οποίο ανήκουν, (πολιτική ηγεσία ενίοτε).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Σεραφετινίδου Μελίνα, Το φαινόμενο της γραφειοκρατίας : Η ιστορική αφήγηση: Από την απολυταρχία στον κρατικό καπιταλισμό, εκδ. Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός, Αθήνα, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολιτική επιστήμη
Διακυβέρνηση
Συλλογικοί σελιδοδείκτες

Οι Συλλογικοί Σελιδοδείκτες ("Social Bookmarks") είναι διαδικτυακοί σελιδοδείκτες που έχουν αποθηκευτεί από πολλούς χρήστες σε έναν κοινόχρηστο διακομιστή στο Διαδίκτυο, έτσι ώστε ο κάθε χρήστης να μπορεί να ανταλλάσσει και να έχει πρόσβαση – εκτός από τους δικούς του – στους σελιδοδείκτες που έχουν αποθηκευτεί και διαμοιραστεί μεταξύ των συνδεομένων ατόμων. Η πρόσβαση στην υπηρεσία μπορεί να γίνει μέσω ενός προγράμματος περιήγησης στο διαδίκτυο (φυλλομετρητή - Web browser) και για ορισμένους φυλλομετρητές μέσω ειδικών επεκτάσεων ή προσθέτων για τη διευκόλυνση της λειτουργίας.

Οι σελιδοδείκτες ή «αγαπημένες ιστοσελίδες» οργανώνονται σε κατηγορίες με τη χρήση ετικετών ευρετηρίασης που αποτελούν το κλειδί για την ανάκτηση της πληροφορίας.

Ιστότοποι και Υπηρεσίες 
Πάροχοι υπηρεσιών συλλογικών σελιδοδεικτών αρκετά διαδεδομένοι είναι οι Diigo, Delicious, Digg και StumbleUpon. Υπάρχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες  όπως το Connotea, που απευθύνεται σε επιστήμονες και ερευνητές. Έναν διαφορετικό οπτικοποιημένο τρόπο οργάνωσης προσφέρουν οι Pearltrees και Symbaloo.

Οι χρήστες μπορούν να προσθέσουν τους δικούς τους σελιδοδείκτες, να διαγράψουν, να αξιολογήσουν, να σχολιάσουν και να προσθέσουν τις δικές τους ετικέτες. Έχουν στη διάθεσή τους πληροφορίες για τους σελιδοδείκτες των άλλων χρηστών, τους οποίους μπορούν και να ενσωματώσουν στη δική τους συλλογή. Εκτός από τη δυνατότητα – ανάλογα με την υπηρεσία – κατηγοριοποίησης  και αναζήτησης με ετικέτα ή συνδυασμό ετικετών, συνήθως εμφανίζονται στην αρχική σελίδα οι πρόσφατα αποθηκευμένοι από τους χρήστες σύνδεσμοι, καθώς και κατάλογοι δημοφιλών ή σχετικών με τα ενδιαφέροντά μας συνδέσμων, τους οποίους μπορούμε να παρακολουθούμε με τη βοήθεια ενός RSS-Feed. Επιπλέον υπηρεσίες που παρέχονται είναι η δημιουργία ομάδων, e-mail, εισαγωγή και εξαγωγή σελιδοδεικτών, εργαλειοθήκες και επεκτάσεις για διάφορους φυλλομετρητές.

Πηγές 
 Tony Hammond, Timo Hannay, Ben Lund und Joanna Scott: Social Bookmarking Tools (I): A General Review. στο: D-Lib Magazine 11, Αριθμ. 4, 2005.
 L. F. Spiteri: http://webology.ir/2007/v4n2/a41.html  Structure and form of folksonomy tags: the road to the public library catalogue στο Webology, Τόμος 4, Αριθμ.2, 2007.

Παραπομπές

Διαδίκτυο
Συνεργασία
Οιδίπους και Σφίγγα (Γκυστάβ Μορώ)

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα (γαλ. Œdipe et le Sphinx)  είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη.

Περιγραφή
Ο πίνακας περιγράφει το μύθο του Οιδίποδα και της Σφίγγας. Ο ήρωας έχει συναντήσει το μυθικό τέρας, με μορφή γυναίκας, φτερούγες αρπακτικού πτηνού και σώμα λιονταριού. Κατασκευάστηκε το έτος 1808 από τον τότε άγνωστο 38χρονο Μορώ και αγοράστηκε από τον Ναπολέοντα τον Μάιο του 1864. Κεντρική μορφή του πίνακα είναι η Σφίγγα, η οποία έχει ανέβει στο στήθος του Οιδίποδα. Ο Οιδίπους βρίσκεται σε αδιέξοδο με την πλάτη στο βράχο. Φοράει χλαμύδα, στηρίζεται στο δόρυ του και αντικρίζει τη  Σφίγγα έτοιμος να την αντιμετωπίσει. Ανάμεσα στη σκηνή και στον θεατή ανοίγεται γκρεμός, στον οποίο βρίσκονται μόνο λίγα υπολείμματα των διαμελισμένων σωμάτων των προηγούμενων περαστικών θυμάτων του τέρατος. Στη δεξιά πλευρά του πίνακα διακρίνουμε έναν κίονα με φίδι που αναρριχάται προς μία πεταλούδα. Δεξιά και αριστερά φυτρώνει λίγη βλάστηση, μια συκιά και μια δάφνη. Αριστερά, στο βάθος, ένας δρόμος οδηγεί μέσα από ένα φαράγγι για την Θήβα.

Πηγές

 Παρουσίαση του έργου στο Μητροπολιτικό Μουσείο

Πίνακες που απεικονίζουν ελληνικούς μύθους
Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Σφίγγες
Έργα ζωγραφικής του Γκυστάβ Μορώ
Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς

Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Παπαχρήστος, Σκουτεσιάδα Αιτωλοακαρνανίας, 1945 - Αθήνα, 3 Ιανουαρίου 2022), ήταν Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας από το 2005 ως το 2022.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στη Σκουτεσιάδα Αιτωλοακαρνανίας το 1945. Αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Παντείου Σχολής το 1971 και από τη Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης το 1976. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Θεόκλητο το 1974. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας για περισσότερα από 30 χρόνια. 

Στις 5 Οκτωβρίου 2005 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας και η χειροτονία του έγινε στις 8 Οκτωβρίου στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο.

Το 2021, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον παρέπεμψε σε εκκλησιαστικό ανακριτή για την κατηγορία της απείθειας προς τις αποφάσεις της σχετικά με τον εορτασμό του Πάσχα 2021 και τα μέτρα πρόληψης της COVID-19. 

Ο Μητροπολίτης, ανεμβολίαστος, διαγνώστηκε θετικός στον κορωνοϊό στις 18 Νοεμβρίου 2021 και αρχικά παρέμεινε σπίτι του. Παρά την αρχική του άρνηση να νοσηλευτεί, τελικά συμφώνησε, διασωληνώθηκε και εισήχθη στο Νοσοκομείο Αγρινίου την 1η Δεκεμβρίου. Ωστόσο η κατάστασή του επιδεινώθηκε και εμφάνισε δύσπνοια σε συνδυασμό με χαμηλό κορεσμό. Τα ξημερώματα της 2ας Δεκεμβρίου διακομίστηκε διασωληνωμένος στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» στην Αθήνα, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος.

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στις 3 Ιανουαρίου 2022 έπειτα από επιπλοκές της COVID-19. Η εξόδιος ακολουθία του τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος της Ιστορικής Πόλης του Μεσολογγίου στις 4 Ιανουαρίου 2022 και ετάφη στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς.

Παραπομπές

Πηγές
 Ο Μητροπολίτης, Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας, επίσημος ιστότοπος
 Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς 

Έλληνες θεολόγοι
Κοσμας
Κοσμας
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1998-1999

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1998-99 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 24 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν το Αιγάλεω, ο Παναιγιάλειος, ο Ολυμπιακός Βόλου και η Νάουσα . Υποβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική ο Αιολικός, η Αχαϊκή, ο Παναργειακός, ο Ρεθυμνιακός,  ο Λεβαδειακός , η Δόξα Δράμας, η Καστοριά, οι Αμπελόκηποι,  η Πρέβεζα και ο Αετός Σκύδρας.

Νότιος όμιλος

Βαθμολογία

Βόρειος όμιλος

Βαθμολογία

1Η Καστοριά είχε ένα μηδενισμό και -1 βαθμό
2Η Δόξα είχε δύο μηδενισμούς και -2 βαθμούς

Αγώνας μπαράζ 
Ο αγώνας μπαράζ πραγματοποιήθηκε μεταξύ του Ατρομήτου και του Λεβαδειακού που ισοβάθμησαν στη ζώνη του υποβιβασμού του Νοτίου ομίλου. Ο αγώνας έγινε στην Πάτρα και νικητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος στην παράταση, με σκορ 1-0.

9 Ιουνίου 1999, Στάδιο Παναχαϊκής: Ατρόμητος – Λεβαδειακός: 1-0 (παράταση).

Παραπομπές

Πηγές 

Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1998-99

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1998-1999
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1997-1998

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1997-98 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 30 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο  Ιάλυσος, ο Α.Ο. Αγίου Νικολάου, ο Π.Α.Σ. Γιάννινα  και ο  Πιερικός. Στη Δ΄Εθνική υποβιβάστηκαν οι Πάμισος Μεσσήνης, Εργοτέλης, Α.Ο. Κέρκυρα, Αγία Ελεούσα, Α.Π.Σ. Κόρινθος, Α.Ο. Πύργος, Ορφέας Αλεξανδρούπολης , Α.Ε. Τυρνάβου, Ορέστης Ορεστιάδας, Αγροτικός Αστέρας, Απόλλων Λάρισας και Αναγέννηση Άρτας.

Βαθμολογίες

Παραπομπές

Πηγές 

Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1997-98

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1997-1998
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1996-1997

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1996-97 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 36 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο  Εθνικός Αστέρας, η Καλλιθέα, η Αναγέννηση Καρδίτσας και οι Λύκοι Καλοχωρίου. Υποβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική οι ομάδες: Ηλυσιακός, Ηρόδοτος, Α.Π.Σ. Πάτραι, Ένωση Ρόδου-Διαγόρα, Βαρβασιακός, Αλμωπός Αριδαίας, Α.Σ. Λαμία, Ηρακλής Πτολεμαΐδας, Αναγέννηση Γιαννιτσών, Α.Ε. Νιγρίτας και Αναγέννηση Κολινδρού. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Ατρόμητου στη Δ΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Βαθμολογίες

Παραπομπές

Πηγές 

Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1996-97

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997
Δημοκρατικό Κόμμα (Ελλάδα)

Με το όνομα Δημοκρατικό Κόμμα στην Ελλάδα υπήρχαν τα εξής βραχύβια κόμματα:

Δημοκρατικό Κόμμα 1935 - 1936, με ιδρυτή τον Γεώργιο Παπανδρέου
Δημοκρατικό Κόμμα 1953 (10/7/1953 έως 1/9/1953), με βουλευτές και άλλα πολιτικά στελέχη που είχαν διαγραφεί από την Ε.Π.Ε.Κ.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1995-1996

Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1995-96 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 30 ομάδων. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Παναιτωλικός, ο Α.Ο. Πύργου, η Νίκη Βόλου και ο Πανσερραϊκός. Στη Δ΄Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Απόλλων Κρύας Βρύσης, Πόντιοι Βέροιας, Κοζάνη, Εορδαϊκός, Α.Ο. Βελισσαρίου, Φωκικός, Α.Ο. Χαϊδαρίου, Φωστήρας, Πανναυπλιακός, Α.Ο. Χαλκίδα, Α.Ο. Χανιά και Χαραυγιακός.

Τα αποτελέσματα της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος περιλάμβαναν μεγάλες ανατροπές,  οι οποίες κίνησαν τις υποψίες της ΕΠΟ, με αποτέλεσμα να ζητήσει από την ΕΠΑΕ να ξεκινήσει έρευνα για τους συγκεκριμένους αγώνες. Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση της αναμέτρησης Νιγρίτας – Αγροτικού Αστέρα. Ο Αγροτικός Αστέρας που χρειαζόταν έναν βαθμό για να παραμείνει στην κατηγορία, έχανε από τη Νιγρίτα με 3 - 0 ως το 86ο λεπτό, αλλά πέτυχε να ισοφαρίσει και να παραμείνει στην κατηγορία, σημειώνοντας τρία τέρματα στα τελευταία λεπτά του αγώνα.

Βαθμολογίες

Παραπομπές

Πηγές 

Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
Rsssf Πρωτάθλημα Γ Εθνικής, 1995-96

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1995-1996
Οπτικό νεύρο

Το οπτικό νεύρο είναι σημαντικό κρανιακό νεύρο.. Η πορεία του είναι από τον οφθαλμικό βολβό προς τον εγκέφαλο που αποτελούνται από 1 εκατομμύριο ίνες  και χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα: στο ενδοκογχικό, στο διοφθαλμικό, στο ενδοκρινικό και στο ενδοτρηματικό. Το οπτικό νεύρο περνάει επίσης από τέσσερις "δοκιμασίες" για την . Αυτό που μπορεί να βλάψει το οπτικό νεύρο είναι ένας τραυματισμός και το γλαύκωμα και άμα είναι σε σοβαρή κατάσταση οι νευρικές ίνες δεν αναπτύσσονται ξανά. Επίσης το μάτι έχει τα μακροφάγα κύτταρα τα οποία μπορούν να αποβάλουν τοξικές χημικές ουσίες οι οποίες μπορούν να σκοτώσουν τα νευρικά κύτταρα με αποτέλεσμα να αρχίζει να μειώνεται η όραση .

Πηγές

Μάτι
Νευρικό σύστημα
Λεπέτυμνος Λέσβου

Ο Λεπέτυμνος είναι το μεγαλύτερο βουνό της Λέσβου, με υψόμετρο που αγγίζει τα 969 μ. Βρίσκεται στα βόρεια του νησιού. Στις πλαγιές του βουνού βρίσκονται πολλά χριστιανικά μνημεία και χωριά μέσα στα εκτεταμένα δάση.

Οριοθέτηση 
Ο Λεπέτυμνος καταλαμβάνει όλη τη βόρεια πλευρά του νησιού κλείνοντας σαν τείχος από τα ανατολικά στα δυτικά την παραλία που διαμορφώνεται απότομη από τις πλάγιες του.

Το όρος Λεπέτυμνος περιβάλλεται από τα χωριά Πελόπη, Υψηλομέτωπο, Κάπη, Άργεννος, Συκαμιά, Βαφειός και Λεπέτυμνος.

Κλίμα 
Το κλίμα του Λεπέτυμνου είναι γλυκό και εύκρατο. Ήταν δε γνωστό από την αρχαιότητα για τις περίφημες αλκυονίδες ημέρες, που συνεχίζονται θερμές και γλυκύτατες στο διάστημα Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου, μέχρι σήμερα. Η ηλιοφάνεια στο Λεπέτυμνο είναι η μεγαλύτερη από όλα σχεδόν τα σημεία του ελληνικού, ίσως και του μεσογειακού χώρου (περίπου 3.000 ώρες τον χρόνο ).

Χριστιανικά Αρχαία μνημεία 
Από τον Θεόφραστο γνωρίζουμε ότι στο Λεπέτυμνο υπήρχε ιερό του Απόλλωνα, Αστεροσκόπο, μνημείο του ήρωα Λεπέτυμνου και ο τάφος του Παλαμήδη, ενώ από τον Μύρσιλο: 

Στον Λεπέτυμνο υπάρχει η εκκλησία της Παναγίας της Ελεούσας, όπου στις 15 Αυγούστου στο προαύλιο της, οι κάτοικοι του Λεπέτυμνου φτιάχνουν το τοπικό φαγητό (κεσκέκι) και με παραδοσιακή μουσική γιορτάζουν όλοι μαζί. Άλλες εκκλησίες στις παρυφές του βουνού είναι η Αγία Παρασκευή και ο Άγιος Ταξιάρχης στο Λεπέτυμνο, η Αγία Παρασκευή και ο Άγιος Γιάννης στον Βαφειο, ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Φωτεινή στη Συκαμιά και ο Άγιος Γεώργιος στην Άργεννο, ενώ στη κορφή του Λεπέτυμνου βρίσκεται το εκκλησάκι του προφήτη Ηλια.

Μυθολογία 
Ο Όμηρος ονομάζει το νησί Μάκαρος έδος, δηλαδή βασίλειο του Μάκαρα. Το βουνό πήρε την ονομασία του από τον ηρώα του Τρωικού Πολέμου Λεπέτυμνο, ο οποίος είχε παντρευτεί μία από τις πέντε κόρες του βασιλιά Μακαρέα, τη Μήθυμνα. Εκείνη με τη σειρά της χάρισε το άνομα της σε μία από τις κωμοπόλεις της Λέσβου, που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού. 

Στους πρόποδες του βουνού βρισκόταν επίσης ένα ιερό του Απόλλωνα προς τιμή του ήρωα των Ομηρικών χρόνων, Λεπέτυμνου.

Πεζοπορικές Διαδρομές 
Στην περιοχή υπάρχουν σηματοδοτημένες πεζοπορικές διαδρομές:
 Υψηλομέτωπο-Στύψη-Λιγώνα-Σκουτάρος, μέσα από παλαιούς νερόμυλους του Μεσαίωνα.
 Υψηλομέτωπο-Προφήτης Ηλία
 Κλειού-βουνό Λεπέτυμνος
 Πέτρα-Πετρί
 Στυψη-Βαφειος
 Βαφειός- Προφήτης Ηλίας

Χλωρίδα 
Η βλάστηση της περιοχής αποτελείται από εκτεταμένα δάση, που αποτελούνται από ένα μείγμα πυκνής μακκίας, δάσους βελανιδιάς Quercus, φρυγάνων και ελαιώνων.

Στις παρυφές του βουνού υπάρχουν ρεματιές κατάφυτες με πλατάνια, καστανιές, καρυδιές και φτέρες.

Μορφολογία εδάφους 
Το βουνό σε μεγάλο ποσοστό αποτελείται από βραχώδεις περιοχές και ρεματιές. Το υπόλοιπο της γης χρησιμοποιείται ως δενδροκαλλιέργειες και ελαιώνες. Πολλοί είναι εκείνοι που θέλησαν να εκμεταλλευτούν την περιοχή ως τόπο αναψυχής για να προσελκύσουν τουρίστες.

Παραπομπές

Πηγές 
 Dictionary of Greek and Roman Geography, 1854
 Βιβλιογραφία: Αξιώτης «Περπατώντας στη Λέσβο»
 Πεζοπορικές διαδρομές στη Λέσβο. Συγγραφέας: Μιχάλης Αυγερινόπουλος

Γεωγραφία της Λέσβου
Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Δήμος Δυτικής Λέσβου
Γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα

Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα (αγγλικά: GM foods και GMO foods), γνωστά ως γενετικά επεξεργασμένα τρόφιμα ή βιολογικά επεξεργασμένα τρόφιμα, είναι τρόφιμα που παράγονται από οργανισμούς, που έχουν εισαχθεί αλλαγές στο DNA τους, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους της γενετικής μηχανικής. Οι τεχνικές γενετικής μηχανικής επιτρέπουν την εισαγωγή νέων χαρακτηριστικών καθώς και τον μεγαλύτερο έλεγχο των χαρακτηριστικών από προηγούμενες μεθόδους όπως η επιλεκτική διασταύρωση και η μεταλλαξιογένεση, όπου ένας οργανισμός εκτίθεται σε ραδιενέργεια ή χημικά ώστε να δημιουργηθεί μία μη συγκεκριμένη, αλλά μόνιμη αλλαγή.

Η εμπορική πώληση γενετικά τροποποιημένων τροφών ξεκίνησε το 1994, όταν η εταιρεία Calgene προώθησε για πρώτη φορά την ανεπιτυχή ντομάτα της Flavr Savr με βραδεία ωρίμανση. Οι περισσότερες τροποποιήσεις των τροφίμων επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο σε καλλιέργειες με υψηλή ζήτηση από αγρότες όπως η σόγια, το καλαμπόκι, η κανόλα και το βαμβάκι. Οι γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν σχεδιαστεί για αντοχή σε παθογόνους παράγοντες και ζιζανιοκτόνα και για καλύτερα θρεπτικά προφίλ. Γενετικώς τροποποιημένα ζώα έχουν αναπτυχθεί, αν και μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 κανένα δεν ήταν διαθέσιμο στην αγορά, σε οποιαδήποτε χώρα.

Υπάρχει επιστημονική συναίνεση ότι τα διαθέσιμα σήμερα τρόφιμα που προέρχονται από γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες δεν ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία από τα συμβατικά τρόφιμα, αλλά ότι κάθε γενετικά τροποποιημένο τρόφιμο πρέπει να δοκιμάζεται κατά περίπτωση πριν από την εισαγωγή. Ωστόσο, οι πολίτες είναι πολύ λιγότερο πιθανό από ότι οι επιστήμονες να αντιλαμβάνονται τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα ως ασφαλή. Το νομικό και κανονιστικό καθεστώς των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, με ορισμένα έθνη να τα απαγορεύουν ή να τα περιορίζουν, ενώ άλλα τα επιτρέπουν με πολύ διαφορετικούς βαθμούς ρύθμισης.

Ωστόσο, υπάρχουν συνεχιζόμενες ανησυχίες του κοινού σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, τη ρύθμιση, την επισήμανση, τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τις μεθόδους έρευνας και το γεγονός ότι ορισμένοι γενετικώς τροποποιημένοι σπόροι υπόκεινται σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που ανήκουν σε εταιρείες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πηγές της βιβλιοθήκης 
 

Βιομηχανία τροφίμων
Γενετική μηχανική
Αναδυόμενες τεχνολογίες
Κιμ Μπέισινγκερ

Η Κιμ Μπέισινγκερ (ή  Κιμ Μπάσιντζερ,όπως έγινε ευρέως γνωστή στην Ελλάδα) (Kimila Ann "Kim" Basinger, 8 Δεκεμβρίου 1953) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός βραβευμένη με Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1997 Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential).

Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Άθενς της Τζόρτζια στις 8 Δεκεμβρίου του 1953, δεύτερο από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας καλλιτεχνών. Ο πατέρας της ήταν μουσικός της Τζαζ και η μητέρα της χορεύτρια μπαλέτου, σε πολλές ταινίες της Έστερ Ουίλιαμς. 

Ως παιδί η Μπέισινγκερ ήταν ντροπαλή, κάτι που ώθησε τους γονείς της να την εγγράψουν σε σχολή χορού για να αποκτήσει κοινωνικότητα. Στα δεκαέξι της, ήδη με ύψος 1,70 μ. είχε μεταμορφωθεί σε μια πανέμορφη κοπέλα, που σάρωνε τους τίτλους καλλιστείων ομορφιάς για την ανάδειξη της "Junior Miss", μέχρι και τους τελικούς του διαγωνισμού, στη Νέα Υόρκη. Το 1970 της προσφέρθηκε συμβόλαιο στο πρακτορείο μοντέλων Ford και τρια χρόνια μετά ήταν ένα πετυχημένο Top Model, με αμοιβή 1.000 δολλαρίων ημερησίως. Φωτογραφήθηκε για τα εξώφυλλα δεκάδων περιοδικών ενώ εμφανίσθηκε ως τραγουδίστρια σε κλαμπ του Greenwich Village, με το ψευδώνυμο "Chelsea".

Κινηματογραφική καριέρα
Στα 1976 η Μπέισινγκερ μετακόμισε στο Λος Άντζελες με σκοπό να διακριθεί στο Χόλυγουντ. Αρχικά έλαβε μέρος στο επιτυχημένο σίριαλ της τηλεόρασης "Charlie's Angels" και ακολούθως υποδύθηκε μια πόρνη στην τηλεοπτική μεταφορά της ταινίας Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity) το 1979. Ιδιαίτερα όμως γνωστή έγινε παίζοντας στο πλευρό του Σον Κόνερι, το 1983, στο Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never Say Never Again). Ακολούθησε -την ίδια χρονιά- το Ένας άνδρας για όλες τις γυναίκες (The Man Who Loved Women) με τον Μπαρτ Ρέινολντς , το Ο Καλύτερος (The Natural, 1984), όπου προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου, το Τρελός για Έρωτα (Fool for Love, 1985), το ιδιαίτερα αισθησιακό Εννιάμιση Εβδομάδες (Nine 1/2 Weeks, 1986), με συμπρωταγωνιστή το Μίκι Ρούρκ), το Χωρίς Οίκτο (No Mercy, 1986), το Ραντεβού στα Τυφλά (Blind Date, 1987) και πολλά άλλα που εξακόντισαν την καριέρα και τις αποδοχές της στα ύψη, καθώς το 2000 έφτασε να λάβει 5 εκατομμύρια δολλάρια για τη συμμετοχή της στην ταινία Ονειρεύτηκα την Αφρική (I Dreamed of Africa). Τρία χρόνια πριν, είχε τιμηθεί με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, για την ερμηνεία της στο Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό (L.A. Confidential, 1997). Οι πλούσιες απολαβές της της επέτρεψαν, στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, να αγοράσει μια ολόκληρη πόλη,το Braselton, της πολιτείας που γεννήθηκε, καταβάλλοντας το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολλαρίων. Ωστόσο, στη συνέχεια αναγκάσθηκε να το πουλήσει.

Προσωπική ζωή
Η Μπέισινγκερ παντρεύτηκε δυο φορές αλλά και ισάριθμες χώρισε, με τους Ρον Σνάιντερ (από το 1980 έως το 1989) και Άλεκ Μπάλντουϊν (1993-2002), με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί.

Παραπομπές

Πηγή
  

Φωτομοντέλα
Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Όλγα Βλαχοπούλου

Η Όλγα Βλαχοπούλου  είναι Ελληνίδα στιχουργός και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά κατάγεται από την Δράμα. 

Έχει ζήσει και δραστηριοποιηθεί/εργαστεί στη Γερμανία σε ίδρυμα για παιδιά χωρίς οικογένεια για μια τριετία. 

Εδώ και είκοσι χρόνια ασχολείται με την συγγραφή στίχων. Τα τελευταία χρόνια και με τη συγγραφή παραμυθιών για θεατρικό παιχνίδι στο νηπιαγωγείο. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες τραγουδιστές όπως η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Μπάμπης Στόκας, ο Αντώνης Ρέμος, ο Νίκος Βέρτης, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, η Δέσποινα Βανδή, η Μελίνα Ασλανίδου, ο Σάκης Ρουβάς, ο Πασχάλης Τερζής, η Νατάσα Θεοδωρίδου κ.ά. και με συνθέτες όπως ο Αντώνης Βαρδής, ο Γιώργος Θεοφάνους, ο Δημήτρης Κοντόπουλος, ο Γιώργος Παπαδόπουλος κ.ά.

Έχει γράψει το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η μάγισσα Ανακακατωσούρα και τα Χριστούγεννα των ανάποδων πραγμάτων", το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2010 από τις εκδόσεις Τετράγωνο του Νίκου Μουρατίδη. Έχει παρακολουθήσει για δύο συνεχόμενες χρονιές work shop συγγραφής στην Σμύρνη της Τουρκίας όπου και ζητήθηκε να γράψουν ένα δεκασέλιδο διήγημα με ιστορίες προσφύγων, το οποίο μεταφράστηκε σε τρεις γλώσσες.

Δραστηριοποιείται στην πόλη της Δράμας όπου ζει μόνιμα τα τελευταία δέκα χρόνια  και ασχολείται με πολιτιστικές δράσεις. Εργάστηκε για την Ονειρούπολη Δράμας για ένα μεγάλο διάστημα στο κομμάτι της οργάνωσης/καλλιτεχνικό πρόγραμμα. 

Απασχολείται ως στέλεχος τα δύο τελευταία χρόνια, στην Ένωση Κυριών Δράμας-Σπίτι Ανοιχτής Φιλοξενίας, έχοντας ως αντικείμενο πολιτιστικές, καλλιτεχνικές και κοινωνικές δράσεις.

Τραγούδια που συνέγραψε 
Το πρώτο της τραγούδι το γράφει με τον Φίλιππο Πλιάτσικα των Πυξ Λαξ και από τότε συνεργάζεται με πολλούς καλλιτέχνες.

Μεταξύ πολλών άλλων έχει γράψει:
 1998: Μοναξιά μου όλα
 1998: Έπαψες αγάπη να θυμίζεις
 12/5/2002: Έχω ξεχάσει το όνομά μου
 2/2/2000: Ασπρόμαυρη ζωή
 5/10/2009: Σάββατο Απόγευμα
 28/10/2010: Γεννάει η ζωή
 22/11/2010: Η αγάπη αργεί
 16/12/2010: Μια μέρα στον αέρα
 6/1/2011: Η συναυλία
 13/2/2011: Η νύχτα δυο κομμάτια
 20/3/2011: Δεν κατάφερα
 20/3/2011: Όταν είσαι εδώ
 20/3/2011: Φεγγάρια χάρτινα
 9/4/2011: Του Στέλιου η μπαλάντα
 10/4/2011: Φεύγει η νύχτα
 2/10/2011: Έχει τελειώσει
 2/10/2011: Ήρθες
 2/10/2011: Θα έπρεπε να ντρέπεσαι
 2/10/2011: Θύμωσε απόψε η καρδιά
 25/10/2011: Ταξίδεψέ με
 30/10/2011: Δεμένος εδώ
 4/11/2011: Στα δύσκολα θα είμαστε μαζί
 12/11/2011: Μια ανάσα
 26/4/2012: Το λίγο σου να ζω
 26/4/2012: Μ' ένα αντίο
 26/4/2012: Πάλι επιστρέφω

Βιβλιογραφία 
 Όλγα Βλαχοπούλου, Η μάγισσα Ανακακατωσούρα και τα Χριστούγεννα των ανάποδων πραγμάτων, Α' έκδοση, εκδ. Τετράγωνο, Αθήνα, ISBN 978-960-9505-04-8.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βαρβάρα Γερανάκη, Συνέντευξη: Όλγα Βλαχοπούλου - Στιχουργός: « ...Oι στίχοι προέρχονται από ότι νοιώθει ο κάθε άνθρωπος που ζει την καθημερινότητα, τις αγάπες, τους έρωτες του, τα προβλήματά του, τις δυστυχίες και τις ευτυχίες του», Ιστοσ. MusiCity.Gr, 04/04/2011

Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συγγραφείς
Μουσική-επέκταση
Κωστής Αντωνιάδης

Ο Κωστής Αντωνιάδης είναι Έλληνας φωτογράφος.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και φωτογραφία στο Institut Français de la Photographie στο Παρίσι. Από το 1977 διδάσκει φωτογραφία αρχικά στην A.Σ.Γ.Δ.T. των KATEE Αθήνας στα τμήματα Γραφιστικής, Διακόσμησης και Γραφικών Τεχνών. Το 1984 ανέλαβε την οργάνωση του Τμήματος Φωτογραφίας, το οποίο εντάχθηκε στη Σχολή Γραφικών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας. Διετέλεσε προϊστάμενος του τμήματος Φωτογραφίας τις περιόδους 1985 έως το 1992 και 2000 έως το 2003. Από το 1977 έως το 1985 εργάσθηκε ως φωτογράφος στο χώρο της διαφημιστικής φωτογραφίας. 

Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και παράλληλα ως ιδρυτικό μέλος του Φωτογραφικού Κέντρου Αθηνών από το 1979 έχει διοργανώσει εκθέσεις φωτογραφίας Ελλήνων και ξένων φωτογράφων.

Από το 2002 έως το 2005 διετέλεσε διευθυντής του Μουσείου Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη.

Βιβλιογραφία
 Λανθάνουσα εικόνα: δοκίμιο για την φωτογραφία, Μωρεσόπουλος / Φωτογραφία, 1995
 Αποθήκες του χρόνου. Repositories of time, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, 2005
 Μια ξεχωριστή μέρα. Παιδικά πορτραίτα από τη συλλογή του Νίκου Πολίτη, Tetarto, 2007

Κείμενα σε καταλόγους
 Φωτογραφίες 1975-1995 - Γιώργος Δεπόλας, University Studio Press, 1996
 Στην παραλία, Fotorama, 2002
 Η δημιουργική φωτογραφία στην αρχαιολογία: Από τους ταξιδιώτες φωτογράφους του 19ου αιώνα στη δημιουργική φωτογραφία του 20ού, Μουσείο Μπενάκη, 2008
 Φωτογραφικόν Πρακτορείον Δ.Α. Χαρισιάδης, Μουσείο Μπενάκη, 2009

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Κωστής Αντωνιάδης
 Τμήμα Φωτογραφίας & Οπτικοακουστικών Τεχνών, ΤΕΙ Αθήνας 

Έλληνες φωτογράφοι
Παναθηναϊκός αμφορέας (Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου, αρ. 1451)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου με αριθμό καταλόγου 1451, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ετρουρία.

Περιγραφή
Ο λαιμός είναι διακοσμημένος με άνθη λοτού. Στην μπροστινή όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά πολιάς με πλατύγυρο μανδύα, αιγίδα και κράνος. Κάνει ένα βήμα μπροστά με το μπροστινό πέλμα να ακουμπάει στο έδαφος και το πίσω πόδι να στηρίζεται στα δάκτυλα. Κραδαίνει το δόρυ προς τα αριστερά και κρατάει ασπίδα, που είναι διακοσμημένη με ανθέμια φοινίκων. Η Αθηνά είναι πλαισιωμένη από δύο κίονες, στους οποίους είναι τοποθετημένοι δύο αλέκτορες στραμμένοι προς την θεά Αθηνά. Στα δεξιά του αριστερού κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ» που είναι γραμμένη με μικρά γράμματα, από επάνω προς τα κάτω και σε αντίστροφη γραφή. 

Η πίσω όψη είναι διακοσμημένη με σκηνή από αγώνα δρόμου ανδρών και επιγραμμένη με τον τίτλο του αθλήματος: «ΣΤΑΔΙΟ ΑΝΔΡΟΝ ΝΙΚΕ». Τέσσερις γυμνοί γενειοφόροι άνδρες τρέχουν προς τα δεξιά, ενώ στο στιγμιότυπο αυτό έχουν υψωμένο το αριστερό πόδι και το δεξί χέρι. Η μέση τους είναι πολύ στενή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους ισχυρούς μηρούς. Η κόμη και τα επιθήλια είναι ζωγραφισμένα κόκκινα. 

Ο αμφορέας διατηρείται σε αρκετά καλή γενική κατάσταση.

Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας είναι από τους αρχαιότερους του είδους του. Τα χαρακτηριστικά στοιχεία της αγγειογραφίας τα συναντάμε επίσης σε έργα που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο, και είναι υπογραμμένα με το όνομα του Αμάσι. Η τέχνη μοιάζει με αυτή του Εξηκία (γ΄ τέταρτο 6ου αι. π.Χ.).

Βιβλιογραφία
 Publ. Mon. dell Instituto Ι, πίνακας 22, 4
 Sz. u. Rz. 10, πίνακας 48
 Έντουαρντ Γκέρχαρντ, Annali dell' Instituto II, σελ. 217
 Ζαν-Ζοζέφ-Μαρί-Αντουάν ντε Βιττ, Anali 1878, σελ. 281, πίνακας 7

Πηγές 

 

Παναθηναϊκός αμφορέας
Εκθέματα στην Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή του Μονάχου
530
Αντρέ Αγιού

Ο Αντρέ Μοργκάν Ραμί Αγιού (γεννημένος στις 17 Δεκεμβρίου 1989) είναι ένας Γκανέζος ποδοσφαιριστής που αυτό τον καιρό αγωνίζεται με τα χρώματα της γαλλικής ομάδας Μαρσέιγ που παίζει στην Λιγκ 1. Ο Αγιού αγωνίζεται στην θέση του μέσου, αλλά μπορεί να αγωνιστεί και ως επιθετικός. Είναι ο δεύτερος γιος του τρεις φορές νικητή του βραβείου του Αφρικανού ποδοσφαιριστή της χρονιάς και μέλους του FIFA 100 Αμπεντί Πελέ και έχει δύο ακόμη αδέρφια, τον Ιμπραχίμ και τον Τζορντάν, που είναι επίσης ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην ίδια ομάδα με τον αδερφό του.

Ο Αγιού ξεκίνησε την καριέρα του στην χώρα καταγωγής του, την Γκάνα, όπου αγωνίστηκε με την Νάνια. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε ηλικία μόλις 14 ετών. Το 2005, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την πρώην ομάδα του πατέρα του, την Μαρσέιγ, όπου πέρασε δύο σεζόν στις ακαδημίες του συλλόγου πριν κάνει το ντεμπούτο του με την ομάδα την σεζόν 2007-08. Τις επόμενες δύο σεζόν, ο Αγιού αγωνίστηκε ως δανεικός με την Λοριάν και την Άρλ-Αβινιόν βοηθώντας την τελευταία να ανέβει στην Λιγκ 1 για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το 2010, ο Αγιού επέστρεψε στην Μαρσέιγ και αποτέλεσε ένα σημαντικότατο στέλεχος της πρώτης ομάδας στη διάρκεια της προπονητικής θητείας του Ντιντιέ Ντεσάν.

Αν και γεννημένος στην Γαλλία, ο Αγιού είναι διεθνής με την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου της Γκάνας. Σε επίπεδο νέων, αγωνίστηκε και υπήρξε αρχηγός της Εθνικής Γκάνας στην κατηγορία under-20 που κατέκτησε το Αφρικάνικο Πρωτάθλημα Νέων του 2009 και το Παγκόσμιο Κύπελλο U-20 της FIFA το 2009. Σε επίπεδο ανδρών, ο Αγιού πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 21 Αυγούστου 2007 απέναντι στην Σενεγάλη στο Νιού Ντεν Στέιντιουμ του Λονδίνου. Από τότε έχει εκπροσωπίσει την χώρα του στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2008 και του 2010 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA του 2010.

Στατιστικά Καριέρας

Ομάδα 

(Ενημερωμένο μέχρι τις 14 Μαρτίου 2014)

Εθνική Ομάδα 

 (Ενημερωμένο ως τις 11 Οκτωβρίου 2011)

Διεθνή Γκολ – Γκάνα

Σημειώσεις

Τίτλοι

Ομάδα 
Μαρσέιγ
 Γαλλικό Σούπερ Καπ: (1) 2010
 Λιγκ Καπ Γαλλίας: (1) 2011

Διεθνή 
 Γκάνα
 Αφρικάνικο Πρωτάθλημα Νέων: 2009
 FIFA U-20 World Cup: 2009

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ του Αντρέ Αγιού στο om.net
 Προφίλ ESPN Soccernet

Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αρλ-Αβινιόν
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας ανδρών U20
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
FIFA Century Club
Τροφάλλαξη

Τροφάλλαξη ονομάζεται η μεταφορά τροφής ή άλλων υγρών και μεταξύ μελών μίας αποικίας από στόμα σε στόμα ή από τον πρωκτό στο στόμα. Η διαδικασία αυτή είναι πιο εξελιγμένη στα κοινωνικά έντομα όπως τα μυρμήγκια, οι τερμίτες, οι σφήκες και οι μέλισσες. Ο όρος εισήχθη από τον εντομολόγο William Morton Wheeler το 1918. Αυτή η συμπεριφορά είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για να υποστηρίξει θεωρίες για την προέλευση της κοινωνικότητας των εντόμων. Στα μυρμήγκια, κάθε μέλος της αποικίας αποθηκεύει τροφή στο σώμα του και το ανταλλάσσει με άλλα μέλη της αποικίας και με προνύμφες δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα έιδος κοινού στομαχιού για την αποικία. Στους τερμίτες και τις κατσαρίδες, η πρωκτική τροφάλλαξη είναι ζωτικής σημασίας για την αντικατάσταση των ενδοσυμβιωτικών οργανισμών του εντέρου που χάνονται μετά από κάθε αλλαγή του εξωσκελετού. Αυτή η διαδικασία δεν πρέπει να συγχέεται με την κοπροφαγία.
Κάποια σπονδυλωτά όπως τα πτήνα και ο γκρίζος λύκος ταΐζουν τα μικρά τους μέσω τροφάλλαξης. Επίσης, οι νυχτερίδες - βαμπίρ είναι γνωστό ότι ακολουθούν αυτή τη διαδικασία. Η τροφάλλαξη αποτελεί επίσης ένα τρόπο επικοινωνίας, τουλάχιστον στις μέλισσες και στα μυρμήγκια. Σε κάποια είδη μυρμηγκιών, πιθανόν να πείζει κάποιο ρόλο στη διάδοση της οσμής που χαρακτηρίζει τα μέλη της αποικίας.

Παραπομπές

Ζωολογία
Διατροφικές συμπεριφορές
Τζέσικα Τσάστεϊν

Η Τζέσικα Τσάστεϊν (Jessica Michelle Chastain, 24 Μαρτίου 1977) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή με τη συμμετοχή της στην ταινία Το Δέντρο της Ζωής (The Tree of Life) το 2011. Έχει επίσης εμφανιστεί στις ταινίες Το Χρέος (The Debt, 2010), Το Καταφύγιο (Take Shelter, 2011) και Υπηρέτριες (The Help, 2011), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA β' γυναικείου ρόλου. Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ταινία Zero Dark Thirty σε σκηνοθεσία της Κάθριν Μπίγκελοου. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα.

Συμπεριλήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό Time για τα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως» για το έτος 2012.

Πρώτα χρόνια 
Η Τζέσικα Τσάστεϊν γεννήθηκε Τζέσικα Χάουαρντ στη Βόρεια Καλιφόρνια από τους Τζέρι και Μάικλ Χάουαρντ. Η μητέρα της είναι σεφ και ο πατέρας της πυροσβέστης και αποτελεί το ένα από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Η Τσάστεϊν φοίτησε στη σχολή Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη, όπου συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές και ταινίες.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα της στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στην τηλεταινία Dark Shadows (2004). Αργότερα έκανε γκεστ εμφανίσεις σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές όπως Στην Εντατική (ER), Veronica Mars και Law & Order: Trial By Jury.

Το 2008 πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία 
Jolene. Επόμενη ταινία της ήταν Το Χρέος (The Debt) σε σκηνοθεσία Τζον Μάντεν. Το 2011 εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες συμπεριλαμβανομένων των Το Δέντρο της Ζωής (The Tree of Life) σε σκηνοθεσία Τέρενς Μάλικ και Texas Killing Fields. Έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της στην ταινία Το Καταφύγιο (Take Shelter). Επίσης έπαιξε στη δραματική ταινία Υπηρέτριες (The Help) μαζί με τις Έμμα Στόουν, Βαϊόλα Ντέιβις και Μπράις Ντάλας Χάουαρντ. Για την ερμηνεία της στην ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA β' γυναικείου ρόλου.

Η Τσάστεϊν έχει ολοκληρώσει τα γυρίσματα των ταινιών Wilde Salome, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου θεατρικού έργου του Όσκαρ Γουάιλντ και Κοριολάνος (Coriolanus). Επόμενες ταινίες ήταν τα Παράνομοι (Lawless) σε σκηνοθεσία Τζον Χίλκοτ και το Zero Dark Thirty της Κάθριν Μπίγκελοου. Για την ερμηνεία της στο Zero Dark Thirty έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ και για Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο και βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί φεμινιστές
Στεατίτης

Ο στεατίτης ή σαπωνόλιθος (αγγλ. soapstone γερμανικά speckstein) είναι πέτρωμα το οποίο συνίσταται κυρίως από τάλκη με ποικίλες προσμίξεις κυρίως χλωρίτη και αμφιβόλων (κυρίως τρεμολίτη και ανθοφυλλίτη).

Κεραμικά υλικά
Ορυκτά του πυριτίου
Μεταμορφωσιγενή πετρώματα
Διηλεκτρικά
Λίθος (υλικό)
Σάλπιγγα (μουσικό όργανο)

Η Σάλπιγγα ή αλλιώς Σάλπιγξ ήταν ένα μουσικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων, όπου πολλές αναφορές γι αυτό γίνονται και μέσα από την Ιλιάδα του Ομήρου στην αρχαία Ελλάδα.

Περιγραφή
Η Σάλπιγξ αποτελούνταν από μια ευθεία ενός στενού χάλκινου σωλήνα με επιστόμιο των οστών κι ένα κουδούνι (επίσης κατασκευασμένο από χαλκό), μεταβλητού σχήματος και μεγέθους. Αντίστοιχος απόγονός της με αρκετές ομοιότητες, είναι η σημερινή τρομπέτα. Το όργανο, αποτυπώνεται σε αρκετά κλασικά αγγεία της εποχής.

Παρόμοια όργανα μπορούν να θεωρηθούν αυτά στη Μέση Ανατολή, τη Μεσοποταμία και την Αίγυπτο.

Παραπομπές

Δες επίσης
Τρομπέτα

Αρχαία μουσικά όργανα
Στρατιωτική μουσική
Η προέλευση του κόσμου

Η προέλευση του κόσμου (L'Origine du monde) είναι ελαιογραφία ζωγραφισμένη από τον Γάλλο καλλιτέχνη Γκυστάβ Κουρμπέ (Gustave Courbet) το 1866.

Περιγραφή 
Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά νατουραλιστικής τέχνης. Εικονίζει το σώμα μιας ελαφρώς ευτραφούς γυναίκας που είναι ξαπλωμένη επάνω σε μετάξινο ύφασμα στην άκρη ενός κρεβατιού ή καναπέ σε ύπτια στάση με ανασηκωμένο το πέπλο. Η έμφαση δίνεται στην κοντινή προβολή της δασύτριχης ήβης με το ελαφρώς ανοιχτό αιδοίο, των μηρών και του οπισθίου, καθώς και της κοιλιάς. Το αριστερό πόδι είναι προτεταμένο στο πλάι. Η οπτική γωνία που έχει επιλεγεί δεν κάνει ορατό το πρόσωπο της γυναίκας, αφού η εικόνα τελειώνει στο δεξί μαστό με προεξέχουσα τη θηλή επιτείνοντας τον ερωτισμό του έργου. Το σκοτεινό υπόβαθρο σε φαιούς τόνους κάνει οπτική αντίθεση με τη λευκή στιλπνή επιδερμίδα και τα άσπρα μαλακά υφάσματα.

Συμβολισμός 
«Η Προέλευση του κόσμου» αναφέρεται στη διπλή φύση του γυναικείου σώματος: από τη μία πλευρά, το αντικείμενο της σεξουαλικής επιθυμίας και το σημείο εισόδου για ζευγάρωμα, από την άλλη πλευρά, στην έξοδο κατά τη γέννηση, το σημείο από το οποίο ένα παιδί βλέπει για πρώτη φορά ένα κόσμο στον οποίο ανήκει. Σε μια μεταφορική έννοια, η εικόνα συμβολίζει την προέλευση της ύπαρξης, την εικόνα και την αντίληψη του ανθρώπινου κόσμου.

Θεματογραφία και περιπέτειες 
Τελευταίος ιδιοκτήτης του πίνακα ήταν ο ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν που τον αγόρασε (1955) σε δημοπρασία για 1,5 εκατομμύριο γαλλικά φράγκα. Μετά το θάνατό του, το  1981, το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών διευθέτησε τον φόρο κληρονομιάς με ειδικό νομοσχέδιο, μέσω της αγοράς του συγκεκριμένου πίνακα, μια πράξη που ολοκληρώθηκε το 1995. Έκτοτε ο πίνακας αυτός ανήκει και εκτίθεται στο Μουσείο Ορσέ (Musée d'Orsay).
Τον Φεβρουάριο του 1994, το μυθιστόρημα Perpétuelles (λατρείες) του Ζακ Ανρίκ (Jacques Henric), που είχε ως εξώφυλλο τον πίνακα «L'Origine du monde» είχε ως αποτέλεσμα συχνές επισκέψεις της αστυνομίας σε γαλλικά βιβλιοπωλεία για να αποσύρουν το μυθιστόρημα από τις βιτρίνες τους.
 Στις 23 Φεβρουαρίου 2009 παρόμοια κατάσταση σημειώθηκε και στην Πορτογαλία, όταν η αστυνομία κατάσχεσε τα βιβλία της Catherine Brellap, που χρησιμοποίησε  το θέμα του πίνακα  ως εξώφυλλο του βιβλίου της.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
G.Lemonnier, Gustave Courbet et son oeuvre, Παρίσι 1968

Φιλμογραφία 

Jean Paul Fargier, L'Origine du monde, 1996, 26 λεπτά

Έργα ζωγραφικής
Εκθέματα στο Μουσείο Ορσέ
Προελευση
Παναθηναϊκός αμφορέας (Βρετανικό Μουσείο αρ. 133)

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου αγγείων 133 (αριθμ. Μουσείου 1836,0224.193), είναι αρχαιολογικό εύρημα από το Βούλτσι της Ετρουρίας, στην σημερινή Ιταλία.

Περιγραφή
Η μπροστινή όψη εικονίζει την θεά Αθηνά ανάμεσα σε δύο κίονες με αλέκτορες. Ο χιτώνας είναι διακοσμημένος με σταυρούς, στην Ασπίδα είναι ζωγραφισμένο ένας γενειοφόρος όφις με ανοιχτό το στόμα. 

Η πίσω όψη εικονίζει δύο γυμνούς έφηβους ιππείς με μακρυά κόμη που καλπάζουν προς τα δεξιά. Ο δεύτερος από δεξιά φοράει κορδέλα στα μαλλιά. Ο μπροστινός κρατάει το καμουτσίκι του υψωμένο.

Ερμηνεία
Ο αμφορέας είναι έπαθλο των Παναθηναίων, όπως υποδεικνύει η επιγραφή «Των Αθήνεθεν Άθλον», δηλαδή της κρατικής σφραγίδας που εξασφάλιζε το γνήσιο του αγγείου, σε αντίθεση με τα αντίγραφα που ήταν πολύ δημοφιλή, χωρίς όμως την επιγραφή αυτή.

Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας χρονολογείται περίπου στο 515-500 π.Χ. Η τέχνη των ίππων ομοιάζει με την τέχνη του Εξηκία, ενώ η γραμμική διακόσμηση του χιτώνα της Αθηνάς συναντάται στον ύστερο μελανόμορφο ρυθμό.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Παρουσίαση του αμφορέα από το Βρετανικό Μουσείο με ανάλυση και φωτογραφικό υλικό

Αρχαϊκή τέχνη
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
515
Παναθηναϊκός αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας

Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας, ή «Βραβείο του Δυσνίκητου» που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο, είναι αρχαιολογικό εύρημα του 1849 από το Βούλτσι της Ετρουρίας, στην σημερινή Ιταλία.

Περιγραφή
Η μπροστινή όψη εικονίζει την θεά Αθηνά στην συνηθισμένη χαρακτηριστική πόζα προς τα δεξιά. Το κράνος με ψηλό λοφίο υπερέχει των κιόνων. Η ασπίδα είναι διακοσμημένη με λευκό αστέρι που έχει δέκα ακτίνες. Φοράει ζωσμένο πέπλο που είναι διακοσμημένος με κόκκινη μπορντούρα και κλίμακες. Η αιγίδα καταλήγει σε φίδια. 

Η θεά Αθηνά συνοδεύεται από τον Ερμή στα αριστερά και μια άλλη ανδρική γενειοφόρα μορφή στα δεξιά, ίσως τον Δία. Ο Ερμής εικονίζεται προς τα δεξιά. Κρατάει καδουκαίο στο δεξί και έχει το αριστερό υψωμένο σε στάση χαιρετισμού προς την Αθηνά. Είναι ντυμένος με πέτασο, κοντό χιτώνα, χλαμύδα και ψηλές μπότες.

Ο Δίας εικονίζεται προς τα αριστερά. Φοράει μακρύ χιτώνα και ιμάτιο, ενώ στο δεξί κρατάει σκήπτρο.

Η πίσω όψη εικονίζει έναν ιππέα νικητή του αγώνα ιπποδρομίας (κέλης). Το άλογό του βηματίζει αγέρωχο προς τα δεξιά. Ένας γενειοφόρος με μακρύ μαδνύα βηματίζει πρώτος προς τα δεξιά. Από το στόμα του βγαίνουν τα γράμματα της επιγραφής: «ΔΥΝΕΙΚΕΤΥ ΗΙΠΟΣ ΝΙΚΑΙ» (ο ίππος του Δυσνίκητου νίκησε). Πίσω από τον ιππέα ακολουθεί ένας γυμνός νέος που κρατάει τον στέφανο και φέρει στο κεφάλι του τον τιμητικό τρίποδα. Ο ιππέας που καβαλάει το άλογο ασαμάρωτο, φοράει κοντό μανδύα μέχρι τους μηρούς. Κρατάει τα χαλινάρια σφιχτά. Τα πόδια του είναι προτεταμένα μπροστά.

Ερμηνεία
Ο αμφορέας ετούτος συγκαταλέγεται στους Παναθηναϊκούς αμφορείς, αν και η εκδοχή του δεν είναι αναμφισβήτητη. Ο Beazley ερμηνεύει τον τιμητικό τρίποδα ως βραβείο εν αντιθέσει με το ιερό ελαιόλαδο που ήταν το βραβείο των Παναθηναίων, και συμπεραίνει ότι το εικονιζόμενο αγώνισμα δεν διεξάχθηκε στα Παναθήναια, αλλά ότι ο αμφορέας είναι έπαθλο άλλων αγώνων. Ο Webster όμως θεωρεί πιθανό ότι ο Ζωγράφος της Αιώρας, ο οποίος είναι γνωστός για τα ασυνήθιστα έργα του, μπορεί να παρέμβαλε σκόπιμα τον ομηρικό τρίποδα, για να αποδώσει την ιδέα της βράβευσης του νικητή.

Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο του ζωγράφου της Αιώρας. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται το αρχαιότερο τεκμήριο που εικονίζει νικητή σε αγώνα ιπποδρομίας.

Εκθέσεις
Το αγγείο φιλοξενήθηκε στις εξής εκθέσεις:
 1 Μαΐου - 12 Ιουλίου 2008, Σανγκάη, The Ancient Olympic Games
 2 Αυγούστου - 31 Σεπτεμβρίου [sic] 2008, Χονγκ Κονγκ, The Ancient Olympic Games

Πηγές 

 
 
 Παρουσίαση του αμφορέα από το Πανεπιστήμιο Tufts

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Παρουσίαση του αμφορέα από το Βρετανικό Μουσείο με πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό

αρχαϊκή τέχνη
Μελανόμορφος ρυθμός
Παναθηναϊκός αμφορέας
Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
520
Ψίθυροι καρδιάς

Ψίθυροι καρδιάς είναι τίτλος ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1997-1998 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.

Το σενάριο της σειράς έγραψαν ο Σταύρος Αβδούλος και η Ειρήνη Ριτσώνη, ενώ τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε ο Μανούσος Μανουσάκης. Η ιστορία της σειράς περιγράφει τον απαγορευμένο έρωτα ενός νεαρού αρχιτέκτονα και μιας τσιγγάνας, καθώς και τα εμπόδια και τις διαφορές των δύο αυτών κόσμων. Τον ρόλο του αρχιτέκτονα Αντώνη Μαυράκη ερμηνεύει ο Απόστολος Γκλέτσος, ενώ τον ρόλο της νεαρής τσιγγάνας η Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ συμπληρώνουν οι Γιάννης Βόγλης, Φαίη Κοκκινοπούλου, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Καίτη Παπανίκα και ο Αντώνης Αντωνίου.

Η σειρά προβαλλόταν κάθε Δευτέρα βράδυ από το Mega Channel και αποτελείται από 33 επεισόδια διάρκειας 45 λεπτών. Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1997 και το τελευταίο στις 22 Ιουνίου 1998.

Οι Ψίθυροι καρδιάς είναι από τα δημοφιλέστερα προγράμματα στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης και μακράν το δημοφιλέστερο της δεκαετίας του 1990. Χαρακτηριστικά, ξεπέρασε ακόμη και το Μουντιάλ της Γαλλίας που διεξήχθη το καλοκαίρι του 1998. Η σειρά έφτασε σε μέγιστη τηλεθέαση το 76,7%. Πιο συγκεκριμένα το επεισόδιο που προβλήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1998 σημείωσε το ποσοστό του 76,7% ξεπερνώντας τους 3.500.000 τηλεθεατές.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Ενδιαφέροντα στοιχεία 
Πολύ μεγάλη επιτυχία είχε και το ομώνυμο τραγούδι τίτλων της σειράς, που το ερμήνευσε ο Δημήτρης Μπάσης, σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου, με το CD να γίνεται χρυσό μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Στη σειρά έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο, σε ένα μικρό ρόλο, η Θεοφανία Παπαθωμά, η οποία τη σεζόν 1998-1999 πρωταγωνίστησε στην επόμενη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Άγγιγμα ψυχής που σημείωσε επίσης τεράστια επιτυχία, με αποκορύφωμα σε τηλεθέαση το τελευταίο επεισόδιο, που προσέγγισε το 70%.
Το ποσοστό τηλεθέασης του 76,7% που σημείωσε η σειρά Ψίθυροι Καρδιάς στις 9 Φεβρουαρίου 1998 δεν έχει ξεπεραστεί από καμία άλλη ελληνική τηλεοπτική σειρά μέχρι και σήμερα.
Μετά την προβολή της σειράς κυκλοφόρησε και το ομώνυμο βιβλίο από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Βραβεία 
Η σειρά Ψίθυροι Καρδιάς κατέκτησε:
 την 17η θέση στην κατηγορία  «Αγαπημένο Soundtrack» στην ψηφοφορία που έκανε το Mega για τα 20 χρόνια λειτουργίας του,
 ενώ στην ίδια ψηφοφορία πήρε την 1η θέση στην κατηγορία «Υψηλότερη Τηλεθέαση».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Πορτοκαλάδα

Η πορτοκαλάδα είναι ένα δροσιστικό ποτό, αναψυκτικό, από χυμό πορτοκαλιού. Μπορεί να παρασκευαστεί εύκολα και στο σπίτι, πίνεται πολύ το καλοκαίρι παγωμένο λόγω της δροσερής του γεύσης, σερβίρεται σαν χυμός ακόμα σε κοκτέιλ ποτών, όπως ούζο-πορτοκάλι. Το χρώμα της είναι συνήθως αποχρώσεις του κίτρινου ή πορτοκαλί, άλλα βγαίνει και σε αποχρώσεις του κόκκινου (το γνωστό ως σανγκουίνι) η ακόμα και του ροζ.

Η σπιτική πορτοκαλάδα μπορεί να είναι χυμός που προήλθε από το στύψιμο των πορτοκαλιών που πίνεται όπως είναι ή με την προσθήκη λίγης ζάχαρης. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί σπιτική πορτοκαλάδα εφάμιλλη της εμπορικής με βράσιμο της φλούδας και ζάχαρης και με την προσθήκη του χυμού δημιουργείται συμπυκνωμένη πορτοκαλάδα.

Η πορτοκαλάδα χρησιμοποιείται και σαν κύριο συστατικό σε γλυκό όπως το Πορτοκαλόγλυκο , ή σε γλυκό ψυγείου.

Η εμπορική πορτοκαλάδα παρασκευάζεται και πωλείται από πολλές εταιρείες ως αναψυκτικό σε χάρτινη πλαστική ή συσκευασία αλουμινίου. Πωλείται σαν χυμός πορτοκαλιού , σαν πορτοκαλάδα με ανθρακικό η χωρίς ανθρακικό. Συστατικά της είναι ο χυμός πορτοκαλιού, νερό, ανθρακικό, γλυκαντικές ύλες, αρωματικές ύλες και συντηρητικά.

Παραπομπές 

Χυμοί
Σύμβολα της Φλόριντα
Κεφαλή Κούρου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 16)

Η Κεφαλή κούρου που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 16 βρέθηκε στο ιερό του Απόλλωνα στο Πτώο της Βοιωτίας.

Περιγραφή 
Η μαρμάρινη κεφαλή ανήκε σε άγαλμα που χάθηκε. Φέρει φθορές στη μύτη και το πηγούνι. Παριστάνει έναν έφηβο. Η κόμη είναι δεμένη με ταινία και καταλήγουν σε αστραγαλόσχημους πλοκάμους που πέφτουν στους ώμους και στο θώρακα. Το επάνω και πίσω μέρος του κεφαλιού είναι ακατέργαστο, διότι το άγαλμα μάλλον ήταν τοποθετημένο σε υψηλό μέρος και τα σημεία αυτά δεν ήταν ορατά για τον θεατή. Το πρόσωπο είναι στενό και μακρύ με ήρεμο χαρακτήρα. Τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια είναι του αρχαϊκού ρυθμού, το σχήμα του στόματος και των χειλιών είναι σοβαρό με ένα αμυδρό αττικό χαμόγελο.

Ιστορική τοποθέτηση
Το κεφάλι είναι χρονολογείται περίπου στο έτος 540 π.Χ.

Πηγές 
 Νικόλαος Καλτσάς: Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, S. 56.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παρουσίαση του έργου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
 

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στη Βοιωτία