joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιχθυόσαυρος

Οι Ιχθυόσαυροι ήταν μεγάλα πελαγίσια ερπετά της δευτερογενούς εποχής που έμοιαζαν με τον δελφίνι με μορφή ψαριού. Με βάση τα απολιθώματα εμφανίστηκε 245 εκατομμύρια χρόνια πριν και εξαφανίστηκε 90 εχπ, 25 πριν τους δεινόσαυρους. Ανήκουν σε μία τάξη γνωστή ως ιχθοσαύρια ή ιχθυοπτέρυγα. Το μήκος τους κυμαινόταν μεταξύ 2 και 4 μέτρα. Όπως και τα σύχρονα κητώδη, ανέπνεαν αέρα και εικάζεται ότι οι ιχθυόσαυροι είχαν παρόμοια εξελικτική πορεία με αυτά.

Ιχθυοσαύρια
Προϊστορικά ερπετά

hu:Ichthyosaurus
Γιρονδίνοι

Οι Γιρονδίνοι ήταν σημαντική πολιτική ομάδα, που δημιουργήθηκε πριν από τη Γαλλική Επανάσταση και έδρασε κατά τη διάρκειά της, όπου και έφτασε στο απόγειο της δύναμής της. Αρχικώς ονομάζονταν «Μπρισοντέν»  από το όνομα ενός εκ των ιδρυτικών τους στελεχών, του Ζακ Πιερ Μπρισό. Άλλοι ηγέτες τους ήταν οι Κοντορσέ, Βερνιώ, Γκυαντέ, Ζανσονέ  κ.ά. Ουσιαστικά αποτέλεσαν την αριστερή πτέρυγα της Νομοθετικής συνέλευσης και τη δεξιά της Συμβατικής. Αργότερα ονομάστηκαν Γιρονδίνοι γιατί πολλά από τα μέλη κατάγονταν από το νομό Γιρόνδη (Gironde).  

Κρατώντας μετριοπαθή στάση, πέτυχαν το Μάρτιο του 1792 να προσκληθούν από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση Ντυμουριέ, παίρνοντας αρκετά υπουργεία και αρμοδιότητες. Γρήγορα όμως απογοητεύτηκαν, γιατί δεν κατάφεραν να ελέγξουν ολοκληρωτικά τη νέα κυβέρνηση, όπως επεδίωκαν, και ήρθαν σε ρήξη με το βασιλιά όταν προέβαλε βέτο σε δύο σημαντικά διατάγματα που ήθελαν να περάσουν οι Γιρονδίνοι στην Εθνοσυνέλευση. 

Μετά τις πρώτες αποτυχίες τους κατά τη Γαλλική Επανάσταση, στράφηκαν εναντίον των Δαντών, Ροβεσπιέρου και Μαρά, πράγμα που προκάλεσε την απώλεια του λαϊκού τους ερείσματος. Στις 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793 οι Γιρονδίνοι απέτυχαν να αντισταθούν στην έφοδο των «Αβράκωτων», της λαϊκής μάζας, οι οποίοι ήταν υποκινημένοι από τον Ροβεσπιέρο και τους Ορεινούς (Ιακωβίνους), που αποτελούσαν το δεύτερο πιο ισχυρό κόμμα της επαναστατημένης Γαλλίας. 

Οι Ορεινοί, εξοργισμένοι από τη δολοφονία του Μαρά από τη Σαρλότ Κορντέ, πιθανότατα όργανο των Γιρονδίνων, έστρεψαν τους "Αβράκωτους" εναντίον των πρώτων. Οι "Αβράκωτοι" κατάφεραν να επικρατήσουν των Γιρονδίνων και να τους παραπέμψουν στο Επαναστατικό Δικαστήριο. Το αποτέλεσμα ήταν η σύλληψη και εκτέλεση των Γιρονδίνων κατά τις ημέρες της 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793 (21 από αυτούς στις 31 Οκτωβρίου 1793), η αυτοκτονία άλλων 5-6 και η φυγή των υπολοίπων στη Γιρόνδη. Τον Δεκέμβριο 1794, μερικοί από όσους επιβίωσαν, κατάφεραν να επανακτήσουν τις βουλευτικές τους έδρες στη Συμβατική Εθνοσυνέλευση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η πολιτική ομάδα των Γιρονδίνων στην ιστοσελίδα Cosmovisions

Παραπομπές 

Γαλλική Επανάσταση
Κάρολος Τόπια

Ο Καρλ Τόπια (Karl Topia, 1331 - 1388) ήταν Αλβανός πρίγκιπας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ανδρέα Τόπια και η μητέρα του, μία των Καπετιδών-Ανζού, ήταν κόρη του Ροβέρτου του Σοφού, βασιλιά της Νάπολης (από άγνωστη μητέρα). Ο Κάρολος Τόπια υπήρξε ο ιδρυτής του Πριγκιπάτου της Αλβανίας (1368), το οποίο προέκυψε από τη διάλυση του Βασιλείου της Αλβανίας, που είχε ιδρύσει ο Κάρολος Α΄ (πατέρας του Ροβέρτου) μετά την κατάληψη του Δυρραχίου. 

Το 1358 ο Κάρολος Τόπια κατάφερε να εκδιώξει τους ηγεμόνες του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού από τη γύρω περιοχή και να καταλάβει την εξουσία. Το 1362 προσπάθησε να καταλάβει το Δυρράχιο, το οποίο παρέμενε στην κατοχή της Ιωάννας δούκισσας του Δυρραχίου, κόρης του Κάρολου του Δυρραχίου. Η πρώτη αυτή αποτυχημένη πολιορκία διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1362 έως τον Μάιο του 1363. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να αποσύρει τα στρατεύματά του, τα οποία είχαν αποδυναμωθεί από μια επιδημία. Το 1367 θα επιχειρήσει νέα πολιορκία και τελικά θα κατακτήσει την πόλη το 1368, ιδρύοντας έτσι το Πριγκιπάτο της Αλβανίας.

Ο Κάρολος Τόπια θα παραμείνει στην εξουσία του Πριγκιπάτου μέχρι το 1382. Τότε το Δυρράχιο θα καταληφθεί από τους Σέρβους του Μπάλσα Β΄ του οίκου των Μπάλσιτς, κυβερνήτη του Πριγκιπάτου της Ζέτα. Μετά από επέμβαση των Οθωμανών όμως, ο Μπάλσα Β΄ θα σκοτωθεί, οπότε ο Κάρολος Τόπια θα καταφέρει να καταλάβει ξανά το Δυρράχιο το 1385. Παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το τέλος του το 1388. Κατά την δεύτερη θητεία του ακολούθησε πολιτική φιλική προς την Δημοκρατία της Βενετίας, με την οποία υπέγραψε συμμαχία το 1386, με αντάλλαγμα προστασία από τους Οθωμανούς.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1370 τη Βογισλάβα Μπάλσιτς και είχε τέκνα:
 Γεώργιος άκμασε το 1388-απεβ. 1392, κύριος του Δυρραχίου.
 Ελένα άκμασε 1388-1403, παντρεύτηκε πρώτα τον Μάρκο Μπαρμπαρίγκο της Κρόια κόμη της Βενετίας και μετά τον Κονσταντίν Μπάλσιτς κύριο στη Σερβία.
 Βογισλάβα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ν. Κουρσάκιο και μετά τον Πρόγκον Ντουκαντζίνι κύριο του Λέζε (θείο του Παλ Ντουκατζίνι).

Είχε ακόμη δύο τέκνα, που η μητέρα τους είναι άγνωστη:
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Φίλιππο ντι Μαραμόντε.
 Νικήτα άκμασε 1388-απεβ. 1415, κύριος της Κρόια. Νυμφεύτηκε την Κομνηνή Αριανίτη και είχε τέκνο:
 Μάρα, παντρεύτηκε τον Μπάλσα Γ΄ ηγεμόνα της Ζάρα.

Παραπομπές 

Μονάρχες της Αλβανίας
Καστανοχώρι Σερρών

Το Καστανοχώρι (Βυζαντινά Ελληνικά: Αμουρμέη) είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 122 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Το προηγούμενο όνομά του χωριού ήταν Ομούρ - Βέη και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα, η οποία μετονομάστηκε το 1922 σε κοινότητα Καστανοχωρίου. Στις 25 Σεπτεμβρίου του 1941, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, άνδρες της αντάρτικης ομάδας «Οδυσσέας Ανδρούτσος» πραγματοποίησαν επίθεση εναντίον κατοχικών δυνάμεων που έδρευαν στον οικισμό.

Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινοτήτες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.

Προσωπικότητες 
Γεννήθηκαν στο Καστανοχώρι
 Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών, Έλληνας νεομάρτυρας

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Ζερβοχώρι Σερρών

Το Ζερβοχώρι Σερρών είναι οικισμός του νομού Σερρών. Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Αχινού μέχρι το 2010 ο οποίος καταργήθηκε. Από το 2011 ανήκει στο νεοδημιουργημένο Δήμο Βισαλτίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων και το 2001 είχε 117 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή (ενώ το 1914 είχε 146 κατοίκους και το 1928 248 κατοίκους και δημοτικό σχολείο).

Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 62200 και εκεί βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης. Δύο χιλιόμετρα νότια από το χωριό βρίσκεται ο λόφος Παλιόκαστρο όπου υπάρχει οικισμός και νεκρόπολη κλασσικών χρόνων καθώς και προϊστορική θέση η οποία έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Το Ζερβοχώρι βρίσκεται πολύ κοντά στο Χουμνικό Σερρών και στο Σιτοχώρι Σερρών όπου υπάρχει και το δημοτικό σχολείο / γυμνάσιο που φοιτούν τα παιδιά του χωριού. Η απόστασή του από τη Νιγρίτα είναι 10 χλμ., από τις Σέρρες 34 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 85 χλμ. Βρίσκεται στο δρόμο από Νιγρίτα προς την Αμφίπολη.

Κοινότητα 

Το Ζερβοχώρι αποτελεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Σερρών, όταν αυτή συστάθηκε με το ΦΕΚ 2Α - 03/01/1935 με την απόσπαση του οικισμού Ζερβοχώρι από την Κοινότητα Χουμνικού. Η κοινότητα στη συνέχεια υπαγόταν στο  Νομό Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ 257Α - 31/07/1941) και μετά από ένα χρόνο (ΦΕΚ 292Α - 14/11/1942), πάλι στο νομό Σερρών. Καταργήθηκε το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 και συγχωνεύθηκε στο Δήμο Αχινού. Σήμερα, η κοινότητα έχει επανιδρυθεί και έχει συνολική έκταση 7.700 τετραγωνικά μέτρα.

Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Ζερβοχωρίου δείχνει ότι μεταξύ 1950 και 1960 είχε τους περισσότερους κατοίκους:
1914 146 κάτοικοι
1928 248
1951 302 
1961 309	
1971 205
1981 173
1991 167

Διοικητικά
Παρακάτω παρουσιάζονται στοιχεία για τη διοικητική κατάσταση του Ζερβοχωρίου:
Το Ζερβοχώρι μέχρι το 1935 ανήκε στην κοινότητα Χουμνικού (πρώην Χούμκου) της επαρχίας Νιγρίτης
Από το 1935 μέχρι το 1941, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών
Από το 1941 μέχρι το 1942, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Θεσσαλονίκης
Από το 1942 μέχρι το 1998, ήταν έδρα της Κοινότητας Ζερβοχωρίου του νομού Σερρών
Από το 1999 μέχρι το 2010,  ήταν έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος Ζερβοχωρίου του Δήμου Αχινού του Νομού Σερρών
Από το 2011 είναι έδρας της Κοινότητας Ζερβοχωρίου της Δημοτικής ενότητας Αχινού του Δήμου Βισαλτίας.

Προσωπικότητες 

 Γεννήθηκαν στο Ζερβοχώρι
 Γεώργιος Βεντενής, Έλληνας πράκτορας Μακεδονομάχος (Β' τάξεως)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζερβοχώρι, Δήμος Αχινού
Φωτογραφίες του χωριού

Αναφορές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Κωστής Ραπτόπουλος

Ο Κωστής Ραπτόπουλος (Τούμπα Θεσσαλονίκης, 17 Φεβρουαρίου 1968), είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, αθλητικογράφος και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει και σε ταινίες.

Αρχικά ασχολιόταν με το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και μετέπειτα εργάστηκε στο Scan tv ως ρεπόρτερ του Άρη όπου και έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο φίλαθλο κόσμο της Θεσσαλονίκης. Από το 2001 εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο metropolis 95,5. Σήμερα κάνει καθημερινά εκπομπές το πρωί μαζί με τον Νίκο Κουλιανό (Ραπ and Κουλ Show) και το απόγευμα μαζί με τον Γρηγόρη Κόκκινο (Της Κακομοίρας). Για μερικά χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 2020, παρουσίαζε αθλητική εκπομπή με τον Γιάννη Καρατζαφέρη και τον Νίκο Αλέφαντο στο ΑΡΤ TV. Επίσης, κάνει την εκπομπή ''μαρμίτα'' σε τοπικό κανάλι της Θεσσαλονίκης κάθε Κυριακή βράδυ, το Europe 1, μαζί με φίλους του. Επίσης, πραγματοποιούσε κάθε Δευτέρα τις ζωντανές εκπομπές «Λαικό Δικαστήριο» μέσα από καφενείο της Κάτω Τούμπας, όπου συνομιλούσε με θαμώνες του μαγαζιού σχολιάζοντας διάφορα ποδοσφαιρικά και όχι μόνο γεγονότα, εκπομπές οι οποίες μεταδίδονταν διαδικτυακά μέχρι τον Ιούλιο του 2021.

Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή των ΠΑΟΚ, Απόλλωνα Καλαμαριάς και Άρη Δημήτρη Ραπτόπουλου και η ενασχόληση του με τα αθλητικά δρώμενα της Ελλάδας ξεκίνησε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90.

Σήμερα, πραγματοποιεί εκπομπές σχολιασμού ζωντανών ποδοσφαιρικών αγώνων στο κανάλι του στο Youtube, το «Raptopoulos TV» μαζί με τους: Μιχάλη Σαρόπουλο, Νίκο Κουλιανό, Γρηγόρη Μπάκα, Κώστα Βαραγιάννη, Κώστα Κωνσταντινίδη & Μιχαέλα Χατζηπαρασκευά.
                   

Έλληνες αθλητικογράφοι
Σαρλ Σαμπουαζό

Ο Σαρλ Σαμπουαζό (Charles Champoiseau, 1 Μαΐου 1830, Τουρ – 29 Ιουνίου 1909, Παρίσι), ήταν Γάλλος διπλωμάτης, ερασιτέχνης αρχαιολόγος.

Γιος του Νοέλ Σαμπουαζό, δήμαρχος της Τουρ και συνιδρυτής και δεύτερος Πρόεδρος της Société archéologique de Touraine, εγγονός ενός Μαμ, ακολούθησε διπλωματική καριέρα. Διαδοχικά ήταν αντιπρόξενος στη Ρεντουλέ-Καλέ το 1855, στη Φιλιππούπολη το 1857, υπεύθυνος για τη διαχείριση του προξενείου στην Αδριανούπολη το 1862, με χρέη υποπροξένου το 1865, επίτιμος αντιπρόξενος στα Γιάννενα το 1867, στα Χανιά το 1868, στο Μπιλμπάο το 1873, στο Γκαλαί το 1874, πρόξενος πρώτης τάξης το 1875, υπεύθυνος για τη διαχείριση του προξενείου του Μπαί το 1877, πρόξενος στη Μεσσήνη το 1878, στο Λιβόρνο, το 1880, γενικός πρόξενος στην Καλκούτα το 1881, υπεύθυνος για το προξενείο του Τορίνο το 1882, γενικός πρόξενος στη Σμύρνη το 1884, στη Νάπολη το 1887, πληρεξούσιος υπουργός το 1889.

Έγινε αντεπιστέλλον μέλος του Γαλλικού Ινστιτούτου (Académie des inscriptions et belles-lettres) το 1889 και μέλος της Ακαδημίας της Μασσαλίας.

Ο Σαμπουαζό ήταν αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής, παρασημοφορημένος με το μετάλλιο της Κριμαίας και σύμβουλος δημόσιας εκπαίδευσης.

Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη που τελούσε τότε ακόμα υπό οθωμανική κατοχή, όταν έφερε στο φως το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Σε συνεννόηση με τον Γάλλο πρέσβη της Κωνσταντινούπολης για αποστολή γαλλικού πολεμικού πλοίου και έκδοση σχετικής άδειας για λήψη μαρμάρινων τεμαχίων - θραυσμάτων για μελέτη, φυγάδευσε το άγαλμα στη Γαλλία, όπου και έφθασε στις 11 Μαΐου 1864.

Σήμερα η Νίκη της Σαμοθράκης εκτίθεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.

Σημειώσεις παραπομπές

Βιβλιογραφία
Donohue A. A., 2011, Greek Sculpture and the Problem of Description, Cambridge University Press, ISBN 9781107400504
Perkins, Charles C., The Victory of Samothrake, The American Art Review, Vol. 1, No. 10, Aug., 1880, 439-440.

Γάλλοι διπλωμάτες
Αρχαιολογία στη Σαμοθράκη
Αρχαιογνώστες
Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κούμπαο

Το Κούμπαο ή Κούμβαο () είναι παράλιο χωριό της Τουρκίας και διοικητικά ανήκει στην επαρχία της Ραιδεστού () στην περιοχή του Μαρμαρά, μερικά μόλις χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη. Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν Χρυσάμπελο￼.

Ονομασία
Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν Χρυσάμπελος από τις πλούσιες ποικιλίες των αμπελώνων που καλλιεργούνταν εκεί. Υπαγόταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι και Καζά Ραιδεστού και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηρακλείας.

Στοιχεία

Το 1873 είχε 2.500 κατοίκους, ένα σχολείο κοινό με 110 μαθητές και ένα δάσκαλο, μια Δημοτική Σχολή με 120 μαθητές και 2 δασκάλους και ένα Παρθεναγωγείο με 40 μαθητές και έναν δάσκαλο. Το 1905 είχε 3.250 κατοίκους και τον ίδιο αριθμό σχολείων.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αμπελουργία, την αλιεία και το εμπόριο, ενώ τα προϊόντα τους προωθούνταν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Ραιδεστού. 
Είχε 2 εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα (1837) και της Αγίας Παρασκευής. Υπήρχαν 6 αγιάσματα, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Γαλατερής, της Αγίας Κυριακής, των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας. 
Στο Κούμβαο γεννήθηκε το 1844 ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Ηρακλείας και Ραιδεστού.

Χωριά της Τουρκίας
Ραιδεστός
Τάφρος των Μαριανών

Η Τάφρος των Μαριανών είναι το βαθύτερο σημείο των ωκεανών του πλανήτη και το χαμηλότερο σημείο της επιφάνειας του φλοιού της Γης, καθώς φτάνει στα 10.994 μέτρα  κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό στα ανατολικά των Μαριάνων νήσων (Mariana Islands). 

Η τάφρος έχει 2.550 χιλιόμετρα μήκος και μέσο πλάτος μόλις 69 χιλιόμετρα φτάνοντας το μέγιστο βάθος στην άβυσσο του Τσάλεντζερ. Εάν το Έβερεστ, δηλαδή η υψηλότερη κορυφή της Γης σε ύψος 8.848 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, βρισκόταν στο βαθύτερο σημείο της τάφρου τότε θα ήταν 2.135 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. Το βαθύτερο σημείο της τάφρου δεν είναι το κοντινότερο σημείο στο κέντρο της Γης, καθώς η Γη δεν είναι τέλεια σφαίρα, με αποτέλεσμα πολλά σημεία του πυθμένα του αρκτικού ωκεανού να βρίσκονται πιο κοντά στο κέντρο της Γης. 

Στο κάτω μέρος της τάφρου, όπου οι πλάκες συναντιούνται, η στήλη του νερού από πάνω ασκεί μια πίεση 1.086 bar, πάνω από χίλιες φορές την κανονική ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της θάλασσας.

Η Τάφρος των Μαριανών έχει προταθεί σαν σημείο διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων όπου λόγω ειδικών γεωλογικών συνθηκών (βυθιζόμενες πλάκες) τα πυρηνικά απόβλητα θα εισχωρούσαν στον μανδύα της Γης. Παρ' ότι το εγχείρημα αυτό είναι τεχνολογικά εφικτό, διεθνείς συνθήκες διαχείρισης πυρηνικών αποβλήτων απαγορεύουν την εφαρμογή του.

Το φυσικό περιβάλλον της τάφρου των Μαριανών εθεωρείτο παλαιότερα ως ακατάλληλο για να αναπτυχθούν μορφές ζωής. Τελικώς όμως, η νέα έρευνα των Δανών, Γερμανών, Βρετανών και Ιαπώνων επιστημόνων, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόνι Γκλουντ του πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience", σύμφωνα με το BBC και το "New Scientist", έρχεται να επιβεβαιώσει προηγούμενα στοιχεία ότι μια ποικιλία οργανισμών μπορούν να επιζήσουν στις ακραίες αυτές συνθήκες. Παγωμένη θερμοκρασία, πίεση 1.100 φορές μεγαλύτερη από εκείνη στην επιφάνεια της θάλασσας και πλήρες σκοτάδι διαμορφώνουν το γύρω περιβάλλον. 

“Αυτά τα μικρόβια αναπνέουν όπως εμείς. Υπάρχει εντυπωσιακά μεγάλη ποσότητα τροφής εκεί κάτω και μάλιστα φρέσκια και πολύ θρεπτική”, ανέφερε ο Σκοτσέζος ερευνητής δρ Ρόμπερτ Τούρνεβιτς.

Οι επιστήμονες έστειλαν, το 2010, ένα μη επανδρωμένο ρομποτικό βαθυσκάφος βάρους 600 κιλών στην τεράστια υποθαλάσσια τάφρο, από όπου συνέλεξε δείγματα από το λασπωμένο ίζημα του βυθού σε βάθος έως 20 εκατοστών. Η μετέπειτα ανάλυση έδειξε μεγάλες ποσότητες οξυγόνου και ένα μεγάλο αριθμό μικροβίων. Κάθε κυβικό εκατοστό του ιζήματος του βυθού περιείχε γύρω στα 10 εκατ. μικρόβια.

Τα μικρόβια βρίσκουν στο βυθό της τάφρου των Μαριανών αφθονία νεκρής φυτικής και ζωικής ύλης, που καταβυθίζεται σιγά-σιγά από τα μικρότερα βάθη και αποσυντίθεται αργά όταν πια φθάσει στο βυθό και αρχίσει να μετατρέπεται σε ίζημα. 

Το 2012, ο Καναδός σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον είχε γίνει ο πρώτος άνθρωπος μετά από 50 χρόνια, που μόνος του, με ένα ειδικό βαθυσκάφος, είχε κατέβει για λίγη ώρα στο βυθό της τάφρου των Μαριανών, όπου όμως δεν είχε δει ιδιαίτερα ίχνη ζωής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ακραία σημεία της Γης
Ειρηνικός_Ωκεανός
Κρέπα

Η κρέπα , είναι ένα είδος πολύ λεπτής τηγανίτας φτιαγμένη συνήθως από χυλό σιτάλευρου. Η λέξη κρέπα προέρχεται από τη γαλλική crêpe που με τη σειρά της προέρχεται από τη λατινική crispa. Η κατανάλωσή της είναι διαδεδομένη σε όλη τη Γαλλία και θεωρείται εθνικό έδεσμα. Στη Βρεττάνη η κρέπα συνοδεύεται παραδοσιακά με μηλίτη. Οι κρέπες σερβίρονται με πολλών ειδών γέμιση, από την πιο απλή που είναι ζάχαρη μέχρι ποικίλους συνδυασμούς υλικών.

Τύποι κρέπας

Οι κρέπες είναι πολύ διαδεδομένες στη Γαλλία. 

Τα βασικά συστατικά της ζύμης τους είναι: αλεύρι, αυγά, γάλα, βούτυρο και λίγο αλάτι. 

Υπάρχουν  δύο τύποι κρέπας, οι γλυκιές και οι αλμυρές.

Προετοιμασία

Οι κρέπες φτιάχνονται ρίχνοντας ένα υγρό μίγμα ζύμης σε καυτό τηγάνι ή ειδικό μάτι για κρέπες, συχνά αλειμένο με βούτυρο. Η ζύμη απλώνεται ομοιόμορφα στην επιφάνεια του τηγανιού χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα ή γυρίζοντας κατάλληλα το τηγάνι.

Συνηθισμένα υλικά για γέμιση αλμυρής κρέπας αποτελούν:τυρί, γαλοπούλα, ζαμπόν, κοτόπουλο, αυγό, μπέικον, μανιτάρια, καλαμπόκι και διάφορες σως.

Συνηθισμένα υλικά για γέμιση γλυκιάς κρέπας είναι: πραλίνα φουντουκιού ή αμυγδάλου, ζάχαρη , τρίμματα μπισκότου, μπανάνα, σαντιγύ, μαρμελάδα, λευκή σοκολάτα, φράουλες. Συχνά συνοδεύεται από μια ή παραπάνω μπάλες παγωτό.

Κρεπερί

Μια κρεπερί μπορεί να είναι μαγαζί ή υπαίθριος πάγκος που να σερβίρει αποκλειστικά κρέπες, ή μπορεί να είναι κάποιο καφέ ή εστιατόριο που να έχει στο μενού του και την επιλογή της κρέπας.

Σύνδεσμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η ιστορία της κρέπας]

Γλυκά
Φαγητό δρόμου
Βελγική κουζίνα
Γαλλική κουζίνα
Εθνικά πιάτα
Ελληνικός Ιχνηλάτης

Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης (ελληνικό κυνηγόσκυλο) είναι μία φυλή σκύλου που κατάγεται από την Ελλάδα.

Μορφολογία 
Ο ελληνικός ιχνηλάτης είναι σκύλος μεσαίου μεγέθους. Το ύψος του κυμαίνεται από 45-55 εκατοστά ανάλογα με το φύλο και ζυγίζει 17-20 κιλά. Έχει κοντό τρίχωμα, λίγο σκληρό, σε μαύρο και καστανοκόκκινο χρώμα. Τα σημεία που είναι μαύρα είναι τα πλάγια, η ράχη, η ουρά, τα αυτιά και το κεφάλι. Τα πόδια, η μουσούδα και η κοιλιά είναι καφετί. Ο μέσος όρος ζωής του είναι 15-17 χρόνια.

Χαρακτήρας 
Είναι σκύλος γενναίος, φιλότιμος και πολύ αγαπητός. Κυνηγάει και μόνος του και με ομάδα άλλων ιχνηλατών της ίδιας ή και όχι φυλής.

Στις 16 Οκτωβρίου 1959 αναγνωρίστηκε διεθνώς, βάσει ενός προτύπου που υπέβαλε ο Ελληνικός Κυνολογικός Οργανισμός (Ε.Κ.Ο) στην Δ.Κ.Ο.

Αναγνώριση 
Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης είναι εθνικά αναγνωρισμένος από τον Κ.Ο.Ε.  και διεθνώς αναγνωρισμένος από την F.C.I. .

Δείτε επίσης 
 Κρητικός Λαγωνικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Όμιλος Φίλων Ελληνικού Ιχνηλάτη 
 Το επίσημο πρότυπο της φυλής στον δικτυακό τόπο του Κ.Ο.Ε.  
 https://web.archive.org/web/20110128031552/http://www.ellinikosihnilatis.info/

Φυλές σκύλων Ελληνικής προέλευσης
Φυλές σκύλων
Ελένη Γερασιμίδου

Η Ελένη Γερασιμίδου (Πανόραμα Θεσσαλονίκης, 11 Δεκεμβρίου 1949) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Η καταγωγή της είναι από τον Πόντο και αποφοίτησε από τη Δραματική σχολή του Ζίζου Χαρατσάρη, το 1973. Αδερφή της ήταν η επίσης ηθοποιός Νατάσα Γερασιμίδου, η οποία απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 2002.

Εδώ και πολλά χρόνια, η Ελένη Γερασιμίδου είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Αντώνη Ξένο, με τον οποίο είχαν συμπρωταγωνιστήσει στο σήριαλ Εμείς κι Εμείς. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει μια κόρη, την Αγγελική, που ασχολείται με τη σκηνοθεσία και την υποκριτική.

Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012, καθώς και του Ιανουαρίου του 2015, εξελέγη βουλευτής με το ΚΚΕ στην εκλογική περιφέρεια της Β' Θεσσαλονίκης. Επίσης, εξελέγη στις εκλογές του 2019 στην περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής, ωστόσο παραιτήθηκε και την έδρα κατέλαβε ο Γιάννης Γκιόκας.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Ταινίες

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Παραπομπές 

Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής
Παλαιαρκτική

Η Παλαιαρκτική ή Παλαιαρκτική Ζώνη είναι μια περιοχή του Βόρειου Ημισφαιρίου, που δημιουργήθηκε κατά την Παλαιογενή περίοδο. Η αρχική ενότητα της περιοχής αντικατοπτρίζεται στην γεωγραφική κατανομή των σημερινών ειδών ζώων και φυτών, και ο όρος χρησιμοποιείται στη φυτογεωγραφία και στη ζωογεωγραφία και γενικότερα στη βιογεωγραφία. 

Η Παλαιαρκτική ζώνη είναι μαζί με την Νεοαρκτική ζώνη μέρος της Αρκτικής ζώνης. Η Νεοαρκτική περιλαμβάνει την Βόρεια Αμερική, η οποία χωρίστηκε από την Παλαιαρκτική ζώνη και γι'αυτό το λόγο θεωρείται «νέο».  Η Παλαιαρκτική ζώνη κατ' αρχάς περιλαμβάνει την Ευρασία, αφαιρούμενης της Ινδικής υποήπειρου, γιατί αυτή προστέθηκε αργότερα με τη Μετατόπιση των τεκτονικών πλακών, και προστίθεται ή Βόρεια Αφρική. Η υπόλοιπη Αφρική ανήκει στην Αιθιοπική ζώνη. Στη Βόρεια Αφρική υπάρχουν πολύ περισσότερα είδη έμβιων όντων που συναντούμε και στις χώρες της βόρειας Μεσογείου παρά είδη, που συναντούμε και Νότια από την Σαχάρα.

Η Παλαιαρκτική ζώνη διαιρείται σε πολλές μικρότερες περιοχές ανάλογα με το κλίμα και τους βιότοπους. Η Ελλάδα κατατάσσεται στη ζώνη των Παλαιαρκτικών  Μεσογειακών δασών.

Πηγές
 Großes Lexikon der Tierwelt Lingen Verlag Köln
 Fischer Lexikon Biologie II
 dtv-Atlas zur Biologie Band 1 ISBN 3-423-03011-9
 dtv-Atlas zur Biologie Band 2 ISBN 3-423-03012-7

Φυσική ιστορία της Ευρώπης
Βιογεωγραφικές περιοχές
Φυσική ιστορία της Ασίας
Οικοπεριοχές της Ασίας
Σαράντα Εκκλησιές (Θεσσαλονίκη)

Οι Σαράντα Εκκλησίες αποτελούν συνοικία του Δήμου Θεσσαλονίκης, η οποία ανήκει στην 1η Δημοτική Κοινότητα. 
Ο συνοικισμός δημιουργήθηκε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών τη δεκαετία του 1920 από πρόσφυγες των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης, εξ ου και η oνομασία της. 

Τα οδωνύμια της περιοχής ειναι αφιερωμένα σε πόλεις της Ανατολικής Θράκης και της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρειας Θράκης) όπως: Σκοπού, Ραιδεστού, Κεσσάνης, Αγαθουπόλεως, Βασιλικού, Αγίου Στεφάνου. Άλλα οδωνύμια είναι αφιερωμένα σε προσωπικότητες της Ανατολικής Θράκης και της Ανατολικής Ρωμυλίας (Βόρειας Θράκης) όπως: Γεωργίου Βιζυηνού (πεζογράφος, ποιητής και λόγιος) και Στίλπωνος  Κυριακίδου (καθηγητή λαογραφίας του Α.Π.Θ.). 

Στην περιοχή βρίσκονται τρεις από τις πέντε Φοιτητικές Εστίες, το τμήμα Σεισμολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, το Θέατρο Γης, το Εθνικό Κολυμβητήριο, το Καυτατζόγλειο Στάδιο, η Περιφερειακή Δημοτική Βιβλιοθήκη Σαράντα Εκκλησιών, ο παλαιός και ο νέος ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου που κτίσθηκαν από τους Θρακιώτες πρόσφυγες. Στον μεγάλο ναό φυλάσσεται και η εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου - Παναγίας Σαραντακλησιώτισσας κειμήλιο των Θρακών προσφύγων.

Γραμμές του Ο.Α.Σ.Θ. που περνούν από την περιοχή είναι οι 15 και 16 οι οποίοι ενώνουν τις Σαράντα Εκκλησιές και την Ευαγγελίστρια με το κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Δήμος Θεσσαλονίκης
Άλμπα (νομός)

Η Άλμπα είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται δυτικά της Τρανσυλβανίας. Έχει συνολική έκταση 6.231 τ.χλμ. και πληθυσμό 382.750 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η Άλμπα Ιούλια.

Διοικητική διαίρεση 
Ο Νομός Άλμπα περιλαμβάνει 4 δημοτικά διαμερίσματα, 7 πόλεις και 68 κοινότητες.

Πηγές 
 “Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica” τομ.52ος, σελ.274.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νομοί της Ρουμανίας
Αράντ (νομός)

Η Αράντ είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας, στα σύνορα με την Ουγγαρία. Έχει συνολική έκταση 7.652 τ.χλμ. και πληθυσμό 461.790 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη πόλη Αράντ.

Διοικητική διαίρεση 
Ο Νομός Αράντ περιλαμβάνει 1 δημοτικό διαμέρισμα, 9 πόλεις και 68 κοινότητες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 www.virtualarad.net

Πηγές 
 “Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica” τομ.52ος, σελ.274.

Νομοί της Ρουμανίας
Άρτζες (νομός)

Η Άρτζες (ρουμανικά: Argeș   ΔΦΑ: [ˈard͡ʒeʃ]) είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στη περιοχή της Βλαχίας. Έχει συνολική έκταση 6.801 τ.χλμ. και πληθυσμό 652.625 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι το Πιτέστι.

Διοικητική διαίρεση 
Ο Νομός Άρτζες περιλαμβάνει 3 δημοτικά διαμερίσματα, 4 πόλεις και 95 κοινότητες.

Πηγές 
 “Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica” τομ.52ος, σελ.274.

Νομοί της Ρουμανίας
Σκούπα της μάγισσας

Η Σκούπα της μάγισσας είναι μια ασθένεια ή παραμόρφωση σε ένα ξυλώδες φυτό, συνηθέστερα κάποιο δέντρο, κατά την οποία η φυσιολογική μορφή της κόμης έχει αλλοιωθεί. Μια πυκνή μάζα βλαστών αναπτύσσεται από ένα κοινό σημείο, με αποτέλεσμα ο σχηματισμός που προκύπτει να έχει το σχήμα σκούπας ή φωλιάς πουλιού.

Ένα παράδειγμα, για το πως προκύπτει μια τέτοια παραμόρφωση, είναι όταν κυτοκινίνες, ένα είδος φυτοορμονών, παρεμβαίνουν σε ένα οφθαλμό ρυθμιζόμενο από αυξίνες. Κανονικά η αυξίνες θα περιόριζαν την ανάπτυξη των δευτεροταγών, τριτοταγών και ούτω καθεξής πλαγίων οφθαλμών, αλλά οι κυτοκινίνες τους αποδεσμεύουν από τον έλεγχο αυτό, με συνέπεια την ανάπτυξη των οφθαλμών αυτών σε σκούπα της μάγισσας.

Οι νεοπλασίες από την σκούπα της μάγισσας μπορεί να διαρκέσουν για πολλά χρόνια και μπορεί να προκληθούν από πολλούς διαφορετικούς τύπους οργανισμών όπως μύκητες, έντομα, γκι, ακάρεα, νηματώδεις, βακτήρια και ιούς. Η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι μερικές φορές υπεύθυνη για την εισαγωγή των εν λόγω οργανισμών, όπως για παράδειγμα, με απρόσεκτη κλάδευση που αφήνει το δέντρο ευάλωτο σε ασθένειες.

Φυτοπαθολογία
Δροσοχώρι Τρικάλων

Το Δροσοχώρι Τρικάλων είναι ένα ορεινό χωριό του δήμου Πύλης. Βρίσκεται στα Αθαμανικά Όρη, στην Πίνδο και περιβάλλεται από τις κορυφές Τσούκα (1500 μ), Τσάρτα (1400 μ) και Αυγό (2180 μ). Το καλοκαίρι ο πληθυσμός του υπερβαίνει τους 400 κατοίκους, ενώ το χειμώνα ερημώνει εντελώς. Χαρακτηριστικό μνημείο είναι η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, η οποία χτίστηκε το έτος 1867. Σημαντικότερες γιορτές είναι των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (28, 29 Ιουνίου) και η Κοίμησις της Θεοτόκου (15 Αυγούστου).

Live Camera 
https://www.meteolive.gr/p/drosochori.html

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστολόγιο για το Δροσοχώρι Τρικάλων

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Πύλης
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιρλανδίας

Η Λιγκ οβ Άιρλαντ Πρέμιερ Ντιβίζιον (αγγλικά: League of Ireland Premier Division, ιρλανδικά: Príomhroinn Sraith na hÉireann) είναι η κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στην Ιρλανδία και την πρώτη από τις δύο κατηγορίες της League of Ireland. Επίσημος χoρηγός του πρωταθλήματος είναι η εταιρία Airtricity και ως εκ τούτου το πρωτάθλημα έχει την ονομασία SSE Airtricity League Premier Division.

Ξεκίνησε το 1922 μετά την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Μέχρι τότε οι ομάδες της χώρας συμμετείχαν σε ενιαίο πρωτάθλημα του νησιού. Τα περισσότερα πρωταθλήματα έχει κατακτήσει η Σάμροκ Ρόβερς, η οποία έχει συνολικά 19 τίτλους, και ακολουθεί η Νταντάλκ με 14.

Τίτλοι

Τίτλοι ανά σεζόν

Τίτλοι ανά σύλλογο 
 Στον πίνακα καταγράφονται οι ομάδες που έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά το πρωτάθλημα και το πλήθος των φορών που αυτές ήταν δεύτερες, αλλά υπάρχουν και άλλες τρεις που συμπληρώνουν όλες τις δεύτερες θέσεις: η Φιν Χαρπς (3 φορές δεύτερη), η Κορκ (2 φορές δεύτερη) και η Γκόλγουεϊ Σίτι (1 φορά δεύτερη).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πρωτάθλημα Ιρλανδίας, στη RSSSF.com  
 Επίσημη Ιστοσελίδα 
 ExtraTime.com 

Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ιρλανδίας
Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Διοικητική διαίρεση νομού Ευρυτανίας

Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Ευρυτανίας με βάσει τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης.
 Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της στατιστικής υπηρεσίας για την απογραφή πληθυσμού (Ελλάδας) του 2001.
 Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο πραγματικός πληθυσμός κατά περίπτωση.
 Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.

 Νομός Ευρυτανίας  [32.053]

Δήμος Καρπενησίου

Δήμος Αγράφων

Νομός Ευρυτανίας
Ευρυτανια
Στοά Ελευθερίου Διός

Η Στοά του Ελευθερίου Διός ήταν στοά στην αρχαία Αθήνα.

Περιγραφή 
Η στοά αυτή ιδρύθηκε από τους Αθηναίους εις μνήμη των ένδοξων μαχών στις οποίες νίκησαν, και χτίστηκε μεταξύ 430-420 π.Χ.. Είχε σχήμα «Π». Βρίσκονταν κοντά στην Ποικίλη Στοά και την Βασίλειο Στοά στην ανατολική πλευρά της Αγοράς, και πιο συγκεκριμένα στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού. Διέθετε δύο κιονοστοιχίες, μια εξωτερική δωρικού ρυθμού, και μια εσωτερική ιωνικού ρυθμού. Σύμφωνα με χωρία του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα, φαίνεται πως ο Σωκράτης σύχναζε στο χώρο. Φαίνεται ότι χρησίμευε απλά για περίπατο, και είχε πολλά καθίσματα. Οι τοίχοι της ήταν διακοσμημένοι με τοιχογραφίες του Ευφράνορα. Παρίσταναν στην μια μεριά το δωδεκάθεο, και από την άλλη τον Θησέα με αλληγορικές παραστάσεις της Δημοκρατίας και του Δήμου. Στον τοίχο απέναντι από την είσοδο είχε παράσταση ιππομαχίας των Αθηναίων που βοήθησαν τους Λακεδαιμόνιους στην μάχη της Μαντινείας κατά των Θηβαίων.  Εδώ ήταν κατατεθημένα τα λάφυρα των γενναίων Αθηναίων ως δώρα στον Ελευθέριο Δία. Τα λάφυρα αυτά τα άρπαξε ο Σύλλας κατά την εισβολή του στην Αθήνα το 86 π.Χ.. Μελετητές θεωρούν πως το κτήριο αυτό χρησιμοποιούνταν για διοικητικούς σκοπούς λόγω της κεντρικής του θέσης. Οι ερευνητές πιστεύουν πως ίσως χτίστηκε από τον Μνησικλή, τον αρχιτέκτονα των Προπυλαίων. Στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. προστέθηκε ένα παράρτημα δύο δωματίων, πιθανώς για τη λατρεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορικής οικογένειας.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών - Στοά Ελευθερίου Διός eie.gr
 Πληροφορίες από το Υπουργείο Πολιτισμού

Ελευθεριου Διος
Αρχαία Αγορά της Αθήνας
Στοά Γιγάντων

Η Στοά των Γιγάντων (ή Ανάκτορα των Γιγάντων) ήταν στοά στην αρχαία Αθήνα. Πήρε το όνομά της από τρία κολοσσιαία αγάλματα που βρέθηκαν.

Περιγραφή 
Βρίσκονταν μεταξύ του Ναού του Ηφαίστου και της Στοάς του Αττάλου. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της πλατείας της αγοράς. Είχε προσανατολισμό Βορρά-Νότου, ενώ βρισκόταν πάνω σε παλαίοτερα κτήρια (Ωδείο του Αγρίππα, Μεσαία Στοά, Νότια Στοά). Σήμερα σώζονται μόνο λίγα ερείπια. Στο σημείο αυτό βρέθηκαν κολοσσιαία αγάλματα με βάσεις και ανάγλυφες παραστάσεις. Το μισό σώμα των αγαλμάτων είναι ανθρώπινα, το άλλο μισό μοιάζει με ψάρι. Δεν έχουν κεφάλι και χέρια. Τα αγάλματα αυτά χρησίμευαν ως τελαμώνες. Κατά μια εκδοχή παρίσταναν τους Επώνυμους, εξ ου και η ονομασία «οδός Επωνύμων». Κατά μια άλλη εκδοχή τα αγάλματα αυτά είναι της ρωμαϊκής εποχής, και χρησίμευαν ως είσοδος σε κάποιο οικοδόμημα στην αγορά. Κατά τη ρωμαική εποχή, ακόμη, ο χώρος έγινε πιθανότητα η έδρα των κυβερνητών, ενώ κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, η στοά κατοικήθηκε από τον Γάλλο πρόξενο στην Αθήνα. Ολόκληρη η αγορά είχε κατοικηθεί ξανά τη περίοδο αυτή.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Πληροφορίες από το Υπουργείο Πολιτισμού

Γιγαντων
Αρχαία Αγορά της Αθήνας
Βορεινό Πέλλας

Το Βορεινό (παλιότερα Σέβρενη ή Σεβέριανη) είναι χωριό του νομού Πέλλας. Έχει 766 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και βρίσκεται 7 χλμ. βόρεια της Αριδαίας σε υψόμετρο 180 μ. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Αλμωπίας.

Στους κατοίκους περιλαμβάνονται και οι κάτοικοι του οικισμού Πευκωτού οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί αφού το ορεινό χωριό τους πυρπολήθηκε από τους Ναζί και τον στρατό. Σήμερα η τοπική κοινότητα Βορεινού έχει λιγότερο από 600 κατοίκους προσφυγικής καταγωγής 70% Χηλιώτες καταγόμενους από το χωριό Νεοχώρι Χηλής Βιθυνίας, Πόντιους κυρίως από την περιοχή Τραπεζούντας και Αργυροπόλεως στο χωριό Νεοχώρι (παλιά ονομασία Νίβορ), 400 ντόπιους περίπου στο χωριό Πευκωτό, προερχόμενους από το παλιό Πευκωτό που εγκαταστάθηκαν εκεί το 1946. Επίσης στο χωριό υπάρχουν λίγοι πρόσφυγες καταγόμενοι από το χωριό Άγιος Χαράλαμπος και Σαφράνι Γιάλοβας. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία.

Από το Βορεινό, ξεκινά ο δρόμος προς τη δασική περιοχή πλάτσα στις κορυφές του ΒΑ Βόρα. Σε αυτές τις δασικές εκτάσεις, φύεται η πενταβέλονη πεύκη ενώ βρίσκεται και η κορυφή «Πίνοβο». Υπάρχουν δασικοί δρόμοι, χαραγμένα μονοπάτια για ορειβάτες και διαδρομές για ποδήλατο ή 4Χ4.

Αθλητισμός 
Το Βορεινό έχοντας πλεονεκτική θέση στις κορυφές του Βόρα, αποτελεί ορμητήριο για ορειβατικές διαδρομές. Η διαδρομή στο φαράγγι του «Ασπρορέματος» στο χωριό, διαρκεί περίπου 3,5 με 4 ώρες με μικρά διαλλείματα. Επίσης, νερό προσφέρεται καθ' όλη τη διάρκεια της ορειβασίας από την αφετηρία, αλλά και από τη βρύση στο Παλιό Πευκωτό. Οι δασικοί δρόμοι και τα μονοπάτια είναι εύκολα προσβάσιμα είτε με αυτοκίνητο είτε με ποδήλατο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Αλμωπίας
Ρήξη μηνίσκου

Οι μηνίσκοι είναι ινοχόνδρινες κατασκευές στα γόνατα, που παρεμβάλλονται ανάμεσα στα οστά της κνήμης και του μηρού «σαν φλάντζες» για αποφυγή της τριβής. Κάθε γόνατο έχει δύο μηνίσκους, τον έσω και τον έξω. Οι μηνίσκοι τραυματίζονται πάντα με έμμεση βία στροφικής καταπόνησης, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείς να το πάθεις και με ένα παραπάτημα σε σκαλοπάτι ή με ένα απλό γονάτισμα για να δέσεις τα κορδόνια σου. Τραυματισμοί μηνίσκων υπάρχουν ΣΕ ΟΛΕΣ τις ηλικίες, παιδική, μέση, και τρίτη ηλικία. Η παχυσαρκία είναι ένας σημαντικός επιβαρυντικός παράγοντας. Σε μεγαλύτερες ηλικίες (50-75 ετών) οι ρήξεις μηνίσκων είναι κυρίως εκφυλιστικού τύπου, εκδηλώνονται μετά από καταπόνηση ή μετά από χρόνια φθορά, και δεν απαιτείται τραυματισμός για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται με ένα απλό γονάτισμα ή στα σκαλοπάτια, ή με λίγο τρέξιμο, ή μετά από ένα χορό.

Διάγνωση ρήξης Μηνίσκων 
Η ρήξη Μηνίσκων διαγιγνώσκεται εύκολα με την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται  με Μαγνητική Τομογραφία του γόνατος.

Συμπτώματα ρήξης μηνίσκου 

 Πόνος
 Οίδημα γόνατος
 Αδυναμία έκτασης ή κάμψης του γόνατος
 Αίσθημα αδυναμίας του άκρου
 Κλείδωμα του γόνατος

Θεραπεία 
Οι ρήξεις μηνίσκων θεραπεύονται ανάλογα με πολλά διαγνωστικά κριτήρια βαρύτητας. Έχουν σημασία τα κλινικά ευρήματα, η ηλικία του ασθενούς, το επάγγελμα, οι αθλητικές δραστηριότητες, αλλά και η ύπαρξη ή όχι επιπλοκών. Ετσι θεωρείται απόλυτη ένδειξη για εγχείρηση η ύπαρξη ενός από τα κάτωθι κριτήρια: 
 (1)	Ρήξη μηνίσκου με υποπτροπιάζον ύγραρθρο
 (2)	Ρήξη μηνίσκου με μη ανατασσόμενη Εμπλοκή- μπλοκάρισμα του γόνατος (Block)
 (3)	Πόνος στο βαθύ κάθισμα (γονάτισμα) ή σε σκαλοπάτια, παρά την πάροδο 2-3 μηνών.

Θεραπεία τραυματικής ρήξης μηνίσκων 
Υπάρχουν σήμερα τρεις θεραπείες για ρήξη μηνίσκου.
 φυσικοθεραπείες και παγοθεραπεία
 Ενδαρθρικές ενέσεις Υαλουρονικού Νατρίου
 Εγχείρηση αρθροσκοπικής μερικής μηνισκεκτομής.  Είναι ενδοσκοπική χειρουργική μέθοδος, όπου αφαιρείται ένα τμήμα του μηνίσκου, με διάνοιξη δύο οπών (=τρύπες) στο δέρμα του γόνατος. Συνήθως δεν χρειάζεται νοσηλεία πάνω από 24 ώρες.
Αρθροσκοπική Μηνισκοσυρραφή.  Επί ενδείξεων δεν γίνεται μηνισκεκτομή αλλά ο μηνίσκος συρράφεται.

Θεραπεία εκφυλιστικής ρήξης μηνίσκων 
 1.Αντιφλεγμονώδη φάρμακα + φυσικοθεραπεία + ασκήσεις τετρακεφάλου. 
 2. Εγχείρηση αρθροσκοπικού καθαρισμού (Endoscopic Debridement). Στην τρίτη ηλικία (50-75 ετών) οι ρήξεις μηνίσκων είναι κυρίως εκφυλιστικού τύπου, προϋπάρχει η λεγόμενη "μυξοειδής εκφύλιση" και τα συμπτώματα εκδηλώνονται μετά από καταπόνηση ή μετά από χρόνια φθορά. Δεν απαιτείται σαφής τραυματισμός ή απότομη κίνηση για να εκδηλωθούν. Εκδηλώνονται με ένα απλό γονάτισμα ή στα σκαλοπάτια, ή με λίγο τρέξιμο, ή μετά από ένα χορό. Ο ασθενής αναφέρει συνήθως ένα αίσθημα "κρακ" που τον οδήγησε στην ακινητοποίηση. [4]

 3. Ενδαρθρικές ενέσεις υαλουρονικού νατρίου Sodium Hyaluronate (HYALART, VISCURE, YARDEL, κλπ) + περπάτημα. Γίνεται από το 1997, ετησίως άπαξ. Έχει καλά αποτελέσματα στο 80-90% των περιπτώσεων και είναι ακίνδυνη θεραπεία.

Τραυματισμοί
Μια Νύχτα στον Κόσμο

Το Μια Νύχτα στον Κόσμο (αγγλικά: Night on Earth) είναι ταινία του 1991 του Τζιμ Τζάρμους.

Πρόκειται για συλλογή πέντε μικρών χρονογραφημάτων, που συμβαίνουν το ίδιο βράδυ και σχετίζονται με την προσωρινή σχέση που διαμορφώνεται ανάμεσα σε έναν οδηγό ταξί και έναν επιβάτη σε πέντε διαφορετικές πόλεις στον κόσμο, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι, τη Ρώμη και το Ελσίνκι. Ο Τζάρμους έγραψε το σενάριο της ταινίας σε οκτώ περίπου ημέρες, και η απόφασή του να κινηματογραφήσει σε διαφορετικές πόλεις βασίστηκε στους ηθοποιούς με τους οποίους ήθελε να συνεργαστεί. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Τομ Γουέιτς.

Αναφορές

Διαδίκτυο 

 Film Review by B. Wahlbrinck

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1991
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Σπονδυλωτές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζιμ Τζάρμους
Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών

Η Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει το αστικό τμήμα του κέντρου του λεκανοπεδίου των Αθηνών που περικλείεται από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, τα Τουρκοβούνια, τον Υμηττό και τον Ιλισσό ποταμό. Το συγκρότημα συνορεύει με τον Βόρειο Τομέα, τον Δυτικό Τομέα και τον Νότιο Τομέα Αθηνών.

Ο πληθυσμός της ενότητας Κεντρικού τομέα είναι 1.029.520 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 11.796,14 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 87,3 τ.χλμ.

Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη της συγκεκριμένης ενότητας κατέχει ο Γεώργιος Δημόπουλος.

Διαίρεση
Η Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

 Δήμος Αθηναίων
 Δήμος Βύρωνος
 Δήμος Γαλατσίου
 Δήμος Δάφνης-Υμηττού
 Δήμος Ζωγράφου
 Δήμος Ηλιουπόλεως
 Δήμος Καισαριανής
 Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας

Παραπομπές

Αθηνων Κε
Κεντρικου Τομεα Αθηνων
Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών

Η Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών είναι σύμπλεγμα δωδεκα αυτοδιοικητικών οντοτήτων οι οποίες εκτείνονται στο βορειοανατολικό τμήμα του λεκανοπεδίου Αττικής, το οποίο περικλείεται από την Πάρνηθα, το Πεντελικό, τον Υμηττό και τα Τουρκοβούνια.

Κεφαλή του συγκροτήματος είναι η Κηφισιά, αστικό κέντρο το Αμαρούσιο και περιφερειακοί δήμοι η Λυκόβρυση - Πεύκη, η Πεντέλη,  το Χαλάνδρι, το Ψυχικό, τα Βριλήσσια,  η Αγία Παρασκευή, ο Δήμος Παπάγου - Χολαργού, το Ηράκλειο η Νέα Ιωνία και η Μεταμόρφωση.

Ο Βόρειος Τομέας Αθηνών έχει πληθυσμό 598.847 κατοίκους και πυκνότητα 4.315,08 κατοίκους ανά τ.χλμ. Η έκτασή του ανέρχεται στα 138,78 τ.χλμ.

Την θέση της Αντιπεριφερειάρχη κατέχει η Λουκία Κεφαλογιάννη από το 2019. Πρόεδρος του Συνδέσμου του Βορείου Τομέα Αθηνών είναι ο δήμαρχος του πολυπληθέστερου δήμου του Χαλανδρίου.

Το συγκρότημα συνορεύει με τον Κεντρικό Τομέα των Αθηνών με έδρα τον δήμο της Αθήνας και την Περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής με έδρα την Παλλήνη.

Διαίρεση

Η Περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

Βόρειος τομέας 
Δήμος Αγίας Παρασκευής
Δήμος Αμαρουσίου
Δήμος Βριλησσίων
Δήμος Ηρακλείου
Δήμος Κηφισιάς
Δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης
Δήμος Μεταμορφώσεως
Δήμος Νέας Ιωνίας
Δήμος Παπάγου - Χολαργού
Δήμος Πεντέλης
Δήμος Φιλοθέης-Ψυχικού
Δήμος Χαλανδρίου.

Βορειοανατολικός τομέας 
Δήμος Διονύσου

Πληθυσμός ανά δήμο

Συγκοινωνιακή σύνδεση

Ο οδικός δακτύλιος του συγκροτήματος σχηματίζεται από την Εθνική Οδός Αθηνών-Λαμίας στα δυτικά, την επαρχιακή οδό Διονύσου βόρεια, τη Λεωφόρο Μαραθώνος και την Περιφερειακή Υμηττού στα ανατολικά και την Περιφερειακή των Τουρκοβουνίων νότια. Το συγκρότημα τέμνει κάθετα η Λεωφόρος Κηφισίας και οριζόντια η Αττική Οδός. Σημαντικοί οδικοί άξονες είναι μεταξύ άλλων , η Λεωφόρος Ηρακλείου, η Λεωφόρος Δουκίσσης Πλακεντίας και η Σπύρου Λούη.

Το συγκρότημα εξυπηρετείται από τη πράσινη (Ηλεκτρικός) και τη μπλε γραμμή του μετρό και τον προαστιακό σιδηρόδρομο.

Παραπομπές

Πηγές
Σύνδεσμος Βορείου Τομέως

Βόρειος Τομέας Αθηνών
Αθηνων Β
Βορείου
Café Procope

Το Café Procope είναι το παλαιότερο καφενείο του Παρισιού, αν και επικρατεί  η άποψη ότι πρόκειται και για το πρώτο καφενείο στον κόσμο. Βρίσκεται στον αριθμό 13 της Ρυ ντε λ’ Ανσιέν – Κομεντί (Rue de l’ Ancienne – Comedie) στην περιοχή του Μονπαρνάς (Μontparnasse) της γαλλικής πρωτεύουσας.

Το Καφέ Λε Προκόπ ιδρύθηκε το 1686, κατά την εποχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, από το Σικελό Φραντσέσκο Προκόπιο ντέι Κολτέλι (Francesco Procopio dei Coltelli) και πολύ σύντομα  έγινε δημοφιλές ως το «θεατρικό» καφέ του Παρισιού, όπου σύχναζαν οι ηθοποιοί της Κομεντί Φρανσαίζ (Comedie francaise), η οποία κατά την εποχή του Διαφωτισμού, το 1689, εγκαταστάθηκε στον ίδιο δρόμο με το καφέ Λε Προκόπ. Ανάμεσα σ’ αυτούς ο Μολιέρος και ο Ρακίνας.

Στο Καφέ Λε Προκόπ αποσύρθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1752 ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, λίγο πριν το τέλος της παράστασης του έργου του «Νάρκισσος» (Narcisse), που το έβρισκε αφόρητα βαρετό. Και το 1774, ο Μπωμαρσαί περίμενε εδώ την πρεμιέρα του έργου του «Οι Γάμοι του Φιγκαρό».

Το Καφέ Λε Προκόπ ήταν από την ίδρυσή του τόπος συνάντησης ανθρώπων της διανόησης, της πολιτικής και των γραμμάτων. Κατά τη διάρκεια του Γαλλικού Διαφωτισμού (1715 – 1789), σύχναζαν εδώ οι «Εγκυκλοπαιδιστές» (Encyclopedistes) Ντιντερό και Ντ’ Αλαμπέρ, μαζί και ο Βολταίρος, οι οποίοι επεξεργάστηκαν την ιδέα της έκδοσης της περίφημης «Εγκυκλοπαίδειας».

Ο Βολταίρος, λέγεται, έπινε 40 κούπες από ένα μίγμα καφέ και σοκολάτας κάθε ημέρα, ενώ έναν αιώνα αργότερα ο Μπαλζάκ έπινε εδώ τον καφέ του με την πίντα. Ανάμεσα στους θαμώνες ήταν και ο Βενιαμίν Φραγκλίνος.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το Καφέ Λε Προκόπ ήταν τόπος συγκέντρωσης των πρωταγωνιστών της επανάστασης Ροβεσπιέρου, Δαντόν και Μαρά. Ο νεαρός Ναπολέων άφηνε το καπέλο του ως ενέχυρο, όταν δεν είχε χρήματα για να πληρώσει τον καφέ του. Στα 1820, μετά την Παλινόρθωση, ένας διάσημος θαμώνας ήταν ο Γερμανός φυσιοδίφης και εξερευνητής Αλεξάντερ φον Χούμπολτ (Alexander von Humboldt, 1769 - 1859), ο οποίος γευμάτιζε εδώ καθημερινά.

Το Καφέ Λε Προκόπ διατήρησε το λογοτεχνικό χαρακτήρα του και σ’ όλη τη διάκεια του 19ου αιώνα: ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Αλφρέντ ντε Μυσσέ, η Γεωργία Σάνδη, ο Θεόφιλος Γκωτιέ, ο Πωλ Βερλαίν, ο Ανατόλ Φρανς και ο πολιτικός φιλόσοφος Πιερ Λερού (Pierre Leroux, 1797 - 1871) ήταν τακτικοί θαμώνες. Εδώ, ο Γάλλος πολιτικός Λέων Γαμβέτας (1838 – 1882) εξύφαινε τα σχέδιά του για κοινωνική μεταρρύθμιση.   

Το Καφέ Λε Προκόπ ανακαινίστηκε το 1989 σε ρυθμό του 18ου αιώνα. Σ’ αυτό διατηρείται ανέπαφο το γραφείο του Βολταίρου.

Δείτε επίσης
 Καφέ Λε Ντε Μαγκό

Παραπομπές

Πηγές
  Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", pp. 43 – 45, New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006. 
 "ΠΑΡΙΣΙ" (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 140  “Λε Προκόπ” & 142 "Τα πιο διάσημα καφενεία του Παρισιού", Εκδόσεις  Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (Ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καφέ στο Παρίσι
Ψηλά στον Ουρανό

Το Ψηλά στον Ουρανό είναι μια κωμική-δραματική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων στον υπολογιστή, αμερικάνικης παραγωγής της Pixar Animation Studios και διανομής Walt Disney Pictures του 2009. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 10 Σεπτεμβρίου στην Ελλάδα και άνοιξε το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2009, γενόμενη η πρώτη τρισδιάστατη  ταινία κινουμένων σχεδίων που ανέλαβε αυτόν τον ρόλο. Το Ψηλά στον Ουρανό είναι η δεύτερη ταινία σκηνοθεσίας του Πίτερ Ντόκτερ, μετά το Μπαμπούλας Α.Ε.. Είναι η δέκατη μεγάλου μήκους ταινία της Pixar και συνοδεύεται τόσο στις κινηματογραφικές αίθουσες, όσο και στο DVD από την ταινία μικρού μήκους «Κατά Τόπους Νεφελώδης».

Η ταινία εστιάζεται σε έναν ηλικιωμένο χήρο, τον Καρλ Φρέντρικσεν και σε έναν ένθερμο νέο, εξερευνητή της άγριας φύσης, τον Ράσελ, οι οποίοι πετούν προς τη Νότια Αμερική μέσα σε ένα σπίτι που κρέμεται από μπαλόνια γεμισμένα με ήλιο. Η ταινία έχει λάβει, κατά κύριο λόγο, καλές κριτικές.

Καστ 
Έντουαρντ Άσνερ (Κώστας Βουτσάς στην ελληνική μεταγλώτιση) στον ρόλο του ''κύριου Φρέντρικσεν''

Κρίστοφερ Πλάμερ (Γιώργος Κωνσταντίνου στην ελληνική μεταγλωτίση) στον ρόλο του ''εξερευνητή Μαντς''

Box office
Με προϋπολογισμό 175.000.000 δολάρια, το Ψηλά στον Ουρανό έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 68,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 293 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 442 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 735 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2009
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες παραγωγής Pixar
Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Αμερικανικές 3D ταινίες
Τμήμα Μουσικών Σπουδών ΕΚΠΑ

Το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 1991 ταυτόχρονα με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Ανήκει στη Φιλοσοφική Σχολή στο κτίριο της οποίας και στεγάζεται, στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Γνωστικό του πεδίο είναι η επιστημονική μελέτη της μουσικής, δηλαδή η μουσικολογία.

Φυσιογνωμία του Τμήματος
Η διάρθρωση του Τμήματος Μουσικών Σπουδών διακρίνεται σε τρεις τομείς:

Α. Τομέας Ιστορικής και Συστηματικής Μουσικολογίας
Β. Τομέας Εθνομουσικολογίας και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας
Γ. Τομέας Τεχνολογίας Ήχου, Μουσκοπαιδαγωγικής και Βυζαντινής Μουσικολογίας

Η φοίτηση διαρκεί πέντε χρόνια και οι τίτλοι σπουδών που θα απονέμονται στους εισαχθέντες του ακαδημαϊκού έτους 2010-2011 και έκτοτε θα είναι ισότιμοι με Μάστερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Τμήμα Μουσικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών
Μαυροθάλασσα Σερρών

Η Μαυροθάλασσα είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών. Έχει πληθυσμό 1.572 κατοίκους (απογραφή 2011). Αποτελεί την έδρα της δημοτικής ενότητας Τραγίλου του δήμου Βισαλτίας. 

Το προηγούμενο όνομά του ήταν Μουνούχι και από το 1920 ήταν αυτόνομη κοινότητα η οποία μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Μαυροθαλάσσης. Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινοτήτες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου, στον Δήμο Τραγίλου του οποίου ήταν η έδρα. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας. Στο χωριό υπάρχουν δύο ενορίες και τρεις εκκλησίες, ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έδρα της ενορίας Μαυροθάλασσας και ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου, έδρα της ενορίας της συνοικίας «Πύργος», ωστόσο λόγω του μικρού μεγέθους της εκκλησίας έχει ανεγερθεί και ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας, ο οποίος και χρησιμοποιείται πρωτίστως.

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Γεννήθηκαν στην Μαυροθάλασσα

 Σίμος Ανθουλάκης, Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής
 Γιώργος Ρήγας, Έλληνας ποδοσφαιριστής
 Γιάννης Σταμπουλίδης, Έλληνας συνθέτης και στιχουργός
 Θόδωρος Τζιόλας, Έλληνας ποδοσφαιριστής

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Άγιος Δημήτριος Σερρών

Ο Άγιος Δημήτριος ή (Το) Παλιότρος είναι χωριό του Δήμου Βισαλτίας στον νομό Σερρών. Έχει πληθυσμό 292 κατοίκους (απογραφή 2011). Το προηγούμενο όνομά του ήταν Παλιότρος και  υπαγόταν στην Κοινότητα Καστανοχωρίου μέχρι το 1928 οπότε και αποσπάστηκε ως αυτόνομη κοινότητα Το 1950 μετονομάστηκε σε Άγιος Δημήτριος  σε Κοινότητα Αγίου Δημητρίου). Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα, στον Δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.

Πληθυσμός

Κοινότητα

Προσωπικότητες 

 Γεννήθηκαν στον Άγιο Δημήτριο
 Αθανάσιος Μασλαρινός, Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος Βισαλτίας
 Βασίλης Μασλαρινός, Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Σερρών