joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κατακαλών Κεκαυμένος

Ο Κατακαλών Κεκαυμένος ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός και συγγραφέας στα μέσα του 11ου αιώνα.

Ο Κατακαλών Κεκαυμένος γεννήθηκε στην Κολώνεια, και παρόλο που προφανώς ήταν μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας Κατακαλών, σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτζη δεν ήταν αριστοκρατικής καταγωγής. Διακρίθηκε για πρώτη φορά στην σικελική εκστρατεία του Γεωργίου Μανιάκη. Εκεί, ο Κεκαυμένος, με το βαθμό του πρωτοσπαθάριου, διέταξε ένα στρατιωτικό απόσπασμα από το Θέμα Αρμενιακών και οδήγησε την επιτυχή υπεράσπιση της Μεσσήνης από την αραβική επίθεση το 1040.

Το 1043 νίκησε τους Ρως στην επιδρομή τους κατά την αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, και ονομάστηκε βέστης και άρχοντας των παραδουνάβιων πόλεων. Επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ (1042 έως 1055) είχε μια άκρως επιτυχημένη καριέρα. Υπηρέτησε στην Ανατολή ως δούξ της Ιβηρίας, και έγινε κυβερνήτης της Ανίον, όταν η πόλη προσαρτήθηκε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1045, και οδήγησε τις τοπικές δυνάμεις στις πρώτες συγκρούσεις με τους Σελτζούκους Τούρκους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1040, είχε προαχθεί στη θέση του στρατηλάτη της Ανατολής, και συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των Πετσενέγκων, ως δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον άπειρο στρατιωτικά Νικηφόρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, τραυματίστηκε σοβαρά. Γύρω στο 1055 διορίστηκε στο διάσημο και ισχυρό αξίωμα του δουκο'ς της Αντιόχειας.

Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Μιχαήλ ΣΤ΄ (1056 - 1057) είχε μία καχυποψία με τους εξέχοντες στρατηγούς και τους φέρθηκε άσχημα, ο Κατακαλών ενώ ήταν ήδη μάγιστρος του δόθηκε ο τίτλος του προέδρου που την απέρριψε. Με τη σειρά του, Κεκαυμένος στήριξε ενεργά την εξέγερση του Ισαακίου Κομνηνού το 1057, και ανταμείφθηκε με τον τίτλο του κουροπαλάτη.

Ο Κεκαυμένος έγραψε ένα βιβλίο - αυτοβιογραφία, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως κύρια πηγή για τα γεγονότα του 1042-1057 από τον Ιωάννη Σκυλίτζη στη δική του ιστορία. Ως εκ τούτου, η αφήγηση του Σκυλίτζη περιγράφει την καριέρα του με μεγάλη λεπτομέρεια και είναι ιδιαίτερα εγκωμιαστικό για αυτόν και τα επιτεύγματά του. Ο Κατακαλών Κεκαυμένος πιστεύεται ότι είναι ο συγγραφέας του λεγόμενου "Στρατηγικόν του Κεκαυμένου", σύγχρονοι μελετητές απορρίπτουν ότι το έγραψε αυτός αλλά κάποιος με το ίδιο όνομα Κεκαυμένος.

Παραπομπές

Πηγές 
 
 
 

Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας
Βυζαντινοί ιστορικοί
Κουροπαλάτες
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Πρωτοσπαθάριοι
Βυζαντινοί Βέστες
Λιούμπομιρ Γκάνεφ

Ο Λιούμπομιρ Γκάνεφ είναι Βούλγαρος πρώην διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στο Ρούσε στις 6 Οκτωβρίου 1965 και αγωνίστηκε ως ακραίος σε ομάδες της Ιταλίας και της Βουλγαρίας, όπως και στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1997.

Καριέρα 
Ο Γκάνεφ ξεκίνησε την καριέρα του στην Ντουνάβ Ρούσε και το 1983 αποφοίτησε από την τοπική γυμναστική σχολή. Το 1985, μεταγράφηκε στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, με την οποία κατέκτησε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα Βουλγαρίας μέχρι το 1990.

Το καλοκαίρι του 1990 μεταγράφηκε στην ιταλική Αγκριτζέντο, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στην Μαρκόνι Σπολέτο. Ακολούθησαν τρεις σεζόν με την Κούνεο και το 1995-96 έπαιξε στην Σίο Σπορτ.

Το καλοκαίρι του 1996, ο Γκάνεφ μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, μετά από μεγάλη προσφορά του μεγαλομέτοχου της ΚΑΕ Άρης, Ζαφείρη Σαμολαδά. Παρά τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, ο Γκάνεφ αγαπήθηκε από τους οπαδούς των "κίτρινων" και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να κατακτήσει ο Άρης τον τίτλο του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Στην τελευταία χρονιά της πολυετούς καριέρας του, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας της Ιταλίας με τη Νάπολι.

Με την εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, αγωνίστηκε από το 1985 ως το 1998, με σπουδαιότερη επιτυχία την τρίτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986, ενώ το 1990 κατέλαβε την πέμπτη θέση και το 1994 την ένατη.

Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο Γκάνεφ έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας, χαρακτηριζόμενος ο "βασιλιάς του μεθανίου" στην Βουλγαρία όντας ιδιοκτήτης δεκαπέντε σταθμών μεθανίου, με μπάτζετ είκοσι εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Επίσης, υπήρξε παρουσιαστής τηλεοπτικής εκπομπής για την ιταλική τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στην βουλγάρικη κωμωδία "Spanish Fly" του 1997 και στο "The Mechanik" του 2005 με τον Ντολφ Λούντγκρεν.

Είναι διαζευγμένος και έχει δύο γιους, τον Ευθύμ και τον Λιούμπο.

Τίτλοι 
 5 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1997

Παραπομπές

Πηγές 
 Εξαιρετικό αφιέρωμα στον «Λύκο» Λιούμπομιρ Γκάνεφ
 Ganev Lubomir - Greekvolley.com

Βούλγαροι πετοσφαιριστές‎
Πετοσφαιριστές Άρη
Νικόλαος Ιντζές

Ο Νικόλαος Ιντζές (1920 - 6 Οκτωβρίου 1963) του Χαραλάμπους και της Ευδοκίας, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με το Κόμμα Φιλελευθέρων, την ΕΠΕΚ και τελευταία με την Ένωση Κέντρου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μεταλλείο του Λευκού Όρους του Πόντου, από όπου ήλθε ως πρόσφυγας. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες και εργάστηκε ως δικηγόρος  από την ηλικία των 29 ετών.
Ήταν παντρεμένος με την Ιωάννα Ιντζέ και απέκτησαν έναν γιο, το Χαράλαμπο.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής  το 1950 με την ΕΠΕΚ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σερρών με την ΕΠΕΚ το 1951, στη συνέχεια με τη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε.) το 1956, το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1958 και με την Ένωση Κέντρου το 1961.

Απεβίωσε από καρκίνο στην Αθήνα σε ηλικία 43 ετών το 1963. Η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 7 Οκτωβρίου και την παρακολούθησαν ο αρχηγός της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιος Παπανδρέου, ο Σοφοκλής Βενιζέλος και άλλοι. Ο αδερφός του, Βασίλειος Ιντζές εξελέγη επίσης βουλευτής Σερρών (είχε μπει τιμητικά στο ψηφοδέλτιο του κόμματος στη θέση του αποβιώσαντα αδερφού του) με την Ένωση Κέντρου και αργότερα με το ΠΑΣΟΚ.

Παραπομπές 

Βουλευτές Σερρών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Σανλούκαρ δε Μπαραμέδα

Το Σανλούκαρ δε Μπαραμέδα (ισπανικά: Sanlúcar de Barrameda) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία του Κάδιθ στην Ανδαλουσία. Το 2014 είχε 67.385 κατοίκους. Ως οικιστικός πυρήνας ανάγεται στην εποχή των Ταρτήσιων και του φοινικικού αποικισμού. Αναδείχθηκε ωστόσο ιδιαίτερα μετά την καστιλιανική κατάκτηση κατά τα τέλη του 13ου αιώνα, όταν και δόθηκε στον καστιλιανό ευγενή Γκουθμάν τον Καλό, ιδρυτή του πανίσχυρου οίκου της Μεδίνα Σιδόνια. Είναι έδρα του ομώνυμου αρχείου. Είναι χτισμένο στη νότια όχθη των εκβολών του ποταμού Γουαδαλκιβίρ.

Το λιμάνι του Sanlúcar de Barrameda ήταν το σημείο εκκίνησης για πολλές αποστολές στις αρχές της σύγχρονης περιόδου: το 1498 ο Christopher Columbus στο τρίτο ταξίδι στην Αμερική, 1519 ο Ferdinand Magellan για την περιήγηση στον κόσμο.Το λιμάνι του Sanlúcar de Barrameda ήταν το σημείο εκκίνησης για πολλές αποστολές στις αρχές της σύγχρονης περιόδου: το 1498 ο Christopher Columbus στο τρίτο ταξίδι στην Αμερική, 1519 ο Ferdinand Magellan για την περιήγηση στον κόσμο.

Το Sanlucar με την ανδαλουσιακή ατμόσφαιρα δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί από τον διεθνή τουρισμό. Αξίζει να δείτε την κεντρική πλατεία στο κέντρο της πόλης με πολλά καφέ και εστιατόρια, που περιβάλλεται από φοίνικες. Το Εθνικό Πάρκο Coto de Doñana ξεκινά στην απέναντι όχθη του Γκουανταλκιβίρ, ενώ μπορείτε να κάνετε εκδρομές με σκάφος από το Sanlúcar.

Στο Sanlúcar βρίσκεται το κάστρο των Δούκων της Medina-Sidonia, το οποίο ανήκει στην οικογένεια από το 1297 και από την Isabel Álvarez de Toledo, το 21ο Duquesa de Medina Sidonia, με το οικογενειακό αρχείο που χρονολογείται από το 1228, στο Fundación Casa Medina το 1990 εισήχθη η Sidonia.

Επί του παρόντος (2010) το Sanlúcar είναι ένας καλοκαιρινός τουριστικός προορισμός που φημίζεται για την κουζίνα του, ειδικά το μαντζανίλα (μια ποικιλία από fino sherry) και τις γαρίδες. Είναι διεθνώς γνωστό για ιπποδρομίες στην παραλία και μουσική φλαμένκο. Λιγότερο γνωστά αλλά εξίσου σημαντικά είναι τα ιστορικά αρχεία της Βουλής της Medina Sidonia (Archivo de la Casa de Medina Sidonia). το μεγαλύτερο μέρος της κληρονομιάς του Οίκου της Μεντίνας Σιδωνίας βρίσκεται στο παλάτι με το ίδιο όνομα. Η πολιούχος της πόλης είναι η Παναγία της Φιλανθρωπίας, στην οποία ήταν αφιερωμένη το 1917. 

Δήμοι της επαρχίας του Κάδιθ
Ίστρια

Η Ίστρια (ΔΦΑ ˈ|ɪ|s|t|r|i|ə, Κροατικά, Σλοβενικά: Istra, Ιταλικά: Istria; Ιστριακά: Eîstria; Γερμανικά: Istrien), Λατινικά Histria, είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος στην Αδριατική. Βρίσκεται στην κορυφή της Αδριατικής ανάμεσα στον κόλπο της Τεργέστης και τον κόλπο του Κβάρνερ. Μοιράζεται ανάμεσα σε τρεις χώρες, την Κροατία, τη Σλοβενία και την Ιταλία.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Η Ίστρια στο Διαδίκτυο (πολιτισμικός διαδικτυακός τόπος)
 Ταχυδρομικές κάρτες της Ίστριας
 A Brief History of Istria / Darko Darovec
 Αυστριακή απογραφή της 31ης Δεκ, 1910 
 Ταξίδια στην Ίστρια και τη Δαλματία Google Books

Γεωγραφία της Κροατίας
Γεωγραφία της Σλοβενίας
Χερσόνησοι της Ιταλίας
Πάλμα δελ Ρίο

Η Πάλμα ντελ Ρίο (στα ισπανικά: Palma del Río) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβας στην Ανδαλουσία. Από τη ρωμαϊκή εποχή στα όρια του σημερινού δήμου εντοπίζονται βιοτεχνίες παραγωγής αγγείων ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα η κωμόπολη έγινε γνωστή ως κέντρο των μασόνων της Κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ.

Λίγο πιο έξω από την κωμόπολη ο ποταμός Χενίλ εκβάλλει στον Γουαδαλκιβίρ.

Παραπομπές 

Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβα
Ποθοβλάνκο

Το Ποθοβλάνκο (στα ισπανικά: Pozoblanco) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβα στην Ανδαλουσία. Είναι μια πρόσφατα χτισμένη κωπόπολη καθώς από την χριστιανική κατάκτηση της Κάτω Ανδαλουσίας μέχρι τον 19ο αιώνα δεν είχε ξεχωριστό χαρακτήρα παρά ανήκε στην κοινότητα των Επτά Πεδρότσες.

Παραπομπές 

Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβα
Λουθένα

Η Λουθένα (ισπανικά: Lucena) είναι ο δεύτερος σημαντικότερος δήμος και πόλη της επαρχίας της Κόρδοβας στην Ανδαλουσία. Το όνομά της προέρχεται από τα εβραϊκά (אלי הושענא, Eli ossana, 'ο Θεός να μας φυλάει') καθώς υπήρξε η πόλη με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εβραίων της Αλ-Άνταλους μέχρι την εισβολή των Αλμοαδών το 1148. 

Σήμερα είναι η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της επαρχίας μετά την Κόρδοβα. Το ελαιόλαδο που παράγεται στην φυσική επαρχία της Υποβαιτικής είναι Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης.

Παραπομπές 

Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβα
Λέπε

Η Λέπε (ισπανικά: Lepe) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέλβα στην Ανδαλουσία. Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας. Ιστορικά η πόλη ανάγεται στα αραβικά χρόνια, όταν και αναπτύχθηκε υπό την ονομασία της Labb. Μετά την καστιλιανική κατάκτηση ανήκε στον οίκο της Μεδίνα Σιδόνια μαζί με το γειτονικό Αγιαμόντε. Λόγω του μεγάλου σεισμού του 1755, γνωστού ως σεισμού της Λισαβόνας, που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της αρχιτεκτονικής της κληρονομιάς, σήμερα απουσιάζουν από την πόλη κτίρια ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

Παραπομπές 

Δήμοι της επαρχίας του Ουέλβα
Αραθένα

Η Αραθένα (ισπανικά: Aracena) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέλβα στην Ανδαλουσία. Ο πρώτος σημαντικός οικιστικός της πυρήνας ιδρύθηκε κατά την πρώτη χιλιετία π.Χ. με αφορμή την παρουσία μετάλλων στην ευρύτερη περιοχή του ποταμού Τίντο. Η κατάκτηση από την Καστίλης στα μέσα του 13ου αιώνα μετέτρεψε το εκεί χωριό σε συνοριακό φυλάκιο μεταξύ της Καστίλης και της Πορτογαλίας. Σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο είναι το κοντινό Σπήλαιο των Θαυμάτων (Gruta de las Maravillas).

Παραπομπές 

Δήμοι της επαρχίας του Ουέλβα
Νουέβο Τσάγρες

Το Νουέβο Τσάγρες (ισπανικά: Nuevo Chagres, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈnweβo ˈtʃaɣɾes]) είναι παραθαλάσσια πόλη στην επαρχία Κολόν του Παναμά και η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τσάγρες. Ο πληθυσμός του από το 1990 ήταν 327 κατοίκων και είχε έναν πληθυσμό 499 κατοίκων από το 2010.

Η πόλη πήρε το όνομά της από το ιστορικό οικισμό του Τσάγρες, ο οποίος βρίσκεται περίπου 130 χλμ στα βορειοδυτικά, στις εκβολές του ποταμού Τσάγρες. Αν και ο ποταμός ήταν έξω από το αρχικό όριο της Ζώνης Διώρυγας του Παναμά, εκείνο το όριο επεκτάθηκε το 1916 για να συμπεριλάβει τις εκβολές του ποταμού Τσάγρες. Η πόλη του Τσάγρες ερημώθηκε έπειτα, και οι προηγούμενοι κάτοικοι του μεταφέρθηκαν στο Νουέβο Τσάγρες.

Πηγές 

Πόλεις του Παναμά
Λεονάρδο Φάβιο

Ο Λεονάρδο Φάβιο (Leonardo Favio, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [leoˈnarðo ˈfaβjo], 28 Μαΐου 1938 - 5 Νοεμβρίου 2012) πραγματικό όνομα: Φουάδ Χόρχε Χούρι (Fuad Jorge Jury)  ήταν αργεντινός τραγουδιστής, ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Πολύ αγαπημένος στη Λατινική Αμερική, ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους αργεντινούς τραγουδιστές στις δεκαετίες του 60 και του 70 με μεγάλες επιτυχίες όπως Fuiste mía un verano, Ella, ella ya me olvidó, Quiero aprender de memoria, Ding, dong, las cosas del amor και La cita.

Πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες. Η ταινία του Nazareno Cruz and the Wolf (Nazareno Cruz y el lobo) του 1975 προτάθηκε στο 9ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

Κατά τη στιγμή που άρχισε να τραγουδήσει στο κοινό, ήταν ήδη ένας σκηνοθέτης. Η πρώτη ταινία του - Crónica de un niño solo - και η δεύτερη - El romance del Aniceto y la Francisca - ανταγωνίζονται στην συναίνεση των αργεντινών κριτικών για να θεωρείται η καλύτερη αργεντίνικη ταινία όλων των εποχών, ενώ η συναίνεση είναι σχεδόν ομόφωνη ότι ο Λεονάρδο Φάβιο είναι ο καλύτερος αργεντινός σκηνοθέτης όλων των εποχών.

Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 2012 στο Μπουένος Άιρες σε ηλικία 74 ετών

Έργα

Δισκογραφία
 Me miró, LP
 Aquí está,  LP
 Yo soy, LP
 De amor nadie muere, LP
 Una cita con Leonardo Favio, LP
 Leonardo Favio, LP
 Favio 73, LP
 Hola Che, LP
 Favio, LP in Spain
 Vamos a Puerto Rico, LP
 En Concierto, LP
 Era... cómo podría explicar, LP
 En Concierto, LP
 Leonardo Favio, LP (1969)
 Fuíste mía un verano, LP (1968)
 No juegues más, LP
 Mas Que Un Loco, LP (1989)

Φιλμογραφία

Ως ηθοποιός
 Tobi y el libro mágico (2000)
 Gatica, "El Mono" (1993)
 Fuiste mía un verano (1969)
 El dependiente (1969)
 Martín Fierro (1968)
 El ojo de tu madre (1966)
 Crónica de un niño solo (Chronicle of a Boy Alone) (1965)
 Paula cautiva (1963)
 La terraza (The Terrace) (1963)
 La Mano en la trampa (1961)
 Fin de fiesta (The Party Is Over) (1960)
 En la ardiente oscuridad (1958)
 El ángel de España (1958)
 El secuestrador (1958)
 El jefe (1958)
 El Ángel de España (1958; de extra)
 Campo de sangre (1999)
 Simplemente una rosa (1971)
 Fuiste mía un verano (1969)

Ως σκηνοθέτης

 Aniceto (2008)
 Perón, sinfonía del sentimiento (1999)
 Gatica, "El Mono" (1993)
 Soñar, soñar (1976)
 Nazareno Cruz y el Lobo (Nazareno Cruz and the Wolf) (1975)
 Juan Moreira (1973)
 El dependiente (1969)
 Éste es el romance del Aniceto y la Francisca, de cómo quedó trunco, comenzó la tristeza y unas pocas cosas más... (1966)
 Crónica de un niño solo (Chronicle of a Boy Alone) (1965)
 El amigo (1960)
 El señor Fernández (1958; unfinished)

Ως παραγωγός
 Nazareno Cruz y el Lobo (1975)
Gatica "el Mono" (1993)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Λεονάρδο Φάβιο στην IMDb
 Ο Λεονάρδο Φάβιο στο allmusic 
 Βιογραφία του Λεονάρδο Φάβιο στο biografias.es

Αργεντινοί τραγουδιστές
Αργεντινοί ηθοποιοί
Αργεντινοί σεναριογράφοι
Αργεντινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γεώργιος Ματθαιουδάκης

Ο Γεώργιος Ματθαιουδάκης (1923-2005) ήταν Έλληνας δικηγόρος, που υπηρέτησε ως βουλευτής Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης. Το 1962-63 ήταν γραμματέας της Βουλής. Μετά τη Μεταπολίτευση ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας (1974-77).
Επανεξελέγη βουλευτής το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές εκείνες συγκέντρωσε 13.196 ψήφους.. Από το 1982 ως το 1984 ήταν γενικός διευθυντής στη Νέα Δημοκρατία.
 

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2005 σε ηλικία 82 ετών.

Παραπομπές 

Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Rai 2

Το Rai 2 είναι το δεύτερο από τα τρία κύρια τηλεοπτικά κανάλια της ιταλικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης Rai. Τα άλλα δύο κανάλια είναι το Rai 1 και Rai 3. Το Rai 2 εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 4 Νοεμβρίου 1961. Την δεκαετία του '80 ήταν γνωστό για τις πολιτικές πεποιθήσεις στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Τα τελευταία χρόνια έχει δώσει βάση στα talk shows και στην τηλεόραση της πραγματικότητας και της ψυχαγωγίας. Το κανάλι μεταδίδεται και σε υψηλή ευκρίνεια από τον Σεπτέμβριο του 2013.

Μετάδοση στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα μεταδίδονταν από το 1988, πάντα, υπό την ευθύνη της ΕΡΤ (όπως γίνεται με όλους τους δορυφορικούς και καλωδιακούς σταθμούς, που μεταδίδονται στην Ελλάδα), μέχρι και το 2015. Μεταδίδονταν αυτούσια επίγεια αναλογικά, αποκλειστικά στη Ιταλική γλώσσα, σε πολύ λίγες μόνο περιοχές της χώρας. Το Rai Due διέθετε αναλογικές εκπομπές κυρίως στην Δυτική Ελλάδα (Πάτρα, Κεφαλονιά, Ιωάννινα, Κέρκυρα κ.τ.λ.), λόγω της γειτνίασης τους με την Ιταλία.

Τηλεόραση στην Ιταλία
Rai 3

Το Rai 3 είναι το τρίτο κανάλι της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης της Ιταλίας, η οποία διαθέτει και άλλα κανάλια, μεταξύ άλλων το Rai 1 και το Rai 2. Το κανάλι άρχισε να εκπέμπει στις 15 Δεκεμβρίου του 1979.

Rai3 HD
Το κανάλι επρόκειτο να ξεκινήσει τη μετάδοσή του σε υψηλή ευκρίνεια από τον Σεπτέμβριο του 2013, αλλά τελικώς ξεκίνησε τρία χρόνια μετά.

Ξένα προγράμματα
Στην κοιλάδα της Αόστα το κανάλι μεταδίδει κάποια προγράμματα στα γαλλικά.

Στο Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε η περιοχή έχει το δικό της κανάλι που ονομάζεται Rai Südtirol (ωστόσο μεταδίδει προγράμματα από το Rai3), το οποίο δεν έχει σταθερό καθημερινό πρόγραμμα (οι ώρες μετάδοσης του Rai Südtirol ποικίλουν ανάλογα με την ημέρα). 

Στην περιοχή της Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια υπάρχει ένα ξεχωριστό κανάλι που μεταδίδει καθημερινά από τις 18:40 για μισή ώρα και δελτίο ειδήσεων στα Σλοβενικά μαζί με άλλα τηλεοπτικά προγράμματα.

Λογότυπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Τηλεόραση στην Ιταλία
Πεδιάδα του Γιβραλτάρ

Η φυσική επαρχία της Πεδιάδας του Γιβραλτάρ (ισπανικά: Comarca del Campo de Gibraltar) είναι μια φυσική επαρχία της επαρχίας του Κάδιθ στην Ανδαλουσία.

Αποτελεί μία από τις κομάρκας με τον πιο ιδιαίτερο χαρακτήρα, που υπερτονίζεται από την έντονη βιομηχανική της δραστηριότητα, από την ύπαρξη του λιμανιού της Αλχεθίρας, που μετακινεί τον μεγαλύτερο όγκο εμπορευμάτων στην Ισπανία και από την ύπαρξη σημαντικών τουριστικών προορισμών όπως η Ταρίφα.

Πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας είναι η Αλχεθίρας. Μέχρι το 1707 το σύνολο των αστικών πυρήνων της πεδιάδας είχαν ως κέντρο τους την ομώνυμη πόλη, η οποία ωστόσο από την βρετανική κατάκτηση κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής κι έπειτα αποτελεί έδαφος της Μεγάλης Βρετανίας. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκαν νέοι αυτόνομοι οικισμοί όπως το Σαν Ρόκε και η Λίνεα δε λα Κονθεπθιόν έξω από τα νέα σύνορα. Η ιδιαίτερη ταυτότητα της φυσικής επαρχίας. Πολλοί κάτοικοί της εργάζονται στο Γιβραλτάρ, και μιλούν την ισπανική διάλεκτο llanito, μια μείξη ανδαλουσιανικών ισπανικών με πλήθος αγγλικών δανείων.

Αξιοθέατα 

Στα όρια του δήμου της Ταρίφα υφίσταται η τέως ρωμαϊκή αποικία Baelo Claudia, δίπλα ακριβώς στην περίφημη για τους αέρηδες της και την εξάσκηση wind surfing παραλία της Μπολόνια. Στα όρια της πόλης της Ταρίφα εντοπίζεται το νοτιότερο ηπειρωτικό έδαφος της Ευρώπης, γνωστό ως punta de Tarifa ενώ γενικότερα η πόλη χαρακτηρίζεται από ένα αρκετά γραφικό ιστορικό κέντρο.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Ανδαλουσίας
Ζακ Γαλιφιανάκης

Ο Ζάκαρι Νάιτ «Ζακ» Γαλιφιανάκης (Zachary Knight "Zach" Galifianakis, 1 Οκτωβρίου 1969) είναι Αμερικανός κωμικός και ηθοποιός, ελληνικής καταγωγής. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ταινίες, όπως το The Hangover (2009), μέσα από το οποίο έγινε ευρέως γνωστός και στη συνέχεια τα The Hangover II (2011) και The Hangover III (2013), Μη σπρώχνεις, έρχομαι (2010) και Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας (2014), ενώ είναι οικοδεσπότης στο βραβευμένο με Emmy τοκ-σόου, Between Two Ferns with Zach Galifianakis (Ανάμεσα σε δύο φτέρες με τον Ζακ Γαλιφιανάκη), στο οποίο παίρνει συνέντευξη από διάφορους διάσημους, μεταξύ των οποίων ο Μπραντ Πιτ και η Νάταλι Πόρτμαν, καθώς και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα.

Γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1969 στο Γουίλκισμπορο της Βόρειας Καρολίνας. Η μητέρα του έχει καταγωγή από τη Σκωτία και ο πατέρας του από την Κρήτη, με τον παππού και τη γιαγιά του να έρχονται μετανάστες στις ΗΠΑ. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Γκρεγκ, και μια μικρότερη αδελφή, τη Μέριτ. Φοίτησε στο πολιτειακό πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν στη βραχύβια κωμική σειρά Boston Common το 1996-1997. Το 2001 εμφανίστηκε στο Comedy Central Presents. Το 2002 ήταν οικοδεσπότης του τοκ σόου του VH1 με τίτλο Late World with Zach. Ο Γαλιφιανάκης έπαιξε το ρόλο του Άλαν Γκάρνερ στην επιτυχημένη κωμωδία The Hangover και κέρδισε ένα MTV Movie Award για καλύτερο κωμικό.

Παραπομπές 

Κωμικοί
Ελληνοαμερικανοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Τίντο

Ο Τίντο (στα ισπανικά: río Tinto, δηλαδή «κόκκινος ποταμός») είναι ο σημαντικότερος ποταμός της επαρχίας της Ουέλβα. Το όνομά του προέρχεται από το κόκκινο χρώμα των υδάτων του, που χαρακτηρίζονται από μεγάλη συγκέντρωση βαρέων μετάλλων (κυρίως σιδήρου).

Μαζί με τον ποταμό Οδιέλ, τον οποίο συναντά λίγο πριν τις εκβολές του στον Ατλαντικό, ανήκει στις ατλαντικές υδρογραφικές λεκάνες της Ανδαλουσίας. Ο Τίντο  είναι γνωστός από την αρχαιότητα για τα μεταλλεία της ευρύτερης κοιλάδας του που έγιναν αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των ντόπιων Ταρτήσσιων και των Φοινίκων και συνέχισαν να αποτελούν σημαντική πηγή πλούτου μέχρι τη ρωμαϊκή περίοδο. Τα μεταλλεία αυτά λειτουργούν μέχρι σήμερα, δίνοντας όνομα στη φυσική επαρχία της Κοιλάδας των Μεταλλείων και στην κωμόπολη Μίνας δε Ρίο Τίντο.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Ανδαλουσίας
NGC 5090 και NGC 5091

Ο NGC 5090 και ο NGC 5091 είναι δύο γαλαξίες σε απόσταση 150 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό του Κενταύρου οι οποίοι βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης ενώ o NGC 5091. Ο NGC 5090 είναι ελλειπτικός γαλαξίας και ο  NGC 5091 σπειροειδής. Η ταχύτητα του πυρήνα του NGC 5091 υπολογίζεται στα 3429 km/s,  ενώ του NGC 5090 στα 3185 km/s. Ο πρώτος σχετίζεται με ισχυρή, διπλή ραδιοπηγή (PKS 1318-43).

Δείτε επίσης 
 ESO 269-57
 NGC 2207 and IC 2163
 NGC 6872 and IC 4970

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

5090
Κένταυρος (αστερισμός)
Σπειροειδείς γαλαξίες
Ελλειπτικοί γαλαξίες
Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Οροσειρά της Ρόντα

Η οροσειρά της Ρόντα (ισπανικά: Serranía de Ronda) είναι μια φυσική επαρχία της επαρχίας της Μάλαγας στην Ανδαλουσία. Ιστορικά αποτελεί μια περιοχή με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Όσον αφορά το κλίμα διαφοροποιείται αρκετά από την υπόλοιπη επαρχία, καθώς παρουσιάζει υψηλότερα επίπεδα υγρασίας σε σχέση με το ξηρότερο και μεσογειακό κλίμα. Η επιρροή του Ατλαντικού ωκεανού και η μορφολογία του εδάφους συντέλεσαν στην άμεση σχέση που ανέπτυξε με τα γειτονικά βουνά της σημερινής επαρχίας του Κάδιθ. Τη διασχίζουν τα ποτάμια Γουαδιάρο και Χενάλ.

Από τη ρωμαϊκή εποχή η οροσειρά της Ρόντα υπήρξε ένας πλήρως εκρωμαϊσμένο κομμάτι της επαρχίας της Εκείθεν Ιβηρίας αρχικά και μετέπειτα της επαρχίας της Βαιτικής, με τρεις αξιοπρόσεκτες ρωμαϊκές πολίχνες, την Arunda, την Acinippo και την Iptuci (σημ. Πράδο δελ Ρέι). Πάντα διατηρώντας ως κέντρο της την Ρόντα, υπήρξε μια ανεξάρτητη αραβική επαρχία (κόρια) και πρωτεύουσα βασιλείου τάιφα της Αλ-Άνταλους και για δύο περίπου αιώνες συνοριακή ζώνη του Εμιράτου της Γρανάδας με την Καστίλη. Ο ρόλος της ως ενδιάμεσος σταθμός μεταξύ της Πεδιάδας του Γιβραλτάρ και της εσωτερικής Ανδαλουσίας την ανέδειξε σε υποχρεωτικό εμπορικό σταθμό και επέφερε την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής, της μοναδικής που συνδέει το λιμάνι της Αλχεθίρας με την λοιπή Ισπανία.

Παραπομπές 

Διοικητική διαίρεση της Ανδαλουσίας
Γεωγραφία της Ανδαλουσίας
Σεβίλλη (επαρχία)

Η Επαρχία της Σεβίλλης (στα ισπανικά: Provincia de Sevilla) είναι μία από τις οκτώ επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Βρίσκεται στα δυτικά της Περιφέρειας και συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Μπαδαχόθ στην Εξτρεμαδούρα, ανατολικά με την επαρχία της Κόρδοβας, νότια με τις επαρχίες του Κάδιθ και της Μάλαγας και δυτικά με την επαρχία της Ουέλβας μη έχοντας έξοδο στη θάλασσα. Έχει εμβαδόν 14,036 χμ² και συνολικό πληθυσμό 1.941.355 κατοίκους (2014), όντας η τέταρτη πιο πολυπληθής της Ισπανίας και η πρώτη της Ανδαλουσίας. Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη. Είναι η δεύτερη πιο οικονομικά δραστήρια επαρχία της Ανδαλουσίας μετά την αντίστοιχη της Μάλαγας.

Φυσική γεωγραφία

Ορογραφία 
Στα βόρεια τη διασχίζει η οροσειρά Σιέρρα Μορένα.

Υδρογραφία 
Η επικράτειά της κυριαρχείται από τον μεγαλύτερο ποταμό της Ανδαλουσίας, Γουαδαλκιβίρ και τους παραποτάμους του. Από τη δεξιά του όχθη ρέουν οι Γουαδιαμάρ, Ριβέρα ντε Ουέλβα, Μπιάρ και Ριβέρα ντε Ουέσνα ενώ από την αριστερή του όχθη οι Σαλάδο ντε Μορόν, Γουαδαΐρα και Κορβόνες.

Ιστορία 
Ιστορικά ο σημαντικότερος πολιτισμός που άνθησε στην δυτική κοιλάδα του Γουαδαλκιβίρ ήταν οι Ταρτήσσσιοι που εξαφανίστηκαν από την ιστορία μετά από τις διαμάχες τους με τους Φοίνικες που ήλεγχαν τις εμπορικές αποικίες της ατλαντικής ακτής της Ανδαλουσίας. Μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο η περιοχή πέρασε στον έλεγχο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και εντάχθηκε στην επαρχία της Εκείθεν Ιβηρίας. Επί αυτοκρατορίας ιδρύθηκε η επαρχία της Βαιτικής που πήρε το όνομά της από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ (στα λατινικά Baetis). Κυρίαρχο ρόλο στην επαρχία έπαιζε η ρωμαϊκή αποικία της Ίσπαλις και η γειτονική της Ιτάλικα, λίκνο των αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Έτερες σημαντικές αποικίες ήταν η Astigi (σημ. Έθιχα), η Carmo (σημ. Καρμόνα) και η Salpensa (σημ. Ουτρέρα). Η Ίσπαλις ήταν έδρα του ομώνυμου conventus. 

Το Βησιγοτθικό βασίλειο δεν άλλαξε ιδιαίτερα την διοικητική οργάνωση της ρωμαϊκής επικράτειας, διατηρώντας την επαρχία της Βαιτικής και τις υποδιαιρέσεις της, όπου προστέθηκαν και η χριστιανικές επισκοπές. Η Μουσουλμανική κατάκτηση της Ιβηρικής είδε την Ίσπαλι (στα αραβικά πλέον Isbiliya) να συνεχίζει να είναι η μητρόπολη της Αλ-Άνταλους. Με τους Αλμοάδες η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από την Κόρδοβα στη Σεβίλλη. Η κατάκτηση της Σεβίλλης εντάχθηκε στα πλαίσια της καστιλιανικής κατάκτησης της κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ από τον Φερδινάνδο Γ΄ στα μέσα του 13ου αιώνα. Έκτοτε και μέχρι τη σύγχρονη εποχή η περιοχή της Σεβίλλης αποτέλεσε το ομώνυμο Βασίλειο, που έζησε ιδιαίτερη άνθηση με αφορμή το εμπόριο με την Αμερική από τον 16ο μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν και το βάρος μεταφέρθηκε στο Κάδιθ. 

Η επαρχία της Σεβίλλης με τα σημερινά της όρια προέκυψε από την διοικητική διαίρεση του Χαβιέρ ντε Μπούργος το 1833.

Ανθρωπογεωγραφία 
Οι κύριες πόλεις βάσει πληθυσμού της επαρχίας είναι οι εξής:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα του Επαρχιακού Συμβουλίου της Επαρχίας της Σεβίλλης

Επαρχίες της Ανδαλουσίας
Σεβίλλη
Ράιν-Νέκαρ Αρένα

Η Ράιν-Νέκαρ Αρένα (επίσης γνωστή ως PreZero Arena και στο παρελθόν ως Wirsol Rhein-Neckar-Arena για λόγους χορηγίας) είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στο Ζίνσχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης στην Γερμανία. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις και φιλοξενεί τις εντός έδρας αναμετρήσεις της Χόφενχαϊμ 1899. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα της τάξεως των 30.150 θέσεων. Αντικατέστησε την προηγούμενη έδρα της Χόφενχαϊμ, το Ντίτμαρ-Χοπ-Στάντιον.

Το γήπεδο αυτό είναι το μεγαλύτερο από πλευρά χωρητικότητας στην μητροπολιτική περιοχή του Ράιν-Νέκαρ, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε μία πόλη με πληθυσμό 36.000 κατοίκων.

Η πρώτη επίσημου χαρακτήρα αναμέτρηση που έλαβε χώρα στο νεόδμητο αυτό γήπεδο ήταν στις 31 Ιανουαρίου 2009 απέναντι στην ΦΚ Ενεργκί Κότμπους, ενώ ολοκληρώθηκε με επικράτηση με σκορ 2–0 της Χόφενχαϊμ. Το γήπεδο φιλοξένησε, επίσης, ορισμένες αναμετρήσεις στην διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών του 2011.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες και φωτογραφίες του γηπέδου 
 3D απεικόνιση της Ράιν-Νέκαρ-Αρένα 
 Σχέδιο του γηπέδου στην ιστοσελίδα της Χόφενχαϊμ 
 World Stadiums

Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία
Βάδη-Βυρτεμβέργη
ΤΣΓ Χόφενχαϊμ 1899
Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Γερμανία
Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία
Κόρδοβα (επαρχία της Ισπανίας)

Η Επαρχία της Κόρδοβας (στα ισπανικά: Provincia de Córdoba) είναι μία από τις οκτώ επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Βρίσκεται στο κέντρο της Περιφέρειας και συνορεύει βόρεια με τις επαρχία της Θιουδάδ Ρεάλ και της Μπαδαχόθ, ανατολικά με τη Χαέν, νότια με τη Μάλαγα και τη Γρανάδα με και δυτικά με την Σεβίλλη. Έχει εμβαδό 13,550 χμ² και συνολικό πληθυσμό 803.038 κατοίκους. Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη.

Φυσική γεωγραφία

Μορφολογία 

Στα βόρεια τη διασχίζει η οροσειρά Μορένα που τη χωρίζει από την Καστίλη-Λα Μάντσα και την Εξτρεμαδούρα. Η περιοχή μεταξύ των παρυφάδων της Μορένα και την κατεξοχήν οροσειρά Μορένα που ανήκει στην Κόρδοβα παραδοσιακά λαμβάνει το όνομα της φυσικής επαρχίας των Πεδρότσες που έχει ως κέντρο της την κωμόπολη Ποθοβλάνκο. Στο κέντρο της επαρχίας κυριαρχεί ο Γουαδαλκιβίρ και οι παραπόταμοί του Μπεμπέθαρ, Γουαδιάτο και Γουαδαλμεγιάτο. Στα νότια εντοπίζεται ο ποταμός Χενίλ και οι πρόποδες της Υποβαιτικής οροσειράς.

Ιστορία 
Επί ρωμαϊκής εποχής η Κόρδοβα μαζί με την Ίσπαλι αποτέλεσαν τις σημαντικότερες πόλεις της επαρχίας αρχικά της Εκείθεν Ιβηρίας κι έπειτα της Βαιτικής. Από εκεί προήλθε ο φιλόσοφος Σενέκας. Επι Βησιγότθων η Βαιτική διατήρησε τη δομή της, που εντούτοις διασπάστηκε από την μουσουλμανική εισβολή. Τα χρόνια του Χαλιφάτου της Κόρδοβας η πόλη αναδείχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της τότε Ευρώπης, πρωτεύουσα ενός ισχυρού και συγκεντρωτικού κράτους που διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 11ου αιώνα όταν και διασπάστηκε σε βασίλεια τάιφα. Η καστιλιανική κατάκτηση της περιοχής επήλθε στα μέσα του 13ου αιώνα από τον Φερδινάνδο Γ΄ της Καστίλης, που ίδρυσε το, διοικητικής φύσεως, βασίλειο της Κόρδοβας, του οποίου τα όρια ταυτίζονταν χονδρικά με τη σημερινή επαρχία. Η επαρχία της  με τα σημερινά της όρια προέκυψε από την διοικητική διαίρεση του Χαβιέρ δε Μπούργος το 1833.

Ανθρωπογεωγραφία

Σημαντικές πόλεις 

Γενικότερα ο πληθυσμός και οι υπηρεσίες της επαρχίας είναι συγκεντρωμένες στην πρωτεύουσα. Οι υπόλοιπες πόλεις-κωμοπόλεις περιορίζονται στο να λειτουργούν ως κέντρα της αγροτικής τους ενδοχώρας.  Η αγροτική παραγωγή είναι η κύρια ασχολία για τους κατοίκους, εκ των οποίων το 25% προέρχεται από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Επαρχιακού Συμβουλίου της Κόρδοβας

Επαρχίες της Ανδαλουσίας
NGC 37

Ο NGC 37 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Φοίνικα. Τον ανακάλυψε στις 2 Οκτωβρίου 1836 ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Frederick William Herschel).

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

0037
Φακοειδείς γαλαξίες
Φοίνιξ (αστερισμός)
00801
Γεώργιος Μαυροφόρος

Ο Γεώργιος Μαυροφόρος (9 Δεκεμβρίου 1897 - 2 Ιανουαρίου 1980) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Λασιθίου από το 1935 ως το 1936.

Καταγωγή και σπουδές

Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1897. Ήταν γιος του Παυλή Μαυροφόρου, πρώην δημάρχου της Φουρνής και της Μαρίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια τον Δημήτριο (1890-1971), έμπορο και τον Εμμανουήλ, δικηγόρο στη Νεάπολη Λασιθίου. Ο Γεώργιος σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως πρώτα στη Νεάπολη (όπου είχε και δική του μαιευτική κλινική) και μετά το γάμο του, στην Ιεράπετρα. Ήταν παντρεμένος με την Πόπη Φουνταλίδη και απέκτησαν παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου  στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.

Πέθανε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου του 1980 και κηδεύτηκε στην Ιεράπετρα δύο ημέρες μετά. Επικήδειους εκφώνησαν οι πολιτευτές Κωνσταντίνος Κοντοπόδης και Εμμανουήλ Κοθρής.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Σοσένκ Γ΄

Ο Βασιλιάς Ουσερμαατρέ Σετεπεντρέ/Σετεπεναμούν Σοσένκ Γ΄ ήταν ηγέτης της Εικοστής δεύτερης Δυναστείας της αρχαίας Αιγύπτου για 39 χρόνια ιστορικές καταγραφές της εποχής. Δύο Ταύροι του Άπι θάφτηκαν κατά τη βασιλεία του, το τέταρτο και το 28ο έτος και γιόρτασε το Ιωβηλαίο του Χεμπ Σεντ στο 30ο έτος της βασιλείας του. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την επιτυχημένη διεκδίκησή του του θρόνου, καθώς δεν ήταν γιος του Οσορκόν Β΄ και η οικογενειακές σχέσεις του Σοσένκ είναι άγνωστες.   

Από το όγδοο έτος και μετά η βασιλεία του Σοσένκ χαρακτηρίστηκε από την απώλεια της πολιτικής ενότητας της Αιγύπτου, με την εμφάνιση του Πετοβάτη Α΄ στις Θήβες. Από εκείνο το σημείο και μετά οι βασιλιάδες της 22ης Δυναστείας έλεγχαν μόνο την Κάτω Αίγυπτο. Ο Αρχιερέας των Θηβών Οσορκόν Β΄ (ο μετέπειτα Οσορκόν Γ΄) χρονολογούσε τις δραστηριότητές του στις Θήβες και την Άνω Αίγυπτο με τα χρόνια βασιλείας του Σοσένκ Γ΄, αλλά αυτό ήταν μόνο για διοικητικούς λόγους, καθώς ο Οσορκόν δεν αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς μετά το θάνατο του πατέρα του, Τακελότ Β΄. Με βάση το γνωστό Χρονικό του Οσορκόν Β΄, οι περισσότεροι αιγυπτιολόγοι σήμερα δέχονται ότι το έτος 22 της βασιλείας του Τακελότ Β΄ είναι το ίδιο με το 22ο του Σοσένκ Γ΄.

Οικογένεια
Ο Σοσένκ Γ΄ παντρεύτηκε την Djed-Bast-Es-Ankh, κόρη του Τακελότ (απλή συνωνυμία με το βασιλιά), Αρχιερέα του Φθα στην Μεμφιδα, και την Tjesbastperu, την κόρη του Οσορκόν Β΄. Είχε τουλάχιστον τέσσερις γιους και μία κόρη: Ankhesen-Shoshenq, Bakennefi A, Pashedbast B, Pimay τον 'Μεγάλο Αρχηγό των Μα' (Meshwesh), και Takelot C, Αρχιστράτηγο. Ένας Padehebenbast μπορεί επίσης να είναι γιος του, αλλά δεν είναι βέβαιο. Φαίνεται ότι όλοι πεθάνανε κατά τη διάρκεια της σχεδόν 40ετους βασιλείας του. Ο τρίτος γιος του, ο Pimay ('Το Λιοντάρι' στα Αιγυπτιακά) πιστευόταν ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο με το βασιλιά Pami ('Η Γάτα' στα Αιγυπτιακά), αλλά τώρα πιστεύεται ότι είναι δύο διαφορετικά πρόσωπα, λόγω διαφορετικής ορθογραφίας και σημασίας. Τελικά, ήταν ένα άτομο που δεν σχετιζόταν με τον Σοσένκ Γ΄, ο Σοσένκ Δ΄, ο οποίος τον διαδέχτηκε.  

Ο Σοσένκ Γ΄ θάφτηκε στο συλημένο τάφο NRT V στην Τάνιδα.

Παραπομπές

Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
NGC 39

NGC 39 (άλλες ονομασίες: UGC 114, MCG 5-1-52, ZWG 499.76, PGC 852) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

0039
Σπειροειδείς γαλαξίες
Ανδρομέδα (αστερισμός)
00852
00114
NGC 38

Ο NGC 38 (άλλες ονομασίες: MCG-1-1-47, Stephan XII, PGC 818) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 350 εκατομμύρια έτη φωτός.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

0038
Σπειροειδείς γαλαξίες
Ιχθύες (αστερισμός)
00818
Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη

Η Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη, περισσότερο γνωστή με το αρκτικόλεξο ΠΠΣΠ, ήταν μία φοιτητική παράταξη στην Ελλάδα.

Η ΠΠΣΠ ιδρύθηκε τον Μάιο του 1966, ενώ ασκούσε ιδιαίτερη επιρροή σε φοιτητές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η παράταξη ήταν συνδεδεμένη με την Οργάνωση Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδας (ΟΜΛΕ) και εξέδιδε την εφημερίδα Σπουδαστικός κόσμος. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το μέλος της ΠΠΣΠ Γρηγόρης Κολλιτσίδας συμμετείχε στη Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης του Πολυτεχνείου.

Μετά την πτώση της Χούντας, η ΟΜΛΕ ίδρυσε την συνδικαλιστική παράταξη Προοδευτική Εργατική Συνδικαλιστική Παράταξη (ΠΕΣΠ) και την Προοδευτική Μαθητική Συνδικαλιστική Παράταξη (ΠΜΣΠ). Αργότερα, η ΠΠΣΠ έγινε φοιτητική παράταξη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό).

Τον Δεκέμβριο του 1979 η ΠΠΣΠ, σε συνεργασία με άλλες παρατάξεις όπως η Αντιφασιστική Αντιϊμπεριαλιστική Σπουδαστική Παράταξη Ελλάδας (ΑΑΣΠΕ) είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις φοιτητικές κινητοποιήσεις για την κατάργηση του νόμου 815. Οι παρατάξεις αυτές κατάφεραν να κερδίσουν τις περισσότερες ψήφους σε διάφορα Διοικητικά Συμβούλια Φοιτητών, τα οποία και αποφάσισαν την πραγματοποίηση καταλήψεων σε σχολές της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Πάτρας και του Ρεθύμνου. Αργότερα, η κυβέρνηση προχώρησε στην απόσυρση του επίμαχου νόμου.

Η ΠΠΣΠ συμμετείχε σε φοιτητικές εκλογές από το 1974 μέχρι το 1981, όπου και έλαβε ποσοστά 2,64% (1974), 4,3% (1975), 5,47% (1976), 4,8% (1977), 5,4% (1978), 5,6% (1979), 5,6% (1980) και 2,1% (1981).

Παραπομπές 

Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Ματαρό

Το Ματαρό (καταλανικά: Mataró) είναι μια πόλη και δήμος της επαρχίας της Βαρκελώνης στην Καταλονία, πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας (κομάρκας) του Μαρέσμε. 

Είναι η πρώτη πόλη της Ισπανίας που είχε σιδηροδρομικό δίκτυο που την ένωνε με τη Βαρκελώνη (1848) λόγω της ανθηρής βιομηχανικής παραγωγής που από τα μέσα του 19ου αιώνα είχε λάβει χώρα στην πόλη. Η προσήλωση στην επεξεργασία υφασμάτων διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, όταν και λόγω του διεθνούς ανταγωνισμού το Ματαρό μετατράπηκε σταδιακά σε μια πόλη που κυριαρχείται από τον τριτογενή τομέα. Είναι γενέτειρα του αρχιτέκτονα και αρχαιολόγου Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ.

Παραπομπές 

  

Δήμοι της επαρχίας της Βαρκελώνης
Πόλεις της Καταλονίας
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2014-2015

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών της περιόδου 2014–15, ήταν το 23ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων σε δύο γύρους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΠΑΟΚ που επέστρεψε στην κορυφή μετά την περυσινή απώλεια του τίτλου. Στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν ο Βόλος 2004 και ο Ίκαρος Πετρωτού.

Βαθμολογία 

1:Ο Βόλος 2004 έχει -2 βαθμούς.
2:Ο Ίκαρος Πετρωτού αποχώρησε από το πρωτάθλημα. Έχει ποινή αφαίρεσης 8 βαθμών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ΕΠΟ epo.gr

Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Τελικός Ευρωμπάσκετ 2015

Ο Τελικός του Ευρωμπάσκετ 2015 είναι ο αγώνας που θα αναδείξει την πρωταθλήτρια ομάδα του Ευρωμπάσκετ 2015. Ο αγώνας θα διεξαχθεί στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 στο Στάδιο Πιερ Μωρουά στην Λίλλη, στην Γαλλία.

Υπόβαθρο

Ο δρόμος προς τον τελικό

Αγώνας

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2015
Ευάγγελος Γαρουφαλιάς

Ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς (1866 - 5 Ιουλίου 1935) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, ο οποίος υπήρξε δήμαρχος και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Άρτα το 1866, γιος του εμπόρου και βουλευτή, Πέτρου Ε. Γαρουφαλιά. Έκανε αγώνες για την αγροτική απαλλοτρίωση. 
Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Εξελέγη δήμαρχος Άρτας το 1895. Στη διάρκεια της δημαρχίας του μεταξύ άλλων έργων κατασκεύασε την Πλατεία Σκουφά, μερίμνησε για διορισμούς δασκάλων και εκπόνησε ρυμοτομικό σχέδιο.  Στις αρχές του 1899 παραιτήθηκε από δήμαρχος και εξελέγη βουλευτής Άρτας με το κόμμα του Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Το 1902 τερματίστηκε η θητεία του ως βουλευτή και επέστρεψε στο δικηγορικό λειτούργημα. Τον Σεπτέμβριο του 1903 εξελέγη ξανά δήμαρχος και πραγματοποίησε έργα όπως διάνοιξη οδών και φωτισμούς.

Το 1910 εξελέγη ξανά βουλευτής με το κόμμα του Γεωργίου Θεοτόκη τον Αύγουστο και με το Κόμμα Φιλελευθέρων τον Νοέμβριο της χρονιάς εκείνης. Συνέχισε να εκλέγεται βουλευτής το 1915 με τον ενιαίο κυβερνητικό συνδυασμό και το 1920 με το Λαϊκό Κόμμα. 
 

Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1926 και του 1928 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων.

Ήταν παντρεμένος με την Ουρανία Σιμάκη. Απέκτησαν 2 γιους και 4 θυγατέρες. Οι γιοι του, Πέτρος (1901-1984) και Δημήτριος (1904-1978), ήταν επίσης βουλευτές.

Αρθρογράφησε στην εφημερίδα "Ακρόπολις" του Βλάση Γαβριηλίδη με τον οποίον ήταν προσωπικός φίλος.

Ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς απεβίωσε στις 5 Ιουλίου 1935.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Δημήτριος Καρατζένης,  « Ευάγγελος Π. Γαρουφαλιάς» 
Γεώργιος Ι. Κούρτης, Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005), Αθήνα 2005.
 

Δήμαρχοι Άρτας
Βουλευτές Άρτας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Οικογένεια Γαρουφαλιά
Αντίστροφη συνάρτηση

Στα μαθηματικά, αντίστροφη συνάρτηση είναι η συνάρτηση που αντιστρέφει μια άλλη συνάρτηση. Με αυτό εννοούμε, αν  είναι μια συνάρτηση που αντιστοιχεί το  στο , δηλ. , τότε η αντίστροφη συνάρτηση της  συμβολίζεται  και αντιστοιχεί το  πίσω στο , δηλ. .

Παραπομπές

Θεωρία συνόλων
Μαθηματικές συναρτήσεις
Ας τις λύνει αυτός όμως (:
Ζιρόνα (επαρχία)

Η επαρχία της Ζιρόνα (στα καταλανικά: Província de Girona, στα ισπανικά: Provincia de Gerona) είναι μια επαρχία της Αυτοδιοικούμενης Περιφέρειας της Καταλονίας στην Ισπανία. Στα βόρεια συνορεύει με τη Γαλλία (την ιστορική Βόρεια Καταλονία, σημερινό Ρουσιγιόν) και την Ανδόρρα, στα δυτικά με την επαρχία της Λιέιδα, στα νοτιοδυτικά με την επαρχία της Βαρκελώνης ενώ στα νότια και ανατολικά βρέχεται από τη Μεσόγειο. Έχει 761.947 κατοίκους (2018)

Ανθρωπογεωγ8αφία

Δήμοι με πάνω από 30.000 κατοίκους

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη ιστοσελίδα του επαρχιακού συμβουλίου της Ζιρόνα

Καταλωνία
Επαρχίες της Ισπανίας
Αλτίνταγ (Σμύρνη)

Η περιοχή Αλτίνταγ (τουρκικά: Altındağ), γνωστός πριν την μικρασιατική καταστροφή ως Κουκλουτζάς, είναι μια πυκνοκατοικημένη ζώνη (semt) της συνοικίας Μπουρνόβα (τουρκικά: Bornova) της Σμύρνης, στην Τουρκία.

Ετυμολογία
Η τουρκική λέξη Altindag σημαίνει το χρυσό βουνό και πιστεύεται ότι το έδωσαν οι Τούρκοι κάτοικοι, όταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή θεωρήθηκε ότι οι ντόπιοι Έλληνες και οι στρατιώτες είχαν θάψει εκεί θησαυρούς κατά την αναχώρηση τους. Πριν το 1922, η περιοχή ήταν γνωστή με το όνομα Κουκλουτζάς που σημαίνει μυρωμένος, εύοσμος.

Ιστορικά στοιχεία 
Πριν την καταστροφή της Σμύρνης στην περιοχή ζούσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι ήταν απόγονοι μεταναστών από τα Κύθηρα και την Πελοπόννησο που κατέφυγαν εκεί μετά τα Ορλωφικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 1813 λειτουργούσε στον Κουκλουτζά ένα μικρό ελληνικό τυπογραφείο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες της συνοικίας κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα και κάποιοι εξ αυτών εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη όπου δημιούργησαν τη συνοικία Εύοσμος-Νέος Κουκλουτζάς.

Η περιοχή, κάποτε καλυμμένη με κήπους πλέον είναι δημοφιλής στους μετανάστες. Οι παλαιότεροι κάτοικοι της περιοχής μένουν στην πλαγιά του λόφου, ενώ οι Τούρκοι μετανάστες από τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία μένουν στην βόρεια περιοχή του.

Παραγωγή
Το κύριο τερματικό στην γραμμή συγκοινωνίας της είναι αυτό του İzmir - IZOTAŞ και βρίσκεται στην γειτονιά Işıkkent σε απόσταση ενός λεπτού με τα πόδια. Η περιοχή είναι και έδρα παραγωγής τσιμέντου, παρά το ότι είναι πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης. Το βουνό το είχε κρατήσει για τσιμεντοπαραγωγή ο Αντνάν Μεντερές και το παραχώρησε στην εταιρεία Τσιμεντάς (Çimentaş).

Παραπομπές

Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Παραπολιτικά 90.1 FM

Ο Παραπολιτικά 90.1 FM είναι ενημερωτικός ραδιοφωνικός σταθμός, ο οποίος ανήκει στον Γιάννη Κουρτάκη, ο οποίος εκδίδει και την ομώνυμη πανελλαδική εφημερίδα.

Ιστορία
Ο σταθμός είναι διάδοχος (στα ερτζιανά) του ραδιοφωνικού σταθμού του ΚΚΕ, 902 Αριστερά, ο οποίος, από το 2014 μεταδίδεται μόνο διαδικτυακά. Ο ίδιος σταθμός είχε στην κατοχή του και τον τηλεοπτικό σταθμό 902 TV (μετέπειτα Epsilon TV, σήμερα Open Beyond), ο οποίος έκλεισε προσωρινά, τον Σεπτέμβριο του 2012, λόγω οικονομικών δυσκολιών, και του ότι ο τηλεοπτικός 902, θα έχανε την άδεια εθνικής εμβέλειας, που διέθετε από το 1993, και επαναλειτούργησε κατόπιν πιέσεων, στις 8 Ιανουαρίου 2013, προκειμένου να βρει αγοραστή.

Στις 31 Ιουλίου 2013 η ραδιοτηλεόραση του 902 πουλήθηκε με συμβολαιογραφική πράξη στην κυπριακή εταιρεία A-Orizon Media Ltd. και το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ο 902 Αριστερά μετονομάστηκε προσωρινά σε E Radio και μετατράπηκε σε μουσικό ραδιόφωνο (παρά την ενημερωτική άδεια που διέθετε), ωστόσο μετέπειτα στις 31 Δεκεμβρίου, του ίδιου έτους, πέρασε στα χέρια του Γιάννη Κουρτάκη, έναντι του ποσού των 900.000 ευρώ. Στις 28 Απριλίου 2014, ο σταθμός πήρε το σημερινό του όνομα.

Εμβέλεια
Ο σταθμός δεν έχει πανελλαδική εμβέλεια, αλλά έχει δημιουργήσει το δικό του δίκτυο συνεργατών στην Ελλάδα ενώ από τις πρώτες εκπομπές του ξεκίνησε να αναμεταδίδεται στη Θεσσαλονίκη, αρχικά μέσω του Flash 99.4 (2014-2019) και σήμερα μέσω του Radio North 98, ο οποίος όμως σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, έχει άδεια για μη ενημερωτικό - ψυχαγωγικό ραδιοφωνικό σταθμό, με αποτέλεσμα στην αρχή της συνεργασίας του με τα Παραπολιτικά 90.1, να φάει πρόστιμο, περί μη συμμόρφωσης.

Ιδιοκτησία
Ο σταθμός ανήκει στην εταιρεία περιορισμένης ευθύνης Παρά ΕΝΑ Εκδόσεις και Υπηρεσίες Διαδικτύου μετά από την πώλησή του στον Γιάννη Κουρτάκη. Η μετάβαση εγκρίθηκε από το ΕΣΡ στις 9 Σεπτεμβρίου 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα των Παραπολιτικών FM

Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Πειραιά
NGC 26

Ο NGC 26 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Απέχει περίπου 215 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 105.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich Louis d’Arrest).

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

0026
Σπειροειδείς γαλαξίες
Πήγασος (αστερισμός)
00732
00094
Homo naledi

Ο Χόμο ναλέντι (Homo naledi) είναι εκλιπόν είδος ανθρώπου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε το 2015. Τα οστά του ανακαλύφθηκαν σε σπηλιά στη Νότια Αφρική. Είχε ύψος περίπου 1,50 μ και ζύγιζε 40 ως 55 κιλά. Ο όγκος του εγκεφάλου είναι περίπου ίδιος με αυτόν του αυστραλοπιθήκου, ενώ άλλα χαρακτηριστικά του είναι παρόμοια με αυτά των πρώτων ανθρώπων.

Η χρονολόγηση των απολιθωμάτων δείχνει ότι ζούσε πριν από από 236.000 έως 335.000 χρόνια, πιθανώς παράλληλα με τον «έμφρονα» άνθρωπο (Homo sapiens). Τα αρχαιότερα απολιθώματα του τελευταίου στην Αφρική έχουν ηλικία ,περίπου, 200.000 ετών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ανθρωπίδες
Προϊστορικά πρωτεύοντα
Κοπή

Η Κοπή είναι μια μικρή συνοικία του Πειραιά στα όρια των δήμων Πειραιώς - Κερατσινίου - Δραπετσώνας μεταξύ των δρόμων Καλοκαιρινού - Αναπαύσεως - Ψαρών και Αγχιάλου, πήρε το όνομα της από το μεγάλο ομώνυμο στρατιωτικό εργοστάσιο 40 στρεμμάτων που βρίσκεται στο ΝΔ σημείο της περιοχής.

Θέση

Συνορεύει στα νότια με την Δραπετσώνα στην περιοχή της Πειραϊκής συνοικίας Βούρλα με όριο την Οδό Αναπαύσεως, στα δυτικά με το Κερατσίνι με όριο την Οδό Καλοκαιρινού, στα ανατολικά με την συνοικία του Πειραιά Παπαστράτος με όριο την Οδό Ψαρών και στα βόρεια με την συνοικία του Πειραιά Ταμπούρια με όριο την Οδό Αγχιάλου.

Το στρατιωτικό εργοστάσιο ΚΟΠΗ

Το μεγάλο ομώνυμο στρατιωτικό εργοστάσιο της Κοπής είναι το μεγαλύτερο στρατιωτικό εργοστάσιο στην Ελλάδα παραγωγής αντικειμένων στρατιωτικού ιματισμού όπως στολές, χιτώνια, πουκάμισα, στρατιωτικά παλτά, μπότες και στρατιωτικές φούστες τσολιάδων. Βρίσκεται σε μια έκταση περίπου 40 στρεμμάτων ακριβώς στο σημείο διασταύρωσης των δήμων Πειραιά, Κερατσινίου και Δραπετσώνας στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των δρόμων Αγίου Παντελεήμονος - Μεθώνης - Υπαπαντής - Μιαούλη, είναι κλειστός περιφραγμένος χώρος όπως όλα τα στρατόπεδα.

Το εργοστάσιο άρχισε να λειτουργεί το έτος 1909 με τίτλο Γενική Αποθήκη Υλικού Στρατού Πειραιά (ΓΑΥΣΠ) σε άλλο σημείο πολύ κοντά στο λιμάνι, στο σημείο αυτό μεταφέρθηκε το 1937 και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών άρχισαν να το γνωρίζουν σαν ΚΟΠΗ. Το στρατιωτικό εργοστάσιο έχει επίσημη ονομασία στρατόπεδο ΣΧΗ ΜΑΓΓΙΩΡΟΥ, σε αυτό στεγάζεται και το Χημείο Στρατού. Η περιοχή έγινε γνωστή απο την μάχη για την διάσωση της Κοπής όταν οι αντικατοχικές δυνάμεις ΕΑΜ, ΕΛΑΣ έδωσαν σκληρή μάχη για να σώσουν το εργοστάσιο από τους Γερμανούς που ήθελαν να το καταστρέψουν. Οι νεκροί από την μάχη διάσωσης της Κοπής καταγράφονται μαζί με τους νεκρούς 
της γειτονικής μάχης της Ηλεκτρικής. Το εργοστάσιο της Κοπής λειτουργεί κανονικά μέχρι και σήμερα άσχετα με τις όποιες προτάσεις έγιναν τα τελευταία χρόνια προκειμένου να σταματήσει η λειτουργία του.

Ο οικισμός

Η περιοχή είναι μια συνηθισμένη ήσυχη περιοχή του Πειραιά, η μορφολογία τους είναι όμοια με τα γειτονικά Ταμπούρια με μικρά οικοδομικά τετράγωνα. Οι κάτοικοι είναι κυρίως πρόσφυγες στην καταγωγή παράλληλα με την γειτονική Δραπετσώνα, πέραν του στρατοπέδου δεν έχει κανένα σημαντικό αξιοθέατο εκτός από μικρές πλατείες στεγάζει το ΙΚΑ Ταμπουρίων, τον ΟΤΕ Ταμπουρίων και το 7ο Γυμνάσιο - Λύκειο Πειραιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η μάχη της Κοπής και η μάχη της Ηλεκτρικής
ΠΕΙΡΑΙΑΣ: Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ 2005

Συνοικίες και περιοχές του Πειραιά