joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νικολά Σωβέν

Ο Νικολά Σωβέν (Γαλλικά: Nicolas Chauvin) (πιθανόν γεννημένος στο Rochefort της Γαλλίας, περ. 1790) ήταν μια ημι-μυθική φιγούρα στρατιώτη και πατριώτη που υπηρέτησε στον Πρώτο Στρατό της Γαλλικής Δημοκρατίας και επακόλουθα στον Μεγάλο Στρατό (La Grande Armée) του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη. Από το όνομά του προέρχεται ο όρος σωβινισμός. 

Ο Σωβέν στρατολογήθηκε στην ηλικία των 18, και υπηρέτησε καλά και με τιμή. Ήταν γνωστό πως είχε τραυματιστεί 17 φορές στην υπηρεσία του έθνους, γεγονός που οδήγησε στην σοβαρή παραμόρφωσή του και στον ακρωτηριασμό του. Για την πίστη του και την αφοσίωσή του, ο ίδιος ο Ναπολέοντας του προσέφερε το Ξίφος της Τιμής και επίδομα 200 φράγκων. 

Το διακεκριμένο πρακτικό της υπηρεσίας του Σωβέν και η αγάπη και αφοσίωσή του για τον Ναπολέοντα, που διήρκεσαν παρά το τίμημα που πρόθυμα πλήρωσε, του απέφεραν μόνο περίγελο και γελοιοποίηση στην μετα-Ναπολεόντεια Γαλλία. Το έθνος είχε χάσει τον πρότερο ιδεαλισμό του, και ο παθιασμένος εθνικισμός είχε μειωθεί. Διακωμωδήθηκε σε διάφορα θεατρικά έργα που δημιουργήθηκαν για την αυθεντική Βοντβίλ (Vaudeville), συμπεριλαμβανομένου του La Cocarde Tricolore (Η Τρίχρωμη Κοκάρδα) (1831). 

Μέσω των έργων στα οποία ο Σωβέν έγινε χαρακτήρας, επινοήθηκε ο όρος «σωβινισμός» ως περιγραφικός της υπερβολικής εθνικιστικής ζέσης. 

Καθώς η ιστορική μορφή έγινε δραματική μορφή, της αποδόθηκαν πράξεις και γνωρίσματα που ήταν κατά πολύ ανακριβή. Μία παράσταση έλεγε πως γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1776 και εισήλθε στον Επαναστατικό Στρατό ως στρατολογημένος κατά τη διάρκεια του Βασιλείου του Τρόμου. Οι ψευδείς αυτές πληροφορίες διαδόθηκαν από κάποιους ιστορικούς μέσω της χρήσης αυτών των μυθοπλασιών ως δευτερεύουσες πηγές. Οι πιο κριτικοί σύγχρονοι ιστορικοί έχουν καταρρίψει αυτούς τους μύθους, αφήνοντας μια καλύτερη εικόνα του ανθρώπου ως πατριώτη.

Γάλλοι στρατιωτικοί
Αντιόχεια Πισιδίας

Η Αντιόχεια της Πισιδίας ήταν αρχαία πόλη παρά τη μεθόριο της Φρυγίας και Πισιδίας της οποίας τα ερείπια απεκάλυψαν ο Αρουντέλ και ο Ότο φον Ρίχτερ εντός της σημερινής πόλης Γιάλοβα του Βιλαετίου Χαμινταμπάντ της Τουρκίας. Κτίστηκε επί ιερού χώρου φρυγιακού αδύτου στη δεξιά όχθη του αρχαίου χείμαρρου Ανθίου από τον Σέλευκο τον Νικάτορα πριν το 280 π.Χ. Επί ρωμαϊκής περιόδου απετέλεσε «ελεύθερη πόλη» (189 π.Χ.).
Ήταν μια καθαρά ελληνική πόλη που διατηρούσε όλες τις παραδόσεις, ήθη και έθιμα παρότι βρισκόταν πλησίον Φρυγών με μικτό πληθυσμό και πολλούς ιουδαίους.

Πριν το 11 π.Χ. ο Αυτοκράτωρ Αύγουστος την κατέστησε ρωμαϊκή αποικία με το όνομα Καισάρεια γενόμενη έκτοτε κέντρο της πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης της νότιας Γαλατίας. Ο εκρωμαϊσμός της έγινε γρήγορα μέχρι των ημερών του Κλαύδιου (41 – 54 μ.Χ) όταν την επισκέφθηκε ο Απόστολος Παύλος (Πρ. Αποστ. 13:14, 14:21, 16:6 και 18:23) και ο Βαρνάβας όπου κήρυξαν τη νέα θρησκεία. Στη δεύτερη επίσκεψή τους κατέστησαν την πόλη κέντρο χριστιανικής κίνησης για όλη την περιοχή της βόρειας Πισιδίας και σε μεγάλη ακτίνα εντός της Φρυγίας. Αργότερα η Αντιόχεια αυτή έγινε από τις πρώτες έδρα Μητροπολίτη, κατά δε τη Βυζαντινή περίοδο πρωτεύουσα της Βόρειας Πισιδίας.

Από τα ερείπια συνάγεται ότι υπήρξε πόλη ελληνορωμαϊκού τύπου με ισχυρή οχύρωση. Βρέθηκαν πολλά αρχαία νομίσματα εποχής Αυγούστου μέχρι Κλαύδιου του Γοτθικού. Άπαντα χαλκά φέρουν την λατινική επιγραφή COL. CAES. ANTIOCH.  δηλαδή Colonia Caesaria Antiochia (= Αποικία Καισάρεια Αντιόχεια) και τα γράμματα S.R. δηλαδή Senatus Romanus. Πολλά αναφέρονται στη λατρεία του Μηνός «Ασκινού» που κατείχε διάσημο ιερό στην πόλη αυτή. Ο θεός παρίσταται σε όρθια στάση με φρύγιο πίλο και μηνίσκο στους ώμους κρατώντας στη δεξιά σκήπτρο και στην αριστερά τη Νίκη, στηρίζοντας το ένα πόδι επί βουκράνου και δίπλα ίσταται πετεινός. Επίσης βρέθηκαν πολλές λατινικές επιγραφές, μεταξύ των οποίων και αντίγραφο πεπραγμένων (Res Gestae) του Αυγούστου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιβλικά μέρη  (στα αγγλικά)
 Φωτογραφίες του αρχαιολογικού χώρου της Αντιόχειας 

Αντιόχεια
Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας
Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Επαρχία Ισπάρτας
Ελισάβετ Σαχτούρη

Η Ελισάβετ Σαχτούρη είναι Ελληνοαμερικανίδα εξελικτική βιολόγος, φουτουρίστρια, σύμβουλος επιχειρήσεων, διοργανώτρια εκδηλώσεων και σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών για θέματα αυτοχθόνων πληθυσμών. Είναι διάσημη λέκτορας, προσωπικότητα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, συγγραφέας των βιβλίων EarthDance, Biology Revisioned, το οποίο έγραψε μαζί με τον Γουίλις Χάρμαν, και A Walk Through Time: From Stardust To Us.

Ήταν καλεσμένη στην Κίνα από την Εθνική Επιστημονική Ένωση της Κίνας και οργάνωσε τη Γιορτή της Γης το 2000 στην Αθήνα. Συμμετείχε στο συνέδριο Ανθρωπότητα 3000 του Ιδρύματος για το Μέλλον και στο σεμινάριο Synthesis Dialogues με τον Δαλάι Λάμα στη Νταραμσάλα. Είναι σύμβουλος εταιριών και κυβερνητικών οργανισμών στην Αυστραλία, τη Βραζιλία, και τις Η.Π.Α..

Η Δόκτωρ Σαχτούρη τελείωσε τη μεταδιδακτορική εργασία της στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη και δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και στο MIT. Ήταν επιστημονική συγγραφέας για την τηλεοπτική σειρά Horizon. 

Έζησε κυρίως στην Ελλάδα και στις Περουβιανές Άνδεις. Προσπαθεί να προωθήσει ένα όραμα που πιστεύει ότι θα έχει ως αποτέλεσμα μια καλύτερη ποιότητα ζωής για την ανθρωπότητα, με αρμονία μέσα στα μεγαλύτερα οικοσυστήματα της Γης και του Σύμπαντος. 

Έχει διοργανώσει τα σεμινάρια Γαία μαζί με τους συνεργάτες της Τζέιμς Λάβλοκ (James Lovelock) και Λιν Μαργκούλις (Lynn Margulis).

Αρθρογραφία
Μετά τον Δαρβίνο
Skills for the Age of Sustainability: Tachi Kiuchi's Tokyo newsletter,  The Bridge, May 2002
Living Systems in Evolution. World Parliament of Religions. Cape Town, South Africa,  December 1999

Βιβλία
Earthdance - Living Systems in Evolution (with prologue by Brian Swimme and epilog by Sidney Liebes).
Biology Revisioned, with Willis Harman, North Atlantic Publishers 1998. ISBN ?
A Walk Through Time: From Stardust to Us, Wiley 1998.

Κείμενα online
Άρθρα και συνεντεύξεις
LifeWeb - άρθρα και βιβλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της Ελισάβετ Σαχτούρη
Δείτε δωρεάν video clips της Ελισάβετ Σαχτούρη στην Big Picture TV

Το άρθρο βασίστηκε στο αντίστοιχο άρθρο της αγγλικής Βικιπαίδειας.

Έλληνες βιολόγοι
Έλληνες συγγραφείς
Αμερικανοί συγγραφείς
Ελληνοαμερικανοί
Αμερικανίδες βιολόγοι
Τζουράς

Ο τζουράς  είναι  ένα  όργανο  το  οποίο  κατάγεται  απο  την  οικογένεια των  λαουτοιδών  οργάνων και  ο  παππούς  του  είναι  το  σάζι  όπως  και  του  μπουζουκιού  και  του  μπαγλαμά.Ο αυθεντικός  τζουράς είναι  ο  3χορδος.

Ο τζουράς (τουρκ. cura/ντζουρά) είναι νυκτό μουσικό όργανο, οκτάχορδο ή εξάχορδο. Θεωρείται μικρογραφία του μπουζουκιού, καθώς έχει μανίκι και κεφαλάρι όμοιο, αλλά μικρότερο σκάφος, περίπου διπλάσιο  από τον μπαγλαμά. Κατασκευάζεται από τα ίδια υλικά και με παρόμοιες τεχνικές με το μπουζούκι και ανήκει και αυτό το ίδιο, στα έγχορδα λαϊκά όργανα της οικογένειας των λαούτων, εξέλιξη του ταμπουρά, που θεωρείται απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας ή πανδουρίδας ή πανδούριο.

Το κούρδισμά του είναι:

-Τρίχορδο: ΡΕ ΛΑ ΡΕ

-Τετράχορδο: ΡΕ ΛΑ ΦΑ ΝΤΟ
 
Ο ήχος του θυμίζει μπουζούκι αλλά έχει τη δική του ιδιαίτερη χροιά, γι' αυτό ο τζουράς έχει κατακτήσει την θέση που έχει σήμερα στην ελληνική λαϊκή ορχήστρα.

Αναφορές

Ρεμπέτικο
Έγχορδα μουσικά όργανα
Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Μπαγλαμάς

Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού bağlama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, όπως κι ο ταμπουράς, μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής πανδούρας και μικρογραφία του μπουζουκιού, που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι.Ο λόγος που ο μπαγλαμάς έχει μικρότερες διαστάσεις είναι ότι έτσι θα μπορούσαν οι παίκτες να τον κρύψουν εύκολα, αφού απαγορευόταν επί τουρκοκρατίας και μετέπειτα επί δικτατορίας (βλέπε αναφορές Ηλία Πετροπουλου).

Λαογραφία

Πολλά είναι τα ελληνικά λαϊκά τραγούδια που έχουν ώς τίτλο τους τον μπαγλαμά ή αναφέρονται σ΄ αυτό το όργανο. Σημαντικότερα και γνωστότερα εξ αυτών είναι:
«Αχ ο μπαγλαμάς», «Ο Μπαγλαμάς» (Λ. Παπαδόπουλου), «Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά» (Ευτ. Παπαγιαννοπούλου), «Μ΄ αργιλέ και μπαγλαμάδες» (Στ. Περπινιάδη), «Το Μπαγλαμαδάκι» (Καπλάνη),  «Μπαγλαμαδάκια» (Θωμαΐδου), «Όταν καπνίζει ο λουλάς» (Μητσάκη), «Της μαστούρας ο σκοπός», «Δεν τελιώνουνε τ'αλάνια» (Τσιτσάνη), «Τη ζούλα μου ανακάλυψαν»(Την κρυψώνα, την καβάτζα) (Σκουρτέλη) , <<Ο Ξεμάγκας (Βαρέθηκα τον αργιλέ) - Ρίτα Αμπατζή (Βαγγέλη Παπαζογλου)>>, «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» (Ν. Παπάζογλου), «Καραντουζένι κούρδισα», (μάλλον του Γενίτσαρη), «Νρίγκι-ντρίγκι τα μπαγλαμαδάκια» (Καραμπεσίνη) «Μου σπάσανε το μπαγλαμά» (Πάνος Γαβαλάς) κ.ά.

Εκφράσεις

Ο όρος "μπαγλαμάς" χρησιμοποιείται στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις ως χαρακτηρισμό συνήθως ανθρώπου που δεν έχει λόγο..μπέσα..   και για περιπτώσεις που κάνει κακό χωρίς λόγο π.χ. Ρε μπαγλαμά!, ή Α ρε μπαγλαμά!

Δείτε επίσης

Πανδούρα
Μπουζούκι
Τζουράς

Αναφορές

Ρεμπέτικο
Έγχορδα μουσικά όργανα
Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Ανδαλουσιανός σκύλος

Ο Ανδαλουσιανός σκύλος (πρωτότυπος τίτλος στα : Ένας ανδαλουσιανός σκύλος) είναι βουβή κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους, του σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ σε συνεργασία με τον ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί.

Η ταινία γυρίστηκε το 1928 και αποτελεί ίσως το μοναδικό δείγμα τόσο καθαρής υπερρεαλιστικής έκφρασης στο χώρο της έβδομης τέχνης. Βασισμένη σε όνειρα, των Μπουνιουέλ και Νταλί, ο Ανδαλουσιανός σκύλος αποτελεί συρραφή φαινομενικά ασύνδετων, απρόσμενων και αισθητικά προκλητικών σκηνών, οι οποίες έχουν κατά καιρούς ερμηνευτεί ως αλληγορίες, συχνά υπό το πρίσμα των φροϋδικών θεωριών.

Σύμφωνα με τον Μπουνιουέλ, το σενάριο της ταινίας ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριου του 1929 και σε διάστημα περίπου έξι ημερών στο σπίτι του Νταλί, προϊόν της υπερρεαλιστικής τεχνικής του αυτοματισμού. Τα γυρίσματα είχαν διάρκεια περίπου δεκαπέντε ημερών (2-17 Απριλίου 1929) και πραγματοποιήθηκαν στα στούντιο Μπιλανκούρ στο Παρίσι, με εξαίρεση την τελική σκηνή της ταινίας που γυρίστηκε στη Χάβρη. Η πρώτη δημόσια προβολή της ταινίας οργανώθηκε ιδιωτικά στην αίθουσα Studio des Ursulines στο Παρίσι, στις 6 Ιουνίου 1929, συγκεντρώνοντας διάσημους καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων ο Ζαν Κοκτώ και ο μουσικός Ζωρζ Ωρίκ, καθώς και την υπερρεαλιστική ομάδα. Η ταινία αγοράστηκε από τον διευθυντή του κινηματογράφου Studio 28 Ζαν Μοκλέρ (Jean Mauclaire) όπου προβλήθηκε για οκτώ μήνες. Ακολούθησαν προβολές στο Διεθνές Συνέδριο Ανεξάρτητου Κινηματογράφου στην πόλη Λα Σαράζ της Ελβετίας, στη Βαρκελώνη (24 Οκτωβρίου 1929) και στη Μαδρίτη.

Τεχνικά στοιχεία 
 Σκηνοθεσία, παραγωγή: Λουίς Μπουνιουέλ
 Σενάριο: Λουίς Μπουνιουέλ και Σαλβαδόρ Νταλί
 Φωτογραφία: Albert Duverger
 Καλλιτεχνική διεύθυνση: Pierre Schild	
 Διάρκεια: 17 λεπτά
 Μουσική: Η πρώτη εκδοχή της ταινίας (1928) δεν περιλάμβανε μουσική. Μεταγενέστερα, το 1960, μία νέα εκδοχή του Ανδαλουσιανού σκύλου συνοδεύεται από μουσική επιλογής του Μπουνιουέλ που περιλαμβάνει τανγκό καθώς και αποσπάσματα από την όπερα Τριστάνος και Ιζόλδη του Βάγκνερ. Το 1982 μία τρίτη εκδοχή (μετά το θάνατο του Μπουνιουέλ) περιέχει πρωτότυπη μουσική του Mauricio Kagel.

Ρόλοι 
Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι του άνδρα και της γυναίκας ανήκουν στον Pierre Batcheff και την Simone Mareuil αντίστοιχα. Μικρότερους ρόλους κατέχουν επίσης οι Μπουνιουέλ, Νταλί, Robert Hommet, Jaime Miravilles και Fano Messan.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Elza Adamowicz, Un Chien Andalou, I.B. Tauris, 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ''Un Chien Andalou (Un Perro Andaluz) Original Version Online'  Cortometrajes.org
 Δείτε την ταινία
 Ανδαλουσιανός Σκύλος στο cine.gr

Ταινίες του 1928
Γαλλικές ταινίες
Ταινίες μικρού μήκους
Βωβές ταινίες
Σουρεαλιστικές ταινίες
Καλλιστώ (μυθολογία)

Στην Ελληνική Μυθολογία η Καλλιστώ φέρεται ως κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα. Το όνομά της προήλθε από την ελληνική λέξη κάλλος, που σημαίνει ομορφιά, ωραιότητα. Καλλίστη = ωραιοτάτη, η ομορφότερη.

Μύθος
Η Καλλιστώ ήταν επίσης γνωστή ως μια από τις Νύμφες που είχαν δώσει όρκο παρθενίας και συνόδευαν την Παρθένο θεά Άρτεμη. Συνδέθηκε με τον Δία και γέννησε μαζί του τον μεγάλο ήρωα της Αρκαδίας, τον Αρκάδα. Ίσως η Άρτεμις που νευρίασε, την μεταμόρφωσε σε άρκτο (αρκούδα). Η Μαία τότε ανέλαβε τον μικρό Αρκάδα για να τον προστατέψει.

Κατά μια εκδοχή, η Καλλιστώ, από σχέση της με τον θεό Ερμή ή τον Δία, γέννησε και τον «τραγοπόδαρο» θεό Πάνα.

Όταν ο Αρκάς μεγάλωσε, μια μέρα που πήγε στο δάσος για να κυνηγήσει, είδε τη μεταμορφωμένη σε αρκούδα μητέρα του –που διατηρούσε όμως ανθρώπινη σκέψη και νόηση– και ετοιμάστηκε να την τοξεύσει. Τότε ο Δίας για να αποτρέψει τη μητροκτονία, τον μεταμόρφωσε σε αρκουδάκι κι έτσι ο Αρκάς αναγνώρισε τη μητέρα του. Επειδή όμως ο Δίας φοβήθηκε την οργή της Ήρας, τους μετέφερε και τους δύο στον ουρανό και τους μεταμόρφωσε σε αστερισμούς, βάζοντας τον Αρκτούρο να τους προστατεύει. Από τότε η Καλλιστώ είναι η Μεγάλη Άρκτος και ο Αρκάς η Μικρά Άρκτος.

Για τους αρχαίους Αρκάδες η Καλλιστώ ήταν εθνική ηρωίδα,την οποία και τιμούσαν παρά τον Ναό της Άρτεμιδος, όπου βρισκόταν και ο τάφος της. Ήταν μητέρα του βασιλέως Αρκάδα, από τον οποίο πήραν το όνομά τους οι Αρκάδες. Οι Τεγεάτες μάλιστα είχαν αφιερώσει ναό στην Καλλιστώ μαζί με λατρευτικό άγαλμα στους Δελφούς.

Δείτε επίσης
 Η Καλλιστώ έδωσε το όνομά της στον έναν από τους 4 μεγάλους δορυφόρους του πλανήτη Δία (που ανακαλύφθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1610 από τον Γαλιλαίο), καθώς και στον αστεροειδή 204 Καλλιστώ, που ανακαλύφθηκε το 1879.

Καλλιστω
Καλλιστω
Θνητές γυναίκες του Δία
Αρκτικόλεξο

Αρκτικόλεξο ή ακρωνύμιο ονομάζεται ο σύντομος τρόπος γραφής που παράγεται απo τα αρχικά γράμματα ή τις συλλαβές των λέξεων μιας επωνυμίας ή και φράσης (συνήθως ονόματα οργανισμών, σωματείων, υπηρεσιών κ.ά) που γράφεται πάντα με κεφαλαία γράμματα. Η λέξη αρκτικόλεξο είναι σύνθετη λέξη που δημιουργείται από τις λέξεις αρκτικός, (που σημαίνει αυτός που βρίσκεται στην αρχή), + λέξη. 

Η χρήση ακρωνυμίων ξεκίνησε κυρίως από τις ανάγκες εξοικονόμησης χώρου στον τύπο αλλά και χρόνου στον λόγο. Τα ακρωνύμια άλλοτε διαβάζονται κατά φθόγγο π.χ. ΟΗΕ που σημαίνει Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, και άλλοτε κατά πλήρη προφορά των γραμμάτων όπως π.χ. το ακρωνύμιο Δ.Σ που σημαίνει Διοικητικό Συμβούλιο και διαβάζεται δέλτα - σίγμα). Η συνεχής χρήση ακρωνυμίων πολλές φορές δημιουργεί προβλήματα σύγχυσης, όπως π.χ. Δ.Σ που μπορεί να σημαίνει εκτός του παραπάνω και Διπλωματικό Σώμα ή ακόμα πιό χαρακτηριστικά Δημοτικό Συμβούλιο. 

Πολλές φορές το αρκτικόλεξο, για λόγους ευκολότερης ή πιο εύηχης προφοράς, περιλαμβάνει εκτός από τα αρχικά γράμματα μιας συστατικής λέξης και φωνήεντα που ακολουθούν, π.χ. ΠΡΟ.ΠΟ. Παρόλο που το ορθό είναι να χρησιμοποιείται τελεία μετά το αρχικό γράμμα κάθε λέξης ή συλλαβής, πολλές φορές για λόγους ευκολίας η τελεία παραλείπεται. Συνέπεια των παραπάνω η προσοχή στη χρήση των αρκτικόλεξων να καθίσταται αναγκαία όσο επίσης και η δημιουργία νέων που δεν θα πρέπει να προκαλούν σύγχυση με άλλα ήδη υφιστάμενα.

Η συχνότητα της χρήσης ακρωνυμίων έχει αυξητική τάση ανά το παγκόσμιο κυρίως στους χώρους της γραφειοκρατίας, πολιτικής, συνδικαλισμού αλλά και στην τεχνολογία. Συχνά τα τεχνολογικά κυρίως αρκτικόλεξα μετατρέπονται σε λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη μόντεμ προέρχεται από την αγγλική λέξη modem που είναι ακρωνύμιο της φράσης Modulator Demodulator, η λέξη Ραντάρ, κ.ά.

Τα αρκτικόλεξα ή τα ακρωνύμια δεν πρέπει να συγχέονται με τις συντομογραφίες ή βραχυγραφίες Για παράδειγμα, το βλ. είναι συντομογραφία του βλέπε.

Σημειώσεις 
Στο επιμύθιο του αριστουργήματός του «1984» ο Όργουελ αναφέρει ότι το απολυταρχικό καθεστώς που περιγράφει στο μυθιστόρημα, αποφάσισε να επιβάλλει στους πολίτες να μιλούν μόνο με αρκτικόλεξα, για να χαθεί το συναισθηματικό φορτίο των λέξεων κι έτσι οι «υποτελείς» θα ήταν πιο άβουλοι, πιο πειθήνιοι, πιο απαθείς.

Παραδείγματα 

 Ο.Τ.Ε. - Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος
 Δ.Ε.Η. - Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού
 Ε.Μ.Π. - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 Ο.Σ.Ε. - Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος
 Κ.Τ.Ε.Λ. - Κοινά Ταμεία Εισπράξεων Λεωφορείων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 GlobalAcronyms - μια ανθρώπινη επεξεργασία δεδομένων των ακρωνυμίων σε 65 διαφορετικές γλώσσες (πάνω από 250000 καταχωρήσεις). Σύντομα στην Ελληνική

 
Τύποι λέξεων
Ζουάν Μιρό

Ο Ζουάν Μιρό (στα καταλανικά αποδίδεται Ζουάν ή Zοάν Μιρό) (Joan Miró i Ferrá, Βαρκελώνη, 20 Απριλίου 1893 – Πάλμα (Μαγιόρκα), 25 Δεκεμβρίου 1983) ήταν Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους υπερρεαλιστές καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1893 στην Βαρκελώνη και σε ηλικία 14 ετών φοίτησε στην Εμπορική Σχολή, αν και παράλληλα παρακολουθούσε κρυφά μαθήματα στην Σχολή Καλών Τεχνών και αργότερα στην Ακαδημία Galí μέχρι το 1915. Το 1920 μετακόμισε στο Παρίσι όπου συμμετείχε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Μονμάρτης και γνωρίστηκε αρχικά με το κίνημα του ντανταϊσμού και αργότερα με τους υπερρεαλιστές, κάτω από την επίδραση των οποίων άρχισε να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος στη ζωγραφική του. Ο μεγαλύτερος ίσως θεωρητικός του υπερρεαλισμού και ένα από τα ηγετικά στελέχη του, ο Αντρέ Μπρετόν, αναφερόμενος στον Μιρό δήλωσε πως "είναι ο περισσότερο σουρρεαλιστής από όλους". Το 1921 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική του έκθεση στο Παρίσι, ενώ περίπου δέκα χρόνια αργότερα, η πρώτη ατομική του έκθεση στη Νέα Υόρκη.  

Το 1926 ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και σε συνεργασία με τον Μαξ Ερνστ σχεδίασε τα κοστούμια και τα σκηνικά για τα Ρώσικα Μπαλέτα Σεργκέι Ντιαγκίλεφ. Το 1955 εγκατέλειψε προσωρινά τη ζωγραφική και αφοσιώθηκε περισσότερο στις γραφικές τέχνες και τα κεραμικά.

Το ίδρυμα
Το 1975 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Ζουάν Μιρό στο Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης στη Βαρκελώνη. Ο ίδιος ο Μιρό δώρισε στο ίδρυμα περίπου 5000 σχέδιά του.

Το τέλος
Πέθανε το 1983 στην πόλη της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ίδρυμα Χουάν Μιρό
Βιογραφικά στοιχεία και πίνακες
Πίνακες, βιογραφικά και ιστορικά στοιχεία
Ζουάν Μιρό 

Ισπανοί ζωγράφοι
Καταλανοί ζωγράφοι
Υπερρεαλισμός
Ισπανοί γλύπτες
Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα

Η Γιόχαν Κρόιφ Αρίνα (Ολλανδικά: Amsterdam Arena) είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στο Άμστερνταμ, στην Ολλανδία. Αρχικά, σχεδιάστηκε ως το κεντρικό σημείο της προσπάθειας του Άμστερνταμ να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, όταν η προσπάθεια για τους Ολυμπιακούς τελείωσε, το σχέδιο ήταν η δημιουργία ενός χώρου γενικών αθλημάτων στην περιοχή του Άμστερνταμ. Σήμερα, το στάδιο αποτελεί την έδρα του Άγιαξ, που είναι μια από τις παραδοσιακά δυνατότερες ομάδες της Ολλανδίας, και ολόκληρης της Ευρώπης. Το στάδιο φιλοξενεί επίσης την ομάδα μπέιζμπολ Άμστερνταμ Αντμίραλς.

Το στάδιο άνοιξε το 1996 και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο που συνδυάζουν εισελκόμενη οροφή και επίπεδο με γρασίδι. Η χωρητικότητά του είναι 54.990 θέσεις. Το κόστος κατασκευής του σταδίου έχει εκτιμηθεί σε 212 εκατομμύρια φιορίνια, ή 96 εκατομμύρια ευρώ. Ο πρώτος αγώνας που πραγματοποιήθηκε μετά τα εγκαίνιά του γηπέδου ήταν μεταξύ της ομάδας του Άγιαξ και της Μίλαν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άμστερνταμ Αρίνα website

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία
Αμεστερνταμ Αρινα
ΑΦΚ Άγιαξ
Γήπεδα μπέιζμπολ
Στάδια με αναδιπλούμενες οροφές στην Ευρώπη
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2000
Θάνος Πετρέλης

Ο Θάνος (Αθανάσιος) Πετρέλης (Αθήνα, 27 Σεπτεμβρίου 1975) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από το Fame Story του ΑΝΤ1.

Πορεία στη δισκογραφία
Το 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ με τίτλο «Είχε το χρώμα του ουρανού» σε συνθέσεις του Φοίβου. Μεγάλη επιτυχία από το δίσκο αυτό έγινε το τραγούδι «Το αίμα μου». Το Μάιο του 2005 κυκλοφόρησε από τη Heaven το άλμπουμ «Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα», με την υπογραφή του Φοίβου για δεύτερη συνεχή φορά. Προηγήθηκε η συμμετοχή του στη δισκογραφική δουλειά της Δέσποινας Βανδή και του Φοίβου «Στην αυλή του παραδείσου», όπου τραγούδησε ντουέτο με τη  Βανδή το τραγούδι «Καν' το αν μ' αγαπάς». Άλλα τραγούδια του που έγιναν επιτυχίες από το δεύτερό του άλμπουμ είναι «Πως ξεχνιέται κάποια σαν εσένα», «Μεσάνυχτα και κάτι», «Μετά από εσένα ξαναζώ», «Άδικα», «Κερνάω», «Μπόρα είσαι θα περάσεις», «Χρόνια είχα έτσι να αισθανθώ», «Δεν θα χωρίσουμε ποτέ», «Τα τραγούδια που μιλούν γι' αγάπη» και «Η ωραία».

Προσωπική ζωή 
Το 2006 παντρεύτηκε τη Σοφία Μοσχοπούλου έπειτα από δέκα χρόνια σχέσης. Έχουν αποκτήσει τρεις κόρες: την Αγάπη (γενν. 2006), τη Σήλια (γενν. 2009), και τη Ζένια (γενν. 2015).

Δισκογραφία 
2004 — Είχε Το Χρώμα Του Ουρανού [Χρυσό 20.000]
2005 — Θυμίζεις Κάτι Από Ελλάδα [Πλατινένιο 40.000] 
2006 — Ευτυχώς (Cd Single) [Πλατινένιο 15.000] 
2007 — Είμαι Ακόμη Ελεύθερος [Χρυσό 20.000]
2008 — Το Παιχνίδι Είναι Πλέον Δικό Μου (Cd Single) [Πλατινένιο 15.000] 
2013 — Βιτρίνα Αισθημάτων

Συλλογές 
2009 – Μεγάλες Επιτυχίες
2016 – Best Of Spicy

Άλμπουμ Συναυλιών 
2009 – Θάνος Πετρέλης – Live

DVD-δίσκους 
2006 – Θυμίζεις Κάτι Από Ελλάδα ‎(DVD, Comp)

Ντουέτα 
2006 – Αδιάφορος (ντουέτο με το Έλλης Κοκκίνου)
2007 – Κάντο Αν Μ' Αγαπάς (ντουέτο με την Δέσποινας Βανδή)
2013 – Δεν Θα Κάτσω Να Πεθάνω (ντουέτο με τη Master Tempo)
2014 – Πες Μου (ντουέτο με τη Χριστίνας Μηλιού)

Εκδόσεις εξωφύλλου 
2015 – Ο Έρωτας Γεννήθηκε Για Μας (Μη Σταματάς)
2022 – Στην Υγειά Της Αχάριστης

Singles & EPs 
2010 – Φιλότιμο 
2010 – Θέλω Και Τα Παθαίνω
2011 – Ποια Να Συγκριθεί Μαζί Σου
2011 – Απ'έξω Ποιός
2012 – Χορεύεις
2012 – Να Της Πεις
2015 – Σαν Εσένα
2015 – Θέλεις Δεν Θέλεις
2016 – Έχω Μια Καρδιά
2016 – Μαζί Δεν Κάνουμε
2016 – Λόγω Τιμής
2018 – Τι Φάση
2018 – Για Μια Βραδιά
2019 – Πάω Διακοπές, Τα λέμε
2020 – Κούνια μπέλα
2021 – Θα Μας Πάνε Μέσα
2022 – Βαλ' το Μαγιό Σου Και Φύγαμε

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Πετρέλης Θάνος
Λαϊκοί τραγουδιστές
Κωνσταντίνος Βήτα

Ο Κωνσταντίνος Βήτα (18 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας συνθέτης και στιχουργός. Είναι γνωστός επίσης ως Kbhta και Κ.Β.

Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Βήτα (ή Κωνσταντίνος Μπαρμπόπουλος) γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1961 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεγάλωσε στο Περιστέρι. Παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας και αρμονία, ενώ σπούδασε ζωγραφική και ιστορία τέχνης στην Μελβούρνη. Στην Αθήνα τελείωσε σπουδές γραφιστικής. Δούλεψε σαν γραφίστας και δημοσιογράφος σε περιοδικά.

Το 1992, ο Κωνσταντίνος Βήτα μαζί με τον Μιχάλη Δέλτα και τον Αντώνη Πι ίδρυσαν το συγκρότημα Στέρεο Νόβα. Μετά από πέντε χρόνια το συγκρότημα διαλύθηκε, αλλά τα μέλη του συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται μέχρι και σήμερα ως μουσικοί, συνθέτες και παραγωγοί.

Ο Κωνσταντίνος Βήτα, παράλληλα με μια σειρά προσωπικών δίσκων και συναυλιών, έχει γράψει μουσική για θέατρο, χορό και τον κινηματογράφο. Έχει επίσης παρουσία και στα εικαστικά, με συμμετοχές σε εκθέσεις.

Τον Οκτώβριο του 2005 παρουσιάστηκε στο κοινό η έκθεση Soundscapes του Κωνσταντίνου Βήτα, με περιεχόμενο βίντεο, φωτογραφίες και ζωγραφική, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.

Το Σεπτέμβριο του 2013 παρουσιάστηκε στο κοινό η παραγωγή Συγκατοίκηση, από τον Κωνσταντίνο Βήτα και το ARTéfacts ensemble, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, στην Αθήνα.

Δισκογραφία 
 Ένα παιχνίδι (FM Records) 1998
 Σούπερ Στέλλα (Local) 1999
 Steamboat Bill Jr. (Sinequa) 1999
 Το παιδί (Local) 2000
Angel Baby (Olon) 2000
 ΜΕΤΑ- (Universal Music) 2001
 Για σένα με αγάπη (Eros) 2002
Θ (Eros) 2002
 Transformations (M41) 2003
 Άγρια χλόη (Tomorrow) 2004
 ΚΟΜΑ 9205 Live στο Ρόδον (DVD+CDAUDIO) (Tomorrow) 2005
 2 (Legend) 2006
Movement - Tracks From The London Experience (Legend) 2007
 Άργος (Lyra) 2007
 Ένωση (Lyra) 2009
ΙΕ - 10 Σπάνια & Ακυκλοφόρητα Τραγούδια (Ποπ + Ροκ) 2009
 Χρυσαλλίδα (Inner Ear Records) 2012
 Αντήχηση (EMI) 2013

Συγκατοίκηση (Puzzlemusik)
 Ομόνοια (Minos-EMI) 2015

Συμμετοχές 
 Στέρεο Νόβα (Wipe Out) 1992
 Το παζλ στον αέρα (FM Records) 1993
 Ντισκολάτα (FM Records) 1993
 New life 705 (FM Records) 1994
 Ασύρματος κόσμος (FM Records) 1994
 Τέκνο (Μόμπιλ) (FM Records) 1994
 The drone compilation (FM Records) 1995
 Λιγότερο από αυτό (FM Records) 1995
 Μάθημα (FM Records) 1996
 Τέλσον (FM Records) 1996
 Το μίξερ της Λένας Πλάτωνος (FM Records) 1997
 Ταξίδι στη γη (FM Records) 1997
 Βιταμίνα τεκ (FM Records) 1997
 Τραγούδια έγραψα για φίλους (Mercury) 1998
 Ωφέλιμο φορτίο (FM Records) 1998
 Νόχι (FM Records) 1998
 Σκάζη (live) (FM Records) 1999
 Μπεστ οφ (FM Records) 2000

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 myspace.com/kbhtaΑντώνη Πι στο myspace.com.
 Κωνσταντίνος Βήτα  στο Internet Movie Database
 

Βητα
Βητα
Βητα
Βητα
Βητα
Βητα
Πάνος Κουτρουμπούσης

Ο Πάνος Κουτρουμπούσης ή Πητ Κουτρουμπούσης (Λιβαδειά, 1937 - 20 Μαρτίου 2019) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής και εικαστικός.

Βιογραφικό 

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Ρώμη και μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι χωρίς όμως τελικά να παρακολουθήσει. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 αρχίζει να δημοσιεύει δουλειά του σε έντυπα του Λεωνίδα Χρηστάκη και άλλα περιοδικά της εποχής, ενώ παράλληλα δουλεύει στον κινηματογράφο ως βοηθός σε παραγωγή ταινιών. Συμμετέχει στην παρέα των Ελλήνων Υπαρξιστών, μέλη της οποίας μεταξύ άλλων ήταν τότε ο Θεόδωρος Πάγκαλος κι ο Δημήτρης Πουλικάκος, με τον οποίο διοργάνωνε χάπενινγκ. Ανακατεύτηκε με το ελληνικό μπητ κίνημα και από το 1963 συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού Πάλι.

Με τον ερχομό της δικτατορίας του '67 έφυγε στο Λονδίνο, όπου δούλεψε στο ραδιόφωνο και σαν εικονογράφος βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Πέρασε λίγα χρόνια στη Μέση Ανατολή και την Αμερική, δημοσιεύοντας σε ξένα περιοδικά και εκθέτοντας την εικαστική δουλειά του. Το 1978 κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο, Εν αγκαλία de Κρισγιαούρτι και από τη δεκαετία του '80 αρχίζει να δημοσιεύει αρκετά διηγήματα και ιστορίες σε πολλά ελληνικά περιοδικά και εφημερίδες, μεταξύ των οποίων Τα Νέα, Ελευθεροτυπία, Βαβέλ, Ταχυδρόμος, Αντί. Έργα του (ταχυδράματα) έχουν παρουσιαστεί στο Τρίτο Θέατρο της ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Γιώργου Χριστοδουλάκη, καθώς και στο ραδιόφωνο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το έργο του 

Το έργο του Κουτρουμπούση είναι ένα μίγμα σουρεαλισμού, λαϊκής αφήγησης, καθαρεύουσας, επιστημονικής φαντασίας, κόμικς, λεξιπλασίας και μπητ αισθητικής. Δική του πατέντα είναι τα ταχυδράματα, μίνι θεατρικά της μισής ή μιας σελίδας, ουσιαστικά μεγεθυμένες και παραλλαγμένες στιγμές της καθημερινής πραγματικότητας, η ερμηνεία και επεξεργασία των οποίων αφήνεται ουσιαστικά στον αναγνώστη. Η μετέπειτα δουλειά του αποτελείται κυρίως από μεγαλύτερα μυθοπλαστικά - σατιρικά κομμάτια.

Το εικαστικό του έργο αποτελούν κυρίως εικονογραφήσεις για εξώφυλλα περιοδικών επιστημονικής φαντασίας, ζωγραφισμένα κολάζ, φωτογραφίες και κατασκευές.

Βιβλία 
Εn αγκαλιά de Κρισγιαούρτι y otros ταχυδράματα y otros historias περίεργες (1978)
Στο θάλαμο του Μυθογράφφ (1992)
Η ταβέρνα του Ζολά (1997)
Η εποχή των ανακαλύψεων (2002) (ποίηση)
Αληθινές ιστορίες (2003) (συμμετοχή)
Το κεντράκι του Ταρζάν και άλλα παραμύθια (2005)

Μεταφράσεις 

Επιστροφή στη Γη (εναλλακτικός τίτλος: ...Και λέγε με Κόνραντ)  (This Immortal, εναλλακτικός τίτλος: ...And call me Conrad, 1966) του Ρότζερ Ζελάζνυ
1η έκδοση: Έψιλον, Αθήνα (1968)
2η έκδοση: Οργάσματρο (1970)
3η έκδοση: Τρίτων (2000), ISBN 9607479173

Δείτε επίσης 
Μπητ γενιά
ΚΔΟΑ: Η μυστική οργάνωση της οποίας είναι ιδρυτής και πρόεδρος
Νάνος Βαλαωρίτης

Παραπομπές

Άλλες πηγές 
 Συνέντευξη του Π. Κουτρουμπούση στον Νίκο Γ. Ξυδάκη, περιοδικό "Βαβέλ", 64, Απρ. 1988.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 3 κείμενα του Κουτρουμπούση στο διαδίκτυο
 AKROPOLI mon amour, διήγημα και μίνι βιογραφικό

Νεοέλληνες λογοτέχνες
Έλληνες συγγραφείς
Επιστημονική φαντασία
Ραδιοφωνικοί συγγραφείς
Νομός Βοιωτίας
Ορθόδοξοι

Ορθόδοξοι αποκαλoύνται τα άτομα που ανήκουν σε μία ομάδα η οποία, όπως ορίζεται από μία ανώτερη αρχή, που αντιπροσωπεύει την αυθεντία, ακολουθεί την σωστή θεολογική, δογματική ή ιδεολογική γραμμή μίας θρησκείας ή ενός πολιτικού οργανισμού.

Η έννοια του ορθόδοξου αποδίδεται σήμερα περισσότερο στα μέλη της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας αλλά χρησιμοποιείται και από τις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες.

Μέχρι την εποχή του Σχίσματος του 1054 ο όρος χαρακτήριζε τα μέλη της Ανατολικής και της Δυτικής Εκκλησίας. Μετά το Σχίσμα επικράτησε να αποδίδεται μόνο στους χριστιανούς που βρίσκονταν σε κοινωνία με τα τέσσερα πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής.
Άρειος Πάγος

Ο Άρειος Πάγος είναι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της Ελλάδας. Τα μέλη του, οι αρεοπαγίτες, εξετάζουν την ορθότητα της κάθε δικαστικής απόφασης, εξασφαλίζοντας με τις αποφάσεις τους την ενότητα της νομολογίας.

Σε περίπτωση μη σχηματισμού κυβέρνησης, κατά το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιλέξει ανάμεσα στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για την ανάθεση σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, έτσι ώστε να διενεργήσει εκλογές και να διαλύσει τη Βουλή.

Ιστορική αναδρομή 
Το όνομα προήλθε από το ομώνυμο δικαστήριο στην Αρχαία Αθήνα και είναι είτε από τον θεό Άρη (που κατά την ελληνική μυθολογία δικάστηκε εκεί από τους Θεούς του Ολύμπου για τον φόνο του γιου του Ποσειδώνα Αλιρρόθιου), είτε από τις «Αρές Ερινύες» τις λεγόμενες και «Σεμνές» που ήταν χθόνιες θεότητες της τιμωρίας και της εκδίκησης. Ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1834 με βασιλικό διάταγμα και λειτούργησε ως το ανώτατο δικαστήριο του κράτους. Η πρώτη απόφαση του Αρείου Πάγου (1/1835) κρίθηκε και αποφασίσθηκε στις 30 Απριλίου 1835 και δημοσιεύθηκε την 1η Μαΐου 1835. Μέχρι το 1981 ο Άρειος Πάγος στεγαζόταν στο «Ιλίου Μέλαθρον» επί της Πανεπιστημίου όπου σήμερα στεγάζεται το νομισματικό μουσείο. Από τις 23 Φεβρουαρίου του 1981 μέχρι και σήμερα στεγάζεται στο δικαστικό μέγαρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, χτισμένο από τον αρχιτέκτονα Ιάσονα Ρίζο, στο χώρο που παλαιότερα βρίσκονταν οι φυλακές Αβέρωφ.

Οργάνωση 
Τα μέλη του Αρείου Πάγου έχουν ισόβια θητεία, αποχωρούν δηλαδή μετά τα 67 έτη. Στον Άρειο Πάγο σήμερα υπηρετούν:
 ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου,
 ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου,
 δέκα (10) Αντιπρόεδροι,
εβδομήντα τέσσερις (74) Αρεοπαγίτες.
είκοσι έξι (26) Αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου 

Οι εργασίες του Αρείου Πάγου οργανώνονται σε εννέα τμήματα, εκ των οποίων τα έξι είναι πολιτικά και ασχολούνται με υποθέσεις ιδιωτικού δικαίου (ενοχικού, εμπορικού, κληρονομικού, εμπράγματου, εργατικού κλπ.) και τα υπόλοιπα τρία ποινικά. Επίσης, ο Άρειος Πάγος λειτουργεί και σε Ολομέλεια.

Διατελέσαντες πρόεδροι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου
 Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο: Εγκαίνια του νέου κτηρίου του Αρείου Πάγου στην Αθήνα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Δικαστικές αρχές
Ελληνικό δίκαιο
Σχολικό Συγκρότημα Γκράβας

Το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα, όπου βρίσκονται 24 διαφορετικά σχολεία. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Δήμου Αθηναίων, κοντά στις συνοικίες Κυπριάδου, Περιβόλια και στα σύνορα με το Δήμο Γαλατσίου. Συγκεκριμένα περικλείεται από τις οδούς Πασσώβ, Γ. Χατζηδάκη και Ταϋγέτου. Περιλαμβάνει νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, ΕΠΑ.Λ., Ι.Ε.Κ. και Εργαστηριακά Κέντρα της Αθήνας και του Γαλατσίου.

Στον εξωτερικό χώρο του συγκροτήματος υπάρχουν αθλητικές εγκαταστάσεις (αθλητικό κέντρο «Αντώνης Τρίτσης»), όπως γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ, στίβος, κλειστό γυμναστήριο και κολυμβητήριο.

Ετυμολογία 
Η έννοια Γκράβα αποτελεί άμεσο δάνειο από την αλβανική γλώσσα, συγκεκριμένα από τον όρο "gravë", που σημαίνει "χαράδρα". το προσωνύμιο προήλθε από τον κρημνώδη λόφο στο βόρειο τμήμα του σχολικού συγκροτήματος. Το επίσημο όνομα της περιοχής είναι Κυπριάδου από την επωνυμία της εταιρείας «Κυπριάδης – Κυριαζής & Σία» που είχε αναλάβει μετά το 1923 την ανοικοδόμηση στην περιοχή.

Ιστορία 
Στην συγκεκριμένη περιοχή, λειτουργούσε ένα μικρό λατομείο, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50. Ο αρχικός σχεδιασμός για τη δημιουργία του σχολικού συγκροτήματος ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60, συγκεκριμένα το 1969. Όμως οι επιτακτικές ανάγκες για σχολικές υποδομές την δεκαετία του '70 στην ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχή των Πατησίων και του Γαλατσίου, επέσπευσαν τις διαδικασίες της ολοκλήρωσης του σχολικού συγκροτήματος. Έτσι εν μέσω σχολικής χρονιάς το Φεβρουάριο του 1977, αποφασίστηκε η μετεγκατάσταση των μικρών σχολικών μονάδων πέριξ της Γκράβας, στο νέο σύγχρονο σχολικό συγκρότημα.

Σήμερα αποτελείται από 24 διαφορετικά σχολεία, ένα σύστημα προσκόπων και μία λέσχη φιλίας, ενώ φοιτούν περίπου 4000 μαθητές.

Τα σχολεία
Τα σχολεία που στεγάζονται στη Γκράβα είναι:

Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Νηπιαγωγεία 
 38ο Νηπιαγωγείο Αθηνών 

 81ο Νηπιαγωγείο Αθηνών 
 113ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Δημοτικά 
 65ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών 
 112ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών 
 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Γυμνάσια 
 1ο Γυμνάσιο Γαλατσίου 
 21ο Γυμνάσιο Αθηνών 
 40ο Γυμνάσιο Αθηνών

Λύκεια
 1ο Γενικό Λύκειο Γαλατσίου 
 2ο Γενικό Λύκειο Γαλατσίου
 21ο Γενικό Λύκειο Αθηνών 
 40ο Γενικό Λύκειο Αθηνών

Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια (Τ.Ε.Ε.) 
 1ο ΕΠΑ.Λ Γαλατσίου
 2ο ΕΠΑ.Λ Γαλατσίου 
 3ο ΕΠΑ.Λ Γαλατσίου

Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) 
 Ι.Ε.Κ. Γαλατσίου

Εργαστηριακά Κέντρα (Ε.Κ.) 
 6ο Εργαστηριακό Κέντρο Αθηνών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Α' Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθηνών
 4o Γραφείο Α΄ Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθηνών

Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Επαγγελματικές σχολές στην Αθήνα
Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων

Το Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ) είναι μη κυβερνητική οργάνωση που σαν στόχο του δηλώνει την πολυδιάστατη μελέτη της παρουσίας μειονοτικών ομάδων, γλωσσών και κάθε πολιτισμικής ιδιαιτερότητας, σε θεωρητικό επίπεδο ή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού.

Στελεχώνεται από ιστορικούς, κοινωνιολόγους, γλωσσολόγους, νομικούς και άλλους επιστήμονες. Μέλη του εχουν δημοσιεύσει δεκάδες τόμων σχετικά με ζητήματα μειονοτήτων και μετανάστευσης,ιδίως προς την Ελλάδα. Το ΚΕΜΟ εχει διοργανώσει αρκετά διεθνή και ελληνικά συνέδρια. (κατάλογος μελών σε ).

Οι δραστηριότητες του ΚΕΜΟ έχουν σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλέσει αντιδράσεις δεδομένου ότι ασκεί κριτική σε εθνικιστικές και ρατσιστικές θέσεις και ιδίως αμφισβητεί μύθους του ελληνικού κράτους και εκπαιδευτικού συστήματος και αναδεικνύει τις ιδιαιτερότητες στη γλώσσα και ταυτότητα μειονοτικών ομάδων στην Ελλάδα (μακεδόνες, μουσουλμάνοι τουρκικής εθνικής ταυτότητας, βλάχοι κλπ.) .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η ιστοσελίδα του ΚΕΜΟ

Αντιδράσεις στις δραστηριότητες του ΚΕΜΟ
Φουντώνει το βλαχικό ζήτημα 
"ΠΕΡΙΕΡΓΗ" ΣΥΝΟΔΟΣ "ΒΛΑΧΩΝ"

Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Μειονοτικων Ομαδων
Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Νόννος ο Πανοπολίτης

Ο Νόννος ο Πανοπολίτης ήταν σημαντικός Χριστιανός Έλληνας επικός ποιητής και συγγραφέας από την Πανόπολη (τη σημερινή Αχμίμ) της Άνω Αιγύπτου.

Βιογραφία
Ο Νόννος έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 5ο αιώνα αν και ο ίδιος γράφει ότι έζησε και έγραψε τον 4ο αιώνα. Οι σύγχρονοι όμως μελετητές τον τοποθετούν στον 5ο αιώνα επειδή οι καινοτομίες που εισήγαγε στο έργο του και οι οποίες φανερώνουν την επίδραση της τραγωδίας και της αλεξανδρινής ποίησης, οδηγούν στην εκτίμηση αυτή. Μάλλον είχε σαν πρότυπό του τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, έτσι μελέτησε κι αυτός πολύ τα σπάνια συγγράμματα της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και έγραψε ένα έργο με πολλές αναφορές σε μύθους που δεν σώζονται κάπου αλλού. Για αυτό πρέπει να του συγχωρεθεί η χαλαρή πλοκή του έπους του.

Εργογραφία 
Το κύριο έργο του Νόννου είναι το επικό ποίημα Διονυσιακά που αποτελείται από 21.000 στίχους σε 48 βιβλία-ραψωδίες. Εκεί περιέχεται, γραμμένη σε εξάμετρους στίχους, η μυθική ιστορία της ζωής και της δράσης του θεού Διόνυσου, η μυθική εκστρατεία του στην Ινδία καθώς και άλλα γεγονότα που δεν έχουν σχέση με τις περιπέτιες του Διονύσου, όπως απηχήσεις από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό είναι και το τελευταίο μεγάλο ποίημα της αρχαιότητας, επηρεασμένο από την ομηρική παράδοση και την τραγωδία. Γλωσσολογικά τα Διονυσιακά φαίνεται να υιοθετούν μια πολύ δύσκολη διάλεκτο, ίσως δυσκολότερη και του Ομήρου. Ο Νόννος συχνά φαίνεται να κάνει επίδειξη γνώσεων, όπως και το πρότυπό του ο Απολλώνιος. Η μεγαλύτερη καινοτομία του στον στίχο θεωρείται η εισαγωγή του τρίτου τροχαίου. 

Αναφέρεται σαν έργο του και ο τίτλος Βασσαρικά, ενός χαμένου ως λέγεται έπους του. Κάποιος φιλόλογος πάντως διατύπωσε τη θεωρία ότι ο τίτλος αυτός είναι υπότιτλος του ιδίου έργου, δηλαδή των Διονυσιακών. Πριν από τα Διονυσιακά, ο Νόννος απέδωσε σε δακτυλικό εξάμετρο μια παράφραση του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Διονυσιακά Νόννου, το αρχαίο κείμενο σε ηλεκτρονική έκδοση

Δείτε επίσης 
 Χριστιανισμός και διονυσιακή λατρεία, Το Βήμα, Κυριακή 25 Δεκεμβρίου 2016 

Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

Η  Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου είναι μία από τις δεκατρείς περιφέρειες της Ελλάδας.

Διοικητική Διαίρεση

Η περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε πέντε περιφερειακές ενότητες, στους οποίους υπάγονται οι έντεκα Δήμοι που την συνιστούν.

Διατελέσαντες Περιφερειάρχες

Πριν το 2011 
Γιώργος Μουτσόπουλος (1987-1989)
 Μάρκος Μενής (1989-90)

Περιφερειακές Εκλογές

Εκλογές 2019

Εκλογές 2014

Εκλογές 2010
Στις περιφερειακές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, προηγήθηκε στον πρώτο γύρο ο  υποψήφιος που στηριζόταν από τη Νέα Δημοκρατία και τον ΛΑ.Ο.Σ. Παύλος Βογιατζής, με ποσοστό 38,28%, ακολουθούμενος από τον υποψήφιο που στηριζόταν από το ΠΑΣΟΚ Αθανάσιο Γιακαλή, που συγκέντρωσε ποσοστό 36,32%. Στις επαναληπτικές εκλογές όμως που διεξήχθησαν στις 14 Νοεμβρίου 2010, περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου εξελέγη ο Αθανάσιος Γιακαλής, ανατρέποντας τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου καθώς κατόρθωσε να συγκεντρώσει ποσοστό 50,77% έναντι 49,23% του αντιπάλου του Παύλου Βογιατζή. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον πρώτο γύρο ήταν 47,30% ενώ στον δεύτερο 39,25%

Δείτε επίσης

 Πρόγραμμα Καλλικράτης
 Επεισόδια στα νησιά του Β. Αιγαίου (2020)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Περιφέρεια Βόρειου Αιγαίου
 ypes.gr Διοικητική διάρθρωση
 Τουριστικός Οδηγός Λέσβου : https://web.archive.org/web/20060613040052/http://www.visitlesvos.gr/
 Oδηγός για τις εκδηλώσεις της Λέσβου
Φαντάρος

Ο στρατιώτης, κυριολεκτικά το προσωπικό του όπλου του Στρατού Ξηράς.

Ρίζες 
Στις νεολατινικές γλώσσες ο όρος προέρχεται από το Λατινικό infantem (νεαρός) και κατά το Μεσαίωνα υποδήλωνε στρατιώτες οι οποίοι ήταν πολύ νέοι ή κατώτερης κοινωνικής καταγωγής ώστε να πολεμούν πεζοί. Από τον 16ο αιώνα με την ίδρυση μονίμων στρατιωτικών μονάδων, ο όρος Infantry και οι αντίστοιχοι σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες χαρακτηρίζουν τις μονάδες του Πεζικού. Από «Infanteria» προήλθε το «Φανταρία» και κατ' επέκταση το «Φαντάρος» που έχασε την ειδική σημασία τη σχετιζόμενη με τον σκοπό του σώματος, αλλά διατήρησε την σημασία της ιδιότητας του μέλους στρατιωτικού σώματος.

Χρήση 
Στη νεοελληνική καθομιλουμένη γλώσσα ο όρος υποδηλώνει τους κληρωτούς του Στρατού Ξηράς. Ανάλογα με τη χρήση μπορεί να εξαιρούνται οι Δόκιμοι Έφεδροι Αξιωματικοί και το προσωπικό της Στρατονομίας και της Προεδρικής Φρουράς

. Η χρήση του όρου από επαγγελματίες στρατιωτικούς για αναφορά σε στρατευσίμους έχει συνήθως υποτιμητική σημασία και κανονικά αποφεύγεται.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: Ειδικά Θέματα: Κατάταξη 
 Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: Γραφείο Στρατολογίας 

Ελληνικός Στρατός
Χαμουραμπί

Ο Χαμουραμπί  ή Χαμουραπί ήταν Ακκάδιος βασιλιάς της Βαβυλώνας από το 1792 μέχρι το 1750 π.Χ.. Ήταν ο μεγάλος γιος του Σιν Μουβαλίτ, τον οποίο και διαδέχθηκε. Ήταν μεγάλος μεταρρυθμιστής, νομοθέτης και κατακτητής. Κατά την βασιλεία του, η Βαβυλώνα ήταν το κύριο θρησκευτικό κέντρο της Μεσοποταμίας. Με την άνοδό του στο θρόνο, ο Χαμουραμπί έλεγχε μόνο ένα μικρό τμήμα της Βαβυλώνας, τη Σιπάρ και την περιοχή γύρω της. Ανάλωσε τα περισσότερα από τα 29 πρώτα έτη της βασιλείας του για να επιβάλει εσωτερική σταθερότητα και ευημερία. Το 1787 π.Χ. εισέβαλε στον Νότο, και κατέλαβε την Ισίν, αν και απέτυχε να πάρει την Ουρούκ. Διαμόρφωσε ένα συνασπισμό με τη Λάρσα και τη Μάρι περίπου από το 1779-1764 π.Χ., στον αμοιβαίο πόλεμο ενάντια στην Ασσυρία, το Ελάμ και τους ορεινούς λαούς. 

Στα μέσα τής δεκαετίας τού 1770 π.Χ., μαζί με τα στρατεύματα της Μάρι και τού Ελάμ, λεηλάτησε την Εσνούνα. Το 1764 συνέτριψε ένα στράτευμα εισβολέων, που αποτελείτο από Ελαμίτες, Ασσύριους, Γκούτιους και Εσνούνιους. Το επόμενο έτος επιτέθηκε στη Λάρσα, ενθαρρυνόμενος από έναν χρησμό. Κατέλαβε τη Λάρσα, και σάρωσε όλη τη Σουμερία. Νίκησε άλλον έναν συνασπισμό που αποτελείτο από το Ελάμ, την Εσνούνα, την Ασσυρία και τους Γκούτιους, κατέλαβε την Εσνούνα, και έφθασε στα Ασσυριακά σύνορα. Το 1761 π.Χ. χάλασε τη συμμαχία του με τον Ζιμρί-Λιμ τής Μάρι, και τον έκανε υποτελή. Δύο χρόνια αργότερα η Μάρι επαναστάτησε, και ο Χαμουραμπί επέστρεψε και κατέστρεψε εντελώς την πόλη. Μεταξύ των ετών περίπου 1760-1755 π.Χ., πολέμησε ενάντια στην Ασσυρία και την έκανε υποτελή. Η πόλις-κράτος Γιαμχάντ και οι σύμμαχοί του απώθησαν κάθε προσπάθεια της Βαβυλώνας να μπει στη Συρία. Ο Χαμουραμπί πήρε τον τίτλο «βασιλιάς Σουμέρ και Ακκάδ, βασιλιάς των τεσσάρων τετάρτων του κόσμου». Η αυτοκρατορία του Χαμμουραμπί απλωνόταν από τον Περσικό Κόλπο έως Βόρεια από τη Νινευή και από τα όρη του Ελάμ μέχρι τα υψώματα της Συρίας. Στη διάρκεια της βασιλείας του, συντάχθηκε ο πρώτος νομοθετικός κώδικας της ιστορίας, που έμεινε γνωστός σαν Κώδικας του Χαμουραμπί.

Πηγές 
 Jacobsen, Th. (1943). "Primitive democracy in Ancient Mesopotomia". Journal of Near Eastern Studies 2 (3): 159–172. doi:10.1086/370672.
 Finkelstein, J.J. (1966). "The Genealogy of the Hammurabi Dynasty". Journal of Cuneiform Studies 20 (3): 95–118. doi:10.2307/1359643.
 Hammurabi (1952). Driver, G.R.; Miles, John C., eds. The Babylonian Laws. Oxford: Clarendon Press.

Μεσοποταμία
Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Αρχαίοι νομοθέτες
Νομοσχέδια Τσιριμώκου

Τα Νομοσχέδια Τσιριμώκου ήταν σειρά νομοσχεδίων που κατατέθηκαν προς ψήφιση το 1913 από τον τότε Υπουργό Παιδείας Ιωάννη Τσιριμώκο της κυβέρνησης των Φιλελεύθερων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αφορούσαν στην μεταρρύθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης, όπως είχε εξαγγελθεί στο πολιτικό πρόγραμμα των Φιλελεύθερων. Ήταν επεξεργασμένα από το Δημήτρη Γληνό, ο οποίος έγραψε και την εισηγητική έκθεση των νομοσχεδίων. 

Τα βασικότερα σημεία των νομοσχεδίων πρόβλεπαν τα εξής:

Τα έτη υποχρεωτικής εκπαίδευσης θα αυξάνονταν σε έξι
Το Ελληνικό Σχολείο θα καταργούταν και στη θέση του θα καθιερωνόταν το τριετές Αστικό Σχολείο
Το Γυμνάσιο θα γινόταν εξαετές και θα χωριζόταν σε δυο κύκλους. Τα μαθήματα θα ήταν κοινά τα δυο πρώτα χρόνια και κατόπιν θα χωριζόταν σε θεωρητικό (φιλολογικό) και πραγματικό (θετικό)
Θα καταργούταν η διδασκαλία των Αρχαίων ελληνικών στο Δημοτικό Σχολείο και το Αστικό Σχολείο. Στη θέση τους θα διδασκόταν η καθαρεύουσα
Θα δημιουργούταν δίκτυο τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης

Ακόμα λαμβανόταν μέριμνα για ανέγερση σχολικών κτιρίων, για την πληρέστερη επιστημονική και παιδαγωγική κατάρτιση των διδασκόντων, ειδική μέριμνα για την εκπαίδευση των γυναικών και την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού.

Τα νομοσχέδια αυτά δεν ψηφίστηκαν, συναντώντας αντίδραση κυρίως για τη μείωση της διάρκειας του Γυμνάσιου και την κατάργηση της διδασκαλίας των Αρχαίων. Η μεταρρύθμιση «μπήκε στο χρονοντούλαπο» όπως είπε ο Δ. Γληνός, μέχρι την επόμενη προσπάθεια των Φιλελεύθερων το 1917.

Νεοελληνική εκπαίδευση
Μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα
Όθρυς

Το όρος Όθρυς (επίσης και παλιότερα Όρθρυς) βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του Νομού Μαγνησίας και στη βορειοανατολική πλευρά του Νομού Φθιώτιδας και οριοθετεί τη Θεσσαλία και τη βόρεια Στερεά Ελλάδα. Η ψηλότερη κορυφή είναι το Γκιούζι  με υψόμετρο 1.726μ, ενώ οι χαράδρες συχνά ξεπερνούν τα 1.300μ . Η ανατολική πλευρά του βουνού βλέπει τον Παγασητικό κόλπο, ενώ η νότια τον Μαλιακό κόλπο.

Έχει δάση βελανιδιάς, δρυός και ελάτης κυρίως κεφαλληνιακής αλλά και υβριδογενούς. Ένα από τα προβλήματα της περιοχής είναι η υπερβόσκηση καθώς και παλιότερα η υλοτομία της ελάτης που τα τελευταία χρόνια έχει περιοριστεί.

Αποτελεί καταφύγιο θηραμάτων και παρατηρείται πυκνή βλάστηση: το πλούσιο φυσικό περιβάλλον έχει αναδείξει το βουνό τα τελευταία χρόνια ως προορισμό οικοτουρισμού.

Ένα από τα χωριά που βρίσκονται στους πρόποδες του όρους είναι η Παλαιοκερασιά, Κοκκωτοί στη Μαγνήσια (550μ), Μύλοι Πελασγίας στη Φθιώτιδα, Πελασγία, Άγιος Ιωάννης στη Μαγνησία (760μ),καθώς και η Βρύναινα στη Μαγνησία (650μ), ενώ κοντά στο δεύτερο βρίσκονται τα μοναστήρια Κάτω και Άνω Παναγίας ￼￼.Επίσης στους Μύλους βρίσκεται και η Μονή Αγίου Γεωργίου.

Στην ελληνική μυθολογία, το όρος Όθρυς είναι το βουνό των Τιτάνων, στο οποίο είχαν οχυρωθεί κατά τη σύγκρουσή τους με τους θεούς του Ολύμπου. Από εκεί πετούσαν γιγάντιους βράχους προς τον Όλυμπο.

Την 5η Φεβρουαρίου 1991 έπεσε στην Όθρυ, στην κορυφή Τσατάλι, μεταγωγικό αεροσκάφος C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι επιβαίνοντες αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και σμηνίτες, συνολικά 63 άτομα.

Στην Όθρυ βρίσκεται δίδυμη σιδηροδρομική σήραγγα μήκους 6,5 χλμ η οποία θα αποτελέσει τμήμα του σιδηροδρομικού άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης, αλλά και αντίστοιχη δίδυμη οδική σήραγγα, τμήμα του Αυτοκινητοδρόμου 3.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες και φωτογραφίες από το βουνό Όθρυς
Δήμος Αλμυρού - Όθρυς

Οθρυς
Οθρυς
Ενδελέχεια (συγκρότημα)

Οι Ενδελέχεια ήταν ένα από τα πιο γνωστά κιθαριστικά ελληνόφωνα ροκ συγκροτήματα.

 Δημήτρης Μητσοτάκης (στίχοι,τύμπανα,φωνητικά, πλήκτρα)
 Δημήτρης Λεοντόπουλος (τραγούδι, ακ. κιθάρα)
 Αντώνης Δημητρίου (ηλ. κιθάρες,πλήκτρα, ακ. κιθάρα,φωνητικά )
 Γιώργος Κουλούρης (μπάσο, σφύριγμα)
 Αντρέας Βαιτούδης (samples, ήχος)
 Παναγιώτης Κατσιμάνης (ηλ. κιθάρες, φωνή)

Δισκογραφία
Ενδελέχεια (Eros),1994
Είναι εδώ ότι είναι και πιο πέρα (Eros),1996
Βουτιά από ψηλά (FM Records),1997
Χάρτινες σαΐτες (FM Records),1999
Πρώτες διαδρομές (Eros),1999
Καθρέφτης (FM Records),2000
Στα σύνορα της μέρας (FM Records),2001
Μια πεταλούδα που ξεφεύγει (FM Records),2003
Μέσα μου κρύβονται άλλοι (FM Records),2005
Σ' ένα μεγάλο αύριο (Sony BMG),2008

Συμμετοχές
Φάκελος Rock 2 (MBI),2000
Ρόδες - Στη γιορτή της φαντασίας, (Archangel Music), 2005. Οι Ενδελέχεια συμμετέχουν στο τραγούδι Άλλη μια στατιστική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
endelexeia.gr  Επίσημος διαδικτυακός τόπος.
Βιογραφικό από music.net.cy

Ενδελέχεια
Χάρτινος κόσμος

Το Χάρτινος Κόσμος είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινίας μικρού μήκους σε σκηνοθεσία της Βάγιας Δανιηλίδου.

Πλοκή
"Τι είναι αληθινό και τι φανταστικό σε έναν χάρτινο κόσμο;"

Η Μυρτώ είναι ένα οκτάχρονο κοριτσάκι που ζει με τους γονείς της σε μια μεγαλούπολη. Λόγω της έντονης επαγγελματικής τους ζωής, οι γονείς της Μυρτώς αρχίζουν να απομακρύνονται από κοντά της. Παγιδευμένη σ' αυτή την κατάσταση, στον (φαινομενικά) πραγματικό κόσμο των ενηλίκων, η Μυρτώ προσπαθεί να δημιουργήσει με τη φαντασία της έναν κόσμο διαφορετικό, εμπνευσμένο από τα παιχνίδια της. Ένας κόσμος που όμως, μήπως είναι εν τέλει και ο πραγματικός;

Προβολές - Βραβεία
 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο 4ο Βαλκανικό Φεστιβάλ, 2003
 Επίσημη Συμμετοχή στην 11η Μπιενάλε Ευρώπης και Μεσογείου, Αθήνα 2003
 Ειδικη προβολη στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών του Βερολίνου, Γερμανία 2004
 Προβολή στο Πανόραμα Πλατφόρμα 2004, Αθήνα 2004
 Ειδική Προβολή στο τμήμα "Digital Cinema" στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 2004
 Επίσημη συμμετοχήστο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών του Σικάγο, ΗΠΑ 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα - Ομάδα 24plus1
IMDB

Χαρτινη = Η ονομασια της ΑΕΚ λογω της κατακτησης του πρωταθληματος στα χαρτια , αν και στην κανονικη βαθμολογια πρωταθλητης ειναι ο ΠΑΟΚ.

Μαλιστα τα μικρα παιδια εχουν μετονομασει το γνωστο παιχνιδι τους σε''πετρα-ψαλιδι-ΑΕΚ''.

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες μικρού μήκους
Ταινίες του 2003
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Σταθμός ΚΑΤ (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός ΚΑΤ είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 στη χιλιομετρική θέση 24,631 από το σταθμό Πειραιά. Βρίσκεται στην Κηφισιά και το όνομά του προέρχεται από το παρακείμενο νοσοκομείο ατυχημάτων ΚΑΤ. Εγκαινιάστηκε στις 27 Μαρτίου 1989 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.

Δομή σταθμού

Συμβάντα

Στις 7 Νοεμβρίου 2000 και ώρα 14:15, σημειώθηκε σύγκρουση δύο συρμών πλησίον του σταθμού, με 34 τραυματίες. Ο προπορευόμενος συρμός, με αριθμό κυκλοφορίας 16, ακινητοποιήθηκε προ του σταθμού λόγω κόκκινης ένδειξης του σηματοδότη και λίγο μετά προσέκρουσε σε αυτόν ο συρμός με αριθμό κυκλοφορίας 17, που έπονταν. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και είχε ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό δύο βαγονιών του πρώτου και ενός του δεύτερου συρμού, ενώ για αρκετές ώρες διεκόπη η κίνηση των συρμών μεταξύ των σταθμών Ειρήνης και Κηφισιάς.

ΚΑΤ
ΚΑΤ