joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νικιάνα Λευκάδας

Η Νικιάνα βρίσκεται μεταξύ Λυγιάς και Νυδρίου,στην ανατολική δηλαδή πλευρά της Λευκάδας. Απέχει από την πόλη της Λευκάδας 9 χλμ. Είναι ένα ψαροχώρι κτισμένο μέσα στο πράσινο, με θέα τα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι ένα νέο σχετικά χωριό της Λευκάδας όπως και αρκετά σχεδόν παραθαλάσσια χωριά της. Πριν εγκατασταθούν στη Νικιάνα οι πρώτοι κάτοικοί της ζούσαν στα ορεινά χωριά Αλέξανδρος και Κολυβάτα που βρίσκονται στην κορυφή του βουνού των Σκάρων. Τη Νικιάνα την προτιμούν πολλοί ιδιοκτήτες σκαφών επειδή διαθέτει γραφικό και απάνεμο λιμάνι με χώρο καθέλκυσης σκαφών.Οι μικρές όμορφες παραλίες της Νικιάνας με το γαλάζιο χρώμα  δημιουργούν μια όμορφη αντίθεση με την κατάφυτη φύση της. Στη Νικιάνα μπορεί κανείς να βρει πολλά καταλύματα, όπως ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, studios και παραδοσιακές ψαροταβέρνες.

Χωριά της Λευκάδας
Κατάλογος έργων του Γκυστάβ Κουρμπέ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Γκυστάβ Κουρμπέ.

 
Κατάλογοι έργων τέχνης
Cyprus Airways (2017)

Οι Κυπριακές αερογραμμές έκλεισαν το 2015. Οι χρεοκοπημένες Κυπριακές Αερογραμμές πουλήθηκαν στη ρωσική αεροπορική εταιρεία S7 Airlines.  Η συμφωνία έκλεισε στα 2,4 εκατομμύρια ευρώ. Η νέα αεροπορική εταιρία έχει ως βάση τον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας και εκτελεί προγραμματισμένες πτήσεις προς την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, με τον στόλο της να αποτελείται από ένα Airbus A319.

Ιστορία 
Η τελευταία πτήση των Κυπριακών αερογραμμών με κωδικό CY337 είχε δρομολόγιο από Αθήνα προς Λάρνακα. Προσγειώθηκε στη Λάρνακα στις 21:15 τοπική ώρα της 9ης Ιανουαρίου 2015. Στο τέλος του καλοκαιριού του 2016 ανακοινώθηκε ότι πουλήθηκαν σε Ρώσο επενδυτή οι Κυπριακές Αερογραμμές. Στις  1 Δεκεμβρίου του 2016 προσγειώθηκε το πρώτο αεροσκάφος των νέων Κυπριακών Αερογραμμών στο Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας. Το αεροσκάφος τύπου A319 είναι έτοιμο για πτήση. Στις 3 Μαρτίου 2017 εκτελέστηκε δοκιμαστική πτήση των νέων Κυπριακών Αερογραμμών από το αεροδρόμιο της Λάρνακας με προορισμό το Ηράκλειο Κρήτης. Στις 14 Μαρτίου οι Κυπριακές Αερογραμμές με ανακοίνωση της κοινοποίησε την απόκτηση του πιστοποιητικού αερομεταφορέα από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας Κύπρου.

Προορισμοί

Συμφωνίες κοινού κωδικού 
Η Cyprus Airways έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:

 Blue Air
 Bulgaria Air
 Qatar Airways
 S7 Airlines
 Sky Express

Σύμβολο 
Οι νέες κυπριακές αερογραμμές έχουν σύμβολο την ελιά, που θεωρείται ένα από τα κύρια σύμβολα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Η ελιά έχει τοποθετηθεί στην ουρά καθώς και στους κινητήρες του αεροσκάφους. Η άτρακτος έχει το όνομα των Κυπριακών Αερογραμμών καθώς και το αγρίνο

Στόλος 

Ο στόλος των νέων κυπριακών αερογραμμών αποτελείται από ένα Airbus A319 με νηολόγιο 5B-DCW και 5B-DCX.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://www.cyprusairways.com/

https://www.facebook.com/cyprusairways/

Κυπριακές αεροπορικές εταιρείες
Αθανάσιος Βερναρδάκης

Ο Αθανάσιος Βερναρδάκης (Μυτιλήνη 1844 - Αθήνα 1912) ήταν έμπορος, λόγιος και οικονομολόγος, από τους πρωτεργάτες της οικονομικής ιστορίας στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στην Αγία Μαρίνα της Μυτιλήνης. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Βερναρδάκη και της Μελισσηνής Τραντάλη και αδελφός των Δημητρίου και Γρηγορίου, επίσης λογίων. Αδελφές του ήταν οι Βασιλική και Αικατερίνη. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, σπούδασε Πολιτική Οικονομία στο Παρίσι το διάστημα 1866-1870. Έζησε πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και μετά στην Αθήνα, όπου αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος στους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Λαμίας και στη μεταλλευτική επιχείρηση του Α. Συγγρού στο Λαύριο. Μετά ασχολήθηκε με το εμπόριο και έπειτα χρημάτισε τραπεζίτης. Ήταν υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς, αλλά και υπέρ των αγροτικών μεταρρυθμίσεων στη Θεσσαλία.

Δημοσίευσε 19 μελέτες. Μερικές από αυτές είναι:
 De l'origin des monnaies et de leurs noms, 1870.
 Περί πολυτελείας, ανεγνώσθη εν τω [εν Κωνσταντινουπόλει] Ελλ. Φιλολογικώ Συλλόγω υπό Αθ. Ν. Βερναρδάκη, μέλους αντεπιστέλλοντος της Ακαδημίας του Στανισλάου, μετατύπωσις Επταλόφου, εν Κωνσταντινουπόλει 1872.
 Περί του εν Ελλάδι εμπορίου, 1885, 1990.
 Les banques dans l'antiquité, 1881.
 Τα μετά την καταστροφήν, ή τί εστοίχισεν ο πόλεμος και τί ποιητέον δια την ανόρθωσίν μας, 1898.
 Η άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως, 1889 (La prise de Constantinople, 1907).
 Η ανακαίνισις του Παρθενώνος, 1905.
 Περί αμφιέσεως, 1906.
 Το Στάδιον και οι πανελλήνιοι αγώνες, από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον, 1906.
 Πόθεν τα βυζαντινά έμβολα, 1909.

Το 1874 νυμφεύτηκε τη Θάλεια Κωνσταντ. Βικέλα και απέκτησε παιδιά τον Κωνσταντίνο, τη Μαρίνα και την Έλλη. Απεβίωσε το 1912 σε ηλικία 68 ετών στην Αθήνα.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές
Ελληνικό Λογοτεχνικό & Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ)  Βερναρδάκης Αθανάσιος
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Κέντρο Πληροφόρησης  Βιβλιοθήκη
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου  Βιβλιονέτ

Έλληνες λόγιοι
Οπόσουμ

Το οπόσουμ ή πόσουμ είναι μικρό θηλαστικό που ανήκει στην τάξη Διδελφόμορφα (Didelphimorphia). Είναι μαρσιποφόρο και γι' αυτό συγγενεύει με τα κανγκουρό και τα κοάλα. Υπάρχουν πάνω από 60 είδη οπόσουμ.

Γεωγραφική κατανομή 
Το Didelphis virginiana ή αλλιώς οπόσουμ της Βιρτζίνια είναι το μοναδικό ενδημικό μαρσιποφόρο της Βόρειας Αμερικής. Πλέον οπόσουμ απαντώνται σε όλες τις ΗΠΑ καθώς και σε περιοχές του Καναδά και του Μεξικού.

Οικολογία 

Το οπόσουμ είναι μοναχικό, νυκτόβιο ζώο. Είναι παμφάγο, τρώει έντομα, σαλιγκάρια, τρωκτικά, φρούτα, χόρτα, φίδια, αυγά κ.ά. Αν και προσαρμόζεται εύκολα σε διάφορα περιβάλλοντα, νιώθει οικεία πάνω στα δέντρα, όπου χρησιμοποιεί την ουρά του για σταθερότητα κατά την ανάβαση. Τυπικά ζει 2 με 4 χρόνια. Εάν βρεθεί αντιμέτωπο με κάποιο θηρευτή, τότε κάποιες φορές για να ξεφύγει παραμένει εντελώς ακίνητο.

Παραπομπές 

Διδελφόμορφα
Το Μελτεμάκι

Το μελτεμάκι είναι τρίπρακτη ηθογραφική κωμωδία του θεατρικού συγγραφέα Παντελή Χορν.

Το έργο εκτυλίσσεται σε ένα νησί του Αιγαίου. Το θέμα, της χωρίς συνέπειες συζυγικής απιστίας, εικονογραφείται σε δυο ερωτικά τρίγωνα. Η νεαρή Αλίκη θ' αναστατώσει πρόσκαιρα τη ζωή του Τάκη, απόστρατου αξιωματικού του ναυτικού και της γυναίκας του Σοφίας ενώ παράλληλα, σε δεύτερο επίπεδο, η παρουσία της όμορφης χήρας Μανταλένας, θα ταράξει για λίγο τα νερά ανάμεσα στην Σταματίνα και τον Βαγγέλη, που εργάζονται στο αρχοντικό του πρώτου ζευγαριού.

Το έργο το πρωτοέγραψε ο συγγραφέας σαν διήγημα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα, με τον τίτλο «Το Κυματάκι», τον Φεβρουάριο του 1927. 
Τον ίδιο χρόνο, ο συγγραφέας του διασκεύασε για θεατρικό, με τον τίτλο «Το Μελτεμάκι» και πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο Απόλλων, από τον θίασο της Κυβέλης, στις 26 Οκτωβρίου του 1927. Στο ρόλο της Αλίκης εμφανιζόταν η κόρη της Κυβέλης, Αλίκη (Θεωδορίδου – Νορ)
Το έργο σημείωσε μεγάλη επιτυχία και από τότε έχει ανέβει πολλές φορές από πολλούς θιάσους.

Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Το Μελτεμάκι"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
το βιβλίο
, το έργο από το «Το θέατρο της Δευτέρας», ΕΡΤ
, το κείμενο

Πηγές - παραπομπές

Ευτέρπη Βαφειάδου: Εισαγωγή στην δραματουργία του Παντελή Χορν, 1994 

Μ
Επαρχία Ζανακαλά

Η επαρχία Ζανακαλά () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν, στο δυτικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι το χωριό Ζανακαλά. Πληθυσμός: 23,742 (εκτίμηση 2013) 23,505 (απογραφή 2009) 23,560 (απογραφή 1999).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Ορειβατικό πυροβόλο Σνάιντερ-Δαγκλή

Το ορειβατικό πυροβόλο Σνάιντερ-Δαγκλή ήταν ρυμουλκούμενο πυροβόλο διαμετρήματος 75 χιλιοστών, λυόμενο για την ευκολότερη μεταφορά του με μεταγωγικά ζώα, και για αυτό ιδιαιτέρως κατάλληλο για μονάδες ορεινού πυροβολικού.

Η ιδέα ενός λυόμενου πυροβόλου για το ορειβατικό πυροβολικό ανάγεται σε δυο αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, τον τότε Ταγματάρχη Μηχανικού Λυκούδη το 1891, που έκανε την πρώτη σχετική πρόταση, και μετέπειτα στον τότε Ταγματάρχη Πυροβολικού Παναγιώτη Δαγκλή, που υπέβαλε το δικό του σχέδιο το 1893. Κατόπιν προσωπικών ενεργειών του Δαγκλή, η ιδέα του υιοθετήθηκε, δοκιμάστηκε, και παρήχθη από την γαλλική βιομηχανία οπλικών συστημάτων Σνάιντερ (Schneider), η οποία πρωταγωνίστησε στην Ευρώπη κατά την τριαντακονταετία (1910-1945) των μεγάλων πολέμων του 20ου αιώνα.

Ιδιότητες
Η ξεχωριστή ιδιότητα του πυροβόλου αυτού ήταν πως μπορούσε να λυθεί σε περισσότερα κομμάτια, κάνοντας έτσι πιο εύκολη την μεταφορά του στην περιοχή αναπτύξεως. Το συνολικό βάρος του πυροβόλου ήταν 627 κιλά. Το μεγαλύτερο βάρος αντιπροσώπευε o σωλήνας (207 κιλά) και η θωράκισή του (111 κιλά). Το μέγιστο βεληνεκές του ήταν τα 5.800 μέτρα με σημαντικό παράγοντα το προωθητικό γέμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Οι τροχοί του έφταναν τα 58 κιλά και ήταν κατασκευασμένοι απο το ίδιο υλικό με τα υπόλοιπα εξαρτήματα.

Η διαμάχη μεταξύ δημιουργών
Ο τότε ομοιόβαθμος του Δαγκλή, Λυκούδης, είχε παραδώσει το σχέδιο του πυροβόλου στη γερμανική βιομηχανία Krupp, ενώ ο Δαγκλής στην γαλλική Σνάιντερ. Όταν ο Ελληνικός Στρατός έψαχνε να εφοδιάσει με νέο οπλισμό το Πυροβολικό, ο Λυκούδης ανέφερε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού πως το σχέδιό του ήταν το ίδιο με αυτό του Δαγκλή. Ύστερα όμως από δοκιμές, η σχεδίαση του Δαγκλή αποδείχτηκε ανώτερη του Λυκούδη, και το πυροβόλο υιοθετήθηκε από τον Ελληνικό Στρατό, με το οποίο πολέμησε από τους Βαλκανικούς Πολέμους ως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραλλαγή του στο διαμέτρημα των 76 χιλιοστών χρησιμοποιήθηκε από τον ρωσικό στρατό κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Schneider-Δαγκλής 75 χλστ., Υπόδειγμα1906/1912

 Πυροβολικό
Ελληνικός Στρατός
Μίλαν Β΄ Ομπρένοβιτς

Ο Μίλαν Β΄, σερβικά Милан Обреновић (21 Οκτωβρίου 1819 - 8 Ιουλίου 1839) από τον Οίκο των Ομπρένοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Σερβίας για 25 ημέρες του 1839.

Η νεότητά του
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μίλος Ομπρένοβιτς, αλλά ήταν ασθενικός από μικρός και η υγεία του ήταν αδύναμη σε όλη τη ζωή του. Σπούδασε στην Ανώτερη Σχολή (σήμερα Πανεπιστήμιο) του Βελιγραδίου, όπου σπούδασε τα Γαλλικά και τα Γερμανικά. Όταν το 1830 η Σερβία έγινε αυτόνομη, κατέστη διάδοχος.

Πρίγκιπας της Σερβίας
Στις 13 Ιουνίου 1839 ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ του Μίλαν Β'. Λόγω της ασθένειάς του, μάλλον δεν είχε συνείδηση του γεγονότος ότι ανέλαβε πρίγκιπας της Σερβίας· δεν εκδόθηκαν έγγραφα με το όνομά του. Απεβίωσε 25 ημέρες μετά στο Κραγκούγιεβατς, στις 8 Ιουλίου 1839 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Μιχάηλο. Ετάφη στο προάστειο Παλίλουλα του Βελιγραδίου και αργότερα μεταφέρθηκε στο ναό του αγίου Μάρκου στο κέντρο της πόλης.

Πηγές
 Lars Ulwencreutz (November 2013). Ulwencreutz's The Royal Families in Europe V. Lulu.com. pp. 128–. ISBN 978-1-304-58135-8.

Εικόνες

Μιλαν
Πρίγκιπες της Σερβίας
Πριγκιπάτο της Σερβίας
Λεωφόρος Θηβών

Η οδός Θηβών ή Λεωφόρος Θηβών είναι σημαντικός οδικός άξονας της Αθήνας που συνδέει τον Πειραιά με τα δυτικά και βορειοδυτικά προάστια. Το συνολικό του μήκος είναι 10,8 χιλιόμετρα.

Διασχίζει μεγάλους δήμους όπως τον Πειραιά, τον Δήμο Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη, το Αιγάλεω, το Περιστέρι και το Ίλιον. Ξεκινάει από την συνοικία της Λεύκας στον Πειραιά, ως επέκταση της οδού Ρετσίνας, και τερματίζει στην οδό Φυλής στο Καματερό, στο ύψος του Εθνικού Κέντρου Αποκατάστασης.

Παραπομπές 

Θηβων
FIFA 2000

Το FIFA 2000 (γνωστό ως FIFA 2000: Major League Soccer στην Αμερική) είναι βιντεοπαιχνίδι αθλητισμού που δημιουργήθηκε από την EA Canada και εκδόθηκε από την Electronic Arts. Είναι το έβδομο παιχνίδι της σειράς FIFA. Κυκλοφόρησε το 1999 για τα Microsoft Windows και το PlayStation και αργότερα από τη Tiertex Design Studios και THQ για το Game Boy Color.

Περιγραφή
Ανάμεσα στις πρωτοπορείες του παιχνιδιού ήταν η ικανότητα που έδινε στον παίκτη να παίζει συνεχόμενες σεζόν, πράγμα που του έδινε την ευκαιρία να αγωνίζεται είτε για προαγωγή είτε για υποβιβασμό στον διαγωνισμό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.

Ο σχολιασμός από τη Βρετανική έκδοση του παιχνιδιού παρέχεται από τους σχολιαστές του BBC John Motson, Mark Lawrenson και Chris Waddle. Η Αμερικάνικη έκδοση παρέχει σχολιασμό από τους Phil Schoen και Julie Foudy. Σχολιασμοί από άλλες χώρες υπάρχουν για τις Γερμανικές, Ισπανικές, Γαλλικές, Ιταλικές, Εβραϊκές, Ιαπωνικές, Ελληνικές και Βραζιλιάνικες εκδόσεις.

Υποδοχή

Το παιχνίδι δέχτηκε θετικές κριτικές, εκτός από την Game Boy Color έκδοση, η οποία έχει ένα σκορ 46.50% στο GameRankings. Το ίδιο έδωσε στην έκδοση PlayStation ένα 87.27% και στην PC έκδοση ένα 85.41%.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 FIFA 2000 στο MobyGames
 Η Game Boy Color έκδοση του FIFA 2000 στο MobyGames

Βιντεοπαιχνίδια του 1999
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color
Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts
Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού
FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)
T2 Trainspotting

Το T2 Trainspotting είναι βρετανοαμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Ντάνι Μπόιλ. Το σενάριο είναι του Τζον Χοτζ και βασίζεται στο μυθιστόρημα Porno του Ίρβιν Γουέλς.

Είναι η συνέχεια του Trainspotting, που προβλήθηκε το 1996.

Πλοκή
Ο Μαρκ επιστρέφει στη Σκωτία, όπου συναντά ξανά τους παλιούς του φίλους.

Διανομή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σελίδα στην IMDb

Βρετανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Ταινίες του 2017
Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Βρετανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Βρετανικές buddy ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Αμερικανικές buddy ταινίες
Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες
Αλθαιμένης

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αλθαιμένης ήταν ο μοναδικός γιος του βασιλιά της Κρήτης Κατρέως και εγγονός του Μίνωα και της Πασιφάης, αδελφές του ήταν η Αερόπη, η Κλυμένη και η Απημοσύνη. Ο Αλθαιμένης σκότωσε τον πατέρα του χωρίς να γνωρίζει ποιος είναι εκπληρώνοντας χρησμό που είχε πάρει ο ίδιος ο Κατρέας. Τις πληροφορίες σχετικά με τον Αλθαιμένη τις γνωρίζουμε από πηγές που παρέχουν ο Διόδωρος Σικελιώτης και η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου. Σύμφωνα με τον Διόδωρο ο Αλθαιμένης πήρε χρησμό ότι θα σκοτώσει ο ίδιος τον πατέρα του, με πολλούς οπαδούς του μετανάστευσε στην Ρόδο όπου ίδρυσε στο υψηλότερο όρος Αττάβυρος το ιερό του Αττάβυρου Διός και παραλιακά μια πόλη την Κρητηνία που είναι σήμερα βυθισμένη. Πολλά χρόνια αργότερα ο υπέργηρος Κατρέας έφτασε στην Ρόδο αναζητώντας τον γιο του για να του παραδώσει τον θρόνο, ο Αλθαιμένης τον πέρασε για πειρατή και τον σκότωσε με ένα ακόντιο. Ο Αλθαιμένης έμαθε ότι σκότωσε τον ίδιο τον πατέρα του όπως είχε πεί ο χρησμός και πέθανε από την λύπη του, οι κάτοικοι της Ρόδου τον λάτρεψαν σαν τοπικό ήρωα. 

Η Βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου λέει αντίστοιχα ότι ο Κατρέας πήρε χρησμό ότι θα τον σκοτώσει ένα από τα παιδιά του, προσπάθησε να τον κρατήσει κρυφό αλλά ο Αλθαιμένης το έμαθε και δραπέτευσε στην Ρόδο μαζί με την αδελφή του Απημοσύνη. Την Απημοσύνη ερωτεύτηκε έντονα ο θεός Ερμής, η ίδια προσπαθούσε να τον αποφύγει με κάθε μέσο μέχρι που την έριξε στην παγίδα και την βίασε, το είπε στον αδελφό της αλλά εκείνος το θεώρησε σαν δικαιολογία και την ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου. Ο Κατρέας έφτασε στην Ρόδο πολλά χρόνια αργότερα αναζητώντας τον γιο του για να τον διαδεχτεί στον θρόνο της Κρήτης αλλά οι βοσκοί τον πέρασαν για πειρατή. Μάταια προσπάθησε ο Κατρέας να τους εξηγήσει τον σκοπό του ταξιδιού του στη Ρόδο: τα γαβγίσματα των τσοπανόσκυλων έπνιγαν τις φωνές του. Με την όλη αναταραχή ήρθε και ο Αλθαιμένης, ο οποίος πέταξε το ακόντιό του στον υποτιθέμενο εχθρό και έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός. Ο Αλθαιμένης ωστόσο μέσα σε λίγη ώρα διεπίστωσε την ταυτότητα του ξένου, οπότε παρακάλεσε τους θεούς να ανοίξει η γη και να τον καταπιεί, πράγμα που έγινε (στην κυριολεξία).

Παραπομπές

Πηγές

Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Apollodorus, Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library.
Diodorus Siculus, Diodorus Siculus: The Library of History. Translated by C. H. Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Online version by Bill Thayer
Gantz, Timothy, Early Greek Myth: A Guide to Literary and Artistic Sources, Johns Hopkins University Press, 1996.
Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1873). Online version at the Perseus Digital Library

Αλθαιμενης
Gods of War

Το Gods of War είναι το δέκατο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Magic Circle Music.

Τα τραγούδια του άλμπουμ παρουσίασαν κοινό στιχουργικό περιεχόμενο, αναφερόμενα σε Θεούς του πολέμου από διάφορες μυθολογίες. Αυτός ήταν ο τελευταίος στούντιο δίσκος του συγκροτήματος με το ντράμερ Σκοτ Κολούμπους στη σύνθεση του, ο οποίος πέθανε το 2011.

Το συγκρότημα είχε επιστρέψει στις ζωντανές εμφανίσεις δύο χρόνια πριν την κυκλοφορία του δίσκου, όταν περιόδευσε μαζί με τους Rhapsody of Fire και τους HolyHell στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η περιοδεία συνεχίστηκε στην Ευρώπη την άνοιξη του 2006 με την ονομασία "Demons, Dragons And Warriors Tour", συνοδευόμενη από την κυκλοφορία του σινγκλ "The Sons Of Odin" που μπήκε στο φινλανδικό Top-20 και έφθασε ως την τρίτη θέση των καταλόγων επιτυχιών της Δανίας και της Ουγγαρίας.

Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση των γερμανικών τσαρτ και το Top-10 στην Αυστρία, ενώ επιτυχία γνώρισε στα σκανδιναβικά κράτη, την Ελβετία και την Ιταλία και βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στην Ρωσία.

Για την προώθηση του, οι Manowar περιόδευσαν και πάλι με τους Rhapsody of Fire και τους HolyHell, ενώ κατά την περιοδεία αυτή ηχογραφήθηκε το άλμπουμ "Gods of War Live", το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Τραγούδια
 Όλες οι συνθέσεις πραγματοποιήθηκαν από τον Joey DeMaio, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά.

Θέσεις τσαρτ

Βραβεία
Gods of War (άλμπουμ)

 Ρωσία (NFPF Certification): Χρυσός

Τα μέλη του συγκροτήματος 
Το "Gods of War" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
 Έρικ Άνταμς - φωνητικά
 Καρλ Λόγκαν - κιθάρα, πλήκτρα
 Τζόι Ντι Μάιο - μπάσο, πλήκτρα, αφήγηση
 Σκοτ Κολούμπους - τύμπανα, κρουστά

Παραπομπές

Πηγές
 GODS OF WAR | Manowar
 Gods of War - Manowar | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Manowar - Gods of War - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Manowar
Άλμπουμ του 2007
Σταθερή Ώρα Σαουδικής Αραβίας

Η χειμερινή ώρα Σαουδικής Αραβίας είναι η ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται στην Σαουδική Αραβία. Χρησιμοποιούν την ζώνη ώρας UTC+03:00, ακόμη καθορίζεται από τον 45ο μεσημβρινό ανατολικά. Ακόμη, η Σαουδική Αραβία έχει το ανατολικότερο μέρος που χρησιμοποιεί την χρονική ζώνη +3, με αποτέλεσμα κάποιες περιοχές θα έπρεπε να μετακινηθούν μια ώρα μπροστά.

Σαουδικη
Ωρα
Παναγιώτης Χατζηγάκης

Ο Παναγιώτης Χατζηγάκης (1849 - 1928) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Τρικκαίων του νομού Θεσσαλίας επί 26 χρόνια.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Περτούλι και ήταν γιος του πολιτικού Ιωάννη Χατζηγάκη, μέλους της οικογένειας Χατζηγάκη. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στα Ιωάννινα και ασχολήθηκε με την οικογενειακή περιουσία. Εξελέγη αρχικά δήμαρχος Αιθήκων (1883 - 1887) και εν συνεχεία, στις εκλογές του 1891, δήμαρχος Τρικκαίων. Επανεξελέγη για άλλες τέσσερις θητείες (1895 - 1899, 1899 - 1903), 1914 - 1925, 1925 - 1928) με την τρίτη να παρατείνεται κατά επτά χρόνια λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που επικρατούσε εκείνη την εποχή. Το 1897, λόγω του ελληνοτουρκικού Πολέμου εγκατέλειψε τα Τρίκαλα και εγκαταστάθηκε προσωρινά στο Περτούλι. 

Απεβίωσε εν ενεργεία δήμαρχος και αντικαταστάθηκε από το γιο του, Χρίστο Χατζηγάκη, νικητή των εκλογών που ακολούθησαν.

Παραπομπές 

Δήμαρχος Τρικκαίων
Ταλντόκ

Το Ταλντόκ είναι πόλη στην περιφέρεια Ος του Κιργιστάν. Λέγεται και Ταλντίκ, ενώ συνδέεται με την τοπική πρωτεύουσα Ος με τον αυτοκινητόδρομο M41.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Κιργιζίας
Γιάννης Φακής

Ο Γιάννης Φακής (Αποίκια Άνδρου, 12 Ιανουαρίου 1944 - Αθήνα, 14 Ιουνίου 2017) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης υπό τον Κάρολο Κουν, έλαβε ρόλους σε θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων η παράσταση "Ευριπίδου Τρωάδες" (1977) του Γιάννη Τσαρούχη, το "1922" (1978) του Νίκου Κούνδουρου, οι "Νύφες" (2004) του Παντελή Βούλγαρη και "Η Άλλη Θάλασσα" (2012, μη ολοκληρωμένη) του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία αποτέλεσε την τελευταία του ερμηνεία.

"Εσύ είσαι κωμικός" τού είχε πει κάποτε ο Κάρολος Κουν μετά από πολύμηνη μελέτη των ερμηνειών του, οι οποίες κάλυπταν όλο το φάσμα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Προσωπική ζωή
Ο Γιάννης Φακής έζησε και εργάστηκε στην Άνδρο, τη Σαντορίνη και για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συνοικία Κουκάκι στην Αθήνα. Κατά την περίοδο της δικτατορίας διέμεινε στη Ρώμη, στην οποία οδηγήθηκε λόγω των −όχι και τόσο αμφιλεγόμενων− φρονημάτων του. Υπήρξε σύζυγος της εικαστικού Ντέπης Φελουκατζή (1941-2015), με την οποία απέκτησε έναν γιο. Ο Κωστής Γκιμοσούλης στο αφήγημά του "Ο Μέσα και ο Έξω" (2016, Εκδόσεις Καστανιώτη) αναφέρεται στη γειτονική τους σχέση και στα όσα του εξιστόρησε ο Γιάννης Φακής κατά την περίοδο 2014 - 2016, βαπτίζοντάς τον "Κυναίγειρο". Όσοι γνώριζαν τον Γιάννη Φακή, θα θυμούνται τις αναφορές του: στο βιβλίο “Αντιγνώση, τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού” της Λιλής Ζωγράφου, στην Έλλη Λαμπέτη και στον Γιάννη Τσαρούχη, με τους οποίους είχε συνεργαστεί εκτενώς, στον γιο του και τη σύντροφό του, καθώς και στη σύζυγό του, την οποία είχε χάσει. 

O Γιάννης Φακής έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο κοιμητήριο Ζωγράφου με πολιτική τελετή.

Παραπομπές

Πηγές
 http://www.imdb.com/name/nm2569541/
 http://www.theatro-technis.gr/apofoitoi-1969/
 http://www.lifo.gr/mag/features/3719
 http://www.clproductions.gr/el/feature-films/the-other-sea
 http://www.eete.gr/ergo/?ergoid=3461
 http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-6086-8
 http://www.u-hoo.gr/gianniskafatos/2010/05/25/κωστής-γκιμοσούλης-το-φάντασμά-της/
 http://www.kastaniotis.com/events/12/07 
 http://www.avgi.gr/article/10970/5385442/pethane-e-zographos-ntepe-pheloukatze
 http://www.thetoc.gr/politismos/article/to-theatro-texnis-thrinei-tin-apwleia-tou-spoudaiou-ithopoiou-gianni-faki

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Καταρίνα Άικενς - Φλοκέ

Η Καταρίνα Άικενς - Φλοκέ (φλαμανδικά: Catarina Ykens-Floquet (1608 – μετά το 1666) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος νεκρών φύσεων.

Βιογραφία
Γέννήθηκε στην Αμβέρσα, θυγατέρα του Λούκας Φλοκέ και αδελφή τριών ζωγράφων. Παντρεύτηκε τον ζωγράφο Φρανς Άικενς το 1635 και είναι γνωστή για τις νεκρές φύσεις με άνθη και φρούτα, στις οποίες περιλαμβάνονται και πίνακες με γιρλάντες.

Ορισμένες φορές τα έργα της συγχέονται με τα έργα της Καταρίνα Άικενς, που γεννήθηκε το 1659 και ήταν θυγατέρα του Γιοχάννες Άικενς από την Αμβέρσα.

Δείτε επίσης
Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Φλαμανδική ζωγραφική

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Φλάνδρας
Ασγκάρ Φαραντί

Ο Ασγκάρ Φαραντί (Asghar Farhadi, περσικά اصغر فرهادی‎, γενν. 7 Μαΐου 1972) είναι Ιρανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.

Καλλιτεχνική πορεία 
Έγινε γνωστός το 2011 με την ταινία Ένας χωρισμός, η οποία κέρδισε Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Χρυσή Άρκτο και βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Στη συνέχεια, το 2013 γύρισε το έργο Το παρελθόν, που διακρίθηκε στις Κάννες, ήταν η πρόταση του Ιράν για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 86α Βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα και Σεζάρ.

Η ταινία του 2016 Ο εμποράκος ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα και για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η εν λόγω ταινία χάρισε στον Ιρανό σκηνοθέτη το δεύτερο βραβείο Όσκαρ της καριέρας του (Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα 89α Βραβεία Όσκαρ). Ο ίδιος, ωστόσο, δεν παρευρέθηκε στην 89η τελετή απονομής, λόγω του διατάγματος του Ντόναλντ Τραμπ που απαγορεύει την είσοδο στις ΗΠΑ σε κατοίκους επτά μουσουλμανικών χωρών.

Το 2018 κυκλοφόρησε η ταινία Το ξέρουν όλοι, η οποία είναι ισπανόφωνη και πρωταγωνιστούν ο Χαβιέρ Μπαρδέμ και η Πενέλοπε Κρουζ.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Ιρανοί σεναριογράφοι
Ιρανοί παραγωγοί ταινιών
Σκηνοθέτες ταινιών βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Ιρανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ήρωες με πυτζάμες

Ήρωες με πυτζάμες (αγγ. PJ Masks) είναι ο τίτλος βρετανο-γαλλικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων. Η σειρά βασίζεται στην γαλλική σειρά βιβλίων Les Pyjamasques από τον Romuald Racioppo. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο Disney Junior στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 18 Σεπτεμβρίου 2015. Στην Ελλάδα επίσης μεταδόθηκε από την Disney Junior. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2017 η σειρά ξεκίνησε να μεταδίδεται απ' το Star Channel.

Πλοκή
Κατά την ημέρα είναι τρία κανονικά παιδιά 6 ετών, ο Κόνορ, ο Γκρεγκ κι η Αμάγια, τα οποία είναι γείτονες και συμμαθητές. Μόλις όμως δύσει ο Ήλιος και πέσει η νύχτα, μεταμορφώνονται σε 3 υπερήρωες με πυτζάμες, ο 1ος στον Cat boy, ο 2ος στον Gekko και η 3η στην Owlette και βγαίνουν να καταπολεμήσουν την εγκληματικότητα. Για τις μετακινήσεις τους οι 3 αυτοί υπερήρωες χρησιμοποιούν ανάλογα με την περίσταση, το γατοκίνητο, το κουκουβοπλάνο και το Γκέκο Μομπίλ. Το 1ο είναι ένα αυτοκινητάκι, το 2ο ένα αεροπλανάκι και το 3ο είναι αμφίβιο δηλαδή μπορεί να κυκλοφορεί και στο νερό και στην ξηρά.

Χαρακτήρες

Ήρωες με πυτζάμες
Connor/Catboy
Amaya/Owlette
Greg/Gekko

Κακοποιοί
 Luna girl
 Night Ninja και Ninjalinos
 Romeo

Επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες

Επεισόδια

Ηθοποιοί οι οποίοι ακούγονται στην Ελληνική μεταγλώττιση της σειράς
  Άντρια Ράπτη  - Connor/Catboy
 Χριστέλα Γκιζέλη  (Κύκλοι 1-2) , Γεωργία Ιωαννίδου  (Κύκλοι 3-Παρόν) - Amaya/Owlette
  Ειρήνη Τσίγκα  - Greg/Gekko
  Βασιλική Κατσικερού  - Romeo/ Luna girl
 Βαγγέλης Ζαπαντιώτης  - Αφηγητής/ Robot
 Σωτηρία  Ρουβολή (Κύκλος 2) , Ειρήνη Τσίγκα (Κύκλοι 3-Παρόν)  -  Dylan/Armadylan

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://disneyjunior.disney.gr/pj-masks

Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές‎
Παιδικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές του Disney Junior
Call Of Duty:Infinite Warfare

Tο Call Of Duty: Infinite warfare είναι βιντεοπαιχνίδι που αναπτύχθηκε από την Infinty Ward και με την βοήθεια της Raven Software και κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου του 2016 για τις κονσόλες PlayStation 4, Xbox One και τον Υπολογιστή. Έχουν κυκλοφορήσει δύο διαφορετικές εκδόσεις, η απλή και η Legacy Edition, η οποία περιέχει επιπλέον το Call of Duty: Modern Warfare Remastered.

Τρόπος συμποσίου

Ζόμπι 
Τέσσερις  σπαστικοι kalofag;adew πρέπει να παλέψουν με ο,τι φαγητα  διαθέτουν,την πείνα   σε ένα θεματικό πάρκο της δεκαετίας του '80. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι οι: Weard Wyler, ενας D.J.,dextero, ένας μάγειρας  , Sally, μια τυπισσα εφηβη που καταβροχθίζει τα πάντα  , και ο Andre, ένα ομιλών χάμπουργκερ.

Διαδικτυακό παιχνίδι πολλαπλών ορεκτικών 
Αυτός ο τύπος παιχνιδιού δίνει την δυνατότητα σε πολλούς παίκτες να κάνουν συμποσιο και να συναγωνιστούν μεταξύ τους μέσω των αγώνων αντιπείνας, από διάφορα μέρη του κόσμου χρησιμοποιώντας κουτάλια και πιρούνια, με διαφορετικές ποικίλες, επεξεργάζοντας δικά τους πιάτα και να ανεβαίνουν παίρνοντας χρυσά φαγητά είτε με ομάδα είτε solo eaters. Το παιχνίδι δεν περιέχει  κίνηση που επιτρέπει στους παίκτες περιορισμό, που κάνει το ρυθμό του γρήγορο.

Επιμελητής (Quarter lordus lord) 
Στο παιχνίδι, o παίκτης έχει την δυνατότητα να αγοράσει βοηθητικά πακέτα (HAMBURGER) χρησιμοποιώντας λεφτα που μπορεί κάποιος να κερδίσει δουλευοντας σαν σκλάβος στις φυτείες βαβμακιού της λατινικής Αμερικής . Από τα πακέτα μπορεί κάποιος να κερδίσει βαθμούς αντιπείνας , αλλά και για τa pigs του που εκτρέφει  , μπορεί να αποκτήσει ευβλογια και αλλες παραμορφώσεις  που θα τα χρησιμοποιήσει για το προφίλ του στο παιχνίδι. Το παιχνίδι εξακολουθεί να ανανεώνει την ποικιλία του σε φαγητά που γίνονται συχνά και σταδιακά.

Χάρτες 
Το παιχνίδι παιχτών δίνει την δυνατότητα να παίξει κάποιος σε μια ποικιλία χαρτών όπου ο κάθε ένας είναι ξεχωριστός ως προς το περιεχόμενο του. Οι χάρτες είναι με αλφαβητική σειρά οι Break, CrushBandickut, Frostier, Frosty, Generous, Grounded, MayBay, Precat, Retaliation, Sports, Skyblock, Terminator καιThrowTrash. Υπάρχουν επίσης χάρτες από επιπλέον περιεχόμενο οι οποίοι, αυτή τη στιγμή, είναι οι No, Nope , Nah, Nada, Niet, Nein

Ανάπτυξη

Φωνές ηθοποιών 
Στο παιχνίδι δανείζουν τις φωνές τους οι παρακάτω ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Επιπλέον περιεχόμενο (DLC) 
Στις 31 Ιανουαρίου του 2017 η Infinity Ward έβγαλε στην αγορά επιπλέον περιεχόμενο επί πληρωμή, το Sabotage DLC, το οποίο περιέχει 4 χάρτες επιπλέον για το Multiplayer Mode οι οποίοι είναι: Noir, Neon, Dominion, Renaissance, καθώς και έναν χάρτη για τα Zombies εν ονόματι Rave In The Woods . Αναμένονται καινούριο DLC  στην διάρκεια του 2017 ή και αργότερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Call of Duty
Βιντεοπαιχνίδια του 2016
Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας
Βιντεοπαιχνίδια με ζόμπι
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Άρη
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Τόκιο
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελβετία
Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας

Ο Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ)  είναι ανώνυμη εταιρεία με σκοπό τη διαχείριση του δικτύου διανομής του ηλεκτρισμού. Προέκυψε από τον διαχωρισμό του Τμήματος Διανομής της ΔΕΗ στην Ελλάδα, προκειμένου να συμμορφωθεί με την 2009/72 / ΕΚ Οδηγία της ΕΕ σε σχέση με την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Δομή - Έργο 
Πρόκειται για μια 100% θυγατρική της ΔΕΗ Α.Ε. που συστάθηκε με τον νόμο 4001/2011, ωστόσο είναι ανεξάρτητη, διατηρώντας όλες τις απαιτήσεις ανεξαρτησίας που ενσωματώνονται εντός του παραπάνω νομοθετικού πλαισίου. Με τον παραπάνω νόμο, ο ΔΕΔΔΗΕ ανέλαβε δύο διακριτές αρμοδιότητες, την Διαχείριση του Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΔΔΗΕ) και τη Διαχείριση των αγορών των Μη Διασυνδεδεμένων Νησιών (ΜΔΝ). Ο ΔΕΔΔΗΕ είναι φυσικό μονοπώλιο στην Ελλάδα και για τον λόγο αυτό οι δραστηριότητές του επιβλέπονται και ρυθμίζονται από την ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Για τον λόγο αυτό, ο ΔΕΔΔΗΕ καταρτίζει και εκτελεί Πρόγραμμα Συμμόρφωσης το οποίο εγκρίνεται από την ΡΑΕ (απόφαση 678/2014) και σε αυτό αναφέρονται όλα τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται προκειμένου να αποκλείεται οποιαδήποτε τυχόν μεροληπτική συμπεριφορά, εταιρικών πρακτικών και στρέβλωσης του ανταγωνισμού κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της.

Ως στόχοι της επιχείρησης ορίζονται η ποιότητα εξυπηρέτησης, η ποιότητα της ενέργειας, η μείωση του λειτουργικού κόστους και η προσαρμογή στις απαιτήσεις του νέου περιβάλλοντος.

Βασικό έργο της εταιρείας είναι η λειτουργία, η συντήρηση και η ανάπτυξη του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, καθώς και η διασφάλιση της διαφανούς και αμερόληπτης πρόσβασης των χρηστών στο δίκτυο.

Το δίκτυο διανομής 
Το δίκτυο διανομής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα με βάση τα στοιχεία του 2018 αποτελείται από:

112.295 χλμ. δικτύου Μέσης Τάσης
126.941 χλμ. δικτύου Χαμηλής Τάσης
163.220 Υποσταθμοί Μέσης Τάσης προς Χαμηλή Τάση
989 χλμ. Δικτύου Υψηλής Τάσης εκ των οποίων 218 χλμ. στην Αττική και 771 χλμ. στα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά (ΜΔΝ)
240 Υποσταθμοί Υψηλής Τάσης προς Μέση Τάση
7.543.107 πελάτες (11.660 Μέσης Τάσης και 7.531.447 Χαμηλής Τάσης)
43.194 GWH καταναλώσεις πελατών (11.755 στη Μέση Τάση και 31.439 στη Χαμηλή Τάση)

Κύρια οικονομικά μεγέθη του δικτύου Διανομής:

 Επενδύσεις (ετήσιες δαπάνες επενδύσεων): €149 εκ.
 Εκμετάλλευση (ετήσιες λειτουργικές δαπάνες): €421 εκ.
 Ετήσια έσοδα από χρήση δικτύου: €711 εκ.
 Πάγια Δικτύων Διανομής με αναπόσβεστη αξία: €3,6 δις

Προσωπικό και Οργάνωση του δικτύου Διανομής:

 6.445 μισθωτοί
 3 Γενικές Διευθύνσεις, 12 Κεντρικές Διευθύνσεις, 5 Περιφερειακές Διευθύνσεις, 2 Κεντρικά Κλιμάκια, 58 Περιοχές, 70 Πρακτορεία, 81 Υποπρακτορεία

Ιδιωτικοποίηση 
Τον Σεπτέμβριο του 2021 το 49% πουλήθηκε σε αυστραλιανή εταιρεία έναντι 2.116 δις.

Δείτε επίσης
Ενέργεια στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας
Ορέστης Αργυρόπουλος

Ο Ορέστης Αργυρόπουλος (Λαύριο 1888 – Αθήνα  1972), ήταν Έλληνας συνθέτης, μεταλλειολόγος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1888 και ήταν γιος του Νικολάου Αργυρόπουλου, ιατρού στα μεταλλεία Λαυρίου, και της Βικτωρίας Μπελαρντίνι. Σπούδασε μεταλλειολόγος στο Παρίσι και εγγράφηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο το 1912. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στα Μεταλλεία Λαυρίου, των οποίων διετέλεσε διευθυντής την περίοδο 1949 - 1951 στον τομέα των κατασκευών. Εξελέγη γερουσιαστής Αττικής και Βοιωτίας με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1929.

Παράλληλα ασχολήθηκε με τη μουσική και το πιάνο φοιτώντας στο Ωδείο Αθηνών. Τα πρώτα μαθήματα μουσικής τα πήρε από τη μητέρα του Βικτωρία, στο πιάνο. Κατόπιν, συνέχισε με τη Λίζα Φρέτσα,  τον Φραντσέσκο Νικολίνι (1895-9) και τον πιανίστα Καρλ Μπέμερ (Böhmer) στο Αθηναϊκό Ωδείο Λότνερ (1905-6).  Παράλληλα με τις σπουδές του στη Γαλλία, διηύθυνε πολλές φορές τη συμφωνική ορχήστρα του πανεπιστημίου του, ενώ ασχολήθηκε με τη σύνθεση.  Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, μελέτησε πιάνο και θεωρητικά με τους Φ. Σουαζί, Δ. Λεβίδη και Μ. Παλλάντιο.  Τα χειρόγραφα του συνθέτη βρίσκονται, σχεδόν στο σύνολό τους, στην κατοχή του μουσικολόγου Γιάννη Γ. Παπαϊωάννου Ο Παπαϊωάννου χαρακτηρίζει τον Αργυρόπουλο προικισμένο ερασιτέχνη και του αφιερώνει εκτενές λήμμα στην μεγάλη γερμανική μουσική εγκυκλοπαίδεια (MGG).

Εργογραφία

Φωνητική μουσική
Έξι τραγούδια για φωνή και ορχήστρα, έργο 10α (1947-8)

Ορχήστρα
Andante, σε Φα ελάσσονα, έργο 5 (1937)
Μικρή σουίτα, για ορχήστρα δωματίου, έργο 6α (1944-5), επίσης για βιολί και πιάνο
Αφρικανική σουίτα (ή Αφρικανικές Εντυπώσεις , συμφωνικό ποίημα για μεγάλη ορχήστρα, έργο 7 (1947)
Πρελούδιο και σκέρτσο, έργο 8α (1947;), επίσης για πιάνο

Μουσική δωματίου
Τρίο για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλο, έργο 3 (1930), επίσης και ως σονάτα για βιολοντσέλο και πιάνο
Μικρή σουίτα, για βιολί και ορχήστρα, έργο 6 (1940), επίσης για ορχήστρα
Έξι μπαγκατέλες για πιάνο, έργο 2 (1918, αναθ. 1945)
Πρελούδιο και σκέρτσο, έργο 8 (1947/), επίσης για ορχήστρα
Σονάτα σε «κλασικό στυλ», έργο 11 (1958)

Πηγή εργογραφίας:

Παραπομπές

Πηγές
Αλέκα Συμεωνίδου, «Λεξικό Ελλήνων Συνθετών» (ΛΕΣ), εκδόσεις Νάκας, 1995
Γιώργος Λεωτσάκος, επιμέλεια λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», έκδοση 1981, τόμος 10, σ. 370

Βιβλιογραφία
Johann G. Papaioannou, «Argyropoulos, Orestes» in Die Musik in Geschichte und Gegenwart, Algemeine Enzyclopädie der Muzik, Herausg. von Friedrich, Blume, vol 15, (suppl. A-D), Bärenreiter, Κασελ-Μπαλ-Τουρ-Λονδίνο, 1973, στήλη 271

Έλληνες Γερουσιαστές
Έλληνες μεταλλειολόγοι
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ορντζονικιντζέβσκαγια

Το Σούνζα () είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σουνζένσκι της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας στην νοτιοδυτική Ρωσία. Πληθυσμός: 61,598 (Απογραφή Του 2010)Κατά την απογραφή του 2010, ήταν η πιο πολυπληθέστερη αγροτική επαρχία στη Ρωσία.Το Ορντζονικιντζέβσκαγια είναι πιο γνωστό ως Σούνζα.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Ρωσίας
Ισταραβσάν

Το Ισταραβσάν (Τατζικικά: Истаравшан, Περσικά: استروشن) είναι μια πόλη στην επαρχία Σουγντ στο Τατζικιστάν. Βρίσκεται στο ορεινό Τατζικιστάν, 78 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χουτζάντ, και είναι από τις παλιότερες πόλεις στην χώρα, με ιστορία για πάνω από 2.500 χρόνια. Πριν από το 2000, ονομάζοταν Ура-Тюбе (Ουρά-Τιουμπέ) στο ρωσικά, Уротеппа (Ουροτεππά) στο τατζικικά και Ουρατεπέ στην τουρκική.

Συνορεύει με το Ουζμπεκιστάν, στα βόρεια και δυτικά, και με το Κιργιστάν στα ανατολικά. 

Το Ισταραβσάν καλύπτει 1,830 τ.χλμ περιοχής, με πληθυσμό 199.000 κατοίκων, οι πιο πολλοί εκ των οποίων ζουν στην εξοχή. 

Η πόλη βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο που συνδέει τις δύο μεγαλύτερες πόλεις του Τατζικιστάν, το Χουτζάντ και το Ντουσαμπέ.

Ιστορική σημασία 

Ο χάρτης του 1923 δείχνει τη τοποθεσία της αρχαίας πόλης, της Κυρούπολης, ως μια προσέγγιση τοπογραφικά του σημερινού Ισταραβσάν.

Το Ισταραβσάν σε γραμματόσημα

Δείτε επίσης 
 Λίστα των πόλεων του Τατζικιστάν
 Οσρούσανα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Istaravshan RISOL Internet Learning Center
 Istaravshan IREX
 OpenStreetMap
Πόλεις του Τατζικιστάν
Ζετισάι

Το Ζετισάι (επίσης μεταγράφεται ως Jetisay και Žetisaj; , Jetisay, جەتئساي) είναι μια πόλη στο Καζακστάν, διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μακτααράλ στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν. Πληθυσμός: 36.494 (απογραφή 2009) 30.487 (απογραφή 1999).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν
Καζιγκουλού

Το Καζικουλού (Καζκουλού) (επίσης, Γκαζκουλού) είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Τοβούζ στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 702 κατοίκων.

Αναφορές 
 GEOnet Ονόματα Server

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Καζί Κουστσί

Το Καζί Κουστσί (επίσης Romanized ως Qāẕī Qūshchī) είναι ένα χωριό στην αγροτική επαρχία Χοουμέχ στην κεντρική επαρχία της κομητείας Μπιτζάρ, στην περιφέρεια Κουρδιστάν στο Ιράν. Κατά την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός της ήταν 99, σε 22 οικογένειες.

Παραπομπές 

Γεωγραφία του Ιράν
Μινκέντ

Το  Μινκέντ (, ) είναι ένα χωριό είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν στο Αζερμπαϊτζάν. Από τις 17 Μαΐου 1992, μαζί με την υπόλοιπη επαρχία Κασαταγ (πρώην Λατσίν) απελευθερώθηκε από τον αρμενικό στρατό.

Γεωγραφία 
Το χωριό βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Χακάρι και αποτελεί μια από τις βορειότερες κοινότητες του Κασατάγ(πρώην Λατσίν).

Ιστορία 
Σύμφωνα με την απογραφή στην Ρωσική Αυτοκρατορία του 1897, το Χακ είχε πληθυσμό 902 κατοίκων, 506 Αρμένιοι και 396 Κούρδοι.

Ιστορικά, το Αρμενικό χωριό Χακ, υπέστη εθνοκάθαρση από τις ένοπλες δυνάμεις των Αζερών στις αρχές του 20ου αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1905, 140 Αρμένιοι κάτοικοι των χωριού δολοφονήθηκαν και 40 μαχαιρώθηκαν κατά τις αρμενοταταρικές σφαγές.
Τελικά απελευθερώθηκε από τους Αρμένιους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, το Χακ είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κοινότητες του Αρτσάχ και από τα 110 άτομα που ζουν στο χωριό,τα 50 είναι παιδιά. Λόγω της κακής κατάστασης του  παλαιού σχολείου, και πριν από πρόσφατη ανοικοδόμηση με πόρους του Ιδρύματος Τουφενκιάν, μερικά από τα παιδιά σχολικής ηλικίας του χωριού έπρεπε να πάνε στο γυμνάσιο γειτονικού χωριού.

Οικονομία

Διάσημοι άνθρωποι

Παραπομπές 

Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Κατοικημένες περιοχές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Μορανλί (Τζαλιλαμπάντ)

Το Μορανλί(επίσης Moranly) αποτελεί χωριό και δήμος στην επαρχία Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 911 κατοίκων.

Αναφορές 
 GEOnet Ονόματα Server

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Μουραντξανλί (Ιμισλί)

Το Μουραντξανλί (επίσης, Μουραντχανλί και Μιουραχάνι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί στο Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.830 κατοίκων.

Αναφορές 
 GEOnet Ονόματα Server

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Μισλές

Το Μισλές(γνωστή ως Μεσλές ή Meşleş στο λατινικό αλφάβητο μέχρι το 2001) (Αβαρικά: ЧIинчIар) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ζακατάλα του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γιουξάρι Τάλα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 GEOnet Ονόματα Server
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Κεμπιζντερέ

Το Κεμπιζντερέ (επίσης, Καμπιζντάρα, Καμπιντζέρε, Καπιαντάρα, και Καπιζντάρα; Αβάρων) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ζακατάλα στο Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μαζίξ.

Παραπομπές 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Ζαλαγκάς

To Ζαλαγκάς  (καζάκικα: Жалағаш, Jalağaş, ) είναι ένας αστικού τύπου οικισμός και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ζαλαγκάς, στην περιφέρεια Κιζιλόρντα του Καζακστάν. Το 2004 είχε πληθυσμό 14,6 χιλιάδες. Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1906 κατά την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Τασκένδης-Ορενμπούργκ.

Στο χωριό κατασκευάστηκε το 1975 μνημείο για τους πεσόντες κατά τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, στον οποίο πολέμησαν με τον Κόκκινο Στρατό 2316 άτομα από την επαρχία του Ζαλαγκάς, από τα οποία επέστρεψαν 695. Ο Οίκος Κουλτούρας του χωριού φέρει το όνομα του βετεράνου αντάρτη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κόνιτσμπεκ Καζαντάεφ (Конысбек Турешович Казантаев).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Жалагаш — уютный райцентр со спокойным ритмом (Ζαλαγκάς - Ένα άνετο περιφερειακό κέντρο με ήρεμους ρυθμούς), φωτορεπορτάζ από το Ζαλαγκάς του Κίριλ Ντενίσοφ για την εφημερίδα Κιζιλορντίνσκιγιε βέστι, 21 Νοεμβρίου 2020

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Γεωγραφία του Καζακστάν
Μπαλίκσι

Το Μπαλίκσι  (, Balıqşı, بالىقشى) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ατιράου, στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 17 μέτρα (56 πόδια) κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, λίγα χιλιόμετρα από το Ατιράου.

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Περικλής Γαβριηλίδης (αντισφαίριση)

Ο Περικλής Γαβριηλίδης (14 Μαΐου 1945), είναι πρώην πρωταθλητής της ελληνικής αντισφαίρισης. Ήταν αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος το 1967 και δεύτερος το 1966, το 1968, το 1969, το 1970 και το 1971. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1964 και το 1966 με συμπαίκτη τον Νώντα Αργυρίου, δεύτερος ήταν το 1962, το 1965 και το 1971. Στο  διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1964, το 1965 και το 1975, δεύτερος ήταν το 1966, όλες με συμπαίκτρια την Διονυσία Αστερή. 

Με την εθνική ομάδα της Ελλάδος συμμετείχε στα Ντέιβις καπ του 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, και του 1972 σημειώνοντας 4 νίκες και 20 ήττες. Το 1965 συμμετείχε στους τετραεθνείς αγώνες της Αθήνας, το 1969 στη διεθνή συνάντηση Ελλάδας-ΕΣΣΔ.

To 1962 ήταν πρώτος σε διεθνές τουρνουά στην Γερμανία,

Παραπομπές

Πηγές 
 Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1
 Davis Cup, Periklis Gevrilidis

Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Αθλητές του ΟΑ Θεσσαλονίκης
Καθεδρικός της Λισαβόνας

Ο Καθεδρικός της Λισαβόνας (πορτογαλικά: Santa Maria Maior de Lisboa ή Sé de Lisboa) είναι η παλαιότερη εκκλησία της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Ανήκει στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και αποτελεί την έδρα της Αρχιεπισκοπής της Λισαβόνας.

Χτίστηκε το 1147. Από τότε μέχρι σήμερα πολλές φορές υπέστη μεγάλες ζημιές από σεισμούς και επανειλημμένα αναστυλώθηκε. Γι’ αυτό τον λόγο στον Καθεδρικό της Λισαβόνας υπάρχουν στοιχεία από διαφορετικές αρχιτεκτονικές τάσεις και ρυθμούς.

Το 1910 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο της Πορτογαλίας.

Ιστορία του ναού
Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 1147, όταν ο χριστιανικός στρατός που αποτελούνταν από Πορτογάλους στρατιώτες και σταυροφόρους από χώρες της Βόρειας Ευρώπης, με επικεφαλής τον βασιλιά Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας, ανακατέλαβε τη Λισαβόνα, από τους Μαυριτανούς και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τις πρώτες δεκαετίες του 13ου μ.Χ αιώνα. Ο ναός ήταν χτισμένος στον ύστερο ρωμανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό.

Η Λισαβόνα ήταν έδρα επισκόπου ήδη από τον 4ο μ.Χ αιώνα. Μετά την επανάκτηση της από τους Πορτογάλους επίσκοπος Λισαβόνας έγινε ο Άγγλος σταυροφόρος Gilbert of Hastings. Όταν ο ναός ολοκληρώθηκε μεταφέρθηκαν εκεί από τη νότια Πορτογαλία τα λείψανα του Αγίου Βικεντίου της Σαραγόσα, που είναι ο προστάτης της Λισαβόνας. Στα τέλη του 13ου αιώνα κατασκευάστηκε από το Βασιλιά Διονύσιος Α΄ της Πορτογαλίας το γοτθικό περιστύλιο του ναού και ο διάδοχός του, Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας μετέτρεψε το κύριο παρεκκλήσι σε βασιλικό πάνθεον για τον ίδιο και την οικογένειά του. Το 1498 η βασίλισσα Ελεονώρα του Βιζέου ίδρυσε την Αδερφότητα της Παράκλησης της Παναγίας του Ελέους (Irmandade de Invocação a Nossa Senhora da Misericórdia de Lisboa)  σε ένα από τα παρεκκλήσια του ναού. Η αδελφότητα αυτή εξελίχτηκε στη Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα της Καθολικής Εκκλησίας που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο σε ολόκληρη τη χώρα και στις αποικίες της.

Ο σεισμός του 1755, που κατέστρεψε σχεδόν όλη τη Λισαβόνα, προκάλεσε πολύ μεγάλες καταστροφές και στον Καθεδρικό της πόλης. Το κύριο παρεκκλήσι με το βασιλικό πάνθεον καθώς και τα περισσότερα παρεκκλήσια και το περιστύλιο καταστράφηκαν από το σεισμό και τη φωτιά που επακολούθησε. Αργότερα ο ναός ξαναχτίστηκε εν μέρει και στις αρχές του 20ου αιώνα απέκτησε την σημερινή του μορφή μετά από μια εκ βάθρων ανακαίνιση.

Παραπομπές

 Χριστιανικοί ναοί στην Πορτογαλία
 Γοτθική αρχιτεκτονική
 Καθεδρικοί ναοί στην Πορτογαλία
Επαρχία Σου

Η επαρχία Σου () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Τζαμπίλ του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Τόλε Μπι, πολύ κοντά στην πόλη Σου.

Παραπομπές 

Σου
Τσουϊσκόγιε (Κεμίν)

Το Τσουϊσκόγιε () είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Τσούι, στην επαρχία Κεμίν της περιφέρειας, στο Κιργιστάν.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Κιργιζίας
Κλιουτσιόβκα

Η Κλιουτσιόβκα είναι ένα χωριό της περιφέρειας Ταλάς στο Κιργιστάν. Είναι λίγα χιλιόμετρα ανατολικά του Κιζίλ-Αντίρ και συνδέεται οδικώς με το Ταράζ, μια μεγάλη πόλη στο Καζακστάν.

Γεωγραφία της Κιργιζίας
Φορτ-Σεβτσένκο

Το Φορτ-Σεφτσένκο () είναι μια πόλη και στρατιωτική βάση στην επαρχία Τουπκαραγκάν, στην περιφέρεια Μανγκιστάου του Καζακστάν στην ανατολική ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Οι κλάδοι του πρωτογενούς τομέα περιλαμβάνουν την αλιεία και η εξόρυξη πέτρας. Πληθυσμός: 5,559 (εκτίμηση 2016).

Ιστορία 
Η πόλη ιδρύθηκε ως βάση για το Αυτοκρατορικό Ρωσικό Ναυτικό. Μέχρι το 1857 ονομαζόταν Νοβοπετρόβσκογιε  (Новопетровское) και από το 1857-1939 ως Φορτ-Αλεκσαντρόβσκιι (Форт-Александровский). Πήρε το όνομα από τον Ουκρανό ποιητή Ταράς Σεβτσένκο που τέθηκε σε στρατιωτική υπηρεσία κατά την εξορία του. Το Καζακικό ναυτικό χρησιμοποιεί το Φορτ-Σεβτσένκο σήμερα ως βάση. 

Το εθνόσημο του τότε Φορτ-Αλεκσαντρόβσκι εγκρίθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1908, μαζί με άλλα εθνόσημα στο Υπερκασπιακό έδαφος, και είναι μαύρο και γκρι που δείχνει το οχυρό και δύο ψάρια.

Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος 
Το Φορτ-Αλεκσαντρόβσκι ήταν το κέντρο της ναυτικής δράσης στις 21 Μαΐου 1919, όταν ένα σμήνος Βρετανικών Κασπιακών Φλοτίγια επιτέθηκαν στο λιμάνι.

Ορόσημα 
Υπάρχουν αρκετά μνημεία όπως του Μνημειακό Μουσείο Σεβτσένκο, Εθνικής Ιστορίας και εθνογραφικά μουσεία. Το μνημειακό μουσείο του Σεβτσένκο άνοιξε το 1932 κοντά στο μέρος όπου κρυβόταν ο Σεβτσένκο. Υπάρχουν απομεινάρια του οχυρού, ένα μνημείο του Σεβτσένκο και κρατικός τάφος των ηρώων του εμφύλιου Πολέμου. 

Σε απόσταση 31 χιλιομέτρων από την πόλη, υπάρχει και η νεκρόπολη Μπεϊσενμπάι και πάνω η ακτή Μπαούτινο (Баутино).

Παραπομπές 

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Πόλεις του Καζακστάν
Ζανακοργκάν

Το Ζανακοργκάν  () είναι ένας αστικού τύπου οικισμός στην επαρχία Ζανακοργκάν της περιφέρεια Κυζυλόρντα στο νότιο Καζακστάν. Αυτό σημαίνει κατά προσέγγιση 'Γιάνι Κουργκάν'' (νέο τούμουλους) που καταλήφθηκε το 1861 από το Ρώσους κατά την κατάκτηση του Τουρκεστάν. Ακόμη είναι λίγο πριν τα σύνορα με την περιφέρεια Νότιου Καζακστάν, μερικά χιλιόμετρα ανατολικά του οικισμού Σιέλι.

Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Γεωγραφία του Καζακστάν
Ενεργές ωτοασπίδες

Οι ενεργές ωτοασπίδες αποτελούν ωτοασπίδες με ενσωματωμένα μικρόφωνα, ηχεία και μικροϋπολογιστή . Ο μικροϋπολογιστής λαμβάνει τον εξωτερικό θόρυβο και παράγει ήχο αντίθετο , στα ενσωματωμένα ηχεία, εξουδετερώνοντας τον κίνδυνο για βλάβη στο όργανο της ακοής. Τα μικρόφωνα παρέχουν τέλεια κατευθυνόμενη ακρόαση και ο μικροϋπολογιστής περιορίζει όλους τους ήχους σε ασφαλές επίπεδο , προσφέροντας φυσικούς ήχους και επιτρέπουν τον εργαζόμενο να ακούει συνομιλίες, προειδοποιητικά σήματα και πληροφορίες, χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια του

Παραπομπές 

Αφτί
Θόρυβος
Προστατευτικός εξοπλισμός
Ενδύματα κεφαλής
Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος

Ο Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος (1891 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Οδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Ιωάννη Μαυρογορδάτου. Είχε σπουδάσει οδοντιατρική και ιδιώτευε ως οδοντίατρος. Το 1955 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Οδοντογναθικης Χειρουργικής και Ακτινοδιαγνωστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1960 τακτικός καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1963. 

Συμμετείχε στις αναπληρωματικές εκλογές του Νοεμβρίου 1933 για την Γερουσία, οι οποίες είχαν προκηρυχθεί λόγω του αιφνίδιου θανάτου του μέχρι τότε γερουσιαστή Χίου, Ιωάννη Κουντουρά, κατά τις οποίες εξελέγη γερουσιαστής Χίου με το Κόμμα των Φιλελευθέρων παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και την 1η Απριλίου 1935. Προς ενίσχυση της προεκλογικής του εκστρατείας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στο νησί και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Γιος του είναι ο Γιώργος Μαυρογορδάτος.

Παραπομπές 

Έλληνες Γερουσιαστές