joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ίπσουιτς

Το Ίπσουιτς (αγγλικά: Ipswich) είναι ιστορική κομητειακή πόλη  στο Σάφολκ της Αγγλίας. Η πόλη βρίσκεται στην Ανατολική Αγγλία περίπου16 χλμ. μακριά από τις εκβολές του ποταμού Όργουελ στη Βόρεια Θάλασσα. Το Ίπσουιτς βρίσκεται και στη μεγάλη ανατολική σιδηροδρομική γραμμή και στον δρόμο Α12, 100 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λονδίνου, 89 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά του Κέμπριτζ και 72 χλμ. νότια του Νόριτς. Το Ίπσουιτς περιβάλλεται από δύο περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.

Το σύγχρονο όνομα του Ίπσουιτς προέρχεται από το μεσαιωνικό όνομα Gippeswic, πιθανότατα προέρχεται είτε από αγγλοσαξονικό όνομα προσώπου είτε από προγενέστερο όνομα που δόθηκε στις εκβολές του Όργουελ (αν και δεν σχετίζεται με το όνομα του ποταμού Γκίπιγκ). Είναι επίσης γνωστό ως Gyppewicus και Yppswyche.  Η πόλη κατοικείται συνεχώς από τη σαξονική περίοδο και θεωρείται ότι είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου. Το Ίπσουιτς ήταν ένας οικισμός μεγάλης οικονομικής σημασίας για την Αγγλία σε όλη την ιστορία της, ιδίως εμπορικά.  Η ιστορική αποβάθρα της πόλης, η σημερινή προκυμαία του Ίπσουιτς, ήταν γνωστή ως η μεγαλύτερη και πιο σημαντική αποβάθρα στο βασίλειο. 

Το Ίπσουιτς είναι μη μητροπολιτική περιοχή και είναι μεγάλος οικισμός παρά το γεγονός ότι δεν έχει χαρακτηριστεί ως πόλη. Η αστική περιοχή του Ίπσουιτς ξεπερνά τα όρια του δήμου κατά πολύ, με το 75% του πληθυσμού της πόλης να ζει μέσα στο δήμο κατά τη στιγμή του 2011 Απογραφής, όταν ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη αστική περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας, και η 42η μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Αγγλία και την Ουαλία. Το 2011, η πόλη του Ίπσουιτς βρέθηκε να έχει πληθυσμό 133.384 κατοίκους, ενώ η κατοικημένη περιοχή του Ίπσουιτς εκτιμάται ότι έχει πληθυσμό περίπου 180.000 το 2011. 

Η πόλη χωρίζεται σε διάφορες περιοχές, με την κεντρική και την παραθαλάσσια να προσελκύει τους περισσότερους. Το κέντρο φιλοξενεί τα καταστήματα λιανικής της πόλης και την ιστορική πλατεία της πόλης, το Cornhill. Η προκυμαία βρίσκεται νότια του κέντρου της πόλης στις όχθες του ποταμού Όργουελ και είναι ένα γραφικό σκηνικό όπου βρίσκεται η εντυπωσιακή μαρίνα της πόλης. Η προκυμαία ήταν ιστορικά ένα βιομηχανικό λιμάνι, αλλά έκτοτε μετατράπηκε σε μια μοντέρνα περιοχή με πολυκατοικίες, εστιατόρια, μπαρ και καφετέριες. Η προκυμαία φιλοξενεί επίσης ένα από τα νεότερα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου, το Πανεπιστήμιο του Σάφολκ, το οποίο ιδρύθηκε το 2016.

Το Ίπσουιτς έχει γίνει σημαντικός τουριστικός προορισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο με 3,5 εκατομμύρια άτομα να επισκέφθηκαν την πόλη το 2016. Το 2020, το Ίπσουιτς κατατάχθηκε ως αναδυόμενος παγκόσμιος τουριστικός προορισμός από το TripAdvisor. Το Ίπσουιτς ψηφίστηκε ως το 7ο πιο επιθυμητό μέρος για διαβίωση και εργασία στην Αγγλία από το Royal Mail το 2017. Το 2007, το Ίπσουιτς παρέλαβε το βραβείο της καθαρότερης πόλης, και το 2015, το Ίπσουιτς βαθμολογήθηκε ως το τρίτο πιο ευτυχισμένο μέρος στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αγγλίας
Κόλτσεστερ

Το Κόλτσεστερ (αγγλικά: Colchester, ) είναι ιστορική πόλη με αγορά και ο μεγαλύτερος οικισμός εντός του δήμου του Κόλτσεστερ στην κομητεία Έσσεξ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 111.921 κατοίκους. Το Κόλτσεστερ καταλαμβάνει την τοποθεσία του Καμουλόδουνου, της πρώτης μεγάλης ρωμαϊκής πόλης και κάποτε πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Βρετανίας. Το Κόλτσεστερ ισχυρίζεται ότι είναι η παλαιότερη καταγεγραμμένη πόλη της Βρετανίας.

Κτισμένο επί του ποταμού Κολν,  το Κόλτσεστερ βρίσκεται 80 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λονδίνου και συνδέεται με την πρωτεύουσα μέσω του αυτοκινητοδρόμου Α12 και του σταθμού του που βρίσκεται στην κύρια ανατολική σιδηροδρομική γραμμή. Θεωρείται  δημοφιλής πόλη για τους ταξιδιώτες, και απέχει λιγότερο από 50 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Στάνστιντ του Λονδίνου και 30 χιλιόμετρα από το λιμάνι επιβατικών πορθμείων του Χάριτς.

Στο Κόλτσεστερ βρίσκεται το Κάστρο του Κόλτσεστερ και ο σύλλογος Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ. Το δημωνύμιο είναι Colcestrian.

Παραπομπές 

Πρώην εθνικές πρωτεύουσες
Πόλεις της Αγγλίας
Λούτον

Το Λούτον (αγγλικά: Luton, ) είναι μεγάλη πόλη, δήμος και ενιαία αρχή που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Αγγλία, αλλά στην περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας για διοικητικούς σκοπούς. Έχει πληθυσμό 213.052 (εκτίμηση 2019) και είναι μια από τις πιο πολυπληθείς πόλεις χωρίς καθεστώς πόλης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πόλη βρίσκεται επί του ποταμού Λία, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται στον έκτο αιώνα ως σαξονικό φυλάκιο στον ποταμό Λία, από τον οποίο προέρχεται το όνομά του. Το Λούτον καταγράφεται στο βιβλίο Domesday ως Loitone και Lintone και μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στο Μπεντφοντσάιρ, η εκκλησία της Παναγίας, χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Υπάρχουν τοπικά μουσεία που εξερευνούν την ιστορία του Λούτον στο Wardown Park και στο Stockwood Park.

Το Λούτον ήταν εδώ και πολλά χρόνια διάσημο για τα πιλοποιία του, και είχε επίσης μεγάλο εργοστάσιο της Vauxhall Motors. Η παραγωγή αυτοκινήτων στο εργοστάσιο ξεκίνησε το 1905 και συνεχίστηκε μέχρι το κλείσιμο του εργοστασίου το 2002. Η παραγωγή επαγγελματικών οχημάτων συνεχίζεται και η έδρα της Vauxhall Motors βρισκόταν για πολλά χρόνια στην πόλη, αλλά μετεγκαταστάθηκε το 2019 στο χωριό Τσάλτον, στο Μπεντφορντσάιρ στα βόρεια σύνορα του δήμου του Λούτον. Το αεροδρόμιο Λούτον του Λονδίνου άνοιξε το 1938 και είναι πλέον ένα από τα μεγάλα αεροδρόμια της Βρετανίας, ενώ υπάρχουν τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί στην πόλη. Το Πανεπιστήμιο του Μπεντφορντσάιρ δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση με το Πανεπιστήμιο του Λούτον, και δύο από τις πανεπιστημιουπόλεις του βρίσκονται στο Λούτον.

Η Λούτον Τάουν, με το παρατσούκλι «Οι Καπελάδες» ("The Hatters") λόγω της σύνδεσης της πόλης με την παρασκευή καπέλων, είχε αγωνιστεί για πολλές περιόδους στο αγγλικό πρωτάθλημα και κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1988. Αγωνίζονται στο Κένιλγουορθ Ρόουντ, έδρα της ομάδας από το 1905, και η άδεια σχεδιασμού για ένα νέο μεγαλύτερο γήπεδο εγκρίθηκε το 2019. Το διεθνές καρναβάλι Λούτον, το μεγαλύτερο καρναβάλι μιας ημέρας στην Ευρώπη, πραγματοποιείται την ημέρα πριν από την τελευταία Δευτέρα του Μαΐου,  και το φεστιβάλ του Αγίου Πατρικίου πραγματοποιείται το σαββατοκύριακο πλησιέστερο στην Ημέρα του Αγίου Πατρικίου καθώς υπάρχει μεγάλη ιρλανδική κοινότητα στο Λούτον. Η πόλη έχει επίσης μεγάλη πακιστανική κοινότητα, η οποία μαζί με τους Ιρλανδούς προσελκύθηκαν για απασχόληση στο εργοστάσιο αυτοκινήτων Vauxhall. Το Luton Hoo είναι ένα αγγλικό εξοχικό, κτήμα και διατηρητέο κτίριο βαθμού Ι που σχεδιάστηκε από τον σκωτσέζικο αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Άνταμ.

Παραπομπές 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Πόλεις της Αγγλίας
Σέβερν

Ο Σέβερν (αγγλικά: River Severn, ουαλικά: Afon Hafren) είναι ο μακρύτερος σε μήκος ποταμός στη Μεγάλη Βρετανία, με μήκος 354 χιλιόμετρα. Επίσης είναι ο ποταμός με τη μεγαλύτερη ροή στην Αγγλία και στην Ουαλία, με μέση ροή 107 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο στο Άπερλι, Γκλόστερσαϊρ, όπου ο ποταμός εκβάλλει στο κανάλι του Μπρίστολ. Ο ποταμός πηγάζει από τα Κάμπρια Όρη, στη μέση Ουαλία, και συγκεκριμένα το Πλύνλιμον, σε υψόμετρο 610 μέτρα. Ο ποταμός διασχίζει το Σροπσάιρ, το Γουστερσάιρ και το Γκλοστερσάιρ. Οι κομητειακές πόλεις Σριούσμπερι, Γούστερ και Γκλόστερ είναι κτισμένες στις όχθες του.

Με βάση σύμβαση, ο Σέβερν συνήθως θεωρείται ότι τελειώνει, και αρχίζουν οι εκβολές του Σέβερν, μετά τη δεύτερη διάβαση του Σέβερν. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει εμβαδόν 11.419 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στα οποία δεν προσμετρώνται ούτε ο ποταμός Γιάι ούτε ο Μπρίστολ-Έιβον, οι οποίοι εκβάλλουν και οι δύο στις εκβολές του Σέβερν. Οι εκβολές στη συνέχεια καταλήγουν στο κανάλι του Μπρίστολ, τμήμα της Κελτικής Θάλασσας.

Στο Σέβερν παρατηρείται παλιρροιακό κύμα κατά τη διάρκεια της πλημμυρίδας το οποίο ανεβαίνει για αρκετά χιλιόμετρα στο ποτάμι. Στο κανάλι του Μπρίστολ η παλίρροια έχει εύρος 15 μέτρα, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Παραπομπές 

Ποταμοί του Ηνωμένου Βασιλείου
Ουέλς

Το Ουέλς (αγγλικά: Wells, )  είναι μια πόλη με καθεδρικό ναό και πολιτική ενορία στην κομητεία Σόμερσετ, που βρίσκεται στο νότιο άκρο των λόφων Μέντιπ, 35 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπαθ και 37 χιλιόμετρα νότια του Μπρίστολ. Παρόλο που ο πληθυσμός που καταγράφηκε στην απογραφή του 2011 ήταν μόνο 10.536 κάτοικοι,  (αυξήθηκε σε 12.000 έως το 2018) και με κατοικημένη έκταση μόλις 3,24 τετραγωνικών χιλιομέτρων,  το Ουέλς απέκτησε το καθεστώς πόλης από τα μεσαιωνικά χρόνια, λόγω της παρουσίας του καθεδρικού ναού του Ουέλς. Αν και συχνά περιγράφεται ως η μικρότερη πόλη της Αγγλίας,   στην πραγματικότητα είναι η δεύτερη μικρότερη σε σχέση με τον πληθυσμό μετά την πόλη του Λονδίνου, αλλά σε αντίθεση με το Λονδίνο δεν αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου αστικού οικισμού .

Το Ουέλς πήρε το όνομά του από τρία πηγάδια αφιερωμένα στον Άγιο Ανδρέα, ένα στην αγορά και δύο μέσα στους χώρους του επισκοπικού μεγάρου και του καθεδρικού ναού.  Ένας μικρός ρωμαϊκός οικισμός τα περιέβαλε, και ο οποίος μεγάλωσε σε σημασία και μέγεθος κατά την εποχή των Αγγλοσαξόνων, όταν ο βασιλιάς Ίνε του Ουέσεξ ίδρυσε  εκκλησία εκεί το 704. Η κοινότητα έγινε εμπορικό κέντρο βασισμένο στην κατασκευή υφασμάτων και το Ουέλς είναι αξιοσημείωτο για τη συμμετοχή του στον 17ο αιώνα τόσο στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο όσο και στην εξέγερση του Μόνμουθ. Τον 19ο αιώνα, οι υποδομές μεταφορών βελτιώθηκαν με σταθμούς σε τρεις διαφορετικές σιδηροδρομικές γραμμές. Ωστόσο, από το 1964 η πόλη δεν έχει σιδηροδρομική σύνδεση.

Ο καθεδρικός ναός και η σχετική θρησκευτική και μεσαιωνική αρχιτεκτονική ιστορία παρέχουν μεγάλο μέρος της εργασίας. Η πόλη διαθέτει ποικιλία αθλητικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και στεγάζει πολλά σχολεία, όπως το The Blue School, ένα κρατικό  συνεκπαιδευτικό σχολείο που ιδρύθηκε το 1641 και το ανεξάρτητο σχολείο του καθεδρικού του Ουέλς, που ιδρύθηκε πιθανώς ήδη από το 909 και είναι ένα από τα πέντε ιδρύματα μουσικών σχολείων για παιδιά σχολικής ηλικίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η ιστορική αρχιτεκτονική του Ουέλς οδήγησε την πόλη να χρησιμοποιηθεί ως σκηνικό για πολλές ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αγγλίας
Οφρύς η κίτρινη

Η Οφρύς η κίτρινη  ή κίτρινη ορχιδέα (επιστ. ονομ. Ophrys lutea) ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή (Orchidaceae) στην οποία ανήκουν οι γνωστές μας ορχιδέες, οι οποίες με μεγάλο αριθμό ειδών, ίσως 20000, παρουσιάζουν ευρύτατη εξάπλωση στις εύκρατες και θερμές περιοχές της γης, και κατά κύριο λόγο στα δάση των τροπικών χωρών. Το άνθος στις ορχιδέες αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της οικογένειας αφού ένα από τα τρία πέταλα είναι μεγαλύτερο και διαφορετικό από τα υπόλοιπα και εκτείνεται εμπρός σχηματίζοντας αυτό που ονομάζεται χείλος, το οποίο πολλές φορές παρουσιάζει διάφορα σχέδια για να προσελκύει τα έντομα. Στην Ελλάδα οι αυτοφυείς (άγριες) ορχιδέες αριθμούν περίπου 200 είδη. Στο γένος Ophrys, τα άνθη μιμούνται θηλυκές αγριομέλισσες τόσο οπτικά όσο και οσφρητικά με αποτέλεσμα τα αρσενικά έντομα να παραπλανώνται και προσπαθώντας να έρθουν σε σεξουαλική επαφή μαζί τους, τα γυρεομάγματα να προσκολώνται επάνω τους και να μεταφέρονται έτσι σ’ άλλα άνθη. Η Ophrys lutea αποτελεί είδος με στενομεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα, σε φρύγανα, θαμνώνες, μεταξύ 0-600 μ. Το χείλος είναι τρίλοβο, με τους πλάγιους λοβούς, κίτρινους και ελαφρά τριχωτούς, ενώ ο μεσαίος μεγαλύτερος λοβός καλύπτεται από ένα έντονο, καφεκόκκινο γράφημα που μοιάζει με ουρά χελιδονιού. Ανθίζει από Φεβρουάριο έως Απρίλιο. Στην Ελλάδα απαντούν τρία υποείδη: Ophrys lutea subsp. galilaea, Ophrys lutea subsp. lutea, Ophrys lutea subsp. melena.

Πηγές 
Πέτρου Ν., Πέτρου Μ. & Γιαννακούλας Μ. 2009, Ορχιδέες της Ελλάδας, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης.

Φυτολογία, 2006, Εκδοτική Αθηνών

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. IΙ)

Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. IΙI). Vol. 1–3. Bologna: Edagricole

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/99516897-154e-4034-8a1f-0eeae38eeed4

http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=506431&size=medium

http://www.greekorchidsociety.org/greekorchids/g/ophrys

https://savvastryfonosplants.com/ophrys-lutea-subsp-galilaea/

Παραπομπές 

Ελληνική χλωρίδα
Ορχεοειδή
Γουόρικ

To Γουόρικ ή Ουόρικ (αγγλικά: Warwick, ) είναι πόλη με αγορά και έδρα της κομητείας του Ουόρικσιρ της Αγγλίας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Έιβον, 18 χιλιόμετρα νότια του Κόβεντρυ και δυτικά του Λίμινγκτον Σπα και του Ουίτνας. Ο πληθυσμός του ήταν 31.345 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Τα σημάδια της νεολιθικής και ρωμαϊκής δραστηριότητας προηγούνται της αδιάκοπης κατοίκησης από τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Ήταν ένας σαξονικός οχυρωμένος οικισμός στον 9ο αιώνα. Το Κάστρο του Γουόρικ χτίστηκε κατά τη διάρκεια της νορμανδικής κατάκτησης της Αγγλίας. Το σχολείου του Ουόρικ ισχυρίζεται ότι είναι το παλαιότερο σχολείο αγοριών της χώρας. Η κομητεία του Γουόρικ, που δημιουργήθηκε το 1088, έλεγχε την πόλη και έχτισε τα τείχη της, από τα οποία επιβιώνουν οι ανατολική και δυτική πύλη. Το κάστρο έγινε φρούριο, έπειτα έπαυλη. Η μεγάλη πυρκαγιά του Γουόρικ το 1694 κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης. Το Ουόρικ δεν βιομηχανοποιήθηκε, αλλά ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σχεδόν έξι φορές από το 1801.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Αγγλίας
Δέσποινα Χαραλαμπίδου

Η Δέσποινα Χαραλαμπίδου (γεννήθηκε το 1959 στο Κιλκίς) είναι Ελληνίδα πολιτικός και πρώην βουλευτής.

Βιογραφία 
Στις ελληνικές νομοθετικές εκλογές του Μαίου του  2012 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης. Επανεκλέχθηκε τον Ιούνιο του 2012 και τον Ιανουάριο του 2015.Εξελέγη τρίτη αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στις 6 Φεβρουαρίου του 2015 με 229 ψήφους υπέρ.

Στις 21 Αυγούστου 2015 αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ μαζί με 24 άλλους βουλευτές και εντάχθηκε στην Λαϊκή Ενότητα.

Παραπομπές 

Πρόεδροι Παρατάξεων Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Περιφερειακοί Σύμβουλοι Κεντρικής Μακεδονίας
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P856
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P102
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P69
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P551
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P1559
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Σαιντ Ντέιβιντς

Το Σαιντ Ντέιβιντς (αγγλικά: St Davids ή St David's, ουαλικά: Tyddewi, [tiː ˈðɛwi],  Το «σπίτι του Δαβίδ») είναι πόλη  και κοινότητα  με έναν καθεδρικό ναό στο Πεμπροκσάιρ της Ουαλίας, που βρίσκεται στον ποταμό Άλουν . Είναι ο τόπος ανάπαυσης του Αγίου Δαβίδ, προστάτη της Ουαλίας, και από τον οποίο πήρε το όνομά του. Το Σαιντ Ντέιβιντς είναι η μικρότερη πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά τον πληθυσμό (λίγο πάνω από 1.600 το 2011) και αστική περιοχή (η μικρότερη πόλη από την περιοχή των τοπικών αρχών είναι η Πόλη του Λονδίνου ). Το Σαιντ Ντέιβιντς έλαβε το καθεστώς πόλης τον 12ο αιώνα. Αυτό δεν προκύπτει αυτόματα από κριτήρια, αλλά στην Αγγλία και την Ουαλία δινόταν παραδοσιακά σε πόλεις με καθεδρικούς σύμφωνα με μια πρακτική που καθορίστηκε στις αρχές του 1540, όταν ο Ερρίκος Η΄ ίδρυσε επισκοπές. Το καθεστώς πόλης αποσύρθηκε το 1886, αλλά αποκαταστάθηκε το 1994, κατόπιν αιτήματος της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ουαλίας
Φαέντσα

Η Φαέντσα (ιταλ. Faenza, ) είναι μια ιταλική πόλη και δήμος στην επαρχία της Ραβέννας, στην Εμίλια-Ρομάνια, που βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μπολόνια.

Η Φαέντσα είναι η πατρίδα μιας παραδοσιακής μεθόδου αγγειοπλαστικής, γνωστής από την γαλλική ονομασία της πόλης, φαγιάνς.

Παραπομπές

Παπικά Κράτη
Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Διεθνής Ημέρα Ανοιχτών Δεδομένων

Η Διεθνής Ημέρα Ανοιχτών Δεδομένων είναι μια ετήσια εκδήλωση που προωθεί την επίγνωση και την χρήση των ανοιχτών δεδομένων. Πραγματοποιείται σε παγκόσμιο επίπεδο, συνήθως τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο. Οι συνηθέστερες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν ομιλίες, σεμινάρια, διαδηλώσεις, μαραθώνιους λημματογράφησης, εκπαίδευση ή εκδόσεις για τα ανοιχτά δεδομένα ή για άλλα ορόσημα αναφορικά με τα ανοιχτά δεδομένα. Σε ορισμένες χώρες πραγματοποιούνται εκδηλώσεις κωδικοποίησης, με τίτλο Code Across.

Ιστορία 
Η Διεθνής Ημέρα Ανοιχτών Δεδομένων προτάθηκε για πρώτη φορά από τον David Eaves το 2010. Την ιδέα ακολούθησαν συζητήσεις με τους Edward Ocampo-Gooding, Mary Beth Baker, Daniel Beauchamp, Pedro Markun και Daniela Silva.

Σήμερα, ο συντονισμός της εκδήλωσης πραγματοποιείται μέσω της αποστολής email. Η ημερομηνία πραγματοποίησης της εκδήλωσης επιλέγεται από μια ομάδα ατόμων οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη τους διαφορετικές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Από το 2015, το Open Knowledge Foundation - σε συνεργασία με άλλους μη κυβερνητικούς οργανισμούς από τον κόσμο των ανοιχτών δεδομένων - έχει προσφέρει επιχορηγήσεις για να υποστηρίξει την διευκόλυνση διεξαγωγής των εκδηλώσεων σε όλο τον κόσμο.

Εκδηλώσεις 
Όλοι μπορούν να οργανώσουν μια εκδήλωση για την Ημέρα Ανοιχτών Δεδομένων. Οι διοργανωτές ενθαρρύνονται να καταχωρήσουν τις εκδηλώσεις τους πάνω στον χάρτη της ιστοσελίδας της Ημέρας Ανοιχτών Δεδομένων.

Ημερομηνίες 

 4 Δεκεμβρίου 2010
 3 Δεκεμβρίου 2011
 23 Φεβρουαρίου 2013
 22 Φεβρουαρίου 2014
 21 Φεβρουαρίου 2015
 5 Μαρτίου 2016
 4 Μαρτίου 2017
 3 Μαρτίου 2018
 2 Μαρτίου 2019
 7 Μαρτίου 2020
 6 Μαρτίου 2021

Σημαντικές ανακοινώσεις 
Το 2016, η Μέγκαν Σμιθ, η γενική διευθύντρια τεχνολογίας των ΗΠΑ, εγκαινίασε την Ημέρα Ανοιχτών Δεδομένων με ένα ιδιαίτερο βίντεο. “Σας χρειαζόμαστε στο μέγιστο βαθμό. Εάν δεν ήταν για εσάς, όλο αυτό δεν θα συνέβαινε. Χρειαζόμαστε ιδέες, αρχηγούς ομάδων και φίλους για να διαδώσουν το εγχείρημα.”

“Η ημέρα αυτή είναι μια ευκαιρία για ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να υποστηρίξουν και να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση των πολιτικών για τα ανοιχτά δεδομένα από τοπικές, περιφερειακές και κεντρικές κυβερνήσεις”, δήλωσε η υπουργός πληροφόρησης της Νέας Ζηλανδίας Louise Upston το 2016.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://opendataday.org/ - μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στην Ημέρα των Ανοιχτών Δεδομένων, η οποία υποστηρίζεται από το Open Knowledge Foundation

Κατηγορία : Ανοιχτά δεδομένα
Μπεν Νέβις

Το Μπεν Νέβις (αγγλικά: Ben Nevis, σκωτικά γαελικά: Beinn Nibheis) είναι το ψηλότερο βουνό στις Βρετανικές Νήσους, με ύψος 1.345 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στο Ινβερνές-σάιρ, στα Χάιλαντς της Σκωτίας, στο δυτικό άκρο των Γκράμπιων Ορέων στην περιοχή του Λότσαμπερ, κοντά στην πόλη Φορτ Ουίλιαμ. Η κορυφή είναι το ψηλότερο σημείο σε ακτίνα 739 χιλιομέτρων.

Το βουνό είναι δημοφιλής προορισμός, προσελκύοντας τουλάχιστον 100.000 αναβάτες τον χρόνο, εκ των οποίων περίπου τα τρία τέταρτα χρησιμοποιούν το μονοπάτι Ντάνκεϊ από το Γκλεν Νέβις. Ο ύψους 700 μέτρων γκρεμός στο βόρειο μέτωπο του βουνού είναι ανάμεσα στους υψηλότερους στη Σκωτία, προσφέροντας αναβάσεις και αναρριχήσεις όλων των βαθμών δυσκολίας. Είναι επίσης η κύρια περιοχή στη Σκωτία για ανάβαση σε πάγους.

Η κορυφή, η οποία είναι ο δόμος ενός αρχαίου ηφαιστείου, έχει ερείπια αστεροσκοπείου το οποίο χρησιμοποιήθηκε συνεχόμενα από το 1883 μέχρι το 1904. Τα μετεωρολογικά δεδομένα τα οποία συλλέχθηκαν εκείνη την περίοδο εξακολουθούν να είναι σημαντικά για την κατανόηση του ορεινού καιρού της Σκωτίας.

Παραπομπές 

Βουνά της Σκωτίας
Δημήτρης Κόκκορης

Ο Δημήτρης (Μάκης) Κόκκορης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με τις ομάδες της Δόξας Δράμας, του Άρη Θεσσαλονίκης, Πανσερραϊκού και του Π.Α.Σ. Γιάννινα.

Καριέρα
Ο Κόκκορης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Α.Ε. Κυργίων Δράμας και μεταπήδησε στην Δόξα Δράμας, με την οποία αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στον Άρη, στις τάξεις του οποίου παρέμεινε για τρία χρόνια. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στην αριστερή πλευρά της επίθεσης και καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα με προπονητή τον Μιχάλη Μπαλτατζή, αγωνιζόμενος σε 25 αγώνες και σκοράροντας τρία γκολ.

Την επόμενη σεζόν ο Άρης κατέλαβε την τέταρτη θέση και ο Κόκκορης πέτυχε επτά γκολ σε 22 ματς, αφού είχε και έναν τραυματισμό στα τέλη του 1971. Στον δεύτερο γύρο πέτυχε γκολ στο 1-2 απέναντι στον Απόλλων Αθηνών, στο 1-0 με τον Ολυμπιακό Βόλου, στο 2-1 με την Καβάλα και δύο φορές στο 0-5 κόντρα στην Βέροια.

Το 1972-73 πέτυχε οκτώ τέρματα, με χαρακτηριστικότερο το χατ-τρικ απέναντι στην Ομόνοια Λευκωσίας στη νίκη των "κίτρινων" με 5-0. Ολοκλήρωσε τη χρονιά όντας εκτός βασικής ενδεκάδας, αφού η απόδοση του έπεσε στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος.

Το 1973-74 φόρεσε τα χρώματα του Πανσερραϊκού, αγωνιζόμενος σε 31 αγώνες και πετυχαίνοντας οκτώ τέρματα. Έκλεισε την καριέρα του στον Π.Α.Σ. Γιάννινα την επόμενη χρονιά.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1977, έγινε γνωστή μία υπόθεση δωροδοκίας πριν το ντέρμπι Ηρακλής-Άρης στο γήπεδο της Κατερίνης, όπου ο Κόκκορης κατηγορήθηκε για απόπειρα δωροδοκίας στον πρώην συμπαίκτη του, Θόδωρο Πάλλα. Η διοίκηση του Άρη υπέβαλε μήνυση εναντίον του, αλλά δεν εντοπίστηκε για να δώσει κατάθεση και αποκλείστηκε το ενδεχόμενο σύλληψης, καθώς είχε περάσει το χρονικό όριο.

Στατιστικά με τον Άρη

</div>

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πακιστανικές εκλογές γερουσιαστών 2021

Στις 3 Μαρτίου 2021 διεξήχθησαν οι εκλογές γερουσιαστών στο Πακιστάν, για τα 48 από τα 100 μέλη της Πακιστανικής Γερουσίας.

Εκλογικό σύστημα 
Η Πακιστανική Γερουσία αποτελείται από 96 μέλη, τα οποία ανανεώνονται κατά το ήμισυ ανά τριετία (στις προηγούμενες εκλογές ήταν 104). Τα μέλη εκλέγονται με δημοκρατικές, έμμεσες εκλογές, με εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης και μεταφερόμενη μονοσταυρία, για εξαετή θητεία, ως εξής:

 Έκαστο από τα Επαρχιακά Συμβούλια των 4 επαρχιών του Πακιστάν ψηφίζει για να εκλεγούν 23 γερουσιαστές, από τους οποίους οι 4 είναι τεχνοκράτες/ουλαμάς, οι 4 είναι γυναίκες και ο ένας είναι μη Μουσουλμάνος.
 Η Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα της Ισλαμαμπάντ εκπροσωπείται από 4 γερουσιαστές, από τους οποίους ο 1 είναι τεχνοκράτης/ουλαμάς και ο 1 είναι γυναίκα.

Αποτελέσματα

Γενικά αποτελέσματα

Αποτελέσματα ανά περιφέρεια

Παραπομπές 

Εκλογές στο Πακιστάν
Γιώργος Μάζης

Ο Γιώργος Μάζης (Ελευσίνα 1938 - Αθήνα 2022) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Εργάστηκε και σαν ηθοποιός φωνής, κυρίως σε μεταγλωττισμένες παιδικές παραγωγές της μικρής οθόνης. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες, σίριαλ και θεατρικές παραγωγές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Ήταν παντρεμένος με την συνάδελφό του, Ελπίδα Μπραουδάκη, από τη δεκαετία του ’70.

Φιλμογραφία

Πηγή
 Unstage.gr: Γιώργος Μάζης (βιογραφικό) Ανακτήθηκε στις 4/3/2021

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Τσέλτεναμ

Το Τσέλτεναμ (αγγλικά: Cheltenham, προφορά: ) είναι μεγάλη λουτρόπολη και δήμος στην άκρη του Κότσουολντς στην κομητεία του Γκλόστερσαϊρ, Αγγλία. Ο πληθυσμός του εκτιμήθηκε για το 2019 σε 116.306 κατοίκους. Το Τσέλτεναμ έγινε γνωστό ως λουτρόπολη και θέρετρο αναψυχής μετά την ανακάλυψη ιαματικών πηγών το 1716, αν και ο οικισμός διέθετε ήδη το δικαίωμα να έχει αγορά από το 1226.

Η πόλη φιλοξενεί πολλά φεστιβάλ, που συχνά περιλαμβάνουν εθνικούς και διεθνώς διάσημους συντελεστές και παρευρισκόμενους, όπως το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Τσέλτεναμ, το Φεστιβάλ Τζαζ του Τσέλτεναμ, το Φεστιβάλ Επιστήμης του Τσέλτεναμ, το Φεστιβάλ Μουσικής του Τσέλτεναμ, το Φεστιβάλ Κρίκετ του Τσέλτεναμ και το Φεστιβάλ Γαστρονομίας του Τσέλτεναμ. Στις ιπποδρομίες με εμπόδια, το Χρυσό Κύπελλο είναι το κύριο γεγονός του Φεστιβάλ του Τσέλτεναμ, που πραγματοποιείται κάθε Μάρτιο.

Η πόλη χαρακτηρίζεται από τη νεοκλασική αρχιτεκτονική των αρχών του 19ου αιώνα. Πολλά κτίρια έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα. Η συναγωγή του Τσέλτεναμ έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα ομορφότερα μη αγγλικανικά θρησκευτικά κτίρια στη χώρα. Το δημαρχείο του Τσέλτεναμ κτίστηκε το 1902.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αγγλίας
Μερόπη Καλδή

Η Μερόπη Καλδή (γεννήθηκε στις Δεκεμβρίου 1954 στα Ιωάννινα) είναι Έλληνας πολιτικός, η οποία έχει διατελέσει βουλευτής και για ένα σύντομο διάστημα, ευρωβουλευτής.

Είναι μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Εξελέγη μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στις εκλογές Νοεμβρίου 1989 και Απριλίου 1990. Επίσης έγινε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 24 Μαρτίου 2004 και μέχρι τις 19 Ιουλίου 2004 αντικαθιστώντας τον Χρήστο Φώλια.

Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας
Κόβαλο Ροδόπης

Το Κόβαλο είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία. Είναι κτισμένο στις νότιες πλευρές του όρους Ακρίτας σε υψόμετρο 572 μέτρα,  σε απόσταση 39 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 20 χλμ. ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Πολιτισμικά, όπως και όλα της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης και στην περιοχή του τέλη Αυγούστου γίνεται το μπεκτασίδικο πανηγύρι με κουρμπάνι του Αλάν Τεπέ. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 58 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το τελευταίο Πομακικό πανηγύρι του Αλάνατ (Αλάν Τεπέ) 21-23 Αυγούστου 1998 από τον ιστότοπο http://zagalisa.gr/

Παραπομπές 

Κόβαλο
Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Σμιγάδα Ροδόπης

Η Σμιγάδα είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Σμιγάδα βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 685 μέτρα στις νοτιοανατολικές πλευρές του όρους Φαντάρος της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης. Απέχει 48 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 31 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) ενώ είναι ανάμεσα στην Οργάνη (ΝΑ.) και τη Μυρτίσκη (Α.). Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχή Νυμφαία και πολιτισμικά, όπως όλα τα χωριά της περιοχής της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης και φημίζεται για τις πατάτες που καλλιεργούν οι κάτοικοί της. Στην τοποθεσία "Γκραντίστε", 4 χλμ. νοτιοανατολικά του χωριού και σε βραχώδες ύψωμα, βρίσκεται οχυρωματικός περίβολος κυκλικού σχήματος μήκους περίπου 438 μέτρων και πάχους 1,70, από ακανόνιστους λίθους χωρίς συνδετικό υλικό. Στη νότια πλευρά του υπάρχει άνοιγμα - πύλη και μπροστά από αυτή δεύτερο ημικυκλικό τείχος, ενωμένο με τον κυρίως περίβολο. Έχουν βρεθεί όστρακα από χονδροειδή αγγεία.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 109 κατοίκους.

Παραπομπές 

Σμιγάδα
Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Γαβριήλ του Βελγίου

Ο Μέγας Πρίγκιπας Γαβριήλ του Βελγίου (Γαλλικά:Gabriel Baudouin Charles Marie , Ολλανδικά:Gabriël Boudewijn Karel Maria, γενν. 20 Αυγούστου 2003) είναι το δεύτερο παιδί του Φιλίππου, Βασιλιά του Βελγίου και της Βασίλισσας Ματθίλδης. Σήμερα είναι ο δεύτερος στη σειρά του θρόνου του Βελγίου μετά τη μεγαλύτερη αδελφή του Ελισάβετ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βέλγοι ευγενείς
Πριγκίπες του Βελγίου
Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά Μπατζάκ)

Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος (γνωστός και ως Κισά Μπατζάκ), ήταν Πόντιος τουρκόφωνος οπλαρχηγός, δωσίλογος κατά την κατοχή της Ελλάδας, και ηγέτης του ΕΕΣ. Αυτοκτόνησε το Νοέμβριο του 1944, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια του ΕΛΑΣ

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε το 1884 στο χωριό Τσορτουκλή της Μερφιζούντας του Πόντου. Την περίοδο 1911-1912, υπηρέτησε τον τουρκικό στρατό, ενώ στη συνέχεια μετέβη στα βουνά του Πόντου μαζί με τα αδέρφια του, σχηματίζοντας την πρώτη του αντάρτικη ομάδα. Το 1924 εγκαταστάθηκε στον Κούκο Πιερίας. Λόγω των στρατιωτικών του ικανοτήτων βολιδοσκοπήθηκε τόσο από τον ΕΛΑΣ όσο και από την ΥΒΕ/ΠΑΟ, καθώς θεωρούσαν πως πιθανή ένταξη του, θα επηρέαζε και την πλειοψηφία των Τουρκόφωνων της περιοχής.

Παραπομπές

Πηγές 

Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Ποντιακός Ελληνισμός
Έλληνες αντικομμουνιστές
Μυρτίσκη Ροδόπης

Η Μυρτίσκη είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Μυρτίσκη βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 54 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 510 μέτρα στις πλαγιές της Ανατολικής Ροδόπης και η γύρω περιοχή αποτελεί τις πηγές του ποταμού Λίσσου. Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχή Νυμφαία και πολιτισμικά, όπως όλα τα χωριά της περιοχής της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Η ονομασία του χωριού στα πομάκικα είναι Μουσάοβο και φημίζεται, μαζί με τη Σμιγάδα, για τις πατάτες που καλλιεργούν οι κάτοικοί τους αλλά και τα λευκά φασόλια. Πολλοί κάτοικοί του πηγαίνουν στην Ολλανδία και στη Γερμανία για να εργαστούν.  

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 385 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Μυρτίσκη – Αβρέν: Δεύτερη πύλη προς τη Βουλγαρία από τον ιστότοπο https://www.paratiritis-news.gr/

Παραπομπές 

Μυρτισκη
Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Άγιος Λουκάς (Αθήνα)

Ο Άγιος Λουκάς είναι συνοικία της Αθήνας η οποία διασχίζεται απ' την οδό Πατησίων. Συνορεύει με τις συνοικίες Άνω Πατήσια, Πλατεία Κολιάτσου, Κλωναρίδου, Άγιο Ελευθέριο και Κάτω Πατήσια. Το όνομά της το πήρε απ' τον ομώνυμο Ιερό Ναό στην οδό Πατησίων. Σε αυτή τη συνοικία βρίσκεται η Φοιτητική Εστία Πατησίων, η οποία διαθέτει και κολυμβυτήριο. Η συνοικία εξυπηρετείται απ' το σταθμό Αγίου Ελευθερίου του μετρό και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ.

Προσωπικότητες της περιοχής 
 Γιώργος Διαλεγμένος, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός 
Βέρα Κρούσκα, ηθοποιός

Παραπομπές

Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Ιταλική Μαφία (αποσαφήνιση)

Ο όρος Ιταλική Μαφία μπορεί να αναφέρεται στις εγκληματικές οργανώσεις:

Σικελική Μαφία, εγκληματική οργάνωση στη Σικελία
Αμερικανική Μαφία, παρακλάδι της Σικελικής Μαφίας, που δραστηριοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες
διάφορες ιταλικές συμμορίες στον Καναδά και στην Οικογένεια Ριτσούτο
Καμόρα, εγκληματική οργάνωση με έδρα τη Νάπολη, που δραστηριοποιείται και στη Βρετανία, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και που παλιότερα δραστηριοποιούνταν και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως Ιταλική Μαφία
Ντραγκέτα, εγκληματική οργάνωση με έδρα την Καλαβρία, που δραστηριοποιείται και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως Ιταλική Μαφία
Ιμπαράκι (πόλη)

Το Ιμπαράκι (茨城町, Ibaraki-machi) είναι μία πόλη της Ιαπωνίας, που βρίσκεται στο νομαρχιακό διαμέρισμα Ιμπαράκι. Το Ιμπαράκι υπολογίζεται ότι το 2020 είχε πληθυσμό 31596 κατοίκους και η πυκνότητα του πληθυσμού ανέρχεται σε 260 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Καλύπτει μία έκταση 122 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το ποσοστό των κατοίκων άνω των 65 ετών ήταν 34,9%.

Γεωγραφική θέση 
Το Ιμπαράκι βρίσκεται νότια της πόλης Μίτο, που είναι η πρωτεύουσα του νομαρχιακού διαμερίσματος Ιμπαράκι. Εμπερικλείει σχεδόν τη λίμνη Χινούμα, που είναι τριακοστή σε μέγεθος λίμνη της Ιαπωνίας. Ο νομός Ιμπαράκι έχει περίπου τρία εκατομμύρια κατοίκους.

Γεωργία 
Η ευρύτερη περιοχή Ιμπαράκι με την εύφορη γη και το ήπιο κλίμα παράγει μεγάλες ποσότητες αγροτικών προϊόντων, που τροφοδοτούν την μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο.

Κλίμα 
Το κλίμα στο Ιμπαράκι είναι ζεστό και εύκρατο. Η μέση ετήσια θερμοκρασία ανέρχεται σε 14,4 °C. Ο Αύγουστος είναι ο πιο θερμός μήνας του έτους ενώ ο πιο ψυχρός μήνας είναι ο Ιανουάριος. Το πιο μεγάλο ποσοστό βροχοπτώσεων σημειώνεται κατά το μήνα Οκτώβριο με 209 χιλιοστά βροχής κατά μέσο όρο.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Ο αριθμός των κατοίκων της πόλης Ιμπαράκι τις τελευταίες δεκαετίες  εμφανίζεται στον παρακάτω πίνακα:

Εικόνες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιμπαράκι  επίσημη ιστοσελίδα της πόλης Ιμπαράκι (Ιαπωνικά)
 Νομός Ιμπαράκι  άρθρο στην ιστοσελίδα www.britannica.com
 Νομός Ιμπαράκι

Παραπομπές 

 Πόλεις της Ιαπωνίας
Ζήσης Μήττας

Ο Ζήσης Μήττας είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στις ομάδες της Νάουσας, του Άρη, της Καστοριάς και της Βέροιας.

Καριέρα
Ο Μήττας αγωνίστηκε στη Νάουσα ως το 1965, η οποία έφθασε ως την Β' εθνική το 1964-65. Το καλοκαίρι του 1965 έγινε ο πρώτος παίκτης που μεταγράφεται στην Βέροια από τη Νάουσα και ο νέος του σύλλογος κέρδισε την άνοδο στην πρώτη εθνική κατηγορία.

Την σεζόν 1966-67, πέτυχε το πρώτο γκολ της χρονιάς στην Α' εθνική, στην ήττα της ομάδας του από τον Πανιώνιο στις 23 Οκτωβρίου 1966.

Ο Μήττας αγωνίστηκε με την Βέροια στην πρώτη εθνική κατηγορία για τρεις συνεχόμενες χρονιές, όντας βασικό στέλεχος της ομάδας και σκοράροντας πέντε γκολ σε 34 ματς την σεζόν 1968-69, αλλά τελικά η ομάδα του υποβιβάστηκε.

Η Βέροια κέρδισε αμέσως την επάνοδο της στην Α' εθνική και το καλοκαίρι του 1970 ο Μήττας μεταγράφηκε στον Άρη. Με τους "κίτρινους" έπαιξε σε δώδεκα αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε ένα γκολ στον αγώνα εναντίον του Αιγάλεω.
Το καλοκαίρι του 1971 μεταγράφηκε στην Καστοριά με την οποία αγωνίστηκε μόνο για μια σεζόν και σε 21 συμμετοχές σημείωσε 6 τέρματα. Παράλληλα πρόλαβε να αγωνιστεί στον τελικό του πρωταθλήματος ΟΠΑΠ του 1971 όπου η Καστοριά κατέκτησε το τρόπαιο επικρατώντας στο τελικό με 1-0 του Ολυμπιακού Βόλου στις 5 Σεπτεμβρίου 1971.
Το καλοκαίρι του 1972, επέστρεψε στη Νάουσα, όπου αγωνίστηκε ως το τέλος της καριέρας του στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς
Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Χέντβιχ Σοφία του Βρανδεμβούργου

Η Χέντβιχ-Σοφία, γερμ. Hedwig Sophia von Brandenburg von Hohenzollern (14 Ιουλίου 1623 - 26 Ιουνίου 1683) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσσελ. Έγινε επίτροπος της αρχής από το 1663 έως το 1677 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της, πρώτα του Γουλιέλμου Ζ΄ και μετά του Καρόλου Α΄.

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ-Καρλόττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄. Μετά το τέλος τού συζύγου της το 1663, τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος τους Γουλιέλμος ΣΤ΄ ως λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Η Χέντβιχ-Σοφία, ως μητέρα και κηδεμόνας του, έγινε επίτροπος. Το 1670 απεβίωσε ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ σε ηλικία 19 ετών και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος της Κάρολος Α΄, που ήταν 16 ετών, έτσι η Χέντβιχ-Σοφία συνέχισε να είναι επίτροπος.

Κατά τη διάρκεια της εξουσίας της επιδιόρθωσε τα οικονομικά του κράτους, τα οποία είχαν εξανεμιστεί κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου από αυξημένους φόρους. Διατήρησε την ειρήνη, παρά τη γαλλική επέκταση, μέχρι το 1673, οπότε συμμάχησε με τον αδελφό της στο Βρανδεμβούργο ενάντια στη Γαλλία.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ως επιτρόπου, καθυστέρησε την παράδοση της εξουσίας, κάτι που δυσαρέστησε τον γιο της, μέχρι που αυτή αναγκάστηκε να παραδώσει την εξουσία το 1677.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1649 τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
 Καρλόττα-Αμαλία 1650-1714, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Ε΄ Όλντενμπουργκ της Δανίας.
 Γουλιέλμος Ζ΄ 1651-1670, λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ. Απεβίωσε 19 ετών.
 Κάρολος 1654-1730, λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ.
 Φίλιππος 1655-1721, λάντγκραβος της Έσσης-Φίλιππσταλ.
 Ελισάβετ-Ερριέττα 1661-1683, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου & δούκα της Πρωσίας.
 Γεώργιος 1658-1675, απεβίωσε 17 ετών, Λουίζα 1652 απεβ. 1 μηνός.

Καταγωγή

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Hans Philippi, Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648-1806 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission για Hessen 46 = Kleine Schriften 8, Marburg 2007.

Οίκος των Χοεντσόλερν
Οφρύς η κατοπτρική

Η Οφρύς η κατοπτρική ή Ορχιδέα καθρέφτης (επιστ. ονομ. Ophrys speculum) ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή (Orchidaceae) και αποτελεί είδος με στενομεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από την Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη, σε φρύγανα, θαμνώνες, μεταξύ 0-600 μ. Το γλωσσάριο είναι τρίλοβο, με τους πλάγιους λοβούς μικρούς παρόμοιους με τη βάση, ενώ ο μεσαίος μεγαλύτερος λοβός καλύπτεται από ένα γυαλιστερό γαλάζιο θυρεό που μοιάζει με κάτοπτρο (καθρέφτη), από τον οποίο παίρνει και το όνομα του το είδος, με πορτοκαλί ή λαδί περίγραμμα που περιβάλλεται από πυκνές, μακριές και παχιές σκουροκόκκινες ή ιώδεις τρίχες. 

Ανθίζει από Φεβρουάριο έως Απρίλιο. Η επικονίαση γίνεται αποκλειστικά από τα αρσενικά άτομα της σφήκας Dasyscolia ciliata τα οποία δελεάζονται από το άνθος, που μοιάζει με το θηλυκό έντομο αφού τόσο το άνθος όσο και η σφήκα είναι τριχωτά και ο γυαλιστερός γαλάζιος θυρεός στο γλωσσάριο μάλλον μιμείται την αντανάκλαση του ουρανού στα φτερά της σφήκας. Επιπλέον, τα αρσενικά άτομα προσελκύονται από το άρωμα του άνθους που μοιάζει με τις φερομόνες που εκκρίνονται από τις θηλυκές σφήκες. Συνολικά υπάρχουν τρία υποείδη του Ophrys speculum, από τα οποία στην Ελλάδα απαντούν τα δύο: Ophrys speculum subsp. speculum (το πιο κοινό), Ophrys speculum subsp. regis-ferdinandii (στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου), ενώ το τρίτο Ophrys speculum subsp. lusitanica κατανέμεται στην Ιβηρική χερσόνησο.

Πηγές 
Πέτρου Ν., Πέτρου Μ. & Γιαννακούλας Μ. 2009, Ορχιδέες της Ελλάδας, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης.

Φυτολογία, 2006, Εκδοτική Αθηνών

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. IΙ)

Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. IΙI). Vol. 1–3. Bologna: Edagricole

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/13510ca5-cd7c-4742-bc7a-07f82e6d4e22

https://www.greekflora.gr/el/flowers/0400/Ophrys-speculum-subsp-speculum

http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=526137&size=medium 
http://www.greekorchidsociety.org/greekorchids/g/ophrys/speculum/speculum/0

Παραπομπές 

Ελληνική χλωρίδα
Ορχεοειδή
Άννα του Μεκλεμβούργου

Η Άννα, γερμ. Anna von Mecklenburg (14 Οκτωβρίου 1533 - 4 Ιουλίου 1602) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου, ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Η Άννα είναι η πρώτη γυναίκα στη Λιβονία, της οποίας η ζωή της επιβεβαιώνεται πλήρως ιστορικά.

Η Άννα μεγάλωσε με τη λουθηρανική πίστη στο Μεκλεμβούργο, όπου η Μεταρρύθμιση είχε πρόσφατα εισαχθεί. Παντρεύτηκε τον Γκότχαρντ δούκα της Κουρλάνδης στις 11 Μαρτίου 1566 στο Κένιγκσμπεργκ. Ο γάμος της έγινε πολύ αργά για μία πριγκίπισσα της εποχής της (ήταν ήδη 33 ετών). Οι διαπραγματεύσεις γι' αυτόν ξεκίνησαν το 1564 και η συμμαχία μεταξύ Κουρλάνδης και Μεκλεμβούργου έφερε πλούτο, και σημαντικές ξένες συνδέσεις της Γερμανίας με το νεοσύστατο δουκάτο της Κουρλάνδης.

Η Άννα και ο Γκότχαρντ ζούσαν με το νοικοκυριό τους στη Ρίγα, από τον γάμο τους μέχρι το 1578, όταν το πρώτο δουκικό ανάκτορο στο Μίταου ήταν έτοιμο να ζήσουν. Η Άννα περιγράφεται ως μία καλά μορφωμένη προστάτιδα των τεχνών· θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της τέχνης στο νέο κράτος της Κουρλάνδης. Σε αυτόν τον ρόλο, της πιστώνεται ότι ανέθεσε την τέχνη των τοπικών εκκλησιών σε τοπικούς καλλιτέχνες και όχι σε ξένους όπως εθεωρείτο φυσιολογικό στην Κουρλάνδη. Πιστεύεται επίσης ότι διοργάνωσε την πρώτη Αυλή στο δουκάτο. Αλληλογραφούσε με τους συγγενείς της στη Γερμανία, διατηρώντας ξένες διπλωματικές σχέσεις με το δουκάτο.

Χήρευσε το 1587. Το 1598 επισκέφθηκε τον αδελφό της στο Γκούστροβ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1566 τον Γκότχαρντ Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και Σεμιγαλίας. Είχε τα ακόλουθα παιδιά:
 Άννα 1567-1617, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Ράντζιβλ, ευγενή της Πολωνίας.
 Φρειδερίκος 1569–1642, δούκας της Κουρλάδης και Σεμιγαλίας.
 Γουλιέλμος 1574–1640, δούκας της Κουρλάνδης.
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Αδάμ Βεντσέσλαος του Τσέσυν.
 άλλα τρία τέκνα, απεβ. νωρίς.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 Julia Trinkert, Herzogin Anna von Mecklenburg – Kurland (1533-1602) - Ambitionierte Kunstvermittlerin Am Kurländischen Hofe Des Ausgehenden 16.  Jarhundrets; 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Ελισάβετ Μαγδαληνή της Πομερανίας

Η Ελισάβετ-Μαγδαληνή (14 Ιουνίου 1580 - 23 Φεβρουαρίου 1649) από τον Οίκο των Γκρίφφινς, ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Eρνέστου-Λουδοβίκου δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο δούκα της Κουρλάνδης στις 14 Μαρτίου 1600.

Συμμετείχε στην πολιτική τού δουκάτου ως σύμβουλος τού συζύγου της, στις δύσκολες στιγμές που η Κουρλάδη ήταν σε πόλεμο με τη Σουηδία και την Πολωνία, και όταν υπήρχε αναταραχή μεταξύ των ευγενών στην Κουρλάνδη ενάντια στη δουκική εξουσία. Το 1616 ο συγκυβερνήτης Γουλιέλμος, μικρότερος αδελφός του συζύγου της, εκδιώχθηκε από τους τοπικούς ευγενείς και ο σύζυγός της εξελέγη ως μόνος κυβερνήτης της Κουρλάνδης το επόμενο έτος. Η Ελισάβετ-Μαγδαληνή συμμετείχε ενεργά σε αυτή την υπόθεση. Διαπραγματεύθηκε με τους Γερμανούς συγγενείς της για την αποκατάσταση του Γουλιέλμου και το 1619 επισκέφθηκε τη Συνέλευση (Sejm) στη Βαρσοβία. Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Σουηδία, έγινε γνωστή για τη φιλανθρωπία της και προστάτευσε σχολεία και νοσοκομεία

Ήταν άτεκνη και υιοθέτησε τον γιο τού Γουλιέλμου, τον Ιάκωβο Κέττλερ. Εργάστηκε ενεργά για να διοριστεί ο Ιάκωβος διάδοχος και κληρονόμος του δουκάτου, μία προσπάθεια που αποδείχθηκε επιτυχής, όταν αυτός διαδέχθηκε τον σύζυγό της το 1642. Όταν χήρευσε η Ελισάβετ-Μαγδαληνή, εγκαταστάθηκε στο κάστρο Ντόμπελε, όπου απεβίωσε.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1600 τον Φρειδερίκο Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Biogram został opublikowany w 1948 r. w VI tomie Polskiego Słownika Biograficznego.

Οίκος της Πομερανίας
Κύμη Ροδόπης

Η Κύμη είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Κύμη βρίσκεται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 57 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 36 χλμ. ΒΑ. από την Φιλλύρα (μέσω Οργάνης). Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 680 μέτρα στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Φαντάρος της οροσειράς Ανατολικής Ροδόπης. Γεωγραφικά ανήκει στην περιοχή "Νυμφαία" και πολιτισμικά, όπως όλα τα χωριά της περιοχής της Οργάνης, στα Πομακοχώρια της Ροδόπης, έχοντας διατηρήσει τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 306 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πομακοχώρια Ροδόπης μια ζωντανή παράδοση από τον ιστότοπο http://sofissecrets1.blogspot.com/
 Κομοτηνή: Ένα από τα μεγαλύτερα αιολικά πάρκα της χώρας στα ορεινά της Ροδόπης από τον ιστότοπο https://energypress.gr/

Παραπομπές 

Κυμη
Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Λαμπρό Ροδόπης

Το Λαμπρό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 8 χλμ. Δ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Άνω Δροσινής που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 550 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Λαμπρό
Δήμος Αρριανών
Νέο Καλλυντήρι Ροδόπης

Το Νέο Καλλυντήρι ή Νέο Καλλυντήριο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 60 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νέο Καλλυντήρι βρίσκεται στην βόρεια άκρη του κάμπου της Κομοτηνής (ή κάμπος Ροδόπης) σε απόσταση 17 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 8 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Αρριανά (έδρα του δήμου). ενώ δυτικά είναι η Γρατινή και νοτιοανατολικά ο Δοκός. Οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στη σημερινή θέση από το παλιό Καλλυντήρι που ερείπια κτιρίων του υπάρχουν ακόμα 1 χλμ. δυτικότερα πάνω σε λόφο. Στην ανατολική πλευρά του χωριού περνά ο χείμαρρος Μακροπόταμος όπου υπάρχει ένα μονότοξο γεφύρι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέου Καλλυντηρίου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 241 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Αρριανών
Σπύρος Αλιδάκης

Ο Σπύρος Αλιδάκης (πραγματικό όνομα: Σπύρος Αντωνάκος, Αθήνα, 21 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου και θεάτρου. Ο Αλιδάκης ξεκίνησε την κινηματογραφική και θεατρική του καριέρα το 2002, ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα στον Λευτέρη Βογιατζή και έπειτα ως υπεύθυνος στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων. Το Hommage είναι το πιο πρόσφατο δείγμα δουλειάς του.

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Δωροθέα Αυγούστα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Η Δωροθέα-Αυγούστα, γερμαν.: Dorothea Augusta von Schleswig-Holstein-Gottorp (12 Μαΐου 1602 - 13 Μαρτίου 1682) ήταν Γερμανίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττροπ. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σ.Χ.Σ.Πλεν.

Οικογένεια
Ήταν κόρη του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της πριγκίπισσας Αυγούστας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας.

Παντρεύτηκε το 1633 με τον Ιωακείμ-Ερνέστο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν και απέκτησαν τα εξής παιδιά:
 Ιωάννης-Αδόλφος (1634 - 1704), δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν.
 Αύγουστος (1635 - 1699), δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Νόρμπουργκ.
 Ερνεστίνη (10 Οκτωβρίου 1636 - 18 Μαρτίου 1696).
 Ιωακείμ-Ερνέστος Β΄ (5 Οκτωβρίου 1637 - 5 Οκτωβρίου 1700), δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Ρέτβις.
 Βερνάρδος (31 Ιανουαρίου 1639 - 13 Ιανουαρίου 1676), στρατηγός.
 Αγνή-Χέντβιχ (29 Σεπτεμβρίου 1640 - 20 Νοεμβρίου 1698), παντρεύτηκε τον Χριστιανό, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταιν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ.
 Κάρολος-Ερρίκος (20 Μαρτίου 1642 - 20 Ιανουαρίου 1655 στη Βιέννη), απεβ. 13 ετών.
 Σοφία-Ελεονώρα (30 Ιουλίου 1644 - 22 Ιανουαρίου 1688/9), παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ-Ιούλιο κόμη του Χόενλοχε-Νόιενσταϊν.

Γερμανίδες δούκισσες