joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
231 (αριθμός)

Το 231 (διακόσια τριάντα ένα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 230 και πριν από το 232. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 231 συμβολίζεται ως CCXXXI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΣΛΑ΄ ή σλα΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
 Το 231 είναι σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 7, 11, 21, 33, 77 και 231, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 232.
 Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 231 είναι 231 = 3·7·11.

Αναφορές και παρατηρήσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Σύνθετοι αριθμοί
238 (αριθμός)

Το 238 (διακόσια τριάντα οκτώ) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 237 και πριν από το 239. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 238:2 = 119, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 238 συμβολίζεται ως CCXXXVIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΣΛΗ΄ ή σλη΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
 Το 238 είναι σύνθετος αριθμός,  αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 7, 14, 17, 34, 119 και 238, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 240.
 Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 238 είναι 238 = 2·7·17.

Αναφορές και παρατηρήσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σύνθετοι αριθμοί
Ισπανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1917

Το Ισπανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1917 (ισπαν: Campeonato de España de atletismo de 1917) ήταν η 1η διοργάνωση του Ισπανικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Αθλητικής Ομοσπονδίας Γκιπουθκοάνα. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ατότσα στο Σαν Σεμπαστιάν μεταξύ 8 και 10 Σεπτεμβρίου του 1917. Οι εγκαταστάσεις των αγώνων δόθηκαν από το σύλλογο Ρεάλ Σοσιεδάδ δε Σαν Σεμπαστιάν.

Στο πρώτο Ισπανικό Πρωτάθλημα Στίβου διεξήχθησαν 15 αγωνίσματα ανδρών και συμμετείχαν οι ομάδες Ομοσπονδία Στίβου Καστελάνα, Αθλητική Ομοσπονδία Γκιπουθκοάνα, Μπαρτσελόνα και Κλουμπ Ντεπορτίβο Μπιλμπάο. Οι επιδόσεις που σημειώθηκαν στα αγωνίσματα αυτά έχουν καταγραφεί ως τα πρώτα Ρεκόρ πρωταθλήματος. Ανάμεσα στα αγωνίσματα υπήρξαν το άλμα εις ύψος άνευ φοράς και το άλμα εις μήκος άνευ φοράς τα οποία είχαν καταργηθεί από το αθλητικό πρόγραμμα. Ο Άλβαρο δε Αρθόλα κέρδισε τρεις τίτλους. Στο άλμα επί κοντώ ο Χοσέ Λουίς Ελοσεγκί της Αθλητικής Ομοσπονδίας Γκιπουθκοάνα κατέρριψε το εθνικό ρεκόρ Ισπανίας με επίδοση 2.98. Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Αθλητική Ομοσπονδία Γκιπουθκοάνα με 11 χρυσά μετάλλια.

Το πρωτάθλημα αυτό διοργανώθηκε με μεγάλη επιτυχία. Στις 9 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία των περισσότερων αγωνισμάτων, περίπου 3.000 θεατές παρακολούθησαν τους αγώνες.

Αποτελέσματα
1917 | 1918 | 1919

Πίνακας μεταλλίων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Página RFEA
Revista Madrid-Sport Edición día 13-09-1917
Asociación Española de Estadísticos de Atletismo
Historia del Atletismo en Madrid-Año 1917
El Mundo Deportivo-Hemeroteca. Edición del día 11-09-1917
El Mundo Deportivo-Hemeroteca. Edición del día 18-09-1917, Página 4

Στίβος το 1917
Ισπανικά Πρωταθλήματα Στίβου
Σαν Σεμπαστιάν
Blondie

Οι Blondie είναι αμερικανικό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του εβδομήντα, μέρος του λεγόμενου Νέου Κύματος, και αισθητικής αναφοράς στην ποπ μουσική της δεκαετίας του ογδόντα. Μέχρι στιγμής, οι Blondie έχουν πουλήσει πάνω από 50 εκατομμύρια δίσκους. Τα μέλη του είναι τα εξής: Deborah Harry (τραγουδίστρια), Clem Burke (ντραμς), Gary Valentine (μπάσο),  James Destri (πλήκτρα) και Chris Stein (κιθάρα).

Δισκογραφία

 Blondie (1976)
 Plastic Letters (1978)
 Parallel Lines (1978)
 Eat to the Beat (1979)
 Autoamerican (1980)
 The Hunter (1982)
 No Exit (1999)
 The Curse of Blondie (2003)
 Panic of Girls (2011)
 Ghosts of Download (2014)
 Pollinator (2017).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Νικητές NME Awards
Punk rock συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Μουσικά συγκροτήματα από Νέα Υόρκη
Γιακόβ Αγκάμ

Ο Γιακόβ Αγκάμ (Yaakov Αgam, γενν. στο Rishon-le-Zion, στο Ισραήλ το 1928) είναι Ισραηλινός ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος της οπτικοκινητικής τέχνης (Οp-Art). Σπούδασε στην Bezazel Academy of Arts and Design, στην οοΙερουσαλήμππ. Το 1949, μετέβη στην Ζυρίχη, όπου μαθήτευσε δίπλα στον Johannes Itten και στην Kunstgewerbe Schule. Ο ρυθμός του επηρεάστηκε από τον ζωγράφο και γλύπτη Max Bill.

Τεχνοτροπία
Ο Agam Yaakov προσδίδει, στα έργα του, διαφορετικές εντυπώσεις μέσω των εναλλασσόμενων οπτικών γωνιών και του παιχνιδίσματος του φωτός. Ο Αγκάμ χαρακτήρισε το έργο του "πολυφωνικό" ή "μεταπολυφωνικό".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ισραηλινοί ζωγράφοι
Ισραηλινοί γλύπτες
Εβραίοι καλλιτέχνες
Απολλωνία Μυγδονίας

Η Απολλωνία η Μυγδονική ήταν πόλη της αρχαίας Μακεδονίας που ίδρυσε ο Φίλιππος Α΄ της Μακεδονίας τον 5ο αι. π.Χ. (432 π.Χ.). Βρισκόταν στην Εγνατία οδό, μεταξύ Αμφίπολης και της κατόπιν Θεσσαλονίκης. Καταστράφηκε από τους βαρβάρους τον 6ο αιώνα.

Η θέση της Απολλωνίας βρίσκεται κοντά στη σύγχρονη Νέα Απολλωνία.

Παραπομπές

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Αρχαία Μυγδονία
Εθνική Ανατολικής Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ανατολικής Γερμανίας ήταν η εκπρόσωπος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις από το 1950 έως το 1990, παίζοντας ως μία από τις τρεις μεταπολεμικές γερμανικές ομάδες, μαζί με το Σάαρλαντ και την Δυτική Γερμανία.

Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DFV) και μαζί με αυτή η εθνική Ανατολικής Γερμανίας, προσχώρησε στην Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB) και την εθνική Δυτικής Γερμανίας, που μόλις είχε κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Παγκόσμιο Κύπελλο 
1950 - Δεν έλαβε μέρος (Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας υπέβαλε αίτηση για ένταξη στη ΦΙΦΑ στις 6 Φεβ 1951)
1954 - Δεν έλαβε μέρος
1958 έως 1970 - Δεν προκρίθηκε
1974 - Φάση των οκτώ
1978 to 1990 - Δεν προκρίθηκε

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 
1960 έως 1988 - Δεν προκρίθηκε
1992 - Αποσύρθηκε από τα προκριματικά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, αφιέρωμα DDR Fußball
Ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο στη ΛΔ Γερμανία, DDR-Fußball Spezial
Πρώτοι σε συμμετοχές και πρώτοι σκόρερ
RSSSF αρχεία αποτελεσμάτων Ανατολικής Γερμανίας
RSSSF Ιστορία της εθνικής Ανατολικής Γερμανίας
RSSSF Ρέκορντμαν σε συμμετοχές και γκολ

Εθνικη Ανδρων
Κατάλογος χωρών

Ένας αλφαβητικός κατάλογος των χωρών του κόσμου. 

Με σκούρα γράμματα είναι τα ανεξάρτητα κράτη.

Μπορείτε επίσης να δείτε τις χώρες με βάση την πρωτεύουσα, την ήπειρο, τον πληθυσμό, την έκταση και τη ζώνη ώρας.

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α

Β

Γ

Δ

Ε 
 Ζ

Η 
 I  Κ  Λ

Μ

Ν

Ο 
 Π  Ρ

Σ

Τ

Υ

Φ

Χ

Περιοχές 
Περιλαμβάνονται υπερπόντιες κτήσεις κρατών, περιοχές με ειδικό καθεστώς διαχείρισης ή αυτονομίας κλπ

 

 

 
 

 Θιβέτ

 Κριμαία

 Τζαμού και Κασμίρ

Μη υφιστάμενες χώρες
 Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας
 Γιουγκοσλαβία
 Ε.Σ.Σ.Δ.
 Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία
 Σερβία και Μαυροβούνιο
 Τσεχοσλοβακία
 Θιβέτ
 Οθωμανική αυτοκρατορία
 Αυστροουγγαρία
 Βρετανικές Ινδίες
 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
 Βυζαντινή Αυτοκρατορία
 Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
 Πρωσική Αυτοκρατορία
 Ηγεμονία της Σάμου
 Βασίλειο της Βαυαρίας
 Αντιβασιλεία του Καυκάσου
 Αυτοκρατορία των Αζτέκων
 Ασσυρία
 Βαβυλωνία
 Κρητική Πολιτεία
 Βασίλειο της Μακεδονίας
Ρωσική Αυτοκρατορία
Γαλλία του Βισύ
Βελγικό Κονγκό
Γερμανική Αυτοκρατορία
Σουλτανάτο του Ικονίου 
Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας
Δεσποτάτο της Ηπείρου
Μογγολική Αυτοκρατορία
Αυτοκρατορία της Βραζιλίας
Βρετανική Αυτοκρατορία
Χρυσή Ορδή
Κράτος των Ρως
Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας
Σουλτανάτο του Ρουμ
Παπικά Κράτη
Αυτόνομη δημοκρατία του Πόντου
Περσική αυτοκρατορία
Αυστριακή Αυτοκρατορία
Γερμανική Ανατολική Αφρική
Γαλλικό Σουδάν
Δημοκρατία της Βαϊμάρης
Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας
Μενγκγιάνγκ
Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας
Κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος εθνικών ονομάτων

 

nds:Land#Länner
sv:Världsgeografi#Lista över länder
Ευστάθιος Αλεξανδρής

Ο Ευστάθιος (Στάθης) Αλεξανδρής του Βασιλείου (Άμφισσα, 7 Απριλίου 1921 - Αθήνα, 20 Ιουλίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης (1981-82) και Εμπορικής Ναυτιλίας (1985-87) στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Νομική καριέρα 
Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, άσκησε μαχόμενη δικηγορία για δεκαετίες και διακρίθηκε ως ποινικολόγος. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος του ΕΑΜ και για το λόγο αυτό υπέστη διώξεις και εκτοπισμό στη Μακρόνησο. 

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, υπήρξε δικηγόρος του γνωστού επιχειρηματία και εκδότη Γιώργου Μπόμπολα και της εφημερίδας Έθνος. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ως δικηγόρος ήταν η καταδίκη για συκοφαντική δυσφήμηση του δημοσιογράφου Παύλου Αναστασιάδη (Paul Anastasi), ανταποκριτή στην Αθήνα της συντηρητικής βρετανικής εφημερίδας Daily Telegraph, ο οποίος συνεχώς αναφερόταν στον Γιώργο Μπόμπολα ως «πράκτορα των Σοβιετικών» και υποστήριζε ότι το Έθνος χρηματοδοτούταν από τις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες. Η υπόθεση είχε απασχολήσει πολύ έντονα την κοινή γνώμη της εποχής.

Πολιτική καριέρα 
Ο Στάθης Αλεξανδρής υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδος μαζί με τους Νικηφόρο Μανδηλαρά, Ευάγγελο Γιαννόπουλο, Γιώργο Ασημακόπουλο και άλλους. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια της Β΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981.  Στις εκλογές του 1985 εκλέχθηκε ξανά βουλευτής, αλλά αυτή τη φορά στη Φωκίδα. 

Στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Στάθης Αλεξανδρής χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 21 Οκτωβρίου 1981 έως τις 5 Ιουλίου 1982. Επί υπουργίας του εισήχθη ο θεσμός του πολιτικού γάμου (1982) και τροποποιήθηκαν οι διατάξεις για την ισότητα των δύο φύλων και για το οικογενειακό δίκαιο. Επίσης, ξεκίνησε το δημόσιο έλεγχο των φυλακών της χώρας και έγινε ο πρώτος υπουργός που πραγματοποίησε επίσκεψη στις φυλακές Κορυδαλλού, με σκοπό την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος.

Ο Αλεξανδρής έγινε ξανά υπουργός, αυτή τη φορά Εμπορικής Ναυτιλίας, στη δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από τις 26 Ιουλίου 1985 έως τις 23 Σεπτεμβρίου 1987.

Πέθανε τον Ιούλιο του 2013, σε ηλικία 92 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 22 Ιουλίου 2013 από το ναό της Παναγίτσας, στο Παλαιό Φάληρο.

Γιος του Στάθη Αλεξανδρή είναι ο ποινικολόγος Βασίλης Αλεξανδρής, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) από το 2014.

Παραπομπές 

Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Βουλευτές Φωκίδας
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Πέτρος Λαγούτης

Ο Πέτρος Λαγούτης (Αθήνα, 8 Μαρτίου 1975-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε ναυτιλιακά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν (2000). Ασχολείται ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο από νεαρή ηλικία, ενώ έχει αγωνιστεί σε ερασιτεχνικές κατηγορίες του αθηναϊκού ποδοσφαίρου. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρέ Όνειρο ήταν και 10η Εντολή και Πάρτο Αλλιώς και Πάνω από το νόμο και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Αληθινοί Έρωτες και Μαύρα Μεσάνυχτα και Ο άγγελός μου ο διάβολός μου και Εργαζόμενη Γυναίκα και Λίτσα.com και Ονειροπαγίδα και Ο 3ος Νόμος και Ο πόλεμος των άστρων και Είναι Στιγμές και Dr. Cook και Πέδες και Δια Ταύτα και Ρουά Ματ και Μάλιστα, Σεφ! και Προδοσίες και 4xxx4 και Έγκλημα και Πάθος και Πέτα τη Φριτέζα και Το σόι σου και Αστέρια στην άμμο και Έτερος Εγώ και 8 Λέξεις και Ήλιος και Παγιδευμένοι 

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μυρτώ Αλικάκη, με την οποία έχουν δύο παιδιά.

Τηλεόραση 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
245 (αριθμός)

Το 245 (διακόσια σαράντα πέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 244 και πριν από το 246. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 245 συμβολίζεται ως CCXLV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΣΜΕ΄ ή σμε΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
 Το 245 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 5, 7, 35, 49 και 245, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 246.
 Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 245 είναι 245 = 5·7².

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Σύνθετοι αριθμοί
Ακρωτηριασμός

Ακρωτηριασμός (Amputation) είναι η τραυματική ή η ιατρογενής (χειρουργική) αποκοπή ενός μέλους ή τμήματος του μέλους του σώματος από το υπόλοιπο σώμα.Η πρώτη περίπτωση αποκαλείται Τραυματικός ακρωτηριασμός και η δεύτερη λέγεται θεραπευτικός Χειρουργικός Ακρωτηριασμός. Πέραν αυτών των δύο μορφών, υπάρχουν και άλλες μορφές ακρωτηριασμών που έχουν μάλλον κοινωνικό υπόβαθρο, συμβολικά τους αποκαλούμε κοινωνικούς ακρωτηριασμούς και έχουν ποινικό, και νομικό χαρακτήρα. Μια μορφή ακρωτηριασμού είναι η παράνομη αποκοπή άνω και κάτω άκρων με σπαθιά κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο κράτος Σιέρα Λεόνε της Αφρικής. Άλλη μορφή ακρωτηριασμού είναι ο ακρωτηριασμός άνω άκρων ως ποινή, τιμωρία σε κλοπή, σε φανατικά Ισλαμικά Αραβικά καθεστώτα. Τέλος μορφή ακρωτηριασμού είναι η κλειτοριδεκτομή που επίσης γίνεται σε ορισμένα Αφρικανικά και Αραβικά Ισλαμικά καθεστώτα. Ο ευνουχισμός είναι μια μορφή ακρωτηριασμού που γινόταν παλιά στο ανδρικό προσωπικό των Χαρεμιών των Κινέζων Αυτοκρατόρων και των Οθωμανών Σουλτάνων, με προφανή τον λόγο (να αποφευχθεί σεξουαλική επαφή με τις παλλακίδες του Ηγεμόνος, ελλείψει Τεστοστερόνης).

Οι αιτίες
Διάφορες αιτίες μπορεί να προκαλέσουν την αναγκαιότητα Χειρουργικού Ακρωτηριασμού με συνηθέστερη το βαρύτατο τραυματισμό ενός μέλους, σε σημείο που είναι λειτουργικά ανώφελο ή μη βιώσιμο. Επίσης, στα ηλικιωμένα άτομα μπορεί να γίνει ακρωτηριασμός εξαιτίας αγγειακής ανεπάρκειας. Η τελευταία καταλήγει σε γάγγραινα ή είναι επώδυνη. Άλλη μία αιτία για ακρωτηριασμό είναι ο διαβήτης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κέντρο Πρόληψης Ακρωτηριασμών  

Χειρουργική
Χειρουργικές επεμβάσεις
252 (αριθμός)

Το 252 (διακόσια πενήντα δύο) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 251 και πριν από το 253. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 252:2 = 126, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 252 συμβολίζεται ως CCLII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΣΝΒ΄ ή σνβ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
 Το 252 είναι ένας σύνθετος αριθμός,  αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 3, 4, 6, 7, 9, 12, 14, 18, 21, 28, 36, 42, 63, 84, 126 και 252, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 253.
 Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 252 είναι 252 = 2² ·3² ·7.

Αναφορές και παρατηρήσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Υπερτέλειοι αριθμοί
Εθνική Οδός 86 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 86 (ΕΟ86), είναι οδικός άξονας της Πελοποννήσου που συνδέει τις Κροκεές με την Μονεμβασιά. Η οδός επισής περναέι από τους Μολάους και τη Σκάλα, διασχίζοντας την το νομό Λακωνίας.

86
Εθνική Μολδαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Μολδαβίας εκπροσωπεί την Μολδαβία στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από την Μολδαβική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στην χώρα.

Ιστορία 
Η Μολδαβία είναι μια από τις πιο πρόσφατες εθνικές ομάδες στον κόσμο, αφού προήλθε το 1992, μετά από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Στην μικρή ιστορία της, δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελικές φάσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο ή για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Στάδιο 
Η εθνική ποδοσφαίρου της Μολδαβίας έχει ως έδρα, το Στάδιο Ζιμπρού του Κισινάου που είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, ενώ το γήπεδο έχει χωρητικότητα 10,400 θέσεις.

Στατιστικά 
Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές είναι ο Βίκτορ Γκολοβατένκο, με 81 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Σερτζέι Κλεσένκο, με 11 γκολ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα Ομοσπονδίας

Εθνική Μολδαβίας (ποδόσφαιρο)
Ηιών

Η Ηιών (αρχαία ελληνικά: Ἠιών, γενική: Ἠιόνος) ή Είον ή Ίον], ήταν αρχαία ελληνική πόλη την οποία ίδρυσαν άποικοι από την Ερέτρια στην αριστερή όχθη του Στρυμόνα, σε απόσταση 25 σταδίων (4.628 μ. δηλ. 25x185,15) από την Αμφίπολη, της οποίας υπήρξε επίνειο και γι' αυτό από τις πηγές αναφέρεται χαρακτηριστικά ως «Ηιών η επί Στρυμόνι» ή «Ηιών η προς Αμφιπόλει». Από αυτήν ξεκινούσε ένας σπουδαίος υδάτινος δρόμος, ο οποίος, χρησιμοποιώντας τον πλωτό ποταμό Στρυμόνα (ως την Αμφίπολη) και στη συνέχεια την αρχαία Κερκινίτιδα λίμνη (μετέπειτα Αχινού), έφερνε στη θρακική ενδοχώρα, μερικά μόνο χιλιόμετρα νότια από την πόλη των Σερρών.

Ιστορία της πόλης

Η Ηιόνα ήταν αρχαία θρακική πόλη των Ηδωνών, που η ίδρυσή της θα μπορούσε να αναχθεί στην αρχαϊκή τουλάχιστον εποχή, αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι το εθνικό της πόλης μνημονεύεται ακόμη από τον Όμηρο ως πατρωνυμικό του βασιλιά της Θράκης Ρήσου.  

Την Ηιόνα αναφέρει ο ιστορικός Θουκυδίδης στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου ως τόπο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τους Αθηναίους κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Η Ηιών ή Ηιόνα ή Ίον, κατά την αρχαιότητα, κατελήφθη από τους Πέρσες το 476 π.Χ. κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων. Ο Ξέρξης κατασκεύασε κοντά της γέφυρα για να περάσει ο περσικός στρατός στη Μακεδονία. Αργότερα, ο Πέρσης στρατηγός Βόγης την υπερασπίστηκε εναντίον των Αθηναίων, που είχαν επικεφαλής τον Κίμωνα, τον γιο του Μιλτιάδη.

Στη συνέχεια το 475 π.Χ. πολιορκήθηκε, προκειμένου να ενταχθεί στο «Κοινόν της Δήλου», (Συμμαχία της Δήλου ή Δηλιακή Συμμαχία), υπό την ηγεσία της Αθήνας, και επικεφαλής των συμμαχικών στρατευμάτων ήταν ο στρατηγός Κίμωνας. 
Στο Πελοποννησιακό πόλεμο, ο ιστορικός Θουκυδίδης, που ήταν στρατηγός την έσωσε από τον Βρασίδα, δεν κατόρθωσε όμως να ανακτήσει την Αμφίπολη, γι αυτό καταδικάστηκε σε θάνατο, που τον απέφυγε μένοντας εξορία είκοσι χρόνια. Η Ηιών καταστράφηκε από τους Άραβες.

Τα ερείπια της Ηιόνας (και της μετέπειτα βυζαντινής Χρυσούπολης) σώζονται μερικά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το σημερινό χωριό Οφρύνιο Καβάλας, στην τοποθεσία «Τούζλα».(σημερινή παραλία Οφρυνίου).

Παραπομπές

Ηιων
Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Εθνική Γιβραλτάρ (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Γιβραλτάρ εκπροσωπεί το Γιβραλτάρ στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από τη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γιβραλτάρ που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στην χώρα. Έχει ως έδρα, το Στάδιο Βικτόρια με χωρητικότητα 5.000 θέσεις.

Το Γιβραλτάρ δεν είναι ακόμα 100% μέλος της FIFA, ενώ μόλις τον Μάιο του 2013, έγινε δεκτό ως μέλος της UEFA. Έτσι δεν έχει ακόμα δικαίωμα συμμετοχής σε διεθνείς διοργανώσεις, ούτε για το Παγκόσμιο Κύπελλο, ούτε για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Ο πρώτος επίσημος αγώνας της Εθνικής Γιβραλτάρ ως μέλος της ΟΥΕΦΑ πραγματοποιήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2013, στο διεθνές φιλικό με αντίπαλο την Εθνική Σλοβακίας, το οποίο έληξε 0-0. Θα πάρει, για πρώτη φορά, μέρος σε επίσημη διοργάνωση στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2016. Επίσης, με πληθυσμό 30,000, είναι το μικρότερο σε πληθυσμό μέλος της ΟΥΕΦΑ.

Ιστορία

Αποδοχή από την ΟΥΕΦΑ 
Η GFA έγινε αποδεκτή ως πλήρες μέλος από την ΟΥΕΦΑ, μέσω σχετικής απόφασης έπειτα από συνεδρίαση της τελευταίας το οποίο διεξήχθη στο Λονδίνο στις 24 Μαΐου 2013, με μονάχα την Ισπανία και την Λευκορωσία να δηλώνουν αντίθετες σε αυτό το ενδεχόμενο. Αυτό σήμαινε ότι το Γιβραλτάρ κατέστη το μικρότερο σε μέγεθος μέλος της ΟΥΕΦΑ όσον αφορά τον πληθυσμό, πίσω από τον Άγιο Μαρίνο, το Λίχτενσταϊν και τις Νήσους Φερόες. Ως αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αυτής, η Εθνική Γιβραλτάρ έλαβε το δικαίωμα να αγωνιστεί στην προκριματική φάση της κορυφαίας της τάξης διοργάνωση της ΟΥΕΦΑ σε επίπεδο εθνικών ομάδων, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (τα Euros). Η πρώτη περίπτωση συμμετοχής στη διοργάνωση αυτή θα είναι η Προκριματική Φάση του Euro 2016, η οποία θα διεξαχθεί από τον Σεπτέμβριο του 2014 ως το Νοέμβριο του 2015. Σύμφωνα με τα παραδείγματα των ζευγαριών Αρμενία-Αζερμπαϊτζάν και Ρωσία-Γεωργία, έγινε γνωστό ότι Γιβραλτάρ και Ισπανία δεν θα τίθεντο μεταξύ τους αντιμέτωπες σε προκριματικές φάσεις.

Αφότου έγινε αποδεκτή ως μέλος από την ΟΥΕΦΑ, η GFA γνωστοποίησε τα κριτήρια επιλογής των παικτών για την εθνική ομάδα. Για να μπορέσει να κληθεί, ένας παίκτης θα πρέπει να είναι κάτοχος βρετανικού διαβατηρίου που να έχει γεννηθεί στο Γιβραλτάρ, να έχει γονείς ή παππούδες από το Γιβραλτάρ, ή να έχει φοιτήσει για διάστημα τουλάχιστον πέντε ετών σε σχολείο του Γιβραλτάρ. Ο πρώην αμυντικός των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ντέρμπι Κάουντι, Σαοθάμπτον και Στόουκ Σίτι, Ντάνι Χίγκινμποθαμ, του οποίου ο θείος Άλεν Μπούλα είναι προπονητής της ομάδας, κατάφερε να κληθεί στην εθνική χάρη στη διαμόρφωση των κριτηρίων αυτών. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο Χίγκινμποθαμ ανακοίνωσε ότι είχε έρθει σε "κατά βάση" συμφωνάι για να αγωνιστεί με τα χρώματα του Γιβραλτάρ.

Η πρώτη διεθνής αναμέτρηση του Γιβραλτάρ ήταν μια φιλική αναμέτρηση που έληξε με σκορ 0-0 απέναντι στη Σλοβακία, στις 19 Νοεμβρίου 2013 στο Στάδιο Αλγκάρβε στη Πορτογαλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα Ομοσπονδίας

Εθνική Γιβραλτάρ (ποδόσφαιρο)
Εμμανουήλ Κ. Σκύβαλος

Ο Εμμανουήλ Κ. Σκύβαλος (1879-1958) ήταν ο μακροβιότερος δήμαρχος του Αγίου Νικολάου. Υπηρέτησε στο αξίωμα του δημάρχου από το 1926 ως το 1940 και από το 1945 ως το 1950 αλλά και του αναπληρωτή Νομάρχη. Καταγόταν από την Κριτσά.

Βιογραφία 
Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Σκύβαλος.

Ήταν συνεργάτης του Ιωσήφ Κούνδουρου και ανήκε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων. Στη διάρκεια της φυγοδικίας του φίλου του, ο Σκύβαλος τον έκρυψε. Το 1919 εξελέγη "προεδρεύων δήμαρχος" στην ιδιαίτερη περιοχή από όπου καταγόταν και υπηρέτησε ως το 1921. Όταν ήταν "νομαρχεύων" συνετέλεσε στην ίδρυση του Γυμνασίου του Αγίου Νικολάου (1924), σε συνεργασία με εκκλησιαστικούς και κοινωνικούς φορείς και αργότερα στη διαμόρφωση της κεντρικής πλατείας της πόλης. Απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών στις 4 Ιουνίου 1958. Το όνομά του δόθηκε σε οδό του Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές

Πηγές 
Μανώλης Κλώντζας, "Ο Άγιος Νικόλαος και η περιοχή του από το 1912 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή" στο: "Ο Άγιος Νικόλαος και η περιοχή του. Περιήγηση στο χώρο και στο χρόνο". Εκδόσεις «Γραφικές Τέχνες Δετοράκης", Άγιος Νικόλαος 2010, σελ. 337.
 Τεκμήριο,  Τηλεγράφημα του Δημάρχου Αγ. Νικολάου Σκύβαλου, προς τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ελευθέριο Βενιζέλο σχετικά με την αποκατάσταση της θαλάσσιας συγκοινωνίας του νομού, 30 Ιουλίου 1947, Εθνικό ίδρυμα "Ελευθέριος Βενιζέλος", ανάκτηση 17 Μαΐου 2020.

Δήμαρχοι Αγίου Νικολάου
Νομάρχες Λασιθίου
Διαμέρισμα Αουατσαπάν

Το Διαμέρισμα Αουτσαπάν (ισπανικά: departmento de Ahuachapán) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Δυτική επαρχία. Έχει έκταση 1.239,60 τ.χλμ. και πληθυσμό 335.339 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Αουατσαπάν και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Κάρα Σούσια.

Γεωγραφία 
Το Αουατσαπάν βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ, στη Δυτική Επαρχία. Είναι το δυτικότητα διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Σονσονάτε, στα βορειοανατολικά με τη Σάντα Άνα και σταδυτικά με το διαμέρισμα Χουτιάπα της Γουατεμάλα. Έχει έκταση 1.239,60 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ και το Μορασάν.

Η κυριότερη λίμνη είναι η λιμνοθάλασσα Λαγούνα δελ Γιάνο (Laguna del Llano).

Δημογραφία 
Το Διαμέρισμα Αουατσαπάν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 335.339 κατοίκους (περίπου το 28 % του συνολικού πληθυσμού του Ελ Σαλβαδόρ). Είναι σε πληθυσμό το έβδομο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε και το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν.

Δήμοι 
Το Αουατσαπάν διαιρείται σε 12 δήμους:

 Αουατσαπάν
 Απανέκα
 Ατικισάγια
 Γκουαϊμάνγκο
 Ελ Ρεφούχιο
 Κονσεπσιόν δε Ατάκο
 Σαν Λορένσο
 Σαν Πέδρο Πούξτλα
 Σαν Φρανσίσκο Μενέντες
 Τακούμπα
 Τουρίν
 Χουχούτλα

Πόλεις 
 Ακατσάπα
 Αουατσαπάν
 Απανέκα
 Ασαπούκο
 Ατικισάγια
 Γκαρίτα Παλμέρα
 Γκουαϊμάνγκο
 Ελ Αματάλ
 Ελ Γκουισνάι
 Ελ Ρεφούχιο
 Ελ Σαπότε
 Κάρα Σούσια
 Κονσεπσιόν δε Ατάκο
 Λος Ορκόνες
 Σαν Λορένσο
 Σαν Πέδρο Πούξτλα
 Σαν Φρανσίσκο Μενέντες
 Τακούμπα
 Τουρίν
 Χουχούτλα

Δείτε επίσης 
 Αουατσαπάν
 Πόλεις του Αουατσαπάν

Παραπομπές 
 Δήμοι του Αουτσαπάν
Βιντεοταινία

Η βιντεοταινία είναι μια καταγραφή εικόνων και ήχων σε μαγνητική ταινία, σε αντίθεση με το φιλμ που χρησιμοποιείται στην κινηματογράφηση. Βιντεοταινίες χρησιμοποιούνται επίσης για την αποθήκευση επιστημονικών ή ιατρικών δεδομένων, όπως τα δεδομένα που παράγονται από ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια ελικοειδής κεφαλή σάρωσης βίντεο περιστρέφεται κατά την κινούμενη ταινία για να καταγράψει τα δεδομένα σε δύο διαστάσεις, διότι τα τηλεοπτικά σήματα έχουν ένα πολύ υψηλό εύρος ζώνης, και οι στατικές κεφαλές θα απαιτούσαν εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες της ταινίας. Βιντεοταινία χρησιμοποιείται στις συσκευές εγγραφής βιντεοταινίας (VTRs) και πιο συχνά και πιο πρόσφατα, στις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR) και στις βιντεοκάμερες. Η ταινία αποτελεί μια γραμμική μέθοδο για την αποθήκευση πληροφοριών και δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι εγγραφές βίντεο που γίνονται στις μέρες μας, είναι ψηφιακή απευθείας εγγραφής δίσκων (DDR), η βιντεοκασέτα αναμένεται να χάσει σταδιακά τη σημασία της, καθώς οι μη-γραμμικές/τυχαίας-προσπέλασης μέθοδοι αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων βίντεο, γίνονται πιο συχνές.

Οι αποθηκευμένες πληροφορίες μπορεί να είναι υπό τη μορφή αναλογικού ή ψηφιακού σήματος.

Οικιακά φορμά (format)

Η είσοδος του βίντεο στους οικιακούς καταναλωτές δημιούργησε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού, για ασύμβατα μεταξύ τους μοντέλα, για το καταναλωτικού επιπέδου αναλογικό βίντεο με βιντεοκασέτα καθώς και τις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR), στο τέλος του 1970 και του 1980, κυρίως μεταξύ των φορμά Betamax και VHS. Το VHS τελικά αναδείχθηκε ως το κατεξοχήν φορμά.

Βιντεοκασέτα 

Η βιντεοκασέτα είναι μια θήκη που περιλαμβάνει μια βιντεοταινία. Υπάρχουν πολλά ήδη βινετοκασέτας, για επαγγελματική χρήση όπως τα U-matic της Sony και τα MII της Panasonic ή για οικιακή χρήση όπως το VHS ή το DV.

VHS

Το VHS (Video Home System) ή οικιακό σύστημα βίντεο, είναι ένα καταναλωτητικού επιπέδου πρότυπο, αναλογικής εγγραφής βιντεοταινίας σε κασέτα, που ανέπτυξε η Ιαπωνική εταιρία JVC.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μέσα αποθήκευσης
Χρυσόστομος Καραπιπέρης

Ο Χρυσόστομος Καραπιπέρης του Πέτρου (Αγία Τριάδα Ευρυτανίας, 1912 - 11 Φεβρουαρίου 1990) ήταν Έλληνας θεολόγος, νομάρχης Ζακύνθου το 1945-46, υφυπουργός και 10 φορές βουλευτής Ευρυτανίας από το 1950 ως το 1981.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Χάλκης και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Από το 1941 ως το 1945 ήταν νομικός σύμβουλος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το 1945 και για ένα έτος υπηρέτησε ως Νομάρχης Ζακύνθου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1950, με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1951, 1952, 1956 (Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας), 1958, 1961, 1963, 1964, 1974 και το 1977 (τελευταία φορά με τη Νέα Δημοκρατία).

Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 – 5 Μαρτίου 1958, στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1974 υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 και υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.

Απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 1990 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Στη μνήμη του έγινε δωρεά μιας ολόκληρης πτέρυγας στο νοσοκομείο Καρπενησίου από τη σύζυγό του. Το όνομά του δόθηκε σε δημοτικό δρόμο του Καρπενησίου και στήθηκε ανδριάντας του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφικό στον ιστότοπο του Καραπιπέρειου Ιδρύματος

Πηγές

Έλληνες θεολόγοι
Βουλευτές Ευρυτανίας
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας
Νομάρχες Ζακύνθου
Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ

Το Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ (ισπανικά: departmento de San Salvador) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Κεντρική επαρχία. Έχει έκταση 886,15 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.567.156 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Σαλβαδόρ, η οποία είναι και η πρωτεύουσα της χώρας, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Απόπα και τρίτη η Αγκιλάρες.

Γεωγραφία 
Το Σαν Σαλβαδόρ βρίσκεται δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα νότια και δυτικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα βορειοανατολικά με το Κουσκατλάν και στα νοτιοανατολικά με το Λα Πας. Έχει έκταση 886,15 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το δέκατο τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ, το Μορασάν, το Αουασαπάν, το Σονσονάτε, το Λα Πας, το Σαν Βισέντε και το Καμπάνιας.

Η κυριότερη λίμνη είναι η λίμνη Ιλοπάνγκο.

Δημογραφία 
Το Διαμέρισμα Σαν Σαλβαδόρ είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 1.567.156 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ.

Δήμοι 
Το Σαν Σαλβαδόρ διαιρείται σε 19 δήμους:

 Αγιουξτεπέκε
 Αγκιλάρες
 Απόπα
 Γκουασάπα 
 Ελ Παϊσνάλ
 Ιλοπάνγκο
 Κουσκατανσίνγκο
 Μεχικάνος
 Νεχάπα
 Ντελγάδο
 Παντσιμάλκο
 Ροσάριο δε Μόρα
 Σαν Μάρκος
 Σαν Μαρτίν
 Σαν Σαλβαδόρ
 Σαντιάγο Τεχακουάνγκος
 Σάντο Τομάς
 Σογιαπάνγκο
 Τονακατεπέκε

Πόλεις 

 Αγιουξτεπέκε
 Αγκιλάρες
 Απόπα
 Γκουασάπα
 Ελ Παϊσνάλ
 Ιλοπάνγκο
 Κουσκατανσίνγκο
 Μεχικάνες
 Νεχάπα
 Ντελγάδο
 Παντσεμάλκο
 Πλάνες δε Ρεντέρος
 Ροσάριο δε Μόρα
 Σαν Μάρκος
 Σαν Μαρτίν
 Σαν Σαλβαδόρ
 Σαντιάγο Τεχακουάνγκος
 Σάντο Τομάς
 Σογιαπάνγκο
 Τονακατεπέκε

Δείτε επίσης 
 Σαν Σαλβαδόρ
 Πόλεις του Σαν Σαλβαδόρ

Παραπομπές 
 Δήμοι του Σαν Σαλβαδόρ
Κωνσταντίνος Σαψάλης

Ο Κωνσταντίνος Σαψάλης του Γεωργίου (1939 - 6 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής Ευρυτανίας από το 1974 ως το 1981 και στη συνέχεια βουλευτής Β΄ Αθηνών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας. Σπούδασε νομικά. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία στην Ευρυτανία συγκεντρώνοντας 7.032 σταυρούς.
Επανεξελέγη στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών στις εκλογές του 1981,  του Νοεμβρίου 1989 και του 1990. Στις 10 Οκτωβρίου 1993 εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και την έδρα του κατέλαβε ο Σαψάλης. Η θητεία του τελευταίου στη Βουλή τερματίστηκε το 1996.

Διετέλεσε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 3 Δεκεμβρίου 1992 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993. Διετέλεσε αντιδήμαρχος Αθηναίων και γενικός γραμματέας Δημοσίας Τάξεως.

Πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 60 ετών. Η κηδεία του έγινε στις 8 Οκτωβρίου 1999 από τον ιερό ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου (Σκουφά) και η ταφή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Φουρνά. Κατέλιπε μία κόρη και τη σύζυγό του, Τίνα.

Πηγές

Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές Ευρυτανίας
Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίας Τάξης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Α' Αθηνών
Λευτέρης Βερυβάκης

Ο Ελευθέριος (Λευτέρης) Βερυβάκης (Χανιά, 21 Ιανουαρίου 1935 - Μπαλί Ρεθύμνου, 6 Αυγούστου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που ψηφίστηκε βουλευτής και διετέλεσε πολλές φορές υπουργός. Υπήρξε ηγέτης της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου και στη συνέχεια ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ενώ διακρίθηκε για την αντιστασιακή του δράση, κατά την περίοδο της Χούντας.

Ήταν γιος του αντιστράτηγου Δημητρίου Βερυβάκη, και αδελφός του στρατηγού Ιωάννη Βερυβάκη, αρχηγού ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ.

Η πορεία του 
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1935 στα Χανιά και σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε στέλεχος της νεολαίας του κόμματος των Φιλελευθέρων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄50, αλλά και πρόεδρος της νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου, στην αρχή της δεκαετίας του ΄60, όταν παράλληλα εργαζόταν σαν δικηγόρος. Στις 21 Απριλίου του 1967 εκδηλώθηκε το κίνημα των συνταγματαρχών και ο Βερυβάκης έσπευσε αμέσως να ενταχθεί σε αντιστασιακή ομάδα.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους συνελήφθη από τα όργανα της δικτατορίας, ανακρίθηκε και αργότερα καταδικάσθηκε σε 13ετή φυλάκιση, αλλά αμνηστεύθηκε το Δεκέμβριο. Το καλοκαίρι του 1968 συνελήφθη εκ νέου, μετά την απόπειρα σε βάρος του Γ. Παπαδόπουλου στο Σούνιο σαν άμεσος συνεργάτης του Αλέκου Παναγούλη. Βασανίστηκε άγρια στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ και καταδικάσθηκε σε ισόβια δεσμά. Παρέμεινε έγκλειστος σε διάφορες φυλακές έως το 1973 οπότε αφέθηκε ελεύθερος, βάσει αμνηστίας που παραχώρησε το καθεστώς.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, εκλέχθηκε βουλευτής και διετέλεσε υπουργός σε διάφορα υπουργεία στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Υπήρξε μέλος πολλών επιτροπών διαφάνειας, οικονομικών και ελέγχου της δημόσιας ζωής. Από το 1990 έως το 1996 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Εκλέχτηκε βουλευτής Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά το 1977 και επανεκλέχτηκε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι το 2000. Στις εκλογές του 2000 ήταν πρώτος επιλαχών και το 2003 αντικατέστησε στη Βουλή τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο μετά το θάνατο του τελευταίου.

Απεβίωσε τις απογευματινές ώρες της 6ης Αυγούστου 2012, κατά τη διάρκεια των διακοπών του στην Κρήτη, όταν αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία την ώρα που κολυμπούσε και εξέπνευσε στο ασθενοφόρο από καρδιακή ανακοπή, σε ηλικία 77 ετών. Για το θάνατο του Λευτέρη Βερυβάκη εξέδωσε ανακοίνωση ο Πρόεδρος της βουλής Ευ. Μεϊμαράκης

Υπουργικές θητείες 
 Οκτώβριος 1981 - Ιούλιος 1982: Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων
 Ιούλιος 1982 - Σεπτέμβριος 1984: Κοινωνικών Ασφαλίσεων
 Σεπτέμβριος 1984 - Ιούνιος 1985: Ενέργειας και Φυσικών Πόρων
 Ιούνιος 1985 - Απρίλιος 1986: Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας
 Φεβρουάριος - Σεπτέμβριος 1987: Δικαιοσύνης

Πηγές 
 Εφημ. Έθνος, Πέθανε ο Λευτέρης Βερυβάκης, [Ηλεκτρονική έκδοση], 6 Αυγούστου 2012

Παραπομπές 

Αντιδικτατορικός αγώνας
Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας
Επαρχία Μαγαγιάνες

Η Επαρχία Μαγαγιάνες (ισπανικά: Provincia de Magallanes) είναι μια από τέσσερις επαρχίες στη νότια χιλιανή περιοχή του Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική. Η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι η πόλη του Πούντα Αρένας. 

Συνορεύει με την Επαρχία Ούλτιμα Εσπεράνσα στα βόρεια και τη Γη του Πυρός στο νότο.

Αυτό είναι το κύριο επίγειο και εναέριο σημείο εισόδου στη νοτιότερη περιοχή στη Χιλή. Είτε φτάνοντας από την Αργεντινή, μέσω του Ρίο Γκαγιέγος με το αυτοκίνητο, είτε με αεροπλάνο. Σε αυτήν την επαρχία υπάρχουν διάφοροι τουριστικοί τόποι όπως Πουέρτο δελ Άμπρε (Λιμένας της πείνας), Φουέρτε Φούλνες, δύο αποικίες των πιγκουίνων και το πρώτο θαλάσσιο πάρκο στη χώρα.

Αποτελείται από τέσσερις κοινότητες: Πούντα Αρένας, Ρίο Βέρδε, Λαγούνα Μπλάνκα και Σαν Γκρεγόριο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Instituto Nacional de Estadísticas de Chile Στατιστικά Στοιχεία 

Μαγαγιάνες
Άννα Μελά - Παπαδοπούλου

Η Άννα Μελά Παπαδοπούλου (Μασσαλία, 3 Σεπτεμβρίου 1871 - Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 1938), ήταν Ελληνίδα προσωπικότητα των Βαλκανικών Πολέμων, του Μεγάλου Πολέμου και της Μικρασιατικής Εκστρατείας, που υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμα στα πολεμικά μέτωπα και έμεινε γνωστή ως Μάννα του Στρατιώτου . Στη μνήμη της, ο τίτλος αυτός αποδόθηκε και σε άλλες εξέχουσες νοσοκόμες του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν το τέταρτο από τα 7 παιδιά του Μιχαήλ Μελά και της Ελένης Βουτσινά. Αφ' ενός ο φιλότεχνος πατέρας της την ενθάρρυνε να αναπτύξει το ταλέντο της στη ζωγραφική και αφ' ετέρου από την μητέρα της έμαθε να φροντίζει για τον πάσχοντα συνάνθρωπο. Αυτά τα δύο χαρακτήρισαν όλη τη ζωή της.  

Ο θάνατος του αδελφού της Παύλου Μελά στη Μακεδονία στις 13 Οκτωβρίου 1904 και οι θλιβερές, για την οικογένεια, περιστάσεις στη συνέχεια επηρέασαν την Άννα βαθειά και καθοριστικά. .  

Άφησε το χωριό στην Εύβοια, όπου ο σύζυγός της Απόστολος Παπαδόπουλος είχε κτήματα και πήγε μόνιμα στην Αθήνα, όπου αφοσιώθηκε στο φιλανθρωπικό της έργο. Οργάνωσε την Πολυκλινική Αθηνών, κοντά στην Ομόνοια και το Σωματείο "Η Πρόοδος". Για εκείνην και το έργο της έγραψε και η αγγλίδα περιηγήτρια Μέϊμπελ Μουρ .

Όταν κηρύχθηκε ο Α' Βαλκανικός Πόλεμος στις 11/9/1912 άφησε τα δυο παιδιά της, που ήσαν στην εφηβεία, με τον πατέρα τους και κατάχθηκε στον στρατό ως εθελόντρια νοσοκόμα. Υπηρέτησε καθ' όλη την δεκαετία 1912-1922, δηλαδή στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Βορειο-ηπειρωτικό Αγώνα, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία .

Στις 10 Οκτωβρίου του 1914 το Υπουργείο Στρατιωτικών της κυβέρνησης της Αυτόνομης Ηπείρου της απονέμει «τον Σιδηρούν Πολεμικόν Σταυρόν». Για την δράση της στη Σερβία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ως επικεφαλής της ελληνικής αποστολής του Ερυθρού Σταυρού, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' της απένειμε τον Αργυρό Σταυρό του Σωτήρος, τον Δεκέμβριο του 1914. Την άνοιξη του 1915 έλαβε το Σερβικό Μετάλλιον του Αγίου Ανδρέα και τον Σταυρό της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας για τις υπηρεσίες της προς τους αιχμαλώτους των Σέρβων. Στην Ελλάδα αλλά και στην Σερβία ήταν η πρώτη γυναίκα που της γινόταν αυτή η τιμή. Τιμήθηκε «δι' 28 εν όλω παρασήμων» . Έλαβε ακόμα και το «Αργυρούν μετάλλιον αρετής και αυτοθυσίας» υπό της Ακαδημίας Αθηνών . Πολλά από αυτά τα παράσημα χάθηκαν σε πυρκαγιά κατά τον Β’ Παγκόσμιο.

Κατά την μεταπολεμική περίοδο ασχολήθηκε με τα τεράστια προβλήματα των προσφύγων από τη Μικρασιατική καταστροφή. Αγωνίστηκε για την αντιμετώπιση της φυματίωσης που μάστιζε τους πρόσφυγες, αλλά και τους απόστρατους μαχητές των Πολέμων. Συνέβαλε στην επέκταση του Νοσοκομείου Νοσημάτων θώρακος "Σωτηρία", με τη προσθήκη του περιπτέρου "Πεύκα Ματσούκα" και έκανε εράνους στην ομογένεια της Αμερικής. και Αιγύπτου για την ανέγερση σανατορίου στην Κορφοξυλιά, κοντά στα Μαγούλιανα Αρκαδίας .

Η Άννα Μελά Παπαδοπούλου πέθανε στην Αθήνα, υποκύπτοντας και εκείνη στη φυματίωση. Κηδεύτηκε στις Ροβιές, Λίμνης, Ευβοίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί συνδέσμοι
Βιογραφία της Άννας Μελά - Παπαδοπούλου στο Βήμα

Προτεινόμενη βιβλιογραφία 
 
 
 
 

Έλληνες νοσηλευτές
Αννα Παπαδοπουλου
Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου (αγγλικά: FINA World Championships ή World Aquatics Championships) αποτελεί την παγκόσμια διοργάνωση των αθλημάτων του υγρού στίβου (κολύμβηση, καταδύσεις, κολύμβηση σε ανοικτή θάλασσα, συγχρονισμένη κολύμβηση και υδατοσφαίριση. Αρμόδια για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η FINA (παγκόσμια ομοσπονδία του υγρού στίβου) και όλα τα αγωνίσματα της κολύμβησης διεξάγονται σε πισίνα 50μ (μεγάλη).

Το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1973 και σήμερα διεξάγεται κάθε 2 έτη. Την περίοδο 1978-1998 το παγκόσμιο πρωτάθλημα διεξαγόταν κάθε 4 χρόνια. Από το 2001 και μετά διεξάγεται κάθε δύο χρόνια σε περιττά έτη (περιττοί αριθμοί ετών).

Διοργανώσεις

Πίνακας μεταλλίων 

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου συνολικά:

1.Ανατολική Γερμανία + Δυτική Γερμανία
2.Ρωσία + Σοβιετική Ένωση
3.Σερβία + Σερβία και Μαυροβούνιο + Γιουγκοσλαβία

Αγωνίσματα
Για κάθε αγώνισμα υπάρχει ξεχωριστή κατηγορία ανδρών και γυναικών, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.

Καταδύσεις
 Από τραμπολίνο 1μ.
 Από τραμπολίνο 3μ.
 Βατήρα 10μ.
 Από τραμπολίνο, συγχρονισμένες 3μ.
 Συγχρονισμένες από βατήρα 10μ.

Καταδύσεις από μεγάλο ύψος
 27μ. (Μόνο άνδρες)
 20μ. (Μόνο γυναίκες)

Ανοικτή θάλασσα
 5 χλμ.
 10 χλμ.
 25 χλμ.

Κολύμβηση

Συγχρονισμένη κολύμβηση
(Μόνο για γυναίκες)
 Σόλο
 Ντουέτο
 Ομαδικό
 Ελεύθερος συνδυασμός (κόμπο)

Υδατοσφαίριση

Παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών
Παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Swim Rankings Αποτελέσματα

 
Κολύμβηση
Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Σόρων

Ο Σόρων ήταν περίφημο αρχαίο δάσος δρυών που βρισκόταν στην Αρκαδική Αζανία (Επαρχία Καλαβρύτων) και συγκεκριμένα μεταξύ των Αρκαδικών Πόλεων-κρατών του Κλείτωρα  και της Ψωφίδας. Σύμφωνα με τον Παυσανία στο δάσος αυτό ζούσαν αγριόχοιροι, αρκούδες και τεράστιες χελώνες, με το κέλυφος των οποίων μπορούσε κάποιος να κατασκευάσει λύρα ίδιου μεγέθους με αυτές που φτιάχνονταν από Ινδικές χελώνες. Κοντά στο δάσος ήταν χτισμένες οι αρχαίες κώμες Αργέαθοι, Λυκούντες, και Σκοτάνη.

Αναφορές

Βιβλιογραφία
 Γεωργία Ζ. Αλεξοπούλου, Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας), Επαρχία Καλαβρύτων, τόμοι Α1'-Α2'-Β'-Γ'-Δ', αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας/Σχολή Επιστημών του Ανθρώπου-Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάτρα 2009

Γεωγραφία της αρχαίας Αρκαδίας
Ελληνική χλωρίδα
Λόλο Ματαλάζι Μολίγκα

Ο Λόλο Λετάλου Ματαλάζι Μολίγκα (Lolo Letalu Matalasi Moliga) ήταν ο 57ος κυβερνήτης της Αμερικανικής Σαμόα από τις 3 Ιανουαρίου 2013 ως τις 3 Ιανουαρίου 2021. Διαδέχθηκε τον Τογκιόλα Τουλαφόνο, ο οποίος στις προηγούμενες εκλογές για κυβερνήτη, το 2008 είχε επανεκλεγεί. Πρώην παιδαγωγός και επιχειρηματίας, ο Μολίγκα ήταν πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Αμερικανικής Σαμόα από το 2009 ως το 2012.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Τάου (Ta'u) της Μανούα (Manu'a) στις Αμερικανικές Σαμόα Ο πατέρας του ήταν ο ανώτατος φύλαρχος Moliga Sa'ena Auauna Moliga, με καταγωγή από το Τάου και η μητέρα του, Soali’i Galea’i, ήταν κάτοικος της Φιτιούτα και της Ολοσέγκα Ο Μολίγκα τέλειωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Μανούα και απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στα παιδαγωγικά από το κολέγιο Τσάντρον της αμερικανικής πολιτείας της Νεμπράσκα.έχει επίσης μάστερ στη δημόσια διοίκηση από το πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο (Ιούλιος 2012).

Καριέρα
Ο Μολίγκα ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος. Εν συνεχεία έγινε διευθυντής σε Δημοτικό Σχολείο προτού γίνει διευθυντής στο Γυμνάσιο της Μανούα στα νησιά Μανούα. Αργότερα έγινε διευθυντής πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο τμήμα Εκπαίδευσης της Αμερικανικής Σαμόα. Επίσης, είναι ιδιοκτήτης μιας κατασκευαστικής εταιρείας.

Πολιτική καριέρα
Εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων επί 4 θητείες. Αργότερα έγινε μέλος της Γερουσίας της Αμερικανικής Σαμόα και υπηρέτησε ως πρόεδρός της.  Ενώ υπηρετούσε ως γερουσιαστής, σκεφτόταν να είναι υποψήφιος στις εκλογές για Κυβερνήτη το 2008, ωστόσο αποσύρθηκε από την κούρσα επικαλούμενος τις τότε δεσμεύσεις του και ανακοίνωσε έναν άλλο υποψήφιο στη θέση του.

Ο Μολίγκα διορίστηκε πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας των Αμερικανικών Σαμόα από τον κυβερνήτη Τογκιόλα Τουλαφόνο και ο διορισμός του εγκρίθηκε από τη Γερουσία. Παραιτήθηκε από την προεδρία λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών για κυβερνήτη το 2012, στις οποίες ήταν υποψήφιος.

Εκλογές για κυβερνήτη 2012 
Οι εκλογές για Κυβερνήτη διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2012, ταυτόχρονα με τις αμερικανικές προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, αλλά και με τις γενικές εκλογές στις Αμερικανικές Σαμόα.  Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 6 υποψήφιοι. Ο Τογκιόλα Τουλαφόνο δεν διεκδίκησε και τρίτη θητεία.  Κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να πάρει πλειοψηφία στον πρώτο γύρο κι έτσι ένας δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012. Νικητής αναδείχθηκε ο Μολίγκα, ο οποίος κατήλθε στις εκλογές ως ανεξάρτητος, με ποσοστό 52,9% έναντι 47,1% για τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια .

Επανεκλογή 2016 
Στις εκλογές για Κυβερνήτη που διενεργήθηκαν στις 8 Νοεμβρίου 2016, ο κάτοχος του αξιώματος Μολίγκα επανεξελέγη με ποσοστό 60,2% έναντι 35,8 για τον Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια και 4% για τον Τουίκα Τουίκα.

Παραπομπές 

Μολιγκα
Περί Πολέμου

Το Περί Πολέμου ή Περί του πολέμου (γερμανικά: Vom Kriege) είναι βιβλίο σχετικά με τον πόλεμο και τη στρατιωτική στρατηγική του Πρώσου στρατηγού Καρλ φον Κλάουζεβιτς (1780-1831), που γράφτηκε κυρίως μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους, μεταξύ 1816 και 1830, και δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του από τη σύζυγό του το 1832. Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά αρκετές φορές με την ονομασία On War. 

Το Περί Πολέμου είναι στην πραγματικότητα ένα ημιτελές έργο, καθώς ο Κλάουζεβιτς είχε συσσωρεύσει χειρόγραφα με σκοπό την αναθεώρησή του το 1827, αλλά δεν πρόλαβε να τελειώσει το έργο. Η σύζυγός του, με την οποία μοιράζονταν μια βαθιά πνευματική σχέση, επιμελήθηκε τα έργα του και τα δημοσίευσε μεταξύ 1832 και 1835. Τα ογκώδη έργα του περιέχουν τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα ιστορικά και θεωρητικά γραπτά του, αν και δεν σώζονται μικρότερα άρθρα του στις εφημερίδες, ούτε η εκτεταμένη αλληλογραφία του με σημαντικά πολιτικά, στρατιωτικά, πνευματικά και πολιτιστικά πρόσωπα της Πρωσίας. 

Το έργο αποτελείται από τρεις τόμους και αντιπροσωπεύει θεωρητικές εξερευνήσεις του. Είναι μία από τις πιο σημαντικές πραγματείες για την πολιτικοστρατιωτική ανάλυση και τη στρατηγική που έχει γραφτεί ποτέ, και παραμένει τόσο αμφιλεγόμενο και διαχρονικά καθοριστικό στην επιρροή της στρατηγικής σκέψης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ιστοσελίδα Κλαούζεβιτς 

Δοκίμια
Στρατός
Στρατηγική
Ναβοπολάσσαρ

Ο Ναβοπολάσσαρ (Ναμπου-απαλ-οσουρ, 658 π.Χ. -605 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας, προερχόμενος από την δυναστεία των Χαλδαίων. Ανασύστησε την Βαβυλώνα η οποία ήταν υποδουλωμένη στους Ασσύριους και την έκανε εκ νέου κυρίαρχη δύναμη της Μεσοποταμίας, εκμεταλλευόμενος την παρακμή των Ασσυρίων καταλαμβάνοντας σταδιακά όλα τα Ασσυριακά εδάφη.. Βασίλεψε επί 20 χρόνια (625 π.Χ. - 605 π.Χ.). Το έργο του συνέχισε ο ικανότατος γιος του Ναβουχοδονόσωρ Β´.

Άνοδος στην εξουσία
Ο Ναβοπολάσσαρ συμμετείχε σε επανάσταση ενάντια στην Ασσυριακή δύναμη η οποία είχε παρακμάσει μετά και τον θάνατο του τελευταίου επιτυχημένου βασιλιά της Ασσυρίας Ασσουρμπανιπάλ, ως είχε επιβάλει σκληρή τυραννία. Μετά την επιτυχημένη του αυτή διεξαγωγή της επανάστασης ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Βαβυλώνας.

Κατάλυση της Ασσυρίας
Η Ασσυρία μετά τον θάνατο του Ασουρμπανιπάλ δεν θύμιζε σε τίποτα την ένδοξη και κραταιά αυτοκρατορία του 9ου και 8ου π.Χ. αιώνα. Οι εμφύλιοι πόλεμοι σε συνδυασμό με τις συνεχείς επαναστάσεις και την ανικανότητα των βασιλέων της είχαν φέρει την Ασσυρία σε μια κατάσταση αποδυνάμωσης και εξαθλίωσης και ήταν φανερό ότι το τέλος της ήταν κοντά. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Ναβοπολάσσαρ βρήκε πρόσφορο το έδαφος και χωρίς να χάσει ευκαιρία κινήθηκε κατά της πρωτεύουσας Νινευί. Σε αυτή του την προσπάθεια ο Ναβοπολάσσαρ δεν ήταν μόνος αλλά είχε στο πλευρό του και τους Μήδους υπό τον Κυαξάρη ο οποίος είδε την παρακμή της Ασσυρίας και την εξάπλωση της (Νέο)Βαβυλώνας μία καλή ευκαιρία για εξάπλωση του κράτους του στις αχανής Ασσυριακές εκτάσεις και το φέρει στο ιστορικό προσκήνιο ως μια νέα παγκόσμια δύναμη. Η αποδυναμωμένη Ασσυρία δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στην συνδυασμένη επίθεση των Βαβυλωνίων και των Μήδων. Η Νινευί έπεσε και παραδόθηκε στις φλόγες. Την ίδια μοίρα είχε και η Χαραάν στην οποία είχε μεταφερθεί η Ασσυριακή πρωτεύουσα, την οποία κατέλαβε το 609 π.Χ. την εποχή του τελευταίου Ασσύριου βασιλιά Ασούρ Ουμπαλίτ Β΄ εγγονού του Σαρδανάπαλου. Τα υπολείμματα του Ασσυριακού στρατού νικήθηκαν από τον Ναβουχοδονόσορ στην Μάχη του Καρκεμισίου όπου ο Αιγυπτιο-Ασσυριακός στρατός  νικήθηκε από τον Βαβυλωνιακό.  Μετά την διάλυση των Ασσυρίων επικεντρώθηκε σε πολέμους με τους Αιγύπτιους οι οποίοι είχαν συμμαχήσει με την Ασσυρία, τα στρατεύματα της Βαβυλώνας με επικεφαλής τον γιό του Ναβουχοδονόσορα νίκησαν τους Αιγύπτιους του Φαραώ Νεχώ Β'.

Τα τελευταία χρόνια
Μετά την ανασύσταση του Βαβυλωνιακού και την κατάλυση του Ασσυριακού κράτους ο Ναβοπολάσσαρ είχε κάθε λόγο να πεθάνει ήρεμος. Πέθανε το 605 π.Χ. από φυσικές αιτίες και ο ίδιος λίγο πρίν τον θάνατο του παραιτήθηκε υπέρ του μοναχογιού του Ναβουχοδονόσορα.

Πηγές
 D. Brendan Nagle, The Ancient World: A Social and Cultural History, 6th ed., Upper Saddle River, N.J.: Pearson, 58.

Βαβυλώνιοι
Βασιλείς της Βαβυλώνας
Χαλδαίοι
Η Νέα Εποχή

Η Νέα Εποχή αποτελεί τίτλο της παλαιάς εβδομαδιαίας εφημερίδας που εκδίδονταν στο Αγρίνιο από το 1935 μέχρι το 1967 (με εξαίρεση την περίοδο της γερμανικής κατοχής). Εκδότης και διευθυντής της ήταν ο Πάνος Ι. Βλασσόπουλος, δημοσιογράφος και λογοτέχνης από το Γαλαξίδι. Εκδόθηκε στο Αγρίνιο το έτος 1935 από τον Παναγιώτη Ι. Βλασσόπουλο, Κατά την κατοχή διακόπηκε η έκδοσή της. Μετά την κατοχή και τον εμφύλιο η έκδοσή της συνεχίστηκε μέχρι το 1967. Στις σελίδες της δημοσιεύονταν τοπικές ειδήσεις, άρθρα και σχόλια σχετικά με τοπικές υποθέσεις και προβλήματα. Διακρίνονταν για την ποιότητα του ύφους της, τις συνεργασίες εκλεκτών ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών και την συνέπεια του πολιτικού της προσανατολισμού. Πολιτικά ήταν προσκείμενη στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Τα τελευταία χρόνια (από το 1998) εκδίδεται στο διαδίκτυο με τίτλο Η Νέα Εποχή.

Δικτυακός τόπος
www.epoxi.gr

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Αγρίνιο
Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ιστότοποι της Ελλάδας