joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μυστική Διδασκαλική Οργάνωση

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η προσπάθεια των Πολωνών για διατήρηση του πολιτισμού και της μόρφωσής τους ήταν ένα σημαντικό μέρος της αντίστασης κατά της Γερμανικής κατοχής. Κρυφή εκπαίδευση όλων των επιπέδων οργανώθηκε αμέσως μετά τη στρατιωτική ήττα της Πολωνίας τον Σεπτέμβριο του 1939 που οδήγησε αρχικά στην διανομή του κράτους σε Γερμανικό και Σοβιετικό τομέα. Ειδικά στον Γερμανικό τομέα επλήγησαν σημαντικά οι δομές του Πολωνικού κράτους και της κοινωνίας, μεταξύ αυτών και η εκπαίδευση, η γλώσσα, ο πολιτισμός και η Εκκλησία. Το πρόγραμμα καταστροφής της Πολωνίας περιγραφόταν σε μια "μελέτη-μνημόνιο" (memorandum) με τον τίτλο "Το ζήτημα της μεταχείρισης του πληθυσμού της πρώην Πολωνικής Επικράτειας από φυλετική και πολιτική άποψη". Μέσα σε αυτό το μνημόνιο προβλεπόταν η γενική απαγόρευση της Πολωνικής γλώσσας, ακόμα και για θρησκευτικές λειτουργίες . Κατά ένα άλλο Memorandum του 1940 από τον Χάινριχ Χίμλερ το επίσημο Πολωνικό σύστημα εκπαίδευσης όφειλε να δίνει στους Πολωνούς τη "βασική αριθμητική, όχι πάνω από τον αριθμό 500, να γράφουν το όνομά τους και το δόγμα ότι είναι θείος νόμος να υπακούουν τους Γερμανούς". 
Οι φορείς της μυστικής αντιστασιακής εκπαίδευσης ήταν η "Μυστική Διδασκαλική Οργάνωση" (Tajna Organizacja Nauczycielska, ΤΟΝ) και το Υπουργείο Πολιτισμού και Παιδείας της εξόριστης Πολωνικής κυβέρνησης στο Λονδίνο. Αυτή η μυστική εκπαίδευση γινόταν με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων ήταν:
Συνέχιση του προηγούμενου Πολωνικού προγράμματος σπουδών παρά τις Γερμανικές διαταγές, μέσα στα σχολεία που συνέχιζαν να λειτουργούν νόμιμα.
Παροχή απαγορευμένων γνώσεων κατά τη διάρκεια των μαθημάτων που επιβάλλονταν από της αρχές κατοχής.
Μυστική διδασκαλία σε μικρές ομάδες μαθητών. Αυτή γινόταν σε σπίτια δασκάλων ή μαθητών ή και σε επίσημα σχολεία μετά την νόμιμη διδασκαλία. 
Μυστικά σχολεία λειτούργησαν και στον ανατολικό τομέα τόσο κατά τη Σοβιετική όσο και κατά τη Γερμανική κατοχή. Εκεί ο μεγαλύτερος κίνδυνος προερχόταν από Ουκρανούς, Λευκορώσους και Λιθουανούς εθνικιστές (Krasuski, σελ. 135).
Το περιεχόμενο των μυστικών μαθημάτων διαμορφωνόταν έτσι ώστε να εξάρει το πατριωτικό αίσθημα των μαθητών. Πολλοί από τους μαθητές μεταπηδούσαν στην ένοπλη αντίσταση. Μέσα από τα μυστικά σχολεία βγήκε μια γενιά γενναίων ανθρώπων, αφιερωμένων στην πατρίδα, που ανέλαβαν την αναστήλωση και την ανάπτυξη της ελεύθερης Πολωνίας (Krasuski, σελ. 137).

Αναφορές
Τουρ ντε Κονστάνς

Η Τουρ ντε Κονστάνς χτίστηκε το 1242 στην Αιγκ-Μορτ από τον Άγιο Λουδοβίκο στην θέση της Τουρ Ματαφέρ, η οποία είχε κατασκευαστεί από τον Καρλομάγνο κατά το 790, για να φιλοξενήσει την βασιλική φρουρά. Τα έργα κατασκευής της ολοκληρώθηκαν το 1254.

Η διάμετρός της είναι 22 μέτρων, το ύψος της στην κορυφή του φαναριού είναι 33 μέτρων. Το πάχος των τείχων στη βάση της είναι 6 μέτρα.

Στο ισόγειο, βρίσκουμε την αίθουσα της φρουράς, με την πρόσβαση σε αυτή να προστατεύεται από μια γέφυρα. Στο κέντρο του δωματίου, βρίσκεται ένα κυκλικό άνοιγμα, το οποίο επιτρέπει την πρόσβαση στο υπόγειο, το οποίο χρησίμευε ως αποθήκη τροφίμων, πολεμοφοδίων καθώς και ως φυλακή. Αυτό το μέρος ήταν γνωστό με την ονομασία « culs-de-basse-fosse ».

Στον πρώτο όροφο, υπάρχει πρόσβαση στην αίθουσα των ιπποτών. Μοιάζει, όσον αφορά την κατασκευή της, με την αίθουσα της φρουράς. Σε αυτή την αίθουσα, φυλακίστηκαν κατά τον 18ο αιώνα Προτεστάντισες, εκ των οποίων η πιο γνωστή ήταν η Μαρί Ντυράν. Σε αυτήν αποδίδεται η χάραξη, στην άκρη του πηγαδιού, της λέξης REGISTER (σε σημερινά γαλλικά résister - αντιστέκομαι). Αυτή η λέξη είναι ακόμη ορατή στις μέρες μας. Φυλακίστηκε εκεί σε ηλικία 18 ετών, ενώ αποφυλακίστηκε 38 χρόνια αργότερα.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο αίθουσες, χτίστηκε ένας στενός διάδρομος εντός του τοίχου που παρείχε την δυνατότητα παρακολούθησης της κάτω αίθουσας.

Μετά την αίθουσα των ιπποτών, υπάρχει πρόσβαση σε μια βεράντα, η οποία προσφέρει πανοραμική θέα στην περιοχή, αποτελώντας έτσι ιδανικό φυλάκιο παρακολούθησης και φύλαξης της περιοχής. Στις φυλακισμένες επιτρεπόταν ορισμένες φορές να ανεβαίνουν εκεί ώστε να αναπνεύσουν τον καθαρό αέρα.

Στην βεράντα αυτή βρίσκεται ένας πυργίσκος, ο οποίος παλαιότερα χρησίμευε ως φάρος για να καθοδηγεί και να παρακολουθεί τα πλοία.

Η Τουρ ντε Κονστάνς αποτελεί και επίσημα Ιστορικό Μνημείο από το 1903.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Γράμματα της Μαρί Ντυράν Η Μαρί Ντυράν φυλακίστηξκε για 38 χρόνια στην Τουρ, 
 Ημερολόγιο του Σαμυέλ ντε Πεσέλ Σαμυέλ ντε Πεσέλ, Προτεστάντης αστός από το Μοντωμπάν, ο οποίος φυλακίστηκε επίσης στην Τουρ ντε Κονστάνς.

Εξωτερικός σύνδεσμος 

Παρουσίαση στην ιστοσελίδα του Κέντρου Εθνικών Μνημείων

Φάροι
Φυλακές στη Γαλλία
Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
The Washington Post

The Washington Post είναι ο τίτλος κορυφαίας Αμερικανικής καθημερινής εφημερίδας. Είναι η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στην Ουάσινγκτον, καθώς και η παλαιότερη της περιοχής, έχοντας ιδρυθεί το 1877. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εθνική πολιτική. Καθημερινές εκδόσεις τυπώνονται για την Περιφέρεια της Κολούμπια, το Μέριλαντ και τη Βιρτζίνια. Η εφημερίδα τυπώνεται σε μεγάλο σχήμα, με τις φωτογραφίες να τυπώνονται και έγχρωμες και ασπρόμαυρες.

Ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, στο πιο γνωστό επεισόδιο της πρόσφατης ιστορίας της εφημερίδας, οι δημοσιογράφοι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρνσταϊν οδήγησαν την έρευνα του Αμερικανικού τύπου στο όπως έμεινε γνωστό Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Οι αναφορές στην εφημερίδα συνέβαλαν στην παραίτηση του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον. Από τότε, οι έρευνές της έχουν οδηγήσει στην αυξημένη εποπτεία του Στρατιωτικού Ιατρικού Κέντρου Γουόλτερ Ριντ.

Η εφημερίδα έχει κερδίσει 47 Βραβεία Πούλιτζερ, συμπεριλαμβανομένου 6 ξεχωριστά βραβεία το 2008, ο δεύτερος μεγαλύτερος αριθμός βραβείων που δόθηκε ποτέ σε εφημερίδα σε μια χρονιά. Επίσης, έχει λάβει 18 Nieman Fellowships και 368 Βραβεία White House News Photographers Association, μεταξύ άλλων.

Το 2008, ο Μάρκους Μπράουχλι αντικατέστησε τον για πολλά χρόνια διευθύνων συντάκτη Λέοναρντ Ντάουνι Τζούνιορ.

Κυκλοφορία
Το Μάιο του 2013 η μέση κυκλοφορία της καθημερινής έκδοσης της Washington Post ήταν 474.,767 φύλλα, κατατάσσοντάς την έβδομη μεταξύ των εφημερίδων των Ηνωμένων Πολιτειών, πίσω από τη USA Today, τη The Wall Street Journal, τους Τάιμς της Νέας Υόρκης και τους Los Angeles Times. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα των Los Angeles Times ήταν η 114η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στις Ηνωμένες Πολιτείες και 21η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 82 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.

Ιδιοκτησία
Η εφημερίδα ανήκει στην The Washington Post Company. Τον Αύγουστο του 2013, ο ιδιοκτήτης του Amazon.com, Τζεφ Μπέζος, συμφώνησε για την εξαγορά της εφημερίδας έναντι του ποσού των 250 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Washington Post
Washington Post
Καπραΐα

Η Καπραΐα (ιταλ. Capraia Isola, αρχ. ελλ. Αίγυλλον) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά την νήσο Έλβα και το Τζίλιο. Έχει έκταση 19 τ. χλμ. και πληθυσμό 410 κατοίκους (2010). Πρωτεύουσα του νησιού είναι η  Καπραΐα.

Καπραΐα
Τζανούτρι

Το Τζανούτρι (ιταλ. Giannutri) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά την νήσο Έλβα, το Τζίλιο, την Καπραΐα, την νήσο Μοντεκρίστο και την Πιανόζα. Έχει έκταση 2,6 τ. χλμ. και έχει 10 κατοίκους (2008).

Νησιά της Τοσκάνης
Φλίξμπορο

Το Φλίξμπορο είναι χωριό το οποίο βρίσκεται στο Βόρειο Λίνκολνσαϊρ, στα βόρεια του Σκάνθορπ της Αγγλίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 1.386 κατοίκους.

Το Φλίξμπορο υπήρξε τόπος μιας μεγάλης βιομηχανικής καταστροφής, η οποία έλαβε χώρα την 1η Ιουνίου 1974. Ένα εργοστάσιο χημικών καταστράφηκε ολοκληρωτικά από μία έκρηξη, η οποία προκλήθηκε από φυσικό αέριο. Ο απολογισμός της ήταν 28 νεκροί, αν και θα μπορούσε να είναι σοβαρότερος, καθώς το ατύχημα έλαβε χώρα στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Καταστροφές υπέστησαν περιοχές σε ακτίνα μέχρι 3 χιλιομέτρων από το σημείο της καταστροφής.

Η έκθεση της έρευνας είναι εντυπωσιακή: η διαδικασία παραγωγής είχε αλλάξει και η χωρητικότητα του εργοστασίου είχε τριπλασιαστεί, χωρίς όμως να έχει συμβεί κάτι τέτοιο με τα συστήματα ασφαλείας του. Επί έξι μήνες δεν υπήρχε Μηχανικός Συντήρησης, ενώ οι ποσότητες χημικών που ήταν αποθηκευμένες στο εργοστάσιο ήταν 43 φορές μεγαλύτερες από τα επιτρεπτά όρια. Διάφορες μικροδιαρροές που είχαν λάβει χώρα τις μέρες πριν από το ατύχημα είχαν επισκευαστεί στα γρήγορα, χωρίς κανείς να καταλάβει το παραμικρό, και να υποπτευθεί το παραμικρό αναφορικά με τα διάφορα μικροπροβλήματα στην λειτουργία του εργοστασίου τέσσερις ημέρες πριν από την καταστροφή.

Προς τιμήν των θυμάτων ανεγέρθηκε μνημείο.

Παραπομπές 

Χωριά της Αγγλίας
Κεμαλισμός (ιδεολογία)

Ως Κεμαλισμός ορίζονται τα βασικά αξιώματα και η ιδρυτική ιδεολογία της Δημοκρατίας της Τουρκίας, όπως θεμελιώθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και κατ'επέκταση των υποστηρικτών του.

Οι θεμελιώδεις αρχές είναι έξι, ή αλλιώς τα "Έξι Βέλη":
Ρεπουμπλικανισμός, η εξουσία πηγάζει από το Λαό και όχι από κάποιον Μονάρχη ή Σουλτάνο
Εθνικισμός
Κοσμικισμός, διαχωρισμός  της Θρησκείας από το Κράτος (λαϊκότητα του Κράτους)
Λαϊκισμός, όλη η κυριαρχία ανήκει στο Λαό/Έθνος
Κρατισμός, απόλυτη κυριαρχία του Κράτους επάνω στα οικονομικά συμφέροντα/οικονομικούς παράγοντες
Επαναστατικότητα, αντικατάσταση των παλαιών Οθωμανικών θεσμών με σύγχρονους

Δείτε επίσης
 Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα

Πηγές
 Cleveland, William L., and Martin P. Bunton. A History of the Modern Middle East. Boulder: Westview, 2013. 

Πολιτικές θεωρίες
Τουρκικός εθνικισμός
Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ
Πολιτική της Τουρκίας
Πολιτικά κινήματα στην Τουρκία
Κοσμικισμός στην Τουρκία
Κρατισμός
Ιερά Μητρόπολις Κασσανδρείας

Η Ιερά Μητρόπολη Κασσανδρείας είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι ο Πολύγυρος της Χαλκιδικής και περιλαμβάνει την Χερσόνησο Κασσάνδρας, τη Σιθωνία, τη Νέα Προποντίδα, το νότιο τμήμα του Δήμου Πολυγύρου και τμήματα των Δήμων Θέρμης και Θερμαϊκού. Μητροπολίτης Κασσανδρείας από το 2001 είναι ο Νικόδημος Κορακής. Αποτελείται από 78 ενορίες και 7 Ιερές Μονές, εκ των οποίων τρεις ανδρικές και τέσσερις γυναικείες.

Τοπικοί άγιοι
Νεομάρτυς Χριστόδουλος ο Κασσανδρινός (μαρτύρησε το 1777 στη Θεσσαλονίκη)
Νεομάρτυς Αθανάσιος ο εκ Σπάρτης Πισιδίας Μικράς Ασίας, ο οποίος μαρτύρησε στα Μουδανιά της Μικράς Ασίας στις 29 Οκτωβρίου 1653.
Νεομάρτυς Πολυγυρινή (μαρτύρησε το 1822 στη Θεσσαλονίκη, το όνομά της παρέμεινε άγνωστο)
Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης και Καππαδόκης (εκοιμήθη το 1994 και ετάφη στη Μονή Ευαγγελιστή Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή)

Εορτές
Παναγίας Κορυφινής στα Νέα Μουδανιά, όπου βρίσκεται και η εικόνα της Παναγίας Κορυφινής που μετέφεραν πρόσφυγες από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας.
Αγίου Μάμαντος στον Άγιο Μάμα.
Παναγίας της Καστρέλας στα Πυργαδίκια. Η ιερα εικόνα αποτελεί κειμήλιο των Μικρασιατών από την νήσο Αφθόνη του Μαρμαρά.
Αγίου Γεωργίου στη Νέα Ηράκλεια, όπου βρίσκεται και η εικόνα του Αγίου Γεωργίου (Ἀραπο-Γιώργης) που μετέφεραν πρόσφυγες από την Ηράκλεια της Ανατολικής Θράκης.
Αγίου Γεωργίου στη Νέα Ποτίδαια, όπου πρόσφυγες από τον Πλάτανο της Ανατολικής Θράκης μετέφεραν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου στη νέα τους πατρίδα.
Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον Ταξιάρχη.
Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης. Η μνήμη του τιμάται κάθε Σεπτέμβριο, την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στη Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής, καθώς ο άγιος γεννήθηκε στην Τρίγλια της Μικράς Ασίας.

Επισκοπικός κατάλογος

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσ. Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας, Επίσημη ιστοσελίδα

 
Κασσανδρειας
Αλκιβιάδης Εμπειρίκος

Ο Αλκιβιάδης Εμπειρίκος (1842 - 1924) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Εμπειρίκου, δημάρχου της Άνδρου, βουλευτή και γόνου της γνωστής οικογένειας εφοπλιστών. Αδελφός του, ήταν ο πολιτικός και εφοπλιστής Επαμεινώνδας Εμπειρίκος. Μαζί με τον αδελφό του, ασχολήθηκαν με την ναυτιλία και το εμπόριο, αποκτώντας τεράστια περιουσία.

Πραγματοποίησε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο. Συνεισέφερε στον Σύλλογο προς Ενίσχυση Απόρων Μαθητών στην Βραΐλα Ρουμανίας, ενώ το 1913, κατασκεύασε με δικά του έξοδα το κτίριο της Εμπειρικείου Επαγγελματικής Σχολής, στην Άνδρο. Επίσης, είχε πραγματοποιήσει δωρεά για την ανέγερση σχολής απόρων κορασίδων Άνδρου.

Απεβίωσε το 1924 και δεν είχε παιδιά.

Πηγές

Έλληνες ευεργέτες
Έλληνες εφοπλιστές
Οικογένεια Εμπειρίκου
Όρος Γιασούρ

Το Γιασούρ (Yasur) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νησί Τάννα, ένα από τα νοτιότερα του Βανουάτου. Το ηφαίστειο, ύψους 361 μέτρων βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση έκρηξης από την ανακάλυψή του από τον Τζέιμς Κουκ το 1774, ενώ θεωρείται ότι αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα λαμβάνει χώρα για περίπου 800 χρόνια. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, κοντά στο κόλπο Σούλφορ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της ψηλότερης κορυφής του νησιού, του σβηστού ηφαιστείου Τουκοσμέρα, το οποίο ήταν ενεργό στο Πλειστόκαινο. Θεωρείται ως ένα από τα πιο εύκολα προσβάσιμα ηφαίστεια στη Γη.

Ο πυροκλαστικός κώνος του Γιασούρ δεν έχει βλάστηση και διαθέτει ένα κρατήρα διαμέτρου 400 μέτρων. Ανήκει σε ένα ευρύτερο ηφαιστειακών κέντρων βορειοανατολικά του Τουκοσμέρα και ήταν ενεργά στο Ολόκαινο. Βρίσκεται μέσα στη μικρή καλντέρα Γιενκάχε. Αποτελείται από βασαλτικής σύστασης πετρώματα. Η ύπαρξή του οφείλεται στην προς τα ανατολικά κίνηση της Ινδοαυστραλιανής τεκτονικής πλάκας, η οποία καταβυθίζεται κάτω από την πλάκα του Ειρηνικού. Η εκρηκτική του δραστηριότητα είναι συνήθως στρομπολικού και βουλκανικού τύπου.

Οι εκρήξεις προκαλούν συνήθως τοπικό αντίκτυπο, αν και την 1η Ιουνίου 2010 ακυρώθηκαν μερικές πτήσεις από και προς την Νέα Καληδονία. Τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιες επειδή η σπονδός σπάνια φτάνει σε μεγάλο υψόμετρο. Ένας κίνδυνος που οφείλεται στην ηφαιστειακή δραστηριότητα του Γιασούρ είναι η όξινη βροχή, η κατακάθιση στάχτης στη γύρω περιοχή και οι ηφαιστειακές βόμβες. Εξαιτίας του μικρού του μεγέθους, μια πιθανή κατάρρευση του κώνου του Γιασούρ έχει τοπικές συνέπειες.

Παραπομπές

Πηγές 
 Yasur Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
 Yasur Volcano photovolcanica

Γεωγραφία του Βανουάτου
Ηφαίστεια της Ωκεανίας
Κλόουν

Οι κλόουν είναι κωμικοί διασκεδαστές, με χαρακτηριστική εμφάνιση που οφείλεται στο μέικ -απ, τις πολύχρωμες περούκες και τα περίεργα ρούχα τα οποία φορούν, ενώ μπορεί να φορούν και αστεία καπέλα. Κινούνται και μιλάνε κωμικά προκαλώντας το γέλιο στους παρευρισκομένους. Ασκεί το επάγγελμά του σε οποιοδήποτε χώρο κληθεί να παρουσιάσει τις ικανότητές του, κυρίως σε παιδικές εκδηλώσεις. Αμείβεται κατά περίπτωση.Ο κλόουν είναι μια εκμοντέρνιση του γελωτοποιού που γνωρίζουμε από τα πιο παλιά χρόνια. Απευθύνεται και σε άντρες και σε γυναίκες και κυρίως απαιτεί χαμόγελο και  μόνιμα καλή διάθεση. Στα Αγγλικά προφέρεται κλάουν και η ρίζα της λέξεως είναι Αγγλική.

Επαγγέλματα
Κωμικοί
Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Γ' (Νταχσούρ)

Η Μαύρη Πυραμίδα χτίστηκε από τον Φαραώ Αμενεμχέτ Γ' κατά τη περίοδο του Μέσου βασιλείου της Αιγύπτου (2055-1650 π.Χ.). Είναι μία από τις πέντε πυραμίδες που διασώθηκαν, από τις αρχικά έντεκα που υπήρχαν στο Νταχσούρ στην Αίγυπτο. Αρχικά η πυραμίδα που ονομαζόταν Ο Αμενεμχέτ είναι Ισχυρός, πήρε το όνομα "Μαύρη Πυραμίδα" από τη σκοτεινή όψη της σαν ένας λόφος από μπάζα (λόγω της αποσάθρωσης της). Η Μαύρη Πυραμίδα ήταν η πρώτη που ήταν ο τάφος και του Φαραώ και των βασιλισσών του. Ο Ζακ ντε Μοργκάν στα πλαίσια γαλλικής αποστολής πραγματοποίησε ανασκαφή στις πυραμίδες του Νταχσούρ το 1892. το Γερμανικό Ινστιτούτο του Καΐρου ολοκλήρωσε τις ανασκαφές στην τοποθεσία το 1983.

Δομή
Η πυραμίδα αρχικά είχε 75 μέτρα ύψος με μήκος βάσης 105 μέτρα και κλίση 57°. Όπως όλες οι πυραμίδες του Μέσου βασιλείου, η Μαύρη Πυραμίδα ενώ ήταν ντυμένη εξωτερικά με ασβεστόλιθο, ήταν χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Τα οικοδομήματα στο επίπεδο του εδάφους περιλαμβάνουν την είσοδο στον περίβολο και τον ταφικό ναό, τα οποία περικλείουν τείχη. Υπάρχουν δύο σειρές τείχη, και ανάμεσά τους υπάρχουν δέκα ταφικά πηγάδια, τα οποία είναι ταφικά κτίσματα λαξευμένα στο βράχο. Το πυραμίδιο έχει επιγραφές και θρησκευτικά σύμβολά. Κάποια από αυτά έχουν ξυθεί, κάτι που οδήγησε τους ερευνητές να συμπεράνουν ότι το πυραμίδιο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ή ότι παραμορφώθηκε σκόπιμα κατά τη βασιλεία του Ακενατόν.

Στο επίπεδο κάτω από το έδαφος υπάρχει ένα περίπλοκο δίκτυο περασμάτων. Η πτέρυγα του βασιλιά ήταν σε μεγάλο μέρος άθικτη, με την σαρκοφάγο και τα κανωπικά αγγεία, όμως ο βασιλιάς δεν είναι θαμμένος εκεί. Η πτέρυγα των βασιλισσών έχει παραβιαστεί και συληθεί. Στο υπόγειο συγκρότημα υπάρχουν ακόμα τέσσερεις νεκρικοί θάλαμοι, αλλά δεν είναι γνωστό σε ποιους ανήκαν. Δύο από αυτούς θεωρείται ότι ανήκουν στον Αμενεμχέτ Δ' και την Νεφρουσομπέκ.

Κατασκευαστικά προβλήματα
Η Μαύρη Πυραμίδα, με τους μεγάλους διαδρόμους της, είχε πολλά κατασκευαστικά προβλήματα. Είναι χτισμένη σε μία τοποθεσία, μεταξύ αυτών με το χαμηλότερο επίπεδο στην Αίγυπτο, μόλις 10 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Υπάρχουν αμέτρητοι υπόγειοι διάδρομοι και θάλαμοι, και δεν υπάρχουν αρκετές δομικές κατασκευές να στηρίζουν τις οροφές. Η πυραμίδα δεν είναι καθόλου γερή, καθώς είναι χτισμένη με άψητες πλίνθους αντί με πέτρα. Το χαμηλό υψόμετρο, οι διάδρομοι και το ασταθές δομικό υλικό, επέτρεψαν το νερό του υδροφόρου ορίζοντα του Νείλου να περάσουν κάτω από τείχη, προκαλώντας ρωγμές και την καθίζηση ολόκληρης της πυραμίδας.

Αναφερόμενα έργα
Encyclopædia Britannica. "Dahshur". 2007. <http://www.britannica.com/eb/article9028542/Dahshur>
Hooker, Richard. "The Middle Kingdom." World Civilizations. June 1999.  <http://www.wsu.edu/~dee?EQYPT/MIDDLE.HTM>
Kinnaer, Jacques. The Ancient Site. September 2007. <http://www.ancientegypt.org/index.html>

Βιβλιογραφία
Verner, Miroslav, The Pyramids - Their Archaeology and History, Atlantic Books, 2001, ISBN 1-84354-171-8
Lehner, Mark, The Complete Pyramids, Thames & Hudson ISBN 0-500-05084-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
The Pyramids at Dahshur

Αμενεμχετ Γ
Κτίρια και κατασκευές στην Αίγυπτο
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Παλμ Σπρινγκς

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Παλμ Σπρινγκς (Palm Springs International Film Festival) είναι φεστιβάλ κινηματογράφου που λαμβάνει χώρα στο Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνια. Αρχικά, προωθήθηκε από το Δήμαρχο Σόνι Μπόνο και στη συνέχεια η εταιρεία Nortel έγινε χορηγός, ξεκίνησε το 1989 και λαμβάνει χώρα ετησίως τον Ιανουάριο. Διοικείται από την Διεθνή Κινηματογραφική Κοινωνία Παλμ Σπρινγκς, η οποία επίσης διοικεί το Διεθνές Φεστιβάλ Παλμ Σπρινγκς Ταινιών Μικρής Διάρκειας που διεξάγεται κάθε Ιούνιο. 

Ο Μάικλ Μπάρκερ, συν-πρόεδρος της εταιρείας Sony Pictures Classics, χαρακτήρισε το φεστιβάλ ως ένα καλό μέρος για να προβληθούν ξενόγλωσσες ταινίες και τόνισε την ικανότητα του φεστιβάλ να διαδίδει από στόμα σε στόμα τις καλές ταινίες. Το φεστιβάλ είναι γνωστό για το γεγονός ότι προβάλλει τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Είναι επίσης γνωστό για τις τελετές απονομής των βραβείων της όπου πολλοί ηθοποιοί όπως οι: Μπραντ Πιτ, Κλιντ Ίστγουντ, Σον Πεν, Ντάστιν Χόφμαν, Αν Χάθαγουεϊ και Λεονάρντο Ντι Κάπριο έχουν παρευρεθεί.  Τον Ιανουάριο του 2011, στους τιμώμενους του φεστιβάλ περιλαμβάνονταν οι Μπεν Άφλεκ και Ντάνι Μπόιλ. Ο σκηνοθέτης του φεστιβάλ είναι ο Ντάριλ ΜακΝτόναλντ, ο οποίος είναι επίσης για πολλά χρόνια σκηνοθέτης του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σιάτλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Φεστιβάλ κινηματογράφου
Κινηματογράφος στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ναξιακά Χρονικά

Τα Ναξιακά Χρονικά ήταν πολιτική και φιλολογική μηνιαία εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα από το 1960 μέχρι το 1964. Εκδότης της εφημερίδας αυτής ήταν ο αγωνιστής της Δημοκρατίας Νικηφόρος Μανδηλαράς. Η κυκλοφορία της κάλυπτε την Αθήνα, τον Πειραιά, τις Κυκλάδες και κυρίως τη Νάξο. Εκτός από τα διάφορα πολιτικά άρθρα, στην ύλη της περιλαμβάνονταν ειδήσεις της Νάξου και ευρύτερα των Κυκλάδων καθώς και άρθρα που αναφέρονταν στην ιστορία αυτών.

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο του 1960 μέχρι τον Οκτώβριο του 1961 και από τον Οκτώβριο του 1963 μέχρι τον Αύγουστο του 1964 και χαρακτηρίστηκε «ως το σημαντικότερο μέσον έκφρασης τού «συγκρουσιακού κύκλου» της δεκαετίας του 1960 στα πολιτικά δεδομένα της Νάξου», λόγω της προώθησης ιδεών πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής και του διεκδικητικού τρόπου έκφρασης.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα άρθρα που παρουσίαζε την προσωπική εκτίμηση του εκδότη ήταν και το αναφερόμενο στη σύνδεση της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ του 20ου φύλου (Ιούλιος 1961)

Μετά το 1964, έγινε νέα έκδοση της εφημερίδας από τον Μανδηλαρά το Σεπτέμβριο του 1966, με τίτλο Κυκλαδικά Χρονικά, αλλά κυκλοφόρησε μόνο ένα φύλλο.

Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ. 781.
Αγροτοαστικό δίπολο, μνήμη των αισθήσεων, συναισθήματα και πολιτική στα «Ναξιακά Χρονικά» του Νικηφόρου Μανδήλαρα και ειδικότερα στη στήλη τους «ετσά κι αλλιώς κι αλλιώτικα»», Μανόλης Γ. Σέργης, Επίκουρος Καθηγητής Λαογραφίας στο Δ. Π. Θράκης σελ. 395-426

Περαιτέρω βιβλιογραφία
Μ. Γ. Σέργης, «Ναξιακός Τύπος, 1890-2005: σύντομη περιοδολόγηση», στον τόμο Μ. Σέργης, Στ. Ψαρράς (επιμ.), Νάξος. Αρμενίζοντας στο χρόνο, Δήμος Νάξου, Αθήνα 2006, σελ. 567.

Αναφορές

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Νάξος
Μικαέλ Εσιέν

Ο Μικαέλ Εσιέν (Michael Kojo Essien, 3 Δεκεμβρίου 1982) είναι Γκανέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που τελευταία αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Από το 2005 έως το 2012 αγωνίστηκε στην Τσέλσι,  ενώ προηγουμένως είχε αγωνιστεί σε δύο γαλλικές ομάδες, την Μπαστιά και τη Λυών, καθώς και στη Ρεάλ Μαδρίτης ως δανεικός από την αγγλική ομάδα. Έχει αγωνισθεί στην Μίλαν από το 2014 μέχρι και το 2015. Στις 3 Ιουνίου του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών στον Παναθηναϊκό, με τη συνεργασία όμως των δύο πλευρών να διακόπτεται το καλοκαίρι του 2016 μετά από μία σεζόν όπου ο Γκανέζος μέσος ελάχιστα αγωνίστηκε.

Τα πρώτα χρόνια 

Ο Εσιέν μεγάλωσε στο Awutu Breku, μια μικρή πόλη στην κεντρική Γκάνα, όπου το ενδιαφέρον του για το ποδόσφαιρο πυροδοτήθηκε, εν μέρει, από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν πρώην τοπικός επαγγελματίας παίκτης. Στην ηλικία των 12 ετών, ο νεότερος Έσιεν μεταφέρθηκε στην Άκρα με τη μητέρα και τα αδέλφια του, και δύο χρόνια αργότερα κέρδισε υποτροφία ποδοσφαίρου σε ένα γυμνάσιο στο Κέιπ Ακτή. Μετά την αποφοίτησή του, ο Essien έπαιξε με μια ομάδα που ονομάζεται Liberty Professionals πριν ενταχθεί στην SC Bastia, στην κορυφαία κατηγορία της Γαλλίας, το 2000.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 britannica.com

Transfermarkt profile

Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά
Ποδοσφαιριστές Λίμπερτι Προφέσιοναλς ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Οικογένεια Γουλιμή

Η οικογένεια Γουλιμή είναι παλιά οικογένεια πολιτικών και οπλαρχηγών του Αγγελόκαστρου Μεσολογγίου.

Γενικά στοιχεία 
Είναι ηπειρώτικης καταγωγής. Τα μέλη της κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας συμμετείχαν στην διοίκηση της περιοχής καθώς και στις διάφορες επαναστατικές ζυμώσεις. Συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ενώ μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας εκλέγονταν βουλευτές. Κατά τον 18ο αιώνα αναφέρονται τα αδέλφια Φραγκίσκος και  Γεράσιμος Γουλιμής, λόγιοι εγκατεστημένοι στην Κωνσταντινούπολη καθώς και ο ξάδελφός τους, Αναστάσιος Γουλιμής, ιατροφιλόσοφος και πρόκριτος Μεσολογγίου ενω ενας κλάδος της οικογένειας εγκαταστάθηκε στην Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας τοτε διοικητική έδρα του νότιου τμήματος του Ξηρομέρου. Ο κλάδος της Κατοχής συνδέονταν με συγγενικούς δεσμούς με τις επίσης ιστορικές οικογένειες Βάλβη και Καραβία της Ακαρνανίας. Σήμερα σώζονται τμήματα της παλαιάς οχυρής οικίας των Γουλιμαίων στο κεντρικό λόφο της Κατοχής με θέα τις όχθες του ποταμού Αχελώου και την πεδιάδα των Οινιαδών.

Μέλη 

 Γουλιμής
 Χρίστος Γουλιμής, πρόκριτος και αδελφός του Γεωργίου (Λαχούρη)
 Γεώργιος Γουλιμής (Λαχούρης), πρόκριτος και αδελφός του Χρίστου
 Μιλτιάδης Γουλιμής, γιος του Γεωργίου
 Γεώργιος Γουλιμής, πρόκριτος, αγωνιστής, βουλευτής και γιος του Μιλτιάδη
 Μιλτιάδης Γουλιμής, δικηγόρος, βουλευτής και γιος του Γεωργίου
 Γεώργιος Γουλιμής, δικηγόρος και γιος του Μιλτιάδη
 Κωνσταντίνος Γουλιμής, αγωνιστής του 1821 και γιος του Μιλτιάδη
 Πέτρος Γουλιμής, αγωνιστής του 1821 και γιος του Μιλτιάδη
 Νικόλαος Γουλιμής, γιος του Γεωργίου
 Κωνσταντίνος Γουλιμής, αγωνιστής του 1821 και γιος του Νικολάου
 Ξενοφών Γουλιμής (1860 - 1900), αξιωματικός του Στρατού και γιος του Κωνσταντίνου
 Νικόλαος Γουλιμής, αξιωματικός του Στρατού, βουλευτής και γιος του Κωνσταντίνου
 Κωνσταντίνος Γουλιμής, νομικός, βοτανολόγος, σύζυγος Ειρήνης Πράτσικα και γιος του Νικολάου
 Νικόλαος Γουλιμής, γιος του Κωνσταντίνου
 Κωνσταντίνος Γουλιμής, ιδρυτής της Greycon και γιος του Νικολάου
 Άλκη Γουλιμή, συγγραφέας και κόρη του Κωνσταντίνου

Πηγές
Νικόλαος Γουλιμής

Ο Νικόλαος Γουλιμής (1852-1912) ήταν αξιωματικός του Στρατού και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου και καταγόταν από παλαιά οικογένεια του Μεσολογγίου. Ο κλάδος του είχε εγκατασταθεί στην Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και αποστρατεύθηκε στις 26.1.1910 με τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Το 1899 εξελέγη βουλευτής Βόνιτσας και Ξηρομέρου και επανεξελέγη το 1902.

Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Γουλιμής και αδερφός του ο επίσης αξιωματικός του στρατού, Ξενοφών Γουλιμής (18.3.1860-31.5.1900).

Πηγές

Νικολαος
Βουλευτές Βονίτσας και Ξηρομέρου
Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Γουλιέλμος Αδόλφος του Βιντ

Ο Γουλιέλμος Ε΄ του Βιντ γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1845 στο Βιντ, όπου και πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 1907, ήταν Γερμανός πρίγκηπας (Fürst), ανώτατος στρατιωτικός διοικητής και πολιτικός. Υπήρξε μεταξύ άλλων πρόεδρος της Deutscher Flottenverein (Ένωσης του Γερμανικού Στόλου) και της Βουλής των Ευγενών της Πρωσίας. Ήταν αδερφός της Ελισάβετ της Ρουμανίας.

Οικογένεια 

Ο Γουλιέλμος Αδόλφος Μαξιμιλιανός Κάρολος ήταν γιος του Χέρμαν του Βιντ και της Μαρίας του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ (αδερφής του Αδόλφου του Λουξεμβούργου). Ανέλαβε την ηγεμονία του Πριγκιπάτου του Βιντ με τον θάνατο του πατέρα του το 1864.

Παντρεύτηκε το 1871 την Μαρία της Οράγγης-Νάσσαου, Πριγκίπισσα των Κάτω Χωρών (1841-1910), κόρη του Φρειδερίκου της Ολλανδίας και της Λουίζας της Πρωσίας, εγγονής του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά: 
 Γουλιέλμος Φρειδερίκος (1872-1945), ο οποίος παντρεύτηκε την Παυλίνα Θηρεσία της Βυρτεμβέργης (1877-1965), μοναχοκόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Βυρτεμβέργης
 Αλέξανδρος (1874-1877).
 Γουλιέλμος, μελλοντικός πρίγκηπας της Αλβανίας (1876-1945), ο οποίος παντρεύτηκε την Σοφία του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ (1885-1936)
 Βίκτωρ (1877-1946), ο οποίος παντρεύτηκε την κόμισσα Γκίζελα του Ζολμς-Βίλντενφελς (1891-1976) και αργότερα υπήρξε διπλωμάτης
 Λουίζα (1880-1965).
 Ελισάβετ (1883-1938).

Στρατιωτική Θητεία 
Ο πρίγκηπας του Βιντ ήταν υπολοχαγός της ΙΙ Μεραρχίας του Πρωσικού Στρατού στη διάρκεια του Αυστροπρωσικού Πολέμου το 1866. Προήχθη σε ταγματάρχη το 1869, ενώ συμμετείχε στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870. Ανήλθε στο αξίωμα του στρατηγού του πεζικού το 1893. Ο πρίγκηπας ήταν αυτοκρατορικός επίτροπος και ταυτόχρονα γενικός επιθεωρητής των στρατιωτικών νοσοκομείων του εθελοντικού προσωπικού του Πρωσικού Στρατού την περίοδο μεταξύ 1893 και 1897.

Πολιτική 
Ο πρίγκηπας του Βιντ ήταν φανατικός υποστηρικτής της απόκτησης γερμανικών αποικιών, ενώ ήταν πρόεδρος του γερμανικού συνδέσμου κατά της δουλείας μεταξύ 1891 και 1892. Χρηματοδότησε επιχειρήσεις εξερεύνησης στην Αφρική και έγινε από το 1897 μέλος του Αποικιακού Συμβουλίου (Kolonialrat). Υπήρξε επίσης υποστηρικτής του Γερμανικού Ναυτικού, ενώ ανέλαβε την ηγεσία του Flottenverein από το 1898 ως το 1901.

Όντας μέλος της Βουλής των Ευγενών της Πρωσίας από το 1878, διατέλεσε πρόεδρος αυτής από το 1897 έως το 1904. Ανέλαβε ταυτόχρονα το ίδιο αξίωμα σε διάφορες επαρχιακές συνελεύσεις στην περιοχή της Ρηνανίας από το 1875 ως το 1901.

Γερμανοί ευγενείς
Γερμανοί στρατιωτικοί
Rotten Tomatoes

Rotten Tomatoes είναι ο τίτλος ιστότοπου αφιερωμένου σε κριτικές, πληροφορίες και νέα ταινιών. Το όνομά του προέρχεται από το κλισέ του κοινού που πετάει σάπιες τομάτες ή λαχανικά σε μια παράσταση κακής ερμηνείας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 από τον Σεν Ντουόνκγ. Ανήκει στην ιστοσελίδα Flixster, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών Warner Bros. από το Μάιο του 2011.

Μέχρι το 2007, αρχισυντάκτης του ιστότοπου είναι ο Ματ Άτσιτι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

 

Ιστότοποι
Άλαν Άρκιν

Ο Άλαν Γουλφ Άρκιν (αγγλικά: Alan Wolf Arkin, 26 Μαρτίου 1934) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, μουσικός και τραγουδιστής. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή του σε ταινίες όπως οι:  Έρχονται οι Ρώσοι (The Russians Are Coming, the Russians Are Coming, 1966), Περίμενε Μέχρι Να Νυχτώσει (Wait Until Dark, 1967), Ο Πόνος της Σιωπής (The Heart is a Lonely Hunter, 1968), Κατς 22 (Catch-22, 1970), Οι Συμπέθεροι (The In-Laws, 1979), Ο Ψαλιδοχέρης (Edward Scissorhands, 1990), Οικόπεδα με Θέα (Glengarry Glen Ross, 1992), Γκάττακα (Gattaca, 1997), Μάρλεϊ, ενας Μεγάλος Μπελάς (Marley & Me, 2008) και Little Miss Sunshine, για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου το 2006. Είναι ο πατέρας των επίσης ηθοποιών Άνταμ Άρκιν, Άντονι Άρκιν και Μάθιου Άρκιν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο 

Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)‎
Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου

To Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Academy Award for Best Supporting Actor) είναι ένα από τα βραβεία Όσκαρ που απονέμονται ετησίως από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Το βραβείο απονέμεται προς αναγνώριση της εξαιρετικής ερμηνείας ενός ηθοποιού στο χώρο του κινηματογράφου. Αν και οι ηθοποιοί προτείνονται για αυτό το βραβείο από μέλη της Ακαδημίας που είναι και τα ίδια ηθοποιοί, οι νικητές επιλέγονται από όλα τα μέλη της Ακαδημίας.

Νικητές και υποψήφιοι

Δεκαετία 2000

Δεκαετία 2010

Δεκαετία 2020

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Oscars.org (επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας)
 Oscar.com (επίσημη ιστοσελίδα προώθησης των βραβείων)
 The Academy Awards Database  (επίσημη ιστοσελίδα)

Βραβεία Όσκαρ
Καναδική Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών

Η Καναδική Ένωση Ιατρικών Βιβλιοθηκών (αγγλ.Canadian Health Libraries Association / Association des bibliothèques de la santé du Canada - CHLA/ABSC) ιδρύθηκε το 1976 και εκπροσωπεί τις βιβλιοθήκες, τους βιβλιοθηκονόμους και τις υπηρεσίες πληροφόρησης του ιατρικού τομέα στον Καναδά. Πρόκειται για μια επαγγελματική ένωση, η οποία αναπτύχθηκε από την Καναδική Ομάδα της Ένωσης Ιατρικών Βιβλιοθηκών (Medical Library Association - MLA) και της Καναδικής Ένωσης Ειδικών Βιβλιοθηκών και Υπηρεσιών Πληροφόρησης (Canadian Association of Special Libraries and Information Services - CASLIS). Στα έγγραφα που βρίσκονται στη γαλλική γλώσσα, η επωνυμία του οργανισμού αναφέρεται ως «Association des bibliothèques de la santé du Canada».

Σκοπός 

Η αποστολή  της CHLA/ABSC είναι να ενισχύσει το έργο των βιβλιοθηκονόμων που απασχολούνται επαγγελματικά στον τομέα της υγείας και να καταστήσει ευρύτερα προσβάσιμη την πληροφόρηση που σχετίζεται με θέματα υγείας. Βασική επιδίωξη του οργανισμού αποτελεί η βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης και κατ’ επέκταση της υγείας μέσω της πρόσβασης στην ιατρική πληροφόρηση. Ο στρατηγικός σχεδιασμός της ένωσης, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, εστιάζει στις εξής στρατηγικές κατευθύνσεις για την επίτευξη των στόχων της:

 Παροχή συμβουλών (Advocacy)
 Επικοινωνία (Communication)
 Δια βίου μάθηση(Continuing Education)
 Χρηματοδότηση (Funding and Sponsoring)
 Εθνικό δίκτυο Βιβλιοθηκών με αντικείμενο την Ιατρική Επιστήμη (National Network of Health Libraries)

Μέλη 

Η CHLA / ABSC αποτελείται από άτομα και ιδρύματα που δραστηριοποιούνται στον τομέα των βιβλιοθηκών και της πληροφόρησης που σχετίζονται με την υγεία στον Καναδά. Το σύνολο των μελών  υπερβαίνει τις 400 συμμετοχές και διακρίνονται σε:

 Τακτικά Μέλη (Regular Member)
 Φοιτητές (Student Member)
 Υποστηρικτικά Μέλη (Sustaining Member)
 Ιδρύματα (Institutional Member)
 Συνταξιούχοι (Retired Member)
 Άνεργα Μέλη (Unemployed Member)
 Επίτιμα Μέλη (Honourary Member)

Δράση 

Η CHLA / ABSC μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης, μέσω της διάδοσης της σχετικής πληροφόρησης και της διασφάλισης της καθολικής προσβασιμότητας σε αυτή. Για την υλοποίηση των στόχων της διοργανώνει προγράμματα, εκδηλώσεις και εκδίδει ενημερωτικό υλικό, το οποίο παρέχει στα μέλη της πληροφόρηση για ζητήματα του τομέα και συμβάλλει στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Παράλληλα, διεξάγει ετήσια Γενική Συνέλευση (Annual General Meeting), καθώς και επιπλέον Ειδικές Γενικές Συνελεύσεις (Special General Meetings) για τη διευθέτηση αναδυόμενων ζητημάτων  και προωθεί τη συνεργασία μεταξύ των μελών της. Επιπρόσθετα, αναπτύσσει και διατηρεί συνεργατικές σχέσεις με συναφείς οργανισμούς με αντίστοιχους στόχους, για την προώθηση της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης με αντικείμενο την Ιατρική Επιστήμη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της CHLA / ABSC
 Επιστημονικά περιοδικά NRC  

Επιστημονικές βιβλιοθήκες
Ροζέριο Σένι

Ο Ροζέριο Σένι (πορτογαλικά: Rogério Ceni, γεννήθηκε 22 Ιανουαρίου 1973) είναι διεθνής Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε σχεδόν αποκλειστικά με τη Σάο Πάολο ΦΚ και παρότι τερματοφύλακας, σημείωσε 132 τέρματα μέσω εκτελέσεων φάουλ και πέναλτι.

Σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε το άθλημα ως έφηβος με την Σινόπ ΦΚ και το 1990 εντάχθηκε στη Σάο Πάολο ΦΚ. Σε αυτήν παρέμεινε επί 25 χρόνια και μέχρι να αποσυρθεί της ενεργού δράσης το 2015 στην ηλικία των 42 ετών, έχοντας κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (2005) και το Κόπα Λιμπερταδόρες (1992, 1993, 2005). Σε αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 873 και είναι πρώτος όλων των εποχών.

Τίτλοι 
Με την εθνική ανδρών Βραζιλίας
 Παγκόσμιο Κύπελλο: 2002
 Κύπελλο Συνομοσπονδιών: 1997.
Με τη Σάο Πάολο ΦΚ
 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 2005
 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1993
 Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1993, 2005
 Κόπα CONMEBOL: 1994
 Κόπα Σουδαμερικάνα: 2012
 Ρεκόπα Σουδαμερικάνα (2) : 1993, 1994
 Πρωταθλήματα Βραζιλίας (3) : 2006, 2007, 2008
 Πρωταθλήματα Παουλίστα Α1 (3) : 1998, 2000, 2005.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Rogerio Ceni profile , goal.com 
 Ceni, Rogério, βάση δεδομένων National Football Teams .
 25 anos do primeiro gol de Rogério Ceni 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Βραζιλιάνοι γερμανικής καταγωγής
Πρόσωπα γερμανικής καταγωγής
Μαχατσκαλά

Η Μαχατσκαλά (ρωσικά: Махачкала) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν, ομοσπονδιακού υποκειμένου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Βρίσκεται στη δυτική όχθη της Κασπίας Θάλασσας και στα εδάφη της βρίσκεται το μεγάλο τζαμί της Μαχατσκαλά, ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά οικοδομήματα της Ρωσίας. Στην απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 572.076 κατοίκων.

Ιστορία
Πρόγονος της πόλης της Μαχατσκαλά ήταν η πόλη Ταρκί, σήμερα προάστιό της, η ιστορία της οποίας εκτείνεται από το 15ο αιώνα μ.Χ. και πιθανώς πολύ πρωτύτερα. Η σύγχρονη πόλη της Μαχατσκαλά ιδρύθηκε το 1844 ως φρούριο και αποτέλεσε πόλη το 1857. Το αρχικό ρωσικό όνομα της πόλης ήταν Πετρόφσκογιε, από το Μεγάλο Πέτρο, ο οποίος επισκέφθηκε την περιοχή το 1722. Παρόλα αυτά, στους ντόπιους ήταν γνωστή ως Ανζί-Καλά (Φρούριο της Πατρίδας, Καλά σημαίνει Φρούριο στα αραβικά και τουρκικά). Η πόλη μετονομάστηκε σε Λιμάνι Πετρόφσκ το 1857, γνωστή και ως Πετρόφσκ απλώς, και σε Μαχατσκαλά το 1921.

Στη δεκαετία του 1920 ονομάστηκε για λίγο ως Σαμιλκαλά. Τον Ιανουάριο του 1919, λεγόμενη Πετρόφσκ τότε, κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου, στην πόλη είχε την έδρα της η 221 Μοίρα της βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας (RAF). Το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς προστέθηκε στη δύναμη των Βρετανών στο τότε Πετρόφσκ, η 266 Μοίρα της RAF και μαζί με τη 221 Μοίρα έπαιρναν μέρος σε επιθέσεις βομβαρδισμού των δυνάμεων των Μπολσεβίκων στο Άστραχαν και αλλού. Τον Αύγουστο του 1919, αποσύρθηκαν οι δύο βρετανικές αεροπορικές Μοίρες από την πόλη.

Η πόλη επλήγη από μεγάλο σεισμό και υπέστη μεγάλες ζημιές στις 14 Μαΐου 1970.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Νταγκεστάν
Εταιρεία Συγγραφέων του Ηνωμένου Βασιλείου

Η Εταιρεία Συγγραφέων του Ηνωμένου Βασιλείου () ιδρύθηκε το 1884 με έδρα το Λονδίνο και εκπροσωπεί επαγγελματίες συγγραφείς, αριθμώντας περισσότερα από 9.000 μέλη και συνεργάτες. Η Εταιρεία Συγγραφέων διευθύνεται από τη δωδεκαμελή Επιτροπή Διαχείρισης  (Management Committee), η οποία είναι υπεύθυνη για τη σωστή διαχείριση των υποθέσεων της και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της.

Σκοπός 

Η Εταιρεία Συγγραφέων ιδρύθηκε με σκοπό  να ενισχύσει το έργο επαγγελματιών συγγραφέων, καθώς και να εκπροσωπήσει και να υπερασπιστεί τα επαγγελματικά τους συμφέροντα, όπως αναφέρεται και στην επίσημη ιστοσελίδα της. Πρωταρχικός της στόχος είναι η προστασία των πνευματικών  δικαιωμάτων των συγγραφέων καθώς και η προάσπιση της ελευθερίας και της πολυφωνίας στο λόγο και την έκφραση.

Μέλη 

Η Εταιρεία Συγγραφέων δίνει τη δυνατότητα σε όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν στις δράσεις της και να ενισχύσουν το έργο της, να συνεισφέρουν είτε με την ένταξη τους στο δυναμικό των μελών  της (Members) είτε με τη συμμετοχή τους ως Συνεργαζόμενα Μέλη (Associates). Σε κάθε περίπτωση συμμετοχής περιλαμβάνονται συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων και προαπαιτούνται συγκεκριμένα κριτήρια.

Αναλυτικότερα στο έργο της Εταιρείας Συγγραφέων μπορούν να συμμετάσχουν

 συγγραφείς, εικονογράφους και μεταφραστές, οι οποίοι έχουν δημοσιεύσει, αναμεταδώσει η παρουσιάσει αρκετό υλικό(όχι με προσωπικά έξοδα και όχι σε έντυπη μορφή κατά παραγγελία)
όσοι έχουν δημοσιεύσει ή αναμεταδώσει υλικό ισοδύναμο με αναγνωρισμένο επαγγελματικό λογοτεχνικό έργο(π.χ. άρθρα, σύντομες ιστορίες, ποιήματα)
κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων έργων αποθανόντων δημιουργών
όσοι έχουν εκδώσει κάποιο έργο τους είτε σε ηλεκτρονική είτε σε έντυπη μορφή και έχουν ξεπεράσει τα 300 αντίτυπα

Δράση 

Η Εταιρεία Συγγραφέων διοργανώνει σεμινάρια, προγραμματίζει συναντήσεις και διατηρεί μια βάση δεδομένων , η οποία παρέχει τη δυνατότητα αναζήτησης των μελών της και βάση της ειδικότητας τους. Παράλληλα, διαθέτει επιχορηγήσεις, υποτροφίες και βραβεία για τους συγγραφείς- μέλη της, προκειμένου να ενισχύσει το έργο τους. Συγκεκριμένα οι επιχορηγήσεις διακρίνονται σε Επιχορηγήσεις για έργα σε εξέλιξη που καλύπτουν το κόστος της έρευνας και σε Επιχορηγήσεις για τους συγγραφείς που έχουν ανάγκη από οικονομική υποστήριξη. Από το 1980 εκδίδει το τριμηνιαίο περιοδικό με τίτλο «The Author» , το οποίο αποτελεί πηγή πληροφόρησης για όσους δραστηριοποιούνται στον χώρο των βιβλίων, καθώς το περιεχόμενο της καλύπτει την περίοδο των τελευταίων 125 χρόνων. Το περιοδικό αριθμεί περισσότερα από 9.000 αντίτυπα και διανέμεται δωρεάν στα μέλη και τους συνεργάτες της Εταιρείας Συγγραφέων.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Society of Authors' open letter to Nick Gibb

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

  

Βάση δεδομένων των μελών της Εταιρείας Συγγραφέων 
Το ιστολόγιο της Εταιρείας Συγγραφέων
Box Office Mojo

Box Office Mojo είναι ο τίτλος ιστότοπου που καταγράφει τα έσοδα στο box office με ένα συστηματικό, αλγοριθμικό τρόπο. Ο Μπράντον Γκρέι ξεκίνησε τον ιστότοπο το 1999. Το 2002, ο Γκρέι συνεργάστηκε με τον Σον Σόλσμπερι και αύξησαν τους αναγνώστες σε περίπου δύο εκατομμύρια όταν, τον Ιούλιο του 2008, η εταιρεία Amazon.com αγόρασε τον ιστότοπο μέσω της θυγατρικής της διαδικτυακής βάσης δεδομένων Internet Movie Database.

Στον ιστότοπο λειτουργούν πολλά δημοφιλή παιχνίδια για ταινίες και κουίζ/τεστ (π.χ., Fantasy Box Office (δημιουργήθηκε το 2006) και Create A Year of Movies). Η καταγραφή των εσόδων γίνεται πολύ τακτικά, με την πραγματική καταμέτρηση από τους διανομείς. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατή η παρακολούθηση της γενικής τάσης της "τροχιάς εσόδων" μιας ταινίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ιστότοποι
Ντρούγκοβο

To Ντρούγκοβο () είναι χωριό της νοτιοδυτικής περιφέρειας της Βόρειας Μακεδονίας.

Γεωγραφία 
Ο οικισμός βρίσκεται τοποθετημένος στην αριστερή όχθη του ποταμού Τρέσκα, τρία χιλιόμετρα νoτιοδυτικά της πόλης Κίτσεβο και σε υψόμετρο 700 μέτρων.

Ιστορία 
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε στον καζά του Κυρτσόβου του βιλαετίου του Μοναστηρίου. Τον 19ο αιώνα, το Ντρούγκοβο αναφέρεται ως χωριό με κατοίκους Αλβανούς μουσουλμάνους. Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των βιλαετιών Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης», που εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878, του Γάλλου γεωγράφου και καθηγητού Αλ. Συνβέ του Οθωμανικού Λυκείου της Κωνσταντινούπολης, αντικατοπτρίζεται η πληθυσμιακή σύνθεση του πληθυσμού του οικισμού το έτος 1873. Σύμφωνα με αυτήν, το Ντρούκοβο ήταν ένα χωριό με 40 οικογένειες και συνολικά 105 κατοίκους, όλοι τους μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με τη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και στατιστική», το 1900 το Ντρούγκοβο είχε 260 κατοίκους Αλβανούς μουσουλμάνους. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, η περιοχή εντάσσεται στο Βασίλειο της Σερβίας. Σε εθνολογικό χάρτη της βορειοδυτικής Μακεδονίας του 1929, ο Αφανάσις Σέλισεφ (Афанасий Селищев) σημειώνει τον οικισμό, ως ένα χωριό με αλβανικό πληθυσμό.

Σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού του 2002, το χωριό έχει συνολικά 1.492 κατοίκους. Τα δημογραφικά στοιχεία εμφανίζουν μεγάλη πλειοψηφία σλαβομακεδονικού πληθυσμού, και μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες Τούρκων και Αλβανών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Νταρ

Η Νταρ ( Ινδικά / Μαράθι : धार) είναι σπουδαία πολιτιστική  πόλη της Ινδίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας του νομού Ιντόρε, στη δυτική περιοχή της πολιτείας Μάντια Πραντές. Το 1930 αριθμούσε 18.000 κατοίκους. Το 2001 έφθασαν περίπου τους 75.500 κατοίκους. Κύρια γλώσσα είναι η χίντι.

Γενικά 
Η Νταρ που το όνομά της προέρχεται από παλαιότερη ονομασία Ντάρα Ναγκάρα (= Πόλη του σπαθιού), είναι ιδιαίτερα γραφική, κτισμένη επί οροπεδίου, σε υψόμετρο 560 μ., γύρω από την οποία εκτείνονται λίμνες και πλούσια βλάστηση, έχοντας πλούσια ιστορία. Κατά τον 10ο αιώνα ήταν η σπουδαιότερη πόλη της ευρύτερης περιοχής. Παλαιότερα αποτελούσε πρωτεύουσα ομώνυμου κράτους, Μαχαρανάτου, υποτελές των Βρετανικών Ινδιών υπαγόμενο στη διοίκηση των Ενωμένων Επαρχιών. Εκτός από τα δυτικά και νότια τείχη της που ανάγονται στον 9ο αιώνα, υφίστανται πλείστα κτίρια και ναοί ινδουιστών και μουσουλμάνων με πολιτιστική και ιστορική σημασία. Το ειδυλλιακό περιβάλλον της περιοχής έχει καταστήσει την πόλη σε φολκλορικό κέντρο έθνικ μουσικής και χορού. Χαρακτηριστικά είναι τα φεστιβάλ της Νταρ που διοργανώνονται κατ΄ έτος.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΗ΄, σελ.470.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις της Ινδίας
Βούλγαρης

Το ελληνικό επώνυμο Βούλγαρης η Βούλγαρις μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

Από την οικογένεια Βούλγαρη της Ύδρας
 Γεώργιος Βούλγαρης (1769-1812), διοικητής της Ύδρας
 Γεώργιος Δ. Βούλγαρης, πολιτικός του 19ου αιώνα
 Δημήτριος Βούλγαρης (1802-1877), πολιτικός του 19ου αιώνα
 Λάζαρος Βούλγαρης (1850-1893), πολιτικός
 Πέτρος Βούλγαρης (1883-1957), ναύαρχος που διετέλεσε πρωθυπουργός κατά την περίοδο του Εμφυλίου
 Φραντζέσκος Βούλγαρης, πολιτικός και πλοιοκτήτης.

Από την οικογένεια Βούλγαρι της Κέρκυρας
 Ευγένιος Βούλγαρης η Βούλγαρις (1716-1806), κληρικός, παιδαγωγός, μεταφραστής και διαπρεπής στοχαστής
 Νικόλαος Βούλγαρις (1634-μετά 1684), Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα
 Σταμάτης Βούλγαρης (1774-1842), πολεοδόμος
 Χριστόφορος Βούλγαρις, Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.

Άλλοι
 Αναστάσιος Βούλγαρης (bg) (θ. 1839), αγωνιστής της Επανάστασης του 1821
 Λεωνίδας Βούλγαρης (bg) (γενν. 1822), γιος του προηγούμενου, επαναστάτης
 Απόστολος (Βούλγαρης) (ru) (γενν. 1948), μητροπολίτης Μιλήτου
 Γεώργιος Ντέμπρελης (Βούλγαρης), αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 από την Αναρράχη Εορδαίας
 Διονύσιος Βούλγαρης, κληρικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821
 Ελευθέριος Βούλγαρης, (1836-1887), θεατρικός ηθοποιός του 19ου αιώνα
 Παντελής Βούλγαρης, (γενν. 1940), σεναριογράφος και σκηνοθέτης
 Σωτήριος Βούλγαρης, (1857-1932), Έλληνας μετανάστης, ιδρυτής της εταιρείας Bulgari
 Χαράλαμπος Βούλγαρης, (en) (γενν. 1975), Καναδός επαγγελματίας παίκτης
 Χατζηχρήστος Βούλγαρης η Ντάγκοβιτς (1783-1857), Σέρβος με βουλγαρική καταγωγή αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821 και πολιτικός.

Ελληνικά επώνυμα
Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο (Guillermo del Toro, 9 Οκτωβρίου 1964) είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Μεξικό το 1964. Τον μεγάλωσε η γιαγιά του και άρχισε να ενδιαφέρεται για τον κινηματογράφο από πολύ μικρός. Άρχισε να ασχολείται με το makeup και τα εφέ δίπλα στον θρυλικό Dick Smith και συγχρόνως σκηνοθέτησε τις πρώτες του ταινίες μικρού μήκους.
Έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία "Cronos" και απέσπασε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής Καννών 1993, και από τότε έχει αναδειχτεί σε έναν από τους πιο αναγνωρισμένους διεθνείς σκηνοθέτες και σεναριογράφους. Είναι λάτρης του γοτθικού και φανταστικού κινηματογραφικού είδους. Έχει επίσης γράψει μια σημαντική μελέτη για τις ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ, ενώ έχει πια και τη δική του εταιρία παραγωγής με την επωνυμία "Tequila Gang". 

Έγινε ευρέως γνωστός από την ταινία Ο λαβύρινθος του Πάνα, η οποία κέρδισε το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και ήταν υποψήφια για το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου και ξενόγλωσσης ταινίας και για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το 2017 σκηνοθέτησε την ταινία Η Μορφή του Νερού, η οποία κέρδισε 4 Όσκαρ από 13 υποψηφιότητες και τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας και ο Ντελ Τόρο το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το BAFTA καλύτερης σκηνοθεσίας. Επίσης είναι ο σεναριογράφος της τριλογίας Tales of Arcadia(Trollhunters,  3Below και Wizards) και της επερχόμενης ταινίας Trollhunters: Rise of the Titans  η οποία είναι το τέλος της τριλογίας.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Μεξικανοί σεναριογράφοι
Μεξικανοί παραγωγοί ταινιών
Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Βραβευμένοι με BAFTA
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Βραβευμένοι με Γκόγια
Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου