joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νέα Πινακοθήκη

Η Νέα Πινακοθήκη (Neue Pinakothek) είναι μουσείο στο Μόναχο, όπου εκτίθενται έργα ευρωπαϊκης τέχνης του 18ου και 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από σημαντικότερα μουσεία του 19ου αιώνα ειδικά. Μαζί με την Παλαιά Πινακοθήκη και την Πινακοθήκη του Μοντέρνου (Μόναχο) αποτελεί το τμήμα εκείνο της Kunstareal (περιοχής τέχνης) του Μονάχου που καλύπτει πλήρως την διαδρομή της ευρωπαϊκης τέχνης από τον 13ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Η Νέα Πινακοθήκη φτάνει ώς τους εξπρεσιονιστές (περίπου 1900), ενώ ο χρονικός διαχωρισμός από τους «Παλιούς Δασκάλους» της Παλαιάς Πινακοθήκης που εφήρμοσε, υιοθετήθηκε στην συνέχεια από πολλά μουσεία.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1853 από τον (τέως τότε) βασιλιά της Βαυρίας Λουδοβίκο Α΄. Το αρχικό κτίριο, κατασκευασμένο από τους αρχιτέκτονες Φρίντριχ φον Γκέρτνερ και August von Voit, καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και νέα μεταμοντέρνα κατασκευή του Alexander von Branca στεγάζει το μουσείο από το 1981.

Πυρήνα των εκθεμάτων αποτελεί η προσωπική συλλογή του Λουδοβίκου, ο οποίος ασκούσε την επιρροή του υπέρ των έργων του Γερμανικού Ρομαντισμού και της (γερμανικής) Σχολής του Μονάχου. Πατέρας του Όθωνα και φιλέλληνας ο Λουδοβίκος, έστειλε το 1834 τον ζωγράφο Carl Rottmann στην Ελλάδα για να ζωγραφίσει φημισμένα ελληνικά τοπία και μνημεία, που εκτίθενται σε ειδική αίθουσα του μουσείου. Την ίδια αυτή περίοδο πολλοί νεαροί Έλληνες καλλιτέχνες πήγαν για σπουδές στο Μόναχο και απετέλεσαν την Σχολή του Μονάχου.

Κατά την περίοδο κατά την οποία διευθυντής του μουσείου ήταν ο Hugo von Tschudi, αποκτήθηκαν αντιπροσωπευτικά έργα του Ιμπρεσιονισμού και του Μεταϊμπρεσιονισμού. 

Από τα περίπου 3.000 έργα που έχει στην κατοχή του το μουσείο (κρατική ιδιοκτησία από το 1915), εκτίθενται περίπου τετρακόσιοι πίνακες και πενήντα γλυπτά.

Εκθέματα
1η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η 1η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, Op. 21 (γερμανικά: 1. Sinfonie in C-Dur op. 21) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία αφιερώθηκε στον Γκότφριντ βαν Σβίτεν. Το έργο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1801, από τον οίκο Hoffmeister & Kühnel, στη Λειψία. Παρ’ όλα αυτά, είναι άγνωστο το πότε ο Μπετόβεν συνέθεσε αυτό το έργο, πάντως χειρόγραφα του τελευταίου μέρους της συμφωνίας που βρέθηκαν χρονολογούνται από το 1795.

Υπόβαθρο 
Η συμφωνία, ξεκάθαρα, χρωστά σε προγενέστερους μουσικούς, όπως ο Μότσαρτ και ειδικότερα ο καθηγητής του Χάυντν, παρόλα αυτά έχει χαρακτηριστικά που συνοδεύουν μοναδικά το έργο του Μπετόβεν, κυρίως η ευρεία χρήση του sforzandi και η εξέχουσα θέση των πνευστών. Τα χειρόγραφα που βρέθηκαν μαζί με ασκήσεις του Μπετόβεν γράφουν: «ενώ μελετούσα αντίστιξη υπό τον Γιόχαν Γκέοργκ Άλμπρεχτσμπέργκερ, την άνοιξη του 1797».

Η πρώτη εκτέλεση έγινε στις 2 Απριλίου του 1800, στο K.K. Hoftheater nächst der Burg, στη Βιέννη. Το ρεπερτόριο περιελάμβανε τη Septett  και το Κονσέρτο για πιάνο No. 2, μαζί με μία συμφωνία του Μότσαρτ και μία άρια για ντουέτο του Χάυντν, από το ορατόριο Die Schöpfung. Το κονσέρτο αυτό βοήθησε τον Μπετόβεν να καθιερωθεί ως ταλέντο στη Βιέννη.

Ενορχήστρωση 
Η συμφωνία γράφτηκε για τα ακόλουθα όργανα:

Ξύλινα πνευστά

2x Φλάουτο
2x Όμποε
2x Κλαρινέτο σε Ντο
2x Φαγκότο

Χάλκινα πνευστά
2x Κόρνο σε Ντο και Φα
2x Τρομπέτα σε Ντο

Κρουστά
2 Τυμπάνια σε Ντο και Σολ

Έγχορδα
Πρώτα Βιολιά
Δεύτερα Βιολιά 
Βιόλες
Τσέλα
Κοντραμπάσα

Τα κλαρινέτα συνήθως παίζονταν σε Σι ύφεση, αλλά και σε Ντο και Ρε, πάντως πλέον δεν είναι ευρεία η χρήση τους. Παρόλα αυτά, υπάρχει μία αντιπαράθεση, αν πρέπει να παίζουν σε Μι ύφεση. Το Μι ύφεση κλαρινέτο είναι πιο κοντά στα Ντο και Ρε, από τον πιο ζεστό ήχο των Σι ύφεση. Το δεύτερο φλάουτο δεν παίζει στο δεύτερο μέρος.

Δομή 
Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη:

Tempo#Adagio molto – TempoAllegro con brio, 4/4 –  (Ντο μείζονα)
Andante cantabile con moto, 3/8 in (Φα μείζονα)
 Menuetto: Allegro molto e vivace, 3/4 (Ντο μείζονα)
Adagio – Allegro molto e vivace, 2/4 (CΝτο μείζονα)

Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί από 22 έως και 29 λεπτά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Analysis of Beethoven Symphony No.1  at All About Ludwig van Beethoven 
 Analysis of Beethoven Symphony No.1 by French composer Hector Berlioz on The Hector Berlioz Website
 Full score of Beethoven's Symphony Number 1.
 Interview with Christoph Eschenbach about the symphony.

Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Συνθέσεις του 1795
Μουσική αφιερωμένη σε ευεργέτες ή χρηματοδότες
Φρειδερίκος Ούλριχ του Βολφενμπύτελ

Ο Φρειδερίκος-Ούλριχ (5 Απριλίου 1591 - 11 Αυγούστου 1634) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1613-34), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του ευφυούς και ικανότατου Ερρίκου-Ιουλίου και της 2ης συζύγου του Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια Χέλμστετ και Τυμπίνγκεν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του μετά το τέλος αυτού το 1613. Δύο έτη μετά ενεπλάκη σε διένεξη με την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ, όταν αυτή δεν αναγνώριζε την επικυριαρχία του.

Ήταν αλκοολικός και αυτό έκανε τη μητέρα του να τον εκτοπίσει το διάστημα 1616-22. Την κυβέρνηση ασκούσε ο Άντον φον Στράιτχορστ, που έκοβε νομίσματα με ολοένα και φθηνότερο μέταλλο προκαλώντας πληθωρισμό. Η κακή κατάσταση του κράτους έκανε τον αδελφό της Ελισάβετ, Χριστιανό Δ΄ βασιλιά της Δανίας να τοποθετήσει πάλι τον Φρειδερίκο-Ούλριχ στην εξουσία. Οι ευγενείς τον βοήθησαν να πάρει τον έλεγχο και οι περί τον Στράιτχορστ εγκατέλειψαν τη χώρα.

Λόγω της αναποφασιστικότητας και του αδύναμου χαρακτήρα του, το Μπράουνσβαϊγκ λεηλατήθηκε σφοδρά κατά την διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου από τους στρατηγούς του Καθολικού βασιλιά της Γερμανίας κόμη Τίλυ και κόμη Παπενχάιμ, αλλά και από τους Προτεστάντες του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου βασιλιά της Σουηδίας και Χριστιανού Δ΄ της Δανίας. Κατά τη διάρκεια της σύρραξης έχασε το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του. Απεβίωσε έπειτα από ατύχημα το 1634. Ήταν ο τελευταίος του κύριου κλάδου των Γουέλφων. Ακολούθησε το 1636 αναδιανομή των εδαφών των Γουέλφων μεταξύ τριών κληρονόμων του, από τον πλάγιο κλάδο του Λύνεμπουργκ, που ήταν 6α εξαδέλφια του πατέρα του. Το Βολφενμπύτελ πήρε ο Αύγουστος Β΄, το Γκρουμπενχάγκεν πήρε ο Χριστιανός και το Κάλενμπεργκ πήρε ο Γεώργιος.

Οικογένεια
Το 1614 νυμφεύτηκε την Άννα-Σοφία των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Σιγισμούνδου εκλέκτορα μαρκήσιο του Βρανδεμβούργου. Δεν έκαναν παιδιά και προσπάθησε να διαζευχθεί την Άννα-Σοφία, αλλά δεν πρόλαβε. Η σύζυγός του πέρασε τα υπόλοιπα έτη στο Σένινγεν του Χέλμστετ, όπου ίδρυσε μία διάσημη Σχολή, την Anna-Sophianeum.

Πηγές
Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 7, p. 501-505
www.Welfen.de

Πρίγκιπες του Βόλφενμπιτελ
Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
4η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η 4η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα, Op. 60 (γερμανικά: 4. Sinfonie in B-Dur Op. 60) είναι μία συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, αποτελούμενη από τέσσερα μέρη και γραμμένη το καλοκαίρι του 1806. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε ένα χρόνο αργότερα σε προσωπικό κονσέρτο στο σπίτι του πρίγκιπα Φραντς Γιόζεφ φον Λόμπκοβιτς.

Υπόβαθρο 
Το έργο αφιερώθηκε στον Κόντε Φραντς φον Όπερσντορφ, έναν συγγενή του Πρίγκιπα Λιχνόβσκι. Ο Κόντες είχε συναντήσει τον Μπετόβεν, όταν ταξίδεψε στην καλοκαιρινή οικεία του Λιχνόβσκι, όπου διέμενε ο Μπετόβεν. Ο Όπερσντορφ άκουσε εκεί τη 2η Συμφωνία σε Ρε μείζονα και του άρεσε τόσο πολύ, ώστε του προσέφερε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να γράψει για αυτόν τη νέα του συμφωνία. Ο Μπετόβεν ανέλαβε το έργο αυτό το καλοκαίρι του 1806 και το ολοκλήρωσε σχεδόν μέσα σε ένα μήνα, ενώ παράλληλα δούλευε στο Κονσέρτο για πιάνο No. 4 και αναθεωρούσε την όπερά του Φιντέλιο, η οποία έως τότε ήταν γνωστή ως Leonore. Η αφιέρωση έγραφε: «Στον Σιλέσια Ευγενή Κόντε Φραντς φον Όπερσαντορφ». 

Ο Εκτόρ Μπερλιόζ είχε τόσο συγκλονιστεί από το δεύτερο μέρος της συμφωνίας, ώστε υποστήριξε ότι αυτή η δουλειά ανήκε στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, και ότι είναι αδύνατο να το δημιούργησε κάποιο ανθρώπινο ον. Ο Ρόμπερτ Σούμαν, αποκάλεσε αυτό το σπουδαίο έργο του Μπετόβεν «μία καλλίγραμμη Ελληνίδα κυρά, ανάμεσα σε δύο Σκανδιναβούς γίγαντες» (παραλληλίζοντας ως Ελληνίδα κυρά τούτη τη Συμφωνία και ως γίγαντες την 3η και την 5η).

Ενορχήστρωση 

Ξύλινα πνευστά

 Φλάουτο
2x Όμποε
2x Κλαρινέτο σε Σι ύφεση
2x Φαγκότο

Χάλκινα πνευστά
2x Κόρνο σε Σι ύφεση και Μι ύφεση
2x Τρομπέτα σε Ντο

Κρουστά
 Τυμπάνια 

Έγχορδα
Πρώτα Βιολιά
Δεύτερα Βιολιά 
Βιόλες
Τσέλα
Κοντραμπάσα

Δομή 

Η συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη: 

Adagio – Allegro vivace, 2/2 - Σι ύφεση ελάσσονα – Σι ύφεση μείζονα
Adagio, 3/4 - Μι ύφεση μείζονα
Allegro vivace, 3/4 - Σι ύφεση μείζονα
Allegro ma non troppo, 2/4 Σι ύφεση μείζονα

Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί περίπου 33 λεπτά.

Γενικά η συμφωνία είναι ευχάριστη και διασκεδαστική, με ενορχήστρωση που θυμίζει τους τρόπους του Γιόζεφ Χάυντν, με τον οποίο ο Μπετόβεν μελετούσε μία δεκαετία πριν. Η τέταρτη συμφωνία έρχεσαι σε αντιπαράθεση με τις αλλαγές που έγιναν στον τρόπο σύνθεσης του στην Ηρωική Συμφωνία, ενώ πολλές φορές επισκιάζεται από τον διάδοχό της, την 5η Συμφωνία, την οποία την είχε αφήσει έως ότου ολοκληρωνόταν η 4η.

Παρόλο που η συμφωνία αυτή ταιριάζει πιο πολύ με τον τρόπο σύνθεσης των πρώτων δύο συμφωνιών, στην Τέταρτη διαφαίνεται η αυξημένη δυναμικότητα του συνθέτη, περισσότερο στο πρώτο μέρος, το οποίο ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν το είχε περιγράψει ως «μία μυστηριώδης εισαγωγή, η οποία τριγυρνά ανάμεσα από ελάσσονες κλίμακες, άσχετες με τον οπλισμό, και απρόθυμες να καταλήξουν στη Σι ύφεση μείζονα».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Analysis of the Beethoven Symphony No. 4 , all-about-beethoven.com
Full score of Beethoven's Fourth Symphony

Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα
Συνθέσεις του 1806
Μουσική αφιερωμένη σε αριστοκράτες
Τσιναρλάρ

Το Τσιναρλάρ (επίσης Τσίναρλαρ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιουζ Μπιλιτσί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Σιχχαπίτ

Το Σιχχαπίτ (επίσης, Σιχχαπούτ, Σιχ-Γκαπούτ, και Σιχγκαπίτ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καρατσαϊτσέκ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία

Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία είναι ελληνικός πολιτικός φορέας στο χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας, συνιστώσα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής. Γενικός Γραμματέας είναι ο Μιχάλης Χάλαρης.

Ιστορικό
Οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία ιδρύθηκαν το 2014. Απαρτίζονται κυρίως από τις πολιτικές κινήσεις Πολιτεία 2012, Πρωτοβουλία Β, Νέοι Μεταρρυθμιστές και Δυναμική Ελλάδα καθώς και από στελέχη από τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Η πρώτη Διοικούσα Επιτροπή του φορέα αποτελούνταν από τον Νίκο Διακουλάκη, Παναγιώτη Ιωακειμίδη και Γιάννη Τούντα.

Οι Κινήσεις συμμετέχουν ενεργά στην ανασυγκρότηση και ενοποίηση του χώρου της κεντροαριστεράς, σε συνεργασία με άλλα κόμματα. Συμμετείχαν στον συνδυασμό Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη στις ευρωεκλογές του 2014, ο οποίος έλαβε 8,02%, ενώ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 υποστήριξαν το συνδυασμό ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Δημοκρατική Παράταξη.

Εν όψει των εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ίδρυσαν μαζί με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τη Δημοκρατική Αριστερά τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, της οποίας αποτελεί συνιστώσα. Η Δημοκρατική συμπαράταξη έλαβε το 6,28% της λαϊκής ψήφου και εξέλεξε 17 βουλευτές, από τους οποίους κανένας δεν προέρχεται από τις Κινήσεις Πολιτών.

Τον Απρίλιο του 2018, οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία συμμετείχαν στην ίδρυση του Κινήματος Αλλαγής, του οποίου αποτελούν συνιστώσα. Τον Μάιο του ίδιου έτους, κατά την 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φορέα, συστάθηκε η θέση Γραμματέα, στην οποία εκλέχτηκε ομόφωνα από το σώμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης ο Μιχάλης Χάλαρης.  Παράλληλα εκλέχθηκε Συντονιστική Επιτροπή αποτελούμενη από 65 μέλη, προσωπικότητες του επιστημονικού  και συνδικαλιστικού χώρου του κέντρου και της αριστεράς. Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου και στις βουλευτικές εκλογές του 2019  οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία στήριξαν το ΚΙΝΑΛ, διατηρώντας την οργανωτική αυτονομία τους, Οι Κινήσεις Πολιτών (κατά συντομογραφία) οργάνωσαν για τις   11 Απριλίου 2020 στην Αθήνα την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε λόγω των μέτρων για τον κορονοϊό.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία

Κίνημα Αλλαγής
Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Σοσιαλιστικά κόμματα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
7η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η 7η Συμφωνία σε Λα μείζονα,  Op. 92 (γερμανικά: 7. Sinfonie in A-Dur op. 92) είναι μία συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν αποτελούμενη από τέσσερα μέρη, γραμμένη μεταξύ των ετών 1811 και 1812, την οποία την έγραψε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βοημία, όπου είχε πάει για θεραπεία, για τη σταδιακή κώφωση. Η Συμφωνία είναι αφιερωμένη στον Κόντε Μόρτιζ φον Φρις.

Στην πρεμιέρα της παρουσίασης της Συμφωνίας, ο Μπετόβεν είχε δηλώσει πως αυτό είναι ένα από τα πιο σπουδαία έργα του. Το δεύτερο μέρος, το Allegretto, ήταν το πιο δημοφιλές μέρος της Συμφωνίας και χρησιμοποιούταν για το  κλείσιμο του κονσέρτου. Μάλιστα, ήταν τόσο δημοφιλές, που πολλές φορές παιζόταν μεμονωμένα από το υπόλοιπο έργο.

Πρώτη εκτέλεση 
Η πρώτη δημόσια εκτέλεση του έργου έγινε με τον Μπετόβεν στον ρόλο διευθυντή, στη Βιέννη, στις 8 Δεκεμβρίου του 1813, σε ένα φιλανθρωπικού λόγου κονσέρτου, για τους τραυματισμένους στρατιώτες της Μάχης του Χάναου. Στην ομιλία του Μπετόβεν προς του συμμετέχοντες, τα κίνητρα ήταν σίγουρα: «Είμαστε βαθιά συγκινημένοι από τον καθαρό πατριωτισμό και την προθυμία να θυσιαστούν για χάρη μας».

Το πρόγραμμα περιελάμβανε και το πατριωτικό έργο Wellingtons Sieg oder die Schlacht bei Vittoria, που εκθείαζε τη νίκη των Βρετανών κατά της Γαλλίας του Ναπολέοντα. Η ορχήστρα καθοδηγούταν από τον φίλο του Μπετόβεν Ίγκναζ Σούπανιχ, και περιελάμβανε και μερικούς από τους καλύτερους μουσικούς της εποχής: τον βιολιστή ο Λούντβιχ Σπορ, τους συνθέτες Γιόχαν Νέπομουκ Χούμελ, Τζιάκομο Μάγερμπεερ και τον Αντόνιο Σαλιέρι. Ο βιρτουόζος κιθαριστής Μάουρο Τζουλιάνι, έπαιξε τσέλο στην πρεμιέρα.

Το έργο έγινε δεκτό με θέρμη και το δεύτερο μέρος, το Allegretto, έκλεισε το κονσέρτο. Ο Σπορ, έκανε μία συγκεκριμένη αναφορά στην αστεία κίνηση του Μπετόβεν ενώ διεύθυνε: «καθώς ήμαστε το sforzando, άπλωσε, ξεχωρίζοντας τα χέρια του, με μεγάλη σφοδρότητα, και κατά την είσοδο του forte, πήδηξε ψηλά στον αέρα». Το κονσέρτο επαναλήφθηκε λόγω της μεγάλης του επιτυχίας.

Ενορχήστρωση 
Η συμφωνία γράφτηκε για τα ακόλουθα όργανα:

Ξύλινα πνευστά

2x Φλάουτο
2x Όμποε
2x Κλαρινέτο σε Λα
2x Φαγκότο

Χάλκινα πνευστά
2x Κόρνο σε Μι και Ρε
2x Τρομπέτα σε Ρε

Κρουστά
 Τυμπάνια 

Έγχορδα
Πρώτα Βιολιά
Δεύτερα Βιολιά 
Βιόλες
Τσέλα
Κοντραμπάσα

Δομή 

Η 7η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:

I. Poco sostenuto – Vivace (Λα μείζονα)
II. Allegretto (Λα ελάσσονα)
III. Presto – Assai meno presto (trio) (Φα μείζονα) (Το τρίο σε Ρε μείζονα)
IV. Allegro con brio (Λα μείζονα)

Μία τυπική εκτέλεση διαρκεί περίπου 40 λεπτά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Full Score of Beethoven's Seventh Symphony
 Introduction by the conductor of a Philadelphia Orchestra performance
 Aperçu of Apotheosis, Program notes on the Seventh Symphony by Ron Drummond
 Program notes of Beethoven's Seventh Symphony by the Los Angeles Chamber Orchestra
 

Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Λα μείζονα
Μουσική αφιερωμένη σε αριστοκράτες
Συνθέσεις του 1812
TW1 (Αυστρία)

Το TW1 (, κυριολεκτικά: Τουρισμός και Καιρός 1) ήταν Αυστριακός ψηφιακός τηλεοπτικός σταθμός τηλεοπτικών προγραμμάτων σχετικών με ειδήσεις, πολιτισμό, ψυχαγωγία, ταξίδια και καιρός. Ανήκε στο Αυστριακό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, Österreichischer Rundfunk (ORF). Το TW1 αντικαταστάθηκε από το ORF III στις 26 Οκτωβρίου 2011.

Το TW1 μετέδιδε ποικιλία προγραμμάτων, τα οποία συνήθως ακολουθούσαν τα τρέχοντα γεγονότα, και όχι μόνο στην Αυστρία, αλλά και στην υπόλοιπη ηπειρωτική Ευρώπη. Σε αυτά περιλαμβάνονταν συνεντεύξεις με πολιτικούς και δημόσιες συζητήσεις, ζωντανές πληροφορίες για τον καιρό που παρέχονταν μέσω διαδικτυακής κάμερας που βρίσκονται σε όλη την Αυστρία, ταξιδιωτικές σειρές, ταξιδιωτικές πληροφοριες, επίσης μέσω διαδικτυακές κάμερες (ASFINAG) και σειρές πολιτιστικού ενδιαφέροντος.

Το TW1 ξεκίνησε το 1997 και μεταδιδόταν στον δορυφόρο Astra 19.2° στο κρυπτογραφημένο πακέτο ORF Digital, και σε καλωδιακά δίκτυα γερμανόφωνων χώρων. Αρχικά, το κανάλι ήταν επίσης διαθέσιμο για κάποιο χρονικό διάστημα στην επίγεια αναλογική τηλεόραση στο Σάλτσμπουργκ στον μεταδοτή Gaisberg.

Από τον Οκτώβριο του 2005, το TW1 ήταν 100% θυγατρική της ORF.

Τον Μάιο του 2000, η ORF ξεκίνησε κανονικό αθλητικό πρόγραμμα στο TW1. Και οι δύο ζωντανές μεταδόσεις, καθώς και προγράμματα περιοδικού είχαν μεταδοθεί αρκετές φορές την εβδομάδα στο TW1.

Με την έναρξη του ORF Sport Plus το Μάιο του 2006, τα περισσότερα αθλητικά προγράμματα μεταφέρθηκαν στο νέο κανάλι, και τώρα πλέον μεταδίδονται στο TW1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 TW1 Live Streaming

Αυστρία-επέκταση
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2011
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1997
Αυστριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Γκουγιούμ

Το Γκιουγκιούμ (επίσης, Γκγιουκγιούμ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιγιαλλί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί
Χελφελί (Ιμισλί)

Το Χελφελί (επίσης, Χαλφαλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,289 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Κουϊμπίσεφ (Ιμισλί)

Το Κουϊμπίσεφ είναι ένα χωριό στην επαρχία Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν.

Υπάρχει η υποψία ότι αυτό το χωριό έχει υποστεί αλλαγή ονόματος ή δεν υπάρχει πια, καθώς καμία ιστοσελίδα στο Αζερμπαϊτζάν το αναφέρει με αυτό το όνομα.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Ελτσελέρ

Το Ελτσελέρ (επίσης, Ολτσαλάρ, Κουϊμπίσεφ, Ολ'ντζαλγιάρ, και Ουλτσελέρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 498 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Βατικανή Πινακοθήκη

Η Βατικανή Πινακοθήκη (Pinacoteca Vaticana) αποτελεί τμήμα των Μουσείων του Βατικανού και βρίσκεται στην Ρώμη, στον Giardino Quadrato (Τετράγωνο κήπο) του Βατικανού.

Η συλλογή της πινακοθήκης αρχικά στεγάστηκε στο διαμέρισμα του Βοργία έως ότου ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ κατασκεύασε το κατάλληλο κτήριο με αρχιτέκτονα τον Λούκα Μπελτράμι, εγκαινιασμένο το 1932. Το μουσείο αυτό διαθέτει αρκετούς διάσημους πίνακες ζωγραφικής των Τζιότο, Ραφαήλ, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Καραβάτζιο και άλλων. Συνολικά εκτίθενται 480 περίπου πίνακες από τον 12ο μέχρι τον 19ο αιώνα, σε δεκαοκτώ αίθουσες. Εννοείται ότι τα θέματα των πινάκων περιορίζονται σε θρησκευτικές παραστάσεις και ότι απουσιάζουν οι μυθολογικές, τα γυμνά, οι καθημερινές σκηνές  κτλ. 

Το Βατικανό κατέχει επίσης 800 περίπου έργα νεώτερων καλλιτεχνών τα οποία εκτίθενται στην Συλλογή Μοντέρνας Θρησκευτικής Τέχνης (Collezione d'Arte Religiosa Moderna).

Εκθέματα
 Βλέπε λήμμα Κατάλογος έργων της Βατικανής Πινακοθήκης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιντίτα Χαλίμι

Η Λιντίτα Χαλίμι (γενν. 24 Μαρτίου 1989), κοινώς γνωστή ως Λιντίτα είναι Κοσοβάρα-Αλβανίδα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Αλβανία στην Eurovision 2017 με το τραγούδι "World" . Δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό κατακτώντας την δέκατη τέταρτη θέση στον α' ημιτελικό .

Η καλλιτεχνική πορεία της μέχρι σήμερα 
Η καριέρα της άρχισε σε μια εκπομπή ταλέντων της αλβανικής τηλεόρασης (Ethet e se Premtes). Κατάφερε να φτάσει στους 10 καλύτερους διαγωνιζόμενους. 

Το 2007 έλαβε μέρος σε ένα άλλο μουσικό σόου (Top Fest) και βραβεύτηκε ως Καλύτερη Νέα Καλλιτέχνις χάρη στο τραγούδι της με τίτλο "Vetem syte e tu" (μετ. Μόνο τα μάτια σου) .

Πήρε την απόφαση να συμμετάσχει ξανά σε αυτό το μουσικό σόου το 2008 με το τραγούδι της "Dallendyshe" και πήρε το βραβείο του Καλύτερου Τραγουδιού Ροκ.

Το 2009 κατέκτησε την πρώτη θέση στο συγκεκριμένο μουσικό σόου με το τραγούδι "Enderroja" (μετ. Ονειρευόμουν).....Την ίδια κιόλας χρονιά έλαβε μέρος στο FiK (Festivali i Kenges) για να εκπροσωπήσει την χώρα της στην Γιουροβίζιον μαζί με τον Έρτι Χίμζο με το τραγούδι τους: "Nuk te dorezohem" (μετ. Δεν παραδίδομαι) αλλά δεν τα κατάφεραν.

Στο ίδιο έτος ένα άλλο τραγούδι της κατέκτησε τον τίτλο Καλύτερο Τραγούδι Ροκ στο σόου Kenga Magjike.

Το 2010 έλαβε ξανά μέρος στο σόου (Top Fest) με το τραγούδι "Me e forte se kurre"(μετ. Πιο δυνατή από ποτέ).

Δημιούργησε μια από τις πιο όμορφες μπαλάντες της Αλβανίας, το τραγούδι της "Ndihme"(μετ. βοήθεια) επίσης βγήκε στην κυκλοφορία το τραγούδι "Cold World".

Δοκίμασε για δεύτερη φορά στο FiK με το τραγούδι της "S'te fal"(μετ.Δεν σε συγχωρώ) και κατέκτησε την τρίτη θέση.

Το 2015 πήγε στο American Idol όπου έφτασε τους κορυφαίους 48 και κατέκτησε την 25η θέση.

Το 2016 δοκίμασε για τρίτη φορά να συμμετάσχει στο FiK όπου κατέκτησε την πρώτη θέση με το τραγούδι της "Bote" (μετ. κόσμος). Το επόμενο έτος εκπροσώπησε την Αλβανία στην Γιουροβίζιον.

Το 2017 βγήκε στην κυκλοφορία το νέο της τραγούδι Rock Wine.

Παραπομπές

Αλβανίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αλβανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ερρίκος Β΄ του Βολφενμπύτελ

Ο Ερρίκος Β΄ ο Ειρηνικός (1411 - 7 Δεκεμβρίου 1473) από τον Οίκο των Γουέλφων έγινε πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1428-73). Πιο πριν ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1416-28). Και οι δύο κτήσεις ήταν μέρη του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της 2ης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Χέρμαν Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης. Το 1416 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε 5ετής, από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο Γ΄ και με την επιτροπεία του Συμβουλίου της πόλης του Λύνεμπουργκ. Το 1428 αντάλλαξαν το Λύνεμπουργκ με το Βολφενμπύτελ του θείου τους Βερνάρδου Α΄. 

Το 1432, ενώ ο αδελφός του ήταν σε πόλεμο, κατέλαβε το κάστρο του Βολφενμπύτελ και τον εκτόπισε. Ο Γουλιέλμος Γ΄ επέστρεψε και ήλθαν σε σφοδρή διαμάχη. Τελικά συμφώνησαν ο Ερρίκος Β΄ να λάβει το Βολφενμπύτελ (το ανατολικό μέρος του) και ο αδελφός του το υπόλοιπο (Κάλενμπεργκ, κλπ). Το 1473 απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους και η περιοχή του κληρονομήθηκε στον Γουλιέλμο Γ΄, που έγινε έτσι κύριος όλου του Βολφενμπύτελ.

Οικογένεια
Το 1436 νυμφεύτηκε την Ελένη των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης και είχε κόρη την:
 Μαργαρίτα 1450-1509, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του Χάνεμπεργκ.

Πηγές
Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, ISBN 3-937664-46-7
Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 11, p. 489-491

Πρίγκιπες του Βόλφενμπιτελ
Μπρένταν Μάρεϊ

Ο Μπρένταν Μάρεϊ (γεν. 16 Νοεμβρίου 1996) είναι Ιρλανδός τραγουδιστής και πρώην μέλος του ιρλανδικού γκρουπ Hometown. Εκπροσώπησε την Ιρλανδία στην Γιουροβίζιον 2017, ως σόλο καλλιτέχνης.

Συμμετείχε στην Γιουροβίζιον 2017, όπου εκπροσώπησε την Ιρλανδία με το τραγούδι Dying to Try στον δεύτερο ημιτελικό. Αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς τερμάτισε 13ος με 86 βαθμούς.

Παραπομπές

Ιρλανδοί τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Σαριχανλί

Το Σαριχανλί (επίσης, Σαρχανλί και Σαρυχανλή) είναι ένα χωριό και το πιο πυκνοκατοικημένο δήμο, εκτός από την πρωτεύουσα Ιμισλί στην επαρχία Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 6,251 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σαριχανλί και Βετεγκέ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Μπετσιρεβάν (Ιμισλί)

Το Μπετσιρεβάν (επίσης, Μπατσίρεβαν, Μπαντζιραβάν, και Μποντζερεβάν) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,137 κατοίκων.

Αναφορές 
 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Καραλάρ (Ιμισλί)

Το Καραλάρ (επίσης, Κάραλαρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,360 κατοίκων.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Τσεφερλί (Ιμισλί)

Το Τσεφερλί (επίσης, Ντζαφαρλί και Ντζαφαρλί Περβόγιε) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Ιμισλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3,509 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Τσεφερλί και Χατσιμουσταφαλί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ιμισλί
Φρειδερίκος Α΄ του Βολφενμπύτελ

Ο Φρειδερίκος Α΄ (π. 1357 - 5 Ιουνίου 1400) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1373-1400), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ήταν υποψήφιος για βασιλιάς της Γερμανίας στην εκλογή του 1400, αλλά δολοφονήθηκε από τους αντιπάλους του.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάγκνους Β΄ και της Αικατερίνης, κόρης του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Όταν ήταν 16 ετών απεβίωσε ο πατέρας του και την κηδεμονία του ανέλαβε ο θείος του Όθων Α΄ πρίγκιπας του Γκέτιγκεν.

Όπως και ο πατέρας του, συμμετείχε στη διεκδίκηση του Λύνεμπουργκ από τους Άνχαλτ, δούκες της Σαξονίας-Βίττενμπερκ. Αν και το 1373 αυτός και οι αδελφοί του συμφώνησαν με τους Άνχαλτ ότι θα γινόταν πρίγκιπες του Λύνεμπουργκ εκ περιτροπής, η διαφωνία συνείστηκε και στο τέλος ο Φρειδερίκος Α΄ νίκησε και κατέλαβε το πριγκιπάτο για τον εαυτό του το 1388.

Το 1400 έλαβε μέρος στη Σύσκεψη των Γερμανών πριγκίπων στη Φρανκφούρτη για την εκλογή βασιλιά, μετά την έκπτωση του Βεγκεσλάου Δ΄. Μια μερίδα των πριγκίπων των εξέλεξε βασιλιά, αλλά δεν υπήρχε καθολική συμφωνία, έτσι ο Φρειδερίκος Α΄ αποχώρησε και κατά το ταξίδι του της επιστροφής δολοφονήθηκε από τον Ερρίκο Ζ΄ κόμη του Βάλντεκ και τους συνεργάτες του, που μάλλον ήθελαν να εξαλειφθεί ένας από τους υποψήφιους. Η πράξη προκάλεσε αναστάτωση την περίοδο εκείνη. Ένας σταυρός στήθηκε στον τόπο του φόνου, στο Κλαϊνένγκλις, κοντά στο Φρίτσλαρ. Ετάφη στον Καθεδρικό του Μπράουνσβαϊγκ. Οι αδελφοί του Φρειδερίκου Α' κυνήγησαν τους εκτελεστές του.

Οικογένεια
Το 1386 νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Βεγκεσλάου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και είχε τέκνα:
 Αικατερίνη απεβ. π. 1439, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΚΔ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Ζόντερσχαουζεν.
 Άννα απεβ. 1432, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Πέραν Αυστρίας (Τυρόλου).

Πηγές
Braunschweigisches Biographisches Lexikon, ISBN 3-937664-46-7, Appelhans 2006.
Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 7, p. 497-501

Πρίγκιπες του Βόλφενμπιτελ
Κάστρο Αρτίκαινας

Το Κάστρο της Αρτίκαινας είναι ένα ιστορικό, ερειπωμένο σήμερα, κάστρο της Αρκαδίας, χτισμένο βορειονατολικά του χωριού Ορεινό Κορακοβούνι και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το Άστρος. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 762 μέτρων.

Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση, το κάστρο είτε πήρε την ονομασία του από την γυναίκα κάποιου Αρτίκη (επώνυμο που υπάρχει μέχρι και σήμερα στην περιοχή), είτε η γύρω περιοχή έδωσε αυτό το όνομα στο κάστρο. Σε έγγραφο της διαλυμένης, σήμερα, μονής Παναγίας Κατακεκρυμένης του Κορακοβουνίου, το 1698, αναφέρεται «Στην Αρτίκαινα δυο κομμάτια αμπέλι», ενώ σε ενοικιαστήριο το 1796 αναφέρεται ότι «νοικιάζεται χωράφι στην Αρτίκαινα». Το κάστρο, με αυτή την ονομασία, δεν εμφανίζεται σε καμία ιστορική πηγή. Το κάστρο, πιθανόν χτίστηκε από τους δεσπότες του Μυστρά, κατά τα χρόνια εξουσίας τους στην Πελοπόννησο. Σίγουρα όμως, δεν ανήκει στην περίοδο της Φραγκοκρατίας, αφού δεν αναφέρεται στον κατάλογο του Magno, εκτός αν είχε άλλο όνομα εκείνη την περίοδο. Το κάστρο, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, αφού εκεί κάτοικοι των γύρω χωριών, αντιστάθηκαν εναντίον των Τούρκων.

Το κάστρο
Το κάστρο είναι χτισμένο σε ένα βραχώδες ύψωμα, κάνοντάς το απροσπέλαστο από όλες τις πλευρές, εκτός από τη νότια, που ήταν ευάλωτη και ενισχύθηκε με διπλό τείχος. Σε αυτή την πλευρά, βρίσκεται και η μοναδική είσοδος του κάστρου, που έχει διασωθεί σε ύψος 2,5 μέτρων και ο πύργος που την προστάτευε, σώζεται ακέραιος στα 6 μέτρα. Μέσα στο κάστρο, σώζονται ακόμη ερείπια κατοικιών, χτισμένων δίπλα - δίπλα, λόγω της στενότητας του χώρου. Από την κορυφή του, είναι ορατό το Παράλιο Άστρος με το κάστρο του, το Ναύπλιο, ο Αργολικός κόλπος, καθώς και το Άργος με το κάστρο του. Στα δυτικά, είναι ορατό το Κάστρο της Ωριάς, καθώς και η κορυφή του όρους Πάρνωνας.

Πηγές
 Πέτρος Σαραντάκης - Αρκαδία: Οι ακροπόλεις, τα κάστρα & οι πύργοι της - σιωπηλά ερείπια μιας δοξασμένης γης, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-3-6

Κάστρα της Αρκαδίας
Νταργιούρντ

Το Νταργιούρντ είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Γκαμπαντάι του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,548 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Νταργιούρντ, Τσεφερλί, και Ναγκιλάρ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Νήσος Βράνγκελ

Η Νήσος Βράνγκελ (Ρώσικα: о́стров Вра́нгеля) είναι νησί στον Αρκτικό Ωκεανό, ανάμεσα στην Θάλασσα Τσούκτσι και στην Ανατολική Σιβηρική Θάλασσα και ένας από τους πιο απομακρυσμένους προστατευόμενους δρυμούς σε ολόκληρη τη Ρωσία.

Το νησί έχει έκταση 7.510 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βρίσκεται πάνω στον 180ο μεσημβρινό -στο σημείο που ενώνεται το ανατολικό και το δυτικό ημισφαίριο- και το χωρίζει σε δύο σχεδόν ίσα μέρη. Πρόκειται για το βορειότερο δίδυμο των νησιών Γκαλαπαγκός. Παρά το δριμύ κλίμα αλλά και χάρη σ’ αυτό, το νησί εξακολουθεί να είναι μια μοναδική όαση άγριας ζωής. Βιολογική ποικιλία ανάλογη με αυτή του νησιού Βράνγκελ δεν υπάρχει πουθενά στα αρκτικά νησιωτικά εδάφη. Στο νησί αυτό συναντάται ο μεγαλύτερος αριθμός πολικών αρκούδων στην Γη. Φιλοξενεί επίσης τον μεγαλύτερο πληθυσμό θαλασσίων ίππων παγκοσμίως, και παράλληλα είναι ο μοναδικός ασιατικός αναπαραγωγικός βιότοπος της λευκής χήνας.

Σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, το νησί Βράνγκελ ήταν το τελευταίο καταφύγιο των μαλλιαρών μαμούθ. Σχετικές έρευνες απέδειξαν ότι εδώ έζησε ένα νανοειδές υποείδος των μαμούθ 6.000 χρόνια μετά την εξαφάνισή τους από όλα τα άλλα μέρη του κόσμου. Ολόκληρο το νησί είναι διάσπαρτο με σπειροειδείς χαυλιόδοντες μαμούθ.

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
Παλαιαρκτικές οικοπεριοχές
Τσόλπι

Το Τσόλπι (αζερικά: Çolpı) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Σαατλί του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό απέκτησε καθεστώς δήμου το 2004.

Παραπομπές 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαατλί
Γιάνα Μπούρτσεσκα

Η Γιάνα Μπούρτσεσκα (, Jana Burčeska, 6 Ιουλίου 1993) είναι Σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια.  Εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 που έλαβε χώρα στην Ουκρανία, με το τραγούδι "Dance alone" ; το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού. Η ίδια έγινε γνωστή στην ΠΓΔΜ μετά την συμμετοχή της το 2011 στο Macedonian Idol, όπου τερμάτισε στην πέμπτη θέση.

Βιογραφία 
Το 2011 η Μπούρτσεσκα διαγωνίστηκε στο Macedonian Idol και κατέκτησε την πέμπτη θέση. Στις 21 Νοεμβρίου 2016, η Macedonian Radio Television ανακοίνωσε ότι η τραγουδίστρια θα εκπροσωπούσε την ΠΓΔΜ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017, με το τραγούδι "Dance Alone". Συμμετείχε στον β' ημιτελικό του διαγωνισμού που πργματοποιήθηκε στις 11 Μαΐου 2017, ωστόσο δεν προκρίθηκε στον τελικό καθώς κατέκτησε την 15η θέση με 69 βαθμούς. Στην Eurovision καρτ ποστάλ της, που προβλήθηκε πριν την εμφάνισή της, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της. Αργότερα το ίδιο βράδυ, όταν ο οικοδεσπότης Timur Miroshnychenko της πήρε συνέντευξη στον αέρα, ο σύντροφός της Alexander της έκανε πρόταση γάμου την οποία η ίδια αποδέχτηκε. Η πρόταση γάμου έκανε πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ενώ κάποιοι τηλεοπτικοί σταθμοί ανέφεραν ότι "έκλεψε το σόου".

Τον Οκτώβριο του 2017, η Μπούρτσεσκα γέννησε μια κόρη που πήρε το όνομα Dona.

Δισκογραφία

Singles

Παραπομπές

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χατιτζέ Σουλτάνα (κόρη του Μωάμεθ Δ΄)

Η Χατιτζέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:خديجة خاتون) (Τούρκικα: Hatice Sultan, 1658 ή 1662 - 9 Μαΐου 1743) ήταν κόρη του σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,ανηψιά των σουλτάνων Σουλεϊμάν Β΄ και Αχμέτ Β΄, αδελφή των σουλτάνων Μουσταφά Β΄ και Αχμέτ Γ΄ και θεία του σουλτάνου Μαχμούτ Α΄.

Βιογραφία
Η Χατιτζέ Σουλτάνα γεννήθηκε το 1658 ή 1662 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και της ελληνίδας αγαπημένης συζύγου του Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν. Σε ηλικία 13 ετών παντρεύτηκε Μουσαχίπ Μουσταφά Πασά. Η γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε μαζί με την τελετή περιτομής του Ηγεμόνα Αχμέτ (αδελφός της Χατιτζέ,μετέπειτα Σουλτάνος Αχμέτ Γ΄). Η Χατιτζέ μαζί με τον Μουσταφά Πασά απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Σουλτανζαδέ Μεχμέτ, τον Σουλτανζαδέ Χασάν, τον Σουλτανζαδέ Τζαμούρ Αλή, τον Σουλτανζαδέ Αμπάς και την Ρουκιγιέ Σουλτάνα. Το 1685 ο Μουσταφά Πασά πεθαίνει και η Χατιτζέ μένει χήρα του. 

Το 1691 παντρεύεται τον Μόραλη Χασάν Πασά. Στις 17 Νοεμβρίου 1703 ο Χασάν Πασάς γίνεται Μεγάλος Βεζίρης και η Χατιτζέ γίνεται ισχυρότερη. ωστόσο στις 28 Σεπτεμβρίου 1704 ο Χασάν χάνει την θέση του Μεγάλου Βεζίρη με αποτέλεσμα να εξοριστεί μαζί με την Χατιτζέ στο Ιζμίτ. Καιρό αργότερα θα επιστρέψουν στην Κωνσταντινούπολη. Το 1713 ο Χασάν Πασάς πεθαίνει και η Χατιτζέ γίνεται για δεύτερη φορά χήρα. Το υπόλοιπο της ζωής της θα το περάσει στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τις 9 Μαΐου του 1743 όπου πεθαίνει. Ο τάφος της βρίσκεται στο Γενί Τζαμί.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Ναγκιλάρ

Το Ναγκιλάρ (επίσης, Ναγκυλάρ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Γκαμπαντάι του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Νταργιούρντ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Σανταβάτ

Το Σανταβάτ είναι ένα χωριό στην επαρχία Αγκντάς του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Χοσρόφ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγκντάς
Μπογιούκ Σαμλίκ

Το Μπογιούκ Σαμλίκ (επίσης, Μπγιογιούκ Σαμλύκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κεριμπλί.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Ερνέστος Α΄ του Γκέτινγκεν

Ο Ερνέστος Α΄ (π. 1305 - 24 Απριλίου 1367) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν (1344-67), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο 5ος γιος του Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα των Βολφενμπύτελ, Γκέτινγκεν και της Ρίξας του Μεκλεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1318 και τον κληρονόμησε ο πρώτος γιος του Όθων ο ήπιος, που όμως απεβίωσε το 1344. Δύο αδελφοί ήταν επίσκοποι, έτσι τα πριγκιπάτα μοιράστηκαν στους υπόλοιπους: ο 4ος γιος Μάγκνους Α΄ έλαβε το Βολφενμπύτελ και ο Ερνέστος Α΄ το Γκέτινγκεν. Η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ έμεινε μοιρασμένη μεταξύ των διαφόρων Γουέλφων.

Το μερίδιό του, που λεγόταν και Άνω Δάσος, ήταν το πτωχότερο του δουκάτου. Υπερασπίστηκε τις πόλεις ενάντια στους τοπικούς βαρόνους που λυμαινόταν τα κάστρα της περιοχής. Συνήψε συμμαχίες με τους γείτονές του και ζούσε ειρηνικά· ήρθε σε διαμάχη μόνο με την επισκοπή του Χιλντεσχάιμ και τους συμμάχους της.

Τα τελευταία τρία χρόνια είχε παραχωρήσει μέρος της διακυβέρνησης στον πρωτότοκο γιο του Όθωνα Α΄. Απεβίωσε το 1367 και τον διαδέχθηκε ο γιος του αυτός.

Οικογένεια
Το 1339 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης και είχε τέκνα:
 Όθων Α΄ π. 1330-1394 πρίγκιπας του Γκέτινγκεν.
 άλλα 5 τέκνα, από τα οποία ο μικρότερος έγινε κληρικός.

Πηγές
Dietrich Denecke and Helga-Maria Kühn (eds.): Göttingen. Geschichte einer Universitätsstadt, 3 vols., vol. 1, Göttingen, 1987, ISBN 3-525-36196-3
Paul Ehrenpfordt: Otto der Quade, Herzog von Braunschweig zu Göttingen (1367 - 1394), Geibel, Hannover, 1913
Edgar Kalthof: Geschichte des südniedersächsischen Fürstentums Göttingen und des Landes Calenberg im Fürstentum Calenberg 1285–1584, Verlag Otto Zander, Herzberg (Harz)-Pöhlde, 1982, ISBN 3-923336-03-9
Σαμλίκ

Το Σαμλίκ (επίσης, Σάμλιχ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μπογιούκ Κισλάκ.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Μπογιούκ Σαμλίκ
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Του Καράτουλα Αρκαδίας

Ο οικισμός Του Καράτουλα Αρκαδίας είναι ένα μικρό ορεινό χωριό χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα στα 700 μέτρα υψόμετρο. Είναι ένας από τους επτά πρωτογενείς οικισμούς του  Καστρίου, απέχοντας 1 χλμ από το κεφαλοχώρι τον Άγιο Νικόλαο.

Δημογραφική εξέλιξη

Προσωπικότητες 
 Θανάσης Βαλτινός, πεζογράφος, διηγηματογράφος, σεναριογράφος και πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Γιάννα Χάγια - Ηλίας Χαλκιάς, ΤΑΝΙΑ οδός: Οδοιπορικό στα Καστριτοχώρια, Έκδοση Γιάννα Χαγιά, Τρίπολη 2012, ISBN 978-960-93-4317-6

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Χωριά του Πάρνωνα
Μολλαλάρ (Τοβούζ)

Το Μολλαλάρ είναι ένα χωριό στην επαρχία Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μπογιούκ Κισλάκ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Ιωάννης του Λύνεμπουργκ

Ο Ιωάννης (π. 1242 - 13 Δεκεμβρίου 1277) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1269-77), μέρους του δουκάτου του Μπάουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ. Πιο πριν κυβερνούσε το δουκάτο με τον αδελφό του (1252-69).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄ του Παιδός, πρώτου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Ματθίλδης των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου. 

Το 1252 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄, αλλά δεν συμφωνούσαν στη διακυβέρνηση. Έτσι ο Αλβέρτος Α΄ έκανε τη διαίρεση του δουκάτου και το 1269 ο Ιωάννης διάλεξε το μερίδιό του. Προτίμησε το Λύνεμπουργκ, που περιελάμβανε την πόλη του Ανοβέρου. Στον Αλβέρτο Α΄ έμεινε το Βολφενμπύτελ, που περιελάμβανε την περιοχή γύρω από το Μπράουνσβαϊγκ, το Κάλενμπεργκ και το Γκέτινγκεν. Την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ την διοικούσαν από κοινού.

Απεβίωσε το 1277 και ετάφη στη μονή του Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
Το 1265 νυμφεύτηκε την Λιούτγκαρντ, κόρη του Γεράρδο Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε και είχε τέκνα:
 Όθων Β΄ ο Αυστηρός 1266-1330, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
 Ματθίλδη, απεβ. μετά το 1308, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ & Βέρλε.
 Ελισάβετ, απεβ. 1294/98, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Όλντενμπουρκ.
 Αγνή, απεβ. π. 1314, παντρεύτηκε τον Βέρνερ Α΄ κόμη του Χάντμερσλεμπεν.
 Ελένη, παντρεύτηκε τον Κόνραντ Γ΄ κόμη του Βέρνιγκεροντε.

Είχε και ένα εκτός γάμου, φυσικό τέκνο:
 Ερρίκος, απεβ. 1324, ιερέας (canon) στο Βάλσροντε.
Καζιμλί

Το Καζιμλί (επίσης, Κιαζιμλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσατάχ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Σεκερλί (Αγκσταφά)

Το Σεκερλί (επίσης, Σακαρλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκσταφά του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ποϊλού.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγσταφά
Ορτά Σαλαχλί (Αγκσταφά)

Το Ορτά Σαλαχλί (επίσης, Ορτά-Σάλαχλι, αζερικά: Orta Salahlı) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκσταφά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγσταφά
Ορτά Σαλαχλί (Καζάχ)

Το Ορτά Σαλαχλί (επίσης, Ορτά-Σάλαχλι, αζερικά: Orta Salahlı) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καζάκ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.588 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καζάχ
Δημήτριος ο εκ Φιλαδελφείας (νεομάρτυρας)

Ο Δημήτριος ο εκ Φιλαδελφείας ήταν νεομάρυρυρας της Εκκλησίας και άγιος. Έζησε τον 17ο αιώνα.

Βίος
Καταγόταν από τη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Αν και σε παιδική ηλικία εξισλαμίσθηκε σε ηλικιά εικοσιπέντε ετών ασπάστηκε εκ νέου τον Χριστιανισμό. Εξ αιτίας αυτής της μεταστροφής του μαρτύρησε στις 2 Ιουνίου 1657.

Παραπομπές

Πηγές
 Ανώνυμος: «Δημήτριος νεομάρτυς ο εκ Φιλαδελφείας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 4 (1964), στ. 1066

Δημητριος ο Τορναρας
Ερρίκος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Ερρίκος Β΄ της Ελλάδας (Heinrich II. von Braunschweig Grubenhagen, 1289 - 1351) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1322-1351), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ. Κυβερνούσε μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Α' και Γουλιέλμο, ως το τέλος.

Βιογραφία
Ήταν ο 3ος γιος του Ερρίκου Α΄ και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαρκήσιου (margrave) του Μάισσεν. Ο Ερρίκος Α' ο θαυμάσιος ήταν ο ιδρυτής του πριγκιπάτου και είχε οκτώ γιους. Από αυτούς τρεις απεβίωσαν ως τα 32 έτη τους και δύο ακολούθησαν εκκλησιαστικά σταδιοδρομία. Έτσι όταν απεβίωσε το 1322 κυβέρνησαν από κοινού ο Ερρίκος Β', ο Ερνέστος Α' και ο Γουλιέλμος. Το πριγκιπάτο ήταν μάλλον μικρό σε σχέση με τα άλλα του δουκάτου των Γουέλφων και το 1324 συμφώνησαν να μην το διαιρέσουν, το επόμενο έτος όμως το χώρισαν. Ο Ερρίκος Β΄ δεν έλαβε μερίδιο, αλλά την όλη διοίκηση.

Το 1327 ακολούθησε τον Λουδοβίκο Δ΄ βασιλιά της Γερμανίας, ο οποίος πήγαινε στη Ρώμη για τη στέψη του. Συνέχισε το ταξίδι προς την Κωνσταντινούπολη, όπου επισκέφθηκε τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο, σύζυγο της αδελφής του Αδελαΐδας. Έφτασε στην Ιερουσαλήμ, όπου βρήκε ιερά λείψανα και επέστρεψε με αυτά το 1331. Απεβίωσε μετά το 1351. Από τους γιους του τέσσερις είχαν εκκλησιαστικό αξίωμα, ενώ άλλοι τρεις σταδιοδρόμησαν στη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Γιούτα των Άνχαλτ, κόρη του Ερρίκου Α΄ μαρκήσιου (margrave) του Βρανδεμβούργου-Στένταλ και είχε τέκνα:
 Αγνή, π. 1318-πριν το 1371, παντρεύτηκε τον Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν.
 Όθων 1320-1399, νυμφεύτηκε πρώτα την Βιολάντε της Βαρκελώνης-Μαγιόρκας και έπειτα την Ιωάννα Καπετιδών-Ανζού, βασίλισσα της Νάπολης.
 Ιωάννης, π. 1321-μετά το 1346, αρχιμανδρίτης (canon) του Χάλμπερστατ.
 Λουδοβίκος, π. 1323-μετά το 1373, αρχιμανδρίτης (canon) του Καμίν.

Η Γιούτα απεβίωσε πριν το 1330 και ο Ερρίκος Β΄ έκανε 2ο γάμο με τη Ελβίς/Χέλβις (Ελοΐζ, Χέλβιχ) των Ιμπελέν κόρη του Φιλίππου σενεσάλη της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα:
 Φίλιππος, π. 1332 - 1369/70, κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ. Νυμφεύτηκε πρώτα την Χελιζία ντε Νταμπιέρ και έπειτα την Αλίκη των Ιμπελίν, χήρα του Ούγου Δ΄ βασιλιά της Κύπρου. Η κόρη από τον 1ο γάμο του:
Χέλβις παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Α΄ βασιλιά της Κύπρου, γιο της Αλίκης των Ιμπελίν, από τον 1ο της γάμο με τον Ούγκο Δ΄.
 Ρίνταγκ, π. 1334-1364/67.
 Βαλτάζαρ, π. 1336-μετά το 1384, δεσπότης της Ρωμανίας, σύζυγος της Τζιακομπέλα Καετάνι ντι Φόντι.
 Θωμάς, π. 1338-π. 1384, ακολούθησε τους Αυγουστινιανούς μοναχούς.
 Μέλχιορ, π. 1341-1381, επίσκοπος του Οσναμπρύκ και του Σβερίν.
 Χέλβις παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο ντε Νορές.

Πηγές
Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 11, p. 485-486

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
8η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 8η Συμφωνία σε Ρε ελάσσονα, K. 48 (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 48) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε το 1768. Το έργο γράφτηκε στη Βιέννη, την περίοδο που η οικογένεια του Μότσαρτ είχε γυρίσει από το Σάλτσμπουργκ. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας φυλάσσεται στην Staatsbibliothek Preusischer Kulturbesitz, στο Βερολίνο.

Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία είναι γραμμένη για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο, 2 τρομπέτες, τυμπάνια και έγχορδα. Εν τω μεταξύ η χρήση τρομπέτας και τυμπανιού είναι ασυνήθιστη στις πρώιμες συμφωνίες του συνθέτη. Για αυτό η συμφωνία έχει χαρακτηριστική ως «τελετουργικό έργο».

Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:  

Allegro, 3/4
Andante, 2/4
Menuetto and Trio, 3/4
M olto allegro,12/8

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Kenyon, Nicholas: The Pocket Guide to Mozart Pegasus Books, New York 2006 ISBN 1-933648-23-6
Zaslaw, Neal: Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 ISBN 0-19-816286-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η παρτιτούρα της 8ης Συμφωνίας στο DME.at

08
Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα
Όθων του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Όθων (Otto der Tarentiner, 1320 - 1 Δεκεμβρίου 1398) ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και ο τέταρτος και τελευταίος σύζυγος της Ιωάννας Α' της Νάπολης. Είχε επίσης τον τίτλο του Πρίγκιπα του Τάραντα (1383 - 1393).

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της πρώτης συζύγου του Γιούτας των Άνχαλτ, κόρης του Ερρίκου Α΄ μαρκήσιου (margrave) του Βρανδεμβούργου-Στένταλ.

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1353 τη Βιολάντε, κόρη του Βερεγκάριου του Βιλαράγκουτ, που όμως απεβίωσε πριν το 1372.

Έκανε τον μισθοφόρο (condottiero) και το 1370 επέτυχε να εκδιώξει τα στρατεύματα που είχαν καταλάβει την Προβηγκία, της οποίας κόμισσα ήταν η Ιωάννα Α΄ Καπετιδών-Ανζού. Το 1376 έκανε 2ο γάμο με την τρεις φορές χήρα Ιωάννα Α΄ βασίλισσα της Νάπολης, που ήταν οκτώ έτη μικρότερή του. Δεν απέκτησαν απογόνους και η βασίλισσα έψαχνε διάδοχο.

Την εποχή εκείνη έγινε το Δυτικό Σχίσμα: το 1378 έγιναν δύο πάπες, ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ στη Ρώμη και ο Αντίπαπας Κλήμης Ζ΄ στην Αβινιόν. Η Ιωάννα Α΄ πήρε το μέρος του Κλήμη Ζ΄, που τον υποστήριζε ο Κάρολος Ε΄ Βαλουά, βασιλιάς της Γαλλίας. Η βασίλισσα της Νάπολης έγινε σύμμαχος του Καρόλου Ε΄ και υιοθέτησε τον αδελφό του Λουδοβίκο των Βαλουά-Ανζού για να την διαδεχθεί. Ο Ουρβανός ΣΤ΄ κήρυξε την Ιωάννα Α΄ έκπτωτη του θρόνου και όρισε βασιλιά της Νάπολης τον Κάρολο Καπετιδών-Ανζού, βασιλιά της Ουγγαρίας. Ο Κάρολος μάζεψε στρατό από την Ουγγαρία και εκστράτευσε εναντίον της Νάπολης. Ο Όθων οδήγησε τον στρατό της Νάπολης εναντίον του, αλλά ηττήθηκε· ο νικητής έγινε βασιλιάς της Νάπολης ως Κάρολος Γ΄. Η Ιωάννα Α΄ φυλακίστηκε και στραγγαλίστηκε. Ο Όθων εξορίστηκε για πάντα και απεβίωσε στη Φότζα της Απουλίας.

Οικογένεια
Το 1353 νυμφεύτηκε τη Βιολάντε, κόρη του Βερεγκάριου του Βιλαράγκουτ.

Πριν το 1372 απεβίωσε η Βιολάντε και ο Όθων νυμφεύτηκε το 1376 την Ιωάννα Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, βασίλισσα της Νάπολης.

Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Πηγές
 www.Genealogy.eu of Miroslav Marek
 http://www.thepeerage.com/p11455.htm#i114544

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Πρίγκιπες του Τάραντα
Γιουχάρι Σαλαχλί

Το Γιουχάρι Σαλαχλί (επίσης, Γιοχάρι-Σαλαχλί και Γιουχάρι-Σάλαχλι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καζάχ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 3.406 κατοίκων.

Αξιοσημείωτοι ιθαγενείς 
 Σαμάντ Βουργκούν - εξέχων ποιητής από το Αζερμπαϊτζάν, λαϊκός ποιητής της σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν (1943).

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καζάχ
Γουλιέλμος του Γκρουμπενχάγκεν

Ο Γουλιέλμος (π. 1298 - 1360) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1322-60), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ. Κυβερνούσε μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκο Β΄ (ως το 1351) και Ερνέστο Α΄ (ως το τέλος).

Βιογραφία
Ήταν ο 7ος γιος του Ερρίκου Α΄ και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαρκήσιου (margrave) του Μάισσεν. Ο Ερρίκος Α΄ ο θαυμάσιος ήταν ο ιδρυτής του πριγκιπάτου και είχε οκτώ γιούς. Από αυτούς τρεις απεβίωσαν ως τα 32 έτη τους και δύο ακολούθησαν εκκλησιαστικά σταδιοδρομία. Έτσι όταν απεβίωσε το 1322 κυβέρνησαν από κοινού ο Ερρίκος Β΄, ο Ερνέστος Α΄ και ο Γουλιέλμος. Το πριγκιπάτο ήταν μάλλον μικρό σε σχέση με τα άλλα του δουκάτου των Γουέλφων και το 1324 συμφώνησαν να μην το διαιρέσουν, το επόμενο έτος όμως το χώρισαν.

Το 1351 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Β΄, του οποίου τα παιδιά είχαν φύγει και βρει την τύχη τους στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όπου απεβίωσαν (λίγο μετά το 1384) χωρίς άρρενες απογόνους. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 1360 άτεκνος και το πριγκιπάτο έμεινε στον αδελφό του Ερνέστο Α΄.

Πηγές
Paul Zimmermann: Das Haus Braunschweig-Grubenhagen, Wolfenbüttel, 1911

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ