joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εθνοσυνέλευση (Μαλάουι)

Η Εθνοσυνέλευση του Μαλάουι είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της χώρας. Βρίσκεται στο Κάπιτολ Χιλ, στη Λιλόνγκουε κατά μήκος της Προεδρικής Οδού. Μόνη της η Εθνική Συνέλευση διαθέτει νομοθετική υπεροχή και ως εκ τούτου την μεγαλύτερη εξουσία έναντι όλων των άλλων πολιτικών οργάνων στο Μαλάουι. Επικεφαλής της είναι ο Πρόεδρος της Βουλής που εκλέγεται από τους συναδέλφους του ή τις συναδέλφους της.  Από τις 19 Ιουνίου 2019  Πρόεδρος είναι η Κάθριν Γκοτάνι Χάρα. 

Το Σύνταγμα του 1994 προέβλεπε τη σύσταση μιας Γερουσίας, αλλά το Κοινοβούλιο την κατάργησε. Ως εκ τούτου, το Μαλάουι εφαρμόζει στην πράξη ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα.  Η Εθνοσυνέλευση αριθμεί 193 μέλη (βουλευτές) που εκλέγονται άμεσα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα της απλής πλειοψηφίας (ή πλειοψηφικό) και υπηρετούν πενταετείς θητείες.

Σημερινό Κοινοβούλιο 
Το σημερινό κοινοβούλιο εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2019 μετά τις γενικές εκλογές του 2019. Κανένα κόμμα δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει πλειοψηφία στη βουλή.

Παραπομπές  

Μαλαουι
Εθνοσυνελευση
Βέστερνγκρουντ

Το Βέστερνγκρουντ είναι μια κοινότητα στην επαρχία Ασσάφερνμπουρκ της περιφέρειας Κάτω Φρανκονία στη Βαυαρία στην Γερμανία. Από το 2013 έως τις 31 Φεβρουαρίου 2020 (που αποχώρησε το Ηνωμένο Βασίλειο από την ΕΕ) ήταν το γεωγραφικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε ακόμη
 Κάλγκρουντ

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Βαυαρίας
Χιμένα Ναβαρέτε

Η Χιμένα Ναβαρέτε (Jimena "Ximena" Navarrete Rosete, 22 Φεβρουαρίου 1988 -) είναι Μεξικανή μοντέλο, παρουσιάστρια, ηθοποιός και εστεμμένη Μις Υφήλιος 2010. 

Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Γουαδαλαχάρα, κατάγεται από μεσο-αστική οικογένεια. Κόρη του Κάρλος Ναβαρέτε και της Γκαμπριέλα Ροσέτε Ριέστρα. Έχει μια μικρότερη αδελφή την Μαριάνα. Άρχισε το modeling στην ηλικία των δεκαέξι ετών και έλαβε υποτροφία για το Πανεπιστήμιο Valle de Atemajac, πριν πάρει μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς. Το 2012, έλαβε μέρος μιας γενετικής μελέτης. Η πατρική της οικογένεια είναι η απλομάδα J, οι ρίζες της βρίσκονται στην περιοχή Πουρεπετσά στη Σιέρα του Μιτσοακάν.

Στις 22 Ιουλίου 2009 στέφθηκε Μις Χαλίσκο 2009 και στη συνέχεια κέρδισε τον εθνικό τίτλο Μις Μεξικό 2009 στις 20 Σεπτεμβρίου 2009. Στις 23 Αυγούστου 2010 στέφθηκε Μις Υφήλιος 2010, καθιστώντας τη δεύτερη Μεξικανή που κερδίσει τον τίτλο, μετά την Λουπίτα Γιόνς το 1991. Τον Οκτώβριο του 2010 ταξίδεψε στην Σαγκάη για την World Expo 2010 και το Shanghai Fashion Week.

Τον Φεβρουάριο του 2011, έγινε εκπρόσωπος της L'Oreal Paris και του Παλαιού Ναυτικού. Στις 15 Φεβρουαρίου 2013 ανακοινώθηκε ότι θα κάνει το ντεμπούτο της ως ηθοποιός και θα πρωταγωνιστεί στην τηλενουβέλα La tempestad.

Από το 2011 μέχρι το 2013 είχε σχέση με το μοντέλο Χάιμε Αουγούστο Μαγιόλ. Από τον Αύγουστο το 2015 ήταν σχέση με τον Χουάν Κάρλος Βιγιαδάρες και τον Αύγουστο του 2016 αρραβωνιάστηκαν. Την 1η Απριλίου 2017 παντρεύτηκαv στο Παρεκκλήσι του Κολλεγίου του San Ignacio de Loyola στην Πόλη του Μεξικού.

Τηλεόραση
Late Show with David Letterman - 2010, ως Η Ίδια
Décadas - 2010, ως Η Ίδια (γκεστ εμφάνιση)
Latin Grammy Awards 2010 - 2010, ως Η Ίδια/Παρουσίαση βραβείου
América celebra a Chespirito - 2012, ως Η Ίδια
Nuestra Belleza México 2012 - 2012, ως Παρουσιάστρια
Miss Universe 2012 - 2012, ως Κριτής
Βραβεία TVyNovelas - 2012, ως Παρουσιάστρια
Latin Grammy Awards 2013 - 2013, ως Η Ίδια/Παρουσίαση βραβείου
La tempestad - 2013, ως Μαρίνα Ρεβέρτε Αρτίγας/Μαγδαλένα Ρεβέρτε Αρτίγας
Nuestra Belleza México 2014 - 2014, ως Παρουσιάστρια
Jalisco... Algo contigo - 2015, ως Η Ίδια
108 Costuras - 2019, ως Γκάμπι (ταινία)

Βραβεία & υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 
 
Official Ximena Navarrete Website
Ximena Navarette Photos on missuniverse.com 
Ximena Navarrete Interview on PR.com
Ximena Navarrete Video on www.children.org
Ximena Navarrete Profile www.pageantplanet.com

Μις Υφήλιος
Μεξικανοί μοντέλα
Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεξικανοί παρουσιαστές
Λουίζα της Σαβοΐας, πριγκίπισσα του Μπάντεν-Μπάντεν

Η Λουίζα (ιταλ. Luisa di Savoia, 1 Αυγούστου 1627 - 7 Ιουλίου 1689) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Καρινιάνο και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα Διαδόχου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Βιογραφία
Η Λουίζα Χριστίνα ήταν η μόνη κόρη του Θωμά Φραγκίσκου του Καρινιάνο και της Μαρίας των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου, Κόμη του Σουασσόν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1653 τον Φερδινάνδο Μαξιμιλιανό του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Γουλιέλμος, Μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.

Πρόγονοι

Πηγές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Carignano" . Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 336.

Παραπομπές 

Οίκος της Σαβοΐας
Γάλλοι πολωνικής καταγωγής
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Μισισάγκα

Η Μισισάγκα (αγγλικά: Mississauga) είναι πόλη στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Οντάριο στον περιφερειακό δήμο Πηλ, που συνορεύει με το Τορόντο στα ανατολικά. Με πληθυσμό 721.599 κατοίκων από την απογραφή του 2016, η Μισισάγκα είναι ο έκτος πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στον Καναδά, ο τρίτος-μεγαλύτερος στο Οντάριο και ο δεύτερος-μεγαλύτερος στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο.

Η ανάπτυξη της Μισισάγκα αποδίδεται στην εγγύτητά της με το Τορόντο. Κατά το τελευταίο μισό του 20ού αιώνα, η πόλη προσέλκυσε πολυπολιτισμικό πληθυσμό και δημιούργησε μια ακμάζουσα κεντρική επιχειρηματική περιοχή. Το Μάλτον, μια γειτονιά της πόλης που βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της, φιλοξενεί το Διεθνές Αεροδρόμιο Τορόντο Πίαρσον, το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο του Καναδά, καθώς και την έδρα πολλών καναδικών και πολυεθνικών εταιρειών. Η Μισισάγκα δεν είναι παραδοσιακή πόλη, αλλά αντ' αυτού συγχωνεύει μια σειρά από πρώην οικισμούς και χωριά που ήταν σημαντικά κέντρα πληθυσμού, χωρίς κανένα να ήταν σαφώς κυρίαρχο, πριν την ενσωμάτωση της πόλης η οποία αργότερα συνενώθηκε σε μια ενιαία αστική περιοχή.

Δείτε επίσης
Εκτροχιασμός τρένου στη Μισισάγκα (1979)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 City of Mississauga – Επίσημη ιστοσελίδα

Πόλεις του Οντάριο
Άννα Θηρεσία της Σαβοΐας

Η Άννα-Θηρεσία, ιταλ. Anna-Theresa di Savoia (1 Νοεμβρίου 1717 - 5 Απριλίου 1745) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του πρίγκιπα του Καρινιάνο και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Σουμπίζ.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Μαρίας-Βικτώριας της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας.

Ο σύζυγός της Κάρολος ντε Ροάν ήταν γιος της Άννας-Ιουλίας ντε Μελύν, κόρης της Ελισάβετ-Θηρεσίας του Οίκου της Λωρραίνης.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1741 τον Κάρολο ντε Ροάν πρίγκιπα του Σουμπίζ και είχε τέκνο:
 Βικτουάρ 1743-1807, παντρεύτηκε τον Ερρίκο-Λουδοβίκο ντε Ροάν πρίγκιπα του Γκεμενέ.

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 97.

Οίκος της Σαβοΐας
Δούκισσες του Ζουαγιέζ
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Γαλλίδες δούκισσες
Λεοπολδίνα της Σαβοΐας

H Λεοπολδίνα, (ιταλ. Leopoldina di Savoia, 21 Δεκεμβρίου 1744 - 17 Απριλίου 1807) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του πρίγκιπα του Καρινιάνο και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα Ντόρια-Παμφίλι-Λάντι.

Βιογραφία
Η Λεοπολδίνα Μαρία ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Βίκτωρα, πρίγκιπα του Καρινιάνο, και της Χριστίνας, κόρης του Ερνέστου Λεοπόλδου, λανδγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1767 τον Ανδρέα Δ΄, πρίγκιπα Ντόρια-Παμφίλι-Λάντι, και είχε τέκνα:
 Λουίτζι πρίγκιπας του Βαλμοντόρε.
 Εουτζένια, πριγκίπισσα του Αβελίνο.

Παραπομπές

Πηγές
  Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 98.

Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Ιωάννα της Σαβοΐας (1907-2000)

Η Ιωάννα (ιταλ. Giovanna di Savoia, 13 Νοεμβρίου 1907 - 26 Φεβρουαρίου 2000) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πριγκίπισσα της Ιταλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
Η Ιωάννα Ελισάβετ Αντωνία Ρωμανή Μαρία ήταν η τρίτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας, κόρης του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1930 τον Βόρι Γ΄ της Βουλγαρίας και είχε τέκνα:
 Μαρία Λουίζα γενν. 1933, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο του Λάινινγκεν και έπειτα τον Μπρόνισλαβ Χρόμποκ.
 Συμεών Β΄ γενν. 1937, Βασιλιάς της Βουλγαρίας, μετέπειτα πρωθυπουργός της.

Παραπομπές

Πηγές
 Boris III of Bulgaria 1894–1943, by Pashanko Dimitroff, London, 1986, ISBN 0-86332-140-2
 Crown of Thorns by Stephane Groueff, Lanham MD., and London, 1987, ISBN 0-8191-5778-3
 The Daily Telegraph, Obituary for "HM Queen Ioanna of the Bulgarians", London, 28 February 2000.

Βασιλομήτωρ
Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Ιταλίας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Γκερτ Φρέμπε

Ο Καρλ Γκέρχαρτ "Γκερτ" Φρέμπε (γερμανικά: Gert Fröbe), (25 Φεβρουαρίου 1913 - 5 Σεπτεμβρίου 1988) ήταν Γερμανός ηθοποιός. Έγινε διεθνώς γνωστός για τον ρόλο του διαβοήτου εγκληματία Όρικ Γκολντφίνγκερ στην ταινία Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου, η οποία σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία και θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες της κινηματογραφικής σειράς.

Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Ο Γκερτ Φρέμπε γεννήθηκε στο Oberplanitz, σημερινό μέρος του Τσβίκαου από πατέρα υποδηματοποιό.

Ξεκίνησε την καριέρα του αρχικά παίζοντας βιολί αλλά στη συνέχεια την εγκατέλειψε για να ακολουθήσει μια επαγγελματική καριέρα στο καμπαρέ και το θέατρο. Άρχισε να αποκτά φήμη παίζοντας σε μία από τις πρώτες γερμανικές ταινίες που έγιναν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που ονομάζεται "Η Μπαλάντα του Βερολίνου" (Berliner Ballade) (1948). Από τη δεκαετία του 1950 και μετά άρχισε να παίζει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες κυρίως στη Γαλλία.

Προσωπική ζωή 
Ο Φρομπ έκανε τρεις γάμους, η πρώτη από τις συζύγους του ήταν η Τάτιανα Ιβανόβα, γερμανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια ρωσικής καταγωγής όπου ο Φρέμπε υιοθέτησε τον γιο της που είχε από προηγουμένο γάμο της, τον ηθοποιό Αντρέας Ζάιφερτ (Andreas Seifert).

Σε μια συνέντευξη του 1965 στη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, ο Φρέμπε παραδέχτηκε ότι ήταν μέλος του Ναζιστικού Κόμματος μέχρι το 1937, όπου και αποχώρησε με προσωπικό κόστος για τον ίδιο, καθώς η Ναζιστική κυβέρνηση έκλεισε τα περισσότερα θεάτρα στη Γερμανία. Μετά από αυτή την αποκάλυψη που έκανε ο Φρομπ, όλες οι ταινίες που συμμετείχε απαγορεύτηκαν στο Ισραήλ, αλλά οκτώ εβδομάδες αργότερα αυτή η απόφαση ακυρώθηκε όταν έγινε γνωστό ότι ο Γκερτ Φρομπ, παρείχε στέγη και τροφή κατά το ξεσπάσμα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου σε μια εβραϊκή οικογένεια.

Φιλμογραφία

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

 
Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μέλη του Ναζιστικού Κόμματος
Λέπι

Λέπι (πληθυντικός, τα λέπια; )

 δερματολογία: μια συσσωμάτωση των κερατοκυττάρων που είναι ορατά με γυμνό μάτι, βλέπε νιφάδες δέρματος 
 ζωολογία: oι περιοχές του δέρματος που είναι έντονα κερατοποιημένες σε ερπετά, πουλιά και ορισμένα ψάρια, και ανάμεσα σε θηλαστικά στις πανγκολίνες, βλέπε  Κερατολέπι 
 σε βιομορφολογία, μερικές δομές επιφανειών μορφής πλάκας ή αιμοπεταλίων, βλέπε κλίμακα (μορφολογία) 
 στην γεωμορφολογία μια πλάκα πετρώματος σαν βράχους, βλ. Desquamation (γεωλογία) 
 στην τεκτονική ένα τεκτονικά περιορισμένο σώμα ή το υπόλοιπο της οροφής, βλέπε Tectonic κλίμακα 
 στη στρατιωτική τεχνολογία, μεταλλικές πλάκες σε σύνθετα, βλέπε πανοπλία
Μιλέν Ντεμονζό

Η Μιλέν Ντεμονζό (Γαλλικά: Marie-Hélène Demongeot, 29 Σεπτεμβρίου 1935) είναι Γαλλίδα ηθοποιός με μια σταδιοδρομία που εκτείνεται σε έξι δεκαετίες και έχει εμφανιστεί σε 72 ταινίες από το 1953.

Πρώτα χρόνια 
Η Ντεμονζό γεννήθηκε στη Νίκαια της Νότιας Γαλλίας και είναι κόρη του Αλφρέντ Ζαν Ντεμονζό και της Κλαούντια Τρουμπνικόβα γεννημένη στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Η Μιλέν έχει έναν ετεροθαλή αδελφό, τον Λεονίντ Ιβαντόφ που γεννήθηκε στο Χαρμπίν της Κίνας, από τον πρώτο γάμο της μητέρας της.

Καριέρα 
Η Ντεμονζό ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 15 ετών, δουλεύοντας ως μοντέλο μόδας στο στούντιο του Πιέρ Γκαρντέν. Αργότερα άρχισε να παίρνει μέρος σε κινηματογραφικές ταινίες και συνεργάστηκε με διάσημους ηθοποιούς, όπως ο Ζαν Μαρέ, η Μαρίνα Βλάντι, ο Αλέν Ντελόν, ο Υβ Μοντάν και ο Λουί ντε Φυνές. Από τους πιο γνωστούς της ρόλους είναι στη κωμική τριλογία του Φαντομά, όπου η ηθοποιός έπαιξε την Ελέν, συντρόφου του δημοσιογράφου Φαντόρ, καθώς και στην ταινία Οι Τρεις Σωματοφύλακες, όπου υποδύθηκε την Μιλαίδη.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

 
Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αιξώνεια

Η Αιξώνεια ήταν μικρή πόλη (πόλισμα) της αρχαίας Θεσσαλίας. Η ακριβής τοποθεσία της είναι άγνωστη, αλλά σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο βρισκόταν στη Μαγνησία.

Παραπομπές

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 25

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Αρχαία Μαγνησία
Χαμένες αρχαίες πόλεις
Ποταμός Άιοβα

Ο Ποταμός Άιοβα (αγγλ. Iowa River) είναι ποταμός των ΗΠΑ στην ομώνυμη πολιτεία, δεξιός παραπόταμος του Μισσισσιππή. Το μήκος του, αναλόγως της εκλογής της βασικής πηγής, ανέρχεται σε 520 ή 482 χιλιόμετρα. Ο ποταμός είναι πλωτός από μικρά σκάφη μέχρι την Άιοβα Σίτυ, περίπου 105 χιλιόμετρα από το στόμιό του. Ο μακράν μεγαλύτερος παραπόταμος του Άιοβα είναι ο Σίνταρ Ρίβερ (αριστερός), ενώ αξοσημείωτος δεξιός παραπόταμος είναι ο Ίνγκλις (English River).

Ρους
Ο Ποταμός Άιοβα πηγάζει από δύο κλάδους, τον Δυτικό και τον Ανατολικό. Αμφότεροι έχουν τις πηγές τους στην Κομητεία Χάνκοκ της Αϊόβα και συμβάλλουν μεταξύ τους στο Μπελμόντ της κομητείας Ράιτ. Συνολικά ο ποταμός διέρχεται από 10 κομητείες της Άιοβα.

Σε ολόκληρο τον ρου του ο Άιοβα ρέει γενικώς προς τα νοτιοανατολικά. Διέρχεται από την πόλη Άιοβα Φωλς και αμέσως μετά μέσα από μία κοιλάδα ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς μέχρι τον οικισμό Στήμμποουτ Ροκ. Στη συνέχεια διαρρέει τις κωμοπόλεις Ελντόρα, Τάμα και Μαρένγκο, καθώς και την πόλη Μάρσαλταουν, και κατόπιν από την περιοχή των χωριών Αμάνα στην Κομητεία Άιοβα. Παρακάτω, στην Κομητεία Τζόνσον, φράσσεται από το Φράγμα της Κοράλβιλ και σχηματίζει έτσι την τεχνητή λίμνη  Κοράλβιλ, η οποία έχει μέγιστο όγκο 569 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, κανονικό μήκος 37 χιλιόμετρα και μέγιστο μήκος 67. Μετά ο ποταμός στρέφεται προς τα νότια, διαρρέει την Άιοβα Σίτυ και την πανεπιστημιόπολη του Πανεπιστημίου της Άιοβα. Νοτίως της Άιοβα Σίτυ δέχεται τα νερά του ποταμού Ίνγκλις και μετά του Σίνταρ, λίγο προτού εκβάλει στον Μισσισσιππή.

Χρησιμότητα και πλημμύρες 
Ο Ποταμός Άιοβα είναι αξιοσημείωτος για το ερασιτεχνικό και επαγγελματικό (εμπορικό) ψάρεμα. Τα ερασιτεχνικά αλιεύματα περιλαμβάνουν τα είδη ψαριών Micropterus salmoides, Micropterus dolomieu, Sander vitreus, λούτσος των ποταμών, το γένος Pomoxis, γατόψαρα και άλλα ψάρια. Στην τεχνητή λίμνη Κοράλβιλ διεξάγεται επαγγελματική αλιεία κυπρίνου και του γένους Ictiobus.

Πρόσφατες αξιοσημείωτες πλημμύρες του ποταμού έλαβαν χώρα τον Ιούνιο του 2008 και ιδίως στη Μεγάλη Πλημμύρα του 1993.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο ποταμός στη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ

Αιοβα
Άγιος Δημήτριος Κοζάνης

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Άγιος Δημήτριος (αποσαφήνιση)

Ο Άγιος Δημήτριος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης με υψόμετρο 780 μέτρα.
Η τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,330 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιο Πνεύμα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Δημήτριος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και είναι κτισμένος στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Βερμίου. Απέχει 22 χλμ. ΒΑ. της Κοζάνης. Νότια του χωριού βρίσκεται ο ομώνυμος ΑΗΣ της ΔΕΗ, στον οποίο απασχολείται μεγάλο μέρος των κατοίκων του. Ασχολούνται επίσης με την καλλιέργεια δημητριακών, ζαχαρότευτλων, πατάτας, καλαμποκιού καθώς και με την κτηνοτροφία. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί οι προϊστορικοί συνοικισμοί της "Μεγάλης και της Μικράς Τούμπας" που έχουν κηρυχθεί από το 1961 ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι. Στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος και σε απόσταση περίπου 150 μέτρα από την Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Βαζελώνος υπάρχει πάρκο ελαφιών και ζαρκαδιών. Στα τέλη Δεκεμβρίου και τις ημέρες των Χριστουγέννων αναβιώνεται στο χωριό το ποντιακό έθιμο των Μωμόγερων ή Κοτσαμάνια που από το 2015 συμπεριλαμβάνεται στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO.

Ιστορία 
Το χωριό, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, ονομάζονταν Τοπτσιλάρ, (τουρκ.: χώρος πυροβολητών) και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιο Δημήτριο το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν διαδοχικά πρόσφυγες από το Πάνιδο της Ανατολικής Θράκης, Τραπεζούντα και την Αργυρούπολη του Πόντου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 μαζί με το Άγιο Πνεύμα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και ο  πληθυσμός του είναι 830 κάτοικοι .

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ιστοσελίδα του Αγίου Δημητρίου
Καταφύγιο ελαφιών στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης από το webTV της ΕΡΤ 
Τα χωριά της Κοζάνης ζουν στους ρυθμούς των Μωμόγερων  από τον ιστότοπο http://www.pontos-news.gr/ 

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Κοζάνης
Λουκ Λουίνξ

Ο Λουκ Λουίνξ (γεννηθείς 11 Απριλίου 1958) είναι ο σχεδιαστής της κοινής πλευράς των κερμάτων ευρώ.

Ο Λουκ Λουίνξ είναι μηχανικός υπολογιστών. Γεννήθηκε στο Άαλστ και τώρα ζει στο Ντεντερμόντε. Ο Λουίνξ εργαζόταν στο Βασιλικό Βελγικό Νομισματοκοπείο. Σχεδίασε τα κέρματα ευρώ το 1996. Η υπογραφή του σε όλα τα κέρματα ευρώ είναι ορατή με δύο γράμματα L ενωμένα (LL). Στο νόμισμα των 2 ευρώ, αυτό είναι ορατό κάτω από το Ω της λέξης ΕΥΡΩ στην κοινή όψη.

Δείτε ακόμη
 Ευρώ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Embassy of Belgium in London - About the Euro Coins

Βέλγοι
Ιστορίες καθημερινής τρέλας

Οι Ιστορίες καθημερινής τρέλας (ιταλικά: Storie di ordinaria follia) είναι μια δραματική ταινία Ιταλικής παραγωγής του 1981 σε σκηνοθεσία του Μάρκο Φερέρι και σενάριο των Φερέρι, Άντονι Φουτζ και Σέρτζιο Αμιντέι βασισμένο σε μια αυτοβιογραφική νουβέλα του Αμερικανού συγγραφέα Τσαρλς Μπουκόφσκι. Πρωταγωνιστούν ο Μπεν Γκαζάρα και η Ορνέλλα Μούτι.

Υπόθεση 
Η ταινία αναφέρεται στις περιστασιακές ερωτικές περιπέτειες του αλκοολικού ποιητή Τσαρλς Σέρκιν, ο οποίος περιφέρεται στις κακόφημες γειτονιές του Λος Άντζελες. Η ζωή του Σέρκιν παίρνει μια στροφή προς το καλύτερο όταν συναντά την Κας, μια νεαρή πόρνη με αυτοκαταστροφικές τάσεις. Οι δύο τους έχουν μια θυελλώδη ερωτική σχέση.

Όταν ο Σέρκιν παίρνει μια προσφορά από έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο, η Κας προσπαθεί να τον σταματήσει να φύγει, αλλά αποτυχαίνει.Ο Σέρκιν υποκύπτει στον πειρασμό των πολλών χρημάτων, αλλά συνειδητοποιεί σύντομα το λάθος του και επιστρέφει στο Λος Άντζελες μόνο για να διαπιστώσει ότι η Κας έχει αυτοκτόνησει κατά την απουσία του.

Ο Σέρκιν βρίσκει διέξοδο στον αλκοολισμό προσπαθώντας να ξεχάσει την Κας, αλλά τελικά καταφέρνει να φτάσει στην κάθαρση και επιστρέφει στο παραθαλάσσιο σπίτι όπου πέρασε τις πιο ευτυχισμένες στιγμές του με την Κας. Εκεί θα αναζωπυρωθεί η έμπνευση του στην ποίηση με τη βοήθεια ενός νεαρού θαυμαστή του που τον γνώρισε κατά την διάρκεια μιας βόλτας του στην παραλία.

Διανομή ρόλων   
 Μπεν Γκαζάρα ως Τσαρλς Σέρκιν
 Ορνέλλα Μούτι ως Κας
 Σούζαν Τίρελ ως Βέρα
 Τάνια Λόπερτ ως Βίκυ
 Τόμπιν Μπελ ως μπάρμαν
 Ρόι Μπροκσμιθ ως μπάρμαν

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Πληροφορίες παραγωγής

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  
  

Ιταλικές δραματικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ταινίες του 1981
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρκο Φερρέρι
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες με θέμα τον αλκοολισμό
Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Φράνκο Μιλιάτσι

Ο Φράνκο Μιλιάτσι  (Francesco "Franco" Migliacci, 1930-)  είναι Ιταλός στιχουργός, παραγωγός και καλλιτέχνης. Γεννήθηκε στη Μάντουα την 1η Μαΐου 1930 και σπούδασε στη Φλωρεντία.Εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου εργάστηκε στον κινηματογράφο, επιμελούμενος τη μουσική αρκετών ταινιών.
Το 1958 μαζί με τον Ντομένικο Μοντούνιο, ο Μιλιάτσι συνέγραψε τους στίχους του βραβευμένου  Nel Blu Dipinto Di Blu, αλλιώς Volare, το οποίο έγινε ένα από τα πιο γνωστά ιταλικά τραγούδια διεθνώς. Για το τραγούδι αυτό ο Μιλιάτσι κέρδισε το βραβείο Γκράμι στην πρώτη τελετή απονομής τον Μάιο του 1959.
Afterward, he worked in drama series for television and several radio plays. He was then the illustrator for The Pioneer children's magazine directed by Τζιάνι Ροντάρι.

Φιλμογραφία 

Viale della speranza (1952)
Carica eroica (1952)
Amori di mezzo secolo' (1953)Ci troviamo in galleria (1953)L'arte di arrangiarsi (1954)Non scherzare con le donne (1955)Serenata al vento (1956)Noi siamo le colonne (1956)Una voce una chitarra un po' di luna (1956)Ho amato una diva (1957)Vivendo cantando che male ti fò? (1957)Giovane canaglia (1958)Ladro lui, ladra lei (1958)Nel blu dipinto di blu (1959)Tutto è musica (1963)Django (1966)Per amore... per magia...] (1967)Heidi a scuola'' (1972)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
Αναλυτική δισκογραφία

Παραπομπές 

Βραβευμένοι με Γκράμι
Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλοί στιχουργοί
Οι καλόγριες του Αγίου Αρχαγγέλου

Οι καλόγριες του Αγίου Αρχαγγέλου (ιταλικά: Le Monarch de San Archangelo) γνωστή και ως Η μοναχή και ο διάβολος ή και ως Οι αδελφές του Σατανά είναι μια ερωτική δραματική ταινία Ιταλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Πάολο Ντομινίτσι (γνωστός και ως Ντομένικο Παολέλλα). Πρωταγωνιστούν η Ανv Χέιγουντ και η Ορνέλλα Μούτι.

Υπόθεση 
1577. Βασίλειο της Νάπολης. Η Ρωμαϊκή Ιερά Εξέταση έχει εξαπολύσει ένα κυνήγι μαγισσών και τα βασανιστήρια επιτρέπονται στις δίκες, ενώ οι άνθρωποι ζουν σε μιζέρια και φόβο. 

Ο όμορφος Ισπανός ευγενής Ντον Κάρλος επισκέπτεται τακτικά το μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου του Μπαιανο, όπου έχει μια ερωτική σχέση αδελφή Τζούλια του Μοντράγκον, μία ισχυρή μοναχή που φιλοδοξεί να πάρει την θέση της ηγούμενης του μοναστηριού.

Η Αδελφή Τζούλια γνωρίζοντας την δύναμη και επιρροή του Ντον Κάρλος προσπαθεί να τον ευχαριστήσει, ενώ άλλες καλόγριες, ιδιαίτερα η αδελφή Καρμέλα, διαμαρτύρονται εναντίον της, καθώς ενδιαφέρονται για τον πολυπόθητο τίτλο της ηγουμένης. Η αδελφή Τζούλια έχει αρκετές ερωτικές επαφές με τον Ντον Κάρλος, παρά το γεγονός ότι ήταν λεσβία και πρόθυμη να μείνει μόνη με την ερώμενη της, την ααδελφή Κιάρα.

Η αδελφή Τζούλια ικανοποίησε τον Ντον Κάρλος ακόμα και όταν της ζήτησε να περάσει μια ερωτική νύχτα με την νεαρή και όμορφη αδελφή Ισαβέλλα, την ανιψιά της Τζούλια, που εξαναγκάστηκε ενάντια στη βούλησή της να γίνει καλόγρια, ενώ στην πραγματικότητα, ήταν πολύ ερωτευμένη με ένα αγόρι από τον τόπο καταγωγής της.

Θεωρώντας ότι η σημερινή ηγουμένη του Μοναστηριού, αδελφή Λαβίνα, δείχνει ολοένα και πιο πολύ να είναι κοντά στον θάνατο, η Τζούλια και η Καρμέλα εξαπολύονται σε έναν πόλεμο που θα πρέπει να καθορίσει ποιά θα είναι η επομένη ηγουμένη, μετά το θάνατο της Λαβίνα, η οποία  θα αναλάβει τα καθήκοντά της. Από δόλιες ενέργειες που υποκινούνται από ζήλια προβαίνουν σε δηλητηριάσεις, παγίδες, καταγγελίες και ψευδείς κατηγορίες.

Σύντομα όμως όλα αυτά τα περιστατικά, όπως είναι οι απειλές και οι ξυλοδαρμοί που συνοδεύονται από την αποστολή ανώνυμων επιστολών στις ανωτάτες εκκλησιαστικές αρχές, θα ξεκίνησουν αμέσως μια έρευνα. Ο Βίκαρ Καραλά, εκπρόσωπος της Ιεράς Εξέτασης που στέλνει ο Αρχιεπίσκοπος της Νάπολης, ασχολείται με το σκάνδαλο : η διαδικασία που εφαρμόζει για να μάθει τι συμβαίνει στο Μοναστήρι περιλαμβάνει βασανισμούς διάφορων μοναχών για να ομολογήσουν είναι αδίστακτη.

Διανομή ρόλων   
 Αν Χέιγουντ ως αδελφή Τζούλια
 Ορνέλλα Μούτι ως αδελφή Ιζαμπέλα 
  Λουκ Μερέντα ως Βικάριος Καραλά 
 Πιέρ Πάολο Καπόνι ως Ντον Κάρλος Ριμπέρα
 Μαρτίν Μπροσάρ ως Αδελφή Κιάρα
 Κλαούντια Γκράβι ως Αδελφή Καρμέλα 
 Μαρία Κουμάνι Κουασιμόδο ως Αδελφή Λαβίνια
 Κλαούντιο Γκόρα ως Καρδινάλιος του Αρέτσο
 Ντούλιο Ντελ Πρέτε ως Πιέτρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Ιταλικές δραματικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντομένικο Παολέλλα
Ταινίες γυρισμένες στη Νάπολη
Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Ιταλικές ερωτικές ταινίες
Έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού

Το Έλλειμμα κρατικού προϋπολογισμού είναι μια οικονομική κατάσταση που παρουσιάζει τα προτεινόμενα κρατικά έσοδα και τις κρατικές δαπάνες για ένα οικονομικό έτος. Αποτελεί τη διαφορά μεταξύ εσόδων και δαπανών. Ένα θετικό ισοζύγιο ονομάζεται «πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού» και ένα αρνητικό υπόλοιπο είναι ένα «έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού». Προετοιμάζεται προϋπολογισμός για κάθε επίπεδο διακυβέρνησης (από το εθνικό σε τοπικό) και λαμβάνει υπόψη τις υποχρεώσεις των υποχρεώσεων της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.

Το υπόλοιπο του κρατικού προϋπολογισμού μπορεί να κατανεμηθεί στο «πρωτογενές ισοζύγιο» και στις πληρωμές τόκων στο συσσωρευμένο δημόσιο χρέος. Και τα δύο μαζί δίνουν το υπόλοιπο του προϋπολογισμού. Επιπλέον, το δημοσιονομικό ισοζύγιο μπορεί να κατανεμηθεί σε «διαρθρωτικό ισοζύγιο» (γνωστό και ως «κυκλικά προσαρμοσμένο ισοζύγιο») και στην κυκλική συνιστώσα: το διαρθρωτικό δημοσιονομικό ισοζύγιο επιχειρεί να προσαρμοστεί για τον αντίκτυπο των κυκλικών μεταβολών στο πραγματικό ΑΕΠ, προκειμένου να καταδειχθεί η μακροπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση.

Το πλεόνασμα ή το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού είναι μια μεταβλητή ροή, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα ποσό ανά μονάδα χρόνου (τυπικά ανά έτος). Έτσι είναι ξεχωριστό από το Δημόσιο χρέος, το οποίο είναι μια μεταβλητή αποθέματος, αφού μετράται σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο. Η σωρευτική ροή των ελλειμμάτων ισούται με το απόθεμα του χρέους.

Δείτε ακόμη
 Κρατικός προϋπολογισμός
 Δημόσια οικονομία

Παραπομπές

Χρηματοοικονομικά
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1941

Η 14η απονομή των βραβείων Όσκαρ τίμησε τα επιτεύγματα στον κινηματογράφο το έτος 1941 και διεξήχθη στο Biltmore Bowl  του ξενοδοχείου Μπίλτμορ, στο Λος Άντζελες στις 26 Φεβρουαρίου 1942. Για πρώτη φορά συμπεριελήφθησαν στα βραβεία και τα ντοκιμαντέρ.

Μέρος της τελετής απονομής μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο του CBS.

Η τελετή έμεινε αργότερα στη μνήμη επειδή η ταινία Πολίτης Κέιν του Όρσον Ουέλς έχασε το Όσκαρ από την ταινία Η κοιλάδα της κατάρας του Τζον Φορντ.

Βραβεία 
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 6 Φεβρουαρίου 1942. Οι νικητές παρατίθενται με έντονους χαρακτήρες.

Τιμητικό Όσκαρ
 Ρέι Σκοτ για το Kukan
 Βρετανικό Υπουργείο Τύπου για το Target για Tonight
 Λέοπολντ Στοκόφσκι για τη Φαντασία
 Ουόλτ Ντίσνεϊ, Γουίλιαμ Γκάριτι, John N. A. Hawkins, και RCA Manufacturing Company για τη Φαντασία

Αναμνηστικό Βραβείο Ίρβινγκ Θόλμπεργκ
Ουόλτ Ντίσνεϊ

Πολλαπλές υποψηφιότητες και βραβεία

Οι ακόλουθες ταινίες ήταν πολλές φορές υποψήφιες:

 11 υποψηφιότητες: Λοχίας Γιορκ 
 10 υποψηφιότητες: Η κοιλάδα της κατάρας
 9 υποψηφιότητες: Πολίτης Κέιν και Μικρές Αλεπούδες
 7 υποψηφιότητες: Here Comes Mr. Jordan
 6 υποψηφιότητες: Hold Back the Dawn
 4 υποψηφιότητες: Ball of Fire, Blossoms in the Dust και That Hamilton Woman
 3 υποψηφιότητες: The Chocolate Soldier, Δρ Τζέκιλ και Κύριος Χάιντ, Το Γεράκι της Μάλτας, Sun Valley Serenade, Sundown και Υποψίες 2 υποψηφιότητες: All-American Co-Ed, All That Money Can Buy, Aloma of the South Seas , Blood and Sand, Buck Privates, The Devil and Miss Jones, Dive Bomber, Ντάμπο, το ελεφαντάκι, Ladies in Retirement, Louisiana Purchase, Topper Returns και You'll Never Get RichΠάνω από ένα Όσκαρ απέσπασαν οι παρακάτω ταινίες.

 5 νίκες: Η κοιλάδα της κατάρας 2 νίκες: Here Comes Mr. Jordan, Λοχίας Γιορκ  και Φαντασία''

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος 

Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Χρυσές Σφαίρες του 1943

Η πρώτη τελετή απονομής των βραβείων Χρυσές Σφαίρες, που τίμησαν τα καλύτερα επιτεύγματα στον κινηματογράφο για το έτος 1943, πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1944 στα στούντιο της 20th Century Fox στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Νικητές

Καλύτερη ταινία 
Ουράνια Οπτασία

Καλύτερος ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο 
Πολ Λούκας - Φρουρά στο Ρήνο στο ρόλο του Κουρτ Μίλερ

Καλύτερη ηθοποιός σε πρωταγωνιστικό ρόλο 
Τζένιφερ Τζόουνς - Ουράνια Οπτασία στο ρόλο της Μπερναντέτ

Δεύτερου ανδρικού ρόλου 
Ακίμ Ταμίροφ - Για ποιον χτυπά η καμπάνα στο ρόλο του Πάμπλο

Δεύτερου γυναικείου ρόλου 
Κατίνα Παξινού - Για ποιον χτυπά η καμπάνα στο ρόλο της Πιλάρ

Καλύτερος σκηνοθέτης 
Χένρι Κινγκ - Ουράνια Οπτασία

Παραπομπές 

Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες
Κινηματογραφικά γεγονότα του 1943
Fat Bottomed Girls

Το "Fat Bottomed Girls" είναι ένα τραγούδι του αγγλικού rock συγκροτήματος Queen, το οποίο γράφτηκε εξ εολοκλήρου από τον Μπράιαν Μέι, το 1978 και συμπεριελήφθηκε στον δίσκο τους συγκροτήματος Jazz (1978). Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, φτάνοντας στο νούμερο 11 των βρετανικών charts και στο νούμερο 24 των αμερικανικών Billboard Hot 100. 

Το 1981, το κομμάτι κυκλοφορησε και στον δίσκο τους Greatest Hits. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ένα από τα λίγα του σχήματος, το οποίο γράφτηκε σε κιθάρα κουρδισμένη στη Ρε. Για την προώθηση του, κυκλοφόρησε κι ένα video clip, το οποίο γυρίστηκε, στο Ντάλας, τον Οκτώβριο του 1978. Το single είχε κυκλοφορήσει μαζί με το "Bicycle Race".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official YouTube videos: original music video, Live at the Bowl, Queen + Paul Rodgers
 Lyrics at Queen official website (from Queen Rocks)

Τραγούδια του 1978
Singles του 1978
Τραγούδια των Queen
Singles της EMI Records
Singles της Elektra Records
Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι

Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι (ιταλικά: Cristo si è fermato a Eboli), είναι μια δραματική ιταλική ταινία του 1979 σε σκηνοθεσία του Φραντσέσκο Ρόσι,προσαρμοσμένη από το ομωνύμο  βιβλίο  του Κάρλο Λέβι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κάρλο Λέβι είναι ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ, ένας πολιτικός αντιφρονούντας του Φασισμού,  ο οποίος εξορίστηκε στην περιοχή Βασιλικάτα της Νότιας Ιταλίας.

Η ταινία παρουσιάστηκε  εκτός ανταγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1979 και ήταν η πρώτη που κέρδισε το βραβείο BAFTA για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία το 1983.

Υπόθεση 
Ο Κάρλο Λέβι που είναι από το Τορίνο είναι ένας ζωγράφος και συγγραφέας. Έχει πτυχίο στην ιατρική αλλά ποτέ δεν το έχει εξασκήσει.Θα συλληφθεί το 1935 από το καθεστώς του Μουσολίνι για αντιφασιστικές δραστηριότητες, όπου στην συνέχεια θα εξοριστεί στο Αλιάνο (Γκαγκλιάνο στο μυθιστόρημα), μία απομακρυσμέν
πόλη στην περιοχή της Λουκανία, γνωστή σήμερα ως Βασιλικάτα.

Ενώ το τοπίο είναι όμορφο, η αγροτιά είναι φτωχή και κακοδιαχείρισημη. Οι κάτοικοι είναι προληπτικοί και συντηρητικοί, όπου πολλοί από αυτούς έχουν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. 

Δεδομένου ότι οι ντόπιοι γιατροί δεν ενδιαφέρονται για τη φροντίδα και περιθάλψη των αγροτών, ο Λέβι αρχίζει να εξυπηρετεί την υγεία τους ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους, δημιουργώντας μια ισχυρή σχέση με την κοινότητα.

Διανομή ρόλων   
 Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως Κάρλο Λέβι
 Πάολο Μπονιτσέλι ως Ντον Λουίτζι
 Αλέν Κούνι ως Βαρώνος Νικόλα
 Λέα Μασάρι ως Λουίζα Λέβι
 Ειρήνη Παπά ως Τζούλια Βενέρε
 Φρανσουά Σίμον ως Ντον Τραϊέλα 
 Αντόνιο Αλόκκα ως Ντον Κοσιμίνο

Υποδοχή 
Η ταινία έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης 86% στην ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes με 7 κριτικές και μέση βαθμολογία 7,17 / 10.

Πληροφορίες παραγωγής 
Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στη Βασιλικάτα και στα χωριά Κράκο, Γκουάρντια Περτιάρα, Αλιάνο και Λα Μαρτέλα, κοντά στη Ματέρα. Άλλες σκηνές γυρίστηκαν στο χωριό Γκραβίνα της Πουγκλία και στο Σαντεράμο της Απουλίας.

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Ιταλικές δραματικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσίσκο Ρόσι
Ταινίες γυρισμένες στη Μπαζιλικάτα
Αδέλα Νοριέγα

Η Αδέλα Νοριέγα (Adela Amalia Noriega Méndez, 24 Οκτωβρίου 1969 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. Έγινε γνωστή από τις Quinceañera, Dulce desafío, María Isabel, El privilegio de amar, El Manantial και Amor real. 

Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Πόλη του Μεξικού. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν έφηβη και η μητέρα της πέθανε το 1995 από καρκίνο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ρέινα και έναν μικρότερο αδελφό, τον Αλεχάντρο. 

Σε ηλικία δώδεκα ετών, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο και να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές διαφημίσεις και μουσικά βίντεο. Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών στην τηλενουβέλα Principessa και λίγο στην Juana Iris.

Φιλμογραφία
Los Amantes del Señor de la Noche - 1984 (ταινία)
Un sábado más - 1985, ως Λουσία (ταινία)
Cachún cachún ra ra! - 1984/87, ως Αδέλα (σειρά)
Principessa - 1984, ως Αλίνα
Juana Iris - 1985, ως Ρομίνα
Yesenia - 1986, ως Γιεσένια
Quinceañera - 1987, ως Μαρικρούς Φερνάντες Σαρκοσέρ
Dulce desafío - 1989, ως Λουσέρο Σαντοβάλ
Guadalupe - 1993, ως Γουαδαλούπε Σαμπράνο Σάντος/Σολεδάδ "Τσόλε" Σάντος
María Bonita - 1995, ως Μαρία "Μπονίτα" Ρεινόσο
María Isabel - 1997, ως Μαρία Ισαμπέλ Σάντσεζ
El privilegio de amar - 1999, ως Κριστίνα Μιράντα/Κριστίνα Βελάρδε Ερνάντες ντε Ντουβάλ
El Manantial - 2001, ως Αλφονσίνα Βαλντές Ριβέρο
Amor real - 2003, ως Ματίλντε Πενιαλβέρ ι Μπεριστάϊν Κουριέλ ντε Φουέντες Γκέρρα
La esposa virgen - 2005, ως  Βιρχίνια Αλφάρο ντελ Σουρ χηρ. ντε Ορτίζ
Fuego en la sangre - 2008, ως Σοφία Ελισόντο Ατσεβέδο/Σοφία Ελισόντο Ροδρίγκες

Βραβεία & υποψηφιότητες
Βραβεία New York Latin ACE

Βραβεία Bravo

Βραβεία Sol de Oro

Βραβεία Laurel de Oro

Βραβεία TVyNovelas México

Βραβεία TVyNovelas Colombia

Βραβεία Palmas de Oro

Βραβεία Eres 

Βραβεία Califa de Oro

Βραβεία El Heraldo de México

Βραβεία INTE

Βραβεία FAMA

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 
 Página oficial

Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Δεκαεπτά (ταινία, 2019)

Το Δεκαεπτά (πρωτότυπος τίτλος: Diecisiete) είναι ισπανική κωμική-δραματική ταινία του 2019, σε σκηνοθεσία Δανιέλ Σάντσεθ Αρέβαλο. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη και τον Αρεκάλι Σάντσεθ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι  Μπιέλ Μοντόρο και Νάτσο Σάντσεθ.  Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τη σχέση δύο αδελφών. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 27 Σεπτεμβρίου 2019, στο Διενές Φεστιβάλ Κινηματογράφου San Sebastián, ενώ ένα μήνα περίπου αργότερα κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ισπανίας. Τον ίδιο μήνα, στις 18, ανέλαβε την ψηφιακή του διανομή το Netflix. Η ταινία βραβεύθηκε ως Καλύτερη Ταινια από το κοινό στο φεστιβάλ Toulouse Cinespaña, ενώ ο Σάντσεθ είναι υποψήφιος για βραβείο Goya, στην κατηγορία Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ταινίες του 2019
Ισπανόφωνες ταινίες
Ισπανικές ταινίες
Ισπανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες του Netflix
Καλουδιανά Χανίων

Τα Καλουδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Απέχουν 38,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 3,7 χιλιόμετρα από το Καστέλλι Κισσάμου. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 20 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική παραγωγή, με κυρία προϊόντα το ελαιόλαδο, τα κηπευτικά και το κρασί.

Το όνομα του χωριού πιθανόν προέρχεται από το οικογενειακό επίθετο Καλούδης. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στην απογραφή του 1881, όταν ανήκε στον δήμο Καστελίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με τα Γερωνυμιανά 101 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 οι δύο οικισμοί ανήκαν στον ίδιο δήμο και είχαν 190 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1928 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τοτε δήμο Μυθήμνης.

Κοινότητα Καλουδιανών 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλουδιανών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κορφαλώνας και Κουρθιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Καλουδιανά, τα (331)
 Κορφαλώνας, ο (31)
 Κουρθιανά, τα (23)

Συνολικά η κοινότητα έχει 385 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Δημήτριο Μπαντουράκη.

Κοινοτάρχες Καλουδιανών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλουδιανώμ.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Είναι κτισμένος στο ρυθμό βασιλικής επί οθωμανικών χρόνων και στο εσωτερικό του βρίσκεται επίχρυσο τέμπλο. Στη θέση Μπαντουριανά βρίσκεται ο κοιμητηριακός ναός του χωριού, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι η παλαιότερη σωζόμενη εκκλησία στο χωριό, κτισμένη επί ενετικών χρόνων. Άλλοι ναοί στο χωριό περιλαμβάνουν τους Άγιος Ραφαήλ, κτισμένο το 2005, και Άγιοι Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένοι το 2000.

Eπώνυμοι Καλουδιανοί 
 Γιώργος Παρτσαλάκης: ηθοποιός

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Καλυβιανή Χανίων

Η Καλυβιανή είναι οικισμός της κοινότητος Γραμβουσής του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.ε Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 136 κατοίκους. Βρίσκεται 6 χιλιόμετρα δυτικά από το Καστέλλι Κισσάμου και 49 από τα Χανιά και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 50 μ. στον δυτικό μύχο του κόλπου της Κισσάμου.

Ιστορικά στοιχεία 
Στη χερσόνησο βόρεια της Καλυβιανής, στη θέση Άη Σώστης βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ιερό και εκεί τοποθετείται το αρχαίο πόλισμα Αγνείο. Στη θέση Τύλιφος, στην λοφοσειρά ανάμεσα στην Καλυβιανή και τη Φαλάσαρνα βρέθηκε ελληνιστική επιγραφή 22 στίχων, η οποία αφορά προσπάθεια ειρήνης ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Φαλάσσαρνα και Πολυρρήνια.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Caliviani, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Caliviani με 47 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό επίσης ως Caliviani. Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ στα ταξίδια του στην Κρήτη αναφέρει την Καλυβιανή μαζί με άλλα χωριά της περιοχής με την ονομασία Μεσόγεια.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Μεσογείων και σύμφωνα με την απογραφή είχε μαζί με το Νιο Χωριό και τον Αζογυρές 385 χριστιανούς κατοίκους και 8 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 208 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αγίου Γεωργίου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαρδά (από το 1940 και έπειτα Γραμβούσης), μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισσάμου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Το χωριό διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα, με τις νεότερες κατασκευές να εξακολοθούν να κατασκευάζονται από πέτρα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και στο εσωτερικό της φέρει τοιχογραφίες, ψηφιδωτό και στεγάζει εκκλησιαστικό μουσείο. Στα Κουτουφιανά βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, κτισμένος το 1908. Δίπλα στον ναό στο παρελθόν λειτουργούσε σχολείο, ενώ σήμερα στεγάζεται εκεί το Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Κισσάμου. Στην κορυφή λόφου σώζεται το καθολικό μονής αφιερωμένης στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ναός χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών.

Από την Καλυβιανή ξεκινάει χωματόδρομος μήκους 9,5 χιλιομέτρων, ο οποίος καταλήγει κοντά στην αβαθή λιμνοθάλασσα του Μπάλου, η οποία σχηματίζεται ανάμεσα στο ακρωτήριο Τηγάνι και τη χερσόνησο της Γραμβούσας. Βόρεια του οικισμού εκτείνεται η παραλία της Καλυβιανής, η οποία είναι ελάχιστα ανεπτυγμένη τουριστικά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Κοινοβούλιο της Φινλανδίας

Το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας ( , ) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε την 9η Μαΐου 1906.  Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 200 μέλη που εκλέγονται δημοκρατικά, με γενικές εκλογές που διεξάγονται ανά τετραετία.  

Το Κοινοβούλιο ψηφίζει τους νόμους, εγκρίνει τον κρατικό προϋπολογισμό, εκλέγει τον Πρωθυπουργό, εποπτεύει την Κυβέρνηση, επικυρώνει τις διεθνείς συνθήκες και ασκεί επιρροή σε θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προτάσεις νόμων που υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο παρουσιάζονται και συζητούνται στις συνόδους ολομέλειας. Ετήσια υποβάλλονται περίπου 250 προτάσεις νόμων, ενώ 50.000 νομοταγείς πολίτες μπορούν να υποβάλλουν μία πρόταση υπογράφοντας μία Πρωτοβουλία Πολιτών. Οι συνεδριάσεις της Βουλής είναι ανοιχτές στο κοινό και συχνά προβάλλονται στην τηλεόραση. 

Το Κοινοβούλιο έχει 16 δεκαεπταμελείς Επιτροπές και μία Μεγάλη Επιτροπή 25 μελών που ασχολείται με τα θεματα της Ε.Ε.  Κατά κανόνα, έκαστος βουλευτής είναι μέλος σε δύο Επιτροπές. Οι συνεδριάσεις των Επιτροπών δεν είναι ανοιχτές στο κοινό. 

Στις βουλευτικές εκλογές της 14ης Απριλίου 2019 κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, που σχημάτισε μία κεντροαριστερή κυβέρνηση συνεργασίας μαζί με το Κόμμα Κέντρου, την Πράσινη Ένωση, την Αριστερή Συμμαχία και το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα.

Παραπομπές 

Εθνικά νομοθετικά σώματα
Κοινοβούλια ανά χώρα
Πολιτική της Φινλανδίας
Αμυγδαλοκεφάλι Χανίων

Το Αμυγδαλοκεφάλι (επίσημο: το Αμυγδαλοκεφάλιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 26 χιλιόμετρα από το Καστέλι Κισάμου και 68 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μ.

Κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κεραμωτή και Λιβάδια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αμυγδαλοκεφάλιον, το (18)
 Κεραμωτή, η (18)
 Λιβάδια, τα (76)

Συνολικά η κοινότητα έχει 112 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Μαρτσάκη.

Κοινοτάρχες Αμυγδαλοκεφαλίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αμυγδαλοκεφαλίου.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Amyghdalo Chief(al)a, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Amigdallo Chieffali με 158 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Amigdalochiefali.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 179 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 213 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. To 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 ορίστηκε έδρα της κοινότητα Αμυγδαλοκεφαλίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Κοντά στην παραλία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φωτίου. Χρονολογείται από την ενετική εποχή και στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Στίχος

Στίχοι (ενικός: στίχος) ονομάζονται τα λόγια που βρίσκονται σε ένα τραγούδι και συνήθως αποτελούν το ρεφρέν και το κουπλέ του, όπως επίσης και οι λέξεις που βρίσκονται σε ένα ποίημα, οι οποίες αποτελούν το μέτρο και τη ρυθμική ενότητα. Ο συγγραφέας που γράφει τους στίχους, ονομάζεται στιχουργός και αφορά το τραγούδι. Ο στίχος επίσης βρίσκεται και στην όπερα, αλλά σε αυτήν ονομάζεται λιμπρέτο και οι συγγραφείς αυτών, λιμπρετίστες. Οι στίχοι, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να είναι άμεσοι ή και έμμεσοι. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις οι στίχοι μποροεί να είναι παράλογοι, ή και ακατανόητοι, σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να δίνεται έμφαση στην έκφραση του μουσικού είδους, στην άρθρωση, στο μέτρο ή και στη συμμετρία.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
 

Ποίηση
Στίχοι
Βλάτος Χανίων

Το Βλάτος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 54 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 380 μ. Το χωριό αναπτύσσεται σε συνοικίες (Αρχοντικά, Κορακιανά, Κουτσουνάρα, Μπερτιανά κ.ά.) εντός κοιλάδας με πλούσια βλάστηση. Κύρια προϊόντα του χωριού είναι το ελαιόλαδο και τα κάστανα.

Ιστορικά στοιχεία 
Η περιοχή του χωριού κατά τους ενετικούς χρόνους ανήκε στην οικογένεια Μινότο, η οποία εγκατέστησε κατά τον 15ο αιώνα στην περιοχή του χωριού δουλοπάροικους ώστε να φροντίζουν τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις, δημιουργώντας σταδιακά ένα χωριό.
Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vlatos με 52 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Vlatos. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του Γεωγραφία της Κρήτης (1890) ανέφερε ότι προέρχεται από τη λέξη βλάβος, και ανέφερε επίσης ότι στο χωριό ενδημούσε η ελονοσία. Ο Στέργιος Σπανάκης θεωρεί πιθανότερη την ετυμολογία από τη λέξη βάλτος.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Εννέα Χωριών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 241 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 255 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. To 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έλους, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου.

Δείτε: Κοινότητα Βλάτους

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιεωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Είναι ο καθεδρικός του χωριού από το 1968, ενώ παλαιότερα κεντρική εκκλησία ήταν ο ναός της Αγίας Τριάδας. Ο ναός της Αγίας Τριάδας κτίστηκε το 1472 και ήταν αρχικά αφιερωμένος στον άγιο Γεώργιο και την Κυρά των Αγγέλων. Η αφιέρωση άλλαξε μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους. Το τέμπλο του ναού είναι ξύλινο και φέρει αγιογραφίες του Εμμανουήλ Παπαδάκη, φιλοτεχνημένες περί το 1882, ενώ η εικόνα της Παναγίας και της Αγίας Τριάδας φαίνεται να είναι παλαιότερες. Ο ναός επεκτάθηκε το 1862.

Το παλαιό σχολείο του χωριού πλέον στεγάζει λαογραφική και εκκλησιαστική συλλογή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του χωριού

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Σύριγγα (ιατρική)

Μια σύριγγα είναι απλή εναλλασσόμενη αντλία η οποία αποτελείται από ένα έμβολο το οποίο μπαίνει σφιχτά μέσα σε ένα κυλινδρικό σωλήνα που ονομάζεται βαρέλι. Το έμβολο μπορεί να είναι τραβηγμένο γραμμικά και σπρωγμένο κατά μήκος του εσωτερικού του σωλήνα, επιτρέποντας στη σύριγγα να λάβει και να απομακρύνει το υγρό ή το αέριο μέσω μιας οπής απαλλαγής στο μπροστινό (ανοιχτό) μέρος του σωλήνα. Οι σύριγγες χρησιμοποιούνται συχνά στην κλινική ιατρική για την χορήγηση ενέσεων, τον εμποτισμό ενδοφλέβιας θεραπείας στην κυκλοφορία του αίματος, για την χορήγηση κάποιου εμβολίου και για πολλές άλλες χρήσεις.

Η λέξη σύριγγα είναι μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής λέξης σύριγξ.

Παραπομπές 

Αιγυπτιακές εφευρέσεις
Ιατρικές συσκευές
Άντριου Σκοτ (ηθοποιός)

Ο Άντριου Σκοτ (αγγλικά: Andrew Scott, 21 Οκτωβρίου 1976) είναι Ιρλανδός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Περισσότερο δημοφιλής έγινε για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά του BBC, Sherlock, όπου υποδύεται τον Jim Moriarty. Με τον ρόλο αυτόν κέρδισε κι ένα βραβείο BAFTA, στην κατηγορία Television Award for Best Supporting Actor. Στην τηλεόραση, έχει, επίσης, εμφανιστεί και σε σειρές όπως το Black Mirror, το Fleabag και το Big Hero 6: The Series.

Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως το Saving Private Ryan (1998), το Locke (2013), το Pride (2014), το Spectre (2015), το Alice Through the Looking Glass (2016) και το 1917 (2019). Στο θέατρο έπαιξε Άμλετ, το 2017, δουλειά που του έδωσε μια υποψηφιότητα στα Βραβεία Ολίβιε στην κατηγορία Καλύτερου Ηθοποιού, ενώ έχει κερδίσει κι ένα στην κατηγορία Outstanding Achievement in an Affiliate Theatre, το 2005. 

Ο Σκοτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο, γιος της Νορα και Τζιμ Σκοτ κι έχει 2 αδελφές. Η μητέρα του ήταν δασκάλα τέχνης και ο πατέρας του εργαζόταν σε πρακτορείο εργασίας. Αργότερα, τελείωσε το Gonzaga College και η πρώτη του δουλειά αφορούσε διαφημίσεις. Σε ηλικία 17 ετών κάνει ντεμπούτο στον κινηματογράφο, με το Korea. Ο Σκοτ, το 2013, δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλος. Η The Independent, τον κατέταξε στη θέση 22, στη Rainbow List, το 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 

Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Γκέι ηθοποιοί
Βραβευμένοι με BAFTA
Ιρλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης