joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεράρδος Α΄ του Ντυρμπουί

Ο Γεράρδος Α΄, γαλλ. Gérard, γερμ. Gerhard I (1223 - μετά το 1298) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Ντυρμπουί (Durbuy), περιοχής της Βελγικής (1247-98).

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Βάλεραν Γ΄, κόμη του Λίμπουργκ και της Ερμεσίνδης των Ναμύρ, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου.

Ήταν αδελφός του Ερρίκου Ε΄, κόμη του Λουξεμβούργου και ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκου Δ΄, κόμη του Λίμπουργκ. Έλαβε από τη μητέρα του την κομητεία του Ντυρμπουί. Απεβίωσε μετά το 1298 σε ηλικία μεγαλύτερη των 75 ετών. Το Ντυρμπουί επέστρεψε στον βασιλιά της Γερμανίας, που ήταν μικρανιψιός του Ερρίκου Ζ΄ από τον Οίκο του Λουξεμβούργου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μεχτχίλντε της Κλέβης, κόρη του Ντίτριχ (Dietrich primogenitus), κυρίου του Βέζελ και του Ντίνσλακεν και είχε τέκνα:
 Ερμεσίνδη απεβ. 1272, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Ε΄, κόμη του Μπλάνκενχαϊμ.
 Αικατερίνη απεβ. 1328, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο, κύριο του Φόορνε και μετά τον Βόλφαρτ του Μπόρσελεν.
 Αγνή.
 Μαρία.
 Ματθίλδη, κυρία του Μελέν (Melin), παντρεύτηκε τον Μποντουέν του Ενάν (Hénin), κύριο του Φονταίν-λ'Εβέκ.
 Πεντηκοστή, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Μορτάν (Mortagne), κύριο του Ρυμ (Rumes).
 Ισαβέλλα, κυρία του Ρουσύ, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ του Γκρανπρέ, κύριο του Ουφαλίζ & Λιβρύ.
 Μαργαρίτα απεβ. 1291, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄, κύριο του Γκιστέλ.

Πηγές
www.genealogie-mittelalter.de
Medieval Lands Project, Herren von Blankenheim

Αναφορές

Οίκος του Λίμπουργκ
Θάλασσα της Σκωτίας

Η Θάλασσα της Σκωτίας (Scotia Sea) βρίσκεται εκεί που ενώνεται ο Νότιος Ωκεανός με τον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Οριοθετείται δυτικά από το Πέρασμα Ντρέικ και βόρεια, ανατολικά και νότια από μια υποθαλάσσια οροσειρά, την Scotia Arc, που έχει την μορφή τόξου, και κατά μήκος της οποίας στην επιφάνεια της θάλασσας βρίσκονται η Isla de los Estados, η νήσος Shag, η Νότιος Γεωργία και οι Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι, οι Νότιες Ορκάδες και η Νήσος Έλεφαντ. Έχει έκταση περίπου 900.000 τ.χιλ.

Πήρε το όνομά της γύρω στο 1932, από το ερευνητικό πλοίο Σκωτία, που χρησιμοποιήθηκε από την Scottish National Antarctic Expedition, στην εξερεύνηση της Ανταρκτικής (1902–04).

Νότιος Ωκεανός
Ατλαντικός Ωκεανός
Γουλιέλμος Α΄ του Μπεργκ

Ο Γουλιέλμος Α΄, γερμ. Wilhelm I (π. 1242 - 16 Απριλίου 1308) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Μπεργκ (1296-1308).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπεργκ και της Μαργαρίτας του Χόχσταντεν. 

Το 1296 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αδόλφο Η΄ κόμη του Μπεργκ. Ήταν μοναχός και ο πάπας τον απήλλαξε από τους θρησκευτικούς όρκους για να αναλάβει τη θέση. Η διακυβέρνησή του ήταν αξιοσημείωτη για την συνεχή διαμάχη με  τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Το 1300 υποστήριξε τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον των εκλεκτόρων του Ρήνου και αυτό ενίσχυσε τη θέση του εναντίον του αρχιεπισκόπου. Σε όλο το διάστημα της ζωής του θεμελίωνε ναούς και μονές, όπως το Μπάυενμπουρκ (τώρα μέρος του Βούπερταλ) και το Γκρέφρατ. Ήταν ευεργέτης των πολιτών του Χύκεσβαγκεν.

Το 1308 απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αδόλφος Θ΄, γιος του επόμενου αδελφού του Ερρίκου κυρίου του Βίνντεκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίρμγκαρτ της Κλέβης, κόρη του του Ντήτριχ ΣΤ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν τέκνα.

Αναφορές σε Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Lower Rhine Nobility
 Wikipedia.de

Οίκος του Λίμπουργκ
Ραφαήλ Κουμεντάκης

Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης (γεννημένος στις 5 Μαΐου του 1993) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς στη θέση του ακραίου.

Καριέρα 
Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Εθνικού Αλεξανδρούπολης φτάνοντας στην πρώτη ομάδα το 2010 και παρέμεινε εκεί μέχρι το 2013. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ευρώπη, σε μεγάλα πρωταθλήματα, κατά σειρά: στην Ιταλία για λογαριασμό της Ραβέννα (2013–2016), στην Πολωνία για την Λούμπιν (2016–2017) και στη Γαλλία για τη Ναντ (2017). Από τον Δεκέμβριο του 2017 εως τον Ιούνιο του 2018 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας, τίτλο που κατάκτησε και το 2022 επίσης με τον Π.Α.Ο.Κ..

. Από την περίοδο 2018-19, αγωνίζεται με την ομάδα του Ολυμπιακού. Σήμερα αγωνίζεται στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ..

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης έως τον Δεκέμβριο του 2017 είχε αγωνιστεί σε 36 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.

Τίτλοι & Διακρίσεις

Συλλογικοί 
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 
2018 
2022
 1 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
2019

Προσωπικοί 
 Πολυτιμότερος Παίκτης: 
 Φάιναλ 4 Κυπέλλου 2018
 Τελικού κυπέλλου Ελλάδας 2022

Πηγές 
Ραφαήλ Κουμεντάκης
Κουμεντάκης ΠΑΟΚ
Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης στον δικέφαλο

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Γιώργος Ιωακειμίδης

Ο Γιώργος Ιωακειμίδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος, γεννημένος στην Πάτρα στις 25 Ιουλίου του 1953. Υπήρξε παίκτης κι αρχηγός της Παναχαϊκής όπως και του Εθνικού Πειραιά, με τα χρώματα των οποίων έκανε σημαντική καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας επί σειρά ετών (15 σεζόν από το 1971 έως το 1987).  Έπαιξε, ακόμη, για λογαριασμό της Κορίνθου και του Μεσολογγίου. Υπήρξε προπονητής της Εθνικής Ομάδας των Ενόπλων η οποία αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια (1997), ενώ εργάσθηκε και σε πολλούς συλλόγους. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών, στις 22 Αυγούστου του 2017.

Πηγή
• liganews.gr/themata/item/11809-efyge-o-giorgos-ioakeimidis «Έφυγε» ο Γιώργος Ιωακειμίδης»

Ιωακειμιδης Γιωργος
Ιωακειμιδης Γιωργος
Ιωακειμιδης Γιωργος
Ιωακειμιδης Γιωργος
Ιωακειμιδης Γιωργος
Δημήτρης Κουσουρής

Ο Δημήτρης Κουσουρής είναι Έλληνας ιστορικός και πανεπιστημιακός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1974 στον Πειραιά. Είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.  Σπούδασε στο τμήμα Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του, εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS) στο Παρίσι, την οποία ολοκλήρωσε το 2009. Έχει διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική και έχει δημοσιεύσει μελέτες για τη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία  σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά σε διάφορες γλώσσες. Το 2014 εκδόθηκε το βιβλίο του Δίκες των δοσίλογων 1944-1949. Δικαιοσύνη, συνέχεια του κράτους και εθνική μνήμη.

Επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής 
Τον Ιούνιο 1998, ο Κουσουρής, φοιτητής τότε και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ, καθόταν μαζί με τον φοιτητή Ηλία Φωτιάδη και τον εκπαιδευτικό Ιωάννη Καραμπατσόλη σε μία καφετέρια απέναντι από τα δικαστήρια της Ευελπίδων. Την ώρα εκείνη, δέχθηκαν βίαιη σωματική επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον Περίανδρο Ανδρουτσόπουλο. Ο Κουσουρής υπέστη βαρύτατες σωματικές βλάβες, καθώς δέχθηκε πολλαπλά χτυπήματα στο κεφάλι.

Παραπομπές

Έλληνες ιστορικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Φρειδερίκος του Βερντέν

Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (π. 970 - 6 Ιανουαρίου 1022) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (988-1022), του Κάστρε (1000-1022) και πρύτανης του καθεδρικού του Σαιν-Βάαστ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ του Αιχμάλωτου κόμη του Βερντέν και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε τρεις φορές.

Η δεύτερη ήταν όταν το 985 ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιτέθηκε στο Βερντέν και αιχμαλώτισε τον Γοδεφρείδο Α΄, τον Φρειδερίκο και άλλους. Το 987 ο σύμμαχος της οικογένειάς του, ο Ούγος Καπέτος της Γαλλίας τους ελευθέρωσε. Ο Φρειδερίκος εργάστηκε για τη μεταφορά της σορού του αδελφού του Αντάλμπερο επισκόπου του Βερντέν, που απεβίωσε στην Ιταλία, στον καθεδρικό του Βερντέν.

Ήταν κόμης του Βερντέν. Φαίνεται ότι για ένα ενδιάμεσο διάστημα δεν ήταν: το 1156 ένα καταστατικό του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν αναφέρει ότι "κατά τη βασιλεία του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας (996-1002) η κομητεία του Βερντέν μεταφέρθηκε στον επίσκοπο του Βερντέν". Ωστόσο αργότερα επανήλθε, διότι σε ένα καταστατικό του 1020 από τον Χάιμοντ επίσκοπο του Βερντέν αναφέρει τον Φρειδερίκο ως "κόμη του Βερντέν", όπως επίσης και ένα άλλο καταστατικό του ίδιου έτους από τον ηγούμενο Ρίχαρτ τον αναφέρει ως "dominus Fredericus comes Virdunensis civitatis".

Επίσης ήταν κόμης του Κάστρε: σε ένα καταστατικό του 1005 ο Ερρίκος Β΄ των Οθωνιδών χορηγεί δικαιώματα αγοράς στο αββαείο του Σαιν-Μέταρ ντε Σουασόν, που βρίσκεται "στην κομητεία Κάστρε του Φρειδερίκου". Το 1020 παραιτήθηκε του τίτλου του και έγινε μοναχός στο αββαείο του Σαιν Βαν. Απεβίωσε δύο έτη μετά σε ηλικία 52 ετών. Ο αδελφός του Χέρμαν του Βερντέν|Χέρμαν]] ανέλαβε κόμης του Βερντέν (1022-24) και μετά ο Λουδοβίκος Α΄ κόμης του Σινύ (1024-25). Τον τελευταίο φόνευσε ο Γκοθέλο Α΄ (αδελφός του Φρειδερίκου) και έτσι η κομητεία πέρασε στον γιο του Γοδεφρείδο Γ΄ (1025-69).

Οικογένεια
Δεν ξέρουμε τη σύζυγό του. Είχε τέκνο:
 Σοφία γενν. π. 1010, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Σινύ, γιο του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Σινύ & Βερντέν.

Πηγές
 Germany and the Western Empire, Volume III of the Cambridge Medieval History, University of Cambridge, 1922
 Abbé Charles Nicolas Gabriel, Verdun, Notice historique, 1888, réédition 1993
 Poull, Georges, La maison souveraine et ducale de Bar, Presses Universitaires de Nancy, 1994
 Crowe, Eyre Evans, The History of France, London: Longman, Brown, 1858

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Medieval Lands Project, Comtes de Verdun

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Αρντέν
Χέρμαν του Βερντέν

Ο Χέρμαν, γερμ. Hermann (απεβ. 28 Μαΐου 1029) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Βερντέν (1022-24) και της Βραβάντης.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Βερντέν & Έναμε και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε τρεις φορές και γι' αυτό είχε το προσωνύμιο ο Αιχμάλωτος.

Διαδέχθηκε το 1022 τον αδελφό του Φρειδερίκο κόμη του Βερντέν. Πολέμησε γενναία στο πλευρό του πατέρα του, όταν ο Λοθάριος των Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιτέθηκε στο Βερντέν. Ο Λοθάριος αιχμαλώτισε τον Γοδεφρείδο Α΄ και τον γιο του Φρειδερίκο. Ο Χέρμαν και ο αδελφός του Αντάλμπερο ανέλαβαν το να απωθήσουν περαιτέρω εισβολή του Λοθαρίου.

Ο πατέρας του ήταν κόμης του Έναμε και χορήγησε στον Χέρμαν τον τίτλο του κόμη του Έναμε. Ο Χέρμαν έγινε επίσης κόμης της Βραβάντης. Αποσύρθηκε στο αββαείο του Σαιν Βαν το 1024, όπου απεβίωσε το ίδιο έτος. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ως κόμης του Βερντέν, πατέρας του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Σινύ, ο οποίος είχε νυμφευτεί την ανιψιά του Σοφία, κόρη του αδελφού του Φρειδερίκου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντε και είχε τέκνα:
 Γρηγόριος, αρχιδιάκονος στη Λιέγη.
 Γοδεφρείδος, κόμης της Βεστφαλάς και κόμης του Κάππενμπερκ.
 Οντίλια, ηγουμένη.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τη Γκόντα και είχε τέκνο:
 Ματίλντε απεβ. μετά το 1039, παντρεύτηκε τον Ρέγκιναρ Ε΄ κόμη του Μονς.

Από μία ερωμένη του είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Γοδεφρείδος απεβ. πριν το 995.

Πηγές
 Germany and the Western Empire, Volume III of the Cambridge Medieval History, University of Cambridge, 1922
 Abbé Charles Nicolas Gabriel, Verdun, Notice historique, 1888, réédition 1993
 Poull, Georges, La maison souveraine et ducale de Bar, Presses Universitaires de Nancy, 1994
 Crowe, Eyre Evans, The History of France, London: Longman, Brown, 1858
Medieval Lands Project, Comtes de Verdun
Medieval Lands Project, Comtes de Verdun

Οίκος του Αρντέν
Γοδεφρείδος Δ΄ της Κάτω Λωρραίνης

Ο Γοδεφρείδος Δ΄ o κυφός, γερμ. Gottfried IV der bucklige (απεβ. 26/27 Φεβρουαρίου 1076) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1069 - 1076), μάργραβος της Αμβέρσας (1070 - 1076) και (ως σύζυγος της Ματθίλδης) μάργραβος της Τοσκάνης (1069 - 1076).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γοδεφρείδου Γ΄ του γενειοφόρου δούκα της Κάτω Λωρραίνης και της πρώτης συζύγου του Ντόντας. Αδελφή του ήταν η Ίδα.

Το 1069 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη της Βεατρίκης των Αρντέν από τον πρώτο της γάμο με τον Βονιφάτιο Γ΄ μάργραβο της Τοσκάνης. Η Βεατρίκη, όταν χήρεψε, έγινε 2η σύζυγος του πατέρα του. Από το 1071 ο Γοδεφρείδος Δ΄ ζούσε χωριστά από τη Ματθίλδη, μάλιστα στην Έριδα της Περιβολής οι δύο σύζυγοι υποστήριξαν αντίπαλες παρατάξεις: ο Γοδεφρείδος Δ΄ τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας και η Ματθίλδη τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄. 

Ο Γοδεφρείδος Δ΄ υποστήριξε τον Ερρίκο Δ΄ εναντίον τού Μάγκνους των Μπίλουνκ δούκα της Σαξονίας και επίσης τον επίσκοπο της Ουτρέχτης εναντίον του Ντιρκ Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. 

Έγινε αυτόχειρας με το ξίφος του το 1076 στο Φλάαρντινγκεν. Παρά την αντίθεση της Ματίλντας, όρισε κληρονόμο τον ανιψιό του Γοδεφρείδο, γιο της αδελφής του Ίδας. Ωστόσο ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε την Κάτω Λωρραίνη στον δικό του γιο Κορράδο (1076-87), αργότερα όμως τον διαδέχθηκε ο Γοδεφρείδος (1089-96), που μετά έγινε και ο πρώτος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1069 τη Ματθίλδη του Οίκου της Κανόσα, κόρη του Βονιφατίου Γ΄ μαργράβου της Τοσκάνης, αλλά το μόνο τέκνο τους, η Βεατρίκη, γεννήθηκε το 1071 και απεβίωσε το ίδιο έτος.

Αναφορές σε Πηγές

|-

Οίκος του Αρντέν
Δυτική Σιβηρία

Η Δυτική Σιβηρία () είναι μέρος της ευρύτερης Σιβηρίας. Εκτείνεται μεταξύ των Ουραλίων και του Γενισέι που χωρίζουν την Σιβηρία σε δύο μέρη.

Η περιοχή της Δυτικής Σιβηρίας καταλαμβάνει 2.5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σχεδόν το 80% της Δυτικής Σιβηρίας βρίσκεται εντός της Δυτικής Σιβηρικής Πεδιάδας. Τα μεγαλύτερα ποτάμια της περιοχής είναι ο Ιρτίς και ο Ομπ.

Μεγαλύτερες πόλεις 
Η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Δυτικής Σιβηρίας είναι η πόλη του Νοβοσιμπίρσκ. Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν:
 Ομσκ
 Τιουμέν
 Σουργκούτ
 Μπαρναούλ
 Τομσκ
 Κεμέροβο
 Νοβοκουζνέτσκ
 Κουργκάν
 Παβλοντάρ
 Πετροπάβλ
 Σεμέι
 Οσκεμέν

Παραπομπές 

Γεωγραφία του Καζακστάν
Γεωγραφία της Ρωσίας
Σιβηρία
Τζον Ντίλιντζερ

Ο Τζον Χέρμπερτ Ντίλιντζερ (αγγλικά: John Herbert Dillinger, 22 Ιουνίου 1903 - 22 Ιουλίου 1934) ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης στις ΗΠΑ. Λειτουργούσε με τη συμμορία  του, την επονομαζόμενη κι ως "The Terror Gang", με την οποία λήστεψαν συνολικά 24 τράπεζες και τέσσερα αστυνομικά τμήματα, έχοντας παράλληλα κι άλλες δραστηριότητες στον χώρο του εγκλήματος. Ο Ντίλιντζερ, κατάφερε να δραπετεύσει δις από τη φυλακή. Ο Ντίλιντζερ τελικά κατηγορήθηκε και για την δολοφονία ενός αστυνομικού, αλλά δεν καταδικάστηκε ποτέ για αυτό, αυτή ήταν η μόνη κατηγορία ανθρωποκτονίας που υπέστη. 

Έλαβε δημοσιότητα από τα Μέσα κατά την περίοδο που ήταν δραπέτης, ενώ εξ αιτίας της προσωπικότητάς του και του ύφους του, τον συνέκριναν με τον Ρομπέν των Δασών.  Σε απάντηση, ο διευθυντής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ, ανέπτυξε ένα πιο εξελιγμένο γραφείο ως όπλο ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, χρησιμοποιώντας τον Ντίλιντζερ και τη συμμορία του ως πλατφόρμα εκστρατείας. Κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη σε τέσσερις πολιτείες, επιστρέφοντας στο σπίτι του πατέρα του, μετά από έναν τραυματισμό που είχε. Το 1934, επέστρεψε στο Σικάγο, και η Άνα Κουπάνας, ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής, στον οποίον είχε βρει καταφύγιο ο Ντίλιντζερ, τον κατέδωσε στην αστυνομία. 

Στις 22 Ιουλίου του 1934, κι ενώ έβγαινε από το θέατρο "Biograph Theater", πήγανε να τον συλλάβουν οι πράκτορες Μέλβιν Πέρβις και Σάμιουελ Π. Κόλι. Εκείνος επιχείρησε να διαφύγει της σύλληψης, αλλά δεν τα κατάφερε και πυροβολήθηκε από τους αστυνομικούς, πεθαίνοντας. Η δολοφονία του κρίθηκε εύλογη. Ο Ντίλιντζερ ήταν ήδη ένας περιβόητος κακοποιός, ενώ  έως και σήμερα τα Μέσα ασχολούνται μαζί, αφού έχουν γυριστεί δεκάδες ταινίες που τον αφορούν, επηρεάζοντας κι άλλες τέχνες.

Παραπομπές

Επιπλέον μελέτη 
 Beverly, William. On the Lam: Narratives of Flight in J. Edgar Hoover's America. Jackson, Mississippi: University Press of Mississippi. 2003. .
 Burrough, Bryan. Public Enemies: America's Greatest Crime Wave and the Birth of the FBI, 1933-34 . New York: Penguin Press. 2004. .
 Cromie, Robert and Pinkston, Joseph. Dillinger: A Short and Violent Life (1962)
 DeBartolo, Anthony. Dillinger's Dupes: Town Seeks To Preserve A Jail Yet Escape A Dastardly Deed. Chicago Tribune.
 Erickson, Matt and Bill Thornbro. John Dillinger: A Year in the Life. The Times of Northwest Indiana.
 Girardin, G. Russell, Helmer, William J., Mattix, Rick. Dillinger: The Untold Story.
 Gorn, Elliott J. Dillinger's Wild Ride: The Year That Made America's Public Enemy Number One (New York, OUP USA, 2009).
 Helmer, William J.; Mattix, Rick (1998). Public Enemies: America's Criminal Past, 1919-1940. New York City, New York: Facts on File. p. 17. .
 Peters, Robert. What Dillinger Meant to Me Seahorse Press 1983 (with link to complete text online)
 Toland, John. The Dillinger Days. Random House 1963

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Famous Cases: John Dillinger – at the FBI
 
 Dillinger: The Untold Story, Anniversary Edition.  Indiana University Press.

Αμερικανοί εγκληματίες
Ληστές
Άνω Βαρδάτες Φθιώτιδας

Οι Άνω Βαρδάτες γνωστές και ως Βαρδάτες, επίσημα Άνω Βαρδάται, είναι πεδινό χωριό του νομού Φθιώτιδας σε υψόμετρο 85 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Άνω Βαρδάτες βρίσκονται στους πρόποδες της Οίτης, πολύ κοντά στην αρχαία πόλη της Φθιώτιδας Τραχίς. Απέχει 12 χλμ. νότια της Λαμίας. Πάνω στο χωριό, προς τα νότιά του και μέσα σε βράχο, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγιάς της Προυσσιώτισας που γιορτάζει στις 23 Αυγούστου. Ονομάστηκε «Προυσώτισσα» διότι η εικόνα της Παναγίας έφτασε στην θέση εκείνη, από την πόλη Προύσα της Μ. Ασίας. Το όνομα Βαρδάτες το πήρε από τον αφέντη τους, τον Βαρδαμπέη. Το σχολείο εκεί λειτουργούσε από την Τουρκοκρατία περίπου από το 1890. Το σπίτι στο οποίο στεγαζόταν το σχολείο ήταν το σπίτι του παπά, αλλά επειδή ο ιερέας δεν ήρθε ποτέ, το σχολείο λειτούργησε τελικά εκεί. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Βαρδάτων, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γοργοποτάμου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 254 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,511 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Δήμος Λαμιέων
Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αντάλμπερο Β΄ του Μετς

Ο Αντάλμερο Β΄ (γερμ.: Adalbero, γαλλ.: Adalberon, περίπου 958 - 14 Δεκεμβρίου 1005) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Μετς και του Βερντέν από το 984 μέχρι το 1005. Προερχόταν από τον Οίκο του Αρντέν.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης και της Βεατρίκης των Ροβερτιδών, κόρης του Ούγου του μεγάλου, δούκα των Φράγκων.

Έγινε Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος του Βερντέν (από το 984) και επίσκοπος του Μετς (984-1005). Αδέλφια του ήταν ο Θεοδώριχος Α΄, που διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας της Άνω Λωρραίνης και η Ίντα, που παντρεύτηκε τον Ράντμποτ κόμη του Χάπσμπουρκ και  αρχηγέτης των Αψβούργων.

Ήταν ανιψιός του Αντάλμπερο Α΄ επισκόπου του Μετς και εξάδελφος του Αντάλμπερο αρχιεπισκόπου του Ρενς· ο ποιητής Αντάλμπερο επίσκοπος του Λoν (Laon) ήταν γιος εξαδέλφου του. Ο Αντάλμπερο Β΄ απεβίωσε το 1005 σε ηλικία 47 ετών.

Πηγές
 https://web.archive.org/web/20120327065511/http://www.saarland-biografien.de/Adalbero-II

Οίκος του Αρντέν
Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Επίσκοποι του Μετς
Επίσκοποι του Βερντέν
Σιμόπουλο Ηλείας

Το Σιμόπουλο είναι κεφαλοχώρι του Νομού Ηλείας, ευρισκόμενο σε μια λοφώδη πεδινή και εύφορη περιοχή σε υψόμετρο 200 μέτρων περίπου και ενδιάμεσα της τεχνητής Λίμνης Πηνειού και της Φολόης. Αποτελεί, σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011, τοπική έδρα της Δημοτικής Ενότητας Πηνείας του Δήμου Ήλιδας.

Γενικές πληροφορίες
Τα χωριά που βρίσκονται εγγύς και γύρω του Σιμόπουλου είναι ο Άγιος Νικόλαος, ο Λαγανάς, το Καλό Παιδί, ο Ανθώνας, η Βουλιαγμένη, τα Γαβράκια, η Σκλίβα, το Μαζαράκι, ο Λάτας, το Πίριο, η Εφύρα και η Οινόη.

Κατά την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», το Σιμόπουλο ανήκε στον πρώην Δήμο Πηνείας αποτελώντας τόσο την έδρα του όσο και έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σιμόπουλου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σιμόπουλου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 13/12/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας (1835-1912, 2010-σήμερα). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/12/2017.

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ήλιδας
Δήμος Πηνείας
Φρειδερίκος του Λουξεμβούργου

Ο Φρειδερίκος (γερμ. Friedrich, 965 - 6 Οκτωβρίου 1019) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μόζελγκαου.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ζήγκφρητ κόμη του Λουξεμβούργου και της Χέντβιχ, κόρης του Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη του Νόρντγκαου.

Ο αδελφός του Ερρίκος έλαβε, ως Ερρίκος Α΄, την κομητεία του Λουξεμβούργου και αργότερα έγινε, ως Ερρίκος Ε΄, δούκας της Βαυαρίας. Ο Φρειδερίκος απεβίωσε το 1019 σε ηλικία 54 ετών. Το 1026 απεβίωσε ο αδελφός του Ερρίκος άγαμος και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκου, ο Ερρίκος Β΄ ως κόμης του Λουξεμβούργου και αργότερα, ως Ερρίκος Ζ΄, και ως δούκας της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που το όνομά της ίσως ήταν Ερμεντρούντε κόμισσα του Γκλάιμπερκ και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Ζ΄ απεβ. 1047, δούκας της Βαυαρίας.
 Φρειδερίκος π. 1003-1065, δούκας της Κάτω Λωρραίνης.
 Γκίζελμπερτ π. 1007-1059, κόμης του Λουξεμβούργου.
 Αντάλμπερο Γ΄ π. 1010-1072, επίσκοπος του Μετς.
 Τιερρύ, πατέρας του Πόππο επισκόπου του Μετς.
 Χέρμαν του Γκλάιμπεργκ.
 Ογίβη 990-1036, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Δ΄ κόμη της Φλάνδρας.
 Ίμιτσα απεβ. 1055, παντρεύτηκε τον Γουέλφος Β΄ κόμη της Σουαβίας.
 Όντα, μέλος του Συλλόγου (canoness) του καθεδρικού του Ρεμίρεμοντ, μετέπειτα ηγουμένη του Σιν-Ρεμύ στη Λυνεβίλ.
 Γκιζέλα 1019-μετά το 1058, παντρεύτηκε τον Ράντουλφ κύριο του Άαλστ.

Πηγές
 Kreins, Jean-Marie (2007). Histoire du Luxembourg: des origines à nos jours. Presses universitaires de France. ISBN 978-2-13-056367-9.

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Αρντέν
Ερρίκος Ζ΄ της Βαυαρίας

Ο Ερρίκος Ζ΄, γερμ. Heinrich VII (απεβ. 16 Οκτωβρίου 1047) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Βαυαρίας (1042-47) και, ως Ερρίκος Β΄, κόμης του Λουξεμβούργου (1026-47).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και της συζύγου του, που είχε μάλλον το όνομα Ερμεντρούντε κόμισσα του Γκλάιμπερκ.

Ο θείος του Ερρίκος ήταν Α΄ κόμης του Λουξεμβούργου και Ε΄ δούκας της Βαυαρίας. Το 1026 τον διαδέχθηκε ως Β΄ κόμης του Λουξεμβούργου και επίτροπος (advocat) των αββαείων Σαιν-Μαξιμίν στο Τρηρ και Σαιν-Βίλιμπρορτ στο Έχτερναχ. Το δουκάτο της Βαυαρίας ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας το έδωσε στον δικό του γιο Ερρίκο Γ΄, που όταν έγινε βασιλιάς της Γερμανίας το έδωσε το 1042 στον Ερρίκο: έγινε ο Ερρίκος Ζ΄ δούκας της Βαυαρίας. Αυτό έγινε διότι ο Σάμουελ Άμπα της Ουγγαρίας έκανε επιδρομές στο δουκάτο και η Βαυαρία είχε ανάγκη μόνιμου στρατιωτικού διοικητή.

Έμεινε άγαμος και το 1047 τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γκίζελμπερτ ως κόμης του Λουξεμβούργου, ενώ το δουκάτο της Βαυαρίας επέστρεψε στον Ερρίκο Γ΄, που το έδωσε στον Κορράδο Α΄ των Ετσονιδών.

Πηγές
 Kurt Reindel (1969), "Heinrich V.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 8, Berlin: Duncker & Humblot, p. 342; (full text online)
 Sigmund Ritter von Riezler (1880), "Heinrich V.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 459–460

Οίκος του Αρντέν
Αντάλμπερο Γ΄ του Μετς

Ο Αντάλμπερο Γ΄ (γερμ.: Adelbero, γαλλ.: Adalberon, περίπου 1010 - 13 Νοεμβρίου 1072) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Μετς. Προερχόταν από τον Οίκο του Αρντέν

Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και της συζύγου του, που ίσως είχε το όνομα Ερμεντρούντε κόμισσα του Γκλάιμπερκ. Ο Αντάλμπερο Α΄ επίσκοπος του Μετς ήταν μεγάλος θείος του και ο Αντάλμπερο Β΄ επίσκοπος του Μετς ήταν εξάδελφος του πατέρα του.

To 1047 διαδέχθηκε τον θείο του Ντήτριχ Β΄ επίσκοπο του Μετς. Διακρίθηκε για την ευσέβειά του, τη μόρφωσή του, το συνετό τρόπο διοίκησης της επισκοπής και την πολιτική του επιρροή. Ήταν διδάσκαλος του Μπρούνο του Έγκουισχαϊμ-Ντάγκσμπουρκ, που έγινε επίσκοπος της Τουλ το 1026. Το 1049 ήταν παρών στη Συνέλευση στη Βορμς, που οργανώθηκε από τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας, όπου αποφασίστηκε ο Μπρούνο να είναι ο υποψήφιος της Γερμανίας για την παπική καθέδρα. Αυτός εκλέχθηκε από το λαό της Ρώμης δια βοής (by acclamation) ως πάπας με το όνομα Λέων Θ΄.

Ο Αντάλμπερο Γ΄ ήταν παρών το 1050 στη Σύνοδο της Ρώμης, όπου αγιοποιήθηκε ο Γεράρδος επίσκοπος της Τουλ. Από τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας (γιο του Ερρίκου Γ΄) του παραχωρήθηκε η κομητεία του Σααρμπρύκεν. Ο Αντάλμπερο Γ΄ απεβίωσε το 1072 σε ηλικία 62 ετών.

Πηγές
 "Adalbero III of Luxembourg". Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German).
 Eugen Ewig (1953), "Adalbero III., Bischof von Würzburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 1, Berlin: Duncker & Humblot, p. 41; (full text online)
 Adolf Schinzl, Alberdingk Thijm (1875), "Adalbero I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 52 (Also describes Adalbero III)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Adalbero III of Luxemburg at the Saarländic Biographies site 

Οίκος του Αρντέν
Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Επίσκοποι του Μετς
Cosmote Sport

Το Cosmote Sport είναι μια premium sports υπηρεσία στην Ελλάδα, μέρος της ομότιτλης συνδρομητικής τηλεοπτικής πλατφόρμας που ανήκει στον ΟΤΕ. Ξεκίνησε το 2009 αρχικά ως Conn-x TV Sports και τα κανάλια εκπέμπουν στην COSMOTE TV μέσω δορυφόρου και μέσω ευρυζωνικής σύνδεσης.

Αποτελείται από 10 κανάλια και διαθέτει ζωντανή ποδοσφαιρική κάλυψη (πάνω από 100 ζωντανούς αγώνες ανά μήνα) από κορυφαία πρωταθλήματα στην Ευρώπη (Κύπελλο Ελλάδας, ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ). Επίσης καλύπτει και άλλα αθλήματα όπως τη Φόρμουλα 1, την πετοσφαίριση και την αντισφαίριση.

Κανάλια και περιεχόμενο
Η Cosmote Sport διαθέτει εννέα πολυπλεκτικά κανάλια:

Cosmote Sport 1HD
Αγώνες από το Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.

Cosmote Sport 2HD
Αγώνες από τη Σέριε Α, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ.

Cosmote Sport 3HD
Αγώνες από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και κάποιους επιλεγμένους από το Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών και τη Σέριε Α.

Cosmote Sport 4HD
Αγώνες του NBA, του Πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης Ισπανίας, της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.

Cosmote Sport 5HD
Αγώνες από τη Φόρμουλα 1, το Παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, την Σέριε Α, το Πετοσφαιρικό Τσάμπιονς Λιγκ και το ΕΟΧ Τσάμπιονς Λιγκ.

Cosmote Sport 6HD
Όλα τα ATP Tour Masters 1000, ATP Tour 500, ATP Finals και αγώνες από το ATP Tour 250.

Cosmote Sport 7HD
Αγώνες από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, την Πριμέιρα Λίγα και το Παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας.

Cosmote Sport 8HD
Αγώνες από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, την Σέριε Α, το Πετοσφαιρικό Τσάμπιονς Λιγκ, τα ATP Tour Masters 1000 και τα ATP Tour 500.

Cosmote Sport 9HD
Αγώνες από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ και άλλες διοργανώσεις.

Cosmote Sport Highlights HD
Στιγμιότυπα από το αρχείο των παραπάνω καναλιών σε όλα τα σπορ, νέα των παγκοσμίων πρωταθλημάτων και συνεχή ζωντανά αποτελέσματα αγώνων εντός και εκτός Ελλάδας.

Λογότυπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Αθλητικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Tηλεοπτικοί σταθμοί της COSMOTE TV
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2009
Γουλιέλμος Α΄ του Λουξεμβούργου

O Γουλιέλμος Α΄, γερμ. Wilhelm (1081-1131) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Λουξεμβούργου (1096-1131).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της Κλημεντίας των Πουατιέ, κόρης του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα της Ακουιτανίας.

Το 1096 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ερρίκο Γ΄ ως κόμης του Λουξεμβούργου. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τίτλο "κόμης του Λουξεμβούργου" στα έγγραφά του. Όπως και οι προκάτοχοί του, ενεπλάκη σε διαφωνίες με τον Μπρούνο αρχιεπίσκοπο του Τρηρ το 1122 και το 1127, με αποτέλεσμα να αφοριστεί.

Απεβίωσε το 1131 σε ηλικία 50 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1105 τη Ματίλντε ή Λουιτγκάρντε του Νόρτχαϊμ, κόρη του Κούνο/Κόνρατ κόμη του Μπάιχλινγκεν και είχε τέκνα:
 Κορράδος Β΄ απεβ. 1136, κόμης του Λουξεμβούργου.
 Γουλιέλμος αναφέρεται το 1131 και το 1158, κόμης του Γκλάιμπερκ.
 Λουιτγκάρντε 1120-1170, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Γκρανντπρέ.

Πηγές
 Kreins, Jean-Marie (2007). Histoire du Luxembourg: des origines à nos jours. Presses universitaires de France. ISBN 978-2-13-056367-9.

Οίκος του Αρντέν
Α.Ε.Κ. (ράγκμπι ανδρών)

Το τμήμα ράγκμπι της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα Ράγκμπι λιγκ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Ράγκμπι Λιγκ δεκατριών και εννέα παικτών. Ιδρύθηκε το 2017 και αποτελεί μία από τις κορυφαίες ομάδες της χώρας, αφού  σε δύο συμμετοχές μετράει ήδη ισάριθμα νταμπλ (2018, 2019). Από τη σεζόν 2019-20 θα αγωνίζεται στην Rugby League Association. Ωστόσο η πρώτη της χρονιά στη νέα αυτή διοργάνωση δεν θα είναι και η τυχερή της, αφού η σεζόν 2019-20 ακυρώθηκε για υγειονομικούς λόγους. Στη παρθενική του συμμετοχή στο πρωταθλημα εννέα παικτών, το τμήμα ράγκμπι της Α.Ε.Κ. κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία του στην 5η και τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος που πραγματοποιήθηκε στον Ασπρόπυργο. Η ΑΕΚ κέρδισε τα τρία από τα πέντε αυτόνομα τουρνουά που πραγματοποιήθηκαν αήττητη, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην γενική βαθμολογία. Το 2019 η ομάδα rugby league της Α.Ε.Κ. συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο 9's που διεξήχθη στο γήπεδο της Νίκαιας και έφτασε μέχρι το τελικό όπου αντιμετώπισε την πρωταθλήτρια Ιταλίας Gladiatori Roma γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 12-4.

Τίτλοι και Διακρίσεις 
2 Πρωταθλήματα ΧΙΙΙ : 2018, 2019
2 Πρωταθλήματα Ανάπτυξης 9's : 2018, 2019

Ρόστερ 
Η ομάδα όπως ήταν στις

Διοίκηση και τεχνικό επιτελείο

Παραπομπές

Πηγες 
http://eomop.gr/category/rugby-league/
https://www.onsports.gr/spor/story/629243/aek-protathlitria-sto-ragkmpi-photo
https://www.aek.gr/megali-niki-10-40-kai-proto-vima-gia-ton-titlo/
https://cityview.com.gr/tmima-ragkmpi-dimioyrgise-i-aek/19439

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Α.Ε.Κ. - Επίσημος Δικτυακός Τόπος  
 https://m.facebook.com/yellowblacktanks/
 https://www.aek.gr/rugby-league/

Ραγκμπι
Α.Ε.Κ.
Α.Ε.Κ. (επιτραπέζια αντισφαίριση)

Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα πινγκ-πονγκ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο.

Ιστορία 
Η πρώτη παρουσία του τμήματος επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ-πονγκ) της ΑΕΚ καταγράφεται με τη συμμετοχή στο ελληνικό πρωτάθλημα τις δεκαετίες 1950,1960, 1970 και 1980. Το 1959, μάλιστα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση, τόσο στους άντρες, όσο και στους νέους.

Οι τελευταίες επιτυχίες τοποθετούνται τις χρονιές 1984 και 1985 με την τρίτη θέση στο θεσμό του κυπέλλου. Στη συνέχεια, το τμήμα παραμένει ανενεργό από το 1986 μέχρι και το 2009.  

Τα τελευταία χρόνια η ανάγκη για την επαναδραστηριοποίηση του τμήματος μεγαλώνει, καθώς πολλοί είναι οι φίλοι της ΑΕΚ που αθλούνται σε άλλους συλλόγους και εκφράζουν τη λύπη τους για την απουσία της αγαπημένης τους ομάδας από το χώρο της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Έτσι, η πρώτη προσπάθεια γίνεται το 2009 με τη συμμετοχή της ομάδας αντρών της ΑΕΚ στην χαμηλότερη κατηγορία του πρωταθλήματος, τη Γ’ κατηγορία Αττικής. Την σεζόν 2018-19 αγωνίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Α1 ανδρών και φτάνει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, αφού καταφέρνει να ξεπεράσει το εμπόδιο Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Το 2020, το τμήμα κατακτά και πάλι το πρωτάθλημα αήττητο.

Τίτλοι

Πανελλήνιοι 

 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Ανδρών
 2019, 2020
 1 Πρωτάθλημα A2 Ελλάδας Ανδρών
 2018

Ρεκόρ 

Η ΑΕΚ είναι η μόνη ομάδα τα τελευταία 10 χρόνια που μένει αήττητη για τόσο μεγάλο διάστημα.

Οι αήττητοι αγώνες της ΑΕΚ στην Α1 Εθνική Κατηγορία:

2018-19 
 ΑΕΚ – ΟΑ Χανίων 4-0 (21/10/2018)
 ΓΝΟ Άρης Νίκαιας – ΑΕΚ 0-4 (17/11/2018)
 ΑΣ Πέρα – ΑΕΚ 1-4 (17/11/2018)
 ΑΕΚ – ΓΣ Φιλία Ορεστιάδας 4-0 (18/11/2018)
 ΑΕΚ – ΑΣ Πέρα 4-0 (08/12/2018)
 ΑΕΚ – ΑΟ Ταταύλα 4-1 (08/12/2018)
 ΑΕΚ – ΓΝΟ Άρης Νίκαιας 4-0 (09/12/2018)
 Ολυμπιακός ΣΦΠ – ΑΕΚ 3-4 (26/01/2018)
 ΓΣ Φιλία Ορεστιάδας – ΑΕΚ 0-4 (26/01/2018)
 ΑΕΚ – Παναθηναϊκός ΑΟ 4-3 (27/01/2018)
 ΟΑ Χανίων – ΑΕΚ 0-4 (16/03/2018)
 ΑΕΚ – ΑΣ Ίφιτος Πατρών 4-1 (16/03/2018)
 ΑΟ Πεύκης – ΑΕΚ 0-4 (17/03/2018)

2019-20 
 ΟΑ Χανίων – ΑΕΚ 1-4 (14/09/2019)
 ΑΕΚ – ΑΟ Ταταύλα 4-0 (14/09/2019)
 ΑΕΚ – Ολυμπιακός ΣΦΠ 4-2 (15/09/2019)
 ΓΣ Φιλίας Ορεστιάδας – ΑΕΚ 1-4 (12/10/2019)
 ΑΕΚ – ΕΑ Βόχας 4-1 (12/10/2019)
 ΑΕΚ – ΑΣ Πέρα 4-2 (13/10/2019)
ΑΟ Πεύκης – ΑΕΚ 0-4 (02/11/2019)
 ΑΣ Ίφιτος Πατρών – ΑΕΚ 0-4 (02/11/2019)
 ΑΕΚ – Παναθηναϊκός ΑΟ 4-3 (03/11/2019)
 ΑΟ Ταταύλα – ΑΕΚ 0-4 (21/12/2019)
 ΑΕΚ – ΑΣ Ίφιτος Πατρών 4-1 (21/12/2019)
 Ολυμπιακός ΣΦΠ – ΑΕΚ 3-4 (22/12/2019)
 ΑΣ Πέρα – ΑΕΚ 0-4 (08/02/2020)
 ΑΕΚ – ΟΑ Χανίων 4-1 (08/02/2020)
 ΕΑ Βόχας – ΑΕΚ 0-4 (09/02/2020)
ΑΕΚ – ΑΟ Πεύκης (αποβλήθηκε) (22/02/2020)
 ΑΕΚ – ΓΣ Φιλίας Ορεστιάδας 4-0 (22/02/2020)
 Παναθηναϊκός ΑΟ – ΑΕΚ 2-4 (23/02/2020)

2020-21 
 ΕΑ Βόχας – ΑΕΚ 0-3 (21/10/2020)
 ΑΟ Ταταύλα – ΑΕΚ 0-3 (21/10/2020)

2021-22 
 ΑΣ Ίφιτος Πατρών – ΑΕΚ 0-3 (16/10/2021)
ΑΕΚ – ΟΑ Χανίων 3-0 (30/10/2021)

Διοίκηση και τεχνικό επιτελείο

Η παρουσία στην Α' Εθνική Ανδρών 

* Την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 ακυρώθηκαν όλα τα διασυλλογικά πρωταθλήματα λόγω της πανδημίας  του κορωνοϊού.

Τρέχουσα σύνθεση 
Η ομάδα όπως ήταν στις

Αξιοσημείωτοι Παίχτες
Νιγκέλα Λόσον

Η Ναϊτζέλλα Λούση Λώσον (Nigella Lucy Lawson) (6 Ιανουαρίου 1960) είναι Αγγλίδα δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, τηλεοπτική προσωπικότητα και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής. Είναι η κόρη του Νάιτζελ Λώσον, πρώην υπουργός Οικονομικών, και της Βανέσα Λώσον, της οποίας η οικογένεια ήταν ιδιοκτήτρια της επιχείρησης J. Lyons and Co.

Παρακολούθησε το σχολείο Godolphin and Latymer School στο Λονδίνο. Μετά την αποφοίτησή της από το Lady Margaret Hall του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η Λώσον άρχισε να εργάζεται ως αναθεωρητής βιβλίων και κριτικός εστιατορίων. Αργότερα, το 1986, θα γίνει αναπληρωτής λογοτεχνικός συντάκτης στην εφημερίδα The Sunday Times. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια καριέρα ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος, γράφοντας για αρκετές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1998 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο μαγειρικής, με τίτλο How To Eat, και πούλησε 300.000 αντίτυπα με αποτέλεσμα να γίνει best-seller. Το 2000, εκδόθηκε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο How to Be a Domestic Goddess, κερδίζοντας έτσι το Βρετανικό Βραβείο Βιβλίου για τον Συγγραφέα της Χρονίας.

Το 1999 φιλοξένησε τη δική της σειρά μαγειρικής, με τίτλο Nigella Bites, στο Channel 4, συνοδευόμενη από ένα ακόμα best-seller βιβλίο μαγειρικής. Η Λώσον, με τη τηλεοπτική εκπομπή Nigella Bites, κέρδισε το Guild of Food Writers Award. Το 2005 η πρωινή τηλεοπτική της εκπομπή, με τίτλο Nigella, που φιλοξενούσε το κανάλι ITV, ήρθε αντιμέτωπη με αρνητική κριτική και ακυρώθηκε αφού σημείωσε χαμηλή βαθμολογία. Το 2006 φιλοξένησε την εκπομπή Nigella Feasts, στο Food Network, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε η τριμερής σειρά, Nigella's Christmas Kitchen, στο BBC Two, στο Ηνωμένο Βασίλειο, που οδήγησε, το 2007, στην ανάθεση της εκπομπής Nigella Express στο BBC Two. Η δικιά της σειρά μαγειρικών σκευών, Living Kitchen, έχει αξία 7 εκατομμυρίων λιρών στερλίνας, και έχει πουλήσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια βιβλία μαγειρικής παγκοσμίως μέχρι σήμερα.

Άγγλοι δημοσιογράφοι
Ένγκελμπερτ Β΄ του Λα Μαρκ

Ο Ένγκελμπερτ Β΄, γερμ. Engelbert II (1275 - 18 Ιουλίου 1328) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ και κόμης (συζυγικώ δικαιώματι) του Άρενμπεργκ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη του Λα Μαρκ και της Ίρμγκαρτ των Λίμπουργκ, κόρης του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπεργκ.

Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και συνέχισε τις προσπάθειες εκείνου να κρατήσει ανεξάρτητο το Λα Μαρκ. Αυτό τον ανάγκασε να συγκρουστεί με τον Ερρίκο Β΄ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, ο οποίος κυριαρχούσε στο δουκάτο της Βεστφαλίας. Επίσης με τον Λουδοβίκο Β΄ επίσκοπο του Μύνστερ, ο οποίος εισέβαλε στο Χαμ το 1323, έπεσε στα χέρια του Ένγκελμπερτ Β΄ και δεν ελευθερώθηκε παρά μόνο αφού κατέβαλε 5.000 αργυρά μάρκα ως λύτρα, ένα μεγάλο ποσό.

Κατά τη διαμάχη του Φρειδερίκου Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας με τον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας για το βασίλειο της Γερμανίας, ο κόμης συμμάχησε προσωρινά με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, φίλο του Φρειδερίκου Α΄. Αργότερα άλλαξε συμμαχία και υποστήριξε τον Λουδοβίκο Β΄, πράγμα που έφερε σε τόσο δύσκολη θέση τον αρχιεπίσκοπο, που αναγκάστηκε να ζητήσει ανακωχή. 

Χορήγησε στην πόλη του Μπόχουμ τον καταστατικό χάρτη προνομίων, που υπέγραψε στο κάστρο Μπλάνκενσταϊν το 1321.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1299 τη Μέχτιλντε, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη κόμη του Άρενμπεργκ και είχε τέκνα:
 Αδόλφος Β΄ απεβ. 1347, κόμης του Λα Μαρκ.
 Ένγκελμπερτ Γ΄ 1304-1368, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.
 Έμπερχαρτ απεβ. 1387, κόμης του Άρενμπεργκ.
 Ματίλντε.
 Ίρμγκαρτ απεβ. 1360, παντρεύτηκε τον Όθωνα κύριο του Λίππε.
 Αικατερίνη απεβ. 1360.
 Μαργαρίτα.
 Ριχάρντις.

Αναφορές σε πηγές

Οίκος του Λα Μαρκ
Αδόλφος Γ΄ του Λα Μαρκ

Ο Αδόλφος Γ΄, γερμ. Adolf III (π. 1334 - 7 Σεπτεμβρίου 1394) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ (1391-93), ως Αδόλφος Α΄ κόμης της Κλέβης (1368-94), επίσκοπος του Μύνστερ (1357-63) και αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας & δούκας της Βεστφαλίας (1363).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Β΄ κόμη του Λα Μαρκ και της Μαργαρίτας, κόρης του Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης.

Το 1357 ορίστηκε από τον πάπα Ιννοκέντιο ΣΤ΄ ως επίσκοπος του Μύνστερ. Το 1362 συμφώνησε με τον θείο του Ένγκελμπερτ Γ΄ επίσκοπο της Λιέγης να κληρονομήσει την κομητεία της Κλέβης από τον Ιωάννη κόμη της Κλέβης (νεότερο αδελφό του Ντήτριχ Η΄), αν εκείνος απεβίωνε άτεκνος.

Το 1363 ορίστηκε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, αν και ο Ιωάννης του Βίρνεμπουρκ ήταν ένας άξιος συνυποψήφιος. Έπειτα από έξι μήνες σκανδάλων και ερίδων, παραιτήθηκε. Ο Ιωάννης κόμης της Κλέβης τελικά απεβίωσε το 1368 άτεκνος και τον διαδέχθηκε· μπορούσε να την κρατήσει την κομητεία της Κλέβης με την υποστήριξη του επισκόπου της Λιέγης.

Το 1391 διαδέχθηκε τον -χωρίς άρρεν τέκνο- αδελφό του Ένγκελμπερτ Γ΄ ως κόμης του Λα Μαρκ. Το 1393 παραχώρησε την κομητεία στον δευτερότοκο γιο του Ντήτριχ Θ΄. Το 1394 απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφος Α΄ ως κόμης της Κλέβης. Το 1398 απεβίωσε ο Ντήτριχ Θ΄ και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αδόλφος Α΄ ως κόμης του Λα Μαρκ, επανενώνοντας έτσι τις δύο περιοχές.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Γύλιχ, κόρη του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ των Γύλιχ κόμη του Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ, και είχε τέκνα:
 Αδόλφος Α΄ 1373-1448, κόμης, μετά δούκας, της Κλέβης και κόμης του Λα Μαρκ.
 Ντήτριχ Θ΄ 1374-1398, κόμης του Λα Μαρκ.
 Γκέρχαρτ 1378-1461, κόμης του Λα Μαρκ.
 Μαργαρίτα 1375-1411, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας.
 Ελισάβετ 1378-1439, παντρεύτηκε πρώτα τον Ράινολτ του Βάλκνεμπουρκ και μετά τον Στέφανο Γ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας (ανιψιό του Αλβέρτου Α΄). 
 Ενγκελμπέρτα απεβ. 1458, παντρεύτηε τον Φρήντριχ Δ΄ του Μόερς.

Πηγές
 stirnet.com

Οίκος του Λα Μαρκ
Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κάρολος Φρειδερίκος του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ

Ο Κάρολος Φρειδερίκος, γερμ. Karl Friedrich (28 Απριλίου 1555 - 9 Φεβρουαρίου 1575) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν διάδοχος των ηνωμένων δουκάτων Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου, δούκα των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

Έκανε τη Grand Tour (Mεγάλη Περιήγηση) ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, όταν το 1575 πέρασε για προσκύνημα από τη Ρώμη, όπου ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε. Ο νεότερος αδελφός του έγινε τότε διάδοχος, αλλά ήταν ασθενούς υγείας και με νοητικά προβλήματα· απεβίωσε άτεκνος και αυτό προκάλεσε τον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Γύλιχ.

Ο διδάσκαλός του Στεφάνους Βινάντους Πίγγιους συνέγραψε για τον μαθητή του τον πρώτο τουριστικό οδηγό για την Ιταλία: το μνημειώδες έργο "Ηercules Prodicius". O Κάρολος Φρειδερίκος ήταν ευφυής, χαρωπός και σταθερός χαρακτήρας. Κατά το άγιο έτος 1575 ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ τον είχε τιμητικά προσκεκλημένο στην τελετή. Ήλπιζε ότι ο νεαρός αργότερα θα είχε ευνοϊκή επιρροή στις γειτονικές σε αυτόν προτεσταντικές περιοχές. Μία εβδομάδα μετά του απένειμε καθαγιασμένο ξίφος και πίλο, μια τιμή που προοριζόταν για βασιλείς. Όταν ο Κάρολος Φρειδερίκος απεβίωσε 5 εβδομάδες μετά, ο Πάπας του έκανε μεγαλειώδη εξόδιο πομπή και πλήρωσε την τελετή. Τάφηκε στη Σάντα Μαρία ντελ' Άνιμα, ναό της Γερμανίας στη Ρώμη και απέναντι από τον μόνο Ολλανδό Πάπα Αδριανό ΣΤ΄.

Το μεγαλειώδες επιτύμβιο μνημείο σχεδίασε ο εκπαιδευτής του Πίγγιους και εκτελέστηκε από τους γλύπτες Νίκολας Μόστερτ (Nicolas Mostaert) και Χίλις φαν ντεν Φλίτε (Gillis van den Vliete). Μεταξύ άλλων σκηνών παριστάνεται μια σκηνή Ανάστασης που προσομοιάζει του γλυπτού ο Λαοκόων με τους γιούς του, που είχε βρεθεί το 1506. Το τμήμα του γλυπτού που παριστάνει την παράδοση του καθαγιασμένου ξίφους και του πίλου, βρίσκεται στον προθάλαμο του ναού. Η επιγραφή αναφέρει ότι ο τεθνεώς είχε μια πρόωρη αίσθηση ευσέβειας, ήταν ένας λαμπρός, παρά τη νεαρή του ηλικία, άνδρας και γνώριζε πολλά πράγματα και γλώσσες.

Πηγές
 Wilhelm Diedenhofen: Das Grab des klevischen Prinzen in Rom, in: Kalender für das Klever Land auf das Jahr 1967
 Wilhelm Diedenhofen: Der Tod in Rom, in: Land im Mittelpunkt der Mächte. Die Herzogtümer Jülich, Kleve, Berg, Boss Verlag, Cleves, 1985, ISBN 3-922384-46-3
 Wilhelm Diedenhofen: Die Italienreise des Prinzen Karl Friedrich von Jülich-Kleve-Berg 1574/75, Cleves, 2008, ISBN 978-3-935861-22-9

Οίκος του Λα Μαρκ
Αδόλφος του Ράβενσταϊν

Ο Αδόλφος, γερμ. Adolf (1425 - 1492) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κύριος του Ράβενσταϊν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης & κυρίου του Ράβενσταϊν και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη του Άφοβου, δούκα της Βουργουνδίας.

Ο θείος του Φίλιππος Γ΄ ο Καλός δούκας της Βουργουνδίας και η σύζυγός του Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας, αποφάσισαν να κάνει γάμο με την ανιψιά τής Ισαβέλλας, τη Βεατρίκη των Αβίς, κόρη τού Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα. Η Βεατρίκη, μετά την ήττα του πατέρα της το 1449 στη μάχη της Αλφαρομπέιρα, κατέφυγε στη Βουργουνδία, υπό την προστασία της θείας της.

Το 1462 απεβίωσε η Βεατρίκη και ο Αδόλφος νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Άννα, νόθη κόρη του Φιλίππου του καλού. Η Άννα ήταν γκουβερνάντα της Μαρίας, εγγονής του Φιλίππου του καλού. Το 1463 ο Αδόλφος κληρονόμησε το κάστρο Βάινενταλ, στο οποίο η Μαρία δούκισσα πια της Βουργουνδίας, θα πέσει το 1482 από το άλογό της και θα αποβιώσει.

Συμμετείχε σε όλες τις μάχες των δουκών της Βουργουνδίας. Η εξέγερση του Γκεντ (1449-53) τελείωσε με τη μάχη του Γκάβερε, μετά από την οποία χρίστηκε ιππότης. Το 1454 συμμετείχε στην Εορτή του Φασιανού, όπου συζητήθηκε Σταυροφορία εναντίον των Οθωμανών, που το προηγούμενο έτος είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη. Δύο έτη μετά έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1467 έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μάχη του Μπρούστεμ, κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Λιέγης (1465-68).

Κατά την απουσία του Καρόλου του ριψοκίνδυνου, δούκα της Βουργουνδίας (γιου του Φιλίππου του καλού) στους Βουργουνδικούς Πολέμους (1474-77), ο Αδόλφος ήταν γενικός κυβερνήτης (stadholder) των Κάτω Χωρών. Όταν ο Κάρολος απεβίωσε στην πολιορκία του Νανσύ το 1477, η κόρη του Μαρία διατήρησε τον Αδόλφο στη θέση του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βεατρίκη των Αβίς, κόρη του Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και είχε επιζόν τέκνο:
 Φίλιππος 1459-1528, κύριος του Ράβενσταϊν.

Το 1462 απεβίωσε η Βεατρίκη και ο Αδόλφος έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα των Βαλουά, νόθη κόρη του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Αναφορές σε πηγές
 Genealogy of Adolph of Cleves, Lord of Ravenstein

Οίκος του Λα Μαρκ
Φραγκίσκος Α΄ του Νεβέρ

Ο Φραγκίσκος Α΄, γερμ. Frank I (2 Σεπτεμβρίου 1516 - 13 Φεβρουαρίου 1561) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης, μετέπειτα δούκας, του Νεβέρ (1539-1561)· επίσης κόμης του Ρετέλ (Rethel) και του Ε (Eu). Έγινε στρατιωτικός διοικητής στη Γαλλία και κατέστειλε τη συνωμοσία του Αμπουάζ.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Νεβέρ και της Μαρίας των Αλμπρέ κόμισσας του Ρετέλ, κόρης του Ιωάννη κυρίου του Ορβάλ και της Καρλόττας των Βαλουά-Βουργουνδίας κόμισσας του Ρετέλ (κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νεβέρ & Ρετέλ).

Το 1521 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νεβέρ και του Ε. Έγινε στρατιωτικός διοικητής στη Γαλλία και κατέστειλε τη συνωμοσία του Αμπουάζ. Το 1539 αναβαθμίστηκε σε δούκα του Νεβέρ. Το 1549 απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε ως κόμης του Ρετέλ.

Το 1561 απεβίωσε 45 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φραγκίσκος Β΄ (για ένα έτος), μετά ο Ιάκωβος (για δύο έτη) και έπειτα η πρώτη κόρη του Ενριέττα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1538 τη Μαργαρίτα των Βουρβόνων, κόρη του Καρόλου δούκα του Βαντόμ και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος Β΄ 1540-1562, δούκας του Νεβέρ (1561-62). Νυμφεύτηκε την Άννα των Βουρβόνων, κόρη του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ. Απεβίωσε 22 ετών.
 Ερριέττα 1542-1601, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γκοντζάγκα (γιο της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας).
 Ιάκωβος 1544-1564, δούκας του Νεβέρ (1562-64). Απεβίωσε 20 ετών.
 Αικατερίνη 1548-1633, παντρεύτηκε πρώτα τον Αντώνιο Γ΄ του Κροΰ και έπειτα τον Ερρίκο Α΄ δούκα του Γκιζ.
 Μαρία 1553-1574, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ.

Πηγές
 Karl Leopold Strauven (1876), "Engelbert von Cleve", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 4, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 330
 Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln. Band I, 1975, S. 190. (DNB 750531436)
 Jacques Dupont, Jacques Saillot: Cahiers de Saint Louis. Verlag Jacques Dupont, Angers 1976, S. 267.

Οίκος του Λα Μαρκ
Μπομπ Νταντάε

Ο Σερ Ρόμπερτ Νταντάε   (Sir Robert Dadae, GCMG) είναι ο Γενικός Κυβερνήτης της Παπούα Νέας Γουινέας. Ανέλαβε καθήκοντα ως ο 10ος Γενικός Κυβερνήτης στις 28 Φεβρουαρίου 2017, διαδεχόμενος τον Σερ Μάικλ Ότζιο.

Απέκτησε μπάτσελορ στις Εμπορικές Σπουδές (B.Com.) από το Πανεπιστήμιο της Παπούα Νέας Γουινέας (1988)  και Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) από το Πανεπιστήμιο Γκρίφιθ (1995). Προτού εκλεγεί βουλευτής, ήταν λογιστής στην Ευαγγελική Λουθηρανή Εκκλησία της Παπούα Νέας Γουινέας και μέλος της επιτροπής των εκδόσεων Christian Press.

Εξελέγη βουλευτής το 2002 με το Ενωτικό Κόμμα και επανεξελέγη το 2007. Επί κυβερνήσεως του Μάικλ Σομάρε υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από το 2007 ως το 2011. Έπειτα από την ανατροπή του Σομάρε το 2011, εξελέγη ξανά βουλευτής με τη σημαία του Λαϊκού Εθνικού Κογκρέσου, το 2012.

Έγινε μέλος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου στις 5 Μαΐου 2017. Στη συνέχεια του απονεμήθηκε και ο τίτλος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη, τον Αύγουστο του 2017.

Παραπομπές

Γενικοί Κυβερνήτες της Παπούα Νέας Γουινέας
Ηγέτες εν ενεργεία
Έρενφρητ Α΄

Ο Έρενφρητ Α΄, γερμ. Erenfried I (άκμασε 866-904) από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν κόμης του Μπλήσγκαου, Κέλνταχγκαου, Μπόννγκαου και Σαρμουά.

Βιογραφία
Είναι ο προπάτορας του Οίκου που, από τον τρισεγγονό του Έτσο, ονομάστηκε των Ετσονιδών. Ήταν κόμης του Μπλήσγκαου (Bliesgau), του Κέλνταχγκαου (Keldachgau) και του Μπόννγκαου (Bonngau). To -gau δηλώνει παραποτάμιο περιοχή· ο Μπλης είναι παραπόταμος του Σάαρ, παραπόταμου του Μοζέλε, παραπόταμου του Ρήνου. Επίσης κόμης του Σαρμουά (Charmois).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αντελγκούντε των Παλαιών Γουέλφων, κόρη του Κορράδου Β΄ κόμη της Ωξέρ και είχε τέκνα:
 Έμπερχαρτ Α΄ απεβ. 937, κόμης του Μπόννγκαου.
 Χέρμαν Α΄ απεβ. 924, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας και καγκελάριος του Ζβέντιμπολτ των Καρολιδών της Λωρραίνης.
 Έρμενφρητ.

Πηγές
 Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln Band I.2 (1999) Tafel 201

Οίκος των Ετσονιδών