joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τζούντι Ντεντς

Η Τζούντι Ντεντς (Judi Dench, 9 Δεκεμβρίου 1934) είναι Βρετανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης βραβευμένη με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1998 Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in Love). Η ηθοποιός ξεκίνησε την πορεία της στο θέατρο κάνοντας το ντεμπούτο της το 1957 με το θίασο Old Vic, όπου διέπρεψε ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους σε έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, όπως την Οφηλία στον Άμλετ, την Ιουλιέρα στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα και τη Λαίδη Μακμπέθ στο Μάκβεθ. Για το ντεμπούτο της στο χώρο του κινηματογράφου στην ταινία Four in the Morning έλαβε το Βραβείο BAFTA ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη για το 1965, αλλά συνέχισε να εργάζεται κυρίως στο θέατρο. Το 1968 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ Καμπαρέ στο θέατρο West End του Λονδίνου και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και για τις επόμενες δυο δεκαετίες καθιερώθηκε ως μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του θεάτρου στη Μεγάλη Βρετανία αποτελώντας μέλος του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας και του Βασιλικού Σαιξπηρικού Θιάσου.

Το 1981 έκανε μεγάλη επιτυχία όταν έλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο τη σειρά A Fine Romance που προβλήθηκε για τρεις χρονιές. Ενώ οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο ήταν σποραδικές μέχρι τη στιγμή που ανέλαβε το ρόλο της Μ στην ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ Επιχείρηση: Χρυσά Μάτια (Golden Eye, 1995) ρόλο που συνέχισε να ερμηνεύει μέχρι και το Skyfall (2012). Δυο χρόνια αργότερα έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα με την ερμηνεία της στην ταινία Η Μεγαλειοτάτη Κυρία Μπράουν (Mrs. Brown, 1997), όπου ερμήνευσε τη Βασίλισσα Βικτωρία και για την οποία προτάθηκε για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησε ή ταινία του 1998 Ερωτευμένος Σαίξπηρ όπου υποδύθηκε την Βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας και για την οποία κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Τα χρόνια που ακολούθησαν οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο έγιναν πιο συχνές και οι σημαντικότερες ταινίες στις οποίες εμφανίστηκε είναι οι: Chocolat (2000), Iris (2001), Η Κυρία Χέντερσον Παρουσιάζει (Mrs Henderson Presents, 2005), Ημερολόγιο Ενός Σκανδάλου (Notes on a Scandal, 2006) και Philomena (2013).

Συνολικά η Ντεντς έχει λάβει 11 Βραβεία BAFTA, 7 Βραβεία Λόρενς Ολίβιε, 2 Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών, 2 Χρυσές Σφαίρες, 1 Όσκαρ και 1 Βραβείο Τόνυ. Το 1988 τιμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας με τον ανώτερο τίτλο τιμής της Βρετανίας, Ντέιμ, ενώ το 2011 έγινε μέλος του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Υπήρξε παντρεμένη με τον ηθοποιό Μάικλ Γουίλιαμς από το 1971 εως και το θάνατό του το 2001 με τον οποίο απέκτησε μια κόρη την ηθοποιό Φίντι Γουίλιαμς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τζούντι Ντεντς, σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr .

Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αγγλίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Καστελφράνκο ντι Σόττο

Το Καστελφράνκο ντι Σόττο (ιταλικά: Castelfranco di Sotto) είναι comune (δήμος) στην Επαρχία της Πίζας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χλμ. δυτικά της Φλωρεντίας και περίπου 30 χλμ. ανατολικά της Πίζα.

Το Καστελφράνκο ντι Σόττο συνορεύει με τους παρακάτω δήμους: Αλτοπάσιο, Μπιεντίνα, Φουσέκιο, Μοντόπολι ιν Βαλ ντ'Άρνο, Σαν Μινιάτο, Σάντα Κρότσε σουλ'Άρνο, Σάντα Μαρία α Μόντε.

Ιστορία 
Το Καστελφράνκο είναι παλιό μεσαιωνικό χωριό, του οποίου το όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1215. Εξουθενωμένοι από τους πολέμους που διεξάγονταν στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας, της Λούκα και της Πίζα, ο πληθυσμός των γειτονεύοντων χωριών Βιτζεσίμο, Κατιάνα, Πατέρνο και Καπουρνιάνα αποφάσισαν την κατασκευή στη θέση αυτή μιας οχυρής θέσης, η οποία έλαβε την ονομασία Καστέλο ντι Φράνκο, το οποίο έγινε αργότερα Καστελφράνκο.

Το 1966, το Καστελφράνκο πλημμυρίστηκε από τον ποταμό Άρνο.

Εκδηλώσεις 
Κάθε χρόνο, στο Καστελφράνκο, λαμβάνει χώρα ο θεσμός του Palio dei Barchini.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Πόλεις της Τοσκάνης
Φουσέκιο

Το Φουσέκιο (ιταλικά: Fucecchio) είναι πόλη και comune της Επαρχίας της Φλωρεντίας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης. Κύριος οικονομικός πόρος της πόλης είναι τα εργοστάσια υφαντουργίας, το εμπόριο υποδημάτων καθώς και άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες, αν και τα τελευταία χρόνια ο αριθμός τους έχει μειωθεί, ελέω και της δημογραφικής υποχώρησης της πόλης.

Η μεσαιωνική πόλη του Φουσέκιο αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις στην όπερα Gianni Schicchi (1917) του Τζάκομο Πουτσίνι - ένα από τα πρόσωπά της, ο Σιμόνε, ήταν κάποτε podestà της, ενώ ορισμένες από τις εκτάσεις που πρέπει να μοιραστούν βρίσκονται εκεί.

Κύρια αξιοθέατα
Collegiata di San Giovanni Battista (11ος αιώνας, αν και ανακατασκευάστηκε σε νεοκλασικό αρχιτεκτονικό ρυθμό κατά τον 18ο αιώνα).
Αββαείο του San Salvatore, με έτος ίδρυσης το 1001. Φιλοξενεί έναν πίνακα του Τζάκοπο Κιμέντι, ο οποίος προέρχεται από αντίστοιχου περιεχομένου πίνακα του Τζόρτζιο Βαζάρι
Ορατόριο της Madonna della Ferruzza.
Palazzo Corsini.

Προσωπικότητες
Στους ανθρώπους που έχουν γεννηθεί στο Φουσέκιο περιλαμβάνονται οι:
Μάρκο Μπράτσι, αθλητής του βόλεϊ
Λούκα Σετσόνι, προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην επιθετικός
Ενρίκο ντα Φουσέκιο, Επίσκοπος του Λούνι 
Μανουέλα Φαλόρνι, περισσότερο γνωστή ως "la Venere bianca", ηθοποιός σε αισθησιακού περιεχομένου ταινίες
Αλεσσάντρο Λαμπρουσίνι, δρομέας μεγάλων αποστάσεων
Τζουζέπε Μοντανέλλι, συγγραφέας και πολιτικός
Ίντρο Μοντανέλλι, συγγραφέας και δημοκσιογράφος
Αντρέα Τάφι, ποδηλάτης

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Επίσημη Ιστοσελίδα
Χάρτης του Φουσέκιο
Contrada Massarella

Πόλεις της Τοσκάνης
Σάντα Μαρία α Μόντε

Η Σάντα Μαρία α Μόντε (ιταλικά: Santa Maria a Monte) είναι comune στην Επαρχία της Πίζας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης. Η πόλη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 45 χιλιομέτρων δυτικά της Φλωρεντίας και περίπου 25 χιλιομέτρων ανατολικά της Πίζας.

Ιστορία
Ιδιαιτέρως γνωστή για την στρατηγικής σημασίας θέση της (η λοφώδης θέση της την καθιστούσε ικανότερη στην άμυνα απέναντι σε επιτιθέμενα στρατεύματα), η Σάντα Μαρία α Μόντε αποτελούσε πάντοτε πεδίο διαμάχης μεταξύ των πόλεων της Τοσκάνης, αναφορικά με τον έλεγχό της. Ως αποτέλεσμα, η Σάντα Μαρία α Μόντε πέρασε από τον έλεγχο της Λούκα σε αυτόν της Φλωρεντίας και, τελικά, προσαρτήθηκε στα ελεγχόμενα από την Πίζα εδάφη.
Σημαντικό της αξιοθέατο είναι η Κάζα Καρντούτσι, όπου λέγεται ότι ο Ιταλός ποιητής Τζιοσουέ Καρντούτσι πέρασε τα παιδικά του χρόνια.

Χωριά
Το Καππελλέττο είναι αγροτικό χωριό με πληθυσμό περίπου 100 κατοίκων, ο οποίος συνεχώς αυξάνεται. Το Καππελλέττο βρίσκεται στην εξοχή κοντά σε δασώδη περιοχή.

Το χωριό και località του Φαλόρνι έχει περίπου 120 κατοίκους (2005) και βρίσκεται περίπου 80 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Στα περίχωρα του Φαλόρνι βρίσκεται μεγάλη έκταση δασών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, κυρίως ελαιοφυτίες. Το χωριό αυτό βρίσκεται σε χαμηλούς δασώδεις λόφους που είναι γνωστοί με την ονομασία Κερμπάϊε. Η μοναδική επιχείρηση που λειτουργεί στο χωριό είναι ένα εστιατόριο.

Αδελφοποιημένες Πόλεις
 Φονβιέιγ, Γαλλία, από το 1991
 Ταρδάχος, Ισπανία
 Ραμπέ δε λας Καλσάδας, Ισπανία

Εξωτερικός Σύνδεσμος

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Πόλεις της Τοσκάνης
Μοντόπολι ιν Βαλ ντ'Άρνο

Το Μοντόπολι ιν Βαλ ντ'Άρνο είναι comune (δήμος) στην Επαρχία της Πίζας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά της Φλωρεντίας και περίπου 30 χλμ. ανατολικά της Πίζας.

Το Μοντόπολι ιν Βαλ ντ'Άρνο γειτονεύει με τους παρακάτω δήμους: Καστελφράνκο ντι Σόττο, Παλάια, Ποντεντέρα, Σαν Μινιάτο, Σάντα Μαρία α Μόντε.

Εντός αυτού υπάρχουν μία αψίδα και ένας πύργος που φέρουν την ονομασία του Καστρούτσιο Καστρακάνι, ενώ εικάζεται ότι, κάποτε, αποτελούσαν τμήμα των οχυρώσεων κάστρου.

Παραπομπές

Αδελφοποιημένες Πόλεις
 Τορέλλα ντέι Λομπάρντι, Ιταλία
 Μωσάν-λεζ-Αλπίγ, Γαλλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Πόλεις της Τοσκάνης
Βικοπιζάνο

Το Βικοπιζάνο είναι δήμος (comune) στην Επαρχία της Πίζας στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50 χλμ. δυτικά της Φλωρεντίας και περίπου 15 χλμ. ανατολικά της Πίζας. Βρίσκεται στην παλιά κοιλάδα του Ποταμού Άρνο (ο οποίος, πλέον, κυλά μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα), ενώ περιορίζεται από το Μόντε Πιζάνο στα βόρεια.

Γεωγραφία
Το Βικοπιζάνο γειτονεύει με τους παρακάτω δήμους: Μπιεντίνα, Μπούτι, Κάλτσι, Καλτσινάια, Κασίνα και Σαν Τζουλιάνο Τέρμε. Περιλαμβάνει τα θέρετρα (frazioni) των Καπρόνα, Κουτσιγκλιάνα, Λουνιάνο, Σαν Τζοβάνι άλλα Βένα και Ουλιβέτο Τέρμε.

Ιστορία
Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, το Βικοπιζάνο ήταν ανθηρή οχυρή θέση της Δημοκρατίας της Πίζας. Κατελήφθη από την Φλωρεντία το 1406. Σε αυτή την θέση χτίστηκε το 1434 ένα κάστρο (Rocca Nuova) σχεδιασμένο από τον Φιλίππο Μπρουνελλέσκι.

Οικονομία
Στην  οικονομική δραστηριότητα της πόλης περιλαμβάνονται τα κεραμικά, οι μηχανές (Piaggio), καθώς και η εμφιάλωση μεταλλικών νερών. Η αγροτική οικονομία βασίζεται στο ελαιόλαδο και τα δημητριακά.

Δημογραφία

Κυριότερα Αξιοθέατα
Brunelleschi Rocca (κάστρο), με παρακείμενη ρομανικού ρυθμού εκκλησία η οποία χρονολογείται στον 12ο αιώνα
12 μεσαιωνικοί πύργοι
Pieve di Santa Maria (12ος αιώνας), με τοιχογραφίες του 13ου αιώνα.
Pieve di San Jacopo
Palazzo Pretorio (12ος αιώνας)
Palazzo della Vecchia Posta (12ος αιώνας)
Villa Fehr

Έκθεση Φωτογραφιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη Ιστοσελίδα του Βικοπιζάνο 

Πόλεις της Τοσκάνης
Κάστρα στην Ιταλία
Κιρκάλντυ

Το Κιρκάλντυ (Kirkcaldy) είναι μια μικρή πόλη στην ανατολική ακτή της Σκωτίας, 19 χιλιόμετρα βόρεια του Εδιμβούργου. Ο πληθυσμός της πόλης το 2012 ήταν 49.560 κάτοικοι.

Στην πόλη γεννήθηκε ο μεγάλος οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ.

Πόλεις της Σκωτίας
Κοιλάδα της Λούκα

Η Κοιλάδα της Λούκκα (Lucchesìa) είναι κοιλάδα που εκτείνεται στα περίχωρα της πόλης Λούκκα στην Τοσκάνη.

Οριοθετείται στα δυτικά και στα νοτιοδυτικά από το Μόντε Πιζάνο, στα βόρεια και μέχρι τα νοτιοανατολικά από τις Απουανικές Άλπεις και τον ορεινό όγκο των Απέννινων της Τοσκάνης και της Εμίλια που είναι γνωστά ως Λε Πιτζόρνε, στα ανατολικά από την αλυσίδα λόφων του Μονταλμπάνο, ενώ στα νοτιοανατολικά από το μεσαίου υψομέτρου Τσερμπάιε που χωρίζει την κοιλάδα της Λούκκα από το χαμηλότερου υψομέτρου Βαλντάρνο, το οποίο και αποτελεί προέκτασή της στα δυτικά.

Η ιταλική αυτή περιοχή περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της Επαρχίας της Λούκκα και τις δημοτικές περιοχές των  Καπαννόρι, Πορκάρι, Αλτοπάσιο και Μοντεκάρλο, ενώ συνορεύει με την επαρχία της Πιστόια, στην περιοχή του  Βαλντινιεβόλε, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τους δήμους των Κιεζίνα Ουτζανέζε, Πόντε Μπουτζιανέζε, Πέσια, Μοντεκατίνι Τέρμε, Μονσουμμάνο Τέρμε, Λαρσιάνο και Λαμπορέκιο. Τμήμα της, ακόμη, αποτελούν οι δήμοι της Μπιεντίνα και του Καστελφράνκο ντι Σόττο στο βορειοανατολικό άκρο της επαρχίας της Πίζας, ένα τμήμα του δήμου του Φουσέκιο στο δυτικό άκρο της Επαρχίας της Φλωρεντίας, όπου και βρίσκεται η περιοχή των ελών του Φουσέκιο που είναι και η πραγματική περιοχή μέσω της οποίας γίνεται η τοπολογική μετάβαση στο Βαλντάρνο.

Λούκκα
Τοσκάνη
Επαρχία της Λούκκα
Avenida Brasil (τηλεοπτική σειρά)

Το «Avenida Brasil» είναι μια τηλεοπτική τηλενουβέλλα Βραζιλιάνικης παραγωγής. Ξεκίνησε να προβάλλεται στη Βραζιλία στις 26 Ιουνίου 2012 και ολοκληρώθηκε με 160 επεισόδια στις 19 Οκτωβρίου 2012. Η προβολή του στην Βραζιλία γινόταν καθημερινά από το κανάλι Rede Globo με διάρκεια 50 λεπτά αλλά τις Τετάρτες διαρκούσε 35 λεπτά, ενώ η προβολή του στην Ελλάδα γινόταν επίσης καθημερινά από τον Alpha TV με διάρκεια 60 λεπτά ανά επεισόδιο. Τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στις περιοχές: Ρίο ντε Τζανέιρο, Σάο Πάολο και Ντιβίνο. Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς το παρακολούθησαν περίπου 80 εκατομμύρια τηλεθεατές ξεπερνώντας σε τηλεθέαση το 82%. Οι δρόμοι της Βραζιλίας ερήμωσαν κυριολεκτικά, ενώ ακόμη και η Πρόεδρος της χώρας, Ντίλμα Ρούσεφ, ανέβαλε τα προγραμματισμένα της ραντεβού για να το παρακολουθήσει. Τέλος, η σειρά έχει πάρει 10 βραβεία και 11 υποψηφιότητες.

Πλοκή 

Αφού χάσει αναπάντεχα τη μητέρας της σε μικρή ηλικία, η Ρίτα αναγκάζεται να ζήσει στο ίδιο σπίτι με τον πολυαγαπημένο πατέρα της, Zενέσιο, αλλά και την ύπουλη και υποχθόνια μητριά της, Καρμίνια. Μετά την προσπάθεια της Καρμίνια να εξοντώσει τον Ζενέσιο, για να μοιραστεί με τον εραστή της τη περιουσία του, η μικρή Ρίτα θα βρεθεί εγκαταλελειμμένη στη χωματερή της πόλης αντιμέτωπη με δυσκολίες. Δώδεκα χρόνια μετά, και ενώ όλοι τη θεωρούν χαμένη, η Ρίτα (με το νέο της πλέον όνομα, Νίνα) επιστρέφει από την Αργεντινή στη Βραζιλία, για να εφαρμόσει μεθοδικά και με κάθε λεπτομέρεια το σχέδιο εκδίκησης που θα φέρει δικαιοσύνη. Η Καρμίνια έχει πλέον παντρευτεί τον διάσημο ποδοσφαιριστή Τουφάο, έχει υιοθετήσει μαζί του έναν γιο, τον Zορζίνιο, και συναναστρέφεται την υψηλή κοινωνία των πλουσίων και διασήμων, κρύβοντας καλά τον σατανικό χαρακτήρα της πίσω από τη μάσκα της υποδειγματικής συζύγου...

Διανομή

Πηγές 
Ιστοσελίδα του Alpha για τη σειρά

Βραζιλιάνικες τηλεοπτικές σειρές
Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας

Η Μονή Αγίου Νικολάου βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια σε απόσταση 18 χιλιόμετρα ανατολικά από την Ερέτρια και 38 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Χαλκίδα. Είναι κτισμένη σε ένα πλάτωμα στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του βουνού Σερβούνι ή Κοτύλαιο με υψόμετρο 490 μέτρα και απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά την Άνω Βάθεια και 8 από την Αμάρυνθο.

Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε γύρω στο 1455, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, από τον καθηγούμενο Nεόφυτο, τους ιερομόναχους Δαβίδ και  Παρθένιο καθώς και άλλους "αδελφούς και πατέρες". H πρώτη μοναστική αδελφότητα της Mονής εγκαταστάθηκε στο χώρο που βρίσκεται και σήμερα η Mονή και την πρώτη δεκαετία 1455-1465 αφιερώθηκε σε έργα υποδομής και προετοιμασίας ενώ γύρω στο 1460 - 1463 κτίσθηκε και αγιογραφήθηκε το καθολικό της κατά τη διάρκεια της πατριαρχείας του πατριάρχη Kωνσταντινουπόλεως Iωάσαφ A' του Kόκκα (1459 -1463).

Το καθολικό του, το οποίο βρίσκεται στη σκιά ενός αιωνόβιου πλατάνου, είναι μονόκλιτος σταυρεπίστεγος ναός με ορθογώνια κάτοψη, ο οποίος έχει τρίπλευρη κόγχη στην ανατολική του πλευρά. Το εσωτερικό του ναού είναι κατάγραφο. Χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής του συγκεκριμένου ναού είναι το τρίβηλο που αποτελείται από δύο αράβδωτους κίονες με κουλουροπυραμοειδή κιονόκρανα, που υποστηρίζουν τρία οξυκόρυφα τόξα. Ο ναός χρονολογείται τον 16ο αιώνα και έχει κηρυχθεί από το 1958 ως αρχαίο μνημείο. Οι μελετητές εικάζουν ότι έχει χτιστεί στα ερείπια προϋπάρχοντος αρχαίου Ασκληπιείου. 

Η περίοδος 1700 έως 1920 θεωρείται ως περίοδος ακμής της Mονής όταν διέθετε μεγάλη κτηματική περιουσία από αγορές και δωρεές καθώς και  ανεμόμυλους, υδρόμυλο, ελαιοτριβείο, πατητήρι σταφυλιών ενώ στη συνέχεια αρχίζει η παρακμή και διάλυσή της μέχρι το 1960 οπότε ανακαινίστηκε και έγινε γυναικεία. Διαθέτει πολλά ιερά λείψανα, παρεκκλήσια (Όσιος Θεοδόσιος, Άγιος Νεκτάριος, Άγιος Λάζαρος) και εξωκλήσια (Άγιος Γεώργιος, Ζωοδόχος Πηγή, Ιωάννης ο Πρόδρομος, Προφήτης Ηλίας, Υπεραγία Θεοτόκος).

Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 ως Μονή Αγίου Νικολάου Βάθειας να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμαρυνθίων.  Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Άνω Βάθεια και το Κουκάκι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Άνω Βάθειας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαρυνθίων του Ερέτριας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 13 μοναχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μονή Αγίου Νικολάου Άνω Βάθειας, Εύβοια στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές

Μοναστήρια
Κράλεντεϊκ

Το Κράλεντικ (αγγλικά: Kralendijk) είναι η πρωτεύουσα του Μποναίρ και το κύριο λιμάνι του νησιού στην Καραϊβική θάλασσα. Η πόλη βρίσκεται περίπου στο κέντρο του νησιού και απέναντι από το Κλάιν Μποναίρ, με τον πληθυσμό της να εκτιμάται στους 3.061 κατοίκους το 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ολλανδικές Αντίλλες
Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις

Ο Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (Governor-General ) είναι ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη στο νησί. Η επίσημη έδρα του Γενικού Κυβερνήτη είναι το Κυβερνείο (Government House). Η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο τον Σεπτέμβριο του 1983. Ο Γενικός Κυβερνήτης διορίζεται από τον εκάστοτε Μονάρχη. Πρώτος στο αξίωμα μετά την ανεξαρτησία, υπηρέτησε ο Κλέμεντ Άριντελ, ο οποίος είχε υπηρετήσει και ως κυβερνήτης πριν την ανεξαρτησία. Ο Σερ Κάθμπερτ Μόντρεβιλ Σεμπάστιαν είναι ο μακροβιότερος ως σήμερα Γενικός Κυβερνήτης, με συνολική θητεία 17 ετών. Το 2015 ο Σερ Τάπλεϊ Σίτον διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης μετά την απόσυρση του διορισμού του Σερ Έντμουντ Λόρενς. Έγινε ο πρώτος υπηρεσιακός (προσωρινός) Γενικός Κυβερνήτης στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις.

Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (1983–σήμερα)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Georgetown University-Σύνταγμα του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις.
 worldstatesmen.org

Γενικος Κυβερνητης
Κατάλογος πρωθυπουργών του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις

Ο αρχηγός της κυβέρνησης στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις είναι ο Πρωθυπουργός, ο οποίος διορίζεται από το Γενικό Κυβερνήτη, με βάση το Σύνταγμα της νησιωτικής χώρας. Ο Γενικός Κυβερνήτης δέχεται συμβουλές από τον Πρωθυπουργό. Είναι ο αρχηγός του κόμματος που έχει την πλειοψηφία εδρών στο Κοινοβούλιο και ασκεί ουσιαστικά την εξουσία στη χώρα, μαζί με το υπουργικό συμβούλιο.

Πριν το 1967 το αξίωμα του πρωθυπουργού ονομαζόταν "επικεφαλής υπουργός" (Chief Minister) και πρώτος που χρημάτισε ήταν ο Πολ Σάουθγουελ, από το 1960 ως το 1967.. Ο Σάουθγουελ επανήλθε στην πρωθυπουργία το 1978 και είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός, μαζί με το διάδοχό του, Ρόμπερτ Λουέλιν Μπράντσο που πέθαναν εν ενεργεία (ως σήμερα).

Επικεφαλής υπουργοί του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (1960–67)

Ελισάβετ Β΄ (1960–67)

Πρωθυπουργοί (Premiers) του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (1967–83)

Ελισάβετ Β΄ (1967–83)

Πρωθυπουργοί του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (1983–σήμερα)

Ελισάβετ Β΄ (1983–σήμερα)

Δείτε επίσης
Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις
Πρωθυπουργός του Νέβις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος δικτυακός τόπος του Πρωθυπουργού 

Πρωθυπουργο
  
Αγιου Χριστοφο
Ντολφ Λούντγκρεν

Ο Ντολφ Λούντγκρεν (Hans Dolph Lundgren, 3 Νοεμβρίου 1957) είναι Σουηδός ηθοποιός και πρώην αθλητής του καράτε. Έχει πρωταγωνιστήσει κυρίως σε ταινίες δράσης.

Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην ταινία Rocky 4.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σουηδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σουηδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ανταλμπέρτο Λίμπερα

Ο Ανταλμπέρτο Λίμπερα (ιταλ. Adalberto Libera, 16 Ιουλίου 1903 Τρέντο - Μάρτιος 1963 Ρώμη) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας. Ολοκλήρωσε το στο αρχιτεκτονικό πρόγραμμα της Academia di Belle Arti (Σχολή Καλών Τεχνών) στην Πάρμα, την πόλη της οικογένειας της μητέρας του. Μετά την αποφοίτησή του, το 1925, συνέχισε τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική σχολή στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Το 1928 αποφοιτά με βαθμό από την Αρχιτεκτονική. Στη σχολή γνώρισε τον Μ. Ridolfi, με τον οποίο μετέπειτα συνεργάστηκε σε διαγωνισμούς.

Το 1927, μαζί με τους C. E. Rava και G. Pollini επισκέπτεται τη Στουτγκάρδη, όπου εκτίθεται μια από τις εργασίες του. Γίνεται μέλος του Gruppo 7 και εκδίδει το Arte e Razionalismo μια από τις πιο διορατικές συνεισφορές της περιόδου.

Έπειτα, στη Ρώμη οργανώνει μαζί με τον G. Minnucci, την πρώτη Έκθεση της Ρασιοναλιστικής Αρχιτεκτονικής. Το 1930 εκλέγεται γραμματέας στην οργάνωση MIAR.
 
Το 1932 σχεδιάζει την έκθεση για τη 10η επέτειο της Φασιστικής Επανάστασης.

Το 1933 κερδίζει τον διαγωνισμό για το κτίριο γραφείων του ταχυδρομείου.

Το 1935 μετακομίζει στη Via del Tritone όπου γνωρίζει και παντρεύεται τη Stefania Boscaro, ζωγράφο και συγγραφέα.

Το 1938 κερδίζει το διαγωνισμό για το Palazzo dei Ricevimenti e dei Congressi, κάνει πρόταση για τη Villa Salinos, για ένα στούντιο του ιδίου και συμμετέχει στο διαγωνισμό για το Palazzo dell’ Aqua e della Luca, μία ακόμα δουλειά που αναλαμβάνει είναι η Villa Malaparte στο Capri.

Το 1942 συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα ανοικοδόμησης μετά τον πόλεμο μαζί με τον G. Vaccaro.

Το 1947 ξεκινά η συνεργασία του με την ΙΝΑ Casa. Γίνεται επικεφαλής του γραφείου σχεδιασμού.

Το 1951 πηγαίνει ταξίδι στο Μαρόκο και σχεδιάζει ένα σύνδεσμο σπιτιών στο Tuscolano. Τον ίδιο χρόνο γίνεται καθηγητής στην Academia di San Luca και συμμετέχει στην έκδοση του περιοδικού Strutture.

Το 1945 μειώνει τα καθήκοντά του στην INA Casa και αρχίζει να διδάσκει στην Φλωρεντία. Συνεργάζεται επιτυχώς με εταιρείες όπως Calini- Monturi και Monaco- Luccichenti.

Το 1956 χάνει το διαγωνισμό για το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα από τον S. Muratori. Κερδίζει όμως το διαγωνισμό για το Palazzo della Regione στο Τρέντο, συμμετέχει στο διαγωνισμό για τον καθεδρικό της La Spezia και στο οικοδομικό τετράγωνο του ατομικού κέντρου στη Kolaba.

To 1958 σχεδιάζει το Ολυμπιακό Χωριό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη. Μετά από ένα χρόνο κάνει ένα ταξίδι στην Ινδία για να μελετήσει την εργασία στην Kolaba καθώς και τα κλιματικά και άλλα χαρακτηριστικά της περιοχής.

Το 1962, μετά από 8 χρόνια που διδάσκει στη Φλωρεντία, τον καλούν στη Ρώμη όπου το τμήμα δεν πάει πολύ καλά. Εκεί διοργανώνει ένα μάθημα και προσκαλεί τα πιο προχωρημένα μέλη από τη γενιά των νέων αρχιτεκτόνων να γίνουν οι βοηθοί του. Τον Μάρτιο του 1963 πεθαίνει ξαφνικά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Adalberto Libera by Francesco Garofalo, Luca Veresane,Princeton Architectural Press
Casa Malaparte by Marida Talamona, Princeton Architectural Press
DARK DIREZIONE GENERALE PER L’ ARCHITECTURA E L’ ARTE CONTEMPORANEE,  MINISTERO PER I BENI E LE CULTURALI

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ιταλοί αρχιτέκτονες
Διονύσης Μενύχτας

Ο Διονύσης Μενύχτας (Φιλιατρά, 1904 - Αθήνα, 1966) του Κωνσταντίνου, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, δήμαρχος Σερρών το 1934, βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου το 1936 και αντιστασιακός.

Βιογραφικό

Νεανικά χρόνια - Δράση με το ΚΚΕ
Ο Διονύσης Μενύχτας γεννήθηκε το 1904 στα Φιλιατρά ή τη Μάνη και ήταν λογιστής. Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Στις δημοτικές εκλογές του 1934 εκλέχτηκε δήμαρχος Σερρών, ο δεύτερος κομμουνιστής δήμαρχος στην ιστορία της Ελλάδας μαζί με τον Μήτσο Παρτσαλίδη στην Καβάλα. Όμως η αστική κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη τον καθαίρεσε από δήμαρχο μετά από τέσσερις μήνες με την αιτιολογία ότι «μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο». Επίσης «κρίθηκε επωφελές διά την κοινωνικήν ευταξίαν όπως παυθεί και εκτοπισθεί». Εκτοπίστηκε με τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929 στον Αη Στράτη.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1936 εκλέχτηκε βουλευτής Σερρών του ΚΚΕ με το Παλλαϊκό Μέτωπο.

Δικτατορία του Μεταξά - Κατοχή - Αντίσταση
Από τις πρώτες κιόλας μέρες που εγκαθιδρύθηκε η Δικτατορία του Μεταξά ο Μενύχτας συνελήφθη από την Ασφάλεια μαζί με εκατοντάδες άλλα άτομα. Κρατήθηκε σε διάφορα μέρη και τελικά φυλακίστηκε στο Στρατόπεδο Κρατουμένων Κομμουνιστών Ακροναυπλίας. Στη διάρκεια της κατοχής μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, απ' όπου απέδρασε το 1944 και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1944 εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Σερρών της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης.

Μετά τον εμφύλιο
Το καλοκαίρι του 1947 εξορίστηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Το 1950 μεταφέρθηκε στον Αη Στράτη, όπου ήταν στην καθοδήγηση των εκτοπισμένων εκεί κομμουνιστών. 
Στις εκλογές του 1951 ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ, αφού το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου. Τα επόμενα χρόνια ήταν ενταγμένος στην ΕΔΑ. Το 1963 στις εκλογές υποστήριξε την Ένωση Κέντρου.

Απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών το 1966. Ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Μενύχτα και απέκτησαν παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές
 Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος, 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
 Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
 Ακροναυπλία (θρύλος και πραγματικότητα), Γιάννης Μανούσακας, εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ, Αθήνα 1978
 Η 4η Αυγούστου, Σπύρος Λιναρδάτος, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, Αθήνα 1967
 Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962, Αντώνης Φλούντζης, εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, Αθήνα 1976

Έλληνες κομμουνιστές
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Παλλαϊκό Μέτωπο
Βουλευτές Σερρών
Δήμαρχοι Σερρών
Μέλη του ΕΑΜ
Τετράδιο



Ιστορική αναδρομή 
Η λέξη τετράδιο προέρχεται από το αρχαίο τετράς που θα πει περγαμηνή διπλωμένη στα τέσσερα, επειδή στην Αρχαιότητα οι μαθητές είχαν τέτοιες περγαμηνές για να γράφουν τις εργασίες τους. Το τετράδιο είναι σύνολο αποτελούμενο από πολλά συρραμμένα φύλλα χαρτιού. Η καταγωγή και η γνωστοποίηση του  χαρτιού χρονολογείται από τον 6ο π.Χ. αιώνα με τη μάχη μεταξύ Αράβων και Κινέζων για την κατοχή και τη χρησιμότητα του. Πέρα από τη μεγάλη απήχηση του στην Ανατολή γνωρίζει μεγάλη άνθηση και στη Δύση, αλλάζοντας όμως τη μορφή του απ' αυτή του βαμβύκινου χαρτιού στη σύγχρονη του χαρτιού.

Η μορφή του σήμερα 
Στη σημερινή του μορφή  τα φύλλα του έχουν οριζόντιες γραμμές με στόχο τη βοήθεια του γραφέα να εξασκηθεί με μεγαλύτερη ευκολία στη γραφή όπως και σ' άλλες μορφές της, δηλαδή την καλλιγραφία. Εξωτερικά των χαρτιών συρράπτεται ένα προστατευτικό εξώφυλλο και πάνω του τοποθετείται μια ετικέτα, αναδεικνύοντας το θέμα του τετραδίου, όπως παρατηρείται στην διπλανή εικόνα.

Χρησιμότητα 
Η χρησιμότητά του έγκειται στο γεγονός πως ο καθένας μπορεί να καταγράψει ό,τι θέλει όπως σκέψεις, απόψεις, λογαριασμούς κ.α. . Συνήθως οι μαθητές το χρησιμοποιούν για τα μαθήματά τους, αλλά και για εξωσχολικές τους δραστηριότητες, καθώς μέσω αυτού πολλά παιδιά μαθαίνουν να εξασκούνται στη γραφή  αλλά και άλλες ομάδες ανθρώπων όπως έμποροι και δημόσιοι υπάλληλοι για να καταγράφουν τις εμπορικές τους συναλλαγές και ό,τι άλλο θεωρούν απαραίτητο. Πολλοί σπουδαίοι φιλόσοφοι και επιστήμονες έγραφαν τα σπουδαία έργα τους σε τέτοιου τύπου τετράδια προκειμένου να διασωθούν οι πολύτιμες γνώσεις και εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια των αιώνων . 

Βέβαια ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι έχουν σταματήσει να γράφουν σε τετράδια αλλά προτιμούν προγράμματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή προκειμένου να προστατέψουν το περιβάλλον από την υπερμεγέθης σπατάλη του ανθρώπου σε πρώτες ύλες, όπως είναι το χαρτί.
Ορισμένες φορές η αξία για την αγορά ενός τετραδίου ισοδυναμεί με μια πράξη καλής θελήσεως από τον καταναλωτή για να βοηθήσει μια κοινωνική ομάδα σε ανάγκη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Το χαρτί και η ιστορία του

Υλικά και όργανα γραφής
Χιουμασάχ Σουλτάνα

Η Χιουμασάχ Χανίμ Σουλτάν (τουρκικά: Ηümaşah Hanım Sultan) (1540 - 1593) (οθωμανικά τουρκικά: هوما شاه سلطانة) γεννήθηκε το 1540 και ήταν το μοναδικό παιδί του Ηγεμόνα Μεχμέτ και της Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάν, που ήταν κόρη της Σαχ Σουλτάν. Ήταν εγγονή του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και της Χουρέμ Σουλτάν. Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ πέθανε από ευλογιά όταν η Χιουμασάχ ήταν 3 ετών. Μετά τον θάνατο του Ηγεμόνα Μεχμέτ η Χιουμασάχ Σουλτάν τέθηκε υπό την προστασία της γιαγιάς της, Χουρέμ Σουλτάν.

Γάμοι 
Η Χιουμασάχ Σουλτάν παντρεύτηκε το 1556 τον Νταμάτ Μεχμέτ Φερχάτ Πασά (1526-1575). Μετά τον θάνατο του συζύγου της παντρεύτηκε τον Νταμάτ Γαζή Μεχμέτ Πασά. Ο τρίτος γάμος ήταν με τον Λαλά Μουσταφά Πασά. Από αυτόν τον γάμο απόκτησε έναν γιό, τον Σουλτανζάντε Αμπντουλμπακί Μπέη.

Σύζυγοι 
 Νταμάτ Μεχμέτ Φερχάτ Πασά
 Νταμάτ Γαζή Μεχμέτ Πασά
 Λαλά Μουσταφά Πασά

Θάνατος 
Η Χιουμασάχ Σουλτάν πέθανε το 1593 σε ηλικία 53 ετών. Η αιτία θανάτου δεν είναι γνωστή. Τάφηκε στο Σεχζάντε Τζαμί, όπου έχουν ταφεί ο πατέρας της Ηγεμόνας Μεχμέτ και ο θείος της Ηγεμόνας Τζιχανγκίρ.

Βιβλιογραφία 
 Halil Bey sadrazam olsaydı karısını dövdü diye bir araba sopa yemişti.

Οθωμανοί
Ύαντες

Οι Ύαντες ήταν πρωτοελληνικός λαός και οι αρχαιότεροι κάτοικοι της αρχαίας Βοιωτίας οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τον Κάδμο και μετακινήθηκαν άλλοι προς την Φωκίδα όπου έκτισαν την Υάμπολιν και άλλοι στην Αιτωλία η οποία στην αρχαιότητα ονομάζονταν Υαντίς.

Παραπομπές

Πηγές
Στράβων, Γεωγραφικά Α

Αρχαία ελληνικά φύλα
Ράσελ Ουέστμπρουκ

Ο Ράσελ Ουέστμπρουκ (αγγλικά: Russell Westbrook III, γεννήθηκε 12 Νοεμβρίου 1988) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται στο ΝΒΑ, για τους Λος Άντζελες Λέικερς. Από τους καλύτερους παίκτες της δεκαετίας του 2010, το 2016-17 αναδείχθηκε σε πολυτιμότερο παίκτη του πρωταθλήματος (NBA MVP).

Καριέρα 
Επιλέχθηκε στα ντραφτ του 2008 από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ και έχει συμμετάσχει σε 9 All Star Games. Αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ. Το 2015 ήταν πολυτιμότερος παίκτης στο 
All Star Game. Την ίδια χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσο όρο πόντων 28,1 ανά παιχνίδι. Το 2016 καταφέρνει να φτάσει τον εντυπωσιακό αριθμό (19) στα τριπλ-νταμπλ (3 στοιχεία  πάνω από 10 στους πόντους, ασίστ, ριμπάουντ, κλεψίματα, κοψίματα) στην κανονική περίοδο του NBA. Το 2017 ήταν για δεύτερη φορά πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου με μέσο όρο 31,6 πόντους. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωσης 75 χρόνων ιστορίας του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας  

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ
Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κάιρι Ίρβινγκ

Ο Κάιρι Ίρβινγκ (αγγλικά: Kyrie Irving, γεννήθηκε 23 Μαρτίου 1992) είναι  καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλέι μέικερ για τους Μπρούκλιν Νετς στο NBA. Έχει συμμετάσχει 7 φορές σε All-Star Game, επιλέχθηκε δύο φορές στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος καθώς και έχει στεφθεί μία φορά πρωταθλητής με την ομάδα των Κλίβελαντ Καβαλίερς.

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Ίρβινγκ έπαιξε σε κολεγιακό επίπεδο στους Duke Blue Devils την σεζόν 2010-2011 με προπονητή τότε τον Mike Krzyzewski. Στα πρώτα 8 παιχνίδια της σεζόν είχε 17.4 πόντους, 53% ευστοχία στα σουτ, 5.1 ασίστ , 3.7 ριμπάουντ και 1.5 κλέψιμο ανά αγώνα. Ο τελευταίος του αγώνας πριν ενταχθεί στο δυναμικό των Καβαλίερς το 2011 ήταν στο κολεγιακό πρωτάθλημα NCAA όπου η ομάδα του ηττήθηκε από την ομάδα της Αριζόνα , παρόλο που ο Ίρβινγκ σκόραρε 28 πόντους.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του ΝΒΑ Ντραφτ του 2011 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Το 2017 υπέγραψε με τους Μπόστον Σέλτικς, όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το 2019. Το καλοκαίρι του 2019 εντάχθηκε στους Μπρούκλιν Νετς.

Έχει αγωνιστεί μέχρι στιγμής 3 φορές στους Τελικούς του NBA.

Παραπομπές

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς
Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς
Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Σύνθετος αριθμός

Ο σύνθετος αριθμός είναι ο αριθμός που έχει έναν τουλάχιστον διαιρέτη επιπλέον από τον εαυτό του και τη μονάδα. Ως εκ τούτου σύνθετος αριθμός είναι ένας οποιοσδήποτε ακέραιος, μεγαλύτερος του 1, που δεν είναι πρώτος αριθμός.

Αναλυτικά
Αναλυτικότερα εάν n είναι ένας ακέραιος και υπάρχουν δύο αριθμοί a > 1 και b < n τέτοιοι ώστε n = a × b, τότε το n είναι σύνθετος αριθμός. Ο αριθμός 1 δεν είναι ούτε πρώτος ούτε σύνθετος. Επίσης όλοι οι άρτιοι αριθμοί μεγαλύτεροι του 2 είναι εξ ορισμού σύνθετοι. Τέλος ο μικρότερος σύνθετος αριθμός είναι ο 4.

Οι πρώτοι 105 σύνθετοι
Οι πρώτοι 105 σύνθετοι αριθμοί  είναι:
4, 6, 8, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 32, 33, 34, 35, 36, 38, 39, 40, 42, 44, 45, 46, 48, 49, 50, 51, 52, 54, 55, 56, 57, 58, 60, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 98, 99, 100, 102, 104, 105, 106, 108, 110, 111, 112, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 128, 129, 130, 132, 133, 134, 135, 136, 138, 140.

Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής
Κάθε σύνθετος αριθμός μπορεί να γραφεί ως γινόμενο δύο ή και περισσοτέρων, όχι απαραίτητα διαφορετικών, πρώτων αριθμών. Αυτό καλείται θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής.

Τύποι σύνθετων
Ένας τρόπος για να επιβεβαιώσουμε ότι ένας αριθμός είναι σύνθετος, είναι να υπολογίσουμε τον αριθμό των πρώτων παραγόντων στον οποίο αναλύεται. Ένας σύνθετος αριθμός που αναλύεται μόνο σε δύο διαφορετικούς πρώτους λέγεται ημιπρώτος (παράδειγμα το 14, που αναλύεται σε 2 · 7 = 14). Επίσης ένας σύνθετος αριθμός με ανάλυση τριών πρώτων παραγόντων καλείται σφηνικός αριθμός (παράδειγμα ο αριθμός 30 =  2 · 3 · 5).

Δείτε επίσης
Πρώτοι αριθμοί
Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 11, σελίδα 30.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Java applet: Factorization using the Elliptic Curve Method to find very large composites 
 Lists of composites with prime factorization (first 100, 1,000, 10,000, 100,000, and 1,000,000) 
 Divisor Plot (patterns found in large composite numbers) 

Αριθμητική
Θεωρία αριθμών
Άλμα με σκι

Το Άλμα με σκι είναι άθλημα με σκι στο οποίο οι αθλητές κατεβαίνουν ράμπα απογείωσης, εκτελούν το άλμα με σκοπό να προσγειωθουν όσο πιο μακριά γίνεται.

Εκτός από το μήκος του άλματος, κριτές δίνουν πόντους για το στυλ. Τα σκι που χρησιμοποιούνται για άλμα με σκι είναι φαρδύ και μακρύ (260-275 εκατοστά). Το άλμα με σκι είναι κυρίως ένα χειμερινό άθλημα, που εκτελειται στο χιόνι, και αποτελεί μέρος των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί και το καλοκαίρι σε τεχνητές επιφάνειες.

Το άθλημα πρωτοαναφέρεται στη Νορβηγία το 18ο αιώνα, και από τα τέλη του 19ου αιώνα εξασκείται διεθνώς. Ήταν ήδη το πρόγραμμα των πρώτων Χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων το 1924. Το άθλημα δεν εξασκείται στην Ελλάδα, διότι προϋποθέτει ειδικές εγκαταστάσεις που δεν είναι διαθέσιμες. Ο μέχρι σήμερα μοναδικός Έλληνας αθλητής στο άλμα με σκι είναι ο Νίκος Πολυχρονίδης, ο οποίος έχει το εθνικό ρεκόρ με 186 μέτρα. Το παγκόσμιο ρεκόρ κατέχει από το 2017 ο Στέφαν Κραφτ, με 253,5 μέτρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ελληνική Ομοσπονδία Χιονοδρομίας
Νίκος Πολυχρονίδης

Ο Νίκος Πολυχρονίδης (Nicolas "Nico" Polychronidis, 8 Νοεμβρίου 1989) είναι Έλληνας άλτης του σκι

Γεννήθηκε  από Γερμανίδα και Έλληνα πατέρα και μεγάλωσε στην Γερμανία ως Έλληνας της διασποράς. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 2004 για τη Γερμανία στούς διαγωνισμούς FIS Τζούνιορ, προπονούσε τότε στο SC Oberstdorf και επισκέφθηκε το Skiinternat Oberstdorf, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ακόμη και σε αγώνες της διεθνής ομοσπονδίας σκι FIS στα top 20 και ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2006 στο Κύπελλο FIS. Τον Φεβρουάριο του 2006 καταφερε να πάει στο Continental Cup. Μετά άρχισε και πάλι στο Κύπελλο FIS και σημείωσε στον πρώτο διαγωνισμό της σεζόν 2007/08 κατάταξη στην πρώτη δεκάδα . Αφού ήταν σε θέση να βελτιώσει, πήρε τον Φεβρουάριο του 2009 και πάλι υποψηφιότητα για διαγωνισμούς Continental Cup στο Pragelato, επιτυγχάνοντας έτσι το πρώτο βάθρο του. Μετά από μια περαιτέρω αύξηση, τελείωσε τη σεζόν 2008/09 στην 68η θέση παγκοσμιος. 

Μέχρι την περίοδο 2011/12 ήταν μέλος της Γερμανικής Ομάδας και ομοσπονδίας σκι, επέλεξε να αγωνιστεί από την σεζόν 2012/13 για την Ελλάδα με την Ελληνική Ομοσπονδία Χιονοδρομίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Στο βατήρα ο Πολυχρονίδης" (Άρθρο στην σελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας)
 
Έλληνες ομογενείς αθλητές
Έλληνες αθλητές των χιονοδρομιών
Άννα Βαρβαρέσου

Η Άννα Βαρβαρέσου-Τζόγια (Παλαιό Φάληρο, 1921 - Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Ελληνίδα μεταφράστρια θεατρικών έργων. Έχει μεταφράσει περισσότερα από 100 θεατρικά έργα από τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και κυρίως τα ιταλικά, από επιφανείς συγγραφείς.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Παλαιό Φάληρο το 1921 και σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο με καθηγητή το Ροζέ Μιλλιέξ, ενώ τελείωσε και τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Παντρεύτηκε τον ηθοποιό Νίκο Τζόγια και απέκτησε μια κόρη, την Μαρία Λουίζα και δύο εγγονές την Όλγα και την Δάφνη.
Έχει αποδώσει στα ελληνικά έργα των Λουίτζι Πιραντέλλο, Κάρλο Γκολντόνι, Ερρίκος Ίψεν, Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Ζαν Ανούιγ, Εντουάρντο Ντε Φιλίππο, Άουγκουστ Στρίντμπεργκ, Φράνκα Ράμε κ.ά. ενώ υπήρξε για πολλά χρόνια αποκλειστική μεταφράστρια στην Ελλάδα των έργων του ιταλού νομπελίστα Ντάριο Φο. Στα 40 χρόνια μεταφραστικής της ενασχόλησης συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Θέατρο Τέχνης, πολλά ΔΗΠΕΘΕ και θιάσους.  Μεταφράσεις της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Δωδώνη, καθώς και τα δυο βιβλία για παιδιά που έγραψε αφιερωμένα στις δυο εγγονές της, με τίτλους "Τα μάτια της Όλγας" και "Η μυτίτσα της Δάφνης". 
Το 1992, για τη συμβολή της στο ιταλικό θέατρο και για "τη δραστηριότητά της στην προώθηση της ιταλικής δραματουργίας" χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Έργα

Μεταφράσεις 
 Ντάριο Φο, Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες, Δωδώνη, 2013
 Κάρλο Γκολντόνι, Παμέλα, Δωδώνη, 1995
 Λουίτζι Πιραντέλλο, Να ντύσουμε τους γυμνούς, Δωδώνη, 1990
 Λουίτζι Πιραντέλλο, Δίχως να ξέρεις πως, Δωδώνη, 1986
 Ντάριο Φο, Κλάξον, τρομπέτες και πλάκες, Δωδώνη, 1986
 Ντάριο Φο, Λεύτερο ζευγάρι. Γύρισα σπίτι, Δωδώνη, 1986
 Μαξίμ Γκόρκι, Οι παραθεριστές, Δωδώνη, 1986
 Ερρίκος Ίψεν, Αυτοκράτορας και Γαλιλαίος, Δωδώνη, 1977

Πεζογραφία 
 Τα μάτια της Όλγας, Δωδώνη εκδοτική, Αθήνα, 1990
 Η μυτίτσα της Δάφνης, Δωδώνη εκδοτική, Αθήνα, 1997

Πηγές 
 Εσβησε η Αννα Βαρβαρέσου Έθνος (2 Φεβρουαρίου 2007)
 Κηδεύεται σήμερα η Αννα Βαρβαρέσου-Τζόγια Καθημερινή (3 Φεβρουαρίου 2007)

Έλληνες μεταφραστές
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Η κερένια κούκλα

Η κερένια κούκλα είναι το δεύτερο βιβλίο του Κωσταντίνου Χρηστομάνου, που εκδόθηκε σε βιβλίο το 1911, μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Το 1908 είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στις εφημερίδες. Είναι ένα βιβλίο που περιγράφει μια λυπητερή ιστορία μεταξύ 3 νέων, της Βεργινίας, η οποία πάσχει από αναιμία, του Νίκου, ο οποίος είναι ο άντρας, και της Λιόλιας, η οποία φροντίζει τη Βεργινία. Η Λιόλια και ο Νίκος ερωτεύονται, ενώ η Βεργινία πεθαίνει. Τελικά, ο Νίκος και η Λιόλια παντρεύονται και αποκτούν ένα παιδί, ίδιο η Βεργινία, το οποίο όμως πεθαίνει. Η πλοκή εξελίσσεται στην Αθήνα, στην περιοχή του λόφου του Φιλοπάππου. Το κείμενο έχει χαρακτηριστεί ως ποιητική πεζογραφία ή ρεαλιστικό μυθιστόρημα.

Παραπομπές 

Κερενια κουκλα
Αγανάκτηση (θεολογία)

Η αγανάκτηση είναι ένα γενικό συναίσθημα δυσφορίας, που προκαλείται από την πεποίθηση ότι ένα άτομο, ή ένα σύνολο ατόμων, ή μία ιδεολογία ή μία πράξη προσβάλλει καταφώρως (αδίκως και αναιτίως) κάποιον ή κάποιους (βλ. righteous indignation). Η αγανάκτηση μπορεί να προκληθεί για διάφορους λόγους: ψυχολογικούς, ηθικούς, κοινωνικούς, οικογενειακούς, θρησκευτικούς κ.λπ. Για παράδειγμα, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προτρέπει οι άνδρες να μην αγανακτούν κατά των συζύγων τους. Ομοίως, οι Αρχαίοι Έλληνες παρήγγειλαν στα παιδιά να υποφέρουν την πατρική οργή, χωρίς να αγανακτούν .

Στα θρησκευτικά κείμενα
Στην Αγία Γραφή αναφέρονται περιπτώσεις φιλοδίκαιων ανθρώπων που αγανάκτησαν για τις κοινωνικές αδικίες, για την παράβαση ηθικών Αρχών και για την περιφρόνηση θρησκευτικών εντολών .

Η «ιερή» (θρησκευτική) αγανάκτηση δημιουργείται, όταν λ.χ. ένας ή πολλοί (ο Μωυσής, ο προφήτης Ηλίας, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Χριστός, οι μαθητές τού Χριστού, ο Αρχισυνάγωγος, οι Αρχιερείς και οι Γραμματείς, ο απόστολος Παύλος, άγιος Νικόλαος κ.ά.) βλέπουν (σκανδαλιζόμενοι) κάποιον ή κάποιους συνανθρώπους τους (λαϊκούς ή κληρικούς) να απομακρύνονται ή να στρέφονται ―αντικειμενικώς ή υποκειμενικώς― κατά τού Θεού ή τού Νόμου Του , αν και οι τελευταίοι έχουν υπερβαλλόντως ελεηθεί από Αυτόν .

Ο φιλόσοφος και ψυχολόγος Philipp Lersch (1898-1972) διέκρινε τον θυμό από την αγανάκτηση ή την οργή. Η αγανάκτηση ξεσπά, όταν από πολύ χρόνο συσσωρεύονται απωθημένες ματαιώσεις (ορμών, αναγκών, αξιών κ.λπ.). Βλέπουμε, μάλιστα, ότι οι Άγιοι που χαρακτηρίζονταν κατ’ εξοχήν για την πραότητά τους (Μωυσής, προφήτης Ηλίας, άγ. Νικόλαος κ.ά.), αυτοί, από ιερή αγανάκτηση, εξερράγησαν ψυχολογικώς και έφθασαν μέχρι και αυτής τής σωματικής βίας.

Ως Χριστιανοί, συμβουλεύει ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, όπως και ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, δεν θα πρέπει να αγανακτούμε, όταν αδικούμαστε εμείς οι ίδιοι, αλλ’ όταν υβρίζεται ο Θεός· και πάλι, όμως, χωρίς να θυμώνουμε . Γιατί μία εξωφρενική αγανάκτηση, ακόμα και για χάρη τού Θεού, δεν ευχαριστεί τον ίδιο τον Θεό : «ανθρώπου κατεξανίστασθαι ουκ οφείλεις, ου μάλλον ή αγγέλου. Ο μεν γαρ άγγελος τή φύσει σού διέστηκεν, όπερ ούτε εγκώμιον εκείνου, ούτε κακία γένοιτο· άνθρωπος δε ανθρώπου ουκέτι φύσει, αλλά προαιρέσει διέστηκε· και έστι και εν ανθρώποις άγγελος. Ώστε ει κατ’ αγγέλων μη κατεξανίστασαι, πολλώ μάλλον κατά ανθρώπων τών εν τή φύσει ταύτη γενομένων αγγέλων. Ει γαρ γένοιτο εν ανθρώποις ενάρετος ούτως ως άγγελος, πολύ σου μάλλον ούτος μείζων, ή εκείνος εστι».

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Τσιτσίγκος Σ. Κ., «Αγανάκτηση», Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, τ. Α’, σ. 71-72,
 Αβούρης Σ. Ν., «Αγανάκτησις», ΘΗΕ 1 (1962) 124-125, Lersch P., Aufbau der Person, München: J. Ambrosius Barth, 1951, 1956.

Συναισθήματα
Assassin's Creed IV: Black Flag

To Assassin's Creed IV: Black Flag είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Ubisoft Montreal και κυκλοφόρησε από την Ubisoft. Διαδραματίζεται τον 18ο αιώνα στην Καραϊβική, κατά τη διάρκεια του χρυσού αιώνα της πειρατείας, και αποτελεί prequel του Assassin's Creed III (2012). Το παιχνίδι ακολουθεί τον Edward Kenway, έναν καπετάνιο πειρατή Ασασίνο, ο οποίος ψάχνει για πλούτη και λαμβάνει μέρος στη διαμάχη μεταξύ των Assassins (Ασασίνων) και των Templars (Ναϊτών ιπποτών). Το Black Flag κυκλοφόρησε για τα PlayStation 3, Xbox 360 και Wii U τον Οκτώβριο του 2013 και ένα μήνα αργότερα για τα PlayStation 4, Xbox One και τα Microsoft Windows.

Πλοκή 
Ο κύριος χαρακτήρας είναι ο Έντουαρτ Κενγουεϊ, ένας Ουαλός έμπορος που έγινε πειρατής και τελικά μέλος του Τάγματος των Ασσασίνων. Ο Έντουαρτ είναι ο πατέρας του Χέιθαμ Κενγουεϊ και παππούς του Κόνορ από το Assassins Creed III. Συναντάς επίσης αληθινά ιστορικά πρόσωπα όπως τον Έντουαρτ "Μαυρογένη" Θατς, τον Μπέντζαμιν Χόρνιγκολντ, την Μαίρη Ριντ, την Ανν Μπόνι και τον Τσαρλς Βέιν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Assassin's Creed
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια με PhysX
Βιντεοπαιχνίδια με παρκούρ
Βιντεοπαιχνίδια του 2013
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια του Wii U
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιταλία
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αγία Λουκία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αϊτή
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Κούβα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Μαρτινίκα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μόντρεαλ
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις Μπαχάμες
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Τζαμάικα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Φλόριντα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 18ο αιώνα
Ουνιόν Λυξεμπούρ

Η Ουνιόν Λυξεμπούρ ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Λουξεμβούργο (πόλη). Είχε ιδρυθεί το 1925 και διαλύθηκε το 2005. Έδρα της ομάδας ήταν το Stade Achille Hammerel, χωρητικότητας 5814 θεατών. Είχε κατακτήσει 6 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου (1926-27, 1961-62, 1970-71, 1989-90, 1990-91, 1991-92) και 10 φορές το κύπελλο της χώρας (1946-47, 1958-59, 1962-63, 1963-64, 1968-69, 1969-70, 1985-86, 1988-89, 1990-91, 1995-96)

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου
Ουνιόν Λυξεμπούρ
Επισείων

Ο Επισείων είναι ένα διεθνές διακριτικό σήμα των πολεμικών πλοίων. Η ανάρτησή του σε ένα πλοίο σηματοδοτεί την είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.

Επισείοντες σε πλοία 
Ο επισείων είναι συνήθως ένα αρκετά επίμηκες τρίγωνο ή ορθογώνιο από σακελίδα, αναρτημένο επί του επιμήλου του υψηλότερου ιστού των πολεμικών πλοίων. Αποτελεί το διεθνές διακριτικό σήμα το οποίο επιβεβαιώνει ότι το πλοίο που τον φέρει κυβερνάται από αξιωματικό. Ο επισείων μένει συνεχώς αναρτημένος, εφ' όσον δεν είναι αναρτημένο κανένα άλλο σήμα ναυτικής διοικήσεως, όπως για παράδειγμα η σημαία του ανωτάτου άρχοντος ή το σήμα του υπουργού ναυτιλίας. Επισείοντα φέρει ομοίως και κάθε εμπορικό πλοίο που είναι ναυλωμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση για υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού και κυβερνάται από αξιωματικό.

Επισείοντες σε λέμβους 

Ο επισείων αναρτάται επίσης στην πλώρη λέμβου, επί της οποίας επιβαίνει ο κυβερνήτης πολεμικού πλοίου μεταβαίνωντας προς κάποια επίσημη επίσκεψη, ή τελετή, είτε όταν έχει προσκληθεί να φέρει ξίφος. Επίσης, στην περίπτωση που επιβαίνει της λέμβου ο αξιωματικός υπηρεσίας απεσταλμένος προς ξένο πολεμικό πλοίο για εκτέλεση υπηρεσίας με εντολή του ανωτάτου ναυτικού διοικητή ή του κυβερνήτη.

Ιστορία 

Η σημασία του ήταν διαφορετική στα παλαιότερα χρόνια, διότι τότε όλα τα πλοία ήταν ιστιοφόρα και συχνά ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις ένα πολεμικό έμβλημα μέσα σε τόσα πανιά, έτσι τα πολεμικά πλοία αναρτούσαν επιμήκη επισείοντα επί του υψηλότερου καταρτιού τους για να γίνουν εύκολα ορατά. Παρόλο που η χρήση επισειόντων αρχίζει από τα αρχαία χρόνια, έγινε ευρύτερα γνωστή από τα μεσαιωνικά χρόνια, όταν οι ιππότες και οι ευγενείς αναρτούσαν επισείοντες στις λόγχες και τα πλοία τους για να ειδοποιήσουν τους αντιπάλους τους ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ικανό κυβερνήτη. Εμπορικά πλοία με επισείοντες εμφανίζονται και κατά τον 13ο αιώνα, όταν οι αξιωματικοί έθεταν τις λόγχες τους στα επιταγμένα εμπορικά πλοία που βρίσκονταν υπό τις διαταγές τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Χαρακτηριστικά 
Μερικές χώρες έχουν σχεδιάσει διαφορετικούς επισείοντες για τα μαχητικά, τα αμυντικά ή τα βοηθητικά πλοία τους (π.χ. Η.Π.Α.), ενώ σε άλλες περιπτώσεις ακόμα και για να επισημάνουν σε ποιο στόλο ανήκουν τα πλοία (π.χ. Ρωσία). Κάποιες ακόμα χώρες έχουν σχεδιάσει ειδικούς επισείοντες για τα πλοία εκτός υπηρεσίας ή για τα παροπλισμένα πλοία (π.χ. Γαλλία). Το μήκος ενός επισείοντα δέον να είναι ανάλογο με τα χρόνια της υπηρεσίας του πλοίου ως πολεμικό. Επί των επισειόντων συχνά σχεδιάζονται σύμβολα ή εμβλήματα του πολεμικού ναυτικού της χώρας. Συχνά επίσης, οι επισείοντες φέρουν τα χρώματα της σημαίας της χώρας και είναι κατ' εξοχήν σχήματος τριγωνικού.

Παραπομπές 

Πολεμικό ναυτικό
Σημαίες
Σήματα ενόπλων δυνάμεων
Toyota Hilux

Το Toyota Hilux είναι ένα επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Μάρτιο του 1968 έως σήμερα, σε 8 γενιές. Από τον Μάιο του 2015 βρίσκεται στην όγδοη γενιά του. Διατίθεται σε όλα σχεδόν τα κράτη διεθνώς, εκτός από την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.

Παραγωγή

Πωλήσεις

Αξιοπιστία 
Το Toyota Hilux αναφέρεται ως ένα μοντέλο με υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας και αντοχής στις δύσκολες συνθήκες, ακόμα και υπό ιδιαίτερα σκληρή χρήση.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 50 years of Toyota Hilux

Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Hilux
Αυτοκίνητα ράλλυ
Toyota Prius

Το Toyota Prius είναι ένα υβριδικό αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Δεκέμβριο του 1997 έως σήμερα, σε 4 γενιές. Το Prius έγινε διαθέσιμο από όλους τους αντιπροσώπους στην Ιαπωνία στα τέλη του 1997 και έγινε τότε το πρώτο στην ιστορία υβριδικής τεχνολογίας αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής. Τελικώς, έγινε διαθέσιμο παγκοσμίως το 2000, ενώ σήμερα πωλείται επίσημα σε πάνω από 90 χώρες. Οι μεγαλύτερες αγορές του, διαχρονικά, είναι η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Στα λατινικά «Prius» σημαίνει «πρώτος» ή «ορίτζιναλ» ή «ανώτερος».

Απήχηση 

Παγκοσμίως, οι συνολικές πωλήσεις του Prius έφτασαν το ένα εκατομμύριο οχήματα τον Μάιο του 2008, τα δύο εκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του 2010 και τα τρία εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2013. Οι συνολικές πωλήσεις του στις ΗΠΑ έφτασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα τον Απρίλιο του 2011, ενώ στην Ιαπωνία οι πωλήσεις του έφτασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα τον Αύγουστο του 2011.

Οι συνολικές πωλήσεις της παλέτας του Prius παγκοσμίως έφτασαν τα 6,1 εκατομμύρια αντίτυπα τον Ιανουάριο του 2017, αντιπροσωπεύοντας το 61% των 10 εκατομμυρίων υβριδικών μοντέλων που είχαν πωληθεί από την Toyota από το 1997.

Δείτε επίσης 
 Υβριδικό αυτοκίνητο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Toyota Prius
 Toyota Prius review by www.edmunds.com

Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Prius
Μοντέλα Toyota
Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα