Μνημεία Πέτρινης Τέχνης του Τάντραρτ Ακάκους

Tα Βουνά Τάντραρτ Ακάκους (Αραβικά: تدرارت أكاكوس‎ / ALA-LC: Tadrārt Akākūs) σχηματίζουν μια οροσειρά κατά μήκος της έρημου Σαχάρα, στην δυτική Λιβύη. Βρίσκονται ανατολικά της πόλης Ghat και εκτείνονται βόρεια, περίπου 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) από τα σύνορα της Λιβύης με την Αλγερία. Η περιοχή είναι ιδιαίτερα πλούσια σε έργα τέχνης της προϊστορικής περιόδου.

Ιστορία

Ετυμολογία 
Το Τάντραρτ είναι λέξη γένους θηλυκού στην βερβερική διάλεκτο (αρσενικό γένος: adrar).

Τέχνη στους βράχους 
Η περιοχή είναι γνωστή για την σκαλισμένη πάνω στους βράχους τέχνη της. Το 1985, γράφτηκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, λόγω της σημασίας αυτών. Οι τοιχογραφίες αυτές χρονολογούνται από το 12.000 π.Χ. έως το 100 μ.Χ. και παριστάνουν τις φυσικές και πολιτιστικές αλλαγές στην περιοχή.

Υπάρχουν τοιχογραφίες ζώων, όπως καμηλοπαρδάλεις, ελέφαντες, στρουθοκάμηλοι και καμήλες, άνδρες αλλά και άλογα. Οι άνθρωποι απεικονίζονται σε διάφορες καταστάσεις της καθημερινής ζωής, όπως για παράδειγμα όταν χορεύουν ή τραγουδούν.

Λευκά σημάδια 
Το Τάντραρτ Ακάκους είναι η περιοχή στην οποία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τα λευκά σημάδια πάνω στην κεραμική, τα οποία περιέχουν ραδιοάνθρακα, και χρονολογούνται το 7500 π.Χ.

Γεωγραφία 
Το Τάντραρτ Ακάκους περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία από τοπία και χρωματισμένους αμμόλοφους, έως καμάρες, φαράγγια και απομονωμένους βράχους. Παρόλο που η περιοχή αυτή είναι μια από τις ξηρότερες στην Σαχάρα, υπάρχει πλούσια βλάστηση αλλά και πληθώρα πηγών και πηγαδιών στα βουνά.

Περαιτέρω μελέτη
 Di Lernia, Savino e Zampetti, Daniela (eds.) (2008) La Memoria dell'Arte. Le pitture rupestri dell'Acacus tra passato e futuro, Florence, All'Insegna del Giglio;
 Minozzi S., Manzi G., Ricci F., di Lernia S., and Borgognini Tarli S.M. (2003) "Nonalimentary tooth use in prehistory: an Example from Early Holocene in Central Sahara (Uan Muhuggiag, Tadrart Acacus, Libya)" American Journal of Physical Anthropology 120: pp. 225–232;
 Mattingly, D. (2000) "Twelve thousand years of human adaptation in Fezzan (Libyan Sahara)" in G. Barker, Graeme and Gilbertson, D.D. (eds) The Archaeology of Drylands: Living at the Margin London, Routledge, pp. 160–79;
 Cremaschi, Mauro and Di Lernia, Savino (1999) "Holocene Climatic Changes and Cultural Dynamics in the Libyan Sahara" African Archaeological Review 16(4): pp. 211–238;
 Cremaschi, Mauro; Di Lernia, Savino; and Garcea, Elena A. A. (1998) "Some Insights on the Aterian in the Libyan Sahara: Chronology, Environment, and Archaeology" African Archaeological Review 15(4): pp. 261–286;
 Cremaschi, Mauro and Di Lernia, Savino (eds., 1998) Wadi Teshuinat: Palaeoenvironment and Prehistory in South-western Fezzan (Libyan Sahara) Florence, All'Insegna del Giglio;
 Wasylikowa, K. (1992) "Holocene flora of the Tadrart Acacus area, SW Libya, based on plant macrofossils from Uan Muhuggiag and Ti-n-Torha Two Caves archaeological sites" Origini 16: pp. 125–159;
 Mori, F., (1960) Arte Preistorica del Sahara Libico Rome, De Luca;
 Mori, F., (1965) Tadrart Acacus, Turin, Einaudi;
 Mercuri AM (2008) Plant exploitation and ethnopalynological evidence from the Wadi Teshuinat area (Tadrart Acacus, Libyan Sahara). Journal of Archaeological Science 35: 1619-1642;
 Mercuri AM (2008) Human influence, plant landscape evolution and climate inferences from the archaeobotanical records of the Wadi Teshuinat area (Libyan Sahara). Journal of Arid Environments 72: 1950-1967.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 UNESCO Fact Sheet
 Italian-Libyan Archaeological Mission in the Acacus and Messak
 Natural Arches of the Akakus Plateau