joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιάννης Λάμπρου

Ο Γιάννης Λάμπρου (23 Μαρτίου 1921 – 1998) ήταν Έλληνας αθλητής. Υπήρξε επιτυχημένος πολυσύνθετος αθλητής καθώς διακρίθηκε στην καλαθοσφαίριση, στην πετοσφαίριση και στο άλμα εις ύψος. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1921 στην Κάρυστο Εύβοιας. Απεβίωσε το 1998.

Καλαθοσφαίριση 
Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και υπήρξε δεινός αμυντικός έχοντας ως πλεονέκτημα την ταχύτητα, την ευελιξία, τη δύναμη και την αντοχή. Με τον Παναθηναϊκό και κατέκτησε 4 πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (1946, 1947, 1950, 1951) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιά (1947, 1950). Υπήρξε αρχηγός της ομάδας.

Στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952 στο Ελσίνκι με την Εθνική μπάσκετ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 23 αγώνες και σημείωσε 107 πόντους (4,7 μ.ο.).

Πετοσφαίριση 
Υπήρξε ο κορυφαίος βολεϊμπολίστας του Παναθηναϊκού κατά την εποχή που αγωνίστηκε. Κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό 3 πρωταθλήματα Κέντρου (1945, 1946, 1952) και υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας.

Άλμα εις ύψος 
Στο άλμα εις ύψος αγωνίστηκε σε 2 Ολυμπιάδες, το 1948 και το 1952. Το 1940 ήταν 2ος στους Βαλακνικούς Αγώνες ενώ ήταν Πανελληνιονίκης 6 φορές (1940, 1946, 1947, 1948, 1949, 1951).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 ΣΕΓΑΣ

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Σούτινγκ γκαρντ
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Μεσογειακών Αγώνων Στίβου
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Αλέκος Σπανουδάκης

Ο Αλέκος Σπανουδάκης (Αλέξανδρος Σπανουδάκης, 1928-2019) ήταν αθλητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στα Χανιά της Κρήτης.

Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής που χρησιμοποίησε το τζαμπ σουτ.

Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδος (1949, 1960), τα οποία ήταν και τα 2 πρώτα του Ολυμπιακού.

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 28 αγώνες και σημείωσε 109 πόντους (3,9 μ.ο.). Στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Αγωνίστηκε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952 και στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1955.

Ασχολήθηκε και με την προπονητική και μεγάλη του επιτυχία ήταν η ανακάλυψη του Γιώργου Σιγάλα.

Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
ΣΕΓΑΣ

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Νικόλαος Μακαρέζος

Ο Νικόλαος Μακαρέζος (1919 - 3 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πρωτεργάτης της χούντας. Διετέλεσε υπουργός σε δικτατορικές κυβερνήσεις από το 1967 μέχρι το 1973. Μετά την πτώση της χούντας, το 1975, καταδικάστηκε σε θάνατο. Πέθανε το 2009.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1919 στη Γραβιά Φωκίδας. Σχολείο πήγε στο χωριό του, το γυμνάσιο το έβγαλε στη Λαμία. Το 1937 πήγε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και την τελείωσε το 1940 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Α' βαρέος πυροβολικού. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του κατάρτιση στη σχολή πυροβολικού στο Μεγάλο Πεύκο, στην αγγλική σχολή πυροβολικού στην Almaza του Καΐρου και στην αμερικάνικη σχολή πυροβολικού στο Μπάμπενχάουζεν της Γερμανίας. Είχε σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες και είχε 3 πανεπιστημιακά πτυχία από την A.Σ.O.E.E. την Πάντειο και από την Ανωτάτη Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών. Πήρε μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έλαβε τον βαθμό του συνταγματάρχη.

Ο ρόλος του στο Πραξικόμηπα της 21ης Απριλίου 

Μαζί με τον συνταγματάρχη Παπαδόπουλο και τον ταξίαρχο Παττακό προγραμμάτισαν το πραξικόπημα, εκμεταλλευόμενοι την ρευστή κατάσταση της ελληνικής πολιτικής εκείνης της εποχής. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 συνέλαβε την τότε νόμιμη κυβέρνηση Κανελλόπουλου και σχεδόν όλους τους πολιτικούς ηγέτες, επιβάλλοντας στη Ελλάδα Δικτατορία. Ο Μακαρέζος διετέλεσε υπουργός Συντονισμού και αντιπρόεδρος στις περισσότερες από τις επόμενες δικτατορικές κυβερνήσεις και ήταν υπεύθυνος για την οικονομία της χώρας. Παραιτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1973.

Δίκη και ποινή 
Μετά την κατάρρευση της Χούντας του Δημητρίου Ιωαννίδη το 1974, ο Μακαρέζος συνελήφθη και τέθηκε σε κράτηση σε παράλιο ξενοδοχείο της Τζιάς. 
Μετά από ένα χρόνο περίπου, δικάστηκε για προδοσία και για την στάση και καταδικάστηκε σε θάνατο. Η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε να μην προχωρήσει σε εκτέλεση της θανατικής ποινής, η οποία μετατράπηκε σε ισόβια με βάση το άρθρο 116 του ν.δ. 125 του 1967 που προέβλεπε αυτή τη μετατροπή εάν ο καταδικασμένος δεν εκτελεσθεί εντός τριών ετών.

Ο Μακαρέζος αποφυλακίστηκε το 1990, όταν η ποινή του μετατράπηκε για λόγους υγείας σε περιορισμό κατ' οίκον. Μέχρι το τέλος του ο Μακαρέζος υποστήριζε ότι λυπόταν για πολλές από τις ενέργειές του αλλά ακόμα καυχιόταν για τα οικονομικά επιτεύγματά του τον καιρό της εξαετίας που κυβέρνησε.

Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου του 2009.

Μ
Μ
Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας
Μάνθος Κατσούλης

Ο Μάνθος Κατσούλης είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1956 στη Δράμα.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΚΑΟΔ. Αγωνίστηκε για 14 χρόνια στον ΠΑΟΚ από το 1974 έως το 1988 έχοντας ηγετικό ρόλο. Το 1984 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος σε ένα από τους πιο ιστορικούς τελικούς κυπέλλου απέναντι στον Άρη.

Το 1988 αποκτήθηκε από τον Άρη και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1989, 1990), 2 κύπελλα Ελλάδας  και συμμετείχε σε 2 φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (Μόναχο, Σαραγόσα ).

Το 1991 αγωνίζεται με τον Ηρακλή  και το 1993 στο Μακεδονικό.

Εθνική Ελλάδος 
Ο Μάνθος Κατσούλης αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος από το 1976 έως 1984. Συμμετείχε σε 165 παιχνίδια και σημείωσε 1371 πόντους (8,3 μ.ο.). Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας, αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ 1979, Ευρωμπάσκετ 1981, Ευρωμπάσκετ 1983 και αντιμετώπισε το Μάικλ Τζόρνταν και το Κολλέγιο της Νορθ Καρολάινα. Το 1979 με την εθνική Ελλάδος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Καλαθοσφαιριστές καναδικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981
Σέντερ
Βαθμοί και διακριτικά των υπαξιωματικών του στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ



Βαθμοί (OR 1 - 9)

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι βαθμοί του ΝΑΤΟ 

ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
Κρεμόνα (επαρχία)

Η επαρχία της Κρεμόνα (ιταλικά: Provincia di Cremona) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.771 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 358.074 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Κρεμόνα (Cremona). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 115 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μπέργκαμο και την επαρχία της Μπρέσια, ανατολικά με την επαρχία της Μάντοβα, νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχίες της Πάρμας και της Πιατσέντσα) και δυτικά με την επαρχία του Λόντι και την επαρχία του Μιλάνου.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

Επαρχίες της Λομβαρδίας
Μπρέσια (επαρχία)

Η επαρχία της Μπρέσια (ιταλικά: Provincia di Brescia) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.784 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.223.900 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μπρέσια (Brescia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 206 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και βορειοδυτικά με την επαρχία του Σόντριο, δυτικά με την επαρχία του Μπέργκαμο, νοτιοδυτικά με την επαρχία της Κρεμόνα, νότια με την επαρχία της Μάντοβα, ανατολικά με τις περιφέρειες του Βένετο (επαρχία της Βερόνα) και του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε (επαρχία του Τρέντο).

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

Επαρχίες της Λομβαρδίας
Μάντοβα (επαρχία)

Η επαρχία της Μάντοβα (ιταλικά: Provincia di Mantova) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.339 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 403.665 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μάντοβα (Mantova). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 70 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και ανατολικά με την περιφέρεια του Βένετο (Επαρχία της Βερόνα και Επαρχία του Ροβίγκο), νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (Επαρχία της Φερράρα, Επαρχία της Μόντενα, Επαρχία του Ρέτζιο-Εμίλια και Επαρχία της Πάρμας) και δυτικά με την  επαρχία της Κρεμόνα και την επαρχία της Μπρέσια.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

Επαρχίες της Λομβαρδίας
Παβία (επαρχία)

Η επαρχία της Παβία (ιταλικά: Provincia di Pavia) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.965 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 535.948 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Παβία (Pavia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 190 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Επαρχία του Μιλάνου, ανατολικά με την Επαρχία του Λόντι και την περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια (Επαρχία της Πιατσέντσα), νοτιοδυτικά, δυτικά και βορειοδυτικά με το Πεδεμόντιο (Επαρχία της Αλεξάνδρειας, επαρχία του Βερτσέλλι και Επαρχία της Νοβάρας).

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

Επαρχίες της Λομβαρδίας
Καβειρώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καβειρώ είναι γνωστή μία Νύμφη, θυγατέρα του Πρωτέα, η οποία είχε παντρευτεί τον θεό Ήφαιστο και μαζί απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες. Αυτά τα παιδιά ήταν οι μυστηριακοί θεοί Κάβειροι και οι Καβειρίδες Νύμφες.

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καβειρω
Καβειρω
Καλιάδνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Καλιάδνη είναι γνωστή μία από τις Ναϊάδες Νύμφες, συνδεόμενη με τον ποταμό Νείλο και ίσως κόρη του. Η Καλιάδνη γέννησε από τον Αίγυπτο δώδεκα γιους, τους δώδεκα δηλαδή από τους πενήντα Αιγυπτιάδες, όπως είναι γνωστοί οι γιοι του Αιγύπτου. Οι γιοι της Καλιάδνης που αναφέρει η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Β 1, 5) είναι με αλφαβητική σειρά οι Βρομίος, Δρύας, Έρμος, Ευρύλοχος, Ίμβρος, Κισσέας, Λίξος, Περισθένης, Πολύκτορας, Ποταμώνας, Φάντης και Χθονίος. Δολοφονήθηκαν όλοι τους κατά την πρώτη νύχτα του γάμου τους από τις συζύγους τους Δαναΐδες, κόρες της Πολυξούς, η οποία ήταν αδελφή της Καλιάδνης.

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Καλιαδνη
Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ



Ανώτεροι αξιωματικοί (OF 10 - 6) και αξιωματικοί (5 - 1)

Ανθυπασπιστές (WO5 - 1) 

Οι χώρες που δεν αναφέρονται στο σχέδιο είτε δεν έχουν το βαθμό του Ανθυπασπιστή ή σε αυτές οι Ανθυπασπιστές κατατάσσονται στους Υπαξιωματικούς (π.χ. Μεγάλη Βρετανία).

Υποσημειώσεις

Πηγές 
 STANAG 2116 NATO chart

Δείτε επίσης 
 Βαθμοί και διακριτικά των στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι βαθμοί του ΝΑΤΟ 

ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
Μπαϊράμ Ρετζέπι

Ο Μπαϊράμ Ρετζέπι (Бајрам Реџепи, 3 Ιουνίου 1954 - 21 Αυγούστου 2017) ήταν Κοσοβάρος πολιτικός και ο πρώτος μεταπολεμικός πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου. Ήταν μέλος του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου, του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στη Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου το 1954.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1985. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος ως χειρουργός. 

Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2001 στο Κοσσυφοπέδιο, ο Ρετζέπι και το κόμμα του κέρδισαν το 25,7% των ψήφων, δεύτεροι μετά το κόμμα του Ιμπραήμ Ρουγκόβα τη Δημοκρατική Ένωση του Κοσσυφοπεδίου και ο Ρετζέπι ορίστηκε πρωθυπουργός από τη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, στις 4 Μαρτίου 2002. Στις επόμενες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 24 Οκτωβρίου 2004, το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου, ήρθε δεύτερο και κέρδισε 30 έδρες στο Κοινοβούλιο. 

Ο Ρετζέπι θεωρούνταν μετριοπαθής πολιτικός και ένας από τους σημαντικότερους στόχους του είναι «η ενίσχυση της εθνικής συμφιλίωσης και της ανοχής».

Πηγές 
Βιογραφία του Ρετζέπι

Ρετζεπι Μπαιραμ
Αιολικό Πάρκο Κύθνου

Το Αιολικό πάρκο Κύθνου είναι ένας χώρος κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού όπου βρίσκονται εγκατεστημένες 5 ανεμογεννήτριες τύπου ΜΑΝ των 20kW η κάθε μία. Το Αιολικό πάρκο της Κύθνου κατασκευάστηκε το 1982 και αναφέρεται ως το πρώτο αιολικό πάρκο που δημιουργήθηκε στην Ευρώπη, και το πρώτο υβριδικό Wind-PV-Diesel στον κόσμο. 

Τα εγκαίνια του πάρκου αυτού έγιναν το 1982 από τον τότε Υπουργό Βιομηχανίας Έρευνας και Τεχνολογίας Ευάγγελο Κουλουμπή. Αυτό απετέλεσε και την αφετηρία της δημιουργίας σειράς άλλων πάρκων σε νησιά και νησίδες που παρουσίαζαν προβληματική ηλεκτροδότηση. 
Η εγκατάσταση ξεκίνησε από τη ΔΕΗ υπό τον τότε διευθυντή μηχανικό Γιάννη Χατζηβασιλειάδη που θεωρείται ο πρωτεργάτης αυτής της ιδέας που βεβαίως οι προτάσεις του για εκμετάλλευση των λεγομένων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είχαν ξεκινήσει από το 1978.

Μετά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών το πάρκο αυτό επεκτάθηκε και με την εγκατάσταση του πρώτου φωτοβολταϊκού πάρκου, που και αυτή θεωρείται η πρώτη στην Ελλάδα δυναμικότητας 100kW, επιτυγχάνοντας έτσι να δημιουργηθεί στη Κύθνο και ο πρώτος υβριδικός σταθμός ενέργειας (ντήζελ, αιολική και ηλιακή ενέργεια). Αρχικά ξεκίνησε με στόχο να καλύψει το 25% των αναγκών της νήσου και αργότερα ξεπέρασε το 75%.

Τώρα όμως, 30 χρόνια μετά την εγκατάστασή του, για το Αιολικό πάρκο Κύθνου έχει παρέλθει ο χρόνος λειτουργίας και καλής απόδοσης που μπορεί να προσφέρει και έτσι οι ανεμογεννήτριες είναι εκτός λειτουργίας.

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στην Κύθνο
Κυθνος
Αξιόκερσα

Η Αξιόκερσα ήταν αρχαία θρακική θεότητα, δαίμονας της Ελληνικής μυθολογίας, μία από τις Καβείρους.

Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρη του Πρωτέα. Σύζυγός της ήταν ο Αξιόκερσος, θεός και αυτός του κάτω κόσμου. Η Αξιόκερσα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη και η λατρεία της ήταν διαδεδομένη στη Σαμοθράκη, όπου υπήρχε ονομαστό ιερό των Καβείρων, και στη Θράκη.

Πηγές 
Ηλεκτρονικό περιοδικό «Πράσινο μήλο»
Αχιλλέας Σαμοθράκης - Θρακικό λεξικό
Περιοδικό Υποβρύχιο

Κάβειροι
Ξενοφών Στρατηγός

Ο Ξενοφών Στρατηγός (19 Ιουλίου 1869 - 11 Μαρτίου 1927) ήταν Έλληνας στρατηγός και πολιτικός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1869. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και σπούδασε στην πολεμική ακαδημία του Βερολίνου. Έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους και έγινε υπαρχηγός στο γενικό επιτελείο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου. Το 1917 αποστρατεύθηκε και επαναφέρθηκε το 1920. Το 1922 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείο συγκοινωνιών και τον ίδιο χρόνο καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο (Δίκη των έξι) σε ισόβια κάθειρξη για εσχάτη προδοσία.

Λίγο αργότερα αμνηστεύθηκε αλλά, λόγω ασθενείας, μετέβη στην Ελβετία όπου και απεβίωσε το 1927, σε ηλικία πενήντα οκτώ ετών.

Μεταξύ άλλων συνέγραψε το έργο "Η Ελλάς εν Μικρά Ασία", απολογία, τρόπον τινά, της αντιβενιζελικής συμμετοχής στη μικρασιατική εκστρατεία. Εν τούτοις, το βιβλίο είναι εξαιρετικώς ενδιαφέρον και πολύτιμο για την ιστορία της περιόδου καθώς περιέχει πολλά ανέκδοτα ελληνικά διπλωματικά έγγραφα της εποχής από το αρχείο του Στρατηγού.

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Στρατηγός Ξενοφων
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Έλληνες Βασιλόφρονες
Μιχαήλ Γούδας

Ο Μιχαήλ Γούδας (1868-3 Νοεμβρίου 1931) ήταν υποναύαρχος ε.α., πολιτικός και συγγραφέας.

Κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου. Αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Δράμας και Ιωαννίνων. Ανέλαβε διάφορα χαρτοφυλάκια σε πολλές κυβερνήσεις όπως αυτά των Εσωτερικών (15 Μαρτίου-16 Μαΐου 1922), της Εθνικής Οικονομίας (22 Μαΐου -29 Ιουνίου 1922) και ήταν επίσης ο πρώτος υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων, Τηλεφώνων (ΤΤΤ) (2 Ιουνίου-10 Σεπτεμβρίου 1922) . Το 1922 καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο (δίκη των έξι) σε καθαίρεση και  ισόβια  δεσμά με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Λίγο αργότερα αμνηστεύτηκε.

Είχε γράψει αρκετά ιστορικά, γλωσσολογικά και στρατιωτικά έργα.

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Βουλευτές Δράμας
Βουλευτές Ιωαννίνων
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Έλληνες Βασιλόφρονες
Σοβατεπί

Το σοβατεπί (πληθυντικός σοβατεπιά) είναι η στενή κι οριζόντια λωρίδα από ξύλο, μάρμαρο, μωσαϊκό, πλακάκια κλπ. η οποία καλύπτει το κάτω μέρος εσωτερικού ή εξωτερικού τοίχου στο σημείο όπου ενώνεται με το δάπεδο για λόγους προστασίας και καθαριότητας. Συνηθέστερα επιλέγεται ίδιου υλικού και χρώματος με το υλικό δαπέδου.

Στα σοβατεπιά που βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο (π.χ. βεράντες), κύριος σκοπός τους είναι η αποφυγή υγρασίας στους τοίχους, κάτι που κάνει απαραίτητη τη στεγανή εφαρμογή των αρμών μεταξύ των σοβατεπιών και του δαπέδου.

Στην κυπριακή διάλεκτο ονομάζεται τσεκουλατούρα.

Αρχιτεκτονική
Ξυλουργική
Θέρμανση κατοικίας
Παβία

Η Παβία (ιταλικά: Pavia, λατινικά: Ticinum) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας, έδρα της ομώνυμης επαρχίας, 35χλμ. νότια του Μιλάνου κοντά στον ποταμό Τιτσίνο (Ticino), παραπόταμο του Πάδου.

Ιστορία 
Κατά την προρωμαϊκή περίοδο η σημερινή Παβία, που τότε λεγόταν Τικίνουμ (Ticinum), ήταν μια μικρή πόλη με στρατηγική σημασία, υποτελής στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Το 476, ο Οδόακρος νίκησε τον Φλάβιο Ορέστη μετά από πολιορκία. Για τιμωρία στους κατοίκους της πόλης που βοήθησαν το Φλάβιο Ορέστη, ο Οδόακρος την κατέστρεψε ολοκληρωτικά. Ωστόσο, ο Φλάβιος Ορέστης διέφυγε στην Πιατσέντσα, αλλά ο Οδόακρος τον κυνήγησε και τον σκότωσε εκθρονίζοντας και τον γιο του Φλάβιου Ορέστη, Ρωμύλο Αυγουστύλο, διαλύοντας έτσι τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Άλλη ονομασία της πόλης είναι η λατινική "Παπία" (πιθανώς σχετιζόμενη με τον Πάπα), η οποία ίσως εξελίχθηκε στο σημερινό Παβία. Αναφέρεται και ως "Τικίνιο Παπία".

Υπήρξε το τελευταίο οχυρό των Γότθων στον αγώνα τους εναντίον του Βελισάριου.

Μετά την κατάκτηση από τους Λογγοβάρδους, η Παβία έγινε πρωτεύουσα του βασιλείου τους. Το 774 η πόλη υπέφερε από πολιορκία από τον Καρλομάγνο και τελικά περιέπεσε στην κυριαρχία του και ο Καρλομάγνος αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς των Λογγοβάρδων. Η Παβία παρέμεινε πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας και παρέμεινε σημαντικό κέντρο ως την υποβάθμιση τον 12ο αιώνα.

Κατά τον 12ο αιώνα η πόλη απέκτησε σχετική αυτονομία ενώ η παρέμεινε ισχυρό κέντρο και κατά τους επόμενους αιώνες. Ο Λουδοβίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας δώρισε την πόλη στους απογόνους του αδελφού του Δούκα Ροδόλφου. Τελικά, η πόλη παραχωρήθηκε στον οίκο των Βισκόντι το 1359 και έγινε σημαντικό πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο. Το 1361 ιδρύθηκε και το Πανεπιστήμιο της Παβία, προσελκύοντας φοιτητές από πολλές χώρες της εποχής.

Η μάχη της Παβία (1525) οριοθέτησε τις τύχες της πόλης, μεταξύ των υποστηρικτών που Πάπα και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι πρώτοι εκφράζονταν από ένα γαλλικό κόμμα (που είχε συμμαχήσει με τον Πάπα) και οι δεύτεροι υποστηρίζοντας τον Βασιλιά της Ισπανίας Κάρολο Ε'. Τελικά, η πόλη περιήλθε στην κατοχή των Ισπανών ως το 1713, οπότε και καταλήφθηκε από τους Αυστριακούς ως το 1796, οπότε και την κατέλαβαν οι Γάλλοι με τον Ναπολέοντα Α΄.

Το 1815 πέρασε πάλι σε αυστριακή διοίκηση ως την ιταλική ανεξαρτησία (1859) και την ένωση της Ιταλίας ένα χρόνο αργότερα.

Δείτε επίσης 
 Παβία (επαρχία)
 Πανεπιστήμιο της Παβία

Φωτοθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Παβίας (στα ιταλικά)
 Πληροφορίες και τουριστικός οδηγός της Παβία (στα ιταλικά)

Πόλεις της Λομβαρδίας
Η Ναυτεμπορική

Η Ναυτεμπορική είναι ελληνική οικονομική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1924 από τους αδελφούς Αθανασιάδη σηματοδοτώντας την εμφάνιση του οικονομικού τύπου στην Ελλάδα. Η πρώτη έκδοσή της ήταν με τον τίτλο «Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον» στις 4 Απριλίου του 1924 με έδρα τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέκοψε την έκδοσή της και επανεκδόθηκε στις 8 Μαρτίου 1945.

Στις 2 Αυγούστου 1948 μετονομάστηκε σε «Ναυτεμπορική» και μετέφερε την έδρα της στη περιοχή της Κολοκυνθούς όπου και συνεχίζεται έκτοτε η έκδοσή της.

Είναι πρώτη σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα μεταξύ των οικονομικών εφημερίδων της Ελλάδας, πρώτη σε κερδοφορία, πρωτοπόρος σε διεθνείς συνεργασίες με ένα από τα δημοφιλέστερα site του ελληνικού διαδικτύου, βραβευμένο με το Grand Ermis και το Ermis Gold στην κατηγορία Best Media Site. Ταυτόχρονα η Ναυτεμπορική προσφέρει στους συνδρομητές της περισσότερες από 30 ειδικές (B2B) εκδόσεις το χρόνο καθώς και το τριμηνιαίο περιοδικό Digital Business.

Η Ναυτεμπορική, σε συνεργασία με εισηγμένες, επιστήμονες και καταξιωμένα στελέχη της αγοράς διοργανώνει εξειδικευμένα σεμινάρια για στελέχη εταιρειών, μακροχρόνια προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης καθώς και σεμινάρια εκπαίδευσης προσωπικού.

Διατηρεί επίσης γραφεία στη Θεσσαλονίκη και αντιπροσώπους σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.

Από τις 7 Απριλίου του 2021, η εφημερίδα εξαγοράστηκε μέσω πλειστηριασμού από τον επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη έναντι 7 εκατομμυρίων ευρώ.
Επίσης άνοιξε ένα νέο κανάλι το ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ TV, πού ανήκει στην ίδια την εφημερίδα.

Παραπομπές

Πηγές
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.14ος, σ.303

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ελληνικός ναυτικός τύπος
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τον Πειραιά
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Μελάνιππος

Με το όνομα Μελάνιππος είναι γνωστά τρία πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας. 

Επώνυμος και ιδρυτής της αρχαίας πόλης της Αχαΐας Τρίτεια. Όπως μας αναφέρει ο Παυσανίας, ο Μελάνιπος ήταν γιος του Άρη και της ιέρειας της Αθηνάς Τρίτειας, εγγονός του Τρίτωνα. Για να τιμήσει την μητέρα του έδωσε το όνομα της στην πόλη που ίδρυσε. 
Γιος του Αστακού, σκοτώθηκε από τον Αμφιάραο πολεμώντας στην Θήβα εναντίον των Επτά επί Θήβας. Ο Αμφιάραος αφού τον σκότωσε του έκοψε το κεφάλι και το πήγε στον Τυδέα που του ρούφηξε τα μυαλά.
Γιος του Αγρίου.

Πηγές 

Αρχαίοι Αχαιοί
Αρχαίοι Βοιωτοί
Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Πανεπιστήμιο της Παβία

Το Πανεπιστήμιο της Παβία (ιταλικά: Università degli Studi di Pavia) είναι ένα από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα πανεπιστήμια τόσο της Ιταλίας όσο και ολόκληρης της Ευρώπης που εδρεύει στην Παβία της Λομβαρδίας. Διαθέτει 9 σχολές.

Σχολές 
 Οικονομία
 Πολυτεχνική
 Φιλοσοφία - Φιλολογία
 Νομική
 Σχολή Μαθηματικών, Φυσικής και Φυσικών Επιστημών
 Ιατρική
 Μουσικολογία
 Φαρμακευτική
 Πολιτικές Επιστήμες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Παβια
Λομβαρδία
Βασίλειος Αποστολόπουλος

Ο Βασίλης Αποστολόπουλος είναι ποδοσφαιριστής που ανήκει σήμερα στο δυναμικό του Ατρόμητου Αθηνών.

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1988 και μεγάλωσε στο Περιστέρι Αττικής. Αγωνίζεται ως αμυντικός. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 8 ετών από τις ακαδημίες του Φοίνικα Περιστερίου, όπου και έπαιξε μέχρι το τέλος της σεζόν 2003-2004, οπότε και μεταπήδησε στην τότε Π.Α.Ε. Χαλκηδόνα η οποία μετά από συγχώνευση με τον Ατρόμητο Αθηνών πήρε το όνομα του Ατρομήτου.

Είναι διεθνής με την Εθνική Νέων με την οποία έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το καλοκαίρι του 2007 όπου και κατετάγησαν 2οι αφού ηττήθηκαν με 1-0 από την αντίστοιχη ομάδα της Ισπανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://archive.is/20130702035932/www.atromitosfc.gr/omada/podosfairistes/details/?plid=37 - Σύντομο βιογραφικό του παίκτη στον επίσημο ιστότοπο του Ατρόμητου Αθηνών.

Απο
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Α
Ποδοσφαιριστές Βίντεοτον ΦΚ
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Ουγγαρίας
Ποδοσφαιριστές Αήττητου Σπάτων
Γιγαντισμός

Ο γιγαντισμός είναι πάθηση που σχετίζεται με υπερβολικό ύψος και μεγέθυνση των αδένων του οργανισμού. Υπεύθυνη για αυτήν την κατάσταση είναι η υπερέκκριση της αυξητικής ορμόνης από τα σωματοτρόπα αδενώματα. Ο όρος είναι σχετικός και με αυτόν της μεγαλακρίας.

Παθογένεια 
Τα σωματοτρόπα αδενώματα είναι καλοήθεις όγκοι που βρίσκονται στην πρόσθια υπόφυση του εγκεφάλου. Αυτά εκκρίνουν αυξητική ορμόνη σε υπερβολικό βαθμό. Όταν σε ένα παιδί (που δεν έχει περάσει την εφηβική ηλικία) αναπτύσσεται ένα σωματοτρόπο αδένωμα, τότε η αυξημένη ποσότητα αυξητικής ορμόνης προκαλεί εντυπωσιακές αλλαγές στην εξέλιξή του, οδηγώντας ακόμη και σε ύψος πάνω από 2,20 μέτρα. Αντίθετα, όταν ένα τέτοιο αδένωμα αρχίζει να εκκρίνει την ορμόνη αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος (σε έναν ενήλικα), τότε οι διαφορές είναι εντοπισμένες και μπορούν να παρατηρηθούν ευκρινέστερα μετά από μελέτη μιας παλαιότερης φωτογραφίας του ασθενούς (τα πιο χαρακτηριστικά σημεία που συνήθως εντοπίζονται είναι η μεγέθυνση της γλώσσας και των υπερόφρυων τόξων και η αύξηση της διαμέτρου των δακτύλων).

Συμπτώματα 
Οι ασθενείς που πάσχουν από γιγαντισμό εμφανίζουν ασυνήθη εξωτερικά χαρακτηριστικά: πολύ τραχέα οστά προσώπου, αύξηση της περιμέτρου του κεφαλιού, παχιά μύτη και μεγάλη ανάπτυξη της κάτω γνάθου. Το πρόσωπο αυτών των ασθενών θεωρείται χαρακτηριστικό της νόσου και έχει καθιερωθεί να λέγεται "γιγαντικό προσωπείο".

Εκτός από τις αλλαγές στο πρόσωπα, τα οργανικά προβλήματα είναι σοβαρότερα: μυοσκελετικά και νευρολογικά προβλήματα, όπως παραισθήσεις, κεφαλαλγίες, αρθραλγίες και αδυναμία των μυών. Άλλες, όχι πολύ σπάνιες, επιπλοκές είναι: υπέρταση, υπερμεγέθης αριστερή κοιλία της καρδιάς, μεγέθυνση των σπλάγχνων.

Οι πάσχοντες από γιγαντισμό θεωρείται πιθανότερο απ' ό, τι ο γενικός πληθυσμός, να έχουν αυξημένη θνησιμότητα από νοσήματα του καρδιαγγειακού ή του αναπνευστικού συστήματος και του εγκεφάλου. Έχουν επίσης, αυξημένη προδιάθεση για να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη ή νεφρολιθίαση και σεξουαλική δυσλειτουργία.

Αντιμετώπιση 
Η θεραπεία είναι δύσκολη και πολύπλοκη και αποσκοπεί κυρίως στο να συγκρατήσει την ανεξέλεγκτη εξέλιξη της ασθένειας. Σήμερα εφαρμόζεται η χειρουργική διασφηνοειδής αφαίρεση της υπόφυσης σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία. Φαρμακολογικά χορηγούνται ορμόνες που αντιστρατεύονται τη δράση της αυξητικής ορμόνης.

Κοινωνική ένταξη 
Η ένταξη στην κοινωνία για ένα άτομο με τα υπερμεγέθη χαρακτηριστικά του γιγαντισμού δεν είναι εύκολη. Μελέτες έχουν δείξει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των πασχόντων από γιγαντισμό, για να καλύψουν τα έξοδά τους, ασχολούνται επαγγελματικά κυρίως με το μπάσκετ και την ηθοποιία.

Περαιτέρω διάβασμα 
 Μεγαλακρία

Πηγές 
 Davidson's "Παθολογία", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
 McPhee, "Παθολογική φυσιολογία", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, 2η έκδοση, 2000. ISBN 960-372-035-6

Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος
Σπάνιες ασθένειες
Σκελετικές παθήσεις
Λίμπερ

Ο Λίμπερ ήταν πρώιμος θεός της ρωμαϊκής μυθολογίας.

Ο Λίμπερ (ορθότερη ελληνική απόδοση Λίβηρ) ήταν θεός προστάτης των αμπελιών, των κτηνοτρόφων και των γεωργών, πατέρας της θεάς Λίμπερα. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γιόρταζαν τον θεό Λίμπερ στις 17 Μαρτίου όπου, τα αγόρια γιόρταζαν την είσοδο τους στην εφηβεία. Στην Ελληνική μυθολογία ταυτίζεται με το θεό Διόνυσο.

Αναφορές 
Michael Jordon, Encyclopedia of Gods, Kyle Cathie Limited, 2002
Dictionary.com definition

Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Φλόρα (μυθολογία)

Η Φλόρα ήταν πρώιμη θεά της ρωμαϊκής μυθολογίας.
Ήταν η θεά των λουλουδιών και της άνοιξης. Κάθε χρόνο, από τις 28 Απριλίου ως τις 3 Μαΐου, γίνονταν προς τιμή της τα Φλοράλια, γιορτή που συμβόλιζε την ανανέωση του κύκλου της ζωής που σημειωνόταν με τον χορό και το πότισμα των λουλουδιών. Σύζυγος της ήταν ο Αίολος, θεός του ανέμου. Στην ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με τη Χλωρίδα.

 Ο αστεροειδής 8 Χλωρίς (Flora), που ανακαλύφθηκε το 1847, πήρε το όνομά του από τη θεά αυτή των Ρωμαίων.

Αναφορές
 Ovid, Fasti V.193-212
 Macrobius, Saturnalia I.10.11-14
 Lactantius, Divinae institutions I.20.6-10

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Obscure Goddess Online Directory: Flora

Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Δημοκρατικό Κόμμα (Ιταλία)

Το Δημοκρατικό Κόμμα (ιταλικά: Partito Democratico, συντ.: PD) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας που ιδρύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2007. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Ενρίκο Λέτα. 

Αποτελεί συνέχεια του συνασπισμού της Ελιάς, που δημιουργήθηκε το 1995 από ένα σύνολο κομμάτων της σοσιαλδημοκρατίας, του δημοκρατικού σοσιαλισμού,της χριστιανοδημοκρατίας, του φιλελευθερισμού και της οικολογίας. 

Η ίδρυση του κόμματος, πραγματοποιήθηκε μέσω ανοιχτών εκλογών που διενεργήθηκαν για την εκλογή του γενικού γραμματέα του κόμματος και Συντακτικής Συνέλευσης. Γενικός γραμματέας του κόμματος εξελέγη ο τότε δήμαρχος της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι και αναπληρωτής του ο Ντάριο Φραντσεσκίνι. Ο Ρομάνο Πρόντι δημιουργός του συνασπισμού της Ελιάς και πρώην πρωθυπουργός, υπήρξε ο πρόεδρος του κόμματος έως τις 16 Απριλίου 2008 οπότε και παραιτήθηκε.

Εκλογή γενικού γραμματέα

Στις 14 Οκτωβρίου 2007 διεξήχθησαν εκλογές με ελεύθερη συμμετοχή για όλους τους Ιταλούς πολίτες άνω των 16 ετών και τους μη-ιταλούς νόμιμους κατοίκους και συμμετείχαν στην εκλογή περισσότεροι από 3.500.000 άτομα. Γενικός γραμματέας εξελέγη με το συντριπτικό 75% ο Βάλτερ Βελτρόνι, νικώντας την τότε υπουργό Υγείας Ρόζι Μπίντι που έλαβε 13% των ψήφων περίπου. 

Ο Βελτρόνι αναγνωρίστηκε επίσημα γενικός γραμματέας του Κόμματος στις 28 Οκτωβρίου 2007 στο ιδρυτικό συνέδριο που έγινε στο Μιλάνο. Στις 21 Νοεμβρίου έγινε γνωστό και το έμβλημα του κόμματος που απεικονίζει το όνομα (PD) με χρώματα που θυμίζουν την τρίχρωμη ιταλική σημαία (πράσινο, λευκό και κόκκινο) και ένα κλαδί ελιάς, ιστορικό σύμβολο του συνασπισμού της Ελιάς. Τα χρώματα στο έμβλημα του κόμματος συμβολίζουν τις οικολογικές και σοσιαλιστικές-φιλελεύθερες απόψεις που το Δημοκρατικό Κόμμα εκφράζει (πράσινο), την Καθολική Χριστιανική αλληλεγγύη (άσπρο) και τις σοσιαλιστικές και σοσιαλδημοκρατικές παραδόσεις.

Αποτελέσματα εκλογών

Ιταλικό Κοινοβούλιο

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές 

Ιταλικά πολιτικά κόμματα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Οπς

Η Οπς (Λατινικά :Ops) ήταν θεά της γονιμότητας της ρωμαϊκής μυθολογίας.

Ήταν σύζυγος του Σατούρνους όπου στην Ελληνική μυθολογία ταυτίζεται με την Ρέα και θεωρούνταν η μητέρα των θεών. Σε νομίσματα απεικονίζεται να κρατά σκήπτρο ή καλαμπόκι. Στα λατινικά η λέξη Ops σημαίνει ""τα πλούτη, τα εμπορεύματα, την αφθονία, δώρα, αφθονία". Η λέξη σχετίζεται επίσης με την εργασία, ιδιαίτερα με την έννοια της εργασίας από την γη, όργωμα, σπορά". 

Η λατρεία της Οπς καθιερώθηκε από τον Ρωμαίο βασιλιά Τίτο Τάτιο αφού μέχρι τότε λατρευόταν από τους Σαβίνους, κάθε χρόνο στις 10 Αυγούστου γινόταν γιορτή προς τιμήν της. 

Παιδιά της Οπς ήταν ο Πλούτωνας , ο Γιούπιτερ και ο Ποσειδώνας.

Αναφορές 
 Livy Ab urbe condita libri XXIX.10.4-11.8, 14.5-14
 Lactantius, Divinae institutions I.13.2-4, 14.2-5
 Virginia Brown's translation of Giovanni Boccaccio’s Famous Women, p. 12 - 13; Harvard University Press 2001; ISBN 0-674-01130-9

 

Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Νοβάρα

Η Νοβάρα (ιταλικά: Novara) είναι πόλη της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, έδρα της ομώνυμης επαρχίας, σε απόσταση 38 χμ. από το Μιλάνο και 95 χμ. από το Τορίνο.

Είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη του Πεδεμόντιου μετά το Τορίνο.

Αποτελεί εμπορικό σταυροδρόμι στον άξονα που συνδέει το Μιλάνο, το Τορίνο και τη Γένοβα με την Ελβετία.

Σύμβολο της πόλης είναι ο τρούλος της Καθεδρικού Ναού του San Gaudenzio, που φτάνει τα 122 μέτρα σε ύψος.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε κατά την ρωμαϊκή περίοδο. Το όνομά της προέρχεται από τις λατινικές λέξεις "Νόβα" ("Nova") που σημαίνει καινούριο και "άρα" ("ara") που σημαίνει βωμός. Βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε τις πόλεις Vercellae (σημερινό Βερτσέλλι) και Mediolanum (σημερινό Μιλάνο).

Το σχέδιο της πόλης με μεγάλους κάθετους δρόμους, ανάγεται στην περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την καταστροφή της το 386 από τον Μάγκνο Μάξιμο, επειδή υποστήριξε τον Ουαλεντινιανό Β', ξαναχτίστηκε από τον Θεοδόσιο Α'. Στη συνέχεια καταστράφηκε από τον Ραδαγάισο (το 405) και τον Αττίλα (το 452).

Με τους Λογγοβάρδους έγινε δουκάτο και αργότερα κομητεία από τον Κάρολο Γ', ενώ σύντομα έγινε ελεύθερη. Το 1110 κατακτήθηκε από τον Ερρίκο Ε' ο οποίος την κατέστρεψε, ενώ το 1167 συμμετείχε στη Λέγκα της Λομβαρδίας. Στα τέλη του 12ου αιώνα τέθηκε υπό την προστασία του Μιλάνου και περιήλθε στην κυριότητα του οίκου των Βισκόντι.

Το 1706 την κατέκτησε ο στρατός του Οίκου της Σαβοΐας. Με την Ειρήνη της Ουτρέχτης περιήλθε στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων μαζί με το Μιλάνο. Αργότερα, την κατέλαβε ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης για να επανακτηθεί από τον Οίκο της Σαβοΐας το 1814. Το 1821 διεξήχθη στη Νοβάρα μια μάχη μεταξύ δυνάμεων της Σαρδηνίας και του Πεδεμόντιου. Το 1849 στην ιστορική Μάχη της Νοβάρας, ο στρατός το Πεδεμόντιου ηττήθηκε από τους Αυστριακούς, οπότε και η πόλη κατακτήθηκε από την Αυστρία. Αυτή η ήττα σηματοδοτεί την έναρξη της Ένωσης της Ιταλίας.

Με το Βασιλικό Διάταγμα Ν.3702 στις 23 Οκτωβρίου 1859, ιδρύθηκε η Επαρχία της Νοβάρας, που περιείχε τότε και τις σημερινές επαρχίες του Βερτσέλλι, της Μπιέλλα και του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα.

Κλιματολογικά στοιχεία 
Σύμφωνα με στοιχεία για τα έτη 1961-1990, η μέση χαμηλότερη θερμοκρασία για τον Ιανουάριο (ψυχρότερος μήνας) είναι +1,6°C, ενώ για τον Ιούλιο (θερμότερος μήνας) είναι +24,1°C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία για την 30ετία είναι +13,1°C.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
 Chalon-sur-Saône,  Γαλλία
 Coblenza,  Γερμανία
 Χάσκοβο,  Βουλγαρία

Δείτε επίσης 
 Νοβάρα (επαρχία)

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας της Νοβάρας
Κανάκη

Στην ελληνική μυθολογία η Κανάκη ήταν εγγονή του Έλληνα, θυγατέρα του Θεσσαλού βασιλιά Αιόλου και της Εναρέτης. Αδέλφια της Κανάκης ήταν η Καλύκη, ο Μακαρέας ή Μάκαρ, η Αλκυόνη, η Άρνη, η Πεισιδίκη, η Περιμήλη, η Τανάγρα, ο Αθάμας, ο Κρηθέας, ο Δηιονέας, ο Περιήρης, ο Σαλμωνέας και ο Σίσυφος. Η Κανάκη ήταν ερωμένη του θεού Ποσειδώνα, από τον οποίο απέκτησε 5 γιους: τον Αλωέα, τον Εποπέα, τον Νιρέα, τον Οπλέα και τον Τρίοπα.

Η Κανάκη είχε ερωτευθεί τον αδελφό της Μακαρέα και όταν ο έρωτας αυτός έγινε ευρύτερα γνωστός, αυτοκτόνησε με το ξίφος που της έστειλε ο πατέρας τους. Σύμφωνα με τον Οβίδιο η Κανάκη είχε αποκτήσει και παιδί από τον αδελφό της, το οποίο πήρε η τροφός για να το εγκαταλείψει στο βουνό. Την ώρα όμως που το είχε τυλιγμένο μαζί με ιερά αντικείμενα ώστε να δίνει την εντύπωση ότι πήγαινε να τελέσει θυσία, το βρέφος έγινε αντιληπτό από τις φωνές του. Τότε ο Αίολος το πήρε και το πέταξε να το φάνε τα σκυλιά.

Ο μύθος του έρωτα της Κανάκης και του Μακαρέως έγιναν το θέμα της τραγωδίας του Ευριπίδη «Αίολος».

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Κανακη
Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κάπυς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάπυς είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

 Γιος του Ασσαράκου και της Ιερομνήμης, ηγεμόνας των Δαρδάνων και πατέρας του Αγχίση, παππούς δηλαδή του ήρωα Αινεία. Αυτός ο Κάπυς αναφέρεται ότι έδωσε το όνομά του στην αρκαδική πόλη Καπύαι ή Καφύαι.
 Τρωαδίτης, συγγενής του Αινεία, σύγχρονος του Τρωικού Πολέμου. Ο Κάπυς ήταν ένας από εκείνους που συμβούλευσαν τους Τρώες να καταστρέψουν τον Δούρειο Ίππο. Τον θεωρούσαν ιδρυτή της πόλεως Καπύης, της σημερινής Κάπουα στην Ιταλία, όπου και έδειχναν στην αρχαιότητα τον «τάφο» του. Μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι η μορφή του Κάπυος αναπαριστάνεται πάνω σε νομίσματα της Καπύης.

Παραπομπές

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Καπυς
Ιταλική μυθολογία
Μυθικοί βασιλείς της Τροίας
Εμμανουήλ Γεωργιλάς

Ο Εμμανουήλ Γεωργιλάς υπήρξε λόγιος και κληρικός  από τη Ρόδο. 

Έζησε από το 15ο ως το 16ο αιώνα. Συνέγραψε έργα που δίνουν πληροφορίες για δραματικά γεγονότα στη Ρόδο, στα τέλη του 15ου αιώνα. Το σημαντικότερό του έργο είναι το Θανατικόν της Ρόδου, στο οποίο εξιστορούνται τα γεγονότα έπειτα από την επιδημία της πανώλης που έπληξε το Νησί των Ιπποτών το 1488 Άλλο του έργο είναι η διασκευή βυζαντινού μυθιστορήματος, το οποίο αναφέρεται σε φανταστικές περιπέτειες του στρατηγού Βελισσάριου, με τίτλο Ιστορική Εξήγησις Περί Βελισσαρίου..

Έργα του
Νέος έγραψε σε στίχους τον Βίο του Βελισαρίου, ύστερα θρύνησε την άλωση της Κωνσταντινούπολης, προτρέποντας τους χριστιανούς ηγεμόνες να κάνουν Σταυροφορία για να διώξουν τους Τούρκους. Το 1498 εθρύνησε την συμφορά που ενέσκηψε στην πατρίδα του όταν ξέσπασε επιδημία πανούκλας.
 Διήγησις εις τας πράξεις του περιβόητου στρατηγού των Ρωμαίων μεγάλου Βελισαρίου. Εκδόθηκε στην Βενετία το 1554 από τον Φραγκίσκο Ραμπατσέτο
 Θρήνος της Κωνσταντινούπολης. Δημοσιεύθηκε από τον Έλλισσεν, Analekten Vol. III
 Το θανατικόν της Ρόδου 1498. Ανέκδοτο στην Βιβλιοθήκη των Παρισίων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία, τόμος 6,  εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2006.
 }
Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Έλληνες κληρικοί
Ιστορία της Ρόδου
Primetel

Η PrimeTel PLC είναι Κυπριακή εταιρεία τηλεπικοινωνιών που προσφέρει και αναπτύσσει υπηρεσίες φωνής δεδομένων και εικόνας.  

Η εταιρεία λειτουργεί προηγμένο και αυτόνομο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο ευρυζωνικής πρόσβασης σε Παγκύπρια βάση. Το διεθνές της δίκτυο εκτείνεται σε Γερμανία, Ελλάδα, Ρωσία και Ηνωμένο Βασίλειο, παρέχοντας σύνδεση από πόλη σε πόλη, επικοινωνία δεδομένων, δίκτυο οπτικών ινών και Υπηρεσιών IP σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Η PrimeTel, είναι μία από τους ελάχιστους παρόχους στην περιοχή που μπορεί να παρέχει ολοκληρωμένο φάσμα υπηρεσιών.

Ως ο πρώτος παροχέας Ιδεατού Κινητού Δικτύου (MVNO) στην Κύπρο, η PrimeTel, έχει πρόσφατα προχωρήσει στη διάθεση Υπηρεσιών Κινητής Τηλεφωνίας. Έχει καταστεί η πρώτη ιδιωτική Εταιρεία που μπορεί να προσφέρει συνδυασμένες υπηρεσίες Quad–Play (Σταθερή και κινητή τηλεφωνία – Internet – Τηλεόραση).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
PrimeTel Website
My PrimeTel
PrimeTel WiFi
PrimeTel Short url service

Πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου
Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις
Επιχειρήσεις της Κύπρου
Κινητή τηλεφωνία
Μάτερ Ματούτα

Η Μάτερ Ματούτα (Mater Matuta) ήταν πρώιμη ρωμαϊκή θεότητα , πολλές φορές ταυτιζόταν με την θεά Αουρόρα και ήταν θεά της ανάπτυξης και της καλοτυχίας. Στην Ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με την Ηώ. 

Στην αρχαία Ρώμη υπήρχε ναός της στο Φόρουμ Μποάριουμ και στις 11 Ιουνίου γίνονταν τα Ματράλια. Η γιορτή αυτή ήταν μόνο για τις ανύπαντρες γυναίκες και αυτές που βρίσκονταν στον πρώτο τους γάμο. Ναοί της Μάτερ Ματούτα υπήρχαν μόνο σε λιμάνια ή σε περιοχές κοντά στην θάλασσα.

Βιβλιογραφία 

 Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wyd. Ossolineum, 1990, s. 221.
 Owidiusz, Fasti.

Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Ασσουρμπανιπάλ

Ο Ασσουρμπανιπάλ (ακκαδικά: Aššur-bāni-apli, αραμαϊκά: "ܐܵܫܘܿܪ ܒܵܢܝܼ ܐܵܦܠܝܼ", «Ο Ασούρ δημιουργός διαδόχου», 668 π.Χ - περ. 627 π.Χ), ήταν Ασσύριος βασιλιάς, γιος του Εσαρχαδδών και ο τελευταίος ισχυρός βασιλιάς της Νεοασσυριακής Αυτοκρατορίας (934–609 π.Χ). Είναι γνωστός για τη δημιουργία σημαντικής συλλογής  εγγράφων σφηνοειδούς γραφής στο βασιλικό παλάτι στη Νινευή. Η συλλογή αυτή, γνωστή ως Βιβλιοθήκη του Ασσουρμπανιπάλ, βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό μουσείο.

Στη Βίβλο ονομάζεται Asenappar (Ἀσεναφὰρ στη μετάφραση των εβδομήκοντα, Β' Έσδρας 4:10) ενώ ο ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναγνώριζε ως τον Σαρδανάπαλο (Sardanapalus).

Παραπομπές 

Βασιλείς της Ασσυρίας
Κρόβα

Η Κρόβα (ιταλικά: Crova) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Ρονσέκκο, Σαλάσκο, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε, Σαντιά και Τροντσάνο Βερτσελλέζε.

Οικονομία
Η οικονομία της Κρόβα στηρίζεται κυρίως στη γεωργία: κύριο προϊόν, χαρακτηριστικό της περιοχής του Βερτσέλλι είναι το ρύζι. Σε περισσότερο από το 95% της αρδευομένης έκτασης καλλιεργείται ρύζι.

Δημογραφική εξέλιξη

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Λινιάνα

Η Λινιάνα (ιταλικά: Lignana) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 543 κατοίκους και έκταση 25 τ.χλμ..

Βρίσκεται σε απόσταση 60 χλμ. βορειοανατολικά από το Τορίνο και 6 χλμ. νοτιοδυτικά από το Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κρόβα, Ντεζάνα, Ρονσέκκο, Σαλάσκο, Σάλι Βερτσελλέζε και Βερτσέλλι.

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Ρονσέκκο

To Ρονσέκκο (ιταλικά: Ronsecco) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 616 κατοίκους και έκταση 26 τ.χλμ..

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Μπιανζέ, Κρόβα, Τροντσάνο Βερτσελλέζε, Τρίτσερο, Ντεζάνα και Τρίνο.

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Σαλάσκο

To Σαλάσκο (ιταλικά: Salasco) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 251 κατοίκους και έκταση 12,1 τ.χλμ..

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Κρόβα, Σάλι Βερτσελλέζε, Σαν Τζερμάνο Βερτσελλέζε και Βερτσέλλι.

Στο Σαλάσκο ανήκει και ο οικισμός (frazione) Σέλβε, στον οποίο βρίσκεται μία τεράστια έκταση παραγωγής ρυζιού, όπου παράγεται η μεγαλύτερη ποσότητα ρυζιού σε ολόκληρη την Ιταλία.

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Γιουτούρνα

Στη Ρωμαϊκή μυθολογία η Γιουτούρνα (Juturna) ήταν νύμφη προστάτιδα των πηγών.

Ήταν αδελφή της Τούρνους (Turnus), μητέρα του Φόντους (Fontus) και σύζυγος του Ιανού. Στην αρχαία Ρώμη υπήρχαν δύο ιερές πηγές αφιερωμένες στην Γιουτούρνα, μία στο Λάτιο και ή άλλη στο Φόρουμ Ρομάνουμ όπου βρισκόταν και το ιερό της.

Νύμφες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Δίεση

Η δίεση είναι όρος της μουσικής σημειογραφίας που συμβολίζεται με το σύμβολο ♯ (το οποίο δεν πρέπει να συγχέεται με το αριθμητικό σύμβολο #), και γράφεται μπροστά από το φθογγόσημο, ανυψώνοντας το τονικό του ύψος κατά ένα ημιτόνιο. Ως όρος προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη δίεσις (ετυμολογούμενη από την πρόθεση διά και το ρήμα ίημι), που σημαίνει τρόπον τινά την έκλυση ή διαφυγή . 

Επίσης, χρησιμοποιείται η διπλή δίεση (συμβολίζεται με , σύμβολο που επίσης δεν πρέπει να συγχέεται με το λατινικό πεζό x καθώς και το μαθηματικό σύμβολο του πολλαπλασιασμού (×), η οποία ανυψώνει κατά δύο ημιτόνια το τονικό ύψος της νότας μπροστά από την οποία γράφεται.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Εγκυκλοπαίδεια Παγκόσμιας Μουσικής, εκδ. Αλκυών 1993, τ.2., σελ. 175.

Δείτε επίσης
 Ύφεση
 Μουσική κλίμακα

Μουσική θεωρία
Μουσική σημειογραφία
Alpha Flight

Η Alpha Flight είναι ομάδα φανταστικών ηρώων που πρωταγωνιστεί στα κόμικς της Marvel Comics. Δημιούργημα του Καναδού σκιτσογράφου Τζον Μπερν, η Alpha Flight αποτελεί το πρώτο κόμικ της εταιρίας που διαδραματίζεται στον Καναδά. 

Σύμφωνα με το αρχικό σενάριο του Μπερν, η ομάδα εργαζόταν υπό την εποπτεία του Τμήματος Η, μίας φανταστικής επιτροπής του καναδικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπεύθυνης για ανθρώπους με υπερφυσικές δυνάμεις. Παρότι στις πρώτες εμφανίσεις της αποτελούσε απλώς κομμάτι των ιστοριών των X-Men και συνδεόταν σεναριακά με τον Wolverine, που έχει επίσης καναδική καταγωγή, το 1983 η Alpha Flight απέκτησε δικό της κόμικ, η έκδοση του οποίου συνεχίστηκε μέχρι το 1994. Έκτοτε η Marvel έχει κάνει τρεις απόπειρες αναβίωσης της σειράς, αλλά το αποτέλεσμα αποδείχθηκε βραχύβιο.

Πολλές από τις ιστορίες της Alpha Flight φέρουν στοιχεία της παράδοσης των γηγενών καναδικών φυλών. Για παράδειγμα στο πρώτο τεύχος, η ομάδα μάχεται ένα δαιμονικό πνεύμα της γης που ονομάζεται Tundra. Ένα από τα μέλη της ομάδας, η Snowbird, είναι κόρη μίας θηλυκής θεότητας και ενός θνητού, που έχει την ικανότητα να παίρνει τη μορφή διαφόρων ζώων που βρίσκονται στον Καναδά (λευκή κουκουβάγια, λευκή αρκούδα κ.λπ.).

Σημαντικότερες ιστορίες

 Uncanny X-Men #120-121: Η Alpha Flight στήνει ενέδρα στους X-Men επιδιώκοντας να ανακτήσει τον αποσχισθέντα Wolverine για λογαριασμό της καναδικής κυβέρνησης.

 Alpha Flight #12: Ο αρχηγός και ιδρυτής της ομάδας Guardian φαίνεται να σκοτώνεται στη διάρκεια μίας μάχης με την Omega Flight.

 Alpha Flight Vol.3 #1-6: Ο Sasquatch συγκροτεί μία νέα ομάδα ηρώων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 AlphaFlight.net
 Alpha Flight Issue and Plot Lines

Υπερήρωες της Marvel Comics
X-Men
Θεοτοκίο

Θεοτοκίον ονομάζεται κάθε τροπάριο, που αναφέρεται στην υπεραγία Θεοτόκο, εξ ου και η ονομασία του.

Η συνηθέστερη σειρά αναφοράς των «Θεοτοκίων» κατά τις εκκλησιαστικές ακολουθίες και ειδικότερα στον Όρθρο είναι μετά τα λεγόμενα «Δοξαστικά» τροπάρια· άλλες φορές ακολουθούν το «εξαποστειλάριο». Πάντοτε όμως τα «Θεοτοκία» είναι εκείνα που επισφραγίζουν την όλη σειρά των τροπαρίων. Ενώ δηλαδή τα «Δοξαστικά» εισάγονται με το «Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι», τα «Θεοτοκία» εισάγονται με το: «και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν».

Τόσο ο Ακάθιστος ύμνος, όσο και οι Παρακλητικοί κανόνες περιέχουν πολύ ωραία τροπάρια αναφερόμενα στη Θεοτόκο (Θεοτοκία). Το λειτουργικό βιβλίο που περιέχει τα Θεοτοκάρια κατ' Ήχο κλπ είναι το Θεοτοκάριον.

Αν το θέμα τού τροπαρίου είναι ο Σταυρός και η Θεοτόκος, π.χ. τη Μ. Πέμπτη, κ.ά., το τροπάριο καλείται Σταυροθεοτοκίον.

Εκκλησιαστική υμνολογία
Λειτουργική
Παναγία
Βικτώρια (μυθολογία)

Στη ρωμαϊκή μυθολογία η Βικτώρια (Victoria) ήταν η θεότητα προσωποποίηση της Νίκης. Στην Ελληνική μυθολογία ταυτιζόταν με τη θεά Νίκη.

΄Ήταν πρώιμη αγροτική θεότητα των Σαβίνων, που την ονόμαζαν Βακούνα και οι Ρωμαίοι την προσάρμοσαν στη δική τους θρησκεία. Το όνομά της στα ελληνικά, αλλά και στα σημερινά ιταλικά σημαίνει «νίκη».

Σε αντίθεση με την Ελληνική θεότητα Νίκη, η Βικτώρια ήταν σημαντική για τη ρωμαϊκή κοινότητα. Υπήρχαν πολλοί ναοί προς τιμήν της και πανάρχαια λατρεία. Η μορφή της εμφανιζόταν σε ρωμαϊκά νομίσματα, κοσμήματα, στην αρχιτεκτονική και σε άλλες τέχνες. Η μορφή που την αναπαριστούσε απεκονιζόταν πάνω σε άρμα.

 Ο αστεροειδής 12 Βικτώρια (Victoria), που ανακαλύφθηκε το 1850, πήρε το όνομά του από την παραπάνω θεά.

Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Θεότητες του πολέμου
Ανδριάντας

Ανδριάντας ονομάζεται το γλυπτό ολόσωμο ομοίωμα συγκεκριμένου θνητού πάντοτε, ανθρώπου, που μπορεί να είναι από μάρμαρο, μέταλλο, ξύλο κ.λπ. 

Ανδριάντες που δεν αφορούσαν συγκεκριμένους ανθρώπους λάμβαναν διάφορες γενικές ονομασίες π.χ. κούροι, καρυάτιδες κ.λπ.

Παραπομπές
Θεοίνια

Τα Θεοίνια (θεός + οίνος) ήταν αρχαίες ελληνικές γιορτές, αντίστοιχες με τις σύγχρονες γιορτές του κρασιού, που τελούνταν σε διάφορες πόλεις κυρίως οινοπαραγωγές. Στις γιορτές αυτές τιμούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ιδιαίτερα τον προστάτη θεό τον Διόνυσο εξ ου και ονομάζονταν πολλές φορές «θέοινος».

Ιδιαίτερα καλούνταν «θεοίνια» οι εορτές που γίνονταν στην Αρχαία Αθήνα και στους πέριξ δήμους της Αττικής κατά τις μεγάλες Διονυσιακές εορτές. Σε πολλούς τόπους που διοργανώνονταν τέτοιες εορτές υπήρχαν και ιδιαίτερα ιερά που λέγονταν ομοίως «θεοίνια».

Αρχαίες ελληνικές εορτές
Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Αρχαία ιερά
Χριστός Ανέστη

Το Πασχαλινό τροπάριο ή «Χριστός Ανέστη!» (Ο Χριστός αναστήθηκε!) είναι γνωστό τροπάριο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. 

Χρησιμοποιείται ως φράση χαιρετισμού κατά την πασχαλινή περίοδο, δηλαδή την εορτή της Ανάστασης του Χριστού και για σαράντα ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα, την Τετάρτη της παραμονής του εορτασμού της εορτής της Αναλήψεως. Θεωρείται η καρδιά του πασχαλινού μηνύματος

Κείμενο
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι,
ζωὴν χαρισάμενος!
Η πρώτη γραμμή είναι παράφραση από την Α' προς Κορινθίους 15:20 ( Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν).. Το τροπάριο είναι τμήμα της Πασχαλινής Θείας Λειτουργίας του Βυζαντινού Τελετουργικού και ήταν σε χρήση κατά τον 5ο και 6ο αι. Η προέλευσή του είναι άγνωστη. Ο μητροπολίτης Ιλαρίων Αλφέγιεφ (2009) τοποθετεί την καταγωγή του στον 2ο αι.

Αν και ο ύμνος είναι συνοπτικός, ουσιαστικά συνοψίζει τα γεγονότα του τελευταίου τριημέρου της Μεγάλης Εβδομάδας. Κατά τη Μ. Παρασκευή θανάτῳ θάνατον πατήσας,
το Μ. Σάββατο τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος και την Κυριακή του Πάσχα Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν. Αυτή είναι και η σειρά των γεγονότων όπως απεικονίζεται στα Ευαγγέλια. Αφού πρώτα ο Χριστός πάτησε τον θάνατο μέσω του δικού του θανάτου κατά τη Μεγάλη Παρασκευή, χάρισε ζωή σε όσους βρίσκονταν στους τάφους
ή Άδη το Μ. Σάββατο και τέλος αναστήθηκε από τους νεκρούς την Κυριακή του Πάσχα.

Χρήση
Σύμφωνα με μαρτυρία του Τροπολογίου της Ιερουσαλήμ (ή iadgari, αρχαία υμνογραφία που απαντάται μόνο σε Γεωργιανή μετάφραση του 8ου αι.), το τροπάριο ψαλλόταν στο τέλος της Ανάστασης στη ύστερη λειτουργία του Πάσχα των Ιεροσολύμων. Βασισμένο στο Τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας, το τροπάριον ήταν τμήμα της μη μοναστικής λειτουργίας στην Αγία Σοφία κατά τον 10ο αι.

Η προσφώνηση Χριστός Ανέστη και η αντιφώνηση Αληθώς ο Κύριος χρησιμοποιείται ως χαιρετισμός από την Ανάσταση του Μεγάλου Σαββάτου και για 40 μέρες μετά.

Σημειώσεις-παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Paschal troparion in Greek sung by nuns from St. Mary and Martha's Monastery at Święta Góra Grabarka in Poland

Εκφράσεις
Θρησκευτικές ρήσεις
Λαογραφία