WandaVision

Το WandaVision είναι αμερικανική τηλεοπτική μίνι σειρά που δημιουργήθηκε από την Τζακ Σέιφερ για τη συνδρομητική πλατφόρμα Disney+. Είναι βασισμένη στα Marvel Comics και σε αυτήν πρωταγωνιστούν οι Γουάντα Μάξιμοφ/Scarlet Witch και Vision. Αποτελεί την πρώτη τηλεοπτική σειρά του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel (MCU), η οποία γίνεται σε παραγωγή των Marvel Studios, και η ιστορία της συμβαδίζει με τα γεγονότα των ταινιών του MCU. Συγκεκριμένα, διαδραματίζεται μετά τα γεγονότα της ταινίας Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Ακολουθεί τη Γουάντα Μάξιμοφ και τον Vision, οι οποίοι φαίνεται να ζουν μια ειδυλλιακή ζωή στα προάστια, στην πόλη του Γουέστβιου στο Νιου Τζέρσεϊ, μέχρι που η πραγματικότητά τους αρχίζει να μεταφέρεται μπροστά ανά δεκαετία, με κάθε μία από αυτές τις δεκαετίες να απεικονίζεται μέσω μίας sitcom. Η Σέιφερ ανέλαβε ως η βασική σεναριογράφος της σειράς, ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ματ Σάκμαν.

Η Ελίζαμπεθ Όλσεν και ο Πολ Μπέτανι επέστρεψαν στους ρόλους τους ως Μάξιμοφ και Vision αντίστοιχα, πλαισιωμένοι από τους Ντέμπρα Τζο Ραπ, Φρεντ Μελαμέντ, Κάθριν Χαν, Τεγιόνα Πάρις, Ράνταλ Παρκ, Κατ Ντένινγκς και Έβαν Πίτερς. Από τον Σεπτέμβριο του 2018, τα Marvel Studios είχαν αρχίσει την ανάπτυξη μίνι σειρών οι οποίες θα κυκλοφορούσαν στην πλατφόρμα του Disney+, και οι οποίες θα ήταν επικεντρωμένες σε υποστηρικτικούς χαρακτήρες των ταινιών του MCU. Η Σέιφερ προσλήφθηκε τον Ιανουάριο του 2019, με τη σειρά να ανακοινώνεται επίσημα τον Απρίλιο, ενώ ο Σάκμαν προσλήφθηκε τον Αύγουστο. Η παραγωγή χρησιμοποίησε σκηνικά και κοστούμια εποχής, καθώς και ειδικά εφέ, για να αναδημιουργήσει τα διαφορετικά στυλ των sitcom των οποίων η σειρά αποτίνει φόρο τιμής. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Ατλάντα της Τζόρτζια τον Νοέμβριο του 2019, με την παραγωγή να σταματάει τον Μάρτιο του 2020 λόγω της πανδημίας COVID-19. Η παραγωγή επανεκκίνησε στο Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2020 και ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.

Η σειρά WandaVision έκανε πρεμιέρα με τα δύο πρώτα επεισόδια στις 15 Ιανουαρίου 2021 και ολοκληρώθηκε στις 5 Μαρτίου 2021, αποτελούμενη συνολικά από εννέα επεισόδια. Αποτελεί την πρώτη σειρά για το MCU και την αρχή της τέταρτης φάσης του. Η σειρά επαινέθηκε από τους κριτικούς για τον φόρο τιμής που αποτίνει στις sitcom του παρελθόντος και για τις ερμηνείες της, ειδικά αυτές των Όλσεν, Μπέτανι και Χαν, αλλά επικρίθηκε για το φινάλε της. Επίσης, έγινε θέμα συζήτησης και ανάλυσης ανάμεσα στους θαυμαστές με ανάπτυξη διαφόρων δημοφιλών θεωριών, αλλά και από τους κριτικούς για την εξερεύνηση του πένθους και της νοσταλγίας. Η σειρά έχει λάβει αρκετές διακρίσεις, ανάμεσα τους και 23 υποψηφιότητες για Βραβεία Έμμυ κερδίζοντας τελικά τα τρία από αυτά. Η Όλσεν επέστρεψε στον ρόλο της Μάξιμοφ στην ταινία Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022), η οποία αποτελεί συνέχεια της ιστορίας της σειράς WandaVision, ενώ μία spin-off σειρά επικεντρωμένη στον χαρακτήρα της Άγκαθα Χάρκνες με πρωταγωνίστρια τη Χαν, βρίσκεται σε ανάπτυξη.

Σύνοψη 
Τρεις εβδομάδες μετά τα γεγονότα της ταινίας Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019), η Γουάντα Μάξιμοφ και ο Vision ζουν μια ειδυλλιακή ζωή στα προάστια, στην πόλη Γουέστβιου στο Νιου Τζέρσεϊ, προσπαθώντας να κρύψουν τις δυνάμεις τους από τους υπόλοιπους κατοίκους. Όταν η πραγματικότητά τους αρχίζει να μετακινείται μπροστά ανά δεκαετία, με κάθε μία από αυτές τις δεκαετίες να απεικονίζεται μέσω μίας sitcom, το ζευγάρι αρχίζει να υποπτεύεται πως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
Ελίζαμπεθ Όλσεν ως Γουάντα Μάξιμοφ/Scarlet Witch:Μέλος των Εκδικητών, η οποία έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί τη μαγεία του χάους, την τηλεπάθεια και την τηλεκίνηση, καθώς επίσης και να παραποιεί την πραγματικότητα. Η Όλσεν δήλωσε πως η σειρά φέρνει τον χαρακτήρα πιο κοντά στην εκδοχή των κόμικ, συμπεριλαμβάνοντας και την ψυχική της ασθένεια, ενώ για πρώτη φορά, χρησιμοποιείται στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel και το ψευδώνυμο «Scarlet Witch». Ο εκτελεστικός παραγωγός, Κέβιν Φάιγκι, δήλωσε πως η σειρά εξερευνά την έκταση και την προέλευση των δυνάμεων της Μάξιμοφ. Κατά τη διάρκεια ανάπτυξης της σειράς και με την ενθάρρυνση της Marvel να συμμετέχει στη διαδικασία, η Όλσεν ένιωσε πως «της ανήκε ακόμη περισσότερο» ο χαρακτήρας, κάτι το οποίο τις επέτρεψε να εξερευνήσει νέες πτυχές της προσωπικότητάς της, όπως το χιούμορ και η τσαχπινιά της. Ήταν ενθουσιασμένη με το γεγονός πως η σειρά WandaVision επικεντρώνεται στη Μάξιμοφ και δεν την παρουσιάζει ως δευτερεύον χαρακτήρα, όπως στις ταινίες, ενώ πείστηκε να συμμετάσχει στη σειρά όταν ο Φάιγκι ανέφερε συγκεκριμένες ιστορίες της Scarlet Witch από τα κόμικ, οι οποίες λειτούργησαν ως πηγή έμπνευσης για τη σειρά. Πηγές έμπνευσης για την ίδια την Όλσεν σχετικά με την ερμηνεία της, υπήρξαν οι Μαίρη Τάιλερ Μουρ, Ελίζαμπεθ Μοντγκόμερι και Λουσίλ Μπολ. Η Μικαέλα Ράσελ υποδύεται τη Μάξιμοφ σε μικρή ηλικία.
Πολ Μπέτανι ως Vision:Ανδροειδές και πρώην μέλος των Εκδικητών, ο οποίος δημιουργήθηκε από τον συνδυασμό της τεχνητής νοημοσύνης των J.A.R.V.I.S. και Ultron, καθώς και το Πετράδι της Νόησης, και ο οποίος σκοτώθηκε στην ταινία Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018). Ο Μπέτανι ενσαρκώνει μία νέα εκδοχή του χαρακτήρα την οποία δημιούργησε η Μάξιμοφ μέσα στην πραγματικότητά της, χρησιμοποιώντας το μέρος του Πετραδιού της Νόησης που υπάρχει μέσα της. Αυτή η εκδοχή του Vision αποτελεί την ενσάρκωση της θλίψης, της ελπίδας και της αγάπης της Μάξιμοφ. Οι δημιουργοί της σειράς αναφέρονται σε αυτόν ως «Vision της Ψυχής», ενώ ο Μπέτανι τον περιέγραψε ως «αξιοπρεπή και έντιμο». Για αυτήν την εκδοχή του Vision, ο Μπέτανι είχε ως πηγή έμπνευσης για την ερμηνεία του τους Ντικ Βαν Ντάικ και Χιου Λώρι. Ο Μπέτανι ενσαρκώνει επίσης τον πρωτότυπο χαρακτήρα που αναφέρεται ως «Λευκός Vision» η «Ο Vision», ο οποίος επανασυναρμολογήθηκε από τα κομμάτια του Vision που πέθανε στην ταινία Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και επανεργοποιήθηκε από τη S.W.O.R.D.. Αυτή η εκδοχή έχει ολόλευκη εμφάνιση, παρόμοια με αυτήν στα κόμικ όταν ο χαρακτήρας επανήλθε στη ζωή έχοντας ολόλευκο σώμα και καθόλου αναμνήσεις ή συναισθήματα. Για να διαφοροποιήσει τις δύο εκδοχές, ο Μπέτανι ενσάρκωσε τη δεύτερη τόσο ως οικεία όσο και απρόσιτη.
Ντέμπρα Τζο Ραπ ως Σάρον Ντέιβις: Κάτοικος του Γουέστβιου και σύζυγος του Τοντ, η οποία υποδύεται την «Κυρία Χαρτ» στη φανταστική sitcom WandaVision.
Φρεντ Μελαμέντ ως Τοντ Ντέιβις: Κάτοικος του Γουέστβιου και σύζυγος της Σάρον, ο οποίος υποδύεται τον «Άρθουρ Χαρτ» στη φανταστική sitcom WandaVision.
Κάθριν Χαν ως Άγκαθα Χάρκνες:Μία μάγισσα η οποία μεταμφιέζεται σε «Άγκνες», την «κουτσομπόλα γειτόνισσα» των Μάξιμοφ και Vision μέσα στη φανταστική sitcom WandaVision. Η Χαν περιέγραψε την Άγκνες ως τη γειτόνισσα που «δεν θα σηκωθεί από τον καναπέ τους το βράδυ για να φύγει» και που μπλέκεται «συνεχώς στα πόδια τους», παρομοιάζοντας τη σχέση της Άγκαθα με τη Μάξιμοφ με αυτήν που είχε ο Αντόνιο Σαλιέρι με τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Εξήγησε πως η Άγκαθα μελετάει τη μαγεία εδώ και αιώνες και την τρελαίνει το γεγονός πως στη Μάξιμοφ βγαίνει τόσο φυσικά. Η αρχική ιδέα για τον ρόλο της Άγκαθα ήταν να λειτουργήσει ως μέντορας για τη Μάξιμοφ αλλά, οι δημιουργοί το άλλαξαν αυτό κάνοντάς την πιο ανταγωνιστική, με σκοπό να εξυπηρετηθεί καλύτερα η δομή της σειράς. Παρόλα αυτά, η Άγκαθα εξακολουθεί να διατηρεί κάποια στοιχεία μέντορα και να διδάσκει τη Μάξιμοφ, έστω κι ως ανταγωνίστρια.
Τιόνα Πάρις ως Μόνικα Ραμπό:Η κόρη της Μαρία Ραμπό, πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας και σμηναγού της S.W.O.R.D., η οποία υποδύεται την «Τζεραλντίν» στη φανταστική sitcom WandaVision. Είναι «σκληρή και ανθεκτική», κάτι που τη βοηθάει να επικρατήσει μέσα στον ανδροκρατούμενο κόσμο στον οποίο εργάζεται. Η αρχική ιδέα της επικεφαλής σεναριογράφου, Τζακ Σέιφερ, τοποθετούσε έναν διαφορετικό χαρακτήρα στον συγκεκριμένο ρόλο αλλά, όταν ο χαρακτήρας της Ραμπό έγινε διαθέσιμος για να χρησιμοποιηθεί στη σειρά, ενθουσιάστηκε κι επέλεξε να χρησιμοποιήσει αυτόν αντί τον αρχικό χαρακτήρα που είχε στα υπόψιν. Η συν-εκτελεστική παραγωγός, Μαίρη Λιβάνος, πρόσθεσε πως η συμπερίληψη της Ραμπό ήταν κάτι που ανακάλυψαν κατά τη διάρκεια του σταδίου της ανάπτυξης της σειράς και ήταν ένα στοιχείο το οποίο «πραγματικά εμπλούτισε τη σειρά», καθώς επέτρεψε σε έναν ενσυναίσθητο χαρακτήρα όπως αυτόν της Ραμπό, να «σταθεί απο μόνη της ως ηρωίδα». Η σειρά δείχνει την πορεία της Ραμπό από τη στιγμή που τη γνωρίσαμε στην ταινία Captain Marvel (2019) ως ένα παιδί που θαύμαζε τη φίλη και συνεργάτιδα της μητέρας της, Κάρολ Ντάνβερς/Captain Marvel, όπου την υποδύθηκε η Ακίρα Ακμπάρ, μέχρι σήμερα. Η Πάρις χρησιμοποίησε ως σημείο αφετηρίας για την ερμηνεία της την ερμηνεία της Ακμπάρ, λαμβάνοντας υπόψιν και τη σχέση που είχε η Ραμπό με τη μητέρα της, αλλά και με την Ντάνβερς.
Ράνταλ Παρκ ως Τζίμι Γου:Πράκτορας του FBI που δουλεύει με τη S.W.O.R.D., ο οποίος προηγουμένως ήταν ο υπεύθυνος αναστολής του Σκοτ Λανγκ/Ant-Man. Ο Παρκ θεώρησε πως το γεγονός πως ο Γου εμφανίζεται στην πρώτη του σκηνή στη σειρά να κάνει ταχυδακτυλουργικά κόλπα, κάτι που προσπαθούσε να τελειοποιήσει στην ταινία Ο Ant-Man και η Σφήκα (2018), δείχνει από νωρίς πως ο χαρακτήρας εξελίχθηκε από εκείνη την ταινία και πως βελτιώνεται σε αρκετά πράγματα, ενώ του ανατίθενται και μεγαλύτερες υποθέσεις. Ο Παρκ διδάχθηκε το κόλπο που παρουσιάζει στη σειρά από έναν μάγο και αφιέρωσε αρκετές μέρες εξάσκησης προσπαθώντας να το τελειοποιήσει.
Κατ Ντένινγκς ως Ντάρσι Λούις:Αστροφυσικός που δουλεύει με τη S.W.O.R.D., η οποία έκανε την πρακτική της στο πλευρό της Τζέιν Φόστερ και έγινε φίλη με τον Θορ. Επιστρέφοντας στον ρόλο της για πρώτη φορά από την εμφάνισή της στην ταινία Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος (2013), η Ντένινγκς θεώρησε πως η Λούις δε θα είχε αλλάξει πολύ ως άτομο, αλλά θα είχε ωριμάσει και θα ήταν σοφότερη μετά την απόκτηση του διδακτορικού της στην αστροφυσική. Επιπρόσθετα, η Ντένινγκς θεώρησε πως ο χαρακτήρας θα είχε περισσότερη αυτοπεποίθηση, μιας και τώρα οι άλλοι θα την αντιμετώπιζαν ως «αφεντικό», κάτι που δεν συνέβαινε στις ταινίες.
Έβαν Πίτερς ως Ραλφ Μπόνερ:Κάτοικος του Γουέστβιου ο οποίος βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Άγκαθα και παρουσιάζεται ως ο νεκρός δίδυμος αδελφός της Μάξιμοφ, Πιέτρο, τον οποίο ενσάρκωσε ο Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον σε προηγούμενες ταινίες του MCU. Οι Σέιφερ και Λιβάνος ανυπομονούσαν να επαναφέρουν τον Πιέτρο στη σειρά και αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την έννοια του «τι είναι αληθινό και τι όχι, τις ερμηνείες, τη διανομή, το φάντομ», προχωρώντας στην «αντικατάσταση» του χαρακτήρα μέσα στο φανταστικό τηλεοπτικό πρόγραμμα WandaVision. Η πρόσληψη του Πίτερς για τον ρόλο ήταν μία αναφορά στον ρόλο του ως Πίτερ Μάξιμοφ στη σειρά ταινιών X-Men της 20th Century Fox. Η Σέιφερ επεσήμανε πως αυτή η αντικατάσταση λειτούργησε θετικά για τη σειρά σε μεταγενέστερο επίπεδο, καθώς σατίριζε την τεχνική αντικατάστασης χαρακτήρων σε sitcom από άλλους ηθοποιούς χωρίς να δημιουργείται φασαρία γύρω από αυτό, αλλά και έχοντας ταυτόχρονα την άφιξη ενός συγγενή στην πόλη ο οποίος «θα έφερνε τα πάνω κάτω» στη ζωή της οικογένειας. Ο Σάκμαν είπε πως ο ρόλος του Πίτερς στη σειρά ήταν ένας τρόπος για να παίξουν με τις προσδοκίες του κοινού, όπως είχε γίνει με παρόμοιο τρόπο στην ταινία Iron Man 3 (2013), όπου ο Μπεν Κίνγκσλεϊ υποδυόταν τον Τρέβορ Σλάτερι, ο οποίος με τη σειρά του παρίστανε τον Mandarin. Η Σέιφερ παρομοίασε την ερμηνεία του Πίτερς ως μία μίξη των χαρακτήρων Τζέσι Κατσόπολις από τη σειρά Τρελή Οικογένεια, Νικ Μουρ από τη σειρά Family Ties και Τζόι Τριμπιάνι από τη σειρά Τα Φιλαράκια.

Επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις στη σειρά ως κάτοικοι του Γουέστβιου κάνουν οι Ασίφ Αλί ως Αμπίλας Τάντον, ο οποίος υποδύεται τον συνάδελφο «Νορμ» του Vision, Ντέιβιντ Λένγκελ ως Χάρολντ Πρόκτορ, ο οποίος υποδύεται τον «Φιλ Τζόουνς», Έιμος Γκλικ ως διανομέας πίτσας, ο οποίος υποδύεται τον «Ντένις», τον ταχυδρόμο/διανομέα, Ίθαμαρ Ενρίκεζ και Βικτόρια Μπλέιντ ως κάτοικοι της πόλης οι οποίοι υποδύονται τους ηθοποιούς στα διαφημιστικά σποτ, Έμμα Κόλφιλντ ως Σάρα Πρόκτορ, σύζυγος του Χάρολντ, η οποία υποδύεται την «Ντότι Τζόουνς» και Ντέιβιντ Πέιτον ως Τζον Κόλινς, ο οποίος υποδύεται τον «Χερμπ». Επίσης, ο Τζος Στάμπεργκ εμφανίζεται ως Τάιλερ Χέιγουορντ, αναπληρωτής διευθυντής της S.W.O.R.D., ενώ οι Άλαν Χέκνερ και Σελίνα Αντούζ υποδύονται τους πράκτορες της S.W.O.R.D., Μόντι και Ροντρίγκεζ. Οι Τζούλιαν Χίλιαρντ και Τζετ Κλάιν υποδύονται τους δύο γιους των Μάξιμοφ και Vision, Μπίλι και Τόμι, αντίστοιχα.

Επιπρόσθετα, γκεστ εμφανίσεις στη σειρά συμπεριλαμβάνουν τους Τζολίν Πέρντι ως Ίζαμπελ  Ματσουέντα, η οποία υποδύεται τη γειτόνισσα των Μάξιμοφ και Vision, «Μπέβερλι», Ζακ Χένρι ως Φράνκλιν, πράκτορας της S.W.O.R.D. ο οποίος μετατρέπεται σε μελισσοκόμο όταν εισέρχεται στην πραγματικότητα που δημιούργησε η Μάξιμοφ, Ράντι Ογκλέσμπι ως κάτοικος του Γουέστβιου, ο οποίος υποδύεται τον «Σταν Νέλσον», τον γιατρό της πόλης, και Κέιτ Φορμπς ως η μητέρα της Άγκαθα, Εβανόρα Χάρκνες. Οι Ιλάνα Κοχάντσι και Ντανίγιαρ υποδύονται τους γονείς της Μάξιμοφ, Ιρίνα και Όλεκ Μάξιμοφ αντίστοιχα, ενώ ο Γκάμπριελ Γκούρεβιτς υποδύεται τον αδελφό της, Πιέτρο, σε μικρότερη ηλικία.

Επεισόδια

Παραγωγή

Ανάπτυξη 
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018, τα Marvel Studios βρίσκονταν στο στάδιο ανάπτυξης αρκετών μίνι σειρών για την πλατφόρμα Disney+ της μητρικής τους εταιρίας, οι οποίες θα επικεντρώνονταν σε υποστηρικτικούς χαρακτήρες των ταινιών του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel (MCU) και οι οποίοι δεν είχαν πρωταγωνιστήσει σε δική τους ταινία, όπως η Γουάντα Μάξιμοφ. Οι ηθοποιοί που ενσάρκωναν αυτούς τους χαρακτήρες στις ταινίες αναμενόταν να επαναλάβουν τους ρόλους τους και στις σειρές, συμπεριλαμβανομένης και της Ελίζαμπεθ Όλσεν που ενσάρκωνε τη Μάξιμοφ. Οι σειρές για το Disney+ αναμένονταν να είναι από έξι έως οκτώ επεισόδια η κάθε μία, να έχουν έναν «βαρύ [προϋπολογισμό] ο οποίος θα συναγωνίζεται αυτόν των μεγάλων παραγωγών των στούντιο» και να είναι σε παραγωγή των ίδιων των Marvel Studios και όχι της Marvel Television, η οποία είχε αναλάβει την παραγωγή των προηγούμενων τηλεοπτικών σειρών που σχετίζονταν με το MCU. Ο πρόεδρος των Marvel Studios, Κέβιν Φάιγκι, πιστευόταν πως θα αναλάμβανε έναν «πρακτικό ρόλο» στην ανάπτυξη της κάθε μίνι σειράς, εστιάζοντας στη «συνοχή της ιστορίας» τους με αυτή των ταινιών και «χειριζόμενος» τους ηθοποιούς που θα επέστρεφαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους από τις ταινίες. Την αρχική δουλειά πάνω σε μία σειρά για τη Μάξιμοφ ξεκίνησε ο Μπράιαν Τσάπεκ, στέλεχος της Marvel, αλλά αργότερα, στα μέσα του 2018, η συν-εκτελεστική παραγωγός, Μαίρη Λιβάνος, εντάχθηκε στο πρότζεκτ και ανέλαβε την ανάπτυξη της σειράς. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, ο Πολ Μπέτανι ως Vision αναμενόταν να παίξει σημαντικό ρόλο στη σειρά, η οποία θα επικεντρωνόταν στη σχέση μεταξύ Μάξιμοφ και Vision. Τους επόμενους μήνες, οι τίτλοι Vision and the Scarlet Witch και The Vision and Scarlet Witch αναφέρθηκαν από τα μέσα ως πιθανοί τίτλοι της σειράς.

Η ιδέα οι Μάξιμοφ και Vision να ζουν στον φανταστικό κόσμο της «ευδαιμονίας των προαστίων» ήταν του Φάιγκι, η οποία βασίστηκε στην αγάπη του για τις sitcom σειρές και το πώς αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως απόδραση από την πραγματικότητα. Κατά τις συναντήσεις του με πιθανούς επικεφαλής σεναριογράφους για τη σειρά, κάποιοι από αυτούς θεωρούσαν πως η ένταξη του στοιχείου των sitcom στη σειρά δεν θα λειτουργούσε. Η Τζακ Σέιφερ, η οποία εκείνη την περίοδο εργαζόταν πάνω στην ταινία Black Widow, άκουσε για την υπόθεση της σειράς και ενθουσιάστηκε. Συναντήθηκε με την παραγωγή για να παρουσιάσει τις ιδέες της και, τον Ιανουάριο του 2019, προσλήφθηκε ως η επικεφαλής σεναριογράφος της σειράς. Η Σέιφερ ορίστηκε ως η σεναριογράφος του πρώτου επεισοδίου και εκτελεστική παραγωγός της σειράς. Εκείνον τον Απρίλιο, οι Disney και Marvel ανακοίνωσαν επίσημα τη σειρά με τον τίτλο WandaVision και, τον Αύγουστο, προσλήφθηκε ο Ματ Σάκμαν ως σκηνοθέτης, ο οποίος θα λειτουργούσε ωστόσο και ως εκτελεστικός παραγωγός. Ο Φάιγκι ήταν επίσης εκτελεστικός παραγωγός, μαζί με τους Λούις Ντ'εσπόζιτο και Βικτόρια Αλόνσο των Marvel Studios. Από το να δώσουν στη σειρά τον τίτλο Wanda and Vision ή τον τίτλο The Scarlet Witch and Vision, ο Φάιγκι, όταν είδε την ταινία BlacKkKlansman (2018), εμπνεύστηκε να ενώσει τα ονόματα των πρωταγωνιστών και να ονομάσει τη σειρά WandaVision, αλλά ήταν διστακτικός στο να χρησιμοποιήσουν τον τίτλο. Όταν η Σέιφερ άκουσε τον τίτλο, επέμενε να τον χρησιμοποιήσουν θεωρώντας πως ήταν ο ιδανικός για τη σειρά. Όταν ανακοινώθηκε επίσημα υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις, με κάποιους να λένε πως ήταν «ο πιο ηλίθιος τίτλος που θα μπορούσαν να δώσουν», αλλά η Σέιφερ ένιωθε πως οι τηλεθεατές θα άλλαζαν γνώμη όταν θα έβλεπαν τη σειρά. Ο Φάιγκι είπε πως η σειρά θα έλεγε την ιστορία των Μάξιμοφ και Vision, θα έδειχνε τις ικανότητες της Μάξιμοφ στο μέγιστο, θα εξερευνούσε το ποιος είναι ο Vision και θα παρουσίαζε για πρώτη φορά στο MCU το ψευδώνυμο που έχει η Μάξιμοφ στα κόμικ, «Scarlet Witch», με έναν τρόπο που θα ήταν διασκεδαστικός, αστείος και «κάπως τρομακτικός». Πρόσθεσε πως τα γεγονότα της σειράς θα συνδέονταν άμεσα και θα επηρέαζαν την υπόλοιπη Τέταρτη Φάση του MCU, αλλά είπε επίσης πως οι τηλεθεατές δεν χρειάζεται να έχουν παρακολουθήσει άλλες ταινίες του MCU προηγουμένως για να καταλάβουν το τι συμβαίνει στη σειρά. Ωστόσο, θεώρησε πως η σειρά θα «αντάμειβε πλούσια» όσους είχαν ήδη δει όλες τις ταινίες του MCU και γνώριζαν το πλάνο της Τέταρτης Φάσης.

Η σειρά περιγράφηκε από τον Φάιγκι ως εν μέρη sitcom, εν μέρη «έπος της Marvel», από τον Μπέτανι ως «πρωτοποριακή και παράξενη», από την Τιόνα Πάρις ως μία ταινία δράσης αναμειγμένη με sitcoms και από τη Λιβάνος ως ένας συνδυασμός ταινίας δράσης με υπερήρωες με «sitcom που περιέχει χαρακτηριστικές χαζομάρες του είδους». Ο Σάκμαν ήταν «μοναδικά εξοπλισμένος» για να σκηνοθετήσει μία τέτοια σειρά εξαιτίας της εμπειρίας του να σκηνοθετεί σειρές όπως το ψυχολογικό δράμα Mad Men, μεγάλης κλίμακας σειρές δράσης όπως η Game of Thrones και sitcoms όπως η It's Always Sunny in Philadelphia. Συνολικά, η σειρά αποτελείται από εννέα επεισόδια και διαρκεί περίπου έξι ώρες, με τα επεισόδιά της να διαρκούν ξεχωριστά από μισή ώρα μέχρι 50 λεπτά. Κατά τη διάρκεια του σταδίου ανάπτυξης της ταινίας, δημοσιεύτηκε πως ο προϋπολογισμός του κάθε επεισοδίου έφτανε μέχρι και τα $25 εκατομμύρια.

Σενάριο

Έναρξη και δομή 

Μεγάλο τμήμα της σειράς λαμβάνει χώρα μέσα σε μία φανταστική sitcom με τον τίτλο WandaVision. Η Σέιφερ έλαβε υλικό από τα κόμικ και μία περιγραφή του τι ήλπιζαν να επιτύχουν τα Marvel Studios, έτσι ώστε να μπορέσει να βάλει σε μία σειρά τις ιδέες της. Ο Φάιγκι εμπνεύστηκε οπτικά από τα εξώφυλλα τύπου «ο Νόρμαν Ρόκγουελ συναντά τη [sitcom] Leave it to the Beaver» του Μάικ ντελ Μούντο για τη σειρά κόμικ The Vision των Τομ Κινγκ και Γκάμπριελ Χερνάντεζ Γουάλτα, και παρουσίασε τη σειρά στους Όλσεν και Μπέτανι ως έναν συνδυασμό εκείνου του κόμικ και της ιστορίας του «House of M» των Μπράιαν Μάικλ Μπέντις και Ολιβιέρ Κουαπέλ. Άλλες πηγές έμπνευσης αποτέλεσαν η σειρά κόμικ Scarlet Witch: Witches' Road, η ιστορία του κόμικ «Avengers Disassembled» των Μπέντις και Ντέιβιντ Φιντς, το οποίο προηγήθηκε του «House of M», η ιστορία του κόμικ «Vision Quest» από τη σειρά των West Coast Avengers του Τζον Μπερν και η σειρά κόμικ The Vision and the Scarlet Witch των Μπιλ Μάντλο με Ρικ Λεονάρντι και Στιβ Ένγκλχαρτ με Ρίτσαρντ Χόουελ.

Οι Φάιγκι, Σέιφερ, Σάκμαν και Λιβάνος ήταν αποφασισμένοι να «τελειοποιήσουν» τον ασεβή τόνο της σειράς και αφιερώθηκαν σε αυτό. Η Σέιφερ άντλησε έμπνευση από την ταινία Thor: Ragnarok (2017) του MCU και την X-Men τηλεοπτική σειρά της Marvel Television, Legion (2017-19), πιστεύοντας πως αυτά τα πρότζεκτ έσπαγαν το καλούπι του τι θα μπορούσαν να είναι οι ιστορίες της Marvel και ήταν τολμηρές, πρωτότυπες και «τρελές». Ένιωσε πως αυτές επέτρεπαν στη σειρά WandaVision να είναι κι αυτή μοναδική και διαφορετική και σημείωσε πως η δουλειά της στη σειρά θα ήταν κάτι το εντελώς αντίθετο με τη δουλειά της στην ταινία Black Widow, όπου εκεί επικεντρώθηκε στην επιθετική, άγρια δράση. Η Σέιφερ προσέλαβε τους Γκρέτσεν Έντερς, Μέγκαν ΜακΝτόνελ, Μπόμπακ Εσφαρτζάνι, Πίτερ Κάμερον, Μακένζι Ντορ, Τσακ Χέιγουαρντ, Κάμερον Σκουάιρς και Λόρα Ντόνεϊ ως την ομάδα των σεναριογράφων της σειράς, μία ομάδα που αποτελείτο 50-50 από άντρες και γυναίκες και αρκετούς έγχρωμους, καθώς η ίδια πίστευε πως οι διάφορες οπτικές γωνίες θα δημιουργούσαν καλύτερες ιστορίες. Ο κάθε σεναριογράφος είχε διαφορετικούς τομείς εξειδίκευσης, τους οποίους προσέφερε στη σειρά, ενώ η ΜακΝτόνελ προάχθηκε σε συντάκτρια, επιβλέποντας όλη τη δουλειά που γινόταν στο σενάριο. Σε αντίθεση με τη Σέιφερ, αρκετοί από τους υπόλοιπους σεναριογράφους είχαν ξαναδουλέψει πάνω σε τηλεοπτική σειρά, κάτι το οποίο τη βοήθησε με την πρόκληση που αντιμετώπιζε αρχικά σχετικά με το πώς να διαχωρίσει μία μεγάλη ιστορία σε επεισόδια, καθώς επίσης και το πώς να τοποθετήσει το κάθε επεισόδιο σωστά μέσα σε αυτή τη μεγαλύτερη αφήγηση. Η Σέιφερ πίστευε πως η ιστορία δε θα μπορούσε ποτέ να ειπωθεί με τη μορφή ταινίας, καθώς χρειαζόταν να εδραιωθεί η κωμική sitcom πραγματικότητα με μία αληθινή τηλεοπτική αισθητική πριν αυτή καταρρεύσει και φανερωθεί το τι ακριβώς συνέβαινε.

Η Σέιφερ βρήκε πολύ απλοϊκή την κεντρική ιδέα του να ευθύνεται η Μάξιμοφ για τον κόσμο των sitcom και θεώρησε πως θα ήταν πιο δελεαστικό το να αποκαλυπτόταν όλο αυτό μέσω ενός μυστηρίου. Αυτό το μυστήριο επιτυγχάνεται με το να παρουσιάζονται οι Μάξιμοφ και Vision να ζουν μέσα στον κόσμο των sitcom για τρία επεισόδια, προτού στο τέταρτο επεισόδιο ξαναειπωθούν τα γεγονότα από την οπτική γωνία του πραγματικού κόσμου, παρέχοντας απαντήσεις στους τηλεθεατές. Η Σέιφερ το περιέγραψε σαν να ξεκινάς μία «προσγειωμένη» sitcom με στοιχεία Twilight Zone και στη συνέχεια να παρεμβάλεις ένα «επεισόδιο μπουκάλι» για να εξηγήσεις τα γεγονότα. Το για πόσα επεισόδια θα έπρεπε να παραμείνει η σειρά στον κόσμο των sitcom πριν δοθούν απαντήσεις στους τηλεθεατές, ήταν κάτι που απασχόλησε αρκετά τη Σέιφερ. Μετά την «τεράστια δόση πληροφοριών» του τέταρτου επεισοδίου, η Σέιφερ ήλπιζε πως το κοινό θα μπορούσε να απολαύσει την υπόλοιπη σειρά ως ένα «συναισθηματικό και ψυχολογικό ταξίδι, παρά ως ένα ύπουλο μυστήριο». Η υπόλοιπη σειρά συνεχίστηκε ως ένα μείγμα στοιχείων από τις sitcom και τον πραγματικό κόσμο μέχρι το προτελευταίο επεισόδιο, όπου εκεί εξερευνάται η ιστορία της Μάξιμοφ και το γιατί επέλεξε να δημιουργήσει έναν κόσμο βασισμένο σε sitcom, ολοκληρώνοντας με ένα μεγάλο φινάλε το οποίο εμπεριείχε το θέαμα μιας ταινίας του MCU. Η Σέιφερ συνέκρινε τη σειρά με μία σειρά κόμικ πολλών τευχών και σημείωσε πως παρέμεινε πολύ κοντά στην αρχική της ιδέα, η οποία ήταν δομημένη να ακολουθήσει τα πέντε στάδια του πένθους, ξεκινώντας με την άρνηση και καταλήγοντας στην αποδοχή. Το αρχικό πλάνο της σειράς περιελάμβανε δέκα επεισόδια, αλλά τελικά αποφασίστηκε τα επεισόδια να γίνουν εννέα, ώστε να βελτιωθεί ο «ρυθμός». Οι τίτλοι των επεισοδίων προέρχονται απο φράσεις που εμφανίζονται σε προωθητικές ενέργειες ή σε τίτλους έναρξης τηλεοπτικών σειρών.

Σύμπαν και χαρακτήρες 
Αφού έλαβε τις αρχικές ιδέες των Marvel Studios για τη σειρά, η Σέιφερ βοήθησε την υπόλοιπη ομάδα στο να ξεδιαλύνει τι σήμαιναν όλα αυτά για τους χαρακτήρες. Οι Σάκμαν και Σέιφερ παρακολούθησαν όλο το υλικό που υπήρχε από τις ταινίες του MCU και συμπεριλάμβανε τους Μάξιμοφ και Vision, συμπεριλαμβανομένου και αμοντάριστου υλικού που δεν προστέθηκε στην τελική εκδοχή των ταινιών. Καθώς εξερευνούσαν αυτό το υλικό, η Σέιφερ παρασύρθηκε από εγκόσμιες στιγμές των χαρακτήρων, όπως όταν μαγείρευαν στην ταινία Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016) ή όταν απολάμβαναν τον χρόνο τους μαζί στη Σκωτία στην ταινία Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018). Η Σέιφερ είπε πως υπήρχε ένα θαύμα και μία ειλικρίνεια στο ζευγάρι και ένιωσε πως η οικογενειακή δυναμική τους μέσω μίας sitcom θα οδηγούσε σε ένα αίσθημα ζεστασιάς και ηρεμίας, παρά τη γελοία υπόθεση της σειράς. Θεώρησε το ζευγάρι ελκυστικό επειδή και οι δύο ήταν ξένοι ανάμεσα στους άλλους, οι οποίοι «βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Είναι και οι δύο διαφορετικοί με Δ κεφαλαίο».

Τα γεγονότα της σειράς WandaVision διαδραματίζονται τρεις εβδομάδες μετά τα γεγονότα της ταινίας Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019) στη φανταστική πόλη Γουέστβιου, Νιου Τζέρσεϊ, το όνομα της οποίας αποτελεί αναφορά στην πόλη καταγωγής του Φάιγκι Γουέστφιλντ, Νιου Τζέρσεϊ. Η σειρά παρουσιάζει το πώς μεγάλωσε η Μάξιμοφ σε μία χώρα της Ανατολικής Ευρώπης και το πώς ανέπτυξε την αγάπη της για τις αμερικανικές sitcom, μέσω των DVD που πωλούσε ο πατέρας της στη μαύρη αγορά. Η Σέιφερ ήταν ενθουσιασμένη στο να χρησιμοποιήσει τη σειρά ως κοινωνικό σχολιασμό μέσω της αφήγησης της ιστορίας ενός χαρακτήρα και πένθους, καθώς θεώρησε πως το πένθος της Μάξιμοφ μπορούσε να σχετιστεί με αρκετό κόσμο. Για να μπορέσουν να αποδώσουν το πένθος σωστά, συμβουλεύτηκαν έναν σύμβουλο πένθους και ο Σάκμαν είπε πως ολόκληρη η σειρά αφορούσε το πώς η Μάξιμοφ μαθαίνει να διαχειρίζεται και να ξεπερνά το πένθος της. Η Σέιφερ δεσμεύτηκε να απεικονίσει την Μάξιμοφ ως έναν πλήρως συνειδητοποιημένο χαρακτήρα, ενώ θα συμπεριελάμβανε και στοιχεία του χαρακτήρα της που δεν είχαμε ξαναδεί τόσο πολύ στα προηγούμενα πρότζεκτ του MCU, όπως τη χαρά της και το χιούμορ της. Κάτι που ανησυχούσε πολύ τη Σέιφερ, τη Λιβάνος και τους άλλους σεναριογράφους ήταν η αποφυγή του να κάνουν τη Μάξιμοφ να μοιάζει με τρελή ή με κάποια που έχει χάσει τον έλεγχο, όπως συνέβη σε κάποιες από τις εμφανίσεις της στα κόμικ, και η Σέιφερ ήλπιζε πως κατάφεραν να δώσουν μία «ευγενική απεικόνιση μίας πολύ πολύπλοκης γυναίκας». Η Όλσεν θεώρησε πως η Σέιφερ ήταν μία από τους πρώτους σεναριογράφους που καταπιάστηκε με την Μάξιμοφ και κατανόησε πλήρως «τον εσωτερικό και εξωτερικό κόσμο της».

Με την εισαγωγή του τίτλου «Scarlet Witch» στη σειρά και τη σύνδεσή του με τη μαγεία του χάους και μία προδιαγεγραμμένη μοίρα, η σειρά ήταν σε θέση να προσδιορίσει περαιτέρω τη μαγεία στο MCU, πέρα από αυτήν που παρουσιάστηκε στην ταινία Doctor Strange (2016), χωρίς να περιορίσει τον χαρακτήρα της Μάξιμοφ τόσο πολύ. Η μαύρη μαγεία, η δίκη των μαγισσών στο Σάλεμ και αυτό που η Σέιφερ περιέγραψε ως «η κάπως δική μας αμερικανοποιημένη εκδοχή και φεμινιστική εκδοχή των μαγισσών και της μαγείας», ήταν όλα νέες προσθήκες στο MCU μετά την «πιο αντρική μαγεία», όπως εκείνη την ένιωσε, στην ταινία Doctor Strange. Στη σειρά γίνεται επίσης η εισαγωγή του οργανισμού S.W.O.R.D. στο MCU, αλλάζοντας το όνομα που υπάρχει στα κόμικ από Τμήμα Παρατήρησης και Αντιμετώπισης του Αισθητού Κόσμου σε Τμήμα Παρατήρησης και Αντιμετώπισης των Αισθητών Όπλων. Αυτό έγινε εξαιτίας του ότι ο οργανισμός στο MCU ασχολείται με αισθητά όπλα, όπως η ανακατασκευή του αυθεντικού Vision με στόχο τη μετατροπή του σε όπλο. Μία από τις πράκτορες της S.W.O.R.D. που βλέπουμε στη σειρά είναι η, ενήλικη πια, Μόνικα Ραμπό, την οποία είχαμε γνωρίσει για πρώτη φορά στο MCU στην ταινία Captain Marvel (2019), όπου ως χαρακτήρας ήταν έντεκα χρονών. Η Όλσεν είπε πως κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο ρόλος της Ραμπό κάπως ξαναγράφτηκε, καθώς τα Marvel Studios σχημάτιζαν μία καλύτερη εικόνα ως προς το τι ήθελαν να κάνουν με τον χαρακτήρα στο μέλλον. Άλλοι χαρακτήρες που είχαμε ξαναδεί στο MCU και προστέθηκαν στη σειρά αποτελούν οι Ντάρσι Λούις και Τζίμι Γου, οι οποίοι προστέθηκαν λόγω της επιθυμίας να υπάρχουν χαρακτήρες έξω από το Εξάγωνο με επιστημονικό και αστυνομικό υπόβαθρο αντίστοιχα. Στα αρχικά προσχέδια των πρώτων επεισοδίων αναλυόταν περισσότερο η ιστορία της Λούις, αλλά αυτή τελικά αφαιρέθηκε ώστε να επικεντρωθεί η ιστορία περισσότερο στη βάση της S.W.O.R.D. έξω απο το Εξάγωνο, αν και κομμάτια από αυτές τις σκηνές προστέθηκαν αργότερα σε μετέπειτα επεισόδια. Οι γιοι των Μάξιμοφ και Vision, Μπίλι και Τόμι, εμφανίζονται στη σειρά ως δεκάχρονα. Ο Σάκμαν είπε πως δεν υπήρχε ποτέ πλάνο να δημιουργήσουν χαρακτήρες σε ηλικία που θα μπορούσαν να συμμετέχουν στην ομάδα των Young Avengers, όπως στα κόμικ, αφού αυτό θα σήμαινε πως θα στερούσαν περισσότερο χρόνο της Μάξιμοφ από τα παιδιά της.

Η σειρά WandaVision οδηγεί απευθείας στα γεγονότα της ταινίας Doctor Strange in the Multiverse of Madness (2022), όπου η Όλσεν επαναλαμβάνει τον ρόλο της ως Μάξιμοφ. Η Σέιφερ είπε πως ο Φάιγκι ήταν αυτός που χειρίστηκε τις διασυνδέσεις μεταξύ των διαφόρων πρότζεκτ του MCU αλλά, τόσο εκείνη όσο και ο Σάκμαν, είχαν κάνει συναντήσεις με τις δημιουργικές ομάδες των ταινιών Multiverse of Madness και Spider-Man: No Way Home (2021), καθώς και άλλων σειρών των Marvel Studios που προορίζονταν για το Disney+, για να συζητήσουν τη σύνδεση μεταξύ των ιστοριών και να εξασφαλίσουν μία αβίαστη μεταβίβαση από τη σειρά WandaVision στις ταινίες. Η Λιβάνος συναντήθηκε με τους εκτελεστικούς παραγωγούς Στίβεν Μπρουσάρντ και Κέβιν Ράιτ της σειράς Loki και τον εκτελεστικό παραγωγό Μπράντ Γουίντερμπαουμ της σειράς What If...?, για να θεσπίσουν ένα «βιβλίο κανόνων» για το πολυσύμπαν, τις διακλαδώσεις του στον χρόνο και τα φαινόμενα πλέγματος. Αρχικά, ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς προοριζόταν να εμφανιστεί στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς ως Δρ. Στίβεν Στρέιντζ, αλλά τελικά η συμμετοχή του αφαιρέθηκε έτσι ώστε να αποφευχθεί τυχόν εστίαση στον δικό του χαρακτήρα αντί σε αυτόν της Μάξιμοφ. Έπειτα από την αφαίρεση, το σενάριο της ταινίας Multiverse of Madness ξαναγράφτηκε ώστε να ενσωματώσει αυτή την αλλαγή, με τον σεναριογράφο της ταινίας, Μάικλ Γουόλντρον, να συνεργάζεται για αυτό με την Σέιφερ.

Επιρροές από sitcom 
Ο Σάκμαν και η Σέιφερ είπαν πως η σειρά ήταν ένα «ερωτικό γράμμα προς τη χρυσή εποχή της τηλεόρασης», αν και αποτίνει φόρο τιμής σε sitcoms σε διάφορες περιόδους της Αμερικανικής τηλεόρασης. Επέλεξαν να εστιάσουν σε οικογενειακές sitcom παρά σε άλλα είδη, όπως οι sitcom στον εργασιακό χώρο, επειδή το οικογενειακό στοιχείο κρατούσε τη σειρά εστιασμένη και επειδή η Μάξιμοφ αποζητά μία οικογένεια μετά την απώλεια των αγαπημένων της ατόμων στις ταινίες. Οι Σέιφερ και Σάκμαν μελέτησαν παλιές sitcom για να εξοικειωθούν με τα «πειράγματα και το στυλ τους», ενώ απέφυγαν τη χρήση αστείων τα οποία αν κάποια χρόνια πριν ήταν αποδεκτά, πλέον, σε μία σύγχρονη σειρά, δεν θα ήταν. Οι Σέιφερ, Σάκμαν και Φάιγκι μίλησαν με τον Ντικ Βαν Ντάικ, τον πρωταγωνιστή της επώνυμης sitcom της δεκαετίας του 1960, για να μάθουν πράγματα σχετικά με τη δημιουργία της. Άλλες sitcom που απετέλεσαν πηγή έμπνευσης για τη σειρά συμπεριλαμβάνουν τις I Love Lucy, My Three Sons, Father Knows Best, Οι Περιπέτειες του Όζι και της Χάριετ, Η Μάγισσα, The Brady Bunch, Family Ties, Out of This World, Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ, Modern Family και The Office. Κάποιες αναφορές γίνονται και στη σειρά Τρελή Οικογένεια, στην οποία πρωταγωνιστούσαν οι δίδυμες μεγαλύτερες αδελφές της Όλσεν, Μαίρη-Κέιτ και Άσλεϊ.

Πριν αποφασίσουν να επικεντρωθούν στις οικογενειακές sitcom, ένα επεισόδιο της σειράς είχε αναπτυχθεί βασισμένο στη σειρά The Mary Tyler Moore Show, το οποίο θα εξερευνούσε την ισορροπία της Μάξιμοφ ανάμεσα στην οικογενειακή και την επαγγελματική της ζωή. Η Όλσεν είπε πως η δεκαετία των sitcom που εξερευνάται σε κάθε επεισόδιο και τα αστεία στα οποία δίνεται έμφαση από την κάθε δεκαετία, επιλέχθηκαν με τρόπο ώστε να συνδέονται με το πού βρίσκονται οι χαρακτήρες μέσα στην ευρύτερη ιστορία. Το κάθε επεισόδιο προοριζόταν να συλλάβει στοιχεία κλειδιά από την κάθε επιλεγμένη χρονική περίοδο, δείχνοντας ταυτόχρονα την εξέλιξη των sitcom μέσα στον χρόνο. Για παράδειγμα, το πρώτο επεισόδιο αποτίνει φόρο τιμής στις sitcom The Dick Van Dyke Show και I Love Lucy από τη δεκαετία του 1950 και αρχές δεκαετίας του 1960, και προοριζόταν να έχει μία γενική αίσθηση της δεκαετίας του 1950. Οι αλλαγές μεταξύ των δεκαετιών εξηγούνται στη σειρά μέσω των αλλαγών που γίνονται μέσα στο φανταστικό πρόγραμμα WandaVision, μέσα στην πραγματικότητα του οποίου αν κάτι πάει στραβά, η Μάξιμοφ υποσυνείδητα, αρχικά, το ελέγχει, ενώ αργότερα κάνει τις όποιες αλλαγές συνειδητά. Μέρος της αρχικής ιδέας της Σέιφερ για τη σειρά ήταν το να συνδέσει τις αλλαγές των δεκαετιών με την ξενοφοβία από μέρους των γειτόνων προς το ζευγάρι, όπως συνέβη στις εμφανίσεις μερικών χαρακτήρων στα κόμικ, όπου οι γείτονες γίνονταν όλο και πιο επιθετικοί ανά δεκαετία μέχρι που κυνήγησαν τη Μάξιμοφ και τον Vision εκδιώχνοντάς τους από την πόλη. Τελικά, η σχέση με τους γείτονες απεικονίστηκε με έναν πιο λεπτό τρόπο, με τη Σέιφερ να τον θεωρεί πιο ανατριχιαστικό, με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ. 

Η φανταστική sitcom συνοδεύεται και από ψεύτικες διαφημίσεις, οι οποίες είναι «ελαφρώς κακόβουλες», και για τις οποίες ο Φάιγκι είπε πως «αποτελούσαν μέρος της αλήθειας της σειράς όταν αυτή άρχισε να διαρρέει προς τον πραγματικό κόσμο». Θεώρησε πως οι νέοι τηλεθεατές θα τις έβλεπαν ως παράξενες εκδοχές των διαφημίσεων από τις διάφορες sitcom των άλλων δεκαετιών, ενώ αυτοί που ήταν καλά μυημένοι στο MCU θα ήταν σε θέση να εντοπίσουν τις συνδέσεις με προηγούμενα γεγονότα. Αρκετοί αναλυτές θεώρησαν πως οι διαφημίσεις αποτελούσαν αναλογίες για τραυματικά γεγονότα από τη ζωή της Μάξιμοφ, κάτι το οποίο αναγνώρισε αργότερα και η Σέιφερ. Ο Σάκμαν είπε πως οι διαφημίσεις ήταν μία θεματική προσθήκη η οποία παρουσίαζε την ιστορία της Μάξιμοφ, η οποία ήταν ανοικτή για διάφορες ερμηνείες, και η Σέιφερ είπε πως ήταν τόσο συνδεδεμένες με το υποσυνείδητο της Μάξιμοφ, όσο και με το ευρύτερο MCU, με έναν ανοικτό τρόπο. Συμπλήρωσε πως έδωσαν στη σειρά μία δομή και έναν ρυθμό που ήταν «μέρος της υφής και της αισθητικής μίας sitcom». Μία πρώιμη εκδοχή των διαφημίσεων τις παρουσίαζε με «περισσότερη ατζέντα και εμπλοκή στην πλοκή της σειράς», ενώ υπήρχε και η σκέψη να υπάρχουν περισσότερες από μία διαφημίσεις ανά επεισόδιο. Όταν στο πλάνο υπήρχε και η εμφάνιση του Δρ. Στρέιντζ στη σειρά, οι διαφημίσεις θα αποτελούσαν τις δικές του προσπάθειες να επικοινωνήσει με τη Μάξιμοφ μέσα στην πραγματικότητα της sitcom. Θα εμφανιζόταν ως φαρμακοποιός στη διαφήμιση του φαρμακευτικού παρασκευάσματος Nexus, πριν την πλήρη εμφάνισή του στο φινάλε της σειράς.

Διανομή 

Με την επίσημη ανακοίνωση της σειράς τον Απρίλιο του 2019, ήρθε και η επιβεβαίωση πως οι Όλσεν και Μπέτανι θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους ως Μάξιμοφ και Vision αντίστοιχα. Ο Μπέτανι συμφώνησε να συμμετάσχει στο πρότζεκτ μετά τη συνάντησή του με τους Φάιγκι και Ντ'εσπόζιτο, οι οποίοι του έθεσαν μία «συναρπαστική και τρελή» ιδέα για την επιστροφή του χαρακτήρα του. Ο Φάιγκι ανέφερε τη σειρά στην Όλσεν κατά τη διάρκεια των συζητήσεων που είχε μαζί της για την επιστροφή της στην ταινία Η Τελευταία Πράξη, μετά τον προσωρινό θάνατο της Μάξιμοφ στην ταινία Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας. Αρχικά ήταν διστακτική με τη μεταφορά στην τηλεόραση, αναρωτώμενη αν αυτό ήταν κάποιου είδους «υποβιβασμός» από τις ταινίες, αλλά ενθουσιάστηκε όταν έμαθε για την εμπλοκή της Σέιφερ στο πρότζεκτ, καθώς και για τις ιστορίες των κόμικ που ενέπνευσαν και την ιστορία της σειράς, και το είδε ως «την πιο τρελή ευκαιρία που είχε ποτέ για τη μικρή οθόνη μέχρι εκείνη τη στιγμή».

Τον Ιούλιο του 2019, ανακοινώθηκε πως η Τιόνα Πάρις θα υποδυόταν την ενήλικη Μόνικα Ραμπό, χαρακτήρα τον οποίο είχαμε δει να υποδύεται η Ακίρα Ακμπάρ ως εντεκάχρονο κορίτσι στην ταινία Captain America, τα γεγονότα της οποίας διαδραματίζονται το 1995. Αρχικά, ο χαρακτήρας εμφανίζεται στη σειρά ως «Τζεραλντίν», μέσα στον κόσμο της sitcom, και η Σέιφερ ήταν με την εντύπωση πως η Πάρις θα ανακοινωνόταν ως «Τζεραλντίν» στο κοινό, για να κρατηθεί η αποκάλυψη τους χαρακτήρα της ως έκπληξη. Ένα μήνα αργότερα, στην D23, ανακοινώθηκε πως οι Κατ Ντένινγκς και Ράνταλ Παρκ θα επέστρεφαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους ως Ντάρσι Λούις και Τζίμι Γου από ταινίες του MCU. Η Ντένινγκς είχε εμφανιστεί στις ταινίες Thor (2011) και Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος (2013) και έμεινε έκπληκτη και ενθουσιάστηκε όταν την κάλεσαν πίσω στο MCU έπειτα από τόσα χρόνια για τη σειρά WandaVision. Ο Παρκ προστέθηκε στη σειρά έπειτα από μία γενική συνάντηση που είχε με τη Marvel, όπου θα συζητούσαν το μέλλον του Γου στο MCU έπειτα από την εισαγωγή του χαρακτήρα στην ταινία Ο Ant-Man και η Σφήκα (2018). Ο Σέιφερ θεώρησε πως θα ήταν διασκεδαστικό να έχουν στη σειρά τους Ντένινγκς και Παρκ, αφού και οι δύο ήταν βετεράνοι στις sitcom πρωταγωνιστώντας στις σειρές 2 Broke Girls και Fresh Off the Boat αντίστοιχα.

Επίσης στην D23, ανακοινώθηκε η Κάθριν Χαν στον ρόλο της Άγκνες, της γειτόνισσας του ζευγαριού. Η Χαν είχε γοητευτεί από την «πνοή της ανθρώπινης μαγείας» στο MCU και είχε μία γενική συνάντηση με τα Marvel Studios, αφού και τα στούντιο ενδιαφέρονταν για μία συνεργασία μαζί της. Η Marvel πρότεινε στους Σέιφερ και Σάκμαν τη Χαν για τον ρόλο της Άγκνες, μία πρόταση με την οποία συμφώνησαν και αποδέχτηκαν. Αρκετές μέρες μετά τη συνάντηση, επικοινώνησαν με τη Χαν και εκείνη είπε πως «δεν θα μπορούσ[ε] να ονειρευτ[εί] καλύτερο ρόλο», εν μέρη εξαιτίας των στοιχείων sitcom που περιείχε η σειρά. Στο έβδομο επεισόδιο, αποκαλύπτεται πως η «Άγκνες» είναι στην πραγματικότητα η Άγκαθα Χάρκνες, ένας χαρακτήρας από τα Marvel Comics.

Το επίσημο τρέιλερ της σειράς αποκάλυψε πως οι Φρεντ Μελαμέντ και Ντέμπρα Τζο Ραπ θα εμφανίζονταν στη σειρά ως Τοντ και Σάρον Ντέιβις. Εμφανίζονται ως οι γείτονες του ζευγαριού μέσα στο φανταστικό πρόγραμμα WandaVision, έχοντας τα ονόματα «Κύριος και Κυρία Χαρτ». Η Ραπ είχε πρωταγωνιστήσει στο παρελθόν στη sitcom That '70s Show και ένιωθε άνετα με το στυλ της σειράς WandaVision. Ο Σάκμαν ήταν αυτός που της ζήτησε να συμμετέχει στη σειρά, καθώς οι δυο τους είχαν ξανασυνεργαστεί. Παρομοίως, οι Σάκμαν και Σέιφερ πρότειναν τον ρόλο στον Μελαμέντ χωρίς να χρειαστεί να περάσει από ακρόαση, και εκείνος τον δέχτηκε επειδή του κέντρισε το ενδιαφέρον η ιδέα της σειράς. Στο πέμπτο επεισόδιο εμφανίζεται ο Έβαν Πίτερς ως «αντικαταστάτης» του Πιέτρο Μάξιμοφ, του αδελφού της Γουάντα. Μέσα στο MCU, τον Πιέτρο είχε ενσαρκώσει ο Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, ενώ ο Πίτερς είχε ενσαρκώσει μία διαφορετική εκδοχή του χαρακτήρα, με το όνομα Πίτερ Μάξιμοφ, στη σειρά ταινιών X-Men της 20th Century Fox. Η Σέιφερ δήλωσε πως πήρε λίγο χρόνο μέχρι να μάθουν αν ο Πίτερς θα μπορούσε να συμμετάσχει στη σειρά και σημείωσε πως δεν υπήρχε εναλλακτικό πλάνο σε περίπτωση που δε θα μπορούσαν να τον χρησιμοποιήσουν. Στο φινάλε της σειράς αποκαλύπτεται πως το «πραγματικό όνομα» του χαρακτήρα είναι Ραλφ Μπόνερ.

Τον Οκτώβριο του 2019, η Έμμα Κόλφιλντ προσλήφθηκε για τον ρόλο της Σάρα Πρόκτορ, η οποία υποδύεται την «Ντότι Τζόουνς» στο πρόγραμμα WandaVision, μετά από παρότρυνση της Σέιφερ να περάσει από ακρόαση για τον ρόλο, με τις δυο τους να έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν στην ταινία Timer (2009). Η Κόλφιλντ είπε πως εν μέρη, η πρόσληψή της θα βοηθούσε στην προσέλκυση θαυμαστών του είδους που θα την αναγνώριζαν από τη συμμετοχή της στη σειρά Buffy the Vampire Slayer ενώ, η εμπλοκή της θα μπορούσε επίσης να εκληφθεί ως red herring για τα μυστήρια της σειράς. Ένα χρόνο αργότερα, αποκαλύφθηκε πως ο Ασίφ Αλί είχε προσληφθεί στη σειρά για τον ρόλο του Αμπίλας Τάντον, ο οποίος υποδύεται τον συνεργάτη του Vision, «Νορμ», μέσα στο πρόγραμμα WandaVision, όπως επίσης προσλήφθηκε και η Τζολίν Πέρντι για τον ρόλο της Ίζαμπελ Ματσουέντα, η οποία υποδύεται τη γειτόνισσα του ζευγαριού, «Μπέβερλι», στο πρόγραμμα WandaVision.

Σχεδιασμός

Χρώματα και σκηνικά 
Η σειρά WandaVision ήταν η πρώτη παραγωγή που ολοκλήρωσε την ενδιάμεση ψηφιακή (DI) διαδικασία της στο καινούριο τμήμα χρωμάτων των Marvel Studios, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Έβαν Τζέικομπς. Ο Σάκμαν και ο κινηματογραφιστής Τζες Χολ, άρχισαν να εργάζονται με το τμήμα χρωμάτων από πριν τα γυρίσματα, για να καθορίσουν την εμφάνιση της κάθε χρονικής περιόδου των sitcom που η σειρά προσπαθούσε να αναπαράγει. Ο Σάκμαν και ο Χολ συγκέντρωσαν μία συλλογή εικόνων από ήδη υπάρχουσες σειρές, οι οποίες επηρέασαν το πλαίσιο, τη σύνθεση και το χρώμα του σκηνικού της κάθε sitcom. Ο Χολ δημιούργησε μία συγκεκριμένη χρωματική παλέτα 20-30 χρωμάτων για το κάθε επεισόδιο, βασισμένος σε αυτές τις εικόνες αναφοράς, ώστε να μπορεί να ελέγχει την «οπτική ακεραιότητα στο χρώμα κάθε επεισοδίου», μία διαδικασία που είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν και στην ταινία Το Φάντασμα στο Κέλυφος (2017). Ο Χολ εργάστηκε με τον Τζος Πάινς από την εταιρία Technicolor SA, για να δημιουργήσει 23 διαφορετικά lookup tables μέσω των οποίων θα «μετέφραζε» το πώς θα φαίνονταν τα χρώματα στην τελική φάση της ψηφιακής διαδικασίας, ενώ εργάστηκε και με τον σχεδιαστή παραγωγής, Μαρκ Γουόρθινγκτον, και την σχεδιάστρια κοστουμιών, Μάγιες Σ. Ρούμπεο, για να διασφαλίσει πως τα σκηνικά και τα κοστούμια του κάθε επεισοδίου θα ταίριαζαν με τις παλέτες χρωμάτων που είχε δημιουργήσει. Ο Σάκμαν είπε πως ανάμεσα των επεισοδίων, υπήρχε εξέλιξη στα χρώματα και κάποια από αυτά, όπως το κόκκινο, χρησιμοποιήθηκαν προσεκτικά καθώς ήταν σημαντικά τόσο για τον χαρακτήρα της Μάξιμοφ, όσο και του Vision.

Ο Γουόρθινγκτον έφτιαξε τα σκηνικά του σπιτιού των Μάξιμοφ και Vision για την κάθε χρονική περίοδο με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνεται πως πρόκειται για το ίδιο σπίτι το οποίο χτίστηκε τη δεκαετία του 1950 και απλά υπέστη ανακαινίσεις ανά δεκαετία. Όπου χρειαζόταν έγιναν κάποιες αλλαγές, όπως το να προστεθεί το βρεφικό δωμάτιο στο τρίτο επεισόδιο, καθώς και ανανέωση διαφόρων αντικειμένων εποχής, αλλά και της κόκκινης Buick της Μάξιμοφ. Για τα σκηνικά της S.W.O.R.D., τα οποία βρίσκονται εκτός του κόσμου της sitcom, ο Γουόρθινγκτον αν και άντλησε έμπνευση από τις εγκαταστάσεις της NASA, θέλησε να δημιουργήσει μία MCU εκδοχή διαστημικού οργανισμού και όχι απλά να αντιγράψει αυτόν της NASA. Ανέφερε πως υπήρχαν κάποιες ομοιότητες με προηγούμενα σκηνικά του MCU που χρησιμοποιήθηκαν από τον οργανισμό S.H.I.E.L.D., αλλά επειδή οι δύο οργανισμοί προσέφεραν διαφορετικές υπηρεσίες, ήθελε να τους διαφοροποιήσει. Ο Γουόρθινγκτον πρόσθεσε επίσης πως η βάση της S.W.O.R.D. έξω από το Γουέστβιου χτίστηκε σε ένα χωράφι, το οποίο ήταν εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες και κρύο, ενώ τα σκηνικά των sitcom ήταν ζεστά και προστατευμένα από τις καιρικές συνθήκες, κάτι που βοήθησε αρκετά στη διαφοροποίηση του ιδανικού ψεύτικου κόσμου της sitcom με τον πραγματικό κόσμο έξω από αυτήν. Ο Γουόρθινγκτον και η διακοσμήτρια των σκηνικών, Κάθι Ορλάντο, εντόπιζαν και προμηθεύονταν κατάλληλα οικιακά είδη και έπιπλα εποχής από διάφορα παλαιοπωλεία στην Ατλάντα.

Κοστούμια 
Η Ρούμπεο είπε πως ήταν σπάνιο για μία σειρά να επεκταθεί σε τόσες πολλές διαφορετικές δεκαετίες χωρίς να μεγαλώνουν ηλικιακά οι χαρακτήρες της και σημείωσε πως τα κοστούμια των διαφόρων sitcom που μιμήθηκε η σειρά δεν ήταν απαραίτητα τα ρούχα που φορούσαν την αντίστοιχη εποχή, για αυτό και αναπαρήγαγε περισσότερο την εμφάνιση των σειρών παρά των ίδιων των δεκαετιών. Περίπου το 80% των κοστουμιών εποχής της σειράς δημιουργήθηκαν ειδικά για αυτήν και για να ταιριάζουν στους ηθοποιούς, ενώ το υπόλοιπο 20% προερχόταν από ενοικιάσεις ή αγορές από «ειδικούς οίκους [κοστουμιών]» και από συλλογές που γνώριζαν το είδος των υφασμάτων που χρησιμοποιείτο στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, αλλά και το πώς κατασκευάζονταν τότε τα ρούχα. Η Όλσεν απόλαυσε τη διαδικασία της εξερεύνησης του πώς η κοινωνία έβλεπε τις γυναίκες σε κάθε δεκαετία μέσω των κοστουμιών της Μάξιμοφ. Η στυλίστρια μαλλιών, Κάρεν Μπαρτέκ, δημιούργησε 22 περούκες για τη σειρά για να μπορέσει να παρουσιάσει τις διαφορετικές εποχές από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1980, κάτι το οποίο επέτρεψε στο να γίνονται γυρίσματα διαφορετικών εποχών μέσα στην ίδια μέρα, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να φτιάχνει τα μαλλιά των ηθοποιών.

Στο τέλος της σειράς, όταν η Μάξιμοφ αποκτά και επίσημα το ψευδώνυμο Scarlet Witch, αποκτά και νέα στολή. Αυτή η στολή σχεδιάστηκε από τον Άντι Παρκ του τμήματος ανάπτυξης οπτικών εφέ των Marvel Studios, και η Ρούμπεο συνεργάστηκε με τα Ironhead Studios για να τη δημιουργήσει για τη σειρά. Η ίδια εξήγησε πως οι εκτελεστικοί παραγωγοί ήθελαν η στολή αυτή να είναι πιο ώριμη σε σχέση με τις προηγούμενες στολές της Μάξιμοφ, αναγνωρίζοντας το τι έχει περάσει ο συγκεκριμένος χαρακτήρας μέσα το MCU μέχρι τη συγκεκριμένη στιγμή. Ήθελαν επίσης να είναι λιγότερο αποκαλυπτική και να μην συμπεριλαμβάνει κορσέ ή στενό παντελόνι, καθώς η Όλσεν είχε εκφράσει στο παρελθόν την ανησυχία της για τον κορσέ που έπρεπε να φοράει στις ταινίες τονίζοντας το στήθος της και για το γεγονός πως ήταν η μόνη γυναίκα υπερήρωας στο MCU που φορούσε τόσο αποκαλυπτική στολή. Ο Σάκμαν είπε πως το μεγαλύτερο θέμα συζήτησης για τη στολή ήταν το στέμμα, το οποίο αρχικά σκέφτηκαν πως θα έπρεπε να είναι μικρότερο σε σχέση με το στέμμα που απεικονίζεται στα κόμικ. Τελικά, αποφάσισαν «να το πάνε μέχρι τέλους αλλιώς να μην το βάλουν καθόλου», και έτσι το στέμμα απεικονίζεται σαν να σχηματίζεται με έναν μαγικό τρόπο, πριν η Μάξιμοφ χρησιμοποιήσει τη δική της μαγεία για να το μετατρέψει σε στερεό αντικείμενο. Για να δημιουργήσει τις μπότες της στολής της Μάξιμοφ, η Ρούμπεο συνεργάστηκε με την εταιρία υποδηματοποιίας Jitterbug Boy.

Για να δοθεί η υπόνοια πως η Άγκνες είναι στην πραγματικότητα η Άγκαθα Χάρκνες, η Ρούμπεο σχεδίασε ένα μενταγιόν με τρεις μάγισσες και ο χαρακτήρας φοράει το μενταγιόν ως καρφίτσα σε κάθε επεισόδιο, εκτός από τη σκηνή όπου φοράει ρούχα αεροβικής γυμναστικής στο επεισόδιο «On a Very Special Episode...», καθώς η Ρούμπεο δεν μπορούσε να βρει έναν φυσικό τρόπο να ενσωματώσει την καρφίτσα στη συγκεκριμένη εμφάνιση. Για την πραγματική στολή μάγισσας της Άγκαθα, η Ρούμπεο ήθελε να αυξήσει το μυστήριο γύρω από τον χαρακτήρα και για αυτό δημιούργησε για αυτήν ένα φόρεμα με 10 στρώσεις υφάσματος, όπου η κάθε στρώση είχε διαφορετικό χρώμα και υφή. Η Χαν δούλεψε μαζί με τη Ρούμπεο πάνω στον σχεδιασμό της στολής και είπε πως ήθελαν να τιμήσουν την εμφάνιση που έχει ο χαρακτήρας στα κόμικ, προσθέτοντας όμως «μία έξτρα σύγχρονη πινελιά» σε αυτό.

Τίτλοι αρχής-τέλους 

Η αλληλουχία των βασικών τίτλων τέλους της σειράς δημιουργήθηκε από την εταιρία Perception και ξεκινάει με τη φράση «παρακαλώ αναμείνατε», το στυλ της οποίας παραπέμπει στην εποχή της δεκαετίας που διαδραματίζεται το επεισόδιο. Έπειτα, ακολουθείται από κοντινά πλάνα σε μία οθόνη τηλεόρασης η οποία δείχνει στιγμιότυπα από το επεισόδιο, τα οποία η κάμερα μετατρέπει σε εικονοστοιχεία RGB σχηματίζοντας τηλεοπτικές εικόνες. Τα εικονοστοιχεία αποδίδονται ως εξάγωνα, ως μία αναφορά στις ικανότητες της Μάξιμοφ και το ανεπίσημο όνομα που δόθηκε στον ψεύτικο κόσμο της sitcom, «Το Εξάγωνο». Τα εικονοστοιχεία σχηματίζουν διάφορα στοιχεία από τη σειρά, όπως το σπίτι των Μάξιμοφ και Vision και τον πύργο νερού της πόλης, θυμίζοντας το ύφος και το καλλιτεχνικό στυλ στο κόμικ «House of M». Έπειτα, τα εικονοστοιχεία διαταράσσονται από ένα και μόνο κόκκινο εικονοστοιχείο, το οποίο αντιπροσωπεύει τον κόσμο της Μάξιμοφ «ο οποίος καταρρέει γύρω της», πριν σχηματίσουν στο τέλος δύο βέρες, αφού «στον πυρήνα της η σειρά είναι μια ιστορία αγάπης». Ο Τσαρλς Πούλιαμ-Μουρ από την ιστοσελίδα io9 θεώρησε πως οι τίτλοι τέλους είχαν «αναμφισβήτητα την αίσθηση της Marvel στη μεγάλη οθόνη», παρά το γεγονός πως η σειρά WandaVision προσπαθεί να αγκαλιάσει την τηλεοπτική της μορφή.

Η εταιρία Perception δημιούργησε επίσης τους τίτλους αρχής σε στυλ sitcom της σειράς, με τον Σάκμαν να λέει πως εργάστηκαν αρκετά στο να δημιουργήσουν αυτούς τους τίτλους αρχής όσο πιο αυθεντικούς γινόταν με την αντίστοιχη δεκαετία, καθώς οι εκτελεστικοί παραγωγοί «γνώριζαν πως αποτελούσαν σημεία κλειδιά για την ιστορία». Επιπρόσθετα, η Perception εργάστηκε πάνω στα γραφικά για τα ψεύτικα διαφημιστικά, τα οποία βασίζονταν ωστόσο σε πραγματικά διαφημιστικά της κάθε δεκαετίας, στους τίτλους και τα εφέ καπνού στη σκηνή όπου η Χαν τραγουδάει το Agatha All Along, στις κάρτες εντοπισμού, αλλά και πάνω στις δύο νέες εναλλαγές του λογότυπου των Marvel Studios (μετατροπή σε μαυρόασπρο στο πρώτο επεισόδιο και σε μωβ καπνό για την ιστορία της Άγκαθα στο Σάλεμ, στο επεισόδιο «Previously On»).

Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις αρχές Νοεμβρίου του 2019 στα Pinewood Atlanta Studios στην Ατλάντα, Τζόρτζια, με τον Σάκμαν να σκηνοθετεί και τον Χολ να αναλαμβάνει τη φωτογραφία. Τα γυρίσματα έγιναν υπό τον τίτλο Big Red. Πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, οι ηθοποιοί παρακολούθησαν αρκετά επεισόδια παλαιότερων sitcom ώστε να μάθουν και να εξοικειωθούν με τον τόνο και το στυλ του είδους της κάθε περιόδου, καθώς επίσης και με τις διαφορετικές προσεγγίσεις στην κωμωδία. Η ειδική στις διαλέκτους, Κόρτνεϊ Γιανγκ, βοήθησε τους ηθοποιούς να μιλάνε με τη σωστή διάλεκτο και προφορά της κάθε περιόδου, επισημαίνοντας μέχρι και τη συμπεριφορά και τους τρόπους της κάθε δεκαετίας. Ο Μπέτανι ένιωσε πως η προσέγγιση στη σειρά ήταν έξυπνη, αφού η παραγωγή έπρεπε να χωρέσει έξι ώρες περιεχομένου σε έναν προϋπολογισμό παρόμοιο με αυτόν που είχε μία ταινία του MCU διάρκειας δυόμιση ωρών. Αυτό συμπεριλάμβανε και τα ταυτόχρονα γυρίσματα σκηνών από διαφορετικά επεισόδια, παρά το ότι ο Σάκμαν προσπάθησε να κάνει τα γυρίσματα με χρονολογική σειρά ώστε να βοηθήσει τους ηθοποιούς με την εξέλιξη της ιστορίας μέσω των περιόδων των sitcom.

Τα γυρίσματα του πρώτου μαυρόασπρου επεισοδίου διήρκησαν δύο μέρες και έγιναν μπροστά σε ζωντανό κοινό, έτσι ώστε να μιμηθεί η σειρά τον τρόπο που γυρίζονταν οι sitcom τη δεκαετία του 1950. Επίσης, για τις ασπρόμαυρες σκηνές χρησιμοποιήθηκε αναλογία απεικόνισης 4:3 και ο Σάκμαν απολάμβανε να πειραματίζεται με την αναλογία απεικόνισης με βάση την αφήγηση. Για τις σκηνές που διαδραματίζονταν εκτός του Εξάγωνου, χρησιμοποιήθηκε η κινηματογραφική αναλογία 2.40:1, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί και σε αρκετές ταινίες του MCU. Ο Σάκμαν ήθελε να βεβαιωθεί πως τα στοιχεία της sitcom δεν θα έμοιαζαν με παρωδία αλλά θα απεικονίζονταν όσο πιο αυθεντικά γινόταν, αφού την πραγματικότητα της sitcom μέσα στη σειρά τη δημιούργησε η ίδια Μάξιμοφ για να ξεφύγει από τη θλίψη της και, για εκείνην, ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Για την κινηματογράφηση όλης της σειράς, ο Χολ χρησιμοποίησε κάμερες Arri Alexa 4K HDR, έτσι ώστε να υπάρχει συνεκτικότητα στην εμφάνιση της ιστορίας και να είναι και πιο εύκολη η μετάβαση από τη μία δεκαετία στην άλλη, χωρίς να απαιτούνται αλλαγές στον εξοπλισμό και στο στήσιμο των καμερών. Για τη διαφοροποίηση των ρυθμίσεων της κάθε περιόδου, χρησιμοποιήθηκαν ειδικοί φακοί, ειδικός φωτισμός και ειδικά πρακτικά εφέ εν ώρα γυρισμάτων. Για να καλύψει τις εφτά χρονικές περιόδους της σειράς, ο Χολ χρησιμοποίησε 47 διαφορετικούς φακούς, πολλοί από τους οποίους, αν και ήταν σύγχρονοι, τροποποιήθηκαν κατά παραγγελία ώστε να αποκτήσουν χαρακτηριστικά φακών παλαιότερων χρονικών περιόδων. Οι ειδικά επεξεργασμένοι φακοί χρησιμοποιήθηκαν στα πρώτα τρία επεισόδια και στο πέμπτο, ενώ για τις σκηνές της πραγματικότητας έξω από το Εξάγωνο ο Χολ χρησιμοποίησε φακούς Ultra Panatar, οι οποίοι είχαν χρησιμοποιηθεί και στις ταινίες Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και Η Τελευταία Πράξη. Για τα επεισόδια που λάμβαναν χώρα από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1970, χρησιμοποιήθηκε κυρίως φωτισμός tungsten, φωτισμός ο οποίος χρησιμοποιείτο εκείνη την εποχή, ενώ για τα επεισόδια που λάμβαναν χώρα από τη δεκαετία του 2000 και μετέπειτα χρησιμοποιήθηκε φωτισμός LED, αφού αντίστοιχα εκείνη την περίοδο άρχισε να χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος φωτισμός στις sitcom. Σε στιγμές όπου κάτι πήγαινε λάθος με την ψευδαίσθηση της Μάξιμοφ, ο Σάκμαν χρησιμοποίησε φακούς, φωτισμό και ήχο εμπνευσμένα από τη σειρά The Twilight Zone, ώστε να αποδοθεί καλύτερα η αλλαγή της διάθεσης.

Από τον Δεκέμβριο του 2019 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020, γυρίσματα έλαβαν χώρα στη μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντα. Την 1η Μαρτίου έγινε μία προγραμματισμένη διακοπή, η οποία θα διαρκούσε για τέσσερις εβδομάδες, αλλά δύο εβδομάδες αργότερα αποφασίστηκε η παύση των γυρισμάτων λόγω της πανδημίας Covid-19. Τελικά, τα γυρίσματα επανεκκίνησαν στο Λος Άντζελες τον Σεπτέμβριο του 2020 με αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας κατά του Covid-19, με σκοπό την ολοκλήρωση των απαιτούμενων εξωτερικών γυρισμάτων. Η Όλσεν δυσκολεύτηκε με την επανέναρξη της παραγωγής μετά την απομόνωση που βίωσε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ενώ στον Μπέτανι δεν άρεσε πως με την τήρηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας οι ηθοποιοί έπρεπε να επιστρέφουν στα καμαρίνια τους και να παραμένουν εκεί όταν δεν είχαν γυρίσματα, κάτι το οποίο ένιωσε πως τους αφαιρούσε την εμπειρία της συναναστροφής με τους συναδέλφους και το συνεργείο. Τα εξωτερικά γυρίσματα για την πόλη Γουέστβιου έλαβαν χώρα στον δρόμο Μπλόντι, στο ράντσο της Warner Bros. στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας, μέρος όπου είχαν γυριστεί και πολλές παλαιότερες sitcom. Ο Σάκμαν ένιωσε πως η συγκεκριμένη τοποθεσία είχε «αυτή την περίεργη αίσθηση του ψεύτικου», την οποία δεν μπορούσε να αντιγράψει κανένας πραγματικός δρόμος. Τα γυρίσματα της πλατείας του Γουέστβιου είχαν αρχικά προγραμματιστεί να γίνουν στο συγκρότημα τηλεοπτικών και κινηματογραφικών στούντιο Universal Studios Lot, το οποίο βρίσκεται κοντά στον δρόμο Μπλόντι, αλλά τελικά αυτό δεν ήταν εφικτό λόγω προγραμματισμού και πανδημίας, με αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα γυρίσματα να λάβουν χώρα στο ράντσο Γκόλντεν Όακ. Τα γυρίσματα της σειράς ολοκληρώθηκαν στα μέσα Νοεμβρίου, με την Όλσεν να ξεκινάει αμέσως μετά τα γυρίσματα για την ταινία Doctor Strange in the Multiverse of Madness.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

WandaVision στο Disney+

Τηλεοπτικές σειρές του Disney+
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)