joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ανδρέας Φούρας

Ο Ανδρέας Φούρας (5 Αυγούστου 1947) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε, μεταξύ άλλων, βουλευτής Αχαΐας, γενικός γραμματέας και υφυπουργός σε υπουργεία, καθώς και δήμαρχος Πατρέων.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1947 στο Μάνεσι Καλαβρύτων Αχαΐας. Είναι δικηγόρος, νυμφευμένος με τη Θεοδώρα Τσαγκαράκη, επίσης δικηγόρο, και έχουν αποκτήσει ένα γιο.

Κατά τη διάρκεια της χούντας, συμμετείχε στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα ως μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της αντιστασιακής οργάνωσης της Αριστεράς Ρήγας Φεραίος, αλλά το 1974 ακολούθησε αμέσως τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ, ενώ συνδέθηκε στενά και με τον Κώστα Λαλιώτη.

Μετά την εκλογή του ΠΑΣΟΚ (1981), ο Ανδρέας Φούρας διετέλεσε γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας (1982), νομάρχης Πειραιά και Νήσων (1983 - 1987) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1988 - 1989).

To 1989 εκλέχθηκε βουλευτής ΠΑΣΟΚ Αχαΐας και εκλεγόταν συνεχώς μέχρι το 2006, οπότε παραιτήθηκε για να διεκδικήσει τον Δήμο Πατρέων. Διετέλεσε υφυπουργός Αθλητισμού στο υπουργείο Πολιτισμού από το 1996 έως το 2000.

Το 2006 εκλέχτηκε δήμαρχος Πατρέων, παραμένοντας μέχρι και το 2010, οπότε αποφάσισε να μη θέσει πάλι υποψηφιότητα. Με δική του πρωτοβουλία ξαναχτίστηκε το γήπεδο της ΕΑΠ, κατασκευάστηκε το κολυμβητήριο του ΝΟ Πατρών και το κλειστό Δημ. Τόφαλος.  Έχει τιμηθεί από τη Δ.Ο.Ε. με την Olympic Order, δηλ. την ανώτερη Ολυμπιακή τάξη και είναι ο μόνος Έλληνας που κατέχει αυτή τη διάκριση. Από το 2001 είναι μέλος της Δ.Ο.Ε.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-618-81328-4-9
 Ανδρέας Τσιλίρας (επιμέλεια), Δημοτικές εκλογές στην Πάτρα, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-960-88372-9-4

Βουλευτές Αχαΐας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού
Έλληνες υφυπουργοί Αθλητισμού
Δήμαρχοι Πατρών
Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Γιαν Πάλαχ

Ο Γιαν Πάλαχ (τσεχική γλώσσα: Jan Palach, 11 Αυγούστου 1948 – 19 Ιανουαρίου 1969) ήταν Τσέχος φοιτητής που είχε αυτοπυρποληθεί διαμαρτυρόμενος κατά της σοβιετικής εισβολής στην Τσεχοσλοβακία και της καταστάσεως που αυτήν επέφερε.

Η σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία τον Αύγουστο του 1968 είχε ως σκοπό να συντρίψει τις μεταρρυθμίσεις φιλελευθεροποίησης της κυβέρνησης του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας. 

Ο Πάλαχ αυτοπυρπολήθηκε στην Πλατεία Βέντσεσλας στην Πράγα, στις 16 Ιανουαρίου 1969, ως διαμαρτυρία. Τρεις ημέρες αργότερα κατέληξε. Η κηδεία του Πάλαχ μετατράπηκε σε σημαντική διαμαρτυρία.

Έναν μήνα αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου 1969 ένας άλλος φοιτητής, ο Ίαν Ζάγιατς, αυτοπυρπολήθηκε στην ίδια θέση και ακολουθήθηκε τον Απρίλιο του ίδιου έτους από τον Έβζεν Πλότσεκ στην πόλη Γιχλάβα. 

Μετά από τη Βελούδινη επανάσταση ο Πάλαχ τιμήθηκε στην Πράγα με έναν χάλκινο σταυρό στο δάπεδο της πλατείας.

Παραπομπές

Τσεχοσλοβάκοι
Τσέχοι
Γκούγκολ

Ένα γκούγκολ (googol) αντιστοιχεί σε μία μονάδα, ακολουθούμενη από 100 μηδενικά. Ο όρος επιννοήθηκε από τον εννιάχρονο Μίλτον Σιρόττα, ανηψιό του Αμερικανού μαθηματικού Έντουαρντ Κάσνερ το 1938 και εκφράζει τον αριθμό 10100:

1 googol = 10100 = 10.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000

Ολογράφως, πρόκειται για τον αριθμό δέκα τριακονταδυάκις εκατομμύρια. Σ'αυτόν τον αριθμό οφείλει η γνωστή εταιρία "Google" το όνομά της, το οποίο αποτελεί μια παράφραση της λέξης "γκούγκολ" (googol), θέλοντας να υποδηλώσει την τεράστια ποσότητα πληροφοριών την οποία διαχειρίζεται.

Το Googolplex 
To googolplex αντιστοιχεί στο 10, υψωμένο στην 10100 δύναμη, δηλαδή το 1 ακολουθούμενο από 10100 μηδενικά.

Αριθμοί δυναμοσειρών
Βίσεχραντ

Το Βίσεχραντ (τσεχικά: Vyšehrad) είναι ένα φρούριο στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, Πράγα, χτισμένο σε ένα λόφο δίπλα στον ποταμό Μολδάβα. Το ίδιο το όνομά του σημαίνει «μεγάλο κάστρο» (τσεχικά vyše = μεγάλο, υψηλό, hrad = κάστρο). Η τοποθεσία περιλαμβάνει τον καθεδρικό ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου, καθώς και το κοιμητήριο του Βίσεχραντ, στο οποίο αναπαύονται σπουδαίες ιστορικές προσωπικότητες της Τσεχίας. 

Το κάστρο χτίστηκε αρχικά τον 10ο αιώνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, εκεί κατοικούσε η Λιμπούσε, πρόγονος της δυναστείας των Πρεμυσλίδων, και με αφετηρία εκείνο τον λόφο στη συνέχεια θα ίδρυε την πόλη της Πράγας.

Αργότερα, η δυναστεία των Πρεμυσλίδων είχε σαν έδρα της το Κάστρο της Πράγας κι έτσι το Βίσεχραντ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Στην αρχή των Πολέμων των Χουσσιτών, καταλήφθηκε από τους Χουσσίτες, ενώ τον 17ο αιώνα ανακαινίστηκε και αποτέλεσε κέντρο εκπαίδευσης για τον αυστριακό στρατό, όταν οι Αψβούργοι πήραν υπό την εξουσία τους τα εδάφη της Τσεχίας με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Πράγα
Φρούρια στην Τσεχία
Μετρό Πράγας

Το Μετρό της Πράγας (τσεχικά: Metro v Praze ή Pražské metro) είναι ένα υπόγειο σιδηροδρομικό δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών στην Πράγα, την πρωτεύουσα της Τσεχίας. Είναι ο γρηγορότερος τρόπος της μεταφοράς στην πόλη και εξυπηρετεί πάνω από ένα εκατομμύριο επιβάτες ημερησίως.

Το Μετρό περιλαμβάνει τρεις γραμμές, κάθε μια από τις οποίες αντιπροσωπεύεται από το χρώμα της στους χάρτες και τα σήματα: Γραμμή A (πράσινο), γραμμή B (κίτρινο) και γραμμή C (κόκκινο). Υπάρχουν 54 σταθμοί στο σύνολο (τρεις των οποίων είναι σταθμοί ανταπόκρισης) με περισσότερα από 50 χιλιόμετρα υπόγειων γραμμών. 

Τα δρομολόγια του μετρό εκτελούνται μεταξύ 5:00 π.μ. και 0:00 κάθε ημέρα, με τις χρονοαποστάσεις συρμών στα δυο με τρία λεπτά τις ώρες αιχμής. Συνολικά, άνω των 420 εκατομμυρίων επιβατών χρησιμοποιούν το μετρό της Πράγας κάθε έτος.

Το μετρό λειτουργεί από την εταιρεία Dopravní podnik hlavního města Prahy, που διαχειρίζεται όλα τα μέσα των δημόσιων συγκοινωνιών μέσα και γύρω από την πόλη (το μετρό, τροχιοδρομικές γραμμές, λεωφορεία και τελεφερίκ).

Σχεδιάγραμμα και σταθμοί 

Οι τρεις γραμμές του μετρό της Πράγας συναντώνται στο κέντρο της πόλης, σχηματίζοντας τρίγωνο, με τρεις σταθμούς ανταπόκρισης να αποτελούν τις κορυφές του. Ο βαθύτερος σταθμός του δικτύου είναι ο σταθμός Náměstí Míru, που βρίσκεται 52 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Η γραμμή B διέρχεται εν μέρει μέσω υπέργειας υάλινης σήραγγας. Οι περισσότεροι σταθμοί διαθέτουν μία κεντρική αποβάθρα, που εξυπηρετεί και τις δυο κατευθύνσεις. Στους σταθμούς που βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του εδάφους, η οροφή του σταθμού είναι επίπεδη και σε μερικούς στηρίζεται σε κολώνες, ενώ στους βαθύτερους σταθμούς το κέλυφος του σταθμούς είναι κυκλικής διατομής. Οι τοίχοι πολλών σταθμών είναι διακοσμημένοι με έγχρωμες πλάκες αλουμινίου, ενώ κάθε σταθμός έχει έναν χαρακτηριστικό και ιδιαίτερο σχεδιασμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα των δημοσίων αστικών συγκοινωνιών της Πράγας με χάρτες, πληροφορίες εισιτηρίων κ.τ.λ. (Αγγλικά)
 Urbanrail.net — Συνοπτικές πληροφορίες για το μετρό (Αγγλικά)
 Prague Metro (Αγγλικά)

Μετρο
Πραγα
Μετρο Πραγας
Πατριάρχης Μεθόδιος Α΄

Ο Μεθόδιος Α΄ (788/800 - 14 Ιουνίου 847), ο λεγόμενος και Ομολογητής, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 842 έως το 847.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε μεταξύ του 788 και του 800 στις Συρακούσες. Πήγε για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, επί Λέοντος του Ε΄, και εκάρη μοναχός σε κάποιο μοναστήρι της Βιθυνίας. Λόγω της εκδηλούμενης εικονολατρείας του εστάλη στη Ρώμη από τον Πατριάρχη Νικηφόρο το 815. Όταν επέστρεψε, το 821, μετά την άνοδο στο θρόνο του Μιχαήλ Τραυλού, συνελήφθη και υπέστη πολλές διώξεις, ιδιαίτερα από τον τελευταίο εικονομάχο αυτοκράτορα Θεόφιλο. Επί των ημερών του μαστιγώθηκε δημόσια και φυλακίστηκε για 7 χρόνια σε κρύπτη στη νήσο Αντιγόνη, όπου σώζεται μέχρι σήμερα το κρατητήριό του.

Ο Μεθόδιος είχε χαρακτηριστεί εικονολάτρης, καθώς εργάστηκε ιδιαίτερα για την καταπολέμηση της αίρεσης των εικονομάχων, από τους οποίους υπέφερε πολλά. Μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα Θεοφίλου και τη λήξη της περιόδου της εικονομαχίας, ο διάδοχός του, ο Μιχαήλ Γ΄, ήταν μόλις 6 ετών, οπότε η εξουσία περιήλθε ουσιαστικά στην Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, η οποία ήταν εχθρική προς τους εικονομάχους. Έτσι, κατόπιν υπόδειξης του οσίου Ιωαννικίου «του εν Ολύµπω ασκήσαντος» και µε την ψήφο κλήρου και λαού, καθαιρέθηκε ο εικονομάχος Πατριάρχης Ιωάννης Ζ΄ Γραμματικός και Πατριάρχης έγινε ο Μεθόδιος. Αυτός σφράγισε και τη λήξη της εικονομαχίας με συμβολική τελετή μεταφοράς των εικόνων στην Αγία Σοφία. Συγκεκριμένα πέντε ημέρες μετά την ανάρρησή του, στις 19 Φεβρουαρίου του 842 συνεκάλεσε τοπική Σύνοδο η οποία και αναθεμάτισε τους εικονομάχους. Λίγες ημέρες μετά, στις 11 Μαρτίου, με ιδιαίτερη λαμπρή τελετή αναστήλωσε τις ιερές εικόνες, τελετή που έκτοτε εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την λεγόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Η Σύνοδος αποφάσισε και την καθαίρεση όσων ιεραρχών είχαν λάβει ενεργό µέρος στον αγώνα κατά των εικόνων. Οι πιο περιώνυµοι ιεράρχες και ηγούµενοι καθαιρέθηκαν, στους υπόλοιπους εικονομάχους επιδείχθηκε μεγάλη επιείκια. Οι μόνοι επίσκοποι που έχασαν την έδρα τους ήταν εκείνοι που αρνήθηκαν κάθε συνδιαλλαγή. Δεν έγινε κανένας διωγμός, ούτε αναθέματα. Επί Πατριαρχίας του επίσης έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του πατριάρχη Νικηφόρου και του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.

Συνέγραψε «Κανόνες» σε δωδεκασύλλαβο ιαµβικό µέτρο, «Ύµνους»και «Στιχηρά». 

Απεβίωσε στις 14 Ιουνίου του 847 και ετάφη με μεγάλες τιμές στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Μετά το θάνατό του ανακηρύχθηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 14 Ιουνίου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Οικουμενικό Πατριαρχείο
 Ορθόδοξος Συναξαριστής
 «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 13ος, σελ. 172
 

Μεθόδιος Α
Μεθόδιος
Εικονομαχία
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Σιντ Μάιερ

Ο Σιντ Μάιερ (Sidney K. "Sid" Meier, 24 Φεβρουαρίου 1954) είναι Καναδός προγραμματιστής και σχεδιαστής παιχνιδιών. Έχει δημιουργήσει μερικά από τα πιο καλοφτιαγμένα και εμπορικά επιτυχημένα παιχνίδια για υπολογιστές, όλων των εποχών κερδίζοντας δεκάδες διακρίσεις τόσο για την ποιότητα των τίτλων του όσο και για την τεράστια εμπορική τους επιτυχία. Θεωρείται ένας από τους ζωντανούς θρύλους της βιομηχανίας των παιχνιδιών.

Σταδιοδρομία
Ο Σιντ Μάιερ γεννήθηκε το 1954. Το 1982, μαζί με τον Bill Stealey ίδρυσε την εταιρεία MicroProse. Στη Microprose ο Μάιερ σχεδίασε την πασίγνωστη σειρά παιχνιδιών Civilization. Το 1996 εγκατελειψε την Microprose και μαζί με τον βετεράνο του χώρου Jeff Briggs ίδρυσε την εταιρεία Firaxis Games. Σήμερα η Firaxis Games δημιουργεί παιχνίδια στρατηγικής, πολλά από τα οποία είναι νέες εκδόσεις κλασσικών τίτλων του Μάιερ, όπως τα Civilization IV και Sid Meier's Pirates!.

Το 1999, ο Σιντ Μάιερ ήταν ο δεύτερος που συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τους πιο διακεριμένους (hall of fame) της Αμερικανικής Ακαδημίας Διαδραστικής Τέχνης και Επιστήμης (Academy of Interactive Arts and Sciences). Ο πρώτος που τιμήθηκε ήταν ο Shigeru Miyamoto της Nintendo.

Είναι παντρεμένος με τη Σούζαν και έχουν ένα γιο. Σήμερα μένει στο Hunt Valley του Μαίρυλαντ.

Παιχνίδια
Ο Μάιερ σχεδιάζει παιχνίδια για 30 και πλέον χρόνια. Ακολουθούν μερικά από τα πιο σημαντικά, σε χρονολογική σειρά.

Spitfire Ace (1984) — το πρώτο του παιχνίδι.
NATO Commander (1984)
Solo Flight (1984) 
Kennedy Approach (1985) — ένα από τα πρώτα παιχνίδια που χρησιμοποίησαν λογισμικό σύνθεσης ομιλίας.
F-15 Strike Eagle (1985) — ένας από τους πρώτους εξομοιωτές μαχητικών αεροπλάνων.
Silent Service (1985) - εξομοιωτής υποβρυχίου, η πρώτη απόπειρα του Μάιερ εκτός εξομοιωτών αεροσκάφους.
Sid Meier's Pirates! (1987)
F-19 Stealth Fighter (1988)
F-15 Strike Eagle II (1989)
Covert Action (1990)
Railroad Tycoon (1990)
Civilization (1991) - το πιο επιτυχημένο του παιχνίδι μέχρι και σήμερα, γνώρισε πολλές συνέχειες και πούλησε πάνω από 6 εκατομμύρια κομμάτια.
Pirates! Gold (1993)
Colonization (1994)
 Civilization II (1996)
Sid Meier's Gettysburg! (1997)
Sid Meier's Antietam! (1998)
Sid Meier's Alpha Centauri (1999)
Civilization III (2001) - μετά την έξοδο της τρίτης αυτής συνέχειας του Civilization, η σειρά γίνεται η πιο επιτυχημένη στην ιστορία των παιχνιδιών για υπολογιστές.
 Sid Meier's SimGolf (2002)
 Sid Meier's Pirates! (2004) - επανέκδοση του κλασσικού Pirates! από το 1987, με σύγχρονα γραφικά και νέα στοιχεία.
 Civilization IV
Sid Meier's Railroads! (2006)
Civilization V (2010 για τα Windows και 2014 για Linux και SteamOS )

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Η βιογραφία και τα παιχνίδια του στο Firaxis.com
 Επίσημη ιστοσελίδα της Firaxis
 Video Profile από το Gamer TV
 O Σιντ Μάιερ στο MobyGames
 The Sid Meier Legacy 
 Apolyton Civilization Site
 Civilizations Fanatics' Center
 Civilized Online Gaming Community 
Μάιερ, Σιντ
Ζιντικάι

Το Ζιντικάι είναι χωριό της δυτικής Λιθουανίας. Ανήκει στην επαρχία Τελσιάι και έχει 536 κατοίκους. Απέχει 21 χλμ. δυτικά από τη Μαζέικιαϊ.

Ιστορία
Το όνομα του Ζιντικάι προέρχεται από τις λέξεις Žydi kaip laukas ή από τη λέξη Židikis (σκέψη). Για πρώτη φορά το Ζιντικάι αναφέρθηκε το 1568. Μέχρι το 1614 το Ζιντικάι ανήκε στους Ιησουίτες του Κραζιάι. Το 1659 στη διάρκεια των Βορείων Πολέμων οι Σουηδοί έκαψαν το χωριό. Αργότερα, μερικές ακόμα φωτιές λεηλάτησαν το χωριό. Στο Ζιντικάι, από το 1915 έως το θάνατό της έζησε η συγγραφέας Σάτριγιος Ραγκάνα-Μαρίγια Πετσκαουσκάιτε (1877-1930)

Χωριά της Λιθουανίας
Θεοδώρα



Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις Θεός και δώρον, σημαίνει δώρο Θεού.

Το όνομα Θεοδώρα μπορεί να αναφέρεται στην:

 Φλαβία Μαξιμιανή Θεοδώρα άκμασε το 293, κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμιανού και δεύτερη σύζυγος του Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού.
 Θεοδώρα (αυτοκράτειρα) (6ος αιώνας), σύζυγος του Ιουστινιανού Α΄.
 Θεοδώρα των Χαζάρων άκμασε τέλη 7ου αι., σύζυγος του Ιουστινιανού Β΄ του Ρινότμητου.
 Αγία Θεοδώρα η μοναχή άκμασε 717-741.
 Θεοδώρα Μαμικονιάν (9ος αιώνας), Αυτοκράτειρα του Βυζαντίου ως σύζυγος του Θεοφίλου της Φρυγικής Δυναστείας (του Αμορίου).
 Θεοδώρα Α΄ του Τούσκουλου 870-916, σύζυγος του Θεοφύλακτου Α΄ κόμη του Τούσκουλου, μητέρα της Μαροζίας.
 Θεοδώρα (κόρη του Κωνσταντίνου Ζ΄) γενν. 946, σύζυγος του Ιωάννη Α΄ Κουρκούα του Τσιμισκή.
 Θεοδώρα 10ος αι., σύζυγος του Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού.
 Θεοδώρα Μακεδόνων (11ος αιώνας), Αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, κόρη του Κωνσταντίνου Η΄ και αδελφή της Ζωής.
 Θεοδώρα Κομνηνή (κουροπαλάτισσα) 1054-1136, κόρη του Ιωάννη Κομνηνού και σύζυγος του Κωνσταντίνου Διογένη.
 Θεοδώρα Κομνηνή (κόρη Αλεξίου Α΄) γενν. 1096, σύζυγος του Κωνσταντίνου Αγγέλου, γενάρχη των Αγγέλων.
 Θεοδώρα Κομνηνή της Σουηβίας 1134-1184, κόρη του Ανδρόνικου Κομνηνού και σύζυγος του Ερρίκου Β΄ των Μπάμπενμπεργκ, δούκα της Αυστρίας.
 Θεοδώρα Κομνηνή γενν. 1145, βασίλισσα της Ιερουσαλήμ ως σύζυγος του Βαλδουίνου Γ΄ των Ανζού, βασιλιά της Ιερουσαλήμ.
 Θεοδώρα Κομνηνή της Αντιόχειας 1150-1182, κόρη του Ιωάννη Κομνηνού και σύζυγος του Βοημούνδου Γ΄ των Ωτβίλ, πρίγκιπα της Αντιόχειας.
 Θεοδώρα Αγγελίνα της Αυστρίας 1180-1246, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο ΣΤ΄ των Μπάμπενμπεργκ, δούκα της Αυστρίας.
 Αγία Θεοδώρα της Άρτας 1210-1280, κόρη του Ιωάννη Πετραλίφα και σύζυγος του Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου.
 Θεοδώρα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή Ραούλαινα Κομνηνή 1240-1300, κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη Καντακουζηνού και σύζυγος πρώτα του Γεωργίου Μουζάλωνα και μετά του Ιωάννη Ραούλ.
 Θεοδώρα Βατάτζαινα 1240-1303, κόρη του Ιωάννη Βατάτζη και σύζυγος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου.
 Θεοδώρα Ραούλαινα Καντακουζηνή (13ος αιώνας), ανιψιά του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Η' Παλαιολόγου και σύζυγος του Ιωάννη Ραούλ.
 Θεοδώρα Καντακουζηνή (σύζυγος του Αλεξίου Γ΄ Μεγαλοκομνηνού) (14ος αιώνας), Αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας, κόρη του αυτοκράτορα Νικηφόρου Καντακουζηνού και σύζυγο του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Αλέξιου Γ' Μεγάλου Κομνηνού, μετέπειτα μοναχή Θεοδώρα.
 Θεοδώρα Καντακουζηνή (σύζυγος του Ορχάν) 1332-1381, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄.
 Σάρα (Θεοδώρα) απεβ. τέλη δεκαετίας 1380, σύζυγος του Ιβάν Αλεξάνταρ τσάρου της Βουλγαρίας.
 Θεοδώρα Τόκκο απεβ. 1429, κόρη του Λεονάρδου Β΄ παλατινού κόμη της Λευκάδας και συζύγου του Κωνσταντίνου ΙΑ΄(ΙΒ΄) Παλαιολόγου.
 Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας (1906–1969), κόρη του Ανδρέα πρίγκιπα της Ελλάδας και σύζυγος του Μπέρτολντ μαργράβου του Μπάντεν.

Δείτε επίσης

Θεόδωρος
Αγία Θεοδώρα

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πατριάρχης Νικηφόρος Α΄

Ο Νικηφόρος Α΄ (758 - 5 Απριλίου 828) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 806 έως το 815.   

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Γιος του Θεοδώρου και της Ευδοκίας, μεγάλωσε σε μια αυστηρά ορθόδοξη οικογένεια, η οποία υπέφερε από την εικονομαχία. Ο πατέρας του, γραμματέας του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου, εκδιώχθηκε για την εικονολατρία του. Απέκτησε μεγάλη παιδεία και ανέλαβε τη διοίκηση του πτωχοκομείου της Πόλης.

Ενώ ήταν ακόμη νέος, προσπάθησε να αναβιώσει την παράδοση της ιστοριογραφίας στα αρχαία ελληνικά. Έγραψε το έργο Ιστορία σύντομος από της Μαυρικίου Βασιλείας, μια μέτρια προσπάθεια που όμως διακρίνεται για την ψύχραιμη θεώρηση των ταραγμένων γεγονότων που έζησε σαν πρωταγωνιστής μέχρι το έτος 769 (το πρωτότυπο και νεοελληνική μετάφραση της Λίνας Κωσταρέλη στις εκδόσεις «Κανάκης» 1994).

Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Ταράσιου, ο Νικηφόρος επελέγη από τον ομώνυμό του Αυτοκράτορα, αν και λαϊκός ακόμη, ως νέος Πατριάρχης, την Κυριακή του Πάσχα, 12 Απριλίου 806. Το γεγονός αυτό, η ανάρρηση λαϊκού στον Πατριαρχικό Θρόνο, είχε συμβεί και με τον προκάτοχό του Πατριάρχη Ταράσιο, προκάλεσε όμως την οργή κληρικών και μοναχών, με επικεφαλής τον Θεόδωρο το Στουδίτη και τον Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ. Η εκκλησιαστική έριδα συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της πατριαρχίας του.

Αγωνίστηκε για την τιμή και την προσκύνηση των εικόνων. Όταν όμως έγινε Αυτοκράτορας ο Λέων Ε΄ ο Αρμένιος, τον έπαυσε, τον εξόρισε και τον φυλάκισε. Μετά το θάνατο του Λέοντα, ο Νικηφόρος επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη. Ο νέος Αυτοκράτορας Μιχαήλ Β' υποσχέθηκε να τον επαναφέρει στο Θρόνο, υπό την προϋπόθεση ότι δε θα ανακινήσει εκ νέου το θέμα της αναστήλωσης των εικόνων. Τον έφερε μάλιστα γύρω από το ίδιο τραπέζι με τον Θεόδωρο Στουδίτη, χωρίς όμως επιτυχία. Ο Νικηφόρος αρνήθηκε και εξορίστηκε εκ νέου.

Πέθανε εξόριστος στη Μονή του Αγίου Θεοδώρου στις 2 Ιουνίου 828. Αργότερα ανακηρύχθηκε άγιος. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν από τον Πατριάρχη Μεθόδιο στην Κωνσταντινούπολη και ετάφησαν στο Ναό των Αγίων Αποστόλων στις 13 Μαρτίου του 874. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Ιουνίου και η ανακομιδή των λειψάνων του από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία στις 13 Μαρτίου.

Έργα
Νικηφόρου Ιστορία σύντομος (Patrologia Graeca). Νεοελληνική μετάφραση Λίνας Κωσταρέλλη, εκδ. Κανάκη, Αθήνα 1994.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Βιβλίον δέκατον, κεφ. Β΄, υποκεφ.2
 Οικουμενικό Πατριαρχείο
 
 

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Βυζαντινοί ιστορικοί
Εικονομαχία
Νικηφόρος
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Πανταζής Κοντομίχης

Ο Πανταζής Κοντομίχης (1924 - 2005) ήταν Έλληνας φιλόλογος και συγγραφέας με πλούσιο έργο πάνω στη λαογραφία και την ιστορία του νησιού της Λευκάδας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Κάββαλο Λευκάδας, όπου και μεγάλωσε, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1950 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών με πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1946 γράφοντας χρονογραφήματα στην εφημερίδα "Φοιτητική Φωνή", ενώ το 1964 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Το Νεοελληνικό Θέατρο στη Λευκάδα".

Υπηρέτησε σαν εκπαιδευτικός για περισσότερα από 30 χρόνια ενώ παράλληλα υπήρξε ακούραστος ερευνητής του Ιστορικού Αρχείου Λευκάδας, αντλώντας πληροφορίες για την ιστορία, τις λαϊκές παραδόσεις και τον πολιτισμό του νησιού. Έγραψε δεκάδες βιβλία, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων με θέμα την ιδιαίτερη του πατρίδα.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία
 Ο Τύπος της Λευκάδας
 Το νεοελληνικό θέατρο στη Λευκάδα 1800-1990
 Παροιμίες από τη Λευκάδα
 Λεξικό του Λευκαδίτικου γλωσσικού ιδιώματος
 Το νοικοκυριό του χωριάτικου σπιτιού στη Λευκάδα
 Λαογραφικά σύμμεικτα Λευκάδας
 Δημοτικά τραγούδια της Λευκάδας
 Η λαϊκή ιατρική στη Λευκάδα
 Τα γεωργικά της Λευκάδας 
 Ο Λευκαδίτικος γάμος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Καποδιστριακό - Τιμητική εκδήλωση για τον Πανταζή Κοντομίχη

Έλληνες λαογράφοι
Νεκτάριος Ιεροσολύμων

Ο Νεκτάριος (κατά κόσμον Νικόλαος Πελοπίδης, 1602 - 14 Ιουλίου 1676) ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1661 ως το 1669.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βενεράτο της επαρχίας Τεμένους στην Κρήτη το 1602 (ή 1605) και ο πατέρας του είχε καταγωγή από την Πελοπόννησο. Μαθήτευσε στα Χανιά δίπλα στον Μελέτιο Μακρή, δάσκαλο του σχολείου του Σιναϊτικού μετοχίου. Σπούδασε στη Μονή Σινά, όπου και εκάρη μοναχός παίρνοντας το όνομα Νεκτάριος. Σε ηλικία 35 ετών μαθήτευσε στη Αθήνα κοντά στον νεο-αριστοτελικό Θεόφιλο Κορυδαλλέα και έγινε έτσι ένας από τους πιο μορφωμένους κληρικούς του 17ου αιώνα.

Το 1660, επιστρέφοντας από την Κωνσταντινούπολη στη Μονή Σινά, εξελέγη ηγούμενος της Μονής. Και, καθ'οδόν προς τα Ιεροσόλυμα για να χειροτονηθεί, πληροφορήθηκε ότι εξελέγη Πατριάρχης από Σύνοδο που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη στις 25 Ιανουαρίου 1661 και η οποία ασχολήθηκε και με το θέμα των προσόντων που πρέπει να διαθέτει ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Ενθρονίστηκε τον Απρίλιο του 1661. Περιγράφεται ως άνθρωπος περισσότερο θεωρητικός, γι’αυτό δεξί του χέρι στην διακυβέρνηση της εκκλησίας των Ιεροσολύμων ήταν ο αρχιδιάκονος, και μετέπειτά διάδοχός του, Δοσίθεος. Έναν χρόνο μετά την εκλογή του, κατά την συνήθεια της εποχής, ξεκίνησε περιοδείες για την συγκέντρωση χρημάτων. Μετέβη στη Μολδοβλαχία και την Ουγγροβλαχία, επιστρέφοντας στην έδρα του το 1665 με αξιόλογα ποσά και πολύτιμα κειμήλια για τον Ναό της Αναστάσεως: Πολύτιμο σταυρό σε ανάστημα ανθρώπου, θήκη για τίμιο ξύλο, θήκες για άγια λείψανα και Ιερά σκεύη. Κατόπιν ασχολήθηκε με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Πατριαρχείου έναντι των αλλοδόξων (κυρίως Λατίνων).

Το 1668 ζήτησε να απαλλαγεί των καθηκόντων του λόγω γήρατος και στις 23 Ιανουαρίου 1669 εξελέγη διάδοχός του ο Αρχιεπίσκοπος Καισαρείας Δοσίθεος από Σύνοδο που συνήλθε στο Αγιοταφιτικό μετόχιο της Κωνσταντινούπολης υπό την προεδρία του. Ο ίδιος παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα, συμμετείχε μάλιστα και στη Σύνοδο των Ιεροσολύμων το 1672.

Πέθανε στις 14 Ιουλίου του 1676.

Έργα του
Ο Νεκτάριος συνέγραψε έργο εναντίον του Πρωτείου του Πάπα, στο οποίο συνέλεξε όσα είχαν κατά καιρούς γραφτεί από συγγραφείς της Ανατολικής Εκκλησίας για να το αντικρούσουν. Δημοσιεύθηκε το 1682 στο Ιάσιο από τον διάδοχό του, Δοσίθεο.

Χάρη στις προσπάθειες του Νεκταρίου δημοσιεύθηκε στην ελληνική γλώσσα στην Ολλανδία το 1662 το Expositio fidei, γνωστό ως «Ορθόδοξη Ομολογία» του Πέτρου Μογίλα, μια περιγραφή της Ορθοδοξίας με τη μορφή ερωταποκρίσεων που εγκρίθηκε από τους Ανατολικούς Πατριάρχες το 1643.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.319-322

Βιβλιογραφία
 Μανούσακας Μ. Ι., Η Επιτομή της Ιεροκοσμικής Ιστορίας του Νεκταρίου Ιεροσολύμων και αι πηγαί αυτής, Κρητικά Χρονικά, τομ.1 (1947),σελ. 291-332
 Άννα Καραμανίδου  , Νεκταρίου Πατριάρχου Ιεροσολύμων Ομιλιάριον, εκδ. Μέθεξις 2015 [Μονογραφία]

Νεκτάριος
Ορθόδοξοι λόγιοι
Έλληνες ιεράρχες
Σηκουάνας

Ο Σηκουάνας (γαλλικά: Seine, προφέρεται [sɛn]) είναι ένας από τους κυριότερους ποταμούς της βορειοδυτικής Γαλλίας. Έχει μήκος 780 χιλιόμετρα και αποτελεί σημαντικότατη υδάτινη εμπορική αρτηρία. Αποτελεί επίσης πόλο έλξης τουριστών, κυρίως στην πόλη του Παρισιού.

Ετυμολογία 
Το όνομα «Σηκουάνας» προέρχεται από το λατινικό Sequana, που με τη σειρά του προέρχεται από το κελτικό Sicauna, η ρίζα του οποίου (sak-) σημαίνει «ιερός» και η κατάληξη -onna δηλώνει «πηγή, ποταμός». Στην περιοχή που αποτελεί τώρα τη Νορμανδία, ο Σηκουάνας ήταν γνωστός ως Rodo ή Roto, παραδοσιακές κελτικές ονομασίες για ποταμούς, όπως για παράδειγμα ο Ροδανός.

Πλοήγηση του ποταμού 
Ο Σηκουάνας έχει εκβαθυνθεί και ποντοπόρα σκάφη ελλιμενίζονται στη Ρουέν, 120 χιλιόμετρα από τη θάλασσα ( ?????? ) Στο Παρίσι, ο ποταμός είναι μόλις 24 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και 560 χιλιόμετρα από το στόμιό του, με αποτέλεσμα να έχει αργή ροή και να καθιστά εύκολη την πλοήγησή του.

Το μέσο βάθος του Σηκουάνα σήμερα στο Παρίσι είναι περίπου οκτώ μέτρα, ενώ ελέγχεται και το πλάτος του. Κατά διαστήματα, παρουσιάζεται υπερχείλιση των υδάτων από το σύστημα υπονόμων του Παρισιού, κυρίως κατά περιόδους μεγάλων βροχοπτώσεων, με αποτέλεσμα μεγάλες ποσότητες αστικών λυμάτων να καταλήγουν στον Σηκουάνα.

Ιστορία 

Από τo 855, ομάδες Βίκινγκς ανεβαίνουν τον Σηκουάνα, λεηλατούν τη Νορμανδία και πολιορκούν το Παρίσι. Τελικά εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή κατά το 896. Με τη συνθήκη του Σαιν Κλέρ συρ Επτ (Saint-Clair-sur-Epte) στα 911, το δουκάτο της Νορμανδίας αναγνωρίζεται από το βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Γ΄, ενώ το όριό του είναι ο μικρός παραπόταμος Επτ (Epte), στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα.

Το 1684, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ εγκαινιάζει τη μηχανή Μαρλύ, που βρίσκεται μέσα στον Σηκουάνα, προκειμένου να αντλήσει το νερό του ποταμού για τις διάφορες υδάτινες κατασκευές και σιντριβάνια στο πάρκο του ανακτόρου των Βερσαλλιών. Από το 1830 αρχίζει η διευθέτηση του Σηκουάνα με την κατασκευή φραγμάτων και υδατοφρακτών.

Παραπομπές 

Γεωγραφία του Παρισιού
Ποταμοί της Γαλλίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Ποταμοί της Νορμανδίας
Ευαγγελία Αραβανή

Η Ευαγγελία Αραβανή (Λευκάδα, 29 Νοεμβρίου 1985) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2005.

Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1985 στη Λευκάδα όπου και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Οι γονείς της ονομάζονται Κώστας και Σοφία. Έπειτα, μετακόμισαν οικογενειακώς στη Νίκαια Αττικής. Έχει μια μικρότερη αδελφή, τη Μαρία (γενν. 1990). Πέρασε σε τμήμα του Τ.Ε.Ι. Κρήτης, αλλά δεν πήγε ποτέ.

Καριέρα 
Το 2005, σε ηλικία 20 ετών και έπειτα από παρότρυνση δικών της ανθρώπων, δήλωσε συμμετοχή στον Διαγωνισμό Ομορφιάς του ΑΝΤ1, κερδίζοντας εν τέλει τον τίτλο της Σταρ Ελλάς και εκπροσωπώντας έπειτα την Ελλάδα στο διαγωνισμό Miss Universe. Την ίδια χρονιά, επιλέχθηκε από τον Θάνο Πετρέλη να παίξει στο βίντεο-κλιπ του τραγουδιού "Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα".

Μετά την επιτυχία της στα καλλιστεία, ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά ως μοντέλο εντός και εκτός Ελλάδας. Δούλεψε (ως μοντέλο) και έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Γερμανία, την Ιταλία και τις ΗΠΑ αλλά επέστρεψε στην Ελλάδα, επειδή δεν μπορούσε να μείνει πολύ καιρό μακριά από δικά της πρόσωπα.

Το 2007, επιλέχθηκε από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου να βρίσκεται στο πάνελ της πρωινής εκπομπής του MEGA, "Όμορφος Κόσμος το πρωί" και το 2008, ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή "TaSPY TV" μαζί με τον Σωτήρη Διαμαντή στον ALPHA, αλλά διεκόπη ύστερα από δύο επεισόδια. Μετά από ένα μεγάλο τηλεοπτικό διάλειμμα, επέστρεψε το 2012 μέσα από την εκπομπή "Μες στην καλή χαρά" στον ALPHA, στο πλευρό της Ναταλίας Γερμανού. Μετά από τρεις εβδομάδες όμως, της ανακοινώθηκε από το κανάλι η αποχώρησή της από την εκπομπή. Τη σεζόν 2013-2014 ανέλαβε την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής "Greekclips" στο MTV ενώ συμμετείχε και στο show του ΑΝΤ1, Dancing with the stars, κερδίζοντας την 7η θέση.

Το Μάιο 2014 ανέλαβε την παρουσίαση της εκπομπής "Golden Barista" στο MEGA και παράλληλα συμμετείχε στις διαφημίσεις για τα προϊόντα "Αγρόκηπος Χαλβατζή". Τη σεζόν 2014-2015 παρουσίασε στον ΑΝΤ1 Κύπρου, την εκπομπή Άλφα Chef. Τη σεζόν 2016-2017 ανέλαβε την παρουσίαση των green room του talent show The X-Factor στον ΣΚΑΪ, με κεντρικό παρουσιαστή τον Σάκη Ρουβά. Έπειτα, ακολούθησε το καθημερινό reality show μόδας "My Style Rocks", στο ίδιο κανάλι, αλλά μετά τη λήξη του (Δεκέμβριος 2017) πήρε μεταγραφή για το κανάλι ΑΝΤ1. Από τον Ιανουάριο ως το Μάιο του 2018, παρουσίαζε το show Dancing with the stars ενώ παράλληλα ήταν το κεντρικό πρόσωπο της εταιρίας "Orzene".

Τον Ιούνιο του 2018 αποχώρησε από τον ΑΝΤ1 και ξεκίνησε συνεργασία με το OPEN, όπου παρουσίασε την ελληνική εκδοχή του fashion show "Project Runway". Τον Απρίλιο του 2019, έκανε μια εμφάνιση στο MadWalk - The Fashion Music Project, ερμηνεύοντας το κομμάτι "Καταπληκτικά" του Νίνο.

Προσωπική ζωή 
Από το 2012 μέχρι το 2014 ήταν ζευγάρι με τον Ηλία Βρεττό ενώ από τα τέλη του 2017 έως τις αρχές του 2019 είχε δεσμό με τον Νίκο Οικονομόπουλο.

Από τα μέσα του 2019 έχει σχέση με τον επιχειρηματία Σπύρο Λάζαρη.

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Ελληνίδες μοντέλα
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Κλάση πλοίου

Με τον ναυτικό όρο Κλάση πλοίου (class, ship-class)  χαρακτηρίζεται αφενός η ταξινόμηση πλοίου από τον Νηογνώμονα ή άλλο επίσημο ασφαλιστικό φορέα που παρακολουθεί το πλοίο και αφετέρου η κατηγοριοποίηση ναυπηγηθέντων ή ναυπηγουμένων αδελφών πλοίων,  δηλαδή πλοίων με ίδια ναυπηγικά σχέδια ή ίδιες καινοτομίες είτε ναυπηγικές είτε εξοπλισμού.

 A. Κλάση πλοίου (κατά ταξινόμηση): Όταν διενεργείται η ταξινόμηση πλοίου (classification) π.χ. στον αγγλικό νηογνώμονα, υπάρχουν δύο κλάσεις. Η μία φέρει επιμέρους δύο υποκατηγορίες: μία με τα χαρακτηριστικά 100 Α1, που ση0μαίνει πως όσα πλοία έχουν αυτό το διακριτικό, έχουν ναυπηγηθεί με υλικά και εξοπλισμό υψηλής αντοχής και μια δεύτερη με διακριτικό 100 Α1 freeboard που σημαίνει πως τα υλικά και ο εξοπλισμός δεν είναι τόσο ικανοποιητικής αντοχής. Οπότε για να αντισταθμισθεί αυτό το μειονέκτημα δίνεται μεγαλύτερο ύψος στα έξαλα (freeboard). Η 2η κλάση ταξινόμησης φέρει τα χαρακτηριστικά 90 Α1 και αφορά σκάφη κάποιας ηλικίας. 
Μετά την ταξινόμηση ο Νηογνώμονας χορηγεί πιστοποιητικό κλάσεως (certificate of class).
Είναι όμως δυνατόν ένα πλοίο να χάσει την προσδιορισθείσα κλάση του όταν πάψει πλέον να τηρεί τις απαιτούμενες προυποθέσεις (π.χ. μετά από ναυτικό ατύχημα) ή όταν δεν συμμορφώνεται σε υποδείξεις των επιθεωρητών (surveyors) μετά από επιθεώρηση και ειδικότερα στη ανά 4ετία επιθεώρηση (special survey). Τα σχετικά με την κλάση των πλοίων περιέχονται σε ετήσιες εκδόσεις του Lloyd's Register of Shipping.

 B. Κλάση πλοίου (κατά ναυπήγηση): Εκτός από την παραπάνω ταξινόμηση στη παγκόσμια ναυτική ορολογία καθιερώθηκε να λέγεται κλάση πλοίου και η αρχική ναυπήγηση ενός πλοίου με του οποίου τα ναυπηγικά σχέδια ναυπηγούνται έτερα πλοία είτε  κατά διαστάσεις είτε κατά εξοπλισμό είτε με αμφότερα τα χαρακτηριστικά. Σ΄ αυτή την περίπτωση η κλάση λαμβάνει το όνομα του αρχικού πλοίου. Τέτοιου είδους κλάσεις απαντώνται συνήθως σε ειδικού φορτίου εμπορικά πλοία, όπως ήταν τα Λίμπερτυ, περισσότερο όμως σε ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων. Τέτοιες κλάσεις είναι για παράδειγμα οι κλάσεις των Ναρκαλιευτικών αλλά ακόμη και θωρηκτών όπως υπήρξε το καινοτόμο Θωρηκτό Ντρέντνωτ.

Σημείωση 
 Η «κατά ναυπήγηση» κλάση πλοίου δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον τύπο πλοίου του οποίου και τυγχάνει σαφώς υποκατηγορία.

Πλοίο
Κατάλογος διαστημικών υπηρεσιών

Οι διαστημικές υπηρεσίες ανά τον κόσμο:

 Γραφείο για τις Υποθέσεις του Εξώτερου Διαστήματος (United Nations - Office for Outer Space Affairs-OOSA) (O.H.E.)
 Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (European Space Agency-ESA) (Ευρώπη)
 Διαστημική Υπηρεσία της Αργεντινής (Argentinian Space Agency) (Αργεντινή)
 Διαστημική Υπηρεσία της Βραζιλίας (Brazilian Space Agency) (Βραζιλία)
 Διαστημική Υπηρεσία του Καναδά (Canadian Space Agency) (Καναδάς)
 Κινεζική Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος (China National Space Administration - CNSA) (Κίνα)
 Ροσκόσμος (State Space Corporation ROSCOSMOS) (Ρωσία)
 Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας (Indian Space Research Organisation-FSA) (Ινδία)
 Διαστημική Υπηρεσία του Ιράν (Iranian Space Agency) (Ιράν)
 Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Έρευνας (Japan Aerospace Exploration Agency - JAXA) (Ιαπωνία)
 Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (National Aeronautics and Space Administration-NASA) (ΗΠΑ) 
 Εθνική Διαστημική Υπηρεσία της Ουκρανίας (National Space Agency of Ukraine) (Ουκρανία)
 Επιτροπή Ερευνών Διαστήματος και Ανώτερης Ατμόσφαιρας (Space and Upper Atmosphere Research Commission) (Πακιστάν)
 Διαστημική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Space Agency) (Ηνωμένο Βασίλειο)

Στην Ελλάδα υπάρχουν το Ινστιτούτο Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης  του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και η έδρα του Τομέα Τηλεπικοινωνιών και Διαστημικής του Πολυτεχνείου Ξάνθης, ΔΠΘ, στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.

Διαστημικές υπηρεσίες
Μπραζίλια

Η Μπραζίλια (πορτογαλικά: Brasília) είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας, με πληθυσμό 2.282.049 κατοίκων. Τοποθετημένη στην Ομοσπονδιακή Περιοχή (Distrito Federal), η πόλη είναι διάσημη για τη μοντέρνα και τολμηρή αρχιτεκτονική της και την ταχεία ανάπτυξη του πληθυσμού της.

Θέση 
Η Μπραζίλια είναι μια ανεξάρτητη ομοσπονδιακή περιοχή, που δημιουργήθηκε με απόφαση του Προέδρου της Βραζιλίας Ζουσελίνο Κουμπιτσέκ (Juscelino Kubitschek) μέσα στην πολιτεία του Γοϊάς. Η περιοχή οριοθετείται από τον ποταμό Πρέτο στην ανατολή και από τον ποταμό Ντεσκομπέρτο στη δύση.

Η Μπραζίλια είναι τοποθετημένη στο Κεντρικό Πλάναλτο, ένα υψηλό οροπέδιο 1000 μέτρα. Απέχει 207 χιλιόμετρα από την Γκοϊάνια,1.531 χιλιόμετρα από το Σαλβαδόρ, 930 χιλιόμετρα από το Ρίο ντε Τζανέιρο, 716 χιλιόμετρα από το Μπέλο Οριζόντε και 1.015 χιλιόμετρα από το Σάο Πάολο.

Ιστορία 
Το σχέδιο πόλης σχεδιάστηκε από τον Λούσιο Κόστα και όλα τα σημαντικότερα κτήρια από τον Όσκαρ Νίεμαϊερ. Η πόλη χτίστηκε με κολοσσιαίο κόστος μέσα σε 41 μήνες, από το 1956 μέχρι τις 21 Απριλίου του 1960 οπότε και εγκαινιάστηκε. Αποκύημα ενός ψυχρού φορμαλισμού που βύθισε σε κρίση ολόκληρη τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, η Μπραζίλια εντυπωσίασε ωστόσο το πλήθος με τους δίδυμους πύργους της γραμματείας του κοινοβουλίου ή το προεδρικό "Ανάκτορο της Αυγής" -που κάποιοι αποκάλεσαν "Καρδιογράφημα του αρχιτέκτονα Νίεμαϊερ". Το 2001 εγκαινιάστηκε το Μετρό Μπραζίλιας. Σήμερα το κέντρο της πόλης είναι μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 

Πόλεις της Βραζιλίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βραζιλία
Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Πόλεις που οικοδομήθηκαν για να γίνουν πρωτεύουσες
Λομέ

Η Λομέ (γαλλικά: Lomé) είναι η πρωτεύουσα του Τόγκο. Ο κατ' εκτίμηση πληθυσμός της είναι 700.000 (1998). Τοποθετημένη στον κόλπο της Γουϊνέας, είναι το διοικητικό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας. Η πόλη εξάγει καφέ, κακάο και καρύδες.

Η πόλη βρίσκεται στην περιφέρεια Μαριτίμ.

Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλοθήκη του Τόγκο

Πόλεις του Τόγκο
Πρωτεύουσες της Αφρικής
Διάκονος

Ο όρος διάκονος σημαίνει κατά βάση «υπηρέτης». Στην ορολογία των χριστιανικών εκκλησιών μπορεί να σημαίνει είτε τον χριστιανό ως υπηρέτη του Θεού είτε εκκλησιαστικό αξίωμα.

Στην Παλαιά Διαθήκη 
Έχει κοσμική σημασία αναφερόμενο στον υπηρέτη του βασιλέως. Στο βιβλίο των Παροιμιών, δηλώνει τον υπηρέτη των σοφών.

Στον Ιώσηπο για πρώτη φορά υπάρχει η σύνδεση με το Θεό, του διακόνου.

Στην Καινή Διαθήκη 
Στην Καινή Διαθήκη χρησιμοποιείται ο όρος με διάφορες έννοιες όπως, υπηρέτης, διάκονος του βασιλιά, διάκονος του Ευαγγελίου, διάκονος της Εκκλησίας, διάκονος της Καινής Διαθήκης, του Θεού, του Χριστού, της δικαιοσύνης, του Κυρίου.

Οι ασκούντες το ομώνυμο εκκλησιαστικό λειτούργημα είναι οι Επίσκοποι και οι Πρεσβύτεροι ως λειτουργοί της Εκκλησίας, κι έτσι, δηλαδή διάκονοι, προσφωνούνται από τον Παύλο και στις Αποστολικές Διαταγές.
Ως βαθμός ιεροσύνης αναφέρεται ο διάκονος στην Α' Επιστολή προς Τιμόθεο και στην Επιστολή προς Φιλιππησίους
Όσον αφορά τις Πράξεις των Αποστόλων η εκλογή των επτά διακόνων δεν δηλώνει τον ιερατικό βαθμό, αλλά την υπηρεσία προς τους πτωχούς, αξίωμα εκκλησιαστικό. Παράλληλα κήρυτταν το Ευαγγέλιο, όπως βλέπουμε με τους Στέφανο και Φίλιππο.
Στις ευχές της χειροτονίας του διακόνου από τις Αποστολικές Διαταγές μέχρι τους βυζαντινούς χρόνους γίνεται αυτή η συσχέτιση με τους επτά διακόνους ή τον Στέφανο , όμως πιο πολύ για να τονισθεί η διακονία και το έργο της διακονίας παρά ο ιερατικός βαθμός. 
Ιερατικό χαρακτήρα απέκτησε από την εποχή των Αποστόλων, όπως βλέπουμε τουλάχιστον στην Α' Επιστολή προς Τιμόθεο

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία 

Διάκονος, (κοινώς Διάκος), στην Ορθόδοξη, αλλά και σε άλλες Εκκλησίες, είναι ο κληρικός που φέρει τον πρώτο βαθμό της ιεροσύνης.

Διάκονοι με ιερατικό βαθμό αναφέρονται από τους Ιγνάτιο Αντιοχείας, Πολύκαρπο Σμύρνης, Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα, Κυπριανό, Ιππόλυτο, Μέγα Αθανάσιο κ.λ.π. Πολλοί εξ αυτών συμμετείχαν και στις εργασίες τοπικών και Οικουμενικών συνόδων.

Παραπομπές

Πηγές 
 Πρωτοπρεσβύτερου Δημήτριου Βακάρου, Η ιεροσύνη στην εκκλησιαστική γραμματεία των πέντε πρώτων αιώνων, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 169-171, 179-183, 250-263

Δείτε επίσης 

 Αρχιδιάκονος
Ιερέας

Ο ιερέας ασκεί λειτουργικά, ποιμαντικά και διοικητικά καθήκοντα που αντιστοιχούν στο βαθμό της ιεροσύνης που φέρει.

Περιγραφή

Το επάγγελμα του ιερέα θεωρείται ειδικότερα λειτούργημα και τα καθήκοντα του ορίζονται από το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, τους αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες, την Ιερά Παράδοση και τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδας ή τους ανάλογους ιερούς κανόνες άλλων επίσημα αναγνωρισμένων δογμάτων.

Ο κληρικός -δια μέσω του Θεού- τελεί την Θεία Λειτουργία και άλλες ακολουθίες,  εκφωνεί το κατά περίπτωση κήρυγμα, τελεί το μυστήριο της εξομολόγησης, μέσω του οποίου αφαιρούνται όλα τα παραπτώματα του εξομολογουμένου και δίνονται νουθεσίες για την μετέπειτα ζωή του. Ο ιερέας συντελεί στη σωτηρία των ανθρώπων και στη μακαριότητα της κοινωνίας τους με τον Θεό.

Ως εφημέριος, οργανώνει τη ζωή της ενορίας του, δημιουργεί κοινωνικές και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και δρα ως κινητήριος μοχλός για την προσέγγιση, την επικοινωνία και την αλληλοκατανόηση των ανθρώπων.  Επίσης, φροντίζει ο ιερός ναός να γίνει χώρος λατρείας και έμπρακτης χριστιανικής αγάπης και παίρνει πρωτοβουλίες για τη θεραπεία ή την προσωρινή ανακούφιση των ευάλωτων ή κοινωνικά αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων και ατόμων.

Χριστιανισμός

Ανατολική Ορθόδοξη και Ρωμαιοκαθολική εκκλησία 
Ιερέας, Πρεσβύτερος ή παπάς στην Ορθόδοξη και στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι ο κληρικός που φέρει τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης. 

Μπορεί να τελεί όλα τα μυστήρια πλην της χειροτονίας, η οποία τελείται μόνο από επίσκοπο, και της εξομολόγησης, για την οποία στην Ορθόδοξη Εκκλησία χρειάζεται ειδική άδεια από τον επίσκοπο. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ιερέας μπορεί να είναι μόνο άνδρας είτε έγγαμος είτε άγαμος. Ο έγγαμος πρέπει να έχει παντρευτεί πριν τη χειροτονία του, ενώ ο άγαμος είναι ταυτόχρονα και μοναχός. Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ο ιερέας είναι υποχρεωτικά άγαμος άνδρας. 

Ο αντίστοιχος αγγλικός όρος priest σημαίνει «πρεσβύτερος», αν και έχει ταυτιστεί με το λατινικό sacerdos που σημαίνει «ιερέας».

Προτεσταντικές εκκλησίες 
Στις περισσότερες προτεσταντικές εκκλησίες που έχουν ειδικό ιερατείο οι ιερείς είναι έγγαμοι, ενώ σε αρκετές επιτρέπεται και η χειροτονία γυναικών.

Δείτε επίσης 
 Πρεσβύτερος
 Πρωτοπρεσβύτερος
 Αρχιμανδρίτης

Πηγές 
 Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, λήμμα "Priest" .

Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Ριχάρδος Ορσίνι

Ο Ριχάρδος Ορσίνι ηταν μέλος της Οικογένειας Ορσίνι και Παλατινός Κόμης της Ρώμης. Παντρεύτηκε την κόρη του Μαργαριτώνη του Μπρίντιζι, ναυάρχου της Σικελίας., στον οποίο ο Βασιλιάς της Σικελίας Γουλιέλμος Β΄ παραχώρησε το 1185 την Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του ως Ναυάρχου στο Βασίλειό του. Μετά τη φυλάκιση και το θάνατο του Μαργαριτώνη το 1195, τα δικαιώματα στην παλατινή κομητεία πέρασαν στην κόρη του.

Ο Ριχάρδος είχε δυο γιούς και μάλλον δυο κόρες. Ο μεγαλύτερος γιος του, Ματθαίος Α΄ Ορσίνι, έγινε στη συνέχεια Παλατινός κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου μετά τον θάνατο του παππού του το 1195.. Ο άλλος, ο Θεόδωρος, πιθανότατα έγινε πατριάρχης Αντιοχείας από το 1180 μέχρι το 1182 με το όνομα Θεοδόσιος ο Γ΄.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Enciclopedia genealogica del Mediterraneo.Libro d'Oro della Nobiltà Mediterranea.
 Ιστορία της Επτανήσου, Μέρος Α΄,Παναγιώτης Χιώτης, Κέρκυρα 1863
 «Ιστορία της Ζακύνθου», Λεωνίδας Χ. Ζώης, Αθήνα 1955

Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου
Οικογένεια Ορσίνι
Εορδαία (πόλη)

Η πόλη της οποίας το όνομα αλλά και η θέση της, συζητήθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια από τους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς ερευνητές, είναι η αρχαία Εορδαία, πρωτεύουσα κατά πάσα πιθανότητα της ομώνυμης μακεδονικής επαρχίας.

Εορδαϊκες Πόλεις στην Αρχαιότητα 
Γνωστές αρχαίες πόλεις της Άνω Μακεδονίας είναι:
Το Άργος Ορεστικό, το Κέλετρον, η Πέλκα, η Εράτυρα, η Ελίμεια, η Αιανή, οι Φύλακες, η Εορδαία,   η Άρνισσα,  η Ηράκλεια και βορειότερα τα Στύμβαρα, το Βρυάνιο, το Πισσαίο, οι Αλαλκομενές, και οι Στόβοι.

Η Άνω Μακεδονία σε αντίθεση με την Κάτω δεν είχε μεγάλες πόλεις και εμφανίζονται μόνο σαν διοικητικές περιφέρειες (φυλετικές «χώρες»), όπως η Ορεστίδα, η Ελίμεια, η Εορδαία και η Λυγκηστίδα . 
Έτσι όλη η Άνω Μακεδονία ήταν δομημένη σε μικρές κώμες που αποτελούσαν γεωγραφικές και διοικητικές περιοχές.

Η επιπλέον διοικητική ενσωμάτωση της Εορδαίας στο κράτος των Αιγών, η οποία χρονολογείται να έγινε στον 6ο π.Χ. αιώνα, και η φυγή των ευγενών της περιοχής, αλλά και των πολιτικών παραγόντων στα αστικά κέντρα της κάτω Μακεδονίας, λόγω της μικρής σχετικά απόστασης, που τους χώριζε, ίσως να μην επέτρεπε τη δημιουργία ενός σημαντικού αστικού κέντρου, σαν την Ηράκλεια π.χ. της Λυγκηστίδας, ή την Αιανή της Ελίμειας.

Από τις αρχαίες πηγές αναφέρονται οι παρακάτω Εορδαϊκές  πόλεις :  
1. η ομώνυμη πόλη Εορδαία, 
2. η Άρνισσα, 
3. η Γραία (Γρηία), 
4. η Κέλλη, 
5. η Κράννα 
6. η Βοκερία,
7. τα Μέγαρα

Οι Κάτοικοι της Εορδαίας
Ως κάτοικοι της Εορδαίας θεωρούνται οι Εορδοί.

Σημείωση : Τους προϊστορικούς χρόνους στα βόρεια σύνορα της Εορδαίας κατοικούσαν οι Πελαγόνες (η περιοχή μέχρι σήμερα ονομάζεται Πελαγονία).

Πιθανή Θέση Αρχαίας Εορδαίας

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των περιοχών στις οποίες διατηρήθηκε το όνομα Εορδαία, είναι το ότι βρίσκεται κοντά σε λίμνες.
Ιστορικοί προσδιορίζουν την αρχαία αυτή πόλη στις εξής τοποθεσίες:

1.	Στη σημερινή θέση της Πτολεμαΐδας, χωρίς να δικαιολογείται η άποψη αυτή.
2.	Στην περιοχή γύρω από το χωριό Πύργοι (Κατράνιτσα), κοντά στα σύνορα δηλαδή με το μακεδονικό κράτος των Αιγών της Ημαθίας, του οποίου αποτελούσε από πριν αναπόσπαστο τμήμα.
3.	ΝΑ της λίμνης Οστρόβου (Βεγορίτιδος) και προς το χωριό Πύργοι.

Πότε η πανάρχαια αυτή πόλη της δυτικής Μακεδονίας έπαψε να υπάρχει, δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε με βεβαιότητα. Κατά την εποχή της ισχύος του κράτους των Αιγών και αργότερα όταν το κράτος ήταν στην ακμή του, αναδείχτηκε μια από τις σημαντικότερες πόλεις, Στα ρωμαϊκά χρόνια, μετά την κατασκευή της Εγνατίας οδού, ίσως να έχασε κάπως την προηγούμενη ακμή ή την αίγλη της.

Ιστορικά Πρόσωπα

Σημαντικά ιστορικά πρόσωπα από την Εορδαία είναι, σύμφωνα με τον Αρριανό 
•	ο Πείθων ο Κρατεύα,
•	ο Αριστόνους ο Πεισαίου και
•	ο Πτολεμαίος ο Λάγου, ο γενάρχης της δυναστείας των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, αλλά και μεγάλος ιστορικός της εποχής, κύρια πηγή του Αρριανού.

Παραπομπές

Σήμερα
Στη σημερινή εποχή η Εορδαία είναι επαρχία και τελευταία Δήμος της Μακεδονίας και έχει πρωτεύουσα την πόλη της Πτολεμαΐδας,

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Αρχαία Εορδαία
Αστόρια (Κουίνς)

Η Αστόρια (Astoria) είναι μια συνοικία στην βορειοδυτική γωνιά της διοικητικής περιφέρειας της Νέας Υόρκης, στο Κουίνς. Η Αστόρια είναι δίπλα στο Λονγκ Άιλαντ Σίτι (συνορεύουν στην οδό Μπρόντουεϊ), Σάνισαϊντ (συνορεύει στη Λεωφόρο Νόρδερν), και το Ούτσαϊντ (συνορεύει στην οδό 50) δίπλα στο Ηστ Ρίβερ. Η γειτονιά ανήκει στο Πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο του Κουίνς. Το 2019 ο πληθυσμός της ήταν κατά εκτίμηση 95.446 κάτοικοι.

Το όνομα «Αστόρια» δόθηκε προς τιμή του Τζων Τζέικομπ Άστορ, του πλουσιότερου τότε ανθρώπου στις ΗΠΑ, προκειμένου να πεισθεί να επενδύσει στην περιοχή αυτή. Στην Αστόρια αρχικά εγκαταστάθηκαν Ολλανδοί και Γερμανοί μετανάστες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890, Τσέχοι, Ιρλανδοί, και Ιταλοί έφτασαν στην Αστόρια, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1920 φτάνει ένα μεγάλο κύμα Ιρλανδών μεταναστών. Με τον καιρό άρχισαν να εμφανίζονται και οι Ιταλοί. Στη δεκαετία του 1960 άρχισε ένα άλλο μεγάλο κύμα μετανάστευσης, στο οποίο συμμετείχαν πάρα πολλοί Έλληνες, οπότε η Αστόρια άρχισε να έχει ελληνικό χαρακτήρα. Από το 1990 και μετά η Αστόρια έχει γίνει μια πολυπολιτισμική συνοικία. Σε αυτή μιλιούνται περίπου 200 γλώσσες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Αστορια
Αστορια
Enigma (μουσικό σχήμα)

Enigma (Ενίγκμα) είναι ένα μουσικό σχήμα που ξεκίνησε το 1990 ο Μισέλ Κρετού με τη συνεργασία άλλων καλλιτεχνών, όπως η πρώην σύζυγός του Σάντρα, ο Ντέιβιντ Φέρσταϊν και ο Φρανκ Πέτερσον. Ουσιαστικά, δεν πρόκειται για συγκρότημα με τη στενή έννοια του όρου, αλλά για μία σειρά μουσικών έργων του Μισέλ Κρετού, στα οποία είναι ο συνθέτης και παραγωγός και συνεισφέρουν διάφοροι μουσικοί κάθε φορά.

Έχουν κυκλοφορήσει 8 στούντιο άλμπουμ. Η μουσική των Enigma παρουσίασε από την αρχή τεράστια επιτυχία σε όλο τον κόσμο με το χαρακτηριστικό "περίεργο" ήχο της που χαρακτηρίζεται σαν New Age και Ambient.

Δισκογραφία

Στούντιο άλμπουμ 
 MCMXC a.D. (1990)
 The Cross of Changes (1993)
 Le Roi Est Mort, Vive Le Roi! (1996)
 The Screen Behind the Mirror (2000)
 Voyageur (2003)
 A Posteriori (2006)
 Seven Lives Many Faces (2008)
 The Fall Of A Rebel Angel (2016)

Συλλογές 
 Trilogy (1998)
 Love Sensuality Devotion: The Greatest Hits (2001)
 Love Sensuality Devotion: The Remix Collection (2001)
 15 Years After (2005)
 The Platinum Collection (2009)

Singles 
 Sadeness (Part I) (1990)
 Mea Culpa (Part II) (1990)
 Principles of Lust (1991)
 The Rivers of Belief (1991)
 Carly's Song (1993)
 Return to Innocence (1993)
 The Eyes of Truth (1994)
 Age of Loneliness (1994)
 Out from the Deep (1994)
 Beyond the Invisible (1996)
 T.N.T. for the Brain (1997)
 Satan Lover (1999)
 Push the Limits (2000)
 Turn Around (2001)
 Voyageur (2003)
 Following the Sun (2003)
 Boum-Boum (2004)
 Hello and Welcome (2006)
 Goodbye Milky Way (2006)
 Eppur si muove (EP) (2006)
 La Puerta del Cielo / Seven Lives (2008)
 The Same Parents (2008)
 MMX (The Social Song) (2010)
 Sadeness (Part II) (2016)
 Amen (2016)

DVDs 
 Remember the Future (2001)
 MCMXC a.D.: The Complete Video Album (2003)
 A Posteriori (2006)
 Seven Lives Many Faces (2008)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Enigma.de – Επίσημος δικτυακός τόπος.
  Crocodile-Music.de
  EnigmaMusic.com – Enigma fansite πλούσιο σε πληροφορίες και δισκογραφία.
  Five.no/enigma – Enigma fansite.

Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα
Πλώρη

Πλώρη ή πρώρα ονομάζεται το μπροστινό μέρος του πλοίου ή οποιουδήποτε σκάφους.

Ανάλογα της μορφής κατασκευής της διακρίνεται σε τέσσερις τύπους:
 Καμπυλωτή ή ιστιοφόρου (clipper bow), που μοιάζει με την συνήθη των ιστιοφόρων.
 Κάθετη  (straight bow), που είναι τελείως κάθετη προς την επιφάνεια της θάλασσας.
 Οξύρυγχη ή θωρηκτού  (battle-ship bow). Η διάκριση αυτή είχε εκλείψει πλην όμως ήδη έχει ξεκινήσει η ναυπήγηση αμερικανικού πολεμικού πλοίου,  υπερσύγχρονου καινοτόμου καταδρομικού, με πλώρη μικτού τύπου θωρηκτού και βολβοειδούς, η καθέλκυση του οποίου προβλέπεται το 2012.
 Βολβοειδής πλώρη  (bulbous bow) που είναι η συνηθέστερη σήμερα στα σύγχρονα πλοία.

Το προς τη πλώρη τμήμα του πλοίου λέγεται "πρωραίο". Στο τμήμα αυτό βρίσκονται οι πρωραίες δεξαμενές (fore tanks), τα πρωραία κύτη (fore holds) -πρώτα σε αρίθμηση ξεκινώντας από δεξιά προς τ΄ αριστερά-, το πρωραίο κατάστρωμα (fore deck), το πρόστεγο, η πρωραία δεξαμενή ζυγοστάθμισης (fore peak), τα βαρούλκα αγκυρών, οι άγκυρες κ.ά.

Τέλος στη πλώρη φέρονται το όνομα πλοίου, τα διεθνή σήματα αγκυροβολίας και ο πρόβολος των ιστιοφόρων καθώς και εκείνοι των πλοίων ειδικών εργασιών (π.χ. καλωδιακών, συντήρησης ναυδέτων κλπ.), οι ενδείξεις του πρωραίου βυθίσματος (draught fore) καθώς και ενδεικτικά σύμβολα ύπαρξης "βολβοειδούς πλώρης", (προεξέχουσας υπό την επιφάνεια), ή πρωραίας έλικας (προπέλας).

Σημειώσεις 
 Οι εξωτερικές πλευρές (επιφάνειες) της πλώρης λέγονται παρειές ή μάσκες (μάγουλα) διακρινόμενες σε δεξιά και αριστερή μάσκα
 Με τον όρο "κατάπλωρα" χαρακτηρίζεται αφενός το ακραίο σημείο της πλώρης, (όπου φέρεται συνήθως στιλίδιο),  αφετέρου η κατά πλώρη του πλοίου διεύθυνση, π.χ. το ραντάρ εντοπίζει «κατάπλωρα» ένα στόχο.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Τεχνολογία πλοίου</u>

Πλοίο