joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αθανάσιος Αντωνόπουλος

Ο Αθανάσιος Αντωνόπουλος (Χαλανδρίτσα Αχαΐας, 1896 - Αθήνα, 11 Οκτωβρίου 1952) ήταν Έλληνας πολιτικός έχοντας διατελέσει βουλευτής και υφυπουργός.

Γεννήθηκε στην Χαλανδρίτσα Αχαΐας και έμεινε ορφανός από μικρή ηλικία μαζί με τις αδελφές του Θεοδώρα και Πουλχερία. Σπούδασε νομικά και άσκησε την δικηγορία, από το 1921 ήταν γραμματέας και τμηματάρχης στη Γενική διοίκηση Θράκης.

Πρώτη φορά εκλέγει βουλευτής στις εκλογές του 1932 και εκλεγόταν για πολλά χρόνια με το Λαϊκό Κόμμα του Παναγή Τσαλδάρη. Το 1951 που διαλύθηκε το Λαϊκό κόμμα έγινε μέλος του Ελληνικού Συναγερμού. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικονομικών πρώτη φορά στην κυβέρνηση Πουλίτσα το 1946 για πέντε ημέρες. Συνέχισε σαν υφυπουργός οικονομικών στην επόμενη  κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1946 για δύο μήνες περίπου. Υφυπουργός οικονομικών ήταν για τελευταία φορά στην επόμενη κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1946 για δύο μήνες. 

Πέθανε στην Αθήνα την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 1952, κλινήρης και με σοβαρά προβλήματα υγείας που είχε μετά από ατύχημα. Τάφηκε στην Πάτρα στο Α' νεκροταφείο.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αχαΐας
Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Εξπρεσιονιστική αρχιτεκτονική

Η εξπρεσιονιστική αρχιτεκτονική ήταν ένα αρχιτεκτονικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη τις αρχές του 20ου αιώνα, παράλληλα με τον Εξπρεσιονισμό στις υπόλοιπες τέχνες.

Ορισμός 
Ο όρος εξπρεσιονισμός πρωτοχρησιμοποιήθηκε από ένα Γάλλο ζωγράφο τον Julien Auguste Hervé το 1901 ο οποίος εξέθεσε 8 πίνακες στο Salon des Indépendants στο Παρίσι στους οποίου έδωσε τίτλο "εξπρεσιονισμοί" ("expressionismes"). Στη συνέχεια ο όρος αυτός επανεμφανίστηκε στη Γερμανία, αναφερόμενος και πάλι σε πίνακες. Μετά το 1910 ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως και σταδιακά εξαπλώθηκε από τη ζωγραφική στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στη μουσική αλλά και στην αρχιτεκτονική. Ένας ορισμός που έδωσε ο Edschmid για τον εξπρεσιονισμό στην αρχιτεκτονική είναι ο εξής: " Ένα σπίτι δεν είναι πια μόνο ένα θέμα για έναν καλλιτέχνη, αποτελούμενο από πέτρα, άσχημο ή όμορφο, πρέπει να ειδωθεί έως ότου η πραγματική του μορφή να αναγνωρισθεί, μέχρι να απελευθερωθεί από τα δεσμά μιας ψευδούς πραγματικότητας, μέχρι  οτιδήποτε  είναι λανθάνον σε αυτό, να εκφραστεί."  Οι ρίζες της εξπρεσιονιστικής αρχιτεκτονικής εντοπίζονται κυρίως σε δυο κινήματα του 19ου αιώνα, του Εθνικού Ρομαντισμού (Νational Romantisicm) και της Αρ Νουβώ (Art Nouveau). Οι φόρμες του εξπρεσιονισμού περιέχουν το στοιχείο της υπερβολής, στυλιζαρισμένο και μνημειακό χαρακτήρα, οργανικές μορφές καθώς και το γνώρισμα ότι δινόταν έμφαση εξίσου στην εσωτερική και στην εξωτερική διακόσμηση πράγμα που ενδεχομένως ενισχύθηκε από την μαζική παραγωγή υλικών κατασκευής( τούβλο, ατσάλι και κυρίως γυαλί).

Iστορικό Πλαίσιο 
Η μεταπολεμική ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη Γερμανία εκείνη την περίοδο (μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) και η απελπισία των ανθρώπων, τους ώθησε να ψάξουν μια μορφή τέχνης πιο βαθιά συναισθηματικά και με περισσότερη έντονη την προσωπική έκφραση. Σημαντική επιρροή σε αυτήν την αναζήτηση είχαν οι απόψεις ορισμένων επιφανών προσωπικοτήτων. Των Φρίντριχ Νίτσε και Σαίρεν Κίρκεγκωρ στη φιλοσοφία, των Φωβιστών και του Έντβαρτ Μουνκ στη ζωγραφική και στην αρχιτεκτονική το κίνημα του εθνικού ρομαντισμού  και της Αρ Νουβώ.

Παραδείγματα 
Κατά την μεταπολεμική περίοδο στο Βερολίνο συνυπάρχει τόσο η παλαιότερη όσο και και η νεότερη γενιά αρχιτεκτόνων του κινήματος του εξπρεσιονισμού. σε αυτούς περιλαμβάνονται οι: Hans Poelzig (Grosses Schauspielhaus, Βερολίνο 1919), Μπρούνο Τάουτ (γυάλινο περίπτερο, Κολωνία 1914), Έριχ Μέντελσον (πύργος του Αϊνστάιν, Πότσδαμ 1919), Βάλτερ Γκρόπιους (κτήριο του Μπάουχαους, Ντεσσάου 1932) και Μις φαν ντε Ρόε (περίπτερο της Βαρκελώνης , Βαρκελώνη 1929, ). Έξω από τη Γερμανία εμφανίζεται η "σχολή του Άμστερνταμ" της οποίας οι ιδέες είναι συγγενικές με αυτές του εξπρεσιονισμού και κύριος εκπρόσωπος της είναι ο Ρούντολφ Στάινερ (Γκαιτεάνουμ I, Ντόρναχ 1913 και Γκαιτεάνουμ II, Ντόρναχ 1928). Γεγονότα ιδιαίτερης σημασίας για τον εξπρεσιονισμό είναι η  Werkbund Exhibition η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κολωνία το 1914 και η λειτουργία του Grosses Schauspielhaus που έκανε το θέατρο προσιτό και στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα.

Βιβλιογραφία 

 Modern Architecture and Expressionism - Sharp Denis
 Μοντέρνα Αρχιτεκτονική - Kenneth Frampton
Αντρέ Λυρσά

Ο Αντρέ Λυρσά (André Lurçat, 27 Αυγούστου 1894 - 11 Ιουλίου 1970) ήταν Γάλλος μοντερνιστής αρχιτέκτονας, αρχιτέκτονας τοπίου, σχεδιαστής επίπλων, πολεοδόμος, ιδρυτικό μέλος του CIAM και ενεργός στην ανοικοδόμηση των γαλλικών πόλεων μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αδερφός του ήταν ο Ζαν Λυρσά, ο οποίος ήταν καλλιτέχνης που ασχολήθηκε με τα οπτικά μέσα.

Γεννημένος στη Μπρουϊγιέρ, σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Νανσύ, εργάσθηκε στο γραφείο του Robert Mallet-Stevens, ξεκίνησε στην ανέγερση μίας σειράς κτηρίων τη δεκαετία του 1920 και ενδιαφερόταν για τις αρχές της κοινωνικής κατοικίας που απευθυνόταν στην κρίση της γαλλικής κατοικίας μεταξύ των δύο πολέμων. Το 1928 έγινε ιδρυτικό μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής. Μαζί με τους Αντόλφ Λος, Ρισάρ Νετρά, Μαργκαρέτ Σχούτε-Λιχότσκι και άλλους, παρουσίασε κοινωνική κατοικία στην έκθεση της Βιέννης το 1932, σχεδίασε τη Villa Hefferlin στην Βιλ-ντ'Αβραί προτού μετακομίσει στην Μόσχα, όπου εργάστηκε για την σοβιετική κυβέρνηση το διάστημα 1934-1937.

Είναι ακόμη γνωστός για την προώθηση του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική του τοπίου. 
Συνέβαλε επίσης στην ανοικοδόμηση της γαλλικής πόλης Μωμπέζ (1945). Ήταν καθηγητής στην Ανώτατη Κρατική Σχολή των Διακοσμητικών Τεχνών και στην Ανώτατη Εθνική Σχολή των Καλών Τεχνών στο Παρίσι το διάστημα 1945-1947 και μέλος της αρχιτεκτονικής επιτροπής του Υπουργείου Ανακατασκευών και Αστικής Ανάπτυξης.

Έργα 
Villa Guggenbuhl: Η κατοικία σχεδιάστηκε το 1927, βρίσκεται στο Παρίσι και εντάσσεται στο μοντέρνο κίνημα. Είναι σχεδόν ένα κυβικό γλυπτό, χωρίς διακοσμητικές επιδράσεις. Το μπροστινό μέρος του κτηρίου φέρει παράθυρα τοποθετημένα άτυπα, ώστε να καθορίσει την καθετότητα και την οριζοντιότητα. Το κτήριο έχασε λίγο από το γλυπτικό του χαρακτήρα λόγω της δημιουργίας νέων παραθύρων.
Werkbundsiedlung, Vienna 1932: Ένα μοντέλο για μία νέα ζωή.
Το Werkbund Housing Estate στο Lainz ήταν μία έκθεση της διεθνούς μοντέρνας ζωής που προσέλκυσε πάνω από 100.000 επισκέπτες.
Η έκθεση διαφήμισε νέες σκέψεις ζωής και χρήσης του χώρου: ένα μανιφέστο μίας κοινωνικής και αισθητικής ουτοπίας για μία καλύτερη ζωή γεννημένη από το πνεύμα του μοντερνισμού.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 https://web.archive.org/web/20121023213544/http://www.wienmuseum.at/en/exhibitions/detail/ausstellung/werkbundsiedlung-wien-1932-ein-manifest-des-neuen-wohnens.html

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Γάλλοι αρχιτέκτονες
Ανδρέας Μορφονιός

Ο Ανδρέας Μορφονιός είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Έχει σκηνοθετήσει πολλές από τις σειρές της νεοελληνικής τηλεόρασης με υψηλή θεαματικότητα και είναι ένας από τους βασικούς συνεργάτες και φίλους του ηθοποιού Γιάννη Μπέζου, ενώ σχεδόν σε όλες τις σειρές που φέρουν την υπογραφή του στη σκηνοθεσία, είναι ο βασικός πρωταγωνιστής του. 

Σειρές που έχει σκηνοθετήσει είναι:  Άκρως οικογενειακόν, Το πιο γλυκό μου ψέμα, Εκείνες κι εγώ, Μ + Μ ,Τα Μαχαιρώματα κλπ. Από το 2020 μέχρι και σήμερα είναι σκηνοθέτης της σειράς Χαιρέτα μου τον πλάτανο.

Εργογραφία

Έλληνες σκηνοθέτες
Πλαγιά Κέρκυρας

Πλαγιά Κέρκυρας (προηγούμενο όνομα Τζαγκινάτικα) είναι οικισμός με πληθυσμό 18 κατοίκων το 2001 και 14 κατοίκων το 2011, στην τοπική κοινότητα Γιμαρίου της δημοτικής ενότητας Κασσωπαίων της Κέρκυρας (πρώην Δήμο Κασσωπαίων μέχρι το 2010. Το 2010 αποσπάστηκε από το Δήμο Κασσωπαίων και προσαρτήθηκε στο Δήμο Κερκυραίων.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Ο Κωνσταντίνος «Κώστας» Τριανταφυλλόπουλος (3 Απριλίου 1993, Κόρινθος) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός ή πλάγιος αμυντικός για την πολωνική Πόγκον Στσέτσιν.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Παναθηναϊκός 
Προέρχεται από τα τμήματα υποδομών του Παναθηναϊκού και στις 30 Σεπτεμβρίου 2012, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα ανδρών του συλλόγου. Την περίοδο 2013-14 καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα των "πρασίνων", ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, έπειτα από την επικράτηση του Παναθηναϊκού στον τελικό εναντίον του ΠΑΟΚ (4-1).

Αστέρας Τρίπολης 
Τον Ιανουάριο του 2016 αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό ως ελεύθερος και συμφώνησε με τον Αστέρα Τρίπολης. Έμεινε τρία ολόκληρα χρόνια στην Αρκαδική ομάδα, έχοντας συνολικά από το 2016, μέχρι το 2019, 60 συμμετοχές, χωρίς να έχει καταφέρει να σκοράρει κάποιο τέρμα.

Πόγκον Στσέτσιν 
Στις 13 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Πόγκον Στσέτσιν της Εκστρακλάσα, όπου θα είναι συμπαίκτης με το Μιχάλη Μανιά.

Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει διατελέσει διεθνής με την Εθνική Νέων, στην οποία υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U19 του 2012, καθώς και με την Εθνική Ελπίδων (2012-2014).

Στατιστικά στοιχεία ανά περίοδο
Μέχρι τις 14 Ιουνίου 2019.

Διακρίσεις 
Παναθηναϊκός
 Κύπελλο Ελλάδας: 2013-14

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Ο Kώστας Τριανταφυλλόπουλος στο soccerway
Ο Τριανταφυλλόπουλος στο UEFA.COM
Προφίλ στο Transfermarct.co.uk

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Ποδοσφαιριστές Πόγκον Στσέτσιν
Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ōkami

Το Ōkami είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας για το PlayStation 2, το PlayStation 3 και το Wii, το οποίο αναπτύχθηκε από την Clover Studio και εκδόθηκε από την Capcom και πρωτοκυκλοφόρησε το 2006. Το παιχνίδι διαδραματίζεται στην κλασσική Ιαπωνική περίοδο και ακολουθεί την ιστορία μίας λευκής λύκαινας, με το όνομα Amaterasu, και του πιστού συντρόφου της, Isunn. Η Amaterasu που σύντομα μαθαίνει είναι μια από τους 13 θεούς της Ουράνιας βούρτσας και έτσι ταξιδεύει με το φίλο της σε όλη την Ιαπωνία, όπου συναντούν εχθρούς, φίλους, αγνώστους. Το παιχνίδι συνδυάζει πολλούς διαφορετικούς ιαπωνικούς μύθους και παραδόσεις. To 2005 έλαβε το βραβείο από το 1UP.com ως το καλύτερο παιχνίδι για το PS2 στην Ε3 του 2005..

Οι ουράνιοι θεοί 
Καθώς το παιχνίδι προχωράει θα συναντάει τους Ουράνιους θεούς που της δίνουν μια καινούρια δύναμη για την Ουράνια βούρτσα της. Αυτοί είναι οι εξής: Yomigami (ο οποίος αναπαριστά το δράκο στο κινέζικο ωροσκόπιο), Tachigami, Hanagami, Bakugami, Yumigami, Nuregami, Kazegami, Moegami, Kasugami, Kabegami, Gekigami, Itegami.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Βιντεοπαιχνίδια του 2006
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια τέχνης
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του Wii
Βιντεοπαιχνίδια της Capcom
Βιντεοπαιχνίδια με cel-shaded γραφικά
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών

Η Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει το δυτικό τμήμα του λεκανοπεδίου των Αθηνών που περικλείεται από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας και τα όρη Αιγάλεω και Ποικίλο. Συνορεύει με τον Κεντρικό Τομέα, την Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς και την Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια γνώρισε ανάπτυξη, στην οποία συνέβαλε η ίδρυση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά, οι νέοι χώροι εργασίας στην τριτογενή παραγωγή, τα θεματικά πάρκα, εμπορικά κέντρα και το γενικότερο κλίμα ανάπλασης. Επίσης, καταλυτικό ρόλο στη δημογραφική εξέλιξη διαδραμάτισε η έλευση του Μετρό και τα συγκοινωνιακά έργα ανάπτυξης που έχουν προαναγγελθεί.

Το συγκρότημα καθίσταται προσβάσιμο από τα βορειοανατολικά μέσω της Λεωφόρου Κηφισού (επέκταση της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας), από τα δυτικά μέσω της Εθνικής Οδού Αθηνών-Κορίνθου, και από τα βορειοδυτικά μέσω της παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών-Θηβών. Σε τοπικό επίπεδο εξυπηρετείται κυρίως από τη Λεωφόρο Θηβών που κινείται κατακόρυφα από το Περιστέρι.

Ο πληθυσμός της ενότητας Δυτικού τομέα, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021, είναι 475.809 κάτοικοι, και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 7.126,08 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 66,8 τ.χλμ.

Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη της συγκεκριμένης ενότητας κατέχει από το 2019 ο Ανδρέας Λεωτσάκος, ο οποίος διαδέχθηκε τον Σπυρίδωνα Τζόκα.

Διαίρεση
Η Περιφερειακή ενότητα Δυτικού Τομέα περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

Δήμος Αγίας Βαρβάρας
Δήμος Αγίων Αναργύρων-Καματερού
Δήμος Αιγάλεω
Δήμος Ιλίου
Δήμος Περιστερίου
Δήμος Πετρούπολης
Δήμος Χαϊδαρίου
Αναλυτικά: Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών

Πληθυσμός ανά δήμο

Παραπομπές

Δυτικός Τομέας Αθηνών
Περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας
Περιφερειακή Ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών

Η Περιφερειακή Ενότητα Νότιου Τομέα Αθηνών είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει το νοτιότερο τμήμα του λεκανοπεδίου της Αττικής

Ο πληθυσμός της Περιφερειακής Ενότητας Νοτίου Τομέα είναι 526.996 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 7.648,70 κάτοικοι ανά τ.χλμ. Η έκτασή της είναι 68,9 τ.χλμ.

Αντιπεριφερειάρχης της Περιφερειακή Ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών από τον Σεπτέμβριο του 2014 ως το 2019 ήταν ο Χρήστος Καπάταης. Το 2019 ανέλαβε η Δήμητρα Νάνου στο αξίωμα.

Διαίρεση
Η Περιφερειακή ενότητα Νότιου Τομέα περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

Δήμος Αγίου Δημητρίου
Δήμος Αλίμου
Δήμος Γλυφάδας
Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης
Δήμος Καλλιθέας
Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου
Δήμος Νέας Σμύρνης
Δήμος Παλαιού Φαλήρου

Πληθυσμός ανά δήμο

Παραπομπές

 
Νοτιος Τομεας Αθηνων
Περιφερειακή Ενότητα Νήσων Αττικής

Η Περιφερειακή Ενότητα Νήσων είναι μία από τις οκτώ περιφερειακές ενότητες στις οποίες διαιρείται η Περιφέρεια Αττικής. Περιλαμβάνει τον νησιωτικό χώρο που περιγράφεται γεωγραφικά ως Αργοσαρωνικός, την περιοχή της Τροιζηνίας και τα νησιά των Κυθήρων. Προέρχεται ουσιαστικά από την απόσπαση του νησιωτικού τμήματος από την παλαιότερη Νομαρχία Πειραιά.

Ο πληθυσμός της ενότητας Νήσων Αττικής είναι 74.651 κάτοικοι και η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 84,93 κάτοικοι ανά τ.χλμ.

Τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη της συγκεκριμένης ενότητας είχε ως το 2019 ο Χατζηπέρος Παναγιώτης και από το 2019 τον διαδέχθηκε η Βασιλική Θεοδωρακοπούλου.

Διαίρεση
Η Περιφερειακή ενότητα Νήσων Αττικής περιλαμβάνει τους εξής δήμους:

Δήμος Αγκιστρίου
Δήμος Αίγινας
Δήμος Κυθήρων
Δήμος Πόρου
Δήμος Σαλαμίνας
Δήμος Σπετσών
Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων
Δήμος Ύδρας

Δείτε επίσης

Αργοσαρωνικός
Κυθήρων νησιά
Νομαρχία Πειραιά

Παραπομπές

 
Νησων Αττικης
Αχιλλεύς Χοϊδάς

Ο Αχιλλέας Χοϊδάς, (Πάτρα - Πάτρα 15 Αυγούστου 1920) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής στην γενέτειρά του.

Καταγόταν από παλιά οικογένεια κληρικών νομικών και ιατρών, που μετανάστευσε από την Κρήτη στην Κεφαλλονιά τον 16ο αιώνα και έπειτα στην Πάτρα. Ήταν γιος του Παυσανία Χοϊδά , ο παππούς του Θεόδωρος και ο προπάππους του Δημήτριος ήταν πρόξενοι πολλών χωρών στην Θεσσαλονίκη. Ο Αχιλλέας σπούδασε νομικά και άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα. 

Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαϊο-Ήλιδος στις εκλογές του 1899 και στις βουλευτικές εκλογές του 1902. Το 1910 προσχώρησε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. 

Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1920 μετά από ανίατη ασθένεια.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Οι Δεσμευμένοι (πολιτικό κόμμα)

Το Δημοκρατικό Ανθρωπιστικό Κέντρο (γαλλ. Centre démocrate humaniste) είναι ένα γαλλόφωνο χριστιανοδημοκρατικό κόμμα του Βελγίου. Το κόμμα συμμετέχει αυτή τη στιγμή σε διάφορες κυβερνήσεις, όπως στην κυβέρνηση των Βρυξελλών, στην κυβέρνηση της Γαλλόφωνης Κοινότητας, στην κυβέρνηση της Βαλλωνίας και στην κυβέρνηση του Βελγίου.

Έδρες σε κοινοβούλια

Παραπομπές 

Βελγικά πολιτικά κόμματα
Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
Ψαράδες Φλώρινας

Οι Ψαράδες είναι ορεινός παραδοσιακός οικισμός του νομού Φλώρινας που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νομού, στη νότια όχθη της λίμνης της Μεγάλης Πρέσπας 59 χλμ. ΒΔ της Φλώρινας.  Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Νίβιτσι. Τους χειμερινούς μήνες κατοικείται από 60 άτομα, ενώ το καλοκαίρι από 100. Κύρια πηγή του εισοδήματός τους είναι η αλιεία, η κτηνοτροφία (σπάνια ράτσα αγελάδων βραχυκερατικής φυλής) και ο τουρισμός. Είναι το μοναδικό ελληνικό χωριό στις όχθες της Μεγάλης Πρέσπας και είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός. Από τους Ψαράδες κατάγεται ο διοικητής του Ιπποκράτειου Γιώργος Χριστιανόπουλος.

Ιστορία

Μία από τις τελευταίες πράξεις του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου 
Στους Ψαράδες το 1949 διαδραματίστηκε μία από τις τελευταίες πράξεις του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου.

Στην εκκλησία του χωριού στις 25 και 26 Μαρτίου του 1949 συνήλθε το 2ο συνέδριο του ΝΟΦ (Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο), που ήταν διάδοχος του ΣΝΟΦ (Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο), με τη συμμετοχή 700 αντιπροσώπων και στο οποίο απήθυνε λόγο ο τότε ηγέτης του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης. Για το συνέδριο το ΝΟΦ είχε βγάλει ανακοίνωση  όπου ανέφερε: "Το δεύτερο συνέδριο του ΝΟΦ θα είναι συνέδριο διακήρυξης των νέων προγραμματικών αρχών του ΝΟΦ. Αρχών που είναι ο προαιώνιος πόθος του λαού μας. Θα διακηρύξει την ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο, ανεξάρτητο, ισότιμο μακεδονικό κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των βαλκανικών λαών, που είναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων του". Στο τέλος, το συνέδριο διακήρυξε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του "μακεδονικού" λαού.

Είχε προηγηθεί η απόφαση της 5ης ολομέλειας του ΚΚΕ που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Ιανουαρίου του 1949 στο Γράμμο και άλλαξε τη θέση του κόμματος για τους σλαβόφωνους Έλληνες από "πλέρια ισοτιμία στις μειονότητες που ζούσαν στην Ελλάδα" σε αυτοδιάθεση των σλαβόφωνων, συγκεκριμένα η απόφαση ανέφερε: "Στη Βόρεια Ελλάδα ο μακεδονικός (σλαβομακεδονικός) λαός τα 'δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος." Μετά όμως τις θέσεις του 2ου συνεδρίου του ΝΟΦ που ακολούθησαν, το ΚΚΕ αποσύρθηκε από τη θέση αυτή και για να μπορέσει να ελέγξει το ΝΟΦ δημιούργησε στις 27 Μαρτίου του 1949 την Κομμουνιστική Οργάνωση της Μακεδονίας του Αιγαίου (ΚΟΕΜ).

Στους ψαράδες υπογράφηκε το 2018 η Συμφωνία των Πρεσπών.

Γκαλερί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Φωτογραφίες από το Panoramio
 Οπτικοακουστικό υλικό

Ψαράδες
Δήμος Πρεσπών
Εχινόδοντας

Ο Εχινόδοντας, μέλος των Ορνιθίσχιων, δηλαδή των δεινόσαυρων με λεκάνη πτηνού, ανήκε στα Ορνιθόποδα της οικογένειας Φαμπροσαυρίδες που αποτελούνταν από ευκίνητα δίποδα. Ήταν ένα μικρό ζώο με μήκος μόνο 60 εκατοστά. Στην εμφάνιση έμοιαζε με σαύρα και βάδιζε όρθιο με δύο λεπτά πίσω πόδια,με τα οποία μπορούσε να κινείται και γρήγορα. Τα χέρια ήταν κοντά,το σώμα ευλύγιστο και ο ευκίνητος λαιμός συγκρατούσε ένα σχετικά κοντό κεφάλι. Από τον Εχινόδοντα βρέθηκαν μόνο κόκαλα σαγονιού,τα οποία φανέρωσαν πόσο ασυνήθιστα δόντια είχε. Τα μακριά και κοφτερά δόντια του δεν ήταν χαρακτηριστικά για τις Φαμπροσαυρίδες και μοιάζουν πιο πολύ με τα ποικιλόμορφα δόντια των σαυρών,όπως του Ετεροδοντόσαυρου. Το μοναδικό εύρημα ενός Εχινόδοντα βρέθηκε στην Αγγλία. Η οικοιγένεια των Φαμπροσαυρίδων εξαπλώθηκε σε όλη τη γη.

Ετεροδοντοσαυρίδες
Αμπέλια

Με το όνομα Αμπέλια είναι γνωστοί οι οικισμοί:

Αμπέλια Κοκκινόβρυσης Αιτωλοακαρνανίας
Αμπέλια Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας
Αμπέλια Αθαμανίου Άρτας
Αμπέλια Αμμοτόπου Άρτας
Αμπέλια Παλαιοκάτουνου Άρτας
Αμπέλια Ευρυτανίας
Αμπέλια Θεσπρωτίας
Αμπέλια Ιωαννίνων
Αμπέλια Λάρισας
Αμπέλια Πολιχνίτου Λέσβου
Αμπέλια Σκουτάρου Λέσβου
Αμπέλια Τρικάλων

Δες επίσης
 Αμπέλι
Αμπελεία Ιωαννίνων
 Αμπελιά Θεσπρωτίας
 Αμπελιά Λαρίσης, προηγούμενο όνομα της κοινότητας Αμπελεία Λάρισας

Αμπελια
Ακραία σημεία της Ελλάδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος με τα ακραία σημεία ή άκρα της Ελλάδας. Τα σημεία αυτά είναι το βορειότερο, το νοτιότερο, το δυτικότερο και ανατολικότερο σημείο της ελληνικής επικράτειας, στην οποία περιλαμβάνονται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου θάλασσας στο Φρέαρ της Καλυψώς (-5.267 μέτρα) και το νοτιότερο σημείο της Ευρώπης στη νήσο Γαύδο. Επίσης, το όρος Όλυμπος (2.917 μέτρα) είναι το δεύτερο υψηλότερο όρος των Βαλκανίων μετά το όρος Ρίλα (2.925 μέτρα) της Βουλγαρίας και συγκαταλέγεται στα ψηλότερα όρη της Ευρωπαϊκής ηπείρου από άποψη τοπογραφικής προεξοχής.

Ηπειρωτική χώρα 
Βορειότερο σημείο — Ορμένιο, Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. ()
Νοτιότερο σημείο — ακρωτήρι Ταίναρο, χερσόνησος Μάνης, Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας, Περιφέρεια Πελοποννήσου.  ()
Δυτικότερο σημείο — Σαγιάδα, Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας, Περιφέρεια Ηπείρου. ()
Ανατολικότερο σημείο — Πύθιο, Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.  ()

Επικράτεια 
Βορειότερο σημείο — Ορμένιο, Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.  ()
Νοτιότερο σημείο — ακρωτήρι Τρυπητής, νήσος Γαύδος, Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, Περιφέρεια Κρήτης.  ()
Δυτικότερο σημείο — νήσος Οθωνοί, Περιφερειακή Ενότητα Κέρκυρας, Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. ()
Ανατολικότερο σημείο — νησίδα Στρογγύλη, Περιφερειακή Ενότητα Ρόδου, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.  ()

Υψόμετρα 
Υψηλότερο σημείο — κορυφή Μύτικας, Όρος Όλυμπος, 2.917 μέτρα. ()
Βαθύτερο σημείο — τάφρος Φρέατος της Καλυψώς, Ιόνιο Πέλαγος, -5.267 μέτρα. ()
Χαμηλότερο ηπειρωτικό σημείο — Νεοχώρι, Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, -10 μέτρα. ()

Δείτε επίσης 
 Ακραία σημεία της Ευρώπης

Παραπομπές 

 
Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Αναστάσιος Βγενόπουλος

Ο Αναστάσιος "Τάσης" Βγενόπουλος, (Καλέντζι Αχαΐας 1898 - Πάτρα, 17 Μαΐου 1993), ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αχαΐα.

Γεννήθηκε στο Καλέντζι το 1898, σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στην Πάτρα. Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στις εκλογές του 1946 και στις εκλογές του 1950. Ανιψιός του είναι ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλαος Βγενόπουλος.

Στις εκλογές του 1956 ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση αλλά απέτυχε να εκλεγεί. Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην Αχαΐα στις εκλογές του 1961 και επανεξελέγη το 1963 και το 1964.

Τον Αύγουστο του 1964 διορίστηκε διοικητής της ΑΤΕ και παραιτήθηκε από βουλευτής. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε ο Τάκης Κατσικόπουλος. Αποχώρησε από διοικητής της ΑΤΕ το 1967.

Είχε διατελέσει υπουργός Άνευ χαρτοφυλακίου ασκούντος καθήκοντα υφυπουργού Αεροπορίας στην Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Αύγουστος 1950, στην ίδια θέση ήταν στην επόμενη Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Σεπτέμβριος 1950 και υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Αεροπορίας και προσωρινά Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου Νοέμβριος 1950. 

Απεβίωσε στην Πάτρα στις 17 Μαΐου 1993, σε ηλικία 95 ετών και κηδεύτηκε στην επομένη στην ίδια πόλη.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αχαΐας
Έλληνες υφυπουργοί Αεροπορίας
Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Δημοκρατική Ένωση (1956)
Ταξιάρχες Τρικάλων

Ταξιάρχες Τρικάλων (παλαιότερη ονομασία  Κριτσίνι) είναι οικισμός του νομού Τρικάλων. Ο πληθυσμός του ήταν το 2001 991 κατοίκους και το 2011 902 κατοίκους. Το όνομα Ταξιάρχες το έχει από το 1963, ένεκα της ομώνυμης εκκλησίας που ανάγεται στις αρχές του 17ου αιώνα.

Στα βυζαντινά χρόνια ονομαζόταν Περιστερά, και αποτελούσε επισκοπική έδρα (συχνά σε συνδυασμό με το γειτονικό Γαρδίκι) από τον 11ο ως τον 14ο αιώνα.

Από το 1912, το Κριτσίνι είχε αποσπαστεί από δήμο Παραληθαίων και είχε οριστεί έδρα της κοινότητας Κριτσινίου. Το 1997 ορίστηκε ως έδρα του δήμου Πελινναίων. Από το 2010 ανήκει στο δήμο Φαρκαδόνος.

Αναφορές

Χωριά του νομού Τρικάλων
Ζαρκάδι

Το ζαρκάδι ⟨Capreolus capreolus⟩ ανήκει στην οικογένεια των ελαφιδών. Έχει πολύ μεγάλη εξάπλωση σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και ευρασιατικό χώρο λόγω του ότι είναι εξαιρετικά ευπροσάρμοστο και ανεκτικό σε πιέσεις ζώο.

Μορφολογία 
Το ζαρκάδι είναι ευλύγιστο και εξαιρετικά ευγενές και ντελικάτο ζώο, όχι ιδιαίτερα μεγαλόσωμο, με τον μέσο όρο βάρους σε ενήλικα άτομα να είναι από 17-33 κιλά. (Στη Σιβηρία ή σε άλλες περιοχές της Ρωσίας ή πρώην Σοβιετικών κρατών, έχουν αναφερθεί άρρενα άτομα του είδους, ακόμη και 50-55 κιλά και αντίστοιχα μεγαλύτερο ύψος κτλ.) Τα ενήλικα ζώα φτάνουν σε ύψος ακρώμιου περίπου τα 1,25 - 1,30 εκ. Το χρώμα του είναι γκριζοκόκκινο το καλοκαίρι και γκριζωπό τον χειμώνα. Η μουσούδα του είναι μαύρη και η κάτω σιαγόνα λευκή. Τα αυτιά του είναι μεγάλα και όρθια. Γύρω από την βάση της ουράς φέρει χαρακτηριστική άσπρη κηλίδα (κάτοπτρο). Τα αρσενικά ζαρκάδια φύουν κέρατα τα οποία στην αρχή είναι καλυμμένα με βελούδο αλλά στην συνέχεια τρίβοντας τα επάνω σε δέντρα απομακρύνουν την σαρκική αυτή επικάλυψη και μένει το κέρατο. Η συνηθέστερη παραλλαγή τους, σε ενήλικα πάντα ζώα, είναι οι 3 κόγχες - προεξοχές. Δεν φύουν περισσότερες, ακόμη και εάν μεγαλώσουν αρκετά σε ηλικία, αλλά αυτό φαίνεται από μικρές κοκκάλινες προεξοχές που εμφανίζονται στην βάση των κεράτων (ονομάζονται και ¨μαργαριτάρια¨) και από τις οποίες καταλαβαίνουμε την ηλικία κάποιου ζώου. Συνήθως αυτή η διαδικασία λαμβάνει μέρος στα μέσα του χειμώνα, όπου και χρησιμεύουν τα κέρατα προς υπεράσπιση της εδαφικής ζώνης που κατέχει κάθε αρσενικό προς διαιώνιση του είδους.

Συμπεριφορά 
Είναι αποκλειστικά φυτοφάγα (τρέφονται με χόρτα και φύλλα από μικρά δέντρα και θάμνους) και εξαιρετικά δειλά [[Ζώα], κινούμενά κυρίως τις πολύ πρωινές ή προς σούρουπο - απογευματινές ώρες. Κατά τ' άλλα, είναι ζώο ημερόβιο. Ζει μοναχικά εκτός από την αναπαραγωγική περίοδο. Η κραυγή των αρσενικών είναι δυνατή και μοιάζει με υλακή, ενώ των θηλυκών μοιάζει με βέλασμα. Ζευγαρώνει στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου και συνήθως τα θηλυκά κυοφορούν 2 μικρά από τα οποία και τα 2, εάν δεν παρέμβουν αρπακτικά (αλεπούδες, κουνάβια, τσακάλια, λύκοι), επιβιώνουν χάρη στην εξαιρετικά μεγάλη, αλλά για σύντομα διαστήματα, ταχύτητα τους. Στην Ελλάδα αποτελεί την κύρια τροφή του λύκου αλλά και του λύγκα. Η θήρευσή του επιτρέπεται σχεδόν σε όλη την Ευρώπη όπου πλέον σε κάποιες εκ των χωρών αυτών, υπάρχουν πολλοί μεγάλοι πληθυσμοί, αλλά απαγορεύεται στην Ελλάδα.

Γεωγραφική εξάπλωση 

Το ζαρκάδι εξαπλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη από την Σκανδιναβία ως την Αγγλία, την Ν. Ιταλία και την Ελλάδα, σε δασωμένες περιοχές κοντά σε ρεματιές. Στην χώρα μας εξαπλώνεται στην Θράκη, Μακεδονία, Ήπειρο, Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια οι αριθμοί του στην Ελλάδα αυξάνονται, λόγω της ερήμωσης των ορεινών κατοικιών και της απαγόρευσης του κυνηγιού του.

Ελαφίδες
Θηλαστικά της Ευρώπης
Θηλαστικά της Ασίας
Θηλαστικά της Ελλάδας
Φυτοφάγα
Θηλαστικά της Μέσης Ανατολής
Νικόλαος Βγενόπουλος

Ο Νικόλαος Βγενόπουλος (Αγία Βαρβάρα Τριταίας Αχαΐας, 1926 - Αθήνα, 27 Δεκεμβρίου 1985) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός από την Πάτρα. Θείος του ήταν ο πρώην υπουργός Αναστάσιος Βγενόπουλος.

Βιογραφία 
Σπούδασε Καρδιολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής σε ηλικία 35 ετών. Συνετέλεσε στην ίδρυση της Ένωσης Νέων Ιατρών και εξελέγη γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Κατά την επταετία ήταν μέλος του ΠΑΚ Ελλάδος. Το Νοέμβριο του 1970 συνελήφθη από την ΕΣΑ και υποβλήθηκε σε βασανιστήρια, κρατήθηκε στην απομόνωση και αργότερα καταδικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο σε φυλάκιση 2,5 ετών. Συνέχισε τη δράση του και κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ είχε υπογράψει τη διακήρυξη της 3η Σεπτέμβρη 1974 με την οποία ιδρύθηκε. Εξελέγη με το ΠΑΣΟΚ βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1974 όπου πήρε 9.598 ψήφους (πρώτος στο νομό). Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977.

Στις ευρωεκλογές του 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το 1984.  Πέθανε από καρδιακό έμφραγμα το Δεκέμβριο του 1985, όντας εν ενεργεία ευρωβουλευτής και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο. Τον Ιανουάριο του 1986 αντικαταστάθηκε από τον Νίκο Παπακυριαζή.

Παραπομπές

Πηγές 
 Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014 ISBN 978-618-81328-4-9

Βουλευτές Αχαΐας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989
Ford Thunderbird

Το Ford Thunderbird (γνωστό στην καθημερινότητα των ΗΠΑ και ως T-Bird) ήταν ένα πολυτελές σπορ αυτοκίνητο, που παραγόταν από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford, αρχικά σε δέκα γενιές από τον Οκτώβριο του 1954 έως τον Σεπτέμβριο του 1997 και στη συνέχεια, σε μία ακόμα γενιά με ρετρό αισθητική, από τον Ιούνιο του 2001 έως τις 1 Ιουλίου 2005. Κατασκευάστηκε σε συνολικά έντεκα γενιές και 4,4 εκατομμύρια αντίτυπα. Θεωρείται ο δημιουργός της κατηγορίας των personal luxury cars, δηλαδή σπορ αυτοκινήτων που έχουν ταυτόχρονη πολυτέλεια λιμουζίνας, αλλά προσφέρονται μόνο σε 2-πορτη και 4-θέσια έκδοση, μια κατηγορία που υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες στο παρελθόν, έως τις αρχές τις δεκαετίας του 1990.

Βιβλιογραφία 
 Gunnell, John A. (Ed.) Standard Catalog of American Cars 1946–1975, 2nd Edition. Krause Publications, 1987. ISBN 0-87341-096-3.
 James M. Flammang/Ron Kowalke: Standard Catalog of American Cars 1976–1999. Krause Publications, Iola 1999, ISBN 0-87341-755-0.
 Wonder, William: Thunderbird Restoration Guide 1958–1966, 1st Edition. MBI Publishing Company, 1997. ISBN 0-7603-0390-8.
 John Gunnell: Standard Catalog of Ford, 4th edition. Krause Publications, Iola 2007, ISBN 0-89689-615-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 1955 Ford Thunderbird catalog
 1990 - 1997 & 2002 - 2005 Ford Thunderbird review by Edmunds.com

Μοντέλα Ford
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Σπορ αυτοκίνητα
Αμερικανικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα ράλλυ
Ford Mondeo

Το Ford Mondeo είναι μεγαλομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική πλευρά της αυτοκινητοβιομηχανίας Ford, από τις 23 Νοεμβρίου 1992 (η πρώτη γενιά έως τις 31 Αυγούστου 1996) έως τις 4 Απριλίου 2022. Από τις αρχές του 1993, διατίθεται στις περισσότερες αγορές παγκοσμίως, ως ο διεθνής εκπρόσωπος της εταιρείας στην κατηγορία D, αν και ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική έχει διατεθεί μόνο η πρώτη και η πέμπτη γενιά του (που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη από τον Οκτώβριο του 2014 έως το 2022), και σε εκδοχές με διαφορετικές ονομασίες. Η πρώτη γενιά του Mondeo κέρδισε το ευρωπαϊκό βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1994.

Διεθνής παρουσία 
 

Το αρχικό Mondeo σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε ως πραγματικά «παγκόσμιο αυτοκίνητο» και μάλιστα, στα πλαίσια αυτής της φιλοσοφίας, υιοθετήθηκε και η ονομασία «Mondeo», καθώς προήλθε από το λατινικό «mundus», που σημαίνει «κόσμος».

Η πρώτη γενιά του Mondeo αντικατέστησε το Ford Sierra στην Ευρώπη και το Ford Telstar σε μεγάλο μέρος της Ασίας και σε ορισμένες ακόμα διεθνείς αγορές, ενώ στη Βόρεια Αμερική κυκλοφόρησαν τότε δύο συγγενικές εκδοχές του, τα Ford Contour και Mercury Mystique, που κατασκευάστηκαν στην ήπειρο αυτή (από τις 15 Αυγούστου 1994 έως την σεζόν του 2000) και αντικατέστησαν τα Ford Tempo και Mercury Topaz αντίστοιχα. Επίσης, η τελευταία γενιά του Mondeo διατέθηκε και στη Βόρεια Αμερική, υπό την ονομασία Ford Fusion (η παραγωγή του Fusion, που ήταν το τελευταίο σεντάν που είχε μείνει στην παλέτα της αμερικανικής Ford, έληξε στις 31 Ιουλίου 2020 και μάλιστα την ίδια ημερομηνία με το πολυτελέστερο σεντάν Lincoln MKZ που βασιζόταν στην ίδια πλατφόρμα), έχοντας αυτή τη φορά ακόμα πιο στενή συγγένεια με τη γερμανική εκδοχή του.

Κατάργηση 
Λόγω διαρκούς πτώσης των πωλήσεων του μοντέλου και της ολοένα και μεγαλύτερης στροφής του κοινού προς τα SUV και τα crossover, εις βάρος των σεντάν, στις 25 Μαρτίου 2021 η Ford ανακοίνωσε επίσημα ότι θα σταματήσει να κατασκευάζει το Mondeo στην Ευρώπη και στην Αργεντινή τον Μάρτιο του 2022, με την εταιρεία να προσθέτει ότι δεν ετοιμάζει νέα γενιά του, καταργώντας το οριστικά από την παλέτα της.

Η παραγωγή του Mondeo ευρωπαϊκής κατασκευής έληξε στις 4 Απριλίου 2022 και το τελευταίο αντίτυπο, ένα γκρι σεντάν κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στη Βαλένθια της Ισπανίας, μετά από 29 χρόνια ευρωπαϊκής παραγωγής και 5+ εκατομμύρια πωλήσεις στην Ευρώπη. Με την κατάργηση του Mondeo, η ευρωπαϊκή παλέτα της Ford έμεινε χωρίς σεντάν αυτοκίνητο. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2022 κυκλοφόρησε μια νέα γενιά του Mondeo στην Κίνα, που σχεδιάστηκε, κατασκευάζεται και διατίθεται αποκλειστικά στη χώρα αυτή, επειδή στην Κίνα τα σεντάν διατηρούν ακόμα μια απήχηση.

Πωλήσεις 

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Eberhard Kittler: Deutsche Autos seit 1990. Band 6: Mercedes, Ford, Opel und Porsche. ISBN 3-613-02052-1. 
 Auto Bild, Ausgabe 36/2007, S. 74 ff.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Ford Mondeo

Μοντέλα Ford
Μεσαία αυτοκίνητα
Γερμανικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα ράλλυ
Σίμος Α. Κεδίκογλου

Ο Συμεών Κεδίκογλου (γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας ιατρός και πολιτικός, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Κατάγεται από την Ιστιαία της βόρειας Εύβοιας και είναι γιος του Άγγελου Κεδίκογλου, απόστρατου αντιστράτηγου του Στρατού προερχόμενος από το πυροβολικό και έμπιστου της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, ανηψιός του πρώην βουλευτή και υπουργού του ΠΑΣΟΚ Βασίλη Κεδίκογλου, καθώς και πρώτος εξάδελφος του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και κυβερνητικού εκπροσώπου Σίμου Β. Κεδίκογλου. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε την ειδικότητα της δερματολογίας – αφροδισιολογίας  στο νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός» στην Αθήνα και στο Νοσοκομείο «Saint George’s Hospital» του Λονδίνου. Έχει εργαστεί ως επιμελητής του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην πανεπιστημιακή κλινική του νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός».

Ως φοιτητής, υπήρξε μέλος της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Σπουδαστικής Παράταξης (ΠΑΣΠ) στην Ιατρική Σχολή και πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνα-Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) των ιατρών του νοσοκομείου, όπου εργαζόταν το 1998. Έχει διδάξει στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης, στη Σιβιτανίδειο Σχολή, σε φοιτητές της ιατρικής και έχει συμμετάσχει σε προγράμματα ενημέρωσης και δωρεάν εξέτασης του πληθυσμού για θέματα υγείας. Έχει αρθρογραφήσει σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας.

Το 2009, εκλέγεται στις εθνικές εκλογές για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Ευβοίας. Στη Βουλή των Ελλήνων, είναι εισηγητής στον κοινοβουλευτικό Τομέα Υγείας του ΠΑΣΟΚ και συμμετέχει στις επιτροπές Κοινωνικών Υποθέσεων, Μορφωτικών Υποθέσεων, Έρευνας και Τεχνολογίας και στην Υποεπιτροπή για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (IΣTAME) - Aνδρέας Παπανδρέου σε άμισθη υπηρεσία. Επανεκλέχθηκε στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. 

Στις 25 Ιουνίου 2013, ανέλαβε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στη δικομματική κυβέρνηση του Αντωνίου Σαμαρά.

Στις 28 Μαΐου 2021 ανακοινώθηκε η προσχώρησή του στον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Προοδευτική Συμμαχία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσ. symeonkedikoglou.gr, Επίσημη ιστοσελίδα πολιτικού
 Ιστοα. Βουλής των Ελλήνων, Προφίλ πολιτικού
 Ιστοσ. ΠΑΣΟΚ, Προφίλ πολιτικού
 Κανάλι SymeonKedikoglou, Επίσημο κανάλι YouTube

Βουλευτές Ευβοίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Χεϊντάρ Γκιαΐ

Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ Σαμλού ή Γιαΐ (1922 – 1985), (Περσικά: حیدر قلی خان غیایی شاملو, Λατινικό αλφάβητο: Heydar Ghiai) είναι Ιρανός αρχιτέκτονας. Αναγνωρίζεται από τις αρχές της δεκαετίας του 50' ως ένας από τους πρωτοπόρους αρχιτέκτονες του μοντέρνου κινήματος στο Ιράν. Τα έργα του παρουσιάζουν πτυχές της μοντέρνας αρχιτεκτονικής της Ευρώπης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1922 στην Τεχεράνη, στο Ιράν. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη σχολή καλών τεχνών του Παρισιού, στο École des Beaux-Arts (1948 – 1952). Επιστρέφει στο Ιράν το 1954 και διδάσκει στη σχολή καλών τεχνών. Ο Γκιαΐ κατέχοντας τον τίτλο καθηγητή του πανεπιστημίου της Τεχεράνης, εκπαιδεύει πολλές γενιές νέων αρχιτεκτόνων. Παράλληλα με τη διδασκαλία στο πανεπιστήμιο, ιδρύει και το αρχιτεκτονικό του γραφείο. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας αναλαμβάνοντας ιδιωτικά έργα κυρίως στην πρωτεύουσα του Ιράν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ξενοδοχείο Χίλτον της Τεχεράνης ή το σημερινό Εστεγλάλ όπως ονομάστηκε μετά την ισλαμική επανάσταση, το 1979.

Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ αναλαμβάνει το πρώτο του δημόσιο έργο σε συνεργασία με τον περιβόητο συνάδελφό του, τον Μοχσέν Φορουγκί, το κτίριο της βουλής της Τεχεράνης (1954 – 1959). Το έργο αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καριέρα του Γκιαΐ κάνοντάς τον ακόμα πιο ονομαστό αρχιτέκτονα της εποχής του. Η εικόνα του κτιρίου αυτού χρησιμοποιήθηκε κατά του βασιλικού καθεστώτος Παχλαβί στα γραμματόσημα και χαρτονομίσματα της χώρας. Από τα εξίσου σημαντικά δημόσια έργα του αρχιτέκτονα διακρίνεται το κτίριο του υπουργείου υδάτων και ηλεκτρικής ενέργειας (1959), το νοσοκομείο του Μασχάντ (1963) και το κτίριο του υπουργείου γεωργίας (1970).

Διορίζεται ως επίσημος αρχιτέκτονας της βασιλικής αυλής του Σάχη το 1968. Σχεδιάζει τα βασιλικά ανάκτορα στο Φαραχαμπάντ τα οποία δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω μη έγκρισης προϋπολογισμού. Την ίδια χρονιά ο Γκιαϊ συμμετέχει στο σχεδιασμό του ιρανικού οίκου της φοιτητικής εστίας στην πανεπιστημιούπολη του Παρισιού σε συνεργασία με τον Claude Parent και André Bloc.

Tο 1979, μετά την ισλαμική επανάσταση και την επικράτηση του νέου πολιτικού καθεστώτος, εγκαταλείπει το Ιράν και εγκαθίσταται με την οικογένειά του στη Γαλλία. Μετά από μερικά χρόνια ο Γκιαΐ ιδρύει το καινούργιο αρχιτεκτονικό του γραφείο μαζί με τους γιους του στις Η.Π.Α, στο Σαν Φρανσίσκο. Ο 41ος δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο, ο Willie L. Brown διακήρυξε την 26η Οκτωβρίου ημέρα “Γκιαΐ και γιοι” προς τιμήν και αναγνώριση των διεθνών αρχιτεκτονικών επιτευγμάτων του Χεϊντάρ Γκιαΐ και των γιων του.

Ο Χεϊντάρ Γκιαΐ αποβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 1985 στο Αντίμπ, στη Γαλλία.

Έργα 

 Βουλή, Τεχεράνη
 Σιδηροδρομικός σταθμός, Μασχάντ
 Ιρανικός οίκος, Παρίσι
 Ξενοδοχείο Χίλτον, Τεχεράνη
 Βίλα Nautica, Τεχεράνη
 Κινηματογράφος Radio City, Τεχεράνη

Βιβλιογραφία 

 F. Ghiai, " Yady az Heydar Ghiai"
 http://azadamirkhizi.blogfa.com/tag/محسن-فروغي

Ιρανοί αρχιτέκτονες
Πέρσες αρχιτέκτονες
Κωνσταντίνος Κουρτίδης

Ο Κωνσταντίνος Γ. Κουρτίδης (1870 – 23 Νοεμβρίου 1944) ήταν ιατρός και διδάσκαλος, πολιτικός, βουλευτής και συγγραφέας από τη Θράκη.

Βιογραφικό 
Μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες προσωπικότητες από τον Θρακικό χώρο. Ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Κουρτίδης γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1870. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1888.  Στην συνέχεια γίνεται δημοδιδάσκαλος τού Ηδιριμοδείου δημοτικού σχολείου.  Φοίτησε δύο χρόνια στη Φιλοσοφική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, ενώ έχει κάνει σπουδές και στην ιατρική, όπου το 1899 αναγορεύεται αριστούχος διδάκτωρ. Κατόπιν, σε νεαρή ηλικία, διορίσθηκε ως διδάσκαλος στο Σουφλί, όπου και δημιούργησε την οικογένειά του. Νυμφεύτηκε τη Δέσποινα Παπαδοπούλου (τη Δέσπω την Παπαντικούδα), με την οποία και απέκτησε 2 παιδιά, τη Μαρίκα και το Γιώργο. Υπηρέτησε (1901-1904) ως υγειονομικός στο Λοιμοκαθαρτήριο. Έφυγε στην Αίγυπτο, όπου για λίγα χρόνια εξάσκησε το επάγγελμα τού ιατρού, ωστόσο το 1904 επέστρεψε στο Σουφλί κατά τους δύσκολους για τη Θράκη χρόνους και το σπίτι του έγινε κέντρο εθνικών αποφάσεων. Πριν πεθάνει, ζήτησε να θαφτεί στο χωριό Κορνοφωλιά. Πέθανε το Νοέμβριο του 1912. Η κόρη του παραχώρησε το αρχοντικό στην ΕΤΒΑ, για να γίνει αυτό το πρώτο Μουσείου Μεταξιού της Ελλάδας.

Πολιτικό έργο 
Αναπτύσσει έντονη εθνική δραστηριότητα.  Ανήκει στο πατριωτικό κομιτάτο του Σουφλίου. Κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου, ο Κουρτίδης επιστρατεύεται στον τουρκικό στρατό ως στρατιωτικός ιατρός. Μετά την ανακήρυξη τής αυτονομίας της, η Δυτική Θράκη χωρίζεται σε τρία τμήματα και ο Κουρτίδης γίνεται πρόεδρος του Σουφλίου. Με την απελευθέρωση της Θράκης, εκλέγεται βουλευτής Αδριανουπόλεως και στη συνέχεια γερουσιαστής, ενώ το 1924 τοποθετείται Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από την κυβέρνηση τού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου. Από το βήμα της βουλής αγωνίζεται για να αποκατασταθεί ο κόσμος των προσφύγων. Δείγμα των αγώνων του είναι η αγόρευσή του στην Βουλή, με κυριότερα ζητήματα τη στέγαση και την περίθαλψη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 30/5/1921. Ήταν άνθρωπος της δράσης και τού στοχασμού, σεμνός και τίμιος.

Συγγραφικό έργο 
Έχει να παρουσιάσει, πέρα από καθοριστικές πολιτικές αποφάσεις και ένα πολυτάλαντο συγγραφικό έργο με χρονογραφήματα, λαογραφία τού τόπου, ιστορικές μελέτες. Σπουδαία έργα του:
 "Άπαντα" (1910-1912): περιλαμβάνει "Σιναϊτικαί αναμνήσεις", "Οδοιπορικό του Αγίου Όρους", "Ιστορία της Θράκης", "Θρακικά" (1926). 
 Ένα βιβλίο με κεφάλαια για την "αρχαία Θράκη και τους Θράκες", "Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια" (1934).

Παραπομπές

Πηγές 
 Κουρτίδης Κωνσταντίνος, Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.Χ., Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932
 Παπαχριστοδούλου Πολυδώρος , Τέσσερις σύγχρονοι Ιστοριογράφοι της Θράκης, «Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού Γλωσσικού θησαυρού», τ. 14, σ. 173.
 Βιογραφία του Κουρτίδη, «Θρακικά», τ. 25, σ. 163

Έλληνες συγγραφείς
Βουλευτές Έβρου
Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης
Έλληνες Γερουσιαστές
Ιωάννης Γαλανόπουλος

Ο Ιωάννης Γαλανόπουλος, ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός από την Πάτρα.

Ήταν σταφιδέμπορος και είχε βιοτεχνία με έδρα την Παραλία Πατρών.
Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1933 και στις εκλογές του 1935.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αχαΐας
Έλληνες βιομήχανοι
Νταϊάν Λέιν

Η Νταϊάν Λέιν (), 22 Ιανουαρίου 1965) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και έκανε το ντεμπούτο της στoν κινηματογράφο όταν ήταν 13 χρόνων στην ταινία A Little Romance του Τζορτζ Ρόι Χιλ το 1979, πρωταγωνιστώντας μαζί με τον Λόρενς Ολίβιε. Σύντομα μετά, έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Time. Από τότε έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες όπως Αουτσάιντερς, Επαναστάτες Χωρίς Αύριο (The Outsiders, 1983), Κότον Κλαμπ (The Cotton Club, 1984), Τζακ (Jack, 1996) και Καταιγίδα (The Perfect Storm, 2000).

Το 2002 πρωταγωνίστησε στο ερωτικό δράμα Άπιστη (Unfaithful). Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου - Δράμα και Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο. Την επόμενη χρονιά έλαβε ακόμη μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για την ταινία Ηλιόλουστος Έρωτας (Under the Tuscan Sun) και το 2011 πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία Η Πρώτη Αποκάλυψη (Cinema Verite) που της χάρισε την τρίτη της υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και τη δεύτερη για Screen Actors Guild Award. Το 2013 κυκλοφόρησε η ταινία Άνθρωπος από Ατσάλι (Man of Steel), στην οποία η Λέιν υποδύεται τη Μάρθα Κεντ.

Η Λέιν υπήρξε παντρεμένη με τον ηθοποιό Τζος Μπρόλιν από το 2004 έως το 2013. Ήταν προηγουμένως παντρεμένη με τον ηθοποιό Κρίστοφερ Λάμπερτ από το 1988 μέχρι το 1994.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νταϊάν Λέιν στο IMDb

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Νίκος Γραμματικός (σκηνοθέτης)

Ο Νίκος Γραμματικός είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1963. Σπούδασε Κινηματογράφο και Μαθηματικά. Από το 1984 μέχρι το 1994 ήταν παραγωγός του ραδιοφωνικού προγράμματος «Ο Κινηματογράφος στο Τρίτο Πρόγραμμα» στο κρατικό ραδιόφωνο. Έχει σκηνοθετήσει ταινίες αλλά και σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης.

Έχει βραβευθεί σε Ελλάδα και εξωτερικό για τις ταινίες του όπως "Ο βασιλιάς", "Οι απόντες".

Ο Νίκος Γραμματικός διδάσκει σήμερα σε σχολές κινηματογράφου και θεάτρου.

 1987 Μακρόθεν (Μικρού μήκους) Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1988 Επικίνδυνη ζώνη (Μικρού μήκους) Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1989 Άβαξ (Μικρού μήκους) Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1991 Κλειστή στροφή (Μεγάλου μήκους)  Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1993 Η εποχή των δολοφόνων (Μεγάλου μήκους)  Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1996 Απόντες (Μεγάλου μήκους)  Σκηνοθεσία,Σενάριο,Παραγωγή. 1999 Νυχτολούλουδα (Ντοκιμαντέρ) Σκηνοθεσία,Σενάριο. 2002 Ο βασιλιάς (Μεγάλου μήκους)Σκηνοθεσία,Σενάριο. 2005 Αγρύπνια (Μεγάλου μήκους)Σκηνοθεσία,Σενάριο. 2014 Μήδεια Κρείσσων των εμών βουλευμάτων (Ντοκιμαντέρ) Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή.''

Παραπομπές 
http://www.imdb.com/name/nm0334552/

https://web.archive.org/web/20110509020405/http://www.dilos.gr/website/index.php/dilos-school/dilos-teachers/teachers-theory/98-nikos-grammatikos.html

http://www.stavrakos.edu.gr/isxoli/kathigites/9-kathigites/39-grammatikos-nikos

http://90lepta.com/s3086.html

https://web.archive.org/web/20140314222026/http://www.mediasoup.gr/node/78901

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες σκηνοθέτες
Ιστ Ράδερφορντ

Το Ιστ Ράδερφορντ (αγγλικά: East Rutherford) είναι δήμος της κομητείας Μπέργκεν στο Νιου Τζέρσεϊ. Πρόκειται για ένα προάστιο της Νέας Υόρκης, που βρίσκεται 7 μίλια (11 χλμ) δυτικά του Μανχάταν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του δήμου ήταν 8.913.  Ιδρύθηκε στις 17 Απριλίου 1889 ως Boiling Springs Township και μετονομάστηκε σε Ιστ Ράδερφορντ στις 28 Μαρτίου 1894. Φιλοξενεί το Meadowlands Sports Complex και είναι ο μόνος δήμος με λιγότερους από 10.000 κατοίκους που ήταν έδρα για πέντε επαγγελματικές αθλητικές ομάδες ταυτόχρονα ενώ σήμερα είναι η έδρα των Νιου Γιορκ Τζάιαντς και Νιου Γιορκ Τζετς.

Παραπομπές 

Νιου Τζέρσεϊ
Ferrari 360

Η Ferrari 360, γνωστή και ως Ferrari 360 Modena, ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Ferrari, μεταξύ του 1999 και του 2005, σε 16.244 αντίτυπα. Αντικατέστησε την Ferrari F355 και αντικαταστάθηκε από την Ferrari F430, η οποία παρουσιάστηκε στα τέλη του 2004.

Αισθητική 

Η 360 σηματοδότησε μια δυναμική στροφή σε έντονα καμπυλωτή εμφάνιση, που είχε μάλιστα και ακάλυπτα μπροστινά φώτα, σε αντίθεση με την προκάτοχο F355, ή οποία ήταν το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με την κλασική αισθητική της δεκαετίας του 1990, δηλαδή του σφηνοειδούς προφίλ με ακμές και με αναδιπλούμενα μπροστινά φώτα.

Τεχνολογίες 

Επίσης, η 360 ήταν η πρώτη Ferrari με σασί εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο και, γενικότερα, η πρώτη που δανείστηκε τεχνολογία απευθείας από την Φόρμουλα 1, για καλύτερες χωροταξικές λύσεις και βελτίωση του ground effect, με σκοπό να γίνει ένα πιο «every day» σπορ αυτοκίνητο (πρακτικό και για καθημερινή χρήση). Ειδικότερα το σασί της 360 είχε εξελιχθεί από συνεργασία της Ferrari με την Alcoa, ήταν εντελώς νέο και μάλιστα ήταν 40% ισχυρότερο από αυτό της προκατόχου F355, της οποίας ήταν από χάλυβα. Λόγω της χρήσης αλουμινίου, το βάρος της 360 μειώθηκε κατά 28% σε σύγκριση με την F355, παρά την αύξηση των εξωτερικών διαστάσεων κατά 10%.

Παράλληλα, και η ποιότητα κατασκευής βελτιώθηκε σημαντικά, όπως και η αξιοπιστία της, καθώς η προκάτοχος Ferrari F355 είχε εμφανίσει πολλά μελανά σημεία ακραίας αναξιοπιστίας, με ακραίο κόστος διαρκών επιδιορθώσεων ανά σύντομα χρονικά διαστήματα, που μάλιστα έπληξαν το κύρος της ως συλλεκτικό μοντέλο. Αν και στο παρελθόν είχαν υπάρξει κάποιες διαμαρτυρίες ιδιοκτητών για μερικά προβλήματα που εμφάνιζε και η 360, ωστόσο τα τελευταία αντίτυπα της 360 θεωρούνται αρκετά αξιόπιστα αυτοκίνητα, υπό τον όρο της σωστής χρήσης και προσεκτικής συντήρησης, και ειδικά αυτά συνιστώνται ως μεταχειρισμένα σπορ αυτοκίνητα.

Εκδοχές 

Αρχικά κυκλοφόρησε μόνο στη στάνταρ εκδοχή, την 360 Modena, αλλά το έτος 2000 προστέθηκε η καμπριολέ εκδοχή της, η 360 Spider, και γνώρισε αντίστοιχα μεγάλη απήχηση. Στα μέσα του 2003, έφτασε και η κορυφαία έκδοση του μοντέλου, η 360 Challenge Stradale, που είχε αρκετά μικρότερο βάρος, λίγο μεγαλύτερη ιπποδύναμη και ακόμα υψηλότερες επιδόσεις, και παρήχθη σε πολύ λιγότερα αντίτυπα, ως ειδική έκδοση.

Επίσης, υπήρξαν και επίσημες αγωνιστικές εκδόσεις της 360 και, για πρώτη φορά σε Ferrari, ως απευθείας εργοστασιακές, αντί για μετατροπές εκ των υστέρων σε αγωνιστικά αυτοκίνητα.

Τεχνικά στοιχεία

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ferrari 360 Modena versions & types
 Ferrari 360 Modena technical specifications
 Ferrari 360 Spider technical specifications
 Ferrari 360 Challenge Stradale technical specifications
 Ferrari 360 Modena Photo Gallery 
 Top Gear: Ferrari 360 Modena vs Porsche 911 Turbo (4Τροχοί - Σεπτέμβριος 2000)

360
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Σπορ αυτοκίνητα