joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μαρκ Ζάκερμπεργκ

Ο Μαρκ Έλιοτ Ζάκερμπεργκ (αγγλικά: Mark Elliot Zuckerberg, 14 Μαΐου 1984) είναι Αμερικανός εβραϊκής καταγωγής προγραμματιστής, επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος, γνωστός για τη δημιουργία του Facebook μαζί με τους Εντουάρντο Σάβεριν, Ντάστιν Μόσκοβιτς και Κρις Χιούζ, συμφοιτητές του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Είναι δισεκατομμυριούχος, καθώς κατέχει το 28% των μετοχών του Facebook, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου το 2017, με περιουσία που ανέρχεται στα 128 δισεκατομμύρια δολάρια (2022).       

Το 2010 το περιοδικό Time ανέδειξε τον Ζάκερμπεργκ ως Πρόσωπο της Χρονιάς.

Βιογραφία 
Ο Μαρκ Έλλιοτ Ζάκερμπεργκ γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1984 στο Ουάιτ Πλέινς της Νέας Υόρκης. Άρχισε να προγραμματίζει ενώ ήταν στο Γυμνάσιο. Ο Ζάκερμπεργκ προσελκύστηκε από εταιρίες όπως η Microsoft και η AOL, ωστόσο ο ίδιος επέλεξε να σπουδάσει στο Χάρβαρντ και εισήχθη στο προπτυχιακό κολέγιο. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ ίδρυσε το Facebook στις 4 Φεβρουαρίου 2004 και προοριζόταν αρχικά για χρήση μόνο από φοιτητές του Χάρβαρντ. Πρώτοι χρήστες του Facebook ήταν, εκτός από τον ίδιο τον ιδρυτή του, ο Κρις Χιούζ (συγκάτοικος του Ζάκερμπεργκ και ιδρυτικό μέλος του facebook), ο Ντάστιν Μόσκοβιτς (συγκάτοικος του Ζάκερμπεργκ στο Χάρβαρντ και ιδρυτικό μέλος του facebook), ο Arie Hasit (ο πρώτος μη ιδρυτής που άνοιξε λογαριασμό και φίλος με τον Κρις Χιούζ) και ο Marcel Laverdet (πιθανόν ο πρώτος μη φοιτητής του Χάρβαρντ που όμως ήταν φίλος με τους πρώτες χρήστες). Όταν συνειδητοποίησε ότι το Facebook θα μπορούσε να εξελιχτεί σε κάτι μεγάλο αποφάσισε να φύγει από το Χάρβαρντ στη μέση των σπουδών του ώστε ν' ασχοληθεί με αυτό. Όπως είπε και ο ίδιος: "Χρειάστηκα 5 λεπτά για να αποφασίσω ότι έπρεπε να φύγω".

Ύστερα μετακόμισε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια, όπου βρίσκονται σήμερα τα γραφεία του Facebook. Ίσως η σημαντικότερη απόφαση της καριέρας του ήταν η άρνησή του να πουλήσει το Facebook στη Yahoo για το εξωφρενικό ποσό των 1 δισ. δολαρίων. Σήμερα η εταιρία αξίζει περισσότερο από 500 δισ. δολάρια. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ είναι ένας από τους νεαρότερους δισεκατομμυριούχους στον κόσμο. Στις 21 Ιουλίου 2010, ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ ανακοίνωσε πως ο αριθμός των χρηστών του Facebook ξεπέρασε τα 500 εκατομμύρια. Σήμερα το Facebook αριθμεί πάνω από 2 δισεκατομμύρια χρήστες.

Απεικονίσεις του σε Έργα
Το Κοινωνικό Δίκτυο: Στην ταινία αυτήν ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ απεικονίστηκε από τον Τζέσι Άιζενμπεργκ και περιγράφει τα πρώτα έτη της ιστοσελίδας του Facebook. Για την απεικόνιση  και την ερμηνεία του ο Τζέσι Άιζενμπεργκ προτάθηκε για βραβείο Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου .

Παραπομπές 

Αμερικανοεβραίοι
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897

Η Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897  (Απρίλιος - Σεπτέμβριος 1897), σχηματίστηκε ύστερα από πρωτοβουλία του βασιλιά Γεωργίου, με σκοπό να αντικαταστήσει την κυβέρνηση Δηλιγιάννη, που είχε χάσει πλέον την εμπιστοσύνη του.
 

Μετά την άρνηση του Δηλιγιάννη, να παραιτηθεί, ώστε να διευκολύνει τον βασιλιά στις αποφάσεις του, ο Γεώργιος συγκάλεσε σύσκεψη πολιτικών προσωπικοτήτων με σκοπό την εύρεση λύσης στο αδιέξοδο που ακόμα μια φορά δημιουργήθηκε μεταξύ Γεωργίου και Δηλιγιάννη. (βλέπε Κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1890)
Στην σύσκεψη συμμετείχαν οι Δημήτριος Ράλλης (αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης), Στέφανος Σκουλούδης (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), Σωτήριος Σωτηρόπουλος (βουλευτής του «Ραλλικού κόμματος»), Λεωνίδας Δεληγιώργης (αρχηγός μικρής ομάδας βουλευτών), Κωνσταντίνος Καραπάνος (αρχηγός του «Προοδευτικού κόμματος», που κατείχε 8 έδρες στη Βουλή) και Ανάργυρος Σιμόπουλος (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), οι οποίοι και πρότειναν να υπάρξει κοινοβουλευτική συζήτηση και ψηφοφορία για την αλλαγή ή όχι της κυβέρνησης. Ο Δηλιγιάννης, όμως δεν εμφανίστηκε στις δυο συνεδριάσεις που κανονίστηκαν για αυτό το σκοπό και έτσι ο βασιλιάς προχώρησε στον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση, εμφανίστηκε στη Βουλή στις 19 Απριλίου και πήρε «ψήφο ανοχής» από το Σώμα, που συνταγματικά ισοδυναμούσε με «ψήφο εμπιστοσύνης»
Το κυβερνητικό έργο, περιστράφηκε κυρίως  στο θέμα του πολέμου και ειδικώτερα στην σύναψη ανακωχής με την Οθωμανική αυτοκρατορία. Τελικά, η ανακωχή υπογράφηκε στις  7 Μαΐου του 1897.
Τους επόμενους μήνες η κυβέρνηση θα αποδυθεί στην προσπάθεια υπογραφής της επίσημης συνθήκης ειρήνης με την Τουρκία, προσπάθεια που θα χρειαστεί μεγάλο διπλωματικό αγώνα, και θα τελεσφορήσει στις 20 Σεπτεμβρίου 1897, με την υπογραφή μιας συνθήκης με ιδιαίτερα δυσβάστακτους - για την Ελλάδα- όρους  (βλέπε, Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898).
Το κείμενο της συνθήκης εγκρίθηκε από την Ελληνική βουλή στις 18 Σεπτεμβρίου του 1897, αλλά η κυβέρνηση Ράλλη έχασε πλέον την ανοχή του σώματος και παραιτήθηκε.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

 «Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου» («Πρωθυπουργός»):  Δημήτριος Ράλλης

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»:  Στέφανος Σκουλούδης
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Γεώργιος Θεοτόκης
 «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Ανάργυρος Σιμόπουλος
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: ο συνταγματάρχης, Νικόλαος Τσαμαδός
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Νικόλαος Τριανταφυλλάκος
 «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Αθανάσιος Ευταξίας
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»:  Δημήτριος Ράλλης

Παραπομπές

1897 04
1897
1
Μπούρσασπορ

Η Μπούρσασπορ (τουρκικά: Bursaspor) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Προύσας. Ιδρύθηκε το 1963 τον Ιούνιο μετά την απορρόφηση πέντε τοπικών ποδοσφαιρικών σωματείων. Έδρα της Μπούρσασπορ είναι το Τίμσαχ Παρκ με χωρητικότητα 43.761 θέσεις, ενώ παλιότερη έδρα της αποτελούσε το Μπούρσα Ατατούρκ Στάντιουμ (1979-2015) χωρητικότητας 25.213 θέσεων. 

Συχνά αποκαλείται με το ψευδώνυμο Πράσινοι Κροκόδειλοι. Τα επίσημα χρώματα της ομάδος είναι το πράσινο και το άσπρο. 

Η Μπούρσασπορ στέφθηκε πρωταθλήτρια Τουρκίας την περίοδο 2009-10 τερματίζοντας μπροστά από τις παραδοσιακά ισχυρές ομάδες του πρωταθλήματος, τη Γαλατασαράι, τη Μπεσίκτας, τη Φενέρμπαχτσε, καθώς και την Τραμπζονσπόρ. Η ομάδα έχει κατακτήσει επίσης το Κύπελλο Τουρκίας την περίοδο 1985-86, ενώ έχει βρεθεί στον τελικό του θεσμού ως φιναλίστ άλλες πέντε φορές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1963
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1963
Γρηγόρης Κασιδόκωστας

Ο Γρηγόρης Κασιδόκωστας (γεν. Βουλιαγμένη, 26 Μαρτίου 1942  ή 1937) είναι Έλληνας πρώην αθλητής και πολιτικός.

Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, αλλά και με το θαλάσσιο σκι, του οποίου έγινε και δάσκαλος, καθώς και με την υδατοσφαίριση αγωνιζόμενος από το 1952 στον Παναθηναϊκό. Το 1982 παντρεύτηκε την Μαριάννα Λάτση. Στον γάμο αυτό εναντιώθηκε ο πατέρας της, Γιάννης Λάτσης, με αποτέλεσμα πέντε χρόνια αργότερα το 1987 η Μαριάννα Λάτση να καταθέσει αίτηση διαζυγίου, το οποίο και εκδόθηκε λίγο αργότερα. Το 1986 έθεσε υποψηφιότητα για τον δήμο Βουλιαγμένης και εξελέγη δήμαρχος. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1990, 1994, 1998, 2002 και 2006. Στις τελευταίες εκλογές εξελέγη δήμαρχος στον β΄ γύρο με 2.714 ψήφους (61,3%). Στις δημοτικές εκλογές του 2010 εξελέγη δήμαρχος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης. Μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο παραιτήθηκε το 2012.

Είναι παντρεμένος δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο παιδιά εκ των οποίων ο ένας είναι ο Πάρις Κασιδόκωστας.

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κ
Δήμαρχοι Βουλιαγμένης
Δήμαρχοι Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης
Έλληνες αθλητές θαλασσίου σκι
Μάρτον Μπούκοβι

Ο Μάρτον Μπούκοβι (Bukovi Márton, 10 Δεκεμβρίου 1903 - 11 Φεβρουαρίου 1985), ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Ο Μπούκοβι αποτέλεσε μαζί με τον Γκούσταβ Σέμπες, τον Μπέλα Γκούτμαν και τον Φέρεντς Πούσκας την αφρόκρεμα των Μαγυάρων προπονητών του 20ου αιώνα και εισήγαγε μαζί τους το σύστημα 4-2-4 (σύστημα με το οποίο μεγαλούργησε η βραζιλιάνικη σχολή) στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. 

Υπήρξε προπονητής του Ο.Σ.Φ.Π. από τα μέσα του 1965 μέχρι τα τέλη του 1967, διάστημα κατά το οποίο «πρόλαβε να αναμορφώσει τον Ολυμπιακό και να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Θρύλους του». Οδήγησε την ομάδα του Πειραιά ξανά στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος ύστερα από μια εξαετία. Στον Ολυμπιακό κατάφερε να πετύχει ένα ιστορικό ρεκόρ το οποίο χρειάστηκε να περάσουν 46 χρόνια για να καταρριφθεί. Επρόκειτο για το καλύτερο ξεκίνημα ελληνικής ομάδας στο εθνικό πρωτάθλημα, με την ομάδα του Μπούκοβι να πετυχαίνει 12 νίκες στις πρώτες 14 αγωνιστικές. Το Δεκέμβριο του 2013, ο Ολυμπιακός επί Μίτσελ, κατάφερε να σπάσει το συγκεκριμένο ρεκόρ πετυχαίνοντας 13 νίκες στα 14 πρώτα παιχνίδια.

Παραπομπές 

Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ουγγαρίας
Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σετ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΜΤΚ Βουδαπέστης
Προπονητές ποδοσφαίρου Ντιόσγκιορι ΒΤΚ
Προπονητές ποδοσφαίρου Ούιπεστ ΦΚ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΧΣΚ Γκρατζάνσκι Ζάγκρεμπ
Προπονητές ποδοσφαίρου Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές ΣΣ Άλμπα Αουτάτσε Ρόμα
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ειδωλολατρία

Ειδωλολατρία είναι η πίστη στα είδωλα και η θεοποίησή τους. Κατά τη μακρόχρονη πορεία του ανθρώπου, η λατρεία των ειδώλων πήρε τη μορφή της αστρολατρίας, της ανθρωπολατρίας, της λατρείας ιερών ζώων, ανθρώπων, αυτοκρατόρων, αγαθών ή κακών πνευμάτων, στα οποία αποδίδονταν υπερφυσικές ιδιότητες.

Κατά τον Χριστιανισμό βασικές μορφές της ειδωλολατρίας είναι ο φετιχισμός, ο πολυθεϊσμός και ο τοτεμισμός. Ο φετιχισμός είναι η πιο πρωτόγονη μορφή ειδωλολατρίας. Οι οπαδοί του φαντάζονταν ότι μέσα σε πολλά αντικείμενα υπήρχει μαγική δύναμη (στις πέτρες, τα χόρτα, τα κόκαλα, τις τρίχες, τα δέντρα κ.λπ.). Τα αντικείμενα αυτά ή τα κρεμούν επάνω τους σαν φυλαχτά ή τα τοποθετούν στις καλύβες και τα τιμούν προσφέροντας τροφές και ποτά, για να διώξουν τις αρρώστιες και τα ατυχήματα ή να φέρνουν εκπλήρωση των πόθων. Εξάλλου τα ζώα, τα βουνά, τα ποτάμια, οι λίμνες, οι θάλασσες, ο Ήλιος και η Σελήνη λατρεύονται ως κατοικίες πνευμάτων. Η μαγεία είναι το κύριο στοιχείο του φετιχισμού. Μ' αυτήν, που αποτελεί την ουσία της λατρείας τους, οι φετιχιστές πιστεύουν πως οι θεοί τους χορηγούν υγεία, πλούτο, γνώση και καθετί που με τις φυσικές τους δυνάμεις δεν μπορούν να αποκτήσουν.

Βιβλιογραφία 

 Γενική Ελληνική και Παγκόσμια ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ, τόμος 5, Εκδόσεις Δομική, σελ. 274

Παραπομπές 
Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα
Ντάνι Πεδρόσα

Ο Ντάνι Πεδρόσα (Daniel Pedrosa Ramal, 29 Σεπτεμβρίου 1985) είναι Ισπανός επαγγελματίας οδηγός μηχανών, και αγωνίζεται στο Moto GP. Γεννήθηκε το 1985 στο Σαβαδέλ της Ισπανίας που ανήκει στην Καστελάρ ντε Βάλε. Ο Ντάνι είναι ο νεότερος πρωταθλητής των 250 κυβικών. Ο Πεδρόσα έχει 1,58 ύψος και ζυγίζει 51 κιλά.

Καριέρα

Τα πρώτα χρόνια
Ο Ντάνι άρχισε για πρώτη φορά να οδηγεί μηχανή στα 4 του, και το πρώτο του μηχανάκι ήταν μια Italjet 50. Όταν άρχισε ερασιτεχνικά τον μηχανοκίνητο αθλητισμό σαν πρώτη μηχανή του χρησιμοποίησε μια Καβασάκι. Στα 9 του συμμετείχε στο Ισπανικό Πρωτάθλημα Μίνι-Μπάικ και τερμάτισε 2ος. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε στην 3η θέση λόγω απουσιών επειδή είχε προβλήματα υγείας.

125
Το 2001 έκανε το ντεμπούτο του στα 125 κυβικά και συμμετείχε στο Κύπελλο Movistar. Ο Ντάνι παίρνοντας δύο νίκες τερμάτισε στην 3η θέση. Το 2003 κατάφερε να πάρει 5 νίκες και κατέκτησε το πρωτάθλημα έχοντας μαζέψει συνολικά 223 βαθμούς. Τότε ήταν 18 ετών. Μάλιστα την ίδια σεζόν ταλαιπωρήθηκε πολύ καθώς σε μια δοκιμή στην Αυστραλία έπεσε από τη μηχανή και έσπασε τους αστραγάλους του.

250
Το 2004 έκανε την εμφάνιση του στα 250 κυβικά αλλά δεν συμμετείχε κιόλας απο τον πρώτο αγώνα λόγω του προβλήματος στους αστραγάλους του. Αργότερα, νίκησε στην Νότια Αφρική, και από τότε νίκησε άλλες 6 φορές και τερμάτισε 13 φορές. Το 2005 νίκησε 8 αγώνες, αλλά ξανατραυματίστηκε πάλι σε δοκιμή στην Ιαπωνία αλλά αυτή την φορά αντιμετώπισε προβλήματα στον ώμο.

Moto GP
Το 2006 έφτασε στην κορυφαία κατηγορία των 990 κυβικών, στην κατηγορία Moto GP που είναι ίδια με τα προηγούμενα πρωταθλήματα. Τον Μάρτιο του 2006, την εποχή που έκανε το ντεμπούτο του τερμάτισε 2ος στην πατρίδα του, την Ισπανία. Δύο μήνες μετά, στην Κίνα, πήρε την πρώτη του  νίκη.

Ισπανοί αθλητές
Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Δήμος Κοζάνης

Ο Δήμος Κοζάνης είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αιανής, Δημητρίου Υψηλάντη, Ελιμείας, Ελλησπόντου και Κοζάνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 71.388 κατοίκους , ενώ με την απογραφή του 2001, πριν ενσωματωθούν οι όμοροι δήμοι είχε 49.812.

Πρωτεύουσα του δήμου είναι η Κοζάνη, η μεγαλύτερη πόλη η οποία είναι και έδρα της Δυτικής Μακεδονίας. Ως ιστορική έδρα του δήμου έχει οριστεί η κωμόπολη Αιανή, που είναι χτισμένη κοντά στο σημείο της αρχαίας πόλης απ' την οποία έλαβε το όνομά της.

Δήμος Κοζάνης και δημοτικά διαμερίσματα 

Ο Δήμος Κοζάνης αποτελείται από τη δημοτική ενότητα Κοζάνης και άλλες 5 ενότητες (Αιανής, Δημητρίου Υψηλάντη, Ελιμείας και Ελλησπόντου). Καταλαμβάνει συνολικά έκταση 343 τ.χλμ. Γνωστές συνοικίες της πόλης είναι η Σκ'ρκα, τα Ηπειρώτικα, η Γιτιά, ο Άγιος Αθανάσιος, τα Πλατάνια κ.ά. Οι Δημοτικές και Τοπικές Κοινότητες του δήμου είναι:

Διατελέσαντες δήμαρχοι

Πηγές 

 Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

Παραπομπές
Αντίμπ

Η Αντίμπ (γαλλ. Antibes, (προβ. οξιτανικά: Antíbol) είναι παραθαλάσσια πόλη στο διαμέρισμα Αλπ-Μαριτίμ στη νοτιοανατολική Γαλλία, στη μεσογειακή Κυανή Ακτή, ανάμεσα στις Κάννες και στη Νίκαια.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 76.778 κατοίκους, το 25% των οποίων είναι κάτω των 25 ετών.

Ιστορία
Η Αντίπολις ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. ως ελληνική αποικία από τους Φωκαείς της Μασσαλίας. Λόγω του φυσικού της λιμανιού, που βρισκόταν σε κλειστή θέση που «προστάτευε» την πόλη, σύντομα εξελίχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο.

Καθώς η εξουσία των Ελλήνων άρχισε να φθίνει, το 43 π.Χ. η Αντίπολις επίσημα προσαρτήθηκε από τη Ρώμη και παρέμεινε σε αυτή για τα επόμενα 500 χρόνια. Οι Ρωμαίοι τη μετέτρεψαν στη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και κύριο σημείο εισόδου προς τη Γαλατία.

Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαλύθηκε το 476, η Αντίμπ πέρασε στα χέρια διαφόρων βαρβαρικών φυλών. Το αποτέλεσμα ήταν κυρίως καταστροφικό και μια μεγάλη περίοδος αστάθειας. Το 10ο αιώνα, η πόλη βρήκε τον «προστάτη» της στο πρόσωπο του Ροδοάρτου, που έχτισε εκτεταμένα αμυντικά τείχη γύρω από την πόλη και ένα κάστρο. Τα επόμενα 200 χρόνια, η Αντίμπ πέρασε μια περίοδο ανανέωσης. Ωστόσο, η ευημερία της κράτησε λίγο, καθώς οι κάτοικοί της προσπαθούσαν να διασωθούν από διαδοχικούς πολέμους και επιδημίες της γαλλικής υπαίθρου. Μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα, ολόκληρη η περιοχή πέρασε υπό την προστασία και τον έλεγχο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄. Αποκαταστάθηκε η σταθερότητα, αλλά και πάλι το λιμάνι της Αντίμπ έπεσε στην αφάνεια.

Από την αφάνεια αυτή αναδύθηκε γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, καθώς πλούσιοι από όλη την Ευρώπη ανακάλυψαν την ομορφιά του μέρους και έχτισαν πολυτελείς κατοικίες. Το 1926, το παλαιό κάστρο της Αντίμπ αγοράστηκε από την τοπική αυτοδιοίκηση και αργότερα αναστηλώθηκε για να λειτουργήσει ως μουσείο. Το 1946 κατέφτασε στην πόλη ο Πάμπλο Πικάσο και προσκλήθηκε να διαμείνει στο κάστρο. Κατά την εξάμηνη διαμονή του, ο Πικάσο παρήγαγε έργα ζωγραφικής, καθώς και κεραμικής και διακόσμησης. Όταν έφυγε, άφησε κάποια από αυτά για το δήμο και από τότε το κάστρο επίσημα έγινε Μουσείο Πικάσο.

Στην Αντιμπ έζησε για ένα διάστημα και έγραψε διάφορα έργα του ο Νίκος Καζαντζάκης.

Αδελφοποιημένες πόλεις
   Νιούπορτ Μπιτς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
   Γκμουντ, Γερμανία
   Ολυμπία, Ελλάδα
   Άλμποργκ, Δανία
   Ντεσενζάνο ντελ Γκάρντα, Ιταλία
   Κινσέιλ, Ιρλανδία
   Εϊλάτ, Ισραήλ
   Μπόντρουμ, Τουρκία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης

Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
Τάνανταϊς Παρκ

Το Τάνανταϊς Παρκ (αγγλικά: Tannadice Park) η αλλιώς Τάνανταϊς είναι στάδιο που βρίσκεται στην Οδό Τάνανταϊς της πόλης Νταντί, στη Σκωτία. Το στάδιο είναι έδρα της Νταντί Γιουνάιτεντ και διαθέτει 14.209 θέσεις θεατών. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Ντενς Παρκ, την έδρα της τοπικής αντιπάλου Νταντί, παρουσιάζοντας μια μοναδική ιδιομορφία συνύπαρξης δύο αντιπάλων εδρών σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους.

Συνοπτική ιστορία
Ο χώρος που καλύπτεται σήμερα από το Τάνανταϊς χρησιμοποιήθηκε στο ποδόσφαιρο στη δεκαετία του 1870, όταν ο περιβάλλων χώρος της πόλης ήταν κυρίως εξοχή. Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στην Ταναντάις και την Οδό Άρκλι έγινε έδρα τους συλλόγου Νταντί Ιστ Εντ το 1883, που την ονόμασε Κλέπινγκτον Παρκ. Οι διαδοχικές αλλαγές συλλόγων από την Νταντί Βάιολετ έως την Νταντί Άουαρ Μπόις και η χρήση του χώρου από τους Τζόνστον Γουόντερερς οδήγησε στην περίφραξη του χώρου και τη διαμόρφωσή με τη χρησιμοποίηση παρακείμενης πλαγιάς για καλύτερη θέαση του αγώνα.

Το Ιανουάριο του 1894 Οι Τζόνστον Γουόντερερς συγχωνεύθηκαν με έναν άλλο τοπικό σύλλογο, σχηματίζοντας την Νταντί Γουόντερερς, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος στο Σκωτικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου με πρώτο επίσημο αγώνα της Νταντί εναντίον της Μάδεργουελ. Ανακατατάξεις πολλές ως έδρα ομάδων και ανακατασκευές γνώρισε αρκετές στον 20ό αιώνα το στάδιο ως έδρα της Νταντί Χιμπέρνιαν, ενός νέου συλλόγου που αντιπροσώπευε την ιρλανδική κοινότητα της πόλης. Στη νέα του μορφή μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 7000 θεατές.

Εκτεταμένες αλλαγές και κατασκευαστικές βελτιώσεις έγιναν για την ασφάλεια του συγκροτήματος μετά το 1991, έτσι ώστε οι προδιαγραφές του να συμμορφώνονται με σύγχρονα στάνταρντ. Το 2009 άλλαξε ο φωτισμός με πλέον σύγχρονα και φωτεινότερα συστήματα και το 2010 τα αρχικά ξύλινα καθίσματα αντικαταστάθηκαν με πλαστικά. Το σύνολο των καθισμάτων στη σημερινή μορφή του σταδίου ανέρχεται στις 14.200 θέσεις και το ρεκόρ εισιτηρίων του είναι 28.000 θεατές στον αγώνα Νταντί Γιουνάιτεντ-Μπαρτσελόνα, το 1966.

Παραπομπές

Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο
Στάδια ποδοσφαίρου στη Σκωτία
Νταντί Γιουνάιτεντ
Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Φερδινάνδος Α΄ (Fernando I, 10 Μαρτίου 1503 - 25 Ιουλίου 1564) ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, γιος του βασιλιά Φίλιππου Α' της Καστίλης και της Ιωάννας της Τρελής. Από τον παππού του Μαξιμιλιανό της Αυστρίας εξασφάλισε τη διαδοχή της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Ήταν ένας από τους κυριότερους εμπνευστές της ειρήνης του Άουγκσμπουργκ.

Βιογραφία

Όταν παντρεύτηκε την Άννα της Ουγγαρίας (1521) ο αδελφός του Κάρολος Ε΄ αναγνώρισε με τη συνθήκη του Βορμς την κυριότητα του Φερδινάνδου στα πέντε κράτη των Αψβούργων και έπειτα τον τίτλο του διοικητή της Ν. Γερμανίας, του Τιρόλου και της Άνω Αλσατίας.

Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου Β΄ της Ουγγαρίας (1526) εκλέχτηκε βασιλιάς της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Αναγκάστηκε τότε να αντιμετωπίσει την επίθεση των Τούρκων κατά της Βιέννης. Δεν κατόρθωσε να καταλάβει τη Βούδα και αναγκάστηκε να υπογράψει οκταετή ανακωχή έναντι ετήσιας καταβολής φόρου υποτέλειας στο σουλτάνο και να αναγνωρίσει στην Τρανσυλβανία την αντίπαλη δυναστεία του Ιωάννη Ζαπόλυα.

Αρκετά μετριοπαθής στα θρησκευτικά θέματα, υπήρξε ένας από τους κυριότερους εμπνευστές της ειρήνης του Άουγκσμπουργκ (1555). Στο εσωτερικό εγκαινίασε μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που άνοιξαν το δρόμο για τη μετατροπή της Αυστρίας σε σύγχρονο κράτος συγκεντρωτικό και οργανωμένο. Το 1531 εκλέχτηκε βασιλιάς των Ρωμαίων και το 1551, μετά την παραίτηση του Καρόλου Ε', έγινε αυτοκράτορας της Γερμανίας.

Οικογένεια
Το 1521 νυμφεύτηκε την Άννα των Γιαγκελλόνων, κόρη του Βλαδίσλου Β΄ της Ουγγαρίας και Β΄ της Βοημίας και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ 1526-1545, παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας.
 Μαξιμιλιανός Β΄ 1527-1576, αρχιδούκας της Αυστρίας, βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
 Άννα 1528-1590, παντρεύτηκε τον  Αλβέρτο Ε΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας.
 Φερδινάνδος Β΄ 1529-1595, αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας.
 Μαρία, 1531-1581, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Λα Μαρκ δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
 Μαγδαληνή 1532-1590, ηγουμένη του αββαείου του Χαλλ στο Τυρόλο.
 Αικατερίνη 1533-1572, παντρεύτηκε πρώτα τον Φραγκίσκο Γ΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα (πρώτο γιο της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας) και έπειτα τον Σιγισμούνδο Β΄ Αύγουστο των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας.
 Ελεονώρα 1534-1594, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα (δεύτερο γιο της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας).
 Μαργαρίτα 1536-1567, μοναχή στο αββαείο του Χαλλ στο Τυρόλο.
 Βαρβάρα 1539-1572, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Β΄ των Έστε δούκα της Φερράρα και της Μόντενα.  
 Κάρολος Β΄ 1540-1590, αρχιδούκας της Έσω Αυστρίας.
 Ελένη 1543-1574, μοναχή.
 Ιωάννα 1547-1578, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Μεδίκων μεγάλο δούκα της Τοσκάνης.
 Ιωάννης 1538-1539, Ούρσουλα 1541-1543, απεβίωσαν μικρά.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Γενική Ελληνική και Παγκόσμια ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ, τόμος 15, Εκδόσεις Δομική, σελ. 176

Βασιλείς της Ουγγαρίας
Βασιλείς της Βοημίας
Τάγμα της Περικνημίδας
Οίκος των Αψβούργων
Δημήτριος Πάγκαλος

Ο Δημήτριος Πάγκαλος ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Έζησε στη Σαλαμίνα και άσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Στις βουλευτικές εκλογές του 1879 έθεσε υποψηφιότητα για πρώτη φορά με την παράταξη του Χαρίλαου Τρικούπη στην περιφέρεια Μεγαρίδος, καταφέροντας να εκλεγεί βουλευτής μαζί με τον Στέφανο Δραγούμη. Η βουλευτική του θητεία, έληξε στις 22 Οκτωβρίου 1881.

Ήταν παντρεμένος με την Κατίγκω Χατζημελέτη και είχαν αποκτήσει τον Θεόδωρο Πάγκαλο μετέπειτα δικτάτορα και στρατιωτικό, τον Γεώργιο Πάγκαλο, αξιωματικό της χωροφυλακής και την Αθηνά Παγκάλου, σύζυγο του Ιωάννου Παπανικολάου.

Παραπομπές

Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Βουλευτές Μεγαρίδος
Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
]]
Νουμιδία

Η Νουμιδία ήταν αρχαίο βερβερικό βασίλειο της Βόρειας Αφρικής, στη θέση της σημερινής Αλγερίας και τμήματος της Τυνησίας. Διήρκεσε από το 201 π.Χ. ως το 46 π.Χ. Οι κάτοικοί της χωρίζονταν σε φυλές και φυσιογνωμικά δε διαχωρίζονταν από τους άλλους Βέρβερους της βόρειας Αφρικής. Πρωτεύουσα ήταν η Κίρτη, σημερινή Κωνσταντίνη της Αλγερίας. Αργότερα αποτέλεσε Ρωμαϊκή επαρχία με το ίδιο όνομα.

Θέση
Τοποθετείται γεωγραφικά στα ανατολικά σύνορα της σύγχρονης Αλγερίας και γειτνίαζε με τη ρωμαϊκή επαρχία της Μαουρετάνια (σημερινά κράτη Αλγερία και Μαρόκο) στα δυτικά, ανατολικά με την επαρχία Άφρικα, ενώ βόρεια βρεχόταν από τη Μεσόγειο και νότια είχε την έρημο Σαχάρα.

Ονομάστηκε έτσι απ' τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους, πιθανόν γιατί η περιοχή κατοικούνταν από νομάδες.

Βερβερικό βασίλειο
Το 206 π.Χ., η Νουμιδία χωρίζεται σε δυο βασίλεια: ο βασιλιάς Σύφαξ της δυτικής Νουμιδίας είναι ο πιο ισχυρός και υποστηρίζει τον Αννίβα στους Καρχηδονιακούς Πολέμους, ενώ από εκείνη τη χρονιά ο Μασινίσα της ανατολικής Νουμιδίας άρχισε να υποστηρίζει τους Ρωμαίους, καθώς έχανε έδαφος απέναντι στο Σύφακα. 

Το 201 π.Χ. η Ρώμη νικάει την Καρχηδόνα και όλη η Νουμιδία περνάει υπό την εξουσία του Μασινίσα, ο οποίος το 148 π.Χ. πεθαίνει και το βασίλειο διαιρείται σε μικρότερα. Το 113 π.Χ. στην εξουσία ανέρχεται ο Ιουγούρθας.

Στη Ρωμαϊκή εποχή
Το 46 π.Χ., ολόκληρο το βασίλειο περνάει υπό τη διοίκηση της Ρώμης: το 29 π.Χ., βασιλιάς γίνεται ο σύμμαχος της Ρώμης Ιούβας Β' και τέσσερα χρόνια αργότερα του παραχωρείται και η επαρχία Μαουρετάνια. Ήδη η Νουμιδία έχει φτάσει μέχρι τη Θηβέστη (Τεμπέσα). Οι Νουμίδες αποτελούν συχνά τμήμα του καρχηδονιακού στρατού. 

Δυο αιώνες αργότερα, η Νουμιδία θα γίνει ξεχωριστή επαρχία, ενώ τον 4ο αιώνα θα γίνει το κέντρο του Δονατισμού, εκκλησιαστικού σχίσματος της τοπικής εκκλησίας της Βορείου Αφρικής. 

Ερημώθηκε ολοκληρωτικά κατά την επιδρομή των Βανδάλων τον 5ο μ.Χ. αι. και τον 10ο αιώνα οι Νουμίδες ασπάστηκαν το χριστιανισμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Άρθρο της Livepedia
LookLex Encyclopaedia - Numidia 
Encyclopedia Brittanica - Numidia

Ρωμαϊκές επαρχίες
Ιστορικές περιοχές
Πρώην κράτη της Αφρικής
Ιστορία της Αλγερίας
Οριουέλα

Η Οριουέλα ή Οριόλα (στα ισπανικά Orihuela, στα καταλανικά Oriola, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [oriˈwela]) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία του Αλικάντε στην Ισπανία. Η πόλη βρίσκεται στα ανατολικά της χώρας και ο πληθυσμός της είναι 32.472 κάτοικοι. Ο ποταμός Σεγούρα διασχίζει την πόλη. Η πόλη εποικίστηκε από τους Ρωμαίους οι οποίοι την ονόμασαν Ορκέλις και στη συνέχεια Αουραριόλα.

Οικονομία 
Η γεωργία της Οριουέλα βασίζεται στη γεωργική παραγωγή: λεμόνια,  πορτοκάλια, αμύγδαλα, ελιές, φοίνικες, ροδιές, βαμβάκι, κάνναβη και λαχανικά. Επίσης ένα σημαντικός κλάδος της μεταποιητικής της βιομηχανίας είναι το μετάξι, το μαλλί και τα διατηρημένα τρόφιμα .

Αξιοθέατα 
Τα πιο σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία της Οριουέλα είναι ένα αραβικό κάστρο με πύργους, ένας καθολικός καθεδρικός ναός χτίστηκε μεταξύ του 14ου και 16ου αιώνα και η μπαρόκ εκκλησία του Σάντο Ντομίνγκο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Νέα και οδηγός της πόλης στα Ισπανικά
 Τουριστικός οδηγός της πόλης στα Αγγλικά

Πόλεις της Ισπανίας
Κοινότητα της Βαλένθια
The Simpsons Road Rage

Το The Simpsons: Road Rage είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς βιντεοπαιχνιδιών που βγήκε τον Νοέμβριο του 2001. Βγήκε για τις κονσόλες PlayStation 2, Xbox, Game Boy Advance και GameCube. Στο παιχνίδι παρουσιάζονται 25 χαρακτήρες, ενώ έχει πολλές ομοιότητες με το βιντεοπαιχνίδι Crazy Taxi.

Σενάριο

Ο Κύριος Μπερνς αγόρασε όλα τα μεγάλα μέσα, όπως Λεωφορεία και Τρένα στην πόλη του Σπρίνγκφιλντ φτιάχνοντας τα ως μέσα που εκπέμπουν ακτινοβολία ώστε να σκοτώσει τους ανθρώπους.

Τα πολιτικά μέλη της πόλης αναγκάστηκαν να δώσουν χρήματα επειδή είχαν ήδη τρομοκρατηθεί παράγοντας ακόμα περισσότερα μέσα. Στο παιχνίδι υπάρχουν 17 διαφορετικά οχήματα ενώ υπάρχουν έξι περιοχές εκ των οποίων οι 5 ξεκλειδώνονται κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και 10 αποστολές. Η  Οικογένεια Σίμπσονς θα συμμετάσχει στο παιχνίδι και ο σκοπός τους είναι να εξουδετερώσουν τον Μπέρνς. Ο Μόνος σκοπός για να τον εξουδετερώσουν είναι να δίνουν αγώνες ώστε να εξασφαλίσουν ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που θα δοθεί στα πολιτικά μέλη και ύστερα στον Μπέρνς. Επίσης, ο κύριος χαρακτήρας θα είναι ο Χόμερ Σιμπσον, που θα γίνει και ταξιτζής ενώ κάποια οχήματα μπορεί να είναι και ιπτάμενα. Αφού  δοθούν τα χρήματα ο Μπέρνς θα κάνει την πόλη όπως ήταν.

Χαρακτήρες 

 Χόμερ Σίμπσον
 Μπαρτ Σίμπσον
 Μαρτζ Σίμπσον
 Λίζα Σίμπσον
 Άμπραχαμ Σίμπσον
 Ο Κηπουρός Γουίλι
 Ο Κλόουν Κρίστι
 Άπου Ναχάσαπιμαπέτιλον
 Μπέρνει Γκραμπλ
 Μόι Σίζλακ
 Ότο Μαν
 Κλάνσι Γουίνγκαμ
 Νεντ Φλάντερς
 Χόμερ Σίμπσον (με το κουστούμι του Mr.Plow)
 Παπάς Τίμοθι Λόβερτζοι
 Σνέικ Τζέλιμπερντ
 Χημικός Φρινκ

Αποδοχή
Η IGN βαθμολόγησε το παιχνίδι με 5.1 λέγοντας πως είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι αλλά δεν είναι και για διάκριση.
Η GameSpot έδωσε τον βαθμό 6.2 λέγοντας πως το παιχνίδι έχει καλύτερα γραφικά στο Game Cube, ενώ η καλύτερη βαθμολογία ήταν από την Game Informer με βαθμό 8 στα 10.

Παραβίαση
Το 2003 η SEGA κατάγγειλε τον κανόνα επειδή χρησιμοποίησαν το ίδιο Gameplay με αυτό του Crazy Taxi. Η EA και η THQ αναγκάστηκαν να δώσουν ένα χρηματικό ποσό πριν συμβούν χειρότερα γεγονότα.

Βιντεοπαιχνίδια του 2001
Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance
Βιντεοπαιχνίδια του GameCube
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox
Embryo

Οι Embryo ήταν συγκρότημα της Κράουτροκ. Ιδρύθηκαν την δεκαετία του 1970 στην Γερμανία.

Δισκογραφία 
 For Eva – CD, 1967
 Opal – LP/CD, 1970 Ohr 56003 u. 556003
 Embryos Rache – LP/CD, 1971
 Father Sons & Holy Ghosts – LP/CD, 1972
 Steig aus – LP/CD, 1973
 Rocksession – LP/CD, 1973
 We keep on – LP/CD, 1973
 Surfin – LP, 1975
 BAD HEADS & BAD CATS – LP, 1976
 Life - LP, 1977
 Apo Calypso – LP, 1977
 Embryo's Reise – LP/CD, 1979/1980
 Embryo+KCP+Charlie Mariano Live – LP, 1980
 ANTHOLOGIE - EVERY DAY IS OK – LP, 1980
 LA BLAMA SPAROZZI – LP, 1982
 Zack Glück – LP, 1984
 EMBRYO & YORUBA DUN DUN ORCHESTRA – LP, 1985
 Africa – LP, 1987
 Turn Peace – LP/CD, 1989
 IBN BATUTA – CD, 1994
 Ni HAU – CD, 1996
 Live in Berlin – CD, 1998
 Istanbul Casablanca - Tour 1998 – 2CDs, 1999
 Invisible Documents – 2CDs, 1999
 One night at the Joan Miró Foundation – CD, 2000
 Live 2000 Vol.1 – CD, 2001
 Live 2001 Vol.1 – CD, 2001
 Bremen 1971 – CD, 2003
 Hallo Mik (liverecordings 2002 & 2003) – CD, 2003
 Embryonnck - No-Neck Blues Band & Embryo – CD, 2006
 Live im Wendland – CD, 2007
 Freedom in Music – CD, 2008
 Live at Burg Herzberg Festival 2007 – CD, 2008
 Wiesbaden 1972 – CD, 2009
 Embryo 40 – 2CDs, 2010 (Trikont)
 It Do, CD/LP, 2016 (Trikont)

Γερμανικά progressive rock συγκροτήματα
Krautrock συγκροτήματα
Μιλτιάδης Γουλιμής

Ο Μιλτιάδης Γουλιμής (1844 - 1901) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Αγρινίου και ήταν γιος του Γεωργίου Γουλιμή, βουλευτή και γόνου παλιάς οικογένειας αρματωλών. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στο Μεσολόγγι. Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος στις βουλευτικές εκλογές του 1887 βουλευτής με το κόμμα του Χαριλάου Τρικούπη καθώς και σε αυτές του 1890. Στις εκλογές του 1895 ήταν υποψήφιος με το κόμμα του Δηλιγιάννη καταφέρνοντας να κερδίσει την βουλευτική έδρα από τον Χαρίλαο Τρικούπη για μόλις τέσσερις ψήφους. Μετά από αυτό ο Τρικούπης αποσύρθηκε από την πολιτική δηλώνοντας Ανθ΄ ημών Γουλιμής... Καληνύχτα σας, φράση που πέρασε στην ιστορία. Στη φράση δεν περιέχεται υπεροπτική κρίση κατά του Γουλιμή. Ο τελευταίος μόλις πληροφορήθηκε την αποτυχία του Τρικούπη εκδήλωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί υπερ αυτού, κάτι που δεν δέχτηκε ο Τρικούπης.

Απεβίωσε το 1901. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Γεώργιο Γουλιμή, δικηγόρο που πέθανε στο Ηπειρωτικό Μέτωπο (1912 - 1913).

Πηγές

Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Οικογένεια Γουλιμή
Έλληνες δικηγόροι
Κωνσταντίνος Ν. Αλαβάνος

Ο Κωνσταντίνος Αλαβάνος είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου του 1946, γόνος σημαντικής πολιτικής οικογένειας των Κυκλάδων: είναι γιος του Νικολάου Αλαβάνου, και εγγονός του Κωνσταντίνου Αλαβάνου. Αδελφός του είναι ο Αλέκος Αλαβάνος, ενώ είναι ο μεγαλύτερος από τα 6 αδέλφια σύνολο.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στην οποία και υπήρξε ενεργό μέλος του φοιτητικού συλλόγου,  συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ενώ υπήρξε και διοργανωτής λαϊκών συγκεντρώσεων για τις οποίες και δικάστηκε το 1966 στο Ηράκλειο, Κρήτης και το 1967 στην Τήνο.

Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 διορίστηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων και στις βουλευτικές εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 αλλά απέτυχε σε αυτές του 1981, όπου το Κέντρο κατέρρευσε, με την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του να κατευθύνονται στο ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο έτος ο Αλαβάνος, στενός φίλος της Μελίνας Μερκούρη, ανέλαβε γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, μέχρι το 1987.

Το 1997 διορίστηκε γενικός διευθυντής της ΕΤ1, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001. Τέλος, από το 2003 μέχρι το 2008 διετέλεσε γενικός διευθυντής στο τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής.

Κατοικεί στην Αθήνα.

Πηγές

Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίων Έργων
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Γιώργος Χειμωνάς

Ο Γιώργος Χειμωνάς (1938 – 27 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Έλληνας πεζογράφος, που εμφανίστηκε στον χώρο της λογοτεχνίας τη δεκαετία του 1960. Ήταν σύζυγος της Λούλας Αναγνωστάκη.

Βίος
Ο Γιώργος Χειμωνάς γεννήθηκε στην Καβάλα το 1938 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί σπούδασε ιατρική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και στη νευρογλωσσολογία. Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στην Ελλάδα και έζησε στην Αθήνα. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, που είχε τον τιτλο Πεισίστρατος, το 1960. Πέθανε το 2000 στο Παρίσι, σε ηλικία 62 ετών.

Ο χαρακτήρας του έργου του
Τα γραπτά του διερευνούν ψυχαναλυτικά τις εσωτερικές πτυχές της συνείδησης και διακρίνονται για τη νεωτερική τους γραφή καθώς και για πολλά δάνεια στοιχεία από το αντιμυθιστόρημα, όπως η επίπεδη γραφή ή η έλλειψη διαλόγων. Όπως λέει χαρακτηριστικά γι΄αυτόν ο καθηγητής Λίνος Πολίτης, είναι «ένας συγγραφέας που δε διαβάζεται εύκολα».

Προσωπικές Αναφορές 
Στον Γιώργο Χειμωνά αναφέρεται το τραγούδι "Ο Άμλετ της Σελήνης" σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, προσωπικού του φίλου.

Έργα 
Πεζά: 

 Πεισίστρατος (1960) 
 Η εκδρομή (1964) 
 Μυθιστόρημα (1966) 
 Ο γιατρός Ινεότης (1971) 
 Ο γάμος (1974) 
 Ο αδελφός (1975) 
 Οι χτίστες (1979) 
 Τα ταξίδια μου (1984) 
 Ο εχθρός του ποιητή (1990) 

Μεταφράσεις: 

 Ηλέκτρα του Σοφοκλή (1984), 
 Βάκχες (1985) του Ευριπίδη
 Μήδεια (1989) του Ευριπίδη
 Ορέστης (1998) του Ευριπίδη, 
 Άμλετ (1988)  του Σαίξπηρ
 Μάκβεθ (1996) του Σαίξπηρ

Δοκίμια: 

 Έξι μαθήματα για τον λόγο (1984)
 Ο λόγος. Μάθημα έβδομο και τελευταίο: Ο χρόνος και το σύμβολο (Με δυο εισαγωγικά σχόλια) (1985)
 Η δύσθυμη αναγέννηση. Όγδοο μάθημα για τον λόγο (1987)
 Τα όνειρα της αϋπνίας. Το ιερατείο του ύπνου και η διά των ονείρων καύσις των αιρετικών της νύχτας (1994)
 Ποιον φοβάται η Βιρτζίνια Γουλφ; Δημόσια κείμενα (1995) 
 Το ένατο μάθημα για τον λόγο. Ομιλία-Συζήτηση (2001)

Παραπομπές

Επιπλέον βιβλιογραφία
 Δημήτρης Μαρωνίτης: Η πεζογραφία του Γιώργου Χειμωνά, εκδ. «Κέδρος», 2007
 Βιβή Θεοδοσάτου: Ἀσελήνοις νυξί - Γ. Βιζυηνός, Μ. Καραπάνου, Γ. Χειμωνάς, Τρεις ψυχαναλυτικές αναγνώσεις, εκδ. «Επέκεινα», 2013
 Γιώργος Χειμωνάς: Αγάπη σαν ακολασία. Ανθολόγηση-εισαγωγή: Αργύρης Παλούκας, εκδ. «Κριτική», Αθήνα 2016, 128 σελ., ISBN 978-960-586-156-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σιδηρά, Μαίρη: Η ζωή και το τέλος των ηρώων του Γιώργου Χειμωνά στα έργα «Πεισίστρατος» και «Μυθιστόρημα» (εργασία ΜΔΕ), Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών, 2011
«Γιώργος Χειμωνάς», Εποχές και συγγραφείς, ΕΡΤ, 12 Νοεμβρίου 2014
«Γιώργος Χειμωνάς», Μονόγραμμα, ΕΡΤ, 1983
 Δημήτρης Αθηνάκης: Γιώργος Χειμωνάς, «άλλος τρόπος από το σώμα δεν υπάρχει», Η Καθημερινή, 1 Οκτωβρίου 2016, ένθ. «Ζωή», σελ. 4
Γιώργος Χειμωνάς, βιογραφικό σημείωμα στις εκδόσεις Κριτική 

Νεοέλληνες λογοτέχνες
Λογοτεχνία-επέκταση
Χρυσή Πέλλας

Η Χρυσή είναι χωριό που υπάγεται διοικητικά στον Νομό Πέλλας και συγκεκριμένα στον Δήμο Αλμωπίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 281 κατοίκους, κύρια ασχολία των οποίων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Ανατολικά του χωριού είναι χτισμένο κάστρο από την εποχή του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου.

Το χωριό αυτό είναι η πατρίδα της νεομάρτυρος Αγίας Χρυσής, που εορτάζεται στις 13 Οκτωβρίου εκάστου έτους και από την οποία προφανώς πήρε το όνομά του. Προηγουμένως ονομαζόταν Σλάτενα.

Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται νοτιοανατολικά της Αριδαίας, στο σταυροδρόμι Εδέσσης-Αριδαίας-Φούστανης. Το χωριό έχει υψόμετρο 120 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νότια του Εξαπλατάνου, στην κοιλάδα Αλμωπίας.

Ιστορία

Αρχαιότητα και Μεσαίωνας
Ο οικισμός είναι τα ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου, το οποίο καταστράφηκε από τις δυνάμεις του Βασιλείου Β΄ κατά το 1015. Το φρούριο ανακηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος το 1980. Νότια του χωριού υπάρχουν υπολείμματα αρχαίου οικισμού που συνδέονται με μία αρχαία πόλη.

Οθωμανική Αυτοκρατορία
Τον 18ο αιώνα γεννήθηκε και έζησε η Αγία Χρυσή η Νεομάρτυς όπου και δολοφονήθηκε από τις οθωμανικές δυνάμεις το 1795.

Σύμφωνα με τις στατιστικές Vasil Kanchov («Μακεδονία. Εθνογραφία και στατιστικά στοιχεία») το 1900 ζούσαν στο χωριό 950 Βούλγαροι μουσουλμάνοι.

Στην Ελλάδα

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό καταλήφθηκε από τα ελληνικά στρατεύματα και παρέμεινε στην Ελλάδα και μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 ο μουσουλμανικός πληθυσμός μετανάστευσε στην Τουρκία και τη θέση του αναπλήρωσαν Έλληνες της Ανατολίας και του Πόντου. Το 1926 το χωριό μετονομάστηκε σε Χρυσή. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 το χωριό είχε 664 κατοίκους.

Ασχολίες
Το έδαφος είναι πολύ γόνιμο και μερικώς αρδευόμενο. Ο πληθυσμός παράγει σιτηρά, καπνό, φρούτα και άλλα γεωργικά προϊόντα. Επίσης, η κτηνοτροφία είναι μερικώς ανεπτυγμένη.

Αυτοδιοίκηση

Το 1930, το χωριό αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα που κάλυπτε έκταση 15 τ.χλμ. Το 1999 η Κοινότητα συγχωνεύθηκε στο νεοσύστατο Δήμο Εξαπλάτανου και αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του δήμου. Από το 2011 το χωριό αποτελεί Τοπική Κοινότητα του Δήμου Αλμωπίας.

Δημογραφία.
1920:641.
1928:664.
1940:825.
1951:813.
1961:834.
1971:613.
1981:450.
1991:461.
2001:395.
2011:281.

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Αλμωπίας
Κογιανισκάτσι

Το Κογιανισκάτσι, γνωστό και ως Κογιανισκάτσι: Ζωή χωρίς ισορροπία (αγγλικά: Koyaanisqatsi: Life out of Balance), είναι μια ταινία που γυρίστηκε από το 1975 μέχρι το 1982 και σκηνοθετήθηκε από τον Αμερικάνο σκηνοθέτη Γκόντφρεϊ Ρέτζιο . Ήταν το πρώτο μέρος της τριλογίας Κάτσι, και ακολουθήθηκε από τις ταινίες Πογουακάτσι και Νακοϊκάτσι. Η μουσική της ταινίας γράφτηκε από τον Φίλιπ Γκλας, και η εικονοληψία έγινε από τον Ρον Φρικ.

Η ταινία αποτελείται κυρίως από πλάνα πόλεων και φυσικών τοπίων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεν υπάρχει διάλογος, αφήγηση, και ηθοποιοί. Ο τόνος του κάθε μέρους της ταινίας καθορίζεται από το συνδυασμό των εικόνων και της μουσικής.

Η ταινία υπήρξε υποψήφια για τη Χρυσή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1983, ενώ κέρδισε τα βραβεία κοινού στα Φεστιβαλ του Σάο Πάολο και της Βαρσοβίας. Η μουσική της, παράλληλα, βραβεύτηκε από τον Κύκλο Κριτικών του Λος Άντζελες.

Το DVD της ταινίας κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2002.

Παραπομπές 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1982
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα
Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο
Παράνθρωπος

{{Ταξινομοπλαίσιο
|όνομα= Παράνθρωπος
|εικόνα = Smac Paläolithikum 013.jpg
|λεζάντα_εικόνας = Κρανίο του Paranthropus boisei
|βασίλειο = Ζώα (Animalia)
|συνομοταξία = Χορδωτά (Chordata)
|υποσυνομοταξία= Σπονδυλωτά (Vertebrata)
|ομοταξία=Θηλαστικά (Mammalia)
|τάξη=Πρωτεύοντα (Primates)
|υπεροικογένεια=Ανθρωπoειδή (Hominoidea)
|οικογένεια=Ανθρωπίδες (Hominidae)
|υποοικογένεια=Ανθρωπίνες (Homininae)
|ομοιογένεια=Ανθρωπίνοι (Hominini)
|γένος=Παράνθρωπος (Paranthropus)| genus_authority = Μπρόυμ, 1938
| subdivision_ranks = Είδη
| subdivision = †Paranthropus aethiopicus †Paranthropus boisei †Paranthropus robustus
}}Παράνθρωπος (Paranthropus), ονομάζεται ένα γένος ανθρωπίνων που έχει αφανιστεί. Πρόκειται για δίποδα ανθρωποειδή που διαχωρίστηκαν από την εξέλιξη των λεπτοφυών αυστραλοπιθηκίνων (Αυστραλοπίθηκος) και δημιούργησαν το γένος Παράνθρωπος. Αποκαλούνται συχνά εύρωστοι αυστραλοπιθηκίνες (robust australopithecine), και μέχρι πρότινος πιστεύεται πως άνηκαν στο ίδιο γένος με τους άλλους αυστραλοπιθηκίνες, τους Αυστραλοπίθηκους. Η ταξινόμηση των εύρωστων αυστραλοπιθηκίνων ως ξεχωριστό γένος (Παράνθρωπος), ή όχι, έχει διχάσει την επιστημονική κοινότητα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ανθρωπίδες
Ανθρώπινη εξέλιξη
Προϊστορικά πρωτεύοντα
Επαμεινώνδας Κ. Εμπειρίκος

Ο Επαμεινώνδας Εμπειρίκος (1858 - 1924) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, τραπεζίτης και πολιτικός.

Καταγόταν από την Άνδρο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Εμπειρίκου. Δραστηριοποιήθηκε στην Ρουμανία, αναπτύσσοντας τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις της οικογένειας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της "Τράπεζας Αθηνών" (1893) ενώ ασχολήθηκε ενεργά με τη ναυτιλία. Είχε εκλεγεί βουλευτής Άνδρου και το 1908 διετέλεσε υπουργός ναυτικών εως και το 1909. Το 1907, εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Ναυτική Έκθεση του Μπορντώ (1907). Επίσης, είχε διατέλεσει πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής για τη Διεθνή Ναυτιλιακή Έκθεση.

Ήταν παντρεμένος με την Όλγα Κουμουνδούρου, κόρη του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και είχε αποκτήσει παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Αλέξανδρο Εμπειρίκο - Κουμουνδούρο.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επαμεινώνδας Εμπειρίκος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες εφοπλιστές
Έλληνες τραπεζίτες
Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Οικογένεια Εμπειρίκου
Κομψάτος

Ο ποταμός Κομψάτος (ταυτίζεται με τον Κοσσινίτη ποταμό 
) είναι ποτάμι στην Θράκη. Έχει συνολικό μήκος 68 χιλιόμετρα  και πηγάζει από την οροσειρά της Ροδόπης (περιοχή Διάσπαρτου) και καταλήγει στην λίμνη Βιστωνίδα. Η περιοχή του ποταμού είναι σημαντικός βιότοπος για ορνιθοπανίδα για 130 περίπου είδη πουλιών τα οποία έχουν παρατηρηθεί, ορισμένα από τα οποία είναι απειλούμενα με εξαφάνιση. Η λεκάνη απορροής του Κομψάτου είναι 567 τ.χ.

Επίσκεψη στην κοιλάδα του ποταμού Κομψάτου μπορεί να κάνει κάποιος ακολουθώντας τη πεζοπορική κυκλική διαδρομή Κοττάνη - Κούνδουρος - Τσαλαπετεινός - Καλότυχο - Λυκότοπος - Κοττάνη διάρκειας 10 ωρών (απόσταση 25 χιλιομέτρων).

Γέφυρα Πολύανθου

Στην έξοδο του ποταμού από την οροσειρά της Ροδόπης στην Θρακική πεδιάδα βρίσκεται το Βυζαντινό πέτρινο τοξωτό γεφύρι, χτισμένο το 15ο αιώνα με πλακαρές πέτρες από Ηπειρώτες μάστορες. Το κυρίως τόξο έχει άνοιγμα 21,80 μέτρα και ύψος 12 μέτρα ενώ το ανατολικό τόξο έχει άνοιγμα 17 μέτρα. Είναι γέφυρα Βυζαντινής αρχιτεκτονικής και χρονολογείται τον 15ο αιώνα.   

Το γεφύρι μπορεί να το επισκεφτεί κανείς εύκολα ακολουθώντας τις οδικές σημάνσεις που υπάρχουν δίπλα στο χωριό Πολύανθος, και με πεζοπορία 400-600 μέτρων. Στην ευρύτερη περιοχή του ποταμού υπάρχουν προχριστιανικές και χριστιανικές αρχαιότητες, όπως το βυζαντινό κάστρο του Πολύανθου και η παλαιοχριστιανική βασιλική ανατολικά του τοξωτού γεφυριού.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Θράκης
Γεωγραφία της Ροδόπης
Γεωγραφία της Ξάνθης
Κατάλογος Ρωμαιοκαθολικών επισκοπών στην Ελλάδα

Η Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα συντίθεται από 2 εκκλησιαστικές επαρχίες, 4 βοηθητικές επισκοπές, 1 αποστολικό βικαριάτο, και 2 επισκοπές αμέσα υποκείμενες στην Αγία Έδρα.

Εκκλησιαστική Επαρχία της Κέρκυρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας
Αρχιεπισκοπή Κέρκυρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας

Εκκλησιαστική Επαρχία Νάξου, Τήνου και Μυκόνου
Αρχιεπισκοπή Νάξου, Άνδρου, Τήνου και Μυκόνου 
Επισκοπή Χίου 
Επισκοπή Κρήτης
Επισκοπή Σαντορίνης
Επισκοπή Σύρου και Μήλου

Άμεσα υποκείμενα στην Αγία Έδρα

Αρχιεπισκοπή Αθηνών 
Αριεπισκοπή Ρόδου 
Αποστολικό Βικαριάτο Θεσσαλονίκης

Βλέπε επίσης
 Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
 Ελληνόρρυθμη Καθολική Εκκλησία
 Ιστορία των Καθολικών στη Σαντορίνη
 Ιερά Σύνοδος της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος
Αποστολικό Βικαριάτο Θεσσαλονίκης

To Ρωμαιοκαθολικό Αποστολικό Βικαριάτο Θεσσαλονίκης (λατινικά: Apostolicus Vicariatus Thessalonicensis) είναι ένα Αποστολικό Βικαριάτο του λατινικού τυπικού της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ελλάδα. Το Βικαριάτο ιδρύθηκε το 1926, περιλαμβάνοντας τους νομούς της Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Ξάνθης, Βόλου, Λάρισας και Γιαννιτσών.

Το Βικαριάτο παραμένει κενό αφού ο μόνος του Επίσκοπος, Αλεσσάντρο Γκουιντάτι, διορίσθηκε Αρχιεπίσκοπος της Αρχιεπισκοπή Νάξου, Άνδρου, Τήνου και Μυκόνου το 1929.

Ηγέτες

Alessandro Guidati † (30 Απριλίου 1926 Διορίσθηκε - 15 Ιουλίου 1929 Διορίσθηκε, Αρχιεπίσκοπος Νάξου, Άνδρου, Τήνου και Μυκόνου) 
Κενό (1930-2008)

Θεσσαλονικη
Θρησκεία στη Θεσσαλονίκη
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1996-97

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1996-97 ήταν το 5ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για 11η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Θέση στο κύπελλλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου εξασφάλισαν οι: Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Άστον Βίλα και Λέστερ ενώ θέση στο κύπελλου κυπελλούχων εξασφάλισε η Τσέλσι.

Βαθμολογία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Πρέμιερ Λιγκ
 rsssf Πρωταθλήματα της Αγγλίας 1996-97

Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997
Πρέμιερ Λιγκ
Υπουργικό Συμβούλιο

Με την ονομασία Υπουργικό Συμβούλιο (και παλαιότερα υπουργικόν συμβούλιον), φέρεται το συλλογικό όργανο του κράτους που συγκροτείται από τους υπουργούς και υφυπουργούς και του οποίου προΐσταται ο Πρωθυπουργός. Ο όρος υπό την στενή έννοιά του είναι συνώνυμος με τη λέξη Κυβέρνηση.

Ο Θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου έχει αγγλική καταγωγή που προήλθε περί τα τέλη του 16ου αιώνα, ως "Διαρκές" ή "Ιδιαίτερον Συμβούλιον" (Privy Council) που το συγκροτούσαν ευγενείς ή διακεκριμένα πρόσωπα έμπιστα του Στέμματος, το οποίο ήταν διάφορο από το Συμβούλιο Στέμματος.

Ο θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου δεν αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο επί παντός κυβερνητικού συστήματος (πολιτεύματος) και ούτε απαντάται σε όλα τα κράτη που εφαρμόζουν κοινοβουλευτικό σύστημα. Για παράδειγμα ο θεσμός αυτός είναι άγνωστος στο προεδρικό σύστημα των ΗΠΑ όπου οι υπουργοί δεν συγκροτούν κανένα συλλογικό όργανο απασχολούμενος ο καθένας στην αρμοδιότητα του υπουργείου του, ενώ η ενότητα της εκεί κυβέρνησης εξασφαλίζεται από τον αρχηγό του κράτους, δηλαδή τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο 
Στην Ελλάδα ο θεσμός αυτός καθιερώθηκε αμέσως μετά τον ερχομό του Βασιλέως Όθωνα, το 1833, δια του Β.Δ. 3/10 Απριλίου 1833 "Περί σχηματισμού των Γραμματειών" (σημερινών υπουργείων) όπου στο άρθρο 5 ορίζονταν "η ολομέλεια των Γραμματέων της Επικρατείας σχηματίζει το Υπουργικόν Συμβούλιον". Από συνταγματική όμως άποψη το Υπουργικό Συμβούλιο θεσπίστηκε ρητά από το Σύνταγμα του 1927 άρθρο 87 και επόμενα. Η σύγχρονη συγκρότησή του προβλέπεται από το άρθρο 81 του Συντάγματος (1975). Τα μέλη, η σύνθεση και η λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου ορίζονται κάθε φορά δια νόμου, ενώ με διάταγμα που προωθείται από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Κυβέρνησης διορίζονται ένας ή περισσότεροι, εκ των υπουργών, Αντιπρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου και σε έκτακτη περίπτωση προσωρινός αντιπρόεδρος - αναπληρωτής.

Το άρθρο 81 του Ελληνικού Συντάγματος του 1975 είναι το αντίστοιχο άρθρο 76 του Συντάγματος του 1952.

Δείτε επίσης
Υπουργικό Συμβούλιο της Ελλάδας

Συνταγματικό Δίκαιο
Κυβέρνηση
Τσέρνο-Πέτρης

Ο Τσέρνο-Πέτρης (μαύρος Πέτρης) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Καμπανία Ημαθίας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τσέρνο-Πέτρης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα σε κάποιο χωριό του κάμπου που εκτείνεται από τη Νάουσα έως το Γηδά (Αλεξάνδρεια), την λεγόμενη Καμπανία. Το 1822 μαζί με τον συντοπίτη του, οπλαρχηγό Αργύριο Καραμπατάκη, περιόδευσαν στα χωριά του κάμπου της Ημαθίας, προκειμένου να στρατολογήσουν άνδρες για την επανάσταση της Νάουσας. Συγκεκριμένα, το σώμα του αποτελούνταν από άνδρες των χωριών Κοπανός, Χαρίεσσα (Κάτω Κοπανός), Άγιος Γεώργιος (Γιάντσιστα), Αγγελοχώρι (Βέστιστα) και Ζερβοχώρι. Κατά το ξέσπασμα της επανάστασης στη Νάουσα, το Μάρτιο του 1822, επικεφαλής 80 ανδρών, ανέλαβε να φυλάξει το πέρασμα από την πλευρά του Λουδία, προκειμένου να ανακόψει τυχόν Οθωμανική εισβολή. Στη συνέχεια και ενώ ο αγώνας περιορίστηκε στην πόλη της Νάουσας, καθώς οι Οθωμανοί είχαν συγκεντρώσει μεγάλο στρατό εκεί, ο Τσερνο-Πέτρης με τους άνδρες του, καθώς και τα σώματα των Αργύριου Καραμπατάκη και Δημήτριου Καραμήτσου (από τη Βλάστη Εορδαίας) ανέλαβαν να φυλάξουν την πλαγιά της Γάστρας, από τις πηγές έως το ύψος της Καραγίδας.

Αναφορές
 Επισκοπική Προσωπογραφία της Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης κατά την περίοδο της Οθωμανοκρατίας, 1430-1912, Αθανάσιος Γ. Βουδούρης, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 17
 Από το βιβλίο του Ιωάννη Χολέβα, Οι Έλληνες σλαβόφωνοι της Μακεδονίας, εκδόσεις Πελασγός, 1999

Οπλαρχηγοί του 1821