joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λέον Ραντόσεβιτς

Ο Λέον Ραντόσεβιτς (γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1990) είναι Κροάτης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL) και της Ευρωλίγκας . Έχει γερμανική υπηκοότητα από το 2017.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Ραντόσεβιτς έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην επαγγελματική του σταδιοδρομία με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ το 2009. Στις 17 Ιουλίου 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με την Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο .  Στις 29 Ιουνίου 2012, ανακοινώθηκε ότι η Ολίμπια Μιλάνο έδωσε δανεικό τον Ραντόσεβιτς στη Λιέτουβος Ρίτας .  Στις 15 Ιανουαρίου 2013, άφησε τη Λιέτουβος Ρίτας και επέστρεψε στην Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο .  Στις 30 Ιουλίου 2013, ο Ραντόσεβιτς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου . 

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2015, υπέγραψε με την τουρκική ομάδα Μπεσίκτας .  Στις 17 Νοεμβρίου 2015, άφησε την Μπεσίκτας και υπέγραψε με τη γερμανική ομάδα Μπρόζε Μπάμπεργκ μέχρι το τέλος της χρονιάς.  Στις 10 Απριλίου 2016, υπέγραψε εκ νέου με την Μπρόζε για άλλα τρία χρόνια.

Διεθνής πορεία 
Ο Ραντόσεβιτς εκπροσώπησε τις μικρές εθνικές ομάδες σε αγώνες κάτ των 16, κάτω των 18 και κάτω των 20, κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2008 .

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Ευρωλίγκα 

|-
| style="text-align:left;"| 2009–10
| style="text-align:left;" rowspan=2| Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
| 16 || 8 || 15.2 || .581 || .000|| .526 || 3.0 || .4 || .6 || .2 || 3.8 || 3.8
|-
| style="text-align:left;"| 2010–11
| 9 || 9 || 32.7 || .505 || .000 || .815 || 6.3 || 1.3 || 1.2 || .4 || 12.9 || 15.8
|-
| style="text-align:left;"| 2011–12
| style="text-align:left;"| Ολίμπια Μιλάνο
| 14 || 2 || 9.2 || .515 || .000 || .833 || 1.3 || .3 || .2 || .3 || 3.5 || 3.2
|-
| style="text-align:left;"| 2012–13
| style="text-align:left;"| Λιέτουβος Ρίτας
| 10 || 2 || 21.3 || .535 || .000 || .710 || 3.8 || 1.1 || 1.0 || .7 || 9.8 || 10.8
|-
| style="text-align:left;"| 2014–15
| style="text-align:left;"| Άλμπα Βερολίνου
| 22 || 21 || 20.9 || .488 || .000 || .717 || 3.6 || .8 || .6 || .4 || 9.0 || 6.8
|-
| style="text-align:left;"| 2015–16
| style="text-align:left;"| Μπροσέ Μπάμπεργκ
| 19 || 12 || 18.3 || .552 || .000 || .712 || 3.5 || .6 || .3 || .4 || 7.5 || 8.4
|-
| style="text-align:left;"| 2016–17
| style="text-align:left;"| Μπροσέ Μπάμπεργκ
| 28 || 21 || 16.1 || .558 || .000 || .634 || 2.6 || .6 || .4 || .3 || 6.1 || 5.9
|- class="sortbottom"
| style="text-align:left;"| Καριέρα
| style="text-align:left;"|
| 71 || 42 || 19.8 || .512 || .000 || .723 || 3.4 || .7 || .7 || .4 || 7.3 || 7.1

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Λέον Ραντόσεβιτς στο eurobasket.com
 Ο Λέον Ραντόσεβιτς στο euroleague.net
 Ο Λέον Ραντόσεβιτς στο fiba.com

Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Γερμανοί κροατικής καταγωγής
Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας
Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Ντέμοντ Γκριν

Ο Ντέμοντ Γκριν (γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1979) είναι Γερμανοαμερικανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην παίχτης. Έπαιξε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, μεταξύ άλλων, στην Ευρωλίγκα, στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και στο Γερμανικό Πρωτάθλημα . Ο Γκριν ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Γερμανίας για αρκετά χρόνια και εμφανίστηκε με την ομάδα τόσο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA όσο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες .

Πρώιμη ζωή 
Ο Γκριν γεννήθηκε στο Φορτ Χουντ του Τέξας από πατέρα Αμερικανό και μητέρα Γερμανίδα. Η οικογένεια αργότερα μετακόμισε στο Ασάφενμπουργκ στη Γερμανία όπου και μεγάλωσε.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Γκριν αγωνίστηκε με τον αριθμό 24 για την Μπάγερν Μονάχου από το 2010 έως το 2014. Πριν μεταγραφεί στο Μόναχο έπαιξε μία χρονιά στην Ολύμπια Λάρισας του Ελληνικού Πρωταθλήματος . Πριν από αυτό έπαιξε δύο χρόνια για την Μπρόζε Μπάσκετς στην Μπάμπεργκ και ένα χρόνο για την Άλμπα Βερολίνου . Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Μπάγερ Τζάιαντς Λεβερκούζεν (2002–2005), έγινε ένας από τους καλύτερους Γερμανούς σουτέρ. Από το 1997 έως το 2002 ο Γκριν έπαιξε με την ΝΓK Βίρτσμπουργκ, όπου ήταν συμπαίκτης του 13 φορές All-Star του NBA, Ντιρκ Νοβίτσκι .

Διεθνής πορεία 
Ο Γκριν ήταν μέλος της γερμανικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης .  Έπαιξε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Καλαθοσφαίρισης του 2005, του 2007 και του 2009 . και επίσης στα Παγκόσμια Κύπελλα της FIBA του 2006 και του 2010 . Έπαιξε και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008 . 

Σε όλες τις διοργανώσεις, είχε κατά μέσο όρο 7,3 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 0,7 ασίστ ανά αγώνα.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Ευρωλίγκα 

|-
| style="text-align:left;"| 2007–08
| style="text-align:left;" rowspan=1| Bamberg
| 11 || 11 || 27.0 || .476 || .393 || 1.000 || 1.5 || 1.4 || 1.2 || .0 || 9.2 || 6.1
|- class="sortbottom"
| style="text-align:left;"| Career
| style="text-align:left;"|
| 11 || 11 || 27.0 || .476 || .393 || 1.000 || 1.5 || 1.4 || 1.2 || .0 || 9.2 || 6.1

Προπονητική πορεία 
Μέχρι το 2018, υπηρέτησε ως προπονητής στην ομάδα νέων της Μπάγερν Μονάχου, από το 2018 έως το 2020 ήταν ο προπονητής της εφεδρικής ομάδας της Μπάγερν και διορίστηκε βοηθός προπονητής της ανώτερης ομάδας της Μπάγερν στο Γερμανικό Πρωτάθλημα το 2020.

Προσωπικές πληροφορίες 
Ο πατέρας του Γκριν είναι Αφροαμερικανός και η μητέρα του Γερμανίδα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Ντέμοντ Γκριν  στο beko-bbl.de (in German)
 Ο Ντέμοντ Γκριν στο draftexpress.com
 Ο Ντέμοντ Γκριν στο eurobasket.com
 Ο Ντέμοντ Γκριν στο euroleague.net
 Ο Ντέμοντ Γκριν στο fiba.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Σούτινγκ γκαρντ
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Στέφεν Χάμαν

Ο Στέφεν Έβαλντ Χάμαν (γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1981) είναι πρώην Γερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έπαιξε στη θέση του πόιντ γκαρντ. Ο Χάμαν ήταν επίσης μέλος της γερμανικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης .

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Χάμαν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1998 στην αναπτυξιακή ομάδα της Μπρόζε Μπάμπεργκ TSV Τρέστερ Μπραϊτενγκίσμπαχ . Ένα χρόνο αργότερα ήταν μέλος της πρώτης ομάδας της Μπρόζε Μπάσκετς όπου έπαιξε μέχρι το 2006.

Από το 2006 έως το 2007 έπαιξε για την Κλιναμίο Μπολόνια στο Ιταλικό Πρωτάθλημα. Μετά τη σύντομη θητεία του στην Ιταλία, επέστρεψε στη Μπάμπεργκ τον Ιανουάριο, όπου έπαιξε τις υπόλοιπες περιόδους 2006–07 και 2007–08. Το 2008 εντάχθηκε στην Άλμπα Βερολίνου όπου έπαιξε μέχρι το 2010.

Το 2010 υπέγραψε με την Μπάγερν Μονάχου και έγινε αρχηγός της ομάδας. Έπαιξε εκεί μέχρι το 2014. Τον τελευταίο του χρόνο οδήγησε την Μπάγερν μαζί με τον αστέρα Μάλκολμ Ντιλέινι στο πρώτο της πρωτάθλημα από το 1955 και στη φάση των 16 της Ευρωλίγκας. Για αυτά τα επιτεύγματα, ο σύλλογος απέσυρε τον αριθμό 6 της εμφάνισής του μετά από εκείνην την χρονιά.

Στην τελευταία του επαγγελματική περίοδο έπαιξε για την Μπάουναχ Γιανγκ Πάικς στη γερμανική δεύτερη κατηγορία .

Διεθνής πορεία 
Ο Χάμαν, ο πρώην αρχηγός της μεγαλύτερης εθνικής ομάδας της Γερμανίας, έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην εθνική ομάδα στις 22 Ιανουαρίου 2003, σε έναν αγώνα απέναντι στην ΠΓΔΜ . Έπαιξε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2003, του 2007, του 2009 και του 2011 . και στα Παγκόσμια Κύπελλα της FIBA του 2006 και του 2010 .

Το 2008, οδήγησε τη γερμανική ομάδα, μαζί με τον 13 φορές All-Star του NBA, Ντιρκ Νοβίτσκι, στους πρώτους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες μετά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 . Σε όλες τις διοργανώσεις είχε κατά μέσο όρο 5,3 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 2 ασίστ ανά αγώνα.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Ευρωλίγκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Στέφεν Χάμαν  στο beko-bbl.de (στα Γερμανικά)
 Ο Στέφεν Χάμαν  στο draftexpress.com
 Ο Στέφεν Χάμαν στο eurobasket.com
 Ο Στέφεν Χάμαν στο euroleague.net
 Ο Στέφεν Χάμαν στο fiba.com
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Σούτινγκ γκαρντ
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αδαρνάσης Β΄ του Τάο-Κλαρτζέτι

Ο Αδαρνάσης Β΄ μερικές φορές γνωστός ως Αδαρνάσης Α΄,   Αdarnase II (άκμασε το διάστημα 830-670) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και συγκυβερνήτης του Tάο-Κλαρτζέτι με τους αδελφούς του Bαγράτ Α΄ της Ιβηρίας και Γκουάραμ Μαμπάλι, με τον τίτλο του δούκα των δουκών (eristavt-eristavi) το διάστημα 830 - π. 870.

Το όνομα Αδαρνάσης προέρχεται από το Μεσο-περσικό Ādurnarsēh, με το δεύτερο συστατικό της λέξης (Nase) να είναι η Γεωργιανή εκδοχή του Μεσο-περσικού ονόματος Narseh, το οποίο τελικά προέρχεται από το Aβεστικό nairyō.saŋya. Το Μεσο-περσικό όνομα Narseh υπάρχει και στα Γεωργιανά ως Nerse.  Το όνομα Ādurnarsēh εμφανίζεται στην Αρμενική γλώσσα ως Atrnerseh. 

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Aσότ Α΄ πρίγκιπα της Ιβηρίας και κληρονόμησε όλα τα εδάφη δυτικά στην οροσειρά Aρσιάνι με εξαίρεση το Σαβσέτι και το Κάτω Τάο (τώρα στην Τουρκία).

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Μπεβρέλι, κόρη του Bαγράτ Α΄, βασιλιά τωης Aβασγίας (Αμπχαζίας). Κάποια στιγμή η Μπεβρέλι εξαναγκάστηκε από τον Aδαρνάση Β΄ να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι, όπου έζησε και απεβίωσε ως Αναστασία. Μετά το τέλος του Aδαρνάση Β΄ περί το 870, οι κτήσεις του μοιράστηκαν εξίσου μεταξύ των γιων του: ο Γεώργιος Α΄ απέκτησε το Τάο, ενώ ο Σουμπάτ Α΄ έλαβε το Κλαρτζέτι. Ο δεύτερος γιος του Αδαρνάσης Β΄, ο Aσότ ο Όμοφος απεβίωσε το 867. Αυτό πρέπει να συνέβη κατά τη διάρκεια της ζωής του Aδαρνάση Β΄, καθώς ο Aσότ δεν περιλαμβάνεται στους κληρονόμους του. 
 Γεώργιος Α΄ απεβ. 891, πρίγκιπας του Τάο.
 Ασότ απεβ. 867, πρίγκιπας.
 Σουμπάτ Α΄ απεβ. 899, πρίγκιπας του Κλαρτζέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Μιλιμετρέ χαρτί

Μιλιμετρέ χαρτί ονομάζεται ο τύπος χαρτιού γραφής που τυπώνεται με λεπτές γραμμές που σχηματίζουν ένα κανονικό πλέγμα. Οι γραμμές χρησιμοποιούνται συχνά ως οδηγοί για τη χάραξη γραφικών συναρτήσεων ή πειραματικών δεδομένων και σχεδίασης καμπυλών. Βρίσκεται συνήθως σε περιβάλλοντα μαθηματικών, μηχανικής και εργαστηρίου.

Πιστεύεται ότι η ιδέα του μιλιμετρέ χαρτιού έρχεται από τον Δρ. Buxton, ο οποίος το κυκλοφόρησε εμπορικά το 1794 και το κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.  Έναν αιώνα αργότερα, ο E. H. Moore, ένας διακεκριμένος μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, υποστήριξε τη χρήση χαρτιού με «τετράγωνες γραμμές» από μαθητές γυμνασίων και πανεπιστημίων.

Παραπομπές

 Μαθηματικά
Τριβιγίλδος

Ο Τριβιγίλδος (Λατινικά Tribigildus) ήταν ένας Οστρογότθος στρατηγός που επαναστάτησε εναντίον του αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαίικής αυτοκρατορίας Αρκάδιου κατά τη βασιλεία του οποίου επιτάχυνε τον πολιτικό αναβρασμό.

Ο Τριβίγιλδος αρχικά εμφανίζεται στην ιστορία ως ηγέτης μιας αποικίας Οστρογότθων στην Νακόλεια της Φρυγίας και σαν σύνεργος του Ρωμαίικού κράτους (με το βαθμό του κόμη) σε μια ιστορική περίοδο που οι ομοεθνείς του ζούσαν υπό τους Ούννους. Όταν το έτος 399 ήρθε σε ρήξη με τον αυτοκράτορα άρχισε να λεηλατεί το εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Η αναστάτωση που προκλήθηκε στο πληθυσμό και οι φήμες για την ανερχόμενη δύναμη του Τριβιγίλδου ανάγκασαν τον πρωθυπουργό του Αρκάδιου , τον ευνούχο Ευτρόπιο να στείλει εκστρατευτικό σώμα. 

Ο Τριβίγιλδος ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε συναντήσει πολλές δυσκολίες στο να αποκρούσει τις πολιτοφυλακές των χωρικών αλλά όταν ήρθαν οι αυτοκρατορικές λεγεώνες που ήταν και αυτοί ως επί το πλείστων "Βάρβαροι" ήταν πολύ εύκολα για αυτόν να τους πάρει με το μέρος του και να εξοντώσει όσους από αυτούς δε βούλονταν να τον ακολουθήσουν.

Αυτό άφησε στον επίσης Γότθο Γαϊνά την στρατιωτική τύχη της Κωνσταντινούπολης , σταλμένος εναντίον του Τριβιγίλδου (με τον οποίο μπορεί να ήταν συγγενείς) περίγραψε την επανάσταση ως ανυπέρβλητη και πως οι διαπραγματεύσεις θα ήταν η μοναδική λύση. Η από κοινού απόφαση τους για την εκτέλεση του Ευτρόπιου μπορεί να συζητήθηκε όταν ο Τριβιγίλδιος συναντήθηκε με τον Γαϊνά. Ο Γαϊνάς συμμάχησε ανοιχτά με τον Τριβιγίλδο ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της εισβολής των ενωμένων Γοτθικών στρατών εναντίον της Κωνσταντινούπολης.

Πηγές 

 A. Richard Diebold Center for Indo-European Language and Culture 
 Noel Lenski, review of Wolfgang Hagl's Arcadius Apis Imperator: Synesios von Kyrene und sein Beitrag zum Herrscherideal der Spätantike, Bryn Mawr Classical Review, 98.3.08 
 Biography of John Chrysostom from Smith's Greek and Roman Biography and Mythology
 Gibbon's Decline and Fall of the Roman Empire, vol. 3
 Η σελίδα για τη ζωή του Αρκάδιου στο romanemperors.org  
 Το άρθρο της Βικιπαίδειας στα Αγγλικά

Παραπομπές 

Βυζαντινοί επαναστάτες
Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Οστρογότθοι
Γεώργιος Β΄ του Τάο

Ο Γεώργιος Β΄ ο Μέγας,  Gurgen ΙΙ Didi (απεβ. στις 14 Φεβρουαρίου 941) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι και κληρονομικός ηγεμόνας του Tάο με τον τίτλο του δούκα των δουκών (eristavt eristavi). Έφερε επίσης τον Βυζαντινό τίτλο του μαγίστρου.

Ήταν γιος του Αδαρνάσης Γ΄ του Τάο. Όταν απεβίωσε ο εκ πατρός θείος του Aσότ ο Ανώριμος το 918 (μεγαλύτερος αδελφός του Αδαρνάσης Γ΄), τον διαδέχθηκε. Τοποθετείται σε περίοπτη θέση στις μεσαιωνικές Γεωργιανές πηγές, έχοντας το επίθετο ο Μέγας. Προστάτης των τοπικών μοναστικών κοινοτήτων, ο Γεώργιος Β΄ προήδρευσε στην κατασκευή ενός νέου καθεδρικού ναού στο Χάντζτα.

Ο Γεώργιος Β΄ ήταν ένας δραστήριος ηγεμόνας και συσσώρευσε στα χέρια του μεγάλη δύναμη, κυβερνώντας το Τάο, τμήματα του Kλαρτζέτι και Τζαβαχέτι, καθώς επίσης τα Ατζάρα και Nιγκάλι. Η επέκταση των εδαφών του έγινε σε βάρος των εξαδέλφων και των γειτόνων του. Έτσι, κάπου μεταξύ 923 και 941, απέσπασε το Kλαρτζέτι από τον πεθερό του Aσότ τον Ταχύ, γιο του Βαγράτ Α΄ του Κλαρτζέτι, δίνοντάς του δύο άλλες περιοχές, το δυτικό τμήμα του Τζαβαχέτι και το Αντζάρα, ως αντάλλαγμα. Περαιτέρω επεδίωξε και στο Σάμσβιλντε που κατείχε η Αρμενία. 

Ο Γεώργιος Β΄ ήταν νυμφευμένος με μία κόρη του 2ου εξαδέλφου του Aσότ του Ταχέως, μέλους του Οίκου των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Kλαρτζέτι. Απέκτησαν μία μοναχοκόρη, που παντρεύτηκε τον Αβασγιανό πρίγκιπα Βαγράτ, γιο του βασιλιά Κωνσταντίνου Γ΄. Με το τέλος του Γεωργίου Β΄ το 941, ο κλάδος των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του Τάο-Κλαρτζέτι εξέλειπε και το κράτος του διαιρέθηκε μεταξύ άλλων κλάδων της δυναστείας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
Μάγιστροι
Δαβίδ Α΄ του Κλαρτζέτι

Ο Δαβίδ Α΄,  David I, (απεβ. στις 23 Φεβρουαρίου 943) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας από τον Oίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Tάο-Κλαρτζέτι που κυβέρνησε, με τον τίτλο του πατρός-κυρίου (mampali), στην Aντζάρα και στο Nιγκάλι από το 889 και στο Kλαρτζέτι από το 900 έως την παραίτησή του το 943.

Βιογραφία
Ο Δαβίδ Α΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σουμπάτ Α΄, ιδρυτή της γραμμής Κλαρτζέτι των Βαγκρατιδών. Μετά το τέλος του Σουμπάτ Α΄ το 889, ο μικρότερος αδελφός τού Δαβίδ Α΄, ο Βαγράτ Α΄ έγινε διάδοχος στο Κλαρτζέτι, ενώ οι κτήσεις του Δαβίδ Α΄ περιορίζοντο στις λιγότερο σημαντικές περιοχές της Ατζαρίας και του Νιγκάλι. Με το τέλος του Βαγράτ Α΄ το 900, ο Δαβίδ Α΄ ανέκτησε το Kλαρτζέτι με το βασικό φρούριο και την εμπορική πόλη Aρτανούτζι. Παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Σουμπάτ Β΄ και απεβίωσε ως μοναχός το 943.

Ο Δαβίδ Α΄ αναφέρεται από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων στο Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας) που αποδίδει τον τίτλο πατήρ-κύριος του Δαυίδ Α΄ στα ελληνικά ως μάμπαλις και τον μεταφράζει λανθασμένα ως «πανάγιος».

Βιβλιογραφικές αναφορές
Δαβίδ Β΄ του Κλαρτζέτι

Ο Δαυίδ Β΄,  David II (απεβ. το 993) ήταν από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Γεωργίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας (ηγεμόνας) του Κλαρτζέτι από το 988 ως το τέλος του.

Βιογραφία 
Ο Δαβίδ Β΄ ήταν γιος του Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Κλαρτζέτι. Ουσιαστικά τίποτε δεν είναι γνωστό για τη ζωή του. Απεβίωσε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Σουμπάτ Γ΄ του Κλαρτζέτι, γιος του αδελφού του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Αδαρνάσης Γ΄ του Τάο

O Αδαρνάσης Γ΄  Adarnase III (απεβ. 896) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Tάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας κληρονομικός ηγεμόνας του Tάο με τον τίτλο του δούκα των δουκών (eristavt eristavi]]).

Βιογραφία 
Το όνομα Αδαρνάσης προέρχεται από τo Μεσοπερσικό Ādurnarsēh, με το δεύτερο συστατικό της λέξης (Nase) να είναι η γεωργιανή βεβαίωση του Μεσοπερσικού ονόματος Narseh, το οποίο τελικά προέρχεται από το Aβεστικό nairyō.saŋya-.  Το Μεσοπερσικό όνομα Narseh υπάρχει και στα γεωργιανά ως Nerse.  Το όνομα Ādurnarsēh εμφανίζεται στην Αρμενική γλώσσα ως Atrnerseh. 

Ο Aδαρνάσης Γ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γεωργίου Α΄ του Τάο, μετά το τέλος του οποίου σε μία δυναστική διαμάχη, τον διαδέχθηκε το 891. Η θητεία του Aδαρνάση Γ΄ ήταν βραχύβια: απεβίωσε έξι χρόνια μετά την άνοδό του, αφήνοντας πίσω του δύο γιους.

Οικογένεια 
Είχε τέκνα:
 Δαβίδ, ο μεγαλύτερος γιος του Aδαρνάση Γ΄, είχε επίσης τον τίτλο του eristavt-eristavi. Πρέπει να ήταν πολύ νέος, όταν απεβίωσε ο πατέρας του, και είναι αμφίβολο αν κυβέρνησε ποτέ. Ο ίδιος απεβίωσε το 908 και δεν άφησε κανέναν γιο. 
 Γεώργιος Β΄ ο Μέγας, δούκας του Τάο.
 Ντίναρ, προσηλυτίστρια βασίλισσα του Χερέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Αρς Αντίκβα

Αρς Αντίκβα (λατ.: Ars Antiqua) λέγεται η ιστορική περίοδος της Δυτικής πολυφωνίας, η οποία αναπτύχθηκε κυρίως στη Γαλλία και καλύπτει τη περίοδο ανάμεσα στο 1150 και το 1300.

Προέλευση του όρου 
Ο όρος Αρς Αντίκβα οφείλεται στους θεωρητικούς της Αρς Νόβα (14ος αιώνας), οι οποίοι μίλησαν για την «αρχαία τέχνη» εγκωμιαστικά ή επικριτικά, αντιδιαστέλλοντας τις δύο τεχνοτροπίες (η διαφορά τους εντοπίζεται ιδιαίτερα στους νεωτερισμούς στον τομέα των ρυθμών που έφερε η Αρς Νόβα). Οι περισσότεροι συνθέτες της περιόδου αυτής είναι άγνωστοι. Παρόλα αυτά, ξεχωρίζουν τρεις προσωπικότητες:

α) ο Περοτέν

β) ο Φράνκο της Κολωνίας

γ) ο Πιερ ντε λα Κρουά

Πηγές 
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 11, σελίδα 181. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα.

Ιστορικές περίοδοι
Ντέρικ Χάμιλτον (καλαθοσφαιριστής)

Ο Ντέρικ Λαμόντ Χάμιλτον (γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1966) είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Με ύψος 2,01 μέτρων και αγωνιζόμενος στην θέση του σμολ φόργουορντ και γεννημένος στο Μομπάιλ, στην Αλαμπάμα, ο Χάμιλτον ήταν ένα κολεγιακό αστέρι στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Μισισιπή, με την ομάδα των Σάουθερν Μις Γκόλντεν Ιγκλς στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Επιλέχτηκε από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς με τη 2η επιλογή στον 3ο γύρο (52ος συνολικά) του ντραφτ του ΝΒΑ το 1988, αλλά δεν υπέγραψε συμβόλαιο.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Παρά την αποτυχία του να μπει στο ΝΒΑ, ο Χάμιλτον είχε μία επιτυχημένη και μακρά σταδιοδρομία στο εξωτερικό.  Έκανε μία αξιόλογη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα παίζοντας σε Σπόρτινγκ, ΑΕΚ, Απόλλωνα Πατρών και Ηράκλειο . Έπαιξε επίσης στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, με την Προεξίνκα ΚΜ Καρταχένα για δύο χρόνια και στο Ισραηλινό Πρωτάθηλμα με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, όπου του δόθηκε το προσωνύμιο "Η Κόλλα", λόγω της τεράστιας συνεισφοράς του στη χημεία της ομάδας.

Πριν από αυτό, έπαιξε επίσης με τους ισραηλινούς συλλόγους Χάποελ Χολόν και Χάποελ Εϊλάτ . Έπαιξε στο τέλος της σταδιοδρομίας του στην Ευρώπη στο Ρωσικό Πρωτάθλημα με την Ντιναμό Μόσχας . 

Ο Χάμιλτον είναι ξάδεφος του πρώην καλαθοσφαιριστή του Ντιουκ , Αντόνιο Λανγκ, ο οποίος κέρδισε 2 τίτλους NCAA και είχε θητείες στο NBA, το CBA και στο εξωτερικό πριν ξεκινήσει την προπονητική και είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Άντζελο Χάμιλτον, ο οποίος οδήγησε το Πολιτειακό Κολέγιο του Κόνορς στον Εθνικό τίτλο του NJCAA το 1990 και αργότερα έπαιξε στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα πριν ξεκινήσει θητεία στο εξωτερικό και στο Continental Basketball Association .   Ο γιος του Χάμιλτον, Κάιλ Χάμιλτον, παίζει αμερικανικό ποδόσφαιρο για το Πανεπιστήμιο του Νοτρ Νταμ .

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ Euroleague.net
 Προφίλ FIBA Ευρώπης 
 Προφίλ ΝΒΑ
 Προφίλ Ιταλικού Πρωταθλήματος (στα Ιταλικά)
 Προφίλ Ισραηλινού Πρωταθλήματος
 Προφίλ Ελληνικού Πρωταθλήματος

Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου
Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ.
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν
Καλαθοσφαιριστές Χαπόελ Εϊλάτ ΜΚ
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπζούρα

Ο Μπζούρα (πολωνικά: Bzura) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία. Είναι παραπόταμος του Βιστούλα (στο Βισόγκρουντ) και έχει μήκος 173 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης 7.764 χλμ2. Ήταν αξιοσημείωτος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς οι πολωνικές δυνάμεις έκαναν μεγάλη αντίσταση ενάντια στη Βέρμαχτ σε μια προσπάθεια να σταματήσουν τη γερμανική προέλαση στη Βαρσοβία (Μάχη του Μπζούρα).

Πόλεις 

 Αλεκσάντρουφ Γούτσκι
 Βισόγκρουντ
 Γουεντσίτσα
 Γουόβιτς
 Ζγκιες
 Μπρόχουφ
 Οζόρκουφ
 Σοχάτσεφ

Δείτε επίσης 
 Μάχη του Μπζούρα

Παραπομπές 

Παραπόταμοι του Βιστούλα
Ποταμοί της Πολωνίας
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (πολιτικός)

Ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος (Προβατάς Σερρών, 1966) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Από τις 3 Σεπτεμβρίου 2019 διατελεί Αντιπεριφερειάρχης Σερρών. Την περίοδο 2017-2019, διετέλεσε πρόεδρος του συμβουλίου της περιφέρειας κεντρικής Μακεδονίας.

Βιογραφικό 

Γεννήθηκε στον Προβατά Σερρών και αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ενώ ασκεί τη δικηγορία από το 1996. Από το 2002 ως το 2005 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Σερρών, όπου επανεξελέγη στις αρχαιρεσίες του 2014. Από το 2006 μέχρι σήμερα έχει εκλεγεί τρεις φορές πρόεδρος του δ.σ. του Λογαριασμού Ενίσχυσης και Αλληλοβοήθειας των Δικηγόρων Σερρών (Λ.Ε.Α.Δ.Σ.), ενώ σήμερα είναι Γενικός Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου.

Εκλέχθηκε Περιφερειακός Σύμβουλος στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές και συμμετείχε σε διαφόρους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους της πόλης των Σερρών (Εύξεινος Λέσχη Σερρών, Σύλλογος Πελοποννησίων Ν. Σερρών, Αθλητικός Σύλλογος Ποντίων και στον Σερραϊκό Όμιλο Αντισφαίρισης ως Πρόεδρος).

Είναι στέλεχος της Σούπερ Λιγκ Ελλάδος, μέλος της Νέας Δημοκρατίας από το 1981 με συνεχή παρουσία στις κομματικές οργανώσεις (ΜΑΚΚΙ, ΟΝΝΕΔ, ΔΑΠ), ενώ διετέλεσε Συντονιστής Εσωτερικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης του Κόμματος από το έτος 2004 έως το 2009. Στις Περιφερειακές Εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών με τον συνδυασμό με επικεφαλής τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και έλαβε 9.500 ψήφους ως νέος υποψήφιος, ενώ στην πόλη των Σερρών ήρθε πρώτος στην προτίμηση των ψηφοφόρων.

Στις Περιφερειακές Εκλογές του 2014 εξελέγη Περιφερειακός Σύμβουλος με την Παράταξη «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» του Απόστολου Τζιτζικώστα και στις 5 Μαρτίου 2017 με ευρύτατη αποδοχή Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο πρώτος εκτός Νομού Θεσσαλονίκης που καταλαμβάνει αυτήν την θέση, ενώ επανεξελέγη με την ίδια παράταξη στις τελευταίες εκλογές του Μαΐου του 2019.

Παραπομπές

Έλληνες δικηγόροι
Σπυρόπουλος Παναγιώτης
Σπυρόπουλος Παναγιώτης
Νιζόπολη

Η Νιζόπολη (σλαβομακεδονικά: Нижеполе, βλάχικα: Nijopolea, αλβανικά: Xhinxhopola) είναι χωριό του δήμου Μοναστηρίου στη Βόρεια Μακεδονία και αποτελεί αλπικό οικισμό σε απόσταση 7,85 χιλιομέτρων από τη Μπίτολα. Βρίσκεται χτισμένη στον Βαρνούντα, στην περιοχή της Πελαγονίας.

Ιστορία

Ο πληθυσμός της Νιζοπόλεως αποτελούνταν από παλαιότερους κατοίκους Βλάχων (Αρμάνων) και αργότερα Αρβανιτοβλάχων που αποτελούσαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του χωριού. Ένας μικρός αριθμός Μουσουλμάνων Αλβανών με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκε στη Νιζόπολη με καταγωγή από την επαρχεία της Κορυτσάς. Κατά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Νιζόπολη έπεσε στη συμμαχική πλευρά του Μακεδονικού μετώπου και οι Βλάχοι χωρικοί του κατέφυγαν πρώτα στη Φλώρινα και στη συνέχεια οι περισσότεροι πήγαν στην Κατερίνη. Μετά τον πόλεμο, οι περισσότεροι Βλάχοι της Νιζοπόλεως προτίμησαν να παραμείνουν στην Κατερίνη αφού μερικοί που επέστρεψαν γύρισαν και μίλησαν για την καταστροφή του χωριού. Μόνο το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και την άφιξη των Ελλήνων προσφύγων μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο (1919–1922) ορισμένοι κάτοικοι της Νιζοπόλεως επέστρεψαν στο χωριό.

Άτομα από τη Νιζόπολη 
 Θεόδωρος Αδάμ, Έλληνας οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα

Παραπομπές 

Δήμος Μπίτολα
Ασότ ο Ταχύς

Ο Ασότ ο Εύστροφος,  Ashot Kiskas (απεβ. το 939) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ου κλάδου του Ταο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας).

Βιογραφία 
Ο Ασότ ήταν γιος του Βαγράτ Α΄ του Κλαρτζέτι. Ήταν νυμφευμένος με την αδελφή του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας. Με αυτήν απέκτησε μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ του Τάο. Ο Ασότ είχε στην κατοχή του τη σημαντική, οχυρωμένη πόλη Αρτανούτζι, την οποία πιθανότατα κληρονόμησε από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο Α΄ του Κλαρτζέτι. Σύμφωνα με το Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας) του Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων, ο Aσότ είχε κακές σχέσεις με τον γαμπρό του Γεώργιο Β΄ του Tάο, ο οποίος ήταν αποφασισμένος να πάρει το Aρτανούτζι ως δικό του. Ο Ασότ προσφέρθηκε να παραδώσει την πόλη στους Βυζαντινούς με αντάλλαγμα την προστασία τους από τον Γεώργιο Β΄. Ο Βυζαντινός πληρεξούσιος πατρίκιος Κώνστας εκπλήρωσε την αποστολή του: επικύρωσε τον Γεώργιο Β΄ του Τάο ως μάγιστρο και προχώρησε στην κατάληψη του Αρτανούτζι με τον στρατό από το θέμα Χαλδίας. Όμως οι Γεωργιανοί πρίγκιπες, ανταγωνιζόμενοι τον Ασότ, διαμαρτυρήθηκαν και απείλησαν να πάνε στους Άραβες, αν δεν αποκατασταθεί. Ο Αυτοκράτορας Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός χρειάστηκε να αποκηρύξει την ενέργεια του Κώνστα, για να τους ειρηνεύσει. Έτσι ο Ασότ ο Ταχύς έλαβε πίσω το Αρτανούτζι, αλλά ο Γεώργιος Β΄ σύντομα κατέλαβε την πόλη και έδωσε στον πεθερό του λίγη γη ως αποζημίωση, την οποία επίσης προσάρτησε αργότερα. 

Ο Ασότ απεβίωσε το 939 ως πρόσφυγας στην Αυλή του κουνιάδου του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας (Αβασγίας).

Βιβλιογραφικές αναφορές
Γεώργιος Α΄ του Κλαρτζέτι

Ο Γεώργιος Α΄,  Gurgen (απεβ. το 923) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Tάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας).

Βιογραφία
Ήταν γιος του πρίγκιπα Βαγράτ Α΄ του Κλαρτζέτι.

Έγινε ο άμεσος διάδοχος του Βαγράτ Α΄, αλλά πρέπει να ήταν ένας μάλλον ασήμαντος ηγεμόνας, αφού δεν είχε επίσημο τίτλο. Είχε έναν υστερότοκο γιο, που ονομαζόταν επίσης Γεώργιος, ο οποίος απεβίωσε το 968.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Ασότ ο Όμορφος

Ο Ασότ ο Όμορφος,  από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αφδαρνάση Β΄ του Τάο-Κλαρτζέτι.    

Αδέλφια του ήταν ο Γεώργιος Α΄ του Τάο και ο Σουμπάτ Α΄ του Κλαρτζέτι, οι οποίοι μοιράστηκαν τις πατρικές κτήσεις και ο καθένας τους έγινε ιδρυτής κλάδου. Ο κλάδος του Κλατζέτι διήρκησε περισσότερο από αυτόν του Τάο.

Απεβίωσε το 867.

Βιβλιογραφικές αναφορές
Δημήτριος του Κλαρτζέτι

Ο Δημήτριος,  Demeter (απεβ. το 1028) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας.

Βιογραφία 
Ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου (γιου του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι), ο οποίος επαναστάτησε γύρω στο 1010 κατά του βασιλιά Βαγράτ Γ΄ της Γεωργίας και στέφθηκε βασιλιάς του Κλαρτζέτι, ωστόσο το 1012 ο Γεώργιος εκτελέστηκε. Ο Δημήτριος διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έλαβε Ελληνική εκπαίδευση. Επιστρέφοντας στη Γεωργία με το τέλος του Βαγράτ Γ΄ το 1014, κατάφερε να βρει μία θέση στην υψηλή κοινωνία του βασιλείου και έγινε αρχηγός της φιλο-Βυζαντινής μερίδας της Γεωργίας. Λίγο μετά την άνοδο του Βαγράτ Δ΄ στον θρόνο, ο Κωνσταντίνος Η΄ των Μακεδόνων έστειλε στρατό για να καταλάβει τη βασική πόλη-φρούριο του Αρτανούτζι για λογαριασμό του Δημητρίου των Βαγρατιδών, πρίγκιπα της Ιβηρίας. Αρκετοί Ίβηρες ευγενείς αυτομόλησαν στους Βυζαντινούς, αλλά οι πιστοί υπήκοοι του Βαγράτ Δ΄ έδωσαν μία πεισματική μάχη. Οι Βυζαντινοί κατέλαβαν τα Ιβηρικά σύνορα και πολιόρκησαν το Kλντεκάρι, ένα βασικό φρούριο στην επαρχία Τριαλέτι, αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν και βάδισαν πίσω στην περιοχή Σαβσέτι. Ο τοπικός επίσκοπος Σάβα του Tμπέτι οργάνωσε μία επιτυχημένη άμυνα της περιοχής, αναγκάζοντας τους Βυζαντινούς να υποχωρήσουν. Τελικά ο Βαγράτ Δ΄ κατάφερε να νικήσει τον Δημήτριο και τον φυλάκισε. Το Γεωργιανό Χρονικό αναφέρει, ότι απεβίωσε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του.

Πηγές 
 Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Ρώμη, 1990, σελ. 132-133.

Παραπομπές σε πηγές

Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Μονάρχες της Γεωργίας
Σουμπάτ Γ΄ του Κλαρτζέτι

Ο Σουμπάτ Γ΄,  Sumbat III (απεβ. το 1011) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και ο τελευταίος ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, από το 993 έως ότου εκτοπίστηκε από τον βασιλιά Βαγράτ Γ΄ της Γεωργίας το 1011.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι (απεβ. το 988) (γιου του Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι). Ο Σουμπάτ Γ΄ διαδέχθηκε τον άτεκνο θείο του Δαβίδ Β΄ -όταν εκείνος απεβίωσε- ως ηγεμόνας του Κλαρτζέτι, θέση την οποία μοιραζόταν με τον αδελφό του Γεώργιο. Ο Γεωργιανός χρονικογράφος των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας του 10ου αι. Σουμπάτ Νταβίτις-Ντζε, τους αποδίδει έναν βασιλικό τίτλο: κυρίαρχοι του Κλαρτζέτι (claრჯნი ჴელმწიფენი klarjni khelmtsipeni). Ο Σουμπάτ Γ΄ και ο Γεώργιος κυβέρνησαν ένα τμήμα της κληρονομικής επικράτειας των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας, που παρέμενε εκτός του ελέγχου του μακρινού εξαδέλφου τους Βαγράτ Γ΄, ο οποίος είχε γίνει βασιλιάς μίας ενοποιημένης Γεωργίας το 1008. Το 1011 οι αδελφοί προσκλήθηκαν από τον Βαγράτ Γ΄ σε διαπραγματεύσεις στο κάστρο του Πανασκέρτι, αλλά συνελήφθησαν και κρατήθηκαν αιχμάλωτοι στο κάστρο του Τμόγκβι, όπου σύντομα θανατώθηκαν. Οι κτήσεις τους πέρασαν στον Βαγράτ Γ΄ και τους απογόνους του. Τα παιδιά τους, ο Βαγράτ Γ΄ γιος του Σουμπάτ Β΄ και ο Δημήτριος γιος του Γεωργίου, κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, από όπου θα προσπαθούσαν να ανακτήσουν τα πατρογονικά εδάφη με τη Βυζαντινή βοήθεια, για τελευταία φορά το 1032, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Δείτε επίσης 
 Βαγράτ Γ΄ του Κλαρτζέτι

Βιβλιογραφικές αναφορές
Notino

Η Notino είναι ηλεκτρονικό κατάστημα που ειδικεύεται στην πώληση αρωμάτων, καλλυντικών και παραφαρμακευτικών προϊόντων. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηλεκτρονικά καταστήματα πώλησης αρωμάτων και προϊόντων ομορφιάς στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 2004 στο Μπρνο της Τσεχικής Δημοκρατίας από όπου επεκτάθηκε σε άλλες 27 ευρωπαϊκές χώρες. Στην ελληνική αγορά μπήκε το 2017.

Ιστορία 
Η Notino ιδρύθηκε το 2004 στην Τσεχική Δημοκρατία ως ηλεκτρονικό κατάστημα με αρώματα. Ωστόσο, σταδιακά επέκτεινε την γκάμα των προϊόντων της σε ολόκληρο τον τομέα της ομορφιάς. Σήμερα το ηλεκτρονικό κατάστημα προσφέρει πάνω από 82 χιλιάδες προϊόντα από 1.500 διαφορετικές μάρκες. Mε τζίρο 737 εκατομμύρια ευρώ (2021) συγκαταλλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες επιχειρήσεις λιανικής στην ευρωπαϊκή αγορά καλλυντικών και προϊόντων ομορφιάς.

Λόγω του αυξανόμενου αριθμού πελατών, ο οποίος το 2020 ανήλθε σε 16,5 εκατομμύρια, η Notino άνοιξε και ένα δεύτερο κέντρο διανομής στη Ρουμανία. Οι παραγγελίες  για τη Ρουμανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία τώρα εκτός από την Τσεχία αποστέλλονται κι από το Βουκουρέστι. Το 2020, η εταιρεία διαχειρίστηκε περισσότερα από 12 εκατομμύρια δέματα.

Εκτός από την ελληνική αγορά, όπου η εταιρεία δραστηριοποιείται από το 2017, η Notino επιχειρεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης:

 2004 Τσεχία
 2005 Σλοβακία
 2006 Πολωνία
 2007 Γερμανία, Αυστρία
 2008 Ουγγαρία
 2009 Ρουμανία
 2010 Ουκρανία
 2012 Βουλγαρία
 2013 Σλοβενία, Ισπανία
 2014 Πορτογαλία
 2015 Μεγάλη Βρετανία
 2017 Ελλάδα, Βέλγιο, Κροατία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Σουηδία
 2019 Ελβετία, Ρωσία
 2021 Ιρλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία

Η εταιρεία αρχικά λειτουργούσε μόνο ηλεκτρονικά καταστήματα, αλλά αργότερα άνοιξε και φυσικά καταστήματα τα οποία βρίσκονται στην Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουκρανία. Στο πλαίσιο της επέκτασής της, το 2021 άνοιξε το έβδομο τσεχικό κατάστημά της στο Μπρνο, το οποίο είναι επίσης το μεγαλύτερο κατάστημα αρωμάτων και καλλυντικών στη χώρα. Συνολικά, η εταιρεία διαθέτει 26 φυσικά καταστήματα σε όλη την Ευρώπη.

Οικονομικές πληροφορίες 
Το 2021, τα ηλεκτρονικά καταστήματα της Notino πούλησαν συνολικά πάνω από 77 εκατομμύρια προϊόντα, καθώς η εταιρεία κατέγραψε 20 εκατομμύρια πελάτες σε όλη την Ευρώπη. Η εταιρεία έκλεισε το 2021 με οικονομικά αποτελέσματα ρεκόρ και κατάφερε να επιτύχει κύκλο εργασιών 737 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 35% από το προηγούμενο έτος. Οι υψηλότερες πωλήσεις καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της καμπάνιας Black Friday, όταν το ηλεκτρονικό κατάστημα εκκαθάρισε έως και 182.000 αποστολές σε μία ημέρα. Ο κανονικός ημερήσιος όγκος είναι περίπου 35.000.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος

Εταιρεία
Βαχτάνγκ (γιος του Δαβίδ Δ΄ της Γεωργίας)

Ο Βαχτάνγκ,  Vakhtang ή Τσουάτα,  Tsuata, (π. 1118 – 1138) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και γιος του βασιλιά Δαυίδ Δ΄ του Κτίστη (βασ. 1089–1125), πιθανότατα από τον δεύτερο γάμου του με την Κουμανο-Κιπτσάκα «πριγκίπισσα» Γκουραντούχτ, κόρη του Ότροκ.

Βιογραφία 
Το έγγραφο του 12ου αιώνα Η Διαθήκη του βασιλιά Δαβίδ περιέχει ένα ασαφές και αμφιλεγόμενο απόσπασμα, όπου ο Δαβίδ Δ΄ δίνει εντολή στον πρωτότοκο γιο και διάδοχο Δημήτριο Α΄  να αναθρέψει τον μικρότερο αδελφό του Βαχτάνγκ και να τον κάνει διάδοχο του θρόνου, εάν ο τελευταίος αποδειχθεί «ικανός». Δεδομένης της Γεωργιανής σειράς διαδοχής που βασίζεται στη διαδοχή στον πρωτότοκο και την ένδειξη ότι έγινε μία απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Δημητρίου Α΄ τη δεκαετία του 1130 από τον Βαχτάνγκ, πολλοί σύγχρονοι μελετητές στη Γεωργία θεωρούν ότι το απόσπασμα είναι πλαστογραφία των τελευταίων ημερών από τους συμπαθούντες του Βαχτάνγκ. Μία αναφορά στη συνωμοσία των ευγενών εναντίον τού Δημητρίου Α΄ για λογαριασμό του Βαχτάνγκ βρίσκεται στο σύγχρονο Αρμενικό χρονικό τού Βαρντάν, αν και ο συγγραφέας δεν κατονομάζει άμεσα τον επαναστατημένο πρίγκιπα. Αυτό το σχέδιο, που είχε σκοπό να δολοφονήσει τον Δημήτριο Α΄, σκηνοθετήθηκε από τον σημαντικό ευγενή Iβάνε Aμπουλετίσντζε και τον γιο του Kιρκίς. Ο βασιλιάς προειδοποιήθηκε έγκαιρα από τον πατέρα τού Ιβάνε, τον Αμπουλέτ. Ο Βαχτάνγκ συνελήφθη, τυφλώθηκε και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου μάλλον απεβίωσε λίγο αργότερα.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
Οίκος των Βαγρατιδών
Αναστάσιος Γ. Βάρβογλης

O Αναστάσιος Γ. Βάρβογλης είναι ομότιμος καθηγητής Οργανικής Χημείας στο Τμήμα Χημείας του ΑΠΘ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος χημικός και καθηγητής του ΑΠΘ, Γεώργιος Α. Βάρβογλης.

Σπουδές και σταδιοδρομία 
Σπούδασε χημεία στο ΑΠΘ και ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές το 1960. Εκπόνησε τις διδακτορικές του σπουδές στην οργανική χημεία -το 1967- στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στην Αγγλία.

Υπηρέτησε στο τμήμα Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1968 έως και το έτος 2005, όταν και συνταξιοδοτήθηκε. Δίδαξε σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο επίσης στα Πανεπιστήμια Αθήνας, Κρήτης και Κύπρου, κυρίως τα γνωστικά πεδία της οργανικής χημείας και της ιστορίας της χημείας.

Έχει δημοσιεύσει, μαζί με συνεργάτες του, περισσότερες από 70 πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και πέντε άρθρα επισκόπησης και το ερευνητικό έργο του έχει αναγνωριστεί με περισσότερες από 2.000 ετεροαναφορές στη βάση Scopus. Συνεργαζόμενος με συναδέλφους του, έχει συγγράψει αρκετά βασικά βιβλία οργανικής χημείας για φοιτητές και γενικής χημείας για μαθητές Λυκείου.

Εργογραφία 
Πρόσθετα, έχει συγγράψει αρκετά βιβλία για την απλούστευση και την κατανόηση της χημείας στη ζωή μας, με απλό και εκλαϊκευμένο χαρακτήρα.
 Λογοφιλία
 Χημείας απόσταγμα
 Η κρυφή γοητεία της Χημείας
 Μεγάλοι χημικοί (τρεις τόμοι) 
 Πορτρέτα των στοιχείων
 Λογοτεχνία της Χημείας 
 Χημεία της καθημερινής ζωής
 Χημεία στο πιάτο
 Χημεία χωρίς τύπους

Παραπομπές 

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου (αγγλικά: White House Press Secretary), είναι υψηλόβαθμη κυβερνητική θέση στον Λευκό Οίκο, με κύρια αρμοδιότητα την επίσημη εκπροσώπηση του Προέδρου των ΗΠΑ, της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και την υπεράσπιση της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. 

Επιπλέον, είναι υπεύθυνος για συλλογή πληροφοριών και γεγονότων που συμβαίνουν και αφορούν την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, τις ΗΠΑ, αλλά και τις εξελίξεις σε διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Ο Εκπρόσωπος Τύπου, διατηρεί επαφή και αλληλεπιδρά καθημερινά με το δημοσιογραφικό κοινό, και τους πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, διορίζεται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών (δεν απαιτείται η συγκατάθεση της Γερουσίας) και υπηρετεί σε αυτή τη θέση με την ευχαρίστηση του Προέδρου. Το αξίωμα, διαθέτει ισχυρή παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και κύρος εντός της ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των ΗΠΑ, λόγω της καθημερινής επαφής με τα ΜΜΕ, καθώς και την στενή συνεργασία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και το επιτελείο του.  

Σημερινή και 35η Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, από τις 13 Μαΐου 2022, είναι η Καρίν Ζαν-Πιέρ.

Κατάλογος Εκπροσώπων του Λευκού Οίκου

Παραπομπές 

Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
 
Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου
Κυβερνητικοί αξιωματούχοι
Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Βολβουρηθραίος αδένας

Ο βολβουρηθραίος αδένας, γνωστός και ως αδένας του Κάουπερ (αλλιώς Cowper), είναι ένα ζευγάρι μικρών εξωκρινών αδένων που συναντώνται στο ανθρώπινο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή των προσπερματικών υγρών κατά τη σεξουαλική διέγερση. Το υγρό μετριάζει την οξύτητα των τοιχωμάτων της ουρήθρας για να διευκολύνει τη διέλευση και την επιβίωση του παραγόμενου σπέρματος. Πέρα από τον άνθρωπο, οι αδένες συναντώνται ακόμη σε αρκετά αρσενικά θηλαστικά.

Στον άνθρωπο, ο κάθε ένας από τους δύο αδένες του Κάουπερ έχει περίπου το μέγεθος ενός μπιζελιού. Βρίσκονται στην περιοχή του περίνεου, πάνω από τον βολβό του σηραγγώδους σώματος της ουρήθρας και κάτω από τον προστάτη. Εκβάλλουν στην ουρήθρα με έναν μικρό πόρο λίγων εκατοστών, μέσω του οποίου εκκρίνουν το διαυγές προσπερματικό υγρό στην αναπαραγωγική οδό.

Εικόνες

Παραπομπές 

Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Αδένες
Τσεμποξάρι

Το Τσεμποξάρι (ρωσικά: Чебокса́ры· τσουβασικά: Шупашкар, Σουπασκάρ) είναι η πρωτεύουσα της Τσουβασίας στην Ρωσία και λιμένας στον ποταμό Βόλγα.

Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή Υψιπέδου του Βόλγα και στην ακτή της τεχνητής λίμνης Τσεμποξάρι. Η έκτασή του είναι 250,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το μικρότερο Νοβοτσεμποξάρσκ βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα ανατολικά του Τσεμποξάρι.

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Δημήτριος Γ΄ της Γεωργίας

Ο Δημήτριος,  Dimitri (π. 1413 - π. 1453) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν ο δεύτερος γιος του βασιλιά Αλεξανδρου Α΄ της Γεωργίας από την πρώτη σύζυγό του Ντουλαντούχτ Oρμπελιάνι. Ήταν συμβασιλιάς με τον πατέρα του από το 1433 έως το 1442 και με τον αδελφό του Βαχτάνγκ Δ΄ από το 1442 έως το 1446. Με το τέλος του Βαχτάνγκ, ο Δημήτριος Γ΄ έγινε de jure βασιλιάς της Γεωργίας, αλλά η άνοδός του στο θρόνο αποκλείστηκε από τον μικρότερο αδελφό του Γεώργιο Η΄.

Βιογραφία 
Ο Δημήτριος εμφανίζεται για πρώτη φορά σε καταστατικό, που χρονολογείται το 1413. Η παραδοσιακή Γεωργιανή ιστοριογραφία που ιδρύθηκε από τον πρίγκιπα Βαχούστι τον 18ο αι., τον καθιστά λανθασμένα νεότερο αδελφό του Γεωργίου Η΄ και τον παραλείπει συχνά από τον κατάλογο των βασιλέων της Γεωργίας. Ο Δημήτριος επιλέχθηκε από τον πατέρα του Αλέξανδρο Α΄ το 1433. Στάλθηκε από αυτόν ως πρεσβευτής στον σαχ Ρουχ, τον γιο του Τιμούρ Λενκ .

Μετά την παραίτηση του Αλεξάνδρου Α΄ από τον θρόνο το 1442 υπέρ του Βαχτάνγκ Δ΄, ο Δημήτριος παρέμεινε συμβασιλιάς με τον τελευταίο, ενώ ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου, ο Γεώργιος Η΄, έγινε συμβασιλιάς με πρόσοδο το Καχέτι. Μετά το τέλος του Βαχτάνγκ Δ΄ το 1446, ο Δημήτριος Γ΄ επρόκειτο να γίνει de jure βασιλιάς της Γεωργίας, αλλά ο θρόνος καταλήφθηκε από τον Γεώργιο Η΄ εγκαινιάζοντας μία σειρά συγκρούσεων, που θα οδηγούσαν τελικά στη διάλυση του βασιλείου της Γεωργίας ως το τέλος του 15ου αι. Ο Δημήτριος αποσύρθηκε στη δυτική επαρχία του Ιμερέτι. Σκοτώθηκε από ένα άλογο, ενώ κυνηγούσε το 1453 .

Οικογένεια 
Ο Δημήτριος νυμφεύτηκε λίγο μετά το 1446 με τον Γκουλασάρ, την οποία η Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ ταυτίζει με τη θεία του Γκιουλκάν, χήρα του θείου του Γεωργίου. Απεβίωσε το 1471 ή περί το 1475. Ο γιος τους:
  Κωνσταντίνος Β΄, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της ενωμένης Γεωργίας (1478–1490) και ο πρώτος βασιλιάς του Κάρτλι (1490–1505). 

Ο ιστορικός Βαχούστι ισχυρίζεται ότι ο Δημήτριος είχε έναν άλλο γιο, τον Δαβίδ, ο οποίος εγκαταστάθηκε ως βασιλιάς στο Kαχέτι το 1465 από τους τοπικούς ευγενείς και ίδρυσε τη δυναστεία των βασιλέων του Kαχέτι. Ο Βαχούστι κάνει τον Δαβίδ πατέρα του Γεωργίου, βασιλιά του Καχέτι, τον οποίο διαφοροποιεί από τον Γεώργιο Η΄, τον μικρότερο αδελφό του Δημητρίου, αρχικά βασιλιά της Γεωργίας και στη συνέχεια βασιλιά του Καχέτι. Ωστόσο ο Δαβίδ του Βαχούστι είναι μία πλασματική φιγούρα.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 

Οίκος των Βαγρατιδών
Βασιλείς της Γεωργίας
Δημήτριος της Ανακοπία

Ο Δημήτριος,  , (απεβ. το 1042) από τον Οίκο των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και διεκδικητής του θρόνου της Γεωργίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Γεωργίου Α΄ της Γεωργίας από τη δεύτερη σύζυγό του Άλντα, κόρη του βασιλιά της Αλανίας.

Βιογραφία
Μετά το τέλος του Γεωργίου Α΄, ορισμένοι Γεωργιανοί ευγενείς θέλησαν να ενθρονίσουν τον Δημήτριο αντί του ετεροθαλούς αδελφού του Βαγράτ Δ΄ (βασ. 1027–1072), αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η Άλντα και ο Δημήτριος ζούσαν στο φέουδό τους στην Ανακοπία, μία οχυρωμένη θαλάσσια πόλη στην Αμπχαζία, που τους είχε κληροδοτήσει ο αείμνηστος βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Οι προσπάθειες της μητέρας του Βαγράτ Δ΄, της Μαριάμ να κάνει τον Δημήτριο πιστό στο στέμμα, πήγαν μάταιες. Απειλούμενη από τον Βαγράτ Δ΄, η Άλντα αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και παρέδωσε την Ανακοπία στον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ Αργυρό, ο οποίος τίμησε τον γιο της Δημήτριο με τον βαθμό του μαγίστρου. Αυτό συνέβη το 1033. 

Το 1039 ο Δημήτριος επέστρεψε στη Γεωργία με Βυζαντινά στρατεύματα. Ο Ο Λιπάριτ Δ΄ του γένους των Λιπαριτιδών, ο πιο ισχυρός ευγενής στη Γεωργία, υποστήριξε τον επαναστατημένο πρίγκιπα και ξεκίνησε αρχικά μία επιτυχημένη εκστρατεία κατά του στρατού του Βαγράτ Δ΄.  Ωστόσο ο Δημήτριος απεβίωσε απροσδόκητα το 1042. Η Άλντα, με τον γιο τού Δημητρίου, τον Δαβίδ, κατέφυγαν στην πατρίδα της την Αλανία. Ο Γεωργιανός λόγιος του 18ου αι. πρίγκιπας Βαχούστι υποστηρίζει, ότι οι απόγονοι του Δαβίδ άκμασαν στην Αλανία και παρήγαγαν μία σειρά από τοπικούς πρίγκιπες, ένας από τους οποίους ήταν ο Δαβίδ Σοσλάν, ο δεύτερος σύζυγος της βασίλισσας Tάμαρ της Γεωργίας (βασ. 1184–1213).  Ο Δημήτριος μπορεί επίσης να είχε μία κόρη, την Ειρήνη (απεβ. το 1108), την επίσημη ερωμένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στα μέσα της δεκαετίας του 1050 και στη συνέχεια σύζυγο τού σεβαστοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού. 

Η Ανακοπία, που παραχωρήθηκε από την Άλντα και τον Δημήτριο στον Αυτοκράτορα, παρέμεινε υπό τη Βυζαντινή κυριαρχία, έως ότου ανακτήθηκε από τον γιο τού Βαγράτ Δ΄ και διάδοχο Γεώργιο Β΄ το 1074. Αυτό συνέβη μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ (1071). Τότε η Γεωργία, επωφελούμενη από την ήττα των Βυζαντινών στα χέρια των Σελτζουκιδών, ανέκτησε μία σειρά από βασικά εδάφη, που είχαν χαθεί στην Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 11ου αι., συμπεριλαμβανομένης της Ανακοπίας, καθώς και των φρουρίων που βρίσκονται στο θέμα της Ιβηρίας.

Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε τέκνα:
 Ειρήνη, επίσημη ερωμένη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου στα μέσα της δεκαετίας του 1050 και στη συνέχεια η σύζυγος τού σεβαστοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού.
 Δαβίδ, νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Αλανών.
 Άτον, βασιλιάς του Όσι (της Αλανίας).
 Γιαντάρον, βασιλιάς του Όσι.
 Δαβίδ Σοσλάν απεβ. 1207, νυμφεύτηκε την Τάμαρ των Βαγρατιδών-Ιβηρίας βασίλισσα της Γεωργίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
Μάγιστροι
Οίκος των Βαγρατιδών
Γεωργιανοί του 11ου αιώνα
Γεώργιος (γιος του Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας)

Ο Γεώργιος,  Γκιόργκι, (άκμασε το διάστημα 1408-1412) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας και συμβασιλιάς της Γεωργίας από το 1408 έως το 1412.

Βιογραφία 
Ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Νάτια Χουρτσίντζε.

Μετά το τέλος του, που ήταν μεταξύ των ετών 1435 και 1446, η χήρα σύζυγός του παντρεύτηκε τον ανιψιό του Δημήτριο πρίγκιπα της Γεωργίας.

Οικογένεια
Το 1434 νυμφεύτηκε τη Γκουλασάρ (Γκιουλχάν) του Ιμερέτι και απέκτησε τον:
 Βαγράτ ΣΤ΄ π.14339-1478, βασιλιάς της Γεωργίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος των Βαγρατιδών
Βαγράτ (γιος του Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας)

Ο Βαγράτ,  Bagrat, (απεβ. μετά το 1510) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας.

Η εξέγερση του Βαγράτ εναντίον του βασιλιά αδελφού του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας καταγράφεται στη συνέχεια των Γεωργιανών χρονικών του 18ου αι., αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί αλλού.

Οικογένεια
Σύμφωνα με τον ιστορικό του 20ου αι. Κύριλ Τουμάνοφ, ο Bαγράτ είχε μία κόρη, την 
 Τάμαρ, γνωστή και ως Nεστάν-Νταρεντζάν, που παντρεύτηκε το 1445 τον εξάδελφό της Γεώργιο συμβασιλιά του Kαχέτι, στη συνέχεια βασιλιά της Γεωργίας (ως Γεώργιος Η΄) και μετά του Καχέτι (ως Γεώργιος Α΄). Αναφέρεται για τελευταία φορά το 1510.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

 
Οίκος των Βαγρατιδών
Ζάαλ (γιος του Αλέξανδρου Α΄ της Γεωργίας)

Ο Ζάαλ  Ζaal, (γενν. π. 1428 – απεβ. μετά το 1442) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας και συβασιλιάς με τον πατέρα του το 1433.

Το όνομά του «Zaal» προέρχεται από το περσικήό Zal, το όνομα του μυθικού βασιλιά και πολεμιστή από το έργο του Ferdowsi «Σαχναμέ».

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: Tables généalogiques et chronologiques, Ρώμη, 1990, σελ. 139-140.

Οίκος των Βαγρατιδών
Δαβίδ Β΄, Καθολικός-Πατριάρχης της Γεωργίας

Ο Δαυίδ Β΄ (  Davit II, (1417 - π. 1457) από τον Βαγρατίδες-Ιβηρίας ήταν Καθολικός-Πατριάρχης της Γεωργίας του 15ου αι., που χειροτονήθηκε ως τέτοιος το 1426. Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλεξάνδρου Α΄ βασιλιά της Γεωργίας (π. 1412–1442), από τη δεύτερη σύζυγό του Τάμαρ από το Ιμερέτι.

Βιογραφία 
Δεν υπάρχει επιστημονική συναίνεση σχετικά με τη διάρκεια της θητείας του Δαβίδ Β΄, καθώς ορισμένοι ιστορικοί, όπως ο Μισέλ Ταμαράτι, τοποθετούν τρεις διαφορετικούς καθολικούς που ονομάζονται Δαβίδ —Δαυίδ Β΄ ή Γ΄ (1426-1428), Δαβίδ Γ΄ ή Δ΄ (1435-1439) και Δαυίδ Δ΄ ή Ε΄ (1447–1457)— κατά τη διάρκεια του 15ου αι. · η χρονολογία έγινε επίσης αποδεκτή από τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία.  Άλλοι, ιδιαίτερα ο Κύριλ Τουμάνοφ, βλέπουν σε αυτά τα τρία ονόματα ένα και το αυτό πρόσωπο, έναν γιο του Αλεξάνδρου Α΄. Η σύγχυση προκύπτει από τις τρεις χρονολογικές ομάδες εγγράφων, ενώ η ασυνέπεια στους αριθμούς με τα καθολικά ονόματα οφείλεται, στο ότι ορισμένοι ιστορικοί -όπως ο Ταμαράτι- παραλείπουν τον καθολικό Δαβίδ των ετών 859–861. 

Σύμφωνα με τον Τουμάνωφ, ο Δαβίδ, που γενν. το 1417, προοριζόταν από τον πατέρα του για την εκκλησιαστική σταδιοδρομία σε νεαρή ηλικία και έγινε, ή ορίστηκε να γίνει, καθολικός το 1426. Κατά την άποψη του Τουμάνωφ, η θητεία του διήρκεσε μέχρι το τέλος του περί το 1457, ενώ οι δύο άλλοι σύγχρονοι καθολικοί, ο Θεόδωρος Γ΄ και ο Σίο Β΄, που αναφέρονται τα έτη 1427–1434 και 1440–1446, αντίστοιχα, ήταν τοποτηρητές του]] με τον τίτλο τού Καθολικού, καθώς ο Δαβίδ ήταν ακόμη πολύ νέος και προτού ο ίδιος προσχωρήσει στην πρωτοκαθεδρία της Γεωργιανής εκκλησίας περί το 1447.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 

Οίκος των Βαγρατιδών
Πατριάρχες Γεωργίας