joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πολιτικά Εύβοιας

Τα Πολιτικά Εύβοιας είναι χωριό του δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων του νομού Εύβοιας. Απέχει 24 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και διαθέτει παραλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό έχει πληθυσμό 1.378 κατοίκων. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 50 μ. Διαθέτει αγροτικό ιατρείο και στην παραλία Πολιτικών υπάρχει αλιευτικό καταφύγιο.

Ιστορικά στοιχεία 
Σε σπήλαιο κοντά στα Πολιτικά έχουν βρεθεί ίχνη χρήσης κατά την αρχαιότερη νεολιθική εποχή, η οποία αντιστοιχεί στην 6η χιλιετία π.Χ. στην περιοχή της Εύβοιας. Μέσα στο σπήλαιο βρέθηκε σκελετός με πολύ φθαρμένα οστά και δίπλα του δύο αγγεία και δύο όστρακα από χτένια με οπές μέσα από τις οποίες περνούσε σκοινί, φτιάχνοντας έτσι ένα περιδέραιο. Τα ευρήματα έχουν ερμηνευθεί ως ταφή.

Η αρχαία πόλη Αιγές, κέντρο λατρείας του Ποσειδώνα, έχει τοποθετηθεί στην περιοχή του χωριού, και συγκεκριμένα στην περιοχή Καυκάλα. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό δημιουργήθηκε τα βυζαντινά χρόνια από κατοίκους του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη, γι' αυτό και ονομάστηκε έτσι. Κατά την Φραγκοκρατία, πιθανόν το 13ο αιώνα, κτίστηκε στο κέντρο του χωριού οχυρός πύργος. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Politika. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 33 σπίτια και παρήγαγε κρασί.

Το 1835 τα Πολιτικά προσαρτήθηκαν στον δήμο Μεσσαπίων. Από το 1841 μέχρι το 1866, όταν ο δήμος Μεσσαπίων είχε καταργηθεί, υπαγόταν στον Δήμο Χαλκιδέων. Με το ΦΕΚ 69Α - 03/11/1866 ο δήμος Μεσσαπίων επανασυστάθηκε. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 

Το χωριό διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα του. Στην κεντρική πλατεία βρίσκονται καφενεία και πλάτανοι. Κοντά στο κέντρο του χωριού και δίπλα στο ναό της Μεταμόρφωσης βρίσκεται φράγκικος πύργος. Η κατασκευή του χρονολογείται στον 13ο αιώνα, σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους πύργους στην Εύβοια, οι οποίοι κτίστηκαν από τους Βενετούς στα τέλη του 14ου με τις αρχές του 15ου αιώνα. Ο πύργος είναι τετραώροφος, με την είσοδο να βρίσκεται στον δεύτερο όροφο. Η πρόσβαση γινόταν με κινητή σκάλα, η οποία θα μπορούσε να αφαιρεθεί εύκολα σε περίπτωση κινδύνου. Ο πύργος αποκαταστάθηκε την περίοδο 2010-2013 και έγινε επισκέψιμος τον Αύγουστο του 2015.

Ναοί στο χωριό περιλαμβάνουν το ναό της Παναγίτσας, έναν πετρόκτιστο ναό αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου, τον ναό του Αγίου Δημητρίου και το ναό της Αγίας Παρασκευής. Στη θέση Προφήτης Ηλίας, με πανοραμική θέα προς τα Πολιτικά και το βόρειο Ευβοϊκό κόλπο, βρίσκεται ομώνυμο εξωκλήσι. Ανάμεσα στα Πολιτικά και την Καμαρίτσα βρίσκεται ο ναός των Αγίων Αναργύρων, γνωστός και ως Μονή Αγίων Αναργύρων.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται επίσης η μονή της Παναγίας της Περιβλέπτου, η οποία ιδρύθηκε στους βυζαντινούς χρόνους. Το σημερινό καθολικό της κτίστηκε επί τουρκοκρατίας και είναι στο ρυθμό του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού με τρούλο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Λέπουρα Εύβοιας

Τα Λέπουρα είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 276 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 100 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το όνομα του χωριού έχει αρβανίτικη προέλευση και σημαίνει λαγός, πιθανόν αναφερόμενο στην ύπαρξη πολλών λαγών στην περιοχή. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 17 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.

Στις 14 Ιουλίου 1821 δόθηκε στα Λέπουρα μάχη ανάμεσα στους επαναστατημένους Κυμιώτες και το στράτευμα του Ομέρ Μπέη της Καρύστου. Η μάχη έληξε με νίκη των Τούρκων, ενώ ο αρχηγός των Κυμιωτών, Εμμανουήλ Παππάς, πέθανε εκείνη την ημέρα. Στη θέση Παλαιοχώρι, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελιστρίας, είχε στήσει το στρατόπεδό του ο Νικόλαος Κριεζώτης. Μετά την ελληνική επανάσταση τα κτήματα της περιοχής εξακολουθούσαν να ανήκουν στον Τούρκο Μεχμέτ Αγά, μέχρι που αγοράστηκαν από τους κατοίκους του χωριού το 1860. Το 1910 άρχισε να συνοικίζονται τα Κάτω Λέπουρα ή Χάνια, ενώ μέχρι τότε κατοικούνταν μόνο τα Άνω Λέπουρα.

Στη θέση Μαγούλα Λαμπούσας ή Λοφίσκος, περίπου 1,5 χιλιόμετρα από τα Λέπουρα και δίπλα στον δρόμο που οδηγεί προς Αυλωνάρι, στήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1944 ενέδρα από Έλληνες αντάρτες σε φάλαγγα Γερμανών η οποία μετέβαινε από την Κύμη στη Χαλκίδα. Η φάλαγγα αποδεκατίστηκε. Στη θέση έχει στηθεί ηρώο.

Το 2018 εγκαινιάστηκε στα Λέπουρα δημοτικό σχολείο ειδικής αγωγής.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Μολδαβικό δημοψήφισμα (1994)

Στις 6 Μαρτίου 1994 έλαβε χώρα ένα δημοψήφισμα για την συνέχιση της ανεξαρτησίας της χώρας στην Μολδαβία. Ξεκίνησε από τον πρόεδρο Μίρτσεα Σνέγκουρ. Αναφέρεται ως "Συνομιλία με τον λαό" (), και εγκρίθηκε από το 97.9% των ψηφοφόρων.

Ερώτημα

Ζητήματα νομιμότητας 
Το δημοψήφισμα οργανώθηκε από μια ειδικά δημιουργημένη για αυτό το σκοπό επιτροπή αφού η κεντρική εκλογική επιτροπή αρνήθηκε να αναμειχθεί στο δημοψήφισμα. Ωστόσο, η οργάνωση του ήταν σε αντίθεση με το νόμο περί δημοψηφισμάτων του 1992, ο οποίος δήλωνε ότι η Βουλή πρέπει να σχηματίσει μια επιτροπή του δημοψηφίσματος 60 μέρες πριν την διεξαγωγή του, ενώ δεν πρέπει να λαμβάνουν χώρα δημοψηφίσματα στις 90 μέρες πριν ή μετά τις εκλογές (οι κοινοβουλευτικές εκλογές έλαβαν χώρα μια εβδομάδα νωρίτερα).

Αποτέλεσμα

Επακόλουθα 
Πολλά γνωστά πρόσωπα και μεγάλο μέρος του τύπου παρουσίασαν το δημοψήφισμα ως μια ισχυρή πνοή για το κίνημα υπέρ της επανένωσης της Ρουμανίας και της Μολδαβίας και στις δύο χώρες, παρόλο που το ερώτημα δεν αναφερόταν άμεσα στην Ρουμανία αλλά στην ανεξαρτησία. Αναφερόταν επίσης στην εδαφική ακεραιότητα, η οποία ήταν κύρια προκατάληψη λόγω της σύγκρουσης της Υπερδνειστερίας.

Παραπομπές 

Μολδαβία
Βέλος Εύβοιας

Το Βέλος είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 602 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 120 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Κοντά στο χωριό βρέθηκε το 1907 θολωτός τάφος της μυκηναϊκής εποχής ο οποίος χρησιμοποιούταν ως αποθήκη. Στη θέση του ναού της Αγίας Τριάδας έχουν εντοπιστεί αρχιτεκτονικά μέλη της κλασσικής εποχής. Ο σημερινός οικισμός στη θέση φαίνεται να δημιουργήθηκε επί Φραγκοκρατίας. Το όνομά του προέρχεται από την παραφθορά της λέξης αμπέλια > αμπελούσι > βελούσια και αναφέρεται στα αμπέλια που καλλιεργούνται στην περιοχή.

Το 1836 τα Βελούσια προσαρτήθηκαν στον δήμο Δυστίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας η οποία περιλάμβανε μέχρι το 1931 το χωριό Λέπουρα. Το 1954 μετονομάστηκε σε Βέλος. Με το σχέδιο Καποδίστριας η κοινότητα καταργήθηκε και το Βέλος προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων, του οποίου ορίστηκε έδρα, και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Σε λόφο δυτικά του οικισμού βρίσκεται πολύ καλά διατηρημένος βενετσιάνικος πύργος, κτισμένος τον 15ο αιώνα, γνωστός ως πύργος του Κουτουμουλά ή πύργος Βέλους. Ο πύργος φτάνει σε ύψος τα 23 μέτρα, γεγονός που τον κατατάσσει ως τον ψηλότερο σωζόμενο πύργο στην Εύβοια. Γύρω του υπήρχε κατά τους φραγκικούς χρόνους οικισμός.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Χρυσή τίγρη

Η χρυσή τίγρη,  επρόκειτο για τίγρη, η οποία έχει γεννηθεί με χρυσαφιά γούνα, που οφείλεται σε ένα γονίδιο. Σήμερα, οι χρυσές τίγρεις μπορούν να βρεθούν αποκλειστικά στην αιχμαλωσια. Όπως κι η λευκή τίγρη, δεν είναι υποείδος.

Δεν έχει δοθεί επίσημη ονομασία στο χρωμα του ζώου, ενώ στην αγγλική αναφέρεται κι ως «strawberry tiger», λόγω του ξανθού/λευκού τριχώματός του. Επιπροσθέτως, οι χρυσές τιγρεις είναι πιο μεγαλόσωμες και διαθέτουν πιο απαλή γούνα σε σχέση με τους πορτοκαλί συγγενείς τους.

Στην φύση
Στην Ινδία έχουν καταγραφεί χρυσές τιγρεις σε άγρια κατάσταση απαρχές του 1900. Από τότε, όμως, δεν έχει καταγράφει χρυσή τίγρη στην φύση.

Είναι ασαφές εάν η γούνα αυτών των ζώων προορίζεται για καμουφλάζ. Αν και ορισμένες φορές όντως η γούνα των χρυσών τίγρεων χρησιμεύει στο καμουφλάζ, αντιμετωπίζουν υγειονομικά προβλήματα με το αίμα τους.

Σε αιχμαλωσία
Το πρώτο χρυσό τιγράκι  που γεννήθηκε στην αιχμαλωσία ήταν το 1983 και αυτό προερχόταν  από τίγρεις της Βεγγάλη. Γεννήθηκε στο Adriatic Animal Attractions του Dr. Josip Marcan στο DeLand της Φλόριντα.

Ένα παράδειγμα γνωστής χρυσής τίγρης στην αιχμαλωσια ήταν στο Dream World της Αυστραλιας. Η Σαμάρα, μια κανονική πορτοκαλί τίγρη ζευγάρωσε με ένα σχεδόν χωρίς ραβδώσεις αρσενικό. Το ένα μικρό ήταν κανονικό και πορτοκαλί, το δεύτερο ήταν το πρώτο λευκο τιγράκι της Αυστραλιας και το τρίτο το πρώτο χρυσό τιγράκι της Αυστραλίας. Τα τρία ζώα ζύγιζαν 1.5 κιλό και είχαν μήκος 30 εκ. Το μικρό χρυσό τιγράκι αργότερα όταν μεγάλωσε ζευγάρωσε με ένα άλλο πορτοκαλί κανονικό αρσενικό.
Γαβαλάς Εύβοιας

Ο Γαβαλάς είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 265 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 190 μ., σε ύψωμα βόρεια του όρους Βελανιδιά.

Ιστορικά στοιχεία 
Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης της περιοχής από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν λείψανα οικισμών και σαρκοφάγοι οι οποίες βρέθηκαν στις θέσεις Αγριελιές και Κοκορέτσι. Το χωριό συνέχισε να υπάρχει κατά τη διάρκεια της βυζαντινής και φραγκικής περιόδου. Σύμφωνα με μια άποψη, το όνομα του χωριού οφείλεται στην παρουσία της οικογένειας των Γαβαλάδων, οι οποίοι συντηρούσαν τσιφλίκια στην περιοχή στο τέλος του 12ου αιώνα μ.Χ.. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Gavala. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 24 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.

Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό δημιουργήθηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας από τον Δημήτρη Γαβαλά. Ο Γαβαλάς ήταν ληστής και κτηνοτρόφος από την Πελοπόννησο. Έφτασε στην περιοχή και έφερε μαζί του και μια εικόνα του Αγίου Δημητρίου. Έπεισε και άλλους κτηνοτρόφους να δημιουργήσουν ένα οικισμό ο οποίος πήρε το όνομα του πρώτου οικιστή. Για την εικόνα κατασκεύασαν ένα μικρό ναό, ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από τον σημερινό ναό.

Το 1835 ο Γαβαλάς προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Κοντά στη μονή Μπερνάγι, η οποία βρίσκεται κοντά στον Άγιο Γεώργιο Αυλωναρίου, βρίσκεται ο ερειπωμένος ναός του Αγίου Παντελεήμονα, ο οποίος χρονολογείται από τη βυζαντινή εποχή. Στο παρελθόν ήταν μετόχι της μονής Μπερνάγι. Ο ναός του Προφήτη Ηλία στο παρελθόν ήταν καθεδρικός χωριού, το οποίο καταστράφηκε επί Τουρκοκρατίας.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Καλέντζι Ευβοίας

Το Καλέντζι ή Πράσινο (από το 1954 μέχρι το 2017) είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 427 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 110 μ., εντός μικρής κοιλάδας η οποία καταλήγει στη λίμνη Δύστου.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με το όνομα Καλέντς. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 21 σπίτια και ανήκε στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι. Το όνομα του χωριού σύμφωνα με μία άποψη προέρχεται από την τουρκική λέξη καλές, η οποία σημαίνει φρούριο, και αφορά στην οχυρή θέση που βρίσκεται. Μια άλλη άποψη είναι ότι πρόκειται για όνομα τοπικού άρχοντα. Ο οικισμός ήταν επί τουρκικών χρόνων τσιφλίκι και έτσι έπρεπε να αγοραστεί από τους αγάδες μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Το 1835 το Καλέντζι προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 αρχικά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ζερμπισίων (Δύστου), αλλά το 1924 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1954 μετονομάστηκε σε Πράσινο, Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Με το ΦΕΚ 197Α - 21/12/2017 ονομάστηκε πάλι Καλέντζι.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Χαροκόπι Ιωαννίνων

Το Χαροκόπι είναι ορεινό χωριό που βρίσκεται στην Ήπειρο και την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων και είναι κτισμένο στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Λάκμος σε υψόμετρο 540 μέτρα. Βρίσκεται 16,5 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη τοπική κοινότητα Χαροκοπίου της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος του Δήμου Ιωαννιτών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό 303 κατοίκων ενώ σε αυτές του 1981 και 1991 είχε από 439 και 408 αντίστοιχα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Λοφότεν

Τα νησιά Λοφότεν ή Λοφούτεν (νορβηγική προφορά: Λόουφοτ(ε)ν με κοφτό "ε") είναι αρχιπέλαγος και παραδοσιακή επαρχία στην επαρχία Νόρντλαντ της Νορβηγίας. Το Λοφότεν έχει διακριτό σκηνικό με δραματικές κορυφές και βουνά, ανοιχτή θάλασσα και κόλπους, παραλίες και ανέγγιχτη γη.

Το όνομα είναι σύνθετο και σημαίνει πόδι (foten) του λύγκα (Ló), εμπνευσμένο πιθανώς από το σχήμα του νησιού.

Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, το Σβόλβερ, βρίσκεται περίπου 169 χιλιόμετρα του Αρκτικού Κύκλου και περίπου 2.420 χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο. Έτσι το Λοφότεν είναι μια από τις βορειότερες κατοικημένες περιοχές. Επειδή βρίσκεται στον Αρκτικό Κύκλο, το αρχιπέλαγος έχει μια από τις μεγαλύτερες υψομετρικές ανωμαλίες, λόγω του υψηλού γεωγραφικού μήκους.

Τα κυριότερα νησιά είναι τα Χίνεγια, Όστβογκεϊ, Γκίμσεγια, Βέστβογκεϊ, Φλάκσταντεγια και Μόσκενεσεγια. Άλλα μικρότερα νησιά είναι τα Βέρεϊ και Ρεστ.

Νησιά της Νορβηγίας
Επαρχίες της Νορβηγίας
Παρθένι Εύβοιας

Το Παρθένι είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 160 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 280 μ. Το χωριό έχει κυρίως αγροκτηνοτροφική οικονομία. Κύριο προϊόν του χωριού είναι το ελαιόλαδο, το οποίο παρασκευάζεται στο εκσυγχρονισμένο παραδοσιακό ελαιοτριβείο του χωριού.

Ιστορικά στοιχεία 
Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Σύμφωνα με μια άποψη, στην περιοχή υπήρχε αρχαία πολίχνη, η οποία υπαγόταν στην Ερέτρια, με το όνομα Παρθένιον και ήταν αφιερωμένη στην θεά Ήρα την παρθένο. Αυτός ο οικισμός βρισκόταν στη θέση Κάτω Παρθένι, όπου, δίπλα στο ναό του Αγίου Δημητρίου, σώζονται λείψανα αρχαίου ναού. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι οι νεαρές κοπέλες (παρθένες) επί Τουρκοκρατίας φυλάσσονταν στο ερημόκαστρο από τους γέροντες του χωριού. Οι Τούρκοι όμως τις βρήκαν, τις βίασαν, ενώ έσφαξαν του γέροντες, και το χωριό ονομάστηκε έτσι προς ανάμνηση του γεγονότος.

Το 1835 το Παρθένι προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και το 1841 στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμυναίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο καθεδρικός ναός της ενορίας και μεγαλύτερος του χωριού είναι αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου. Γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, ημέρα στην οποία διοργανώνεται πανηγύρι στο χωριό. Στο λόφο Καστρί νότια του οικισμού σώζονται ερείπια κάστρου, ενώ στο λόφο Τρουλί υπάρχουν ενδείξεις για παρουσία πύργου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Λυκόστομο Ιωαννίνων

Το Λυκόστομο είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη τοπική κοινότητα Κρανούλας της δημοτικής ενότητας Περάματος του Δήμου Ιωαννιτών.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 226 κατοίκων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Στέλιος Κρητικός

Ο Στέλιος Κρητικός (Ρόδος, 14 Δεκεμβρίου 1973) είναι Έλληνας ηθοποιός και πρώην ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1973 στη Ρόδο όπου και μεγάλωσε. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο μετακομίζοντας στην Αθήνα όπου αγωνίστηκε με διάφορες ομάδες. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά και με την υποκριτική. 

Ως ποδοσφαιριστής έχει αγωνιστεί στις ομάδες Φοίβος Κρεμαστής, Μαρκό Μαρκόπουλου, Γλυκά Νερά και Παράδεισος Αμαρουσίου. Το 2006, κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο στο 6Χ6 στη Γερμανία.

Ως ηθοποιός έχει λάβει μέρος σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές μεταξύ των οποίων «Κωνσταντίνου και Ελένης», «Επιθυμίες», «Φιλοδοξίες», «Τα κορίτσια του μπαμπά», «L.A.P.D.» και άλλες. Στο θέατρο συνεργάστηκε με τον Μάρκο Σεφερλή από το 2010 μέχρι το 2016 σε διάφορες παραστάσεις. Έκτος από την συνεργασία τους σε θεατρικά έργα, συνεργάστηκαν και στις τηλεοπτικές εκπομπές «Mega με μία» και «One Mark Show». Το 2018, έλαβε μέρος στο reality επιβίωσης «Survivor» όπου κατέκτησε την 16η θέση στην τελική κατάταξη. Τη σεζόν 2019-2020, συμμετείχε μαζί με τον γιο του Μιχαήλ-Άγγελο στο ταξιδιωτικό reality του Star Channel «Globetrotters».

Προσωπική ζωή 
Έχει κάνει δύο γάμους. Με την πρώτη του σύζυγο, Μαρίτα, απέκτησε δύο γιους: τον Μιχαήλ-Άγγελο (γενν. 2000) και τον Άρη (γενν. 2003). Με την δεύτερη σύζυγο του, Κάτια Παπαδοπούλου, απέκτησε δύο κόρες, την Κόμησσα (γενν. 2016) και την Χριστίνα (γενν. 2021).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θεατρογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Λίμνη Ορλόβατσκο

Η λίμνη Ορλόβατσκο είναι λίμνη στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στον δήμο Ζελένγκορα. Η έκταση είναι περίπου 3.50 εκτάρια και έχει βάθος 5.50 μέτρα.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος λιμνών στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη

Παραπομπές 

Λίμνες της Ευρώπης
Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
World Party

Το World Party ήταν ελληνική ταξιδιωτική εκπομπή, με παρουσιαστές τον Γιώργο Μαυρίδη και τον Σάκη Τανιμανίδη. Προβλήθηκε στα κανάλια ΕΤ3 το 2013 και στο Alpha TV από το 2014 έως το 2016.

Επισκόπηση
Παρουσιαστές της εκπομπής ήταν οι Γιώργος Μαυρίδης και Σάκης Τανιμανίδης, με τους Γιώργο Λέντζα και Θοδωρή Πλακίδη να συμμετέχουν στην παραγωγή από την σύνταξη, οργάνωση παραγωγής και διεύθυνση φωτογραφίας. Ήταν η δεύτερη τηλεοπτική εκπομπή για τον Σάκη Τανιμανίδη. 

Ο πρώτος κύκλος προβλήθηκε στην ΕΡΤ3, το 2013. Από το 2014 έως το 2016 η εκπομπή μεταδιδόταν από τον Alpha TV, όπου ήταν επιτυχημένη και συχνά έκανε ποσοστά τηλεθέασης που έφταναν το 30% και 40%. Από τον Δεκέμβριο του 2016 και ύστερα προβάλλεται ανά τακτά διαστήματα (το καλοκαίρι του 2017 και 2018, καθώς και την περίοδο Χριστουγέννων 2018 και 2019) σε επανάληψη, σημειώνοντας αρκετά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης για εκπομπή σε επανάληψη.

Παραπομπές

Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές
Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Κόσκινα Εύβοιας

Τα Κόσκινα είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 319 κατοίκους. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 60 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Σε λόφο κοντά στο χωριό βρέθηκαν κατάλοιπα προϊστορικού οικισμού. Στην περιοχή κατά την αρχαιότητα βρισκόταν το πόλισμα Δρυμών, με ιερό αφιερωμένο στον Απόλλωνα.

Το χωριό φέρεται να συνοικίστηκε κατά την ύστερη Τουρκοκρατία ή τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1821 από κατοίκους της περιοχής του Δύστου. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι για να κατοικήσει κάποιος στο χωριό έπρεπε να έχει τη σύμφωνη γνώμη του προεστού και των κατοίκων του χωριού. Το 1833 ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος αγόρασε κτήματα της περιοχής από τον Ομέρ πασά της Καρύστου. Τα υπόλοιπα κτήματα ανήκαν στη Μονή Λαχιδίων, η οποία είχε διαλυθεί. Οι κάτοικοι του χωριού δούλευαν σε αυτά ως ενοικιαστές ή κολίγοι. Οι κάτοικοι κατέλαβαν τα κτήματα της μονής το 1870 ενώ το τσιφλίκι του Κοντόσταυλου εκποιήθηκε το 1920.

Το 1835 το χωριό προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων (ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε Ταμυναίων). Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, της επαρχίας Καρυστίας. Το 1966 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Αλώνια. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα. Στο εσωτερικό του έφερε τοιχογραφίες, οι οποίες όμως πλέον έχουν καταστραφεί. Φαίνεται να έχει κτιστεί πάνω σε αρχαίο ιερό.

Κοντά στο Κόσκινα, στις ακτές του Αιγαίου, βρίσκεται η παραλία Αλμυρίχη ή Αλμυρίκι, με αξιόλογους σχηματισμούς πέτρας. Είναι γνωστή και ως Άγιος Νικόλαος, από το εξωκλήσι που υπάρχει εκεί. Μια άλλη παραλία της περιοχής είναι η Μουρτερή.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Καλλιανοί Εύβοιας

Οι Καλλιανοί είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 5 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 150 μ. Ο οικισμός αναπτύσσεται κατά μήκος της οδικής οδού Ταξιαρχών-Κύμης.

Ιστορικά στοιχεία 
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1889, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πύργου. Καταργήθηκε από ανεξάρτητος οικισμός το 1940, αλλά το 1961 αναγνωρίστηκε ξανά, και προσαρτήθηκε πάλι στην κοινότητα Πύργου. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Στην περιοχή Έντζι, κοντά στους Καλλιανούς, λειτουργούσε τον 19ο αιώνα λιγνιτωρυχείο. Η θέση πήρε το όνομα της από τον Γερμανό μηχανικό που άρχισε το έργο, που λεγόταν Εντζ. Η εκμετάλλευση από την Ελληνική Μεταλλευτική εταιρεία άρχισε το 1869. Για εργατικό προσωπικό προσλήφθησαν εργάτες από τα γύρω χωριά, συμπεριλαμβανομένου και του Πύργου. Ο λιγνίτης μετά την εξόρυξη μεταφερόταν μέσω σιδηρόδρομου αρχικά στην Πλατάνα και έπειτα στο λιμάνι της Κύμης, όπου φορτωνόταν σε πλοία. Την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα η παραγωγή των ορυχείων της Κύμης αντιστοιχούσε στο 60% των εξορύξεων λιγνίτη στην Ελλάδα. Οι εξορύξεις συνέχισαν εντατικά μέχρι τη δεκαετία του 1920. Το ορυχείο εγκαταλείφθηκε το 1962.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Γωγώ Τσαμπά

Η Γωγώ Τσαμπά (Ορχομενός Βοιωτίας, 9 Νοεμβρίου 1982) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών. Γεννήθηκε στον Ορχομενό Βοιωτίας όπου και μεγάλωσε, ενώ ο πατέρας της κατάγεται από την Κυρτώνη Φθιώτιδας.

Πληροφορίες 

Είναι πολύ γνωστή για την ερμηνεία τραγουδιών όπως το δεν σου κάνω τον άγιο, τραγούδι το οποίο ερμήνευσε για πρώτη φορά ο Δημήτρης Κοντολάζος αλλά και για τα ρίξε μου το ραβασάκι, Τα καγκέλια κ.α. Μάλιστα, τα τραγούδια που ερμηνεύει, σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν από παλαιότερα χρόνια, αλλά γίνονται εξαιρετικά δημοφιλή χάρη σε αυτήν.

Συνεργασίες 

Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες από πολλούς μουσικούς χώρους: Σταμάτης Κραουνάκης (ο οποίος και την προώθησε ιδιαίτερα), Φιλιώ Πυργάκη, Tus, κ.α. Δισκογραφικά, συνεργάζεται με την NEXT RECORDS HELLAS.

Δισκογραφία
2013 - Έχεις Τρελάνει Κόσμο
2013 - Δεν Σου Κάνω Τον Άγιο
2014 - Χορέψτε
2016 - Δώσ' Τα Όλα
2017 - Συνέχεια
2019 - Θέλουμε Δεν Θέλουμε

Άλμπουμ Συναυλιών
2015 - Ζωντανά Στις Βαρδάτες Φθιώτιδας
2016 - Εμπορικό Αράχωβας Βοιωτίας (Live)
2016 - Γλέντι Με Την Γωγώ Τσαμπά (Ζωντανή Ηχογράφηση)
2016 - Ζωντανά Στο Voice
2016 - Πάλι στο σπίτι μου χαράματα
2017 - Ζωντανά Απ' Τα Δυο Μεγαλύτερα Πανηγύρια / Καμπή & Τριπόταμα
2018 - Live Στις Λιβανάτες (1+2CD)

Συλλογές
2014 - Stamdoc 14 - Η Λειτουργία Των Πόλεων (2CD + Βιβλίο)
2015 - Για Τα Πανηγύρια - 79 Παραδοσιακά Τραγούδια - (Various) (4 CD)
2019 - Δώδεκα Χρυσές Φωνές του Δημοτικού Τραγουδιού

Singles
2014 - Ρίξε Μου Το Ραβασάκι
2015 - Συνέχεια
2021 - Δε Με Νοιάζεσαι

Ντουέτο
2014 - Με τoν Αλέξη Νείρο «Μόνο για μας»
2015 - Με τον Tus «Τάμα»
2015 - Με τoν Γιώργο Τσαλίκη «Βοήθα Παναγιά»

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Νίκος Παπαδόπουλος (ποδοσφαιριστής, γεν.1990)

Ο Νίκος Παπαδόπουλος (γεν.11 Απριλίου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Αστέρα Τρίπολης.

Σταδιοδρομία
Άρχισε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Ολυμπιακού. Το 2012 μετακινήθηκε στη Φορτούνα Ντύσσελντορφ, όπου ολοκλήρωσε τη σεζόν με 10 συμμετοχές. 
Το 2013 εντάχθηκε στον Πανιώνιο, όπου σε 3 χρόνια είχε 40 συμμετοχές.
Το 2016 εντάχθηκε στον Ατρόμητο. Ωστόσο, δεν είχε χρόνο συμμετοχής και το καλοκαίρι του 2017 μετακινήθηκε στη Λαμία. Εκεί πήρε φανέλα βασικού, τελειώνοντας την σεζόν με 25 συμμετοχές. Βοήθησε την ομάδα του στην αποφυγή του υποβιβασμού από την Σούπερ Λιγκ 1.
Το καλοκαίρι του 2018, εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στις 21 Μαρτίου του 2021, σκόραρε απέναντι στον Παναθηναϊκό στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης για τα play off της Σούπερ Λίγκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Φορτούνα Ντύσσελντορφ
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Σπόθοι Ιωαννίνων

Οι Σπόθοι είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Μιτσικέλι σε υψόμετρο 920 μέτρα. Βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας σε απόσταση 15 χλμ. (οδιγικά) Α. από τα Ιωάννινα, βόρεια από τους Λογγάδες ενώ στα  ανατολικά του περνάει η Εγνατία Οδός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κρυόβρυσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Μικρό μου πόνυ: Η φιλία είναι μαγική

Το Μικρό μου πόνυ: Η φιλία είναι μαγική (αγγλικά: My Little Pony: Friendship Is Magic) είναι παιδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, που δημιουργήθηκε από τη Λόρεν Φάουστ για τη Hasbro. Η σειρά είναι βασισμένη στη σειρά παιχνιδιών και έργων κινουμένων σχεδίων της Hasbro Μικρό μου πόνυ, και συχνά αναφέρεται από τους συλλέκτες ως η τέταρτη γενιά ("G4") του franchise. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 10 Οκτωβρίου 2010 στην καλωδιακή τηλεόραση «The Hub» (η οποία μετονομάστηκε ως «Family Discovery» στα τέλη του 2014) και έληξε στις 12 Οκτωβρίου 2019. Η Hasbro επέλεξε την animator Λόρεν Φάουστ ως διευθύντρια δημιουργικού και εκτελεστικό παραγωγό της εκπομπής. Η Φάουστ αποσκόπησε να αμφισβητήσει την καθιερωμένη φύση της υπάρχουσας σειράς προϊόντων Μικρό μου πόνυ, δημιουργώντας πιο εμπεριστατωμένους χαρακτήρες και περιπετειώδεις σκηνικά· έφυγε από τη σειρά κατά τη διάρκεια του 2ου κύκλου, για να αντικατασταθεί από τη Μέγκαν ΜακΚάρθι ως την επικεφαλής παραγωγό για το υπόλοιπο της σειράς. Είναι τέλεια σειρά.

Παραπομπές 

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Διαδικτυακά μιμίδια
Φτέρη Μπιζανίου Ιωαννίνων

Η Φτέρη είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη τοπική κοινότητα Πεδινής της δημοτικής ενότητας Μπιζανίου του Δήμου Ιωαννιτών.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 55 κατοίκων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Η προσκύνηση των ποιμένων (Θεοτοκόπουλος, Μαδρίτη)

«Η προσκύνηση των ποιμένων» είναι ελαιογραφία του Έλληνα ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο), που ολοκληρώθηκε το τελευταίο έτος της ζωής του καλλιτέχνη. Πραγματεύεται το ομώνυμο παραδοσιακό θέμα στη χριστιανική τέχνη. Ο Θεοτοκόπουλος ζωγράφισε το έργο αυτό για να τοποθετηθεί πάνω από τον ίδιο του τον τάφο, στον ναό της Μονής του Αγίου Δομήνικου του Παλαιού, στο Τολέδο. Η υπογραφή του ζωγράφου στην ελληνική γλώσσα είναι ορατή στην κάτω αριστερή γωνία του έργου.

Μεγάλη παραμόρφωση των σωμάτων χαρακτηρίζει την «Προσκύνηση των ποιμένων», όπως και όλα τα ύστερα έργα του Θεοτοκόπουλου. Το Θείο Βρέφος φαίνεται σαν να εκπέμπει φως, το οποίο φωτίζει τα πρόσωπα των φτωχοντυμένων και ξυπόλητων βοσκών, που έχουν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν τη Γέννησή του. Μια ρυθμική ενέργεια ζωντανεύει την εικόνα, εκφραζόμενη με τις σαν χορευτικές στάσεις των περισσότερων μορφών. Οι έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στα φωτεινά και στα σκοτεινά μέρη του πίνακα τονίζουν τη δραματική αίσθηση που αποπνέει. Η ομάδα των αγγέλων που αιωρούνται πάνω από τη σκηνή ίσως να μοιάζει με το τμήμα που λείπει από τον πίνακα «Το άνοιγμα της Πέμπτης Σφραγίδας».

Παραπομπές

Έργα ζωγραφικής του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου
Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη)
Άγγελοι στην τέχνη
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2019-2020

To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2019-20, ήταν το 34ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Η προκήρυξη προέβλεπε οτι το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση ήταν η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας θα αγωνίζονταν στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που θα καταλάμβαναν τις θέσεις 7 και 8 παρέμεναν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. 

Το πρωτάθλημα διακόπηκε στις 12 Μαρτίου λόγω της επιδημίας του κορονοϊού στην Ελλάδα και ξανάρχισε στις 27 Ιουνίου, αλλάζοντας πλέον το αρχικό πρωτόκολλο. Η ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι δεν θα γίνουν πλέι άουτ και ως εκ τούτου δεν υποβιβάζεται καμία ομάδα στην Α2. Έτσι το πρωτάθλημα της Α1 της σεζόν 2020-21 θα διεξαχθεί με 14 ομάδες.  

Δεν έγιναν ούτε πλέι οφ, οπότε η τελική κατάταξη προέκυψε από την βαθμολογία της κανονικής περιόδου. 

Πρωταθλητής και μάλιστα αήττητος, αναδείχθηκε για 8η συνεχόμενη χρονιά και 34η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός.

Κανονική περίοδος

Βαθμολογία 

Ο Ν.Ο. Χανίων έχει τέσσερις μηδενισμούς και του έχουν αφαιρεθεί τέσσερις (-4) βαθμοί.

Ο Παναθηναϊκός έχει ένα μηδενισμό και του έχει αφαιρεθεί ένας (-1) βαθμός.

Αποτελέσματα 

1 Αποτέλεσμα άνευ αγώνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος
 Αποτελέσματα

2019 2020
Υδατοσφαίριση το 2019
Υδατοσφαίριση το 2020
Κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών 2020

Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2019-20 διεξήχθη με την συμμετοχή των 9 ομάδων της Α1 κατηγορίας. 

Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 2η φορά στην ιστορία του.

Προημιτελικοί

Μπαράζ

Φαιναλ-φορ

Ημιτελικοί

Τελικός

Παραπομπές 

Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα
Υδατοσφαίριση το 2019
Υδατοσφαίριση το 2020
Άγιοι Απόστολοι Πετριών Εύβοιας

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 634  κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 20 μ.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Οι Άγιοι Απόστολοι αναγνωρίστηκαν ως οικισμός το 1920. Αρχικά λέγονταν Παραλία Πετριών, αλλά το 1940 το όνομά τους άλλαξε στο σημερινό. Εντάχθηκαν στην κοινότητα Πετριών, της επαρχίας Καρυστίας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι ψαροχώρι το όποιο όπως γνωρίζει τα τελευταία χρόνια έντονη τουριστική ανάπτυξη και διαθέτει τουριστικά καταλύματα και καταστήματα. Είναι κτισμένο σε ένα κόλπο που σχηματίζουν οι ανατολικές ακτές της Εύβοιας στο Αιγαίο. Απέναντι από το χωριό βρίσκεται η νησίδα Γκαμήλα.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημείωση 
Στον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιοι Απόστολοι Μετοχίου Διρφύων.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Δημοκράτης

Ο Δημοκράτης ήταν ένας πυθαγόρειος φιλόσοφος για τον οποίο λίγα είναι γνωστά.  Ο Απολλώνιος ο Τυανέας έγραψε τουλάχιστον μία επιστολή προς Δημοκράτη, την Επιστολή 88.

Μια συλλογή ηθικών αξιωμάτων, που ονομάζονται  έχει διασωθεί με το όνομά του.  Ωστόσο, πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι όλα αυτά τα αξιώματα προέρχονται από μια πρωτότυπη συλλογή ρήσεων του Δημόκριτου,  αν και άλλοι πιστεύουν ότι υπήρχε κι άλλος, ελάχιστα γνωστός Δημοκράτης, του οποίου το όνομα συγχέεται με τον πολύ γνωστότερο Δημόκριτο.  Τριάντα από τις Χρυσές ρήσεις βρίσκονται και στον Ιωάννη Στοβαίο και αποδίδονται στον Δημόκριτο.

Τα αξιώματα είναι γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο, από την οποία ορισμένοι μελετητές συμπέραναν ότι γράφτηκαν σε πολύ πρώιμη περίοδο. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να προέρχονται από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, λόγω έλλειψης εξωτερικών και εσωτερικών στοιχείων. Μερικές από αυτές τις ρήσεις παρατίθενται από τον Ιωάννη Στοβαίο και βρίσκονται σε ορισμένα χειρόγραφα με το όνομα Δημόκριτος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 ''Γνῶμαι χρυσαῖ' στα αγγλικά
Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Αρχαίοι συγγραφείς
Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι

Η «Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι» (Sacra Famiglia Canigiani) ή «Μαντόνα Κανιτζάνι» είναι ζωγραφικός πίνακας, και συγκεκριμένα ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ (Ραφαέλλο Σάντσιο ντα Ουρμπίνο). Φιλοτεχνήθηκε το 1508 και βρίσκεται σήμερα στην Παλαιά Πινακοθήκη, στο Μόναχο της Γερμανίας, ως έργο της μόνιμης συλλογής της.

Περιγραφή
Ο πίνακας απεικονίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά την Ελισάβετ με το τέκνο της Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Ιωσήφ και την Παναγία με το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό στα πόδια της. Οι πέντε αυτές βιβλικές μορφές διατηρούν επαφή με τα μάτια μεταξύ τους. Είναι όλες ξυπόλητες, φέρουν διακριτικά φωτοστέφανα και σχηματίζουν ένα τρίγωνο-πυραμίδα με αρκετά συμμετρικό τρόπο, μία επίδραση από τη ζωγραφική του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στο φόντο διακρίνεται τοπίο με μία ή δύο μικρές πόλεις. Η υπογραφή του καλλιτέχνη διακρίνεται πάνω στη ζώνη της Παναγίας, πίσω από το ανοικτό βιβλίο που κρατά: «RAPHAEL URBINAS».

Ιστορικό
Το έργο δημιουργήθηκε κατά την ύστερη «φλωρεντινή περίοδο» του καλλιτέχνη: Η ονομασία «Κανιτζάνι» προέρχεται από το γεγονός ότι την ελαιογραφία αυτή αγόρασε από τον ζωγράφο η φλωρεντινή οικογένεια του Ντομένικο Κανιτζάνι για το οικιακό της παρεκκλήσιο. Αργότερα αποκτήθηκε από την οικογένεια των Μεδίκων, που τη δώρισε σε άγνωστο πρόσωπο, κάτοικο του Ντίσελντορφ, από όπου κατέληξε στο Μόναχο.

Το 1982 ο Χούμπερτ φον Ζόνενμπουργκ αποκατέστησε τον πίνακα, αφαιρώντας μια γαλάζια επιζωγράφιση από το επάνω μέρος του (ουρανό), χρονολογούμενη από τον 18ο αιώνα, οπότε αποκαλύφθηκαν τα επτά αγγελούδια-χερουβείμ σε δύο ομάδες, που διακρίνονται στον ουρανό της σκηνής. Τα χερουβείμ φαίνονταν σε ένα παλαιότατο αντίγραφο του πίνακα, που σώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Παλάτσο Κορσίνι, στη Ρώμη.

Πηγές
 Pierluigi De Vecchi: Raffaello, εκδ. Rizzoli, Μιλάνο 1975
 Paolo Franzese: Raffaello, εκδ. Mondadori Arte, Μιλάνο 2008

Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Άγγελοι στην τέχνη
Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε στις 26 και 27 Οκτωβρίου 1912 με την είσοδο των ελληνικών στρατευμάτων στην πόλη έπειτα από τις νικηφόρες μάχες των Ελλήνων στα Γιαννιτσά και στο Σαραντάπορο. 20 Οκτωβρίου οι ελληνικές δυνάμεις υπό των εντολών του Βασιλιά Κωνσταντίνου, κατευθυνόταν στην Βόρεια Ήπειρο, προς απελευθέρωση αυτής. Μετά απο έντονη διαφωνία όμως του Ελευθέριου Βενιζέλου με τον Βασιλιά, επικράτησε η διαταγή του Πρωθυπουργού και τα Ελληνικά στρατεύματα οδηγήθηκαν προς απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ωστε να προλάβουν την επέλαση των Βουλγάρων, οι οποίοι ενδιαφερόταν να καταλάβουν την πόλη και να έχουν πρόσβαση στο Αιγαίο. Μετά απο τις προαναφερόμενες μάχες τα Ελληνικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος έκανε θριαμβευτική είσοδο στην Θεσσαλονίκη. Ο Οθωμανός στρατηγός της Θεσσαλονίκης, Χασάν Ταχσίν Πασάς, παρέδωσε την πόλη στους Έλληνες, άνευ όρων και μαζί με 25.000 αιχμαλώτους, με συμφωνία που υπεγράφη στο χωριό Τοψίν (σημερινή Γέφυρα Θεσσαλονίκης).

Με αφορμή το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, με τις βαλκανικές χώρες να στρέφονται εναντίον των Οθωμανών, οι χώρες ξεκίνησαν την επεκτατική πορεία. Οι Έλληνες αφού κατάφεραν να προσαρτήσουν μεγάλο μέρος της Μακεδονίας προσέγγισαν την Θεσσαλονίκη. Τα ελληνικά στρατεύματα της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας πήραν εντολή από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄ να κινηθούν ταχύτατα προς την Θεσσαλονίκη πριν φτάσουν οι Βουλγαρικές στρατιωτικές δυνάμεις, γιατί τότε η Μακεδονία αποτελούσε σημείο σύγκρουσης Ελλήνων και Βουλγάρων για την κυριαρχία στην περιοχή. Τα στρατεύματα της Θεσσαλίας, με εντολή του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ κινήθηκαν βορειότερα και έπειτα από την Μάχη των Γιαννιτσών έφτασαν έξω από την Θεσσαλονίκη, ενώ τα στρατεύματα της Μακεδονίας κατευθύνθηκαν νοτιότερα, με εντολή του Ελευθερίου Βενιζέλου και ύστερα από την Μάχη του Σαρανταπόρου έφτασαν και αυτοί στην Θεσσαλονίκη. Οι τουρκικές δυνάμεις μετά από την ήττα στο Σαραντάπορο, κατευθύνθηκαν στα Γιαννιτσά δίνοντας αμυντική μάχη για να ανακόψουν την ελληνική πορεία προς την Θεσσαλονίκη, όμως ο ελληνικός στρατός νίκησε την μάχη και προωθήθηκε στην πόλη. Στις 25 Οκτωβρίου 1912, τα ελληνικά στρατεύματα περικύκλωσαν την Θεσσαλονίκη. Στις 26 και 27 Οκτωβρίου 1912, ο Χασάν Ταχσίν Πασάς αναγκάστηκε να υπογράψει το πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης στους Έλληνες, άνευ όρων και έδωσε 25.000 αιχμαλώτους. Η επικράτεια των Ελλήνων στην Μακεδονία ήταν αιτία που ξέσπασε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος γιατί οι Βούλγαροι δεν έμειναν ικανοποιημένοι από τα εδάφη που κατέλαβαν.

Βιβλιογραφία 

 

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Ποταμός Λουκουλέντι

Ο Ποταμός Λουκουλέντι (αγγλικά: Lukuledi River και σουαχίλι: Lukuledi Mto), βρίσκεται στη νοτιοανατολική περιοχή της Τανζανίας. Έχει συνολικό μήκος 160 χλμ., είναι το όριο μεταξύ των περιφερειών Λίντι (Lindi Region) και Μτουάρα (Mtwara Region).

Ο Λουκουλέντι (Lukuledi) διατρέχει ανατολικά-βόρεια-ανατολικά στην Περιφέρεια Λίντι και εκβάλει στον Ινδικό Ωκεανό πλησίον της πόλης Λίντι. Χωρίζει τα οροπέδια Ρόντο (Rondo) και Μακόντε (Makonde).

Στην εποχή της ξηρασίας, η εκροή του μειώνεται ουσιαστικά και μόνο τα τελευταία 40 χλμ. της πορείας του ποταμού δεν είναι ποτέ εντελώς ξηρά.

Το δυτικό ή το ανώτερο τμήμα της λεκάνης απορροής του Λουκουλέντι (Lukuledi), βρίσκεται εντός της οικοπεριοχής των δασών του ανατολικού μιόμπο (miombo). Το ανατολικό ή το κατώτερο τμήμα της λεκάνης απορροής, βρίσκεται εντός της οικοπεριοχής του ψηφιδωτού του παράκτιου δάσους της νότιας Ζανζιβάρης-Inhambane.

Δείτε επίσης

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές 

Ποταμοί της Τανζανίας
Ποταμοί της Αφρικής
Γεωγραφία της Περιφέρειας Λίντι
Γεωγραφία της Περιφέρειας Μτουάρα
Underberg

Το Underberg (προφέρεται Ούντερ-μπεργκ), είναι ένα digestif bitter το οποίο παρασκευάζεται στο Ράινμπεργκ της Γερμανίας από την Underberg AG. Φτιάχνεται με αρωματικά βότανα από 43 χώρες, που υποβάλλονται σε ελέγχους και βασίζονται σε μια μυστική συνταγή της οικογένειας Underberg, των οποίων τα μέλη είναι προσωπικά υπεύθυνα για την παραγωγή του ποτού. Το Underberg είναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα kräuterlikörs στην αγορά. Το Underberg περιέχει κατά βάρος, 1,3 τοις εκατό εκχύλισμα βοτάνων, το οποίο συμπεριλαμβάνει αρωματικά, διεγερτικά πέψης, χαλαρωτικές και ενεργές ηρεμιστικές ουσίες, και φυσιολογική προκύπτουσα βιταμίνη Β¹ (θειαμίνη). Το ποτό ωριμάζει για αρκετούς μήνες, εντός σλοβάκικων δρύινων βαρελιών, για τη βελτίωση της γεύσης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Underberg κατατάσσεται στην κατηγορία "τροφίμων και ποτών: ελαίων, βοτάνων και μπαχαρικών" δύναται δε, να πωληθεί χωρίς κανενός είδους άδειας ποτού.

Ιστορία 
Βασίζεται σε μια μυστική και ιδιόκτητη συνταγή, φυλάσσεται από την οικογένεια Underberg, αφότου ιδρύθηκε η εταιρεία το 1846, από τον Hubert Underberg-Albrecht. Τα βότανα αποστάζονται, χρησιμοποιώντας μια διαδικασία που ονομάζεται semper idem (ή "πάντα το ίδιο"). Τα εκχυλίσματα ωριμάζουν για μήνες μέσα σε βαρέλια από σλοβάκικη βελανιδιά.

Η παραγωγή σταμάτησε λόγω έλλειψης πρώτων υλών το 1939 και επανεκκινήθηκε τον Δεκέμβριο του 1949. Το ποτό συνήθως συνδέεται με τη φιάλη των 20 ml, που έχει το μέγεθος μιας μερίδας και η οποία σχεδιάστηκε το 1949 από τον εγγονό του ιδρυτή Emil Underberg. Το μίνι φιαλίδιο προστατεύεται από μια θήκη από αχυρόχαρτο, όπου η ανάγλυφη ετικέτα Underberg είναι κολλημένη. Όλα τα στοιχεία της, συμπεριλαμβανομένης του σχήματος της φιάλης, του χρώματος, της συσκευασίας και του ονόματος Underberg, είναι σήματα κατατεθέντα και πνευματικές ιδιοκτησίες.

Αξιόλογοι οπαδοί του Underberg στη μοντέρνα εποχή περιλαμβάνουν τους Banksy, MF DOOM, Amon Amarth και Chumlee.

Για να προωθήσει τη μάρκα η εταιρεία Underberg, ανταμείβει τα εμπορικά σήματα στους χρήστες της, μετά τη συλλογή ενός ορισμένου αριθμού από καπάκια μπουκαλιών.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
Jägermeister

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Υποσημειώσεις 

Παραπομπές υποσημειώσεων

Παραπομπές 

Ποτά
Λικέρ
Άνω Καρυδιά Σερρών

Η Άνω Καρυδιά, έως το 1927 γνωστή ως Χόντζιοβον, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Κάτω Καρυδιά Σερρών

Η Κάτω Καρυδιά, έως το 1927 γνωστή ως Βράνκοβον, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Κρασοχώρι Σερρών

Το Κρασοχώρι, έως το 1927 γνωστό ως Λέχοβον, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Δεν το εγκαταλείψαν με τη θέλησή τους το χωριό το κάψανε οι αντάρτες... Τότε χωρίστηκαν αδέρφια άλλοι πήγαν στην Βουλγαρία και άλλοι εδώ.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Αγριόλευκα Σερρών

Η Αγριόλευκα, έως το 1927 γνωστή ως Ουμπαγιά, είναι εγκαταλελειμμένο χωριό που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε απόσταση 2.5 χλμ. νότια από το κέντρο του χωριού Νέο Πετρίτσι, δίπλα από την παλιά όχθη του ποταμού Στρυμώνα. Το 1928 αριθμούσε πληθυσμό 272 κατοίκων.

Το χωριό καταστράφηκε από τις πλημμύρες του ποταμού Στρυμώνα, καθώς πριν από την κατασκευή των αντιπλημμυρικών έργων στην περιοχή της λίμνης Κερκίνης, ο Στρυμώνας δεν είχε σταθερή κοίτη.

Ο οικισμός καταργήθηκε το 1961 και οι περισσότεροι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν στην νοτιοδυτική πλευρά του Νέου Πετριτσίου. Σήμερα σώζεται μόνο το καμπαναριό του Αγίου Γεωργίου, δίπλα στα ερείπια της παλιάς εκκλησίας.

Χάρτης 
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.288075,
          41.254827
        ]
      }
    }
  ]
}

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Καπνότοπος Σερρών

Ο Καπνότοπος, έως το 1927 γνωστός ως Ραϊκόφτσα, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Κλειδί Σερρών

Το Κλειδί, έως το 1926 γνωστό ως Ρούπελ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας. Η παλαιά ονομασία του χωριού, διατηρείται σήμερα στο ομώνυμο οχυρό.

Κλειστό Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων και Μεταναστών 

Στο Κλειδί λειτουργεί το πρώτο Κλειστό Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων και Μεταναστών. Σε αυτό μεταφέρονται με ενέργειες του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου όσοι μπήκαν παράνομα στη χώρα μετά την 1η Μαρτίου, τόσο από τον Έβρο όσο και από τα νησιά. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, παραιτήθηκε η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σιντικής Σουλτάνα Ρόδη. Το κέντρο κατασκευάστηκε σε μια έκταση 20 στρεμμάτων και ήδη έχουν μεταφερθεί σε αυτό και διαμένουν 1.345 πρόσφυγες και μετανάστες.

Παραπομπές

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Λιμνοχώρι Σερρών (εγκαταλελειμμένος οικισμός)

Το Λιμνοχώρι, έως το 1927 γνωστό ως Μπουρσούκι, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Κεντρικής Μακεδονίας.

Άλλος οικισμός 
Στην περιοχή υπάρχει κατοικημένος οικισμός με το ίδιο όνομα.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Δενδρόφυτο Σερρών

Το Δενδρόφυτο, έως το 1927 γνωστό ως Μπαχτιάρ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Μανιτάρι Σερρών

Το Μανιτάρι, έως το 1927 γνωστό ως Μαντάρι, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Πρωινό

Το πρωινό είναι το πρώτο γεύμα της ημέρας. Στα περισσότερα μέρη του κόσμου, υπάρχει μια ισχυρή πιθανότητα να υπάρχουν ένα ή περισσότερα "τυπικά" ή "παραδοσιακά" πρωινά μενού, αλλά η σύνθεσή τους διαφέρει σημαντικά από τόπο σε τόπο. Επίσης η σύνθεση τους έχει μεταβληθεί με την πάροδο του χρόνου. Σε παγκόσμιο επίπεδο ένα πολύ ευρύ φάσμα παρασκευασμάτων και συστατικών συνδέονται με το πρωινό γεύμα της ημέρας.

Παραπομπές 

Διατροφή
Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς

Ο Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς (λετονικά: Arturs Krišjānis Kariņš, γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1964) είναι Αμερικανο-Λετονός γλωσσολόγος, επιχειρηματίας και πολιτικός, πρωθυπουργός της Λετονίας από το 2019. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και ως ευρωβουλευτής.

Γεννήθηκε στο Γουίλμινγκτον της πολιτείας Ντέλαγουαιρ των ΗΠΑ, από γονείς που είχαν εγκαταλείψει τη Λετονία στη διάρκεια της σοβιετικής εκ νέου κατοχής της Λετονίας το 1944. Δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της αμερικανολετονικής κοινότητας κατά τα νεανικά του χρόνια.

Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ και διδακτορικό τίτλο (Ph.D ) στη γλωσσολογία από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λετονία το 1997 και έφτιαξε μια επιχείρηση κατεψυγμένων τροφίμων. Το 2002 συνετέλεσε στην ίδρυση του κόμματος Νέα Εποχή, το οποίο συγχωνεύτηκε το  2011  και συναποτέλεσε το κόμμα Ενότητα το οποίο το 2018 μετονομάστηκε σε Νέα Ενότητα. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Saeima, υπουργός Οικονομικών από το 2004 ως το 2006 και ευρωβουλευτής από το 2009 ως το 2019. Επιλέχθηκε ως υποψήφιος για την πρωθυπουργία από το κόμμα Νέα Ενότητα στις βουλευτικές εκλογές του 2018.Το κόμμα του έγινε το μικρότερο που εξελέγη στην 13η Βουλή. Έπειτα από πολύμηνες διαβουλεύσεις με μεγαλύτερα κόμματα, ο πρόεδρος Ράιμοντς Βέγιονις τον Ιανουάριο του 2019 τον όρισε ως υποψήφιο κοινής αποδοχής για να σχηματίσει κυβέρνηση.    Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Ιανουαρίου 2019, και επέζησε πρότασης δυσπιστίας με ψήφους 58-33 στις 11 Απριλίου 2019.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Λετονίας
Ηγέτες εν ενεργεία
Δαμνόνι Ρεθύμνης

Το Δαμνόνι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητος Μαριού του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 11 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά του Πλακιά.

Το Δαμνόνι διαθέτει μεγάλη αμμώδη παραλία η οποία βρίσκεται εντός κολπίσκου. Η παραλία έχει μήκος περίπου 600 μέτρα και είναι σε μεγάλο βαθμό οργανωμένη, ιδίως το δυτικό της άκρο και συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών. Εκεί βρίσκεται επίσης μικρό λιμάνι. Στο παρελθόν, όταν το οδικό δίκτυο δεν ήταν ανεπτυγμένο, εξυπηρετούσε τις εμπορικές ανάγκες της περιοχής. Σώζονται ακόμη και σήμερα τα γραφεία και οι αποθήκες του λιμανιού, τα οποία έχουν μετατραπεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο δυτικό άκρο της παραλίας εκβάλει ο μικρός ποταμός Κοτσάρι. Ανατολικά βρίσκεται η παραλία Αμμούδι.

Το Δαμνόνι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαρίου της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου