joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νέα Αγγλία

Η Νέα Αγγλία (New England) είναι βορειοανατολική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών. Ονομάστηκε έτσι από τον Τζoν Σμιθ, Άγγλο εξερευνητή και αρχηγό της αποικίας του Τζέιμσταουν, της πρώτης επιτυχημένης αγγλικής αποικίας στη βόρεια Αμερική, ο οποίος εξερεύνησε την περιοχή και εξέδωσε το 1616 βιβλίο, με τίτλο Μια Περιγραφή της Νέας Αγγλίας (A Description of New England).

Οι πρώτες ευρωπαϊκές αποικίες στην περιοχή ιδρύθηκαν από Άγγλους τον 17ο αιώνα, στη σημερινή Μασαχουσέτη, με πρώτη την Αποικία του Πλίμουθ, η οποία ιδρύθηκε το 1620 από τους λεγόμενους Πίλγκριμς. Ακολούθησε η ίδρυση της Αποικίας του Κόλπου της Μασαχουσέτης, το 1630, με πρώτη πόλη τη Βοστώνη.

Πολιτείες
Η Νέα Αγγλία αποτελείται σήμερα από τις εξής έξι Πολιτείες των ΗΠΑ:

 Κοννέκτικατ (Connecticut) - 3,608,298 κ.
 Μέιν (Maine) - 1,363,582 κ.
 Μασσαχουσέττη (Massachusetts) - 7,033,469 κ.
 Νιου Χάμσαϊρ (New Hampshire) - 1,379,089 κ.
 Ρόουντ Άιλαντ (Rhode Island) - 1,098,163 κ.
 Βερμόντ (Vermont) - 643,503 κ.

Εικόνες

Παραπομπές

Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών
Λαγανάς Ζακύνθου

Ο Λαγανάς είναι μια από τις ωραιότερες και δημοφιλέστερες παραλίες της Ζακύνθου.

Η λέξη Λαγανάς είναι παράφραση της λέξης λαγήνι (=στάμνα), διότι στην περιοχή υπήρχαν καμίνια για την παρασκευή λαγηνιών, ίχνη των οποίων υπάρχουν ακόμη και σήμερα στα διοικητικά όρια των Δημοτικών Διαμερισμάτων Λιθακιάς και Καλαμακίου, στις θέσεις που το χειμέριο κύμα συναντά την ακτή.
Η θάλασσα, αβαθής και διαυγής, σταματάει σε μια αμμουδιά από λεπτόκοκκη άμμο μήκους 7 χλμ περίπου. Κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν τουριστικές εγκαταστάσεις.
 
Η παραλία του Λαγανά και κατα επέκταση ο ομώνυμος κόλπος του Λαγανά έδωσαν το όνομά τους στον καποδιστριακό Δήμο Λαγανά που συνίσταται από τα Δημοτικά Διαμερίσματα Κεριού, Αγαλά, Λιθακιάς, Παντοκράτορα, Μουζακίου, και Καλαμακίου. Στην παραλία του Λαγανά υπάρχει ένα μνημείο αφιερωμένο στον Βέλγο γιατρό Ανδρέα Βεζάλ ο οποίος ήταν καθηγητής της ανατομίας κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης.

Η παραλία έχει την ιδιαιτερότητα να είναι ένας από τους σημαντικότερους τόπους ωοτοκίας της χελώνας Καρέτα - Καρέτα στην Ελλάδα και ίσως στη Μεσόγειο. Η γρήγορη τουριστική ανάπτυξη της περιοχής έθεσε σε κίνδυνο τον πληθυσμό χελώνων της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια καταβάλλονται προσπάθειες, μέσω και της δημιουργίας του Θαλάσσιου πάρκου στην περιοχή, να προστατευτεί η αναπαραγωγή και διαβίωση της χελώνας στην παραλία, με σχετική επιτυχία.

Συλλογή φωτογραφιών 

Παραλίες του νομού Ζακύνθου
Ζάκυνθος
Χωριά της Ζακύνθου
Δήμος Ζακύνθου
Γυαλί Δωδεκανήσου

Το Γυαλί είναι ηφαιστειογενές νησί του νότιου Αιγαίου και ένα από τα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κω και τη Νίσυρο (σε απόσταση περίπου 7 χιλιόμετρα). Ο πληθυσμός του είναι 21 κάτοικοι (απογραφή 2011) και διοικητικά ανήκει στον δήμο Νισύρου. Στο Γυαλί γίνεται εξόρυξη ελαφρόπετρας (βόρειος λόφος) και περλίτη (νότιος λόφος) και κατά την αρχαιότητα γινόταν η εξόρυξη οψιδιανού για την κατασκευή εργαλείων.

Περιγραφή 
Το Γυαλί έχει έκταση 4,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αποτελείται από δύο λόφους που συνδέονται με στενή λωρίδα γης. Η μεγαλύτερη απόσταση στο νησί είναι 5 χλμ στον άξονα Βορρά/ΒορειοΑνατολικά-Νότου/Νοτιοδυτικά. Το μεγαλύτερο πλάτος του νησιού είναι περίπου 2,1 χλμ, ενώ το μικρότερο είναι λιγότερο από 500 μ.  Όλο το νησί έχει κηρυχθεί Τοπίο Φυσικού Κάλλους και υπάρχουν δάση με κουμαριές και τραχεία πεύκη και δεντρώδης ευφόρβια. Άλλοι τύποι βλάστησης περιλαμβάνουν μακία και φρύγανα. Στο παραθαλάσσιο τμήμα βρίσκονται μερικοί θαλασσόκεδροι.

Ιστορικά στοιχεία 

Στο Γυαλί έχει ανασκαφεί αρχαίο νεκροταφείο, έχουν βρεθεί ερείπια οικισμού της Τελικής Νεολιθικής περιόδου (4η χιλιετία π.Χ.) και δυο χωνευτήρια με σκωρίες τήξης χαλκού τα οποία χρονολογούνται από το 6.000 έως το 5.300 π.Χ., που αποδεικνύουν την πρώιμη άσκηση μεταλλουργίας. Η κατοίκηση στη νησίδα πρέπει να είχε εποχικό χαρακτήρα και σχετίζεται μάλλον με γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες παρά με τις ανάγκες κατεργασίας του οψιανού ο οποίος αφθονεί στο βόρειο τμήμα του νησιού. Όλα αυτά οφείλονται στην ύπαρξη του ομώνυμου ανενεργού ηφαιστείου.

Στην επανάσταση του 1821 εδώ έβρισκε καταφύγιο ο Ανδρέας Μιαούλης.

Το ηφαίστειο του Γυαλιού
Το ηφαίστειο του Γυαλιού, είναι ανενεργό και βρίσκεται σε απόσταση 7 περίπου χλμ από το ηφαίστειο της Νισύρου, έχει δύο ηφαιστειακούς δόμους, τον βορειοανατολικό και τον νοτιοδυτικό, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με ένα στενό ισθμό.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Μελίνα Φιλήμονος-Τσοποτού, "Γυαλί", στο: Ανδρέας Βλαχόπουλος (επιμ.): Αρχαιολογία-νησιά του Αιγαίου, εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 2005, σελ. 355

Δωδεκάνησα
Γεωγραφία της Νισύρου
Ηφαιστειογενή νησιά
Ηφαίστεια της Ελλάδας
Κιγκάλι

Το Κιγκάλι (αγγλικά: Kigali) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ρουάντα. Έχει έκταση 730 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 965.398 κατοίκους (το 2009). Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Κιγκάλι. Η πόλη ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής αποικιακής περιόδου γύρω στα 1890-1917 και αναπτύχθηκε ταχύτατα. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ρουγκάνουα και μετά την ανεξαρτησία της Ρουάντα το 1962 ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του κράτους. 
Η αστική περιοχή της πόλης είναι περίπου το 70% των δημοτικών ορίων. Μελανή σελίδα στην ιστορία της πόλης αποτελούν οι σφαγές που έγιναν εκεί το 1994 κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που έγινε στην Ρουάντα.

Αδερφοποιημένες πόλεις 
  Σαν Μπερναρντίνο, ΗΠΑ
 Τεπίκ, Μεξικό

Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ρουάντα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.kigalicity.gov.rw/ - Ιστότοπος του δήμου.

Επαρχία Κιγκάλι
Πόλεις της Ρουάντα
Πρωτεύουσες της Αφρικής
Νησιά Γκίλμπερτ

Τα Νησιά Γκίλμπερτ είναι ένα σύμπλεγμα από 16 ατόλες και κοραλλιογεννή νησιά στον Ειρηνικό Ωκεανό. ) και αποτελούν το κύριο τμήμα του κράτους του Κιριμπάτι (Κιριμπάτι είναι η απόδοση της λέξης Γκίλμπερτ στη γλώσσα Κιριμπάτι). Έχουν έκταση 264 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 82.902 κάτοικοι (το 2005). Τα νησιά αυτά κατοικούνταν από Μικρονήσιους πολύ πριν ανακαλυφθούν από τους Ευρωπαίους. Τα νησιά ανακαλύφθηκαν το 1765 από τον πλοίαρχο Τζον Μπάιρον του πλοίου Ντόλφιν όταν αυτός ανακάλυψε την νήσο Νικουνάου. Το όνομα των νησιών οφείλεται στον Χάμφρεϊ Γκίλμπερτ, ο οποίος εξερεύνησε τα νησιά το 1788. Από τις 27 Μαϊου 1892 τα νησιά αποτελούσαν βρεττανικό προτεκτοράτο μαζί με τα νησιά Έλις. Το 1915 τα νησιά Γκίλμπερτ και Έλις προσαρτήθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία ως αποικία.
Η αποικία έγινε αυτόνομη το 1971. Ενώ από το 1976 εώς το 1978, τα νησιά Γκίλμπερτ χωρίστηκαν από τα νησιά Έλις και έγιναν ξεχωριστή αποικία. Τον Ιούλιο του 1979, τα νησιά Γκίλμπερτ έγιναν ανεξάρτητα και αποτέλεσαν το κράτος του Κιριμπάτι μαζί με την Μπανάμπα (Όσεαν Νήσος), τα 8 από τα 10 Νησιά Φοίνικα και τα 8 από τα 11 Νησιά Γραμμής Ισημερινού.

Οι ατόλες και τα νησιά, καθώς και οι συντεταγμένες τους έχουν ως εξής:

* Πηγή: Κιριμπάτι απογραφή 2005 (provisional)
Νόμιμη μοίρα

Η μοίρα είναι όρος που χρησιμοποιείται στη νομική ορολογία και σημαίνει μερίδιο. Κατά το Αστικό Δίκαιο οι κατιόντες (παιδιά) του κληρονομημένου (θανόντος), καθώς και ο επιζών σύζυγος έχουν δικαίωμα νομίμου μοίρας στην κληρονομιά. Αν δεν υπάρχουν παιδιά στη θέση τους υπεισέρχονται οι ανιόντες (γονείς) του κληρονομουμένου. Αυτό σημαίνει ότι η μισή περιουσία του κληρονομουμένου πηγαίνει υποχρεωτικά σε αυτούς και ακόμα και με διαθήκη δεν μπορεί ο κληρονομούμενος να τη διαθέσει αλλού. Συνεπώς η "νόμιμη μοίρα" αποτελεί την εκ κληρονομικής περιουσίας μερίδα την οποία δικαιούται να απαιτήσει ο κατιών, ο σύζυγος ή ο ανιών του κληρονομημένου που από τη στιγμή που απαιτούν καλούνται νόμιμοι μεριδούχοι ή "αναγκαίοι κληρονόμοι" ακόμη και παρά τη θέληση του κληρονομημένου. Εξαίρεση υπάρχει αν ο κληρονομούμενος έχει αποκληρώσει κάποιον από τους αναγκαίους κληρονόμους για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρει ο νόμος (ασωτία, επιβουλή της ζωής του κλπ.). Η ρύθμιση αυτή περί νόμιμης μοίρας αποτελεί εξαίρεση στην κατά τα άλλα κατοχυρούμενη στο νόμο ελευθερία του διατιθέναι, στην ελευθερία δηλαδή του κληρονομουμένου να διαθέσει την περιουσία του όπως θέλει μετά θάνατον και αποσκοπεί στην προστασία της οικογένειας. Κατά το άρθρο 1825 Α.Κ. η νόμιμη μοίρα είναι το μισό της εξ αδιαθέτου μερίδας.

Ως βάση στον υπολογισμό λαμβάνεται η κατάσταση και η αξία της κληρονομιάς κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομημένου, αφαιρουμένων χρεών, δαπανών κηδείας και απογραφής κληρονομιάς.

Αναλυτικά περί του ποσοστού διάθεσης, σειράς διαδοχής και άλλων σχετικών παρέχονται σε σχετικά άρθρα του Αστικού Κώδικα.

παραπομπές

Αστικό Δίκαιο
Ορολογία
Μοίρα Αχαΐας

Του Μοίρα (ή Άνω Μοίρα) είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας κτισμένο στο Παναχαϊκό όρος σε 885 μ. υψόμετρο. Ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, περιλαμβάνουσα το χωριό Ζουμπάτα και τον οικισμό Γκοτσαίικα. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Πατρέων με 51 κατοίκους.

Ιστορία
Η ονομασία του Μοίρα (ορθά: στου Μοίρα) είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον πρώτο οικιστή. Το χωριό φαίνεται ότι οικίστηκε από Σλαβόφωνους ή Αρβανίτες ποιμένες σε άγνωστη εποχή. Αναφέρεται πρώτη φορά σε ενετική απογραφή του 1689 .  Τον 19ο αιώνα οικογένειες του Μοίρα κατέβαιναν με τα πρόβατα τους τον χειμώνα στα πεδινά και στην περιοχή των Δρεσθενών. Εκεί το 1870 άρχισαν να κατασκευάζουν αρχικά θερινές κατοικίες όπου μετά από λίγα χρόνια δημιουργήθηκε το σημερινό χωριό Μοιραίικα. Μόνιμη εγκατάσταση στα Μοιραίικα αναφέρεται μετά το 1910 έως τότε μετακινούνταν μεταξύ των δύο χωριών (θερινή και χειμερινή κατοικία).

Με το Β.Δ. 8/4/1835 γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Παναχαιών. Με το Β.Δ. 27/11/1840 περί συγχωνεύσεων δήμων καταργείται ο Δήμου Παναχαιών και συγχωνεύεται στον Δήμο Πατρέων. Από το 1912-1914 αποτέλεσε κοινότητα έως το 1998 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε εκ νέου δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Πατρέων μαζί με τον οικισμό Ζουμπάτα.

Συνοικίες
Συνοικία του χωριού αποτελούν τα Λατσαίικα που βρίσκονται απέναντι από τα Γκοτσαίικα.

Παραπομπές

Πηγές
 Κώστας Παπαγιαννόπουλος, «Η δημιουργία των χωριών» στο Κώστας Παπαγιαννόπουλος (επιμ.), Βραχναίικα και Μονοδένδρι. Αρχαιολογία του τοπίου και τοπική ιστορία, πρόλογος: Βασίλης Τογαντζής, Μιλτιάδης Γούτας, Λάζαρος Κολώνας, Έκδοση Δήμος Βραχναίικων-Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Βραχναίικων, Πάτρα 2009, σελ. 105-134. ISBN 978-960-99129-0-7.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μοίρα.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Πατρέων
Κόνκορντ (Νιου Χάμσαϊρ)

Το Κόνκορντ (Concord) είναι πρωτεύουσα της Πολιτείας του Νιου Χάμσαϊρ, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ), περίπου 75 μίλια Βορειοδυτικά της Βοστώνης (Μασσαχουσέττης). Πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων μεταναστών, η περιοχή του Κόνκορντ κατοικείτο από την Ινδιάνικη φυλή των Πένακουκ (Penacook).

Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1784.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Πόλεις του Νιου Χάμσαϊρ
Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι

Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι (Captain Corelli's Mandolin) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία του 2001. Πρωταγωνιστούν οι Νίκολας Κέιτζ και Πενέλοπε Κρουζ.

Υπόθεση 
Η υπόθεση του ρομαντικού δράματος διαδραματίζεται στα 1942. Στο πλαίσιο της κοινής ιταλογερμανικής κατοχής, μια διμοιρία Ιταλών στρατιωτών φθάνει στην Κεφαλονιά για να ενισχύσει την τυπική στο νησί παρουσία των λιγοστών ναζιστικών δυνάμεων. Το ξέγνοιαστο μεσογειακό ταμπεραμέντο της φρουράς σύντομα θα αμβλύνει την αρχική δυσφορία των χωρικών, ενώ ένα παθιασμένο ειδύλλιο θα πλεχτεί βαθμιαία ανάμεσα στον φιλόμουσο λοχαγό των Ιταλών (Νίκολας Κέιτζ) και τη μνηστευμένη κόρη του τοπικού γιατρού (Πενέλοπε Κρουζ). Ωσπου, αναπόφευκτα, τα σύννεφα του πολέμου θα φτάσουν μέχρι τις ακτές του νησιού, απειλώντας την ηρεμία τόσο των κατοίκων όσο και των ανυποψίαστων κατακτητών.

Κριτική 
Όλα είναι όμορφα και «φωτογενή» σε τούτο το ρομαντικό έπος - ακόμη και ο πόλεμος. Αυτό, άλλωστε, ήταν το πρόβλημα και στο ομώνυμο μπεστ σέλερ του Λουί Ντε Μπερνιέρ, το οποίο ωστόσο διατηρούσε κάποια δόση ρεαλισμού, στα κομμάτια κυρίως που έχουν αφαιρεθεί κατά τη σεναριακή προσαρμογή. Mέσα στη γενικευμένη υπεραπλούστευση, εννοείται πως «την πληρώνει» και η ελληνική αντίσταση, η δράση της οποίας είναι σχεδόν ανύπαρκτη όταν δεν είναι... γραφική. Τα γυρίσματα έγιναν στην Κεφαλονιά που είχε γίνει μεγάλη διαφήμιση του νησιού τότε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι στο cine.gr

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2001
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Αμερικανικές επικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Γερμανόφωνες ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές επικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες
Γαλλικές πολεμικές ταινίες
Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Άφθαρτος (ταινία)

Ο Άφθαρτος (πρωτότυπος τίτλος: Unbreakable) είναι μεταφυσικό θρίλερ του 2000, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν. Πρωταγωνιστούν οι Μπρους Γουίλις, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον και Ρόμπιν Ράιτ Πεν. Η ταινία πραγματεύεται μία ιστορία μεταφυσικού στοχασμού, με τον Μπρους Γουίλις στο ρόλο ενός συνηθισμένου κατά τα άλλα οικογενειάρχη, φύλακα στο επάγγελμα, ο οποίος αφού επιβιώνει ως εκ θαύματος από ένα πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, πείθεται από έναν αινιγματικό συλλέκτη κόμικς ότι διαθέτει υπεράνθρωπες δυνάμεις.

Παραπομπές 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2000
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου
Αμερικανικές ταινίες φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια
Ταινίες τοποθετημένες στο 2000
Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες με θέμα την αναπηρία
American Beauty

To American Beauty είναι δραματική αμερικανική ταινία, παραγωγής και κυκλοφορίας του έτους 1999, σε σκηνοθεσία του Σαμ Μέντες, σε σενάριο του Άλαν Μπολ και  με πρωταγωνιστές τους Κέβιν Σπέισι, Ανέτ Μπένινγκ, Μίνα Σουβάρι, Θώρα Μπερτς και Γουές Μπέντλεϋ. Η ταινία απέσπασε συνολικά πέντε βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα σε αυτά, το βραβείο καλύτερης ταινίας και πρώτου ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του Kέβιν Σπέισι.

Υπόθεση 
Ο Λέστερ, ευκατάστατος οικογενειάρχης των προαστίων, συνειδητοποιεί βαθμιαία την αβάσταχτη κενότητα της υλιστικής του καθημερινότητας. Η υπαρξιακή του κρίση θα πάρει σοβαρές διαστάσεις από τη στιγμή που αρχίζει να έλκεται από μια συμμαθήτρια της κόρης του και να συμπεριφέρεται εντελώς αντικοινωνικά. Η ταινία πραγματεύεται μία "επίθεση" στην παραδοσιακή εκδοχή του «αμερικανικού ονείρου» και στους εκπροσώπους του, που κατέληξαν υπέρμαχοι όλων όσων κάποτε αμφισβητούσαν.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
Κέβιν Σπέισι ως ο Λέστερ Μπέρνμαν 
Ανέτ Μπένινγκ ως η Κάρολαΐν Μπέρνμαν 
Μίνα Σουβάρι ως η Άντζελα Χεΐς   
Θώρα Μπερτς ως η Τζεΐν Μπέρνμαν  
Γουές Μπέντλεϋ ως ο Ρίκι Φιτς  
Κρις Κούπερ ως ο Συνταγματάρχης Φιτς  
Άλισον Τζάνεϊ ως η Μπάρμπαρα Φιτς 
Πίτερ Γκάλαχερ ως ο Μπάντι (Buddy)  Κείν

Βραβεία 
Η ταινία προτάθηκε για οκτώ βραβεία Όσκαρ και τελικά βραβεύτηκε με πέντε: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, α' ανδρικού ρόλου, σεναρίου και φωτογραφίας. Προτάθηκε και για αρκετά βραβεία BAFTA, εκ των οποίων κέρδισε έξι: καλύτερης ταινίας, α' ανδρικού και α' γυναικείου ρόλου, μοντάζ, φωτογραφίας και μουσικής. Επίσης, στα βραβεία Χρυσής Σφαίρας, κέρδισε στις κατηγορίες καλύτερης δραματικής ταινίας, σκηνοθεσίας και σεναρίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Κριτική στο Rotten Tomatoes
 Το σενάριο της ταινίας

Αμερικανικές ταινίες
Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Ταινίες του 1999
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Αγγλόφωνες ταινίες
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας
Αμερικανικές σατιρικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Ομοφοβία στη μυθοπλασία
Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Σρεκ 2

Το Σρεκ 2 (αγγλικά: Shrek 2) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων σε σκηνοθεσία Άντριου Άνταμσον, Κέλι Άσμπουρι και Κόνραντ Βέρνον, παραγωγής 2004. Οι Μάικ Μάγιερς, Έντι Μέρφι, Κάμερον Ντίαζ, Τζούλι Άντριους, Αντόνιο Μπαντέρας, Τζον Κλιζ, Ρούπερτ Έβερετ και Τζένιφερ Σόντερς δανείζουν τις φωνές τους. Αποτέλεσε συνέχεια της ταινίας Σρεκ (Shrek, 2001) και είναι το δεύτερο μέρος της σειράς ταινιών Σρεκ.

Έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, από τις πρώτες τρεις μέρες προβολής στις ΗΠΑ, καθιστώντας τo σήμερα το 60ο πιο επιτυχημένο φιλμ παγκοσμίως, με συνολικές εισπράξεις 928.760.770 δολάρια. Η ταινία ήταν επίσης για περίπου 6 χρόνια η μεγαλύτερη σε εισπράξεις ταινία κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών εώς ότου ξεπεράστηκε τον Άυγουστο του 2010 από το Toy Story 3.

Η μεγάλη του επιτυχία έδωσε στους παραγωγούς της Dreamworks το έναυσμα για τη δημιουργία των Σρεκ ο Τρίτος (Shrek the Third, 2007) και Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα (Shrek Forever After, 2010).

Υπόθεση 
Το συμπαθητικό τέρας Σρεκ και η πριγκίπισσά του Φιόνα αντιμετωπίζουν τα σατανικά σχέδια μιας Νεράιδας. Το Σρεκ τελείωνε με το γάμο του Σρεκ με την πριγκίπισσα Φιόνα. Το σίκουελ ξεκινά με το μήνα του μέλιτος του ζευγαριού, με μόνο το Γάιδαρο να τους ενοχλεί. Κάποτε φτάνει μήνυμα από τους γονείς της Φιόνα, το βασιλιά Χάρολντ (Τζον Κλιζ) και τη βασίλισσα Λίλιαν (Τζούλι Αντριους) που τους καλεί να τους επισκεφτούν στο βασίλειό τους. Εκεί θα μπλέξουν στα σατανικά σχέδια της Καλής Νεράιδας που θέλει να ξεφορτωθεί τον Σρεκ για να μπορέσει ο γιος της, ο Πρίγκηπας Γλυκούλης, να παντρευτεί τη Φιόνα.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες

Πρωταγωνιστικές φωνές 
 Μάικ Μάγιερς στο ρόλο του Σρεκ
 Έντι Μέρφι στο ρόλο του Γάιδαρου
 Κάμερον Ντίαζ στο ρόλο της Πριγκήπισσας Φιόνα
 Τζούλι Άντριους στο ρόλο της Βασίλισσας Λίλιαν
 Αντόνιο Μπαντέρας στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου
 Τζον Κλιζ στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ
 Ρούπερτ Έβερετ στο ρόλο του Πρίγκιπα Γλυκούλη
 Τζένιφερ Σόντερς στο  ρόλο της Καλής Νεράιδας

Δευτερεύουσες φωνές 
 Κέλι Άσμπουρι ως Σελίδα/Ξωτικό/Αριστοκράτης/Γιος του αριστοκράτη
 Κόντι Κάμερον ως Πινόκιο/Τρία Γουρούνια
 Κόνραντ Βέρνον ως Μπίσκο/Σέντρικ/Φούρναρης/Μόνγκο/Εκφωνητής
 Κρίστοφερ Νάιτς ως Τρία τυφλά ποντίκια
 Λάρι Κινγκ ως Ντόρις / Η Στριμμένη αδερφή
 Μαρκ Μοσελέϊ ως Μαγικός Καθρέπτης
 Τζόαν Ρίβερς ως Τζόαν Ρίβερς 
 Άρον Γουόρνερ ως Μπιγκ Μπάντι

Box office 
Με προϋπολογισμό 150.000.000 δολάρια, το Σρεκ 2 έκανε άνοιγμα στην στην 1η θέση με 108 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στην Αμερική συγκέντρωσε 441,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 487,5 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 928,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία τόσο στην Αμερική όσο και παγκοσμίως για το 2004.

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σρεκ 2

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2004
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Αμερικανικές buddy ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Μόλος

Νόθος γιος του Δευκαλίωνα, ετεροθαλής αδελφός του Ιδομενέα, πατέρας του Μηριόνου στον οποίο κατά την Ιλιάδα (Κ 266) όταν αναχώρησε για την Τροία του έδωσε για προστασία του από τα εχθρικά βέλη τη περίφημη δερμάτινη περικεφαλαία που είχε δωρίσει σ' αυτόν ο Αμφιδάμαντας όταν τον φιλοξενούσε στα Κύθηρα.

Ο Μόλος αυτός φέρεται να βίασε στις ακτές της Κρήτης κάποια νύμφη, όπου και μετά παρέλευση λίγου χρόνου βρέθηκε αποκεφαλισμένος. Έκτοτε και μέχρι των χρόνων του Πλούταρχου τελούταν στη Κρήτη ειδική εορτή «Μόλια» κατά την οποία οι συμμετέχοντες σ΄ αυτή, σε ανάμνηση του γεγονότος, περιέφεραν  ανά τις οδούς ακέφαλο ανδρείκελο.

Μολος
Μολος
Ρολόι

Το ρολόι ή ωρολόγιο είναι ένα όργανο ένδειξης του χρόνου. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη μέτρηση χρονικών διαστημάτων μικρότερων της ημέρας, σε αντίθεση π.χ. με τα ημερολόγια. Ρολόγια που χρησιμοποιούνται για τεχνικούς σκοπούς και παρουσιάζουν μεγάλη ακρίβεια στη μέτρηση σύντομων χρονικών διαστημάτων, αποκαλούνται συνήθως χρονόμετρα.

Αρχαία Μηχανικά Ρολόγια 
Το πρώτο γνωστό οδοντωτό ρολόι εφευρέθηκε από τον μεγάλο μαθηματικό, φυσικό και μηχανικό Αρχιμήδη τον 3ο αιώνα π.Χ. Ο Αρχιμήδης δημιούργησε το αστρονομικό του ρολόι που ήταν επίσης ένα ρολόι κούκου με τα πουλιά να τραγουδούν και να κινούνται κάθε ώρα. Είναι το πρώτο ρολόι τύπου carillon καθώς παίζει μουσική και ταυτόχρονα με ένα αυτόματο πρόσωπο που ανοιγοκλίνει τα μάτια του έκπληκτο από τα αυτόματα πουλιά που τραγουδούν. Το ρολόι του Αρχιμήδη  λειτουργεί με ένα σύστημα τεσσάρων βαρών, με αντισταθμιστικά βάρη και χορδές που ρυθμίζονται από ένα σύστημα πλωτήρων σε ένα δοχείο νερού με σιφώνια που ρυθμίζουν την αυτόματη λειτουργία του ρολογιού. Οι αρχές αυτού του τύπου ρολογιών περιγράφονται από τον μαθηματικό και φυσικό Ήρωα, ο οποίος λέει ότι μερικά από αυτά λειτουργούν με μια αλυσίδα που γυρίζει ένα γρανάζι του μηχανισμού και δίνει κίνηση σε όλο το σύστημα. Ένα άλλο ελληνικό ρολόι που πιθανότατα κατασκευάστηκε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν στη Γάζα που ίδρυσε ο Μεγαλέξανδρος, το οποίο περιγράφεται από τον Προκόπιο (6ο αιώνα). Το ρολόι της Γάζας ήταν πιθανώς ένα Μετεωροσκοπείο, δηλαδή ένα κτίριο που δείχνει τα ουράνια φαινόμενα και την ώρα. Είχε δείκτη για την ώρα και μερικούς αυτοματισμούς παρόμοιους με το ρολόι του Αρχιμήδη. Υπήρχαν 12 πόρτες που ανοίγουν μία κάθε ώρα με τον Ηρακλή να εκτελεί διαδοχικά κάθε ώρα έναν από τους άθλους του. Έτσι οι κάτοικοι ξέρουν ότι αν είναι ο άθλος με το Λιοντάρι η ώρα είναι μία, η Λερναία Ύδρα εκτελείται την δεύτερη ώρα κ.λπ. και τη νύχτα μια λυχνία να γίνεται ορατή κάθε ώρα διαδοχικά στα 12 παράθυρα  ώστε να γνωρίζουν την ώρα κατά την διάρκεια της νύκτας. Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν επίσης πιθανότατα ένα αστρονομικό ρολόι.

Ψηφιακά ρολόγια 

Τα ψηφιακά ρολόγια χρησιμοποιούν αριθμούς για να δείξουν τον χρόνο. Για τα ψηφιακά ρολόγια είναι κοινές οι οθόνες LCD και LED. Σε αντίθεση με τα αναλογικά ρολόγια που βασίζονται σε 12 ώρες,τα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να μας δείξουν τo 12-ωρo (συχνά με πμ(am) για το πρωί και το μμ(pm) για το απόγευμα / βράδυ) ή 24-ωρο. Τα ψηφιακά ρολόγια είναι συνήθως μικρότερα και ευκολότερα τόσο για χρήση όσο και για να τα διαβάσει κάποιος. Τα νέα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να διορθώσουν την ώρα σε περίπτωση που είναι λανθασμένη με τη χρήση του Διαδικτύου ή ραδιοφωνικών σημάτων.

Ρολόι χεριού 

Κατά την διάρκεια του 20ού αιώνα το ρολόι του χεριού αποτελούσε τη πιο συχνή μορφή ρολογιού και πολλές φορές και κόσμημα πολυτελείας. Ιδιαίτερα οι ελβετικές βιομηχανίες φημίζονται για τα μηχανικά ρολόγια πολυτελείας. Τα τελευταία χρόνια στην αγορά μεγάλη ζήτηση έχουν και τα ψηφιακά ρολόγια.

Δείτε επίσης
ωρολογιακός μηχανισμός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρολόγια
Βοστώνη

Η Βοστώνη (αγγλικά: Boston, Massachusetts), είναι παράκτια πόλη των ΗΠΑ, πρωτεύουσα της πολιτείας της Μασαχουσέτης και έδρα της κομητείας Σάφολκ. Η Βοστώνη, αποτελεί μια από τις παλαιοτερες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών και χαρακτηρίζεται από την ακαθόριστη πολεοδομική διαρρύθμιση (με πολλά μικρά, στενά σοκάκια, μονόδρομους, κ.α.), που δυσκολεύουν μεν την κίνηση των αυτοκινήτων, αλλά όμως δίνουν στην πόλη ένα χαρακτήρα εντελώς ιδιόρρυθμο για τα αμερικανικά δεδομένα. 

Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 696,959 κατοίκους (εκτιμήσεις 2022), και της μητροπολιτικής περιοχής της Βοστώνης, ανέρχεται σε 4,941,632 κατοίκους. (2021). Η πόλη κατατάσσεται στην 21η θέση στις ΗΠΑ και η μητροπολιτική περιοχή στην 11η θέση. 

Η Βοστώνη, είναι γνωστή σε όλον τον κόσμο ως Πανεπιστημιούπολη, με τα επώνυμα πανεπιστήμια του Χάρβαρντ (Harvard University), το Ταφτς (Tufts University), το Νορθίστερν (Northeastern University), το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (Boston University), το Πανεπιστήμιο Μπράνταϊς (Brandeis University), το Πανεπιστήμιο Σάφολκ (Suffolk Univerisity), και άλλα, πολλά απ’ αυτά ευρισκόμενα στο προάστιο της Βοστώνης, το Κέιμπριτζ (Cambridge). Είναι πολιτιστικό και πανεπιστημιακό κέντρο των ΗΠΑ, και γι' αυτό το λόγο είναι γνωστή σαν "Αθήνα της Αμερικής". 

Η Βοστώνη είναι, επίσης, γνωστή για τα ιατρικά της κέντρα, όπως το Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης (Mass. General Hospital), για το Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι (Berklee College of Music), καθώς και για τον Μαραθώνιο της Βοστώνης (Boston Marathon), στον οποίο λαμβάνουν μέρος κάθε χρόνο δεκάδες χιλιάδες αθλητές απ’ όλον τον κόσμο.

Ιστορία

Ανασκαφές προϊστορικών οικισμών δείχνουν ότι ιθαγενείς Αμερικανοί κατοικούσαν στη χερσόνησο στην οποία βρίσκεται η Βοστώνη ήδη από το 5000 π.Χ . Οι πρώτοι Άγγλοι άποικοι εγκαταστάθηκαν στην Βοστώνη το 1630. Ο πληθυσμός έφτασε τους 56.000 κατοίκους το 1825. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του πληθυσμού των ΗΠΑ το 2020, η πόλη της Βοστώνη έχει 675.647 κατοίκους, ενώ συνολικά η μητροπολιτική περιοχή της Βοστώνης έχει περίπου 4.900.000 κατοίκους και είναι η ενδέκατη μεγαλύτερη στη χώρα. 

Αρχικά αλιευτικό και γεωργικό κέντρο της Νέας Αγγλίας, την δεκαετία του ’50 διαμορφώθηκε σε κέντρο τεχνολογικής ανάπτυξης, ειδικά στους κλάδους των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της βιοτεχνολογίας.

Φωτοθήκη

Σημειώσεις 
 Στη Βοστώνη το 1892 εκδόθηκε η πρώτη ελληνόφωνη εφημερίδα στις ΗΠΑ που έφερε τον τίτλο "Νέος Κόσμος".

Δείτε επίσης
 Εθνική δανική βιβλιοθήκη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

 
Πόλεις της Μασαχουσέτης
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Στουτγκάρδη

Η Στουτγκάρδη (γερμανικά: Stuttgart) ή αλλιώς Στουτγάρδη, είναι πόλη της  Γερμανίας και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας. Είναι η πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής εκτάσεως 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.) με πληθυσμό περίπου 597.939 κατοίκους (Δεκ. 2012), ενώ αν συμπεριληφθούν και τα προάστια ο πληθυσμός της φθάνει τα 5.300.000. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας. Η πόλη είναι χτισμένη σε μια εύφορη κοιλάδα και περιβάλλεται από δάση και αμπελώνες. Βρίσκεται ανατολικά του Μέλανα Δρυμού, στο οροπέδιο της Σουαβίας (Schwaben) και την διασχίζει ο ποταμός Νέκαρ.

Δημογραφικά στοιχεία 

Ο πληθυσμός της Στουτγάρδης μειώθηκε σταθερά μεταξύ 1960 (637.539) και 2000 (586.978). Στη συνέχεια, τα χαμηλά επίπεδα ανεργίας και οι ελκυστικές ευκαιρίες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης οδήγησαν σε ανανεωμένη αύξηση του πληθυσμού, που τροφοδοτήθηκε ιδιαίτερα από νέους ενήλικες από την πρώην Ανατολική Γερμανία. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, το 2006 υπήρχαν επίσης περισσότερες γεννήσεις στην πόλη παρά θάνατοι. Τον Απρίλιο του 2008 καταγράφηκαν 590.720 κάτοικοι στην πόλη.

Οικονομία 

Η Στουτγκάρδη αποτελεί την έδρα μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, όπως η Daimler, η Porsche και η Robert Bosch GmbH και Mercedes-Benz.

Αθλητισμός 
Η πόλη είναι γνωστή για την ποδοσφαιρική της ομάδα «ΦφΜ Στουτγκάρδη» (γερμανικά: VfB Stuttgart).

Αξιοθέατα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρένος Χαραλαμπίδης

Ο Ειρηναίος "Ρένος" Χρυσοβαλάντης Χαραλαμπίδης (Αθήνα 14 Οκτωβρίου 1970-) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Η καταγωγή του είναι από το Σπήλαιο Ορεστιάδας του νομού Έβρου. Είναι αυτοδίδακτος ηθοποιός και σεναριογράφος με θεατρικές σπουδές σε ελεύθερα εργαστήρια στην Αθήνα. Έχει πρωταγωνιστήσει στην τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο.

Ως σκηνοθέτης εμφανίστηκε το 1997 με το "No Budget Story", μια ασπρόμαυρη ρομαντική ταινία που σημάδεψε την δεκαετία του '90 και ξεκίνησε μια ολόκληρη σχολή με τη φιλοσοφία του γύρω από τον κινηματογράφο.

Ακολούθησε το 2000 η ταινία "Φτηνά τσιγάρα", μια ταινία που στιγμάτισε την γενιά του τέλους της δεκαετίας του '90. Γυρισμένη ώστε να θυμίζει "τζαζ αυτοσχεδιασμό", η ταινία μοιάζει πλέον σαν ένα αποχαιρετιστήριο άσμα σε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πια και αποτελεί σημαντικό δείγμα γραφής ενός ιδιαίτερου δημιουργού.

Το 2005, βασισμένος στο ομότιτλο βιβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου, σκηνοθέτησε την ταινία «Η Καρδιά του Κτήνους» και κατάφερε για ακόμα μία φορά να κερδίσει κοινό και κριτικούς. 

Τα «4 Μαύρα Κουστούμια» είναι η τέταρτη σκηνοθετική του δουλειά με την οποία καθιέρωσε το στιλ του σαν κινηματογραφιστής, δίνοντας ξεκάθαρα πια το προσωπικό του στίγμα στο ελληνικό σινεμά.

Απέσπασε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (Κρατικό Βραβείο Ποιότητας Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Γιώργο Βουλτζάτη, Ειδική Μνεία από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών) και στο Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης (Βραβείο FIPRESCI).

Τηλεόραση

Παραπομπές 

 Εργογραφία

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μετρό

Το Μετρό ή Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος είναι ένα σιδηροδρομικό σύστημα μαζικής μεταφοράς των μεγαλουπόλεων. Η λέξη είναι ελληνικής προέλευσης (αντιδάνειο: μετρό <γαλλ. métro < chemin de fer métropolitain < ελλ. μητροπολιτικός σιδηρόδρομος) και χρησιμοποιήθηκε το 1900 στο Παρίσι για πρώτη φορά σε σχέση με σιδηρόδρομο (Métro de Paris). Κατά μέσον όρο, το μετρό μπορεί να εκτείνεται σε ακτίνα 25 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης.

Ιστορία 
Το πρώτο Μετρό που λειτούργησε ήταν το Μετρό του Λονδίνου και το πρώτο στην ηπειρωτική Ευρώπη το Μετρό της Βουδαπέστης.
Στην Ελλάδα, ο Σιδηρόδρομος Αθηνών Πειραιώς μετατράπηκε επίσημα σε Μετρό το 1904, όταν έγινε η ηλεκτροδότηση της γραμμής. Η Αθήνα το 2000 απέκτησε επίσης πληρέστερο δίκτυο υπόγειου Μετρό, με την γραμμή 2 και 3 της Αττικό Μετρό. Υπό δημοπράτηση είναι και το πρώτο τμήμα της τέταρτης γραμμής.

Υπό κατασκευή βρίσκεται τώρα το δεύτερο δίκτυο μετρό στην Ελλάδα, του μετρό της Θεσσαλονίκης.
Ξηρά θερμοβαθμίδα

Ξηρά θερμοβαθμίδα ή ξηρά αδιαβατική θερμοβαθμίδα ονομάζεται η αναλογία του μεγέθους της διαστολής που δημιουργείται, όταν η πυκνότητα της ατμόσφαιρας ελαττώνεται καθ΄ ύψος και οι δημιουργούμενες πομφόλυγες του ανερχόμενου θερμού αέρα (που συμβαίνει πάνω από τη γήινη επιφάνεια που θερμαίνεται από τον Ήλιο), υπόκεινται σε προοδευτική ελάττωση της επ΄ αυτών ασκούμενης ατμοσφαιρικής πίεσης με αποτέλεσμα αυτές να διαστέλλονται συνεχώς σύμφωνα με τον νόμο του Boyle – Marriot. Η διαστολή που δημιουργείται επιφέρει ταυτόχρονα και ελάττωση της θερμοκρασίας κατ΄ αναλογία 1° C / 100 m. Η αναλογία αυτή ονομάζεται ξηρά θερμοβαθμίδα.

Σημειώνεται ότι οι ανερχόμενες αυτές αέρινες πομφόλυγες του ξηρού θερμού αέρα δεν ανυψώνονται απεριόριστα, αφού ψύχονται λόγω της παραπάνω διαστολής, (αδιαβατικά όπως λέγεται στη θερμοδυναμική), ένεκα της ελάττωσης της επ΄ αυτών πίεσης. Έτσι αυτές φθάνουν μέχρι το ύψος εκείνο που θα έχουν ίση θερμοκρασία με τη περιβάλλουσα αυτές ατμόσφαιρα.

Δείτε επίσης
 Θερμοκρασία ατμοσφαίρας
 Ισορροπία ατμοσφαίρας
 Υγρά θερμοβαθμίδα
 Μετεωρολογία

Μετεωρολογία
ZDF

Η Δεύτερη Γερμανική Τηλεόραση (γερ.: Zweites Deutsches Fernsehen, ) γνωστή ως ZDF είναι γερμανικός δημόσιος τηλεοπτικός οργανισμός με έδρα το Μάιντς του κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Λειτουργεί ως ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, το οποίο ιδρύθηκε από όλα τα ομοσπονδιακά κρατίδια της Γερμανίας (Bundesländer). Το ZDF χρηματοδοτείται από τα τέλη τηλεοπτικών αδειών και τα έσοδα από διαφημίσεις.

Σχέδιο
Οι ταυτότητες κινουμένων σχεδιαζόμενων μασκότ του σταθμού, το Mainzelmännchen (σύμπλεγμα των λέξεων "Mainz" και "Heinzelmännchen"), οι οποίες δημιούργησε ο Βολφ Γκέρλαχ κατά το ξεκίνημα του καναλιού το 1963, γρήγορα έγιναν δημοφιλή και εξακολουθούν να εμφανίζονται ανάμεσα σε διαφημίσεις. Το 1976, ο Οτλ Άιχερ, σχεδιαστής γραφικών, δημιούργησε το εταιρικό σχέδιο της ZDF. Ένα νέο σχέδιο για τη ZDF δημιουργήθηκε από τον Λι Χαντ το Φεβρουάριο του 2000.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γερμανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γερμανίας
Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Ρηνανία-Παλατινάτο
Μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1953
Μπρουνέι

Το Σουλτανάτο του Μπρουνέι (μαλαϊκά: Negara Brunei Darussalam) είναι μια χώρα στη Νοτιοανατολική Ασία στο νησί Βόρνεο με πληθυσμό 429.999 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021, και έκταση 5.765 τ.χλμ.. Βρέχεται από τη Νότια Κινεζική θάλασσα ενώ χερσαία σύνορα έχει μόνο με τη Μαλαισία. Είναι πλούσιο σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αρχηγός Κράτους είναι ο Σουλτάνος Χασανάλ Μπολκιάχ.

Διακυβέρνηση 
Το πολίτευμα είναι Συνταγματικό Σουλτανάτο. Αρχηγός Κράτους είναι ο Σουλτάνος Χασανάλ Μπολκιάχ. Η εθνική εορτή είναι στις 23 Φεβρουαρίου (του 1984). Η 1η Ιανουαρίου του 1984 ήταν η ημέρα της ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η 23η Φεβρουαρίου εορτάζεται ως ημέρα ανεξαρτησίας από την βρετανική κηδεμονία.

Διοικητική διαίρεση 

Το κρατίδιο διαιρείται σε 4 δήμους (daerah-daerah, ενικός - daerah): Μπελάιτ (Belait), Μπρουνέι-Μουάρα (Brunei-Muara), Τεμπουρόνγκ (Temburong) και Τουτόνγκ (Tutong).

Δημογραφία 

Ο πληθυσμός της χώρας είναι 429.999 κάτοικοι, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 1,51% (εκτίμηση 2020). Ρυθμός γεννήσεων 16,5 γεννήσεις/1000 πληθυσμού και θανάτου 3,8 θάνατοι/1000 πληθυσμού (εκτίμηση 2020). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ήταν 74,3 χρόνια (73,4 χρόνια οι άνδρες και 75,4 οι γυναίκες).

Οικονομία 
Το ΑΕΠ της χώρας είναι 14,695 δισ. $ (104η στον κόσμο, σε ονομαστικές τιμές, εκτίμηση 2009). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 36.681 $.

Μεταφορές 
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.

Θρησκεία
Το 2011, το Μπρουνέι είχε πληθυσμό 422.700 κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων των προσωρινών κατοίκων. Από αυτούς, το 83% είναι Μουσουλμάνοι, το 7% είναι Βουδιστές, και λιγότερο από 4% αντιπροσωπεύουν άλλες θρησκείες, ενώ το υπόλοιπο δεν δήλωσε κάποια θρησκεία. Επίσημα εγγεγραμμένα στη χώρα υπάρχουν 110 τζαμιά και αίθουσες προσευχής, έξι Χριστιανικές εκκλησίες, τρεις Κινεζικοί ναοί και ένας Ινδουιστικός ναός.

Θρησκευτικές ελευθερίες

Οι θρησκευτικές ελευθερίες στο Μπρουνέι είναι περιορισμένες. Το 2015 η χώρα κηρύχτηκε ισλαμικό κράτος. Ο προσυλητισμός εκτός του επίσημα επικυρωμένου κλάδου του Ισλάμ δεν επιτρέπεται. Δεν υπάρχουν ιεραπόστολοι οι οποίοι αναφέρονται να δουλεύουν στη χώρα. Επίσης, ο εορτασμός των Χριστουγέννων απειλείται με φυλάκιση πέντε ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας
Μπρουνει
Κίτο

Το Κίτο (το πλήρες όνομα της πόλης είναι Σαν Φρανσίσκο ντε Κίτο, ισπανικά: San Francisco de Quito) είναι η πρωτεύουσα του Ισημερινού. Είναι χτισμένη στη λεκάνη του ποταμού Γκουαλαμπάμπα, στους πρόποδες του ηφαιστείου Πιτσίντσα, σε υψόμετρο 2.850 μέτρων, κάτι που την κάνει τη δεύτερη πιο ορεινή πρωτεύουσα του κόσμου μετά την πρωτεύουσα της Βολιβίας, Λα Πας. Η κεντρική πλατεία της πόλης βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια του ισημερινού, ενώ η ίδια η πόλη εκτείνεται μέχρι 1 περίπου χιλιόμετρο μακριά από αυτόν. Το 2019 είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 1.978.376 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ισημερινού μετά το Γουαγιακίλ.

Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 6 Δεκεμβρίου του 1534 από τον Σεμπαστιάν ντε Μπελαλκάσαρ, που με μια ομάδα αποίκων μετακινήθηκαν από μια αποικία με το ίδιο όνομα που βρισκόταν στη σημερινή πόλη Κόλτα. Το 1830, μετά τη διάλυση της Μεγάλης Κολομβίας, το Κίτο ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Εκουαδόρ.

Το 1978 η UNESCO περιέλαβε την πόλη του Κίτο στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Φωτογραφίες

Δείτε επίσης
 Εθνική Βιβλιοθήκη του Εκουαδόρ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη σελίδα του Δήμου του Κίτο 
Επίσημη τουριστική σελίδα του Δήμου του Κίτο 

Πόλεις του Ισημερινού
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στον Ισημερινό
Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Μετεωρολογικά φαινόμενα

Τα κυριότερα των φαινομένων που αποτελούν αντικείμενο έρευνας και σπουδής της Μετεωρολογίας είναι:

 Η Ατμοσφαιρική πίεση
 Η Θερμοκρασία ατμοσφαίρας
 Η Υγρασία ατμόσφαιρας
 Η Δρόσος
 Η Πάχνη 
 Η Νέφωση
 Η Ξηρά αχλύς
 Η Υγρά αχλύς
 Η Ομίχλη
 Η Ορατότητα
 Η Ηλιοφάνεια
 Ο Άνεμος 
 Η Αστραπή  
 Η Βροντή
 Ο Κεραυνός
 Η Βροχή και όλα τα είδη αυτής
 Το Χιόνι
 Το Χιονόνερο
 Η Χάλαζα ή Χαλάζι
 Ο Υαλόπαγος, καθώς επίσης
 Το Στέμμα
 Η Άλως 
 Το Ουράνιο τόξο (Ίριδα)
 Η Καταιγίδα
 Η Χιονοθύελλα
 Η Χιονοκαταιγίδα
 Ο Τροπικός κυκλώνας
 Ο Σίφωνας

Εκ των παραπάνω, τα τρία πρώτα θεωρούνται «βασικά» αφού από αυτά προέρχονται όλα τα άλλα. 
Τα με αριθμό 16, 17, 18 και 19 αποτελούν τον Υετό (όλα τα είδη του). 
Τα με αριθμό 4 και 5 εξαιρούνται από τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα.
Τα με αριθμό 21, 22 και 23 ονομάζονται και «φωτεινά μετέωρα».
Τα με αριθμό 12 και 17 συνδυαζόμενα αποτελούν την Χιονοθύελλα.
Τα με αριθμό 13, 14, 15 και 17 συνδυαζόμενα αποτελούν την Χιονοκαταιγίδα.
Τα με αριθμό 12, 13, 14, 15 και 16 συνδυαζόμενα αποτελούν την Καταιγίδα.
Τα με αριθμό 12, 13, 14, 15 και 16, όταν το 12 είναι εξαιρετικά σφοδρής έντασης, σε ένα σύστημα θύελλας με μια κλειστή περιστροφική (κυκλωνική) κυκλοφορία γύρω από ένα ήρεμο κέντρο χαμηλής βαρομετρικής πίεσης, αποτελούν τον Τροπικό κυκλώνα και τέλος
Το υπ' αριθμόν 12, όταν σχηματίζει μια βίαια στροβιλιζόμενη στήλη με μεγάλη ταχύτητα περιστροφής, η οποία οφείλεται σε πολύ χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση στο κέντρο της στήλης, δημιουργεί τον Σίφωνα.

 Όλα τα μετεωρολογικά φαινόμενα συμβαίνουν στη τροπόσφαιρα, το χαμηλότερο στρώμα στην ατμόσφαιρα της Γης.
Απολλόδωρος (αποσαφήνιση)

Το όνομα Απολλόδωρος ήταν αρκετά κοινό στην αρχαία Ελλάδα. Με αυτό μπορεί να αναφέρονται:

Απολλόδωρος (ο εκ των υστέρων καλούμενος ο Αθηναίος), ιστορικός και  μυθογράφος, 180 π.Χ.
Απολλόδωρος (επίσκοπος), ο πρώτος επίσκοπος Κερκύρας.
Απολλόδωρος (μισθοφόρος), μισθοφόρος της "αρχής των 400" στην Αθήνα, ο οποίος συμμετείχε στη δολοφονία του Φρυνίχου το 411 π.Χ..
Απολλόδωρος (πυγμάχος), ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη, 5ος αιώνας π.Χ.
Απολλόδωρος ο Σάμιος, ολυμπιονίκης του σταδίου παίδων, 2ος αιώνας π.Χ.
Απολλόδωρος (στρατηγός), Αθηναίος στρατηγός, 4ος αιώνας π.Χ.
Απολλόδωρος (τύραννος), τύραννος της πόλης Κασσάνδρειας, γνωστός για τη σκληρότητά του.
Απολλόδωρος ο Αμφιπολίτης, στρατηγός του Μ. Αλεξάνδρου, ο οποίος υπήρξε αρχηγός των δυνάμεών του στη Βαβυλώνα.
Απολλόδωρος ο Αρτεμητινός, ιστορικός από την Ασσυρία.
Απολλόδωρος ο Ασκληπιάδου, γιος του Ασκληπιάδη, ιατρός.
Απολλόδωρος ο Γελώος εκ της Γέλας, ποιητής της νέας κωμωδίας, σύγχρονος του Μενάνδρου.
Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός εκ της Δαμασκού, 2ος αιώνας, μέγας αρχιτέκτων.
Απολλόδωρος ο Επίκουρος, συγγραφέας της "Ζωής του Επίκουρου" (το έργο δεν έχει σωθεί).
Απολλόδωρος ο Ερυθραίος, αρχαίος ιστορικός.
Απολλόδωρος ο ιολόγος, ιατρός του 3ου αιώνα π.Χ. 
Απολλόδωρος ο Καρυστινός εκ της Καρύστου, συγγραφέας νέας Αττικής κωμωδίας.
Απολλόδωρος ο Λήμνιος εκ Λήμνου, αρχαίος γεωπόνος.
Απολλόδωρος ο Περγαμηνός εκ της Περγάμου, 1ος αιώνας μ.Χ., ρήτορας.
Απολλόδωρος ο Σάμιος, πλούσιος εκ της Σάμου, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ώστε να συναναστρέφεται τους εκεί φιλοσόφους.
Απολλόδωρος ο σκιαγράφος, Αθηναίος ζωγράφος, τέλος 5ου αιώνα π.Χ.
Απολλόδωρος ο Στωικός, στωικός φιλόσοφος που έγραψε τα: "Ηθικήν", "Φυσιολόγων εισαγωγάς" και "Φυσικήν κατά την αρχαίαν"
Απολλόδωρος ο Ταρσεύς από την Ταρσώ, τραγικός ποιητής.
Απολλόδωρος ο Φαληρεύς φιλόσοφος και αδριαντοποιός εκ Φαλήρου.
Απολλόδωρος του Πασίωνος γιος του Πασίωνος, του τραπεζίτη του 4ου αιώνα π.Χ.
καθώς και δύο Έλληνες βασιλιάδες της Βακτριανής του 2ου αιώνα

Δείτε επίσης
Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, βιβλίο για την ελληνική μυθολογία, ο συγγραφέας του οποίο καλείται Ψευδο-Απολλόδωρος
Συμπόσιο (Πλατωνικός διάλογος), Ο αφηγητής του οποίου είναι κάποιος Απολλόδωρος
Απολλόδωρος Βασίλειος Γιαννάκος Λακεδαιμόνιος ζωγράφος, γραφίστας, λόγιος

Αποσαφηνίσεις ονομάτων

Παραπομπές
Χρύσω Ευρυτανίας

Η Χρύσω Ευρυτανίας βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ευρυτανίας και ειδικότερα στην περιοχή των Αγράφων. Απέχει από το Καρπενήσι, την πρωτεύουσα του νομού, 48 χιλιόμετρα και υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Αγράφων (τέως καποδιστριακός Δήμος Βίνιανης). Το χωριό βρίσκεται στο υψόμετρο των 720 περίπου μέτρων, φωλιασμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του ελατόφυτου Καυκιού και του μεγαλόπρεπου βράχου Τούρλα.

Η κυρίαρχη μορφή βλάστησης είναι η ελάτη. Παράλληλα, λόγω των πολλών πηγών, που για αιώνες υδροδοτούν το χωριό, υπάρχουν και αρκετά πλατάνια. Αυτές οι πηγές επιπλέον αποτελούν και την πηγή ενέργειας, που κινεί το νερόμυλο του χωριού. 

Στη Χρύσω τα μόνα παραδοσιακά κτήρια που έχουν διασωθεί είναι των τριών εκκλησιών: της Παναγίας, με ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1732, των Τριών Ταξιαρχών και της Αγίας Παρασκευής. Δεν υπάρχουν πολλά παραδοσιακά κτήρια σπιτιών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στις 4 Δεκεμβρίου 1942 οι Ιταλοί κατακτητές έκαψαν τα περισσότερα κτήρια του χωριού. Τα λίγα σπίτια που δεν καταστράφηκαν από τη φωτιά, καταστράφηκαν από το σεισμό του 1966.  

Τα μόνα παραδοσιακά κτίσματα, εκτός των εκκλησιών που αναφέρθηκαν πιο πάνω, είναι οι πετρόκτιστες τοξωτές βρύσες, που χρονολογούνται από την εποχή του Μυστρά. Επίσης, στο χωριό υπάρχουν δύο πέτρινα τοξωτά γεφύρια του 15ου αιώνα. Τα γεφύρια βρίσκονται κατά μήκος ενός μικρού ποταμού με το όνομα Χρυσιώτης.

Στη Χρύσω υπήρχε ο τάφος του Βεληγκέκα, ο οποίος δεν σώζεται, παρά υπάρχουν μόνο κάποια απομεινάρια.

Στην Τοπική Κοινότητα Χρύσως ανήκει επίσης ο συνοικισμός ο Άγιος Κωνσταντίνος, με 7 μόνιμους κατοίκους. Κατά την Απογραφή του 2011 το χωριό απαριθμούσε 42 κατοίκους. Η πληθυσμιακή διακύμανση του χωριού είναι η εξής:

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
Τάκης Ντάσιος, 1999, Στ' Άγραφα, Αθήνα, Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-13-1

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Κωνσταντίνος Ταλιαδούρης

Ο Κωνσταντίνος Ταλιαδούρης (Σκοπός Ανατολικής Θράκης, 1893 -  Θεσσαλονίκη, 26 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν Έλληνας πολιτικός και κτηματίας.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε στον Σκοπό Ανατολικής Θράκης το 1893. Στα Γρεβενά εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Γρεβενών (πληρεξούσιος στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση) το έτος 1923 ενώ κατά διαστήματα επανεξελέγη βουλευτής Κοζάνης (1950, 1956, 1958 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και 1961, 1963, 1964 με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου).
Διετέλεσε υπουργός Βορείου Ελλάδος στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964 κατά το διάστημα 19 Φεβρουαρίου 1964 έως τις 6 Ιανουαρίου 1965. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Νομού Γρεβενών με νόμο τον Οκτώβριο του 1964. Λόγω της προσφοράς του στήθηκε προτομή στην κεντρική πλατεία των Γρεβενών και προς τιμήν του, δόθηκε το όνομα του σε δρόμο της πόλης (οδός Κωνσταντίνου Ταλιαδούρη).
Η προτομή του ανεγέρθηκε και στην πλατεία του Νέου Σκοπού Σερρών, καθώς ως τέως υπουργός ανέλαβε τα έξοδα για την ανέγερση ολόκληρου του 2ου ορόφου στο δημοτικό κτίριο "Ορφέας" που στεγάζει τη Βιβλιοθήκη-Αναγνωστήριο του χωριού και η οποία εγκαινιάστηκε στις 26 Μαΐου 1966.

Λίγο πριν πεθάνει ανέγειρε με δικά του έξοδα πτέρυγα μαιευτικής κλινικής στο νοσοκομείο των Γρεβενών. Ο Κώστας Ταλιαδούρης απεβίωσε έπειτα από ασθένεια, το 1978 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της Αχειροποίητου, στη Θεσσαλονίκη, στις 26 Σεπτεμβρίου 1978. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Ταλιαδούρη (1898-1989).

Παραπομπές 

Βουλευτές Κοζάνης
Έλληνες υπουργοί Βορείου Ελλάδος
Βουλευτές Γρεβενών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) είναι γνωμοδοτικό όργανο με στόχο τη διασφάλιση της εκπροσώπησης των διαφόρων παραγόντων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συστήθηκε το 1957 με τη Συνθήκη της Ρώμης και στηρίζεται στον τριμερή διαχωρισμό των εκπροσωπούμενων οικονομικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, διαχωρισμό δηλαδή ανάμεσα στις Ομάδες των εργοδοτών (επιχειρηματιών), των εργαζομένων (μισθωτών και δημοσίων υπαλλήλων) και τελευταία των υπόλοιπων κατηγοριών (αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες, οι ΟΤΑ, καταναλωτές). Κύριο στοιχείο της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής είναι η ισότιμη μεταχείριση αυτών των ομάδων και η πλήρης ανεξαρτησία τους από την κρατική εξουσία.

Τα μέλη της διορίζονται από τις κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τέσσερα χρόνια και με δικαίωμα ανανέωσης της θητείας τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

ΕΟΚΕ
Europedia: Guide to European policies and legislation

Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Τζων Μέυναρντ Κέυνς

Ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, πρώτος βαρώνος Κέυνς του Τίλτον (John Maynard Keynes, 5 Ιουνίου 1883 – 21 Απριλίου 1946) ήταν Άγγλος οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη κεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη. Ο Κέυνς και ο Μίλτον Φρίντμαν ήταν δύο από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Τα δύο πιο σημαντικά βιβλία που συνέγραψε ήταν Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης (1919) και η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος (1936). Με το πρώτο από τα παραπάνω βιβλία του υποστήριξε ότι η Γερμανία δεν είχε την ικανότητα να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που απαίτησαν από αυτή οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ότι αυτό θα οδηγούσε στην επανάληψή του σε πιο μεγάλη κλίμακα. Με το δεύτερο, ότι για να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας που αντιμετώπιζε ο δυτικός κόσμος μετά το κραχ της Νέας Υόρκης (1929), θα έπρεπε να παρέμβει το κράτος και χρηματοδοτώντας την οικονομία και τις επιχειρήσεις να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Το δεύτερο αυτό βιβλίο ψηφίστηκε από το κοινό το 2017 ως «το βιβλίο με την μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της βρετανικής κοινωνίας τον 20ό αιώνα».

Από τον Κέυνς έχει πάρει το όνομά της και η Κεϋνσιανή ρύθμιση, η αναδιανομή δηλαδή μέρους των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες τάξεις με τη μορφή κοινωνικών και άλλων παροχών, προκειμένου να αποφεύγεται η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αναταραχές. Μια τέτοια ρύθμιση δεν ήταν ποτέ στόχος του ίδιου του Κέυνς. Ο Κέυνς είχε προτείνει την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων για να καλύψουν μέρος του ελλείμματος ζήτησης, που - υπό προϋποθέσεις - μπορεί να οδηγήσει την οικονομία μακριά από μια θέση ισορροπίας πλήρους απασχόλησης. Οι δημόσιες δαπάνες μπορεί να ξοδεύονται ως επιδόματα ανεργίας κ.λπ., αλλά ο κύριος στόχος δεν είναι η αναδιανομή, αλλά η επανόρθωση της ισορροπίας. Μάλιστα η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του Κέυνς, ο οποίος ζητά αύξηση των ελλειμμάτων στις κρίσεις, τα οποία χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.

Είχε νυμφευθεί μια Ρωσίδα μπαλαρίνα, αλλά παρά τη θέληση και των δύο, δεν απέκτησαν τέκνα. Είχε εντούτοις συγκεντρώσει πολλά χρήματα από την δραστηριότητά του στο χρηματιστήριο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο για τον Κέϊνς στο e-rooster.gr
 Έργα του Κέυνς στο Project Gutenberg
 The General Theory of Employment, Interest, and Money πλήρες κείμενο σε pdf 
 The General Theory of Employment, Interest, and Money κείμενο στο marxists.org 
 «Το Πρόσωπο: Τζον Μέιναρντ Κέινς», αφιέρωμα στον ιστότοπο της εφημερίδας «Η Καθημερινή», 21 Φεβρουαρίου 2012.

Άγγλοι οικονομολόγοι
Άγγλοι μαθηματικοί
Άγγλοι συγγραφείς
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Θαανάχ

Η Θαανάχ (εβραϊκά: תּעְנַךְ και תּעֵַנָךְ, Ta'anakh) ήταν πόλη των Χαναναίων 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγιδδώ. Σήμερα εντοπίζεται στον αρχαιολογικό χώρο Τελ Τιινίκ (Tell Tiʿinnik) κόντά στο παλαιστινιακό χωριό Τιινίκ (تعّنك, Tiʿinnik). Η πόλη άκμασε κατά τους 27ο-25ο αιώνες ΠΚΕ, εγκαταλείφθηκε περί το 2500 ΠΚΕ για να ξανακατοικηθεί τη δεύτερη χιλιετία ΠΚΕ ενώ αργότερα πέρασε κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.

Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι κοντά σ' αυτή την πόλη ο Βαράκ πολέμησε τον στρατηγό των Χαναναίων Σισάρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ιησούς του Ναυή, αφού κατανίκησε τον βασιλέα της πόλης, την παρέδωσε αρχικά στον Μανασσή και αργότερα στους ιερείς. Ο Σολομών προμηθευόταν από την πόλη τρόφιμα.

Παραπομπές

Πηγές 
  12:21
  5:19.
 David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.672.

Γεωγραφία της Βίβλου
Αρχαίες πόλεις της Παλαιστίνης
Γαβαά

Βιβλική πόλη που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Ιερουσαλήμ, στην ορεινή περιοχή της περιοχής του Εφραίμ. 

Θεωρείται πατρίδα του Βασιλέως Σαούλ (πρώτου Βασιλέως του Ισραήλ).

Αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

 Κριτές Κεφ. 19, Α' Σαμουήλ 10:5,10,26, Κεφ.13,14 και 23:19.

Πηγές 
 David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.671.

Γεωγραφία της Βίβλου