joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Θεοσέβεια

Η Θεοσέβεια ήταν αλχημίστρια που έζησε περίπου στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. στην Πανόπολη της Αιγύπτου. Κατά πάσα πιθανότητα άνηκε στην γνωστική αδελφότητα "ποιμάνδρες" που πίστευε ότι ο κόσμος είναι κατά βάση κακός και άνθρωπος οφείλει να εργασθεί για την πνευματική του σωτηρία. Άνηκε σε οικογένεια ευγενών και είχε μια μεγάλη αλχημική βιβλιοθήκη, γεγονός που προσέλκυε πολλούς αλχημιστές από διάφορες πόλεις στο σπίτι της.

Εργάστηκε μαζί με τον αλχημιστή Ζώσιμο τον Πανοπολίτη κατά την συνήθεια των αλχημιστών που εργάζονταν συχνά σε ζευγάρια που αποτελούνταν από μία γυναίκα και έναν άντρα προκειμένου να εξισορροπήσουν το θηλυκό και το αρσενικό στοιχείο κατά την διάρκεια των πειραμάτων τους. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν αδελφή του, αλλά δεν είμαστε σίγουροι για αυτό. Μπορεί απλά να θεωρήθηκε αδελφή του από τους μεταγενέστερους μελετητές γιατί τέτοια ζευγάρια αλχημιστών αποκαλούνταν "μυστικιστικά αδέλφια" στην γλώσσα της αλχημίας. Αυτή η εκδοχή υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι στα γράμματά του προς εκείνη, ο Ζώσιμος συχνά της μιλά με ιδιαίτερο σεβασμό χωρίς την οικειότητα που θα περίμενε κανείς να έχει αν η Θεοσέβεια ήταν αδελφή του.

Η Θεοσέβεια μαζί με τον Ζώσιμο συνέγραψε μια αλχημική εγκυκλοπαίδεια στην ελληνική γλώσσα αλλά χρησιμοποίησε και τέσσερα γράμματα από το κοπτικό αλφάβητο.

Δυστυχώς, όπως ισχύει στην περίπτωση των περισσότερων γυναικών επιστημόνων και λογίων της αρχαιότητας, δεν έχει διασωθεί σχεδόν τίποτα από το έργο της και από ότι είναι σήμερα γνωστό δεν της αποδίδεται ευθέως αλλά συνήθως θεωρείται έργο του Ζώσιμου.

Παραπομπές 

Αλχημίστριες
Επιστήμονες (γυναίκες)
Σημαία πλοίου

Με τον όρο σημαία πλοίου (flag ship) ονομάζεται η σημαία εθνικότητας (National flag) υπό την οποία φέρεται ένα πλοίο, δηλαδή της Χώρας στο νηολόγιο της οποίας φέρεται εγγεγραμμένο το πλοίο. Η σημαία του πλοίου είναι ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτηριστικό του, γιατί καθορίζει το δίκαιο από το οποίο διέπεται το πλοίο και το πλήρωμα τόσο κατά το εσωτερικό όσο και κατά το Διεθνές Δίκαιο και τούτο επειδή το πλοίο θεωρείται πλωτό τμήμα του εδάφους της Χώρας που φέρει τη σημαία. 
 Συνεπώς η φερόμενη σημαία προσδιορίζει την εθνικότητα πλοίου.

Η Σημαία του πλοίου φέρεται είτε "εν όρμω" είτε "εν πλώ", στο πρυμναίο στιλίδιο, (και πάντα εντός των χωρικών υδάτων). Στα διεθνή ύδατα δεν συνηθίζεται για λόγους περισσότερο οικονομικούς. Σε ξένα χωρικά ύδατα υποχρεούνται τα πλοία να φέρουν, παράλληλα, στον κύριο ιστό την εθνική σημαία της Χώρας, τα ύδατα της οποίας και διαπλέουν. Σε περίπτωση διασταύρωσης πορείας εμπορικού πλοίου με πολεμικό πλοίο (ανεξαρτήτου εθνικότητας) το εμπορικό οφείλει να επιτρέψει προτεραιότητα και να αποδώσει πρώτο τον επιβεβλημένο ναυτικό χαιρετισμό υψώνοντας τη σημαία του στον κύριο ιστό. Σε περίπτωση συνάντησης εμπορικού πλοίου με πολεμικό, δεν τίθεται κανένα θέμα παραχώρησης προτεραιότητας και μόνο για λόγους εθιμοτυπίας εκτελείται χαιρετισμός με υποστολή και έπαρση Σημαίας από το εμπορικό και ανταποδίδεται κατόπιν από το πολεμικό (~~~~).

Σημειώσεις 
Εκτός όμως της εθνικής σημαίας στα πλοία συνηθίζεται να επαίρεται και η σημαία της πλοιοκτήτριας εταιρείας (house flag) ή και άλλες σημαίες (διακριτικά) όπως Βασιλέων, Πατριαρχών, Προέδρων Χωρών, ή και ακόμα οι σημαίες του Διεθνή Κώδικα Σημάτων ή άλλων ιδιαίτερης σημασίας, π.χ. Ερυθρού Σταυρού ή Ερυθράς Ημισελήνου κλπ.

Στα πολεμικά πλοία φέρονται επίσης τα διακριτικά ανωτάτων διοικητών ναυάρχων κλπ οι λεγόμενοι "επισείοντες" και μόνο καθ΄ ον χρόνο επιβαίνουν αυτοί.

Σημείωση 
Την Ελληνική Σημαία (Greek flag) κατά το άρθρο 10 του Κ.Δ.Ν.Δ. μπορούν να φέρουν μόνο:
 Κάθε πλοίο ή σκάφος που έχει εγγραφεί σε ελληνικό νηολόγιο και απέκτησε συνεπώς ελληνική εθνικότητα, και
 Κάθε πλοίο ή ναυπήγημα στο οποίο έχει χορηγηθεί από επίσημη ελληνική Αρχή προσωρινό έγγραφο εθνικότητας.

Η σημαία του πλοίου λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ΄ όψη στις εσωτερικές νομοθεσίες των Χωρών (περίπτωση προστατευτισμού π.χ. στις εσωτερικές συγκοινωνίες, ρυμουλκήσεις, αλιεία, καταβολή τελών, κλπ.) και όχι μόνο, όταν πρόκειται για εφαρμογή κυβερνητικών μέτρων υπαγομένων και από συμμαχίες π.χ. σε αποκλεισμούς λιμένων κλπ. Πολλές φορές κατά το παρελθόν Έλληνες εφοπλιστές άλλαζαν την σημαία των πλοίων τους, μετεγγράφοντάς τα σε ξένα νηολόγια προκειμένου ν΄ αντιπαρέλθουν εθνικές δεσμεύσεις, όπως σε περιπτώσεις αποκλεισμών, π.χ. στη Κούβα παλαιότερα, μετέπειτα στο Βιετνάμ, αργότερα στη Λιβύη και νεότερα στο Ιράν, στο Ιράκ κ.ά.

Δείτε επίσης 
Σημαία ευκαιρίας
Σημαιοστολισμός πλοίου

Πλοίο
Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Αντιπραγματισμός

Ο αντιπραγματισμός ή ανταλλακτική οικονομία ή ανταλλακτικό εμπόριο  σύμφωνα με την οικονομολογία ορίζεται η οικονομία εκείνη εντός της οποίας λαμβάνει χώρα η ανταλλαγή αγαθών (υλικών και άυλων) μεταξύ των οικονομικών μονάδων χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος . Για παράδειγμα, 10 πορτοκάλια ανταλλάσσονται με 5 μήλα. Οπότε η σχετική τιμή των πορτοκαλιών ανά μήλο είναι 2/1 (ή 10/5). Άρα, για να αποκτήσουμε 1 μήλο χρειάζεται να δώσουμε 2 πορτοκάλια.

Στα οικονομικά κατά κανόνα οι ανταλλακτικές οικονομίες αναλύονται με το «Κουτί του Έτζγουερθ».

Ιστορία 
Ιστορικά πολλές προκαπιταλιστικές οικονομίες στηριζόντουσαν στην ανταλλαγή αγαθών. Η συνεχιζόμενη εξειδίκευση των οικονομικών υποκειμένων όμως οδηγούσε σε όλο και μεγαλύτερη ανάγκη για εμπόριο. Αυτό σε συνδυασμό με τη μη διαιρετότητα πολλών προϊόντων οδήγησε στην ανάγκη για ένα ευέλικτο, διαιρετό, καθολικά αποδεκτό μέσο ανταλλαγής, το χρήμα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οικονομικά συστήματα
Εμπόριο
Επιχειρηματικοί όροι
Σεμίραμις

Αυτό το λήμμα αναφέρεται στη βασίλισσα της Ασσυρίας. Για άλλες σημασίες, δείτε Σεμίραμις (αποσαφήνιση).

Η Σεμίραμις (γενική: Σεμιράμεως) ή νέα ελληνικά: η Σεμίραμη (γενική: της Σεμίραμης) ήταν μια θρυλική βασίλισσα της Ασσυρίας, γνωστή κι ως Shamiram στα αραμαϊκά. Πολλές ιστορίες υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά της, ενώ έχουν γίνει προσπάθειες ταύτισής της με αληθινά πρόσωπα. Το όνομα "Σεμίραμις" είναι εξελληνισμένη μορφή του ακκαδικού ονόματος "Sammur-amat"

Βιογραφία κατά τον Διόδωρο το Σικελιώτη
Σύμφωνα με το θρύλο, η Σεμίραμις ήταν κόρη ενός θνητού, του Σύρου, και της θαλάσσιας θεότητας Δερκετούς, η οποία την εγκατέλειψε μωρό κι έπεσε και πνίγηκε στη θάλασσα. Η Σεμίραμις ανατράφηκε με τη βοήθεια περιστεριών, μέχρι που τη βρήκε και ανέλαβε την ανατροφή της ο Σίμμας, βασιλικός βοσκός. 

Αργότερα, παντρεύτηκε τον Όννη, στρατηγό του Νίνου, κυβερνήτη της Συρίας. Γέννησε τον Υαπάτη και τον Υδάσπη. Βοήθησε στην κατάληψη της Βακτριανής κι ο Νίνος εντυπωσιάστηκε τόσο, ώστε την παντρεύτηκε, προκαλώντας έτσι την αυτοκτονία του Όννη. Μετά το θάνατο του Νίνου, ανήλθε ως βασίλισσα της Συρίας στην εξουσία και κατέλαβε μεγάλο τμήμα των εδαφών της Ασίας.

Σύμφωνα με τους θρύλους, τόσο κατά τη γέννηση όσο και την εξαφάνισή της από προσώπου γης, η Σεμίραμις εμφανίζεται σαν θεότητα, κόρη της θαλάσσιας θεότητας Αταργάτης, που συνδέεται με τα περιστέρια της Ιστάρ-Αστάρτης. Η γοητεία κι η θελκτικότητά της, στοιχεία που είναι εμφανή σε όλους τους σχετικούς με αυτή μύθους, υποδεικνύουν πως αρχικά μάλλον ήταν έκφανση της θεάς Αστάρτης και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη βασίλισσα της Ασσυρίας.

Η Σεμίραμις ως υπαρκτό πρόσωπο
Αν και υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με το αν υφίσταται ως ιστορικό πρόσωπο ή όχι, σύμφωνα με ασσυριακές πηγές η Σεμίραμις μπορεί να σχετίζεται με τη Σαμουραμάτ, τη Βαβυλώνια σύζυγο του Σαμσί Αντάντ του 5ου, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της βασίλεψε αντί του γιου της, Αντάντ Νιραρί, για αρκετά χρόνια. Η ταύτιση αυτή ωστόσο αμφισβητείται.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Ο θρύλος της Σεμιράμιδος

Μυθικοί βασιλείς της Ασσυρίας
Βασίλισσες
Πολεμίστριες
Ύφαλος

Ύφαλος (αγγλ. reef) ή (blind rock) (εκ των αρχαίων: υπό + αλς) ονομάζεται η οποιαδήποτε βραχώδης ή και ακόμα κοραλλιογενής απόφυση του πυθμένα της θάλασσας (ή λίμνης) που δεν εξέχει της επιφάνειας και έχει μικρή έκταση. 

Μεγάλη οικολογική σημασία έχουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, γύρω από τους οποίους διατηρούνται μερικά από τα πιο ποικιλόμορφα και πλούσια οικοσυστήματα του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Ονομασίες 

Η μορφολογία των υφάλων όπως και οι αντίστοιχες ονομασίες που τους δίνουν οι ναυτικοί ποικίλλουν:

 Ύφαλος που έχει διαλυθεί αλλά η υπόστασή του καθίσταται αμφίβολη ονομάζεται σκεπή
 Η όποια έξαρση του βυθού σε μεγάλη όμως επιφάνεια ονομάζεται στήθος, κοινώς μπάγκος και είναι συχνά χώρος με πολλά θαλάσσια ζώα.
 Η κινητή αμμώδης έξαρση του βυθού που μεταβάλλει σχήμα υπό την επήρεια θαλασσίων ρευμάτων ονομάζεται σύρτις, ή αμμοσύρτης και είναι διαδεδομένοι σε αβαθείς περιοχές. Τέτοιος βυθός είναι των κόλπων της Μεγάλης και Μικρής Σύρτεως στη Λιβύη, ενώ τέτοιος βυθός χαρακτηρίζεται και ανατολικά της Χαλκιδικής στην Ελλάδα.
 Ο ύφαλος που αποτελείται από χαλίκια ονομάζεται έρμα ή σαβούρα.
 Υφαλογενής ή υφαλογενή χαρακτηρίζεται ο βυθός ή η θαλάσσια έκταση όπου παρατηρείται συστάδα υφάλων, όπως τα μερμήγκια.

Επικινδυνότητα
Οι ύφαλοι μέχρι πλεύσιμου βάθους αποτελούν μόνιμους κινδύνους στη ναυσιπλοΐα για τον λόγο αυτό επισημαίνονται ιδιαίτερα στους ναυτικούς χάρτες ή και φέρονται επ' αυτών μόνιμοι αναλάμποντες φανοί. 
Γι αυτό τον λόγο αποτελεί ναυτικό έθιμο να λαμβάνουν ονομασία εκείνου που πρώτος τους εντοπίζει και γνωστοποιεί αρμόδια τις ναυτικές αρχές.

Δείτε επίσης
Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος
Υφαλοκρηπίδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Στρωματογραφία
 
Ναυτική γεωγραφία
Φυσική γεωγραφία
Γυμνάσιο

Για τον αρχαίο χώρο εξάσκησης, δείτε Γυμνάσιον
Το Γυμνάσιο είναι μαζί με το λύκειο μέρος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αποτελείται από τρεις τάξεις. Η φοίτηση στο γυμνάσιο αρχίζει περίπου στην ηλικία των δώδεκα ετών και είναι υποχρεωτική. Σε σχέση με το Δημοτικό, τα διδασκόμενα στο Γυμνάσιο μαθήματα είναι πιο εξειδικευμένα και διδάσκονται από καθηγητές ειδικοτήτων. Τα αναλυτικά προγράμματα είναι επίσης εξειδικευμένα και προσαρμοσμένα στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών στις ηλικίες 12-15. Βασικός σκοπός της γυμνασιακής εκπαίδευσης είναι η ένταξη και μύηση των παιδιών στην τρέχουσα κοινωνικοπολιτική ζωή της ευρύτερης περιοχής και της χώρας, να ξεπεράσει δηλαδή τα δεδομένα και τις γνώσεις που μπορεί να κατέχει από την γειτονιά και την πόλη του. Μετά το Γυμνάσιο η φοίτηση μπορεί να συνεχιστεί στο Λύκειο, η παρακολούθηση του οποίου δεν είναι όμως υποχρεωτική.

Το Γυμνάσιο είναι μια από τις πιο παλιές βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης. Τα πρώτα Γυμνάσια ιδρύθηκαν με διάταγμα της Αντιβασιλείας του Όθωνα το 1833 και από τότε έως και τις αρχές του εικοστού αιώνα λειτούργησαν παράλληλα με τα Ελληνικά Σχολεία, τα οποία ως σκοπό είχαν την παροχή μιας κάπως ανώτερης από τη στοιχειώδη εκπαίδευση σε όσους δεν είχαν σκοπό να φοιτήσουν σε κάποια σχολή ή πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια της νεότερης ιστορίας της ελληνικής εκπαίδευσης η διάρκεια φοίτησης στο Γυμνάσιο γνώρισε αρκετές διακυμάνσεις, από τα τρία, τέσσερα έως και τα οκτώ χρόνια (κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά) για να σταθεροποιηθεί μετά τον πόλεμο στα έξι χρόνια (αποτελώντας τη μοναδική βαθμίδα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) μέχρι τελικά το 1976 οπότε και περιορίστηκε στα τρία χρόνια, καθώς το Λύκειο αποτέλεσε από τότε και στο εξής την ανώτερη βαθμίδα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας.

Ωρολόγιο πρόγραμμα Γυμνασίου στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Σχολικά βιβλία 

Εκπαίδευση ανά βαθμίδες
Εθνόσημο της Γερμανίας

Το εθνόσημο της Γερμανίας υπάρχει στη σημερινή του μορφή από το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την περίοδο 1928-1933.οι Γερμανοί κατουρήσαν τους ναζοι Η εκ νέου εισαγωγή του εθνόσημου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας το 1950. Στο εθνόσημο της Γερμανίας εμφανίζεται ένας μαύρος αετός με πόδια, ράμφος και γλώσσα κόκκινα, σε πεδίο χρυσό. Ο επίσημος σχεδιασμός οφείλεται στον Τομπίας Σβαμπ (Tobias Schwab) και χρονολογείται από το 1928.

Σήμερα ο αετός δηλώνει την ένωση (ως αποτέλεσμα της ένωσης της Ανατολικής Γερμανίας με τη Δυτική Γερμανία, στις 3 Οκτωβρίου 1990).

Ιστορική εξέλιξη

Πηγές 
 Ströhl, Hugo Gerard: Deutsche Wappenrolle, Stuttgart 1897 (Reprint Cologne - ISBN 3-89836-545-X)
 Laitenberger, Birgit; Bassier, Maria: Wappen und Flaggen der Bundesrepublik Deutschland und ihrer Länder, 5η επανέκδοση, Κολωνία 2000 - ISBN 3-452-24262-5

Γερμανια
Εμβλήματα της Γερμανίας
Νεοχώρι Χαλκιδικής

Το Νεοχώρι είναι ένα από τα μαντεμοχώρια της Χαλκιδικής, που είχαν ως αποκλειστική ασχολία την εξόρυξη μεταλλευμάτων με ειδικά προνόμια και καθεστώς από την Μεγάλη Πύλη του Σουλτάνου και αρμόδιο το Μαντέμ Αγά, με έδρα το Μαχαλά (Στάγειρα). Ανήκει στον Δήμο Αριστοτέλη. Στο Νεοχώρι λειτουργεί Νηπιαγωγείο και τριθέσιο Δημοτικό σχολείο, ενώ υπάρχει Πολιτιστικός Σύλλογος και Σύλλογος Γυναικών. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την παραγωγή φασολιών.

Ιστορικά στοιχεία 
Από αρχαιολογικής πλευράς υπάρχουν υπολείμματα τειχισμάτων στο Καστέλι και στον Αϊ Λιά χωρίς όμως να έχουν ερευνηθεί συστηματικά ως τώρα.

Ιδρύθηκε πιθανώς κατά την Τουρκοκρατία, πριν το 1519. Ονομάστηκε Yenikoy (τουρκ. Νεοχώρι), σε αντιδιαστολή με το γειτονικό Παλαιοχώρι. Το χωριό συνεχίζει να υφίσταται με το ίδιο όνομα (Yenikoy) ή το σλάβικο του αντίστοιχο (Νοβοσέλο) στα νεότερα χρόνια. Το σημερινό του αντίστοιχο (Νεοχώρι) αντικατέστησε σταδιακά τα άλλα στα τέλη του 19ου αι. Οι κάτοικοι του Νεοχωρίου συμμετείχαν στην Επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης ήταν ο Δημήτριος Λάμπρου   .

Η γερμανική εισβολή που ακολούθησε όσο κι αν προσπάθησε να φανεί ανώδυνη στους κατοίκους, δεν μπόρεσε να αποκρύψει το μίσος των συμμάχων της Βουλγάρων, οι οποίοι το 1944 πυρπόλησαν οικίες στο Νεοχώρι, σε αντίποινα κάποιας ενέδρας αντιστασιακών σε βουλγαρικό απόσπασμα.

Η δεκαετία του 1940 ολοκληρώθηκε με τον Εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος ταλαιπώρησε την τοπική κοινωνία με τις ιδεολογικές αντιπαλότητες, την τρομοκρατία και την απώλεια προσώπων. Έτσι τη δεκαετία του 1950 έγινε μια νέα αρχή.

Πολιτισμική κληρονομιά 
Από πλευράς εθίμων και παράδοσης υπάρχουν τα δύο πανηγύρια του Αϊ-Λιά και του Αγίου Αθανασίου (2 Μαΐου) στο ομώνυμο παρεκκλήσι και τα οποία συνοδεύονται από πλούσιες καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις (συναυλίες, χορούς, θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής, χειροτεχνίας με έργα Νεοχωριτών καλλιτεχνών). 

Άλλα έθιμα είναι ο αγιασμός των υδάτων τα Θεοφάνια, το καρναβάλι του Νεοχωρίου, η περιφορά του επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή στο χωριό, οι φωτιές του Αϊ-Γιάννη το καλοκαίρι κ.α.

Εκκλησίες 
Η εκκλησία του Αγ. Γεωργίου είναι κτισμένη επί του προϋπάρχοντος ναΐσκου του Προφήτη Ηλία. 
Για αυτό το λόγο το μεγαλύτερο πανηγύρι γίνεται στις 20 Ιουλίου, προς τιμήν του Αγίου, στον οποίο είναι αφιερωμένο και το εκκλησάκι στον ομώνυμο λόφο (βορειοανατολικά του οικισμού). 

Οι υπόλοιπες εκκλησίες και παρεκκλήσια είναι ο Άγιος Αθανάσιος (ανατολικά στα όρια με τα Στάγειρα), ο Άγιος Δημήτριος (ανατολικά στην είσοδο του χωριού), η Αγία Αναστασία (δυτικά στην άλλη είσοδο του χωριού), οι Άγιοι Ανάργυροι (πάνω στην εθνική οδό), η Αγία Μαρίνα (βόρεια, κοντά στο γεφύρι) και ο Άγιος Νικόλαος (στη διασταύρωση για Βαρβάρα). Επίσης στο χωριό υπάρχει και μία Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής.

Παραπομπές

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του Δημοτικού Σχολείου 
 Δήμος Αρναίας

Δήμος Αριστοτέλη
Χωριά του νομού Χαλκιδικής
Εθνόσημο της Ελβετίας

Το εθνόσημο της Ελβετικής Συνομοσπονδίας δείχνει τον ίδιο σταυρό σε λευκό με κόκκινο με τη σημαία της Ελβετίας, αλλά σε μια εραλδική ασπίδα αντί για το τετράγωνο πεδίο. Το ομοσπονδιακό εθνόσημο (eidgenössisches Wappen) ορίστηκε από την Ελβετική δίαιτα (Tagsatzung) το 1815, για την Αποκατεστημένη Συνομοσπονδία. Ορίστηκε επίσης μια πιο περίτεχνη ομοσπονδιακή σφραγίδα, ως το ομοσπονδιακό οικόσημο που περιβάλλεται από τα είκοσι δύο καντονιακά οικόσημα. Παρόμοιες εραλδικές διατάξεις που αντιπροσωπεύουν τα Δεκατρία Καντόνια της Παλαιάς Ελβετικής Συνομοσπονδίας έχουν καταγραφεί από τα μέσα του 16ου αιώνα. Η νομοθεσία του 1815 παρέμεινε σε ισχύ στο ομοσπονδιακό κράτος που ιδρύθηκε το 1848, όπως αναγνωρίστηκε ρητά από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο το 1889. 

Ενώ το απλό εθνόσημο ήταν σε ευρεία χρήση, ειδικά σε νομίσματα, και από τις αρχές του 20ου αιώνα, στις πινακίδες του αυτοκινήτου και διαβατήρια, ελβετικά προϊόντα (όπως ελβετικοί σουγιάδες) και τα ελβετικά φράγκα. η πλήρης σφραγίδα δεν είδε επίσημη χρήση πέρα ​​από την αναπαράστασή της σε βιτρό στο Ομοσπονδιακό Παλάτι της Ελβετίας (περίπου 1900).

Ο ορισμός της ομοσπονδιακής σφραγίδας και του εθνόσημου του 19ου αιώνα αντικαταστάθηκε μόλις το 2017, με την υιοθέτηση ενός νέου νόμου που όριζε το ελβετικό εθνόσημο ως «ελβετικό σταυρό σε τριγωνική ασπίδα» με σταθερές αναλογίες.

Πηγές 
 Ομοσπονδιακή Απόφαση, 12 Δεκεμβρίου 1889 για τα σύμβολα του εθνόσημου:
 γαλλικά, γερμανικά,ιταλικά
 γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά

Ελβετια
Εθνικά σύμβολα της Ελβετίας
Ακαδημία Πλάτωνος (Αθήνα)

Η Ακαδημία Πλάτωνος είναι περιοχή στο βορειοδυτικό τμήμα της Αθήνας. Έχει έκταση 1 τετρ. χιλιόμετρο και πληθυσμό περίπου 15.000 κατοίκους και υπάγεται στον Δήμο Αθηναίων.

Αρχαιολογική περιοχή
Η περιοχή οφείλει την ονομασία της στον ήρωα Ακάδημο, και τη φιλοσοφική σχολή, την Ακαδημία, που ίδρυσε ο Πλάτων το 387 π.Χ., η οποία λειτούργησε μέχρι την παύση της από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό το 529.

Οι ανασκαφές στην περιοχή άρχισαν το 1929 και συνεχίζονται υπό την εποπτεία της Γ' Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Ιστορία
Η περιοχή βρίσκεται κοντά στην οδό Λένορμαν και τη λεωφόρο Αθηνών. Συνορεύει βόρεια με τα Σεπόλια, ανατολικά με τον Κολωνό και νότια με το Βοτανικό και τον Προφήτη Δανιήλ. Η αστική και βιομηχανική ανάπτυξη της Ακαδημίας Πλάτωνος ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα, με μεγαλύτερη ένταση την περίοδο μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου και του Εμφυλίου πολέμου.

Αθλητισμός
Στην περιοχή εδρεύει ο αθλητικός σύλλογος Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Εκδρομικό Σωματείο «ο Πλάτων», γνωστός απλά ως «Πλάτων Αθηνών», με επίσημο έτος ίδρυσης το 1951. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα πυγμαχίας.

Τα πρώτα δύο χρόνια αγωνίστηκε ως ανεξάρτητο σωματείο. Το 1953 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 436 και έγινε μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών, όπου και αγωνίζεται από την αγωνιστική περίοδο 1953-54. Ανεβαίνοντας σταδιακά τις κατηγορίες των πρωταθλημάτων της ΕΠΣΑ, τη σεζόν 1963-64 αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία. Τη σεζόν 1965-66 τερμάτισε στην 3η θέση, δίνοντας του το δικαίωμα ανόδου στην Γ΄ Εθνική. Τη σεζόν 1966-67 αγωνίστηκε στον 1ο υποόμιλο του 1ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής και τερμάτισε στην 4η θέση με αντιπάλους τους Φωκικό Άμφισσας, Κάδμο Θηβών, Άρη Αγίου Κωνσταντίνου, Παγχιακό και τους Αστέρα Ζωγράφου, Π.Α.Ο. Σαφράμπολη, Αττικό και Αθηναϊκό. Ωστόσο όμως, με απόφαση του καθεστώτος καταργείται η Γ΄ Εθνική και επιστρέφει στην Α΄ ΕΠΣΑ όπου και θα παραμείνει έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, όποτε και υποβιβάζεται. Έκτοτε αγωνίζεται μεταξύ Γ΄ και Β΄ ΕΠΣΑ.

Προσωπικότητες της περιοχής 

 Κωνσταντίνος Γιάνναρης, σκηνοθέτης 
Γιώργος Ζαμπέτας, μουσικοσυνθέτης 
 Κατερίνα Λέχου, ηθοποιός 
Μπέτυ Λιβανού, ηθοποιός 
Φίλιππος Συρίγος, αθλητικογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ενημερωτικό φυλλάδιο με τίτλο «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ» της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αθηνών (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Αθήνα, 2015)

Παραπομπές 

Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Πριαπισμός

Πριαπισμός είναι πάθηση που εκδηλώνεται ως μη υποχωρούσα, παρατεταμένη επώδυνη στύση, η οποία δε σχετίζεται απαραίτητα με σεξουαλική διέγερση. Ο όρος προέρχεται από τον θεό της ελληνικής μυθολογίας, Πρίαπο, ο οποίος ήταν θεός της γονιμότητας και των ανδρικών γεννητικών οργάνων.

Ο όρος πριαπισμός αναφέρεται στην επώδυνη στύση τόσο του  πέους, όσο και του ανατομικού αντίστοιχού του στο γυναικείο σύστημα, της κλειτορίδας. Στον θηλυκό πριαπισμό αντιστοιχεί ο όρος clitorism.

Η νόσος μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα, τα οποία πάσχουν από δρεπανοκυτταρική αναιμία, λευχαιμία, βλάβες του νωτιαίου μυελού, να εκδηλωθεί μετά από τραύμα ή αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία. Ενίοτε, μπορεί να είναι και φαρμακευτικής αιτιολογίας, όπως, από συριγγώδη έγχυση φαρμάκων, τα οποία προκαλούν στύση. Ορισμένες φορές, η αιτιολογία είναι άγνωστη και η νόσος αναφέρεται ως ιδιοπαθής.

Στην περίπτωση της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, ο πριαπισμός προκαλείται εξαιτίας ανοξίας και δρεπάνωσης όταν, συνήθως, αποφράσσονται μικρά αγγεία. Στην αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία, υπάρχει αυξημένη παροχή αίματος και ο πριαπισμός υποχωρεί μετά από ενδοαρτηριακό εμβολισμό.

Ανδρολογικές παθήσεις
Σεξουαλική υγεία
Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Πίτερ Βίλεμ Μπότα

Ο Πίτερ Βίλεμ Μπότα (Pieter Willem Botha, 12 Ιανουαρίου 1916 – 31 Οκτωβρίου 2006) ήταν πολιτικός της Νότιας Αφρικής (Πρωθυπουργός 1979-84 και Πρόεδρος 1984-89), που έμεινε γνωστός ως «Ο Μεγάλος Κροκόδειλος».

Προφίλ 
Υπήρξε οπαδός του Εθνικού Κόμματος και θερμός υποστηρικτής του απαρτχάιντ (πολιτική φυλετικού διαχωρισμού). Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Μπότα δέχθηκε έντονη διεθνή κριτική και ιδιαίτερα για την άρνησή του να απελευθερωθεί ο Νέλσον Μαντέλα, ο πιο δημοφιλής πολιτικός κρατούμενος της εποχής του απαρτχάιντ. Παραιτήθηκε από την προεδρία το Φεβρουάριο του 1989, όταν υπέστη ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. Τον διαδέχθηκε ο Φρεντερίκ ντε Κλερκ που οδήγησε τη χώρα στις πρώτες πολυφυλετικές εκλογές. 

Ο Μπότα κλήθηκε αργότερα να εμφανιστεί ενώπιον της Επιτροπής για την Αλήθεια και τη Συμφιλίωση, μιας επιτροπής που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση του Μαντέλα, που στο μεταξύ είχε γίνει Πρόεδρος, για τη διερεύνηση των βιαιοτήτων κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του απαρτχάιντ. 

Το 1998 η Επιτροπή αποφάσισε ότι ο Μπότα ήταν ένοχος για μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του η Νότια Αφρική γνώρισε τη χειρότερη ρατσιστική βία και διεξήχθη διεθνώς ο σφοδρότερος αγώνας κατά του απαρτχάιντ.

Πηγές 
 Νεκρολογία στους Νιου Γιορκ Τάιμς.

Πολιτικοί της Νότιας Αφρικής
Πρωθυπουργοί της Νότιας Αφρικής
Πρόεδροι του Κράτους της Νότιας Αφρικής
Καρμανιόλα

Με το όνομα καρμανιόλα αποδίδονταν παλαιότερα έννοιες διάφορες μεταξύ τους όπως:
 Καρμανιόλα, παριζάνικο ένδυμα της εποχής της Γαλλικής επανάστασης.
 Καρμανιόλα (χορός), ιταλικός φοκλορικός αλλά και γαλλικός λαϊκός χορός της εποχής της Γαλλικής επανάστασης που χορεύοταν με το ομώνυμο τραγούδι καρμανιόλα.
 Καρμανιόλα, επαναστατικό τραγούδι της Γαλλικής Επανάστασης.
 Καρμανιόλα Ιακωβίνων, όνομα που δίνονταν ως προσωνύμιο στα ορμητικότερα μέλη της ένωσης των Ιακωβίνων.
 Καρμανιόλα πόλη της Ιταλίας.
 Καρμανιόλα (υλοτομία), μεγάλο πλάγιο πριόνι υλοτομίας.

Επίσης το όνομα αυτό έφερε ο Φραγκίσκος Καρμανιόλα επί της ζωής του οποίου αναφέρεται η τραγωδία του Αλεσσάντρο Μαντσόνι Ο Κόμης ντι Καρμανιόλα.
Τέλος στην Ελλάδα με το όνομα Καρμανιόλοι φέρονταν παλαιότερα οπαδοί πολιτικής φατρίας της Σάμου. 
 Γενικότερα όμως η Καρμανιόλα απετέλεσε τη δημώδη ονομασία της λαιμητόμου που μεταδόθηκε έτσι από το ομώνυμο άσμα που τραγουδούσε ο όχλος συνοδεύοντας τα θύματα εκείνης της θηριωδίας στο τόπο της εκτέλεσης.

Εκφράσεις
Τρέβορ Μπέρμπικ

Ο Τρέβορ Μπέρμπικ (Trevor Berbick, 1 Αυγούστου 1954 – 28 Οκτωβρίου 2006) ήταν πυγμάχος από τη Τζαμάικα. Η καριέρα του στην κατηγορία βαρέων βαρών διήρκεσε από το 1976 μέχρι το 2000. Υπήρξε για λίγο κάτοχος του τίτλου WBC βαρέων βαρών το 1986, έχασε όμως τελικά από τον Μάικ Τάισον. Ήταν ο τελευταίος πυγμάχος που πάλεψε με τον Μοχάμεντ Άλι, κερδίζοντάς τον στο Nassau, στις Μπαχάμες, στις 11 Δεκεμβρίου 1981. Δολοφονήθηκε από ένοπλο με μαχαίρι το 2006 σε εκκλησία στην πόλη Norwich, στην Τζαμάικα.

Μπέρμπικ
Γουέστ Άντελαϊντ ΣΚ

Η Γουέστ Άντελαϊντ (αγγλικά: West Adelaide) είναι αυστραλιανός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Αδελαΐδα. Υποστηρικτές της είναι τα μέλη της τοπική ελληνικής ομογένειας.

Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1962 από Έλληνες ομογενείς με την ονομασία Χελλένικ (Hellenic) και χρώματα το μπλε και άσπρο. Το 1965 μετονομάστηκε σε Γουέστ Άντελαϊντ Ελλάς (West Adelaide Hellas) ή Ελλάς Αδελαΐδας και το 1992 σε Άντελαϊντ Σάρκς (Adelaide Sharks).

Από το 1962 μέχρι το 1976 συμμετείχε στην Β΄ και μετά στην Α΄ κατηγορία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιας Αυστραλίας. Από το 1977 μέχρι το 1986 πήρε μέρος στο Εθνικό πρωτάθλημα Αυστραλίας , και το 1987 επέστρεψε στο πρωτάθλημα της Βόρειας Αυστραλίας.Για να επιστρέψει στο Εθνικό πρωτάθλημα το 1992 όπου αγωνίζεται έως σήμερα.

Γήπεδο
Η Γουέστ Άντελαϊντ ιστορικά έπαιζε ποδόσφαιρο στο Στάδιο Χάιντμαρς, θεωρούμενο ως το σπίτι του ποδοσφαίρου στη Νότια Αυστραλία, ακόμη και πριν εισέλθει στη Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ.

Διακρίσεις
.

Εθνικές
Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ
Πρωταθλήτρια (1): 1978
Πολιτειακές
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέλια
Πρωταθλήτρια (11): 1966, 1968, 1969, 1971, 1973, 1976, 1987, 1989, 1990, 1991, 2015
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Στέιτ Λιγκ 1
Πρωταθλήτρια (2): 1982, 2013
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Στέιτ Λιγκ 2
Πρωταθλήτρια (2): 2012
'''Φεντερέισον Καπ
Νικήτρια (3): 1964, 1967, 1999

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 West Adelaide official fan site
 OzFootball West Adelaide divisional history
 youtube clip of West Adelaide clinching the 1978 NSL title

Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας
Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1962
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962
Γουέστ Αδελαΐδας ΣΚ
Τζέιν Γουάιατ

Η Τζέιν Γουάιατ (12 Αυγούστου 1910 -20 Οκτωβρίου 2006) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Οι πιο διάσημοι ρόλοι της ήταν
στο Lost Horizon (1937), στη σειρά  Father Knows Best και στο Star Trek: The Original Series και Star Trek IV: The Voyage Home.
Συμπρωταγωνίστησε με το Ρόμπερτ Γιανγκ στο Father Knows Best, την κλασική τηλεοπτική σειρά.

Τιμήθηκε τρεις φορές με το βραβείο Emmy ως η κλασική Αμερικανίδα μητέρα στη διάσημη κωμική τηλεοπτική σειρά «Father Knows Best». Ήταν δυναμικά οργανωμένη κατά της πολιτικής του γερουσιαστή Μακάρθι στη δεκαετία του 1950. Από το 1935 ως το 2000 ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία Εντγκαρ Γουόρντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Μπελοκομίτη Καρδίτσας

Η Μπελοκομίτη είναι οικισμός του Λίμνης Πλαστήρα στο νομό Καρδίτσας. Στην απογραφή του 2011 είχε 146 κατοίκους, που αυξάνονται το καλοκαίρι καθώς έρχονται παραθεριστές. Το χωριό είναι κοντά στην τεχνητή λίμνη Πλαστήρα.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγιάς της Πελεκητής, χτισμένο μέσα στο βράχο, απ' όπου και υπάρχει θέα σε όλη την περιοχή. Άλλα αξιοθέατα είναι η "σπηλιά του Γάκη" και οι περιοχές Καρβασάρα και Βραγγιάνα όπου υπάρχουν δάση οξυάς, ελάτων και καστανιάς. Απέναντι από το χωριό, στην περιοχή "Βλάχικα Κονάκια", υπάρχει μια κορυφή όπου το σούρουπο διακρίνεται, κατά τους ντόπιους, το πρόσωπο, το στήθος, η ήβη και το γόνατο μιας γυναίκας, γι' αυτό και η κορυφή έχει πάρει την ονομασία "Ωραία Κοιμωμένη" ή Κοιμωμένη των Αγράφων.

Τοπική Κοινότητα Μπελοκομίτη 
Αποτελείται, εκτός από τη Μπελοκομίτη που είναι η έδρα της, από το χωριό Κέδρος ( 32 κάτοικοι ), με συνολικό πληθυσμό 178 κατοίκους κατά την Απογραφη του 2011.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Λίμνη Πλαστήρα   

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Σπηλιά Χανίων

Η Σπηλιά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Η παράδοση αναφέρει ότι το χωριό πήρε το όνομά του από το Σπήλαιο του Αγίου Ιωάννου, που βρίσκεται στο ύψωμα της Μαραθοκεφάλας. Ο Ναός του Αγίου Ιωάννου Ερημίτη και ο Ναός των Αγίων Πάντων βρίσκονται μέσα στη σπηλιά. Τέσσερα χιλιόμετρα μακριά, στο χωριό Κάτω Επισκοπή, βρίσκεται ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου Ροτόντα, που είναι ένα από τα σημαντικότερα παλαιοχριστιανικά μνημεία. Οι κάτοικοι στην πλειοψηφία τους ασχολούνται με την γεωργία και την καλλιέργεια ελαιόδεντρων.

Εκεί βρίσκεται και ο ιερός ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισας, ο οποίος είναι στολισμένος με αξιόλογες αγιογραφίες. Σημαντική εορτή για την περιοχή είναι αυτή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισας, που εορτάζεται στις 24 Σεπτεμβρίου.

Κοινότητα Σπηλιάς 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σπηλιάς περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βαγί, Δαρμαροχώρι και Μαραθοκεφάλα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Βαγί, το (31)
 Δαρμαροχώριον, το (65)
 Μαραθοκεφάλα, η (73)
 Σπηλιά, η (268)

Συνολικά η κοινότητα έχει 437 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Χρυσαφάκη.

Κοινοτάρχες Σπηλιάς 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σπηλιάς.

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Κουάρκ

Τα κουάρκ (quarks) θεωρούνται σήμερα βασικοί τύποι των στοιχειωδών σωματιδίων της ύλης από τα οποία αποτελούνται τα βαρυόνια (baryons) και τα μεσόνια (mesons). Μαζί με τα γκλουόνια, θεωρούνται τα μόνα στοιχειώδη σωματίδια που μπορούν και αλληλεπιδρούν μέσω της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.

Το 1964 ο Αμερικάνος φυσικός Μάρεϋ Γκελ-Μαν (Murray Gell-Mann) πρότεινε ότι τα πρωτόνια και τα νετρόνια, τα λεγόμενα νουκλεόνια, δεν αποτελούν τους στοιχειώδεις δομικούς λίθους της ύλης, αλλά συνίστανται από άλλα μικρότερα σωματίδια, τα οποία ονόμασε κουάρκ. Η ονομασία αυτή προέρχεται από την πρόταση «Three quarks for Muster Mark», η οποία συναντάται στο μυθιστόρημα Finnegans Wake του Ιρλανδού συγγραφέα και ποιητή Τζέημς Τζόυς. Το 1969 ο Γκελ-Μαν απέσπασε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τη συνεισφορά του και τις ανακαλύψεις σχετικά με την ταξινόμηση των στοιχειωδών σωματιδίων και τις αλληλεπιδράσεις τους.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, σε πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε ειδικά εργαστήρια, επιταχυντές σωματιδίων, των ΗΠΑ (SLAC στην Καλιφόρνια και Φέρμιλαμπ στο Σικάγο) και της Ευρώπης (CERN στην Ελβετία και DESY στη Γερμανία), προέκυψαν έμμεσες ενδείξεις για την ύπαρξη των κουάρκ. Η πειραματική όμως επιβεβαίωση της ύλης κουάρκ, στην κατάσταση που προϋπήρξε στο Σύμπαν τα πρώτα εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη έκρηξη, αναμένεται να προκύψει από πειράματα σύγκρουσης βαριών ιόντων που πραγματοποιούνται στο CERN και στο εργαστήριο BNL της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. 
Στα πειράματα αυτά πυρήνες με μεγάλο μαζικό αριθμό, π.χ. μολύβδου και χρυσού, επιταχύνονται και αποκτούν μεγάλες ταχύτητες. Στην περιοχή των συγκρούσεων των πυρήνων δημιουργούνται συνθήκες μεγάλης θερμοκρασίας και πυκνότητας ύλης (όπως στο αρχικό Σύμπαν). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα κουάρκ που βρίσκονται παγιδευμένα στο εσωτερικό των νουκλεονίων να ελευθερώνονται και να σχηματίζουν «ατμούς» από ύλη κουάρκ σε μια διαδικασία «βρασμού» σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Οι πρώτες πειραματικές ενδείξεις για την ύπαρξη αυτής της νέας κατάστασης της ύλης (ύλη κουάρκ) ανακοινώθηκαν από το εργαστήριο CERN στις αρχές του έτους 2000.

Αντικουάρκ 
Τo αντικουάρκ είναι στοιχειώδες σωμάτιο της αντιύλης. Είναι το αντισωμάτιο του κουάρκ. Κουάρκ και αντικουάρκ έχουν ίδια μάζα και χρόνο ζωής, αλλά αντίθετο φορτίο, χρώμα και βαρυονικό αριθμό

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 1969 Physics Nobel Prize lecture by Murray Gell-Mann
 1976 Physics Nobel Prize lecture by Burton Richter
 1976 Physics Nobel Prize lecture by Samuel C.C. Ting
 2008 Physics Nobel Prize lecture by Makoto Kobayashi
 2008 Physics Nobel Prize lecture by Toshihide Maskawa
 The Top Quark And The Higgs Particle by T.A. Heppenheimer – A description of CERN's experiment to count the families of quarks.

Στοιχειώδη σωμάτια
Σωματιδιακή φυσική
Κουάρκ
Μπάνκσταουν Σίτι ΦΚ

Η Μπάνκστόουν Σίτυ Λάιονς (Αγγλικά Bankstown City Lions) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Σίδνεϊ στην Αυστραλία.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1975 από Σλαβομακεδόνες με το όνομα Γιαγκούνα Μακεντόνιγια Σίντνευ. Χρώματα έχει το κόκκινο και μαύρο. Συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Νέας Νότιας Ουαλίας. Το 1994 άλαξε το ονομά της στο σημερινό αφού υποχρεώθηκε από την ομοσπονδία λόγω παραποίησης ελληνικού ονόματος. To 2004 οι οπαδοί της πραγματοποίησαν μεγάλης έκτασης επεισόδια σ΄εντός έδρας αγώνα με αντίπαλο την ομάδα των ελλήνων ομογενών Ολυμπίκ Σίντνεϊ, με αποτέλεσμα την βαριά τιμωρία της ομάδος.

Διακρίσεις 
 Πρωτάθλημα 2005

Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1975
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας
Δερβένι

Η λέξη Δερβένι ή Ντερβένι (ουδετέρου γένους) προέρχεται από την τουρκική λέξη "ντερβέν", που και αυτή είναι παραφθορά της περσικής «ντερμπέντ». Στην ελληνική γλώσσα άρχισε να χρησμοποιείται την περίοδο της Τουρκοκρατίας και διατηρήθηκε μέχρι και μετά την Επανάσταση του 1821, ως γεωγραφικός προσδιορισμός στενής διάβασης διαμέσου ορεινών όγκων, καθώς και είσοδος ή έξοδος πύλης προς ευρύτερη περιοχή. Συνώνυμη ήταν επίσης και η λέξη «κλεισώρεια» ή (περισσότερο σε χρήση) «Κλεισούρα».

Ο όρος Δερβενάκι ή Ντερβενάκι προέρχεται επίσης από την τουρκική λέξη "Ντερβενάκ", που σημαίνει μικρό σε μήκος πέρασμα ή δίοδος. Στο πληθυντικό αριθμό "Δερβενάκια": εκτός του ότι μπορεί ν΄ αναφέρεται σε πολλά μικρά δερβένια, ειδικότερα για την Πελοπόννησο ο όρος αυτός αποδίδονταν στα τέσσερα ορεινά περάσματα από τη πεδιάδα του Άργους στη Κόρινθο τα οποία και έφεραν τις ακόλουθες ονομασίες:

Το μπογάζι της Νεμέας
Το Δερβενάκι του Τρητού
Τα Στενά του Άη Σώστη και
Το Δερβενάκι του Αγιονορίου ή Κλεισούρα Αϊνόρι.

Σ΄ αυτά τα 4 Δερβενάκια στις 26 με 28 Ιουλίου του 1822 έλαβε χώρα μία από τις δραματικότερες και ενδοξότερες μάχες της Ελληνικής επανάστασης του 1821, η Μάχη των Δερβενακίων.

Δείτε επίσης
Δερβέναγας
Δερβένι Αρκαδίας
Δερβένι Αχαΐας
Δερβένι Κορινθίας
Δερβένι (Μέτσοβο)
Δερβένι Θεσσαλονίκης
Δρέβενο Αξιούπολης

Πηγές
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τ. 5ος, σ. 880.

Ορεινά περάσματα
Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Ο Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης (κατά κόσμον Ευάγγελος Παπανικήτας) (6 Δεκεμβρίου 1912 - 27 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Ορθόδοξος ιερομόναχος που έζησε στο Άγιον Όρος. Η κατάταξή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στις 9 Μαρτίου 2020.

Βίος 
Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1912 στο Αμπελοχώρι Βοιωτίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτωρία και είχαν 4 παιδιά. Το κοσμικό όνομά του ήταν Ευάγγελος. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Αμπελοχώρι· στις πρώτες τάξεις του δημοτικού όμως, οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στη Θήβα για να διευκολύνουν τις σπουδές των παιδιών τους. Μαθημένος να εκκλησιάζεται πολύ συχνά, συνδέθηκε νωρίς με μοναχούς και μοναχές, και άρχισε από κοσμικός ήδη να ζει ζωή σχεδόν καλογερική. 

Καθηγητής Πανεπιστημίου κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΑΚΗΣ στό βιβλίο του: «ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ», γράφει:  

Ήταν αλλεργικό άτομο. Η ασθένειά του εκδηλώθηκε από δεκατεσσάρων ετών σαν σβώλοι άμμου στα μάτια. Επίσης εμφάνισε αργότερα, μία σοβαρή εκζεματώδη κατάσταση στην άρθρωση του αστραγάλου. Το 1996 ο παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Πέθανε στις 14/27 Φεβρουαρίου του 1998 και ετάφη στον περίβολο του κελιού του, σε τάφο που είχε ο ίδιος σκάψει με τα χέρια του.

Μοναστική ζΤην 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος αποφάσισε να μονάσει και ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και υποτάχτηκε στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου, παλιών οικογενειακών γνωστών. Ένα εξάμηνο μετά την προσέλευσή του, εκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντά του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραίμ. Τον επόμενο δε χρόνο χειροτονήθηκε ιερέας. 
Ο παπα-Εφραίμ γνώρισε τον ξακουστό στο Άγιο Όρος μοναχό Γέροντα Ιωσήφ τον Σπηλαιώτη ή Ησυχαστή (1898-1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του, αφού πήρε την άδεια από τον Γέροντά του Νικηφόρο. Ο Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του, άσκησε καταλυτική επίδραση στην πορεία του νεαρού μοναχού στην πνευματική ζωή.

Το 1973 πέθανε ο ιερομόναχος Νικηφόρος. Ο Εφραίμ μετά το 1980 συγκρότησε συνοδεία, τηρώντας την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει συνοδεία μετά τον θάνατο του Νικηφόρου.

Το προσωνύμιό του στο Άγιο Όρος ήταν «ο χαρισματούχος υποτακτικός», λόγω της υπακοής που επέδειξε στον Γέροντα Νικηφόρο, έναν γέροντα πολύ σκληρό κατά γενική ομολογία. Ο Εφραίμ θεωρούσε την κάθε Θεία Λειτουργία και μία θεοφάνεια, ένα συγκλονιστικό και βαθύτατα πνευματικό γεγονός.

Αγιοκατάταξη 
Στις 20 Οκτωβρίου 2019, και ευρισκόμενος στις Καρυές του Αγίου Όρους, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανήγγειλε  ότι επίκειται η επίσημη αγιοκατάταξη του Γέροντος Εφραίμ Κατουνακιώτου. Η αναγγελία αυτή έγινε πράξη στις 9 Μαρτίου 2020, όταν η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου προέβη  στην αναγραφή του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη.

Παραπομπές

Αγιορείτες
Έλληνες μοναχοί
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Χριστιανοί άγιοι του 20ού αιώνα
Θάλαμος επιχειρήσεων (ΥΕΝ)

Μετά το ναυάγιο του ελληνικού πορθμείου Ηράκλειον (1966), η αμέσως εκείνη συγκροτηθείσα Υπηρεσία έρευνας - διάσωσης στη θάλασσα τελικά τον Σεπτέμβριο του 1968 τέθηκε σε επίσημη λειτουργία (με νόμο) ως Θάλαμος Επιχειρήσεων ΥΕΝ με κύριο σκοπό την αντιμετώπιση εκτάκτων περιστατικών ασφαλείας της ναυσιπλοΐας και τη διάσωση κινδυνευόντων στη θάλασσα. Η Υπηρεσία αυτή εδρεύει εντός του κεντρικού κτιρίου του ΥΕΝ.

Ο Θάλαμος αυτός, που άρχισε και συνεχίζει να λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως, κατά μεν τις εργάσιμες ώρες επανδρώνεται από αξιωματικούς και προσωπικό Λιμενικού Σώματος του Τμήματος Ασφαλείας της Ναυσιπλοΐας της Διεύθυνσης Ελέγχου Ναυσιπλοΐας (σημερινής Διεύθυνσης Ασφαλείας της Ναυσιπλοΐας), του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας ενώ τις μη εργάσιμες ώρες από άλλους αξιωματικούς που έχουν ειδική κατάρτιση και γνώσεις. 
Πρόκειται για μεγάλη αίθουσα αμφιθεατρικής διαμόρφωσης όπου στη μια πλευρά φέρονται χάρτες επάλληλοι συρόμενοι μεγάλων θαλάσσιων περιοχών και περιορισμένων επί των οποίων και γίνονται οι υποτυπώσεις συμβάντων και οι θέσεις παραπλέοντων πλοίων κάθε φορά. Υπεράνω αυτών των χαρτών φέρονται ρολόγια με τις ώρες ζωνών της υδρογείου και ακριβώς έναντι αυτών βρίσκονται τα γραφεία κλιμακίων εμπλεκομένων υπηρεσιών καθώς και της πολεμικής αεροπορίας. Η αίθουσα αυτή γειτονεύει με άλλη οπου φέρεται μεγάλος αριθμός ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας και δορυφορικής παρακολούθησης. Φέρει επίσης τρίβαθμο σύστημα συναγερμού που εγείρεται ανάλογα σε κάθε έκτακτη κατάσταση.

Κατά τη μέχρι τώρα λειτουργία του ο Θάλαμος Επιχειρήσεων, που έχει μετονομαστεί σε Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΚΣΕΔ)* έχει επιληφθεί του συντονισμού των ενεργειών σωρείας περιστατικών διάσωσης προσώπων και πλοίων όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο αλλά και σε άλλες ευρύτερες περιοχές με αναγνωρισμένη μεγάλη επιτυχία.

Σημειώσεις 
(*) Με το νόμο 1844/1989, ο οποίος κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση για την έρευνα και τη διάσωση, αρμόδιες Αρχές για την εφαρμογή του νόμου αυτού και της σύμβασης είναι οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Ειδικότερα μάλιστα προβλέπεται ότι η ναυτική και η αεροπορική έρευνα και διάσωση παρέχονται αντίστοιχα από το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος και την Πολεμική Αεροπορία, με τη συνδρομή και τη συνεργασία των εμπλεκόμενων φορέων που συντονίζονται από ενιαίο Κέντρο, το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΚΣΕΔ) του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, του οποίου επόπτης ορίζεται ανώτατος ή ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.

Ασφάλεια ναυσιπλοΐας
Λιμενικό Σώμα
Καταμαράν

Το καταμαράν (αγγλ.: catamaran) αποτελεί σήμερα σύγχρονο τύπο πλοίου επιβατηγού ή επιβατηγού - οχηματαγωγού. 

Στη πραγματικότητα πρόκειται για πλοίο που φέρεται ως υπερκατασκευή πάνω σε δύο όμοια σκάφη που φαίνεται με αυτή να ενώνονται, εξ αυτού ονομάζονται και "διπλοκάρινα" (με δύο καρίνες).

Τα πλοία καταμαράν έχουν μεγάλο πλάτος σε σχέση με το μήκος των κλασικών πλοίων και εξ' αυτού μεγαλύτερη ευστάθεια καθώς επίσης και μεγαλύτερη ταχύτητα (συγκριτικά με το πλάτος) παρουσιάζοντας έτσι μικρότερες αντιστάσεις. Σχεδόν όλα τα μεγάλα ταχύπλοα πλοία (εκτός των υδροπτερύγων και των αερόστρωμνων) ακολουθούν αυτό το ναυπηγικό τύπο. Είναι κατά πολύ πιο σταθερά από ένα κανονικό πλοίο η ιστιοφόρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επιβατηγά πλοία
Π.Σ. Αετός Παρισιού

Ο Αετός Παρισιού είναι ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα στο Παρίσι της Γαλλίας. Ιδρύθηκε από Έλληνες το 1976 με χρώματα το μπλε, άσπρο και Μαύρο ο Αετός είναι η συνέχεια του Π.Σ. Έλληνες της Γαλλίας. 

Είναι ερασιτεχνικό σωματείο και συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Εργατικής αθλητικής και γυμναστικής ομοσπονδίας Παρισίου. Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 10 ομάδες. Ο Αετός το έχει κατακτήσει 4 φορές. Είναι το μοναδικό Ελληνικό αθλητικό σωματείο στη Γαλλία.

Ο σύλλογος δεν συμμετέχει σε καμία διοργάνωση από το 2017 και μετα.

Πηγές 

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Α
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Παναγία η Δροσιανή

Η Παναγία η Δροσιανή είναι ένα ιστορικό Βυζαντινό μοναστήρι, στη βόρεια άκρη της κοιλάδας της Δρυμαλίας, νότια του χωριού Μονή στη Νάξο και δίπλα από το κοινοτικό κοιμητήριο (νεκροταφείο), που είναι από τα αρχαιότερα των Βαλκανίων (4ος ή 6ος αιώνας).

Ιστορία 
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας το μοναστήρι και ο πέριξ αυτού χώρος αποτελούσε ιδιαίτερο τιμάριο του οίκου Μπελόνια. Μετά την κατάληψη της Νάξου από τους Τούρκους ο τελευταίος Φράγκος Δούκας της Νάξου και Αιγαίου Πελάγους Ιωάννης Δ΄ Κρίσπης με έγγραφο που εξέδωσε το 1555 εκχώρησε το μοναστήρι στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία.

Σύγχρονη εποχή 
Από το Μοναστήρι αυτό το μεγαλύτερο μέρος του ήταν θαμμένο και μόλις τη δεκαετία του 70 έγιναν οι ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία όπου και αποκαλύφθηκε πλήρως. Μέχρι τότε το μόνο μέρος που ήταν ορατό ήταν η κυρίως εκκλησία που ήταν και η πλέον πρόσφατη. Η εκκλησία είναι στην ουσία ένα σύμπλεγμα από τέσσερις εκκλησίες. Είναι Βυζαντινού ρυθμού και όλοι οι χώροι του, εσωτερικά και εξωτερικά είναι σε σχήμα σταυρού.

Υπάρχουν πολλές αγιογραφίες. Αυτές που φαίνονται τώρα είναι και οι παλαιότερες, μιας και τα δύο προηγούμενα στρώματα έχουν αφαιρεθεί και έχουν μεταφερθεί σε μουσεία. Χαρακτηριστικοί είναι οι δύο Παντοκράτορες στον τρούλο, κάτι που αποδίδεται σε προσπάθεια καταπολέμησης του μονοφυσιτισμού: οι δύο μορφές απεικονίζουν η μία την ανθρώπινη και η άλλη τη θεία φύση του Χριστού.

Θρύλοι 
Πολλοί οι θρύλοι για το πως κτίστηκε και το πως επελέγη η τοποθεσία. Οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν ότι αν και αρχικά είχε επιλεγεί άλλο μέρος για το κτίσιμο της εκκλησιάς η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν κάθε βράδυ στο συγκεκριμένο μέρος. Η ονομασία «Δροσιανή» εικάζεται ότι προήλθε από το ότι οι κάτοικοι του χωριού σε μια πολύ μεγάλη περίοδο ανομβρίας απευθύνθηκαν στην Παναγία με λειτουργίες και τάματα για να την παρακαλέσουν να βρέξει έτσι ώστε να μην ξεραθούν τα δέντρα και οι μπαξέδες και να ζήσουν οι κάτοικοι που κατ' εξοχήν είναι αγρότες. 
Το νεότερο τμήμα του Μοναστηριού χωρίζεται σε δύο τμήματα και μπροστά από την εικόνα της Παναγίας υπάρχει στο πάτωμα μια τεράστια κυκλική πλάκα από μάρμαρο. Οι θρύλοι έλεγαν πως κάτω από την πλάκα αυτήν υπάρχει μεγάλος θησαυρός που κανείς όμως δεν πήγαινε να την ανασηκώσει γιατί θα τον μαρμάρωνε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Δυστυχώς την δεκαετία του 70 κάποιο πρωί βρέθηκε η πλάκα σκαμμένη και βγαλμένη και κανείς ποτέ δεν έμαθε αν έκρυβε κάτι από κάτω. 

Οι αρχαιοκάπηλοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Η  εικόνα της Παναγίας εκλάπη και είναι άγνωστο αν η υπάρχουσα στη θέση της είναι η αυθεντική ή κάποιο αντίγραφό της. Σήμερα το Μοναστήρι της Παναγίας της Δροσιανής λειτουργεί υπό τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και δέχεται ετησίως χιλιάδες επισκέπτες.

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Β΄ (συμπλήρωμα), σελ.737.

Μονές της Νάξου
Μονές των Κυκλάδων
Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο

Η Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Ρίο ντε Τζανέιρο στην Βραζιλία.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1904 από τους Αλμπέρτο Κολτμπάτσερ, Αλφέρντο Κέχλερ, Αλφρέντο Μόχλστέντ, Γουστάβδο Μπρούνο Μόχλστέντ, Ενρίκε Μόχλστέντ, Τζέιμι Φαρία Μασάντο, και Οσβάλντο Μόχλστέντ.Τα χρώματά της είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το 1905 μαζί με άλλες 4 ομάδες ίδρυσαν την Ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Τίτλοι 
 Πρωτάθλημα Καριόκα :1913,1916,1922,1928,1931,1935,1960
 πρωτάθλημα πρωταθλητών :1982
 πρωτάθλημα Zona Sul of Taça Brasil :1961
 Taça Ioduran (Rio-São Paulo :1917
 Τορνέο έξτρα :1938
 Τορνέο έξτρα Κάρλο Μάρτιν ντα Ρόχα :1952
 Πρωτάθλημα 3ης φάσης Καριόκα :1955
 πρωτάθλημα Τορνέο Αρι Μπαρόσο :1965
 πρωτάθλημα Τορνέο Τζέιμι ντε Καρβάλχο :1976
 Τάκα Γκουαναμπάρα :1974
 Τάκα Ρίο :1982

Συνδέσεις 
 Official Site
 History, news and fans

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Σωτήριος Σταυρουλόπουλος

Σωτήριος Σταυρουλόπουλος. Δήμαρχος Αιγίου (1936-1941,1951-1952)

Βιογραφία
Γιος του Ξενοφώντα Σταυρουλόπουλου. Σπούδασε στην Αγγλία γεωπόνος και ασχολήθηκε με το εμπόριο σταφίδας. Το 1934 εκλέχτηκε δήμαρχος αλλά εξαιτίας της δικτατορίας Μεταξά και του Ελληνοιταλικού πολέμου παρέμεινε έως το 1941. Το 1951 επανεκλέχτηκε δήμαρχος Αιγίου μέχρι το 1952 οπότε και απεβίωσε. Κατά τη θητεία του κατασκεύασε την ψαραγορά, επέκτεινε το ηλεκτρικό δίκτυο, εδραίωσε τις γιορτές της Παναγίας και των ανθεστηρίων, πλακόστρωσε την πλατεία Πολυχρονιάδη και έφτιαξε αρδευτικά αυλάκια.

Σ
Zazel

Το Zazel: The Scent of Love, γυρισμένο το 1996, είναι ένα από τα πιο ποιοτικά και αναγνωρισμένα Αμερικανικά πορνογραφικά φιλμ. Η σκηνοθετημένη από τον Philip Mond ταινία, κόστισε περίπου 237.000 δολάρια και περιελάμβανε μια ομάδα από Πέντχαουζ Πετς μεταξύ των οποίων οι:
Sasha Vinni, Πετ της χρονιάς 1994, στο ρόλο της Zazel
Grace Harlow
Lene Hefner
Gina LaMarca, Πετ της χρονιάς 1995
Brooke Lane
Anna Romero
Nikki St. Gilles

Η ταινία είχε εξεζητημένα σκηνικά, εκτενές make-up και body painting και χρησιμοποίησε πολυδάπανες τεχνικές κινηματογράφησης, όπως υποβρύχιες λήψεις, στοιχεία που σπάνια εμφανίζονται σε πορνό.

Πλοκή

Η Ζαζέλ, μια γνωστή καλλιτέχνιδα προσλαμβάνεται για να δημιουργήσει το "πιο ερεθιστικό άρωμα" στον κόσμο. Αναζητώντας την έμπνευση η Ζαζέλ ζωγραφίζει, κοιτάζει φωτογραφίες και περιπλανιέται σε έναν ολάνθιστο κήπο. Η κάθε εμπειρία της εμπνέει μια έντονη σεξουαλική φαντασίωση με θέματα όπως οι νύμφες του νερού, η ζούγκλα, οι "Τρεις Σωματοφύλακες", οι παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, ο παράδεισος και η κόλαση. Η πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια Sasha Vinni, δεν εμφανίζεται σε σκηνές με ετεροφυλική διείσδυση, την βλέπουμε μόνο να αυνανίζεται και να συμμετέχει σε λεσβιακές περιπτύξεις.

Η ταινία περιλαμβάνει οκτώ συνολικά σκηνές με τους περιγραφικούς τίτλους
Η Νύμφη
Το Τατουάζ
Οι Τρεις Σωματοφύλακες
Ζούγκλα
Παράδεισος
Άσπρο-Μαύρο
Γοργόνες
Κόλαση

Βραβεία
Ένα από τα 101 καλύτερα πορνό όλων των εποχών σύμφωνα με τη λίστα του περιοδικού AVN.
Κέρδισε 7 AVN Awards το 1997 :
Best All-Sex Film
Best Cinematography
Best Art Direction
Best Editing
Best Group Scene
Best Overall Marketing Campaign
Best Selling Tape Of The Year.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ταινία στην AFDb
Κριτική από την ιστοσελίδα "A Woman's Touch"
Κριτική για το DVD της ταινίας
Λεπτομερής περιγραφή ανά σκηνή
Trailer και Εικόνες

Ταινίες του 1996
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ερωτικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα
Επαρχία Λήμνου

Η επαρχία Λήμνου απαρτιζόταν από τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου Λήμνος και Άγιος Ευστράτιος και ανήκε στον νομό Λέσβου. Διοικητική μονάδα της επαρχίας Λήμνου ήταν το Επαρχείο Λήμνου  με έδρα την Μύρινα της Λήμνου και διοικητικά όρια τα νησιά Λήμνος και Αγ. Ευστράτιος. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που εφαρμόστηκε από το Σχέδιο Καλλικράτης το Επαρχείο Λήμνου καταργήθηκε και δημιουργήθηκε η Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου  στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Και σε αυτήν ανήκουν οι  Δήμος Λήμνου και ο Δήμος Αγίου Ευστρατίου.

Έπαρχοι Λήμνου

Ως το 1994 οι έπαρχοι Λήμνου διορίζονταν από τον εκάστοτε υπουργό Εσωτερικών και συνήθως άλλαζαν όταν άλλαζε η κυβέρνηση ή ο αρμόδιος υπουργός. Από το 1994 με το Σχέδιο Καποδίστριας καθιερώθηκαν οι εκλογές του β΄ βαθμού αυτοδιοίκησης και ο έπαρχος ήταν αιρετός. Σύμφωνα με το νόμο έπαρχος εκλεγόταν ο πλειοψηφών Λήμνιος σύμβουλος του νικητή συνδυασμού που εξέλεγε νομάρχη Λέσβου.

Αιρετοί έπαρχοι Λήμνου
 1994- 1998: Παναγιώτης Μαυροθαλασσίτης
1999-2002: Ευάγγελος Γιαρμαδούρος
2003-2006: Θεόδωρος Μπαβέας 
2007-2010: Δημήτριος Σάραγκας 
Με τον νόμο 4255/11-04-2014 « Εκλογή μελλών του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και άλλες διατάξεις » Επανέρχεται με το Άρθρο 29 Επανέρχεται η νομική ορολογία−ονομασία Έπαρχος νησιωτικής περιφερειακής ενότητας στο σύνολο των πρώην νησιωτικών Επαρχείων, αντί του περιφερειακού συμβούλου νησιωτικής περιφερειακής ενότητας, με αρμοδιότητες τις οποίες εκχωρεί ο Περιφερειάρχης, όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με τους περιφερειακούς συμβούλους νησιωτικών περιφερειακών ενοτήτων.
2015-2019 : Ευάγγελος Γιαρμαδούρος
2019- : Άγγελος Βλάττας-Λαμπρινός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο δικτυακός τόπος του Επαρχείου Λήμνου

Λήμνος (Διοίκηση)
Επαρχίες του νομού Λέσβου
en:Lemnos Province