joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ανισόλη

Ανισόλη (αγγλικά: anisole) είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C7H8O, αν και χρησιμοποιούνται περισσότερο οι πιο αναλυτικοί τύποι C6H5OCH3, PhOCH3 και PhOMe. Η χημικά καθαρή ανισόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, με χαρακτηριστική γλυκιά οσμή του που θυμίζει την οσμή των σπόρων γλυκάνισου, και στην πραγματικότητα, πολλά από τα παράγωγά του βρίσκονται σε φυσικά αλλά και σε τεχνητά αρώματα. Ο όρος «ανισόλη», εκτός από τη «μητρική» ένωση μπορεί να αναφέρεται και σε «θυγατρικά» παράγωγα αυτής. Μπορεί να παραχθεί και συνθετικά, αποτελώντας πρόδρομη ένωση πολλών χρήσιμων χημικών προίόντων. Χημικά, ανήκει στους αρωματικούς αιθέρες.

Παραγωγή 

Η ανισόλη παράγεται με την σύνθεση αιθέρων κατά Γουΐλιαμσον (Williamson ether synthesis), που συνήθως για τη συγκεκριμένη ένωση εφαρμόζεται με αντίδραση μεταξύ φαινοξυλικού νατρίου (PhONa) και βρωμομεθανίου (CH3Br). Εναλλακτικά του τελευταίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγγενικά μεθυλιωτικά μέσα (CH3X):

Αντιδραστικότητα 
Η ανισόλη δίνει ηλεκτρονιόφιλη αρωματική υποκατάσταση πιο γρήγορα από το βενζόλιο (PhH), που με τη σειρά του αντιδρά ταχύτερα από το νιτροβενζόλιο (PhNO2). Η μεθοξυομάδα (CH3O-) της ανισόλης κατευθύνει τους επόμενους τρεις (3) υποκαταστάτες σε ορθο- ή παρα-  θέσεις, ως προς την ίδια. Η πυρηνοφιλότητα της ανισόλης έναντι της αντίστοιχης του βενζολίου αντανακλάται στην επίδραση της μεθοξυομάδας, που ενισχύει την ηλεκτρονιακή πυκνότητα του αρωματικού δακτυλίου. Η μεθοξυομάδα επηρεάζει ισχυρά το νέφος των π-ηλεκτρονίων του δακτυλίου, ως ένας μεσομερής δότης ηλεκτρονίων, και αυτό παρά την αυξημένη ηλεκτραρνητικότητα του ατόμου του οξυγόνου της, που τείνει να αφαιρέσει μέρος της ηλεκτρονιακής πυκνότητας του αρωματικού δακτυλίου. 

Μια αντίδραση που επιδεινύει την πυρηνοφιλικότητα της ανισόλης, είναι η αντίδραση της τελευταίας με οξεικό ανυδρίτη [(CH3CO2)2O], που δίνει 4-μεθοξυακετοφαινόνη:Μάλιστα, αντίθετα από τις περισσότερες άλλες ακετοφαινόνες, αντανακλώντας την επιρροή της μεθοξυομάδας στην   4-μεθοξυακετοφαινόνη, η τελευταία δίνει και δεύτερη ακετυλίωση.

Αρκετά περισσότερα παραδείγματα εφαρμογών της πυρηνοφιλικότητας της ανισόλης είναι διαθέσιμα. Για παράδειγμα, με επίδραση στην τελευταία δεκαθειούχου τετραφωσφόρου (P4S10) μετατρέπεται στο επωνομαζόμενο αντιδραστήριο Λάουεσον (Lawesson's reagent) με ημισυντακτικό τύπο [π-CH3O(C6H4)PS2]2.

Ο αιθερικός δεσμός είναι πολύ σταθερός, αλλά η μεθυλομάδα μπορεί να απομακρυνθεί με επίδραση υδροϊωδικού οξέος (HI):

Εφαρμογές

Χρησιμοποιείται για την παραγωγή άλλων ενώσεων, κυρίως αρωμάτων, φαρμάκων και ενδοφερομονών καθώς και για την προσθήκη αρώματος σε ποτά, κυρίως στο ούζο.

Ασφάλεια 
Η ανισόλη είναι σχετικά ατοξική, με LD50 3.700 mg/kg σε αρουραίους. Ο κύριος κίνδυνος από αυτήν είναι η ευφλεκτότητά της.

Πηγές 
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999

Αναφορές και σημειώσεις 

Φαινυλαιθέρες
C7
Αρωματικές ύλες
Κουρτ Βάιλ

Ο Κουρτ Βάιλ (Kurt Julian Weill, Ντεσάου 2 Μαρτίου 1900 - Νέα Υόρκη, 3 Απριλίου 1950) ήταν Γερμανός συνθέτης, εβραϊκής καταγωγής, της περιόδου του μεσοπολέμου. Είναι περισσότερο γνωστός για τη μουσική του που αφορά σε θεατρικά έργα, κυρίως δε αυτά του Μπέρτολτ Μπρεχτ, όπως για παράδειγμα η Όπερα της πεντάρας και τα «Επτά θανάσιμα αμαρτήματα» (Die sieben Todsünden). Το έργο του, που περιλαμβάνει πολλά τραγούδια, συνδέθηκε με τα ευρωπαϊκά καμπαρέ, με πιο γνωστό να είναι το «Γιουκάλι» (Youkali) καθώς και το Und was bekam des Soldaten Weib? («Τι απέγινε η γυναίκα του στρατιώτη;»).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
  A Stranger here myself. Kurt Weill Studien Hg. Kim H. Kowalke & Horst Edler. Olms, Hildesheim 1993, ISBN 3-487-09722-2, ISBN 978-3-487-09722-0 (Haskala 8)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 kurt-weill.de
 Kurt Weill Foundation 

Γερμανοεβραίοι
Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ

Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ (Georg Wilhelm Pabst, 25 Αυγούστου 1885 - 29 Μαΐου 1967) ήταν Αυστριακός  σκηνοθέτης του κινηματογράφου του μεσοπολέμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Georg Wilhelm Pabst
 Find-A-Grave profile for Georg Wilhelm Pabst

Σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988

Οι Αγώνες της 24ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1988 διοργανώθηκαν στην Σεούλ (Νότια Κορέα) από τις 17 Σεπτεμβρίου έως τις 2 Οκτωβρίου 1988. Και σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η αντιπτέριση υπήρξε άθλημα επίδειξης και δόθηκαν μετάλλια για πρώτη φορά. Διεξήχθησαν και πάλι τα αγωνίσματα του απλού και διπλού ανδρών και γυναικών, όπως είχε γίνει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.

Το σκάνδαλο ντόπινγκ 

Ο Καναδός Μπεν Τζόνσον αρχικά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1988, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 9,79 δευτερόλεπτα, δύο ημέρες όμως αργότερα βρέθηκε θετικός σε αναβολικά, για χρήση στανοζολόλ, και έτσι του αφαιρέθηκε τόσο το χρυσό μετάλλιο (που δόθηκε στον Καρλ Λιούις) όσο και το ρεκόρ με 9.92 δευτερόλεπτα.

Η διοργάνωση αυτή έμεινε στην ιστορία ως «η Ολυμπιάδα της ντόπας» επειδή πιάστηκε κορυφαίο όνομα, καθώς στην προηγούμενη Ολυμπιάδα, στο Λος Άντζελες το 1984, είχαν βρεθεί 11 αθλητές θετικοί, έναντι 10 το 1988, χωρίς τότε να πυροδοτηθεί αντίστοιχη κατακραυγή. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά το σκάνδαλο του Μπεν Τζόνσον, η διεθνής κοινή γνώμη άρχισε τότε για πρώτη φορά να αμφιβάλλει τόσο έντονα για τις εντυπωσιακές επιδόσεις που επιτυγχάνονται στον αθλητισμό.

Πίνακας μεταλλίων

Δείτε επίσης 
 Καρλ Λιούις
 Μπεν Τζόνσον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 «Seoul 1988». Olympic.org. Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή.

Αθλητισμός στη Νότια Κορέα
Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1988
Σεούλ
Γκελεντζίκ

Το Γκελεντζίκ (ρωσ. Геленджи́к) είναι ένα θέρετρο στο Κράι Κρασνοντάρ, στην Ρωσία, που βρίσκεται στον Κόλπο του Γκελεντζίκ στην Μαύρη Θάλασσα, μεταξύ του Νοβορωσίσκ (31 χλμ νοτιοδυτικά) και του Τουαπσέ (93 χλμ νοτιοανατολικά). Ο δήμος του ευρύτερου Γκελεντζίκ εκτείνεται σε μήκος 102 χιλιομέτρων κατά μήκος της ακτογραμμής και καλύπτει μια έκταση 122,754 εκταρίων (από τα οποία μόνο τα 1,926 εκτάρια αφορούν την έκταση της κύριας πόλης Γκελεντζίκ). Πληθυσμός : 50.012, σύμφωνα με την απογραφή του 2002.

Στην αρχαιότητα
Στην αρχαιότητα, ο κόλπος του Γκελεντζίκ ήταν βάση για μια μικρή Ελληνική αποικία, που αναφέρονταν ως Τορικός στον Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακα. Αν και άγνωστο για τις Ελληνιστικές πηγές, επανεμφανίζεται στις Ρωμαϊκές υπό την ονομασία Pagrae το 64 Π.Χ. Η αποικία ξεκληρίστηκε από τους εισβολείς Ούννους, τους οποίους ακολούθησαν πολύ γρήγορα οι Ζυγοί. Κατά τον Μεσαίωνα, η ακτή είχε μια εμπορική σημασία για τους Γενουάτες Γκιζόλφι που ανέφεραν το παραθαλάσσιο χωριό ως Μαυρόλακα.

Τον 19ο αιώνα
Πριν η Ρωσία να εξασφαλίσει την ακτή με την Συνθήκη της Ανδριανούπολης (1829), ένα ζωηρό δουλεμπόριο διεξάγονταν μεταξύ των κατοίκων των βουνών της περιοχής και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεδομένου ότι οι Κιρκάσιες καλλονές γινόταν αντικείμενο εμπορίου για χρυσό και άλλα εμπορεύματα πριν τις κλείσουν στα Τουρκικά σαράγια, ο χώρος της αγοράς έγινε γνωστός και ως "Γκελεντζίκ" (που σημαίνει κατά κυριολεξία "λευκές νύφες"). Το 1831, ένα από τα πρώτα φρούρια στην ακτογραμμή της Μαύρης Θάλασσας ιδρύθηκε στο Γκελεντζίκ. Με το ξέσπασμα του Κριμαϊκού Πολέμου το φρούριο ανατινάχτηκε και εγκαταλείφθηκε, αλλά δημιουργήθηκε ξανά από τους Κοζάκους το 1864, με το πέρας των εχθροπραξιών μεταξύ των Ρώσων και των Κιρκασίων, και έγινε γνωστή ως Στάνιτσα του Γκελεντζίκ. Η πόλη του Γκελεντζίκ ενσωματώθηκε το 1915.

Σοβιετική περίοδος
Στην διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου, το Γκελεντζίκ αναπτύχθηκε ως θέρετρο με ιαματικές πηγές ή σπα. Διαθέτει αμμουδερές παραλίες, τρία θαλάσσια πάρκα, δύο γραμμές με τελεφερίκ, και δυο Ορθόδοξες εκκλησίες (από το 1909 και το 1913, αντίστοιχα). Τα προάστια του Γκελεντζίκ είναι γνωστά για μια σειρά από καταρράκτες, τους μεγαλιθικούς τάφους της νότιας Ρωσίας, δύο εξαιρετικά παλαιά άλση με πεύκη και γιουνίπερους, και έναν μονόλιθο που μοιάζει με ιστίο πλοίου που βρίσκεται 17 χλμ από το κέντρο της πόλης. Στο παραλιακό χωριό του Αρχίπο-Οσίποφκα, που υπάγεται διοικητικά στο Γκελεντζίκ, καταλήγει η απόληξη του αγωγού φυσικού αερίου Blue Stream. Μια ετήσια διεθνής επίδειξη υδροαεροπλοΐας γίνεται στο Γκελεντζίκ από το 1996.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

http://www.gelendzhik.org

Κράι Κρασνοντάρ
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Ροτσίδης Μάμμαρι

Η Εθνική Ένωση Νέων Μάμμαρι «Ο Ροτσίδης» (ή ο Ροτσίδης Μάμμαρι) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Μάμμαρι της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και έχει 3 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

Ιστορία 
Ο Ροτσίδης ιδρύθηκε στις 11 Αυγούστου 1961 από την ενοποίηση των σωματείων ΑΤΕ ΠΕΚ Μάμμαρι, Θρησκευτικός Όμιλος «Άγιος Γεώργιος» και ΣΕΚ Μάμμαρι. Πήρε το όνομα του από τον Σάββα Ροτσίδη ήρωα του αγώνα της ΕΟΚΑ. Το 1962 στην ΕΠΟΠΛ και συμμετείχε στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας. Το 1986 δημιουργήθηκε το ιδιόκτητο στάδιο του, το Ροτσίδειον Στάδιον. 

Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Ροτσίδης ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. 

Στην Δ΄ Κατηγορία αγωνίστηκε μέχρι την περίοδο 1994-95, όπου και κέρδισε την άνοδο του στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1996-97 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2002-03 ο Ροτσίδης αγωνιζόταν στη Δ΄ κατηγορία από την οποία υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Το 2017 μέσα από το Πρωτάθλημα ένταξης κέρδισε την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ.

Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ροτσίδης συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Ροτσίδης συμμετείχε στον Α΄ όμιλο.
3Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ροτσίδης συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.

Συμμετοχές ανά κατηγορία 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2019-20.
<center>
{|
|valign="top" width=50%|

|valign="top" width=50%|
{| class="wikitable"
! colspan=2| Κύπελλα
|-
| Κύπελλο
| Αριθμός συμμετοχών
|-
| Κύπελλο Κύπρου ||<center>17<center>
|-
| Κύπελλο Γ΄ - Επίλεκτης ||<center>2|-
|}
|}

Τίτλοι
Πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας:
Πρωταθλητής (1): 1997
Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ 
Πρωταθλητής (2): 2008, 2010
Κύπελλο ΕΠΟΠΛ
Κυπελλούχος (5): 1979, 2005, 2007, 2008, 2010

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961
Μάμμαρι
Νίκη Μπακογιάννη

Η Νίκη Μπακογιάννη είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια  στίβου που αγωνιζόταν στο άλμα εις ύψος, αργυρή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στη Λαμία στις 19 Ιουνίου 1968, και ξεκίνησε από τον Αθλητικό Όμιλο «Αθανάσιος Διάκος» και συνέχισε με τα χρώματα του αθλητικού συλλόγου ΑΣΕ Δούκα και τέλος με τον Ολυμπιακού. Από τα 15 της χρόνια συμμετείχε σε διεθνείς αγώνες. Το 1985 έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου εφήβων νεανίδων στο Κότμπους της -τότε- Ανατολικής Γερμανίας όπου πέρασε το 1,85 μ. Το 1986 πήρε τη Πέμπτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Αθήνας. Το 1992 στη Βαρκελώνη έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά με 1,88 μ. δεν πέρασε στον τελικό. Το 1996 ήταν δεύτερη στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου (1,96 μ.) και το 1997 δεύτερη στους Μεσογειακούς Αγώνες.
Έχει κερδίσει 12 το πρωτάθλημα φορές στον ανοικτό στίβο και 11 στο κλειστό στίβο. Ήταν 3 φορές νικήτρια σε βαλκανικούς αγώνες ανοικτού στίβου. Σε μεσογειακούς αγώνες έχει πάρει συνολικά τέσσερα μετάλλια. Έχει κερδίσει 5 φορές το πρωτάθλημα Μπρούνο ζαουλι. Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια το 1989 και 1996.
Η μεγαλύτερή της διάκριση είναι το ασημένιο μετάλλιο στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα το 1996 με 2,03 μ. επίδοση που αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ. Παράλληλα αυτή η επίδοση της έδωσε και μια θέση στο ρεκόρ γκίνες, αφού η διαφορά των 33 εκατοστών που την χωρίζουν από τα 2,03 μέτρα που πήδηξε είναι η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί.

Η Μπακογιάννη, που πήγε στην Ατλάντα με 1.97, είχε ήδη υπερβεί τον εαυτό της περνώντας με τη δεύτερη προσπάθεια το 1.99 και με τη δεύτερη το 2.01, που ήταν πανελλήνιο ρεκόρ, γι' αυτό και όταν η Κονσταντίνοβα πέρασε το 2.03, όλοι πίστεψαν πως η πρώτη θέση είχε κριθεί. Όμως η Ελληνίδα πρωταθλήτρια δεν είχε πει ακόμη την τελευταία της κουβέντα. Απέτυχε να το περάσει με την πρώτη προσπάθεια, αλλά στη δεύτερη πέρασε πάνω από τον πήχη και έκανε ακόμη πιο συγκλονιστική την αναμέτρηση. Τελικά η Κονσταντίνοβα κατάφερε να περάσει και το 2.05 και εκεί κρίθηκαν τα μετάλλια, αφού η Μπακογιάννη απέτυχε να το περάσει.  

Αγωνιζόταν μέχρι και το 2004 όπου κέρδισε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου όμως δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση λόγου σοβαρού τραυματισμού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας

Είναι μητέρα δύο παιδιών, καθηγήτρια φυσικής αγωγής καθώς και Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Ασχολείται με αθλητικά προγράμματα για παιδιά και νέους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1987
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Τετραφάρμακος

Η Τετραφάρμακος αποτελεί την συμπύκνωση των κυριότερων διδασκαλιών του Επίκουρου αναφορικά με το πώς να διάγει κανείς τη ζωή του. Μας είναι γνωστή από ένα κείμενο του Επικούρειου φιλοσόφου Φιλόδημου που διασώθηκε στην λεγόμενη βίλα των παπύρων στο Ηράκλειο της Ιταλίας (σημ. Ercolano, αρχαίο Herculaneum).

Η Τετραφάρμακος

Άφοβον ο θεός, ανύποπτον ο θάνατος και ταγαθόν μεν εύκτητον, το δε δεινόν ευεκκαρτέρητον.
Φιλόδημος (επικούρειος φιλόσοφος)

και σε νεοελληνική απόδoση:

Ο θεός δεν είναι επίφοβος, ο θάνατος είναι ανύποπτος και το καλό  εύκολα αποκτιέται, το δε κακό εύκολα αντέχεται.

Ανάλυση

Άφοβον ο θεός

Σύμφωνα με τον Επίκουρο και πολλούς άλλους Έλληνες της εποχής του οι Θεοί δεν ήταν όπως οι άνθρωποι, με επιθυμίες και πάθη αλλά τέλεια όντα χωρίς καμία επιθυμία που εξ ορισμού δεν ανακατεύονταν στα ανθρώπινα πράγματα. Αυτό γιατί η όποια ενέργεια των Θεών θα φανέρωνε κάποιο σκοπό και ως εκ τούτου κάποια επιθυμία. Αυτό με τη σειρά του θα φανέρωνε κάποια έλλειψη που αυτομάτως θα καθιστούσε το Θεό λιγότερο από τέλειο. Σύμφωνα με τον Επίκουρο επομένως οι Θεοί υπάρχουν μεν αλλά δεν ασχολούνται εξ ορισμού με τα ανθρώπινα πράγματα.

Ανύποπτον ο θάνατος

Σύμφωνα με τον Επίκουρο «Ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτε για εμάς…όταν υπάρχουμε ο θάνατος δεν είναι παρών ενώ όταν ο θάνατος είναι παρών εμείς έχουμε πάψει να υπάρχουμε.» Οι Επικούρειοι δεν συμμερίζονταν την κοινή πεποίθηση της εποχής στην ύπαρξη ζωής μετά θάνατον και θεωρούσαν ότι με τον θάνατο όλα τελειώνουν καθώς δεν έβλεπαν κάποιο αποδεικτικό στοιχεία για την ύπαρξη της υποτιθέμενης μετά θάνατον ζωής. Σύμφωνα με τον Επίκουρο ο θάνατος είναι η μεγαλύτερη από όλες τις αγωνίες, τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση. Αυτή οδήγησε και στη δημιουργία της θεωρίας περί μετά θάνατον ζωής η οποία όμως με τη σειρά της δημιουργεί αγωνία στους ανθρώπους καθώς συνεπάγεται είτε μια αιωνιότητα ευτυχίας για τους ηθικούς είτε μια αιωνιότητα δυστυχίας για τους ανήθικους. Οι Επικούρειοι διαλύουν αυτή την αγωνία μη πιστεύοντας στη θεωρία περί μετά θάνατον ζωής.

Ταγαθόν μεν εύκτητον

Εδώ ο φιλόσοφος εννοεί ότι τα απολύτως απαραίτητα (τροφή, στέγη, κτλ) είναι πολύ εύκολο να αποκτηθούν από οποιονδήποτε. Όταν κάποιος θέλει περισσότερα από όσα χρειάζεται (λαιμαργία, φιλαργυρία, ζήλια, φιληδονία, κτλ) τότε δημιουργεί ανάγκες οι οποίες μένοντας ανεκπλήρωτες οδηγούν στη δυστυχία. Οι ανάγκες όμως αυτές είναι για τον Επίκουρο πλασματικές ενώ αυτά που πραγματικά χρειάζεται κάποιος είναι πολύ εύκολο να αποκτηθούν.

Το δε δεινόν ευκαρτέρητον

Σύμφωνα με του Επικούρειους, ο πόνος είναι είτε σύντομος και δριμύς είτε χρόνιος και μικρός. Στην πρώτη περίπτωση, ο πόνος θα περάσει σχετικά γρήγορα, ενώ στην δεύτερη, ο πόνος συνηθίζεται σχετικά εύκολα. Ο πόνος που είναι και δριμύς και χρόνιος είναι πολύ σπάνιος. Έτσι δεν χρειάζεται κανείς να αγωνιά και να φοβάται τον πόνο και την δυστυχία.

Δείτε επίσης
 Επίκουρος
 Πάπυροι του Ηρακλείου Καμπανίας

Φιλοσοφικές έννοιες
Ηδονισμός
Ιός γρίπης A

Το ακρωνύμιο ΗχNψ (π.χ. H1N1, H5N1) έχει καθιερωθεί διεθνώς από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για το χαρακτηρισμό και διαφοροποίηση των διαφόρων στελεχών του ιού της γρίπης τύπου Α (Influenza virus type A)
.

Ονομασία
Τα γράμματα "H" και "N" υποδηλώνουν δύο γλυκοπρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια του ιού. Ειδικότερα, το "H" αντισtοιχεί στη γλυκοπρωτεΐνη αιμαγλουτινίνη (Hemagglutinin), ενώ το "N" στη γλυκοπρωτεΐνη νευραμινιδάση (Neuraminidase).   Οι αριθμοί χ και ψ υποδηλώνουν τον (υπο-)τύπο αυτών των πρωτεϊνών, π.χ. H1N1 είναι το στέλεχος του ιού της γρίπης Α που έχει στην επιφάνειά του την αιμαγλουτινίνη τύπου 1 και την νευραμινιδάση τύπου 1.

Γλυκοπρωτεΐνες του ιού
Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί και μελετηθεί  16 διαφορετικοί τύποι  αιμαγλουτινίνης (H1-H16) και 9 νευραμινιδάσης (N1-N9)

, 
εκ των οποίων οι H1-H3 και N1-N2 συναντώνται συχνότερα στα στελέχη του ιού που προσβάλουν ανθρώπους 
.

Η αιμαγλουτινίνη και η νευραμινιδάση είναι απολύτως απαραίτητες για την μολυσματικότητα και μεταδοτικότητα του ιού. Η αιμαγλουτινίνη εξηπηρετεί δυο λειτουργίες
.
 Την σύνδεση του ιού πάνω στο κύτταρο ξενιστή (και κατ’ επέκταση την είσοδο του ιού μέσα σε αυτό). 
 Την απελευθέρωση του γενετικού υλικού του ιού (που αποτελείται από 8 τμήματα RNA) μέσα στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου ξενιστή.  
Η νευραμινιδάση είναι ένα ένζυμο που είναι απαραίτητο για την απελευθέρωση του ιού από το κύτταρο ξενιστή

.

Αυτές οι γλυκοπρωτεΐνες έχουν ισχυρές αντιγονικές ιδιότητες και προκαλούν την παραγωγή αντισωμάτων. Αντισώματα εναντίον της αιμαγλουτινίνης προσφέρουν ανοσία εξουδετερώνοντας τον ιό

, 
ενώ εκείνα εναντίον της νευραμινιδάσης περιορίζουν την μετάδοση του ιού από το ένα κύτταρο στο άλλο

.

Πηγές 

Γρίπη

de:Influenzavirus#Influenza-A-Subtypen
Μποαβίστα ΦΚ

Η Μποαβίστα (πορτογαλικά: Boavista) είναι αθλητικός σύλλογος της Πορτογαλίας με έδρα την πόλη Πόρτο ιδρύθηκε το 1903. Εκτός από το ποδόσφαιρο διατηρεί τμήματα σε ποδηλασία, σκάκι, ποδόσφαιρο σάλας και άλλα αθλήματα.

Οι τίτλοι 
Η Μποαβίστα έχει κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πορτογαλίας, πέντε φορές το Κύπελλο Πορτογαλίας και τρεις φορές το Σούπερ καπ Πορτογαλίας. 

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πορτογαλίας

 2000-01

Κύπελλο Ποδοσφαίρου Πορτογαλίας

 1975
 1976
 1979
 1992
 1997

Σούπερ Καπ Πορτογαλίας

 1979
 1992
 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Αθλητικοί σύλλογοι Πορτογαλίας
Μ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Σκολιό (βουνοκορφή)

Σκολιό ονομάζεται η τρίτη σε ύψος κορυφή του Ολύμπου αλλά και της Ελλάδας στα 2905 μέτρα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μύτικα και δυτικά της Σκάλας. Έχει εύκολη πρόσβαση από την ανατολική και την νότια πλευρά. Από την βόρεια πλευρά είναι προσβάσιμη μόνο με αναρρίχηση μέσα από τα Καζάνια, από την δυτική μέσω της κόψης Σκολιού και νοτιοδυτικά ανεβαίνοντας από την Μεγάλη Γούρνα. Λόγω της ευκολίας της στην ανάβαση φέρει και το όνομα Σκολιό από το σχολείο.

Πρόσβαση 
Ο πιο εύκολος τρόπος πρόσβασής της είναι από την πλευρά της Θεσσαλίας, ανεβαίνοντας με αυτοκίνητο έως την Μεγάλη Γούρνα (βλέπουμε το Σκολιό βορειοανατολικά), και συνεχίζοντας το Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε4 που μας οδηγεί στον Μύτικα. Ο δεύτερος εύκολος τρόπος είναι ξεκινώντας από τα Πριόνια, μέσω του μονοπατιού Ε4, φτάνουμε στην Κορυφή Σκάλα και έπειτα στο Σκολιό.

Ολυμπος
Ολυμπος
Κορυφές της Ελλάδας
Σκολιό
Λούρος

Ο Λούρος είναι ποταμός της Ηπείρου με συνολικό μήκος 80 χλμ. Πηγάζει από το όρος Τόμαρος, διασχίζει μία στενή χαράδρα κατηφορίζοντας προς τον νομό Πρέβεζας, περνάει από τα χωριά Βολιάστα, Μουσιωτίτσα, Κουκλέσι, Γωνιά, Παναγιά, Κλεισούρα και μετά το χωριό Κερασώνα τα νερά του εγκλωβίζονται από το Τεχνητό Υδροηλεκτρικό Φράγμα της ΔΕΗ Λούρου, ύψους 25 μ. και πλάτους 70 μ. Ένα τμήμα των υδάτων του Λούρου διοχετεύεται με σήραγγα ανατολικά μέσα από λόφο (κατασκευή: 1963) και ξαναπέφτει στο κεντρικό τμήμα του ποταμού, λίγο πριν το χωριό Άγιος Γεώργιος. Ο Λούρος εκβάλλει στον Αμβρακικό κόλπο, όπου σχηματίζεται το δέλτα Λούρου, που αποτελεί σημαντικό οικοσύστημα. Τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε ότι ο Λούρος έχει υποστεί ρύπανση σε κάποια τμήματά του. Η περιοχή του Λούρου είναι ένα από τα δύο ποτάμια παγκοσμίως (το άλλο είναι ο Στρυμώνας) όπου απαντάται το απειλούμενο γκαβόχελο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Νομός Πρέβεζας - Ο Ποταμός Λούρος
 
 

Ποταμοί της Ηπείρου
Απόλλων 10

Η αποστολή Απόλλων 10 ήταν μέρος του Προγράμματος Απόλλων της NASA, που τελικό του στόχο είχε την προσεδάφιση ανθρώπων στη Σελήνη. Η συγκεκριμένη αποστολή είχε σαν στόχο να δοκιμαστεί η σεληνάκατος για πρώτη φορά κάτω από πραγματικές συνθήκες σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής πραγματοποιήθηκαν οι ανάλογοι ελιγμοί αποσύνδεσης της σεληνακάτου από το μητρικό σκάφος, καθόδου σε χαμηλό ύψος γύρω από το φεγγάρι, ανόδου και επανασύνδεσής της με το μητρικό σκάφος.

Πλήρωμα 
Στις 13 Νοεμβρίου 1968, λίγο μετά την ανακοίνωση της πτήσης Απόλλων 8, η NASA ανακοίνωσε και το πλήρωμα της πτήσης Απόλλων 10, το οποίο όπως συνηθιζόταν ήταν το αναπληρωματικό πλήρωμα της πτήσης Απόλλων 7. Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 10 ήταν:

*Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.

Οι Stafford και Young είχαν ήδη προϋπηρεσία δύο διαστημικών πτήσεων, ενώ ο Cernan είχε ξαναπετάξει μια φορά. Η Αποστολή Απόλλων 10 ήταν η πρώτη διαστημική αποστολή στην ιστορία της Αμερικής που επανδρώθηκε πλήρως από έμπειρους αστροναύτες.

Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:

Επιτεύγματα της πτήσης 
Η επιτυχία της πτήσης Απόλλων 10 απέδειξε ότι η NASA ήταν πραγματικά σε θέση να πραγματοποιήσει αλλεπάλληλες πτήσεις μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, αφού από την πτήση του Απόλλων 7 είχαν περάσει μόλις επτά μήνες. Η πτήση του Απόλλων 10 ήταν η τέταρτη πτήση που πραγματοποιήθηκε, ενώ άλλες δύο ήταν έτοιμες να πραγματοποιηθούν. Εκτός αυτού, η πτήση αυτή πέτυχε όλους τους επιμέρους σκοπούς της, αφού πραγματοποίησε όλους τους αναγκαίους ελιγμούς για την επικείμενη προσσελήνωση, που επιτεύχθηκε με την επόμενη αποστολή, Απόλλων 11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NASA: Apollo 10 Mission Report (PDF, 323 σελίδες, )
 NASA: NSSDC Master Catalog: Apollo 10  

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1969
Απόλλων 9

Η αποστολή Απόλλων 9 ήταν μέρος του Προγράμματος Απόλλων της NASA, που τελικό του στόχο είχε την προσεδάφιση ανθρώπων στη Σελήνη. Η συγκεκριμένη αποστολή είχε σαν στόχο να δοκιμαστεί η σεληνάκατος για πρώτη φορά κάτω από πραγματικές συνθήκες σε τροχιά γύρω από την Γη. Κατά την διάρκεια της αποστολής πραγματοποιήθηκαν οι ανάλογοι ελιγμοί αποσύνδεσης και επανασύνδεσης της σεληνακάτου με το μητρικό σκάφος.

Πλήρωμα 
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 9 ήταν:

*Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.

Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:

Επιτεύγματα της πτήσης 
Η επιτυχία της πτήσης Απόλλων 9 απέδειξε την λειτουργικότητα της διαστημικής στολής και της σεληνακάτου, ολοκληρώνοντας έτσι όλες τις βασικές προϋποθέσεις και δοκιμές για την πτήση στην Σελήνη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NASA: Apollo 9 Mission Report (PDF, 483 σελίδες, 15 MB) 
 NASA: NSSDC Master Catalog: Apollo 9  

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1969
Απόλλων 8

Η αποστολή Απόλλων 8 ήταν η δεύτερη επανδρωμένη πτήση στο διάστημα στο πλαίσιο του Προγράμματος Απόλλων της NASA.

Ιστορικό 
Στις 21 Δεκεμβρίου του 1968, το Απόλλων 8, το μεγαλύτερο διαστημόπλοιο στον κόσμο, εκτοξεύτηκε  από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με το τριμελές πλήρωμα (Φρανκ Μπόρμαν, Τζέιμς Λόβελ και Γουίλιαμ Άντερς), στην κορυφή του μεγαλύτερου και ισχυρότερου πυραύλου που είχε κατασκευαστεί ποτέ: του γιγαντιαίου Κρόνος 5, το ύψος του οποίου αντιστοιχούσε σε ουρανοξύστη 36 ορόφων. 

Οι τρεις άνδρες είχαν αναλάβει το δυσκολότερο, μέχρι στιγμής, εγχείρημα στην ιστορία της κατάκτησης του Διαστήματος, τόσο από τεχνικής απόψεως, όσο και από ψυχολογικής: ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που ξέφυγαν από το πεδίο βαρύτητας της Γης για να φθάσουν στη Σελήνη και να δουν την αθέατη πλευρά της.

Αρχικά και οι τρεις υπέφεραν από ιλίγγους, αδιαθεσία και αϋπνίες. Το ταξίδι ωστόσο συνεχίστηκε και σύντομα τα συμπτώματα πέρασαν. Στις 23 Δεκεμβρίου, το διαστημόπλοιο ξέφυγε από το μαγνητικό πεδίο της Γης και εισήλθε σε εκείνο της Σελήνης. Η ανθρωπότητα παρακολουθούσε καθηλωμένη στην τηλεόραση τη ζωντανή αναμετάδοση της ιστορικής στιγμής. Την επομένη, παραμονή Χριστουγέννων, το Απόλλων 8 εισήλθε σε χαμηλή τροχιά γύρω από "την αχανή, μοναχική, βλοσυρή", όπως τη χαρακτήρισε ο Μόρμαν, Σελήνη. 

Την παραμονή των Χριστουγέννων, εκατό χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Σελήνης, οι Φρανκ Μπόρμαν, Τζέιμς Λόβελ και Γουίλιαμ Άντερς παρακολούθησαν την ανατολή της Γης απαγγέλλοντας τους πρώτους στίχους της Γένεσης ("Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον Ουρανόν και την Γην. Η δε Γη ην αόρατος και ακατασκεύαστος και σκότος επάνω της αβύσσου και πνεύμα Θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος. Και είπεν ο Θεός γεννηθήτω φως, και εγένετο φως") σε ένα ακροατήριο δεκάδων εκατομμυρίων που παρακολουθούσαν το ιστορικό ταξίδι του Απόλλων 8 από την τηλεόραση. Για τους τρεις αστροναύτες ήταν ίσως η κορυφαία στιγμή ενός γλυκόπικρου ταξιδιού.

Επί είκοσι ώρες, μέχρι τις πρώτες ώρες των Χριστουγέννων και το ταξίδι της επιστροφής, το Απόλλων διέγραφε τροχιές παρατηρώντας, καταγράφοντας και φωτογραφίζοντας κάθε λεπτομέρεια. Κυρίως μελετούσε όλα τα πιθανά σημεία προσελήνωσης, μιας προσελήνωσης που ωστόσο αργότερα κλήθηκαν να πραγματοποιήσουν άλλοι.  

Η αποστολή επέστρεψε στη Γη στις 27 Δεκεμβρίου, πραγματοποιώντας προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Πλήρωμα 
Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση του Απόλλων 8 ήταν οι παρακάτω αστροναύτες

*Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος.

Η εφεδρική ομάδα αποτελείτο από τους:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 NASA: The Apollo 8 Flight Journal – Komplette Beschreibung des Apollo-8-Flugs (englisch)
 NASA: Apollo 8 Mission Report (PDF, 252 Seiten, englisch)
 NSSDC:NSSDC Master Catalog: Apollo 8  (englisch)
 Youtube.com: Video vom Start (englisch)

Πρόγραμμα Απόλλων
Διαστημικές αποστολές το 1968
Κουμρουλάρι

Το Κουμρουλάρι (τουρκικά: Kumrular) είναι ένα χωριό της Τουρκίας κοντά στις Σαράντα Εκκλησιές. Ανήκει στον Δήμο Αρτεσκού της επαρχίας Σαράντα Εκκλησιών. Το χωριό ήταν ένα ελληνικό χωριό, αλλά μετά την μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι κάτοικοι μετακινήθηκαν στην Ελλάδα, μερικοί στο Πεδινό Κιλκίς, αλλά και στην Βουλγαρία. 

Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως κτηνοτροφική/αγροτική.

Πληθυσμός 
 
Το χωρίο έχει 250 μόνιμους κατοίκους.

Διοίκηση 
Οι κοινοτάρχες τα τελευταία χρόνια
2009 - İsmail Arabacı
2004 - Hüseyin Akın
1999 - Hasan Ballı
1994 - SEZEN GÜR
1989 - SEZEN GÜR
1984 -SEZEN GÜR

Παραπομπές 

Χωριά της Τουρκίας
Δήμος Τριπόλεως (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο δήμος Τριπόλεως του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Τριπόλεως και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Τρίπολης. Βρίσκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και περικλυόταν από τους δήμους Φαλάνθου, Βαλτετσίου, Μαντίνειας, Κοριθίου και Τεγέας. Ο δήμος  αποτελούταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 28.976 κατοίκους, εκ των οποίων οι 25.560 ζουσαν στην πόλη της Τρίπολης. Ο δήμος καταλάμβανε το μεγαλύτερο τμήμα του οροπεδίου της Τρίπολης που σχηματίζεται ανάμεσα στα όρη Μαίναλο και Πάρνωνας.

Διαίρεση
Ο δήμος Τριπόλεως περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Τριπόλεως  [ 25.570 ]
 η Τρίπολη [ 25.520 ]
 η Μηλιά Τριπόλεως [ 50 ]
  Δ.δ. Αγίου Βασιλείου Μαντινείας   -- ο Άγιος Βασίλειος [ 174 ]
  Δ.δ. Αγίου Κωνσταντίνου   -- ο Άγιος Κωνσταντίνος [ 1.260 ]
  Δ.δ. Ευάνδρου   -- το Εύανδρον [ 40 ]
  Δ.δ. Θάνα  [ 292 ]
 ο Θάνας [ 237 ]
 ο Περπατάρης [ 55 ]
  Δ.δ. Μάκρης  [ 471 ]
 η Μάκρη [ 175 ]
 το Σανατόριον Μάκρης [ 296 ]
  Δ.δ. Μερκοβουνίου   -- το Μερκοβούνιον [ 370 ]
  Δ.δ. Παλλαντίου   -- το Παλλάντιον [ 244 ]
  Δ.δ. Πελάγους   -- το Πέλαγος [ 121 ]
  Δ.δ. Περθωρίου  [ 100 ]
 το Περθώριον [ 95 ]
 η Μονή Επάνω Χρέπας [ 5 ]
  Δ.δ. Σκοπής  [ 334 ]
 η Σκοπή [ 182 ]
 τα Χάνια [ 152 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Τριπόλεως

Τ
Κοσταντσάνα

Η Κοσταντσάνα (ιταλικά: Costanzana) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 60χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 10χμ. νοτιοδυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αζιλιάνο Βερτσελλέζε, Ντεζάνα, Περτένγκο, Ρίβε, Τρίτσερο και Τρίνο της επαρχίας του Βερτσέλλι και με Μπαλτζόλα και Μοράνο Πάδου της επαρχίας της Αλεξάνδρειας.

Δημογραφική εξέλιξη

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Ναός του Απόλλωνα (Κόρινθος)

Ο ναός του Απόλλωνα, είναι αρχαϊκός ναός στην Αρχαία Κόρινθο χτισμένος με μονολιθικούς δωρικούς κίονες. Ο ναός είχε αρχικά 6 κίονες στις στενές και 15 στις μακριές πλευρές, από τους οποίους σήμερα σώζονται μόνο 7 όρθιοι σε περίοπτη θέση πάνω από τα ερείπια της αρχαίας αγοράς. Ο ναός χτίστηκε το 530 π.Χ. περίπου. Το μεγάλο μήκος του ναού συγκριτικά προς το πλάτος του, οι μεγάλοι μονολιθικοί κίονες και τα κιονόκρανα με τον κοντό και πλατύ εχίνο παραπέμπουν στην αρχαϊκή περίοδο. Για να στηριχθεί η οροφή υπήρχαν και εσωτερικοί κίονες κατά μήκος του αρκετά μεγάλου σε μέγεθος σηκού, που ήταν χωρισμένος  σε δύο δωμάτια και επίσης σε πρόναο και οπισθόδομο που είχαν στην πρόσοψή τους ανά δύο κίονες ανάμεσα σε παραστάδες. Ο ναός αποτελεί σήμα κατατεθέν της Κορίνθου.

Πηγές 
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=19874

Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Αρχαία Κόρινθος
Ναοί του Απόλλωνα
Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Ντεζάνα

Η Ντεζάνα (ιταλικά: Desana) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 60χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 8χμ. νοτιοδυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Αζιλιάνο Βερτσελλέζε, Βερτσέλλι, Κοσταντσάνα, Λινιάνα, Ρονσέκκο και Τρίτσερο.

Δημογραφική εξέλιξη

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Τρίτσερο

Το Τρίτσερο (ιταλικά: Tricerro) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 50χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 11χμ. νοτιοδυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κοσταντσάνα, Ντεζάνα, Ρονσέκκο και Τρίνο.

Δημογραφική εξέλιξη

 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Νατάλια Εστεμίροβα

Η Νατάλια Εστεμίροβα (Наталья Хусаиновна Эстемирова, 28 Φεβρουαρίου 1958 - 15 Ιουλίου 2009) ήταν Ρωσίδα ακτιβίστρια για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εργαζόταν ως κοινωνική λειτουργός στη Μη Κυβερνητική Οργάνωση 'Μεμόριαλ', στο πλαίσιο του προγράμματος νομικής και κοινωνικής συμβουλευτικής, το οποίο χρηματοδοτεί η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στο Γκρόζνυ της Τσετσενίας.

Η Νατάλια Εστεμίροβα απήχθη από αγνώστους στις 15 Ιουλίου 2009 από την οικία της στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, Γκρόζνυ, και το πτώμα της βρέθηκε λίγες ώρες αργότερα στην γειτονική Ινγκουσέτια. Είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι και στο στήθος. Ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ, την ημέρα της κηδείας, υποσχέθηκε οτι θα διεξαχθούν όλες οι απαιτούμενες έρευνες για την εύρεση και την τιμωρία των ενόχων της στιγνής δολοφονίας.

Πηγές 
 Εnet.gr: Ανοιχτή αντιπαράθεση με Καντίροφ για τη δολοφονία της Εστεμίροβα, 17 Ιουλίου 2009 
 BBC News: Kremlin tribute to dead activist, 16 Ιουλίου 2009
 Memorial

Ρώσοι ακτιβιστές
Δολοφονημένοι ακτιβιστές
Λύβενα

Η Λύβενα είναι χωριό στην περιοχή Αγίων Σαράντα στην Αλβανία (Βόρειου Ηπείρου). Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Αβαρίτσα, Αδράσοβα, Μεσοποταμο, και Βελιάχοβο. Υπάγεται διοικητικά στην επαρχία Μεσοποταμου, στην περιοχή Δελβίνου. Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ντουργκάνο 360 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας και περνάει από τον υδροηλεκτρικό σταθμό της Μπίστρισας. Ο οικισμός περιλαμβάνει περίπου 120 σπίτια.

Χωριά της Αλβανίας
Βόρεια Ήπειρος
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1948

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1948, οι Αγώνες της 14ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου από τις 29 Ιουλίου έως και τις 14 Αυγούστου.

Ήταν οι πρώτοι αγώνες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά παρ'όλα αυτά συμμετείχαν περισσότεροι αθλητές από όλους τους προηγούμενους αγώνες. Η Γερμανία δεν είχε το δικαίωμα συμμετοχής. Ο Εμίλ Ζάτοπεκ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στους άγωνες του Λονδίνου.

Πίνακας Μεταλλίων 

Αθλητισμός στο Λονδίνο
Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1948
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1956

Οι Αγώνες της 16ης Ολυμπιάδας, κοινώς γνωστοί ως Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1956  διοργανώθηκαν στην Μελβούρνη (Αυστραλία) από τις 22 Νοεμβρίου έως τις 8 Δεκεμβρίου 1956.

Πίνακας μεταλλίων 
Πρώτες μεταλλιούχες χώρες:

Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1956
Μελβούρνη
174567 Βάρντα

<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
174567 Βάρντα 
Ανακάλυψη
</tr>Ανακαλύφθηκε από J.A. Larsen Ανακαλύφθηκε στις 21 Ιουνίου 2003Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 52,11 AUΠεριήλιο 39,05 AUΗμιάξονας τροχιάς 45,58 AUΕκκεντρότητα 0,143Περίοδος περιφοράς 307,76 χρόνιαΚλίση 21.52° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 184,12° Όρισμα του περιηλίου 184,62° Δορυφόροι 1 Φυσικά Χαρακτηριστικά Διαστάσεις 792+91-84  km Μάζα ~6,1 ×1020 kgΜέση πυκνότητα ~2,0? g/cm3Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό ~0,214? m/s2Ταχύτητα Διαφυγής ~0,4044? km/sΑστρονομική περίοδος περιστροφής 5,9 h Λευκαύγεια 0,09Φαινόμενο μέγεθος 20,5<tr>
Απόλυτo μέγεθος  3,4 
</td>
</tr>
</table>

Η Βάρντα (Varda), με προσωρινό προσδιορισμό 2003 MW12, είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ, με διάμετρο περίπου 800 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε το 2003. Τις 16 Ιανουαρίου 2014 ανακοινώθηκε ότι θα ονομάστει Βάρντα, από τη φανταστική βασίλισσα των Βάλαρ και κύριο χαρακτήρα της μυθολογίας που επνεύστηκε ο Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν.

Τροχιά 
Τo αφήλιο του είναι 52,1 ΑΜ από τον Ήλιο, το περιήλιο 39 ΑΜ από τον Ήλιο και η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 45,6 ΑΜ. Περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 308 χρόνια, με ταχύτητα 4,38 m/s. Κλίση 21,5 μοίρες. Έχει παρατηρηθεί 68 φορές, από το 1980 μέχρι το 2010.

Φυσικά Χαρακτηριστικά 
Η διάμετρός του  υπολογίζεται με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ ότι είναι περίπου 800 χιλιόμετρα. Το αλβέδο του υπολογίζεται ότι είναι 0,1. Υπολογίζεται με κάποιες μικρής διάρκειας φασματικές παρατηρήσεις ότι έχει περίοδο περιφοράς 5,9 ώρες.

Δορυφόρος 
Ένας δορυφόρος, ο Ίλμαρε (Βάρντα Ι), ανακαλύφθηκε σε μια φωτογραφία που τραβήχθηκε τις 26 Απριλίου 2009 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Ο δορυφόρος είναι 1,45 βαθμούς πιο αχνός από το κύριο αντικείμενο και υπολόγιζεται ότι έχει διάμετρο περίπου 350-400 χιλιόμετρα. Η απόσταση που χωρίζει τα δύο σώματα υπολογίστηκε σε 4.200 χιλιόμετρα.

Σημειώσεις 

Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Ανταπαζαρί

Η Ανταπαζαρί (τουρκικά: Adapazarı), παλαιότερα γνωστή ως Αγρίλιο, είναι μεσόγεια παραποτάμια πόλη της Τουρκίας που βρίσκεται στο ΒΔ. τμήμα της και αποτελεί πρωτεύουσα της επαρχίας Σακαρίας (Σαγγάριου), στη γενικότερη περιφέρεια του Μαρμαρά. Ο πληθυσμός της πόλης το 1980 αριθμούσε περί τους 131.000 κατοίκους, ενώ το 2018 υπολογίζονταν σε 510.337 κατοίκους .

Η Ανταπαζαρί βρίσκεται στο μέσον μιας εύφορης κοιλάδας με πλούσια γεωργική παραγωγή, κυρίως σε σιτηρά, φρούτα, λαχανικά και καπνό. Στη περιφέρειά της πόλης βρίσκεται επίσης και ένα εργοστάσιο αυτοκινητοβιομηχανίας, με συνέπεια η πόλη να καθίσταται σπουδαίο γεωργικό και βιομηχανικό κέντρο. 
Η Ανταπαζαρί συνδέεται με το κύριο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, δια του οποίου και διακινούνται τα αγροτικά της προϊόντα προς τις παράλιες πόλεις της Μικράς Ασίας και την Κωνσταντινούπολη.

Ιστορικά η πόλη φέρεται να περιήλθε στους Οθωμανούς περί τον 14ο αιώνα.

Σημαντική δράση για τον ελληνισμό της πόλης, την ενίσχυση της παιδείας και των κοινοτήτων, επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ο οποίος από το 1891 διετέλεσε ιεροκήρυκας της περιφέρειας Αδά Παζαρίου..
Το ελληνικό της στοιχείο της πόλης διατηρούνταν έως και τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Σήμερα το μοναδικό μνημείο που απαντάται στη πόλη αυτή είναι μια λίθινη γέφυρα που φέρεται να κτίσθηκε στην εποχή του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιουστινιανού.

Κλίμα
Η Ανταπαζαρί έχουν υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa κατά την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν). Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και υγρά και οι χειμώνες είναι δροσεροί και υγροί. Οι βροχοπτώσεις είναι συχνές καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου ενώ από τον Δεκέμβριο ως και τον Μάρτιο καταγράφεται επίσης περιστασιακή χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Τουρκίας

Παραπομπές

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία Σαγγάριου
Άννα Χατζηαθανασίου

Η Άννα Χατζηαθανασίου (18 Μαΐου 1979) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ στον πάγο και Διεθνής Κριτής.

Βιογραφία 
Η Αννα Χατζηαθανασίου γεννήθηκε στις 18 Μαΐου 1979 στην Αθήνα. Υπήρξε συνολικά 6 φορές Πανελλήνια Πρωταθλήτρια στις κατηγορίες Novice, Junior και Senior. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε 3 Πανευρωπαϊκά και 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα καθώς και σε πολλούς διεθνείς αγώνες από το 1990 έως και το 2001.

Από το 2006 είναι διεθνής κριτής και από το 2008 έχει διαπιστευθεί ως κριτής της ISU (International Skating Union) έχοντας κρίνει ήδη 3 Παγκόσμια και 2 Πανευρωπαϊκα Πρωταθλήματα.

Βασικός προπονητής της ήταν ο Ρώσος ολυμπιονίκης Vladimir Kovalev. Συνέχισε την αθλητική της εκπαίδευση με προπονητές από την ανατολική Ευρώπη καθώς και με κορυφαίους προπονητές στην Αμερική όπου έκανε την καλοκαιρινή της προετοιμασία. Από την ίδρυση της ομοσπονδίας είναι μέλος της Εθνικής ομάδας.

Έχει υπάρξει δύο φορές λαμπαδηδρόμος, πρώτη φορά το 1996 στον εορτασμό των 100 χρόνων των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς και τον Δεκέμβριο του 2005 ως προτελευταία λαμπαδηδρόμος που μετέφερε την φλόγα μέσα στο στάδιο πάνω σε διάδρομο από πάγο, πριν το άναμμα του βωμού, συνοδευόμενη από την Ολυμπιονίκη Φανή Χαλκιά.

Καθόλη την διάρκεια της αθλητικής της καριέρας, έχει δώσει πολλές συνεντεύξεις στον ημερήσιο τύπο, σε γνωστά ξένα και ελληνικά περιοδικά και στην τηλεόραση. Έχουν γραφτεί για την καριέρα της πολλά αφιερώματα στον ελληνικό αλλά και στον ξένο τύπο.

Πρωτοπήγε σχολείο στην Σχολή Αηδονοπούλου. Ολοκλήρωσε την σχολική της εκπαίδευση στην Ελληνογαλλική Σχολή το 1997. Από το 1998 έως το 2003 σπούδασε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο στην Αθήνα Διοίκηση Επιχειρήσεων με εξειδίκευση στο Human Resources Management.

Η επαγγελματική της καριέρα αρχίζει το 2004 με την συνεργασία της σε γνωστή εταιρεία συμβούλων όπου τελεί έως και σήμερα ως εισηγήτρια σε εκπαιδεύσεις προσωπικού σε θέματα επικοινωνίας.

Επιχειρηματικά ασχολείται και με τον χώρο κατασκευής και λειτουργίας παγοδρομίων στην Ελλάδα, με στόχο να αναβαθμίσει και να εξελίξει το άθλημα του Καλλιτεχνικού Πατινάζ στην χώρα μας.

Τα ρεκόρ της 
Η Χατζηαθανασίου πήρε χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ στην κατηγορία Senior το 1998 και το 1999 και ασημένια μετάλλια στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2000 και το 2001. Χρυσά Μετάλλια είχε κερδίσει επίσης άλλες 4 φορές στις κατηγορίες Novice & Junior.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό της αθλήτριας στην ιστοσελίδα της Διεθνούς Ένωσης Παγοδρομίας.
 Βιογραφικό της Αννας Χατζηαθανασίου από την επίσημη προσωπική της ιστοσελίδα.

Έλληνες αθλητές των παγοδρομιών
Έλληνες διαιτητές
Ανθρακένιο

Το ανθρακένιο είναι άχρωμος στερεός αρωματικός υδρογονάνθρακας που περιέχει τρεις (3) συμπυκνωμένους (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα άνθρακα) βενζολικούς δακτυλίους. Αν και άχρωμο στο ορατό φως, εμφανίζει μπλε (400-500 nm κορυφή απορρόφησης) φθορισμό κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Είναι ισομερές θέσης με το φαινανθρένιο. Το φαινανθρένιο είναι σταθερότερο από το ανθρακένιο. Το ανθρακένιο είναι έως και 100 φορές πιο σκληρό από το ατσάλι.

Παραγωγή

1. Βιομηχανικά απομονώνεται από τη λιθανθρακόπισσα ή από τα προϊόντα θερμικής πυρόλυσης κλασμάτων του αργού πετρελαίου.
2. Από βενζυλοχλωρίδιο:
 (3,4)-βενζοτετραλίνιο 
(3,4)-βενζοτετραλίνιο  
3. Από βενζόλιο και 1,1,2,2-τετραβρωμοαιθάνιο:
 
4. Από βενζόλιο και 2,4-διοξοβενζοφουράνιο:
 
2,4-διοξοβενζοφουράνιο  o-(φαινυλοφορμυλο)βενζοϊκό οξύ 
o-(φαινυλοφορμυλο)βενζοϊκό οξύ  ανθρακινόνη-9,10
ανθρακινόνη-9,10

Πηγές
 Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα, 1972
 Α. Βάρβογλη, Χημεία Οργανικών Ενώσεων, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 Ν. Α. Πετάση, Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας, 1982

Αρένια
Μαστιχόδενδρο

To μαστιχόδενδρο είναι αειθαλής θάμνος

με πολύ μεγάλη εξάπλωση στον Μεσογειακό χώρο, αν και συνήθως ο όρος αφορά την ποικιλία που φύεται στη Χίο, με επιστημονική ονομασία Πιστακία η λεντίσκος, ποικ. η Χία (Pistacia lentiscus, var. chia) και είναι η μοναδική που παράγει μαστίχα — για τον λόγο αυτό είναι γνωστή ως μαστιχοφόρος σχίνος. Είναι συγγενικό είδος με τη φιστικιά (Π. η γνησία) και την τριμιθιά (Π. η τερέβινθος). Οι σχίνοι αυτοί αναπτύσσονται σε χαμηλότερα υψόμετρα και σε παραθαλάσσιες περιοχές. Συχνά ο σχίνος αποκτά και δενδρώδη μορφή, και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 5 μέτρα. Οι καρποί του είναι μικροί, σφαιρικοί, με έντονο κόκκινο χρώμα. Η περίοδος ανθοφορίας του σχίνου είναι από Μάρτιο έως και Ιούνιο.

Ανακαρδιοειδή
Θάμνοι
Ελληνική χλωρίδα
Φαρμακευτικά φυτά
Μεσογειακή χλωρίδα
Χίος
Δρύπες
Οπωροφόρα δέντρα
Μαργαρίτα Μπωφόρ

Η Μαργαρίτα Μπωφόρ (Margaret Beaufort, 31 Μαΐου 1443 - 29 Ιουνίου 1509) από τον Οίκο των Μπωφόρ, κόμισσα του Ρίτσμοντ και του Ντέρμπυ, ήταν η μητέρα του βασιλιά Ερρίκου Ζ' της Αγγλίας και γιαγιά του βασιλιά Ερρίκου Η' της Αγγλίας.

Βιογραφία
Ήταν κόρη και μοναδικό παιδί του Ιωάννη Μπωφόρ 1ου δούκα του Σόμερσετ και της Μαργαρίτας Μποσάμπ του Μπλέτσο. Ο πατέρας της, όταν αυτή γεννήθηκε, πήγε στον βασιλιά της Γαλλίας να του ζητήσει να εξασφαλίσει η σύζυγός του τα δικαιώματα ανατροφής της κόρης του σε περίπτωση που αυτός απεβίωνε, αλλά έπεσε σε δυσμένεια, εξορίστηκε από την αυλή και απεβίωσε αμέσως μετά. Σύμφωνα με τα χρονικά του Κρόουλαντ αυτοκτόνησε.

Παντρεύτηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 7 ετών τον Ιωάννη, 2ο δούκα του Σάφολκ, αλλά τρία χρόνια αργότερα ο γάμος διαλύθηκε με παπική παρέμβαση λόγω συγγένειας. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της σε ηλικία 13 ετών τον Εδμόνδο Τυδώρ, 1ο κόμη του Ρίτσμοντ, δεύτερο γιο της βασιλομήτορος Κατερίνας από τον δεύτερο γάμο της με τον Όουεν Τυδώρ. Ο σύζυγος της πέθανε την επόμενη χρονιά, όταν ήταν 7 μηνών έγκυος στο μοναδικό τους παιδί, Ερρίκο.

Η εγκυμοσύνη ήταν τόσο πολύ δύσκολη ώστε παραλίγο να πεθάνει μαζί με το νεογέννητο. Παντρεύτηκε στην συνέχεια άλλες δύο φορές χωρίς να αποκτήσει κανένα άλλο παιδί. Η Μαργαρίτα συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Γ'. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι είχε αιχμαλωτίσει τον Γεώργιο Στάνλεϊ, γιο του τρίτου συζύγου της, Τόμας Στάνλεϊ, από την πρώτη σύζυγο του, Ελεονώρα Νέβιλ, της οποίας ο αδελφός, Ριχάρδος, είχε ενεργό συμμετοχή στον πόλεμο των ρόδων.

Καθόρισε τον γάμο του γιου της Ερρίκου με την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Δ' και της Ελισάβετ Γούντβιλ, ώστε να αποκτήσει ο γιος της δικαιώματα στον θρόνο της Αγγλίας μετά την ανατροπή του Ριχάρδου Γ'. Όταν ο γιος της Ερρίκος έγινε βασιλιάς (1485), εκείνη πήρε τον τίτλο της βασιλομήτορος, απαιτώντας να έχει τιμές βασίλισσας. Είχε μεγάλη επιρροή στον γιο της σε όλη την διάρκεια της βασιλείας του. Αναφέρεται ότι η εξορία της βασίλισσας Ελισάβετ (1487) έγινε με την δική της επιρροή. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την λογοτεχνία. Ο γιος της πέθανε στις 21 Απριλίου 1509, οπότε και ανέλαβε η ίδια την αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανήλικου εγγονού της, βασιλιά Ερρίκου Η', αλλά σε δύο μήνες στις 29 Ιουνίου 1509 πεθαίνει και η ίδια.

Οίκος των Τυδώρ
Πόλεμος των Ρόδων
Οίκος Μπωφόρ
Τάγμα της Περικνημίδας
Έντουαρντ Γκίμπον

Ο Έντουαρντ Γκίμπον (Edward Gibbon, γνωστός μερικές φορές στα ελληνικά σαν Εδουάρδος Γίββων, 8 Μαΐου 1737 – 16 Ιανουαρίου 1794) ήταν Άγγλος ιστορικός. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στη Ρώμη το 1764 φέρεται ότι συνέλαβε την ιδέα της συγγραφής ενός έργου η συγγραφή του οποίου διάρκεσε από το 1776 έως το 1788. Στο έργο του ανιχνεύεται η σύνδεση του αρχαίου και του σύγχρονου κόσμου, με την διαπραγμάτευση θεμάτων όπως η εγκαθίδρυση του χριστιανισμού, οι Τεύτονες, οι κατακτήσεις του Ισλάμ και οι Σταυροφορίες.

Παραπομπές 

Άγγλοι ιστορικοί
Όουεν Τυδώρ

Ο Όουεν Τυδώρ (Ουαλικά:Owain ap Maredudd ap Tewdwr)  (1400 - 4 Φεβρουαρίου 1461) ήταν Ουαλός στρατιωτικός και ευγενής απόγονος του Ρις απ Γκρίφιντ από μια κόρη του, ο οποίος έγινε γνωστός από τον μυστικό γάμο που έκανε με την Αικατερίνη της Γαλλίας (1401-1437) μετά τον πρόωρο θάνατο του πρώτου συζύγου της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε'. 

Αρχικά σωματοφύλακας της βασίλισσας, μετά τον θάνατο του βασιλιά την ακολούθησε και έκανε μαζί της μυστικό γάμο, αφού σύμφωνα με κοινοβουλευτική διάταξη (1428), η χήρα βασίλισσα απαγορεύεται να ξαναπαντρευτεί αν δεν πάρει την έγκριση του νέου βασιλιά. Συμμετείχε ενεργά στον πόλεμο των ρόδων (1455 - 1487) ανάμεσα στον Οίκο του Λάνκαστερ και τον Οίκο της Υόρκης. Στη μάχη του Μόρτιμερ Κρος, ήταν επικεφαλής των δυνάμεων του Λάνκαστερ, όπου στις 2 Φεβρουαρίου 1461 ηττήθηκαν συντριπτικά. Ο ίδιος συνελήφθη με πολλούς αιχμαλώτους και θανατώθηκε με αποκεφαλισμό.

Οικογένεια 
Με τον γάμο του με την Αικατερίνη της Γαλλίας (1401-1437), κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας, παιδιά τους ήταν:

 Όουεν Τυδώρ 1429-1501 μοναχός.
 Εδμόνδος 1430-1456, 1ος κόμης του Ρίτσμοντ.
 Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας.
 Τζάσπερ 1431-1495, 1ος κόμης του Πέμπροουκ, 1ος δούκας του Μπέντφορντ.
 Ζακίνα Τυδώρ 1433-1469.
 Εδουάρδος.
 Μαργαρίτα-Αικατερίνη.

Είχε επίσης άλλον έναν νόθο γιο, τον Δαυίδ Τυδώρ 1459-1528.

Οίκος των Τυδώρ
Πόλεμος των Ρόδων
Ουαλοί
Παιώνια

{{Ταξινομοπλαίσιο
|εικόνα = Peonia unknown.jpg
|πλάτος_εικόνας = 270px
|βασίλειο = Φυτά (Plantae)
|συνομοταξία = Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
|phylum_authority = Cronquist
|ομοταξία = Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida)
|classis_authority = Cronquist
|τάξη = Διλληνιώδη (Dilleniales)
|ordo_authority = Cronquist
|οικογένεια = Παιωνιοειδή (Paeoniaceae)
|γένος=Παιώνια (Paeonia)|genus_authority = L.
|subdivision_ranks = Είδη
|subdivision=
Παιώνια η αρσενική (Paeonia mascula)
Παιώνια του Κλούσιου (Paeonia clusii)
Παιώνια η κριόμορφος (Paeonia arietina)
Παιώνια η παρνασσική (Paeonia parnassica) 
Παιωνία η ροδία  (Paeonia rhodia)
}}

Η Παιώνια (Paeonia) είναι γένος ιδιαίτερα όμορφου αγριολούλουδου που συναντάται στην ελληνική ύπαιθρο και γενικότερα στη Μεσόγειο. Στην Ελλάδα συναντώνται συνολικά πέντε διαφορετικά είδη παιώνιας. Από αυτές η πιο διαδεδομένη είναι η Παιώνια η αρσενική (Paeonia mascula) που φύεται σε πολλά βουνά της Ελλάδας ενώ σπανιότερες και ιδιαίτερα όμορφες είναι η Παιώνια του Κλούσιου (Paeonia clusii) που φύεται στην Κρήτη και στην Κάρπαθο και οι ντόπιοι ονομάζουν πηγουνιά καθώς και η Παιωνία η ροδία (Paeonia rhodia) η Παιώνια της Ρόδου που είναι ενδημική στη Ρόδο, Παιώνια η παρνασσική (Paeonia parnassica) και Παιώνια η κριόμορφος (Paeonia arietina). Παιώνιες είναι ενδημικές στην Άνω Σκαφιδωτή Πρέβεζας και στό Δολό Ιωαννίνων. Οι παιώνιες έχουν εντυπωσιακά μεγάλα άνθη με διάμετρο που ξεπερνάει τα 10 εκατοστά, συνήθως κόκκινα λευκά η ρόδινα. Έχουν ύψος που φτάνει τα 70 με 80 εκατοστά και μεγάλα παλαμοσχιδή φύλλα. Αναπτύσσονται σε ενδιάμεσα ή μεγάλα υψόμετρα και η περίοδος ανθοφορίας τους διαρκεί όλη την άνοιξη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Παιωνιοειδή
Αγριολούλουδα
Μεσογειακή χλωρίδα
Χλωρίδα της Ασίας
Άνθη
Σύμβολα της Ιντιάνα