joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αγία Αικατερίνη η Σουηδή

Η Αγία Αικατερίνη η Σουηδή (Katarina av Vadstena, 1331 - 24 Μαρτίου 1381) ήταν κόρη της επίσης Αγίας μητρός της Σουηδίας Βριγίτης ή Βριγίτας (Μπριτζίτα) η οποία ίδρυσε το ομώνυμο θρησκευτικό και ηγεμονικό τάγμα του Ηγεμόνα της σουηδικής Νερικίας. Ανατράφηκε σε Μοναστήρι και κατ' απαίτηση των γονιών της παντρεύτηκε σε ηλικία δεκατριών ετών με λευκό γάμο έναν Γερμανό ευγενούς καταγωγής, με τον οποίον και έζησε μόλις δύο χρόνια.

Κατά την διάρκεια ταξιδιού στη Ρώμη το 1346 όπου συνόδευε την μητέρα της Βριγίτη έμαθε για τον θάνατο του συζύγου της που είχε παραμείνει στη Σουηδία, οπότε και αφιερώθηκε στη συνεργασία με την μητέρα της ακολουθώντας την στα ταξίδια της στη Κύπρο και στα Ιεροσόλυμα. Όταν όμως επανήλθε στη Ρώμη πέθανε η μητέρα της και η Αικατερίνη μετέφερε την σορό της στη Σουηδία (1375). Στη συνέχεια επανήλθε στη Ρώμη, προκειμένου να φροντίσει να κηρυχθεί η μητέρα της Αγία και για ζητήματα της Μονής που είχε ιδρύσει η μητέρα της στη Βαντστένα στην οποία ήταν Ηγουμένη μέχρι τον θάνατό της. Σ' αυτό το Μοναστήρι πέθανε και η Αικατερίνη το 1381. Μετά 90 χρόνια, το 1472, ανακηρύχθηκε Αγία της Καθολικής Εκκλησίας.

Η μνήμη της εορτάζεται στις 22 Μαρτίου. Τα έργα τα οποία φέρεται να έγραψε με τον τίτλο "Ψυχής παραμυθία" (όπου περιλαμβάνονταν οι δέκα εντολές, 7 ευφρόσυνες ημέρες της Παναγίας, 7 χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, 7 θανάσιμα αμαρτήματα και οι μακαρισμοί) δεν διασώθηκαν.

Αικατερινη Σουηδιας
Αικατερινη Σουηδιας
Ερρίκος Μπριόλας

Ο Ερρίκος Μπριόλας (19 Οκτωβρίου 1933 - 20 Ιουνίου 2018) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία
Η οικογένειά του ήταν αυτοκινητιστές και ο Ερρίκος αρχικά ακολούθησε το ίδιο επάγγελμα και έγινε οδηγός ταξί, μέχρι που η δεύτερη γυναίκα του (που ήταν πελάτισσά του στο ταξί) τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός. Έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους ζεν πρεμιέ και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών.

Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο. Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές 10 λεπτά κήρυγμα (2000) και Η ώρα η καλή (2004). Στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985 - 1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές.

Πέθανε στις 20 Ιουνίου 2018 σε ηλικία 84 ετών, μετά από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο, κατά την οποία ήταν ιδιαίτερα καταπονημένος.

Παραστασιογραφία 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Ε. Μπριόλας συμμετείχε ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 www.retrodb.gr/ Ερρίκος Μπριόλας

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ο Αόρατος Άνθρωπος

Ο Αόρατος Άνθρωπος (πρωτότυπος τίτλος: The Invisible Man) είναι ο τίτλος της Αγγλικής νουβέλας τρόμου και επιστημονικής φαντασίας του Χ. Τζ. Γουέλς. Δημοσιεύθηκε στην Αγγλία το 1897.

Κύρια Πρόσωπα
Γκρίφιν, ο Αόρατος Άνθρωπος
Δόκτωρ Άρθουρ Κέμπ
Συνταγματάρχης Άντι Τζάφερς
Τόμας Μάρβελ
Κύριος Χολ
Κυρία Χολ

Υπόθεση

Η νουβέλα αφηγείται την ιστορία του Γκρίφιν, ενός επιστήμονα της Χημείας, που ανακαλύπτει τη μυστική συνταγή που θα τον κάνει αόρατο. Ο Γκρίφιν δοκιμάζει τη συνταγή με επιτυχία και για λίγο κυκλοφορεί πότε αόρατος και πότε μεταμφιεσμένος με επιδέσμους, γυαλιά και γάντια ανάμεσα στους συνανθρώπους του. Κάποια στιγμή όμως ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να γίνει ξανά ορατός, κάτι που τον οδηγεί στην τρέλα και τελικά στο θάνατο.

Ταινίες

1933, Ο Αόρατος Άνθρωπος (The Invisible Man), τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία απ' τον Τζέιμς Γουέιλ και πρωταγωνιστεί ο Κλοντ Ρέινς και η Γκλόρια Στούαρτ. 
1940, Ο Αόρατος Άνθρωπος Επιστρέφει (The Invisible Man Returns), τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Τζο Μέι και πρωταγωνιστεί ο Βίνσεντ Πράις, ο Σέντρικ Χάρντγουικ και η Ναν Γκρέι.
1940, Η Αόρατη Γυναίκα (The Invisible Woman), κωμωδία. Σκηνοθεσία από τον Α. Έντουαρντ Σούθερλαντ και πρωταγωνιστόύν οι Βιρτζίνια Μπρους, ο Τζον Μπάρυμορ και ο Τζων Χάουαρντ.
1942, Ο Αόρατος Πράκτορας (Invisible Agent), θρίλερ επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Έντουιν Λ. Μαρίν και πρωταγωνιστούν οι Ιλόνα Μάσεϋ, Τζον Χολ, Πίτερ Λορ, Σέντρικ Χάρντγουικ.
1944, Η Εκδίκηση του Αόρατου Ανθρώπου, τρόμου/επιστημονικής φαντασίας. Σκηνοθεσία από τον Φόρντ Μπίμπ και πρωταγωνιστούν οι Τζον Χολ, Λεόν Έρολ και Τζον Κάρανταϊν.
1951, Ο Άμποτ κι ο Κοστέλο συνταντούν τον Αόρατο Άνθρωπο, κωμωδία. Σκηνοθεσία από τον Τσαρλς Λάμοντ και πρωταγωνιστούν οι Μπαντ Άμποτ, Λου Κοστέλο, Νάνσι Γκιλντ και Άρθουρ Φρανζ.

Μυθιστορήματα του Χ. Τζ. Γουέλς
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς
Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Μυθιστορήματα του 1897
Ελαιοχώρι Αρκαδίας

Το Ελαιοχώριο ή κοινότερα Ελαιοχώρι είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας, χτισμένο στις πλαγιές του όρους Παρθένιο σε υψόμετρο 530 μ. Βρίσκεται στα όρια με το νομό Αργολίδας. 

Η παλαιότερη ονομασία του μέχρι το 1927 ήταν Μάσκλινα, σλαβικό όνομα που σημαίνει "Ελαία". Τον Αύγουστο του 1912 συστάθηκε η κοινότητα Μάσκλινα με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στο Δήμο Κορυθίου, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την 1η Ιανουαρίου 2011 ενσωματώνεται στο Δήμο Τριπόλεως. 

Το χωριό έχει σιδηροδρομικό σταθμό από τον οποίο περνά η σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου-Καλαμάτας. Στο χώρο αυτό πρόκειται να γίνει κέντρο προβολής της σιδηροδρομικής και ελαιοκομικής ιστορίας του Ελαιοχωρίου. Έχει 394 κατοίκους (απογραφή 2011). Έχει σημαντική παραγωγή ελιάς και ελαιόλαδου, απ' όπου πήρε και το όνομά του.

Εξέλιξη πληθυσμού

Παραπομπές

Πηγές
Πληροφορίες για το Ελαιοχώρι

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Τριμελές Εφετείο

Το Τριμελές Εφετείο είναι Ποινικό Δικαστήριο. Συγκροτείται από έναν Πρόεδρο Εφετών ως πρόεδρο και δύο Εφέτες. Ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο εκδικάζει εφέσεις κατά αποφάσεων του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου. Ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο εκδικάζει κυρίως κακουργήματα, αλλά και πλημμελήματα, όταν ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο με ειδική δωσιδικία (αρχιερέας, νομάρχης, δικηγόρος, δικαστής ή εισαγγελέας). Στην πράξη, ανάλογα με το αν δικάζει πλημμελήματα ή κακουργήματα, ονομάζεται Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ή Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων αντίστοιχα.

Κατά το Σύνταγμα αρμόδιο για την εκδίκαση των κακουργημάτων είναι το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, επιτρέπεται όμως η υπαγωγή κάποιων κακουργημάτων στο Εφετείο. Ο νόμος υπάγει στη δικαιοδοσία του Τριμελούς Εφετείου τα κακουργήματα, για τα οποία θεωρεί ακατάλληλους τους ενόρκους (κυρίως εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας καθώς και υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών) και προτιμά να εκδικασθούν αποκλειστικά από τακτικούς δικαστές. Η υπερβολική διεύρυνση όμως της δικαιοδοσίας του Τριμελούς Εφετείου σε βάρος του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου θεωρείται ότι αντιβαίνει στο Σύνταγμα (βλ. σχετικά Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο).

Οι αποφάσεις του προσβάλλονται με ένδικα μέσα ανάλογα με το αν δικάζει πρωτοδίκως ή κατ' έφεσιν. Οι αποφάσεις που εκδίδει ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο προσβάλλονται με έφεση ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου, ενώ οι αποφάσεις που εκδίδει κατ' έφεσιν προσβάλλονται με αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Μεταξύ των ετών 1979 και 1986, οι αρμοδιότητες του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων εκδικάζονταν (σε πρώτο βαθμό) από το Πενταμελές Εφετείο (ν. 969/1979) και επανήλθαν στο Τριμελές Εφετείο με το ν. 1649/1986. Τα Πενταμελή Εφετεία συγκροτούνταν από έναν Πρόεδρο Εφετών ως πρόεδρο και τέσσερις Εφέτες. Στο ίδιο διάστημα, οι εφέσεις κατά των αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου εκδικάζονταν από το Επταμελές Εφετείο. Μάλιστα, λόγω του περιορισμένου αριθμού εφετών, που υπηρετούσαν στην επαρχία, τα Επταμελή Εφετεία συγκροτήθηκαν μόνο στις πέντε έδρες Εφετείων των μεγαλύτερων αστικών κέντρων (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα και Πειραιάς) και δέχονταν και υποθέσεις όμορων εφετείων, ως εξής:

Το Επταμελές Εφετείο Αθηνών έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Επταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Θεσσαλονίκης και Θράκης. 
Το Επταμελές Εφετείο Λαρίσης έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Λαρίσης και Ιωαννίνων, 
Το Επταμελές Εφετείο Πατρών έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Πατρών και Κερκύρας. 
Το Επταμελές Εφετείο Πειραιώς έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Πειραιώς, Κρήτης, Αιγαίου, Δωδεκανήσου και Ναυπλίου.

Δικαστικές αρχές
Δήμος Φερών

Με την ονομασία Δήμος Φερών υπάρχουν δύο δήμοι της Ελλάδας:
Ο Δήμος Φερών του νομού Έβρου.
Ο Δήμος Φερών του νομού Μαγνησίας.
ΠΗΔΑΩ ΤΗΝ ΜΕΡΚΕΛ ΤΗΝ GOOGLE 

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πενταμελές Εφετείο

Το Πενταμελές Εφετείο είναι δευτεροβάθμιο Ποινικό Δικαστήριο. Συγκροτείται από έναν Πρόεδρο Εφετών ως πρόεδρο και τέσσερις Εφέτες. Εκδικάζει εφέσεις κατά αποφάσεων του Τριμελούς Εφετείου. Οι αποφάσεις του υπόκεινται μόνο στο ένδικο μέσο της αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Μεταξύ των ετών 1979 και 1986, οι αρμοδιότητες του Πενταμελούς Εφετείου περιήλθαν στο Επταμελές Εφετείο (ν. 969/1979), εκδικάζοντας εφέσεις κατά πρωτόδικων αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου (αντίστοιχου του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων), και επανήλθαν στο Πενταμελές Εφετείο με το ν. 1649/1986. Τα Επταμελή Εφετεία συγκροτούνταν από έναν Πρόεδρο Εφετών ως πρόεδρο και έξι Εφέτες. Μάλιστα, λόγω του περιορισμένου αριθμού εφετών, που υπηρετούσαν στην επαρχία, τα Επταμελή Εφετεία συγκροτήθηκαν μόνο στις πέντε έδρες Εφετείων των μεγαλύτερων αστικών κέντρων (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα και Πειραιάς) και δέχονταν και υποθέσεις όμορων εφετείων, ως εξής:

 Το Επταμελές Εφετείο Αθηνών έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
 Το Επταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Θεσσαλονίκης και Θράκης.
 Το Επταμελές Εφετείο Λαρίσης έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Λαρίσης και Ιωαννίνων,
 Το Επταμελές Εφετείο Πατρών έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Πατρών και Κερκύρας.
 Το Επταμελές Εφετείο Πειραιώς έκρινε εφέσεις κατά αποφάσεων των Πενταμελών Εφετείων Πειραιώς, Κρήτης, Αιγαίου, Δωδεκανήσου και Ναυπλίου.

Η σύσταση των Επταμελών Εφετείων καταργήθηκε μετά την εκδίκαση και των τελευταίων εφεσίβλητων αποφάσεων, που εκδόθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του νόμου ν. 1649/1986.

Δικαστικές αρχές
Επισφάλεια

Η επισφάλεια (precarity στην αγγλική ορολογία) είναι η υλική συνθήκη ζωής η οποία συνδέεται με την άτυπη, ευέλικτη, προσωρινή εργασία-ανεργία και χαρακτηρίζεται από ελλιπή οικονομική, κοινωνική και συναισθηματική ασφάλεια, από προσωρινότητα και αβεβαιότητα σε κάθε στιγμή της ζωής (στη διαμονή, στις σχέσεις, στη δουλειά κτλ).

Η επισφάλεια είναι η κατάσταση που χαρακτηρίζει τις ζωές ενός ολοένα αυξανόμενου μέρους της ευρωπαϊκής κοινωνίας και σχετίζεται με τις δομικές μεταμορφώσεις στον παγκόσμιο τρόπο της καπιταλιστικής παραγωγής.

Ανεργία
Εργασία
Ορολογία
Κοινωνικές τάξεις

en:Precarity
Τι-Μπόουν Γουόκερ

Ο Τι-Μπόουν Γουόκερ (T-Bone Walker) ήταν αμερικανός μουσικός της μπλουζ. Το πραγματικό του όνομα ήταν Aaron Thibeaux Walker και γεννήθηκε στις 28 Μαΐου του 1910 στο Λίντεν του Τέξας. Άρχισε από μικρός να μαθαίνει μπάντζο και κατά το 1920 έπαιζε σαν lead boy για τον Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον (Blind Lemon Jefferson) στο Ντάλας, ενώ παράλληλα άρχισε να ασχολείται και με την κιθάρα. Το 1929 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, ενώ τον επόμενο χρόνο άρχισε να παίζει με την μπάντα του Καμπ Κάλογουεϊ (Cub Calloway).

Το 1935 μετακόμισε στην Καλιφόρνια, ενώ άρχισε να χρησιμοποιεί στις εμφανίσεις του μια καινούργια εφεύρεση της εποχής, την ηλεκτρική κιθάρα. Το 1940 σχημάτισε τη δικιά του μπάντα. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο, και μέχρι το 1954, γνώρισε την πιο δημιουργική του περίοδο, που του χάρισε επιτυχίες όπως Hypin Lonesome Woman Blues, Vacation Blues, Travelling Blues και το κλασικό Call It Stormy Monday.

Το 1955 άρχισε ηχογραφήσεις στο Σικάγο με τον Τζούνιορ Γουέλς (Junior Welsh), όμως σύντομα σταμάτησε λόγω προβλημάτων που του προκαλούσε το έλκος του. Ξανάρχισε να παίζει γύρω στα 1960, κάνοντας και περιοδείες στην Ευρώπη. Το 1972 εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ του Μοντρέ. Αυτή η νέα περίοδος επιτυχίας σταμάτησε και πάλι λόγω προβλημάτων υγείας, αυτή τη φορά στους πνεύμονες. Η υγεία του συνέχισε να χειροτερεύει, και τελικά πέθανε από πνευμονία στις 16 Μαρτίου 1975 στο Λος Άντζελες.

Ο Τι-Μπόουν Γουόκερ έπαιξε βασικό ρόλο στη συγκρότηση της σύγχρονης μπλουζ. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε ηλεκτρική κιθάρα, την οποία χρησιμοποίησε με δεξιοτεχνία, εκτελώντας συνθέσεις γεμάτες λυρισμό. Επίσης συνδύασε τον ήχο των μπλουζ με αυτόν των Big bands των δεκαετιών '30-'40.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία: T-Bone Walker: A Kind of Sweet Blues. 
Βιογραφία στο Allmusic

Γουοκερ
Έλμορ Τζέιμς

Ο Έλμορ Τζέιμς (Elmore James, 27 Ιανουαρίου 1918 - 24 Μαΐου 1963) ήταν Αμερικανός μουσικός της μπλουζ, συνθέτης και κιθαρίστας.

Γεννήθηκε στο Λίντεν του Μισσισσιπή στις 27 Γενάρη του 1918, σαν Ελμορ Μπρουκς, νόθος γιος της Λιόλα Μπρουκς. Από μικρός άρχισε να μαθαίνει κιθάρα, παίζοντας σε χορούς και πανηγύρια της περιοχής. Το 1937 πήγε στο Μπελζόνι του Μισσισσιπή, όπου γνώρισε τον Σόνι Μπόι Γουίλιαμσον (Sonny Boy Williamson) και τον Ρόμπερτ Τζόνσον (Robert Johnson), με τους οποίους σχημάτισε μπλουζ μπάντα. Το 1947, μετά τη θητεία τους στο Ναυτικό κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συνέχισε να εμφανίζεται με τον Σόνι Μπόι, τόσο ζωντανά όσο και στη ραδιοφωνική εκπομπή που είχε ο δεύτερος.

Το 1951 κυκλοφόρησε το κομμάτι Dust my Broom, που έφτασε στο νούμερο 9 του μαύρου Billboard και τον καθιέρωσε σαν κυρίαρχη μορφή του αστικού μπλουζ. Το 1954 μετακόμισε στο Σικάγο, τότε πρωτεύουσα του ηλεκτρικού μπλουζ, όπου έφτιαξε δική του μπάντα και έγραψε τα πιο γνωστά τραγούδια του, που θα γίνονταν κλασικά στο είδος, όπως Blues Before Sunrise, The Sky Is Crying και το Standing At The Crossroads.

Το 1962 εμφανίστηκε για λίγο στο Τζάκσον, ενώ τον επόμενο χρόνο γύρισε στο Σικάγο, όπου συνέχισε να εμφανίζεται, για μικρό όμως διάστημα καθώς στις 24 Μαΐου 1963 πέθανε από καρδιακή προσβολή.

Ο Έλμορ Τζέιμς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες της slide κιθάρας. Αρκετοί γνωστοί κιθαρίστες τον έχουν αναφέρει ως κύρια επιρροή τους, τόσο όσον αφορά την τεχνική όσο και τη σύνθεση, ενώ τα τραγούδια του διασκευάζονται ακόμα και σήμερα. Στις συνθέσεις του συνδύασε τα αγροτικά μπλουζ με τη μετέπειτα αστική εκδοχή του είδους, καθώς και με την αισθηματικότητα της κάντρι μουσικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δισκογραφία στο MusicBrainz
 Βιογραφία στο ArtistDirect

Μπλουζ μουσικοί
Όλγα Τρέμη

Η Όλγα Τρέμη (17 Φεβρουαρίου 1951) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου του 1951 και η καταγωγή της είναι από τη Λάρισα. Αποφοίτησε από την Ελληνογαλλική Σχολή Ουρσουλινών και σπούδασε στο Οικονομικό της Σχολής Νομικών Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ. Το 1975 παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να εργάζεται στην εφημερίδα Ριζοσπάστης. Συνέχισε στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Το Βήμα, Ελεύθερος Τύπος και Έθνος.

Το 1989 παρουσίασε τις πρώτες πολιτικές εκπομπές στην κρατική τηλεόραση όπως και η  Έλλη Στάη. Μεταξύ αυτών και η εκπομπή "Πρόσωπο με Πρόσωπο" στην ΕΤ1 (1989-1990). Την δεκαετία του 1990 εργάστηκε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Flash 96, ANT1 97,2 FM (νυν Easy 97.2) και Αθήνα 9.84 παρουσιάζοντας σε όλες το μεσημβρινό μαγκαζίνο. Έχει επίσης, παρουσιάσει τις ενημερωτικές εκπομπές "Βέτο" στο Mega Channel (1994-1995), "Τελευταία Λέξη" στον ΑΝΤ1 (1999-2000) και "Σημείο Αναφοράς" στο Star Channel (2001-2002).

Από το 2005 άρχισε να παρουσιάζει τις καθημερινές το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στο Mega Channel, μετά την παραίτηση της Μάρας Ζαχαρέα. Συνέχισε την παρουσίαση μέχρι το 2014, οπότε και παραιτήθηκε. Επέστρεψε πάντως στην καθημερινή παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Mega στις 12 Ιανουαρίου 2015 και παρέμεινε μέχρι το 2016 που άρχισαν τα οικονομικά προβλήματα στην ιδιοκτήτρια επιχείρηση (Τηλέτυπος Α.Ε.).

Η Όλγα Τρέμη έχει επίσης συμμετάσχει σε debate των πολιτικών αρχηγών πριν τις εκλογές, μεταξύ αυτών το 2007 και  στις ευρωεκλογές του 2009, εκπροσωπώντας το Mega, ενώ ήταν και η συντονίστρια των εκλογικών βραδιών του καναλιού.

Η Όλγα Τρέμη παρουσίαζε Δευτέρα-Πέμπτη στην ΕΡΤ1 την ενημερωτική εκπομπή "10" από τις 18 Νοεμβρίου 2019 μέχρι και τις 3 Απριλίου 2020, όπου στη συνέχεια υπέβαλε την παραίτησή της για προσωπικούς λόγους, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε η ΕΡΤ στις 13 Απριλίου 2020. Έκτοτε, την παρουσίαση της εκπομπής "10" ανέλαβε ο δημοσιογράφος Φάνης Παπαθανασίου.

Από την 1η Ιουνίου 2021, η Όλγα Τρέμη επέστρεψε στη διαδικτυακή -αυτή τη φορά- τηλεόραση, ξεκινώντας τη συνεργασία της με την ειδησεογραφική Ιστοσελίδα Newsbomb.gr, παρουσιάζοντας την εκπομπή «Meeting Point».

Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένη με τον Θοδωρή Καλούδη, που ήταν διευθυντής εφημερίδων. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον τότε διευθυντή ειδήσεων του Mega Channel Χρήστο Παναγιωτόπουλο και έχουν ένα γιο, τον Αλέξανδρο.

Σήμερα σύζυγός της είναι ο Νίκος Νικητέας, χειρουργός της Β΄ Χειρουργικής Κλινικής του Λαϊκού Νοσοκομείου και αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών (γεννήθηκε το 1961).

Παραπομπές

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Έλενα Κατρίτση

Η Έλενα Κατρίτση  (1966)  είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε 1966 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της καριέρα κάνοντας αστυνομικό ρεπορτάζ σε αθηναϊκές εφημερίδες. Ραδιοφωνικά ξεκίνησε στον Αθήνα 9.84 και λίγο αργότερα στην κρατική ραδιοφωνία, στο Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, όπου παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων και αρκετές εκπομπές.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ξεκίνησε τη συνεργασία της με το Mega Channel στις εκπομπές 60 λεπτά χωρίς μοντάζ μαζί με τον Κώστα Χαρδαβέλλα και Το παιδί μου κι εγώ (σήμερα Mommy). Παράλληλα ήταν παρουσιάστρια δελτίων ειδήσεων στον ίδιο σταθμό.  Για 6 χρόνια παρουσίαζε στο ίδιο κανάλι τη lifestyle εκπομπή Prive. Το Σεπτέμβριο του 2006 εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, όπου παρουσίασε τις εκπομπές Αν και Ούτε γάτα ούτε ζημιά. Από το 2008 παρουσιάζει την εκπομπή ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ η οποία προβάλλεται από τη συχνότητα της Δημόσιας Τηλεόρασης ως και σήμερα. Συνεργάστηκε με τους δημοσιογράφους Πάνο Σόμπολο και Ντένια Μακρή.

Από το γάμο της με τον τέως σύζυγο της, δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου, απέκτησε ένα γιο (1994) τον Πάνο.

Παραπομπές

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας

Η Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας είναι τουριστικό χωριό στην βορειοδυτική Κέρκυρα που πήρε το όνομα της από το γειτονικό Αγγελόκαστρο Κέρκυρας, το παλαιότερο κάστρο του νησιού.  Η Παλαιοκαστρίτσα αποτελούσε Δημοτική Κοινότητα της Νήσου Κέρκυρας που περιείχε την περιοχή γύρω από το ομώνυμο χωριό της Παλαιοκαστρίτσας. 

Με την Δημοτική Μεταρρύθμιση Καλλικράτης (2011) η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας ανήκει στον διευρυμένο Δήμο Κερκυραίων που περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί. Η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας έχει σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 2011 έκταση 48.379 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.068 κατοίκους, βρίσκεται στην δυτική ακτή της Κέρκυρας νότια από το Αγγελόκαστρο. Η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας έχει την έδρα της στο χωριό Λάκωνες Κέρκυρας (584 κάτοικοι), περιέχει τα χωριά Λιαπάδες Κέρκυρας (879 κάτοικοι), Δουκάδες Κέρκυρας (247 κάτοικοι) και Σκριπερό (500 κάτοικοι).

Ιστορικά στοιχεία

Η Κέρκυρα ήταν η μυθική χώρα των Φαιάκων που περιγράφει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, ο Οδυσσέας συνάντησε την Ναυσικά όταν προσάραξε στον όρμο της ΠαλαιοκαστρίτσαςΣε ανάμνηση αυτού του γεγονότος κάθε χρόνο γίνεται μια αναπαράσταση του γεγονότος,η Βαρκαρόλα.Η πρώτη Βαρκαρόλα στην Παλαιοκαστρίτσα πραγματοποιήθηκε το 1997 από την τότε κοινότητα Λακώνων με πρόεδρο το Σπύρο Μιχαλά σε συνδυασμό με τη σχολή Scuba diving center, την Ιερά μονή Παναγιας Παλαιοκαστρίτσας και τη συμμετοχή των ντόπιων λεμβούχων και άλλων τοπικών φορέων.	 Τα πρώτα χρόνια η εκδήλωση πραγματοποιούνταν στις 13 Ιουλίου, ημέρα εορτής της μικρής εκκλησίας, στον όρμο της Παλαιοκαστρίτσας. Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου..
Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού σύμφωνα με την παράδοση των ντόπιων ήταν Λακεδαιμόνιοι ταξιδιώτες που στον δρόμο τους για την Μεγάλη Ελλάδα έπεσαν σε τρικυμία, προσάραξαν στην περιοχή και έμειναν μόνιμα. Οι συχνές επιθέσεις των πειρατών και οι λεηλασίες ανάγκασαν αργότερα τους κατοίκους να μετακινηθούν ορεινότερα στο σημερινό χωριό Λάκωνες.

Τουρισμός
Η Παλαιοκαστρίτσα υπήρξε -και συνεχίζει- να είναι ένα πολύ δημοφιλές τουριστικό μέρος, το οποίο κάθε χρόνο συγκεντρώνει πολύ κόσμο. Στην περιοχή του κόλπου της Παλαιοκαστρίτσας θα συναντήσετε εστιατόρια, σνακ μπαρ,  ξενοδοχεία, καθώς επίσης και παραλίες κοντά στην περιοχή. Ακολουθώντας την επαρχιακή οδό που οδηγεί έξω από το χωριό, θα βρείτε πολλά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μίνι μάρκετ, πισίνες, καθώς και ενοικιαστήρια αυτοκινήτων και μηχανών, μικρότερες παραλίες και μονοπάτια που οδηγούν στο χωριό Λάκωνες. Αξίζει να αναφερθεί ότι η κεντρική παραλία του κόλπου της Παλαιοκαστρίτσας είχε βραβευθεί με γαλάζια σημαία, καθώς επίσης τα μονοπάτια που οδηγούν στο γειτονικό χωριό έχουν κριθεί κατάλληλα για πεζοπορία.

Παραπομπές

Πηγές

Κέρκυρα και τα νησιά του Ιονίου του Derek Finchley, εκδόσεις: CEDAR, μετάφραση: Γ. Δρανδάκης 
Πηγή: www.corfuland.gr
Μουσείο Λακώνων
Κάτοικοι Παλαιοκαστρίτσας & Λακώνων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραλία Παλαιοκαστρίτσας
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ 
ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩΝ 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Αθήνα 9.84

Ο Αθήνα 98.4 είναι ο δημοτικός ραδιοφωνικός σταθμός της Αθήνας και από τους πρώτους της ελεύθερης ραδιοφωνίας, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Αθηναίων Μιλτιάδη Έβερτ. Η πρώτη μετάδοση έγινε στις 31 Μαΐου του 1987 από τους 98,4 FM, ενώ στις 13 Μαΐου είχε προηγηθεί η έναρξη εκπομπής της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Πειραιά Κανάλι Ένα 90,4 fm. Αποτελεί νομικό πρόσωπο του Δήμου Αθηναίων με την επωνυμία Επιχείρηση Ραδιοφωνίας "Αθήνα".

Διευθυντής τότε ήταν ο δημοσιογράφος Γιάννης Τζαννετάκος και πρόεδρος ο Νίκος Απέργης. Ο σταθμός δεν είχε άδεια λειτουργίας και οι εγκαταστάσεις του βρισκόταν στο κτίριο του Δήμου στην οδό Λιοσίων. Για να παραμείνει η κεραία, αρχικά στον Λυκαβηττό και στην συνέχεια στον Υμηττό, έγιναν συγκρούσεις με τα ΜΑΤ.

Επί δημαρχίας και προεδρίας Δημήτρη Αβραμόπουλου οι εγκαταστάσεις του ραδιοφωνικού σταθμού μεταφέρθηκαν το 1999 από την οδό Λιοσίων στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι. Την χρονιά εκείνη εκλέχτηκε ομόφωνα με ψήφους και της αντιπολίτευσης ο δικηγόρος Γιώργος Κουντούρης για να αναλάβει την αντιπροεδρία από το 1999 μέχρι το 2001.

Πολλοί γνωστοί Έλληνες δημοσιογράφοι  συνεργάστηκαν με τον σταθμό, όπως η Όλγα Τρέμη, η Έλενα Κατρίτση και άλλοι, όπως επίσης και παραγωγοί του ραδιοφώνου, όπως ο Ιωσήφ Αβράμογλου, ο Άκης Εβένης και ο Γιώργος Πολυχρονίου.

Στις 24 Μαΐου 2001, νομιμοποιήθηκε η λειτουργία του σταθμού, βάσει της 12864/Ε απόφασης του Υπουργείου Τύπου με συχνότητα εκπομπής τους 98,4 FM. Ωστόσο, σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, λόγω πιθανών προβλημάτων παρεμβολών, διορθώθηκαν οι συχνότητες των πρώτων 20 αδειοδοτημένων ραδιοσταθμών με τον συγκεκριμένο να μεταφέρεται στη συχνότητα 98,3.

Λογότυπα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθήνα 9.84 - Επίσημη ιστοσελίδα
Αθήνα 9.84 - Ακούστε ζωντανά

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας
Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Δήμος Αθηναίων
Βόρεια Ελλάδα

Ο όρος Βόρεια Ελλάδα περιγράφει το γεωγραφικό τμήμα της ελληνικής επικράτειας που περιλαμβάνει την Ήπειρο την Μακεδονία και τη Θράκη. Στη Βόρεια Ελλάδα μπορεί να εντάσσονται και άλλα διαμερίσματα της Ελλάδας και άλλες περιφέρειες. Ιστορικά και βιβλιογραφικά, στην Βόρεια Ελλάδα μπορεί να εντάσσονται και τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, λόγω της ένταξής αυτών στο Βασίλειο της Ελλάδος με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων. Στην Βόρεια Ελλάδα ορισμένες φορές εντάσσεται και η Θεσσαλία, λόγω κυρίως της γεωγραφικής εγγύτητας της. Στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας στατιστικής διάρθρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον γεωκώδικα NUTS.

Ως διοικητική δομή, αρμόδια για τις υποθέσεις των περιφερειών των γεωγραφικών διαμερισμάτων της Μακεδονίας και της Θράκης, είναι ομώνυμο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, το όποιο παλιότερα ήταν γνωστό και ως Υπουργείο Βορείου Ελλάδος, ενώ σε άλλες χρονικές περιόδους, αποτελούσε Γενική Γραμματεία της Ελληνικής Κυβέρνησης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 3.108.785 κατοίκους.

Παραπομπές 

Περιφέρεια Θεσσαλίας
Θράκη (διαμέρισμα)
Μακεδονία (ελληνικό διαμέρισμα)
Γεωγραφικές ομάδες της Ελλάδας
Σάιμποργκ

Το Σάιμποργκ, (λατινικά «cyborg, cyberneticus organismus») είναι αυτοματοποιημένος τεχνητός οργανισμός ο οποίος ενισχύει ή διευρύνει τις δυνατότητές του χρησιμοποιώντας τεχνολογικά μέσα. Τα σάιμποργκ συχνά εμφανίζονται να διαθέτουν συνδυασμό οργανικών (ζωτικών) και μηχανικών (συνθετικών) μερών σώματος, όπως ο Εξολοθρευτής (Terminator) από την ομώνυμη ταινία, ή τα σάιμποργκ από ταινίες όπως Blade Runner και Α.Ι. (Τεχνητή Νοημοσύνη).

Επιστημονική φαντασία
Τρανσουμανισμός
Υπουργός

Υπουργός (ετ. Υπό + Έργο) είναι ο επικεφαλής ενός υπουργείου. Σε χώρες όπως στις ΗΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο στο Πουέρτο Ρίκο και σε άλλες αναφέρεται ο όρος Γραμματέας.

Οι Υπουργοί στην Ελλάδα προτείνονται από τον Πρωθυπουργό της εκάστοτε Κυβέρνησης και διορίζονται (τυπικά) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το Συμβούλιο Υπουργών καλείται Υπουργικό Συμβούλιο.

Δείτε επίσης 
 Πρωθυπουργός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Πολιτική ορολογία
Σούζνταλ

Το Σούζνταλ (ρωσ. Суздаль, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [ˈsuzdəlʲ]) είναι πόλη της Ρωσίας στην Περιφέρεια Βλαντίμιρ, βορειοανατολικά της Μόσχας. Απέχει 26 χιλιόμετρα από την πόλη Βλαντίμιρ, στον ποταμό Καμένκα.  Ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2002 ανερχόταν σε 11.357 κατοίκους.

Η ιστορία της πόλης ανατρέχει στις αρχές της 2ης χιλιετίας, την εποχή του κράτους των Ρως. Η παλαιότερη αναφορά στο όνομα της πόλης γίνεται στον Κώδικα του Νόβγκοροντ: εκεί ένας μοναχός με το όνομα Ισαάκ αφηγείται πώς έγινε ιερομόναχος το έτος 6507 από κτίσεως κόσμου (δηλ. το 999 σύμφωνα με τη χρονολογία μας) στη μονή του Αγ. Αλεξάνδρου του Αρμενίου στο Σούζνταλ. Για δεύτερη φορά το όνομα της πόλης αναφέρεται σε ένα χρονικό του 1024.

Η πόλη για αιώνες ήταν η έδρα διάφορων Ρώσων ηγεμόνων και αποτελεί τμήμα του ρωσικού «Χρυσού Δακτυλίου». Στις αρχές του 12ου αιώνα ήταν το κέντρο του Πριγκιπάτου του Ροστόφ-Σούζνταλ. Το 1157 ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Βλαντίμιρ και το κρατίδιο μετονομάστηκε σε Πριγκιπάτο του Βλαντίμιρ-Σούζνταλ. Στις αρχές του 14ου αι. γίνεται η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου Σούζνταλ-Νίζγκοροντ, ενώ από το 1392 η περιοχή ανήκει στο Μεγάλο Πριγκιπάτο της Μόσχας.

Από το 16ο αιώνα, μετά την παρακμή της ως πολιτικού κέντρου, αρχίζει η ανοικοδόμηση-επέκταση παλαιών μονών και ιδρύονται νέες. Αναφέρονται συνολικά 11 μοναστηριακά συγκροτήματα, από τα οποία επιβιώνουν σήμερα τα πέντε. Από τα μέσα του 17ου αι. η περιοχή γνωρίζει οικονομική άνθηση και το 1778 αναγνωρίζεται επίσημα ως Πόλη με τα αντίστοιχα προνόμια. Ωστόσο στα μέσα του 19ου αι. ήταν απλώς μια απομακρυσμένη επαρχιακή πόλη.

Επί Σοβιετικής Ένωσης ανακηρύχθηκε «πόλη-μουσείο». Σήμερα η πόλη προσελκύει πολλούς επισκέπτες που επιθυμούν να γνωρίσουν από κοντά τα σπουδαία μνημεία της ρωσικής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, όπως το Κρεμλίνο του Σούζνταλ, τη Μονή Αγ. Βασιλείου, Μονή Σωτήρος και Ευθυμίου, Μονή Αγ. Αλεξάνδρου, την πλατεία της αγοράς και το Μουσείο Αρχιτεκτονικής Ξύλου. Παρά τον πληθυσμό των 11.000 κατοίκων η πόλη διατηρεί την όψη χωριού και είναι ο συνδυασμός των εκπληκτικών μεσαιωνικών κτηρίων με την φυσική ομορφιά που δίνει στο Σουζντάλ γραφικότητα και γοητεία. Τα μνημεία της πόλης έχουν ανακηρυχθεί από την UNESCO τμήμα της «παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δικτυακός τόπος για το Σούζνταλ
 Βλαντίμιρ και Σούζνταλ-Πόλεις Μουσείο
 Φωτογραφίες Suzdal

Όμπλαστ του Βλαντίμιρ
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Ραατμπέκ Σανατμπάγιεφ

Ο Ραατμπέκ Σανατμπάγιεφ (Раатбек Калыбекович Санатбаев, 7 Μαΐου 1969 - 8 Ιανουαρίου 2006) ήταν Κιργίζιος παλαιστής. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1999, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ενώ ήταν 8ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και 15ος σε αυτούς του 2000 και δύο φορές Πρωταθλητής Ασίας (1999, 2000). Ήταν παλαιός πρωταθλητής της ελληνορωμαϊκής πάλης και υποψήφιος για την προεδρία της Ολυμπιακής Επιτροπής της Κιργιζίας. 

Δολοφονήθηκε αργά τη νύχτα της 8ης Ιανουαρίου 2006, πολύ κοντά στην κατοικία του στο Μπισκέκ. Ο Σανατμπάγιεφ δέχθηκε δύο σφαίρες στο κεφάλι, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του. Δράστες ήταν δύο άνδρες με ασιατικά χαρακτηριστικά, οι οποίοι κατόρθωσαν να διαφύγουν. Η δολοφονία του Σανατμπάγιεφ έγινε λίγους μήνες μετά τον θάνατο του πρώην προέδρου της Ολυμπιακής Επιτροπής του Κιργιζιστάν, Μπαγιάμαν Ερκινμπάγιεφ, που κατηγορείτο για διακίνηση ναρκωτικών στις φυλακές.

Κιργίζιοι αθλητές
Μπιλ Σκέιτ

Ο Μπιλ Σκέιτ (Sir William Jack "Bill" Skate, 26 Σεπτεμβρίου 1953 – 3 Ιανουαρίου 2006) ήταν πολιτικός από την Παπούα Νέα Γουινέα . 

Χρημάτισε πρωθυπουργός από το 1997 ως το 1999 , οπότε και παραιτήθηκε. Το 2002 έγινε Πρόεδρος της Βουλής και το Νοέμβριο του 2003 διορίστηκε προσωρινός Γενικός Διοικητής. Παύθηκε στις 3 Μαρτίου του 2004, εξαιτίας κατηγοριών για διασπάθιση δημοσίου χρήματος τη δεκαετία του ' 90.
Αργότερα αθωώθηκε από τις κατηγορίες και έγινε ξανά Γενικός Κυβερνήτης. Το Μάιο του 2004, το κόμμα του εγκατέλειψε τον κυβερνώντα συνασπισμό και στις 28 Μαΐου της ίδιας χρονιάς έχασε όλα του τα αξιώματα.
Τον Ιανουάριο του 2005 τιμήθηκε με τον Τίτλο του Ιππότη. Πέθανε στο Μπρισμπέιν, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο που είχε υποστεί στα τέλη του 2005. Τον διαδέχθηκε ως πρωθυπουργός ο Σερ Μεκέρε Μοράουτα, το 1999 και ως Γενικός Διοικητής ο Τζέφρι Νέιπ , το 2004, όπως και
ως Πρόεδρος της βουλής.

Πηγές 
Νεκρολογία  στο Pacific Magazine.

Σκέιτ Μπιλ
Χουν Σεν

Ο Χουν Σεν (ហ៊ុន សែន, 5 Αυγούστου 1952) είναι πολιτικός από την Καμπότζη. Έχει ένα γυάλινο μάτι, κατάλοιπο της επίθεσης των Χμερ του 1975. Από το 1979 έως το 1990 με ελάχιστη διακοπή υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών. Το 1985 έγινε πρωθυπουργός και επανήλθε στο αξίωμα αυτό λίγο μετά, αφού ανέτρεψε το 1993 τον αδερφό του, με πραξικόπημα.

Προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1952 , ενώ επίσημα στις 4 Απριλίου του 1951 . Σε νεαρή ηλικία έγινε μέλος των Ερυθρών Χμερ. Πριν το 1979 πήγε στο Βιετνάμ. Είναι παντρεμένος με την Bun Rany. Έχουν 4 παιδιά, εκ των οποίων το ένα είναι υιοθετημένο. Το 2007 ο ίδιος αποκάλυψε ότι η θετή κόρη του είναι λεσβία και ότι την απέσυρε από τα πρόσωπα για τη διαδοχή του.

Πρωθυπουργός 
Αποτελεί σημαντικό ηγέτη του Κόμματος του Λαού της Καμπότζης, το οποίο κυβερνά στη χώρα μαζί με το κόμμα Funcinpec από την εποχή αποκαταστάσεως της πολυκομματικής δημοκρατίας, το 1993. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας το 1993. Έπειτα από αιματηρό πραξικόπημα, το 1997 ανέτρεψε τον έτερο Πρωθυπουργό Νοροντόμ Ραναρίντ και παρέμεινε μοναδικός πρωθυπουργός.. Ο ίδιος ο Σεν αρνήθηκε τις κατηγορίες περί πραξικοπήματος, λέγοντας ότι άμα ήθελε να κάνει πραξικόπημα, θα ανέτρεπε τη μοναρχία. 

Στις εκλογές του Ιουλίου του 2003, το CPP εξασφάλισε μεγαλύτερη πλειοψηφία στη Βουλή, ενώ μειώθηκε η δύναμη του FUNCINPEC και του κόμματος του Σαμ Ρένσι. Η έλλειψη όμως της εξασφάλισης της απαιτούμενης πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο έφερε τη δημιουργία συνασπισμού CPP-FUNCINPEC. Στα μέσα του 2004 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση. Το 2007 έγινε ισόβιος γερουσιαστής στο Διεθνές Κοινοβούλιο για την Ασφάλεια και για την Ειρήνη.

Έπειτα από τις γενικές εκλογές (στις 28 Ιουλίου) του 2013, αμφότερες κυβέρνηση και αντιπολίτευση ισχυρίστηκαν ότι είχαν νικήσει. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, ο Χουν Σεν ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει ως πρωθυπουργός με στόχο το σχηματισμό νέας κυβέρνησης, ακόμα κι αν η μείζων αντιπολίτευση προσπαθούσε να παρεμποδίσει τη διαδικασία. 
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 δεκάδες χιλιάδες Καμποτζιανοί ενώθηκαν με Βουδιστές μοναχούς και αντιπολιτευόμενες ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Κόμματος για την Εθνική Διάσωση της Καμπότζης με αρχηγό το Σαμ Ρέινσι.  Οι ομάδες ζήτησαν την παρέμβαση των Ηνωμένων Εθνών με στόχο τη διερεύνηση και τον ισχυρισμό ότι τα εκλογικά αποτελέσματα δεν ήταν ελεύθερα και δίκαια. 

Ο Χουν Σεν υποσχέθηκε να κυβερνά την Καμπότζη έως την ηλικία των 74. Έπειτα από τα εκλογικά αποτελέσματα του 2013, τα οποία αμφισβητήθηκαν από την αντιπολίτευση του Χουν Σεν, τραυματίστηκαν και σκοτώθηκαν πολλοί διαδηλωτές στην Καμπότζη σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Αναφορές έκαναν λόγο για 20.000 διαδηλωτές.

Τίτλος 
Ο Σεν φέρει τον τίτλο «Sâmdech» (Samdech Akkak Moha Sena Pedey Decho είναι ο σημερινός, επίσημος τίτλος) από το 1993.

Παραπομπές

Βιβλία 

 Harish C. Mehta και Julie B. Mehta. 1999. Hun Sen: Strongman of Cambodia. Singapore: Graham Brash Pte Ltd.  ISBN 981-218-074-5
 Elizabeth Becker. 1986, 1998. When the War Was Over: Cambodia and the Khmer Rouge. New York: Public Affairs.  ISBN 1-891620-00-2
 Βιογραφία του Χουν Σεν  Cambodia New Vision ~ newsletter of cabinet of Cambodia's Prime Ministerial office

Σεν
Σεν
Σεν
Σεν
Σεν
Μαραθέα Καρδίτσας

Η Μαραθέα είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.

Γενικά στοιχεία 
Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία αλλά κυριότερη πηγή εισοδήματος είναι η καλλιέργεια του βαμβακιού. Το χωριό παλιότερα ήταν γνωστό με την ονομασία "Βάναρη" αλλά μετέπειτα δόθηκε το  όνομα Μαραθέα. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δίπλα στην κεντρική πλατεία του χωριού, έξω από το χωριό υπάρχει ένα μικρό ξωκκλήσι ο Άγιος Αθανάσιος μέσα σε ένα μικρό αλσύλιο.

Το χωριό έχει πλούσια ήθη και έθιμα και μεγάλη παράδοση. Χαρακτηριστικό είναι το ψήσιμο της "γουρνοπούλας" τα Χριστούγεννα όπου κάθε οικογένεια σουβλίζει ένα ολόκληρο γουρουνόπουλο στα κάρβουνα. Το έθιμο διατηρείται μέχρι και σήμερα.
Από το Απρίλιο και όλους τους καλοκαιρινούς μήνες αρχίζουν οι προετοιμασίες για την καλλιέργεια του βαμβακιού. Στα μέσα της Άνοιξης  και όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν αρχίζει η σπορά του βαμβακιού και σιγά σιγά ξεκινά το σκάλισμα που γίνεται χωρίς μηχανήματα. Η συλλογή του βαμβακιού γίνεται αργά το φθινόπωρο.

Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το παλιό της όνομα Βάναρη  να προσαρτάται στον τότε δήμο Σιλάνων που ανήκε στο νομό Τρικάλων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Μαραθέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κόρδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαραθέας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σελλάνων του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 655 κατοίκους.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Μαραθεα
Μαραθεα
Δήμος Παλαμά
Νόμος του Χουκ

Ο νόμος του Χουκ ή νόμος της ελαστικότητας περιγράφει την ελαστικότητα ενός υλικού ή συστήματος, όταν αυτό παραμορφώνεται υπό την επίδραση εξωτερικής δύναμης. Φέρει το όνομα του Άγγλου φυσικού Ρόμπερτ Χουκ που εξήγαγε πειραματικά αυτόν τον νόμο. Σύμφωνα με τον νόμο του Χουκ, η επιμήκυνση ενός ελατηρίου είναι ανάλογη της δύναμης που ασκείται στο ελατήριο. Με άλλα λόγια:

 
όπου : 
 F είναι η δύναμη που ασκείται στο ελατήριο
 k η σταθερά του εκάστοτε ελατηρίου και
 x η επιμήκυνση του ελατηρίου (η μετατόπιση από τη θέση φυσικού μήκους)

Για την έκφραση του Νόμου του Χουκ στις τρεις διαστάσεις δείτε Θεωρία ελαστικότητας.

Η δυναμική ενέργεια U του ελατηρίου δίνεται από τον τύπο:

Συχνά μιλάμε για δυναμική ενέργεια του ελατηρίου, του σώματος ή του συστήματος σώμα-ελατήριο, εννοώντας την ίδια πάντα ποσότητα: είναι η ενέργεια που μπορεί να μεταφέρει σε ελεύθερο σώμα μάζας , ένα πεδίο δύναμης, το οποίο περιγράφεται από τον  Νόμο του Χουκ.

Σταθερά ελατηρίου 
Η σταθερά ελατηρίου, γνωστή και σαν σταθερά του Χουκ, εκφράζει τη σκληρότητα ενός ελατηρίου και εξαρτάται από:

 το μήκος του ελατηρίου,
 το πάχος του σύρματος του ελατηρίου,
 το άνοιγμα (διάμετρο) των σπειρών του ελατηρίου,
 το υλικό και τη θερμοκρασία του σύρματος του ελατηρίου και
 την απόσταση μεταξύ των σπειρών («βήμα») του ελατηρίου

Μονάδα μέτρησης της σταθεράς ελατηρίου στο Διεθνές Σύστημα (SI) είναι το Νιούτον/Μέτρο (N/m).

Νόμος του Χουκ στη θεωρητική μηχανική 

Ο νόμος του Χουκ δεν ισχύει μόνο για μηχανικά ελατήρια. Αντιθέτως, ο συγκεκριμένος νόμος δύναμης ισχύει στις περιοχές ευσταθούς ισορροπίας οποιουδήποτε δυναμικού.

Απόδειξη:

Έστω μονοδιάστατο δυναμικό V(x), το οποίο παρουσιάζει τοπικό ελάχιστο σε κάποιο σημείο x0 που ανήκει στο πεδίο ορισμού του. Αναπτύσσοντας το δυναμικό σε δυναμοσειρά γύρω από το x0:

 

Στη γειτονιά του σημείου x0 το δυναμικό μπορεί να προσεγγιστεί από τους πρώτους όρους του αναπτύγματος, ήτοι

 

Επιλέγοντας σύστημα αναφοράς έτσι ώστε V(x0)=0 και x0=0 (κάτι που μπορούμε πάντα να κάνουμε με κατάλληλη επιλογή των αξόνων αναφοράς), η παραπάνω έκφραση απλοποιείται περαιτέρω αναγνωρίζοντας επίσης το γεγονός ότι V’(x0)=0 (η V(x0) παρουσιάζει ακρότατο στο σημείο αυτό). Συγκεκριμένα,

 

Η αντίστοιχη δύναμη που προκαλεί το παραπάνω δυναμικό ισούται με

 

που είναι ακριβώς ο νόμος του Χουκ με k=V”(0). Συνεπώς, ο νόμος του Χουκ είναι εντελώς γενικός και ισχύει για κίνηση κοντά σε οποιοδήποτε σημείο ευσταθούς ισορροπίας τυχαίου δυναμικού V(x). Υπό το φως της παραπάνω μαθηματικής ανάλυσης, η «σταθερά ελατηρίου» k αποκτά καθαρά μαθηματικό χαρακτήρα, ενώ η τιμή του εξαρτάται από την ακριβή μορφή του δυναμικού.

Πηγές 

 Καίσαρ Δ. Αλεξόπουλος Φυσική. Τ. Α΄ Μηχανική, Αθήνα, 1971
 Κανάρης Χ. Τσίγκανος (2004). Εισαγωγή στη Θεωρητική Μηχανική. Εκδόσεις Σταμούλη.

Τεχνική μηχανική
Δυναμική
Φυσικοί νόμοι
Μηχανική στερεών
Ελαστικότητα (φυσική)
Ασβός

Ο ασβός είναι ζώο θηλαστικό της οικογένειας των μουστελιδών, χαρακτηριστικό γνώρισμα των οποίων είναι η παρουσία μιας άσπρης λωρίδας τριχώματος κατά μήκος της ραχιαίας πλευράς του κεφαλιού και του λαιμού του. Σημαντικός αντιπρόσωπος είναι ο ευρασιατικός ασβός, η επιστημονική ονομασία του είναι Meles meles. Είναι αρκετά διαδεδομένο ζώο στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας, όπου διαβιεί στις ορεινές δασώδεις περιοχές, κατά κανόνα σε ομάδες των έξι ατόμων. Θηρεύεται για το κρέας του, το δέρμα του και το τρίχωμα της ουράς του, το οποίο χρησιμεύει στην κατασκευή μαλακών πινέλων ζωγραφικής. 
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι ασβοί πέφτουν σε χειμερία νάρκη.

Περιγραφή
Ο ασβός αυτός έχει συνολικό μήκος 80 εκ., από τα οποία τα 20 εκ. καταλαμβάνονται από την ουρά. Το κεφάλι του είναι μακρύ και καταλήγει σε ρύγχος· έχει ισχυρά δόντια και μικρά μάτια. Ο κορμός του είναι ογκώδης και τα άκρα του κοντά και ισχυρά, απολήγοντας σε πέντε δάχτυλα, εφοδιασμένα με μακριά κυρτά νύχια και προσαρμοσμένα για σκάψιμο. Το δέρμα του καλύπτεται από πυκνό τρίχωμα, γκρίζο στη ράχη και μαύρο στην κοιλιά και στα άκρα· το πρόσωπό του αντίθετα, είναι λευκό με μία μαύρη λωρίδα σε κάθε πλευρά του, η οποία το διασχίζει από τη μύτη έως τα αφτιά.

Ενδιαίτημα

Κατασκευάζει σε προφυλαγμένα μέρη τη φωλιά του, η οποία αποτελείται από μια κύρια στοά μήκους μερικών μέτρων με διάφορους μικρούς διαδρόμους, οι οποίοι καλύπτουν τον αερισμό της κύριας στοάς και λειτουργούν επίσης ως έξοδος κινδύνου. Είναι νυκτόβιο ζώο και αναζητά την τροφή του το δειλινό· η διατροφή του εμφανίζει μεγάλη ποικιλία και περιλαμβάνει έντομα, σκουλήκια ή άλλα ασπόνδυλα, μικρά θηλαστικά, ερπετά, καρπούς και άλλα φυτικά υλικά.

Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή του λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε στιγμή από το τέλος του χειμώνα έως τα μέσα του καλοκαιριού. Ωστόσο, ο ασβός έχει την ικανότητα να σταματάει την ανάπτυξη του ζυγωτού πριν από την εμφύτευση του στη μήτρα, μέχρι οι κλιματικές συνθήκες να γίνουν ευνοϊκές. Ύστερα από εγκυμοσύνη περίπου πενήντα ημερών, γεννάει 3-4 μικρά, συνήθως τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο.

Άλλα είδη

Τα γνωστότερα είδη είναι: ο ιβηρικός,  ο νορβηγικός, ο υπερκαυκασικός, ο ασβός Κρήτης,ο ασβός Ρόδου καθώς και ο λεγόμενος αμερικανικός ασβός (Taxidea tacus), ο οποίος μαζί με διάφορα υποείδη του είναι ευρύτατα διαδεδομένος στη Βόρεια Αμερική.

Παραπομπές
 
Μουστελίδες
Θηλαστικά της Ευρώπης
Γιοχάνες Ράου

Ο Γιοχάνες Ράου (γερμανικά: Johannes Rau, 16 Ιανουαρίου 1931 – 27 Ιανουαρίου 2006) ήταν Γερμανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Γερμανίας από την 1 Ιουλίου 1999 ως τις 30 Ιουνίου 2004.

Βιογραφία 
Γιος προτεστάντη πάστορα, ο Ράου γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1931 στο Βούπερταλ της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας. Εγκατέλειψε το λύκειο και εργάστηκε ως δημοσιογράφος πριν γίνει ενεργό μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Εξελέγη δήμαρχος του Βούπερταλ το 1969 και το 1978 ανεδείχθη πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, του πολυπληθέστερου και πλέον εκβιομηχανισμένου κρατιδίου της Γερμανίας.

Το 1987 υπήρξε υποψήφιος για την καγκελαρία, αλλά έχασε από τον υποψήφιο των Χριστιανοδημοκρατών, Χέλμουτ Κολ. Συνέχισε όμως να διατηρεί τη θέση του πρωθυπουργού της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας έως το 1998, όντας έτσι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός κρατιδίου της Γερμανίας. Το 1999 εξελέγη ομοσπονδιακός πρόεδρος της Γερμανίας, θέση που διατήρησε έως το 2004, όταν και αντικαταστάθηκε από τον Χορστ Κέλερ. Ο Γιοχάνες Ράου είχε παντρευτεί την Κριστίνα Ντέλιους το 1982, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: την Αννα, τον Φίλιπ και τη Λόρε. Ως ομοσπονδιακός πρόεδρος της Γερμανίας, ο Ράου επεδίωξε το άνοιγμα του έθνους του προς τους ξένους και προώθησε στενότερους δεσμούς με το Ισραήλ. Υπήρξε μάλιστα ο πρώτος πρόεδρος της Γερμανίας που εκφώνησε ομιλία στο ισραηλινό Κοινοβούλιο.

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 2006.

Ραου
Αρραβωνίτσα Αχαΐας

Η Αρραβωνίτσα είναι πρώην κοινότητα του Νομού Αχαΐας και σήμερα τοπική κοινότητα του νεοπαγούς Δήμου Αιγιαλείας. Είναι μάλιστα και το μεγαλύτερο σε έκταση δημοτικό διαμέρισμα του δήμου. Εκτός από την Αρραβωνίτσα, στην ομώνυμη πρώην κοινότητα υπάγονται ο οικισμός Συνανιά και οι συνοικίες "Άγιοι Θεόδωροι", "Λιδωρίκι" και "Μαγαζιά". Πολιούχος του χωριού είναι η Αγία Άννα. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 166 κατοίκους. Ο πληθυσμός είναι αγροτικός.

Ιστορία
Στην περιοχή έχουν βρεθεί ευρήματα που χρονολογούνται από τη Μεσοελλαδική περίοδο (2000-1.600 π.Χ.).

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα δήμου Ερινεού

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Ερινεού
Δήμος Αιγιαλείας
Δημήτριος Α΄ Καντακουζηνός

Ο Δημήτριος Α΄ Καντακουζηνός (... - 1384) ήταν δεσπότης του Μυστρά (1383-1384) και δευτερότοκος γιος του Ματθαίου Καντακουζηνού. Τον διαδέχτηκε το 1383 στη διοίκηση του δεσποτάτου. Όταν ο διορισμένος από τον Ιωάννη Ε΄ δεσπότης Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος έφτασε στην Πελοπόννησο, ο Δημήτριος αρνήθηκε να του παραδώσει τον έλεγχο του δεσποτάτου, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος μεταξύ τους. Μάλιστα κατάφερε να εξασφαλίσει την υποστήριξη των Φράγκων ηγεμόνων της Νοτίου Ελλάδος και κάποιων Τούρκων εμίρηδων. Τελικά όμως ο θάνατός του το 1384 επέτρεψε στον Θεόδωρο να επικρατήσει, τερματίζοντας έτσι την περίοδο ηγεμονίας των Καντακουζηνών στην Πελοπόννησο.

Οικογένεια
Η γυναίκα του δεν αναφέρεται στις πηγές. Είχε τα εξής τέκνα:
 Γεώργιος, ο λεγόμενος Σαχάτης, απεβίωσε π.1456-9, λόγιος και στρατιωτικός διοικητής, υπερασπίσθηκε το Σμεντέροβο του Βελιγραδίου κατά την Ουγγρική επίθεση του 1456. Είχε γιο το Δημήτριο, αυτός τον Μιχαήλ (απεβ. 1522), αυτός τον Δημήτριο τον λεγόμενο Σαϊτάν (απεβ. 1536 στην Πίζα) και αυτός τον Μιχαήλ τον λεγόμενο Σαϊτάνογλου, γενάρχη των πριγκίπων Βλαχίας και Μολδαβίας .
 Ανδρόνικος, εκτελέστηκε στις 3/4 Ιουνίου 1453, (ο τελευταίος) μέγας δομέστικος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
 Θωμάς, απεβίωσε 25 Ιουλίου 1463 στην Αδριανούπολη, διπλωμάτης του Ντζούρατζ/Γκεόργκι Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας.
 Ειρήνη, απεβίωσε τον Μάιο 1457, σύζυγος του Ντζούρατζ/Γκεόργκι Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας. Γιοι τους ήταν οι
 Στεφάν Μπράνκοβιτς δεσπότης της Σερβίας και
 Λαζάρ Μπράνκοβιτς δεσπότης της Σερβίας.
 Ελένη, απεβίωσε 1 Νοεμβρίου 1463 στην Αδριανούπολη, σύζυγος του Δαυίδ Μεγάλου Κομνηνού αυτοκράτορα της Τραπεζούντας.
 μια κόρη, που παντρεύtηκε τον βασιλιά της Γεωργίας.
 Μανουήλ πρωτοστράτωρ Μωρέως (1420-29), δεσπότης της Μεγάλης Ραγούζας (1466).
 Ιωάννης κυβερνήτης Κορίνθου (1448-52).

Πηγές
  Καντακουζηνοί Βυζαντίου

Οικογένεια Καντακουζηνών
Δεσπότες του Μορέως
Σεβαστοκράτορες
Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Μωάμεθ Δ΄

Ο Μωάμεθ Δ΄ ο επιλεγόμενος Κυνηγός (τουρκικά: Mehmed IV, 2 Ιανουαρίου 1642 - 6 Ιανουαρίου 1693) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1648 μέχρι το 1687.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1642. Ήταν δευτερότοκος γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν. Το 1647 διαδέχτηκε τον πνευματικά άρρωστο πατέρα του. Στην πραγματικότητα όμως την εξουσία ασκούσε η γιαγιά του Κιοσέμ Σουλτάν. Το 1654 τον έλεγχο πήρε η μητέρα του Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν. Την περίοδο αυτή ανήλθαν στην εξουσία οι Κιοπρουλίδες, σε μια ύστατη προσπάθεια να ανακόψουν τη ραγδαία κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Στην πρώτη φάση της βασιλείας του πέτυχε να υποτάξει την Κρήτη, πετυχαίνοντας να αποσπάσει και τη τελευταία θέση των Δυτικών στην ανατολική Μεσόγειο. Λίγο όμως αργότερα η συνδυασμένη επίθεση των κρατών μελών της Ιερής Λίγκας οδήγησε σε συνδυασμένες ήττες. Η απώλεια της Ουγγαρίας και η εισβολή των Αυστριακών στη βόρειο Βαλκανική, καθώς και η κατάληψη της Πελοποννήσου από το Μοροζίνι προκάλεσε εξέγερση των γενιτσάρων που τον εκθρόνισαν στις 8 Νοεμβρίου 1687. Πέθανε στην Αδριανούπολη το 1693.

Οικογένεια 
Σύζυγοι 
 Χασεκί Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Βαλιντέ Σουλτάν (νόμιμη σύζυγος)
 Αφιφέ Σουλτάν
 Τζιχανσάχ Χατούν
 Ναβρούζ Χατούν
Γκιουλνάρ Χατούν
Γκιουλμπεγιάζ Χατούν
Ντουριγιέ Χατούν

Γιοί
 Ηγεμόνας Σελίμ (1659-1679), γιος της Σιγιαβούς Σουλτάν ή της Ραμπιά Σουλτάν
 Μουσταφά Β΄ (1664-1703), γιος της Γκιουλνούς Σουλτάν
 Αχμέτ Γ΄ (1673-1736), γιος της Γκιουλνούς Σουλτάν
 Ηγεμόνας Μαχμούτ (1665-?) γιος της Αφιφε Σουλτάν 
 Ηγεμόνας Ιμπραήμ (1675-1676), γιος της Γκιουλνούς Σουλτάν ή της Αφιφέ Σουλτάν
 Ηγεμόνας Μπεγιαζίτ (1678-1679), γιος της Ραμπιά Σουλτάν ή της Αφιφέ Σουλτάν
 Ηγεμόνας Σουλεϊμάν (1681-1685),γιός της Κανιγιέ Σουλτάν

Κόρες
 Χατιτζέ Σουλτάν (1662-1743), κόρη της Γκιουλνούς Σουλτάν
 Ουμί Σουλτάν (1668-1670), κόρη της Ραμπιά Σουλτάν
 Ουμί Σουλτάν, κόρη της Γκιουλνούς Σουλτάν
 Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν (1670-1722), κόρη της Γκιουλνούς Σουλτάν(?)
 Γκεβχέρ Σουλτάν (?-?), κόρη της Γκιουλμπεγιάζ Χατούν 
 Σαφιγιέ Σουλτάν (?-1687),κόρη της Γκιουλνούς Σουλτάν(?)
 Φατμά Σουλτάν (1680-1700), κόρη της Γκιουλνούς Σουλτάν

Οθωμανοί Σουλτάνοι
Γεώργιος ο Πέρσης

Ο Γεώργιος ο Πέρσης είναι οσιομάρτυρας, ο οποίος μαρτύρησε στις 6 Ιανουαρίου 615. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Περσίας. Έγινε μοναχός και αργότερα ηγούμενος στη Μονή του όρους Ίζαλα. Κατά τη διάρκεια συζητήσεως με το βασιλιά της Παρσίας Χοσρόη Β΄ υπερασπίστηκε το Χριστιανισμό και ο βασιλιάς τον καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο.

Γεωργιος Περσης
Ισμαήλ Χανίγια

Ο Ισμαήλ Χανίγια (29 Ιανουαρίου 1963-) είναι ανώτατος πολιτικός ηγέτης της Χαμάς. Ανέλαβε πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής το 2006, αλλά καθαιρέθηκε το 2007 από τον Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. Ο ίδιος και το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο δεν αναγνώρισαν την πράξη αυτή και έκτοτε ασκεί ντε φάκτο εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας, ενώ στη Δυτική Όχθη την εξουσία ασκεί η Παλαιστινιακή Αρχή, ελεγχόμενη από τη Φατάχ.

Προφίλ 
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1963. Το 1992, έπειτα από φυλάκιση από τις ισραηλινές αρχές, αποπέμφθηκε στο Λίβανο. Επέστρεψε στη Γάζα ένα χρόνο μετά και δίδαξε στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο. Στις 16 Φεβρουαρίου 2006 έγινε Πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής έπειτα από τη νίκη της Χαμάς στις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2006. Ανέλαβε επίσημα πρωθυπουργός στις 29 Μαρτίου 2006.

Αποπέμφθηκε από τον πρόεδρο Αμπάς στις 14 Ιουνίου του 2007 και τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Σαλάμ Φαγιάντ. Έκτοτε ήταν ντε φάκτο πρωθυπουργός στη Λωρίδα της Γάζας, ως το 2014.

Τον Μάιο του 2017 διορίστηκε ηγέτης της Χαμάς.

Παραπομπές 

Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Χαμάς
Αρνητές του Ολοκαυτώματος
Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς