joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιάννης Κουκουράκης

Ο Γιάννης Κουκουράκης (Χανιά, 21 Απριλίου 1983) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 21 Απριλίου του 1983 στα Χανιά. Μέχρι τη Δ' Δημοτικού έμενε στην Αθήνα, ενώ αργότερα επέστρεψε στη γεννέτηρα του για να ολοκληρώσει το λύκειο. Τελειώνοντας το σχολείο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, στο τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων από όπου και αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά. Στο τέταρτο έτος των σπουδών του αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική. Έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου πέρασε και ξεκίνησε τις σπουδές του.

Η πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός ήταν στον κινηματογράφο το 2005 στην κωμωδία Η γυναίκα είναι σκληρός άνθρωπος. Το 2006 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στη δραματική σειρά Μωβ-Ροζ στον ANT1 ενώ το 2008 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Σε είδα. Την περίοδο 2008-2009 επιλέχθηκε από τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Πανταζούδη για έναν από τους βασικούς ρόλους στην κοινωνική σειρά Χαρά Αγνοείται. Εκεί υποδύθηκε τον Σπύρο Δημόπουλο τον σύντροφο της εξαφανισμένης Χαράς. Το 2011 εμφανίστηκε στην ταινία μικρού μήκους Το γάλα. Μέσα στα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο λαμβάνοντας μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις.

Τη σεζόν 2014 Τρίχες στο  ANT1  Το 2015 εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του τρίτου κύκλου της καθημερινής σειράς του ANT1 Μπρούσκο στον ρόλο του Αλέξη Γριβάκη. Παρέμεινε στη σειρά και κατά τη διάρκεια του τέταρτου κύκλου της μέχρι και το 2017. Την επόμενη σεζόν έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια. Το 2019 έπειτα από casting παίρνει τον ρόλο του Κωνσταντή Σεβαστού στη δραματική σειρά εποχής του ANT1  Άγριες Μέλισσες που άλλαξε τα δεδομένα στην ελληνική μυθοπλασία.Τη σεζόν 2022-2023 συμμετέχει στη σειρά Μαύρο Ρόδο του Mega στο ρόλο του Βίκου.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαρία Μελίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

Η Μαρία Μελίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (Marie Melita zu Hohenlohe-Langenburg, 18 Ιανουαρίου 1899 - 8 Νοεμβρίου 1967) ήταν κόρη του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.

Βιογραφία
Η Μαρία Μελίτα Λεοπολδίνη Βικτωρία Φεοδώρα Αλεξάνδρα Σοφία γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1899 στο Λάνγκενμπουργκ ως δεύτερο παιδί και μεγαλύτερη κόρη του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αλεξάνδρας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Στις 5 Φεβρουαρίου 1916 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στο Κόμπουργκ. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα:
 Ιωάννης Αλβέρτος 1917-1944.
 Γουλιέλμος Αλφρέδος Φερδινάνδος 1919-1926.
 Φρειδερίκος Ερνέστος Πέτρος 1922-1980, παντρεύτηκε τη Μαρία Αλίκη του Σάουμμπουργκ-Λίππε, απέκτησαν 4 παιδιά.
 Μαρία Αλεξάνδρα 1927-2000, παντρεύτηκε τον Ντάγκλας Μπάρτον-Μίλλερ. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Τίτλοι
18 Ιανουαρίου 1899 – 5 Φεβρουαρίου 1916: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Μελίτα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
5 Φεβρουαρίου 1916 – 27 Απριλίου 1931: Η Υψηλότητα Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
27 Απριλίου 1931 – 21 Ιανουαρίου 1934: Η Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
21 Ιανουαρίου 1934 – 10 Φεβρουαρίου 1965: Η Υψηλότητα Η Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
10 Φεβρουαρίου 1965 – 8 Νοεμβρίου 1967: Η Υψηλότητα Η Χήρα Δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Παραπομπές

Γερμανοί ευγενείς
Οίκος του Χοενλόε
Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ
Λίλυ Άλεν

Η Λίλυ Άλεν (Lily Rose Beatrice Cooper, 2 Μαΐου 1985) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και συγγραφέας. Είναι η κόρη του ηθοποιού Κιθ Άλεν και της παραγωγού Άλισον Όουεν. Η Άλεν εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και επικεντρώθηκε στο τραγούδι και την σύνθεση. Το 2005, δημοσιοποίησε μερικές από τις ηχογραφήσεις της στο Myspace και αυτή η δημοσιότητα είχε ως αποτέλεσμα την προβολή τους στο BBC Radio 1 και στην υπογραφή συμβολαίου με την Regal Recordings.

Το πρώτο της single, "Smile", κατέκτησε την πρώτη θέση στα UK Singles Chart τον Ιούλιο 2006. Ο πρώτος της δίσκος, Alright, Still, έλαβε θετικά σχόλια και πούλησε πάνω από 2.6 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως ενώ χάρισε στην Άλεν μια υποψηφιότητα για Γκράμυ, για βραβείο Brit και για τα MTV Video Music Awards. Το 2008, ήταν η οικοδέσποινα στο δικό της τηλεοπτικό  talk show, Lily Allen and Friends, στο BBC Three.

Ο δεύτερος δίσκος της, It's Not Me, It's You, είδε μια αλλαγή στο μουσικό είδος καθώς είχε περισσότερο electropop ύφος παρά τις επιρροές ska και reggae του πρώτου δίσκου. Αυτός ο δίσκος κατέκτησε την πρώτη θέση στα UK Albums Chart και στα Australian ARIA Charts και έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, που υπογράμμισαν την εξέλιξη και ωριμότητα της τραγουδίστριας. Στον δίσκο περιλαμβάνονται τα singles "The Fear", “Not Fair”, "Fuck You". Η επιτυχία τής χάρισε το Brit Award Καλύτερης Σόλο Καλλιτέχνη στα 2010 Brit Awards.

Μετά την ανακοίνωση ενός διαλείμματος από την μουσική καριέρα της το 2009, η Άλεν ίδρυσε την δική της δισκογραφική εταιρεία, In the Name Of, το 2011. Κυκλοφόρησε δυο ακόμα δίσκους : Sheezus (2014), που κατέκτησε την πρώτη θέση στα UK Albums Chart ; και No Shame (2018). Τον Σεπτέμβριο 2018, η Άλεν κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, με τον τίτλο My Thoughts Exactly.

Δισκογραφία
 Alright, Still (2006)
 It's Not Me, It's You (2009)
 Sheezus (2014)
 No Shame (2018)

Περιοδείες

Headlining
 Still, Alright? (2007)
 It's Not Me, It's You World Tour (2009–10)
 Sheezus Tour (2014–15)
 No Shame Tour (2018–19)

As solo supporting act
 Miley Cyrus' Bangerz Tour

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πανδημία COVID-19 στην Ευρώπη

Από τις 13 Μαρτίου 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει ανακηρύξει την Ευρώπη ως το κέντρο της πανδημίας κορονοϊού 2019–2020. Τα κρούσματα ανά χώρες της Ευρώπης διπλασιάζονταν ανά περιόδους των τριών ή τεσσάρων ημερών, και μερικών χωρών τα κρούσματα να διπλασιάζονταν ανά δύο ημέρες.

Από τις 17 Μαρτίου, όλες οι χώρες είχαν από τουλάχιστον ένα κρούσμα, με το Μαυροβούνιο να είναι η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που αναφέρει πρώτο κρούσμα. Τουλάχιστον ένας θάνατος έχει αναφερθεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, εκτός από το Βατικανό.

Από τις 18 Μαρτίου, περισσότεροι από 250 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες είναι σε καραντίνα.

Στατιστικά ανά χώρα και περιοχή

Παραπομπές 

Τρέχοντα γεγονότα
Ευρώπη
Τάιρα Μπανκς

Η Τάιρα Μπανκς (Tyra Lynne Banks ; 4 Δεκεμβρίου 1973), επίσης γνωστή ως BanX, είναι Αμερικανίδα τηλεοπτική προσωπικότητα, παραγωγός, επιχειρηματίας, ηθοποιός, μοντέλο, συγγραφέας και περιστασιακή τραγουδίστρια. Γεννημένη στην Καλιφόρνια, ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία 15 ετών και ήταν η πρώτη αφροαμερικανίδα που έγινε εξώφυλλο στα περιοδικά GQ και Sports Illustrated Swimsuit Issue, στα οποία εμφανίστηκε τρεις φορές. Ήταν άγγελος της Victoria's Secret από το 1997 έως το 2005. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Μπανκς ήταν ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα του κόσμου.

Η Μπανκς ξεκίνησε την υποκριτική στην τηλεόραση το 1993 στην σειρά The Fresh Prince of Bel-Air και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην ταινία Higher Learning το 1995. Το 2000 πρωταγωνίστησε στο Life-Size του Disney Channel και στο Coyote Ugly. Είχε μικρούς ρόλους στην ρομαντική ταινία Love & Basketball (2000) και στην ταινία τρόμου Halloween: Resurrection (2002) ενώ εμφανίστηκε και στις τηλεοπτικές σειρές Gossip Girl και Glee.

Το 2003, η Μπανκς δημιούργησε και ξεκίνησε να παρουσιάζει το ριάλιτι σόου America's Next Top Model, στο οποίο ήταν μια εκ των παραγωγών και το οποίο παρουσίασε για τις πρώτες 32 σεζόν μέχρι την ακύρωση του ριάλιτι τον Οκτώβριο 2015. Παρέμεινε εκτελεστικός παραγωγός και όρισε την Rita Ora ως οικοδέσποινα του 23ου κύκλου προτού αναλάβει η ίδια την παρουσίαση στον 24ο κύκλο. Η Μπανκς ήταν η συνδημιουργός του True Beauty και είχε το δικό της talk show, The Tyra Banks Show, που προβαλλόταν από το The CW για πέντε σεζόν και κέρδισε δυο βραβεία Daytime Emmy στην κατηγορία Καλύτερου Ενημερωτικού Talk Show. Για δυο μήνες ήταν η συν-οικοδέσποινα του talk show FABLife. Το 2017, η Μπανκς αντικατέστησε τον Nick Cannon στην παρουσίαση του America's Got Talent για την 12η σεζόν.

Το 2010, κυκλοφόρησε ένα νεανικό μυθιστόρημα με τον τίτλο Modelland, που βασίστηκε στην ζωή της ως μοντέλο. Κατέκτησε την πρώτη θέση στην λίστα του The New York Times Best Seller το 2011. Η Μπανκς είναι μια από τις τέσσερις αφροαμερικανίδες και επτά γυναίκες που έχουν μπει στην λίστα με τους ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως από το περιοδικό Time. Είναι επίσης μια από τα δεκαεπτά μοντέλα που έλαβαν τον τίτλο Legendary Supermodel από το MODELS.com.

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

The Tyra Banks Show website
The New York Times Profile/Interview

Αμερικανοί μοντέλα
Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Φρένκι ντε Γιονγκ

Ο Φρένκι ντε Γιονγκ (Frenkie de Jong, 12 Μαΐου 1997) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα της Ολλανδίας. Είναι πολύπλευρος πλεϊμέικερ με πολύ καλές αμυντικές δυνατότητες. 

Ο ντε Γιονγκ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Βίλεμ ΙΙ το 2015. Ένα χρόνο αργότερα πήρε μεταγραφή για τον Άγιαξ συμβολικά για 1€, αλλά με ρήτρα 10% επί της πώλησης. Στον Άγιαξ ο ντε Γιονγκ αναγνωρίστηκε ως ένας από τους καλύτερους μέσους στην Ευρώπη, κερδίζοντας ένα εγχώριο νταμπλ και έφτασε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Τη σαιζόν 2018-19 κέρδισε το πρωτάθλημα, το κύπελλο, αναδείχθηκε παίκτης της σαιζόν για την Ερεντιβίζιε και ήταν καταλυτικός στην πορεία του Άγιαξ μέχρι τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, για πρώτη φορά μετά από 22 χρόνια, και ανακηρύχθηκε καλύτερος μέσος της σαιζόν για το Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Ιούλιο του 2019 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 75 εκατομμύρια ευρώ. Τον Οκτώβριο του 2020 ανανέωσε το συμβόλαιο του στην Μπαρτσελόνα με την ρήτρα αποδέσμευσης του να είναι 400 εκατομμύρια ευρώ. 

Ο ντε Γιονγκ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την εθνική ομάδα αντρών το Σεπτέμβριο του 2018 και βοήθησε ως βασικός την Ολλανδία να καταλάβει τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα εθνών.

Παραπομπές 

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ
Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Αλμυρίδα Ρεθύμνης

Η Αλμυρίδα είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Η Αλμυρίδα βρίσκεται σε παραθαλάσσια τοποθεσία, σε υψόμετρο 4 μέτρων στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου σε απόσταση 40 χιλιομέτρων ανατολικά από το Ρέθυμνο, 25 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Ηράκλειο. Αποτελεί το επίνειο των Σισών, για αυτό και αναφέρεται ως λιμενίσκος Σισών. Δυτικά υπάρχει μικρός μόλος που φιλοξενεί αλιευτικά και τουριστικά σκάφη. Διαθέτει μικρή αμμώδη παραλία με βραχώδη βυθό και περιτριγυρισμένη από μερικά αλμυρίκια. Ανατολικά υπάρχει η παραλία "Αλυκή" που έχει σχηματιστεί από παλιό έλος και μικρό χείμαρρο που καταλήγει στη θάλασσα. Το αποξηραμένο πλέον έλος συμπεριλαμβάνεται στην εθνική απογραφή υγροτόπων με κωδικό GR433385000 και ονομασία “Έλος Σισών” (Ζαλίδης & Μαντζαβέλλας 1994).

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σισών της επαρχίας Μυλοποτάμου με πληθυσμό 43 κατοίκων. Αργότερα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Γεροποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Σίσες και το Καλό Χωράφι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σισών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του δήμου Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 56 κατοίκους.

Πληθυσμός

Σημείωση 
Στην Κρήτη και την Περιφερειακή Ενότητα Χανίων υπάρχει ο ομώνυμος παραθαλάσσιος οικισμός Αλμυρίδα.

Παραπομπές

Δήμος Μυλοπόταμου
Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Καλό Χωράφι Ρεθύμνης

Το Καλό Χωράφι είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της βόρειας Κρήτης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Καλό Χωράφι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου σε απόσταση 37 χλμ. Α. από το Ρέθυμνο, 23 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Ηράκλειο. Στην περιοχή ήταν κτισμένο το μοναστήρι των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι των Αγίων Πατέρων. Στην είσοδο του υπάρχει εγχάρακτη ημερομηνία 1658. Στον διπλανό λόφο έχει εντοπιστεί μινωικός παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος χρονολογείται στην ΜΜΙΙΙ-ΥΜΙ περίοδο και στην ΥΜΙΙΙ περίοδο.  Υπάρχουν επίσης ίχνη κατασκευών της ενετικής περιόδου, που συνδέονται με την παλαιά μονή των 318 Θεοφόρων Πατέρων. Η τοποθεσία, όπως και της γειτονικής των Πέρα Γαλήνων, αναφέρεται σε χάρτες του 1651. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στον τότε δήμο Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Σίσες και την Αλμυρίδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σισών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.

Παραπομπές

Δήμος Μυλοπόταμου
Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Queen Latifah

Η Ντάνα Ελέιν Όουενς (Dana Elaine Owens, 18 Μαρτίου 1970), γνωστή επαγγελματικά ως Queen Latifah, είναι Αμερικανίδα ράπερ, τραγουδίστρια, στιχουργός, ηθοποιός και παραγωγός. Γεννημένη στο Νιουμάρκ του Νιου Τζέρσεϊ, υπέγραψε συμβόλαιο με την Tommy Boy Records το 1989 και κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο All Hail the Queen στις 28 Νοεμβρίου 1989, στον οποίο περιλαμβάνεται το single "Ladies First". Το Nature of a Sista' (1991) ήταν ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος της με την Tommy Boy Records.

Η Latifah πρωταγωνίστησε ως Khadijah James στο sitcom του FOX Living Single από το 1993 έως το 1998. Ο τρίτος δίσκος της, Black Reign (1993), περιλάμβανε το single "U.N.I.T.Y.", που αποτέλεσε μεγάλη επιρροή στις γυναίκες και κέρδισε Γκράμμυ ενώ κατέκτησε την #23 στο Billboard Hot 100. Πρωταγωνίστησε στην ταινία Set It Off (1996) και κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο της, Order in the Court, στις 16 Ιουνίου 1998, με την Motown Records. Η Latifah απέκτησε επιτυχία και αναγνωρισιμότητα με την ερμηνεία της στην ταινία Chicago (2002), με την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.

Η Latifah κυκλοφόρησε τον πέμπτο δίσκο της The Dana Owens Album το 2004. Το 2007 και το 2009, κυκλοφόρησε ακόμα δυο δίσκους – Trav'lin' Light και Persona. Παρουσίασε το καθημερινό talk show The Queen Latifah Show, που προβλήθηκε από τα τέλη 2013 μέχρι τις αρχές 2015 στο CBS. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, όπως Bringing Down the House (2003), Taxi (2004), Barbershop 2: Back in Business (2005), Beauty Shop (2005), Last Holiday (2006), Hairspray (2007), Joyful Noise (2012), 22 Jump Street (2014) και Girls Trip (2017). Η Latifah έλαβε τον θαυμασμό των κριτικών για την ενσάρκωση της τραγουδίστριας Bessie Smith στην ταινία του HBO Bessie (2015), στην οποία έκανε την παραγωγή και η οποία τής χάρισε το Primetime Emmy Award Καλύτερης Τηλεοπτικής Σειράς. Από το 2016, πρωταγωνιστεί ως Carlotta Brown στην δραματική σειρά Star.

Περιγράφεται ως "φεμινίστρια" ράπερ. Η Latifah απέκτησε το δικό της αστέρι στο Hollywood Walk of Fame το 2006. Το έργο της στην μουσική, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση τής χάρισε ένα Γκράμμυ, ένα Έμμυ, μια Χρυσή Σφαίρα, τρία Screen Actors Guild Awards, δυο NAACP Image Awards, μια υποψηφιότητα για Όσκαρ και πωλήσεις άνω των 2 εκατ. δίσκων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικανοί ράπερ
Βανεσά Παραντί

Η Βανεσά Σαντάλ Παραντί (γαλλικά: Vanessa Chantal Paradis, γεννημένη στις 22 Δεκεμβρίου 1972) είναι Γαλλίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και μοντέλο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Σαιν-Μωρ-ντε-Φοσέ της Γαλλίας με γονείς τους διακοσμητές εσωτερικών χώρων Αντρέ και Κορίν Παραντί. Η καριέρα της στο τραγούδι ξεκίνησε σε ηλικία επτά ετών όταν ο θείος της και μουσικός παραγωγός Ντιντιέ Παίν, την βοήθησε να εμφανιστεί στο τοπικό τηλεοπτικό πρόγραμμα L'École des fans, ένα σόου ταλέντων για παιδιά τραγουδιστές.

Προσωπική ζωή 
Από το 1988 μέχρι το 1991 έβγαινε με τον Γάλλο τραγουδιστή Φλορέντ Παγκνί. Από το 1992 έως το 1997 ήταν σε σχέση με τον Λένι Κράβιτζ, ο οποίος υπήρξε και παραγωγός ενός μουσικού της άλμπουμ. Το 1998 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Τζόνι Ντεπ, με τον οποίο έμειναν μαζί μέχρι το 2012 και απέκτησαν δύο παιδιά: την Λίλι-Ρόουζ Ντεπ (γεννημένη στις 27 Μαΐου 1999), η οποία ακολούθησε τα επαγγελματικά βήματα των γονιών της και τον Τζον Κρίστοφερ "Τζακ" Ντεπ (γενν. 9 Απριλίου 2002). Τον Νοέμβριο του 2016 έγινε ζευγάρι με τον Γάλλο συγγραφέα Σαμιέλ Μπενσεστρί και τον Ιούνιο του 2018 παντρεύτηκαν στην Γαλλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Vanessa Paradis at Universal Music
 
 

Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γαλλίδες τραγουδίστριες
Άλμα Ζάντιτς

Η Άλμα Ζάντιτς (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, 24 Μαΐου 1984) είναι Αυστριακή πολιτικός και δικηγόρος. Στις αρχές του Ιανουαρίου του 2020 έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης της Αυστρίας με τους Πράσινους, η πρώτη που το καταφέρνει έχοντας μεταναστευτικές ρίζες. Επιπλέον είναι η νεότερη στην ιστορία της χώρας που αναλαμβάνει το συγκεκριμένο Υπουργείο.

Βιογραφικό 
Η Ζάντιτς ήρθε στην Αυστρία με τους γονείς της σε ηλικία 10 ετών, όταν ακόμα μαινόταν ο πόλεμος της Βοσνίας. Κερδίζοντας μια υποτροφία με το Πρόγραμμα Φουλμπράιτ, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο  Κολούμπια στις ΗΠΑ. Ενώ έκανε το μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο Βιέννης, πέρασε ένα εξάμηνο στο Καθολικό Πανεπιστήμιο (Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς) στην Ιταλία. Ενώ έχει χαρακτηριστεί ως Μουσουλμάνα, αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη με την θρησκεία. Το 2014 ήταν σύμβουλος στα Ηνωμένα Έθνη, ενώ εργάστηκε κι ως ανώτερος συνεργάτης στο διεθνές δικηγορικό γραφείο.

Το 2017 έγινε πολιτικός με τους Πράσινους (Πράσινη Εναλλακτική)  και μέλος του Αυστριακού Εθνικού Συμβουλίου. Τον Νοέμβριο του 2019 καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση και κλήθηκε να πληρώσει 700 ευρώ. Συγκεκριμένα, αφορμή στάθηκε η ανάρτηση της «Χωρίς ανοχή για νεοναζί, φασίστες και ναζιστές» σχετικά με ένα αγόρι που φερόταν να είχε χαιρετήσει ναζιστικά, το οποίο της έκανε μήνυση. Στις 7 Ιανουαρίου 2020 μπήκε στο κυβερνητικό σχήμα του Σεμπάστιαν Κουρτς ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Πάνω από 25.000 μηνύματα σεξιστικού και ρατσιστικού περιεχομένου δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις ημέρες που η Ζάντιτς έγινε Υπουργός. Η ίδια σχετικά με τα θέματα ρατσισμού είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη ότι: «Το 2015 είχα την αίσθηση ότι η κοινωνία της Αυστρίας έπαιρνε μια κατεύθυνση που δε μου φαινόταν καλή. Φαινόταν η αύξηση των διακρίσεων και των παρενοχλήσεων εναντίον ανθρώπων που έφταναν στην Αυστρία ως πρόσφυγες. Ήθελα να κάνω κάτι, να δείξω ότι η αλληλεγγύη και η διαφορετικότητα μας κάνουν δυνατούς».

Παραπομπές 

Αυστριακοί πολιτικοί
Επιτροπή Εθνικής Παιδείας

Η Επιτροπή της Εθνικής Παιδείας (αγγλικά : Commission of National Education, πολωνικά : Komisja Edukacji Narodowej, λιθουανικά : Edukacinė komisija, λευκορωσικά : Адукацыйная камісія) ήταν η κεντρική εκπαιδευτική αρχή κατά την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, που δημιουργήθηκε από την βουλή Σέϋμ και τον βασιλιά Στάνισουαφ Αύγουστο Πονιατόφσκι στις 14 Οκτωβρίου 1773. Λόγω της μεγάλης εξουσίας και αυτονομίας που είχε, θεωρείται το πρώτο Υπουργείο Παιδείας στην ευρωπαϊκή ιστορία και ένα σημαντικό κατόρθωμα του πολωνικού διαφωτισμού.

Μέλη 

Τα μέλη της Επιτροπής Εθνικής Παιδείας ήταν :

Περαιτέρω μελέτη
 Gorecki, Danuta M. "The Commission of National Education and Civic Revival through Books in Eighteenth-Century Poland." Journal of Library History 15.2 (1980): 138-166.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Το KEN στα πολωνικά κρατικά αρχεία
 Υπουργείο Παιδείας της Πολωνίας

Εκπαίδευση στην Πολωνία
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Επιτροπή Σχολικών Βιβλίων (Πολωνία)

Η Επιτροπή Σχολικών Βιβλίων (αγγλικά : Society for Elementary Books, πολωνικά : Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych ; 1775-92) ήταν ένας οργανισμός που δημιουργήθηκε από την Επιτροπή Εθνικής Παιδείας της Πολωνίας (Komisja Edukacji Narodowej) στην Βαρσοβία το 1775. Ο κύριος στόχος της επιτροπής αυτής ήταν να σχεδιάζει τα σχολικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια στα νεοϊδρυθέντα σχολεία.

Βιβλιογραφία
  T. Wierzbowski: Komisja Edukacji Narodowej 1773-1794. Monografia historyczna, t. 1: A. Opracowania i źródła drukowane, B. Źródła archiwalne, Warszawa 1911.
 A. Jobert: La Commission d'Éducation Nationale en Polgne (1773-1794). Son oeuvre d'instruction civique, Paryż 1941, s. 1-24.

Εκπαίδευση στην Πολωνία
Dragon Ball Super

Το Dragon Ball Super, (Ιαπωνικά: ド ラ ゴ ン ボ ー ル 超 ス ー パ ー, Hepburn: Doragon Bōru Sūpā) είναι μια ιαπωνική σειρά manga και anime τηλεοπτική σειρά. Η σειρά, είναι συνέχεια του πρωτότυπου manga Dragon Ball, με το συνολικό περίγραμμα της γραφής του δημιουργού Akira Toriyama. Το manga απεικονίζεται από τον Toyotarou, με ιστορία και μοντάζ από τον Toriyama, και δραματοποιήθηκε σε επεισόδια στο περιοδικό Shōnen manga V Jump, τον Ιούνιο του 2015. Το anime δημιουργήθηκε από την Toei Animation, με μεμονωμένα επεισόδια γραμμένα από διαφορετικούς σεναριογράφους και προβλήθηκε στην τηλεόραση Fuji από 5 Ιουλίου 2015 έως 25 Μαρτίου 2018. 

Η σειρά χρονολογεί τις περιπέτειες του Γκόκου (Goku) κατά τη διάρκεια της δεκαετούς χρονιάς, μετά την ήττα του Μάτζιν Μπου (Majin Buu). Αφού αντιμετώπισε πολύ πιο ισχυρά όντα, ο Γκόκου αποκτά τη δύναμη ενός θεού και πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα, κάτω από τους θεούς του σύμπαντός του, ενώ ταξιδεύει σε άλλα σύμπαντα για να αντιμετωπίσει πιο ισχυρούς αντιπάλους και σχεδόν ασταμάτητους εχθρούς.

Έχει κυκλοφορήσει η ταινία Dragon Ball Super: Broly και το καλοκαίρι του 2022 κυκλοφόρησε η ταινία Dragon Ball Super: Super Hero.Το καλοκαίρι του 2022 ανακοινώθηκε ότι η σειρά Dragon Ball Super θα επιστρέψει το 2023.

Παραπομπές 

Σειρές anime
Σειρές manga
Shōnen anime και manga
Κωμικά anime και manga
Anime και manga περιπέτειας
Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων
Toei Animation
Σερβική τέχνη

Η Σερβική τέχνη αναφέρεται στις εικαστικές τέχνες των Σέρβων και της Σερβίας. Η μεσαιωνική κληρονομιά περιλαμβάνει την βυζαντινή τέχνη που διατηρείται στην αρχιτεκτονική, στις τοιχογραφίες και στις εικόνες πολλών σερβικών ορθόδοξων μοναστηριών. Στην πρώιμη νεότερη εποχή, οι σερβικές εικαστικές τέχνες άρχισαν να επηρεάζονται από την δυτική τέχνη, η οποία καλλιεργήθηκε κατά την μοναρχία των Αψβούργων στα τέλη του 18ου αιώνα. Η έναρξη της σύγχρονης σερβικής τέχνης τοποθετείται στον 19ο αιώνα.

Προϊστορία 
Σήμερα, ο παλαιότερος γνωστός πολιτισμός της Ευρώπης ανακαλύφθηκε στη Σερβία, δηλαδή οι πολιτισμοί Λεπίνσκι Βιρ και Βίντσα. Στη Σερβία, οι αρχαιολογικοί χώροι μεγάλης σημασίας (Σερβία) είναι πολυάριθμοι και έχουν το υψηλότερο επίπεδο κρατικής προστασίας βάσει του νόμου για την πολιτιστική κληρονομιά. (δείτε: Προϊστορικές τοποθεσίες στη Σερβία και Προϊστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης για αντικείμενα και γλυπτά που βρέθηκαν στους αρχαιολογικούς χώρους των Λεπίνσκι Βιρ).

Ρωμαϊκή περίοδος 
Γεωγραφικά, η Σερβία αποτελούσε πάντα μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και είτε κυβερνήθηκε από τη Ρώμη είτε από το Βυζάντιο. Τα ρωμαϊκά ερείπια βρίσκονται σε όλη τη Βαλκανική Χερσόνησο.

Μεσαιωνική σερβική τέχνη 
Γνωρίζουμε λίγα για τους ζωγράφους, τους τεχνίτες (χαράκτες, χρυσοχόους, ξυλόγλυπτα), οικοδόμων/αρχιτεκτόνων της μεσαιωνικής Σερβίας, για τις σπουδές τους, τα σχολεία τους και τις επιτροπές τους. Όμως, κατά τη διάρκεια εμπειρίας στη ζωγραφική τοιχογραφιών, μινιατουρών, υπήρξαν αναμφίβολα εργαστήρια τεχνών και χειροτεχνίας όπου μια νεότερη γενιά ζωγράφων και ειδικευμένων τεχνιτών θα μπορούσε να μάθει τις τεχνικές.

Η εκκλησιαστική αρχιτεκτονική αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα του μεσαιωνικού σερβικού κράτους. Η Μονή Στουντένιτσα παρουσίασε σημαντικά έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων των τοιχογραφιών του βυζαντινού στυλ. Η εκκλησία της διαθέτει επίσης εκτεταμένα γλυπτά με βάση τους Ψαλμούς και την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η UNESCO πρόσθεσε αυτό το μοναστήρι στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς το 1986. Ήταν το μοντέλο για άλλα μοναστήρια στη Μιλέσεβα, το Σοπότσανι και το Βίσοκι Ντέτσανι. Η επιρροή της βυζαντινής τέχνης έγινε πιο σημαντική μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1204 στην Τέταρτη Σταυροφορία όταν πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες κατέφυγαν στη Σερβία. Η επιρροή τους παρατηρείται στην Εκκλησία της Αναλήψεως στη Μιλέσεβα καθώς και στις τοιχογραφίες στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στο Ιπέκιο και στη Μονή Σοπότσανι. Οι εικόνες και οι τοιχογραφίες αποτέλεσαν επίσης σημαντικό μέρος της εκκλησιαστικής τέχνης. Εκείνη την εποχή στην Περιοχή Ράσκα, ο Στέφανος Βλάντισλαβ ο οποίος ίδρυσε στη Μιλέσεβα ένα μοναστήρι και μια εκκλησία όπου τρεις από τους ζωγράφους του δικαστηρίου του εργάστηκαν σε τοιχογραφία.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

 
 
 
 Dragojević, Predrag. "The evaluation of old Serbian art during the formation of Serbian art history." Zograf 34 (2010): 153-163.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Sv. Luka: Old Serbian icons 
ART Ads
ART Gallery
Sell Paintings

Τέχνες στη Σερβία
Σερβική λογοτεχνία

Η Σερβική λογοτεχνία (σερβικά : Српска књижевност/Srpska književnost) αναφέρεται στην λογοτεχνία που είναι γραμμένη στην σερβική γλώσσα ή/και στην Σερβία και στις περιοχές όπου κατοικούν Σέρβοι. Η ιστορία της σερβικής λογοτεχνίας ξεκινά με τα ανεξάρτητα θεολογικά έργα από την εποχή Nemanjić. Με την άλωση της Σερβίας και των γειτονικών χωρών τον 15ο αιώνα, υπάρχει ένα κενό στην λογοτεχνική ιστορία της κατεχόμενης περιοχής, ωστόσο η σερβική λογοτεχνία συνέχισε ανεπηρέαστη στις περιοχές που ήταν υπό ευρωπαϊκή κατοχή και αναγεννήθηκε τον 18ο αιώνα στην Βοϊβοντίνα, που τότε ήταν υπό την κατοχή των Αψβούργων. Η Σερβία ανεξαρτητοποιήθηκε μετά την Σερβική Επανάσταση (1804-1815) και η σερβική λογοτεχνία έχει από τότε ανθίσει.

Σημαντικά έργα
Αγγλικές μεταφράσεις μερικών από τα σημαντικά έργα της σύγχρονης σερβικής λογοτεχνίας.

Andric, Ivo, The Bridge on the Drina, The University of Chicago Press, 1977.
Andric, Ivo, Damned Yard and Other Stories , edited and translated by Celia Hawkesworth, Dufour Editions, 1992.
Andric, Ivo, The Slave Girl and Other Stories, edited and translated by Radmila Gorup, Central European University Press, 2009.
Andric, Ivo, The Days of the Consuls, translated by Celia Hawkesworth, Dereta, 2008.
Bajac, Vladislav. Hamam Balkania, translated by Randall A. Major, Geopoetica Publishing, 2009.
Kis, Danilo, A Tomb for Boris Davidovich, translated by Duska Mikic-Mitchell, Penguin Books, 1980.
Kis, Danilo, The Encyclopedia of the Dead, translated by Michael Henry Heim, 1983.
Pekic, Borislav, The Time of Miracles, translated by Lovett F. Edwards, Houghton Mifflin Harcourt, 1976.
Pekic, Borislav, The Houses of Belgrade, translated by Bernard Johnson, Houghton Mifflin Harcourt, 1978.
Pekic, Borislav, How to Quiet a Vampir: A Sotie (Writings from an Unbound Europe), translated by Stephen M. Dickey and Bogdan Rakic, Northwestern University Press, 2005
Selimovic, Mesa, Death and the Dervish, translated by Bogdan Rakic and Stephen M. Dickey, Northwestern University Press, 1996.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Selected Literatures and Authors Page - Serbian, Montenegrin, and Yugoslav Literature
 A brief overview of Serbian Literature
Slavic Literature Resources from the Slavic Reference Service, University of Illinois, Urbana-Champaign
Istorijska biblioteka: Serbian Medieval Literature
A Quick Guide to Serbian Literature (in English)
Νομοθετικό σώμα

Το νομοθετικό σώμα είναι είδος συνέλευσης με την εξουσία να θέτει, επεκτείνει και να καταργεί νόμους για μια πολιτική οντότητα (π.χ. για μια χώρα ή για μια πόλη). Στο σύστημα της διάκρισης των εξουσιών, η εξουσία των νομοθετικών σωμάτων είναι γνωστή ως νομοθετική εξουσία, η οποία ασκεί τη νομοθετική λειτουργία του κράτους. Στα περισσότερα κράτη, τα νομοθετικά σώματα παίζουν σπουδαίο ρόλο στην διακυβέρνησή τους.

Σε αρκετά κράτη η νομοθετική λειτουργία ασκείται από δύο ή σπανιότατα από περισσότερα ανεξάρτητα νομοθετικά σώματα. Όταν το κοινοβούλιο διαθέτει ένα σώμα λέγεται μονοθάλαμο, ενώ όταν αποτελείται από δύο σώματα (την άνω βουλή και τη κάτω βουλή), λέγεται διθάλαμο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα διθάλαμων κοινοβουλίων είναι αυτό των Η.Π.Α., όπου το Κογκρέσο αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία. Διθάλαμα είναι επίσης τα κοινοβούλια της Ισπανίας και της Ιταλίας και κατά κανόνα τα κοινοβούλια των ομοσπονδιακών κρατών, όπως αυτά της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Ρωσίας, του Μεξικού, της Αργεντινής, της Βραζιλίας και άλλων. Ο θεσμός της Γερουσίας στην Ελλάδα ως δεύτερου νομοθετικού σώματος λειτούργησε μεταξύ των ετών 1844-1864 και 1927-1935.

Ο όρος πρωτογενές δίκαιο αναφέρεται συνήθως στους νόμους που θεσπίζονται από τα νομοθετικά σώματα. Επιπλέον, τα νομοθετικά σώματα έχουν τη δυνατότητα να παρατηρούν και να κατευθύνουν τις πράξεις της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, έχουν το δικαίωμα να τροποποιήσουν το ποσό του κρατικού προϋπολογισμού.

Τα μέλη ενός νομοθετικού σώματος ονομάζονται νομοθέτες, αντιπρόσωποι, βουλευτές ή γερουσιαστές (ανάλογα με τη χώρα). Σε κράτη με αντιπροσωπευτική δημοκρατία, οι βουλευτές συνήθως εκλέγονται με λαϊκή ψήφο. Ωστόσο χρησιμοποιούνται επίσης οι μέθοδοι της έμμεσης εκλογής και του διορισμού από την εκτελεστική εξουσία. Αυτός ο τρόπος διορισμού των βουλευτών (ή γερουσιαστών) είναι πιο κοινός στα διθάλαμα νομοθετικά σώματα, που διαθέτουν άνω βουλή.

Νομοθέτης

Ο νομικός όρος κοινός νομοθέτης αναφέρεται στο εκάστοτε σύνολο των μελών του νομοθετικού σώματος, ως απρόσωπος και διαχρονικός φορέας της λαϊκής βούλησης. Έτσι, ο κοινός νομοθέτης δύναται να συζητεί και να νομοθετεί για οποιοδήποτε ζήτημα κανονίζεται με νόμο. Ειδικά, όταν το σώμα ψηφίζει έναν εκλογικό νόμο, τότε χρησιμοποιείται ο εξειδικευμένος όρος εκλογικός νομοθέτης.

Επιπλέον, όταν το νομοθετικό σώμα έχει συντακτική εξουσία (δηλ. να θεσμοθετεί νέο Σύνταγμα), αναφέρεται ως συντακτικός νομοθέτης, ενώ όταν το σώμα ασκεί την αναθεωρητική λειτουργία (δηλ. να αναθεωρεί υπάρχον Σύνταγμα) λέγεται αναθεωρητικός νομοθέτης. Ο όρος συνταγματικός νομοθέτης ως συνώνυμο του αναθεωρητικού ή του συντακτικού νομοθέτη θεωρείται αδόκιμος, καθώς συνταγματικός χαρακτηρίζεται κάθε νομοθέτης (νομοθετικό σώμα), που προβλέπεται από το Σύνταγμα.

Παραπομπές 

Νομοθετικά σώματα
Λουδοβίκος Γ΄ της Ολάβα

Ο Λουδοβίκος Γ΄, πολων. Ludwik IΙI z Brieg (πριν το 1405 - πριν τις 18 Ιουνίου 1441) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολάβας/Όλαου (από το 1419/20) και δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν και Χόινουφ/Χάυναου (από το 1431).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Θ΄ δούκα του Μπζεγκ, Λούμπεν & Ολάβα και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Πσεμύσλαφ Α΄ Νόσακ δούκα του Τσέσυν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1432 τη Μαργαρίτα των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρη του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Α΄ 1425-1453, δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν.
 Ερρίκος Ι΄ 1426-1452, δούκας του Χόινουφ/Χάυναου.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωάννης Α΄ του Λούμπιν

Ο Ιωάννης Α΄, πολων. Jan I z Lüben ( 1425 - μετά τις 21 Νοεμβρίου 1453) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν (1441-1446, μαζί με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη), του Χόινουφ/Χάιναου (από το 1452), του Μπζεγκ/Μπρηγκ και της Ζλοτορία (1449-1450 μαζί με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα της Ολάβα, Λούμπιν & Χάιναου και της Μαργαρίτας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1445 την εξαδέλφη του πατέρα του, τη Χέντβιχ των Πιαστ-Σιλεσίας (π.1433-1471), κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ/Μπρηγκ και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Α΄ 1446-1488, δούκας της Λεγκνίτσα & Στζέλιν.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Σπυρίδωνας Πνευματικός

Ο Σπύρος Πνευματικός (1964) είναι Έλληνας πολιτικός, ιατρός και πανεπιστημιακός στο επάγγελμα. Από το 2019 είναι Βουλευτής Ευβοίας.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1964 και η καταγωγή του είναι από τη Χαλκίδα. Ο παππούς του Σπύρος ήταν από τους Στρόπωνες και η γιαγιά του Αγγελική από τη Στενή.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), έκανε την ειδικότητά του στην Ορθοπεδική στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον και εξειδικεύτηκε στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης του πήρε τον τίτλο του Assistant Professor στο Baylor College of Medicine και του Αναπληρωτή Διευθυντή της Ορθοπεδικής σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα τραύματος της Αμερικής, το Ben Taub General Hospital.

Έζησε 14 χρόνια στις ΗΠΑ ακολουθώντας ακαδημαϊκή και κλινική σταδιοδρομία και το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα στη θέση του Επίκουρου Καθηγητή Ορθοπεδικής στο ΕΚΠΑ.

Σήμερα είναι Καθηγητής Ορθοπεδικής στο ΕΚΠΑ και διευθυντής της Γ’ Πανεπιστημιακής Κλινικής στο νοσοκομείο ΚΑΤ.  Παράλληλα, είναι Καθηγητής Ορθοπεδικής στο Baylor College of Medicine στις ΗΠΑ.

Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Δεοντολογίας από το 2013 μέχρι το 2015.

Είναι μέλος διεθνών ιατρικών εταιριών όπως American Academy of Orthopedic Surgeons, North American Spine Society, European Spine Society, AO Trauma, AO  Spine. Έχει συμμετάσχει σε πολλαπλά επιστημονικά ερευνητικά προγράμματα και έχει μεγάλο αριθμό δημοσιεύσεων σε υψηλού επιστημονικού κύρους περιοδικά.

Είναι παντρεμένος με την επίσης ιατρό και Καθηγήτρια Σοφία Χατζηιωάννου και έχει δύο παιδιά, την Αγγελική και τον Γιώργο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στον δικτυακό τόπο της Βουλής
 Επίσημη ιστοσελίδα Σπύρου Πνευματικού
 «Συνέντευξη Σπύρου Πνευματικού στον Σωτήρη Μπαρσάκη», συνέντευξη στην ιστοσελίδα "Eviathema.gr", 30 Ιουνίου 2019.

Έλληνες ακτινολόγοι
Έλληνες ογκολόγοι
Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πολιτική Άνοιξη
Δήμαρχοι Αθηναίων
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999
Γεώργιος Β΄ του Μπζεγκ

Ο Γεώργιος Β΄, πολων. Jerzy II z Brieg (18 Ιουλίου 1523 - 7 Μαΐου 1586) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπζεγκ (από το 1547).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα, Μπζεγκ και της Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1545 τη Βαρβάρα των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
 Ιωακείμ-Φρειδερίκος 1550-1602, δούκας των Ολάβα, Βόλουφ, Μπζεγκ, Λεγκνίτσα.
 Ιωάννης-Γεώργιος 1552-1592, δούκας της Ολάβα/Όλαου.
 Σοφία 1556-1594.
 Ελισάβετ-Μαγδαλημή 1562-1630, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
 Βαρβάρα 1548-1565 απεβ. 17 ετών, Μαγδαληνή 1560-1562 απεβ. 2 ετών, μία κόρη 1561 απεβ. νήπιο.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωακείμ Φρειδερίκος του Μπζεγκ

Ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος, πολων. Joachim Fryderyk legnicko-brzeski (29 Σεπτεμβρίου 1550 - 25 Μαρτίου 1602) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολάβα & Βόλουφ (από το 1586, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1592) και του Μπζεγκ (από το 1595) και της Λεγκνίτσα (από το 1596).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Β΄ δούκα του Μπζεγκ και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάκείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1577 την Άννα-Μαρία των Ασκάνια, κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και είχε τέκνα:
 Ιωάννης-Χριστιανός 1591-1639, δούκας του Μπζεγκ-Λεγκνίτσα-Βόλουφ.
 Βαρβάρα-Αγνή 1593-1631, παντρεύτηκε τον Χανς-Ούλριχ φον Σάφγκοτς ουντ τσου Κύναστ ουντ Γκράιφενσταϊν, βαρόνο του Τράχενμπεργκ και Βάρμπρουνν.
 Γεώργιος-Ροδόλφος 1595-1653, δούκας της Λεγκνίτσα-Βόλουφ. 
 Μαρία-Σοφία 1601-1654.
 Άννα-Μαρία 1596-1602 απεβ. 6 ετών, Γεώργιος-Ερνέστος 1589 απεβ. 2 μηνών.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.[self-published source][better source needed]
 Genealogical database by Herbert Stoyan

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωάννης Χριστιανός του Μπζεγκ

Ο Ιωάννης-Χριστιανός, πολων. Jan Chrystian z Brzeg (28 Αυγούστου 1591 - 25 Δεκεμβρίου 1639) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπζεγκ-Λεγκνίτσας-Βόλουφ (από το 1602, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1612) και της Ολάβας (από το 1605).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωακείμ-Φρειδερίκου δούκα του Μπζεγκ, Λεγκνίτσας, Βόλουφ, Ολάβας και της Άννας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1610 τη Δωροθέα-Σίβυλλα των Χοεντσόλερν (1590-1625), κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
 Γεώργιος Γ΄ 1611-1664, δούκας του Μπζεγκ.
 Λουδοβίκος Δ΄ 1616-1663, δούκας του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα, Βόλουφ.
 Χριστιανός 1618-1672, δούκας του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα, Ολάβα.
 Σίβυλλα-Μαργαρίτα 1620-1657, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Ζ΄ κόμη του Ντένχοφ.
 Σοφία-Μαγδαληνή 1624-1660, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Φρειδερίκο Α΄ των Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς. 
 Ροδόλφος 1617-1633 απεβ. 16 ετών, Ιωακείμ 1612-1613 απεβ. 1 έτους, Άννα-Ελισάβετ 1615-1616 απεβ. 1 έτους, Αύγουστος 1619-1629 απεβ. 1 έτους· Ερρίκος 1613, Ερνέστος 1614 (δίδυμος με τον Ερρίκο), Δωροθέα 1622, Αγνή 1622, απεβίωσαν νήπια.

Το 1626 ο Ιωάννης-Χριστιανός έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα-Χέντβιχ, κόρη του στρατάρχη Φρειδερίκου του Σιτς. Ο μοργανατικός γάμος έμεινε μυστικός και στη σύζυγο και τους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του βαρόνου -ης της Λεγκνίτσα. Η Άννα-Χέντβιχ ήταν 15 ετών και απεβίωσε 28 ετών. Είχαν τέκνα:
 Αύγουστος 1627-1679, βαρόνος της Λεγκνίτσα.
 Σιγισμούνδος 1632-1664, βαρόνος της Λεγκνίτσα. Με τη σύζυγό του Εύα-Ελεονώρα του Μπίμπραν-Μόντλαου δεν είχαν παιδιά.
 Ιωάννα-Ελισάβετ 1634-1673, παντρεύτηκε τον Ζντένκο Χοβόρα Μπέρκα βαρόνο του Ντουμπ ουντ Λάιπα. 
 Άννα-Χριστίνα 1636-1643 απεβ. 6 ετών, Δωροθέα-Σίβυλλα 1628-1629 απεβ. 1 έτους, Ερνέστος 1630-1631 απεβ. 1 έτους, ένας γιος 1629 απεβ. νήπιο.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.
 Genealogical database by Herbert Stoyan
 Morganatic and Unequal Marriages in German Law

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Τρίγωνο Κιόνγκα

Το Τρίγωνο Κιόνγκα (Αγγλικά: Kionga Triangle, Γερμανικά: Kionga-Dreieck, Πορτογαλικά: Triângulo de Quionga), ήταν μια μικρή περιοχή στην Γερμανική Ανατολική Αφρική (ΓΑΑ) που βρίσκεται στα σύνορα με την Πορτογαλική Μοζαμβίκη. Η ίδια η περιοχή βρισκόταν στην Πορτογαλική πλευρά του Ποταμού Ρουβούμα που χρησίμευε ως σύνορο μεταξύ των δύο αποικιών. Ο κύριος οικισμός της ήταν η Κιόνγκα (σημερινή Quionga) ο οποίος το 1910, αριθμούσε περί τους 4.000 κατοίκους.

Έγινε Γερμανική κατοχή το 1894, αλλά, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τέθηκε υπό Πορτογαλικό έλεγχο τον Απρίλιο του 1916. Η μεταπολεμική Συνθήκη των Βερσαλλιών, επιβεβαίωσε ότι ο ποταμός ήταν το σύνορο μεταξύ της Ταγκανίκα, που τώρα είναι υπό Βρετανικό έλεγχο και της Πορτογαλικής Μοζαμβίκης. Το τρίγωνο, ήταν το μοναδικό έδαφος που με τη Συνθήκη, απονεμήθηκε στην Πορτογαλία.

Σήμερα, το πρώην τρίγωνο Κιόνγκα αποτελεί μέρος της Επαρχίας Cabo Delgado στη Μοζαμβίκη.

Δείτε επίσης 
 Ποταμός Ρουβούμα
 Αγροτική Περιοχή Μτουάρα
 Μάχη του Νγκομάνο
 Μάχη της Λιόμα

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Πρόσθετη ανάγνωση 
 Thomas, H. B., "The Kionga Triangle", Tanganyika Notes and Records Volume 31 1951, pages 47–50.

Πρώην Γερμανικές αποικίες
Πρώην Πορτογαλικές αποικίες
Στρατιωτική ιστορία της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής
Ιστορία της Μοζαμβίκης
Εγκαταστάσεις του 1894 στη Γερμανική αποικιακή αυτοκρατορία
Καταργήσεις κατά το 1916 στη Γερμανική αποικιακή αυτοκρατορία
Εγκαταστάσεις του 1916 στην Πορτογαλική Μοζαμβίκη
Εγκαταστάσεις του 1894 στην Αφρική
Ατιγιέ (τραγουδίστρια)

Η Ντενίζ Ατιγιέ Γιλμάζ (τουρκική γλώσσα: Deniz Atiye Yılmaz, Βρέμη, Δυτική Γερμανία, 22 Νοεμβρίου 1988) είναι Τουρκάλα τραγουδίστρια της ποπ, γνωστή απλά ως Ατιγιέ (τουρκικά: Atiye). Εκτός από το τραγούδι ασχολείται ως χορεύτρια και ηθοποιός, ενώ υπογράφει τη μουσική και τους στίχους αρκετών από τα κομμάτια της. Κατά τα πρώτα χρόνια της καριέρας της ήταν γνωστή ως Atiye Deniz.

Βιογραφία 
Η Ατιγιέ γεννήθηκε το 1988 στη Βρέμη της Δυτικής Γερμανίας. Ο πατέρας της είναι Τούρκος αραβικής καταγωγής από την Αντιόχεια, ενώ η μητέρα της προέρχεται από την Ολλανδία. Στην ηλικία των 8 ετών μετακόμισε με την οικογένειά της στις ΗΠΑ, ενώ τα επόμενα χρόνια έζησε ακόμη στην Τουρκία και την Ολλανδία. Ξεκίνησε από μικρή ηλικία μαθήματα πιάνου και χορού και αργότερα σπούδασε στην καλλιτεχνική σχολή CKE της Ολλανδίας και την Κρατική Όπερα της Σμύρνης. Επιπλέον διδάχτηκε αραβικό τουμπερλέκι (νταρμπούκα) από τον πατέρα της. Εκτός από τουρκικά, γνωρίζει ακόμη ολλανδικά, γερμανικά, αγγλικά και γαλλικά.

Το 2007 η Ατιγιέ κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο με τίτλο Gözyaşlarım («Τα δάκρυά μου») από τη Sony Music και αναδείχτηκε Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη Καλλιτέχνιδα στο πλαίσιο των τουρκικών μουσικών βραβείων Kral TV για το τραγούδι Don't Think. Το 2009 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο Atiye, από το οποίο ξεχώρισαν τα τραγούδια Muamma, Kal και Salla και το 2011 ακολούθησε το τρίτο προσωπικό της άλμπουμ, Budur. Παράλληλα, την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Τούρκου Καλλιτέχνη στα MTV Europe Music Awards. Το 2013 η Ατιγιέ κυκλοφόρησε το άλμπουμ Soygun Var και το 2015 πραγματοποίησε σειρά εμφανίσεων στις ΗΠΑ με σκοπό την προώθηση του αγγλόφωνου τραγουδιού της Come to me. Παράλληλα τέθηκε στην κυκλοφορία και το κομμάτι Abrakadabra. Το 2016 ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός TRT την είχε επιλέξει ως εκπρόσωπο της Τουρκίας σε περίπτωση που η χώρα επέστρεφε στον διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον, ενώ το ίδιο έτος η τραγουδίστρια κυκλοφόρησε το σινγκλ İnşallah Canım Ya. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν τα σινγκλ We Got That La (2017), Hisset (2018), Tom Tom (2019) κλπ.

Πέρα από τη μουσική της καριέρα, η Ατιγιέ ασχολείται περιστασιακά και με την ηθοποιία. Μεταξύ άλλων, έχει εμφανιστεί το 2013 στην τουρκική ταινία Bu İşte Bir Yalnızlık Var, ενώ το 2016 πρωταγωνίστησε στο  - επίσης τουρκικό - φιλμ Bana Git De, σε σκηνοθεσία του Χαντάν Οζτούρκ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τούρκοι τραγουδιστές
Τούρκοι μουσικοί
Στιχουργοί
Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Τούρκοι αραβικής καταγωγής
Ολλανδοί τραγουδιστές
Γερμανίδες τραγουδίστριες
Τούρκοι ηθοποιοί
Μεδέινα

Η Μεδέινα (Medeina) (Λιθουανικά: medis - "δέντρο" ή medė - "δάσος"), είναι μία από τις κύριες θεότητες της Λιθουανικής μυθολογίας.Είναι επίσης γνωστή με το Λιθουανικό όνομα Meža māte (Μητέρα του δάσους).Συχνά αναφέρεται και με το όνομα Žvorūnė ή Žvorūna (προέρχεται από το žvėris - "θηρίο").Είναι η θεά των δασών, των δέντρων και των ζώων.Το ιερό της ζώο είναι ο λαγός.

Ένα σλαβικό χρονικό του χρονογράφου Ιωάννη Μαλάλας ανέφερε τη θεά Μεδέινα (ως Žvorūna) και τρεις άλλους θεούς.Το Hypatian Codex που περιγράφει γεγονότα του 1252, ανέφερε ειδωλολατρικούς θεούς που λατρεύονταν ακόμη και από το Βασιλιά Μιντάουγκας.Ανέφερε τη θεά Μεδέινα και μια ανώνυμη θεά.Υπάρχει μια ακαδημαϊκή διαμάχη για το εάν Μεδέινα είναι το όνομα της θεάς του λαγού που αναφέρεται στο Codex ή εάν αυτές οι δύο  θεότητες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους.Ως μέρος του επίσημου πάνθεον, η θεά Μεδέινα εκπροσώπησε το στρατιωτικό συμφέρον των πολεμιστών και αργότερα αντικαταστάθηκε από την Žemyna, θεά της γης που αντιπροσωπεύει το γεωργικό ενδιαφέρον των αγροτών.Τον 15ο αιώνα, ο Jan Długosz σύγκρινε τη θεά Μεδέινα με τη ρωμαϊκή θεά Νταϊάνα.Η θεά Μεδέινα αναφέρθηκε επίσης από τον Jan Łasicki, τον Mikalojus Daukša και το Bychowiec Chronicle.

Σύμφωνα με έρευνα του Algirdas Julius Greimas, η Μεδέινα ήταν ανύπαντρη και απρόθυμη να παντρευτεί παρόλο που ήταν μία πλούσια και όμορφη κυρία.Απεικονίζεται ως νεαρή γυναίκα και λύκος (βλ. Vilkmergė) με συνοδεία λύκων.Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η θεά Μεδέινα μπορεί να περιγραφεί ως θεά με θεϊκά και δαιμονικά χαρακτηριστικά.Το καθήκον της δεν είναι να βοηθά τους κυνηγούς, αλλά να προστατεύει το δάσος.Ο Vykintas Vaitkevičius εντόπισε πέντε Εκκλησίες στην Ανατολική Λιθουανία (πρώην Δουκάτο της Λιθουανίας) που σχετίζονται με τη λατρεία της θεάς Μεδέινας.Μετά τη μετροπή της Λιθουανίας σε Χριστιανικής λατρείας χώρα η λατρεία προς τη θεά Μεδέινα μειώθηκε.Η θεά Μεδέινα ήταν παρόμοια με την Ελληνική θεά Άρτεμις και τη Ρωμαϊκή θεά Νταϊάνα και στην πραγματικότητα μερικές φορές αποκαλούταν Νταϊάνα.

Δείτε επίσης 

 Σλάβικη μυθολογία
 Βάρπουλις
 Περούν

Παραπομπές 

 The Living Goddesses
 Foreword to the Past: A Cultural History of the Baltic People
 "Lithuanian Religion and Mythology"
 "New outlook for Žvėrūna-Medeina"

Θεότητες των ζώων
Πολιτισμός της Λιθουανίας
Μαρία της Βάδης (1782-1808)

Η Μαρία του Μπάντεν (Marie von Baden, 7 Σεπτεμβρίου 1782 - 20 Απριλίου 1808) ήταν κόρη του Κάρολου Λουδοβίκου του Μπάντεν.

Βιογραφία
Η Μαρία Ελισάβετ Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1782 στην Καρλσρούη, και ήταν το πέμπτο παιδί και κόρη του Κάρολου Λουδοβίκου του Μπάντεν, και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Την 1η Νοεμβρίου 1802 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ στην Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
τον Κάρολο (1804-1873).
τον Γουλιέλμο (1806-1884).
θνησιγενή κόρη (1808).

Πέθανε από επιλόχειο πυρετό τέσσερις ημέρες μετά τη γέννηση της θνησιγενούς κόρης της, στις 20 Απριλίου 1808 στο Μπρούχσαλ σε ηλικία 25 ετών.

Πηγές
 Stiftung Residenzschloss Braunschweig, Haus der Braunschweigischen Stiftungen (Hrsg.): Marie! Die Frau des Schwarzen Herzogs. Ausstellungskatalog, Braunschweig 2015, ISBN 978-3-00-049405-5.
 Marie Elisabeth Wilhelmine von Baden als Persönlichkeit im BLIK – Braunschweiger Leit- und Informationssystem für Kultur auf braunschweig.de΄

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Τσέρινγκεν
Οίκος των Γουέλφων
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπάντεν
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Μιέσκο Α΄ του Τσέσυν

Ο Μιέσκο Α΄, πολων. Mieszko cieszyński (1252/56 - 27 Ιουνίου 1315) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Ρατσίμπους (1282-90, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη) και 1ος δούκας του Τσέσυν (1290-1315).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βλάντισλαφ δούκα του Οπόλε και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ δούκα της Μεγάλης Πολωνίας, Κάλις, κ.ά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1275-80 ίσως τη Γκζυμισλάβα, μάλλον των Ρουρικιδών, και είχε τέκνα:
 Βλάντισλαφ 1275/80-1324, δούκας του Οσβιέντσιμ.
 Καζιμίρ Α΄ 1280/90-1358, δούκας του Τσέσυν.
 Βιόλα π.1291-1317, παντρεύτηκε πρώτα τον Βεγκέσλαο Γ΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας και μετά τον Πέτρο Α΄ του Ρόζενμπεργκ.

Πηγές
 Panic, Idzi (2002). Poczet Piastów i Piastówien cieszyńskich. Cieszyn: Urząd Miejski. ISBN 83-917095-4-X.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Καζιμίρ Α΄ του Τσέσυν

Ο Καζιμίρ Α΄, πολων. Kazimierz I cieszyński (1280/90 - π. 29 Σεπτεμβρίου 1358) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε ήταν δούκας του Τσέσυν (από το 1315), του Σέβιες (από το 1337) και του Μπύτομ (από το 1357).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μιέσκο Α΄ δούκα του Τσέσυν, Ρατσίμπους και μάλλον της Γκζυμισλάβας Βσεβολόντβνας του Μπελτς, ίσως των Ρουρικιδών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1321 την Ευφημία των Πιαστ, κόρη του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας και είχε τέκνα:
 Άννα 1325-1367, παντρεύτηκε τον Βεντσέσλαο Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα.
 Βλάντισλαφ 1325/31-1355, απεβ. 24-30 ετών.
 Γιολάντα-Ελένη π.1331-1403, ηγουμένη της Αγ. Κλάρας στην Κρακοβία.
 Μπολέσλαφ π.1331/32-1356, απεβ. 24-25 ετών.
 Πσεμύσλαφ Α΄ 1332/36-1410, δούκας του Τσέσυν.
 Αγνή 1338-1371, παντρεύτηκε τον Κορράδο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ τον Φαιό, δούκα της Ολεσνίτσα.
 Ιωάννης 1339/40-1359, απεβ. 19-20 ετών.
 Σιεμόβιτ π.1340-1391, ιππότης στο Τευτονικό Τάγμα, διοικητής και βοηθός ηγούμενος. 
 Ελισάβετ 1340;-1364, ηγουμένη στη Τσεμπνίτσα.

Πηγές
 Panic, Idzi (2002). Poczet Piastów i Piastówien cieszyńskich. Cieszyn: Urząd Miejski. ISBN 83-917095-4-X.

Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας