joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεώργιος 2ος μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν

Ο Γεώργιος, αγγλ. George (6 Δεκεμβρίου 1892 - 8 Απριλίου 1938) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν ήταν 2ος μαρκήσιος του Μίλφορντ-Χέιβεν (1921-1938), κόμης της Μεντίνα (της νήσου Γουάιτ) και υποκόμης του Άλντερνεϋ. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του Ναυτικού της Βρετανίας.

Βιογραφία
Ο Γεώργιος-Λουδοβίκος-Βίκτωρ-Ερρίκος-Σέργιος γεννήθηκε στο Ντάρμστατ της Έσσης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και ναυάρχου της Βρετανίας και της Βικτωρίας, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος με τον Λουδοβίκο Δ΄. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος αντιβασιλιάς της Ινδίας. Ο πατέρας του ήταν γιος του Αλεξάνδρου από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ, ο οποίος με τον μοργανατικό γάμο του έγινε ιδρυτής του κλάδου Μπάττενμπερκ και είχε μετακινηθεί στη Βρετανία. 

Ο Γεώργιος φοίτησε στο Ναυτικό κολέγιο του Ντάρτμαουθ και όταν αποφοίτησε έγινε σημαιοφόρος του Ναυτικού το 1914. Υπηρέτησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1917 ο πατέρας του και τα εξαδέλφια του αποποιήθηκαν των Γερμανικών τίτλων τους και ο Γεώργιος Ε΄ της Βρετανίας τους έδωσε τίτλους ευγενείας στην Αγγλία: ο πατέρας του έγινε μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν και ο Γεώργιος κόμης της Μεντίνα (της νήσου Γουάιτ). Άλλαξαν το επώνυμό τους σε Μαουντμπάττεν (mount (αγγλ.) = berg (γερμ.)). Ο πατέρας του απεβίωσε το 1921 και ο Γεώργιος τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος.

Έμεινε στο Ναυτικό και μετά τη λήξη του Πολέμου και έγινε υποπλοίαρχος (1922) και πλοίαρχος (1926). Παραιτήθηκε το 1932 και το 1937 προήχθη σε αρχιπλοίαρχο από τον κατάλογο των εν αποστρατεία. Ήταν ένας καταξιωμένος μαθηματικός και μπορούσε να λύσει σύνθετα προβλήματα βλητικής με το νου του· διάβαζε περιστασιακά στο τρένο βιβλία Απειροστικού Λογισμού. Η Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας είχε πει γι' αυτόν, πως "είναι από τους πιο έξυπνους και λαμπρούς ανθρώπους".

Έμενε με την οικογένειά του στο Χόλυπορτ του Μπέρκσαϊρ. Ασθένησε από καρκίνο του μυελού των οστών και απεβίωσε το 1938 σε ηλικία 46 ετών· τάφηκε στο Μπράυ του Μπέρκσαϊρ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1916 τη Ναντέγντα των Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Μιχαήλ μεγάλου δούκα της Ρωσίας (εγγονού του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας) και είχε τέκνα:
 Τατιάνα-Ελισάβετ 1917-1988.
 Δαβίδ 1919-1970, μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν.

Διακρίσεις
Έλαβε τις διακρίσεις του Τάγματος της Βικτωρίας, του Αγ. Βλαδιμίρ και του Στρατιωτικού Τάγματος της Σαβοΐας.

Αναφορές στις Πηγές

Πηγές
Hough, Richard (1984). Louis and Victoria: The Family History of the Mountbattens. Second edition. London: Weidenfeld and Nicolson. ISBN 0-297-78470-6.

Βρετανοί στρατιωτικοί
Οίκος Μπάττενμπεργκ
Δαβίδ του Μίλφορντ Χέιβεν

Ο Δαβίδ, αγγλ. David (12 Μαΐου 1919 - 14 Απριλίου 1970) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν ήταν 3ος μαρκήσιος του Μίλφορντ-Χέιβεν και κόμης της Μεντίνα (της νήσου Γουάιτ).

Βιογραφία
Ο Δαβίδ-Μιχαήλ ήταν ο μόνος γιος του Γεωργίου 2ου μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και της Ναντέτζντας των Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Μιχαήλ μεγάλου δούκα της Ρωσίας (εγγονού του Νικολάου Α΄). Ήταν απόγονος του Αλεξάνδρου Πούσκιν, του μεγάλου Ρώσου ποιητή.

Μεγάλωσε στο σπίτι των γονέων του στο Χόλυπορτ του Μπέρκσαϊρ και πήγε στο Ναυτικό κολέγιο του Ντάρτμουθ μαζί με τον εξάδελφό του Φίλιππο Γκλύξμπουργκ πρίγκιπα της Ελλάδας. Έγινε κουμπάρος στο γάμο του Φιλίππου με την Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας. 

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο Ναυτικό και με το καταδρομικό Κανταχάρ διαπέρασε ένα ναρκοπέδιο για να σώσει το πλοίο Νέπτιουν. Για την επιτυχία του ορίστηκε αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Για τις επιχειρήσεις συνοδείας της Μάλτας, έλαβε το σταυρό Διακεκριμένης Υπηρεσίας. Το 1948 αποσύρθηκε από το Ναυτικό και έγινε μέλος της λέσχης Κάσταγουεϋ'ς των απόστρατων αξιωματικών του Ναυτικού.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κοινωνία του Λονδίνου της δεκαετίας του 1950, όπου αριστοκράτες, μαζί με άτομα που ζητούσαν να ανέλθουν κοινωνικά, ζούσαν επιδεικτικά και ηδονιστικά. Αυτό οδήγησε σε σκάνδαλο και ο Τζων Προφούμο, γραμματέας του Υπουργείου Πολέμου, παραιτήθηκε το 1963. 

Απεβίωσε το 1970 σε ηλικία 50 ετών στο Λονδίνο. Η στάχτες του εναποτέθηκαν στο παρεκκλήσιο των Μπάττενπεργκ, στον Αγ. Μιχαήλ του Γουίπινχαμ, στη νήσο Γουάιτ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1950 την Ρομαίν Νταλγκρέν-Πηρς, κόρη του Βίντον-Ούλριχ Νταλγκέν-Πηρς από τις ΗΠΑ. Διαζεύχθηκαν.

Το 1960 έκανε δεύτερο γάμο με την Τζάνετ Μερσέντες Μπρυς, κόρη του Φράνσις Μπρυς και είχε τέκνα:
 Γεώργιος γενν. 1961, μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν.
 Ιβάρ γενν. 1963.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 David Mountbatten, 3rd Marquess of Milford Haven at Find a Grave

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Γεώργιος 4ος μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν

Ο Γεώργιος, αγγλ. George (γενν. 6 Ιουνίου 1961) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν είναι 4ος μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν (από το 1970), κόμης της Μεντίνα (στη νήσο Γουάιτ), επιχειρηματίας και αρχηγός του Οίκου των Μαουντμπάττεν.

Βιογραφία
Είναι γιος του Δαβίδ 3ου μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και της Τζάνετ Μερσέντες Μπρυς. Η καταγωγή του πατέρα του είναι από τους μεγάλους δούκες της Έσσης-Ντάρμστατ & παρά τω Ρήνω. Ο πατέρας του ήταν απόγονος της Αικατερίνης Β΄ αυτοκράτειρας της Ρωσίας, του Αλεξάνδρου Πούσκιν ποιητή της Ρωσίας και του Αβραάμ-Αννίβα Πετρόβιτς εξέχοντος στρατηγού της Ρωσίας. 

Το 1970 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Γεώργιος έγινε μαρκήσιος και αρχηγός του Οίκου του. Είναι ο ιδρυτής του ιστότοπου uSwitch.com όπου συγκρίνονται τιμές προϊόντων.  Το 2006 πώλησε την εταιρεία για 210.000.000 λίρες Αγγλίας. Παίζει πόλο με προπονητή τον Τζούλιαν Χίπγουντ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σάρα-Τζεορτζίνα Γουόλκερ. Για τη σύζυγό του ήταν ο 2ος γάμος, αφού είχε διαζευχθεί από τον 1ο της σύζυγο Ανδρέα Αντωνίου. Ο Γεώργιος είχε τέκνα:
 Τατιάνα-Ελένη-Γεωργία γενν. 1990.
 Ερρίκος-Δαβίδ-Λουδοβίκος γενν. 1991, κόμης της Μεντίνα (στη νήσο Γουάιτ).

Το 1996 διαζεύχθηκαν και ο Γεώργιος έκανε δεύτερο γάμο με την Κλάρα Χάστιντ Στηλ.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Hansard 1803–2005: contributions in Parliament by the Marquess of Milford Haven

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Ιβάρ Μαουντμπάττεν

Ο Ιβάρ, αγγλ. Ivar (γενν. 9 Μαρτίου 1963) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν είναι Βρετανός αριστοκράτης. Ο πατέρας του είναι 3ος εξάδελφος της Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας.

Βιογραφία
Ο Ιβάρ-Αλέξανδρος-Μιχαήλ γεννήθηκε στο Λονδίνο και είναι ο δευτερότοκος γιος του Δαβίδ μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν και της Τζάνετ Μπρυς, κόρης του Φράνσις Μπρυς. Μεγαλύτερος αδελφός του είναι ο Γεώργιος.
Ο πατέρας του ήταν απόγονος της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας, του Αλεξάνδρου Πούσκιν ποιητή της Ρωσίας, του Αβραάμ-Αννίβα Πετρόβιτς εξέχοντος στρατηγού της Ρωσίας και της Βικτωρίας της Βρετανίας. 

Σπούδασε στη Σχολή Γκόρντονστοουν, όπου σπούδασε και ο Φίλιππος πρίγκιπας της Ελλάδας και ο γιος του Κάρολος πρίγκιπας της Ουαλίας. Αποφοίτησε και από το κολέγιο Μίντλμπουρυ στο Βερμόντ των ΗΠΑ με πτυχίο Β.Α..

Ο πατέρας του ήταν 3ος εξάδελφος της Ελισάβετ Β΄ της Βρετανίας. To 2003 έγινε ανάδοχος της κόρης του Εδουάρδου, γιου της Ελισάβετ Β΄. Νυμφεύτηκε το 1994 και όταν διαζεύχθηκε το 2010, διέθεσε το σπίτι τους Μπρίντγουελ Παρκ σε χώρο γάμων, εταιρικών συναντήσεων και χρήσης από επιχειρήσεις. Το 2016 γνώρισε τον αεροσυνοδό Τζέιμς Κόιλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1994 την Πηνελόπη-Άννα-Βέρα Τόμσον, κόρη του Κόλιν Τόμσον από το Γουίλτσαϊρ και έχει τέκνα:
 Έλλα-Λουίζα-Γεωργίνα γενν. 1996.
 Αλεξάνδρα-Νάντα-Βικτωρία γενν. 1998.
 Λουίζα-Ξένια-Ρόζα γενν. 2002.

Το 2010 διαζεύχθηκαν και επρόκειτο να πωλήσουν το σπίτι τους Μπρίντγουελ Παρκ, στο Ούφφικουλμ του Ντέβον.

Παραπομπές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Φραγκίσκος Ιωσήφ του Μπάττενμπερκ

Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ, γερμ. Franz-Joseph (24 Σεπτεμβρίου 1861 - 31 Ιουλίου 1924) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας Χάουκε. Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός. Στην Ιουλία και στα παιδιά της δόθηκε ο τίτλος πρίγκιπες του Μπάττενμπεργκ. Ο πατέρας του ανήκε στον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ και έγινε ο ιδρυτής του κλάδου του Μπάττενμπεργκ, που μετονομάστηκε σε Μαουνμπάττεν.

Ήταν υποψήφιος για τον πριγκιπικό θρόνο της Βουλγαρίας, αλλά τελικά ο πριγκιπικός θρόνος δόθηκε στον δευτερότοκο αδελφό του Αλέξανδρο. Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ ακολούθησε τον αδελφό του στη Βουλγαρία, όπου ορίστηκε συνταγματάρχης του Ιππικού. Το 1891 εξέδωσε την Οικονομική ιστορία της Βουλγαρίας, αφιερωμένη στον αδελφό του. 

Σε μία οικογενειακή συγκέντρωση στο Λονδίνο το 1894 συνάντησε την Κονσουέλα Βάντερμπιλτ, κόρη του εξαιρετικά πλούσιου μεγιστάνα των σιδηροδρόμων των ΗΠΑ Γουίλιαμ-Κίσαμ Βάντερμπιλτ και του άρεσε. Της έκανε πρόταση γάμου, αλλά η Κονσουέλα δεν τον άρεσε και αρνήθηκε την πρότασή του.

Η Βικτώρια της Βρετανίας τον έχρισε ιππότη διοικητή του Τάγματος του Λουτρού το 1896.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1897 την Άννα Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρη του Νικολάου Α΄ πρίγκιπα του Μαυροβουνίου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Μηχανή σειράς Α.301 ΟΣΕ

Η σειρά A.301 του ΟΣΕ, ήταν μια παλιά σειρά ντιζελοκίνητων μηχανών έλξης, που αποτελούσε τμήμα του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ. Κατασκευάστηκαν από την ALCO το 1962 για τους ΣΕΚ και εντάχθηκαν σε λειτουργία στον ΟΣΕ το 1971, με την ίδρυσή του. Συνολικά παράχθηκαν 10 μονάδες, με αρίθμηση Α301 έως Α310. Διέθεταν κινητήρα ALCO 251B V12 ισχύος 1800 ΗΡ προ της κυριας γεννητρίας (περίπου 1324kW) και έφτανε ταχύτητες μέχρι 120 χλμ/ώρα. Η σειρά είναι το μοντέλο DL-500, γνωστό ως "World Locomotive". Παρόμοιες ντιζελάμαξες κυκλοφορούσαν στην Ισπανία, το Πακιστάν, την Αυστραλία, το Περού, την Αργεντινή και την Ινδία

Στην Ελλάδα, ήταν γνωστές στον κύκλο των σιδηροδρομικών ως  "Τριακοσάρες", ή "Πούλμαν", το τελευταίο κυρίως από τους παλαιότερους μηχανοδηγούς, λόγω της ευκολίας στην μηχανοδήγηση, αλλά και ως "Γουρούνες", πιθανόν λόγω του διπλού προβολέα στις μετώπες που θύμιζε αρκετά ρουθούνια γουρουνιού. Χρησιμοποιούνταν σε επιβατικές και εμπορικές αμαξοστοιχίες και εκτελούσαν διάφορα δρομολόγια σε τοπικές και διεθνείς γραμμές. Πλέον έχει απομείνει μόνο μια λειτουργική, η Α.302, η οποία φυλάσσεται, και διατίθεται κατά καιρούς για διάφορες εκδρομές σιδηροδρομικού ενδιαφέροντος.

Κατάλογος μονάδων

Ιστορικό

1950: Οι απαρχές της World Locomotive 
Το 1953, η American Locomotive Company (Alco), εισήγαγε ένα στάνταρ σχεδιασμό δηζελάμαξας υπό τον γενικό τίτλο DL-500 ALCO's "World Locomotive", βασισμένο πάνω στην FA-2. Η πρώτη μονάδα κατασκευάστηκε τον Μάιο του ιδίου έτους στο Μόντρεαλ του Καναδά με αριθμό 1953E και εμπορική ονομασία FD-3 και παρουσιάστηκε επίσημα στην ένωση κατασκευαστών και πρωτότυπου σιδηροδρομικού υλικού του παναμερικανικού σιδηροδρομικού συνεδρίου τον Ιούνιο, πριν μεταφερθεί στην Ισπανία για δοκιμές.

1960-1980: Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα 
Το 1962, οι  Σ.Ε.Κ.  υπέγραψαν την με αριθμ. 1910 σύμβαση στις 5 Ιανουαρίου 1962 για την προμήθεια δέκα δηζελαμάξων πορείας, συνολικής αξίας 2.437.400 δολαρίων ΗΠΑ. Οι μονάδες εντάχθηκαν στο δίκτυο το 1963 και αριθμήθηκαν από Α.301 έως Α.310. Δρομολογήθηκαν σε ταχείες επιβατικές και βαριές εμπορικές αμαξοστοιχίες στον άξονα Πειραιά-Θεσσαλονίκης, καθώς και στην έλξη των διεθνών δρομολογίων τις περιόδους (Acropolis Express, Athens Express, Hellas Express, κλπ.) Ο αρχικός τους χρωματισμός, ήταν ασημί λωρίδες σε μπλε χρώμα. Από τις 10 μονάδες, οι 3 καταστράφηκαν σε ατυχήματα και εκποιήθηκαν. Μετά την έλευση των MLW σειράς Α.501 και Α.451, μεταφέρθηκαν στο Μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, όπου εκτελούσαν δρομολόγια κυρίως προς Κοζάνη και Αλεξανδρούπολη.

1980-σήμερα 
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, άρχισαν να βάφονται από μπλε σε πορτοκαλί, έναν χρωματισμό που εφαρμόστηκε και σε άλλες μονάδες. Το 1998, όταν αποφασίστηκε η απόσυρση της σειράς, μόνο η Α.302 λειτουργούσε ακόμα, ως εφεδρική με έδρα τον Σ.Σ. Στρυμώνα, αλλά εξασφάλιζε και τοπικά δρομολόγια μέχρι τον Προμαχώνα. Το 2000, βάφτηκε ξανά μπλε, με πρωτοβουλία του Σ.Φ.Σ. Μετά από επισκευή, σήμερα χρησιμοποιείται ως μουσειακή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Alco Α-302 στο Amnizia.org

Παραπομπές

Πηγές 

 Ανενεργό τροχαίο υλικό του ΟΣΕ στο Railfaneurope.net

Α.301
Αλέξανδρος του Μπάττενμπεργκ

Ο Αλέξανδρος (γερμ. Alexander, 5 Απριλίου 1857 - 23 Οκτωβρίου 1893) από τον Οίκο του Μαουντμπάττεν ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ και ο πρώτος πρίγκιπας της Βουλγαρίας (1879-1886).

Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Ιωσήφ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας Χάουκε. Η μητέρα του ήταν κυρία των τιμών της Τσαρίνας και εκεί τη γνώρισε ο πατέρας του, Αλέξανδρος. Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός. Στην Ιουλία και στα παιδιά της δόθηκε ο τίτλος των Πριγκίπων του Μπάττενμπεργκ, από το όνομα μιας παλαιάς κατοικίας των μεγάλων δουκών της Έσσης. Ο πατέρας του ανήκε στον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ και έγινε ιδρυτής του κλάδου του Μπάττενμπεργκ, που μετονομάστηκε σε Μαουντμπάττεν.

Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος νυμφεύτηκε τη Βικτωρία, κόρη της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου (κόρης της Βασίλισσας Βικτωρίας), ενώ ο τρίτος αδελφός Ερρίκος νυμφεύτηκε την Βεατρίκη, τη μικρότερη κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας. Οι ανιψιές του Αλεξάνδρου έκαναν γάμους με βασιλείς.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1889 την ηθοποιό Γιοχάννα Λόιζινγκερ από την Αυστρία και είχε τέκνα:
 Άσσεν Λούντβιχ Αλεξάντερ (1890–1965), Κόμης του Χάρτεναου.
 Τσβέτανα Μαρί Τερέζα Βέρα (1893–1935), Κόμισσα του Χάρτεναου.

Πηγές

Βιβλιογραφία
 Drandar, Le Prince Alexandre de Battenberg en Bulgarie (Paris, 1884)
 Koch, Fürst Alexander von Bulgarien (Darmstadt, 1887)
 Matveyev, Bulgarien nach dem Berliner Congress (Petersburg, 1887)
 Bourchier, "Prince Alexander of Battenberg," in Fortnightly Review, January 1894.
 Yordan Benedikov, "A History of Volunteers in the Serbo-Bulgarian War of 1885", published by the volunteer organization Slivnitsa, 1935 p. 83; new edition publishing house Издателство на Отечествения фронт, 1985 p. 113-14; Йордан Венедиков, История на доброволците от Сръбско-българската война - 1885 г., Издава Доброволческата Организация "Сливница”, 1935 стр. 83; ново издание на Издателство на Отечествения фронт, 1985 г. стр. 113-14.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Historical photographs of the royal palace in Sofia

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Τσάροι της Βουλγαρίας
Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Σούπερ Καπ Λιθουανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Σούπερ Καπ Λιθουανίας είναι ένας ετήσιος ποδοσφαιρικός αγώνες μεταξύ της πρωταθλήτριας ομάδας της προηγούμενης περιόδου του 
πρωταθλήματος Λιθουανίας και του κυπελλούχου της προηγούμενης περιόδου του Κυπέλλου Λιθουανίας. Διοργανώνεται από την Λιθουανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και διεξάγεται στην αρχή της ποδοσφαιρικής περιόδου.

Μέχρι το 2016, αν μια ομάδα κέρδιζε και το πρωτάθλημα και το κύπελλο, δεν διεξαγόταν αγώνας για το Σούπερ Καπ, το οποίο δινόταν αυτόματα στην κυπελλοπρωταθλήτρια ομάδα. Από το 2016, αν μια ομάδα έχει κατακτήσει και πρωτάθλημα και κύπελλο, στο Σούπερ Καπ συμμετέχει η φιναλίστ του πρωταθλήματος.

Επίδοση ανά ομάδα

Παραπομπές

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Λιθουανίας
Ταουραγκέ

Το Ταουραγκέ είναι μια βιομηχανική πόλη στη Λιθουανία. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ταουράγκε. Το 2011 είχε πληθυσμό 26.444 κατοίκων. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Περιφέρεια Καλίνινγκραντ και στις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιστοσελίδα δήμου  

Πόλεις της Λιθουανίας
Air Mediterranean

Η Air Mediterranean είναι μια ελληνική αεροπορική εταιρεία με έδρα το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών στην Αθήνα, Ελλάδα.

Ιστορία 
Τον Ιανουάριο του 2017 η Air Mediterranean απέκτησε το Πιστοποιητικό Αερομεταφορέα (AOC), σύμφωνα με την Ελληνική υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ). Στις 2 Νοεμβρίου του 2017 η εταιρία εκτέλεσε τις 2 πρώτες πτήσεις από την Αθήνα για Λονδίνο και Στοκχόλμη. Από της 17 Ιανουαρίου 2018 η αεροπορική εταιρία Air Mediterranean δεν εκτελεί πτήσεις ενώ στης 30 Μαρτίου 2018 ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσουν της πτήσεις σου μιας και εξασφάλισαν την αναχρηματοδότηση τους. Από τον Ιούνιο του 2018 πραγματοποιεί πτήσεις Charter.

Στόλος 
Από τον Ιούλιο του 2018 ο στόλος της Air Mediterranean αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:

Αναφορές

Εξωτερικές συνδέσεις 
 

Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Μαυρίκιος του Μπάττενμπεργκ

Ο Μαυρίκιος (αγγλ. Maurice, 3 Οκτωβρίου 1891 - 27 Οκτωβρίου 1914) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ.

Βιογραφία
Ο Μαυρίκιος Βίκτωρ Δονάλδος ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου του Μπάττενμπεργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Ερρίκος ήταν γιος της Ιουλίας Χάουκε, κόρης του Χανς Γιόχαν Μόριτς Χάουκε και ο Μαυρίκιος πήρε το όνομα του προπάππου του. Το όνομα Βίκτωρ το πήρε από τη μητέρα της Βεατρίκης, Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, και το Δονάλδος από τη Σκωτία, αφού γεννήθηκε στο κάστρο Μπαλμόραλ. Η μητέρα του ήταν το ένατο και τελευταίο τέκνο του Αλβέρτου και της Βικτωρίας. Η Βικτωρία ήταν αιμορροφιλική και τη νόσο είχε κληρονομήσει η κόρη της Βεατρίκη και από αυτήν ο Μαυρίκιος και ο αδελφός του Λεοπόλδος. 

Ο πατέρας του Ερρίκου, Αλέξανδρος, είχε νυμφευτεί μοργανατικά την Ιουλία Χάουκε, στην οποία και τους απογόνους της είχε δοθεί ο τίτλος του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ. Το 1886 η Βικτωρία με διάταγμα αναγνώρισε και στη Βρετανία την προσφώνηση του τίτλου του. Ο Μαυρίκιος έμοιαζε στον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε όταν αυτός ήταν 4 ετών· ήταν ο αγαπημένος της μητέρας του. Σπούδασε στο προπαρασκευαστικό σχολείο Λόκερς Παρκ στο Χέρτφορντσιρ. Η μόνη αδελφή του, Βικτωρία Ευγενία παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΓ΄, που ήταν βασιλιάς της Ισπανίας το διάστημα 1906-31. 

Παρακολούθησε το κολέγιο Ουέλινγκτον και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Σώμα Τυφεκιοφόρων. Σκοτώθηκε στη μάχη του Υπρ το 1914 και τάφηκε στο Κοιμητήριο της Κοινοπολιτείας για τον Πόλεμο, στο Υπρ. Στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ υπάρχει αναμνηστική πλάκα για αυτόν και τον αδελφό του. Έλαβε τη διάκριση του ιππότη του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας. Το 1917 οι συγγενείς του αποκήρυξαν τον γερμανικό τίτλο τους του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ και άλλαξαν το όνομα του Οίκου τους σε Μαουντμπάττεν (αντικατέστησαν το γερμανικό "Berg" (βουνό) με το αντίστοιχο αγγλικό "mount").

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
A Royal Sacrifice, Lucinda Gosling

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Λεοπόλδος Μαουντμπάττεν

Ο Λεοπόλδος (αγγλ. Leopold, 21 Μαΐου 1889 - 23 Απριλίου 1922) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ ως το 1917, οπότε άφησε τον γερμανικό τίτλο του και πήρε το όνομα Μαουντμπάττεν.

Βιογραφία
Ο Λεοπόλδος Αρθούρος Λουδοβίκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου του Μπάττενμπεργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο πατέρας του ήταν γιος του Αλέξανδρου της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας Χάουκε, την οποία είχε νυμφευτεί μοργανατικά. Η Ιουλία είχε λάβει τον τίτλο για αυτήν και τους απογόνους της του Πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ. Η μητέρα του ήταν το ένατο και τελευταίο τέκνο του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το 1886 η Βικτώρια με διάταγμά της αναγνώρισε τον τίτλο και την προσφώνησή του στη Βρετανία. Ο Λεοπόλδος είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του την αιμορροφιλία, όπως και ο νεότερος αδελφός του Μαυρίκιος.

Το 1909 διορίστηκε ως υπεράριθμος υπολοχαγός στο 8ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων της νήσου Ουάιτ. Το 1912 ήταν μέλος του Βασιλικού Σώματος Τυφεκιοφόρων και δύο έτη μετά έγινε προσωρινός υπολοχαγός. Το 1915 έγινε υπολοχαγός και το επόμενο έτος λοχαγός. Από το 1918, λόγω της ζημίας στην υγεία του κατά την ενεργό υπηρεσία, λάμβανε ημι-επίδομα και από τότε υπηρετούσε ως βοηθητικός του στρατοπέδου. Το 1920 αποσύρθηκε από την υπηρεσία του και έλαβε, με ιδιαίτερο αίτημα του εξαδέλφου του Γεωργίου Ε΄, τιμητικά τον βαθμό του ταγματάρχη.

Παραιτείται των γερμανικών τίτλων του
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το αντιγερμανικό αίσθημα στη Βρετανία έκανε να αλλάξει ο Γεώργιος Ε΄ το όνομα του Οίκου του, από Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα σε Ουίνδσορ και αποκήρυξε τους γερμανικούς τίτλους του γι' αυτόν και όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας. Ο Λεοπόλδος έκανε το ίδιο, αποκηρύσσοντας τον γερμανικό τίτλο του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ και άλλαξε το όνομα του Οίκου σε Μαουντμπάττεν (αντικαθιστώντας το γερμανικό Berg (=βουνό) με το αντίστοιχο αγγλικό mount). Έτσι από το 1917 ονομαζόταν Σερ Λίοπολντ Μαουντμπάττεν. Έλαβε το Μεγαλόσταυρο του Ιππότη του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας και του δόθηκε ο τίτλος του λόρδου. 

Κατά τη διάρκεια επέμβασης στο γόνατο απεβίωσε το 1922 σε ηλικία 32 ετών. Τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ, στο Ουίνδσορ του Μπέρκσιρ. Στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ υπάρχει αναμνηστική πλάκα για αυτόν και τον αδελφό του Μαυρίκιο.

Παραπομπές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Ερρίκος του Μπάττενμπεργκ

Ο Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 5 Οκτωβρίου 1858 - 20 Ιανουαρίου 1896) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ.

Βιογραφία
Ο Ερρίκος Μαυρίκιος γεννήθηκε στο Μιλάνο και ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας φον Χάουκε. Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός και δόθηκε στην Ιουλία και τους απογόνους της ο τίτλος του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ. 

Έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση και έγινε υπολοχαγός του 1ου Συντάγματος των Ουσάρων του Ρήνου, στον πρωσικό στρατό. Υπηρέτησε στο Σώμα της Φρουράς και έγινε τιμητικά συνταγματάρχης του 1ου Πεζικού Συντάγματος στη Βουλγαρία, όπου ο μικρότερος αδελφός του Αλέξανδρος ήταν πρίγκιπας της χώρας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος νυμφεύτηκε τη Βικτωρία της Έσσης και του Ρήνου, εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Ερρίκος νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, μικρότερη κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας, η οποία ζήτησε από το ζεύγος να μείνει μαζί της. Τότε η Βασίλισσα τον έχρισε ιππότη του Τάγματος της Περικνημίδος, του παραχώρησε την προσφώνηση Βασιλική Υψηλότης και η Άνω Βουλή τον έκανε Βρετανό υπήκοο. Ο γάμος έγινε στον ναό της Αγίας Μίλντρεντ στο Ουίπινγχαμ.

Τα παιδιά τους απέκτησαν με βασιλικό διάταγμα την προσφώνηση Υψηλότητες. Το 1885 έγινε τιμητικά συνταγματάρχης του 5ου Τάγματος Εθελοντών της Νήσου Ουάιτ. Το 1889 έγινε λοχαγός και κυβερνήτης του Κάστρου Κάρισμπρουκ επί της Νήσου Ουάιτ, αλλά και όλης της νήσου. Έγινε αντισυνταγματάρχης και το 1893 συνταγματάρχης. Το επόμενο έτος διορίστηκε στο ιδιωτικό συμβούλιο της Βασίλισσας. 

Το 1895 ζήτησε από τη βασίλισσα πεθερά του να πολεμήσει στη δυτική Αφρική στον "Πόλεμο των Ασάντι". Υπηρέτησε υπό τον στρατηγό Σερ Φράνσις Σκοτ. Ασθένησε από ελονοσία και μεταφέρθηκε στο καταδρομικό "Μπλοντ" (HMS Blonde), όπου απεβίωσε σε ηλικία 37 ετών. Το καταδρομικό "Μπλένιμ" (HMS Blenheim) μετάφερε τη σορό του και η εξόδιος ακολουθία έγινε στον ναό της Αγίας Μίλντρεντ στο Ουίπινγχαμ. Εκεί έχουν ταφεί και άλλα μέλη του Οίκου (η Βεατρίκη, ο γιος του Αλέξανδρος κ.ά.), ώστε ο ναός θεωρείται παρεκκλήσιο των Μπάττενμπεργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1884 την Βεατρίκη, κόρη του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, και είχε τέκνα:
 Αλέξανδρος (1886 - 1960), Μαρκήσιος του Κάρισμπρουκ.
 Βικτωρία Ευγενία (1887 - 1969), παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας.
 Λεοπόλδος (1889 - 1922), είχε αιμορροφιλία, απεβίωσε κατά τη διάρκεια εγχείρησης στο γόνατο.
 Μαυρίκιος (1891 - 1914), είχε αιμορροφιλία, απεβίωσε σε μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Σίγκουρντ Λαβάρντ

Ο Σίγκουρντ Λαβάρντ (πέθανε περί το 1200) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σβερ της Νορβηγίας, το όνομα Λαβάρντ προέρχεται από την αρχαία Νορβηγική μετάφραση του ονόματος λόρδος. Ο Σίγκουρντ Λαβάρντ αναφέρεται για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1181 στις συμπλοκές του Νιδάρος όταν ο αντίπαλος του Σβερ βασιλιάς Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας πήρε την πόλη. Σύμφωνα με τον Σάξων τον Γραμματικό ο Σίγκουρντ Λαβάρντ γεννήθηκε την εποχή που βρισκόταν ο πατέρας του στις Nήσους Φερόες και πήρε το όνομα Ουνάς επειδή εκείνη την εποχή ο Σβερ πίστευε ότι είναι ο πατέρας του. Όταν αποκαλύφτηκε ότι πατέρας του Σβερ ήταν ο Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας άλλαξε το όνομα του γιου του σε Σίγκουρντ, ο πατέρας του Σβερ έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας ύστερα από επανάσταση εναντίον του προηγούμενου βασιλιά Μάγκνους Ε΄. 
Ο βασιλιάς Μάγκνους ηττήθηκε και σκοτώθηκε (1184) αλλά σε δυο χρόνια οι παλιοί οπαδοί του ενώθηκαν δημιουργώντας την ομάδα των Μπάγκλερ (1186), η πρώτη σύγκρουση ανάμεσα στον βασιλιά και στους Μπάγκλερ πραγματοποιήθηκε στην μάχη του Ρανρίκ. Ο πατέρας του ανέθεσε στον Σίγκουρντ την φύλαξη μιας βαλλίστρας την οποία ο εχθρός κατάφερε εύκολα να καταλάβει, ο Σβερ εξοργίστηκε και αποφάσισε να μην αναθέσει στον μεγαλύτερο γιο του άλλη αποστολή. Ο Σίγκουρντ Λαβάρντ πέθανε πριν τον πατέρα του τον οποίο διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας, ο νεογέννητος γιος του Γκούττορμ της Νορβηγίας θα γίνει βασιλιάς της Νορβηγίας για λίγους μήνες (1204).

Παραπομπές

Πηγές

Krag, Claus Sverre – Norges største middelalderkonge (Oslo: H. Aschehoug & Co. 2005)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σίγκουρντ Λαβάρντ
Σίγκουρντ Λαβάρντ
Γκούττορμ Σίγκουρντσον

Οίκος του Σβερ
Γιλβέρτος του Μάασγκαου

O Γιλβέρτος, γερμ. Gilbert (9ος αι.) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Μάασγκαου στον ποταμό κάτω Μεύση (Μόιζε).

Βιογραφία
Αν το όνομα του γιού του Ρέγκιναρ προέρχεται από το Ράγκναρ, τότε ο Γιλβέτος θα είχε καταγωγή από τους Βίκινγκ. Ίσως σχετίζεται με τον Ρέγκιναρ γιο του Μέγκινχερε, ο οποίος ήταν ευγενής στην Αυλή του Καρλομάγνου.

Υπηρετούσε τον Λοθάριο Α΄ της Μέσης Φραγκίας (εγγονό του Καρλομάγνου), αλλά στον εμφύλιο πόλεμο των ετών 840-843 αυτομόλησε στον αδελφό αυτού Κάρολο Β΄ τον φαλακρό της Δυτικής Φραγκίας και έγινε υποτελής του. Ως αποτέλεσμα, οι γαίες του κατασχέθηκαν από τον Λοθάριο Α΄ και το αξίωμά του τού κόμη ανακλήθηκε. Τότε ο Γιλβέρτος απήγαγε και νυμφεύτηκε την κόρη του Λοθαρίου Α΄, προσπαθώντας να τον αναγκάσει να τον τοποθετήσει στην πρότερη θέση του. Ο γάμος έγινε στην Ακουιτανία και η νύφη ίσως λεγόταν Ερμενγάρδη (ομώνυμη της μητέρας της).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 846 την Ερμενγάρδη (;), κόρη του Λοθαρίου Α΄ της Μέσης Φραγκίας και μάλλον είχε τέκνα:
 Ρέγκιναρ Α΄ π. 850-916, δούκας της Λωρραίνης. Μάλλον γιος του.
 Αλβέρτος, αναφέρεται ως αδελφός του Ρέγκιναρ Α΄

Αναφορές

Οίκος του Ρέγκιναρ
Φρειδερίκος του Μάιντς

Ο Φρειδερίκος (γερμ.: Friedrich, πέθανε το 954) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς από το 937 μέχρι το 954. Προερχόταν από τον Οίκο του Ρέγκιναρ.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ρέγκιναρ Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Χερσίντα της Φραγκίας, ίσως κόρης του Καρόλου Β΄ του φαλακρού της Δυτικής Φραγκίας.

Διαδέχθηκε τον Χιλδεβέρτο ως αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Αμέσως ενήργησε ως αντίπαλος του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας, ένας από τους πιο συστηματικούς αντιπάλους του. Το 939 προσχώρησε στην εξέγερση του αδελφού του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης, μαζί με τον Έμπερχαρντ Κορραδιδών δούκα της Φραγκονίας και τον Ερρίκου Α΄ Οθωνιδών δούκα της Βαυαρίας· τελικά φυλακίστηκε στο Χάμμερμπουρκ για ένα διάστημα. Το 941 σχεδίαζε με τον Ερρίκο Α΄ τη δολοφονία του Όθωνα Α΄ στο Κβέντλινμπουρκ, αλλά αποκαλύφθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν στο Ίνγκελχαϊμ και αφού τιμωρήθηκαν, ελευθερώθηκαν τα Χριστούγεννα.

Αρνήθηκε να συνοδεύσει τον Όθωνα Α΄ στην Ιταλία το 951. Συμμετείχε σε μία άλλη εξέγερση μαζί με τον Λιούντολφ δούκα της Σουαβίας (γιο του Όθωνα Α΄) και τον Κορράδο Σαλίων δούκα της Λωρραίνης. Προσήλκυσαν τον Όθωνα Α΄ στο Μάιντς το 953, αλλά ο Κορράδος του εγκατέλειψε και χωρίς τη βοήθεια του Ερρίκου Α΄ εύκολα συνετρίβησαν και τιμωρήθηκαν. Προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από τη διαμάχη, όταν απεβίωσε το 954.

Πηγές
 Peter Herde (1961), "Friedrich, Erzbischof von Mainz", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 5, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 516–517; (full text online)
 Ernst Dümmler (1877), "Friedrich, Erzbischof von Mainz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 7, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 549–552

Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Folli Follie

Η Folli Follie είναι μια ελληνική διεθνής εταιρεία που σχεδιάζει, κατασκευάζει και διανέμει πολυτελή κοσμήματα, ρολόγια και αξεσουάρ μόδας. Μέσω των θυγατρικών της λειτουργεί επίσης καταστήματα αφορολόγητων ειδών και καταστήματα λιανικής πώλησης αθλητικών ειδών.

Ιστορία 
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1986 στην Ελλάδα από τον Δημήτρη Κουτσολιούτσο. Το πρώτο κατάστημα ήταν στην εμπορική περιοχή της Αθήνας. Η Folli Follie ξεκίνησε την κατασκευή κοσμημάτων και ρολογιών το 1994. Το 1995 άνοιξε το πρώτο κατάστημα στην Ιαπωνία. Σήμερα κατατάσσεται στις κορυφαίες 10 μάρκες πολυτελείας στην Ιαπωνία με 80 σημεία πώλησης. Η Folli Follie απέκτησε πλήρως τη θυγατρική της στην Ιαπωνία το 2008.

Το 1997, η Folli Follie εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Το κεφάλαιο χρησιμοποιήθηκε για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης και της γεωγραφικής επέκτασης. Η Folli Follie δραστηριοποιείται σε 25 χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, Ελβετία, Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία. Έχει πάνω από 380 σημεία πώλησης. Λόγω υπερχρέωσης, η εταιρεία βρίσκεται από το 2018 σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και οι ιδιοκτήτες της αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες (απάτη, ξέπλυμα χρήματος

Σχεδιασμός 
Η ομάδα σχεδιασμού της εταιρείας αποτελείται από Ιταλούς, Ελβετούς και Έλληνες κορυφαίους σχεδιαστές που συνεργάζονται για να παρουσιάσουν δύο συλλογές ετησίως: Φθινόπωρο / Χειμώνας και Άνοιξη / Καλοκαίρι. Το κύριο χαρακτηριστικό της συλλογής είναι η συλλογή "Premium K", η οποία περιλαμβάνει κοσμήματα περιορισμένης έκδοσης και κομμάτια αξεσουάρ. Η φιλοσοφία της Folli Follie είναι να προσφέρει μια "πλήρη αντίληψη της μόδας" επώνυμων, μοντέρνων κοσμημάτων, ρολογιών και αξεσουάρ σε προσιτές τιμές. Η εταιρεία προσφέρει επίσης συλλογή ρολογιών για άνδρες με την επωνυμία Folli Follie.

Αποκτήσεις 
Η FF εξαγόρασε τη βρετανική εταιρεία κοσμημάτων Links of London το 2006, με επιχειρηματική αξία 45 εκατομμυρίων ₤.

Διανομή 
Ο Όμιλος Folli Follie διαθέτει πολλά σημεία πώλησης σε καταστήματα αφορολόγητων ειδών σε αεροδρόμια σε όλο τον κόσμο καθώς και σε πτήσεις σε μεγάλες διεθνείς αεροπορικές εταιρείες. Ο όμιλος αντιπροσωπεύει και άλλα εμπορικά σήματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως Coach, Converse, Patrizia Pepe, Helly Hansen και Harley Davidson. Η εταιρεία ελέγχει επίσης τις αλυσίδες λιανικής πώλησης "Elmec Sport", "Factory Outlet" και ένα μεγάλο πολυκατάστημα στο κέντρο της Αθήνας "Attica".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ροδόλφος του Χέσμπαϋ

Ο Ροδόλφος, γερμ. Rudolf (απεβ. μετά τις 24 Ιανουρίου 966) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Χέσμπαϋ και του Μάασγκαου.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναρ Β΄ κόμη του Αινώ. Ο πάππος του Ρέγκιναρ Α΄ και ο πατέρας αυτού Γιλβέρτος ήταν επίσης κόμητες του Μάασγκαου. Ίσως και ο πατέρας του.

Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρέγκιναρ Γ΄ κόμη του Αινώ έλαβε μέρος στην εξέγερση του θείου τους Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης εναντίον του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Όταν ο θείος του σκοτώθηκε το 939, ο Ροδόλφος υποσχέθηκε εκδίκηση. Το 944, σύμφωνα με τον χρονογράφο Φλόντοαρντ του Ρενς, ο Ροδόλφος και ο πατέρας του συμμάχησαν με τον Λουδοβίκο Δ΄ Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας, αλλά ο Ούγος Ροβερτιδών δούκας των Φράγκων έστειλε τον Χέρμαν Α΄ Κορραδιδών δούκα της Σουαβίας να τους πολιορκήσει στο κάστρο τους και να καταστείλει την εξέγερση.

Το 953 ηττήθηκε από τον Λοθάριο της Δυτικής Φραγκίας (γιο του Λουδοβίκου Δ΄) και τον Μπρούνο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας (αδελφό του Όθωνα Α΄) και εκδιώχθηκε στη Βαυαρία. Τον διαδέχθηκε ο Βέρνερ ως κόμης του Χέσμπαϋ: ως τέτοιος αναφέρεται σε ένα καταστατικό που επικύρωσε ο Μπρούνο. Η διαδοχή έγινε πιθανώς το 953. Το 966 η περιουσία του Ροδόλφου κατασχέθηκε και αποδόθηκε στον Βέρνερ. Απεβίωσε μετά.

Οικογένεια
Δεν αναφέρονται σύζυγος ή τέκνα, που ίσως είχε ο Ροδόλφος.

Πηγές
 Bachrach, Bernard S. and Fanning, Steven (Editors), The Annals of Flodard of Reims, 919-966, University of Toronto Press, Toronto, 2004
 Medieval Lands Project, Comtes de Hesbaie

Οίκος του Ρέγκιναρ
Γερμανός (ξάδελφος του Ιουστινιανού Α΄)

Ο Γερμανός (απεβ. 550) ήταν Βυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός και ένας από τους διοικητές του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α'. Ο Γερμανός ήταν ξάδελφος του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και μέλος της κυρίαρχης δυναστείας. Ανέλαβε διοικητής στη Θράκη, τη Βόρεια Αφρική και της Ανατολής ενάντια στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών και ήταν υποψήφιος να διοικήσει την τελική βυζαντινή εκστρατεία ενάντια στους Οστρογότθους. Έχοντας παντρευτεί μέλος της γοτθικής βασιλικής οικογένειας, μέσω της δεύτερης συζύγου του, και λόγω της διακεκριμένης υπηρεσίας του, την εποχή κατά τον αιφνίδιο θάνατο τού Ιουστινιανου Α΄ θεωρήθηκε ο πιθανός κληρονόμος τού Αυτοκράτορα.

Όταν τα περσικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη των Σούρων και προέλαυναν προς την Αντιόχεια, για την υπεράσπισή της στάλθηκε ο Γερμανός.

Οικογένεια
Με την πρώτη του γυναίκα την Πασάρα είχε δύο γιους, τον Ιουστίνο ύπατο και τον Ιουστινιανό στρατηγό, και μια κόρη την Ιουστίνα, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη στρατηγό. 

Με την δεύτερη γυναίκα του την Ματασούνθα απέκτησε τον Γερμανό καίσαρα.

Παραπομπές 

 

Δυναστεία του Ιουστινιανού
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Σούπερ Καπ Εσθονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Σούπερ Καπ είναι ένας ετήσιος ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ της πρωταθλήτριας της προηγούμενης περιόδου στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Εσθονίας και του κατόχου του Κυπέλλου Εσθονίας. Αν το πρωτάθλημα και το κύπελλο έχουν κατακτηθεί από την ίδια ομάδα, τότε στο Σούπερ Καπ συμμετέχει η φιναλίστ του κυπέλλου.

Επίδοση ανά ομάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οι αγώνες Σούπερ Καπ Εσθονίας, RSSSF.com

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Εσθονίας
Ρέγκιναρ Δ΄ του Μονς

Ο Ρέγκιναρ Δ΄ (Régnier IV de Mons, 950 - 1013) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Μονς (973-974, 998-1013).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρέγκιναρ Γ΄ κόμη του Αινώ και της Αδέλας, κόρης του Ούγου Ε΄ κόμη του Έκουισχαϊμ. Ο πατέρας του ήταν κόμης ως το 958, όταν έπεσε στη δυσμένεια του Όθωνα Α΄ και έχασε το Αινώ, που δόθηκε στον Γοδεφρείδο Δ΄ Γεραρδιδών δούκα της Κάτω Λωρραίνης. 

Ο Ρέγκιναρ Δ΄ έλαβε την κομητεία του Μονς το 973, αλλά το επόμενο έτος αντικαταστάθηκε από τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Βερντέν. Το 998 τον διαδέχθηκε, επιστρέφοντας στην κομητεία του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Εδβίγη, κόρη του Ούγου Καπέτου της Γαλλίας και είχε τέκνα:
 Ρέγκιναρ Ε΄, π. 995-1039, κόμης του Μονς.
 Ζιζέλ 998-1049, παντρεύτηκε τον Βωτιέ Γ΄ του Ολαίν.
 Λάμπερτ.
 Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Έμπλες Α΄ κόμη του Ρουσύ και αρχιεπίσκοπο του Ρενς.
 Ερμεντρούδη, απεβίωσε 2-3 ετών. Η ταφή ήρθε στο φως σε μία ανασκαφή στην Αγ. Γερτρούδη, στο Νιβέλ του Βελγίου, όταν σε ένα μολυβένιο σταυρό βρέθηκε το όνομά της μαζί με αυτό των γονιών της. 

Οίκος του Ρέγκιναρ
Ρέγκιναρ Ε΄ του Μονς

Ο Ρέγκιναρ Ε΄, γερμ. Reginar V (π. 995 - 1039) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Μονς.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ρέγκιναρ Δ΄ κόμη του Μονς και της Εντουίγκ της Γαλλίας, κόρης του Ούγου Καπέτου των Φράγκων.

Το 1013 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μονς. Νυμφεύτηκε την κόρη του Χέρμαν κόμη του Βερντέν. Απέκτησε το νότιο μέρος της επαρχίας της Βραβάντης π. το 1024.

Το 1039 απεβίωσε ο Ρέγκιναρ Ε΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν, σύζυγος της Ριχίλντε. Ο Χέρμαν ήταν ο τελευταίος κόμης του Μονς από τον Οίκο του Ρέγκιναρ. Τον διαδέχθηκε η Ριχίλντα και ο 2ος σύζυγός της Βαλδουίνος ΣΤ΄ κόμης της Φλάνδρας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ματίλντα, κόρη του Χέρμαν κόμη του Βερντέν και είχαν τέκνο:
 Χέρμαν απεβ. 1049, κόμης του Αινώ.

Πηγές
 Napran, Laura (Translator), Gilbert of Mons, Chronicle of Hainaut, Boydell Press, Suffolk, 2005
 Varenbergh, Emile, Herman, Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 9, Bruxelles, 1887 [détail des éditions], p. 257-258
 Medieval Lands Project, Comtes de Hainaut, 998-1051, Reginar Family

Οίκος του Ρέγκιναρ
Χέρμαν του Αινώ

Ο Χέρμαν, γερμ. Hermann (απεβ. 3 Ιουλίου 1049) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Μονς και του Αινώ.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ρέγκιναρ Ε΄ κόμη του Μονς και της Ματίλντας, κόρης του Χέρμαν κόμη του Βερντέν.

Το 1039 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μονς. Συμμάχησε με τον Γοδεφρείδο Γ΄ δούκα της Κάτω Λωρραίνης και τον Βαλδουίνο Ε΄ κόμη της Φλάνδρας εναντίον του Ερρίκου Γ΄ Σαλίων· κέρδισε την κομητεία του Βαλενσιέν. Η νότια Βραβάντη που είχε από τον πατέρα του μαζί με το Βαλενσιέν αποτέλεσαν την κομητεία του Αινώ.

Η σύζυγός του, Ριχίλντε, αβέβαιης καταγωγής, προτιμούσε τη συμμαχία με τον Ερρίκο Γ΄ και προσπάθησε να κάνει τον Χέρμαν να φυλακίσει τον Βάζο επίσκοπο της Λιέγης, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Ο Χέρμαν απεβίωσε το 1049 και η σύζυγός του παντρεύτηκε τον γιο του Βαλδουίνου Ε΄, τον Βαλδουίνο ΣΤ΄ κόμητα της Φλάνδρας, ο οποίος μεθόδευσε τα πράγματα, ώστε να μην την κληρονομήσει ο γιος της Ρογήρος. Ένωσε το Αινώ της Ριχίλντε με τη δική του κομητεία της Φλάνδρας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ριχίλντε, ίσως κόρη του Έγκουισχαϊμ κόμη του Ντάγκσμπουρκ. Είχε τέκνα:
 Ρογήρος απεβ. 1093, επίσκοπος του Σαλόν επί του Μάρνη.
 Γερτρούδη, μοναχή του Τάγματος του Αγ. Βενεδίκτου.

Παραπομπές

Πηγές
 Napran, Laura (Translator), Gilbert of Mons, Chronicle of Hainaut, Boydell Press, Suffolk, 2005
 Varenbergh, Emile, Herman, Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 9, Bruxelles, 1887 [détail des éditions]
 Medieval Lands Project, Comtes de Hainaut, 998-1051, Reginar Family

Οίκος του Ρέγκιναρ
ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Ο Όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι ένας από τους μεγαλύτερους επιχειρηματικούς Ομίλους στην Ελλάδα, με παρουσία επίσης στην Κεντρική και Νοτιανατολική Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Δραστηριοποιείται στους τομείς των υποδομών, της παραγωγής, προμήθειας και εμπορίας ηλεκτρικής ενέργειας, των παραχωρήσεων, της διαχείρισης απορριμμάτων, των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων και της ανάπτυξης και διαχείρισης ακινήτων.

Ο Όμιλος απασχολεί 5.000 εργαζομένους ανά τον κόσμο, ενώ οι συνολικές επενδύσεις του τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει τα 2 δις. ευρώ, στηρίζοντας έμπρακτα την ελληνική οικονομία αλλά και το τραπεζικό σύστημα της χώρας, διατηρώντας συνεχώς όλα τα διαθέσιμα του Ομίλου σε ελληνικές τράπεζες.

Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών (FTSE / Athex Large Cap).

Εταιρεία
Ο Όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση των εταιρειών ΓΕΚ (οικογένεια Κάμπα) και ΤΕΡΝΑ (οικογένεια Περιστέρη), δύο εκ των μεγαλύτερων κατασκευαστικών εταιρειών στην Ελλάδα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ελληνικές επιχειρήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Δεύτερη Μάχη της Αδριανούπολης

Η Δεύτερη Μάχη της Αδριανούπολης (γνωστή και ως η Απελευθέρωση της Αδριανούπολης, , στην Τουρκία) ήταν μια μικρής κλίμακας μάχη κατά τον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Η σύγκρουση ήταν ανάμεσα στο Βασίλειο της Βουλγαρίας και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιουλίου 1913. 

Μόλις ο Β' Βαλκανικός Πόλεμος ξέσπασε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έψαχνε τρόπο να ανακτήσει τα χαμένα της εδάφη από την Βουλγαρία. Ο Εμβέρ Πασάς οδήγησε έναν στρατό για να ανακαλάβει την Αδριανούπολη, την οποία είχε χάσει μερικούς μήνες πριν. Από την στιγμή που η Βουλγαρία, χρειάστηκε να αποσύρει αρκετές δυνάμεις από την Αδριανούπολη για να αντιμετωπίσει την Σερβία και την Ελλάδα, οι δυνάμεις που είχαν παραμείνει, ήταν αριθμητικώς κατώτερες από τους προελαύνοντες Τούρκους και έτσι, προτίμησαν να αποχωρήσουν αμαχητί. Ο Ενβέρ Πασάς συνέχισε να προελαύνει βαθύτερα στην Βουλγαρική επικράτεια, αλλά διατάχθηκε να σταματήσει την προέλαση, από τον Σουλτάνο, μετά από πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων.

Πηγές

Παραπομπές 

Αδριανούπολη
Αδριανούπολη
Ερρίκος Α΄ του Λουβαίν

Ο Ερρίκος Α΄, γερμ. Heinrich I (11ος αι.) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν (1015-1038).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λάμπερτ Α΄ και της Γκέρμπεργκα των Καρολιδών, κόρης του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης. Αδέλφια του ήταν ο Λάμπερτ Β΄ και η Ματίλντα, σύζυγος του Ευστάθιου Α΄ κόμη της Βουλώνης. 

Το 1015 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Λουβαίν. Κυβέρνησε για 23 έτη και απεβίωσε το 1038. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Λάμπερτ Β΄ ως κόμης του Λουβαίν.

Οικογένεια
Από το γάμο του είχε τα εξής τέκνα:
 Αδελαΐδα.
 Κουνιγκούνδη.
 Αδέλα.

Παραπομπές

Οίκος του Ρέγκιναρ
Άλμπερο Α΄ του Λουβαίν

O Άλμπερο Α΄, γερμ. Albero (1070 - 1 Ιανουαρίου 1128) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν επίσκοπος της Λιέγης (1123-1128).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβέν (γερμ. Λόιβεν) και της Αδέλας Τβάιστερμπαντ της Θουριγγίας, κόρης του Έβεραρτ κόμη του Όρτεν.

Το 1121 απεβίωσε ο Φρειδερίκος επίσκοπος της Λιέγης ύποπτα (πιστεύεται ότι δηλητηριάστηκε από τον Άλμπερο) και ο Ερρίκος Ε΄ Σαλίων της Γερμανίας όρισε τον Αλέξανδρο του Γύλιχ, αλλά ο Φρειδερίκος αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας αρνιόταν να τον χειροθετήσει και η επισκοπή έμενε κενή.

Το επόμενο έτος ο Ερρίκος Ε΄ και ο πάπας Κάλλιστος Β΄ έκαναν Συμφωνία στη Βορμς και μεταξύ άλλων αποφασίστηκε ο Άλμπερο να αναλάβει πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης από το 1123. Ο Άλμπερο αποκατέστησε την τάξη στη επισκοπή με τη βοήθεια του αδελφού του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Λουβαίν.

Έμεινε στην επισκοπή ως το 1128, οπότε απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Α΄ του Γύλιχ ως νέος πρίγκιπας-επίσκοπος.

Παραπομπές

Πηγές
 (in French) Pierre François Xavier de Ram, Albéron I, Biographie Nationale, part 1, col. 177-182, Brussels, 1866
 (in French) Information on Albero I on the website about the history of the Prince-Bishopric

Οίκος του Ρέγκιναρ
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή

Η Τέρνα Ενεργειακή είναι ελληνική εταιρεία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Η εταιρεία είναι θυγατρική του Ελληνικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η οποία μέσω της θυγατρικής της Ήρων Α.Ε. συμμετέχει επίσης στην κατασκευή και λειτουργία της παραγωγής θερμοηλεκτρικής ενέργειας που τροφοδοτείται με φυσικό αέριο. Ωστόσο, η Τέρνα Ενεργειακή παράγει αποκλειστικά ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των αιολικών πάρκων και των μικρών υδροηλεκτρικών σταθμών. Κατασκευάζει επίσης μονάδες ανανεώσιμης ενέργειας και ολοκληρωμένες μονάδες επεξεργασίας για τη συνολική διαχείριση και αξιοποίηση της ενέργειας των αποβλήτων και της βιομάζας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1997 ως θυγατρική της Τέρνα, η οποία το 1999 συγχωνεύθηκε με τη ΓΕΚ για να αποτελέσει τον μεγαλύτερο ετερογενή όμιλο της Ελλάδας. Η εταιρεία με έδρα την Αθήνα είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 2009 και ανήκει στις 25 εταιρείες που αποτελούν τον δείκτη FTSE/Athex Large Cap. Το 2013, η εταιρεία επενδύσεων των ΗΠΑ York Capital Magagement αγόρασε ένα μερίδιο 10% της μητρικής εταιρείας ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και ένα άλλο μερίδιο 3% της Τέρνα Ενεργειακή.

Ελληνικές επιχειρήσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ερρίκος Γ΄ του Λουβαίν

Ο Ερρίκος Γ΄, γερμ. Heinrich III (απεβ. 1095) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν (1078-1095) και λάντγκραβος της Βραβάντης (1085-1095).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Αδέλας, κόρης του Έβεραρντ κόμη του Όρτεν. 

Το 1078 απεβίωσε ο πατέρας του και οτον διαδέχθηκε. Συμμάχησε με τους γείτονές του και επισφράγιζε τις συμμαχίες με επιγαμίες: ο Βαλδουίνος Β΄ κόμης του Αινώ ήταν σύζυγος της αδελφής του Ίντας και ο ίδιος νυμφεύτηκε την κόρη τού Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. Ο Ερρίκος των Βερντέν, επίσκοπος της Λιέγης ήταν φιλειρηνικός, έτσι ο Ερρίκος Γ΄ μπόρεσε να επικεντρωθεί στα εσωτερικά θέματα της επικράτειάς του, χωρίς εξωτερικούς κινδύνους. 

Υποστήριξε τα θρησκευτικά ιδρύματα στα δυτικά της περιοχής του και θέσπισε νόμους, εξαλείφοντας την απουσία νομοθετημάτων. Το 1095 έλαβε μέρος σε μία κονταρομαχία στο Τουρναί. Αγωνίστηκε με το κοντάρι του εναντίον του Γκοζουίν ντε Φορέστ, αλλά τραυματίστηκε θανάσιμα και απεβίωσε. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γοδεφρείδος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1090 τη Γερτρούδη, κόρη του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας και είχε μάλλον τέκνα:
 Αδελαΐδα απεβ. π. 1158, παντρεύτηκε τον Σιμόν Α΄ δούκα της Λωρραίνης, από τον ομώνυμο Οίκο.
 Γερτρούδη, παντρεύτηκε τον Λάμπερτ κόμη του Μονταιγκύ.

Η χήρα του Γερτρούδη παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Θεοδώριχο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Ήταν και για τον Θεοδώριχο Β΄ ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο του είχε γιο τον Σιμόν Α΄.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Οίκος του Ρέγκιναρ
Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας

Ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ) συστάθηκε σύμφωνα με το Ν. 4001/2011 και σε συμμόρφωση με την Οδηγία 2009/72/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την οργάνωση των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας, με σκοπό να αναλάβει τα καθήκοντα του Διαχειριστή του Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΣΜΗΕ). Στο πλαίσιο αυτό, σκοπός του ΑΔΜΗΕ είναι η λειτουργία, συντήρηση και ανάπτυξη του ΕΣΜΗΕ ώστε να διασφαλίζεται ο εφοδιασμός της χώρας με ηλεκτρική ενέργεια με τρόπο ασφαλή, αποδοτικό και αξιόπιστο.

Από τον Φεβρουάριο του 2012 είναι Εταιρεία ανεξάρτητη σε λειτουργία και διαχείριση, διατηρώντας την αναγκαία ανεξαρτησία για την συμμόρφωση με την οδηγία 2009/72/ΕΚ της ΕΕ. Μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2017, ήταν θυγατρική εταιρεία της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού Ελλάδος.  Από τις 20 Ιουνίου 2017, ο ΑΔΜΗΕ ακολουθεί το μοντέλο του ιδιοκτησιακά διαχωρισμένου Διαχειριστή (Ownership Unbundling) και είναι εναρμονισμένος πλήρως με την Οδηγία 2009/72/ΕΚ. Από 24 Ιουλίου 2017, η μετοχική σύνθεση του ΑΔΜΗΕ είναι η εξής: 51% ΑΔΜΗΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε., 25% ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ Α.Ε. και 24% State Grid Europe Limited. 

Από τις 30 Ιουνίου 2012, το Ελληνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας περιελάμβανε 11.303 χιλιόμετρα γραμμών μεταφοράς και 291 υποσταθμούς με συνολική εγκατεστημένη ισχύ 50.749 MVA:

2.632 χιλιόμετρα γραμμών 400 kV (εναέριων και υπόγειων)
267 χλμ. Γραμμών D.C. 400 kV (εναέρια και υποβρύχια)
8.349 χιλιόμετρα γραμμών 150 kV (εναέρια, υποβρύχια και υπόγεια)
55 χλμ. γραμμών 66 kV (εναέρια, υποθαλάσσια και υπόγεια)
Η ΑΔΜΗΕ Α.Ε. είναι μέλος του ENTSO-E (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας).

Ιδιωτικοποίηση
Η ελληνική συμφωνία διάσωσης τον Ιούλιο του 2015 περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση της ΑΔΜΗΕ. Για το σκοπό αυτό, η ΑΔΜΗΕ A.E. πρόκειται να χωριστεί από τη ΔΕΗ ΑΕ, με το 51% να μεταβιβαστεί στο Ελληνικό Δημόσιο και 49% να πωληθεί, συμπεριλαμβανομένου ποσοστού τουλάχιστον 29% που θα προσφερθεί στους στρατηγικούς επενδυτές. Στις 21 Οκτωβρίου 2016, μια κοινοπραξία που συγκροτήθηκε από την Terna S.p.A. και την F2i SGR S.p.A. (και οι δύο με ποσοστό συμμετοχής 50%) υπέβαλαν δεσμευτική προσφορά για την απόκτηση ποσοστού 24% στην ΑΔΜΗΕ A.E. Τέλος, το 24% της εταιρείας πωλήθηκε στην κρατική εταιρεία State Grid Corporation της Κίνας. Σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει το 51,12% των μετοχών και τη διοίκηση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας
Ελληνικά εμπορικά σήματα