joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χάρι Χόλε

Ο Χάρι Χόλε (νορβηγικά.: Harry Hole) είναι ο φανταστικός αστυνομικός που αποτελεί βασικό ήρωα σε μια σειρά μυθιστορημάτων αστυνομικής λογοτεχνίας του Νορβηγού συγγραφέα Τζο Νέσμπο. Όλα τα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Χάρι Χόλε, κυκλοφορούν και στα ελληνικά.

Χαρακτήρας
Ο Χόλε είναι επιθεωρητής της αστυνομίας του Όσλο. Έχασε τη μητέρα του από καρκίνο όταν ήταν είκοσι ετών, ενώ έχει μια αδερφή με σύνδρομο ντάουν. Ο Χόλε έχει σκληροτράχηλο χαρακτήρα, είναι γύρω στα σαράντα, άγαμος, με προβλήματα αλκοολισμού, ενώ πολλές φορές καταφεύγει σε ανορθόδοξες μεθόδους για να επιλύσει τις υποθέσεις του. Δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους κύκλους της αστυνομίας, όμως οι συνάδελφοί του τον σέβονται, έστω και απρόθυμα. Όντας μοναχικός χαρακτήρας, έχει λιγοστούς αλλά πιστούς φίλους, ενώ σημαντικό ρόλο στη ζωή του παίζει η Ράκελ Φάουκε "Πέρα από τα κλισέ του είδους, ο αλκοολικός και ανυπότακτος Χάρι Χόλε καταφέρνει πάντα να μας εκπλήσσει... Η σχέση του με τη Ράκελ είναι πραγματικά πολυεπίπεδη και το πιο βασανιστικό αίνιγμα της αστυνομικής λογοτεχνίας. "Ο φαντομάς" απογειώνει τη σαρωτική φόρα που έχει ο νορβηγός Jo Nesbo." The Independent  με την οποία έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά στο βιβλίο Ο Κοκκινολαίμης.

Τα βιβλία της σειράς του Χάρι Χόλε 
 1997 - Η Νυχτερίδα
 1998 - Οι Κατσαρίδες
 2000 - Ο Κοκκινολαίμης
 2002 - Νέμεσις 
 2003 - Το Αστέρι του Διαβόλου 
 2005 - Ο Λυτρωτής 
 2007 - Ο Χιονάνθρωπος 
 2009 - Η Λεοπάρδαλη
 2011 - Ο Φαντομάς
 2013 - Η Αστυνομία
 2017 - Η Δίψα
2019 - Μαχαίρι

Σημειώσεις

Παραπομπές

Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Κατάλογος των υφιστάμενων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού

Αυτός είναι ένας κατάλογος με τα εν ενεργεία

πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Παραπομπές 

Τα στοιχεία προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Ισπανικές Ένοπλες Δυνάμεις

Οι Ισπανικές Ένοπλες Δυνάμεις (ισπανικά: Fuerzas Armadas Españolas) αποτελούν το σύνολο των στρατιωτικών δυνάμεων του Βασιλείου της Ισπανίας. Οι Ισπανικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι μια σύγχρονη στρατιωτική δύναμη επιφορτισμένη με την προάσπιση της ακεραιότητας και της κυριαρχίας της χώρας της Ιβηρικής Χερσονήσου. Αποτελούνται, κατά κύριο λόγο, από τον Στρατό, το Ναυτικό και την Αεροπορία. Ο εκάστοτε μονάρχης είναι αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, με σημερινό τους αρχηγό τον Βασιλιά Φίλιππο ΣΤ'.

Προσωπικό 
Η θητεία στις Ισπανικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι προαιρετική, ενώ το προσωπικό τους ανά κλάδο το 2012 ήταν το εξής:
 Ισπανικός Στρατός Ξηράς: 75.000
 Ισπανικό Ναυτικό: 20.800
 Ισπανική Αεροπορία: 20.300

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ministerio de Defensa de España
 Fuerzas Armadas Españolas
Χρήστος Κόρακας

Ο Χρήστος Κόρακας του Ανδρέα (1914  - 27 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην επαρχία Ελασσόνος.

Σταδιοδρομία 
Ήταν γιος του Ανδρέα Κόρακα (γεννημένου το 1880) , ο οποίος εξελέγη βουλευτής Λαρίσης το 1915, το 1923 και το 1926 με το κόμμα Δημοκρατική Ένωσις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Ελασσόνος με την ΕΠΕΚ και επανεκλέχθηκε βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας στις εκλογές του 1956 με τον εκλογικό συνασπισμό Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε). Ο Χρήστος Κόρακας άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1971.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λάρισας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές Ελασσόνος
Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές Λαρίσης-Μαγνησίας
Ισπανικός Στρατός Ξηράς

Ο Ισπανικός Στρατός Ξηράς (ισπανικά: Ejercito de Tierra) είναι οι δυνάμεις ξηράς των Ισπανικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες έχουν καθήκοντα στρατιωτικών επιχειρήσεων στην ξηρά. Ο Ισπανικός Στρατός Ξηράς είναι ένας από τους αρχαιότερους στρατούς του κόσμου, καθώς χρονολογείται στα τέλη του 15ου αιώνα.

Εξοπλισμός

Όπλα 
 Heckler & Koch USP - 9 mm πιστόλι 
 Heckler & Koch MP5 - 9 mm Υποπολυβόλο 
 HK G36E - 5.56 mm τουφέκι 
 Heckler & Koch G36KE και G36CE - 5.56 mm τουφέκι 
 MG3 - 7.62 mm NATO μεσαίο πολυβόλο 
 HK MG4 - 5.56 mm NATO|5.56 mm ελαφρύ πολυβόλο
 Browning M2 HB - 12,70mm βαρύ πολυβόλο 
 SB LAG 40 εκτοξευτήρας χειροβομβίδων
 Instalaza Alhambra-DO χειροβομβίδα
 Instalaza Alcotan C-100 - 100mm αντιαρματικός εκτοξευτήρας χειροβομβίδων
 Instalaza C-90 CR (M3) - 90mm αντιαρματικός εκτοξευτήρας χειροβομβίδων
 Spike - αντιαρματικός εκτοξευτήρας πυραύλων
 Milan - αντιαρματικός εκτοξευτήρας πυραύλων
 Tow 2 - αντιαρματικός εκτοξευτήρας πυραύλων
Barrett M95 - 12,7mm βαρύ σκοπευτικό όπλο
Accuracy International Arctic Warfare - 7,62mm σκοπευτικό όπλο
 ECIA L65/60  60mm ελαφρύ ολμοβόλο
 ECIA L65/81 ολμοβόλο - 81mm μεσαίο ολμοβόλο
 ECIA L65/105 mortar - 105mm μεσαίο ολμοβόλο
 ECIA L65/120 mortar - 120mm βαρύ ολμοβόλο

Οχήματα Μάχης 
 219 Leopardo 2E (A6) Κύριο άρμα μάχης
 108 Leopard 2 A4 Κύριο άρμα μάχης 
 84 VRC-105B1 Centauro Καταστροφέας Αρμάτων Μάχης
 4 VCREC Centauro
 356 Pizarro οχήματα μάχης πεζικού 
 500+ M113 μεταφορικό προσωπικού 
 648 BMR-M1 μεταφορικό προσωπικού  
 135 VEC-M1 αναγνωριστικό 
 90 TOM Bv206S ερπυστριοφόρα οχήματα
 185 IVECO LMV Lince 4WD τακτικά οχήματα
 100 RG-31 Mk5E Nyala (MRAP) 4WD τακτικά οχήματα
 10 Cardom σύστημα απόκρουσης ολμοβόλων 
 6 Husky 2G (ανίχνευσης ναρκών) 
 URO VAMTAC, οχήματα ανώμαλου εδάφους 4x4
 Santana Anibal, οχήματα ανώμαλου εδάφους 4x4
 Iveco Euro Cargo οχήματα ανώμαλου εδάφους
 Iveco M250W.37
 VEMPAR όχημα μεταφοράς φορτίου

Πυροβολικό 
 M109A5 - 155/39mm ολμοβόλο
 155/52 APU SBT - 155/52mm ολμοβόλο
 L-118A1 - 105/37mm ελαφρύ ολμοβόλο
 OERLIKON 35mm  Αντιαεροπορικό πυροβόλο
 Raytheon MIM-23 HAWK - Πυραυλικό σύστημα Επιφανείας-Αέρος
 Raytheon MIM-104 Patriot - Πυραυλικό σύστημα Επιφανείας-Αέρος
 Roland - Πυραυλικό σύστημα Επιφανείας-Αέρος
 Skyguard-Aspide - Πυραυλικό σύστημα Επιφανείας-Αέρος
 NASAMS - Πυραυλικό σύστημα Επιφανείας-Αέρος
 MBDA SATCP Mistral missile - Αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα

Αεροσκάφη

Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη 
 4 Siva UAV
 4 IAI Searcher MK II J
 27 RQ-11 Raven
 EADS Barracuda

Ξηρας
Στρατός Ξηράς
Άγγελος Βαρβαγιάννης

Ο Άγγελος Βαρβαγιάννης (1893 - 1960) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Ιωάννη Βαρβαγιάννη, διευθυντή του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, με καταγωγή από την Νάουσα. Αδέλφια του υπήρξαν οι Βασίλειος και Αλέξανδρος Βαρβαγιάννης που αμφότεροι πέθαναν κατά την Μικρασιαστική εκστρατεία ως αξιωματικός του στρατού και φαντάρος αντίστοιχα.

Υπήρξε γενικός διευθυντής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, στο οποίο υπηρέτησε για σαράντα χρόνια.  Υπό την ιδιότητά του αυτή ήταν μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Ανταλλαγών και του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου. Συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ως έφεδρος υπολοχαγός. Διετέλεσε βουλευτής Αθηνών με το κόμμα του Ελευθερίου Βενιζέλου στις εκλογές του 1928, υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1946 με τον συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων, και του 1951 με την παράταξη του Γεωργίου Παπανδρέου, καθώς και πρόεδρος της πολιτικής λέσχης του κόμματος του Παπανδρέου. Την περίοδο 1946 - 1947 χρημάτισε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. 

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1960. Ήταν παντρεμένος με την Φεβρωνία Βαρβαγιάννη σε πρώτο γάμο και με την Ευτέρπη Ζειρογιαννοπούλου σε δευτέρο γάμο, με τις οποίες απέκτησε δύο κόρες, την Μαίρη και την Λήδα.

Παραπομπές 

Έλληνες οικονομολόγοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές Αθηνών
Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή

Η Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης (αγγλικά: British Mandate of Palestine) ήταν μια γεωπολιτική οντότητα που δημιουργήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δημιουργήθηκε το 1920 και τερματίστηκε το 1948 με την ίδρυση του Ισραήλ. Ακολούθησε ο Αραβο-ισραηλινός πόλεμος 1948.

Η εγκαθίδρυση της βρετανικής εντολής στην Παλαιστίνη
Από το 1517 και για τετρακόσια χρόνια η περιοχή της Παλαιστίνης ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Κατά το δέκατο ένατο αιώνα, σε διάφορες περιοχές της οθωμανικής αυτοκρατορίας που κατοικούσαν άλλοι λαοί, υπήρξε άνοδος των διαφόρων εθνικισμών. Έτσι και η Παλαιστίνη γνώρισε την άνοδο του αραβικού εθνικισμού που οδήγησε στην επανάσταση των Αράβων εναντίον των Οθωμανών (Ιούνιος 1916-Οκτώβριος 1918). 

Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην περιοχή της Παλαιστίνης η Βρετανία βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση, με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που είχε ταχθεί με το μέρος των Κεντρικών Δυνάμεων. Θέλοντας λοιπόν η Βρετανία να πάρει με το μέρος της τους Άραβες, υποστήριξε την ανεξαρτησία των Αράβων στην περιοχή, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ του Βρετανού Ύπατου Αρμοστή της Αιγύπτου Χένρι Μακ Μάχον (Henry McMahon) και του Σαρίφη της Μέκκας, Χουσεϊν Μπιν Αλί (Hussein bin Ali). 

Από τον Ιανουάριο του 1915  μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 1918 έλαβε χώρα στη χερσόνησο του Σινά και στην Παλαιστίνη η ομώνυμη εκστρατεία, που έληξε με νίκη των βρετανικών δυνάμεων ενάντια στα οθωμανικά και γερμανικά στρατεύματα και κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Βρετανούς.

Μετά την κατάληψη της Παλαιστίνης από τους Βρετανούς την εξουσία άσκησε για περίπου ενάμιση χρόνο η Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών (Occupied Enemy Territory Administration). Τον Ιούλιο του 1920 η στρατιωτική διοίκηση αντικαταστάθηκε από πολιτική διοίκηση με επικεφαλής τον Ύπατο Αρμοστή για την Παλαιστίνη (High Commissioner).  Πρώτος Ύπατος Αρμοστής στην Παλαιστίνη ήταν ο Χέρμπερτ Σάμουελ (Herbert Samuel).  

Στη Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού  το 1919 αποφασίστηκε μεταξύ άλλων η Συρία, ο Λίβανος, η Παλαιστίνη και το Ιράκ, που πριν τον πόλεμο ήταν επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να αποτελέσουν μια ενότητα που θα διοικούνταν με το σύστημα της εντολής και την επόμενη χρονιά στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο η Παλαιστίνη και το Ιράκ πέρασαν στη βρετανική εντολή. 

Στις 24 Ιουλίου του 1922 η Βρετανική Εντολή επικυρώθηκε από το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών, έχοντας ενσωματώσει στο άρθρο 2 τη Διακήρυξη Μπάλφουρ. Ως Διακήρυξη Μπάλφουρ (Νοέμβριος 1917) είναι γνωστή μια επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ προς τον Λάιονελ Ουόλτερ Ρότσιλντ, στην οποία ο Βρετανός υπουργός δήλωνε ότι η κυβέρνηση της χώρας του υποστήριζε τη δημιουργία στην Παλαιστίνη μιας εθνικής πατρίδας για τον εβραϊκό λαό, χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των άλλων κοινοτήτων που ζούσαν στην Παλαιστίνη,

Παραπομπές

Ιστορία του Ισραήλ
Ιστορία της Παλαιστίνης
Παλαιστινη
Εντολές της Κοινωνίας των Εθνών
Εν Δράσει (θεατρικό εργαστήρι)

Το «Εν Δράσει» είναι δημοτικό θεατρικό εργαστήρι με επιτυχημένη παρουσία σειράς πολλών ετών στο ερασιτεχνικό θέατρο. Έχει λάβει βραβεία θεάτρου πολλάκις σε διάφορα θεατρικά φεστιβάλ, όπως τα φεστιβάλ της Ορεστιάδας, της Κορίνθου, της Ιεράπετρας και του Διστόμου.

Ιστορία-Έργο 
Το Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου «Εν Δράσει», δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 1995 (τότε υπαγόταν στο Δήμο Ταύρου) με επικεφαλής τον Παναγιώτη Ναρλη που παραμένει μέχρι σήμερα ο επικεφαλής. Το πρώτο έργο που ανέβασε ήταν η Τελετή του Παύλου Μάτεσι, που έτυχε μεγάλης αποδοχής από την τοπική κοινωνία του Ταύρου.

Το 1996 βρήκε στέγη σε ένα ολοκαίνουργιο θέατρο χωρητικότητας 135 θέσεων στο χώρο του Δημαρχείου Ταύρου (Πειραιώς και Επταλόφου) το οποίο παραμένει η έδρα τους μέχρι σήμερα. Το θέατρο εγκαινίασαν με την παράσταση Γέρμα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Από τότε ανεβάζει αδιάλειπτα κάθε χρόνο παραγωγές από το Ελληνικό και Ξένο ρεπερτόριο. Οι παραστάσεις που έχει ανεβάσει συνολικά έχουν φτάσει τις 38 μέχρι σήμερα. Παράλληλα οργανώνει σεμινάρια με ελεύθερη συμμετοχή με εισηγητές αναγνωρισμένα πρόσωπα του χώρου του θεάτρου όπως ο ηθοποιός Αντώνης Θεοδωρακόπουλος και η θεατρολόγος Αννα Μαυρολέων.

Από το 2006 εμφανίζεται τακτικά σε διαγωνιστικά και μη διαγωνιστικά φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα με πρώτη συμμετοχή την παράσταση Σκουπίδια του Γιάννη Ξανθούλη στο 2ο φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου Έβρου. Στα φεστιβάλ έχει αποσπάσει συνολικά 76 βραβεία και διακρίσεις.

Από το 2008 με πρωτοβουλία του εργαστηρίου οργανώνεται το 1ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής. Η πρώτη παράσταση ήταν το Αρσενικό και παλιά δαντέλα του Joseph Kesselring και από τότε έχει αδιάλειπτη παρουσία στο με δεκάδες παραστάσεις σε πολλά θέατρα της Αττικής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του εργαστηρίου 
 Ιστοσελίδα των δημοτικών σεμιναριών θεάτρου
 Ιστολόγιο του Διαδημοτικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου
S&M (άλμπουμ)

{{Infobox Album
| Όνομα  = S&M
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Metallica
| Εξώφυλλο  = Metallica - S&M.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 23 Νοεμβρίου 1999
| Ηχογράφηση  = 21 - 22 Απριλίου 1999 στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal, Thrash Metal, Symphonic Metal
| Διάρκεια  = 133:13
| Δισκογραφική  = Elektra, Vertigo
| Παραγωγός  = Μπομπ Ροκ
| Προηγούμενο album  = Garage Inc. (1998)| Αυτό το album  = S&M (1999)| Επόμενο album  = St. Anger (2003)}}S&M είναι ο τίτλος του ζωντανού άλμπουμ του Αμερικάνικου Heavy Metal συγκροτήματος Metallica, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Elektra Records".
Το "S&M" περιλαμβάνει τραγούδια των Metallica εκτελεσμένα ζωντανά από το συγκρότημα μαζί με την συμφωνική ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Μάικλ Κέιμεν, στις 21 και 22 Απριλίου 1999 στο "Berkeley Community Theatre" του Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια. Η ιδέα για το συγκεκριμένο εγχείρημα προήλθε από τις κλασικές επιρροές του πρώην μπασίστα του συγκροτήματος, Κλιφ Μπάρτον, όπως και τον πρώτο δίσκο ορχήστρας και ροκ συγκροτήματος, το "Concerto for Group and Orchestra" των Deep Purple, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1969.
Ο δίσκος ξεκινάει με το "The Ecstasy of Gold" του Ένιο Μορικόνε, το οποίο έπαιξε η ορχήστρα πριν μπει το συγκρότημα για το "The Call of Ktulu", ενώ περιέχει δύο νέες συνθέσεις, τα "No Leaf Clover" και "Human".
Το "S&M" ανέβηκε στο # 2 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει βραβευθεί ως εξαπλά πλατινένιο, ενώ έφτασε στην κορυφή των γερμανικών, σουηδικών, αυστραλιανών και νορβηγικών τσαρτ.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ

Βραβεία
S&M (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 6 x πλατινένιος 
Αυστραλία (ARIA Certification) : Πλατινένιος 
Ελβετία (IFPI Certification) : 2 x πλατινένιος 
Γαλλία (SNEP Certification) : Πλατινένιος 
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Χρυσός 
Γερμανία (BVMI Certification) : Πλατινένιος 
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification) : Χρυσός 
Αυστρία (IFPI Certification) : Πλατινένιος 
Νέα Ζηλανδία (RMNZ Certification) : 2 x πλατινένιος 
Σουηδία (IFPI Certification) : Πλατινένιος 
Καναδάς (CRIA Certification) : 3 x πλατινένιος 
Πολωνία (ZPAV Certification) : 2 x πλατινένιος 

Μέλη των Metallica
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "S&M" είχε την εξής μορφή:
 Τζέιμς Χέτφιλντ - κιθάρα, κύρια φωνητικά
 Κερκ Χάμμετ - κιθάρα
 Τζέισον Νιούστεντ - μπάσο, φωνητικά
 Λαρς Ούλριχ - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχή
 Συμφωνική ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο με διευθυντή τον Μάικλ Κέιμεν

Παραπομπές

Πηγές
 S&M - Metallica | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
 Metallica - S&M (album review ) | Sputnikmusic
 Metallica - S&M - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 Metallica - S&M review - Metal Storm

Άλμπουμ του 1999
Live άλμπουμ των Metallica
Αλπικό στιλ

Το αλπικό στιλ είναι τρόπος ή στιλ αναρρίχησης, σύμφωνα με τον οποίο ο ορειβάτης ανεβαίνει συχνά με τον απολύτως απαραίτητο εξοπλισμό, ελάχιστη  τροφή και νερό, θυσιάζοντας την άνεση, τη ζέστη, τον ύπνο και τη διατροφή, χάριν της επίτευξης του αντικειμενικού στόχου της κορυφής. Το αλπικό στιλ αντιπαρατίθεται στο στιλ πολιορκίας του βουνού που εφαρμόζουν οι μεγάλες αποστολές και ο όρος προέρχεται από τις ευρωπαϊκές Άλπεις, όπου οι ορειβάτες του 1800 σκαρφάλωναν κλασικές διαδρομές με ένα σακίδιο στην πλάτη, χρησιμοποιούσαν μία σκηνή τόσο στην ανάβαση όσο και στην κατάβαση. Το αλπικό στιλ χρησιμποποίησαν ορειβάτες όπως ο Βάλτερ Μπονάτι, ο Ράινχολντ Μέσνερ και ο Στιβ Χάους, προωθώντας την τεχνοτροπία σε τέτοια επίπεδο, ώστε να αναφέρεται ως «γοργή και ελαφριά» αναρρίχηση.

Το αλπικό στιλ θεωρείται από πολλούς ορειβάτες η αγνότερη μορφή ορειβασίας, ωστόσο μειώνει τα περιθώρια ασφαλείας, λόγω του μειωμένου εξοπλισμού και προμηθειών. Σημαντική ανάβαση στα Ιμαλάια σε αλπικό στιλ έγινε από τους Ράινχολντ Μέσνερ και Πίτερ Χάμπελερ στο Γκασερμπρούμ Α΄ χωρίς συσκευές οξυγόνου το 1975.

Παραπομπές

Τύποι αναρρίχησης
Γεώργιος Σταμάτης

Ο Γεώργιος Σταμάτης (Παραβόλα Αιτωλοακαρνανίας, 1915 - Αγρίνιο, 3 Μαΐου 1986) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Αιτωλοακαρνανία, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και ως υπουργός.

Σταδιοδρομία 
Καταγόταν από οικογένεια κτηματιών και σε ηλικία μόλις 26 ετών έγινε πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών του Αγρινίου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο 2/39 σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και τραυματίστηκε.  Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε ως Νομάρχης Ευρυτανίας από το 1945 ως το 1946 και έπειτα ανέλαβε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Εργασίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) στις εκλογές του 1946 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας-Ευρυτανίας συγκεντρώνοντας 3.036 ψήφους.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής και στις επόμενες εκλογές του 1950, όμως δεν εξελέγη. Επανήλθε ως βουλευτής στις εκλογές του 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση και εν συνεχεία (1957) προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής το 1958, το 1961 το 1963 και το 1964 και στην διάδοχό της, Νέα Δημοκρατία, με την οποία επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1974, του 1977 και του 1981.

Διετέλεσε υπουργός Εργασίας (από τις 3 Απριλίου 1967 ως τις 21 Απριλίου 1967 οπότε ανατράπηκε η κυβέρνηση Κανελλόπουλου) και μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην κυβέρνηση Καραμανλή έγινε υπουργός Δημοσίας Τάξεως από τις 5 Ιανουαρίου 1976 ως τις 28 Νοεμβρίου 1977 και διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην επόμενη κυβέρνηση του Καραμανλή στις 28 Νοεμβρίου 1977. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη παρέμεινε υπουργός Δικαιοσύνης, από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981. 

Απεβίωσε ανήμερα του Πάσχα, έχοντας υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου σε δωμάτιο ξενοδοχείου, στις 3 Μαΐου 1986. Η κηδεία του έγινε από το Μητροπολιτικό Ναό του Αγρινίου.

Παραπομπές 

Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως
Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Νομάρχες Ευρυτανίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Γέζι Κουκούτσκα

Ο Γιούζεφ Γέζι Κουκούτσκα () (24 Μαρτίου 1948 – 24 Οκτωβρίου 1989), γεννημένος στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, ήταν αλπινιστής και ορειβάτης μεγάλου υψομέτρου. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1987, έγινε ο δεύτερος μετά τον Ράινχολντ Μέσνερ, που σκαρφάλωσε και τις 14 κορυφές 8.000 μ. στον κόσμο. Είναι ο πρώτος παγκοσμίως που έκανε πρώτες χειμερινές αναβάσεις σε 3 από τις "οκτάρες": Το Νταουλαγκίρι με τον Αντρέι Τσοκ το 1985, το Κανγκτσενγιούνγκα με τον Κριστόφ Βιελίτσκι το 1986 και το Αναπούρνα Α΄ με τον Αρτούρ Χάγιερ το 1987. Είναι επίσης ο μόνος ορειβάτης που σκαρφάλωσε 4εις "οκτάρες" κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Μαζί με τον Ταντέους Πιοτρόβσκι άνοιξε στο K2 νέα διαδρομή (Πολωνική Γραμμή), την οποία δεν έχει επαναλάβει κανείς. Προτιμούσε να σκαρφαλώνει σε αλπικό στιλ, και εάν αυτό ήταν δυνατόν σε νέες διαδρομές, κατά τη διάρκεια του χειμώνα και χωρίς βοηθητικό οξυγόνο. Εγκλιματιζόταν αργά στο υψόμετρο, αλλά από τη στιγμή  που εγκλιματιζόταν, μπορούσε να παραμείνει εκτεθειμένος σε μεγάλο υψόμετρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις σε τροφή και νερό.

Κορυφές 8.000 μ
Ο Κουκούτσκα θεωρείται ευρέως ανάμεσα στην ορειβατική κοινότητα ως ένας από τους καλύτερους ορειβάτες μεγάλου υψομέτρου στην ιστορία. Σκαρφάλωσε και τις δεκατέσσερεις "οκτάρες" σε λιγότερο από 8 χρόνια, χρονικό διάστημα αξεπέραστο από τότε. Σε αυτό το χρονικό διάστημα,ο Κουκούτσκα άνοιξε δέκα νέες διαδρομές. Ανήκε σε μία ελίτ ομάδα Πολωνών Ιμαλαϊστών ορειβατών που εξειδικεύονταν σε χειμερινές αναβάσεις που αυτοαποκαλούνταν οι Μαχητές του Πάγου.

Εκτός από το Έβερεστ, σκαρφάλωσε όλες τις κορυφές χωρίς τη χρήση βοηθητικού οξυγόνου.

Ο Κουκούτσκα πέθανε προσπαθώντας να αναρριχηθεί στη Νότια Όψη του Λότσε στο Νεπάλ στις 24 Οκτωβρίου 1989, από αστοχία εξοπλισμού.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Everest History: Jerzy "Jurek" Kukuczka
 Poland.gov.pl: The Crown of the Himalayas
 The legend: 5 stars out of 5 
 Jerzy Kukuczka, il trailer del nuovo film (Italian)

Πολωνοί ορειβάτες
Φρούριο Ούστρα

Το Φρούριο Ούστρα (βουλγαρικά : Крепост Устра) είναι, ερειπωμένο σήμερα, βυζαντινό κάστρο στην Βουλγαρία κοντά στις πόλεις Ζλάτογκραντ και Μομτσίλγκραντ κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα στην οροσειρά της Ροδόπης. 

Είναι χτισμένο στη κορυφή βραχώδη λόφου, καταλαμβάνει έκταση 1,300 τετραγωνικά μέτρα, σήμερα διασώζονται 113 μέτρα του τείχους και σε μερικά σημεία έως 2 μέτρα πάχος. Το κάστρο είχε τρεις πύργους, ο ένας τριώροφος με υπόγεια δεξαμενή νερού, η κεντρική πύλη ήταν στα ανατολικά και η πρόσβαση γινόταν με σκαλοπάτια σκαλισμένα στο βράχο. 

Χτίστηκε τον 10ο αιώνα επί βασιλείας του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου για την προστασία των εμπορικών δρόμων της περιοχής. Πιστεύεται ότι κατακτήθηκε από τον Ιβάν Ασέν Β΄ και πέρασε στην κατοχή των Βουλγάρων. Από το 1968 είναι προστατευόμενο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Πηγές 
 Έβρος-Σμόλιαν, Δρόμος του πολιτισμού, Φρούριο Ustra

Βυζαντινά κάστρα
Κάστρα της Βουλγαρίας
Κάστρο του Σόκο Γκραντ

Το Κάστρο του Σόκο Γκραντ (σερβικά : Соко Град) είναι μια μεσαιωνική πόλη και φρούριο 2 χλμ ανατολικά της λουτρόπολης του Σκομπάνια στην Σερβία. Το φρούριο ανακηρύχθηκε μνημείο του πολιτισμού μεγάλης σημασίας το 1982, και προστατεύεται από το Σερβικό κράτος.

Ιστορία 
Το φρούριο ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανύ Α΄, για την αποτροπή των διεισδύσεων των ευρασιατικών Αβάρων και Σλάβων στη Βαλκανική χερσόνησο. Το 1172, καταλήφθηκε από τον Στέφανο Νεμάνια και έγινε μέρος του μεσαιωνικού σερβικού κράτους. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το κατέλαβε το 1398. Η πόλη καταστράφηκε και σήμερα το μόνο πράγμα ορατό είναι τα ερείπια της πάνω πόλης με μια πύλη, τους τοίχους, και τρεις πύργους.

Παραπομπές

Πηγές 

Soko Grad article in Politikin Zabavnik

Βυζαντινά κάστρα
Κάστρα στη Σερβία
Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Journal on European History of Law

Η Journal on European History of Law «Ευρωπαϊκή Ιστορία του Δικαίου» είναι ένα νομικό περιοδικό, που εκδίδεται στην αγγλική και γερμανική γλώσσα, δύο φορές το χρόνο και αφορά την Ιστορία του Δικαίου στην Ευρώπη. Απευθύνεται σε ιστορικούς του Δικαίου και σε εξειδικευμένους ιστορικούς του Ρωμαϊκού Δικαίου από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Πέρα από τα επιστημονικά άρθρα και τις συναφείς αναλύσεις, το παραπάνω περιοδικό περιέχει επίσης βιβλιοκριτικές και νέα από το χώρο της Ιστορίας του Δικαίου. 

Το περιοδικό εκδίδεται από το 2010 από τον εκδοτικό οίκο «STS Science Centre Ltd.», που εδρεύει στο Λονδίνο, για λογαριασμό της Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου με την επωνυμία «Η Ευρωπαϊκή Εταιρία της Ιστορίας του Δικαίου». Όλα τα προς δημοσίευση άρθρα θα εξετάζονται πρώτα από το Επιστημονικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο.

Διαδικτυακοί Σύνδεσμοι 
  Journal on European History of LawΤο περιοδικό στην ιστοσελίδα «The European Society for History of Law» 
 Journal on European History of LawTo περιοδικό στις ιστοσελίδες του εκδοτικού οίκου «STS Science Centre Ltd.»

Περιεχόμενα και πλήρη κείμενα των άρθρων 
 Central and Eastern European  Online Library  Κεντρική και Ανατολική Ευρωπαϊκή Διαδικτυακή Βιβλιοθήκη, Επιλεγμένα άρθρα για δωρεάν έγγραφα για δωρεάν ανάγνωση και λήψη.

Νομικά περιοδικά
Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου

Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου (The European Society for History of Law) είναι ευρωπαϊκή οργάνωση που ιδρύθηκε το 2009 και εδρεύει στην πόλη του Μπρνο (Δημοκρατία της Τσεχίας). Σκοπός της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα για συνεργασία ανάμεσα στους Ιστορικούς του Δικαίου στην Ευρώπη και στα επιστημονικά ιδρύματα και τους υπόλοιπους θεσμικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στην μελέτη της Ιστορίας του Δικαίου τόσο σε επίπεδο δημοσιεύσεων όσο και σε και επίπεδο συναντήσεων. Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου αποσκοπεί στη δημιουργία σχέσεων και επαφών όχι μόνο μεταξύ των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και συνεργασίας μεταξύ Ανώτατων Δικαστικών (κυρίως μελών των Συνταγματικών Δικαστηρίων), Νομικών Συμβούλων του Κράτους, Δικηγόρων και παραγόντων της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία είναι σημαντική για την εταιρία. 

Η κύρια αποστολή της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να υποστηρίζει την έρευνα της Ιστορίας του Δικαίου, του Ρωμαϊκού Δικαίου και της εξέλιξης αυτής σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες. Ενδεικτικά, παρατίθεται ο κατάλογος των υπό διερεύνηση θεμάτων:

 Νομικά συστήματα και νομικοί θεσμοί
 Νομικά πρόσωπα
 Σημαντικές προσωπικότητες της Ιστορίας του Δικαίου, της Νομικής και της Φιλοσοφίας του Δικαίου
 Ρωμαϊκό Δίκαιο
 Ιστορία της Φιλοσοφίας του Δικαίου.

Για τα μέλη της, η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου διοργανώνει συνέδρια, διαλέξεις, σεμινάρια, εκδρομές και συναντήσεις, οι στόχοι των οποίων είναι να συζητηθούν τα τελευταία θέματα της Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Δικαίου και να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει από Ιστορικούς του Δικαίου από Ευρωπαϊκές Χώρες. Το περιοδικό «Ευρωπαϊκή Ιστορία του Δικαίου», που εκδίδεται στα Αγγλικά και στα Γερμανικά, βοηθούν την οργάνωση να επιτύχει τους σκοπούς που αναφέρθηκαν παραπάνω, χρησιμοποιώντας αυτές τις δύο «παγκόσμιες» γλώσσες.

Επίσημη Ιστοσελίδα 
 Επίσημη Ιστοσελίδα (Γερμανικά, Αγγλικά, Τσεχικά, Εβραϊκά, Ρώσικα)
Λέργουικ

Το Λέργουικ (αγγλικά: Lerwick) είναι η πρωτεύουσα και το κύριο λιμάνι των Βρετανικών Νησιών Σέτλαντ, τα οποία υπάγονται στη Σκωτία. Είναι η μοναδική αυτοδιοικούμενη πόλη των Σέτλαντ. Επίσης, βρισκόμενο στο νησί Μέινλαντ, αποτελεί την βορειότερη και ανατολικότερη πόλη της Σκωτίας.

Μέσα Ενημέρωσης
Το Λέργουικ είναι η έδρα του ραδιοφωνικού σταθμού BBC Radio Shetland που ανήκει στο BBC Σκωτίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η επίσημη σελίδα των Νήσων Σέτλαντ

Σέτλαντ
Πόλεις της Σκωτίας
Άγιος Θωμάς (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Άγιος Θωμάς μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω λήμματα:

Απόστολος Θωμάς, ένας από τους δώδεκα αποστόλους του Χριστού.

Ελληνικά τοπωνύμια
Άγιος Θωμάς Αίγινας
Άγιος Θωμάς Αιτωλοακαρνανίας
Άγιος Θωμάς Βοιωτίας
Άγιος Θωμάς Ηρακλείου
Άγιος Θωμάς (Κύπρος)
Άγιος Θωμάς Πρέβεζας

Εκκλησίες
Άγιος Θωμάς (Γουδή).

Ξένα τοπωνύμια
Άγιος Θωμάς και Πρίγκιπας
Άγιος Θωμάς, Μπαρμπάντος
Άγιος Θωμάς, Τζαμάικα
Άγιος Θωμάς (Παρθένοι Νήσοι)

Άλλες χρήσεις
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Θωμά

Δείτε επίσης
Θωμάς, αποσαφήνιση.
Θωμάς

Το όνομα Θωμάς μπορεί να αναφέρεται:

 Απόστολος Θωμάς, ένας από τους δώδεκα αποστόλους του Χριστού.
 Θωμάς (όνομα), της ορθόδοξης εκκλησίας που εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την Κυριακή του Πάσχα και στις 6 Οκτωβρίου.

Αρχαία εποχή
 Θωμάς ο Σχολαστικός, επιγραμματοποιός
 Θωμάς ο Σλάβος, βυζαντινός στρατιωτικός, 8ος & 9ος αιώνας.

Πατριάρχες
 Πατριάρχης Θωμάς Α΄, 7ος αιώνας
 Πατριάρχης Θωμάς Β΄, 7ος αιώνας

Πρόσωπα στον μεσαίωνα

Γάλλοι
 Θωμάς Α΄ ντ'Ωτρεμανκούρ, 13ος αιώνας.
 Θωμάς Β΄ ντ'Ωτρεμανκούρ, 13ος αιώνας.
 Θωμάς Γ΄ ντ'Ωτρεμανκούρ, 13ος & 14ος αιώνας.

Άγγλοι
 Θωμάς του Γούντστοκ, 14ος αιώνας.
 Θωμάς του Κλάρενς, 14ος αιώνας.

Άλλοι
 Θωμάς Β΄ Πρελούμπος, 14ος αιώνας.
 Θωμάς Β’ Λογοθέτης, 17ος αιώνας

Δείτε επίσης
 Άγιος Θωμάς, αποσαφήνιση.
 Ευαγγέλιο του Θωμά, ευαγγέλιο της Αγίας Γραφής
 Μεγάλος Θωμάς του Ουέστμινστερ, εκκλησιαστική καμπάνα στη Μεγάλη Βρετανία.
Φρούριο Ρουσόκαστρο

Το Φρούριο Ρουσόκαστρο (μτφ : Κόκκινο κάστρο) (βουλγαρικά : Крепост  Русόкастро) είναι βυζαντινό κάστρο στην Βουλγαρία 20 χλμ. βορειοδυτικά του Μπουργκάς. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου δίπλα στο χωριό "Ρουσόκαστρο" και τον ποταμό με το ίδιο όνομα, στις ακτές του Εύξεινου πόντου. 

Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς τον 5ο περίπου αιώνα, πινακίδα του 6ου αιώνα αναφέρει διοικητή του τον Ιουστίνο εγγονό του αυτοκράτορα Ιουστινιανού. Το όνομα Ρουσόκαστρο χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον άραβα γεωγράφο Ελ Ιντρίσι στο έργο του "Γεωγραφία του κόσμου" και από τότε καθιερώθηκε αυτή η ονομασία.

Στις 18 Ιουλίου 1332 εδώ  έγινε η Μάχη του Ρουσόκαστρου όπου ο Βούλγαρος τσάρος  Ιβάν Αλεξάντερ νίκησε τον  βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο. Το 1443 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς.

Μέσα στο κάστρο υπήρξε μοναστήρι του 5ου ή 6ου αιώνα όπου σήμερα έχουν ανεβρεθεί τα ερείπια του ναού του Αγίου Γεωργίου και από το 2007 ανεγέρθηκε νέος. Στους βράχους του φρουρίου υπάρχει το Σπήλαιο Ρουσίνα Ντούπκα που χρησιμοποιήθηκε σαν ιερό από την αρχαιότητα.

Πηγές 
 Medieval fortress Rusokastron and sancuary "Rusina Dupka"

Βυζαντινά κάστρα
Κάστρα της Βουλγαρίας
Άθανις ο Συρακούσιος

Ο Άθανις ή Αθάνας 
ήταν ιστορικός συγγραφέας του 4ου π.Χ. αιώνα από τις Συρακούσες.

Έγραψε, σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη,
 
ένα έργο δεκατριών βιβλίων στο οποίο εξιστορούσε τα γεγονότα της εποχής του Δίωνος. Το έργο, όπως αναφέρει ο Αθήναιος, έφερε τον τίτλο "Σικελικά".
 
Στο πρώτο βιβλίο ο Άθανις περιέγραφε περιληπτικά τα τελευταία επτά χρόνια της βασιλείας του Διονυσίου Β΄ του Νεοτέρου, αρχίζοντας από το χρονικό σημείο που σταματούσε το ομότιτλο ημιτελές έργο του συμπατριώτη του Φιλίστου. Η ιστορία του τελείωνε, όπως πιθανολογείται, με τον θάνατο του Τιμολέοντος στο 13ο βιβλίο. Διασώθηκαν τρία μόνον αποσπάσματα που αναφέρονται από τον Αθήναιο και τον Πλούταρχο.

Ο Άθανις συμμετείχε στις εμφύλιες διαμάχες των Συρακουσών ως πολιτικός φίλος και συνεργάτης του Ηρακλείδη και αντίπαλος του Δίωνος.
 
Οι πολιτικές του απόψεις και η εχθρότητά του απέναντι στον Δίωνα προφανώς αντανακλώντο και στο ιστορικό του έργο. Εικάζεται ότι οι αρνητικές κρίσεις για τον Δίωνα που υιοθετεί ο Ρωμαίος βιογράφος του Κορνήλιος Νέπως προέρχονται μάλλον όλες από το έργο του Αθάνιος, μολονότι ο ίδιος ο Νέπως δεν τον κατονομάζει στις πηγές του.

Παραπομπές 

Αθανις
Αθανις
Tumblr

Το Tumblr είναι μία πλατφόρμα μπλόγκινγκ, ενώ αποτελεί επίσης και κοινωνικό δίκτυο, με το οποία μπορεί ένας χρήστης να δημιουργήσει μπλογκ και να ανεβάσει δημοσιεύσεις, εικόνες, βίντεο, αποφθέγματα, τραγούδια, άρθρα και ηχητικά μηνύματα. Ιδρύθηκε το 2007 στην Νέα Υόρκη από τον Ντέιβιντι Καρπ. Οι χρήστες μπορούν να ακολουθήσουν άλλους χρήστες ή να επιλέξουν να μετατρέψουν το μπλογκ τους σε ιδιωτικό.

Η ιστοσελίδα έχει σχεδόν 91.7 εκατομμύρια δημοσιεύσεις την ημέρα και αποκτά περίπου 15.000 νέους χρήστες κάθε μέρα. Το 2013 η εταιρία Yahoo! αγόρασε το Tumblr για 1.1 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μέχρι και την 1η Μαρτίου 2016, το Tumblr φιλοξενούσε πάνω από 282.100.000 blogs και έφτασε τα 555 εκατομμύρια μηνιαίους επισκέπτες. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Νέα Υόρκη.
Είναι η 21η διασημότερη ιστοσελίδα στις Η.Π.Α. και 44η παγκοσμίως (Μάρτιος 2016). Θεωρείται από τις πλέον ανερχόμενες και ανταγωνιστικές.

Παραπομπές

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Ιστότοποι
Νικητές Webby Award
BYD G6

Το BYD G6 είναι μεγαλομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2011 και του 2018. Λανσαρίστηκε στην Κίνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, ως ο επίσημος διάδοχος του BYD F6 και, όπως και ο προκάτοχός του, διατέθηκε αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων. Τον Οκτώβριο του 2014, το μοντέλο υπέστη μια έντονη ανανέωση.

Τεχνικά χαρακτηριστικά 
Το BYD G6 προσφέρθηκε με δύο 4-κύλινδρους σε σειρά (I4) κινητήρες βενζίνης: 

 1.5 λίτρων (1.497 cm³) turbo, υπό τον κωδικό TID, εξ ολοκλήρου αλουμινένιο, που είχε σχεδιαστεί από την ίδια την BYD Auto. Η ισχύς του είναι 113 kW (154 PS; 152 bhp) και η ροπή 240 N·m (177 lb·ft). Συνδυαζόταν αποκλειστικά με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη.
 2.0 λίτρων (1.991 cm³), υπό τον κωδικό 483QB, που είχε σχεδιαστεί από την Mitsubishi. Η ισχύς του είναι 103 kW (140 PS; 138 bhp) και η ροπή 186 N·m (137 lb·ft). Συνδυαζόταν αποκλειστικά με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα του BYD G6 (στα κινέζικα) 
 Business Wire: «BYD High-end G6 Sedan Leads Domestic Unit Sales». 18 January 2012.

Μοντέλα BYD
Μεσαία αυτοκίνητα
Κινέζικα αυτοκίνητα
Άνω Τούμπα

Η Άνω Τούμπα αποτελεί οικιστική περιοχή της πόλης της Θεσσαλονίκης και αυτοδιοικητικά αποτελεί τμήμα της δημοτικής κοινότητας (επίσης παλαιότερα Δ΄ δημοτικό διαμέρισμα) του δήμου Θεσσαλονίκης. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο λόφο της Τούμπας, που βρίσκεται τοποθετημένος στα βορειοδυτικά της περιοχής, στα όριά της με την Δημοτική Ενότητα της Τριανδρίας.

Δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες και Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών την περίοδο 1923-24. Αποτελεί μια από τις πιο γνωστές τις περιοχές της πόλης της Θεσσαλονίκης, κυρίως λόγω της έδρας του ιστορικού αθλητικού συλλόγου ΠΑΟΚ, αλλά και του σημαντικού αρχαιολογικού της χώρου στον λόφο της Τούμπας, όπου διεξάγεται εκτεταμένη αρχαιολογική έρευνα.

Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Άγιος Ιωσήφ

Με τον τίτλο Άγιος Ιωσήφ υπάρχουν τα παρακάτω λήμματα:

Άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ, ο μνηστήρας της Θεοτόκου, άγιος της ορθόδοξης και ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα.
Άγιος Ιωσήφ ο Νέος, Άγιος της ρουμανικής εκκλησίας, 16ος & 17ος αιώνας.
Άγιος Ιωσήφ ο Σαμάκος, Άγιος από την Κρήτη που το λείψανό του βρίσκεται στη Ζάκυνθο

Τοπωνύμια
Άγιος Ιωσήφ (ενορία), Δομινίκα
Άγιος Ιωσήφ, Δομινίκα
Άγιος Ιωσήφ, Μπαρμπάντος.

Δείτε επίσης
Ιωσήφ, αποσαφήνιση.
Σελινούς Λιβύης

Ο Σελινούς ήταν αρχαία ελληνική πόλη στον νομό Λιβύης των αρχαίων χρόνων (όχι της Λιβύης με την σημερινή γεωγραφική έκταση).

Την πόλη αναφέρει ο γεωγράφος των Ρωμαϊκών χρόνων Κλαύδιος Πτολεμαίος. Τοποθετείται στα παραλιακά μέρη της Λιβύης ανάμεσα στις πόλεις Ζυγρίς και Άπις, ενώ στα βόρεια βρίσκονταν οι Τυνδάριοι σκόπελοι και τα νησιά Αινήσιππα και Φωκούσαι. Από την ονομασία συμπεραίνεται ότι υπήρξε ελληνική αποικία, όπως και οι γειτονικές πόλεις και νήσοι. Δεν γνωρίζουμε όμως εάν ήταν μια αποικία της ομώνυμης Σικελικής πόλεως ή κάποιας άλλης.

Είναι άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία αλλά πιθανότατα βρισκόταν εντός του κράτους της σημερινής Αιγύπτου.

Πηγές
 Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις.

Αρχαίες πόλεις της Αφρικής
Φθία Μαρμαρικής

Η Φθία ήταν αρχαίο ελληνικό λιμάνι στην επαρχία της Μαρμαρικής (μεταξύ Αιγύπτου και Κυρηναϊκής).

Αναφέρεται από τον γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο. Η πόλη μάλλον ιδρύθηκε από Δωριείς από τη νήσο Θήρα και λογικά θα ιδρύθηκε μαζί με την γείτονα πόλη Πλατέα στο ομώνυμο νησί. Πολύ πιθανόν στον αποικισμό να συνέβαλαν και άλλοι Έλληνες από τη Φθιώτιδα. Για τον αποικισμό της βορείου Αφρικής από τους Δωριείς της Θήρας αναφέρεται ο Αλικαρνασσεύς ιστορικός Ηρόδοτος. Δεν αποκλείεται όμως την εν λόγω Φθία να την έκτισε ο Άρχανδρος ο οποίος κατά τον Ηρόδοτο έκτισε στην Αίγυπτο την Αρχανδρούπολη στο Δέλτα του Νείλου (Β' 98). 

Στην θέση της αρχαίας Φθίας είναι η σημερινή Bomba (البمبة) της Λιβύης.

Πηγές
 Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις.
 Π. Δρανδάκη, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΚΓ΄, σελ. 909

Αρχαίες πόλεις της Αφρικής
Χοσέ Μαρία Καγιεχόν

Ο Χοσέ Μαρία Καγιεχόν είναι ένας Ισπανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου του 1987 στο Μοτρίλ της Ισπανίας.

Αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα της Νάπολι και εχει ύψος 1 μέτρο και 79 εκατοστά. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2006 στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου συμμετείχε σε 41 αγώνες και πέτυχε 21 γκολ. Το 2008 πήρε μεταγραφή στην Εσπανιόλ όπου πέτυχε 10 τέρματα μέσα σε 97 συμμετοχές. Το 2011 επέστρεψε στην Ρεάλ όπου συμμετείχε σε 55 παιχνίδια και σκόραρε 8 φορές. Το 2013 πήρε μεταγραφή στη Νάπολι, όπου την περασμένη σεζόν πέτυχε 15 τέρματα σε 37 αγώνες. Επίσης έγινε πρώτος σκόρερ στο Κόπα Ιτάλια σκοράροντας 3 φορές. Πήρε 3 τίτλους με την Ρεάλ: Την Πριμέρα Ντιβιζιόν 2011-12, το ισπανικό υπερκύπελο 2012 και το Κόπα Ντελ Ρέι 2012-13, ενώ με την Νάπολι το Κόπα Ιτάλια 2013-14. Έχει συμμετάσχει σε 4 αγώνες με το U17 Ισπανίας και έχει σκοράρει 1 τέρμα. Ενώ από το 2014 έχει παίξει σε 2 αγώνες στην Εθνική ομάδα .

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κάστρο Μυλοποτάμου Κυθήρων

Το Κάστρο Μυλοποτάμου Κυθήρων ή όπως αναφέρεται τοπικά Κάστρο Κάτω Χώρας Μυλοποτάμου θεωρείται ότι χτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα, ως ένα μικρού μεγέθους φρούριο όπου μπορούσαν να προστατευθούν οι κάτοικοι του χωριού σε περίπτωση που γινόταν επίθεση από τη θάλασσα, αλλά ιδίως για κατόπτευση της δραστηριότητας στη θάλασσα της δυτικής πλευράς των Κυθήρων. Μετά το 1545 αναφέρεται ότι κατοικούν εκεί 80 οικογένειες προσφύγων από την Κύπρο και την Κρήτη οι οποίοι δίνουν και τους απαραίτητους στρατιώτες για τη φύλαξή του, ο Άγιος Ιωάννης Θεολόγος, οι Άγιοι Ανάργυροι, ο Άγιος Νικόλαος, οι Άγιοι Πάντες, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο Άγιος Δημήτριος. Πάνω από την πύλη του οχυρού, σώζεται ανάγλυφο με το σύμβολο της κυριαρχίας των Ενετών, το φτερωτό λέοντα του Αγίου Μάρκου, με την επιγραφή «PAX TIBI MARCE EVANGELISTA MEUS MDLXV (1565)», («Ειρήνη σοι Ευαγγελιστά μου Μάρκε»). Ο χώρος κατοικείτο μέχρι και τη δεκαετία του 1950, ενώ μέχρι τα τέλη της Ενετοκρατίας γίνονταν και ταφές.

Αναφορές

Κάστρα των Κυθήρων
Αθανασία Κρικέτου - Σάμαρη

Η Αθανασία Κρικέτου - Σάμαρη (1928 - 2020) γεννήθηκε στην Μανωλάδα Ηλείας. Γνωστότερη ως Αγία Αθανασία του Αιγάλεω, ήταν Ελληνίδα διευθύντρια γηροκομείου και κατά τους ισχυρισμούς της, οραματίστρια και προφήτισσα. 

Εκμεταλλεύτηκε από μικρή μια σπάνια δερματική νόσο από την οποία έπασχε (κνιδωτικός δερμογραφισμός) και ισχυρίσθηκε ότι η Παναγία επικοινωνούσε μαζί της μέσω μηνυμάτων που εμφανίζονταν στο σώμα της. Απέκτησε σταδιακά πλήθος πιστών, με τις εισφορές και δωρεές των οποίων δημιούργησε ένα γηροκομείο στη Μάνδρα Αττικής («Παναγία Φανερωμένη»). Για να δεχτεί οποιονδήποτε ηλικιωμένο ως τρόφιμο, του έπαιρνε τη σύνταξή του και άλλα περιουσιακά στοιχεία. Οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσης στο ίδρυμα ήταν τραγικές και οι επιθεωρητές του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών κατήγγειλαν ότι «πότιζαν με υπνωτικά τους γέρους και τις γριές, που δεν μπορούσαν να κουνηθούν από τα κρεβάτια τους. Ήταν ακίνητοι και σκελετωμένοι και περίμεναν τον θάνατο».

Η κερδοφορία της επιχείρησής της επέτρεψε στην Αθανασία να αποκτήσει πολύ μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία.

Από το 1967 είχε αφοριστεί από την Εκκλησία της Ελλάδος με απόφαση της Ιεράς Συνόδου και αποκαταστάθηκε το 1980. Αρκετές φορές πέρασε από δικαστήρια λόγω των κατηγοριών που της απαγγέλθηκαν, αλλά ουδέποτε καταδικάσθηκε. Συνήγορος υπεράσπισής της σε όλες τις δίκες ήταν ο ποινικολόγος Γιάννης Παπαδογιαννάκης, ο οποίος διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου.

Παρ' όλα αυτά, η φήμη της υπέστη συντριπτικό πλήγμα την δεκαετία του 1980, όταν με σειρά εκπομπών οι «Ρεπόρτερς» (Γιάννης Δημαράς, Γιώργος Λιάνης και Κώστας Χαρδαβέλλας) κατάφεραν να την παγιδεύσουν και να καταδείξουν τις απάτες της. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 υπέστη αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια, με συνέπεια να μείνει παράλυτη και να χάσει την ικανότητα ομιλίας.

Παραπομπές

Φιλανθρωπία
Έλληνες
BBC France

Το BBC France (BBC Γαλλία), όπως και το BBC Germany, είναι θυγατρική εταιρεία του BBC. Η εταιρεία ανήκει στο BBC Worldwide και εκπροσωπεί το BBC στη Γαλλία. Ιδρύθηκε και ξεκίνησε τη λειτουργία του, το 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα

Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί του BBC
BBC Germany

Το BBC Germany (BBC Γερμανία) είναι εταιρεία του BBC Worldwide, θυγατρικής του BBC, και η οποία εκπροσωπεί το brand name του Βρετανικού κρατικού φορέα στη Γερμανία. Την ίδια χρονιά το BBC ίδρυσε μια παρόμοια εταιρεία για τη Γαλλία, το BBC France.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα 

Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί του BBC
Εκλογές στην Τουρκία

Εκλογές στην Τουρκία διεξάγονται για Πρόεδρο (από το 2014), για την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας (Türkiye Büyük Millet Meclisi) που έχει 600 μέλη και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι εκπρόσωποι του λαού που εκλέγονται και από τις τρείς αυτές εκλογές υπηρετούν για 5ετείς θητείες. Στην βουλή, για να καταλάβει έδρα, ένα κόμμα θα πρέπει να αποσπάσει τουλάχιστον το 10% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο. Αυτό γίνεται για να αποφεύγεται ο συνωστισμός πολλών κομμάτων στο κοινοβούλιο αλλά και για να δυσκολεύεται η είσοδος των κουρδικών κομμάτων στην Εθνοσυνέλευση, αν και με τις τελευταίες εκλογές αποδείχτηκε ότι δεν είναι αποτελεσματικό. Ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο μέχρι το 2014, οπότε για πρώτη φορά εξελέγη με άμεση ψηφοφορία. Στην Τουρκία λειτουργούν πολλά πολιτικά κόμματα. Από το 1986 το Κοινοβούλιο κυριαρχείται από τα συντηρητικά κόμματα.

Πρόσφατες εκλογές 

 Δημοτικές εκλογές του 2019
 Προεδικές εκλογές 2019

Προεδρικές εκλογές

Προεδρικές εκλογές 2018 

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2018. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε από τον πρώτο γύρο με 52,6%.

Προεδρικές εκλογές 2014 

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Αυγούστου 2014. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε απευθείας, αν και οριακά, από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,7%. Για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από λαό και όχι από το κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου είχαν γύρω στα 53 εκατομμύρια Τούρκοι, ανάμεσά τους και 2,8 εκατ. πολίτες που ζουν στο εξωτερικό.

Βουλευτικές εκλογές

2018

2015 
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 1 Νοεμβρίου 2015. Το κυβερνών κόμμα του πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης επικράτησε με 49,49% και 316 έδρες και ακολούθησαν το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό  Κόμμα με 25,34% και 134 έδρες,το φιλοκουρδικό κόμμα Κόμμα Δημοκρατίας των Λαών με 11,92% και 59 έδρες και το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος με 10,69% και 41 έδρες.

2007 

Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 22 Ιουλίου, επανεξελέγη η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

2011 

Οι εκλογές του 2011 διενεργήθηκαν στις 12 Ιουνίου και οδήγησαν σε μια νέα νίκη (με αυτοδυναμία) για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Δημοψηφίσματα

2010 
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2010 διεξήχθη δημοψήφισμα για τροποποίηση του Συντάγματος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι πολίτες υπερψήφισαν τις τροποποιήσεις, σε ποσοστό 57,88% έναντι 42,12% που τις καταψήφισαν. Η συμμετοχή έφτασε το 73,71%. Οι αλλαγές στοχεύουν να πληρούν τα κριτήρια που έχει θέσει η ΕΕ για ένταξη της χώρας στην ένωση.

2017 

Στο πιο πρόσφατο δημοψήφισμα στις 16 Απριλίου 2017 οι ψηφοφόροι ενέκριναν οριακά 18 τροποποιήσεις του συντάγματος και το πολίτευμα της χώρας από προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία μετετράπη σε προεδρική δημοκρατία.  Το 51,4% των ψηφισάντων ενέκριναν, ενώ "όχι" ψήφισε το 48,59% των πολιτών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εκλογικό αρχείο του Adam Carr
Ζίγκλερ (νησί)

Η νήσος Ζίγκλερ (ρωσικά: Остров Циглера) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Έχει έκταση 448 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 554 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από τον Αμερικάνο βιομήχανο Ουίλλιαμ Ζίγκλερ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.

Περιφέρεια Αρχάγγελσκ
Νησιά της Ρωσίας
Άλβαρο Μοράτα

Ο Άλβαρο Μοράτα Μπόρχα Μαρτίν (ισπανικά: Álvaro Borja Morata Martín, [ισπανική προφορά:  'alβaɾo mo'ɾata], 23 Οκτωβρίου 1992) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Ατλέτικο Μαδρίτης. Θεωρείται από πολλούς ως καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

 Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2010 στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου συμμετείχε σε 120 παιχνίδια και σκόραρε 55 φορές. Το καλοκαίρι του 2014 πήρε μεταγραφή στη Γιουβέντους έναντι 20 εκατομμυρίων ευρώ και υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 5 τίτλους: το Τσάμπιονς Λιγκ 2013–14, την Πριμέρα Ντιβιζιόν 2011–12, το Κόπα Ντελ Ρέι τις σεζόν 2010–11 και 2013–14 και το Σούπερ Καπ Ισπανίας. Με την Εθνική Ισπανίας το Ευρωπαϊκό Κύπελλο της UEFA άνω των 21 ετών (2013), άνω των 19 (2011) και πήρε την τρίτη θέση στο άνω των 17 (2009). 

Έχει κατακτήσει τρεις ατομικούς τίτλους: το Χρυσό Παπούτσι του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου άνω των 19 και των 21 ετών και έχει μπει στη χρυσή εντεκάδα του άνω των 21 ετών. Σημαντική επίσης στιγμή στην καριέρα του Άλβαρο, ήταν το γκολ και γενικότερα η καλή του εμφάνιση απέναντι στην Μπαρτσελονα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2015.

Προσωπική ζωή 
Οι γονείς του ονομάζονται Σουζάνα Μαρτίν και Αλφόνσο Μοράτα.

Στις 10 Δεκεμβρίου 2016 αρραβωνιάστηκε τη σύντροφο του και μοντέλο, Αλίτσε Καμπέλο και στις 17 Ιουνίου 2017 παντρεύτηκαν στη Βενετία. Στις 29 Ιουλίου 2018 γεννήθηκαν οι δίδυμοι γιοί τους, Αλεσάντρο και Λεονάρντο, ενώ ο Άλβαρο άλλαξε το νούμερο φανέλας του στην Τσέλσι από 9 σε 29 προς τιμήν τους. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020, γεννήθηκε ο τρίτος γιος του ζευγαριού, Εδοάρδο.

Στατιστικά καριέρας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
BBC Pacific Quay

Το BBC Pacific Quay είναι η έδρα του BBC Σκωτία και εκεί έχει τα τηλεοπτικά και τα ραδιοφωνικά στούντιό του. Το κτήριο βρίσκεται στη Γλασκώβη. Εγκαινιάστηκε από τον τότε Πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν τον Αύγουστο του 2007.

Τα στούντιο βρίσκονται δίπλα στο Επιστημονικό Κέντρο της Γλασκώβης και δίπλα από τα στούντιο του STV. Το νέο κτήριο έχει τα πιο καινούργια συστήματα για ψηφιακή μετάδοση και έχει το πρώτο τηλεοπτικό στούντιο του BBC, το οποίο είναι εξοπλισμένο με HD συστήματα.

Επιπλέον, το κτήριο περιέχει και 6 ραδιοφωνικά στούντιο, τα οποία χρησιμοποιούνται κυριώς από τους σταθμούς BBC Radio Scotland και BBC Radio nan Gàidheal.

Κτήριο

Το κτήριο κόστισε 72 εκατ. λίρες Αγγλίας και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα  David Chipperfield. Έχει τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά στούντιο στην Σκωτία και έχει μία περιοχή 782 m2 με νέα αναδιπλόμενα καθίσματα χωρητικότητας 320 ατόμων για το ακροατήριο, αν το στούντιο μπορεί να χωρέσει το πολύ 338 άτομα.

Προγράμματα

British Broadcasting Corporation
BBC Scotland
Κτίρια και κατασκευές στη Σκωτία
Ουρόλα

Ο Ουρόλα (Urola) είναι ποταμός της Ισπανίας, στη Χώρα των Βάσκων και συγκεκριμένα στην επαρχία Γκιπούθκοα. Η ονομασία είναι σύνθετη βασκική λέξη από το ur (= ύδωρ, νερό) και ola (= γύρω, περιστρέφω) που αποδίδεται στους νερόμυλους των παλιότερων εποχών.

Ο Ουρόλα πηγάζει στο ανατολικό τμήμα των Κανταβρικών ορέων και συγκεκριμένα στην οροσειρά Αϊσκόρι όπου με κατεύθυνση από Ν. προς Β. και ελικοειδή ρου, διαμορφώνοντας την ομώνυμη κοιλάδα, εκβάλλει στο Βισκαϊκό Κόλπο παρά την πόλη Θουμάγια. Έχει συνολικό μήκος 55 χλμ., με μέσο όγκο εκβολής 8 κ.μ. ανά δευτερόλεπτο. Η λεκάνη απορροής του είναι περίπου 364 τ.χλμ. 
Στις όχθες του Ουρόλα έχουν αναπτυχθεί αρκετές πόλεις που φέρονται σήμερα να τις διασχίζει καθώς και πολλές βιομηχανίες που παλαιότερα με τους ρύπους τους είχαν επιβαρύνει δραματικά το οικοσύστημά του. Σήμερα φέρεται να έχει επανέλθει η φυσική του κατάσταση και να είναι ιχθυοτρόφος όπως και οι υπόλοιποι ποταμοί της επαρχίας.

Πηγές  

 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.18ος, σελ.62

Γκιπούθκοα
Ποταμοί της Χώρας των Βάσκων