joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
BioNTech

Η BioNTech (ΜπάιοΝ - Τεκ), συντομογραφία του Βιοφαρμακευτικές Νέες Τεχνολογίες, είναι μία Γερμανική βιοτεχνολογική εταιρεία με έδρα το Μάιντς, η οποία αναπτύσσει και κατασκευάζει ενεργές ανοσοθεραπείες, παραμετροποιημένες για τον εκάστοτε ασθενή. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2008 και απασχολεί περισσότερους από 1300 εργαζόμενους. Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Δρ. Ουγούρ Σαχίν, ο οποίος αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη. Ο κύριος τομέας που επικεντρώνεται είναι η ογκολογία και η ανάπτυξη τεχνολογιών για σπάνιες και μολυσματικές ασθένειες. Η BioNTech συνεργάζεται με εταιρείες και οργανισμούς όπως οι Genentech, Eli Lilly, Sanofi, Genmab, Bayern, Pfizer, Genevant, Siemens, Tron, Ci3, τοι Γερμανικό Ινστιτούτο Έρευνας για Λοιμώξεις, το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και το Ινστιτούτο Πάρκερ.

Η εταιρεία δραστηριοποιείται στην ανακάλυψη θεραπειών που βασίζονται στο Αγγελιοφόρο RNA για ασθένειες όπως ο καρκίνος, μολυσματικών ασθενειών, αντικατάστασης πρωτεϊνών για σπάνιες ασθένειες, σχεδιασμένη κυτταρική θεραπεία, αντισωμάτων και ανοσορυθμιστές μικρών μορίων ως επιλογές θεραπείας για τον καρκίνο. Αυτή την στιγμή αναπτύσσει 28 πιθανές θεραπείες, από τις οποίες, 13 βρίσκονται σε στάδια κλινικών δοκιμών, με περισσότερους από 440 ασθενείς εθελοντές σε 17 διαφορετικούς τύπους όγκων.

Η BioNTech έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό, χάρις στο εμβόλιο που ανέπτυξε σε συνεργασία με την Pfizer, ενάντια στην ασθένεια COVID-19, που προκαλούσε ο κορονοϊός SARS-CoV-2 και ήταν υπεύθυνος για την πανδημία που ξεκίνησε στα τέλη του 2019. Το εμβόλιο με εμπορική ονομασία Comirnaty ήταν το πρώτο εμβόλιο που αδειοδοτήθηκε από αυστηρές ρυθμιστικές αρχές για χρήση στο ευρύ κοινό. Μερικές από τις πρώτες αδειοδοτήσεις ήταν από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά.

Παραπομπές
Καταρίνα Μίλοβουκ

Η Καταρίνα Μίλοβουκ (Σερβικά: Катарина_Миловук) (Νόβι Σαντ, 28 Αυγούστου 1844 - Βελιγράδι, 27 Σεπτεμβρίου 1913), ήταν Σέρβα εκπαιδευτικός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Ήταν η διευθύντρια και λέκτορας του πρώτου ιδρύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Ανώτερης Γυναικείας Σχολής στο Βελιγράδι, το 1863–1893 και επίσης συμμετείχε στην οργάνωση και το έργο της Ανώτατης Σερβικής Σχολής Γυναικών στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μία από τις ιδρύτριες της Γυναικείας Εταιρείας του Βελιγραδίου και ιδρύτρια της Γυναικείας Μουσικής Εταιρείας.

Βιογραφία

Η Μίλοβουκ διορίστηκε διευθύντρια του τότε νεοσύστατου Γυμνάσιου Θηλέων στο Βελιγράδι το 1863 σε ηλικία 19 ετών. Αυτό ήταν το πρώτο ίδρυμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τις γυναίκες στη Σερβία, και το μόνο μέχρι το 1891: Η εκπαίδευση περιλάμβανε πρώτα ένα τριετές πρόγραμμα, που στη συνέχεια πρόσφερε μια εκπαίδευση τεσσάρων χρόνων το 1866, πέντε το 1879, και έξι το 1886, και επικεντρώθηκε κυρίως ως εκπαιδευτικό κολέγιο για γυναίκες δασκάλες στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Υποστήριξε την εισαγωγή παιδαγωγικής και μεθοδολογίας, καθώς και τη μελέτη γλωσσών στα σχολεία. Ήταν συγγραφέας βιβλίων που χρησιμοποιήθηκαν στη διδασκαλία της παιδαγωγικής και της μεθοδολογίας. Με την επιμονή της, σχηματίστηκε σχολική χορωδία. Έχει μεταφράσει από ρωσικά, γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, οι ιδέες της Δυτικής Ευρώπης για τα δικαιώματα των γυναικών άρχισαν να εξαπλώνονται μεταξύ των αστικών μεσαίων τάξεων στη Σερβία, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην παροχή υψηλότερης γνώσης στις γυναίκες για να τις καταστήσουν κατάλληλες ως μητέρες-δασκάλες και πνευματικές συνεργάτιδες των συζύγων τους. Το 1875, η Μίλοβουκ ίδρυσε την πρώτη γυναικεία οργάνωση στη Σερβία: την Ένωση γυναικών του Βελιγραδίου, η οποία επρόκειτο να είναι η κυρίαρχη γυναικεία οργάνωση στη Σερβία μέχρι την ίδρυση της Σερβικής αδελφότητας το 1903. Η Ένωση επικεντρώθηκε κυρίως σε ανθρωπιστικά θέματα βοηθώντας φτωχές γυναίκες και παιδιά, ιδίως ορφανά του πολέμου.

Ακτιβισμός
Ήταν η πρώτη γυναίκα στη Σερβία που, το 1897, ζήτησε να συμπεριληφθεί στον κατάλογο των ψηφοφόρων. Το αίτημά της απορρίφθηκε από το Ακυρωτικό Δικαστήριο, με μία ψήφο κατά, αλλά δεν παραιτήθηκε και το 1900 έστειλε αίτημα στον βασιλιά Αλεξάνταρ Ομπρένοβιτς να επιτρέψει στις γυναίκες να ψηφίσουν. Απορρίφθηκε ξανά.  Είναι ενδιαφέρον γεγονός ότι η Κοινωνική-Πολιτική Ένωση Γυναικών ιδρύθηκε στο Λονδίνο μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα.

Τον Ιούλιο του 1913, δύο μήνες πριν από το θάνατό της, η Μίλοβουκ ήταν μια από τους ομιλητές στο Συνέδριο της Διεθνούς Συμμαχίας για τα Δικαιώματα Ψήφου των Γυναικών στη Βουδαπέστη.

Παραπομπές

Σέρβοι εκπαιδευτικοί
Γιαμαντάου

Το Γιαμαντάου (μπασκίρ: Ямантау, ) είναι βουνό στα Ουράλια Όρη στην επαρχία Μπελορέτσκι στο Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.640 μέτρων. Είναι το υψηλότερο βουνό στα νότια Ουράλια και ανήκει στο φυσικό καταφύγιο των Νότιων Ουραλίων.

Το Γιαμαντάου είναι γνωστό για το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ισχυριστεί ότι στο βουνό υπάρχει ένα εκτεταμένο συγκρότημα οχυρών της Ρωσικής Κυβέρνησης ή των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων μέσα στο βουνό, παρόμοιο με το συγκρότημα του όρους Σεγιέν.

Όνομα 
Το όνομα του βουνού προέρχεται από το "Γιαμάν τάου" (Яман тау), το οποίο σημαίνει κακό βουνό στη γλώσσα μπασκίρ καθώς και σε άλλες τουρκικές γλώσσες της περιοχής όπως τα ταταρικά και τα ταταρικά μισάρ.

Ισχυρισμοί για καταφύγιο στην περιοχή 
Το Γιαμαντάου, μαζί με το όρος Κοσβίνσκι (600 χιλιόμετρα βορειότερα), σύμφωνα με ισχυρισμούς της αμερικανικής κυβέρνησης είναι η έδρα κάποιας μεγάλης μυστικής πυρηνικής εγκατάστασης ή καταφυγίου ή και τα δύο. Δορυφορικές εικόνες από δορυφόρους των ΗΠΑ δείχνουν μεγάλα προγράμματα εκσκαφών μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ακόμη και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 κατά την διάρκεια της κυβέρνησης του Μπόρις Γιέλτσιν. Κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής υπήρχαν δύο στρατιωτικές φρουρές, οι Μπελορέτσκ-15 και Μπελορέτσκ-16, πιθανώς και η Άλκινο-2. Οι φρουρές βρίσκονταν στο Μεζγκόριε () το 1995, και οι φρουρές λέγεται ότι είναι η κατοικία 30.000 εργατών η καθεμιά, εξυπηρετούμενες από μεγάλες σιδηροδρομικές γραμμές.

Επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις της Αμερικανικής κυβέρνησης έχουν δώσει αρκετές ρωσικές απαντήσεις για το Γιαμαντάου, όπως για παράδειγμα ότι είναι χώρος εξορύξεων, ρωσικό θησαυροφυλάκιο, χώρος αποθήκευσης τροφίμων και καταφύγιο για ρώσους ηγέτες σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου. Απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με το Γιαμαντάου το 1996, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, δήλωσε: "Η πρακτική ενημέρωσης των ξένων μέσων μαζικής ενημέρωσης από το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας για εγκαταστάσεις που είναι υπό κατασκευή όπου και αν είναι δεν υπάρχει στο συμφέρον της ενίσχυσης της ασφάλειας της Ρωσίας." Το 1997, μια διαπίστωση του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, σχετικά με τον νόμο εξουσιοδότησης για την εθνική άμυνα του 1998, η ρωσική κυβέρνηση διατηρούσε μια πολιτική άρνησης σχετικά με το συγκρότημα αφότου οι αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν δώσει ξεναγήσεις στο συγκρότημα του όρους Σεγιέν σε ρώσους διπλωμάτες, όπου η διαπίστωση ήταν ότι "δεν φαίνεται να συμβαδίζει με την μείωση των στρατηγικών απειλών, της ανοιχτότητας και της συνεργασίας που είναι η βάση της μεταψυχροπολεμικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας."

Στον πολιτισμό 
Το Γιαμαντάου είναι μέρος ενός επιπέδου στο βιντεοπαιχνίδι του 2010 Call of Duty: Black Ops, όπου οι Χάντσον και Γουίβερ εξαλείφουν το συγκρότημα. Το όρος επιστρέφει στο Call of Duty: Black Ops Cold War όπου βρίσκεται η χαμένη πυρηνική βόμβα, και είναι σημαντικό σημείο της πλοκής του βιντεοπαιχνιδιού του 2019 Metro Exodus.

Παραπομπές
Μονή Δισκουρίου

Η μονή Δισκουρίου είναι ορθόδοξο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στο δήμο Μυλοποτάμου, Κρήτη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Έχει φρουριακό χαρακτήρα, αλλά η μορφή της έχει αλλοιωθεί από επεμβάσεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και 1960.

Ιστορία 
Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση στη θέση υπήρχε αρχαίο ιερό αφιερωμένο στους Διόσκουρους. Οι Διόσκουροι ήταν θεοί του φωτός και προσωποποιούσαν για τους Έλληνες την εντιμότητα, τη γενναιοψυχία, την τόλμη, την ευγένεια και την αρετή. Ίσως γιαυτό οι αρχαίοι βοσκοί του Ψηλορείτη είχαν επιλέξει το ιερό τους εκεί για να δίνουν ιερό όρκο σε ζητήματα ζωοκλοπών που άρχιζε με τη φράση: "Μα το Ζα" δηλαδή "Μα τον Δία". Ο όρκος αυτός επιβίωνε εκεί ως πρόσφατα...  Κοντά στη μονή βρίσκεται τοιχογραφημένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο. Η μονή αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630. Πιθανόν βομβαρδίστηκε το 1646, κατά τη διάρκεια του ενετοτουρκικού πολέμου. Η μονή γνώρισε περίοδο ακμής κατά τη διάρκεια των οθωμανικών χρόνων. Το 1658 μια χριστιανή με το όνομα Φλώρα δώρησε την περιουσία της στη μονή. Παράλληλα συγκέντρωσε αριθμό κωδίκων. Ένας από αυτούς, χρονολογουμένος στο 1794, γράφηκε από τον Γεώργιο Γουνάλε.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η μονή πυρπολήθηκε από τους Οθωμανούς. Μετά την επανάσταση η μονή αποκαταστάθηκε από τους μοναχούς Συμεών και Mελέτιος, αλλά ο σεισμός του 1856 προκάλεσε μεγάλες ζημιές. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866, η μονή διετέλεσε έδρα της επαναστατικής επιτροπής και παράλληλα ήταν αποθήκη τροφίμων και όπλων, ιατρείο και χώρος φιλοξενίας. Γι' αυτή τη δράσης της η μονή πυρπολήθηκε ξανά από τους Οθωμανούς το 1869. Η μονή άρχισε να ανακατασκευάζεται ξανά και το 1881 είχε τρεις μοναχούς και τέσσερις κοσμικούς, αλλά το 1897 στη μονή έμεναν μόνο τρεις μοναχοί, έτσι το 1900 κρίθηκε διαλυτέα, αλλά οι μοναχοί συνέχισαν να κατοικούν σε αυτή. Το 1935 προσαρτήθηκε στη Μονή Χαλέπας. Το 1993 εγκαταστάθηκε στη μονή ένας μοναχός.

Λαογραφία 
Στη μονή βρίσκεται η εικόνα του Αγίου Γεωργίου, στην οποία ορκίζονταν οι κτηνοτρόφοι για θέματα ζωοκλοπών, λέγοντας όρκο. Η εικόνα έχει την επιγραφή «Aυτή η εικών υπάρχει της Μονής του Δισκουρίου. Γέγονε δι’ εξόδων του θεοφιλεστάτου Αγίου Pεθύμνης και Aυλοποτάμου κυρίου Kαλλινίκου, ου ταις αγίαις πρεσβείαις μνήσθητι Xριστέ Bασιλεύ εν τη βασιλεία σου μετά γονέων και αδελφών αυτού.»

Παραπομπές 

Δισκουριου
Δήμος Μυλοπόταμου
Μίλαν Μιλοβάνοβιτς (ζωγράφος)

Ο Μίλαν Μιλοβάνοβιτς (κυριλλικά: Милан Миловановић, 19 Οκτωβρίου 1876, Κρούσεβατς – 15 Αυγούστου 1946, Βελιγράδι) ήταν Σέρβος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος και δάσκαλος τεχνών.

Βιογραφία 
Αφού ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1896, εγγράφηκε στη σχολή τέχνης που διαχειρίζεται ο Κίριλ Κούτλικ στο Βελιγράδι. Τον επόμενο χρόνο, άρχισε να κάνει μαθήματα με τον Αντόν Άτσμπε στο Μόναχο και, λίγο μετά, εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου αρχικά σπούδασε με τον Καρλ Ράουπ, μετά τον Λούντβιγκ βον Χερτέριχ και τον Καρλ βον Μαρρ. Μετά την αποφοίτησή του το 1902, πέρασε τέσσερα χρόνια σπουδών και εργασίας στο Παρίσι, ξεκινώντας από την Académie Colarossi (προφ. Ακαντεμί Κολαρόσι, ακαδημία του Παρισίου που ιδρύθηκε από τον Φιλίπο Κολαρόσι), στη συνέχεια στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου συνεργάστηκε με τους Λίον Μπονάτ και Λουκ-Ολιβιέρ Μερσόν.

Επιστρέφοντας στο Βελιγράδι, έλαβε προμήθεια από το Υπουργείο Εξωτερικών για να μελετήσει ορθόδοξα μοναστήρια στη Σερβία, τη Μακεδονία και το Άγιον Όρος. Το 1904 στο Κραγκούγιεβατς, βοήθησε επίσης τον Ζίβκο Γιούγκοβιτς. Η τέχνη του σε αυτές τις περιοχές τον ενέπνευσε να ζωγραφίσει έργα με πολύ φως, που απεικονίζουν κυρίως την αρχιτεκτονική σε φυσικά περιβάλλοντα. Η ζωγραφική του για την πέτρινη γέφυρα στα Σκόπια είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα του σερβικού ιμπρεσιονισμού.

Κατά τη διάρκεια του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στο Βασιλικό Σερβικό Στρατό, ζωγραφίζοντας κυρίως σκηνές με στρατιώτες και πορτρέτα αξιωματικών. Μετά από μια σοβαρή ασθένεια το 1915, στάλθηκε στην Ιταλία για ανάρρωση και συνέχισε με τα συνηθισμένα του θέματα ζωγραφικής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, και αμέσως μετά, έζησε στη Ρώμη, τη Νότια Γαλλία και το Ντούμπροβνικ.

Από το 1908 έως το 1933, ήταν περιστασιακός δάσκαλος στη Βασιλική Σχολή Τεχνών στο Βελιγράδι. Η παραγωγή ζωγραφικής του μειώθηκε δραματικά μετά το 1920, αλλά έκανε εργασίες αποκατάστασης σε τοιχογραφίες και έγραψε κάποιες περιστασιακές κριτικές τέχνης.

Παντρεύτηκε την Όλγκα Μίσιτς (1886–1977), την κόρη του στρατιωτικού Ζιβόγιν Μίσιτς. Είναι ο μητρικός θείος της αρχιτέκτονας Μιλίκα Κρστίτς.

Επιλεγμένα έργα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Biography and paintings @ Riznica Srpska
 Brief biography @ ARTE
Ιερά Μητρόπολις Νικοπόλεως και Πρεβέζης

Η Ιερά Μητρόπολις Νικοπόλεως και Πρεβέζης είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι η πόλη της Πρέβεζας στην Ήπειρο. Μητροπολίτης της από το 2012 είναι ο Χρυσόστομος Τσιρίγκας.

Επισκοπικός κατάλογος

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιερά Μητρόπολις Νικοπόλεως και Πρεβέζης, επίσημη ιστοσελίδα

 
Μητροπόλεις των «Νέων Χωρών»
Πρέβεζα
Ρεάλ Κλουμπ Εσπάνια

Η Ρεάλ Κλουμπ Εσπάνια (ισπανικά: Real Club España) είναι ένα μεξικάνικο αθλητικό σωματείο που βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού. Καλλιεργεί μεγάλη ποικιλία από αθλητικές και άλλες δραστηριότητες όπως ποδόσφαιρο, αεροβική γυμναστική, μπιλιάρδο, κανόε-καγιάκ, αναρρίχηση τοίχου, γυμναστική, ορειβασία, κωπηλασία , ισπανικούς χορούς, σκουός, κολύμβηση, τένις, βόλεϊ,  άρση βαρών.

Ιστορία 

Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου 1912 μετά από απόσχιση από τη  Mexico FC ξεκινώντας ως πρώτο άθλημα το κρίκετ. Ισπανοί μετανάστες που ήρθαν λίγο αργότερα ανέπτυξαν το τμήμα του ποδοσφαίρου.

Γρήγορα το άθλημα γνώρισε άνθηση και το 1914 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στη χώρα, ερασιτεχνικό ακόμα. Ακολούθησαν άλλοι 14 τίτλοι και 4 εθνικά Κύπελλα έως το 1943, που την καθιέρωσαν σα μεγάλη δύναμη στη χώρα. Το 1943-44 παρότι φαβορί για το πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα, δεν κατέκτησε τον τίτλο. Όμως την επόμενη χρονιά ο θρίαμβος του πρωταθλήματος έμενε να είναι ο μοναδικός στην ιστορία της ομάδας. Το 1950 η ομάδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα του  Μεξικού.
Επανήλθε τη δεκαετία του 1970 χωρίς όμως να γνωρίσει την επιτυχία του παρελθόντος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αθλητικοί σύλλογοι Μεξικού 
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μεξικού
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Ρωσικό Ισλαμικό Πανεπιστήμιο

Το Ρωσικό Ισλαμικό Πανεπιστήμιο είναι το πρώτο επίσημο ισλαμικό πανεπιστήμιο της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1998 στο Καζάν του Ταταρστάν. Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από τρία τμήματα (θεολογία, ισλαμικές σπουδές, προετοιμασία για τους χαφίζ) και τέσσερα υποτμήματα (ανθρωπιστικές σπουδές, ισλαμική νομική, ισλαμική θεολογία, φιλολογία). Το 2008 το πανεπιστήμιο είχε περίπου 70 σχολές και περισσότερους από 400 φοιτητές.

Το πανεπιστήμιο μετονομάστηκε σε ισλαμικό ινστιτούτο το 2009.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του πανεπιστημίου (στα ρώσικα)
Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν

Το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν (ρωσικά: Казанский (Приволжский) федеральный университет) είναι ένα δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στο Καζάν της Ρωσίας.

Ιστορικά στοιχεία 
Ιδρύθηκε το 1804 ως Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Καζάν και ο διάσημος μαθηματικός Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι υπηρέτησε εκεί ως πρύτανης από το 1827 έως το 1846. Το 1925, το πανεπιστήμιο μετονομάστηκε προς τιμήν του πιο δημοφιλούς φοιτητή του, του Βλάντιμιρ Ίλιτς Ουλιάνοβ (Λένιν). Το πανεπιστήμιο είναι γνωστό ως ο τόπος γέννησης της οργανικής χημείας χάρη στα έργα των Αλεξάντρ Μπουντλέροβ, Βλάντιμιρ Μαρκόνικοβ και Αλεξάντρ Αρμπούζοβ καθώς και ο τόπος γέννησης του συντονισμού περιστροφής των ηλεκτρονίων, το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Εβγκένι Ζαβοΐσκυ.

Το 2010, το Πανεπιστήμιο Καζάν τέθηκε υπό ομοσπονδιακό καθεστώς. Είναι ένα από τα 15 ρωσικά πανεπιστήμια που επιλέχθηκαν αρχικά για να συμμετάσχουν στο Project 5-100, υπό τον συντονισμό της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και με στόχο να βελτιώσει την διεθνή ανταγωνιστικότητά τους ανάμεσα στα ηγετικά ερευνητικά και εκπαιδευτικά κέντρα του κόσμου.

Το πανεπιστήμιο περιλαμβάνει 18 κεντρικές ακαδημαϊκές ενότητες (Ιανουάριος 2020). Περισσότεροι από 50,000 φοιτητές είναι εγγεγραμμένοι σε περισσότερα από 700 προγράμματα, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου (συμπεριλαμβανομένων διδακτορικών προγραμμάτων με συνεργαζόμενα πανεπιστήμια). Ο αριθμός των διεθνών φοιτητών είναι περίπου 11,000 από 106 χώρες.

Έρευνα 
Τα ερευνητικά πεδία επικεντρώνονται στην βιοιατρική και φαρμακευτική, την εξόρυξη και διύλιση πετρελαίου, τη πετρελαιοχημεία, τις τεχνολογίες αεροδιαστημικής, τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
 .
 .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Kazan (Volga region) Federal University  Επίσημη ιστοσελίδα
 Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Καζάν
Μιρσαΐντ Σουλτάν-Γκαλίεβ

Ο Μιρσαΐντ Σουλτάν-Γκαλίεβ (αγγλικά : Mirsaid Sultan-Galiev ; ταταρικά : Мирсәет Хәйдәргали улы Солтангалиев, Mirsäyet Xäydärğäli ulı Soltanğäliev ; ρωσικά : Мирсаид Хайдаргалиевич Султан-Галиев Mirsaid Khaydargalievich Sultan-Galiev ; 1892-1940), επίσης γνωστός ως Μίρτζα Σουλτάν-Γκαλίεβ, ήταν Τάταρος Μπολσεβίκος επαναστάτης που απέκτησε αναγνωρισιμότητα με την συμμετοχή του στο ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ήταν ο αρχιτέκτονας του μουσουλμανικού "εθνικού κομμουνισμού". Οι απόψεις του ήταν μια άμεση απειλή στις αρχές του Comintern ; φυλακίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα το 1923 και διαγράφηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Συνελήφθη ξανά το 1928 και φυλακίστηκε για έξι χρόνια. Συνελήφθη ξανά το 1937 και εκτελέστηκε το 1940 κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Στάλιν.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη
 McCauley, Martin. Who's Who in Russia since 1900 (1997) p 90
 Şenalp, Örsan and Khairdean, Asim (2019) A Program for the World Revolution from the East and the Spectre of the Colonial International: Translation of Sultan Galiev's "Some of Our Considerations on the Bases of the Socio-political, Economic, and Cultural Development of the Turkic People of Asia and Europe" And Other Historical Documents, Contradictions A Journal for Critical Thought, Volume 2, No. 2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
The Social Revolution and the East by Sultan Galiev
Matthieu Renault, The Idea of Muslim National Communism: On Mirsaid Sultan-Galiev, Viewpoint Magazine, March 23, 2015.
Sultan Galiev - a Forgotten Precursor
The Case of Sultan-Galiyev by the Marxist–Leninist Research Bureau, Report #3, 1995.
Considerations on the Basis of the Socio-Political, Economic and Cultural Development of the Turkic Peoples of Asia and Europe by Sultan Galiev
Νομσέμπο Ζικόντε

Η Νομσέμπο Νοτούλε Νκουανγιάνα, γνωστή και ως Νομσέμπο Ζικόντε (Nomcebo Nothule Nkwanyana ή Nomcebo Zikode, γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1985 ), είναι Νοτιοαφρικανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Γεννήθηκε στο Χάμαρσντεϊλ και για αρκετά χρόνια έκανε ακομπανιμέντο σε άλλους τραγουδιστές.

Η Νομσέμπο έγινε πολύ γνωστή όταν τραγούδησε στο σινγκλ του Master KG «Jerusalema» (2019), που ήρθε πρώτο σε πωλήσεις στις ΗΠΑ.

Πρώιμα χρόνια και σπουδές
Η Ζικόντε γεννήθηκε στο Χάμαρσντεϊλ (γνωστό και ως Μπουμαλάνγκα), κοντά στο Ντέρμπαν, στην Επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ της Νότιας Αφρικής.

Εγγράφηκε στο Γυμνάσιο Ουκούζα και στη συνέχεια σπούδασε στο Κολέγιο Χάβατεκ, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο στην τεχνολογία πληροφοριών.

Σταδιοδρομία
Από τότε που άφησε το σπιτικό της για να επιδιώξει να σταδιοδρομήσει στη μουσική, εργάσθηκε κυρίως ως δεύτερη φωνή (ακομπανιμέντο) σε τραγούδια άλλων τραγουδιστών, περισσότερο από 15 χρόνια. Συνεργάσθηκε με Νοτιοαφρικανούς και Νοτιοαφρικανές τραγουδίστριες, όπως οι Ντέμπορα Φρέιζερ, Ζαχάρα, Λούντι Τυαμάρα και Νχλάνχλα Νσίζα.

Υπέγραψε συμβόλαιο αρχικώς με την εταιρεία «Ganyani Entertainment», κάνοντας φωνητικά για τραγούδια όπως τα «NTO», «Jabulile» και «Emazulwini», κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για τον «Δίσκο της Χρονιάς» στα Νοτιοαφρικανικά Μουσικά Βραβεία (SAMA). Δεν επιτρεπόταν ωστόσο να ερμηνεύσει αυτά τα τραγούδια χωρίς τη συγκατάθεση της εταιρείας.

Κατόπιν η Νκουανγιάνα-Ζικόντε υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία «Open Mic Productions». Λίγο αργότερα έγινε ξαφνικά παγκοσμίως γνωστή μετά τη συνεργασία της με τον νεότερό της μουσικό και παραγωγό Master KG στο σινγκλ του 2019 «Jerusalema», που αργότερα σε ρεμίξ του Burna Boy έφθασε στο νο. 1 στα τσαρτς του Billboard. Είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια ερμηνευμένα στη γλώσσα των Ζουλού που έχουν επιτύχει ποτέ κάτι τέτοιο.

Στις 14 Αυγούστου 2020 κυκλοφόρησε το «Xola Moya Wam», ένα κομμάτι που πιστοποιήθηκε ως χρυσό σινγκλ από την ένωση των δισκογραφικών εταιρείων της Νότιας αφρικής (RISA) και έφθασε στο νο. 1 στο τσαρτ της Apple/iTunes. Τον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε και το πρώτο προσωπικό άλμπουμ της τραγουδίστριας, που είχε τον ίδιο τίτλο: Xola Moya Wam. Σε μερικά μόνο από τα τραγούδια του δίσκου αυτού συνεργάσθηκε με τον Master KG ή με την (επίσης νεότερή της) τραγουδίστρια και μουσικό Μαχάντζι (Makhadzi).
Το πρώτο τραγούδι του δίσκου, το «Xola Moya Wam», παίχθηκε τόσο πολύ στο ραδιόφωνο, ώστε οδήγησε το ίδιο έτος (2020) στη σύναψη παγκόσμιου δισκογραφικού συμβολαίου της Νκουανγιάνα-Ζικόντε με τη Sony Music Publishing.

Προσωπική ζωή
Η Νομσέμπο Νκουανγιάνα-Ζικόντε είναι παντρεμένη με τον Σέλγουιν Φρέιζερ (Selwyn Fraser) και έχουν δύο παιδιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Nomcebo Zikode στο AllMusic
 

Νοτιοαφρικανοί τραγουδιστές
IOS 14

Το iOS 14 είναι η δέκατη τέταρτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της 

Apple, και είναι διάδοχος του iOS 13. Ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου προγραμματιστών της Apple, στις 22 Ιουνίου 2020. Κυκλοφόρησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.

Αλλαγές 

 App Clips
 Ενημέρωση CarPlay
 Προσθήκη Widgets
 Βιβλιοθήκη Εφαρμογών

Προστέθηκε μία Βιβλιοθήκη Εφαρμογών στην αρχική οθόνη.

 Βελτίωση Siri

Πλέον, η Siri δεν καταλαμβάνει όλη την οθόνη παρά μόνο την κάτω δεξιά πλευρά.

 ARKit 4
 Υποστήριξη Magsafe
 Picture-In-Picture Mode

Αυτή η επιλογή επιτρέπει στους χρήστες να κάνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα, πχ. να βλέπουν ένα βίντεο και ταυτόχρονα να συνομιλούν με τους φίλους τους. Αυτό δεν υποστηρίζεται σε όλες τις εφαρμογές.

 Δυνατότητα ορισμού τρίτων εφαρμογών ως προεπιλογή

 Ημερολόγιο
 Κάμερα

Πλέον, οι φωτογραφίες μπορούν να ληφθούν 90% πιο γρήγορα

 FaceTime
 Apple HomeKit
 Καρφίτσωμα μηνύματος (iMessage)
 Ενημέρωση Apple Maps
 Βελτιώσεις Safari

Μπλοκάρισμα πρόσβασης ιστοσελίδων σε αποθηκευμένους κωδικούς. Προσθήκη ενσωματωμένης μετάφρασης στις εφαρμογές-λειτουργία που ήδη υπήρχε στον Chrome.

 Εφαρμογή Μετάφρασης

Αυτή η νέα εφαρμογή υποστηρίζει μετάφραση ανάμεσα σε 11 διαφορετικές γλώσσες.

IOS (Apple)
Huawei Nova 5T

Το Huawei Nova 5T είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο της Huawei. Κυκλοφόρησε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2019.

Προδιαγραφές

Ποιότητα κατασκευής 
Το εν λόγω τηλέφωνο είναι κατασκευασμένο από γυαλί. Επίσης, ο σκελετός είναι από αλουμίνιο.

Οθόνη 
Έχει μία οθόνη μεγέθους 6,26 ιντσών με LCD πάνελ. Η ανάλυσή της είναι τα 1080x2380 pixels.

Επεξεργαστής 
Περιλαμβάνει τον Kirin 980 SoC, τον επεξεργαστή που χρησιμοποιήθηκε και στις ναυαρχίδες Huawei P30 και Huawei P30 Pro.

Κάμερα και βίντεο 
Έχει τετραπλή πίσω κάμερα με τον κύριο φακό να είναι ανάλυσης 48MP. Μπορεί να εγγράψει βίντεο έως 4Κ και 30fps.

Η μπροστινή κάμερα έχει ανάλυση 32MP και η καταγραφή βίντεο περιορίζεται στα 1080p 30fps.

Μπαταρία και φόρτιση 
Το τηλέφωνο έχει μία μη αποσπώμενη μπαταρία χωρητικότητας 3750mAh. Η μέγιστη ισχύς για φόρτιση είναι τα 22.5W. Σύμφωνα με την εταιρεία, μπορεί να φορτιστεί από 0-50% σε 24 λεπτά.

Ήχος 
Ο ήχος είναι μονοφωνικός και προέρχεται μόνο από ένα ηχείο. Επίσης, το τηλέφωνο δε διαθέτει θύρα ακουστικών 3.5mm.

Έξυπνα τηλέφωνα
Περικλής Λιανός

Ο Περικλής Λιανός (γενν. 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός περισσότερο γνωστός ως Θόδωρος Πιπίνης από την σειρά Το καφέ της Χαράς.

Βιογραφία
Κατάγεται από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ξεκίνησε τις σπουδές του στην νομική επιστήμη. Το πτυχίο του το πήρε το 1988, ενώ παράλληλα, το χρονικό διάστημα 1981-84, φοιτούσε και στην Δραματική Σχολή Αθηνών (Γ. Θεοδοσιάδη), ακολουθώντας σπουδές δραματικής τέχνης. Στον χώρο της ενεργής δικηγορίας παρέμεινε μέχρι και το 1994. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, στράφηκε στον καλλιτεχνικό χώρο και άρχισε μια καριέρα, ακολουθώντας το επάγγελμα του ηθοποιού, συμμετέχοντας αρχικά σε παραστάσεις του παιδικού θεάτρου.

Έχει μια έντονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, ενδεικτικά, έχει συνεργαστεί με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Λάρισας, στο έργο «Γενικός Γραμματεύς», με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων στα έργα «Χρυσό κλειδί» & «Χαρτοπαίκτης», έπαιξε στην «Έντα Γκάμπλερ» – Ε.Ίψεν, στο «Καλοκαίρι και καταχνιά»- Τ.Ουίλλιαμς, στο «Αταίριαστο ζευγάρι» – Ν.Σάιμον και πιο πρόσφατα, στο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Πολλές είναι ακόμα και οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έπαιξε, όπως η «Μαντάμ Σουσού» που προβαλλόταν από την ΕΡΤ-2, «Οι τελευταίοι εγγονοί», «Χάι ροκ» και «Λαβ σορρυ» από το MEGA, «Κωνσταντίνος & Ελένη», «Το καφέ της Χαράς», από τον ANTENNA. Επιπλέον, μεγάλος είναι και ο αριθμός των κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες συμμετείχε, όπως στην ταινία «Τέλος εποχής» και «Πάμπτωχοι Α.Ε.» του Α. Κόκκινου, «Ροζ ολοταχώς» και «Βασιλιάς». Ασχολείται ακόμα με τον χώρο του ραδιοφώνου, ενώ έχει αναλάβει εδώ και πολλά χρόνια την μεταγλώττιση πολλών τηλεοπτικών σειρών.

Ιδιαίτερα σημαντικός σταθμός στην μέχρι τώρα μακρόχρονη πορεία του, υπήρξε η συμμετοχή του στην ταινία «Καϊκτσής», το 1998, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπικέτ Ιλχάν, καθώς ήταν η πρώτη ελληνοτουρκική ταινία που έγινε, με συμμετοχή στην παραγωγή και από τις δύο χώρες. Επίσης, εδώ και πολλά χρόνια, πέρα των καλλιτεχνικών και νομικών του ενασχολήσεων, δραστηριοποιείται και στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σημαντική ήταν η εμπειρία που αποκόμισε όταν το 2006 αποφάσισε να διεκδικήσει θέση Δημοτικού Συμβούλου, συμμετέχοντας στις Δημοτικές Εκλογές, υποστηρίζοντας την παράταξη «Ανοιχτή Πόλη». Είναι μέλος του Δ.Σ. του σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κάπο (μαφία)

Κάπο (αγγλικά: Caporegime,  Capodecina ή Capo) είναι ένας επίσημος βαθμός ή αξίωμα στην ιεραρχία της Σικελικής και της Αμερικανικής Μαφίας. Ένας Κάπο είναι ουσιαστικά ο αρχηγός ενός "πληρώματος", δηλαδή μιας ημιανεξάρτητης συμμορίας από μαφιόζους μέσα σε μια εγκληματική οικογένεια.  Οι Κάπο είναι σεβαστά μέλη αυτής της οικογένειας και θεωρούνται γενικά υψηλόβαθμα στελέχη της Μαφίας. Η λέξη Caporegime είναι ιταλική και αρχικά χρησιμοποιούνταν για αφεντικά της Μαφίας, αλλά σταδιακά ο όρος πήρε την σημερινή του σημασία. 
Η χρήση της λέξης στα αγγλικά άρχισε ουσιαστικά με την κυκλοφορία του μυθιστορήματος ''Ο Νονός.

Γνωστοί Κάπο

Μάικλ Φρανζέσι, Κάπο της Οικογένειας Κολόμπο και αρχηγός του πληρώματος Φρανζέσι, που αργότερα άφησε πίσω το οργανωμένο έγκλημα και έγινε προσωπικότητα του διαδικτύου, motivational speaker, συγγραφέας και παραγωγός ταινιών
Ρόι ΝτεΜέιο, διαβόητος αρχηγός του πληρώματος ΝτεΜέιο και Κάπο της Οικογένειας Γκαμπίνο, διαβόητος για τον μεγάλο αριθμό δολοφονιών που διέπραξε την δεκαετία του 1970
Γκρέγκορι Σκάρπα, Κάπο και κύριος εκτελεστής της Οικογένειας Κολόμπο, αρχηγός του πολυπληθέστερου και ενός εκ των ισχυρότερων πληρωμάτων της Αμερικανικής Μαφίας, γνωστός για τις πολλές δολοφονίες που διέπραξε, καθώς και για τις σχέσεις του με το FBI
Τζον Ροσέλλι, Κάπο της Μαφίας του Σικάγου, αρχηγός πληρώματος στο Χόλλυγουντ και στο Λας Βέγκας
Άντονι Τζιακαλόνε, Κάπο της Μαφίας του Ντιτρόιτ, γνωστός για τις σχέσεις του με τον διεφθαρμένο συνδικαλιστή Τζίμι Χόφα

Φανταστικοί χαρακτήρες

Πίτερ Κλεμενζά, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός
Σαλβατόρε Τέσιο, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός 
Ρόκκο Λαμπόνε, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας Κορλεόνε στην ταινία Ο Νονός 2
Τόνι Σοπράνο, φανταστικός Κάπο της Οικογένειας ΝτιΜέο στην σειρά Οι Σοπράνος, που στην πραγματικότητα ελέγχει τις επιχειρήσεις της οικογένειας

Παραπομπές 

Μαφία
Δρυμιά Ξάνθης

Η Δρυμιά  είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Δρυμιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας σε απόσταση 42 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 51 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 160 μέτρα ενώ στα βορειοδυτικά του περνάει ο ποταμός Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Δράμας που ακολουθεί παράλληλη πορεία. Δίπλα και βορειοδυτικά είναι οι εγκαταστάσεις της ορεινής κατασκήνωσης της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου.

Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Kιζ Mπουκιού και ανήκε από το 1878 ως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά την απελευθέρωση, οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από Εύξεινο Πόντο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν (10 οικογένειες) και έτσι το χωριό θεωρείται αμιγές ποντιακό. Έτσι αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουντζίνου. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Δρυμιά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Χαλέπι και την Πασχαλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πασχαλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες από τη Δρυμιά Ξάνθης στον ιστότοπο http://oladromoseinai.blogspot.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Ξάνθης
Καμπίνας

Το Καμπίνας (πορτογαλικά : Campinas) είναι δήμος στο κράτος του Σάο Πάολο της Βραζιλίας, μέρος της νοτιοανατολικής περιοχής της χώρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της πόλης είναι 1,213,792 κάτοικοι και έτσι είναι η δέκατη τέταρτη πολυπληθής πόλη της Βραζιλίας και ο τρίτος πολυπληθής δήμος στο κρατίδιο του Σάο Πάολο. Η μητροπολιτική περιφέρεια του Καμπίνας περιλαμβάνει είκοσι δήμους με συνολικό πληθυσμό 3,656,363 κατοίκους.

Ετυμολογία 
Η λέξη Καμπίνας σημαίνει λιβάδια με γρασίδι στα πορτογαλικά και αναφέρεται στο χαρακτηριστικό τοπίο, το οποίο αρχικά περιλάμβανε μεγάλες εκτάσεις πυκνών τροπικών δασών που συναντώνται κατά μήκος των πολλών ποταμών, διασκορπισμένων στους χαμηλής βλάστησης λόφους.

Το επίσημο οικόσημο και σημαία του Καμπίνας είναι το μυθικό πουλί φοίνικας επειδή η πόλη αναγεννήθηκε μετά από μια καταστροφική επιδημία του κίτρινου πυρετού την δεκαετία του 1800, από την οποία πέθανε πάνω από το 25% των κατοίκων της πόλης.

Σημαντικοί κάτοικοι 

 Campos Sales (πολιτικός, τέταρτος πρόεδρος της Βραζιλίας)
 Carlos Gomes (συνθέτης της όπερας)
 Nelsinho Baptista (ποδοσφαιριστής)
 Olavo de Carvalho (φιλόσοφος και συγγραφέας)
 Daniel Dias (αθλητής της κολύμβησης στους Παραολυμπιακούς Αγώνες)
 Lovefoxxx (τραγουδιστής)
 Rubem Alves (φιλόσοφος και συγγραφέας)
 Marcelo Damy (γιατρός)
 Gilberto de Nucci (φυσικός και βιοιατρικός ερευνητής)
 Renato M.E. Sabbatini (βιοιατρικός επιστήμονας και συγγραφέας)
 Regina Duarte (ηθοποιός)
 Hércules Florence (εφευρέτης)
 Luís Fabiano (ποδοσφαιριστής)
 Carlos Roberto Martins (επιχειρηματίας)
 Crodowaldo Pavan (βιολόγος και επιστήμονας)
 José Aristodemo Pinotti (φυσικός, πρώην διευθυντής του UNICAMP)
 Zeferino Vaz (φυσικός, πρώην διευθυντής του UNICAMP)
 Hilda Hilst (συγγραφέας)
 Oliver Minatel (ποδοσφαιριστής)
 José Pancetti (ζωγράφος)
 Sandy Leah (τραγουδίστρια)
 Fabinho (ποδοσφαιριστής)

Αδελφοποιημένες πόλεις 

Το Καμπίνας έχει αδελφοποιηθεί με :

 Asunción, Παραγουάη (1973)
 Auroville, Ινδία (2004)
 Cabinda, Αγκόλα (2009)
 Cascais, Πορτογαλία (2012)
 Concepción, Χιλή (1979)
 Córdoba, Αργεντινή (1993)
 Cotorro (Havana), Κούβα (2009)
 Daloa, Ακτή Ελεφαντοστού (1982)
 Durban, Νότια Αφρική (2009)
 Fuzhou, Κίνα (1996)
 Gifu, Ιαπωνία (1982)
 Indianapolis, ΗΠΑ (2009)
 Jericho, Παλαιστίνη (2003)
 Malito, Ιταλία (2006)

 San Diego, ΗΠΑ (1995)
 Viseu, Πορτογαλία (2012)
 Zaragoza, Ισπανία (2013)

Συμφωνίες
Το Καμπίνας υπέγραψε ένα Πρωτόκολλο Συνεργασίας με :
 Fundão, Πορτογαλία (2012)

Συνεργασίες 
Το Καμπίνας συνεργάζεται με :

 Belém, Pará (2003)
 Blumenau, Santa Catarina (1983)
 Camanducaia, Minas Gerais (2010)
 Peruíbe, Σάο Πάολο (2007)
 Salinas, Minas Gerais (2012)
 Ubatuba, Σάο Πάολο (2007)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Official home page (in Portuguese).
 EncontraCampinas - Find everything about Campinas (in Portuguese)
 The Seven Wonders of Campinas (in Portuguese)
 Other Campinas Tourist Spots (in Portuguese)

Πόλεις της Βραζιλίας
Φουσούν Κιοκσάλ

Η Φουσούν Κιουκσάλ (γεννημένη το 1973) είναι Τουρκάλα συνθέτρια σύγχρονης κλασικής μουσικής.

Η Κιουκσάλ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Προύσα της Τουρκίας και παρακολούθησε τη Σχολή Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ στην Άγκυρα από το 1989 έως το 1996, όπου κέρδισε το πτυχίο της στη θεωρία και τη σύνθεση της μουσικής, μελετώντας υπό την επίβλεψη του Μπούζορ Χόινικ. Από το 1996 έως το 2002 έζησε στην Κολωνία της Γερμανίας, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Κρύστζτοφ Μέγιερ  και τη θεωρία με τον Γιόχαν Σιλντ, κερδίζοντας Δίπλωμα Μουσικού από την Ανωτάτη Σχολή Μουσικής της Κολωνίας. Το 2002 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Μπίλκεντ, όπου δίδαξε σύνθεση για τρία χρόνια. Το 2004, φοίτησε στο διδακτορικό πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, όπου έχει σπουδάσει με τη Μάρτα Πταζύνσκα και τη Σουλαμίτ Ραν. Για το ακαδημαϊκό έτος 2010–11 ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια Θεωρίας και Σύνθεσης στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ.  Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Οι συνθέσεις της έχουν εκτελεστεί παγκοσμίως από αξιοσημείωτα σύνολα, όπως το Ensemble Modern Academy, το Ensemble Calliopée, το Penderecki String Quartet, το Arditti String Quartet, το Pacifica Quartet, το Eighthblackbird και το Hezarfen Ensemble της Κωνσταντινούπολης. Το έργο της κυμαίνεται από σόλο έως ορχηστρικά έργα και ενημερώνεται από τις χειρονομίες και τις ανησυχίες χροιάς των π.χ. Πιερ Μπουλέζ, Λουτσιάνο Μπέριο . Η Κιουκσάλ ήταν επίκουρη καθηγήτρια μουσικής σύνθεσης στο Κολλέγιο Μίντλμπερυ και τέλος Αναπληρώτρια Καθηγητής Σύνθεσης στο Πανεπιστήμιο Γιασάρ στη Σμύρνη.

Διακρίσεις 
Οι τιμές της Κιουκσάλ περιλαμβάνουν:

 Υποψήφια για τον τρίτο διεθνή διαγωνισμό του Pablo Casals Festival, Γαλλία (2009) 
 Τρίτο βραβείο στο Sixth Concours International de Composition Henri Dutilleux (2008) 
 Περιφερειακά βραβεία του Διαγωνισμού Σύνθεσης Φοιτητών SCI / ASCAP (2006, 2007, 2008)
 Φιναλίστ στον Δεύτερο Διεθνή Διαγωνισμό Συνθέτη, Reggello, Ιταλία (2005)
 Δεύτερο βραβείο στο Third International Deutsche-Polnische Kompositions Wettbewerb, Köln (1998)
 Υποτροφία Century Fellowship and Mellon Dissertation (απορρίφθηκε) από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο

Έχει συμμετάσχει σε μαθήματα υψηλού επιπέδου από τους Peter Eötvös, Salvatore Sciarrino, Augusta Read Thomas και David Felder.

Παραπομπές 

Τούρκοι συνθέτες
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ζαν Μπατίστ ντε Σαμπαίν

Ο Ζαν Μπατίστ ντε Σαμπαίν (Jean Baptiste de Champaigne, 10 Δεκεμβρίου 1631,  Βρυξέλλες – 27 Οκτωβρίου 1681, Παρίσι ), ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος και δάσκαλος.

Βιογραφία 

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης (RKD), ήταν ο ανιψιός του Φιλίπ ντε Σαμπαίν που μετακόμισε στο Παρίσι για να γίνει μαθητής του το 1643.  Το 1658 πραγματοποίησε ένα ταξίδι στην Ιταλία για να αντιγράψει τα έργα του Ραφαήλ και του Τιτσιάνο .  Όταν επέστρεψε έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίουν Λουκά στις Βρυξέλλες, και το 1671 δέχτηκε μια θέση ως καθηγητής στη διάσημη Académie de peinture et de sculpture στο Παρίσι. 

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, ήταν πολύ τυχερός που επέζησε περισσότερο από τα παιδιά του Φιλίππου, οπότε μεγάλωσε σαν αληθινός γιος του.

Παραπομπές
Κόλπος του Τάλιν

Ο Κόλπος του Ταλίν (στα εσθονικά: Tallinna laht) βρίσκεται στο νότιο μέρος του Κόλπου της Φινλανδίας, στις βόρειες ακτές της Εσθονίας. Πήρε το όνομά του από τη πρωτεύουσα της Εσθονίας Ταλίν, που είναι χτισμένη εκεί.

Οριοθετείται βόρεια από τα νησιά Ναϊσσάαρ και Έγκνα και ανατολικά από τη Χερσόνησο Βιίμσι. Είναι ένας από τους πιο βαθείς κόλπους της Εσθονίας καθώς το μέγιστο βάθος του ξεπερνά τα 100μ. Στο Κόλπο του Ταλλίν υπάρχουν τέσσερις μικρότεροι κόλποι: ο Μικρός κόλπος του Ταλίν (Tallinna reid), ο Κόλπος Κόπλι, ο Κόλπος Κακουμέε και ο Κόλπος Παλιασάαρε. Στις ακτές του Κόλπου υπάρχουν τέσσερις παραλίες, οι Πιρίτα, Στρόομι, Κακουμέε και Πικακάρι. Εκτός από το λιμάνι του Ταλίν στον ομώνυμο κόλπο βρίσκονται και δύο εμπορικά λιμάνια: το λιμάνι Παλιασάαρε και το λιμάνι Μπέκερ.

Φωτογραφίες

Παραπομπές
Τζόζεφ Ντ. Πιστόνε

Ο Τζόζεφ Ντομινίκ Πιστόνε (γενν. 17 Σεπτεμβρίου 1939) είναι Αμερικανός πράκτορας του FBI, γνωστός για την μυστική αποστολή του να εισχωρήσει μέσα στους κύκλους της Αμερικανικής Μαφίας από τον Σεπτέμβριο του 1976 έως τον Ιούλιο του 1981. Είναι επίσης γνωστός και ως Ντόνι Μπράσκο, ένα από τα ψευδώνυμα του κατά την διάρκεια της αποστολής του.

Βιογραφία 

Ο Πιστόνε γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1939. 

Ήταν πράκτορας του FBI για 17 χρόνια. Οι πληροφορίες του Πιστόνε οδήγησαν σε παραπάνω από 20 καταδίκες μαφιόζων και σε σημαντικές πληροφορίες εναντίον διαβόητα ισχυρών "αφεντικών", όπως ο Σάντο Τραφικάντε. Η εμπειρία του μέσα στην Μαφία οδήγησε και άλλους πράκτορες να κάνουν το ίδιο. Ο πρώην διευθυντής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ απαγόρευε αποστολές σαν του Πιστόνε, πιστεύοντας ότι διέφθειραν τους πράκτορες, αλλά μετά από αυτήν την επιτυχία, το FBI άνοιξε τον δρόμο στην πτώση της Μαφίας. 

Η ιστορία του Πιστόνε έχει εμπνεύσει την κινηματογραφική ταινία Ντόνι Μπράσκο, ενώ ο ίδιος έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην τηλεόραση και σε βίντεο του Μάικλ Φρανζέσι στην διαδικτυακή πλατφόρμα του YouTube.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

FBI
Αμερικανική μαφία
Ιταλοαμερικανοί
Αμερικανοί YouTubers
Συγγραφείς αστυνομικών βιβλίων σχετιζόμενων με το οργανωμένο έγκλημα
Έντμουντστον

Το Έντμουντστον (γαλλικά: Edmundston) είναι πόλη στην Κομητεία Μανταβάσκα του Νιου Μπράνσγουικ στον Καναδά.

Γεωγραφία
Το Έντμουντστον τοποθετείται στην αρχή της λωρίδας του Νιου Μπράνσγουικ, που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα των Απαλάχιων Όρεων στη διασταύρωση των ποταμών Άγιος Ιωάννης και Μανταβάσκα στο βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας.

Το Έντμουντστον βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Κεμπέκ και στα σύνορα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, απέναντι από την πόλη Μανταβάσκα του Μέιν, με την οποία συνδέεται με τη γέφυρα Έντμουντστον–Μανταβάσκα.

Παραπομπές

Πόλεις του Καναδά
Αιμόλυση

Αιμόλυση είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων (RBCs), λόγω των νόσων των RBCs (π.χ., σφαιροκυττάρωση ή δρεπανοκυτταρική νόσος) ή λόγω της έκθεσής τους σε φάρμακα, τοξίνες, τεχνητές καρδιακές βαλβίδες, αντισώματα, κάποιες λοιμώξεις ή δηλητήρια φιδιών. Οι κυτταρικές μεμβράνες καταστρέφονται άμεσα ή μέσω λύσης που διαμεσολαβείται από αντισώματα. Τα αντισώματα του δότη στα προϊόντα του αίματος προκαλούν αιμόλυση που σχετίζεται με αντιδράσεις μετάγγισης. Τα αυτοαντισώματα αναπτύσσονται ως αποτέλεσμα νόσου (ειδ. αιματολογικών καρκίνων), σε απάντηση σε συγκεκριμένα φάρμακα (άλφα-μεθυλντόπα) ή σε Rh-αρνητικές μητέρες που φέρουν ένα Rh-θετικό έμβρυο. Ιικές και βακτηριακές λοιμώξεις είναι συχνές αιτίες αιμόλυσης σε παιδιά, των οποίων οι μεμβράνες των ερυθροκυττάρων είναι πολύ εύθραυστες. Οι μικροοργανισμοί που προκαλούν αιμόλυση περιλαμβάνουν συγκεκριμένους στρεπτόκοκκους, σταφυλόκοκκους και τον βάκιλλο του τετάνου. Απαντάται επίσης στην ευλογιά και στη διφθερίτιδα και μετά από σοβαρά εγκαύματα.

Ασθένειες
Αιματολογία
Ντονίκα Καστριώτη

Η Ντόνικα Καστριώτη (γεν. Ανδρονίκα Αριανίτη-Μουζάκα)  (γεννήθηκε το 1428 - πέθανε το 1506) από την Οικογένεια Αριανίτη ήταν Αλβανίδα ευγενής και σύζυγος του Αλβανού ηγέτη Σκεντέρμπεη (γεννημένος Γεώργιος Καστριώτης), επιτυχημένος ηγέτης της Ηπείρου εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η κόρη του Γκιέργκι Αριανίτι, πρώην ηγέτη στη συνεχιζόμενη εξέγερση εναντίον των Οθωμανών.

Βιογραφία 
Η Ντονίκα γεννήθηκε στο Κανίνε, το 1428. Ο πατέρας της, Γκιέργκι Αριανίτι ήταν μέλος της Οικογένειας Αριανίτη, της οποίας η περιοχή εκτεινόταν σε όλη την κοιλάδα Σκούμπιν και στον παλαιό δρόμο της Εγνατίας Οδού και έφτανε στα ανατολικά της σημερινής Μπιτόλα . Η μητέρα της, η Μαρία Μουζάκα, ήταν μέλος της οικογένειας Μουζάκα, της οποίας η περιοχή ήταν η περιοχή Μυζέκε. 

Ένα μήνα μετά τη Συνθήκη της Γκαέτα, στις 21 Απριλίου 1451, ο Σκεντέρμπεης παντρεύτηκε τη Ντονίκα και έτσι ενίσχυσε τους δεσμούς με την οικογένεια Αριανίτη,  στην Ανατολική Ορθόδοξη  Μονή Αρδενίτσα,   στο Λούσνι, σημερινή νοτιοδυτική Αλβανία. Αργότερα, η αδερφή της Αντζελίνα παντρεύτηκε τον Σέρβο κυβερνήτη Στέφαν Μπράνκοβιτς. Είναι σεβαστή ως αγία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας. 

Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Αλβανίας, οι Καστριώτες έλαβαν κληρονομιά στο Βασίλειο της Νάπολης.  Απέκτησαν μία φεουδαρχική περιοχή, το Δουκάτο του Σαν Πιέτρο στη Γαλατίνα και την κομητεία του Σολέτο (επαρχία Λέτσε της Ιταλίας).  Ο Τζον Καστριώτης Β', το μοναδικό παιδί της Ντονίκα και του Σκεντέρμπεη, παντρεύτηκε την Ιρένε Μπράνκοβιτς Παλαιολογίνα, κόρη του Λαζάρ Μπράνκοβιτς, Δεσπότη της Σερβίας . 

Η Ντονίκα είχε μία στενή φιλία με τη δεύτερη σύζυγο του Βασιλιά Φερδινάνδου Α' της Νάπολης, την Ιωάννα της Αραγονίας, η οποία είναι επίσης αδερφή του Φερδινάνδου της Αραγονίας. Μετά την έναρξη του ιταλικού πολέμου του 1494-1498, η Ντονίκα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Νάπολη και έφτασε στη Βαλένθια γύρω στο 1501 μαζί με τον εγγονό της, τον Αλόνσο Καστριώτη. Βρήκαν καταφύγιο στο βασιλικό παλάτι.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

 
Ανατολικοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί από την Αλβανία
Αλβανοί Χριστιανοί
Οίκος Καστριώτη
Βίκεντιι Χβόικα

Ο Βίκεντιι Βιατσεσλάβοβιτς Χβόικα  ( ;  ;  ; γεννήθηκε Čeněk Chvojka ; 1850-1914) ήταν ένας Ουκρανός-Ρώσος αρχαιολόγος. Είχε γεννηθεί στην Τσεχία και ανακάλυψε το νεολιθικό πολιτισμό της Τρυπιλίας της Ουκρανίας. Επίσης ερεύνησε τους Σκύθες,το πολιτισμό  Ζαρουμπίντσι, τον πολιτισμό Τσερνιάκοφ και τους πρώιμους  σλαβικούς αρχαιολογικούς  πολιτισμούς .

Βιογραφία 

Ο Χβόικα γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1850 στο χωριό Σεμίν στο Βασίλειο της Βοημίας (τότε μέρος της αυστριακής αυτοκρατορίας). Αφού αποφοίτησε από την Ακαδημία Εμπορίου στο Χρούντιμ, έζησε στην Πράγα για λίγο καιρό πριν μεταναστεύσει στη Ρωσική Αυτοκρατορία . Από το 1876 έζησε στο Κίεβο και εργάστηκε ως δάσκαλος. Έστρεψε την προσοχή του στην αρχαιολογία το 1890 και ανέσκαψε την περιοχή γύρω από το Κίεβο και την περιοχή του Δνείπερου. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Μουσείου Αρχαιοτήτων και Τέχνης του Κιέβου, τώρα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, και πρώτος επιμελητής της αρχαιολογικής του συλλογής. 

Ο Χβόικα ανακάλυψε τον πολιτισμό της Τρυπιλίας στην Ουκρανία. Το ακριβές έτος της ανακάλυψής του είναι αβέβαιο: έχουν αναφερθεί τα έτη 1893,  1896  και 1887.  Παρουσίασε τα ευρήματά του στο 11ο Συνέδριο Αρχαιολόγων το 1897.  Ο ίδιος πολιτισμός ανακαλύφθηκε στη Ρουμανία περίπου την ίδια εποχή, όπου ονομαζόταν ο πολιτισμός Κουκουτένι.

Ο Χβόικα πέθανε στο Κίεβο στις 20 Οκτωβρίου 1914. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Μπαϊκόβε .

Κληρονομιά 
Το 1962, η οδός Νοβοκιριλοφσκάγια στο Κίεβο, όπου ο Χβόικα έζησε από το 1898 έως το θάνατό του το 1914, μετονομάστηκε προς τιμήν του και εγκαταστάθηκε εκεί μια αναμνηστική πλάκα.

Το 2000, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας εξέδωσε ένα αναμνηστικό νόμισμα δύο χρίβνα για την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του Χβόικα.

Παραπομπές 
 

Ρώσοι αρχαιολόγοι
Λευκορωσική διασπορά

Η λευκορωσική διασπορά είναι όρος που αναφέρεται σε μετανάστες από το έδαφος της Λευκορωσίας, καθώς και τους Λευκορώσους απογόνους τους.

Σύμφωνα με ερευνητές, υπάρχουν 2.5 με 3.5 εκατομμύρια άτομα λευκορωσικής καταγωγής που ζουν εκτός των συνόρων της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει τους απογόνους οικονομικών μεταναστών από τη Λευκορωσία στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα, μετανάστες από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μεταναστών από το κύμα που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1990. Μια άλλη ομάδα της λευκορωσικής διασποράς είναι οι εσωτερικοί μετανάστες επί ΕΣΣΔ πριν από το 1991, οι οποίοι με την διάλυση της έγιναν κάτοικοι άλλων μετασοβιετικών χωρών. Υπάρχει μια άλλη κατηγορία της λευκορωσικής διασποράς, που είναι οι κοινότητες σε παραπλήσιες περιοχές στην Πολωνία, την Λιθουανία και την Ρωσία.

Υπάρχει μια ξεχωριστή ομάδα μεταναστών από την Λευκορωσία που είναι οι Λευκορώσοι Εβραίοι, με κοινότητες στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ιστορικά λέγονται Λιτβάκοι, από την λευκορωσική ονομασία Λιτβίν (= λιθουανοί στα λευκορωσικά).

Υπάρχει μια τάση υποτίμησης των αριθμών των ατόμων που δηλώνουν Λευκορώσοι σε επίσημες απογραφές.

Οι μεγαλύτερες λευκορωσικές κοινότητες της διασποράς, και οι καλύτερα οργανωμένες, είναι αυτές στην Ουκρανία, την Πολωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις χώρες της Βαλτικής (δηλαδή στην Εσθονία και την Λετονία), στην Κεντρική Ασία (κυρίως λόγω του σοβιετικού προγράμματος μετεγκατάστασης αγροτών στο Καζακστάν) και τα έθνη της Υπερκαυκασίας (Αρμενία και Γεωργία).

Υπάρχουν μικρές λευκορωσικές κοινότητες στην Σκανδιναβία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, ως αποτέλεσμα των εργασιακών συμφωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόσληψη λευκορώσων και ουκρανών εργατών στα τέλη της δεκαετίας του 2000.

Η Παγκόσμια Ένωση των Λευκορώσων με έδρα το Μινσκ είναι ο διεθνής οργανισμός που ενώνει τους ανθρώπους της Λευκορωσικής καταγωγής από όλο τον κόσμο. Η κυβέρνηση της βραχύβιας Λευκορωσικής Λαϊκής Δημοκρατίας βρίσκεται στην εξορία από το 1919 και δρα ως ενοποιητικό κέντρο για πολλούς πολιτικά ενεργούς Λευκορώσους του εξωτερικού, ειδικά στην Βόρεια Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη (στον Καναδά, το Βέλγιο και την Βρετανία για παράδειγμα).

Υπάρχουν ενεργές λευκορωσικές κοινότητες σε πάνω από 30 χώρες, συγκεκριμένα στις εξής χώρες: Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Εσθονία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ισραήλ, Ιταλία, Καναδάς, Κίνα, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Νότια Κορέα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Σκωτία, Σλοβενία, Ταϊβάν.

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκές διασπορές
Νικολάι Χολόντνι

Ο Miκολά Γκριγκορoβιτς Χολόντνι (, ; 22 Ιουνίου 1882 - 4 Μαΐου 1953) ήταν ένας σημαντικός μικροβιολόγος, που εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου της Ουκρανίας στην ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.

Είναι γνωστός για το μοντέλο Χολόντνι– Βεντ, το οποίο ανέπτυξε ανεξάρτητα με τον Φριτς Βάρμολτ Βεντ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας. Παρά το γεγονός ότι σχετίζονται με την ίδια θεωρία, οι δύο άνδρες δεν συναντήθηκαν ποτέ. 

Ο Χολόντνι εργάστηκε στον Βοτανικό Κήπο AV Φόμιν, συνδεδεμένος με το Πανεπιστήμιο του Κιέβου.  Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της αντίληψης ότι τα μικρόβια προσκολλούνται στις επιφάνειες, χρησιμοποιώντας την τεχνική της τοποθέτησης αρχικά γυάλινων πλακιδίων στη γη για μια μετρούμενη χρονική περίοδο, και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας ένα μικροσκόπιο για την εξέταση των πλακιδίων.   Το Προκαρυωτικό κύτταρο cholodnii Leptothrix έχει πάρει το όνομά του από τον ίδιο.  Το 1927 ο Χολόντνι πρότεινε ότι τα κύτταρα του κολεόπτερου (coleoptile) αρχικά πολώνονται υπό την επίδραση της άνισης έκθεσης στο φως, έτσι ώστε η αυξητική ορμόνη μπορεί να διαχέεται πιο γρήγορα προς την πλευρά στη σκιά από οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση.  Ο Βεντ κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα το 1928, και τα ονόματα των δύο επιστημόνων έχουν συνδεθεί με την αμφιλεγόμενη θεωρία Χολόντνι– Βεντ.

Βιβλιογραφία 
Τα επιλεγμένα έργα περιλαμβάνουν: 

 1926 Die eisenbakterien : monetie bieträge zu einer από τον Νικολάι Χολόντνι
 1928 Über eine vermeintliche Anomalie im Wachstumsmodus der Wurzeln von Lupinus albus από τον Νικολάι Χολόντνι
 1932 Lichtwachstumsreaktion und Phototropismus 2 από τον Νικολάι Χολόντνι
 1933 Zum Problem der Bildung und physiologischen Wirkung des Wuchshormons bei den Wurzeln από τον Νικολάι Χολόντνι
 1939 Spezielle Methoden .

Το 1937 ο Νικολάι Χολόντνι  και ο E. Σάνκεβιτς δημοσίευσαν ένα άρθρο σχετικά με την Επιρροή των ασθενών ηλεκτρικών ρευμάτων στην ανάπτυξη του κολεόπτερου στη Φυσιολογία των Φυτών.  Την ίδια χρονιά δημοσίευσε ένα άρθρο για τον Κάρολο Δαρβίνο και τη σύγχρονη θεωρία των τροπισμών στο περιοδικό Science.

Παραπομπές 

 

Ουκρανοί ιατροί
Realme 8

Το  Realme 8 και το Realme 8 Pro είναι έξυπνα τηλέφωνα μεσαίας κατηγορίας της realme και διαδέχονται το Realme 7 και το 7 Pro. Κυκλοφόρησαν τον Μάρτιο του 2021.

Προδιαγραφές

Οθόνη 
Οι οθόνες των δύο συσκευών έχουν μέγεθος 6,4 ιντσών, περιέχουν Super AMOLED και ο ρυθμός ανανέωσής τους είναι 60Hz.

Επιδόσεις 
Το Realme 8 έχει τον MediaTek Helio G95. Όσο για το Realme 8 Pro, έχει τον Snapdragon 720G της Qualcomm.

Μπαταρία και φόρτιση 
Η χωρητικότητα μπαταρίας του Realme 8 είναι 5000mAh, ενώ του 8 Pro είναι 4500mAh.

Το απλό μπορεί να φορτιστεί με μέγιστη ισχύ στα 30W που, όπως αναφέρει η εταιρεία, καθιστά εφικτή μία πλήρη φόρτιση σε 65 λεπτά.

Όσο για το Pro μοντέλο υπάρχει δυνατότητα ταχείας φόρτισης 50W που επιτρέπει, όπως αναφέρει η εταιρεία φόρτιση από 0%-50% σε 17 λεπτά και εντελώς σε μόλις 47 λεπτά.

Κάμερα 
Τα δύο Realme 8 έχουν τετραπλή κάμερα με τον κύριο φακό του απλού μοντέλου να είναι στα 64MP και του Pro στα 108MP.

Παραπομπές 

Έξυπνα τηλέφωνα