joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νικόλαος του Όλντενμπουργκ

Ο Νικόλαος, γερμ. Nikolaus (10 Αυγούστου 1897 - 3 Απριλίου 1970) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν διάδοχος (1900-18), τιτουλάριος διάδοχος (1918-31) και τιτουλάριος μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ (1931-70).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄, μεγάλου δούκα του Όλντενμπουργκ και της Ελισάβετ Αλεξανδρινής, κόρης του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄, μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Γεννήθηκε στο Όλντενμπουργκ και ήταν εξάδελφος της Ιουλιανής της Ολλανδίας. Η Ιουλιανή τον κάλεσε το 1937 στον γάμο της με τον Μπέρνχαρντ, πρίγκιπα του Λίππε. Η κόρη του Άιλικα ήταν παράνυμφος.

Απεβίωσε το 1970 στο Ράστεντε της Κάτω Σαξονίας σε ηλικία 73 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1921 την Ελένη, κόρη του Φρειδερίκου, πρίγκιπα του Βάλντεκ-Πύρμοντ και είχε τέκνα:
 Αντώνιος Γκύντερ 1923-2014. τιτουλάριος μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ
 Ρίξα 1924-1939, τραυματίστηκε θανάσιμα σε πτώση από άλογο
 Πέτρος Φρειδερίκος Αύγουστος Μαξιμιλιανός 1926-2016, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Άιλικα Στεφανία Ελισάβετ Θέκλα Ιουλιανή 1928-2016, παντρεύτηκε τον Έμιχ, πρίγκιπα του Λάινινγκεν
 Έγκιλμαρ Φρειδερίκος Φραγκίσκος Στέφανος Γουλιέλμος 1934-2013, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Φρειδερίκος Αύγουστος 1936-2017, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Άλτμπουργκ Ελισάβετ Χίλντα Ίνγκεμποργκ Μαρία Λουίζα Ματθίλδη γενν. 1938, παντρεύτηκε τον Ρύντιγκερ, βαρόνο του Έρφα
 Χούνο Φρειδερίκος Πέτρος Μαξ γενν. 1940, δίδυμος αδελφός του Ιωάννη, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ. Τέκνα του είναι:
 Βεατρίκη φον Στορχ γενν. 1971, πολιτικός στη Γερμανία
 Χάιλικα γενν. 1972, παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Αψβούργων-Λωρραίνης
 Κωνσταντίνος γενν. 1975
 Ιωάννης Φρειδερίκος Αδόλφος γενν. 1940, δίδυμος αδελφός του Χούνο, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ

Το 1948 απεβίωσε η Ελένη και ο Νικόλαος έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μαρία του Σούτσμπαρ ονόματι Μίλχλινγκ, κόρη του Ρούντολφ του Σούτσμπαρ ονόματι Μίλχλινγκ και της Ρόουζ Μάρστον.

Παραπομπές

Πηγές
 thePeerage.com - Nikolaus Friedrich Wilhelm von Holstein-Gottorp, Hereditary Grand Duke of Oldenburg
 Genealogics - Leo van de Pas - Nikolaus, Hereditary Grand Duke von Oldenburg
 Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1971

Δούκες του Όλντενμπουργκ
Αντώνιος Γκύντερ του Όλντενμπουργκ

Ο Αντώνιος Γκύντερ, γερμ. Anton Günther (16 Ιανουαρίου 1923 - 20 Σεπτεμβρίου 2014) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν τιτουλάριος μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου διαδόχου και μετά τιτουλάριου μεγάλου δούκα του Όλντενμπουργκ και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου, πρίγκιπα του Βάλντεκ & Πυρμόντ.

Γεννήθηκε στο Λένσαν του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ο πάππος του Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄, μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ πιέστηκε να παραιτηθεί το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αντώνιος Γκύντερ σπούδασε και έλαβε δίπλωμα στη δασοκομία. Ζούσε με την οικογένειά του στην ενορία Γκύλντενσταϊν του Χάρμσντορφ, στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Επίσης κατείχε το κάστρο Οϊτίν και το κάστρο Ράστεντε.

Το 1970 διαδέχθηκε τον πατέρα του στον τίτλο. Απεβίωσε το 2014 στο Χάρμσντορφ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 91 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1951 την Αμελί, κόρη του Ούγου, πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ (πλάγιου κάδου του Οίκου του Βίττελσμπαχ) και είχε τέκνα:
 Ελένη γενν. 1955
 Χριστιανός γενν. 1955, τιτουλάριος μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ.

Αναφορές σε Πηγές

Πηγές
 Marek, Miroslav. "Genealogy.euweb". Genealogy.EU

Δούκες του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός, Δούκας του Όλντενμπουργκ

O Χριστιανός, γερμ. Christian (γενν. 1 Φεβρουαρίου 1955) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ είναι τιτουλάριος δούκας του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ράστεντε και είναι ο μόνος γιος του Αντωνίου Γκύντερ, τιτουλάριου δούκα του Όλντενμπουργκ και της Αμέλια, κόρης του Ούντο, πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ.

Σπούδασε και έλαβε δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Ο πάππος του Ούντο ανήκε σε πλάγιο κλάδο του Οίκου του Βίττελσμπαχ, που δημιουργήθηκε από μοργανατικό γάμο, αφού είναι απόγονος του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Λέβενσταϊν, μόνου γιου του Φρειδερίκου Α΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Κλάρας Τοτ.

Διαδέχθηκε το 2014 τον πατέρα του ως τιτουλάριος μέγας δούκας του Όλντενμπουργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1987 την Καρολίνα, κόμισσα του Ράντσαου και έχει τέκνα:
 Αλέξανδρος Παύλος γενν. 1980, διάδοχος πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Φίλιππος Κωνσταντίνος γενν. 1991, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Αντώνιος Φρειδερίκος γενν. 1993, πρίγκιπας του Όλντενμπουργκ
 Αικατερίνη Μπιμπιάνε γενν. 1997

Αναφορές σε Πηγές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Δούκες του Όλντενμπουργκ
Ιωάννης Γιαννιδάκης

Ο Ιωάννης Γιαννιδάκης του Εμμανουήλ (1910 - 30 Ιουλίου 1979) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1910 (με καταγωγή από τις Αρχάνες Ηρακλείου) και άσκησε το επάγγελμα του εμπόρου. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στην Κρήτη. Πολιτεύτηκε στο Ηράκλειο και εξελέγη βουλευτής με την ΕΠΕΚ το 1951, 1952 και το 1956. Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 31 Ιουλίου 1979 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.  Ήταν παντρεμένος με την Ευαγγελία Γιαννιδάκη και απέκτησαν δύο γιους και δύο κόρες.

Παραπομπές 

Έλληνες Αντιστασιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές Ηρακλείου
Babymetal

Οι Babymetal (στυλιζαρισμένο με κεφαλαία: BABYMETAL) είναι ιαπωνικό συγκρότημα heavy metal ειδώλων που σχηματίστηκε το 2010 και αποτελείται από τις Su-metal (Σουζούκα Νακαμότο, φωνητικά) και Moametal (Μόα Κίκουτσι, χορός και δεύτερες φωνές), ενώ πρώην μέλος της μπάντας ήταν η Yuimetal (Γιούι Μιζούνο, χορός και δεύτερες φωνές), η οποία αποχώρησε το 2018. Τα φωνητικά των τραγουδιστριών συνοδεύει η heavy metal μουσική υπόκρουση του metal συγκροτήματος, Kami Band, το οποίο εμφανίζεται στα βίντεο κλιπ και τις ζωντανές εμφανίσεις των Babymetal. Το συγκρότημα έχει συμπτύξει το στοιχείο kawaii (χαριτωμένο) και της metal μουσικής. Οι Babymetal κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με το ίδιο όνομα τον Φεβρουάριο του 2014 σε ψηφιακή, και στα μέσα του 2015 σε φυσική μορφή στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το δεύτερό τους άλμπουμ, ονόματι Metal Resistance, κυκλοφόρησε παγκοσμίως την 1η Απριλίου του 2016.

Ιστορία

2010–2012: Αρχές 
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 2010, ως το metal κομμάτι του γυναικείου γκρουπ Sakura Gakuin, στοχεύοντας στο να δημιουργήσει μία "μείξη μουσικής metal και ειδώλων". Κανένα από τα τρία μέλη του δεν είχε σχέση με τη metal μουσική πριν το σχηματισμό.

Μέλη 
 Su-metal – κύρια φωνητικά, χορός
 Moametal – χορός, δεύτερες φωνές
 Yuimetal – χορός, δεύτερες φωνές (έως 2018)

Kami Band 
Τρέχοντα
 Τακαγιόσι Ομούρα – κιθάρα (2013–παρόν)
 Laeda Cygnus – κιθάρα (2012–παρόν)
 Ισάο Φουτζίτα – κιθάρα (2015–παρόν)
 Boh – μπάσο (2013–παρόν)
 Χιντέκι Αογιάμα – ντραμς (2013–παρόν)
 Γιούγια Μαέτα – ντραμς (2014–παρόν)

Πρώην
 Μικίο Φουτζιόκα – κιθάρα (2013–2018, απεβίωσε)

Δισκογραφία 
Στούντιο άλμπουμ
 Babymetal (2014)
 Metal Resistance (2016)

Live άλμπουμ
 Live at Budokan: Red Night (2015)
 Live at Budokan: Black Night (2015)
 Live at Wembley (2016)
 Live at Tokyo Dome (2017)

Extended plays
 Introducing Babymetal (2015)

Singles

 Doki Doki ☆ Morning (2011)
 Babymetal × Kiba of Akiba (με τους Kiba of Akiba) (2012)
 Headbangeeeeerrrrr!!!!! (2012)
 Ijime, Dame, Zettai (2013)
 Megitsune (2013)
 Road of Resistance (2015)
 Gimme Chocolate!! (2015)
 Karate (2016)

Περιοδείες 
 Babymetal World Tour 2014 (2014)
 Babymetal Back to the USA / UK Tour 2014 (2014)
 Babymetal World Tour 2015 (2015)
 Babymetal World Tour 2015 in Japan (2015)
 Babymetal World Tour 2016: Legend Metal Resistance (2016)
 Babymetal US Tour 2017 (με τους Korn και Stone Sour) (2017)
 The Five Fox Festival in Japan (2017)
 Big Fox Festival in Japan (2017)
 Babymetal World Tour 2018 (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 
 
 
 

Νικητές Kerrang! Awards
Ιαπωνικά heavy metal συγκροτήματα
Ιαπωνικά pop συγκροτήματα
Ιαπωνικά συγκροτήματα ειδώλων
Κάιλ Γκας

Ο Κάιλ Ρίτσαρντ Γκας (αγγλικά: Kyle Richard Gass, γενν. 14 Ιουλίου 1960) είναι Αμερικανός μουσικός και ηθοποιός, περισσότερο γνωστό ως μέλος των Tenacious D, μέσω των οποίων βραβεύθηκε και με Grammy Καλύτερης Metal Εμφάνισης, μαζί με τον χρόνια φίλο του, Τζακ Μπλακ. Ωστόσο, έχει και το δικό του supergroup συγκρότημα, Kyle Gass Band, το οποίο το δημιούργησε μετά τη διάλυση του άλλου side-project σχήματος, Trainwreck. Ο Γκας έχει κι αρκετές εμφανίσεις τόσο στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως το Το Ξωτικό των Χριστουγέννων (2003) και το Kung Fu Panda (2008), όσο και στην τηλεόραση, σε σειρές όπως το Seinfeld και το Friends.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί κιθαρίστες
Αμερικανοί τραγουδιστές
Βραβευμένοι με Γκράμι
Tenacious D
Δίκη (μυθολογία)

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Δίκη ήταν μία από τις Ώρες. Κατά τον Ησίοδο στη Θεογονία του ήταν κόρη του πατέρα των θεών και των ανθρώπων Δία και της Τιτανίδας Θέμιδας και αδερφή της Ειρήνης και της Ευνομίας.και η σύντροφος της ήταν η Αιδώς. Αποτελούσε την προσωποποίηση της έννοιας της δικαιοσύνης, όπως και η μητέρα της, καθώς και της ηθικής τάξης. Η Δίκη με την βοήθεια των Ερινύων επιτηρούσε τη διαφύλαξη της ηθικής τάξης και επέβαλλε τιμωρίες σε όσους προσπαθούσαν να την διασαλεύσουν. Στον μύθο του Πρωταγόρα δεν αναφέρεται ως θεότητα αλλά ως ηθική αρετή που κατανέμεται στους ανθρώπους. Απεικονιζόταν ως νεαρή, αδύνατη γυναίκα που κουβαλούσε μια ζυγαριά και φορούσε ένα δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι. Συχνά ταυτιζόταν με την Αστραία, θεότητα της δικαιοσύνης και της αγνότητας, που συνδεόταν με τον αστερισμό της Παρθένου. Στον προς τιμήν της ορφικό ύμνο αναφέρεται ότι η Δίκη στέκεται δίπλα στον ιερό θρόνο του Δία, παρατηρεί το βίο των ανθρώπων και επεμβαίνει, όποτε χρειαστεί ως "δικαία τιμωρός κατά των αδίκων". Η αντίστοιχη θεά για τους Ρωμαίους ήταν η Γιουστίτια (Iustitia).

Δείτε επίσης 
 Ο αστεροειδής 99 Δίκη (99 Dike), που ανακαλύφθηκε το 1868, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή θεότητα.

Παραπομπές - Αναφορές

Βιβλιογραφικές πηγές 
 Ησίοδος, Θεογονία.
 Κακριδής Ι.Θ., επιμ. (1986), Ελληνική Μυθολογία, Τόμος 2: Οι Θεοί, Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.
 Κωνσταντινίδης Α. (1997), Λεξικό κυρίων ονομάτων. Μυθολογικό, ιστορικό, γεωγραφικό, Αθήνα: εκδ. Εκάτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ησίοδος, "Θεογονία" (Βικιθήκη)  
Ορφικοί Ύμνοι, "Δίκης" (Βικιθήκη)    

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Αντιγόνη Ρουμπέση

Η Αντιγόνη Ρουμπέση (Αθήνα, 19 Ιουλίου 1983) είναι Ελληνίδα προπονήτρια και πρώην αθλήτρια της υδατοσφαίρισης και αρχηγός της ομάδας πόλο γυναικών στη Βουλιαγμένη.  

Συμμετείχε το 2008 στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου. Ήταν μέλος της Εθνικής Νεανίδων, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997, σε ηλικία μόλις 14 ετών.  

Επί 19 χρόνια υπηρέτησε σχεδόν αδιάλειπτα τα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα (με εξαίρεση το Ευρωπαϊκό του 2006, όπου δεν αγωνίστηκε, και ένα διάστημα την περίοδο 2012-2013 που δεν καλείτο), συμμετέχοντας σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, οκτώ Παγκόσμια και έξι Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. 

Αναδείχθηκε «ασημένια» Ολυμπιονίκης το 2004 στην Αθήνα και πρωταθλήτρια κόσμου το 2011 στη Σανγκάη, ενώ κατέκτησε επίσης δύο ασημένια μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2010, 2012), ένα χρυσό (2005) και δύο χάλκινα (2007, 2010) μετάλλια σε World League, ένα Ευρωπαϊκό νεανίδων (2001) και ένα Ευρωπαϊκό νέων γυναικών (2002). 

Το καταληκτικό παιχνίδι του προολυμπιακού τουρνουά με την Ολλανδία ήταν η 356η συμμετοχή της στην Εθνική Γυναικών, με απολογισμό 561 τέρματα.

Το Μάρτιο του 2022, δύο μήνες μετά την ανάληψη του ρόλου της πρώτης προπονήτριας της γυναικείας ομάδας του Εθνικού Πειραιώς, κατέκτησαν μαζί το Κύπελλο Ευρώπης.

Διακρίσεις

Ως αθλήτρια 

 Ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας
 Χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών του 2011
 Χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων του 1997
 Ασημένιο μετάλλιο στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2010 και του 2012
 Χρυσό μετάλλιο στο World League του 2005
 Χάλκινο μετάλλιο στο World League του 2007 και του 2010
 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης με την Βουλιαγμένη (2009, 2010)
 1 Κύπελλο Ευρώπης με την Βουλιαγμένη (2003)
 1 Ευρωπαϊκό Σούπερ καπ με την Βουλιαγμένη (2010)
 7 Πρωταθλήματα Ελλάδος με την Βουλιαγμένη (2003, 2005, 2006, 2007, 2010, 2012, 2013)

Ως προπονήτρια 

 1 Κύπελλο Ευρώπης με τον Εθνικό (2022)

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης
Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
Προπονητές υδατοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς
Τίνα Μπλάου

Η Τίνα Μπλάου (γερμανικά: Tina Blau, 1845 - 1916) ήταν Αυστριακή ζωγράφος που ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία.

Βιογραφία 
Η Μπλάου γεννήθηκε το 1845 στη Βιέννη και ήταν κόρη γιατρού του αυστροουγγρικού στρατού, ο οποίος υποστήριξε τις καλλιτεχνικές της ανησυχίες. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον Ούγγρο ζωγράφο Άνταλ Χανέλι (1824-1911) και στη συνέχεια μαθήτευσε δίπλα στον Άουγκουστ Σέφερ. Το 1865 εισήλθε στη σχολή του Γιόζεφ Άιγκνερ, ενώ το 1869 μετέβη στο Μόναχο όπου είχε ως δάσκαλο τον Βίλχελμ Λίντερσμιτ.Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της πραγματοποίησε εκτεταμένα εκπαιδευτικά ταξίδια σε διάφορες χώρες (Ουγγαρία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία κλπ) και επιστρέφοντας στη Βιέννη εργάστηκε στο στούντιο του Εμίλ Γιάκομπ Σίντλερ. Το 1883 επέστρεψε στο Μόναχο όπου ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό (η ίδια ήταν Εβραία) προκειμένου να παντρευτεί τον ζωγράφο Χάινριχ Λανγκ, με τον οποίο έζησε μέχρι τον θάνατό του, το 1891, χωρίς όμως να αποκτήσουν παιδιά. Παράλληλα, εργάστηκε ως δασκάλα ζωγραφικής. Μετά τον θάνατο του συζύγου της επέστρεψε στη Βιέννη όπου δίδαξε στη γυναικεία σχολή ζωγραφικής Wiener Frauenakademie, από το 1898 μέχρι το 1915. 

Η Μπλάου κατατάσσεται στους ζωγράφους του ατμοσφαιρικού ιμπρεσιονισμού, ενώ είχε επιρροές από την ολλανδική τοπιογραφία και τον ρεαλισμό. Παρόλο που προερχόταν από εύπορη οικογένεια, είχε αποκτήσει από νεαρή ηλικία την οικονομική της ανεξαρτησία, χάρη στη δημοφιλία των έργων της. Πίνακές της εκτέθηκαν, μεταξύ άλλων, στη Διεθνή Έκθεση Βιέννης του 1873, στο Παρίσι κ.ά., ενώ η ίδια τιμήθηκε με αρκετά βραβεία. 

Απεβίωσε το 1916 και θάφτηκε στο Κεντρικό Κοιμητήριο της Βιέννης, ενώ το όνομά της δόθηκε σε δρόμο της πόλης. Το 1938, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία, το νέο καθεστώς πραγματοποίησε διάφορες ενέργειες προκειμένου να αποσιωπηθεί η συνεισφορά της στην αυστριακή ζωγραφική.

Πίνακες

Παραπομπές 

Αυστριακοί ζωγράφοι
Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες)
Γιαντβίγκα Γεντζεγιόφσκα

Η Γιαντβίγκα «Γεντ» Γεντζεγιόφσκα (πολωνικά: Jadwiga "Jed" Jędrzejowska) (15 Οκτωβρίου 1912 - 28 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Πολωνή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Επειδή το όνομά της ήταν δύσκολο στην προφορά για πολλούς ανθρώπους που δεν μιλούσαν πολωνικά, αποκαλούνταν συχνά από τα ψευδώνυμα «Γεντ» (Jed) ή «Για-Για» (Ja-Ja). Ήταν Νο 3 στον κόσμο το 1937.

Βιογραφία 
Η Γεντζεγιόφσκα έφθασε τρεις φορές στον τελικό ενός τουρνουά Γκραντ Σλαμ, ρεκόρ για την πολωνική αντισφαίριση. Το 1937 έχασε σε τρία σετ από την Ντόροθι Ράουντ Λιτλ στον τελικό του Γουίμπλεντον και στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ αργότερα το ίδιος έτος νικήθηκε στον τελικό από την Ανίτα Λισάνα. Το 1939 ήταν φιναλίστ στο γαλλικό πρωτάθλημα, χάνοντας στον τελικό από την Σιμόν Ματιέ.

Στο διπλό γυναικών η Γεντζεγιόφσκα κέρδισε το γαλλικό πρωτάθλημα του 1939 με συμπαίκτρια την Ματιέ, τρία χρόνια πριν, το 1936, είχε χάσει στον τελικό του ίδιου τουρνουά με συμπαίκτρια την Συζάν Νοέλ. το 1938 με συμπαίκτρια την Ματιέ ήταν φιναλίστ στοδιπλό. Φιναλίστ στον τελικό του μικτού διπλού στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1947 με συμπαίκτη τον Κρίστιαν Καραλούλις. Στην ηλικία των 44 ετών έφτασε στα προημιτελικά του μεικτού στο Γαλλικό πρωτάθλημα του 1957 με συμπαίκτη τον Pilar Barril.

Κέρδισε τέσσερις διαδοχικούς τίτλους στο πρωτάθλημα του Λονδίνου μεταξύ 1936 και 1939. Κέρδισε το μονό στο πρωτάθλημα του Κεντ το 1937 και το 1938 και κέρδισε επιπλέον τίτλους στα πρωταθλήματα της Ιρλανδίας (1932), της Αυστρίας (1934) και της Ουαλίας (1932, 1935 και 1936). Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1936 ήταν φιναλίστ στο μονό και στο διπλό με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ και νικήτρια στο μεικτό με συμπαίκτη τον Γιούζεφ Χέμπντα.

Σύμφωνα με τους A. Ουάλις Μάγερς και Τζον Όλιφ των The Daily Telegraph και The Daily Mail, η Γεντζεγιόφσκα κατατάχθηκε στις 10 πρώτες του κόσμου από το 1936 έως το 1939 (δεν υπήρξαν βαθμολογίες από το 1940 έως το 1945).

Η Γεντζεγιόφσκα παντρεύτηκε τον Άλφρεντ Γκάλερτ το 1947.

Παραπομπές 

Πολωνές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Νικητές Γαλλικού Όπεν
Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι
Nuestro Juramento

To nuestro juramento (ισπ. ορκιστήκαμε) είναι δημοφιλέστατο τραγούδι σε μουσική λατινικού μπολερό του πουερτορικάνου συνθέτη Βενίτο δε Χεσούς. Τραγουδήθηκε σε όλη τη Λατινική Αμερική, πρώτα πόλα από τον εκουαδοριάνο τραγουδιστή Χούλιο Χαραμίγιo. Ο Χαραμίγιο το ηχογράφησε το 1956, με τον Ροσαλίνο Κιντέρο στην κιθάρα.

Αναφορές 

Τραγούδια του 1956
Μπολερό

Το μπολερό είναι είδος λατνικής μουσικής σε αργό ρυθμό και γλυκιά μελωδία. Χορεύεται στη λατινή αμερική, στην Κούβα, το Εκουαδόρ και την Λιβύη.

Παραπομπές

Χορός στην Κούβα
Λάτιν χοροί
Μουσική στο Μεξικό
Μορφές χορού κλασικής μουσικής
Φίλιππος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Φίλιππος, δανικά Philipp (10 Αυγούστου 1570 - 18 Οκτωβρίου 1590) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου, δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Χριστίνας, κόρης του Φιλίππου Α΄, λαντγκράβου της Έσσης.

Το 1586 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος Β΄, που όμως απεβίωσε το επόμενο έτος. Έτσι τον διαδέχθηκε ο 17ετής Φίλιππος ως δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Για τα δουκάτα Σλέσβιχ και Χόλσταϊν οι πρόγονοί του είχαν υποσχεθεί να παραμείνουν αδιαίρετα· έτσι κυβερνούσε μαζί με τον εξάδελφό του Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας. Έδρα της περιοχής του ήταν το Γκόττορπ.

Απεβίωσε τρία έτη μετά, το 1590 σε ηλικία 20 ετών και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης-Αδόλφος.

Αναφορές

Δούκες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Ιωάννης Φρειδερίκος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος, δανικά Johann-Friedrich (1 Σεπτεμβρίου 1579 - 3 Σεπτεμβρίου 1634) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν ο Λουθηρανός διοικητής στο πριγκιπάτο-αρχιεπισκοπή της Βρέμης, στο πριγκιπάτο-επισκοπή της Λυβέκης και στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Φέρντεν.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττροπ και της Χριστίνας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Γεννήθηκε στο Γκόττορπ του Σλέσβιχ και απεβίωσε στο Άλτκλοστερ, στο σημερινό Μπουξτεχούντε το 1634 σε ηλικία 55 ετών.

Οικογένεια
Από τη σχέση του με την Άννα Ντόμπελ είχε δύο φυσικά τέκνα:
 Φρειδερίκος.
 Χριστίνα.
Το 1621 ο Φερδινάνδος Β΄ των Αψβούργων τα νομιμοποίησε.

Αναφορές σε Πηγές
 Karl Ernst Hermann Krause (1881), "Johann Friedrich (Erzbischof von Bremen)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 413–415
 Heinz-Joachim Schulze (1974), "Johann Friedrich", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 10, Berlin: Duncker & Humblot, p. 481

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Publications by or about John Frederick of Holstein-Gottorp, Prince-Bishop, στο Verzeichnis der im deutschen Sprachraum erschienenen Drucke des 17 (για τον 17ο αι.)
Ιωάννης Ι΄ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο Ιωάννης Ι΄, δανικά Johann X (18 Μαρτίου 1606 - 21 Φεβρουαρίου 1655) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν Λουθηρανός δοικητής στο πριγκιπάτο-επισκοπή της Λυβέκης.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Αυγούστας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας.

Το 1634 διαδέχθηκε τον θείο του Ιωάννη-Φρειδερίκο Λουθηρανό διοικητή του πριγκιπάτου-επισκοπής της Λυβέκης. Ήταν ο πρώτος που έκανε έδρα του το κάστρο του Οϊτίν (Eutin), το οποίο επέκτεινε περισσότερο. Προσπάθησε να ελκύσει λογίους και επιστήμονες στην Αυλή του και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη της Λυβέκης. Οι προσπάθειές του εμποδίστηκαν από την εκδήλωση της πανώλης (1638-39) και από τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48), που έφερε πρόσθετα βάρη. Έτσι Δανικά στρατεύματα στεγάστηκαν στο Οϊτίν τα έτη 1638, 1639 και ένα ολόκληρο Σουηδικό Σύνταγμα ιππικού το 1643 φιλοξενήθηκε στην ίδια πόλη. Ο πρίγκιπας-επίσκοπος έπρεπε να εφοδιάζει το Σύνταγμα.

Κατά τς διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην Ειρήνη της Βεστφαλίας, η περιοχή του κινδύνευσε να δοθεί σε άλλον ως αποζημίωση για κάποια ενσωμάτωση. Ο Ιωάννης Ι΄ επέλεξε προσεκτικά ως διαπραγματευτές τον Ντάβιτ Γκλόξιν και τον Χρίστιαν Κάσσιους και κατάφερε να αποτρέψει αυτόν τον κίνδυνο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1640 την Ιουλία-Φελίσιτας, κόρη του Ιουλίου-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βάιλτινγκεν και είχε επιζήσαν τέκνο:
 Ιωάννης-Αύγουστος 1647-1686.

Αναφορές σε Πηγές
 Ernst-Günther Prühs, Geschichte der Stadt Eutin, Eutin: Struve's Verlag, 1994, ISBN 3-923457-23-5
 Jens Jensen, Die Ehescheidung des Bischofs Hans von Lübeck von der Prinzessin Julia Felicitas von Württemberg-Welting AD 1648-1653. Ein Beitrag zum protestantischen Ehescheidungsrecht im Zeitalter des beginnenden Absolutismus, Frankfurt upon Main: Lang, 1982, (=Rechtshistorische Reihe; vol. 35), ISBN 3-8204-7458-7, also: thesis, University of Kiel, 1983

Γερμανοί ευγενείς
Φρειδερίκος Αδόλφος της Σουηδίας

Ο Φρειδερίκος-Αδόλφος, δανικά Frederick-Adolf (18 Ιουλίου 1750 - 12 Δεκεμβρίου 1803) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Έστεργκετλαντ.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντρόττινγκχολμ και ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου της Σουηδίας και της Λουίζας-Ουλρίκας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄  της Πρωσίας.

Έγινε δούκας του Έστεργκετλαντ. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Γουσταύος Γ΄ και ο Κάρολος ΙΓ΄ βασιλείς της Σουηδίας.

Απεβίωσε το 1803 στο Μονπελλιέ της Γαλίας σε ηλικία 53 ετών, άγαμος.

Αναφορές σε Πηγές
 Fredrik Adolf, urn:sbl:14444, Svenskt biografiskt lexikon (art av Sven Åstrand), hämtad 2015-02-09.
 Charlottas, Hedvig Elisabeth (1902) [1775–1782]. Bonde, Carl Carlson, ed. Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok [The diary of Hedvig Elizabeth Charlotte] (in Swedish). I 1775-1782. Translated by Carl Carlson Bonde. Stockholm: P.A. Norstedt & Söners förlag. pp. 43–44. OCLC 14111333. (search for all versions on WorldCat)

Πηγές
 Carl Rimberg: Svenska Folkets underbara öden VII. Gustav III:s och Gustav IV Adolfs tid 1756-1792

Σουηδοί ευγενείς
Κάρολος του Λέβενχηλμ

Ο Κάρολος, σουηδικά Karl (3 Νοεμβρίου 1772 - 9 Ιουνίου 1861) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόμης του Λέβενχηλμ (Löwenhielm).

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου ΙΓ΄ της Σουηδίας και της ερωμένης του Αυγούστας φον Φέρσεν. Η μητέρα του ήταν παντρεμένη με τον Φρειδερίκο-Αδόλφο κόμη του Λέβενχηλμ. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Γουσταύος του Λέβενχηλμ.

Ήταν αξιωματικό στο στρατό, διπλωμάτης και πολιτικός. Ήταν μέρος του Σουηδικού υπουργικού Συμβουλίου το διάστημα 1822-39. Εκπροσώπησε τη Σουηδία στο Συνέδριο της Βιέννης το 1814-15. Απεβίωσε το 1861 σε ηλικία 89 ετών.

Σουηδοί ευγενείς
Νικολάι Λούκας

Ο Νικολάι Γιεβγιένιεβιτς Λούκας, ρωσικά Николай Евгеньевич Лукаш (11 Δεκεμβρίου 1796 - 20 Ιανουαρίου 1868) από τον Οίκο του Σ.Χ.Γκόττορπ ήταν πολιτικός και αξιωματικός, που έλαβε μέρος στους Ναπολεοντίους Πολέμους.

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Αλεξάνδρου Α΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και της ερωμένης του Σοφίας, κόρης του Σεγκέγιεβιτς Αλεξέγιεβιτς Βσεβολότσκυ. Η μητέρα του αργότερα παντρεύτηκε τον Ιβάν Σεργκέγιεβιτς πρίγκιπα Μεστσέρσκυ.

Εισήλθε στο στρατό με το βαθμό του λοχία και έλαβε μέρος στις μάχες εναντίον του Ναπολέοντα Α΄, ο οποίος εισέβαλε στη Ρωσία. Το 1837 είχε φθάσει το βαθμό του υποστράτηγου και έγινε αρχηγός του επιτελείου του 6ου Σώματος Πεζικού.

Το 1853 εγκατέλειψε το στρατό και έγινε κυβερνήτης της Τιφλίδας. Το 1859 έγινε μέλος της Συγκλήτου και συνέχισε να υπηρετεί τη Ρωσία σε διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας, κυρίως στον Καύκασο. Απεβίωσε το 1868 στη Μόσχα σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στη μονή Σιμόνοβ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αλεξάνδρα, κόρη του Λουκά Στεπάνοβιτς πρίγκιπα Γκουιντιάνοβ και είχε τέκνα:
 Μαρία 1821-1849, παντρεύτηκε τον Νικολάι Μιχαήλοβιτς Κίτροβο.
 Σεργκέι γενν. π. 1828, στρατιωτικός, έφθασε ως το βαθμό του ταγματάρχη και αποσύρθηκε.
 Νικολάι γενν. π. 1829.
 Μαρία γενν. π. 1830, παντρεύτηκε τον Αλεξάντερ Σεργκέγιεβιτς Κομάροβ και είχε κόρη:
 Μαρία 1855-1928, παντρεύτηκε τον Παύλο Αντρέγιεβιτς Σουβάλοβ κρατικό υπάλληλο, αδελφό του Πιότρ Συμβούλου του Αλεξάνδρου Β΄ και με μεγάλη επιρροή.

Το 1833 απεβίωσε η Αλεξάνδρα και ο Νικολάι έκανε δεύτερο γάμο με την Αλεξάνδρα, κόρη του Μιχαήλ Αλεξάνδροβιτς Σακόβσκοϋ και είχε τέκνο:
 Μιχαήλ γενν. π. 1837, αποσύρθηκε το 1866 από το Σύνταγμά του.

Πηγές
 Jacques Ferrand. "Descendances naturelles des souverains et grands-ducs de Russie de 1792 á 1910"; Paris, 1995.
 Jacques Ferrand. "Aperçu généalogique sur quelques descendances naturelles de grands-ducs des russie au XIXème siècle"; Montreuil, 1982
 Jacques Ferrand. "Les familles princières de l’ancien Empire de Russie", Vol. 2; 1979-1982

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 http://royal-genealogy.com/persons/russia/lukash/nikolay_lukash_1796.html
 Theroff, Paul. "russia". www.angelfire.com/realm/gotha/ (Paul Theroff’s Royal Genealogy Site).
 Marek, Miroslav. "oldenburg/oldenburg9.html". genealogy.euweb.cz.
Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Ο Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς, (ρωσικά: Николай Александрович, 20 Σεπτεμβρίου 1843 – 2 Απριλίου 1865) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν διάδοχος της Ρωσίας (1855-65).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Αλεξάνδρου της Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ της Έσσης.

Το 1855 ο πατέρας του έγινε αυτοκράτορας της Ρωσίας. Το 1864 αρραβωνιάστηκε τη Δάγμαρ, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Εθεωρείτο ότι ο Νικόλαος είχε ισχυρή κράση, αλλά σε μία περιοδεία του στη Νότια Ευρώπη, ασθένησε. Οι ιατροί διέγνωσαν λανθασμένα ρευματισμούς: είχε πόνο στην πλάτη, άκαμπτο λαιμό και ευαισθησία στο θόρυβο και στο φως. Υποτίμησε την ασθένειά του και συνέχισε το ταξίδι του. Όταν η υγεία του επιδεινώθηκε, εστάλη στη Νότια Γαλλία, χωρίς να δει βελτίωση. Αποδείχθηκε ότι υποφέρει από μηνιγγίτιδα και εκτίμησαν ότι ασθένησε μετά από έναν αγώνα πάλης που είχε.. Ο Νικόλαος συνέχισε να φθίνει και απεβίωσε το 1865 στη Βίλλα Μπερνόν της Νίκαιας στη Γαλλία. 

Η τελευταία του πρόταση ήταν η αρραβωνιαστικιά του να παντρευτεί τον μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο, πράγμα που έγινε το 1866. Η μητέρα του, που μεριμνούσε για κάθε λεπτομέρεια της ζωής του, καταρρακώθηκε ψυχικά. Το 1868 ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση ενός παρεκκλησίου που φέρει το όνομά του στη Νίκαια, στο σημείο που απεβίωσε και στα εγκαίνια παραβρέθηκε η Δάγμαρ (Μαρία Φιοντόροβνα) με τον σύζυγό της Αλέξανδρο.

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές

Πηγές
 Nikolai Aleksandrovich Romanov, Grand Duke of Russia
 Zeepvat, Charlotte, Romanov Autumn, Sutton Publishing, 2000

Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Λαογραφικό Μουσείο Ανδρίτσαινας

Το Λαογραφικό Μουσείο Ανδρίτσαινας ιδρύθηκε το 1981 από τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Γυναικών Ανδρίτσαινας, με σκοπό την διάσωση, φύλαξη και διατήρηση της ιστορία της περιοχής.

Ιστορικό 
Το μουσείο, τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, στεγαζόταν σε παλιό αρχοντικό, με αντικείμενα από οικογένειες της Ανδρίτσαινας. Έπειτα μεταφέρθηκε στο τριώροφο αρχοντικό Γεωργίου Κανελλόπουλου, το οποίο κληροδότησε με τα υπάρχοντα έπιπλα κι αντικείμενα, η τελευταία κληρονόμος Γαληνή Κανελλοπούλου. Συνολικά, τα εκθέματα αριθμούνται στα 4000, την περίοδο 1832-1932.

Ενότητες μουσείου 
Το μουσείο αναπτύσσει τα εκθέματά του σε τρεις ορόφους:

Ισόγειο 
Στο ισόγειο εκτίθενται εργαλεία κι αντικείμενα της αγροτικής ζωής, όπως οικιακά σκεύη, καζάνια, ταψιά, αργαλειός με την υφάντρα, λάμπες και πολλά άλλα.

Πρώτος όροφος 
Στον πρώτο όροφο, αναπαρίσταται το αρχοντικό, όπως ήταν, με το σαλόνι, την τραπεζαρία, τα υπνοδωμάτια, την κουζίνα, το χειμωνιάτικο, μαζί και τις φωτογραφίες των προγόνων.

Δεύτερος όροφος 
Στον δεύτερο όροφο, όπου είναι μια ενιαία αίθουσα 180 τ. μ. εκτίθενται διάφορα αντικείμενα και παλιές ενδυμασίες, χωρισμένα σε τμήματα, όπως το παλιό κουρείο, γραμμόφωνα, το μπαούλο του ιδρυτικού μέλους της Φιλικής Εταιρείας Παν. Αναγνωστόπουλου. Επίσης, τοποθετημένα σε βιτρίνες, οι στολές της Αμαλίας και του φουστανελά, νυφικά, στολές ηρώων, παιδικά ρούχα, κεντήματα. Ακόμη, έντυπο υλικό, όπως παλιές εφημερίδες, περιοδικά, έγγραφα κ.α.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Λαογραφικό Μουσείο Ανδρίτσαινας

Μουσεία στην Ηλεία
Σεισμός της Κω (2017)

Ο σεισμός του Αιγαίου είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 21 Ιουλίου 2017, 01:31:00 τοπική ώρα προκάλεσε δύο θανάτους, 120 τραυματισμούς και πολλές ζημιές στη Κω και 360 τραυματισμούς στην Τουρκία.

Σεισμός 

Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Η μέγιστη αντιληπτή ένταση ήταν VIII στην κλίμακα Μερκαλι, το επίκεντρο του σεισμού ήταν στον θαλάσσιο χώρο 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Μπόντρουμ και 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Κω ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός στη Ρόδο, στην Κάλυμνο, στη Λέρο, στην Ικαρία και στη Σάμο, καθώς και στην Τουρκία, ιδιαίτερα στη Μαρμαρίδα και στις γειτονικές περιοχές της Αλικαρνασσού και της Κνίδου.

Τσουνάμι 
Ένα τσουνάμι προκλήθηκε από τον σεισμό και προκάλεσε τοπικές πλημμύρες και κάποιες ζημιές κατά μήκος των ακτών της Κω και της χερσονήσου του Bodrum. το μεγαλύτερο ύψος μετρήθηκε στο λιμάνι της Κω 1,5 μ.

Θύματα 

Στην Κω ο σεισμός είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια δύο ανθρώπων όταν κατέρρευσε οροφή από μπάρ, οι τραυματίες στο νησί έφτασαν τους 120 ενώ στην Τουρκία τους 360.

Καταστροφές 
Ο σεισμός προκάλεσε βλάβες κυρίως σε παλαιά πλινθόκτιστα κτίρια, καθώς και στο κύριο λιμάνι της νήσου, αρκετά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς υπέστησαν βλάβες, ενώ κατέρρευσε το ιερό του Μητροπολιτικού Ναού του Αγ. Νικολάου και τμήμα του μουσουλμανικού τεμένους στην πλατεία Ελευθερίας.

Παραπομπές

Αιγαιο 2017
Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ

Το Trumbo: Ο πιο γνωστός άγνωστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ (αγγλικά: Trumbo) είναι αμερικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία Τζέι Ρόουτς και σενάριο του Τζον ΜακΝαμάρα. Η ταινία αναφέρεται στη ζωή του Ντάλτον Τράμπο, τον οποίο υποδύεται ο Μπράιαν Κράνστον, και βασίζεται στο βιογραφικό βιβλίο Dalton Trumbo του Μπρους Αλεξάντερ Κουκ.

Πλοκή
Ο Ντάλτον Τράμπο είναι ένας από τους πιο γνωστούς σεναριογράφους του Χόλυγουντ, ωστόσο διώκεται επειδή είναι μέλος του κομμουνιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Είναι ένας από τους 10 σεναριογράφους που καλούνται να καταθέσουν στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Οι σεναριογράφοι δεν απαντούν ευθέως στις ερωτήσεις της Επιτροπής, καθώς ελπίζουν ότι θα αθωωθούν ασκώντας έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, αφού η πλειοψηφία των δικαστών είναι Δημοκρατικοί. Όμως, ένας δικαστής πεθαίνει αιφνίδια και χάνεται η πλειοψηφία. Έτσι, ο Τράμπο μπαίνει στη φυλακή το 1950 και αποφυλακίζεται το 1951.

Μετά την αποφυλάκιση, και καθώς η Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ διευρύνεται, ο Τράμπο δουλεύει και παραδίδει τα σενάρια με άλλο όνομα. Κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας για το Διακοπές στη Ρώμη, όμως το βραβείο πιστώνεται ο φίλος του Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ. Στη συνέχεια, μετακομίζει σε ένα άλλο σπίτι και δουλεύει με πέντε διαφορετικά ονόματα και με την γυναίκα του και τη μεγάλη του κόρη ως βοηθούς, γεγονός που προκαλεί οικογενειακές εντάσεις. Μία εταιρεία παραγωγής γυρίζει την ταινία The Brave One σε σενάριο του Τράμπο και την κυκλοφορεί αναγράφοντας τον σεναριογράφο ως Ρόμπερτ Ριτς. Η ταινία τελικά κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας και το παραλαμβάνει αντιπρόσωπος.

Στη συνέχεια, ο Κερκ Ντάγκλας του ζητά να γράψει το σενάριο της ταινίας Σπάρτακος και ο σκηνοθέτης Ότο Πρέμιντζερ του ζητά το σενάριο για την ταινία Έξοδος. Και στις δύο περιπτώσεις, αναγράφεται το όνομα του Τράμπο ως σεναριογράφου. Κατά τη διάρκεια της προβολής του Σπάρτακος, πλήθος διαμαρτύρεται έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες, ωστόσο ο πρόεδρος Κένεντι δηλώνει δημόσια πως του άρεσε η ταινία.

Μετά από χρόνια, ο Τράμπο, βγάζοντας λόγο, δηλώνει πόσο κακό έκανε στους σεναριογράφους η Μαύρη Λίστα, πως άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους λόγω αυτής και πόσοι άλλοι αναγκάστηκαν να απαρνηθούν τις ιδέες τους για να βρουν δουλειά.

Διανομή

Βραβεία/Διακρίσεις
Ο Μπράιαν Κράνστον έλαβε υποψήφιότητα για το BAFTA, τη Χρυσή Σφαίρα και το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.

Η Έλεν Μίρεν έλαβε υποψήφιότητα για τη Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου ρόλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 

Ταινίες του 2015
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Σούπερ Καπ Νορβηγίας

Το Super Cup αποτελούσε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ του πρωταθλητή Νορβηγίας και του κυπελλούχου Νορβηγίας (ή η φιναλίστ του κυπέλλου σε περίπτωση που κάποια ομάδα έχει κατακτήσει πρωτάθλημα και κύπελλο) της προηγούμενης περιόδου. Διεξήχθη μόνο 2 φορές:
2009: Στάμπεκ ΙΦ 3 - 1 Βολερένγκα ΙΦ
2010: Ρόσενμποργκ ΜΚ 3 -1  Άαλεσουντ ΦΚ

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Νορβηγίας
Ποκίστα Αιτωλοακαρνανίας

Η Ποκίστα είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 900 μέτρα. Έχει πληθυσμό 60 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ποκίστης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Ποκίστα είναι κτισμένη μέσα σε χαράδρα, σε κατωφερικό έδαφος, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Καλπάκι. Το χωριό βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Ναυπάκτου - Πλατάνου - Ψηλός Σταυρός, ανάμεσα στα χωριά Δορβιτσιά, Σίμος, Πλάτανος και απέχει 32 χλμ. βόρεια από την Ναύπακτο. 
Το παλιό όνομα του χωριού συναντάται γραμμένο Πωκίστα και έτσι το καταγράφει ο  Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ αναφέροντάς την μεταξύ των χωριών της περιοχής Κραβάρων και καταγράφοντάς την να κατοικείται από 15 οικογένειες. Το 1912 συστάθηκε κοινότητα Πωκίστας, ενώ το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Ποκίστα. Το όνομα της σύμφωνα με ορισμένους έχει σχέση με τον "πόκο", δηλαδή το μαλλί από το κούρεμα των προβάτων, ενώ με άλλους ότι προέρχεται από τη λέξη "ποτίστα", δηλαδή "ποτίστρα" που αφθονούσαν στη περιοχή λόγω των πολλών πηγών της περιοχής. Το χωριό ήταν παλαιότερα στη θέση "Παλιοχώρι".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ποκίστα από το http://www.nafpaktos.gr
 Η ιστοσελίδα http://www.pokista.gr/
 Η Ποκίστα από το https://web.archive.org/web/20171101004828/http://www.kravara.com/

Παραπομπές 

Κράβαρα
Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
MindGeek

H MindGeek είναι εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο που επικεντρώνεται στη διαδικτυακή πορνογραφία. Τα γραφεία της βρίσκονται στην πόλη του Λουξεμβούργου, ενώ έχει γραφεία και σε άλλες πόλεις, όπως το Δουβλίνο, το Αμβούργο, το Λονδίνο, το Λος Άντζελες, το Μόντρεαλ, το Χιούστον, το Μαϊάμι και τη Λευκωσία.

Η MindGeek κατέχει και διαχειρίζεται μερικά από τα πιο γνωστά πορνογραφικά website, όπως τα video hosting service, Pornhub, RedTube και το YouPorn, καθώς επίσης και εταιρείες παραγωγής, όπως, μεταξύ άλλων, η  Brazzers, η  Digital Playground, η Men.com, η Reality Kings και η Sean Cody.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πορνογραφία
Pornhub

Το Pornhub είναι ιστοσελίδα παροχής βίντεο πορνογραφικού περιεχομένου. Δημιουργήθηκε το 2007, στο Μόντρεαλ του Καναδά παρέχοντας επαγγελματικό και ερασιτεχνικό πορνογραφικό υλικό. Το Pornhub κατέχει γραφεία στο Σαν Φρανσίσκο, το Χιούστον, τη Νέα Ορλεάνη και το Λονδίνο. Τον Μάρτιο του 2010 εξαγοράστηκε από τη Manwin (τη σημερινή MindGeek), η οποία διαθέτει κι άλλες παρεμφερείς ιστοσελίδες. Πλέον, είναι η μεγαλύτερη ιστοσελίδα πορνογραφικού υλικού στο διαδίκτυο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πορνογραφία
Ιστότοποι
YouPorn

Το YouPorn είναι ένα ελεύθερο πορνογραφικό video sharing website και, γενικά, ένα από τα 100 πιο επιτυχημένα παγκοσμίως. Δημιουργήθηκε το 2006 και έγινε ο πιο επιτυχημένος ιστότοπος πορνογραφικού υλικού στο διαδίκτυο, ενώ τον Νοέμβριο του 2007, έγινε ο πιο επιτυχημένος ελεύθερος ιστότοπος πορνογραφικού υλικού.  Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2013, έπεσε στην 5η θέση με τα πιο δημοφιλή websites πορνογραφικού υλικού, ενώ ταυτόχρονα βρέθηκε στην 84η θέση με τα πιο δημοφιλή websites γενικά. Όσον αφορά τις σχετικές ιστοσελίδες με αυτό, ξεπεράστηκε από το xHamster, το XVideos και το  Pornhub, καθώς επίσης κι από το webcam site LiveJasmin. Μετά από μία δημοσιογραφική αναφορά του 2007, είχε ετήσια έσοδα που ανέρχονταν στα 120.000 δολάρια. Η ιστοσελίδα πλέον ανήκει στην εταιρεία MindGeek.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πορνογραφία
Ιστότοποι
Έλενα Φεράντε

Έλενα Φεράντε (Elena Ferrante) είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο σύγχρονης Ιταλίδας συγγραφέως. Τα βιβλία της, όντας γραμμένα στα ιταλικά από τη συγγραφέα, έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Η Τετραλογία της Νάπολης είναι μεταξύ των πιο γνωστών της έργων.

Το 2016, το περιοδικό Time κατέταξε την Έλενα Φεράντε ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με την περισσότερη επιρροή.

Συγγραφικό έργο 
Η Φεράντε είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων, με γνωστότερο το τετράτομο έργο της Τετραλογίας της Νάπολης, σχετικά με δύο ευφυή και οξυδερκή κορίτσια από την Νάπολη που προσπαθούν να χτίσουν τις ζωές τους μέσα σε ένα βίαιο και σαγηνευτικό κοινωνικό περιβάλλον. Η σειρά αποτελέιται από το “Η υπέροχη φίλη μου” (2012), “Το νέο όνομα” (2013), “Αυτοί που φεύγουν και αυτοί που μένουν” (2014) και “Η ιστορία της χαμένης κόρης” (2015) η οποία ήταν υποψήφια για το ιταλικό λογοτεχνικό βραβείο "Strega". 

Η Φεράντε υποστηριζει  ότι "τα βιβλία, αφού γραφούν, δεν έχουν ανάγκη τον συγγραφέα τους". Επίσης, η ίδια έχει πολλές φορές επιμείνει στην διατήρηση της ανωνυμίας της ως προϋπόθεση για να συνεχίσει την δουλειά της και έχει τονίσει ότι η απόκρυψη της αληθινής της ταυτότητας είναι πρωταρχικής σημασίας για την συγγραφή των έργων της. 

Η πρώτη αγγλική μετάφραση της δουλειάς της ήταν η έκδοση του διηγήματός της “Delia's Elevator” όπου μεταφράστηκε από την Adria Frizzi και εντάχθηκε στην ανθολογία “After The War” (2004). Η ιστορία αφηγείται τις αντιδράσεις της κεντρικής ηρωίδας όταν έρχεται αντιμέτωπη με την κηδεία της μητέρας της και επιστρέφει στο ασφαλές καταφύγιό της, το παλιό ασανσέρ στο πατρικό της σπίτι.

Το τέταρτο βιβλίο της Τετραλογίας της Νάπολης, "Η ιστορία της χαμένης κόρης" βρέθηκε στα 10 καλύτερα βιβλία του 2015 των New York Times.

Παραπομπές

Ιταλοί συγγραφείς
Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 1997–98

Η Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 1997–98 ήταν η 15η περίοδος της Δέυτερης Κατηγορίας Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών και η 9η περίοδος από την ίδρυση της Α2 Εθνικής. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε έναν όμιλο με συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Γ.Σ. Βύρωνα ο οποίος μαζί με τον δευτεραθλητή Πανελλήνιο Γ.Σ. ανέβηκαν στη Α1 Εθνική. Στη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκαν ο Ε.Ο. Σταυρούπολης, η Α.Ε.Π. Ολυμπιάς και ο Φιλαθλητικός Λάρισας.

Κατάταξη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φιλαθλητικός Λάρισας – Ιστορική Αναδρομή

Α2 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών
Πετοσφαίριση το 1997
Πετοσφαίριση το 1998
Πίσω Πόρτα

Η Πίσω πόρτα είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου η οποία είναι ταινία εποχής και η ιστορία της διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1960 στην Ελλάδα. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Ντένη Ηλιάδη.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο 12χρονος Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου. Στους υπόλοιπους ρόλους παίζουν οι: Aλεξανδριανή Σικελιανού, Xάρης Σώζος, Αντρέας Κοντόπουλος, Iεροκλής Mιχαηλίδης, Aντώνης Kαφετζόπουλος, Ελισάβετ Μουτάφη, Έφη Παπαθεοδώρου, Μαρία Σολωμού, Κατερίνα Τσάβαλου, Ελένη Κοκκίδου, Ακίνδυνος Γκίκας.

Την διεύθυνση φωτογραφίας έκανε ο Πλάτων Aνδρονίδης, σκηνογράφος ήταν ο Aντώνης Δαγκλίδης, και τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Μάριος Στρόφαλης ενώ το τραγούδι τον τίτλων το ερμηνεύει ο Χρήστος Θηβαίος σε στίχους του Σωτήρη Κακκίση. Τα κοστούμια ανέλαβε η Μαρία Κοντοδήμα. Το μοντάζ έκανε ο Tάκης Γιαννόπουλος. Παραγωγοί  της ταινίας ήταν οι: Φένια Κοσοβίτσα, Αμάντα Λιβανού & Ηρακλής Μαυροειδής ενώ συμπαραγωγοί οι: Ideefixe LTD, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, JBA Productions (France), Alpha TV, Netmed, Filmiki Productions, Filmex (Romania), ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, με την υποστήριξη της European Script Fund & Eurimages.

Η ταινία έκανε μια ειδική προβολή στο Cine Αφροδίτη στις 29 Μαίου 2000 και η επίσημη προβολή της ήταν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους στα πλαίσια του Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας.

Περίληψη 
Στον ανήσυχο κόσμο της δεκαετίας του 1960, ο 13χρονος Δημήτρης ωριμάζει απότομα μέσα από τις απρόβλεπτες αλλαγές της προσωπικής του ζωής. Γίνεται μάρτυρας των ηλεκτρισμένων γεγονότων, αλλά και της τρέλας μιας παράδοξης εποχής. Νιώθει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. Αποκτά τις πρώτες εμπειρίες, πειραματίζεται, ψάχνει λύσεις και απαντήσεις. Αντιδρά στον κυνικό κόσμο των ενηλίκων με την τόλμη και τη φαντασία της πρώιμης εφηβείας του.

Προβολές στο εξωτερικό 
Η Πίσω πόρτα συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Στο πρώτο φεστιβάλ που συμμετείχε ήταν το Διεθνές Φεστιβάλ του Τόκιο.

Παραπομπές

Πισω πορτα
Ταινίες του 2000
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Έλβις Κοστέλο

Ο Έλβις Κοστέλο (Elvis Costello, 1954) είναι Άγγλος τραγουδιστής, συνθέτης και μουσικός παραγωγός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1954 στο Λονδίνο ως Ντίκλαν Πάτρικ ΜακΜάνους. Το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο προέρχεται από το μικρό όνομα του Έλβις Πρίσλεϊ και από το επώνυμο "Κοστέλο" που χρησιμοποιούσε ο επίσης μουσικός πατέρας του. 

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 και το 1977 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο "My Aim Is True", ο οποίος χαρακτηρίστηκε από το περιοδικό Rolling Stone ως ένας από τους καλύτερους της χρονιάς. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε δίσκους είτε ατομικά, είτε συνεργαζόμενος με τα συγκροτήματα The Attractions και The Imposters.

Έχει κερδίσει ένα βραβείο Γκράμι και έχει προταθεί για δύο βραβεία BRIT. Επίσης, έχει γράψει τραγούδια για τον κινηματογράφο, όπως το "She" (Μια Βραδιά στο Νότινγκ Χιλ) και το "Scarlet Tide" (Επιστροφή στο Cold Mountain). Για το δεύτερο έλαβε υποψηφιότητα μαζί με τον Τ Μπον Μπέρνετ για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Το 2003 εισήχθη μαζί με τους The Attractions στο Rock and Roll Hall of Fame και την επόμενη χρονιά το Rolling Stone τον κατέταξε 80ο στους 100 καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών.

Το 2003 νυμφεύθηκε τη μουσικό Νταϊάνα Κραλ στο κάστρο του Έλτον Τζον και το 2006 απέκτησαν δύο δίδυμους γιους.

Παραπομπές

Άγγλοι τραγουδιστές
Άγγλοι τραγουδοποιοί
Βραβευμένοι με Γκράμι
PornMD

Το PornMD είναι μηχανή αναζήτησης του Pornhub Network που ανήκει στην εταιρεία MindGeek. Η ιστοσελίδα συντηρείται από τις διαφημίσεις, οι οποίες επιτρέπουν στους χρήστες απεριόριστη πρόσβαση χωρίς επιπλέον χρεώσεις. Τον Μάρτιο του 2013, το PornMD εισήγαγε έναν χάρτη, ο οποίος επιτρέπει στους χρήστες την εύρεση των 10 δημοφιλέστερων "ψαξιμάτων" από κάθε χώρα, ενώ τον Φεβρουάριο του 2014, εισήχθη και νέο σύστημα, το οποίο επιτρέπει στους χρήστες να εντοπίσουν "ψαξίματα" άλλων χρηστών σε πραγματική ώρα.

Παραπομπές 

Πορνογραφία
Μηχανές αναζήτησης
Hard Rock Cafe

Το Hard Rock Cafe Inc. είναι μία αλυσίδα θεματικών ρεστοράν, που ιδρύθηκε το 1971, από τον Άιζακ Τίγκρετ και τον Πίτερ Μόρτον, στο Λονδίνο. Το 1979, ξεκίνησε να καλύπτει του τοίχους του με αναμνηστικά του rock n' roll, μία συνήθεια που εξαπλώθηκε σε όλα τα καταστήματα της αλυσίδας. Το 2007, αγοράστηκε από τη φυλή Σεμινόλ της Φλόριντα κι έκτοτε έχει τα κεντρικά του στο Ορλάντο, της ίδιας πολιτείας. Έως και τον Δεκέμβριο του 2015, η αλυσίδα κατείχε 191 καταστήματα, σε 59 διαφορετικές χώρες, τα οποία περιλαμβάνουν 168 καφετέριες/ρεστοραν, 23 ξενοδοχεία και 11 καζίνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Official Hard Rock Hotel and Casino Site
 Video review of the Hard Rock Cafe with on-site footage
 Video tour of the Hard Rock Hotel Singapore
 Hard Rock Memorabilia Gallery

Χώροι εστίασης
Ιουλιανές Άλπεις

Οι Ιουλιανές Άλπεις (σλοβενικά: Julijske Alpe, ιταλικά: Alpi Giulie) είναι μια οροσειρά που ανήκει στις Νότιες Ασβεστολιθικές Άλπεις και εκτείνεται από τη βόρειοανατολική Ιταλία μέχρι τη Σλοβενία. Πήρε το όνομά της από τον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος ίδρυσε την πόλη (municipium) Forum Iulii, στους πρόποδες της οροσειράς.

Οι Ιουλιανές Άλπεις καλύπτουν συνολικά μια έκταση 4.400 τ.μ., από την οποία τα 1.542 τ.μ. βρίσκονται στην Ιταλία, και βρίσκονται ανάμεσα στην κοιλάδα του ποταμού Σάβου και στην κοιλάδα Canale. Το ψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το όρος Τρίγκλαβ, με ύψος 2.864 μ., που βρίσκεται στη Σλοβενία ενώ το δεύτερο ψηλότερο βουνό είναι το Jôf di Montasio, που έχει ύψος 2.775 μ. και βρίσκεται στην Ιταλία.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.hiking-trail.net/mountain_range/julian_alps/1
http://www.summitpost.org/julian-alps/152184
https://www.julijske-alpe.com/english/ 

Άλπεις
Θα Μείνει Μεταξύ μας

Η ταινία Θα Μείνει Μεταξύ μας (γαλλικά: Un moment d'égarement) είναι δραματική κωμωδία γαλλικής παραγωγής του 2015, σε σκηνοθεσία του Ζαν Φρανσουά Ρισέ. Είναι ριμέικ της ταινίας Un moment d'égarement του 1977, σκηνοθετημένη από τον Κλοντ Μπερί.

Παραγωγός της ταινίας ήταν ο γιος του Μπερί, Τομά Λανγκμάν, και ο Σεμπαστιάν Ντελογιέ.

Πλοκή
Δύο διαζευγμένοι πατέρες, ο Αντουάν και ο Λορέν, παίρνουν τις κόρες τους Λουνά και Μαρί, 17 και 18 ετών αντίστοιχα, για διακοπές στην Κορσική, όπου ένας από τους δύο βρίσκει τον εαυτό του να παρασύρεται ερωτικά από την 17χρονη κόρη του άλλου.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Βενσάν Κασέλ ως Λορέν
Φρανσουά Κλιουζέ ως Αντουάν
Αλίς Ισάζ ως Μαρί
Λόλα Λε Λαν ως Λουνά
Φιλίπ Ναχόν ως Ο γείτονας
Ανελίζ Εσμέ ως Συλβί
Νοεμί Μερλάν ως Λιντά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ταινίες του 2015
Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές αισθηματικές ταινίες‎
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Γαλλικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Disneyland Paris

Η Disneyland Paris (πρώην Euro Disney) είναι ένα τουριστικό συγκρότημα με συνολική έκταση 22 τετραγωνικών χιλιομέτρων που βρίσκεται στην κοινότητα του Σεσύ, 32 χιλιόμετρα ανατολικά του Παρισιού.  

Ο χώρος περιλαμβάνει 2 θεματικά πάρκα- Parc Disneyland και Walt Disney Studios - ξενοδοχεία, καταστήματα, εστιατόρια, γήπεδα γκολφ και άλλα. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 12 Απριλίου 1992.

Το συγκρότημα περιλαμβάνει 2 θεματικά πάρκα, 7 ιδιόκτητα ξενοδοχεία, ένα χώρο διασκέδασης και αναψυχής με εστιατόρια, κινηματογράφους και καταστήματα και ένα γήπεδο γκολφ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Πάρκα αναψυχής στη Γαλλία
Άρθουρ Νταβίντοβις ΜακΦέρσον

Ο Άρθουρ Νταβίντοβις ΜακΦέρσον (λατινικό αλφάβητο: Arthur Davydovich MacPherson), (Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία 1870 - Μόσχα, Ρωσική Σ.Ο.Σ.Δ. 1919), ήταν Ρώσος με Σκοτσέζικη καταγωγή, αθλητής της αντισφαίρισης και πρωτοπόρος του αθλητισμού στην Ρωσία.

Ο ΜακΦέρσον καταγόταν από οικογένεια Σκοτσέζων, οι παππούδες του είχαν ναυπηγεία στην Γλασκόβη, ο πατέρας του, Ντέιβιντ, και η μητέρα του, Άν, είχαν επιρροή στην αυτοκρατορική οικογένεια και ασχολούνταν με ναυπηγεία και Χαλυβουργεία, ο ίδιος ήταν έμπορος ξυλείας στη Ρωσία. Πατέρας του Άρθουρ και του Ρόμπερτ πρωταθλητές Ρωσίας το 1914 στο διπλό.

Ο ΜακΦέρσον ήταν από τους ιδρυτές της ρωσικής αντισφαίρισης, ο ιδρυτής του πρώτου πρωταθλήματος στην Αγία Πετρούπολη το 1903 και του πρωταθλήματος της Ρωσίας το 1907, πρώτος και μόνιμος πρόεδρος της Ρωσικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης την περίοδο 1908-1917, μέλος της ρωσικής Ολυμπιακής επιτροπής.

Εκτός την αντισφαίριση ήταν πρώτος πρόεδρος ταυτόχρονα της Ρωσικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (1912-1914) και της Ρωσικής ομοσπονδίας κωπηλασίας και μέχρι το 1917 πρόεδρος του συλλόγου RULT, πρόεδρος της ομοσπονδίας ποδοσφαίρου της Αγίας Πετρούπολης,εκδότης των περιοδικών Annual RULT (1909–1916) και του Lawn Tennis (1912-1914). Τιμήθηκε με το παράσημο του τάγματος του Αγίου Στανισλάου για την προσφορά του στην ανάπτυξη του ρωσικού αθλητισμού. 

Με την επικράτηση στην Ρωσία των Μπολσεβίκων συνελήφθη δύο φορές φυλακίστηκε και πέθανε το 1919 σε φυλακή της Μόσχας.

Παραπομπές 

Ρώσοι αθλητές της αντισφαίρισης
Ρώσοι συντάκτες
Αθλητισμός στη Ρωσία
Ρώσοι επιχειρηματίες