joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δήμος Κεκροπίας

Ο Δήμος Κεκροπίας ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ακτίου-Βόνιτσας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού, ακριβώς απέναντι από τη Λευκάδα. Ο δήμος αποτελούταν από πέντε δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 4.494 κατοίκους. Η έκταση του ήταν 106 τ.χλμ. Έδρα του δήμου ήταν η Πάλαιρος. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Παλαίρου  [2.561]
 η Πάλαιρος [2.474]
 η Μονή Αγίου Δημητρίου [0]
 τα Περιβόλια [57]
 τα Σκλάβαινα [30]
  Δ.δ. Βάτου  -- ο Βάτος [151]
  Δ.δ. Περατιάς  [368]
 η Περατιά [271]
 η Αγία Βαρβάρα [97]
 η Βαγιά (νησίδα) [0]
 το Φορτί (νησίδα) [0]
  Δ.δ. Πλαγιάς  [1.020]
 η Πλαγιά [928]
 η Αμμούσα [85]
 η Παλιά Πλαγιά [7]
  Δ.δ. Πογωνίας  [394]
 η Πογωνιά [319]
 ο Άγιος Νικόλαος (νησίδα) [0]
 το Βαρκό [7]
 το Στενό [68]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία του δήμου Κεκροπίας

Κ
Όχη

Η Όχη  είναι βουνό της Εύβοιας με μέγιστο υψόμετρο 1.398 μέτρα. Βρίσκεται στο νοτιότερο τμήμα του νησιού και απλώνεται από την Κάρυστο ως  το ακρωτήριο Καφηρέας (Κάβο Ντόρο). Η Όχη είναι ιδιαίτερα γνωστή για τις μυστηριώδεις αρχαίες μεγαλιθικές κατασκεύες, που οι ντόπιοι ονομάζουν δρακόσπιτα. Το πιο διάσημο από τα δρακόσπιτα είναι χτισμένο στην κορυφή της Όχης. Άλλα γνωστά  δρακόσπιτα βρίσκονται στα Στύρα και στο Νιμποριό.

Προστατευόμενη τοποθεσία 
Το όρος Όχη και η παράκτια ζώνη του είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR2420001. Η περιοχή περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις με θαμνώδη βλάστηση, φρύγανα, πουρνάρια και σκληρόφυλλους θάμνους, πολλά πράσινα λιβάδια με ανατολικούς πλάτανους, μικρά δάση καστανιάς κοντά στην υψηλότερη κορυφή, και ποτάμια όπου κυριαρχούν οι λυγαριές και οι πικροδάφνες. Η υδάτινη ζώνη χαρακτηρίζεται από υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας, κυρίως στα μεγάλα βάθη (>20 μ.), και από κοραλλιογενείς υφάλους κατά μήκος του ακρωτηρίου Καφηρέας. Στη βλάστηση περιλαμβάνονται περιοχές με φτέρες και ρείκια.

Στα προστατευόμενα είδη χλωρίδας περιλαμβάνονται: τα τοπικά ενδημικά παιώνια η αρρενωπή υποείδος η ελληνική, κεράστιο του Ρούνεμαρκ και στάχυ της Εύβοιας. Τα Ευβοϊκά ενδημικά: τσάι της Εύβοιας, βιόλα της Εύβοιας, αρμέρια του Γιόνσεν και καμπανούλα της Καρυστίας και το Βαλκανικό ενδημικό Ανθεμίς η Κρητική. Στην προστατευόμενη ερπετοπανίδα περιλαμβάνονται τα είδη: φρύνοι, σαπίτες, λαφιάτες, στικτές νεροχελώνες, μεσογειακές και κρασπεδωτές χελώνες, κ.α. Στην προστατευόμενη πανίδα περιλαμβάνονται τα ασπόνδυλα: ελαφοκάνθαροι, κεράμβυξ ο κέδρος, μόριμος ο πένθιμος και τα θηλαστικά: ευρωπαϊκές ενυδρίδες, ρινόλοφοι και μυωτίδες. 

Η περιοχή απειλείται από την υπερβόσκηση, την επέκταση του οδικού δικτύου, πυρκαγιές, το παράνομο κυνήγι και την αλιεία.

Αναφορές

Συλλογή φωτογραφιών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Τα Δρακόσπιτα της Εύβοιας
Δρακόσπιτα στην Εύβοια
 
 

Βουνά της Εύβοιας
Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ελλάδα
Σαν Λάτζαρο ντι Σάβενα

Το Σαν Λάτζαρο ντι Σάβενα (ιταλ. San Lazzaro di Savena) είναι πόλη της βόρειας Ιταλίας. Βρίσκεται στην επαρχία της Μπολόνια και έχει πληθυσμό 30.754 κατοίκων (εκτίμηση 2008).

Επειδή απέχει μόνο 6 χιλιόμετρα από το κέντρο της Μπολόνια πολλοί το θεωρούν προάστιο της πόλης αυτής.

Γεωγραφία
Είναι ένας βασικά πεδινός δήμος που εκτείνεται μέχρι τους πρώτους λόφους των Απεννίνων Όρεων της Μπολόνια. Βρίσκεται σε υψόμετρο 62 μέτρων με ελάχιστο τα 40 μέτρα και μέγιστο τα 325. Ο δήμος διασχίζεται από τον ποταμό Σάβενα (Ιταλ. Savena), από τον οποίο παίρνει και εν μέρει το όνομα του και από τους χείμαρρους Ίντιτσε (Ιταλ. Idice) και Τζένα (Ιταλ. Zena). Οικιστικά είναι συνέχεια του δήμου της Μπολόνια, με τον οποίο χωρίζεται από τον ποταμό Σάβενα, και απέχει από αυτόν 6 περίπου χιλιόμετρα. Η συνολική έκταση του δήμου είναι 44,70 τ.χλμ. και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°28'7"32 N γεωγραφικό πλάτος και 11°24'54"00 E γεωγραφικό μήκος.

Στον δήμο υπάγονται τα δημοτικά διαμερίσματα Βίλλα Μπιάνκα, Βίλλα Ρίτσι, Ίντιτσε, Κα ντε Μάντορλι, Κάζε Γκράντι, Καζέλλε, Καζέττε, Καστέλ ντει Μπρίττι, Καστίλια, Κολούνγκα, Κροάρα, Λα Καμπάνα, Λα Μούρα Σαν Κάρλο, Λα Φαμπρερία, Μάρτιρι ντι Πιτσοκάλβο, Μιράντολα, Μποργκατέλλα, Πιτσοκάλβο, Ποντιτσέλλα, Πούλτσε, Σαν Λάτζαρο, Σάντα Ρόζα,Τορτορέλλα Βέκια, Τσικόνια και Φαρνέτο. Συνορεύει με τους δήμους του Καστενάζο, της Μπολόνια, του Οτζάνο ντελ Εμίλια και του Πιανόρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος του Σαν Λάτζαρο ντι Σάβενα 
 Δήμοι της Ιταλίας

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Επαρχία Μπολόνια
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000, γνωστοί και ως Αγώνες της 27ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που έλαβε χώρα στο Σίδνεϊ, μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλίας, από τις 15 Σεπτεμβρίου έως τη 1 Οκτωβρίου 2000. Αυτή ήταν η 27η διοργάνωση Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Συμμετείχαν περίπου 10.651 αθλητές μαζί με 5.500 προπονητές και συνοδούς από 199 χώρες. Υπήρξαν συνολικά 300 τελετές απονομής μεταλλίων από 28 διαφορετικά αθλήματα. Πρώτη στη συγκομιδή μεταλλίων ήταν η χώρα των Ηνωμένων Πολιτειών με 26 χρυσά, 24 ασημένια και 31 χάλκινα.

Πίνακας μεταλλίων 
Πρώτες μεταλλιούχες χώρες:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

 

 
Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2000
Σάος

Το Σάος ή Φεγγάρι είναι βουνό της Σαμοθράκης με μέγιστο υψόμετρο 1.611 μέτρα. Καταλαμβάνει το μέγιστο τμήμα του νησιού της Σαμοθράκης. Είναι το ψηλότερο βουνό σε νησί του Αιγαίου (εξαιρουμένων των βουνών της Κρήτης και της Εύβοιας). Το Σάος διαθέτει πολλές πηγές οι οποίες διατηρούν νερό και την καλοκαιρινή περίοδο. Στις πλαγιές του σχηματίζονται ρυάκια και καταρράκτες καθώς και μικρές λίμνες (γνωστές και ως 'βάθρες'). Οι βόρειες πλαγιές του καλύπτονται από δάση δρυός, και οι ρεματιές είναι κατάφυτες από πλατάνια και σκλήθρα. Οι κορυφές του βουνού είναι γυμνές και απόκρημνες. Η επίπονη ανάβαση του βουνού (τουλάχιστον 4-5 ώρες) μπορεί να επιχειρηθεί από τον οικισμό Θέρμα στα βόρεια του νησιού, ή από τη Χώρα της Σαμοθράκης στα Δυτικά. Σύμφωνα με την μυθολογία από την κορυφή του Σάους παρακολουθούσε ο Ποσειδώνας τον Τρωικό πόλεμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Λιβ Τάιλερ

Η Λιβ Τάιλερ (Liv Rundgren Tyler, 1 Ιουλίου 1977) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και πρώην μοντέλο.

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και είναι κόρη του Στίβεν Τάιλερ, τραγουδιστή των Aerosmith, και της Bebe Buell, playmate. Τα πρώτα χρόνια είχε το επώνυμο του συντρόφου της μητέρας της, Todd Rundgren. Εργάστηκε αρχικά ως μοντέλο και σε ηλικία 16 ετών, το 1994 εμφανίστηκε στο videoclip των Aerosmith Crazy. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με το Silent Fall του Bruce Beresford. Αργότερα συμμετείχε στις ταινίες Heavy, Empire Records, Stealing Beauty, That Thing You Do! κ.ά.

Η αναγνώριση ήρθε μέσα από τον ρόλο της πριγκίπισσας Άργουεν, στις ταινίες του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών σε σκηνοθεσία του Πίτερ Τζάκσον. Έκτοτε, έχει παίξει και σε άλλες ταινίες, όπως Ο Απίθανος Hulk. Πέρα απο τον κινηματογράφο, Έχει παίξει και σε τηλεοπτικές σειρές, όπως στην τηλεοπτική σειρά The Leftovers .

Ήταν παντρεμένη με τον Royston Langdon, τραγουδιστή του συγκροτήματος Spacehog, απο το 2003 μέχρι το 2008, με τον οποίο έχει ένα παιδί.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Δισκογραφία
Singles
2012: "Need You Tonight" (Music Of Very Irresistible Givenchy Electric Rose) INXS cover

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Λιβ Τάιλερ, Men 24
 Βιογραφικό σημείωμα στο Kulthit.de 

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες μοντέλα
Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής
Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Μογγολική αυτοκρατορία

Η Αυτοκρατορία των Μογγόλων ήταν μια αυτοκρατορία που κυριάρχησε στην Ασία και στην Ανατολική Ευρώπη τον 13ο και 14ο αιώνα. Ιδρυτής της ήταν ο Τζένγκις Χαν, ο οποίος το 1206 ένωσε όλες τις φυλές των Μογγόλων και δημιούργησε ένα ενιαίο κράτος. Ο αυτοκράτορας ονομαζόταν χάνος και είχε απόλυτη εξουσία. Στο απόγειό της κάλυπτε 26.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το 1/5 της Γης, όντας η μεγαλύτερη συνεχόμενη αυτοκρατορία στην ιστορία και η δεύτερη μεγαλύτερη μετά την Βρετανική Αυτοκρατορία. Ο πληθυσμός που κατοικούσε στην Μογγολική αυτοκρατορία έφτανε τα 100.000.000. Οι πόλεμοι που έλαβαν μέρος στην ανατολή για την επέκταση της αυτοκρατορίας, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ένας Αρχαίος Παγκόσμιος Πόλεμος, καθώς οι Μογγόλοι αντιμετώπισαν υπερδυνάμεις του τότε καιρού, από την Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική, και οι νεκροί στις Μογγολικές κατακτήσεις έφταναν τεράστιους αριθμούς (53.000.000) Παρά τις συνεχείς επεκτάσεις και κατακτήσεις των Μογγόλων, χάρις στην δημιουργία μιας χερσαίας αυτοκρατορίας τέτοιου μεγέθους κυρίως από τον Τζένγκις Χαν, ιδέες από την Ασία μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη, καθώς και νέες τεχνολογίες, ενώ ο δρόμος του μεταξιού έγινε ανοιχτός.

Παρόλα αυτά, η αυτοκρατορία άρχισε να χωρίζεται μετά τον πόλεμο της διαδοχής το 1260-1264, με τη Χρυσή Ορδή και το Χανάτο Τσαγκατάι να αρνούνται την κυριαρχία του Κουμπλάι Χαν και να καταλήγουν ανεξάρτητα κράτη. Από το θάνατο του Κουμπλάι Χαν, η Μογγολική Αυτοκρατορία χωρίστηκε σε τέσσερα διαφορετικά Χανάτα ή Αυτοκρατορίες, με το καθένα να έχει διαφορετικά ενδιαφέροντα και σκοπούς. Αλλά η Μογγολική Αυτοκρατορία παρέμεινε δυνατή και ενωμένη ως ενοποιητική «αναφορά» των απανταχού Μογγόλων. Οι Μεγάλοι Χαν από τη Δυναστεία των Γιουάν πήραν τον ρόλο των Κινέζων Αυτοκρατόρων και έκαναν πρωτεύουσα τους το Χάνμπαλικ (σημερινό Πεκίνο) μεταφέροντας την πρωτεύουσα των Μογγόλων από την παλαιότερη στο Καρακορούμ. Σταδιακά όμως, η μογγολική κυριαρχία στην Κίνα εξασθένησε και τελικώς κατέπεσε (1368), αν και η Δυναστεία Μπορζιγκίν επέζησε στη Μογγολία μέχρι και τον 17ο αιώνα.

Ιστορία της Μογγολίας
Αυτοκρατορίες
Πρώην κράτη της Ασίας
Μογγολική Αυτοκρατορία
Ανάβυσσος Αττικής

Ανάβυσσος ονομάζεται περιοχή και οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής, που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Χαρακτηριστικό της Αναβύσσου είναι η έκταση, στην οποία υπήρχαν αλυκές. Η περιοχή έχει σημαντική οικιστική ανάπτυξη με μεγάλο αριθμό εξοχικών, αλλά και μόνιμων κατοικιών. Από το 2006 μετατράπηκε από Κοινότητα σε Δήμο.Με τον Καλλικράτη, ανήκει πλέον διοικητικά στο Δήμο Σαρωνικού Αττικής. Η Ανάβυσσος βρίσκεται μεταξύ της Σαρωνίδας (κατεύθυνση προς Πειραιά) και της Παλαιάς Φώκαιας (κατεύθυνση προς Σούνιο).

Η δημοτική κοινότητα Αναβύσσου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,717 χμ² (2011).

Ιστορία

Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από τα προϊστορικά χρόνια. Στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν Ανάφλυστος και υπάρχουν αρκετές αναφορές σε αυτήν. Στην εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής, στην περιοχή μετοίκησε αριθμός προσφύγων (αναφέρονται 114 οικογένειες) από τη Μικρά Ασία, οι οποίοι εργάστηκαν στις αλυκές και στη γεωργία. Οι αλυκές Αναβύσσου λειτουργούσαν μέχρι το 1969.
Η Ανάβυσσος έγινε κοινότητα το 1947 και δήμος το 2006.
Τον Ιούνιο του 2012 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του Μικρασιατικού Μνημείου Αναβύσσου, που απεικονίζει τη Μικρασιάτισσα Μάνα με το παιδί της· η πλατεία όπου βρίσκεται μετονομάστηκε σε Πλατεία Μικρασιατών Προσφύγων. Στην Ανάβυσσο βρίσκεται και το Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Μάκης Αγκούτογλου .

Πληθυσμός

Η παραλία της Αναβύσσου
Η παραλία της Αναβύσσου, μπροστά από τις αλυκές, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για όσους κάνουν θαλάσσιο σέρφινγκ.

 Στη ζωή των Μικρασιατών προσφύγων στην Ανάβυσσο βασίζεται το μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη Γαλήνη (1937).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Σαρωνικού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Δήμος Σαρωνικού
Επαρχία Πόλβα

Η Επαρχία Πόλβα (εσθονικά: Põlva maakond), ή Πόλβαμαα, είναι μια από τις 15 Επαρχίες της Εσθονίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας και συνορεύει με τις επαρχίες Τάρτου, Βάλγκα και Βόρου. Συνορεύει επίσης και με την Ρωσία. Μεγάλα τμήματα των συνόρων με την γειτονική Ρωσία δεν έχουν ακόμα επικυρωθεί με συνθήκη, και ορισμένα χωριά της Επαρχίας Πόλβα (π.χ. τα Λούτεπεε και Σάατσε) μπορούν να προσεγγιστούν οδηγώντας μόνο μέσα από ελεγχόμενες από την Ρωσία περιοχές. Το 2.3% του συνολικού πληθυσμού της Εσθονίας ζει στην επαρχία Πόλβα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Επαρχίες της Εσθονίας
Πολυδένδρι Αττικής

Το Πολυδένδρι είναι χωριό της ανατολικής Αττικής. Βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 340 μέτρων, στις ανατολικές απολήξεις της Πάρνηθας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Ωρωπού. Ο πληθυσμός του Πολυδενδρίου ανέρχεται σε 1.385 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Ο οικισμός ονομαζόταν Μάζι μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Πολυδένδρι. Για την ονομασία Μάζι υπάρχουν δύο εκδοχές. Η πρώτη αποδίδει την ονομασία σε Βυζαντινό τιμαριούχο με το επώνυμο Μάζης και η δεύτερη στο ότι αποτέλεσε αποικία του ομώνυμου χωριού της Βοιωτίας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη:

Διοικητικές μεταβολές 
Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης, το Πολυδένδρι (με την ονομασία Μάζι) εντάχθηκε στον τότε διευρυμένο Δήμο Μαραθώνα, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1912. Τη χρονιά αυτή εντάχθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα Καπανδριτίου, ενώ από το 1929 απετέλεσε την έδρα της ανεξάρτητης κοινότητας Πολυδενδρίου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 2010. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, το Πολυδένδρι υπάγεται στον νέο, διευρυμένο Δήμο Ωρωπού.

Εικόνες

Δείτε επίσης
Κοινότητα Πολυδενδρίου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Ωρωπού, Πολυδένδρι

Κοινότητες του νομού Αττικής
Χωριά του νομού Αττικής
Λίμνη Μπελέτσι

Η λίμνη Μπελέτσι είναι μία μικρή λίμνη που βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων περίπου στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, στην περιοχή Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών, βορειοδυτικά της ομώνυμης κορυφής Μπελέτσι.

Γενικά 
Πρόκειται για τεχνητή λίμνη η οποία δημιουργήθηκε με δαπάνες των Γεωργίου Νάστου και Αθανασίου Πάντου τη διετία 1973-75 (εποχής Χούντας και λίγο μετά) ως αποθεματικό δυναμικό νερού για έργα που τότε κατασκεύαζαν στη περιοχή αλλά και ως μελλοντικό  βιότοπο. Ως συνέπεια της κατασκευή της ήταν η αλλαγή της χάραξης του δρόμου που συνέδεε τον Άγιο Μερκούριο με τις Αφίδνες (πρώην Κιούρκα). Το τεχνητό αυτό έργο συγκράτησε αφενός τα νερά της πηγής που βρίσκεται βόρεια, αφετέρου τα όμβρια  ύδατα από τον υπερκείμενο λόφο με αποτέλεσμα το σχηματισμό της λίμνης. Η λίμνη έχει μέγιστη διάμετρο 130 μέτρα περίπου και μέγιστο βάθος 9 μέτρα, ενώ το συνολικό της εμβαδόν αγγίζει τα 7.000 τ.μ.

Χλωρίδα και πανίδα 
Η λίμνη Μπελέτσι αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της περιοχής καθώς απαντώνται αποδημητικά πουλιά όσο και μόνιμα νηκτικά (πάπιες, κύκνοι), ψάρια, κυρίως κυπρίνοι και χέλια.
Επίσης ζουν στη λίμνη αρκετές νεροχελώνες, κυρίως οι λεγόμενες νεροχελώνες με κόκκινα μάγουλα (Trachemys scripta elegans), οι οποίες είναι παράδειγμα για χωροκατακτητικά είδη. Η αρχική καταγωγή τους είναι οι ΗΠΑ και το Μεξικό, αλλά είναι και παγκοσμίως οι πλέον εμπορεύσιμες χελώνες ως κατοικίδιο, και έτσι, ως παρατημένα πρώην κατοικίδια, καταφέρανε να κατακτήσουν παγκοσμίως διάφορους υδροβιότοπους όπως και τη λίμνη Μπελέτσι.

Σήμερα ο οικισμός της Αγίας Τριάδας εντός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου έκτασης 7.636 στρεμμάτων/1.876 οικοπέδων του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Υγειονομικών με την επωνυμία «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία ΣΥΝΠΕ» που περιβάλλει την τεχνητή λίμνη Μπελέτσι, έχει πλέον αρκετές πολυτελείς μονοκατοικίες αλλά και ένα κατάλληλα διαμορφωμένο καταφύγιο που στο παρελθόν φιλοξενούσε ελάφια και άλλα ζώα.

Σημειώσεις
 Με το όνομα Κιθάρα αναφέρεται επίσης μία τεχνητή λίμνη που βρισκόταν στα βασιλικά κτήματα του Τατοΐου και είναι σήμερα αποξηραμένη

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για τον καιρό στην Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών

Μπελετσι
Γιώργης Βιτσώρης

Ο Γιώργης Βιτσώρης (1899-1954) ήταν Έλληνας τροτσκιστής-αρχειομαρξιστής, ηθοποιός και μέλος της Γαλλικής Αντίστασης.

Βιογραφικό 
Ήταν το πρώτο παιδί του Αλέξανδρου Βιτσώρη (1860–1911) και της Αικατερίνης Βιτσώρη το γένος Βανδή (1873–1943). Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στην Μάντοβα της Ιταλίας, όπου κατείχε εργοστάσιο οινοποιίας. Η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Καβάλα και ήταν μοναχοκόρη καπνεμπόρου. Αδέλφια του Γιώργη Βιτσώρη ήταν η Έμμα Βιτσώρη (γεν. 1900), ο ζωγράφος και γλύπτης Μίμης Βιτσώρης (1902–1945),  ο ηθοποιός και ποιητής Τίμος Βιτσώρης (1904–1941), η Μαίρη Βιτσώρη (γεν. 1908) και η Θηρεσία Βιτσώρη (γεν. 1911). Το 1911, μετά το θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα.

Η πολιτική σταδιοδρομία του Βιτσώρη ξεκινά στη δεκαετία του 1920 με τη συγκρότηση της ομάδας "Εργασία" και την έκδοση του περιοδικού "Αρχείο Μαρξισμού". Ο Βιτσώρης έπαιξε, επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση της Ένωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών αρχικά και αργότερα της τροτσκιστικής Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μπολσεβίκων Λενινιστών Ελλάδας- Αρχειομαρξιστών (ΚΟΜΛΕΑ). Το 1934 ο Βιτσώρης συγκρότησε πιστή στον Τροτσκισμό εσωκομματική τάση, η οποία ήρθε σε σύγκρουση με την κυρίαρχη, παραδοσιακή αρχειομαρξιστική τάση του Δημήτρη Γιωτόπουλου- Witte, ο οποίος είχε έρθει σε ρήξη με τον Λέοντα Τρότσκι. Ύστερα από τη διάσπαση της ΚΟΜΛΕΑ την ίδια χρονιά, ο Βιτσώρης συγκρότησε την οργάνωση Μπολσεβίκος που σύντομα διασπάστηκε σε δύο αντιμαχόμενες ομάδες, την ομάδα Νέος Δρόμος και την Κομμουνιστική Διεθνιστική Ένωση Ελλάδας. 

Όταν εγκαθιδρύθηκε η δικτατορία του Μεταξά, ο Βιτσώρης συνελήφθη και εξορίστηκε ως αντιφρονούντας στο ολοκληρωτικό καθεστώς. Απελευθερώθηκε πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και κατέφυγε στη Γαλλία, όπου πήρε μέρος στη Γαλλική Αντίσταση ως σαμποτέρ-δυναμιτιστής. Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε από τις γαλλικές αρχές μετά το τέλος του πολέμου.
Πέθανε στη Γαλλία το 1954.

Ο Γιώργης Βιτσώρης ήταν ο πρώτος σύζυγος της ηθοποιού Νίτσας Τσαγανέα. Κόρη τους ήταν η ηθοποιός Λιάνα Βιτσώρη.

Πηγές 
 Ο Γιώργος Βιτσώρης για το ΕΑΜ και τους Έλληνες Τροτσκιστές
 "Έφυγε" η Νίτσα Τσαγανέα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Ο άγνωστος Βιτσώρης»: ο αρχειομαρξιστής ηθοποιός που συνάντησε τον Τρότσκι

Έλληνες τροτσκιστές
Έλληνες Αντιστασιακοί
Αρχειομαρξισμός
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μεσονήσια Ρεθύμνης

Τα Μεσονήσια είναι χωριό της Κοινότητας Ελενών του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Βρίσκεται μεταξύ του χωριού Ελένες και Γερακαρίου. Απέχει από το Ρέθυμνο περίπου 40 χιλιόμετρα. Είναι στις υπώρειες του βουνού "Κατσονήσι" ή "Κατσονήχι" οπώς το αποκαλούν οι κάτοικοι του χωριού. Η ονομασία του οικισμού (Μέσον - Νήσου) παραπέμπει στην κεντρική θέση της περιοχής στην Κρήτη (Βορρά – Νότο). Οι εκκλησίες του χωριού είναι ο Άγιος Αντώνιος (προστάτης του χωριού),μονόκλιτος ναός, βασιλικού ρυθμού, η Πανάγια Καρεμφυλάτη ή  Καροφυλάτη, ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Ονούφριος. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία.  Στην τελευταία απογράφη  πληθυσμού (2001), απογράφηκαν 97 κάτοικοι. Στη Γερμανική κατοχή, κάτοικοι του χωριού πήραν μέρος στην αντίσταση και το χωριό αποτέλεσε καταφύγιο ΄Αγγλων και ντόπιων αντιστασιακών. 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Παλινόρθωση των Βουρβόνων

Μετά την εκδίωξη του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας το 1814, οι Σύμμαχοι αποκατέστησαν την Δυναστεία των Βουρβόνων στο Γαλλικό θρόνο. Η επακόλουθη περίοδος καλείται Παλινόρθωση, και χαρακτηρίζεται από μια ορμητική συντηρητική αντίδραση και την επανασταθεροποίηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ως μια δύναμη στη Γαλλική πολιτική.

Λουδοβίκος ΙΗ΄, 1814-1824 

Η παλινόρθωση του Λουδοβίκου ΙΗ΄ στο θρόνο το 1814 επηρεάστηκε ευρέως μέσα από την υποστήριξη του πρώην υπουργού εξωτερικών του Ναπολέοντα Ταλεϋράνδου, ο οποίος έπεισε τις νικηφόρες Συμμαχικές Δυνάμεις για την επιθυμία της παλινόρθωσης των Βουρβόνων.

Οίκος των Βουρβόνων
Ιστορία της Γαλλίας
Βασιλικά Ευβοίας

Τα Βασιλικά είναι παραθαλάσσιο χωριό το οποίο βρίσκεται στη Βόρεια Εύβοια, ανήκει στον Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού και απέχει 90 χλμ από τη Χαλκίδα και 32 χλμ από την Ιστιαία. Το χωριό βρίσκεται στην πλευρά της Εύβοιας που βλέπει προς το Αιγαίο πέλαγος, απέναντι περίπου από τη Σκόπελο και τη Σκιάθο. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 85 μέτρων και ο πληθυσμός του είναι 424 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. 

Η ονομασία του χωριού κατά πάσα πιθανότητα ανάγεται στα χρόνια των περσικών πολέμων. Συγκεκριμένα, κατά τη ναυμαχία του Αρτεμισίου τα βασιλικά πλοία των Περσών φέρονται να είχαν αγκυροβολήσει στον όρμο του χωριού, ενώ τα πλοία των Ελλήνων στον όρμο του διπλανού χωριού, που σήμερα ονομάζεται Ελληνικά. Ως προέκταση του χωριού θεωρείται το Ψαροπούλι, που είναι η παραλία του χωριού.

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Δήμος Μάνδρας

Ο Δήμος Μάνδρας ήταν δήμος της Δυτικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1946-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της δυτικής Αττικής μετά τον δήμο Μεγάρεών με έκταση 206 τ.χλμ.. Ο δήμος Μάνδρας βρίσκόταν ανάμεσα στους δήμους Μεγαρεών, Ασπροπύργου και Βιλίων και εκτεινόταν από την Πάρνηθα μέχρι τον Σαρωνικό. Αποτελούταν από ένα δημοτικό διαμέρισμα που περιλαμβάνει πολλούς οικισμούς. Όλοι οι οικισμοί του δήμου ήταν μικροί με εξαίρεση την Μάνδρα που έχει πληθυσμό 10.947 κατοίκους και αποτελούσε την έδρα του δήμου. Ο δήμος στο μεγαλύτερο τμήμα του περιλάμβανε βιομηχανική περιοχή με εξαίρεση το βόρειο τμήμα του προς τα όρη Πάστρα, Πατέρας και Πάρνηθα όπου καλύπτεται από πευκοδάση.

Διαίρεση
Αναλυτικά οι οικισμοί του δήμου (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
  Δ.δ. Μάνδρας  [ 12.792 ]  
 η Μάνδρα [ 10.947 ]  
 ο Άγιος Γεώργιος [ 73 ]  
 ο Άγιος Σωτήρ [ 496 ]  
 ο Άγιος Χαράλαμπος [ 16 ]  
 τα Διόδια [ 174 ]  
 η Θέα [ 62 ]  
 η Λεύκα [ 26 ]  
 η Λούτσα [ 0 ]  
 η Μονή Οσίου Μελετίου [ 25 ]  
 η Νέα Ζωή [ 443 ]  
 το Παλαιοχώρι [ 356 ]  
 το Πουρνάρι [ 174 ]

Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο δήμος Μάνδρας δημιουργήθηκε το 1946 με  την αναγνώριση της προηγούμενης κοινότητας Μάνδρας σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 και περιλάμβανε τη Μάνδρα ως έδρα της και τον οικισμό της Οινόης (τότε Μάζι). Το 1919 αποσπάστηκε η Οινόη που αποτέλεσε νέα κοινότητα. Το 1946 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο και τα επόμενα χρόνια αναγνωρίστηκαν μέσα στα όριά του νέου δήμου οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος, Άγιος Σωτήρ, Άγιος Χαράλαμπος, Διόδια, Θέα, Λεύκα, Λούτσα, Μονή Οσίου Μελετίου, Νέα Ζωή, Παλαιοχώρι και Πουρνάρι. Ο δήμος Μάνδρας στη συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι τα τέλη του 2010, οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης καταργήθηκε και συνενώθηκε στον νέο δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας.

Δήμαρχοι Μάνδρας 
...
1967-197? Μελέτιος Αθ. Τσαντίλας (διορισμένος από τη χούντα, 1967-1974), με αναπληρωτή τον Ευάγγελο Μ. Ρόκκα.
1975-1978 Μ. Χατζημήτρος
1979-1982 Αριστοτέλης Πέππας
1983-1990 Χρήστος Μαρουγκάς
1991-2002 Αλέξανδρος Μαραγκός
2003-2006 Ιωάννης Λιούλης
2007-2010 Ιωάννα Κριεκούκη

Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Μάνδρας

Μανδρα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλλιτεχνικής παγοδρομίας

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Παγοδρομιών (Ε.Ο.ΠΑΓ.), η οποία ιδρύθηκε το 1986. Το 1ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα διεξήχθη το Δεκέμβριο του 1989 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Η έλλειψη παγοδρομίων στην Ελλάδα δημιούργησε προβλήματα στη διοργάνωση του πρωταθλήματος —ιδιαίτερα από το 2003, που κατεδαφίστηκε το παγοδρόμιο στο Πολύδροσο Αμαρουσίου, ως το 2008. Χρονιά κατά την οποία λειτούργησε, από τις 18 Μαρτίου έως τον Ιούνιο, προσωρινό παγοδρόμιο προστατευμένο με τέντα στα ανοιχτά πάρκινγκ του ΟΑΚΑ, στην περιοχή Κάτω Σωρός του Αμαρουσίου, υπό την απειλή της διαγραφής της Ελληνικής Ομοσπονδίας Παγοδρομιών από τη Διεθνή Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου και τη Διεθνή Ένωση Παγοδρομίας. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2009 διεξήχθη στις 13 και 14 Ιουνίου στο παγοδρόμιο Ολυμπιακών προδιαγραφών που διαμορφώθηκε στο Ολυμπιακό  Κέντρο Πάλης  των Άνω Λιοσίων, όπου τον Απρίλιο του 2010 επρόκειτο να διεξαχθεί ο Α΄ Όμιλος της Γ΄ Κατηγορίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί Πάγου. Διοργάνωση που τελικά ανατέθηκε στο Λουξεμβούργο, μετά την άρνηση της νέας κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει τη διεξαγωγή της.

Νικητές 

Δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν πηγές που αναφέρουν ως πρωταθλητές Ελλάδος όσους αναγράφονται στον πίνακα με πλάγιους χαρακτήρες. Αποτελούν όμως ισχυρή ένδειξη τα εξής:

1 Εκπροσώπησαν την Ελλάδα στο Πανευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Πηγή: Skatabase-A Reference for Skating Results 

2 Εκπροσώπησαν την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Πηγή: Skatabase-A Reference for Skating Results

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Διεθνής Ένωση Παγοδρομίας 
 Ελληνική Ομοσπονδία Παγοδρομιών (υπό κατασκευή στις 27 Ιουλίου 2009 —εναλλακτική διεύθυνση)
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου 2010  —και το πόστερ της διοργάνωσης (από την επίσημη ιστοσελίδα των παικτών της Εθνικής Ομάδας Χόκεϊ επί Πάγου)

Καλλιτεχνικη παγοδρομια
Καλλιτεχνική παγοδρομία στην Ελλάδα
Μονκριβέλο

Το  Μονκριβέλο (ιταλικά: Moncrivello) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 35χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 35χμ. δυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λιβόρνο Φερράρις, Μπιανζέ, Μπόργκο ντ'Άλε και Τσιλιάνο της επαρχίας του Βερτσέλλι, Βιλαρέτζια, Βίσκε, Μαλιόνε, Ματσέ και Μποργκομαζίνο της επαρχίας του Τορίνο.

Ιστορία 

Το όνομα της πόλης αναφέρεται για πρώτη φορά κατά τον 12ο αι. Σε αυτοκρατορικό κείμενο του Φρειδερίκου Α' Βαρβαρόσσα αναφέρεται ως Μοντεκριβέλλουμ (Montecrivellum) και αργότερα ως Μονκραβέλλουμ (Moncravellum) ή Μονσκαπράρουμ (Monscaprarum) σε κείμενο του 1191 του Ερρίκου ΣΤ΄.

Όταν κατά τον 13ο αι. η πόλη πουλήθηκε στο Βερτσέλλι διέθετε ήδη ισχυρό φρούριο ενώ το 1399 πέρασε στη κυριαρχία του Οίκου της Σαβοΐας. Έκεινη την περίοδο το φρούριο χρησίμευε κυρίως για αμυντικούς σκοπούς. Η δραστήρια Γιολάντα της Γαλλίας, κόρη του Κάρολου Ζ' το μετέτρεψε σε αρχοντική κατοικία, όπου και πέθανε το 1478. Στο συγκεκριμένο κάστρο έγιναν οι γάμοι αρκετών αριστοκρατισσών του Δουκάτου της Σαβοΐας.

Η κυριαρχία του Οίκου της Σαβοΐας τελειώνει λόγω συνεχών μαχών ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία, και η πόλη καταλήγει τελικά σε ευγενείς του Πεδεμοντίου τον 17ο αι., στους οποίους και παραμένει ως το 1825, οπότε και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από πυρκαγιά, ακολουθώντας την μοίρα της υπόλοιπης επαρχίας του Βερτσέλλι.

Το 1972 το κάστρο αναστηλώθηκε από ιδιώτες και σήμερα είναι επισκέψιμο ενώ χρησιμοποιείται και για πολιτιστικούς σκοπούς.

Δημογραφική εξέλιξη 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Ηλίας Μπέριος

Ο  Ηλίας Μπέριος  (γενν. 1959) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Απόλλωνα Αθηνών κι έκανε καριέρα σε Παναθηναϊκό και Πανιώνιο.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ηλίας Μπέριος γεννήθηκε το 1959. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν δεξί μπακ. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο έγινε γνωστός και κλήθηκε στην Εθνική ομάδα. Τη σεζόν 1977-78 έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική ως ερασιτέχνης και από την επόμενη υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Το 1982 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο σεζόν. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα.

Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται ασχολήθηκε με ποδοσφαιρικές ακαδημίες και με το ποδόσφαιρο σάλας. Το 1997 ίδρυσε την ομάδα Ηνίοχος στο Γουδή, η οποία συμμετείχε στα δοκιμαστικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου σάλας της ΕΠΟ. Το 1999 ίδρυσε μαζί με άλλους την Πανελλήνια Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάλας (ΠΕΠΣΣ), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος και βασικός παράγοντας από τότε μέχρι σήμερα.

Στην Εθνική

Ο Ηλίας Μπέριος κλήθηκε το 1982 στην Εθνική ομάδα, όταν προπονητής ήταν ο Χρήστος Αρχοντίδης. Αγωνίστηκε μόνο σε τρία φιλικά ματς: στις 10 Μαρτίου 1982 με τη Σοβιετική Ένωση, στη Νέα Φιλαδέλφεια (σκορ: 0-2), στις 24 Μαρτίου με την Τσεχοσλοβακία στην Πράγα (σκορ: 1-2) και στις 22 Δεκεμβρίου με την Κύπρο στα Γιάννενα (σκορ: 1-0).

Επίσης, στις 19/4/1979 έπαίξε με την Εθνική ολυμπιακή ομάδα σε ένα ματς του προολυμπιακού τουρνουά κατά της Ιταλίας.

Καριέρα

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1): 1984.
 Κύπελλο Ελλάδος (1): 1984.

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
 http://www.rsssf.com/tablesg/grk88.html
Μπεριος
Μπεριος
Μπεριος
Μπεριος
Μπεριος
Μ
Δημήτρης Μπαρμπαλιάς

Ο  Δημήτρης Μπαρμπαλιάς  (γεν. 1961) είναι παλαίμαχος Έλληνας τερματοφύλακας, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ως τις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ο Δημήτρης Μπαρμπαλιάς γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1961. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Πανιώνιο, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 11 Απριλίου 1982, στη μοναδική συμμετοχή του εκείνη τη σεζόν. Μεταξύ 1984 και 1987 αγωνίστηκε δανεικός στον Αιολικό, στη Β΄ Εθνική και στο Χαραυγιακό στη Γ΄ Εθνική. Στη συνέχεια επέστρεψε στον Πανιώνιο, όπου έπαιξε ως το τέλος της καριέρας του, χωρίς όμως να καταφέρει να γίνει ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας. 

Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται εργάστηκε ως προπονητής, μεταξύ άλλων και στον Πανιώνιο το 2001. Επίσης, ασχολήθηκε με την ανίχνευση ποδοσφαιρικών ταλέντων. Εργάστηκε στο τμήμα σκάουτινγκ του Ολυμπιακού Π.. Σήμερα εργάζεται για την Α.Ε.Κ.

Καριέρα 

 Σημείωση: Ελλιπή στοιχεία.

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες
Μπαρμπαλιάς
Μπαρμπαλιάς
Μπαρμπαλιάς
Μπαρμπαλιάς
Μπαρμπαλιάς
Ποδοσφαιριστές Αιολικού Μυτιλήνης
Θεόφιλος Καρασαββίδης

Ο  Θεόφιλος Καρασαββίδης  (γεν. 1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής μεσο-επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του ’90 και 2000 στον Απόλλωνα Αθηνών, στον Ολυμπιακό, στον Πανιώνιο και στη συνέχεια  στην Ιταλία σε ομάδες μικρών κατηγοριών. Είναι μικρότερος αδερφός του επίσης διεθνή ποδοσφαιριστή Άρη Καρασαββίδη.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θεόφιλος Καρασαββίδης γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1971 στη Σκύδρα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Αετός Σκύδρας στη Δ΄ Εθνική. Το 1989 πήγε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου αγωνίστηκε ως το 1995. Έκανε ντεμπούτο στην στην Α΄ Εθνική στις 8/10/1989. Τότε ξεχώρισε το ταλέντο του και κλήθηκε στην εθνική ελπίδων και στη συνέχεια στην εθνική ανδρών.

Στη συνέχεια παίρνει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, στον οποίο έμεινε μόνο δύο σεζόν (1995-1997), χωρίς να μπορέσει να καθιερωθεί. Πάντως, με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το πρωτάθλημα 1997.

Στη συνέχεια πηγαίνει στο νεοφώτιστο Πανιώνιο, με τον οποίο κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος 1998 ενώ την επόμενη σεζόν φτάνει στα προημιτελικά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.

Ακολούθως, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ιταλία. Αγωνίστηκε εκεί ως το 2006 σε οκτώ διαφορετικές ομάδες μικρών κατηγοριών.

Στην Εθνική

Ο Θεόφιλος Καρασαββίδης ήταν μέλος των εθνικών ομάδων παίδων το 1987, νέων το 1989 και της εθνικής ελπίδων της Ελλάδας ως το 1991. Το 1992 κλήθηκε στην εθνική ανδρών, στην οποία αγωνίστηκε πέντε φορές ως το 1995, όλες ως αλλαγή. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 29 Ιανουαρίου 1992 σε φιλικό αγώνα με την Αλβανία εκτός έδρας (σκορ: 0-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο. Στον αγώνα αυτό μετείχε και ο αδερφός του Άρης Καρασαββίδης, η μοναδική περίπτωση που συνέπεσε να αγωνιστούν ταυτόχρονα στην εθνική ομάδα.

Οι υπόλοιποι 4 αγώνες που μετείχε ήταν: με τη Σκοτία εντός έδρας στις 18/12/1994 για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (σκορ: 1-0) που μπήκε ως αλλαγή στο 89΄, με τη Ρουμανία φιλικός στην Καλαμάτα στις 8/2/1995 (σκορ: 1-0) που μπήκε στο 50΄, με την Ελβετία φιλικός στο ΟΑΚΑ στις 8/3/1995 (σκορ: 1-1) που μπήκε στο 72΄ και ο τελευταίος με τη Λιθουανία φιλικός στο Βίλνιους στις 17/5/1995 (σκορ:1-2) που μπήκε στο β΄ ημίχρονο.

Με την εθνική ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997.

Καριέρα

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997
 Πρωτάθλημα Ελλάδος (1): 1997.
 Κύπελλο Ελλάδος (1): 1998.

Πηγές

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=16242
 https://web.archive.org/web/20101008150329/http://hevshe.pblogs.gr/1986-95.html

Καρασαββιδης Θεοφιλος
Καρασαββιδης Θεοφιλος
Καρασαββιδης Θεοφιλος
Καρασαββιδης Θεοφιλος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καρασαββιδης Θεοφιλος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κ
Βερτίσκος

Ο Βερτίσκος  είναι βουνό του νομού Θεσσαλονίκης με μέγιστο υψόμετρο 1.103 μέτρα. Η κορυφή του όρους ονομάζεται Χαρβάτα και καλύπτεται με πλούσια βλάστηση οξιάς. Σε υψόμετρο 1080 μέτρων υπάρχει το εκκλησάκι Της Γεννήσεως της Θεοτόκου που λειτουργεί κάθε χρόνο την ημέρα της γιορτής του. Περιμετρικά της κορυφής υπάρχουν περιοχές άξιες λόγου όπως η Δάσκαλου βρύση χώρος αναψυχής με κιόσκια, παγκάκια και φυσικά παγωμένο νερό, η περιοχή Αλατζά Τιτζμέ χώρος αναψυχής καλυμμένος από τεράστιες οξιές με πλούσια φυσική ομορφιά, επίσης το φυλάκιο πυροπροστασίας που βρίσκεται στην κορυφή του όρους και παρέχει απεριόριστη θέα στις λίμνες Βόλβη, Κορώνεια αλλά και στον κάμπο των Σερρών. Στην βορειοανατολική πλευρά του όρους σε υψόμετρο 800 μέτρων υπάρχει το εγκαταλειμμένο πλέον χωριό Νέα Σεβάστεια. Το χωριό ερήμωσε την δεκαετία 1950 με 1960 όπου οι κάτοικοι του εγκαταστάθηκαν σε διάφορα χωριά όπως (Κρυονέρι, Αυγή, Σοχό, Κολχικό). Στο χωριό διατηρείται σε καλή κατάσταση η εκκλησία του χωριού, το σχολείο και τα νεκροταφεία. 
 
Το όρος Βερτίσκος καλύπτει όλο το βόρειο τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης και στις πλαγιές του σχηματίζονται πολλά υδάτινα ρεύματα που καταλήγουν στις λίμνες Βόλβη και Κορώνεια, καθώς και στον ποταμό Στρυμόνα στα βορειοανατολικά του βουνού. Στα νοτιοανατολικά ο Βερτίσκος συνδέεται με το Κερδύλιο όρος και τα υψώματα της Βόλβης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Όρος Βερτίσκος, serresnews.net
 Ιστότοπος Βερτίσκου
 Σύνδεσμος Βερτίσκιωτών

Βουνά της Θεσσαλονίκης
Βουνά των Σερρών
Δήμος Παξών

Ο δήμος Παξών είναι δήμος του νομού Κέρκυρας που περιλαμβάνει τα νησιά Παξοί και Αντίπαξοι. Ο δήμος αποτελείται από 4 δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 2.300 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011  (2.438 με βάση την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου είναι ο Γάιος.

Δημοτικά Διαμερίσματα 
Ο δήμος αποτελείται από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Γαΐου  [ 1.326 ]   
 ο Γάιος ( οι Παξοί ) [ 561 ]   
 ο Αντίπαξος (νησίδα) [ 64 ]   
 τα Βελιανιτάτικα [ 70 ]   
 τα Βλαχοπουλάτικα [ 93 ]   
 ο Ιερομόναχος [ 35 ]   
 τα Κατσιμάτικα [ 13 ]   
 τα Μακράτικα [ 142 ]   
 τα Μπογδανάτικα [ 161 ]   
 ο Οζιάς [ 187 ]   
 η Παναγία (νησίδα) [ 0 ]   
  Δ.δ. Λάκκας  [ 416 ]   
 η Λάκκα [ 102 ]   
 τα Απεργάτικα [ 91 ]   
 τα Αρωνάτικα [ 21 ]   
 τα Γραμματικαίικα [ 19 ]   
 τα Δαλιετάτικα [ 69 ]   
 τα Μαστοράτικα [ 39 ]   
 τα Μουγκελάτικα [ 27 ]   
 τα Πετράτικα [ 48 ]   
  Δ.δ. Λογγού  [ 279 ]   
 ο Λογγός [ 65 ]   
 τα Ανεμογιαννάτικα [ 16 ]   
 τα Δενδιάτικα [ 61 ]   
 τα Καγκάτικα [ 42 ]   
 τα Κοντογιαννάτικα [ 58 ]   
 το Κούτσιον [ 37 ]   
  Δ.δ. Μαγαζιών  [ 417 ]   
 τα Μαγαζιά [ 93 ] 
 τα Αρβανιτακαίικα [ 45 ]   
 τα Κουρταίικα [ 42 ]   
 τα Μανεσάτικα [ 67 ] 
 τα Μποϊκάτικα [ 25 ]   
 ο Πλάτανος [ 145 ]
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.24.Β. αυτού.

Δημοτικές Εκλογές

2019 
Με το οριακό 50,35%, ο Σπυρίδων Βλαχόπουλος επανεξελέγη από τον 1ο γύρο στον Δήμο Παξών το 2019.

2014 
Το 2014 εξελέγη νέος δήμαρχος Παξών ο Σπυρίδων Βλαχόπουλος, με αποτέλεσμα να ολοκληρωθεί η 12ετής θητεία του Σπυρίδωνα Μπογδάνου. Το αποτέλεσμα ήταν οριακό και κρίθηκε σε διαφορά μόλις 30 ψήφων.

2010 
Ο Σπυρίδων Μπογδάνος επανεξελέγη το 2010 (3η συνεχόμενη θητεία), επικρατώντας του πρώην Δημάρχου Παξών, Θωμά Νικολούζου.

2006 
2η συνεχόμενη θητεία για τον Σπυρίδωνα Μπογδάνο, που επικράτησε ξανά(όπως και το 2002), του Γεωργίου Αραβαντινού.

2002 
Το 2002, οι υποψήφιοι για τον Δήμο Παξών ήταν 2, οπότε το αποτέλεσμα θα κρίνονταν από τον 1ο γύρο. Ο Σπυρίδων Μπογδάνος εξελέγη νέος Δήμαρχος Παξών με ποσοστό 55,3%.

1998 
Ο Θωμάς Νικολούζος οριακά δεν εξελέγη δήμαρχος Παξών από τον 1ο γύρο, αφού συγκέντρωσε το 49,5% των έγκυρων ψηφοδελτίων. Στον 2ο γύρο συγκέντρωσε ποσοστό 58,4% έναντι 41,6% του Σπυρίδωνα Βλαχόπουλου.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Παξοί
Πληροφορίες για τους Παξούς
Χάρτης Παξών
Λιβόρνο Φερράρις

Το Λιβόρνο Φερράρις (ιταλικά: Livorno Ferraris) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 40χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 25χμ. δυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κρεσεντίνο, Λαμπόρο, Μονκριβέλο, Μπιανζέ, Σαλούτζια, Τρίνο, Τσιλιάνο και Φοντανέτο Πο.

Δημογραφική εξέλιξη 

Η πόλη αποτελείται από πέντε διαμερίσματα: Καστελ’Απέρτολε (Castell'Apertole), Κολομπάρα (Colombara), Γκαραβόλιε (Garavoglie), Τζέρμπιντι (Gerbidi) και Σαν Τζάκομο (San Giacomo). 

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Απόστολος Λιολίδης

Ο  Απόστολος Λιολίδης (γεν. 13-8-1977) είναι διεθνής Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του από την Δόξα Συκεών και έκανε τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα από τον Άρη Θεσσαλονίκης όπου και έγινε γνωστός στο ευρύ ποδοσφαιρόφιλο κοινό ενώ αγνωνίστηκε και σε άλλες ελληνικές ομάδες καθώς και στα γήπεδα της Ιταλίας με την φανέλα της Αταλάντα και της Αλτσάνο. Το 1999 αγωνίστηκε δύο φορές με την εθνική ανδρών και σημείωσε ένα γκολ.

Καριέρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=10983

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Ηλιούπολης Αττικής
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Τρίνο

Το  Τρίνο (ιταλικά: Trino) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι. Βρίσκεται περίπου 50χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 15χμ. νοτιοδυτικά του Βερτσέλλι.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Κοσταντσάνα, Λιβόρνο Φερράρις, Μπιαντσέ, Παλατσόλο Βερτσελλέζε, Ρονσέκκο, Τρίτσερο και Φοντανέτο Πο της επαρχίας του Βερτσέλλι και με Καμίνο και Μοράνο Πάδου της επαρχίας της Αλεξάνδρειας.

Δημογραφική εξέλιξη

Εβραϊκή κοινότητα 

Στο Τρίνο από τον 16ο αι. έως και λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχε μια αξιόλογη εβραϊκή κοινότητα. Οι Εβραίοι του Τρίνο ήταν διάσημοι τυπογράφοι σε ολόκληρη την Ιταλία κατά τον 16ο αι. το 1723 ιδρύθηκε το γκέτο της πόλης, το οποίο άκμασε ως την απελευθέρωση του 1848. Η κοινότητα έφτασε τα 100 μέλη το 1880, αλλά γρήγορα ο αριθμός μειώθηκε λόγω ισχυρού μεταναστευτικού ρεύματος. 

Υπάρχουν ακόμα στην πόλη το κτίριο της Συναγωγής και ένα μικρό εβραϊκό νεκροταφείο. Αν και σημαντικό μέρος της Συναγωγής καταστράφηκε το 1965 και μέρος των αντικειμένων που υπήρχαν μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ, ωστόσο, είναι ακόμα αναγνωρίσιμη η αρχιτεκτονική του κτιρίου. Το 2006 αναστηλώθηκε στο Τελ Αβίβ η Συναγωγή του Τρίνο.

Αδελφοποιημένες Πόλεις 

Το Τρίνο έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
 Σοβινί - Γαλλία, 1961
 Γκεϊζενχάιμ - Γερμανία, 1974
 Μπανφόρα - Μπουρκίνα Φάσο, 1999

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα του Τρίνο
Εθνικό Πάρκο του Τρίνο

Πηγές

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Πάρις Γεωργακόπουλος

Ο Πάρις Γεωργακόπουλος  (γενν. 23 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή και στον Παναθηναϊκό. 

Ήταν μέσος και αριστεροπόδαρος. Υπήρξε εξαιρετικά ταλαντούχος, με υψηλή τεχνική κατάρτιση και δημιουργικός, αλλά αποσύρθηκε πρόωρα από την ενεργό δράση στο ποδόσφαιρο.

Βιογραφικό
Ο Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1965 στην Πάτρα. Προερχόμενος από αστική οικογένεια, με τον πατέρας του να εξασκεί το επάγγελμα του δικαστικού.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Παναχαϊκής την δεκαετία του ’70. Αγωνίστηκε ως παίκτης της πρώτης ομάδας από την περίοδο 1981-82 στη Β΄ Εθνική και έπειτα, κάνοντας το ντεμπούτο του σε ηλικία 16 ετών, όντας μαθητής ακόμη. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου 1983. Με την πατραϊκή ομάδα κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 1982, 1984, ενώ στο Κύπελλο Ελλάδας το 1983 έφτασε έως τα προημιτελικά του θεσμού.

Το 1986 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα: 1990, 1991 και τρία κύπελλα: 1988 (δεν έπαιξε στον τελικό), 1989 και 1991 (έπαιξε στον πρώτο από τα δύο ματς του τελικού). 

Το 1992 διαφώνησε με την ιδιοκτησία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός σχετικά με τη διάρκεια επέκτασης του συμβολαίου του και αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 27 ετών, δηλαδή πάνω στην ποδοσφαιρική του ακμή.

Αφότου αποσύρθηκε ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε τις σπουδές του όπου είχε διακόψει κατά την ποδοσφαιρική του καριέρα και πήρε το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού. Επέστρεψε στην Πάτρα και εξάσκησε το επάγγελμα του.

Εθνική Ομάδα

Ο Πάρις Γεωργακόπουλος ήταν δύο φορές διεθνής με την εθνική ανδρών το 1989 σε φιλικά ματς στο ΟΑΚΑ: στις 29 Μαρτίου εναντίον της Τουρκίας (σκορ: 0-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 52΄ και στις 5 Απριλίου επί της Γιουγκοσλαβίας (σκορ: 1-4), στο οποίο αγωνίστηκε ως το 62΄.

Καριέρα

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Πρωταθλήματα Ελλάδος (2): 1990, 1991.
 Κύπελλα Ελλάδος (3): 1988, 1989, 1991.
 Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (2): 1982, 1984.

Πηγές

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=23399
 https://web.archive.org/web/20101008150329/http://hevshe.pblogs.gr/1986-95.html
Γεωργακόπουλος Πάρις
Γεωργακόπουλος Πάρις
Γεωργακόπουλος Πάρις
Γεωργακόπουλος Πάρις
Γ
Γεωργακόπουλος Πάρις
Γεωργακόπουλος Πάρις
Χάρης Σοφιανός

Ο  Χάρης Σοφιανός  (γεν. 25 Ιανουαρίου 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική τις δεκαετίες ’70 ως ’90. Ήταν εξαιρετικά δεινός σκόρερ.

Βιογραφικό

Ο Χάρης Σοφιανός ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Πανιωνίου, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 26 Δεκεμβρίου 1977 σε ηλικία μικρότερη των 16 ετών, όταν οι ομάδες κατέβασαν ερασιτέχνες στην ενδεκάδα, λόγω απεργίας των επαγγελματιών. Μάλιστα σκόραρε στο ισόπαλο 2-2 με τον Άρη Θ. μόλις στο 3΄. Υπέγραψε συμβόλαιο τη σεζόν 1979-80 και μετείχε στους αγώνες του Πανιωνίου στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Στην ομάδα της Ν. Σμύρνης αγωνίστηκε ως το 1985. Αν και δεινός σκόρερ στον  Πανιώνιο με 107 συμμετοχές  τις περισσότερες φορές δεν έπαιζε στην φυσική του θέση που ήταν η επίθεση αλλά ως αμυντικός ή μέσος σημειώνοντας μόνο 9 τέρματα.

Στη συνέχεια πήγε στον Χαραυγιακό, με τον οποίο πήρε τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής και αγωνίστηκε ως το 1990 στη Β΄ Εθνική. Το 1990 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιά, με τον οποίο επανήλθε στην Α΄ Εθνική την επόμενη σεζόν. Δυστυχώς ένας σοβαρός τραυματισμός ήταν αιτία της πρόωρης διακοπής της καριέρας του.

Καριέρα 

 Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

Τίτλοι-Διακρίσεις
 Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 1991. 
 Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής: 1986.

Υπόλοιπες δραστηριότητες 
Μέτα την αποχώρηση του από τα γήπεδα ασχολήθηκε με την εκπαίδευση μικρών παιδιών ιδρύοντας ακαδημία ποδοσφαίρου.

Παραπομπές

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
Σοφιανός
Σοφιανός
Σοφιανός
Σ
Γιώργος Τόγιας

Ο  Γιώργος Τόγιας  (γεν. 12 Ιανουαρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος επιθετικός μέσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική από τη δεκαετία του ’70 ως τη δεκαετία του ’90. Ήταν ψηλός και εύσωμος. Συχνά σκόραρε με κεφαλιά. Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής σε ομάδες μικρών κατηγοριών. Τη σεζόν 2010-11 ξεκίνησε ως προπονητής στον Τηλυκράτη Λευκάδας, ομάδα Δ΄ Εθνικής και στην συνέχεια επέστρεψε στον Πανηλειακό, όπου ήταν και την προηγούμενη σεζόν προπονητής.

Βιογραφικό

Ο Γιώργος Τόγιας ξεκίνησε στην Κόρινθο, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 30 Σεπτεμβρίου 1979 σε ηλικία 19 ετών. Το 1981 πήγε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε τρία πρωταθλήματα στις 6,5 σεζόν που αγωνίστηκε. Στη συνέχεια έπαιξε δύο χρόνια στον Πανιώνιο, με τον οποίο αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1989.

Τον Ιανουάριο 1990 πήρε μεταγραφή για το  Λεβαδειακό, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν και το 1991-92 επανήλθε στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του.

Καριέρα 

 Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Πρωταθλήματα Ελλάδος (3): 1982,  1983 και 1987 .
 Κύπελλα Ελλάδος (φιναλίστ): 1986, 1989.

Πηγές 

 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
Τογιας
Τογιας
Τογιας
Τογιας
Τογιας
τ
Λαοδικηνό Κιλκίς

Το Λαοδικηνό Κιλκίς είναι χωριό της βορείου Ελλάδος, χτισμένο νότια της πόλης του Κιλκίς. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Γαλλικού και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 αριθμεί 247 κατοίκους.

Το χωριό πήρε το όνομα του από τη Λαοδίκη, τη μητέρα του Σέλευκου , ενός από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό το όνομα το έφεραν οι πρόσφυγες από τη Λαοδίκεια του Πόντου. 

Έως το 1920 στα μέρη αυτά κατοικούσαν Σαρακατσάνοι και Τούρκοι. Με τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τη Θράκη και τον Πόντο σε πέντε μικρούς οικισμούς:  το Αϊτζιλάρ, το Χαϊνταρλί, το Καρατζαλί και το Σαχινλί με κέντρο το Τζεβαλί, το οποίο μετονομάστηκε σε Λαοδικηνό το 1927. Το 1950 και μετά τον εμφύλιο πόλεμο οι οικισμοί ενώθηκαν με το Λαοδικηνό. Το κράτος ξανασχεδίασε το 1951 το χωριό με σχέδιο ορθογωνίου τριγώνου.

Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία, ενώ άλλοι εργάζονται στις βιομηχανικές ζώνες που έχουν αναπτυχθεί στο νομό Κιλκίς. Υπάρχει επίσης και ένα Λαογραφικό Μουσείο το οποίο δημιούργησαν τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου το 1994 με τη βοήθεια του χωριού, όπου φιλοξενούνται παλαιά οικιακά σκεύη, γεωργικά εργαλεία και σχολικά αντικείμενα.

Παραπομπές 

Δήμος Γαλλικού
Χωριά του νομού Κιλκίς
Δήμος Κιλκίς
Περιστέρι Κιλκίς

Το Περιστέρι είναι ελληνικό χωριό, 20 χλμ. νότια της πόλης του Κιλκίς στη Μακεδονία. Χτισμένο σε υψόμετρο 267μ. με ΝΑ προσανατολισμό στην κορυφή  λόφου και έχει 150 κατοίκους (2011)

Ιστορία
Ο οικισμός Τσοκαλί, σημερινό Περιστέρι, το 1918 έγινε έδρα κοινότητας με το όνομα Μπαϊράμ Δερέ Μαχαλάδες (Θεσσαλονίκης). Το σύνολο των κατοίκων στους οικισμούς που αποτελούσαν τους Μαχαλάδες  Τσοκαλί, Κιουλελί (Πυργωτός), Χανούμ Μαχαλέ (Κυράδες), Τσεβαλί (Λαοδικηνόν), Ινανλί (Ακροποταμιά) και Σαχινλί (Χελιδονιά) έφτανε τούς 1.092 (ετος απογραφής 1913) . Το 1927 ο οικισμός Τσοκαλί της κοινότητας μετονομάζεται σε Περιστέρι. Το 1935 η κοινότητα αποσπάται από την επαρχία Λαγκαδά του νομού Θεσσαλονίκης και υπάγεται στην επαρχία Κιλκίς του νομού Κιλκίς. Το  1956 παύει να είναι έδρα κοινότητας και υπάγεται στην κοινότητα Χρυσόπετρας και το 1997 υπάγεται στον Δήμο Γαλλικού . Σήμερα, διοικητικά ανήκει στο Δήμο Κιλκίς, στην δημοτική ενότητα Γαλλικού, τοπική κοινότητα Χρυσόπετρας (πρόγραμμα Καλλικράτης 2010).

Παραπομπές 

Δήμος Γαλλικού
Χωριά του νομού Κιλκίς
Δήμος Κιλκίς
Φανάρι Κιλκίς

To Φανάρι είναι ελληνικό χωριό νότια της πόλης του Κιλκίς. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Κιλκίς και έχει 94 κατοίκους (2011).

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 120μ. Ο οικισμός ανήκε στην πρώην κοινότητα Χρυσόπετρας. 

Προ του 1928, επί τουρκοκρατίας, το χωρίο ονομάζονταν Σερεμετλί . Οι κάτοικοι του χωριού προέρχονται από την Αν. Θράκη, τον Πόντο, την Ιωνία και άλλες περιοχές της Μ. Ασίας. Το όνομα του οφείλεται στον Χρυσόστομο Νικολαϊδη που είχε στην μνήμη του το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Στην περιοχή υπάρχει ένα δάσος στις πλαγίες του Τζούμα και το φαράγγι της Δέσης, που ενδείκνυται για περιπάτους. 

Την περίμετρο του χωριού διασχίζει ο παραπόταμος του Γαλλικού (Εχέδωρου) ποταμού, Ξηροπόταμος.

Παραπομπές 

Δήμος Γαλλικού
Χωριά του νομού Κιλκίς
Δήμος Κιλκίς