joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νακί Ισανμπάτ

Ο Νακί Ισανμπάτ ( , προφέρεται [næˈqi isænˈbæt], , Νακί Ισανμπέτ, επίσης συναντάται και ως Nakie Isanbet, 29 Δεκεμβρίου 1899 - 12 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν τάταρος συγγραφέας, συγγραφέας σε εγκυκλοπαίδειες, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος, συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, ειδικός στη λαογραφία και φιλόλογος. Αυτός είναι ο άνθρωπος που έγραψε και δημοσίευσε ορισμένα φρασεολογικά ταταρικά λεξικά. 

Γεννήθηκε με το όνομα Νακί Σιρατζετντίν ουλί Ζακίροφ (, , Νακί Σιραζετντίνοβιτς Ζακίροφ) στην οικογένεια του μουλά στο χωριό Μαλογιάζ στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Αυτός άρχισε να παρακολουθεί το μεντρεσέ του χωριού και συνέχισε τις σπουδές του στο μεντρεσέ Χουσανία στην Ουφά (πρωτεύουσα της σημερινής δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, περιοχή της Ρωσίας). Ενώ φοιτούσε στον φημισμένο μεντρεσέ Μοχαμέντια του Καζάν, στην ηλικία των 15 ετών άρχισε να δημοσιεύει έργα του σε περιοδικά.

Εκείνη την εποχή το ενδιαφέρον του σε σχέση με την συγγραφή και τη γλώσσα άρχισε να αυξάνεται. Μέσα στα υπόλοιπα σχεδόν 80 χρόνια της ζωής του ο Ισανμπέτ διατήρησε την απόλυτη αγάπη του για τη λαϊκή τέχνη και τη μητρική του γλώσσα.

Οι στίχοι του έγιναν βάση για διάφορα δημοτικά τραγούδια: Φυσούμενο νερό, Ακορντεόν και άλλα. Διάφορα θεατρικά του έργα, όπως τα Χότζα Νασρεντίν, Ζίφα, Χαρτοφύλακας, Μουσά Τζαλίλ, Φυγάδες, συμπεριλαμβάνονται πάντα στα ρεπερτόρια των ταταρικών θεάτρων. 

Ο Νακί Ισανμπέτ έγραψε και έργα για παιδιά. Επίσης, εξέδωσε το μοναδικό έργο Ταταρικές εθνικές παροιμίες σε τρεις τόμους. Γι'αυτό έχει βραβευτεί με το κρατικό βραβείο Γκαμπντούλα Τουκάι, το κρατικό βραβείο της Ταταρικής ΑΣΣΔ. 

Ο Νακί Ισανμπέτ έγραψε επίσης και ένα έπος, το νταστάν Ιντεγκάι το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1940. Όταν έγραψε την περίληψη του κειμένου χρησιμοποίησε την αρχή της δημιουργικής αποκατάστασης. Η νέα και πιο ακριβής παραλλαγή του έπους ήταν έτοιμη, αλλά ο πόλεμος και η μετέπειτα απαγόρευση των τότε αρχών παρεμπόδισαν τη δημοσίευση. Τα υλικά δημοσιεύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980, χωρίς τη δέουσα αναφορά στον συγγραφέα.

Τάταροι συγγραφείς
Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Σαλίχ Σαϊντάς

Ο Σαλίχ Ζαμαλετντίνοβιτς Σαϊντάσεφ (   Salix Camaletdin uğlı Səydəşev, Salih Hamaletdin uly Suydshev, 3 Δεκεμβρίου 1900, Καζάν - 16 Δεκεμβρίου 1954, Μόσχα) ήταν τάταρος συνθέτης, ένας από τους πρωτοπόρουςτης επαγγελματικής ταταρικής μουσικής.

Βιογραφία 
Το μουσικό ταλέντο του Σαϊντάσεφ έγινε εμφανές από νωρίς. Το πρώτο όργανο που άρχισε να παίζει ήταν η φυσαρμόνικα. Στη συνέχεια, οι συγγενείς του αγόρασαν ένα γιγάντιο πιάνο. Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ο Ζαγκιντούλα Γιαρούλιν, λαϊκός μουσικός και στη συνέχεια εξέχων δάσκαλος του Μουσικού Κολλεγίου του Καζάν. Η μητέρα του Σ. Σαϊντάσεβα πέθανε πριν δει τον γιο της. Ο Σαλίχ ανατράφηκε στην οικογένεια της αδελφής του. Ο σύζυγος της αδελφής της μητέρας του, ο Σιγκάμπ Αχμέροφ, ανήκε στους προοδευτικούς κύκλους της ταταρικής διανόησης.

Το 1918 άρχισε να συμμετέχει σε ορχήστρα. Το 1920 εντάχθηκε εθελοντικά στον Κόκκινο Στρατό, ενώ μετά την αποστράτευση εργάστηκε στη μουσική σχολή του Ορενμπούργκ.

Το 1922, ο Σαϊντάσεφ επέστρεψε στο Καζάν και άρχισε να εργάζεται στο Ταταρικό Κρατικό Ακαδημαϊκό Δραματικό Θέατρο Γ. Καμάλ.

Παραπομπές 

Ρώσοι πιανίστες
Ρώσοι συνθέτες
Τόμας Γουόλς

Ο Τόμας Γουόλς (γεννήθηκε 1 Μαρτίου 1992) είναι Νεοζηλανδός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στο αγώνισμα της σφαιροβολίας. Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ Νέας Ζηλανδίας με επίδοση 22,90 μέτρα, που έριξε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019.

Καριέρα 
Δεν είχε κατακτήσει κάποιο διεθνές μετάλλιο σε κατηγορία νέων και εφήβων.

Το πρώτο του μετάλλιο κατακτήθηκε σε μεγάλη κατηγορία, ένα χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014. Την ίδια χρονιά κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, κατέκτησε την 4η θέση, κάνοντας όμως με 21.58 μέτρα ρεκόρ Ωκεανίας, και φυσικά Νέας Ζηλανδίας.

Στην Ολυμπιακή χρονιά, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016 στο Πόρτλαντ με επίδοση 21.78 μέτρα. Στον μεγαλύτερο αγώνα του 2016, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο πίσω από τους Αμερικανούς, με επίδοση 21.36 μέτρων.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την πρωτιά και το χρυσό μετάλλιο, με επίδοση πάνω από τα 22 μέτρα στον τελικό, έχοντας κάνει 22.14 μέτρα (φετινή καλύτερη επίδοση) στον προκριματικό γύρο.

Δύο χρόνια μετά από την επιτυχία στο Πόρτλαντ, ο Γουόλς υπερασπίστηκε τον τίτλο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, με βολή στα 22.31 μέτρα, που ήταν ρεκόρ πρωταθλήματος. Στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018 στη Χρυσή Ακτή, κέρδισε μεν τον αγώνα με βολή στα 21.41 μέτρα, έκανε όμως και μια βολή στα 22.45 μέτρα, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ αγώνων για παραπάνω από 80 εκατοστά.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 ο Γουόλς, μπορεί να έκανε επίδοση που να συγκαταλέγεται στις 10 καλύτερες όλων των εποχών στο αγώνισμα (22.90 μ), αλλά ήταν μόλις τρίτος. Σε αυτόν τον αγώνα οι τρεις πρώτοι είχαν διαφορά μόλις ενός εκατοστού.

Στατιστικά

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός

 Σφαιροβολία – 22.90 μ (2019) Ρεκόρ Κοινοπολιτείας  
 Δισκοβολία – 53.58 μ (2014)

 Κλειστός

 Σφαιροβολία – 22.31 μ (2018)

Ρεκόρ περιόδων στη σφαιροβολία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Νεοζηλανδοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κώστας Ευριπιώτης

Ο Κώστας Ευριπιώτης (Ηλιούπολη 5 Μαρτίου 1963 - Αθήνα 30 Μαΐου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Ο Ευριπιώτης γεννήθηκε στην Ηλιούπολη της Αθήνας το 1963. Ήταν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας και ο πατέρας του ήταν εργάτης. Στην ηλικία των 17 ετών έχασε τον μεγαλύτερο αδελφό του, γεγονός που τον ώθησε να γίνει πιο εκφραστικός στη δουλειά του. Έκανε τα πρώτα του θεατρικά βήματα μαζί με τον ηθοποιό Νάσο Κεδράκα, ο οποίος είχε ένα θεατρικό εργαστήρι στη γειτονιά του. Ο Κεδράκας τον παρότρυνε να γραφτεί στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη. Έγινε επαγγελματίας ηθοποιός το 1981. Το 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αγίου Δημητρίου και ορίστηκε Πρόεδρος του πολιτιστικού οργανισμού την διετία 2007-2009.

Πρόβλημα υγείας 
Το 2018 ξεκίνησε το σοβαρό πρόβλημα της υγείας του, όταν ετοιμαζόταν να ανεβάσει την παράσταση Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης. Από τον Απρίλιο του 2019 νοσηλευόταν στο Σπηλειοπούλειο Νοσοκομείο λόγω καρκίνου. Απεβίωσε στις 30 Μαΐου 2019.

Προσωπική ζωή 

Ο Ευριπιώτης ήταν παντρεμένος με την Βάλια Κωστοπούλου, με την οποία είχε αποκτήσει δυο γιους, τον Ίωνα και τον Αδαμάντιο.. Σύντροφος του τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του, ήταν η δασκάλα χορού Λίλιαν Μπότση, η οποία δίδασκε στην Δραματική σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη, όπου και γνωρίστηκε με τον ηθοποιό όταν εκείνος σπούδασε εκεί υποκριτική το 1983. Υπήρξε φίλαθλος του Ατρόμητου Αθηνών, έχοντας μάλιστα ερμηνεύσει και τον ύμνο του, ο οποίος ακούγεται σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της ομάδας.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Κινηματογραφικές ταινίες

Βιντεοταινίες

Θεατρικές παραστάσεις

Τηλεοπτικές θεατρικές παραστάσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κώστας Ευριπιώτης στο IMDb
 Κώστας Ευριπιώτης στο Facebook
 Κώστας Ευριπιώτης στο retroDB

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Σόνια Καστλ

Η Σόνια Καστλ (γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1929 στο Ζάγκρεμπ, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας) είναι Κροάτισσα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, δασκάλα, χορεύτρια, χορογράφος.

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή 
Η Καστλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 14 Ιουλίου 1929 σε μια εβραϊκή-κροατική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι Τζούρο και Γιοσέπα Καστλ. Ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας. Η καριέρα της μητέρας της Καστλ είχε ένα άδοξο τέλος, επειδή ο άντρας της και η οικογένειά της την αποδοκίμαζαν για τη δουλειά της. Η οικογένεια της Καστλ είχε συγγενική σχέση με τον Κροάτη πολιτικό Στέπαν Ράντιτς. Από το δεύτερο γάμο της με τον γιατρό Μπόρις Ζίμερμαν, η Καστλ απέκτησε μια κόρη, την Μιργιάνα. Η Μιργιάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην ηλικία των 22 ετών.

Καριέρα 
Η Καστλ ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό στην ηλικία των πέντε ετών, παρακολουθώντας μαθήματα στο σχολείο ρυθμικής Μιργιάνα Γιάνετσεκ Στρόπνικ. Ως μαθήτρια, χόρεψε στο θέατρο "Αυτοκρατορία των παιδιών". Σε αυτό το θέατρο η Καστλ τραγούδησε και χόρεψε στις παραστάσεις μπαλέτων με τίτλο "Η κοκκινοσκουφίτσα", "Τα τρία κορίτσια" και "Βασίλισσα των κούκλων". Το 1944, η Καστλ ξεκίνησε την καριέρα της ως επαγγελματική μπαλαρίνα στο Μπαλέτο της Όπερας του Ζάγκρεμπ. Από το 1947, χόρεψε σε ρόλους σόλο. Το 1949, η Καστλ έπαιξε στην ταινία "Σημαία", όπου ενσάρκωσε τον χαρακτήρα μιας πολλά υποσχόμενης νεαρής μπαλαρίνας με το όονομα Μαρία. Έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως "η ωραία Κοιμωμένη", "η Μπαλάντα της μεσαιωνικής αγάπης", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Κοπέλια", "Σταχτοπούτα", "Η σφαγή των Αμαζόνων", "Η Θαυματουργή Μανδαρίνα" και Οι Διάβολοι του Λουντέν. Για διάφορες συναυλίες της τελευταίας παράστασης, έχει ταξιδέψει σε όλο το κόσμο με τους χορογράφους Πίο και Πίνα Μλάκαρ. Όταν ήταν 35 ετών, η Καστλ εγκατέλειψε την καριέρα της ως χορεύτρια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Αμέσως μετά έγινε ο διευθυντής του μπαλέτου στο κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ. Τα επόμενα 40 χρόνια εργάστηκε στη χορογραφία. Το 2007 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο "Το να χορεύεις είναι να ζεις" κυκλοφόρησε, γραμμένο από τον τραγουδιστή και συγγραφέα Νταβόρ Σοπφ και τον χορευτή και κριτικό μπαλέτου Μλάντεν Μόρντεϊ Βούτσκοβιτς.

Τιμές 
Το 1991, η Καστλ έλαβε το βραβείο Βλαντίμιρ Νάζορ για τα επιτεύγματα ζωής.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κροάτες ηθοποιοί
Παλαιοεσκιμώοι

Οι Παλαιοεσκιμώοι (επίσης προ-Θούλιοι ή προ-Ινουίτ) ήταν οι λαοί που κατοικούσαν στην περιοχή της Αρκτικής πριν από την άφιξη των σύγχρονων Ινουίτ (Εσκιμώοι) και των σχετικών πολιτισμών. Ζούσαν σε μια περιοχή που εκτείνεται από την Τσουκότκα (π.χ. Τσέρτοφ Οβράγκ) στη σημερινή Ρωσία μέχρι τη Βόρεια Αμερική και τη Γροιλανδία. Ο πρώτος γνωστός παλαιοεσκιμωικός πολιτισμός αναπτύχθηκε από το 2500 π.Χ. Ωστόσο, σταδιακά διασκορπίστηκαν, ενώ ο τελευταίος παλαιοεσκιμωικός πολιτισμός, ο πολιτισμός Ντόρσετ, εξαφανίστηκε γύρω στο 1500 μ.Χ.

Οι ομάδες των παλαιο-εσκιμώων έζησαν σε μια μεγάλη χρονική περίοδο, από το 2500 π.Χ. έως το 1500 μ.Χ. Με το πέρασμα του χρόνου εξαπλώθηκαν σε όλη την Αρκτική Βόρεια Αμερική.

Ο πρώτος αρχαίος άνθρωπος με αλληλουχία γονιδιώματος 
Τον Φεβρουάριο του 2010, επιστήμονες ανέφεραν ότι είχαν βρει την πρώτη αλληλουχία γονιδιώματος ενός αρχαίου ανθρώπου. Χρησιμοποιώντας τμήματα από μαλλιά ηλικίας 4.000 ετών, το Εθνικό Μουσείο της Δανίας, το Ινστιτούτο Γονιδιωματικής του Πεκίνου και άλλα επιστημονικά ιδρύματα βρήκαν σχεδόν το 80% του γονιδιώματος ενός παλαιοεσκιμώου άνδρα. Ο άνδρας βρέθηκε στη Γροιλανδία και πιστεύεται ότι κατάγεται από τον προϊστορικό πολιτισμό Σακκάκ. 

Σύμφωνα με το γονιδίωμα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπήρξε μια ξεχωριστή, διακριτή μεταναστευτική ροή από την Σιβηρία προς την Βόρεια Αμερική περίπου 5.500 χρόνια πριν.  Σημείωσαν ότι αυτή η ροή ήταν ανεξάρτητη από τις νωρίτερες, των οποίων οι απόγονοι αποτελούσαν τους ιστορικούς πολιτισμούς των ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής. Επίσης σημείωσαν ότι ήταν ανεξάρτητη από την αργότερη μετανάστευση των Ινουίτ. Περίπου 4.500 χρόνια πριν, οι απόγονοι των μεταναστών είχαν φτάσει στην Γροιλανδία. Τα υπολείμματα που αναλύθηκαν βρέθηκαν σε περιοχή του πολιτισμού Σακκάκ.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι ο άνθρωπος, με το ψευδώνυμο "Ινούκ" (στα Ινουκτιτούτ σημαίνει "άνθρωπος"), ανήκε στην ομάδα αίματος Α+ και τα γονίδια δείχνουν πως ήταν προσαρμοσμένος στον κρύο καιρό, είχε καστανά μάτια, καφέ δέρμα και σκούρα μαλλιά και πιθανότατα έγινε φαλακρός στην ύστερη ζωή του. Αυτό σηματοδότησε την πρώτη αλληλουχία αρχαίου ανθρώπινου γονιδιώματος και την πρώτη αλληλουχία μιτοχονδριακού γονιδιώματος αρχαίου ανθρώπου.

Παλαιο-Εσκιμώοι και Αθαμπασκάνοι 
Μια μελέτη του 2017 ανακάλυψε παλαιοεσκιμωική καταγωγή στους Αθαμπασκανούς, καθώς και σε άλλους πληθυσμούς που ομιλούν γλώσσες Να-Ντενέ. 

Σύμφωνα με αυτούς τους μελετητές, σε γενικές γραμμές, οι Παλαιο-Εσκιμώοι είχαν μεγάλες αναλογίες Βεριγγειανής, Σιβηρικής και νοτιοασιατικής καταγωγής. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, μπορούν επίσης να σχετίζονται με τον ύστερο αρχαιολογικό πολιτισμό της Παλαιάς Βερίγγειας Θάλασσας.

Παραπομπές 

Αρχαίοι λαοί
ΚΝ Σαβαδέλ

Η ΚΝ Σαβαδέλ (ισπανικά: Club Natació Sabadell, CN Sabadell) είναι ισπανικός σύλλογος με έδρα το Σαβαδέλ στην Καταλονία. Ιδρύθηκε το 1916 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, συγχρονισμένης κολύμβησης, κολύμβησης masters, κολύμβησης για άτομα με ειδικές ανάγκες, αϊκίντο, στίβου, καλαθοσφαίρισης, σκάκι, τοιχοσφαίρισης, φροντόν (fronton), ποδοσφαίρου, ποδοσφαίρου σάλας, γυμναστικής, πετοσφαίρισης, πετάνκ, αντισφαίρισης, πινγκ-πονγκ, πάντελ (padel) και τριάθλου. Η Σαβαδέλ είναι ένας από τους καταλανικούς συλλόγους με περισσότερα από 25.000 εγγεγραμμένα μέλη.

Ο σύλλογος είναι περισσότερο γνωστός για το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών που είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα στην Ευρώπη. Το γυναικείο τμήμα έχει κατακτήσει συνολικά 5 Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, 3 Σούπερ Καπ, 18 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 16 Κύπελλα, 10 Σούπερ Καπ Ισπανίας και 10 Κύπελλα Καταλονίας. Το ανδρικό τμήμα έχει κερδίσει 3 Κύπελλα Ισπανίας και 3 Σούπερ Καπ. Έδρα του συλλόγου είναι το Piscina Can Llong.

Διακρίσεις

Υδατοσφαίριση γυναικών
 Ευρωλίγκα γυναικών
Νικητές (5): 2011, 2013, 2014, 2016, 2019
 Σούπερ Καπ γυναικών
Νικητές (3): 2013, 2014, 2016
 Πρωτάθλημα Ισπανίας Γυναικών
Νικητές (19): 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022
 Κύπελλο Ισπανίας
Νικητές (17): 2001, 2002, 2004, 2005, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
 Σούπερ Καπ Ισπανίας
Νικητές (11): 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020
Κύπελλο Καταλονίας
Νικητές (10): 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018

Υδατοσφαίριση ανδρών
 Κύπελλο Ευρώπης
 Νικητές (1): 2022
 Κύπελλο Ισπανίας
Νικητές (3): 1998, 2005, 2012
 Σούπερ Καπ Ισπανίας
Νικητές (4): 2002, 2005, 2012, 2020

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Σαβαδέλ
Σαβαδέλ
Εύα Κοταμανίδου

H Ευαγγελία "Εύα" Κοταμανίδου (Αθήνα 1936-2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1936 στην Νέα Φιλαδέλφεια, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Έγινε γνωστή από τις ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, όπως Ο Θίασος, Μεγαλέξαντρος, Τοπίο στην ομίχλη και Το βλέμμα του Οδυσσέα. Επίσης, έχει πολλές εμφανίσεις στο θέατρο και στην τηλεόραση.

Στις εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989 εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον Συνασπισμό. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τη Δημοκρατική Αριστερά.

Θεατρικές παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Κοταμανίδου συμμετείχε ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό
Βουλευτές Β' Αθηνών
Κατερίνα Ταμπάσνικ

Η Κατερίνα Ταμπάσνικ (γεν. 15 Ιουνίου 1994) είναι Ουκρανή αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στο άλμα εις ύψος, ενώ παλιά και στο έπταθλο.

Καριέρα 
Σε σύνθετο αγώνισμα συμμετείχε μόνο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012, χωρίς να τερματίσει τον αγώνα.

Συμμετείχε στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2013.

Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 5η θέση στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος, με άλμα στα 1.94 μέτρα.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 ήταν τέταρτη με άλμα στα 1.97 μ.

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός: 1.96 μ (Κροπιβνίτσκι 2018)
 Κλειστός: 1.99 μ (Χουστόπετσε 2019)

Παραπομπές 

Ουκρανοί αθλητές του στίβου

Άλτες του ύψους
Αυτοκρατορική οικογένεια της Ιαπωνίας

Η αυτοκρατορική οικογένεια της Ιαπωνίας (ιαπωνικά, 皇室 kōshitsu), που επίσης αναφέρεται ως δυναστεία Yamato, περιλαμβάνει εκείνα τα μέλη της εκτεταμένης οικογένειας του αυτοκράτορα της Ιαπωνίας που αναλαμβάνουν επίσημα και δημόσια καθήκοντα.  Σύμφωνα με το σημερινό Σύνταγμα της Ιαπωνίας, ο αυτοκράτορας είναι «το σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού».  Άλλα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας εκτελούν τελετουργικά και κοινωνικά καθήκοντα, αλλά δεν έχουν κανένα ρόλο στις υποθέσεις της κυβέρνησης. Όταν ο αυτοκράτορας πεθάνει ή θέλει να αποχωρήσει από τα καθήκοντα του αυτοκράτορα τότε τον διαδέχεται ο πρωτότοκος γιος του.

 
Μοναρχία της Ιαπωνίας
ΣΝ Ματαρό

Η ΣΝ Ματαρό (ισπανικά: Centre Natació Mataró, CN Mataró) είναι ισπανικός σύλλογος με έδρα το Ματαρό στην Καταλονία. Ιδρύθηκε το 1932 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τριάθλου, κολύμβησης για άτομα με ειδικές ανάγκες και συγχρονισμένης κολύμβησης.

Ο σημερινός σύλλογος είναι η συνέχεια, με την αλλαγή ονόματος του μικρής διάρκειας συλλόγου Κλουμπ Νατασιό Ματαρό (1920-1929) και του κολυμβητικού τμήματος του Κλουμπ Τζιμνάστικ Ματαρονί (1930-1932). Το γυναικείο τμήμα υδατοσφαίρισης έχει κατακτήσει 1 Λεν Τρόφι, 1 Πρωτάθλημα Ισπανίας, 1 Κύπελλο Ισπανίας και 1 Σούπερ Καπ Ισπανίας. Επίσης ήταν 1 φορα φιναλίστ του Σούπερ Καπ Ευρώπης (2016), 3 φορές του Κυπέλλου Ισπανίας (2010, 2014, 2017), 3 φορές του Σούπερ Καπ Ισπανίας (2014, 2016, 2017) και 6 φορές του Κυπέλλου Καταλονίας (2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2017).

Διακρίσεις

Υδατοσφαίριση γυναικών
 Λεν Τρόφι γυναικών
Νικητές (1): 2016
 Πρωτάθλημα Ισπανίας Γυναικών
Νικητές (1): 2020
 Σούπερ Καπ Ισπανίας
Νικητές (1): 2020
 Κύπελλο Ισπανίας
Νικητές (1): 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Ματαρό
Ματαρό
Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης

Το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης (εν συντομία ΕΣΕ, αγγλικά: Single Resolution Board (SRB)) αποτελεί μέρος του Ενιαίου Μηχανισμού Επίλυσης της ΕΕ και ξεκίνησε τις εργασίες του στις 1 Ιανουαρίου 2015. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με βάσει τον κανονισμό 806/2014. Ανέλαβε πλήρη υπευθυνότητα για την επίλυση θεμάτων στις 1 Ιανουαρίου 2016, καθιστώντας το έτσι ως την αρχή επίλυσης για περίπου 143 σημαντικούς τραπεζικούς ομίλους καθώς και οποιοδήποτε διασυνοριακό τραπεζικό όμιλο που έχει ιδρυθεί εντός των συμμετεχόντων κρατών-μελών. 

Η εξυγίανση είναι η αναδόμηση μιας τράπεζας από μια αρχή εξυγίανσης μέσω της χρήσης εργαλείων εξυγίανσης για να διασφαλίσει τα δημόσια συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών και την οικονομική σταθερότητα της τράπεζας, στο ελάχιστο δυνατό κόστος για τους φορολογούμενους. 

Οι κύριες αποστολές του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης είναι οι παρακάτω:  

 Να σχεδιάσει σχέδια εξυγίανσης για τις τράπεζες υπό την άμεση υπευθυνότητα του. Αυτό περιλαμβάνει τις τράπεζες υπό την άμεση εποπτεία του ΕΣΕ και όλων των διασυνοριακών ομάδων.
 Να κάνει έλεγχο της ικανότητας εξυγίανσης της τράπεζας και να υιοθετήσει σχέδια εξυγίανσης. 
 Να βρεθούν εμπόδια που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την εξυγίανση και συντονισμός της διαδικασίας λύσης τους. 
 Να ορίσει τις ελάχιστες απαιτήσεις για τα δικά του κεφάλαια και επιλέξιμες ευθύνες
 Να δώσει συνέχεια στα πρώιμα μέτρα παρέμβασης
 Να δώσει το έναυσμα για την εξυγίανση (μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα)
 Να υιοθετήσει αποφάσεις εξυγίανσης, να επιλέξει και να αποφασίσει περί της χρήσεως των εργαλείων εξυγίανσης 
 Να συνεργαστεί στενά και να δώσει οδηγίες στις εθνικές αρχές εξυγίανσης 

Το συμβούλιο έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες του Βελγίου, ενώ το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από τα παρακάτω μέλη:

  Έλκε Κένιγκ (πρόεδρος)
  Τίμο Λεϊτινιέμι (αντιπρόεδρος)
  Μάουρο Γκράντε
  Αντόνιο Καρασκόζα
  Μπόστιαν Γιάζμπετς
  Ντομινίκ Λαμπουρεΐ

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκή Ένωση
Καστελβετράνο

Η Καστελβετράνο (Castelvetrano στα ιταλικά και Castiḍḍuvitranu στα Σιτσιλιάνικα) είναι η πέμπτη πόλη της Ιταλικής επαρχίας του Τράπανι, μέσα στα όρια του βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος Σελινούντας Σικελίας. Η πρώτη καταγραφή για την Καστελβετράνο παρουσιάζεται τον 12ο αιώνα, η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη έξω από τα τείχη της πόλης ιδρύθηκε το 1412, η οικονομία της στηρίζεται στα αμπέλια και τους ελαιώνες. 

Το κέντρο του Καστελβετράνο αποτελείται από τρεις ευθυγραμμισμένες πλατείες με πολλά μνημεία στην ευρύτερη περιοχή, η Τσίεζα Μάντρε χρονολογείται τον 16ο αιώνα. Κοντά  στην εκκλησία υπάρχει το Καθαρτήριο που οικοδομήθηκε την περίοδο 1624 - 1664 και η πρόσοψη του είναι γεμάτη αγάλματα. Ο φιλόσοφος Τζιοβάνι Τζεντίλε είναι γεννημένος στην Καστελβετράνο και ένα τοπικό σχολείο έχει το όνομα του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Τράπανι
Καστελβετράνο (στα Ιταλικά)

Πόλεις της Σικελίας
Έπαυλη του Διομήδη

Η Έπαυλη του Διόμηδη (αγγλικά: 
Villa of The Diomedes) είναι μια Έπαυλη στην Πομπηία της Ιταλίας. Βρίσκεται έξω από τα τείχη της Πομπηίας στην Πύλη του Ερκουλάνεουμ στη Via dei Sepolcri. Ανασκάφηκε από το 1771 ως το 1774 από τον Φρανσίσκο Λα Βέγκα και πήρε το όνομά της από τον Μάρκους Άριους Διόμηδης, ο τάφος του οποίου είναι απέναντι από την είσοδο της Έπαυλης, αν και δεν είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα ήταν η έπαυλη του.

Η έπαυλη χωρίζεται σε δύο επίπεδα. Στο  μπροστινό μέρος, ακριβώς στην είσοδο υπάρχει ένα μεγάλο περιστύλιο με 17 κολώνες σε κάθε πλευρά. Στη μέση αυτού του μεγάλου κήπου βρίσκεται ένα καλοκαιρινό τρικλίνο με μια πισίνα νερού μπροστά του. Η έπαυλη διακοσμήθηκε με απλές τοιχογραφίες, οι οποίες διατηρούνται ελάχιστα. Στο πίσω μέρος υπάρχουν μπάνια και κουζίνα, καθώς και διάφοροι χώροι διαβίωσης.

Στο υπόγειο της Έπαυλης βρέθηκαν  αρκετοί σκελετοί ανθρώπων. Ένας σκελετός είχε ένα ύφασμα που περιείχε νομίσματα (δέκα χρυσά, ογδόνταοκτώ αργυρά και εννέα χάλκινα) και είναι ένας από τους  πλουσιότερους θησαυρούς στην πόλη. Αυτός ο άνθρωπος είχε ένα κλειδί και φορούσε χρυσό δαχτυλίδι.

Επίσης υπήρχαν 18 άλλοι σκελετοί γυναικών, υπηρέτων και παιδιών που είναι πιθανό να πεθάναν από ασφυξία από εισερχόμενα αέρια. Επίσης στο υπόγειο βρέθηκαν πολλοί αμφορείς κρασιού.

Βιβλιογραφία  
 Eugenio La Rocca, M. de Vos Raaijmakers, A. Vos of: Luebbe archaeological leader Pompeii . Gustav Lübbe Verlag, Bergisch Gladbach 1979,  , pp 237-340.
 
Πομπηία
Αρνάκιγια

Το Αρνάκιγια (, ) είναι ένα χωριό στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται στον

Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 1077 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

Αλβανοί  1063
Βόσνιοι 9
Σλαβομακεδόνες 4
Τούρκοι 1 
Άλλοι 4

Παραπομπές

Χωριά Δήμου Σαράι
Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1990–91 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1990–91 (αγγλικά: LEN European Cup 1990–91) ήταν η 4η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ολλανδική Ντονκ Γκούντα για 3η φορά στην ιστορία της.

Προκαταρκτικός γύρος 
Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι τρεις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση.

;ος όμιλος 
Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Σέντες.

Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.

;ος όμιλος 

Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Zwembad de Tobbe στη Χάουντα μεταξύ 26 και 29 Σεπτεμβρίου του 1990.

Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί
(Δ) Διοργανώτρια ομάδα.

Κορυφαίες σκόρερ 

Πηγή:

Τελική φάση 
Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τριών ομάδων μεταξύ 8 και 11 Νοεμβρίου του 1990 στο Κρετέιγ.

1ος όμιλος 

Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί

2ος όμιλος 

Πηγή:
Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί

Ημιτελικοί 

Πηγή:

Πέμπτη θέση 

Πηγή:

Τρίτη θέση 

Πηγή:

Τελικός 

Πηγή:

Τελική κατάταξη 

Πηγή:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016) 

1990–91
Υδατοσφαίριση το 1990
Υδατοσφαίριση το 1991
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας ήταν μία από τις 32 εθνικές ομάδες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2014. Αυτή ήταν η τέταρτη συμμετοχή της στα παγκόσμια κύπελλα και η δεύτερη συνεχόμενη μετά από την παρουσία της στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής το 2010. Το ελληνικό συγκρότημα βρέθηκε στον Τρίτο Όμιλο όπου έδειξε καλή συμμετοχή καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση και περνώντας έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Φάση των Δεκαέξι. Τότε αντιμετώπισε την Κόστα Ρίκα χάνοντας την πρόκριση στα πέναλτι.

Πρόκριση 

Η Ελλάδα αγωνίστηκε στα προκριματικά της ΟΥΕΦΑ στον Έβδομο Όμιλο  που τελείωσε ισόπαλη με την Βοσνία Ερζεγοβίνη με 25 βαθμούς, αλλά με μικρότερη διαφορά τερμάτων, κάτι το οποίο σήμαινε ότι έπρεπε να αγωνιστεί για την πρόκριση με τον δεύτερο του Τέταρτου Ομίλου. Σε αυτήν την περίπτωση έπαιξε με την Ρουμανία σε διπλούς αγώνες, κέρδισε στον Πειραιά και ήρθε ισόπαλη στο Βουκουρέστι, κερδίζοντας έτσι την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας.

 Λετονία - Ελλάδα: 1 - 2 (1 - 0)
 Ελλάδα - Λιθουανία 2 - 0 (0 - 0)
 Ελλάδα - Βοσνία Ερζεγοβίνη 0 - 0
 Σλοβακία - Ελλάδα 0 - 1 (0 - 0)
 Βοσνία Ερζεγοβίνη - Ελλάδα 3 - 1 (2 - 0)
 Λιθουανία - Ελλάδα 0 - 1 (0 - 1)
 Λιχτενστάιν - Ελλάδα 0 - 1 (0 - 0)
 Ελλάδα - Λετονία 1 - 0 (0 - 0)
 Ελλάδα - Σλοβακία 1 - 0 (1 - 0)
 Ελλάδα - Λιχτενστάιν 2 - 0 (1 - 0)

Ευρωπαϊκά Μπαράζ

 Ελλάδα - Ρουμανία 3 - 1 (2 - 1)
 Ρουμανία - Ελλάδα 1 - 1 (0 - 1)

Σκόρερς

Προετοιμασία 

Η ελληνική ομάδα επέλεξε, το Δεκέμβριο του 2013, το Αρακαζού ως έδρα του προπονητικού της κέντρου κατά τη διάρκεια της συμμετοχής της στο μουντιάλ της Βραζιλίας. Τον δήμο του Αρακαζού, πρωτεύουσα της πολιτείας Sergipe, είχαν επίσης επισκεφτεί αντιπροσωπείες της Νότιας Κορέας, της Κολομβίας και της Ονδούρας , αφού πήρε την έγκριση της ΦΙΦΑ ως μία από τις πόλεις που θα μπορούσαν να δεχτούν κάποια εθνική ομάδα. Η πληροφορία επιβεβαιώθηκε όταν η ΦΙΦΑ δημοσίευσε τις έδρες των προπονητικών κέντρων όλων των εθνικών ομάδων στις 31 Ιανουαρίου 2014.

Το Στάδιο Estadual Lourival Baptista, περισσότερο γνωστό ως «Baptistao», προσφέρθηκε ως προπονητικό κέντρο για την ελληνική εθνική ομάδα, για αυτόν τον σκοπό το γήπεδο μπήκε σε μία διαδικασία ανανέωσης για να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές που τέθηκαν από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Παράλληλα, το ξενοδοχείο Radisson Αρακαζού επελέγη για να στεγάσει την ελληνική εθνική ομάδα κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Βραζιλία.

Προηγούμενα Φιλικά

 Ελλάδα - Ν. Κορέα 0 - 2 (0 - 1)
 Πορτογαλία - Ελλάδα 0 - 0
 Ελλάδα - Νιγηρία 0 - 0
 Ελλάδα - Βολιβία 2 - 1 (1 - 0)

Κατάλογος Ποδοσφαιριστών 

Προπονητής: Φερνάντο Σάντος

Οι παρακάτω παίκτες ήταν μέρος της λίστας προεπιλογής των 30, την οποία η ΕΠΟ απέστειλε στη ΦΙΦΑ, αλλά απορρίφθηκαν από τον προπονητή Φερνάντο Σάντος τη στιγμή που συνέθεσε τον κατάλογο των 23.

Συμμετοχή 

Τρίτος Όμιλος

 Κολομβία - Ελλάδα 3 - 0 (1 - 0)
 Ιαπωνία - Ελλάδα 0 - 0
 Ελλάδα - Ακτή Ελεφαντοστού 2- 1 (1 - 0)

Φάση των 16

 Κόστα Ρίκα - Ελλάδα 1 - 1 (1 - 1) (0 - 0) (παράταση) 5 - 3 (πέναλτι)

Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο)
Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος ( ψευδώνυμο του Τάσος Γκέντζος ) (1964 - ) είναι Έλληνας συγγραφέας, επιμελητής βιβλίων, ραδιοφωνικός παραγωγός, και δάσκαλος Δημιουργικής Γραφής.

Γεννήθηκε στη Δυτική Γερμανία, μεγάλωσε στη Καβάλα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου της Θεσσαλονίκης. Τελείωσε το Φιλολογικό Τμήμα της Σχολής με κατεύθυνση τους τομείς της Κλασικής Φιλολογίας και της Νεότερης Ελληνικής και Μεσαιωνικής Φιλολογίας.

Διδάσκει Ελληνικά και Λατινικά στο Πρώτο Λύκειο του Αμερικανικού Κολεγίου Ανατόλια.

Εργογραφία

Μυθιστορήματα, Νουβέλες και Θεατρικά Έργα 

 Οι νύχτες με τα χέλια, Ρώμη (2020)
 Lacrimae rerum / Τα δάκρυα των πραγμάτων, Ρώμη (2019)
Όλα ξεκίνησαν στο κοιμητήριο, Δωδώνη (2018)
 Ύποπτοι καθ' έξιν, Ωκεανός (2017)
 Οι δύο ώρες ύπνου… και το "memento mori" ενός συγγραφέα, Εκδόσεις Φυλάτος (2015)
 Ροζ..., Δωδώνη (2014)
 Γλυκιά εκδίκηση, Ωκεανός (2013)
 Η διαφορετική Ελένη, Ωκεανός (2013)
 Τα πέτρινα Χριστούγεννα, Εκδόσεις Σαΐτα (2013)
 Ψυχές που δεν τις ζέστανε η αγάπη, Ωκεανός (2011)
 Το κουζλούκι και ο πάππος ο Τζότζος, Ωκεανός (2009)

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα 

 Δίπλα στις στέγες Ρώμη (2020)
Ultimi inter pares. Ρώμη (2019)
Σταγόνες ζωής, Το Σκαθάρι (2019)
Οι εραστές της σοκολάτας, Το Σκαθάρι (2018)
 Δεν έμαθα να ζω με την αλήθεια, Ρώμη [επιμέλεια, κείμενα] (2017) 
 Λατινική γραμματική Γ´λυκείου, Ρώμη (2017)
Ropa de marca en tiempos de crisis, Byzantion Nea Hellas,Revista Anual de Estudios Griegos, Byzantinos y Neohelenicos, Universidad de Chile (2017) 
 Μη μου λες το γιατί, Δωδώνη (2017)
 Έλα σε μένα, Ωκεανός (2016)
 Απίθανες ιστορίες της πόλης μας: Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις iWrite.gr (2015)
 Όσα ποτέ δεν είπαμε, Ωκεανός (2013)
 Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος, Εκδόσεις Σαΐτα (2013)

Επιμέλειες 

 Συλλογικό έργο, Μένουμε σπίτι - Μέρες και νύχτες μιας καραντίνας, Ωκεανός (2021)
Ευδοκία Φανερωμένου, Η απαγωγή της νοστιμιάς, Ρώμη (2020)
Μαρία Φαρμάκη, Σκόρσο, Ρώμη (2020)
Αρσινόη Πασχαλίδου, Ο δρόμος με τα ηλιοτρόπια, Το Σκαθάρι (2019)
Σάββας Λαζαρίδης, Μικρό χαμόγελο, Ρώμη (2019)
 Σάββας Λαζαρίδης, Ανάμεσα στον φόνο και στον χρόνο, Ρώμη (2018)
 Ανθή Θεοχαροπούλου, Θάλασσα γυναίκα, Ρώμη (2018)
 Μάριος Ταραμίδης, Νυχτερινοί περίπατοι, Δωδώνη (2018)
 Νίκος Λαδιανός, Δεν πωλείται, Ρώμη (2017)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Σελίδα στο Ε.ΚΕ.ΒΙ
 Σελίδα στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης
 Σελίδα στη ΧΑΝΘ
 Λογοτεχνικό περιοδικό του Πανεπιστημίου της Χιλής
 Βίντεο με εκπομπές από τα Αιρετικά Μαθήματα Πολιτισμού
 Βίντεο με συνεντεύξεις
 Κριτική Θεατρικού Έργου
 Κριτική μυθιστορήματος
 Κριτική νουβέλας
 Προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα
Σελίδα στον ΟΣΔΕΛ ( http://www.aspidadev.osdelnet.gr/results?Author_bio=1&Author=1041601)

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Λούκα Γιόβιτς

Ο Λούκα Γιόβιτς (αγγλικά: Luka Jović, σερβικά κυριλλικά: Лука Јовић, γενν. 23 Δεκεμβρίου 1997) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ιταλική Φιορεντίνα της Σέριε Α και στην εθνική Σερβίας στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και το 2014 μετέβη στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2014). Το 2016 έγινε παίκτης της Μπενφίκα, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Πορτογαλίας (2016, 2017).

Το 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης και το 2018 κέρδισε το κύπελλο Γερμανίας. Τον Απρίλιο του 2019 έγινε παίκτης της ομάδας. Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης.Μετά από πολλαπλές συμμετοχές αλλά όχι καλή απόδοση στον αγωνιστικό χώρο με μόλις 2 γκολ και 2 ασίστ σε 32 συμμετοχές , επέστρεψε ως δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης στις 14 Ιανουαρίου 2021. Την σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε και πάλι με την Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Ιούλιο του 2022 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα.

Στην εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Σερβίας τον Ιούνιο του 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Χιλή  και πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Μάρτιο του 2019 σε φιλικό αγώνα με τη Γερμανία.

Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.

Προσωπική ζωή 
Από το 2019 είναι σε σχέση με το μοντέλο Σοφία Μιλόσεβιτς και έχουν αποκτήσει δύο γιους: τον Αλεξέι (γενν. 8 Σεπτεμβρίου 2020) και τον Τέοντορ (γενν. 27 Μαρτίου 2022).

Στατιστικά καριέρας

Παραπομπές

Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σερβοβόσνιοι
Σάρα Πρόκτορ

Η Σάρα Πρόκτορ (γεν. 16 Σεπτεμβρίου 1988) είναι αθλήτρια του στίβου από την Ανγκουίλα, που συμμετέχει με τη Μεγάλη Βρετανία από το 2011. Συμμετέχει στο αγώνισμα του άλματος εις μήκος.

Καριέρα

Με την Ανγκουίλα 
Συμμετείχε στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2006 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2007 με την Ανγκουίλα, χωρίς να προκριθεί στον τελικό γύρο.

Μεταφέρθηκε από την Ανγκουίλα στη Μεγάλη Βρετανία τον Νοέμβριο του 2010. Η Ανγκουίλα δεν είχε δικιά της Ολυμπιακή Επιτροπή, που σήμαινε οτι δεν μπορούν οι αθλητές της χώρας να συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι, πήρε μεταγραφή στη Μεγάλη Βρετανία, για να μπορεί να συμμετέχει σε όλους τους διεθνείς αγώνες.

Με τη Μεγάλη Βρετανία 
Το πρώτο της μετάλλιο για τη Μεγάλη Βρετανία κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 στην Κωνσταντινούπολη, με άλμα στα 6.89 και Νέο Βρετανικό ρεκόρ.

Ακόμη πιο σημαντικό μετάλλιο ήταν αυτό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, όπου έγινε η πρώτη Βρετανίδα αθλήτρια που πέρασε τα 7 μέτρα στο μήκος και έσπασε το ρεκόρ Μεγάλης Βρετανίας, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο.

Το 2018 κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια, ένα μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018 συμμετέχοντας με την Αγγλία με άλμα στα 6.75 μέτρα, και ένα ακόμη μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, με άλμα στα 6.70 μέτρα.

Παραπομπές 

Βρετανίδες αθλήτριες του στίβου
Άλτες του μήκους
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Η Καινή Διαθήκη στην Πρωτότυπη Ελληνική

Η Καινή Διαθήκη στην Πρωτότυπη Ελληνική (αγγλ.: The New Testament in the Original Greek) είναι κριτική έκδοση του πρωτότυπου αρχαίου ελληνικού κειμένου της Καινής Διαθήκης που εκδόθηκε το 1881 από τον Μπρουκ Φος Γουέστκοτ και τον Φέντον Τζον Άντονι Χορτ. Είναι επίσης γνωστή ως κείμενο των Γουέστκοτ και Χορτ. Ο συμβολισμός που χρησιμοποιείται διεθνώς για αναφορές στην έκδοση είναι WH.

Η Καινή Διαθήκη στην Πρωτότυπη Ελληνική αποτελεί κριτικό κείμενο που συντάχθηκε με βάση τα παλαιότερα χειρόγραφα που είχαν ανακαλυφθεί κατά την περίοδο που κυκλοφόρησε. Οι συντάκτες βασίστηκαν κυρίως στον Βατικανό και στον Σιναϊτικό Κώδικα. Επίσης, θεωρούσαν σημαντικό τον Κώδικα Βέζα, την Πεσίτα καθώς και τις Παλαιολατινικές Μεταφράσεις.

Βλέπε επίσης

Κριτική του κειμένου
Κείμενο του Εράσμου
Novum Testamentum Graece

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Εκδόσεις
 The New Testament In The Original Greek (New York, 1882)
 The New Testament in the original Greek: the text revised by Brooke Foss Westcott and Fenton John Anthony Hort, (Macmillan, 1907)
 The New Testament In The Original Greek (1925)

Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Κριτική του κειμένου
Χαιρεκακία

Η χαιρεκακία είναι η χαρά που νιώθει κάποιος με την ατυχία κάποιου άλλου. H προέλευση της λέξεως  ανάγεται στην αρχαία ελληνική λέξη ἐπιχαιρεκᾰκία - Aριστοτέλης. Ἠθ. Ν. 2. 6, 18., 2.7, 15. Η ελληνική λέξη αντιστοιχεί τη γερμανική Schadenfreude.

Μαρτυρίες από την αρχαία γραμματεία 

Διογένης Λαέρτιος - Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων - Βιβλίο Ζ΄  
'''Ἡδονὴ δέ ἐστιν ἄλογος ἔπαρσις ἐφ' αἱρετῷ δοκοῦντι ὑπάρχειν, ὑφ' ἣν τάττεται κήλησις, ἐπιχαιρεκακία, τέρψις, διάχυσις. Κήλησις μὲν οὖν ἐστιν ἡδονὴ δι' ὤτων κατακηλοῦσα• ἐπιχαιρεκακία δὲ ἡδονὴ ἐπ' ἀλλοτρίοις κακοῖς• τέρψις δέ, οἷον τρέψις, προτροπή τις ψυχῆς ἐπὶ τὸ ἀνειμένον• διάχυσις δ' ἀνάλυσις ἀρετῆς.

Η ηδονή, είναι η θέρμη για κάτι που φαίνεται άξιο προτιμήσεως. Περιλαμβάνει την ηδονή, τη γοητεία, τη χαιρεκακία, την ευχαρίστηση,  τη διάχυση.Η απόλαυση είναι η ευχαρίστηση που κολακεύει το αυτί- η χαιρεκακία είναι η ηδονή από την κακοτυχία του άλλου- η γοητεία, ένα είδος αντιστροφής της ψυχής ή μια τάση για χαλάρωση  - η διάλυση της αρετής.

Ερμηνεία και οι λόγοι της 

Η χαιρεκακία ερμηνεύεται ως χαρά που νιώθει ένας άνθρωπος με την ατυχία που παθαίνει κάποιος λόγω των εσφαλμένων του ενεργειών ή παραλείψεων. Οι έρευνες που έχουν διεξαγάγει οι επιστήμονες διαφόρων πανεπιστημίων ειδικότερα αυτών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής διαπίστωσαν ότι τρία είναι τα κίνητρα πίσω από την χαιρεκακία: η επιθετικότητα, ο ανταγωνισμός και το δίκιο.

Επιστημονική έρευνα 

Η γνωστή Αμερικανική εφημερίδα The New York Times, το έτος  2002, δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές μελέτες σχετικά με τη χαιρεκακία, την οποία χαρακτήριζε ως "απόλαυση των αποτυχιών των άλλων ανθρώπων". Πολλές μελέτες έχουν βασιστεί στη θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης, στην ιδέα ότι όταν οι άνθρωποι αποτυγχάνουν ο παρατηρητής αρχίζει να θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση αισθάνονται περισσότερο  χαρούμενοι από ό,τι τα άτομα με ψηλή αυτοεκτίμηση. Οι έρευνες αυτές  διεξήχθησαν στα Πανεπιστήμιο του Κεντάκι, της Καλιφόρνιας και του Κονέκτικατ.
Ένα πείραμα που διεξήχθη το 2006 με παρατήρηση της δραστηριότητα του εγκεφάλου με τη βοήθεια του μαγνητικού τομογράφου έδειξε ότι οι άνδρες  (όχι όμως οι γυναίκες) αγαπούν να παρατηρούν  πως οι  κακοί άνθρωποι υποφέρουν βιώνοντας φυσικό πόνο.
Ο  εγκέφαλος  έδειξε δραστηριότητα όταν ένα άτομο που δεν το άξιζε υποβαλλόταν σε ηλεκτρικό σοκ ενώ παρατηρήθηκε επίσης δραστηριότητα απόλαυσης του εγκεφάλου όταν σε ηλεκτροσόκ υποβλήθηκε άτομο που το άξιζε. 
Επίσης μια σάρωση του εγκεφάλου έδειξε ότι η χαιρεκακία οφείλεται και σε ζήλια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
«Sorrow So Sweet: A Guilty Pleasure In Another's Woe» // New York Times
«In Pain and Joy of Envy, the Brain May Play a Role» by Natalie Angier // New York Times (February 17, 2009)

Συναισθήματα
Δήμος Σούτο Ορυζάρι

Ο Δήμος Σούτο Ορυζάρι ( ; ) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία. Σούτο Ορυζάρι ονομάζεται επίσης η περιοχή στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Σούτο Ορυζάρι.

Γεωγραφία
Ο Δήμος Σούτο Ορυζάρι συνορεύει με:
τον Δήμο Μπούτελ στα νότια,
τον Δήμο Τσούτσερ Σάντσεβο στα βόρεια,

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας
Δήμοι των Σκοπίων
Δήμος Σούτο Ορυζάρι
Νίγελ Έιμος

Ο Νίγελ Κάρλος Αμιλφιτάνο Έιμος (Nijel Carlos Amilfitano Amos) (15 Μαρτίου 1994) είναι αθλητής δρόμων μεσαίων αποστάσεων από τη Μποτσουάνα, με ειδικότητα στα 800 μέτρα. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, το οποίο ήταν το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο της Μποτσουάνα.

Καριέρα 
Είναι ο αργυρός Ολυμπιονίκης του 2012 στα 800 μέτρα, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ στους εφήβους, με χρόνο 1:41.73.

Έχει κερδίσει και τους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2014 στα 800 μ.

Έχει 5 συνολικά μετάλλια σε Αφρικανικούς Αγώνες και Αφρικανικά Πρωταθλήματα στίβου στα 800 μέτρα και 4 x 400 μέτρα σκυταλοδρομία.

Τον Ιούλιο του 2022, ο Nijel Amos τέθηκε προσωρινά σε αναστολή λόγω ντόπινγκ, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Eugene των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Nijel Amos βρέθηκε θετικός σε μεταβολικό ρυθμιστή..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημος ιστότοπος 

Αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων από τη Μποτσουάνα
Αθλητές του στίβου από τη Μποτσουάνα
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ολυμπιονίκες από τη Μποτσουάνα
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Εμμάνουελ Κόριρ

Ο Εμμάνουελ Κόριρ (Emmanuel Korir) (γεν. 15 Ιουνίου 1995) είναι Κενυάτης αθλητής του στίβου, με ειδικότητα στα 800 μέτρα. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στους Αγώνες του Τόκιο το 2021 με χρόνο 1:45.06.

Έχει ατομικό ρεκόρ με 1:42.05 από το 2018. Αυτή η επίδοση είναι η 6η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στα 800 μέτρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Κενυάτες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κενυάτες Ολυμπιονίκες
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Assassin's Creed: Brotherhood

Το Αssassin's Creed: Brotherhood ειναι παιχνίδι δράσης του 2010 που ανέπτυξε η Ubisoft Montreal και πούλησε η Ubisoft. Είναι το τρίτο κύριο παιχνίδι της σειράς Assassin's Creed και η συνέχεια του Assassin's Creed II του 2009.

Πλοκή 
Η ιστορία του Ντέσμοντ μένει εκεί που παρέμεινε στο τελευταίο παιχνίδι, στο 2012. Αφού ξέφυγε με την ομάδα του από την επίθεση των Ναϊτών δραπετεύουν στο Μοντεριτζιόνι, και κάνουν αρχηγείο τους τα ερείπια της Βίλας Οντιτόρε. 

Η ιστορία του Έτζιο ξεκινά από εκεί που έμεινε, το 1499, βγαίνοντας μπερδεμένος από το Vault. Ξεφεύγει με τον θείο του, τον Μάριο Οντιτόρε στο Μοντεριτζιόνι. Μόλις φτάνουν, ο Έτζιο μαθαίνει πως η βεντέτα του έχει τελειώσει: παρόλα αυτά, ο Νίκολο Μακκιαβέλι προκαλεί τον Έτζιο να σκεφτεί την απόφαση του να αφήσει τον Ροδρίγκο Βοργία (πια Πάπα Αλέξανδρο Ε') ζωντανό. Το επόμενο πρωί- Πρωτοχρονιά- το Μοντεριτζιόνι πολιορκείται από τον Καίσαρα Βοργία, γιο του Ροδρίκου. Ο Καίσαρας σκοτώνει τον Μάριο και το Μήλο πέφτει στα χέρια των Ναϊτών. Ο Έτζιο ξεκινά ένα ταξίδι για να ανακτήσει το Μήλο αλλά και για να πάρει επιτέλους την εκδίκηση του.

Assassin's Creed
Obaysch (ιπποπόταμος)

Ο Obaysch (1849 - 11 Μαρτίου 1878) ήταν ο πρώτος ιπποπόταμος που έζησε  στη Μεγάλη Βρετανία μετά τους προϊστορικούς χρόνους και ο πρώτος στην Ευρώπη μετά την εποχή της αρχαίας Ρώμης . Αιχμαλωτίςτηκε σε ένα νησί στο Λευκό Νείλο όταν ήταν λιγότερο από ενός έτους. Το όνομά του προέρχεται από το όνομα του νησιού.  

Ο Οθωμανός Απεσταλμένος της Αιγύπτου, Αμπάς Πασάς, συμφώνησε με τον Βρετανό Πρόξενο, Σερ Κάρολ Μάρεϊ (αργότερα γνωστός ως "Ιπποπόταμος Murray"), να αντικαταστήσει τον Obaysch και μερικά άλλα εξωτικά ζώα για μερικά κυνηγόσκυλα. Ο Obaysch στάλθηκε με καΐκι κάτω από τον Νείλο στο Κάιρο, συνοδευόμενος από ένα κοπάδι αγελάδων για να του δώσει γάλα . Απεστάλη από τον ατμόπλοιο της P &amp; O στο Σαουθάμπτον και έφθασε στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου στις 25 Μαΐου 1850. Ήταν μια στιγμιαία αίσθηση στο Λονδίνο, προσελκύοντας μέχρι και 10.000 επισκέπτες κάθε μέρα,ενώ υπήρξε και μεγάλο  εμπόριο αναμνηστικών. Ο αριθμός επισκεπτών στο ζωολογικό κήπο το 1850 ήταν διπλάσιος από το προηγούμενο έτος.  

Ο Αμπάς Πασάς έστειλε ένα δεύτερο ιπποπόταμο στο Λονδίνο, έναν θηλυκό αυτή τη φορά,που ονομάστηκε Adhela και έφθασε στις 22 Ιουλίου 1854. Μετά από μια αναμονή άνω των 16 ετών, το ζευγάρι τελικά παρήγαγε απογόνους το 1871, αλλά το ιπποποταμάκιπέθανε μετά από 2 ημέρες. Ένα δεύτερο ιπποποταμάκι πέθανε το επόμενο έτος, αλλά ένα τρίτο, που γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1872, επέζησε. Ήταν θηλυκό  και ονομάστηκε Guy Fawkes . Ο Adhela επέζησε από τον Obaysch σε 4 χρόνια, πεθαίνοντας στις 16 Δεκεμβρίου 1882. Η Guy Fawkes πέθανε στις 20 Μαρτίου 1908.  

Ο Obaysch κάποτε διέφυγε από την αιχμαλωσία στο ζωολογικό κήπο του Λονδίνου και σύμφωνα με το μύθο ένας κάτοχος χρησιμοποιήθηκε ως δόλωμα για να τον δελεάσει πίσω στο περίβλημα του.

Παραπομπές 

Διάσημα ζώα
Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (σλοβακικά: Slovenská socialistická republika, συντομογραφία SSR) ήταν δημοκρατία της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, η οποία καλύπτει την σημερινή ανεξάρτητη Σλοβακία. Η δημοκρατία υπήρξε από τις 1 Ιανουαρίου 1969 έως τον Μάρτιο του 1990.

Ιστορία 
Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας το 1968, οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις διακόπηκαν και ανεστράφησαν. Η μόνη εξαίρεση ήταν η ομοσπονδοποίηση της χώρας. Το πρώην συγκεντρωτικό κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε σε δύο συνιστώσες δημοκρατίες, τη Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τον Συνταγματικό Νόμο περί της Ομοσπονδίας της 28ης Οκτωβρίου 1968 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1969. Λόγω της μετάβασης σε ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, κάθε δημοκρατία είχε δικό της κοινοβούλιο (Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο και Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο αντίστοιχα) ενώ το παραδοσιακό κοινοβούλιο της Τσεχοσλοβακίας μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Συνέλευση και χωρίστηκε σε δύο θαλάμους: τον Οίκο του Λαού (τσεχικά: Sněmovna lidu, ) και τον Οίκο των Εθνών (τσεχικά: Sněmovna národů, ). Επίσης τέθηκαν σε ισχύ πολύ περίπλοκες διαδικασίες ψηφοφορίας.

Η ομοσπονδοποίηση ήταν ονομαστική – η όλη πραγματική εξουσία ασκούταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο αυξημένος αριθμός "κοινοβουλίων" παρείχε, στην πραγματικότητα, περισσότερες θέσεις για τα μέλη του κόμματος παρόλο που ο ρόλους τους ήταν καθαρά συμβολικός.

Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στη Τσεχοσλοβακία, η λέξη σοσιαλιστικός αφαιρέθηκε από τα ονόματα των δύο δημοκρατιών. Έτσι η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία μετονομάστηκε σε Σλοβακική Δημοκρατία (παρόλο που αποτελούσε ακόμα μέρος της Τσεχοσλοβακίας).

Το περίπλοκο σύστημα κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών (ντε φάκτο υπήρχαν 5 διαφορετικά νομοθετικά σώματα και όλα είχαν δικαίωμα βέτο) διατηρήθηκε μετά τη πτώση του σοσιαλισμού, περιπλέκοντας και καθυστερώντας πολιτικές αποφάσεις σε μια περίοδο ριζικών αλλαγών στην οικονομία.

Αργότερα, στα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, η Σλοβακική Δημοκρατία έγινε ανεξάρτητο κράτος και κράτησε τη σύντομη ονομασία της, ως Σλοβακία (δείτε Διάλυση της Τσεχοσλοβακίας).

Δείτε επίσης 
 Τσεχική και Σλοβακική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία
 Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συνταγματικός Νόμος περί της Ομοσπονδίας (στα τσεχικά)

Ιστορία της Σλοβακίας
Ιστορία της Τσεχοσλοβακίας
Afrika Bambaataa

Ο Afrika Bambaataa (, γεννήθηκε ως Λανς Τέιλορ, 17 Απριλίου 1957) είναι Αμερικάνος ντισκ τζόκεϊ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και παραγωγός από το Νότιο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Είναι γνωστός από τη κυκλοφορία μιας σειράς τραγουδιών στην δεκαετία του 1980 που επηρέασαν την ανάπτυξη της κουλτούρας χιπ χοπ. Ο Afrika Bambaataa είναι σεβαστός ως ο "Αμήν Ρα του πολιτισμού της χιπ χοπ", ενώ θεωρείται και πατέρας της ηλεκτροφάνκ. Μέσω της δημιουργίας της οργάνωσης Universal Zulu Nation, έχει βοηθήσει στην εξάπλωση του πολιτισμού χιπ χοπ σε όλο το κόσμο. 

Στις 6 Μαΐου 2016, ο Bambaataa εγκατέλειψε τη θέση του ως επικεφαλής του The Zulu Nation λόγω διαφόρων καταγγελιών σεξουαλικής παρενόχλησης που χρονολογούνται ακόμη και από τη δεκαετία του 1970.

Παραπομπές 

Αμερικανοί μουσικοί
Γιώργος Πυρπασόπουλος

Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος (γενν. 14 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και παρουσιαστής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1974 στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας και ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία δύο ετών. Σπούδασε υποκριτική στην Αθήνα και στην Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Λονδίνου. Ξεκίνησε από την εφηβική του ηλικία να παίζει στη τηλεόραση και από τότε έχει πολλές συμμετοχές τόσο στη τηλεόραση, όσο στον κινηματογράφο και στο θέατρο. Είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ το 2012 διετέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Τη σεζόν 2022-23 πρωταγωνιστεί στη σειρά «Αυτή η Νύχτα Μένει».

Προσωπική ζωή 
Είναι γιος του ηθοποιού Κόνη Πυρπασόπουλου και εγγονός της εξ αγχιστείας αδελφής της Μαρίκας Νέζερ (εγγονή του Βαυαρού αξιωματικού της Οθωνικής Αυλής Χριστόφορου Νέζερ), την οποία έζησε ως γιαγιά του.

Από το 2007 μέχρι το 2011 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μόνικα ΜακΣέιν.

Τον Απρίλιο του 2022 έγινε για πρώτη φορά πατέρας, αποκτώντας μια κόρη με τη σύντροφο του.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο 
1996 Θηλιά
2002 Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων   *2005 Δόκτωρ Φάουστους
2012 Εκκλησιάζουσες	
2012 Μόλλυ Σουήνυ
2013 Ο πουπουλένιος
2016 Άνεμος
2017 Η τάξη μας
2018 Art φίλων

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες σκηνοθέτες
Χάρβεϊ Έλιοτ

Ο Χάρβεϊ Έλιοτ (αγγλικά: Harvey Elliott, 4 Απριλίου 2003) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Λίβερπουλ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Φούλαμ
 
Ο Έλιοτ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Φούλαμ σε ηλικία 15 χρονών στις 25 Σεπτεμβρίου 2018, σε μία εκτός έδρας νίκη με 3-1 εναντίον της Μίλγουολ για το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Συμμετείχε στον αγώνα, περνώντας ως αλλαγή στο 81ο λεπτό. Έτσι, σε ηλικία 15 ετών και 174 ημερών έγινε ο νεώτερος παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου και ο νεώτερος που συμμετείχε ποτέ στη διοργάνωση.  Στις 4 Μαΐου 2019, έγινε ο νεώτερος παίκτης που αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Λιγκ, σε ηλικία 16 ετών και 30 ημερών. 

Λίβερπουλ 

Στις 28 Ιουλίου του 2019 η Λίβερπουλ ανακοίνωσε την απόκτηση του Έλιοτ από τη Φούλαμ για άγνωστο πόσο. Την ίδια μέρα, έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό κόντρα στη Νάπολι στο οποίο η Λίβερπουλ ηττήθηκε με 3-0.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έχει αγωνιστεί με τις μικρές εθνικές ομάδες της Αγγλίας ( U15, U16 και U17).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας U15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.