joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευγενία Καπνίστ

Γεννημένη στην Ελλάδα , η Ευγενία Καπνίστ είναι Ελληνίδα ποιήτρια ελληνορωσικής καταγωγής που έγραφε στα γαλλικά.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του κόμη Πιοτρ Καπνίστ και απόγονος της οικογένειας Στένμποκ-Φέρμορ . Ανατράφηκε στη Γαλλία και ζούσε κατά διαστήματα στην Ελλάδα, την Ρωσία και τη Γαλλία. Ανακαλύπτει πολύ νωρίς την ποίηση του Αντρέ Σενιέ . Ήταν ένθερμη υποστηρικτής της εξέγερσης της Κρήτης το 1897 και της ένωσης της με την Ελλάδα. Έγραψε έναν ύμνο για τους Έλληνες που πέθαναν στις μάχες του Ολύμπου το 1897  . Μαζί με την αδερφή της Ίντα, ήταν μέλος του Διεθνούς Κογκρέσου Αρχαιολογίας που έλαβε χώρα στην Αθήνα το 1905. Ενδιαφερόταν επίσης για την κατάσταση των κρατουμένων. Το 1902 μίλησε για τις ελληνικές φυλακές και το Σεπτέμβριο του 1905 συμμετείχε στο Διεθνές Συνέδριο Σωφρονισμού στη Βουδαπέστη.

Έργα 
 L'Acropole, ποιήματα, 1908
 Prométhée, λυρικό δράμα, Παρίσι, Συλλογή της Ποίησης, 1909
 Les prisons du Palamède à Nauplie, discours prononcé à la salle du Parnasse à Athènes, 31 Μαρτίου 1902, Αθήνα, Βασιλικό Τυπογραφείο Ραφτάνη-Παπαγεωργίου, 1902.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ανακοίνωση από τον Αλφόνς Σεσέ, ακολουθούμενη από μερικά ποιήματα

Παραπομπές 

Έλληνες ποιητές
Μονή Αγίου Γεωργίου Άρμα

Η Μονή Αγίου Γεωργίου του ΑΡΜΑ βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια σε υψόμετρο 340 μέτρα και σε απόσταση περίπου 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Χαλκίδα. Είναι κτισμένη σε περιοχή με πολλά πεύκα και ελιές, με τα κτίσματα και τον  περιβάλλοντα χώρο να καταλαμβάνουν συνολική έκταση 2,5 στρεμμάτων. Απέχει 10 χλμ. Α. της κωμόπολης Φύλλα και 8 χλμ. Β.-ΒΔ. της Ερέτριας.

Ιστορία 
Η ακριβής ημερομηνία ίδρυσης του μοναστηριού δεν είναι τεκμηριωμένη. Πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε το 1141 (1141 = ΑΡΜΑ) ενώ επιγραφή εντοιχισμένη στην εξωτερική πλευρά του ανατολικού τοίχου φέρει ως έτος ιδρύσεως το ΖΡΜΕ = 7145 από κτίσεως κόσμου, δηλαδή το 1637. Σήμερα, το καθολικό αποτελείται από τον κυρίως ναό και το νάρθηκα που συνδέονται με στενό ορθογώνιο μεταβατικό χώρο. Ο κυρίως ναός κατατάσσεται αρχιτεκτονικά "στον τύπο του σύνθετου τετρακιόνιου εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο". Η μονή από το 1921 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και υπάγεται θρησκευτικά στην Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βόρειων Σποράδων. Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε πνευματικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Από το 1961 απογράφεται ως οικισμός της κοινότητας Φύλλων και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Φύλλα, το Καμάρι και το Πανόραμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Φύλλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως μόνιμους κατοίκους 3 μοναχούς.

Παραπομπές 

Μονές του νομού Ευβοίας
Δήμος Χαλκιδέων
Μαρίνα Βιάζοβσκα

Η Μαρίνα Σεργκίιβνα Βιάζοβσκα ( γενν. 1984) είναι Ουκρανή μαθηματικός η οποία το 2016 έλυσε το πρόβλημα στοίβαξης σφαιρών (sphere-packing) στην 8η διάσταση και σε συνεργασία με άλλους στην 24η.Προηγουμένως το πρόβλημα είχε λυθεί μόνο για 3 ή λιγότερες διαστάσεις, και η απόδειξη για τις τρεις διαστάσεις (η εικασία του Κέπλερ) περιλάμβανε μακροσκελείς υπολογισμούς από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Εν αντιθέσει, η απόδειξη της Βιάζοβσκα για 8 και 24 διαστάσεις είναι «εντυπωσιακά απλή».

Η Βιάζοβσκα, όντας φοιτήτρια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου «Τάρας Σεβτσένκο», συμμετείχε στον Διεθνή Μαθηματικό Διαγωνισμό για φοιτητές πανεπιστημίων το 2002, το 2003, το 2004 και το 2005, και ήταν ανάμεσα στους πρώτους το 2002 και το 2005. Έλαβε διδακτορικό (καντιντάτ) από το Ινστιτούτο Μαθηματικών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας το 2010, μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Καϊζερσλάουτερν και διδακτορικό (Dr. rer. nat.) από το Πανεπιστήμιο της Βόννης το 2013. Η διδακτορική διατριβή της, «Δομοστοιχειωτές συναρτήσεις και ειδικοί κύκλοι» έχει να κάνει με την αναλυτική θεωρία αριθμών, και είχε επιβλέποντες τους Ντον Τσάγκιερ και Βέρνερ Μίλερ. Ήταν μεταδιδακτορική ερευνήτρια στη Σχολή Μαθηματικών του Βερολίνου και το Πανεπιστήμικο Χούμπολντ του Βερολίνου ενώ στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον βρέθηκε στα πλαίσια του προγράμματος Διακεκριμένος Επισκέπτης Μινέρβα. Από τον Ιανουάριο του 2018 είναι καθηγήτρια στην Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης στην Ελβετία, αφού προηγουμένως ήταν εκεί για λίγο βοηθός καθηγητή.

Εκτός από το έργο της στη στοίβαξη σφαιρών, είναι γνωστή για την έρευνά της στα σφαιρικά σχέδια μαζί με τους Μπονταρένκο και Ραντσένκο. Μαζί τους απέδειξε την εικασία των Κόρεβααρ και Μέγιερς σχετικά με την ύπαρξη μικρών σχεδίων σε τυχαίες διαστάσεις. Αυτό ήταν μία από τις εργασίες για τις οποίες ο συνεργάτης της Αντρίι Μπονταρένκο κέρδισε το Βραβείο Βασίλ Α. Ποπόφ για την θεωρία προσέγγισης το 2013. Το 2016 έλαβε το βραβείο Σέιλεμ και το 2017 το βραβείο έρευνας Κλέι και το Βραβείο Ραμανούτζαν της Ακαδημίας Τεχνών, Επιστημών, Τεχνολογίας και Έρευνας Σανμούγκα για το έργο της στη στοίβαξη σφαιρών και τις δομοστοιχειωτές μορφές. Τον Δεκέμβριο του 2017 έλαβε το βραβείο Μαθηματικών Νιου Χοράιζονς για το 2018. Ήταν προσκεκλημένη εισηγήτρια στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών του 2018, και το 2019 έλαβε το βραβείο Σάτερ.

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Προσωπική ιστοσελίδα της Μαρίνα Βιάζοβσκα
 
 

Ουκρανοί μαθηματικοί
Άνδρη Θεοδότου

Η Άνδρη Θεοδότου (Λευκωσία, 21 Αυγούστου 1976) είναι Κύπρια ηθοποιός και σεναριογράφος.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε το 1976 στην Λευκωσία όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στην Αθήνα ξεκινώντας τις σπουδές της στην ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Έτσι ξεκίνησε σπουδές θεάτρου στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν απ' όπου αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά. Ακόμη παρακολούθησε μαθήματα θεάτρου και μιούζικαλ στο Τhe Ηertfortshire Τheater and Μusical School στο Λονδίνο.

Βιογραφικό 
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός στο θέατρο ενώ ακόμη ήταν φοιτήτρια. Πιο συγκεκριμένα το 1997 έλαβε μέρος στην παράσταση «Μια συνάντηση κάπου αλλού» ενώ μία από τις πρώτες μεγάλες της δουλειές ως ηθοποιός ήταν τη σεζόν 2000-2001 όταν συμμετείχε στην παράσταση «Η δίαιτα του αστροναύτη» σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή στο Θέατρο Αλίκη. Το 2001, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο συμμετέχοντας στο καστ της κωμικής σειράς «Νιρβάνα». Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στο θέατρο ως ηθοποιός. 

Τη σεζόν 2010-2011, ερμήνευσε το ρόλο της Κύπριας ψυχολόγου Ιωάννας Ιωάννου στην κωμική σειρά του Mega Channel «Η γενιά των 592 ευρώ». Το 2014, συμμετείχε σε επεισόδια των σειρών «Καλές δουλειές» και «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα». Το 2015, ανέλαβε την διασκευή των θεατρικών έργων «Το φάντασμα του Κάντερβιλ» και «Οι φανταστικές περιπέτειες του Βαρώνου Μυνχάουζεν».

Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό τη σεζόν 2016-2017. Εκείνη την περίοδο ανέλαβε το ρόλο της Σύλβιας Σοφοκλέους στην καθημερινή κωμική σειρά του Alpha TV «Έλα στη θέση μου». Η παρουσία της στη σειρά συνεχίζεται μέχρι σήμερα για τέταρτη σεζόν. Από το 2018 μέχρι σήμερα υπογράφει ως σεναριογράφος την κυπριακή κωμική σειρά «Η Φαμίλια» που το 2019 απέσπασε παγκόσμια διάκριση στο διαγωνισμό International Format Awards 2019.

Προσωπική ζωή 
Το 1996 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Δημήτρη Δεγαΐτη. Το ζευγάρι παντρεύτηκε το 2001. Κάποια χρόνια μετά ήρθε στη ζωή η κόρη τους Διώνη Δεγαΐτη.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία

Παραπομπές
 

Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Νεφέλη Κουρή

Η Νεφέλη Κουρή (γενν. 1989) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Βιογραφία 
Ήταν η προτελευταία από τις κόρες μίας μεσοαστικής πολύτεκνης οικογένειας και μεγάλωσε στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Τελειώνοντας το σχολείο, άρχισε να σπουδάζει Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρόλα αυτά, η αγάπη της για τις Τέχνες την ώθησε να δώσει σε πολλές σχολές, καταλήγοντας στο Ωδείο Αθηνών. Ως ηθοποιός, έχει συμμετάσχει σε τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο. Ως τραγουδίστρια, ασχολείται με την έντεχνη μουσική, έχοντας συνεργαστεί με τον τραγουδοποιό Λουδοβίκο των Ανωγείων και τον πιανίστα Νίκο Πλάτανο.

Τον Μάιο του 2017 παντρεύτηκε τον φωτογράφο Γιώργο Καπλανίδη και απέκτησαν μια κόρη, που γεννήθηκε τον Αύγουστο του 2017.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές  Ματωμένα χώματα , Το Νησί , Όνειρο ήταν , 10η Εντολή , Ταμάμ , Η λέξη που δε λες , Ου φονεύσεις , Κρίσιμες στιγμές , Η Γενιά του '30 , στΟργή , Μαύρο Ρόδο ,Το Βραχιόλι της Φωτιάς

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες τραγουδίστριες
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Αν Ήμουν Πλούσιος

Αν ήμουν πλούσιος είναι μία ελληνική καθημερινή κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2019-2020, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 από τις 16 Σεπτεμβρίου του 2019 μέχρι τις 29 Μαΐου του 2020. Το σενάριο της σειράς βασίζεται στη λατινοαμερικάνικης προέλευσης τηλενουβέλα When I was rich. Τη μεταφορά του σεναρίου στα ελληνικά δεδομένα ανέλαβαν ο Νίκος Παπαδόπουλος, η Μαντώ Αρβανίτη, ο Μάκης Πιτταράς και ο Αντώνης Ανδρής ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκαν ο Στράτος Μαρκίδης, ο Αντώνης Σωτηρόπουλος, ο Κώστας Κωστόπουλος, ο Γιάννης Σπυρώνης και ο Σπύρος Καπώνης.

Η σειρά παρουσιάζει τις ζωές τριών διαφορετικών οικογενειών που ζουν στην ίδια γειτονιά, όταν αυτές κερδίσουν τον τυχερό λαχνό ενός λαχείου και οι ζωές τους αλλάζουν. Η σειρά προβλήθηκε για μια τηλεοπτική σεζόν, συγκεκριμένα έκανε πρεμιέρα στις 16 Σεπτεμβρίου του 2019, και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου του 2020 σε 137 επεισόδια. Την παραγωγής της σειράς ανέλαβε η εταιρεία J.K. Productions. Τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς υποδύονται η Κάρμεν Ρουγγέρη, ο Σωτήρης Καλυβάτσης, η Μπέσυ Μάλφα, η Κατερίνα Γερονικολού, ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, η Φωτεινή Τσακίρη και η Κατερίνα Στικούδη.

Επισκόπηση σειράς

Προβολή 
Η σειρά προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 από τη Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2019 και κάθε μέρα στις 20:45. Στις 13 Μαρτίου 2020 προβλήθηκε το 125ο επεισόδιο και έπειτα σταμάτησε η προβολή λόγω της πανδημίας κορονοϊού στην Ελλάδα και ξεκίνησε ξανά στις 18 Μαΐου. Η σειρά ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 29 Μαΐου 2020 με 137 επεισόδια. Την Δευτέρα 31 Αυγούστου 2020 η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται σε επανάληψη από το Μακεδονία TV.

Διανομή

Καστ

Έκτακτες συμμετοχές 

 Χάρης Ρώμας ως αφεντικό Σωτήρη
 Σάσα Σταμάτη ως Σάσα Σταμάτη
 Γιώργος Γιαννόπουλος ως Τάκης Σβίγκος
 Χριστόφορος Μπαρμπαγιάννης ως Τόλης
 Jerome Kaluta ως Ζαφείρης 
 Μανώλης Γεραπετρίτης ως Αιμίλιος Λαζαρίδης
 Κωνσταντίνος Καραθωμάς ως Λέανδρος Παπαθανάσης
 Αναστασία Χατζηαθανασίου ως Γιούλη Ματθαίου 
 Βασίλης Γιακουμάρος ως Βαλάντης 
 Βαγγέλης Δουκουτσέλης ως πρόεδρος Σίφουνα
 Αντώνης Ζαχαράτος ως Μιχάλης

 Γιώργος Αγγελόπουλος ως Αντρέι Τζόρτζεβιτς
 Κατερίνα Κοντού ως Όλγα
 Αλέξης Λιβανάς ως Μιχάλης Διαμαντόπουλος
 Νίκος Αγαπίου ως αστυνομικός 
 Γιάννης Ζέρβας ως αστυνομικός
 Γιάννης Ζαραφωνίτης ως Ντίνος
 Σπύρος Ιωάννου ως Στέργιος Μπακατσούλας
 Νένα Δρογγίτη ως Βίκυ
 Αγγελική Κιντώνη ως Ειρήνη
 Σταμάτης Τζίτζας ως κορμί
 Κωνσταντίνος Νιάρχος ως Τρύφωνας Απέργης

Παραπομπές 

Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Τερτένια

Η Τερτένια είναι Δήμος της Ιταλικής Επαρχίας της Ολιάστρα, στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία, αποσπάστηκε από την Επαρχία του Νουόρο (2005).
Ο πληθυσμός της πόλης είναι 3.888 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 33 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η Τερτένια βρίσκεται 70 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της Σαρδηνίας Κάλιαρι και 25 χιλιόμετρα νότια από την πρωυεύουσα της επαρχίας Τορτολί.

Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης χρονολογούνται στα τελευταία χρόνια της Νεολιθικής περιόδου (4η χιλιετία π.Χ.) και αποδίδονται στον πολιτισμό του Οτσιέρι, βρέθηκαν αντικείμενα από Οψιανό και μία Νεκρόπολη. Στην περιοχή της Τερτένας βρέθηκαν επίσης 77 Νουράγκι, 22 χωριά Νουράγκι, 34 γιγαντιαίοι τάφοι και ένα ιερό πηγάδι που χρονολογείται στην Νουραγική περίοδο. Οι ανακαλύψεις δείχνουν ότι υπήρχε μεγάλη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη εκείνη την περίοδο, τα ίχνη τους διασώζονται ακόμα και σήμερα, τον 19ο αιώνα χτίστηκε ένας πύργος για τον έλεγχο της ακτογραμμής.

Παραπομπές
 		

Πόλεις της Σαρδηνίας
Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Γιώργος Κωτσός

Ο Γεώργιος Κωτσός (Αργιθέα, 2 Ιουνίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος βουλευτής Καρδίτσας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αργιθέα Καρδίτσας το 1964. Είναι νυμφευμένος με την Σπυριδούλα Πούλιου και έχουν αποκτήσει δύο τέκνα: την Χρυσούλα και την Κωνσταντίνα. Σπούδασε στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Είναι καθηγητής φυσικής αγωγής και έχει ασχοληθεί επίσης με την δημοσιογραφία, έχοντας συνεργαστεί με διάφορες εφημερίδες και ιστοσελίδες για 10 χρόνια. 

Ασχολείται με την πολιτική από το 1994, όταν εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Καρδίτσας. Το 1998 εξελέγη δήμαρχος Αργιθέας και το 2003 εξελέγη δήμαρχος Μουζακίου. Επανεξελέγη τρεις φορές και παρέμεινε δήμαρχος μέχρι το 2019. Είναι επίσης διαιτητής ποδοσφαίρου, χειροσφαίρισης και κριτής στίβου. Το 2019 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 14.508 ψήφους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπική ιστοσελίδα του Γιώργου Κωτσού

Βουλευτές Καρδίτσας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών Άγιος Σάββας

Το Γενικό Αντικαρκινικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Άγιος Σάββας  είναι ελληνικό νοσηλευτικό παράρτημα του Ελληνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου), ενός κοινωφελούς, φιλανθρωπικού και επιστημονικού ιδρύματος μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, η σύσταση του οποίου πραγματοποιήθηκε έπειτα από γενική συνέλευση των μελών του φιλανθρωπικού σωματείου "Χριστιανική Κοινωνική Ένωσις", στις 20 Μαρτίου του 1935. 

Το ίδρυμα δεν λαμβάνει κρατικές επιχορηγήσεις, ενώ τα μέλη του διοικητικού του συμβουλίου προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δίχως αμοιβή. Δύο χρόνια μετά την ίδρυση του ιδρύματος (1937) αποφασίστηκε η δημιουργία του ομώνυμου νοσοκομείου, ως απαραίτητη προσθήκη και προκειμένου να προσφέρεται αμιγώς υγειονομική περίθαλψη. 

Ο χώρος του ιδρύματος, επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στους Αμπελόκηπους της Αθήνας ήταν δωρεά του Δήμου Αθηναίων, επί θητείας Κωνσταντίνου Κοτζιά.

Πηγές
 Επίσημη ιστοσελίδα του Νοσοκομείου

Παραπομπές 

Αγιος Σαββας Νοσοκομειο
Νέα Λάμψακος Εύβοιας

Η Νέα Λάμψακος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας με υψόμετρο 10 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Νέα Λάμψακος βρίσκεται στην κεντρική Εύβοια, στα βόρεια και ανατολικά παράλια του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου σε απόσταση (οδηγικά) 5 χλμ. νότια της Χαλκίδας. Είναι κτισμένη στον κάμπο Ληλαντίων (Ληλάντιο πεδίο), δυτικά του ποταμού Λήλα και γειτονεύει ανατολικά με τον Μύτικα, νότια με τον Άγιο Νικόλαο. Πρόκειται για κωμόπολη με γραφικά σπίτια χωριού, μεγάλες πλατείες και γραφικούς δρόμους. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αποτελούσε μέρος από το μεγάλο τσιφλίκι του Βαρατάση, το σπίτι του οποίου υπάρχει μέχρι σήμερα στον γειτονικό Άγιο Νικόλαο. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ήταν γεωγραφική περιοχή της τότε Κοινότητας Αγίου Νικολάου. Το 1923, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Λάμψακο της Μικράς Ασίας. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός για πρώτη φορά το 1927 στο ΦΕΚ 167Α - 10/08/1927 όταν ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Νέας Λαμψάκου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέας Λαμψάκου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ληλαντίων του Δήμου Χαλκιδέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2.196 κατοίκους.

Αθλητισμός 
Ο Αθλητικός Σύλλογος Νέας Λαμψάκου «ο Ελλήσποντος» εκπροσωπεί τη Νέα Λάμψακο στον αθλητισμό. Ιδρύθηκε το 1958 και διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και τμήμα στίβου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νέα Ζωή | Διαδικτυακό ντοκιμαντέρ για τη Λάμψακο

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Χαλκιδέων
Σωτήρης Βάγιας

Ο Σωτήρης Βάγιας (Αθήνα, 1961-2014) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1961 στην Κωνσταντινούπολη.  Αποφοίτησε από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ξεκίνησε την καριέρα του με παραστάσεις στο εθνικό θέατρο και την Επίδαυρο, σε κλασσικούς ρόλους, ενώ παράλληλα το έλαβε μέρος σε διάφορες βιντεοταινίες. Μέχρι το 1989 είχε παίξει σε συνολικά 15 ταινίες του συγκεκριμένου είδους μεταξύ των οποίων Δυναστεία αλά Ελληνικά, Στο πυρετό της δόξας και της λόξας, Ένας βλάχος με ελληνικά και πιάνο, Το ράλλυ του έρωτα και άλλες. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες Το άρωμα της βιολέτας το 1985 και Ισόβια το 1988.

Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1986 στη σειρά Ορκιστείτε παρακαλώ. Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές Ποιος είναι ο Κος Αλεξίου?, Το χωριό εκπαιδεύεται και Αχ Ελένη. Τη σεζόν 1994-1995 πρωταγωνίστησε στην σατιρική σειρά Φρούτα εποχής ενώ τη σεζόν 1995-1996 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά Έλλη και Άννα. Στη συνέχεια έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές Ανατομία ενός εγκλήματος, Βραδινές καμπάνες και Κωνσταντίνου και Ελένης. Από το 2000 μέχρι το 2006 ερμήνευσε το ρόλο του Νάκου Στεφανίδη στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου Καλημέρα Ζωή αντικαθιστώντας τον Θάνο Καληώρα που αποχώρησε στον έβδομο κύκλο της σειράς το 2000.

Νωρίς το απόγευμα της Τετάρτης 21 Μαΐου 2014, υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου ενώ βρισκόταν σταθμευμένος με το αυτοκίνητό του στην οδό Ιακωβίδου στα Πατήσια. Εκεί τον βρήκε ένα ζευγάρι περαστικών αλλά όπως εκτιμήθηκε από τον ιατροδικαστή είχαν ήδη περάσει δυο ώρες. Ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ και λίγο αργότερα διαπιστώθηκε και ο θάνατός του σε 52 ηλικία .

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Θεατρικές Παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Σ. Βάγιας συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Θάλασσα της Ιάβας

Η Θάλασσα της Ιάβας (ινδονησιακά: Laut Jawa) είναι μια εκτεταμένη αβαθή θάλασσα στην Ινδονησία. Βρίσκεται μεταξύ των Ινδονησιακών νησιών Βόρνεο, Ιάβα, Σουμάτρα, και Σουλαουέσι. Το στενό Καριμάτα τη συνδέει με τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα βορειοδυτικά.

Γεωγραφία 
Η θάλασσα της Ιάβας χωρίζει την Ιάβα από το Βόρνεο. Είναι ρηχή και το μέσο βάθος της είναι 46 μέτρα. Το δυτικότερο και το ανατολικότερο σημείο της θάλασσας απέχουν μεταξύ τους περίπου 1.600 χιλιόμετρα, ενώ το βορειότερο και το νοτιότερο σημείο της θάλασσας απέχουν 380 χιλιόμετρα περίπου και καταλαμβάνει μια έκταση μεγέθους 320.000 τ.χλμ.

Η θάλασσα σχηματίστηκε με την αύξηση της στάθμης της θάλασσας μετά το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Ο σχεδόν τελείως επίπεδος βυθός και η παρουσία αποστραγγιστικών καναλιών (ανιχνεύσιμα από τα στόμια των ποταμών που εκβάλλουν στην θάλασσα) δείχνουν ότι πριν από χιλιάδες χρόνια η περιοχή που περιλαμβάνει την θάλασσα της Ιάβας ήταν μια σταθερή, ξηρή και πεδινή χερσαία περιοχή, μέσα στην οποία υπήρχαν μερικοί μονόλιθοι.

Ιστορία 

Η μάχη της θάλασσα της Ιάβας, η οποία διήρκεσε από τον Φεβρουάριο έως το Μάρτιο του 1942, ήταν μια από τις πιο θανατηφόρες μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ναυτικές δυνάμεις της Ολλανδίας, της Βρετανίας, της Αυστραλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών σχεδόν καταστράφηκαν κατά την προσπάθεια τους να αποτρέψουν την κατάληψη της Ιάβας από την Ιαπωνία.

Στις 28 Δεκεμβρίου 2014, η πτήση 8501 της Indonesia AirAsia συνετρίβη στην θάλασσα της Ιάβας ενώ ήταν καθοδόν προς τη Σιγκαπούρη (είχε απογειωθεί από τη Σουραμπάγια της Ινδονησίας). Οι 162 επιβάτες και πλήρωμα του αεροπλάνου έχασαν τη ζωή τους.

Στις 29 Οκτωβρίου 2018, η πτήση 610 της Lion Air συνετρίβη στην θάλασσα της Ιάβας λίγο μετά την απογείωση της από το Διεθνές Αεροδρόμιο Σουκάρνο-Χάτα της Τζακάρτας με κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο Ντεπάτι Αμίρ στο Πανγκάλ Πινάνγκ. Οι 189 επιβάτες και το πλήρωμα του σκάφους θεωρούνται ως νεκροί.

Οικονομικές δραστηριότητες 
Το νότιο τμήμα του πυθμένα έχει αναγνωριστεί ως γεωλογικά παρόμοιο με τη βόρεια Ιάβα. Εκεί βρίσκονται πετρελαιοπηγές οι οποίες εκτείνονται υποθαλάσσια. Οι προοπτικές για την άνθηση πετρελαϊκής βιομηχανίας είναι επίσης ευνοϊκές στην θαλάσσια περιοχή έξω από το βορειοανατολικό Καλιμαντάν. Καθώς η θάλασσα της Ιάβας είναι πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η θάλασσα έχει γίνει η βάση του ινδονησιακού προγράμματος εξαγωγών.

Η αλιεία είναι σημαντική οικονομική δραστηριότητα στην θάλασσα της Ιάβας. Στην θάλασσα ζουν πάνω από 3.000 είδη θαλάσσιας ζωής. Στην περιοχή της θάλασσας υπάρχουν προστατευόμενα φυσικά πάρκα. 

Η περιοχή γύρω από τη θάλασσα της Ιάβας είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Οι καταδύσεις στην θάλασσα της Ιάβας προσφέρουν ευκαιρίες εξερεύνησης και φωτογράφησης των υπογείων σπηλαίων, ναυαγίων, κοραλλίων, σφουγγαριών και άλλης θαλάσσιας ζωής.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Touwen, Jeroen (editor) (2001) Shipping and trade in the Java Sea region, 1870-1940 : a collection of statistics on the major Java Sea ports 
 (2008) "Java Sea a study on its economic impacts."

Θάλασσες της Ασίας
Γεωγραφία της Ινδονησίας
Τσισί

Η Χήρα Αυτοκράτειρα Τσισί (κινέζικα: 慈禧太后, πινγίν: Cíxǐ Tàihòu γεννηθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1835 - 15 Νοεμβρίου 1908), από τη φυλή Manchu Yehe Nara, ήταν Κινέζα αυτοκράτειρα, χήρα και αντιβασιλέας που ουσιαστικά κυβερνησε την κινεζική κυβέρνηση στην ύστερη δυναστεία Τσινγκ για 47 χρόνια, από το 1861 μέχρι το θάνατό της το 1908.

Σημειώσεις

Περαιτέρω ανάγνωση 

 
 . Long the standard source until the so-called "Diary of Ching Shan" was exposed as a forgery and Backhouse as a well-informed fraud. Still, much colorful detail and atmosphere. Free online Googlebook here.
 Lei Chia-sheng 雷家聖 (2004). Liwan kuanglan: Wuxu zhengbian xintan 力挽狂瀾：戊戌政變新探 [Containing the furious waves: a new view of the 1898 coup]. Taipei: Wanjuan lou 萬卷樓. .
 Chang, Jung. Empress Dowager Cixi: The Concubine Who Launched Modern China. (NY: Knopf,  2013). .
  Draws from the author's never published doctoral dissertation at University of California, Berkeley.
   Draws from the author's never published doctoral dissertation at University of California, Berkeley.
  Free access copy here.
 
  Online resource.
 
 
  Popular biography using English language sources.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Cixi, Empress Dowager of China, 1835-1908, Photographs, Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery Archives, Smithsonian Institution, Washington DC.
 Cixi (Character)  IMDb List of films in which she is a character.
 Jone Johnson Lewis,Empress Cixi About.com Women's History.
 Cixi – Biography of Dowager Empress of China Cixi or Tz'u-hsi at womenshistory.about.com
 Isaac Taylor Headland, Court Life in China: The Capital, Its Officials and People, (New York, F.H. Revell, c1909). 
 Amanda Bensen, "Cixi: The Woman Behind the Throne", Smithsonian.com (March 1, 2008). Describes the rethinking of Cixi, with further links.

Κινέζοι αυτοκράτορες
Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία-Πατριαρχείο Γεωργίας(Ιβηρίας), Αποστολική Εκκλησία, ιδρυθείσα κατά τον 1ο αιώνα από τον Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο, αναδείχθηκε σε ολόκληρο τον χριστιανισμό κατά τον 4ο αιώνα κατόπιν ιεραποστολικής δράσης της Ισαποστόλου Αγίας Νίνας εκ της Καππαδοκίας. 

Στη συνέχεια, τον 5ο αιώνα αναγνωρίσθηκε αυτοκέφαλη από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, στη δικαιοδοσία του οποίου ανήκε κανονικώς. Το 1811 στερήθηκε αυτού του ιστορικού προνομίου, καταργηθείσα αντικανονικώς από τον τότε αυτοκράτορα της Ρωσίας. 

Το 1917 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκκλησιαστική συνέλευση στην Τιφλίδα και η εκλογή Καθολικού Πατριάρχη. Επιπλέον, επιβεβαίωσε νομικά την αποκατάσταση της αυτοκεφαλίας της Γεωργιανής Εκκλησίας, κατάργησε τη θέση του εξάρχου και αποκατέστησε τον τίτλο του Καθολικού Πατριάρχη. Το 1990 επικυρώθηκε το αυτοκέφαλο της Γεωργιανής Εκκλησίας από το Οικουμενικού Πατριαρχείου, χάρη στην πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου.  Το ζήτημα της κανονικότητος της αυτοκεφαλίας της επαναθεωρήθηκε από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Με Πατριαρχική και Συνοδική Απόφαση, η Εκκλησία της Γεωργίας (Ιβηρίας) ανακηρύχθηκε αυτοκέφαλη, εκδοθέντος του σχετικού Συνοδικού Τόμου και αναγνωρίστηκε η Πατριαρχική τιμή του προκαθημένου της.

Διοίκηση

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Γεωργίας απαρτίζεται από τους εν ενεργεία Μητροπολίτες, Αρχιεπισκόπους και Επισκόπους, υπό την προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Μιτσχέτης και Τιφλίδος και Καθολικού Πατριάρχη πάσης Γεωργίας κ. Ηλία Β'.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πατριαρχείο Γεωργίας - Ιστοσελίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Πατριαρχείο Γεωργίας

Γεωργία
Χριστιανισμός στη Γεωργία
Ήρθε κι έδεσε

Ήρθε Κι Έδεσε είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2006-2007, σημειώνοντας επιτυχία και έκτοτε έχει επαναπροβληθεί αρκετές φορές από τον σταθμό. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στο χωριό Λεωνίδιο, στην Αρκαδία, και στα βόρεια προάστια της Αθήνας. Το σενάριο της σειράς υπογράφει η Ρένα Ρίγγα και τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Ανδρέας Μορφονιός. Το τραγούδι των τίτλων είναι το "Moi Je Joue" που ερμήνευσε η Brigitte Bardot.

Πλοκή 
Η Κατερίνα, μια νέα όμορφη και δυναμική κοπέλα, πιάνει δουλειά ως γιατρός με ειδικότητα στη καρδιολογία σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας, όπου εργάζεται ο γνωστός και γυναικάς καρδιολόγος, Γιώργος Λεβέντης. Ο Γιώργος ενθουσιάζεται με τη Κατερίνα και έτσι ξεκινάει ένα αμοιβαίο φλερτ. Στο μεταξύ, η μητέρα της Κατερίνας, Ναταλία, η οποία φανατική φεμινίστρια και ελεύθερη χρόνια που δραστηριοποιείται στο μικρό χωριό Μουριές, επισκέπτεται τη κόρη της στην Αθήνα. Εκεί γνωρίζει επεισοδιακά τον Γιώργο, όταν τρακάρουν με το αυτοκίνητο, κι έτσι δημιουργείται μια μεγάλη κόντρα μεταξύ τους. Η Ναταλία κάνει τα πάντα για να απομακρύνει την Κατερίνα από τον Γιώργο. Όμως τελικά η κόντρα μεταξύ τους θα γίνει ένας μεγάλος έρωτας.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Καστ

Έκτακτες συμμετοχές 

Φρέζη Μαχαίρα ως Φρέζη (επεισόδια 1, 5, 9, 11-15, 17-25, 27, 28)
Δημήτρης Βογιατζής ως Αποστόλης (επεισόδια 1, 7, 8)
Πηνελόπη Αναστασοπούλου ως Λίλυ (επεισόδια 1, 2, 7, 21, 22)
Μαρία Κορινθίου ως γυμνάστρια (επεισόδιο 1)
Βασιλική Καρρά (επεισόδια 1,6,12,13,15,24)
Όλγα Δαλέντζα ως Δροσούλα (επεισόδια 1, 2, 3, 5, 7, 10-23, 25, 27, 28)
Αγγελική Δαλιάνη ως Άννα (επεισόδια 2, 3)
Θοδωρής Προκοπίου ως Στράτος (επεισόδια 3, 4, 7, 9, 11, 12, 15, 17, 18, 22, 24, 28)
Ανδριάννα Χαλκίδη ως ασθενής (επεισόδιο 7)
Έμιλυ Κολιανδρή ως λοχαγός (επεισόδιο 8) 
Δημήτρης Χαβρές ως ταβερνιάρης (επεισόδιο 8)
Γιάννης Μποσταντζόγλου ως λοχαγός (επεισόδιο 8)
Κίκα Γεωργίου ως Ελπίδα (επεισόδιο 9)
Θέμης Μάνεσης ως Ρόμπυ (επεισόδιο 10)
Μαρία Γεωργιάδου ως Σόνια (επεισόδια 12, 13)
Φώτης Σπύρος ως ρεπόρτερ (επεισόδιο 13)
Χριστίνα Γουλιελμίνο ως Νάντια (επεισόδια 15-17)
Κώστας Τριανταφυλλόπουλος ως Διονύσης Σταμούλης (επεισόδια 17-20)
Αλμπέρτο Φάις ως Άδωνης (επεισόδια 21, 22, 24-28) 
Μέλπω Κωστή ως Χριστίνα (επεισόδιο 25)

Επεισόδια 

 Τα πρώτα 10 επεισόδια προβαλλόταν κάθε Τετάρτη στις 21:00, ενώ τα υπόλοιπα κάθε Τετάρτη στις 21:50.
 Στις 11/10/2006, 13/12/2006, 14/2/2007, 28/3/2007, 16/5/2007 και 6/6/2007 δεν προβλήθηκαν επεισόδια διότι ο σταθμός είχε μεταδώσει ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Ελ Κλάσικο

Το Ελ Κλάσικο (ισπανικά: El Clásico, , δηλαδή "το κλασικό") είναι το όνομα που δίνεται για κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα της Ρεάλ Μαδρίτης με την Μπαρτσελόνα. Αρχικά αναφερόταν μόνο στους αγώνες του ισπανικού πρωταθλήματος, αλλά σήμερα ο όρος έχει γενικοποιηθεί και τείνει να περιλαμβάνει κάθε αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων: αυτούς στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, Κόπα ντελ Ρέι κτλ. Θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις εναντίον συλλόγων, όπως και ο τελικός του Τσάμπιονς Λιγκ. Το Ελ Κλάσικο παρακολουθείται από εκατομμύρια τηλεθεατές ανά τον κόσμο. Είναι γνωστό για την εντονότητα του και τους πανηγυρισμούς από τις δύο ομάδες.

Η αντιπαλότητα προέρχεται και από το γεγονός ότι η Μαδρίτη και η Μπαρτσελόνα είναι οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ισπανίας, και μερικές φορές αναγνωρίζονται έχοντας αντίθετες ιδεολογικές θέσεις, με την Ρεάλ Μαδρίτης να "εκπροσωπεί" το κεντρικό κράτος και τη Μπαρτσελόνα την αυτόνομη περιφέρεια της Καταλωνίας. Ευρύτερα, για λόγους ιστορικούς, η Ρεάλ Μαδρίτης θεωρείται από πολλούς ως η ομάδα του "κατεστημένου" στην Ισπανία, ενώ η Μπαρτσελόνα της "αμφισβήτησης".Η αντιπαλότητα είναι μια από τις μεγαλύτερες στην ιστορία των αθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι είναι μεταξύ των πιο επιτυχημένων και πλουσιότερων του κόσμου, ενώ το 2014 το Φορμπς ονόμασε την Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ Μαδρίτης ως τις δύο ομάδες με τη μεγαλύτερη αξία. Οι δύο ομάδες έχουν παγκόσμια οπαδική βάση, και τον μεγαλύτερο αριθμό ακολούθων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Στους αγώνες πρωταθλήματος, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει 76 νίκες και η Μπαρτσελόνα 73. Στο συνολικό αριθμό αγώνων (συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών αναμετρήσεων), η Μπαρτσελόνα έχει 116 νίκες και η Ρεάλ 104. Στους 248 επίσημους αγώνες (εξαιρουμένων των φιλικών), η Ρεάλ έχει 100 νίκες με 52 αγώνες να λήγουν ισόπαλοι και 96 αγώνες υπέρ της Μπαρτσελόνα. Μαζί με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, είναι οι τρεις ομάδες της Λα Λίγα που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ.

Πίνακας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 Barcelona, Real Madrid and El Clasico: The people who made it the biggest match in soccer
 Fear and loathing: The roots of El Clasico 

Ποδόσφαιρο στην Ισπανία
Ποδοσφαιρικά ντέρμπι
Σοφία Βάρη

Η Σοφία Βάρη (1940) είναι Ελληνίδα ζωγράφος και γλύπτρια.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στη Βάρη Αττικής από πατέρα Έλληνα και μητέρα Ουγγαρέζα. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Τα πρώτα της ζωγραφικά έργα ήταν παραστατικά αλλά από τη δεκαετία του 1970 και μετά μεταπήδησε στην γλυπτική. Στα έργα της χρησιμοποιεί μπρούτζο και μάρμαρο και συνήθως είναι μεγάλων διαστάσεων. Έχει επίσης καταπιαστεί με τα κοσμήματα και τα κολαζ.

Τα έργα της φιλοξενούνται στις μόνιμες συλλογές σημαντικών μουσείων όπως το Μουσείο Τέχνης Βασίλης και Ελίζα Γουλανδρή (Αθήνα), στο Παλάτσο Βέκιο (Φλωρεντία), στο Μουσείο Πέρα (Κωνσταντινούπολη) κ.α. και εκτίθενται σε αρκετούς δημόσιους χώρους (Αθήνα κ.α.)

Είναι παντρεμένη με τον κολομβιανό γλύπτη Φερνάντο Μποτέρο.

Έργα

Παραπομπές 

Έλληνες γλύπτες
Μαρία Σαμορούκοβα

Η Μαρία Ανατολίεβνα Σαμορούκοβα (γεννημένη στις 19 Δεκεμβρίου 1971, στο Κούιμπισεφ της ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι ρωσοελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίστηκε ως σέντερ. Συμμετείχε σε πολλούς διεθνείς αγώνες ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Βιογραφία 
Γεννημένη στη Ρωσική Δημοκρατία της τότε ΕΣΣΔ έκανε τα πρώτα βήματά της σε ηλικία μόλις 15 ετών στην Ντιναμό Βόλβογκραντ, έχοντας κερδίσει πρωτάθλημα ΕΣΣΔ με τη Ρωσία σε επίπεδο κορασίδων και νεανίδων. Στα 17 κάνει το μεγάλο βήμα στην Ελεκτρόσυλα Αγίας Πετρούπολης όπου έμεινε για μια πενταετία. Κέρδισε το τελευταίο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ, ενώ την τελευταία χρονιά της βγήκε δεύτερη στο Πρωτάθλημα Ρωσίας.
Το 1992 υπέγραψε με την Φορς-Μαζόρ της ίδιας πόλης. Ύστερα (το 1993) μετακόμισε στην Ελλάδα, για να αγωνιστεί με τον Μέγα Αλέξανδρο, όπου παντρεύτηκε, γέννησε έναν γιο, τον Παναγιώτη, και πολιτογραφήθηκε. 

Στις 26 Νοεμβρίου 2000, έκανε το ντεμπούτο της για την ελληνική εθνική ομάδα σε αγώνα εναντίον του Ισραήλ, όπου σκόραρε 22 πόντους. Συμμετείχε στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 2001 και 2003. Η ελληνική της παρουσία συνεχίστηκε στον Σπόρτιγκ από το 1997 έως το 2002 μ’ ένα ενδιάμεσο σταθμό στις Εσπερίδες την περίοδο 2000-01. Με τον Σπόρτιγκ κατέκτησε το νταμπλ την περίοδο 1998-1999. Μετά από 10 χρόνια παιχνιδιών στο πρωτάθλημα της Ελλάδας, έπαιξε στην Ιταλία και τη Γαλλία. Το 2004 επέστρεψε στην Ρωσία με την ομάδα "Μπαλτιίσκαγια Ζβιέζντα" της Αγίας Πετρούπολης, πηγαίνοντας το 2005 στην ομάδα Ντιναμό Μόσχας. Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου το 2009 ολοκλήρωσε την καριέρα της στον Πανιώνιο. 
Ο Πανιώνιος έχοντας βγει 1ος στην Α2 Νότου κερδίζει την άνοδο στην Α1 και δημιουργεί αίσθηση με την απόκτηση της Σαμορούκοβα. Και γίνεται η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά ως νεοφώτιστη το Πρωτάθλημα την αγωνιστική περίοδο 2006-07. MVP ήταν η Μαρία Σαμορούκοβα. 

Το 2004 αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου είχε τη μεγαλύτερη διάκρισή της σ’ επίπεδο Εθνικής με την 8η θέση. Έχει εμφανιστεί σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα : 2001, 2003. Το 2009, εξετάστηκε η συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την ελληνική ομάδα, παρόλο που είχε ολοκληρώσει την καριέρα της  . 

Από το 2009, η Σαμορούκοβα εργάστηκε ως προπονήτρια στην Καλλιθέα.

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Σοβιετικοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Δάρας Μεσσήνης Μεσσηνίας

Ο Δάρας είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική ενότητα Πεταλιδίου του Δήμου Μεσσήνης. 

Στην απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 268 κατοίκων.

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Μεσσήνης
Καλή Βρύση Δράμας

Η Καλή Βρύση είναι χωριό του δήμου Προσοτσάνης του νομού Δράμας στην Ανατολική Μακεδονία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της Καλής Βρύσης ανέρχεται στους 705 κατοίκους.

Περιγραφή 

Η Καλή Βρύση είναι κτισμένη 23 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας, στις υπώρειες του Μενοίκιου Όρους και στη δυτική πλευρά της πεδιάδας της Προσοτσάνης. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της Καλής Βρύσης σχετίζονται με τις καλλιέργειες, την κτηνοτροφία και την εξόρυξη μαρμάρων. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα.

Ιστορικά  στοιχεία 

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανακαλυφθεί αρχαιότητες που χρονολογούνται από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, το ιερό του Διονύσου του 4ο αιώνα π.Χ., καθώς και ρωμαϊκές επιγραφές. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1890 στο χωριό (το οποίο ήταν γνωστό ως Γκόρνιτσα) λειτουργούσε ελληνικό σχολείο με 80 μαθητές, ενώ γύρω στο 1905 αναφέρεται από τον Έλληνα σχολικό επιθεωρητή Γ. Χατζηκυριακού ως ένας αποκλειστικά χριστιανικός οικισμός με 120 σπίτια. Την ίδια περίοδο αναφέρεται πως περίπου το 1/3 των κατοίκων είχε προσχωρήσει (για διάφορους λόγους) στη βουλγαρική Εξαρχία. Παράλληλα, το χωριό έγινε στόχος Βούλγαρων κομιτατζήδων, οι οποίοι σκότωσαν το 1905 τον πρόεδρο του χωριού, Δημήτριο Μάρτζιο και το επόμενο έτος τον μακεδονομάχο ιερέα Ιωάννη Παπαεμμανουήλ ή Παπαοικονόμου. Από την άλλη πλευρά, αρκετοί κάτοικοι της Γκόρνιτσας, όπως ο Ιωάννης Μάρτζιος, ο Βασίλειος Κάλλιας, η οικογένεια Λιόκα κλπ έδρασαν ως αντάρτες ή πράκτορες του Μακεδονικού Κομιτάτου.

Το χωριό, όπως και ο υπόλοιπος νομός Δράμας, περιήλθε στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Ανατολικής Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Καλή Βρύση. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό περιήλθε μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης στη Βουλγαρία. Στα τέλη του 1941, οι βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής προχώρησαν στην εκτέλεση 12 κατοίκων στο πλαίσιο αντιποίνων για την εξέγερση της Δράμας. Μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονταν και οι βετεράνοι του Μακεδονικού Αγώνα, Β. Κάλλιας και Ι. Λιάκος.

Τα Μπαμπούγερα
Στην Καλή Βρύση Δράμας το τριήμερο 6,7 και 8 Ιανουαρίου λαμβάνουν χώρα τα «Μπαμπούγερα», ένα αρχαίο μακεδονικό έθιμο με διονυσιακές ρίζες. Οι άντρες μεταμφιεσμένοι ζωόμορφα, ζωσμένοι με βαριά κουδούνια, με σακίδιο στάχτης που κρατούν στο χέρι χτυπούν τον κόσμο για να ξορκίσουν το κακό. Η μάσκα που φορούν γίνεται από δέρματα ζώων, έχει τη μορφή τράγου, που συμβολίζει τη δύναμη για ζωή. Επίσης, τα κουδούνια που ζώνονται στη μέση βγάζουν έναν ήχο για να ξυπνήσουν τη φύση. τα μπαμπούγερα, κατά την εποχή του Διόνυσου, ήταν σάτυροι, ακόλουθοι του θεού, που γλεντούσαν σε μια ζωή ανέμελη γεμάτη κρασί και χορό.

Πρόσωπα
 Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Χρυσόστομος Βούλτσος

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Προσοτσάνης
Δρυμονάρι Εύβοιας

Το Δρυμονάρι είναι ακατοίκητο ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 240 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Δρυμονάρι βρίσκεται στο νοτιοανατολικά άκρο της Εύβοιας και το ακρωτήριο Καφηρέα (Κάβο Ντόρο). Απέχει 47 χλμ. (οδηγικά - μέσω Πλατανιστού) ΒΑ. από την Κάρυστο. Το χωριό ανήκει στα λεγόμενα «χωριά του Κάβοντορο» της ευρύτερης περιοχής Καφηρέα. Ανατολικά του χωριού και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. ανάμεσα στο Θύμι και τον Ευαγγελισμό είναι το φαράγγι της Αρχάμπολης ή Χαρχάμπολης όπου σώζονται τα ερείπια ενός οργανωμένου οικιστικού συνόλου που χρονολογείται από την κλασική περίοδο μέχρι και τον 1ο αι. π.Χ.. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αμυγδαλέα, το Κόμιτο, τη Ζαχαριά, το Θύμι, το Καψούρι και τη Σχίζαλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχάμπολη. Η εξαφανισμένη πόλη του Κάβο Ντόρο από τον ιστότοπο https://www.mixanitouxronou.gr

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Καψούρι Εύβοιας

Το Καψούρι είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 380 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καψούρι βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Εύβοιας και το ακρωτήριο Καφηρέα (Κάβο Ντόρο). Απέχει 45 χλμ. (οδηγικά - μέσω Πλατανιστού) ΒΑ. από την Κάρυστο. Το χωριό ανήκει στα λεγόμενα «χωριά του Κάβοντορο» της ευρύτερης περιοχής Καφηρέα. Είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Όχη, σε κατάφυτη περιοχή και νότια του όρους Κερασιά. Ως οικισμός αναφέρεται το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αμυγδαλέα, το Κόμιτο, τη Ζαχαριά, το Θύμι και τη Σχίζαλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως πληθυσμό έχει 16 μόνιμους κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αποτελέσματα σωστικής ανασκαφικής έρευνας στο Καψούρι Καφηρέα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Εύβοιας

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Άγιος Βαβύλας

O Άγιος Βαβύλας (πέθανε περ. 253) διετέλεσε Πατριάρχης Αντιοχείας. Μαρτύρησε στις διώξεις των Χριστιανών επί Δεκίου.

Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Πατριάρχες Αντιοχείας
Ίσος της Σινασού

Ο Ίσος της Σινασού είναι ένας χαρακτηριστικός χορός της περιοχής. Όπως πολλοί άλλοι χοροί από τη Μικρά Ασία, χορεύεται μόνο από γυναίκες. Αυτός ο χορός εκτελείται σε ένα συγκεκριμένο στυλ, γνωστό μόνο στη Σινασό Καππαδοκίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χορός Ίσος από τη Σινασό 

Μικρασιατικοί χοροί
Ελληνικοί χοροί
Κωνία

Τα κωνία είναι αισθητήρια κύτταρα στον αμφιβληστροειδή υπεύθυνα να αναλύουν τα χρώματα και να αντιλαμβάνονται τη φωτεινότητα του φωτός. Υπάρχουν τρία είδη κωνίων:

 L (ευαίσθητο για μεγάλα μήκη κύματος με μέγιστη απόκριση στο κόκκινο χρώμα)
 M (μέγιστη απόκριση στο πράσινο χρώμα)
 S(ευαίσθητο για μικρά μήκη κύματος με μέγιστη απόκριση στο μπλε χρώμα)

Τα υπόλοιπα χρώματα που βλέπουμε είναι με την μίξη και ανάλογη αυξομείωση των RGB χρωμάτων.

Παραπομπές 
Μάτι
Ζωικά κύτταρα
Σχίζαλη Εύβοιας

Η Σχίζαλη είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 300 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Σχίζαλη βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Εύβοιας και βορειοανατολικά του ακρωτηρίου Κάβο Ντόρο (Καφηρέας). Απέχει 58 χλμ. (οδηγικά - μέσω Πλατανιστού) ΒΑ. από την Κάρυστο. Το χωριό ανήκει στα λεγόμενα «χωριά του Καβοντόρο» της ευρύτερης περιοχής Καφηρέα. Βορειοδυτικά του χωριού, στην κορυφή του ομώνυμου βουνού βρίσκεται το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία ή «Καμίνι» για τους ντόπιους. Ως οικισμός, μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αμυγδαλέα, το Δρυμονάρι, τη Ζαχαριά, το Θύμι, το Καψούρι και την Πρινιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38  κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Πάβλιος Κορνέλιος Ανουλίνος

Ο Πάβλιος Κορνέλιος Ανουλίνος (Publius Cornelius Anullinus), ή, περιστασιακά, Ανουλίνος (Anulinus), ήταν ένας από τους στρατηγούς του Ρωμαίου αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου. Ήταν από την πόλη Ιλιβερία (Γρανάδα, ή όπως έχει αναγνωριστεί από τους σύγχρονους μελετητές, πιθανόν να βρίσκεται μέσα ή κοντά στο Αλμπαϊσίν) και, ενώ δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες γύρω από αυτό, πιστεύεται ότι δεν ήταν από πατρίκια οικογένεια, αλλά ήταν ένα από τους ιππείς. 

Ο Ανουλίνος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της ρωμαϊκής επαρχίας Βαιτικής το 170 και ο μετέπειτα αυτοκράτορας Σεβήρος θα υπηρετούσε κάτω από αυτόν ως κυαίστωρας. Πιστεύεται (αν και δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για αυτό) ότι οι δύο τους είχαν συναντηθεί νωρίτερα στη Ρώμη, και ο Σεβήρος υπηρέτησε ύστερα από αίτημα του Ανουλίνου. Μπορεί (ή μπορεί και όχι) να ήταν λεγάτος της ρωμαϊκής επαρχίας της Αφρικής το 193. 

Ο Ανουλίνος ανέλαβε τη διοίκηση από τον Τιβέριο Κλαύδιο του στρατού του Σεβήρου στον πόλεμο κατά του Pescennius Niger το 193. Την επόμενη χρονιά, έδωσε μία συντριπτική ήττα στον Νίγηρα στη μάχη της Ισσού, κατά τη διάρκεια του Έτους των Πέντε Αυτοκρατόρων. Ο Ανουλίνος πρέπει να έχει φτάσει στον προξενικό βαθμό πριν από το έτος 196, αφού εκείνη τη χρονιά ήταν πολίαρχος. Στη συνέχεια, διέταξε ένα από τα τμήματα του στρατού που έστειλε ο Σεβήρος ενάντια στην πόλη Αδιαβηνή, το 1978. Έγινε ύπατος για δεύτερη φορά το 199. 

Η οικογένειά του πρέπει να είχε διατηρήσει την εύνοια του γιου του Σεβήρου και διαδόχου του Καρακάλλα, δεδομένου ότι ένας άλλος Πάβλιος Κορνέλιος Ανουλίνος ήταν ύπατος με τον Πάβλιο Κάτιο Σαβήνο το έτος 216.

Σημειώσεις

Πηγές
"Anulinus, Ρ. Cornelius" . Στο Smith, William (ed. ). Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας . 1 . Π.   218.     

Ρωμαίοι κυβερνήτες της Βαιτικής
Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Νομιμότητα της κάνναβης

Η νομιμότητα της κάνναβης για ιατρική και ψυχαγωγική χρήση ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, όσον αφορά την κατοχή, τη διανομή και την καλλιέργειά της και ,όσον αφορά την ιατρική, πώς μπορεί να καταναλωθεί και για ποιες ιατρικές παθήσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Αυτές οι πολιτικές, στις διέπονται στις περισσότερες χώρες από την Ενιαία Σύμβαση για τις Ναρκωτικές Ουσίες των Ηνωμένων Εθνών, που επικυρώθηκε το 1961, μαζί με τη Σύμβαση για τις Ψυχοτρόπες Ουσίες του 1971 και τη Σύμβαση Κατά της Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών Ουσιών και Ψυχοτρόπων Ουσιών του 1988.  

Η χρήση κάνναβης για ψυχαγωγικούς σκοπούς απαγορεύεται στις περισσότερες χώρες. Ωστόσο, πολλές χώρες έχουν υιοθετήσει μια πολιτική αποποινικοποίησης, για να κάνουν την απλή κατοχή ένα μη ποινικό αδίκημα (συχνά παρόμοιο με μία μικρή οδική παράβαση). Άλλες, έχουν πολύ πιο αυστηρές κυρώσεις, όπως ορισμένες χώρες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, όπου η κατοχή ακόμη και μικρών ποσοτήτων τιμωρείται με φυλάκιση για αρκετά χρόνια. Οι χώρες που έχουν νομιμοποιήσει την κάνναβη για ψυχαγωγικούς σκοπούς, είναι: ο Καναδάς, η Γεωργία, η Νότια Αφρική και η Ουρουγουάη, καθώς και έντεκα πολιτείες και η περιφέρεια της Κολούμπια στις Ηνωμένες Πολιτείες και η Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας της Αυστραλίας. Η νομιμότητα ποικίλλει σε αυτές τις χώρες, καθώς και οι υποεθνικές δικαιοδοσίες όταν πρόκειται για εμπορική πώληση. Μια πολιτική περιορισμένης εφαρμογής έχει επίσης υιοθετηθεί σε πολλές χώρες, ιδίως στην Ισπανία και την Ολλανδία, όπου η πώληση κάνναβης είναι ανεκτή σε εγκαταστάσεις που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας.  

Οι χώρες που έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση της κάνναβης, είναι οι: Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδάς, Χιλή, Κολομβία, Κροατία, Κύπρος, Γερμανία, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία, Τζαμάικα, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Βόρεια Μακεδονία, Νορβηγία, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Περού, Πολωνία, Ελβετία και Ταϊλάνδη. Άλλες έχουν πιο περιοριστικούς νόμους, που επιτρέπουν μόνο τη χρήση ορισμένων φαρμακευτικών ουσιών που προέρχονται από κάνναβη, όπως Sativex, Marinol ή Epidiolex. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 33 πολιτείες και η Περιφέρεια της Κολούμπια έχουν νομιμοποιήσει την ιατρική χρήση κάνναβης, αλλά σε ομοσπονδιακό επίπεδο η χρήση της παραμένει απαγορευμένη για οποιονδήποτε σκοπό.

Δείτε επίσης

Παραπομπές 

Κάνναβη
Σελίδες με πηγές CS1 στα Λετονικά (lv)
Κάνναβη ανά χώρα
Νόμοι της κάνναβης
Βάκιλλος του άνθρακα

Ο βάκιλλος του άνθρακα (επιστημονική ονομασία: Bacillus anthracis) είναι βακτήριο που προκαλεί την επικίνδυνη, λοιμώδη νόσο του άνθρακα. Το βακτήριο Bacillus anthracis είναι το μόνο παθογόνο βακτήριο από όλο το γένος βακτηρίων Bacillus.

Χαρακτηριστικά 
 
Απομονώθηκε σε καθαρή μορφή από τον Ρόμπερτ Κοχ το 1877. Ο συγκεκριμένος βάκιλος προκαλεί την αρρώστια του άνθρακα. Το βακτήριο του βάκιλου είναι θετικό κατά Γκραμ και έχει σπόρους. 

Η νόσος αυτή προσβάλει συνήθως τα φυτοφάγα ζώα (βοοειδή, πρόβατα, γίδια κ.α.), και σπανιότερα τον άνθρωπο.

Μετάδοση 
Μπορεί να διαδοθεί με τέσσερις τρόπους: μέσω δέρματος (ο οποίος ειναι ο συχνότερος τρόπος), με την εισπνοή, μέσω της γαστρεντερικής οδού και με ενοφθαλμισμό με μολυσμενη βελόνα - συμβαίνει συνήθως σε χρήστες ναρκωτικών..

Παραπομπές 

Θετικά κατά Gram βακτήρια
Βάκιλλος (γένος)
Σκλαβοπάζαρο

Με τον όρο σκλαβοπάζαρο εννοούμε τα παζάρια στα οποία πωλούνταν άνθρωποι (ή αιχμάλωτοι πολέμου) ως σκλάβοι. Αυτό γινόταν κυρίως στο Μεσαίωνα και στο Βυζάντιο στην Οθωμανική αυτοκρατορία και στην Λιβύη. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα σε κάποια μέρη της Αφρικής. Οι έμποροι είχαν τις γυναίκες μισόγυμνες πάνω στους πάγκους ενώ οι αγοραστές τις κοιτούσαν για να δουν αν τους κάνουν διότι πολλές φορές χρησιμοποιούσαν τους σκλάβους και σαν ερωτικά αντικείμενα. Οι γυναίκες παρακαλούσαν να μην της χωρίσουν από τα παιδιά τους και να τα πάρουν και αυτά μαζί, οι αγοραστές συνήθως δεν υπέκυπταν.

Δουλεία
Αγορά (οικονομικά)
Αρτσακένα

Η Αρτσακένα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 13.723 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 59 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (30 Ιουνίου 2017). Την περίοδο 2005 - 2016 η Αρτσακένα ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005), αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πόλη μετά την Όλμπια και την Τέμπιο. Η Αρτσακένα βρίσκεται ανάμεσα στα πασίγνωστα παραθεριστικά θέρετρα "Κόστα Σμεράλντα" και "Πόρτο Ραφαήλ" που ιδρύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950. 

Υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά ευρήματα από τον πολιτισμό των Νουράγκι που συμπεριλαμβάνονται σε έναν υποπολιτισμό γνωστό σαν Πολιτισμός της Αρτσακένα. Η περιοχή έμεινε γνωστή από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία από έναν βράχο σε σχήμα από μανιτάρι που είναι σήμερα το σύμβολο της πόλης. Η παλιότερη αναφορά για την σύγχρονη πόλη της Αρτσακένα βρίσκεται σε ένα έγγραφο του Αλφόνσου Δ΄ της Αραγωνίας (1421) αλλά το 16ο αιώνα οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την πόλη. Ο Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας μετέφερε νέο πληθυσμό (1716), το χωριό απαριθμούσε το 1909 853 κατοίκους. Η τουριστική ανάπτυξη ήταν μεγάλη τα τελευταία χρόνια χάρη στην "Κόστα Σμεράλντα".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δήμος της Αρτσακένα

Πόλεις της Σαρδηνίας
Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Κατάλογος νομαρχών Ρεθύμνης

1899: Ίδρυση θεσμού διορισμένου από το κράτος νομάρχη επί Κρητικής Πολιτείας
Βορεάδης Αντώνιος

1901: Γεώργιος Μαρής

1907: Νικόλαος Σκαμνάκης

1908: Σ.Ε. Μοάτσος

1908 - 1909: Α.Γ. Σήφακας

1909: Μανούσος Α. Ξανθουδίδης

1910: Στυλιανός Φωτάκης

1912 - 1914: Γεώργιος Δοκουμετζίδης

1915: Γεώργιος Βιστάκης

1916: Αγν. Αισωπίδης

1916: Εμμανουήλ Ζαχαράκης

1917: Ηλίας Καπετανάκης

1918: Νικόλαος Σέργιος

1918 - 1919: Νικόλαος Ασκούτσης

1920 - 1922: Γ. Γαλάκης

1922 - 1923: Χαρ. Παπαδάκης

1924: Γ. Φανουράκης

1925: Εμμανουήλ Σειραδάκης

1927: Ιωάννης Μαραγκουδάκης

1928: Ανδρέας Μάρκελλος

1929: Σταμάτιος Σταματίου

1934: Γ. Σήφακας

1939: Κωνσταντίνος Κρεβατάς

1939 - 1941: Αθανάσιος Παπαθανασίου

1941: Γεώργιος Τσαγρής

29/5/1941: Στυλιανός Μαρκιανός

13/10/1944: Μάρκος Καλλιγιάννης

1945 - 1946: Χρήστος Τζιφάκης

1946: Στυλιανός Δερμιτζάκης

1947 - 1948: Εμμανουήλ Παϊτάκης

1948: Νικόλαος Μπιράκης

1949: Εμμανουήλ Πρωτόπαππας

1949: Δημήτριος Σαμπατάκης

1949: Αλέξανδρος Χατζηγάκης

1954: Αλέξανδρος Ζάκκας

1955: Σωτήρης Σταματιάδης

1957: Γεώργιος Λυγεράκης

1959 - 1961: Εμμανουήλ Παϊτάκης

1962: Γεώργιος Καμπάνης

1967: Σωτήρης Κουβόπουλος

1969: Χρίστος Μπιστάκης

1970: Γεώργιος Καμπάνης

1970: Νικόλαος Νικούλης

1972: Παναγιώτης Δημόπουλος

1974 - 1975: Ζαχαρίας Τζουγκαράκης

1976 - 1979: Αθανάσιος Σπυρόπουλος

1980: Ανδρέας Αθηναίος

1981: Πέτρος Κουφογιάννης

1982: Αθανάσιος Χαμπίμπης

1983: Θωμάς Μερεντίτης

1985: Βασιλική Μόσιαλου

1989: Αντώνιος Γρηγοράκης

1990: Παναγιώτης Κλάδος

1993: Σέργιος Τσίφτης

1993: Γιάννης Φωτάκης (Κρύα Βρύση Αγίου Βασιλείου)

Αιρετοί:

1994-2002: Μανώλης Λίτινας (Πλατάνια Αμαρίου)

2002-2010: Γιώργης Παπαδάκης (Πρίνος Μυλοποτάμου)

Αντιπεριφερειάρχες:
2010-σήμερα: Μαίρη Τσαγαλά - Λιονή (Ατσιπόπουλο, ρεκορ θητείας)

Παραπομπές 

Νομός Ρεθύμνου
Ρέθυμνο