joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φάνης Μουρατίδης

Ο Φάνης Μουρατίδης (Θεσσαλονίκη, 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό

Τηλεόραση 
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση το 2000 με ένα μικρό ρόλο στη σειρά Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 2004 όταν πρωταγωνίστησε με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, τον Αιμίλιο Χειλάκη και τη Βικτώρια Χαραλαμπίδου στην δραματική σειρά Έτσι Ξαφνικά σε σενάριο της Μιρέλλας Παπαοικονόμου. Μετά το τέλος της σειράς δέχτηκε διάφορες προτάσεις για τηλεοπτικά σήριαλ.

Η επόμενη εμφάνιση του στην τηλεόραση έγινε το 2005 συμμετέχοντας σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς Safe Sex TV Stories. Ακολούθησε μία ιστορία της σειράς Το Κόκκινο Δωμάτιο όπου πρωταγωνίστησε μαζί με την Πέμη Ζούνη. Τη σεζόν 2005-2006 έπαιξε στην κοινωνική σειρά Επαφή ενώ την επόμενη σεζόν ακολούθησαν οι σειρές Φύγε εσύ, έλα εσύ με κωμικό ρόλο και η δραματική σειρά, που αποτελεί τη βιογραφία της Έλλης Λαμπέτη, Η τελευταία παράσταση. Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους στην κωμική σειρά Μπαμπά μην τρέχεις, κατά τα γυρίσματα της οποίας έγιναν ζευγάρι και απέκτησαν το πρώτο τους παιδί. Ακολούθησε μία guest εμφάνιση στην μαύρη κωμωδία Ποιος μας πιάνει το 2008 ενώ το 2009 εμφανίστηκε στις Επτά Θανάσιμες Πεθερές και σε δύο ιστορίες της σειράς Εργαζόμενη Γυναίκα. Από το 2009 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε με την Παναγιώτα Βλαντή στην κωμική οικογενειακή σειρά Μ+Μ. Την περίοδο 2011-2012 έκανε κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά Κλινική Περίπτωση ενώ την περίοδο 2014-2015 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της σειράς Μοντέρνα Οικογένεια. Το 2018 πρωταγωνίστησε μαζί με την Φιόνα Γεωργιάδη στην ερωτική τηλεταινία Η γεύση της αγάπης.

Από το 2018 μέχρι το 2020 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Πέτα τη Φριτέζα μαζί με τον Γιάννη Μπέζο και τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση.Τη σεζόν 2020 - 2021 έπαιξε στην σειρά Έρωτας με διαφορά. Τη σεζόν 2022 σειρά Maestro στο MEGA

Κινηματογράφος 
Το 2003 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Γαμήλια νάρκη. Το 2006 έλαβε μέρος σε δύο κινηματογραφικές παραγωγές. Από τη μία πρωταγωνίστησε μαζί με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο και την Παναγιώτα Βλαντή στην ταινία Πέντε λεπτά ακόμα ενώ την ίδια συμμετείχε και στην ταινία μικρού μήκους με τίτλο Το κορίτσι. Ακολούθησε ένα μικρός ρόλος στην ταινία Bank Bang το 2008 ενώ το 2009 πρωταγωνίστησε μαζί με την Ελένη Ράντου στην ταινία που έγραψε η ίδια με τίτλο Πεθαίνω για σένα. Ακολουθεί η ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Αν... το 2012.

Οι επόμενες κινηματογραφικές του συμμετοχές ήταν στις ταινίες Amore mio το 2015 και Τζαμάικα το 2017.

Προσωπική ζωή 
Το 2007 γνωρίστηκε με την επίσης ηθοποιό Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους όταν επιλέχθηκαν ως πρωταγωνιστικό δίδυμο για την κωμική σειρά Μπαμπά μην τρέχεις. Σε σύντομο χρονικό διάστημα έγιναν ζευγάρι, ενώ στις αρχές του 2008 έγινε γνωστό πως θα γίνουν γονείς για πρώτη φορά. Το 2009 γεννήθηκε και το δεύτερο παιδί του ζευγαριού.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ακρολίμνη Πέλλας

Η Ακρολίμνη (πρώην Γκόλο Σέλο και Γυμνά) είναι χωριό του δήμου Πέλλας, στον ομώνυμο νομό της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, στο βόρειο τμήμα της Ελλάδας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 10 μέτρων και με βάση την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1100 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Σύμφωνα με βουλγαρική στατιστική που δημοσιεύθηκε το 1905, στην Ακρολίμνη (γνωστή τότε ως Γκόλο Σέλο) κατοικούσαν 400 «Βούλγαροι γραικομάνοι». Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, κοντά στον οικισμό βρισκόταν το αρχηγείο των Βουλγάρων κομιτατζήδων που δρούσαν στον βάλτο των Γιαννιτσών, εναντίον των οποίων κινήθηκε στα μέσα του 1905 τμήμα μακεδονομάχων υπό τον Κωνσταντίνο Μπουκουβάλα, προξενώντας τους, κατά τις ελληνικές πηγές, σημαντικές απώλειες.

Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός αποτελούσε τσιφλίκι και βρισκόταν υπό τον έλεγχο Αλβανών μουσουλμάνων μπέηδων, οι οποίοι συνέχισαν να ασκούν πιέσεις στους κατοίκους του και για μικρό χρονικό διάστημα μετά το 1912, έτος κατά το οποίο το  - τότε - Γκόλο Σέλο εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος ως αποτέλεσμα των Βαλκανικών Πολέμων. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, το 1913 κατοικείτο από περίπου 60 οικογένειες, εκ των οποίων οι 25 ήταν σλαβόφωνοι Έλληνες και οι υπόλοιποι αθίγγανοι (με τους δεύτερους να μένουν εποχικά στον οικισμό). Ως ιδιοκτήτες του τσιφλικιού αναφέρονταν οι Γ. Γιαμαλής και αδελφοί Μαρκομπίτση από τη Νάουσα, καθώς και ο μουσουλμάνος Ασήμ μπέης από τα Γιαννιτσά. Μετά τη συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας του 1923, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό Πόντιοι πρόσφυγες από την περιοχή της Σεβάστειας, ενώ μετά το τέλος της Κατοχής και του Εμφυλίου ακολούθησε και η εγκατάσταση μερικών βλαχόφωνων οικογενειών από το Κιλκίς και την Ήπειρο. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, στη σύγχρονη εποχή, ο πληθυσμός της Ακρολίμνης αποτελείται από 50-60 οικογένειες Μακεδόνων, ελαφρώς λιγότερες οικογένειες Ποντίων και περίπου 20 οικογένειες Βλάχων. Μέχρι και τη δεκαετία του 1950, οι γάμοι μεταξύ ατόμων από διαφορετικές πληθυσμιακές ομάδες ήταν εξαιρετικά σπάνιοι. Στην Ακρολίμνη γεννήθηκε ο Χρήστος Σταυρίδης, δάσκαλος επί σειρά ετών στην ευρύτερη περιοχή των Γιαννιτσών και μακεδονομάχος.

Μετά την ένταξή του στο ελληνικό κράτος, το χωριό ορίστηκε το 1918 έδρα κοινότητας. Το 1926 μετονομάστηκε σε Γυμνά, ενώ το 1966 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Μέχρι το 1997 υπαγόταν στην επαρχία Γιαννιτσών. Ακολούθησε η ένταξη στον καποδιστριακό δήμο Κρύας Βρύσης, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Πέλλας.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πέλλας
Βασίλειος Γιόγιακας

Ο Βασίλειος Γιόγιακας (γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία 
Έχει διατελέσει Νομάρχης Θεσπρωτίας (2006 – 2010) και Νομαρχιακός Σύμβουλος Θεσπρωτίας (1998 – 2006). Το 2010 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Ηγουμενίτσας. Έχει διακριθεί με το 3ο βραβείο καλύτερου νέου καρδιολόγου (1997). Διετέλεσε πρόεδρος των τοπικών αθλητικών συλλόγων «Θεσπρωτός» & «Πρωτέας». Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Θεσπρωτίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Βασίλειος Νικολάου Γιογιάκας, σελίδα στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Θεσπρωτίας
Βεατρίκη του Λουξεμβούργου

Η Βεατρίκη, γαλλ. Beatrice (1305 - 11 Νοεμβρίου 1319) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας και της Μαργαρίτας των Ρέγκιναρ, κόρης του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης.

Λίγο πριν αποβιώσει ο πατέρας της, σχεδίαζε τον γάμο της με τον Κάρολο δούκα της Καλαβρίας, διάδοχο του Ροβέρτου της Νάπολης. Κάλεσε τη Βεατρίκη στην Ιταλία, όπου ήλθε με την εκ πατρός μάμμη της Βεατρίκη του Αβέν. Τελικά η σύζευξη ματαιώθηκε και ο Ερρίκος Ζ΄ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για τον γάμο της με τον Πέτρο Β΄, διάδοχο του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας. Όμως οι πολιτική σύγκρουση της Γερμανίας με τη Σικελία απέτρεψαν και αυτόν τον γάμο.

Το 1317 απεβίωσε η Μαρία του Μπύτομ, πρώτη σύζυγος του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας. Αυτός αποφάσισε να ξανανυμφευτεί και έστειλε στη Βοημία δύο αντιπροσώπους και έναν μεταφραστή για να βρει νύφη, που έφθασαν στην Πράγα το 1318. Εκεί ο Ερρίκος Ζ΄ τους έδειξε τις δύο κόρες του, τη Μαρία και τη Βεατρίκη, που ήταν στη μονή του Ζμπρασλάβ. Εκείνοι, έπειτα από εκτίμηση της προσωπικότητας και των φυσικών χαρακτηριστικών των δύο κοριτσιών, επέλεξαν τη Βεατρίκη. Σύντομα έγινε ο αρραβώνας και η νεαρή Βεατρίκη τους ακολούθησε. Στα σύνορα της Ουγγαρίας έγινε η επίσημη υποδοχή της από απεσταλμένους του Καρόλου Α΄· Ο γάμος τους έγινε στον οκτάγωνο ναό του Αγ. Μαρτίνου και η Βεατρίκη στέφθηκε βασίλισσα της Ουγγαρίας. Η Μαρία παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας.

Η Βεατρίκη απεβίωσε 14 ετών κατά τον τοκετό και τάφηκε στον καθεδρικό του Ναγκυβάραντ.

Βιογραφία
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Ουγγαρίας. Απέκτησε ένα θνησιγενές τέκνο.

Πηγές
 Włodzimierz Dworzaczek: Genealogia, Warsaw 1959, tab. 46.
 Jiří Spěváček: Jan Lucemburský a jeho doba 1296-1346, Prague 1994, p. 111, 176, 182, 266, 318.
 Stanisław A. Sroka: Genealogia Andegawenów węgierskich, Kraków 1999, pp. 14–16.

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Λουξεμβούργου
Μαρία του Μπύτομ

Η Μαρία, πολων. Maria (πριν το 1295 - 15 Δεκεμβρίου 1317) από τον Οίκο των Πιαστ γεννήθηκε ως κόρη του δούκα του Μπύτομ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ & Οπόλε και της Ελένης, ίσως των Ρουρικιδών-Γαλικίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
 Αικατερίνη απεβ. 1355, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Σβιντνίτσα δούκα της Σβιντνίτσα. Η κόρη τους:
 Άννα 1339-1362, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας.
 (ίσως) Ελισάβετ απεβ. 1367, παντρεύτηκε μάλλον τον Μπολέσλαφ Β΄ δούκα του Νιεμόντλιν.

Παραπομπές

Πηγές
8 K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, ed. II, Kraków 2007, mon. II, pp. 322–324 and mon. III, pp. 551–552; See also K. Jasiński, Maria, [in:] E. Rostworowski (red.), Polski Słownik Biograficzny, vol. XX, Wrocław 1975, p. 3.

Οίκος των Πιαστ
Μαργαρίτα της Βοημίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Margerite (24 Μαΐου 1335 - 1349) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας & της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας και της 1ης συζύγου του Λευκής των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά.

Αρχικά είχε μνηστευθεί τον Αμεδαίο ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας, αλλά ο αρραβώνας τελικά λύθηκε και ο Αμεδαίος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την εξαδέλφη της Μαργαρίτας, τη Μπόννη των Βουρβόνων. Στην ηλικία των 7 ετών παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας. Ήταν πολύ νέα για να κάνει παιδιά και απεβίωσε 14 ετών. Μάλλον τάφηκε στη βασιλική Σεκεσφεκέρβαρ. Ο Λουδοβίκος Α΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά το 1353 με την Ελισάβετ της Βοσνίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Ουγγαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές

Πηγές
 Boehm, Barbara Drake; Fajt, Jiri, eds. (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437. Yale University Press.
 Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.
 Echols, Anne; Williams, Marty, eds. (1992). An annotated index of Medieval Women. Markus Weiner Publishing Inc.
 Dvornik, Francis (1962). The Slavs in European History and Civilization. Rutgers University Press.

Οίκος του Λουξεμβούργου
Ένας αγαπητός βλάκας

Το Ένας αγαπητός βλάκας είναι σιωπηλή ταινία κωμωδίας του 1921 που σκηνοθέτησε ο Χάρολντ Σόου με πρωταγωνιστές τους Τζορτζ Άρθουρ, Έντνα Φλάγκραθ και Έντουαρντ Ο' Νηλ .  Βασίστηκε σε ένα μυθιστόρημα του Άρθουρ Μέησον. Ένας φιλόδοξος νεαρός δημοσιογράφος της Οδού Φλητ στέλνεται για να ανακαλύψει την ταυτότητα ενός απομονωμένου νέου θεατρικού συγγραφέα.

Διανομή ρόλων 

 Τζορτζ Άρθοθρ - Τζον Ντέισον 
 Έντα Φλάγκραθ - Βίβα Χάμιλτον 
 Έντουαρντ Ο'Νηλ - Στέφαν Μπλερ 
 Μπέρτι Ράιτ - Σερ Τζον Μπόσκατέλ 
 Βέρα Τιντέιλ - Λαίδη Μπόσκατελ 
 Γ. Τίλσον-Τσόουν - Όλιβερ Τσέιμπερς  
 Μέιμπελ Άρτσντέιλ - Σύλβια Ποουλσουόρθυ

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

     

Βρετανικές βωβές ταινίες μεγάλου μήκους
Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Βρετανικές κωμικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1921
Η Είσοδος στο Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας (Καναλέττο)

Η Είσοδος στο Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας είναι ένας πίνακας ζωγραφικής του 1730 από ελαιογραφία σε καμβά από τον βενετσιάνο ζωγράφο Καναλέττο. Πρόκειται για ένα τοπίο σε στυλ ροκοκό με διάστασεις 49,6 εκ. ύψος και 73,6 εκ. πλάτος που σήμερα βρίσκεται ως μέρος της συλλογής "Robert Lee Blaffer Memorial"  στο κτίριο Audrey Jones Beck στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον του Τέξας και ήταν μια δωρεά από τη Σάρα Κάμπελ Μπλάφερ.Μια παραλλαγή  του πίνακα με έναν μεγαλύτερο καμπαναριό της  εκκλησίας και ένα επιπρόσθετο κτίριο χρησιμοποιείται στο βιντεοπαιχνίδι ο Έμπορος Πρίγκιπας του 2001.

Παραπομπές 

 Έργα ζωγραφικής του Καναλέττο
Μαρία της Καλαβρίας

Η Μαρία, ιταλ. Maria (6 Μαΐου 1329 - 20 Μαΐου 1366) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Καλαβρίας (τίτλου του διαδόχου της Νάπολης) και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Δυρραχίου, μετά κυρία του Μπω & κόμισσα του Αβελίνο και τέλος πριγκίπισσα του Τάραντα, της Αχαΐας & τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του ΚΑρόλου κόμη του Βαλουά.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1343 τον εξάδελφο του πατέρα της Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα του Δυρραχίου και είχε τέκνα:
 Ιωάννα 1344-1387, δούκισσα του Δυρραχίου, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο των Εβρέ κόμη του Μπωμόν και μετά τον Ροβέρτο Δ΄ των Αρτουά κόμη του Ε.
 Αγνή 1345-1383, παντρεύτηκε πρώτα τον Κανσινιόριο ντελλα Σκάλα κύριο της Βερόνα και μετά τον Ιάκωβο του Μπω τιτουλάριο πρίγκιπα του Τάραντα & της Αχαΐας.
 Μαργαρίτα 1347-1412, βασίλισσα της Νάπολης, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο Γ΄ των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης.

Το 1350 έκανε τον δεύτερο γάμο της με τον Ροβέρτο, γιο του Ούγου Δ΄ κυρίου του Μπω & κόμη του Αβελίνο.

Το 1355 η Μαρία παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον εξάδελφο του πατέρα της Φίλιππο Β΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τρία τέκνα, που απεβίωσαν σύντομα μετά τη γέννησή τους.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., p. 110.

Οίκος των Ανζού - Νάπολης
Πριγκίπισσες του Τάραντα
Μαρία του Λουζινιάν, βασίλισσα της Νάπολης

Η Μαρία, γαλλ. Marie (1381 - 4 Σεπτεμβρίου 1404) από τον Οίκο του Πουατιέ γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κύπρου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.

Βιογραφία
Ήταν η 3η κόρη του Ιακώβου Α΄ της Κύπρου και της Χέλβις των Γουέλφων, κόρης του Φιλίππου ευγενούς του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ.

Γεννήθηκε στη Γένουα. Ο Λαδίσλαος του Δυρραχίου, στον αγώνα του για τον θρόνο της Νάπολης εναντίον του Λουδοβίκου Β΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού, διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Κωνσταντία Κιαραμόντε το 1392, από την οποία δεν είχε τέκνα, και νυμφεύτηκε ως 2η σύζυγο τη Μαρία. Αυτή απεβίωσε το επόμενο έτος, άτεκνη. Ο Λαδίσλαος νυμφεύτηκε για 3η φορά, τη Μαρία ντ'Ανγκιάν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1403 τον Λαδίσλαο των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Hugh IV of Cyprus". Genealogy.EU.

Παραπομπές 

Οίκος του Πουατιέ
Βασίλισσες της Νάπολης
2000 +1 Στιγμές

Το 2000+1 Στιγμές είναι ελληνική δραματική ταινία του 2000, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Δημήτρη Αθανίτη.   Η πλκοή ταινίας επικεντρώνεται  στην νύχτα της παραμονής του Μιλλένιουμ, την πρωτοχρονιά δηλαδή του έτους 2000 και τις πορείες οκτώ ανθρώπων που διασταυρώνονται στους δρόμους της Αθήνας με τρόπο απροσδόκητο και δραματικό. Ένας επιχειρηματίας δέχεται έναν ακραίο εκβιασμό, ένα παιδί προσπαθεί να επιβιώσει στον δρόμο, ένας άνεργος δέχεται να γίνει δολοφόνος, μία νέα γυναίκα μαθαίνει ότι είναι έγκυος από τον εραστή της. Έλαβε και Διάκριση Ποιότητας από το ΥΠΠΟ το 2001.

Κριτικές 
Η ταινία συνθέτει ένα πορτραίτο της Αθήνας και του πλανήτη στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή, καθώς σκηνές με ντοκουμέντα από όλο τον κόσμο παρεμβάλλονται ανάμεσα στις ιστορίες. Αυτό γίνεται χωρίς να διασπάται η ιστορία, μέσα από τις τηλεοράσεις που παίζουν παντού και παρακολουθούν στην ροή της αφήγησης, τα πρόσωπα της ταινίας. Οι 2000+1 Στιγμές είναι το πρώτο μέρος μια τριλογίας του σκηνοθέτη για την Αθήνα, που ξεκινά με την Αθήνα των προσδοκιών του Μιλένιουμ στις 2000+1 Στιγμές, συνεχίζεται με την Αθήνα της ευφορίας των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Πόλη των Θαυμάτων και ολοκληρώνεται με την Αθήνα της κρίσης στις Τρεις Μέρες Ευτυχίας.                                                  

Στις 10 καλύτερες ταινίες στον κόσμο για το 2001 Bill Mousoulis, Senses of Cinema
 Ένα μωσαϊκό απόγνωσης που υπνωτίζει Αdrian Martin, Age, Μελβούρνη
 Θαυμαστά ειλικρινής και περιεκτική Deborah Young, VARIETY

 Σκηνοθεσία εξαιρετικής δεξιοτεχνίας, με μια ατμόσφαιρα αισθησιακή και φανταστική Elie Castiel, Sequences, Μόντρεαλ

Κασττ 
Βίκυ Βολιώτη (ερωμένη) 

Ιερώνυμος Καλετσάνος (άνεργος)

Μαρία Πρωτόππαπα (η γυναίκα του)

Δημοσθένης Παπαδόπουλος (φοιτητής)

Μαριάννα Κάλμπαρη (σύζυγος)

Αντώνης Ραμπαούνης (επιχειρηματίας)

Νέστωρ Κοψιδάς (φίλος φοιτητή)

Θοδωρος Γράμψας (άνθρωπος στο γραφείο)

Αλέξανδρος Μήτσης (αγόρι)

Δημήτρης Αστεριάδης (ηλικιωμένος)

Ζεράρ Μορέν (ο άγνωστος)

Φίλιππος Λάζαρης (ταξιτζής)

Κατερίνα Λυπηρίδου (φίλη, φωνή στην τηλεόραση)

Ελευθερία Σαπουτζή (φίλη)

Μαρία Σιδέρη (γραμματέας)

Ζωή Γαιτανίδη (γυναίκα στην κουζίνα)

Γιάννης Στεφόπουλος (φωνή στην τηλεόραση)

Βασίλης ΝΙκολαίδης (παρουσιαστής)

Ιωάννα Μαυρέα (φίλη συζύγου)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ταινίες του 2000
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη
Ταινίες με παράλληλες ιστορίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Rapcore

Το rapcore είναι μείγμα (mixture) από ραπ και χάρντκορ ροκ, μερικές φόρες και μέταλ. Παράδειγμα από μπάντες είναι Papa Roach, Linkin Park, KORN, E-Town Concrete , Insolence , Soulfly , Sepultura, RATM. Το συγκρότημα LIking park βρίσκεται στην πιο ήπια πλευρά του rapcore. Αντιθέτως, το συγκρότημα KORN είναι στην πιο χάρντκορ πλευρά του rapcore. Είναι μείγμα χιπ χοπ και πανκ ροκ ή χάρντκορ ροκ. Οι Beastie Boys, συγκρότημα χάρντκορ πανκ, είχε αρχίσει να εργάζεται στο χιπ χοπ.

Παραπομπές 

Μουσικά είδη
Λιθιά Καστοριάς

Η Λιθιά είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς με υψόμετρο 760 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Λιθιά βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης σε απόσταση 28 χλμ. ανατολικά από την Καστοριά. Βόρεια του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Αμυνταίου - Καστοριάς. Σημαντικό αξιοθέατο είναι ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Δημητρίου ο οποίος από το 1996 έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για μονόχωρο ναό, με ξύλινη στέγη και νάρθηκα και διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 1783. Η παλιά ονομασία της είναι Κομανίτσοβον και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Λιθιά. Αποτελεί την τοπική κοινότητα Λιθιάς που υπάγεται στη δημοτικής ενότητας Αγίων Αναργύρων του Δήμου Καστοριάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 311 κατοίκους.

Παραπομπές

 

Χωριά του νομού Καστοριάς
Δήμος Καστοριάς
Μακροχώρι Καστοριάς

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μακροχώρι Ημαθίας

Το Μακροχώρι είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς με υψόμετρο 930 μέτρα σε απόσταση 47 χλμ. βόρεια από την Καστοριά. Η παλιά ονομασία του είναι Κωνομπλάτη και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Μακροχώρι. Διοικητικά αποτελεί την τοπική κοινότητα Μακροχωρίου που υπάγεται στη δημοτικής ενότητας Κορεστίων του Δήμου Καστοριάς και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 117 κατοίκων. 

Από το Μακροχώρι κατάγεται ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδος Νίκος Γιούτσος.

Από αθλητικά ποδοσφαιρικά σωματεία στο Μακροχώρι υπάρχει το "Νέο Μακροχώρι" με έδρα το στάδιο του οικισμού Γάβρου και αγωνίζεται στην Β' Κατηγορία ΕΠΣ Καστοριάς.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καστοριάς
Δήμος Καστοριάς
Ηλιακή έκλειψη της 15ης Δεκεμβρίου 1982

Μια μερική ηλιακή έκλειψη έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 1982.   

Η μερική έκλειψη ήταν ορατή σε όλη την Ευρώπη, σε μεγάλο μέρος της δυτικής και κεντρικής Ασίας, καθώς και στην βόρεια-βορειοανατολική Αφρική.  

Ήταν η τέταρτη και τελευταία μερική έκλειψη ηλίου που σημειώθηκε το 1982. Είχαν προηγηθεί οι εκλείψεις στις 25 Ιανουαρίου και στις 21 Ιουνίου στον Νότιο Πόλο και ακολούθησε άλλη μία στις 20 Ιουλίου στον Βόρειο Πόλο. Ήταν η πρώτη χρονιά από το 1964, όπου έγιναν τέσσερις εκλείψεις ηλίου σε ένα έτος και η επόμενη ήταν το 2000. 

Το μέγιστο της έκλειψης (με κάλυψη στο 64.5% του ηλιακού δίσκου) σημειώθηκε στην Δημοκρατία των Κόμι και ώρα 09:31 (σε UTC) κατά το ηλιοβασίλεμα.

Στην Ελλάδα 
Όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, έτσι και στην Ελλάδα, η έκλειψη ήταν ορατή ως μερική. Στην Ορεστιάδα καλύφθηκε το 34% του ηλιακού δίσκου, στην Θεσσαλονίκη το 29.5%, στην Αθήνα το 26%, και στο Ηράκλειο το 23%. Οι νεφώσεις, πάντως, εμπόδισαν κατά τόπους την παρατήρηση του φαινομένου στην Ελλάδα.

Δείτε επίσης 
Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

Εκλείψεις
Γιολάντα Β΄ του Νεβέρ

Η Γιολάντα, γαλλ. Yolande (Δεκέμβριος 1247 - 2 Ιουνίου 1280) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας ήταν κόμισσα του Νεβέρ (1262-1280) και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Βαλουά και μετά κόμισσα της Φλάνδρας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Εύδη διαδόχου στο δουκάτο της Βουργουνδίας και της Ματίλντας των Νταμπιέρ κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ, κόρης του Αρσαμμπώ Θ΄ κυρίου του Μπουρμπόν.

Το 1262 απεβίωσε η μητέρα της και την κληρονόμησε στις τρεις κομητείες. Όμως το 1273 οι διαιτητές των Αντιπροσώπων στο Παρίσι αποφάσισαν να τις μοιραστεί με τις δύο αδελφές της: η Γιολάντα έλαβε το Νεβέρ και το Σατώ ντε Ντρυύ (Druyes), η Μαργαρίτα το Τοννέρ και η Αδελαΐδα το Ωσέρ. Η θεία τους Αγνή του Νταμπιέρ έλαβε το Μπουρμπόν. Το 1272 απεβίωσε ο Ούγος Δ΄ δούκας της Βουργουνδίας, πατέρας του Εύδη και η Γιολάντα και ο με επιρροή σύζυγός της Ροβέρτος Γ΄ διεκδίκησαν το δουκάτο, καθώς ο Εύδης ήταν πρωτότοκος. Ο Ούγος Δ΄ με τη διαθήκη του άφηνε τη Βουργουνδία στον άλλο γιο του Ροβέρτο Β΄ και άλλα φέουδα στις εγγονές του. Διαιτητής τέθηκε ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας, που αποφάσισε υπέρ του θείου του Ροβέρτου Β΄ ένεκα της εξ αίματος εγγύτητας εκείνου με τον Ούγο Δ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1265 τον Ιωάννη-Τριστάν των Καπετιδών κόμη του Βαλουά. Αυτός παεβίωσε το 1270 από δυσεντερία στην Τύνιδα, κατά την Η΄ Σταυροφορία.

Έπειτα η Γιολάντα Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1272 με τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Α΄ 1272-1322, κόμης του Νεβέρ.
 Ροβέρτος απεβ. 1331, κύριος του Μαρλ & του Κάσελ. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα των Ντρε, κόρη του Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρεττάνης.
 Ιωάννα απεβ. 1333, παντρεύτηκε τον Ενγκεράντ Δ΄ κύριο του Κουσύ & υποκόμη του Μω.
 Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Ματιέ της Λωρραίνης, κύριο του Βάρσμπεργκ.

Παραπομπές

Πηγές
 Chronique ou histoire abrégée des évêques et des comtes de Nevers écrite en Latin au seizième siècle et publiée pour la première fois Texte imprimé]par René de Lespinasse,..1870; Le Nivernais et les comtes de Nevers... par René de Lespinasse,.Paris : H. Champion, 1909 (-1914)

Οίκος της Βουργουνδίας
Ιωάννα της Τουλούζης

H Ιωάννα, γαλλ. Joanne (1220 - 25 Αυγούστου 1271) από τον Οίκο της Τουλούζης γεννήθηκε ως κόρη του κόμη της Τουλούζης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Πουατιέ.

Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋμόνδου Ζ΄ κόμη της Τουλούζης και της Σάντσας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας.

Στα 5 έτη της μνηστεύθηκε με τον Ούγο (ΙΑ΄) των Λουζινιάν, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε σύντομα. Το 1222 η συνθήκη του Παρισιού όριζε μεταξύ άλλων, η Ιωάννα να παντρευτεί τον Αλφόνσο, αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Επειδή είχαν 4ου βαθμού συγγένεια, ο πάπας έδωσε την ειδική άδεια το ίδιο έτος.

Έπειτα από αυτό η Ιωάννα μεταφέρθηκε στην Αυλή του Παρισιού και μεγάλωσε εκεί. Έτσι δεν ήταν μέρος του πολιτισμού του Νότου και δεν ένοιωθε συμπάθεια για τους Αλβηγινούς· δεν έκανε κάτι για να αποτρέψει τη δίωξή τους, που εκδόθηκε από την Ιερά Εξέταση. Ο γάμος έγινε το 1234 (ή το 1241) και δεν απέκτησαν παιδιά.

Η Ιωάννα συνόδευσε τον σύζυγό της στη Ζ΄ Σταυροφορία το 1249 και στην Η΄ Σταυροφορία το 1270. Το 1249 διαδέχθηκε τον πατέρα της στην κομητεία της Τουλούζης με τον Αλφόνσο συγκυρίαρχο. Η πεθερά της τοποθέτησε έναν κυβερνήτη ως αντιπρόσωπό τους. Το ζεύγος ανέλαβε τον έλεγχο της κομητείας το 1250 και το επόμενο έτος έκαναν επίσημη είσοδο στην Τουλούζη. Επιβεβαίωσαν τον κυβερνήτη στη θέση του και επέστρεψαν στο Παρίσι. Σπάνια επισκεπτόταν τα εδάφη τους.

Η Ιωάννα απεβίωσε 51 ετών, τέσσερις ημέρες μετά τον Αλφόνσο. Σύμφωνα με τους νόμους της Γαλλίας και της Προβηγκίας, κληρονόμος της ήταν ο πλησιέστερος άρρην συγγενής της. Αλλά η Ιωάννα με τη διαθήκη της το 1270 όρισε κληρονόμο τον πλησιέστερο συγγενή της, τη Φιλίππα ντε Λομάν, κόρη της Μαρίας ντ'Αντύζ, κόρης του Πιέρ-Βερμόν ΣΤ΄ ντ'Αντύζ. Ο τελευταίος ήταν εξάδελφος της Ιωάννας, ως γιος της Κωνσταντίας, ετεροθαλούς αδελφής του Ραϋμόνδου Ζ΄. Ωστόσο οι Αντιπρόσωποι έκριναν άκυρη τη διαθήκη το 1274.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1234 τον Αλφόνσο των Καπετιδών κόμη του Πουατιέ. Δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
 A "Chronique en Languedocien, tirée du cartulaire de Raymond le Jeune comte de Toulouse" records the birth in 1220 of "Johanna filia Sancie regine, sororis regine Aragonum. "Histoire Générale de Languedoc 2nd Edn, vol. II, Preuves, CXX, p. 680.
 The Chronicon Turonense records the betrothal in 1225 of "filiam Comitis Sanctis Ægidii" and "filium Comitis Marchiæ". Chronicon Turonense, Recueil des historiens des Gaules et de la France, vol. XVIII, p. 307.

Οίκος της Τουλούζης
Βαλέρια Κουρούπη

Η Βαλέρια Κουρούπη (Αθήνα, 6 Αυγούστου 1974) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε ευρύτερα γνωστή ως Λίλη στη σειρά του ANT1, Εκείνες κι εγώ.

Βιογραφία 
Η Βαλέρια Κουρούπη γεννήθηκε στην Αθήνα. Μητέρα της είναι η Βαλεντίνη Τσαλίκη και θεία της (η αδερφή της μητέρας της) η Ναταλία Τσαλίκη. Το 2002 παντρεύτηκε με τον τραγουδιστή Νίκο Ξύδη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, ωστόσο χώρισαν τον Αύγουστο του 2019. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές  Η Εκτέλεση  και Δρόμοι της πόλης και Εκείνες κι εγώ και Το τίμημα του πάθους και Αριστοτέλης ο άριστος  και Πρωτοσέλιδος μπελάς και Το πιο γλυκό μου ψέμα και Ποτέ δεν ξέρεις και Γάμος με τα όλα του και  Ήρθε και έδεσε και 30 μέρες αγωνίας  και Δι$ Μαδιάμ και Εντιμότατοι κερατάδες και Ευτυχισμένοι μαζί και Safe sex και Λόλα και  Ο πόλεμος των άστρων και Your face sounds familiar και Οι Συμμαθητές και Μην Ψαρώνεις και Παρουσιάστε και χαιρέτα μου τον πλάτανο

Προσωπική ζωή 
Είναι ανιψιά των επίσης ηθοποιών Γιάννη Μπέζου και Ναταλίας Τσαλίκη (αφού η μητέρα της, Βαλεντίνη, είναι αδελφή της Ναταλίας Τσαλίκη).

Από το 2002 μέχρι το 2019 ήταν παντρεμένη με τον μουσικό Νίκο Ξύδη (γιο της Ελένης Βιτάλη) και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Οδυσσέα (γενν. 2004).

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μαλάικα Μιχάμπο

Η Μαλάικα Μιχάμπο (Malaika Mihambo γεννήθηκε 3 Φεβρουαρίου 1994) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του άλματος εις μήκος, χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη, από Γερμανίδα μητέρα και Τανζανό από τη Ζανζιβάρη πατέρα.

Η Μιχάμπο ήταν 18η στα προκριματικά του μήκους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013. Με άλμα στα 6,90 και νέο ρεκόρ πρωταθλήματος, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων 2014. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 κατέκτησε την τέταρτη θέση στον τελικό.
Ήταν έκτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με άλμα στα 6, 79 μέτρα.

Με άλμα στα 6 μέτρα και 95 εκατοστά τερμάτισε τέταρτη στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο.

Κατέκτησε την πέμπτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 κατέκτησε την τέταρτη θέση, με 6,83 μέτρα.

Έχει ατομικό ρεκόρ 7,30 μέτρων, που σημείωσε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στις 6 Οκτωβρίου 2019.

Παραπομπές 

 

Γερμανοί αθλητές του στίβου
Γερμανοί Ολυμπιονίκες 
Άλτες του μήκους
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Τορνικίου

Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι γυναικεία Ορθόδοξη μονή, η οποία βρίσκεται κοντά στο Τορνίκι Γρεβενών   . Η μονή χτίστηκε τον 12ο αιώνα και ήταν χτισμένη σε χαμηλό λόφο, κοντά στον ποταμό Αλιάκμονα. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2011, το 260 τόνων διώροφο καθολικό μεταφέρθηκε σε παρακείμενο λόφο, για τη διάσωσή του από την πλήρωση της τεχνητής λίμνης Ιλαρίωνα, λόγω της κατασκευής του ομώνυμου υδροηλεκτρικού φράγματος της ΔΕΗ.   

Η μονή είναι διώροφη και θολωτή, με εξαιρετικές αγιογραφίες που χρονολογούνται από το 1481. Τα κελιά στη νότια πλευρά της μονής χρονολογούνται από την οθωμανική εποχή. Το 1987 η μονή ονομάστηκε προστατευόμενο ιστορικό μνημείο.  Το 1995 σεισμός κατέστρεψε το ναό και η μονή ανακαινίστηκε το 2001-2006.

Παραπομπές 

Μονές του νομού Γρεβενών
Νομός Γρεβενών
Τάσος Γιαννόπουλος (ηθοποιός, νεότερος)

Ο Τάσος Γιαννόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Έγινε ευρύτερα γνωστός για το ρόλο του Μάκη στη σειρά Ευτυχισμένοι Μαζί.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες κωμικοί
Ελεονώρα της Καμπανίας

H Ελεονώρα του Μπλουά, (Γαλλική γλώσσα : 1102 - 1147) από τον Οίκο του Μπλουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Μπλουά και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βερμαντουά. Ήταν η 3η κόρη του Στεφάνου Β΄, κόμη του Μπλουά και της Αδέλας της Νορμανδιας, κόρης του Γουλιέλμου του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας. Παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά κόμη του Βερμαντουά και είχε τέκνο:

 Φήλιξ του Βαλουά 1127-1212, κόμης του Βερμαντουά & του Βαλουά. Το 1160 έγινε μοναχός και μάλλον είναι ο Φήλιξ του Βαλουά, μετέπειτα Άγιος.

Η Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Ραλφ Α΄ κόμη του Βερμαντουά. Όμως τον ερωτεύτηκε η Πετρονίλλα της Ακουιτανίας και όταν η Ελεονώρα της Ακουιτανίας, αδελφή της Πετρονίλας, ζήτησε από την Ελεονώρα να τον διαζευχθεί, εκείνη τον χώρισε. Αυτό οδήγησε σε πόλεμο με τον Θεοβάλδο Β΄ κόμη της Καμπανίας, αδελφό της Ελεονώρας, που κράτησε δύο έτη (1142-44) και έληξε με την κατοχή της Καμπανίας από τον βασιλικό στρατό. Η Ελεονώρα απεβίωσε 45 ετών, το 1147.

Παραπομπές

Πηγές
Elizabeth Hallam, Judith Everard (2014). Capetian France 987-1328. Routledge. 

Οίκος του Μπλουά
Αγνή Α΄ του Νεβέρ

H Αγνή Α΄, κόμισσα του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Agnes Ι, 1170 - 1192/1193) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και με τον γάμο της έγινε κυρία του Κουρτεναί (1185 - 1192). Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ, κόμη του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και της Ματθίλδης (του Οίκου της Βουργουνδίας) κυρίας του Μονπανσιέ, κόρης του Ραϋμόνδου κόμη του Γκρινιόν. Το 1181 κληρονόμησε τον αδελφό της Γουλιέλμο Ε΄ και έγινε κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ. Αρχικά είχε παντρευτεί τον Ολιβιέ τον "Άλμπους" κύριο του Γκρινιόν. Όταν ο Ολιβιέ απεβίωσε το 1181/84, ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας κανόνισε τον γάμο της το 1184 με τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ κύριο του Κουρτεναί· η Αγνή Α΄ ήταν 14 ετών. Το 1185 οι δύο τους επικύρωσαν με καταστατικό τα προνόμια του ναού του Σαιν-Ετιέν και το 1190 απέρριψαν με καταστατικό τα κληρονομικά δικαιώματά τους για χάρη του Σαιν-Συρ. Το 1191 αγόρασαν το Τοννέρ από τη μητέρα της Αγνής Α΄, τη Ματθίλδη της Βουργουνδίας. Απεβίωσε 22/23 ετών στο Μαιγύ, ενώ ο σύζυγός της πολεμούσε στους Αγίους Τόπους κατά την Γ΄ Σταυροφορία.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε πρώτα τον Ολιβιέ τον "Λευκό" κύριο του Γκρινιόν, ο οποίος απεβίωσε το 1181/84.

ΗΑγνή Α΄ έκανε το 1184 δεύτερο γάμο, με τον Πέτρο Β΄ κύριο του Κουρτεναί και είχε τέκνο:

Ματθίλδη Α΄ 1188-1257, κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερβέ Δ΄ του Ντονζύ και μετά τον Γκιγκ Δ΄ κόμη του Φορέ. Τέκνα της ήταν:
Γουλιέλμος ντε Ντονζύ απεβ. 1207-14, νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Βιενουά.
Αγνή ντε Ντονζύ 1205-1225, κόμισσα του Νεβέρ, παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο των Καπετιδών, γιο του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας και μετά τον Γκυ του Σατιγιόν. Είχε μία κόρη:
Γιολάντα ντε Σατιγιόν, κόμισσα του Νεβέρ, παντρεύτηκε τον Αρσαμμπώ Θ΄ των Νταμπιέρ κύριο του Μπουρμπόν.
Αρτώντ ντε Φορέ, παντρεύτηκε τον Αρτώ Δ΄ κύριο του Ρουσιγιόν.

Παραπομπές

Πηγές
Bouchard, Constance Brittain (1987). Sword, Miter, and Cloister:Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198. Cornell University Press

Οίκος του Νεβέρ
Γαλλίδες κόμισσες
Κόμισσες του Νεβέρ
Σκανδαλιάρα Τζίλντα

Η Σκανδαλιάρα Τζίλντα (ιταλικά: Scandalosa Gilda)
είναι μια
ερωτική δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του  1985, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γκάμπριελ Λαβία με πρωταγωνιστή τον ίδιο και την Μόνικα Γκουεριτόρε.

Υπόθεση 
Η Τζίλντα (Μόνικα Γκουεριτόρε) πιάνει τον άντρα της στο κρεβάτι με μια πολύ νεότερη κοπέλα. Σοκαρισμένη και απογοητευμένη,  η Τζίλντα εγκαταλείπει τον σύζυγό της. Αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδικό ταξίδι ερωτικής αυτοανακάλυψης, όπου θα συναντήσει έναν γελοιογράφο και κατά τη διάρκεια αυτή θα μπλεχτεί σε μια σεξουαλική ιστορία μαζί του.

Διανομή Ρόλων 
 Γκάμπριελ Λαβία ως γελοιογράφος ερωτικών κόμικς 
 Μόνικα Γκουεριτόρε ως προδόμενη γυναίκα
 Τζασμίν Μάιμον ως ερωμένη του συζύγου

Πληροφορίες παραγωγής 
Στην Ιταλία, η ταινία ήταν πολύ επιτυχημένη (ονομάστηκε και η «ιταλική απάντηση» στις  9 1/5 Εβδόμαδες), κυρίως λόγω της δημοτικότητας της ηθοποιού του κλασσικού ρεπερτορίου Μόνικας Γκουεριτόρε, που δεν είχε ακόμη εμφανιστεί σε ερωτική ταινία (αν και εδώ υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερωτικών σκηνών, όχι τύπου Τίντο Μπρας), 

Η ταινία είναι πολύ επιτηδευμένη με  καλή μουσική από τον Τζόρτζιο Καρνίνι και διεύθυνση από τον Μάριο Βουλπιάνι.

Η ταινία παρέμεινε απαγορευμένη για ανηλίκους κάτω των 18 ετών στην Ιταλία μέχρι τον Νοέμβριο του 1992.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

Ιταλικές ερωτικές ταινίες
Ταινίες του 1985 
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκαμπριέλε Λάβια
Ιταλικές ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ευδοκία (Σοφία) Λασκαρίνα

Η Ευδοκία (μετονομάστηκε σε Σοφία) (π.1211 - π.1250) από τον Οίκο των Λασκαριδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και με τους γάμους της έγινε δούκισσ της Αυστρίας και σύζυγος του κυβερνήτη της Μ. Ασίας & καγκελάριου της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της 1ης συζύγου του Άννας Αγγελίνας, κόρης του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου. Η Ευδοκία είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Ειρήνη Λασκαρίνα, σύζυγο του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη και τη Μαρία Λασκαρίνα, σύζυγο του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας.

Το 1221 ο Ροβέρτος του Κουρτεναί στέφθηκε Λατίνος αυτοκράτορας. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη είχε αρραβωνιαστεί το 1222 την Ευδοκία Λασκαρίνα. Ωστόσο ο γάμος εμποδίστηκε από τον Πατριάρχη Μανουήλ Α΄ λόγω στενής συγγένειας εξ αίματος. Δεν ήταν πραγματικά στενοί συγγενείς: η Ευδοκία ήταν προγονή της Μαρίας του Κουρτεναί, 3ης συζύγου του Θεοδώρου Α΄ και αδελφής του Ροβέρτου. Όμως την εποχή εκείνη εθεωρείτο ανιψιά του Ροβέρτου. Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Α΄ το 1222, οι αδελφοί του Αλέξιος Λάσκαρης και Ισαάκιος Λάσκαρης, δυσαρεστημένοι που τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄, πήραν την Ευδοκία και κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου -σύμφωνα με τον Ακροπολίτη- εισήλθαν στον εκεί στρατό και οδήγησαν μία Λατινική δύναμη εναντίον της Βιθυνίας ο 1224. Όμως νικήθηκαν από τον Ιωάννη Γ΄, αιχμαλωτίστηκαν και τυφλώθηκαν.

Ο γάμος της Ευδοκίας με τον Ροβέρτο δεν έγινε· αντ' αυτού η Ευδοκία παντρεύτηκε, κατά τον Αλμπερίκ του Τρουά-Φονταίν τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Αυστρίας το 1226. Το 1229 ο γάμος ακυρώθηκε: ο Φρειδερίκος Β΄ νυμφεύτηκε την Αγνή των Άντεχς, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας, ενώ η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Ανσώ ντε Καγιέ καγκελάριο της Λατινικής Αυτοκρατορίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1226 τον Φρειδερίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1229.

Η Ευδοκία παντρεύτηκε μετά τον Ανζώ ντε Καγιέ κυβερνήτη της Μ. Ασίας και καγκελάριο της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους της.

Παραπομπές

Πηγές
genealogy page entry

Οίκος των Λασκαριδών
Ορέσκεια Σερρών

Η Ορέσκεια ή Ορεσκία (Βυζαντινά Ελληνικά: Άγιος Στέφανος) είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 140 μέτρα.

Κοινότητα

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Ορέσκεια βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε πολύ μικρή απόσταση και δυτικά από τη Δάφνη, σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Μάλιστα, νοτιοδυτικά του χωριού, βρίσκεται η φυσική βάθρα Κότσβινι και η βάθρα Κοτς στην οποία χύνεται καταρράκτης. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη που μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Στην ίδια περιοχή και σε χαμηλό λόφο, σε απόσταση περίπου 1 χλμ. βόρεια, υπάρχουν τα ερείπια πύργου. Η περιοχή σε απογραφή του 11ου αιώνα περιγράφεται ως προάστειον (δηλ. οικισμός) με την ονομασία "Άγιος Στέφανος". Κάτω από τον πύργο υπάρχει λαξευμένο σε βράχο του λόφου το ασκητήριο της Αγίας Μαρίνας το οποίο σε αγιορείτικα έγγραφα του 11ου αιώνα αναφέρεται ως «Θεοτόκος του Σπηλαίου» και μετόχι της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Το 1923 κτίσθηκε ο Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ενώ ανακαινίσθηκε το 1985. Η Ορέσκεια απέχει 18,5 χλμ. ΝΑ. της Νιγρίτας και 35 ΝΑ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Κιζιλή να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Εζιόβης (Δάφνης). Το 1926 με το ΦΕΚ 55Α - 15/02/1926 μετονομάστηκε σε Ορεσκία. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δάφνη αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Οισοφάγος του Μπάρετ

Ο Οισοφάγος  τύπου Barrett είναι μία επικίνδυνη παθολογική κατάσταση προ-καρκινικού χαρακτήρα, που αναπτύσσεται στον βλεννογόνο του οργάνου, ως επιπλοκή  της παλινδρόμησης των τροφών και του γαστρικού υγρού, κατόπιν οισοφαγίτιδας. Ουσιαστικά πρόκειται για μεταπλασία του κατώτερου τμήματος του επιθηλίου του οισοφάγου, καθώς τα κύτταρά του σταδιακά αλλάζουν μορφή (από πλακώδη) και μετατρέπονται σε κυλινδρικά (εντερική μετάπλαση) που ομοιάζουν με εκείνα του στομάχου. Το αίτιο της παλινδρόμησης είναι, συνήθως, η ελαττωμένη ικανότητα του οισοφαγικού σφιγκτήρα να μην επιτρέπει την επιστροφή των τροφών και του υγρού του στομάχου προς τον οισοφάγο. Νεώτερες απόψεις, ωστόσο, ενοχοποιούν μία ομάδα πρωτεϊνών (κυτοκίνες) η αντιδραστική παραγωγή των οποίων από τα κύτταρα του πάσχοντα οισοφάγου, προκαλεί την εμφάνιση του Barrett. Ο οισοφάγος κινδυνεύει να εμφανίσει, μεταγενέστερα, αλλοιώσεις δυσπλαστικού χαρακτήρα (χαμηλόβαθμη ή/και υψηλόβαθμη δυσπλασία) οι οποίες (αν αφεθούν δίχως παρακολούθηση) είναι δυνατόν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Η διάγνωση του οισοφάγου Barrett επιβεβαιώνεται μετά από γαστροσκόπηση και βιοψία. Η πρόληψη είναι δυνατή με βελτίωση των διατροφικών συνηθειών ενώ η θεραπεία επιτυγχάνεται, κυρίως, με χειρουργική αφαίρεση της βλάβης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Barrett's esophagus at National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK)
 Barrett's esophagus Video Overview  and Barrett's esophagus Health Information at Mayo Clinic

Barrett Οισοφαγος
Γαστρεντερολογία
Μαριλένα Κοππά

Η Μαριαλένα Κοππά (γεννημένη στις 1 Μαρτίου 1963) είναι πρώην ευρωβουλευτής για την Ελλάδα, εκλεγμένη με το ΠΑΣΟΚ. Ήταν μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Υποεπιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας. Ήταν ευρωβουλευτής από την 1η Οκτωβρίου 2007 έως τις 30 Ιουνίου 2014.

Παραπομπές 

Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Ντάβιντ Άλαμπα

Ο Ντάβιντ Ολατουκούνμπο Άλαμπα (David Olatukunbo Alaba, γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1992) είναι Aυστριακός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Ρεάλ Μαδρίτης από τον Ιούνιο του 2021 και την εθνική ομάδα της Αυστρίας, στην οποία έκανε ντεμπούτο στην ηλικία των 17, το 2009.

Ως πολύ ευπροσάρμοστος παίκτης, ο Άλαμπα έχει παίξει σε ένα πλήθος θέσεων, συμπεριλαμβανομένων του κεντρικού μεσαίου, του κεντρικού αμυντικού και αλλού.

Ο Αλάμπα πραγματοποίησε με την Μπάγερν Μονάχου περισσότερες από 400 εμφανίσεις, αρχίζοντας το 2010, κερδίζοντας 27 τίτλους, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται 10 πρωταθλήματα και δύο Τσάμπιονς Λίγκ. Ψηφίστηκε Αυστριακός ποδοσφαιριστής της χρονιάς εφτά φορές και τρεις φορές συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της χρονιάς της UEFA τρεις φορές.

 Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Παραπομπές 

Αυστριακοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Αυστριακοί αφρικανικής καταγωγής
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Εσώβαλτα Πέλλας

Τα Εσώβαλτα είναι χωριό του Δήμου Πέλλας, της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του νομού, σε υψόμετρο 10 μ. Ο πληθυσμός των Εσωβάλτων σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 862 κάτοικοι και της τοπικής κοινότητας Εσωβάλτων (που περιλαμβάνει και το Σταυροδρόμι ) 1348 κάτοικοι. Σύμφωνα με την παλαιότερες απογραφές ο πληθυσμός τους ήταν 985 κάτοικοι (κ.) το 1891, 988 κ. το 1991 και 989 κ. το 2001.  

Η έκταση του χωριού είναι 21.006 στρέμματα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια θερμοκηπίων (τα προϊόντα των οποίων είναι γνωστά για την ποιότητα τους) και δενδροκαλλιεργειών.

Στο κέντρο διατηρείται "το κονάκι Μπέη". Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες επρόκειτο για την οικία του Εμίν Μπέη, του τοπικού τσιφλικούχου. Μετά το 1912 στέγασε το κοινοτικό κατάστημα των Εσωβάλτων. Το τρέχον διάστημα πραγματοποιούνται αναστηλωτικές εργασίες προκειμένου να διασωθεί και να στεγάσει τη λαογραφική συλλογή του χωριού.

Διοικητικές Μεταβολές στα Εσώβαλτα (1912-2001)

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Πέλλας
Εμμανουήλ Φράγκος

Ο Εμμανουήλ Φράγκος (Xίος, 27 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας κτηνίατρος, πολιτικός και μέλος του 9ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2019-2024) για την Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Σπούδασε Κτηνιατρική στο Τμήμα Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.    

Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με την Ελληνική Λύση και βγήκε δεύτερος από το ψηφοδέλτιο του κόμματος, μετά τον πρόεδρο Κυριάκο Βελόπουλο.

Ορίστηκε ευρωβουλευτής τον Ιούλιο του 2019, αντικαθιστώντας τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκο Βελόπουλο, ο οποίος υπέβαλε την παραίτηση του ώστε να αναλάβει Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου.   

Κατά την κοινοβουλευτική του θητεία είναι μέλος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου (INTA), της Επιτροπής Αναφορών (PETI) και της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή CARIFORUM-EΕ, ενώ είναι Αναπληρωματικό Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (ENVI) και της Αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Παραπομπές 

Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με την Ελληνική Λύση
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Γουλιέλμος Γ΄ του Νεβέρ

Ο Γουλιέλμος Γ΄, κόμης του Νέβερ, (Γαλλική γλώσσα : Guillaume III, Οσέρ, περί το 1107 - 21 Νοεμβρίου 1161) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ, του Ωσέρ & του Τοννέρ (1148 - 1161). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄ κόμη του Νεβέρ και της Αδελαΐδας, η πατρότητα της μητέρας του είναι άγνωστη. Αδέλφια του ήταν ο Ρενώ κόμης του Τορρέν (απεβ. 1148), που συμμετείχε στη Β΄ Σταυροφορία και ο Ροβέρτος, που αναφέρεται μόνο σε ένα καταστατικό του 1134. Η αδελφή του Άννα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ τον Γηραιό, κόμη του Ωβέρν (κυβέρνησε 1155-82), απέκτησαν τον Ροβέρτο Δ΄, κόμη του Ωβέρν (1182-1194).
Ο Γουλιέλμος Γ΄ υπέγραψε με τον πατέρα του νομικές αποφάσεις σε καταστατικά του 1121 και 1134. Το 1137 ο χρονικογράφος Ορντέρικ Βιτάλις αναφέρει ότι συνόδευσε το 1137 τον Γοδεφρείδο Ε΄, κόμη του Ανζού στην είσοδό του στο δουκάτο της Νορμανδίας, ως μέρος της διένεξης μεταξύ της Ματθίλδης της Νορμανδίας και του εξαδέλφου της Στεφάνου της Αγγλίας. Η διαμάχη τους κράτησε το διάστημα 1135-1154 και είναι γνωστή ως "Η Αναρχία". Ο Γουλιέλμος Γ΄ ακολούθησε τον Λουδοβίκο Ζ΄ της Γαλλίας στη Β΄ Σταυροφορία. Το 1148 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Γουλιέλμος Γ΄ τον διαδέχθηκε στο Νεβέρ & Ωσέρ. Περίπου τότε θεωρείται ότι διαδέχθηκε και τον αδελφό του στο Τοννέρ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ίντα του Σπόνχαϊμ, κόρη του Ένγκελμπερτ δούκα της Καρινθίας και της Ούτας της Πασσάου και είχε τέκνα:

Γουλιέλμος Δ΄ του Νεβέρ π.1130-1168, κόμης του Νεβέρ, του Ωσέρ & του Τοννέρ.
Γκυ του Νεβέρ απεβ. 1176, κόμης του Νεβέρ, του Ωσέρ & του Τοννέρ.
Ρενώ, κύριος του Ντεσίζ, απεβ. στην Γ΄ Σταυροφορία στην πολιορκία της Άκρας (1189-91).
Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ρενώ Δ΄ κόμη του Ζουανύ.
Ερμενγκάρντε.

Παραπομπές

Πηγές
Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1987), 347
Orderic Vitalis, Historia Ecclesiastica, Τόμος ΣΤ΄, Βιβλίο 13
Steven Runciman, A History of the Crusades: Τόμος 2, The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East (1952)

Οίκος του Νεβέρ
Αγία Παρασκευή Σερρών

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Αγία Παρασκευή (αποσαφήνιση)

Η Αγία Παρασκευή (πρώην Ξυλότρο και Ξυλότρος) είναι πεδινό χωριό του Δήμου Βισαλτίας στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών της Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 557 κατοίκων.

Κοινότητα

Γεωγραφία 
Η Αγία Παρασκευή είναι κτισμένη με υψόμετρο 20 μέτρων προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης , στα νότια του ποταμού Στρυμόνα. Είναι κτισμένη στον κάμπο των Σερρών, ανάμεσα στα χωριά Τερπνή (ΝΑ.), Νικόκλεια (ΝΔ.) και Σησαμία (Δ.-ΒΔ.). Απέχει 6 χλμ. βορειοδυτικά της Νιγρίτας και 24 χλμ. (οδικά μέσω Λυγαριάς) νοτιοδυτικά της πόλης των Σερρών.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Το 1900, σύμφωνα με υπολογισμούς του Βούλγαρου συγγραφέα και επιθεωρητή σχολείων Βασίλ Καντσόφ, στο χωριό ζούσαν 460 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 260 ήταν Έλληνες και οι υπόλοιποι Κιρκάσιοι μουσουλμάνοι. Κατά την περίοδο του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου απελευθερώθηκε από τις ελληνικές δυνάμεις, ωστόσο τον Φεβρουάριο του 1913, κατά τη διάρκεια ένοπλων συνοριακών επεισοδίων μεταξύ των - ακόμη συμμαχικών - στρατιωτικών δυνάμεων της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, πέρασε υπό βουλγαρικό έλεγχο. Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου και την ήττα της Βουλγαρίας, επικυρώθηκε μαζί με την υπόλοιπη περιοχή της Νιγρίτας στο ελληνικό κράτος βάσει της συνθήκης του Βουκουρεστίου. Η πρώτη ελληνική απογραφή που διενεργήθηκε το 1913 στα νέα εδάφη κατέγραψε στο χωριό πληθυσμό 358 κατοίκων (186 άνδρες και 172 γυναίκες). Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την επακόλουθη ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία εγκαταστάθηκαν στον οικισμό πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τη Θράκη. Κατά το τελευταίο διάστημα της Κατοχής, συμπεριλήφθηκε στα χωριά δυτικά της Νιγρίτας που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο τοπικής δοσιλογικής πολιτοφυλακής, η οποία διαλύθηκε από τον ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Το 1950 το χωριό μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή.

Διοικητικά αναφέρεται το 1913 ως τμήμα της υποδιοίκησης Νιγρίτης, ενώ με βάση το ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αβδαμάλ (Σησαμίας) του νομού Σερρών και μερικά χρόνια αργότερα (1924) ορίστηκε ως έδρα κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής που οδήγησε στη διαίρεση του νομού Σερρών ανάμεσα σε γερμανικά και βουλγαρικά κατεχόμενα εδάφη, υπήχθη πρώτα στον νομό Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στον νομό Στρυμώνος. Από την Απελευθέρωση μέχρι και το 1997 ανήκε στην επαρχία Βισαλτίας του νομού Σερρών. Βάσει του Σχεδίου «Καποδίστριας» υπήχθη στον νεοσύστατο δήμο Βισαλτίας, ενώ από το 2011, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Βισαλτίας του ομώνυμου δήμου.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας