Μπινγκ Κρόσμπι

Ο Μπινγκ Κρόσμπι (Harry Lillis "Bing" Crosby, Jr, 2 Μαΐου 1903 - 14 Οκτωβρίου 1977) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής   . Ήταν βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή της στην ταινία του 1944 Ο δρόμος της αγάπης (Going My Way).

Ο Μπινγκ Κρόσμπι έχει πουλήσει πάνω απο 1 δισεκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως μέχρι σήμερα, πράγμα που τον κάνει τον τραγουδιστή με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία. Το τραγούδι του Μπινγκ Κρόσμπι με τις καλύτερες πωλήσεις ήταν το White Christmas, με περισσότερα απο 50.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.

Ο Κρόσμπι ήταν τόσο δημοφιλής γύρω στα μέσα του 20ού αιώνα στον κόσμο, που μια έρευνα που διεξήχθη στη συνέχεια αποκάλυψε ότι ο Κρόσμπι ήταν πιο διάσημος και σεβαστός από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄ την εποχή εκείνη.

Η επιτυχία του παραμένει εντυπωσιακή: 396 ατομικές κάρτες, συμπεριλαμβανομένων των 41 αριθ. 1 επισκέψεων. Αν μετρήσετε πολλές φορές τα "Λευκά Χριστούγεννα", θα έφερνε αυτόν τον αριθμό έως και 43, Οι Beatles και Elvis Presley συνδυάζονται.

Ο Κρόσμπι είχε χωριστά ξεχωριστά διαγράμματα κάθε χρόνο μεταξύ του 1931 και του 1954, καθώς και 24 ξεχωριστά δημοφιλή singles μόνο το 1939.

Ο Κρόσμπι κατέγραψε πάνω από 2.000 εμπορικές εγγραφές και περίπου 4.000 ραδιοφωνικές εκπομπές, καθώς και έναν εκτεταμένο κατάλογο εμφανίσεων στην ταινία και την τηλεόραση, είναι ο πιο καταγραμμένος καλλιτέχνης στην ιστορία.

Ο Μπινγκ Κρόσμπι σημείωσε 41 αρ. 1 ρεκόρ στους μουσικούς χάρτες (43 συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου και τρίτου τίτλου των "White Christmas"), περισσότερο από τους The Beatles με (24) και τον Elvis Presley με (18) ρεκόρ.

Οι ηχογραφήσεις του έφτασαν στα διαγράμματα 396 φορές, περισσότερο από ό, τι ο Frank Sinatra (209) και ο Elvis Presley (149) σε συνδυασμό.

Ο Κρόσμπι ήταν η φωνή 13 τραγουδιών που ορίστηκαν στο Oscar, τέσσερα από τα οποία κέρδισαν το Βραβείο Οσκαρ για το Καλύτερο Τραγούδι: "Sweet Leilani" (Waikiki Wedding, 1937), "White Christmas" (Holiday Inn, 1942) σε ένα αστέρι "(" Going My Way "), και" Στο δροσερό, δροσερό, δροσερό βράδυ "(Here Comes the Groom, 1951).

Ο Μπινγκ Κρόσμπι έχει απονεμηθεί τρία αστέρια στο Hollywood Walk of Fame: ένα για ηχογραφήσεις, ένα για ραδιόφωνο και ένα για ταινίες.

Ο Μπινγκ Κρόσμπι είναι ο πιο εγγεγραμμένος καλλιτέχνης στην ιστορία με σχεδόν 400 πωλούμενα ξεχωριστά χτυπήματα στον κόσμο, ένα επίτευγμα που κανείς, όπως ο Frank Sinatra, ο Elvis Presley, ο The Beatles και ο Michael Jackson δεν έχουν πλησιάσει ποτέ.

Ο Μπινγκ Κρόσμπι αποτελούσε κινηματογραφικό δίδυμο με τον Μπομπ Χόουπ, με τον οποίο γύρισε 17 ταινίες και με τον οποίο ήταν δεμένος με μακροχρόνια φιλία. Οι σημαντικότερες ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν οι: Ο Δρόμος της Αγάπης (Going My Way, 1944), Οι καμπάνες της Αγίας Μαρίας (The Bells of St. Mary's, 1945), Το Βαλς του Αυτοκράτορα (The Emperor's Waltz, 1948), Παντρεύουν τον Πατέρα μου (Here Comes the Groom, 1952), Το Όγδοο Θαύμα (The Greatest Show on Earth, 1952), Λευκά Χριστούγεννα (White Christmas, 1954), Η χωριατοπούλα (The Country Girl, 1954) και Υψηλή Κοινωνία (High Society, 1956).

Η ζωή 
Ο Χάρι Λίλις Κρόσμπι γεννήθηκε στο Tacoma της Ουάσιγκτον στις 3 Μαΐου 1903 σε ένα σπίτι που χτίστηκε από τον πατέρα του (1112 North J Street, Tacoma, Ουάσιγκτον). Η οικογένειά του μετακόμισε στο Spokane, Ουάσιγκτον, το 1906, με στόχο να πάρει κάποια δουλειά. Ήταν το τέταρτο των επτά παιδιών: πέντε άνδρες, ο Larry (1895-1975), ο Everett (1896-1966), ο Ted (1900-1973), ο Harry (1903-1977) και ο Bob (1913-1993). και δύο γυναίκες, η Catherine (1905-1988) και η Mary Rose (1907-1990).

Ο πατέρας της, ο Χάρι Λόουε Κρόσμπι (1871-1950), ήταν λογιστής βρετανικής-αμερικανικής καταγωγής, και η μητέρα της, η Catherine Harrigan (1873-1964), ήταν κόρη ενός κατασκευαστή του County Mayo και, προφανώς, ιρλανδικής καταγωγής.

Οι πατροί πρόγονοί της, Thomas Prence και Patience Brewster, γεννήθηκαν στην Αγγλία και μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τον 17ο αιώνα. Η οικογένεια Brewster ήρθε στην Αμερική από την Ευρώπη στο διάσημο πλοίο Mayflower.

Ο ΜπινγκΚρόσμπι δεν είχε πιστοποιητικό γέννησης. η ημερομηνία ήταν επομένως μυστικό μέχρι την (καθολική) εκκλησία της νεότητας του, στο Tacoma, να αποκαλύψει το βαπτιστικό του αρχείο που περιείχε την ακριβή χρονολόγηση της γέννησής του.

Το 1910, ο έξιχρονος Χάρι Λίλλης ανακάλυψε μια πλήρη σελίδα με ένα άρθρο στην Κυριακή έκδοση του Εκπροσώπου-Αναθεώρησης, The Bingville Bugle. Το Bugle, ένα τμήμα που γράφτηκε από τον χιούμορ Newton Newkirk, ήταν στην πραγματικότητα μια παρωδία που δημοσιεύθηκε σε αυτή την εφημερίδα. Ένας δεκαπεντάχρονος γείτονας, ο Valentine Hobart, μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του Κρόσμπι για αυτές τις παρωδίες και κάλεσε την εφημερίδα Bingo για το Bingville. Από αυτό ήρθε το όνομα του Κρόσμπι: κατέστειλε το τελευταίο φωνήεν της λέξης Bingo, ο Κρόσμπι υιοθέτησε το όνομα του Bing.

Το καλοκαίρι του 1917 ο Κρόσμπι εργάστηκε στο "Auditorium" του Spokane, όπου παρακολούθησε τους κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Al Jolson, τον οποίο ο Κρόσμπι θα έλεγε: "Για μένα, ήταν ο καλύτερος καλλιτέχνης που έζησε ποτέ".
Το φθινόπωρο του 1920 ο Μπινγκεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Jesuit Gonzaga στο Spokane της Ουάσιγκτον, με πρόθεση να αποφοιτήσει ως δικηγόρος. Αποκομίστηκε ένας μέσος όρος Β +. Ενώ στην Gonzaga, αγόρασε ένα κουτί τύμπανο με παραγγελία μέσω ταχυδρομείου. Μετά από έντονη άσκηση, οι ικανότητές του αυξήθηκαν προφανώς και κλήθηκε να συμμετάσχει σε μια τοπική μπάντα αποτελούμενη κυρίως από μαθητές που ονομάζονται Musicaladers, με επικεφαλής τον Al Rinker. Κατάφερε να κερδίσει τόσα χρήματα με αυτή τη δουλειά που αποφάσισε να εγκαταλείψει τις σπουδές του κατά το τελευταίο έτος του για να αφιερωθεί στον κόσμο της ψυχαγωγίας.

Στατιστικά της μουσικής σταδιοδρομίας σας. 
Για δεκαπέντε χρόνια (1934, 1937, 1940, 1943-1954), ο Κρόσμπι ήταν στην πρώτη δεκάδα για τις πωλήσεις box office και για πέντε από αυτά τα χρόνια (1944-1948) ηγήθηκε του κόσμου. Τραγούδησε τέσσερα τραγούδια με τίτλο "Sweet Leilani" (1937), "White Christmas" (1942), "Swinging on a Star" (1944), "In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ) και κέρδισε το βραβείο Όσκαρ για τον Καλύτερο Ηθοποιό για το ρόλο του στο Going My Way (1944).

Μια έρευνα του 2000 έδειξε ότι με 1.077.900.000 εισιτήρια ταινιών που πωλήθηκαν, ο Κρόσμπι ήταν ο τρίτος πιο δημοφιλής ηθοποιός όλων των εποχών, πίσω από τον Clark Gable (1.168.300.000) και τον John Wayne (1.114.000.000). Το Διεθνές Ημερολόγιο Κινηματογράφου τον απαριθμεί σε ισοπαλία για δεύτερη θέση στην λίστα όλων των εποχών με τον Clint Eastwood, τον Tom Hanks και τον Burt Reynolds. Η πιο δημοφιλής ταινία του, τα Λευκά Χριστούγεννα, κέρδισε 30 εκατομμύρια δολάρια το 1954 (286 εκατομμύρια δολάρια σε παρούσα αξία).

Έλαβε 23 ρεκόρ χρυσού και πλατίνας, σύμφωνα με το βιβλίο Million Selling Records. Ο Σύνδεσμος Βιομηχανίας Καταγραφής της Αμερικής δεν καθιέρωσε το χρυσό πρόγραμμα πιστοποίησής του μέχρι το 1958. Πριν από το 1958, τα αρχεία χρυσού απονεμήθηκαν από δισκογραφικές εταιρείες. Η Universal Music, ιδιοκτήτρια του καταλόγου Decca της Κρόσμπι, δεν έχει ποτέ υποβάλει αίτηση για πιστοποίηση RIAA για οποιοδήποτε από τα χτυπήματα τους.

Ο Κρόσμπι χάρτες 23 Billboard χτυπά από 47 ηχογραφημένα τραγούδια των οποίων οι πωλήσεις ρεκόρ για την Decca ξεπέρασαν μόνο ο ίδιος ο Κρόσμπι στη δεκαετία του 1940. Μια ένωση που παρήγαγε τέσσερα εκατομμύρια singles: "Pistol Packin 'Mama", "Jingle Bells" Μην με φράχτε "και" Νότια Αμερική, πάρτε μακριά ".

Το 1962 ο Κρόσμπι έλαβε το βραβείο Grammy Lifetime Achievement Award. Έχει εισαχθεί σε αίθουσες φήμης τόσο για τη ραδιοφωνική όσο και για τη λαϊκή μουσική. Το 2007 εισήχθη στην αίθουσα επιτυχίας Hit Parade και το 2008 στην Music Hall of Fame.

Τραγούδι στυλ και φωνητικά χαρακτηριστικά. 
Ο Κρόσμπι ήταν ένας από τους πρώτους τραγουδιστές που εκμεταλλεύονταν την οικειότητα του μικροφώνου αντί να χρησιμοποιούν το βαθύ και δυναμικό ύφος του vaudeville που συνδέεται με τον Al Jolson. Ήταν, με τον δικό του ορισμό, έναν "φρασεστή", έναν τραγουδιστή που έδινε την ίδια έμφαση τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική. Η αγάπη της για τζαζ βοήθησε να φέρει το είδος σε ένα ευρύτερο κοινό. [παραπομπή που απαιτείται] Στα πλαίσια του στυλ τραγουδιού του Rhythm Boys, τσακίστηκε σημειώσεις και πρόσθεσε αποσυνδεδεμένες φράσεις, μια προσέγγιση που βασίζεται στην jazz. [παραπομπή που απαιτείται] Louis Armstrong και Bessie Smithantes είχαν ήδη εισαχθεί σε τον από την πρώτη εμφάνισή του στο αρχείο. Ο Κρόσμπι και ο Armstrong παρέμειναν φίλοι εδώ και δεκαετίες. Τραγούδησαν "Τώρα έχετε τζαζ" στην ταινία Υψηλή κοινωνία (1956).

Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους της σόλο καριέρας του (περίπου το 1931-1934), το συχνά συναισθηματικό ύφος του Κρόσμπι, το οποίο ήταν σιωπηλός, ήταν δημοφιλές. Ο Jack Kapp, διευθυντής του Brunswick και αργότερα Decca, τον έπεισε να εγκαταλείψει πολλές από τις πιο τζαζ κινήσεις του υπέρ ενός σαφούς φωνητικού στιλ. Ο Κρόσμπι αναγνώρισε το Kapp για να επιλέξει τραγούδια που έπληξε, να συνεργαστεί με πολλούς άλλους μουσικούς και το πιο σημαντικό, να διαφοροποιήσει το ρεπερτόριό του σε πολλαπλά στυλ και είδη. Ο Kapp βοήθησε τον Κρόσμπι να έχει αριθμό ένα χτυπημάτων στη μουσική των Χριστουγέννων, της Χαβάης και της country μουσικής, και χτυπά στα κορυφαία τριάντα στην ιρλανδική μουσική, γαλλική μουσική, ρυθμό και μπλουζ και μπαλάντες.

Ο Κρόσμπι έδωσε μια ιδέα: η φράση ή η τέχνη να γίνουν πραγματικότητα οι στίχοι του τραγουδιού. και ο Tommy Dorsey είπε στο Sinatra ξανά και ξανά: "Υπάρχει μόνο ένας τραγουδιστής που πρέπει να ακούσετε και το όνομά του είναι ΜπινγκΚρόσμπι, το μόνο πράγμα που έχει σημασία για αυτόν είναι οι λέξεις, και αυτό είναι το μόνο που πρέπει να είναι για σένα". , επίσης. "

Ο κριτικός Henry Pleasants έγραψε:

[Ενώ] το όγδοο επίπεδο B στο επίπεδο B στη φωνή του Μπινγκ εκείνη την εποχή [1930] είναι, στα αυτιά μου, ένα από τα πιο όμορφα που έχω ακούσει μέσα σε σαράντα πέντε χρόνια και ότι άκουσα βατόλιθους, τόσο κλασικούς όσο και δημοφιλές, ωστόσο το τραγούδι του βελτιώθηκε αξιοσημείωτα τα επόμενα χρόνια.

Δισκογραφία 

 1945 White Christmas (Merry Christmas)
 1953 Le Bing: Song Hits of Paris
 1953 Some Fine Old Chestnuts
 1954 White Christmas soundtrack (con Peggy Lee y Danny Kaye)
 1954 Bing: A Musical Autobiography
 1955 Merry Christmas (relanzamiento del álbum de 1945, renombrado White Christmas en el 2000)
 1956 High Society (con Frank Sinatra, Grace Kelly, y Louis Armstrong)
 1956 Songs I Wish I Had Sung the First Time Around
 1956 Bing Sings Whilst Bregman Swings
 1957 Bing With A Beat
 1957 How Lovely Is Christmas
 1957 New Tricks (álbum)
 1958 Fancy Meeting You Here (con Rosemary Clooney)
 1958 A Christmas Sing with Bing Around the World
 1958 That Christmas Feeling
 1959 How the West Was Won
 1959 Join Bing and Sing Along
 1960 El Senor Bing
 1960 Bing and Satchmo (con Louis Armstrong)
 1960 101 Gang Songs
 1961 Holiday in Europe
 1962 On the Happy Side
 1962 I Wish You a Merry Christmas
 1963 Return to Paradise Islands
 1963 Great Country Hits
 1964 America, I Hear You Singing (con Frank Sinatra y Fred Waring)
 1964 Robin and the 7 Hoods Soundtrack (con Frank Sinatra, Dean Martin, y Sammy Davis, Jr.)
 1964 12 Songs of Christmas (con Frank Sinatra y Fred Waring)
 1965 That Travelin' Two-Beat (con Rosemary Clooney)
 1965 The Songs I Love
 1968 Thoroughly Modern Bing
 1968 The Songs I Love
 1968 Hey Jude Hey Bing
 1971 A Time to Be Jolly
 1972 Bing 'n' Basie (con Count Basie)
 1975 A Southern Memoir
 1975 That's What Life Is All About
 1975 Bingo Viejo
 1975 A Couple of Song and Dance Men (con Fred Astaire)
 1976 Live at the London Palladium
 1976 At My Time of Life
 1976 Feels Good Feels Right
 1976 Beautiful Memories
 1977 Seasons

Φιλμογραφία 

 1971: Dr. Cook's Garden, como Dr. Leonard Cook (película para televisión).
 1970: Swing Out, Sweet Land (película para televisión).
 1967: The Danny Thomas Hour:"The Demon Under the Bed", Charlie Castle (serie de televisión).
 1966: Stagecoach (Hacia los grandes horizontes, La diligencia), Dr. Josiah Boone.
 1964: The Bing Crosby Show, Bing Collins (serie de televisión).
 1964: Robin and the 7 Hoods (Cuatro gánsteres de Chicago), Allen A. Dale.
 1963: Bob Hope Presents the Chrysler Theatre: "The House Next Door" (serie de televisión).
 1962: The Road to Hong Kong (Astronautas a la fuerza, Dos frescos en órbita), Harry Turner.
 1961: The DuPont Show of the Week: "Happy with the Blues", narrador (serie de televisión).
 1960: High Time, Harvey Howard.
 1959: Say One for Me (Di uno por mí), Father Conroy.
 1958: The Christophers: "Knock on Any Door" (serie de televisión).
 1958: The Legend of Sleepy Hollow (La leyenda de Sleepy Hollow), narrador.
 1957: Man on Fire (Alma atormentada), Earl Carleton.
 1956: High Society (Alta sociedad), C.K. Dexter-Haven.
 1956: Anything Goes, Bill Benson.
 1956: ''Ford Star Jubilee: "High Tor", Van Van Dorn (serie de televisión). 1956: Showdown at Ulcer Gulch, hombre influyente.
 1954 The Country Girl (La angustia de vivir, La que volvió por su amor), Frank Elgin.
 1954: White Christmas (Blanca Navidad, Navidades blancas), Bob Wallace.
 1953: Little Boy Lost (El niño perdido), Bill Wainwright.
 1953: Scared Stiff (Una herencia de miedo), esqueleto (cameo).
 1952: Road to Bali (Camino a Bali), George Cochran.
 1952: Just for You', Jordan Blake. 1952: Son of Paleface (El hijo de Carapalida, El hijo de Rostro Pálido), conductor de coche (cameo). 1952: The Greatest Show on Earth (El espectáculo más grande del mundo, El mayor espectáculo del mundo), espectador (cameo).
 1951: Here Comes the Groom (Aquí viene el novio), Peter 'Pete' Garvey.
 1950: Mr. Music, Paul Merrick.
 1950: Riding High (Lo quiso la suerte), Dan Brooks.
 1949: La leyenda de Sleepy Hollow y el Señor Sapo, narrador
 1949: Top o' the Morning, Joe Mulqueen. 1949: A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (Un yanqui en la corte del rey Arturo), Hank Martin.
 1948: The Emperor Waltz (El vals del emperador), Virgil Smith.
 1947: Road to Rio (Camino de Río), Scat Sweeney.
 1947: Welcome Stranger (Por distintos caminos), Dr. James 'Jim' Pearson.
 1947: My Favorite Brunette (Morena y peligrosa), Harry.
 1946: Blue Skies (Cielo azul), Johnny Adams.
 1946: Road to Utopia, Duke Johnson / Junior Hooton.
 1945: The Bells of St. Mary's (Las campanas de Santa María), padre Chuck O'Malley.
 1945: Out of This World, voz de Herbie cuando canta.
 1944: Here Come the Waves, Johnny Cabot.
 1944: The Princess and the Pirate (La princesa y el pirata), novio de Margaret.
 1944: Going My Way (El buen pastor, Siguiendo mi camino), padre Chuck O'Malley.
 1943: Dixie (El cantor del río), Daniel Decatur Emmett.
 1943: They Got Me Covered (Me tenían cubierto), voz de la caja de música.
 1942: Road to Morocco (Ruta de Marruecos), Jeff Peters.
 1942: Holiday Inn, Jim Hardy.
 1942: My Favorite Blonde (Mi rubia favorita), hombre delante de Union Hall (cameo).
 1941: Birth of the Blues, Jeff Lambert.
 1941: Road to Zanzibar, Chuck Reardon.
 1940: Rhythm on the River, Bob Sommers.
 1940: If I Had My Way (Con la música a otra parte), Buzz Blackwell.
 1940: Road to Singapore (Ruta de Singapur), Joshua 'Josh' Mallon V.
 1939: The Star Maker, Larry Earl.
 1939: East Side of Heaven (Al Este del cielo), Denny Martin.
 1939: Paris Honeymoon, 'Lucky' Lawton.
 1938: Sing You Sinners, Joe Beebe.
 1938: Dr. Rhythm, Dr. Bill Remsen.
 1937: Double or Nothing, 'Lefty' Boylan.
 1937: Waikiki Wedding, Tony Marvin.
 1936: Pennies from Heaven, Larry Poole.
 1936: Rhythm on the Range, Jeff Larabee.
 1936: Anything Goes, Billy Crocker.
 1935: Two for Tonight, Gilbert Gordon.
 1935: Mississippi, Tom Grayson.
 1934: Here Is My Heart, J. (Jasper) Paul Jones.
 1934: She Loves Me Not, Paul Lawton.
 1934: We're Not Dressing (Música sobre las alas), Stephen Jones.
 1934: Just an Echo.
 1933: Going Hollywood (Amores en Hollywood), Bill 'Billy' Williams.
 1933: Please, Howard Jones.
 1933: Too Much Harmony, Eddie Bronson.
 1933: College Humor, Prof. Frederick Danvers.
 1933: Blue of the Night, Jack Smith.
 1932: The Big Broadcast (Ondas musicales), Bing Hornsby.
 1932: Dream House, Bing Fawcett, fontanero.
 1931: One More Chance.
 1931: Confessions of a Co-Ed, cantante.
 1930: Reaching for the Moon (Para alcanzar la Luna''), Bing.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 κΜπινγκ Κρόσμπι, σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr .
 Μπινγκ Κρόσμπι, σελίδα στον ιστότοπο της Internet Movie Database .

Αμερικανοί τραγουδιστές
Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Γκράμι
Ερμηνευτές βοντβίλ
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου