joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χέσσο του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Χέσσο, γερμ. Hesso (1268 - 13 Φεβρουαρίου 1297) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1288-1297).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Κουνιγκούντε, κόρης του Όττο κόμη του Έμπερσταϊν.

Το 1297 απεβίωσε σε ηλικία 29 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλάρα, κόρη του Βάλτερ Γ΄ κόμη του Κλίνγκεν και είχε τέκνο:
 Χέρμαν Η΄ απεβ. 1338, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.

Το 1291 απεβίωσε η Κλάρα και ο Χέσσο έκανε δεύτερο γάμο με την Ίρμενγκαρτ, κόρη του Ούλριχ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πριν το 1295 απεβίωσε η Ίρμενγκαρτ και ο Χέσσο έκανε τρίτο γάμο με την Αδελαΐδα, κόρη του Γκέρχαρτ Δ΄ κόμη του Ρήνεκ και είχε τέκνο:
 Ροδόλφος-Χέσσο π. 1290-1335, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.

Πηγές
 Johann Christian Sachs: Introduction to the History of Margraviate and princely House of Baden, Karlsruhe 1769, vol 3, p. 165-192

Οίκος του Τσέρινγκεν
Χέρμαν Η΄ του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Χέρμαν Η΄, γερμ. Hermann VIII (απεβ. 1338) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Κλάρας, κόρης του Βάλτερ Γ΄ κόμη του Κλίνγκεν.

Νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ροδόλφος-Χέσσο.

Το 1338 απεβίωσε.

Πηγές
 Johann Christian Sachs: Introduction to the History of Margraviate and princely House of Baden, Karlsruhe 1769, vol 3, p. 165-192

Οίκος του Τσέρινγκεν
Αγαθάνωρ (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Αγαθάνωρ ή Αγαθάνορας μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω θέματα:

 Αγαθάνωρ (αξίωμα), τίτλος του επικεφαλής της Θεσσαλικής Συμπολιτείας
 Αγαθάνωρ του Αγάθωνα, 4ος αιώνας π.Χ., Μακεδόνας αρχιερέας από την Καλίνδοια
 Αγαθάνωρ του Θρασυκλή, 3ος αιώνας π.Χ., Μακεδόνας ιερέας από την Βέροια
Άαρ (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Άαρ μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω θέματα:

 Άαρ, ποταμός στην Ελβετία, κύριος παραπόταμος του Ρήνου
 Άαρ (Λαν), παραπόταμος του Λαν στην Γερμανία
 Άαρ (Ντιλ), παραπόταμος του Ντιλ στην Γερμανία
 Άαρ (Τουίστε), παραπόταμος του Ντιλ στην Γερμανία στην περιοχή του Βίεζερ
 Άαρ (Άλπεις), ορεινός όγκος και παγετώνας στις ελβετικές Άλπεις
 Αρ, παραπόταμος του Ρήνου στην Γερμανία
Άαχ (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Άαχ μπορεί να αντιστοιχεί στα παρακάτω θέματα:

 Άαχ (Βάδη-Βυρτεμβέργη), πόλη στην νότια Γερμανία
 Άαχ (Ρηνανία-Παλατινάτο), πόλη στην δυτική Γερμανία
 Άαχ (Αρμπόν), ποταμός στην βόρεια Ελβετία
 Άαχ-Χοτέπ, 16ος αιώνας π.Χ., αιγυπτιακή ονομασία της φαραώ Χατσεψούτ
 Άαχ, επιφώνημα εκδήλωσης συναισθήματος
Αβάζα πασάς (αποσαφήνιση)

Η ονομασία Αβάζα πασάς ή Αμπάζα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:

Αβάζα Μεχμέτ Πασάς (1576-1634), Οθωμανός διοικητής στην Βοσνία
Αβάζα Χασάν Πασάς (θάνατος 1659), Οθωμανός επαναστάτης
Αβάζα Μωχάμετ Πασάς (θάνατος 1771), Οθωμανός διοικητής στην Κριμαία
Αβάζα Σιγιαβούς Πασάς Α´ (θάνατος 1656), Μεγάλος Βεζύρης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας
Αβάζα Σιγιαβούς Πασάς Β´ (θάνατος 1688), Μεγάλος Βεζύρης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας
Φεκρύ Πασά Αμπαζά (1896–1979), Αιγύπτιος δημοσιογράφος και πολιτικός ακτιβιστής
Χέρμαν Ζ΄ του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Χέρμαν Ζ΄ (γερμ.: Hermann VII, 1266 - 12 Ιουλίου 1291) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1288-1291).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφος Α΄ μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν και της Ίρμενγκαρτ των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου.

Το 1291 απεβίωσε σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στο αββαείο Λίχτενταλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1278 την Αγνή του Τρύχενντίνγκεν και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Β΄ απεβ. 1333, μάργραβος του Μπάντεν-Έμπερσταϊν.
 Ροδόλφος Δ΄ απεβ. 1348, μάργραβος του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ.
 Χέρμαν Η΄ απεβ. 1300, μάργραβος του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ.
 Γιούττα απεβ. 1327.

Πηγές
 Barraclough, Geoffrey, ed. (1961). Medieval Germany, 911-1250. Vol. II:Essays. Basil Blackwell.

Χερμαν 07
Μιλτιάδης Καράτζης

Ο Μιλτιάδης Καράτζης ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, με ιδιαίτερα κοινωνική δράση στην Κρήτη από όπου καταγόταν. Μετά τον θάνατό του 01/02/2015, ο δήμος Ηρακλείου αποφάσισε να τιμήσει την πορεία του και το φιλανθρωπικό έργο του μετονομαζοντας έναν από τους δρόμους του Ηρακλείου από Μαυσώλου σε Μιλτιάδη Καράτζη.

Βιογραφία
Ο Μιλτιάδης Καράτζης γεννήθηκε το 1936 στο Μελιδοχώρι Μονοφατσίου Κρήτης και κατοικούσε στο Ηράκλειο. Παντρεύτηκε τη Νανά Καράτζη και ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών. Το 1954 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ηρακλείου και στη συνέχεια πήγε στο πανεπιστήμιο της Βιέννης στην Αυστρία για να σπουδάσει Ιατρική. Παράλληλα με τις σπουδές του εργαζόταν ως πωλητής και αργότερα ως Γενικός Διευθυντής της Αυστριακής εταιρίας ΚΚS, με αντικείμενο την παραγωγή και εμπορία ειδών συσκευασίας για τις αλλαντοβιομηχανίες. Μιλούσε άπταιστα την αγγλική, γερμανική, ιταλική και γαλλική γλώσσα. 

Το 1969 δημιούργησε στην Αυστρία δική του εταιρεία με την επωνυμία M. KARATZIS & Co. με αντικείμενο την κατασκευή υλικών συσκευασίας για την αλλαντοποιεία. Το 1973 πούλησε την εταιρεία αυτή και επέστρεψε στην Ελλάδα ιδρύοντας στη γενέτειρά του εργοστάσιο παραγωγής ελαστικών δικτύων συσκευασίας κρεάτων - αλλαντικών και φυτωρίων. Ήταν Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της εισηγμένης στο Χ.Α.Α. εταιρείας Καράτζη Α.Ε. έως το θάνατό του τον Αύγουστο του 2015.

Ο Μιλτιάδης Καράτζης διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της ΕΤΒΑ την περίοδο 1989 – 1993, του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων και μέλος του Δ.Σ. του Λιμενικού Ταμείου Ηρακλείου. Επίσης υπήρξε μέλος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών, του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων, του Συνδέσμου Κλωστοϋφαντουργικών Βιομηχανιών, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Παραγωγής Υλικών Συσκευασίας και άλλων τοπικών και κλαδικών επαγγελματικών φορέων. 

Από τον Μάρτιο του 2005 ήταν επίτιμος Πρόξενος της Δημοκρατίας της Κορέας για την Κρήτη.

Παραπομπές 

Έλληνες επιχειρηματίες
Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ

Ο Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ (γαλλικά Eugène François Vidocq) (24 Ιουλίου, 1775 – 11 Μαΐου, 1857)
ήταν Γάλλος εγκληματίας και εγκληματολόγος που η ιστορία της ζωής του, ενέπνευσε δεκάδες συγγραφείς όπως τους Βίκτορ Ουγκό, Έντγκαρ Άλαν Πόε και Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Ο πρώην εγκληματίας θα γίνει ο επικεφαλής της Ταξιαρχίας Ασφαλείας στο Παρίσι.
Ο Βιντόκ θεωρείται ως πατέρας της σύγχρονης εγκληματολογίας και του τμήματος της Γαλλικής Αστυνομίας. Επίσης αποκαλείται ως ο πρώτος ιδιωτικός Ντετέκτιβ.

Βιογραφία

Ο Ευγένιος Φρανσουά Βιντόκ γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1775 και ήταν το τρίτο παιδί της Ενριέττας Φρανσουάζ Βιντόκ (1744-1824) και του φουρνάρη Νικόλας Τζόσεφ  Φρανσουά Βιντόκ (1744-1799) στο Αρράς, της Γαλλίας.Για την παιδική του ηλικία λίγα πράγματα είναι γνωστά, τα πιο πολλά προέρχονται από την αυτοβιογραφία του, και μερικά έγγραφα των Γαλλικών Αρχείων. Ο πατέρας του είχε καλή μόρφωση, και ήταν αρκετά εύπορος. Ο Βιντόκ είχε άλλα έξι αδέρφια. Δύο μεγαλύτερους αδερφούς και δύο νεότερους αδερφούς και δύο νεότερες αδερφές.

Πηγές

Γάλλοι εγκληματίες
Εγκληματολόγοι
Ροδόλφος Ε΄ του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ

Ο Ροδόλφος Ε΄, γερμ. Rudolf V (απεβ. 28 Αυγούστου 1361) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Δ΄ μαργράβου του Πφόρτσχαϊμ και της Μαρίας του Έττινγκεν.

Το 1361 απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ροδόλφος ΣΤ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1347 τη 2η εξαδέλφη του Αδελαΐδα, κόρη του Ροδόλφου-Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν· δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
 Barraclough, Geoffrey, ed. (1961). Medieval Germany, 911-1250. Vol. II:Essays. Basil Blackwell.

Οίκος του Τσέρινγκεν
Ροδόλφος ΣΤ΄ του Μπάντεν

Ο Ροδόλφος ΣΤ΄ (γερμ.: Rudolf VI, θάν. 21 Μαρτίου 1372) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1353-72) και του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ (1361-72).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Ροδόλφου-Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Το 1372 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Σπόνχαϊμ και είχε τέκνα:
 Βερνάρδος Α΄ 1364-1431, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
 Ροδόλφος Ζ΄ απεβ. 1391, μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
 Ματίλντα απεβ. 1425, παντρεύτηκε τον Ερρίκο κόμη του Χέννεμπερκ.

Πηγές
 Barraclough, Geoffrey, ed. (1961). Medieval Germany, 911-1250. Vol. II:Essays. Basil Blackwell.

Ροδολφος 06
Άγγιγμα ψυχής

Άγγιγμα Ψυχής είναι ο τίτλος μιας ελληνικής αισθηματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του ANT1 τη σεζόν 1998-1999. Η σειρά αποτελεί δουλειά του Μανούσου Μανουσάκη με πρωταγωνιστές τον Σταύρο Ζαλμά και τη Θεοφανία Παπαθωμά.  

Αποτελεί ένα από τα πιο επιτυχημένα τηλεοπτικά προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης όλων των εποχών και τη πιο επιτυχημένη δραματική σειρά του ΑΝΤ1. Χαρακτηρίστηκε ως ''σειρά φαινόμενο'' αφού κάθε επεισόδιο τη περίοδο της προβολής της σημείωνε εξαιρετικά υψηλή θεαματικότητα, ξεπερνώντας τα 2 εκατομμύρια τηλεθεατές ανά επεισόδιο, κάνοντας τον περισσότερο κόσμο να συζητάει για το παράξενο και ''αμαρτωλό'' ζευγάρι της αλλά και τη κατάληξη της σχέσης του. Αποκορύφωμα σε τηλεθέαση αποτέλεσε το τελευταίο επεισόδιο που προσέγγισε το 68% και ξεπέρασε τα 3 εκατομμύρια τηλεθεατές.

Επισκόπηση σειράς

Υπόθεση 
Στο χωριό Δίλοφο Ιωαννίνων ζει η Δέσποινα Απέργη (Θεοφανία Παπαθωμά), μια νεαρή αγιογράφος, κόρη του προέδρου της κοινότητας, που όνειρο της είναι να περάσει στη σχολή Καλών Τεχνών. Εξαιτίας κάποιων προβλημάτων που προκύπτουν στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, εμπλέκεται η Μητρόπολη Ιωαννίνων και συχνά μεταβαίνει στη περιοχή -ως απεσταλμένος- ο πατήρ Ιωάννης Μεγαπάνος (Σταύρος Ζαλμάς) με σκοπό να βοηθήσει τη κατάσταση και τους κατοίκους. Με αρχική αφορμή μια αγιογραφία, Δέσποινα και Ιωάννης έρχονται κοντά και ζουν έναν παράφορο, αλλά ''απαγορευμένο'' έρωτα.

Παραγωγή 
Η σκηνοθεσία της σειράς ανήκει στον Μανούσο Μανουσάκη, ενώ το σενάριο υπέγραψαν ο Σταύρος Αβδούλος και η Ειρήνη Ριτσώνη. Τη διεύθυνση φωτογραφίας ανέλαβε ο Αργύρης Θέος. Στη σειρά πρωταγωνιστούν ο Σταύρος Ζαλμάς και η Θεοφανία Παπαθωμά, ενώ το εξαιρετικά εντυπωσιακό καστ συμπληρώνουν οι: Έλενα Ναθαναήλ, Πέτρος Φυσσούν, Γιάννης Βόγλης, Άννυ Λούλου, Κατερίνα Διδασκάλου, Μπάμπης Αλατζάς, Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Δήμητρα Ματσούκα, Τόνυ Δημητρίου, Νίκος Μποτόπουλος, Θανάσης Ζέρβας, Αννίτα Κούλη (Αννα Στίλβη), Φώτης Αρμένης, Αλέξανδρος Μούκανος, Ανδρέας Νάτσιος, Πέτρος Ξεκούκης, Γιώργος Καυγαλάκης, Χρήστος Πλαΐνης, Μιχάλης Άνθης, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Γιώργος Τσέρπος, Ειρήνη Μιρμίρογλου, Δημήτρης Πετρόπουλος κ.α. Το τραγούδι στους τίτλους της σειράς (όπως και ολόκληρη η μουσική σύνθεση) ανήκει στον Γιώργο Χατζηνάσιο και το ερμήνευσε ο πρωτοεμφανιζόμενος τότε Μιχάλης Χατζηγιάννης. Η σειρά διαδραματίζεται κυρίως στα Ζαγοροχώρια, στα Ιωάννινα, στην Αθήνα και στην Πάτμο.

Επεισόδια

 Προβάλλονταν κάθε Δευτέρα στις 22:05.
 Στις 7/12/1998 δεν προβλήθηκε επεισόδιο λόγω μετάδοσης διαγωνισμού ομορφιάς (Μις Γιανγκ - Μις Τουρισμός 1998), και στις 8/3/1999 λόγω μετάδοσης των μουσικών βραβείων, Ποπ Κορν 1998.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
«Άγγιγμα Ψυχής» στο www.retrodb.gr

Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1
Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Αλβέρτος του Μπάντεν-Χάχμπεργκ

O Αλβέρτος, γερμ. Albrecht (1456 - 1488) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Χάχμπερκ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης των Αψβούργων, κόρης του Ερνέστου δούκα της Αυστρίας.

Το 1475 ο Αλβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χριστόφορος Α΄ διαδέχθηκαν τον πατέρα τους και κυβέρνησαν από κοινού. Το 1476 διαίρεσαν την επικράτεια: ο Χριστόφορος Α΄ έλαβε το Μπάντεν-Μπάντεν και ο Αλβέρτος την κομητεία του Χόχμπερκ. Ο Αλβέρτος παραχώρησε αμέσως το Χόχμπερκ στον Χριστόφορο Α΄ έναντι ετήσιου εισοδήματος, έτσι το μαργραβάτο έμεινε ουσιαστικά αδιαίρετο.

Η διαίρεση ήταν αρχικά για έξι έτη, αλλά το 1482 οι αδελφοί αποφάσισαν να τη συνεχίσουν. Το 1488 ο Αλβέρτος απεβίωσε στο κάστρο Χάχμπερκ σε ηλικία 32 ετών άγαμος και το Χόχμπερκ επέστρεψε στον Χριστόφορο Α΄.

Πηγές
 Barraclough, Geoffrey, ed. (1961). Medieval Germany, 911-1250. Vol. II:Essays. Basil Blackwell.

Οίκος του Τσέρινγκεν
Α.Π.Σ. Ηλειακός Λεχαινών

Ο Ηλειακός Λεχαινών αποτελεί ένα από τα παλαιότερα εν ενεργεία ποδοσφαιρικά σωματεία του νομού Ηλείας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το έτος 1931 στα Λεχαινά Ηλείας με χρώματα το κυανό και το λευκό. Η ομάδα του Ηλειακού ήταν ένα από τα δέκα αρχικά ιδρυτικά μέλη της ενώσεως ποδοσφαιρικών σωματείων Ηλείας κατά την δημιουργία της το έτος 1969. Την περίοδο 1969-70 η ομάδα συμμετείχε στην Β κατηγορία της ενώσεως ενώ από την επόμενη περίοδο η ομάδα αγωνίστηκε στην Α κατηγορία Ηλείας. Έκτοτε ο Ηλειακός έχει παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό ποδόσφαιρο της Ηλείας έχοντας κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα Ηλείας (1992-93, 1998-99, 2003-04), καθώς και 5 κύπελλα Ηλείας (1971-72, 1975-76, 1991-92, 2004-05, 2005-06).

Εθνικές κατηγορίες 
Ο Ηλειακός έχει συμμετάσχει 9 φορές σε πρωτάθλημα της Δ εθνικής κατηγορίας τις περιόδους 1990-91 (12η θέση), 1991-92 (14η - υποβιβασμός), 1993-94 (16η - υποβιβασμός), 1999-00 (2η θέση), 2000-01 (16η - υποβιβασμός), 2002-03 (13η - υποβιβασμός), 2004-05 (5η θέση), 2006-07 (11η - υποβιβασμός)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://iliakopodosfairo.blogspot.gr/

http://www.eps-ilias.gr/

Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Κάρλο Αλμπέρτο Ντέλα Κιέζα

Ο Στρατηγός Κάρλο Αλμπέρτο Ντάλα Κιέζα (ιταλικά: Carlo Alberto Dalla Chiesa), (27 Σεπτεμβρίου 1920 - 3 Σεπτεμβρίου 1982), ήταν Ιταλός Στρατηγός και επικεφαλής της εκστρατείας κατά της τρομοκρατίας τη δεκαετία του 1970 στην Ιταλία. Δολοφονήθηκε από τη σικελική μαφία στο Παλέρμο το 1982.

Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Σαλούτσο του Πιεμόντε το 1920 ο Ντάλα Κιέζα πήρε μέρος στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, προτού ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση και πάει στο σώμα των Καραμπινιέρων, που ήταν ο πατέρας του Ρομάνο και ο αδερφός του Ρομόλο. Πήρε μέρος στην αντίσταση και το 1944 συμμετείχε στη απελευθέρωση της Ρώμης μαζί με τα συμμαχικά στρατεύματα.
Μετά τον πόλεμο σπούδασε νομική και εντάχθηκε στο σώμα των Καραμπινιέρων, στελνοντάς τον πρώτα στη Καμπανία και μετά στη Σικελία.

Καριέρα 
Ήταν τυπικός στρατιωτικός και υπηρέτησε για σύντομα χρονικά διαστήματα σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, όπως στη Φλωρεντία, στο Κόμο και τη Ρώμη, πριν επιστρέψει ξανά στη Σικελία ως Συνταγματάρχης των Καραμπινιέρων στο Παλέρμο.

Το 1973 προαχθεί σε Στρατηγό και ανέλαβε διοικητής της Βορειανατολικής Ιταλίας περιλαμβάνοντας το Πιεμόντε, την Βαλέ Ντ'Αοστα και τη Λιγυρία. Το 1974, δημιούργησε μια αντιτρομοκρατική ομάδα στο Τορίνο με 10 υψηλοβάθμους αξιωματικούς για την εξάρθρωση των Ερυθρών Ταξιαρχίων, την ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση, που είχε σπείρει τον φόβο στην Ιταλία, προβαίνοντας σε πολιτικές δολοφονίες, απαγωγές, ληστείες και βομβιστικές επιθέσεις. Η ομάδα του Ντελα Κιέζα είχε μεγάλη επιτυχία, αφού κατάφερε να συλλάβει τους δύο ηγέτες των Ερυθρών Ταξιαρχίων, τον Ρενάτο Κούρτσιο και του Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι.Το 1975 συνέβαλε στην απελευθέρωση του Βιομηχάνου Βαλλαρίνο Γκαντσία, που κατά τη διάρκεια της επιχείρησης απελευθέρωσης του σκοτώθηκε η γυναίκα του Ρενάτο Κούρτσιο, η Μάρα Καγκόλ. Τον Μαίο του 1977, ο Ντάλα Κιέζα θα επιβλέψει τον τομέα ασφαλείας των Ιταλικών φυλακών, και θα δημιουργήσει φυλακές υψίστης ασφαλείας, που σύντομα πολλοί τρομοκράτες και μαφιόζοι θα μεταφέρονταν εκεί. Με τη μεγάλη επιτυχία που είχε για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η κυβέρνηση θα του δώσει μεγάλες υπερεξουσίες, κάτι που θα φανεί με την απαγωγή του Άλντο Μόρο, που με τη συνεργασία μυστικών πρακτόρων και χαφιέδων, κατάφερε όχι μόνο να συλλάβει τους δολοφόνους του πρώην Πρωθυπουργού της Ιταλίας, αλλά και να συλλάβει δεκάδες άλλους τρομοκράτες.

Θάνατος

 
Την 1η Μαΐου, 1982, ο Ντάλα Κιέζα αποδέχτηκε τη θέση του Νομάρχη στο Παλέρμο, σε μια προσπάθεια να σταματήσει τη βία στον δεύτερο πόλεμο της Μαφίας. Θα δολοφονηθεί 4 μήνες αργότερα στο Παλέρμο στις 3 Σεπτεμβρίου 1982, με τη διαταγή του Αρχηγού της Κόζα Νόστρα Σαλβατόρε Ριίνα.
Ο Ντάλα Κιέζα μαζί με τη σύζυγό του, οδηγώντας μέσα στην πόλη τη νύχτα ένα λευκό Autobianchi A112, όταν ένας αριθμός ενόπλων άντρων πάνω σε μοτοσυκλέτες πλησίασαν το αυτοκίνητο στο δρόμο και άρχισαν να πυροβολούν, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του Ντάλα Κιέζα, της συζύγου του, και του αστυνομικού σωματοφύλακα του.

Παραπομπές

 
Ιταλοί στρατιωτικοί
Ιταλοί στρατηγοί
Βερνάρδος Γ΄ της Βάδης

Ο Βερνάρδος Γ΄ (γερμ.: Bernhard III, 7 Οκτωβρίου 1474 - 29 Ιουνίου 1536) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μαργράβος του Μπάντεν (1515-33) και μετά του Μπάντεν-Μπάντεν (1533-36).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστόφορου Α΄, μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Οτιλίας, κόρης του Φίλιππου Β΄ διαδόχου του Κάτσενελνμπογκεν.

Το 1536 απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φιλιβέρτος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1535 τη Φραγκίσκη του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Καρόλου Α΄, κόμη του Λινύ & του Μπριέν και είχε τέκνα:
 Φιλιβέρτος 1536-1569, μαργράβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
 Χριστόφορος Β΄ 1537-1575, μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν.

Πηγές
 Friedrich von Weech (1875), "Bernhard III., Markgraf von Baden", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 2, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 416
 Johann Christian Sachs: Einleitung in die Geschichte der Marggravschaft und des marggrävlichen altfürstlichen Hauses Baden, Karlsruhe 1764–1770, vol. 3, p. 195-214

Οίκος του Τσέρινγκεν
Νταϊάνα Ρος

Η Νταϊάνα Ρος (Diana Ross, 26 Μαρτίου 1944) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, ηθοποιός και μουσική παραγωγός.

Καριέρα
Η καριέρα της ξεκίνησε το 1959 από το συγκρότημα The Supremes, στο οποίο ήταν η βασική τραγουδίστρια. Μαζί με τις Supremes εισήχθη το 1988 στο Rock and Roll Hall of Fame. Το 1970 ξεκίνησε σόλο καριέρα και από το 1972 άρχισε να ασχολείται με την υποκριτική. 

To 1973 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε στην ταινία Η κυρία τραγουδά τα μπλουζ (Lady Sings the Blues) υποδυόμενη την Μπίλι Χόλιντεϊ και προτάθηκε για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου.

Το 1982 απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ και το 1994 απέκτησαν οι Supremes. Έχει λάβει τρία τιμητικά βραβεία, το Βραβείο Γκράμι για Συνολική Προσφορά, το Ειδικό Βραβείο Tony και το Τιμητικό βραβείο Σεζάρ. Επίσης, το 2016 ο Μπαράκ Ομπάμα της απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βραβευμένοι με Γκράμι
Νικητές βραβείου Tony
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Άγιος Δημήτριος Δρακοβουνίου

Ο  Άγιος Δημήτριος Δρακοβουνίου είναι χριστιανικός ναός που βρίσκεται στο Δρακοβούνι της Αρκαδίας. Είναι χτισμένος σε τοποθεσία που έχει θέα προς το Φαράγγι και προς τον Χελμό Στην περιοχή αυτή άκμασαν οι Λαγκαδινοί τεχνίτες σε ό,τι αφορούσε το χτίσιμο. Η ημερομηνία που είναι σκαλισμένη σε οριζόντιο αγκωνάρι της βόρειας εισόδου αναγράφει 1840.

Κτίρια και κατασκευές στην Αρκαδία
Τίτσα Πιπίνου

Η Τίτσα Πιπίνου είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων. Γεννήθηκε στη Ρόδο το 1953. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα γλώσσας στην Αγγλία. Έχει γράψει περίπου δέκα βιβλία. Μυθιστορήματα, δοκίμια και άρθρα σε εφημερίδες.

Το πρώτο της μυθιστόρημα "Γυναίκα της Σκιάς" δημοσιεύτηκε το 1994. Ακολούθησαν "Τέσσερις Μέρες του Μάρτη", "Για να θυμάσαι τη Λοΐδα"
"Ονειροπαγίδα", "Το σ' αγαπώ σε ξένη γλώσσα"¨, "Παλιοί Γάτοι τρυφερά Ποντίκια", "Ζωή χωρίς φιλοδώρημα" και "Το παλιό ξενοδοχείο".
Η μελέτη της "Γυναίκες της Δωδεκανήσου" δίνει πολλές πληροφορίες για την ζωή των γυναικών στα Δωδεκάνησα τον περασμένο αιώνα.
Κείμενα της έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες, ημερολόγια, λευκώματα, συλλογικούς τόμους κ.α.

Έλληνες συγγραφείς
Νομοθεσία πνευματικής ιδιοκτησίας στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα θεμελιώδης νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία ή πνευματικά δικαιώματα είναι ο νόμος 2121/1993 (ΦΕΚ Α'25, 4/3/93) ο οποίος, εμπνεόμενος από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Διανοητικής Ιδιοκτησίας, αναθεωρεί την προηγούμενη νομοθεσία του 1920(2387/1920) και συμμορφώνεται με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο νόμος αυτός τροποποιήθηκε δραστικά σε πολλές διατάξεις του με το άρθρο 8 του νόμου 2557/1997 (ΦΕΚ Α'271/1997) σε εφαρμογή των Οδηγιών 93/83/ΕΟΚ και 93/98/ΕΟΚ, για να τροποποιηθεί και συμπληρωθεί εκ νέου εντέλει με τον σήμερα ισχύοντα νόμο 4212/2013 (ΦΕΚ Α 257/3.12.2013), με τον οποίο ενσωματώθηκε στην Ελληνική νομοθεσία η Οδηγίας 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 και η Οδηγία 2012/28/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2012 στο ελληνικό δίκαιο.

Ιστορικό 
Στην Ελλάδα η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας άργησε να έρθει. Ο Ποινικός Νόμος του 1835 προέβλεπε στο άρθρο 432 ιδιαίτερο ποινικό αδίκημα για όποιον αναπαρήγε ή έθετε σε κυκλοφορία . Παράλληλα το άρθρο 371 του ίδιου νόμου, που προέβλεπε το αδίκημα της κλοπής, όριζε ότι κλοπή είναι η αφαίρεση ξένων κινητών πραγμάτων . Οι διατάξεις αυτές απείχαν όμως πολύ από το να παρέχουν μια ολοκληρωμένη και αποτελεσματική προστασία στους δημιουργούς. Ακολούθησε 75 χρόνια μετά ο νόμος ΓΥΠΓ΄/1909 «περί συγγραφικών δικαιωμάτων των θεατρικών έργων». Ο πρώτος πλήρης νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας ήταν ο 2387/1920, ενώ το ίδιο έτος η Ελλάδα προσχώρησε στη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης του 1886. Ο νόμος του 1920 προέβλεπε την προστασία των έργων όσο ζούσε ο δημιουργός και για 50 χρόνια μετά τον θάνατό του. Ο 2387/1920 τροποποιήθηκε κατ’ επανάληψιν για να ανταποκριθεί σε νεώτερες ανάγκες, και αντικαταστάθηκε τελικά πλήρως από τον ν. 2121/1993, ο οποίος έφερε αρκετές καινοτομίες στο σύστημα προστασίας. Η προστασία παρέμεινε αρχικά 50 χρόνια post mortem auctoris, για να παραταθεί το 1997 στα 70. Παράλληλα από τις αρχές της δεκαετίας του 90 έχει αρχίσει η εναρμόνιση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας με την έκδοση αλλεπάλληλων οδηγιών, οι οποίες ρυθμίζουν κατά ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη-μέλη αρκετές πτυχές της πνευματικής ιδιοκτησίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νόμος 2121/1993, Πνευματική Ιδιοκτησία, Συγγενικά Δικαιώματα και Πολιτιστικά Θέματα, στον ιστότοπο του WIPO.

Νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων
Λουδοβίκος Γεώργιος του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Λουδοβίκος Γεώργιος (γερμ. Ludwig Georg, 7 Ιουνίου 1702 - 22 Οκτωβρίου 1761) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν (1707-1761).

Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Γεώργιος Σιμβέρτος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Γουλιέλμου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Σιβύλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιουλίου Φραγκίσκου της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Το 1761 απεβίωσε στο Ανάκτορο Ράστατ σε ηλικία 59 ετών και τάφηκε στο Στίφτσκιρχε. Δεν είχε (επιζώντες) άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αύγουστος Γεώργιος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1755 τη Μαρία Άννα, κόρη του Αδάμ Φραγκίσκου του Σβάρτσενμπεργκ, και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ Αυγούστα 1726-1789, παντρεύτηκε τον Μίκαελ Βέντσελ, Κόμη του Άλτανν.
 Κάρολος Λουδοβίκος Δαμιανός 1728-1734.
 Λουδοβίκος Γεώργιος 1736-1737.
 Ιωάννα 1737.

Το 1755 απεβίωσε η σύζυγός του και ο Λουδοβίκος Γεώργιος έκανε το ίδιο έτος δεύτερο γάμο με τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 van de Pas, Leo. "Ludwig Georg, Markgraf von Baden-Baden 1707-1761". Genealogics .org. Retrieved 2010-06-29.
 van de Pas, Leo. "Ludwig Georg Simpert von Baden". tuerkenbeute.de. Retrieved 2010-06-29.

Παραπομπές 

Οίκος του Τσέρινγκεν
Άγιοι Απόστολοι Μεσσηνίας

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι μικρός ημιορεινός οικισμός κοντά στο Βλαχόπουλο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.

Τοποθεσία
Οι Άγιοι Απόστολοι βρίσκονται βορειοανατολικά από το Βλαχόπουλο από το οποίο απέχουν 7 περίπου χιλιόμετρα και επίσης βορειοανατολικά από τη Χώρα από την οποία απέχουν περίπου 12 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 440 μέτρα και απέχουν από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους περίπου 18 χιλιόμετρα. Κοντά στους Αγίους Αποστόλους βρίσκονται, προς τα νοτιοδυτικά τους το Τουλούπα Χάνι σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βορειοδυτικά τους το Κοντογόνι σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων, προς τα ανατολικά τους το Μηλιώτι σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιανατολικά τους ο Βλάσης, σε απόσταση 2,5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία του οικισμού
Η περιοχή του οικισμού, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Οι Άγιοι Απόστολοι αναγνωρίσθηκαν και προσαρτήθηκαν, το 1991, στην Κοινότητα Παπαφλέσσα. 
με έδρα τον Παπαφλέσσα. Παρέμειναν ως οικισμός της Κοινότητας Παπαφλέσσα, από το 1991 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», οι Άγιοι Απόστολοι υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμο Παπαφλέσσα, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» οι Άγιοι Απόστολοι ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Οι Άγιοι Απόστολοι σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Παπαφλέσσα του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Το Κοντογόνιον και ο Παπαφλέσσας (έδρα).

Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 15 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, ενώ παλαιότερα η κύρια απασχόληση ήταν η κτηνοτροφία.

Δείτε επίσης
 Βλαχόπουλο
 Δήμος Πύλου - Νέστορος
 Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
 Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
 πρώην Δήμος Παπαφλέσσα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Πύλου - Νέστορος, από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του Δήμου Πύλου - Νέστορος.

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Πύλου - Νέστορος
Novartis

Η Novartis AG είναι ελβετική πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία με έδρα την Βασιλεία της Ελβετίας. Είναι μία από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες τόσο από την κεφαλαιοποίηση αγοράς όσο και από τις πωλήσεις. Η Novartis παράγει τα φάρμακα κλοζαπίνη (Clozaril), δικλοφενάκη (Voltaren), καρβαμαζεπίνη (Tegretol), βαλσαρτάνη (Diovan), μεζυλική ιματινίμπη (Gleevec/Glivec), κυκλοσπορίνη (Neoral/Sandimmun), λετροζόλη (Femara), τερβιναφίνη (Lamisil) και άλλα.

Το 1996, η Ciba-Geigy συγχωνεύθηκε με την Sandoz, ενώ τα φαρμακευτικά και αγροχημικά τμήματα και των δύο εταιρειών δημιούργησαν τη Novartis ως ανεξάρτητη οντότητα. Η Novartis είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Βιομηχανιών και Ενώσεων (EFPIA), της Διεθνούς Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Παρασκευαστών και Ενώσεων (IFPMA) και της Φαρμακευτικής Έρευνας και Κατασκευαστών της Αμερικής (PhRMA).
Στην Ελλάδα, η Δικαιοσύνη ερευνά τον φημολογούμενο χρηματισμό πολιτικών προσώπων από στελέχη της εταιρείας, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει προκύψει κάποιο στοιχείο τέλεσης  αδικήματος από πολιτικό πρόσωπο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Φαρμακευτική βιομηχανία
5D/Μπρόρσεν

Ο Κομήτης Μπρόρσεν (5D/Brorsen) ήταν περιοδικός κομήτης με περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 5,46 γήινα έτη. Αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε κομήτη της «Οικογένειας του Δία». Πήρε το όνομά του από τον Δανό αστρονόμο Τέοντορ Μπρόρσεν, από τον οποίο ανακαλύφθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1846.

Ιστορικό
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε μόλις μία ημέρα αφότου πέρασε από το περιήλιο της τροχιάς του και συνέχισε να πλησιάζει τη Γη, περνώντας σε μια ελάχιστη απόσταση από αυτή, 0,52 AU, στις 27 Μαρτίου. Ως αποτέλεσμα, η φαινόμενη διάμετρος της κόμης του αυξήθηκε: ο Ιούλιος Σμιτ το εκτίμησε μεταξύ 3 και 4 λεπτών της μοίρας στις 9 Μαρτίου και μεταξύ 8 και 10 λεπτών στις 22 Μαρτίου. Κατά την τελευταία παρατήρηση του έτους εκείνου, στις 22 Απριλίου, παρουσίαζε ελάχιστη φαινόμενη κίνηση, όντας περί τις 20 μοίρες από τον Βόρειο Ουράνιο Πόλο. Μέχρι τότε, η περίοδος περιφοράς του είχε ήδη προσδιορισθεί ως 5,5 γήινα έτη. Διαπιστώθηκε ότι μία κοντινή διέλευσή του από τον Δία το 1842 τον είχε θέσει στην τροχιά στην οποία ανακαλύφθηκε.

Η σχεδόν ημιακέραια τιμή της περιόδου του κομήτη σε έτη σήμαινε ότι οι εμφανίσεις του κοντά στο περιήλιο θα εναλάσσονταν (μία ευνοϊκή και η επόμενη δυσμενής). Καθώς αναμενόταν, ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε στην εμφάνιση του 1851, όταν δεν πλησίασε τη Γη κοντύτερα από 220 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η τροχιά του κομήτη δεν είχε ακόμα προσδιορισθεί με ακρίβεια και τα πράγματα έγιναν χειρότερα από το γεγονός ότι ξαναπλησίασε τον Δία το 1854. Το 1857 ο Καρλ Κρίστιαν Μπρουνς βρήκε έναν κομήτη στις 18 Μαρτίου. Σύντομα υπολογίσθηκε η τροχιά του, οπότε διαπιστώθηκε ότι ήταν ο 5D/Brorsen, αν και οι προβλέψεις με την παλαιά τροχιά έπεφταν τρεις μήνες έξω. Ο κομήτης παρακολουθήθηκε μέχρι τον Ιούνιο του 1857, και η τροχιά του υπολογίσθηκε με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Ο Κομήτης Μπρόρσεν παρατηρήθηκε και πάλι το 1868. Μία ακόμα προσέγγιση στον Δία μείωσε την περίοδο αρκετά ώστε να γίνει ο κομήτης ορατός το 1873. Ακολούθησε μία πολύ ευνοϊκή εμφάνιση το 1879, επιτρέποντας την παρατήρηση του κομήτη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην ιστορία του, 4 μήνες, με διέλευση από το περιήλιο στις 31 Μαρτίου. Ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε το 1884 εξαιτίας των συνθηκων, αλλά ούτε και το 1890, σε μία ευνοϊκή επιστροφή. Η επόμενη ευνοϊκή επιστροφή ήταν για το 1901, αλλά οι αναζητήσεις δεν εντόπισαν τον κομήτη.

Τον 20ό αιώνα, παρά την αποτυχία όλων των προσπαθειών, ο Μπράιαν Μάρσντεν, υπολόγισε την τροχιά για μία πολύ ευνοϊκή εμφάνιση το 1973. Ιάπωνες αστρονόμοι αναζήτησαν εντατικά τον κομήτη, αλλά τίποτα δεν εμφανίσθηκε. Ο Μπρόρσεν θεωρείται σήμερα χαμένος κομήτης.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Neslusan, Lubos: «The identification of asteroid 1996 SK with the extinct nucleus of comet 5D/Brorsen», Memorie della Società Astronomica Italiana, ειδικός τόμ. πρακτικών Διεθνούς Συνεδρίου Παλέρμο (11-16 Ιουνίου 2001) (σε Postscript)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο 5D/Brorsen στην Kronk's Cometography

Μπρορσεν
Αντριάνα Τσέτσικ

Η Αντριάνα Τσέτσικ γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1991 στο Downingtown της Πενσυλβανίας και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ταινιών πορνό. Ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό το 2013 και είναι μία από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς ερωτικών ταινιών στον κόσμο, αριθμώντας πάνω από 150 ταινίες όπου έχει συμμετάσχει.

Παιδικά χρόνια 

Η Αντριάνα Τσέτσικ, γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1991 στη Πενσυλβανία των Η.Π.Α. ως Dezarae Kristina Charles, ενώ έχει Αγγλική, Ρωσική και Σερβική καταγωγή. Το επώνυμό της, το υιοθέτησε από τον σκηνοθέτη ταινιών τρόμου, David Chechik. Μεγάλωσε σε ανάδοχες οικογένειες, γι&apos;αυτό τον λόγο τα παιδικά της χρόνια τα έζησε σε πολλά μέρη της Αμερικής. Σπούδασε Βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο του Drexel, αλλά διέκοψε τις σπουδές τις για να ασχοληθεί με το πορνό.

Καριέρα 
Η Αντριάνα Τσέτσικ, ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό το 2013, σε ηλικία εικοσιδύο ετών και μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με πολλές διάσημες εταιρίες και ιστοσελίδες, όπως Brazzers, Vixen, Tushy, Blacked, Lethal Hardcore, New Sensations, Bangbros και Naughty America. Τον Μάιο του 2013, υπέγραψε μη αποκλειστική σύμβαση ενός έτους με την Erotique Entertainment, ενώ την ίδια χρονιά πραγματοποίησε το πρώτο της gangbang σκηνή για την ταινία "Digital It &apos;s My First ...", η οποία κυκλοφόρησε στις 7 Νοεμβρίου 2013. Το 2014, η Αντριάνα γύρησε την πρώτη της τριπλή πρωκτική σκηνή για την ταινία "2014 Gangbang Me", ενώ στις 5 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, δημιούργησε τη δική της ιστοσελίδα, με όνομα AdrianaChechik.com . Επίσης, τον Αύγουστο του 2014 εμφανίστηκε στο The Howard Stern Show και ένα μήνα αργότερα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, εμφανίστηκε στη σελίδα "Sexy / Skanky" του περιοδικού Cosmopolitan για τον μήνα Σεπτέμβριο. Το 2015,  κέρδισε στα βραβεία AVN Awards το βραβείο για την καλύτερη σκηνή πρωκτικού σεξ και την πιο εξωφρενική σεξουαλική σκηνή. Η Αντριάνα Τσέτσικ κατά την διάρκεια της καριέρας της, έχει κερδίσει περίπου δώδεκα βραβεία πορνογραφίας με πάνω από 50 υποψηφιότητες, διεκδικώντας και τον τίτλο της καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, για το έτος 2017.

Προσωπική ζωή 
Η Αντριάνα Τσέτσικ έχει ύψος 5 πόδια και 2 ίντσες, πράσινα μάτια και διαθέτει ένα γυμνασμένο και καλλίγραμμο σώμα, με μετρήσεις 32Β-25-34. Της αρέσει να παρακολουθεί τρομακτικές ταινίες με πιο αγαπημένη της, την ταινία Texas Massacre Chainsaw και να παίζει Call of Duty Black Ops.

Παραπομπές

Πηγές 
 http://bestporn.net/pornstars/adriana-chechik/

Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Πρέιλι

Το Πρέιλι (λετονικά: Preiļi, γερμανικά: Prely, ρωσικά: Прейли, επίσης γνωστό ως Прели) είναι μια πόλη στη Λετονία. Είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Πρέιλι.

Ιστορία 
Το Πρέιλι είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς στη Λετονία. Αναφέρθηκε πρώτη φορά σε γραπτές πηγές το 1250. Το 1897 το Πρέιλι είχε πληθυσμό 2104 κατοίκων. Το Πρέιλι απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1928. Το 1935 ζούσαν 1662 κάτοικοι στο Πρέιλι από τους οποίους το 50.97% ήταν Εβραίοι. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο πληθυσμός είχε μειωθεί σε λιγότερο από 1000 άτομα. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, πολλοί εργάτες από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία άρχισαν να εργάζονται στο Πρέιλι και ο πληθυσμός έφτασε στους 9.421 κατοίκους το 1989.

Δημογραφικά στοιχεία

Δείτε επίσης
 Κατάλογος πόλεων της Λετονίας

Παραπομπές 

Πόλεις της Λετονίας
Το Πνεύμα της Μποτίλιας

Το Πνεύμα της Μποτίλιας ή Το Πνεύμα του Μπουκαλιού (The Bottle Imp) είναι διήγημα του Σκωτσέζου συγγραφέα Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1891. Σ' αυτό, ο πρωταγωνιστής αγοράζει μία μποτίλια που έχει μέσα της ένα δαιμόνιο, το οποίο πραγματοποιεί ευχές. Ωστόσο, η μποτίλια είναι καταραμένη. Αν ο κάτοχός της πεθάνει, το τίμημα είναι ότι η ψυχή του πάει στην κόλαση.

Το Πνεύμα της Μποτίλιας το έγραψε ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον όταν είχε εγκατασταθεί μόνιμα στον Νότιο Ειρηνικό.

Ελληνικές εκδόσεις 
Το Πνεύμα της Μποτίλιας, Κλασσικά Εικονογραφημένα Νο 1062, εκδόσεις Ατλαντίς
Το Πνεύμα του Μπουκαλιού (1982), εκδόσεις Γράμματα

Εξωτερικές συνδέσεις 
Εξώφυλλο στα Κλασσικά Εικονογραφημένα Mycomics

Παραπομπές 

Θεωρία παιγνίων
Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Τουρκίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος περιέχει όλες τις σημαντικές στρατιωτικές βάσεις της Τουρκίας.

Να σημειωθεί ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και μικρά αποσπάσματα του στρατού διασκορπισμένα σχεδόν σε κάθε περιοχή της χώρας, ιδιαίτερα στις ακριτικές, αλλά εδώ αναφέρονται οι αξιοσημείωτες στρατιωτικές βάσεις με στρατηγική σημασία.

Βάσεις Στρατού Ξηράς

1η Στρατιά 
 Στρατώνας Σελιμιγιέ (Κωνσταντινούπολη)

2η Στρατιά

3η Στρατιά

Στρατιά Αιγαίου

Συρία 
Οι βάσεις αυτές κατασκευάστηκαν για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους και του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος κατά τον μαινόμενο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο.

 Στρατιωτική Βάση Αλ-Μπαμπ
 Στρατιωτική Βάση Αλ-Ράι
 Στρατιωτική Βάση Αχταρίν
 Στρατιωτική Βάση Τζαράμπλους
 Στρατιωτική Βάση Ατμέ
 Στρατιωτική Βάση Νταράτ Ίτσα

Ιρακινό Κουρδιστάν 
 Στρατιωτική Βάση Μπαμαρνί

Κατεχόμενο μέρος Κύπρου

Κατάρ 
Η βάση αυτή κατασκευάστηκε μετά τον αποκλεισμό του Κατάρ ως μέρος της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Εκεί βρίσκονται μόνιμα σταθμευμένοι 3.000 στρατιωτικοί.

 Τουρκική Στρατιωτική Βάση στο Κατάρ

Σομαλία 
 Τουρκική Στρατιωτική Βάση στη Σομαλία

Ναύσταθμοι 

 Ναύσταθμος Αλεξανδρέττας
 Ναύσταθμος Ακσάζ (Μαρμαρίς) - βάση με φρεγάτες, κορβέττες, αποβατικά και ειδικών δυνάμεων
 Ναύσταθμος Φώκαιας (Σμύρνη) - βάση ταχυπλόων αποβατικών και ειδικών δυνάμεων
 Ναύσταθμος Αρτάκης - βάση ναρκοθετιδών και ναρκαλιευτών
 Ναυσταθμος Γκιολτσούκ (Νικομήδεια) - η κεντρική βάση
 Ναύσταθμος Μπαρτίν- βάση υποβρυχίων
 Ναύσταθμος Πασαλιμάνι (Αυλώνας, Αλβανία)

Αεροπορικές Βάσεις 

 Αεροδρόμιο Μουρτέντ (Άγκυρα)
 Αεροδρόμιο Μπαλικεσίρ
 Αεροδρόμιο Πανόρμου
 Αεροδρόμιο Τσιγλί (Σμύρνη)
 Αεροδρόμιο Ντιγιάρμπακιρ
 Αεροδρόμιο Γκιολτσούκ (Νικομήδεια)
 Αεροδρόμιο Μαλάτειας
 Αεροδρόμιο Ερκιλέτ (Καισάρεια)
 Αεροδρόμιο Εσκισεχίρ
 Αεροδρόμιο Ετιμεσγκούτ (Άγκυρα)
 Αεροδρόμιο Γκαζιεμίρ (Σμύρνη)
 Αεροδρόμιο Ιντζιρλίκ
 Αεροδρόμιο Ικόνιου
 Αεροδρόμιο Μυρσυφώνης
 Αεροδρόμιο Μπατμάν (UAV)
 Αεροδρόμιο Αλεμντάγ (βαλλιστικοί πύραυλοι)

Χάρτες 

</center>

</center>

</center>

</center>

Δείτε Επίσης 
 Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Ελλάδας

Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις
Eye Cue

Οι Eye Cue είναι ένα βορειομακεδονικό pop-rock ντουέτο με τους Μπογιάν Τραϊκόβσκι και Μαρίγια Ιβάνοβσκα στα φωνητικά, το οποίο ιδρύθηκε το 2008. Το γκρουπ βρήκε επιτυχία με το τραγούδι "Magija" το 2008, και μπήκε στο Top 20 του MTV Adria με το τραγούδι "Not This Time" το 2010.

Το ντουέτο αυτό εκπροσώπησε τη Βόρεια Μακεδονία στη Eurovision 2018 με το τραγούδι "Lost and Found", στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.Τελικά οι Eye Cue δεν κατάφεραν να προκριθούν στο τελικό τερματίζοντας 18οι, φέρνοντας το χειρότερο αποτέλεσμα της χώρας στο διαγωνισμό.

Παραπομπές

Βορειομακεδόνες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Βαρακλάνι

Το Βαρακλάνι (Λετονικά: Varakļāni, Γίντις: וואַרקלאַן, Ρωσικά: Варакляны) είναι πόλη στην περιοχή της Λατγαλίας της Λετονίας.

Ιστορία
Η πόλη του Βαρακλάνι ιδρύθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία τον 18ο αιώνα.

Το Παλάτι του Βαρακλάνι βρίσκεται στο Βαρακλιάνι.

Εβραίοι στο Βαρακλάνι 
Το Βαρακλάνι είχε ένα σημαντικό πληθυσμό Εβραίων σε μεγάλο μέρος της ιστορίας του, μέχρι το Ολοκαύτωμα. Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Εβραίοι αποτελούσαν το 75% περίπου του πληθυσμού. Διάφορα πογκρόμ, απελάσεις, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ρωσικές επαναστάσεις μείωσαν σημαντικά τον εβραϊκό πληθυσμό. Αρκετοί εκατοντάδες Εβραίοι έφυγαν με τους Ρώσους στην προετοιμασία της Ναζιστικής προέλασης. Οι Ναζί ανάγκασαν τους 540 εναπομείναντες Εβραίους να σκάψουν τους τάφους τους και στη συνέχεια τους πυροβόλησαν σε θάνατο σε μαζική εκτέλεση στις 4 Αυγούστου 1941.Οι Εβραϊκές ιστορικές καταγραφές, συμπεριλαμβανομένων των διαδικτυακών πηγών, περιλαμβάνουν πολλές πληροφορίες για την ηγεσία της κοινότητας, τους οργανισμούς και γενικές πληροφορίες για την πόλη.

Αξιοσημείωτα άτομα 
 Μίχαελ Γιόχαν φον ντερ Μπορχ (1753-1810), Πολωνός πολιτικός και συγγραφέας

Δείτε επίσης
 Κατάλογος πόλεων της Λετονίας

Παραπομπές

Πόλεις της Λετονίας
Ναύσταθμος Πασαλιμάνι

Ο Ναύσταθμος Πασάλιμάνι είναι ναυτική βάση που βρίσκεται στον κόλπο του Αυλώνα, σχεδόν απέναντι από την ομώνυμη πόλη στην Αλβανία. Βρίσκεται σε χρήση από το Αλβανικό Πολεμικό Ναυτικό και το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό.

Ιστορία

Ψυχρός Πόλεμος 
Ο ναύσταθμος Πασαλιμάνι ήταν η μόνη σοβιετική βάση στη Μεσόγειο τη δεκαετία του 1950.  Γύρω από αυτήν δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ των Σοβιετικών και των Αλβανών το 1961, όταν η Αλβανία βγήκε απροειδοποίητα από το σύμφωνο της Βαρσοβίας και έτσι ουσιαστικά όχι μόνο απαγόρευσε τη χρήση της βάσης στους Σοβιετικούς οι οποίοι είχαν κάνει μεγάλες επενδύσεις σε αυτήν, αλλά παράλληλα κατάσχεσε 4 σοβιετικά υποβρύχια κλάσης Ουίσκι που ήταν ελλιμενισμένα στον ναύσταθμο, τα οποία βρίσκονται εκεί μέχρι και σήμερα (αν και πλέον έχουν αποσυρθεί).  Μετά από αυτό το γεγονός η βάση καταλήφθηκε από το ναυτικό της Κίνας.

Μετά τη πτώση του ανατολικού μπλοκ 
Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1991 η βάση ανοικοδομήθηκε με έξοδα της Τουρκίας και βάσει διμερούς συμφωνίας Αλβανίας-Τουρκίας το τουρκικό ναυτικό έχει το δικαίωμα να τη χρησιμοποιεί. 

Το 1992 υπογράφηκε συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας Αλβανίας-Τουρκίας, η οποία περιελάμβανε την ανοικοδόμηση του ναυστάθμου από τη Τουρκία, παράλληλα με την παροχή πρόσβασης για τουρκική χρήση . Η Τουρκία βοήθησε την Αλβανία σε μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού της σημερινής Ναυτικής Ακαδημίας και των εγκαταστάσεων επισκευής στο Πασαλιμάνι .

Τρία από τα τέσσερα σκάφη περιπολίας Damen Stan του Αλβανικού Πολεμικού Ναυτικού χτίστηκαν στο Πασαλιμάνι, το πιο πρόσφατο δε ολοκληρώθηκε το 2014.  Επί του παρόντος, τέσσερα αποσυρμένα υποβρύχια κατηγορίας Ουίσκι που ανήκαν στο παρελθόν στη Σοβιετική Ένωση εξακολουθούν να βρίσκονται στο ναύσταθμο μαζί με τα πολεμικά σκάφη της Αλβανίας. Μπορούν να προβληθούν μέσω δορυφορικών εικόνων της βάσης.

Η ναυτική δύναμη του ναυστάθμου συχνά εκτελεί ναυτικές ασκήσεις στον κόλπο του Αυλώνα, έξω από το Πασαλιμάνι.  Περιστασιακά πραγματοποιούνται ασκήσεις με άλλα έθνη, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο . Η πιο πρόσφατη άσκηση, Sarex '16, πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016.

Άλλες υπηρεσίες 
Στο ναύσταθμο λειτουργεί επίσης σχολή ναυπηγικής καθώς και ναυπηγείο.

Δείτε Επίσης 
 Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Τουρκίας

Αναφορές 

Αλβανικό Πολεμικό Ναυτικό
Πασαλιμάνι
Τζόαν Κόλινς

H Τζόαν Κόλινς (Joan Collins, 23 Μαΐου 1933) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, συγγραφέας και αρθρογράφος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1933 στο Λονδίνο και το 1951 αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών.

Η καριέρα της ξεκίνησε τη δεκαετία του '50 και έπαιξε σε ταινίες όπως: Γη των Φαραώ και Εστεμμένη Παρθένα. Στη συνέχεια, έκανε γκεστ εμφανίσεις στις σειρές Star Trek και Διάστημα 1999.

Τη δεκαετία του '80 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά Δυναστεία υποδυόμενη την Αλέξις Κόλμπι. Για τον ρόλο αυτό κέρδισε μία Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου και προτάθηκε για άλλες πέντε. Το 1983 απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Η Κόλινς έχει δημοσίως υποστηρίξει το Συντηρητικό Κόμμα, έχει δηλώσει τον θαυμασμό της για τη Μάργκαρετ Θάτσερ και το 2013 παρέστη στην κηδεία της. Το 2014 η βασίλισσα Ελισάβετ της απένειμε τον τιμητικό τίτλο της Dame του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Παραπομπές

Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Άγγλοι συγγραφείς
Φραγκίσκη Μαγδαληνή της Ορλεάνης

Η Φραγκίσκη Μαγδαληνή της Ορλεάνης (13 Οκτωβρίου 1648 - 14 Ιανουαρίου 1664) γεννήθηκε πριγκίπισσα της Γαλλίας και ήταν η Δούκισσα της Σαβοΐας ως η πρώτη σύζυγος του Καρόλου Εμμανουήλ Β΄. Ήταν μια πρώτη ξαδέρφη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, καθώς και του συζύγου της. Πέθανε άτεκνη στην ηλικία των 15.

Ζωή
Η Φραγκίσκη Μαγδαληνή γεννήθηκε στο Château de Saint Germain en Laye έξω από το Παρίσι το 1648. Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) τού Γκαστόν της Γαλλίας από τη δεύτερη σύζυγό του Μαργαρίτα της Λωρραίνης. Από τη γέννησή της, ονομάστηκε Μαντεμουαζέλ ντε Βαλουά. Ήταν η αγαπημένη αδελφή της Άννας Μαρίας Λουίζας, της διάσημης κληρονόμου. Μεγάλωσε μαζί με τις αδερφές της και τη Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ, μελλοντική ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Κατοικούσε στο Château de Blois. Ο πατέρας της πέθανε το 1660 και η μητέρα της παρέμεινε άγαμη.

Κάτω από την επιρροή της εκ πατρός θείας της Χριστίνας Μαρίας, αρραβωνιάστηκε τον πρώτο της ξάδερφο, τον Κάρλο Εμμανουήλ Β΄, Δούκα της Σαβοΐας. Η Χριστίνα Μαρία την είχε επιλέξει καθώς ήθελε να διατηρήσει την εξουσία και την επιρροή της στην κυβέρνηση αφού προηγουμένως ήταν αντιβασίλισσα του γιου της από το 1637. Ο αγώνας εγκρίθηκε από τον Καρδινάλιο Μαζαρέν ο οποίος είχε προηγουμένως απορρίψει τη Μαρία Ιωάννα της Σαβοΐας, μια άλλη υποψήφια για τον Κάρολο Εμμανουήλ Β΄. Η Φραγκίσκη Μαγδαληνή αποδείχθηκε κατάλληλα υπάκουη και προτιμήθηκε από τη Μαρία Ιωάννα.

Η Φραγκίσκη Μαγδαληνή παντρεύτηκε τον Δούκα της Σαβοΐας δι' αντιπροσώπου στο Palais du Louvre στις 4 Μαρτίου 1663. Το ζευγάρι συναντήθηκε για πρώτη φορά στο Annecy στις 3 Απριλίου 1663 όπου παντρεύτηκαν επίσημα. Το ζευγάρι ταξίδεψε στο Τορίνο, πρωτεύουσα της Σαβοΐας, όπου έφθασε στις 15 Ιουνίου 1663. Εκεί ήταν γνωστή ως Φραντσέσκα Μανταλένα της Ορλεάνης. 

Η δούκισσα πέθανε σύντομα στις 14 Ιανουαρίου 1664 στο Βασιλικό Παλάτι του Τορίνο, αφήνοντας τον σύζυγό της χωρίς κληρονόμο. Τότε θάφτηκε στον καθεδρικό ναό του Τορίνο όπου μένει σήμερα. Ο σύζυγός της, θλιμμένος, διέταξε μια πλούσια κηδεία. Μετά το θάνατο της Φραγκίσκης Μαγδαληνής, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ προσπάθησε να παντρέψει την Άννα Μαρία Λουίζα με τον Κάρολο Εμμανουήλ, ο οποίος αρνήθηκε. Αργότερα παντρεύτηκε τη Μαρία Ιωάννα της Σαβοΐας από την οποία είχε ένα γιο.

Πηγές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Δούκισσες της Σαβοΐας
De Beers

Ο Όμιλος Εταιρειών De Beers είναι διεθνής όμιλος εταιρειών που δραστηριόποιηται στην εξόρυξη, επεξεργασία, εμπορία και πώληση διαμαντιών. Οι βασικές χώρες που δραστηριοποιήται στην εξόρυξη διαμαντιών είναι η Νότια Αφρική, η Ναμίμπια, η Μποτσουάνα και ο Καναδάς.
 
Η Ντε Μπιρς μέχρι και τις άρχες του 21ου αιώνα ήλεγχε το 80% της παγκόσμιας αγοράς διαμαντιών.

Ιστορία

Το όνομα "Ντε Μπιρς" προέρχεται από δύο Ολλανδούς αδερφούς αποίκους,τον Ντιεντερίκ Αρνόλντους Ντε Μπιρ (1825 – 1878) και τον Νίκολας Γιοχάνες Ντε Μπιρ
(1830 – 1883), που ήταν ιδιοκτητές μιας Νοτιαφρικανικής φάρμας, της "Βουρουιτζίχτ" που ήταν κοντά στο Ζαντφοντείν, της περιφέρειας Μπόσοφ του Ελεύθερου Κράτους της Όραγγης.
Μετά την ανακάλυψη διαμαντιών στη γη τους, και τις αυξανόμενες απαιτήσεις της Βρεττανικής κυβέρνησης, ανάγκασε τους αδερφούς Ντε Μπιρ να πουλήσουν την φάρμα τους στον εμπόρο Αλφρέντ Τζόνσον Εμπντεν (1820–1908) στις 31 Ιουλίου 1871, για το ποσό των 6.600 λιρών. Η φάρμα Βουρουίτζιχτ θα γίνει ο τόπος της Μεγάλης Τρύπας (The Big Hole) και το ορυχείο Ντι Μπιρς από τα επιτυχημένα αδαμαντορυχεία της Νότιας Αφρικής.
Η Εταιρεία Ντε Μπιρ ιδρύθηκε απο τον Βρεττανό επιχειρηματία Σέσιλ Ρόουντς το 1888, και χρηματοδότηθηκε από τον Νοτιοαφρικανό μεγιστάνα διαμαντιών Αλφρέντ Μπέιτ και την Βρεττανική τράπεζα Ρότσιλντ.
Το 1926,ο Ερνέστ Οπενχάιμερ,ένας Βρεττανός μετάναστης και μετέπειτα Νοτιοαφρικανός.(που νωρίτερα είχε ιδρύσει την εταιρεία "Αγγλο-Αμέρικαν" μαζί με την Αμερικανική Επενδυτική Τζ.Π Μόργκαν), θα μετεχει στην διοικηση της Ντε Μπιρς, και επειτα θα αγόρασει και την πλειοψηφία των μετοχών. Απο το 1930 και μέχρι τις άρχες του 2000 η οικογένεια Οπενχάιμερ θα δημιουργήσει ένα μονοπωλιακό καθεστώς σε διεθνές επίπεδο στην αγορά διαμαντιών, ελεγχόντας την προσφορά και την ζητήση και κρατώντας την αξία των διαμαντιών σε σταθερά επίπεδα.

πηγές

Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Καμάρι Καλύμνου

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Καμάρι

Το Καμάρι (επίσημα Καμάριον) είναι πεδινός οικισμός της Καλύμνου στο νομό Δωδεκανήσου σε υψόμετρο 120 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Το Καμάρι  βρίσκεται προς τις δυτικές ακτές του νησιού, απέναντι από το νότιο άκρο της νησίδας Τελένδου και είναι κτισμένο ανάμεσα στον Πάνορμο και το παραλιακό τουριστικό θέρετρο Μυρτιές. Απέχει από την Κάλυμνο (Πόθια) 6,5 χλμ. προς τα ΒΔ. και 3 χλμ. από το αεροδρόμιο του νησιού. Διαθέτει ξενοδοχείο, ενοικιαζόμενα δωμάτια και άλλες τουριστικές εγκαταστάσεις. Θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι στα νοτιοανατολικά του χωριού η Μονή του Αγίου Παντελεήμονα (ιδρύθηκε το 1628) που πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου από τους κατοίκους του νησιού που τον θεωρούν δεύτερο πολιούχο τους. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Καλυμνίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 86 κατοίκους. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1971 και προσαρτήθηκε στον τότε στο δήμο Καλυμνίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πεζοπορική διαδρομή Καμάρι-Μηλιανός-Λαγκουνάρα

Παραπομπές 

Χωριά της Καλύμνου
Eni

Η Eni S.p.A. (στα ιταλικά ) είναι ιταλική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου που εδρεύει στη Ρώμη. Θεωρείται ένας από τους παγκόσμιους supermajors, έχει δραστηριότητες σε 79 χώρες και σήμερα είναι η 11η μεγαλύτερη βιομηχανική εταιρεία στον κόσμο, με κεφαλαιοποίηση αγοράς 68 δισεκατομμυρίων ευρώ, στις 14 Αυγούστου 2013. Η ονομασία "ENI" ήταν αρχικά το ακρωνύμιο του "Ente Nazionale Idrocarburi" (Αρχή Εθνικών Υδρογονανθράκων). Κατά τη διάρκεια των ετών έπειτα από την ίδρυσή της, όμως, λειτούργησε σε πολλούς τομείς, όπως η σύναψη συμβάσεων, η πυρηνική ενέργεια, η εξορυκτική βιομηχανία, τα χημικά και τα πλαστικά, τα μηχανήματα διύλισης / εξόρυξης και διανομής, η βιομηχανία φιλοξενίας, ακόμη και η κλωστοϋφαντουργία και η ενημέρωση.

Η ιταλική κυβέρνηση κατέχει χρυσό μερίδιο 30,303% στην εταιρεία, το 3.934% κρατείται μέσω του κρατικού δημόσιου ταμείου και το 26.369% κρατείται μέσω της Cassa Depositi e Prestiti. Ένα άλλο 2,012% των μετοχών ανήκει στην People's Bank of China. Η εταιρεία αποτελεί συστατικό στοιχείο του δείκτη μετοχών της Euro Stoxx 50. Η Eni κατατάσσεται συνεχώς μεταξύ των 100 κορυφαίων στον κατάλογο Fortune Global 500 για τις μεγαλύτερες εταιρείες με βάση τα έσοδα. Το 2016, η εταιρεία κατείχε την 65η θέση, μια πτώση 40 θέσεων από την 25η θέση του προηγούμενου έτους. Όσον αφορά την κεφαλαιοποίηση μετοχών (η αγοραία αξία των μετοχών), η Eni κατατάσσεται στην έκτη θέση σε σχέση με τις κύριες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ίδιο τομέα: Exxon, Shell, Chevron, Total, BP, ConocoPhillips, Statoil, Anadarko, Apache και Marathon Oil.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επιχειρήσεις της Ιταλίας