joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιάννης Καπετάνιος

Ο Γιάννης Καπετάνιος (γενν. στις 11 Φεβρουαρίου 1959, Χίος) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Βιογραφικό
Η πρώτη του επαφή με το κοινό ήταν στο Φεστιβάλ «ΜΕΡΙΔΑ» της Ισπανίας, όπου συμμετείχε στο χορό με το έργο «ΙΠΠΗΣ» του Αριστοφάνη με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν και αμέσως μετά στην Επίδαυρο, ως πρωτοετής σπουδαστής της ίδιας Δραματικής Σχολής, από την οποία αποφοίτησε με άριστα. Απέκτησε συγκλονιστικές εμπειρίες στα χρόνια της Σχολής, με συμμετοχές σε Φεστιβαλικές παραστάσεις και στο Θέατρο ΦΡΥΝΙΧΟΥ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ την περίοδο 1983-1988.

Συμμετοχές
Ο Γιάννης Καπετάνιος έχει παίξει στις παρακάτω τηλεοπτικές σειρές/εκπομπές και θεατρικές παραστάσεις:

Τηλεοπτικές Σειρές/Εκπομπές

Θεατρικές Παραστάσεις

 1988 - Τα θεϊκά λόγια
 1990 - Kosta Cola ζητάς
 1991 - Ξενοδοχείο ο Παράδεισος
 1996 - Αιγαίο ... Βαγκέο
 1997 - Το κλουβί με τις τρελές
 1997 - Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες
 1998 - Σημιτιτανικός
 1998 - Έλληνες είστε και φαίνεστε
 1999 - Μίλα μου ... και μανταρίνια μου
 2000 - Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα ... πάμε να φύγουμε
 2001 - Ρόμπες ξεκούμπωτες
 2001 - Πασόκεμον
 2002 - Ρετάλια live
 2002 - Big Barμπούτσαλα
 2004 - Η φάρμα των τρελών
 2004 - Τα... λαμόγια
 2005 - ΠΑΣΟΚ μου, sorry
 2006 - Γάμος αλά πλάγια, Γελών Λαβέ
 2007 - Fame zori
 2007 - Πήρε τόστ το Σαββατόβραδο
 2008 - Άλ μπατίρι … τσουζ
 2008 - 299 1/2 "Γελών λαβέ"
 2009 - Η Βουλή με τις τρελές
 2009 - Σκύψε Νουδού... ευλογημένη
 2009 - Daddy cool
 2010 - Ο μάγος του ροζ
 2010 - Mrs. Doubtfire
 2010 - Ο ζυμαρούλης
 2011 - Η μεγάλη του γέλιου σχολή
 2011 - Mrs. Doubtfire
 2011 - Ο ζυμαρούλης
 2011 - S.O.S.E. τον πλανήτη
 2011 - Δείπνο Ηλιθίων
 2012 - Τρώει story 30 χρόνια τώρα
 2012 - Στη φωλιά του ΚούκΛου
 2013 - Σουλειμάρκ ο Μεγαλοπρεπής
 2013 - One Mark Show
 2013 - ΜΑΜΜΑ...ΜΙΑ δεν υπάρχει
 2014 - Allou Fun Mark!
 2014 - Ο καλός, ο κακός και ο διάσημος
 2015 - 50 αποχρώσεις του Greece
 2016 - Αγάπη μόνο
 2016 - Ντου από παντού
 2017 - Άλλος για Survivor
 2020 - Dettolμη και Γοητεία
 2021 - Χαμός στο Ίσωμα
 2021 - Δες τα ρε Ελλάδα Όλα Αυτά
 2022 - Πράκτωρ 00 Λεφτά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Προφίλ στο IMDb

 Έλληνες κωμικοί
 Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
 Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Υπερδνειστερίας (1991)

Το υπερδνειστεριακό δημοψήφισμα του 1991 πραγματοποιήθηκε στην Υπερδνειστερία στις 1 Δεκεμβρίου 1991. Αυτή την ημερομηνία, η Υπερδνειστερία ψήφισε να συνεχίσει την ντε φάκτο ανεξαρτησία της και να επιδιώξει διεθνή αναγνώριση, ως ένα ξεχωριστό, κυρίαρχο κράτος και μέλος της διεθνούς κοινότητας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων (97.7%) ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας από την Μολδαβία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ψήφισαν 372.027 άτομα. Από αυτούς, οι 363.647 ψήφισαν υπέρ της υπερδνειστεριακής ανεξαρτησίας. 

Οι αρχές της Υπερδνειστερίας προσκάλεσαν διεθνείς παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων του υπουργείου εξωτερικών. Ωστόσο, οι μόνοι παρατηρητές ήταν εκπρόσωποι από το δημοτικό συμβούλιο της Αγίας Πετρούπολης. Σύμφωνα με την έκθεση των παρατηρητών, το δημοψήφισμα ήταν μια έκφραση της αληθινής θέλησης του πληθυσμού της Υπερδνειστερίας. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία δεν πληροφορήθηκε για την πρόσκληση για να παρακολουθήσει το δημοψήφισμα, αργότερα εξέφρασε αμφιβολία για την ειλικρίνεια του. Η Υπερδνειστερία προσφέρθηκε να το επαναλάβει, υπόσχεση που τήρησε με το δημοψήφισμα του 2006.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστορία της δημιουργίας και της ανάπτυξης του Κοινοβουλίου της Υπερδνειστεριακής Μολδαβικής Δημοκρατίας (ΥΜΔ)
 Δεδομένα της Κεντρικής εκλογικής επιτροπής για το δημοψήφισμα
Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Δημήτρης Μαρκόπουλος

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος (Πειραιάς, 10 Απριλίου 1975) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, εκλεγμένος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Έγινε γνωστός ως διευθυντικό στέλεχος της εφημερίδας Πρώτο Θέμα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Η καταγωγή του είναι από την ορεινή Ολυμπία (Αμυγδαλιές Ανδρίτσαινας). Παράλληλα με τις σπουδές του, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία στο οικονομικό και πολιτικό ρεπορτάζ. 

Το 2010 βραβεύτηκε ως δημοσιογράφος της χρονιάς στο χώρο της οικονομίας από το Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθ. Μπότση.

Το 2019 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στη Β' περιφέρεια του Πειραιά.

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Β' Πειραιά
Μαυροβούνι Πέλλας

Tο Μαυροβούνι είναι οικισμός του δήμου Σκύδρας στο νομό Πέλλας. Βρίσκεται 12,3 χιλιόμετρα ανατολικά της Έδεσσας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.006 κατοίκους (2011).

Επώνυμοι

 Ιορδάνης Τζαμτζής: Βουλευτής και Νομάρχης Πέλλης

Παραπομπές

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Σκύδρας
Ράκελ Γουέλς

Η Ράκελ Γουέλς (Raquel Welch, γενν. Jo Raquel Tejada, 5 Σεπτεμβρίου 1940, Σικάγο, Ιλινόι, ΗΠΑ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και σύμβολο του sex. Αρχίζοντας την καριέρα της σε ηλικία 19 ετών, πρωταγωνίστησε σε μία σειρά περίπου 65 ταινιών και είναι κάτοχος Χρυσής Σφαίρας για τη συμμετοχή της στο έργο «Ο Ντ’ Αρτανιάν και οι Τρεις Σωματοφύλακες». Διάφορα περιοδικά, την έχουν, κατά καιρούς, κατατάξει σε υψηλές θέσεις της κατάστασης των πιο sexy ηθοποιών, όλων των εποχών. Είναι μητέρα δύο παιδιών, ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού, το οποίο έγινε, επίσης, ηθοποιός.

Πηγές 
 Η σελίδα της ηθοποιού στο imdb

Παραπομπές 

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες μοντέλα
Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Γαλλική Ινδοκίνα

Η Γαλλική Ινδοκίνα (γαλλικά: Indochine française, βιετναμέζικα: ương Dương thuộc Pháp), επίσημα γνωστή ως Ινδοκινεζική Ένωση (γαλλικά: Union indochinoise, βιετναμέζικα: Liên bang Đông Dương) από το 1887 και από την Ινδοκινεζική Ομοσπονδία (γαλλικά: Fédération indochinoise) μετά το 1947, ήταν μια ομάδα γαλλικών αποικιακών περιοχών στη Νοτιοανατολική Ασία.

Τη Γαλλική Ινδοκίνα αποτελούσαν οι βιετναμέζικες περιοχές Τονκίν (στα βόρεια), Αννάμ στο κέντρο και Κοχινκίνα στα νότια. Η Καμπότζη σχηματίστηκε το 1887 και το 1893 οι Γάλλοι προσάρτησαν το Λάος, υποτάσσοντάς το στην Ινδοκίνα το 1899. Επίσης, η κινεζική επικράτεια Κουανγκτσοουουάν (μισθωμένη από τους Γάλλους) προστέθηκε το 1898. Πρώτη πρωτεύουσα ήταν η Σαϊγκόν (στην Κοχινκίνα), η οποία μετακινήθηκε στο Ανόι (στο Τονκίν) το 1902 και το 1939 μετακινήθηκε στο Ντα Λατ (στο Αννάμ). Το 1945, πρωτεύουσα της αποικίας έγινε και πάλι Ανόι.

Μετά τη μάχη της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποικία κυβερνούσε η κυβέρνηση του Βισύ και ήταν υπό Ιαπωνική κατοχή έως τον Μάρτιο του 1945, όταν οι Ιάπωνες ανέτρεψαν το αποικιακό καθεστώς. Μετά την Ιαπωνική παράδοση, οι Βιετμίν, κομμουνιστική οργάνωση υπό την αρχηγία του Χο Τσι Μιν, ανακήρυξαν την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, αλλά στην συνέχεια οι Γάλλοι ανέκτησαν τον έλεγχο της Γαλλικής Ινδοκίνας. Παράλληλα, το Κουανγκτσοουουάν πέρασε στην Κίνα και δεν επεστράφη στην Γαλλική Ινδοκίνα. Ένας πόλεμος ανεξαρτησίας, ο πρώτος πόλεμος της Ινδοκίνας, ξέσπασε ανάμεσα στις δυνάμεις των Γάλλων και των Βιετμίν.

Προκειμένου να δημιουργηθεί μια πολιτική εναλλακτική στο κράτος των Βιετμίν, ο πρώην αυτοκράτορας Μπάο Ντάι ανακήρυξε το Κράτος του Βιετνάμ (το οποίο μετεξελίχθηκε σε Νότιο Βιετνάμ το 1955 και καταλύθηκε με το πόλεμο του Βιετνάμ το 1975) το 1949. Στις 22 Οκτωβρίου και 9 Νοεμβρίου 1953, το βασίλειο του Λάος και το βασίλειο της Καμπότζης ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Μετά τη διάσκεψη της Γενεύης του 1954, οι Γάλλοι εκκένωσαν το Βιετνάμ και η Γαλλική Ινδοκίνα έπαψε να υπάρχει.

Πρώην γαλλικές αποικίες
Ιστορία του Λάος
Νέος Ιμπεριαλισμός
Γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία
Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία
Ιστορία της Καμπότζης
Ιστορία του Βιετνάμ
Πρώην αποικίες στην Ασία
Καλαμίτσι Αλεξάνδρου Χανίων

Το Καλαμίτσι Αλεξάνδρου χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 130 μέτρων και απέχει 30 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου έζει 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αναστάσιο Μυλωνάκη.

Κοινοτάρχες Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου.

Ιστορία 
Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Callamicia et Alexandrocori με 166 κατοίκους. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Calamici Allissandro. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται μόνο το Καλαμίτσι, χωρίς να προσδιορίζεται το Αλεξάνδρου ή Αμυγδάλι, με 45 χριστιανικές και 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Στο έργο του Κρητικά, του 1842, ο Μιχαήλ Χουρμούζης αναφέρει το Καλαμίτσι Πέρα (Αλεξάνδρου) και το Καλαμίτσι Πόδε (Αμυγδάλου). Το 1881 είχε 279 κατοίκους, όλοι χριστιανοί, και ανήκε στον δήμο Βάμου. Το 1920 ορίστηκε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. 

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Τριάδος, του ρυθμού σταυροειδής μετά τρούλου, και μια μεγάλη οθωμανική δεξαμενή νερού, γνωστή ως Σοφτάς. Κοντά στο χωριό, κτισμένος σε μια πλαγιά με θέα προς την κοιλάδα του Βρυσσανού, βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός του Αγίου Αντωνίου. Στη νότια πλευρά του περιβόλλου του ναού βρίσκεται πεζούλι λαξευμένο σε φυσικό βράχο, στην άκρη του οποίου έχει λαξευτεί μορφή τέρατος. Χαρακτηριστικά είναι τα μάτια του και τα δόντια του. Το γλυπτό αυτό πιθανόν να έγινε από ερημίτη ο οποίος μόνασε στην περιοχή.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Τάσος Μισούρας

Ο Τάσος Μισούρας είναι Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Λάρισα  το 1963. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1981-1986) με δασκάλους  τους Δημήτρη Μυταρά και Γιάννη Μόραλη. Με υποτροφία του γαλλικού κράτους (CROUS) συνέχισε τις σπουδές του στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι στο εργαστήριο του Λεονάρντο Κρεμονίνι (1987-1991). Το 1988 του χορηγείται υποτροφία τριών χρόνων του ελληνικού κράτους (Ι.Κ.Υ.) για την  Ecole Nationale Superieure des Arts Decoratifs. Είναι μέλος του Επιμελητηρίο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

Από το 1991 παρουσιάζει τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και εξωτερικό.

Τα έργα του εκφράζουν την χαοτική εποχή της παγκοσμιοποίησης. Φαίνονται να κινούνται ανάμεσα στο υποσυνείδητο και στο όνειρο. Ο ίδιος δηλώνει πως τα περισσότερα έργα του ξεκινούν χωρίς συγκεκριμένη πρόθεση, θέμα ή στόχο, δεν είναι διδακτικά, όπως δείχνουν και δεν περιέχουν μηνύματα. Ο καθένας επάνω τους μπορεί να προβάλει αυτό που επιθυμεί, διαφορετικά  ίσως ήταν βαρετά. Σε μια μορφή και σε μια χειρονομία ένας ολόκληρος κόσμος συναισθημάτων μπορεί να κρύβεται. Προσπαθεί να μη βαπτίζει τις μορφές των έργων του ούτε να τις ερμηνεύει, γιατί αν εξηγήσεις τα πράγματα πολλές φορές αυτά παύουν να σημαίνουν κάτι.

Το έργο του Τάσου Μισούρα έχουν επηρεάσει οι επίγονοι των εξπρεσιονιστών του Μεσοπολέμου και του Μαγικού Ρεαλισμού. 

Το 2017 παρουσίασε έργα του στη γκαλερί 'Ευριπίδης' στο Κολωνάκι με την έκθεση 'Fluid Frames'. O αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης και Θεωρίας του Πολιτισμού, Θανάσης Μουτσόπουλος έγραψε για το έργο του «…Ο Τάσος Μισούρας μοιάζει να ζωγραφίζει εδώ και είκοσι χρόνια τη δική του εκδοχή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων για ενηλίκους, σκοτεινή και γοτθική. Ένας ζωγραφικός Τιμ Μπάρτον για σοβαρούς θεατές».  

Το 2018 στη γκαλερί 'Άλμα' παρουσίασε την έκθεση 'Solo Exhibition'.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Missouras Tassos

Ο Τάσος Μισούρας μιλά για την έκθεσή του 'Fluid Frames'

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Δημοψήφισμα των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (2019)

Ένα δημοψήφισμα για την τροποποίηση του εκλογικού συστήματος για την ανάδειξη της Βουλή διενεργήθηκε στις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους στις 30 Μαρτίου 2019. Παρότι η πρόταση εγκρίθηκε από το 75% των ψηφοφόρων, το ποσοστό συμμετοχής ήταν κάτω του 10%, ακυρώνοντας το αποτέλεσμα.

Πλαίσιο
Το δημοψήφισμα ήταν μια λαϊκή πρωτοβουλία που προτάθηκε από την οργάνωση των Συνταξιούχων Υπαλλήλων της κυβέρνησης του Σαιντ Κρουά. Προκειμένου να τεθεί η πρωτοβουλία σε δημοψήφισμα, η οργάνωση απαιτείτο να συλλέξει υπογραφές από τουλάχιστον του 10% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων σε δύο εκλογικές περιφέρειες, στην Σαιντ Κρουά  και Άγιος Θωμάς /Άγιος Ιωάννης. Συνέλεξαν 2.243 υπογραφές στο Σαιντ Κρουά (υπερβαίνοντας το απαιτούμενο των 2.298) και 2.553 στον Άγιο θωμά/Άγιο Ιωάννη (όπου απαιτούνταν 2.530 υπογραφές), με αποτέλεσμα η πρόταση να τεθεί σε δημοψήφισμα.

Προκειμένου να είναι έγκυρο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος απαιτείτο η πλειοψηφία να ψήφιζε υπέρ της πρότασης και το ποσοστό συμμετοχής να ήταν άνω του 50%.

Προτάσεις
Προτού διεξαχθεί το δημοψήφισμα, η Βουλή αποτελείτο από 15 μέλη: από αυτά, τα 14 εκλέγονταν από δύο επταεδρικές περιφέρειες (Σαιντ Κρουά και Άγιος Θωμάς/Άγιος Ιωάννης) και έναν βουλευτή Επικρατείας (at-large), ο οποίος θα έπρεπε να είναι κάτοικος των νήσων. Οι προτάσεις αν εγκρίνονταν θα διαιρούσαν αμφότερα τα νησιά Σαιντ Κρουά και Άγιο Θωμά σε δύο διεδρικές περιφέρειες, ενώ ο Άγιος Ιωάννης θα αποτελούσε μία μονοεδρική περιφέρεια. Τρεις βουλευτές Επικρατείας θα εκλέγονταν επίσης από τα νησιά Σαιντ Κρουά και Άγιο Θωμά.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

2019
Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
Γιούχο Κούστι Παασικίβι

Ο Γιούχο Κούστι Παασικίβι (27 Νοεμβρίου 1870 - 14 Δεκεμβρίου 1956) ήταν ο έβδομος Πρόεδρος της Φινλανδίας (1946-1956). Ανήκε στο Φινλανδικό Κόμμα και το Κόμμα του Εθνικού Συνασπισμού. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1918 και 1944-1946) και υπήρξε σημαντικός παράγοντας στη φινλανδική οικονομία και πολιτική για περισσότερο από πενήντα χρόνια. Αναγνωρίζεται ως ο κύριος αρχιτέκτονας της εξωτερικής πολιτικής της Φινλανδίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Παασικίβι γεννήθηκε ως Γιόχαν Γκούσταφ Χέλστεν το 1870 στο Χεμεενκόσκι στην Πεϊγιένε Ταβάστια στη Νότια Φινλανδία, γιος του εμπόρου Άουγκουστ Χέλστεν και της συζύγου του Καρολίνα Βιλελμίνη το γένος Σελίν. Η μητέρα του Παασικίβι πέθανε όταν ήταν τεσσάρων και ο πατέρας του πέθανε χρεωμένος όταν ο Παασικίβι ήταν 14. Η ετεροθαλής αδερφή του Παασικίβι, Καρολίνα, πέθανε λίγο μετά. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η θεία του Παασικίβι, η Κάισα Χάγκμαν, ανέλαβε την ευθύνη για την ανατροφή του. Ο Παασικίβι άλλαξε το όνομά του στο φινλανδικότερο Γιούχο Κούστι Παασικίβι το 1885.

Παραπομπές
Μικρή Εποχή των Παγετώνων

Η Μικρή εποχή των παγετώνων ήταν μια περίοδος ψύξης που συνέβη μετά τη μεσαιωνική θερμή περίοδο (Medieval Warm Period). Αν και δεν ήταν μια πραγματική εποχή των παγετώνων, ο όρος εισήχθη στην επιστημονική βιβλιογραφία από τον François E. Matthes το 1939.

Έχει οριστεί συμβατικά ως μια περίοδος που εκτείνεται από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, αλλά μερικοί εμπειρογνώμονες προτιμούν μια εναλλακτική χρονική περίοδο περίπου από το 1300 έως το 1850.

Περιοχές που εμπλέκονται 
Η Τρίτη Έκθεση Αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Ομάδας για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel on Climate Change (TAR)) του 2001 περιγράφει τις πληγείσες περιοχές:

Η Τέταρτη Έκθεση Αξιολόγησης (IPCC Fourth Assessment Report (AR4) του 2007 αναλύει πιο πρόσφατες έρευνες δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη Μεσαιωνική Ζεστή Περίοδο:

Παραπομπές 

Γεωλογικά φαινόμενα
Παγετωνολογία
Κλιματική ιστορία
Καλαμίτσι Αμυγδάλι Χανίων

Το Καλαμίτσι Αμυγδάλι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων και απέχει 31,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

Κοινότητα Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλαμιτσίου Αμυγδάλου περιλαμβάνει και το χωριό Εξώπολις. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Εξώπολις, η (167)
 Καλαμίτσιον Αμυγδάλιον, το (130)

Συνολικά η κοινότητα έχει 297 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Δουλιανάκη.

Κοινοτάρχες Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου.

Ιστορία 
Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Πέτρο Καστροφύλακα ως Calamici Amigdalu με 29 οφειλόμενες αγγαρείες, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Ο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Calamici. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αναφέρεται μόνο το Καλαμίτσι, χωρίς να προσδιορίζεται το Αλεξάνδρου ή Αμυγδάλι, με 45 χριστιανικές και 4 μουσουλμανικές οικογένειες. Στο έργο του Κρητικά, του 1842, ο Μιχαήλ Χουρμούζης αναφέρει το Καλαμίτσι Πέρα (Αλεξάνδρου) και το Καλαμίτσι Πόδε (Αμυγδάλου). Το 1881 είχε 215 χριστιανούς και 3 μουσουλμάνους κατοίκους, και ανήκε στον δήμο Βάμου. Το 1920 ορίστηκε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. 

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Στο χωριό βρίσκεται η βρύση και ο ναός του Αγίου Πέτρου, από τις αρχές του 19ου αιώνα. Στο χωριό λειτουργεί συνεταιρισμός Μεταξιού, τα μέλη του οποίου υφαίνουν προϊόντα από μετάξι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου
Γαρίπας Ρεθύμνης

Ο Γαρίπας ή η Γαρίπα είναι οικισμός της Κοινότητος Χουμερίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 19 κατοίκους. Βρίσκεται 33 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 400 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Garipa, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Garipa με 84 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Garipa. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Gripa με 11 χαράτσια. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Το πιθανότερο είναι να προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή. Σε έγγραφο του 1368 αναφέρεται το επίθετο Γαρίπου (Garipu).

Το 1881 ανήκε στον δήμο Αυδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 33 χριστιανούς και 7 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 31 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Κεραμωτών. Το 1925 ο Γαρίπας προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χουμερίου, όπου και παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Στο εσωτερικό του βρίσκονται εικόνες του 19ου αιώνα. Υπάγεται στην ενορία Κεραμωτών, της μητρόπολης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη και στο εσωτερικό του φέρει τοιχογραφίες. Ο Ιωάννης Σπαθαράκης χαρακτηρίζει τις τοιχογραφίες του ναού ως από τις ωραιότερες όλου του βυζαντινού χώρου. Είναι σχεδιασμένες στο ογκώδες πλαστικό στυλ και χρονολογούνται στις αρχές του 14ου αιώνα. Στο χωριό βρίσκονται ερείπια μεσαιωνικού πύργου.

Παραπομπές 

Γαριπας
Δήμος Μυλοπόταμου
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Τουρκμενιστάν (1991)

Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας έλαβε χώρα στο Τουρκμενιστάν στις 26 Οκτωβρίου 1991. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να ψηφίσουν σε δύο ερωτήματα:

 Συμφωνείτε με τη νομοθετική καθιέρωση του Τουρκμενιστάν ως ένα ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος;
 Συμφωνείτε με τη δήλωση του Προέδρου και του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Τουρκμενιστάν "Περί της εγχώριας και εξωτερικής πολιτικής του Τουρκμενιστάν" και την πρακτική δραστηριότητα για την εφαρμογή της;

Τα δύο ερωτήματα εγκρίθηκαν από πάνω από το 93% των ψηφοφόρων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφτασε το 97.4%.

Αποτελέσματα

Ανεξαρτησία

Δήλωση προέδρου και ανωτάτου σοβιέτ

Παραπομπές 

Δημοψηφίσματα στην Σοβιετική Ένωση
Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1991)

Στις 10 Δεκεμβρίου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας έλαβε χώρα στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε από το 99.98% των ψηφοφόρων. Στο δημοψήφισμα δεν συμμετείχε η αζέρικη μειονότητα, η οποία αποτελούσε το 20% του πληθυσμού της περιοχής. Το δημοψήφισμα διεξήχθη χωρίς την συγκατάθεση της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν και επομένως δεν αναγνωρίζεται από τα κράτη μέλη του ΟΗΕ.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

Δημοψηφίσματα στην Σοβιετική Ένωση
Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Κεραμωτά Ρεθύμνης

Τα Κεραμωτά ίναι οικισμός της Κοινότητος Χουμερίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης.εύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 120 κατοίκους. Βρίσκονται 32 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 370 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Chieramota, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Chieramota με 110 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Chieramota. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Keramota με 16 χαράτσια. 
Το 1881 ανήκαν στον δήμο Αυδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 92 χριστιανούς και 12 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχαν 113 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε οριστεί έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 τα Κεραμωτά προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Χουμερίου, όπου και παρέμειναν μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου. Στην απογραφή του 1928 αναφέρονται ως Κεραμίδια.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο καθεδρικός ναός της ενορίας Κεραμωτών είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή. Πρόκειται για μονόκλιτο ναό και στο εσωτερικό του υπάρχει Ευαγγέλιο του 1840. Υπάγεται στην μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Το 2011 εγκαινιάστηκε ναός αφιερωμένος στον Άγιο Θεράποντα.

Στο ανατολικό άκρο του χωριού, δίπλα στον δρόμο, βρίσκεται ένας πολύ μεγάλος πλάτανος, ηλικίας περίπου 2000 ετών. Ο πλάτανος διαθέτει κουφάλα η οποία έχει διαμορφωθεί σε μικρό παρεκκλήσι, το πρώτο του είδους στην Κρήτη, αφιερωμένο στην Παναγία και την Αγία Άννα. Απέναντι από τον Πλάτανο βρίσκεται Βρύση από την οποία υδρευόταν στο παρελθόν το χωριό. Εκεί υπάρχει μικρό αλλά όμορφο σπήλαιο το οποίο διοχετεύει όλο το χρόνο νερό στη βρύση. Στο έδαφος του σπηλαίου έχουν σχηματιστεί συνεχόμενες λιθωματικές λεκάνες νερού.

Παραπομπές 

κεραμωτα
Δήμος Μυλοπόταμου
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Αρμενίας (1991)

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην Αρμενία. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν αν οι ψηφοφόροι συμφωνούν με την ανεξαρτησία της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση. Στις 23 Αυγούστου 1990 η Αρμενία είχε ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Συνολικά το 99.5% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ ενώ η προσέλευση των ψηφοφόρων έφτασε το 95%. Η χώρα έγινε επίσημα ανεξάρτητο κράτος στις 23 Σεπτεμβρίου.

Αποτελέσματα

Παραπομπές

Δημοψηφίσματα στην Σοβιετική Ένωση
Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Ουάζ (ποταμός)

Ο ποταμός Ουάζ (γαλλικά: Oise) είναι ποταμός της βόρειας Γαλλίας και του Βελγίου, κύριος παραπόταμος του Σηκουάνα. Έχει μήκος περίπου 341 χιλιόμετρα.

Έδωσε το όνομά του σε δύο νομούς που διαρρέει, τους νομούς Ουάζ και Βαλ-ντ'Ουάζ.

Γεωγραφική θέση 

Ο ποταμός Ουάζ, στη ρωμαϊκή εποχή Isara, είναι ένας ποταμός στη βόρεια Γαλλία και το Βέλγιο. Έχει τις πηγές του στη βελγική επαρχία του Αινώ, νότια του Σιμαί, σε υψόμετρο 309 μέτρων. Περνάει τα σύνορα με τη Γαλλία μετά από περίπου 20 χιλιόμετρα ροής στο Βέλγιο και κατευθύνεται προς το λεκανοπέδιο του Παρισιού.

Έχει συνολικό μήκος άνω των 341 χιλιομέτρων και είναι σχεδόν εξολοκλήρου πλωτός και οριοθετημένος από κανάλια άνω των 104 χιλιομέτρων και φράγματα.

Ο κύριος παραπόταμός του είναι ο ποταμός Αιν.

Ο ποταμός Ουάζ εκβάλλει στον Σηκουάνα, στη δεξιά όχθη του, σε υψόμετρο 20 μέτρων, μετά από το κέντρο του Κονφλάν-Σαιντ-Ονορίν, ένα βορειοδυτικό προάστιο του Παρισιού, στο νομό Ιβλίν. Ο ποταμός έδωσε το όνομά του στους νομούς Ουάζ και Βαλ-ντ'Ουάζ.

Νομοί και κύριες κοινότητες 
Στη Γαλλία, ο ποταμός Ουάζ ρέει μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων:

 Αιν: Ιρσόν, Γκιζ, Σωνί
 Ουάζ (το όνομά του από τον ποταμό): Νουαγιόν, Κομπιένη, Κρέιγ
 Βαλ-ντ'Ουάζ (το όνομά του από τον ποταμό): Ωβέρ-συρ-Ουάζ, Ποντουάζ, Σερζί, Ζουί-λε-Μουτιέ
 Ιβλίν: Κονφλάν-Σαιντ-Ονορίν

Πλοήγηση 

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων, ο ποταμός Ουάζ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εσωτερική ναυσιπλοΐα που συνδέει τον Σηκουάνακαι επομένως το Παρίσι με τις παράκτιες περιοχές της βόρειας Γαλλίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας.

Με την προβλεπόμενη κατασκευή του καναλιού Σηκουάνας-Βόρεια Ευρώπη, ενός μεγάλου έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη, ο ποταμός θα συνδεθεί από τα βόρεια της Κομπιένης με το κανάλι Δουνκέρκη-Εσκώ, ανατολικά του Αρλέ. Το κανάλι Σηκουάνας-Βόρεια Ευρώπη θα αντικαταστήσει το παλιό κανάλι του Σαιν-Κεντέν και το σημερινό κανάλι του Βορρά, του οποίου η χωρητικότητα είναι πολύ χαμηλότερη από την κανονική. 

Όταν ολοκληρωθεί η νέα σύνδεση Σηκουάνας-Βορράς, θα γίνει δυνατή η ναυσιπλοΐα στα μεγάλα πλοία για να μεταφέρουν εμπορεύματα μέσω του Σηκουάνα από το Παρίσι και τη γύρω περιοχή, στα λιμάνια της Δουνκέρκης, της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο ποταμός Ουάζ-Γραφείο Τουρισμού (επιλογή γλώσσας)

Παραπομπές 
Ποταμοί της Γαλλίας
Καλή Συκιά Ρεθύμνης

Η Καλή Συκιά ή (επισήμως Καλή Συκέα) είναι χωριό της Κοινότητος Αγίου Ιωάννου του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 113 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 530 μ..

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται ως δύο χωριά στις ενετικές απογραφές. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει την Calisichia Cato και την Calisichia apano στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται η Apano Calisichia με 70 κατοίκους και η Cato Calisichia, ενώ ο Βασιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως ένα χωριό, με την ονομασία Cali Sichia. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 18 σπίτια. Στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους, το χωριό απογράφεται μαζί με άλλα χωριά της περιοχής, με συνολικά 388 χριστιανικές οικογένειες. Οι Αιγύπτιοι το 1830 εντόπισαν και εξόρυξαν γαιάνθρακα από την περιοχή της Καλής Συκιάς.

Στην απογραφή του 1881 η Καλή Συκιά υπάγονταν στον δήμο Λάμπης και είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 118 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 137 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Αγίου Ιωάννη. Το 1925, ο Ασώματος ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Φοίνικα.

Στις 4 Οκτωβρίου 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής δόθηκε κοντά στο χωριό μάχη ανάμεσα σε αντιστασιακούς και γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις, η οποία έληξε με το θάνατο 17 κατακτητών και του διερμηνέα τους. Σε αντίποινα οι γερμανικές δυνάμεις μαζί με δυνάμεις του Φριτς Σούμπερτ έφτασαν στο χωριό. Συγκέντρωσαν τις γυναίκες και τις ανάγκασαν να μαρτυρήσουν τις θέσεις των ανταρτών. Εκείνες όμως αρνήθηκαν. Οι Γερμανοί τότε, οι οποίοι είχαν λεηλατήσει το χωριό, τις έκαψαν ζωντανές, μαζί με τα σπίτια του χωριού.

ΚαληΣυκιανοί 
 Χαρίσης Ξηρούχης (Νταβέλης): επαναστάτης που σκότωσε το θηρίο του Μαραθώνα

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Γεωργίας (1991)

Στις 31 Μαρτίου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στη Δημοκρατία της Γεωργίας. Η ανεξαρτησία εγκρίθηκε από το 99.5% των ψηφοφόρων.

Παρασκήνιο 
Το δημοψήφισμα έλαβε χώρα με την συγκατάθεση του Ανωτάτου Συμβουλίου της Γεωργίας το οποίο εξελέγη από τις πρώτες πολυκομματικές εκλογές στην Σοβιετική Γεωργία τον Οκτώβριο του 1990. Οι περισσότερες έδρες ανήκαν στο Στρογγυλό Τραπέζι-Ελεύθερη Γεωργία του αντιφρονούντα Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια. Οι Γεωργιανοί μποϊκόταραν σε μεγάλο βαθμό (ωστόσο φιλοσοβετικές οργανώσεις διεξήγαγαν ανεπίσημα δημοψηφίσματα εκείνη την ημέρα) το πανενωσιακό δημοψήφισμα σχετικά με την συνέχιση της ομοσπονδίας και τις διαπραγματεύσεις για την νέα συνθήκη για την Σοβιετική Έωση στις 17 Μαρτίου. Η Γεωργία έγινε η τέταρτη σοβιετική δημοκρατία η οποία διοργάνωσε δημοψήφισμα ανεξαρτητοποίησής της, μετά από τις χώρες της Βαλτικής (Λιθουανία στις 9 Φεβρουαρίου 1991, Λετονία και Εσθονία στις 3 Μαρτίου).

Το μόνο ερώτημα του δημοψηφίσματος έλεγε τα εξής: "Υποστηρίζετε την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Γεωργίας, σύμφωνα με την Πράξη Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Γεωργίας της 26ης Μαΐου 1918;" Τα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της ανεξαρτησίας, καθώς το 99% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ και η προσέλευση έφτασε το 90.6%. Λόγω της συνεχιζόμενης εθνοτικής διχόνοιας, οι μη γεωργιανοί πληθυσμοί στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσσετία απείχαν από το δημοψήφισμα.

Τέσσερις μέρες μετά την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων, το γεωργιανό Ανώτατο Συμβούλιο ψήφισε ομόφωνα υπέρ της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας κατά τη δεύτερη επέτειο της στρατιωτικής καταστολής των ειρηνικών διαδηλώσεων στη Τιφλίδα στις 9 Απριλίου 1989.

Το δημοψήφισμα συνέπεσε με μια ιδιωτική επίσκεψη του Προέδρου των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον, ο οποίος επισκέφθηκε μερικά εκλογικά τμήματα στη Τιφλίδα. Αργότερα στις 31 Μαρτίου ο Νίξον αναχώρησε για τη Μόσχα.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Δημοψηφίσματα στην Σοβιετική Ένωση
Νεότερη ιστορία της Γεωργίας
Εκλογές στη Γεωργία
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Αζερμπαϊτζάν (1991)

Στις 29 Δεκεμβρίου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Αζερμπαϊτζάν, τρεις μέρες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Το 99.8% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ, με την προσέλευση των ψηφοφόρων να ανέρχεται στο 95.3%.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

1991
Δημοψηφίσματα στην Σοβιετική Ένωση
Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Ντιέγο Πορτάλες

Ο Ντιέγκο Πορτάλες (ισπ. Diego Portales Palazuelos, 1793 - 1837) υπήρξε υπουργός Εσωτερικών της Χιλής από το 1829 έως το 1837. Δημιούργησε το προεδρικό σύνταγμα της Χιλής το 1833.

Παραπομπές 

Χιλιανοί
Αφιώνας Κέρκυρας

Ο Αφιώνας, επίσημα Αφιών, είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κέρκυρας, με υψόμετρο 133 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Αφιώνας βρίσκεται στη βορειοδυτική Κέρκυρα και είναι κτισμένος σε ορεινό ακρωτήριο, σε απόσταση 37 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Το χωριό έχει πανοραμική θέα δυτικά το Ιόνιο Πέλαγος και τη βραχονησίδα Γραβιά, βορειοδυτικά τα Διαπόντια νησιά (Μαθράκι кαι Οθωνoί) και νοτιοανατολικά τον όρμο Αγίου Γεωργίου.

Αποτελεί γνωστό τουριστικό προορισμό με παλιά αρχοντικά, χρωματιστά σπίτια και πέτρινα καλντερίμια (καντούνια). Ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Λαμπατάρης, που χτίστηκε το 1636 και πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου.

Νοτιοδυτικά, σε πεζοπορική απόσταση περίπου 20 λεπτών, βρίσκεται η διπλή παραλία "Πόρτο Τιμόνι", η οποία στην πραγματικότητα είναι δύο, που  χωρίζονται μεταξύ τους από μία στενή λωρίδα γης και η οποία έχει βραβευθεί μεταξύ των καλύτερων της Ευρώπης. Η δυτική που ονομάζεται "Λιμνί", έχει γαλάζια νερά, ενώ η ανατολική στον όρμο του Αγίου Γεωργίου, πιο σκούρα νερά.

Στη διαδρομή από το χωριό προς το "Πόρτο Τιμόνι", υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικών οχυρώσεων που το προστάτευαν  από πειρατικές επιδρομές. Μετά τη διπλή παραλία και προς το άκρο του ακρωτηρίου, Άκρα Αρίλλα στην αρχαιότητα, "Κεφάλι του Μούργη" για τους ντόπιους, υπάρχει το ξωκλήσι του Αγίου Στυλιανού μέσα σε μια σπηλιά. Στην περιοχή έχει ανακαλυφθεί νεολιθικός οικισμός της 2ης χιλιετηρίδας π.Χ., ενώ ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κέρκυρας.

Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός, θεωρείται από τους παλαιότερους της Κέρκυρας και σύμφωνα με την παράδοση, οφείλει το όνομά του στην τοπική ποικιλία σταφυλιών.

Αναφέρεται επίσημα το 1886 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Αμφιπαγιτών. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Αφιών, ενώ το 1947 αποσπάται από την Κοινότητα Καββαδάδων και ορίζεται έδρα στη νεοϊδρυθείσα Κοινότητα Αφιώνος.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με τα Αφιωνίτικα αποτελούν την Κοινότητα Αφιώνος, που υπάγεται στη στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Γεωργίου, του Δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ως Κοινότητα Αφιώνος έχει 309 κατοίκους, ενώ ως οικισμός Αφιώνας, 306.

Έκτορας Γιαλοψός 
Ο Αφιώνας είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του ήρωα του Πολεμικού Ναυτικού, Πλοιάρχου Έκτορα Γιαλοψού. Ο Έκτορας Γιαλοψός στις 31 Ιανουαρίου 1996, ήταν Σημαιοφόρος του Πολεμικού Ναυτικού και έπεσε υπέρ πατρίδος στην Κρίση των Ιμίων, μαζί με τους Χριστόδουλο Καραθανάση και Παναγιώτη Βλαχάκο.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές

Οικισμός: Αφιώνας

Κοινότητα Αφιώνος

Κοινοτάρχες (1979 - 1998)

Χάρτης περιοχής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Trip Advisor - Παραλία Πόρτο Τιμόνι
The President - Κέρκυρα: Τα μυστικά του Αφιώνα και οι πλανεύτρες σειρήνες της Ναυσικάς 
Terrabook - Αφιώνας
Feel Greece - Αφιώνας
Wonder Greece - Αφιώνα
Alfa Vita - Αφιώνας: Το χωριό με τα πέτρινα χρωματιστά σπίτια, την πανέμορφη παραλία και μια πλούσια ιστορία
Corfu - Παραλία Αφιώνας (Πόρτο Τιμόνι) 
Corfu History - Η ιστορία του Αφιώνα

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Αγίου Γεωργίου Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων

Η Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων (Η.Π.Ε.) υπήρξε ένας εκλογικός συνασπισμός εθνικοφρόνων και φιλοβασιλικών πολιτικών κομμάτων.

Ιστορικό
Η Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων ήταν ένας συνασπισμός δεξιών φιλοβασιλικών κομμάτων και ομάδων της εθνικοφροσύνης που δημιουργήθηκε το 1946 προκειμένου να λάβει μέρος στις εκλογές της 31ης Μαρτίου του 1946. Δε διέθετε αρχηγό, αλλά διοικούνταν από διοικούσα επιτροπή, η οποία αποτελούνταν από τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, τον Πέτρο Μαυρομιχάλη, τον Τζον Θεοτόκη και τον Στέφανο Στεφανόπουλο.

Ο συνδυασμός ανακηρύχθηκε νικητής των πρώτων μεταπολεμικών βουλευτικών εκλογών, συγκεντρώνοντας 610.995 ψήφους (ποσοστό 55,12%) και 206 έδρες, εκ των οποίων 156 ανήκαν στο Λαϊκόν Κόμμα, 38 στο Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων, πέντε στο Μεταρρυθμιστικόν Κόμμα και τρεις στο Κόμμα Βασιλοφρόνων. Από μία έδρα έλαβαν το Πανελλήνιον Εθνικόν Κόμμα, το Κόμμα Πατριωτικής Ενώσεως, η Πολιτική ομάς "Εμπρός" και το Εργατικόν Κόμμα Ελλάδος.

Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων ήταν:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Πηγές
 J. Meynaud, Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, "Μπαϋρον, Αθήνα, 1966
 Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2000

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Ψύλλος δύο Κέρκυρας

Ψύλλος δύο ονομάζεται ακατοίκητη νησίδα ανάμεσα στην Κέρκυρα και την Αλβανία, η οποία βρίσκεται στο βόρειο Στενό και βορειοανατολικά από το ακρωτήριο Άγιου Στέφανου.  Αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κασσιόπης του δήμου Κασσοπαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κασσιόπης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσωπαίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.

Παρααπομπές

Ελληνικές βραχονησίδες
Ακατοίκητα νησιά
Κέρκυρα
Εθνική Πολιτική Ένωσις (1946)

Η Εθνική Πολιτική Ένωσις (Ε.Π.Ε.) υπήρξε ένας εκλογικός συνασπισμός κεντρώων πολιτικών κομμάτων.

Ιστορικό
Η Εθνική Πολιτική Ένωσις ήταν εκλογικός συνασπισμός κεντρώων κυρίως πολιτικών δυνάμεων που δημιουργήθηκε το 1946 με σκοπό να λάβει μέρος στις εκλογές της 31ης Μαρτίου. Επικεφαλής του συνδυασμού ήταν ο Σοφοκλής Βενιζέλος.

Στις εκλογές του 1946 αναδείχθηκε δεύτερη δύναμη, πίσω από την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων. Έλαβε 213.721 ψήφους (ποσοστό 19,28%) και 68 έδρες, εκ των οποίων 31 ανήκαν στο Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων, 27 στο Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, εννέα στο Εθνικόν Ενωτικόν Κόμμα και μία στη Σοσιαλιστική Ελληνική Ένωση.

Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Εθνική Πολιτική Ένωση ήταν:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Πηγές
 J. Meynaud, Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, "Μπαϋρον, Αθήνα, 1966
 Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2000

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Ράχη Κέρκυρας

Η Ράχη είναι πεδινό χωριό στα βορειοανατολικά της Κέρκυρας με υψόμετρο 100 μέτρα σε απόσταση 29 χλμ. (οδηγικά) Β. από την πόλη της Κέρκυρας και 18 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Αχαράβη. Είναι κτισμένη σε κατάφυτη από δένδρα περιοχή με θέα ανατολικά το Βόρειο Πέρασμα και τα βουνά της Αλβανίας. Μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Κέρκυρας - Κασσιόπης και είναι ανάμεσα στο Γιμάρι (ΝΔ.) και τα Βλαχάτικα (ΒΑ.). Η παλιά της ονομασία είναι Λούστρι και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1932 στο ΦΕΚ 253Α - 08/08/1932 όταν αποσπάστηκε από την τότε κοινότητα Σινιών και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γιμαρίου. Το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963 μετονομάστηκε σε Ράχη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με το Γιμάρι, τα Βλαχάτικα, την Καβαλλέραινα, το Καλάμι, το Κέντρωμα και την Πλαγιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Γιμαρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσωπαίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 34 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Νικηθιανός Λασιθίου

Ο Νικηθιανός είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 64 κατοίκους. Βρίσκεται 12 χιλιόμετρα δυτικά από τον Άγιο Νικόλαο και 3 χλμ. ανατολικά από τη Νεάπολη Λασιθίου. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 220 μ. στους νότιους πρόποδες του υψώματος Άγιος Αντώνιος, στο οποίο βρίσκεται η αρχαία πόλη Δρήρος.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό δημιουργήθηκε μετά το 1822 από ένα κάτοικο του χωριού Πλατανιάς ο οποίος λεγόταν Νικήτας. Το χωριό Πλατανιάς βρισκόταν κοντά στην μονή Κρεμαστών και καταστράφηκε από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Το χωριό δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη, του 1842.

Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Νεάπολης και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 184 κατοίκους. Αναφερόταν με την ονομασία Νικηθιανώ. Στην απογραφή του 1900 είχε 183 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου Το 1927 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Νικηθιανού, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Νεαπόλεως.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοινότητα Νικηθιανού 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Νικηθιανού περιλαμβάνει και τον οικισμό Πλατυπόδι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Νικηθιανός, ο (63)
 Πλατυπόδιον, το (5)

Συνολικά η κοινότητα έχει 68 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αναστάσιο Καρυδιανάκη.

Κοινοτάρχες Νικηθιανού 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Νικηθιανού.

Σημεία ενδιαφέροντος 

Στη πλάγια βόρεια του χωριού βρίσκεται το Μυλοτόπι του Νικηθιανού. Αποτελείται από μια σειρά πέτρινων ανεμόμυλων, κάποιοι από τους οποίους σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση. Στο μυλοτόπι συναντώται και δύο τύποι ανεμόμυλων που απαντούν στη Κρήτη, τον ξετροχάρη, ο οποίος είναι τελείως κυκλικός και αλλάζει κατεύθυνση με την αλλαγή της φοράς του ανέμου, και ο Αξετροχάρης, με μακρόσχημο σχήμα που είναι στρογγυλός από την μεριά του μύλου. Κάποιοι από τους μύλους καταστράφηκαν για την κατασκευή της Εθνικής Οδού, η οποία διασχίζει το μυλοτόπι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Σκινές Χανίων

Ο Σκινές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 110 μ. στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη και περιβάλλεται από πορτοκαλεώνα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το φυτό σχίνος ή σκίνος.

Κοινότητα Σκινέ 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σκινέ περιλαμβάνει και τον οικισμό Χλιαρό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Σκινές, ο (599)
 Χλιαρόν, το (22)

Συνολικά η κοινότητα έχει 621 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Στέφανο Δερμιτζάκη.

Κοινοτάρχες Σκινέ 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σκινέ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Schinea, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Schinea με 36 οφειλόμενες αγγαρίες και 12 προνομιούχους, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Kαι ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Schinea.
Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Σκένες ότι είχε 20 χριστιανικές και 4 τουρκικές οικογένειες. Το χωριό αναφέρει ο Μιχαήλ Χουρμούζης το 1842 στο έργο του Κρητικά, με το όνομα Σχοινιά.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Αλικιανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε 286 χριστιανούς κατοίκους και 1 Τούρκο. Στην απογραφή του 1900 είχε 362 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας η οποία συνέχισε να υπάρχει μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.

Το χωριό καταστράφηκε από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 1941. Οι Γερμανοί ανατίναξαν τα σπίτια του χωριού, εξόρισαν τα γυναικόπαιδα και εκτέλεσαν 40 κατοίκους. Τον Μάρτιο του 1943 εκτέλεσαν άλλους 40 κατοίκους. Ο Anthony Beevor στο βιβλίο του "Κρήτη. Η μάχη και η αντίσταση" σημειώνει πως την 1η Αυγούστου, σύμφωνα με την Ειδική Επιχείρηση Νο.1 καταστράφηκαν κι άλλα χωριά και μεταξύ άλλων των Αλικιανός, Φουρνές και Σκινές.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων

Το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων (Κ.Β.Φ.) ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα του κέντρου, που ιδρύθηκε το 1946. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο Σοφοκλής Βενιζέλος.

Ιστορικό
Το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων ιδρύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 1946 από το Σοφοκλή Βενιζέλο. Ήταν αποτέλεσμα της διαμάχης μεταξύ Βενιζέλου και Θεμιστοκλή Σοφούλη για την κυριαρχία στο Κόμμα των Φιλελευθέρων που οδήγησε στη διάσπαση του 1946. Στις εκλογές του 1946 το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων συμμετείχε στον εκλογικό συνασπισμό της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Ε.Π.Ε.) με τον οποίο έλαβε 31 έδρες. 

Το Νοέμβριο του 1947 ο Σοφοκλής Βενιζέλος επέστρεψε στο Κόμμα Φιλελευθέρων, συγκροτώντας ενιαία κοινοβουλευτική ομάδα. Μετά την εξέλιξη αυτή, το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων έπαψε να λειτουργεί.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Πηγές
 J. Meynaud, Πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, "Μπαϋρον, Αθήνα, 1966
 Ηλίας Νικολακόπουλος, Η καχεκτική δημοκρατία, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2000

Καταργημένα φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Βενιζελισμός
Τζιανγκ Τσινγκ

Η Τσιάνγκ Τσινγκ (Pinyin: Jiang Qing) (Κινέζικα: 江青) ή αλλιώς Madame Mao (14 Μαρτίου 1914 - 19 Μαΐου 1991) ήταν Κινέζα πολιτικός, επαναστάτης και η τέταρτη σύζυγος του Προέδρου της Λαικής Δημοκρατίας της Κίνας Μάο Τσετούνγκ από το 1937 μέχρι και τον θάνατο του το 1976.

Η Τσιάνγκ ήταν ηθοποιός πριν ενταχθεί στο  Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας. Αργότερα μόλις ο Μάο ανέβει στην εξουσία θα εκτελέσει όλους τους εχθρούς της, μέχρι και ανώτατα κομματικά στελέχη.

Μετά τον θάνατο του Μάο προσπάθησε να καθαιρέσει τον διάδοχο του Χουά Γκουοφένγκ και να γίνει η ίδια πρόεδρος, παρόλο που δεν ήταν αρεστή ούτε από τον λαό αλλά ούτε από το κόμμα. Τελικά θα συλληφθεί μαζί με άλλους τρείς που θα μείνουν γνωστοί ως η "Συμμορία των Τεσσάρων" και θα καταδικαστούν για προδοσία, ένα μήνα αργότερα. Η σύλληψη της Τσιάνγκ σηματοδοτεί επίσημα το τέλος της Πολιτιστικής Επανάστασης.

Στο δικαστήριο η ποινή για αυτή και τους άλλους τρεις ήταν θάνατος μα ύστερα θα μετατραπεί σε ισόβια. Αποφυλακίστηκε το 1985 και θα διαγραφεί εντελώς από το κόμμα. Αυτοκτόνησε το 1991 στο νοσοκομείο με ένα σχοινί λόγω του καρκίνου που την ταλαιπωρούσε.

Παραπομπές 

Κινέζοι πολιτικοί
Κινέζοι ηθοποιοί
Κινέζοι κομμουνιστές
Μαοϊστές
Σιουδάδ Ροδρίγο

Το Σιουδάδ Ροδρίγο () είναι μικρή καθεδρική πόλη στην επαρχία της Σαλαμάνκας, στην δυτική Ισπανία, με πληθυσμό 12.896 κατοίκων το 2016. Είναι έδρα μιας δικαστικής επαρχίας. 

Το Σιουδάδ Ροδρίγο βρίσκεται σε ένα βραχώδη ύψωμα στην δεξιά όχθη του ποταμού Άγκεδα και κατοικείται από την Νεολιθική εποχή. Είναι γνωστή και ως Μιρομπρίγκα σε αυτούς που θέλουν να συνδέσουν την πόλη με ένα αρχαίο κελτικό χωριό λίγο έξω από την σημερινή πόλη. 

Σημαντικό φρούριο, ήταν η θέση μιας δεκαήμερης πολιορκίας από τον δούκα του Ουέλλινγκτον. Η κατάληψη του από τους Γάλλους άνοιξε την εισβολή στην Ισπανία το 1812.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ισπανίας
Καστίλη και Λεόν
Eurogames

Το Eurogames (σε ελεύθερη μετάφραση: Ευρωπαιχνίδια ή Ευρωαγώνες) ήταν ευρωπαϊκό (ιταλικής παραγωγής) τηλεοπτικό πρόγραμμα το οποίο προβλήθηκε στο ιταλικό Canale 5 από τις 19 Σεπτεμβρίου έως τις 24 Οκτωβρίου 2019. Το παρουσίασε η Ίλαρι Μπλάσι και ο Άλβιν, με διαιτητή τον ολυμπιονίκη Γιούρι Κέκι. Ήταν μια αναθεωρημένη και ανανεωμένη έκδοση των Παιχνιδιών χωρίς σύνορα. Στην Ελλάδα προβάλλεται με παρουσιαστή τον Θέμη Γεωργαντά στον ΣΚΑΪ, τρεις μήνες μετά την αρχική προβολή του στην Ιταλία. Στην Κύπρο Προβάλλεται με Παρουσιαστή τον 29χρονο Παναγιώτη Ιωάννη Βασιλακο και την 32χρονη Κυριάκου Πελα στο ΡΙΚ1 και το δορυφορικο κανάλι ΡΙΚ Sat ενώ στο προημιτελικο και τελικό έπαιξε και από το ΡΙΚ HD τέσσερις μήνες πριν την αρχική προβολή στην Ελλαδα.

Ιστορία
Το 2019 κυκλοφορούσαν φήμες για πιθανή αναβίωση των Παιχνιδιών χωρίς Σύνορα. Οι φήμες επιβεβαιώθηκαν στις 18 Ιουνίου 2019 κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνέντευξης τύπου της γαλλικής κρατικής τηλεόρασης (France Télévisions). Η παραγωγή της γαλλικής έκδοσης θα γίνει από την Air Productions του Ναγκί και προβλήθηκε στο France 2 . 

Την ίδια στιγμή, η Mediaset ανακοίνωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι της ίδιας μορφής. Ονομάστηκε Eurogames και μεταδόθηκε από το Canale 5 (ιδιόκτητο κανάλι της Μέντιασετ) με παρουσιαστές τους Ίλαρι Μπλάσι και Άλβιν.  Αυτή η πρώτη και μοναδική έκδοση παρήχθη από την Mediaset και την Nonpanic. Αποτελείται από έξι επεισόδια (πέντε συν τον τελικό) τα οποία γυρίστηκαν στο πάρκο Τσινετσιτά Ουόρλντ στην Ρώμη, όπου δημιουργήθηκε το σύνολο όλων των παιχνιδιών. Ο χώρος έχει μέγεθος 8000 τετραγωνικών μέτρων. Συμμετέχουν οι εξής χώρες: Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Κύπρος, Ρωσία και Ισπανία .

Περιγραφή 
Το παιχνίδι αποτελείται από εννέα αγωνίσματα, τις οποίες τα έθνη πρέπει να αντιμετωπίσουν κερδίζοντας πόντους. Από αυτά, έξι αντλούν το θέμα τους από τον πολιτισμό και την ιστορία των συμμετεχουσών χωρών. Κάθε χώρα είχε δικαίωμα να χρησιμοποιήσει ένα τζόκερ (επίσημα γνωστό ως τζόλι) σε ένα αγώνισμα που πιστεύει ότι θα τα πάει καλά, διπλασιάζοντας τους πόντους που θα αποκομίσει από το αγώνισμα. Επιπλέον, κάθε έθνος συμμετείχε στο φιλ ρουζ, μια ειδική δοκιμασία όπου κάθε χώρα συμμετέχει μεμονωμένα και στο τέλος οι πόντοι διπλασιάζονται. Στο τέλος του επεισοδίου οι χώρες αγωνίζονταν στο Παιχνίδι των πρωταθλητών, όπου κάθε χώρα επέλεγε τρεις διαγωνιζόμενους οι οποίοι έπρεπε να ανέβουν ένα τείχος στηριζόμενοι σε μια μεταλλική ράβδο χωρίς την δυνατότητα να κινήσουν τα πόδια τους (μπορούσαν να κινήσουν το σώμα τους μόνο από τα γόνατα και πάνω). Η τελευταία δοκιμασία τριπλασίαζε το σκορ.

Παρουσιαστές ανά χώρα

Βαθμοί ανά χώρα

Παραπομπές

Τηλεοπτικές εκπομπές