joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αλέξανδρος Καλλιδόπουλος

Ο Αλέξανδρος Π. Καλλιδόπουλος (Αθήνα, 1926 - Θεσσαλονίκη, 15 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και μεταξύ άλλων ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Λέσχης Μακεδονίας-Θράκης. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών για την αντιστασιακή του δράση επί Κατοχής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Ήταν γιος του στρατηγού Περικλή Καλλιδόπουλου(1872-1950) και της Αικατερίνης Φωτιάδου (1899-1986). 

Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στη συμπρωτεύουσα. Από νεαρή ηλικία πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Πολιτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, αρχικά με την ΕΔΑ και στη συνέχεια με την Ένωση Κέντρου. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1958 με την ΕΔΑ. 

Το 1974 πολιτεύτηκε ξανά με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, λαμβάνοντας 5.656 ψήφους. Αργότερα ήταν υποψήφιος βουλευτής και με το ΠΑΣΟΚ.

Τιμήθηκε με το ανώτατο μετάλλιο του τίτλου του Δίκαιου των Εθνών  (the title of the Righteous among the Nations, Yad Washem, Jerusalem) της κυβέρνησης του Ισραήλ, για την διάσωση Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής.

Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 67 ετών στη Θεσσαλονίκη το 1993 και κηδεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό της Αναλήψεως. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καλλιδοπούλου και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές 

Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Έλληνες Αντιστασιακοί
Έλληνες βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών
Έθελσταν Έθελινγκ

Ο Έθελσταν Έθελινγκ (Æþelstan Æþeling, περί το 980 - 25 Ιουνίου 1014) μέλος του Οίκου του Ουέσεξ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και της Ελφγκίφου της Υόρκης, αναμφισβήτητα ο διάδοχος του Αγγλικού θρόνου μέχρι τον θάνατο του.  Η πρώτη του εμφάνιση σημειώνεται σε ένα καταστατικό το οποίο εκδόθηκε απο τον πατέρα του (993). Το μεγαλύτερο διάστημα τα παιδικά του χρόνια το πέρασε στο δυτικό Σάσσεξ όπου ανατράφηκε από την γιαγιά του Έλφθράιθ, δεν είναι γνωστό τίποτα για εκείνη την περίοδο της ζωής του εκτός από την στενή φιλία του με τον Σίγκεφορντ και τον Μόρκαρ δυο από τους κυβερνήτες των πέντε επαρχιών στην Ανατολική Μίντλαντς.

Στα τέλη του 1013 ο πατέρας του εξαναγκάστηκε να εξοριστεί απο την Αγγλία στην Νορμανδία μαζί με την οικογένεια που απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Έμμα της Νορμανδίας μετά την κατάληψη της χώρας απο τον Σβεν Α΄ της Δανίας. Ο ίδιος ο Έθελσταν Έθελινγκ μαζί με τους αδελφούς του τους οποίους είχε αποκτήσει ο πατέρας του από τον πρώτο του γάμο και ζούσαν ακόμα Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος και Έντουιγκ Έθελινγκ φαίνεται οτι εκείνη την περίοδο παρέμειναν στην Αγγλία, ο Έθελσταν εμφανίζεται σε ένα καταστατικό του 1013.
Ο Έθελσταν ήταν ένας εξαιρετικός πολεμικός πρίγκιπας, είχε συγκεντρώσει μια μεγάλη συλλογή απο σπαθιά, πολεμικά άλογα και εξοπλισμό μάχης. Με την θέληση του πολλά αντίγραφα της πολεμικής του συλλογής κατασκευάστηκαν την ημέρα του θανάτου του.  Κληροδότησε στον αδελφό του Έντμουντ τον Σιδηρόπλευρο ένα σπαθί το οποίο ανήκε στον Όφα της Μερκίας, στον άλλο αδελφό του Έντουιγκ κληροδότησε ένα πολύτιμο ασημένιο σπαθί, τα περισσότερα απο τα τμήματα της συλλογής του διανεμήθηκαν ανάμεσα σε υπηρέτες, φίλους και σε μοναστήρια. Ενώ υπάρχουν πολλές αναφορές για τον πατέρα του, την γιαγιά του και τα αδέλφια του παραλείπονται αναφορές για την μητέρα του, επιπλέον παραλείπονται αναφορές που σχετίζονται με τον ίδιο για την μητριά του Έμμα και τα ετεροθαλή αδέλφια του γεγονός που εκδηλώνει διαίρεση του βασιλείου εκείνη την εποχή. Τάφηκε στο παλιό αβαείο του Ουίντσεστερ τόπο ταφής πολλών μελών της βασιλικής οικογένειας ανάμεσα στα οποία και ο αδελφός του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου Έθελγουιρντ το 922.

Παραπομπές

Πηγές

Anglo-Saxon will: S 1503 (AD 1014)
Barlow, Frank. Edward the Confessor. Berkeley (CA), 1970
Simon Keynes, Æthelstan Ætheling, 2004, Oxford Online DNB
Pauline Stafford, Queen Emma & Queen Edith, Blackwell, 2001

Οίκος του Ουέσσεξ
Φρειδερίκος της Δανίας, επίσκοπος

Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (13 Απριλίου 1532 - 7 Οκτωβρίου 1556) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ και του Σλέσβιχ.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και της Σοφίας των Γκρίφφινς, κόρης του Μπογκισλάβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Χριστιανός Γ΄ της Δανίας, ο Ιωάννης Β΄ δούκας του Σ.Χ.Χάντερσλεβ και ο Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.

Σε ηλικία 19 ετών έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ, διαδεχόμενος τον Βαλεντίν φον Τόιτλεμπεν και επίσκοπος του Σλέσβιχ, στη θέση του προκατόχου του Τίλεμανν φον Χούσσεν. Απεβίωσε το 1556 σε ηλικία 24 ετών. Στο Χίλντεσχαϊμ τον διαδέχθηκε ο Μπούκχαρτ του Όμπερχ και στο Σλέσβιχ ο αδελφός του Αδόλφος δούκας του Σ.Χ.Γκόττορπ.

Πηγές
 Miroslav Marek: House of Oldenburg, kings of Denmark

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Πρίγκιπες της Δανίας
Έντουιγκ Έθελινγκ

Ο Έντουιγκ Έθελινγκ (Eadwy, πέθανε το 1017) πρίγκηπας από τον Οίκο του Ουέσσεξ πέμπτος από τους έξι γιους του Έθελρεντ του Ουέσσεξ απο την πρώτη σύζυγο του Ελφγκίφου της Υόρκης, καταγράφεται σε καταστατικό του 993. Στα τέλη του 1013 ο πατέρας του εξαναγκάστηκε να εξοριστεί από την Αγγλία στην Νορμανδία μαζί με την οικογένεια που απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Έμμα της Νορμανδίας μετά την κατάληψη της χώρας από τον Σβεν Α΄ της Δανίας. Ο ίδιος ο Έντουιγκ Έθελινγκ μαζί με τους αδελφούς του τους οποίους είχε αποκτήσει ο πατέρας του από τον πρώτο του γάμο και ζούσαν ακόμα ο Έθελσταν Έθελινγκ και ο Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος φαίνεται ότι εκείνη την περίοδο παρέμειναν στην Αγγλία. 

Ο Σβεν ο Διχαλογένης πέθανε σύντομα τον Φεβρουάριο του 1014 και ο πατέρας του επανήλθε στον θρόνο της Αγγλίας αλλά τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου πέθανε πρόωρα και ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελσταν Έθελινγκ με αποτέλεσμα τον Απρίλιο του 1016 να συγκρουστούν σκληρά για την διαδοχή του θρόνου ο γιος του Σβεν Κνούτος και ο δεύτερος αδελφός του Έντμουντ. Τον Οκτώβριο του 1016 μετά την ηρωική του ήττα ο Έντμουντ συμφώνησε με τον Κνούτο να μοιράσουν την Αγγλία, ο Έντμουντ παρέμεινε βασιλιάς μονάχα στο Ουέσσεξ αλλά πέθανε σε έναν μήνα. Ο Έντουιγκ Έθελινγκ παρέμεινε ο μοναδικός γιος του πατέρα του ο οποίος είχε επιζήσει από τον πρώτο του γάμο, εξορίστηκε και επικυρήχθηκε από τον Κνούτο (1016) αλλά συμφιλιώθηκαν και ο Κνούτος του επέτρεψε να επιστρέψει στην Αγγλία, δολοφονήθηκε όμως σύντομα (1017) με εντολή του Κνούτου ύστερα απο απόπειρα του να πραγματοποιήσει εξέγερση στην Νοτιοδυτική Αγγλία. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό καταγράφει ότι μετά την δολοφονία του τα δικαιώματα διαδοχής στον θρόνο της Αγγλίας από τον Οίκο του Ουέσσεξ πέρασαν στον μεγαλύτερο από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Εδουάρδο τον Εξομολογητή. Ο Έντουιγκ Έθελινγκ τάφηκε στο αβαείο του Τάβιστοκ το οποίο είχε κατασκευαστεί από τον θείο του Όρντγουλφ.

Παραπομπές

Πηγές

M. K. Lawson, Edmund II, Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004
Pauline Stafford, Queen Emma & Queen Edith, Blackwell, 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έντουιγκ 

Οίκος του Ουέσσεξ
Γκόντα της Αγγλίας

Η Γκόντα της Αγγλίας (Godjifu, 1004 - περί το 1047) ήταν κόρη του Αγγλοσάξονα βασιλιά Έθελρεντ του Ουέσσεξ απο την δεύτερη σύζυγο του Έμμα της Νορμανδίας, αδελφή του Εδουάρδου του Εξομολογητή και του Άλφρεντ Έθελινγκ.
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ντρόγκο της Μαντ, κόμη του Βεξίν στις 7 Απριλίου 1024 με τον οποίο απέκτησε : 

Ραλφ της Μαντ
Γουόλτερ Β΄, κόμης του Βεξίν (πέθανε το 1063 σε αιχμαλωσία από τον δούκα Γουλιέλμο)
Φούλκων (πέθανε το 1068)

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Ευστάθιο Β΄ της Βουλώνης (1035) στον πρώτο του γάμο με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά.
Μετά την Νορμανδική κατάκτηση απο τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή τα εδάφη τα οποία ανήκαν στην Γκόντα στο Μπάκιγχαμ δόθηκαν στον Φλαμανδό ευγενή Μπέρτραμ του Φάρναμ έναν ευγενή απο τον Οίκο του Φάρναμ και στον Βρετανό ευγενή Ραούλ, κόμη του Φουζέρ.

Παραπομπές

Πηγές

Elisabeth van Houts, 'Edward and Normandy', in Richard Mortimer ed., Edward the Confessor: The Man and the Legend, The Boydell Press, 2009
Hynde, Thomas (ed). The Domesday Book: England's History Then and Now. (1995)
Tanner, Heather J. (2004). "Eustace (II) , count of Boulogne (d. c.1087)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.

Οίκος του Ουέσσεξ
Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Ιωάννης της Δανίας (1583-1602)

Ο Ιωάννης, δανικά Johan (9 Ιουλίου 1583 - 28 Οκτωβρίου 1602) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας & Νορβηγίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλριχ δούκα του Μεκλεμβούργου. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Χριστιανός Δ΄ και ο Ούλρικ.

Ως γιος του βασιλιά της Δανίας έφερε τον τίτλο του πρίγκιπα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1602 μετέβη στη Ρωσία για να νυμφευτεί την Ξένια Γκοντούνοβ, κόρη του Μπορίς αυτοκράτορα της Ρωσίας. Όμως ασθένησε και απεβίωσε. Ο γάμος δεν πρόλαβε να γίνει. Ο Ιωάννης ήταν 19 ετών. Το συμβάν αναφέρεται στο δραματικό έργο του Αλεξάντερ Πούσκιν Μπορίς Γκοντονόφ και στην ομώνυμη όπερα του Μοντέστ Μουσόργκσκι, που βασίστηκε σε αυτό.

Αναφορές σε Πηγές
 "The Muscovite Embassy of 1599 to Emperor Rudolf II of Habsburg," by Isaiah Gruber (1999): page 86 (with footnote 3)
 Büsching, Anton Friedrich (1773). Magazin für die neue Historie und Geographie, VII Theil: VII Archiv-Nachrichten von alten Unterhandlungen welche zwischen dem russischen und danischen hofe von 1554 bis 1677. Halle: Johann Jacob Curt. pp. 316–317.
 Büsching, Anton Friedrich (1773). Magazin für die neue Historie und Geographie, VII Theil: Johannis des jüngern, Herzogs von Denmark Reussische Reise und Einzug zu Moskau 1602. Halle: Johann Jacob Curt. pp. 255–298.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
 The Muscovite Embassy of 1599 to Emperor Rudolf II of Habsburg (pdf) by Isaiah Gruber

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Πρίγκιπες της Δανίας
Ούλρικ της Δανίας (1578–1624)

Ο Ούλρικ, ολλανδικά Ulrik (30 Δεκεμβρίου 1578 - 27 Μαρτίου 1624) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Έγινε τιτουλάριος επίσκοπος του Σλέσβιχ και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

Βιογραφία
Ο Ούλρικ-Ιωάννης γεννήθηκε στο Κόλντινγκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας, Νορβηγίας & Σουηδίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλρικ δούκα του Μεκλεμβούργου και διοικητή του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

Ως γιος του βασιλιά της Δανίας έφερε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Από το 1602 ανέλαβε την εκκλησιαστικά εκλείψασα θέση του επισκόπου του Σλέσβιχ, διαδεχόμενος τον μεγάλο θείο του Αδόλφο και λαμβάνοντας τα έσοδα των πόλεων και κωμών αυτής. Το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον πάππο του Ούλριχ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

Απεβίωσε το 1624 στο Ρεν του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 46 ετών. Στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Σβερίν τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλρικ.

Πηγές
 Julius Albert Fridericia, "Ulrik, 1578–1624, Hertug", in: Dansk biografisk leksikon, vol. XVIII: Ubbe - Wimpffen, pp. 73seqq.
 Georg Christian Friedrich Lisch, "Katharine Hahn, Gemahlin des Herzogs Ulrich, Prinzen von Dänemark, Administrators des Bisthums Schwerin", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 23 (1858), pp. 33–40
 Franz Schildt, "Das Bisthum Schwerin in der evangelischen Zeit", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 49 (1884), pp. 145–279, here pp. 163–177

Περαιτέρω ανάγνωση
 Sawyer, Edmund, ed., Memorials of Affairs of state in the reigns of Queen Elizabeth and James I, vol.2 (1725) for Ulrik in England, 1604-5.

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Πρίγκιπες της Δανίας
Ούλρικ της Δανίας (1611-1633)

Ο Ούλρικ, δανικά Ulrik (2 Φεβρουαρίου 1611 - 12 Αυγούστου 1633) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας. Έγινε διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και και της Άννας-Αικατερίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Φρέντερικσμπορκ του Χίλλεροτ. Ως γιος του βασιλιά της Δανίας είχε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1624 διαδέχθηκε τον θείο του Ούλρικ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Όμως το 1828 ο Αλβέρτος φον Βάλλενσταϊν εισέβαλε κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο στο Σβερίν και το κατέλαβε. Ο πατέρας του το επόμενο έτος αναγκάστηκε να αποκηρύξει όλες τις διεκδικήσεις επισκοπών της οικογένειάς του. Το 1631 οι Σουηδοί ελευθέρωσαν το Σβερίν, αλλά ο Ούλρικ δεν κατάφερε να επανέλθει εκεί ως διοικητής.

Απεβίωσε το 1633 στο Σβάιντνιτς σε ηλικία 22 ετών.

Αναφορές σε Πηγές
 Martin Opitz von Boberfeldt, An den Durchlauchten, Hochgebornen Fürsten und Herren, Herren Uldrichen, Postulirten Administratorn desz Stiffts Schwerin, Erben zu Norwegen, Hertzog zu Schleswig, Holstein, Stormarn undt der Ditmarschen, ... Lobgetichte (praising poems in honour of Duke Ulrik), Brieg: Gründer, 1633.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Julius Albert Fridericia, "Ulrik, 1611–33, Hertug", in: Dansk biografisk leksikon, vol. XVIII: Ubbe - Wimpffen, pp. 75seqq.
 Georg Christian Friedrich Lisch, "Katharine Hahn, Gemahlin des Herzogs Ulrich, Prinzen von Dänemark, Administrators des Bisthums Schwerin", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 23 (1858), pp. 33–40
 Franz Schildt, "Das Bisthum Schwerin in der evangelischen Zeit", in: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde (ed.), vol. 49 (1884), pp. 145–279, here pp. 177–191

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Πρίγκιπες της Δανίας
Βάλντεμαρ Χριστιανός της Δανίας

Ο Βάλντεμαρ-Χριστιανός, δανικά: Valdemar-Kristian (1622 - 26 Φεβρουαρίου 1656) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και της Κίρστεν Μουνκ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο δεύτερος του πατέρα του.

Ως γιος του βασλιά της Δανίας είχε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1643 μετέβη στη Ρωσία για να νυμφευτεί την Ειρήνη των Ρομάνοφ, κόρη του Μιχαήλ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Αρνήθηκε να γίνει Ορθόδοξος και ο Μιχαήλ τον φυλάκισε για δύο έτη.

Το 1648 διαφώνησε με τον (ετεροθαλή) δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ της Δανίας, θέλοντας να διαδεχθεί εκείνος τον πατέρα τους που απεβίωσε. Αυτό βέβαια δεν έγινε και ο Βάλντεμαρ-Χριστιανός μετέβη στο εξωτερικό και ζούσε εκεί. Εισήλθε στον Σουηδικό στρατό το 1655, αλλά σκοτώθηκε στην Πολωνία το επόμενο έτος. Ήταν άγαμος και 34 ετών.

Παραπομπές
 http://runeberg.org/nfck/0214.html (In Danish)

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός Ούλρικ Γκύλντενλιβε

O Χριστιανός-Ούλρικ Γκύντενλιβε, δανικά Kristian-Ulrik Gyldenløve (3 Φεβρουαρίου 1611 - 6 Οκτωβρίου 1640) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν διπλωμάτης και αξιωματικός του στρατού.

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος από τους νόθους γιους του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας και της ερωμένης του Κίρστεν Μάντσνταττερ.

Το Γκύλντενλιβε (Χρυσός λέων) ήταν ένα επώνυμο, που έφεραν τα νόθα τέκνα των Δανών βασιλέων. Έγινε αξιωματικός του στρατού και διπλωμάτης. Σε μία μάχη μπροστά από το ναό του Μάινερτσχαγκεν της Βεστφαλίας εναντίον Ολλανδικών στρατευμάτων, σκοτώθηκε το 1640. Ήταν 29 ετών και τάφηκε στο γειτονικό Βέζελ.

Πηγές
 Miroslav Marek: House of Oldenburg, main branch, kings of Denmark

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Ούλρικ Χριστιανός Γκύλντενλιβε (1630-1658)

Ο Ούλρικ-Χριστιανός Γκύλντενλιβε ο πρεσβύτερος, δανικά Ulrik-Kristian Gyldenløve (7 Απριλίου 1630 - 11 Δεκεμβρίου 1658) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν κόμης του Ούλρικσχολμ. Ως στρατηγός υπερασπίστηκε την Κοπεγχάγη γενναία από τους Σουηδούς και έπεσε μαχόμενος.

Βιογραφία
Ήταν το τρίτο από τα νόθα τέκνα του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας και της υπηρέτριας του δωματίου του Βίμπεκε Κρούζε. Τα νόθα τέκνα των βασιλέων της Δανίας είχαν το επώνυμο Γκύλντενλιβε (Χρυσός λέων). Να μη συγχέεται με τον ομώνυμο μικρανεψιό του.

Το 1645 του δόθηκε η ιδιοκτησία Σκίννερουπ γκορτ από τον πατέρα του. Δεν απογοητεύτηκε από το ότι το αγρόκτημα ήταν εγκαταλελειμμένο και ξαναέκτισε την κώμη. Τη μετονόμασε σε Ούλρικσχολμ και ακολούθως έγινε κόμης.

Έγινε στρατηγός του βασιλείου και γενικός διοικητής του στρατού κατά τον Δανο-Σουηδικό Πόλεμο του 1657-1658. Ο Ούλρικ οδήγησε ένα σώμα νεαρών στρατιωτών εναντίον του Σουηδικού στρατού κατά την πορλιορκία της Κοπεγχάγης το 1658. Αργότερα οι Σουηδοί εισέβαλαν στο Κάλλεμποντστραντ στην Κοπεγχάγη, όπου ήταν το στρατηγείο του. Δόθηκε αιματηρή μάχη με τους Δανο-Ολλανδούς εναντίον των Σουηδο-Γερμανών επιτιθεμένων. Ο Γκύλντενλιβε σκοτώθηκε από πολλούς εχθρικούς πυροβολισμούς· ήταν 28 ετών.

Υστεροφημία
Οι οδοί Γκύλντενλιβεσγκάντε στην Κοπεγχάγη και την Οντένσε ονομάστηκαν από αυτόν. Τον θυμούνται όλοι, ευγενείς και αγρότες, ως έναν από τους κυριότερους στρατιωτικούς διοικητές της Δανίας. Ο ανιψιός του Χριστιανός Ε΄ της Δανίας έδωσε σε έναν (νόθο) γιο του το ίδιο όνομα: Ούλρικ-Χριστιανός ο νεότερος.

Πηγές
 Miroslav Marek: House of Oldenburg, main branch, kings of Denmark

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Μοναστήρι του Κρκα

Το Μοναστήρι του Κρκα (στα κροατικά: Samostan Krka, στα σέρβικα: Манастир Крка) είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Κρκα, στο Εθνικό Πάρκο Κρκα, 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Kistanje, στην κεντρική Δαλματία, στην Κροατία. Είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ και είναι χτισμένο πάνω σε ρωμαϊκές κατακόμβες.

Αναφέρεται πρώτη φορά το 1345, όταν συμπεριλήφθηκε στην προίκα της πριγκίπισσας Jelena Nemanjić Šubić, που ήταν ετεροθαλής αδελφή του Σέρβου αυτοκράτορα Ντούσαν και σύζυγος του τοπικού δούκα του Skradin και του Bribir, Mladen III Šubić Bribirski.

Η εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ χτίστηκε το 1422. Γύρω στο 1530 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς αλλά αργότερα ξαναχτίστηκε. Η ολοκλήρωση των εργασιών έγινε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Στο χώρο του μοναστηριού υπάρχει ένα παρεκκλήσι που κατασκευάστηκε το 19ο αιώνα και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Σάββα. Τα υπόλοιπα κτίρια του μοναστηριού χτίστηκαν το 18 -19ο αιώνα. Το καμπαναριό του μοναστηριού είναι χτισμένο σε ρωμανικό ρυθμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.eparhija-dalmatinska.hr/Manastiri-Krka-E.htm

Μοναστήρια
Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε

Ο Ιωάννης Ούλρικ Γκύλντενλιβε, δανικά Hans Ulrik Gyldenløve (10 Μαρτίου 1615 - 31 Ιανουαρίου 1645) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν αξιωματικός του Ναυτικού της Δανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Χριστιανού Δ΄, από την ερωμένη του Κάρεν Άνντερσντόττερ.

Το επώνυμο Γκύλντενλιβε (Χρυσός λέων) δινόταν στα νόθα τέκνα των Δανών βασιλέων. Έγινε αξιωματικός του Ναυτικού της Δανίας. Απεβίωσε το 1645 σε ηλικία 30 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1641 τη Ρεγκίτσε Γκρούμπε, κόρη του Γίργκεν Γκρούμπε μέλους της παλαιάς αριστοκρατίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
 (in Danish) S[ophus]. Birket-Smith, ed., Dr. med. Otto Sperlings Selvbiografi, 1602-1673 [Dr. Otto Sperling’s Autobiography, 1602-1673] (Copenhagen: A. F. Høst & Søn Boghandels [Andreas Frederik Høst & Son Publications], 1885), pp. 94 ff.
 (in Danish) J[ulius]. A[lbert]. Fridericia, “Gyldenløve, Hans Ulrik”, Dansk biografisk Lexikon, Bind VI [Danish Biographical Dictionary, Volume VI], Gerson - H. Hansen (Copenhagen: Gyldendal Boghandels [Gyldendal Publications], 1892), pp. 339–340.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 “Hans Ulrik Gyldenløve”, Den Store Danske Gyldendals åbne Encyklopædi [The Great Dane, Gyldendal’s Online Encyclopedia]

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Καρλ-Χάιντς Στουρμ

Ο Καρλ-Χάιντς Στουρμ (γερμανικά: Karl-Heinz Sturm), γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1924, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.

Ο Στουρμ έπαιζε αντισφαίριση από το 1938. Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου, υπηρέτησε στο στρατό και ήταν αιχμάλωτος πολέμου από το 1944 έως το 1946.
Μετά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο "Μαρτίνος Λούθηρος", το 1953 έγινε βοηθός έρευνας, αργότερα επικεφαλής του τμήματος μελέτης του πανεπιστημίου. Αργότερα εργάστηκε στο πανεπιστήμιο ως γυμναστής και ως πρόεδρος της Επιτροπής νέων ταλέντων της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης (DTV).

Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1951, 1952, 1954, 1955 και 1956.

Ήταν αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας από το 1966 έως το 1974, και από το 1974 ως το 1987 πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης της ανατολικής Γερμανίας. Ήταν επίσης μέλος του Ομοσπονδιακού συμβουλίου της Γερμανικής ομοσπονδίας γυμναστικής και αθλητισμού και ήταν μέλος του SED. Τον Οκτώβριο του 1981, του απονεμήθηκε το παράσημο της τιμής για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας . Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1992, έγινε διευθύνων σύμβουλος εταιρείας πολυμέσων στο Βερολίνο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Tennis: Technik, Taktik, Training. Sportverlag, Berlin 1964.
 Lehrprogramm für die Ausbildung von Übungsleitern der Stufen 1, 2 und 3. Spezielle Theorie, Methodik und Praxis. Deutscher Tennis-Verband der DDR, Berlin 1969.
 Neues Tennislehrbuch. Sportverlag, Berlin 1964 (3. Auflage, 1982; Übersetzung ins Portugiesische: Ténis. Ed. Estampa, Lissabon 1982).
 Günther Buch: Namen und Daten wichtiger Personen der DDR. 4. Auflage. Dietz, Berlin (West)/Bonn 1987, ISBN 3-8012-0121-X, S. 317.
 Gabriele Baumgartner, Dieter Hebig (Hrsg.): Biographisches Handbuch der SBZ/DDR. 1945–1990. Band 2: Maassen – Zylla. K. G. Saur, München 1997, ISBN 3-598-11177-0, S. 914.
 Ulrich Kaiser, Deutscher Tennis-Bund (Hrsg.): Tennis in Deutschland. Von den Anfängen bis 2002. Duncker & Humblot, Berlin 2002, ISBN 978-3-428-10846-6, S. 299.

Ανατολικογερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Παραλία Τολοφώνος Φωκίδας

Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Παραλία.

Η Παραλία Τολοφώνος είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Δωρίδα του νομού Φωκίδος σε υψόμετρο 10 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Παραλία Τολοφώνα βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο, δίπλα στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας (βλ. Εθνική Οδός 48). Το χωριό απέχει 42 χλμ. Δ. από τη Ναύπακτο, 25,5 χλμ Α. από το Γαλαξίδι και 3,5 χλμ ΒΔ από την Τολοφώνα της οποίας είναι το επίνειο. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1951 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Τολοφώνος ενώ το 2010, με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», αποσπάσθηκε από τον δήμο Τολοφώνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίδος.

Η παραλία του χωριού είναι βοτσαλωτή, το μήκος της ξεπερνά το 1 χλμ., είναι ιδανική για κολύμπι ή για περπάτημα. Στο τέλος της ενώνεται δυτικά με την παραλία Ερατεινής. Στην ανατολική άκρη της, στον λόφο «Πίθα» υπάρχουν ερείπια παράκτιου μεσαιωνικού πύργου του 13ου με 14ο αιώνα. Στον ίδιο χώρο εντοπίστηκαν κεραμικά ευρήματα της μυκηναϊκής εποχής αλλά και κατάλοιπα οχυρωματικής περιβόλου και σημαντικού οικισμού των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, ευρήματα που μαρτυρούν την κατοίκηση της περιοχής από τους αρχαίους χρόνους.

Διοικητά - Δημογραφικά 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Τολοφώνος. Έχει πληθυσμό 246 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Τολοφώνα συναποτελούν την Κοινότητα Τολοφώνος της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος. 

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τολοφώνα - Ερατεινή από το http://www.delphi.diadrasis.net
 Τολοφώνα - Ερατεινή από τον κόμβο Οδυσσεύς του Υπουργείου Πολιτισμού.

Χωριά του νομού Φωκίδας
Δήμος Δωρίδος
Παραλίες της Φωκίδας
Μια καλή χρονιά

Το Μια καλή χρονιά (Αγγλικά: A Good Year) είναι μια Βρετανο-Αμερικάνικη δραματική κωμική ταινία σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Ρίντλεϊ Σκοτ. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Μια καλή χρονιά του Βρετανού συγγραφέα Πίτερ Μέιλ.

Πλοκή 
Ο νεαρός Μαξ Σκίνερ, περνούσε τις καλοκαιρινές του διακοπές κατά την παιδική του ηλικία, μαθαίνοντας να εκτιμά τα καλύτερα πράγματα στη ζωή στο κτήμα του θείου του Χένρι στην Προβηγκία στη νοτιοανατολική Γαλλία. Περίπου 25 χρόνια αργότερα, ο Μαξ είναι ένας πολύ επιτυχημένος χρηματιστής, με έντονη την αίσθηση του χιούμορ.

Ο Μαξ λαμβάνει μια επιστολή από την οποία πληροφορείται τον θάνατο του θείου του Χένρι και ότι είναι ο μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας του. Ταξιδεύει στην Προβηγκία για να προετοιμάσει μια γρήγορη πώληση. Μια ατυχία γίνεται εμπόδιο και ο Μαξ χάνει την πτήση για το Λονδίνο, αυτή η ατυχία τον αναγκάζει να παραμείνει στην Γαλλία όπου θα γνωρίσει την όμορφη και δυναμική Φανί Σενάλ.  

Κατά την παραμονή του, ο Μαξ έχει μια απροσδόκητη άφιξη, μιας νεαρής καλιφορνέζας, της Κρίστι Ρόμπερτς η οποία ισχυρίζεται ότι είναι η νόθα κόρη του Χένρι. Ο Μαξ επιστρέφει στο Λονδίνο, όπου ο πρόεδρος της εταιρείας που δουλεύει, ο Σερ Νάιτζελ του κάνει μια πρόταση: "Χρήματα ή τη ζωή του". Εν το μεταξύ ο Μαξ ακυρώνει την πώληση του κτήματος.

Μετά την απόλυση του ο Μαξ βάζει πωλητήριο στο σπίτι του στο Λονδίνο και επιστρέφει στην Προβηγκία, και η σχέση του με την Φανί ξεκινά. Η Κρίστι επιστρέφει και μαζί με τον Φρανσίς έχουν από κοινού τον αμπελώνα προσπαθώντας να συμβιβάσουν τις πολύ διαφορετικές φιλοσοφίες τους για την παραγωγή κρασιού.

Ο Μαξ είναι πλέον σε θέση να εστιάσει όλη του την προσοχή στην νέα του ζωή και στον έρωτα της ζωή του.

Καστ
Ράσελ Κρόου ως Μαξ Σκίνερ
Μαριόν Κοτιγιάρ ως Φανί Σενάλ
Άλμπερτ Φίνεϊ ως Θείος Χένρι Σκίνερ
Άμπι Κόρνις ως Κρίστι Ρόμπερτς
Ντίντιερ Μπουρντόν ως Φρανσίς Ντουφλό
Ιζαμπέλ Καντέλιερ ως Λουντιβίν Ντουφλό
Φρέντυ Χάιμορ ως Μαξ Σκίνερ (παιδί)
Τομ Χόλαντερ ως Τσάρλι Γουίλις
Ρέιφ Σπολ ως Κέννι
Ρίτσαρντ Κόιλ ως Έιμις
Άρτσι Παντζάμπι ως Τζέμα
Κένεθ Κράνχαμ ως Σερ Νάιτζελ
Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι ως Συμβολαιογράφος Νάταλι Ουζέ
Ντάνιελ Μέις ως Μπέρτ

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Σύνδεσμοι

 
 Filming locations in Provence 
 Filming locations with real photos

Ταινίες του 2006
Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Αγγλόφωνες ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Φουλγκάζι

Το Φουλγκάζι είναι μια δημοτική υποεπαρχία της επαρχίας Φένι στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Φένι. Τα ποτάμια Μουχούρι, Σελόνια, και Καχούγια ρέουν στην περιοχή της υποεπαρχίας. Το Φουλγκάζι απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ντάκα. Η περιοχή έγινε μια "Ουπαζίλα," ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά μια δημοτική υποεπαρχία το 2002. Τα διοικητικά γραφεία της υποεπαρχίας Φουλγκάζι διευθύνονται από τον πρόεδρο της υποεπαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 η υποεπαρχία είχε πληθυσμό 103.426 κατοίκων.

Γεωγραφία 
Το Φουλγκάζι είναι μια υποεπαρχία της επαρχίας Φένι του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 99.03 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η υποεπαρχία Πραρασουράμ βρίσκεται βόρεια της υποεπαρχίας ενώ η Τσαγκαλναΐγια βρίσκεται στο νότο. Το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη πλημμυρών και σε εύφορη γη. Καθώς το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη, έχει νερό άμεσα διαθέσιμο για την άρδευση των φυτειών ρυζιού και την ιχθυοκαλλιέργεια. Το κανάλι Σελόνια και ο Ποταμός Μουχούρι ρέει μέσα από το Φουλγκάζι και πηγάζει από την Ινδία στο βορρά. Το κλίμα του Φουλγκάζι είναι τροπικό, με ήπιο και ξηρό χειμώνα (Οκτώβριος-Μάρτιος), με ζεστό και υγρό καλοκαίρι (Μάρτιο έως Ιούνιο) και υγρούς θερμούς βροχερούς μουσώνες (Ιούνιος-Οκτώβριος). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των μουσώνων στο Μπαγκλαντές, τα ποτάμια στο Φουλγκάζι υπερχειλίζουν προκαλώντας ζημιές στα αντιπλημμυρικά αναχώματα και στις καλλιέργειες ρυζιού και κάνουν την οδική πρόσβαση στο Φουλγκάζι δύσκολη, με αποτέλεσμα την πείνα. Μια μη λειτουργική σιδηροδρομική γραμμή περνά μέσα από την υποεπαρχία.

Δείτε επίσης 
 Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές
 Επαρχίες του Μπαγκλαντές
 Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές

Παραπομπές 

Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές
Φρειδερίκος Η΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Ο Φρειδερίκος Η΄, δανικά Frederik (6 Ιουλίου 1829 - 14 Ιανουαρίου 1880) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1863-80) και του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ (1869-80).

Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Χριστιανός Αύγουστος γεννήθηκε στο Αουγκούστενμποργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Αυγούστου Β΄, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και της Λουίζας Σοφίας του Όλντενμπουργκ-Γκίλντενλεβε, κόρης του Χριστιανού Κορράδου, κόμη του Ντένεσκιολντ-Σάμσε.

Απεβίωσε το 1880 στο Βίζμπαντεν της Έσσης-Νάσσαου, τότε ανήκον στην Πρωσία, σε ηλικία 51 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερνέστος Γκύντερ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1856 την Αδελαΐδα, κόρη του Ερνέστου Α΄, τέταρτου δούκα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αυγούστα Βικτώρια 1858-1921, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ κάιζερ της Γερμανίας
 Καρολίνα Ματθίλδη 1860-1932, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Φερδινάνδο, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν(-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ).
 Ερνέστος Γκύντερ 1863-1921, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
 Λουίζα Σοφία 1866-1952, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Λεοπόλδο, πρίγκιπα της Πρωσίας
 Φεοντόρα Αδελαΐδα 1874-1910

Βιβλιογραφία
 Johannes Heinrich Gebauer: Herzog Friedrich VIII. von Schleswig-Holstein. Ein Lebensbild. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart u.a. 1912
 August Sach: Friedrich VIII. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 49, Duncker & Humblot, Leipzig 1904, S. 126–134
 Hans Harald Hennings: Friedrich. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 5, Duncker & Humblot, Berlin 1961, ISBN 3-428-00186-9, S. 586–588
 Dieter Wolf: Herzog Friedrich von Augustenburg – ein von Bismarck 1864 überlisteter deutscher Fürst?. Lang, Frankfurt am Main u. a. 1999, ISBN 3-631-35135-6 (zugl. Dissertation, Universität Hamburg 1999)
 Schleswig-Holstein (Geschichte 1739-1848). In: Meyers Konversations-Lexikon. 4. Auflage. Band 14, Verlag des Bibliographischen Instituts, Leipzig/ Wien 1885–1892, S. 525

Παραπομπές

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Ερνέστος Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Ο Ερνέστος-Γκύντερ, δανικά Ernst-Günter (11 Αυγούστου 1863 - 22 Φεβρουαρίου 1921) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1880-1921).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ.

Διαδέχθηκε το 1880 τον πατέρα του ως δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, εγγονή τού Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου, ο οποίος έστειλε στο γάμο ως δώρο τη μεγάλη ταινία του Τάγματος του Λεοπόλδου. Το ζεύγος δεν απέκτησε τέκνα και το 1920 ο Ερνέστος-Γκύντερ υιοθέτησε δύο από τα τέκνα τού Αλβέρτου πρίγκιπα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, τη Μαρία-Λουίζα και τον Ιωάννη-Γεώργιο.

Απεβίωσε το 1921 στο Πρίμκεναου της Πρωσίας (νυν Πσέμκουφ Πολωνίας) και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Αλβέρτος. Είχε τιμηθεί από τη Βαυαρία με τη διάκριση του ιππότη του Τάγματος του Αγ. Ουμβέρτου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1898 την Δωροθέα των Βέττιν, κόρη του Φιλίππου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα· δεν απέκτησε απογόνους.

Αναφορές σε Πηγές

Οίκος του Όλντενμπουργκ
Χριστιανός του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Ο Χριστιανός (αγγλικά: Christian, 22 Ιανουαρίου 1831 - 28 Οκτωβρίου 1917) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Αυγούστου Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και της Λουίζας Σοφίας του Όλντενμπουργκ-Γκίλντενλεβε, κόρης του Χριστιανού Κορράδου του Ντένεσκιολντ-Σάμσε.

Ο Φρειδερίκος Χριστιανός Κάρολος Αύγουστος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Αουγκούστενμπουργκ και απεβίωσε το 1917 στο Κάστρο Σόμμπεργκ σε ηλικία 86 ετών. Ήταν αδελφός του Φρειδερίκου Η΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1866 την Έλενα, κόρη του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε τέκνα:
 Χριστιανός Βίκτωρ 1867-1900, Πρίγκιπας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
 Αλβέρτος 1869-1931, τιτουλάριος Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
 Ελένη Βικτωρία 1870-1948.
 Μαρία Λουίζα 1872-1956, παντρεύτηκε τον Άριμπερτ του Άνχαλτ.

Πηγές
 Charles Mosley, editor-in-chief, Burke’s peerage & baronetage, 106th ed. Burke’s Peerage Ltd. 1999. ISBN 2-940085-02-1
 "Court Circular". The Times (36814). London. 8 July 1902. p. 10
 Cookson, R.T.C, ed. (1905), The Malvern Register 1865-1904, (Originally compiled by Laurence Sidney Milward & Edward Clifford Bullock) (2nd ed.), Malvern, UK: Malvern Advertiser, p. xvi, retrieved 29 August 2010 2009 reprint via Google books (Note: Google's authorship citation is inaccurate - see Internet Archive version for actual title page)

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Ισσύκ-Κουλ

Η λίμνη Ισσύκ-Κουλ (Ρώσ.:Озеро Исык-Куль - Ozero Issyk-Kyl) βρίσκεται στην κεντροανατολική Ασία και συγκεκριμένα εντός των συνόρων της Κιργιζίας. Πιο αναλυτικά, είναι μια ενδορρεϊκή λίμνη, στα βόρεια Τιεν Σαν. Ο όγκος της την καθιστά ως την 10η μεγαλύτερη στον κόσμο (αλλά όχι η έκτασή της). Επιπλέον αποτελεί την 2η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη, μετά την Κασπία Θάλασσα, και τη δεύτερη μεγαλύτερη αλπική λίμνη, μετά την Τιτικάκα. Λόγω την περιεκτικότητάς της σε άλατα, δεν παγώνει παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε ορεινή περιοχή όπου επικρατεί ψυχρό κλίμα. "Ισσύκ-Κουλ" σημαίνει "Ζεστή Λίμνη" λόγω αυτού του φαινομένου.

Όσον αφορά τις διαστάσεις της, η λίμνη γενικότερα έχει μήκος 170 χιλιόμετρα, 70 χιλιόμετρα πλάτος και το βάθος της είναι 695 μέτρα. Όσον αφορά την περιβαλλοντική της αξία, αποτελεί στην σύγχρονη εποχή ένα πολύ σημαντικό οικοσύστημα σπάνιων ειδών όπως αγριογούρουνων, λευκών λεοπαρδάλων και φυτών επίσης. Η λίμνη από το 2002, αποτελεί ένας από τους τρεις υγροβιότοπους Ραμσάρ της χώρας, που παρακολουθείται από τον περιβαλλοντικό οργανισμό Ραμσάρ. 

Η Ισσύκ-Κουλ είναι ένας από τους πιο αξιοσημείωτους τουριστικούς προορισμούς της χώρας λόγω του ήπιου κλίματος στις όχθες της, των κέντρων περίθαλψης και της αξίας που δίνει ο λαός της Κιργιζίας.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Κιργιζίας
Λίμνες της Ασίας
Αλμυρές λίμνες
Ρουβίκωνας (αναρχική ομάδα)

Ο Ρουβίκωνας είναι αναρχική ομάδα που δρα στην Ελλάδα. Η δράση της περιλαμβάνει ενέργειες όπως καταλήψεις γραφείων κομμάτων, ρίψεις φυλλαδίων, επιθέσεις σε εταιρείες, τράπεζες, πρεσβείες, ΜΜΕ κ.ά. με στόχο να δείξει τη δυσάρεσκειά του με τον νεοφιλελευθερισμό και τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς. Επίσης, έχει εισβάλει σε νοσοκομείο και έχει απειλήσει γιατρό κατηγορώντας τον για χρηματισμό. Δραστηριοποιείται επίσης και φεμινιστικός τομέας εντός της ομάδας. Η πρώτη ενέργεια του Ρουβίκωνα που έλαβε ευρεία προβολή ήταν η κατάληψη των κεντρικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κουμουνδούρου από 40 μέλη, στις 8 Μαρτίου του 2015.

Τον Μάιο του 2017, παρουσίασε το πρόγραμμα του στο διαδίκτυο και σε ανοικτή εκδήλωση στα Εξάρχεια. Μια είδηση ότι ο Ρουβίκωνας είχε ιδρύσει «Πολιτιστικό Σύλλογο» έχει διαψευσθεί. Για πέντε χρόνια δημοσίευε τις ενέργειές του στον ιστότοπο indymedia, πριν αποκτήσει τη δική του ιστοσελίδα. Επίσης δημοσιεύει βίντεο με τις δράσεις του στο κανάλι που διατηρεί στο Youtube.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ενεργειών της αναρχικής ομάδας Ρουβίκωνας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η επίσημη ιστοσελίδα του Ρουβίκωνα

Αναρχικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Αναρχισμός
Αποσιωπητικά

Τα αποσιωπητικά ( … ) είναι σημείο στίξης που χρησιμοποιείται όταν μια φράση δεν ολοκληρώνεται και παραλείπεται μια λέξη ή ένα τμήμα της φράσης.

Παράδειγμα: Για εργασία για το σπίτι θα έχετε να σημειώσετε τους προσδιορισμούς από την παράγραφο: «καθόμουν στην βεράντα... έκλεισε την πόρτα».

Με τα αποσιωπητικά δηλώνονται επίσης συναισθήματα, όπως συγκίνηση, οργή κ.τ.λ.

Παράδειγμα: «Μην το ξανακάνεις αυτό, γιατί...»

Πηγές
ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ Α΄, Β΄, Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 

Σημεία στίξης
Περιβόλια Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας

Τα Περιβόλια είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 820 μέτρα. Έχει πληθυσμό 29 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 μαζί με τον Παλαιόπυργο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Παλαιοπύργου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Τα Περιβόλια βρίσκονται βόρεια της Ναυπάκτου σε απόσταση 25,5 χλμ. από αυτήν και επάνω στην επαρχιακή οδό Ναυπάκτου - Πλατάνου - Ψηλού Σταυρού. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, πολλοί κάτοικοι του χωριού μετοίκησαν νοτιότερα στις πλαγιές του Βλασινιά, γύρω από το παλιό μοναστήρι της Αγίας Τριάδας που ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Αμπελακιώτισσας και δημιούργησαν τον Παλαιόπυργο. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 με το ΦΕΚ 19/03/1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Παλαιόπυργου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παλαιόπυργος από το http://www.nafpaktos.gr

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Πλατανιάς Πυλλήνης Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Πλατανιάς

O Πλατανιάς είναι ημιορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 300 μέτρα.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Ο Πλατανιάς βρίσκεται Β.- ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 33 χλμ. από αυτήν στην κοιλάδα που σχηματίζει ο χείμαρρος Πόριαρης. Είναι κτισμένος επάνω στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Λουτρών Στάχτης - Σίμου, ανάμεσα στα χωριά Κάμπος και τα Λουτρά Στάχτης. Δημιουργήθηκε από κατοίκους της Φαμίλας που βρίσκεται ορεινότερα (υψόμετρο 600 μ.) και στην απέναντι όχθη του Πόριαρη. Η περιοχή είναι πιο πεδινή (κάμπος) και πιο εύφορη και μέχρι τη δεκαετία του 1950 ήταν το «Ζευγοστάσι Πόριαρι», δηλαδή βοσκότοπος αγελάδων, που ανήκε στο Μοναστήρι της Παναγιάς Αμπελακιώτισσας. Όταν όμως αυτή απαλλοτριώθηκε πολλοί Φαμιλιώτες γεωργοί μετάφεραν τα σπίτια τους και δημιούργησαν εκτός τον Πλατανιά και έναν δεύτερο οικισμό, τον Καρκανιά. Το χωριό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 με το ΦΕΚ 19/03/1961, μαζί με τον Καρκανιά και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Φαμίλας. Το 1971 ο οικισμός Καρκανιάς καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον Πλατανιά.

Διοικητικά στοιχεία 
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Φαμίλας και το 1968 να ορίζεται  έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Φαμίλα και τη Συκέα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φαμίλας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας ενώ με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους.

Απογραφές πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φαμίλα από το http://www.nafpaktos.gr

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Ιωακείμ Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν

Ο Ιωακείμ Φρειδερίκος, γερμ. Joachim Friedrich (9 Μαΐου 1668 - 25 Ιανουαρίου 1722) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν (1706-1722).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και της Ελισάβετ-Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χαρτσγκερόντε.

Γεννήθηκε στο Μαγδεβούργο. Τον πατέρα του Αυγούστου διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος Ιωάννης Αδόλφος, που παραχώρησε στον Αύγουστο το Νόρμπουργκ επί της νήσου Αλς. Το 1704 απεβίωσε ο Ιωάννης Αδόλφος και το 1706 τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ιωακείμ Φρειδερίκος.

Απεβίωσε το 1722 στο Πλεν σε ηλικία 54 ετών χωρίς άρρενες απογόνους και βυθισμένος στα χρέη. Για τα επόμενα επτά έτη το κάστρο του Πλεν παρέμενε κενό και μέρος της οικοσκευής εκποιήθηκε, ενώ τη διαχείριση της ιδιοκτησίας ανέλαβε ο βασιλικός οίκος της Δανίας. Το 1729 το ανέλαβε ο Φρειδερίκος Αύγουστος, γιος του Χριστιανού Καρόλου, αδελφού του Ιωακείμ Φρειδερίκου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1704 τη Μαγδαληνή Ιουλιανή, κόρη του Ιωάννη Καρόλου του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Γκέλνχαουζεν και είχε τέκνα:
 Καρλόττα Αμαλία 1709-1787, μοναχή στο αββαείο του Γκάντερσχαϊμ
 Ελισάβετ Ιουλιανή 1711, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία
 Δωροθέα Αυγούστα Φρειδερίκη 1712-1765, μοναχή στο αββαείο του Γκάντερσχαϊμ
 Χριστιανή Λουίζα 1713-1778, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Λουδοβίκο Φρειδερίκο, κόμη του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ και μετά τον Λουδοβίκο Φρειδερίκο των Βέττιν, πρίγκιπα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν

Το 1720 απεβίωσε η Μαγδαληνή Ιουλιάνα και το 1721 ο Ιωακείμ Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ιουλιανή Λουίζα του Οίκου των Τσίρκσενα (Cirksena), κόρη του Χριστιανού Έμπερχαρντ, πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας· δεν απέκτησαν τέκνα, καθώς η μοναδική της κύηση κατέληξε σε αποβολή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Family tree of the House of Schleswig-Holstein-Sonderburg
 Family line of Schleswig-Holstein-Plön

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών 2018

Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2017-18 ήταν η πρώτη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού και πήραν μέρος οι 8 ομάδες της Α1 κατηγορίας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός.

Προημιτελικοί

Φάιναλ-φορ 

Το final 4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Καρπενήσι, 30 και 31 Μαρτίου.

Παραπομπές 

Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα
Υδατοσφαίριση το 2018
Ραλούκα Τζεορτζιάνα Σερμπάν

Η Ραλούκα Τζεορτζιάνα Σερμπάν, (λατινικό αλφάβητο : Raluca Georgiana Serban), γεννημένη στις 17 Ιουνίου 1997, είναι Κυπρία, Ρουμανικής καταγωγής, πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Βιογραφία 
Ξεκίνησε την αγωνιστική δράση και να συμμετέχει σε διεθνή τουρνουά  το 2014. Η Σερμπάν σήμερα, 2017, έχει Ρουμανική υπηκοότητα αλλά μένει στην Κύπρο από το 2001 και την εκπροσωπεί στους αγώνες μικρών κρατών της Ευρώπης λόγω ενός κανονισμού που το επιτρέπει σε μόνιμους κατοίκους, στα τουρνουά εκπροσωπεί την Ρουμανία.

Με την εθνική Κύπρου 
Στους Αγώνες μικρών κρατών Ευρώπης το 2015 στο Ρέικιαβικ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο απλό χάνοντας στα ημιτελικά από την  Ντάνκα Κόβινιτς, και το χρυσό μετάλλιο στο μεικτό με συμπαίκτη τον Πέτρο Χρυσοχό.

Στους Αγώνες μικρών κρατών Ευρώπης το 2017 στο Σαν Μαρίνο ήταν νικήτρια στο απλό, νικήτρια στο διπλό με συμπαίκτρια την Μαρία Σιοπαχά και νικήτρια στο μεικτό με συμπαίκτη τον Ελευθέριο Νέο.

Παραπομπές

Κύπριες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ρουμάνες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Οι Πειρατές της Καραϊβικής (σειρά ταινιών)

Οι Πειρατές της Καραϊβικής (πρωτότυπη γλώσσα: Pirates of the Caribbean) είναι μια  σειρά ταινιών φαντασίας και περιπέτειας Αμερικανικής παραγωγής  κυρίως, βασισμένη στο ομώνυμο τρενάκι των πάρκων ψυχαγωγίας και διασκέδασης της Ντίσνεϊ. Η σειρά απαριθμεί πέντε ταινίες. Κύριος παραγωγός της σειράς είναι ο Τζέρι Μπρουκχάιμερ και σκηνοθέτες οι Γκορ Βερμπίνσκι (1–3), Ρομπ Μάρσαλ (4) καί Γιόακιμ Ρόνινγκ μαζί με τον Έσπεν Σάντμπεργκ (5). Κύριοι σεναριογράφοι είναι ο Τεντ Έλιοτ και ο Τέρι Ρόσιο (1–4), όπως επίσης ο Τζεφ Νάθανσον (5). Η σειρά ακολουθεί την ιστορία του Καπετάν Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ), του Ουίλιαμ Τέρνερ (Ορλάντο Μπλουμ) και της Ελίζαμπεθ Σουάν (Κίρα Νάιτλι). Αλλοι σημαντικοί χαρακτήρες της σειράς είναι ο Καπετάνιος Μπαρμποσα (Τζέφρεϊ Ρας), ο Τζόσαμι Γκιμπς (Κέβιν ΜακΝάλι) και ο Τζέιμς Νόρινγκτον (Τζακ Ντέιβενπορτ). Οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με υπερφυσικούς εχθρούς όπως ο Ντέιβι Τζόουνς (2–3), ο Καπετάνιος Μαυρογένης (4) και ο Καπετάνιος Σάλαζαρ (5).

Οι εισπράξεις της σειράς ανέρχονται σε περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και είναι η πρώτη σειρά ταινιών που απέκτησε πάνω από μία ταινία με εισπράξεις άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.

Ταινίες

Απόδοση στο Box-office

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Αμερικανικές ταινίες
Πειρατικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Αγγλόφωνες ταινίες
Εμπορικά σήματα της Disney
Ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων

Η ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων (αγγλικά: Electronic Funds Transfer, EFT) είναι η ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων από ένα τραπεζικό λογαριασμό σε έναν άλλο, μέσω υπολογιστικών συστημάτων, χωρίς την άμεση παρέμβαση τραπεζικών υπαλλήλων. Η μεταφορά μπορεί να γίνει ανάμεσα σε έναν ή και πολλαπλούς χρηματοοικονομικούς διαμεσολαβητές.

Παραδείγματα χρήσης 
 Ηλεκτρονικές αγορές
 Αγορές με χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες
 Internet banking
 Πάγιες εντολές
 Εξυπηρέτηση μισθοδοσίας
 Ηλεκτρονική πληρωμή λογαριασμών
 Τραπεζικό έμβασμα

Τραπεζικές συναλλαγές
Φαμίλα Αιτωλοακαρνανίας

Η Φαμίλα είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 510 μέτρα. Έχει πληθυσμό 12 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με τον Πλατανιά και τη Συκέα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φαμίλας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Φαμίλα είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του βουνού Ριγάνι (ή Ορίγανον) και βρίσκεται Β - ΒΔ της Ναυπάκτου σε απόσταση 28 χλμ. από αυτήν. Το χωριό αναφέρεται, την περίοδο της τουρκοκρατίας, με το όνομα Κλεφτάλωνο αλλά και Φαμήλα. Συστάθηκε ως κοινότητα Φαμήλας το 1912 και το όνομά της διορθώθηκε σε Φαμίλα το 1940. Το όνομα προέρχεται από την λατινική λέξη familia (ιταλ. famiglia) δηλαδή οικογένεια ή σύνολο από οικογένειες με κοινή καταγωγή που μένουν μαζί στο ίδιο μέρος. Στη Φαμίλα και στα γύρω χωριά της περιοχής έδρασε ο αρματωλός Θανάσης Σακαρέλος που την περίοδο 1816 - αρχές 1821 ήταν καπετάνιος του Βενέτικου. Τη δεκαετία του 1950, μετά τις απαλλοτριώσεις των πεδινότερων και ευφορότερων εκτάσεων στον χείμαρρο Πόριαρη, πολλοί κάτοικοι του χωριού μετακινήθηκαν και έφτιαξαν σπίτια στα χωράφια τους, δημιουργόντας τους έτσι δύο νέους οικισμούς τον Πλατανιά και τον Καρκανιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φαμίλα από το http://www.nafpaktos.gr
 Φαμίλα Ναυπακτίας: Εκδήλωση Μνήμης και Τιμής στον Αθανάσιο Σακαρέλο

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Αγία Σοφία Αιτωλοακαρνανίας

Η Αγία Σοφία είναι οικισμός και έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Θέρμου στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Απέχει οδικώς 27 χλμ. από το Αγρίνιο, 45 χλμ. από την Ναύπακτο, 57 χλμ. από το Μεσολόγγι, 63 χλμ. από την Πάτρα, 71 χλμ. από το Καρπενήσι, και 259 χλμ. από την Αθήνα. Στην τοπική κοινότητα Αγίας Σοφίας συμπεριλαμβάνονται οι οικισμοί Μαυροβορός και Πουρνάρα. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 15,582 χμ² (2011).

Ονομασία
Παλαιότερα ονομαζόταν «Μόκιστα». Η ονομασία «Αγία Σοφία» ωφείλεται από τον παλιό ναό αφιερωμένο στην Αγία Σοφία, με του οποίου την ανέγερση συνδέεται η Άννα Παλαιολογίνα (Καντακουζηνή), του οποίου σήμερα σώζονται μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι και τα ανατολικότερα τόξα από τις πεσσοστοιχίες.

Διοικητική εξέλιξη
Η Μόκιστα προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Ταξιαρχίδος στις 07/12/1835 (ΦΕΚ 19Α). Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Παμφίας, ύστερα από την κατάργηση του Δήμου Ταξιαρχίδος. Με το ΦΕΚ 261Α της  31/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, ορίστηκε ως έδρα της Κοινότητας Μόκιστας. Με το ΦΕΚ 51Α της 19/02/1930 μετονομάστηκε σε «Αγία Σοφία». Μεταξύ 1997-2010 υπήρξε τμήμα και έδρα του τότε δημοτικού διαμερίσματος Αγίας Σοφίας του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.

Πληθυσμός

Σημείωση: σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας

Προσωπικότητες
 Γιώργος Τρομάρας: παλαιστής

Αξιοθέατα
Αξιοθέατα της Αγίας Σοφίας είναι οι τρεις ναοί της υστεροβυζαντινής περιόδου στο νεκροταφείο του χωριού, οι πηγές στην άκρη/είσοδο του χωριού και ο διπλός καταρράκτης του Μοκιστιάνου ποταμού.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
Στάθης Ασημάκης, Τοπωνύμια όβα, όβο, ίστα, ίτσα, Αθήνα 2015. Έκδοση συμπληρωμένη. ISBN 978-960-93-7548-1.
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006. (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963. (ΠΛ)
Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
Αθανάσιος Δ. Παλιούρας, Βυζαντινή  Αιτωλοακαρνανία. Συμβολή  στη  βυζαντινή  και  μεταβυζαντινή μνημειακή τέχνη, Αθήνα 1985.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγία Σοφία. aetolia.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2017.
Ιερός Ναός Αγίας Σοφίας, στην Αγία Σοφία (Μόκιστα). aetolia.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
Σύμπλεγμα Ιερών Ναών Αγίου Νικολάου & Ταξιαρχών, Αγίας Σοφίας. aetolia.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2017.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Σοφίας Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίας Σοφίας Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Μώκιστα-Αγία Σοφία. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.
Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 09/11/2017.

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Θέρμου