joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάνος Μαυρομουστακάκης

Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης (γεν. Αθήνα, 21 Αυγούστου 1960) είναι Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Ο Μάνος Μαυρομουστακάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Μαθήτευσε επίσης στη Φιλοσοφική Αθηνών, στο τμήμα Ιστορία Τέχνης. Συνεργάζεται με τις ιστοσελίδες apopseis.gr, ovigreece.com και fractalart.gr.

Επτά ποιήματα του Μάνου Μαυρομουστακάκη, μεταφρασμένα στα Ουκρανικά, θα συμπεριληφθούν στη συλλογή ποιημάτων Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης (АНТОЛОГІЯ СУЧАСНОЇ ГРЕЦЬКОЇ ПОЕЗІ), όπου παρουσιάζονται σύγχρονοι Έλληνες ποιητές. Ένα από τα ποιήματά του δημοσιεύθηκε επίσης στην εβδομαδιαία oυκρανική λογοτεχνική εφημερίδα.

Εργογραφία

Διηγήματα 

 Με τα μικρά τους ονόματα, Γαβριηλίδης, 2019

Ποίηση 

 Τα Χαϊκού της Παρασκευής, Γαβριηλίδης, Αθήνα 2019
 Ασύμμετρες Αναπνοές, Γαβριηλίδης, Αθήνα 2017
 190 κ' 1 Χαϊκού, Γαβριηλίδης, Αθήνα 2016
 Οδοιπόρες λέξεις, Γαβριηλίδης 2015

Θέατρο 

 Η Παράσταση, Θεατρικό έργο, Δωδώνη, Αθήνα 2015
 7 Ημέρες, Θεατρικό έργο σε ηλεκτρονική μορφή στο apopseis.gr, Αθήνα 2018

Πηγές 
 http://www.gavrielidesbooks.gr/showauthor.aspx?auth=1800
 https://www.dodonipublications.gr/manufacturer/1744/mayromoystakakis-manos.html
 https://apopseis.gr/author/manos-mavromoustakakis/
 https://www.fractalart.gr/?s=%CE%9C%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82
 https://ovigreek.wordpress.com/?s=%CE%9C%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%82+%CE%9C%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Παραπομπές 

Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες συγγραφείς
Μακαρέαι

Η Μακαρέαι, γνωστή και ως Μακαρίαι ή Μακαρία, ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην αρχαία Αρκαδία στην περιοχή Παρρασία. Ευρίσκονταν 22 στάδια (περίπου 4 χλμ.) από την Μεγαλόπολη και 2 στάδια (περίπου 400 μ.) από τον ποταμό Αλφειό. Ερειπώθηκε λίγο πριν την περίοδο του Παυσανία (2ος αιώνας π.Χ), καθώς οι κάτοικοι της μεταφέρθηκαν στην Μεγαλόπολη. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ιδρύθηκε από τον Μακαρέα, γιο του Λυκάων.

Παραπομπές

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Παρρασία
Αρχαία Αρκαδία
Γιώργος Βαλεριάνος

O Γιώργος Βαλεριάνος (13 Φεβρουαρίου 1992, Πειραιάς) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τον Ιωνικό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του Ολυμπιακού. Ήταν ένας πολύ ταλαντούχος παίκτης και ένας από τους καλύτερους νέους παίκτες που έπαιξε στους Νέους του Ολυμπιακού. Είχε 44 συμμετοχές με την ομάδα νέων, σημειώνοντας 4 γκολ. Συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού σε έναν αγώνα πρωταθλήματος εναντίον του Πανθρακικού στις 11 Απριλίου 2010, όπου εμφανίστηκε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο.  

Στις 22 Ιουλίου 2014, υπέγραψε στον Ηρακλή της Φούτμπολ Λιγκ. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο σε έναν αγώνα Κυπέλλου εναντίον της Λαμίας.  

Στις 12 Αυγούστου 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 29 Ιανουαρίου 2016, λύθηκε το συμβόλαιό του με το σύλλογο. 

Στις 25 Ιουλίου 2017, ο Άρης ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του. 

Την 1η Ιουλίου 2019, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την κυπριακή Πάφο και δόθηκε δανεικός στην Ρίγα.

Στις 24 Οκτωβρίου 2021, ο [Ιωνικός Νίκαιας (ποδόσφαιρο)|Ιωνικό] ανακοίνωσε επίσημα τη λύση του συμβολαίου του.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Νέων Ελλάδας (7 συμμετοχές).

Στις 14 Μαρτίου 2019, κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας, για τους προκριματικούς αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020, εναντίον του Λιχτενστάιν και της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έκανε το ντεμπούτο του στις 30 Μαΐου 2019, σε μία εκτός έδρας φιλική ήττα με 2-1 εναντίον της Τουρκίας.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Με συλλόγους 

 Μέχρι την 1η Ιουλίου 2019.

Διακρίσεις

Ολυμπιακός 

 Κύπελλο Ελλάδας: 2011-2012

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Sport.gr 
 Προφίλ στο Scoresway 
Προφίλ στο Transfermarkt.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Γλυφάδας
Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Πάφου FC
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μάκαλλα

Η Μάκαλλα ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην Καλαβρία, που σύμφωνα με τον Λυκόφρων, ήταν ο τόπος ανάπαυσης του Φιλοκτήτη, στον οποίο οι κάτοικοι έδωσαν θεία τιμητική διάκριση. Ο συγγραφέας (που πιστεύεται ότι είναι Ψευδοαριστοτέλης) ενός αρχαίου έργου εν ονόματι "Περὶ θαυμασίων ἀκουσμάτων", που αποδίδεται στον Αριστοτέλη, όπως λέει η παράδοση προσθέτει ότι ο ήρωας είχε καταθέσει εκεί στο ναό του Απόλλωνα το τόξο και τα βέλη του Ηρακλή, τα οποία όμως είχαν αφαιρεθεί από τους πολίτες του Κρότωνα. Μαθαίνουμε από αυτόν τον συγγραφέα ότι η Μάκαλλα ήταν κοντά στο έδαφος του Κρότωνα, περίπου 120 στάδια (δηλαδή 23,5 χλμ.) από την πόλη αυτή. Παρόλα αυτά η θέση του δεν μπορεί να διευκρινιστεί, ενώ αργότερα τα ίχνη της εξαφανίζονται με αποτέλεσμα να καταλήξει μια χαμένη πόλη έως και σήμερα.

Παραπομπές

Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Μεγάλη Ελλάδα
Χαμένες αρχαίες πόλεις
Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Lada

Η Lada είναι ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία που ανήκει στην AvtoVAZ, μια εταιρεία που ανήκει σήμερα στον γαλλικό όμιλο Renault. Τα πρώτα αυτοκίνητα που δημιούργησε η AvtoVAZ, με τεχνική υποστήριξη από την ιταλική Fiat, κυκλοφόρησαν στη Ρωσία υπό το εμπορικό σήμα Zhiguli (Ζιγκούλι), το οποίο προήλθε από το κοντινό βουνό της περιοχής και προτάθηκε από τον Α.Μ. Τσέρνι. Όταν τα Λάντα εξήχθησαν σε ξένες αγορές, το εμπορικό σήμα Zhiguli κρίθηκε ακατάλληλο, επειδή ήταν δύσκολο για τους μη Ρώσους να το προφέρουν, ενώ επίσης υπήρξαν φόβοι ότι έμοιαζε πολύ με τη λέξη «ζιγκολό».

Η μάρκα Lada εμφανίστηκε το 1973 και από τότε έγινε το κύριο εμπορικό σήμα για τα οχήματα της AvtoVAZ. Το όνομα Λάντα προέρχεται από τους Βίκινγκ. Η μάρκα έχει μακρά ιστορία στη Ρωσία και είναι δημοφιλής και στις μετασοβιετικές χώρες. Τα οχήματα Λάντα σήμερα πωλούνται σε προσιτές τιμές και προσφέρουν καλή ποιότητα συγκριτικά με τη χαμηλή τιμή τους.

Τα κλειδιά για την επιτυχία της ήταν: ανταγωνιστική τιμή, αξιοπιστία, απλή μηχανική φιλική προς το περιβάλλον και ανεπιτήδευτη λειτουργικότητα. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε με άδεια σε αρκετές άλλες χώρες. Η ανταγωνιστική τιμολόγηση και η ευκολία εξυπηρέτησης έκαναν τα Λάντα απαραίτητα για υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, αστυνομίες και άλλες δημόσιες υπηρεσίες στην Ευρώπη, την Αφρική, την Καραϊβική και τη Νότια Αμερική. Ωστόσο, η Lada εξακολουθεί να διατηρεί ένα σχετικά χαμηλό κύρος ως όνομα, αν και αυτό έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Πηγές 

Αυτοκινητοβιομηχανία
Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Ρωσικά εμπορικά σήματα
Αυτοκινητοβιομηχανίες της Ρωσίας
Συνταγματική ιστορία της Ελλάδας

Στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ξεκινώντας από την Εθνεγερσία, το Σύνταγμα του 1975, με αναθεωρήσεις το 1986, το 2001, το 2008 και μία εν εξελίξει, είναι το τελευταίο σε μια σειρά από υιοθετημένα συντάγματα.

Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, υιοθετήθηκαν από τις Εθνοσυνελεύσεις, τα εθνικά αντιπροσωπευτικά πολιτικά συνέδρια των Ελλήνων επαναστατών, τρία συνταγματικά κείμενα (Συντάγματα του 1822, 1823 και 1827). Ο βασιλιάς Όθωνας κυβέρνησε για περισσότερα από 10 χρόνια χωρίς συνταγματικούς περιορισμούς, δεδομένου ότι το «ηγεμονικό» ελληνικό Σύνταγμα του 1832 δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο Δημήτριος Καλλέργης και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης ηγήθηκαν του κινήματος της έκδοσης Συντάγματος από τον Όθωνα. Οι συμμετέχοντες αρνήθηκαν να υποχωρήσουν μέχρις ότου ο βασιλιάς να συμφωνήσει να παραχωρήσει σύνταγμα.

Το ελληνικό Σύνταγμα του 1844 ορίζει ότι το πολίτευμα της χώρας είναι συνταγματική μοναρχία, προβλέποντας ένα κοινοβούλιο με δύο σώματα, αποτελούμενο από μια Βουλή των Αντιπροσώπων και μια Γερουσία. Το ελληνικό Σύνταγμα του 1864 ήταν κάπως πιο φιλελεύθερο και μεταβίβασε το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας στο κοινοβούλιο. Το 1911 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τροποποίησε 54 από τα 110 άρθρα του Συντάγματος, προσπαθώντας να ευθυγραμμίσει το σύνταγμα με τις αρχές του Φιλελεύθερου Κόμματος. Παρ 'όλα αυτά, ο εθνικός διχασμός προκάλεσε τεράστια συνταγματική κρίση, καθώς σχηματίστηκαν δύο κυβερνήσεις: μία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη.

Το Σύνταγμα του 1925 προέβλεπε αβασίλευτη Δημοκρατία σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος του 1924. Ωστόσο, στις 24 Ιουνίου 1925, αξιωματικοί πιστοί στον Θεόδωρο Πάγκαλο, φοβούμενοι ότι η πολιτική αστάθεια θέτει τη χώρα σε κίνδυνο, ανέτρεψαν την κυβέρνηση. Στις 24 Αυγούστου 1926, ο Παύλος Κουντουριώτης επέστρεψε ως πρόεδρος.

Δεδομένου ότι το προηγούμενο Σύνταγμα δεν εφαρμόστηκε πλήρως, το Σύνταγμα του 1927 καθιέρωσε επίσημα τη Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία και προέβλεπε ως αρχηγό κράτους τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Μετά το δημοψήφισμα του 1935, ο βασιλιάς Γεώργιος Β επέστρεψε, αλλά το τρίτο αναθεωρητικό κοινοβούλιο του 1936 δεν είχε τον χρόνο να τροποποιήσει το Σύνταγμα. Αντ' αυτού, το Σύνταγμα του 1911 αποκαταστάθηκε, φαινομενικά σε προσωρινή βάση. Οι εκλογές του 1936 προκάλεσαν πολιτικό αδιέξοδο και, ως εκ τούτου, ο Γεώργιος Β διορίζει τον Ιωάννη Μεταξά ως προσωρινό πρωθυπουργό και στις 4 Αυγούστου διαλύει το κοινοβούλιο.

Ιστορία της Ελλάδας
Ακούμπενς

Με το ιδιαίτερο όνομα Ακούμπενς (Acubens) είναι γνωστός ο τέταρτος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Καρκίνο, ο α (άλφα) Καρκίνου (Alpha Cancri, συντομογραφικά α Cnc). Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του κύριου σχήματος του αστερισμού. Στην πραγματικότητα είναι ένα διπλό ή και τριπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή δύο ή τρεις διαφορετικοί αστέρες. Είναι επίσης γνωστός ως 65 Καρκίνου (ονομασία κατά Φλάμστηντ).

Ονομασίες
Η παραδοσιακή ονομασία Ακούμπενς, παρεφθαρμένη μεταγραφή από το ορθότερο Açubens (ατζούμπενς), προέρχεται από την αραβική λέξη الزبانى (al zubanāh), που σημαίνει «οι δαγκάνες», αναφερόμενη στις δαγκάνες του κάβουρα που παριστάνει ο αστερισμός (αρχ. ελλ. καρκίνος = κάβουρας). Αναφέρεται επίσης για τον ίδιο αστέρα το (επίσης αραβικό) όνομα Sertan ή Sartan, το οποίο προέρχεται από την αραβική ονομασία ολόκληρου του αστερισμού. Η ομάδα εργασίας επί των ονομάτων αστέρων της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως έχει επιλέξει το Acubens ως το επίσημο ιδιαίτερο όνομα του αστέρα.

 Το όνομα «Acubens» (AKS-5) δόθηκε σε ένα φορτηγό πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ενεργό κατά τα τελευταία έτη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Αστροφυσικά δεδομένα
Ο α Καρκίνου, ως τέταρτου μεγέθους, είναι ορατός με γυμνό μάτι σε σκοτεινό νυκτερινό ουρανό. Στην πραγματικότητα όμως οι είναι 23 φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο.  Ο φασματικός τύπος του (A5m) είναι ο τύπος ενός νάνου αστέρα της Κύριας Ακολουθίας, όπως είναι ο Ήλιος. Παρά το ότι ακτινοβολεί λευκό φως (τύπος Α), δεν ανήκει στην ιδιαίτερη κατηγορία νεκρών αστέρων που ονομάζονται «λευκοί νάνοι». Το σύμβολο «m» (από το metallic = μεταλλικός) υποδηλώνει την παρουσία πολύ ισχυρών γραμμών απορροφήσεως στο φάσμα του φωτός του αστέρα, που οφείλονται σε συγκεκριμένα μεταλλικά στοιχεία της ύλης. Η απόσταση του α Καρκίνου από τη Γη που προκύπτει από τα δεδομένα της αστρομετρικής διαστημικής αποστολής Γαία είναι περίπου παρσέκ ή 164 έτη φωτός. Επειδή βρίσκεται κοντά στην εκλειπτική, ο Ακούμπενς υφίσταται τακτικά επιπροσθήσεις από τη Σελήνη και πολύ σπάνια από πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος.

Ο κύριος αστέρας του α Καρκίνου, ο α Cnc A, είναι ένας ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, με μέσο φαινόμενο μέγεθος +4,26. Ο συνοδός αστέρας, ο α Cnc B, είναι αστέρας ενδέκατου μεγέθους. το έτος 1836 ο γωνιακός διαχωρισμός του από τον κύριο αστέρα μετρήθηκε σε 11,3 δευτερόλεπτα της μοίρας, με γωνία θέσεως 325 μοίρες.

Από τη μελέτη επιπροσθήσεών του, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο α Καρκίνου A μπορεί να είναι ο ίδιος διπλό αστρικό σύστημα, να αποτελείται δηλαδή από δύο αστέρες που περιφέρονται περί το κοινό τους κέντρο μάζας. Οι δύο αυτοί αστέρες θα πρέπει να έχουν παρόμοια λαμπρότητα και διαχωρισμό μόλις 0,1 δευτερόλεπτο της μοίρας. Το σύστημα του Ακούμπενς πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 13,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (περίπου 50 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Acubens από τον Jim Kaler

Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου A

Καρκίνος (αστερισμός)
Διπλοί αστέρες
Αναστασία Γκαρά

Η Αναστασία Γκαρά είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής.

Βιογραφία 
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο στον κατάλογο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Έβρου. Γεννήθηκε το 1984 στην Ορεστιάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Αναστασία (Νατάσα) Γιώργου Γκάρα , δελτίο στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Παύλα

Η παύλα ( – ) είναι σημείο στίξης που χρησιμοποιείται εντός διαλόγου, ώστε να φανεί ότι αλλάζει πρόσωπο. Πέραν αυτής της χρήσης, συχνά χρησιμοποιείται στα ψηφιακά έγγραφα και στον υπολογισμό για να αντιπροσωπεύσει ένα ενωτικό ή διαχωριστικό σημάδι (-) ή το σύμβολο της αφαίρεσης, το μείον (-).

Περιγραφή 

Η χρήση ενός μοναδικού χαρακτήρα για τη παύλα και το μείον ήταν ένας συμβιβασμός που έγινε στις πρώτες μέρες της εφεύρεσης των γραφομηχανών σταθερού πλάτους και των οθονών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ωστόσο, με τη σωστή στοιχειοθέτηση και τον γραφικό σχεδιασμό, υπάρχουν ξεχωριστοί χαρακτήρες για παύλες και σύμβολα μείον. Η χρήση της παρωχημένης παύλας εξακολουθεί να υφίσταται σε πολλά περιβάλλοντα, γιατί είναι γνωστό ότι είναι εύκολο να εισαχθεί στα πληκτρολόγια και στην ίδια θέση σε όλα τα κοινά σύνολα χαρακτήρων.

Ως σύμβολο του μείον 
Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού, αφού περιορίζονται σε εφταψήφια ASCII, χρησιμοποιούν την παύλα αντί για τον χαρακτήρα Unicode 2212, που υποδηλώνει αφαίρεση και αρνητικούς αριθμούς.

Το σύμβολο μείον έχει ονομαστικά το ίδιο πλάτος με το σύμβολο συν. Σε αναλογικές γραμματοσειρές είναι μεγαλύτερο από μια παύλα.

Παραπομπές 

Σημεία στίξης
Τυπογραφία
Λάκι Λουτσιάνο (ταινία)

Λάκι Λουτσιάνο (ιταλικά: Lucky Luciano), είναι ο τίτλος μιας βιογραφικής δραματικής ταινίας Ιταλικής παραγωγής του 1973, σε σκηνοθεσία Φρανσίσκο Ρόσι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ και ο Βινσέντ Γκαρντένια.

Πλοκή 
Το 1946 ο καταδικασμένος γκάνγκστερ και αρχηγός της αμερικανικής μαφίας, Λάκι Λουτσιάνο (Τζιάν Μαρία Βολοντέ) θα απελαθεί από την αμερικανική κυβερνηση και ο Λουτσιάνο θα επιστρέψει στην γενέτειρα του, την Ιταλία. Ως πρώτος σταθμός της παραμονής του εκεί θα είναι η Ναπόλι, όπου ο Λουτσιάνο θα αρχίσει να δραστηριοποίητε κυρίως στη παραγωγή και εμπορία ηρωίνης και στη συνέχεια στην εξαγωγή της προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Συντόμα όμως οι Αμερικανοί θα αντιληφθούν ότι ο Λουτσιάνο κατά την επιστροφή του στην Ιταλία, αρχισε ξανά την εγκληματική του δράση και θα στείλουν τον Χάρι Ασλίγκερ (Εντμοντ Ό Μπράιεν), ο οποίος είναι επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών.

Ο Ασλίγκερ θα έρθει σε επαφή με τις ιταλικές δικαστικές αρχές, και θα τους ενημερώσει για την δράση του Λουτσιάνο στη Ιταλία. Από τότε και έως τον αιφνίδιο θάνατο του το 1962, ο Λάκι Λουτσιάνο θα βρισκέται ύπο την στενή παρακολούθηση των Ιταλικών διωκτικών αρχών, χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να βρούνε ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος του για να τον παρεπέμψουν σε δίκη.

Διανομή ρόλων 
Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως Λάκι Λουτσιάνο
Βινσέντ Γκαρντένια ως Συνταγματάρχης Τσαρλς Πολέτι
Σιλβέριο Μπλάσι ως Ιταλός Λοχαγός
Τσαρλς Κιοφί ως Βίτο Τζενοβέζε
Λάρυ Γκέιτς ως Δικαστής Χέρλαντ
Καρίν Πίτερσεν ως Ιγκέα Λισόνι
Έντμοντ Ο'Mπράιεν ως Επίτροπος Χάρι Ασλίγκερ
Μάγδα Κονόπκα ως Κοντέσα
Τσαρλς Σιραγκούζα ως ο ίδιος
Ροντ Στάιγκερ ως Τζιν Τζιανίνι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Ιταλικές αστυνομικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Ιταλικές βιογραφικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσίσκο Ρόσι
Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στην Ιταλία
Πόλυς Χατζηιωάννου

Ο Πόλυς Χατζηιωάννου (γεννήθηκε 1959/1960) είναι Κύπριος δισεκατομμυριούχος, κυρίως λόγω των μετοχών του στην EasyJet, μια αεροπορική εταιρεία που ιδρύθηκε από τον αδελφό του Στέλιο Χατζηιωάννου.

Είναι γιος του Λουκά Χατζηιωάννου.

Ο Χατζηιωάννου κατέχει τη Polyar Tankers, μια ναυτιλιακή εταιρεία με περίπου 20 δεξαμενόπλοια. Έχει την έδρα της στο Μονακό, και κατέχει περισσότερες από το 50 ιδιοκτησίες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Σιγκαπούρη, της Ελλάδας και της Ινδίας. 

Το 2001 παντρεύτηκε τη Ρόζμαρι Ζούδρου, έχουν δύο παιδιά και ζουν στο Μονακό.

Παραπομπές 

Κύπριοι δισεκατομμυριούχοι
Ελένη Μυλωνά

Η Ελένη Μυλωνά Χατζημιχαήλ είναι Κύπρια παιδαγωγός, συγγραφέας και πολιτικός, νυν δήμαρχος της κατεχόμενης πόλης Ακανθούς από τότε που εξελέγη το 2016, όντας μία από τις τέσσερις γυναίκες δήμαρχους στην Κύπρο. Ήταν πρόεδρος του Προσφυγικού Σωματείου «η Ακανθού» για δεκαπέντε χρόνια.

Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και έκανε μεταπτυχιακό Μ.Α. στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δημοσίευσε τα βιβλία όπως Χέρι με Χέρι, Μικροί στον αγώνα, Παίζοντας ...Θυμάμαι, Γυρεύοντας το φως, Κοντά στη μητέρα, Πρώτη ανάσταση, Σαν παραμύθι ο αγώνας μας, Από τα Ουράλια στα ουράνια.

Παραπομπές 

Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Πιτάνη

Η Πιτάνη ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στα παράλια της μικράς Ασίας και συγκεκριμένα στην Αιολίδα.

Ιστορία 
Οι ανασκαφές στη νεκρόπολη της Πιτάνης αποκάλυψαν κεραμικά ευρήματα από τον Μυκηναϊκό πολιτισμό και διάφορους λαούς της Αρχαϊκής εποχής. 

Η Πιτάνη πιστεύεται ότι είναι το βορειότερο σημείο της μυκηναϊκής επιρροής στην Ανατολία.

Ένας κούρος που ανασκάφηκε στην Πιτάνη, που χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ., στεγάζεται τώρα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μπέργκαμα.

Κλασική εποχή 
Τον 5ο αιώνα π.Χ. η Πιτάνη ήταν μέλος της Συμμαχίας της Δήλου και έχει καταγραφεί πως πλήρωσε 1000 δραχμές. Το 335 π.Χ. Ο στρατηγός Παρμενίων του Μεγάλου Αλεξάνδρου πολιορκούσε την πόλη ως μέρος μιας εκστρατείας κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας, αλλά η πόλη σώθηκε από τον Περσικό στρατηγό Μέμνων της Ρόδου.

Ελληνιστική περίοδος 
To 319 π.Χ. (περίπου) ο πολίτης Ηράκλειτος τιμήθηκε από τον λαό των Δελφών και κατά την περίοδο 325-275 π.Χ. οι κάτοικοι της Άβυδου τίμησαν έναν άλλο πολίτη, τον Χαρίδημο που έλαβε ένα άγαλμα από τον διάσημο αθηναϊκό γλύπτη Πραξιτέλη. Κατά τη βασιλεία του Αντιόχου Α΄ της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών (281-261 π.Χ), η Πιτάνη ήταν σε θέση να επεκτείνει την επικράτειά της πληρώνοντας τον βασιλιά 380 τάλαντα για να αγοράσει κάποια περιοχή. Η περιοχή αυτή αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης με την πόλη της Μυτιλήνης στη γειτονική Λέσβο στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ., την οποία σταμάτησε η Πέργαμος. Μαθαίνουμε επίσης από αυτό το έγγραφο ότι κατά την Ελληνιστική περίοδο η Πιτάνη ήταν μια ελεύθερη πόλη που δεν υπόκειται στην δυναστεία των Ατταλιδών και επίσης δεν χρησιμοποιούσαν πια την Αιολική διάλεκτο. Το 84 π.Χ., ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, παρακάμπτοντας τον Ρωμαίο στρατηγό Γαίο Φλάβιο, κατέφυγε στην Πιτάνη, όπου πολιορκήθηκε από τον Ρωμαϊκό στρατό προτού διαφύγει στη Μυτιλήνη δια θαλάσσης.

Αξιοσημείωτοι πολίτες 
Αυτόλυκος ο Πιτταναίος (περίπου 360 - 290 π.Χ), μαθηματικός
Αρκεσίλαος (περίπου 316 - 241 π.Χ), φιλόσοφος

Παραπομπές 

Αρχαία ελληνική γεωγραφία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Αιολίδα
Απάμεια (Ευφράτου)

Η Απάμεια ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην αριστερή όχθη του ποταμού Ευφράτη απέναντι από την εξίσου Ελληνική πόλη Ζεύγμα, που αποτελούν σήμερα Τουρκικό έδαφος. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α΄, έναν από τους διάδοχους του Μέγα Αλέξανδρου.

Ο αρχαιολογικός χώρος της πόλης βρίσκεται βυθισμένος στην τεχνητή λίμνη "Birecik Dam".

Παραπομπές 

Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Ηράκλεια Σιντική

Η Ηράκλεια Σιντική (Αρχαία Ελληνικά: Ἡράκλεια Σιντική), η αλλιώς Ηράκλεια Στρυμόνος (που σημαίνει 'Ηράκλεια στον ποταμό Στρυμόνα') ήταν μια αρχαία Ελληνική πόλις που ιδρύθηκε από τον Φίλιππο Β΄. Ευρίσκονταν στην Θρακική Μακεδονία, στην περιοχή της Σιντικής (όπου πήρε και το όνομα της), στην δεξιά όχθη του Στρυμόνα. 

Εδώ πέθανε ο Δημήτριος, γιος του Φίλιππου Ε΄. Νομίσματα που έχουν κοπεί στην αρχαιότητα έχουν σωθεί.

Ανακάλυψη 
Η πόλις ανακαλύφθηκε τυχαία το 2002. Από το 2007 άρχισαν αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή. Ο καθηγητής Lyudmil Vagalinski του Εθνικού Ινστιτούτου Αρχαιολογικών Μουσείων της Σοφίας ασχολήθηκε με τις ανασκαφές. Παρατήρησαν περίεργες δομές πάνω από αυτό που έμοιαζαν με σήραγγες και καμάρα. Αργότερα, μετά από μια γεωσκοπική εξέταση από Ρώσους ειδικούς, ανακαλύφθηκε ένα μεγάλο στούντιο για την παραγωγή κεραμικών και μάσκες για ένα άγνωστο και λογικά κατεστραμμένο αρχαίο θέατρο. O αρχαιολογικός αυτός χώρος βρίσκεται μόλις 10 χλμ. από το Πετρίτσι, την πιο κοντινή πολυπληθή πόλη.

Παραπομπές

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαία Σιντική
Αρχαία Ελλάδα
Αρχαία Μακεδονία
Οικισμοί στην Αρχαία Μακεδονία
Οικισμοί στην Αρχαία Θράκη
Δομιτία (κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο)

Η Δομιτία, λατιν. Domitia (άκμασε τον 1ο αι.) από το γένος των Δομιτίων Κορβούλο, ήταν Ρωμαία ευγενής, αδελφή της Δομιτίας Λογγίνας και ανιψιά της Μιλωνίας Καισωνίας.

Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Γναίου Δομιτίου Κορβούλο υπάτου και στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας, κόρης τού Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το 30. Μητέρα της Κασσίας Λογγίνας ήταν η Ιουνία Λεπίδα, κόρη της Αιμιλίας Λεπίδας, που με τη σειρά της ήταν κόρη της Ιουλίας της Νεότερης.

Μικρότερη αδελφή της ήταν η Δομιτία Λογγίνα, σύζυγος τού Δομιτιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η εκ πατρός θεία της ήταν η Μιλωνία Καισωνία, σύζυγος τού Καλιγούλα. Η Δομιτία γεννήθηκε προς τα μέσα τού 1ου αι. Το έτος 63 ο σύζυγός της Βινικιανός ήταν διοικητής στρατού στον Ευφράτη υπό τον πεθερό του. Το 66 ο Βινικιανός και ο πεθερός του αναμείχθηκαν σε μία συνωμοσία για τον εκτοπισμό του Νέρωνα. Όταν αυτή αποκαλύφθηκε, ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και έγινε αυτόχειρας το 67.

Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε η Δομιτία.

Οικογένεια
Ως το 63 είχε παντρευτεί τον Λούκιο Άννιο Βινικιανό συγκλητικό. Ο ιστορικός Σουητώνιος αναφέρει, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν έναν γιο.

Πηγές
 Tacitus - Annals of Imperial Rome
 Suetonius - The Twelve Caesars - Domitian
 Nero, an emperor lved by people
Ιουνία Λεπίδα

H Ιουνία Λεπίδα, λατιν. Junia Lepida (π. 18 μ.Χ. - 65) από το γένος των Ιουνίων, ήταν Ρωμαία ευγενής.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Μάρκου Ιουνίου Σιλανού Τορκουάτου υπάτου το 19 και της Αιμιλίας Λεπίδας, κόρης τού Λούκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το 1 μ.Χ. Ο πατέρας της ήταν από το γένος των Ιουνίων Σιλάνων, με καταγωγή από την Αρχαία Ρώμη. Μητέρα της Αιμιλίας Λεπίδας ήταν η Ιουλία η Νεότερη (εγγονή τού Αυγούστου) και μητέρα του Λ. Αι. Παύλου ήταν η Κορνηλία (κόρη της Σκριβωνίας, συζύγου του Αυγούστου). Η μεγαλύτερη αδελφή της Ιουνίας Λεπίδας, η Ιουνία Καλβίνα είχε παντρευτεί τον Λεύκιο Βιτέλλιο τον νεότερο, αδελφό του Αυτοκράτορα Βιτέλλιου.

Ο σύζυγός της Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (π. 13 π.Χ. - 69 μ.Χ.) είχε αξιοσημείωτο προγονικό πλούτο. Η Ιουνία Λεπίδα ανάθρεψε τον ανιψιό της Λούκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον πρεσβύτερο, όταν ο πατέρας του φονεύθηκε από την Αγγριπίνα τη Νεότερη, μητέρα τού Νέρωνα. Το 66 μ.Χ. τον σύζυγο και τον ανιψιό τής Λεπίδας εξόρισε από τη Ρώμη ο Νέρωνας, διότι είχαν συμμετάσχει στη συνωμοσία τού Γάιου Καλπούρνιου Πίσο. Ο Κάσσιος απελάθηκε στη Σαρδηνία. Η Λεπίδα κατηγορήθηκε από τον Νέρωνα για μαγεία και αιμομιξία με τον ανιψιό της. Η μετέπειτα μοίρα της δεν είναι γνωστή. Ο σύζυγός της είχε πιο πριν χρηματίσει έπαρχος της πόλης της Ρώμης (praefactus urbi Romae) περί το 27 μ.Χ., αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 30 μ.Χ., ανθύπατος (proconsul) της Ασίας το 40 ή 41, απεσταλμένος του Αυγούστου ως αντιπραίτορας στην επαρχία της Συρίας (legatus Augusti pro praetore provinciae Syriae) μεταξύ των ετών π. 45 - 49. Αργότερα αποκαταστάθηκε και ανακαλέστηκε από την εξορία από τον Βεσπασιανό· ο γιος του Αυτοκράτορα, ο Δομιτιανός, νυμφεύτηκε την εγγονή τους Δομιτία Λογγίνα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο ύπατο το 30 και είχε τέκνα:
 Κασσία Λογγίνα γενν. π. 35, παντρεύτηκε τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο στρατηγό. Η κόρη τους:
 Δομιτία Λογγίνα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
 Κάσσιος Λέπιδος γενν. π. 55, με άγνωστη σύζυγο είχε τέκνο:
 Κασσία Λεπίδα γενν. π. 80, παντρεύτηκε τον Γάιο Ιούλιο Αλέξανδρο Βερενικιανό γενν. π. 80, ύπατο το 116 και ανθύπατο της Ασίας το 132. Κόρη τους ήταν η Ιουλία Κασσία Αλεξάνδρα.

Πηγές
 E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III, Berlin, 1933

Παραπομπές
Μαρκία Φουρνίλλα

Η Μαρκία Φουρνίλλα, λατιν. Marcia Furnilla ήταν Ρωμαία ευγενής, που έζησε τον 1ο αι. Ήταν η 2η σύζυγος του Τίτου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Κουίντου Μάρκιου Βάρεα Σούρα συγκλητικού και της Αντωνίας Φουρνίλλας. Ο πατέρας της ήταν από το γένος των Μαρκίων, που ήταν ευγενής και διακεκριμένη οικογένεια. Αδελφή της ήταν η Μαρκία, μητέρα τού Αυτοκράτορα Τραϊανού.

Ο πατέρας της ήταν φίλος του Βεσπασιανού, που ήταν πατέρας τού Τίτου. Θείος εκ πατρός της ήταν ο Κουίντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος συγκλητικός, πατέρας της Μάρκια Σερβίλια Σοράνα. Πάππος εκ πατρός της ήταν ο Κουίντος Μάριος Βάρεα Σοράνος ύπατος το 34 και αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) της επαρχίας της Αφρικής το 41-43. Εκ μητρός πάππος της μάλλον ήταν ο Άουλος Αντώνιος Ρούφος αντικαταστάτης ύπατος το 45.

Η Μαρκία Φουρνίλλα γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Ρώμη. Παντρεύτηκε τον Τίτο, που ήταν χήρος από τον πρώτο του γάμο, το 63· ο γάμος είχε κανονιστεί από τους γονείς τους. Ο γάμος πρόσθεσε κύρος στον Τίτο και προώθησε την πολιτική του σταδιοδρομία, καθώς, όπως ο Σουητώνιος περιγράφει, η Μ. Φουρνίλλα ήταν μία γυναίκα με πολύ καλές διασυνδέσεις. Στις 17 Σεπτεμβρίου 64 η Φουρνίλλα γέννησε την κόρη τους Φλαβία Ιουλία Τίτου στη Ρώμη.

Όπως και ο πρώτος γάμος τού Τίτου και αυτός εδώ ήταν σύντομος: η οικογένεια της Φουρνίλλα συνδεόταν με αντιπάλους του Αυτοκράτορα Νέρωνα και έπειτα από την αποτυχία της συνωμοσίας τού Πίσωνα το 65 οι συγγενείς της έχασαν την εύνοια του Αυτοκράτορα. Ο Τίτος, που δεν ήθελε να συνδέεται με δυνητικούς ανατροπείς, διέκοψε το γάμο με τη Φουρνίλλα, συνέχισε όμως να ανατρέφει την κόρη τους.

Η μετέπειτα μοίρα της Φουρνίλλας δεν είναι γνωστή. Όταν απεβίωσε, τοποθετήθηκε μαζί με τη μητέρα της στο μαυσωλείο του Γάιου Σουλπίκιου Πλατορίνου, ενός αξιωματούχου της περιόδου τού Αυγούστου και της αδελφής του Σουλπικίας Πλατορίνας, στη Ρώμη.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Τίτο Φλάβιο Βεσπασιανό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνο:
 Ιουλία Φλαβία 64 - 91, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Τίτο Φλάβιο Σαβίνο IV ύπατο το 82.

Πηγές
 Pauly-Wissowa, RE 14.2, 1535-1600.
 Brian W. Jones. The Emperor Domitian.

Παραπομπές
Cyprus Today

Η Cyprus Today είναι η κορυφαία αγγλόφωνη εφημερίδα στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ιδρύθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1991, εκδίδεται δύο φορές την εβδομάδα και έχει πολυεθνικό προσωπικό. Η εφημερίδα περιέχει άρθρα από την Κύπρο (ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές) καθώς και διεθνείς ειδήσεις, ψυχαγωγικά και αθλητικά θέματα.

Ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας είναι ο Τζιλ Φρέιζερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Εβδομαδιαίες εφημερίδες
Ομοσπονδία Τουρκοκυπριακών Συνδικάτων

Η Ομοσπονδία Τουρκοκυπριακών Συνδικάτων (TURK-SEN) είναι μια ομοσπονδία εννέα συνδικάτων στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Είναι συνδεδεμένη με τη Διεθνή Συνδικαλιστική Συνομοσπονδία και τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Η ομοσπονδία εδρεύει στην Βόρεια Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1954 και σήμερα έχει 12.000 μέλη.

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Türk-Sen επίσημη ιστοσελίδα.

Συνδικαλιστικά σωματεία στη Κύπρο
Μαρκία (μητέρα του Τραϊανού)

Η Μαρκία, λατιν. Marcia (π. 29 - πριν το 100) από το γένος των Μαρκίων Βάρεα ήταν ευγενής της αρχαίας Ρώμης και η μητέρα του Τραϊανού.

Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Κουίντου Μάρκιου Βάρεα Σούρα συγκλητικού και της Αντωνίας Φουρνίλλας. Η οικογένειά της ήταν πληβείοι ευγενείς με πολιτική επιρροή. Ο πατέρας της ήταν φίλος τού Βεσπασιανού, μετέπειτα Αυτοκράτορα. Η μικρότερη αδελφή της Μαρκία Φουρνίλλα παντρεύτηκε τον γιο τού Βεσπασιανού, τον Τίτο και είχαν κόρη την Ιουλία Φλαβία.

Αδελφός τού πατέρα της Μαρκίας ήταν ο Κουίντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος συγκλητικός, πατέρας της Μαρκίας Σερβιλίας Σοράνας. Εκ πατρός πάππος της ήταν ο Κουίντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 34 και ανθύπατος (proconsul) της επαρχίας της Αφρικής το 41-43, ενώ εκ μητρός πάππος της θα μπορούσε να είναι ο Άουλος Αντώνιος Ρούφος αντικαταστάτης ύπατος το 45. Η οικογένεια της Μαρκίας συνδεόταν με τους αντιπάλους τού Νέρωνα· όταν το 65 αποκαλύφθηκε η συνωμοσία τού Πίσωνα, οι συγγενείς της έχασαν την εύνοια τού Αυτοκράτορα.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Κατά τη βασιλεία τού Κλαυδίου (41-54) παντρεύτηκε τον Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό τον Πρεσβύτερο, Ρωμαίο στρατηγό και συγκλητικό από την Ισπανία. Αυτός καταγόταν από την Ιτάλικα (πόλη κοντά στη σημερινή Σεβίλλη), που βρισκόταν στην επαρχία της Βαιτικής (Νότιας Ισπανίας). Έπειτα από τον γάμο τους, έζησαν στην Ιτάλικα. Η Μαρκία κατείχε αργιλοφόρα εδάφη (Figlinae Marcianae) στη βόρειο Ιταλία. Όταν η Μαρκία απεβίωσε, ο Τραϊανός κληρονόμησε αυτές τις ιδιοκτησίες από τη μητέρα του. Δεν γνωρίζουμε αν η Μαρκία έζησε μετά το 98 για να δει τον γιο της Αυτοκράτορα.

Υστεροφημία
Περί το 100 ο γιος της Τραϊανός ίδρυσε την αποικία στη βόρειο Αφρική με το όνομα Colonia Marciana Ulpia Traiana Thamugadi, νυν Τίμγκαντ της Αλγερίας. Ο Αυτοκράτορας ονόμασε την πόλη προς τιμήν της μητέρας του και τού πατέρα του.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό τον Πρεσβύτερο, Ρωμαίο στρατηγό και συγκλητικό από την Ισπανία και είχε τέκνα:
 Ουλπία Μαρκιανή 48 - 112/114, παντρεύτηκε τον Γάιο Σαλόνιο Ματίντιο Πατρουίνο, πλούσιο συγκλητικό που έγινε προέχων (praetor). Κόρη τους ήταν η:
 Σαλονία Ματιδία 68 - 119, παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο ανθύπατο και αντικαταστάτη ύπατο.
 Μάρκος Ούλπιος Τραϊανός 53 - 117, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

Πηγές
  Pauly-Wissowa, RE 14.2, 1535-1600.
 J. K. Evans (1979). "The Trial of P. Egnatius Celer". The Classical Quarterly. 29 (1): 198–202. JSTOR 638620.
 Strobel, Karl (2010). Kaiser Traian (in German). Regensburg: Friedrich Pustet. p. 41. ISBN 9783791721729.

Δυναστεία των Αντωνίνων
Λάρισα Φρικωνίς

Η Λάρισα Φρικωνίς ήταν αρχαία Ελληνική πόλη κατά την εποχή του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.) που βρίσκεται στην σημερινή επαρχία Σμύρνης, στην Τουρκία. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται σε μια κορυφή λόφου δίπλα στο σημερινό χωριό Buruncuk. Ο κεντρικός δρόμος προς το Τσανάκκαλε από την Σμύρνη φτέρει τον ίδιο λόφο, κάνοντας μια σημαντική καμπύλη στα βορειοδυτικά. Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι η Λάρισα βρίσκεται πολύ κοντά στον Έρμο ποταμό, που σχημάτιζε μια εύφορη πεδιάδα στο δικό της δέλτα, με το αλλουβιακό έδαφος να μεταφέρεται από την ενδοχώρα της Μ.Ασίας.

Η πόλη χτίστηκε κατά την τρίτη χιλιετία π.Χ. Επέζησε σε όλες τις περσικές και Ελληνιστικές περιόδους, αν και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου το 405 π.Χ. Η Λάρισα ανοικοδομήθηκε μετά τον πόλεμο αλλά καταστράφηκε από τους Κέλτες το 279 π.Χ. Είναι γνωστή ως μία από τις δώδεκα πόλεις της Αιολικής Γης.

Οι πρώτες ανασκαφές στη Λάρισα ξεκίνησαν το 1902 από Σουηδούς και Γερμανούς αρχαιολόγους. Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν για έρευνες στη Στοκχόλμη και στα αρχαιολογικά μουσεία της Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές

Αρχαίες πόλεις της Αιολίδας
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Επαρχία Κουσναρενκόφσκι

Η επαρχία Κουσναρενκόφσκι ( ή ) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις πενήντα τέσσερις στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της δημοκρατίας και συνορεύει με την επαρχία Μπίρσκι στο βορρά, την επαρχία Μπλαγκοβεστσένσκι στα βορειοανατολικά και τα ανατολικά, την επαρχία Ουφίμσκι στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, την επαρχία Τσιμίνσκι στα νότια, την επαρχία Μπλαγκοβάρσκι στα νότια και νοτιοδυτικά, την επαρχία Τσεκμαγκουσέφσκι στα δυτικά, και την επαρχία Ντιουρτιουλίνσκι στα βορειοδυτικά. Η έκταση της επαρχίας είναι 1.717,77 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο είναι η αγροτική περιοχή (σέλο) του Κουσναρένκοβο. Στην Απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ήταν 27.491 άτομα, με τον πληθυσμό του Κουσναρένκοβο να αποτελεί το 35.9% του αριθμού αυτού.

Η επαρχία ιδρύθηκε το 1930.

Ιστορία 
Το κέντρο ιδρύθηκε το 1930.

Διοικητική και δημοτική οργάνωση 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Κουσναρενκόφσκι είναι μια από τις πενήντα τέσσερις επαρχίες στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Η επαρχία χωρίζεται σε δώδεκα σελσοβιέτ που περιλαμβάνουν εξήντα εννέα αγροτικές περιοχές. Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχία έχει συσταθεί ως Δημοτικό Διαμέρισμα Κουσναρενκόφσκι. Τα δώδεκα σελσοβιέτ ενσωματώνονται ως δώδεκα αγροτικοί οικισμοί εντός του δημοτικού διαμερίσματος. Το σέλο του Κουσναρένκοβο χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο της διοικητικής και δημοτικής επαρχίας.

Παραπομπές

Σημειώσεις
Ευδοκία Δεκαπολίτισσα

Η Ευδοκία Δεκαπολίτισσα ήταν Αυτοκράτειρα, ως σύζυγος τού Μιχαήλ Γ΄ τού μέθυσου από τον Οίκο της Φρυγίας ή του Αμορίου, τελευταίου Αυτοκράτορα του Οίκου αυτού.

Βιογραφία

Ο γάμος της
Ο Μιχαήλ Γ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Θεόφιλο στον θρόνο το 842, αν και ήταν δύο ετών μόνο. Η μητέρα του Θεοδώρα μετέπειτα αγία και ο Θεόκτιστος αξιωματούχος τού κράτους ανέλαβαν μαζί την αντιβασιλεία. Το 855 ο Μιχαήλ Γ΄ έγινε 15 ετών και έκανε σχέση με την Ευδοκία Ιγγερίνα 9η απόγονο της Μαρίας, αδελφής τού Ηρακλείου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Η Θεοδώρα δεν επιδοκίμαζε την Ιγγερίνα και οργάνωσε μία συγκέντρωση υποψηφίων συζύγων για τον γιο της. Μία από αυτές ήταν η Ευδοκία Δεκαπολίτισσα. Δεν γνωρίζουμε άλλα στοιχεία, όμως οι υποψήφιες ήταν όλες με ευγενική καταγωγή και είχαν σχέση με την Αυλή. Το ίδιο είχε γίνει και πιο πριν για τον Θεόφιλο: σε μία όμοια συγκέντρωση είχε επιλεγεί η Θεοδώρα από την Ευφροσύνη των Ισαύρων μητριά τού Θεοφίλου. Έτσι και τώρα η Θεοδώρα επέλεξε την Ευδοκία ως νύφη της, ενώ δεν επετράπη στον Μιχαήλ Γ΄ να διαλέξει. Η Δεκαπολίτισσα έγινε Αυτοκράτειρα.

Αυτοκράτειρα
Ο Μιχαήλ Γ΄ έμοιαζε να αγνοεί τη νέα του σύζυγο και να συνεχίζει τη σχέση του με την Ιγγερίνα. Υπήρχε αντιπαράθεση αυτού με τους αντιβασιλείς, η οποία έφθασε στο αποκορύφωμά της τον Νοέμβριο τού 855: ο Μιχαήλ Γ΄ οργάνωσε τη δολοφονία τού Θεοκτίστου και την εκτόπιση της μητέρας του από την αντιβασιλεία. Στο πραξικόπημα βοήθησε ο θείος του Βάρδας (αδελφός της Θεοδώρας), ο οποίος αντικατέστησε τους αντιβασιλείς.

Στις αρχές του 856 ο Αυτοκράτορας περιόρισε τις επιζήσασες αδελφές του σε μονές. Τον Μάρτιο τού ίδιου έτους αφαιρέθηκε ο τίτλος της Αυγούστας από τη Θεοδώρα, της επετράπη όμως να διαμένει στο Παλάτι. Το επόμενο έτος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον τού γιού της και εξαναγκάστηκε να ακολουθήσει τις θυγατέρες της ως μοναχή τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο τού 857.

Δεν γνωρίζουμε τη στάση της Δεκαπολίτισσας κατά τη διάρκεια των συμβάντων αυτών. Αν και ήταν η νόμιμη σύζυγός του, αγνοείτο από τον Μιχαήλ Γ΄. Μάλιστα δύο τέκνα της Ιγγερίνας, ο Λέων ΣΤ΄ και ο Πατριάρχης Στέφανος Α΄ θεωρούνται τέκνα τού Μιχαήλ Γ΄ από αυτήν. Η Δεκαπολίτισσα συνέχισε να είναι Αυτοκράτειρα ως τη δολοφονία τού Μιχαήλ Γ΄ από τον Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα στις 23-24 Σεπτεμβρίου 867. Η Ευδοκία δεν βλάφτηκε από τον Βασίλειο Α΄ και επέστρεψε στην οικογένειά της ως χήρα. Δεν επανεμφανίζεται στις ιστορικές πηγές.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Γ΄ τον Μέθυσο από τον Οίκο της Φρυγίας ή τού Αμορίου, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Garland, Lynda (1999). Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium, AD 527–1204. London and New York: Routledge. ISBN 978-0-415-14688-3.

Παραπομπές
Ο Φαντομάς

Ο Φαντομάς (γαλλικά: Fantômas) είναι γαλλική κωμωδία παραγωγής του 1964, σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ. Πρωταγωνιστούν ο Λουί ντε Φυνές, Ζαν Μαρέ και η Μιλέν Ντεμονζό.

Πλοκή 
Μετά από μια παράτολμη ληστεία κοσμημάτων με την υπογραφή του "Φαντομά", ο αστυνόμος Ζυβ ισχυρίζεται στα τηλεοπτικά κανάλια ότι ο Φαντομάς δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, αλλά προϊόν φαντασίας και γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Θέλοντας να αποσπάσει το δημόσιο ενδιαφέρον, ο δημοσιογράφος Φαντόρ δημοσιεύει μια ψευδή συνέντευξη του κακοποιού. Ο Φαντομάς δεν εκτιμά καθόλου αυτό το αστείο και απαγάγει τον Φαντόρ για να του δώσει ένα μάθημα.

Στη συνέχεια ο Φαντομάς που είναι ειδικός στις μεταμφιέσεις επιχειρεί μια ακόμα πιο παράτολμη ληστεία αυτή την φορά, φορώντας τη μάσκα του Φαντόρ.

Διανομή ρόλων 
 Λουί ντε Φυνές ως Αστυνόμος Ζυβ
 Ζαν Μαρέ ως Φαντομάς/Φαντόρ
 Μιλέν Ντεμονζό ως Έλεν
 Ρομπέρ Νταλμπάν ως εκδότης

Υποδοχή 
Η ταινία ήταν η πέμπτη πιο δημοφιλής ταινία στο γαλλικό box office το 1964 με εσόδα 33 εκατομμύρια δολάρια και 4.492.419 εισητήρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ
Γαλλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1964
Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κλαυδία Μαρκέλλα η Νεότερη

Η Κλαυδία Μαρκέλλα η Νεότερη ήταν Ρωμαία πολιτικός. Όταν η μητέρα της ήταν έγκυος μάλλον στην Κλαυδία Μαρκέλλα τη Νεότερη (γενν. π. 40 π.Χ.), ο  Γάιος Κλαύδιος Μάρκελλος ο Νεότερος απεβίωσε και για λόγους συμμαχιών, ο θείος της, ο καίσαρας Αύγουστος, την πάντρεψε αμέσως με τον Μάρκο Αντώνιο. Έτσι, όταν γεννήθηκε η Κλαυδία Μαρκέλλα, ανατράφηκε στο κλίμα της μετά τη Ναυμαχία του Ακτίου (το 31 π.Χ.) εποχής. 

Παντρεύτηκε γύρω στα 15 της, όπως και οι τρεις αδελφές της, πρώτα τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλλα Αππιανό ύπατο το 12 π.Χ. και είχε δύο τέκνα, την Κλαυδία Πούλχρα και τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Βαρβάτο. Ενώ ήταν ύπατος, ο σύζυγός της απεβίωσε το 12 π.Χ. 

Αργότερα η Κ. Μαρκέλλα παντρεύτηκε τον Λεύκιο Αιμίλιο Λέπιδο Παύλο ύπατο το 34 π.Χ. και τιμητή (censor). Αυτός ήταν χήρος με τρία παιδιά ήδη. Ο γάμος συνέδεσε δύο αξιότιμα δημοκρατικά γένη και τα έδεσε στενότερα με τον κύκλο του αυτοκράτορα. Απέκτησαν έναν γιο, τον Παύλο Αιμίλιο Ρέγκουλο, που υπηρέτησε ως ταμίας (quaestor) κατά την περίοδο του Τιβερίου (14 μ.Χ. - 37).

Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν, ότι μετά από αυτό έγινε ο πρώτος της γάμος. Αν όμως θεωρήσουμε, ότι ο πρώτος γάμος της έγινε το 15 π.Χ., όταν ήταν 25 ετών, τότε θα ήταν πολύ μεγάλη για πρώτο γάμο· επίσης θα έπρεπε να παντρευτεί και κάνει δύο τέκνα ως το 12 π.Χ. Όμως οι δύο ετεροθαλείς, νεότερες αδελφές της (από τον δεύτερο γάμο της μητέρας της με τον Μ. Αντώνιο) παντρεύτηκαν 15 ετών και από αυτές η Αντωνία η Νεότερη έκανε το πρώτο της παιδί το 15 π.Χ. 

Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Κρίστιαν Σεττιπάνι, όταν απεβίωσε ο Λ. Αι. Λέπιδος Παύλος, η Κ. Μαρκέλλα η Νεότερη έκανε τρίτο γάμο με τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλλα Μεσσαλίνο (π. 36 π.Χ. - μετά το 21 μ.Χ.), ύπατο το 4 π.Χ. Έκαναν ένα τέκνο, τη Βαλερία Μεσσάλλα περί το 10 π.Χ., που παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βιψτάνο Γάλλο, προέχοντα (praetor) το 17 μ.Χ. Όμως ο Μ. Β. Μεσσάλλα Μεσσαλλίνος ήταν 4 έτη μικρότερός της· αυτό δεν αποκλείει τον γάμο, αλλά κατά τη Ρωμαϊκή παράδοση είναι πολύ απίθανο να έχει γίνει.

Σε έναν τύμβο κοντά στη Ρώμη έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές από σκλάβους και απελεύθερους της Κ. Μαρκέλλας της Νεότερης. Ένα μικρό κτήριο εναπόθεσης τεφροδόχων (columbarium) μεταξύ της Βία Αππία και Βία Λατίνα στη Ρώμη, ανήκει στην οικογένειά της· σύμφωνα με επιγραφικά στοιχεία, η εργασία σε αυτό ολοκληρώθηκε το 10 μ.Χ., όταν καθορίστηκαν οι τεφροδόχες υδρίες για τους ιδιοκτήτες της συνεργασίας, που είχε κτίσει το κτήριο.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε π. το 15 π.Χ. πρώτα τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Αππιανό ύπατο το 12 π.Χ. και είχε τέκνα:
 Κλαυδία Πούλχρα 14 π.Χ. - 26 μ.Χ., παντρεύτηκε τον Πόπλιο Κουινκτίλιο Βάρο στρατηγό, που ηττήθηκε με τρεις λεγεώνες το 9 μ.Χ. από τους Γερμανούς του Αρμίνιου στον Τευτοβούργιο Δρυμό.
 Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλα Βαρβάτος, ύπατος το 20 μ.Χ. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λεπίδα τη Νεότερη και είχε τέκνο:
 Βαλερία Μεσσαλίνα, παντρεύτηκε τον Κλαύδιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 12 π.Χ. απεβίωσε ο Μ. Β. Μεσσάλλα Αππιανός και η Κ. Μαρκέλλα η Νεότερη έκανε αργότερα δεύτερο γάμο με τον Λεύκιο Αιμίλιο Λέπιδο Παύλο ύπατο το 34 π.Χ. και είχε τέκνο:
 Παύλος Αιμίλιος Ρέγκουλος, quaestor (ταμίας) επί Τιβερίου (14 μ.Χ. - 37).

Παραπομπές
Σπρίνγκμποκς Αττικής

Η Σπρίνγκμποκς Αττικής είναι είναι ένας από τους πιο πετυχημένους Συλλόγους ράγκμπι στην Ελλάδα, με έδρα την Αθήνα.

Ιστορία 
Ο Σύλλογος ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2000. Πολλά από τα ιδρυτικά του μέλη κατάγονται από τη Νότια Αφρική, της οποίας η εθνική ομάδα ονομάζεται Σπρίνγκμποκς, εξ' ου και το όνομα. Ο Ελληνικός Σύλλογος αναγνωρίζεται επισήμως ως ερασιτεχνικός αθλητικός Σύλλογος (Ν.2725/1999) και συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι γιούνιον ανδρών από 2005 που διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ (η οποία το 2014 απορροφήθηκε από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος). Κέρδισε για πρώτη φορά το Εθνικό Πρωτάθλημα Ράγκμπι τη σεζόν 2011-2012.

Τροπαιοθήκη 

Πρωτάθληματα Ελλάδος Rugby Union

 Πρωτάθλημα Ελλάδας ράγκμπι ανδρών 2011-2012

Κύπελλα Ελλάδος
 Κύπελλο Ελλάδος Grass σεζον 2013-14
 Κύπελλο Ελλάδος Grass σεζον 2014-15

Πρωταθλήματα Ελλάδος Rugby Sevens
 Πρωτάθλημα Ελλάδος σεζον 2007-08
 Πρωτάθλημα Ελλάδος σεζον 2013-14

Ρόστερ Πρωταθλητών 2012

Ακαδημίες 
Οι Σπρίνγκμποκς διαθέτουν

 Ομάδα Βετεράνων
20 άτομα, εκ των οποίων 12 έχουν δελτία και συμμετέχουν στην ομάδα ανδρών

 Ομάδα Γυναικών
Υπό ανάπτυξη

 Ακαδημία Νέων
Παιδιά ηλικίας 5-17 ετών

Στις αρχές του 2001, η Ακαδημία αποτελεί μέρος του συλλόγου Attica Springboks Rugby.

Πολλοί νέοι της Ακαδημίας, προέρχονται από την Ελληνογαλλική Σχολή Αθηνών, γεγονός που οφείλεται στην εθελοντική συμμετοχή της ομάδας στην "Έναρξη της εθνικής ημέρας του σχολικού αθλητισμού" και στη δράση "Νοιώστε σπορ", ένα πρόγραμμα που συνδιοργανώνεται με το Γαλλικό Υπουργείο επί των σπορ, και τη Γαλλική Εθνική Επιτροπή των Ολυμπιακών Σπορ CNOSF''' με στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά στις ωφέλειες των σπορ για την υγεία.

Η Ακαδημία έχει ως στόχο, όχι μόνο την εκμάθηση των κανόνων και της τεχνικής του rugby, αλλά επίσης τη μύηση στο πνεύμα αυτού του σπορ και στις αξίες του: φιλία, συνεργασία, ομαδικό πνεύμα, σεβασμός του αντιπάλου, βασικές αξίες για να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Αποστολή της Ομάδας μας είναι να διατηρήσει σταθερές σχέσεις με το σχολικό περιβάλλον, ώστε να επιτρέψει στα παιδιά να προετοιμαστούν και να προσαρμοστούν καλύτερα για μια κοινωνία σε πλήρη μετάλλαξη, που πρέπει να καταπολεμήσει την αγένεια και να δεχτεί το συλλογικό πνεύμα, βάση του αυτοελέγχου μας και εγγύηση για το μέλλον μας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Attica Springboks RFC
 Hellenic Rugby Federation
 http://www.rugbynews.gr
 https://web.archive.org/web/20191118051604/http://rugbyunion.gr/

Ράγκμπι γιούνιον στην Ελλάδα
Συνέλευση της Δημοκρατίας (Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου)

Η Συνέλευση της Δημοκρατίας () είναι το κοινοβούλιο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.

Εκλογικό σύστημα 
Αποτελείται από 50 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία από μετριασμένη αναλογική εκπροσώπηση. Ένα κόμμα πρέπει να πληρεί το ελάχιστο όριο εισόδου (5% της συνολικής ψήφου) για να κερδίσει έδρες. Το κοινοβούλιο αποτελείται από 50 Βουλευτές, που επιλέγονται από έξι εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες ταυτίζονται με τις επαρχίες της χώρας: Λεφκόσα, Γκαζιμαγκούσα, Γκίρνε, Γκιουζέλγιουρτ, Λέφκε και Ίσκελε.

Στις τουρκοκυπριακές κοινοβουλευτικές εκλογές, οι ψηφοφόροι θα ψηφίσουν για μεμονωμένους υποψηφίους. Υπάρχουν δύο τρόποι για να ψηφίσουν.

 Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν για ένα κόμμα, το οποίο στην πραγματικότητα είναι κάθε υποψήφιος από αυτή την επαρχία. Ο εκλογέας μπορεί να δώσει περαιτέρω προτεραιότητα στους Βουλευτές σε αυτό το είδος της ψηφοφορίας.
 Εναλλακτικά, ο ψηφοφόρος μπορεί να επιλέξει ένα κόμμα, αλλά να ψηφίσουν υποψηφίους από διαφορετικά κόμματα. Σε αυτό το είδος της μικτής ψηφοφορίας, ο εκλογέας δεν μπορεί να επιλέξει περισσότερες από τον αριθμό των Βουλευτών που έχουν οριστεί για κάθε περιοχή.

Τρέχουσα σύνθεση 

Μετά τις εκλογές της 23ης Ιανουαρίου 2022, το Κόμμα Εθνικής Ενότητας, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Αναγέννηση σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας με Πρωθυπουργό τον Φαΐζ Σουτσούογλου.Στις 3 Μαρτίου 2022 η Συνέλευση έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση με 29 ψήφους υπέρ και 20 κατά. Στη συνεδρίαση της 7ης Μαρτίου 2022 ο Ζόρλου Τόρε εξελέγη Πρόεδρος της Συνέλευσης με 27 ψήφους υπέρ και 21 κατά.

Παραπομπές 

Τουρκικης Δημοκρατιας της Βορειας Κυπρου Συνελευση
Συνελευση
Ο Φαντομάς εναντίον Σκότλαντ Γιαρντ

Ο Φαντομάς εναντίον Σκότλαντ Γιαρντ (γαλλικά: Fantômas contre Scotland Yard), είναι γαλλική κωμωδία παραγωγής του 1967 σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ και πρωταγωνιστούν οι Λουί ντε Φυνές, Ζαν Μαρέ και η Μιλέν Ντεμονζό.

Πλοκή 
Στη τρίτη ταινία  της τριλογίας, ο Φαντομάς θα επιβάλλει στους πλούσιους ανά την υφήλιο έναν ετήσιο "φόρο ζωής" απειλώντας να σκοτώσει εκείνους που θα  τολμήσουν να μην πληρώσουν τον φόρο. Την αρχή ο Φαντομάς θα την κάνει με τον  Λόρδο ΜακΡάσλεϊ, που διαμένει στη Σκωτία, ο οποίος θα προσκάλεσει στον Πύργο του τον δημοσιογράφο Φαντόρ (Ζαν Μαρέ) και τον αστυνόμο Ζυβ (Λουί ντε Φυνές), να τον βοηθήσουν για να στήσει μια παγίδα στον ασύλληπτο κακοποιό.

Διανομή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Αντρέ Υνεμπέλ
Γαλλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1967
Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία
Βορειοδυτικό Αεροδρόμιο της Κορυτσάς

Το Βορειοδυτικό Αεροδρόμιο της Κορυτσάς  είναι ένα αεροδρόμιο, το οποίο εξυπηρετεί τη Κορυτσά, μια πόλη στη νοτιοανατολική Αλβανία. Ο συνολικός αεροδιάδρομος του έχει μήκος 2.278 μέτρων και βρίσκεται σε υψόμετρο 203 μέτρων. Η Αλβανία έχει ήδη προβεί σε κινήσεις και ετοιμάζεται στο κοντινό μέλλον να το κάνει το δεύτερο μεγαλύτερο διεθνές αεροδρόμιο τις χώρας.

Δείτε επίσης 

Κατάλογος αεροδρομίων στην Αλβανία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το αεροδρόμιο ρεκόρ για Korçë Βορειοδυτικά του Αεροδρομίου στο Landings.com.
Αεροδρόμια στην Αλβανία
Συναγωγή της Λάρνακας

Η συναγωγή της Λάρνακας βρίσκεται στο παραθαλάσσιο θέρετρο και πόλη της Λάρνακας της Κύπρου. Η συναγωγή εγκαινιάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 2005. Είναι η πρώτη και μοναδική συναγωγή του νησιού. Μέχρι τα εγκαίνιά της η Κύπρος ήταν η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς συναγωγή.

"Αυτό είναι ένα ιστορικό γεγονός για την Κύπρο," δήλωσε ο αρχιραβίνος του Ισραήλ Γιόνα Μέτζγκερ, μπροστά σε ένα πλήθος 100 ατόμων, κατά την τελετή εγκαινίων. "Είμαστε πολύ χαρούμενοι που η Κύπρος είναι ανοιχτή σε όλες τις θρησκείες." Ο Πεύκιος Γεωργιάδης, υπουργός παιδείας τότε, δήλωσε ότι "Η Κύπρος είναι ένα κράτος όπου όλες οι θρησκείες είναι ανεκτές και χαιρετίζουμε την Εβραϊκή συναγωγή,". 

Η τελετή περιελάμβανε τα εγκαίνια τοράς και τοποθέτηση ακρογωνιαίου λίθου για την μίκβεχ. Η κοινότητα έχει το δικό της νεκροταφείο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εβραϊκή Κύπρος
 Ραββινάτο της Κύπρου
Λάρνακα
Συναγωγές στην Κύπρο
Σιλόνγκ

Το Σιλόνγκ (Χάσι: Shillong) είναι πόλη στα βορειοανατολικά της Ινδίας και πρωτεύουσα της Μεγκαλάγια. Το όνομα σημαίνει "Η Κατοικία των Νεφών" και είναι ένα από τα μικρότερα κρατίδια στην Ινδία. Είναι η έδρα της επαρχίας Ανατολικών Λόφων Χάσι και βρίσκεται σε υψόμετρο 1.496 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, με το υψηλότερο σημείο να αποτελεί η κορυφή Σιλόνγκ ύψους 1.966 μέτρων. Η Σιλόνγκ είναι η 330ή πιο πολυπληθής πόλη στην Ινδία, με πληθυσμό 143.229 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Λέγεται ότι οι λόφοι γύρω από την πόλη θύμιζε στους Ευρωπαίους αποίκους της Σκωτίας τη χώρα τους. Ως εκ τούτου, αναφερόταν ως "Σκωτία της Ανατολής".

Το Σιλόνγκ είχε επιλεγεί ως έδρα της νέας διοίκησης λόγω της βολικής τοποθεσίας μεταξύ των κοιλάδων του Βραχμαπούτρα και Σούρμα και περισσότερο επειδή το κλίμα της Shillong ήταν πολύ πιο δροσερό απ'ότι στη τροπική Ινδία. Το Σιλόνγκ παρέμεινε πρωτεύουσα του αδιαίρετου Άσαμ μέχρι τη δημιουργία της πολιτείας Μεγκαλάγια, στις 21 Ιανουαρίου του 1972, όταν το Σιλόνγκ έγινε η πρωτεύουσα της Μεγκαλάγια και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από το Ντισπούρ στο Γκαουχάτι.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ινδίας