joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εθνική Κύπρου (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου είναι ομάδα που εκπροσωπεί την Κύπρο στις διεθνείς διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) η οποία είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) από το 1974.

Η εθνική Κύπρου έχει συμμετάσχει σε προκριματικούς αγώνες για τα τελικά Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ χωρίς να καταφέρει να προκριθεί. Ανήκει στη δεύτερη  κατηγορία του συστήματος προκριματικών Ευρωμπάσκετ.

Ιστορία 
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου συμμετέχει σε διεθνή και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Το 2005 έλαβε μέρος στην Πανεπιστημιάδα, όπου τερμάτισε 26η μεταξύ 30 χωρών. Επίσης, ήταν φιναλίστ δύο φορές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών, το 1990 και το 1994. Τα αποτελέσματα της ομάδας έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Μετείχε επανειλημμένα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών, ενώ το 2003 προκρίθηκε στην ημιτελική φάση των προκριματικών του Ευρωμπάσκετ.

Η Κύπρος αγωνίζεται στο τμήμα Β του συστήματος του Ευρωμπάσκετ. Η ομάδα μετείχε στο Β΄ Όμιλο των προκριματικών του Ευρωμπάσκετ 2009 Προκριματικοί με αντιπάλους τις εθνικές ομάδες της Λευκορωσίας, της Ελβετίας, της Ρουμανίας και της Αλβανίας. Οι αγώνες έλαβαν χώρα το Σεπτέμβριο του 2008.

ΑΜΚΕ 
Η Εθνική Ανδρών συμμετέχει από το 1985 στους ΑΜΚΕ (Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης), όπου σε 15 συμμετοχές μετράει 9 χρυσά, 2 αργυρά, 2 χάλκινα ενώ δύο φορές κατέλαβε την 5η θέση.

Στατιστικά 
Έως και τον Νοέμβριο του 2022, εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Κύπρου βρισκόταν στην 80η θέση με βάση την κατάταξη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA Ranking).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της Κ.Ο.Κ.

Ανδρων
Κυπρου
Νίκος Σεργιανόπουλος

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος (Δράμα 24 Σεπτεμβρίου 1952 - Αθήνα 4 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και της  τηλεόρασης, ιδιαίτερα δημοφιλής στη δεκαετία του 1990. Ήταν πρωταγωνιστής στις πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές Δυο ξένοι (1997 - 1999) και Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη (2002 - 2004). 

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος δολοφονήθηκε τα ξημερώματα της 4ης Ιουνίου του 2008, στο σπίτι του στο Παγκράτι. Στις 26 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς ομολόγησε, ως ένοχος της δολοφονίας του, ο γεωργιανής καταγωγής Ντέιβιντ Μουρτικνέλι.

Βιογραφία
Σπούδασε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος από όπου αποφοίτησε το 1979, και σχεδόν αμέσως εντάχτηκε στο δυναμικό της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης». Με την Πειραματική Σκηνή του δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει σε σημαντικούς ρόλους του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.

Έχει παίξει και πρωταγωνιστήσει σε πολλά θεατρικά έργα ως μέλος της Πειραματικής Σκηνής της "Τέχνης" (1979-1983), του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1983-1993), του θεάτρου "Αθηνών" (1993), αλλά και του θεάτρου "Βεάκη" (2001), όπως επίσης και στην τηλεόραση με σημαντικότερο τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Δύο Ξένοι (1997-1999). Πρωταγωνίστησε επίσης στην σειρά Οι Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη (2002-2004). Η τελευταία του τηλεοπτική σειρά ήταν Η εξαφάνιση (2008).

Ο ηθοποιός δολοφονήθηκε στις 4 Ιουνίου 2008 με 21 μαχαιριές. Βρέθηκε γυμνός στο σαλόνι του μέσα σε μια λίμνη αίματος από την οικιακή βοηθό του σπιτιού, ενώ το μαχαίρι του εγκλήματος εντοπίστηκε στην κουζίνα. Ως δολοφόνος εντοπίστηκε, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ο Ντέιβιντ Μουρτικνέλι.

Έργα

Θέατρο

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο imdb.com
 ntng.gr, Συνεργασίες με το ΚΘΒΕ
 piramatikiskini.gr, Ρεπερτόριο 1979 έως σήμερα
 theatroalma.gr, Από το Θέατρο Αθηνών στο Θέατρο Άλμα

Δολοφονημένοι
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κοίος

Στην ελληνική μυθολογία ο Κόιος (αρχαιοελληνικά Κόιος, Λατινικά Coeus) ήταν ένας από τους Τιτάνες, γιος του Ουρανού και της Γαίας, όπως αναφέρει ο Ησίοδος στη Θεογονία του. 

Αναφέρεται ότι ήταν πατέρας της Λητούς και της Αστερίας, τις οποίες απέκτησε με την αδελφή του, την Τιτανίδα Φοίβη, η οποία συνδέεται με τη φωτεινότητα και τη Σελήνη. Οι κόρες του Κόιου συμβολίζουν τους κλάδους της μαντικής και προορατικής ικανότητας. Σύμφωνα με τις παραδόσεις της ελληνιστικής εποχής, ο Κόιος έδωσε το όνομά του στη νήσο Κως, όπου γεννήθηκε η κόρη του Λητώ. Ακόμα μεταγενέστερα, ο Κόιος αναφέρεται ως ένας από τους Γίγαντες, λόγω της συγχύσεως που επεκράτησε στη διάκριση μεταξύ Τιτάνων και Γιγάντων. Αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι ο Κόιος και η Φοίβη προσωποποιούσαν την πρωταρχική πηγή όλης της Γνώσης. Χάρη στη Λητώ, ο Κόιος έγινε ο παππούς δύο εκ των θεών του Δωδεκαθέου, της Άρτεμης και του Απόλλωνα. 

Μαζί με τους άλλους Τιτάνες, ο Κόιος κατακρημνίσθηκε στα Τάρταρα από τον Δία και άλλους ολύμπιους θεούς μετά την Τιτανομαχία. Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κόιος ταυτίζεται με τον Polus.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Κόιος στο «Theoi.com»
 Η γενεαλογία του Κόιου
 Historiae Romanorum - Coeus 

Τιτάνες
Κωνσταντίνος Στεφανής

Ο Κωνσταντίνος Στεφανής (1928-2016) ήταν Έλληνας ιατρός, πολιτικός και ακαδημαϊκός. Διατέλεσε υπουργός Υγείας και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1928 στην Καλαμπάκα και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτορας. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μόντρεαλ του Καναδά, στο Εθνικό Ίδρυμα Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ και στο Ομοσπονδιακό Ψυχιατρικό Νοσοκομείο St. Elizabeths στην Ουάσινγκτον. Το 1970 εξελέγη καθηγητής και διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής και Νευρολογικής Εταιρείας, πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής και Δεοντολογίας (1977 - 1983), πρόεδρος της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας (1983 - 1990) και πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας για την Πρόληψη και Θεραπεία της Κατάθλιψης. Το 1994 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος. 

Από το 1996 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ενώ από τον Ιούνιο του 2002 μέχρι τον Μάρτιο του 2004 διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Υγείας.

Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 2016.

Παραπομπές 

Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Έλληνες ψυχίατροι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες υπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ουτναπιστίμ

Στην Σουμεριακή μυθολογία ο Ουτναπιστίμ, ήταν γιος του Ουμπάρα από την πόλη Σουρουππάκ, και σχετίζεται με την Ασσυριακή εκδοχή του κατακλυσμού. 

Σύμφωνα με το Έπος του Γκιλγκαμές, ο θεός Ένκι έδωσε εντολή στον Ουτναπιστίμ να φτιάξει ένα πλοίο, σε σχήμα κύβου, και μέσα σε αυτό να βάλει σπόρους από όλα τα φυτά και τα ζώα της γης. Το πλοίο ήταν έτοιμο σε έξι ημέρες και την έβδομη καθελκύστηκε. 

Πρώτα εμφανίστηκε ένα μαύρο σύννεφο και ο θεός Αντάντ έσπειρε φοβερή θύελλα και βροχή , μετά εμφανίστηκε ο θεός Νεργκάλ και άφησε τα νερά του κάτω κόσμου. Μετά ήρθε ο Νικούρτας , θεός του πολέμου, και έσπασε τα φράγματα, μαζί του και οι εφτά κριτές της κόλασης και ο θεός Αννουνάκι. Ήταν τόση μεγάλη και τρομερή η καταστροφή που τρόμαξαν και οι ίδιοι οι θεοί και κατέφυγαν στα πιο ψηλά μέρη του ουρανού. Η καταστροφή κράτησε έξι μέρες και έξι νύχτες έβρεχε και πλημμύρισε όλη η γη, την έβδομη η βροχή σταμάτησε. 

Το πλοίο προσάραξε στο όρος Νισίρ και ο Ουτναπιστίμ έστειλε ένα περιστέρι ,αλλά αυτό δεν βρήκε γη να καθίσει και ξαναγύρισε. Το ίδιο και ένα χελιδόνι, τέλος στέλνει και ένα κοράκι το οποίο όμως δεν ξαναγύρισε, έτσι ο Ουτναπιστίμ κατάλαβε ότι ο κατακλυσμός είχε τελειώσει και έκανε θυσία στους θεούς. Οι θεοί βλέποντας την θυσία μαζεύτηκαν γύρω της εκτός τον θεό Ενλίλ ο οποίος ήταν ο υπαίτιος της καταστροφής. 

Κάποια στιγμή ήρθε και ο Ενλίλ και εξοργίστηκε που επέζησαν άνθρωποι από την καταστροφή. Επενέβησαν οι θεοί Νινούρτα και Ένκι κάνοντας τον Ουτναπιστίμ και τη γυναίκα του αθάνατους. 

Τον Ουτναπιστίμ συνάντησε μετά από χρόνια ο Γκιλγκαμές και του αφηγήθηκε την ιστορία του κατακλυσμού η οποία υπάρχει στο Έπος του Γκιλγκαμές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Έπος του Γκιλγκαμές: μια πνευματική βιογραφία
 Σύγκριση του μύθου του Κατακλυσμού στη Γένεση και στο Έπος του Γκιλγκαμές
 Το Έπος Του Γκιλγκαμές (ελληνικά)

Σουμεριακή μυθολογία
Νότιο ημισφαίριο

Νότιο Ημισφαίριο αποκαλείται το ήμισυ ενός πλανήτη που βρίσκεται νότια του ισημερινού. Είναι επίσης το ήμισυ του ουράνιου θόλου, νότια του ουράνιου ισημερινού. Το νότιο ημισφαίριο της Γης περιέχει τέσσερις ηπείρους (Ανταρκτική, Αυστραλία, το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Αμερικής και τμήμα της Αφρικής) και τέσσερις ωκεανούς (Νότιο Ατλαντικό, Ινδικό, Νότιο Ειρηνικό και Νότιο Ωκεανό). Αρκετά νησιά γύρω από την ηπειρωτική Ασία βρίσκονται επίσης στο νότιο ημισφαίριο. Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης σε σχέση με τον Ήλιο και το επίπεδο της εκλειπτικής, το καλοκαίρι διαρκεί από τις 21 Δεκεμβρίου έως και τις 21 Μαρτίου και ο χειμώνας από τις 21 Ιουνίου έως και τις 21 Σεπτεμβρίου.

Γεωγραφία 

Το κλίμα στο νότιο ημισφαίριο είναι συνήθως ελαφρά ηπιότερο σε σχέση με αυτό στο Βόρειο Ημισφαίριο, εκτός από την Ανταρκτική, η οποία είναι ψυχρότερη από την Αρκτική. Αυτό συμβαίνει γιατί το νότιο ημισφαίριο περιλαμβάνει σημαντικά περισσότερο ωκεανό και λιγότερη ξηρά (το νερό θερμαίνεται και κρυώνει πιο αργά από το έδαφος). Το νότιο ημισφαίριο είναι επίσης σημαντικά λιγότερο μολυσμένο σε σχέση με το βόρειο, λόγω της χαμηλότερης πυκνότητας πληθυσμού (συνολικά 10-12% του παγκόσμιου πληθυσμού), χαμηλότερα επίπεδα εκβιομηχάνισης και μικρότερες εδαφικές επιφάνειες (τα αέρια ρεύματα κινούνται ως επί το πλείστον μεταξύ δύσης και ανατολής, οπότε η μόλυνση δεν μεταφέρεται εύκολα από τον βορρά στο νότο).

Στο νότιο ημισφαίριο ο ήλιος κινείται από την ανατολή στη δύση μέσω του βορρά, αν και βόρεια του Τροπικού του Αιγόκερω ο ήλιος μπορεί να είναι ακριβώς επάνω από τον παρατηρητή ή και νότια το μεσημέρι.  Η περιστροφή του ήλιου από την πλευρά του βορρά δημιουργεί την αίσθηση τροχιάς από τα δεξιά προς τα αριστερά, αντίθετα από την τροχιά από αριστερά προς τα δεξιά στο βόρειο ημισφαίριο. Η σκιά των αντικειμένων περιστρέφεται αντίθετα από τη φορά των δεικτών του ρολογιού, οπότε τα ηλιακά ρολόγια δείχνουν τις ώρες με αντίθετη φορά από αυτά στο βόρειο ημισφαίριο. Οι τυφώνες και οι τροπικές καταιγίδες περιστρέφονται κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού στο νότιο ημισφαίριο λόγω της Δύναμης Κοριόλις (το αντίθετο συμβαίνει στο βόρειο ημισφαίριο). 

Η Σελήνη εμφανίζεται αντεστραμμένη κατακόρυφα σε σχέση με το βόρειο ημισφαίριο.

Η νότια εύκρατη ζώνη, ένα τμήμα του νότιου ημισφαιρίου, είναι σχεδόν εξολοκλήρου ωκεάνια. Οι μόνες χώρες που βρίσκονται πλήρως εντός της ζώνης είναι η Ουρουγουάη, το Λεσότο και η Νέα Ζηλανδία. Χώρες που βρίσκονται εν μέρει στη ζώνη είναι η Χιλή (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Αργεντινή (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Παραγουάη, η Βραζιλία, η Ναμίμπια, η Μποτσουάνα, η Νότιος Αφρική (το μεγαλύτερο τμήμα της), η Μοζαμβίκη, η Μαδαγασκάρη και η Αυστραλία. 

Ο Νότιος Πόλος είναι προσανατολισμένος προς το κέντρο του γαλαξία και αυτό, σε συνδυασμό με καθαρότερους ουρανούς, δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού από το νότιο ημισφαίριο, με φωτεινότερα και περισσότερα άστρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ημισφαίρια της Γης
Λαβάλ (Καναδάς)

Το Λαβάλ (γαλλικά: Laval) είναι πόλη και περιοχή στο νοτιοδυτικό Κεμπέκ του Καναδά στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ. Βρίσκεται στο Île Jésus (νησί Ιησούς), απέναντι από τον Ποταμό των Λιβαδιών (Rivière des Prairies) από το Μόντρεαλ. Περιλαμβάνει επίσης το νησί Λαβάλ (Îles Laval) στον Ποταμό των Λιβαδιών. Το Λαβάλ έχει πληθυσμό 422.993 κατοίκους (απογραφή 2016) γεγονός που την κάνει την τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Κεμπέκ.

Το Λαβάλ είχε πληθυσμό 343.005 κατοίκους (απογραφή 2001), 368.709 κατοίκους (απογραφή 2006) και 401.553 κατοίκους (απογραφή 2011). Το Λαβάλ αποτελεί μια από τις 17 διοικητικές περιοχές του Κεμπέκ, του οποίου ο αριθμός είναι 13, καθώς επίσης και μια περιοχή ισοδύναμη με έναν περιφερειακό δήμο νομών (TE) και το τμήμα απογραφής (CD) με το γεωγραφικό κωδικό 65.

Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Λαβάλ είναι αδελφοποιημένο με:
 Μποτοσάνι, Ρουμανία
 Κλάγκενφουρτ, Αυστρία
 Λαβάλ, Γαλλία
 Μανίλα, Φιλιππίνες
 Νίκαια, Γαλλία
 Πέδρο Αγίρρε Σέρδα, Χιλή
 Ριβέιρα Γράντι, Πορτογαλία
 Σαν Σαλβαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ

Παραπομπές	

Πόλεις του Καναδά
Κεμπέκ
Πόλεις του Κεμπέκ
Ο Χιτών

Ο Χιτών (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: The Robe) είναι ιστορικό μυθιστόρημα γραμμένο από το συγγραφέα Λόιντ Ντάγκλας το 1942 και είναι η ιστορία ενός Ρωμαίου αξιωματικού, του Μάρκελλου, που έλαβε μέρος στην σταύρωση του Χριστού. Ήταν ένα από τα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις τη δεκαετία του 1940. Μπήκε στη λίστα μπεστ σέλλερ των New York Times τον Οκτώβριο του 1942 και τέσσερις βδομάδες αργότερα ανέβηκε στο Νο.1, θέση που κράτησε για σχεδόν ένα χρόνο. Ο Χιτών έμεινε στη λίστα για άλλα δύο χρόνια, επιστρέφοντας αρκετές φορές τα επόμενα έτη, συμπεριλαμβανομένου και του 1953, οπότε και κυκλοφόρησε η κινηματογραφική του έκδοση.

Η υπόθεση
Η υπόθεση του έργου ξετυλίγεται την εποχή της κατάπτωσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών και τις ραδιουργίες των Ρωμαίων αριστοκρατών. Ο νεαρός Ρωμαίος χιλίαρχος Μάρκελλος Γαλλίων, γόνος μιας τέτοιας αριστοκρατικής οικογένειας, σταυρώνει το Χριστό κι ύστερα παίζει στα ζάρια τον Χιτώνα Του, τον οποίο και κερδίζει. Ξαφνικά όμως, νιώθει κάτι να αλλάζει μέσα του και ο Μάρκελλος γίνεται χριστιανός. Τίθεται στην υπηρεσία του Ναζωραίου έχοντας σύντροφό του τον Κορίνθιο σκλάβο του, Δημήτριο, που η δυνατή πίστη τους στο Χριστό εξισώνει τον άρχοντα με τον δούλο, για να τους κάνει δυο καλούς φίλους-αδερφούς.

Χιτων
Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά

Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά, (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Uncle Tom's Cabin or, Life Among the Lowly) είναι βιβλίο της Αμερικανίδας συγγραφέως Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Beecher Stowe). Εκδόθηκε το 1852 και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά απέναντι στους Αφροαμερικανούς και τη δουλεία στις ΗΠΑ. Ειδικά στην τελευταία περίπτωση το μυθιστόρημα αυτό ενέτεινε τη διαμάχη μεταξύ Αμερικανικού Βορρά και Νότου, η οποία οδήγησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. 

Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά ήταν το πιο δημοφιλές σε πωλήσεις μυθιστόρημα του 19ου αιώνα (και το δεύτερο πιο δημοφιλές βιβλίο εκείνου του αιώνα μετά τη Βίβλο) και θεωρείται πως συνδαύλισε το αποσχιστικό κίνημα της δεκαετίας του 1850. Τον πρώτο χρόνο της κυκλοφορίας του πουλήθηκαν 300.000 αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ. Ο αντίκτυπος του βιβλίου ήταν τόσο μεγάλος, ώστε όταν ο Αβραάμ Λίνκολν συνάντησε τη συγγραφέα στην αρχή του Αμερικανικού Εμφυλίου, λέγεται πως της είπε: «Ώστε αυτή είναι η μικρή κυρία που έκανε αυτόν τον μεγάλο πόλεμο».

Η υπόθεση
Το έργο έχει ως χρόνο που διαδραματίζεται τα μέσα του 19ου αιώνα και, συγκεκριμένα, την αμέσως προηγούμενη εποχή πριν από τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και την απελευθέρωση των Αφροαμερικανών σκλάβων, μετά τη νίκη των δυνάμεων του Βορρά.

Η έκδοση 
Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά πρωτοεμφανίστηκε ως σειρά σε 40 εβδομαδιαίες συνέχειες στο περιοδικό Εθνική Εποχή, ένα περιοδικό κατά της δουλείας, και ξεκίνησε με το τεύχος της 5ης Ιουνίου του 1851. Εξαιτίας της δημοτικότητας της σειράς, ο εκδότης John Jewett πρότεινε στη συγγραφέα τη μετατροπή της σειράς σε βιβλίο. Αν και η Στόου είχε επιφυλάξεις σχετικά με το αν κάποιος θα διάβαζε την Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά σε μορφή βιβλίου, τελικά συναίνεσε στην πρόταση.

Πεπεισμένος ότι το βιβλίο θα γίνει δημοφιλές, ο εκδότης πήρε την ασυνήθιστη (για την εποχή) απόφαση να προσθέσει έξι ολοσέλιδες γκραβούρες του Hammatt Billings στην πρώτη εκτύπωση. Εκδόθηκε σε μορφή βιβλίου στις 20 Μαρτίου 1852, και σχεδόν αμέσως εξαντλήθηκε. Ορισμένες άλλες εκδόσεις τυπώθηκαν σύντομα (όπως η πολυτελής έκδοση του 1853, η οποία διαθέτει 117 γκραβούρες του Billings)

Κατά το πρώτο έτος δημοσίευσης, πουλήθηκαν 300.000 αντίτυπα του βιβλίου. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε όλες τις κύριες γλώσσες του κόσμου, και τελικά έγινε το δεύτερο καλύτερο σε πωλήσεις βιβλίο μετά την Αγία Γραφή.  Ορισμένες από τις αρχικές του εκδόσεις είχαν εισαγωγή από τον James Sherman, έναν υπουργό Θρησκευμάτων στο Λονδίνο γνωστό για τις απόψεις του περι κατάργησης της δουλείας.

Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά "πούλησε" εξίσου καλά και στη Μεγάλη Βρετανία, με την πρώτη έκδοση του Λονδίνου να εμφανίζεται το Μάιο του 1852 και να ανέρχεται σε 200.000 αντίτυπα.  Σε λίγα χρόνια πάνω από 1,5 εκατ. αντίγραφα του βιβλίου κυκλοφόρησαν στη Μεγάλη Βρετανία, αν και οι περισσότερες από αυτές ήταν πειρατικά αντίτυπα (όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες). .

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ψηφιακή έκδοση Edinburgh 1853 
 Ιστοσελίδα του ομώνυμου μουσείου στο Οντάριο

Αμερικανικά μυθιστορήματα
Ιστορικά μυθιστορήματα
Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Μυθιστορήματα για παιδιά
Δουλεία
Σπύρος Ευαγγελάτος

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος (20 Οκτωβρίου 1940 – 24 Ιανουαρίου 2017) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του συνθέτη και αρχιμουσικού της Λυρικής Σκηνής Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Μπουρεξάκη. Η καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειας τον οδήγησε προς το θέατρο. Σπούδασε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Την περίοδο 1966-1970 συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Αυστρία, τη Γερμανία, τη Γαλλία κ.ά. Σπούδαζε μάλιστα με υποτροφία θέατρο και θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Συμμετοχές
Απο το 1962 είχε ιδρύσει τη «Νεοελληνική Σκηνή» ενώ το διάστημα 1971-1977 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και αλλού.

Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, την περίοδο 1984-1987 διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Το 1975 ίδρυσε το "Αμφι-θέατρο" με το οποίο διοργάνωνε παραστάσεις σε όλο τον κόσμο. Τον Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη λειτουργία του "Αμφι-θεάτρου" λόγω οικονομικών προβλημάτων, κατηγορώντας τον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο για αδιαφορία.

Διακρίσεις 
Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος» απο τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Ακαδημαϊκή καριέρα 
Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας και το 1989 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της ίδιας Σχολής. Το 1991 ανέλαβε την έδρα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, που μόλις είχε δημιουργηθεί. Επίσης το διάστημα 1997-1999 έγινε πρόεδρος του ίδιου τμήματος.

Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

Προσωπική ζωή 
Ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Λήδα Τασοπούλου (1953-2005), με την οποία απέκτησαν τον Αντίοχο (1986-2010) και την Κατερίνα (1979-).

Θεατρικές Παραστάσεις 
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Ευαγγελάτος.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Συνάντηση: Σπύρος Ευαγγελάτος (01/06/2013) 
ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΛΗΔΑ ΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ στο ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ 

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες ιστορικοί του θεάτρου
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μετρό Βιέννης

Το Μετρό Βιέννης (U-Bahn Wien) είναι ο μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της πρωτεύουσας της Αυστρίας, της Βιέννης. Με 5 γραμμές συνολικού μήκους 83,3 χιλιομέτρων, εξυπηρετεί 98 σταθμούς. Εγκαινιάστηκε δοκιμαστικά το 1976 και επίσημα το 1978, αλλά κάποια τμήματα λειτουργούσαν ήδη από παλαιότερα ως τοπικοί σιδηρόδρομοι. Αποτελείται από δυο συστήματα λειτουργίας, ένα μετρό και ένα "light-metro" (δηλαδή τραμ-μετρό) που χρησιμοποιεί συρμούς του βιεννέζικου τραμ. Το δίκτυο είναι συνδεδεμένο με τον προαστιακό σιδηρόδρομο και το τραμ. Η εταιρεία λειτουργίας ανήκει εξ ολοκλήρου στο δήμο της Βιέννης.

Γραμμές 

Το αεροδρόμιο της Βιέννης δεν συνδέεται με το μετρό, αλλά με προαστιακό σιδηρόδρομο (S-Bahn) και ειδικό συρμό (τρένο CAT).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μετρο
Βιεννης
Μετρο Βιεννης
Κοπρέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Κοπρέας (Κοπρεύς) ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, ο οποίος γεννήθηκε στην Ηλεία. Ο Κοπρέας αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του επειδή σκότωσε τον Ίφιτο. Τον δέχθηκε ο Ευρυσθέας, τον εξάγνισε από το μίασμα του φόνου και τον διόρισε κήρυκά του. Ο Κοπρέας έφερνε την είδηση στον Ευρυσθέα ύστερα από την εκπλήρωση κάθε άθλου του Ηρακλή.

Ο Κοπρέας ήταν μάλλον αντιπαθητικός ως χαρακτήρας: θρασύς, δειλός, δόλιος και κακός. Ωστόσο, ο γιος του ο Περιφήτης στάθηκε ανώτερός του πατέρα του: ακολούθησε τον Αγαμέμνονα στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε εκεί από τον Έκτορα. Μετά τον θάνατο του Ηρακλή, όταν οι Ηρακλείδες κατέφυγαν στην Αθήνα, ο Ευρυσθέας απέστειλε τον Κοπρέα αξιώνοντας από τους Αθηναίους να εκδιώξουν τους Ηρακλείδες. Οι Αθηναίοι αρνήθηκαν, αλλά ο Κοπρέας ήταν τόσο αυθάδης και αναιδής, ώστε δεν άντεξαν και τον σκότωσαν. Αυτό όμως στην αρχαία Ελλάδα ήταν μεγάλη ασέβεια, γιατί οι κήρυκες είχαν ασυλία. Για να εξαγνισθούν λοιπόν οι Αθηναίοι όρισαν πένθος, σύμφωνα με το οποίο οι Αθηναίοι έφηβοι φορούσαν κατά καιρούς μαύρες χλαμύδες.

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Κοπρεας
Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ

Ο Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ (Philippe de Villiers de L'Isle-Adam, 1464 – 21 Αυγούστου 1534) ήταν εξέχον μέλος του Ιπποτικού Τάγματος της Μάλτας στη Ρόδο και αργότερα στη Μάλτα. Έχοντας κατοχυρώσει τη θέση του Καθηγούμενου, εξελέγη Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος το 1521.

Ήταν διοικητής του Τάγματος κατά τη διάρκεια της μακράς και αιματηρής Πολιορκίας της Ρόδου, επί του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α', το 1522, όπου 600 ιππότες και 4500 στρατιώτες αντιστέκονταν για έξι μήνες σε μια εισβολή 200.000 ανδρών. Τελικά, συνθηκολόγησε και ακολούθησε η αναχώρηση των ιπποτών στην Κρήτη, την Πρωτοχρονιά του 1523.

Συνέχισε να ηγείται του Τάγματος για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως μια μόνιμη έδρα—πρώτα στο Ηράκλειο της Κρήτης, ύστερα στη Μεσσήνη της Σικελίας, αργότερα στο Βιτέρμπο της Ιταλίας και κατέληξε στη Νίκαια (1527-1529). Το 1530 ο Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ έλαβε τα νησιά Μάλτα και Γκόζο όπως και το βορειοαφρικανικό λιμάνι της Τρίπολης, ως φέουδο για το Τάγμα, από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε' και εδραίωσε το Τάγμα που στο εξής έγινε γνωστό ως Ιπποτικό Τάγμα της Μάλτας.

Ο Φιλίπ Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ πέθανε στη Μάλτα στις 21 Αυγούστου 1534.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Μεγάλοι Μάγιστροι-Ηγεμόνες της Ρόδου
Τζάκομο Πουτσίνι

Ο Τζάκομο Πουτσίνι (Giacomo Antonio Domenico Michele Secondo Maria Puccini, 22 Δεκεμβρίου 1858 – 29 Νοεμβρίου 1924), συχνά λανθασμένα και Τζιάκομο Πουτσίνι, ήταν Ιταλός συνθέτης.

Γεννήθηκε στην Ιταλία το 1858 και πέθανε στο Βέλγιο το 1924 από καρκίνο στον λάρυγγα. Μη μπορώντας να μιλήσει το τελευταίο διάστημα επικοινωνούσε με γραπτά μηνύματα. Το τελευταίο του ήταν προς τη σύζυγό του Ελβίρα: "Elvira, povera donna, finito" (Ελβίρα, καημένη γυναίκα, όλα τέλειωσαν). Ήταν συνθέτης όπερας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ιταλικού βερισμού. Καταγόταν από οικογένεια μουσικών. Σπούδασε σύνθεση και εκκλησιαστικό όργανο, πρώτα στη γενέτειρά του Λούκα και μετά στο Μιλάνο.

Το 1893, είχε την πρώτη του επιτυχία με την Όπερα Τόσκα (1900), τη Μαντάμα Μπατερφλάι και την Τουραντότ, την οποία άφησε ημιτελή και την συμπλήρωσε ο Φράνκο Αλφάνο. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του η όπερα ανέβηκε στην Σκάλα του Μιλάνου με μαέστρο τον φίλο του Αρτούρο Τοσκανίνι. Ο Τοσκανίνι αποφάσισε να διακόψει την παράσταση στο σημείο όπου είχε δουλευτεί από τον Πουτσίνι. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, διέκοψε το έργο, γύρισε στο κοινό και είπε «Σε αυτό το σημείο τελειώνει το έργο αφού πεθαίνει ο συνθέτης. Δυστυχώς, ο θάνατος υπερβαίνει την τέχνη». Ο Πουτσίνι έγραψε επίσης μια λειτουργία, έργα μουσικής δωματίου κ.α.

Τα έργα του χαρακτηρίζονται από εξαιρετική ενορχήστρωση, άμεσο λυρισμό και κυριαρχεί σε αυτά δραματική ατμόσφαιρα. Είναι από τα πιο δημοφιλή στο χώρο της όπερας.

Παραπομπές

 

Συνθέτες όπερας
Ιταλοί συνθέτες
Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Δομέτιος Βυζαντίου

Ο Δομέτιος ήταν χριστιανός επίσκοπος Βυζαντίου περί τα έτη 272-284.

Ήταν αδελφός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Πρόβου. Ασπάστηκε το Χριστιανισμό, βαφτίστηκε και εντάχθηκε στον κλήρο από τον επίσκοπο Βυζαντίου Τίτο, τον οποίο και διαδέχθηκε. Έκτισε τον τέταρτο επισκοπικό ναό, στη θέση Πετρίον, στο όνομα της Αγίας Ευφημίας, η οποία μαρτύρησε επί των ημερών του.

Απέκτησε δύο γιους, τον Πρόβο και τον Μητροφάνη, οι οποίοι επίσης έγιναν επίσκοποι Βυζαντίου.

Παραπομπές

Πηγές
 

Δομέτιος
Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Υποβρυχιακός πόλεμος

Γενικά υποβρυχιακός πόλεμος ονομάζεται ο ναυτικός πόλεμος που διεξάγεται από τα υποβρύχια και περιλαμβάνει το σύνολο των πάσης φύσεως υποβρύχιων πολεμικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων.

Το είδος αυτού του πολέμου εγκαινίασαν πρώτοι οι Γερμανοί κατά τον Α΄Παγκοσμιο Πόλεμο, τον Φεβρουάριο του 1917, εναντίον του θαλάσσιου εμπορίου (εμπορικών πλοίων) των Συμμάχων και των ουδετέρων πλοίων που εξυπηρετούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με σημαντικά, στην αρχή, αποτελέσματα.

Για την αντιμετώπιση της υποβρύχιας απειλής εφαρμόζεται ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος.

Πόλεμος
Ναυτική τακτική
Ρισάρ Κανάλ

Ο  Ρισάρ Κανάλ  (Richard Canal) ( Ταρασκόν-συρ-Αριέζ  της Γαλλίας,  16 Αυγούστου   1953 ) είναι Γάλλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.

Είναι διδάσκαλος-ερευνητής Πληροφορικής. Λάτρης της Αφρικής, όπου είναι εγκαταστημένος εδώ και είκοσι χρόνια, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σέικ Άντα Ντιόπ (Cheik-Anta-Diop) του Ντακάρ στην Σενεγάλη πριν γίνει Υπεύθυνος Προγραμμάτων στο Γιαουντέ του Καμερούν. Στην δεκαετία του ογδόντα αναδείχτηκε ως συγγραφέας χάρη στο περιοδικό “Fiction”. Έτσι έγινε γνωστός και μπόρεσε να εκδώσει τα έργα του στους μεγάλους εκδοτικούς οίκους “La Découverte”, “Fleuve Noir” και “J’ai lu”. Παρέμεινε διακριτικός άνθρωπος, παρ’ όλα τα δυο βραβεία Rosny-Ainé με τα οποία τιμήθηκε για τα μυθιστορήματά του Ombres Blanches και Aube Noir, που με το Swap-Swap αποτελούν την Αφρικανική του Τριλογία.

Δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακολουθήσει την μόδα και μάχεται με πάθος για μια λογοτεχνική και επιστημονική φαντασία ύφους.

Βραβεία

Βραβείο Solaris (1986) για την νουβέλα C.H.O.I.X. 
βραβείο της Γαλλικής Επιστημονικής Φαντασίας (1988), κατηγορία νουβέλα για το Étoile 
Βραβείο Rosny-Aîné (1994), κατηγορία Μυθιστόρημα για το Ombres blanches 
Βραβείο Rosny-Aîné (1995), κατηγορία Μυθιστόρημα για το Aube noire

Βιβλιογραφία

Μυθιστορήματα
La Malédiction de l'éphémère (1986), εκδοτικός οίκος La Découverte, 
Les Ambulances du rêve (1986), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος  Fleuve Noir, 
La Légende étoilée (1987), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος  Fleuve Noir, 
Les Voix grises du monde gris (1987), κύκλος Animamea, εκδοτικός οίκος  Fleuve Noir, 
Villes-vertige (1988), εκδοτικός οίκος L'Aurore, 
Swap-swap (1990), εκδοτικός οίκος J'ai lu,
La Guerre en ce jardin (1991), εκδοτικός οίκος Fleuve Noir, 
Ombres blanches (1993), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
Aube noire (1994), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
Le Cimetière des Papillons (1995), εκδοτικός οίκος J'ai lu,
La Malédiction de l'éphémère (1996) σε νέα εκδόση, εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
Les Paradis piégés (1997), εκδοτικός οίκος J'ai lu, 
La Route de Mandalay(1998), εκδοτικός οίκος L'Atalante, 
Cyberdanse macabre (1999), εκδοτικός οίκος Flammarion,

Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Ζακ Βιλνέβ

Ο Ζακ Βιλνέβ (πλήρες ονοματεπώνυμο Ζακ Ζοζέφ Σαρλ Βιλνέβ)(γεν. στο Κεμπέκ στις 9 Απριλίου του 1971) είναι Καναδός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κεμπέκ του Καναδά και είναι γιος του αδικοχαμένου οδηγού Ζιλ Βιλνέβ ο οποίος σκοτώθηκε στα δοκιμαστικά του Βελγικού Γκραν Πρι στις 8 Μαΐου 1982. Ξεκίνησε την αγωνιστική οδήγηση από τα καρτ.

Καριέρα 
Το 1996 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και την επόμενη χρονιά, το 1997, κατέκτησε τον ένα και μοναδικό Παγκόσμιο Τίτλο της καριέρας του. Από το 1998 η απόδοσή του έπεφτε χρόνο με το χρόνο.

Οι ομάδες με τα χρώματα των οποίων έτρεξε ο Βιλνέβ είναι οι ακόλουθες:

 Williams(1996 - 1998)
 British American Racing (BAR)(1999 - 2003)
 Renault(2004)
 Sauber(2005 - 2006)

Απόσυρση 
Στο γερμανικό Γκραν Πρι του 2006 ο Βιλνέβ είχε μια έξοδο εξ αιτίας της οποίας εγκατέλειψε τον αγώνα. Στον επόμενο, ο οποίος ήταν το ουγγρικό Γκραν Πρι, δεν συμμετείχε επειδή είχε ιλίγγους και τον αντικατέστησε ο Πολωνός Ρόμπερτ Κούμπιτσα (Robert Kubica), ο οποίος εκτελούσε χρέη δοκιμαστή. Μετά τη λήξη του ουγγρικού Γκραν Πρι ο διευθυντής της ομάδας, Μάριο Τίσεν (Mario Thissen) ανακοίνωσε στον Βιλνέβ πως η συνεργασία τους έλαβε τέλος. Από τότε και μέχρι σήμερα ο Βιλνέβ ασχολείται με τη μουσική.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Jacques Villeneuve
 Jacques Villeneuve Προφίλ και Στατιστικά
 Στατιστικά του Jacques Villeneuve
 BMW Sauber F1

Καναδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Οδηγοί καρτ
Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Κράτος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Κράτος ήταν η προσωποποίηση της ωμής εξουσίας κάθε μορφής (όχι μόνο της κρατικής). Ο Κράτος, η Βία, ο Ζήλος και η θεά Νίκη αναφέρονται από τον Ησίοδο στη Θεογονία του ως αδέλφια, τέκνα της Ωκεανίδος Στυγός και του Τιτάνα Πάλλαντα.

Σε άλλες εκδοχές, Ο Κράτος είναι νόθο τέκνο του θεού Δία και μιας ανώνυμης θνητής γυναίκας, ή ένας Τιτάνας που δένει τον Προμηθέα στον βράχο.

Ο Αισχύλος, στην τραγωδία του Προμηθεύς Δεσμώτης, παρουσιάζει τον Κράτο και τη Βία, ως υπηρέτες και πιστούς εκτελεστές του θεού Δία, να βοηθούν τον θεό Ήφαιστο να δέσει τον Προμηθέα στα βράχια του Καυκάσου. Από τα λόγια του Κράτους ο θεατής πληροφορείται πως ο Προμηθέας τιμωρείται, επειδή έκλεψε τη φωτιά και την έδωσε στους ανθρώπους. Ο Κράτος συμπληρώνει ότι «ελεύθερος κανείς, μονάχα ο Δίας» («ἐλεύθερος γὰρ οὔτις ἐστὶ πλὴν Διός»). Αλλά δεν του πλέκει το εγκώμιο, αφού λέει, επίσης, πως ο Δίας είναι και πιο «πανούργος» από τον Προμηθέα, και πως «είναι σκληρόψυχος ο κάθε νέος αφέντης» («ἅπας δὲ τραχὺς ὅστις ἂν νέον κρατῇ»). 

Γενικώς, πάντως, ο Κράτος απλώς αποδέχεται τις εντολές του Δία, δίχως αντίθετη σκέψη. Ο λόγος δικαίου του Δία είναι για τον Κράτο η μόνη δυνατή δικαιοσύνη. Ο Κράτος είναι ανίκανος να αισθανθεί φιλία ή οίκτο, επειδή, δεν έχει δικό του σύστημα αξιών, παρεκτός αυτό που του έχει οριστεί από τον Δία.

Παραπομπές

Πηγές
 Στάθης Ιω. Δρομάζος: «Αρχαίο δράμα - αναλύσεις», εκδ. Κέδρος, Αθήνα 1985
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Κράτος στο «Theoi.com»
 Ησιόδου "Θεογονία" (Βικιθήκη)
 Αισχύλου "Προμηθεύς Δεσμώτης" (Βικιθήκη)

Κρατος
Κρατος
Χέι-τίκι

Το Χέι-τίκι είναι ένα μικρό σκαλιστό φυλαχτό των Μαορί, συνήθως από νεφρίτη, που φοριέται με ένα κορδόνι γύρω από το λαιμό.

Η έννοια της λέξης τίκι 
Είναι σημαντικό ότι η λέξη «τίκι» σημαίνει τόσο τον Πολυνήσιο θεό της Δημιουργίας όσο και τον πρώτο άνθρωπο, που έφτιαξε ο θεός.

Η μορφή του ειδώλου 
Το Χέι-τίκι, που απεικονίζει μια ανθρώπινη μορφή με αλλόκοτα χαρακτηριστικά και άκρα, είναι ένα είδος τέχνης, που συναντάται σε πολλά νησιά  της Πολυνησίας. Τα τυποποιημένα μοτίβα, που σκαλίζονται στα τίκι, απαντώνται επίσης σε πολλά όπλα και εργαλεία.

Η σημασία του ειδώλου 
Στις παραδοσιακές  κοινωνίες, το Χέι-τίκι αντιπροσώπευε ένα σημαντικό πρόγονο και θεωρείτο πολύτιμο οικογενειακό κειμήλιο, που κληροδοτείτο από γενιά σε γενιά. Σήμερα παράγεται σε μεγάλες ποσότητες ως ενθύμιο για τους τουρίστες, ιδιαίτερα στη Νέα Ζηλανδία.

Μάορι
Καρόλα

Η Καρόλα Χέγκκβιστ (Carola Maria Häggkvist, 8 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια, πολύ δημοφιλής στην πατρίδα της και σε άλλες σκανδιναβικές χώρες.

Εκπροσώπησε τη χώρα της 3 φορές στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αρχικά το 1983 στο Μόναχο (σε ηλικία μόλις 16 1/2 ετών) καταλαμβάνοντας την 3η θέση με το τραγούδι "Främling" (Ξένος), στη συνέχεια το 1991 στη Ρώμη, οπότε κατέλαβε την 1η θέση με το τραγούδι "Fångad av en stormvind" (Αιχμάλωτη σε μια καταιγίδα) και τέλος το 2006 στην Αθήνα, όταν και κατέλαβε την 5η θέση με το τραγούδι "Invincible" (Ανίκητη).Παραλληλα,εχει κυκλοφορησει 24 αλμπουμ τα οποια γνωρισαν μεγαλη επιτυχια με ηχους κυριως gospel αλλα και pop,rock.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σουηδοί τραγουδιστές
Σουηδές ηθοποιοί φωνής
Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Σεβερίνα

Η Σεβερίνα είναι τραγουδίστρια κροατικής καταγωγής, γεννημένη στην πόλη Σπλιτ (Split). Εκπροσώπησε την Κροατία στη Γιουροβίζιον το 2006 όπου κατέλαβε την 12η θέση με 56 βαθμούς. Ακόμα είναι γνωστή για τη διαρροή ενός βίντεο με προσωπικές της στιγμές. Εκτός από το τραγούδι, έχει ασχοληθεί και με την υποκριτική, παίζοντας σε ταινίες τόσο του κροατικού, όσο και του βοσνιακού κινηματογράφου. Στον τελευταίο της δίσκο, με τίτλο Zdravo Marijo (Γεια σου Μαρία), πολλά από τα τραγούδια έχει συνθέσει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς.

Δισκογραφία

 Severina – 1989
 Dalmatinka – 1993
 Trava zelena – 1995
 Moja stvar – 1996
 Djevojka sa sela – 1998
 Paloma nera - Live album – 1999
 Ja samo pjevam – 1999
 Pogled ispod obrva – 2001
 18 velikih hitova – 2002
 Virujen u te - Najbolje uživo – 2002
 Virujen u te - DVD – 2003
 Severgreen – 2004
 Moja štikla – 2006
 Zdravo Marijo – 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κροάτες τραγουδιστές
Γιουγκοσλάβοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κροατία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σεργκέι Γκοτσμάνοφ

Ο Σεργκέι Ανατόλιεβιτς Γκοτσμάνοφ (λευκ: Сяргей Гоцманаў και ρωσ: Сергей Анатольевич Гоцманов) είναι παλαίμαχος Λευκορώσος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε με τις εθνικές ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης και της Λευκορωσίας .

Βιογραφικό 
Ο Λευκορώσος επιθετικός γεννήθηκε στο Μινσκ στις 27 Μαρτίου του 1959 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στα γήπεδα από την Ντιναμό Μπρέστ και το 1979 μεταπήδησε στην Ντιναμό Μίνσκ με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης το 1982. Μετά απο 12 σεζόν στο Μινσκ αγωνίστηκε το 1990 στην Πρέμιερ Λιγκ με την Μπράιτον Χόουβ Άλμπιον και το 1991 με την Σαουθάμπτον χωρίς όμως επιτυχία, για να ακολουθήσει ένα πέρασμα και από το γερμανικό πρωτάθλημα με την VfL Halle 1896 πρωτού επιστρέψει το 1992 στην Ντιναμό Μινσκ. Αργότερα αγωνίστηκε στην FC Dinamo-93 Minsk και έκλεισε την καριέρα του στην αμερικανική Μινεσότα Θάντερ το 1999.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε 31 συμμετοχές και 2 γκολ με την Σοβιετική Ένωση και αντίστοιχα 3 συμμετοχές και 1 γκολ με τη Λευκορωσία.

Ο γιος του, Σάσα Γκοτσμάνοφ είναι και αυτός ποδοσφαιριστής .

Τίτλοι και Διακρίσεις 
 Πρωτάθλημα Σοβιετικής Ένωσης: 1982
 Λευκορώσος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς: 1983, 1985, 1987 και 1989 
 2η θέση στο EURO: 1988

Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές
Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας
Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Χάλεσερ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μινεσότα Θάντερ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μπρεστ
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Μινσκ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό-93 Μινσκ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας
Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Λουδίας

Ο Λουδίας ή Λυδίας, ή και Λοιδίας, κοινώς Μαυρονέρι (επί τουρκοκρατίας Καρά Ασμάκ), είναι ποταμός της Κεντρικής Μακεδονίας και πλωτός μέχρι την Πέλλα.

Μεταβολές στη ροή του ποταμού 
Στο παρελθόν συγκέντρωνε τα νερά που πηγάζαν από τα όρη Βόρας, Βέρμιο και Πάικο, τα οποία κατέληγαν στη λίμνη των Γιαννιτσών και από 'κει έρεαν προς τον Θερμαϊκό. Μετά την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών το 1930, το τμήμα του ποταμού που προερχόταν από τον Βόρα και αντιστοιχούσε στον τότε παραπόταμό του Μογλενίτσα εκτράπηκε ανατολικότερα και μέσω της τεχνητής κοίτης που δημιουργήθηκε καταλήγει πλέον στον Αλιάκμονα. Ο Λουδίας πλέον συγκεντρώνει νερό που προέρχεται κυρίως από τον Πάικο και οι κυριότερες πηγές του βρίσκονται κοντά στην Αραβησσό. Μεγάλο μέρος του έχει μετατραπεί σε τεχνητό κανάλι μέσω του οποίου επετεύχθη η αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Σε όλο το μήκος του, περίπου 60 χμ, η περιοχή είναι εύφορη. Λόγω του γεγονότος ότι είναι πλωτός, στην πόλη των Γιαννιτσών από την οποία περνάει, υπάρχει και κωπηλατικό κέντρο στο οποίο από το 1979 έχει την έδρα του ο Ναυτικός Όμιλος Γιαννιτσών.

Ιστορία 
Οι περί του Λουδία ποταμού πληροφορίες των αρχαίων δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Ο μεν Ηρόδοτος τον αναφέρει να χωρίζει την Ημαθία από τη Βοττιαία, ο δε Σκύλαξ τον αναφέρει ως παραπόταμο των εκβολών, ενώ ο Στράβων τον υπολόγιζε σε μήκος 120 στάδια (περίπου 22 χμ).

Επί του ποταμού αυτού υπάρχουν τέσσερις γέφυρες, μία σιδηροδρομική (της γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου) και τρεις αμαξωτές, της οδού Χαλκηδόνας - Βέροιας, της Εγνατίας Οδού και της επαρχιακής οδού Γιαννιτσών - Αλεξάνδρειας. Στη περιοχή των δύο πρώτων γεφυρών, στις 20 Οκτωβρίου του 1912 διεξήχθη η ομώνυμη μάχη του Λουδία, παράλληλα με τη μάχη των Γιαννιτσών.

Εκβολές Λουδία 

Οι εκβολές του Λουδία ποταμού αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού και φιλοξενούν τις καλύβες των μυδοκαλλιεργητών των Κυμίνων και των Νέων Μαλγάρων.

Παραπομπές

Πηγές 
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τ. 12ος, σ. 549
Δέλτα Αξιού, περιγραφή περιοχής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Λουδίας Κωπηλασία, Video για το ποτάμι
 Λουδίας στο Μένουμε Ελλάδα, Video από εκπομπή

Ποταμοί της Μακεδονίας
Υγροβιότοποι
Αφροδίτη Σκαφίδα

Η Αφροδίτη Σκαφίδα είναι αθλήτρια του στίβου που αγωνίζεται με την ομάδα του Ολυμπιακού. 

Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1982. Ασχολείται με το άλμα επί κοντώ, στο οποίο μάλιστα κατέχει και το πανελλήνιο ρεκόρ με ύψος 4,48μ που πέτυχε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου τον Ιούνιο του 2005 στην Αθήνα. Πανελλήνιο ρεκόρ με 4,55μ σημείωσε η Ελληνίδα πρωταθλήτρια στο άλμα επί κοντώ γυναικών, κατά την τρίτη ημέρα του Πανελληνίου πρωταθλήματος στίβου στο ΟΑΚΑ. Η Σκαφίδα υπερέβη πρώτα τα 4,50μ και στη συνέχεια τα 4.55μ για να καταρρίψει την προηγούμενη δική της κορυφαία επίδοση που ήταν 4,48μ από τις 11 Ιουνίου 2005 και πάλι στο Ολυμπιακό Στάδιο. Κατέχει την 4η θέση σε επίδοση στην Ευρώπη και την 9η στον κόσμο το 2008. Στις 30 Ιανουαρίου 2010 έθεσε νέο Πανελλήνιο ρεκόρ στην διάρκεια ημερίδας κλειστού στίβου περνώντας τα 4,41μ.

Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο του 2019 συμμετέιχε στο τηλεοπτικό ριάλιτι επιβίωσης survivior στον Σκάι όπου  διαγωνίζονταν με την ελληνική ομάδα, αλλά λίγους μήνες αργότερα άλλαξε ομάδα και πήγε στην άσπρη ομάδα. Κατάφερε να φτάσει στους τέσσερις φιναλίστ για την Ελλάδα, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό και τελικώς πήρε την 4η θέση.

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2003
Μέμος Μπεγνής

Ο Μέμος Μπεγνής (20 Νοεμβρίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1974. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές του στο ναυτικό ενώ μετά την ολοκλήρωσή τους ξεκίνησε να εργάζεται ως υπαξιωματικός του ναυτικού. Μετά από τρία χρόνια σε αυτή τη θέση αποφάσισε να παραιτηθεί. Εκείνη την περίοδο δούλευε στο θέατρο ως πιανίστας στην παράσταση "Master Class" σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη. Εκεί ο ηθοποιός τον παρότρυνε να ασχοληθεί με την υποκριτική κάνοντας σπουδές στον συγκεκριμένο τομέα.

Βιογραφία

Τηλεόραση 
Η πρώτη του τηλεοπτική συμμετοχή έγινε τη σεζόν 1999-2000 στην κωμική σειρά του STAR "Οι Θειοσεβούμενοι". Στη σειρά έπαιξε μαζί με τους Ντίνα Κώνστα, Άννα Κουρή, Σοφία Ολυμπίου, Γιώργο Λέφα, Χρήστο Ευθυμίου και Ισαβέλλα Βλασιάδου. Ακολούθησε η guest εμφάνισή του στη σειρά "Άρωμα Γυναίκας" το 2001. 

Τις σεζόν 2001-2003 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Άκρως οικογενειακόν, μέσω της οποίας έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό, υποδυόμενος τον γιο του Γιάννη Μπέζου και της Ναταλίας Τσαλίκη. Τις σεζόν 2002-2005 έπαιξε στην καθημερινή σειρά του MEGA, Φιλοδοξίες έχοντας τον ρόλο του Άγγελου Πρέκα. Το 2004 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές μαζί με τους Κάρμεν Ρουγγέρη, Αθηνόδωρο Προύσαλη και τη Νικολέττα Καρρά. 

Τη σεζόν 2004-2005 ακολούθησε η σειρά που τον καθιέρωσε ως ηθοποιό. Το Μη μου λες αντίο ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα σήριαλ της σεζόν με υψηλά νούμερα τηλεθέασης καθώς η πλοκή της σειράς κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού. Στη σειρά αυτή υποδύθηκε το μουσουλμάνο της Θράκης Μουράτ, ο οποίος είχε συνάψει ερωτική σχέση με την Αθηναία Χριστίνα (Θάλεια Ματίκα). Ακολούθησε η δραματική σειρά "Στον Ήλιο του Αιγαίου" την επόμενη σεζόν πρωταγωνιστώντας με τη Λίνα Σακκά. Τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε σε δύο σειρές: την κωμική σειρά Πάλι από την αρχή -που παρουσίαζε τη ζωή κάποιων νέων ανθρώπων στην Ελλάδα του σήμερα- και τη δραματική σειρά "Η Τελευταία Παράσταση" που βασιζόταν στη ζωή της Έλλης Λαμπέτη. Στην Τελευταία Παράσταση υποδύθηκε τον Αλέκο Αλεξανδράκη. 

Έχει παίξει ακόμα στις σειρές «Εντιμότατοι κερατάδες», «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα», «Λατρεμένοι μου γείτονες» και "Το δαχτυλίδι της φωτιάς"

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα στο IMDb. 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Wings of Storm

Οι Wings of Storm (Κροατικά: Krila Oluje, Φτερά της Καταιγίδας) είναι το αεροβατικό σμήνος επιδείξεων της Κροατικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το σμήνος ιδρύθηκε επίσημα την άνοιξη του 2005, η πρώτη εμφάνισή του όμως πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιουνίου 2004, στη διάρκεια του αγώνα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ιστιοπλοΐας που πραγματοποιήθηκε εκείνη τη χροχιά στο Ζαντάρ (Zadar).
 
Η πρώτη επίσημη επίδειξη πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου 2005 πάνω από την πόλη Κνιν, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Εθνικής Εορτής Νίκης και Ευχαριστιών (Victory and Homeland Thanksgiving Day), καθώς και στη 10η επέτειο της Επιχείρησης Καταιγίδα. Εκείνη την εποχή το σμήνος χρησιμοποιούσε τέσσερα αεροσκάφη Pilatus PC-9M, τα οποία αυξήθηκαν σε πέντε το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Το πρόγραμμά τους διαρκεί περίπου δεκαεπτά λεπτά.

Οι πιλότοι του σμήνους είναι εκπαιδευτές της Κροατικής αεροπορίας και η ομάδα έχει έδρα την αεροπορική βάση Ζέμουνικ.

Πηγές 

 Sky dancers, Croatian Soldier (military magazine), December, 2005

Κροατία
Χαρακτήρας διαφυγής

Στην επιστήμη των υπολογιστών και στις τηλεπικοινωνίες καλούμε χαρακτήρα διαφυγής
έναν μόνο χαρακτήρα ο οποίος σε μια ακολουθία χαρακτήρων σηματοδοτεί ότι οι χαρακτήρες που ακολουθούν λαμβάνουν
διαφορετική ερμηνεία. Ο όρος ακολουθία διαφυγής αναφέρεται σε έναν χαρακτήρα διαφυγής
και στους ακόλουθους χαρακτήρες ή χαρακτήρα που αλλάζει η ερμηνεία τους.

Παραδείγματα

Κέλυφος Bourne 
Στο sh, ο χαρακτήρας * είναι ένας χαρακτήρας μπαλαντέρ, που επεκτείνεται με globbing. Μόνος του επεκτείνεται στα ονόματα όλων των αρχείων στον τρέχοντα κατάλογο. Έτσι για να αναφερθείς κυριολεκτικά σε ένα π.χ. αρχείο με το όνομα * θα έπρεπε να πεις το
κέλυφος να μην ερμηνεύσει το σύμβολο αστερίσκος με αυτόν τον τρόπο, κάτι το οποίο το κάνεις με το παραθέσεις
πριν από αυτον τον χαρακτήρα της αντιπλαγίας (backslash) (\) -- αυτή διαφεύγει τον χαρακτήρα * :

Σύγκρινε
rm *
# σβήνει όλα τα αρχεία στον τρέχοντα κατάλογο

rm \*
# σβήνει το αρχείο που ονομάζεται  *

Γλώσσες προγραμματισμού 
Πολλές μοντέρνες γλώσσες προγραμματισμού καθορίζουν τον χαρακτήτα των διπλών εισαγαγικών (") σαν οριοθέτη για μια ''κυριολεκτική συμβολοσειρά .
Ο χαρακτήρας διαφυγής αντιπλαγία παρέχει έναν τρόπο να παραθέσουμε διπλά εισαγωγικά μέσα σε μια κυριολεκτική συμβολοσειρά. Για παράδειγμα ο ακόλουθος κώδικας στην Perl:
print "Nancy said "Hello World!" to the crowd.";
παράγει συντακτικό λάθος ενώ ο κώδικας:
print "Nancy said \"Hello World!\" to the crowd.";
παράγει την ζητούμενη έξοδο.

Μερικές γλώσσες προγραμματισμού παρέχουν επίσης και άλλους τρόπους για να εμποδίσουν τέτοια λάθη χωρίς
να χρειάζεται χαρακτήρας διαφυγής. (δες π.χ σύγκρουση οριοθέτη).

Κατηγορίες 

 Σε αλφαβητικά σχήματα ή σχήματα κωδικοποίησης, ένας ειδικά σημειωμένος χαρακτήρας, η εμφάνιση του οποίου στα δεδομένα σημαίνει ότι ένας ή περισσότεροι από τους χαρακτήρες που ακολουθούν είναι από διαφορετικό κώδικα χαρακτήρων, δηλαδή έχουν διαφορετικό από το συνηθισμένο νόημα .
 Σε μια ακολουθία χαρακτήρων που ελέγχουν κείμενο, ένας χαρακτήρας ελέγχου που υποδηλώνει την αρχή της ακολουθίας και το τέλος οποιουδήποτε κειμένου που προηγούνταν. Αυτό χρησιμοποιείται και στον έλεγχο των τερματικών κειμένου και εκτυπωτών. (δες ακολουθία διαφυγής).
 Στην κωδικοποίηση χαρακτήρων ASCII, ο χαρακτήρας ESC με δεκαδικό κώδικα 27 και δεκαεξαδικό κώδικα 1B.

Μια πρώιμη αναφορά σε αυτόν τον όρο βρίσκουμε σε τεχνικές εκθέσεις της IBM του Bob Bemer

Το πλήκτρο διαφυγής(Escape) βρίσκεται συνήθως στα στάνταρ πληκτρολόγια των προσωπικών Η/Υ.
Αλλά δεν υπάρχει συνήθως σε υπολογιστές χειρός και άλλες συσκευές που δεν εχουν σχεδιαστεί
κυρίως για ASCII επικοινωνίες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 That Powerful ESCAPE Character -- Key and Sequences - Bob Bemer
 Escape sequences and characters in Java, C, C++, VB, Python and other languages

Δες επίσης 
 Esc πλήκτρο
 Ακολουθία διαφυγής
 ANSI κώδικας διαφυγής
 Οριοθέτης
 Μεταχαρακτήρας

Κωδικοποίηση χαρακτήρων
Αντιπαραβολή προτύπων
Καισάρεια του Φιλίππου

Η Καισάρεια του Φιλίππου ήταν αρχαία πόλη που βρισκόταν στα βόρεια όρια του όρους Ερμών, κοντά στις πηγές του Ιορδάνη ποταμού. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Πανειάς, ενώ το σύγχρονο όνομά της είναι Μπανιάς.

Σε αυτή την πόλη έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ των Αιγυπτίων και των νικηφόρων στρατευμάτων του Αντίοχου Γ' περ. το 200 Π.Κ.Χ.

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Πτολεμαϊκό Βασίλειο
Αυτοκρατορία των Σελευκιδών

de:Banyas#Caesarea Philippi
Μαρία Γιαννακοπούλου

Η Μαρία Γιαννακοπούλου (Αθήνα, 1918 - 1967) ήταν ηθοποιός, παλιά καρατερίστα του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο 1938 με το θίασο του Βασίλη Αργυρόπουλου στο έργο Όταν η σύζυγος κυβερνά. Σημαντικούς ρόλους είχε επίσης στον κινηματογράφο, στις ταινίες Ο μεθύστακας το 1950 στο ρόλο της μητέρας του Χορν και στην Μανταλένα στο ρόλο της γιαγιάς της Βουγιουκλάκη όπου εμφανίζεται για λίγο. Έπαιξε στο "Θέατρο Τέχνης" στη "Φαλακρή Τραγουδίστρια" του Ε. Ιονέσκο το 1961. Πέθανε σε ηλικία μόλις 49 ετών από καρκίνο τον Ιούλιο του 1967.

Φιλμογραφία

Θέατρο

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 90lepta.com

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κρίσος

Στην ελληνική μυθολογία ο Κρίσος ήταν ο ιδρυτής και «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Κρίσα, που βρισκόταν στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού. Ο Κρίσος ήταν γιος του Φώκου (απογόνου του Αιακού) και της Αστεροδείας, δίδυμος αδελφός του Πανοπέως με τον οποίο είχε μαλώσει όταν ακόμα βρίσκονταν μέσα στην κοιλιά της μητέρας τους. Ο Κρίσος πήρε ως σύζυγό του την Αντιφάτεια και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στροφίο.

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Κρισος
Μπικενιμπέου Παενίου

Ο Μπικενιμπέου Παενίου (Bikenibeu Paeniu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε δύο φορές Πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Μάλιστα, είναι ο πρώτος και μοναδικός ως σήμερα που θήτευσε επί δύο θητείες στην πρωθυπουργία.

Βιογραφία και πρώιμη πολιτική καριέρα 
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1956 στο Μπικενιμπέου της ατόλης Ταράουα στα πρώην Νησιά Γκίλμπερτ.

Η χρονιά καθόδου του στα πολιτικά της χώρας ήταν το 1989, οπότε κέρδισε μία έδρα στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού, έπειτα από επαναληπτική εκλογή.

Πρώτη πρωθυπουργική θητεία 
Την ίδια χρονιά κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε νικητής. Κέρδισε τον ως τότε πρωθυπουργό Τομάζι Πουαπούα και έγινε πρωθυπουργός. Στις εκλογές του 1993 ηττήθηκε με μικρή διαφορά από τον Καμούτα Λατάζι.

Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία 
Το 1996 αντικατέστησε το Λατάζι και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Στην περίοδο της δεύτερης πρωθυπουργίας του προέκυψε το ζήτημα με τη σημαία του κράτους. Ο Παενίου ηγήθηκε με επιτυχία των προσπαθειών να επαναφερθεί το προηγούμενο σχέδιο στη σημαία, που συμπεριελάμβανε το Union Jack της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις 13 Απριλίου του 1999 έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνησή του κατέρρευσε και ο ίδιος παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την εκλογή του διαδόχου του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ιονάτανα Ιονάτανα, ο οποίος εξελέγη στις 26 Απριλίου.

Μετέπειτα πολιτική καριέρα 
Αργότερα εξελέγη βουλευτής στο νησί Νουκουλαελάε και χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και Οικονομικού Σχεδιασμού στην κυβέρνηση του Σαουφάτου Σοποάνγκα.

Παραπομπές 
 PAENIU, Rt Hon Bikenibeu International Who's Who. προσπελάστηκε στις 1 Σεπτεμβρίου του 2006.

Παε