Μπερλίνερ

Το Μπερλινερ Φανκουχεν είναι ένα παραδοσιακό αφράτο γερμανικό ντόνατ (donut) χωρίς τρύπα στο κέντρο, που παρασκευάζεται από γλυκιά ζύμη και μαγιά, τηγανίζεται σε λάδι, γεμίζεται με μαρμελάδα φρούτων και τελικά καλύπτεται με γλάσο, ζάχαρη άχνη ή συμβατική ζάχαρη. Εναλλακτικά μπορεί να είναι πληρωμένο με κρέμα ζαχαροπλαστικής, σοκολάτας, σαμπάνιας, μόκα ή λικέρ.

Ιστορία 
Από τον 16ο αιώνα στη Γερμανία παρασκευάζονταν τα Χεφεμπάλεν σε λαρδί, τα οποία, όμως, είχαν ακανόνιστο σχήμα, ήταν άδεια χωρίς γέμιση και ψήνονταν στον φούρνο. Μαγειρεύονταν, επίσης, και διάφοροι τύποι τηγανίτας.

Σε έναν δημοφιλή μύθο, οι τηγανίτες Μπερλίνερ εφευρέθηκαν το 1756 από έναν Βερολινέζο ζαχαροπλάστη που ήθελε να υπηρετήσει στον στρατό του Φρειδερίκου Β' του Μέγα ως κανονιέρης αλλά αποδείχθηκε ακατάλληλος, του επετράπη, ωστόσο, να παραμείνει στο τάγμα ως αρτοποιός. Ως «ευχαριστώ», δημιούργησε τις πρώτες «τηγανίτες», έπλασε τα κομμάτια της ζύμης σε σφαίρες σαν τις μπάλες των κανονιών, και τις τηγάνισε πάνω από ανοιχτή φωτιά, καθώς δεν υπήρχε φούρνος.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα που το Βερολίνο άκμασε ως βιομηχανική πόλη και πρωτεύουσα του νεοσυσταθέντος Γερμανικού Ράιχ, οι Βερολινέζικες τηγανίτες Μπερλίνερ διαδόθηκαν παντού σε όλο το έθνος. Η Οικονομική Εγκυκλοπαίδεια του Γιόχαν Γκέοργκ Κρούνιτζ (που δημοσιεύτηκε το 1778 έως το 1858) αναφέρει μόνο μια ορθογώνια «τηγανίτα Νυρεμβέργης» από ζύμη και μαγιά. Το 1847, το εξαιρετικά επιτυχημένο "Πρακτικό βιβλίο μαγειρικής" της Ανριέτε Νταβίντις περιέχει μια συνταγή για τα «Βερολινέζικα Πφανκούχεν». Επρόκειται για μια ελαφριά και υψηλής ποιότητας ζύμης μαγιάς, που γεμιζόταν με διάφορα παρασκευάσματα φρούτων προτού μαγειρευτεί, στη συνέχεια τηγανιζόταν σε διαυγές βούτυρο χωρίς, όμως, να γυριστούν τα κομμάτια της ζύμης, και τελικά οι τηγανίτες πασπαλίζονταν με ζάχαρη και κανέλα. Από τα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχαν συνταγές για τα σημερινά Μπερλίνερ σε πολλούς τσελεμεντέδες και εγχειρίδια μαγειρικής για την παραδοσιακή Γερμανική κουζίνα.

Τα μπερλίνερ είναι παραδοσιακά γλυκίσματα για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και το Καρναβάλι (κυρίως την Καθαρά Δευτέρα και την Καθαρά Τρίτη). Μερικές φορές για φάρσα ορισμένα κομμάτια αντί να γεμιστούν με μαρμελάδα γεμίζονται με κάτι τρελό, όπως μουστάρδα, κρεμμύδια ή ακόμη και πριονίδια.  Σε κάποιες εποχιακές περιστάσεις τα μπερλίνερ προσφέρονται με γέμιση εγκ νογκ, κρέμα σοκολάτας ή κρέμα κάσταρντ και επικάλυψη με γλάσο από εγκ νογκ. Αρχικά, τα μπερλίνερ ήταν γνωστά ως εορταστικά γλυκίσματα, αλλά σήμερα είναι διαθέσιμα όλο το χρόνο.

Διαδικασία Παρασκευής 
Τα μπερλίνερ φτιάχνονται με γάλα, βούτυρο, αλεύρι, ζάχαρη, βανίλια, αλάτι και αυγά. Τα υλικά αναμειγνύονται σε μπωλ μέχρι να σχηματιστεί μία μαλακή ζύμη. Στη συνέχεια το μπωλ σκεπάζεται με πετσέτα και αφήνεται σε ζεστό μέρος μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. Μετά, πλάθονται τα μπαλάκια των μπερλίνερ. Αυτά τηγανίζονται σε φριτέζα με λάδι, για 3-5 λεπτά, μέχρι να χρυσίσουν και από τις δύο πλευρές. Με το που θα βγουν από τη φριτέζα ρίχνονται σε ζάχαρη για να καλυφθούν με αυτή. Η μαρμελάδα φρούτων εισάγεται στο εσωτερικό του ντόνατ με σύριγγα ή κορνέ ζαχαροπλαστικής.

Παραπομπές 

Πορτογαλική κουζίνα
Γερμανικά επιδόρπια
Πολιτισμός στο Βερολίνο
Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια