joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Berkeley Software Distribution

To BSD (Berkeley Software Distribution - μερικές φορές αναφέρεται και Berkeley Unix) είναι ένα σύστημα προερχόμενο από το Unix, που διανέμεται από το πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Η ανάπτυξη του BSD ξεκίνησε τη δεκαετία του '70. Το όνομα χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει το σύνολο των σύγχρονων διανομών που προέρχονται από τις αρχικές διανομές του BSD.

Το BSD έτυχε ευρείας αναγνώρισης με τις εκδόσεις Unix που ήταν διαθέσιμες για "workstation-class" συστήματα. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στην ευκολία με την οποία μπορούσε να χορηγηθεί άδεια για χρήση και την οικειότητα που είχαν με το σύστημα οι ιδρυτές πολλών τεχνολογικών επιχειρήσεων κατά τη δεκαετία του '80. Αυτή η οικειότητα κυρίως προήλθε από τη χρήση παρόμοιων συστημάτων κατά τη διάρκεια των σπουδών τους - όπως το Ultrix της DEC και το SunOS της SUN. Ενώ το ίδιο το BSD εκτοπίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος από τα συστήματα System V Release 4 και OSF/1 τη δεκαετία του '90 (από τα οποία και τα δύο ενσωμάτωσαν κώδικα του BSD), τα τελευταία χρόνια τροποποιημένες εκδόσεις ανοιχτού κώδικα του κυρίως κώδικα (προερχόμενες συνήθως από την έκδοση 4.4BSDlite) χρησιμοποιούνται και αναπτύσσονται συνεχώς.

Το 1995 εκδόθηκε η τελευταία έκδοση του 4.4BSD, η 4.4BSD-Lite Release 2. Μετά από αυτή το Computer Systems Research Group (CSRG) του Berkeley διαλύθηκε και η ανάπτυξη του BSD στο Berkeley σταμάτησε. Από τότε, διατηρούνται διάφορες διανομές βασισμένες στο 4.4BSD (όπως FreeBSD, OpenBSD, και NetBSD), γνωστές ως BSD flavors (παραλλαγές του BSD).

Δείτε επίσης

BSD flavors: οι διάφορες "γεύσεις" (παραλλαγές) του BSD.
NetBSD
FreeBSD
OpenBSD
PC-BSD
DesktopBSD
PicoBSD
FreeSBIE
m0n0wall
Anonym.OS
OliveBSD

Το λειτουργικό σύστημα Mac OS X επίσης χρησιμοποιεί πυρήνα βασισμένο στο BSD και μεγάλο τμήμα των εργαλείων του (userland).

BSD
Φωτακάδο Χανίων

Το Φωτακάδο είναι οικισμός της κοινότητος Βουκολιών του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Eίχε 83 κάτοικους στην απογραφή του 2011 και 65 περίπου μόνιμους κατοίκους.

Τοποθεσία 
Βρίσκεται σε υψόμετρο 330 μέτρων. Είναι αγροτική περιοχή με σημαντική παραγωγή ελαιόλαδου, εσπεριδοειδών και κάστανων. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με την αμπελουργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομεία.

Απέχει 35 χιλιόμετρα από τη πρωτεύουσα του νομού και έχει αμφιθεατρική θέση πάνω από τη κοιλάδα του Ταυρωνίτη.

Το Φωτακάδο γειτονεύει: 
Βόρεια με το χωριό Βουκολιές που είναι η πρωτεύουσα του δήμου Βουκολιών
Ανατολικά με τον Κεφαλά
Νότια με τα Παλαιά Ρούματα
Δυτικά με τα Ζυμπραγού
και βορειοδυτικά με την Ανώσκελη.

Χαρακτηριστικά 
Έχει πέντε εκκλησίες με ισάριθμα πανηγύρια:
Την εκκλησία Αγίου Δημητρίου, που είναι και η κεντρική εκκλησία
του Αγίου Γεωργίου.
του Αγίου Αντωνίου
του Αγίου Γεράσιμου και 
του Προφήτη Ελισσαίου.

Ο τελευταίος ναός είναι κτισμένος στη θέση τούρκικου πυργίσκου, όπου είχε γίνει σημαντικότατη μάχη (μάχη του Δρομονέρου) με την επικράτηση των Κρητών κατά την τελευταία Κρητική Επανάσταση εναντίον τον τουρκικού ζυγού.

Το χωριό είναι σχετικά δύσβατο και απόκρημνο στα σημεία, όπου το διασχίζει ο ποταμός Ταυρωνίτης. Είναι μεγάλο σε έκταση και αποτελείται από μικρές γειτονιές: τη Λαγουδιανά, που θεωρείται η κεντρική γειτονιά, το Έξω χωριό (Αλιμπεγιανά), Σαψιανά, Παρτσαλιανά, Χατζιανά, Κολύμπα (Μαραγκιάνα), Μπουλταδιανά (ερημωμένη γειτονιά), Σταυρουλιανά, και τη Διακλάδωση.

Χαρακτηριστικά σημεία του χωριού είναι τα κάτωθι:

 Η διαδρομή εντός του κεντρικού δρόμου του χωριού έχει πετρόχτιστα τμήματα, μεγάλου ύψους, κατασκευασμένα απο περίτεχνη ξηρολιθοδομή - ξερολιθια για να προστατεύουν τα πρανή και παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο δρόμος κατασκευάστηκε χειρονακτικά, γύρω στα 1932, όπως μαρτυρεί εγχάρακτη ημερομηνία. Το έργο συμπληρώνει ένα πλήρες δίκτυο παροχέτευσης των ομβρίων, που αποτελείται απο  οχετούς μεγάλου ύψους (3.00 - 4.00 μ) και πλάτους περίπου 2.00 μ, που ειναι ακόμη πληρως λειτουργικοί. 
 Χαρακτηριστικό σημείο είναι και η περιοχή "Του Διγενή η πατέ(=πάτημα)", όπου σύμφωνα με την παράδοση πάτησε το ένα του πόδι ο Διγενής Ακρίτας. Το άλλο πόδι πατούσε - κατά την παράδοση - στην απέναντι κορυφή του Προφήτη Ελισσαίου και είπιε νερό από τον ποταμό. Μυθοπλασία βέβαια αλλά είναι άξιο προσοχής πως ένα θαμνώδες βουνό έχει ένα κομμάτι με τη μορφή πατούσας, το οποίο ποτέ δεν βλαστάνει.

Χωριά του νομού Χανίων
Φιόντορ Τιούτσεφ

Ο Φιόντορ Ιβάνοβιτς Τιούτσεφ (, προφορά: [ˈfʲɵdər ɪˈvanəvʲɪt͡ɕ  ˈtʲʉt͡ɕəf] ) (5 Δεκεμβρίου 1803 - 27 Ιουλίου 1873). Διακεκριμένος Ρώσος ποιητής και διπλωμάτης. Έμεινε στο Μόναχο και στο Τουρίνο, όπου γνώρισε τον Friedrich Wilhelm Joseph Schelling και τον Χάινριχ Χάινε. Δεν συμμετείχε στην λογοτεχνική ζωή ούτε θεωρούσε τον εαυτό του λογοτέχνη. Έχουν διατηρηθεί 400 περίπου ποιήματά του αποσπάσματα των οποίων έγιναν δημοφιλή και πέρασαν στο στόμα του ρώσικου λαού ως παροιμίες. 

Τα πρώτα ποιήματά του βασίζονται στην ποιητική παράδοση του 18ου αιώνα. Από το 1830 τα έργα του υφίστανται την επίδραση του Ευρωπαϊκού (προπαντώς Γερμανικού) ρομαντισμού. Αποτελούν φιλοσοφικά, στοχαστικά ποιήματα με βασικά θέματα την Κτίση, την φύση, την ανθρώπινη μοίρα. Το 1840 δημοσιεύει μερικά πολιτικά άρθρα πάνω στο πρόβλημα της αλληλεπίδρασης της Ρωσίας με τον Δυτικό πολιτισμό. Τη δεκαετία του 1850 ο Τιούτσεφ δημιουργεί μίαν σειρά ερωτικών ποιημάτων γεμάτη διαπεραστικό αίσθημα αγάπης και καημού. Τα ποιήματα αυτά αργότερα ενώθηκαν στο λεγόμενο «Κύκλο Ντενίσιεφσκι» (Денисьевский цикл: Ο κύκλος της Ντενίσιεβα)), αφιερωμένο στην ερωμένη του ποιητή Ελένα Ντενίσιεβα (Елена Александровна Денисьева). Τις επόμενες δεκαετίες του 1860 και 1870 στα έργα του κυριαρχούν πολιτικά θέματα.

Το πιο γνωστό ποίημα του Τιούτσεφ «Silentium!» είναι πικρό προσκλητήριο στην σιωπή, παράπονο για την ακατανοησία των ανθρώπων. Συχνά παραθέτωνται οι παρακάτω αφορισμοί του ποιητή: «ο λόγος που το είπανε είναι ψέμα», «η Ρωσία δεν κατανοείται από νου» και «δεν μας βολεί να προβλέπουμε πως θ’αντηχούν τα λόγια μας».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Τιούτσεφιανα

Ρώσοι ποιητές
Ρώσοι διπλωμάτες
Αρματαγωγά Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Αρματαγωγό (Α/Γ)

Πολεμικό αποβατηγό αρμάτων με πλωριές ή και πρυμιές θύρες και καταπέλτη.

Τα Αρματαγωγά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού Είναι:

 Αλιάκμων (Αρματαγωγό) / 3002, L-104
 Αλφειός (Αρματαγωγό) / 3020, L-107
 Αξιός (Αρματαγωγό) / 3007, L-109
 Αχελώος (Αρματαγωγό) / 3007, L-109
 Πηνειός (Αρματαγωγό) / 3506, L-171
 Στρυμών (Αρματαγωγό) / 3502, L-182

Ελληνικά πολεμικά πλοία
Κάμελοτ

Στη μεσαιωνική λογοτεχνία και τον Αρθουριανό κύκλο, το Κάμελοτ είναι το κέντρο εξουσίας του Βασιλιά Αρθούρου. Το όνομα είναι αγνώστου προελεύσεως κι αναφέρεται στο κάστρο, αλλά και την γύρω πόλη. Το όνομα του χωριού Κάμελ προκύπτει αναφορικά με το Κάστρο Κάντμπουρι στο Σόμερσετ, ενώ και διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα φαίνεται να υποστηρίζουν τη συσχέτιση αυτή, αν και με αβεβαιότητα.

Το Κάμελοτ φαίνεται να είναι η πρωτεύουσα του κράτους του Αρθούρου και μόνο, καθώς δεν υπάρχουν προηγούμενοι άρχοντες στην πόλη κι ο διάδοχος του Αρθούρου, Κωνσταντίνος, δεν εδρεύει εκεί. Σύμφωνα με το μύθο, λέγεται ότι το Κάμελοτ κατέρρευσε μετά τη φυγή Αρθούρου και Λάνσελοτ.

Γραπτά κείμενα
Το Κάμελοτ εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έργο Λάνσελοτ του Chrétien de Troyes, αν και προγενέστερα στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ Historia Regum Britanniae εμφανίζεται ως Caerleon. Συγγραφείς του 13ου αιώνα περιγράφουν ένα ποτάμι, ένα δάσος και μια πεδιάδα. Το Κάμελοτ περιβάλλεται κι από μια θρησκευτική αύρα, αφού εκεί λαμβάνουν το χρίσμα οι Ιππότες κι από εκεί ξεκινούν την Αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο. Η τοποθεσία όμως αυτού του μυθικού βασιλείου παραμένει σχεδόν άγνωστη. Ο Τόμας Μάλορι πιστεύει ότι πρόκειται για την περιοχή του Γουίντσεστερ, μάλλον επηρεασμένος από την ύπαρξη της Στρογγυλής Τράπεζας του Γουίντσεστερ, μιας κατασκευής του 13ου αιώνα που, στον καιρό του Μάλορι, θεωρούνταν από πολλούς ως η αυθεντική Στρογγυλή Τράπεζα. Σύμφωνα με άλλους, το Κάμελοτ βρισκόταν στην περιοχή του Κάμελφορντ στην Κορνουάλη, νότια της περιοχής που ο Geoffrey of Monmouth αναφέρει σαν την τελευταία μάχη του Βασιλιά Αρθούρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Encyclopedia Mythica

Τοποθεσίες της κελτικής μυθολογίας
Αρθουριανός κύκλος
Αλκυών (ναρκαλιευτικό)

Το ναρκαλιευτικό Αλκυών Μ-211 (πρώην USS MSC 319) κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία USA – Peterson Builders Co, Sturgeon Bay Wisc και παραχωρήθηκε με τα Πλειάς και Θάλεια στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας από τις Η.Π.Α.. Παρελήφθη από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 7 Δεκεμβρίου 1970 στο Ναύσταθμο του Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 22 Αυγούστου 1971 και εντάχθηκε στη Διοίκηση του Στολίσκου Ναρκαλιευτικών.

Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ
Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.

Βιβλιογραφία 
Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το Ν/Α Αλκυών Μ-211 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Photoshop tennis

Το Photoshop Tennis είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στο internet χρησιμοποιώντας το Photoshop ή κάποιο άλλο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας. Συνήθως παίζεται από δύο παίκτες σε διάφορα forums.
Ξεκινώντας, ο ένας παίκτης ανεβάζει μία εικόνα της αρεσκείας του και έπειτα ο άλλος παίκτης ξεκινάει τις τροποποιήσεις, χωρίς όμως να καταστρέψει την αρχική εικόνα. Έπειτα ανεβάζει την επεξεργασμένη εικόνα και το παιχνίδι συνεχίζεται με τις τροποποιήσεις του άλλου παίκτη.

Συνήθως κριτές είναι οι υπόλοιποι χρήστες που επιδοκιμάζουν την προσπάθεια των δύο παικτών.

Διαδικτυακά φαινόμενα
Ψηφιακές τέχνες
Αιακός

Ο Αιακός, κατά την ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Δία και της νύμφης Αίγινας.

Ο μύθος
Όταν κάποτε ο Αιακός είδε πάνω στον κορμό ενός δένδρου αμέτρητα μυρμήγκια, παρακάλεσε τον πατέρα του, τον Δία να του στείλει τόσους ανθρώπους σε αυτό το νησί, όσα ήταν και τα μυρμήγκια. Και ο Δίας, ακούγοντας τα παρακάλια του γιου του, μεταμόρφωσε τα μυρμήγκια σε ανθρώπους που, σύμφωνα με την παράδοση, ονομάστηκαν Μυρμιδόνες. 

Ήταν γενάρχης του γένους των Αιακιδών, πρώτος βασιλιάς της Αίγινας και σύζυγος της Ενδηίδας (κόρης του Χείρωνα ή του Σκίρωνα). Με την Ενδηίδα έκαναν τον Πηλέα και τον Τελαμώνα. Ενώ, από τη δεύτερη γυναίκα του, την Νηρηίδα Ψαμάθη απέκτησε τον Φώκο. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Φώκος ήταν καλύτερος από τον αδελφό του Τελαμώνα σε όλα τα αθλήματα και όταν ο Τελαμώνας σκότωσε κατά λάθος τον Φώκο, στην εξάσκησή του στην δισκοβολία, οι κάτοικοι της Αίγινας νόμιζαν ότι το έκανε από φθόνο. Ο Τελαμώνας είπε με ειλικρίνεια τι πραγματικά έγινε αλλά οι συμπολίτες του δεν τον πίστεψαν. 

Ο πατέρας του, που τον αγαπούσε πάρα πολύ, εξόρισε και τους δύο γιους του από την Αίγινα προς κατευνασμό των δύσπιστων πολιτών της. Έτσι ο Πηλέας κατέφυγε στη Φθία μαζί με πολλούς από τους Μυρμιδόνες και ίδρυσε το κράτος των Μυρμιδόνων, ενώ ο Τελαμώνας πήγε στη Σαλαμίνα, όπου και έγινε βασιλέας.

Επειδή ο Αιακός έβαλε τη δικαιοσύνη πάνω από τους συγγενικούς δεσμούς θεωρούνταν ως ο πιο ευσεβής και δίκαιος άνθρωπος στον κόσμο και για αυτό τον λόγο έγινε κριτής στον Κάτω Κόσμο καθώς και κάτοχος των κλειδιών του Άδη. Ήταν γνωστός σε όλη την αρχαία Ελλάδα για τη δικαιοσύνη του και τον τιμούσαν όλοι οι Έλληνες βασιλείς. Λέγεται ότι κάποτε είχε επικρατήσει ξηρασία σε όλη την Ελλάδα, σαν τιμωρία των Θεών επειδή ο Πέλοπας σκότωσε το βασιλιά Στύμφαλο, και η Πυθία είπε ότι για να έρθει η βροχή θα πρέπει ο Αιακός να προσευχηθεί στους θεούς. Πριν προλάβει ο Αιακός να τελειώσει την προσευχή του άρχισε να βρέχει.

Διάφοροι μύθοι αναφέρουν πως βοήθησε τον Ποσειδώνα και τον Απόλλωνα να χτίσουν τα τείχη της Τροίας. Ενώ σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Αιακός είναι εκείνος που ανακάλυψε το ασήμι και έκοψε το πρώτο νόμισμα. Προς τιμή του έχτισαν το «Αιάκειον» και καθιέρωσαν γιορτές, τα «Αιάκεια», που γιορτάζονταν στην Αίγινα.

Επίσης ήταν πρόγονος σπουδαίων ηρώων όπως του Αχιλλέα, γιου του Πηλέα και του Αίαντα, γιου του Τελαμώνα. Οι οποίοι είναι από τους πιο γνωστούς ήρωες του Τρωικού πολέμου, ενώ τα παιδιά του Φώκου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Παρνασσού και από τότε η περιοχή ονομάστηκε Φωκίδα.

Μυθικοί βασιλείς της Αίγινας
Μυθικοί βασιλείς των Μυρμιδόνων
Στεφάνη Πρέβεζας

Η Στεφάνη είναι χωριό του νομού Πρέβεζας, που ανήκει στον δήμο Πρέβεζας. Ο πληθυσμός του φτάνει τους 440 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Βρίσκεται βόρεια του Αμβρακικού κόλπου και του ποταμού Λούρου. Ενώ στον Βορρά του αρχίζει η Μικρή Λάκα Σουλίου, την ανατολή του την κρύβει το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, και δυτικά του το Ύψωμα Ράντος και το Ζάλογγο ρίχνουν την σκιά τους.

Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν και παραμένει η γεωργία και η κτηνοτροφία. Ο πλούσιος βάλτος που σχηματίζει ο ποταμός Λούρος έθρεψε τους κατοίκους με τα χέλια του και τις αγριόπαπιες σε καιρούς δύσκολους, ενώ τώρα ακολουθεί την μοίρα της ευρύτερης περιοχής του Αμβρακικού κόλπου.

Ιστορία

Αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Φίνλεϊ σαν "στενό του Κάντζα" (Κάντζας είναι η παλιά του ονομασία), όταν οι Σουλιώτες έστειλαν στρατό για βοήθεια στο Πέτα της Άρτας (Αύγουστος 1822) όπου έγινε και η ιστορική μάχη. Πριν οι Σουλιώτες φτάσουν στο Πέτα και περνώντας από τον Κάντζα δέχθηκαν την επίθεση των Τούρκων. Σήμερα οι ντόπιοι το φωνάζουν και "Καντζά".

Βόρεια του χωριού βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Βάτιας, αποικίας των Ηλείων (7ος αι.π.Χ). Γεωγραφικά ανήκει στα όρια της Αρχαίας Κασσώπης.

Στην ευρύτερη περιοχή της Στεφάνης έχουν εντοπιστεί λίθινα-πυριτολιθικά εργαλεία της Μέσης Παλαιολιθικής Περιόδου (περίπου 40.000-24.000 π.Χ.), οχυρωμένη θέση-κάστρο ελληνιστικής εποχής (323-31 π.Χ.), καθώς και λείψανα του ρωμαϊκού υδραγωγείου της Νικόπολης (31 π.Χ. και μετά). Τέλος, ο περίφημος θησαυρός της Στεφάνης (περίπου 1300-1000 π.Χ. ο οποίος αποτελείται από αμφίστομους πέλεκεις, αιχμές δοράτων και τμήματα χάλκινου τόξου. Οι πέλεκεις ανήκουν στον γνωστό ελλαδικό τύπο. Είναι όμοιοι με τους χάλκινους πέλεκεις από την Καταμάχη Ιωαννίνων και χρονολογούνται στους υστεροελλαδικούς χρόνους. 

Ο θησαυρός της Στεφάνης ανακαλύφθηκε από τον Θεόδωρο Κριτσιμά του Νικολάου (κάτοικο Στεφάνης) στις 16 Μαρτίου 1985, ο οποίος τον παρέδωσε άμεσα στο τμήμα ασφαλείας Πρεβέζης. Συνολικά ο θησαυρός της Στεφάνης αποτελείται από: 4 ολόκληρους πέλεκεις, 6 σπασμένους στη μέση, 3 πέτρες για ακόνισμα, 3 δόρατα διαφόρων σχημάτων και διαφόρου μήκους, 1 σιδερένια βέργα κομμένη στα δύο, και 6 μικρά μπρούτζινα τεμάχια. Σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο Ιωαννίνων. 

Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου του χωριού, δεσπόζει σε ένα ύψωμα πάνω από το χωριό. Ο ναός είναι χτισμένος τον 17ο αιώνα με υπέροχες τοιχογραφίες σε όχι και τόσο καλή κατάσταση. Η σημερινή μορφή του ναού είναι η τρίτη αφού τις προηγούμενες δυο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά. Στο ξυλόγλυπτο τέμπλο του αναγράφεται η χρονολογία 1867.

Ανατολικά του χωριού υπάρχει το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας το οποίο χτίστηκε το 1937 πάνω στα ερείπια μεσοβυζαντινού ναού. Σε εργασίες συντήρησης που έγιναν στο ναό πριν μερικά χρόνια βρέθηκε μπροστά από την ωραία πύλη τάφος, τα στοιχεία του οποίου παραμένουν άγνωστα ακόμη.
 
Χωριά του νομού Πρέβεζας
Δήμος Πρέβεζας
Εμβαδόν

Εμβαδόν ή έκταση είναι το μέγεθος μέτρησης των επιφανειών. Συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα Ε ή το γράμμα Α (το τελευταίο χρησιμοποιείται συνήθως στην επιφάνεια διατομής). Η μονάδα μέτρησης στο διεθνές σύστημα είναι το 1m². Το εμβαδόν θεωρείται ένα βασικό μέγεθος των δισδιάστατων σχημάτων, όπως τα τετράγωνα και οι κύκλοι, τα οποία δεν έχουν όγκο. Όταν αναφέρεται σε τρισδιάστατα σχήματα συνήθως εννοείται το εμβαδόν της εξωτερικής επιφάνειας του σώματος.

Λίστα τύπων υπολογισμού εμβαδού διαφόρων σχημάτων

Οι παραπάνω υπολογισμοί αφορούν στα συνήθη σχήματα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοσχοχώρι Πιερίας

Το Μοσχοχώρι είναι πεδινό χωριό στην Πιερία. Ανήκε μεταξύ των ετών 1999 και 2010 στο Δήμο Πέτρας, ενώ από το 2011 αποτελεί την έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Δήμου Κατερίνης. Κατά την Απογραφή του 2011 είχε 516 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 120 μέτρων και απέχει από την Κατερίνη 10 χιλιόμετρα.

Το καλοκαίρι του 2006 απέκτησε δάσος αναψυχής (πλατανόδασος). Για περισσότερες πληροφορίες ρωτήστε τη Βασιλικη

Υποδομή
Ο κεντρικός ναός είναι της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το χωριό έχει ένα τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο, κοινοτικό γυμναστήριο,φαρμακείο, τοπική ποδοσφαιρική ομάδα (Δόξα 10), η οποία αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία,και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών.  Η σημαντικότερη απασχόληση του πληθυσμού είναι η καλλιέργεια καπνού. Ενδιαφέρον από πολιτιστική άποψη παρουσιάζουν οι εκδηλώσεις που γίνονται την τρίτη ημέρα του Πάσχα , στις οποίες οι συμμετέχοντες καίνε τη ρόκα (ηλακάτη, εξάρτημα του αργαλειού). Οι εκδηλώσεις αυτές αφορούν το Έθιμο της Ρόκας.

Ιστορικά στοιχεία 

Το Μοσχοχώρι ονομαζόταν Δέκατο Χιλιόμετρο μέχρι το 1962, επειδή βρίσκεται στο δέκατο χιλιόμετρο της Κατερίνης. Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου πυρπολήθηκε ο Μοσχοπόταμος και οι κάτοικοι αυτού του χωριού αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην περιοχή όπου βρίσκεται το σημερινό Μοσχοχώρι. Έτσι, οι παλαιότεροι κάτοικοι του Μοσχοχωρίου κατάγονται από το Μοσχοπόταμο.

Το Μοσχοχώρι ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1966. Οι κοινοτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 1966 και η εγκατάσταση των νέων κοινοτικών αρχόντων έγινε την 1η Ιανουαρίου 1967.

Χαρακτηριστικό είναι το γλωσσικό ιδίωμα των κατοίκων του χωριού, που οδήγησε στην έκδοση πονήματος από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

Παραπομπές

Μοσχοχωρι
Μοσχοχωρι
Ντρέντνωτ

Ο όρος Ντρέντνωτ (αγγλικά: Dreadnought) μπορεί να αναφέρεται:

 Σε θωρηκτά εξοπλισμένα με πυροβόλα αποκλειστικά μεγάλου διαμετρήματος, ακολουθώντας το πρότυπο του βρεταννικού HMS Dreadnought το 1906. Ο όρος βρίσκει χρήση και σε είδη πολεμικής επιστημονικής φαντασίας, αναφερόμενος σε πολεμικά σκάφη μεγαλύτερα από απλά θωρηκτά.
 Στο HMS Dreadnought, όνομα διαφόρων πολεμικών πλοίων του Βρεταννικού Βασιλικού Ναυτικού.
 Στο σοβιετικό άρμα βαρέος πυροβολικού KV-2 , το οποίο αποκαλούταν «Ντρέντνωτ» από τα πληρώματά του.
Γκάγουεν

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Γκάγουεν είναι από τους επιφανέστερους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, ενώ συχνά ταυτίζεται με τον Ουαλό πολεμιστή Gwalchmei. Πατέρας του είναι ο Λοτ, ενώ μητέρα του στις περισσότερες πηγές εμφανίζεται η Μοργκάουζ κι έτσι ο Μόρντρεντ είναι ένα από τα αδέρφια του, μαζί με τους Γκάχερις, Άγκραβαϊν και Γκάρεθ. 

Σύμφωνα με διάφορες ιστορίες, είναι ένας γενναίος κι ευγενικός ήρωας, ο οποίος επιβιώνει από πολυάριθμες και μεγάλες δοκιμασίες, όπως η ιστορία που περιγράφεται στο έργο Sir Gawain and the Green Knight, ενώ σε άλλες ιστορίες παρουσιάζεται ως κωμικός ήρωας, γυναικοκατακτητής και βίαιος, έχοντας πάθος για εκδίκηση. Διεκδικεί, μαζί με άλλους, το Άγιο Δισκοπότηρο, αλλά του το αρνούνται λόγω των κριμάτων του. Εξάλλου, εμπλέκει τα αδέρφια του σε ένα κύκλο εκδίκησης εναντίον του Πέλλινορ και του γιου του, Λάμορακ, καθώς ο Πέλλινορ είχε σκοτώσει τον πατέρα τους, Λοτ. 

Όταν ο Λάνσελοτ σώζει τη Γκουίνεβιρ από την καταδίκη της στην πυρά, ακολουθεί μάχη με την ακολουθία του Αρθούρου, κατά την οποία σκοτώνονται δυο αδέρφια του Γκάγουεν. Αυτό προκαλεί το έντονο μίσος του για τον Λάνσελοτ κι ωθεί τον Αρθούρο σε πόλεμο εναντίον του: αυτές οι διαμάχες θα σημάνουν τη ρήξη μεταξύ των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Ο Γκάγουεν τελικά τραυματίζεται από τον Λάνσελοτ και πεθαίνει στο Ντόβερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Encyclopedia Mythica

Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Υπερσυμμετρία

Υπερσυμμετρία ονομάζεται η συμμετρία η οποία ανταλλάσσει φερμιόνια με μποζόνια και τανάπαλιν.

Σύμφωνα με την θεωρία πάντα, τα φερμιόνια δύναται να μετατραπούν σε υπερσυμμετρικά μποζόνια και τα γνωστά μποζόνια σε υπερσσυμμετρικά φερμιόνια. Το μεγαλύτερο ενεργειακό φάσμα όπου υποτίθεται ότι βρίσκονται τα υπερσυμμετρικά σωματίδια έχει ελεγχθεί σε Αμερική, Ευρώπη και Ιαπωνία, χωρίς να βρεθεί κανένα υπερσυμμετρικό σωματίδιο, επίσης οι αντίπαλοι της θεωρίας προβάλλουν ως πειραματικό και όχι απλά θεωρητικό επιχείρημα, το γεγονός ότι οι κοσμικές ακτίνες που αποδίδουν 40 εκατομμύρια φορές πιο ενεργά σωματίδια απ' τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ποτέ δεν έχουν παραγάγει ούτε άμεσα ούτε κατά τις συγκρούσεις που έχουν μελετηθεί υπερσυμμετρικά σωματίδια, ενώ αντίθετα όλα τα παράγωγά τους είναι γνωστά στην επιστήμη (η αδιατάρακτη κοσμική ακτίνα αποτελείται κυρίως από ακτίνες γάμμα). Αυτό το επιχείρημα ο Φρανκ Ουίλτσεκ (απ' τους πιο μαχητικούς θεωρητικούς της υπερσυμμετρίας) το είχε επιστρατεύσει (για άλλο σκοπό τότε) εναντίον των καταστροφικών συνωμοσιολόγων του CERN (μεταφυσική θεωρία του τελευταίου πειράματος κτλ.). Δηλαδή το CERN δεν μελετά σωματίδια μη υπαρκτά στην φύση, απλώς το ελεγχόμενο πειραματικό περιβάλλον βοηθά στην καλύτερη στατιστική ανάλυση και κατάταξη των σωματιδίων σύμφωνα με τις παρατηρούμενες συμπεριφορές-ιδιότητες.

Μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστο εάν η υπερσυμμετρία αποτελεί πραγματική συμμετρία της φύσης, αλλά το ενδεχόμενο αυτό θα εξεταστεί σε σειρά πειραμάτων που ξεκίνησαν το 2009 στον επιταχυντή LHC του ερευνητικού κέντρου CERN της Γενεύης. 

Η υπερσυμμετρική άλγεβρα στις τέσσερις χωροχρονικές διαστάσεις, καθώς και το πρώτο μοντέλο υπερσυμμετρικής θεωρίας πεδίου, κατασκευάστηκε από τους σοβιετικούς επιστήμονες  Γκόλφαντ και  Λίχτμαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970.  Μέχρι σήμερα δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξή της, ενώ το φάσμα που έχει εξεταστεί είναι τεράστιο, με παράλληλη επισημοποίηση πάμπολων μη υπερσυμμετρικών σωματιδίων.

Αντίλογος στην Υπερσυμμετρία
Η υπερσυμμετρία θεωρείται κλειστή συμμετρία, ενώ αντίπαλοι της θεωρίας έχουν αντιπροτείνει δυνητικά ολοκληρούμενη συμμετρία στο άπειρο. Ο κενός χώρος αντιμετωπίζεται ως "χρωμοδυναμικός θόρυβος" ενώ τα σωματίδια ως "Καμπύλες Hilbert" όμως στον μη συνεχή (ή πιο σωστά πιθανοτικά συνεχή) χώρο κι όχι σύμφωνα με τον βασικό ορισμό των καμπύλων αυτών. Τα σωματίδια θεωρούνται διαταραχή του χρωμοδυναμικού θορύβου, που δεν κινούν τους κόκκους του θορύβου του κενού, αλλά ως κύμα μεταφέρεται μόνο η πληροφορία μέσα στο πλέγμα. Η θεωρία της "δυνητικής συμμετρίας" δεν επικαλείται υπερσυμμετρικά σωματίδια, αλλά το ίδιο το πεδίο "χώρος" δρα σαν κατακερματισμένες καμπύλες Hilbert που όταν διαταραχθούν, απορροφούν ενέργεια και παράγουν μοτίβα-σωματίδια ελαττώνοντας σημειακά την εντροπία του πεδίου.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 The Many Faces of the Superworld: Yuri Golfand Memorial Volume. 
M. Shifman, "Introduction to the Yuri Golfand Memorial Volume
 E. P. Likhtman, "Supersymmetry -- 30 years ago", PHYS-USP, 2001, 44 (9), 973-979.
 J. Wess, J. Bagger, "Supersymmetry and Supergravity".

Σωματιδιακή φυσική
Κβαντική μηχανική
Άγιος Πέτρος Λευκάδας

Ο Άγιος Πέτρος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Λευκάδας. Είχε πληθυσμό 422 κατοίκων έως και την απογραφή του 2011. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, πάνω στο όρος Ελάτη και σε υψόμετρο 350 περίπου μέτρων. Απέχει περίπου είκοσι τέσσερα (24) χιλιόμετρα από το Νυδρί, έξι (6) χιλιόμετρα από τον κόλπο της Βασιλικής και το ομώνυμο χωριό και σχεδόν τριάντα τρία (33) χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Απολλωνίων.
Στην τοπική κοινότητα Αγίου Πέτρου ανήκει και ο οικισμός Πόντη. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 15,945 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Ιστορία 
Κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Ζαμπέλη Γεράσιμο, όταν ο Ιωάννης Ορσίνι (κατά το 1331 μ.Χ.) κατέλαβε τη Λευκάδα «η περιοχή του σημερινού χωριού Άγιος Πέτρος προτιμήθηκε για τη διαμονή πολλών δυτικών στρατιωτών. Πρόχειροι οικίσκοι στήθηκαν στην περιοχή κάτω από τις πανύψηλες δρυς και σιγά σιγά άρχισε να διαμορφώνεται μια οικιστική ζωή, η οποία ονομάστηκε Άγιος Πέτρος. Ήταν το όνομα αυτό λατρεμένο γι’ αυτούς, αφού τους θύμιζε το πνευματικό τους κέντρο, την Αγία Έδρα, στον χώρο της οποίας υπήρχε ο ναός του Αγίου Πέτρου.». Όπως παρατηρεί ο Γεράσιμος Δρακονταειδής, «τα θεμέλια της Εκκλησίας ταύτης ευρίσκοντο μέχρι πρότινος εις τον χώρον Κώστα και Σωτήρη Σουμίλα.».

Αργότερα, οι καταστροφικοί σεισμοί που σημάδεψαν το χωριό και κυρίως του έτους 1625, ισοπέδωσαν και το ναό του Αγ. Πέτρου.

Τοποθεσία 
Έχει πολλές κοντινές παραλίες με καταγάλανα νερά. Τα σπίτια του χωριού είναι παλιά, αλλά καλοδιατηρημένα, με κήπους περιποιημένους, που συνθέτουν ένα εντυπωσιακό σκηνικό, που γοητεύει τον επισκέπτη. Οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων είναι με τον τουρισμό, το ψάρεμα, την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια ελαιόδεντρων.

Το χωριό διαθέτει και δημοτικό γήπεδο ποδοσφαίρου, στο οποίο εκτός των ποδοσφαιρικών αγώνων, πραγματοποιούνται συχνά εκδηλώσεις χορού και διαγωνισμοί για τις νεαρές ηλικίες του τόπου (π.χ. διαγωνισμός φωτογραφίας κ.α.). Με απόφαση του Υφυπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης, το 2018, ο Δήμος Λευκάδας χρηματοδοτήθηκε με το ποσό των 270.000 ευρώ για το έργο «Βελτίωση αθλητικών εγκαταστάσεων Δήμου Λευκάδας Νομού Λευκάδας» το οποίο περιελάμβανε και το δημοτικό γήπεδο του Αγίου Πέτρου.

Στις 22 Μαρτίου του 2012, από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, 6η ΥΠΕ (Γενικό Νοσοκομείο Λευκάδας) αποδόθηκε στην Ένωση Αγιοπετριτών, Βραβείο Εθελοντικής Αιμοδοσίας και πλακέτα σε αναγνώριση της 20ετούς προσφοράς του χωριού στην Τράπεζα Αίματος.

Υπάρχει ακόμα τοπική εφημερίδα με τίτλο "Αγιοπετρίτικα", η οποία εκδίδεται από την Ένωση Αγιοπετριτών.

Προσωπικότητες
Νίκος Κατηφόρης, συγγραφέας

Φωτογραφίες

Πηγές 

Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Αγιος Πετρος
Βασιλική Λευκάδας

Η Βασιλική (ιστορικά γνωστή ως Βοϊβόδα) είναι ένα παραλιακό χωριό του νομού Λευκάδος, στην Ελλάδα και το νοτιότερο του νησιού. Έχει μόνιμο πληθυσμό 395 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αποτελεί γνωστό τουριστικό θέρετρο και λιμάνι του νομού. Μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτη ανήκε διοικητικά στο Δήμο Απολλωνίων του οποίου αποτελούσε και έδρα. 

Από τη Βασιλική ξεκινούν τα τουριστικά σκάφη για τις παγκοσμίως διάσημες παραλίες Πόρτο Κατσίκι και Εγκρεμνοί, που βρίσκονται σε μια απομονωμένη τοποθεσία στα νοτιοδυτικά του νησιού και είναι αρκετά πιο δυσπρόσιτες από τη στεριά. Για την περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη του χωριού πραγματοποιούνται έργα αναβάθμισης του λιμανιού, που θα επιτρέψουν τον ελλιμενισμό περισσότερων σκαφών μεγάλου εκτοπίσματος.

Τουρισμός

Η κύρια πηγή εσόδων του χωριού είναι ο τουρισμός, καθώς η ομώνυμη παραλία του χωριού με τα αβαθή νερά της θεωρείται ιδανική για κολύμπι και ιστιοσανίδα (windsurfing) λόγω των ιδανικών ανέμων που φυσούν καθ'ολη τη διάρκεια του καλοκαιριού σε συνδυασμό με την προστασία που παρέχει η τοποθεσία από τα κύματα. Λόγω του τουρισμού επωφελούνται πολλά εστιατόρια-ταβέρνες καθώς και μαγαζιά τουριστικών ειδών. Το χωριό επίσης αποτελεί δημοφιλή προορισμό και για ποδηλάτες.

Δημογραφία

Φωτογραφίες 

Χωριά της Λευκάδας
Αμοργός (αποβατικό)

Το Α/Β Αμοργός ήταν σκάφος Αποβατικό αρμάτων του Πολεμικού Ναυτικού, με τα διακριτικά Α/Β 1301, (αργότερα) Α/Β 263 και (τέλος) Α/Β 1300.

Το πλοίο παραλήφθηκε στις 22 Μαΐου 1944 από το Ναυτικό των ΗΠΑ.  Το πλοίο παραχωρήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1301’. Η ύψωση της ελληνικής σημαίας έγινε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Αμοργός, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου τα: Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Σέριφος, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες, τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Πηγές
 LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department

Ελληνικά αποβατικά
Ανάφη (αποβατικό)

Το Α/Β σκάφος Ανάφη ήταν σκάφος Αποβατικό αρμάτων του Πολεμικού Ναυτικού, με τα διακριτικά Α/Β 1293 και (αργότερα) Α/Β 258.

Το πλοίο παραλήφθηκε στις 5 Μαΐου 1944 από το Ναυτικό των ΗΠΑ.  Το πλοίο παραχωρήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1293’.Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Ανάφη, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου τα: Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Σέριφος, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Αμοργός, Παλαιοχώρι και Σοφάδες, τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Πηγές
USS LCT 1293
 LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department

Ελληνικά αποβατικά
Πυραυλάκατος

Πυραυλάκατοι ή ταχέα περιπολικά κατευθυνομένων βλημάτων είναι πλοία με μικρό, σχετικά, εκτόπισμα (βύθισμα) και μεγάλη ταχύτητα. Ο οπλισμός τους αποτελείται από κατευθυνόμενα βλήματα, πυροβόλα μεγάλης ταχυβολίας και τορπίλες.

Πυραυλάκατοι του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού 

Πυραυλάκατοι Τύπου «La Combattante III»
 ΤΠΚ Λάσκος (P 20)
 ΤΠΚ Μπλέσσας (P 21)
 ΤΠΚ Μυκόνιος (P 22)
 ΤΠΚ Τρουπάκης (P 23)

Πυραυλάκατοι Τύπου «La Combattante IIIB»
 ΤΠΚ Καλαβούδης (P 24)
 ΤΠΚ Ντεγιάννης (P 26)
 ΤΠΚ Ξένος (P 27)
 ΤΠΚ Σιμιτζόπουλος (P 28)
 ΤΠΚ Σταράκης (P 29)

Πυραυλάκατοι Τύπου 148 
 ΤΠΚ Βότσης (P 72)
 ΤΠΚ Πεζόπουλος (P 73)
 ΤΠΚ Βλαχάβας (P 74)
 ΤΠΚ Μαριδάκης (P 75)
 ΤΠΚ Τουρνάς (P 76)
 ΤΠΚ Σακίπης (P 77)

Πυραυλάκατοι Τύπου «Super Vita» 
	
 ΤΠΚ Ρουσσέν (P 67)
 TΠΚ Δανιόλος (P 68)
 ΤΠΚ Κρυσταλλίδης (P 69)
 ΤΠΚ Γρηγορόπουλος (P 70)
 ΤΠΚ Ρίτσος (P 71)

Οι πληροφορίες για τις πυραυλάκατους του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού προέρχονται από τον επίσημο ιστότοπο του: www.hellenicnavy.gr

Πολεμικά πλοία
Λιμπούσε

Η Λιμπούσε (τσεχικά Libuše, γερμ. Libuscha) είναι μυθική προσωπικότητα, πρόγονος τού Οίκου των Πρεμυσλιδών και των Τσέχων γενικότερα. Σύμφωνα με το θρύλο, ίδρυσε τον 8ο αιώνα την πόλη της Πράγας. 

Λέγεται πως η Λιμπούσε, ήταν η μικρότερη κόρη του μυθικού Τσέχου βασιλιά Κροκ, ο οποίος την επέλεξε για διάδοχό του. Αν και αποδείχτηκε σοφή αρχηγός, οι άνδρες της φυλής ήταν δυσαρεστημένοι, που έπαιρναν διαταγές από μια γυναίκα και της ζήτησαν να επιλέξει έναν σύζυγο. Η Λιμπούσε διάλεξε τον Πρέμυσλ, που ήταν ζευγάς στο χωριό Στάντιτσε. Παντρεύτηκαν και έτσι ξεκίνησε η δυναστεία των Πρεμυσλιδών στην Τσεχία.

Η Λιμπούσε ήταν η πιο σοφή από τις αδελφές της Κάζι και Τέτα και προφήτευσε την ίδρυση της πόλης της Πράγας, με αφετηρία το κάστρο της Λιμπούσιν (ή Βίσεχραντ σύμφωνα με άλλους θρύλους). 

Η μυθική φυσιογνωμία της Λιμπούσε απετέλεσε έμπνευση για την όπερα Λιμπούσε του Μπέντριχ Σμέτανα (1881). Επίσης ο αστεροειδής 264 Λιμπούσα, που ανακαλύφθηκε το 1886, πήρε το όνομά του από τη θρυλική αυτή μορφή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Prague.net - The story of Princess Libuse
"Princess Libuse: the wisest woman in Czech literary history"

Ιστορία της Τσεχίας
σλαβικός παγανισμός
Σλαβική μυθολογία
Άγιος Γεώργιος Δομοκού Φθιώτιδας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυνιάδας, του δήμου  Δομοκού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δομοκού του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο Β.ΒΚ τμήμα του νομού Φθιώτιδας, στις βορειοδυτικές απολήξεις του όρους Όθρυς. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ξυνιάδας-Αλμυρού, Ν. από τη  Ξυνιάδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 510. Απέχει 26 χλμ. περίπου Β.ΒΔ. της Λαμίας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 11,354 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται το 1908 να προσαρτάται στον δήμο Ξυνιάδος. Το 1909 εντάχθηκε στον νομό Λαρίσης και το 1911 στον τότε νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου Δομοκού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυνιάδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυνιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δομοκού.

Γενικά στοιχεία
Το χωριό θεμελιώθηκε το 1902 από τον τσιφλικά Γεώργιο Πλατανιώτη. Διέθετε μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, που καταργήθηκε από το σχολικό έτος 1991-1992. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο νότιο τμήμα του χωριού
Το ξωκκλήσι του νεομάρτυρος Αγίου Νικολάου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Δήμος Δομοκού
Μπάμπα Γιαγκά

Στη σλαβική μυθολογία, η Μπάμπα Γιαγκά (ρωσ. Ба́ба Яга́) είναι πνεύμα του δάσους και κυρά της μαγείας. Στις περισσότερες σλαβικές γλώσσες, η λέξη baba χρησιμοποιείται για μια ηλικιωμένη γυναίκα ή απλά σημαίνει "γιαγιά".

Λαϊκές παραδόσεις 
Στα ρωσικά παραμύθια, η Μπάμπα Γιαγκά εμφανίζεται σαν μάγισσα που πετάει στον αέρα μέσα σε ένα γουδί, χρησιμοποιώντας το γουδοχέρι για τιμόνι, ενώ σβήνει τα ίχνη πίσω της με μια σκούπα από ασημένια σημύδα. Μένει σε μια ξυλοκαλύβα που στέκεται σε πόδι μιας κότας κι η κλειδαρότρυπα στην πόρτα της εισόδου είναι ένα κρανίο με στόμα γεμάτο κοφτερά δόντια. Τα παράθυρα χρησιμεύουν σαν μάτια και ο φράχτης γύρω από το σπίτι είναι φτιαγμένος από ανθρώπινα οστά και κρανία. Συχνά προστατεύεται από διάφορα ζώα. Το να βρει κανείς το σπίτι της είναι ιδιαίτερα δύσκολο, εκτός και αν βοηθήσει μια μαγική κλωστή, ένα φτερό ή μια κούκλα δείξει τον δρόμο. Σύμφωνα με ένα θρύλο, η καλύβα περιστρέφεται στο πόδι και το είσοδος της καλύβας δεν εμφανίζεται μέχρι να ειπωθεί η μαγική φράση: Γύρνα την πλάτη σου στο δάσος και στρέψου σε εμένα. 

Η Μπάμπα Γιαγκά εμφανίζεται στις ιστορίες και σαν καλός και σαν κακός χαρακτήρας. Κάποιες φορές βοηθάει τους ανθρώπους στις διάφορες αποστολές τους, ενώ άλλες φορές απάγει παιδιά και απειλεί να τα φάει. Θεωρείται επικίνδυνο να ζητήσει κανείς τη βοήθειά της: χρειάζεται κατάλληλη προετοιμασία, αλλά και αγνό πνεύμα.

Σύμφωνα με κάποιους μύθους, η Μπάμπα Γιαγκά γερνάει κατά ένα χρόνο κάθε φορά που της κάνουν μια ερώτηση, γι' αυτό και συχνά απεικονίζεται σαν κακάσχημη γριά μάγισσα, ενοχλημένη από τις πολυάριθμες ερωτήσεις των ανθρώπων. Ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει τα γηρατειά είναι η παρασκευή ενός αφεψήματος από γαλάζια τριαντάφυλλα: οι ήρωες που της τα προσφέρουν σαν δώρο κερδίζουν το δικαίωμα να κάνουν ευχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Encyclopedia Mythica
http://myths.e2bn.org/mythsandlegends/origins117-baba-yaga-and-vasilisa-the-fair.html 

Πολιτισμός της Ρωσίας
Σλαβική μυθολογία
Προσκομιδή

Προσκομιδή ή Αγία και Ιερά Πρόθεση για την Ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζεται ο χώρος εκείνος, όπου γίνεται η προετοιμασία των προσκομιζομένων δώρων με σκοπό την τέλεση του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. Βρίσκεται μέσα στο Ιερό Βήμα και αριστερά από την Αγία Τράπεζα, μέσα σε εσωκοίλωμα (κόγχη) του τοίχου. Εκεί ο Ιερέας προετοιμάζει τα "Τίμια Δώρα", τον άρτο και τον οίνο, χρησιμοποιώντας το ζέον , που με τον καθαγιασμό θα μεταβληθούν σε "Σώμα και Αίμα Χριστού".Στην Καθολική Εκκλησία αυτή η διαδικασία δεν υπάρχει, αλλά ο άζυμος άρτος προσφέρεται ως Σώμα Κυρίου.

Δείτε επίσης 

 Εκκλησία (αρχιτεκτονική)

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία
Τρόφιμα θρησκευτικού χαρακτήρα
Νίκος Καζής

Ο Νίκος Καζής (1927 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Βιογραφία 
Έκανε το ντεμπούτο του το 1948 με τον θίασο Μιράντας Μυράτ - Λάμπρου Κωνσταντάρα στο έργο του Ασημάκη Γιαλαμά «Σβήσε το φως», στο θέατρο «Μακεδονικό» της Θεσσαλονίκης (τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΣΕΗ). Έπαιξε πολλούς και ποικίλους ρόλους σε κωμωδίες, δράματα και αρχαίες τραγωδίες. Συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Βασίλη Λογοθετίδη, Νίκο Χατζίσκο, Αντιγόνη Βαλάκου, Κώστα Χατζηχρήστο κ.ά. Με το Εθνικό Θέατρο συνεργάστηκε τα διαστήματα (1954-1957, 1960-1964, 1966-1975) σε βασικούς ρόλους όπως: Πολυνείκης στις Φοίνισσες, Ίων στο ομώνυμο έργο, Ορέστης στην Ηλέκτρα, Αχιλλέας στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Ετεοκλής στους Επτά επί Θήβας, λόρδος Γκόρινγκ στο «Ένας ιδανικός σύζυγος», λόρδος Ντάρλιγκτον στη «Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμιρ» κ.ά.

Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες Οι ουρανοί είναι δικοί μας, Γκόλφω, Στουρνάρα 288, Αντιγόνη, Όσο υπάρχουν γυναίκες κ.ά. Τη δεκαετία του 1960 συμμετείχε σε αρκετά θεατρικά έργα στο ραδιόφωνο. Μια σχετικά άγνωστη δραστηριότητά του ήταν αυτή του τραγουδιστή (σε ηλικία 15-17 χρόνων εμφανιζόταν τα χρόνια της Κατοχής σε βαριετέ όπως «Όασις», «Αλκαζάρ», «Σίνε-Νιους»). Ήταν αυτός που έβγαλε στο θέατρο τον Βασίλη Μαλούχο.

Φιλμογραφία

Θεατρικές Παραστάσεις 
 Βάτραχοι (1998)
 Επτά επί Θήβας (1968)
 Ο ασυλόγιστος (1964)
 Το ατλαζένιο γοβάκι (1963) 
 Το όνειρο (1963)
 Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1961)
 Αντιγόνη (1956)
 Γκόλφω (1955)
 Μονσεράτ (1951)
 Σβήσε το φως (1948)

Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Ν. Καζής ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Τηλεοπτικό θέατρο 
 Αγαμέμνων (1972) ΕΙΡΤ (Αίγισθος)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φιλμογραφία και φωτογραφία του Καζή

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Πίτερ Νόρμαν

Ο Πήτερ Νόρμαν (Peter Norman, 15 Ιουνίου 1942 - 3 Οκτωβρίου 2006) ήταν Αυστραλός  αθλητής, ασημένιος Ολυμπιονίκης στα 200 μέτρα.

Γεννήθηκε στη Βικτώρια της Αυστραλίας και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό όντας προπονητής σε ομάδα ποδοσφαίρου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού, το 1968, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μέτρα. Κατα τη διάρκεια της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου οι δύο μαύροι Αμερικανοί αθλητές που βρίσκονταν στο βάθρο μαζί με τον Νόρμαν φορώντας μαύρα γάντια ύψωσαν τις γροθιές τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παραβίαση των δικαιωμάτων των Μαύρων. Για αυτή την κίνησή τους, η ολυμπιακή επιτροπή των ΗΠΑ τους τιμώρησε αμέσως.

Ο Πήτερ Νόρμαν, αν και δεν έκανε την χαρακτηριστική κίνηση των "Μαύρων Πανθήρων", δέχθηκε λίγο πριν την απονομή να φορέσει μια κονκάρδα υπέρ των δικαιωμάτων των Μαύρων. Για αυτήν του την πράξη κατακρίθηκε από τον αυστραλιανό τύπο και την κυβέρνηση και σταδιακά απομονώθηκε από την κοινωνία. Αν και στους προκριματικούς για τους ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου σημείωσε εξαιρετικούς χρόνους, η αρμόδια επιτροπή αρνήθηκε να τον συμπεριλάβει στην αποστολή με αποτέλεσμα η Αυστραλία να βρεθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της χωρίς σπρίντερ σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Μετά από αυτή την εξέλιξη εγκατέλειψε τον αθλητισμό, πήρε διαζύγιο και εθίστηκε στο αλκοόλ. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ, ο Νόρμαν ήταν ο μοναδικός Αυστραλιανός Ολυμπιονίκης που δεν κλήθηκε από την διοργάνωση για να λάβει μέρος σε κάποια δραστηριότητα. Αντίθετα η αποστολή των ΗΠΑ τον προσκάλεσε στο ολυμπιακό χωριό προτείνοντάς του μάλιστα να μείνει σε αυτό.

Απεβίωσε το 2006 στην Μελβούρνη από συγκοπή καρδιάς. Στην κηδεία του παραβρέθηκαν οι άλλοι δυο Ολυμπιονίκες που βρίσκονταν μαζί του στο βάθρο στους Ολυμπιακούς του 1968, οι Σμιθ και Κάρλος.

Το 2012 η Βουλή της Αυστραλίας, ζήτησε συγνώμη από τον Νόρμαν αναγνωρίζοντας την προσφορά του στην μάχη κατά του ρατσισμού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Δρομείς ταχύτητας
Αυστραλοί αθλητές του στίβου
Αυστραλοί Ολυμπιονίκες
Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Παραβολή (θεολογία)

παραβολή είναι μια ανεπτυγμένη παροιμία, που αποτελεί αφήγηση "πλαστών" γεγονότων, τα οποία όμως είναι δυνατόν να συμβούν.

Συνεπώς  παραβολή δεν συγγενεύει ούτε προς τον μύθο, όπου μπορεί να περιγράφονται απίθανα γεγονότα, ούτε με την αλληγορία της οποίας πρόσωπα και πράγματα είναι ιδεατά.

Πρότυπα παραβολικής διδασκαλίας αποτελούν οι παραβολές του Ιησού Χριστού που αναφέρονται στη Καινή Διαθήκη, και πιο συγκεκριμένα στα Συνοπτικά Ευαγγέλια, με τις οποίες προκαλούσε την προσοχή και το ενδιαφέρον των ακροατών του και τους εισήγε με φυσικές και ζωηρές εικόνες στην κατανόηση των υπερκόσμιων αληθειών και μυστηρίων της βασιλείας Του. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης τις αποκαλεί και "παροιμίες".

Αριθμός παραβολών 
Το Ευαγγέλιο του Λουκά περιέχει τον μεγαλύτερο συνολικό αριθμό παραβολών (24) απο τις οποίες οι δεκαοκτώ είναι μοναδικές παραβολές, το Ευαγγέλιο του Ματθαίου περιέχει 23 παραβολές από τις οποίες έντεκα είναι μοναδικές και το Ευαγγέλιο του Μάρκου περιέχει 8 παραβολές από τις οποίες δύο είναι μοναδικές.

Ο Ουίλιαμ Μπάρι, στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1913, αναφέρει:Δεν υπάρχουν παραβολές στο Ευαγγέλιο του Αγίου Ιωάννη. Στα Συνοπτικά Ευαγγέλια... τις θεωρούμε συνολικά τριάντα τρείς. Αλλά μερικοί έχουν αυξήσει τον αριθμό ακόμη και σε εξήντα, συμπεριλαμβάνοντας παροιμιώδεις εκφράσεις (των κειμένων)".Στο βιβλίο Harmony of the Gospels, οι Στίβεν Κοξ και Κέντελ Ίσλεϊ, παρέχουν μια "Ευαγγελική αρμονία" για τις παραβολές με βάση τις ακόλουθες μετρήσεις: Οι μοναδικές παραβολές (που δεν αναφέρονται και σε άλλα ευαγγέλια παρά μόνο σε ένα) είναι: στο Κατά Ματθαίον 11, στο Κατά Μάρκον 2, στο Κατά Λουκάν 18, στα Κατά Ματθαίον και Κατά Λουκάν 4 και στα Κατά Μάρκον, Κατά Ματθαίον και Κατά Λουκάν 6. Δεν παραθέτουν παραβολές του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου.

Παραπομπές 

Χριστιανική θεολογία
Αργώ (πετρελαιοφόρο)

Αργώ Ι (Πετρελαιοφόρο) / 11

Πρώην ‘SOLNA’. Πρώην ‘GRANLUND’. Πρώην ‘CORBIS’. Πρώην ‘WAR RANEE’.

Κατασκευάστηκε το 1918 στα ναυπηγεία ‘SWANF HUNTER’. Το πλοίο είχε χωρητικότητα 7310 τόνους. Εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό το 1936. Αργότερα νοικιάστηκε για ιδιωτικές μεταφορές. Εκποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1961.

Ελληνικά πετρελαιοφόρα
.vn

.vn είναι ο top-level domain κωδικός για το Βιετνάμ στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος top-level domains

Παραπομπές 

Βιετνάμ
Top-level domains

sv:Toppdomän#V
.bt

.bt είναι ο τομέας  τομέα ανωτάτου επιπέδου (ccTLD) για το Βασίλειο του Μπουτάν. Χορηγείται από το Υπουργείο Πληροφοριών και Επικοινωνίας του Μπουτάν.

Τομείς και Υποτομείς 
Ο τομέας χωρίζεται στους ακόλουθους υποτομείς:

 .bt - Οργανώσεις ή άτομα.
 .com.bt - Εμπορικές οργανώσεις - Οργανώσεις ή άτομα.
 .edu.bt - Πανεπιστήμια και άλλα Εκπαιδευτικά ιδρύματα.
 .net.bt - Δίκτυα.
 .gov.bt - Κυβέρνηση - Κυβερνητικές ιστοσελίδες και μόνο.
 .org.bt - Οργανώσεις

Δείτε επίσης
 Κατάλογος top-level domains

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μητρώο του τομέα
 Πληροφορίες whois

Μπουτάν
Top-level domains
.cm

.cm είναι ο top-level domain κωδικός για το Καμερούν στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης
Κατάλογος top-level domains.

Καμερούν
Top-level domains

he:סיומת אינטרנט#טבלת סיומות המדינות
sv:Toppdomän#C
.th

.th είναι ο top-level domain κωδικός για την Ταϊλάνδη στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης
Κατάλογος top-level domains.

Ταϊλάνδη
Top-level domains

sv:Toppdomän#T
.jo

.jo είναι ο top-level domain κωδικός για την Ιορδανία στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης
Κατάλογος top-level domains.

Επικοινωνίες στην Ιορδανία
Top-level domains

sv:Toppdomän#J
.zm

Ο .zm είναι οτομέας ανωτάτου επιπέδου (ccTLD) για τη Ζάμπια. Οι καταχωρούμενοι που εγγράφονται σε τομείς .zm πρέπει «να έχουν μια παρουσία στη Ζάμπια».

Τομείς δεύτερου επιπέδου 
Οι καταχωρούμενοι πρέπει να καταχωρούν σε τομείς στο τρίτο επίπεδο σε έναν υπάρχοντα τομέα δεύτερου επιπέδου (SLD). Υπάρχουν έντεκα τομείς δεύτερου επιπέδου: 

 ac.zm : Ακαδημαϊκά ιδρύματα
 biz.zm : Επιχειρήσεις
 co.zm : Εμπορικές οντότητες
 com.zm : Εμπορικές οντότητες
 edu.zm : Ακαδημαϊκά ιδρύματα
 gov.zm : Κυβέρνηση
 info.zm : «Πληροφορίε»
 mil.zm ​​: Στρατός της Ζάμπιας
 net.zm : Δίκτυα
 org.zm : Μη εμπορικοί οργανισμοί
 sch.zm : Σχολεία

Οι παραπάνω ονομασίες θεωρούνται με βάση τις παρατηρούμενες πρακτικές και τις τυπικές συμβάσεις, καθώς η ZICTA(το μητρώο ccTLD ) δεν διατηρεί ηλεκτρονική τεκμηρίωση που να την κωδικοποιεί. Οι περισσότερες οντότητες καταχωρούν γενικά είτε έναν τομέα .co.zm είτε έναν τομέα .org.zm, εάν επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν το ccTLD αντί για έναν γενικό τομέα ανώτατου επιπέδου.

Η μόνη τεκμηριωμένη εξαίρεση στην απαίτηση εγγραφής στο τρίτο επίπεδο είναι ότι οι «εγγεγραμμένοι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου»  μπορούν να εγγραφούν στο δεύτερο επίπεδο—π.χ. zamnet.zm . Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές μη τεκμηριωμένες αποκλίσεις σε αυτόν τον κανόνα—π.χ., ο τομέας της Τράπεζας της Ζάμπιας είναι boz.zm και ο ρυθμιστής ( ZICTA ) λειτουργεί υπό το zicta.zm.

Καταχωρητές 
Οι ISP πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι στο ZICTA,  και μόνο εγγεγραμμένοι ISP μπορούν να είναι διαπιστευμένοι ως καταχωρητές. Η ZICTA παραθέτει τους ISP στον ιστότοπό της.

Καταχωρητές 
Οι τομείς σε .com.zm, .edu.zm και .net.zm χορηγούνται από την εταιρεία CopperNET Solutins, ενώ οι υπόλοιποι τομείς καταχωρούνται μέσω της ZAMNET.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος top-level domains

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ZAMNET
 Πληροφορίες whois

Ζάμπια
Top-level domains
Ζάνταρ

Η Ζάνταρ είναι παραλιακή πόλη και λιμάνι της Κροατίας, η οποία βρίσκεται βόρεια του Σπλιτ και νότια της Ριέκα.

Η πόλη κατοικείται από τον 7ο αιώνα π.Χ. με το όνομα Ζαντέρ (Jader). Αργότερα αναφέρεται με το ελληνικό όνομα Ιδάσσα, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια είχε το όνομα Ζαντέρα (Jadera) και αργότερα Ντιαντόρα (Diadora).

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ονομαζόταν Ζάρα και ήταν η πόλη στην οποία επιτέθηκαν οι Σταυροφόροι της Δ' Σταυροφορίας το 1202 μετά από αίτημα των Βενετών, όταν οι Σταυροφόροι εμφανίστηκαν στη Βενετία χωρίς τα συμφωνηθέντα με τους Βενετούς χρήματα για τη μεταφορά τους στη Αίγυπτο.

Η παλαιά πόλη είναι χτισμένη σε μια χερσόνησο, η οποία περιβάλλεται από τείχος και είναι πλήρως οικοδομημένη με μικρά δρομάκια και τριώροφα-τετραώροφα κτίρια, με τυπική αρχιτεκτονική μεσαιωνικών πόλεων. Σήμερα αυτό το μέρος της πόλης δεν είναι προσβάσιμο με αυτοκίνητο. Το σύγχρονο Ζάνταρ εκτείνεται αρκετά και στις δύο πλευρές της παραλίας και το 2011 είχε πληθυσμό 75.082 κατοίκων.

Είναι μια τουριστική πόλη και σημαντικά της αξιοθέατα είναι ο οκτάγωνος πυργωτός ναός του Αγίου Δονάτου (9ος αιώνας) με το εντυπωσιακό καμπαναριό του, ο καθεδρικός ναός της Αγίας Αναστασίας (9ος-12ος αιώνας) σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής με δύο τεράστια κυκλικά βιτρό, και η Ρωμαϊκή αγορά που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, στη πλακόστρωτη πλατεία Ζελένι στην οποία και φέρεται μνημειακή στήλη, επίσης το ναυπηγείο (Arsenal) και πολλές εκκλησίες. Τα ενετικά οχυρωματικά έργα της πόλης έχουν χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2017.

Το πρώτο πανεπιστήμιο του Ζάνταρ ιδρύθηκε το 1396, ως μέρος μοναστηριού Βενεδικτίνων μοναχών.

Αδελφοποιημένες πόλεις 

  Ικουίκε, Χιλή
  Ντάντι, Ηνωμένο Βασίλειο
  Πάντοβα, Ιταλία
  Μπάνσκα Μπίστριτσα, Σλοβακία
  Φυρστένφελντμπρουκ, Γερμανία
  Ρέτζιο Εμίλια, Ιταλία
  Ρομάν-συρ-Ιζέρ, Γαλλία
  Σεκεσφεχερβάρ, Ουγγαρία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Zadar Tourist Guide
 About Zadar County
 City of Zadar (Croatian)
 Το αεροδρόμιο του Ζαντάρ 
 Το πανεπιστήμιο του Ζαντάρ
 Χάρτης της πόλης του Ζαντάρ

Εικόνες από το Ζάνταρ 

Πόλεις της Κροατίας
.cu

.cu είναι ο top-level domain κωδικός για την Κούβα στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος top-level domains

Παραπομπές 

Κούβα
Top-level domains
.cg

.cg είναι ο top-level domain κωδικός για τη Δημοκρατία του Κονγκό στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.

Δημοκρατία του Κονγκό
Top-level domains
.cc

.cc είναι ο top-level domain κωδικός για τα Νησιά Κόκος στο διαδίκτυο. Διαχιερίζεται από την αμερικανική εταιρεία Verisign.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος top-level domains.

Νησιά Κόκος
Top-level domains

he:סיומת אינטרנט#טבלת סיומות המדינות
sv:Toppdomän#C
.bv

.bv είναι ο top-level domain κωδικός για το Νησί Μπουβέ στο Διαδίκτυο.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος top-level domains

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες κυριότητας για τον τομέα .bv στην IANA

Top-level domains

sv:Toppdomän#B
.yt

.yt είναι ο top-level domain κωδικός για το Μαγιότ στο Διαδίκτυο, μέρος του μητρώου για τη Γαλλία. Η επίσημη ιστοσελίδα του μητρώου nic.yt ανακατευθύνει στην γαλλική επίσημη ιστοσελίδα μητρώου, την AFNIC. Οι εγγραφές, οι οποίες είχαν ανασταλεί, συνέχισαν τον Δεκέμβριο του 2011.Χρησιμοποιείται σπάνια και μερικές φορές χρησιμοποιείται σε ιστοσελίδες σχετιζόμενες με το YouTube.

Δείτε επίσης 

Διαδίκτυο στη Μαγιότ
Διαδίκτυο στη Γαλλία
 ISO 3166-2:YT
 .fr – τομέας κορυφαίου επιπέδου για τη Γαλλία
 .eu – τομέας κορυφαίου επιπέδου για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 Κατάλογος top-level domains.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες whois του τομέα .yt

Μαγιότ
Top-level domains

sv:Toppdomän#Y