Ζωρζ Μουστακί

Ο Ζωρζ Μουστακί (γαλ. Georges Moustaki, 3 Μαΐου 1934 − 23 Μαΐου 2013) ήταν Γάλλος τραγουδιστής με Ελληνική καταγωγή και συνθέτης, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η οικογένειά του ήταν  και το αρχικό του όνομα ήταν Τζουζέππε (Giuseppe Mustacchi).

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ζωρζ Μουστακί γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και πέθανε στη Νίκαια. Οι γονείς του ονομάζονταν Νεσίμ και Σάρα και κατάγονταν από την Κέρκυρα. Στην κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια είχαν ένα βιβλιοπωλείο και έρχονταν σε επαφή με πολλές κουλτούρες. Στο σπίτι μιλούσαν κατά κανόνα ιταλικά, αλλά στους δρόμους με τα άλλα παιδιά μιλούσε αραβικά. Οι γονείς του έδωσαν στον μικρό Μουστακί και στις αδελφές του γαλλική παιδεία, βάζοντάς τον σε γαλλικό σχολείο. Όμως, δεν απαρνήθηκε τις ελληνικές ρίζες του αν και δεν έμαθε τη γλώσσα. Ο ίδιος λέει για την καταγωγή του σε συνέντευξή του: 

«Έχω γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια και έτσι έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε ό,τι ελληνικό έφεραν και έσπειραν οι Πτολεμαίοι στη γενέτειρά μου. Είμαι Έλληνας από πατέρα, μητέρα και παππού, με ρίζες στη Μικρά Ασία, τα Ιωάννινα, τη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα. Η Αλεξάνδρεια, αν και μου χάρισε τον κοσμοπολιτισμό των Πτολεμαίων, με απομάκρυνε από την ελληνικότητά μου. Η Αίγυπτος ζούσε τότε σ' ένα κοσμοπολίτικο, πολύγλωσσο παζάρι. Οι άνθρωποι επικοινωνούσαν σε πολλές γλώσσες - αραβικά, αγγλικά, γαλλικά. Η Αλεξάνδρεια με άνοιξε στον κόσμο… Οι πρόγονοί μου μιλούσαν όλοι ελληνικά. Η θεία μου η Ροζάντι μέχρι τα πέντε χρόνια της αρνιόταν να μιλήσει, έως τη μέρα που ήρθαν στο σπίτι συγγενείς από την Ιταλία. Από τότε, η θεία άρχισε να μιλάει, αλλά μόνο στα ιταλικά. Έτσι, εξαιτίας της επιλεκτικής αλαλίας της θείας μου, τα ελληνικά απαγορεύτηκαν στην οικογένειά μου και η γλώσσα του Δάντη έγινε η μητρική μου γλώσσα.» 

Το 1951 πήγε στο Παρίσι και εντυπωσιάστηκε από τον τραγουδοποιό Ζωρζ Μπρασέν (Georges Brassens) σε τέτοιο βαθμό ώστε άλλαξε το όνομά του από «Γιουσέφ» σε «Ζωρζ». Ο Μουστακί παντρεύτηκε πολύ νέος, σε ηλικία 20 ετών, και έχει μια μεγάλη οικογένεια, μέλη της οποίας ζουν σε Γαλλία, Ισραήλ, Βραζιλία και Βενεζουέλα.

Καριέρα 
Ο Μουστακί τραγούδησε σε πολλές γλώσσες: γαλλικά, ιταλικά, ελληνικά, πορτογαλικά, ισπανικά, αγγλικά και αραβικά. Τα εκατοντάδες τραγούδια του έχουν ρομαντικό ύφος και οι στίχοι του είναι ποιητικοί. Οι μελωδίες του είναι απλές και εύκολα αφομοιώσιμες από το κοινό.

Εκτός από τον ίδιο, τα τραγούδια του έχουν τραγουδήσει σπουδαίοι τραγουδιστές και τραγουδίστριες, όπως η Εντίτ Πιάφ (μεταξύ άλλων το περίφημο: Μιλόρντ - Milord), η Δαλιδά (όπως τη μεγάλη επιτυχία: Τζίτζι λ’ αμορόζο - Gigi l'amoroso), η Μπαρμπαρά (Barbara), η Μπριζίτ Φοντέν (Brigitte Fontaine), ο Χέρμπερτ Παγκανί (Herbert Pagani), η Φρανς Γκαλ (France Gall) και η Σίντι Ντανιέλ (Cindy Daniel).

Τη δεκαετία του 1960 μετέφρασε στα γαλλικά και τραγούδησε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Έτσι ξανασυνδέεται με την ελληνική του ρίζα και το 1966 επισκέπτεται την Ελλάδα για πρώτη φορά. Αργότερα θα πει πολλά τραγούδια του Χατζιδάκι, μεταξύ άλλων την «Πορνογραφία».

Το 1970 πρωταγωνίστησε με τον Μίκη Θεοδωράκη στην ταινία μικρού μήκους (διάρκειας 20΄) του Ροβήρου Μανθούλη: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ» («NOUS SOMMES DEUX»), στην οποία τραγουδά στα γαλλικά τα τραγούδια που είχε γράψει στη φυλακή ο Μίκης.

Στην Ελλάδα έγιναν μεγάλες επιτυχίες τα τραγούδια του:
 «Ο Μέτοικος», το οποίο τραγούδησε το 1971 ο Γιώργος Νταλάρας.
 «Μεσόγειος», που ερμήνευσε το 1973 η Βίκυ Μοσχολιού.
Τα δύο αυτά τραγούδια μαζί με άλλα, σε ελληνική απόδοση του Δημήτρη Χριστοδούλου, ερμήνευσε το 1979 ο Αντώνης Καλογιάννης στο δίσκο: 
 "Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΟΥΣΤΑΚΙ".

Δισκογραφία 
 17 ans
 Adolescence
 Alexandrie
 Amandes
 Aphorisme
 As-tu brisé un coeur ?
 Ave Maria
 Bahia
 Balance
 Ballade en fumée
 Ballade pour cinq instruments
 Ballade de nulle part
 Blessure
 Blue jeans blues
 Boucle d'oreille
 Bye bye Bahia
 Bye bye Bahia
 Chanson
 Calix Bento
 Cantique
 Ce soir mon amour
 C'est là
 Chanson cri
 Chanson de Patsy
 Chanson du mois de juin
 Chanson pour elle
 Chansons
 Chante ta nostalgie
 Chanter tout haut
 Chaque instant est une vie
 Dans mon Hamac
 Danse
 De Shanghai à Bangkok
 Déclaration
 Donne du rhum à ton homme
 Eden Blues
 Eldorado
 En Méditérranée
 En voyage
 Et pourtant dans le monde
 Flamenco des Flandres
 Gardez vos filles
 Gaspard
 Gestes
 Grand-pere
 Heureusement qu'il y a de l'herbe
 Hiroshima
 Il faudra mourir un jour
 Il est trop tard
 Il y avait un jardin
 Images
 J'ai vu des rois serviles
 Je m'appelle Daisy
 Je ne sais pas où tu commences
 Je suis un autre
 Joseph
 Kaimos (anglais)
 Kaimos (grec)
 La carte du tendre
 L'acteur
 La dame brune
 La ligne droite
 La philosophie
 La pierre
 La Pinzutu
 L'eau, de l'eau
 Le facteur
 Le maraudeur
 Le mauvais larron
 Le métèque
 Le passager clandestin
 Le petit homme et le grand homme
 Le temps de vivre
 Les amandes
 Les amours finissent un jour
 Les eaux de mars
 Les enfants d'hier
 Les amis
 Les marchands
 Les musiciens
 Les orgues de barbarie
 Les orteils au soleil
 L'homme au coeur blessé
 L'île habitée
 Ma liberté
 Marteau d'or
 Ma solitude
 Marche de Sacco et Vanzetti
 Matin
 Mendiant
 Milord (for Édith Piaf)
 Mon île de France
 Nous n'étions pas pareils
 Où mènent ces routes?
 Pourquoi mon Dieu?
 Requiem pour n'importe qui
 Reveline
 Rien n'a changé
 Sans la nommer
 Sarah
 Tu m'attendais 
 Un jour tu es parti
 Votre fille a vingt ans
 Voyage

Συγγραφέας 

Μια λιγότερο γνωστή ιδιότητά του είναι η συγγραφική. Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία, από τα οποία τρία έχουν κυκλοφορήσει και στα ελληνικά:

 Question la chanson, 1973.
 Τα κορίτσια της μνήμης, 1989.
 Ο γιος της ομίχλης, 2001.
 Η μικρή οδός των κρεοπωλών, 2001.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Επίσημη ιστοσελίδα
 Ολλανδοί φαν 
  Βιογραφία

Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές
Γαλλοεβραίοι
Εβραίοι μουσικοί
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2013
Σεφαρδίτες
Έλληνες της Αιγύπτου