joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κατάλογος πρωθυπουργών της Γαλλίας

Ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Γαλλίας αποκαλείται Πρωθυπουργός της Γαλλίας (γαλλικά: Premier ministre) από το 1959, όταν ο Μισέλ Ντεμπρέ έγινε ο πρώτος αξιωματούχος που διορίστηκε υπό την Πέμπτη Δημοκρατία.

Σε παλαιότερες περιόδους της ιστορίας, ο αρχηγός της κυβέρνησης της Γαλλίας ήταν γνωστός με διαφορετικούς τίτλους. Όπως ήταν σύνηθες στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες της περιόδου 1815–1958 (η Αποκατάσταση των Βουρβόνων και η μοναρχία του Ιουλίου, η Δεύτερη Δημοκρατία, η Τρίτη Δημοκρατία και η Τέταρτη Δημοκρατία, καθώς και το καθεστώς του Βισύ), ο αρχηγός της κυβέρνησης ονομαζόταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών (Président du Conseil des ministres), που γενικά συντομεύεται σε Πρόεδρος του Συμβουλίου (Président du Conseil). Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με το εκλεγμένο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος διορίζει τον Πρωθυπουργό ως αρχηγός του κράτους.

18ος αιώνας - 19ος αιώνας

Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία (1792-1804) 
Κύριο λήμμα: Γαλλική Επανάσταση και Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία

Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Δημοκρατίας, οι ρυθμίσεις για τη διακυβέρνηση άλλαζαν συχνά:

 Συμβατική Εθνοσυνέλευση (20 Σεπτεμβρίου 1792 - 2 Νοεμβρίου 1795)
 με τον Ζερόμ Πέσιον ντε Βιλενούβ ως Πρόεδρο (22 Σεπτεμβρίου 1792 - 2 Ιουνίου 1793)
 με τον Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο ως Πρόεδρο (4 Ιουνίου 1793 - 27 Ιουλίου 1794)
 με τον Ζαν Ζακ Ρέγκις ντε Καμπεκέρες ως Πρόεδρο (7 Οκτωβρίου 1794 - 20 Απριλίου 1795)
 με τον Εμάνουελ Τζοσέπ Σιεγές ως Πρόεδρο (20 Απρλίου 1795 - 26 Οκτωβρίου 1795)

 Διευθυντήριο  (2 Νοεμβρίου 1795 - 10 Νοεμβρίου 1799) με τον Πωλ Μπάρας ως Πρόεδρο
 Υπατεία (10 Νοεμβρίου 1799 - 18 Μαΐου 1804) με τον Ναπολέων Βοναπάρτη ως Πρώτο Ύπατο

Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία (1804-1814) 
Κύριο λήμμα: Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία

Ως Αυτοκράτορας, ο Ναπολέων ήταν και αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης

Πρώτη Παλινόρθωση (1814-1815)

Πόλεμος του Έβδομου Συνασπισμού (1815) 
Κύριο λήμμα: Πόλεμος του Έβδομου Συνασπισμού

Παλινόρθωση των Βουρβόνων (1815-1830) 
Κύριο λήμμα: Παλινόρθωση των Βουρβόνων

Ιουλιανή Μοναρχία (1830-1848) 
Κύριο λήμμα: Ιουλιανή Μοναρχία

Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία (1848-1852) 
Κύριο Λήμμα: Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία

Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία (1852-1870) 
Κύριο λήμμα: Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία

19ος αιώνας - 20ος αιώνας

Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία (1870-1940) 
Κύριο λήμμα: Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία

Γαλλική Πολιτεία (1940-1944) 
Κύριο λήμμα: Γαλλία του Βισύ

Προσωρινή Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας (1944-1946) 
Κύριο λήμμα: Προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας

Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία (1947-1958) 
Κύριο λήμμα: Τέταρτη Γαλλική Δημοκρατία
 
Κατάλογοι πρωθυπουργών
Κατάλογοι που αφορούν τη Γαλλία
Κεραία Yagi–Uda

Η κεραία Yagi-Uda (γνωστή και ως κεραία Yagi) είναι κατευθυντική κεραία για λήψη ή μετάδοση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή από περίπου 10 MHz έως περίπου 2,5 GHz. Αποτελείται από ένα ενεργό δίπολο, μια σειρά από οδηγούς μπροστά και συνήθως έναν ανακλαστήρα πίσω από το δίπολο. Είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κεραίας για λήψη επίγειας τηλεόρασης.

Η κεραία εφευρέθηκε το 1926 από τον Shintaro Uda του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου Tohoku, στην Ιαπωνία, και με μικρή συμμετοχή του  συναδέλφου του Hidetsugu Yagi. Ωστόσο, το όνομα "Yagi" έχει επικρατήσει ενώ το όνομα του Uda συχνά παραλείπεται. Αυτό φαίνεται να οφείλεται στο ότι ο Yagi κατέθεσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την ιδέα στην Ιαπωνία χωρίς το όνομα του Uda, και αργότερα μεταβίβασε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην εταιρεία Marconi στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι κεραίες Yagi χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ευρέως κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σε συστήματα ραντάρ από τους Ιάπωνες, τους Γερμανούς, τους Βρετανούς και τις ΗΠΑ. Μετά τον πόλεμο, η εμφάνιση της τηλεόρασης οδήγησε στην εκτεταμένη χρήση της κεραίας σαν εξωτερική κεραία για λήψη των τηλεοπτικών εκπομπών στην αρχή στη ζώνη VHF (και αργότερα για τηλεόραση UHF) και επίσης ως κεραία ραδιοφώνου FM σε απομακρυσμένες περιοχές.
Τέιτ ΜακΡέι

Η Τέιτ ΜακΡέι (Tate Rosner McRae, γεννημένη 1 Ιουλίου 2003) είναι Καναδή τραγουδίστρια και χορεύτρια. Σε ηλικία δεκατριών ετών, κέρδισε τη δημοσιότητα ως η πρώτη Καναδή φιναλίστ στο αμερικανικό τηλεοπτικό ριάλιτι So You Think You Can Dance . Η McRae τράβηξε την προσοχή της RCA Records το 2019 αφού το πρωτότυπο τραγούδι της "One Day" (2017) έγινε viral στο YouTube, στη συνέχεια κυκλοφόρησε το ντεμπούτο EP της, All the Things I Never Said (2020). Η McRae κέρδισε σύντομα ευρύτερη αναγνώριση αφού το τραγούδι της «You Broke Me First» έγινε διεθνής επιτυχία. Το 2021, η McRae έγινε η νεότερη μουσικός που συμπεριλήφθηκε στη λίστα 30 Under 30 του Forbes. Το δεύτερο EP της, Too Young to Be Sad (2021) ήταν το γυναικείο EP με τις περισσότερες ροές του 2021 στο Spotify. Το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ της, I Used to Think I Could Fly, κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου 2022. Το άλμπουμ απέκτησε θετικές κριτικές από τους κριτικούς και έφτασε στο τοπ 10 πολλών χωρών, ενώ μπήκε στο νούμερο δέκα τρία του αμερικανικού Billboard 200.

Επιρροές 

Η McRae έχει ονομάσει τους Post Malone, The Weeknd, Khalid, Jessie Reyez και Jeremy Zucker ως τις μεγαλύτερες μουσικές της επιρροές.      Αναφέρει τη Zendaya και τη Dua Lipa   ως επιρροές και έχει περιγράψει και τις δύο γυναίκες ως τα μεγαλύτερα είδωλά της,  σημειώνοντας ότι τις προσέχει σε όλες τις πτυχές της ζωής. Έχει επίσης ονομάσει τους Μπρούνο Μαρς, Μπρίτνεϊ Σπίαρς, Σιάρα, Τζένιφερ Λόπεζ και Τζάστιν Τίμπερλεϊκ ως εμπνεύσεις για να φέρει τον χορό στις παραστάσεις της,    ενώ ονομάζει την Τέιλορ Σουίφτ, την Τζούλια Μάικλς και τον Άλεκ Μπέντζαμιν ως εμπνευστές της στις συνθέσεις τραγουδιών.   Επιπλέον, η McRae έχει αποκαλέσει τον εαυτό της «τεράστια θαυμάστρια» της Taylor Swift και την περιέγραψε ως «μια από τις μεγαλύτερες τραγουδοποιούς».  Ο McRae έχει εκφράσει επίσης θαυμασμό για την Billie Eilish.

Δισκογραφία

Άλμπουμ
I used to think I could fly (2022)

EP
All the things I never said (2020)
Too young to be sad (2021)

Περιοδείες
All the Things I Never Said Tour (2020)
Tate McRae Live Tour (2022)

Ως στήριξη
Wonder: the World Tour (με τον Shawn Mendes) (Βόρεια Αμερική) (2022)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου

Η Ελλάδα συμμετέχει στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου από την πρώτη επίσημη διοργάνωση το 1983 στο Ελσίνκι έως και σήμερα. Μάλιστα, φιλοξένησε τη διοργάνωση του 1997 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.

Μέχρι σήμερα, οι Έλληνες αθλητές έχουν κατακτήσει 23 μετάλλια, εκ των οποίων τα 5 είναι χρυσά, τα 7 ασημένια και τα 11 χάλκινα. Έχουν σημειωθεί σε 8 διαφορετικά αγωνίσματα, με τα περισσότερα από αυτά να είναι στον ακοντισμό (7).

Σύνοψη

Μετάλλια

Με χρονολογική σειρά

Ανά αγώνισμα

Ανά αθλητή

Δείτε επίσης 
 Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
 Συμμετοχή της Ελλάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
 Συμμετοχή της Ελλάδας στους Παραολυμπιακούς Αγώνες
 Συμμετοχή της Ελλάδας στους Παγκόσμιους Αγώνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Στίβου
Αποτελέσματα παλαιών διοργανώσεων

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Αρκάδι Ηρακλείου

Το Αρκάδι (επίσημη ονομασία Αρκάδιον) είναι οικισμός της Τοπικής κοινότητας Δαμανίων, της Δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νίκου Καζαντζάκη, του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της Περιφερειακής ενότητας (τέως Νομού) Ηρακλείου, στην Περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Το Αρκάδι είναι ορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του νομού, στις νότιες πλαγιές του βουνού Μονοδένδρι (803 μ.), βορειοδυτικά της λίμνης Δαμανίων και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 520. Απέχει 35 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. του Ηρακλείου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Θωμά του Νομού Ηρακλείου. Το 1947 προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Δαμανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δαμανίων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Νίκου Καζαντζάκη. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον Δήμο Νίκου Καζαντζάκη και προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρχανών-Αστερουσίων.

Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι κατάγονται από τα Ανώγεια Ρεθύμνης και εγκαταστάθηκαν εκεί μετά την απελευθέρωση της Κρήτης. Διατηρούν την ιδιαίτερη προφορά των Ανωγειανών, όπως επίσης τα ήθη και τα έθιμά τους.

Αξιοθέατα
 Το μνημείο πεσόντων στους εθνικούς αγώνες από το 1821 μέχρι και τη γερμανική κατοχή.
Στον οικισμό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος Αρκαδίου.

Παραπομπές

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Google Earth
eetaa.gr

Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων 
Χωριά του νομού Ηρακλείου
Νίκος Ασημακόπουλος

Ο Νίκος Ασημακόπουλος είναι δημοσιογράφος - αθλητικός συντάκτης. Υπήρξε για πολλά χρόνια -και μέχρι το 2011- ο βασικός σχολιαστής σε αθλητικά θέματα, με μόνιμη στήλη στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Από το 2012 ήταν επικεφαλής του αθλητικού ρεπορτάζ στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και αργότερα στον "Φιλελεύθερο". Συνεργάστηκε επίσης κατά καιρούς με την "Αθλητική Ηχώ" απ όπου ξεκίνησε την σταδιοδρομία του, το "Φως των Σπορ", το "SporTime" και τα περιοδικά "Men", "Status", "Κλικ", "Playboy". 

Σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία του αποτελεί το ραδιόφωνο. Ξεκίνησε από τον πρώτο ελεύθερο ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό, το "Κανάλι 15" του Ρούσου Κούνδουρου, και αργότερα μετακόμισε στο δημοτικό "Κανάλι 1" του Πειραιά. Στη συνέχεια εργάστηκε στον "Planet 104,5". Από το 2001 συνέδεσε το όνομά του με την επταετία άνθησης της ΕΡΑ Σπορ, εκτοξεύοντας την ακροαματικότητά της στις πρώτες θέσεις της σχετικής λίστας. Εκπομπές έκανε και στον Sentra FM". 

Ιδιαίτερος σταθμός, η εκπομπή της σειράς "Ντοκουμέντο" της ΕΡΤ με θέμα το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, τις στρεβλώσεις και τις παθογένειές του. Η έρευνα, μαζί τον δημοσιογράφο Κώστα Γεωργιάδη και με σκηνοθέτη τον Νίκο Παπαθανασίου, κράτησε έξι μήνες και συμπυκνώθηκε σε τέσσερα ωριαία επεισόδια. Η εκπομπή κόπηκε με "άνωθεν εντολή", μία μέρα πριν από την προγραμματισμένη προβολή του πρώτου επεισοδίου. Το περιεχόμενό της δημοσιεύτηκε σε συνέχειες και για ένα μήνα περίπου στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", αυξάνοντας τη κυκλοφορία της κατά 35% σ αυτό το διάστημα. Επίσης κυκλοφόρησε σε βιβλίο με τίτλο "Μυστική Επιχείρηση Ποδόσφαιρο" (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1988) και έγινε μπεστσέλερ. Ο Νίκος Ασημακόπουλος έγραψε ένα ακόμη βιβλίο με τίτλο "Ζήτω το Ελληνικό Ποδόσφαιρο" (εκδόσεις Ταξιδευτής, 2014). Από το το 2020 διατηρεί ελεύθερη συνεργασία ως σχολιαστής με τη αθλητική εφημερίδα "Live Sport".
Κειμενογράφος

O κειμενογράφος ή επεξεργαστής κειμένου (text editor) είναι μια εφαρμογή που επιτρέπει την επεξεργασία αρχείων κειμένου. Συνήθως οι επεξεργαστές κειμένου δεν προσφέρουν καθόλου ή προσφέρουν ελάχιστες δυνατότητες μορφοποίησης του κειμένου ενώ ο όρος αναφέρεται σε επεξεργαστές απλού κειμένου ή και επεξεργαστές κώδικα. Επεξεργαστές κειμένου, ωστόσο, θεωρούνται από κάποιους και προγράμματα με πλούσιες δυνατότητες μορφοποίησης κειμένου, όπως οι επεξεργαστές εγγράφου.

Οι επεξεργαστές απλού κειμένου είναι είδος εφαρμογής που συμπεριλαμβάνεται συχνά ως μέρος της διανομής λογισμικού ενός λειτουργικού συστήματος.

Παράδειγμα επεξεργαστή απλού κειμένου είναι το Σημειωματάριο των Windows. Παραδείγματα επεξεργαστών κώδικα είναι οι εφαρμογές GNU Emacs, Vim, Notepad++, Visual Studio Code κ.ά.

Παραπομπές 

Επεξεργαστές κειμένου
Αλαξάντου

Ο Αλαξάντου (Χεττιτική γλώσσα: 𒀀𒆷𒀝𒊭𒀭𒁺𒍑 Alâkšândûš),  ήταν βασιλιάς της αρχαίας πόλης Βιλούσα που συνήψε συνθήκη με τον Χετταίο βασιλιά Μουβατάλις Β΄ περ. το 1280 π.Χ. Μια αντίστοιχη συνθήκη είναι πιθανό να συνήφθη νωρίτερα και με τον πατέρα του Μουβατάλις, τον Μουρσίλις Β΄. Το όνομά του έχει αρχαιοελληνική προέλευση και αντιστοιχεί στο ελληνικό Αλέξανδρος.

Βιογραφία 

Ο Αλαξάντου ήταν διάδοχος του Κουκκούννι χωρίς να είναι γνωστό αν ήταν άμεσος διάδοχός του. Στην συνθήκη ο Μουβατάλις αναπολεί την φιλική σχέση μεταξύ του παππού του,  Σουπιλουλιούμα Α΄, και του Κουκούνι και επικαλείται την μακρά φιλία τριών αιώνων μεταξύ των Χετταίων και της Βιλούσας που ανάγεται στην βασιλεία του Χατουσίλις Α΄.

Ο Μουβατάλις στην επιστολή του υποβαθμίζει τη σημασία της βασιλικής καταγωγής, υποδηλώνοντας ότι ο Αλαξάντου είχε έρθει στην εξουσία όχι με εξ αίματος διαδοχή, αλλά με άλλον τρόπο χωρίς να έχει συγγένεια αίματος με τον Κουκύνι. Αυτή η λεπτομέρεια υπονοεί, σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, πως ο Αλαξάντου ήταν ίσως Έλληνας ηγεμόνας με το όνομα Αλέξανδρος και έχει συνδεθεί με τον Ομηρικό ήρωα Αλέξανδρο του Ιλίου, ο οποίος είναι γνωστός και ως Πάρις της Τροίας. Η υπόθεση παραμένει αβέβαιη δεδομένου ότι ο Αλαξάντου έζησε περίπου μισό αιώνα νωρίτερα από την περίοδο που σχετίζεται συνήθως με τον Τρωικό Πόλεμο. Όπως και να ΄χει, το όνομα Alaksandu δεν συνάδει με την ονομαστική παράδοση της Ανατολίας και εξακολουθεί να θεωρείται μεταγραφή του ελληνικού ονόματος Αλέξανδρος. Ένας από τους Θεούς που εγγυώνται τους όρους της συνθήκης είναι ο Απαλιούνας (A-ap-pa-li-u-na-aš) που συχνά αξισώνεται με τον Θεό Απόλλωνα. Ο Απόλλων απεικονίζεται στην Ιλιάδα ως υποστηρικτής  των Τρώων και αυτός που βοήθησε τον Πάρι να σκοτώσει τον Αχιλλέα.

Δείτε επίσης 
Τροία
Βιλούσα
Αχαιοί
Τρωικός Πόλεμος

Παραπομπές
Κουκκούννις

Ο Κουκκούννις (Kukkunni) ήταν αρχαίος βασιλιάς της Βιλούσας περ. τα μέσα του 14ου αιώνα π.Χ. και, προς το παρόν, είναι ο παλαιότερος γνωστός βασιλιάς της πόλης. Μετά τον θάνατό του γίνεται αναφορά σε αυτόν στην συνθήκη συμμαχίας του Αλαξάντου, η οποία συνάφθηκε γύρω στο 1280 π.Χ. μεταξύ του Αλαξάντου και του Μουβατάλι Β' και όριζε την υποτέλεια της Βιλούσας στους Χετταίους. Στη συνθήκη αναφέρεται πως κατά την εξέγερση της Αρζάβας ο βασιλιάς Κουκκούνις της Βιλούσας δεν συμμάχησε με τα υπόλοιπα κράτη της συνομοσπονδίας, αλλά παρέμεινε σύμμαχος του  παλαιότερου Χετταίου βασιλιά Σουπιλουλιούμα Α΄ συνεχίζοντας την αποστολή φόρων στους Χετταίους.

Η βασιλεία του στην πόλη ταυτίστηκε με μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας, φανερή στα αρχαιολογικά ευρήματα της Τροίας της συγκεκριμένης εποχής. Έχει προταθεί πως το ελληνικό όνομα "Κύκνος" μπορεί να αποτελεί εξελληνισμένη μορφή του   ονόματός του, παρόλα αυτά η προέλευση του ονόματος ανάγεται συχνότερα σε πρώτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα *ḱewk (λευκός).

Δείτε επίσης 
Αλαξάντου
Βιλούσα
Τροία

Παραπομπές
Μητροπολίτης Κασσανδρείας Νικόδημος

Ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας και Πολυγύρου Νικόδημος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, Σίφνος, 1942), είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Κασσανδρείας, από τον Ιανουάριο του 2001.

Βιογραφία 
Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορακής, γεννήθηκε το 1942 στη Σίφνο. Είναι τέκνο της Άννας και του Ελευθερίου Κορακή. Αφού παρακολούθησε τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απ'όπου έλαβε και πτυχίο το 1967. 

Στις 6 Αυγούστου 1965, χειροτονήθηκε Διάκονος από τον (τότε) επίσκοπο Θαυμακού Χρυσόστομο (μετέπειτα μητροπολίτη Μεσσηνίας), και το 1969, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Πειραιώς Χρυσόστομο Ταβλαδωράκη. Υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, από το 1969 έως το 1974. Από το 1974 έως το 2001, υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος και Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς.  

Στις 12 Ιανουαρίου 2001, εξελέγη Μητροπολίτης Κασσανδρείας, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (με 62 ψήφους στο τριπρόσωπο και 55 ψήφους, μεταξύ των πρώτων). Χειροτονήθηκε την επομένη, 13 Ιανουαρίου, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ενθρονίστηκε στον Πολύγυρο στις 18 Φεβρουαρίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα Ι.Μ. Κασσανδρείας

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Κασσανδρείας
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γραμματέας του Κράτους επί της Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου

Ο Γραμματέας του Κράτους για την Άμυνα του Ηνωμένου Βασιλείου) (αγγλικά: United Kingdom Secretary of State for Defence) – (στα ελληνικά Μ.Μ.Ε. αναφέρεται ως Υπουργός Άμυνας) είναι υψηλόβαθμο στέλεχος της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείουκαι είναι επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Η θέση του Γραμματέα του Κράτους για την Άμυνα, δημιουργήθηκε την 1η Απριλίου 1964, αντικαθιστώντας τις τότε αντίστοιχες υπουργικές θέσεις, οι οποίες ήταν διαχωρισμένες σε διαφορετικά υπουργεία. Ο Υπουργός Άμυνας, επικουρείται από δύο υφυπουργούς και από μία ηγετική ομάδα του Υπουργείου Άμυνας.  

Ο εκάστοτε Υπουργός Άμυνας, είναι υποχρεωμένος να λογοδοτεί για το έργο του, στην αρμόδια Ειδική Επιτροπή Άμυνας της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Από τις 24 Ιουλίου 2019, ο βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, Μπεν Ουάλας, υπηρέτησε υπό την κυβέρνηση Τζόνσον (2019-2022), και υπηρετεί επί του παρόντος υπό την κυβέρνηση Τρας (2022-), ως Υπουργός Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Αρμοδιότητες 
Το αξίωμα του Γραμματέα του Κράτος επί της Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου, σε γενικές γραμμές είναι αντίστοιχο με αυτή των υπολοίπων Υπουργών Άμυνας των άλλων κρατών. Οι κύριες αρμοδιότητες του Γραμματέα, είναι οι εξής:

 Επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλέιου
 Μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου
 Αρμόδιος για τις στρατηγικές επιχειρήσεις και την στρατηγική της χώρας
 Επίβλεψη των Στρατιωτικών Υπηρεσιών Πληροφοριών (DI) 
 Επαφές με διεθνείς οργανισμούς και συνεργασίες, ΝΑΤΟ, κλπ. 
 Σχεδιασμός Αμυντικής Πολιτικής 
 Επίβλεψη του προγράμματος Πυρηνικών Όπλων ("Trident") 
 Διαχείριση Στρατιωτικών Πόρων 
 Επαφές με την στρατιωτική ηγεσία των ΒΕΔ

Κατάλογος Υπουργών Άμυνας

Παραπομπές 
Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου
Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κυβέρνηση Τζόνσον

Ο Μπόρις Τζόνσον κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του, σχημάτισε δύο κυβερνήσεις: 
 Κυβέρνηση Μπόρις Τζόνσον (Ιούλιος 2019)
 Κυβέρνηση Μπόρις Τζόνσον (Δεκέμβριος 2019)
Μίρο Αλίλοβιτς

Ο Μίρσαντ "Μίρο" Αλίλοβιτς (γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1977) είναι Σλοβένος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος είναι βοηθός προπονητή στην Τσεντεβίτα Ολίμπια της 1ης Σλοβενίας, της 1ης Αδριατικής και του EuroCup .

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Αλίλοβιτς ήταν προπονητής των σλοβενικών Γκεοπλίν Σλοβάν και Ουνιόν Ολίμπια .

Στις 10 Απριλίου 2019, ο Αλίλοβιτς ορίστηκε επικεφαλής προπονητής της σερβικής Ντινάμικ Βελιγραδίου .   Τον Φεβρουάριο του 2021, η Ντινάμικ Βελιγραδίου χώρισε τους δρόμους της μαζί του.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ προπονητή 1 στο eurobasket.com
 Προφίλ προπονητή 2 στο eurobasket.com

Προπονητές ΚΚ Ολίμπια
Devuan

Το Devuan GNU+Linux (ή απλώς Devuan) είναι λειτουργικό σύστημα και διανομή βασισμένη στον πυρήνα Linux. Αποτελεί παρακλάδι της διανομής Debian.

Το κύριο χαρακτηριστικό της διανομής είναι ότι προσφέρει τη δυνατότητα επιλογής συστήματος εκκίνησης ανάμεσα στα sysvinit, runit και OpenRC, σε αντίθεση με το Debian που προσφέρει μόνο το systemd ως προεπιλογή.

Ιστορία 
Η κυκλοφορία της έκδοσης Debian 8 αποξένωσε ορισμένους προγραμματιστές και άλλους χρήστες λόγω της υιοθέτησης του συστήματος εκκίνησης systemd ως προεπιλεγμένου και της επακόλουθης κατάργησης της υποστήριξης για άλλα υπάρχοντα συστήματα εκκίνησης. Η πρώτη σταθερή έκδοση της διανομής Devuan δημοσιεύτηκε στις 25 Μαΐου 2017.   

Η έκδοση Devuan 2.0.0 ASCII κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου 2018 και η 2.1 ASCII κυκλοφόρησε στις 21 Νοεμβρίου 2019. Η έκδοση ASCII παρέχει μια επιλογή από πέντε διαφορετικά περιβάλλοντα επιφάνειας εργασίας κατά την εγκατάσταση (XFCE, Cinnamon, KDE, LXQt, MATE), ενώ πολλοί άλλοι διαχειριστές παραθύρων είναι διαθέσιμοι από τα αποθετήρια. Παρέχει επίσης, κατά την εγκατάσταση, τη δυνατότητα επιλογής του συστήματος εκκίνησης μεταξύ sysvinit και OpenRC και δυνατότητα επιλογής φορτωτή συστήματος μεταξύ GRUB και LILO.

Το Devuan συντηρεί μια τροποποιημένη έκδοση του text-mode προγράμματος εγκατάστασης του Debian για προχωρημένους χρήστες, στο οποίο παρέχει τη δυνατότητα να εγκαταστήσει μόνο δωρεάν λογισμικό εάν το επιλέξει ο χρήστης, ενώ το live usb χρησιμοποιεί επίσης ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα εγκατάστασης γραφικών από το Refracta, ένα παράγωγο του Devuan.

Η έκδοση Devuan 3.0 Beowulf, βασισμένη στο Debian 10.4, κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου 2020. Στη λίστα των υποστηριζόμενων αρχιτεκτονικών προστέθηκε η Ppc64el, ενώ το Runit έγινε πλέον διαθέσιμο ως εναλλακτικό σύστημα εκκίνησης. Τα προγράμματα Eudev και elogind αντικατέστησαν ορισμένες λειτουργίες που παρείχε τοSystemd.

Η έκδοση Devuan 4.0 Chimaera κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου 2021. Βασίζεται στο Debian Bullseye (11.1) και τον πυρήνα Linux 5.10.

Ιστορικό εκδόσεων 
Με βάση την επίσημη ιστοσελίδα:

Πακέτα 
Η διανομή Devuan έχει δικό της αποθετήριο πακέτων που αντικατοπτρίζει το upstream αποθετήριο της Debian. Τοπικές τροποποιήσεις συμβαίνουν μόνο όταν είναι απαραίτητες για την προσαρμογή των πακέτων σε άλλα συστήματα εκκίνησης πέραν του Systemd. Στα τροποποιημένα πακέτα συμπεριλαμβάνονται τα πακέτα udisks και policykit. Το Devuan αποσκοπεί στο να μιμείται τον τρόπο που λειτουργεί η αντίστοιχη έκδοση του Debian. Το Devuan δεν παρέχει το πακέτο systemd στα αποθετήριά του, αλλά εξακολουθεί να παρέχει τη βιβλιοθήκη libsystemd0 μέχρι να καταργηθούν όλες οι εξαρτήσεις από αυτό.

Το Amprolla είναι το πρόγραμμα που χρησιμοποιείται για τη συγχώνευση πακέτων Debian με πακέτα Devuan. Κατεβάζει πακέτα από το Debian και συγχωνεύει αλλαγές σε πακέτα που έχουν πραγματοποιηθεί από το εγχείρμα Devuan.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος 
 Αποθετήριο πηγαίου κώδικα
 Αποθετήριο εκδόσεων
 Το λήμμα 

Διανομές Linux
Debian
Διανομές Linux χωρίς systemd
Χέρμπερτ Βασίλιεφ

Ο Χέρμπερτ Χάραλντοβιτς Βασίλιεφ (λετ. Herberts Vasiļjevs, ρωσ. Херберт Харальдович Васильев, γενν. 23 Μαΐου 1976, Ρίγα, ΕΣΣΔ) ήταν Λετονός παίκτης χόκεϊ επί πάγου, σέντερ και δεξιός εξτρέμ. Αποσύρθηκε ως παίκτης στο τέλος της σεζόν 2016/2017. Γνωστός για το ότι έπαιξε για το Krefeld Penguin της γερμανικής ένωσης χόκεϋ, για το οποίο έπαιξε συνολικά 12 σεζόν. Έχει γερμανική υπηκοότητα. Γιος του παίκτη χόκεϋ και προπονητή χόκεϋ Χάραλντ Βασίλιεφ.

Βιογραφία 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πατέρα του Χάραλντ, μετακόμισε στη Γερμανία, όπου ο Χέρμπερτ Βασίλιεφ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χόκεϊ. Σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε την καριέρα του στο κλαμπ Krefeld Penguin, παίζοντας στη γερμανική ένωση χόκεϋ. Ο Βασίλιεφ πέρασε τη σεζόν 1995/96 στο Ontario Hockey League, παίζοντας για τον σύλλογο Guelph Storm.

Την επόμενη σεζόν 1996/97, ο Βασίλιεφ υπέγραψε συμβόλαιο με τον σύλλογο NHL Φλόριντα Πάνθερς. Ωστόσο, για πρώτη φορά έπαιξε για τις αγροτικές λέσχες Carolina Monarchs, Port Huron Border Cats και Best New Haven. Έπαιξε 5 παιχνίδια για τη Φλόριντα τη σεζόν 1998/99. Από το 1999 έως το 2001, έπαιξε για τους Ατλάντα Θράσερς, αλλά πέρασε τους περισσότερους αγώνες στο farm club για το Orlando Solar Bears club.

Μετά τη λήξη του συμβολαίου με τους Thrashers, ο Βασίλιεφ υπέγραψε συμβόλαιο με τους Βανκούβερ Κάνακς, αλλά πέρασε μόνο ένα μέρος της σεζόν 2001/02 στο NHL, πέρασε το υπόλοιπο αυτής της σεζόν και τη σεζόν 2002/03 στη φάρμα, παίζοντας για τον σύλλογο Μανιτόμπα Μους.

Τη σεζόν 2003/04 έπαιξε στη ρωσική Super League για την Αμούρ Χαμπάροφσκ. Το 2004, υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική ομάδα Νυρεμβέργης Ice Tigers. Το 2005 επέστρεψε στο κλαμπ Krefeld Penguin, όπου ξεκίνησε την καριέρα του. Είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του συλλόγου. Από το 2007 μόνιμος αρχηγός της ομάδας.

Επιτεύγματα 

 Νικητής Turner Cup με Orlando Solar Bears (2000/01)
 Ο καλύτερος σκόρερ της γερμανικής ένωσης χόκεϋ (30 γκολ τη σεζόν 2006/07)
 Παίκτης της Χρονιάς στη γερμανική ένωση χόκεϋ (2007)
 Μέλος των αγώνων all-star της Γερμανικής Λίγκας Χόκεϋ (2006/07, 2007/08, 2008/09)
 Καλύτερη χρησιμότητα στο γερμανικό πρωτάθλημα (+25 το 2012/13)

Σύνδεσμοι 

 Херберт Васильев — статистика на The Internet Hockey Database  (англ.)
 Херберт Васильев — статистика на European Ice Hockey Online AB  (англ.)
 Херберт Васильев — статистика на «Eliteprospects.com» (англ.)
Όνφιμ

Ο Όνφιμ (Αρχαία διάλεκτος Νόβγκοροντ: онѳиме, όνφιμε), επίσης Ανθέμιος του Νόβγκοροντ, ήταν αγόρι από την Δημοκρατία του Νόβγκοροντ που έζησε στην ομώνυμη πόλη (σημερινή Ρωσία) τον 13ο αι. μ.Χ., γύρω στο 1220 ή 1260. Οι σημειώσεις και οι σχολικές εργασίες του έμειναν χαραγμένες πάνω σε χειρόγραφα από φλοιό σημύδας, τα οποία διατηρήθηκαν στο αργιλώδες έδαφος του Νόβγκοροντ. Ο Όνφιμ, που εκείνον τον καιρό ήταν μάλλον 6 ή 7 ετών, έγραφε στην αρχαία διάλεκτο του Νόβγκοροντ, τμήμα της αρχαίας ανατολικής Σλαβικής, γνωστή και ως αρχαία Ρωσική γλώσσα. Πέρα από γράμματα και συλλαβές, ζωγράφισε πεδία μαχών και σκίτσα με τον εαυτό του και τους καθηγητές του.

Ιστορικό 
Η πόλη Νόβγκοροντ, γνωστή και ως Βελίκι Νόβγκοροντ (Ρωσικά: Великий Новгород), είναι σημαντικό διοικητικό κέντρο του Όμπλαστ του Νόβγκοροντ και ήταν η πρωτεύουσα της ομώνυμης Φεουδαλικής Δημοκρατίας. Πιστεύεται ότι την εποχή εκείνη η πόλη σημείωνε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα αλφαβητισμού. Περίπου 200 χιλιόμετρα νότια της Αγίας Πετρούπολης, η πόλη περιβάλλεται από δάση σημύδας, των οποίων ο φλοιός χρησιμοποιήθηκε για αιώνες από τους ντόπιους για γραφή, καθώς ήταν μαλακός και εύκολος στην χάραξη.

Τα γραπτά του Όνφιμ 

Σήμερα διασώζονται 17 επιγραφές σε ξύλο σημύδας που αποδίδονται στον Όνφιμ. Οι 12 από αυτές περιέχουν σχέδια και μόνο οι 5 περιέχουν κείμενα. Ένα από τα σχέδια παρουσιάζει έναν ιππότη σε άλογο να επιτίθεται σε κάποιον άνθρωπο με λόγχη, με τους μελετητές να εικάζουν ότι ο Όνφιμ αναπαριστούσε τον εαυτό του ως ιππότη. Τα γραπτά αποτελούν ασκήσεις γλωσσικής εκμάθησης: ο Όνφιμ έκανε εξάσκηση γράφοντας το αλφάβητο, επαναλαμβάνοντας συλλαβές και καταγράφοντας ψαλμούς. Τα γραπτά του περιέχουν φράσεις όπως "Κύριε, βοήθα τον υπηρέτη σου, Όνφιμ" και παραπομπές από το Βιβλίο των Ψαλμών.

Οι εικονογραφήσεις του Όνφιμ περιλαμβάνουν εικόνες ιπποτών, αλόγων, βελών και σκοτωμένων εχθρών. Σε ένα από τα σκίτσα αναπαρίσταται ένα θηρίο με μακρύ λαιμό, μυτερά αυτιά και σγουρή ουρά. Η εικονογράφηση αποτελεί ίσως "ένα πορτρέτο του εαυτού του, μεταμφιεσμένου σε φανταστικό ζώο". Το θηρίο είτε έχει ένα βέλος με φτερά στο στόμα, είτε εκτοξεύει φωτιά. Σε ένα από τα κείμενα εντοπίζεται η φράση "Είμαι άγριο θηρίο", ενώ το κείμενο στο πλαίσιο λέει "Χαιρετίσματα από τον Όνφιμ στον Ντανίλο", πιθανότατα φίλος ή συμμαθητής του Όνφιμ. Ο αριθμός των δακτύλων στα χέρια των εικονιζόμενων ανθρώπων ποικίλλει από τρία έως οκτώ. Πιθανολογείται πως ο Όνφιμ δεν είχε μάθει ακόμη αριθμητική.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NGC 3861

Ο NGC 3861 είναι μεγάλος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με δακτυλιοειδή δομή ο οποίος απέχει περίπου 310 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 23 Μαρτίου 1827. Ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Λέοντα και περιέχει κανονικές ποσότητες H I καθώς και ιονισμένου υδρογόνου (H II). Επίσης είναι χαμηλής φωτεινότητας γαλαξίας Σίφερτ τύπου ΙΙ ο οποίος όμως ταξινομείται και ως γαλαξίας LINER.

Στις 7 Μαρτίου 2014 ανιχνεύθηκε στον NGC 3861 o υπερκαινοφανής τύπου Ia SN2014aa.

Παραπομπές

Αναφορές 

Λέων (αστερισμός)
3861
36604
06724
Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Γαλαξίες Σίφερτ
Γαλαξίες LINER
NGC 4459

Ο NGC 4459 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1787.

Ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου και ταξινομείται ως γαλαξίας LINER.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Δίσκος σκόνης
Ο NGC 4459 έχει κεντρικό δίσκο σκόνης που περιβάλλει εσωτερικό δακτύλιο. Επίσης υπάρχουν ενδείξεις πως ο δίσκος αυτός είναι ενεργή περιοχή γεννέσεως νέων αστέρων.

Υπερμεγέθης μελανή οπή
Στον NGC 4459 βρίσκεται υπερμεγέθης μελανή οπή η μάζα της οποίας εκτιμάται πως είναι περίπου 70 εκατομμύρια ηλιακές μάζες. Η διάμετρός της εκτιμάται πως είναι περίπου 2,87 εκατομμύρια αστρονομικές μονάδες.

Αναφορές

Δείτε επίσης
 Μεσιέ 64

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Φακοειδείς γαλαξίες
Κόμη Βερενίκης
4459
41104
07614
Γαλαξίες LINER
Σμήνος της Παρθένου
Αρμενοχώρι Χανίων

Το  Αρμενοχώρι (επίσημη ονομασία Αρμενοχώριον) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σφακοπηγαδίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυθήμνης, του δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Το Αρμενοχώρι είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Τυφλού και πάνω στον επαρχιακό δρόμο Μαλαθύρου-Βουλγάρω, νότια του Σφακοπηγαδίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 41 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων (μέσω Νωπηγείων).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαλαθύρου του νομού Χανίων. Το 1929 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σφακοπηγαδίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σφακοπηγαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μηθύμνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μηθύμνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 https://ellinismos.gr/istoria-ellinismoy/topikes-istories/armenochori-chanion/

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισσάμου
Πολ Αράιζιν

Ο Πολ Τζόζεφ Αράιζιν (Paul Joseph Arizin, 9 Απριλίου 1928 – 12 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ. Σε όλη τη σταδιοδρομία του στο NBA ήταν μέλος των Φιλαδέλφεια Ουόριορς από το 1950 έως το 1962. Αποχώρησε με το τρίτο υψηλότερο σύνολο πόντων καριέρας (16.266 και μέσο όρο 22,8 πόντους) στην μέχρι τότε ιστορία του ΝΒΑ και συμπεριλήφθηκε στις ομάδες της 25ης, 50ης και 75ης επετείου του πρωταθλήματος.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Πρωταθλητής NBA (1956)
 10 × NBA All-Star (1951, 1952, 1955 - 1962)
 MVP του NBA All-Star Game (1952)
 3 × Πρώτη ομάδα All-NBA (1952, 1956, 1957)
 Δεύτερη ομάδα NBA (1959)
 2 × πρώτος σκόρερ ΝΒΑ (1952, 1957)
 Επετειακή ομάδα NBA: 25, 50 και 75 χρόνων 
 Πολυτιμότερος παίκτης της EBA (1963)
 Πρωταθλητής EBA (1964)
 Consensus first-team All-American (1950)
 Κορυφαίος σκόρερ χρονιάς NCAA (1950)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας 
 Paul J. Arizin 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame 
Σμολ φόργουορντ
Ουίλις Ριντ

Ο Ουίλις Ριντ (Willis Reed, γεννήθηκε 25 Ιουνίου 1942) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στο NBA στους Νιου Γιορκ Νικς και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα. Ήταν πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος το 1970, χρονιά που κατέκτησε τον τίτλο, ενώ ήταν  πολυτιμότερος παίκτης και των τελικών. Συμπεριλήφθηκε στις ομάδες της 50ης και 75ης επετείου του NBA. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική σταδιοδρομία.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (1963)
 2 × Πρωτάθλημα NBA (1970, 1973)
 Πολυτιμότερος παίκτης (1970) 
 2 × Πολυτιμότερος παίκτης των τελικών του NBA (1970, 1973)
 7 × NBA All-Star (1965 –  1971)
 MVP του NBA All-Star Game (1970)
 Πρώτη ομάδα All-NBA (1970)
 4 × Δεύτερη ομάδα NBA (1967, 1968, 1969, 1971)
 Καλύτερη αμυντική ομάδα ΝΒΑ (1970)
 Ρούκι της χρονιάς (1965)
 Καλύτερη ομάδα ρούκι (1965)
 Επετειακή ομάδα NBA: 50 και 75 χρόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας
 Willis Reed 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Σέντερ
Ερλ Μονρό

Ο Βέρνον «Ερλ» Μονρό (Vernon "Earl" Monroe, γεννήθηκε 21 Νοεμβρίου 1944) είναι Αμερικανός πρώην  καλαθοσφαιριστής, που θεωρείται ένας από τους καλύτερους χειριστές της μπάλας στην ιστορία του αθλήματος. Αγωνίστηκε για 13 χρόνια στο NBA και ήταν πρωταθλητής με τους Νιου Γιορκ Νικς το 1973 δημιουργώντας ένα εξαιρετικό δίδυμο στους γκαρντ με τον Ουόλτ Φρέιζερ. Συμπεριλήφθηκε στις ομάδες της 50ης και 75ης επετείου του NBA.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Πρωτάθλημα NBA (1973)
 4 × NBA All-Star (1969, 1971, 1975, 1977)
 Πρώτη ομάδα All-NBA (1969)
 4 × Δεύτερη ομάδα NBA (1967, 1968, 1969, 1971)
 Ρούκι της χρονιάς (1968)
 Καλύτερη ομάδα ρούκι (1968)
 Επετειακή ομάδα NBA: 50 και 75 χρόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας  
 Vernon "Earl" Monroe 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς
Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Σούτινγκ γκαρντ
Πόιντ γκαρντ
Αλμπέρτο Αμπάλδε

Ο Αλμπέρτο Αμπάλδε Δίαθ (γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1995) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Ρεάλ Μαδρίτης της Ισπανίας και της Ευρωλίγκας . Έχει εμπειρία στις εθνικές ομάδες της Ισπανίας εφήβων και νέων ανδρών, έχοντας κατακτήσει το χάλκινο και το ασημένιο μετάλλιο σε διεθνείς εθνικές διοργανώσεις.   Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 .

Σταδιοδρομία 
Αφού έπαιξε στη νεανική ομάδα της Ζοβεντούτ Μπανταλόνα, ο Αμπάλδε έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα το 2013. Εκείνη τη χρονιά, ο Αμπάλδε έγινε ο Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) του τελικού του Nike International Junior Tournament, όπου η Ζοβεντούτ Μπανταλόνα κέρδισε την Μπαρτσελόνα στον τελικό. 

Το ΝΒΑ δημοσίευσε έναν κατάλογο σημειώνοντας ότι ο Αμπάλδε είχε εισέλθει στο ντραφτ του 2015 του NBA στα τέλη Απριλίου του 2015. 

Στις 17 Αυγούστου 2016, ο Αμπάλδρ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Βαλένθια Μπάσκετ, η οποία τον έδωσε δανεικό μία ακόμη χρονιά στην ομάδα της Μπανταλόνα . 

Στις 21 Ιουλίου 2020, ο Αμπάλδε και η Βαλένθια χώρισαν επίσημα τους δρόμους, μετά την άσκηση της ρήτρας εξαγοράς του. Αργότερα την ίδια ημέρα, υπέγραψε ένα επικερδές πενταετές συμβόλαιο με την ισχυρή,Ρεάλ Μαδρίτης της Ευρωλίγκας .

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια
Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ντολφ Σέις

Ο Άντολφ Σέις (Adolph Schayes, 19 Μαΐου 1928 – 10 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και προπονητής στην Εθνική Καλαθοσφαιρική Ομοσπονδία (NBA). Ένας από τους πρώτους μεγάλους παίκτες στη ιστορία του ΝΒΑ, ήταν κορυφαίος σκόρερ (ο πρώτος που ξεπέρασε τους 15.000 πόντους) και ριμπάουντερ στη δεκαετία του 1950, 12 φορές στην πρώτη και δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος και 12 φορές  All-Star NBA. Κέρδισε ένα πρωτάθλημα NBA με τους Σίρακιους Νάσιοναλς (ομάδα με την οποία αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του) το 1955. Συμπεριλήφθηκε στις επετειακές επιλογές των 50 και 75 χρόνων του πρωταθλήματος.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Πρωτάθλημα NBA (1955)
 12 × NBA All-Star (1951–1962)
 12 × Πρώτη ομάδα All-NBA (1952–55, 1957, 1958)
 6 × Δεύτερη ομάδα NBA (1950, 1951, 1956, 1955–61)
 Πρώτος ριμπάουντερ (1952)
 Ρούκι της χρονιάς NBL (1949)
 Επετειακή ομάδα NBA: 50 και 75 χρόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας 
 Adolph "Dolph" Schayes

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) 
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame 
Πάουερ φόργουορντ
Ντέιβ Μπινγκ

Ο Ντέιβιντ «Ντέιβ» Μπινγκ (David "Dave" Bing, γεννήθηκε 24 Νοεμβρίου 1943) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής στην Εθνική Καλαθοσφαιρική Ομοσπονδία (NBA). Ένας σούτινγκ γκαρντ με υψηλές ικανότητες σκοραρίσματος, αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες του πρωταθλήματος και ξεπέρασε αρκετούς τραυματισμού στη δωδεκαετή καριέρα του. Το 1967 ήταν ρούκι της χρονιάς και την επόμενη πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση συνέχισε αθόρυβα την επιτυχία ως αυτοδημιούργητος βιομηχανικός μεγιστάνας, ενώ διετέλεσε και δήμαρχος του Ντιτρόιτ το διάστημα 2009–13. Συμπεριλήφθηκε στις επετειακές επιλογές των 50 και 75 χρόνων του πρωταθλήματος.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 7 × NBA All-Star (1968, 1969, 1971, 1973–1976)
 Πολυτιμότερος παίκτης All-Star Game (1976)
 2 × Πρώτη ομάδα All-NBA (1968, 1971)
 2 × Δεύτερη ομάδα All-NBA (1974)
 Πρώτος σκόρερ NBA (1968)
 Ρούκι της χρονιάς (1967)
 Ομάδα ρούκι της χρονιάς (1967)
 Consensus first-team All-American (1966)
 Επετειακή ομάδα NBA: 50 και 75 χρόνων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας  
 David "Dave" Bing 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) 
Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς 
Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς 
Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς 
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame 
Σούτινγκ γκαρντ
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί πολιτικοί
Πλαγιά Χρυσοστόμου Ικαρίας

Η Πλαγιά Χρυσοστόμου είναι οικισμός της Ικαρίας και της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Η Πλαγιά βρίσκεται προς τα ανατολικά παράλια του νησιού, στις νοτιοδυτικές πλαγιές του βουνού Αθέρας σε υψόμετρο 204 μέτρα. Απέχει περίπου 16 χλμ. ΝΔ. από τον Άγιο Κήρυκο. Πρόκειται για αγροτικό οικισμό με πολύ πράσινο και  πολλά βοσκοτόπια. Κάθε χρόνο διοργανώνεται στις 8 Σεπετεμβρίου πανηγύρι, στην πλατεία της εκκλησίας Γεννήσεως της Θεοτόκου, προστάτιδας του χωριού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1918 με το ΦΕΚ 204Α - 21/09/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μαγγανίτου. Το 1925 με το ΦΕΚ 54Α - 06/03/1925 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Αγίου Κηρύκου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Χρυσοστόμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην κοινότητα Χρυσοστόμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Κηρύκου του Δήμου Ικαρίας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 78 κάτοικοι.

Απογραφές πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Όρος Αθέρας και περιοχή Πλαγιάς Ικαρίας στον ιστότοπο ΦΙΛΟΤΗΣ

Σημείωση 

Σε κοντινή σχετικά απόσταση, προς τα νοτιοδυτικά, αλλά στη δημοτική ενότητα Ευδήλου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλαγιά.

Παραπομπές 

Δήμος Ικαρίας
Εθνικό Πάρκο Νίκκο

Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο (日光国立公園, Nikkō Kokuritsu Kōen) είναι εθνικό πάρκο στην περιοχή Καντό, στο νησί Χονσού στην Ιαπωνία. Το πάρκο εκτείνεται σε τρεις περιφέρειες: Τοτσίγκι, Γκούνμα και Φουκουσίμα, και δημιουργήθηκε το 1934.

Ιστορία 
Η ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Νίκκο χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα. Έχει έκταση 1149,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η Δίαιτα της Ιαπωνίας όρισε το Νίκκο ως αυτοκρατορικό πάρκο (帝国公園, teikoku kōen) το 1911. Ο Νόμος για τα Εθνικά Πάρκα ψηφίστηκε το 1931 και το Εθνικό Πάρκο Νίκκο ιδρύθηκε το 1934. Το πάρκο επεκτάθηκε σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Το Εθνικό Πάρκο Όζε ήταν κάποτε μέρος του Εθνικού Πάρκου Νίκκο, αλλά έγινε ξεχωριστό εθνικό πάρκο το 2007.

Περιγραφή 
Το πάρκο θεωρείται ως ένα από τα ομορφότερα της Ιαπωνίας, και είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Πέρα από το εντυπωσιακό του τοπίο, το πάρκο φημίζεται για τους ιστορικούς βουδιστικούς ναούς και τα ιερά του Σιντοϊσμού, με πιο αξιοσημείωτα τα Νίκκο Τόσο-γκου και Ρίννο-τζι. Έχουν χαρακτηριστεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ως «Τα ιερά και οι ναοί του Νίκκο».  

Είναι ελεύθερη η είσοδος στο πάρκο και χωρίζεται σε τρεις ζώνες, όπως Νίκκο, Κινουγκάβα/Κουριγιάμα, Νάσου Κάσι/Σιομπάρα.

Αξιοσημείωτα μέρη 

 Νίκκο Τόσο-γκου, ένα σιντοϊστικό ιερό, Νίκκο, Νομός Τοτσίγκι.
 Λίμνη Τσουζέντζι, 11,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μια γραφική λίμνη, Νίκκο.
 Καταρράκτες Κεγκόν, 97 μέτρα ύψος, ένας από τους τρεις ψηλότερους καταρράκτες της Ιαπωνίας.
 Όρος Ναντάι, 2.486 μέτρα ύψος, υψώνεται δραματικά πάνω από τη λίμνη Τσουζέντζι.
 Όρος Νίκκο-Σιράνε, 2.578 μέτρα ύψος, ένα ασπιδοειδές ηφαίστειο.
 Ρίννο-τζι, βουδιστικός ναός, Νίκκο.
 Καταρράκτες Ριούζου, 60 μέτρα ύψος, ένας γραφικός διπλός καταρράκτης.
 Φαράγγι Σιομπάρα, που διαθέτει πολλά ορειβατικά μονοπάτια.
 Ποταμός Κινουγκάβα, όπου κανείς μπορεί να κάνει ράφτινγκ και να θαυμάσει το τοπίο.
 Σέσο-σέκι, μια "φονική πέτρα" που έσπασε το 2022.

Χλωρίδα 
Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο είναι γνωστό για τα πολλά είδη φυτών και δέντρων, συμπεριλαμβανομένου του mizu-bashō, του λευκού λάχανου σκουνκ (Lysichiton camtschatcensis) του βάλτου Οζεγκαχάρα, των σφενδάμων, των ελάτων και των θαυμάσιων συστάδων σούγκι (Cryptomeria japonica), των ιαπωνικών κέδρων, που περιστοιχίζουν τους δρόμους γύρω από το Νίκκο.

Πανίδα 
Στο Εθνικό Πάρκο Νίκκο ζουν πολλά είδη ζώων, όπως η Ιαπωνική αντιλόπη, το Ιαπωνικό ελάφι, η μαύρη ασιατική αρκούδα, Ιαπωνικοί μακάκοι, κ.α.

Αναψυχή 
Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο είναι ένας δημοφιλής προορισμός για πεζοπορία, σκι, κάμπινγκ, γκολφ και τα πολυάριθμα ιστορικά θέρετρα ιαματικών πηγών όνσεν.  
CS1 Japanese-language sources (ja)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ιαπωνίας: Εθνικό Πάρκο Nikko
 Εθνικό Πάρκο Νίκκο  (στα Αγγλικά)

Εθνικά πάρκα της Ιαπωνίας
Επετειακή Ομάδα των 75 χρόνων του NBA

Το τριήμερο 19–21 Οκτωβρίου 2021 ειδικοί του NBA με την ευκαιρία των 75 χρόνων του πρωταθλήματος ψήφισαν τους 75 καλύτερους καλαθοσφαιριστές στην ιστορία του. Τελικά λόγω ισοβαθμίας προέκυψαν 76 καλαθοσφαιριστές. Σαράντα πέντε από τους εβδομήντα έξι παίκτες συγκεντρώθηκαν αργότερα στο Κλίβελαντ, κατά τη διάρκεια της τελετής του ημιχρόνου του All-Star Game του 2022.

Παίκτες 

Πόιντ γκαρντς
 
 Μάτζικ Τζόνσον
 Μπομπ Κούζι
 Στέφεν Κάρι
 Ράσελ Ουέστμπρουκ 
 Τζον Στόκτον
 Αϊζάια Τόμας
 Όσκαρ Ρόμπερτσον
 Ουόλτ Φρέιζερ
 Τζέρι Ουέστ
 Λένι Ουίλκενς
 Νέιτ Άρτσιμπαλντ
 Ντέιβ Μπινγκ 
 Τζέισον Κιντ 
 Στιβ Νας
 Κρις Πολ 
 Γκάρι Πέιτον 
 Ντάμιαν Λίλαρντ 

Σούτινγκ γκαρντς

 Τζέιμς Χάρντεν 
 Ρέι Άλεν 
 Τζορτζ Γκέρβιν
 Χαλ Γκριρ 
 Σαμ Τζόουνς
 Μάικλ Τζόρνταν
 Ντουέιν Γουέιντ
 Κόμπι Μπράιαντ
 Πιτ Μάραβιτς
 Άλεν Άιβερσον 
 Ερλ Μονρό 
 Μπιλ Σάρμαν

Σμολ φόργουορντς
 Καουάι Λέοναρντ 
 Κλάιντ Ντρέξλερ
 Έλτζιν Μπέιλορ
 Λάρι Μπερντ
 Τζούλιους Έρβινγκ
 Σκότι Πίπεν
 Ντομινίκ Ουίλκινς
 ΛεΜπρόν Τζέιμς
 Τζον Χάβλιτσεκ 
 Τζέιμς Ουόρθι
 Καρμέλο Άντονι 
 Πολ Αράιζιν 
 Ρικ Μπάρι 
 Ρέτζι Μίλερ
 Πολ Πιρς 

Πάουερ φόργουορντς

 Γιάννης Αντετοκούνμπο
 Ντένις Ρόντμαν
 Τσαρλς Μπάρκλεϊ
 Μπίλι Κάνινγχαμ
 Ντέιβ ΝτεΜπουσέρ
 Καρλ Μαλόουν
 Τζέρι Λούκας
 Έλβιν Χέις
 Ντολφ Σέις
 Ντιρκ Νοβίτσκι
 Μπομπ Πετί
 Τιμ Ντάνκαν
 Κέβιν Ντουράντ
 Μπομπ Μάκαντου 
 Άντονι Ντέιβις 
 Κέβιν Γκαρνέτ 
 Κέβιν ΜακΧέιλ 

Σέντερς

 Ουίλτ Τσάμπερλεϊν
 Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ
 Μπιλ Ράσελ
 Ντέιβ Κάουενς
 Μόουζες Μαλόουν 
 Τζορτζ Μάικαν
 Χακίμ Ολάζουον
 Σακίλ Ο'Νιλ
 Ρόμπερτ Πάρις
 Ουίλις Ριντ
 Νέιτ Θέρμοντ 
 Ντέιβιντ Ρόμπινσον
 Πάτρικ Γιούιν
 Ουές Άνσελντ
 Μπιλ Ουόλτον

 

Παράλληλα με την επιλογή της επετειακής ομάδας των 75 χρόνων του NBA έγινε η επιλογή των 15 κορυφαίων προπονητών στην ιστορία του πρωταθλήματος. Η λίστα καταρτίστηκε αποκλειστικά από μια ομάδα 43 νυν και πρώην προπονητές του NBA σε συνεργασία με την Εθνική Ένωση Προπονητών Μπάσκετ. Από τους 15 προπονητές, επιλέχθηκαν οκτώ μέλη των 10 κορυφαίων προπονητών στην ιστορία του NBA το 1996.

Προπονητές 

 

 Ρεντ Άουερμπαχ
 Λάρι Μπράουν
 Τσακ Ντέιλι
 Ρεντ Χόλτζαν
 Φιλ Τζάκσον
 ΚΣ Τζόουνς
 Στιβ Κερ
 Ντον Νέλσον
 Γκρεγκ Πόποβιτς
 Τζακ Ράμσεϊ  
 Πατ Ράιλι
 Ντοκ Ρίβερς
 Τζέρι Σλόαν
 Έρικ Σποέλστρα
 Λένι Ουίλκενς

Δείτε επίσης 

 Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ
 Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του NBA

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 NBA 75 ANNIVERSARY TEAM 
 NBA 75: Top 15 coaches in league history revealed'''

NBA
Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ

Η Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ, που αναφέρεται επίσης και ως «Οι 50 καλύτεροι παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ», επιλέχθηκε το 1996 για να τιμήσει την 50ή επέτειο από την ίδρυση της Εθνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (NBA). Ήταν η τρίτη επετειακή ομάδα στο πρωτάθλημα. Πενήντα καλαθοσφαιριστές επιλέχθηκαν μέσω ψηφοφορίας από μία επιτροπή μελών μέσων ενημέρωσης, πρώην παικτών και προπονητών, και νυν και πρώην γενικών διευθυντών. Επιπλέον, οι δέκα κορυφαίοι προπονητές και οι δέκα κορυφαίες ομάδες μιας σεζόν στην ιστορία του ΝΒΑ επιλέχθηκαν από μέλη των μέσων ενημέρωσης ως μέρος της εορτής. Οι 50 παίκτες έπρεπε να έχουν παίξει τουλάχιστον ένα μέρος της καριέρας τους στο ΝΒΑ και επιλέχθηκαν ανεξάρτητα από τη θέση που αγωνίστηκαν. Η λίστα ανακοινώθηκε από τον επίτροπο του ΝΒΑ, Ντέιβιντ Στερν, στις 29 Οκτωβρίου 1996 στη Νέα Υόρκη.

Το NBA στα 50

Παίκτες 

Πόιντ γκαρντς
 
 Μάτζικ Τζόνσον
 Μπομπ Κούζι
 Αϊζάια Τόμας
 Όσκαρ Ρόμπερτσον
 Ουόλτ Φρέιζερ
 Τζέρι Ουέστ
 Λένι Ουίλκενς
 Νέιτ Άρτσιμπαλντ
 Ντέιβ Μπινγκ   
   
Σούτινγκ γκαρντς
 
 Τζορτζ Γκέρβιν
 Χαλ Γκριρ 
 Σαμ Τζόουνς
 Μάικλ Τζόρνταν
 Πιτ Μάραβιτς 
 Ερλ Μονρό 
 Μπιλ Σάρμαν

 
Σμολ φόργουορντς
  
 Κλάιντ Ντρέξλερ
 Έλτζιν Μπέιλορ
 Λάρι Μπερντ
 Τζούλιους Έρβινγκ
 Σκότι Πίπεν
 Τζον Χάβλιτσεκ 
 Τζέιμς Ουόρθι 
 Πολ Αράιζιν 
 Ρικ Μπάρι 
 Ρέτζι Μίλερ 
 
Πάουερ φόργουορντς
 
 Τσαρλς Μπάρκλεϊ
 Μπίλι Κάνινγχαμ
 Ντέιβ ΝτεΜπουσέρ
 Καρλ Μαλόουν
 Τζέρι Λούκας
 Έλβιν Χέις
 Ντολφ Σέις
 Μπομπ Πετί
 Μπομπ Μάκαντου  
 Κέβιν ΜακΧέιλ 

Σέντερς
 
 Ουίλτ Τσάμπερλεϊν
 Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ
 Μπιλ Ράσελ
 Ντέιβ Κάουενς
 Μόουζες Μαλόουν 
 Τζορτζ Μάικαν
 Χακίμ Ολάζουον
 Σακίλ Ο'Νιλ
 Ρόμπερτ Πάρις
 Ουίλις Ριντ
 Νέιτ Θέρμοντ 
 Ντέιβιντ Ρόμπινσον
 Πάτρικ Γιούιν
 Ουές Άνσελντ
 Μπιλ Ουόλτον

Προπονητές 

 Ρεντ Άουερμπαχ
 Φιλ Τζάκσον
 Τσακ Ντέιλι
 Ρεντ Χόλτζαν
 Μπιλ Φιτς
 Ντον Νέλσον
 Τζακ Ράμσεϊ  
 Πατ Ράιλι
 Τζον Κούντλαν
 Λένι Ουίλκενς

Οι 10 καλύτερες ομάδες στην ιστορία του ΝΒΑ 
Στον εορτασμό της 50ης επετείου του ΝΒΑ συμπεριλήφθηκε επίσης η επιλογή των 10 κορυφαίων ομάδων στην ιστορία του ΝΒΑ. Η λίστα καταρτίστηκε με βάση την επιλογή, χωρίς κατάταξη, που έγινε αποκλειστικά από μέλη των έντυπων και ραδιοτηλεοπτικών μέσων που καλύπτουν τακτικά το NBA. Οι ομάδες επιλέχθηκαν μεταξύ όλων των ατομικών ομάδων μιας αγωνιστικής περιόδου. Κάθε ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα του NBA και συνδύασε κατά μέσο όρο 66 νίκες ανά σεζόν. Οι Σικάγο Μπουλς το 1995-96 είχαν, αυτή τη στιγμή, το καλύτερο ρεκόρ μίας σεζόν στην ιστορία του ΝΒΑ με 72 νίκες.

 Μπόστον Σέλτικς 1964–65
 Φιλαδέλφεια 76ερς 1966–67
 Νιου Γιορκ Νικς 1969–70
 Λος Άντζελες Λέικερς 1971–72
 Φιλαδέλφεια 76ερς 1982–83
 Μπόστον Σέλτικς 1985–86
 Λος Άντζελες Λέικερς 1986–87
 Ντιτρόιτ Πίστονς 1988–89 
 Σικάγο Μπουλς 1991–92
 Σικάγο Μπουλς 1995–96

Δείτε επίσης 

 Επετειακή Ομάδα των 75 χρόνων του NBA
 Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του NBA

Παραπομπές 

Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 
NBA

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 NBA at 50: Top 50 Players
 NBA at 50: Top 10 Coaches 
 NBA at 50: Top 10 Teams
Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του NBA

Η Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του ΝΒΑ, επιλέχθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1980, για να τιμήσει την 35η επέτειο από την ίδρυση της Εθνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (NBA). Ήταν η δεύτερη επετειακή ομάδα στο πρωτάθλημα. Έντεκα καλαθοσφαιριστές επιλέχθηκαν καθώς και ο προπονητής, σε μία διαδικασία που έμοιαζε περισσότερο με συγκρότηση ομάδας για All Star Game. 

 Προπονητής επιλέχθηκε ο Ρεντ Άουερμπαχ.
 Καλύτερος παίκτης των 35 χρόνων ψηφίστηκε ο Μπιλ Ράσελ.
 Καλύτερη ομάδα επιλέχθηκε οι Λος Άντζελες Λέικερς της χρονιάς 1966-67.

Παίκτες 

 Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ  
 Έλτζιν Μπέιλορ 
 Ουίλτ Τσάμπερλεϊν
 Μπομπ Κούζι 
 Τζούλιους Έρβινγκ 
 Τζον Χάβλιτσεκ 
 Τζορτζ Μάικαν 
 Μπομπ Πετί
 Όσκαρ Ρόμπερτσον 
 Μπιλ Ράσελ 
 Τζέρι Ουέστ

Δείτε επίσης 

 Επετειακή Ομάδα των 75 χρόνων του NBA
 Επετειακή Ομάδα των 50 χρόνων του ΝΒΑ

Παραπομπές 

NBA
Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής