Ραβασόλ

Ο Φρανσουά Κλαούντιους Κένιγκσταϊν, γνωστός και ως Ραβασόλ (1859-1892), ήταν Γάλλος αναρχικός. Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1859 στο Σαιν-Σαμών του Λίγηρα και πέθανε στην γκιλοτίνα στις 11 Ιουλίου 1892 στο Μονμπρισόν του Λίγηρα, μετά από δύο καταδίκες για 3 δολοφονίες.

Βιογραφία 
Ο Φρανσουά Κένιγκσταϊν γεννήθηκε στο Σαιν-Σαμών της νομαρχίας του Λίγηρα της Κεντρικής Γαλλίας. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί ενός ολλανδού πατέρα (του Ζαν Αντάμ Κένιγκσταϊν) και μιας γαλλίδας μητέρας (Μαρί Ραβασόλ). Ως ενήλικας, υιοθέτησε το πατρικό όνομα της μητέρας του ως επώνυμο, μετά από χρόνια αγώνων, αφού ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο Φρανσουά ήταν μόλις οκτώ χρονών. Στην ενήλικη ζωή του έπρεπε να στηρίξει οικονομικά τη μητέρα του, την αδελφή και τον αδερφό του και επίσης τον ανιψιό του. Τελικά βρήκε δουλειά ως βοηθός ενός βαφέα, μια δουλειά την οποία έχασε αργότερα. Ήταν πολύ φτωχός σε όλη τη ζωή του. Για να βγάλει ένα πρόσθετο εισόδημα έπαιζε ακορντεόν στο Σαιντ-Ετιέν.

Οι βομβιστικές επιθέσεις 

Ο Ραβασόλ ήταν πολιτικά ενεργός. Προσχώρησε στους αναρχικούς καθώς και σε ομάδες που οργανώνουν αγώνες για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Η αστυνομία απάντησε στις εργατικές διαδηλώσεις με έντονα αντίποινα. Την 1η Μαΐου του 1891, στο Φουρμί, έλαβε χώρα μια διαδήλωση των εργατών υπέρ της οκτάωρης εργασίας. Η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον του πλήθους. Εννιά διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους. Την ίδια ημέρα, στο Κλισί, ξέσπασαν σοβαρά επεισόδια σε μια πορεία στην οποία συμμετείχαν αναρχικοί. Τρεις άνδρες συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο αστυνομικό συμβούλιο όπου βασανίστηκαν. Ακολούθησε μια δίκη (η υπόθεση του Κλισί), στην οποία οι δύο από τους τρεις αναρχικούς καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, παρόλο που είχαν βασανιστεί κατά την διάρκεια της κράτησης τους.

Στη συνέχεια, οι αρχές συνέχισαν την καταστολή των κομμουνιστών. Οι γαλλικές αρχές εφάρμοζαν μέτρα καταστολής κατά των κομμουνιστών εδώ και 20 χρόνια, δηλαδή από το τέλος της Παρισινής Κομμούνας του 1871. Ο Ραβασόλ αποφάσισε να αναλάβει δράση το 1892 εναντίον μελών της δικαστικής εξουσίας. Τοποθέτησε βόμβες στα σπίτια του γενικού εισαγγελέα, του γενικού διευθυντή του δημόσιου υπουργείου Λεόν Μπυλό, και του συμβούλου Εντμόν Μπενουά που είχε προεδρεύσει του δικαστηρίου της Ασσίζης κατά την υπόθεση Κλισί.

Ένας πληροφοριοδότης είπε για τις ενέργειές του στην αστυνομία και ο Ραβασόλ συνελήφθη στις 30 Μαρτίου 1892 για τις βομβιστικές επιθέσεις του στο εστιατόριο Βερί (Restaurant Véry). Την ημέρα πριν τη δίκη του Ραβασόλ, οι αναρχικοί βομβάρδισαν το εστιατόριο όπου εργαζόταν ο πληροφοριοδότης. Ο Ραβασόλ δικάστηκε στο δικαστήριο της Ασσίζης του Σηκουάνα στις 26 Απριλίου 1892. Η ποινή του ήταν η ισόβια κάθειρξη. Στις 23 Ιουνίου, ο Ραβασόλ καταδικάστηκε σε θάνατο σε μια δεύτερη δίκη στο Δικαστήριο της Ασσίζης του Λίγηρα για τρεις δολοφονίες. Η συμμετοχή του σε δύο από αυτές αμφισβητείται (ομολόγησε μόνο τη δολοφονία του ερημίτη του Μονμπρισόν, ισχυριζόμενος ότι τον δολοφόνησε λόγω της φτώχειας του). Στις 11 Ιουλίου 1892, ο Ραβασόλ αποκεφαλίστηκε δημόσια με γκιλοτίνα.

Στις 9 Δεκεμβρίου 1893, ο Ωγκύστ Βαϊγιάν τοποθέτησε μια βόμβα στο Γαλλικό κοινοβούλιο (Chambre des députés) ως εκδίκηση για την εκτέλεση του Ραβασόλ. Η έκρηξη τραυμάτισε έναν βουλευτή.

Ο μύθος του Ραβασόλ 
Ο Ραβασόλ έγινε ένα κάπως ρομαντικοποιημένο σύμβολο της απελπισμένης εξέγερσης. Συνετέθησαν διάφορα γαλλικά τραγούδια προς τιμήν του, όπως το «la Ravachole», το οποίο ακολουθεί την μελωδία του la Carmagnole.

Ο Ραβασόλ εμφανίστηκε επίσης ως δευτερεύων χαρακτήρας στο παιχνίδι ρόλων του Φρανκ Τσάντγουικ Space: 1889.

Το 2011, ο χαρακτήρας του αναρχικού "Κλωντ Ραβάς" εμφανίστηκε στην ταινία Sherlock Holmes: Ένα παιχνίδι των σκιών . Ήταν σαφώς εμπνευσμένος από τον Ραβασόλ.

Γάλλοι αναρχικοί