joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευρωμπάσκετ 1993

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης του 1993 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1993) ήταν η 28η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν, για πρώτη φορά, δέκα έξι εθνικές ομάδες, λόγω της αύξησης των εθνικών χωρών από τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Το τουρνουά διοργάνωσε η ενωμένη πλέον Γερμανία και έλαβε χώρα στην Καρλσρούη, στο Βερολίνο και στο Μόναχο. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Γερμανίας, κερδίζοντας στον τελικό την Ρωσία με 71–70 (λίγο πριν, είχε αποκλείσει την Ελλάδα στον ημιτελικό με 76–73), και MVP του τουρνουά ανακηρύχθηκε ο Γερμανός Κρίστιαν Βελπ. Η εθνική ομάδα της Σερβίας αποκλείστηκε από τη διοργάνωση, λόγω του εμφυλίου πολέμου στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Κάτι ανάλογο συνέβη και στο ποδόσφαιρο ένα χρόνο νωρίτερα, όπου τη θέση της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1992 πήρε η επόμενη βαθμολογικά στον προκριματικό όμιλο Δανία και κατά μία  ιστορική ειρωνεία κέρδισε τη διοργάνωση και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Τελική Κατάταξη

Αποτελέσματα 
Στον προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι τρεις πρώτες ομάδες συνέχισαν στον επόμενο γύρο, δημιουργώντας συνολικά δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι τελευταίες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 13 ως 16.

Προκριματικός Γύρος 1

Γκρουπ A

Γκρουπ B

Γκρουπ Γ

Γκρουπ Δ

Προκριματικός Γύρος 2 
Οι ομάδες του Α' γκρουπ διασταυρώθηκαν με αυτές του Β' και, ομοίως, οι ομάδες του Γ' γκρουπ με αυτές του Δ'. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες των δύο γκρουπ συνέχισαν στην προημιτελική φάση. Τα στατιστικά στοιχεία των ομάδων προστέθηκαν με τα καινούρια, αλλά ο αγώνας με την τελευταία ομάδα του πρηγούμενου ομίλου δεν υπολογίστηκε. Οι δύο τελευταίες των καινούριων ομίλων οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-12.

Γκρουπ 1

Γκρουπ 2

Φάση νοκ-άουτ

Τελική Φάση

Θέσεις 5 ως 8 

Για την έβδομη θέση, η Γαλλία νίκησε την Βοσνία με 83-75.

Βραβεία

Συνθέσεις ομάδων 

 Ελλάδα: Παναγιώτης Γιαννάκης, Ευθύμης Μπακατσιάς, Γιώργος Μποσγανάς, Νίκος Οικονόμου, Νάσος Γαλακτερός, Λευτέρης Κακιούσης, Γιάννης Παπαγιάννης, Κώστας Παταβούκας, Γιώργος Σιγάλας, Χρήστος Τσέκος, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 FIBA Europe Eurobasket 1993

1993
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1993
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1993
Αστραπή (εφημερίδα)

Η Αστραπή ήταν παλιά ημερήσια απογευματινή εφημερίδα της Αθήνας που διεύθυνε ο Κ. Δ. Γιολδάσης.

Πρωτοεκδόθηκε την 1 Μαρτίου 1902 και διατηρήθηκε μέχρι το 1917. Συνέχισε την έκδοση από το 1920 μέχρι το 1922 και τέλος τον Νοέμβριο του 1923.

Υπήρξε μαχητική πολιτική εφημερίδα υπέρ των εργαζομένων τάξεων. Διατηρούσε όμως και φιλολογικές στήλες στις οποίες συνεργάζονταν ο Δημήτριος Καμπούρογλου, ο Γ. Τσακόπουλος, ο Τίμος Μωραϊτίνης και ο Γρηγόριος Ξενόπουλος

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ματθαίος Β΄

Ο Ματθαίος Β΄ (... - 1603) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ήταν βλαχόφωνος και γεννήθηκε στο χωριό Κλεινοβό της Καλαμπάκας. Το 1585 εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων και με την ιδιότητα αυτή απεστάλη από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ στην Ρούμελη και την Πελοπόννησο για συγκέντρωση χρημάτων.

Τον Ιανουάριο του 1596 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Η εκλογή του όμως δεν αναγνωρίστηκε, διότι στην Ιερά Σύνοδο που τον εξέλεξε δε συμμετείχαν όλα τα μέλη της, οπότε είκοσι μέρες μετά εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και εγκαταστάθηκε στο Άγιο Όρος. Τον Απρίλιο του 1598 εξελέγη και πάλι. Κατά την δεύτερη αυτή θητεία του, το 1600, έπαυσε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Αθανάσιο και τον καθαίρεσε κατόπιν καταγγελιών της Εκκλησίας της Κύπρου. Παρέμεινε στο Θρόνο μέχρι τον Φεβρουάριο του 1602, οπότε εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Άγιο Όρος. Αφού ανέβηκε ξανά στο Θρόνο για λίγες μέρες μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 1603, επέστρεψε στο Άγιο Όρος, όπου και πέθανε την ίδια χρονιά.

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του μεταφέρθηκε η έδρα του Πατριαρχείου από τον Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξυλόπορτας στο Ναό του Αγίου Γεωργίου Φαναρίου, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα. Επίσης, ανακηρύχθηκε Οσία η Φιλοθέη η Αθηναία, η οποία είχε μαρτυρήσει λίγα χρόνια πριν στην Αθήνα.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Έλληνες ιεράρχες
Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Γαβριήλ Α΄

Ο Γαβριήλ Α΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για λίγους μήνες το 1596 (ενδεχομένως από Μάρτιο ως Αύγουστο).

Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και στενός συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ του Τρανού. Συμμετείχε σε Σύνοδο που συνεκλήθη το Μάιο του 1593.

Εξελέγη ο ίδιος Οικουμενικός Πατριάρχης τον Φεβρουάριο του 1596, μετά την απομάκρυνση του προκατόχου του, Ματθαίου Β΄, λόγω αντικανονικότητας εκλογής. Θεωρούνταν ικανός ιεράρχης και η άνοδός του στο Θρόνο έγινε δεκτή με την ελπίδα επίλυσης πολλών προβλημάτων.

Σύντομα όμως αρρώστησε, και τον Ιούλιο ή Αύγουστο της ίδιας χρονιάς πέθανε. Η φήμη ότι δηλητηριάστηκε δεν έχει επιβεβαιωθεί. Μετά το θάνατό του, τοποθετήθηκε τοποτηρητής του Θρόνου ο Μητροπολίτης Αθηνών Θεοφάνης Καρύκης, έως τον Δεκέμβριο του 1596.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης
Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ραφαήλ Β΄

Ο Ραφαήλ Β΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1603-1607.

Ήταν Μητροπολίτης Μηθύμνης όταν, το Μάρτιο του 1603, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του ασχολήθηκε με τη ρύθμιση πολλών εκκλησιαστικών ζητημάτων και εξέδωσε πλήθος κανονικών διατάξεων. Έδειξε ενδιαφέρον για την ένωση των Εκκλησιών και ξεκίνησε μυστική αλληλογραφία με τον Πάπα.

Λόγω όμως της αντιδικίας του με τον προηγούμενο Πατριάρχη Νεόφυτο Β΄, προξένησε διάφορα προβλήματα στην Εκκλησία, σε σημείο ώστε ο Κύριλλος Λούκαρις, σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Ηρακλείας Διονύσιο να γράψει ότι «...ο Ραφαήλ ετυράννησε τον Οικουμενικόν θρόνον επί τέσσερα και πλέον έτη...». Κατά την Πατριαρχία του δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα από τον Μητροπολίτη Σερρών Ιωάσαφ, ο οποίος, θέλοντας να ανέλθει ο ίδιος στον πατριαρχικό θρόνο, εξαγόραζε αφειδώς συνοδικούς ιεράρχες. Στο τέλος ο Ιωάσαφ καθαιρέθηκε, αλλά και ο Ραφαήλ απομακρύνθηκε βίαια από τον Θρόνο από τον Σουλτάνο Αχμέτ Α΄ τον Οκτώβριο του 1607 και υπέστη βίαιο θάνατο στην εξορία.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 44, σελ. 439
 
 

Ραφαήλ Β
Μητροπολίτες Μηθύμνης
Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Αλγεβρική παράσταση

Αλγεβρική παράσταση ή αλγεβρική έκφραση είναι μια σειρά πράξεων με αριθμούς και μεταβλητές. Μπορεί να λείπουν οι αριθμοί, όχι όμως οι μεταβλητές. Αν λείπουν οι μεταβλητές τότε πρόκειται για αριθμητική παράσταση.

Αν σε μια αλγεβρική παράσταση αντικαταστήσουμε τις μεταβλητές με συγκεκριμένους αριθμούς, τότε προκύπτει μια αριθμητική παράσταση. Η τιμή της αριθμητικής αυτής παράστασης λέγεται και τιμή της αλγεβρικής παράστασης για τις συγκεκριμένες τιμές των μεταβλητών της.

Μία αλγεβρική παράσταση μπορεί να έχει πολλές αριθμητικές τιμές. Για παράδειγμα, αν στην αριθμητική παράσταση

αντικαταστήσουμε το a με 2 και το b με 1, τότε η τιμή της παράστασης θα είναι 10, ενώ αν αντικαταστήσουμε αντίστοιχα με 1 και 2, η τιμή θα είναι -21,5.

Μία Αλγεβρική παράσταση ονομάζεται ρητή όταν σε καμία μεταβλητή της δεν υπάρχει ρίζα (ισοδύναμα όλες οι μεταβλητές είναι υψωμένες σε μη αρνητικές δυνάμεις) , ενώ σε αντίθετη περίπτωση ονομάζεται άρρητη. Επίσης οι ρητές αλγεβρικές παραστάσεις που δεν περιέχουν το σύμβολο της πρόσθεσης, (+), ή και της αφαίρεσης (-), ονομάζονται μονώνυμα.
Ειδική περίπτωση αλγεβρικής παράστασης είναι το πολυώνυμο.

Αφηρημένη άλγεβρα

is:Liðun

Ηξηξξξ
Γιάννης Πάριος

Ο Γιάννης Πάριος, κατά κόσμον Ιωάννης Βαρθακούρης (γεν. Πάρος, 8 Μαρτίου 1946), είναι Έλληνας τραγουδιστής, ένας από τους δημοφιλέστερους ερμηνευτές των τελευταίων δεκαετιών. Εμφανίστηκε το 1969 και έχει συνεργαστεί με γνωστούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές. Σημαντικός εκτελεστής παραδοσιακών νησιώτικων τραγουδιών. Συνθέτης και στιχουργός σε ελληνικά τραγούδια που έχουν γίνει επιτυχίες.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1946 στην Πάρο. Έχει παντρευτεί δύο φορές. Την πρώτη φορά με τη Ντίνα Μαρκοπούλου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον τραγουδιστή, συνθέτη, στιχουργό και παρουσιαστή Χάρη Βαρθακούρη και τον Θανάση Βαρθακούρη. Τη δεύτερη φορά με την ηθοποιό Σοφία Αλιμπέρτη, με την οποία έχει δύο παιδιά, τον Μιχαήλ-Άγγελο και τον Νικόλα Βαρθακούρη.

Τον Ιανουάριο 2021 και ενώ το υγειονομικό σύστημα της χώρας αντιμετώπιζε προβλήματα λόγω της πανδημίας COVID-19, ο Γιάννης Πάριος προχώρησε στη δωρεά δύο κλινών ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Μεταξά του Πειραιά, επισημαίνοντας ότι είναι ευαισθητοποιημένος σε θέματα υγείας, καθώς και η αδερφή του την ίδια περίοδο αντιμετωπίζει προβλήματα. Ανακοίνωσε ότι τα έσοδα από το νέο CD θα διατεθούν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Οπαδός της ομάδας του Παναθηναϊκού.

Δισκογραφία 
Ο Γιάννης Πάριος έχει τραγουδήσει περισσότερα από 600 τραγούδια, και οι δίσκοι του είναι οι εξής:
 Θαλασσογραφίες (1970)
Ομώνυμο (1971)
Τι θέλεις να κάνω (1972)  
Που θα πάει που  (1974)  
Έρχονται στιγμές  (1975)  
Τώρα πια  (1976)  
Μη φεύγεις μη  (1977)  
Να γιατί σ' αγάπησα  (1978)  
Θα με θυμηθείς  (1979)  
Σε χρειάζομαι  (1980)  
Ένα γράμμα  (1981)  
Τα νησιώτικα  (1982)  
Όταν βραδιάζει  (1983)  
Πιο καλή η μοναξιά  (1984)  
Εγώ κι εσύ  (1985)  
Ξαρχάκος-Πάριος  (1986)  
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του  (1987)  
Όλα για τον έρωτα  (1987)  
Τα ερωτικά του '50  (1988)  
Πιστός (1988)  
Η παράσταση αρχίζει (1989)  
Σαν τρελό φορτηγό (1989)  
Κι εγώ μαζί σου (1990)  
Επίθεση αγάπης  (1991)  
Επαφή  (1992)  
Τα νησιώτικα 2  (1992)  
Άντε γειά (1993)  
Πάντα ερωτευμένος (1993)  
Βίος ερωτικός (1994)  
Παρέα με τον Χάρη (1995)  
Η μοναξιά μες απ' τα μάτια μου (1996)  
Τύψεις (1997)  
Τόσα γράμματα (1998)  
Δώσε μου λιγάκι ουρανό (1999)
Πάριος Έρωτας (2000)
Ο Ερωτικός Θεοδωράκης (2001)
Άλλη μια φορά (2001)
Για τον Γρηγόρη [Ζωντανή Ηχογράφηση στο Σ.Ε.Φ (2CD)] (2002)
Μια βάρκα να πας απέναντι (2002)
Οδοιπόρος αισθημάτων (2002)
Το καλό που σου θέλω  (2003)
Μια συνηθισμένη μέρα (2003)
Δε γυρίζω πίσω (2005)
Μόνος κι ερωτευμένος (2005)
Τα Ντουέτα Του Έρωτα (2006)
Το ρεσιτάλ μιας φωνής (2007)
Που πάμε μετά (2008)
Συμπέρασμα ένα (2009)
Όλα τα σ' αγαπώ που είπα (2009)
Τα κομμάτια της ψυχής μου (2010)
Βαμμένος ήλιος (Μάριος Τόκας) (2011) [Συμμετοχή με 3 τραγούδια]
Ο Κύκλος Του Έρωτα [Live στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 2CD] (2012)
Ο δικός μου Βασίλης Τσιτσάνης [Ζωντανή Ηχογράφηση στο μέγαρο Μουσικής Αθηνών(2CD)] (2013)
Όνειρα κάνω (2014)
Έλα μου χαμογέλα μου (2016)
Έχω εσένα (2018)
Αχ αγάπη αχ έρωτα (2020)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιογραφικό
 
 
 
ΕΡΤ2 "ART WEEK" Γιάννης Πάριος (1/5/2021), Βίντεο youtube

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συνθέτες
Λαϊκοί τραγουδιστές
SLAM

Το Standoff Land Attack Missile ή SLAM είναι ένα κατευθυνόμενο βλήμα cruise της Boeing, που βάλλεται πέραν του ορίζοντα. Η ανάπτυξη του βλήματος άρχισε τη δεκαετία του 1970 για λογαριασμό του Αμερικανικού Ναυτικού.

Η τρέχουσα έκδοση SLAM-ER (expanded response), προορίζεται για την προσβολή στόχων ξηράς και πλοίων επιφανείας σε μεγάλες αποστάσεις (εμβέλεια 150+ ναυτικά μίλια), και βάλλεται από αεροσκάφη. 

Αποτελεί συνδυασμό του βλήματος AGM-84 Harpoon, εξοπλισμένο με δέκτη/κεραία GPS και σύστημα αδρανειακής ναυτιλίας για την ενδιάμεση κατεύθυνση, τον ερευνητή IIR (Imaging Infra-Red) του βλήματος AGM-65D Maverick για την τερματική κατεύθυνση και τη ραδιοζεύξη δεδομένων (man in the loop datalink) της κατευθυνόμενης βόμβας AGM-62 Walleye.

Το κόστος πρόσκτησης ενός SLAM-ER είναι περίπου 720,000 δολάρια.

Εκδόσεις 
 AGM-84E - Βασική έκδοση SLAM
 AGM-84H - SLAM-ER
 AGM-84K - Βελτιωμένη έκδοση AGM-84H
 SLAM-ER ATA - Έκδοση με δυνατότητα αυτόματης αναγνώρισης στόχων ATA (Autonomous Target Acquisition)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 US Navy fact file 
 Time.com spec sheet.
 Boeing (McDonnell-Douglas) AGM/RGM/UGM-84 Harpoon - Designation Systems

Πύραυλοι αέρος-επιφανείας
Πέλλινορ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο Πέλλινορ είναι ο βασιλιάς του Listenoise ή του Βασιλείου των Νήσων, πατέρας του Λάμορακ, του Άγκλοβαλ και του Πέρσιβαλ, ενώ είναι κι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. 

Ο Βασιλιάς Πέλλινορ ήταν ξακουστός για την αέναη καταδίωξη του θρυλικού Τέρατος, που είχε κεφάλι φιδιού, σώμα λεοπάρδαλης και πόδια λιονταριού και ελαφιού. Κάποια στιγμή συναντάει το Βασιλιά Αρθούρο και τον προκαλεί σε μονομαχία. Ωστόσο, αργότερα γίνεται ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους και Ιππότες του. 

Στο πεδίο της μάχης, ο Πέλλινορ σκοτώνει το βασιλιά Λοτ του Όρκνεϊ. Οι γιοι του Λοτ, ανάμεσά τους ο Γκαγουέιν κι ο Γκάχερις, παίρνουν εκδίκηση και σκοτώνουν τον Πέλλινορ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Encyclopedia Mythica

Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Μαρίνος Κοντάρας (ταινία)

Το Μαρίνος Κοντάρας (ή Ο Κουρσάρος του Αιγαίου) είναι μία ελληνική κινηματογραφική ταινία του 1948, σε παραγωγή Νόβακ Φιλμ και σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα. Το σενάριο της ταινίας διασκευάστηκε από τον Γιώργο Τζαβέλλα από το ομότιτλο διήγημα του Αργύρη Εφταλιώτη. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Μάνος Κατράκης, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Πέτρος Γιαννάκος και Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου.

Πλοκή 
Ο πειρατής του Αιγαίου Μαρίνος Κοντάρας (Μάνος Κατράκης) ερωτεύεται τη Λεμονή (Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου) και αποφασίζει να την κλέψει. Εκείνη συμφωνεί να τον ακολουθήσει υπό τον όρο ότι θα απαρνηθεί για χάρη της τη θάλασσα και την παράνομη ζωή του πειρατή. Εκείνος δέχεται και συμφιλιώνεται με τους διώκτες του, ανάμεσα στους οποίους είναι ο Γρηγόρης, ο αδερφός της Λεμονής (Βασίλης Διαμαντόπουλος).

Διανομή 

 Μάνος Κατράκης - Μαρίνος Κοντάρας
 Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου - Λεμονή Φουσέκη
 Βασίλης Διαμαντόπουλος - Γρηγόρης Φουσέκης

Παραγωγή και παραλειπόμενα
Τη φωνή του πρωταγωνιστή ντουμπλάρει ο Βύρων Πάλλης. 
Ο Μπάμπης Ακτσόγλου γράφει για την ταινία:Με εξαίρεση το κούρσεμα εντός ανταγωνιστικού πλοίου κοντραμπαντιέρηδων (σκηνή που υστερεί σκηνοθετικά, αλλά και σε θέαμα, σε σχέση με τις χολιγουντιανές θαλασσινές περιπέτειες της εποχής), τα υπόλοιπα ηρωικά κατορθώματα του Μαρίνου Κοντάρα επιτελούνται εκτός οθόνης. Ο θεατής τα πληροφορείται διά στόματος ενός αφηγητή, πάλαι ποτέ συντρόφου του πειρατή και νυν καντηλανάφτη. Η δράση τρενάρει υπερβολικά κάποιες στιγμές, με τα απανωτά πηγαινέλα σε νησιώτικες ταβέρνες και σοκάκια, η καταδίωξη του Μαρίνου Κοντάρα από τον αδελφό της Λεμονής υστερεί σε ρυθμό και, γενικά, ο Τζαβέλλας δε δείχνει να νιώθει άνετος μ' αυτό το είδος του επικού κινηματογράφου (ένα είδος, στο οποίο ποτέ δεν διέπρεψε ο ελληνικός κινηματογράφος, παρά τις κάποιες φιλότιμες προσπάθειες). Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις 15 Μαρτίου 1948,  συμμετείχε το 1949 στο Φεστιβάλ Κνοκ λε Ζουτ στο Βέλγιο, αποτελώντας την πρώτη ελληνική ταινία με συμμετοχή σε ξένο φεστιβάλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μαρίνος Κονταράς στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1948
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα
Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα
Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Νόβακ Φιλμ
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Αντιγόνη (ταινία)

Η Αντιγόνη είναι βραβευμένη ασπρόμαυρη ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα παραγωγής 1961, βασισμένη στο ομώνυμο αρχαίο δράμα του Σοφοκλή με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά.

Εισιτήρια: 43.705 (12η/68).

Πλοκή 

Η Αντιγόνη ζητάει από την αδελφή της, Ισμήνη, να θάψουν τον αδελφό τους, Πολυνείκη. Η Ισμήνη αρνείται να παραβεί την απόφαση του νέου ηγεμόνα των Θηβών και θείου τους, Κρέοντα, η Αντιγόνη όμως έχει πάρει την απόφασή της. Μερικές ώρες αργότερα ένας από τους φύλακες που φρουρούσαν το άταφο πτώμα, ανακοινώνει με τρεμάμενη φωνή στον Κρέοντα ότι κάποιος έκανε σπονδές στον νεκρό και τον κάλυψε με σκόνη. Ο βασιλιάς οργισμένος τον διώχνει. Ο φύλακας επιστρέφει έπειτα από μερικές ώρες έχοντας μαζί του την Αντιγόνη. Ο Κρέοντας διατάζει τον εγκλεισμό της σε σπηλιά, χωρίς τροφή και νερό, μέχρι να πεθάνει. Η παρουσία και τα παρακάλια του γιου του, Αίμονα, αρραβωνιαστικού της Αντιγόνης, δεν τον μαλακώνουν. Η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Το παράδειγμά της ακολουθεί και ο Αίμονας. Η τραγωδία όμως δεν σταματά εδώ: η μητέρα του Αίμονα και γυναίκα του Κρέοντα, η Ευρυδίκη, μαθαίνοντας τον άδικο χαμό του γιου της, αυτοκτονεί κι εκείνη. Ο Κρέων παραιτείται από τον θρόνο του και εγκαταλείπει την πόλη.

Διανομή
 Ειρήνη Παππά... (Αντιγόνη)
 Μάνος Κατράκης... (Κρέοντας)
 Μάρω Κοντού... (Ισμήνη)
 Ίλια Λιβυκού... (Ευρυδίκη)
 Γιάννης Αργύρης (φρουρός)
 Νίκος Καζής... (Αίμων) 
 Τζαβαλάς Καρούσος... (Τειρεσίας) 
 Βύρων Πάλλης... (άγγελος) 
 Θόδωρος Μορίδης 
 Γιώργος Βλαχόπουλος
 Θανάσης Κεφαλόπουλος

Βραβεία/Διακρίσεις
2 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961 (μουσικής και α' γυναικείου ρόλου)
Υποψηφιότητα για Χρυσή Άρκτο στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου
Υποψηφιότητα για βραβείο Samuel Goldwyn καλύτερης ταινίας στις Χρυσές Σφαίρες
2 βραβεία στο Φεστιβάλ Σαν Φρανσίσκο (σκηνοθεσίας και α’ ανδρικού ρόλου)
Βραβείο α' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου 1961
Επιλέχθηκε ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες της χρονιάς 1961 από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Αμερικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το Αντιγόνη στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Το Αντιγόνη στο Cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1961
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Αργύρη Κουνάδη
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γιώργος Κωνσταντίνου (ηθοποιός)

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου (Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1934) είναι Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου καθώς και συγγραφέας θεατρικών κειμένων.

Νεανικά χρόνια 
Γεννήθηκε στην πλατεία Βάθης, μια υποβαθμισμένη περιοχή γεμάτη οίκους ανοχής.

Είναι γιος του τενόρου Μιχαήλ Κωνσταντίνου και της ηθοποιού Νίτσας Φιλοσόφου. Ακολουθούσε τη μητέρα του, Νίτσα, και τον πατέρα του, Μιχάλη, σπουδαίους καλλιτέχνες της οπερέτας προπολεμικά, σε μπουλούκια στην επαρχία. Ο ίδιος είχε παίξει σε πολλούς ερασιτεχνικούς θιάσους προτού αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός μετά από προτροπή της μητέρας του.

Έδωσε εξετάσεις για τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ωστόσο απορρίφθηκε ως "εντελώς ατάλαντος". Τελικά τον κράτησε ο Κάρολος Κουν στο Θέατρο Τέχνης.

Καριέρα 
Το 1974 έπαιξε, έγραψε και σκηνοθέτησε την τηλεοπτική σειρά Ανθρώπινες ιστορίες της ΥΕΝΕΔ. Το 1975 έπαιξε και έγραψε το Άσε τον κόσμο να γελάσει για το ίδιο κανάλι.

Το 2017 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ιανός το αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τίτλο Showtime.

Προσωπική ζωή 
Ο Κωνσταντίνου έκανε τρεις γάμους, ο ένας με την Μαρία Δουρή. Έχει δύο παιδιά, την Άννα-Μαρία και τον Γιώργο, πιανίστα στο επάγγελμα.

Εργογραφία

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Θεατρικές παραστάσεις 

Βιντεοταινίες

Σενάριο και σκηνοθεσία

Παραπομπές

Πηγές 
 Η χρονολογία γέννησης αντλήθηκε από την μηχανή αναζήτησης "Που Ψηφίζω" του Υπουργείου Εσωτερικών

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες κωμικοί
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960

Το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 20-26 Σεπτεμβρίου 1960 στον κινηματογράφο Ολύμπιον. Αν και ελάχιστος ο αριθμός των νέων παραγωγών (Μια του κλέφτη του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, Το ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου, Έγκλημα στα παρασκήνια του Ντίνου Κατσουρίδη και Μανταλένα του Ντίνου Δημόπουλου), το γεγονός δεν εμπόδισε να διεξαχθεί το Φεστιβάλ ή καλύτερα η "γενική δοκιμή", όπως χαρακτηρίστηκε, ενός μελλοντικού θεσμού, με επισημότητα και την παρουσία όλης της καλλιτεχνικής αφρόκρεμας της εποχής. Αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια η ανατέλλουσα σταρ, ήδη δημοφιλής, Αλίκη Βουγιουκλάκη που απέσπασε και το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για τη Μανταλένα.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Μανταλένα: 3 βραβεία (σεναρίου, α’ γυναικείου ρόλου και β’ ανδρικού ρόλου)

Έγκλημα στα παρασκήνια: 2 βραβεία (φωτογραφίας και β’ γυναικείου ρόλου)

Το ποτάμι: 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και μουσικής)

Ο Δράκος: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)

Μια του κλέφτη: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου)

Στέλλα: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης: 1 βραβείο (τιμητική μνεία)

Μακεδονικός γάμος: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Απόλλων και Δάφνη

Αρχαιότητες των Αθηνών

Εδώ Αθήνα

Ήπειρος

Καρναβάλι της Πάτρας

Τ' αναστενάρια

Τα δάση μας καίγονται

Χαλύβδινοι πύργοι

Ρετροσπεκτίβα 

Θέμα: Αναδρομικές προβολές των καλύτερων ταινιών παραγωγής 1955 - 59

Προβλήθηκαν 9 ταινίες:

Αστέρω

Η λίμνη των πόθων

Καλημέρα Αθήνα

Κάλπικη λίρα

Ο Δράκος

Στέλλα

Στρατιώτες δίχως στολή

Το νησί των γενναίων

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο

Κριτική επιτροπή 

Γ. Γεωργιάδης Πρόεδρος

Στράτης Μυριβήλης

Κατίνα Παξινού

Πέτρος Χάρης

Ελένη Βλάχου

Λένα Σαββίδη

Αχιλλέας Μαμάκης

Μάριος Πλωρίτης

Γιάννης Μόραλης

Παραπομπές

1960
Κωνσταντίνος Σάθας

Ο Κωνσταντίνος Σάθας (Αθήνα, 1842 – Παρίσι, 12 Μαΐου 1914) ήταν από τους επιφανέστερους Έλληνες ιστορικούς της νεότερης Ελλάδας καθώς και από τους πρωτοπόρους των νεοελληνικών ερευνών. Επίσης συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στην Ελλάδα, μαζί με τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα και τον Μανουήλ Γεδεών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά καταγόταν από Γαλαξειδιώτικη οικογένεια αγωνιστών και γραμματοδιδασκάλων. Το 1860 τέλειωσε το γυμνάσιο Λαμίας και δύο χρόνια αργότερα εγγράφηκε στην Ιατρική σχολή Αθηνών. Γρήγορα όμως παράτησε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με την ιστορία. Αφορμή στάθηκε η τυχαία ανεύρεση του «Χρονικού του Γαλαξειδίου», το οποίο ανακάλυψε σε μια κρύπτη στα ερείπια της μονής Σωτήρος. Ένα χρόνο αργότερα, το 1865, και ύστερα από σχολαστική επιμέλεια εξέδωσε το «Χρονικό του Γαλαξειδίου». Σημαντικοί υποστηρικτές του έργου του ήταν ο Παύλος Λάμπρος, μεσαιωνολόγος και πατέρας του επίσης ιστορικού Σπυρίδωνα Λάμπρου, ο Κωνσταντίνος Λομβέρδος και ο Γεώργιος Αλ. Μαυροκορδάτος. Οι δύο τελευταίοι μάλιστα χρηματοδότησαν τις έρευνες του στα αρχεία της Κωνσταντινούπολης, της Βενετίας, της Φλωρεντίας κ.α. Μέχρι το 1895 καταφέρνει να εκδώσει πολυάριθμες μελέτες αλλά σταματάει ξαφνικά λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το 1900 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε το 1914, τυφλός και πάμφτωχος. Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Μάγγου (1846-1923).

Εργογραφία 

Κατά τη διάρκεια της ζωής του εξέδωσε πληθώρα έργων σχετικά με την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και της Τουρκοκρατίας. 

Μερικά από τα έργα του: 
 Ελληνικά ανέκδοτα (2 τόμοι, 1867)
 
Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της βυζαντινής αυτοκρατορίας μέχρι της ελληνικής εθνεγερσίας
 Τουρκοκρατουμένη Ελλάς (1869)
 Ιστορικόν σχεδίασμα περί του πατριάρχου Ιερεμία Β΄ (1870)
 
  Τόμος Β, Τόμος Δ, Τόμος Ε, Τόμος ΣΤ, Τόμος Η, Τόμος Θ
 Μεσαιωνική βιβλιοθήκη (7 τόμοι, 1872-1894) Τόμος Α, Τόμος Β, Τόμος Γ, Τόμος Δ, Τόμος Ε, Τόμος ΣΤ, Τόμος Ζ
 Ιστορικόν δοκίμιον περί του θεάτρου και της μουσικής των Βυζαντινών (1878)
 Κρητικόν θέατρον ή συλλογή ανεκδότων και αγνώστων δραμάτων (το οποίο περιελάμβανε έκδοση των θεατρικών έργων
 Ζήνων
 Στάθης
 Ερωφίλη
 και Γύπαρις, 1879)
 και φυσικά το Χρονικό του Γαλαξειδίου (1865). 

Το έργο του Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821 (1868) βραβεύθηκε στο Ροδοκανάκειο Διαγωνισμό. Επίσης αρθρογραφούσε σε διάφορα περιοδικά της εποχής μεταξύ αυτών και στην «Πανδώρα».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 Κωνσταντίνος Σάθας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Έλληνες βυζαντινολόγοι
Γαλαξείδι
Νέμεα

Τα Νέμεα ή Νέμεια ήταν αθλητικοί αγώνες που διεξάγονταν στην Νεμέα κατά την αρχαιότητα. Οι αγώνες αυτοί καθιερώθηκαν το 573 π.Χ. από τον Ηρακλή μετά τον πρώτο του άθλο προς τιμήν του Δία, ιερό του οποίου υπήρχε στη Νεμέα και λάμβαναν μέρος στο στάδιο μήκους 178 μέτρων και χωρητικότητας 40.000 θεατών. Τα Νέμεα με γυμνικούς και ιππικούς αγώνες ήταν από τις πιο σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις της αρχαίας Ελλάδας μετά τα Πύθια, τα Ολύμπια και τα Ίσθμια. Με την ίδια ονομασία διεξάγονται από το 1996 στο αρχαίο στάδιο της Νεμέας διεθνείς αθλητικοί αγώνες.

Ιστορικές πληροφορίες
Τα Νέμεα καθιερώθηκαν το 573 π.Χ. σε μια εποχή που η πόλη της Νεμέας αποτελούσε τμήμα της πόλης-κράτους των Κλεωνών   (σημερινός οικισμός βλέπε Αρχαίες Κλεωνές). Αργότερα η Νεμέα και οι αγώνες πέρασαν στην κατοχή του Άργους και από το 270 π.Χ. διεξάγονταν εκεί. 

Στη Νεμέα υπήρχε το ιερό του Δία, ένα από τα σημαντικότερα ιερά των Ελλήνων και οι αθλητικοί αγώνες διοργανώνονταν ως μέρος του κύκλου των εορτών προς τιμήν του Δία. Τα Νέμεα, μαζί με τα Ολύμπια, τα Ίσθμια και τα Πύθια, ήταν οι σπουδαιότεροι αθλητικοί αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα. Στη διάρκειά τους μια ιερή εκεχειρία σταματούσε κάθε εχθροπραξία ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις.

Η Νεμέα δεν ήταν πόλη ούτε καν οικισμός. Διέμεναν εκεί μόνο λίγοι ιερείς ενώ συνέρρεε πλήθος προσκυνητών. Το έπαθλο των αγώνων ήταν ένα στεφάνι από άγριο σέλινο. Η διάρκεια των αγώνων εικάζεται ότι ήταν πέντε μέρες και την ευθύνη της διεξαγωγής τους είχαν οι Ελλανοδίκες. Διεξάγονταν κάθε δύο έτη. Ήταν ταφικοί αγώνες προς τιμήν των Επτά επί Θήβας αλλά και προς τιμήν του οφέλτη Δία Για αυτόν το λόγο οι ελλανοδίκες φορούσαν πένθιμο ένδυμα. 

Το στάδιο της Νεμέας κατασκευάστηκε στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Είχε χωρητικότητα 40.000 θεατών και ο στίβος είχε μήκος 178 μέτρα.

Αγωνίσματα

Στα Νέμεα διεξάγονταν αγώνες γυμνικοί και ιππικοί. Αργότερα προστέθηκαν και μουσικοί. Τα αγωνίσματα ήταν τα εξής :

Γυμνικοί Αγώνες

 Στάδιο (178 μέτρα)
 Δίαυλος (355 μέτρα)
 Ίππιο (710 μέτρα)
 Δόλιχος (3.600 μέτρα)
 Οπλίτης δρόμος (3.600 μέτρα)
 Παγκράτιο
 Πυγμή
 Πάλη
 Πένταθλο

Ιππικοί αγώνες

 Τέθριππο (πάνω από 8.400 μέτρα)
 Ξυνορίδα (5.600 μέτρα)
 Κέλητας (4.200 μέτρα)

Παραπομπές

Ανασκαφή και αναβίωση των αγώνων
Το 1974 άρχισε η ανασκαφή του αρχαίου σταδίου της Αρχαίας Νεμέας από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ Steven G. Miller ήταν εκείνος που με την επιμονή του ανέδειξε το αρχαίο στάδιο. Η ανασκαφή ολοκληρώθηκε το 1991 και στη συνέχεια οργανώθηκε η αναβίωση των Νέμεων, με τους πρώτους αγώνες που έγιναν το 1996.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20120327055750/http://www.nemea.org/ Nemea Center for Classical Archaeology

Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα
Ιστορία της Κορινθίας
Beyblade

Το Beyblade, γνωστό στην Ιαπωνία ως Explosive Shoot Beyblade (ιαπωνικά: 爆転シュートベイブレード, Χέπμπορν: Bakuten Shūto Beiburēdo), είναι ιαπωνική σειρά anime και manga. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε πέντε κύκλους, τους: Beyblade (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004), Beyblade V-Force (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004-2005), Beyblade G-Revolution (προβλήθηκε από το Alter Channel μέχρι τον Οκτώβριο) και Beyblade Metal Fury (προβλήθηκε από το Star Channel). Στην Ελλάδα προβλήθηκε η σειρά Beywheelz που είναι φτιαγμένη από τους δημιουργούς των Beyblade με την διαφορά ότι τα παιδιά αντί για σβούρες ρίχνουν ρόδες.

Πλοκή
Το κύριο θέμα της σειράς είναι κάτι ειδικές σβούρες οι οποίες ονομάζονται beyblades και η κάθε μια έχει μέσα της ένα τέρας. Πέντε έφηβοι από διαφορετικές χώρες ο καθένας (Tyson, Kai, Rei, Max και Kenny), προσπαθούν να γίνουν οι πρωταθλητές κόσμου στα Beyblades. Έχοντας δημιουργήσει μια ομάδα που ονομάζεται Bladebreakers, ταξιδεύουν σε πολλές χώρες όπως στην Κίνα, την Αμερική, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Ρωσία. Στο δρόμο τους θα συναντηθούν και θα έρθουν αντιμέτωποι με πολλούς beybladers, μερικοί από τους οποίους θα γίνουν φίλοι τους (όπως οι Κινέζοι White Tigers και οι Γάλλοι Magestics). Βέβαια με τον καιρό αποκτούν εμπειρία και μαθαίνουν περισσότερα για την δύναμη των bayblades καθώς και την ιστορία των τεράτων τα οποία κρύβονται μέσα σ' αυτά. Σκοπός της σειράς είναι να δείξει πόσο πολύτιμη είναι η φιλία για τους εφήβους.

Οι ομάδες Beyblade είναι οι: Bladebreakers (Ιαπωνία), Barthez Battalion (Ισπανία), Demolition Boys/Blitzgrieg Boys (Ρωσία), F-Dynasty (Ιταλία), Majestics (Γαλλία), White Tigers (Κίνα), All Stars (Αμερική) και Bega Justice 5 (από διαφορετικές χώρες).

Πρωταγωνιστές

 Tyson: Λαίμαργος και τεμπέλης. Χαρακτηριστικό του είναι να αργεί σχεδόν πάντα στους αγώνες Bayblade επειδή αργεί να ξυπνήσει. Ο παρόλ' αυτά τολμηρός και γενναίος Tyson ποτέ δεν λέει όχι σε μια καλή μάχη και πάντα κυνηγά με πάθος την πρόκληση μέσα από δυνατούς αντιπάλους χωρίς δεύτερη σκέψη.
 Kai: Ο λιγομίλητος και βλοσυρός Kai αρχικά μπήκε στην ομάδα με σκοπό να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής αδιαφορώντας για τους υπολοίπους παίκτες. Σιγά Σιγά όμως μαθαίνει ότι το Bayblade δεν είναι ατομικό άθλημα καθώς και τη σημασία της φιλίας και της  συντροφικότητας.
 Rei: Παλιό μέλος των White Tigers, ο οποίος θέλοντας να γνωρίσει τον κόσμο άφησε την ομάδα του με σκοπό να ταξιδέψει. Παρότι έχει γενικότερα καλοσυνάτη συμπεριφορά, όταν νευριάζει μπορεί να γίνει ισχυρός αντίπαλος.
 Max: Ίσως το μόνο παιδί στην παρέα που παίζει Bayblade αποκλειστικά και μόνο για διασκέδαση. Ο αφελής Max δεν χάνει σχεδόν ποτέ το χαμόγελό του, ενώ τρέφει ισχυρά συναισθήματα φιλίας για τους υπόλοιπους τέσσερις.
 Kenny: Τον φωνάζουν συνήθως με το ψευδώνυμο Chief. Παρότι δεν παίρνει μέρος σε αγώνες, ο Kenny είναι σημαντικό μέλος των Bladebreakers, καθώς ασχολείται με την βελτίωση των beyblades της ομάδας, καθώς και την συλλογή στοιχείων γύρω από το άθλημα.      

Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Σειρές anime
Σειρές manga
Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές
Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων
Kodomo anime και manga
Shōnen anime και manga
Madhouse
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961

Το 2ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 18-24 Σεπτεμβρίου 1961 στον κινηματογράφο Ολύμπιον.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Αντιγόνη: 2 βραβεία (μουσικής και α’ γυναικείου ρόλου)

Συνοικία το όνειρο: 2 βραβεία (φωτογραφίας και β’ ανδρικού ρόλου)

Αλίμονο στους νέους: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου) στον Δημήτρη Χορν

Ερόικα: 1 βραβείο (σκηνοθεσίας)

Εφιάλτης: 1 βραβείο (β’ γυναικείου ρόλου)

Τραγωδία του Αιγαίου: 1 βραβείο (ειδικό βραβείο)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Το κρυφό παλάτι της Μάνης: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Κυνηγημένη πίστης

Ψαράδες και ψαρέματα

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 5 ταινίες μεγάλου μήκους και 5 μικρού μήκους.

Τιμητικές διακρίσεις στις ταινίες:

L' avventura / Η περιπέτεια (Ιταλία) Michelangelo Antonioni

Seryozha / Σεριόζα (Σοβιετική Ένωση) Georgi Daneliya, Igor Talankin

Narodziny statku / Η γέννηση ενός πλοίου (Πολωνία) Jan Lomnicki

Κριτική επιτροπή
Ηλίας Βενέζης πρόεδρος
Ιωάννης Παπαηλιάκις δήμαρχος Θεσσαλονίκης
Γεώργιος Γεωργιάδης πρόεδρος της ΔΕΘ
Παύλος Ζάννας κριτικός κινηματογράφου
Μάριος Πλωρίτης κριτικός κινηματογράφου
Γιώργος Σαββίδης κριτικός κινηματογράφου
Ανδρέας Λαμπρινός σκηνοθέτης
Γιάννης Μαρής σεναριογράφος
Αλέξης Μινωτής σκηνοθέτης και ηθοποιός
Σόλωνας Μιχαηλίδης μουσικολόγος και συνθέτης
Ηλίας Παρασκευάς παραγωγός
Πολύκλειτος Ρέγκος ζωγράφος
Παρμενίων Στεργίου Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης

Παραπομπές

1961
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1962

Το 3ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 17-23 Σεπτεμβρίου 1962 στον κινηματογράφο Ολύμπιον.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Ηλέκτρα: 9 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, α’ γυναικείου ρόλου, κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, κριτικών σκηνοθεσίας, κριτικών α’ γυναικείου ρόλου, κριτικών β’ γυναικείου ρόλου, κριτικών β’ ανδρικού ρόλου και κριτικών μουσικής)

Ουρανός: 2 βραβεία (φωτογραφίας και κριτικών φωτογραφίας)

Ηλέκτρα: 1 βραβείο (ντοκιμαντέρ)

Θρίαμβος: 1 βραβείο (κριτικών α’ ανδρικού ρόλου)

Πολιορκία: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου)

Τα χέρια: 1 βραβείο (μουσικής)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Η εκδίκηση του καβαλάρη

Η παγίδα

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Αθήνα Χ.Ψ.Ξ: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Η παράσταση τελείωσε: 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Γιάννενα

Εγκαίνια

Ειρήνη και Ζωή

Η χώρα των κενταύρων

Λάκριμε Ρέρουμ

Μυκήνες

Ναύπλιο

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 4 ταινίες μεγάλου και 4 μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

Α' τιμητική διάκριση:

La belle Américaine / Η ωραία Αμερικάνα (Γαλλία) Robert Dhéry

Divorzio all'italiana / Διαζύγιο αλά ιταλικά (Ιταλία) Pietro Germi

Β' τιμητική διάκριση:

El Cid / Ελ Σιντ (Η.Π.Α.) Anthony Mann

Γ' τιμητική διάκριση:

S-a furat o bomba / Μια βόμβα εκλάπη (Ρουμανία) Ion Popescu - Gopo

Κριτική επιτροπή
Σπύρος Μελάς Ακαδημαϊκός
Γεώργιος Γεωργιάδης πρόεδρος της ΔΕΘ
Μιχάλης Περάνθης λογοτέχνης
Γεώργιος Κουρνούτος διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας
Κωνσταντίνος Ψαρράς παραγωγός
Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
Λυκούργος Καλλέργης ηθοποιός
Γ. Αστεριάδης, μουσικοκριτικός
Γιώργος Ασημακόπουλος Πρόεδρος της Ένωσης Θεατρικών Συγγραφέων
Αγλαΐα Μητροπούλου, κριτικός κινηματογράφου
Άγγελος Προκοπίου τεχνοκριτικός καθηγητής του Πολυτεχνείου
Χρήστος Λεφάκης, ζωγράφος
Κλείτος Κύρου ποιητής και κριτικός
Νικόλαος Αρβανίτης

Παραπομπές

1962
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963

Το 4ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 16-22 Σεπτεμβρίου 1963 στον κινηματογράφο Ολύμπιον.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Μικρές Αφροδίτες: 6 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, μουσικής, κριτικών σκηνοθεσίας, κριτικών σεναρίου και τιμητική διάκριση ερμηνείας)

Ένας ντελικανής: 5 βραβεία (φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, κριτικών φωτογραφίας, κριτικών α’ γυναικείου ρόλου και τιμητική διάκριση ερμηνείας)

Αδελφός Άννα: 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών α’ ανδρικού ρόλου)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Όσα κρύβει η νύχτα (πληροφοριακό τμήμα)

Της κακομοίρας

Το κάθαρμα

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Η πιο μεγάλη δύναμη: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Το πρώτο βήμα: 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Αναμονή

Απουσία

Έκσταση (εκτός συναγωνισμού)

Νέοι καιροί

Το κορίτσι και το ραδιόφωνο

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 8 μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

Α' τιμητική διάκριση:

Il Sorpasso / Ο φανφαρόνος (Ιταλία) Dino Risi

Β' τιμητική διάκριση:

Két félidö a pokolban / Δύο ημιχρόνια στην κόλαση (Ουγγαρία) Zoltán Fábri

Γ' τιμητική διάκριση:

Άνοιξη (μικρού μήκους)

Η προγραμματισμένη ταινία του Federico Fellini, 8 ½, αντικαταστάθηκε την τελευταία στιγμή από την Τερέζ Ντεκετού, του Φρανζύ.

Κριτική επιτροπή
Ηλίας Βενέζης Ακαδημαϊκός
Γιώργος Γεωργιάδης πρόεδρος της ΔΕΘ
Λούλα Κουρκουλάκου σκηνοθέτης
Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
Γεώργιος Κουρνούτος, Διευθυντής Γραμμάτων Θεάτρου και Κινηματογράφου του Υπουργείου Παιδείας
Σόλωνας Μιχαηλίδης συνθέτης-διευθυντής του Ωδείου Θεσσαλονίκης
Παύλος Ζάννας κριτικός κινηματογράφου
Γιώργος Σαββίδης κριτικός κινηματογράφου
Σπύρος Σκούρας κινηματογραφικός επιχειρηματίας
Νίκος Αρβανίτης εκπρόσωπος του Υπουργείου Βιομηχανίας
Δημήτριος Ρένεσης κυβερνητικός επίτροπος

Παραπομπές

1963
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1964

Το 5ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 21-27 Σεπτεμβρίου 1964 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Διωγμός: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας και σεναρίου)

Προδοσία: 3 βραβεία (φωτογραφίας, α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)

Τετράγωνο: 2 βραβεία (τιμητική διάκριση σκηνοθεσίας και ειδική μνεία κριτικών)

Γάμος αλά Ελληνικά: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου)

Μονεμβασία: 1 βραβείο (μουσικής)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Τον παλιό εκείνο τον καιρό

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Ελιές: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Κύπρον ου μ' εθέσπισεν: 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

4.500.000 φίλοι

Αναμνήσεις από την Ελλάδα

Η ανάσα της γης

Η ρόδα

Κάλυμνος

Κύπρος το νησί των παλικαριών

Περίπατος

Το κορίτσι και οι σάτυροι

Το μοναστηράκι

Το παραμύθι ενός ζωγράφου

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 8 ταινίες μεγάλου μήκους και 5 μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

Α' τιμητική διάκριση:

Az prijde kocour / Μια μέρα ένας γάτος (Τσεχοσλοβακία) Vojtech Jasny

Β' τιμητική διάκριση:

I compagni / Οι σύντροφοι (Ιταλία) Mario Monicelli

Γ' τιμητική διάκριση:

Cent mille dollars au soleil / 100.000 δολάρια στον ήλιο (Γαλλία) Henri Verneuil

Προβλήθηκε το βραδύ της απονομής των βραβείων:

Le soupirant / Εγώ και οι γυναίκες (Γαλλία) Pierre Étaix

Για τεχνικούς λόγους ματαιώθηκε η προβολή της ανατολικογερμανικής ταινίας Σιωπηλός πλανήτης.

Κριτική επιτροπή
Ηλίας Βενέζης Ακαδημαϊκός
Ιωάννης Βελλίδης πρόεδρος της δεθ
Μαίρη Αρώνη ηθοποιός
Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
Κωνσταντίνος Ψαρράς παραγωγός
Απόστολος Μαγγανάρης λογοτέχνης
Χρήστος Λεφάκης ζωγράφος
Σώτος Βασιλειάδης μουσικός
Γιάννης Μαρής
Παντελής Τόσκας
Παύλος Παπασιώπης λογοτέχνης
Νικόλαος Καλογερόπουλος, κυβερνητικός επίτροπος

Παραπομπές

1964
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1965

Το 6ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 20-26 Σεπτεμβρίου 1965 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στον κινηματογράφο Αλέξανδρος.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Οι αδίστακτοι: 2 βραβεία (φωτογραφίας και α’ ανδρικού ρόλου)

Επιστροφή: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου)

Η μοίρα του αθώου: 1 βραβείο (μουσικής)

Το μπλόκο: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση σκηνοθεσίας)

Όχι κύριε Τζόνσον: 1 βραβείο (σεναρίου)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Η Ελλάς χωρίς ερείπια

Ιστορία μιας ζωής

Ο μετανάστης (εκτός συναγωνισμού)

Ου κλέψεις

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Άνθρωποι και θεοί: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Συνάντηση: 1 βραβείο (γ' τιμητική διάκριση)

Το άλογο: 1 βραβείο (α' τιμητική διάκριση)

Το γράμμα από το Σαρλερουά: 1 βραβείο (β' τιμητική διάκριση)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Μιας δεκάρας ιστορία

Ο κλέφτης

Περιπτώσεις του όχι

Πράσινο χρυσάφι

Ρετροσπεκτίβα 

Θέμα: Ο άνθρωπος στο διάστημα και ο κινηματογράφος

Προβλήθηκαν κλασικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας από τα χρόνια του βωβού μέχρι το 1965, καθώς επίσης επιστημονικά ντοκιμαντέρ με θέμα την κατάκτηση του διαστήματος.

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 11 ταινίες μεγάλου μήκους και 5 μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

Α' τιμητική διάκριση:

Djariskatsis mama / Ο πατέρας του στρατιώτη (Σοβιετική Ένωση) Rezo Chkheidze

Β' τιμητική διάκριση:

Atentát / Ο δήμιος της Πράγας (Τσεχοσλοβακία) Jirí Sequens

Γ' τιμητική διάκριση:

Το νησί της Αφροδίτης (Κύπρος) Γιώργος Σκαλενάκης

Κριτική επιτροπή
Άγγελος Σώχος Ακαδημαϊκός
Ιωάννης Βελλίδης
Α. Χαλιώτης
Νίκος Κούνδουρος
Κλείτος Κύρου
Γ. Δέλιος
Νίκος Σαχίνης
Γ. Θύμης
Απόστολος Μαγγανάρης
Δημήτριος Ρένεσης κυβερνητικός επίτροπος

Παραπομπές

1965
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1967

Το 8ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 18-24 Σεπτεμβρίου 1967 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Πυρετός στην άσφαλτο: 3 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, σκηνοθεσίας και α’ ανδρικού ρόλου)

Σιλουέττες: 3 βραβεία (καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, φωτογραφίας και α’ γυναικείου ρόλου)

Ο 13ος: 1 βραβείο (σεναρίου)

Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω: 1 βραβείο (μουσικής)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Αχ αυτή η γυναίκα μου

Ήθελε να γίνει βασιλιάς

Καλώς ήρθε το δολλάριο (εκτός συναγωνισμού)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Άνεμοι: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

Όσο κρατάει μια φλόγα: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση ερμηνείας)

Χωρίς απόκριση: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Άθως

Αναστενάρια

Ένας φίλος από το διάστημα

Έρως - ήρως

Μικρό οδοιπορικό στην Άρτα

Περιμετρική ζώνη Αθηναίων

Το γκάζι

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 7 ταινίες μικρού μήκους.

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις στις ξένες ταινίες μικρού μήκους:

Α' τιμητική διάκριση:

Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης (Αίγυπτος)

Β' τιμητική διάκριση:

Eskimo Artist: Kenojuak / Κενόζουα (Καναδάς) John Feeney

Γ' τιμητική διάκριση:

Υμνείτε τον Κύριο (Η.Π.Α.)

Κριτική επιτροπή
Γ. Δέλλιος λογοτέχνης-Πρόεδος της επιτροπής
Γιώργος Λαζαρίδης παραγωγός
Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
Ροζίτα Σώκου κινηματογραφικός κριτικός
Γιάννης Γκιωνάκης ηθοποιός
Γιώργος Ασημακόπουλος συγγραφέας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

1967
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968

Το 9ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 16-22 Σεπτεμβρίου 1968 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Το κανόνι και τ` αηδόνι: 6 βραβεία (σεναρίου, κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, κριτικών σεναρίου και 3 ειδικές μνείες β’ ανδρικών ρόλων)
Κορίτσια στον ήλιο: 4 βραβεία (καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, μουσικής, β’ ανδρικού ρόλου και ειδική μνεία β’ ανδρικού ρόλου)
Παρένθεση: 4 βραβεία (καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, φωτογραφίας, κριτικών σκηνοθεσίας και κριτικών μουσικής)
Στα σύνορα της προδοσίας: 4 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, σκηνοθεσίας, α’ ανδρικού ρόλου και β’ γυναικείου ρόλου)
Η επιστροφή της Μήδειας: 1 βραβείο (ειδική μνεία β’ γυναικείου ρόλου)
Ραντεβού με μια άγνωστη: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου στην Έλενα Ναθαναήλ)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 
Η ώρα της οργής

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 
Η εκπομπή: 2 βραβεία (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση και ειδική μνεία β’ ανδρικού ρόλου)
250000 χρόνια σ' αυτή τη γη: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)
Θηραϊκός όρθρος: 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)
Ο δραπέτης: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Αναχώρηση
Άνευ όρων
Οδός Ερμού 28
Το γεφύρι του θρύλου
Το δείπνο

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 11 ταινίες μεγάλου μήκους και 2 μικρού μήκους.
Rosemary's baby / Το μωρό της Ρόζμαρυ (Η.Π.Α.) Roman Polanski

Voyna i mir / Πόλεμος και ειρήνη (Σοβιετική Ένωση) Sergei Bondarchuk

Δόθηκαν οι τιμητικές διακρισείς:
Α' τιμητική διάκριση:

Romeo and Juliet / Ρωμαίος και Ιουλιέτα (Μεγάλη Βρετανία) Franco Zeffirelli

Β' τιμητική διάκριση:

Οι κίνδυνοι του επαγγέλματος Καγιάτ

Γ' τιμητική διάκριση:

Skupljaci perja / Συνάντησα κι ευτυχισμένους τσιγγάνους (Γιουγκοσλαβία) Aleksandar Petrovic

Συζήτηση 

Θέμα: Η πορεία του ελληνικού κινηματογράφου και οι νέοι σκηνοθέτες

Κριτική επιτροπή
Γ. Ασημακόπουλος συγγραφέας πρόεδρος της επιτροπής
Σπύρος Σκούρας κινηματογραφικός παραγωγός
Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
Αντίοχος Ευαγγελάτος μουσουργός
Θάνος Κωτσόπουλος ηθοποιός
Αλέκος Λιδωρίκης συγγραφέας
Ελευθερία Ντάνου κινηματογραφικός κριτικός
Σωτήριος Προφίλης κυβερνητικός επίτροπος

Παραπομπές

1968
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1969

Το 10ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1969 έως τις 6 Οκτωβρίου 1969 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Το κορίτσι του 17: 9 βραβεία (καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, α’ γυναικείου ρόλου, β’ ανδρικού ρόλου, κριτικών σκηνοθεσίας, κριτικών σεναρίου, κριτικών α’ γυναικείου ρόλου και κριτικών α’ ανδρικού ρόλου)

Όχι: 3 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, φωτογραφίας και κριτικών φωτογραφίας)

Ληστεία στην Αθήνα: 2 βραβεία (κριτικών σκηνοθεσίας και κριτικών φωτογραφίας)

Ο μπλοφατζής: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου)

Πανικός: 1 βραβείο (μουσικής)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Ανοιχτή επιστολή (πληροφοριακό τμήμα)

Βλέπε Λουκιανός (πληροφοριακό τμήμα)

Θυμήσου αγάπη μου

Η κάλπικη λίρα (εκτός συναγωνισμού)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Μήδεια 70: 2 βραβεία (τιμητική διάκριση και κριτικών σκηνοθεσίας μικρού μήκους)

Τσουφ: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση και ειδικό βραβείο κριτικών)

Η κραυγή της πέτρας - Γιαννούλης Χαλέπάς: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση)

Καστοριά: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

Λαβύρινθοι: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους)

Παρτίτα: 1 βραβείο (ειδική μνεία κριτικών)

Το χαμόγελο: 1 βραβείο (κριτικών πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Έτσι πολεμούσαμε το '40 (εκτός συναγωνισμού)

Και εγένετο φως

Ο κύριος του 1,55

Το μαύρο χρονικό

Χοροί και φορεσιές του τόπου μας (εκτός συναγωνισμού)

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους.

Κριτική επιτροπή
Γιώργος Θέμελης πρόεδρος
Κλέαρχος Κονιτσιώτης κινηματογραφικός παραγωγός
Αλέξης Σολομός σκηνοθέτης του θεάτρου
Γιώργος Κιτσόπουλος λογοτέχνης
Αντίοχος Ευαγγελάτος
Θάνος Κωτσόπουλος ηθοποιός
Πολύκλειτος Ρέγκος ζωγράφος
Αριστείδης Καρύδης-Φουκς τεχνικός κινηματογράφου
Ιωάννης Νικολόπουλος κινηματογραφικός κριτικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

1969
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1970

Το 11ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 21-27 Σεπτεμβρίου 1970 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Αναπαράσταση: 5 βραβεία (καλλιτεχνικής ταινίας, β’ γυναικείου ρόλου, φωτογραφίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)

Αστραπόγιαννος: 2 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής και α’ ανδρικού ρόλου)

Βαβυλωνία: 2 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου και τιμητική διάκριση)

Η ανταρσία των δέκα: 1 βραβείο (σκηνοθεσίας)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Ένας γερμανός στα Καλάβρυτα

Καλημέρα Αθήνα (εκτός συναγωνισμού)

Μια γυναίκα στην αντίσταση

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Επικοινωνία: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ και β’ βραβείο κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Η αρχόντισσα και ο καουμπόη: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση και α’ βραβείο κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

40,38 – 22,57: 1 βραβείο (γ’ βραβείο κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

Το συναξάρι του ξύλου: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

Το συνηθισμένο μου όνειρο: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους με υπόθεση)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Γραμμές παράλληλες

Εν καιρώ ειρήνης

Η άλλη σιωπή (εκτός συναγωνισμού)

Η νύχτα

Η ρίζα του τραγουδιού

Ιστορία αγάπης

Μακεδονία (εκτός συναγωνισμού)

Σφραγίδα μνήμης

Τα εγκαίνια

Τα μαλλιά

Τέλμα

Χειραφέτηση

Φεγγάρι στα δίχτυα

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 8 ταινίες μεγάλου μήκους.

Easy rider / Ξένοιαστος καβαλάρης (Η.Π.Α.) Dennis Hopper

Η επέμβαση της λογοκρισίας απέτρεψε την προβολή των ταινιών:

La voie lactée / Ο γαλαξίας (Γαλλία) Luis Buñuel

Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto / Υπεράνω πάσης υποψίας (Ιταλία) Elio Petri

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

1970
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1971

Το 12ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 20-26 Σεπτεμβρίου 1971 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους 

Παπαφλέσσας: 3 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, σκηνοθεσίας και τιμητική διάκριση για τα ντεκόρ και τα κοστούμια)

Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;: 3 βραβεία (καλλιτεχνικής ταινίας, σεναρίου και α’ ανδρικού ρόλου)

Εκείνο το καλοκαίρι: 2 βραβεία (φωτογραφίας και μουσικής)

Ολοκαύτωμα: 2 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)

Ευδοκία: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου)

Υποβρύχιο Παπανικολής: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση)

Η χαραυγή της νίκης: 1 βραβείο (β’ γυναικείου ρόλου)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους 

Καταναλωτική κοινωνία

Κατάχρησις εξουσίας

Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο (εκτός συναγωνισμού)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους 

Ο κόσμος των εικόνων: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

Πανδαισία: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους με υπόθεση)

Σσσστ!: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)

Το πρόσωπο: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους 

Βίλλα στην εξοχή

Η μεγάλη ώρα (εκτός συναγωνισμού)

Θύμησες – ράμφη πεινασμένα

Ολυμπία

Πολιτεία

Το φαράγγι της Σαμαριάς

Η προκριθείσα μικρού μήκους Ένα καράβι τραγούδια, του Γιώργου Σκαλενάκη, δεν προβλήθηκε για τεχνικούς λόγους.

Ξένο μη διαγωνιστικό 

Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους.

Προβλήματα με την λογοκρισία είχαν δυο ταινίες που τελικά δεν προβλήθηκαν:

Sacco e Vanzetti / Σάκκο και Βαντσέτι (Ιταλία) Giuliano Montaldo

Szerelem / Αγάπη (Ουγγαρία) Károly Makk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

1971