Γεώργιος Στρέιτ

Ο Γεώργιος Στρέιτ (1868-1948) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Πάτρα στις 25 Σεπτεμβρίου 1868 και ήταν γιος του νομικού Στέφανου Στρέιτ και της Βικτωρίας Λόντου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και πρώτος ξάδερφος του Δημήτριου Μάξιμου. Σπούδασε νομική στην Αθήνα και τη Γερμανία και σύντομα έγινε διδάκτορας νομικής στη Λειψία με την εναίσιμο διατριβή Περί αντιστάσεως κατά της Αρχής. Το 1893 διορίστηκε υφηγητής του Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1898 έγινε καθηγητής. Με προτάσεις και υπομνήματα επισήμανε την εθνική ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη, που θα συντελούσε στην εξέλιξή της σε εθνικό και πολιτισμικό κέντρο, συμβάλλοντας έτσι στην ίδρυση του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως νομικός σύμβουλος και διευθυντής του και το 1910 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη επί τριετία. Το 1913 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών (από 22 Δεκεμβρίου 1913 έως 31 Αυγούστου 1914) ενώ το 1927 αναγορεύτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ήταν πρόεδρος της το 1931 χωρίς να ασκήσει ποτέ τα καθήκοντά του. Από το 1929 ήταν μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, και το 1933 εξελέγη τιμητικά γερουσιαστής.

Υπήρξε στενός φίλος του βασιλιά Κωνσταντίνου και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ως σύμβουλός του στα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Τον ακολούθησε στην εξορία του το 1917 για να προβάλει τις βασιλικές θέσεις στο εξωτερικό, ενώ το 1922 ανέλαβε πρωτοβουλίες για τους πρόσφυγες στην Κοινωνία των Εθνών. Από τότε δεν ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική.

Πέραν των δημοσίων αξιωμάτων που κατείχε ήταν ακόμη μέλος επιτροπών και συμβουλίων σε διάφορα υπουργεία. Ακόμη ήταν μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ναυτικών, νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, της Εταιρείας Υδάτων Αθηνών-Πειραιώς-Περιχώρων και της εταιρείας εκμετάλλευσης της Κωπαΐδας. Επιπλέον, μεταξύ 1896 και 1906 υπήρξε μέλος των επιτροπών των Ολυμπιακών Αγώνων.

Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1948 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή και είχε μια κόρη, τη Δέσποινα, σύζυγο Ιωάννη Γερουλάνου, και έναν γιο, τον Στέφανο. Δισέγγονός του είναι ο Παύλος Γερουλάνος.

Συγγράμματα 

Είχε εκδώσει αρκετά νομικά έργα όπως:
 «Περί ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Εισαγωγή» (1895), 
 «Σύστημα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου» (1906) 
καθώς και διάφορες μελέτες όπως:
 «υπόθεσις Ζάππα» (1894), 
 «Η θέσις των μεγάλων δυνάμεων από απόψεως διεθνούς δικαίου» (1898), 
 «Περί θέσεως της Καθολικής Εκκλησίας εν Ελλάδι» (1905), 
 «Η εν Χάγη συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908), 
 «Η ναυτική συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908), 
 «Η ναυτική συνδιάσκεψις του Λονδίνου» (1910) 
κ.α.

Παραπομπές

Πηγές
Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ. 74

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γεώργιος Στρέιτ στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Έλληνες διπλωμάτες
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Οικογένεια Λόντου
Καθηγητές νομικής Αθηνών
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες Βασιλόφρονες
Αντιβενιζελικοί
Εθνικός Διχασμός