joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αθηνά Βάχλα

Η Αθηνά Βάχλα είναι καλλιτέχνης και καθηγήτρια με έδρα το Λονδίνο. Με καταγωγή από την Ελλάδα, μετά την λήψη του Εθνικού Βραβείου Χορογραφίας, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Λονδίνο. Έλαβε δυο υποτροφίες για περαιτέρω σπουδές στον χορό στο Laban School όπου έλαβε το βραβείο χορογραφίας Bonnie Bird το 1994, προτού ξεκινήσει μεταπτυχιακό στις διεπιστημονικές τέχνες στο Middlesex University.

Καριέρα 
Έχει εργαστεί εκτενώς ως χορογράφος, ανιματέρ και καθηγήτρια ; έχει προχωρήσει στην παραγωγή ενός μεγάλου αριθμού έργων που έχουν λάβει θετικές κριτικές. Το έργο της επικεντρώνεται σε τοποθεσίες μεγάλης κλίμακας που δημιουργούν ένα επιβλητικό περιβάλλον για τους ερμηνευτές και το κοινό προκειμένου να το εξερευνήσουν. Ενδιαφέρεται κυρίως για τα ιστορικά στοιχεία του τοπίου και για τον τρόπο με τον οποίο τα ίχνη του παρελθόντος πληροφορούν για την κατασκευή νέων έργων. Η διαδικασία που ακολουθεί για την ανάδειξη του έργου της αφορά τον ανθρωπισμό και την σύγχρονη κοινωνία.

Παραπομπές 
 http://www.infectingthecity.com/2011/artists/profiles/athina-vahla-1 
 http://www.athinavahla.com/projects_current.html 

Έλληνες χορογράφοι
Αν Ράις

Η Anne Rice (γενν. ως Howard Allen Frances O'Brien ; 4 Οκτωβρίου 1941-11 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας λογοτεχνίας φαντασίας, χριστιανικής και ερωτικής λογοτεχνίας. Είναι πιο γνωστή για την σειρά μυθιστορημάτων The Vampire Chronicles, που εξελίσσονται γύρω από τον κεντρικό χαρακτήρα Lestat. Δυο βιβλία του The Vampire Chronicles έγιναν ταινίες - Συνέντευξη με έναν βρικόλακα (1994) και Queen of the Damned (2002).

Γεννημένη στην Νέα Ορλεάνη, η Rice πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της νιότης της εκεί πριν μετακομίσει στο Τέξας και αργότερα στο Σαν Φρανσίσκο. Μεγάλωσε σε μια καθολική οικογένεια αλλά με την ενηλικίωσή της, ασπάστησε τον αγνωστικισμό. Ξεκίνησε την επαγγελματική συγγραφική καριέρα της με την έκδοση του βιβλίου Συνέντευξη με έναν βρικόλακα το1976, ενώ ζούσε στην Καλιφόρνια, και την δεκαετία του 1980 ξεκίνησε να γράφει τις συνέχειες αυτού του μυθιστορήματος. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, μετά από μια εκδοτική επιστροφή στον καθολικισμό, η Rice κυκλοφόρησε τα μυθιστορήματα Christ the Lord: Out of Egypt και Christ the Lord: The Road to Cana, τα οποία περιγράφουν με λογοτεχνική μορφή συγκεκριμένα γεγονότα στην ζωή του Ιησού. Αρκετά χρόνια αργότερα αποστασιοποιήθηκε από τον χριστιανισμό, δηλώνοντας την αντίθεσή της με την στάση της εκκλησίας απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα αλλά ισχυριζόμενη ότι η πίστη στον Θεό παρέμενε "κεντρικό σημείο στην ζωή της". Ωστόσο, πλέον θεωρεί ότι έχει ασπαστεί τον ανθρωπισμό.

Τα βιβλία της Rice έχουν πουλήσει πάνω από 150 εκατομμύρια αντίτυπα και έχουν κάνει την ίδια ως μια από τις πιο δημοφιλείς συγγραφείς, με τις περισσότερες πωλήσεις, όλων των εποχών. Ενώ οι αντιδράσεις στα πρώιμα έργα της ήταν αρχικά ανάμεικτες, η Rice έγινε πιο δημοφιλής στους κριτικούς και τους αναγνώστες την δεκαετία 1980. Το ύφος και το περιεχόμενο των έργων της έχουν αναλυθεί από τους κριτικούς της λογοτεχνίας. Ήταν παντρεμένη με τον ποιητή και ζωγράφο Stan Rice για 41 χρόνια, από το 1961 μέχρι τον θάνατό του από καρκίνο του εγκεφάλου το 2002 σε ηλικία 60 ετών. Απέκτησαν δυο παιδιά, την Μισέλ που πέθανε από λευχαιμία σε ηλικία 5 ετών, και τον Κρίστοφερ που είναι επίσης συγγραφέας.

Παράλληλα με τα μυθιστορήματά της με θέμα τα βαμπίρ, η Rice έχει γράψει βιβλία όπως The Feast of All Saints (έγινε τηλεοπτική σειρά το 2001) και Servant of the Bones, που αποτέλεσε την βάση για τα ομώνυμα κωμικά βιβλία (2011). Αρκετά βιβλία από το The Vampire Chronicles προσαρμόστηκαν ως κόμικ από διάφορους εκδότες. Η Rice έχει γράψει και ερωτική λογοτεχνία υπό τα φιλολογικά ψευδώνυμα Anne Rampling και A. N. Roquelaure, συμπεριλαμβανομένου του Exit to Eden, που αργότερα έγινε ταινία (1994). Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 11 Δεκεμβρίου 2021

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 
 
  (as Anne Rice; see also linked pseudonyms)
 Anne Rampling at LC Authorities, with 1 record, and at WorldCat
 A. N. Roquelaure at LC Authorities, with 1 record, and at WorldCat

Αμερικανοί λογοτέχνες
Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Ναΐνα Γέλτσινα

Η Αναστασία "Ναΐνα" Ιοσίφοφνα Γιέλτσινα ( , το γένος Γκίρινα, ρωσ. , γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1932) είναι η χήρα του πρώτου Προέδρου της Ρωσίας, Μπόρις Γέλτσιν .

Βιογραφία 
Η Γέλτσινα γεννήθηκε στην περιφέρεια Ορενμπούργκ το 1932. Μετά την αποφοίτησή της από την κατασκευαστική σχολή στο Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο στο Σβερντλόφσκ το 1955, εργάστηκε με διάφορα έργα στο Ινστιτούτο Σβερντλόφσκ. Το 1956, παντρεύτηκε τον Μπόρις Γέλτσιν, τον οποίο γνώρισε στο ινστιτούτο και ζει στη Μόσχα από το 1985. Έχουν δύο κόρες, τη Γέλενα και την Τατιάνα, που γεννήθηκαν το 1957 και το 1960, αντίστοιχα.

Η Γέλτσινα σπάνια εμφανιζόταν στο κοινό. Συνόδευσε τον σύζυγό της σε ορισμένες από τις επισκέψεις του στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων επισκέψεων του 1997 στη Σουηδία, Φινλανδία, και επίσκεψης του 1999 στην Κίνα. Κατά κανόνα, η Γέλτσινα δεν παρενέβη ποτέ στο πολιτικό έργο του συζύγου της. Ωστόσο, στην προεκλογική εκστρατεία του 1996, συναντήθηκε με ψηφοφόρους και έδωσε συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης.  Μια σημαντική δημόσια εμφάνιση ήταν η κρατική κηδεία του αείμνηστου συζύγου της στη Μόσχα τον Απρίλιο του 2007.

Το 2017, η Γέλτσινα παρουσίασε το βιβλίο της προσωπικής της ζωής στο Κέντρο Γέλτσιν και στη συνέχεια στη Μόσχα.

Παραπομπές 
 

Ρώσοι πολιτικοί
Χριστίνα Σάλτη

Η Χριστίνα Σάλτη (Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 1982) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum.

Καριέρα 
Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική σε ηλικία 18 ετών, παράλληλα με τις σπουδές της στο τμήμα Ιταλικής Γλώσσας & Φιλολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών και σύντομα κατάφερε να ξεχωρίσει. Έκανε το ντεμπούτο της το 2010 με το «Secret Love» με τον Mattyas, ενώ ακολούθησαν τα hit singles «Κάνε Με Να Τρελαθώ» και «Πιο Κοντά» με τον Bο. 

Το πρώτο της solo single κυκλοφόρησε το 2011, με τίτλο «Το Πιο Τρελό Καλοκαίρι Μου».

Παράλληλα, στο ενεργητικό της έχει επιτυχίες όπως τα «Θεωρίες», «Τα Πράγματα Με Το Όνομά Τους», «Κάνω Πάρτι» , «Εσένα Σε Θυμάμαι», «Εγώ Ευθύνομαι», «Σου Ζητώ Απόψε Χάρη», «Δεν Ξεχνάει Η Καρδιά», «Αυτό Το Σήμερα», «Μπορεί», «Σιγά», το ντουέτο «Ταξίδι Μαγικό» με τον Ηλία Βρεττό, που μπήκε στις τάσεις του YouTube και μετρά πάνω από 6 εκατομμύρια views και τις επίσης επιτυχημένες συνεργασίες «Στον Δρόμο Μου» με τον OGE και «Τι Άλλο Θέλεις» με τον Bo.

Έχει κάνει sold out solo εμφανίσεις ανά την Ελλάδα και συμμετάσχει σε επιτυχημένα μουσικά σχήματα. Επίσης, έχει εμφανιστεί σε μεγάλα μουσικά events σε Ελλάδα και Κύπρο, όπωςτα MAD Video Music Awards και το Madwalk, καθώς και σε μουσικές τηλεοπτικές εκπομπές, ενώ συμμετείχε στο «Just The 2 Of Us» ως coach του Αλέξη Παππά.

Δισκογραφία

Links 
Official Instagram account

Official Facebook page

Christina Salti on Panik Music

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ρεμπέκα Λίλιεμπεργκ

Η Ρεμπέκα Μονστρόλε Λίζεμπεργκ (γεννημένη στις 13 Μαΐου 1981) είναι μία πρώην Σουηδή ηθοποιός που πρωταγωνίστησε στη σουηδική ταινία Fucking Åmål, το 1998.

Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Η Ρεμπέκα γεννήθηκε στο Τούρινγκε της Σουηδίας από μια 18χρονη Σουηδή μητέρα, την Κριστίνα και έναν 24χρονο Φιλανδό πατέρα, τον Γύρκι. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν ενός έτους. Στην ηλικία των 9 ετών, η Λίζεμπεργκ ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός όταν κέρδισε ρόλο στη σειρά Sunes jul . Μεταξύ του 1993 και του 1997, ασχολήθηκε με το ερασιτεχνικό θέατρο, το οποίο συνέχισε μέχρι να παίξει ρόλο στην ταινία Närkontakt αργότερα το 1997. Την επόμενη χρονιά, έγινε γνωστή από την ταινία Λούκας Μούντισον Fucking Åmål (1998). Εγκατέλειψε το γυμνάσιο για να κάνει την ταινία, η οποία τελικά της κέρδισε τα βραβεία Γκουλντμπάγκε 1999 για την καλύτερη ηθοποιό, μαζί με την Αλεξάντρα Ντάλστρεμ. 

Μετά τους ρόλους της στο Fucking Åmål και Sherdil, η Λίζεμπεργκ ξεκίνησε μαθήματα εκπαίδευσης ενηλίκων για να αποφοιτήσει από το γυμνάσιο. Ενώ σπούδαζε, πρωταγωνίστησε επίσης στη σχετικά επιτυχημένη ταινία Bear's Kiss, η οποία ήταν η πρώτη και μοναδική αγγλόφωνη ταινία της και μεταγλώττισε έναν χαρακτήρα στη σουηδική έκδοση της ταινίας 3D IMAX T-Rex: Back to the Cretaceous . Το 2002, ολοκλήρωσε τα μαθήματα εκπαίδευσης ενηλίκων και συνέχισε σπουδάζοντας ιατρική στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη, ένα από τα μεγαλύτερα ιατρικά πανεπιστήμια στην Ευρώπη .

Προσωπική ζωή 
Η Λίζεμπεργκ σταμάτησε την ηθοποιία μετά την ταινία της Bear's Kiss (2002) και τώρα εργάζεται ως παιδίατρος.  Ζει στη Στοκχόλμη.

Φιλμογραφία 

 (1991) Sunes jul (τηλεοπτικές σειρές)
 (1997) Närkontakt (ταινία μικρού μήκους)
 (1998) Längtans blåa blomma (τηλεοπτικές σειρές)
 (1998) Show Me Love (    )
 (1998) Lithivm (μόνο βοηθός παραγωγής)
 (1999) Där regnbågen slutar
 (1999) Sherdil
 (1999-2000) Eva & Adam (τηλεοπτικές σειρές)
 (2000) Skärgårdsdoktorn (τηλεοπτικές σειρές)
 (2000) Födelsedagen
 (2002) Bear's Kiss

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Σουηδές ηθοποιοί
Νεύρα Ροδόπης

Τα Νεύρα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης με υψόμετρο 100 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 24 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και περίπου 2 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Είναι κτισμένο στη βόρεια άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και βόρεια του Λισσού ποταμού. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία, ενώ το χωριό είναι γνωστό στην περιοχή για τους μουσικούς του. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεύρων που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 158 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Νεύρα
Δήμος Αρριανών
Μπουκάγιο Σάκα

Ο Μπουκάγιο Σάκα (Bukayo Saka, 5 Σεπτεμβρίου 2001) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος ή αριστερός αμυντικός για λογαριασμό της Άρσεναλ και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Ο Σάκα γεννήθηκε στο Ίλινγκ του Λονδίνου και αμφότεροι οι γονείς είναι νιγηριανής καταγωγής. Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Άρσεναλ και στα 17 του απέκτησε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Τον Νοέμβριο του 2018 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, στον ευρωπαϊκό αγώνα εναντίον της Πολτάβα. Την επόμενη σαιζόν καθιερώθηκε ως βασικός στην κύρια ομάδα και τον Ιούλιο του 2020 υπέγραψε νέο συμβόλαιο. Συνέχισε τις καλές εμφανίσεις και την επόμενη χρονιά και ψηφίστηκε παίκτης του μήνα από τους οπαδούς της Άρσεναλ για τους μήνες Δεκέμβριο 2020 και Ιανουάριο 2021.

Ο Σάκα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ανδρών της Αγγλίας τον Οκτώβριο του 2020.

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ευρωπαίοι αφρικανικής καταγωγής
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μωντ Μπάρλοου

Η Μωντ Μπάρλοου (αγγλικά: Maude Barlow), γεννημένη στις 24 Μαΐου 1947 στο Τορόντο του Οντάριο, είναι Καναδή δημοσιογράφος και ακτιβίστρια.

Δράση 
Αρχικά δραστηριοποιήθηκε στο φεμινιστικό κίνημα. Το 1983 έγινε η πρώτη «σύμβουλος για γυναικεία θέματα» ενός πρωθυπουργού του Καναδά, στην κυβέρνηση του Πιερ Τρυντώ. Λίγο καιρό μετά την αλλαγή της κυβέρνησης, εγκατέλειψε τη δουλειά της στην κυβέρνηση και το 1988 έγινε πρόεδρος του αριστερού Συμβουλίου των Καναδών, του μεγαλύτερου κίνηματος πολιτικών δικαιωμάτων του Καναδά. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με άλλες δυνάμεις της κοινωνίας των πολιτών, πραγματοποίησε εκστρατεία κατά της πολυμερούς επενδυτικής συμφωνίας (MAI) που είχε προγραμματίσει ο ΟΟΣΑ, συμφωνία που επικρίθηκε από πολλές αναπτυσσόμενες χώρες ως μια νέα μορφή αποικισμού. Ο ΟΟΣΑ εγκατέλειψε το σχέδιο, αλλά ο ΠΟΕ προσπαθεί να εφαρμόσει κάτι ανάλογο με το πακέτο της συνθήκης GATS.

Σημαντικό μέρος της δουλειάς της είναι και η κριτική της παναμερικανικής συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών FTAA, στο σχέδιο της οποίας περιλαμβάνονταν όλα τα κράτη της αμερικανικής ηπείρου με εξαίρεση την Κούβα., επικρίνοντας το γεγονός ότι με τη συμφωνία ευνοούνται και πάλι οι μεγάλες εταιρείες έναντι του πληθυσμού και των μικρών χωρών σε μη διαφανείς διαπραγματεύσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Σύντομη βιογραφία  στο coolwomen.org 
 Σύντομη βιογραφία στον ιστότοπο του World Future Council, 
 Το νερό είναι κοινή ιδιοκτησία, Προτάσεις για αποθήκευση, δοκίμιο, Δημοσιεύθηκε στο Commons - Για μια νέα πολιτική πέρα από την αγορά και το κράτος, 2012, 
 Υγρό κοινό αγαθό, άρθρο Oya 18/2013, 
 Το νερό θα στεγνώσει, συνέντευξη στο Migros-Magazin, 16. Σεπτέμβριος 2013 

Γυναίκες
Καναδοί
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Δημοσιογράφοι
Μέντα Πατκάρ

Η Μέντα Πάτκαρ (γεν. 1 Δεκεμβρίου του 1954 στη Βομβάη της Ινδίας) είναι Ινδός οικολόγος και ακτιβίστρια πολιτικών δικαιωμάτων. Έγινε γνωστή ως ηγέτης του κινήματος "Σώστε τον Ναρμάντα" ("Narmada Bachao Andolan"), το οποίο υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ανθρώπων που εκτοπίστηκαν κατά τη κατασκευή μεγάλων φράγματων. Οι δράσεις της Μέντα Πάτκαρ έχουν ως πρότυπο τη δράση του Μαχάτμα Γκάντι.

Για τον πέμπτο μεγαλύτερο ποταμό στην Ινδία, τον Ναρμάντα, προγραμματίστηκε το 1979 η κατασκευή αρκετών χιλιάδων φραγμάτων διαφόρων μεγεθών βόρεια της Βομβάης (Βομβάη). Το 2006 ανακοινώθηκε η αύξηση του ύψους του μεγαλύτερου φράγματος (φράγμα Σαρντάρ-Σαροβάρ) από τα 111 στα 122 μέτρα, πράγμα που θα σήμαινε την πλημμύρα άλλων 220 χωριών. Η Μέντα Πάτκαρ συμμετείχε στους αγώνες για τα δικαιώματα των κατοίκων αυτών των χωριών. Από το 1998 έως το 2000 ήταν μέλος της Παγκόσμιας Επιτροπής για τα Φράγματα. Ως εναλλακτική προτείνουν τη δημιουργία πολλών μικρότερων φραγμάτων, αποδοτικότερη και προσεχτικότερη χρήση του νερού στη γεωργία, ανάπτυξη δομών για πόσιμο νερό και άλλες πρωτοβουλίες, εξασφαλίζουν ένα βιώσιμο και δημοκρατικό μέλλον.

Για τους αγώνες τους ως συνιδρυτές του Ναρμάντα Μπατσάο Αντολάν έλαβε το 1991 μαζί με τον Μπάμπα Άμτε το εναλλακτικό βραβείο νόμπελ.

Το 1992 έλαβε το περιβαλλοντικό βραβείο Γκόλντμαν και το 1998 το διεθνές βραβείο για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ήταν μία από τις 1000 γυναίκες που προτάθηκαν ομαδικά για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2005.

Παραπομπές 

Γυναίκες
Ινδοί ακτιβιστές
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Οικολόγοι
Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη

Η Αγνή Βλαβιανού Αρβανίτη (9 Μαρτίου 1936 - 7 Απριλίου 2018) ήταν ακαδημαϊκός και ερευνήτρια στο πεδίο της βιολογίας. Η κύρια συμβολή της έγκειται στον τομέα της βιοπολιτικής και στην θεωρία του bios. Πήρε πτυχίο από το Barnard College το 1957, μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και διδακτορικό από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νέας Υόρκης, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει διδάξει βιολογία, βιοχημεία και γενετική στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο ΕΚΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ.

Παραπομπές 
 John L. Pellam Bibliotheque: Worldwide International Publishers (2011) "The Preeminent 500: 500 Exceptional Individuals of Achievement in Commerce Science & Technology, Medicine and the Arts & Letters" pg.53
 John L. Pellam Bibliotheque: Worldwide International Publishers "Encyclopedia Intelligentsia A Compendium of Great Thinkers and Bright Minds of the 21st Century", pg.43
 Global Marshall Plan Foundation "Towards a World in Balance: A Virtual Congress for a Better Balanced World", pg.169
 UNESCO Eolss Publishers Co. Ltd, (2001) OUR FRAGILE WORLD Challenges and Opportunities for Sustainable Development Vol.1, Pg.1027
Υποπλασία αντίχειρα

Η υποπλασία του αντίχειρα είναι ένα φάσμα από συγγενείς ανωμαλίες του αντίχειρα που κυμαίνονται από μικρά ελαττώματα εώς την πλήρη απουσία του αντίχειρα. Η υποπλασία μπορεί να απομονωθεί όταν επηρεάζεται μόνο ο αντίχειρας ενώ στο 60% των περιπτώσεων σχετίζεται με την ακτινοειδή δυσπλασία (ή διαμήκη ακτινοειδή ανεπάρκεια). Η αντινοειδής δυσπλασία είναι η κατάσταση κατά την οποία το οστό του βραχίονα και οι ιστοί του αντίχειρα είναι υποανεπτυγμένοι ή απουσιάζουν.

Σε ένα έμβρυο τα άνω άκρα αναπτύσσονται κατά την τέταρτη εβδομάδα της κύησης. Από την πέμπτη έως την όγδοη εβδομάδα, ο αντίχειρας αναπτύσσεται περαιτέρω. Σε αυτήν την περίοδο είναι που κάτι θα πάει στραβά με την ανάπτυξη του αντίχειρα αλλά είναι άγνωστη η ακριβής αιτία της υποπλασίας του αντίχειρα. Μία ανά 100.000 γεννήσεις εμφανίζει υποπλασία του αντίχειρα. Σε περισσότερο από το 50% των περιπτώσεων επηρεάζονται και τα δυο χέρια, διαφορετικά επηρεάζεται κυρίως το δεξί χέρι.

Περίπου το 86% των παιδιών με υποπλασία στον αντίχειρα εμφανίζουν παρόμοιες ανωμαλίες. Η εμβρυολογική ανάπτυξη των χεριών συμβαίνει παράλληλα με την ανάπτυξη των καρδιαγγειακών, νευρολογικών και αιματοποιητικών συστημάτων. Η υποπλασία του αντίχειρα περιγράφεται σε 30 σύνδρομα όπου έχουν παρατηρηθεί αυτές οι ανωμαλίες. Το σύνδρομο είναι ένας συνδυασμός τριών ή περισσότερων ανωμαλιών.

Παραπομπές 

Συγγενείς διαταραχές
Σπάνιες ασθένειες
Χρήστος Βασιλόπουλος

Ο Χρήστος Βασιλόπουλος (Αθήνα 16 Απριλίου 1978) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Προσωπική ζωή
Το 2011, παντρεύτηκε την Αντωνία Βεντούρα στην Κεφαλονιά αλλά χώρισαν ύστερα από μόλις ένα χρόνο. Στις 12 Ιουνίου 2020, η σύντροφος του, Σάρα Κόνερ, γέννησε το πρώτο τους παιδί, έναν γιο που ονομάστηκε Απόλλων.

Βιογραφία
Ο Χρήστος Βασιλόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έκανε τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική στην Ελλάδα.

Το 2009 πήρε την απόφαση να φύγει από την Ελλάδα και την επιτυχημένη του πορεία που είχε ήδη προκειμένου να κάνει μία νέα αρχή στην καριέρα του στο Λος Άντζελες. Αρχικά εκεί δούλεψε ως σερβιτόρος σε μπαρ.

Η πορεία του στην Αμερική περιλαμβάνει επτά ταινίες, διεθνείς διαφημιστικές καμπάνιες για την Infiniti και την Under Αrmour και έναν γκεστ ρόλο στην τηλεοπτική σειρά «The Closer». Ακόμα, έπαιξε σε επτά επεισόδια  της τηλεοπτικής σειράς του Allan Ball, Banshee και  έξι επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς «The Last Ship» καθώς και σε έναν γκεστ ρόλο στη σειρά  «Blindspot».

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές  Χάρτινο καράβι και Απαγορευμένη Αγάπη και Έρωτας και Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον και Αληθινοί Έρωτες και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Λόλα και Ματωμένα χώματα και The Closer και Banshee και Blindspot και Days of our lives και The Last Ship και Nomads Μαδαγασκάρη και Whiskey Cavalier και Warrior και The Old Man και Όμηρος και Pleasure or Pain και Caged on more.

Τη σεζόν 2021 - 2022 έκανε μια  εμφάνιση στη σειρά Η Γη της ελιάς.

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άννα του Νάσσαου

Η Άννα (5 Νοεμβρίου 1563 - 13 Ιουνίου 1588) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.

Βιογραφία 
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου του Σιωπηλού πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη (stadholder) της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρισίας και της 2ης συζύγου του Άννας των Βέττιν, κόρης του Μαυρίκιου εκλέκτορα της Σαξονίας.

Η Άννα και ο σύζυγός της Γουλιέλμος-Λουδοβίκος παντρεύτηκαν αμέσως μετά τα 24α γενέθλιά της, στις 25 Νοεμβρίου 1587. Ωστόσο ο γάμος ήταν σύντομος, καθώς η Άννα απεβίωσε μόλις έξι μήνες μετά. Έτσι δεν είχαν παιδιά και ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος δεν ξανανυμφεύτηκε. Αυτός έγινε κόμης του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.

Η μητέρα της Άννας, η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) δεν είχε ποτέ έναν ευτυχισμένο γάμο με τον Γουλιέλμο τον Σιωπηλό. Η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) ήταν ασταθούς συμπεριφοράς και βίαιη. Δεν ήταν δημοφιλής με τα μέλη της οικογένειάς της και τους πολίτες της.

Η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) συναντούσε τον δικηγόρο της, με τον οποίο είχε μία παράνομη κόρη, τη Χριστίνα. Μετά από αυτό το περιστατικό, η Άννα και τα αδέλφια της δεν είδαν ξανά τη μητέρα τους. Η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) στάλθηκε στο κάστρο του Μπάιλσταϊν με τη Χριστίνα, εδώ η συμπεριφορά της γινόταν χειρότερη, μέχρι που οι υπηρέτες διατάχτηκαν να κρατήσουν όλα τα μαχαίρια μακριά της, για να μην επιτεθεί σε κάποιον. Η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) άρχισε να υποφέρει από ψευδαισθήσεις και βίαιες εκρήξεις· η Χριστίνα απομακρύνθηκε από τη φροντίδα της και στάλθηκε για να μεγαλώσει με την Άννα και τα αδέλφια της. Ο Γουλιέλμος ακύρωσε τον γάμο τους και νυμφεύτηκε 3η και 4η φορά. Η Άννα της Σαξονίας (1544-1577) έζησε τις υπόλοιπες μέρες της στη Δρέσδη, μέχρι το τέλος της σε ηλικία 32 ετών το 1577.

Ο πατέρας της άννας του Νάσσαου νυμφεύτηκε τότε την Καρλόττα των Βουρβόνων, με την οποία απέκτησε έξι κόρες. Μετά το τέλος της το 1582, ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε τη Λουίζ ντε Κολινί, που έκανε τον Φρειδερίκο-Ερρίκο πρίγκιπα της Οράγγης.

Μεταξύ των αδελφών της Άννας ήταν ο Mαυρίκιος πρίγκιπας της Οράγγης και η Αιμιλία του Νάσσαου.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1587 τον Γουλιέλμο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Κόμισσες του Νάσσαου
Καρλόττα Βραβαντίνα του Νάσσαου

Η Καρλόττα-Βραβαντίνα, ολλανδ.: Charlotte Brabantina van Nassau van Orange (Αμβέρσα, 17 Σεπτεμβρίου 1580 - Σατώ-Ρενάρ, Αύγουστος 1631) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Τουάρ.

Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη (5η από τον 3ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ του Σιωπηλού, πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη (stadholder) της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρισίας και της 3ης συζύγου του Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1598 τον Κλαύδιο των Λα Τρεμουάλ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα: 
 Ερρίκος 1598-1674, δούκαςς του Τουάρ, του Λα Τρεουάλ και πρίγκιπας του Ταλμόντ και Τάραντο.
 Μαρία-Καρλόττα 1632-1682, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Ιένας.
 Καρλόττα 1599-1664, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Στάνλεϋ 7ο κόμη του Ντέρμπυ.
 Φρειδερίκος 1602-1642, κόμης του Λαβάλ.
 Ελισάβετ 1601-1604, απεβ. 3 ετών.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Charlotte Brabantina: βιογραφία στο Worldroots

Πριγκίπισσες του Τάραντα
Κόμισσες του Νάσσαου
Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Ελισάβετ του Νάσσαου

Η Ελισάβετ, ολλανδ.: Elisabeth Flandrika van Nassau van Orange (Μίντελμπουργκ, 26 Απριλίου 1577 - Σεντάν, 3 Σεπτεμβρίου 1642) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπουγιόν.

Βιογραφία 
Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ του Σιωπηλού, πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρισίας και της 3ης συζύγου του Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ.

Μετά τη δολοφονία του πατέρα της το 1584, υπήρχε έλλειψη χρημάτων για την Ελισάβετ, τα αδέλφια της και τη μητριά της Λουίζα ντε Κολινύ. Το 1594 η Λουίζα πήρε την Ελισάβετ μαζί της στη Γαλλία, όπου συναντήθηκαν με αρκετούς προτεστάντες ευγενείς. Ένας από αυτούς, ο Ερρίκος των Λα Τουρ ντ'Ωβέρν δούκας του Μπουγιόν και πρίγκιπας του Σεντάν, της έστειλε μία πρόταση γάμου, που η Ελισάβετ αποδέχθηκε. Το ζευγάρι απέκτησε εννέα παιδιά.

Ο Ερρίκος προσπάθησε να διατηρήσει το δουκάτο του Σεντάν στον Προτεσταντισμό, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίσει την εχθρότητα, που προερχόταν από τους καθολικούς Γάλλους γείτονές του.

Κατά τη διάρκεια των απουσιών του η Ελισάβετ ενεργούσε ως επίτροπος και μετά το τέλος του το 1623 αυτή έγινε επίτροπος για τον γιο τους Φρειδερίκο-Μαυρίκιο του Λα Μαρκ. Διατήρησε στενή επαφή με τη μητριά της και τις πέντε αδελφές της, δύο από τις οποίες ενήργησαν επίσης ως επίτροποι σε κάποια στιγμή.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1595 τον Ερρίκο του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν δούκα του Μπουγιόν και είχε τέκνα:

 Μαρία (1601 - 24 Μαΐου 1665), παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Λα Τρμουάλ δούκα του Tουάρ, πρίγκιπα του Ταλμόντ.
 Ιουλιανή-Αικατερίνη (8 Οκτωβρίου 1604 - 6 Οκτωβρίου 1637), παντρεύτηκε τον Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ, κόμη του Ρουσύ, βαρόνο του Πιερπόν.
 Φρειδερίκος-Μαυρίκιος (22 Οκτωβρίου 1605 - 9 Αυγούστου 1652), δούκας του Μπουγιόν.
 Ελισάβετ (1606 - 1 Δεκεμβρίου 1685), παντρεύτηκε τον Γκυ Αλντόνς ντε Ντυφόρ.
 Ερριέττα-Αικατερίνη (1609 - 1677), παντρεύτηκε τον Αμωρύ Γκουγιόν, μαρκήσιο του Λα Μουσαί, κόμη του Καντέν.
 Ερρίκος (11 Σεπτεμβρίου 1611 - 27 Ιουλίου 1675), υποκόμης του Τουρέν.
 Λουίζα (Αύγουστος 1596 - Νοέμβριος 1607) απεβ. 11 ετών, ένας γιος (Απρίλιος 1603) απεβ. νήπιο.

Καταγωγή

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Το "Elisabeth van Nassau, Hertogin van Bouillon" είχε πρόσβαση τελευταία φορά την 1η Απριλίου 2007

Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Κόμισσες του Νάσσαου
Θεόφιλος Βανδώρος

Ο Θεόφιλος Βανδώρος (Αθήνα, 1 Ιουλίου 1960 - Αθήνα, 10 Μαρτίου 2021) ήταν Έλληνας ηθοποιός, γιος του επίσης ηθοποιού Νίκου Βανδώρου.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1960, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και συνέχισε τις υποκριτικές σπουδές του στο Παρίσι όπου παρέμεινε για μια δεκαετία. Εκεί γνώρισε τον φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη αλλά και τον σκηνοθέτη Ανδρέα Βουτσινά. Παράλληλα, σπούδασε ψυχολογία και κοινωνιολογία σε ιδιωτικό κολλέγιο. Πρωταγωνίστησε σε αρκετές δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων Η Λάμψη και Φιλοδοξίες, ενώ είχε έντονη παρουσία στο ελληνικό θέατρο, τόσο σε κλασικά και σύγχρονα έργα όσο και στο αρχαίο δράμα. Ανάμεσα τους ήταν και οι παραστάσεις Ηλέκτρα του Σοφοκλή, Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη, Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ, Ματωμένος Γάμος του Λόρκα κ.α. Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά Τμήμα Ηθών.

Αγαπούσε ιδιαίτερα τη μουσική, έπαιζε κιθάρα και μπάσο, και για μια περίοδο έδινε ροκ συναυλίες, με γκρουπ που είχε ιδρύσει, σε στέκια της Αθήνας. Το 2010 μετακόμισε στην Αυστραλία και αφού δούλεψε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, επέστρεψε τελικά στην Ελλάδα. Το 2018, νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα με το στομάχι του και χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση. Πέθανε στις 10 Μαρτίου 2021 από καρκίνο.

Εργογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Συγκλονίζει η αδερφή του Βανδώρου: «Όταν είδε ότι τα πράγματα χειροτέρευαν επέλεξε να φύγει»"
 "Θεόφιλος Βανδώρος: Η σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση και το «αντίο» των φίλων του"

Παραπομπές 

Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Αδελαΐδα του Άιλενμπουργκ

Η Αδελαΐδα, γερμ.: Adelheide von Eilenburg von Wettin ( 1030 - 26 Ιανουαρίου 1071) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν γερμανίδα ευγενής, κόρη του μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ (= Κάτω Λουσατίας) και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Αυστρίας.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ και της πρώτης συζύγου του Όντας της Λουσατίας, κόρης του Τήτμαρ μαργράβου του Σαξονικής Όστμαρκ.

Οικογένεια
Το 1060 παντρεύτηκε τον Eρνέστο ων Μπάμπενμπεργκ μάργραβο της Αυστρίας· ήταν η πρώτη του σύζυγος. Είχαν παιδιά:
 Λεοπόλδος Β΄ 1050-1095, μάργραβος της Αυστρίας.
 Aδαλβέρτος Α΄ απεβ. 1100, κόμης του Πέρνεγκ.
 μία κόρη, που παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Πόιγκεν.
 Γιουστίτια, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ κόμη του Ντήσεν-Βόλφρατσχαουζεν.

Μαργραβίνες της Γερμανίας
Οίκος των Βέττιν
Δούκισσες της Αυστρίας
Γιαγιάδες του Μπουράνοβο

Οι Μπουρανόφσκιε Μπάμπουσκι (, Ουντμούρτικα: Брангуртысь песянайёс, Μπρανγκούρτις πεσιανάιγιος, που σημαίνει "Γιαγιάδες του Μπουράνοβο") είναι ρωσικό συγκρότημα εθνοπόπ με έδρα το Μπουράνοβο της Ουντμούρτιας, αποτελούμενο από οκτώ ηλικιωμένες γυναίκες. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν όπου τερμάτισαν δεύτεροι.

Ιστορία

Διαγωνισμός τραγουδιού Eurovision 
Η ομάδα είχε συμμετάσχει στον εθνικό τελικό της Ρωσίας το 2010 με το τραγούδι "Ντλινάγια-ντλινάγια μπιέρεστα ι κακ σντιέλατ' ιζ νιέγιε αϊσόν", όπου τερμάτισαν τρίτοι.

Το 2012 έκαναν άλλη μια προσπάθεια να εκπροσωπήσουν τη Ρωσία στον διαγωνισμό με το τραγούδι Party for Everybody, με τμήματα στα αγγλικά. Η ομάδα τελικά κέρδισε, με 38.51 πόντους παραπάνω από τον νικητή της Γιουροβίζιον 2008, Ντίμα Μπιλάν, ο οποίος συμμετείχε στον διαγωνισμό με το μέλος των T. A. T. u. Γιούλια Βόλκοβα με το τραγούδι "Back to her Future", το οποίο τερμάτισε δεύτερο με 29.25 πόντους. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Το συγκρότημα τερμάτισε στην 2η θέση με 259 πόντους, λαμβάνοντας πόντους από 40 χώρες εκ των επιλέξιμων 41 (με την εξαίρεση της Ελβετίας) και βρίσκονταν πίσω από τη Σουηδία που κέρδισε 372 πόντους.

Το συγκρότημα δήλωσε ότι ότι κέρδη λάβουν από τον διαγωνισμό, θα τα χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν μια εκκλησία στο Μπουράνοβο.

Συγκέντρωση χρημάτων για την ανοικοδόμηση της εκκλησίας 
Το 2010, η ομάδα ξεκίνησε ένα ταμείο για την ανοικοδόμηση της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Μπουράνοβο και όλο το εισόδημα του συγκροτήματος δωρίζεται στο ταμείο. Η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας χτίστηκε αρχικά από πέτρα το 1865, αλλά έκλεισε στις 19 Σεπτεμβρίου 1939 από τους Σοβιετικούς και κατεδαφίστηκε. Η σημερινή ξύλινη εκκλησία είναι σε κακή κατάσταση.

Η τούβλινη δομή της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος έχει ολοκληρωθεί. Οι εξωτερικοί τοίχοι αποτελούνται από στόκο λευκού τσιμέντου και η οροφή αποτελείται από πράσινο μέταλλο. Το εσωτερικό είναι ακόμα υπό κατασκευή, στις αρχές του 2014. Ένα πέτρινο μνημείο που τοποθετήθηκε κοντά στην εκκλησία έχει μια πινακίδα που γράφει τα εξής (στα ρωσικά): "Με τη Χάρη του Θεού και τη σκληρή εργασία της μουσικής ομάδας των Γιαγιάδων του Μπουράνοβο (Μπουράνοφσκι στο κείμενο), σε αυτό το μέρος θα κτιστεί ναός για να τιμήσει την Αγία Τριάδα. Αυτός ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011."

Μέλη 

 Γκράνια Μπαϋσάροβα (γεννημένη το 1949)
 Αλέβτινα Μπεγκίσεβα (γεννημένη το 1958)
 Ζόγια Ντορόντοβα (γεννημένη το 1940)
 Γκαλίνα Κόνεβα (γεννημένη το 1938)
 Βαλεντίνα Πιαττσένκο (γεννημένη το 1937)
 Γιεκατερίνα Σκλιάεβα (γεννημένη το 1937)
 Όλγα Τουκτάρεβα (γεννημένη το 1968)
 Νικολάι Ζαρμπάτοφ (γεννημένος το 1963 ή το 1964)

Πρώην μέλη 

 Γιελιζαβέτα Ζαρμπάτοβα (1926-2014)
 Ναταλία Πουγκάτσεβα (1935-2019)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ρώσοι τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρωσία
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Τζαμί του Μποχονίκι

Το Τζαμί του Μποχονίκι (πολωνικά: Meczet w Bohonikach) είναι ξύλινο τζαμί που βρίσκεται στο χωριό Μποχονίκι του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε στην Πολωνία.

Ιστορία 
Το τζαμί χτίστηκε στο σημείο καμπής του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα, πιθανότατα το 1873. Το τζαμί κατασκευάστηκε μετά από πυρκαγιά που έκαψε ένα προηγούμενο τζαμί Λιπκάνων Τάταρων αποίκων στη θέση του. Το προηγούμενο τζαμί βρισκόταν δίπλα σε ένα ιστορικό νεκροταφείο στο ανατολικό τμήμα του χωριού, το οποίο υπήρχε περίπου από τον δέκατο όγδοο αιώνα ή από τον δέκατο έβδομο αιώνα.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το τζαμί καταστράφηκε από τη Βέρμαχτ, η οποία μετέτρεψε το κτίριο σε . Μετά το 1945, το τζαμί είχε υποστεί πολλές μικρές ανακαινίσεις. Υπήρχαν σχέδια για την επέκταση του τζαμιού, αλλά ο συντηρητής δεν επέτρεψε την υποβολή αυτών των σχεδίων.

Το 2003, η στέγη του τζαμιού ανακαινίστηκε και η οροφή από φύλλο κασσίτερου αντικαταστάθηκε από πέταυρο. Το 2005, το τζαμί υπέστη σημαντική ανακαίνιση.

Δείτε επίσης 
 Ισλάμ στην Πολωνία

Παραπομπές 

Μποχονικι
Λιπκάνοι Τάταροι
Λίντα Λόβλεϊς

Η Λίντα Λόβλεϊς (γεν. 10 Ιανουαρίου 1949 στη Νέα Υόρκη † 22. Απριλίου 2002 στο Ντένβερ, Κολοράντο, πραγματικό όνομα Λίντα Σούζαν Μπόουρμαν) ήταν μια από τις πιο διάσημες Αμερικανίδες ηθοποιούς πορνογραφικών ταινιών της δεκαετίας του 1970.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Λίντα Λόβλεϊς μεγάλωσε στην περιοχή Φορτ Λόντερντεϊλ. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της, είχε μια πολύ αυστηρή μητέρα που τη χτυπούσε τακτικά ως παιδί. Στα 20, η Λόβλεϊς απέκτησε ένα παιδί, το οποίο δόθηκε για υιοθεσία από τη μητέρα της, καθότι στις συνθήκες της περιοχής της θεωρούνταν προβληματικό να το μεγαλώσει μόνη της. Μέσω ενός φίλου του γυμνασίου, συνάντησε τον μελλοντικό σύζυγό της, Chuck Traynor, όταν ήταν 21 ετών, μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Ο γάμος περιγράφεται στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο Ordeal («Μαρτύριο»), Σε αυτό, περιέγραψε πώς ο σύζυγός της, μετά από μια αρχικά πολύ ευχάριστη περίοδο, την κακοποιούσε όλο και περισσότερο, την χτυπούσε και την ανάγκασε στην πορνεία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της, παντρεύτηκε τον Traynor μετά από εξαναγκασμό, ώστε να μην μπορεί να καταθέσει εναντίον του σε δίκη ναρκωτικών.

Η Λόβλεϊς ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός σε σκληρές ταινίες πορνογραφίας σε ηλικία 19 ετών και έχει εμφανιστεί σε αρκετές πορνογραφικές ταινίες. Το 1972 εργάστηκε με το ψευδώνυμό της στην ταινία Βαθύ λαρύγγι του Τζέραρντ Νταμιανό, της πιο κερδοφόρας ταινίας όλων των εποχών. Η ταινία κέρδισε περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια με κόστος παραγωγής 25.000 $. Η Λίντα Λόβλεϊς έλαβε αμοιβή μόλις 1.250 $ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της, στην ταινία συμμετείχε υπό απειλή όπλου και η ταινία αποτελεί καταγραφή πραγματικού βιασμού (και ως εκ τούτου θα έπρεπε η εμπορική της χρήση να έχει απαγορευτεί. Το όνομα «βαθύ λαρύγγι» έγινε επίσης γνωστό και από τη χρήση του για έναν πληροφοριοδότη στο Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

Εκδόσεις 
 με τον Mike McGrady: Ordeal (Μαρτύριο)
 με τον Mike McGrady: Είμαι ελεύθερη (Αρχικός τίτλος: Εκτός δουλείας) Μετάφραση στα γερμανικά Sepp Leeb, Heyne, Μόναχο 1987, ISBN 3-453-02447-8.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Linda Lovelace in der Internet Adult Film Database 
 Βιογραφία στο Internet archive  
 Οι νεκρολογίες 

Γυναίκες
Αυτοβιογραφίες
Αμερικανοί
Ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Μπουένα Σαρφατή

Η Μπουένα Σαρφατή, νυμφευμένη με το όνομα Μπουένα Σαρφατή Γκαρφίνκλε (15 νοεμβρίου 1916 – 23 ιουλίου 1997) ήταν Ελληνοεβραία αντιστασιακός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ποιήτρια.

Ζωή 
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη της βόρειας Ελλάδας. Στην νεαρή ηλικία της έλαβε καλή μόρφωση. Σπούδασε ραπτική στην Μασσαλία και μιλούσε γαλλικά, ελληνικά και ισπανοεβραϊκά. Ήταν μέλος της υψηλής κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Μετά την εισβολή των Γερμανών το 1941 στην Θεσσαλονίκη έγινε εθελοντικό μέλος του Ερυθρού Σταυρού και διαβίβαζε τα μηνύματα μεταξύ των νεαρών ανδρών που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των οικογενειών τους. Αργότερα τσακώθηκε με τον Βιτάλ Χασών, τον ηγέτη των εβραίων δοσιλόγων. 

Ήταν αρραβωνιασμένη και επρόκειτο να παντρευτεί, αλλά την ημέρα του γάμου ο αρραβωνιαστικός της σκοτώθηκε αφού ο Χασών ενημέρωσε τους Ναζί ότι ο αρραβωνιαστικός της είχε αποδράσει από την ομάδα εργασίας του Χασών. Η Σαρφατή φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά αλλά κατάφερε να αποδράσει με την βοήθεια ενός αντιστασιακού που είχε μεταμφιεστεί σε γερμανό στρατιωτικό. Αργότερα αυτός ο αντιστασιακός φυλακίστηκε, βασανίστηκε και σκοτώθηκε. Η Σαρφατή προσχώρησε στην ελληνική αντίσταση και άλλαξε το όνομα της σε Μαρία (Μαρίτσα) Σεραφαμίδου, δηλώνοντας ότι προέρχεται δήθεν από την Κρήτη. Εργάστηκε με την αντίσταση κατά το υπόλοιπο του πολέμου, ενώ αργότερα γυρίστηκε μια ταινία με βάση τα κατορθώματά της. 

Το 1945 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για να εργαστεί ως διαιτολόγος στα στρατόπεδα προσφύγων, αλλά κανόνιζε κρυφά και την μετανάστευση Εβραίων επιζώντων προς την Παλαιστίνη. 

Το 1946 παντρεύτηκε τον Μαξ Γκαρφίνκλε με τον οποίο είχε συνεργαστεί στη Θεσσαλονίκη. Αφού έζησε για ένα σύντομο διάστημα στο κιμπούτς του Γκαρφίνκλε στο Ισραήλ, μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά το 1947. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο Μόντρεαλ και πέθανε στις 23 Ιουλίου 1997, αφήνοντας πίσω έναν γιο και τέσσερα εγγόνια.

Κληρονομιά 
Το 2013 η Ρενέ Λεβίνε Μελαμέντ δημοσίευσε το βιβλίο An Ode to Salonica: the Ladino verses of Bouena Sarfatty (το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα) με μεταφράσεις των 500 κόπλα της Σαρφατή, ή αλλιώς μικρών ιστοριών που αντικατόπτριζαν την ζωή των Σεφαρδιτών στην Θεσσαλονίκη.

Η συλλογή ισπανοεβραϊκής μουσικής της Σαρφατή αποτέλεσε πρωταρχικό στοιχείο της διδακτορικής διατριβής με τίτλο "Το ισπανοεβραϊκό τραγούδι στον 20ό αιώνα: Μια μελέτη των συλλογών της Έμιλι Σένε και της Μπουένα Σαρφατής-Γκαρφίνκλε" (πρωτότυπος τίτλος: The Ladino Song in the 20th Century: A Study of the Collections of Emily Sene and Bouena Sarfatty-Garfinkle) της Ρίβκα Χαβασσύ στο πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν το 2007. Η καναδή εθνομουσικολόγος Γιούντιθ Ρ. Κοέν χρησιμοποίησε την Σαρφατή ως κύρια πηγή για την έρευνα που διεξήγαγε σχετικά με τα ισπανοεβραϊκά τραγούδια της σεφαρδίτικης προσφυγικής κοινότητας στο Μόντρεαλ.

Παραπομπές 

Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Πέτρος Στεριώτης

Ο Πέτρος Στεριώτης (Μαρούσι, 1979) είναι Έλληνας ποιητής και οικονομικός αρθρογράφος.

Εργογραφία

Ποιητικές Συλλογές 
 «Αρτακία Κρήνη» (2022)
 «Ιωνάς και Νινευή: Η δεύτερη ευκαιρία» (2021)
 «Σεισάχθεια Ψυχής» (2020)
 «Εκτός των Τειχών» (2019)
 «Ο Κύκνος» (2018)
 «Φωτιά στο Σκοτάδι» (2017)

Σταδιοδρομία 
Οι απόψεις του δημοσιεύονται σε τακτική βάση στον ελληνικό, κυπριακό και αγγλόφωνο έντυπο και ηλεκτρονικό οικονομικό Τύπο («Καθημερινή», «Φιλελεύθερος» Κύπρου, «Ναυτεμπορική», «Μικρομέτοχος», Euro2day.gr, Capital.gr, Investing.com).   

Ως μαθητής βραβεύτηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως Εύζωνος της Προεδρικής Φρουράς. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) και Χρηματοοικονομικά στη Μεγάλη Βρετανία (Πανεπιστήμιο Leicester).   

Έχει εργαστεί στον χρηματοπιστωτικό τομέα στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Βουλγαρία και τη Γερμανία. Κατέχει ανώτατες επαγγελματικές πιστοποιήσεις των Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς Ελλάδος, Κύπρου (CySEC), Βουλγαριας (FSC), της Τράπεζας της Ελλάδος και του Χρηματιστηρίου της Φρανκφούρτης.   

Ειναι εγγονός του πρώην πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, Υπουργού Οικονομικών και Διοικητή της ΕΤΒΑ, Πέτρου Στεριώτη και γιός του Δρα. Κίμωνα Στεριώτη, τέως διευθυντή της οικονομικής εφημερίδας Ναυτεμπορική και συγγραφέα οικονομικών βιβλίων.

Παραπομπές 

Έλληνες ποιητές
Νεοέλληνες ποιητές
Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margaret von Brunswick-Lüneburg (1442 - 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρεδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.

Το 1452 η Μαργαρίτα έγινε η τρίτη σύζυγος του Ερρίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ. Ως προίκα έφερε μαζί της 8.000 γκίλντερς, τα οποία ο σύζυγός της διπλασίασε. Μετά το τέλος του συζύγου της, έζησε στην ιδιοκτησία χηρείας (wittum) στο Πλάου αμ Ζέε, την οποία ο Ερρίκος είχε υποσχεθεί. Ο Ερρίκος από τον 2ο γάμο του είχε γιο τον Ούλριχ Β΄.

Με το τέλος του προγονού της Ούλριχ Β΄ ο κλάδος Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ εξέλειπε και η χρεωμένη χώρα βρέθηκε στο Μεκλεμβούργο-Σβερίν, το οποίο δεν ήταν υπεύθυνο για τη συντήρηση της χήρας του Στάργκαρντ. Στη συνέχεια η Μαργαρίτα έζησε στο Τσέλε για λίγο. Η διαμάχη μεταξύ των οίκων Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Μεκλεμβούργου-Σβερίν σχετικά με την ιδιοκτησία της χηρείας στο Πλάου αμ Ζέε συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της.

Η Μαργαρίτα πέρασε την 46χρονη χηρεία της στην απόλυτη φτώχεια. Σε επιστολές προς τους συγγενείς τους, έλεγε ότι υπέφερε ακόμη και από πείνα και δίψα. Το 1499, υπό την πίεση των δουκών του Μπράουνσβαϊγκ, έγινε δεκτή ως μόνιμη κάτοικος στο αββαείο του Βήνχαουζεν. Υποστηρίχθηκε οικονομικά από την κουνιάδα της Άννα, τη χήρα του αδελφού της Όθωνα Ε΄, η οποία της έστελνε 12 γκίλντερς το χρόνο μόνο.

Απεβίωσε στις 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν και τάφηκε εκεί στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1452 με τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
 Μαγδαληνή 1454-1532. παντρεύτηκε πρώτα τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και μετά τον Μπούρκχαρντ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν.
 Άννα 1465–1498, μοναχή στο μοναστήρι Ρίμπνιτς.

Πρόγονοι

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde, Schwerin: Mecklenburgische Jahrbücher, τόμους. 24–25, 1859, σελ. 33 ff.
 Martina Schattkowsky: Witwenschaft in der frühen Neuzeit: fürstliche und adlige Witwen zwischen Fremd-und Selbstbestimmung, Leipziger Universitätsverlag, 2003, σελ. 106

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1450.htm
 http://www.emecklenburg.de/Niklot/i0392.htm

Αναφορές

Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Ούρσουλα του Βρανδεμβούργου

Η Ούρσουλα, γερμ.: Ursula von Brandenburg von Hohenzooller (17 Οκτωβρίου 1488 – 18 Σεπτεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του λαντγκράβου της Θουριγγίας.

Οικογένεια
Σε ηλικία 19 ετών, στις 16 Φεβρουαρίου 1507 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχαν παιδιά:
 Σοφία 1508–1541, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
 Μάγκνους Γ΄ 1509-1550, πρώτος λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
 Ούρσουλα 1510-1586, ηγουμένη του αββαείου του Ρίμπνιτς.

Πέθανε στο Γκύστροβ το 1510 σε ηλικία 21 ετών, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της.

Οίκος των Χοεντσόλερν
Ελίνα Τζένγκο

H Ελίνα Τζένγκο (, γεννήθηκε 2 Σεπτεμβρίου 2002) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου αλβανικής καταγωγής, η οποία διακρίνεται στο αγώνισμα του ακοντισμού και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2022. Θεωρείται ως ένα από τα ταλέντα του ελληνικού κλασικού αθλητισμού.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Ελλάδα και μεγάλωσε στη Νέα Καλλικράτεια Χαλκιδικής. Οι γονείς της είναι Αλβανοί μετανάστες που ζουν πολλά χρόνια ήδη στην Ελλάδα. Επέλεξε να αγωνίζεται με τα χρώματα της Ελληνικής εθνικής ομάδας. Έλαβε τη Ελληνική υπηκοότητα στις 22 Ιουνίου 2018. Έχει δυο μεγαλύτερες αδερφές, που επίσης ασχολήθηκαν με τον στίβο. 
To 2021 ξεκίνησε να σπουδάζει στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Όσο ήταν μαθήτρια στο Δημοτικό Σχολείο, εντάχθηκε στον αθλητικό σύλλογο, Α.Σ. Κένταυρος Νέας Καλλικράτειας. Αρχικά ξεκίνησε να προπονείται στα αγωνίσματα του στίβου, και είχε ως καθοδηγητή - προπονητή τον Γιώργο Μποτσκαριώφ που την κατηύθυνε στο αγώνισμα του ακοντισμού.

Συμμετοχές και διακρίσεις 
Το ταλέντο της Τζένγκο στον ακοντισμό άρχισε να διαφαίνεται το 2016. Τότε ήταν που πέτυχε την 1η πανελλήνια επίδοση, στη κατηγορία της (54,04 μ.).

Το 2018 έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα που έγινε στο Μαρόκο. Τον ίδιο χρόνο αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών (Κ18) στην Ουγγαρία, και εκεί κατέλαβε την 7η θέση. Εξασφάλισε έτσι μελλοντική συμμετοχή στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες των Νέων. Στη διοργάνωση των Ολυμπιακών, στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες), έλαβε την υψηλότερη διάκριση κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο (63,34 μ.). Έτσι, για τον Οκτώβριο του 2018, επελέγη ως η κορυφαία νέα αθλήτρια της Ευρώπης.   

Τον Αύγουστο του 2020, σημείωσε επίδοση στα 63,96 μ., στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ20. Η επίδοση αυτή θα αποτελούσε παγκόσμιο ρεκόρ Κ20, ευρωπαϊκό ρεκόρ Κ20, πανελλήνιο ρεκόρ Κ20 και την δεύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα στις γυναίκες. Παράλληλα ήταν η έβδομη καλύτερη στον κόσμο εκείνη την χρονιά σε επίπεδο γυναικών. Ωστόσο, το ρεκόρ δεν της αναγνωρίστηκε από την Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) για γραφειοκρατικό λόγο, επειδή δεν έγινε έγκαιρα ο έλεγχος αντιντόπινγκ. Πάντως, ο ΣΕΓΑΣ αναφέρει κανονικά το ρεκόρ ως το πανελλήνιο ρεκόρ νεανίδων.   

Τον Αύγουστο 2021 η Ελίνα Τζένγκο, με βολή στα 59,60 μ., κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, δηλαδή κάτω των 20 ετών, στο Ναϊρόμπι.     

Στις 20 Αυγούστου 2022, η Τζένγκο με βολή στα 65,81 μέτρων κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2022, που διεξήχθη στο Μόναχο. Πέτυχε ατομικό ρεκόρ, ενώ έγινε η νεότερη αθλήτρια που κατέκτησε τον τίτλο.

Διακρίσεις

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες του ακοντισμού
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Μπερναντέτ Σουμπιρού

Η Μπερναντέτ Σουμπιρού (γεν. 7 Ιανουαρίου 1844 στη Λούρδη - 16 Απριλίου 1879 στο Νεβέρ) ήταν μια γαλλίδα μοναχή και αγία της καθολικής εκκλησίας. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, μεταξύ 11 Φεβρουαρίου και 16 Ιουλίου του 1858 δήλωσε ότι βίωσε συνολικά 18 οράματα θρησκευτικού περιεχομένου, τα οποία ερμηνεύθηκαν αργότερα από την εκκλησία ως εμφανίσεις της Παναγίας. Αυτή η ερμηνεία είναι αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα, ειδικά επειδή το κορίτσι δεν ισχυρίστηκε στις πρώτες συνεντεύξεις ότι είχε δει την Θεοτόκο. Στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ωστόσο η Μπερναντέτ Σουμπιρού λατρεύεται ως αγία λόγω αυτής της ερμηνείας και λόγω των επακόλουθων θαυματουργών θεραπειών που αποδίδονται σε αυτήν. Μέσα σε λίγα χρόνια η γενέτειρα της Μπερναντέτ, Λούρδη, έγινε ένας από τους σημαντικότερους χώρους προσκυνήματος στην Ευρώπη, τον οποίο επισκέπτονται έξι εκατομμύρια προσκυνητές κάθε χρόνο. Η Μπερναντέτ έγινε μοναχή το 1864 και εν συνεχεία μετακόμισε από τη Λούρδη το 1866 στα πλαίσια του μοναστικού της βίου. Κηρύχθηκε από την καθολική εκκλησία οσία το 1925 και αγία το 1933.

Παραπομπές 

Γυναίκες
Γάλλοι
Μέλη Καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων και εταιρειών
Αϊσά Ντουιχί

Η Αϊσα Ντουιχί είναι ακτιβίστρια για  τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανήκει στην φυλή των Σαχράουι από το Μαρόκο. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίος αγωνίζεται μεταξύ άλλων για τα δικαιώματα των κρατουμένων στα στρατόπεδα του Μετώπου Πολισάριο στην επαρχία Τιντούφ της Νοτιοδυτικής Αλγερίας στα σύνορα της Δυτικής Σαχάρας. Συγκεκριμένα, η Ντουιχί δραστηριοποιείται ως εκπρόσωπος για όσους έχουν απαχθεί και αιχμαλωτιστεί στα στρατόπεδα Πολισάριο και επιδιώκει την καταπολέμηση της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης εναντίων ευάλωτων γυναικών. Το 2019 ήταν μεταξύ των βραβευθέντων γυναικών στο 1ο Διεθνές Φόρουμ Ηγεσίας Γυναικών που έγινε στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Δράση 
Ως πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας, η Ντουιχί είναι υπεύθυνη για την επικοινωνία με άλλες ΜΚΟ σε συναφείς τομείς. Σε συνεργασία με το Ανεξάρτητο Δίκτυο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τον Σύνδεσμο Σαχάρας για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα η Ντουίχι εξέδωσε δήλωση που καταδικάζει τη διεθνή σιωπή σχετικά με την κατάσταση των στρατοπέδων Πολισάριο στο Τιντούφ και τη Λαχάντα, και καταγγέλλει αυθαίρετες δίκες και συλλήψεις δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το 2020 η Ντουιχί δημιούργησε ένα πρόγραμμα με τίτλο "Afgarich Sahara" (Ήρωες της Σαχάρας) που απευθύνεται σε παιδιά στην περιοχή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μοιραστούν τις εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια της COVID-19, καθώς και να συμβάλουν στον πολιτισμό, την τέχνη και τη δημιουργικότητα, σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα για τη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας στα νοικοκυριά.

Παραπομπές
Ειρήνη Φιλιππάκη-Γουορμπάρτον

Η Ειρήνη Φιλιππάκη-Βάρμπουρτον είναι ελληνοβρετανίδα ομότιμη καθηγήτρια νέας ελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ.

Βιογραφία 
Η Φιλιππάκη-Βάρμπουρτον έχει πτυχίο αγγλικής και κλασικής φιλολογίας από το ΕΚΠΑ και διδακτορικό στην γλωσσολογία και την κλασική φιλολογία από τον Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα είναι η θεωρητική και η περιγραφική γλωσσολογία, η δομή της νεοελληνικής γλώσσας και η ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Γράφει τακτικά στο περιοδικό Ελληνική Γλωσσολογία.

Εργογραφία 
Μονογραφίες

 The Verb in Modern Greek. Mouton, 1970.
 (mit Brian D. Joseph): Modern Greek. Croom Helm, 1987.
 Εισαγωγή στη θεωρητική γλωσσολογία. Nefeli, Athen, 1992.

Γραμματική

 (mit David Holton, Peter Mackridge): Greek. A comprehensive grammar of the modern language. Routledge, London 1997, books.google.de
 Griechische Übersetzung: Γραμματική της ελληνικής γλώσσας. Übers. Vasilis Spyropoulos. Patakis, Athen 1999.
 (mit David Holton, Peter Mackridge): Greek. An essential grammar of the modern language. Routledge, London 2004.
 Griechische Übersetzung: Βασική γραμματική της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας. Übers. Michalis Georgiafentis. Patakis, Athen 2007.

Συλλογικά έργα

 Brian D. Joseph, Geoffrey C. Horrocks, Irene Philippaki-Warburton (Hrsg.): Themes in Greek linguistics II. John Benjamins Publishing Company, Amsterdam 1998 (Amsterdam studies in the theory and history of linguistic science, Series IV: Current issues in linguistic theory, Band 159), books.google.de

Αρθρογραφία

 Functional Categories and Modern Greek Syntax. In: G. Drachman, D. Theophanopoulou-Kontou (eds.): The Linguistic Review, 15, 1998, S. 159–186.
 On the Boundaries of Inflection and Syntax. In: G. Booij, J. Van Marle (eds.): The Yearbook of Morphology. Kluwer, 1999, S. 45–72.

Παραπομπές 

 Προσωπική σελίδα της Φιλιππάκη-Βάρμπουρτον στον ιστότοπο του Συλλόγου Νεοελληνικών Σπουδών

Έλληνες φιλόλογοι