joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ

Ο Aμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ, , (1755/17561787) ήταν ο τρίτος σάχης της δυναστείας των Ζαντ, που κυβέρνησε από τις 6 Μαρτίου 1779 έως τις 22 Αυγούστου 1779.

Βιογραφία 
Μετά το τέλος τού Καρίμ Χαν το 1779, εμφανίστηκαν δύο φατρίες: η μία υποστήριξε τον Aμπόλ-Φαθ Χαν, η άλλη τον μικρότερο αδελφό του Moχάμαντ Αλί. Και οι δύο ήταν ακόμη παιδιά, και ήταν πιόνια στο παιχνίδι της εξουσίας. Ο ετεροθαλής αδελφός τού Καρίμ Χαν, ο Ζακί Χαν, κατάφερε να ανακηρύξει τον Μοχάμαντ Αλί, τον δικό του γαμπρό, ως σάχη της δυναστείας των Ζαντ, αλλά αμέσως μετά έκανε επίσης τον Αμπόλ-Φαθ από κοινού κυβερνήτη τού Ιράν. Τόσο ο Moχάμαντ Αλί, όσο και ο Aμπολ-Φαθ είχαν μόνο ονομαστική εξουσία κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους, καθώς ο θείος τους Ζακί Χαν ήταν ο ισχυρός κύριος της κυβέρνησης. Ο αμφιθαλής αδελφός τού Καρίμ Χαν, ο Σαντέκ Χαν Ζαντ, είχε φύγει από τη Σιράζ, την τότε πρωτεύουσα, και συγκέντρωνε στρατό στο Κερμάν, φαινομενικά για να υποστηρίξει τον Αμπόλ-Φαθ Χαν. Ο Ζακί Χαν είχε μάλιστα φυλακίσει τον Αμπόλ-Φαθ.

Για να προσθέσουμε στην πολιτική ταραχή, αμέσως μετά το τέλος τού Καρίμ Χαν, ο πρίγκιπας των Κατζάρ Αγκά Μοχάμαντ Χαν -που μέχρι τότε ήταν όμηρος στο Σιράζ, προκειμένου να αποτραπεί το ξεκίνημα πολέμου μεταξύ των Καζάρ (που εξακολουθούσαν να κυριαρχούν στον Βορρά της χώρας) και των Ζαντ- διέφυγε αμέσως και έφτασε στο προπύργιό του στο Μαζαντράν. Στη συνέχεια, ανέλαβε τη διοίκηση της φυλής του στο Ασταραμπάντ και διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τον σάχη των Ζαντ. Για να αντιμετωπίσει αυτή την κίνηση, ο Zακί Χαν έστειλε τον ιρανικό στρατό υπό τη διοίκηση τού ανιψιού του, Aλί-Μοράντ Χαν εναντίον τού άρχοντα των Κατζάρ. Σύντομα όμως φάνηκε, ότι ο Αλί-Μοράντ Χαν είχε επαναστατήσει εναντίον του: ο Αλί-Μοράντ κατέλαβε το Ισπαχάν. Από την άλλη, ο Ζακί Χαν είχε επιβάλει υψηλούς φόρους στους ιδιοκτήτες και θανάτωνε και βασάνιζε, όποιον αντιστεκόταν. Στη συνέχεια ο δικός του στρατός, μη αντέχοντας την ωμότητα τού Ζακί Χαν, επαναστάτησε και τον σκότωσε, καθώς βάδιζε στο Ισπαχάν, στις 6 Ιουνίου 1779.

Εν τω μεταξύ, ο άλλος θείος τού Aμπόλ-Φαθ, ο Σαντέκ Χαν, είχε τότε επιστρέψει στο Σιράζ από το Κερμάν με στρατό. Όταν έλαβε την είδηση τού τέλους τού Ζακί Χαν, στις 19 Ιουνίου 1779, ανακήρυξε τον Αμπόλ-Φαθ μοναδικό επίσημο σάχη τού Ιράν. Ο Σαντέκ Χαν κατείχε την πραγματική εξουσία, ενώ ο Aμπόλ-Φαθ, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες, ήταν ικανοποιημένος με μία ζωή απολαύσεων και δεν συμμετείχε στη διοίκηση της Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, αυτή η κατάσταση δεν ταίριαζε στον Σαντέκ Χαν για πολύ. Μόνο δύο μήνες μετά την ενθρόνιση τού Αμπόλ-Φαθ, στις 22 Αυγούστου 1779, ο Σαντέκ Χαν τον καθαίρεσε και αντ' αυτού ανακηρύχθηκε σάχης. Ο Aμπόλ-Φαθ τυφλώθηκε, είτε με εντολή τού Σαντέκ-Χαν, είτε δύο χρόνια αργότερα, όταν το Σιράζ έπεσε στον Aλί-Μοράντ Χαν. Απεβίωσε το 1787, σε ηλικία 32 ετών.

Πηγές 
 
 
 Encyclopedia Iranica, "Abu’l-Fath Khan Zand"
 Rulers of Iran
 Iranology - History of Iran, Part XIII: Afshar and Zand Dynasties
Αλί-Μοράντ Χαν Ζαντ

Ο Αλί-Μοράντ Χαν Ζαντ (απεβ. το 1785) είναι ο πέμπτος σάχης της δυναστείας των Ζαντ τού Ιράν, και βασίλευσε από τις 15 Μαρτίου 1781 έως τις 11 Φεβρουαρίου 1785.

Βιογραφία 
Μετά το τέλος τού Kαρίμ Χαν Ζαντ, ο Αγκά Moχάμαντ Χαν Κατζάρ, ο οποίος ήταν όμηρος -ενόψει της αποτροπής ενός πολέμου μεταξύ των φυλών Κατζάρ στη βόρεια Περσία και των Zαντ- δραπέτευσε αμέσως και έφτασε στο Mαζανταράν. Στη συνέχεια, ανέλαβε τη διοίκηση της φυλής του στο Αστραμπάντ και διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τον σάχη των Ζαντ. Ως εκ τούτου, ο Zακί Χαν Ζαντ έστειλε τον περσικό στρατό υπό τη διοίκηση τού ανιψιού του, Aλί-Μοράντ Χαν εναντίον τού άρχοντα των Κατζάρ.

Ο Aλί-Μοράντ Χαν Ζαντ έλαβε την εξουσία επί τού περσικού στρατού για να καταστρέψει τις φυλές των Κατζάρ στον βορρά, αλλά πρόδωσε τον Aμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ και τον άφησε ανυπεράσπιστο στην πρωτεύουσα για να σκοτωθεί από τον Σαντέκ Χαν Ζαντ. Στη συνέχεια ο Αλί-Μουράντ κατέλαβε το Ισπαχάν. Επέβαλε υψηλούς φόρους στους ανθρώπους και βασάνιζε και σκότωνε όποιον αρνιόταν. Τελικά στις 14 Μαρτίου 1781 κατέλαβε το Σιράζ και σκότωσε τον Σαντέκ Χαν και κάθισε στον θρόνο. Ο Μοράντ συνέχισε τον πόλεμο με τον Αγκά Μοχάμεντ Χαν Κατζάρ και δημιούργησε στρατό, επιτρέποντας στον γιο τού εξαδέλφου του, τον Ροστάμ, να τον διοικήσει. Ο Ροστάμ πήγε αυτόν τον στρατό στην επαρχία Μαζανταράν, όπου πολέμησε εναντίον ενός στρατού των Κατζάρ υπό τη διοίκηση τού Τζαφάρ Κουλί Χαν. Ωστόσο ο Ροστάμ έχασε γρήγορα τη μάχη και αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στον νότο. 

Ο Aλί-Μοράντ Χαν κυβέρνησε μέχρι το 1785, όταν ανατράπηκε από τον γιο τού Σαντέκ, Τζαφάρ.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυβερνήτες του Ιράν

Βιβλιογραφικές αναφορές
Σαγιέντ Μοράντ Χαν

Ο Σαγιέντ Μοράντ Χαν, ήταν σάχης τού Ιράν, που βασίλευσε από τις 23 Ιανουαρίου 1789 έως τις 10 Μαΐου 1789. Ήταν ο όγδοος βασιλιάς της δυναστείας των Ζαντ. Η σύντομη βασιλεία του είναι ενδεικτική τού αδίστακτου και βάναυσου αγώνα για την εξουσία, που κυριάρχησε μεταξύ των μελών της οικογένειας Zαντ μετά το τέλος τού Kαρίμ Χαν Ζαντ το 1779.

Βιογραφία 
Ήταν μέλος της αυλής τού προκατόχου του, Τζαφάρ Χαν, στην πρωτεύουσα Zαντ τού Σιράζ. Ήταν προφανώς η συμπεριφορά τού Τζαφάρ Χαν προς τον Σαγιέντ Μουράντ Χαν, που οδήγησε τον τελευταίο να σχεδιάσει την ανατροπή τού βασιλιά. Ο Σαγιέντ Μουράντ Χαν ήταν κυβερνήτης τού Σιράζ, αλλά αργότερα περιορίστηκε με την οικογένειά του και, σύμφωνα με μία αναφορά, ξυλοκοπήθηκε κατόπιν εντολής τού Τζαφάρ Χαν σε μία προσπάθεια να τον αναγκάσουν να αποκαλύψει τα πλούτη του. 

Το 1789 μία ομάδα ατόμων, με επικεφαλής τον Σαγιέντ Μοράντ Χαν συνωμότησαν για να δηλητηριάσουν τον Τζαφάρ Χαν. Μία σκλάβα χρησιμοποιήθηκε για να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες τους. Ο Σαγιέντ Μοράντ Χαν και οι οπαδοί του νίκησαν τον εξασθενημένο σάχη, σκοτώνοντάς τον και πετώντας το κεφάλι του από την ακρόπολη.

Μετά τη δολοφονία τού Τζαφάρ Χαν, ο Σαγιέντ Μοράντ έγινε σάχης τού Ιράν. Ο γιος τού Τζαφάρ Χαν, ο Λοτφ Αλί Χαν, βάδισε στη συνέχεια στο Σιράζ, όπου ήταν δημοφιλής μεταξύ τού λαού. Ο Σαγιέντ Μοράντ Χαν άντεξε για λίγο στην ακρόπολη της πόλης, αλλά αφού βασίλευσε για λιγότερο από 4 μήνες, αναγκάστηκε να παραδοθεί και εκτελέστηκε. Ο Λοτφ Αλί Χαν τον είχε διαδεχθεί στις 10 Μαΐου 1789.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Perry, John R., Karim Khan Zand A History of Iran 1747-1779 ,, Παν. of Chicago Press, 1979, σελ. 299
 Waring, Edward Scott, "A Tour to Sheeraz by the Route of Kazroon and Feerozabad",, Elibron Classics, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κυβερνήτες του Ιράν
Ακμπάρ Χαν Ζαντ

Ο Aκμπάρ Χαν Ζαντ, , ήταν ένας Ιρανός πρίγκιπας από τη δυναστεία των Ζαντ, ο οποίος έπαιξε ενεργό -αλλά φαύλο- ρόλο στην μεταξύ συγγενών σύγκρουση εξουσίας, που έλαβε χώρα μετά το τέλος τού Καρίμ Χαν Ζαντ το 1779.

Ήταν γιος τού Ζακί Χαν Ζαντ. Τον Καρίμ Χαν διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αμπόλ-Φαθ Χαν, όμως ο Ζακί Χαν κατάφερε να επιβάλει τον δευτερότοκο Μοχάμαντ Αλί Χαν, που ήταν γαμπρός του. Σε αυτό αντέδρασε ο θείος τού Αμπόλ-Φαθ, ο Σαντέκ Χαν και ο ανιψιός τού Ζακί Χαν, ο Αλί Μοράντ Χαν. Στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τον ανιψιό του, ο Ζακί Χαν σκοτώθηκε.

Τη βασιλεία διεκδίκησαν οι Σαντέκ Χαν και Αλί Μοράντ Χαν. Ο Ακμπάρ Χαν προσπάθησε να ακολουθήσει τη σταδιοδρομία και τις φιλοδοξίες τού πατέρα του, αλλά ο Τζαφάρ Χαν, γιος τού Σαντέκ Χαν, τον τύφλωσε και τον σκότωσε το 1782 και έγινε σάχης.

Πηγές
Περιβόλι Καρδίτσας

To Περιβόλι είναι οικισμός της Καλής Κώμης στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, o οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας. Είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του βουνού Προφήτη Ηλία σε υψόμετρο 660 μέτρων ενώ απέχει περίπου 11 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 84 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Το χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός με την παλιά ονομασία Κρανιές το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μολεντζικού και το 1940 να καταργείται. Αναφέρεται ξανά το 1961 να απογράφεται ως Κρανιά στην κοινότητα Καλής Κώμης και το 1962 με το ΦΕΚ 89Α - 11/06/1962 να μετονομάζεται σε Περιβόλιον. Σύμφωνα με το  Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Γραβιά και την Καλή Κώμη, αποτελούν την κοινότητα Καλής Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 26 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

Παραπομπές

 

Δήμος Αργιθέας
χωριά του νομού Καρδίτσας
Ανταγωνισμός (βιολογία)

Ο ανταγωνισμός είναι μια αλληλεπίδραση μεταξύ οργανισμών ή ειδών κατά την οποία και οι/τα δύο χρειάζονται έναν φυσικό πόρο, του οποίου,ωστόσο, τα αγαθά είναι πολύ λίγα (σε τροφή, νερό ή περιοχή ).  Ο ανταγωνισμός υποβαθμίζει την φυσική κατάσταση και των δύο οργανισμών που εμπλέκονται, καθώς η παρουσία του ενός από τους οργανισμούς μειώνει πάντα την ποσότητα του διαθέσιμου πόρου από τον άλλο. 

Στη μελέτη της βιοκοινότητας, ο ανταγωνισμός εντός και μεταξύ των μελών ενός είδους είναι μια σημαντική βιολογική αλληλεπίδραση . Ο ανταγωνισμός είναι ένας από τους πολλούς καθοριστικούς βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη δομή της κοινότητας, την ποικιλομορφία των ειδών και τη δυναμική του πληθυσμού (μεταβολές σε έναν πληθυσμό με την πάροδο του χρόνου). 

Υπάρχουν τρεις κύριοι μηχανισμοί ανταγωνισμού: η παρέμβαση, η εκμετάλλευση και ο φαινομενικός ανταγωνισμός (με σειρά από τον πιο άμεσο προς τον λιγότερο άμεσο). Ο ανταγωνισμός παρέμβασης και εκμετάλλευσης μπορεί να ταξινομηθεί ως «πραγματική» μορφή ανταγωνισμού, ενώ ο φαινομενικός ανταγωνισμός δεν είναι, καθώς οι οργανισμοί δεν μοιράζονται έναν πόρο, αλλά αντ' αυτού μοιράζονται έναν θηρευτή.  Ο ανταγωνισμός μεταξύ μελών του ίδιου είδους είναι γνωστός ως ενδο-ειδικός ανταγωνισμός, ενώ ο ανταγωνισμός μεταξύ ατόμων διαφορετικών ειδών είναι γνωστός ως δια-ειδικός ανταγωνισμός .

Σύμφωνα με την αρχή του ανταγωνιστικού αποκλεισμού, τα είδη που δεν μπορούν να ανταγωνίζονται για πόρους πρέπει είτε να προσαρμοστούν είτε να εξαφανιστούν, αν και ο ανταγωνιστικός αποκλεισμός σπάνια συναντάται στα φυσικά οικοσυστήματα.  Σύμφωνα με την εξελικτική θεωρία, ο ανταγωνισμός εντός και μεταξύ των ειδών για πόρους είναι σημαντικός στη φυσική επιλογή.

Παραπομπές
Μαξ Σατς-Άνιν

O Μαξ Ούριεβιτς Σατς-Άνιν (, , 22 Ιουνίου 1885, Γιαουνελγκάβα, Λετονία - 10 Ιανουαρίου 1975, Ρίγα, Λετονική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Σοβιετικός και Λετονός καθηγητής νομικής, εξέχουσα προσωπικότητα του εβραϊκού εργατικού κινήματος και του πολιτισμού, δημοσιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και παιδαγωγός. Συνολικά δημοσίευσε περίπου 300 έργα για τη νομολογία, την κοινωνιολογία, την κοινωνική ιστορία, τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την κριτική του θεάτρου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1885 στην οικογένεια του Εβραίου φαρμακοποιού Ούρι Σατς.

Μετά την αποφοίτησή του από το κλασικό γυμνάσιο Γιελγκάβα το 1905, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, αλλά το 1906 εκδιώχθηκε για επαναστατικές δραστηριότητες από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, αποφοιτώντας το 1908 με διδακτορικό στη Νομική. Έζησε στη Γενεύη, το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Βιέννη, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Η διατριβή του για το δίκαιο των λαών δημοσιεύτηκε στη Ρίγα το 1910 με το ψευδώνυμο Μαξίμ Άνιν. Μετά τη λήξη της θητείας της διοικητικής εξορίας, επέστρεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1911. Για να μπορέσει να εργαστεί ως δικηγόρος, έδωσε εξετάσεις και υπερασπίστηκε ξανά τη διατριβή του.

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Ρωσία, στα τέλη του 1919, επέστρεψε στη Λετονία, οργάνωσε μια μαρξιστική λέσχη και τον εκδοτικό οίκο βιβλίων "Αρμπέτερ-Χέιμ", ως κάλυψη για τις αντικυβερνητικές δραστηριότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Λετονίας. Δημοσίευσε φυλλάδια στα Γίντις για διάφορα οικονομικά και κοινωνιολογικά θέματα.

Το 1928 έχασε την όρασή του.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατάληψη της Λετονίας το 1940, οργάνωσε την κομμουνιστική εφημερίδα "Καμφ" και το περιοδικό "Ουφμπόι". Μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στη Λετονία, κατέφυγε στη Ρωσία και το Καζακστάν, όπου διετέλεσε καθηγητής νομικής στα πανεπιστήμια της Μόσχας και της Αλμά-Ατά. Μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε στη Λετονία. Συνελήφθη στις 18 Φεβρουαρίου 1953, μαζί με τη σύζυγό του, αλλά αποφυλακίστηκε στις 25 Απριλίου του ίδιου έτους.

Πέθανε στη Ρίγα στις 10 Ιανουαρίου 1975. Τάφηκε στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Σμέρλι.

Οικογένεια 
Σύζυγος του ήταν η Φαΐνα Σαμόιλοβνα Ροζενμπέργκ (1 Μαΐου 1898 - 16 Μαρτίου 1984).

Κόρη του ήταν η Λετονή πολιτικός, δικηγόρος και συγγραφέας Ρούτα Μάξοβνα Σατς-Μαριάς (1927-2016).

Παραπομπές
Κήπος του Αλκίνοου

Ο Κήπος του Αλκίνοου ήταν ένας από τους ελληνικούς κήπους που άσκησαν επιρροές τον σχεδιασμό των μεσογειακών κήπων μέχρι το τέλος της κλασικής εποχής. Οι ποιμενικοί ποιητές, και αργότερα ο Βιργίλιος και ο Οράτιος, περιέγραψαν τον κήπο σαν ένα μοναδικό κόσμημα αισθητικής και άφθονης γονιμότητας . 

Οι μελετητές συνέκριναν τον κήπο του Αλκίνοου και το νησί της Καλυψώς . και τα δύο είναι ευχάριστα μέρη με φρέσκες πηγές και οπωροφόρα δένδρα.  Σημειώνονται ορισμένες διαφορές. Ο κήπος της Καλυψώς είναι καταπράσινος και προικισμένος με υπερφυσική αισθητική ομορφιά, ενώ ο κήπος του Αλκίνοου είναι απλός και παραγωγικός. Και οι δύο έχουν αμπέλια, αλλά εκεί που τα αμπέλια της Καλυψώς είναι μεγάλα σε έκταση και με ασυγκόμιστα σταφύλια, τα αμπέλια του Αλκίνοου τα περιποιούνται οι άνδρες του. Τα δένδρα της Καλυψώς δεν καρποφορούν ενώ του Αλκίνοου είναι εξημερωμένα. Η Καλυψώ καλλιεργεί άγριες βιολέτες και βότανα, λαχανικά από την κουζίνα του Αλκίνοου ή χρήσιμα γαστρονομικά βότανα. Οι βρύσες του Αλκίνοου παρέχουν νερό στους κατοίκους της πόλης, ενώ οι αντίστοιχες της Καλυψώς ρέουν ελεύθερα κατά μήκος της φυσικής τους πορείας. Ο κήπος της δίνει ευχαρίστηση μόνο στους θεούς, ενώ του Αλκίνοου επενδύει στην φροντίδα των θνητών. 

Με βάση την περιγραφή του Ομήρου για τον Κήπο, γνωστή από την Οδύσσεια, η Ρόουζ Στάντις Νίκολς  συνέκρινε τους κήπους της Ομηρικής Εποχής με λαχανόκηπους, «που χαρακτηρίζονται από μια εξαιρετική απλότητα»: Και χωρίς την αυλή, κοντά στην πόρτα, είναι ένας μεγάλος κήπος με τέσσερα άροτρα, και ο φράχτης τρέχει γύρω από κάθε πλευρά. Και εκεί φυτρώνουν ψηλά δέντρα ανθισμένα, αχλαδιές και ροδιές, και μηλιές με λαμπερούς καρπούς, και γλυκά σύκα, και ελιές στην ανθοφορία τους. Οι καρποί αυτών των δέντρων ποτέ δεν χάνονται, ούτε αποτυγχάνουν, χειμώνα ή καλοκαίρι, αντέχουν όλο το χρόνο. Πάντα ο δυτικός άνεμος που φυσάει φέρνει μερικούς καρπούς και άλλους ωριμάζει. Αχλάδι επί αχλαδιού κυματίζει παλιό, και μήλο πάνω σε μήλο, ναι και συστάδα ωριμάζει πάνω σε συστάδα σταφύλι, και σύκο πάνω σε σύκο. Και εκεί έχει φυτέψει καρποφόρο αμπέλι. . . Αυτά ήταν τα υπέροχα δώρα των θεών στο παλάτι του Αλκίνοου..Και ο Τζον Μίλτον έγραψε στον Χαμένο Παράδεισο :Πλησίασε, και πολλές φορές περπάτησε
Από το πιο επιβλητικό κάλυμμα, κέδρος, πεύκο ή φοίνικας,
Τότε εύγλωττος και τολμηρός, τώρα κρυμμένος, νεύμα που φαίνεται
Ανάμεσα σε πυκνοϋφασμένες κληματαριές και λουλούδια
Σε κάθε όχθη, το χέρι της Εύας,
Πιο νόστιμο σημείο από εκείνα που ο κήπος προσποιείται
Ή του αναγεννημένου Άδωνη, ή του διάσημου
Αλκίνοος, οικοδεσπότης του γέρου γιού του Λαέρτη"

Παραπομπές 
Όμηρος
Ο Οδυσσέας στην Αυλή του Αλκίνοου

Ο Οδυσσέας στην αυλή του Αλκίνοου (1814-1816) του Φραντσέσκο Άγιετς

Ο Οδυσσέας στην Αυλή του Αλκίνοου είναι ένας ελαιογραφία σε καμβά του Φραντσέσκο Άγιετς, ζωγραφισμένος μεταξύ 1814 και 1816. Επί του παρόντος βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Καποντιμόντε στη Νάπολη. Η παραγγελία έγινε για τον Ζοακίμ Μυρά από τον υπουργό Εσωτερικών της Νάπολης Τζουζέπε Ζουρλό, με διαστάσεις, τιμή και θέμα που καθορίστηκαν από τον προστάτη και προστάτη του Άγιετς, Λεοπόλντο Τσικονιάρα, πρόεδρο της Ακαδημίας της Βενετίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες
 Ιστορία της τέχνης
Love Me Tender (ταινία)

Το love me tender είναι μια ταινία που δημιουργήθηκε το 1956 από τον Elvis Presley και το θέμα είναι ένα ζευγάρι που αγαπιούνται μεταξύ τους και μας δείχνει πως εξελίσσεται η ιστορία αυτού του ζευγαριού
Xουλούσι Ακάρ

Χουλούσι Ακάρ
ΜΠΑΜ FC

Π.α.ε συνοικισμός Κορινθίας ιδρύθηκε το έτος 2021 21 Δεκεμβρίου Αποτελειτε από 34 ανήλικους οι οποίοι έχουν σαν derby του συνοικισμού με την αϊ Γιάννα με τον συνοικισμό να υπερτερεί σε νίκες με 12-4 , κύπελλα 3-3 , πρωταθλήματα 2-0,και με τον συνοικισμό να έχει 5 τρόπαια ιδρυτές του είναι οι:ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΝΤΙΛΙΕΡΑΚΗΣ, ΑΛΈΞΑΝΔΡΟΣ ΛΟΥΚΆ Τεκα

ΒΑΛΤΑΔΏΡΟΣ, ΕΥΘΎΜΙΟΣ ΜΠΟΥΜΠΑΣ , ΝΟΕΛ QORRΙ , ΘΏΔΩΡΗ ΤΣΟΒΙΛΙ ΚΑΙ άλλους 2 ανώνυμους
Τζάκομο Ρασπαντόρι

Ο Τζάκομο Ρασπαντόρι (Giacomo Raspadori, 18 Φεβρουαρίου 2000) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Νάπολι, ως δανεικός από τη Σασουόλο, και την εθνική Ιταλίας.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνηε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Σασουόλο και το 2018 υπέγραψε με τον σύλλογο επαγγελματικό συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2022 παραχωρήθηκε δανεικός στη Νάπολι.

Στην εθνική ομάδα
Με την εθνική ομάδα της Ιταλίας έκανε το ντεμπούτο του τον Ιούνιο του 2021 σε φιλικό αγώνα με την Τσεχία. Ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Euro 2020, στο οποίο η Ιταλία κατέκτησε το τρόπαιο. Τον Ιούλιο του 2021 απονεμήθηκε σε αυτόν και σε όλη την ομάδα το Τάγμα της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Παραπομπές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο
Information Literacy

Στον 21ο αιώνα, οι δυνατότητες που δίνονται στο άτομο για συλλογή πληροφορίας είναι απεριόριστες. Μέσω των νέων τεχνολογιών το άτομο δύναται να βρει την πληροφορία που αναζητά στον ελάχιστο δυνατό χρόνο, με απουσία καταβολής ιδιαίτερης προσπάθειας και κόστους. Ωστόσο, η αξιολόγηση των εν λόγω πληροφοριών είναι ιδιαίτερα σημαντική και τα άτομα που διαχειρίζονται με σωστό τρόπο την διαχείρισή τους, κατέχουν μια νέα δεξιότητα, σημαντική για το μέλλον.
Πόσο σημαντικό είναι όμως να επιλέγεται κάθε φορά η σωστή πληροφορία και πώς μπορεί αυτή να αξιολογηθεί;

Όπως προαναφέρθηκε, η πληθώρα των πληροφοριών του διαδικτύου είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να προκαλέσει συχνά σύγχυση και αποπροσανατολισμό. Προκειμένου να αποφευχθεί η δυσλειτουργία της διαχείρισης της πληροφορίας το άτομο οφείλει πρωτίστως να έχει εμπεδώσει στον μέγιστο βαθμό το θέμα που του ζητείται να αναζητήσει και να έχει προβεί στην επίλυση των αποριών του για αυτό, προτού οδηγηθεί στην εύρεση του γεγονότος στον παγκόσμιο ιστό. Αφού ολοκληρωθεί το πρώτό βήμα, το άτομο οφείλει να είναι συγκεκριμένο στην χρήση των λέξεων που χρησιμοποιεί στην αναζήτηση, ώστε να περιορίσει τον όγκο των γεγονότων που θα του δοθεί και να ολοκληρώσει την συλλογή των γεγονότων. Προχωρώντας στο δεύτερο βήμα, το άτομο οφείλει να είναι σε θέση να αξιολογήσει και να χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα της αναζήτησής του στον βέλτιστο βαθμό. Η αξιολόγηση αυτή, μπορεί να εκπληρωθεί, εφόσον θα δοθεί βαρύτητα πρωτίστως στην αξιοπιστία του ατόμου από το οποίο πάρθηκε η γνώση, το οποίο μπορεί να αποτελεί ειδικό ή αυθεντία, ή ακόμα και να προέρχεται από έγκυρες και επιστημονικά ελεγμένες ιστοσελίδες . Στην συνέχεια, η χρήση της πληροφορίας αυτής και η παράθεσή της επαφίεται στην νοημοσύνη του ατόμου, στην ικανότητά του για σωστή και επιτυχημένη επικοινωνία του, στους κανόνες ηθικής του και στις δεξιότητες που κατέχει στον ανάλογο τομέα.

Βάσει της ειδικού , τα άτομα τα οποία έχουν την δεξιότητα να αξιολογούν, να χρησιμοποιούν και να μεταφέρουν πληροφορίες, θα αποτελούν τους σωτήρες στην εξεύρεση λύσεων και νέων δυνατοτήτων για το μέλλον του κόσμου. Όλοι οι νέοι οφείλουμε να καλλιεργήσουμε τις παραπάνω δυνατότητες, ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις στους εργασιακούς χώρους στους οποίους θα εργαστούμε αλλά και στα εν γένει καθημερινά μας περιβάλλοντα. Η εκπαίδευση οφείλει να στραφεί προς την καλλιέργεια της κρίσης των νέων και να τους προετοιμάσει για τις προκλήσεις του αύριο, το οποίο είναι στα χέρια τους.
Ρεζά Κολί Μιρζά Αφσάρ

Ο Ρεζά Κολί Μιρζά (1719 – 1749) από τη δυναστεία των Αφσαριδών ήταν ο πρώτος γιος τού κατακτητή Nαντέρ Σαχ.

Βιογραφία 
Όταν ο Nαντέρ τέθηκε υπό την υπηρεσία ενός Πέρση ευγενούς, που τον προσέλαβε ως αγγελιαφόρο, ο Nαντέρ σκότωσε τον βοηθό αγγελιαφόρο. Αν και η ομιλία του προς τον Πέρση βασιλιά σουλτάνο Χουσεΐν των Σαφαβιδών έπεισε τον βασιλιά να τον συγχωρήσει, όταν ο Ναντέρ επέστρεψε στον εργοδότη του, ο ευγενής θύμωσε και ο Ναντέρ υποψιάστηκε ότι θα προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Για να γίνει χειρότερο, ο Nαντέρ είχε ερωτευτεί την κόρη τού ευγενή και ήθελε να τη νυμφευτεί. Όταν ο ευγενής αρνήθηκε την πρόταση γάμου, ο Nαντέρ τον σκότωσε και έφυγε με την κόρη εκείνου στα βουνά, όπου γεννήθηκε ο Ρεζά Κολί Μιρζά. Ο Ρεζά, που ήταν το μοναδικό παιδί από τον πρώτο γάμο τού Ναντέρ, είχε ειδική θέση μεταξύ των γιων τού σάχη και τού δόθηκε ο τίτλος τού αντιβασιλιά, όταν ο Ναντέρ έφυγε από την Περσία σε μία στρατιωτική αποστολή, στην Ινδία των Μουγκάλ. Αποδείχθηκε ικανός διοικητής, που πλάι στον βετεράνο υποδιοικητή τού Nαντέρ Tαχμάσπ Χαν Τζαλαγιέρ, νίκησε τους στρατούς τού Ουζμπεκιστάν στα ανατολικά της αυτοκρατορίας, αν και ο Nαντέρ είχε διατάξει να σταματήσουν οι εχθροπραξίες. 

Μετά τη θριαμβευτική επιστροφή τού Nαντέρ από τις νίκες του στην Ινδία και την Κεντρική Ασία, αυτός και ο Ρεζά Κολί γίνονταν όλο και πιο καχύποπτοι ο ένας για τον άλλον, κάτι που δύσκολα βοηθήθηκε από την επιδείνωση της ψυχικής υγείας τού Nαντέρ. Μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας, τα πράγματα έφτασαν στην κορυφή και ο Nαντέρ φυλάκισε τον γιο του, κατηγορώντας τον ότι ήταν ο συνωμότης. Σε μία έκρηξη οργής, ο Nαντέρ διέταξε να βγάλουν τα μάτια τού Rεζά, αλλά όταν τού παρουσιάστηκε το οδυνηρό θέαμα των δύο αποσπασμένων ματιών τού γιου του, μετάνιωσε αμέσως για την πράξη του. 

Έχοντας χάσει τα μάτια του, ο Ρεζά έχασε και τη θέση του ως διάδοχος τού πατέρα του.  Αργότερα εκτελέστηκε από έναν από τους διαδόχους τού Nαντέρ, τον Aντίλ Σαχ, σε μία προσπάθεια να αφαιρέσει τυχόν αντίπαλους διεκδικητές τού θρόνου.

Δείτε επίσης 
 Γιόζεφ φον Σέμλιν

Βιβλιογραφικές αναφορές
Ναντέρ Μιρζά Αφσάρ

Ο Nαντέρ (ή Ναντίρ) Μιρζά από τη δυναστεία των Αφσαριδών, ήταν δισεγγονός τού Ναντέρ Σαχ, τού ιδρυτή της δυναστείας αυτής της Περσίας. Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σαχρόχ Σαχ, αυτοκράτορα τού Χορασάν.

Βιογραφία 
Το 1785, ο Σαχρόχ διόρισε τον Nαντίρ Μιρζά ως διάδοχο τού Χορασάν. Αυτός ο διορισμός δυσαρέστησε τον Nασρολάχ Μιρζά, που ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός τού Nαντίρ Μιρζά. Τα δύο αδέλφια είχαν λίγες ένοπλες συγκρούσεις και όταν ο Nαντίρ Μιρζά ηττήθηκε, κατέφυγε στο Tαμπάς. Ο Nασρολάχ Μιρζά απεβίωσε στο Mασάντ το 1787 και ο Nαντίρ Μιρζά αποκαταστάθηκε ως διάδοχος στο Χορασάν. Το 1796 ο Σαχρόχ και η δυναστεία του εκτοπίστηκαν από τον Αγκά Μοχάμαντ Χαν, ιδρυτή της δυναστείας των Κατζάρ. Ο Σαχρόχ βασανίστηκε και σκοτώθηκε και ο Κατζάρ Σαχ διόρισε κυβερνήτη έναν Κατζάρ για το Χορασάν.

Όταν ο Αγκά Μοχάμεντ Χαν απεβίωσε το 1797 και ο Φαθ Αλί Σαχ (ο ανιψιός του) κάθισε στον θρόνο της Περσίας, ο Ναντίρ Μιρζά διορίστηκε κυβερνήτης τού Χορασάν. Ωστόσο, ο Nαντίρ Μιρζά ήταν ένας φιλόδοξος άνθρωπος και ήθελε να ανακτήσει την ανεξαρτησία του, έτσι το 1802 επαναστάτησε εναντίον τού Κατζάρ Σαχ από την πρωτεύουσά του, Mασχάντ.

Η εξέγερσή του ήταν καταστροφή, καθώς οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Τεχεράνη, τυφλώθηκε και τού έκοψαν τη γλώσσα. Σκοτώθηκε με εντολή τού Φατ Αλί Σαχ τον Απρίλιο του 1803, μαζί με τους μεγαλύτερους γιους του: Αμπάς Μιρζά και Ιμπραήμ Μιρζά. Οι άλλοι τρεις γιοι του: Tαχμάσπ Μιρζά, Χαλίκ Βαρντί Μιρζά και Μαχμπούμπ Αλί Μιρζά τυφλώθηκαν με τις διαταγές τού Φαθ Αλί Σαχ. Ένας άλλος γιος, ο Iσμαΐλ Μιρζά, κατέφυγε στο Χαϊντεραμπάντ, στο Ντεκάν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τη βοήθεια τού σερ Τζον Μάλκολμ.

Πηγές
 Moχάμαντ Κανεϊί, History of Torbat-e-Heydariyeh, σελ. 103–104.

Βιβλιογραφικές αναφορές