Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1959

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1959 ήταν ο 4ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision.

Διεξήχθη στις 11 Μαρτίου 1959 στις Κάννες της Γαλλίας, καθώς η Γαλλία ήταν η νικήτρια του προηγούμενου διαγωνισμού, το 1958.. Το διαγωνισμό κέρδισε η Ολλανδία με το τραγούδι "Een beetje", το οποίο εκτελείται από την Τέντι Σόλτεν. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη για την Ολλανδία. Ο Ουίλι βαν Χέμερτ (Willy van Hemert) ήταν ο στιχουργός και του τραγουδιού "Net als toen", το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό του 1957. Ο βαν Χέμερτ ήταν το πρώτο πρόσωπο που κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision δύο φορές.

Τοποθεσία 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις Κάννες της Γαλλίας με το χώρο φιλοξενίας να είναι το αρχικό κτίριο του Παλατιού των Φεστιβάλ και των Συνεδριών, αφού η Γαλλία κέρδισε το δικαίωμα να φιλοξενήσει αυτή την έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision λόγω του ότι είχε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά με το τραγούδι "Dors, mon amour" του Αντρέ Κλαβώ. Οι Κάννες, μια πόλη που βρίσκεται στη Γαλλική Ριβιέρα, είναι ένας πολυάσχολος τουριστικός προορισμός και είναι γνωστός παγκοσμίως για τη διοργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, με το Παλάτι Φεστιβάλ και Συνεδρίων που φιλοξενεί επίσης το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Το αρχικό κτίριο χτίστηκε το 1949 και βρίσκεται στη λεωφόρο Promenade de la Croisette, στον σημερινό χώρο της JW Marriott Cannes.

Μορφή 
Ένας νέος κανόνας δημιουργήθηκε για αυτή τη Eurovision, διασφαλίζοντας ότι δεν επιτρέπονται επαγγελματίες εκδότες ή συνθέτες στις εθνικές επιτροπές. Η Ιταλία έδωσε ένα βαθμό στη Γαλλία, μηδέν βαθμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και επτά βαθμούς στην Ολλανδία, τοποθετώντας τους μόλις τρεις βαθμούς μπροστά από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα, η Γαλλία έδωσε μόνο τρεις πόντους στην Ιταλία και τέσσερις πόντους στην Ολλανδία, δίνοντάς τους ένα προβάδισμα πέντε βαθμών έναντι του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίοι ήταν μόνο ένας βαθμός μπροστά από τη Γαλλία, αφήνοντας την Ιταλία πίσω στην έκτη θέση, πίσω από τη Δανία, για εννέα βαθμούς. Κάτι που συνέβη φέτος, αλλά ποτέ ξανά, ήταν ότι πέρα από τη νικήτρια συμμετοχή έγινε και πάλι. Το δεύτερο και το τρίτο τραγούδι, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, είχαν τη δυνατότητα να τραγουδήσουν και πάλι στο τέλος της παράστασης, μαζί με τον τελικό νικητή, την Ολλανδία.

Συμμετέχουσες χώρες 
Το Λουξεμβούργο αρνήθηκε την συμμετοχή του και αποχώρησε για πρώτη φορά, το Ηνωμένο Βασίλειο επέστρεψε χάνοντας τον προηγούμενο διαγωνισμό (εμφανίστηκε στον πίνακα σκορ ώς "Grande Bretagne"-"Μεγάλη Βρετανία") και τερμάτισε στη δεύτερη θέση για πρώτη φορά. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει άλλες 15 δεύτερες θέσεις στην ιστορία του στη Eurovision. Για πρώτη φορά συμμετείχε το Μονακό, παρότι τερμάτισε στην τελευταία θέση.

Διευθυντές ορχηστρών 
Κάθε συμμετοχή είχε και έναν διευθυντή ορχήστρας που καθοδηγούσε την ορχήστρα. Οι παρακάτω διευθυντές ορχήστρας, καθοδήγησαν τις συμμετοχές της ανάλογης χώρας.
  –  Φρανκ Πουρσέλ
  – Κάι Μόρτενσεν
  – Γουίλιαμ Γκαλασίνι
  – Φρανκ Πουρσέλ
  – Ντολφ βαν ντερ Λίντεν
  – Φρανκ Πουρσέλ
  – Φρανκ Πουρσέλ
  – Φρανκ Πουρσέλ
  – Φρανκ Πουρσέλ
  – Έρικ Ρόμπινσον
  – Φράνσις Μπαΐ

Επιστροφές καλλιτεχνών 
Στον διαγωνισμό του 1959 έλαβαν ξανά μέρος η Μπίρτε Βίλκε από τη Δανία (έλαβε μέρος και στον διαγωνισμό του 1957) και ο Ιταλός Ντομένικο Μοντούνιο, ο οποίος είχε λάβει μέρος και στη Eurovision του 1958.

Παρουσίαση 
Τον διαγωνισμό του 1959 παρουσίασε η Ζακλίν Ζουμπέρ (29 Μαρτίου 1921 – 8 Ιανουαρίου 2005), γεννημένη ως Ζακλίν Ανέτ Εντίτ Πιέρ (Jacqueline Annette Édith Pierre). Η Ζουμπέρ ήταν, μαζί με την Αρλέτ Ακάρ, μια από τις πρώτες δύο παρουσιάστριες συνεχείας της τηλεόρασης, όταν η γαλλική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα. Ήταν επίσης παραγωγός και σκηνοθέτρια.

Αποτελέσματα

Πίνακας βαθμολογίας

Εκφωνητές και εκπρόσωποι χωρών 
Η κάθε χώρα μέσω του ραδιοτηλεοπτικού της φορέα έστειλε έναν σχολιαστή του διαγωνισμού στην γλώσσα της χώρας.

Εκφωνητές ψήφων 

  – Μπερτ Λέισεν (Bert Leysen)
  – Πιτ Μάρεϊ (Pete Murray)
  – Καρλ Μπρουκ (Karl Bruck)
  – Μπορίς Ακουαντρό (Boris Acquadro)
  – Ρόλαντ Άιγουορθ (Roland Eiworth)
  – TBC
  – Ζίμπε βαν ντερ Ζέε (Siebe van der Zee)
  – TBC
  – Έντσο Τορτόρα (Enzo Tortora)
  – Σβεντ Πέτερσεν (Svend Pedersen)
  – Μαριάν Λεσέν (Marianne Lecène)

Σχολιαστές 

  – Έλενα Γκέρχαρτ (Elena Gerhard)(ORF)
  – Νικ Μπαλ (Nic Bal) (NIR), Πολί Χέρεμαν (Paule Herreman)(INR)
  – Σέιρ Βόλμερ-Σέρενσεν (DR TV)
  – Κλοντ Νταρζέ (Claude Darget) (RTF)
  – Έλενα Γκέρχαρτ (Deutsches Fernsehen)
  – Μπιάνκα Μαρία Πιτσινίνο (Bianca Maria Piccinino) (Programma Nazionale)
  – Κλοντ Νταρζέ (Télé-Luxembourg)

  – Κλοντ Νταρζέ (Télé Monte Carlo)
  – Πιτ τε Νόιλ (Piet te Nuyl)  (NTS)
  – Γιαν Γκάμπριελσον) (Jan Gabrielsson (Sveriges Radio-TV, SR P1)
  – Τέοντορ Χάλερ (Theodor Haller) (TV DRS), Claude Darget (TSR)
  – Τομ Σλόουν (Tom Sloan)  (BBC Television Service), Πιτ Μάρεϊ (Pete Murray) (BBC Light Programme)

Πηγές 
 Γιουροβίζιον (Αγγλικά)
 Γιουροβίζιον ΤV (Αγγλικά)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision 

Λήμματα Επιχείρησης Eurovision τάξης Προς επέκταση