joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δάφνη (φυτό)

{{ταξινομοπλαίσιο
| κοινό_όνομα = Δάφνη
| εικόνα= Bay leaf pair443.jpg
|πλάτος_εικόνας = 270px
|βασίλειο = Φυτά (Plantae)
|συνομοταξία = Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
|ομοταξία = Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida)
|υφομοταξία= Μαγνολιίδες (Magnoliidae)
|τάξη = Δαφνώδη (Laurales)
|οικογένεια = Δαφνοειδή (Lauraceae)
|γένος = Δάφνη (Laurus)|διώνυμο= Δάφνη η ευγενής(Laurus nobilis)
|binomial_authority = L.
}}
Η δάφνη (επιστ.: δάφνη η ευγενής, laurus nobilis) είναι αρωματικό φυτό της οικογένειας των δαφνοειδών. Ανήκει στο γένος Δάφνη. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα. Δεν είναι γνωστή η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση φύλλων δάφνης. Μόνο από την Ελλάδα εξάγονται περί τους 200 τόνους ετησίως.

Περιγραφή 

Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα φύλλα του είναι εναλλασσόμενα,  ακέραια, λογχοειδή, βαθυπράσινα με μικρό μίσχο και με ελαφρά κυματοειδή μορφή. Η οσμή τους είναι αρωματική και η γεύση τους είναι λίγο πικρή.  Τα άνθη βγαίνουν τον Μάρτιο με Απρίλιο. Ο καρπός είναι δρύπη με σαρκώδες περικάρπιο και μεγάλο σπέρμα. Το χρώμα του είναι κυανόμαυρο ή μαύρο όταν ωριμάσει, έχει σχήμα ωοειδές και μέγεθος μικρής ελιάς. Από τους καρπούς παράγεται το δαφνέλαιο, που έχει μορφή αλοιφής και στη συνηθισμένη θερμοκρασία είναι πράσινο.

Πολλαπλασιασμός 
Το φυτό ευδοκιμεί σε ασβεστολιθικά και καλά αρδευόμενα εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπέρματα, τα οποία σπέρνονται σε σπορεία. Έπειτα από 3-4 μήνες τα φυτεύουν στο έδαφος και όταν αναπτυχθούν αρκετά τότε μεταφυτεύονται στην οριστική τους θέση. Εκτός αυτού, η δάφνη πολλαπλασιάζεται και με μοσχεύματα όπως και με παραφυάδες.

Χρήσεις 
Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως άρτυμα στη μαγειρική (νοστιμίζει φαγητά όπως τα όσπρια) και στη συσκευασία ξηρών καρπών, όπως σύκα ή σταφίδες. Το αιθέριο έλαιο που έχουν τα φύλλα και οι καρποί (δαφνέλαιο) χρησιμοποιείται για την παρασκευή εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων.  Ένα αραιό αφέψημα από αυτά χρησιμοποιείται ως παρασιτοκτόνο οργανισμών που παρασιτούν σε άλογα.

Ιστορικά στοιχεία 

Στην Ελλάδα η δάφνη ήταν γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία γι' αυτήν στον Όμηρο. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές οι θεραπευτικές της ιδιότητες. Αναφέρεται ότι η Πυθία του Μαντείου των Δελφών πριν δώσει τον χρησμό της μασούσε φύλλα δάφνης.

Βιβλιογραφία 
Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τ. 10, Φυτολογία, Εκδοτική Αθηνών, σελ. 95-96.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βότανα
Μεσογειακή χλωρίδα
Μακία_βλάστηση
Δαφνοειδή
Αρωματικά φυτά
Θάμνοι
Δρύπες
Φωτεινότητα

Στην Οπτική με τον όρο φωτεινότητα χαρακτηρίζεται το ποσό φωτεινής ενέργειας που πέφτει πάνω σε μια μοναδιαία επιφάνεια, (που έχει δηλαδή εκληφθεί ως μονάδα μέτρησης), ανά δευτερόλεπτο. Πρόκειται δηλαδή για φωτομετρικό μέγεθος που αναφέρεται σε μια φωτιζόμενη επιφάνεια και που ορίζεται ως ο λόγος της φωτεινής ροής που δέχεται αυτή ως προς το μέγεθός της.

Η φωτεινότητα ή φωτισμός των επιφανειών, που φωτίζονται ομοιόμορφα, εξαρτάται από τρεις παράγοντες: Την ένταση της φωτεινής πηγής, την απόσταση της πηγής από την επιφάνεια και τον προσανατολισμό της επιφάνειας, ως προς τη διεύθυνση των φωτεινών ακτίνων που προσπίπτουν σ΄ αυτή.

Μονάδα μέτρησης φωτεινότητας (και εν προκειμένω του φωτισμού ως μέτρου) κατά συστήματα:
1.) Στο Διεθνές Σύστημα (SI) είναι το λουξ, διεθνές σύμβολο το lx, που ισούται με ένα λούμεν (lm) ανά τετραγωνικό μέτρο (1 lm/m2).
2.) Στο δε Μετρικό Σύστημα CGS είναι το φωτ, διεθνές σύμβολο ph, που αντιστοιχεί σε 1 λούμεν ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο (1 lm/cm2').

Προσοχή: Δεν θα πρέπει να συγχέεται η φωτεινότητα με τη λαμπρότητα φωτεινής πηγής που είναι τελείως διαφορετικό φωτομετρικό μέγεθος, η πρώτη αφορά το φωτισμό επιφάνειας, ενώ η δεύτερη ένταση φωτεινής πηγής. Επίσης η μονάδα μέτρησης ph (φωτ) με τη μονάδα pH (πε-χα).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φως
Δημήτρης Μαυρόπουλος

Ο Δημήτρης Μαυρόπουλος ( Βέροια 7  Μαρτίου 1959 ) είναι Έλληνας ηθοποιός. 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή «Σ. Μωυσείδη», από όπου και αποφοίτησε το 1978. Δουλεύει πολλά χρόνια στην τηλεόραση, ενώ παράλληλα έχει παίξει στον Κινηματογράφο, αλλά και στο Θέατρο. Στην πορεία του έχει συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς.  

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Οι δύο ορφανές ( 1992 ) ANT1 

Το 13ο Κιβώτιο ( 1992-1993 ) ANT1 

Αχ Ελένη ( 1993 ) MEGA 

Στη χώρα των φευγάτων ( 1993-1994 ) ANT1 

Στον αστερισμό της γραβάτας , Τμήμα Ηθών , Οι Αγνοημένοι ( 1994 )  ANT1 

Το δις εξαμαρτείν ( 1995 )  MEGA 

Μια ζωή για την Έλσα  , Οι Επαγγελματίες ( 1996)  ANT1 ,MEGA 

Βραδινές καμπάνες ( 1997 )  ΕΤ1 

Ο Μεγάλος Θυμός , Βίος Ανθόσπαρτος ( 1999 )  MEGA 

Και πάλι φίλοι ( 1999-2000 ) MEGA 

Το κλειδί ( 1999-2001 ) STAR 

Θα σε δω στο Πλοίο ( 2000) ALPHA 

Πρωτοσέλιδος μπελάς ( 2000-2001) ALPHA 

Νιρβάνα ( 2001-2002) ALPHA 

Είσαι το Ταίρι Μου , Βότκα πορτοκάλι ( 2002) MEGA , ANT1 

Λίστα γάμου ( 2003-2004) ΝΕΤ 

Ελλάς το μεγαλείο σου ( 2003-2005 ) ANT1 

Τα Μαχαιρώματα ( 2004) ANT1 

Χήρες Club (2004-2005) ALTER 

Έρωτας με επιδότηση Ο.Γ.Α (2005-2007) ALPHA 

Η ώρα η καλή , Safe Sex  (2006 ) MEGA 

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου , Φύγε εσύ έλα εσύ ( 2006-2007 ) ANT1 ,ALPHA 

Το Κόκκινο Δωμάτιο (2007) MEGA 

Ευτυχισμένοι Μαζί (2007-2009) MEGA 

Γοργόνες , Safe Sex  ( 2008 ) MEGA 

Παιδική Χαρά (2009) MEGA 

Η Πολυκατοικία (2010 ) MEGA 

Ο πόλεμος των άστρων (2011 ) ANT1 

Κλινική Περίπτωση (2012 ) MEGA 

Δια Ταύτα ,  Μοντέρνα Οικογένεια ( 2014 ) ALPHA ,MEGA 

Οι Συμμαθητές ( 2014-2016 ) ANT1 

Το σόι σου ( 2016 ) ALPHA 

La Pasta Pomilώri , Μην Ψαρώνεις ( 2018-2019 ) ΑΝΤ1 Κύπρου ,ANT1 

Έτερος Εγώ ( 2020 ) COSMOTE TV 

Η τούρτα της μαμάς ,Το Αύριο μας Ανήκει  ( 2021 ) ΕΡΤ1 ,MEGA 

Άγρια Γη  , Μαίρη Μαίρη Μαίρη  ( 2022 ) ΣΚΑΪ ,MEGA 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Άνθεια Έβρου

Η Άνθεια (παλαιότερη ονομασία Σαϊνάρ) είναι πεδινό χωριό το οποίο βρίσκεται ανατολικά της Αλεξανδρούπολης, ανάμεσα στους οικισμούς Αρίστηνο (Α.), Αγνάντια (ΒΔ.) και Λούτρο (Α.-ΒΑ.) ενώ στα νότια περνάει η ΕΟ Αλεξανδρούπολης - Κήπων και το Δέλτα του Έβρου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λουτρού. Το 1946 με το ΦΕΚ 103Α - 18/03/1946 ορίστηκε της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με το Αρίστηνο  αποτελούν την τοπική κοινότητα Ανθείας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.226  κατοίκους, ενώ ως οικισμός 781. Παλιότερα ήταν η έδρα του τέως Δήμου Τραϊανούπολης και σήμερα αποτελεί ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Η τοπική κοινότητα Ανθείας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 24,068 χμ² (2011). 

Στην Άνθεια λειτουργεί ο πολιτιστικός σύλλογος Σπάρτακος,που περιλαμβάνει τμήματα εκμάθησης παραδοσιακών χορών, πολεμικών τεχνών και βιβλιοθήκη.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Προσωπικότητες 
Μαρίνος Ουζουνίδης (ποδοσφαιριστής) (1968- ), Έλληνας ποδοφαιριστής και προπονητής.
Μαρίνος Ουζουνίδης (πολιτικός), Έλληνας πολιτικός.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Δήμος Αλεξανδρούπολης
Χωριά του νομού Έβρου
Μαίρη Ευαγγέλου

Η Μαίρη Ευαγγέλου (Αθήνα, 4 Δεκεμβρίου 1953-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Ήταν κόρη του Αποστόλη Ευαγγέλου και της Ανθούλας Νικολοπούλου. Σε μικρή ηλικία εμφανίστηκε σε διάφορες κινηματογραφικές ταινίες έχοντας το ρόλο του παιδιού. Την περίοδο 1974-1981 έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά Λούνα Παρκ του Γιάννη Δαλιανίδη.

Το 1979 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Νίκο Δαδινόπουλο, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο Λούνα Παρκ. Έχει ένα γιο, τον Άλκη (γενν. 1981), ο οποίος είναι σκηνοθέτης.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για τη Μαίρη Ευαγγέλου από την imdb
 https://web.archive.org/web/20080415092622/http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=12764&m=C14&aa=1

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Άγιες Παρασκιές Ηρακλείου

Οι Άγιες Παρασκιές (επίσημο: αι Άγιαι Παρασκιαί)  είναι χωριό  και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι χτισμένο σε πανοραμικό ύψωμα, επί της οδού προς Καστέλλι Πεδιάδος. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.  Στον οικισμό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και περιφερειακό ιατρείο.

Ονομασία 
Η ονομασία του οφείλεται στις πολλές εκκλησίες που υπήρξαν εκεί και ήταν αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή. 

Στο χωριό διασώζονται τα ερείπια πέντε ναών, που είναι αφιερωμένοι στην Αγία. Οι δυο από αυτούς βρίσκονται μέσα στις Άγιες Παρασκιές. Σημαντικοί ναοί είναι επίσης ο Άγιος Γεώργιος και η εκκλησία της Αγίας Ζώνης, με παλιές τοιχογραφίες.

Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία (αμπέλια, σταφίδες, ελιές).

Ιστορικά στοιχεία 
Στα τέλη του 16ου αιώνα το χωριό αναφέρεται ως Επάνω Άγιες Παρασκιές, με 171 κατοίκους και Κάτω Άγιες Παρασκιές, με 124 κατοίκους. Η γειτνίαση του χωριού με τη Μονή Αγκαράθου είχε ωφελιμότατη επίδραση στην πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων.

Εδώ γεννήθηκε ο Μητροπολίτης Κρήτης Μελέτιος Νικολετάκης (1790) και από το χώρο αυτό καταγόταν ο Μητροπολίτης Κρήτης Τιμόθεος. Το χωριό επίσης είναι γενέτειρα του ζωγράφου Στέφανου Νικολαΐδη, γνωστού για τις εικονογραφικές εργασίες του.

Αθλητισμός
Το Φίλαθλο Σωματείο Αγιών Παρασκιών «ο Κόροιβος» είναι ποδοσφαιρικό σωματείο και εκπροσωπεί το χωριό στο ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1960 και συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο ποδοσφαίρου του χωριού, το οποίο πληροί τις προδιαγραφές που ορίζει η Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και χρησιμοποιείται και από άλλες ομάδες του τοπικού πρωταθλήματος.

Κοινότητα Αγίων Παρασκιών 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αγίων Παρασκιών περιλαμβάνει και τον οικισμό Κελλιά. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 2,432 χμ² (2011).  Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιες Παρασκιές, οι (805)
 Κελλιά, τα (81)

Συνολικά η κοινότητα έχει 886 κατοίκους.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Ζηδιανάκη.

Κοινοτάρχες Αγίων Παρασκιών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίων Παρασκιών.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)

Βιβλιογραφία 
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άγιες Παρασκιές

Αγιες Παρασκιες
Αγιες Παρασκιες
Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Μενοικέας

Στην ελληνική μυθολογία το όνομα Μενοικέας ή Μενοικεύς έφεραν δύο πρόσωπα του Θηβαϊκού Κύκλου.

Ο αρχαιότερος Μενοικέας ήταν ο πατέρας του Κρέοντα και μνημονεύεται, όπως και ο γιος του, στην τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Ως πατέρας αυτού του Μενοικέως αναφέρεται ο Όκλασος και ως παππούς του ο Πενθέας.

Ο νεότερος Μενοικέας ήταν εγγονός του προηγούμενου και γιος του Κρέοντα. Ο ρόλος του στη μυθολογία ήταν σημαντικότερος από αυτόν του παππού του, καθώς θυσιάσθηκε με τη θέλησή του στον θεό του πολέμου Άρη για να σώσει τη Θήβα. Αυτό έγινε όταν πληροφορήθηκε σχετικό χρησμό του μάντη Τειρεσία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των «Επτά επί Θήβας». Μετά από αυτό, αλλά και μετά από τις καυχησιολογίες του Καπανέως, ο Δίας απεφάσισε την αποτυχία της εκστρατείας των «Επτά». Σύμφωνα με τον Παυσανία ο τάφος του Μενοικέως βρισκόταν κοντά στις Νηιστές Πύλες της Θήβας. Επάνω στο μνήμα του ήταν φυτεμένη μία ροδιά.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Θηβαϊκός κύκλος
Αλέξης Γκόλφης

Ο Αλέξης Γκόλφης (9 Μαρτίου 1948 – 5 Αυγούστου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό από το ρόλο του Μανωλιού στη σειρά "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλέξανδρος Γκολφινόπουλος και κατά την εφηβεία του υπήρξε θαυμάσιος παίχτης επιτραπέζιας αντισφαίρισης και έπαιζε σε ομάδα Α' κατηγορίας.

Πορεία ως ηθοποιός 
Έκανε τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, παίζοντας πολύ μικρούς ρόλους σε ταινίες του Θανάση Βέγγου, με το όνομα "Άλεξ Γκόλφης" στους τίτλους. Η μεγάλη του στιγμή ήταν στην τηλεόραση, όταν ο σκηνοθέτης Βασίλης Γεωργιάδης του ανέθεσε το ρόλο του Μανωλιού- Χριστού στη συγκλονιστική σειρά από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, το 1975-76. Εκτός από αυτή τη σειρά όμως, συμμετείχε και σε πολλές άλλες παραγωγές της ελληνικής τηλεόρασης που σημείωσαν τεράστια επιτυχία, όπως "Λόγω Τιμής" και "Η Απόδραση" (1996).

Τελευταία χρόνια και θάνατος 
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν πολύ δύσκολα και ο ηθοποιός έπαιρνε για χρόνια ουσίες. Ο Αλέξης Γκόλφης είχε παραδεχθεί ο ίδιος ότι ο κόσμος τον αναγνώριζε συχνά στο δρόμο τον σταματούσε, βλέποντας στο πρόσωπό του εκείνο του Χριστού. Η τελευταία του εμφάνιση ήταν σε μεσημεριανή εκπομπή όπου μιλούσε, με αξιοπρέπεια, για το δράμα που ζούσε. Πέθανε το 2007 σε ηλικία 59 ετών, μόνος και αβοήθητος. Ο θάνατός του αποκαλύφθηκε έπειτα από δύο μήνες, στις 9 Οκτωβρίου 2007. Από τον Αύγουστο του 2007 ο Γκόλφης βρισκόταν στο νεκροτομείο και κανείς δεν τον είχε αναζητήσει. Μόλις το μεσημέρι της 9ης Οκτωβρίου αποκαλύφθηκε ότι ο άτυχος ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή στα μέσα Αυγούστου. Ζούσε, άστεγος και ρακοσυλλέκτης, στην πλατεία Κολιάτσου. Τα τελευταία δέκα χρόνια ζούσε σε ένα άθλιο σπίτι στα Πατήσια .

Σύμφωνα με πληροφορίες του Στέφανου Χίου –ο οποίος επιμελήθηκε άρθρο στην εφημερίδα "Εσπρέσο"- από κατοίκους της περιοχής, ο Αλέξης Γκόλφης «τον τελευταίο καιρό έπινε πολύ γυρνώντας σαν σκιά στους σκοτεινούς δρόμους». Όπως είπαν οι ίδιοι, ένιωσε αδιαθεσία, μεταφέρθηκε ημιλιπόθυμος στον Ερυθρό Σταυρό και λίγη ώρα αργότερα κατέληξε από οξύ καρδιακό επεισόδιο.

Η ΕΡΤ, τιμώντας την προσφορά του καλλιτέχνη και παλαιού συνεργάτη της, αποφάσισε να γίνει η κηδεία του με δαπάνη της. Η ταφή έγινε στις 11 Οκτωβρίου 2007 από το Νεκροταφείο Ζωγράφου.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Παραπομπές

Πηγές
 Φιλμογραφία του ηθοποιού
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις Ρίζες" - Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 
 90lepta.com

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άγιος Κύριλλος Ηρακλείου

Ο Άγιος Κύριλλος είναι χωριό  και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων. 

Στον Άγιο Κύριλλο υπάρχει Δημοτικό Σχολείο. Τα κυριότερα προϊόντα είναι το λάδι, τα πρώιμα κηπευτικά και τα κτηνοτροφικά φυτά.  Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο κύριος ναός του χωριού, αφιερωμένος στον Άγιο Κύριλλο, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, κτίστηκε στα ερείπια παλαιότερου ναού, όπως και ο μικρός ναός του Αγίου Θεοδώρου που έχει τοιχογραφίες.

Κοινότητα Αγίου Κυρίλλου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καλαμαύκας περιλαμβάνει και τον παραθαλάσσιο οικισμό Γερόκαμπος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Κύριλλος, ο (125)
 Γερόκαμπος, ο (39)

Η τοπική κοινότητα Αγίου Κυρίλλου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,993 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Κοινοτάρχες Αγίου Κυρίλλου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Κυρίλλου.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό είναι στενά συνδεδεμένο με τον Άγιο Κύριλλο, ο οποίος πιθανότατα μαρτύρησε εκεί το 299 και από αυτό το γεγονός έλαβε το όνομά του. Μάλιστα ο Άγιος ήταν και Επίσκοπος Γορτύνης και σύμφωνα με τον Δετοράκη (βλ. Βιβλιογραφία) το μαρτύριο του Κυρίλλου ήταν το 304 και όχι το 299 καθώς την τελευταία χρονιά δεν είχε ακόμα κηρυχθεί ο διωγμός του Διοκλητιανού. Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει ότι ετάφη σε οχυρό και τραχύτατο μέρος, που ονομαζόταν Ράξος και οδηγήθηκε στο μαρτύριο με άμαξα που την έσυραν βόδια του οργώματος. Ο Άγιος Κύριλλος αναφέρεται ότι χειροτονήθηκε Επίσκοπος της πόλης σε ηλικία 68 ετών και διακρίθηκε για τις πράξεις και την πίστη του. Στον ίδιο χώρο ενταφιάστηκε και ο επίσκοπος Γορτύνης Ευμένιος. Το 1583 το χωριό αναγράφεται με τη λατινική ονομασία S. Chirlo, με 39 κατοίκους.

Ανασκαφές
Νότια του χωριού, στην περιοχή των Αστερουσίων, ανασκάφηκε θολωτός τάφος που ανάγεται στα τέλη των προϊστορικών χρόνων (πρωτομινωική ΙΙ/μεσομινωική Ι). Ο τάφος βρέθηκε συλημένος αλλά απέδωσε ενδιαφέροντα ευρήματα (ανδρικό ειδώλιο, λίθινα αγγεία και κεραμικά, σφραγίδες, χάνδρες περιδεραίων, κ.α.). Νοτιοανατολικά του τάφου επισημάνθηκε πρωτομινωικός οικισμός, ενώ βόρεια βρέθηκε σπήλαιο με ενδιαφέρουσα κεραμική από τους ίδιους χρόνους (Κρητικά Χρονικά, 1969, 21:533).

Βιβλιογραφία 
Δετοράκης Θεοχάρης, Οι Άγιοι της πρώτης βυζαντινής περιόδου της Κρήτης και η σχετική προς αυτούς φιλολογία, διατριβή επί δικτατορία, Αθήναι 1970.
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.
Μητροπολίτου Τιμόθεου, Επτά ματιές από τη Φαιστό, Μοίρες 1970, σελ. 80.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Αγιος Κυριλλος
Αγιος Κυριλλος
Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή; (βιβλίο)

Το Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή; είναι ένα βιβλίο 224 σελίδων που εκδίδεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Κυκλοφόρησε το 2005 και αποτελεί βοήθημα μελέτης της Αγίας Γραφής. Ως το 2013 περισσότερα από 214 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν παραχθεί σε 250 γλώσσες.

Ορισμένοι τίτλοι κεφαλαίων είναι οι εξής:
 «Ποια είναι η αλήθεια για τον Θεό»
 «Η Αγία Γραφή—ένα βιβλίο από τον Θεό»
 «Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού για τη γη;»
 «Πού είναι οι νεκροί;»
 «Τι είναι η Βασιλεία του Θεού;»
 «Ζούμε στις "τελευταίες ημέρες";»
 «Γιατί επιτρέπει ο Θεός τα παθήματα;»
 «Πώς να κάνετε την οικογενειακή σας ζωή ευτυχισμένη»

Ο συμβολισμός που χρησιμοποιείται διεθνώς για αναφορές στο βιβλίο είναι bh.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο από την επίσημη ιστοσελίδα των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Υποσημειώσεις

Πηγές
 Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή; (διαδικτυακή έκδοση).

Εκδόσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά

en:What Does the Bible Really Teach?
BitTorrent

Το BitTorrent είναι ένα πρωτόκολλο μεταφοράς δεδομένων μέσω του διαδικτύου. Προσφέρει μια αξιόπιστη λύση για τη μεταφορά πολύ μεγάλων αρχείων, όπως για παράδειγμα τα αρχεία ήχου ή βίντεο, μετατρέποντας τον υπολογιστή κάθε χρήστη σε σημείο αναδιανομής.

Με βάση αυτό το πρωτόκολλο, ο διανομέας ή κάτοχος του αρχείου, αντί να το διανέμει σε κάθε αιτητή ξεχωριστά, το αποστέλλει σε έναν, ο οποίος με τη σειρά του το αναδιανέμει σε άλλους αιτητές. Οι αιτητές διαμοιράζονται μεταξύ τους κομμάτια του αρχείου, τα οποία είναι μικρότερα σε μέγεθος από το αρχικό αρχείο, μέχρις ότου όλοι τους να ολοκληρώσουν τη λήψη του. Με αυτήν την τεχνική, καθίσταται δυνατή η μεταφορά τεράστιου όγκου δεδομένων μέσω του διαδικτύου αξιοποιώντας την τεχνολογία Peer-to-peer (P2P) και χωρίς να είναι απαραίτητη η χρήση κεντρικών εξυπηρετητών (servers). Επιπλέον, από την στιγμή που κάθε αιτητής κατεβάζει κομμάτια αρχείων από πολλούς διαμοιραστές ταυτόχρονα, είναι δυνατόν να επιτευχθούν υψηλές ταχύτητες λήψης.

Το BitTorrent γράφτηκε από τον προγραμματιστή Μπραμ Κόχεν (Bram Cohen) στην γλώσσα προγραμματισμού Python και έγινε διαθέσιμο το 2001.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τί είναι τα torrents; Εισαγωγή στο πρωτόκολλο BitTorrent
 Επίσημη ιστοσελίδα του πρωτοκόλλου Bittorrent 
 Torrent μηχανή αναζήτησης αρχείων 
 Τα καλύτερα 40 Torrent site του 2011  
 Best VPN for BitTorrent 

Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Κοινή χρήση αρχείων
Web 2.0
Μενεσθέας

Στην ελληνική μυθολογία ο Μενεσθέας (Μενεσθεύς < μένω + σθένος (δύναμη, αντοχή), "αυτός που έχει ακλόνητη αντοχή") ήταν ο αρχηγός των Αθηναίων στον Τρωικό Πόλεμο.

Ο Μενεσθέας ήταν γιος του Πετεού, καταγόταν από το βασιλικό γένος των Ερεχθειδών και υπήρξε ένας από τους πολλούς μνηστήρες της Ωραίας Ελένης. Την εποχή που ο Θησέας και ο φίλος του Πειρίθους είχαν κατέλθει στον Άδη για να αρπάξουν την Περσεφόνη, την οποία είχε ερωτευθεί ο Πειρίθους, ο Μενεσθέας σφετερίστηκε τη βασιλεία των Αθηνών από τον Θησέα με τη βοήθεια των Διοσκούρων. Μετά από χρόνια, ο Θησέας επέστρεψε από την αιχμαλωσία του στον Άδη και, επειδή βρήκε τους Αθηναίους εναντίον του, τους καταράστηκε, έφυγε από την Αθήνα και πήγε στη νήσο Σκύρο, όπου και δολοφονήθηκε. Ο Μενεσθεύς παρέμεινε λοιπόν στον θρόνο των Αθηνών μέχρι την εκστρατεία στην Τροία, όπου και ηγήθηκε των 50 πλοίων του αθηναϊκού εκστρατευτικού σώματος.

Στον Τρωικό Πόλεμο περιγράφεται ως ο «τακτικότατος των βασιλέων», «κοσμητής μάχης», εξαίρετος αρματηλάτης και «ταξίλοχος λαών» (στην Ιλιάδα, όπου αναφέρεται σε 4 διαφορετικές ραψωδίες: Β 552, Μ 331, Ν 195 και Ο 331). Στο τέλος της πολιορκίας, υπήρξε ένας από τους άνδρες που κρύφτηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο. Σύμφωνα ωστόσο με τη μία βασική εκδοχή, ο Μενεσθέας σκοτώθηκε στην Τροία, οπότε ο θρόνος των Αθηνών πέρασε στους νόμιμους κληρονόμους του, τους γιους του Θησέα Δημοφώντα και Ακάμαντα. Σύμφωνα με την άλλη βασική παράδοση, που είναι μεταγενέστερη, ο Μενεσθέας επέστρεψε στην Αθήνα και βασίλευσε και πάλι, καθώς υπεστήριξε τον Ορέστη ενώπιον του Αρείου Πάγου. Κατά την επιστροφή του στην Αθήνα εξάλλου, ίδρυσε την πόλη Ελαία στη Μικρά Ασία και σώζονται νομίσματα της πόλεως αυτής με την κεφαλή του και την επιγραφή «ΜΕΝΕΣΘΕΥΣ ΚΤΙΣΤΗΣ».

Αναφέρεται επίσης ότι ο Μενεσθέας βασίλευσε και στη Μήλο, μετά τον θάνατο του βασιλιά Πολυάνακτος. Ο Στράβων προσθέτει ότι ίδρυσε στη Σικελία το Σκυλλήτιο ή Σκυλάκιο. Ακόμα και στην Ισπανία αναφέρεται λιμένας και μαντείο «του Μενεσθέως». Στο όνομά του, τέλος, θυσίαζαν οι κάτοικοι των Γαδείρων.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 4068 Μενεσθεύς (4068 Menestheus), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό βασιλιά.

Πηγές
 Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 560
  

Μενεσθε
Μενεσθε
Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης
Θεόδωρος Τουρκοβασίλης

Ο Θεόδωρος Τουρκοβασίλης (Αλωνίσταινα Αρκαδίας, 17 Ιουλίου 1891 - Παλαιό Φάληρο, 3 Μαρτίου 1975) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός εθνικιστικών και ακροδεξιών πεποιθήσεων. Διατέλεσε βουλευτής, υπουργός, γερουσιαστής, αρχηγός πολιτικού κόμματος και διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Στην μακρόχρονη πολιτική του σταδιοδρομία συνεργάστηκε με διάφορους πολιτικούς ηγέτες, από τον Ιωάννη Μεταξά μέχρι τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1891 στην Αλωνίσταινα της Αρκαδίας. Ήταν απόγονος οικογένειας οπλαρχηγών της Επανάστασης του 1821, η οποία έφερε αρχικά το επώνυμο Δημητρακόπουλος. Σύμφωνα με τον γνωστό ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο, ο Βασίλειος Δημητρακόπουλος, οπλαρχηγός υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη συνήθιζε να τιμωρεί άγρια τους Έλληνες που συνεργάζονταν με τους Οθωμανούς, προκαλώντας το σχόλιο του Κολοκοτρώνη «Τούρκος είσαι ρε Βασίλη και τους τιμωρείς έτσι;», απ' όπου προέκυψε  το προσωνύμιο, μετέπειτα επώνυμο, Τουρκοβασίλης. 

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Θεόδωρος Τουρκοβασίλης επέστρεψε στη Τρίπολη (1914) όπου και άρχισε να δικηγορεί. Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας το 1920 με το Λαϊκό Κόμμα του Δημητρίου Γούναρη. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Μετά τις εκλογές του 1926 και την δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης, ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης και στις δύο κυβερνήσεις συνασπισμού που ακολούθησαν, έως το 1928. Το 1929 εκλέχθηκε γερουσιαστής Αρκαδίας, ενώ το 1933 ανέλαβε υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση συνασπισμού του Παναγή Τσαλδάρη. Επί κυβερνήσεως του Γ. Κονδύλη το 1935 ανέλαβε και πάλι υπουργός Παιδείας.

Στις 29 Αυγούστου του 1940 ο Ιωάννης Μεταξάς διέταξε τη σύλληψη και την εξορία του Θ. Τουρκοβασίλη, όταν διαπιστώθηκε η συμμετοχή του σε συνωμοτική κίνηση ανατροπής του καθεστώτος. Το 1943, επί κατοχικής κυβέρνησης του Ιωάννη Ράλλη, ανέλαβε την διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά ύστερα από τρεις μήνες συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε επί τετράμηνο. 

Μετά την απελευθέρωση, ίδρυσε το Κόμμα των Εθνικοφρόνων, ενώ στις εκλογές των ετών 1950 και 1951 συνεργαζόμενος με τον πρώην υπουργό του Μεταξά Κωνσταντίνο Μανιαδάκη δημιούργησαν την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη. Στις εκλογές του 1956, έλαβε μέρος ως αρχηγός του Κόμματος των Εθνικοφρόνων.

Το 1961 συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου (όπως και αρκετοί άλλοι αντικαραμανλικοί δεξιοί) και συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης Κέντρου, αλλά απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Αρκαδίας. 

Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1975, σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε την επομένη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, Αθήνα, τομ. 57ος, σελ. 425. 
 Φαίδων Βρανάς (επιμέλεια), Ιωάννης Μεταξάς. Το προσωπικό του ημερολόγιο, τομ. 4ος.

Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Αρκαδίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη
Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Τ
Νήσος των Φασιανών

Η νήσος των Φασιανών ή νήσος Κονφεράνς (Ile des Faisans ή Ile de la Conference) είναι μια μικρή ιστορική νήσος που βρίσκεται στον ΝΑ μυχό του Βισκαϊκού κόλπου παρά τα γαλλοϊσπανικά σύνορα και συγκεκριμένα ακριβώς απέναντι από τις εκβολές του ποταμού Μπιδασόα ανάμεσα στην ισπανική πόλη Ιρούν (στη Χώρα των Βάσκων) και της γαλλικής Αντά.

Στη νήσο αυτή από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο του 1659 έγιναν πολλές διασκέψεις μεταξύ του Μαζαρέν και του Λουί Μεντέθ ντε Άπο τελική κατάληξη των οποίων ήταν η υπογραφή της γνωστής Ειρήνης των Πυρηναίων στις 7 Νοεμβρίου του 1659.

 Για τους παραπάνω ιστορικούς λόγους σήμερα η νήσος των Φασιανών  για κάθε έξι μήνες εναλλάξ ανήκει στη Γαλλία και την Ισπανία.
Επίσης λόγω αυτού του γεγονότος απαγορεύται οποιοσδήποτε να πλησιάσει στο νησί με εξαίρεση την ημέρα της αλλαγής από την μία χώρα στην άλλη όπου στρατεύματα και από τις δύο χώρες 
παρευρίσκονται δίπλα στο μνημείο που υπάρχει στο νησί για την τελετή της αλλαγής της χώρας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Φασιανων
Φασιανων
Πίτερ Καρουάνα

Ο Πίτερ Καρουάνα (Peter Richard Caruana, 1956-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Γιβραλτάρ, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός από το 1996 ως τον Δεκέμβριο του 2011. Το κόμμα του επανεξελέγη στις εκλογές των ετών 2000, 2003 και 2007.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1956 και σπούδασε στο Γιβραλτάρ και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ίδιος έχει καταγωγή από τη Μάλτα.

Το κόμμα του οποίου ηγείται είναι εναντίον μεταφοράς της κυριαρχίας στην Ισπανία, αλλά υπέρ ενός διαλόγου χωρίς όρους. Τον Δεκέμβριο του 2004, κυρίως εξαιτίας των προσπαθειών του Καρουάνα, αναγνωρίστηκε η αρχή των τριμερών συνομιλιών. Έτσι αναγνωρίστηκε επίσημα η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ως ισότιμος εταίρος με τη Βρετανία και την Ισπανία.

Ο δημοφιλής πολιτικός βλέπει καλά μόνο από το ένα μάτι, όπως και ο συνάδελφός του, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας, Γκόρντον Μπράουν.

Στις γενικές εκλογές στις 11 Οκτωβρίου 2007 ο Καρουάνα πέτυχε να εκλεγεί για 4η θητεία, αυτή τη φορά όμως οριακά.

Μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 2011, τον Καρουάνα διαδέχθηκε στο αξίωμά του ο Φάμπιαν Πικάρντο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γραφείο του Επικεφαλής Υπουργού Πίτερ Καρουάνα 

Πολιτικοί του Γιβραλτάρ
Star Κεντρικής Ελλάδας

Το Star Κεντρικής Ελλάδας είναι ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι περιφερειακής εμβέλειας που εκπέμπει ψηφιακά στους νομούς Φθιώτιδας, Βοιωτίας, Φωκίδας, Εύβοιας και Ευρυτανίας. Ξεκίνησε να λειτουργεί το Μάρτιο του 1993 από τον Βασίλη Χειμωνίδη, παράλληλα με τον ραδιοφωνικό σταθμό Star FM 97.1. Εδρεύει στη Λαμία και το πρόγραμμά του είναι κυρίως ενημερωτικού χαρακτήρα.

Ο φορέας που διαχειρίζεται το ραδιοτηλεοπτικό σταθμό είναι η Star Α.Ε. - Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός Κεντρικής Ελλάδας η οποία συστάθηκε στις 21 Αυγούστου 1992. Από το 1995 έως το 2008, πρόεδρος ανέλαβε ο Βασίλης Χειμωνίδης ενώ το 2010 ανέλαβε την προεδρία η σύζυγος του εκλιπόντος επιχειρηματία. Κατά τα έτη 2000 και 2008, τροποποιήθηκε το καταστατικό, με επέκταση των δραστηριοτήτων.

Το 1998 και το 2000 αντίστοιχα, νομιμοποιήθηκε η λειτουργία του Star Κεντρικής Ελλάδας από το Υπουργείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (6428/Ε/20.3.1998 για το κανάλι και 10073/Ε/20.4.2000 για το ραδιόφωνο).

Εκπρόσωποι της επιχείρισης είναι η πρόεδρος Νικολίτσα Χειμωνίδου, ο αντιπρόεδρος Ιωάννης Αρναουτέλης και ο εντεταλμένος σύμβουλος και γενικός διευθυντής Γεώργιος Σιμόπουλος.

Star FM 97.1
Εκπέμπει στους 97.1 MHz από τον Προφήτη Ηλία της Λαμίας. Ο σταθμός είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει καθημερινές εκπομπές για διάφορα θέματα από την τοπική επικαιρότητα του νομού Φθιώτιδας και τις γύρω περιοχές. Από το 2013 συνεργάζεται με τον Alpha 98.9 για αναμετάδοση του προγράμματος στη Φθιώτιδα και παλαιότερα με τον Easy 97.2 (2003-2004 και 2007-2013) και τον Flash 96 (2004-2007).

Λογότυπα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Star Κεντρικής Ελλάδας

Επικοινωνίες στη Βοιωτία
Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί περιφερειακής εμβέλειας (Στερεά Ελλάδα)
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993
Τομή Ντέντεκιντ

Στα μαθηματικά, τομή Ντέντεκιντ (Dedekind) από το όνομα του Γερμανού μαθηματικού Ρίχαρντ Ντέντεκιντ, είναι ένα υποσύνολο Τ των ρητών αριθμών με τις εξής ιδιότητες:

, 
αν ,  και , τότε 
αν , τότε υπάρχει  τέτοιο ώστε 

Η ιδέα αυτή των τομών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδειχθεί η πληρότητα του συνόλου των πραγματικών αριθμών χωρίς το αξίωμα της επιλογής. Όλοι οι ρητοί αριθμοί περιγράφονται από μια τομή αλλά μπορούν να βρεθούν τομές οι οποίες δεν αντιστοιχούν σε κανένα ρητό αριθμό. Αυτές οι τομές ορίζουμε να είναι οι άρρητοι αριθμοί. Έτσι η έννοια της τομής προσφέρει ένα τρόπο κατασκευής των πραγματικών αριθμών από το σύνολο των ρητών, αν δεχθούμε ότι το σύνολο των πραγματικών αριθμών είναι το σύνολο όλων των δυνατών τομών.

Ρητοί αριθμοί
Θεωρία διάταξης
Ρούντολφ Όικεν

Ο Ρούντολφ Κρίστοφ Όικεν (Rudolf Christoph Eucken, 5 Ιανουαρίου 1846 - 15 Σεπτεμβρίου 1926) ήταν Γερμανός φιλόσοφος και Νομπελίστας Λογοτεχνίας του 1908.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άουριχ, στο Αννόβερο της Γερμανίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1871, αφού είχε εργαστεί πέντε χρόνια ως δάσκαλος σε σχολείο, ορίστηκε Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην Ελβετία. Έμεινε εκεί μέχρι το 1874 όταν και διορίστηκε σε παρόμοια θέση στο πανεπιστήμιο της Ιένας στη Γερμανία. Εκεί παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1920. Από το 1913-1914 εκτέλεσε καθήκοντα επισκέπτη λέκτορα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Παντρεύτηκε το 1882 και απέκτησε μία κόρη και δύο γιούς. Ο γιος του Βάλτερ Όικεν έγινε ιδρυτικό μέλος της νεοφιλελεύθερης σκέψης στην οικονομία. 

Ο Όικεν πέθανε στην Ιένα το 1926, σε ηλικία 80 ετών.

Φιλοσοφία
Η φιλοσοφία του περιστράφηκε γύρω από την ανθρώπινη εμπειρία, υποστηρίζοντας πως οι άνθρωποι έχουν ψυχή, και επομένως βρίσκονται στη διασταύρωση μεταξύ της φύσης και του πνεύματος. Πίστευε πως οι άνθρωποι πρέπει να ξεπεράσουν την μη-πνευματική φύση τους μέσω συνεχών προσπαθειών να επιτύχουν μια πνευματική ζωή. Αυτό το αποκαλούσε Ηθικό ακτιβισμό.

Έργα
Υπήρξε πολυγραφότατος. Στα έργα του συγκαταλέγονται τα:

 Die Methode der aristostelischen Forschung, 1872
 Geschichte und Kritik der Grundbegriffe der Gegenwart, 1878
 Geschichte der philosophischen Terminologie, 1879
 Die Lebensanschauungen der grossen Denker. Eine Entwicklungsgeschichte des Lebensproblems der Menschheit von Plato bis zur Gegenwart, 1890
 Der Kampf um einen geistigen Lebensinhalt, 1896
 Der Wahrheitsgehalt der Religion, 1901
 Grundlinien einer neuen Lebensanschauung, 1907
 Philosophie der Geschichte, 1907
 Geistige Strömungen der Gegenwart, 1908 (Les grands courants de la pensée contemporaine)
 Der Sinn und Wert des Lebens, 1908 (Le sens et la valeur de la vie)
 Geistesleben,1909
 Können wir noch Christen sein?, 1911
 Present-day Ethics in their Relation to the Spiritual Life, 1913
 Die Träger des deutschen Idealismus, 1915
 Die geistesgeschichtliche Bedeutung der Bibel, 1917
 Deutsche Freiheit. Ein Weckruf, 1919
 Der Sozialismus und seine Lebensgestaltung, 1920

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

https://web.archive.org/web/20071013041027/http://nobel-winners.com/Literature/rudolf_christoph.html

Γερμανοί φιλόσοφοι
Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Γερμανοί νομπελίστες
Διομήδης (Θράκης)

Ο Διομήδης, Έλληνας βασιλιάς της Θράκης, ήταν γίγαντας, γιος του Άρη και της Κυρήνης.
Έζησε στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας κυβερνώντας την πολεμοχαρή φυλή των Βιστόνων.
Ήταν γνωστός για τα τέσσερα ανθρωποφάγα άλογά του, που ο Ηρακλής αιχμαλώτισε και οδήγησε στον Ευρυσθέα προκειμένου να ολοκληρώσει τον όγδοο από τούς δώδεκα άθλους του.

Ο Διομήδης έγινε βορά των ίδιων του των αλόγων, αφού ο Ηρακλής, νικώντας πρώτα τον στρατό του Διομήδη, τον έριξε στα άλογά του να τον φάνε.

Παραπομπές 

Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Διάγραμμα φάσεων καθαρής ουσίας

Τα διαγράμματα φάσεων καθαρής ουσίας δείχνουν τις φάσεις μίας ουσίας (ενός στοιχείου ή μίας χημικής ένωσης) που είναι θερμοδυναμικά σταθερές υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης, γι' αυτό και αποκαλούνται επίσης διαγράμματα θερμοκρασίας–πίεσης. Η ουσία μπορεί να υπάρχει στην αέρια κατάσταση (μία φάση), στην υγρή (μία φάση) ή στην στερεά κατάσταση (σε μία ή περισσότερες φάσεις).

Χαρακτηριστικές καμπύλες και αμετάβλητα σημεία
Τα όρια μεταξύ δύο φάσεων δείχνουν τις συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας υπό τις οποίες δύο διαφορετικές φάσεις βρίσκονται σε ισορροπία και γι' αυτό αποκαλούνται καμπύλες ισορροπίας. 

Οι καμπύλες ισορροπίας υπακούουν στον νόμο Clausius–Clapeyron, σύμφωνα με τον οποίο η κλίση αυτών των καμπυλών, dP/dT, είναι ίση με το πηλίκο ΔΗ/(ΤΔV), όπου ΔΗ η διαφορά της γραμμομοριακής ενθαλπίας μεταξύ των δύο φάσεων, Τ η απόλυτη θερμοκρασία και ΔV η διαφορά του γραμμομοριακού όγκου μεταξύ των δύο φάσεων.

Το σημείο όπου τέμνονται οι τρεις καμπύλες ισορροπίας αέριο–υγρό, υγρό–στερεό και αέριο–στερεό αποκαλείται τριπλό σημείο. Στο τριπλό σημείο, οι τρεις καταστάσεις — αέρια, στερεά και υγρή — της ίδιας ουσίας βρίσκονται σε ισορροπία. Ο νόμος του Gibbs λέει οι βαθμοί ελευθερίας (F) ενός συστήματος εξαρτώνται από τον αριθμό των συστατικών (C) και τις φάσεις του συστήματος (P) που συνυπάρχουν σε ισορροπία: 

P + F = C + 2

Στο τριπλό σημείο, οι βαθμοί ελευθερίας είναι F = C + 2 – P = 1 + 2 – 3 = 0. Οπότε, το τριπλό σημείο αποτελεί αμετάβλητο σημείο της κάθε ουσίας, δηλ. χαρακτηριστική ιδιότητα της κάθε ουσίας.

Εφόσον ένα στοιχείο εμφανίζεται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, τότε οι αντίστοιχες στερεές φάσεις αποκαλούνται αλλοτροπικές μορφές του ίδιου στοιχείου. Για παράδειγμα, ο γραφίτης και το διαμάντι αποτελούν αλλοτροπικές μορφές του άνθρακα· ο μεν γραφίτης είναι σταθερός σε χαμηλές πιέσεις και σχηματίζει εξαγωνικούς κρυστάλλους,  το δε διαμάντι είναι σταθερό σε υψηλές πιέσεις σχηματίζει τετραεδρικούς κρυστάλλους. Παρομοίως, αλλοτροπικές μορφές παρατηρούνται σε πολλά στοιχεία, όπως στο θείο, που στερεοποιείται είτε ως άμορφο στερεό, είτε δημιουργώντας ορθορομβικούς (α-S), μονοκλινείς (β-S) ή τρικλινείς κρυστάλλους (γ-S). Ο σίδηρος επίσης στερεοποιείται είτε ως χωροκεντρωμένος κυβικός φερρίτης (α-Fe και δ-Fe) είτε ως εδροκεντρωμένος κυβικός ωστενίτης (γ-Fe).

Στην περίπτωση χημικών ενώσεων που στερεοποιούνται σε διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές, γίνεται λόγος για πολυμορφία και οι διάφορες κρυσταλλικές φάσεις της ίδιας ουσίας αποκαλούνται πολύμορφες φάσεις ή πολύμορφα. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του πυριτίου ή η πυριτία (SiO2) σχηματίζει μια σειρά από πολύμορφα, όπως χαλαζία α και χαλαζία β, τριδυμίτη, χριστοβαλίτη, κοεσίτη, κ.λπ., αναλόγως των συνθηκών κρυστάλλωσης.

Παραδείγματα

Σημείωση
Για βιβλιογραφικές παραπομπές και εξωτερικές συνδέσεις, βλ. λήμμα διάγραμμα φάσεων.

Κατάσταση της ύλης
Μεταλλουργία
Επιστήμη υλικών
Φασεων καθαρης ουσιας
Ψηλαλώνια Πάτρας

Τα Υψηλά Αλώνια ή Ψηλαλώνια, όπως είναι γνωστότερα, είναι ιστορική συνοικία της Πάτρας πλησίον του κέντρου της πόλης.

Το επίκεντρο της περιοχής είναι η Πλατεία Υψηλών Αλωνιών, μία από τις μεγαλύτερες πλατείες στην Ελλάδα. Αποτελεί το επίκεντρο των εκδηλώσεων των Ανθεστηρίων της Πρωτομαγιάς για την Πάτρα, ενώ πολλές εκδηλώσεις του φημισμένου Πατρινού Καρναβαλιού λαμβάνουν χώρα στην πλατεία αυτή. Ο ανδριάντας του Παλαιών Πατρών Γερμανού, πρωτεργάτη της Επανάστασης του 1821, στέκεται σε περίοπτη θέση στη δυτική πλευρά της πλατείας. Για ένα διάστημα η πλατεία Υψηλών Αλωνίων είχε μετονομαστεί σε Πλατεία «Μπενιζέλου Ρούφου».

Τα Ψηλαλώνια αποτελούσαν παλαιότερα την έδρα των εξοχικών κατοικιών των πλούσιων οικογενειών του εμπορίου της Πάτρας, ενώ ένα διάστημα υπήρξαν χώρος εκτελέσεων θανατοποινητών. Σήμερα είναι μια περιοχή πολύ πυκνοδομημένη και πυκνοκατοικημένη στους στενούς δρόμους γύρω από την πλατεία με έντονη ζωή και αρκετά κατάστημα. 

Η περιοχή συνορεύει στα ανατολικά με την συνοικία της Αγίας Αικατερίνης, στα όρια της βρίσκονται άλλες δύο πλατείες, η Πλατεία Ομονοίας και η Πλατεία Βουδ η οποία αποτελεί νότιο άκρο της, ενώ στα δυτικά της υψώνονται τα ρωμαϊκά Αναλημματικά Τείχη, που στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο λειτούργησαν και ως καταφύγια. Προς βορρά, τα Ψηλαλώνια θεωρείται πως οριοθετούνται από την Λεωφόρο Δημητρίου Γούναρη. 

Το 1899 στην περιοχή αγόρασε κτήμα και ο Γεώργιος Α΄ ενώ την ίδια εποχή στην πλατεία έφτιαξαν τα γυμναστήρια τους τα σωματεία ο Παναχαϊκός Γ.Σ. και η Γ.Ε. Πατρών, τα οποία αργότερα πέρασαν στην ιδιοκτησία της Παναχαϊκής. Το γυμναστήριο της ΓΕΠ πουλήθηκε και έγινε θερινό σινεμά (Ζενίθ) το οποίο λειτουργούσε μέχρι την δεκαετία του '90. 

Στα αξιοθέατα της πλατείας συγκαταλέγεται και το ηλιακό ρολόι, προσφορά του Κέντρου Εκπαιδεύσεως Τεχνικού σώματος, που τοποθετήθηκε στην πλατεία το 1953, καθώς και το Μέγαρο Γκολφινόπουλου. Ακόμη, νοτιοδυτικά της πλατείας υπάρχουν οι Σκάλες της Τριών Ναύαρχων και προτομή του Κωστή Παλαμά.

Στην συνοικία εδρεύει και ο σύλλογος Α.Ο.Ψηλαλώνια, με τμήματα σε διάφορα αθλήματα και ο οποίος αποτελεί από τους πρώτους που ίδρυσε τμήμα γυναικείου ποδοσφαίρου στην πόλη την δεκαετία του 1980.

Πηγές
 Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Υψηλά Αλώνια».

Βιβλιογραφία
 Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδ.), Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994.
 Νίκου Πολίτη, Ο Πατραϊκός αθλητισμός, Τόμος Α΄ & Β΄, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994 (τ. Α΄), 1997 (τ. Β΄).
 Νίκου Πολίτη, Πατρινολογήματα, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004. ISBN 960-8260-63-9.

Συνοικίες της Πάτρας
Πάτρα
Πλατείες
Μαντείο

Το μαντείο, κατά την κλασική αρχαιότητα, ήταν ο επίσημος, θρησκευτικού χαρακτήρα θεσμός σε συγκεκριμένο τόπο, που εμπνεόταν σοφές συμβουλές, έδινε χρησμούς, ή προέβλεπε το μέλλον ως ενδιάμεσος με τους θεούς. Τα μαντεία θεωρούνταν πύλες μέσω των οποίων οι θεοί απευθύνονταν άμεσα στους ανθρώπους και υπό αυτή την έννοια διέφεραν από τους μάντεις που ερμήνευαν τα σημάδια των θεών μέσα από παρατήρηση της συμπεριφοράς των πουλιών, των εντοσθίων των ζώων ή άλλες μεθόδους

Οι μάντεις  ήταν διερμηνείς των σημείων που δίνονταν από αυτούς. Οι Μάντεις χρησιμοποιούσαν πολλές μεθόδους για να αναλύσουν τη θέληση των θεών, όπως το διάβασμα των εντοσθίων διάφορων ζώων, το πέταγμα των πουλιών κ.α. Ήταν πιο πολλοί από τα μαντεία. Πολλές φορές ήταν περιπλανώμενοι, άλλες φορές (εάν ήταν φημισμένοι) καλούνταν για να γίνουν οι προσωπικοί μάντεις κάποιου υψηλόβαθμου στρατηγού, ή και βασιλιά.

Τοποθεσίες μαντείων στην Αρχαία Ελλάδα 

Τα κυριότερα μαντεία ήταν αφιερωμένα στον Δία ή τον Απόλλωνα. Το παλιότερο ελληνικό μαντείο ήταν του Δία στη Δωδώνη της Ηπείρου.
Σπουδαίο επίσης μαντείο για τους Έλληνες ήταν του Άμμωνα Δία στη Λιβύη. Όλα τα μαντεία του Δία όμως τα ξεπερνούσε το μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ήταν γνωστό από τους ομηρικούς χρόνους και στα τέλη του 6ου αιώνα κατακλύζονταν από προσφορές Ελλήνων και ξένων. Τους χρησμούς τους έδινε η ιέρεια Πυθία. Άλλα μαντεία του Απόλλωνα ήταν στα Δίδυμα της Μιλήτου, στην Κλάρο, στα Πάταρα της Λυκίας, στο Σπόδιο των Θηβών κ.ά. Σ' όλη την αρχαιότητα τα μαντεία επηρέαζαν το λαό στην καθημερινή του ζωή και τις πόλεις στις ιστορικές τους τύχες. Τον 7ο π.Χ. αιώνα υπήρχαν περίπου 100 μαντεία. Στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα όμως, με τα διδάγματα των σοφιστών και την ορθολογιστική κριτική, το κύρος των μαντείων άρχισε να κλονίζεται. Ο Θουκυδίδης πίστευε ότι η μαντική οφείλεται στην αμάθεια. Τον 4ο μ.Χ. αιώνα (έτος 362) καταγράφεται ο τελευταίος χρησμός του Μαντείου των Δελφών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live

Η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live είναι εφαρμογή διαχείρισης και διαμοιρασμού φωτογραφιών που διατίθεται ως μέρος του Windows Live της Microsoft. Είναι μια αναβαθμισμένη έκδοση της Συλλογής φωτογραφιών των Windows, μέρους των Windows Vista. Η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live, όμως, λειτουργεί και στα Windows XP, αλλά η έκδοση 64-bit των Vista δεν υποστηρίζεται προσωρινά. Η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live υποστηρίζει την προβολή εικόνων HD Photo στα Windows XP.

Η Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live προσφέρει τη δυνατότητα διαχείρισης, εισαγωγής ετικετών και αναζήτησης ψηφιακών φωτογραφιών. Επιπλέον, επιτρέπει το διαμοιρασμό φωτογραφιών με τη δημοσίευσή τους στα Windows Live Spaces. Σύμφωνα με τη Microsoft, ίσως να μπορέσει να δημοσιεύει φωτογραφίες και σε άλλες ιστοσελίδες διαμοιρασμού, όπως το Flickr, εάν μπορούν να χρησιμοποιούν κοινά πρωτόκολλα. Περιλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά της Συλλογής φωτογραφιών των Windows Vista και επιπλέον προσθέτει νέα χαρακτηριστικά συμπερίληψης ιστογράμματος χρωμάτων μιας εικόνας, προσθήκης πανοραμικής πινέζας και αυτόματης εισαγωγής ετικετών κατά την εισαγωγή των φωτογραφιών.

Το πρόγραμμα διατίθεται για λήψη ως δοκιμαστική έκδοση από το Windows Live Installer ως μέρος της οικογένειας προγραμμάτων του Windows Live 2.0.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Windows Live
Συλλογή φωτογραφιών των Windows

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πληροφορίες της Συλλογή φωτογραφιών του Windows Live
Ιστολόγιο φωτογραφιών και βίντεο της Microsoft - Το επόσημο ιστολόγιο της Συλλογής φωτογραφιών του Windows Live

Windows Live

bg:Windows Photo Gallery
de:Windows Fotogalerie
en:Windows Photo Gallery
es:Windows Photo Gallery
fr:Windows Live Photo Gallery
ja:Windows Live フォト ギャラリー
ko:윈도 사진 갤러리
ms:Windows Live Photo Gallery
nl:Windows Fotogalerie
pl:Galeria fotografii systemu Windows
pt:Windows Photo Gallery
ru:Фотоальбом Windows
sv:Windows Fotogalleri
vi:Windows Photo Gallery
zh:Windows相片圖庫
Σεμέλη

Η Σεμέλη ήταν μία από τις τέσσερις κόρες του Κάδμου, ιδρυτή και βασιλιά της Θήβας, και της Αρμονίας, κόρης της Αφροδίτης και του Άρη.Ήταν αδελφή του Πολύδωρου, γενάρχη των Λαβδακιδών, και της Αυτονόης, της Ινώς και της Αγαύης. Είναι γνωστή επίσης με το εναλλακτικό όνομα «Λυσιθέα».

Σύμφωνα με τη Μυθολογία 
Το όνομα «Σεμέλη» είναι φρυγικής προέλευσης και ανήκε σε θεότητα του κάτω κόσμου.

Ήταν μητέρα του Διόνυσου, ο οποίος ήταν ο καρπός του κρυφού γάμου της με τον Δία.

Όταν η Ήρα έμαθε ότι ο Δίας ήταν κρυφά παντρεμένος με τη Σεμέλη, οργίστηκε και έβαλε σκοπό να τη σκοτώσει. Μία μέρα εμφανίστηκε σε αυτήν με τη μορφή της παραμάνας της και δολερά την παρότρυνε να ζητήσει από το Δία να εμφανιστεί μπροστά της με τη θεϊκή του μορφή, όπως εμφανίζεται στην Ήρα. Όταν η Σεμέλη του το ζήτησε, αυτός απερίσκεπτα θέλοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία της, εμφανίστηκε ως θεός, προκαλώντας εκτυφλωτικό φως και κεραυνούς, οι οποίοι τη σκότωσαν. Επιπλέον, το παλάτι του πατέρα της τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο Δίας τότε, πικραμένος από τον άδικο χαμό της, πήρε τον αγέννητο ακόμα Διόνυσο από την κοιλιά της προσέχοντας να μην τον δει η Ήρα και τον έραψε στον μηρό του, για να τρέφεται από το αίμα του, ώσπου να γεννηθεί. Ο Δίας παρέδωσε το Διόνυσο, όταν γεννήθηκε, στην αδελφή της Σεμέλης την Ινώ, για να τον μεγαλώσει.Σύμφωνα με μία παραλλαγή του μύθου ο Δίας επέλεξε το νησί της Νάξου, για να αφήσει το παιδί του και να το μεγαλώσουν οι εγχώριες Νύμφες, η Φιλία, η Κορωνίδα και η Κλείδη. Σύμφωνα με το θρύλο υπήρχε άβατος ναός της Σεμέλης στον Κιθαιρώνα, όπου βρισκόταν και ο τάφος της. Στη Θήβα όμως επίσης θεωρούσαν ότι ο τάφος της ήταν στον ναό του Διόνυσου Λυσίου. Άβατο ήταν και το κεραυνοβολημένο δωμάτιό της στο παλάτι του Κάδμου.

Ο Διόνυσος, όταν πήρε τη θέση του ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου, έφερε τη μητέρα του από τον Άδη, η οποία μετά τη θεοποίησή της πήρε το όνομα Θυώνη.

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 86 Σεμέλη (86 Semele), που ανακαλύφθηκε το 1866, έλαβε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Γενεαλογικό δενδρο

Παραπομπές 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Θνητές γυναίκες του Δία
SIM

Κάθε κινητή μονάδα για να συνδεθεί με το δίκτυο GSM θα πρέπει απαραιτήτως να διαθέτει στο εσωτερικό της και μία κάρτα SIM (Subscriber Identity Module, μετάφραση: Μονάδα Ταυτότητας Συνδρομητή). Αυτή η κάρτα διατίθεται από τον παροχέα και αποτελεί την ταυτότητα για έναν συνδρομητή αφού περιλαμβάνει απαραίτητες πληροφορίες για αυτόν και για το δίκτυο του με το οποίο συνδέεται, καθώς και μια περιορισμένη ποσότητα μνήμης.

Από τη στιγμή που θα αφαιρεθεί από τη κινητή μονάδα, η κινητή μονάδα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πέραν από κλήσεις εκτάκτου ανάγκης (112).

Μια κάρτα SIM διαθέτει έναν μικροεπεξεργαστή, μια μνήμη ROM που χρησιμοποιείται για τις λειτουργίες του δικτύου (αναγνωριστικά, πιστοποίηση κτλ.) και μια μνήμη EPROM που την χρησιμοποιεί ο χρήστης για τα δικά του προσωπικά του δεδομένα.

Κινητή τηλεφωνία
Γερμανικές εφευρέσεις
Λόφοι Φλώρινας

Οι Λόφοι (παλαιότερη ονομασία Ζαπύρδανη   Σλαβομακεδονικά : Забрдени) είναι μια μικρή τοπική κοινότητα του Νομού Φλώρινας και ανήκει στο Δήμο Φλώρινας. Βρίσκεται βορειανατολικά της Φλώρινας και απέχει 18 χιλιόμετρα από αυτή, στον οδικό άξονα Φλώρινας-Θεσσαλονίκης. Έχει πληθυσμό 355 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2011, και υψόμετρο 720 μέτρων περίπου. Η κοινότητα ορίζεται βόρεια από την Τοπική Κοινότητα Μελίτης, βορειοανατολικά από την Τοπική Κοινότητα Κέλλας, ανατολικά από την Τοπική Κοινότητα Βεύης, νότια από την Τοπική κοινότητα Σιδηροδρομικού Σταθμού Βεύης και δυτικά από την Τοπική Κοινότητα Νεοχωρακίου.

Ιστορικά στοιχεία
Στο ύψωμα «Μίρις», που βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα ΝΑ του χωριού, πλάι στο σημερινό δρόμο Φλώρινας - Βεύης, έχει διαπιστωθεί, με βάση διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, η θέση ρωμαϊκού οικισμού.

Αθλητισμός 
Στο χωριό υπάρχει από το 1961 ο Α.Μ.Σ. Άρης Λόφων ο οποίος αγωνίζεται στην Ά κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φλώρινας ενώ παλαιότερα έχει συμμετάσχει στα πρωταθλήματα της ΄Δ εθνικής κατηγορίας.

Παραπομπές 
http://www.lithoksou.net/p/oikismoi-tis-florinas-poy-arxizoyn-apo-z

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο τόπος μου

Χωριά του νομού Φλώρινας
Δήμος Φλώρινας
Mr. Bean

Το Mr. Bean είναι βρετανική κωμική τηλεοπτική σειρά 15 ημίωρων επεισοδίων, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Ρόουαν Άτκινσον. Το σενάριο ήταν των Ρόουαν Άτκινσον, Ρόμπιν Ντρίσκολ, Ρίτσαρντ Κέρτις και Μπεν Έλτον. Το πρώτο επεισόδιο μεταδόθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1990 και το τελευταίο στις 31 Οκτωβρίου 1995.

Κατά τη διάρκεια της πενταετούς διάρκειάς της, η σειρά κέρδισε μεγάλο μέρος των Βρετανών και όχι μόνο τηλεθεατών, συμπεριλαμβανομένων 18,74 εκατομμυρίων για το επεισόδιο του 1992 The Trouble With Mr Bean, και ήταν ο αποδέκτης διάφορων διεθνών διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένου του Rose d'Or. Η σειρά έχει μεταδοθεί σε πάρα πολλές χώρες, έχει εμπνεύσει δύο ταινίες και μια σειρά κινουμένων σχεδίων.

Ο Ρόουαν Άτκινσον είναι χαρακτηριστικός στη σειρά αυτή για την εκφραστικότητά του και τις ευφυείς επινοήσεις αστείων. Σε κάποια επεισόδια συμπρωταγωνιστεί ένα πάνινο αρκουδάκι, ο Teddy, το οποίο ο Bean νομίζει ότι είναι ζωντανό.

Παραπομπές

Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Κωμικές τηλεοπτικές σειρές
ISO 3166-2:BG

Το ISO 3166-2:BG είναι ένα υποσύνολο του προτύπου ISO 3166-2 του οργανισμού ISO που ορίζει γεωκώδικες. Το ISO 3166-2:BG αφορά την Βουλγαρία.

Κάθε κωδικός αποτελείται από δύο μέρη: τον κωδικό ISO 3166-1 για την Βουλγαρία (BG) και ένα διψήφιο αλφαριθμητικό υποκωδικό ενωμένα με παύλα.

Γεωκώδικες
Βουλγαρία