joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπραγιόβιτσι

Το Μπραγιόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Γκρμπε

Το Γκρμπε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Αδόλφος δούκας του Κέιμπριτζ

Ο Αδόλφος (αγγλ. Adolphus, 24 Φεβρουαρίου 1774 - 8 Ιουλίου 1850) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν Δούκας του Κέιμπριτζ (1801-50). Έγινε Αντιβασιλέας του Αννοβέρου εκπροσωπώντας τους αδελφούς του Γεώργιο Δ΄ και Γουλιέλμο Δ΄.

Βιογραφία
Ο Αδόλφος Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και ήταν το δέκατο παιδί και έβδομος γιος του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας και της Καρλόττας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου.

Νεανική ζωή
Διδάχθηκε τα πρώτα μαθήματα με διδασκάλους στο σπίτι ως το 1786, που τον έστειλαν, μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Αύγουστο και Αύγουστο Φρειδερίκο, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.

Αντιβασιλιάς του Αννοβέρου
Υπηρέτησε ως Αντιβασιλέας του Αννοβέρου στο όνομα των αδελφών του Γεωργίου Δ΄ και Γουλιέλμου Δ΄ από το 1816. Το 1837 η ανιψιά του Βικτωρία του Κεντ έγινε βασίλισσα στη Βρετανία, δεν μπορούσε όμως να γίνει και στο Αννόβερο, στο οποίο επιτρεπόταν η διαδοχή μόνο σε άρρενες (Σαλικός νόμος). Τότε ο αδελφός του Ερνέστος Αύγουστος έγινε βασιλιάς εκεί και ο Αδόλφος επέστρεψε στη Βρετανία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1818 την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου της Έσσης-Κάσσελ, και είχε τέκνα:
 Γεώργιος 1819-1904, Δούκας του Κέιμπριτζ.
 Αυγούστα 1822-1916, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Μαρία Αδελαΐδα 1833-1897, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, Δούκα του Τεκ, του Οίκου της Βυρτεμβέργης. Το πρώτο τους παιδί ήταν η:
 Μαρία 1867-1953, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Οίκο των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γότα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 "Archival material relating to Prince Adolphus, Duke of Cambridge". UK National Archives.

Οίκος του Αννόβερου
Νίκος Παπαγγελόπουλος

Ο Νικόλας Παπαγγελόπουλος (γεννημένος στις 17 Νοεμβρίου 1988 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του Ολυμπιακού.

Σταδιοδρομία 
Ο Νικόλας Παπαγγελόπουλος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τον Α.Ο. Ξυλοκάστρου το 2002 και αγωνίστηκε κατά σειρά με τις ομάδες: Ε.Α. Πατρών (2003-04), Μακεδονικoύ (2004-05), Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2005-07), με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο το 2005 και το πρωτάθλημα του 2007 με τους άνδρες καθώς και το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων στη Ζάκυνθο το 2007. Την επόμενη χρονιά μετεγράφη στην ομάδα του Παναθηναϊκού με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο το 2008. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην ΑΕΚ (2008-09), στον Φοίνικα Σύρου (2011-12) με τον οποίο κατέκτησε το πρώτο League Cup Ελλάδος, ενώ τη διετία 2009-10 και 2010-11 πήγε για πρώτη φορά στην ομάδα του Α.Ο.Π. Κηφισιάς. Με την ομάδα της Κηφισιάς όπου και εδραιώθηκε στην Α1 εθνική κατηγορία και αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της για 8 σεζόν, έφτασε τρεις φορές στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας (2014, 2016, 2017). Αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) κατά την 19η αγωνιστική του πρωταθλήματος Volleyleague τον Μάρτιο του 2016. Το καλοκαίρι του 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ μέχρι και τον Δεκέμβριο. Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε για τρίτη φορά στην ομάδα της Κηφισιάς ενώ η επόμενη σεζόν τον βρήκε για πρώτη φορά στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ελβετία και την Biogas Volley Näfels στην οποία αγωνίστηκε για 2 σεζόν. Το καλοκαίρι του 2020, επέστρεψε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα για δέυτερη φορά στον Φοίνικα Σύρου όπου θα αγωνίζεται και τη σεζόν 2021-22. Τέλος,έχει αποτελέσει μέλος των εθνικών ομάδων σε όλα τα επίπεδα (Παίδων - Εφήβων - Ανδρών).

Τίτλοι και διακρίσεις 
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2007 (ΗΡΑΚΛΗΣ), φιναλίστ 2012 (ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΥΡΟΥ)
 2 Κύπελλα Ελλάδας: 2007 (Ηρακλής) 2008 (Π.Α.Ο)
 Φιναλίστ: 2014, 2016, 2017 (Α.Ο.Π.ΚΗΦΙΣΙΑΣ) - 1 League Cup 2012 (ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΥΡΟΥ)
 1 League Cup 2021 (ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΣΥΡΟΥ ΟΝΕΧ)

Πηγές
 Νικόλας Παπαγγελόπουλος
 Παίκτης του ΠΑΟΚ ο Νίκος Παπαγγελόπουλος
 Επέστρεψε στην Κηφισιά ο Παπαγγελόπουλος

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Θάνος Παπαδημητρίου (πετοσφαιριστής)

Ο Θάνος Παπαδημητρίου (γεννημένος στις 4 Αυγούστου του 1983) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο.

Καριέρα 
Ο Θάνος Παπαδημητρίου ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αρχέλαο Κατερίνης το 1994 και αγωνίστηκε κατά σειρά με τις ομάδες: Α.Ε. Κομοτηνής, Νίκη Αιγινίου, Απόλλων Καλαμαριάς, ΠΑΟΚ, Φοίνικα Σύρου, ΑΕΚ, Ηρακλή Θεσσαλονίκης, Ηρακλή Χαλκίδας και Παμβοχαϊκό. Την περίοδο 2017-2018 αγωνίστηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά κατακτώντας το κύπελλο.

Τίτλοι 
 1 Κύπελλο Ελλάδας:
2018

Πηγές 
Θάνος Παπαδημητρίου
Επιστροφή Παπαδημητρίου στον ΠΑΟΚ

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Ματίας Βάλκιερς

Ο Ματίας Βάλκιερς (Matthias Valkiers) είναι Βέλγος διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1990 και αγωνίζεται ως πασαδόρος.

Καριέρα 
Ο Ματίας Βάλκιερς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ομάδα της Λίντεμανς Άαλστ το 2009. Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στη Νόλικο Μαασέικ αγωνιζόμενος για τρία χρόνια, κατακτώντας το τρεμπλ το 2012. Το 2015 αγωνίστηκε στην τουρκική Παλαντόκεν Μπελεντιγεσί, το 2016 στην βελγική Μένεν, ενώ το 2017 μεταπήδησε στην ρουμάνικη Ζάλαου με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Το 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. κατακτώντας το κύπελλο. Τον Μάϊο του 2018 μετεγγράφη στην γαλλική Τουρκοίνγκ Λιλ.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Ματίας Βάλκιερς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα του Βελγίου όντας βασικό στέλεχος. Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Λιγκ του 2013 παίρνοντας μάλιστα τον τίτλο του καλύτερου πασαδόρου.

Τίτλοι και Διακρίσεις

Διεθνείς 
1  Ευρωπαϊκού Λιγκ:
2013

Συλλογικοί 
 1 Πρωτάθλημα Βελγίου:
2012
 1 Κύπελλο Βελγίου:
2012
 1 Λιγκ Καπ Βελγίου:
2012
 1 Πρωτάθλημα Ρουμανίας
2017
 1 Κύπελλο Ελλάδας:
2018

Πηγές 
 Matthias Valkiers
 Παίκτης του ΠΑΟΚ ο Βάλκιερς

Βέλγοι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Αύγουστος Φρειδερίκος του Σάσσεξ

Ο Αύγουστος Φρειδερίκος (γερμ. August Friedrich, 27 Ιανουαρίου 1773 - 21 Απριλίου 1843) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν Δούκας του Σάσσεξ.

Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος και το ένατο τέκνο του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκο του Μεκλεμβούργου.

Γεννήθηκε στα Ανάκτορο Μπάκιγχαμ του Λονδίνου. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέττινγκεν. Χαρακτηριζόταν από φιλελεύθερες ιδέες όπως η αναδιάρθρωση της Βουλής, η κατάργηση του δουλεμπορίου, η ελευθερία των Καθολικών και η αναίρεση φραγμών στα δικαιώματα των Εβραίων και των Άγγλων Διαμαρτυρομένων.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1793 μυστικά στη Ρώμη την Ωγκάστα Μάρρεϋ, κόρη του Τζον Μάρρευ, Κόμη του Ντάνμορ. Ξαναπαντρεύτηκαν οκτώ μήνες μετά, το ίδιο έτος, στο ναό του Αγίου Γεωργίου της περιοχής Ουέστμινστερ. Στα τέκνα τους έδωσαν το επώνυμο Έστε, κοινού προγόνου του ζεύγους:
 Αύγουστος Έστε 1794-1848.
 Αυγούστα Έμμα Έστε 1801-1866, παντρεύτηκε τον Τόμας Ουάιλντ, Βαρόνο του Τρούρο.

Ο πατέρας του το 1794 ακύρωσε το γάμο. Το 1830 απεβίωσε η Αυγούστα και ο Αύγουστος Φρειδερίκος έκανε το 1831 δεύτερο γάμο με την Σεσίλια Άντεργουντ Μπάγκιν, κόρη του Άρθουρ Γκορ, Κόμη του Άρραν· δεν απέκτησαν απογόνους. Η σύζυγός του έλαβε τον τίτλο της Δούκισσας του Ινβερνές.

Ήταν ο αγαπημένος θείος της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και την συνόδευσε στην εκκλησία στο γάμο της με τον Αλβέρτο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα το 1840. 

Πέθανε το 1843 σε ηλικία 70 ετών στα Ανάκτορα του Κένσινγκτον από ερυσίπελας. Σύμφωνα με τη διαθήκη του δεν κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Τάφηκε στο Κοιμητήριο Κένσαλ Γκρην του Λονδίνου.

Πηγές
 T. F. Henderson, 'Augustus Frederick, Prince, duke of Sussex (1773–1843)', rev. John Van der Kiste, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004

Οίκος του Αννόβερου
Αύγουστος Έστε

Ο Αύγουστος Έστε, αγγλ. August d'Este (13 Ιανουαρίου 1794 - 28 Δεκεμβρίου 1848) από τον Οίκο του Αννοβέρου ήταν εγγονός του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αυγούστου-Φρειδερίκου δούκα του Σάσσεξ και της Αυγούστας Μάρρεϋ, κόρης του Τζον Μάρρεϋ κόμη του Ντάνμορ.

Οι γονείς του παντρεύτηκαν μυστικά στο Χοτέλ Σαρμιέντο της Ρώμης στις 4 Απριλίου 1793 δίνοντας άλλα ονόματα. Οκτώ μήνες μετά, στις 5 Δεκεμβρίου 1793 ξαναπαντρεύτηκαν στο ναό του Αγ. Γεωργίου της πλατείας Αννοβέρου, στην περιοχή Ουεστμίνστερ, δίνοντας τα σωστά τους ονόματα αυτή τη φορά, αλλά πάλι χωρίς να αποκαλύψουν τις ταυτότητές τους. Σύμφωνα με την πράξη του 1772 νόμιμοι γάμοι (για τους απογόνους του Γεωργίου Β΄) ήταν εκείνοι, που γινόταν με την έγκριση του βασιλιά.

Στις 13 Ιανουαρίου 1794 γεννήθηκε το πρώτο τέκνο και ο γάμος αποκαλύφθηκε από τον βασιλιά, που τον ακύρωσε επίσημα· έτσι ο Αύγουστος θεωρείται νόθος. Του δόθηκε το όνομα ντ'Έστε, μια και οι δύο γονείς του ήταν απόγονοι του Οίκου αυτού. Το νεαρό αγόρι ακολούθησε τη Σχολή Χάρροου.

Το 1848 απεβίωσε στο Ράμσγκεϊτ του Κεντ.

Πηγές
 K. D. Reynolds, 'D'Este, Sir Augustus Frederick (1794–1848)', Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004

Οίκος του Αννόβερου
Η ΩΡΑ

Η Ώρα ήταν βραχύβια καθημερινή απογευματινινή εφημερίδα, η οποία κυκλοφόρησε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του 1956.

Κυκλοφορία - περιεχόμενο 
Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε στις 13 Φεβρουαρίου 1956, με διευθυντή τον Παναγιώτη Τζαννετάκη. Η εφημερίδα εκδόθηκε προς υποστήριξη του εκλογικού συνασπισμού της Δημοκρατικής Ένωσης, που έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956. Αυτοπροσδιοριζόταν ως «δημοκρατική» και φαίνεται να εντασσόταν στον χώρο της αριστεράς. Αναφέρεται, επίσης, ότι διευθυντής της εφημερίδας διετέλεσε και ο Γιάννης Λάμψας.

Δυο ημέρες μετά την έκδοση της εφημερίδας, δυο ανώτεροι αξιωματικοί υπέβαλαν μήνυση κατά του Παναγιώτη Τζαννετάκη, καθώς και κατά του Δημοκρατικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού (που συμμετείχε στον εκλογικό συνασπισμό) και του Γεωργίου Καρτάλη, σε απάντηση δημοσιεύματος ότι «ορισμένοι αξιωματικοί κινούνται για να επιβάλουν δικτατορία σε περίπτωση εκλογικής νίκης της Δημοκρατικής Ενώσεως»..

Η Ώρα διέκοψε την κυκλοφορία της στις 13 Δεκεμβρίου 1956, έχοντας εκδώσει 266 φύλλα. Φύλλα της εφημερίδας βρίσκονται στη Bιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων.

Παραπομπές

Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ο Μάγος (Φώουλς)

Ο Μάγος (1965) είναι ένα μεταμοντέρνο μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Τζων Φώουλς, που αφηγείται την ιστορία του Νίκολας Ερφ, ενός νεαρού Βρετανού που διδάσκει την αγγλική γλώσσα σε σχολείο ενός μικρού ελληνικού νησιού.

Το βιβλίο 
Ο Μάγος ήταν το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ο Τζων Φώουλς, αλλά το τρίτο που τελικά δημοσίευσε. Προηγήθηκαν ο Συλλέκτης (The Collector, 1963) και ο Άριστος (The Aristos, 1964). Η συγγραφή του ξεκίνησε στη δεκαετία του 1950, με τον αρχικό τίτλο «Το παιχνίδι των Θεών» (The Godgame). Βασίστηκε εν μέρει στις εμπειρίες του από τη διδασκαλία του ιδίου στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή των Σπετσών, όπου εργάστηκε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Το βιβλίο γνώρισε επιτυχία και αγαπήθηκε από κριτικούς και αναγνωστικό κοινό. Ο Φώουλς συνέχισε να το δουλεύει και στα 1977 προχώρησε σε μία αναθεωρημένη έκδοση του μυθιστορήματος.

Το 1968 ο Φώουλς διασκεύασε τον Μάγο για τον κινηματογράφο. Η ταινία κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά σε σκηνοθεσία του Guy Green και με πρωταγωνιστές τους Μάικλ Κέιν και Άντονι Κουίν, αλλά δεν άρεσε καθόλου στον Γούντι Άλλεν, ο οποίος όταν ρωτήθηκε τι θα άλλαζε στη ζωή του αν θα του δινόταν η ευκαιρία να ξαναζήσει, απάντησε: «Θα έκανα τα ίδια, εκτός από το να δω την ταινία Ο Μάγος!».

Στα 1999 το μυθιστόρημα περιλήφθηκε σε λίστα με τα «100 καλύτερα μυθιστορήματα της σύγχρονης λογοτεχνίας» (Modern Library 100 Best Novels), ενώ στα 2003 σε έρευνα του BBC (The Big Read) κατετάγη στην 67η θέση.

Υποσημειώσεις 

Μυθιστορήματα του Τζων Φώουλς
Μυθιστορήματα φαντασίας
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Άγιος Βασίλειος Βομβοκούς Αιτωλοακαρνανίας

Ο Άγιος Βασίλειος Βομβοκούς είναι οικισμός στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Μαζί με τη Βομβοκού, τη Λεύκα Βομβοκούς, τα Μάρμαρα και τη Μονή Αγίου Ιωάννου συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βομβοκούς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κάτοικους. Το χωριό βρίσκεται στη δυτική όχθη του χείμαρρου Σκα και βόρεια της Ναυπάκτου, σε απόσταση 10 χλμ. από αυτήν, ανάμεσα στα χωριά Σκάλα, Μάρμαρα και Λυγιά. Η τοπική ονομασία του είναι "Σκανταλόλακα" και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1991.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Δήμος Ναυπάκτου
Ελληνικός Στρατός (οργάνωση)

Ο Ελληνικός Στρατός (Ε.Σ.) ήταν βραχύβια αντάρτικη φιλοβασιλική οργάνωση που έδρασε το 1943 στην Πελοπόννησο.

Την άνοιξη του 1943 συγκροτήθηκαν μικρές ανταρτοομάδες του «Ελληνικού Στρατού», μιας οργάνωσης κατά πλειονότητα βασιλοφρόνων αξιωματικών, που αρχικά διακήρυξε την πολιτική της ανεξαρτησία, αλλά μετά την ανάπτυξη σχέσεων με αθηναϊκά και κυρίως τοπικά φιλοβασικά δίκτυα και κάποιες συμπλοκές με τον ιταλικό στρατό, απέκτησε τον Ιούλιο αντιεαμικό προσανατολισμό. 

Τον Αύγουστο ο Ε.Σ. ,ο οποίος προηγουμένως είχε συστήσει κοινό αρχηγείο με τον ΕΛΑΣ, ενεπλάκη σε σύγκρουση με τον δεύτερο. Υποστηρίζεται πως τα επιφανέστερα στελέχη του, Διονύσιος Παπαδόγγονας και Τηλέμαχος Βρεττάκος, επιδίωξαν τη συνεργασία με τον ιταλικό και το γερμανικό στρατό. Σύμφωνα με τον Φλάισερ, η καθυστέρηση της ενίσχυσής τους, είχε ως αποτέλεσμα την οριστική ήττα από τον ΕΛΑΣ και τη βίαιη διάλυση του Ε.Σ. τον Οκτώβριο, καθιστώντας έτσι το ΕΑΜ μοναδική αντιστασιακή πολιτική δύναμη στην Πελοπόννησο. Στον αντίποδα, ο Μάγερ υποστηρίζει πως παρά τον μεταπολεμικό ισχυρισμό Γερμανού αξιωματικού, δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία συνεργασίας Γερμανών και Βρεττάκου. Επιπλέον αναφέρει πως στις 16 Οκτωβρίου του 1943 καταγράφηκε αιφνιδιαστική επίθεση των γερμανικών δυνάμεων εναντίον των ανταρτών του Βρεττάκου στο Πυργάκι Αρκαδίας, στο οποίο βρίσκονταν ακόμη ένας καπετάνιος του ΕΛΑΣ και δύο Βρετανοί αξιωματικοί για συνομιλίες. Η συγκεκριμένη επίθεση προξένησε σημαντικές απώλειες στον Ε.Σ. και παραλίγο να οδηγήσει στην αιχμαλωσία των Βρετανών αξιωματικών.

Μετά τη διάλυση του Ε.Σ. τα μέλη του εντάχθηκαν στο ΕΑΜ, ιδιώτευσαν ή συμμετείχαν στα δωσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας.

Παραπομπές

Πηγές 

Ελληνικός Στρατός
Αντιστασιακά κινήματα
Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Γεώργιος του Κέιμπριτζ

Ο Γεώργιος (αγγλ. George, 26 Μαρτίου 1819 - 17 Μαρτίου 1904) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν Δούκας του Κέιμπριτζ.

Βιογραφία
Ο Γεώργιος Γουλιέλμος Φρειδερίκος Κάρολος ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ, και της Αυγούστας, κόρης του Φρειδερίκου της Έσσης-Κάσσελ.

Ήταν αξιωματικός του στρατού και υπηρέτησε ως αρχηγός του Στρατού Ξηράς (1856-95). Το 1850 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας του Κέιμπριτζ. Το 1862 έγινε στρατάρχης. Ήταν πιστός στην παλιά νοοτροπία του στρατού και απέτρεψε την αναμόρφωσή του, έτσι εμπόδισε τη δημιουργία Επιτελείων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο στρατός να μείνει στάσιμος και να υστερεί κατά πολύ από αυτόν της Γαλλίας και της Γερμανίας. Οι αδυναμίες φάνηκαν, όταν οργανώθηκε πενιχρά η έναρξη του Πολέμου των Μπόερς.

Το 1904 απεβίωσε στο Μέγαρο Γκλώστερ, στο Πικαντίλι του Ουέστμινστερ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1847 τη Σάρα Φαίρμπραδερ, ηθοποιό, κόρη του Τζον Φάιρμπραδερ, υπηρέτη. Ο γάμος ήταν αντίθετος στην πράξη του 1772, που όριζε για τους απογόνους του Γεωργίου Β΄, ότι νόμιμοι γάμοι είναι αυτοί, που έχουν την έγκριση του βασιλιά. Είχε τέκνα:
 Γεώργιος ΦιτςΤζωρτζ 1843-1907.
 Αδόλφος ΦιτςΤζωρτζ 1846-1922.
 Αύγουστος ΦιτςΤζωρτζ 1847-1933, συνταγματάρχης.

Πηγές
 Cambridge, George, HRH Duke of (1906). Edgar Sheppard, ed. George, Duke of Cambridge: A Memoir of his Private Life of Based on the journals and correspondence of His Royal Highness. 2 vols. Longmans & Co.
 Barnett, Correlli (1970). Britain and Her Army 1509-1970: A Military, Political and Social Survey. Allen Lane. ISBN 978-0713901122.
 Ensor, R.C.K. (1963). England 1870–1914, The Oxford history of England 14, New edition. Oxford University Press. ISBN 0-19-285261-2.

Οίκος του Αννόβερου
Γεωπονικά Χαλκιδικής

Τα Γεωπονικά Χαλκιδικής είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην νότια Χαλκιδική. Υπάγεται στον Δήμο Νέας Προποντίδας και βρίσκεται πολύ κοντά στην Νέα Καλλικράτεια. Τον χειμώνα έχει ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, ωστόσο το καλοκαίρι παραθερίζουν εκεί πάνω από 600 άτομα.

Ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 70'. Αρχικά ο οικοδομικός συνεταιρισμός Γεωπόνων Μακεδονίας και Θράκης κατοικούνταν μόνο από γεωπόνους. Αργότερα και μετά από πωλήσεις οικοπέδων και σπιτιών ο οικοδομικός συνεταιρισμός μπορούσε  και μπορεί να κατοικηθεί από οποιονδήποτε Στον οικοδομικό συνεταιρισμό υπάρχει ο ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας.Στον ναό τελούνται κανονικά λειτουργίες ενώ το τριήμερο 15-17 Ιουλίου διοργανώνεται πανηγύρι προς τιμήν της Αγίας Μαρίνας. Επίσης στον οικοδομικό συνεταιρισμό τους θερινούς μήνες οργανώνονται πολλές δράσεις για παιδιά και ενήλικες. Τέλος παραλία του συνεταιρισμού έχει βραβευτεί με μπλε σημαία.

Δήμος Νέας Προποντίδας
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας

Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας (Σερβοκρoατικά:Социјалистичка Република Србија/Socijalistička Republika Srbija) ήταν μία από τις έξι συνιστώσες δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν η μεγαλύτερη δημοκρατία όσον αφορά τον πληθυσμό και την επικράτεια. Η πρωτεύουσα της, το Βελιγράδι, ήταν επίσης η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα της Γιουγκοσλαβίας.

Ιστορία

Από το 1945 έως το 1963, η δημοκρατία ήταν επίσημα γνωστή ως Λαϊκή Δημοκρατία της Σερβίας (Σερβο-Κροατικά:Народна Република Србија/Narodna Republika Srbija), και από το 1963 ως το 1990 ως Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας. Η δημοκρατία είχε δύο επαρχίες, τη Βοϊβοδίνα και το Κοσσυφοπέδιο.

Για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του στη Σερβία, η Σερβία ήταν πιστή και γενικά υπαγόμενη στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αυτό άλλαξε μετά το θάνατο του Τίτο το 1980, όταν σημειώθηκε αύξηση του αλβανικού και του σερβικού εθνικισμού στο Κοσσυφοπέδιο. Ένας επιτυχημένος γύρος πραξικοπημάτων στην ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σερβίας καθώς και του Μαυροβουνίου συνέβησαν από το 1988 έως το 1989, υπό την ηγεσία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς καθώς υποστήριξε τους σέρβους εθνικιστές στο Κοσσυφοπέδιο για να αναχαιτήσει τον αναδυόμενο αλβανικό εθνικισμό.

Το 1989, ο Μιλόσεβιτς εξελέγη πρόεδρος της δημοκρατίας. Ζήτησε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας να ενεργήσει για τα συμφέροντα της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο, στέλνοντας στον Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό τον έλεγχο της επαρχίας. Η Σερβία αντιτάχθηκε σε μια τέτοια ενέργεια και απαίτησε ένα σύστημα στη Γιουγκοσλαβική Ένωση Κομμουνιστών, το οποίο θα έδινε πλειοψηφία στους Σέρβους. 
Μετά το 1990, το κράτος ήταν γνωστό απλώς ως Δημοκρατία της Σερβίας (Република Србија/Republika Srbija). Το 1992, όταν σχηματίστηκε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας η Σερβία έγινε μία από τις δύο δημοκρατίες της. Το 2003 αυτή η κρατική ένωση μετονομάστηκε σε Σερβία και Μαυροβούνιο έως το 2006 όπου το Μαυροβούνιο κήρυξε την ανεξαρτησία του απ τη Σερβία, αφού πρώτα διενεργήθηκε ένα σχετικό δημοψήφισμα.

Διοικητική διαιρέση 

Μέσα στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας υπήρχαν δύο αυτόνομες επαρχίες: η Σοσιαλιστική Αυτόνομη Επαρχία της Βοϊβοδίνας και η Σοσιαλιστική Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου. Το κεντρικό τμήμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σερβίας που βρίσκεται έξω από τις δύο αυτόνομες επαρχίες ήταν γενικά γνωστό ως "Κεντρική Σερβία" ("Uža Srbija").

Γεωγραφικά η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας βρίσκονταν στα νότια της Ουγγαρίας, δυτικά από τη Ρουμανία, βορειοδυτικα της Βουλγαρίας στα ανατολικά και βορειοανατολικά της Αλβανίας.

Πρώην σλαβικά κράτη
Διοικητικές διαιρέσεις της Γιουγκοσλαβίας
20ός αιώνας στη Σερβία
Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας του Σαιν-Μπριέκ

Το μουσείο τέχνης και ιστορίας του Saint-Brieuc είναι ένα μουσείο με την ένδειξη "Musée de France" αφιερωμένο στην τέχνη, τις λαϊκές παραδόσεις και την αρχαιολογία της περιοχής του Saint-Brieuc. Η μόνιμη συλλογή είναι εγκατεστημένη στο σημερινό κτίριο από το 1983 ενώ το κτίριο των περιοδικών εκθέσεων λειτουργεί απο το 1986.

Ιστορία 
Το μουσείο του Saint-Brieuc δημιουργήθηκε μετά τη γαλλική επανάσταση. Οι συλλογές του, που προσανατολίζονται προς τις καλές Τέχνες, εμπλουτίστηκαν με συλλογές φυσικής ιστορίας κατα τον 19ο αιώνα. Το μουσείο μεταφέρθηκε πολλές φορές (δημαρχείο, το κτίριο της τρέχουσας δημοτικής βιβλιοθήκης, Pavillon de Bellescize, κ. λπ.).

Το 1960 ήταν η δεκαετία κατα την οποία οι λαϊκές τέχνες και παραδόσεις έγιναν το κεντρικό θέμα των συλλογών του μουσείου, το οποίο συνεχίζει να διατηρείται ακόμη και σήμερα για τη μόνιμη συλλογή του.Ο René-Yves Creston  ανέλαβε τη διεύθυνση του μουσείου το 1961 και η σύζυγός του συνέχισε τη δουλειά του μετά το θάνατό του. 

Μετά από μια μακρά περίοδο παύσης, το «νέο» μουσείο ανοίγει τις πόρτες του το 1983 (περίπτερο προσωρινών εκθέσεων) και το 1986 (μόνιμη γκαλερί) εγκατεστημένο πλέον στο κτήριο της (σταθερό και διοικητικό κτίριο) πρώην χωροφυλακής του δέκατου ένατου αιώνα.

Συλλογές 
Τα εκθέματα της μόνιμης συλλογής του μουσείου αφορούν την ιστορία του Côtes-d'armor, ουσιαστικά, κατα τον 19ο αιώνα. Διάφορα θέματα εκπροσωπούνται : η υποθαλάσσια κληρονομιά (η υποβρύχια αρχαιολογία, η ναυσιπλοΐα και η αλιεία στη Newfoundland και την Ισλανδία), η γεωργία (ξέφωτα, καλλιέργεια άγριων εκτάσεων...), η κλωστοϋφαντουργία (όλοι οι αργαλείοι από το εργαστήριο Léauté Planeix στο Uzel, κοστούμια από την βρετάνη...), η πολιτιστική κληρονομιά και οι τέχνες (αγγειοπλάστες, υποδηματοποιοί...), καθώς και εκθέματα που σχετίζονται με την κοινωνία και την θρησκεία (γέννηση του τουρισμού, τα συγχωροχάρτια, τα μικρά αντικείμενα λατρείας...) και τα έπιπλα.

Όσον αφορά τις τέχνες, το μουσείο διαθέτει σχέδια των Ματουρέν Méheut και René-Yves Creston, καθώς και έργα ζωγραφικής εμπνευσμένα από τη βρετάνη, όπως αυτά του Alfred Guillou, Xavier de  Langlais και ούτω καθεξής. Το συνολικό φωτογραφικό υλικό του φωτογράφου Lucien Bailly περιλαμβάνει περίπου  εκτυπωμένες φωτογραφίες και αρνητικά. Οι προσωρινές εκθέσεις φιλοξενούν σύγχρονους καλλιτέχνες και οπτικοακουστικές παρουσιάσεις.

Σημειώσεις και παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Pascal Aumasson, D'une Bretagne à l'autre : 250 œuvres et objets qui font l'histoire des pays de la baie de Saint-Brieuc au XIXe siècle, Musée d'art et d'histoire, 127 p.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οι συλλογές του μουσείου στην πύλη data.gouv.fr   (γαλλικά)
 Οι συλλογές του μουσείου στην πύλη μόνα λίζα (γαλλικά)

Μουσεία στη Γαλλία
Hartwall Arena

Η Hartwall Arena (γνωστή μέχρι την 19η Μαρτίου 2014 ως Hartwall Areena, ονομαζόταν Helsinki Areena, Helsingin Areena ή Helsingforsarenan («The Helsinki Arena») από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό Yle) είναι ένας μεγάλος πολυλειτουργικός εσωτερικός χώρος που βρίσκεται στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Άνοιξε το 1997 και η αρένα παίρνει το όνομά της από τον μεγαλύτερο χορηγό της, την εταιρεία ποτών Hartwall, που επίσης εδρεύει στο Ελσίνκι.

Προδιαγραφές 

Η ιδέα της οικοδόμησης της αρένας προήλθε από τον Harry "Hjallis" Harkimo το 1994. Κατασκευάστηκε για να είναι έτοιμη για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Χόκεϋ στον Παγκόσμιο Ιπποδρομίες το 1997 και παραδόθηκε από το Κατασκευαστής στις 11 Απριλίου 1997. Το κτίριο είναι ελλειπτικό, μήκους 153 μέτρων και πλάτους 123 μέτρων. 37 μέτρα κάτω από το έδαφος υπάρχει μια αρένα που χρησιμοποιείται από πολλές ομάδες χόκεϊ.

Η αρένα βρίσκεται δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό Pasilla, ο οποίος είναι ο δεύτερος πιο πολυσύχναστος σιδηροδρομικός σταθμός στη Φινλανδία, 3,5 & nbsp; βόρεια του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Ελσίνκι.

Η συνολική χωρητικότητα σε παιχνίδια χόκεϊ επί πάγου είναι 13.349 (όλες οι θέσεις). Η αρένα είναι μετατρέψιμη για διάφορα γεγονότα. Για αθλητικά γεγονότα, η χωρητικότητα είναι περίπου 10.000, περίπου 14.000 για μπάσκετ, για 13.000 περίπου συναυλίες και για 3.000-5.000 ως αμφιθέατρο. Συνδέεται με ένα πολυώροφο πάρκινγκ, το οποίο έχει συνολική χωρητικότητα 1.421 οχημάτων.

Αθλητισμός 
Το Hartwall Arena είναι ο χώρος στο σπίτι της ομάδας χόκεϊ επί πάγου Jokerit.

Η αρένα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγοδρομίου, NHL Challenge και Παγκόσμιο Κύπελλο Χόκεϋ. Τον Μάιο του 2011, το Hartwall Arena αποτέλεσε τον κύριο χώρο του παγκόσμιου πρωταθλήματος IIHF 2012. Έχει φιλοξενήσει όλα τα παιχνίδια Α 'κατηγορίας και τους προημιτελικούς, όλα τα ημιτελικά και όλα τα παιχνίδια μετάλλων. Οι αγώνες της Ομάδας Β και οι προημιτελικοί φιλοξενούνται στο Ericsson Globe, Στοκχόλμη. Επίσης φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα IIHF 2013 με την Ericsson Globe, αλλά το 2013 όλα τα παιχνίδια μετά από τους προημιτελικούς έπαιξαν στη Στοκχόλμη.

Ένα από τα ομαδικά στάδια του EuroBasket 2017, έπαιξε επίσης στο Hartwall Arena.

Παραπομπές

Επιπλέον λινκ

 (Φινλανδικά και Αγγλικά)

Κτίρια και κατασκευές στη Φινλανδία
Harrogate International Centre

Το Harrogate Convention Center είναι ένα συνεδριακό κέντρο στο Χάρογκειτ στο Βόρειο Γιορκσάιρ της Αγγλίας.

Το προηγούμενο όνομα Harrogate International Centre μετονομάστηκε σε Harrogate Convention Center τον Απρίλιο του 2017.

Ενώ το Harrogate φιλοξένησε συνέδρια και εκθέσεις από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το κεντρικό αμφιθέατρο με έδρα το 2000 άνοιξε το 1982 και φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της 1982. Ο χώρος έχει επεκταθεί από τότε και περιλαμβάνει οκτώ εκθεσιακούς χώρους που προσφέρουν χώρο 13700 τ.μ καθώς και βοηθητικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός ξενοδοχείου. Περαιτέρω ανακαίνιση και επέκταση πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 2009 και του 2014.

Η Βασιλική αίθουσα φιλοξενεί 1.000 άτομα, ενώ η Σουίτα της Βασίλισσας κατέχει μέχρι 600 άτομα.

Ο διευθυντής του συνεδριακού κέντρου τον Ιούνιο του 2017 ήταν ο κ. Simon Kent.

Επιπλέον λινκ
Harrogate Convention Centre website

Κτίρια και κατασκευές στην Αγγλία
Ντέμπι Χάρι

Η Ντέμπι Χάρι (Deborah Ann Harry, 1 Ιουλίου 1945) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός, γνωστή ως η βασική τραγουδίστρια του συγκροτήματος Blondie. Οι ηχογραφήσεις της με το συγκρότημα έφτασαν στο Νο 1 των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου σε πολλές περιπτώσεις από το 1978 έως το 1981. Θεωρείται ως η πρώτη ράπερ που έφτασε στο Νο 1 των Η.Π.Α. λόγω της δουλειάς της στο τραγούδι Rapture. Η Χάρι γνώρισε επιτυχία (κυρίως στην Ευρώπη) και ως σόλο καλλιτέχνης πριν σχηματίσει και πάλι τους Blondie στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Η υποκριτική της καριέρα περιλαμβάνει πάνω από 60 κινηματογραφικούς ρόλους και πολυάριθμες τηλεοπτικές εμφανίσεις.

Η ζωή της 
Η Ντέμπορα Αν "Ντέμπι" Χάρι γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1945 Γεννήθηκε στο Μαϊάμι και μεγάλωσε στο Νιου Τζέρσεϊ, σε ανάδοχη οικογένεια, και με την ενηλικίωσή της ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές. Έβαψε πρώτη φορά ξανθά τα μαλλιά της όταν ήταν δεκατριών ετών. Μαζί με τον Κρις Στάιν ίδρυσε το συγκρότημα Blondie.

Το 1980 ο Άντι Γουόρχολ την απαθανάτισε σε μεταξοτυπία με ακρυλικό και μελάνι.. Εκτός τραγουδίστρια, η Ντέμπι Χάρι έκανε σόλο καριέρα και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. 
Νοσηλεύτηκε πολλές φορές λόγω χρήσης ναρκωτικών. Το 2014 αποκάλυψε πως είναι αμφιφυλόφιλη

Δισκογραφία

Άλμπουμ με τους Blondie

Σόλο καριέρα

Άλμπουμ

Singles

Παραπομπές

Εξωτερικές συνδέσεις 

Η Ντέμπι Χάρι των Blondie έχει τη δική της τοιχογραφία CNN

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Λυκοπένιο

Το λυκοπένιο είναι κόκκινη χρωστική η οποία ανήκει στην κατηγορία των καροτενοειδών. Βρίσκεται στις ντομάτες και άλλα κόκκινα φρούτα και λαχανικά, όπως τα κόκκινα καρότα, τα καρπούζια και οι παπάγιες, αλλά όχι στις φράουλες και τα κεράσια. Το λυκοπένιο μπορεί επίσης να βρίσκεται σε τροφές που δεν είναι κόκκινες, όπως το σπαράγγι και ο μαϊντανός. Το όνομά του προέρχεται από την επιστημονική ονομασία της ντομάτας (Στρύχνον το λυκοπερσικόν). Αν και το λυκοπένιο χημικά είναι καροτένιο, δεν δρα ως βιταμίνη Α.

Στα φυτά, τα φύκη και άλλους φωτοσυνθετικούς οργανισμούς, το λυκοπένιο αποτελεί σημαντική ενδιάμεση ουσία στη βιοσύνθεση πολλών καροτενοειδών, όπως το β-καροτένιο, το οποίο πέρα από χρωστική, είναι υπεύθυνο για τη φωτοσύνθεση και τη φωτοπροστασία. Όπως όλα τα καροτενοειδή, το λυκοπένιο είναι πολυακόρεστος υδρογονάνθρακας (αλκένιο). Δομικά, το λυκοπένιο είναι ένα τετρατερπένιο, το οποίο αποτελείται από οχτώ μονάδες ισοπρενίου, που αποτελούνται αποκλειστικά από άνθρακα και υδρογόνο. Είναι αδιάλυτο στο νερό. Το λυκοπένιο διαθέτει 11 διπλούς δεσμούς, οι οποίοι του προσδίδουν βαθύ κόκκινο χρώμα και αντιοξειδωτική δραστικότητα in vitro. Λόγω του έντονου χρώματός του, το λυκοπένιο χρησιμοποιείται ως χρωστική τροφίμων (ως Ε160d) και έχει εγκριθεί για χρήση στις ΗΠΑ, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το λυκοπένιο αποτελεί πεδίο βασικής και κλινικής έρευνας σχετικά με τις πιθανές ευεργετικές του ιδιότητες για καρδιαγγειακές παθήσεις και τον καρκίνο. Αν και κύριο ρόλο στις ευεργετικές του ιδιότητες φαίνεται να παίζει η ισχυρή αντιοξειδωτική δράση του, δρα και μέσω άλλων μηχανισμών. Έχει βρεθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και έχει συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και άλλων καρδιαγγειακών παθήσεων.

Παραπομπές 

Αλειφατικοί υδρογονάνθρακες‎
Τερπένια και τερπενοειδή
Χρωστικές
Συμπληρώματα διατροφής
Μαρτίνεζ Γκιον

Ο  Ραμόν Μαρτίνεζ Γκιον (Ramon Renaldo Martinez Gion, γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1990) είναι πετοσφαιριστής με καταγωγή από την Ολλανδία. Έχει ύψος 1.97 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.

Καριέρα 
O Μαρτίνεζ Γκιον, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Ολλανδίας για την Όμνιγουορλντ (2003-2006), την VVH Χάρντενβεεκ (2006-2009), την Άλβο (2009-2010) και την Λάντστεντε (2010-2014). Με την Λάντστεντε κατέκτησε 2 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και 2 σούπερ καπ Ολλανδίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Βέλγιο με την Μένεν (2014-2015), στη Γερμανία με την Μίτελντόιτσλαντ (2015-2016) και στην Τουρκία με την Παλαντόκεν Μπελεντιγεσί (2016-2017). Το καλοκαίρι του 2017 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ., κατακτώντας ένα κύπελλο.

Τίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Ολλανδίας:
2013, 2014
 2 Κύπελλα Ολλανδίας:
2012, 2014
 2 Σούπερ Καπ Ολλανδίας:
2012, 2013
 1 Κύπελλο Ελλάδας:
2018

Πηγές 
Μαρτίνεζ Γκιον
Στον ΠΑΟΚ ο Ραμόν Ρενάλντο Μαρτίνεζ Γκιον

Ολλανδοί πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ντον Κάντι

Ο Ντον Κάντι (αγγλικά : Don Candy, 31 Μαρτίου 1929 - 14 Ιουνίου 2020) ήταν Αυστραλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης ο οποίος ήταν κυρίως επιτυχημένος στα διπλά.

Στα τουρνουά Γκραντ σλαμ έφτασε στους προημιτελικούς του Αυστραλιανού πρωταθλήματος το 1952 και το 1959. Στο απλό στο γαλλικό πρωτάθλημα έφτασε στους οκτώ το 1956 και το 1960.

Τον Ιούνιο του 1951 ο Κάντι κέρδισε τον τίτλο του απλού στο πρωτάθλημα του Κεντ νικώντας τον Γκάρντναρ Μουλόι. Το επόμενο έτος, το 1952, και πάλι στον τελικό του Κεντ έχασε από τον Χαμ Ρίτσαρντσον. Τον Ιούλιο του 1951 κέρδισε τον τίτλο του απλού των κομητειών των Μίνλαντς, μετά από νίκη στον τελικό με τον Ναρές Κούμαρ από την Ινδία.

Το 1956 κέρδισε τον τίτλο του διπλού στο γαλλικό πρωτάθλημα με συμπαίκτη τον Αμερικανό Ρόμπερτ Πέρι κέρδισαν τους Άσλεϊ Κούπερ και Λιου Χοντ σε τρία σετ.

Μετά το τέλος της καριέρας του, μετακόμισε στη Βαλτιμόρη το 1967 όπου προπονούσε το World Team Tennis Baltimore Banners και αργότερα έγινε ο προπονητής της Παμ Σριβέρ.

Παραπομπές 

Αυστραλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Αυστραλοί προπονητές της αντισφαίρισης
Νικητές Γαλλικού Όπεν
Αθνάρ Α΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας

Ο Αθνάρ Α΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας (ισπανικά: Aznar I Galíndez ή Aznard ή Achinard, απεβ. το 839) ήταν Κόμης της Αραγωνίας (809 - 820) διαδεχόμενος τον Αουρέλιο της Αραγωνίας Κόμης του Ουρζέλ και Κόμης της Σερδάνια (820 - 839). Από την απώλεια της Αραγωνίας μέχρι το θάνατό του το 839, ο Αθνάρ Α΄ ήταν κόμης της Σερδάνια και του Ουρζέλ. Ορισμένες πηγές τον αναφέρουν ως κόμη της Χάκας.
Ο Αθνάρ Α´ ήταν δισέγγονος του Γκαλίντο, ίσως του πρώτου στην κεφαλή της οικογένειας, που εισήχθη στην περιοχή από τους Φράγκους.

Διακυβέρνηση 

Ο Αθνάρ Α´ κυβέρνησε κυρίως υπό φραγκική επιρροή. Υποτίθεται ότι η συμμαχία της Αραγωνίας με τους Φράγκους, εγκαταλείφθηκε το 820 υπέρ μιας προσέγγισης με την Παμπλόνα και με την δυναστεία Μπανού Κασί της κοιλάδας του Έβρου μέσω της παρέμβασης του γαμπρού του Αθνάρ, Γκαρθία "του Κακού". Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Αθνάρ να χάσει την κομητεία της Αραγωνίας, αν και ανταμείφτηκε με αυτές τού Ουρζέλ και της Σερδάνια.

Απόγονοι 
Δεν είναι γνωστό το όνομα της γυναίκας του και/ούτε της μητέρας των παιδιών τους που ήταν τα εξής: 
 Ματρώνα (Matrona), παντρεμένη με τον Γκαρθία Γκαλίντεθ, που καθαίρεσε τον Αθνάρ Α΄ και κυβέρνησε από το 820 μέχρι το 828/833.
 Θέντουλο (Céntulo), σκοτώθηκε από τον Γκαρθία Γκαλίντεθ μεταξύ των ετών 820 και 828.
 Γκαλίντο Α΄ Αθνάρεθ, κόμης της Αραγωνίας μεταξύ 844 και 867, και του Ουρζέλ και της Σερδάνια μέχρι το 834.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος μοναρχών της Αραγωνίας

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

|-

|-

Μονάρχες της Αραγωνίας
Ιστορία της Αραγωνίας
Άγιος Γεώργιος Καλεντζίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Άγιος Γεώργιος Αχαΐας

Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Αχαΐας σε υψόμετρο 360 μέτρα. Μαζί με το Αβράμι, το Καλέντζι και τα Μπαντσαίικα συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλεντζίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου του Δήμου Ερυμάνθου. Το χωριό βρίσκεται 36,5 χλμ. νότια της Πάτρας, κοντά στην επαρχιακή οδό Ερυμάνθειας - Καλεντζίου.

Διοικητική και δημογραφική εξέλιξη
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις 16/10/1940 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Καλεντζίου και έκτοτε αποτελεί τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Στις 20/12/1968 (ΦΕΚ 303Α) ορίστηκε ως έδρα της Κοινότητας Καλεντζίου.

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού:

Αξιοθέατα
Αξιοθέτο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που έχει κτιστεί πριν το 1920 και ανακατασκευάστηκε το 1943.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, τομ. 1ος, εκδ. Τεγόπουλος - Μανιατέας, Αθήνα 1996, σελ. 140.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Γεωργίου Καλεντζίου Αχαΐας , eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 22/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καλεντζίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
 Θρησκευτικά [μνημεία του Καλεντζίου]. kalentzi.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
 Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Κοινότητα Καλεντζίου
Δήμος Ερυμάνθου
Eurovoc

Το Eurovoc είναι ένας πολυγλωσσικός λεξικογραφικός θησαυρός που τηρεί η Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχει στις 23 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αγγλικά, βουλγαρικά, γαλλικά, γερμανικά, δανικά, ελληνικά, εσθονικά, ισπανικά, ιταλικά, κροατικά, λετονικά, λιθουανικά, μαλτέζικα, ολλανδικά, ουγγρικά, πολωνικά, πορτογαλικά, ρουμανικά, σλοβακικά, σλοβενικά, σουηδικά, τσεχικά και φινλανδικά) καθώς και σε τρεις γλώσσες χωρών που είναι υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ, στα αλβανικά, στα σερβικά και στα σλαβομακεδονικά.

Το Eurovoc χρησιμοποιείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα εθνικά και περιφερειακά κοινοβούλια της Ευρώπης καθώς και από κυβερνήσεις και ιδιωτικούς φορείς σε όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιείται ως βάση δεδομένων ορολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Διαδραστική Ορολογία για την Ευρώπη.

Γεωγραφική ταξινόμηση
Οι γεωγραφικές περιοχές της Ευρώπης όπως ορίζονται από το Eurovoc:

Ανατολική Ευρώπη

Βόρεια Ευρώπη

Νότια Ευρώπη

Δυτική Ευρώπη

Δείτε επίσης
Πύλη Δημόσιων Δεδομένων της ΕΕ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 eurovoc.europa.eu (Η επίσημη ιστοσελίδα του Eurovoc στα ελληνικά.)

Λεξικογραφία
Ορολογία
Μάχη του Σατώ-Τιερί (1814)

Η Μάχη του Σατώ-Τιερί (αγγλικά: Battle of Château-Thierry (1814)) διεξήχθη στις 12 Φεβρουαρίου 1814 μεταξύ της οπισθοφυλακής του Στρατού της Σιλεσίας (ενός μεικτού, ρωσοπρωσικού στρατού), ο οποίος τελούσε υπό τις διαταγές του στρατάρχη Γκέμπχαρτ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ, και γαλλικού στρατεύματος υπό τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Γάλλων.

Πρελούδιο
Αφού κέρδισε μια σειρά εντυπωσιακών τακτικών νικών (που έγιναν συλλογικά γνωστές ως η Εκστρατεία των Έξι Ημερών), ο Ναπολέων αναζητούσε το τελικό χτύπημα στους Πρώσους, το οποίο θα σήμαινε το τέλος της συμμετοχής τους στον ΣΤ΄ Συνασπισμό εναντίον του. Την προηγούμενη μέρα είχε νικήσει τον Φαμπιάν φον Όστεν-Ζάκεν και τον Λούντβιχ Γιορκ φον Βάρτενμπουργκ στη μάχη του Μονμιράιγ (Montmirail), και τώρα ο Ναπολέων πρόλαβε την πρωσική οπισθοφυλακή υπό τον στρατηγό Γιορκ φον Βάρτενμπουργκ στον ποταμό Μάρνη κοντά στην κοινότητα Σατώ-Τιερί στην Καμπανία.

Μάχη
Αφού έστειλε τον στρατάρχη Νέυ να ηγηθεί της επίθεσης, οι Γάλλοι διέσπασαν και εισέδυσαν στις πρωσικές γραμμές του Γιορκ φον Βάρτενμπουργκ, προκαλώντας βαριές απώλειες στους αντιπάλους τους. Η επίθεσή τους σταμάτησε από κάποιες τυχαία τοποθετημένες πρωσικές πυροβολαρχίες, επιτρέποντας στον Γιορκ φον Βάρτενμπουργκ ν΄ αποσυρθεί με καλή τάξη χωρίς να τραπεί σε ανοργάνωτη φυγή. Οι Πρώσοι είχαν 1.250 απώλειες στρατιωτών, οι Ρώσοι 1.500, και οι Γάλλοι 600. Επίσης, οι Γάλλοι κατέλαβαν εννέα κανόνια και πολλές αποσκευές και μεταγωγικά μέσα.

Σημειώσεις

Παραπομπές

 

Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Συμμιγής αριθμός

Συμμιγής λέγεται οποιοσδήποτε αριθμός αποτελείται από ακέραιους αριθμούς, που δηλώνουν διαφορετικές μονάδες τάξης ή αλλιώς που αποτελείται από δύο ή περισσότερα τμήματα σε διαφορετικές μονάδες μετρήσεως, οι οποίες αναφέρονται στο ίδιο φυσικό μέγεθος.  

Με συμμιγείς αριθμούς κυρίως εκφράζονται:
 Ο χρόνος.
 Το βάρος (μάζα)
 Το μήκος.
 Το εμβαδόν.
 Ο όγκος.
Για τη μέτρηση των μεγεθών αυτών χρησιμοποιούμε μια αρχική μονάδα, τις υποδιαιρέσεις και τα πολλαπλάσιά της.

Παραδείγματα 

 Χρόνος: 3 ημέρες 2 ώρες 3 λεπτά 20 δευτερόλεπτα
 Βάρος (μάζα): 3 κιλά 250 γραμμάρια
 Μήκος: 4 μέτρα 5 δεκατόμετρα 3 εκατοστόμετρα 2 χιλιοστόμετρα
 Επιφάνεια: 4 τετραγωνικά μέτρα 5 τετραγωνικά δεκατόμετρα 3 τετραγωνικά εκατοστόμετρα 2 τετραγωνικά χιλιοστόμετρα
 Όγκος: 4 κυβικά μέτρα  5 κυβικά δεκατόμετρα 3 κυβικά εκατοστόμετρα 2 κυβικά χιλιοστόμετρα
 Γωνία: 3° 3΄ 2΄΄

Παραπομπές

Στοιχειώδης αριθμητική
Ερρίκος ΦιτςΚλάρενς

O Ερρίκος ΦιτςΚλάρενς, αγγλ. Henry FitzClarence (27 Μαρτίου 1795 - Σεπτέμβριος 1817) από τον Οίκο του Αννοβέρου ήταν νόθο τέκνο του Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος από τα νόθα τέκνα του Γουλιέλμου Δ΄ και της ερωμένης του Δωροθέας Τζόρνταν, ηθοποιού, κόρης του Φράνσις Μπλάνντ εργαζόμενου στο θέατρο.

Οι γονείς του είχαν κάνει 5 αγόρια και 5 κορίτσα, στα οποία ο Γουλιέλμος Δ΄ έδωσε το επώνυμο ΦιτςΚλάρενς και τον πρώτο από αυτά, τον Γεώργιο τον έκανε κόμη του Μάνστερ. Ο Φρειδερίκος έγινε αντιστράτηγος, ο Αδόλφος υποναύαρχος και ο Αύγουστος δήμαρχος.

Γεννήθηκε στο Πέτερσχαμ και το 1795 απεβίωσε στην Ινδία σε ηλικία 22 ετών.

Πηγές
 The peerage

Οίκος του Αννόβερου
Νέο Σιδηροχώρι Ροδόπης

To Νέο Σιδηροχώρι είναι πεδινός οικισμός του δήμου Κομοτηνής στο νομό Ροδόπης σε υψόμετρο 15 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αδριανή, το το Καλαμόκαστρο, το Μαυρομμάτι και το Μικρό Δουκάτο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Νέου Σιδηροχωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 891 κάτοικους.

Ιστορία
To Νέο Σιδηροχώρι βρίσκεται 13 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κομοτηνής ανάμεσα στα χωριά Αδριανή, Καλαμόκαστρο και Παγούρια. Δημιουργήθηκε από Θρακιώτες πρόσφυγες (Σαμμακοβίτες) από το Σιδηροχώρι (Σαμμακόβι ή Σαμμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης το 1922. Οι Θρακιώτες πρόσφυγες από το Σιδηροχώρι (Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης έφεραν ως κειμήλιο την είκονα της Παναγίας Μουρτατιανής. Επίσης ο Ναός του Αγίου Θεοδώρου Νέου Σιδηροχωρίου κτίσθηκε σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στο Σιδηροχώρι (Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης.

Στο Νέο Σιδηροχώρι υπάρχει παιδικός σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο.

Αρχείο:Αρχείο δημοτικο σχολειο 26231615839535104 o.jpg

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Μνήμες στο Νέο Σιδηροχώρι Ροδόπης

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ροδόπης
Προσκυνητές Ροδόπης

Οι Προσκυνητές είναι οικισμός του δήμου Μαρωνείας - Σαπών στο νομό Ροδόπης. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Κομοτηνής. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 800 κατοίκους (2011).

Ιστορία
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο οικισμός κατοικείτο από Βούλγαρους, οι οποίοι αποχώρησαν μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών που ακολούθησαν μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, ενώ στη θέση τους εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τη Βουλγαρία (από τους οικισμούς Μεγάλο και Μικρό Μπογιαλίκι της Ανατολικής Ρωμυλίας) και την Τουρκία (προερχόμενοι από την Καισάρεια).

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Συμβουλευτική

Ο όρος Συμβουλευτική μπορεί να σχετίζεται με τα λήμματα:

 Συμβουλευτική ψυχολογία. Κλάδος της ψυχολογίας.
 Συμβουλευτική διαβίωσης. Διαδικασία εκπαίδευσης για την επίτευξη ενός προσωπικού ή επαγγελματικού στόχου.
 Συμβουλευτική σταδιοδρομίας. Διαδικασία εκπαίδευσης με ειδίκευση στον επαγγελματικό προσανατολισμό.
Ερνέστος Αύγουστος ΣΤ΄ του Αννοβέρου

Ο Ερνέστος-Αύγουστος ΣΤ΄, γερμ. Ernst-August VI (γενν. 19 Ιουλίου 1983) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου είναι πρίγκιπας (τιτουλάριος διάδοχος) του Αννοβέρου.

Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου-Αυγούστου Ε΄ πρίγκιπα (τιτουλάριου βασιλιά) του Αννοβέρου και της Σαντάλ Χοκουλί ιδιοκτήτριας Ελβετικής Σοκολατοποιΐας, κόρης Ελβετού επιχειρηματία ακινήτων. Ο πατέρας του είναι επικεφαλής του Οίκου των Γουέλφων· είναι απόγονος του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας, της Βικτωρίας της Βρετανίας, του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας, του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, κ.ά.

Ο Ερνέστος Αύγουστος Ανδρέας Φίλιππος Κωνσταντίνος Μαξιμιλιανός Ρολφ Στέφανος Λουδοβίκος Ροδόλφος γεννήθηκε, όπως και ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός, στο Χίλντεσχαϊμ της Κάτω Σαξονίας. Βαπτίστηκε τρεις μήνες μετά στο κάστρο Μαρίενμπουρκ και -μετά το Ερνέστος- έλαβε τα ονόματα των αναδόχων του: του Φιλίππου ΣΤ΄ της Ισπανίας, του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας (εξαδέλφου τού πατέρα του), κ.ά.

Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918 η οικογένειά του έχασε το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ, αλλά κράτησε την περισσότερη από την προσωπική της περιουσία. Ο πάππος του Ερνέστος-Αύγουστος Δ΄ έκανε στη Βρετανία χρήση της πράξης τού 1705 για την απόκτηση Αγγλικής ιθαγένειας των απογόνων της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, μητέρας του Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας. Έτσι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μπόρεσε να μείνει στη Βρετανία και να κάνει επιχειρήσεις. Οι γονείς του Ερνέστου-Αυγούστου ΣΤ΄ ζούσαν στο Χάρλινγκχαμ Λοτζ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Official site of the House of Welf (in German)

Οίκος του Αννόβερου
Επαρχία Οβορχανγκάι

Το Οβορχανγκάι (μογγολικά: Өвөрхангай, Öwörhangai; "νότιο Χανγκάι") είναι ένα από τα 21 αϊμάγκ (επαρχίες) της Μογγολίας, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας. Η πρωτεύουσα είναι το Αρβαϊχέερ. 

Το Μοναστήρι Σανχ, ένα από τα παλαιότερα και πιο σημαντικά μοναστήρια, βρίσκεται στην επαρχία αυτή, καθώς και τα μοναστήρια Έρντενε Ζούου και Τοβχόν. 

Η επαρχία Οβορχανγκάι πραγματοποίησε τις πρώτες εκδηλώσεις Ειδικών Ολυμπιακών Αγώνων.

Μεταφορά 
Το Αεροδρόμιο Αρβαϊχέερ (AVK/ZMAH) έχει ένα χωμάτινο διάδρομο και εξυπηρετεί τακτικές πτήσεις προς την Ουλάν Μπατόρ και Αλτάι.

Το λεωφορείο ταξιδεύει από το Αρβαϊχέερ προς την Ουλάν Μπατόρ κάθε μέρα.

Διοικητική Υποδιαίρεση

Παραπομπές 

Αϊμάγκ της Μογγολίας
Κόλπος της Αττάλειας

Ο Κόλπος της Αττάλειας είναι ένας μεγάλος κόλπος στο βόρειο τμήμα της Θάλασσας του Λεβάντε, στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, νότια της επαρχίας της Αττάλειας της Τουρκίας. Δανείζεται το όνομά του από την ομώνυμη πόλη η οποία βρίσκεται μέσα σε αυτόν. Περιλαμβάνει μερικά από τα κυριότερα παραθαλάσσια θέρετρα της Τουρκίας και αποτελεί μέρος της λεγόμενης "Τουρκικής Ριβιέρας".

Αττάλεια
Ρίβερντεϊλ

Το Ρίβερντεϊλ (αγγλικά: Riverdale) είναι μια αμερικάνικη εφηβική δραματική σειρά που προβάλλεται από το 2017 από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό CW και από το Netflix. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιανουαρίου 2017. Προσαρμόστηκε για την τηλεόραση από τον επικεφαλής δημιουργό του Archie Comics, Roberto Aguirre-Sacasa και τον παραγωγό Greg Berlanti. Στις 7 Μαρτίου 2017, το CW ανανέωσε τη σειρά για μια δεύτερη σεζόν, η οποία προβλήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2017. Τον Σεπτέμβριο του 2017, αποκαλύφθηκε ότι αναπτύσσεται μια σειρά spin-off, με τίτλο Οι Ανατριχιαστικές Περιπέτειες της Σαμπρίνα.

Η σειρά αποτελείται από ένα cast που βασίζεται στους χαρακτήρες του Archie Comics, με τον Κ.Τζ. Άπα στο ρόλο του Archie Andrews, την Λίλι Ράινχαρτ ως Betty Cooper, την Καμίλα Μέντες ως Veronica Lodge και τον Κόουλ Σπράους ως Jughead Jones, τον αφηγητή της σειράς.

Επισκόπηση

Απήχηση

Κριτικοί

Στο Rotten Tomatoes, η πρώτη σεζόν έχει βαθμολογία 87% με βάση 53 κριτικές, με σταθμισμένο μέσο όρο 7,27/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Η Riverdale προσφέρει μια διασκεδαστική επανεξέταση του κλασικού υλικού της, το οποίο αποδεικνύει ότι είναι μυστηριώδες, περίεργο, τολμηρό και πάνω απ 'όλα εθιστικό". Στο Metacritic, η σεζόν έχει βαθμολογία 67 από τα 100 με βάση 35 κριτικούς, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές".  Ο Dave Nemetz της TVLine έδωσε στη σειρά ένα "B +" λέγοντας ότι φάνηκε ότι "είναι ένα δημιουργημένο με μαεστρία, εμπλέκοντας την εφηβική σαπουνόπερα άμεσα, με μεγάλο δυναμικό".

Επικρίσεις 
Ορισμένοι συγγραφείς επέκριναν τη σειρά για το χειρισμό των χαρακτήρων των μειονοτήτων. Κατά την ανασκόπηση της πρώτης σεζόν, ο Kadeen Griffiths of Bustle δήλωσε ότι «η επίδειξη περιθωριοποιεί και αγνοεί τους ανθρώπους του χρώματος στο cast στο σημείο όπου μπορεί να μην είναι εκεί». Σε ένα άρθρο για το Vulture, η Angelica Jade Bastien συζήτησε τη θεραπεία του Josie και των Pussycats (που παίζουν οι Αφρικανοί Αμερικανοί), σημειώνοντας: "Δεν είναι χαρακτήρες τόσο πολύ όσο είναι ένα όχημα για ένα μήνυμα. Οι συνάδελφοί μου είναι έτοιμοι να γνωστοποιήσουν το μήνυμα ότι ο Riverdale είναι πιο μοντέρνος και περιεκτικότερος από τα teen dramas του παρελθόντος, παρόλο που δεν το έχει αποδείξει πέρα ​​από το casting. Ο Monique Jones του Ebony σημείωσε: "Παρά τις επιλογές πολλαπλών φυλετικών casting, φαίνεται ότι η Riverdale εξακολουθεί να είναι μια πόλη που είναι ως επί το πλείστον λευκή. "Εκφράζει επίσης την αγάπη της για τη σχέση μεταξύ Archie Andrews και Valerie Brown, αλλά δήλωσε ότι" ο Archie δεν θα πρέπει να είναι αυτό που μας ελκύει ενδιαφέρον για την Valerie ".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ρίβερντεϊλ στο IMDb

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Δραματικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές του The CW