joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κρυονέρι Άρτας

Το Κρυονέρι είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 39 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, δίπλα στον ποταμό Άραχθο. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 35 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 23 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Κρυονέρι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Αθαμανίας με έδρα το Βουργαρέλι. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Το Κρυονέρι μαζί με το Κεντρικό, τον Ανδρέα, τον Βαθύκαμπο, τα Λαγκάδια και την Φτέρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Κεντρικού με συνολικό πληθυσμό 248 κατοίκους.

Τοποθεσία και Πρόσβαση
Το Κρυονέρι γειτνιάζει με το Κεντρικό, τον Ανδρέα, τον Βαθύκαμπο, τα Λαγκάδια, την Φτέρη, τον Κάρδαμο, τον Κάμπο και τη Ντάρα.

Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νησίστας (παλαιά ονομασία του Κεντρικού). Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο δήμο Αθαμανίας και το 2010 στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 39 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 64 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 100 κατοίκους ήταν το 1928 και υπήρξε ο μέγιστος αριθμός κατοίκων. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε το χαμηλότερο ρεκόρ. Η μείωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετακίνηση πολλών κατοίκων στην πόλη της Άρτας και στη μετανάστευση.

Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Παραγωγή και Απασχόληση
Οι κάτοικοι έχουν ως κύρια ασχολία την κτηνοτροφία. Αξιόλογα προϊόντα της περιοχής είναι το το μέλι και τα αρωματικά φυτά όπως η ρίγανη, το χαμομήλι και το τσάι βουνού.
Στα Τζουμέρκα αλλά και στην περιοχή του κάμπου, ευδοκιμεί μια ποικιλία σταφυλιού με την ονομασία «ιζαμπέλα» ή ζαμπέλα. Η ζαμπέλα είναι ένα υβριδικό σταφύλι ιδιαίτερα ανθεκτικό και γευστικό και είναι ιδανικό για την παραγωγή τσίπουρου αλλά αντίθετα δεν ενδείκνυται για παραγωγή κρασιού.  Έχει χρώμα σκούρο κόκκινο ή μαύρο και θεωρείται αγριόκλημα. Δεν έχει τη δυνατότητα να καλλιεργηθεί σε αμπέλι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
 Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Χωριά του νομού Άρτας
Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Η Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς (γνωστή και με το ακρωνύμιο Ε.ΚΙ.Ε.Α.) ήταν ελληνική πολιτική κίνηση που κινούταν στο χώρο της αριστεράς. Ιδρύθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2015 από τα 111 πρώην στελέχη της ΔΗΜΑΡ, που αποχώρησαν από το κόμμα, καταγγέλλοντας την συνεργασία του κόμματος με το ΠΑΣΟΚ, στις βουλευτικές εκλογείς του Σεπτέμβρη 2015. Πρόεδρος της διορίστηκε ο Φώτης Κουβέλης.

Ιδεολογία
Σύμφωνα με τα στελέχη του, η ΕΚΙΕΑ συγκροτήθηκε για «να ενθαρρύνει το διάλογο στο χώρο της Αριστεράς, να αναλάβει πρωτοβουλίες ενωτικού χαρακτήρα και να αναδείξει την ανάγκη των μεταρρυθμιστικών πολιτικών με αριστερό πρόσημο και ευρωπαϊκό χαρακτήρα». Η ΕΚΙΕΑ βρισκόταν στο χώρο της αριστεράς και υποστήριζε άτυπα τον ΣΥΡΙΖΑ.

Συγκεντρώσεις
Στις 14 Δεκεμβρίου 2015 διοργάνωσε Ημερίδα για την Ευρώπη και την Ασφάλεια. Στην Ημερίδα απηύθηναν χαιρετισμό ο υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Παρασκευόπουλος, ο αναπληρωτής Συνήγορος του Πολίτη, Βασίλης Καρύδης, ο πρώην υπουργός, Χάρης Καστανίδης, ο καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντώνης Λιάκος και ο οικονομολόγος, Σωτήρης Βαλντέν.

Στις 23 Ιανουαρίου 2016 διοργανώθηκε η 1η Πανελλαδική σύσκεψη της ΕΚΙΕΑ. Συμμετείχε με αντιπροσωπεία στην επετειακή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον έναν χρόνο διακυβέρνησης, στις 25 Ιανουαρίου 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Τζόλυον Πάλμερ

Ο Τζόλυον Πάλμερ(γεν στο Χόρσαμ του Ηνωμένου Βασιλείου στις 20 Ιανουαρίου του 1991)
είναι Βρετανός οδηγός αγώνων, ο οποίος τη χρονιά που διανύουμε αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 με τη Ρενό.

Σύντομο Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Χόρσαμ και είναι γιος του παλαίμαχου οδηγού της Φόρμουλα 1 και βασικό ιδιοκτήτη πίστας
στο Ηνωμένο Βασίλειο Τζόναθαν Πάλμερ. Το 2015 εργάστηκε
στην ομάδα Λότους, η οποία στο τέλος του έτους πουλήθηκε πίσω στη Γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Ρενό 
και πλέον λέγεται Ρενό Σπορ Φόρμουλα 1, ως οδηγός δοκιμων και τη χρονιά που διανύουμε πήρε τη θέση 
του Ρομαίν Γκροζάν. Ο έταιρος οδηγός της ομάδας είναι ο Δανός Κέβιν Μάγκνουσεν ο οποίος αντικατέστησε
τον Παστόρ Μαλδονάδο. Ο Πάλμερ μορφώθηκε στο Κολλέγιο του Κράνλεϊ και στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ.
Το 2014 αναδείχτηκε Πρωταθλητής στο GP2 με την ομάδα Ρενό Σπορτ.

Πάλμερ Τζόλυον
Μαρίκα Τζιραλίδου

Η Μαρίκα Τζιραλίδου (Νέα Φιλαδέλφεια 1943 - 4 Απριλίου 2005) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Εκανε σπουδές στη Δραματική Σχολή του Πέλου και της Αλέκας Κατσέλη. Η σταδιοδρομία της στο θέατρο ξεκίνησε στα 23 της χρόνια και διήρκεσε συνολικά 36 χρόνια, ως το 2003. 

Συνεργάστηκε με τους περισσότερους από τους καταξιωμένους Eλληνες σκηνοθέτες και συγγραφείς ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους ενός ευρύτατα γνωστού και ξένου ρεπερτορίου. Συνεργάστηκε σε ταινίες και σίριαλ των Π. Bούλγαρη, K. Aριστόπουλου, Π. Kοκκινόπουλου, B. Bαφέα, M. Kαραμαγκιόλη, T. Ψαρά, Γ. Σμαραγδή, Δ. Σοφιανόπουλου, T. Mαρκετάκη, T. Παπαγιαννίδη, Φρ. Λιάππα και άλλων.

Πέθανε από καρκίνο και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου.

Συνεργασίες 
Συνεργάστηκε επίσης με το θίασο του Φαίδωνα Γεωργίτση και της Μπέττυς Αρβανίτη, του Κώστα Καζάκου και της Τζένης Καρέζη («Διαμάντια και μπλουζ»), με την Εταιρεία Θεάτρου «Πράξη» στον «Μανδραγόρα», στις «Εκκλησιάζουσες» με τον Σ. Χατζάκη, κ.α. Στο θέατρο του Γ. Αρμένη εκτός από τον «Θείο Βάνια» όπου ερμήνευσε τη Μαρία Βασίλιεβνα, τελευταίο της ρόλο, συνεργάστηκε στα «Κομμάτια και θρύψαλα» του Γιώργου Σκούρτη, στην «Κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη, κ.α. Δούλεψε ακόμη με τους σημαντικότερους Ελληνες σκηνοθέτες και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων οι: Λ. Τριβιζάς, Σπ. Ευαγγελάτος, Γ. Χουβαρδάς, B. Παπαβασιλείου, I. Καμπανέλλης, Π. Μάτεσις, κ.ά.

Στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης εργάστηκε με τους: Π. Βούλγαρη, K. Αριστόπουλο, Π. Κοκκινόπουλο, B. Βαφέα, M. Καραμαγγιώλη, T. Ψαρρά, T. Μαρκετάκη, T. Παπαγιαννίδη, Φρ. Λιάπα κ.ά.

Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Έργα
ΚΘΒΕ

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιωάννης Μαλαχίας

Ο Ιωάννης Μαλαχίας (Ξυλοσύρτης Ικαρίας, 1880 - Άγιος Κήρυκος, 1958) ήταν Έλληνας ιατρός από την Ικαρία ο οποίος υπήρξε ο ηγέτης της Ικαριακής εξέγερσης έναντι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ο πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας της Ικαρίας.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στο χωριό Ξυλοσύρτης του δήμου Αγίου Κηρύκου και με την ενηλικίωση του σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ήρθε σε γνωριμία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και συμμερίστηκε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Επιστρέφοντας στην Ικαρία, η οποία τελούσε υπό Οθωμανική διοίκηση, κατάφερε να αποκτήσει το αξίωμα του Μουχτάρη -αντιπροσώπου- των κατοίκων. Διατηρούσε επικοινωνίες με τις οθωμανικές αρχές σχετικά με την παραγωγή και οικονομία του νησιού, ιδιαίτερα τα καπνά ζητώντας να αρθούν οι περιορισμοί στην καλλιέργεια τους, έως ότου το 1911 καταργήθηκε ο θεσμός του Μουχτάρη σε όλη την αυτοκρατορία.

Μετά την κατάκτηση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου, ο Μαλαχίας ξεκίνησε ετοιμασίες για την εξέγερση των Ικαριωτών εναντίον της Οθωμανικής φρουράς στο νησί, και παράλληλα βρισκόταν σε επικοινωνία με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη σχετικά με τις κινήσεις της Ελλάδας, ενώ στο νησί έφτασε και ο Κωνσταντίνος Μυριανθόπουλος ως απεσταλμένος του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών. Συνελήφθη στις 9 Ιουλίου, την ημέρα όπου προγραμματίζονταν να ξεκινήσει η εξέγερση, ωστόσο η εξέγερση ξεκίνησε και 8 ημέρες αργότερα ο Μαλαχίας απελευθερώθηκε από τους επαναστάτες, ανάμεσα στους οποίους συμμετείχαν και μη Ικαριώτες, όπως ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Κουκουδέας. Με την κατάλυση της φρουράς, και τη μη αποστολή ενισχύσεων από τους Οθωμανούς, ιδρύθηκε η Ελεύθερη Πολιτεία Ικαρίας στις 17 Ιουλίου του 1912 με τον Μαλαχία ως τον πρόεδρο του 9-μελούς συμβουλίου της εθνοσυνέλευσης και πρόεδρο της Πολιτείας. 

Μετά την πάροδο 5 μηνών, η Ικαρία έγινε μέρος του κράτους της Ελλάδας. Ο Μαλαχίας συνέχισε να ζει στον Άγιο Κήρυκο όπου διεύθυνε το τοπικό νοσοκομείο. Μετά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο, υπήρξε ο αντιπρόσωπος της Ικαρίας στον νομό Σάμου.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία 
 Anthony J. Papalas: Rebels and Radicals. Icaria 1600–2000. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4, S. 96 ff.
 Ioannis Zelepos: Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912: Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland. In: Ioannis Vassis (Hrsg.): Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag dargebracht von Schülern, Kollegen und Freunden. de Gruyter, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ίδρυση της Ελεύθερης Πολιτείας της Ικαρίας το 1912 - tvxs.gr, 17.07.2014
 Πανηγυρικός για την Απελευθέρωση της Ικαρίας - Ikariamag.gr, 19.07.2011

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες επαναστάτες
Έλληνες πολιτικοί
Ιστορία της Ικαρίας
Νάντια Νοζάροβα

Η Νάντια Νοζάροβα (γνωστή και ως κοντέσα Νάντια ντε Ναβάρο Φάρμπερ) (βουλγαρικά: Надя Ножарова, 21 Νοεμβρίου 1916 - 18 Απριλίου 2014) ήταν Βουλγάρα ηθοποιός και τραγουδίστρια οπερέτας, επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος στις ΗΠΑ και δούκισσα της Ισπανίας.

Βιογραφία

Καριέρα 
Η Νάντια Ματέεβα Νοζάροβα γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου του  1916 στο Πλέβεν της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της ήταν έμπορος ηλεκτρονικών ειδών. Σπούδασε στο Αμερικανικό Σχολείο Θηλέων, στην περιοχή του Λόβετς, και αφού τελείωσε επέστρεψε στο Πλέβεν, ενώ το 1934, ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια οπερέτας, και ξεκίνησε να κάνει περιοδεία στη Βουλγαρία. Μετά τη διάλυση του θιάσου, ξεκίνησε να παίζει στα θέατρα Οντεόν, Βουλγαρία και Corporate theatre. Κατόπιν, μετακόμισε στη Γερμανία για παρακολουθήσει μαθήματα τραγουδιού. Έτσι, το 1942, αφότου επαναπατρίστηκε, συμμετείχε στην ταινία Izpitanie.

Οικογένεια 
Το 1936 κι αφού έπαιζε στο θέατρο Έιντζελ Σλαντκάροφ, παντρεύτηκε τον Σλαντκάροφ στο Μοναστήρι Τρόγιαν. Παρόλα αυτά, το 1940 πήρανε διαζύγιο, και εκείνη παντρεύτηκε τον Ισπανό κόντε Μαβάρο, ο οποίος είχε διπλωματικές σχέσεις με την πόλη του Βατικανό. Από αυτόν τον γάμο έλαβε και τον τίτλο κοντέσα, και με τον άνδρα της έζησαν στο Μόντε Κάρλο.

Μετά τον θάνατο του άνδρα της, το 1949, η Νοζάροβα, μετακόμισε στις ΗΠΑ και το 1953, παντρεύεται με τον Σιντ Φάρμπερ, ο οποίος είχε δική του μεσιτική επιχείρηση, ενώ διέθετε και δικό του κτίριο. Το 1985, πεθαίνει και ο τρίτος άντρας της, κι αφού έλαβε μεγάλη περιουσία, παντρεύεται την ίδια χρονιά, τον Γιούρι Φάρμπερ.

Φιλανθρωπία 
Στα χρόνια που διεύθυνε την μεσιτική επιχείρηση, προσέφερε πολυάριθμες φιλανθρωπίες σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Επίσης, συνεργαζόταν ενεργά και με το Αλλοδαπών των ΉΠΑ, αλλά και με οργανώσεις υποστήριξης Εβραίων και Βενεζουελάνων μεταναστών. Εκτός αυτών εργαζόταν και για τον Ερυθρό Σταυρό στο Μονακό, αλλά και με το αμερικανικό νοσοκομείο του Παρισιού, με το Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό και με άλλα πολλά.

Παραπομπές 

Βούλγαροι ηθοποιοί
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κόμισσες της Ισπανίας
Βούλγαροι φιλάνθρωποι
Μάρκος Αλεβίζος

Ο Μάρκος Αλεβίζος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικό 
Η καταγωγή του ήταν από την Ανδρούτσα. Πήρε μέρος σε διάφορες μάχες του Αγώνα.  Συμμετείχε και σε εμφύλιες διαμάχες στην Πελοπόννησο.

Πηγές                                                                                                                                        
 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό , Αλεβίζος, Μάρκος - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.

Αγωνιστές του 1821
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87

Το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1986-87 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 130 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 7 ομίλους. Ήταν η 5η και τελευταία περίοδος του «Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος» ως 4η κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Από την επόμενη περίοδο μετονομάστηκε σε Περιφερειακό Πρωτάθλημα ή Δ' Εθνική. Οι πρώτοι κάθε ομίλου εξασφάλισαν την άνοδό τους στη Γ' Εθνική , οι ομάδες ως και την 5η θέση εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους και στο επόμενο πρωτάθλημα κι οι ομάδες που τερμάτισαν από την 6η θέση και κάτω υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Ετσί την επόμενη περίοδο οι όμιλοι μειώθηκαν στους 4 και οι ομάδες σχεδόν στις μισές (70).

Βαθμολογίες

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

3ος Όμιλος

4ος Όμιλος

5ος Όμιλος

6ος Όμιλος

7ος Όμιλος

Πηγές 

«Greece - List of Fourth Level Final Tables, 1986/87», rsssf.com, Alexander Mastrogiannopoulos

 

Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1986-1987
Ολέγκ Σάτοφ

Ο Ολέγκ Αλεξάντροβιτς Σάτοφ (, 29 Ιουλίου 1990) είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Ο Σάτοφ έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο στη Β' κατηγορία του πρωταθλήματος Ρωσίας το 2007 για την ΦΚ Ουράλ Σβερντλόφσκ.

Στατιστικά

Σ=Συμμετοχές, Τ=Τέρματα, Α=Ασίστ

Διεθνής

Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Ρωσίας σε φιλικό αγώνα κατά της Ισλανδίας στην Ισπανία, όπου πέτυχε το δεύτερο τέρμα της εθνικής Ρωσίας - η εθνική Ρωσία νίκησε τον αγώνα με σκορ 2-0.

Στις 2 Ιουνίου 2014 συμπεριλήφθη στην αποστολή της εθνικής Ρωσίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014.

Τέρματα

Πηγή:

Διακρίσεις
Ανζί Μαχατσκαλά
Κύπελλο ποδοσφαίρου Ρωσίας: 2013 (φιναλίστ) 

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Πρωταθλητής Ρωσίας: 2014-15
Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2015

Παραπομπές

Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Παναγιώτης Παναγιωτάκος

Ο Παναγιώτης Γ. Παναγιωτάκος (1882 - 26 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως γιατρός (φυματιολόγος). Αδερφός του ήταν ο διοικητής του Πρώτου Σώματος Στρατού, Χαρίλαος Παναγιωτάκος.

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς το 1935 και το 1936 με το Λαϊκό Κόμμα.

Τον Σεπτέμβριο του 1935 τραυματίστηκε σε ένοπλο επεισόδιο στη Βουλή, μαζί με τον αδερφό του.
Απεβίωσε το 1960 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Με την πρώτη του σύζυγο, Κατίνα, απέκτησε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Παναγιωτάκο, διπλωμάτη και συγγραφέα. Με την δεύτερή του σύζυγο, Πηνελόπη, δεν απέκτησε παιδιά.

Παραπομπές 

Βουλευτές Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Γίρι Μένζελ

Ο Γίρι Μένζελ (τσέχικα: Jiří Menzel [προφορά:  [ˈjɪr̝iː ˈmɛntsl̩]], 23 Φεβρουαρίου 1938 - 5 Σεπτεμβρίου 2020 ) ήταν Τσέχος σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, ηθοποιός και σεναριογράφος. Οι ταινίες του συχνά συνδυάζουν μία ουμανιστική πλευρά του κόσμου με σαρκασμό και προκλητική κινηματογραφία. Μερικές από τις ταινίες του είναι βασισμένες, σε Τσέχους συγγραφείς όπως ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ και ο Βλαντισλάβ Βεντσούρα.

Ο Μένζελ ήταν εκπρόσωπος του Νέου Κύματος της Τσεχίας και έγινε διεθνώς γνωστός με την ταινία Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν, του 1967, η οποία κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το άλλο γνωστό του φιλμ, το οποίο λογοκρίθηκε και τελικά έγινε απαγορευμένο από την Τσεχοσλοβάκικη Κυβέρνηση ήταν το Skřivánci na niti, του 1969. Τελικώς, το 1990, κυκλοφόρησε μετά την πτώση του της Σοβιετικής Ένωσης. Η ταινία κέρδισε και τη Χρυσή Άρκτο, στο 40ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.

Ο Μένζελ υπήρξε για δεύτερη φορά υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το 1986, με την ταινία Vesnicko ma Strediskova. Το 1987, έγινε μέλος της επιτροπής του 37ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Το 1989, υπήρξε μέλος της επιτροπής του 16ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας, ρόλος που του ανατέθηκε και στο 19ο Φεστιβάλ.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 
 Škvorecký J. Jiří Menzel and the history of the "Closely Watched Trains". Boulder: East European Monographs, 1982

Τσέχοι σεναριογράφοι
Τσέχοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Σκηνοθέτες θεάτρου
Τσέχοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τσεχοσλοβάκοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νικολάι Αυξέντιεφ

Ο Νικολάι Ντμίτριεβιτς Αυξέντιεφ (ρωσικά: Николай Дмитриевич Авксентьев, 1878, Πένζα – 1943, Νέα Υόρκη) ήταν ένα ηγετικό μέλος του Ρωσικού Σοσιαλ-Επαναστατικού Κόμματος (Εσέροι). Ήταν ένας από τους «Εσέρους της Χαϊδελβέργης» (μία ομάδα Ρώσων φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη δεκαετία του 1890), όπως ο Β. Μ. Ζενζίνοβ. Αυτοί οι Εσέροι ήταν επηρεασμένοι από την νέο-Καντιανή φιλοσοφία και τον Μαρξισμό. 

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Αυξέντιεφ συνδέθηκε με την πτέρυγα των «Αμυνιτιστών» του κόμματος των Εσέρων, και συνεργάστηκε στενά με τον Β.Β. Ρούντνεβ, Α. Ρ. Γκοτς και άλλους. Στήριξε την Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917 και κατείχε διάφορες θέσεις στη Δούμα, το Σοβιέτ και την Προσωρινή Κυβέρνηση υπό τον Α.Φ. Κερένσκι, περιλαμβανομένης της διαδοχής του Γκεόργκι Λβοφ σαν Υπουργού Εσωτερικών, 15 Μαρτίου 1917 – 21 Ιουλίου 1917. Ο Αυξέντιεφ εναντιώθηκε στην Μπολσεβίκικη Οκτωβριανή Επανάσταση και συνελήφθη για λίγο από τους Μπολσεβίκους. Τον Νοέμβριο του 1918 συμμετείχε στο αντι-Μπολσεβίκικο «Διευθυντήριο» στο Ομσκ, αλλά σύντομα τα χάλασε με τους στρατιωτικούς αντεπαναστάτες περί τον Ναύαρχο Κολτσάκ.

Αφού κρατήθηκε για λίγο από τον Κολτσάκ, ο Αυξέντιεφ έφυγε από την Ρωσία μέσω Βλαδιβοστόκ, με την βοήθεια Βρετανών στρατιωτικών. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και ενεργοποιήθηκε στους κύκλους των φυγάδων και στον Ελευθεροτεκτονισμό. Μετά την Γερμανική εισβολή στη Γαλλία το 1940, ο Αυξέντιεφ και η σύζυγός του Μπέρθι διέφυγαν στην Αμερική με έκτακτη βίζα που δόθηκε από την Εβραϊκή Εργατική Επιτροπή και την Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας.

Η κόρη του Αλεξάνδρα έγινε μια ολοκληρωμένη καλλιτέχνης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ρώσοι επαναστάτες
Γκεόργκι Λβοφ

Ο πρίγκιπας Γκεόργκι Γιεβγκένγιεβιτς Λβοφ (Гео́ргий Евге́ньевич Львов, 2 Νοεμβρίου 1861 – 7 Μαρτίου 1925) ήταν Ρώσος πολιτικός και ο πρώτος μετά-αυτοκρατορικός πρωθυπουργός της Ρωσίας, από 15 Μαρτίου έως 21 Ιουλίου 1917.

Πριν την Επανάσταση 
Ο Πρίγκιπας Λβοφ γεννήθηκε στη Δρέσδη και καταγόταν από τους ισχυρούς Βίκινγκ πρίγκιπες Γιαροσλάβλ. Η οικογένειά του μετακόμισε από τη Γερμανία στη Ρωσία, στην Ποπόβκα στην περιοχή Αλέξιν του Κυβερνείου της Τούλα, λίγο μετά τη γέννησή του. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας με δίπλωμα στα νομικά, και μετά εργάστηκε σαν δημόσιος υπάλληλος μέχρι το 1893. Κατά την διάρκεια του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου οργάνωσε το έργο περίθαλψης στην Ανατολή και το 1905 εντάχθηκε στο φιλελεύθερο Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα. Ένα χρόνο αργότερα νίκησε στις εκλογές στην Πρώτη Δούμα, και ήταν υποψήφιος για υπουργική θέση. Έγινε πρόεδρος της Πανρωσικής Ένωσης των Ζέμστβος το 1914, και το 1915 έγινε επικεφαλής της Ένωσης των Ζέμστβος καθώς επίσης και μέλος της Ζέμγκορ, μια κοινή επιτροπή της Ένωσης των Ζέμστβος και της Ένωσης των Πόλεων που βοήθησε στον ανεφοδιασμό του στρατού και φρόντισε τους τραυματίες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Παντρεύτηκε την Κόμισσα Ιουλία Αλεξέγιεβνα Μπομπρίνσκαγια (1867-1903), μεγάλη εγγονή του Πρίγκιπα Ορλόφ και της Αικατερίνης της Μεγάλης, χωρίς τέκνα.

Τα Μετέπειτα χρόνια 
Κατά τη διάρκεια της πρώτης Ρωσικής Επανάστασης και της παραίτησης του Νικολάου Β΄, αυτοκράτορα της Ρωσίας, ο Λβοφ έγινε επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης που ιδρύθηκε από τη Δούμα στις 2 Μαρτίου. Ανίκανος να συσπειρώσει επαρκή υποστήριξη, παραιτήθηκε τον Ιούλιο 1917 υπέρ του Υπουργού Πολέμου, Αλέξανδρου Κερένσκι. Ο Λβοφ συνελήφθη όταν οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν την εξουσία αργότερα εκείνο τον χρόνο. Δραπέτευσε και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του.

Μνημεία 
Υπάρχει ένα μνημείο για τον Πρίγκιπα Λβοφ στο Αλέξιν, καθώς επίσης μια μικρή έκθεση γι’ αυτόν στο μουσείο της πόλης. Στην Ποπόβκα υπάρχει άλλο μνημείο πίσω από την τοπική εκκλησία και μια πλάκα στον τοίχο του σχολείου που ίδρυσε. Πέθανε στη Βουλόν σουρ Σεν και τάφηκε στο Ρωσικό νεκροταφείο της Σαν Ζενεβιέβ ντε Μπουά στη Γαλλία.

Ένας συγγενής του με το όνομα Πρίγκιπας Αντρέ Νικίτα Λβοφ (1901-1933), που περιγράφεται άλλοτε είτε ως γιος του Γκεόργκι Λβοφ είτε ως ανιψιός, είναι θαμμένος στο παλιό κοιμητήριο της Μεντόν.

Περισσότερα αναγνώσματα 
Ο Λβοφ έγραψε μια αυτοβιογραφία (“Αναμνήσεις”), ενώ ήταν στην εξορία και επίσης έχει γραφεί μια βιογραφία το 1932 από τον Τιχόν Πολνέρ με τίτλο Η Ζωή του Πρίγκηπος Γκεόργκι Γιεβγκένγιεβιτς Λβοφ. Προσωπικότητα, Απόψεις, Συνθήκες Δράσης. Κανένα από τα δύο βιβλία δεν έχει μεταφραστεί, αλλά και τα δύο έχουν ανατυπωθεί και είναι ακόμα διαθέσιμα στην Ρωσία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πρίγκιπες της Ρωσίας
Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Spyro 2: Gateway To Glimmer

Το Spyro 2: Gateway To Glimmer (γνωστό στις ΗΠΑ ως: Spyro 2: Ripto's Rage!) είναι βιντεοπαιχνίδι του 1999 που αναπτύχθηκε από την Insomniac Games, συνέχεια του παιχνιδιού Spyro the Dragon και  δεύτερη προσθήκη στη σειρά Spyro. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε επίσης στο PlayStation Network, και γνώρισε θετικές κριτικές.

Τρόπος παιχνιδιού
Ο τρόπος παιχνιδιού είναι παρόμοιος με το προηγούμενο παιχνίδι της σειράς. Ο Spyro έχεις τις ικανότητες που είχε και προηγουμένως την ανάσα φωτιάς και το χτύπημα με τα κέρατα. Όπως και στο Spyro the Dragon την υγεία του Spyro αντιπροσωπεύει το χρώμα του συντρόφου του του Sparx. Το παιχνίδι χωρίζεται σε τρεις κύριους κόσμους που περιέχουν πύλες που περιέχουν άλλους μικρότερους κόσμους. Προκειμένου να προχωρήσει ο παίκτης στους δύο πρώτους κύριους κόσμους πρέπει να μαζέψει τα φυλαχτά από κάθε κόσμο που βρίσκονται στο τέλος κάθε επιπέδου πριν αντιμετωπίσει τον αρχηγό. Κάθε επίπεδο περιέχει έναν ορισμένο αριθμό από σφαίρες που ο παίκτης μπορεί να κερδίσει με την ολοκλήρωση κάποιων αποστολών. Αυτές οι σφαίρες χρειάζονται για το άνοιγμα ορισμένων πυλών καθώς και για να προχωρήσει ο παίκτης στον τρίτο κόσμο. Ο θησαυρός χρειάζεται για να πληρώσει ο παίκτης τον άπληστο Moneybags, για να προχωρήσει στο παιχνίδι. Καθώς και για το άνοιγμα πυλών σε ορισμένες περιοχές αλλά και για να μάθει ο Spyro τρεις νέες ικανότητες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, την κολύμβηση, την αναρρίχηση και το Head Bash. Επίσης υπάρχουν και τα Power-ups που είναι τα εξής: Σούπερ ανάσα φωτιάς, ανάσα πάγου, σούπερ άλμα και μια δύναμη που κάνει το Spyro άτρωτο.

Πλοκή
Ο κόσμος των δράκων τρομοκρατείται για άλλη μια φορά από ένα μικρό αλλά πανίσχυρο πλάσμα, τον Ripto. Είναι στο χέρι του Spyro να σταματήσει αυτή την απειλή.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Tom Kenny στο ρόλο του Spyro
Gregg Berger στο ρόλο του Ripto / Hunter / Crush / Gulp
Melissa Disney στο ρόλο της Elora / Greta
Milton James στο ρόλο του Moneybags
Mary Linda Phillips στο ρόλο της Zoe

Υποδοχή
Το GameSpot έδωσε στο παιχνίδι 8.6/10 λέγοντας ότι "έδωσαν μια δόση ψυχής και ποικιλίας σε ένα παιχνίδι που ήταν ήδη διασκεδαστικό", ενώ η βαθμολογία των χρηστών στην ίδια ιστοσελίδα ήταν 8.9. Το IGN έδωσε στο παιχνίδι 8,8/10, δηλώνοντας ότι είναι ένα διασκεδαστικό, και εξαιρετικό platformer. Στην Ιαπωνία, το περιοδικό Famitsu έδωσε στο παιχνίδι 30 στα 40.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Spyro 2: Ripto's Rage! στο IMDb
Spyro 2: Ripto's Rage! στο Spyro wiki
Spyro 2: Ripto's Rage! στο darkspyro.net
Spyro 2: Ripto's Rage! στο IGN

Αποκλειστικότητες του PlayStation
Βιντεοπαιχνίδια Spyro
Βιντεοπαιχνίδια της Insomniac Games
Βιντεοπαιχνίδια της Universal Interactive
Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment
Βιντεοπαιχνίδια του 1999
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Συνέχειες βιντεοπαιχνιδιών
Διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας

Ο Διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας (Gas Interconnector Greece - Bulgaria (IGB)) είναι προτεινόμενος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου μεταξύ των δικτύων μεταφοράς Ελλάδας και Βουλγαρίας.

Διαδρομή 

Η χωρητικότητα του αγωγού είναι 3 με 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το χρόνο, με δυνατότητα αντίστροφης ροής. Τα σημεία σύνδεσης σχεδιάζεται να είναι η Κομοτηνή από την Ελληνική πλευρά, και η Στάρα Ζαγόρα από τη Βουλγαρική. Το μήκος του αγωγού θα είναι περίπου 180 χιλιόμετρα (150 στη Βουλγαρία, 30 στην Ελλάδα). Ο προτιμητέος τύπος διαμέτρου αγωγού είναι 813 χιλιοστών. Ένας τέτοιος αγωγός θα κόστιζε μεταξύ 200 και 250 εκατομμυρίων ευρώ για να κατασκευαστεί.

Εξέλιξη έργου 

Στις 14 Ιουλίου 2009, υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της βουλγαρικής EAD και της ελληνικής Δ.Ε.Π.Α. το οποίο καθορίζει τις αρχές ανάπτυξης και πραγματοποίησης του έργου. Τον Ιανουάριο 2011, μια κοινοπραξία η  "ICGB AD" δημιουργήθηκε από τις εταιρείες αυτές. Η κοινοπραξία θα κατασκευάσει και θα διαχειρίζεται τον αγωγό αερίου. 

Ο αγωγός αναμενόταν να είναι έτοιμος σε χρήση το Δεκέμβριο 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 icgb.eu Official web site
Αγωγοί μεταφοράς της Ελλάδας
Αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου
Obsessed by Cruelty

Obsessed by Cruelty είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer" στην Ευρώπη και της "Metal Blade" στην Αμερική.

Ηχογραφήσεις
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε δύο φορές, αφού η αρχική ηχογράφηση, που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο, δεν ικανοποίησε την δισκογραφική τους εταιρεία, η οποία θεώρησε κακής ποιότητας τον ήχο του συγκροτήματος, με αποτέλεσμα να επανηχογραφήσουν το άλμπουμ στο "Studio Hilpolstein", κοντά στη Νυρεμβέργη. Την δεύτερη φορά που μπήκαν στο στούντιο, ηχογράφησαν όλα τα κομμάτια της πρώτης εκτέλεσης, όπως και το νέο κομμάτι "After the Deluge".

Οι αρχικές εκτελέσεις χρησιμοποιήθηκαν κατά λάθος στην αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ, ενώ η έκδοση της "SPV/Steamhammer" περιελάμβανε τις νέες εκτελέσεις.

Σύνθεση
Οι στίχοι του δίσκου είναι εμπνευσμένοι από αποκρυφιστικά θέματα, αφού εκείνη την περίοδο ο Τόμας "Angelripper" Ζουκ ασχολούνταν με τα γραπτά του Άλιστερ Κρόουλι. Από τον επόμενο τους δίσκο με τίτλο "Persecution Mania" και έπειτα, οι Sodom ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με στρατιωτικά και πολεμικά θέματα.

Η μουσική των τραγουδιών προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από το ντράμερ Κρίστιαν "Witchhunter" Ντούντεκ, με τον Angelripper να περιλαμβάνεται στους συνθέτες μόνο στα "After the Deluge" και "Witchhammer".

Κριτικές και επιρροή
Οι κριτικές για το "Obsessed by Cruelty" υπήρξαν θετικές, με το "Sputnik Music" να του δίνει μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5, το "Metal Storm" 7,2 / 10, το "Ultimate Guitar" 7,7 / 10 και το "Metal Archives" 85%.

Το άλμπουμ άσκησε μεγάλη επίδραση στο ανερχόμενο μουσικό κίνημα του Black Metal, με τον κιθαρίστα και ιδρυτή των Mayhem, Euronymous, να περιγράφει τις πρώτες κυκλοφορίες των Sodom και Destruction, ως υποτιμημένα αριστουργήματα του black metal. Ο ίδιος, ονόμασε την δισκογραφική του εταιρεία "Deathlike Silence Productions" από το δεύτερο κομμάτι του "Obsessed by Cruelty".

Τραγούδια του δίσκου

Τα μέλη των Sodom
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Obsessed by Cruelty" ήταν οι εξής:

 Angelripper - μπάσο, φωνητικά
 Destructor - κιθάρα
 Assator - κιθάρα στο "After the Deluge"
 Witchhunter - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Obsessed By Cruelty - SODOM WEB SQUAD
 Sodom - Obsessed by Cruelty | Sputnikmusic
 Sodom - Obsessed by Cruelty - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Sodom
Άλμπουμ του 1986
Βωμός του Δία στην Ολυμπία

Ο Βωμός του Δία στην Ολυμπία, για τον οποίο δεν υπάρχει σήμερα κάποιο ορατό ίχνος, βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως ανατολικά του ναού της Ήρας και του Πελοπίου. Ο περιηγητής Παυσανίας τον αναφέρει και τον περιγράφει αναλυτικά στο έργο του Ηλιακών Α΄. Στον χώρο αυτό βρέθηκαν πολυάριθμα χάλκινα ειδώλια μέσα σε παχύ στρώμα στάχτης, τα οποία προέρχονται από τις θυσίες που γίνονταν εκεί. Σύμφωνα με τη μυθολογία τη θέση του βωμού την καθόρισε ο ίδιος ο Δίας, με κεραυνό που έριξε από τον Όλυμπο. Η ολοκληρωτική καταστροφή του πιθανολογείται στα χρόνια του Θεοδοσίου Α΄ και του εγγονού του, Θεοδοσίου Β΄, όταν καταργήθηκαν οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Εικονική περιήγηση στην αρχαία Ολυμπία από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή

Βιβλιογραφία
 Ολυμπία και Ολυμπιακούς Αγώνες - Dēm. G. Papageōrgiou

Αρχαία Ολυμπία
Δεσποτικό Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα Δεσποτικό (αποσαφήνιση)

Το Δεσποτικό είναι ορεινός οικισμός του νομού Ιωαννίνων στις νότιες παρυφές του όρου Κασιδιάρης, στη κοιλάδα του ποταμού Καλαμά και σε υψόμετρο 540 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται στα 32 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων, στα δεξιά  ταξιδεύοντας από την παλιά εθνική οδό Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Δεσποτικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μολοσσών του δήμου Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 92 κατοίκους.

Τοποθεσία 
Το ιστορικό Δεσποτικό (παλιές ονομασίες ΄Ιλιον (Ilium), Κρετσούνιστα) βρίσκεται 32 χιλιόμετρα ΒΔ των Ιωαννίνων στα όρια του σημερινού Δήμου Ζίτσας της δημοτικής ενότητας των Μολοσσών. Τα σπίτια του σημερινού Δεσποτικού είναι απλωμένα σε συνοικίες και σκαρφαλωμένα στις πλαγιές του όρους Κασιδιάρη (παλαιά ονομασία Σούτιστα) με πλούσια βλάστηση από βελανιδιές, πλατάνια, πουρνάρια, καρυδιές, αμυγδαλιές, ελιές και άλλα δέντρα.

Ιστορία 
Ο Ιστορικος/Αρχαιολογος Nicholas Hammond τοποθετεί το Δεσποτικο στο αρχαιο Ιλιον (Ilium) και ειδικοτερα στην περιοχή του αρχαίου πύργου στην τοποθεσία Παλαιόκαστρο τον οποίο χρονολογεί μεταξύ 290-272 πχ (σελ 670).Κατά τη μεσαιωνική περίοδο η Κρετσούνιστα, σύμφωνα με τους ιστορικούς Π. Αραβαντινό και Ι. Λαμπρίδη, ήταν το προπύργιο των Βυζαντινών και του Δεσποτάτου της Ηπείρου  και αριθμούσε πάνω από 700 οικογένειες. Στα νότια του χωριού βρίσκεται το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία  με τοιχογραφίες του 18ου αι. και το ιερό λείψανο του Αγίου Τρύφωνα, προστάτη των γεωργών. Ο γνωστός λογοτέχνης πολιτικός Χρήστος Χρηστοβασίλης, που μας δίνει πολλές ιστορικές πληροφορίες στα διηγήματά του με τη ντοπιολαλιά και το ήθος της εποχής, καμάρωνε πως καταγόταν από αυτούς τους Σουλιώτες, είχε δε αναπτύξει πολλούς κοινωνικούς και πνευματικούς δεσμούς με τους κατοίκους της Κρετσούνιστας.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ζίτσας
Ευθύμιος Μήτκος

Ο Ευθύμιος (Θίμι) Μίτκο (αλβανικά: Thimi Mitko, 1820 – 22 Μαρτίου 1890) ήταν υποστηρικτής της αλβανικής εθνικής αφύπνησης και λαογράφος.

Γεννήθηκε στην Κορυτσά της Αλβανίας (τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία), όπου φοίτησε στο τοπικό ελληνικό σχολείο. Ο θείος του, Πέτι Μίτκο, ήταν ένας από τους ηγέτες της Αλβανικής Επανάστασης του 1847 στην Κορυτσά και το Τεπελένι ενάντια στις οθωμανικές μεταρρυθμίσεις (Τανζιμάτ). Και οι δύο εγκατέλειψαν την Αλβανία και πήγαν αρχικά στην Αθήνα και μετά στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας και τελικώς στην Βιέννη , όπου ο Μήτκος εργάστηκε ως ράφτης. το 1866 μετανάστευσε στην Αίγυπτο όπου αφιερώθηκε στο αλβανικό εθνικό κίνημα στήνοντας παράλληλα επιτυχημένη εμπορική επιχείρηση στο Μπένι Σουέφ, όπου πέθανε το 1890.

Ο Μίτκο συνέλλεγε αλβανικό λαογραφικό υλικό από το 1866. Είχε αλληλογραφία με τον Γιερονίμ ντε Ράντα, τον Ντεμέτριο Καμάρντα, την Ντόρα Ντ' Ίστρια, τον Γιαν Ούρμπαν Γιαρνίκ, τον Κωνσταντίνο Χριστοφορίδη και τον Γκούσταφ Μέγιερ, παρέχοντας στον Καμάρντα δημοτικά τραγούδια, αινίγματα και ιστορίες για την συλλογή του. Η ίδια η αλβανική λαογραφική συλλογή του Μίτκο, η οποία αποτελούνταν από δημοτικά τραγούδια, ιστορίες και δημώδεις ρήσεις από τη Νότια Αλβανία, δημοσιεύτηκε στο ελληνοαλβανικό περιοδικό Αλβανική Μέλισσα (Μπλιέττα Σκιπιταρε) το 1878 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σύμφωνα με τον Μίτκο, σκοπός της συλλογής ήταν να παρέχει στην ακμάζουσα τότε, αλβανική κοινότητα, πληροφορίες για τα αλβανικά έθιμα. Το έργο εξέδωσε εκ νέου στη Βιέννη το 1924 ο Γκέργκι Πεκμεζί υπό τον τίτλο Bleta shqypëtare e Thimi Mitkos. Ο Μίτκο συέγραψε επίσης πληθώρα άρθρων σε ευρωπαϊκά περιοδικά υποστηρίζοντας το αλβανικό ζήτημα. Έγραψε άρθρα και στο ελληνικό περιοδικό Πανδώρα. Ο Μίτκο σε ένα από τα έργα του ισχυρίζεται ότι η πλειονότητα των Αλβανών υποστήριζε την ιδέα να παραμείνουν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Παραπομπές 

Αλβανοί συγγραφείς
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1985-86

Το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1985-86 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 131 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 7 ομίλους. Ήταν η 4η περίοδος του «Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος» ως 4η κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου.  Οι πρώτοι κάθε ομίλου εξασφάλισαν την άνοδό τους στη Γ' Εθνική.

Πρωταθλητές 
Την άνοδό τους στη Γ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου εξασφάλισαν οι εξής ομάδες:
 1ος όμιλος: Α.Π.Ο. Περαμαϊκός 
 2ος όμιλος: Σ.Φ. Ολυμπιακός Πρωτεύς Χαλκίδας
 3ος όμιλος: Α.Π.Σ. Πάτραι
 4ος όμιλος: Α.Π.Ο. Παναργειακός
 5ος όμιλος: Φ.Α.Σ. Πυρσός Γρεβενών
 6ος όμιλος: Α.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Αλεξάνδρειας
 7ος όμιλος: Α.Σ. Νέστος Χρυσούπολης

Βαθμολογίες

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

3ος Όμιλος

4ος Όμιλος

5ος Όμιλος

6ος Όμιλος

7ος Όμιλος

Πηγές 

«Greece - List of Fourth Level Final Tables, 1985/86», rsssf.com, Alexander Mastrogiannopoulos

Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1985-1986
Άγιος Στέφανος Αυλιωτών Κέρκυρας

Ο Άγιος Στέφανος Αυλιωτών, γνωστός και ως Άγιος Στέφανος Εσπερίων, είναι παραθαλάσσιο χωριό στη βορειοδυτική ακτή της Κέρκυρας στα Επτάνησα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 176 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Ο Άγιος Στέφανος βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Αρίλλας και Αυλιώτες σε απόσταση 35 χλμ. ΒΔ. από την πόλη της Κέρκυρας. Από το λιμάνι του Αγίου Στεφάνου φεύγουν πλοία για τα Διαπόντια νησιά (Ερείκουσα, Μαθράκι, Οθωνοί) και αποτελεί το επίνειο της περιοχής των Αυλιωτών.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αυλιωτών. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάται από την κοινότητα Αυλιωτών και προσαρτάται στον τότε δήμο Εσπερίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με την Αγία Πελαγία, τους Αυλιώτες, τους Γαρνάδες, τους Κουκουνικάδες και τη Στάουσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αυλιωτών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εσπερίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας.

Απογραφές πληθυσμού

Δείτε επίσης 
Στην Κέρκυρα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Στέφανος Θιναλίου και Άγιος Στέφανος Κασσωπαίων.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Π.Α.Ο. Κρουσώνα

Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κρουσώνα (Π.Α.Ο. Κρουσώνα ή Π.Α.Ο. Κρουσσώνος) είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και εδρεύει στον Κρουσώνα του νομού Ηρακλείου. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1968 και τα χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό.

Η ομάδα ανήκει στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, στις διοργανώσεις της οποίας αγωνιζόταν μέχρι το 2006 που κατέκτησε το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Δ΄ Εθνική της περιόδου 2006-07. Στην 4η κατηγορία αγωνίστηκε για 7 συνεχόμενες περιόδους, ώσπου το 2012-13 τερμάτισε στη 2η θέση στον όμιλό της και εκμεταλλευόμενη την αναδιάρθρωση των κατηγοριών εξασφάλισε τη συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική για την περίοδο 2013-14. Στη Γ' Εθνική αγωνίστηκε για τρεις συνεχόμενες περιόδους, μέχρι την περίοδο 2015-16 που υποβιβάστηκε και επέστρεψε μετά απο μια δεκαετία στο τοπικό πρωτάθλημα.

Πηγές 

Αθλητικοί σύλλογοι Ηρακλείου
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Διονύσιος ο Βυζάντιος

Ο Διονύσιος ο Βυζάντιος ήταν Έλληνας γεωγράφος ο οποίος έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και κατάγονταν από την πόλη του Βυζαντίου.

Ανάπλους Βοσπόρου 
Είναι κυρίως γνωστός για το γεωγραφικό έργο του με τίτλο Ἀνάπλους Βοσπόρου -γνωστό στα λατινικά ως De Bospori navigatione- στο οποίο περιγράφει την ακτογραμμή της θάλασσας του Βοσπόρου καθώς και την αρχαία πόλη του Βυζαντίου πριν αυτή γίνει Κωνσταντινούπολη κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., και θεωρείται ως μια από τις πιο λεπτομερείς γεωγραφικές πραγματείες και περίπλους των αρχαίων χρόνων. Το έργο αυτό διασώθηκε στα λατινικά μέσα από τα κείμενα του Γάλλου εξερευνητή του 16ου αιώνα Πέτρου Γύλλιου.

Η απουσία αναφοράς κάποιων σημαντικών γεγονότων από το έργο αυτό, όπως η πολιορκία και καταστροφή του Βυζαντίου από τον Σεπτίμιο Σεβήρο το 196 μ.Χ. κατά τη διάρκεια μιας ευρύτερης εμφυλορωμαϊκής σύρραξης την εποχή εκείνη, οριοθετούν το απώτατο όριο όπου μπορεί να γράφτηκε το έργο αυτό. Στο έργο επίσης αναφέρεται ο ρωμαϊκός βωμός του Απόλλωνα στις Κυανέες Πέτρες ο οποίος ήταν άγνωστης χρονολογίας και του οποίου η τοποθεσία δεν είναι γνωστή σήμερα.

Ιστορικές αναφορές 
Αναφορά του υπάρχει και στο λεξικό Σούδα του 10ου αιώνα, όπου πέρα από τον Ανάπλου, ο Διόνυσος αναφέρεται πως υπήρξε και ο συγγραφέας του έργου Περί θρήνων το οποίο είναι μια ποιητική συλλογή επικήδειων. 

Στον Διόνυσο επίσης αναφέρεται και ο γεωγράφος Στέφανος Βυζάντιος (6ο αιώνας) σχετικά με την μαρτυρία του Διονυσίου ως προς την ετυμολογία της ονομασίας της Χρυσόπολης. Κατά τον 9ο αιώνα, είναι πιθανό πως ο πατριάρχης Φώτιος συμπεριέλαβε και τον Ανάπλου του Διονύσου στην γεωγραφική πραγματεία που εξέδωσε με τον ίδιο τίτλο -Ανάπλουν- και στην οποία συμπεριλαμβάνονταν και άλλα γεωγραφικά κείμενα από την αρχαιότητα όπως ο Περίπλους του Ευξείνου Πόντου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

 Albrecht Dihle, Greek and Latin Literature of the Roman Empire: From Augustus to Justinian, Routledge, 1994, p. 235.  ISBN 0-415-06367-1
 Rudolf Güngerich, ed., Anaplus Bospori/De Bospori navigatione. Latin & Greek, Weidmann, 1927 (επανεκτυπώθηκε 1958).
 Richard J. A. Talbert, Barrington atlas of the Greek and Roman world: Map-by-map Directory, Princeton, 2000. ISBN 0-691-04945-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Διονύσιος ο Βυζάντιος - Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
 Το πλήρες κείμενο του Ανάπλους Βοσπόρου, έκδοση 1874 του Carolus Wescher - archive.org

Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Περίπλοι
Νυμφαίο αρχαίας Ολυμπίας

To Νυμφαίο ή αλλιώς το υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού ήταν κτίσμα της ρωμαϊκής εποχής και βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως στην αρχαία Ολυμπία.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
 
To Νυμφαίο ή υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού βρισκόταν ανάμεσα στο ναό της Ήρας και το άνδηρο των θησαυρών και ήταν από τις πιο πλούσιες και εντυπωσιακές κατασκευές που υπήρχαν στην ιερά Άλτι. Όπως όλα τα νυμφαία, χρησίμευε σαν δεξαμενή νερού και κρήνη, η οποία τροφοδοτούμενη από τις πηγές ανατολικά του ιερού το διοχέτευε μέσω πυκνού συστήματος αγωγών σε διάφορα σημεία του ιερού χώρου, λύνοντας έτσι το πρόβλημα ύδρευσης που γινόταν πιο έντονο την περίοδο τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μια μεγαλόπρεπη ημικυκλική κατασκευή, κτισμένη το 160 μ.Χ. και αφιερωμένη στον Δία από τη Ρήγιλλα, ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης και σύζυγο του Ηρώδη του Αττικού, έτσι όπως μαρτυρά μια αναθηματική επιγραφή που βρέθηκε στη μια πλευρά του. Πολλά από τα αγάλματα του μνημείου υπάρχουν και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Εικονική περιήγηση στο Νυμφαίο από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή

Αρχαία Ολυμπία
Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας

Οι Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας βρίσκονταν, εντός του ιερού χώρου της Άλτεως επάνω σε κρηπίδωμα από πορώλιθο, στους νότιους πρόποδες του Κρονίου λόφου, ανάμεσα στο Νυμφαίο και το στάδιο, στην ευρύτερη περιοχή του λόφου όπου υπήρχαν οι προϊστορικές λατρείες του ιερού.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Οι Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας, όπως όλοι οι θησαυροί στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν ναόσχημα κτήρια με ορθογώνιο σηκό και δύο δωρικούς κίονες μεταξύ παραστάδων. Έχουν κατασκευαστεί σε διάφορετικούς ιστορικούς χρόνους, από τον 6ο αι. π.Χ. έως τα μέσα του 5ου αι. π.Χ. από αντιπροσώπους ελληνικών πόλεων που συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς αγώνες και εκεί φυλλάσονταν τα πολύτιμα αναθήματα των πόλεων προς τον Δία. Ο περιηγητής Παυσανίας στα Ηλιακά του (βλ. Βικιθήκη) αναφέρει τα ονόματα δέκα θησαυρών και δίνει αναλυτικές περιγραφές για τα αφιερώματα που φυλάσσονταν εκεί. Σαν πρώτη πόλι, που αφιέρωσε, αναφέρεται η Σικυώνα ενώ συνολικά οι θησαυροί: 

 των Σικυωνίων, από την Σικυώνα της Κορινθίας,
 των Συρακουσίων, από τις Συρακούσες της Σικελίας,
 των Επιδαμνίων, από την Επίδαμνο των Ιλλυρικών ακτών,
 των Βυζαντίων, από το Βυζάντιο του Κεράτιου κόλπου,
 των Συβαριτών, από τη Σύβαρη της Κάτω Ιταλίας,
 των Κυρηναίων, από την Κυρήνη της Βορείου Αφρικής,
 των Σελινουντίων, από τον Σελινούντα της Σικελίας,
 των Μεταποντίων, από το Μεταπόντιο της Κάτω Ιταλίας,
 των Μεγαρέων, από τα Μέγαρα της Αττικής και 
 των Γελώων, από τη Γέλα της Σικελίας. 
Μετα τις ανασκαφές που έγιναν βρέθηκαν τα θεμέλια δώδεκα τέτοιων κτηρίων, από τα οποία μόνο πέντε ταυτοποιήθηκαν με ακρίβεια, εκείνα των Σικυωνίων, των Σελινουντίων, των Μεταποντίων, των Μεγαρέων και των Γελώων, ο οποίος αρχιτεκτονικά διαφέρει των υπολοίπων (βλ. κάτοψη) γιατί είναι πρόστυλος με έξη κίονες στην πρόσοψη.

Σύμφωνα με τον Παυσανία

Έκθεση Φωτογραφιών

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Θησαυροί της Ολυμπίας από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
 Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας από το Libri V-VIII Παυσανίας στο books.google.gr

Εξωτερικές πηγές
 © Κάτοψη των Θησαυρών από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο

 οι Θησαυροί της αρχαίας Ολυμπίας από τη ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus του Tuft University

Αρχαία Ολυμπία
Εφραίμ Μίρβις

Ο Εφραίμ Μίρβις (γεν. 1956) είναι ορθόδοξος ραβίνος που κατέχει τη θέση του ανώτατου ραβίνου της Μεγάλης Βρετανίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Νότιο Αφρική το 1956. Ο πατέρας του, ραβίνος στο Κέιπ Τάουν, μετοίκησε το 1973 στο Ισραήλ, όπου ο Εφραίμ πήγε σχολέιο και στη συνέχεια σπούδασε στο πανεπιστήμιο. Διορίστηκε ραβίνος στη συναγωγή του Δουβλίνου το 1982 και από το 1992 στο Λονδίνο.
Battle Cry (άλμπουμ των Judas Priest)

{{Infobox Album
| Όνομα  =  Battle Cry
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Judas Priest
| Εξώφυλλο  = Judas Priest - Battle Cry.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 25 Μαρτίου 2016
| Ηχογράφηση  = 1 Αυγούστου 2015 στο Wacken Open Air
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal
| Διάρκεια  = 75:28
| Δισκογραφική  = Epic Records
| Παραγωγός  = Τομ Άλομ, Τζακ Ράστον
| Προηγούμενο album  = Redeemer of Souls (2014)| Αυτό το album  = Battle Cry (2016)| Επόμενο album  = 
}}Battle Cry είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και DVD του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου του 2016 μέσω της "Epic Records".

Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στην εμφάνιση των Judas Priest στο "Wacken Open Air" την 1 Αυγούστου 2015, κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Redeemer of Souls".

Το "Battle Cry" μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών μερικών ευρωπαϊκών χωρών, φθάνοντας μέχρι το Top-40 στην Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία.

Τραγούδια
 (Intro) Battle Cry (Halford, Tipton, Faulkner) - 0:32
 Dragonaut (Halford, Tipton, Faulkner) - 4:12
 Metal Gods (Halford, Tipton, Downing) - 4:13
 Devil's Child (Halford, Tipton, Downing) - 5:18
 Victim Of Changes (Halford, Downing, Tipton, Atkins) - 8:58
 Halls of Valhalla (Halford, Tipton, Faulkner) - 6:07
 Redeemer of Souls (Halford, Tipton, Faulkner) - 4:10
 Beyond the Realms of Death (Halford, Binks) - 7:01
 Jawbreaker (Halford, Tipton, Downing) - 4:05
 Breaking the Law (Halford, Tipton, Downing) - 2:47
 Hell Bent For Leather (Tipton) - 4:26
 The Hellion (Halford, Tipton, Downing) - 0:36
 Electric Eye (Halford, Tipton, Downing) - 4:36
 You've Got Another Thing Coming (Halford, Tipton, Downing) - 11:02
 Painkiller (Halford, Tipton, Downing) - 7:25

Θέσεις τσαρτ
Battle Cry (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 25 Μαρτίου 2016

Μέλη των Judas Priest
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Battle Cry" είχε την εξής μορφή:

 Ρομπ Χάλφορντ - φωνητικά
 Γκλεν Τίπτον - κιθάρα
 Ρίτσι Φόλκνερ - κιθάρα
 Ίαν Χιλ - μπάσο
 Σκοτ Τράβις - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Battle Cry - Judas Priest | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Judas Priest - Battle Cry (Live) - Metal Storm
 Judas Priest - Battle Cry - Encyclopaedia Metallum

Δισκογραφία των Judas Priest
Άλμπουμ του 2016
Αριστεροί Εσέροι

To 1917, το Ρωσικό Σοσιαλ-Επαναστατικό Κόμμα (Εσέροι) διασπάται μεταξύ αυτών που στήριζαν την Προσωρινή Κυβέρνηση, που σχηματίστηκε μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, και εκείνους οι οποίοι στήριζαν τους Μπολσεβίκους που ευνοούσαν την κομμουνιστική επανάσταση. Οι Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες ή Αριστεροί Εσέροι ζητούσαν:

να καταδικάσουν τον πόλεμο σαν ιμπεριαλιστικό και να βγουν αμέσως απ’ αυτόν.
να σταματήσει η συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα και την Προσωρινή Κυβέρνηση.
άμεση επίλυση του ζητήματος της γης σύμφωνα με το πρόγραμμα του κόμματος, να δοθεί η γη στους αγρότες.

Η πλειοψηφία παρέμεινε στο κυρίως κόμμα, αλλά η μειοψηφία που στήριζε τον Μπολσεβίκικο δρόμο έγινε γνωστή σαν Αριστεροί Σοσιαλεπαναστάτες. Η Μαρία Σπιριδόνοβα ήταν ένας εξέχων ηγέτης αυτής της ομάδας. Στην πραγματικότητα διασπάστηκαν από το κυρίως κόμμα. Η διάσπαση δεν είχε ολοκληρωθεί πριν τις εκλογές για την Ρωσική Συντακτική Συνέλευση, το πρώτο σημαντικό εκλογικό τεστ μεταξύ των κομμάτων στα σοβιέτ των αγροτών, λίγες εβδομάδες μετά οι εκλογές της Συνέλευσης έδειξαν ότι τα κόμματα είχαν σχεδόν ίση υποστήριξη της αγροτιάς.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση 
Το κόμμα των Αριστερών Εσέρων έγινε ο συνασπισμικός εταίρος των Μπολσεβίκων στην Σοβιετική Κυβέρνηση (το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων) μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ηγούμενοι των Λαϊκών Επιτροπάτων για την γεωργία, την δικαιοσύνη, τα ταχυδρομεία και τηλεγραφεία, κλπ. Αργότερα παραιτήθηκαν των αξιωμάτων τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υπογραφή (3 Μαρτίου 1918) και την επικύρωση της Συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ, αλλά συνέχισαν για κάποιο διάστημα να συνεργάζονται με τους Μπολσεβίκους σε άλλα επίπεδα.

Ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος 
Στα μέσα Ιουλίου 1918, οι Αριστεροί Εσέροι προσπάθησαν να υποκινήσουν εξέγερση σε περιοχές που παραχωρήθηκαν στην Γερμανία με την Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ,  και υποστηρικτές τους είχαν εμπλακεί στην δολοφονία του Γερμανού πρέσβη Γκραφ φον Μίρμπαχ στη Μόσχα, στην Ρωσική ΣΟΣΔ, στις 6 Ιουλίου, και του Στρατάρχη φον Άιχορν, διοικητή της Στρατιάς του Κιέβου και στρατιωτικό διοικητή της Ουκρανίας, στις 30 Ιουλίου.

Η δολοφονία του φον Μίρμπαχ σηματοδότησε την αρχή της αποτυχημένης εξέγερσης των Αριστερών Εσέρων στην Μόσχα το 1918, και ήταν μέρος του σχεδίου της Διπλής Αντάντ να υπονομεύσει της εξουσία του Λένιν στηρίζοντας την πιο ισχυρή αντιπολίτευση μετά την αποτυχημένη εξέγερση του Αταμάνου Καλέντιν στην περιοχή του Ντον τον Ιανουάριο του 1918. Κάποιοι Αριστεροί Εσέροι έγινεν πλήρη μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.

Εξέχοντα μέλη 
Γιάκοβ Μπλούμκιν
Μπόρις Καμκόφ

Τρομοκρατικές πράξεις 
Δολοφονία του Βίλχεμ φον Μίρμπαχ (Wilhelm von Mirbach), Πρεσβευτή της Γερμανίας στην Ρωσία.
Δολοφονία του Στρατάρχη Χέρμαν φον Άιχορν (Hermann von Eichhorn), στρατιωτικού διοικητή της Ουκρανίας.

Παραπομπές 

Πολιτικά κόμματα της Ρωσικής Επανάστασης
Κόρα Καρβούνη

Η Κόρα Καρβούνη (22 Απριλίου 1980) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Το 2002 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Είναι ηθοποιός με συμμετοχές στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στη Νότια Κορέα, την Αμερική και την Ιταλία.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως "Άμυνα ζώνης", "Το 10", "Άγρια παιδιά" και "Καρυωτάκης" ενώ στον κινηματογράφο είναι χαρακτηριστικές οι ερμηνείες της στις ταινίες: Tungsten (2010) και J.A.C.E. (2011).

Βραβεία 
Το 2006 τιμήθηκε ως η Καλύτερη Ελληνίδα Ηθοποιός από το περιοδικό Αθηνόραμα. Έχει λάβει δύο βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου: Β' Γυναικείου Ρόλου για το J.A.C.E. (2013) και Α' γυναικείου ρόλου για το September (2014).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης