joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
707 Στάινα

Η Στάινα (Steina) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στο εσωτερικό τμήμα της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,04. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο ενός από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μπρεσλάου.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Στάινα εκτιμάται σε 17 χιλιόμετρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σταινα
708 Ραφαέλα

Η Ραφαέλα (Raphaela) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,443. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον τραπεζίτη Ραφαήλ φον Μπίσοφσάιμ (Raphaël von Bischoffsheim), τον ιδρυτή του Αστεροσκοπείου της Νίκαιας στη Γαλλία (1879).

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Ραφαέλας εκτιμάται σε 21,43 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2193.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ραφαελα
709 Φρινγκίλλα

Η Φρινγκίλλα (Fringilla) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,059. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική και επιστημονική ονομασία της οικογένειας πτηνών Fringillidae (οι σπίνοι).

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Φρινγκίλλας εκτιμάται σε 96,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι P ή X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0459. Η Φρινγκίλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 52 ώρες και 24 περίπου λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φρινγκιλλα
Ζωσιμάς Εσφιγμενίτης

Ο Ζωσιμάς Εσφιγμενίτης (1835-1902) ήταν λόγιος μοναχός από την περιοχή του Πηλίου με πλούσιο ερευνητικό και ιστοριοδιφικό έργο (το οποίο όμως δε σώθηκε ολόκληρο) ο οποίος  προσπάθησε να καταπολεμήσει την αμάθεια και να απαλλάξει τους ανθρώπους από τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου. Έγινε μοναχός στη Μονή Εσφιγμένου, στο Άγιο Όρος και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Βόλο, διατηρώντας το σχήμα του. Εξέδωσε τα ιστορικά περιοδικά «Η Φήμη»(1886 - 1888) και «Ο Προμηθέας» (1889 - 1901) και ίδρυσε ιδιωτική δανειστική βιβλιοθήκη. Γύρισε ολόκληρη τη Θεσσαλία και συγκέντρωσε πλούσιο υλικό σχετικά με την τοπική ιστορία και τον πολιτισμό. Επίσης συγκέντρωσε πολλούς κώδικες και σπάνια βιβλία. Μετά το θάνατο του Ζωσιμά Εσφιγμενίτη, το 1902, μεγάλο μέρος από τη βιβλιοθήκη του περιήλθε στον σύλλογο  «Οι Τρεις Ιεράρχες» και αποτέλεσε τον πυρήνα αυτής της βιβλιοθήκης.

Πηγή
Ε/Ιστορικά, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, Βόλος:Το αστικό θαύμα-18 Ιανουαρίου 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζωσιμάς Εσφιγμενίτης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Εσφιγμενίτες
Λίλλη Παπαγιάννη

Η Λίλλη Παπαγιάννη (Αθήνα  1935 - Αθήνα 12 Μαΐου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, απ' όπου αποφοίτησε το 1958, οπότε και στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1959, στην ταινία "Νταντά με το ζόρι". Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές σειρές ("Επειδή και δια ταύτα"), όπως επίσης και σε θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο.

Μέχρι και το 1969 συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ σε παραστάσεις, ενώ από το 1982 μέχρι το 1988, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο.

Προσωπική ζωή 
Το 1957 γνωρίστηκε και παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη, με τον οποίο συγκρότησε θίασο το 1965.

Κινηματογράφος

Θεατρικές Παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές

Πηγές 
 Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
 Cinehellas.com - Λίλη Παπαγιάννη
 Cine.gr - Λίλη Παπαγιάννη 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Μέλπω Ζαρόκωστα

Η Μέλπω Ζαρόκωστα (Πειραιάς 7 Μαΐου 1933- ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους Έλληνες αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον Πόλεμο, μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική. Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ,  επίσης την Εκάβη στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη, και μετέβη μαζί του Λονδίνο, όπου και έμειναν για ένα χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958.

Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο με τον οποίο και απέκτησαν ένα γιο, τον Αλέξανδρο.

Ασχολήθηκε με την μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το Φροντιστήριο γυναικών, στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην Αθήνα και την επαρχία.

Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Τηλεπαιχνίδια

Πηγές 
 Σπίτι του Ηθοποιού - Μέλπω Ζαρόκωστα
 IMDB - Internet Movie Database

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές εμφανίσεις της ηθοποιού
 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Βύρων Πάλλης

Ο Βύρων Πάλλης ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 - 14 Δεκεμβρίου 1995 Σπούδασε στο Βασιλικό Θέατρο. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1950 στο έργο "Άννα των χιλίων ημερών" με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, με τον οποίο και συνεργάστηκε για 4 χρόνια. Επέστρεψε στο Βασιλικό Θέατρο την περίοδο 1955-1957, ενώ αργότερα συνεργάστηκε με τους θιάσους των Λαμπέτη, Κατράκη και Χορν.

Έγινε δημοφιλής από τη ραδιοφωνική εκπομπή σε συνέχειες Το σπίτι των ανέμων, στο ρόλο του δικηγόρου Λαμπίρη.

Στον κινηματογράφο έπαιξε για πρώτη φορά το 1954, ενσαρκώνοντας τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου Θανασάκης ο πολιτευόμενος.

Παντρεύτηκε την επίσης ηθοποιό Αφροδίτη Γρηγοριάδου. 

Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 1995 από καρκίνο και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Πηγές 
 Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 IMDB - Internet Movie Database
 RetroDB - Βύρων Πάλλης

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης εφήβων

Το Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης εφήβων διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Την περίοδο 1968-69 διεξήχθη για πρώτη φορά με πρωταθλήτρια την ομάδα του Σπόρτιγκ. Ο Άρης και ο Πανιώνιος, είναι οι πιο επιτυχημένες ομάδες του θεσμού έχοντας κατακτήσει το τρόπαιο 5 φορές. Το πρωτάθλημα παρουσιάζεται ως ιδιαίτερα ανταγωνιστικό καθώς καμία ομάδα δεν έχει κατορθώσει να επιβάλει την κυριαρχία της τόσο σε αριθμό τίτλων όσο και σε συνεχόμενες κατακτήσεις, ενώ παράλληλα σημειώνεται και ένας μεγάλος αριθμός ομάδων που έχει κατακτήσει το τρόπαιο. 

Πρωταθλήτρια για το 2022 είναι η ΔΕΚΑ, η οποία κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά, στο 49ο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Πρωταθλητές

Σύνολο τίτλων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πρωταθλήτριες Ομάδες Εφήβων (1968-2012), πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

 
Καλαθοσφαιριση Εφηβων
Καίτη Λαμπροπούλου

Η Καίτη Λαμπροπούλου (Επιβάτες Θράκης 26 Αυγούστου 1926 - 31 Ιανουαρίου 2011) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε μετακομίσει η οικογένειά της λόγω των εμπορικών δραστηριοτήτων του πατέρα της. Ήταν το δεύτερο παιδί από τα συνολικά τρία της οικογένειας.  

Ξεκίνησε τα μαθήματα στο θέατρο από τα μαθητικά της χρόνια κρυφά από την οικογενειά της και συμμετείχε στην πρώτη παράσταση του Θεάτρου Τέχνης μαζί με τον Κάρολο Κουν το 1942-1943, στην "Αγριόπαπια" του Χένρικ Ίψεν. Με το Θέατρο Τέχνης συνεργάστηκε στα έργα "Σουάνεβιτ", "Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε", "Κωνσταντίνου και Ελένης", "Ο βυσσινόκηπος", "Στέλλα Βιολάντη", "Το πρώτο έργο της Φάννυ", "Δεν μπορείς να ξέρεις", "Χαρούμενα νιάτα", "Βρυκόλακες" κ.ά.

Στη συνέχεια, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Ροντήρη και πήρε μέρος στις παραστάσεις: "Φοιτηταί", "Ζητείται υπηρέτης", "Συρανό ντε Μπερζεράκ", "Το φιντανάκι", "Λοκαντιέρα", "Ο κατά φαντασίαν ασθενής", "Οι εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ" κ.ά.  Στη συνέχεια, ακολούθησε τον Ροντήρη στην Ελληνική Σκηνή, αλλά συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους σε πολλές παραστάσεις.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1951 στην ταινία Το παιδί μου πρέπει να ζήσει. Εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές, καθώς και στο Θέατρο της Δευτέρας.

Προσωπική ζωή 
Στις 20 Δεκεμβρίου 2004, απονεμήθηκε σε αυτήν και τη Σμαρούλα Γιούλη το έπαθλο "Κυβέλη" για τη συνολική τους θεατρική προσφορά.

Σύζυγός της ήταν ο δημοσιογράφος και σεναριογράφος Γεώργιος Ρούσσος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε με την αδερφή της στον Διόνυσο.

Απεβίωσε ηλικία 85 ετών στις  31 Ιανουαρίου του 2011.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Τηλεοπτικό θέατρο

Θεατρικές Παραστάσεις

Συμπληρωματικός κατάλογος θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Λαμπροπούλου, ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Πηγές
Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
Καίτη Λαμπροπούλου: αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Finos Films
IMDB - Kaiti Lambropoulou
 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί 
 Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
 www.retrodb.gr
 www.90lepta.com

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ξένια Καλογεροπούλου

Η Ξένια Καλογεροπούλου (Αθήνα,12 Σεπτεμβρίου 1936) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας.

Βιογραφία
Ο πατέρας της, Αδαμάντιος Καλογερόπουλος, ήταν ιδιωτικός υπάλληλος ενώ η μητέρα της, Ίρα Οικονομίδου, ήταν ζωγράφος και ζούσαν στο Ψυχικό. Σε ηλικία 12 ετών και μετά τον χωρισμό των γονιών της, μετακόμισε με τη μητέρα της στην Κυψέλη. Ο γνωστός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Γιώργος Παππάς ήταν θείος της. 

Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι στη Γαλλία το 1956 στο έργο Γιατρός με το ζόρι, ενώ δυο χρόνια αργότερα στην Αθήνα στο έργο 6ος Αμερικανικός Στόλος.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 στην ταινία Η κυρά μας η μαμή. Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία Γάμος αλά ελληνικά.

Από το 1965 ως το 1975 σχημάτισε το δικό της θίασο μαζί με τον τότε σύζυγό της Γιάννη Φέρτη. Το 1984 ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα.

Συγγραφή 
Ακολούθησε σταδιοδρομία στη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδικό θέατρο, τα οποία παρουσιάζονταν στο Θέατρο «Πόρτα», όπως ο Οδυσσεβάχ, Ελίζα, Η πεντάμορφη και το τέρας, Οικογένεια Νώε, Ο ελαφοβασιλιάς, καθώς και το Σκλαβί, που απέσπασε τον Νοέμβριο του 2001 το Βραβείο δραματουργίας «Κάρολος Κουν». Το 2001 τιμήθηκε επίσης με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη.

Παρουσίαση 
Στην Ελληνική Τηλεόραση παρουσίασε δύο τηλεπαιχνίδια, ένα τηλεοπτικό σταυρόλεξο το οποίο έφερε τον τίτλο «Ζωντανό σταυρόλεξο» και μεταδόθηκε από την ΕΡΤ (6 Μαρτίου 1983 - 18 Ιουνίου 1986), καθώς και την «Τηλεοπτική τρίλιζα», που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ2 (31 Αυγούστου 1987 - 8 Σεπτεμβρίου 1988). Το 2015 κυκλοφόρησε το βιβλίο της Γράμμα στον Κωστή από τις εκδόσεις «Πατάκη».

Προσωπική ζωή 
Έχει παντρευτεί τον συγγραφέα και μεταφραστή Κωστή Σκαλιόρα, ο οποίος πέθανε τον Οκτώβριο του 2013 και υπήρξαν μαζί 37 χρόνια.

«Παιδική Σκηνή» Ξένιας Καλογεροπούλου -  «Μικρή Πόρτα»
Η «Παιδική Σκηνή» είναι Θέατρο για παιδιά το οποίο ιδρύθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1972. Μέχρι και τη χειμερινή περίοδο 1983-1984 στεγαζόταν στο θέατρο «Αθηνά» το οποίο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πατησίων και Δεριγνύ στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως. Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1984 η Καλογεροπούλου αγόρασε το χώρο του κινηματογράφου «Odeon» στην οδό Μεσογείων 59 στην περιοχή των Αμπελοκήπων και ίδρυσε σ' αυτόν ένα δικό της Θέατρο το οποίο ονομάστηκε «Θέατρο Πόρτα» και απ' τη χειμερινή περίοδο 1984-1985 όλα τα έργα τα οποία ανέβασε τα έπαιξε εκεί. Από τότε λοιπόν η Παιδική Σκηνή την οποία είχε ιδρύσει ονομάστηκε «Μικρή Πόρτα».

Φιλμογραφία

Θεατρικές Παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Πηγές
 Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA
 Σαν σήμερα - Ξένια Καλογεροπούλου
 http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=713874

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κινηματογραφικές και θεατρικές εμφανίσεις στο Retrodb
  Ξένια Καλογεροπούλου στο IMDb

Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Νικόλαος Γεωργιάδης

Ο Νικόλαος Γεωργιάδης (1830-1915) ήταν γιατρός από την περιοχή του Πηλίου και εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Βόλου.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Πορταριά Πηλίου και σπούδασε ιατρική στο Μόναχο. Το 1875 εξορίστηκε από τις οθωμανικές αρχές στη Θεσσαλονίκη. Εκλέχτηκε βουλευτής Βόλου τόσο στις πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881, όσο και στις επόμενες. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής, με το κόμμα του Δηλιγιάννη, τη διετία 1891-1892. Όταν ήρθε ο Βενιζέλος στην Ελλάδα, υποστήριξε το κόμμα των Φιλελευθέρων και εκλέχτηκε βουλευτής στη Β’ Αναθεωρητική Βουλή. Υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου και το 1880 δημοσίευσε την Ιστορία της Θεσσαλίας.

Ο Νικόλαος Γεωργιάδης εκλέχτηκε δήμαρχος Βόλου το 1889 και το 1903. Στις μέρες του η πόλη άρχισε να αποκτά χαρακτηριστικά σύγχρονης πόλης με μοντέρνα ρυμοτομία, ιδρύθηκαν μεγάλα σχολεία καθώς και νοσοκομείο, για την ίδρυση του οποίου αξιοποιήθηκε η δωρεά του Ευάγγελου Αχιλλόπουλου.

Πηγές 
 Ε/Ιστορικά, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, Βόλος: Το αστικό θαύμα - 18 Ιανουαρίου 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νικόλαος Γεωργιάδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Βουλευτές Βόλου
Δήμαρχοι Βόλου
Κάρολος Φερδινάνδος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Ο Κάρολος Φερδινάνδος, πρίγκηπας της Καπούα (10 Νοεμβρίου/1811 - 22 Απριλίου/1862) ήταν μέλος του Οίκου των Βουρβόνων των δύο Σικελιών, δεύτερος γιος του βασιλιά των δύο Σικελιών Φραγκίσκου Α' και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας Ισαβέλλας της Ισπανίας.

Στις 12 Μαρτίου/1836 ο μεγαλύτερος αδελφός του βασιλιάς Φερδινάνδος Β' των δύο Σικελιών κήρυξε μια απαγόρευση που ήταν βασισμένη σε παλιότερη απόφαση του πατέρα τους βασιλιά Φραγκίσκου Α', σύμφωνα με την οποία τα μέλη της βασιλικής οικογένειας θα πρέπει να παντρεύονται μόνο μετά από συγκατάθεση του ίδιου του βασιλιά. Σε αντίδραση στην σκληρή αυτή απόφαση ο Κάρολος Φερδινάνδος παντρεύτηκε την Πηνελόπη Σμιθ με μοργανατικό γάμο στις 5 Απριλίου/1836, αλλά κατάφερε να πάρει την συγκατάθεση του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι.

Απέκτησαν δύο παιδιά, τους:
Φραγκίσκο Φερδινάνδο (1837 - 1862)
Βικτορία Αυγούστα (1838 - 1895)

Αναφορές

Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πρίγκιπες της Κάπουα
Δήμος Λίμνης Πλαστήρα

Ο Δήμος Λίμνης Πλαστήρα αποτελεί ορεινός δήμος της περιφέρειας Θεσσαλίας με πληθυσμό  4.635 κάτοικους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. 
Ο δήμος αποτελείται αποκλειστικά από χωριά. Το μεγαλύτερο από αυτά, το Μορφοβούνι (γενέτειρα του Νικολάου Πλαστήρα), έχει οριστεί ως έδρα του.

Η σημερινή μορφή του δήμου προέκυψε, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την επέκταση του αρχικού δήμου Πλαστήρα με την συγχώνευση του δήμου Νεβρόπολης Αγράφων.

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί 

Ο Δήμος Λίμνης Πλαστήρα  διαιρείται σε 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

Πιο συγκεκριμένα:

Πλαστήρα  

Η δημοτική ενότητα Πλαστήρα από την οποία αποτελούνταν ο δήμος πριν την επέκτασή του, έχει έκταση 93.166 στρέμματα και έχει συνολικό πληθυσμό 2.412 κατοίκους.

Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το χωριό Μορφοβούνι.

Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:

 Τοπική Κοινότητα Μορφοβουνίου
 το Μορφοβούνι
 τα Ράζια
 Τοπική Κοινότητα Κερασέας
 η Κερασέα
 η Νεβρόπολη
 Τοπική Κοινότητα Λαμπερού
 το Λαμπερό
 ο Άγιος Αθανάσιος
 Τοπική Κοινότητα Μεσενικόλα
 ο Μεσενικόλας
 η Μονή Κορώνης
 Τοπική Κοινότητα Μοσχάτου
 το Μοσχάτο
 ο Άγιος Νικόλαος
 το Τσαρδάκι

Νεβρόπολης Αγράφων 

Η Δημοτική Ενότητα (πρώην δήμος) Νεβρόπολης Αγράφων καταλαμβάνει έκταση 105.184 στρέμματα και έχει συνολικό πληθυσμό 2.223 κατοίκους.

Ο πρώην δήμος λειτούργησε από το 1999 έως το 2010 με έδρα το χωριό Πεζούλα.

Περιλαμβάνει τις παρακάτω Τοπικές Κοινότητες και οικισμούς:

 Τοπική Κοινότητα Πεζούλας
 η Πεζούλα
 τα Καλύβια 
 η Νεράιδα
 Τοπική Κοινότητα Καρβασαρά, ο Καρβασαράς
 Τοπική Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων 
 η Καρίτσα 
 η Αγία Μαρίνα (τ. το Πλακωτό)
 η Αγία Παρασκευή
 η Λογγά
 το Μέγα Ρεύμα
 το Πετρωτό
 η Ραφήνα
 Τοπική Κοινότητα Κρυονερίου
 το Κρυονέρι
 ο Κουτσοδήμος
 τα Προσήλια
 Τοπική Κοινότητα Μπελοκομίτης
 η Μπελοκομίτη
 ο Κέδρος
 Τοπική Κοινότητα Νεοχωρίου, το Νεοχώρι
 Τοπική Κοινότητα Φυλακτής
 η Φυλακτή
 τα Καλύβια Φυλακτής

Δήμαρχοι

Δήμος Πλαστήρα 
1999-2010 Δημήτριος Τσιαντής (επανεκλογή το 2002 και 2006)

Δήμος Νεβρόπολης Αγράφων
1999-2002 Σωκράτης Κρομμύδας
2003-2010 Φώτιος Παπαντώνης
 Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Δήμος Λίμνης Πλαστήρα 
2011-2019 Δημήτριος Τσιαντής (εκλεγείς το 2010, επανεκλογή το 2014)
2019-σήμερα: Παναγιώτης Νάνος

Πηγές 
 http://www.plastiras-ota.gr/
 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

Παραπομπές

Λίμνης Πλαστήρα
Λίμνης Πλαστήρα
710 Γερτρούδη

Η Γερτρούδη (Gertrud) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,829. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από μία συγγενή του.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Γερτρούδης εκτιμάται σε 26,81 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,089.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γερτρουδη
711 Μαρμούλλα

Η Μαρμούλλα (Marmulla) είναι ένας αστεροειδής που κινείται στο εσωτερικό τμήμα της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,698. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την παλιά γερμανική λέξη marmul, που σημαίνει «μάρμαρο». Η Μαρμούλλα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μαρμούλλας είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαρμουλλα
712 Βολιβιανή

Η Βολιβιανή (Boliviana) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,519. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Νοτιοαμερικανό επαναστάτη Σιμόν Μπολίβαρ.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Βολιβιανής εκτιμάται σε 127,57 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,051. Η Βολιβιανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 44 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βολιβιανη
713 Λουσκινία

Η Λουσκινία (Luscinia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,789. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική και επιστημονική ονομασία του αηδονιού.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Λουσκινίας εκτιμάται σε 105,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,041. Η Λουσκινία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 17 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λουσκινια
714 Ουλούλα

Η Ουλούλα (Ulula) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,963. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και το όνομά της προέρχεται από την ονομασία της τάξεως πτηνών γλαυκόμορφα.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Ουλούλα εκτιμάται σε 39 ως 41 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2711. Η Ουλούλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες 59 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
 Ερευνητική εργασία με παρατηρήσεις από τη Χιλή

Ουλουλα
Ξέπλυμα μαύρου χρήματος

Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, (κοινώς, ξέπλυμα μαύρου χρήματος) ονομάζεται η διαδικασία μετατροπής χρήματος που αποκτήθηκε με παράνομους τρόπους, σε χρήμα που αποκτήθηκε με νόμιμους τρόπους. Το χρήμα που έχει αποκτηθεί με μη νόμιμο τρόπο ονομάζεται στην καθομιλουμένη  βρώμικο χρήμα, ή μαύρο χρήμα 

Η συνηθισμένη διαδικασία νομιμοποίησης τέτοιων εσόδων γίνεται με την τοποθέτησή τους σε νόμιμες δραστηριότητες, όπως παραδείγματος χάρη είναι η κατάθεση  σε τράπεζα και στην συνέχεια η ανάληψη για κάλυψη διαφορών αναγκών, ή η απ΄ευθείας αγορά μετοχών από χρηματιστήριο κ.α.

Φορείς μαύρου χρήματος ή ξεπλύματος χρήματος μπορεί να είναι τόσο φυσικά πρόσωπα όσο και νομικά πρόσωπα (ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου), ή ακόμα και κυβερνήσεις χωρών. Γενικά το μαύρο χρήμα και οι  όποιες δραστηριότητες επ΄ αυτού συνιστούν ευρύτερα την έννοια της παραοικονομίας. Αναφορά σε πολύ μεγάλα ποσά μαύρου χρήματος τότε αυτή ανάγεται σε εκδήλωση οργανωμένου εγκλήματος

Τα διάφορα κράτη προκειμένου ν΄ αντιμετωπίσουν φαινόμενα παραγωγής μαύρου χρήματος θεσπίζουν κατάλληλες νομοθεσίες για την πάταξή τους, μεταξύ των οποίων μπορεί να είναι ειδικές ελεγκτικές υπηρεσίες, περιορισμοί ελεύθερης διακίνησης χρήματος, κ.λπ. Ο Ο.Η.Ε. συνέστησε ειδική επιτροπή, διαδικασίες αλλά και λίστα υπόπτων για την αποτροπή και την πάταξη ενεργειών σχετικών με το "Ξέπλυμα χρήματος" ενώ διεθνώς υπάρχει η αναγνώριση της Ομάδας Χρηματοπιστωτικής Δράσης (Financial Action Task Force-FATF) από περισσότερες από 190 χώρες.

Πηγές

Παράνομη οικονομία
Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Τύμπανο

Το τύμπανο (αρχ.ελλην. τύμπανον) είναι ένας χαρακτηρισμός που διακρίνει ορισμένα κρουστά μουσικά όργανα, και συγκεκριμένα αυτά που φέρουν ελαστική μεμβράνη (ή κεφαλή), τεντωμένη στο άνοιγμα ενός κοίλου σώματος (το αντηχείο). Όπως μαρτυρά η κατηγορία στην οποία ανήκει, το τύμπανο παράγει ήχο κυρίως μέσω της κρούσης. 

Στην ελληνική αρχαιότητα ως τύμπανον ήταν γνωστό κρουστό όργανο των χεριών, παραπλήσιο σε μέγεθος με το σημερινό ταμπούρλο (μεγαλύτερο όμως απ'το ντέφι).

Ανάλογα με τον τύπο του οργάνου και την επιλογή τεχνικής, παίζεται με διάφορους τρόπους: το αφρικάνικο ντζέμπε παίζεται με τα χέρια, τα ινδικά τάμπλα παίζονται με τα δάχτυλα, ενώ στην περίπτωση του ταμπούρου, ο τυμπανιστής χρησιμοποιεί κρούστες (ή μπακέτες).die

Δείτε επίσης 

 Μπάσο τύμπανο
 Ταμπούρο
 Ταμπούρλο
 Τύμπανα
 Τυμπάνια

Κρουστά μουσικά όργανα
Μεμβρανόφωνα
Μουσικά όργανα
Αρχαία ελληνική μουσική
Αρχαία μουσικά όργανα
Περιφερικό νευρικό σύστημα

Το περιφερικό νευρικό σύστημα αποτελείται από νευρικές ίνες πού μεταφέρουν αισθητικά μηνύματα τόσο προς το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) αλλά και την απάντηση του ΚΝΣ πρός την αντίθετη μεριά των ινών δήλαδή το σώμα (κυρίως μύες, όργανα, αδένες).

Τα κύτταρα  νευρικού συστήματος τα οποία μεταφέρουν πληροφορίες από το το σώμα (δηλαδή τους περιφερικούς υποδοχείς που υπάρχουν στο σώμα και  αναγνωρίζουν τις αλλαγές) ονομάζονται κεντρομόλοι ή προσαγωγοί νευρώνες.

Οι πληροφορίες αυτές όταν πλέον γίνουν αντιληπτές από τον εγκέφαλο ονομάζονται αισθητικοί νευρώνες.

Οι φυγόκεντροι ή εξαγωγοί νευρώνες είναι αυτοί που μεταφέρουν την απάντηση του εγκεφάλου στο ερέθισμα του προσαγωγού νευρώνα.

Όταν οι φυγόκεντροι νευρώνες (αυτοί δηλαδή που έχουν κατεύθυνση από τον εγκέφαλο προς το σώμα) νευρώνουν σκελετικούς μυς  προκαλώντας κινήσεις ονομάζονται κινητικοί νευρώνες.

Θα πρέπει να αναφερθεί και μιά άλλη κατηγορία νευρώνων που υπάρχει οι διάμεσοι ή συνδετικοί ή εφεδρικοί νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί όμως ανήκουν στο ΚΝΣ.

Επίσης θα πρέπει να τονισθεί πως όταν αναφερόμαστε στην αισθητική οδό του περιφερικού νευρικού συστήματος δεν περιλαμβάνονται οι ειδικές αισθήσεις που μεταφέρονται με τα εγκεφαλικά νεύρα  (όσφρησης, όρασης, γεύσης, ακοής και ισορροπίας) αλλά οι γενικές αισθήσεις όπως αυτές της αφής, πίεσης, πόνου, θερμοκρασίας κτλ.

Παραπομπές

http://biology.about.com/od/organsystems/a/aa061804a.htm

http://www.virtualmedicalcentre.com/anatomy.asp?sid=34

Δείτε επίσης
Νευρικό σύστημα
Κεντρικό Νευρικό Σύστημα
Κύτταρα νευρικού συστήματος

Νευρικό σύστημα
Φυσιολογία ζώων
Νευρολογία
Χιονοστιβάδα

Η χιονοστιβάδα είναι ένα φαινόμενο που περιλαμβάνει την ολίσθηση μιας μεγάλης μάζας χιονιού από την πλαγιά ενός βουνού και προκαλείται όταν μια συγκεντρωμένη μάζα χιονιού απελευθερώνεται σε μία πλαγιά. Είναι ένας από τους σημαντικότερους κινδύνους στα βουνά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καθώς έχουν τη δυνατότητα να συμπαρασύρουν πάγο, βράχους, δέντρα και άλλα υλικά στη πλαγιά, και πολλοί άνθρωποι κατά καιρούς πέφτουν θύματα χιονοστοιβάδων που ολισθαίνουν σε πλαγιές, ιδίως σε τουριστικές περιοχές. Μεγάλη σημασία έχει ο έγκαιρος εντοπισμός των θυμάτων και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται ένας ειδικός πομποδέκτης που επιτρέπει την ανίχνευση ενός θύματος χιονοστιβάδας θαμμένου κάτω από το χιόνι.

Οι χιονοστιβάδες είναι ταξινομημένες ανάλογα με μορφολογικά χαρακτηριστικά τους, και βαθμολογούνται είτε από τη δυνατότητα καταστροφής είτε από τη μάζα του χιονιού που ρέει προς τα κάτω. Μερικά από τα μορφολογικά χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση των χιονοστιβάδων είναι ο τύπος του χιονιού που εμπλέκεται, η φύση της βλάβης, η επιφάνεια ολίσθησης, ο μηχανισμός μετάδοσής της, το έναυσμα της χιονοστιβάδας, η γωνία κλίσης, η κατεύθυνση και το υψόμετρο. Το μέγεθος, η μάζα, και η δυνατότητα καταστροφής της χιονοστιβάδας βαθμολογούνται σε λογαριθμική κλίμακα, που συνήθως απαρτίζεται από 4 έως 7 κατηγορίες, με τον ακριβή ορισμό των κατηγοριών να ποικίλει ανάλογα με το σύστημα παρατήρησης ή την περιοχή των προβλέψεων.

Μία χιονοστιβάδα είναι ένα παράδειγμα βαρυτικού ρεύματος αποτελούμενου από κοκκώδη υλικά. Σε μία χιονοστιβάδα, πολλά υλικά ή μείξεις διαφορετικών ειδών υλικών πέφτουν ή ολισθαίνουν εξαιτίας της δύναμης της βαρύτητας. Οι χιονοστιβάδες συχνά ταξινομούνται και από τα υλικά από τα οποία αποτελούνται. 

Μερικά παραδείγματα ιστορικών χιονοστιβάδων είναι:

 Η χιονοστιβάδα του Ουέλλινγκτον το 1910 στις ΗΠΑ,
 Οι χιονοστιβάδες του Μπλονς το 1954 στην Αυστρία,
 Η χιονοστιβάδα που ακολούθησε τον σεισμό του Ανκάς το 1970 στο Περού, 
 Η χιονοστιβάδα του Γκαλτόρ το 1999 στην Αυστρία.

Χιόνι
Φυσικές καταστροφές
Φυσικοί κίνδυνοι
Τζεμ Έζντεμιρ

Ο Τζεμ Έζντεμιρ (Cem Özdemir, 21 Δεκεμβρίου 1965) είναι Γερμανός πολιτικός τουρκικής καταγωγής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1965 στο Μπαντ Ούραχ. Οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στη Γερμανία τη δεκαετία του '60 και ο ίδιος πήρε τη γερμανική υπηκοότητα το 1983. Είναι παντρεμένος με τη Γερμανοαργεντινή δημοσιογράφο Πία Μαρία Κάστρο, με την οποία έχει μια κόρη.

Το 1981 έγινε μέλος του Κόμματος των Πρασίνων. Από το 1989 μέχρι το 1994 ήταν μέλος του τοπικού συμβουλίου του κόμματος στο κρατιδίο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Το 1994 εκλέχτηκε βουλευτής στην ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag). Σήμερα είναι στην ηγεσία του κόμματος Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι στη Γερμανία μαζί με την Κλάουντια Ροτ και ευρωβουλευτής του κόμματος. Από το 1998 μέχρι το 2002 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος των Πρασίνων για ενδοοικογενειακές υποθέσεις και επικεφαλής της γερμανοτουρκικής κοινοβουλευτικής ομάδας. 

Έχει χαρακτηριστεί (κυρίως στο εξωτερικό) ως ο Ομπάμα της Γερμανίας. Ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως Αλεβίτης μουσουλμάνος.

Στις 16 Δεκεμβρίου 2020, την προστασία της Κατσιαρίνα Μπορίσεβιτς π ανέλαβε.

Συγγραφικό έργο 
Έχει γράψει:
 Currywurst und Döner – Integration in Deutschland ("Currywurst και Döner - Ένταξη στη Γερμανία")
 Ich bin Inländer ("Είμαι εγγενής", αυτοβιογραφία) 
 Die Türkei: Politik, Religion, Kultur ("Τουρκία: πολιτική, θρησκεία, πολιτισμός")

Παραπομπές 

Γερμανοί πολιτικοί
Ευρωβουλευτές της Γερμανίας
Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Λιβαδιά Σερρών

Η Λιβαδιά αποτελεί ελληνικό χωριό της ομώνυμης κοινότητα του Δήμου Σιντικής του νομού Σερρών. Γεωγραφικά βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα. Είναι κτισμένο στα βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και έχει τη μεγαλύτερη πεδιάδα από αγροτεμάχια 18.000 τ.μ. στην επαρχία Σιντικής Σερρών. Ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και έχει πληθυσμό 623 κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει 60 χιλιόμετρα από τις Σέρρες, 103 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και 605 χιλιόμετρα από την Αθήνα.

Προσωπικότητες 

Γεννήθηκαν στην Λιβαδιά
 Νικόλαος Μαυράντζας, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
715 Τρανσβααλία

Η Τρανσβααλία (Transvaalia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,942. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Χάρρυ Έντγουιν Γουντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την επαρχία Τράνσβααλ της Νότιας Αφρικής. Υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 12 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Στις 23 Απριλίου 1920 ανακαλύφθηκε το αντικείμενο με την προσωρινή ονομασία (τα διακριτικά) 1920 GZ και πήρε το όνομα 933 Σούζι πριν γίνει αντιληπτό ότι το 1920 GZ και η 715 Τρανσβααλία ήταν το ίδιο σώμα. Το όνομα 715 Τρανσβααλία κρατήθηκε για αυτό, ενώ το όνομα 933 Σούζι (απο-)δόθηκε τελικά στον αστεροειδή 1927 CH που ανακαλύφθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1927 από τον Καρλ Ράινμουτ.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Τρανσβααλίας εκτιμάται σε 28,55 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2606. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τρανσβααλία γύρω από τον εαυτό της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τρανσβααλια
716 Μπέρκλεϋ

Ο Μπέρκλεϋ (Berkeley) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,543. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της Καλιφόρνια.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος του Μπέρκλεϋ εκτιμάται σε 21,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S, ενώ το άλβεδό του είναι 0,180. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Μπέρκλεϋ γύρω από τον εαυτό του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπερκλευ
717 Βισμπάντα

Η Βισμπάντα (Wisibada) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,86. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη γενέτειρά του, το Βισμπάντεν. Η Βισμπάντα υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 21 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Βισμπάντα εκτιμάται σε 31,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι DX, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0666.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βισμπαντα
718 Έριδα

Η `Εριδα (Erida), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον πλανήτη νάνο `Εριδα, είναι ένας αρκετά μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,289. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της κόρης του Αμερικανού αστρονόμου `Αρμιν `Οττο Λέουσνερ (Armin Otto Leuschner).

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της `Εριδας εκτιμάται σε 72,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0399. Η `Εριδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες 55 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εριδα
719 Αλβέρτος

Ο Αλβέρτος (Albert) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται γύρω από τον `Ηλιο εσωτερικά από και μέσα στην Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,43 ή 15,8. Η πολύ έκκεντρη τροχιά του τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη, αλλά όχι την τροχιά της Γης: ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ. Το πιο πρόσφατο περιήλιό του σημειώθηκε στις 13 Μαρτίου 2010, στις 21:58 ώρα Ελλάδας.

Ανακάλυψη 
Ο Αλβέρτος ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Αυτοκρατορικό Αστεροσκοπείο της Βιέννης, και πήρε το όνομά του από τον τραπεζίτη Άλμπερτ Σάλομον φον Ρότσιλντ, μεγάλο ευεργέτη του αστεροσκοπείου, ο οποίος είχε πεθάνει μερικούς μήνες νωρίτερα. Εξαιτίας ανακριβειών στον υπολογισμό της τροχιάς του, ο Αλβέρτος χάθηκε στη συνέχεια και βρέθηκε και πάλι μόλις το έτος 2000, από τον Τζεφ Λάρσεν με στοιχεία από το πρόγραμμα Σπέισγουοτς. Τότε πήρε το προσωρινό όνομα (τα διακριτικά) 2000 JW8. Μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι το επίπεδο της τροχιάς του ταίριαζε με αυτό του τελευταίου «χαμένου» αστεροειδή και ταυτίσθηκε με επιτυχία με αυτόν. Χρησιμοποιώντας τα νέα παρατηρησιακά δεδομένα, η περίοδος περιφοράς του προσδιορίσθηκε στα 4,28 γήινα έτη αντί των 4,1 ετών που είχαν υπολογισθεί το 1911: αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος για τον οποίο ο αστεροειδής είχε χαθεί.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Τα περισσότερα που γνωρίζουμε για τον Αλβέρτο προέρχονται από παρατηρήσεις που έγιναν μετά την ανεύρεσή του το 2000. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, ο Αλβέρτος πέρασε σχετικώς κοντά από τη Γη, επιτρέποντας μία σειρά παρατηρήσεών του από διαφορετικές γωνίες φάσεως. Τότε βρέθηκε ότι ο Αλβέρτος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά. Η μέση διάμετρος του Αλβέρτου εκτιμάται σε 2,4 ή 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης, από παρατήρηση με το μεγάλο τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ τον Οκτώβριο 2001), ενώ το άλβεδό του είναι 0,12 ως 0,15. Η μάζα του Αλβέρτου εκτιμάται 14 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνειά του είναι 1,3 m/sec ή 4,7 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή η ταχύτητα βαδίσματος ενός ανθρώπου, ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητάς του στον ισημερινό είναι 14.000 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αλβερτος
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2009-2010

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2009-10 αποτέλεσε την 37η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 29 Ιουνίου έως τις 3 Ιουλίου 2010 στο Κλειστό Γυμναστήριο «Νίκος Μαρίνος» της Κύμης. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Αποτελέσματα

1η Αγωνιστική - 29/6/2010

2η Αγωνιστική - 30/6/2010

3η Αγωνιστική - 1/7/2010

4η Αγωνιστική - 2/7/2010

5η Αγωνιστική - 3/7/2010

Βαθμολογία

Πρωταθλητής

Σύνθεση

Προπονητής: Γκούρας Βασίλης

'Επαθλα 

Μετάλλια:
 Παναθηναϊκός -  Χρυσό
 Μαντουλίδης -  Αργυρό
 Κρόνος Αγ. Δημητρίου -  Χάλκινο
Καλύτερη πεντάδα:
 Θωμάς Βασιλείου (Παναθηναϊκός)
 Νίκος Πιεβαλίτσα (ΕΚ Καβάλας)
 Γιάννης Αναγνωστάκης (ΑΓΣ Ιωαννίνων)
 Δημήτρης Σιόλογκας (Μαντουλίδης) 
 Πάρης Μαραγκός (Παναθηναϊκός)
Πολυτιμότερος παίκτης: Θάνος Χανιάς (Παναθηναϊκός)
Πρώτος σκόρερ: Νίκος Πιεβαλίτσα (ΕΚ Καβάλας) 132 πόντους

Παραπομπές 

2009 2010
Πανελληνιο Παιδων
Αθλητισμός στην Εύβοια
Γουλιέλμος Α΄ της Γερμανίας

Ο Γουλιέλμος Α΄ (γερμ. Wilhelm I, 22 Μαρτίου 1797 – 9 Μαρτίου 1888), του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν βασιλιάς της Πρωσίας (2 Ιανουαρίου 1861 – 9 Μαρτίου 1888) και ο πρώτος Γερμανός Αυτοκράτορας (18 Ιανουαρίου 1871 – 9 Μαρτίου 1888).

Υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου και του Καγκελαρίου του Όττο φον Μπίσμαρκ, η Πρωσία επέτυχε την ενοποίηση της Γερμανίας και την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

Νεότητα και στρατιωτική καριέρα 
Ο Γουλιέλμος Φρειδερίκος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Βερολίνο. Ως δεύτερος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, ο Γουλιέλμος δεν αναμενόταν να ανέβει στον θρόνο και η εκπαίδευσή του δεν ήταν πλήρης.

Ο Γουλιέλμος υπηρέτησε στον στρατό από το 1814 και μετά. Πολέμησε εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και  αποδείχτηκε πολύ γενναίος στρατιώτης. Πολέμησε υπό τον Μπλύχερ στις μάχες του Βατερλώ και του Λινύ. Έγινε επίσης ένας εξαιρετικός διπλωμάτης ασχολούμενος με διπλωματικές αποστολές μετά το 1815.

Κατά τις επαναστάσεις του 1848 ο Γουλιέλμος κατέπνιξε επιτυχώς μια εξέγερση που στόχευε τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄. Η χρήση κανονιών τον έκανε αντιδημοφιλή την εποχή εκείνη και του προσέδωσε το προσωνύμιο Kartätschenprinz, Πρίγκιπας των Μύδρων (Grapeshot).

Το 1854 ο πρίγκιπας έλαβε τον τίτλο του στρατάρχη και έγινε κυβερνήτης του ομοσπονδιακού φρουρίου του Μάιντς.Το 1857 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έμεινε πνευματικά ανάπηρος για το υπόλοιπο της ζωής του. Στις 7 Οκτωβρίου του 1858 ο Γουλιέλμος έγινε πρίγκιπας αντιβασιλέας υποκαθιστώντας τον αδελφό του.

Άνοδος στο θρόνο 
Στις 2 Ιανουαρίου 1861 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ πέθανε και ο Γουλιέλμος ανέβηκε στον θρόνο ως Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας. Κληρονόμησε μια διαμάχη μεταξύ του Φρειδερίκου Γουλιέλμου και του φιλελεύθερου κοινοβουλίου. Θεωρήθηκε πολιτικά ουδέτερο πρόσωπο, καθώς παρενέβη στην πολιτική λιγότερο από τον αδελφό του. Παρ' όλ' αυτά ο Γουλιέλμος βρήκε μια συντηρητική λύση για τη διαμάχη: διόρισε τον Όττο φον Μπίσμαρκ στο αξίωμα του πρωθυπουργού.  Σύμφωνα με το πρωσικό σύνταγμα, ο πρωθυπουργός ήταν υπεύθυνος μόνο απέναντι στον βασιλιά, όχι στο κοινοβούλιο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1828 την Αυγούστα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Γ΄ 1831-1888, βασιλιάς της Πρωσίας και μετά αυτοκράτορας της Γερμανίας.
 Λουίζα 1838-1923, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ του Μπάντεν.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 Thomas Weiberg: … wie immer Deine Dona. Verlobung und Hochzeit des letzten deutschen Kaiserpaares. Isensee-Verlag, Oldenburg 2007, ISBN 978-3-89995-406-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Archontology.org – William I
 Willkommen bei preussen.de

Βασιλείς της Πρωσίας
Οίκος των Χοεντσόλερν
Τάγμα της Περικνημίδας
Γερμανική Αυτοκρατορία
Προτεστάντες μονάρχες
Λευτέρης Νικολάου

Ο Νικολάου Ελευθέριος γεννήθηκε στο Βόλο στης 13 Οκτωβρίου 1985.

Ασχολήθηκε με το άθλημα της ποδηλασίας από τον Μάιο του 1997, οπότε και ήταν βασικό στέλεχος εθνικής ομάδας αντοχής για 7 χρόνια.

Συμμετείχε σε διεθνείς διοργανώσεις και σε βαλκανικά, ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα.
Αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν με την 8η Πανευρωπαϊκή θέση στην Μόσχα.

Επιστροφή στους αγώνες τον Ιούνιο του 2010 με την ομάδα Άκρατος Βόλου.

Αποτελέσματα
8η Πανευρωπαϊκή θέση πίστας 2003
10η Παγκόσμια θέση πίστας 2003.
2η  Πανελλήνια θέση ομαδικής χρονομέτρησης 4000m 2006.
1η Πανελλήνια θέση ατομικής χρονομέτρησης  2003.
1η Πανελλήνια θέση ομαδικής χρονομέτρησης 4000m  2002.
1ος Στης γενική βαθμολογία  2003.
1η Βαλκανική θέση ομαδικής χρονομέτρης  2003.
3η Βαλκανική θέση ατομικής χρονομέτρησης 4000m 2002.
2η Βαλκανική θέση ατομικής χρονομέτρησης 2003.
2η Βαλκανική θέση ατομικής χρονομέτρησης 3000m 2003.
2η Πανελλήνια θέση ατομικής χρονομέτρησης 3000m 2003.
3η Πανελλήνια θέση αντοχής 2002.
2η Πανελλήνια θέση κατηγορία ανδρών Μαντισον 2017 Αθήνα 
Διεθνείς συμμετοχές με αξιόλογες εμφανίσεις.

Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 11/2010
Γεωειδές

Ως γεωειδές θεωρητικά ορίζεται η ισοδυναμική επιφάνεια του γήινου βαρυτικού πεδίου που ταυτίζεται παγκόσμια (με αρκετή ακρίβεια) με τη μέση στάθμη της θάλασσας (ΜΣΘ) (των ωκεανών), μη λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των παλιρροιών, των ρευμάτων, των πλανητικών επιδράσεων και ακόμα των μετεωρολογικών φαινομένων ( μεταβολής της πυκνότητας, του κυματισμού κ.ά.) και προεκταθεί νοητά σε όλες τις ηπειρωτικές περιοχές της Γης.

Γενικά
Η επιφάνεια του γεωειδούς δεν ταυτίζεται ούτε με τη φυσική γήινη επιφάνεια (ΦΓΕ) αλλά ούτε με διάφορα μαθηματικά μοντέλα αναπαράστασής της, όπως η σφαίρα ή το ελλειψοειδές εκ περιστροφής (ΕΕΠ). Παρά ταύτα η γνώση της γεωμετρίας του γεωειδούς κρίνεται λίαν απαραίτητη όταν μάλιστα πρόκειται να ακολουθήσουν γεωδαιτικές μετρήσεις όπως μηκών ή γωνιών από την επιφάνεια της Γης σε μαθηματική επιφάνεια όπως τυγχάνει το ΕΕΠ.  

Ο προσδιορισμός της επιφάνειας του γεωειδούς κυριολεκτικά βασίζεται στην ανάλυση του πεδίου βαρύτητας. Το γεωειδές ως θεωρητικό σχήμα φέρεται παντού κάθετα στην έλξη της βαρύτητας αποτελώντας έτσι ισοδυναμική επιφάνεια του βαρυτικού πεδίου της Γης, διατηρώντας το σχήμα του ελλειψοειδούς εκ περιστροφής με μέγιστη αποχή μέχρι τα 110 μέτρα. Γενικά είναι μια ανώμαλη επιφάνεια, ομαλότερη όμως από τη ΦΓΕ, και οι διαφορές του στην Ελλάδα από το γεωελλειψοειδές του GRS80 (που ελαφρώς τροποποιημένο χρησιμοποιείται και στο Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987), ποικίλλουν από λίγα ως και μερικές δεκάδες μέτρα.

Είδη γεωειδούς
Το γεωειδές ανάλογα με τα παρατηρούμενα δεδομένα για τον προσδιορισμό του υψομέτρου διακρίνεται σε:
 Βαρυτημετρικό γεωειδές: όπου λαμβάνονται δεδομένα βαρύτητας (βαρυτικού πεδίου) του τόπου μελέτης.
 Αστρογεωδαιτικό γεωειδές: όπου λαμβάνονται αστρικές παρατηρήσεις για τις αποκλίσεις της κατακορύφου.
 Αλτιμετρικό γεωειδές: όπου λαμβάνονται δεδομένα αλτιμετρίας, και στο σύγχρονο
 GPS/χωροσταθμικό γεωειδές: όπου λαμβάνονται δεδομένα από το Παγκόσμιο Σύστημα Στιγματοθέτησης
Γενικά ο προσδιορισμός του γεωειδούς γίνεται με ένα ελλειψοειδές αναφοράς καλούμενο επί τούτου γεωελλειψοειδές με συνδυασμό κάποιων δεδομένων ή μετρήσεων.

Βλέπε επίσης
 Γεωδαισία
 Βαρυτημετρία
 Κατακόρυφος

Παραπομπές

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τ.17ος, σ.17.

Βιβλιογραφία
 Λιβιεράτος, Ε., Α. Φωτίου: "Ελλειψοειδής Γεωδαισία και Γεωδαιτικά ∆ίκτυα", Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη, 1986. 
 Λιβιεράτος, Ε.: "Θεωρία της Γεωδαισίας", Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη, 1989.
 Κατσάµπαλος, Κ.Ε., Η.Ν. Τζιαβός: "Φυσική Γεωδαισία" Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1991.
 ∆ερµάνης, Α.: "∆ιαστηµική Γεωδαισία και Γεωδυναµική", Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1999.   

Γεωδαισία
Δέσιμο (ερωτικό)

Το ερωτικό δέσιμο (bondage) είναι η χρήση δεσμών, κυρίως σχοινιά, για τη σεξουαλική ευχαρίστηση των εμπλεκομένων μερών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μόνο του ή σαν κομμάτι της σεξουαλικής δραστηριότητας ή της δραστηριότητας του BDSM.

BDSM
Σεξουαλικές πράξεις
Βίλλεμστατ

Το Βίλλεμστατ (ολλανδικά: Willemstad) είναι η πρωτεύουσα του Κουρασάο και πρώην πρωτεύουσα των Ολλανδικών Αντιλλών μέχρι την διάλυσή τους τον Οκτώβριο του 2010. Η πόλη βρίσκεται στο ομώνυμο νησί της Καραϊβικής Θάλασσας, με τον πληθυσμό της να εκτιμάται στους 140.000 κατοίκους. 

Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού. Το ιστορικό κέντρο του Βίλλεμσταντ χωρίζεται σε δύο τμήματα, την Πούντα, η οποία δημιουργήθηκε το 1634 όταν οι Ολλανδοί κατέλαβαν το νησί από τους Ισπανούς και την Οστρομπάντα που ιδρύθηκε το 1707 και θεωρείται το πολιτιστικό κέντρο της πόλης. Μεταξύ των δύο αυτών τμημάτων υπάρχει ο κολπίσκος της Αγίας Άννας, που σχηματίζει ένα φυσικό λιμάνι με το όνομα "Σότεγκατ". Τα δύο τμήματα της πόλης ενώνονται με πλωτή γέφυρα που φέρει το όνομα της Βασίλισσας Έμμας και κατασκευάστηκε το 1888, ενώ σύνδεση υπάρχει και μέσω μιας άλλης, νεότερης γέφυρας (του 1967) που φέρει το όνομα της Βασίλισσας Τζουλιάνας. 

Η πόλη περιέχει μια σειρά από κτίρια αποικιακής αρχιτεκτονικής, επηρεασμένα από το ολλανδικό στυλ. Το κέντρο της πόλης, με την ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του και την όμορφη είσοδο λιμανιού, έχει συμπεριληφθεί στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Λόγω της θέσης της κοντά στην πετρελαιοπαραγωγό Βενεζουέλα, την πολιτική σταθερότητά του και το φυσικό βαθύ λιμάνι του, το Βίλλεμσταντ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια στην Καραϊβική. Στην πόλη υπάρχει επίσης ένα διυλιστήριο πετρελαίου, το οποίο αρχικά ανήκε στη Shell, αλλά αργότερα παραχωρήθηκε στην τοπική κυβέρνηση και τώρα είναι μισθωμένο στην PDVSA, την κρατική εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας. 

Η πόλη εξυπηρετείται επίσης από το διεθνές αεροδρόμιο Χάτο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 

Κουρασάο
Ολλανδικές Αντίλλες
Νέπιντο

Το Νέπιντο (Μιανμάρ: နေပြည်တော် · προφορά: [nèpjìdɔ̀], επίσημη λατινική μεταγραφή: Naypyidaw ή Nay Pyi Taw ή Naypyitaw) είναι η επίσημη πρωτεύουσα της Μιανμάρ από τις 6 Νοεμβρίου 2005, μετά τη μετακίνησή της από τη Γιανγκόν (Ρανγκούν), 200 μίλια βορειότερα, σε μια περιοχή 2 μίλια δυτικά της πόλης Πινμάνα. Η πόλη βρίσκεται κεντρικότερα και σε πιο στρατηγική θέση, σε σχέση με την παλαιά πρωτεύουσα.

Το Νέπιντο είναι μια νέα πόλη, που η κατασκευή της ξεκίνησε το 2002, ενώ σήμερα ο πληθυσμός της φτάνει περίπου τους 925.000 κατοίκους (τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας). Το όνομα της νέας αυτής πόλης ανακοινώθηκε στις 27 Μαρτίου 2006 και γενικά σημαίνει «βασιλική πρωτεύουσα», «έδρα του βασιλιά» ή «κατοικία των βασιλέων» (κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «βασιλική πόλη του ήλιου»).   

Είναι οργανωμένη σε μια σειρά από ζώνες. Υπάρχει οδική και σιδηροδρομική σύνδεση με άλλες πόλεις της χώρας, ενώ εξυπηρετείται και από το διεθνές αεροδρόμιο του Νέπιντο, 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μιανμάρ

Πόλεις της Μιανμάρ
Πρωτεύουσες της Ασίας
720 Μπολινία

Η Μπολινία (Bohlinia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,621. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Σουηδό αστρονόμο Καρλ Μπόλιν (Karl Petrus Theodor Bohlin), καθώς η ανακάλυψή της συνέπεσε με τα εξηκοστά πέμπτα γενέθλιά του. Η Μπολινία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κορωνίδος.

Το φαινόμενο μέγεθος της Μπολινίας κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 13,0.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Μπολινίας εκτιμάται σε 33,73 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2029. Η Μπολινία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 55 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπολινια
Αστεροειδείς της Οικογένειας της Κορωνίδος
721 Ταμπόρα

Η Ταμπόρα (Tabora) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στο εξωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,208. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της σε ένα αστρονομικό συνέδριο στο Αμβούργο το 1913 από το όνομα του πλοίου πάνω στο οποίο έλαβε χώρα το συνέδριο.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Ταμπόρα εκτιμάται σε 76,07 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0604. Η Ταμπόρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ταμπορα
722 Φρίντα

Η Φρίντα (Frieda) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στο εσωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,278. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Φρίντας είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φριντα