joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (σουηδικά: Svenska Fotbollförbundet, SvFF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σουηδία. Εδρεύει στη Σόλνα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σουηδίας.

Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από τη Svensk Elitfotboll (SEF) υπό την εποπτεία της Σουηδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Ιστορία 
Το πρώτο σουηδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου διεξήχθη το 1896, αλλά 7 χρόνια αργότερα το 1903 δημιουργήθηκε η Σουηδική Αθλητική Συνομοσπονδία (Riksidrottsförbundet) που θα αποτελούσε τον πρόδρομο της Σουηδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Svenska Fotbollförbundet). Η νέα οργάνωση διέθετε τμήμα ποδοσφαίρου και χόκεϋ (το χόκεϊ ήταν ο όρος που χρησιμοποιούνταν για το μπάντυ εκείνη την εποχή και όχι χόκεϊ ή χόκεϊ επί πάγου). Το 1904 η Σουηδία αποτέλεσε ένα από τα 7 έθνη που ίδρυσαν τη FIFA. Το 1906 έγινε επίσημα αποδεκτή η ονομασία «Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Σουηδία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Σουηδία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Σουηδία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ

Η Σοφία Α΄ (Sophia, 975 - 30 Ιανουαρίου 1039) ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της βυζαντινής πριγκίπισσας Θεοφανούς, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.

Πρώτα χρόνια
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 979, όταν ο πατέρας της ανέθεσε την εκπαίδευση της τετράχρονης Σοφίας στην ξαδέλφη του, Ηγουμένη Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ. Η Σοφία ανατράφηκε με σκοπό να γίνει ηγουμένη από την παιδική ηλικία . Επίσης διδάχθηκε κοινό δίκαιο και πειθαρχία.

Η Σοφία έλαβε τους όρκους για να γίνει μοναχή το 989. Ως κόρη του αυτοκράτορα, επέμεινε να παραλάβει το πέπλο από τα χέρια του Αρχιεπισκόπου Willigis του Μάιντς, ενοχλώντας τον τοπικό επίσκοπο Osdag του Hildesheim. Τέλος το παρέλαβε και από τους δύο. Στις πηγές του Hildesheim, η Σοφία απεικονίζεται ως υπεροπτική και επιθετική γυναίκα, αν και αυτές οι απεικονίσεις μπορεί να είναι προκατειλημμένες.

Η Σοφία και ο μικρός αδελφός της Όθων Γ΄ πιθανότατα είχαν καλές σχέσεις.  Από το 995 έως το 997, η Σοφία απουσίαζε από το μοναστήρι, συνοδεύοντας τον αδελφό της στην πρώτη ιταλική εκστρατεία και ενεργώντας ως σύζυγός του.

Πριγκίπισσα-ηγουμένη
Το 1001, η δασκάλα της ηγουμένη Γκερμπέγκα πέθανε. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του αδελφού της, η Σοφία δεν έγινε ηγουμένη μέχρι το 1002, με την έγκριση του νέου βασιλιά Ερρίκου Β΄. Η Σοφία θα πολεμήσει αργότερα τους εκκλησιαστικούς ανωτέρους της, οι οποίοι, με την έγκριση του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄, έθεσαν σε κίνδυνο τα προνόμια του Γκάντερσχαϊμ και τη θέση της ως ηγουμένη. 

Μαζί με την αδερφή της Αδελαΐδα, η Σοφία επηρέασε σημαντικά την εκλογή του Ερρίκου Β΄ ως βασιλιά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και του Κορράδου Β΄. 

Το 1011, μετά τον θάνατο της ξαδέρφης της Ματθίλδης, η Σοφία έλαβε επίσης την Μονή του Έσσεν. Αρχικά ήταν να δωθεί στη μικρότερη αδερφή της Σοφίας, Ματθίλδη, η οποία ωστόσο παντρεύτηκε τον Κόμη Έζζο.

Θάνατος
Κυβέρνησε με επιτυχία τα μοναστήρια της μέχρι το θάνατό της το 1039. Η Αδελαΐδα ζήτησε από τον Κορράδο Β΄ να διαδεχθεί τη Σοφία ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ, εκείνος όμως αρνήθηκε, παρά τη βοήθεια που του είχαν προσφέρει. Αργότερα, ο Ερρίκος Γ΄, της επέτρεψε να διαδεχθεί την αδερφή της ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.

Παραπομπές
Κονσταντίν Αντόλφοβιτς Σεμεντγιάγιεφ

Ο Κονσταντίν Αντόλφοβιτς Σεμεντγιάγιεφ (, μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: Konstantin Adolfovich Semendyaev, 9 Δεκεμβρίου 1908 στην Συμφερόπολη - 15 Νοεμβρίου 1988) ήταν Ρώσος μαθηματικός των εφαρμοσμένων μαθηματικών.

Ζωή 
Ο Σεμεντγιάγιεφ σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και, μετά την αποφοίτησή του το 1929, σπούδασε σε διάφορες ανώτατες σχολές. Από το 1931 έως το 1936 ήταν στο τμήμα μαθηματικών και Μηχανικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Ολοκλήρωσε την φοίτηση το 1940 (ρωσική PhD). Από το 1936 ήταν επικεφαλής του τμήματος μαθηματικών στην Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επικεφαλής του τμήματος Αριθμητικών Υπολογισμών στο Ινστιτούτο Στέκλοφ στη Μόσχα, που ιδρύθηκε το 1953. Το 1961 ήταν ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων μαθηματικών. Το 1963 έγινε μέλος του Υδρομετεωρολογικού κέντρου της ΕΣΣΔ, στο οποίο ήταν επικεφαλής του προγραμματισμού εργασίας. Επίσης, υποστήριξε τη διδασκαλία Εφαρμοσμένων μαθηματικών σε διαφορετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Μόσχας. 

Από την ίδρυση της, ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής της ρωσικής εφημερίδας Εφημερίδα των Αριθμητικών μαθηματικών και της Μαθηματικής φυσικής ().

Τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν, με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ και με το Κόκκινο Λάβαρο της Εργασίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Mathnet.ru 
 Hans-Joachim Girlich, Von Pascals Repetitorium zum Springer-Taschenbuch der Mathematik (στα γερμανικά, pdf)

Παραπομπές 

Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Ρώσοι μαθηματικοί
Ιωσήφ Ματβέγιεβιτς Ντρίζε

Ο Ιωσήφ Ματβέγιεβιτς Ντρίζε (20 Μαρτίου 1927, Ποτσιέπ, Κυβερνείο του Μπριάνσκ - 3 Νοεμβρίου 2016, Μόσχα) ήταν σοβιετικός και ρώσος επιστήμονας στον τομέα της δημιουργίας σύγχρονων μέσων αεράμυνας.

Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Αεροπορίας της Μόσχας το 1950. Από το 1949 εργάστηκε στο Ερευνητικό Ηλεκτρομηχανολογικό Ινστιτούτο της Μόσχας και από το 1986 ήταν ο κύριος σχεδιαστής του Ινστιτούτο, ενώ υπήρξε και επικεφαλής του Ινστιτούτου. 

Επέβλεψε τη δημιουργία στρατιωτικών Εναέριων Συστημάτων Αντιπυραυλικής Άμυνας, την ανάπτυξη τους, την ανάπτυξη της παραγωγής τους, καθώς και τις τροποποιήσεις μερικών Εναέριων Συστημάτων Αντιπυραυλικής Άμυνας.

Ήταν υποψήφιος τεχνικών επιστημών το 1966.

Βραβεία και διακρίσεις 
Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν το 1967, καθώς και με το βραβείου του Επίτιμου ραδιοφωνικού χειριστή της ΕΣΣΔ (1977). Έχει βραβευτεί με το βραβείο του Διακεκριμένου σχεδιαστή της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 2012. 

Επίσης, έχει βραβευτεί με το Τάγμα του Λένιν (δύο φορές), με το Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, με το Εργατικό Κόκκινο Λάβαρο, και με τέσσερα μετάλλια "Για τις υπηρεσίες στην Πατρίδα τρίτου βαθμού", το 2002.

Πηγές 
 ПАО «НПО Алмаз» им. Φωτογραφία
 Αρκάντι Ιβάνοβιτς Μέλουα Ракетная и космическая техника : [Энцикл.] / Под ред. В. В. Панова. — М. ; СПб : Гуманистика, 2003. — 749 с. — 1500 экз. — ISBN 5-86050-170-6

Ρώσοι επιστήμονες
Σοβιετικοί επιστήμονες
Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1981 και άρχιτέκτονας του μουσείου υπήρξε ο Στάμος Παπαδάκης. Τα έξοδα κατασκευής του κτηρίου καλύφθηκαν από δωρεά του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή.

Έκθεματα

Η συλλογή του διαθέτει εκθέματα από τον αρχαιολογικό χώρο της Ζαγοράς, καθώς και αρκετά εκθέματα από την αρχαϊκή έως την βυζαντινή εποχή. 

Στα σημαντικά εκθέματα του, περιλαμβάνεται ευρήματα της γεωμετρικής εποχής από την Ζαγορά, το άγαλμα του Ερμή της Άνδρου το οποίο αποτελεί ρωμαϊκό αντίγραφο από το πρωτότυπο του Πραξιτέλη, καθώς και αντίγραφο της Χάρτας του Ρήγα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες επισκεπτών και ωράριο - Οδυσσεύς/Υπουργείο Πολιτισμού

Έκθεση Φωτογραφιών
Russia-24

Το Russia-24 () είναι κρατικό ρωσόφωνο κανάλι ειδήσεων από τη Ρωσία. Καλύπτει τα σημαντικότερα εθνικά και διεθνή γεγονότα ενώ εστιάζει και σε εγχώρια ζητήματα. Ανήκει στην Πανρωσική Κρατική Εταιρεία Τηλεοπτικών και Ραδιοφωνικών Μεταδόσεων.

Η εκπομπή ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 2007 στην Ρωσία, στις 7 Φεβρουαρίου στην Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 19 Μαΐου 2008 στη Σερβία και στις 9 Οκτωβρίου 2008 στο Κιργιστάν. Το ΒΓΤΡΚ Κριμαία άρχισε να εκπέμπει στις 10 Μαρτίου 2014.

Διευθυντής ειδήσεων του καναλιού από το 2012 είναι ο Εβγκένι Μπεκάσοφ.

Το κανάλι φιλοδοξεί να δώσει ευρύ και αμερόληπτο  περίγραμμα της ζωής σε όλες της περιοχές της Ρωσίας από τον Ευρωπαϊκό θύλακα του Καλίνινγκραντ μέχρι το Βλαδιβοστόκ στην Άπω Ανατολή.

Το κανάλι ονομαζόταν Vesti μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2010, όταν ο δημόσιος φορέας VGTRK αναδιοργάνωσε τα κανάλια του. 

Το κανάλι έχει απαγορευτεί στην Ουκρανία και τη Μολδαβία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 

Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2006
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Μικροσεισμός

Μικροσεισμός λέγεται ο πολύ χαμηλής έντασης σεισμός ο οποίος μπορεί να είναι 2,0 ή λιγότερο σε μέγεθος. Είναι πολύ σπάνια αισθητός πέρα από 8 χλμ από το επίκεντρο του. Εκτός από να έχει φυσικά τεκτονικά αίτια, μπορεί να θεωρηθεί αποτέλεσμα υπόγειας πυρηνικής δοκιμής ή ακόμη και από μεγάλες εκρήξεις συμβατικών εκρηκτικών σε εκσκαφές. Συνήθως δεν προκαλεί απώλειες από ζωές ή καταστροφές κτιρίων και πολύ σπάνια τον αισθάνεται ο άνθρωπος.

Μικροσεισμοί συμβαίνουν συχνά κοντά σε ηφαίστεια καθώς πλησιάζει η έκρηξη τους και σε ορισμένες περιοχές εκμετάλλευσης για τη γεωθερμική ενέργεια, όπως κοντά στο Geyserville στη Βόρεια Καλιφόρνια.

Παραπομπές

Τεκτονική

Σεισμολογία
Τόμας Πέιν

Ο Τόμας Πέιν (Thomas Paine, 9 Φεβρουαρίου 1737 - 8 Ιουνίου 1809) ήταν Άγγλος πολιτικός ακτιβιστής, φιλόσοφος, πολιτικός θεωρητικός και υποστηρικτής της Αμερικανικής Επανάστασης. Ως συντάκτης των δύο πιο επιδραστικών φυλλαδίων κατά την έναρξη της Αμερικανικής Επανάστασης, ενέπνευσε τους αντάρτες το 1776 να κηρύξουν ανεξαρτησία από τη Βρετανία. Οι ιδέες του αντικατοπτρίζουν την ρητορική για διακρατικά ανθρώπινα δικαιώματα της εποχής του Διαφωτισμού.

Γεννημένος στο Thetford της Αγγλίας, στην κομητεία του Νόρφολκ, ο Πέιν μετανάστευσε στις βρετανικές αποικίες της Αμερικής το 1774 με τη βοήθεια του Βενιαμίν Φραγκλίνου, φθάνοντας ακριβώς την στιγμή για να συμμετάσχουν στην Αμερικανική Επανάσταση. Σχεδόν κάθε επαναστάτης διάβασε (ή παρακολούθησε την ανάγνωση) του δυνατού φυλλαδίου του «Κοινή Λογική» (Common Sense, 1776), τηρουμένων των αναλογιών μπεστ-σέλερ. Ο Αμερικάνικος τίτλος αποκρυστάλλωνε την επαναστατική απαίτηση για ανεξαρτησία από τη Μεγάλη Βρετανία. Το έργο του «Η Αμερικανική κρίση» (The American Crisis, 1776-1783) ήταν μια σειρά προεπαναστατικών φυλλαδίων. Η «Κοινή Λογική» ήταν τόσο επιδραστική ώστε ο Τζων Άνταμς είπε, «Χωρίς την πένα του συγγραφέα της Κοινής Λογικής, το ξίφος του Ουάσινγκτον θα είχε υψωθεί μάταια

Ο Πέιν έζησε στη Γαλλία το μεγαλύτερο διάστημα της δεκαετίας του 1790, συμμετέχοντας ενεργά στην Γαλλική Επανάσταση. Έγραψε τα «Δικαιώματα του Ανθρώπου (Rights of Man, 1791), εν μέρει σαν υπεράσπιση της Γαλλικής Επανάστασης από τους επικριτές της.Οι επιθέσεις του ενάντια στον βρετανό συγγραφέα Έντμουντ Μπερκ τον οδήγησε σε δίκη και ερήμην καταδίκη το 1792 για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης. Το 1792, αν και δεν μιλούσε γαλλικά, εξελέγη στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση. Οι Γιρονδίνοι τον θεωρούσαν σύμμαχο. Κατά συνέπεια, οι Ορεινοί, ειδικά ο Ροβεσπιέρος, τον θεωρούσαν εχθρό.

Τον Δεκέμβριο του 1793 συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Παρίσι, και απελευθερώθηκε το 1794. Έγινε διαβόητος λόγω της μπροσούρας του «Η Εποχή της Λογικής» (The Age of Reason, 1793-1794), στην οποία υποστήριξε ότι ο Ντεϊσμός προωθεί την λογική και την ελεύθερη σκέψη, τασσόμενος κατά της θεσμοθετημένης θρησκείας γενικά και του Χριστιανικού δόγματος ειδικότερα. Έγραψε επίσης το φυλλάδιο «Αγροτική Δικαιοσύνη» (Agrarian Justice, 1795), συζητώντας την προέλευση της ιδιοκτησίας, και εισήγαγε την έννοια του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Το 1802 επέστρεψε στις ΗΠΑ όπου και πέθανε στις 8 Ιουνίου του 1809. Μόνο έξι άτομα παρακολούθησαν την κηδεία του, καθώς είχε εξοστρακιστεί για γελοιοποίηση του Χριστιανισμού.

Παραπομπές

Άγγλοι φιλόσοφοι
Άγγλοι δοκιμιογράφοι
Άγγλοι δημοσιογράφοι
Άγγλοι ακτιβιστές
Αμερικανοί φιλόσοφοι
Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Αμερικανοί ακτιβιστές
Πολιτικοί φιλόσοφοι
Αμερικανική Επανάσταση
Γαλλική Επανάσταση
Επικριτές του Χριστιανισμού
Νεοκαισάρεια

Η Νεοκαισάρεια (τουρκικά: Niksar, Νίξαρ) είναι πόλη στην επαρχία Τοκάτ της Τουρκίας. Διευθετήθηκε από πολλές αυτοκρατορίες, και κάποτε ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας.

Ιστορία
Η Νεοκαισάρεια κυριαρχήθηκε από τις αυτοκρατορίες των Χετταιών, των Περσών, των Ελλήνων, των Ποντίων, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Ντανισμεντίδων, των Σελτζούκων και των Οθωμανών. Ήταν πάντα ένα σημαντικό μέρος στην Ανατολία λόγω της θέσης της, του κλίματος της και των παραγωγικών εδαφών της.

Ήταν γνωστή ως Κάβειρα στην Ελληνιστική περίοδο. Ήταν μια από τις αγαπημένες κατοικίες του Μέγα Μιθριδάτη, ο οποίος έχτισε εκεί ένα παλάτι, και αργότερα του βασιλιά Πολέμονα Α΄ και των διαδόχων του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Official website of the Niksar Municipality

Πόντος
Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Ζώνη Γκουλντ

Η Ζώνη Γκουλντ αποτελεί ημιτελή δακτύλιο αστέρων στον Γαλαξία, και έχει έκταση 3.000 ετών φωτός, με κλίση προς το γαλαξιακό επίπεδο περίπου 16 με 20 μοίρες. Περιέχει πολλούς αστέρες τύπου ΟΒ και ενδεχομένως αποτελεί τον τοπικό σπειροειδή βραχίονα του Γαλαξία στον οποίο βρίσκεται ο Ήλιος, με τον Ήλιο να βρίσκεται σε απόσταση 325 ετών φωτός από το κέντρο του βραχίονα. Η ηλικία της ζώνης εκτιμάται σε 30 με 50 εκατομμύρια έτη, και άγνωστης προέλευσης. Το όνομα της προέρχεται από τον αμερικανό αστρονόμο Βενιαμίν Γκουλντ ο οποίος την περιέγραψε το  1879.

Εντός της ζώνης βρίσκονται οι αστέρες πολλών αστερισμών όπως παρακάτω:

Το τμήμα του Γαλαξία το οποίο είναι ορατό από την Γη περνά μέσα από πολλούς από αυτούς τους αστερισμούς.

Οι περιοχές γέννησης των αστέρων που βρίσκονται σε αυτήν την περιοχή περιλαμβάνουν το νεφέλωμα του Ωρίωνα και τα μοριακά νέφη του Ωρίωνα, τον σύνδεσμο Σκορπιού-Κενταύρου,  τον Κηφέα OB2, Περσέα OB2, και τα μοριακά νέφη του Ταύρου-Ηνιόχου. Το μοριακό νέφος του Όφεως στο οποίο βρίσκονται οι περιοχές σχηματισμού αστέρων W40 και Νότιος Όφις, περιλαμβάνεται συχνά στις μελέτες της Ζώνης του Γκουλντ, αλλά δεν αποτελεί καθιερωμένο τμήμα της ζώνης λόγω της μεγάλης αποστάσεως της.

Σύμφωνα με εκτίμηση του 2009 η Ζώνη Γκουλντ σχηματίστηκε 30 εκατομμύρια έτη πριν όταν μια ποσότητα σκοτεινής ύλης συγκρούστηκε με το μοριακό νέφος της περιοχής. Υπάρχουν επίσης στοιχεία για παρόμοιες ζώνες Γκουλντ σε άλλους γαλαξίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 The Spitzer Gould Belt Survey
 Map of the Gould Belt
 3D evolution of the Gould Belt
 Gould Belt - Astronoo

Γαλαξίας
Ρόζαμουντ Κλίφορντ

Η Ρόζαμουντ Κλίφορντ, η οποία φημιζόταν για την ομορφιά της, ήταν ερωμένη του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας.

Ζωή
Η Ρόζαμουντ πιστεύεται ότι ήταν η κόρη του λόρδου Ουόλτερ ντε Κλίφορντ και της συζύγου του Μαργαρίτας. Η Ρόζαμουντ είχε δύο αδελφές, την Άμις και τη Λούσι και τρεις αδελφούς, τον Ουόλτερ (πέθανε το 1221), τον Ριχάρδο και τον Τζίλμπερτ. Το όνομά της, "Ρόζαμουντ", μπορεί να προέρχεται από τη λατινική φράση rosa mundi, που σημαίνει "ρόδο του κόσμου." 

Η Ρόζαμουντ μεγάλωσε στο Κάστρο του Κλίφορντ, και μετά πήγε σε σχολείο καλογριών στο μοναστήρι Godstow κοντά στην Οξφόρδη.  Το 1174 ο Ερρίκος παραδέχτηκε δημόσια την σχέση τους. Όταν η σχέση τελείωσε, η Ρόζαμουντ πήγε σε μοναστήρι, όπου πέθανε, πριν γίνει τριάντα χρονών, το 1176. Σύμφωνα με τον Mike Ibeji, «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγάλη αγάπη της ζωής του [Ερρίκου Β΄] ήταν η Ρόζαμουντ Κλίφορντ."

Στην παράδοση

Η παραδοσιακή ιστορία αναφέρει ότι ο βασιλιάς Ερρίκος την έκανε ερωμένη του. Για να μην το μάθει η σύζυγός του, Ελεονώρα της Ακουιτανίας, την έκρυψε σε έναν λαβύρινθο. Οι φήμες φτάνουν στα αυτιά της βασίλισσας Ελεονώρας, η οποία αποφάσισε να μπει στον λαβύρινθο, όπου ανακάλυψε την αντίζηλό της και την ανάγκασε να επιλέξει ανάμεσα στο στιλέτο και στο δηλητήριο. Η Ρόζαμουντ επέλεξε το δεύτερο και πέθανε .

Η Ρόζαμουντ Κλίφορντ θεωρείται από τις πιο ωραίες γυναίκες του δωδέκατου αιώνα και ενέπνευσε μπαλάντες, ποιήματα, ιστορίες και πίνακες ζωγραφικής .

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Biography from Who's Who in British History (1998), H. W. Wilson Company. Who's Who in British History, Fitzroy Dearborn Publishers, 1998.
W. L. Warren, Henry II, 1973.
Remfry. P.M., Clifford Castle, 1066 to 1299 ()
Ισείο

Με την ελληνική ονομασία Ισείο (Ισείον) αναφέρονται οι ελληνοαιγυπτιακοί και ελληνορρωμαϊκοί ναοί λατρείας της αρχαίας αιγυπτιακής θεάς Ίσιδας.

Ισεία υπήρχαν και κατά την περίοδο ακμής της Αρχαίας Αιγύπτου, με αρχαιότερο εκείνο της Νετερού στην αριστερή όχθη του Νείλου, κοντά στη Δαμιέτη. Η λατρεία της θεάς διαδόθηκε και στο εξωτερικό της Αιγύπτου, μετά την κατάκτηση της χώρας από τον Μέγα Αλέξανδρο και ακόμα περισσότερο μετά την έναρξη της ρωμαϊκής περιόδου στην Αίγυπτο. Ναοί της Ίσιδας ανεγέρθηκαν, όχι μόνο στην Ελλάδα και στη Ρώμη, αλλά και στην Ισπανία, ακόμη και στην περιοχή του Ρήνου.

Από τα Ισεία της Ρώμης, ιδιαιτέρως αξιόλογα ήταν εκείνα τού Παλατίνου λόφου, το Ισείο του Καλιγούλα στο Πεδίο του Άρεως της Ρώμης, το οποίο αργότερα διακόσμησε ο Δομιτιανός και το Ισείο του Καρακάλλα στο Κυρηνάλιο.

Στην Ελλάδα, το γνωστότερο Ισείο υπήρχε στη Δήλο, του οποίου τα ερείπια σώζονται. Ερείπια σώζονται και του Ισείου της Γόρτυνας στην κεντρική Κρήτη.

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη-Πάτση», τόμος 14, σελ. 298.

Ισειο
Ούνα Τσάπλιν

H Ούνα Τσάπλιν (1986-) είναι Ισπανίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1986 στη Μαδρίτη και είναι κόρη της Τζεραλντίν Τσάπλιν, εγγονή του Τσάρλι Τσάπλιν και δισεγγονή του Ευγένιου Ο' Νηλ. Ο πατέρας της είναι ο Πατρίσιο Καστίγια.

Αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών του Λονδίνου το 2007.

Καριέρα
Έχει εμφανιστεί στον κινηματογράφο σε διάφορες ταινίες, μεταξύ αυτών το Quantum of Solace και το Aloft. Επιπλέον ανακοινώθηκε ότι θα λάβει μέρος σε όλες τις συνέχειες του Avatar από το 2020 ως το 2025.

Στην τηλεόραση, έχει συμμετάσχει στο Game of Thrones στον ρόλο της Ταλίσα Σταρκ και προτάθηκε για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης ερμηνείας μαζί με όλο το καστ.

Επίσης, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο στις σειρές Sherlock και Black Mirror.

Παραπομπές

Ισπανοί ηθοποιοί
Μαρία Ταμάρα Χατούν

Η Μαρία Ταμάρα Χατούν (Οθ. Τούρκικα:ماريا تمارا خاتون) (Τούρκικα: Mara Tamara Hatun, γνωστή και ως Κέρα Ταμάρα) ήταν η σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Mara Tamara Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Η Μαρία Ταμάρα γεννήθηκε στην Βουλγαρία, και ήταν κόρη του τσάρου της Βουλγαρίας Ιβάν Αλεξάνταρ και της συζύγου του Σάρας-Θεοδώρας. Ο Πρώτος σύζυγος της Μαρίας Ταμάρα ήταν Δεσπότης Κωνσταντίνος. Υπάρχουν θεωρίες ότι ο Δεσπότης Κωνσταντίνος ήταν ο Κονσταντίν Ντράγκας Ντεγιάνοβιτς αδελφός του Γιόβαν Ντράγκας του Σέρβου δεσπότη της οικογένειας Ντεγιάνοβιτς. Ωστόσο, αυτή η θεωρία έχει απορριφθεί από τους ιστορικούς επειδή το 1371 η Μαρία Ταμάρα ήταν ήδη χήρα ενώ ο Κονσταντίν Ντράγκας πέθανε το 1395.

Το 1371 όταν ο Ιβάν Αλεξάνταρ πέθανε και ο Ιβάν Σισμάν κληρονόμησε το θρόνο, στην πρωτεύουσα Τάρνοβο έφθασαν πρεσβευτές από τον οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Α΄ για να κανονίσουν τις σχέσεις του με το νέο αυτοκράτορα της Βουλγαρίας. Ο Σουλτάνος, ο οποίος ήταν προφανώς οικείος με την ομορφιά της Μαρίας Ταμάρας και το γεγονός ότι ήταν χήρα, απαίτησε να γίνει η σύζυγός του ως εγγύηση για την ειρήνη μεταξύ των δύο επαρχιών.

Ωστόσο, το 1378, όταν απέτυχαν οι προσπάθειές του να σταματήσει τους Τούρκους, ο Ιβάν Σισμάν έστειλε απρόθυμα την Μαρία Ταμάρα στο χαρέμι του σουλτάνου στην οθωμανική πρωτεύουσα την Προύσα. Η Μαρία Ταμάρα παρέμεινε στην χριστιανική της πίστη.

Ο τάφος της Μαρίας Ταμάρας είναι στην Προύσα στον οικογενειακό τάφο της οθωμανικής δυναστείας δίπλα στον τάφο του Μουράτ Α΄ και ο επισκέπτης το γνωρίζει ως το μέρος της «Βουλγαρικής Αυτοκράτειρας Μαρίας».

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Βούλγαροι ευγενείς
Βουλγάρες πριγκίπισσες
Γεράσιμος Αραβανής

Ο Γεράσιμος Αραβανής (Καριώτες Λευκάδας, 1948) του Ιωάννη, είναι Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός. Διετέλεσε  βουλευτής με το ΚΚΕ. Διαφώνησε με το Πρόγραμμα του ΚΚΕ, όπως αυτό ψηφίστηκε στο 19ο Συνέδριο το 2013 και έπαψε να έχει οργανωτικούς δεσμούς με το κόμμα αυτό έναν χρόνο αργότερα. Από το 2014 είναι μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της οργάνωσης "Κίνηση Κομμουνιστών - Εργατικός Αγώνας". 

Γεννήθηκε στους Καριώτες Λευκάδας το 1948 και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι έγγαμος, με δύο παιδιά.

Πολιτική καριέρα
Εκλέχτηκε βουλευτής Λευκάδας για πρώτη φορά ως ανεξάρτητος το 1990. Στις 23 Απριλίου 1990 προσχώρησε στον Συνασπισμό και έναν χρόνο αργότερα στο ΚΚΕ. Το  1993 εξελέγη ξανά βουλευτής με το ΚΚΕ, αυτή τη φορά στην Β΄ Πειραιά.

Ήταν επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης "Λαϊκή Συσπείρωση" στις δημοτικές εκλογές του 2010 στη Λευκάδα λαμβάνοντας 1.645 ψήφους (ποσοστό 11,54%). Το 2013 γνωστοποίησε την πρόθεσή του να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λευκάδας
Βουλευτές Β' Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Τζαμέλ ΜακΛίν

Ο Τζαμέλ ΜακΛίν (αγγλικά: Jamel McLean, Μπρούκλιν, 18 Απριλίου 1988) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με το ύψος του να είναι στα 2,03 μέτρα, αγωνίζεται στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ στην ισπανική Σαραγόσα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Το 2011, συμμετείχε στα Draft, χωρίς όμως να επιλεγεί από κάποια ομάδα, έτσι τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στη βελγική Leuven Bears. Τον Οκτώβριο του 2012, υπέγραψε συμβόλαιο για δύο μήνες με τη βελγική B.C. Oostende. Μετά τη λήξη του συμβολαίου αποχώρησε.

Το υπόλοιπο τη σεζόν αγωνίστηκε στη γερμανική Telekom Baskets Bonn. Στις 28 Ιουνίου του 2013, ανανέωσε για έναν ακόμη χρόνο στη γερμανική ομάδα. Στις 5 Αυγούστου του 2015, ο ΜακΛίν, υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική Άλμπα Βερολίνου. Τη σεζόν 2014-15, ανακηρύχθηκε ο MVP του γερμανικού πρωταθλήματος. Τον Ιούλιο του 2015 αποχώρησε από τη γερμανική ομάδα.

Στις 9 Ιουλίου του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο διετούς ισχύος με την ιταλική ομάδα Εμπόριο Αρμανί Μιλάνο. 

Στις 12 Ιουλίου του 2017, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, διετούς ισχύος, επίσης. Ωστόσο στους ερυθρόλευκους έμεινε ένα χρόνο δίχως να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο. Ο σέντερ στην Ευρωλίγκα αγωνίστηκε στα 33 από τα 34 παιχνίδια του Ολυμπιακού και είχε μέσο όρο 8,7 πόντους, 4,7 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 0,4 κλεψίματα, 1,4 λάθη και 0,2 τάπες. Επίσης στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, μέτρησε 35 συμμετοχές και είχε μέσο όρο 8 πόντους, 4,4 ριμπάουντ, 1,1 ασίστ, 0,7 κλεψίματα, 1 λάθος και 0,3 τάπες.

Το καλοκαίρι του 2018 συμφώνησε με την ρώσικη Λοκομοτίβ Κουμπάν. Ο ΜακΛίν πήρε μέρος σε 16 αγώνες του Γιούροκαπ τη σεζόν 2018/19 και είχε κατά μέσο όρο 10.3 πόντους, 4.7 ριμπάουντ, 1.6 ασίστ και 1.4 κλεψίματα. Το καλοκαίρι του 2019 αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα.

Στις 28 Αυγούστου 2019, συμφώνησε με την ιταλική Ντίναμο Σάσαρι. Στα μέσα της σεζόν αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα. Με την Σάσαρι είχε συνολικά σε 16 αγώνες 6.7 πόντους, 3.9 ριμπάουντ και 0.6 ασίστ κατά μέσο όρο.

Στις 24 Ιανουαρίου 2020, μετακόμισε στην Ιαπωνία για να αγωνιστεί στους Nagoya Diamond Dolphins.

Τον Φεβρουάριο του 20221, συμφώνησε με την γερμανική Ρίζεν Λούντβιγκσμπουργκ. στο δεύτερο μισό της σεζόν, είχε 10,2 πόντους και 5,6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Στις 7 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την ισπανική Σαραγόσα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Jamel McLean at draftexpress.com
 Jamel McLean at eurobasket.com
 Jamel McLean at euroleague.net
 Jamel McLean at fiba.com
 Jamel McLean at legabasket.it 
 Jamel McLean at goxavier.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης
Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν
Καλαθοσφαιριστές Ντίναμο Σάσαρι
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ματθίλδη Α΄ της Βουλώνης

Η Ματθίλδη της Βουλώνης ή Μοντ της Βουλώνης, (Βουλώνη, 1105 - 3 Μαΐου 1152) ήταν Κόμισσα της Βουλώνης και βασίλισσα της Αγγλίας ως σύζυγος του Στέφανου της Αγγλίας. Η Ματθίλδη ήταν κόρη του Ευστάθιου Γ΄ της Βουλώνης και της Μαρίας της Βουλώνης, κόρης του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας της Σκωτίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη την πρώτη ξαδέλφη της, την οποία η ίδια και ο σύζυγός της πολέμησαν για τον αγγλικό θρόνο στον εμφύλιο πόλεμο γνωστό ως "Αναρχία". Την περίοδο αυτή η Ματθίλδη έπαιξε έναν ασυνήθιστα ενεργό ρόλο για γυναίκα της εποχής της, όταν η Αυτοκράτειρα αιχμαλώτισε τον σύζυγό της, την ανάγκασε να τον ελευθερώσει. Με τη συμφωνία που έληξε τον Εμφύλιο τα παιδιά της δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν τον θρόνο.

Γάμος
Η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Στέφανο, κόμη του Μορτέν (1125), που είχε μεγάλη τιμή στην Αγγλία, μετά τον θάνατο του πατέρα της η ίδια και ο σύζυγός της έγιναν κόμητες της Βουλώνης. Έκαναν δύο παιδιά την εποχή του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας ο οποίος τους είχε δώσει κατοικία στο Λονδίνο έναν γιο και μία κόρη.  Ο γιος ονομάστηκε Βαλδουίνος προς τιμή του θείου της Ματθίλδης Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ, η κόρη ονομάστηκε Ματθίλδη. Ο Βαλδουίνος πέθανε παιδί, η μικρή Ματθίλδη αν και πέθανε επίσης πρόωρα πρόλαβε να παντρευτεί τον Βάλεραν του Μελάν, κόμη του Γούστερ.

Βασίλισσα της Αγγλίας
Με τον θάνατο του Ερρίκου Α΄ (1135) ο Στέφανος έσπευσε στην Αγγλία με το πλεονέκτημα του θαλάσσιου ελέγχου της Βουλώνης και στέφθηκε βασιλιάς χτυπώντας την αντίπαλό του Αυτοκράτειρα Ματθίλδη. Η Ματθίλδη της Βουλώνης στέφθηκε βασίλισσα την ημέρα του Πάσχα (22 Μαρτίου 1136). 
Στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, γνωστό ως Αναρχία, η Ματθίλδη αποδείχθηκε η ισχυρότερη οπαδός του συζύγου της. Όταν η Αγγλία δέχθηκε εισβολή (1138) κάλεσε στρατεύματα από τη Βουλώνη και τη σύμμαχό της Φλάνδρα και πολιόρκησε το κάστρο του Ντόβερ με επιτυχία, στη συνέχεια πήγε βόρεια στο Ντάραμ όπου έκανε συνθήκη με τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας (1139). 

Ο Στέφανος αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Λίνκολν (1141), ενώ η Αυτοκράτειρα Ματθίλδη προετοιμαζόταν στο Λονδίνο για την στέψη της η Ματθίλδη της Βουλώνης και ο αδελφός του Στέφανου Ερρίκος του Μπλουά την έδιωξαν από την πόλη. Η αυτοκράτειρα Ματθίλδη συνέχισε να πολιορκεί τον Ερρίκο στο Γούστερ και η Ματθίλδη της Βουλώνης διέταξε το στρατό της να επιτεθεί στους πολιορκητές, ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν ο ετεροθαλής αδελφός της αυτοκράτειρας Ροβέρτος του Γκλόστερ. Οι δύο ξαδέρφες συμφώνησαν να ανταλλάξουν φυλακισμένους και ο Στέφανος κυβέρνησε πάλι ως βασιλιάς. 

Η Ματθίλδη πέθανε από πυρετό στο Έσσεξ και τάφηκε στο αβαείο του Φάβεσαμ που ίδρυσε με τον σύζυγό της..

Παιδιά
Με τον σύζυγο της Στέφανο της Αγγλίας απέκτησε: 

Ευστάθιος Δ΄ της Βουλώνης
Μαρία Α΄ της Βουλώνης
Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Marjorie Chibnall, ‘Matilda (c.1103–1152)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 .
 
 
 

Βασίλισσες της Αγγλίας
Δούκισσες της Νορμανδίας
Πηνελόπη Πλάκα

Η Πηνελόπη Πλάκα (Θεσσαλονίκη, 7 Νοεμβρίου 1991) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1991 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Αργύρης, είναι χρυσοχόος ενώ η μητέρα της, Μάρθα, δικηγόρος. Έχει έναν μικρότερο αδελφό και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές. Η καταγωγή της είναι από το Άδενδρο Θεσσαλονίκης και την Κοζάνη. Φοίτησε σε εκκλησιαστικό σχολείο θηλέων και έπειτα πέρασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, από το οποίο δεν έχει αποφοιτήσει λόγω της ενασχόλησης της με την υποκριτική. Σε ηλικία δεκαεννιά ετών, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη δραματική σχολή της Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα.

Καριέρα

Τηλεόραση 
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στις αρχές του 2012, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ζωής στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1, «Είναι Στιγμές» (σε σκηνοθεσία Γιάννη Βασιλειάδη και Στράτου Μαρκίδη). Για το συγκεκριμένο ρόλο πέρασε από οντισιόν το καλοκαίρι του 2011 και επιλέχθηκε ανάμεσα σε 1.800 υποψήφιες. Μετά το τέλος της σειράς, συμμετείχε στην εκπομπή μαγειρικής του MEGA, «Dr. Cook». Τη σεζόν 2013-2014 είχε βασικό ρόλο στη κωμική σειρά του MEGA, «Με τα παντελόνια κάτω» (σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου) όπου συνεργάστηκε με ηθοποιούς όπως Κώστας Βουτσάς, Ιεροκλής Μιχαηλίδης και Αριέττα Μουτούση μεταξύ άλλων.

Από τον Οκτώβριο 2014 μέχρι το καλοκαίρι του 2017 συμμετείχε ως Γκέλυ στη σειρά του ΑΝΤ1, «Οι Συμμαθητές»  (σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου), ενσαρκώνοντας τη κόρη του Παύλου Χαϊκάλη και της Χριστίνας Τσάφου. Από το 2018 μέχρι το 2020 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του ΑΝΤ1, «Πέτα τη φριτέζα» δίπλα στον Γιάννη Μπέζο και στον Φάνη Μουρατίδη.  (σε σκηνοθεσία Ανδρέα Μορφονιού).

Θέατρο - Κινηματογράφος 
Το θεατρικό της ντεμπούτο έγινε μέσα από την παράσταση του Χάρη Ρώμα, «Είδα το Χάρη με τα μάτια μου» που ανέβηκε τη σεζόν 2012-2013 στο Θέατρο Αμιράλ, ενώ έπειτα πραγματοποιήθηκε περιοδεία στην  Αμερική. Ακολούθησαν οι παραστάσεις  «Δεν θα με τρελάνεις εσύ εμένα» (2014-2015, Θέατρο Αθηνά), «Άντρες έτοιμοι για όλα» (2015-2016, Θέατρο Λαμπέτη), «Όταν σβήνουν τα φώτα» (2016-2017, Θέατρο Πειραιώς 131) και «Άγρια Δύση» (καλοκαίρι 2018, περιοδεία).

Στον κινηματογράφο, έκανε το ντεμπούτο της το 2012, με την ταινία του Νίκου Κούνδουρου, «Το πλοίο» ενώ το 2015, πρωταγωνίστησε στο remake της ταινίας «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός», της οποίας τα γυρίσματα έγιναν στη Κωνσταντινούπολη.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Videoclips

Θεατρογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα στο Instagram

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μολίνα ντε Αραγόν

Η Μολίνα ντε Αραγόν είναι δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Γουαδαλαχάρα της Καστίλλης-Λα Μάντσα της Ισπανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 (INE), ο δήμος είχε πληθυσμό 3.671 κατοίκους. Διατηρεί το ρεκόρ (-28°C) για τη χαμηλότερη θερμοκρασία που μετρήθηκε από μετεωρολογικό σταθμό στην Ισπανία. 

Ήταν η έδρα της Ταϊφά της Μολίνα, μαυριτανικού ανεξάρτητου κράτους, πριν επανακτηθεί από τους χριστιανούς του Αλφόνσο Α΄ της Αραγωνίας το 1129. Στις 21 Απριλίου 1154 ο Μανρίκε Περέζ ντε Λάρα (Manrique Pérez de Lara) εξέδωσε τοπικούς νόμους (fuero) στην πόλη Μολίνα, ορίζοντάς την ως ημιανεξάρτητο φέουδο.

Κύρια αξιοθέατα

Μεσαιωνικό αλκαζάρ (10ος-11ος αιώνας), το μεγαλύτερο στην επαρχία
Ρωμαϊκή γέφυρα (Puente Viejo)
Μονή Αγίου Φραγκίσκου
Giraldo (πύργος καμπαναριού του Αγίου Φραγκίσκου)
Εκκλησία της Σάντα Κλάρα
Εκκλησία της Santa María de San Gil
Γεωπάρκο Molina-Alto Tajo.

Κλίμα

Η Μολίνα ντε Αραγόν διαθέτει ωκεάνιο κλίμα με μεικτές επιρροές. Εξαιτίας των ακανόνιστων προτύπων κατακρημνίσεων, η τοποθεσία δεν εμπίπτει στις καθαρές μεσογειακές ζώνες στα νοτιοδυτικά, με σημαντικές βροχοπτώσεις το καλοκαίρι και πολύ χαμηλές τον χειμώνα.

Παραπομπές

Δήμοι της Γουαδαλαχάρας
Μαμωνάς

Η λέξη Μαμωνάς απαντά τέσσερις φορές στην Καινή Διαθήκη και είναι αραμαϊκής προέλευσης, πιθανότατα από τη ρίζα «’mn» που σημαίνει "αυτό το οποίο κάποιος εμπιστεύεται". Η λέξη δεν εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, όμως σε εβραϊκά κείμενα χρησιμοποιείται με τις έννοιες "πόρος", "κέρδος" (κυρίως το ανέντιμο), "αποζημίωση", ""λύτρα" ή "δωροδοκία", δίνοντας πάντα την αίσθηση του αναξιοπρεπούς και αποτελώντας στόχο ηθικής επίκρισης. Λέξεις παρόμοιες του μασοριτικού, εβραϊκού κειμένου της Π.Δ. (όπως στα Ψαλμ. 37,3 και ίσως Ησ. 33,6), αποδίδονται στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα ως "πλούτος ή αργύριον".

Η θεολογική σημασία του όρου σχετίζεται με την πλεονεξία και προσκόλλησης στα υλικά αγαθά. Κατά την Καινή Διαθήκη Η αξία των φθαρτών αγαθών είναι μειωμένη κάτω από το πρίσμα της μέλλουσας ζωής (Λουκ. 6,20.24), και ο Μαμωνάς είναι άδικος, αλλά και ψεύτης και απατηλός, αφού είναι μωρία να στηρίζεται κανείς σε φθαρτά αγαθά τα οποία ο χρόνος αφανίζει και ο θάνατος αχρηστεύει (Ματθ. 6,19-20).

Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, η κατηγορία της πλεονεξίας απευθύνεται όχι στους "πλουτούντας" αλλά στους "δουλεύοντας", δηλ. αυτούς που υπηρετούν τον πλούτο (Ιωάννης ο Χρυσόστομος), καθώς υπήρξαν ευσεβείς οι οποίοι "πλούσιοι μεν ήσαν, αλλ' ου τω πλούτω εδούλευον" προσφέροντας αυτόν σε εκείνους που είχαν ανάγκη (Ευθύμιος ο Ζιγαβηνός). Απαραίτητη προϋπόθεση, ο πλούτος αυτός να μην είναι "εξ αρπαγής" (Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

Βιβλιογραφία
"Mamonas", Theological Dictionary Of The New Testament (Abridged in one Volume), edited By Gerhard Kittel and Gerhard Friedrich, W.B. Eerdmans 1985.
"Μαμωνάς", Gerhard Friedrich, Gerhard Kittel et al., Theological Dictionary of the New Testament, Wm. B. Eerdmans Publishing 1976, τόμ. 4.
"Πλεονεξία", Λεξικό Βιβλικής Θεολογίας (μτφρ. από τα Γαλλικά με εποπτεία Σάββα Αγουρίδη κ.ά.), Άρτος Ζωής, Αθήνα 1980, στ. 815-818.
Τρεμπέλας Ν. Παν., Υπόμνημα εις το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, 4η έκδ., 'Ο Σωτήρ', Αθήνα 1989.
Τρεμπέλας Ν. Παν., Υπόμνημα εις το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, 3η έκδ., 'Ο Σωτήρ', Αθήνα 1983.

Υποσημειώσεις

Καινή Διαθήκη
Χουάν Χαθίντο Μουνιόθ Ρένχελ

O Χουάν Χαθίντο Μουνιόθ Ρένχελ (), γεννημένος στη Μάλαγα το 1974, είναι ένας από τους πιο διακεκριμένους ισπανούς συγγραφείς διηγημάτων και μικρών κειμένων, με περισσότερα από πενήντα εθνικά και διεθνή βραβεία στο ενεργητικό του. Έχει ήδη αναγνωριστεί από τον διεθνή Τύπο και την κριτική ως ένας από τους αξιότερους συνεχιστές της συγγραφικής παράδοσης του Καλβίνο και του Μπόρχες, ενώ μερικά από τα διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί στις σημαντικότερες ανθολογίες της Ισπανίας. Μεγάλο μέρος του έργου του έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, στα Γαλλικά, στα Ιταλικά, στα Ρωσικά και στα Τουρκικά, και έχει εκδοθεί σε δώδεκα χώρες. "Η μυστική εταιρεία του ονείρου" είναι το πρώτο του βιβλίο στα ελληνικά.

Βιβλία

(στα ισπανικά αυτά που δεν έχουν μεταφραστεί)

Μυθιστορήματα
 El asesino hipocondríaco (2012).
 El sueño del otro (2013).
El gran imaginador (2016).

Διηγήματα
 Η μυστική εταιρεία του ονείρου (2017, Εκδόσεις OPERA).
 De mecánica y alquimia (2009).
 Το βιβλίο των μικρών θαυμάτων (2019, Εκδόσεις OPERA).

Βραβεία

 Βραβείο Χούλιο Κορτάσαρ, 2007 (Κούβα)
 Βραβείο Ignotus, 2010 (Ισπανία)
 Φιναλίστ για το Βραβείο Festival du premier roman de Chambéry-Savoie, 2012  (Γαλλία)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Χουάν Χαθίντο Μουνιόθ Ρένχελ

Παραπομπές 

Ισπανοί μυθιστοριογράφοι
Ισπανοί διηγηματογράφοι
Ντάλερ Κουζιάγιεφ

Ο Ντάλερ Αντιάμοβιτς Κουζιάγιεφ (ρωσικά: Далер Адьямович Кузяев), γεννημένος στις 15 Ιανουαρίου 1993, είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Καριέρα

Ξεκίνησε ν' ασχολείται με το ποδόσφαιρο στο Ορενμπούργκ. Ο πατέρας του, Αντιάμ Κουζιάγιεφ, ήταν προπονητής της ΦΚ Γκαζοβίκ Ορενμπούργκ. Αργότερα, ο Ντάλερ μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη, όπου και έγινε δεκτός στην Ακαδημία της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, ενώ την περιόδο 2011-2012 αγωνίστηκε στη νεανική ομάδα του συλλόγου. Το 2012, ο Ντάλερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην ΦΚ Καρέλια, την οποία προπονούσε ο πατέρας του. Στο τέλος της χρονιάς, μετεγράφη στην ΦΚ Νεφτεχίμικ Νιζνεκάμσκ, η οποία αγωνιζόταν στη Β' κατηγορία του Πρωταθλήματος Ρωσίας. Τον χειμώνα του 2014, ο Ντάλερ μετεγράφη στην Τέρεκ Γκρόζνι, η οποία αγωνιζόταν στην Ρωσική Πρέμιερ Λιγκ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Ρωσική Πρέμιερ Λιγκ στην τελευταία αγωνιστική του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2013-2014, στον αγώνα με την Ρουμπίν Καζάν, αντικαθιστώντας τον Φακούντο Πίρις στο 80ο λεπτό. Το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermarkt»

Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Τέρεκ Γκρόζνι
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ

Η Γαβριέλλα ντ' Εστρέ ήταν ερωμένη, έμπιστη και σύμβουλος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Βασιλική ερωμένη
Τον Νοέμβριο του 1590, ο Ερρίκος Δ΄ ερωτεύτηκε την Γαβριέλλα ντ' Εστρέ Αν και ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα της Γαλλίας, ο Ερρίκος και η Γαβριέλλα έδειχναν την αγάπη τους μπροστά στο κοινό. Ένθερμη πιστή του Ερρίκου, η Γαβριέλλα συνόδευσε τον Ερρίκο κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Ακόμη και όταν ήταν έγκυος, επέμενε να ζει μέσα στη σκηνή κοντά στο πεδίο της μάχης, φροντίζοντας τα ρούχα του να είναι καθαρά και να τρώει καλά μετά από τις μάχες. Καθώς ήταν έξυπνη και πρακτική γυναίκα, ο Ερρίκος μοιράστηκε τα μυστικά του μαζί της και ακολούθησε τις συμβουλές της. Όταν οι δυο τους ήταν χώρια, ο Ερρίκος της έγραφε συχνά επιστολές, ενώ ήταν στα ταξίδια του σε στρατόπεδα πολέμου .

Γεννημένη Καθολική, η Γαβριέλλα γνώριζε ότι ο καλύτερος τρόπος να ολοκληρωθούν οι θρησκευτικοί πόλεμοι ήταν ο ίδιος ο Ερρίκος να γίνει Καθολικός. Αναγνωρίζοντας τη σοφία στην επιχειρηματολογία της, στις 25 Ιουλίου 1593 ο Ερρίκος δήλωσε ότι «το Παρίσι αξίζει μια λειτουργία» και απέκλεισε μόνιμα τον προτεσταντισμό . Αυτό του επέτρεψε να στεφθεί ο βασιλιάς της Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου του 1594. Ο Ερρίκος επίσης κανόνισε να ακυρωθεί ο γάμος της Γκαμπριέλ με τον Λιανκούρ το ίδιο έτος.

Στις 7 Ιουνίου του 1594, γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, ένας γιος, ο Καίσαρ του Βαντόμ. Στις 4 Ιανουαρίου 1595, ο Ερρίκος αναγνώρισε επίσημα και νομιμοποίησε τον γιο του σε κείμενο επικυρωμένο από το Parlement de Paris.  Σε αυτό το κείμενο, αναγνώρισε επίσης την Γαβριέλλα ως μητέρα του γιου του κι ερωμένη του.

Θάνατος
Αφού υπέβαλε αίτηση στον Πάπα Κλήμη Η΄ για την ακύρωση του γάμου του και το δικαίωμα να ξαναπαντρευτεί, τον Μάρτιο του 1599, ο Ερρίκος έδωσε στην ερωμένη του ένα δαχτυλίδι. Η Γαβριέλλα, σίγουρη ότι θα την παντρευόταν, δήλωσε, "Μόνο ο Θεός ή ο θάνατος του βασιλιά μπορούν να βάλουν τέλος στην καλή μου τύχη".  Λίγες μέρες αργότερα, στις 10 Απριλίου του 1599, ενώ ο Ερρίκος ήταν στο δρόμο της, πέθανε στο Παρίσι , προς μεγάλη λύπη του βασιλιά.

Παιδιά
Τα τέσσερα παιδιά της Γαβριέλλας και του Ερρίκου ήταν:
 Καίσαρ 1594-1665, δούκας του Βαντόμ. Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη της Λωρραίνης. Το 1626, συμμετείχε σε μια συνωμοσία εναντίον του καρδινάλιου Ρισελιέ. Ο Καίσαρ συνελήφθη και φυλακίστηκε για τρία χρόνια. Το 1641 κατηγορήθηκε πάλι για συνωμοσία και αυτή τη φορά έφυγε στην Αγγλία.
 Αικατερίνη-Ερριέττα 1596-1663, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ του Οίκου της Λωρραίνης δούκα του Ελμπέφ.
 Αλέξανδρος του Βαντόμ, ιππότης.
 Ένας γιος που πέθανε στη γέννα (1599).

Βιβλιογραφία
 Bayrou, François (1994). Le Roi libre. Paris: Flammarion.  (French)
 Bercé, Yves-Marie (1996). The Birth of Absolutism: a history of France, 1598-1661. Basingstoke: Palgrave Macmillan.

Παραπομπές

Γαλλίδες δούκισσες
Μαρκησίες της Γαλλίας
Μαριάμ Μιρζαχανί

Η Μαριάμ Μιρζαχανί (Maryam Mirzakhani, στα περσικά: مریم میرزاخانی‎‎, 3 Μαΐου 1977 - 14 Ιουλίου 2017) ήταν Ιρανή μαθηματικός και Καθηγήτρια Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ. Η ερευνητική της δραστηριότητα περιελάμβανε την υπερβολική γεωμετρία και τη συμπλεκτική γεωμετρία.

Στις 13 Αυγούστου 2014 η Μιρζαχανί βραβεύθηκε με το Μετάλλιο Φιλντς για το έργο της πάνω στη Γεωμετρία των Επιφανειών Ρήμαν και τα Δυναμικά Συστήματα. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα αλλά και το πρώτο πρόσωπο ιρανικής καταγωγής που βραβεύθηκε ποτέ με το Μετάλλιο Φιλντς.

Βιογραφικό
Η Μαριάμ Μιρζαχανί γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1977 στην Τεχεράνη. Φοίτησε στο λύκειο Φαρζανεγκάν, το οποίο είναι μέλος του Εθνικού Οργανισμού για την Ανάπτυξη των Ιδιαίτερων Ταλέντων. 

Το 1994 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Μαθηματική Ολυμπιάδα, η πρώτη Ιρανή μαθήτρια που το κατάφερε. Στην Παγκόσμια Μαθηματική Ολυμπιάδα του 1995, έγινε η πρώτη Ιρανή μαθήτρια που κατέκτησε ένα τέλειο σκορ και κέρδισε δυο χρυσά μετάλλια.

Το 1999 έλαβε πτυχίο στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σαρίφ στην Τεχεράνη (Sharif University of Technology) και συνέχισε τις σπουδές στις ΗΠΑ όπου το 2004 έλαβε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, με επιβλέποντα καθηγητή τον, επίσης βραβευμένο με μετάλλιο Fields, Κέρτις ΜακΜιούλεν (Curtis Tracy McMullen). Το 2004 ήτγαν επίσης ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay (Clay Mathematics Institute) και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.

Προσωπική ζωή 
Η Μιρζαχανί διαγνώστηκε με καρκίνο του στήθους το 2013. Μετά από τέσσερα χρόνια αυτός επεκτάθηκε στον μυελό των οστών. Πέθανε στις 14 Ιουλίου 2017. Ήταν παντρεμένη με τον Γιαν Βοντράκ (Jan Vondrák), Τσέχο θεωρητικό της πληροφορικής και συγκριτικό μαθηματικό, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Αναχίτα, το 2011.

Πηγές
 "A Tenacious Explorer of Abstract Surfaces", by Erica Klarreich, Quanta Magazine 
 "Maryam Mirzakhani, Stanford mathematician and Fields Medal winner, dies", Stanford News
 Ντοκιμαντέρ σχετικά με την ζωή της

Παραπομπές

Ιρανοί πανεπιστημιακοί
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Ιρανοί μαθηματικοί
Φρειδερίκος της Τοσκάνης

Ο Φρειδερίκος της Κανόσσα, γεννηθείς προς το 1040 και αποβιώσας το 1053 προ της 17ης Δεκεμβρίου, ήταν υιός του Βονιφάτιου Γ΄, Μαρκήσιου της Κανόσσα και της Τοσκάνης, και της Βεατρίκης της Λωρραίνης, ο οποίος υπήρξε Μαρκήσιος της Κανόσσα και της Τοσκάνης από το 1052 έως το 1053.

Βιογραφία 
Ο Φρειδερίκος, ο οποίος έφερε το όνομα του πάππου του από την πλευρά της μητέρας του, σε ορισμένες περιπτώσεις ονομαζόμενος και ως Βονιφάτιος (Δ΄), ήταν ακόμη ανήλικος όταν ο πατέρας του, Βονιφάτιος Γ΄, φονεύθηκε στη διάρκεια κυνηγιού στις 6 Μαΐου 1052, ενώ η μητέρα του ανέλαβε την αντιβασιλεία, ωστόσο ο ίδιος απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα πριν από τα τέλη του 1053, υπό συνθήκες τις οποίες οι πηγές της εποχής δεν αναλύουν περαιτέρω. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Ζοζέφ Καλμέτ, δεν άντεξε τις αντίξοες συνθήκες του ταξιδιού, όπως συνέβη με την αδερφή του, Βεατρίκη, κατά τη μεταφορά τους προς τη Γερμανία, μαζί με τη μητέρα τους, η οποία και τους επιβλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο θάνατός του αποτέλεσε την αφορμή για την οργή της Ματθίλδης της Τοσκάνης εναντίον της φρανκονικής αυτοκρατορικής οικογένειας.

Ετάφη στο Αββαείο της Παναγίας της Φελόνικα, υπέρ του οποίου η μητέρα του πραγματοποίησε δωρεά στις 17 Δεκεμβρίου 1053, εις μνήμη του συζύγου, του υιού και της μεγαλύτερης κόρης της.

Παραπομπές

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
  Bonifazio di Canossa στην ιστοσελίδα Medieval Lands.

Ιταλοί
Ηγεμόνες του Μεσαίωνα
Μαρκήσιοι της Τοσκάνης
Ιστορία της Τοσκάνης
Οίκος της Κανόσα
Μεχντί Καρσελά-Γκονσάλες

Ο Μεχντί Φρανσουά Καρσελά-Γκονσάλες (γαλλικά: Mehdi François Carcela-González, αραβικά: المهدي كارسيلا‎‎, 1 Ιουλίου 1989 -) είναι Βελγό-Μαροκινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στη, Σταντάρ Λιέγης καθώς και στην Εθνική Μαρόκου.

Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στην ομάδα της γενέτειράς του Σταντάρ Λιέγης, αγωνιζόμενος σε πάνω από 100 αγώνες, έως και το 2011 που πήρε μεταγραφή στη ρωσική Ανζί Μαχατσκαλά.  Κατόπιν επέστρεψε στη Σταντάρ, ενώ αργότερα αγωνίστηκε στη Μπενφίκα και στην Γρανάδα. 

Το 2004, ξεκίνησε να αγωνίζεται στα μικρά τμήματα της Εθνικής Βελγίου. Επίσης μετρά και δύο συμμετοχές στην Ανδρών του Βελγίου. Από το 2011 κι έπειτα, όμως, αγωνίζεται στην Εθνική Μαρόκου, με την οποία έχει κάνει έως τώρα σχεδόν 20 συμμετοχές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Benfica official profile  
 
 
 Belgium stats at Belgian FA

Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου ανδρών U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου
Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κράτη μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας

Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας, που ιδρύθηκε το 1969 έχει 57 μέλη, 56 από τα οποία είναι επίσης κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Κάποιες χώρες μέλη, ειδικά στην Δυτική Αφρική, έχουν μεγάλους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς αλλά δεν είναι απαραίτητα χώρες με Μουσουλμανική πλειοψηφία. Λίγες χώρες με σημαντικό Μουσουλμανικό πληθυσμό, όπως η Ρωσία και η Ταϊλάνδη, είναι μέλη παρατηρητές, ενώ άλλες χώρες, όπως η Ινδία και ηΑιθιοπία, δεν είναι μέλη.

Ο συλλογικός πληθυσμός των κρατών μελών του ΟΙΣ είναι πάνω από 1.6 δισεκατομμύρια άτομα το 2011.

Τα κράτη μέλη

Κράτη παρατηρητές

Μέλη που αποσύρθηκαν

Οργανισμοί παρατηρητές και κοινότητες

Ισλαμικά ιδρύματα παρατηρητές

Διεθνείς οργανισμοί παρατηρητές

Προσπάθειες ένταξης 
  - Ζήτησε να γίνει μέλος ως παρατηρητής το 2010.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2011.
  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2002.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή 2012.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008 και αναβάθμιση σε πλήρες μέλος το 2011.
  - Η Ινδία, που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό Μουσουλμάνων παγκοσμίως, είχε ενδιαφέρον να ενταχθεί στον ΟΙΣ ως κράτος μέλος την περίοδο του σχηματισμού του. Ωστόσο, σε αυτό αντιτέθηκε το Πακιστάν. Η Ινδία δεν έχει κάνει ποτέ επίσημα μια αίτηση να γίνει μέλος του ΟΙΣ ως παρατηρητής ή ως κράτος μέλος. Ενώ η υποψηφιότητα της Ινδίας υποστηρίζεται από μερικά μέλη του Οργανισμού, η ισχυρή αντίθεση του Πακιστάν και η απειλή για μποϊκοτάρισμα του ΟΙΣ έχει οδηγήσει αποτελεσματικά στο μπλοκάρισμα της συμπερίληψης της Ινδίας στον οργανισμό. Το Εξωτερικό Γραφείο του Πακιστάν έχει δηλώσει ότι η συμπερίληψη της Ινδίας στον οργανισμό θα παραβίαζε τους κανόνες του Οργανισμού, καθώς απαιτείται ένα υποψήφιο κράτος να μην έχει κάποια σε εξέλιξη σύγκρουση με ένα κράτος μέλος.
  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2011.
  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος τον Νοέμβριο του 2016.
  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2002.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.Η κυβέρνηση των Φιλιππινών έχει κάνει προσπάθειες για την ένταξη στον ΟΙΣ, αλλά σε αυτό αντιτίθεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Μόρο, ένας παρατηρητής του ΟΙΣ που βρίσκεται στις Φιλιππίνες. Το ΕΑΜΜ υποστηρίζει ότι η συμμετοχή των Φιλιππινών δεν είναι αναγκαία. Το 2009, η υποψηφιότητα της χώρας έλαβε δυνατότερη στήριξη και έχει υποστηριχθεί από την Ινδονησία, το Ιράν, την Μαλαισία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μεταξύ άλλων.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2002.
  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Χώρες μέλη ανά οργανισμό
Μαρία του Λουξεμβούργου, βασίλισσα της Γαλλίας

Η Μαρία του Λουξεμβούργου (Γαλ.: Marie de Luxembourg, 1304 - 26 Μαρτίου 1324) βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας, μέλος του Οίκου του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του Γερμανού αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄ του Λουξεμβούργου και της Μαργαρίτας της Βραβάντης, τα αδέλφια της ήταν ο Ιωάννης του Λουξεμβούργου και η Βεατρίκη του Λουξεμβούργου, βασίλισσα της Ουγγαρίας. Όταν ήταν τεσσάρων ετών ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Λουδοβίκο της Βαυαρίας γιο και διάδοχο του Ροδόλφου Α΄ της Βαυαρίας επειδή ο Ροδόλφος τον είχε υποστηρίξει να γίνει αυτοκράτορας. Ο αρραβώνας έληξε με τον πρόωρο θάνατο του Λουδοβίκου (1311) την ίδια χρονιά πέθανε και η μητέρα της.

Δεύτερη σύζυγος του Καρόλου Δ΄

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1322 στο Παρίσι ή στο Προβέν η Μαρία παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο του τον νέο βασιλιά Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας ο οποίος χώρισε την κατηγορούμενη για μοιχεία πρώτη σύζυγο του Λευκή της Βουργουνδίας. Ο Κάρολος είχε αποκτήσει από τον πρώτο του γάμο έναν γιο και μια κόρη που πέθαναν σε νηπιακή ηλικία γι'αυτό είχε ανάγκη από έναν διάδοχο ώστε να μην εξαλειφθεί η δυναστεία των Καπετιδών. 
Στις 15 Μαΐου 1323 η Μαρία στέφθηκε βασίλισσα της Γαλλίας στο Σαιν - Σαπέλ από τον Γουλιέλμο του Μελάν, αρχιεπίσκοπο του Σενς. Την ίδια χρονιά έμεινε έγκυος σε μια κόρη αλλά απέβαλλε. Τον Μάρτιο του 1324 η Μαρία έμεινε ξανά έγκυος σε ένα αγόρι, παρά την εγκυμοσύνη της ταξίδευσε με τον σύζυγο της στην Αβινιόν προκειμένου να επισκεφτούν τον πάπα, μια πτώση της είχε σαν αποτέλεσμα να γεννήσει πρόωρα τον γιο Λουδοβίκο που πέθανε την ίδια χρονιά ενώ και η ίδια η Μαρία πέθανε από τις επιπλοκές.  Ο σύζυγος της ξαναπαντρεύτηκε σε τρίτο γάμο του την Ιωάννα του Εβρέ αλλά και πάλι δεν κατάφερε να αποκτήσει τον πολυπόθητο διάδοχο, το στέμμα της Γαλλίας πέρασε στον Οίκο του Βαλουά.

Παραπομπές

Πηγές

Jean-Marc Cazilhac: Jeanne d'Evreux, Blanche de Navarre : Deux reines de France, deux douairières durant la Guerre de Cent ans, Editions L'Harmattan, 2010
Christian Bouyer: Dictionnaire des Reines de France, Librairie Académique Perrin, 1992

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Λουξεμβούργο
Ιστορία των βασιλέων της Γαλλίας

Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Βασίλισσες της Ναβάρρας