joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Θηροκεφάλια

Τα θηροκεφάλια είναι μια εξαφανισμένη υπόταξη σαρκοφάγων θηριαψιδωτών που έζησε από το μέσο και το τέλος της πέρμιας περιόδου ως την Τριασική περίοδο (265 – 245 εκατομμύρια χρόνια πριν).

Τα θηροκεφάλια έχουν ονομαστεί έτσι εξαιτίας των μεγάλων κρανίων τους, τα οποία, μαζί με τη δομή των δοντιών τους, δείχνουν ότι ήταν επιτυχημένα σαρκοφάγα. Όπως και άλλα μη θηλαστικά συνάψιδα χαρακτηρίζονται ως θηλαστικόμορφα ερπετά, αν και στην πραγματικότα τα θηροκεφάλια είναι η ομάδα που είναι πιο συγγενική με τα κυνοδόντια, από τα οποία εξελίχθηκαν τα θηλαστικά. Αυτή η σχέση προκύπτει από μια ποικιλία ανατομικών χαρακτηριαστικών, που μπορεί να συμπεριλαμβάνει μουστάκια και γούνα. Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τη φυλογενία, την ανατομία και τη φυσιολογία των θηροκεφάλιων.

Τα απολιθώματα των θηροκεφάλιων είναι πολυάριθμα στην Νότια Αφρική, αλλά έχουν επίσης βρεθεί και στην Ρωσσία, την Κίνα και την Ανταρκτική. Τα πρώτα θηροκεφάλια ανακαλύφθηκαν στο μέσο της Πέρμιας περιόδου στη Νότια Αφρική που υποστηρίζουν την ιδέα ότι η ομάδα προέρχεται από την Γκοντβάνα, απ’όπου και επεκτάθηκαν γρήγορα. Αν και σχεδόν κάθε εξελικτική γραμμή των θηροκεφάλιων σταμάτησε στο συμβάν εξαφάνισης στο τέλος της Πέρμιας περιόδου, κάποιοι αντιπρόσωποι της υπομάδας, που ονομάζεται Ευθηροκεφάλια επέζησαν και άεχισαν να διαφοροποιούνται. Όμως τα τελευταία θηροκεφάλια εξαφανίστηκαν στο μέσο της τριασικής περιόδου, κυρίως εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και τον ανταγωνισμό με τα κυνοδόντια και διάφορες ομάδες ερπετών.

Ταξινόμηση 

Τάξη θηριαψιδωτά
 Υπόταξη Θηροκεφάλια
 Άγνοστης τοποθεσίας Θηριόδεσμος
 Οικογένεια Λυκοσουχίδες
 Σκυλακοσαύρια
 Οικογένεια Σκυλακοσαυρίδες
 Ενδόταξη Ευθηροκεφάλια 
 Οικογένεια Ακιδνογναθίδες(ή Ανναθηραψιδίδες,Μοσχορινίδες,Ευχαμπέρσιδες)
 Οικογένεια Χοφμεγιεριίδες
 Οικογένεια Γουαϊτσιίδες
 Υπεροικογένεια Μπαουριείδες
 Οικογένεια Μπαουριίδες
 Υποοικογένεια Νοθογομφοδοντίνες
 Υποοικογένεια Μπαουριίνες
 Οικογένεια Ερισιολασερτίδες
 Οικογένεια Ικτιδοσουχοίδες
 Οικογένεια Ρεγκισαυρίδες
 Ρεγκίσαυρος

Συναψιδωτά
Πουέρτο Μονττ

Το Πουέρτο Μοντ (ισπανικά: Puerto Montt) είναι παράκτια πόλη της Χιλής, 175.938 κατοίκων (2002) και πρωτεύουσα της περιφέρειας Λος Λάγος.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1853 με σκοπό να φιλοξενήσει αριθμό μεταναστών από τη Γερμανία και ονομάστηκε έτσι από τον τότε πρόεδρο της χώρας Μανουέλ Μοντ. Το 1969 πραγματοποιήθηκαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομικών και ακτημόνων, πριν την περίοδο διακυβέρνησης Σαλβαδόρ Αγιέντε.

Το Πουέρτο Μοντ διαθέτει αεροδρόμιο, και απέχει αεροπορικώς 2 ώρες από την πρωτεύουσα Σαντιάγο. 

Εδώ γεννήθηκε ο γνωστός Χιλιανός σκηνοθέτης Ραούλ Ρουίς.

Ιστορία 
Πριν την ίδρυση της πόλης, η περιοχή καλυπτόταν από πυκνό δάσος και ήταν γνωστή με την ονομασία Μελιπούλλι ή Μελιπούγι όπως προφέρεται στα ισπανικά (σημ. τετράλοφος, στην τοπική ινδιάνικη διάλεκτο). Επιλέχθηκε ως το σημείο πρόσβασης στην παράκτια λίμνη Γιανκίουε, λόγω της κοντινής απόστασης μεταξύ της λίμνης και της θάλασσας, ενώ το καλοκαίρι του 1851 μία αποστολή έφτασε εκεί από το γειτονικό νησί της Τσιλοέ, με στόχο τη σταδιακή αποψίλωση της περιοχής και την κατασκευή οικισμού για τους επερχόμενους έποικους. Η πόλη τελικά ιδρύθηκε επίσημα στις 12 Φεβρουαρίου του 1853 μετά από απόφαση της κεντρικής κυβέρνησης να κατευθύνει εκεί το ρεύμα Γερμανών μεταναστών που ξεκίνησε προς τη Χιλή το 1848. Στόχος ήταν ο εποικισμός της περιοχής και η πολιτική ενσωμάτωσή της στην υπόλοιπη κοινωνία. Η πόλη ονομάστηκε προς τιμήν του Μανουέλ Μοντ, πρόεδρου της Χιλής μεταξύ του 1851 και του 1861, ο οποίος και υποστήριξε τη μετανάστευση των Γερμανών.

Στις 4 Μαρτίου του 1969, εκτάσεις ενός γαιοκτήμονα της περιοχής καταλήφθηκαν από περίπου 90 ακτήμονες, χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας ή καταβολή ενοικιοστασίων, μετά από συμβουλή του Σοσιαλιστή βουλευτή Λουίς Εσπινόσα και καθώς η τοπική διοίκηση δεν εξέδωσε ποτέ άδειες στους ακτήμονες για χώρο διαμονής και οίκησης. Πέντε ημέρες αργότερα, ο τοπικός αρχηγός της αστυνομίας Ρολάντο Ροδρίγκες Μαρμπάν διαβεβαίωσε τους καταληψίες ότι μπορούσαν να προχωρήσουν ανενόχλητοι στην κατασκευή των σπιτιών τους. Όμως νέες διαταγές από το υπουργείο εσωτερικών την επόμενη ημέρα επέφεραν αλλαγές στα σχέδια και τα μεσάνυχτα της 9ης Μαρτίου ο Εσπινόσα κατηγορήθηκε για παράνομη πράξη, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην πόλη Βαλδίβια. Με το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας, 250 αστυνομικοί επιτέθηκαν στους ακτήμονες μετά από απευθείας διαταγές του υπουργείου, με αποτέλεσμα το θάνατο 11 ακτημόνων και την καταστροφή των σπιτιών τους.

Αυτό το μακάβριο επεισόδιο του Πουέρτο Μοντ και η μετέπειτα λαϊκή κατακραυγή οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης του Εδουάρδο Φρέι, την οποία διαδέχθηκε η Λαϊκή Ένωση του Σαλβαδόρ Αγιέντε στις εκλογές της επόμενης χρονιάς. Τα γεγονότα αυτά περιγράφονται επίσης και στο τραγούδι του Βίκτορ Χάρα, Πρεγούντας πορ Πουέρτο Μοντ (Ερωτήσεις για το Πουέρτο Μοντ).

Πηγές 
 Νέα Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Νότια Αμερική, τόμος 4. Σκάι βιβλίο. ISBN 978-960-482-011-5.

Πόλεις της Χιλής
Κοινότητες της Χιλής
Νότια Αυστραλία

Η Νότια Αυστραλία (αγγλικά: South Australia) είναι μία από τις αποικίες-πολιτείες της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Συνορεύει με τη Βόρεια Επικράτεια στα βόρεια, με τη Βικτώρια και τη Νέα Νότια Ουαλία στα ανατολικά και με τη Δυτική Αυστραλία και βρέχεται από το Νότιο ωκεανό. Έχει έκταση 984.321 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.742.700 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Η πρωτεύουσα Αδελαΐδα συγκεντρώνει το 70,3% των κατοίκων της αποικίας (1.158.259 κ.). Καμία άλλη πόλη της Νότιας Αυστραλίας δε ξεπερνάει τους 25.000 κ. σε πληθυσμό. Υπάρχουν 5 πανεπιστήμια (3 κρατικά, 2 ιδιωτικά). Η αποικία παράγει κρέας, μαλλί, κρασί, σιτηρά, δέρμα, μέταλλα, μηχανές και βιομηχανικά προϊόντα, όπως και πετρελαιοειδή.
Η Νότια Αυστραλία έχει πολίτευμα Συνταγματική Μοναρχία, με ανώτατο άρχοντα τον εκάστοτε Μονάρχη της Μεγάλης Βρετανίας (από το 1953 την Ελισάβετ Β΄) και κυβερνάται από το Κοινοβούλιο της, τον πρωθυπουργό της (από τις 21 Μαρτίου 2022 ο Πίτερ Μαλινάουσκας, Εργατικός) και τον Κυβερνήτη της, που αντιπροσωπεύει τη Μοναρχία (από τις 7 Οκτωβρίου του 2021 η Φράνσις Άνταμσον).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σφηνακοδοντίδες

Οι Σφηνακοδοντίδες είναι μία οικογένεια ανεπτυχμένων, σαρκοφάγων πελυκόσαυρων με μικρό έως μεγάλο μέγεθος που έζησε στην αρχή και το μέσο της πέρμιας περιόδου. Οι πρωτόγονες μορφές σφηνακοδοντίδων, όπως ο Απτόδους ήταν γενικά μικρά σε μέγεθος (60 cm έως 1 μέτρο), αλλά στο τελευταίο μέρος της αρχής του πέρμιου έγιναν σταδιακά μεγαλύτερα (3 μέτρα ή και μεγαλύτερα), για να γίνουν τα κορυφαία αρπακτικά του περιβάλλοντός τους. Απολιθώματά τους έχουν βρεθεί μόνο στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Χαρακτηριστικά 
Το κρανίο είναι μακρύ, βαθύ και στενό, μία προσαρμογή για πιο δυνατούς μύες των σαγονιών. Τα μπροστινά δόντια είναι μεγάλα και μοιάζουν με στιλέτα, ενώ τα πλαϊνά δόντια είναι πολύ μικρότερα (εξού και το όνομα του γένους διμετρόδοντας).

Πολλά μεγάλα και εξελιγμένα μέλη των σφηνακοδοντίδων (ο Κτενοσπόνδυλος, ο Σφηνακόδοντας, ο Σεκοδοντόσαυρος και ο Διμετρόδοντας) ξεχωρίζουν από το ψηλό ιστίο στην πλάτη τους, που αποτελείται από επιμηκισμένους σπόνδυλους, και που όταν ζούσαν πρέπει να καλυπτόταν από δέρμα και αιμοφόρα αγγεία και λογικά λειτουργούσε σαν θερμορυθμιστική κατασκευή. Όμως το ιστίο δεν φαίνεται να είναι απαραίτητο για όλα αυτά τα ζώα, καθώς κάποιες ομάδες δεν είχαν εξελίξει αυτό το ιστίο.

Ταξινόμηση 
Οι Σφηνακοδοντίδες είναι στην πραγματικότητα παραφυλετική οικογένεια, καθώς αυτά τα ζώα αποτελούν το συνδετικό κρίκο που ενώνει τα πρωτόγονα συναψίδια με τα πρώτα θηριαψιδωτά. Ο κλάδος Σφηνακοδόντια χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει την ομάδα που περιλαμβάνει τους σφηνακοδοντίδες και όλους τους απογόνους τους (μαζί με τα θηλαστικά), ενώ οι Σφηνακοδοντίδες είναι μόνο οι ειδικευμένοι πελυκόσαυροι, και όχι πιο πρωτόγονα μέλη όπως ο Απτόδους, η Παλαιοχαττέρια, ο Παντελόσαυρος και η Κουτλέρια. Ο κλάδος Σφηνακοδοντείδεα χρησιμοποιείται από τους Laurin και Reisz 1997 για να προσδιορίσει τον πιο πρόσφατο πρόγονο των Σφηνακοδοντίδων και των Θηριαψιδωτών και όλους τους απογόνους τους, και καθορίζεται από ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του κρανίου.

Παραπομπές 
 Carroll, R. L. (1988), Vertebrate Paleontology and Evolution, WH Freeman & Co.
 Colbert, E. H., (1969), Evolution of the Vertebrates, John Wiley & Sons Inc (2nd ed.)
 Laurin, M. and Reisz, R. R., 1997, Autapomorphies of the main clades of synapsids 
 Reisz, R. R., 1986, Handbuch der Paläoherpetologie – Encyclopedia of Paleoherpetology, Part 17A Pelycosauria  Verlag Dr. Friedrich Pfeil, ISBN 3-89937-032-5 
 Romer, A. S., (1947, revised ed. 1966) Vertebrate Paleontology, University of Chicago Press, Chicago
 Romer, A. S. and Price, L. I., (1940), Review of the Pelycosauria, Geological Society of American Special Papers, No 28

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Synapsida: Sphenacodontia
 Deuterostoma/Chordata/Synapsida/Pelycosauria/Sphenacodontidae.htm Sphenacodontidae - list of species

Συναψιδωτά
Γωνιακή ταχύτητα

Η γωνιακή ταχύτητα είναι διανυσματικό φυσικό μέγεθος, που εκφράζει το πόσο γρήγορα μεταβάλλεται ο προσανατολισμός ενός σώματος που κινείται ως προς ένα σημείο. Ισούται με τον ρυθμό μεταβολής του τόξου που διαγράφει το σώμα και μετράται σε ακτίνια ανά δευτερόλεπτα (rad/sec). Συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα  και μαθηματικώς εκφράζεται από τη σχέση:

Όπου dθ η μεταβολή της γωνίας που αντιστοιχεί στο διαγραφόμενο τόξο.

Η διεύθυνση του διανύσματος της γωνιακής ταχύτητας είναι κάθετη στο επίπεδο της τροχιάς της κίνησης και εμπειρικά η φορά του ακολουθεί τον κανόνα του δεξιού χεριού, δηλαδή για αριστερόστροφη κίνηση η φορά του διανύσματος είναι προς τα πάνω και για δεξιόστροφη κίνηση προς τα κάτω. Εναλλακτικά η φορά της γωνιακής ταχύτητας είναι η φορά του παρακάτω εξωτερικού γινομένου:

Η σχέση που συνδέει γραμμική και γωνιακή ταχύτητα είναι η:

Η μονάδα της γωνιακής ταχύτητας προκύπτει από τον ορισμό της ως  και οι φυσικές της διαστάσεις είναι . Επειδή χρησιμοποιείται το ίδιο σύμβολο για την κυκλική συχνότητα φαινομένων, συχνά γίνεται σύγχυση μεταξύ των μονάδων και των διαστάσεων. Η μονάδα  αποδίδεται στην κυκλική συχνότητα. Χρησιμοποιούμε το ίδιο σύμβολο επειδή για την κυκλική κίνηση η γωνιακή ταχύτητα είναι η κυκλική συχνότητα του περιοδικού φαινομένου της περιστροφής.

Πηγές
 Physics - Raymond A. Serway, τόμος Ι
 Φυσική θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης Γ΄ λυκείου, ΟΕΔΒ σελ. 8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κλασική μηχανική
Κινηματικές ιδιότητες
Τανυστές
Κωνσταντής Κολοκοτρώνης

Ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης (1745 - 19 Ιουλίου 1780) ήταν ο πατέρας της ηγετικής φυσιογνωμίας της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αλλά και μια από τις σπουδαιότερες ιστορικές φυσιογνωμίες των αρματολών στον προεπαναστατικό αγώνα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε πιθανόν το 1745 και ήταν ένα από τα πέντε παιδιά του Ιωάννη Κολοκοτρώνη. Είχε ανάστημα μέτριο και ήταν μελαμψός και γρήγορος. 

Νέος ακόμα ο Κωνσταντής διορίστηκε από τον Χαλήλ μπεη αρματολός της Κορίνθου, όπου έμεινε τέσσερα χρόνια. Συνδέθηκε στενά με τις πιο ισχυρές οικογένειες του Μοριά, τους Πετιμεζαίους και απέκτησε σημαντική δύναμη. Έφθασε στο σημείο να επηρεάζει αποφασιστικά τους διορισμούς των πασάδων της Πελοποννήσου. Στα τέσσερα χρόνια που βαστούσε το αρματωλίκι της Κορίνθου γεννήθηκε μέσα του το μεγάλο σχέδιο να αποτινάξει τους Τούρκους από την Πελοπόννησο. Έγινε βλάμης με τον περίφημο κλέφτη του Ταϋγέτου τον Παναγιώταρο. Το 1762 άφησε το αρματωλίκι, ανέβηκε στον Ταΰγετο και μαζί με τον Παναγιώταρο έκτισε πύργο στην Καστάνιτσα της Μάνης, και κοντά σ΄ αυτόν δύο χαμόσπιτα. Από εκεί ξεκινούσαν καταστροφικές επιδρομές στους Τούρκους. 

Το 1770 τάχθηκε υπέρ του κινήματος των Ορλωφικών και έδειξε ανδρεία στις μάχες που ακολούθησαν μάλιστα δυο από τους αδερφούς του σκοτώθηκαν καθώς και ο πατέρας του που βρήκε σκληρότατο θάνατο από τους Τούρκους. Πολέμησε τους Τούρκους σε όλη την Πελοπόννησο και τους έκανε μεγάλη ζημιά. Κάποτε παραφύλαξε στην γέφυρα του Μπίρμπαγα στην Κατσάνα και σκότωσε τον Μπεκιάρη, τον πιο γενναίο και πιο αιμοβόρο από τους αρχηγούς των Αρβανιτών, με 36 παλληκάρια του. Μιά άλλη φορά πάλι, κοντά στην Ανδρούσα, ξέκανε άλλον γενναίο οπλαρχηγό Αρβανίτη, τον Βέιζο με 24 παλληκάρια του. Με τις πράξεις του αυτές ενθάρυνε τους Έλληνες να βγουν στα βουνά και να γίνουν πέντε χιλιάδες κλέφτες. Μετά την αντιμετώπιση των Αλβανών που λυμαίνονταν την Πελοπόννησο ύστερα από τα Ορλωφικά, όπου ο Κολοκοτρώνης με τρεις χιλιάδες παλλικάρια του αντιμετώπισε δώδεκα χιλιάδες Αρβανίτες και τους ξετίναξε, το όνομα του Κολοκοτρώνη ακούστηκε σε όλο τον Ελληνισμό. Τόσο όμως ήταν το μίσος των Τούρκων, που ο Χασάν Τσεζάερλης, παρότι ο Κωνσταντής τον συνέτρεξε αποφασιστικά στην εκστρατεία του κατά των Αρβανιτών, δε του συγχώρεσε ότι δεν τον "προσκύνησε", ώστε, μαζί με τον μεγάλο δραγουμάνο του στόλου, τον Μαυρογένη μάζεψαν καράβια και δεκατέσσερις χιλιάδες στρατό και ήρθαν στο Γύθειο για να τον πιάσουν. Ο Κωνσταντής και ο βλάμης του ο Παναγιώταρος πολέμησαν γενναία στην πολιορκία της Καστανίτσας, και ο Παναγιώταρος πιάστηκε ζωντανός και κρεουργήθηκε. Ο Κωνσταντής πληγώθηκε θανάσιμα από μια σπαθιά. Έτσι πληγωμένο θανάσιμα και με πυρετό ετοιμοθάνατο τον βρήκαν εφτά Μπαρδουνιώτες  και τον πετσόκοψαν. Πέταξαν το κεφάλι του σε μια τρύπα και το κορμί του στον γκρεμό αναμεσα στα χωριά Άρνα και Κοτσατινα Λακωνίας.Το σώμα του διατηρήθηκε λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, εντοπίστηκε και ενταφιάστηκε στη Μηλιά της Μάνης, στο συνοικισμό Κυβέλεια, όπου σώζεται ο τάφος του.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ένθετο της εφημερίδας Έθνος: "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Ο Αρχιστράτηγος των ηρώων" σελ. 8 - 13
 

Αρματολοί
Κλέφτες
Κωνσταντης
Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα
The Mall Athens

To Mall Athens είναι ένα από τα μεγαλύτερα  εμπορικά κέντρα της Ελλάδας. Βρίσκεται στην Αττική οδό στο ύψος του σταθμού Νερατζιώτισσας, στο Μαρούσι. Επίσης είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη. Ξεκίνησε την λειτουργία του στις 25 Νοεμβρίου του 2005 και περιλαμβάνει περίπου 200 εμπορικά καταστήματα και χώρους διασκέδασης. Δέχεται σε ετήσια βάση περισσότερους από 1.000.000 επισκέπτες. Στο Mall πραγματοποιούνται συχνά καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνήθως εκτός ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων.Διαθέτει τριώροφο  χώρο στάθμευσης.

Η κατασκευή του Mall χαρακτηρίστηκε σκάνδαλο από μεγάλο μέρος του ελληνικού τύπου.

Δείτε Επίσης 
Mediterranean Cosmos

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 The Mall Athens
 Facthemall

Εμπορικά κέντρα στην Αθήνα
Οκτωβριανά

Με τον όρο Οκτωβριανά αναφέρεται η εξέγερση που έγινε τον Οκτώβριο του 1931 στην Κύπρο κατά του αποικιακού καθεστώτος. Από το 1925 η Κύπρος ήταν επίσημα αποικία του Βρετανικού στέμματος, έως τότε τελούσε υπό καθεστώς ενοικίασης της νήσου από τους Τούρκους η οποία αδυνατούσε να πληρώσει δάνειο από την εποχή του Κριμαϊκού πολέμου. Τη εξουσία είχε ο κυβερνήτης και το νομοθετικό συμβούλιο οι αποφάσεις του οποίου μπορούσαν να ανατραπούν με βασιλικό διάταγμα, ταυτόχρονα ο Κυπριακός Ελληνισμός ζητούσε την ένωση με την Ελλάδα. 

Το αποικιακό καθεστώς είχε επιβάλει βαριά φορολογία και ο λαός ζούσε υπό οικονομική ανέχεια. Το 1931 ο κυβερνήτης Ρόναλντ Στορς προσπάθησε να επιβάλει την πολιτική του με νέους φόρους αλλά το νομοθετικό συμβούλιο δεν την ενέκρινε κάτι που κατάφερε με βασιλικό διάταγμα. Οι ενέργειες του και παρά τις προσπάθειες του να καταλαγιάσει την ένταση προκάλεσαν μεγάλες διαδηλώσεις έξω από το κυβερνείο πρωτόγνωρες για τη Κύπρο. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους αποφασίζει να επιβάλει νέους φόρους αλλά με την ψήφο του μέλους του νομοθετικού συμβουλίου Τούρκου Νεγιατί Μπέη δεν εγκρίνονται, ωστόσο με διάταγμα παρακάμπτει την απόφαση του συμβουλίου. Ακολουθεί παραίτηση του Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημου Μυλωνά, μέλος του συμβουλίου, ο οποίος στις 18 Οκτωβρίου με λόγο του που αναγνώστηκε σε όλους τους ναούς ζητάει από τον Κυπριακό λαό τη συμφιλίωση και ένωση για τον κοινό σκοπό, την ένωση με την Ελλάδα. 

Στις 21 Οκτωβρίου παραιτούνται και οι υπόλοιποι Έλληνες βουλευτές σε κοινή απόφαση που έλαβαν σε εκδήλωση της Εμπορικής λέσχης Λευκωσίας. Μετά το τέλος της εκδήλωσης ξεκίνησε πορεία διαμαρτυρίας προς το κυβερνείο παρά τις παραινέσεις των βουλευτών να διαλυθούν ησύχως. Η πορεία έφτασε ειρηνικά στο κυβερνείο, εκεί από άγνωστη αιτία άρχισε ο λιθοβολισμός του κτιρίου. Στον χώρο κατέφθασαν αστυνομικές δυνάμεις που προσπάθησαν να διαλύσουν τους διαδηλωτές ανεπιτυχώς και δέχτηκαν και αυτοί λιθοβολισμό ενώ οι διαδηλωτές έκαψαν και τρία οχήματα που μετέφεραν τους αστυνομικούς. Κάποιοι διαδηλωτές άναψαν ραβδιά και πετώντας τα στα παράθυρα του κυβερνείου το πυρπόλησαν. Η αστυνομία έβαλλε με πραγματικά πυρά κατά του πλήθους καταφέρνοντας να διαλύσει την πορεία, από τα πυρά τους σκοτώθηκε ένας 15χρονος. Την επόμενη μέρα ελήφθησαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας με απαγόρευση κυκλοφορίας, λογοκρισία στα έντυπα ενώ στις 23 Οκτωβρίου κατέφθασαν 4 πλοία με Βρετανούς στρατιώτες. Τις επόμενες μέρες συνελήφθησαν και αργότερα εξορίστηκαν ως υπαίτιοι της εξέγερσης, ο μητροπολίτης Νικόδημος και άλλοι 5 Κύπριοι, μεταξύ των οποίων και οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου.

Πηγές 
Ιστορία εικονογραφημένη, τεύχος 496 Οκτωβρίου 2009, αφιέρωμα Κύπρος 50 χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας. 
 Χαραυγή on line, Τα Οκτωβριανά του 1931

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εκπομπή: Η εξέγερση του Οκτωβρίου 1931
Διάλεξη: Τα Οκτωβριανά του 1931 και η περίοδος της «Παλμεροκρατίας»

Αγγλοκρατία στην Κύπρο
Μέτωπο

Στην ανθρώπινη ανατομία, το μέτωπο ή κούτελο είναι μια περιοχή της κεφαλής στο κρανίο. Οι δύο πλευρές του μετώπου σημαδεύονται από την κροταφική κορυφογραμμή, προς τα πάνω οριεθοτείται με το επάνω μέρος της κεφαλης, δηλαδή το σημείο φύτρωσης των μαλλιών και κάτω απο τη σιαγόνα.

Δομή

Το οστό του μετώπου είναι το πλακώδες τμήμα του μετωπιαίου οστού. 

Τα αισθητήρια νεύρα του μετώπου συνδέονται με τον οφθαλμικό κλάδο του νεύρου του τριδύμου και με το τραχηλικό πλέγμα και βρίσκονται μέσα στο υποδόριο λίπος. Ο οφθαλμικός κλάδος του νεύρου του τριδύμου, το υπερφυσικό νεύρο, διαιρείται στο τροχιακό χείλος σε δύο μέρη στο μέτωπο. 

Η παροχή αίματος στο μέτωπο γίνεται μέσω του αριστερού και δεξιού υπερκορενωτικού, υπερκροχαλικού και των πρόσθιων διακλαδώσεων της επιφανειακής κροταφικής αρτηρίας.
Τάλκα

Η Τάλκα (ισπανικά: Talca) είναι πόλη της Χιλής, 201.797 κατοίκων (2002) και πρωτεύουσα της περιφέρειας Μάουλε. Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο. 

Ιδρύθηκε το 1742 και υπέστη σημαντικές καταστροφές από σεισμούς το 1742, 1928 και το 2010. Το 1818 ο Χιλιανός επαναστάτης Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς κήρυξε στην Τάλκα την ανεξαρτησία της Χιλής.

Πηγές 
 Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Νότια Αμερική, τόμος 4. Σκάι βιβλίο.

Πόλεις της Χιλής
Κοινότητες της Χιλής
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών

Το Κόμμα Ελλήνων κυνηγών (Κ.Ε.Κ.) είναι ένα μικρό ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο υπεραμύνεται των δικαιωμάτων των κυνηγών αλλά και των αλιέων. Ιδρύθηκε επίσημα στις 6 Μαρτίου 1990 από τον Γιώργο Τσαγκανέλια, ο οποίος παρέμεινε στην προεδρία του κόμματος μέχρι τον θάνατό του τον Φεβρουάριο του 2021.Συμμετείχε για πρώτη φορά στις Εθνικές εκλογές της 13ης Απριλίου 1990.

Εκλογικά αποτελέσματα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος διαδικτυακός τόπος ΚΕΚ 

Ελληνων Κυνηγων Κομμα
Ανάγκη (μυθολογία)

Η έννοια της ανάγκης αναδείχθηκε σχετικά πολύ νωρίς από τους προϊστορικούς Έλληνες στο πρόσωπο μιας ιδεατής ανθρωπόμορφης θεότητας, της Ανάγκης. 
Η θεότητα αυτή φέρεται να παραστάθηκε για πρώτη φορά στην Ορφική θεολογία, ως βίαιη, αναπόφευκτη θεϊκή δύναμη, όπως τούτο καταμαρτυρούν οι νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Ιερώνυμος, Δαμάσκιος κ.ά. Σύμφωνα μάλιστα με τον Ιερώνυμο, η Ανάγκη ταυτιζόταν με την Αδράστεια που αποτελούσε την προσωποποίηση της «αναπόδραστης ανάγκης» (=αναπόφευκτης). Η Ορφική θεολογία στο σημείο αυτό παραδίδει ότι ο αγήρατος Χρόνος που είναι ο ίδιος ο Ηρακλής μαζί με την Ανάγκη (Αδράστεια) απέκτησαν τον Αιθέρα, το Χάος και το Έρεβος.

Όμως η Ορφική θεολογία περί  της ανάγκης απαντάται τόσο στην αρχαία φιλοσοφία όσο και στη τραγωδία. Κατά τους αρχαίους φιλοσόφους, ο μεν Πλάτων  θεωρεί τη θεά Ανάγκη ως μητέρα των Μοιρών, ο δε Πλούταρχος ως μητέρα της Αδράστειας. Ο Πρόκλος  την παριστά μητέρα της Ειμαρμένης που την γέννησε εκ του Δημιουργού, ο Στοβαίος θεωρεί την Ανάγκη κόρη του Κρόνου και αδελφή της θεάς Θέμιδας (Δίκης), και τέλος ο Ευριπίδης την εξισώνει με Ερινύα. 
Σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα πριν να κυριαρχήσει ο Έρως , στα θεία πράγματα βασίλευε μόνο η Ανάγκη που όλα συνέβαιναν υπό το κράτος αυτής. Ειδικότερα ο Πλάτωνας στο έργο του «Πολιτεία» παρουσιάζει την θεά Ανάγκη να φέρει στα γόνατά της αδαμάντινη άτρακτο μέσα στην οποία περιστρέφεται το Σύμπαν.

Κατά δε τους αρχαίους τραγικούς ποιητές (Αισχύλος, Ευριπίδης, Καλλίμαχος) η Ανάγκη αποτελεί βαρύ ζυγό με δύναμη ακαταμάχητη τόσο για θεούς, όσο και ανθρώπους. Εξ ου και η αρχαία ρήση – παροιμία που αποδίδει ο Διογένης ο Λαέρτιος στον φιλόσοφο Πιττακό «Ανάγκα  ουδέ θεοί μάχονται»
Σημειώνεται επίσης ότι ο Μακρόβιος, την περί Ανάγκης ορφική θεολογία, την θεωρεί προϊόν της αρχαίας αιγυπτιακής θεολογίας, κατά την οποία στη γέννηση  του κάθε ανθρώπου παρίστανται τέσσερις θεότητες  ο Δαίμων, η Τύχη, ο Έρως και η Ανάγκη.

Στην αρχαία Ελλάδα η θεά Ανάγκη τιμόταν ιδιαίτερα στην Ακροκόρινθο όπου σύμφωνα με μαρτυρία του Παυσανία υπήρχε κοινό ιερό με της θεάς Βίας, το οποίο μάλιστα θεωρούταν «άβατο» για οποιονδήποτε.

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Ορφισμός
Μαπούτσε

Οι Μαπούτσε (ισπ. Los mapuches), επίσης γνωστοί ως Αραουκάνοι, είναι ιθαγενής φυλή που κατοικεί σε περιοχές της κεντρικής, νότιας Χιλής, καθώς και της νοτιοδυτικής Αργεντινής, συμπεριλαμβνομένου και σημεία της σημερινής Παταγονίας. Οι ίδιοι αποκαλούνται 'Μαπούτσε', ενώ την ονομασία 'Αραουκάνοι' την έλαβαν από τους Ισπανούς αποίκους τον 16ο αιώνα. Κάποτε η επιρροή τους επεκτεινόταν από τον ποταμό Ακονκάγκουα μέχρι το Χιλιανό Αρχιπέλαγος και επεκτάθηκε αργότερα ανατολικότερα μέχρι την αργεντίνικη πάμ-πα( λέξη της γλώσσας Κέτσουα που σημαίνει πεδιάδα). Σήμερα αποτελούν το 9% του πληθυσμού της Χιλής και το 80% από τους ινδιάνους που ζουν στην Χιλή. Είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στην περιφέρεια της Αραουκανίας. Πολλοί όμως μεταναστεύουν στο Σαντιάγο για οικονομικούς λόγους.  Συνολικά αριθμούν ένα εκατομμύριο άτομα.

Κατά την προκολομβιανή περίοδο ήρθαν αντιμέτωποι με τους Ίνκας, από τον βορρά, οι οποίοι απέτυχαν με αλλεπάλληλες προσπάθειες να κατακτήσουν την γη τους. Αργότερα, οι Ισπανοί κονκισταδόροι, από τον 16ο αιώνα, αντιμετώπισαν τρομερές δυσκολίες στην προσπάθειά τους να τους υποτάξουν. Το 1553 αποτυχημένες ισπανικές επιθέσεις κατέληξαν στο θάνατο του Πέδρο ντε Βαλδίβια και στην καταστροφή πολλών βασικών αποικιακών οικισμών.

Οι Μαπούτσε δεν καταλήφθηκαν από τους Ισπανούς και παρέμειναν ανεξάρτητοι ως το 1883, οπότε και έγιναν τμήμα του κράτους της Χιλής. Κατά την περίοδο της δικτατορίας του Αουγούστο Πινοσέτ πραγματοποιήθηκαν μαζικές διώξεις εναντίον τους. 

Οι γλώσσες των Μαπούτσε ομιλούνται κυρίως στην Χιλή και σε λιγότερο βαθμό στην Αργεντινή. Τα δύο κύρια παρακλάδια είναι η Ουιγίτσε (Huilliche) και η Μαπουντούνγκουν (Mapudungun). 

Κύριος λόγος ρήξης των Μαπούτσε με την σημερινή κυβέρνηση της Χιλής είναι η διανομή της γης που παλιότερα εκμεταλλεύονταν.

Πηγές 
 Νέα Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 4: Νότια Αμερική, Σκάι βιβλίο. ISBN 978-960-482-011-5.
 Παγκόσμια Ιστορία, τόμος 2. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1990. ISBN 978-960-213-127-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο της Ελευθεροτυπίας.

Κοινωνία της Χιλής
Κοινωνία της Αργεντινής
Ιθαγενείς λαοί της Αμερικής
Προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής
Χρήστος Κίττας

Ο Χρήστος Ν. Κίττας (1946) είναι Έλληνας καθηγητής Ιατρικής, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπηρεσιακός Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1946 και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο εξωτερικό. Το 1975 έγινε διδάκτορας της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1983 εξελέγη υφηγητής της παθολογικής ανατομικής στην ιατρική σχολή. Το 1983 εξελέγη επίκουρος καθηγητής, το 1990 αναπληρωτής και το 1993 καθηγητής ιστολογίας και εμβρυολογίας στην ίδια σχολή. Ως ιατρός έχει σημαντικό επιστημονικό έργο και συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον σημαντικών Ελλήνων εργαστηριακών γιατρών-ερευνητών, με επιστημονικό έργο το οποίο έχει διεθνή αναγνώριση και αποδοχή. Έχει 200 δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά καθώς και 100 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια. Από το 1993 έως το 2013 ήταν διευθυντής του Εργαστηρίου Ιστολογίας και Εμβρυολογίας της Ιατρικής Σχολής.

Παράλληλα με το επιστημονικό του έργο, συμμετείχε ενεργά στη διοίκηση του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της ιατρικής σχολής, αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού (2003-2006) και από το 2006 έως το 2009 ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των ταραχών τον Δεκέμβριο του 2008 υπέβαλε την παραίτησή του διαμαρτυρόμενος για την αδυναμία της Πολιτείας να προστατεύσει τα κτήρια του Πανεπιστημίου στο κέντρο της Αθήνας, την οποία όμως ανεκάλεσε ύστερα από προσωπική παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια. 

Στις 6 Δεκεμβρίου 2009 ο Κίττας δέχθηκε επίθεση με ξύλα και λοστούς από αντιεξουσιαστές που εισέβαλαν στην πρυτανεία, με αποτέλεσμα να διακομισθεί με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς υπέστη ήπιο εγκεφαλικό επεισόδιο. Για το περιστατικό ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας πρωτοδικών διέταξε κατεπείγουσα έρευνα για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Λίγες ημέρες αργότερα ο Χ. Κίττας υπέβαλε την παραίτησή του από την πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου. 

Στις 24 Οκτωβρίου 2022 απονεμήθηκε στον Χρήστο Κίττα ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παραπομπές

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Έλληνες παθολόγοι
Έλληνες ανατόμοι
Βάσος Ανδριανός

Ο Βάσος Ανδριανός, ή Αδριανός (γεννήθηκε ως Βασίλης Παπαδόπουλος, 7 Ιουνίου 1943 – 21 Δεκεμβρίου 1999), ήταν Έλληνας ηθοποιός, ο οποίος έγινε γνωστός από τον χαρακτηριστικό του ρόλο στην τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1970 Μεθοριακός σταθμός.

Καριέρα 
Εμφανίστηκε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες των δεκαετιών του 1970 και του 1980. Τηλεοπτικά, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σειρά Η γειτονιά μας, που παιζόταν από την ΥΕΝΕΔ μεταξύ του 1972 και του 1977. Από το 1975 ως το 1981 έπαιξε στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά Μεθοριακός σταθμός, στο ρόλο του καινοτόμου γεωπόνου με το όνομα Αλέξης. Χαρακτηριστική ατάκα του γεωπόνου αυτού ήταν ο ¨αναδασμός¨. Το 1982 έπαιξε στην θεατρική παράσταση Ένα σκιουράκι στη σουίτα μου.

Θάνατος 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ο ηθοποιός υπέφερε από κατάθλιψη, λόγω προβλημάτων υγείας, που είχαν αποτέλεσμα την αδυναμία του να εργαστεί. Σε μια από τις τελευταίες του εμφανίσεις στην τηλεόραση, το 1991, μίλησε στην εκπομπή Το σίριαλ των σίριαλ της ΕΤ-1 για την μεγάλη του επιτυχία στον Μεθοριακό σταθμό.

Στις 21 Δεκεμβρίου 1999 σκοτώθηκε μετά από πτώση από τη βεράντα του τρίτου ορόφου της πολυκατοικίας που διέμενε, στην Κηφισιά. Η σύζυγος και η κόρη του βρίσκονταν εκεί την ημέρα του θανάτου του ηθοποιού. Για τα αίτια του θανάτου του, ορισμένοι ανέφεραν ότι ο Ανδριανός αισθάνθηκε ζαλάδα και έπεσε στο κενό, παρασύροντας μια ξαπλώστρα, ενώ άλλοι έκαναν λόγο για πιθανή αυτοκτονία.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Τηλεπαιχνίδια

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φιλμογραφία στη RetroDB

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κόκκινο (αποσαφήνιση)

Η ονομασία κόκκινο μπορεί να αναφέρεται:

Στο κόκκινο χρώμα.

Στα παρακάτω ελληνικά τοπωνύμια:
Κόκκινο Βοιωτίας, οικισμός του δήμου Ορχομενού.
Κόκκινο Φωκίδας, οικισμός του δήμου Δωρίδος.
Κόκκινο Μεσσηνίας, οικισμός του δήμου Μεσσήνης.

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ανάληψη

Ανάληψη σύμφωνα με τη χριστιανική θρησκεία ονομάζεται η άνοδος του Χριστού στους ουρανούς, σαράντα μέρες μετά από την Ανάσταση. Εορτάζεται πάντοτε ημέρα Πέμπτη. Η ανάληψη αποτελεί σημαντική γιορτή του χριστιανισμού.

Λαογραφία
Σε νησιωτικά και παραθαλάσσια μέρη αναλείβουν δηλαδή πλένουν το σώμα τους με θαλασσινό νερό, παρμένο από σαράντα κύματα για να αναληφθούν τα κακά (=οι αρρώστιες) από πάνω τους. Στη Ρόδο η γιορτή ονομάζεται του Συναλειψιού. Στη Ρόδο η λέξη παρετυμολογείται προς τη λέξη συναλείβγουμαι=συναλείφομαι και το όνομα συνάλλειμα που δηλώνει το βαμβάκι με το λάδι των καντηλιών της εκκλησίας με το οποίο αλείφουν πονεμένα μέρη του σώματος.
Σε πολλά μέρη της Θράκης Αδριανούπολη, Σαράντα Εκκλησιές, Τσεντώ, Λαγό, και στη Σμύρνη δεν κοιμούνται διότι φοβούνται πως θα αναληφθούν.
Νομοκανόνας του 17ου αι. αναφέρει πως σε ορισμένα μέρη τελούν τον κλήδονα την ημέρα της Αναλήψεως.

Παραπομπές

Πηγές
Κωνσταντίνος Μηνάς,«Λαογραφικές παρετυμολογίες»,Λαογραφία, τομ.30(1975),σελ17-30
Φαίδων Κουκουλές, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τομ.Α ΙΙ,εκδ.Παπαζήσης, Αθήνα, χ.χ,

Βιβλιογραφία 
π. Θεόδωρος Ἰ. Κουμαριανός, «Οι εορτές της Αναλήψεως και της Πεντηκοστης.» Εισήγηση στο Η' Πανελλήνιο Λειτουργικό Συμπόσιο Στελεχών Ιερών Μητροπόλεων, Βόλος, Οκτώβριος 2006. «Το χριστιανικόν εορτολόγιον», Κλάδος Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήναι 2007, σελ. 211-235.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Χριστιανική φοιτητική ένωση
Η γιορτή της Αναλήψεως

Χριστιανική ορολογία
Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Περίοδος του Πάσχα
Έθιμα Απριλίου
Νεοχωράκι

Με το όνομα Νεοχωράκι συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας
Νεοχωράκι Άρτας
Νεοχωράκι Βοιωτίας
Νεοχωράκι Κέρκυρας
Νεοχωράκι Μαγνησίας
Νεοχωράκι Φθιώτιδας
Νεοχωράκι Φλώρινας
Νεοχωράκι Χαλκιδικής

Δείτε επίσης 
Νεοχώρι

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Παλαιόπυργος

Με το όνομα Παλαιόπυργος συναντώνται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας

Παλαιόπυργος Αιτωλοακαρνανίας, οικισμός του Δήμου Πυλήνης
Πετρωτό Αχαΐας#Παλαιόπυργος, οικισμός στο Πετρωτό Αχαΐας
Παλαιόπυργος Μυγδαλιάς Αρκαδίας, οικισμός του Δήμου Κλείτορος Αρκαδίας
Παλαιόπυργος Λεβιδίου Αρκαδίας, οικισμός του Δήμος Λεβιδίου Αρκαδίας 
Παλαιόπυργος Ιωαννίνων, οικισμός του Δήμου Άνω Πωγωνίου Ιωαννίνων
Παλαιόπυργος Λάρισας, οικισμός του Δήμου Ευρυμενών Λάρισας
Παλαιόπυργος Τρικάλων, έδρα του Δήμου Παληοκάστρου Τρικάλων

αλλά και τοποθεσίες όπως:
Παλαιόπυργος, πύργος στη Βρίσα του Δήμου Πολιχνίτου Λέσβου, από την εποχή των Γατελούζων (χτίστηκε το διάστημα 1355 - 1375 μ.X.)
Παλαιόπυργος, τοποθεσία στους Μολάους Λακωνίας όπου βρίσκονται ερείπια μεσαιωνικού φρουρίου
Παλαιόπυργος, τοπική ονομασία για το Κάστρο της Χαλανδρίτσας

Αναφορές

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
(119951) 2002 KX14

{{DISPLAYTITLE:(119951) 2002 KX14}}
<table border="1" cellspacing="0" cellpadding="2" align="right" style="width: 25em">
(119951) 2002 KX14 
</th></tr>
ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από M. E. Brown,  C. A. Trujillo Ανακαλύφθηκε στις 17 Μαΐου 2002Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο 40,405 AUΠεριήλιο 36,917 AUΗμιάξονας τροχιάς 38,661 AUΕκκεντρότητα 0,0451 Περίοδος περιφοράς 240,4 χρόνιαΚλίση 0,406 ° ως προς την Εκλειπτική Μήκος του ανερχόμενου σημείου 286,45° Όρισμα του περιηλίου 78,07° Φυσικά Χαρακτηριστικά Διαστάσεις 455 ±27 km <tr>
Λευκαύγεια<td> 0,097</sub> </td>
</tr>Φαινόμενο μέγεθος 20,6<tr>
Απόλυτο μέγεθος<td>  4,5 4,86 ±0,10</sub></td>
</td>
</tr>
</table>

Το (119951) 2002 KX14 είναι ένα αντικείμενο της εσωτερικής ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο περίπου 450 χιλιόμετρα όπως υπολογίστηκε από παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012. Ανακαλύφθηκε στις 17 Μαΐου 2002. Είναι υποψήφιο να χαρακτηριστεί πλανήτης νάνος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
(119951) 2002 KX14 Precovery Images

2002 KX14
2002 KX14
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1952

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1952, οι Αγώνες της 15ης Ολυμπιάδας της σύγχρονης εποχής, διοργανώθηκαν στο Ελσίνκι (Φινλανδία) από τις 19 Ιουλίου έως και τις 3 Αυγούστου.

Πίνακας Μεταλλίων 

Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1952
Ελσίνκι
Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά είναι αρχαιολογικό μουσείο που βρίσκεται στον Πειραιά στη συλλογή του οποίου ανήκουν κυρίως ευρήματα ανασκαφών, που καλύπτουν την περίοδο από τη μυκηναϊκή μέχρι και τη ρωμαϊκή εποχή. Βρίσκεται στην περιοχή μεταξύ Τερψιθέας και Πασαλιμανίου.

Τα κτίρια του Μουσείου Πειραιά
Το πρώτο μουσείο ιδρύθηκε το 1935 στον απαλλοτριωμένο χώρο του αρχαίου θεάτρου της Ζέας και στεγάστηκε σε κτίριο που σήμερα λειτουργεί ως αποθήκη γλυπτών. Από το 1960, συγκέντρωνε τα περισσότερα ευρήματα ανασκαφών που πραγματοποιούνταν στους δήμους του Πειραιά, της Σαλαμίνας, του Μοσχάτου, της Καλλιθέας, αλλά και και παραλιακών δήμων Γλυφάδας, Βούλας και Βάρης. Η συλλογή του εμπλουτίστηκε επίσης από σημαντικές δωρέες, όπως τη συλλογή Νομίδου και Βαλσαμάκη, καθώς και τη συλλογή Γερουλάνου.

Σημερινό μουσείο 
Το σημερινό μουσείο διαμορφώθηκε ως επέκταση του παλαιού και εγκαινιάστηκε το 1981. Το 1996 ξεκίνησαν εργασίες ανακαίνισής του και το 1988 εγκαινιάστηκαν δύο νέες αίθουσες, μία αφιερωμένη στο ρόλο του Πειραιά στην αρχαιότητα ως ναυστάθμου και εμπορικού κέντρου, και μία αφιερωμένη σε συλλογή κεραμικής και αντικειμένων του ιδιωτικού βίου των αρχαίων.

Εκθέματα

Τον πυρήνα της συλλογής του αποτελούν τα μνημεία από το βόρειο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης και άλλα τυχαία ευρήματα που φανερώθηκαν κατά την οικοδόμηση της σύγχρονης πόλης. Στα σημαντικότερα εκθέματά του ανήκουν επίσης η σειρά των νεοαττικών πλακών από ναυάγιο ρωμαϊκού πλοίου στο λιμάνι του Πειραιά, τα ευρήματα του ιερού της Μουνιχίας και εκείνα του ιερού της Μητρός των Θεών του Μοσχάτου.   

Έχει συνολικό εμβαδόν 1394 τ.μ. Οι εκθεσιακοί χώροι καταλαμβάνουν δέκα αίθουσες και των δύο ορόφων, ενώ στο υπόγειο βρίσκονται τα εργαστήρια συντήρησης. Εποπτεύεται από την ΚΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

1.	Προϊστορική εποχή  (Μυκηναϊκή τέχνη)
2.	Συλλογή κεραμικών  
3.	Χάλινα αγάλματα
4.	Ο ναΐσκος με το λατρευτικό άγαλμα της Κυβέλης 
5.	Τάφοι της κλασσικής εποχής 
6.	Επιτύμβια Μνημεία  
7.	Αγάλματα της ελληνικής Εποχής 
8.	Αγάλματα της Ρωμαϊκής Εποχής

Έκθεση φωτογραφιών

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Σταϊνχάουερ Γεώργιος, "Τα μνημεία και το αρχαιολογικό μουσείο του Πειραιά", ISBN 9789605403331, εκδόσεις Toubi's, 1998

Πηγές
 Σταϊνχάουερ Γεώργιος, Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς, Όμιλος Λάτση, Αθήνα 2001, ISBN 978-960-89339-1-0
 Υπουργείο Πολιτισμού - Αναλυτική παρουσίαση του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

8 άγνωστα εκθέματα από την πολύτιμη συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Πειραιά LIFO
Το λιμάνι του Πειραιά LIFO
Το άρθρο της αρχαιολόγου Κορνηλίας Αξιώτη, με τίτλο: "Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά", στην ιστοσελίδα "Οδυσσεύς", του Υπουργείου Πολιτισμού: odysseus.culture.gr
 Πληροφορίες για το Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά
 "Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά", άρθρο από το Βήμα, 4-11-2007

Αρχαιολογικο Μουσειο Πειραια
Αρχαιολογικο
Αρχαιολογικά μουσεία στην Αττική
Ρανκάγουα

Η Ρανκάγουα (ισπανικά: Rancagua, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [raŋˈkaɣwa]) είναι πόλη της Χιλής, 206.971 κατοίκων (2002), και πρωτεύουσα της περιφέρειας Ο' Χίγκινς. Η πόλη βρίσκεται 87 χλμ. νότια της πρωτεύουσας Σαντιάγο. 

Η Ρανκάγουα είναι γνωστή στην ιστορία της Χιλής, καθώς δόθηκε εκεί, το 1814, η ομώνυμη μάχη μεταξύ των Χιλιανών επαναστατών δυνάμεων, με επικεφαλής των Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς, και των αποικιακών στρατευμάτων της Ισπανίας. Η συγκεκριμένη μάχη έληξε με νίκη των Ισπανών, όμως κατά τα επόμενα δύο χρόνια η Χιλή κατάφερε να κερδίσει την ανεξαρτησία της.

Πηγές 
 Νέα Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Νότια Αμερική, τόμος 4. Σκάι βιβλίο. ISBN 978-960-482-011-5.
 Παγκόσμια Ιστορία, τόμος 2. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1990. ISBN 978-960-213-127-5.

 
Πόλεις της Χιλής
Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης

Το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης είναι νοσοκομείο που βρίσκεται στο νομό Πιερίας. Βρίσκεται λίγο έξω από τον Αρωνά. Διαθέτει σήμερα 227 κλίνες και καλύπτει περίπου 3000 επισκέψεις το χρόνο σε ασθενείς που η μετακίνησή τους στο νοσοκομείο ή σε άλλη υγειονομική μονάδα είναι δυσχερής, ή εγκυμονεί κινδύνους. Υπάγεται στην Γ΄ Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας.

Ιστορικό 
Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1944. Μέχρι τότε, δεν υπήρχε κανένα νοσηλευτικό ίδρυμα στην Πιερία. Αρχικά στεγάστηκε σε ένα πεπαλαιωμένο οίκημα στην πόλη της Κατερίνης, διαθέτοντας 15 κλίνες. Λόγω της ακαταλληλότητας του κτιρίου και των ολοένα αυξανόμενων αναγκών, αποφασίστηκε η ανέγερση νέων κτιριακών εγκαταστάσεων σε άλλο σημείο της πόλης (σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος Κατερίνης). Προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την υλοποίηση του έργου, αποφασίστηκε η διενέργεια εράνου το 1950 στους κατοίκους της Πιερίας. Το 1952 η συνεισφορά αυτή έλαβε υποχρεωτικό χαρακτήρα (καταβάλλοντας ο αγροτικός πληθυσμός του νομού Πιερίας ένα ποσοστό 0,5% επί της τιμής του σιταριού και ανάλογη παρακράτηση στα καπνά). Οι οικοδομικές εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1957. Ωστόσο, λόγω προβλημάτων και καθυστερήσεων, το νοσοκομείο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1960. Στα τέλη του 2010, το νοσοκομείο μεταφέρθηκε στις νέες και υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις στο 6ο χλμ. Κατερίνης – Αρωνά, Νέο Κεραμίδι.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Πηγές
Πρακτικά της Βουλής (συζητήσεις 30ής Νοεμβρίου 1960)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα του νοσοκομείου
Τρίτη Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας

Παραπομπές 

Κατερίνη
Νοσοκομεία στην Ελλάδα
Λεύκη (αποσαφήνιση)

Για την ονομασία Λευκή, δείτε Λευκή (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Λεύκη μπορεί να αναφέρεται:

Βιολογία 
 λεύκα ή λεύκη, φυλλοβόλο δένδρο.
 Λεύκη (πάθηση) ή λευκοδερμία (Vitiligo), πάθηση του δέρματος.

Γεωγραφία

Οικισμοί

Ελλάδα 
Λεύκη Αχαΐας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας.
Λεύκη Ελαφονήσου, οικισμός της νήσου Ελαφόνησος.
Λεύκη Ευρυτανίας, πρώην οικισμός της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας.
Λεύκη Ηλείας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Ηλείας.
Λεύκη Θάσου, οικισμός της νήσου Θάσος.
Λεύκη Ιθάκης, οικισμός της νήσου Ιθάκη.
Λεύκη Καβάλας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Καβάλας.
Λεύκη Καρδίτσας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας.
Λεύκη Καστοριάς, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.
Λευκή Κέρκυρας, οικισμός της νήσου Κέρκυρα.
Λεύκη Κοζάνης, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης.
Λεύκη Λακωνίας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας.
Λεύκη Λάρισας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Λάρισας.
Λεύκη Μεσσηνίας, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας.
Λεύκη Πρέβεζας, πρώην οικισμός της περιφερειακής ενότητας Πρεβέζης.
Λεύκη Ξάνθης, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης.
 Παρώνυμα

Σε άλλα κράτη 
 Λεύκη Προύσας (τουρκικά: Üç Tepeler), οικισμός της επαρχίας Προύσας.

Νησιά 
 Λεύκη, αρχαία ονομασία της νήσου Κουφονήσι Λασιθίου.

Άλλα τοπωνύμια 
 Δήμος Λεύκης, παλαιός δήμος του νομού Λασιθίου.

Δείτε επίσης 
 Άνω Λεύκη (αποσαφήνιση)
 Νέα Λεύκη (αποσαφήνιση)
 Λεύκα (αποσαφήνιση)
 Λεύκες (αποσαφήνιση)

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κλήμα

Το όνομα Κλήμα μπορεί να αναφέρεται:

Στο φυτό, κοινώς αμπέλι

Στα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
Κλήμα Αιτωλοακαρνανίας
Κλήμα Ηλείας
Κλήμα Ηρακλείου
Κλήμα Κοζάνης
Κλήμα Μαγνησίας
Κλήμα Μεσσηνίας
Κλήμα Μήλου
Κλήμα Σάμου
Κλήμα Σκοπέλου
Κλήμα Φωκίδας
Κλήμα Ευπαλίου Φωκίδας
Κλήμα Λιδωρικίου Φωκίδας

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θέμα συνειδήσεως (ταινία)

Το Θέμα συνειδήσεως είναι ελληνική δραματική ταινία του 1973, παραγωγής Φίνος Φιλμ, με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο σε σενάριο Σταύρου Τσιώλη και σκηνοθεσία Πέτρου Λύκα.

Πλοκή
Ο νευροχειρουργός Γεραλής, κάνει μία εγχείρηση στον εγκέφαλο ενός ασθενούς με όγκο, ο οποίος όμως μετά την εγχείρηση μυστηριωδώς εξαφανίζεται.

Έτσι, αναγκάζεται να ερευνήσει ο ίδιος την υπόθεση, ενώ χωρίς αρχικά να το έχει καταλάβει, και ο ίδιος ο γιατρός είχε χρησιμοποιηθεί ως πιόνι σε ένα βρώμικο παιχνίδι. Σταδιακά, ανακαλύπτει πως ο ασθενής που χειρούργησε είναι ο πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Πετρελαίων και έχει πέσει θύμα συμφερόντων πολυεθνικών πετρελαϊκών εταιρειών. Παρά τα επαγγελματικά προβλήματα που του δημιουργούν και τις πιέσεις που δέχεται, συνεχίζει με θάρρος την έρευνα.

Αρχικά, συλλαμβάνονται κάποια ασήμαντα μέλη της σπείρας, ενώ ο αρμόδιος υπουργός παρακωλύει διαρκώς τη διαδικασία. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός εισαγγελέα και ενός ανακριτή, ο Γεραλής ξαναβρίσκει τον ασθενή του και τον παραδίδει στη δικαιοσύνη, χάνοντας όμως τελικά τον μονάκριβο γιο του σε ένα προσχεδιασμένο τροχαίο στην εθνική οδό.

Διανομή 

 Νίκος Κούρκουλος - δρ Γεραλής
 Μπέτυ Αρβανίτη - Σακελλαροπούλου
 Ζώρας Τσάπελης - καθ. Εμμανουήλ Χατζηγιώργος
 Χρήστος Δαχτυλίδης - Φιλίππου
 Λουίζα Ποδηματά - Μαρία
 Βασίλης Ανδρεόπουλος - Παναγιώτης Αργυρόπουλος
 Νικήτας Τσακίρογλου - δημοσιογράφος

Σχόλια
Ο Σταύρος Τσιώλης, που γεννήθηκε κινηματογραφικά μέσα στη Φίνος Φιλμ, γράφει αυτό το σενάριο με το ψευδώνυμο Διονύσης Φωκάς. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Πέτρος Λύκας, που έχει κάνει και το μοντάζ, όπως άλλωστε ήταν η δουλειά του επί χρόνια στην εταιρεία.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1972-1973 και κόβοντας 132.930 εισιτήρια κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 64 ταινίες της ίδιας σεζόν. Η πρώτη προβολή της πραγματοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου 1973. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 4 Μαΐου 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Θέμα συνειδήσεως στη Φίνος Φιλμ

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Αντίο ζωή

Το Αντίο ζωή είναι δραματική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής 1960 σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Νέστορα Μάτσα και Κώστα Ασημακόπουλου.

Πλοκή

Μια γυναίκα που ζει ευτυχισμένη με τον σύζυγο και το παιδί της, μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο και προσπαθεί να τους εξασφαλίσει την ευτυχία μετά το θάνατό της χωρίς να μάθουν την αλήθεια για αυτήν.

Διανομή 

 Γιώργος Φούντας - Δημήτρης Βεργής
 Ελένη Χατζηαργύρη - Άννα Βεργή
 Μπεάτα Ασημακοπούλου - Έλσα
 Λάμπρος Κωνσταντάρας - Στέφανος Βρανάς
 Τζόλυ Γαρμπή - Σοφία
 Μαρίνα Μιχαλοπούλου - Λίζα Βεργή
 Γκόλφω Μπίνη - Χριστίνα
 Ρίτα Μουσούρη - ασθενής
 Δήμητρα Σερεμέτη - βοηθός γιατρού
 Κώστας Χατζηχρήστος - αστυφύλακας
 Τάκης Χριστοφορίδης
 Άρης Βλαχόπουλος
 Στέλιος Παυλίδης

Πληροφορίες 
Η ταινία είναι σε σενάριο Νέστορα Μάτσα και Κώστα Ασημακόπουλου, από το θεατρικό έργο των ίδιων με τίτλο Τώρα που θα φύγω.  Ο Ορέστης Λάσκος σκηνοθετεί σε μια από τις λίγες σκηνοθεσίες του στην Φίνος Φιλμ και με πρωταγωνιστές τον Γιώργο Φούντα και την Ελένη Χατζηαργύρη, που επίσης λίγες συμμετοχές είχαν σε ταινίες του Φίνου.  Για την ακρίβεια, πρόκειται για μία από τις τέσσερις ταινίες που γύρισε ο Ορέστης Λάσκος στη Φίνος Φιλμ. Οι άλλες τρεις είναι οι εξής: Για ποιον χτυπά η... κουδούνα, Η άγνωστος και Γκόλφω. 

Η Νάντια Κωνσταντοπούλου τραγουδάει το τραγούδι Αντίο ζωή,  που έγραψε (μουσική και στίχοι) για την ταινία ο σύζυγος της, Τάκης Μωράκης.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες στις 29 Μαρτίου 1960.  Στην πρώτη προβολή της στους κινηματογράφους της Αθήνας και του Πειραιά η ταινία έκοψε 40.867 εισιτήρια  (19η θέση ανάμεσα στις 52 ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής περιόδου 1959-60). 

Το Αντίο ζωή κυκλοφόρησε σε μορφή ντιβιντί στις 04/04/2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το Αντίο ζωή στο Cine.gr
 Το Αντίο ζωή στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Το Αντίο ζωή στη  Φίνος Φιλμ
Το Αντίο ζωή στην IMDb
Το Αντίο ζωή στην TMDb

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Τάκη Μωράκη
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Μπουγιούκ Χαμάμ (Λευκωσία)

Το Μπουγιούκ Χαμάμ [Μεγάλο Χαμάμ] (τουρκ. Buyuk Hamam) είναι ένα από τα πρώτα οθωμανικά λουτρά της Λευκωσίας. Σύμφωνα με τουρκικές πηγές φτιάχτηκε πάνω στα ερείπια καθολικού ναού του 14ου αι, του Αγίου Γεωργίου των Λατίνων. Ο ναός μετατράπηκε σε λουτρό μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς το 1571.

Λευκωσία

Λουτρά
Νίκος Μπίνας

Ο Νίκος Μπίνας (Αργιθέα Καρδίτσας 6 Φεβρουαρίου 1936-13 Αυγούστου 2021) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην Ανωτάτη Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών Θεσσαλονίκης και Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιά. Σπούδασε θέατρο στην Επαγγελματική Δραματική Σχολή του Σ.Η.Κ Αθηνών (Σωματείο Ηθοποιών Κινηματογράφου) από όπου αποφοίτησε το 1965. Παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου και κινηματογράφου σε Αγγλία και Ιταλία. Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του Σωματείου Ιδρυτών Δραματικών Σχολών, της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου.

Εμφανίστηκε στους θιάσους: Μάνου Κατράκη, Αλέκου Αλεξανδράκη, Λίνου Καρζή, Γιάννη Γκιωνάκη, Γιάννη Μιχαλόπουλου-Χριστίνας Σύλβα, Γιώργου Μεσσάλα, Άγγελου Σιδεράτου, Κώστα Πρέκα, Δημήτρη Τόκα. Συμμετείχε επίσης σε βιντεοταινίες, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές και κινηματογραφικές ταινίες.

Μέχρι το 1970 υπήρξε Διευθυντής και καθηγητής της Επαγγελματικής Δραματικής Σχολής του Σ.Η.Κ Αθηνών (Σωματείο Ηθοποιών Κινηματογράφου). Το 1970 ίδρυσε την Ανωτέρα Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου Αθηνών Νίκος Μπίνας.

Διδασκαλία 
Δίδαξε ιστορία θεάτρου και δραματολογία στις Δραματικές Σχολές Άγγελου Γιαννούλη και Ονούφριου Σώχου καθώς και σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης και στα θεατρικά εργαστήρια Βασίλη Διαμαντόπουλου, Αρτέμη Μάτσα και Δήμων Ηλιούπολης, Ζωγράφου και Περιστερίου.

Δίδαξε επίσης για πολλά έτη υποκριτική και θεωρητικά στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μαίρης Βογιατζή - Τράγκα και στο Θεατρικό Εργαστήρι. Το 1992 ίδρυσε μαζί με συνεργάτες του την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «ΡΑΜΠΑ» στην οποία δίδαξε, όπως δίδαξε και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Ίασμος - Βασίλης Διαμαντόπουλος», αλλά και Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης της «ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ».

Είχε πλούσιο λογοτεχνικό και συγγραφικό έργο ενώ δημοσίευε τακτικά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. Πέθανε στις 13 Αυγούστου 2021.

Διακρίσεις

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Τηλεόραση

Πηγές 
 Άγγελος Γραμμένος αρχείο περιοδικού ηθοποιός
 Νίκος Μπίνας Φωτογραφικό αρχείο από δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Γ' έκδοση Αθήνα 2008

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Εδιακρανική περίοδος

Η Εδιακρανική περίοδος (ή Ηντιακάρια περίοδος) πήρε το όνομά της από τους λόφους της Ηντιάκαρα στην Νότια Αυστραλία και είναι η τελευταία περίοδος του προτεροζωικού αιώνα, ακριβώς πριν την Κάμβρια περίοδο. Ανακοινώθηκε ως νέα περίοδος μόλις το 2004 από την IUGS (Υπηρεσία Γεωλογικών Ερευνών) και είναι η πρώτη καινούργια γεωλογική περίοδος εδώ και 120 χρόνια.

Άρχισε μετά την Μαρινοάνια περίοδο παγετώνων, πριν 635 εκατομμύρια χρόνια, και τελείωσε πριν 543 εκατομμύρια χρόνια. Ξεχωρίζει χάρις σε ένα στρώμα φτωχό σε C-13. Αυτήν την περίοδο εμφανίζονται οι πρώτοι πολύπλοκοι οργανισμοί, όπως το τριχοφύκος, που είναι γνωστοί από τα βιοδηλωτικά ίχνη τους.

Τα ζώα αυτής της εποχής έμοιαζαν με σκουλήκια με πόδια, δίσκους ή σάκους και είναι οι πρώτοι γνωστοί πολυκύτταροι οργανισμοί, όμως δεν μοιάζουν με την σημερινή ζωη. Εκατό γένη είναι γνωστά, όπως η Αρκαρούα, η Χάρμια, η Ντικινσόνια, η Εντιάκαρα, η Μαριβαντέα, η Ονέγκα, το Πτεριδίντιο και η Γιόργια.

Προτεροζωικός αιώνας
Γεωλογική χρονολογική κλίμακα