joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κόιντος Φάβιος Μάξιμος ο Μελλητής

Ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος Κουνκτάτωρ, λατιν. Cuintus Fabius Maximus Cunctator 260 π.Χ.- 203 π.Χ. ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός. Διετέλεσε πέντε φορές ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, ενώ κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο ανέλαβε ενισχυμένες εξουσίες με τον διορισμό του ως δικτάτορα.

O Κόιντος Φάβιος Μάξιμος γεννήθηκε περίπου το 260 π.Χ. και καταγόταν από την ονομαστή οικογένεια των Φαβίων. Ο Φάβιος απέκτησε το όνομα Κουνκτάτωρ (cunctator) ,που στα λατινικά σημαίνει αυτός που αργεί, που αναβάλλει στο μέλλον (στα αρχ. ελληνικά "μελλητής") λόγω της υπομονετικής και προσεκτικής τακτικής που εφάρμοσε στον πόλεμο απέναντι στον Αννίβα. Συγκεκριμένα όταν ο Αννίβας έφτασε στην ιταλική χερσόνησο και άλλες πόλεις τις λεηλατούσε, ενώ άλλες τις έπαιρνε με το μέρος του, χωρίς καν να δίνει μάχη, στη Ρώμη επικρατούσαν βιαστικές και απρόσεκτες απόψεις, όπως αυτή του ύπατου Γάιου Φλαμίνιου Νέποτα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος της μετωπικής σύγκρουσης με τον Αννίβα. Ο Φλαμίνιος δεν άκουσε την πρόταση του Φάβιου, ο οποίος πρότεινε να περιμένουν, ώστε η έλλειψη εφοδίων να  φθείρει τον Καρχηδονικό στρατό. Τότε ο Φλαμίνιος συγκέντρωσε νέες λεγεώνες και προέλασε βόρεια για να αναχαιτίσει τον Καρχηδόνιο στρατηγό. Ωστόσο έπεσε σε ενέδρα στη λίμνη Τρασιμένη. Στη μάχη που ακολούθησε, ο στρατός του καταστράφηκε ολοσχερώς και ο ίδιος έχασε τη ζωή του. Οι υποστηρικτές του στη Σύγκλητο έχασαν σταδιακά τη δύναμή τους από φιλοαριστοκρατικές φατρίες, ενώ στην πόλη εξαπλωνόταν ο φόβος για πολιορκία από τον Αννίβα. Η κρίσιμη κατάσταση που επικρατούσε εντός των ρωμαίικων τειχών, ωρίμασε την ιδέα ότι η Ρώμη χρειάζονταν απόλυτη εξουσία. Έτσι ως Ρωμαίος δικτάτορας ορίζεται ο Κόιντος Φάβιος Μάξιμος το 221 π.Χ.

Παραπομπές 

Ρωμαίοι δικτάτορες
Ρωμαίοι πολιτικοί
Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Νιλς Στρίντμπεργκ

Ο Νιλς Στρίντμπεργκ (, 4 Σεπτεμβρίου 1872 – Οκτώβριος 1897) ήταν Σουηδός φωτογράφος ο οποίος ήταν ένα από τα τρία μέλη της ατυχούς αρκτικής αποστολής με αερόστατο του Σάλομον Αντρέε το 1897. Ο Στρίντμπεργκ κλήθηκε στην αποστολή για να δημιουργήσει μια φωτογραφική εναέρια καταγραφή της Αρκτικής. Προτού ξεψυχήσει στη νήσο Κβίτεγια με τον Αντρέε και τον Κνουτ Φρένκελ, ο Στρίντμπεργκ κατέγραψε σε φιλμ τον αγώνα τους να φτάσουν με τα πόδια σε κατοικημένες περιοχές. Όταν τα αντικείμενα της αποστολής ανακαλύφθηκαν από την Αποστολή Μπράτβααγκ το 1930, βρέθηκαν πέντε εκτεθειμένα φιλμ, εκ των οποίων το ένα βρισκόταν ακόμη στη φωτογραφική μηχανή. Ο καθηγητής Τζον Χέρτσμπεργκ του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Στοκχόλμης κατάφερε να διασώσει 93 από τα θεωρητικά 240 καρέ. Επιλεγμένες φωτογραφίες εξ αυτών δημοσιεύθηκαν μαζί με τις καταγραφές του ημερολογίου της αποστολής στο βιβλίο Med Örnen mot Polen, στο οποίο οι τρεις εξερευνητές πιστώνονται ως μετά θάνατον συγγραφείς του. Σε ένα άρθρο του 2004, ο Τάιρον Μάρτινσον δημοσίευσε μερικές ψηφιακά επιδιορθωμένες φωτογραφίες του Στρίντμπεργκ από την αποστολή, ενώ αναφέρεται στην έλλειψη φροντίδας των αυθεντικών αρνητικών που διατηρούνταν από το 1944.

Το ημερολόγιο του Στρίντμπεργκ από την αποστολή έχει τη μορφή μηνυμάτων προς τη μνηστή του, Άννα Τσάρλιερ, και παρέχει πιο προσωπικές περιγραφές των γεγονότων από τα ημερολόγια του Αντρέε.

Το σώμα του Στρίντμπεργκ μαζί με αυτά των άλλων δύο εξερευνητών επεστράφησαν στη Σουηδία ώστε να ταφούν με πολλές τιμές. Μετά από αποτέφρωση, οι τέφρες των σωμάτων τους τάφηκαν μαζί στην Στοκχόλμη.

Φωτογραφίες από την αποστολή

Παραπομπές

Σουηδοί εξερευνητές
Σουηδοί αεροπόροι
Σουηδοί φωτογράφοι
Καταφύγιο Άγριας Ζωής της Λίμνης Ιντάουγκγι

Το Καταφύγιο Άγριας Ζωής της Λίμνης Ιντάουγκγι είναι καταφύγιο άγριας ζωής στη Μιανμάρ. Βρίσκεται στην δήμο Μόχνγιν στην πολιτεία Κατσίν. Καταλαμβάνει έκταση 775 τ.χλμ. και ιδρύθηκε το 1999. Το Υπουργείο Δασών της Κυβέρνησης της Μιανμάρ ανακοίνωσε τη λίμνη Ιντάουγκγι με επιφάνεια 25.901 εκτάριων και πέντε γύρω δάση διατηρεί με έκταση 55.598 εκατρίων, συνολικής έκτασης 81.499 εκταρίων ως "Καταφύγιο Λίμνης Ιντάουγκγι" με Αρ. Γνωστοποίησης (39/2004) ημερομηνίας 9-8-2004. Στις 18 Δεκεμβρίου του 2003, αναγνωρίζεται ως Πάρκο Κληρονομιάς ASEAN. Η περιοχή είναι σπίτι για σπάνια είδη πουλιών και άλλα άγρια ζώα, συμπεριλαμβανομένων των άγριων ελεφάντων, μπαντένγκ και γκαούρ, πουλιών του δάσους και σπάνιων ειδών.

Ο οδικός δακτύλιος του Ιντάουγκγι καλύπτει απόσταση 105 χιλιομέτρων.

 Χωριό Ναντμόνγκ προς χωριό Νιαούνγκμπιν (40 χιλιόμετρα) 
 Χωριό Νιαούνγκμπιν προς χωριό Τσαούνγκγουα-Μάνα Χάου (35 χιλιόμετρα) 
 Χωριό Μάνα Χάου προς Χωριό Ναντμόνγκ (29 χιλιόμετρα)

Παραπομπές 

Προστατευόμενες περιοχές της Μιανμάρ
Ασράφ Γανί

Ο Ασράφ Γανί (Mohammad Ashraf Ghanī Ahmadzai (Παστούν/محمد اشرف غني احمدزی) (19 Μαΐου 1949-) είναι Αφγανός πολιτικός και  
και πρώην πρόεδρος του Αφγανιστάν (21 Σεπτεμβρίου 2014 - 15 Αυγούστου 2021).

Με την ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν τον Αύγουστο του 2021,  ο Γανί με εκατόν εξήντα εννιά εκατομμύρια δολάρια έφυγε εσπευσμένα από τη χώρα, εγκαταλείποντας το  αξίωμά του, με προορισμό την Τουρκία.

Έχει χρηματίσει  μεταξύ άλλων Υπουργός Οικονομικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν στη κυβέρνηση του Χαμίντ Καρζάι (2002 - 2004), Πρύτανης στον Πανεπιστήμιο της Καμπούλ, (2004 - 2009), σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας, υπό την ιδιότητα του Ανθρωπολόγου (1991 - 2001), και καθηγητής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς (1983 - 1991).

Προεδρικές θητείες
Έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία της χώρας στις Προεδρικές εκλογές του 2009, όπου κατέλαβε την 4η θέση, πίσω από τους Χαμίντ Καρζάι, Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ και Ραμαζάν Μπασχάρντοστ. 

Στις Προεδρικές εκλογές του 2014, ο Γανί ήρθε δεύτερος  με 32% των ψήφων έναντι 45% για τον Αμπντουλάχ. Στο δεύτερο γύρο όμως,  κατάφερε να κερδίσει τον Αμπντουλλάχ με ποσοστό 56,44% των ψήφων. Αν και ο Αμπντουλάχ αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών, η ανεξάρτητη εφορευτική επιτροπή, ανακήρυξε τον Γκάνι Πρόεδρο της χώρας.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2019 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές, τις οποίες κέρδισε ο Γανί, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση πέντε μήνες μετά. Ορκίστηκε ως πρόεδρος στις 9 Μαρτίου 2020, παρότι ο αντίπαλός του, Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ, αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα και κινήθηκε προς τον σχηματισμό παράλληλης κυβέρνησης.

Αποχώρηση από την Προεδρία
Στις 15 Αυγούστου 2021, ο Γανί έφυγε από το Αφγανιστάν με την γυναίκα του και δύο συνεργάτες του καθώς οι Ταλιμπάν καταλάμβαναν την Καμπούλ. Το προεδρικό παλάτι, καταλήφθηκε μετά από λίγες ώρες. Αφγανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ο Γανί κατέφυγε στην πρεσβεία των ΗΠΑ το πρωί της Κυριακής. Από τότε αναφέρεται ως ο πρώην πρόεδρος. 

Την ίδια ημέρα, ο πρώτος αντιπρόεδρος Αμρουλάχ Σαλέχ δήλωσε ότι αναλάμβανε ως υπηρεσιακός πρόεδρος, σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας.

Παραπομπές 

Πρόεδροι του Αφγανιστάν
Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ

Ο Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ (Abdullah Abdullah, Dari / Paşto: عبدالله عبدالله, 
(γενν. 1960) είναι Αφγανός πολιτικός και υπηρετεί ως αρχηγός της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν από τον Σεπτέμβριο του 2014. Από τον Οκτώβριο του 2001 έως τον Απρίλιο του 2005, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών. Πριν από αυτό ήταν ανώτερο μέλος της Βόρειας Συμμαχίας που εργάστηκε ως σύμβουλος του Αχμάτ Σαχ Μασούντ. Εργάστηκε επίσης ως ιατρός κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Ο Αμπντουλάχ έτρεξε εναντίον του προέδρου Χαμίντ Καρζάι στις προεδρικές εκλογές του Αφγανιστάν το 2009, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με το 30,5% των συνολικών ψήφων. Το 2010, δημιούργησε το Συνασπισμό για την Αλλαγή και την Ελπίδα (σήμερα Εθνικός Συνασπισμός του Αφγανιστάν), το οποίο είναι ένα από τα κορυφαία δημοκρατικά αντιπολιτευτικά κινήματα στο Αφγανιστάν. Το 2011, ο συνασπισμός μετατράπηκε σε Εθνικό Συνασπισμό του Αφγανιστάν. Έλαβε μέρος ξανά στις προεδρικές εκλογές του 2014 και πήγε στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 45%. Ο πλησιέστερος αντίπαλός του, ο Ασράφ Γκάνι, εξασφάλισε το 35% της συνολικής ψήφου. Λόγω σημείων απάτης, τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου αμφισβητήθηκαν έντονα και οδήγησαν σε αδιέξοδο. Παρά την αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων του δεύτερου γύρου εκλογών, το τελικό πιστοποιημένο αποτέλεσμα της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής του Αφγανιστάν δείχνει ότι ο Άσραφ Γκάνι έλαβε το 55,3% των ψήφων, ενώ ο Αμπντουλάχ Αμπντουλάχ είχε εξασφαλίσει το 44,7% των ψήφων. Μετά από μήνες συνομιλιών και αμερικανικής διαμεσολάβησης, οι δύο υποψήφιοι εγκαθίδρυσαν μια εθνική κυβέρνηση ενότητας στην οποία ο Αμπντουλάχ παίζει ρόλο αρχηγού της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν.

Παραπομπές

Ηγέτες εν ενεργεία
Αφγανοί πολιτικοί
Τζωρτζ Νέβιλ, 13ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί

Ο Τζωρτζ Νέβιλ, 13ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί (1659 - 11 Μαρτίου 1721) Άγγλος ευγενής, 13ος Βαρόνος του Μπεργκαβεννί ήταν μεγαλύτερος γιος του Τζωρτζ Νέβιλ (πέθανε το 1665) μέλους της Οικογένειας Νέβιλ, δισέγγονου του Έντουαρντ Νέβιλ, 8ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί και της Μαρίας Ουιτλοκ. Η μητέρα του ήταν κόρη του μεγάλου δικηγόρου Σερ Μπάλστροντ Ουιτλοκ (1605 - 1675) και της δεύτερης συζύγου του Φραγκίσκης Ουίλομπι, διαδέχθηκε στην βαρονία του Μπεργκαβεννί τον άτεκνο μακρινό ξάδελφο του Τζωρτζ Νέβιλ, 12ο βαρόνο του Μπεργκαβεννί.

Οικογένεια

Με την σύζυγο του Άννα Γουόκερ (22 Οκτωβρίου 1698), κόρη του καπετάνιου Νεεμία Γουόκερ απέκτησε :

Χένρι Νέβιλ (1702 - 1710)
Τζωρτζ Νέβιλ, 14ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί
Τζέιν Νέβιλ (1703 - 1786)
Έντουαρντ Νέβιλ, 15ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί

Ο γάμος ήταν ατυχής και το ζεύγος χώρισε (1712), η Άννα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Τζων Γουέστ, 1ο κόμη του Ντε λα Γουόρ και πέθανε το 1748.

Οικογένεια Νέβιλ
Ντίνα Άσερ-Σμιθ

Η Ντίνα Άσερ-Σμιθ (γενν. 4 Δεκεμβρίου 1995) είναι Βρετανίδα αθλήτρια του στίβου.

Συμμετέχει στα σπριντ. Έχει ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (4x100 μ. σκυταλοδρομία), καθώς και 2 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Έχει 3 χρυσά και 1 χάλκινο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Ατομικά ρεκόρ

Ανοιχτός στίβος 
 100 μέτρα: 10.83 (Ντόχα 2019)
 200 μέτρα: 21.88 (Ντόχα 2019)

Κλειστός στίβος 
 60 μέτρα: 7.08 (Πράγα 2015)

Παραπομπές

Βρετανοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Ασερ-Σμιθ
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Τσούμπα Άκπομ

Ο Τσούμπα Άκπομ (Chuba Akpom, 9 Οκτωβρίου 1995) είναι Άγγλος με καταγωγή από τη Νιγηρία ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Μίντλεσμπρο ΦΚ στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ο Ακπόμ έπαιξε για πρώτη φορά στην Άρσεναλ σε ηλικία έξι ετών και το 2013 εντάχθηκε στην ομάδα των ανδρών, όπου έμεινε για πέντε χρόνια. Είχε παραχωρηθεί δανεικός σε διάφορες αγγλικές ομάδες, όπως Κόβεντρι Σίτι, Νότιγχαμ Φόρεστ και Χαλ Σίτι, καθώς και στη βελγική Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ.

Από τον Αύγουστο του 2018 είναι παίκτης του ΠΑΟΚ. Στην αρχή της περιόδου αποτέλεσε τη δεύτερη επιλογή, πίσω από τον πολύ φορμαρισμένο Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς. Με τη μεταγραφή του Σέρβου επιθετικού, ο Ακπόμ πήρε θέση βασικού και εξέπληξε με τις εμφανίσεις του. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα, αλλά και το κύπελλο ελλάδος, κάνοντας το νταμπλ. Στον τελικό του κυπέλλου, αγωνίστηκε σε όλο τον αγώνα και ήταν αυτός που πέτυχε το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης στο 45' του αγώνα, ύστερα από ασίστ του Δημήτρη Πέλκα. Με τη λήξη του αγώνα ανακηρύχθηκε σε MVP του τελικού.

Στην εθνική ομάδα
Από το 2011 ως το 2016 έπαιξε σε διάφορα επίπεδα της Εθνικής Νέων της Αγγλίας.

Τίτλοι 

Άρσεναλ
Κύπελλο Αγγλίας: 2 2014, 2015

ΠΑΟΚ
 Κύπελλο Ελλάδας: 1 2018-19
 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1 2018-2019

Ατομικοί
 Κύπελλο Ελλάδας: MVP τελικού 2018-2019

Παραπομπές

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Άρμαντ Ντουπλάντις

Ο Άρμαντ Ντουπλάντις (Armand Duplantis, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1999), είναι Αμερικανοσουηδός πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ΗΠΑ.
Αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο με άλμα στα 6,02 μέτρα, ενώ είναι κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ του αγωνίσματος με 6,21 μέτρα από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022.

Καριέρα 

Θεωρούταν ήδη από την παιδική του ηλικία ως ένα αυθεντικό ταλέντο του αθλήματος με πολύ μεγάλες προοπτικές. 
 
Είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ με 6,21 μ., που το πέτυχε στις 24 Ιουλίου 2022 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Γιουτζίν. Ο Ντουπλάντις πέρασε με την πρώτη τα 5,70 μ., χρειάστηκε δεύτερο άλμα στα 5,87 μ. και στη συνέχεια πέρασε με την πρώτη τα 5,94 μ. και τα 6,00μ., που του εξασφάλισαν και το χρυσό. Επέλεξε να βάλει τον πήχη στα 6,06 μ. για ρεκόρ αγώνων, το οποίο το πέρασε πολύ άνετα με την πρώτη προσπάθεια και μετά ανέβηκε για το παγκόσμιο ρεκόρ στα 6,21 ύψος, όπου πέρασε εντυπωσιακά ψηλά με τη δεύτερη προσπάθεια. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο ίδιος από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Βελιγράδι με 6,20 μ. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2020 στο Golden Gala στη Ρώμη είχε καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ ανοικτού στίβου με 6,15 μ., που κατείχε ο φημισμένος Ουκρανός Ολυμπιονίκης Σεργκέι Μπούμπκα από το 1994 με 6,14 μ.

Ο ίδιος κατείχε και το προηγούμενο ρεκόρ στα 6 μ. και 18 εκ. (μίτινγκ στίβου στη Γλασκώβη, 15 Φεβρουαρίου 2020), ενώ το πρώτο του το πέτυχε λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 8 Φεβρουαρίου 2020 σε μίτινγκ κλειστού στίβου στο Τορούν, στη Πολωνία. Έχει στην κατοχή του ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κάτω των 20 ετών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με επίδοση 6,05 μ, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ κάτω των 20. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2022 επανέλαβε την επιτυχία του με νέο ρεκόρ αγώνων (6,06 μέτρα).

Διακρίσεις

Ατομικά ρεκόρ 
 Ανοικτός: 6,21 μ. (2022) ΠΡ
 Κλειστός: 6,20 μ. (2022)

Παραπομπές

Επικοντιστές
Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Γκεστινάννα

Η Μπελίλι εμφανίζεται αρχικά ως μία μικρής σημασίας Σουμεριανή θεότητα με το όνομα Γκεστ-ινάννα, αδελφή του Ντουμούζι, και σύζυγος του Νιν-γκισζίντα. Αργότερα προστέθηκε στο Βαβυλωνιακό πάνθεο με το όνομα Μπελίλι ή Μπελίτ-ιλί.

Το όνομα Μπελίλι ανήκει σε μια θεότητα της Μεσοποταμιακής Βαβυλωνιακής μυθολογίας που ταυτίζεται σε παλαιότερες γραπτές πηγές των Σουμερίων με την θεά Γκεστινάννα, αδελφή του θεού Ντουμούζι που ήταν ο σύντροφος της θεάς Ινάνα. Η Γκεστινάννα συνοδεύεται από το προσωνύμιο "αυτή που διαρκώς θρηνεί" λόγω του χαμού του αδελφού της. Ήταν η σύζυγος του θεού Νινγκισζίντα που μαζί με τον Ντουμούζι φύλαγαν τις πύλες του Άνου, ως χθόνιες θεότητες, και σύμβολο του Νιγκισζίντα είναι το φίδι. 

Η Γκεστινάννα ήταν κόρη της Σιρτούρ (Sirtur, Duttur) η οποία ήταν ποιμενική θεά. Η λατρεία της Γκεστινάννα ήταν ευρέως διαδεδομένη στην Μεσοποταμία, από την Σουμεριακή μέχρι και την Παλαιοβαβυλωνιακή περίοδο. Σύμφωνα με την μυθολογία, όταν η Ινάνα έστειλε τους δαίμονες να πάρουν από το μαντρί του τον σύντροφό της τον Ντουμούζι, που ήταν ο προστάτης θεός των βοσκών, και να τον μεταφέρουν στον Κάτω Κόσμο, ώστε να την αντικαταστήσει και να μπορέσει η ίδια να απελευθερωθεί από εκεί, τότε η Γκεστινάνα τον έκρυψε για να μην τον πάρουν. Ακόμη και όταν την βασάνισαν για να αποκαλύψει που είναι ο αδελφός της δεν το μαρτύρησε. Τελικά κάποιος φίλος του Ντουμούζι πρόδωσε το μέρος κρυβόταν. Η Γκεστινάνα ήταν και η ίδια μία αγροτική θεά και έδινε ονομασίες στους αγρούς. Για αυτό και εξομοιώθηκε με την μεταγενέστερη θεότητα των Ακκάδων, την Μπελετ-σέρι (Belet-seri) που το όνομά της μεταφράζεται ως "η βασίλισσα των αγρών". Η Γκεστινάνα υπογράφει ένα κείμενο της σουμεριακής λογοτεχνίας που σώζεται σε πήλινη πινακίδα και αποτελεί έναν θρήνο για τον αδελφό της, Ντουμούζι, που για την Ινάνα άφηνε την γη για να κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο. Ο μύθος λέει ότι η Γκεστινάννα αντικαθιστούσε τον αδελφό της στον Κάτω Κόσμο και ότι εκεί ήταν γραφέας της Ερεσχιγκάλ, αδελφής της Ινάνα.

Κατά μία άλλη θεωρία, η Μπελίλι είναι αδελφή της Γκεστινάννα και δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. H εικονογραφία της Γκεστινάννα δεν είναι γνωστή.

Βιβλιογραφία 

 Black, Jeremy and Green, Anthony, 1992, Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary, The British Museum Press. ISBN 0-7141-1705-6
 Dalley, Stephanie. 1989. Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others. Oxford University Press. ISBN: 9780199538362

Πηγές

Σουμέριοι
Σουμεριακή μυθολογία
Γουλιέλμος Γ΄ του Φορκαλκιέ

Ο Γουλιέλμος Γ΄, ισπαν. Guillermo ΙΙΙ (απεβ. 1129) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης τού Φορκαλκιέ, μέρους της μαρκιωνίας της Προβηγκίας (1094-1129).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ερμενγκόλ Δ΄ κόμη τού Ουρζέλ και της Αδελαΐδας, κόρης και κληρονόμου τού Γουλιέλμου-Βερτράνδου των Μποζονιδών μαρκησίου της Προβηγκίας.

Το 1092 απεβίωσε ο πατέρας του και έλαβε ένα μέρος των parias (εισφορών) από την taifa (μουσουλμανική χώρα) της Θαραγόθα. Η διαθήκη τού πατέρα του, χαμένη τώρα, όριζε ενωμένος με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερμενγκόλ Ε΄ κόμη τού Ουρζέλ να πολεμούν συνεχώς εναντίον των Μουσουλμάνων.

Ο Γουλιέλμος κληρονόμησε από τον πάππο του Γουλιέλμο-Βερτράνδο, όταν αυτός απεβίωσε το 1094, ένα μέρος της Προβηγκίας, το Φορκαλκιέ. Ο ίδιος απεβίωσε στην Αβινιόν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1076-80 τη Γκερσένντε, κόρη τού Γκιγκ Γ΄ κόμη τού Αλμπόν και είχε τέκνα:
 Γκιγκ.
 Βερνάρδος Α΄ π. 104-1150, κόμης τού Φορκαλκιέ.

Πηγές
 Miret i Sans, Joaquim (1904). "La casa condal de Urgell en Provenza". Butlletí de la Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona. 2 (9).

Οίκος της Βαρκελώνης
Βερτράνδος Α΄ του Φορκαλκιέ

Ο Βερτράνδος Α΄, ισπαν Bertrand Ι (π. 1104-1150) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης τού Φορκαλκιέ (1129-44).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γουλιέλμου Γ΄ κόμη τού Φορκαλκιέ και της Γκερσέντε, κόρης τού Γκιγκ Γ΄ κόμη τού Αλμπόν.

Ο Γουλιέλμος Γ΄ κληρονόμησε από τον πάππο του Γουλιέλμο-Βερτράνδο των Μποζονιδών μαρκήσιο της Προβηγκίας, ένα τμήμα της μαρκιωνίας αυτής: το Φορκαλκιέ.

Ο Βερτράνδος Α΄ απεβίωσε 46 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Βερτράνδος Β΄ και μετά ο Γουλιέλμος Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ζοσσράντ ντε λα Φλοτ, κόρη τού Πιερ-Αρνώ κυρίου τού Ραβέλ & Μπεγκελίν και είχε τέκνα:
 Βερτράνδος Β΄ απεβ. 1207, κόμης τού Φορκαλκιέ.
 Γουλιέλμος Δ΄ 1130-1208, κόμης τού Φορκαλκιέ.

Πηγές
 Miret i Sans, Joaquim (1904). "La casa condal de Urgell en Provenza". Butlletí de la Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona. 2 (9).

Οίκος της Βαρκελώνης
Βερτράνδος Β΄ του Φορκαλκιέ

Ο Βερτράνδος Β΄, ισπαν. Bertrand II (απεβ. 1207) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Ουρζέλ ήταν κόμης τού Φορκαλκιέ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βερτράνδου Α΄ κόμη τού Φορκαλκιέ και της Ζοσσράντ ντε λα Φλοτ, κόρης τού Πιέρ-Αρνώ κυρίου τού Ραβέλ & Μπεγκελίν.

Συγκυβέρνησε το Φορκαλκιέ με τον αδελφό του Γουλιέλμο Δ΄, αλλά ο Βερτράνδος Β΄ απεβίωσε το 1207 άτεκνος και ο αδελφός του έμεινε μόνος κυβερνήτης. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο Γουλιέλμος Δ΄· τον διαδέχθηκε η εγγονή του Γκερσέντα ντε Σαμπράν σε ηλικία 13 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Σεσίλ/Καικιλία ντε Μπεζιέρ, μάλλον τού Οίκου των Τρανκαβέλ και είχε τέκνα:
 Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Πονς Ζουστά.
 Σεσίλ/Καικιλία, παντρεύτηκε τον Ρογήρο Γ΄ υποκόμη τού Κουσεράν & κόμη τού Παλλάρ.

Πηγές
 Miret i Sans, Joaquim (1904). "La casa condal de Urgell en Provenza". Butlletí de la Reial Acadèmia de Bones Lletres de Barcelona. 2 (9).

Οίκος της Βαρκελώνης
Ερμενγκόλ Ζ΄ του Ουρζέλ

Ο Ερμενγκόλ Ζ΄ ο της Βαλένθια, (Καταλανική γλώσσα ː Ermengol VII el de València (απεβ. 1184) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Ουρζέλ (1154 - 1184).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ερμενγκόλ ΣΤ΄ κόμη του Ορζέλ και της Αρσένδα δε Καβρέρα, κόρης τού Γκουεράου Β΄ υποκόμη τού Άζερ. Ο πατέρας του ήταν γιος της Μαρία Πέρεθ, κόρη τού κυρίου της Βαγιαδολίδ στην Καστίλη.

Κατά τις απουσίες του στην Καστίλη, άφηνε τη διακυβέρνηση στη σύζυγό του Φούλτσε. Δεν υπήρχε πιθανότητα επέκτασης της επικράτειάς του στις γύρω περιοχές, έτσι τον έλκυσαν οι ιδιοκτησίες του, που είχε κληρονομήσει από τη μάμμη του στην Καστίλη. Έτσι ένα μεγάλο μέρος της εξουσίας του το πέρασε ως υποτελής τού Φερδινάνδου Β΄ του Λεόν (από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα), τού οποίου ήταν ο μαγιορδόμος και ο ενοικιαστής πολλών κάστρων στην Εξτρεμαδούρα.

Περί το 1166 ίδρυσε τη μονή Μπελπούτς δε λες Αβελιάνες των κανονικών ιερέων τού Πρεμοντρέ. Το 1163 χορήγησε ένα καταστατικό στον λαό τού Αγραμούντ και το 1174 στο Βαλγουέρ. Το 1164 έκοψε τα δικά του νομίσματα στο Αγραμούντ. Απεβίωσε στη Ρεκένα και άφησε το Ουρζέλ στον μόνο γιο του Ερμενγκόλ Η΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1157 την Δούλτσε, κόρη τού Ρογήρου Γ΄ κόμη της Φουά και είχε τέκνα:
 Ερμενγκόλ Η΄ κόμης τού Ουργέιγ.
 Μαρκουέσα, παντρεύτηκε τον Πονς Γ΄ της Καβρέρα.

Παραπομπές

Πηγές
 Fernández-Xesta y Vázquez, Ernesto (2001). Relaciones del condado de Urgel con Castilla y León (in Spanish). E&P Libros Antiguos, S.L. ISBN 84-87860-37-0.
 García de Cortazar y Ruiz de Aguirre (Coordinator), José Ángel (2003). Monasterios románicos y producción artística (in Spanish). Aguilar de Campoo: Fundación Santa María la Real, Centro de Estudios del Románico. ISBN 8489483884.
 McCrank, Lawrence J. (2003). "County of Urgell". In Gerli, E. Michael. Medieval Iberia: An Encyclopedia. Routledge.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Οίκος της Βαρκελώνης
Σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού

Οι σχέσεις Ελλάδας και Μεξικού αναφέρεται στις ιστορικές και τρέχουσες διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Μεξικού. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και των Ηνωμένων Εθνών.

Ιστορία 

Οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και το Μεξικό εγκαταστάθηκαν Ουάσιγκτον στις 17 Μαΐου του 1938. Μεταξύ των 1955-1964 οι διπλωματικές σχέσεις πραγματοποιούνταν μεταξύ της Μεξικάνικης πρεσβείας στη Ρώμη και την ελληνική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και μέσω των αντίστοιχων επίτιμων προξενείων. Το 1965, ιδρύθηκαν κατοικούμενες πρεσβείες στις πρωτεύουσες των χωρών τους. Το 1963, ο Πρόεδρος Αδόλφο Λόπεθ Ματέος ήταν ο πρώτος υψηλότερος στην ιεραρχία μεξικανός αξιωματούχος που επισκέφθηκε την Ελλάδα. Τον Αύγουστο του 1986, η επίσκεψη βρήκε ανταπόκριση από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.

Εμπορικές σχέσεις 
Το 2000, το Μεξικό υπέγραψε μια Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση (που περιλαμβάνει και την Ελλάδα). Από το 2000, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έχει αυξηθεί σημαντικά. Το 2017, το διμερές εμπόριο μεταξύ των δύο εθνών ανήλθαν σε 230 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι ελληνικές εξαγωγές προς το Μεξικό περιλαμβάνουν: ξυράφια (42.2%), αξεσουάρ για συσκευές ενεργειακών μετρητών (17.5%), καπνός (10.5%), λεπίδες για ηλεκτρικά ξυράφια (4.9%), ροδάκινα (3.9%). Οι μεξικάνικες εξαγωγές προς την Ελλάδα περιλαμβάνουν: χταπόδια (13%), ρεβίθια (12.9%), μπύρα (12.9%), εκχυλίσματα καφέ (12.6%) και τεκίλα (7.5%).

Κατοικούμενες διπλωματικές αποστολές 
 Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Πόλη του Μεξικού, 
 Το Μεξικό έχει πρεσβεία στην Αθήνα.

Δείτε επίσης 
 Ελληνική μετανάστευση στο Μεξικό

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Μεξικού (αγγλικά και ελληνικά)
 Σελίδα του Μεξικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Μεξικού και της Ελλάδας (ισπανικά)

Μεξικο
Ελλαδα 
Ελλάδα-επέκταση 
Μεξικό-επέκταση
Σκληρότητα υλικών

Η σκληρότητα υλικού είναι το μέτρο της αντίστασης που προβάλλει σε προσπάθεια διείσδυσης, παραμόρφωσης ή εκδοράς από ξένο σώμα. Η σκληρομέτρηση υλικού γίνεται με δοκιμή σκληρότητας, και αποδίδεται σε μονάδες της κλίμακας Μος.

Η σκληρότητα είναι ιδιότητα της ύλης που εξαρτάται από τις άλλες: συνάφεια, συνοχή, ελατότητα, την ολκιμότητα, την ελαστικότητα, την πλαστικότητα, την επιφανειακή τάση, τη συμπιεστότητα, το ιξώδες και την αντοχή σε εφελκυσμό και θλίψη.

Ορισμένα υλικά (π. χ. μέταλλα) είναι σκληρότερα από άλλα, όπως πλαστικά, ξύλο.Κοινά παραδείγματα σκληρών υλικών είναι τα κεραμικά, το σκυρόδεμα, ορισμένα μέταλλα, και υπερσκληρά υλικά που αντιπαραβάλλονται στα υπερμαλακά υλικά.

Σκληρομέτρηση 

Οι μετρήσεις σκληρότητας διακρίνονται σε: σκληρότητα διείσδυσης, σκληρότητα εκδοράς και δυναμική σκληρότητα. 

Η μέτρηση περιλαμβάνει έναν εισβολέα από πολύ σκληρό χάλυβα ή από διαμάντι, κατάλληλης γεωμετρικής μορφής, που πιέζεται υπό κάθετο και σταθερό φορτίο για καθορισμένο χρονικό διάστημα στο υπό εξέταση δείγμα υλικού. Μετά, μετρώνται οι διαστάσεις του αποτυπώματος και η σκληρότητα σε Μος υπολογίζεται με έναν μαθηματικό τύπο. Ο αριθμός που προκύπτει είναι ανάλογος της σκληρότητας του υλικού.

Οι τρεις μέθοδοι προσδιορισμού της σκληρότητας: η μέθοδος Brinell, η μέθοδος Vickers, και η μέθοδος Rockwell, διαφέρουν ως προς την γεωμετρική μορφή του εισβολέα της δοκιμής και τον μαθηματικό τύπο που αποδίδει τη σκληρότητα σε Μος.

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση 

 
 Davis, J. R. (Ed.). (2002). Επιφάνεια σκλήρυνση χαλύβων: Κατανόηση τα βασικά.  Υλικά Πάρκο, Ω: ASM International.
 Dieter, George E. (1989). Μηχανική Μεταλλουργία.  SI Μετρική Προσαρμογή. Maidenhead, ηνωμένο βασίλειο: McGraw-Hill Education. 
 
 Revankar, Γ. (2003). "Εισαγωγή στη δοκιμή σκληρότητας." Μηχανική δοκιμή και αξιολόγηση, ASM σε απευθείας Σύνδεση Vol. 8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εισαγωγή στη σκληρότητα υλικών
 Κατευθυντήριες γραμμές για τη δοκιμή σκληρότητας
 Σκληρομετρήσεις των Μετάλλων

Φυσική συμπυκνωμένης ύλης
Επιστήμη υλικών
Ύλη
Μηχανική στερεών
Γλώσσες της Γερμανίας

Η επίσημη γλώσσα της Γερμανίας είναι τα γερμανικά με πάνω από το 95 τοις εκατό της χώρας να μιλά τα Πρότυπα Γερμανικά ή κάποια γερμανική διάλεκτο ως πρώτη τους γλώσσα. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει ομιλητές των Βόρειων Κάτω Σαξονικών, αναγνωρισμένη μειονοτική ή περιφερειακή γλώσσα που δεν θεωρείται ξεχωριστή από τη στατιστική των πρότυπων γερμανικών. Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες είναι επίσημες συνήθως στις αντίστοιχες περιοχές τους.

Μειονοτικές γλώσσες 
Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες της Γερμανίας είναι οι παρακάτω:

Άνω Σορβιανά και Κάτω Σορβιανά (0.09%)
Ρομάνι (0.08%) - γλώσσα των Ρομά της Γερμανίας
 Δανικά (0.06%)
Βόρεια Φριζιανά (0.01%) και Φριζικά του Σάτερλαντ

Άλλες γλώσσες 
Οι γλώσσες των μεταναστών που ομιλούνται από μεγάλες κοινότητες πρώτης και της δεύτερης γενιάς (η κυρίαρχη προέλευση των ομιλητών είναι στις παρενθέσεις):

 Τουρκικά (νότια Ευρώπη και τη Δυτική Ασία) π. 1.8% - ομιλείται από τους μετανάστες από την Τουρκία
 Κουρδικά (Δυτική Ασία) π. 0.3% - ομιλείται από τους Κούρδους μετανάστες από την Τουρκία, το Ιράκ, τη Συρία και το Ιράν
 Ταμίλ (Νότια Νοτιοανατολική Ασία) - ομιλείται από τους Ταμίλ μετανάστες από τη Σρι Λάνκα και την Ινδία
 Ρωσική (Ανατολική Ευρώπη και Βόρεια Ασία) - ομιλείται από τους μετανάστες από τη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν και τη Λευκορωσία.
 Αραβικά (Δυτική Ασία και Βόρεια Αφρική) - ομιλείται από τους μετανάστες από τις χώρες της περιοχής της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής (κυρίως τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική).
 Ελληνικά (νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ελλάδα και την Κύπρο
 Ολλανδικά (Δυτική Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ολλανδία και το Ολλανδόφωνο Βέλγιο, γειτονικές χώρες της Γερμανίας
 Ίγκμπο (Δυτική Αφρική) - ομιλείται από τους μετανάστες από τη Νιγηρία και διάφορα άλλα κράτη της Δυτικής Αφρικής
 Πολωνικά (κεντρική Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Πολωνία, γειτονική χώρα της Γερμανίας
 Σερβοκροατικά (Δυτικά Βαλκάνια, νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Σερβία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σλοβενία και Βόρεια Μακεδονία)
 Ιταλικά (νότια Ευρώπη) - ομιλείται από τους μετανάστες από την Ιταλία, και ορισμένους Ιταλόφωνους Ελβετούς

Δεύτερες γλώσσες 
Οι περισσότεροι Γερμανοί μαθαίνουν τα αγγλικά ως πρώτη ξένη γλώσσα στο σχολείο. Μερικές φορές, τα γαλλικά ή τα λατινικά διδάσκονται πρώτα αλλά συνήθως τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα λατινικά είναι η δεύτερη ή τρίτη ξένη γλώσσα. Τα ρωσικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα πολωνικά, τα ολλανδικά, τα κλασικά ελληνικά και άλλες γλώσσες προσφέρονται σε σχολεία, συχνά ανάλογα με τη γεωγραφική θέση του σχολείου.

Παραπομπέ 

Γερμανική γλώσσα
Γλώσσες της Γερμανίας
Πλάτανος Ευρυτανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα Πλάτανος (αποσαφήνιση)

O Πλάτανος είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας, σε υψόμετρο 700 μέτρων, που βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε περιοχή με πολλά πλατάνια και νερά. Απέχει 47 χλμ. B.-ΒΑ. από το Καρπενήσι, 53 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 8 χλμ. BΔ. από τη Φουρνά. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κλειστού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με  το Κλειστό, το Μεσοχώρι, και τον Μαυρόλογγο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλειστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πλάτανος Κλείτσου από τον ιστότοπο http://kleitsos-eurutanias.blogspot.com

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Φουρνάς
Ταντούνγκ

Το Ταντούνγκ (απλοποιημένα κινεζικά: 丹东, παραδοσιακά κινεζικά: 丹東), παλαιότερα γνωστό ως Αντόνγκ, είναι πόλη στη νοτιοανατολική επαρχία Λιαονίνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Είναι η μεγαλύτερη κινεζική συνοριακή πόλη, απέναντι από το Σινούιτζου, της Βόρειας Κορέας στον ποταμό Γιαλού, που οριοθετεί τα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Στα νοτιοδυτικά της πόλης, ο ποταμός ρέει στον κόλπο της Κορέας. Το Ταντούνγκ έχει επομένως μια δυναμική ιστορία λόγω της στρατηγικής του θέσης για τους πλούσιους φυσικούς πόρους βορειοανατολικά και λόγω της εύκολης πρόσβασης στον ωκεανό. Έχει χαρακτηριστεί ως σημαντικό κέντρο παραγωγής εξαγωγών για την επαρχία και είναι μια πόλη λιμάνι που συνδέεται σιδηροδρομικώς με το Σενγιάνγκ και το Σινούιτζου. Η πόλη έχει σημαντικές εμπορικές σχέσεις με τη Βόρεια Κορέα.

Παραπομπές

Πόλεις της Κίνας
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας

Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ της Προβηγκίας, (Ισπανικά ː Ramon Berenguer III, 1158 - 5 Απριλίου 1181) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Προβηγκίας (1173 - 1181) και Κόμης της Σερδάνια (1162 - 1181).

Βιογραφία

Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ ήταν ο τρίτος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης και της Πετρονίγια των Χιμένεθ, κόρης τού Ραμίρο Β΄ της Αραγωνίας.
Έλαβε τη Σερδάνια, περιλαμβανομένης της Καρκασσόν και τού Νερμπόν, όταν το 1162 απεβίωσε ο πατέρας του. Το 1168 παραιτήθηκε υπέρ τού επόμενου αδελφού του Σάντσο. Δεν κυβέρνησε ποτέ πραγματικά τα εδάφη του.

Το 1173 ο δευτερότοκος αδελφός του Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας τού χορήγησε την Προβηγκία. Το 1176 ακολούθησε τον Σάντσο στην κατάκτηση της Νίκαιας από τη Γένουα. Έπειτα αποτόλμησε να πολεμήσει με τους κυρίους τού Λανγκντόκ και τον κόμη της Τουλούζης, αλλά δολοφονήθηκε το 1181 από έναν άνδρα τού Αντεμάρ ντε Μυρβιέλ, κοντά στο Μονπελιέ. Η Προβηγκία πέρασε στον Σάντσο.

Πηγές

Emmerson, Richard K. (2013). Key Figures in Medieval Europe: An Encyclopedia. Routledge. p. 553. ISBN 978-1136775192.

|-

Οίκος της Βαρκελώνης
Μοναστηράκι Καλεσμένου Ευρυτανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μοναστηράκι (αποσαφήνιση)

Το Μοναστηράκι είναι ορεινός οικισμός στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 640 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβας), κοντά στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου και απέχει 21 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1961 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Καλεσμένου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Άνω Καλεσμένο, το Καλεσμένο και την Αρωνιάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.

Δείτε επίσης
 Μοναστηράκι Αγράφων Ευρυτανίας

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Κουρκούτι

Το κουρκούτι είναι λεπτόρρευστη ζύμη  που παρασκευάζεται με νερό, αλεύρι και μαγιά. Χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος πριν το τηγάνισμα, και για παρασκευή τηγανίτων. 

Συνήθως παρασκευάζεται με ανάμειξη αλεύρων και ενός υγρού:  νερό, γάλα ή αυγά. Εναλλακτικά, παρασκευάζεται με μούλιασμα σιτηρών σε νερό και υγρή άλεση. Με προσθήκη ενός παράγοντα διόγκωσης , όπως μπέικιν πάουντερ, το κουρκούτι αερίζεται και φουσκώνει με το μαγείρεμα. Ενώ, με προσθήκη μαγιάς νοστιμίζει. Με προσθήκη ανθρακούχου νερού, ή μπίρας το μείγμα αερίζεται. 

Το ιξώδες του μπορεί να είναι πολύ "πυκνό"  έως και "λεπτόρρευστο", σαν κρέμα γάλακτος. Το κουρκούτι σταθεροποιείται κατά το μαγείρεμα, με τηγάνισμα,  ψήσιμο ή στον ατμό. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι γλυκό ή αλμυρό, με προσθήκη ζάχαρης ή αλατιού αντίστοιχα. Πολλά βότανα, μπαχαρικά, φρούτα ή λαχανικά προστίθενται στο μείγμα για άρωμα και νοστιμιά.
Το κουρκούτι μπίρας είναι ιδανικό για πανάρισμα, και παρασκευάζεται με προσθήκη μπίρας στο βασικό μείγμα για κουρκούτι.  Οι φυσαλίδες της μπίρας προσθέτουν όγκο και ελαφρότητα στο κουρκούτι, ενώ το είδος και η ποιότητά της καθορίζουν το χρώμα και τη γεύση του κουρκουτιού. Συνταγές που περιλαμβάνουν κουρκούτι μπίρας είναι τηγανητά ψάρια, τηγανητές πατάτες, και κρεμμυδοροδέλες.

Βιβλιογραφία 

Μαγειρική
Ποταμός Γιαλού

Ο Γιαλού (κινεζικά: 鸭绿江), που ονομάζεται επίσης Άμροκ ή Άμνοκ (κορεατικά: 압록강, 鴨綠江), είναι ποταμός στα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Μαζί με τον ποταμό Τουμέν στα ανατολικά του και ένα μικρό τμήμα του Πάεκτου, ο Γιαλού αποτελεί το σύνορο μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας και είναι αξιοσημείωτος ως τόπος εμπλεκόμενος με στρατιωτικές συγκρούσεις όπως ο πρώτος σινοϊαπωνικός πόλεμος, ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και ο πόλεμος της Κορέας.

Παραπομπές

Ποταμοί της Κίνας
Νέλλη Μασλούμ

Η Νέλλη Μασλούμ (9 Ιουνίου 1929 - 21 Φεβρουαρίου 2003), μια Αιγυπτιώτισσα  ιταλικής καταγωγής από πατέρα και ελληνικής από μητέρα, ήταν ηθοποιός, χορογράφος, χορεύτρια και δασκάλα  χορού. Έχει κάνει πολλές εμφανίσεις στον κινηματογράφο και την τηλεόραση της Αιγύπτου, σόλο και με τον «Αραβικό θίασο χορευτών της Νέλλης Μασλούμ». Πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση ήταν το 1938 στην ταινία "Η προσφυγοπούλα", με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Βέμπο. Από σφάλμα αναφέρεται ότι ήταν μητέρα του διάσημου τραγουδιστή Ντέμη Ρούσσου. Όμως, πρόκειται για συνωνυμία. Η Νέλλη Μασλούμ απέκτησε το επώνυμο Ρούσσου, μετά το γάμο της με τον Αιγυπτιώτη βιομήχανο ζαχαρωτών Ανδρέα Ρούσσο, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο και μια κόρη: τη χορογράφο και δασκάλα χορού Μαριάννα- Μαντρί Ρούσου Μασλούμ. Ενώ γονείς του Ντέμη Ρούσσου υπήρξαν ο μηχανικός και κλασσικός κιθαρίστας Γεώργιος Ρούσσος και η σύζυγός του Όλγα Βεντούρη.

Αναφορές

Πηγές 
 Nelly Mazloum "Ανατολίτικη Τεχνική Του Χορού" Το 1990. Ελληνική έκδοση "Αστήρ", Αθήνα 1992 

Αιγύπτιες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες της Αιγύπτου
Έλληνες καλλιτέχνες
Έλληνες ιταλικής καταγωγής
Τιμούρ Μοργκούνοφ

Ο Τιμούρ Μοργκούνοφ (γενν. 12 Οκτωβρίου 1996) είναι Ρώσος αθλητής που συμμετέχει στο άλμα επί κοντώ. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με επίδοση 6.00 μ., και νέο Ευρωπαϊκό Ρεκόρ κάτω των 23.

Παραπομπές 

Ρώσοι αθλητές του στίβου
Μοργκούνοφ
Τόμας Ρόλερ

Ο Τόμας Ρόλερ (γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Γερμανός αθλητής του στίβου, χρυσός Ολυμπιονίκης το 2016 στο αγώνισμα του ακοντίου.

Καριέρα 
Αποφοίτησε στο Αθλητικό Λύκειο Johann Christoph Friedrich GutsMuths και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 90.30 μέτρα, μόνο 27 εκατοστά πίσω από το ολυμπιακό ρεκόρ του Αντρέας Τόρκιλντσεν. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ο Ρόλερ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 89.47 μ.

Παραπομπές 

Γερμανοί αθλητές του στίβου
Ρόλερ
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Πρόεδρος της Κολομβίας

Ο Πρόεδρος της Κολομβίας (),επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κολομβίας είναι ο αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης της Κολομβίας. Το αξίωμα του Προέδρου θεσμοθετήθηκε με το Σύνταγμα του 1819 με απόφαση του Κογκρέσου της Ανχοστούρα, όταν η χώρα ονομαζόταν Μεγάλη Κολομβία. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο στρατηγός Σιμόν Μπολίβαρ και ανέλαβε καθήκοντα το 1819. Η θέση του επικυρώθηκε από το Κογκρέσο.

Σημερινός πρόεδρος είναι ο Γκουστάβο Πέτρο, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Αυγούστου 2022.

Καθήκοντα 
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1991 (Άρθρο 188) ο Πρόεδρος της Κολομβίας είναι αρχηγός του κράτους , αρχηγός της κυβέρνησης και Ανώτατη Διοικητική Αρχή. Συμβολίζει την εθνική ενότητα και μετά την ορκωμοσία του στο Σύνταγμα της Κολομβίας, ορκίζεται να υπερασπίζεται και να προασπίζεται τους εθνικούς νόμους, ενώ καθήκον του είναι να διαφυλάττει και να προστατεύει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων των Κολομβιανών πολιτών.

Το Διοικητικό Τμήμα της Προεδρίας βοηθά ή υποστηρίζει τον Πρόεδρο στα καθήκοντά του όπως ορίζονται από το σύνταγμα και σε νομικά ζητήματα.

Ο Πρόεδρος, σύμφωνα με το Άρθρο 115 , σχηματίζει την εθνική κυβέρνηση, από κοινού με τον Αντιπρόεδρο, το Υπουργικό Συμβούλιο και τους διευθυντές των Διοικητικών Διαμερισμάτων της χώρας.

Για όλες τις προεδρικές ενέργειες, απαιτείται η έγκριση από οποιοδήποτε υπουργείο ή διευθυντή των διοικητικών διαμερισμάτων της χώρας, ώστε να είναι νόμιμες. Μοναδική εξαίρεση στο παραπάνω είναι ο διορισμός των υπουργών ή διοικητικών αξιωματούχων που πραγματοποιεί ο ίδιος ο Πρόεδρος.

Γενική περιγραφή

Κριτήρια για την προεδρία 
Με βάση το Άρθρο 191 του Συντάγματος του 1991: για να γίνει κάποιος πρόεδρος πρέπει να έχει γεννηθεί στην Κολομβία και να είναι υπήκοος της χώρας και ηλικίας τουλάχιστον 30 ετών.

Θητεία και εκλογή 
Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος υπηρετούν για μία τετραετία μετά την εκλογή τους από τη λαϊκή ψήφο. Από το 2015, ο Πρόεδρος περιορίζεται σε μία μόνο θητεία τεσσάρων ετών και έχει αποκλειστεί από τη διεκδίκηση επανεκλογής του, ακόμη και για μη συνεχόμενες θητείες.

Σειρά διαδοχής

Αντιπρόεδρος 
Ο Αντιπρόεδρος της Κολομβίας είναι ο πρώτος τη τάξει στην προεδρική διαδοχή, και μπορεί να γίνει ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας και να ολοκληρώσει το υπόλοιπο της θητείας προέδρου σε περίπτωση απουσίας ή θανάτου, παραίτησης ή απομάκρυνσής του, ακόμη και αν η κενή θέση προκύψει πριν ο Πρόεδρος αναλάβει τα καθήκοντά του, όπως ορίζεται από το Άρθρο 202 του Συντάγματος του 1991.

Περαιτέρω διαδοχή 
Σε περίπτωση απουσίας και των δύο, (Προέδρου και Αντιπροέδρου), το Άρθρο 203 του Συντάγματος του 1991 ορίζει ότι την προεδρία θα αναλάβει υπουργός κατά τη σειρά προτεραιότητας που καθορίζεται από το νόμο. Στη συνέχεια και εντός 30 ημερών θα εκλεγεί ο νέος αντιπρόεδρος, ο οποίος θα αναλάβει την προεδρία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Republica de la Republica de Colombia (Ισπανικά)
 Πανεπιστήμιο Georgetown – Προϋποθέσεις για να γίνει Πρόεδρος της Κολομβίας

Δείτε επίσης 
Κατάλογος προέδρων της Κολομβίας

 
Προεδρος
Κλέλια Ρένεση

H Κλέλια Ρένεση (Ζάκυνθος, 8 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου και τραγουδίστρια.

Βιογραφία - καριέρα
Ξεκίνησε σπουδές ιατρικής στην Ιταλία, τις οποίες δεν ολοκλήρωσε. Επέστρεψε στην Ελλάδα για να ασχοληθεί με το χώρο του θεάματος. Έγινε γνωστή μέσα από ορισμένες σειρές του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel.
Το 2017 συμμετείχε στο μουσικό πρότζεκτ Ti.po.ta με τον Μάνου Τσάο,με διάφορα τραγούδια και βίντεο κλιπ. Στο πλαίσιο των Ti.po.ta συμμετείχε και στο τραγούδι με τίτλο «Anatoli/Ανατολή», μαζί με τον γνωστό τραγουδοποιό Σωκράτη Μάλαμα. Αίσθηση είχε δημιουργηθεί και όταν εμφανίστηκε να κολυμπά ολόγυμνη στο κλιπ του τραγουδιού των Ti.po.ta «Moonlight Avenue».

Στα τέλη Ιουλίου 2018, όταν η ηθοποιός Δάφνη Λαμπρόγιαννη, που πρωταγωνιστούσε στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του σταθμού Alpha με τίτλο Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, ανακοίνωσε την  αποχώρησή της, την αντικατέστησε από τη νέα σεζόν.

Στις 18 Μαΐου 2019 έφερε στον κόσμο την κόρη της.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Video clips

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Όρος Σίσα

Το Όρος Σίσα είναι σε μεγάλο βαθμό διαβρωμένο πλειστοκαινικό στρωματοηφαίστειο στη Χέλα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η ψηλότερη εκ των δύο κύριων κορυφών του βουνού είναι 2.650 μέτρα σύμφωνα με εκτίμηση. Η βόρεια κορυφή έχει πύργο επικοινωνίας. Το επίκεντρο του σεισμού της Παπούα Νέας Γουινέας του 2018 ήταν στους βόρειους πρόποδες του βουνού.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Παπούα Νέα Γουινέα
Ιβάν Ντούκε

Ο Ιβάν Ντούκε Μάρκες (Iván Duque Márquez, 1η Αυγούστου 1976-) είναι Κολομβιανός δικηγόρος και πολιτικός, Πρόεδρος της Κολομβίας από τις 7 Αυγούστου 2018 έως τις 7 Αυγούστου 2022.

Νωρίτερα, υπηρέτησε ως γερουσιαστής από το 2014 ως το 2018. 

Γεννημένος στην Μπογκοτά, είναι γιος της  πολιτικής επιστήμονα Τζουλιάνα Μάρκες Τόνο και του πρώην υπουργού Ορυχείων και Ενέργειας Ιβάν Ντούκε Εσκομπάρ (1937–2016). Ο Ιβάν Ντούκε Μάρκες αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Σέρχιο Αρμπολέδα της Μπογκοτά και απέκτησε πτυχίο νομικής. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ.

Η νομική του καριέρα ξεκίνησε το 1999 και μεταξύ άλλων ήταν σύμβουλος στη Διαμερικανική Αναπτυξιακή Τράπεζα από το 2001 ως το 2014.

Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2018 με το κόμμα Δημοκρατικού Κέντρου στον δεύτερο γύρο, με ποσοστό 54% έναντι 42% για τον αντίπαλό του, Γκουστάβο Πέτρο.

Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Σαντοβάλ και έχουν τρία παιδιά.

Είναι συγγραφέας βιβλίων, όπως "Νομισματικές Αμαρτίες" (2007), "Ο Μακιαβέλι στην Κολομβία" (2010), "Το Πορτοκαλί Φαινόμενο" (2015) και άλλα.

Παραπομπές 

Πρόεδροι της Κολομβίας
Φρανσίσκο Γκουτέρες

Ο Φρανσίσκο Γκουτέρες (Francisco Guterres), γνωστός στο ευρύ κοινό ως Lú-Olo (7 Σεπτεμβρίου 1954-) είναι πολιτικός από το Ανατολικό Τιμόρ , ο οποίος χρημάτισε πρόεδρος της ασιατικής χώρας από το 2017 έως το 2022. Είναι επίσης αρχηγός του Fretilin και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εθνικού Κοινοβουλίου από το 2002 ως το 2007. Με το Fretilin έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές του 2007 και του 2012, όμως ηττήθηκε από ανεξάρτητους υποψήφιους στον δεύτερο γύρο αμφότερων των εκλογικών αναμετρήσεων. Διεκδίκησε ξανά την προεδρία στις  προεδρικές εκλογές του 2017 και εξελέγη πρόεδρος με την υποστήριξη του πρωθυπουργού Σανάνα Γκουσμάο και του κόμματός του, Εθνικό Κογκρέσο για την Ανασυγκρότηση του Τιμόρ (CNRT).

Βιογραφία

Καταγωγή 
Γεννήθηκε στην Όσσου το 1954 και περιγράφει τον εαυτό του ως “τον γιο φτωχής οικογένειας, από άτομα ταπεινής καταγωγής”.  Είναι Ρωμαιοκαθολικός στο θρήσκευμα και πρώην αντάρτης.

Αντίσταση
Στο έκτακτο συνέδριο του κόμματος Fretilin στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας το 1998, ο Γκουτέρες διορίστηκε γενικός συντονιστής του Συμβουλίου της Ένοπλης Αντίστασης. Τον Ιούλιο του 2001 εξελέγη πρόεδρος του Fretilin.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη στην Συντακτική Συνέλευση στις βουλευτικές εκλογές του 2001 και στη συνέχεια εξελέγη πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης. Τον Μάιο του 2002 το Ανατολικό Τιμόρ απέκτησε την ανεξαρτησία του και η Συντακτική μετατράπηκε σε Εθνικό Κοινοβούλιο, με τον Γκουτέρες να παραμένει πρόεδρός του.

Στις προεδρικές εκλογές του 2007 ο Γκουτέρες ήταν υποψήφιος με το Fretilin και η εκστρατεία του βασίστηκε στον λαϊκισμό. Ωστόσο, ορισμένα μέλη του Fretilin τον θεώρησαν υπεύθυνο για την κρίση που ξέσπασε το 2006 και αντί για εκείνον υποστήριξαν τον πρωθυπουργό Ζοζέ Ράμος Ορτά, ο οποίος κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος. Στον πρώτο γύρο των εκλογών στις 9 Απριλίου, προηγήθηκε ο Γκουτέρες λαμβάνοντας ποσοστό 27,89% των ψήφων. Ο ίδιος αναμετρήθηκε με τον Ράμος Ορτά στον δεύτερο γύρο τον Μάιο, για να ηττηθεί με ποσοστό 31% έναντι 69% για τον Ράμος Ορτά. Ο Γκουτέρες παραδέχτηκε την ήττα του και συνεχάρη τον νέο πρόεδρο.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 ο Γκουτέρες επανεξελέγη βουλευτής ως πρώτος στη λίστα του Fretilin.

Εκλογή στην προεδρία 
Στις προεδρικές εκλογές του 2017 ο Γκουτέρες ήταν για μία ακόμη φορά υποψήφιος με το Fretilin, με την υποστήριξη του πρώην πρωθυπουργού Σανάνα Γκουσμάο και του κόμματός του (CNRT). Τα πρώτα αποτελέσματα έδειχναν ότι ο Γκουτέρες είχε κερδίσει από τον πρώτο γύρο με ποσοστό άνω του 50%. Ο Γκουτέρες ορκίστηκε πρόεδρος στις 20 Μαΐου 2017 και έγινε ο πρώτος πρόεδρος της χώρας που εξελέγη προσκείμενος σε κόμμα.

Μετά την ήττα του στις προεδρικές εκλογές του 2022, πρόεδρος ορκίστηκε ο Ζοζέ Ράμος Όρτα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 East Timor: Birth of a Nation: Lu Olo's Story

Πρόεδροι του Ανατολικού Τιμόρ
Αλέστια Ευρυτανίας

Τα Αλέστια είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Ευρυτανίας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στον Δήμο Καρπενησίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Προυσού ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Η Τοπική Κοινότητα Αλεστίων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,622 χμ² (2011).

Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ευρυτανίας, κοντά στα δυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία, σε καταπράσινο περιβάλλον με πολλά νερά, και είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 840 μέτρων στις νοτιοανατολικές υπώρειες του όρους Τσόκα. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Πτελέα και Τσέρκοβα, απέχοντας από αυτά 5,5 και 6,5 χλμ. αντίστοιχα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Λίμνη Κρεμαστών και ο ποταμός Κρικελιώτης. Απέχει από το Καρπενήσι 49,5 χλμ. και 58 χλμ. από το Αγρίνιο.

Ονομασία
Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις οφείλει την ονομασία του στο χωριό Αλέσταινα Καλαβρύτων, απ' όπου καταγόταν ο Ν. Μπακάλης, κάτοικος του χωριού, που κατέφυγε εκεί κυνηγημένος από τους Τούρκους.

Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αλεστίων Ευρυτανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/08/2018.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αλεστίων Ευρυτανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/08/2018.
 Αλέστια Ευρυτανίας. Ιστολόγιο «Τα χωριά της Ελλάδας». 9 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε: 14/08/2018.
 Από τα Αλέστια Ευρυτανίας, μετανάστες στην Αμερική (1903-1914). Ιστολόγιο «Αμφικτύων». 25/04/2018. Ανακτήθηκε: 14/08/2018.

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Προυσού
Μιρό της Βαρκελώνης

Ο Μιρό της Βαρκελώνης, (Ισπανική γλώσσα ːMiro, απεβ. το 966) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνα, Οζόνα και Κόμης της Ουρζέλ (948 - 966).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σούνυερ κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνα, Οζόνα και της Ριχίλντας, μάλλον κόρης τού κόμη τού Ρουέργκ στην Τουλούζη.

Ο πατέρας του παραιτήθηκε το 947 (τρία έτη πριν αποβιώσει) και ο Μιρό έγινε κυβερνήτης μαζί με τον αδελφό του Μπορέλ Β΄ των κομητειών. Ο Μπορέλ Β΄ ανέλαβε τα στρατιωτικά και εξωτερικά θέματα και ο Μιρό τις εσωτερικές υποθέσεις.

Ο Μιρό έκανε δωρεές στις μονές τού Σαν Κουγάτ δελ Βαγιές και Σαν Χουάν δε λας Αβαδέσας υ Ριπόλλ και κατά τη διακυβέρνησή του πιστεύεται, ότι άρχισε την κατασκευή τού αρδευτικού καναλιού Ρεκ Κομτάλ, που έφερε νερό στη Βαρκελώνη.

Πηγές

David González Ruiz, Breve historia de la Corona de Aragón (Nowtilus, 2012), p. 38.

Οίκος της Βαρκελώνης