Ιωάννης Λαμπρούκος

Ο Ιωάννης Λαμπρούκος υπήρξε μια από τις πλέον σημαντικές προσωπικότητες της νεότερης Ελλάδας, διαδραματίζοντας έναν τεράστιο ρόλο στην οικονομική ζωή της χώρας μας από το 1946 έως το 1979

Γεννημένος στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου του 1913 ήταν το τρίτο κατά σειρά τέκνο στην πολύτεκνη οικογένεια (είχε οκτώ αδέλφια) του Νικόλαου Λαμπρούκου και της Αμαλίας το γένος Τουρλεντέ. Τα εννέα παιδιά ήταν ανίψια του Αρκάδα μακεδονομάχου και Α' οπλαρχηγού Θεοδώρου Τουρλεντέ(έπεσε πολεμώντας στις 13 Ιουλίου 1907μαζί με τον καπετάν Μητρούση στο σημερινό ΜΗΤΡΟΥΣΙ Σερρών οπου υπάρχει και το Μνημείο τους), ενώ ο ίδιος κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο πολέμησε, ως δεκανέας αρχικά και μετά ως έφεδρος ανθυπολοχαγός σε όλο το Μέτωπο από το 1940 ως το 1941, όπως εξάλλου και τα περισσότερα από τα αδέλφια του. Σπούδασε αρχικά στην ΑΣΟΕΕ και μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι σε θέματα οργάνωσης και λειτουργίας κρατικών υπηρεσιών. Ο Ιωάννης Λαμπρούκος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής στις Μέσες Εμπορικές Σχολές (1935-1950) και αργότερα υπηρέτησε στο Υπουργείο Οικονομικών, καθώς και στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όπου και διετέλεσε Διευθυντής. Αργότερα μετακινήθηκε στο νεοσύστατο τότε Υπουργείο Συντονισμού (1947), όπου και του ανετέθη η οργάνωση και στελέχωση του. Υπήρξε ο κύριος μοχλός του Υπουργείου και διετέλεσε γενικός διευθυντής και παράλληλα, γενικός γραμματέας του υπουργείου Συντονισμού για πολλά χρόνια (από Μάρτιο του 1956 ως τον Νοέμβριο του 1963) στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου. Επιπλέον, υπήρξε στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή καθώς και συντάκτης και κειμενογράφος των περισσότερων ομιλιών του και οικονομικών προγραμμάτων του ως το 1963. Γενικά, ο Ιωάννης Λαμπρούκος είχε συνδέσει το όνομά του με όλες τις μεγάλες συμβάσεις και συμφωνίες για την οικονομική ανόρθωση της χώρας. Υπήρξε Διευθυντής Προγράμματος Ανωτάτου Συμβουλίου Ανασυγκροτήσεως (1949-1950). Διετέλεσε μέλος ΔΣ ΟΧΟΑ (1955-1964), μέλος Δ.Σ Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων (1959-1964), Πρόεδρος Επιτροπής Κεφαλαίων Εξωτερικού (1955-1963), Μέλος Δ.Σ Αγροτικής Τραπέζης (1965 ). Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε: 1η Σύνδεση Ελλάδος - ΕΟΚ, Σχέδιο Μάρσαλ, Διυλιστήρια, Ολυμπιακή Ωνάση Αλουμίνιο, Βωξίτες, Pirelli, Φράγμα Μόρνου, ΔΕΗ, ΠΕΣΙΝΕ, Ναυπηγεία Νιάρχου, ΔΕΗ Μεγαλόπολης, ΔΕΗ Αλιβερίου, Εθνική Τράπεζα, Εμπορική Τράπεζα,FULGOR, Διυλιστήριο ΕΣΣΟ (μεταγενέστερα ΕΚΟ) και ήταν από τους ιδρυτές της Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος και της Βιομηχανικής Σχολής. Διετέλεσε Πρόεδρος Δ.Σ του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου (1956-1957), μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ελλάδος, της Mouvement Europeen, μέλος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Εταιρείας Περιφερειακής Αναπτύξεως, κύριος Εισηγητής και συντονιστής για τις Γαλλικές Πιστώσεις καθώς και μέλος αποστολών Οργανισμού Ευρωπαϊκής Συνεργασίας και ΝΑΤΟ για παρουσίαση προγραμμάτων και εξασφάλιση οικονομικής βοήθειας. Παράλληλα είχε διατελέσει πρόεδρος σε πολλούς δημόσιους οργανισμούς και Αναπληρωτής Πρόεδρος στο ΚΕΠΕ (1961-1967) με Πρόεδρο τον Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο είχε μετακαλέσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το Πανεπιστήμιο Berkeley, μετά από πρόταση του Ιωάννη Λαμπρούκου.

Ωστόσο, πέρα από τα όποια προσωπικά του επιτεύγματα, ο Ιωάννης Λαμπρούκος άφησε πίσω του και μια κληρονομιά που ίσως αποδειχτεί ακόμη πιο πολύτιμη για την Ελλάδα στο μέλλον. Αυτό διότι ο Ιωάννης Λαμπρούκος υπήρξε ο συντάκτης της κύριας Έκθεσης για τις γερμανικές αποζημιώσεις, γνωστή ως " ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΛΑΜΠΡΟΥΚΟΥ". Η έκθεση αυτή,την οποία οι κυβερνήσεις, επί σειρά ετών δεν έδιναν στη δημοσιότητα, είναι ίσως το πλέον σημαντικό εργαλείο για την ενδεχόμενη ελληνική διεκδίκηση των σχετικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία. Η Έκθεση εμπεριέχει αναλυτικά τα στοιχεία των οικονομικών σχέσεων Ελλάδας και Αρχών Κατοχής τα οποία αντλήθηκαν από το Λογιστήριο του Κράτους (Υπηρεσία Γ.Δ.Δ.Λ.Δ/νσεως VII, Τμήματος Α', Γραφείου 1ου) όπου υπηρετούσε και είχε την αρμοδιότητα και ευθύνη της τήρησης τους. Ξεκίνησε να τη συντάσσει από το 1944 αμέσως μετά τη λήξη της κατοχής και τελικά την παρέδωσε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή το 1962.

Το 1967 ο Γεώργιος Ράλλης όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του " Πολιτικές Εκμυστηρεύσεις 1950-1989" σελ. 111, αμέσως μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου, ο Στυλιανός Παττακός ζήτησε από τον Γ. Ράλλη, ονόματα κρατικών λειτουργών που να ειναι ικανοί ώστε να γίνουν υπουργοί, προκειμένου να μην καταρρεύσει η Δημόσια Διοίκηση εξαιτίας της άγνοιας των στρατιωτικών σε θέματα Πολιτικά -Διοικητικά. Ο Γεώργιος Ράλλης πρότεινε τότε ως πρώτη επιλογή τον Ιωάννη Λαμπρούκο για τη θέση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας-Συντονισμού, μαζί με μερικούς άλλους έντιμους και άξιους λειτουργούς. Ο Ιωάννης Λαμπρούκος δεν αποδέχεται το αξίωμα αλλά κατόπιν συνεννόησης με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή με τον οποίον είχε επικοινωνία στο Παρίσι, του ζητήθηκε να παραμείνει στη θέση του γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Συντονισμού. Ο λόγος ήταν ότι έπρεπε να υπήρχε κάποιο στέλεχος που να μπορεί, τόσο να κρατήσει το υπουργείο και την οικονομία της Ελλάδος, αφενός, αλλά και να ενημερώνεται υπεύθυνα ο αυτοεξόριστος τότε Κωνσταντίνος Καραμανλής για την πορεία της χώρας αφετέρου. Την αποστολή του αυτή, ο Ιωάννης Λαμπρούκος την περαίωσε μέχρι το 1974 με επιτυχία. Από το 1975 ως το 1979 ήταν μόνιμος σύμβουλος στο Υπουργείο Συντονισμού. Χαρακτηριστικά στο βιβλίο του "ΚΤΙΣΤΕ ΚΤΙΣΤΕ ΚΤΙΣΤΕ'' ο πρώην υπουργός Νικ Μάρτης έγραψε μεταξύ των άλλων για τον Ιωάννη Λαμπρούκο << Όσοι γνώρισαν τον Λαμπρούκο θα εύχονταν να υπάρχουν πάντοτε Λαμπρούκοι στη δημόσια διοίκηση για το καλό του τόπου>>

Το INTERNATIONAL REGISTER OF PROFILES, world edition Cambridge 1977,τον είχε κατατάξει μεταξύ των πλέον 500 ξεχωριστών προσωπικοτήτων παγκοσμίως

Παράσημα: Ταξιάρχης Γεωργίου, Ανώτερος Ταξιάρχης του Φοίνικος, Αργυρός Σταυρός του Γεωργίου μετά Ξιφών, Αξιωματικός Λεγεώνος της Τιμής (Γαλλία), Μέγας Σταυρός του Τάγματος της Αξίας με Αστέρα (Γερμανία), Μετάλλιον Διακεκριμένων Πράξεων, Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος Αξίας από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας ΣΕΝΝΙ (1962). Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Στέμματος(Βέλγιο). ΤΟ 1992 Τιμήθηκε από το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ (ΑΣΟΕΕ) για την προσφορά του στην Οικονομία της Ελλάδας.

Ο Ιωάννης Λαμπρούκος απεβίωσε 11 Ιουνίου 1994, έχοντας αφήσει ελάχιστα περιουσιακά στοιχεία.

Μεγάλο μέρος από αντίγραφο του " ΑΡΧΕΙΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥΚΟΥ" βρίσκεται στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση, ύστερα από ενέργειες του δημοσιογράφου Γιάννη Ντάσκα και την ουσιαστική υποστήριξη του Προέδρου της Ένωσης και γνωστού Γερουσιαστή Κρις Σπύρου. Την επιμέλεια των αρχείων "Ι.ΝΛΑΜΠΡΟΥΚΟΥ" είχε ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ Ευάγγελλος Σόρρογκας και Ο ανιψιός του,Κώστας Λαμπρούκος Την επιμέλεια του βιβλίου είχαν η εκδότης Χριστίνα Σαββανή Το βιβλίο της Έκθεσης Πολεμικών Αποζημιώσεων προλόγισαν. Η δημοσιογράφος της Τηλεόρασης της Βουλής κυρία Αλεξία Κουλούρη. Ο Λέκτορας Διεθνούς Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών, Δρ Γεώργιος Κυριακόπουλος και ο Αείμνηστος Βασίλης Τσιούνης τέως Γενικός Γραμματέας Εμπορίου,τέως Διοικητής ΟΓΑ και Εκτελεστικος Σύμβουλος Ευρωπαϊκού Οικονομικού και Κοινωνικού Φόρουμ.

Η πρώτη δημοσίευση για την ύπαρξη της Έκθεσης έγινε αποκλειστικά από τον αείμνηστο δημοσιογράφο και συγγραφέα, Κώστα Παύλου Παναγιωτόπουλο(Bar-Bar) στις 12 Απριλίου 2012 που επιμελήθηκε λεπτομερώς τα βιογραφικά στοιχεία του Ι.Ν. ΛΑΜΠΡΟΥΚΟΥ

Στις 31 Ιανουαρίου 2018 η Εθνική Βιβλιοθήκη Γερμανίας ( DEUTSCHE NATIONAL BIBLIOTHEK) με επιστολή της υπεύθυνης Nancy Franzke,προς τον εκδοτικό Οίκο ALLOSTE ζήτησε αντίγραφο της Έκθεσης Ιωάννου Ν Λαμπρούκου ώστε να υπάρχει αντίγραφο και στην Εθνική Βιβλιοθήκη Γερμανίας θεωρώντας το βιβλίο απαραίτητο ντοκουμέντο.

Παραπομπές