joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καρλ φον Σαβινύ

Ο Καρλ Φρίντριχ Μαρία Στέφαν Άντολφ φον Σαβινύ (γερμ. Karl Friedrich Maria Stephan Adolf von Savigny, 1855-1928) υπήρξε Γερμανός πολιτικός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1855 στην Καρλσρούη. Γονείς του ήταν ο Καρλ Φρίντριχ φον Σαβινύ, επίσης πολιτικός, και η Φρέντα Σοφί Καρολίνε Μαρί, το γένος Άρνιμ-Μπόιτσενμπουργκ. Σχολείο πήγε στο Βερολίνο, όπου πήρε απολυτήριο του γυμνασίου. Στη συνέχεια φοίτησε νομική στο Βερολίνο και Βόννη, και εθνική οικονομία στην Λέουβεν. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1876 και μπήκε στην υπηρεσία της Πρωσίας. Στρατό πήγε το 1881 εθελοντής και απολύθηκε με βαθμό υπολοχαγού. Εργάστηκε ως διαχειριστής καλλιεργειών στο Χάναου. Ξανά μπήκε στην υπηρεσία της Πρωσίας και το 1895 έγινε περιφερειάρχης (Landrat), αλλά παραιτήθηκε το 1912 για λόγους υγείας. Ήταν μέλος του κόμματος του κέντρου (Zentrumspartei) και διετέλεσε βουλευτής της Γερμανικής αυτοκρατορίας (Ράιχσταγκ, Reichstag) από το 1900 ως το 1918. Διετέλεσε επίσης βουλευτής σε διάφορα άλλα τοπικά κοινοβούλια.

Παντρεύτηκε το 1912 την χήρα του αδελφού του, Μαρία Ελίζαμπετ Σαρλόττε το γένος φον Άμελούνξεν.

Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 1928 στην έπαυλη Τράγκες στο Γκέλνχάουζεν.

Παραπομπές

Πηγές 
A. Plate: Handbuch für das preußische Abgeordnetenhaus. Ausgabe für die 20. Legislaturperiode. Berlin 1904, S. 353.
W. Löhr in: Biographisches Lexikon des KV. Band 7, Essen 2010, S. 124, ISBN 978-3-939413-12-7.
Jochen Lengemann, Historische Kommission für Hessen (Hrsg.): MdL Hessen. 1806-1996 biografischer Index. Marburg 1996, ISBN 3-7708-1071-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία του Σαβινύ στο lwl.org

Γερμανοί πολιτικοί
Καμπέτσε

Το Καμπέτσε (ισπανικά: Campeche, επίσημα Estado Libre y Soberano de Campeche) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Διαιρείται σε 11 δήμους. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το Σαν Φρανσίσκο ντε Καμπέτσε, το οποίο το 1997 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η πολιτεία σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 822.441 κατοίκους (30η πολυπληθέστερη).

Το Καμπέτσε έχει έκταση 57.924 χλμ² (17η μεγαλύτερη). Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Μεξικό, στο δυτικό άκρο της χερσονήσου Γιουκατάν. Η πολιτεία συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Γιουκατάν, στα ανατολικά με την Κιντάνα Ρόο και το Ταμπάσκο στα δυτικά. Συνορεύει στα νότια με τη Γουατεμάλα, ενώ συμπεριλαμβανομένης μιας έκτασης που διεκδικείται από τη Κιντάνα Ρόο συνορεύει και με το Μπελίζ. Στα δυτικά βρέχεται από το Κόλπο του Μεξικού.

Οι Ισπανοί ξεκινώντας την κατάκτηση του Γιουκατάν το 1540 ίδρυσαν το Σαν Φρανσίσκο ντε Καμπέτσε, το οποίο εξελίχθηκε σε σημαντικό. Το Καμπέτσε έχασε την εξέχουσα θέση του μετά την απελευθέρωση του Μεξικού και παρέμεινε μέρος της πολιτείας του Γιουκάταν μέχρι το 1863, όταν οι δύο πολιτείες διαιρέθηκαν εξαιτίας προστριβών ανάμεσα στο Σαν Φρανσίσκο ντε Καμπέτσε και τη Μέριδα. Κοντά στις ακτές του Καμπέτσε ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1970 πετρέλαιο, με αποτέλεσμα να γίνει ξανά σημαντικό οικονομικό κέντρο. Στη πολιτεία βρίσκονται επίσης σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι των Μάγια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πολιτείες του Μεξικού
Ταμπάσκο (πολιτεία)

Το Ταμπάσκο (ισπανικά: Tabasco, επίσημα Estado Libre y Soberano de Tabasco) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Η πολιτεία χωρίζεται σε 17 δήμους. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βιγιαερμόσα. Η πολιτεία σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 2.238.603 κατοίκους (20η πολυπληθέστερη).

Το Ταμπάσκο έχει έκταση 24.738 χλμ² (24η μεγαλύτερη). Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Μεξικό. Συνορεύει στα βόρεια με το Καμπέτσε, στα νότια με την Τσιάπας και στα δυτικά με τη Βερακρούς. Στα ανατολικά συνορεύει με τη Γουατεμάλα και στα βορειοδυτικά βρέχεται από το κόλπο του Μεξικού. Δέχεται μεγάλα ύψη βροχής και γι αυτό το λόγο μεγάλο τμήμα της πολιτείας είναι καλυμμένο με τροπικά δάση. Λόγω του χαμηλού υψομέτρου της και των άφθονων βροχοπτώσεων, το Ταμπάσκο κινδυνεύει από μεγάλης κλίμακας πλημμύρες. Η τελευταία έλαβε χώρα το 2007, όταν το 80% της πολιτείας καλύφθηκε από νερό.

Στην πολιτεία βρίσκεται η Λα Βέντα, ο κύριος αρχαιολογικός τόπος των Ολμέκων, οι οποίοι θεωρούνται οι πρώτοι από τους λαούς της Μεσοαμερικής. Κύρια βιομηχανία του Ταμπάσκο είναι η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η πολιτεία έχει έντονο πρόβλημα φτώχειας. Το Ταμπάσκο θεωρείται η πατρίδα του κακάο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πολιτείες του Μεξικού
Ντουράνγκο

Το Ντουράνγκο (ισπανικά: Durango, επίσημα Estado Libre y Soberano de Durango) είναι μία από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 39 δήμους. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Βικτόρια ντε Ντουράνγκο, ή απλά Ντουράνγκο. Άλλη μεγάλη πόλη είναι η Γκόμες Παλάσιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Ντουράνγκο έχει 1.632.934 κατοίκους (24η πολυπληθέστερη). Εξαιτίας της μεγάλης του έκτασης, το Ντουράνγκο είναι η δεύτερη πιο αραιοκατοικημένη πολιτεία του Μεξικού μετά την Μπάχα Καλιφόρνια ντελ Σουρ.

Το Ντουράνγκο έχει έκταση 123.451 χλμ² (4η μεγαλύτερη). Βρίσκεται βορειοδυτικό Μεξικό. Συνορεύει στα βόρεια με την Τσιουάουα, στα βορειοανατολικά με την Κοαουίλα, στα νοτιοανατολικά με το Σακατέκας, στα νοτιοδυτικά με τη Ναγιαρίτ και στα δυτικά με τη Σιναλόα. Η πολιτεία είναι κυρίως ορεινή, με την δυτική Σιέρρα Μάδρε να καταλαμβάνει το δυτικό και κεντρικό τμήμα της πολιτείας.

Η οικονομία της πολιτείας βασίζεται στην εξόρυξη μετάλλων, καθώς υπάρχουν ορυχεία πλούσια σε χρυσό και άργυρο.  Εξαιτίας του ποικίλου αναγλύφου της, η πολιτεία προσφέρεται για οικοτουρισμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πολιτείες του Μεξικού
Τιρόλο (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Τιρόλο ή Τυρόλο μπορεί να αναφερόμαστε σε:

 Τιρόλο (ιστορική περιοχή), ιστορική περιοχή της Αυστρίας και της Ιταλίας.
 Τιρόλο (ομόσπονδο κρατίδιο), ένα από τα ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας.
 Τιρόλο (πόλη), πόλη της Ιταλίας.
 Νότιο Τιρόλο ή Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, επαρχία και αυτόνομη περιοχή της Ιταλίας.
Ντοροτέε Μιλντς

Η Ντοροτέε Μιλντς (γερμ. Dorothee Mields, γενν. 1971) είναι Γερμανίδα σοπράνο τραγουδίστρια του μπαρόκ και της σύγχρονης μουσικής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1971 στο Γκελζενκίρχεν. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης, και συνέχισε τις σπουδές της στην Στουτγκάρδη. Ηχογράφησε πολλά κομμάτια κλασσικής και μοντέρνας μουσικής, ενώ τραγούδησε σε πολλά φεστιβάλ. Δίδαξε στην Σχολή Μουσικής της Βαϊμάρης.

Ενδεικτική δισκογραφία
 Χένρι Πέρσελ Love Songs Dorothee Mields, Wolfgang Katschner, Lautten Compagney Berlin. Carus Verlag.
 Χένρι Πέρσελ Love's Madness Dorothee Mields, Wolfgang Katschner, Lautten Compagney Berlin. Carus Verlag.
 Sacred Arias German baroque cantatas. Dorothee Mields, Concerto Melante
 Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν. Hoffnung des Widersehens Dorothee Mields, soprano. Michi Gaigg, L'Orfeo Barockorchester. dhm. September 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση της Ντοροτέε Μιλντς από την διοργάνωση συναυλιών Σμιντ
 Παρουσίαση της Ντοροτέε Μιλντς στο Les Boréades, Baroque ensemble on period instruments

Γερμανοί τραγουδιστές όπερας
Υψίφωνοι
Τάαλ

Το Τάαλ (Taal) είναι ενεργό νησί-ηφαίστειο στη μέση της ομώνυμης λίμνης της νήσου Λουζόν, στις Φιλιππίνες. Το Τάαλ βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του Λουζόν, περίπου 50 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Μανίλα. Εξαιτίας της εγγύτητάς του σε κατοικημένες περιοχές και της ηφαιστειακής του δραστηριότητας το Τάαλ έχει χαρακτηριστεί ως ηφαίστειο Δεκαετίας και παρακολουθείται ώστε να προληφθεί κάποια φυσική καταστροφή. 

Το Τάαλ είναι σύνθετο και αποτελείται από μια μεγάλη καλντέρα η οποία έχει γεμίσει εν μέρει με νερό και σχηματίζει τη λίμνη Τάαλ, την τρίτη μεγαλύτερη της χώρας. Κοντά στο κέντρο της λίμνης βρίσκεται ένα νησί γνωστό ως Βολκέινο Άιλαντ (Volcano Island), όπου λαμβάνουν χώρα οι πρόσφατες εκρήξεις του ηφαιστείου. Σε αντίθεση με το Μαγιόν, το Τάαλ δεν έχει μεγάλο ύψος. Το μέγιστο ύψος του είναι 311 μέτρα. Το Τάαλ είναι από τα πιο ενεργά ηφαίστεια των Φιλιππίνων, με 33 εκρήξεις να έχουν καταγραφεί από το 1572 μέχρι το 1977.

Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1965, σημειώθηκε έκρηξη του ηφαιστείου ύστερα από δεκαετίες ημεμίας. Η λάβα και η ηφαιστειακή τέφρα κάλυψαν μέσα σε λίγες ώρες τις εύφορες πλαγιές του όρους, πνίγοντας τα σπίτια των 2.000 κατοίκων του. Οι περισσότεροι πρόλαβαν να απομακρυνθούν εγκαίρως, αλλά δεκάδες χάθηκαν στα νερά της λίμνης Ταάλ, όταν οι θύελλες και οι τρικυμίες που προκάλεσε η γεωλογική αναταραχή καταπόντισαν τα πλεούμενα, με τα οποία επιχείρησαν να περάσουν στην απέναντι στεριά.

Στις 12 Ιανουαρίου 2020 άρχισε νέα έκρηξη του ηφαιστείου, με τη δημιουργία εκρηκτικών στηλών τέφρας. Την επόμενη ημέρα παρατηρήθηκε εκροή λάβας. Η έκρηξη οδήγησε σε εκκένωση του νησιού, καθώς και των πέριξ ακτών της λίμνης λόγω φόβου για τσουνάμι, με τις αρχές να απομακρύνουν 44.000 ανθρώπους. Λόγω της έκρηξης ακυρώθηκαν εκατοντάδες πτήσεις που κατευθύνονταν στη Μανίλα και έκλεισαν τα σχολεία, οι κυβερνητικές υπηρεσίες και το χρηματιστήριο της Μανίλα.

Παραπομπές 

Ηφαίστεια των Φιλιππίνων
Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο

Η Ατλέτικο Μινέιρο (πορτογαλικά: Atlético Mineiro) είναι μια βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από το Μπέλο Οριζόντε. Ιδρύθηκε το 1908 και αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Καμπεονάτο Μινέιρο και Μπραζιλειράο. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο. Η μασκότ και σύμβολο της ομάδας είναι ο πετεινός (Galo). 

Έχει κατακτήσει 70 επίσημα τρόπαια.

Το 2013, με ηγέτη τον Ροναλντίνιο, κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες.

Ίδρυση 

Ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου 1908 από 22 αγόρια από το Μπέλο Οριζόντε. Οι ποδοσφαιριστές-ιδρυτές της ομάδας ήταν οι Aleixanor Alves Pereira, Antônio Antunes Filho, Augusto Soares, Benjamin Moss Filho, Carlos Marciel, Eurico Catão, Horácio Machado, Hugo Francarolli, Humberto Moreira, João Barbosa Sobrinho, José Soares Alves, Júlio Menezes Melo, Leônidas Fulgêncio, Margival Mendes Leal, Mário Hermanson Lott, Mário Neves, Mário Toledo, Raul Fracarolli και Sinval Moreira. Τρία άλλα άτομα δεν ήταν στην ιδρυτική συνάντηση, αλλά λογίζονται επίσης σαν ιδρυτές της ομάδας: οι Francisco Monteiro, Jorge Dias Pena και Mauro Brochado. Αποφάσισαν το όνομα του συλλόγου να είναι Athletico Mineiro Foot Ball Club και η στολή της ομάδας άσπρη φανέλα μια πράσινη οριζόντια λωρίδα στο στήθος. Σύντομα, αποφάσισαν να αλλάξουν τη στολή σε μαυρόασπρες φανέλες, οι οποίες χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

Τίτλοι

Διεθνείς (4) 
 Λιμπερταδόρες (1): 2013
 Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ (2): 1992, 1997
 Ρεκόπα Σουδαμερικάνα (1): 2014

Εγχώριοι (4) 
 Α' Βραζιλίας (2): 1971, 2021
 Κύπελλο Βραζιλίας (2): 2014, 2021

Τοπικοί (46) 
 Καμπεονάτο Μινέιρο (46): 1915, 1926, 1927, 1931, 1932, 1936, 1938, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 1960,1962, 1963, 1970, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1995, 1999, 2000, 2007, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017, 2020, 2021

Γκαλερί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα
 Ατλέτικο Μινέιρο (FIFA)  

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908
Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 2011

Ο Τελικός Κυπέλλου Ισπανίας 2011 διεξήχθη την 20 Απριλίου 2011, στο Στάδιο Μεστάγια.

Πόρεια προς τον τελικό

Μπαρτσελόνα

Ρεάλ Μαδρίτης

Παιχνίδι

1ο ημίχρονο

1' Σέντρα

7' Σουτ  Τσάβι Ερνάντεθ

11' Σουτ  Κριστιάνο Ρονάλντο

12' Κεφαλιά   Μαρτσέλο Βιέιρα

21' Σουτ  Μεζούτ Εζίλ

21' Σούτ  Κριστιάνο Ρονάλντο

26'   Πέπε

34'   Πέδρο Ροντρίγκεθ

36' Σουτ  Κριστιάνο Ρονάλντο

44' Κεφαλιά  Πέπε

ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

2ο ημίχρονο

52' Σουτ  Κριστιάνο Ρονάλντο

60'   Τσάμπι Αλόνσο

65'   Λιονέλ Μέσι

73'   Εμμανουέλ Αντεμπαγιόρ

85'   Άνχελ ντι Μαρία

ΤΕΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

1ο παράτασης

103'   Κριστιάνο Ρονάλντο

2ο παράτασης

117'   Αντριάνο Κορρέια 

118'    Άνχελ ντι Μαρία

119' Σουτ  Κριστιάνο Ρονάλντο

122' Κεφαλιά  Λιονέλ Μέσι 

122'  ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Τελικοί κυπέλλου Ισπανίας
Ποδόσφαιρο το 2011
Δημόσια οικονομία

Η Δημόσια Οικονομία είναι μία από τις τρεις βασικές Οικονομικές Επιστήμες.

Γενικά 
Κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης αυτής είναι ο τρόπος με τον οποίο το κράτος καθώς και λοιποί δημόσιοι οργανισμοί ή οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης (Δήμοι, κοινότητες, κ.λπ.) αντλούν τους οικονομικούς πόρους με τους οποίους μπορούν να εκπληρώσουν τον προορισμό τους, καθώς επίσης και τον τρόπο της σύνταξης του προϋπολογισμού και του απολογισμού τους. Συνεπώς αφορά το σύνολο των "οικονομικών ενεργειών" που αποβλέπουν πρώτιστα στην εξυπηρέτηση των αναγκών του Δημοσίου, δηλαδή της πολιτείας, θεωρούμενος ως οικονομικός οργανισμός. Λέγοντας οικονομικές ενέργειες μιας Πολιτείας θεωρούνται τα διάφορα φορολογικά συστήματα, η οικονομική οργάνωση, οι παρεμβατισμοί, διάφορες απαλλαγές κ.λπ.

Διάκριση 
Η Δημόσια οικονομία, όπως επίσης και η Πολιτική οικονομία, διακρίνεται σε τρεις επιμέρους κλάδους, οι οποίοι είναι:
 η δημόσια θεωρητική οικονομία
 η δημόσια εφαρμοσμένη οικονομία και
 η ιστορία της δημόσιας οικονομίας, καλούμενη και δημοσιονομική ιστορία.

Σημειώσεις 
 Η Δημόσια οικονομία διέπεται από το εσωτερικό δίκαιο της κάθε χώρας όπου και χαρακτηρίζεται Δημοσιονομικό δίκαιο.

Πηγές 
 Ι. Μ. Παπαθανασίου, Μνημόνιο Πολιτικής Οικονομίας, Αθήναι 1973, σελ. 8.
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τομ. 20ος, σελ. 215.

 
Οικονομικά
Ποινικό Τάγμα 999

Το Ποινικό Τάγμα 999 ή Πειθαρχικό Τάγμα 999 () είναι αντιπολεμική ταινία του γερμανικού μεταπολεμικού κινηματογράφου (1960). Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Χάιντς Κονζάλικ, με θέμα την 999 Πειθαρχική Μεραρχία (Bewährungstruppe 999, Strafdivision 999 -συχνά αναφέρεται ως τάγμα, Strafbataillon 999) της Βέρμαχτ.

Πλοκή 
Η ταινία αναπτύσσει την μοίρα τεσσάρων στρατιωτών που καταδικάστηκαν να υπηρετήσουν στο Ποινικό Τάγμα 999. Ο Σβάινεκε είναι ξεροκέφαλος ο Ούλριχ είναι κουμουνιστής, ο συνταγματάρχης φον Μπάρτλιτς επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει τους στρατιώτες του σε επίθεση θανάτου, ένας άλλος επειδή δεν επέστρεψε εγκαίρως από την άδειά του, ο γιατρός Ντίοτσμαν επειδή έκανε πειράματα στον εαυτό του για να βρει αντίδοτο εναντίον των χημικών αερίων. Η ζωή τους στον στρατώνα είναι σκέτο μαρτύριο. Στο πεδίο της μάχης θα σκοτωθούν όλοι. Μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο δειλός αρχιλοχίας Κρουλ, ο οποίος και θα παρασημοφορηθεί για ανδρεία.

Ιστορικό υπόβαθρο
Η «Πειθαρχική Μεραρχία 999» ήταν απάνθρωπος στρατιωτικός θεσμός. Στη μονάδα αυτή καλούνταν να υπηρετήσουν όσοι Γερμανοί στρατιώτες είχαν περιπέσει σε απαξίωση, για ηθικούς, ποινικούς ή άλλους λόγους. Δεν τους επιτρεπόταν να υπηρετήσουν στον κανονικό στρατό, αλλά τους επιβαλλόταν αναγκαστική θητεία υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, και έπαιρναν μέρος στις πιο αδιέξοδες επιχειρήσεις, με μόνη ελπίδα να επιζήσουν και να αποκατασταθεί η τιμή τους με ηρωισμό. Οι περισσότεροι έπεσαν στο πεδίο της μάχης μη έχοντας την παραμικρή διαφορετική επιλογή.

Πηγές
 παρουσίαση της ταινίας

Ταινίες του 1960
Γερμανικές ταινίες
Γερμανικές πολεμικές ταινίες
Γερμανόφωνες ταινίες
Δίων ο Χρυσόστομος

Ο Δίων ο Χρυσόστομος (40 - 120) ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, συγγραφέας και φιλόσοφος του 1ου αιώνα. Διακρινόταν για την ευγλωττία του στην οποία όφειλε και την προσωνυμία «Χρυσόστομος».

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το έτος 40 μ.Χ. στην Προύσα της Βιθυνίας. Ήταν κυνικός και στωικός φιλόσοφος, και συγκαταλέγεται στην δεύτερη σοφιστική σχολή. Έζησε στην Ρώμη επί αυτοκράτορος Τίτου, τον οποίο καυτηρίασε για τον ερωτικό του δεσμό με τον μαυρομάλη πυγμάχο Μελανκόμα. Καυτηρίασε επίσης τον διάδοχο του Τίτου, Δομιτιανό, ο οποίος εξόρισε τον Δίωνα από την Ρώμη, την Ιταλία και Βιθυνία, με το αιτιολογικό ότι ο Δίωνας συμβούλεψε κάποιον συγγενή του Αυτοκράτορα πως να συνωμοτήσει. Στην διάρκεια της εξορίας του λένε ότι περιηγήθηκε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ρακένδυτος και βιοπαλεύοντας με διάφορα χειρωνακτικά επαγγέλματα. Μετά την δολοφονία του Διομιτιανού το έτος 96 έπεισε ένα στρατόπεδο των Ρωμαίων να αποδεχτεί την επιλογή του ρωμαϊκού λαού. Επι αυτοκράτορος Νέρβα πήρε χάρη, ενώ μετά τον θάνατο του Νέρβα συνδέθηκε φιλικά με τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Επέστρεψε στην γενέτειρά του, όπου τιμήθηκε. Αναφέρεται ότι το έτος 111 εμπλέχτηκε σε μια διαμάχη για την ανακαίνιση της πόλης, και πιστεύεται ότι πέθανε λίγο αργότερα, μεταξύ 115 και 120.

Συγγράμματα 
Ο Δίων ήταν σύγχρονος του Πλουτάρχου, Τάκιτου και Πλίνιου. Με το όνομα του Δίωνα έχουν παραδοθεί 80 λόγοι, με περιεχόμενο ηθικοπολιτικό, στον τύπο της κυνικής «διατριβής», δηλαδή της εκλαϊκευτικής και σύντομης πραγματείας, με πλήθος αναφορές στην πολιτιστική παράδοση. Σε νεανική ηλικία ο Δίων είχε γράψει και ρητορικούς λόγους εναντίον της φιλοσοφίας, που δεν έχουν σωθεί, ίσως επειδή ο ίδιος τους αποκήρυξε ύστερα από τη μεταστροφή του. Ρητόρευσε επί πολλών και ποικίλων θεμάτων. Ισως πολλοί από αυτούς να ήταν προορισμένοι για να τους εκφωνήσει ο Τραϊανός. Στους λόγους του αναπτύσσει ιδέες περί διοίκησης, αρετής, ελευθερίας, δουλείας, πλούτου, απληστίας, αμαρτίας, περί πολέμου, εχθρότητας, ειρήνης και για την ζωή του Διογένη. Επίσης καυτηριάζει την πορνεία.

Παραπομπές

Πηγές 
 E. Amato, Xenophontis imitator fidelissimus. Studi su tradizione e fortuna erudite di Dione Crisostomo tra XVI e XIX secolo, Alessandria: Edizioni dell'Orso, 2011.
 Dio von Prusa. Der Philosoph und sein Bild [Discourses 54-55, 70-72], ed. by H.-G. Nesselrath, introduction, critical edition, commentary, translation, and essays by E. Amato et al., Tübingen: 2009.
 Friedrich Heege: Die 43 und 48. Rede des Dio von Prusa. Fock, Leipzig 1905.

Βιβλιογραφία
 H.V. Arnim, Leben und Werke des Dion von Prusa (Βερολίνο 1898)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Dio Chrysostom Eintrag aus der Columbia Encyclopedia, 6. Ausgabe, 2001
 Rom unter den besseren Kaisern 96–180
 Μετάφραση μέρους κειμένου του Δίωνα του Χρυσοστόμου στο «Πίσω στο μαγγανοπήγαδο», Το blog του Βρετανού Πρέσβη, Τζων Κίττμερ, 14 Σεπ. 2015

Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σταμάτης (όνομα)

Το Σταμάτης (στην καθαρεύουσα: Σταμάτιος), είναι Ελληνικό αντρικό όνομα.

Ονομαστική εορτή
Στις 8 Νοεμβρίου, Σύναξις των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων
ή στις 16 Αυγούστου του Αγίου Σταματίου του Νεομάρτυρος εκ Πηλίου
ή στις 3 Φεβρουαρίου του Αγίου Σταματίου του Νεομάρτυρος εκ Σπετσών.

Προέλευση του ονόματος
"Ο Θεός κατ’ αρχάς όταν εποίησε τους Αγγέλους τους άφησε με δική τους εξουσία. Ένας εξ αυτών ο λεγόμενος Εωσφόρος, πρώτος στους Αγγέλους, διορισμένος από τον Θεό σε αγγελικό τάγμα, υπερηφανεύθη και εσυλλογίσθη να βάλει τον θρόνο του υπεράνω του Θεού. Μόλις το διενοήθη, έπεσε κάτω στην άβυσσο της γης και από Άγγελος που ήταν έγινε Διάβολος, και μαζί του έσυρε όλο το τάγμα του, άλλοι μεν έφθασαν εώς τον Άδη, άλλοι έμειναν στην γη, άλλοι στο νερό, άλλοι στον αέρα, αυτοί που λέγονται εναέρια τελώνια των ψυχών. Τότε εσχίσθη ο Ουρανός και έπιπτον οι Δαίμονες, σηνήχθησαν τα Τάγματα όλα του Ουρανού και ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ εστάθη τότε εν μέσω αυτών και είπε: «Στώμεν μετά φόβου Θεού» και παρευθύς όπως ευρέθη έκαστος έτσι και έμεινε, στάθηκε, σταμάτησε εκεί που βρισκόταν."

Αυτή την ημέρα γιορτάζουν οι Χριστιανοί, διότι έγινε η συνάθροιση των Αγγέλων και μαζί εορτάζουν οι φέροντες ονόματα αγγελικά: Μιχαήλ, Γαβριήλ, Σεραφείμ, Άγγελος, Σταμάτης, Σταματία-Σταματίνα (από το «Στώμεν μετά φόβου..»).

Άλλη ερμηνεία είναι ότι αποτελεί ευχετικό όνομα για να σταματήσει η θνησιγονία (ή η θηλυγονία για το Σταμάτα/Σταματία αντίστοιχα).

Παραπομπές

Πηγές
Άγιος Σταμάτιος εκ Πηλίου
http://www.xaravgi-samos.gr/issueitem.php?issue=115&issueitem=3867

Γνωστά πρόσωπα
Σταμάτης Γονίδης
Σταμάτης Κραουνάκης
Σταμάτης Κλεάνθης
Σταμάτης Γαρδέλης
Σταμάτης Σπανουδάκης
Σταμάτης Βούλγαρης
Σταμάτης Κόκοτας
Σταμάτης Βουρδαμής
Σταμάτης Μπουντούρης
Σταμάτης Κρεστενίτης
Σταμάτης Συρίγος
Σταμάτης Μποτιώτης
Σταμάτης Μήτσας
Σταμάτης Μωραΐτης
Σταμάτης Νικολόπουλος
Σταμάτης Κριμιζής
Σταμάτης Μερκούρης
Σταμάτης Φασουλής
Σταμάτης Μπισμπίκης
Σταμάτης Αγγελής
 Σταματης Κανατάκης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Πουσκάρ

Η Πουσκάρ (Χίντι:पुष्कर) είναι πόλη 14.789  κατοίκων στην περιοχή του Ατζμέρ στο κρατίδιο του Ρατζαστάν στην Ινδία. Η πόλη έχει μια λίμνη η οποία θεωρείται ιερή για τους ινδουιστές. Η πόλη αποτελεί ένα αρχαίο θρησκευτικό κέντρο και ο κάθε Ινδουϊστής θα πρέπει να την επισκεφτεί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του. Η πόλη είχε γίνει πόλος έλξης χίπηδων τη δεκαετία του 1970 . Σήμερα πολλοί δυτικοί τουρίστες επιλέγουν την πόλη για να μείνουν καιρό, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες. Η πόλη είναι πολύ συντηρητική  και αυστηρή στα ινδουιστικά έθιμα και απαγορεύεται αυστηρώς η κατανάλωση αλκοόλ και η κρεοφαγία ή η κατανάλωση αυγών σε δημόσια θέα .

Ιστορία-ναοί 

Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση του Ινδουισμού, η λίμνη που υπάρχει στο κέντρο της πόλης είναι ιερή και κατά την παράδοση δημιουργήθηκε όταν ο θεός Βράχμα σκότωσε ένα δαίμονα, με τον ανθό ενός λωτού, του οποίου τα φύλλα στη συνέχεια έπεσαν στη γη και δημιουργήθηκαν λίμνες, αλλά το λουλούδι έπεσε στο σημείο όπου βρίσκεται η λίμνη της Πουσκάρ .

Γύρω από τη λίμνη υπάρχουν 52 γκατς (σκαλοπάτια πρόσβασης πιστών στη λίμνη για «ιερό λουτρό») αλλά και πολλοί (400-500) ινδουιστικοί ναοί . Οι περισσότεροι ναοί δεν είναι παλιοί. Αυτό οφείλεται στις μαζικές καταστροφές ναών που έγιναν τέλη του 17ο αιώνα από τον Μουγκάλ κατακτητή Αουρανγκζέμπ. Στην πόλη υπάρχει ο μοναδικός ναός  ο οποίος είναι αφιερωμένος στον θεό-δημιουργό Βράχμα.

Η πόλη περιτριγυρίζεται από λόφους, σε δύο από αυτούς υπάρχουν στην κορυφή δύο ναοί αφιερωμένοι σε δύο γυναίκες του Θεού Βράχμα: α) Νοτιοδυτικά της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος στην πρώτη γυναίκα του Βράχμα, την Σαρασβάτι, β) Βορείως της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος σε μια άλλη γυναίκα του Βράχμα την Γκαϊάτρι . Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση ο Θεός Βράχμα ήθελε να κάνει μια ιερή τελετή θυσίας "γιάζνα" στην Πουσκάρ και περίμενε τη γυναίκα του Σαρασβάτι η οποία καθυστέρησε να έρθει. Ο Βράχμα ήταν ανυπόμονος και ζήτησε από το θεό Ίντρα να βρεθεί μια άλλη γυναίκα ώστε για να κάτσει στη θέση της Σαρασβάτι κατά τη διάρκεια της τελετής. Βρέθηκε η Γκαϊάτρι την οποία στη συνέχεια παντρεύτηκε. Αυτό εξόργισε την Σαρασβάτι η οποία καταράστηκε τον Βράχμα ώστε να τιμάται μόνο στην Πουσκάρ.

Φεστιβάλ με καμήλες 

Κάθε χρόνο στα τέλη Οκτωβρίου ή αρχές Νοεμβρίου (η ημερομηνία του φεστιβάλ είναι ο Ινδικός μήνας Καρτίκ και το φεστιβάλ λέγεται Καρτίκ Πουρνίμα) στην Πουσκάρ γίνεται το μεγάλο ετήσιο φεστιβάλ με καμήλες μέλα, το οποίο θεωρείται το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ασία. Στην πόλη συγκεντρώνονται 200.000 έμποροι από την επαρχία αλλά και πολλοί πιστοί οπότε ολόκληρη η πόλη και τα προάστια μεταμορφώνονται σε υπαίθριο πανηγύρι καμηλών και αλόγων . Κατά το φεστιβάλ αυτό γίνονται στην ύπαιθρο πολιτιστικές εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς από το Ρατζαστάν.  Το φεστιβάλ αυτό λαμβάνει χώρα κατά την πανσέληνο και τότε η θρησκευτική παράδοση θέλει το λουτρό μέσα στη λίμνη της Πουσκάρ να καθαγιάζει το σώμα από τις αμαρτίες και να εξασφαλίζει ότι μετά το θάνατο η ψυχή του πιστού θα πάει στον παράδεισο .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις της Ινδίας
Ιερές πόλεις της Ινδίας
Ρατζαστάν
Τσετσίλια Μπάρτολι

Η Τσετσίλια Μπάρτολι (, γενν. 4 Ιουνίου 1966, Ρώμη) είναι Ιταλίδα κολορατούρα μεσόφωνος ερμηνεύτρια όπερας και σολίστα. Είναι περισσότερο γνωστή για τις ερμηνείες έργων των Μπελίνι, Χέντελ, Μότσαρτ, Ροσσίνι και Βιβάλντι, καθώς και για ερμηνείες λιγότερο γνωστών έργων της μπαρόκ και κλασικής περιόδου. Παράλληλα, έχει την ευχέρεια να ερμηνεύει ρόλους για υψίφωνους και μεσόφωνους.

Θεωρείται κολορατούρα μέτζο-σοπράνο με μια ασυνήθιστη χροιά και είναι μία από τις δημοφιλέστερες και εμπορικότερες σύγχρονες τραγουδίστριες της όπερας.

Νεαρή ηλικία 
Η Μπάρτολι γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1966 στη Ρώμη. Οι γονείς της, Σιλβάνα Μπατσόνι και Πιέτρο Άντζελο Μπάρτολι, ήταν και οι δύο επαγγελματίες τραγουδιστές και τις παρείχαν τα πρώτα της μαθήματα μουσικής. Η πρώτη της δημόσια εμφάνιση ήταν ως νεαρός βοσκός στην Τόσκα του Πουτσίνι. Αργότερα, συνέχισε τις σπουδές της στο Κονσερβατόριο της Αγίας Καικιλίας. Ταυτόχρονα, σπούδασε πιάνο και τρομπέτα, αλλά με τρόπο συμπληρωματικό ως προς το τραγούδι. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών, έκανε το ντεμπούτο της όταν εμφανίστηκε στην ιταλική τηλεοπτική εκπομπή «Fantastico». Καταφέρνοντας να κερδίσει τον διαγωνισμό της ιταλικής κρατικής τηλεόρασης της ζητήθηκε να τραγουδήσει στην Όπερα του Παρισιού, σε μία συναυλία απότισης φόρου τιμής στη Μαρία Κάλλας.

Βραβεία και διακρίσεις 

 1995: Ιππότης του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
 1999: Διοικητής του Τάγματος Πολιτικής Αξίας του Μονακό
 2003: Βραβείο BRIT εξαιρετικής συνεισφοράς στη μουσική
 2010: Βραβείο Χέντελ
 2010: Μουσικό βραβείο Λέονι Σόνινγκ
 2010: Επίτιμη διδάκτορας μουσικής του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Δουβλίνου
 2011: Βραβείο Γκράμι Καλύτερης φωνητικής σόλο ερμηνείας κλασικής μουσικής για τον δίσκο «Sacrificium»
 2012: Gramophone Hall of Fame
 2012: Μουσικό βραβείο «Χέρμπερτ φον Κάραγιαν»
 2016: Πολικό Μουσικό Βραβείο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σελίδα στο IMDb
 Κανάλι στο YouTube
 Σελίδα στο Facebook
 Σελίδα στο Twitter
 Σελίδα στο Instagram

Ιταλοί τραγουδιστές όπερας
Μεσόφωνοι
Freddy Krueger

Ο Frederick Charles "Freddy" Krueger (προφορά: Φρέντερικ Τσαρλς "Φρέντυ" Κρούγκερ) είναι φανταστικός χαρακτήρας, ο κύριος πρωταγωνιστής της ταινίας Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες (1984) και της ομώνυμης σειράς ταινιών που ακολούθησαν. Εμφανίζεται ως ένας παραμορφωμένος κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος χρησιμοποιεί ένα γάντι οπλισμένο με ξυράφια για να σκοτώσει τα θύματά του στα όνειρά τους, προκαλώντας έτσι το θάνατό τους και στον πραγματικό κόσμο. Τον Freddy, και στις επτά ταινίες της σειράς, ενσαρκώνει ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ίνγκλαντ.

Ο Freddy έχει εκδικητικό πνεύμα και επιτίθεται στα θύματά του μέσα από τα όνειρά τους. Αναγνωρίζεται από το καμένο, παραμορφωμένο πρόσωπό του, το σκούρο κοκκινοπράσινο ριγέ πουλόβερ του, το καφέ καπέλο, και το χαρακτηριστικό καφέ δερμάτινο γάντι του, με τις μεταλλικές λεπίδες στο δεξί του χέρι. Ενώ στη φυσική του μορφή είναι νεκρός, το πνεύμα του ζει στα μυαλά των εφήβων που μένουν στην παλιά του γειτονιά, στην Elm Street (Οδός των Λευκών), και τους οποίους εξολοθρεύει έναν-έναν, μπαίνοντας στα όνειρά τους. Αν και στο τέλος της πρώτης ταινίας φαίνεται ότι τον σκοτώνει η Νάνσυ Τόμπσον, στην τελευταία σκηνή  φαίνεται τελικά να έχει επιζήσει. Έτσι συνεχίζει να δολοφονεί έφηβους στις υπόλοιπες έξι συνέχειες της ταινίας. Στο ριμέικ της πρώτης ταινίας που έγινε το 2010, ο Freddy περιγράφεται ως παιδεραστής που είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τους έφηβους πρωταγωνιστές της ταινίας, όταν ήταν παιδιά. Όταν οι γονείς τους το έμαθαν, του έβαλαν φωτιά και τον σκότωσαν. 

Στο Φρέντυ εναντίον Τζέισον (2003), ο Freddy πολέμησε τον εξίσου τρομερό Jason Voorhees από τη σειρά ταινιών Παρασκευή και 13. Το τέλος της ταινίας παραμένει ασαφές ως προς το εάν ή όχι είναι πραγματικά νεκρός: Παρά το γεγονός ότι αποκεφαλίστηκε, κλείνει το μάτι στους θεατές, ενώ κρατά το κεφάλι του ο Jason.

Τραγούδι 
Τα παιδιά στο σύμπαν των ταινιών της σειράς τραγουδούν ένα στιχάκι σχετικά με τον Freddy, που πρόκειται για παραλλαγή του παιδικού τραγουδιού One, Two, Buckle My Shoe. Είναι το εξής:

One-two, Freddy's coming for you (Ένα-δύο, Ο Φρέντυ έρχεται για εσένα)

Three-four, better lock your door (Τρία-τέσσερα, Καλύτερα κλείδωσε την πόρτα σου)

Five-six, grab a crucifix (πέντε-έξι, Πιάσε ένα σταυρό)

Seven-eight, gonna stay up late (Επτά-οκτώ, Να μείνεις ξύπνιος ως αργά)

Nine-ten, never sleep again (Εννέα-δέκα, Μην κοιμηθείς ξανά)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Freddy Krueger στη Wikia

Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Φαντάσματα στην ποπ κουλτούρα
Πτολεμαΐδα (Κυρηναϊκή)

Η Πτολεμαΐδα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Κυρήνης. Ίσως να ονομάστηκε προς τιμή του Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτη. Οι Ρωμαίοι την ονόμαζαν Τολμέτα, και οι σημερινοί Λιβίοι την λένε Τολμέιτα.

Ιστορική αναδρομή 
Η πόλη ιδρύθηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 7ο αιώνα π.Χ. και ήταν αποικία των κατοίκων της Βάρκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ptolemais - home page 
 Excavations - preliminary reports
 Ptolemais survey, Libya 
 Ptolemais City

Αρχαίες πόλεις της Λιβύης
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στη Λιβύη
Ρικάρδο Μοντανέρ

Ο Ρικάρδο Μοντανέρ (Héctor Eduardo Reglero Montaner, 8 Σεπτεμβρίου 1957) είναι τραγουδιστής, με καταγωγή από την Αργεντινή και τη Βενεζουέλα.

Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1957 στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή. Έχει πουλήσει πάνω από 22 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.

Δισκογραφία
 Cada Día (1983)
 Ricardo Montaner (1987)
 Ricardo Montaner, Vol.2 (1988)
 Un Toque de Misterio (1990)
 En el Último Lugar de Mundo (1991)
 Los Hijos del Sol (1992)
 Una Mañana y un Camino (1994)
 Viene del Alma (1995)
 Es Así (1997)
 Con la London Metropolitan Orchestra (1999)
 Sueño Repetido (2001)
 Suma (2002)
 Prohibido Olvidar (2003)
 Con la London Metropolitan Orchesta (2004)
 Todo y Nada (2005)
 Las Mejores Canciones del Mundo (2007) - Τα καλύτερα τραγούδια του κόσμου
 Las Mejores Canciones, Vol. 2 (2007)
 Las Cosas Son Como Son (2009)
 Soy Feliz (2010)
 Viajero Frecuente (2012)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Ρικάρδο Μοντανέρ στο IMDb
 Lyrics to all of Ricardo Montaner's songs
 Official website
 Ricardo Montaner, Nuevos Álbums - Billboard En Español 

Βενεζουελάνοι τραγουδιστές
Αργεντινοί τραγουδιστές
Ριμπάουντ (καλαθοσφαίριση)

Ριμπάουντ στην καλαθοσφαίριση είναι η επιτυχημένη ανάκτηση κατοχής της μπάλας μετά από ένα χαμένο σουτ ή μια χαμένη ελεύθερη βολή ή ένα έρμπολ. Το ριμπάουντ είναι μια ρουτίνα στο παιχνίδι, καθώς η κατοχή μπάλας αλλάζει πολλές φορές μετά από κάθε σουτ.

Τα ριμπάουντ χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τα «επιθετικά ριμπάουντ», στο οποίο η μπάλα ανακτάται από την επιτιθέμενη ομάδα και επομένως δεν αλλάζει κατοχή, και τα «αμυντικά ριμπάουντ», στην οποία η αμυνόμενη ομάδα κερδίζει το ριμπάουντ. Η πλειοψηφία των ριμπάουντ είναι αμυντικά, επειδή η ομάδα στην άμυνα τείνει να είναι σε καλύτερη θέση (πιο κοντά στο καλάθι) για να ανακτήσει τα χαμένα σουτ. Ένα μπλοκ (κοινώς τάπα) δεν θεωρείται ριμπάουντ. Τα ριμπάουντ της ομάδας πιστώνονται σε μια ομάδα που κερδίζει την κατοχή μετά από χαμένη βολή ή σουτ και η μπάλα δεν έχει επανακτηθεί από κανένα παίκτη (π.χ. μπάλα εκτός ορίων του γηπέδου).

Αναφορές 

Ορολογία καλαθοσφαίρισης
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1972-1973

Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της αγωνιστικής περιόδου 1972-1973 ήταν το 2ο που διοργανώθηκε.Το τρόπαιο κατέκτησε η αγγλική Λίβερπουλ που επικράτησε της γερμανικής Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ  μετά από διπλή αναμέτρηση με συνολικό σκορ 3-2.
Ο πρώτος γύρος ξεκίνησε στις 13 Σεπτεμβρίου 1972 και η  διοργάνωση ολοκληρώθηκε 23 Μαΐου 1973. 64 ομάδες πήραν μέρος στην κλήρωση του 1ου γύρου.

1ος γύρος

|}

2ος γύρος

|}

3ος γύρος

|}

Προημιτελική φάση

|}

Ημιτελική φάση

|}

Ο Τελικός

|}

1ος αγώνας

2ος αγώνας

Ποδόσφαιρο το 1972
Ποδόσφαιρο το 1973
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Εθνικές Οδοί Κέρκυρας



Εθνική Οδός 24 (Ελλάδα) 

Η Εθνική Οδός 24 (ΕΟ24) είναι εθνική οδός στο νησί της Κέρκυρας. Συνδέει την Κέρκυρα με την Παλαιοκαστρίτσα διασχίζοντας το βόρειο τμήμα του νησίου. Έχει μήκος 22,7 χιλιομέτρων. Η Εθνική Οδός 24 είναι με μονή λωρίδα ανά κατεύθυνση εκτός από το τμήμα «Οδός Εθνικής Αντίστασης - Διασταύρωση Δασιάς» στο οποίο έχει διπλή λωρίδα με διαχωριστική νησίδα.

Κατά μήκος της εθνικής οδού μπορεί κάποιος να επισκευθεί:
 Το μοναστήρι της Παλαιοκαστρίτσας.
 Την παραλία της Παλαιοκαστρίτσας, η οποία είναι φημισμένη για τα κρύα νερά της.
 Το βυζαντινό φρούριο Αγγελόκαστρου

Εθνική Οδός 25 (Ελλάδα) 

Η Εθνική Οδός 25 (ΕΟ25) είναι επίσης εθνική οδός στο νησί της Κέρκυρας. Αυτή συνδέει την Κέρκυρα με το Αχίλλειο, διασχίζοντας αυτη τη φόρα το νότιο τμήμα του νησιού. Κατά μήκος της εθνικής οδού μπορεί κάποιος να επισκευθεί:
 Το Αχίλλειο

Τέλος η εθνική οδός ενώνει την πόλη της Κέρκυρας με το αεροδρόμιο του νησίου.

Κατάλογος Κόμβων 

24
Αργαίος (Τουρκία)

Ο Αργαίος (τούρκικα: Erciyes Dağı, Ερτζίγιες Νταγί) είναι μεγάλο ηφαίστειο στην Καππαδοκία και το ψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια της Καισαρείας. Το ύψος του φθάνει τα 3.916 μέτρα. 

Ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων έγραψε για τον Αργαίο ότι ήταν συνεχώς καλυμμένος με χιόνια και οι λίγοι που κατάφεραν να αναρριχηθούν στην κορυφή του ανέφεραν ότι σε μέρες με καθαρό ουρανό μπορούσαν να δουν τόσο τη Μεσόγειο στα νότια όσο και τον Εύξεινο Πόντο στα βόρεια.

Σύμφωνα με τον Εκκλησιαστικό μύθο ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε το δράκο στο βουνό αυτό.

Γεωγραφία - Γεωλογία 
Ο Αργαίος βρίσκεται στο βόρειο άκρο της πεδιάδας Σουλτανσαζλίγκι, στην κεντρική Ανατολία. Το βουνό καλύπτει μια έκταση 1.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι πλαγιές του έχουν διαβρωθεί και σε αυτές βρίσκονται παρασιτικοί ηφαιστειακοί κώνοι και ηφαιστειακοί δόμοι, ιδίως στη βόρεια πλευρά ή κατά μήκος σχισμών που ξεκινούν ακτινωτά από το ηφαίστειο. Το ίδιο το ηφαίστειο άρχισε να αναπτύσσεται πριν 900.000 χρόνια, όταν κατέρρευσε το παλιότερο ηφαιστειακό σύμπλεγμα Κόσντακ. Τα πιο πρόσφατα πετρώματα του ηφαιστείου έχουν ηλικία 83.000 χρόνια και βρέθηκαν στο δόμο Περιρκαρτίν. Μια μεγάλη κατολίσθηση έλαβε χώρα στην ανατολική πλαγιά του ηφαιστείου.

Δεν είναι γνωστό πότε εξερράγη για τελευταία φορά ο Αργαίος. Το ηφαίστειο θεωρείται η πηγή για ένα στρώμα τέφρας που βρέθηκε στο Λίβανο και χρονολογείται από τις αρχές του Ολόκαινου, περίπου το 6880 ± 40 π.Χ. Υπάρχουν επίσης ρωμαϊκές αναφορές για μια έκρηξη 253 μ.Χ., η οποία απεικονίζεται σε ρωμαϊκά νομίσματα, όμως αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αρκετοί θεωρούν ότι αυτές οι αναφορές περιγράφουν μια απελευθέρωση μεθανίου από ένα βάλτο στο Σουλτανσαζλίγκι.

Τουρισμός 
Το βουνό διαθέτει δημοφιλές χιονοδρομικό κέντρο προσβάσιμο από την Καισαρεία και είναι δημοφιλής ορειβατικός προορισμός στην Τουρκία. Η πιο συνηθισμένη διαδρομή για την ανάβαση του βουνού είναι αυτή που ξεκινά από το χιονοδρομικό κέντρο στις νότιες πλαγιές του βουνού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χιονοδρομικό κέντρο Ερτζίγιες 

Βουνά της Τουρκίας
Ηφαίστεια της Ασίας
Κόμμα Κέντρου (Φινλανδία)

Το Κόμμα Κέντρου (φινλ. Suomen Keskusta, σουηδ. Centern i Finland) είναι ένα φινλανδικό φιλελεύθερο και αγροτικό κόμμα. Είναι ένα από τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της Φινλανδίας, μαζί με το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας και τους Αληθινούς Φινλανδούς και κατέχει 35 από τις συνολικά 200 έδρες του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Γιούχα Σίπιλα, ο οποίος διαδέχτηκε την πρώην πρωθυπουργό Μάρι Κιβινιέμι.

Ιδρύθηκε το 1908 με την ονομασία Αγροτικός Σύνδεσμος, ενώ υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των αγροτικών κοινοτήτων και την αποκέντρωση των εξουσιών από το Ελσίνκι. Στη δεκαετία του 1920, το κόμμα ήταν ο κύριος αντίπαλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, ενώ ο πρώτος πρωθυπουργός της Φινλανδίας που προήλθε από το κόμμα, ο Κιόστι Κάλιο, διετέλεσε πρωθυπουργός σε τέσσερις θητείες μεταξύ 1922 και 1937. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κόμμα εδραιώθηκε ως ένα από τα τέσσερα μεγαλύτερα κόμματα της χώρας. Ο Ούρχο Κέκονεν, ο οποίος προήλθε από το κόμμα, διετέλεσε πρόεδρος της Φινλανδίας την περίοδο 1956 με 1982, περισσότερο από κάθε άλλο πρόεδρο της χώρας. Το κόμμα μετονομάστηκε σε Κόμμα Κέντρου το 1965 και σε Κέντρο της Φινλανδίας το 1988. Επίσης, το Κόμμα Κέντρου ήταν το μεγαλύτερο κόμμα του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας από το 2003 μέχρι το 2011, ενώ ο Μάτι Βάνχανεν διετέλεσε πρωθυπουργός για 7 χρόνια. Μετά τις εκλογές του 2011, το κόμμα έχασε σημαντικό αριθμό εδρών, με αποτέλεσμα να γίνει το τέταρτο μεγαλύτερο κόμμα του Κοινοβουλίου, αλλά το 2015 ανέκτησε τη θέση του μεγαλύτερου κόμματος.

Η πολιτική επιρροή του Κόμματος του Κέντρου είναι μεγαλύτερη σε μικρούς και αγροτικούς δήμους, όπου συχνά έχει την πλειοψηφία των εδρών στα δημοτικά συμβούλια. Η αποκέντρωση είναι η χαρακτηριστικότερη πολιτική του Κόμματος Κέντρου. Το Κέντρο έχει υπάρξει το κυβερνών κόμμα στη Φινλανδία αρκετές φορές από τη Φινλανδική ανεξαρτησία. 12 Πρωθυπουργοί της Φνλανδίας, τρεις Πρόεδροι and a former European Commissioner for Economic and Financial Affairs have been from the party. The Finnish Centre Party is the mother organisation of Finnish Centre Youth, Finnish Centre Students, and Finnish Centre Women.
.

Ιστορία

Ίδρυση

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1906 ως κίνημα πολιτών στη φινλανδική ύπαιθρο. Πριν την ανεξαρτησία, η πολιτική εξουσία στη Φινλανδία ήταν συγκεντρωμένη στην πρωτεύουσα και στις estates of the realm. Ο συγκεντρωτισμός ώθησε ένα νέο πολιτικό κίνημα. Το 1906 δύο agrarian κινήματα ιδρύθηκαν. Συγχωνεύθηκαν το 1908 σε ένα πολιτικό κόμμα γνωστό ως Αγροτική Λίγκα ή Maalaisliitto. Ένα παλαιότερο, σχετικό κίνημα ήταν το temperance movement, which had overlapping membership and which gave future Agrarian League activists experience in working in an organisation.

Εκλογές 

Παρακάτω παρατίθεται τα εκλογικά αποτελέσματα του Κόμματος Κέντρου στις βουλευτικές εκλογές.

Παραπομπές 

Φινλανδικά πολιτικά κόμματα
Φιλελεύθερα κόμματα στη Φινλανδία
Αγροτικά κόμματα
Χακίμ Ολάζουον

Ο Χακίμ Αμπντούλ Ολάζουον (αγγλικά: Hakeem Abdul Olajuwon , γεννήθηκε 21 Ιανουαρίου 1963) είναι Νιγηριανός/Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνίστηκε για 18 χρόνια στο NBA και θεωρείται από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος.

Γεννήθηκε στο Λάγος της Νιγηρίας στις 21 Ιανουαρίου του 1963. Έχει ύψος 2,13 μέτρα και αγωνιζόταν ως σέντερ. Επιλέχθηκε στην 1η θέση του NBA Ντραφτ το 1984 από τους Χιούστον Ρόκετς, με τους οποίους αγωνίστηκε για 17 χρόνια και κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα NBA το 1994 και 1995. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Όταν το "Όνειρο" έπαιξε μπάσκετ

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Νιγηριανοί καλαθοσφαιριστές
Σέντερ 
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Καλαθοσφαιριστές του NBA 
Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς
Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς
Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Εισαχθέντες  στο Hall of Fame της FIBA
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Ιλ ντ'Ιέ

Το Ιλ ντ Ιε (γαλ. Île d'Yeu) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική, το Ολερόν, το Μπελ Ιλ αν Μερ, το Ιλ ντε Ρε και το Nουαρμουτιέ. Έχει έκταση 23,32 τ. χλμ. και 4.699 κατοίκους (2009).

Νησιά της Γαλλίας
Ουεσάν

Το Ουεσάν (γαλ. Ouessant) είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική, το Ολερόν, το Μπελ Ιλ αν Μερ, το Ιλ ντε Ρε, το Nουαρμουτιέ και το Ιλ ντ Ιε. Έχει έκταση 15,58 τ. χλμ. και 863 κατοίκους (2009).

Ουεσάν
Γκρουά

Το Γκρουά (γαλ. Groix) είναι το όγδοο μεγαλύτερο νησί της Γαλλίας (δεν υπολογίζονται οι γαλλικές υπερπόντιες περιοχές), μετά την Κορσική, το Ολερόν, το Μπελ Ιλ αν Μερ, το Ιλ ντε Ρε, το Nουαρμουτιέ, το Ιλ ντ Ιέ και το Ουεσάν. Έχει έκταση 14,82 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 2.287 κατοίκους (2009).

Γκρουα
Εθνική Οδός 57 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 57 (ΕΟ57) είναι εθνική οδός στο Νομό Δράμας. Συνδέει την Δράμα με τα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα. Είναι διπλής κατεύθυνσης με 1 λωρίδα ανα κατεύθυνση. Έχει μήκος περίπου 50 χιλιόμετρα. Στα σύνορα συνδέεται με τη Βουλγαρική Εθνική Οδό 19 για το Άνω Νευροκόπι. Η διαδρομή περνάει από:
Προσοτσάνη
Κάτω Νευροκόπι
Εξοχή

57
Εθνική Οδός 30 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 30 (ΕΟ30) είναι εθνική οδός στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Συνδέει την Άρτα με τον Βόλο, μέσω των Τρικάλων και της Καρδίτσας. Σε πολλά σημεία του έχει γίνει οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση. Το μήκος της διαδρομής είναι περίπου 250 χιλιόμετρα, κατατάσσοντάς την ως μία από τις μεγαλύτερες εθνικές οδούς της Ελλάδας.

Περιγραφή τμημάτων

Τμήμα Άρτας - Τρικάλων 

Το τμήμα Άρτας - Τρικάλων είναι το πιο δύσκολο από άποψη οδήγησης λόγω της στενότητας της οδού και των πολλών στροφών καθώς διασχίζει την οροσειρά της Πίνδου. Συχνά τα καιρικά φαινόμενα τον χειμώνα δυσχεραίνουν την οδήγηση. Κοντά στα Τρίκαλα, ο οδικός άξονας έχει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και διαχωριστική νησίδα ανάμεσα στις κατευθύνσεις. Η εθνική οδός σε αυτό το ύψος, ονομάζεται και Περιφερειακή Τρικάλων. Το 2015 κατασκευάστηκε ένα τμήμα της ΝΕΟ Τρικάλων Πύλης με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση με διαχωριστικό διάζωμα στην μέση. Πλέον, μετά και την ολοκλήρωση και παράδοση σε κυκλοφορία και του τμήματος της παράκαμψης της Πύλης έως το Παλαιομονάστηρο, που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2020, το σύνολο της διαδρομής από την Πύλη έως την γέφυρα του Καραβόπορου (λίγο πριν τη συμβολή με την περιφερειακή Τρικάλων) έχει αυτά τα χαρακτηριστικά.

Κατάλογος κόμβων

Τμήμα Τρικάλων - Καρδίτσας 
Το τμήμα από τα Τρίκαλα μέχρι την Καρδίτσα, έχει μήκος 25 χιλιόμετρα και έχει μια λωρίδα ανά κατεύθυνση. Τα κομμάτι αυτό αντικαταστάθηκε από τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Ελλάδας (γνωστό ως Ε65). Παρόλα αυτά λόγω των διοδίων και της μικρής απόστασης μεταξύ Τρικάλων-Καρδίτσας πολλοί επιλέγουν το τμήμα αυτό έναντι του νέου αυτοκινητοδρόμου. Μετά από το Αρτεμίσιο γίνεται οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση χωρίς διαχωριστική νησίδα ανάμεσα στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας.

Τμήμα Καρδίτσας - Βόλου  
Το τμήμα από την Καρδίτσα μέχρι τον Βόλο είναι το πιο ολοκληρωμένο τμήμα της εθνικής οδού. Από την Καρδίτσα μέχρι τους Σοφάδες, ο οδικός άξονας είναι ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση, χωρίς διαχωριστική νησίδα. Στα τέλη του 2020 ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός και ξεκίνησαν οι εργασίες για τη βελτίωση του τμήματος 6 χιλιομέτρων από τον κόμβο του Δέλτα (Α/Κ Καρδίτσας του Α3) έως και τη συμβολή της ΕΟ30 με τον περιφερειακό Καρδίτσας (κόμβος Αθηνών). Το έργο περιλαμβάνει τη διαπλάτυνση του τμήματος και την κατασκευή 5 ισόπεδων κόμβων, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2023. Από τους Σοφάδες μέχρι το Νέο Μοναστήρι, από το 2013 ξεκίνησαν έργα αναβάθμισης των τεχνικών χαρακτηριστικών της οδού με χαρακτηριστικά δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και διαχωριστική νησίδα. Από τον Νέο Μοναστήρι μέχρι τα Φάρσαλα, ο οδικός άξονας είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, αφού έχει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση με διαχωριστική νησίδα. Από τα Φάρσαλα μέχρι τον Βόλο, ο οδικός άξονας έχει δίιχνη διατομή και συναντάται με τον Αυτοκινητόδρομο 1 στον κόμβο της Νέας Αγχιάλου.

Κατάλογος κόμβων

Διαδρομή 
Η Εθνική Οδός 30, περνά από τις ακόλουθες περιοχές:
 Άρτα
 Πέτα
 Βουργαρέλι
 Αθαμάνιο
 Κάψαλα
 Μεσοχώρα
 Βαθύρρευμα
 Στουρναραίικα
 Πύλη
 Τρίκαλα
 Αγναντερό
 Καρδίτσα
 Σοφάδες
 Νέο Μοναστήρι
 Φάρσαλα
 Μικροθήβες
 Νέα Αγχίαλος
 Βόλος

Παραπομπές 

30
Τζον Κολέτα

Ο Τζον Κολέτα (αγγλ. John Coletta, 1932 - 9 Ιουλίου 2006), ήταν παραγωγός μουσικής και μάνατζερ μουσικών συγκροτημάτων, γνωστότερος για τη συνεργασία του με τους Deep Purple, τους Rainbow και τους Whitesnake.
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Τεχνών του Μπράιτον, από όπου πήρε και το διδακτορικό του. Ήταν μάνατζερ των Deep Purple στην πρώτη εποχή του συγκροτήματος, από το 1968 ως το 1976 και μετά τη διάλυση τους ανέλαβε τους Whitesnake. Κατά τη δεκαετία του '90, ασχολήθηκε με την οργάνωση συναυλιών μέχρι το 2005, όταν και αρρώστησε. Απεβίωσε στις 9 Ιουλίου του 2006.

Πηγές
 www.thehighwaystar.com, John Coletta
 www.indiemusicplanet.com John Coletta
 www.searchdictionaries.com John Coletta

Βρετανοί μουσικοί παραγωγοί
Live in Stockholm (δίσκος των Deep Purple)

{{Infobox Album
| Όνομα  = Live in Stockholm
| Είδος  = Ζωντανό άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Deep Purple
| Εξώφυλλο  = DP-Stockholm70.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 4 Απριλίου 2005
| Ηχογράφηση  = 12 Νοεμβρίου 1970 στην Στοκχόλμη
| Είδος_Μουσικής  = Hard Rock, Heavy Metal
| Διάρκεια  = 116:30
| Δισκογραφική  = Purple Records
| Παραγωγός  = Deep Purple
| Προηγούμενο album  = 'Bananas (2003)
| Αυτό το album  = Live in Stockholm (2005)
| Επόμενο album  = '''Rapture of the Deep (2005)
}}Live in Stockholm είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 4 Απριλίου του 2005 από την εταιρεία του συγκροτήματος, με την ονομασία "Purple Records". Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στις 12 Νοεμβρίου του 1970 από το διεθνές σουηδικό ραδιόφωνο "Tonkraft" στο "Konserthuset" της Στοκχόλμης.

Η συγκεκριμένη συναυλία είχε αρχικά κυκλοφορήσει με την ονομασία "Scandinavian Nights" το 1988, ως κομμάτι της "Connoiseur Collection" και τέσσερα χρόνια αργότερα, ως "Live and Rare" στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η διαφορά της συγκεκριμένης έκδοσης από τις προηγούμενες, είναι η αλλαγή στη διάρκεια κάποιων τραγουδιών και η εισαγωγή στην αρχή του πρώτου CD.

Η ηχογράφηση έγινε κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Deep Purple in Rock", πρώτου στούντιο άλμπουμ των Deep Purple με τον Ίαν Γκίλαν στα φωνητικά και τον Ρότζερ Γκλόβερ στο μπάσο.

Τραγούδια
CD 1
1. Introduction - 2:12
2. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 11:16
3. Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 5:18
4. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 19:04
5. Wring that Neck (Blackmore, Simper, Lord, Paice) - 30:59
CD 2
6. Paint It Black (Jagger, Richards) - 12:11
7. Mandrake Root (Blackmore, Evans, Lord) - 31:41
8. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:10

Τα μέλη των Deep Purple
Το Live in Stockholm ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:

 Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
 Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα
 Τζον Λορντ - πλήκτρα
 Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
 Ίαν Πέις' - τύμπαναStockholm 1970

Στις 10 Μαρτίου 2014, η γερμανική δισκογραφική εταιρεία "Edel" επανακυκλοφόρησε την συγκεκριμένη ηχογράφηση με τίτλο "Stockholm 1970", με επιπλέον κομμάτια τις ζωντανές εκτελέσεις των "Wring that Neck" και "Mandrake Root" από το Παρίσι και μία συνέντευξη του Τζον Λορντ από το 1971, όπως και ένα DVD με την εμφάνιση των Deep Purple στο "Granada TV".

Παραπομπές

Πηγές
 Live in Stockholm, 2005 CD Booklet''
 purplerecords.net - Live in Stockholm

Δισκογραφία των Deep Purple
Άλμπουμ του 2005
Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ

Η Σοσιάντατε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ, γνωστή ως Κασίας, είναι μια βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική ομάδα από την Κασίας ντο Σουλ της πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Σουλ.

Ιστορία
Η Κασίας ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1935 σαν Γκρέμιο Εσπορτίβο Φλαμέγκο, η οποία προήλθε από την ένωση δύο άλλων ομάδων(Ruy Barbosa και Rio Branco). Ωστόσο, η ομάδα, όπως και η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε είχαν προβλήματα λόγω της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1960. Οι δύο ομάδες συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας την Associação Caxias de Futebol στις 14 Δεκεμβρίου 1971.  Η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε αποχώρησε το 1975 από την Associação Caxias de Futebol και έτσι η Γκρέμιο Εσπορτίβο Φλαμέγκο υιοθέτησε το όνομα Σοσιάντατε Εσπορτίβα Ρεκρεατίβα Κασίας ντο Σουλ. Το 1972 η Σάξιας και η Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense έδωσαν το πρώτο παιχνίδι που μεταδόθηκε σε έγχρωμη τηλεόραση στη Βραζιλία. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναιη κατάκτηση του πολιτειακού πρωταθλήματος Καμπεονάτο Καούσο

Τίτλοι

Καμπεονάτο Καούσο: 1
2000
Φιναλίστ (2): 1990, 2009

Καμπεονάτο Καούσο (μικρές κατηγορίες) (σαν Φλαμέγκο): 1
1953

Κόπα Ιντέριορ: 1
1990

Κόπα Ντάλτρο Μενέζες: 1
1996

Τάσα STC 10 Anos (Σάξιας - Εθνική Τζαμάικας 1-0): 1
1998

Κόπα Ênio Andrade: 1
1998

Αντιπαλότητες

Η σημαντικότερη αντιπαλότητας της Κασίας είναι η Εσπόρτι Κλούμπι Ζουβεντούδε. Τα μεταξύ των δύο ομάδων παιχνίδια ονομάζονται CA-JU. Επίσης, υπάρχει αντιπαλότητα με την Κλούμπι Εσπορτίβο Μπέντο Κονσάλβες από το Μπέντο Κονσάλβες.

Παραπομπές

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1935
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1935
Ποντιακές Άλπεις

Οι Ποντιακές Άλπεις, (τούρκικα: Kuzey Anadolu Dağları, Κουζεϊ Αναντολού Ντάγλαρι, Βόρεια Βουνά της Ανατολίας, ποντιακά: Ποντιακά Παρχάραι), επίσης Ποντιακά όρη, Ποντιακή οροσειρά, οροσειρά του Πόντου ή οροσειρά του Παρυάδρη, είναι οροσειρά στη βόρεια Ανατολία, στην Τουρκία. Η οροσειρά είναι παράλληλη με τα παράλια της Τουρκίας στη Μαύρη θάλασσα. Η λέξη «Παρχάραι» που χρησιμοποιείται στα ποντιακά σημαίνει ψηλή. Η ψηλότερη κορυφή της είναι το βουνό Κατσκάρ Νταγ, με ύψος 3.937 μέτρα.

Τα βουνά λόγω της θέσης τους δρουν ως υδατοφράχτες και εμποδίζουν την υγρασία από τη Μαύρη θάλασσα να μετακινηθεί προς την κεντρική Ανατολία με αποτέλεσμα να δέχονται μεγάλα ύψη βροχής κάθε χρόνο. Η χλωρίδα και η πανίδα των βουνών είναι πλούσια. Τα βουνά καλύπτονται από πυκνό δάσος κυρίως κωνοφόρων. Αυτά τα δάση αποτελούν την οικοζώνη δάση φυλλοβόλων και κωνοφόρων της βόρειας Ανατολίας, ενώ στο ανατολικό άκρο, τα βουνά Ντατσκάρ δίνει τη θέση της στα μικτά δάση του Καυκάσου. Τα δάση στη λωρίδα γης ανάμεσα στην οροσειρά και τη θάλασσα αποτελούνται από φυλλοβόλλα δέντρα, όπως οι οξυές και οι καστανιές, και έλατα. Στα νότια, το οροπέδιο της Ανατολίας είναι πολύ πιο ξηρό, με ηπειρωτικό κλίμα.

Παραπομπές 

Οροσειρές της Τουρκίας