joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σουματριπτάνη

Η Σουματριπτάνη, διαθέσιμη υπό την εμπορική ονομασία Imitrex, μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ημικρανίας και αλυσιδωτών πονοκεφάλων. Λαμβάνεται με πόση, μέσω της μύτης ή μέσω ένεσης στο δέρμα. Οι επιδράσεις της σουματριπτάνης εμφανίζονται γενικά εντός τριών ωρών. 

Οι κύριες παρενέργειες της σουματριπτάνης είναι η πίεση στο στήθος, η κόπωση, ο εμετός, το μυρμήγκιασμα και την αίσθηση ότι ο κόσμος περιστρέφεται. Οι σοβαρές παρενέργειες είναι ο σύνδρομο σεροτονίνης, καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια και επιληπτικές κρίσεις. Με υπερβολική χρήση φαρμάκων μπορεί να εμφανιστεί υπερβολική κεφαλαλγία. Δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής η χρήση της κατά την εγκυμοσύνη ή κατά τον θηλασμό. Δεν είναι γνωστός ως μηχανισμός λειτουργίας της. Ανήκει στις τριπτάνες.

Η σουματριπτάνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1982. Το 1991 εγκρίθηκε για ιατρική χρήση. Διατίθεται ως γενικό φάρμακο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο το κόστος της στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι περίπου μια λίρα ανά δόση το 2019.  Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος μιας δόσης ήταν περίπου 60 δολάρια. Το 2017, ήταν το 97ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από οκτώ εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.  Διατίθεται επίσης ως προϊόν της συνδυασμού σουματριπτάνης/ναπροξένης με κόστος 50 δολάρια ανά δόση.

Παραπομπές 

Ινδόλες
Αμυγδαλιά Αρκαδίας

Η Αμυγδαλιά είναι μικρό χωριό της Κυνουρίας, χτισμένο στο οροπέδιο των Πελετών, στο νότιο τμήμα Πάρνωνα, νότια του Λεωνιδίου. Αυτό το χωριό παρουσιάζει έντονα δείγματα της χαρακτηριστικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντάται στην Κυνουρία, μιας αρχιτεκτονικής που εναρμονίζεται με το τοπίο. Στέρεες, καλοχτισμένες και λιτές πετρόχτιστες κατασκευές περιτριγυρισμένες από ένα τοπίο λιτό, με αραιή και χαμηλή βλάστηση. Το χωριό απέχει 2 χιλ. από τα Πελετά και 11 χιλ. απο τα παραθαλάσσια Πούλιθρα, ενώ βρίσκεται πάνω στο δρόμο που οδηγεί στην όμορφη παραλία του Φωκιανού. Ο δρόμος από την Αμυγδαλιά συνεχίζει στο χωριό Πηγάδι, φτάνει στο Φωκιανό και μετά συνεχίζει για την Λακωνία.

Είναι και ο τόπος καταγωγής του βιολιτζή Γεωργίου Ντάσκα . Η επίσημη ονομασία της κοινότητας είναι Αμυγδαλέα.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός της Αμυγδαλιάς Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την Ελληνική στατιστική αρχή απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

Διοικητικές μεταβολές 
Αμυγδαλιά (Αρκαδίας)

 17/06/1897: Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Μαριού με το ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897
 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Μαριού και προσαρτάται στην κοινότητα Πελετών με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912
 16/10/1940: Το όνομα του οικισμού μεταβάλλεται σε Αμυγδαλέα

Αμυγδαλέα (Αρκαδίας)

 16/10/1940: Το όνομα του οικισμού προέκυψε από τη μεταβολή του ονόματος του οικισμού Αμυγδαλιά
 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Πελετών και προσαρτάται στο δήμο Λεωνιδίου με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997
 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Λεωνιδίου και προσαρτάται στο δήμο Νότιας Κυνουρίας με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αμυγδαλιά Αρκαδίας
 Πληροφορίες Αμυγδαλιάς Αρκαδίας

Παραπομπές 

Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του Πάρνωνα
Δώρα Αυγέρη

Η Δώρα Αυγέρη (γεν. 21 Φεβρουαρίου 1973, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα πολιτικός και δημοσιογράφος, εκλεγμένη με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1973 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και έχει μεταπτυχιακό στη Δημοσιογραφία και ΜΜΕ από το ίδιο πανεπιστήμιο. 

Στις βουλευτικές εκλογές 2019 εξελέγη βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης. Είναι αναπληρώτρια τομέαρχης εσωτερικών (Μακεδονίας και Θράκης) του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Είναι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης Γαλλοφωνίας.

Έχει εργαστεί στις εφημερίδες "Μακεδονία", "Θεσσαλονίκη", σε περιοδικά και ραδιοφωνικούς σταθμούς, στο "tvxs.gr" και στην ΕΡΤ3. Το 2015-2019 ήταν αρχισυντάκτρια και παρουσιάστρια της εκπομπής "Επικοινωνία". Το 2017 βραβεύτηκε για τη συνεισφορά της στην ανάπτυξη της Γεωργιανής διασποράς στο εξωτερικό με το "Βραβείο Γεωργιανής Διασποράς" στην κατηγορία "Ξένοι φίλοι της Γεωργίας", στην Τιφλίδα, για την ενασχόληση της με τα προβλήματα, τις ιδιαιτερότητες και τον πολιτισμό των Γεωργιανών στην Ελλάδα.

Είναι νυμφευμένη με τον τηλεοπτικό σκηνοθέτη Αλεξάντερ Κάντερ-Μπαξ. Ομιλεί αγγλικά και γαλλικά.

Παραπομπές 

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Έλληνες πολιτικοί
Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Θέμπα Ν. Μασούκου

Ο Θέμπα Ν. Μασούκου  (Themba Nhlanganiso Masuku, γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1950) είναι πολιτικός από το Εσουατίνι, αναπληρωτής πρωθυπουργός από το 2018 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 13 Δεκεμβρίου 2020. Υπηρέτησε ξανά ως αναπληρωτής πρωθυπουργός από το 2008 ως το 2013.

Πρώτα χρόνια
Ο Μασούκου γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1950. Απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης από το Πανεπιστήμιο του Μισούρι.

Σταδιοδρομία
Στη δεκαετία του '90 υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στην κυβέρνηση της τότε Σουαζιλάνδης, μεταξύ των οποίων και ως υπουργός Γεωργίας και Συνεταιρισμών, υπουργός Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξη και υπουργός Οικονομικών από το 1996 ως το 1998. Εν συνεχεία εργάστηκε στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών, ως διευθυντής των γραφείων συνδέσμου στη Γενεύη και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός το 2008 από το βασιλιά Μσουάτι Γ΄ και υπηρέτησε στη θέση ως το 2013, οπότε έγινε περιφερειακός διοικητής της περιφέρειας Σισελουένι.

Ο Μασούκου επέστρεψε στη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού τον Νοέμβριο του 2018, όταν ανακοίνωσε τη σύνθεση της κυβέρνησής του ο Αμπρόουζ Μαντβούλο Ντλαμίνι.

Μετά τον θάνατο του Μαντβούλο Ντλαμίνι στις 13 Δεκεμβρίου 2020, ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Μασούκου.

Παραπομπές 

Ηγέτες εν ενεργεία
Πρωθυπουργοί του Εσουατίνι
Αθανάσιος Καλοπίσης

Ο Αθανάσιος Καλοπίσης (γεν. Παρθένι Αρκαδίας, 1952) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που συνέδεσε το όνομά του με τον Παναρκαδικό, του οποίου αποτελεί ρέκορντμαν συμμετοχών (μαζί με τις συμμετοχές του στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ξεπέρασε τις 400 επίσημες παρουσίες) και επίσης είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου, ξεπερνώντας τα 100 τέρματα . Αγωνιζόταν ως αριστερός μεσοεπιθετικός κι έπαιξε επί 22 έτη στην ομάδα της Τρίπολης, ενώ έκλεισε την επαγγελματική καριέρα του στον Πανηλειακό στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Είναι συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος. Κατά καιρούς, άσκησε το επάγγελμα του προπονητή.

Παραπομπές

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής

Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής (1889-1970) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος Μοναχός που έζησε στην Πάτμο. Η κατάταξή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας πραγματοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφία
Ο πατέρας του καταγόταν από τους Λειψούς και η μητέρα του από την Πάτμο. Στην Πάτμο γνώρισε τον Μικρασιάτη ασκητή Θεόκτιστο και διαδάχθηκε πνευματικά από αυτόν. Το 1913 εκάρη μοναχός από τον ιερομόναχο Μακάριο τον Σάμιο. Το 1935 εξελέγη Ηγούμενος στην Ιερά Μονή της Πάτμου και το 1937 ίδρυσε την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού. Κατά τα έτη 1939 - 1940 διακόνησε εφημέριος στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Διασωζούσης.

Μετά την άνοδο του φασιμού στην Ιταλία, οι Ιταλοί κατακτητές των Δωδεκανήσων ακολούθησαν πολιτική εξιταλισμού των νησιών. Ένα από τα πιο ακραία μέτρα τους ήταν η απαγόρευση διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας. Σε όλα τα Δωδεκάνησα οι κληρικοί της Ελληνορθόδοξης εκκλησίας προσέφεραν τεράστιο πνευματικό, αλλά και εθνικό έργο, αναβιώνοντας το κρυφό σχολειό · χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της κατήχησης δίδασκαν στα παιδιά την Ελληνική γλώσσα μέσα από τα ιερά κείμενα της εκκλησίας. Στην Πάτμο το έργο αυτό ανέλαβε ο πρώην ηγούμενος της μεγάλης Μονής Πάτμου, Αμφιλόχιος Μακρής, καθώς το 1937 ίδρυσε τη γυναικεία Μονή Ευαγγελισμού Μητρός Ηγαπημένου που λειτουργούσε ως κρυφό σχολειό. Η Γερμανική Κατοχή διήρκεσε από τα τέλη του 1943 ως το Μάιο του 1945 και ο τόπος γνώρισε την απόλυτη οικονομική εξαθλίωση. Μετά από μια διετή περίοδο Βρετανικής διοίκησης τα Δωδεκάνησα ενσωματώθηκαν στο Ελληνικό κράτος.

Συνδέθηκε πνευματικά με τον Άγιο Δανιήλ Κατουνακιώτη τον Σμυρναίο και τον Άγιο Νεκτάριο.
Η μνήμη του τιμάται στις 16 Απριλίου.

Παραπομπές 

Μακρης
Μακρης
Λετίσια Ουιχάρα

Η Λετίσια Ουιχάρα (Leticia Huijara, γεννημένη ως Λετίσια Ουιχάρα Κάνο Leticia Huijara Cano, 12 Δεκεμβρίου 1967 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.

Φιλμογραφία
Barroco - 1989, (ταινία)
Lola - 1989, ως Λόλα (ταινία)
Cilantro y perejil - 1995, ως Μελίτα (ταινία)
Dos crímenes - 1995, ως Κάρμεν "Λα Τσαμούκα" (ταινία)
Por si no te vuelvo a ver - 1997, ως Μαργαρίτα (ταινία)
Alta tensión - 1997, (ταινία)
Luces de la noche - 1998, (ταινία)
Demasiado corazón - 1998, ως Ελισαμπέτ 
La ley de Herodes - 1999, ως Γκλόρια (ταινία)
Sexo por compasión - 2000, ως Λεοκάδια (ταινία)
Ciudades oscuras - 2002, ως Ροσάριο (ταινία)
Los Sánchez - 2004/05, ως Σολεδάδ "Τσαρίτο" Γκάρσα ντε Ουριάρτε
Montecristo - 2006, ως Ντολόρες "Λόλα" Καρένιο
El octavo mandamiento - 2011, ως Ισαμπέλ ντε Σαν Μιγιάν/Γουαδαλούπε
La cebra - 2012, ως Χουάνα (ταινία)
Siempre tuya Acapulco - 2014, ως Εσπεράνσα Σάνταντερ Αλαρκόν χηρ. ντε Ρίβας
Un día cualquiera - 2016, (σειρά)
Despertar contigo - 2016/17, ως Τούλια Βεντούρα χηρ. ντε Λεάλ
El césar - 2017, ως Δόνια Ισαμπέλ ντε Τσάβες
La bella y las bestias - 2018, ως Πατρίσια χηρ. ντε Κιντέρο
Jugar con fuego - 2019, ως Ντολόρες Γκονσάλες
Como tú no hay 2 - 2020, ως Σολ Μοράλες
Oscuro deseo - 2020, ως Λουσίντα (σειρά)

Βραβεία & υποψηφιότητες
Βραβεία Ariel

Βραβεία TVyNovelas

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 

Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιώργος Παπαηλιού

Ο Γιώργος Παπαηλιού (γεν. 5 Φεβρουαρίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και νομικός, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ του νομού Αρκαδίας από τον Σεπτέμβριο του 2015.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1952 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Ανέπτυξε πολιτική δράση στον αντιδικτατορικό αγώνα. 

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με 5.262 ψήφους.

Είναι αντιπρόεδρος της ειδικής διαρκούς επιτροπής παρακολούθησης του συστήματος Ασφάλισης, και μέλος των διαρκών επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας διοίκησης, δημόσιας τάξης και δικαιοσύνης, και μέλος της ειδικής μόνιμης επιτροπής περιφερειών. Είναι έγγαμος. Μιλά γερμανικά και αγγλικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κοινοβουλευτικό έργο του Γιώργου Παπαηλιού

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Αρκαδίας
Γιώτα Πούλου

Η Γιώτα Πούλου είναι Ελληνίδα αρχιτέκτων και πολιτικός, εκλεγμένη βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ από την Βοιωτία και πρώην δήμαρχος Λεβαδέων από το 2014 έως το 2019.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Κυριάκι Βοιωτίας. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή Παρισίων. Έχει εργαστεί ως αρχιτέκτων μηχανικός και πολεοδόμος στον ιδιωτικό τομέα. Έχει δραστηριοποιηθεί σε κινήματα πολιτικών, καθώς και με πολιτικούς και αθλητικούς συλλόγους της περιοχής της.

Από το 2002 είναι παρούσα σε διάφορα πόστα στη τοπική αυτοδιοίκηση. Από το 2003 έως το 2006 ήταν αντιδήμαρχος τεχνικών έργων του Δήμου Λεβαδέων (2003-2006). 

Το 2014 εξελέγη δήμαρχος Λεβαδέων. Ήταν μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας στο Κογκρέσο Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης (2014-2019) και άλλων επιτροπών. Το 2019 εξελέγη βουλευτής Βοιωτίας με τον ΣΥΡΙΖΑ με 6.150 ψήφους. Υπηρετεί ως μέλος Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης της Βουλής, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών καθώς και της υποεπιτροπής Νησιωτικών και Ορεινών Περιοχών της επιτροπής περιφερειών. Είναι άγαμη. Μιλά ελληνικά και γαλλικά.

Δήμαρχος Λειβαδιάς 
Κατά την διάρκεια της θητείας της, ο δήμος Λεβαδέων τιμήθηκε με το χρυσό βραβείο των Βραβείου Καλύτερων Πόλεων του 2018", ενώ αναγνωρίστηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και Ευρωπαίους αξιωματούχους ως πρότυπο φιλοξενίας, αλληλεγγύης και πολιτισμού. Επί της δημαρχίας της, σχεδιάστηκε και εξασφαλίστηκε η υλοποίηση έργων, οδηγώντας σε μεγάλη αναβάθμιση του δήμου σε πολλούς τομείς. Κέρδισε τη μάχη για την διαχείριση των απορριμάτων και είχε τις καλύτερες επιδόσεις στον κοινωνικό τομέα στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Παραπομπές 

Βουλευτές Βοιωτίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κυπαρισσόβουνο

Το Κυπαρισσόβουνο ή ο Κυπαρισσόβουνος είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς του Πενταδακτύλου, στην Κύπρο, με υψόμετρο που φτάνει τα 1.024 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γεωγραφικά ανήκει στο δήμο Λαπήθου της Επαρχίας Κερύνειας, σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρων από την πόλη Λάπηθος και περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λευκωσίας. Η κορυφή περιβάλλεται από απότομες πλαγιές και πολύ ξηρασία λόγω του πορώδους εδάφους.

Στο Κυπαρισσόβουνο σώζεται μια μισοερειπωμένη εκκλησία αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο, η οποία χρονολογείται στον 12ο αιώνα μ.Χ.

Παραπομπές

Βουνά της Κύπρου
Prinzessinnengarten



Prinzessinnengarten - '' ο κήπος της πριγκίπισσας'' 
O Prizzessinnengaten - ο κήπος της πριγκίπισσας- αποτελεί έναν αστικό κοινοτικό κήπο, ο οποίος ιδρύθηκε το 2009 στην Moritzplatz της περιοχής Kreuzberg του Βερολίνου. Κάτοικοι της περιοχής αυτής ξεκίνησαν το συγκεκριμένο εγχείρημα σε έναν άδειο χώρο 6000 τετραγωνικών μέτρων, που αρχικά ήταν χώρος απορριμμάτων. Από την ίδρυση του ο κήπος αυτός δεν ανήκει σε κανέναν και είναι ανοιχτός σε όλους όσους θέλουν να συμμετάσχουν, παιδιά, νέοι και ενήλικες. Καλλιεργούνται ποικίλα φυτά και λαχανικά, όπως 15 ποικιλίες ντομάτας, 15 ποικιλίες πατάτας, 10 ποικιλίες καρότων, πολλές ποικιλίες λάχανων, καθώς και πολλά μυρωδικά και βότανα. Εκτός από τις καλλιέργειες αυτές, στο συγκεκριμένο κοινοτικό κήπο υπάρχουν αποικίες μελισσών, πολλά εργαστήρια εκμάθησης, καφέ κήπου, κουζίνα επεξεργασίας της συγκομιδής, χώροι αγοράς και χώροι συγκεντρώσεων των ανθρώπων.  Ταυτόχρονα, αποτελεί και χώρο εκμάθησης, καθώς μέσα από τη συμμετοχή, οι άνθρωποι ανταλλάσσουν εμπειρίες και γνώσεις σχετικά με τις μεθόδους καλλιέργειας, την αστική γεωργία , την βιοποικιλότητα, την ανακύκλωση και τις βιώσιμες μορφές αστικής ζωής. Τα τελευταία χρόνια έχει συνεισφέρει σημαντικά στη δημιουργία περίπου 140 επιπλέον αστικών κήπων, όπως σχολικούς κήπους, κήπους γειτονιών, κήπους εταιρειών, κήπους σε καταφύγια προσφύγων και κήπους σε πολιτιστικά και κοινωνικά ιδρύματα.

O Princess Garden σχεδιάστηκε εξαρχής ως κινητός αστικός κήπος και μετά από 10 χρόνια δραστηριοποίησης στη περιοχή Kreuzberg, μετακινήθηκε σε μια νέα θέση στη περιοχή του Neukoln. Αυτή η νέα τοποθεσία είναι πολύ μεγαλύτερη, 7,5 εκτάρια, και βρίσκεται κοντά στη φύση.

Παραπομπές

Αναφορές 
 Creativity Platform. Αστικές και περιαστικές καλλιέργειες - Α. Καράγιωργας. Ανακτήθηκε στις 16/12/2020. 
 «Αστική γεωργία». Βικιπαίδεια. 2020-05-17. Ανακτήθηκε στις 16/12/2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://prinzessinnengartenbau.net/

http://prinzessinnengarten-kollektiv.net/
Γιάννης Οικονόμου

Ο Ιωάννης Οικονόμου (γεν. το 1964 στο Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας μεταφραστής που εργάζεται για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες από το 2002. Είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα πολύγλωσσου ατόμου, γνωρίζοντας 32 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, της αγγλικής, της ιταλικής, της γερμανικής, της ισπανικής, της γαλλικής, της φινλανδικής, της δανικής, της ρωσικής, της σουαχίλι, των εβραϊκών, των αραβικών, των μανδαρινικών και των βεγγαλικών, και σύμφωνα με αναφορές γνωρίζει ίσως και 47 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων νεκρών γλωσσών όπως η παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική. Μιλάει 21 από τις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Θεωρεί ότι η κινεζική γλώσσα είναι η πιο πολύπλοκη γλώσσα για εκμάθηση. Τα κινέζικα είναι επίσης η αγαπημένη του γλώσσα. Είναι ο μόνος μεταφραστής της Επιτροπής στον οποίο έχουν εμπιστευθεί την μετάφραση απόρρητων κινεζικών εγγράφων.

Εκπαίδευση 
Εμπνευσμένος από τους ξένους τουρίστες που επισκέπτονται την Κρήτη, άρχισε να μαθαίνει ξένες γλώσσες σε νεαρή ηλικία. Ξεκίνησε να μελετά αγγλικά στην ηλικία των πέντε όταν μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του, γερμανικά στα επτά, ιταλικά στα 10, ρωσικά στα 13, σουαχίλι στα 14 και τουρκικά σε 16. Είχε μάθει 15 γλώσσες στην ηλικία των 20. Σπούδασε γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης πριν συνεχίσει το μεταπτυχιακό του στις μεσανατολίτικες γλώσσες και πολιτισμούς στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Συνέχισε με Διδακτορικό στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το θέμα της διατριβής του στο Χάρβαρντ ήταν ένα κείμενο του Ζαρατούστρα γραμμένο στα αβεστικά, μια μορφή της παλαιάς ιρανικής γλώσσας.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος με τον Τόμεκ, από την Πολωνία. Για να διατηρήσει τις γλωσσικές του δεξιότητες, μιλά με μητρικούς ομιλητές των γλωσσών ανά τον κόσμο. Το αγαπημένο του χόμπι είναι να διαβάζει κινεζικά βιβλία και να κρατά σημειώσεις.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος πολύγλωσσων

Παραπομπές 

ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Έλληνες μεταφραστές
Γκέι άνδρες
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιγκντίρ

Το Ιγκντίρ (αρμενικά: Իգդիր, επίσης Ցոլակերտ Τσολακέρτ· τουρκικά: Iğdır, · κουρδικά: Îdir‎, επίσης Reşqelas) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ιγκντίρ στην Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας. Το υψηλότερο βουνό στην Τουρκία, το Όρος Αραράτ, βρίσκεται εν μέρει στην επαρχία Ιγκντίρ.

Γεωγραφία
Η πόλη Ιγκντίρ βρίσκεται σε μια πεδιάδα σε χαμηλότερο υψόμετρο από τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Αυτό επιτρέπει τη γεωργική παραγωγή, όπως μήλα, ντομάτες, αγγούρια, ροδάκινα, αχλάδια, ζαχαρότευτλα, καρπούζια και πεπόνια. Ωστόσο, τα πιο διάσημα προϊόντα του Ιγκντίρ είναι το βαμβάκι και τα βερίκοκα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Τουρκίας
Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Δομίτιος Μοδέστος

O Δομίτιος Μοδέστος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αραβικής καταγωγής, ο Μόνδεστος διορίσθηκε Κόμης της εώας (Ανατολής) από το 358 έως το 362, διαδέχτηκε τον Νεβρίδιο και υπηρετούσε υπό τους Αυτοκράτορες Κωνσταντιο Β' και Ιουλιανό. Το 359 ήταν πρόεδρος μιας επιτροπής στη Σκυθόπολη, και σε αυτό το αξίωμα έκρινε με ιδιαίτερη σκληρότητα τους κατηγορούμενους.

Ενώ βρισκόταν στην Αντιόχεια, ο Ιουλιανός διόρισε τον Μόδεστο ως Πολίαρχο (praefectus urbi) της Κωνσταντινούπολης, θέση που κατείχε από το 362 έως το 363. Έπειτα διορίσθηκε Πραιτωριανός έπαρχος της Ανατολής (369-377) και πρόξενος το 372. 

Το 371 διορίστηκε πρόεδρος μιας επιτροπής που έπρεπε να κρίνει μερικούς ανώτερους αξιωματούχους που είχαν κατηγορηθεί ότι ασκούσαν μαγεία. Ο Μόδεστος αναφέρεται ότι ενήργησε πολύ σκληρά, βασανίζοντας αθώους ανθρώπους, εκβιάζοντας έτσι ομολογίες από αυτούς. 

Παρά το γεγονός ότι ήταν στενά συνδεδεμένος με τους ειδωλολατρικούς αξιωματικούς και ήταν ειδωλολάτρης αργότερα στράφηκε στον χριστιανισμό και στον Αρειανισμό. Ο αυτοκράτορας Ουάλης έστειλε τον Μόδεστο να συναντήσει τον επίσκοπο Βασίλειο της Καισάρειας, για να μεσολαβήσει μεταξύ των δύο αντιτιθέμενων χριστιανικών θρησκειών, αλλά ο Βασίλειος αρνήθηκε. Στη συνέχεια, ο Μόδεστος διατάχθηκε από τον Ουάλη να χρησιμοποιήσει βία κατά του επισκόπου, αλλά δεν το έκανε.

Παραπομπές

Πηγές 
 Burns, Paul (ed.), Butler's Lives of the Saints: New Full Edition January. The Liturgical Press. .
 Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge University Press, 1992, , pp. 605-08

Κόμητες της εώας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Έπαρχοι Πραιτωρίων της Ανατολής
Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Φλάβιος Φηλικιανός

O Φλάβιος Φηλικιανός (Flavius Felicianus),  ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του 4ου αιώνα μ.Χ.

Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Μαλάλας στο Χρονικό του, γράφει ότι ο Φελισιανός, ένας Χριστιανός, διορίσθηκε Κόμης της εώας το 335. Κατείχε ένα από τα υψηλότερα στρατιωτικά αξιώματα στα ανατολικά της αυτοκρατορίας. Το αν ο Φελισιανός ήταν στην πραγματικότητα ο πρώτος κάτοχος αυτού του τίτλου, όπως αναφέρει και ο Μαλάλας, είναι αμφιλεγόμενο. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, υπό τον οποίο υπηρέτησε, τον όρισε πρώτο πρόξενο το 337. Ανέλαβε τα καθήκοντά του μαζί με τον Φάμπιο Τιτίανο. 

Ο Κωνσταντίνος πέθανε στις 22 Μαΐου κατά την θητεία του Φηλικιανού ως πρόξενος, η τύχητου  μετά αγνοήτε. Δεδομένου ότι το όνομα του Φελισανού έχει διαγραφεί από μια επιγραφή, πιστεύεται ότι θα έγινε σαν εξάλειψη της μνήμης του ως τιμωρία. Ίσως πέθανε ως ένα από τα θύματα των δολοφονιών μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Παραπομπές

Πηγές 
 Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris: Felicianus 5. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). 
Band 1, Cambridge University Press, Cambridge 1971, ISBN 0-521-07233-6, S. 330–331.
 Otto Seeck: Felicianus 2. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 2162. Anmerkungen

Κόμητες της εώας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Μπράουναου αμ Ινν

Το Μπράουναου αμ Ινν (, δηλαδή: Μπράουναου επί του Ινν) είναι πόλη της Αυστρίας στο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας, στα σύνορα με τη Γερμανία.

Γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται πάνω στον ποταμό Ινν και ανήκει στην ομώνυμη επαρχία, Μπράουναου αμ Ινν. Ο πληθυσμός της είναι 17.332 άτομα (στοιχεία 18 Δεκεμβρίου 2006). Η πόλη έχει έκταση 24,8 τ.χλμ.

Ιστορία 

Η πόλη βρίσκεται πάνω στη διασταύρωση σημαντικών οδικών αρτηριών και έτσι ήταν οχυρωμένη από την ρωμαϊκή εποχή. Το 1260, το Μπράουναου αμ Ινν μετατράπηκε σε βαυαρικό φρούριο. Στην δεκαετία του 1670 το φρούριο ενισχύθηκε σημαντικά έπειτα από προσπάθειες του εκλέκτορα Μαξιμιλιανού και Φερδινάδου Μαρία.

Στις 3 Φεβρουαρίου 1742, ενώ εξελισσόταν ο πόλεμος της αυστριακής διαδοχής, μια αυστριακή εκστρατεία κατά της Βαυαρίας οδήγησε στην κατάληψη της πόλης από τους Αυστριακούς. Τον Σεπτέμβριο του 1742 η πόλη εγκαταλήφθηκε από τους Αυστριακούς, καθώς οι αυστριακές δυνάμεις όδευαν προς την Βοημία για να πολεμήσουν εναντίων των Γάλλων. Στις 27 Ιουνίου 1743, ο Κάρολος Αλέξανδρος της Λωρραίνης κατέλαβε την πόλη για δεύτερη φορά.

Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων, το Μπράουναου αμ Ινν πέρασε στα χέρια των Γάλλων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Πρεσβούργου, ο Ναπολέων έπρεπε να εγκαταλείψει την πόλη, αλλά το έκανε μόνο τον Δεκέμβριο του 1807, μετά τη σύναψη συμμαχίας μεταξύ Αυστρίας και Ρωσίας.

Πολιτική κατάσταση 
Ο δήμαρχος της κοινότητας είναι ο Γιοχάνες Βαϊντμπάχερ (του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος), ο οποίος εξελέγη το 2011. Το Δημοτικό Συμβούλιο () της πόλης έχει 37 έδρες, τις οποίες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2015, καταλαμβάνουν τα παρακάτω κόμματα:

 Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας: 9 έδρες
 Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα: 15 έδρες
 Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική: 4 έδρες
 Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας: 9 έδρες

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι 
Στις 20 Απριλίου 1889, ο Αδόλφος Χίτλερ γεννήθηκε σε ένα γειτονικό χωριό, το Ρανσχόφεν, το οποίο αργότερα ενσωματώθηκε στο Μπράουναου αμ Ινν. Το 1933 ο Χίτλερ έγινε επίτιμος πολίτης της πόλης. Το 1989, μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε (στην διεύθυνση Σαλτσμπούργκερ Φόρστατ 15), τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα κατά του πολέμου και του φασισμού. Το 2011 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αφαίρεσε κάθε τιμητικό τίτλο που είχε δοθεί στον Χίτλερ, ενώ το 2019 ανακοινώθηκε ότι το σπίτι που γεννήθηκε ο Χίτλερ θα μετατραπεί σε αστυνομικό τμήμα.

Αξιοθέατα 
 Η Η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου είναι η τέταρτη υψηλότερη εκκλησία (87 μ.) στην Αυστρία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης

Παραπομπές
Μάρκος Μέκιος Μέμιος Φούριος Μπαμπούριο Σεσιλιάνος Πλασίντο

O Μάρκος Μέκιος Μέμιος Φούριος Μπαμπούριος Σεσιλιάνος Πλασίντος (Marcus Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ήταν πιθανώς απόγονος του Γαίου Μέμμιου Σεσιλιάνο Πλασίντο και συγγενής του Φούριο Μέκιο Γκράσο. Ανήλθε σε αξιώματα κατά τη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄. Αρχικά ξεκίνησε από το αξίωμα του corrector Βενετίας και Ίστριας. Έπειτα πραιτωριανός έπαρχος , και έπειτα Κόμης της εώας, με δικαιοδοσία στην Ανατολή, την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία, πιθανώς το 340/341.

Ο Μάρκος ήταν έπαρχος των πραιτωρίων από το 342 τουλάχιστον έως τις 28 Μαΐου 344 (ήταν ένας από τους πρώτους έπαρχους που διορίστηκαν από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ για τις περιοχές που απέκτησε ο αδελφός του Κωνσταντίνος Β΄) και πρόξενος το 343.

Το Historia Augusta αναφέρει ότι, με την ευκαιρία της διακήρυξις του, έδωσε ως δώρο, τα χιτώνια του που είναι διακοσμημένα με χρυσό και τα χρησιμοποιούσαν δικαστές ως διακριτικά της δικαιοσύνης τους.

Από το 346 έως το 347 κατείχε το αξίωμα του Πολίαρχου της Ρώμης. Ήταν επίσης pontifex maior, augur publicus p.R. Quiritum και μέλος του κολεγίου του quindecimviri sacris faciundis .

Παραπομπές

Πηγές 
 T.D. Barnes, "Praetorian Prefects, 337-361", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, numero 94, 1992, pp. 249–260.
 «M. Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus 2», PLRE I, pp. 705–6.
 James Yates, "Paragauda", in William Smith, A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, John Murray, London, 1875, p. 864.

Κόμητες της εώας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Πολίαρχοι Ρώμης
Αντισταθμιστής Προπορευόμενης/Υπολειπόμενης Φάσης

Ένας Αντισταθμιστής Προπορευόμενης/Υπολειπόμενης Φάσης (ΥΠΦ ή ΠΥΦ) (Lead-lag Compensator) αποτελεί μέρος ενός συστήματος ελέγχου το οποίο εξασφαλίζει αποδεκτή μεταβατική απόκριση και ακρίβεια στην μόνιμη κατάσταση. Αυτό επιτυγχάνεται, όπως φαίνεται και στο όνομα, συνδυάζοντας δύο κομμάτια, πρώτον έναν αντισταθμιστή προπορευόμενης φάσης (ΠΦ) και δεύτερον έναν αντισταθμιστή υπολειπόμενης φάσης (ΥΦ). Ο αντισταθμιστής προπορευόμενης φάσης επιφέρει σημαντική βελτίωση στην μεταβατική απόκριση και μικρή βελτίωση στην ακρίβεια της μόνιμης κατάστασης ενώ ο αντισταθμιστής υπολειπόμενης φάσης επιφέρει σημαντική βελτίωση στην ακρίβεια της μόνιμης κατάστασης εις βάρος του χρόνου της μεταβατικής απόκρισης. Ο αντισταθμιστής προπορευόμενης/υπολειπόμενης φάσης αποτελεί μια από τις κυριότερες μεθόδους έλεγχου στην κλασσική θεωρεία ελέγχου.

Εφαρμογές

Οι αντισταθμιστές προπορευόμενης/υπολειπόμενης φάσης συναντούνται σε πληθώρα εφαρμογών όπως στην ρομποτική, στον έλεγχο δορυφόρων στο διάστημα, στα διαγνωστικά συστήματα αυτοκινήτων, στις οθόνες LCD αλλά και στην σταθεροποίηση ακρινών λέιζερ.

Δοθέντος ενός συστήματος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντισταθμιστές για να πετύχουμε τις επιθυμητές προδιαγραφές (ευστάθεια και απόδοση). Πολλές φορές για την επίτευξη των παραπάνω στόχων χρησιμοποιούνται ελεγκτές τύπου I, D, PI, PD και PID που είναι βελτιστοποιημένοι ελεγκτές με σκοπό την βελτίωση των παραμέτρων του συστήματος (μείωση του σφάλματος μόνιμης κατάστασης, μείωση της κορυφής του πλάτους στην περίπτωση συντονισμού αλλά και μείωση του χρόνου ανόδου). Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν και με τον συνδυασμό πολλαπλών αντισταθμιστών.

Θεωρία

Η χρησιμοποίηση αντισταθμιστή ΠΦ ή ΥΦ αυξάνει την τάξη του συστήματος μας κατά ένα, ενώ η χρησιμοποίηση αντισταθμιστή ΥΠΦ αυξάνει την τάξη κατά δύο (εκτός αν γίνει απαλοιφή μεταξύ μηδενιστών του δικτύου ΥΠΦ και των πόλων της χωρίς αντιστάθμιση συνάρτησης μεταφοράς ανοικτού βρόχου).

Η συνάρτηση μεταφοράς του αντισταθμιστή ΠΦ είναι:

Ενώ του αντισταθμιστή ΥΦ είναι:

Με  ο αντισταθμιστής ΠΦ γίνεται ο κλασσικός PD (αναλογικός-παραγωγικός) ελεγκτής. Ο λόγος που επιλέγεται ο ΠΦ και όχι ο PD είναι διότι ο παρανομαστής δρα σαν βαθυπερατό φίλτρο που καταστέλλει τον θόρυβο υψηλών συχνοτήτων. Έτσι είναι ιδιαίτερα κατάλληλος στον σχεδιασμό συστημάτων ελέγχου, όπως π.χ. των σερβομηχανισμών. Η ελάχιστη τιμή του  περιορίζεται από την φυσική κατασκευή του δικτύου (συνήθως η ελάχιστη τιμή είναι ).

Όταν  τότε ο αντισταθμιστής ΥΦ συμπεριφέρεται σαν PI (αναλογικός-ολοκληρωτικός) ελεγκτής σε ορισμένη περιοχή συχνοτήτων. Το εύρος των τιμών του  στον αντισταθμιστή ΥΦ είναι  ενώ συνήθως λαμβάνει τιμή .

Βιβλιογραφία

Θεωρία ελέγχου
Μηχανική υπολογιστών
Φιλομάθιος

O Φιλομάθιος (Fabius Aconius Catullinus Philomathius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πατέρας του ήταν ο Ακόνιος Κατελίνους (Aconius Catellinus) Ανθύπατος Αφρικής το 317/318. Ο Φιλομάθιος παντρεύτηκε και απέκτησε μια κόρη τη Φαβιανή Παυλίνα, η οποία παντρεύτηκε τον Ρωμαίο γερουσιαστή και πολιτικό Vettio Agorio Practextatus.

Αρχικά διορίσθηκε πρόξενος κι έπειτα κεφαλή της Γαλικίας, στην συνέχεια Κόμης της εώας (της Ανατολής), Βικάριος Αφρικής 338/339, Έπαρχος πραιτωρίων της Ιταλίας το 341, πολίαρχος (κυβερνήτης) της πόλης της Ρώμης, 342 - 344.

Παραπομπές

Πηγές 
 CIL VI 1780: Filia Aconiae Fabiae Paulinae ei monumentum posuit, in qua et cursus honorum patris enumeratur.
 Codex Theodosianus XVI 10,3: Constantinus II imperator ad eum praefectum urbi scripsit de templis deorum Romae: "Quamquam omnis superstitio penitus eruenda sit, tamen volumus, ut aedes templorum, quae extra muros sunt positae, intactae incorruptaeque consistant. Nam cum ex nonnullis vel ludorum vel circensium vel agonum origo fuerit exorta, non convenit ea convelli, ex quibus populo Romano praebeatur priscarum sollemnitas voluptatum."

Κόμητες της εώας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Πολίαρχοι Ρώμης
Κλέαρχος (έπαρχος πραιτωρίων)

O Κλέαρχος (Clearchus) ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 4ου αρχές 5ου αιώνα.

Ήταν Κόμης της εώας το 386, έπειτα έπαρχος της Κωνσταντινούπολης μεταξύ 400 και 402 και στη συνέχεια Έπαρχος του πραιτωρίου του Ιλλυρικού μεταξύ 402 και 407.

Πηγές 
 «Clearchus 2», The Prosopography of the Later Roman Empire, p. 302

Κόμητες της εώας
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Έπαρχοι Πραιτωρίων του Ιλλυρικού
Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Εθνικό Ωδείο (Ελλάδα)

Το Εθνικό Ωδείο ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1926 από τον Έλληνα συνθέτη Μανώλη Καλομοίρη και αξιόλογους καλλιτέχνες όπως η Χαρίκλεια Καλομοίρη, η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Διονύσιος Λαβρανγκάς και η Σοφία Σπανούδη. Για κάποιο χρονικό διάστημα το ωδείο ήταν η μοναδική ελληνική εκπαιδευτική και πολιτιστική οργάνωση που προσέγγισε την ελληνική διασπορά, ανοίγοντας παραρτήματα στην Αίγυπτο και την Κύπρο (1948). Με την πάροδο των ετών, πολλοί γνωστοί καλλιτέχνες συνεργάστηκαν με το ωδείο, όπως η Μαρία Κάλλας, ο Γκαμπριέλ Πιερνέ, ο Δημήτρης Μητρόπουλος και η Αύρα Θεοδωροπούλου. Μεταξύ των μαθητών του ωδείου ήταν η Μαρία Κάλλας, ο Λεωνίδας Καβάκος, η Αγνή Μπάλτσα και η Μαντώ. Όταν η ιδρύθηκε η Εθνική Λυρική Σκηνή το 1940, τα δύο τρίτα του προσωπικού της ήταν τελειόφοιτοι ή απόφοιτοι του Εθνικού Ωδείου.

Το κτίριο του Εθνικού Ωδείου έχουν μετακινηθεί σε διάφορες περιοχές της Αθήνας κατά τη διάρκεια της ζωή του.. Από την αρχική του τοποθεσία στην Ηρακλείτου 6 μετακινήθηκε στην Δόρου 3 (1932), στην οδό Σολομού και Γ΄ Σεπτεμβρίου (1935) και έπειτα στην οδό Σολωμού 67 και Αριστοτέλους (1940). Το 2006 η έδρα του βρισκόταν στην οδό Μαιζώνος 8 και ο 

καλλιτεχνικός διευθυντής είναι ο Περικλής Κούκος.

Ανώτερη Σχολή Δραματικής τέχνης του Εθνικού Ωδείου 
Η ανώτερη Σχολή Δραματικής τέχνης ιδρύθηκε ως Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού Ωδείου στην Αθήνα το 1926. Αναγνωρίστηκε από το ελληνικό κράτος το 1959.

Στην σχολή διδάσκεται η δραματική τέχνη (αφήγηση, παντομίμα, παντομίμα/μιμητική λειτουργία - μέθοδοι εκπαίδευσης, αυτοσχεδιασμός, φωνητική προβολή, έργο στη σκηνή, τεχνικές οντισιόν), ιστορία και φιλοσοφία του θεάτρου, ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, γενική ιστορία της τέχνης, αισθητική, κ.ά.

Με την πάροδο των ετών, πολλοί διακεκριμένοι καθηγητές, συγγραφείς και δημιουργοί της θεατρικής τέχνης έχουν συνεργαστεί με την σχολή, όπως ο Θάνος Τράγκας (διευθυντής της σχολής), η Μιράντα Μυράτ, ο Άγγελος Γριμάνης, ο Δημήτριος Χατζής, ο Ζαν Γαϊτάνος, ο Νικόλαος Σηφάκης, ο Μήτσος Λυγίζος, ο Κωστής Μιχαηλίδης, ο Νίκος Παπακωνσταντίνου, η Κακία Παναγιώτου, η Μαίρη Βογιατζή, ο Άγγελος Φουριώτης, ο Ευάγγελος Ανδρέου και ο Γιάννης Συνοδινός.

Δείτε επίσης 

 Ωδείο Αθηνών
 Ελληνικό Ωδείο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Νέα Σμύρνη
Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Εκπαίδευση στην Αθήνα
Ωδεία
Πύργος του Δαυίδ (Καράκας)

Το 2007 εκατοντάδες άστεγοι με τις οικογένειες τους εγκαταστάθηκαν άνευ άδειας ή εξουσιοδότησης στο ημιτελές κτίσμα του Πύργου του Δαυίδ. Τους αποκάλεσαν εισβολείς. Λοιδορήθηκαν από τα ΜΜΕ για υπόθαλψη εγκληματικότητας. Ωστόσο το 2012 χάρη σε ένα τυχαίο γεγονός, την απαγωγή ενός διπλωμάτη από την Κόστα Ρίκα, διεξήχθη μια ισχυρή αστυνομική επιχείρηση εντός του κτιρίου και του παρακείμενο χώρου. Μετά από εξονυχιστική έρευνα δε βρέθηκε κανένα επιβαρυντικό στοιχείο. Τότε αποδείχθηκαν ανυπόστατοι οι παραπάνω ισχυρισμοί και κατέρρευσε η απορρέουσα αρνητική φημολογία. Έκπληξη προκάλεσε η αποκάλυψη ότι επρόκειτο για μια πολύ καλά οργανωμένη κοινότητα.

Ήταν μια γειτονιά που αναπτυσσόταν κάθετα. Από τις πρώτες ημέρες της εγκατάστασής τους απαγόρευσαν το στήσιμο σκηνών. Μερίμνησαν με αυτοσχέδιες πρακτικές για την παροχή νερού και ηλεκτρισμού σε όλα τα διαμερίσματα. Ανταποκρίθηκαν επιτυχώς στην έλλειψη ανελκυστήρων εγκαθιστώντας ένα σύστημα με ράμπες μέχρι το 10ο όροφο. Με παρεμβάσεις τους στο κτίριο έγινε ευδιάκριτος ο διαχωρισμός των ιδιωτικών από τους κοινόχρηστους χώρους. Κάλυψαν τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν με το πέρασμα του χρόνου σε εμπορικά καταστήματα και υπηρεσίες. Σε κάθε όροφο ορίστηκε ένας συντονιστής ως υπεύθυνος. Όλες οι επιχειρήσεις έπρεπε να περάσουν από τη έγκριση μιας επιτροπής προκειμένου να αδειοδοτηθεί η λειτουργία της. Κανόνες θεσπίστηκαν και για τη διατίμηση των προϊόντων και συνεπώς για τα περιθώρια κέρδους. Η κοινωνική συνοχή ενισχύθηκε επιρρωτικά με την ευαγγελική εκκλησία των πεντηκοστών που ιδρύθηκε στο ισόγειο. Ήταν μια κοινότητα με αυτάρκεια. Άσκησε θελκτική δύναμη στον επιστημονικό χώρο των αρχιτεκτόνων. Μελέτησαν τη νέα δυναμική της αυτοοργάνωσης της κοινότητας σε ένα αστικό περιβάλλον ως πρόκληση και μια εναλλακτική προοπτική για ένα πιο δίκαιο κόσμο. Το 2012 στη Μπιενάλε της Βενετίας και συγκεκριμένα στην έκθεση αρχιτεκτονικής, απέσπασε το βραβείο του χρυσού λιονταριού.

Παραπομπές 
 Manuel A. Gómez, The Tower of David: Social Order in a Vertical Community, 10 FIU L. Rev. 215 (2014)

 Alfredo Brillemburg & Humbert Klumpner (Δεκεμβρίου 2012). «Torre David: άτυπες κάθετες κοινότητες». URBAN THINK TANK. Lars Muller Publishers. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020.

Ουρανοξύστες
Κτίρια και κατασκευές στη Νότια Αμερική
Βενεζουελανοί ευγενείς
Φανός Φθιώτιδας

Ο Φανός είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ο Φανός βρίσκεται στην βορειοανατολική άκρη του πρώην νομού και στα παράλια του Στενού Αρτεμισίου. Απέχει 47 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 6 χλμ. ΒΑ. από τη Γλύφα και το πορθμείο με τον Αγιόκαμπο Ευβοίας. Δίπλα του και νοτιοδυτικά είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Αντρώνας όπου έχουν βρεθεί ταφικοί κύκλοι των πρώιμων μυκηναϊκών χρόνων (4ος αιώνας π.χ.) καθώς και σπήλαια που συνδέουν την περιοχή με τη λατρεία της θεάς Δήμητρας. Έχει θέα  τον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο και τα νησιά Σκιάθο και Σκόπελο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Στυλίδος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τη Γλύφα, τα Δρυμάρια, το Λιμάνι Βαθυκοίλου και το Παγώνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλύφας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 32 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η αρχαία Αντρώνα από τον κόμβο "Οδυσσέας" του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

Δήμος Στυλίδας
Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μάικλ Κράιτον

O Μάικλ Κράιτον (αγγλικά:Michael Crichton )(πλήρες όνομα:Τζον Μαίκλ Κραίτον)(23 Οκτωβρίου 1942 - 4 Νοεμβρίου 2008) ήταν ένας Αμερικανός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 200 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και πάνω από δώδεκα έχουν προσαρμοστεί σε ταινίες. Τα λογοτεχνικά του έργα εμπίπτουν συνήθως στα επιστημονικά είδη, τα τεχνολογικά θρίλερ, τα είδη ιατρικής φαντασίας , καθώς και στην τεχνολογία με έντονα χαρακτηριστικά. Τα μυθιστορήματά του διερευνούν συχνά την τεχνολογία και τις αποτυχίες της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης με αυτήν, με αποτέλεσμα την καταστροφή με τη βιοτεχνολογία . Πολλά από τα μυθιστορήματά του έχουν ιατρικό ή επιστημονικό υπόβαθρο, που αντικατοπτρίζουν την ιατρική του κατάρτιση και το επιστημονικό υπόβαθρο του ιδίου.

Ο Μάικλ Κράιτον έλαβε MD από το Harvard Medical School το 1969, αλλά ποτέ δεν άσκησε την ιατρική, επιλέγοντας αντί αυτού να επικεντρωθεί στη συγγραφή δικών του βιβλίων. Αρχικά γράφοντας με ψευδώνυμο, έγραψε τελικά 26 μυθιστορήματα, συμπεριλαμβανομένων των The Andromeda Strain (1969), The Terminal Man (1972), The Great Train Robbery (1975), Congo (1980), Sphere (1987), Jurassic Park (1990) , Rising Sun (1992), Disclosure (1994), The Lost World (1995), Airframe (1996), Timeline (1999), Prey (2002), State of Fear (2004) και Next (2006). Αρκετά μυθιστορήματα, σε διάφορες φάσεις ολοκλήρωσης, δημοσιεύθηκαν μετά το θάνατό του το 2008.

Ο Crichton ασχολήθηκε επίσης με τη βιομηχανία ταινιών και τηλεόρασης. Το 1973, έγραψε και σκηνοθέτησε το Westworld , την πρώτη ταινία που χρησιμοποίησε 2D εικόνες που δημιουργούνται από υπολογιστή . Σκηνοθέτησε επίσης τις ταινίες Coma (1978), The First Great Train Robbery (1979), Looker (1981) και Runaway (1984). Ήταν ο δημιουργός της τηλεοπτικής σειράς Στην Εντατική (1994–2009) και πολλά από τα μυθιστορήματά του προσαρμόστηκαν σε ταινίες, με κυριότερο το franchise Jurassic Park .

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Musings on Michael Crichton — News and Analysis on his Life and Works

Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Έρικ Ρόουαν

Ο Τζόζεφ Ρούντ (Joseph Ruud, 28 Νοεμβρίου 1981) είναι Αμερικανός παλαιστής που παλεύει με το ψευδώνυμο Erick Redbeard. Είναι πιο γνωστός στο WWE με το ψευδώνυμο Erick Rowan επίσης από το 2012-2017 ήταν στην Ομάδα του WWE The Wyatt Family.

Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Minneapolis,Minnesota 28 Νοεμβρίου 1981,είναι παντρεμένος με την Leah Ruud και έχει 2 παιδιά απο την πρώην σύζυγο του.

Πηγές

Επαγγελματίες Παλαιστές
Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Σάουθ Μπεντ (Ιντιάνα)

Το Σάουθ Μπεντ (αγγλικά: South Bend), είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας της Ιντιάνα. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Ιντιάνα, και είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλης κομητείας του Σαίντ Τζόζεφ. Το Σάουθ Μπεντ, είναι χτισμένο δίπλα από τον ποταμό Σαίντ Τζόζεφ. Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται στους 103.021 κατοίκους. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Σάουθ Μπεντ, ανέρχεται σε 324.405 κατοίκους, ενώ η συνδυασμένη στατιστική περιοχή, ανέρχεται στους 721.296 κατοίκους. Είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός και πολιτιστικός κόμβος της βόρειας Ιντιάνα.  

Η περιοχή του Σάουθ Μπεντ, δημιουργήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από εμπόρους γόυνας. Ως πόλη ιδρύθηκε το 1865. Την οικονομία της περιοχής, διαμόρφωσε ο ποταμός Σαίντ Τζόζεφ, και η πόλη γνώρισε ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη έως τα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα οι μεγαλύτερες βιομηχανίες στο Σάουθ Μπεντ είναι οι εταιρείες υγειονομικής περίθαλψης, η εκπαίδευση, μικρές επιχειρήσεις, τουρισμός, ενώ επίσης δραστηριοποιούνται και μεγάλες εταιρείες όπως η Crowe, η Honeywell η AM General κ.α. Στη μητροπολιτική περιοχή του Σάουθ Μπεντ, υπάρχει το φημισμένο πανεπιστήμιο Notre Dame.  

Το Σάουθ Μπεντ, έγινε ιδιαίτερα γνωστό, ύστερα από την ανάδειξη του μέχρι πρότινος δημάρχου του (2012-2020), Πιτ Μπουτίτζιτζ, σε υποψήφιο των προεδρικών εκλογών του 2020, και πλέον ως Υπουργού Μεταφορών των ΗΠΑ.

Πληροφορίες

Ιστορικά στοιχεία 
Το Σάουθ Μπεντ, βρίσκεται στην κοιλάδα του Αγίου Ιωσήφ (Σαίντ Τζόζεφ), η οποία αρχικά κατοικούνταν από ινδιάνους ιθαγενείς. Ο πρώτος λευκός ευρωπαΐος που πάτησε το πόδι του σε εκείνη την περιοχή, ήταν ο Γάλλος εξερευνητής Ρεν Καβέιγιερ, τον Δεκέμβριο του 1679. Οι πρώτοι μόνιμοι άποικοι, ήταν γουνέμποροι στις αρχές του 19ου αιώνα (γύρω στο 1820), οι οποίοι το ονόμασαν την περιοχή το 1830, "Σάουθ Μπεντ". Το 1831, ορίστηκε έδρα της κομητείας του Αγίου Ιωσήφ.  

Η πόλη, από τα μέσα του 19ου αιώνα, έως τα μέσα του 20ου αιώνα, γνώρισε μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη. Σήμερα, το Σάουθ Μπεντ, συνεχίζει παρόλα αυτά να αναπτύσσεται και να επεκτείνεται ως πόλη.

Γεωγραφία 
Το Σάουθ Μπέντ, βρίσκεται 8 μίλια (περίπου 12 χιλιόμετρα) νοτιότερα  από τα σύνορα της πολιτείας του Μίσιγκαν. Απέχει από το Σικάγο περίπου 150 χιλιόμετρα, και από την κοντινότερη όχθη της λίμνης Μίσιγκαν, περίπου 32 χιλιόμετρα. Η πόλη έχει έκταση 108,46 τετραγωγικά χιλιόμετρα.

Κλίμα 
Η πόλη του Σάουθ Μπεντ, έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Η κοντινή λίμνη του Μίσιγκαν επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό το κλίμα της πόλης. Η μέση θερμοκρασία για το καλοκαίρι είναι 21oC ενώ για τον χειμώνα είναι γύρω στους -6oC.

Πηγές 

Πόλεις της Ιντιάνα
Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ

Ο Ζολτ Μπαουμγκάρτνερ(γεν. στο Ντέμπρετσεν την 1η Ιανουαρίου του 1981) είναι Ούγγρος οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του απ' τη Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο. Συγκεκριμένα βρέθηκε εκεί τα έτη 2003 και 2004 και έτρεξε με τις ομάδες Jordan και Minardi. Το 2003 συμμετείχε μόνο στα Γκραν Πρι Ουγγρικό και Ιταλικό ως αντικαταστάτης του Ιρλανδού οδηγού Ραλφ Φέρμαν και το 2004 σε όλα τα Γκραν Πρι. Συνολικά ο Μπαουμγκάρτνερ πήρε μέρος σε 20 Γκραν Πρι και δεν μπόρεσε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα.

Μπαουμγκάρτνερ Ζολτ
Γιώργος Στρατάκος

Ο Γιώργος Στρατάκος είναι γεωπόνος, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων από τον Ιούνιο του 2019.

Βιογραφικά
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978 και κατάγεται από το Σκουτάρι Λακωνίας. Σπούδασε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου έλαβε Μεταπτυχιακό δίπλωμα και Διδακτορικό στον τομέα των αγροτικών ζώων και στην βιοκλιματολογία.
Υπήρξε στέλεχος του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το 2013-2015 καθώς και του γραφείο του Υφυπουργού Εξωτερικών Πέτρου Δούκα τα έτη 2007-2009.
Έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Ινστιτούτο Παστέρ και του Επιστημονικού Πάρκου Πατρών. Έχει συμμετάσχει σε διοικητικά όργανα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και του Γεωπονικού Συλλόγου Αττικής. Έχει συμμετάσχει σε πολλές επιτροπές και ομάδες εργασίας που αφορούν τους τομείς της έρευνας, της τεχνολογίας, των βιοεπιστημών, της διατροφής και της αγροτικής ανάπτυξης.

Είναι παντρεμένος με τη Μαρί Οβακιμιάν και πατέρας ενός παιδιού.

Πηγές
- Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Πολιτική Ηγεσία,  

- «Αυτός είναι ο γ.γ. του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργος Στρατάκος», Notospress.gr.

 Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Μπρέι Γουάιατ

Ο Windham Lawrence Rotunda (23 Μαΐου 1987) είναι Αμερικανός παλαιστής που παλεύει στο WWE, γνωστός με το ψευδώνυμο Bray Wyatt και από το 2012-2017 ήταν στην Ομάδα του WWE The Wyatt Family.

Καριέρα επαγγελματικής πάλης
Ο Μπρέι Γουάιατ είναι επαγγελματίας παλαιστής τρίτης γενιάς που ακολουθεί τα βήματα του παππού του Μπλάκτζακ Μίλιγκαν , του πατέρα του Μάικ Ροτόντα και δύο από τους θείους του, Μπάρι και Κένταλ Γουίντχαμ . Ο μικρότερος αδερφός του Taylor Rotunda είναι επίσης επαγγελματίας παλαιστής, γνωστός ως Bo Dallas . Παράλληλα με τον αδερφό του, κατείχε το FCW Florida Tag Team Championship δύο φορές, ενώ στο τότε αναπτυσσόμενο έδαφος του WWE Florida Championship Wrestling (FCW), όπου πάλησε με διάφορα ονόματα μεταξύ του 2009 και του 2012. Επίσης, αγωνίστηκε σύντομα στο κύριο ρόστερ του WWE από το 2010 έως 2011 με το δαχτυλίδι Husky Harris, κυρίως ως μέλος του The Nexus .

Αφού επέστρεψε στα αναπτυξιακά εδάφη του WWE, η Ροτόντα μετονομάστηκε ως Bray Wyatt , ο κακός ηγέτης λατρείας της οικογένειας The Wyatt , με το γκρουπ να κάνει το πρώτο ντεμπούτο του στο ρόστερ το 2013. Έκτοτε έχει γίνει τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο WWE. το WWE Championship μία φορά και το Universal Championship δύο φορές. Έχει επίσης πραγματοποιήσει το SmackDown Tag Team Championship (με τους Luke Harper και Randy Orton υπό τον κανόνα του Freebird ) και το πρωτάθλημα Raw Tag Team (με τον Matt Hardyμία φορά το καθένα. Αφού έκανε ένα κενό τον Αύγουστο του 2018, ο Wyatt επέστρεψε στον προγραμματισμό WWE τον Απρίλιο του 2019 με ένα νέο τέχνασμα ενός παιδιού διασκεδαστή, φιλοξενώντας μια εκπομπή που ονομάζεται Firefly Fun House . Λίγο αργότερα, έκανε επίσης ντεμπούτο σε ένα απαίσιο alter ego γνωστό ως The Fiend .

Πηγές

Επαγγελματίες Παλαιστές
Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Μπράουν Στρόμαν

Ο Άνταμ Σέρρ (Adam Scherr, 6 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Αμερικανός παλαιστής που παλεύει με το ψευδώνυμο Braun Strowman στο WWE.

Πηγές

Επαγγελματίες Παλαιστές
Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Πατητήρι Αλοννήσου

Το Πατητήρι είναι πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού της Αλοννήσου, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Σποράδων. Βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού. Οφείλει το όνομά του στα πατητήρια των σταφυλιών, όπου παράγεται ο μούστος για να γίνει στη συνέχεια κρασί. Το πάτημα των σταφυλιών ήταν η βασική ασχολία των κατοίκων του νησιού. Το Πατητήρι επλήγη από τον σεισμό της 9ης Μαρτίου 1965.

Δημογραφικά 
Το Πατητήρι ανήκει στον δήμο Αλοννήσου, Στην απογραφή του 2011 το Πατητήρι είχε 1,628 κατοίκους, του περισσότερους από κάθε άλλον οικισμό του νησιού. Μετά τον σεισμό του 1965, πολλοί μετεγκαταστάθηκαν στο πατητήρι εγκαταλείποντας τη Χώρα (Παλιά Αλόννησος).

Αξιοθέατα 
Μετά το φονικό σεισμό του 1965, ο οικισμός αναπτύχθηκε ραγδαία. Πλέον το Πατητήρι είναι η πρωτεύουσα του νησιού.Στο λιμάνι υπάρχουν πολλές καφετέριες αλλά και ταβέρνες. Κοντά στο λιμάνει υπάρχει μια πραλία, στο βάθος της οποίας φαίνονται δύο ακατοίκοιτα νησιά, τα "δύο αδέλφια". Υπάρχει, επίσης, το λαογραφικό-ιστορικό μουσείο "Κώστα & Αγγέλας Μαυρίκη", το οποίο είναι το μοναδικό λαογραφικό Μουσείο στην Ελλάδα που έχει τμήμα πειρατείας.

Παραπομπές 

Αλόννησος
Λιμένες
Αιγαίο Πέλαγος
Σποράδες
Νούτουκ (Ο Λόγος)

Το Nutuk (Σύχρονη Τουρκική : Söylev; Ο λόγος) ήταν μια ομιλία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ από τις 15 έως τις 20 Οκτωβρίου 1927, στο δεύτερο συνέδριο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος. Η ομιλία κάλυψε τα γεγονότα μεταξύ της έναρξης του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας στις 19 Μαΐου 1919 και της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας, το 1923. Είναι μια σημαντική πηγή για τη μελέτη του Κεμαλισμού. Χρειάστηκαν τριάντα έξι ώρες (σε διάστημα 6 ημερών) για να διαβαστεί από τον Ατατούρκ.

Περίπου τα δύο τρίτα αυτής της ομιλίας αποτελείται από μια σειρά έντονης κριτικής εναντίον των ακόλουθων ατόμων: Καζίμ Καραμπεκίρ Πασά, Χουσεΐν Ραούφ Μπέη, Ρεφέτ Πασά, Μερσινλί Τζεμάλ Πασά, Νουρεντίν Πασά, Καραβασίφ Μπέη, Ζεκί Μπέη, Τζελαλεντίν Αρίφ Μπέη, Τζαφέρ Ταγιάρ Πασά, Αλί Ιχσάν Πασά, Μπεκίρ Σαμί Μπέη, Ριζά Νουρ Μπέη, Εντχέμ Μπέη και τα αδέρφια του, Σελαχαντίν Μπέη, Χουσεΐν Αβνί Μπέη, Αλί Ριζά Πασά, Σερίφ Πασά, Αχμέτ Ιζέτ Πασά και Τσουρουκσουλού Μαχμούντ Πασά.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
Nutuk - Ο Μέγας Ρητορικός, Μ.Κ. Ατατούρκ, Εκδόσεις Παπαζήσης, Αθήνα 2009 (δίτομο έργο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πλήρες κείμενο στα Οθωμανικά Τουρκικά
 Κέντρο Ερευνών Ataturk, Άγκυρα, Τουρκία 
 Μετάφραση του Atatürk Society, Καναδάς
Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ