joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Ομαδικό γυναικών

Το Ομαδικό Γυναικών αποτελεί αγώνισμα της Καλλιτεχνικής κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε στις 6 και στις 7 Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο.  Ήταν η 7η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε για 6η συνεχόμενη φορά οι ομάδα των Ρώσων Αθλητών..

Μορφή Αγωνίσματος 
Το αγώνισμα διεξάγεται σε έναν μόνο γύρο. Κάθε ομάδα εκτελεί ένα τεχνικό και ένα ελεύθερο πρόγραμμα. Οι βαθμολογίες από τα δύο προγράμματα αθροίζονται και η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς στο σύνολο, αναδεικνύεται νικήτρια. Η σειρά εμφάνισης των ομάδων στα δύο προγράμματα αποφασίζεται τυχαία με κλήρωση. 

Το τεχνικό πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια 2:35 με 3:05 λεπτά και να περιλαμβάνει υποχρεωτικά στοιχεία που εκτελούνται σε ορισμένη σειρά. Υπήρχαν 3 ομάδες των 5 κριτών για κάθε πρόγραμμα. Στο τεχνικό πρόγραμμα, η μία ομάδα εξετάζει την εκτέλεση των ασκήσεων (30%της βαθμολογίας), η άλλη ομάδα την γενική εντύπωση του προγράμματος (30%) και η τρίτη ομάδα τα επιμέρους στοιχεία (40%). Οι κριτές της εκτέλεσης και της γενικής εντύπωσης δίνουν ο καθένας από μία βαθμολογία, ενώ οι κριτές των επιμέρους στοιχείων δίνουν βαθμολογία για κάθε στοιχείο ξεχωριστά. Οι βαθμολογίες κυμαίνονται μεταξύ του 0 και του 10, με προσαυξήσεις 0,1 πόντων. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα κριτών (συμπεριλαμβανομένου του κάθε στοιχείου) απορρίπτονται. Από τις υπόλοιπες βαθμολογίες υπολογίζεται ο μέσος όρος και σταθμίζονται ανάλογα με το ποσοστό που αντιστοιχεί στην συγκεκριμένη ομάδα κριτών. Η βαθμολογία για κάθε στοιχείο, σταθμίζεται ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας της άσκησης στην οποία ανήκει. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100. 

Το ελεύθερο πρόγραμμα πρέπει να έχει διάρκεια μεταξύ 3:45 και 4:15 λεπτών. Δεν υπάρχει περιορισμός στην ρουτίνα των ασκήσεων που θα συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα. Οι 3 ομάδες κριτών στο ελύθερο, εξετάζουν την εκτέλεση (30%της βαθμολογίας), την καλλιτεχνική γενική εντύπωση (40%) και τη δυσκολία (30%). Κάθε κριτής δίνει μια μόνο βαθμολογία. Η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία από κάθε ομάδα απορρίπτονται, και από τις υπόλοιπες υπολογίζεται ο μέσος όρος. Η μέγιστη δυνατή βαθμολογία είναι το 100.

Ολυμπιακή Πρόκριση 
Για το αγώνισμα του Ομαδικού, προκρίθηκαν αυτομάτως η διοργανώτρια χώρα Ιαπωνία και οι 5 Εθνικές Ομάδες που κέρδισαν την 1η θέση σε κάθε ένα από τα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα του 2019. Οι υπόλοιπες συμμετοχές προέκυψαν από τις 2 χώρες με την υψηλότερη βαθμολογία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2019, αλλά και τις 3 χώρες με την καλύτερη βαθμολογία στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά του 2021.

Πρόγραμμα 
Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC+9 )

Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:

Αποτελέσματα

Σημειώσεις

Παραπομπές
Νταγιό Ουπαμεκανό

Ο Νταγιοτσανκούγι Οσβάλντ Ουπαμεκανό (Dayotchanculle Oswald Upamecano, 27 Οκτωβρίου 1998) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου και της εθνικής ομάδας της Γαλλίας.

Ο Ουπαμεκανό πέρασε από τις ακαδημίες της Βαλανσιέν και το 2015 αποκτήθηκε από την Ρεντ Μπουλ Ζάλτσμπουργκ για 2,2 εκατομμύρια ευρώ και αγωνίστηκε πρώτα στη Λίφερινγκ για μία χρονιά. Το 2017 αποκτήθηκε από την ΡΜ Λειψία για 10 εκατομμύρια ευρώ. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιά για το Τσάμπιονς Λιγκ 2019-20, όπου η Λειψία έφτασε μέχρι τα ημιτελικά. Στις 14 Φεβρουαρίου 2021 η Μπάγερν Μονάχου ανακοίνωσε την απόκτηση του ποδοσφαιριστή για 42,5 εκατομμύρια ευρώ, με την μεταγραφή να έχει ισχύ από την 1η Ιουλίου 2021.

Ο Ουπαμεκανό πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα αντρών της Γαλλίας τις 5 Σεπτεμβρίου 2020, στον αγώνα ομίλου στο κύπελλο εθνών της UEFA.

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λίφερινγκ
Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αυστρία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ο Αστερίξ και η χύτρα

Το Ο Αστερίξ και η χύτρα είναι το δέκατο τρίτο τεύχος του Αστερίξ, από τους Ρενέ Γκοσινί (σενάριο) και Αλμπέρ Ουντερζό (σχέδιο). Εκδόθηκε αρχικά σε τμήματα στο γαλλικό περιοδικό "Πιλότ" στα τεύχη 469 έως 491 το έτος 1968.

Πλοκή 
Ο Ηθικελαστίξ, συμφεροντολόγος αρχηγός γαλατικού χωριού ο οποίος κάνει συχνά εμπόριο με τους Ρωμαίους, καταφτάνει στο χωριό του Αστερίξ με την συνοδεία του ζητώντας από τον Μαζεστίξ να φυλάξει μια χύτρα γεμάτη χρήματα μέχρι να σταματήσουν οι Ρωμαίοι την είσπραξη των φόρων. Ο Ηθικελαστίξ ισχυρίζεται πως με το που έμαθε ότι οι Ρωμαίοι καταφθάνουν για τις εισπράξεις, πήρε την πρώτη χύτρα που βρήκε μπροστά του, έχυσε την κρεμμυδόσουπα που είχε μέσα και έβαλε σε αυτή όλα τα χρήματα του χωριού ( Ο Οβελίξ κατά την διάρκεια του τεύχους αναρωτιέται γιατί να χαραμίσει κανείς μια κρεμμυδόσουπα για να βάλει στην χύτρα της χρήματα ). Ο Μαζεστίξ παρά την δυσπιστία του στο πρόσωπο του Ηθικελαστίξ, αναθέτει στον Αστερίξ την φύλαξη της χύτρας. Παρά την ολονύχτια σκοπιά του Αστερίξ, η χύτρα κλέβεται κατά την διάρκεια της νύχτας. Όπως ορίζουν οι νόμοι των Γαλατών, ο Αστερίξ εξορίζεται από το χωριό μέχρι να εξιλεωθεί επιστρέφοντας τα χρήματα στον Ηθικελαστίξ. Ο Οβελίξ τον ακολουθεί οικειοθελώς.

Οι δύο φίλοι σε διάφορες προσπάθειές τους να αποκτήσουν χρήματα, εισβάλουν στο Ρωμαικό οχυρό Πετιμπόνουμ, επιτίθονται σε μια ταβέρνα των Πειρατών, επιδιώκουν να πουλήσουν αγριογούρουνα, μάχονται ως μονομάχοι σε μια τοπική αρένα, γίνονται μέλη ενός θιάσου, λαμβάνουν μέρος σε ιπποδρομίες και αποπειρώνται ληστέψουν μια  Ρωμαϊκή τράπεζα.

Μη έχοντας καταφέρει να κερδίσουν χρήματα οι δύο τους αποφασίζουν να ληστέψουν τον Ρωμαίο φοροεισπράκτορα που γυρίζει εκείνη την περίοδο στα γαλατικά χωριά για την φορολογία. Αφού πετυχαίνουν το εγχείρημά τους, ο Αστερίξ μυρίζει τα νομίσματα τα οποία έχουν την μυρωδιά κρεμμυδόσουπας. Αμέσως καταλαβαίνει πως ο Ηθικελαστίξ ήταν εκείνος που έκλεψε αρχικά τα χρήματα ώστε να τα δώσει στους Ρωμαίους ξέροντας πως ο Αστερίξ θα έκανε τα πάντα για να του τα επιστρέψει. 

Στο χωριό του Ηθικελαστίξ, ο Αστερίξ αφού ξεσκεπάζει το σχέδιο του ανήθικου αρχηγού, μάχεται ενάντιά του στην άκρη του γκρεμού όπου βρίσκεται το σπίτι του Ηθικελαστίξ. Η χύτρα με τα νομίσματα πέφτει από τον γκρεμό και ο Ηθικελαστίξ χάνει τα χρήματά του. 

Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ γυρνάνε στο χωριό τους όπου γιορτάζουν με τον γνωστό τσιμπούσι.

Σημειώσεις 

 Όταν ο Οβελίξ προτείνει να κερδίσουν χρήματα λέγοντας στους ανθρώπους τις περιπέτειές τους, ο Αστερίξ απορρίπτει την ιδέα ως ανίκανη να συγκεντρώσει χρήματα. Το αστείο είναι ότι, μέχρι εκείνο το τεύχος, η σειρά είχε κάνει τον Γκοσινί και τον Ουντερζό πλούσιους.
 Οι δημιουργοί φαίνονται ως χαρακτήρες στο τεύχος με την μορφή θεατών στο θέατρο την ώρα της παράστασης του θιάσου όπου έχουν πιάσει δουλειά οι δύο ήρωες.
 Η μάχη μεταξύ Αστερίξ και Ηθικελαστίξ στο τέλος του τεύχους είναι μια από τις σπάνιες φορές που ο Αστερίξ φαίνεται να χρησιμοποιεί το ξίφος του.
 Αυτή είναι η μοναδική ιστορία στην οποία οι πειρατές φαίνεται πως έχουν αίσιο τέλος αφού η χύτρα με τα νομίσματα του Ηθικελαστίξ πέφτει μέσα στο πλοίο τους.

Τεύχη του Αστερίξ
Θάνατοι τον Σεπτέμβριο του 2021



Παραπομπές 

 09
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Τα 50 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 30 Ιουλίου έως την 1η Αυγούστου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο.  Αυτή ήταν η 10η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς, καθώς είχε εμφανιστεί μια φορά το 1904 και στη συνέχεια σε κάθε διοργάνωση από το 1988 και μετά. Το αγώνισμα έχει το παρατσούκλι "splash and dash", που σε ελεύεθρη μετάφραση σημαίνει "πιτσιλάω και φεύγω", προφανώς για τον ταχύτατο ρυθμό με τον οποίο διεξάγεται.  Χρυσός ολυμπιονίκης ανδείχθηκε ο Κέιλεμπ Ντρέσελ των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας στον τελικό Ολυμπιακό Ρεκόρ, με χρόνο 21.07 δευτερόλεπτα.

Ολυμπιακή Πρόκριση 
Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 22,01 δευτερόλεπτα. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (22,67 δευτερόλεπτα). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν.

Μορφή Αγωνίσματος 
Το αγώνισμα διεξήχθη σε 3 διαφορετικούς γύρους: Τα προκριματικά, τους ημιτελικούς και τον τελικό. Τα προκριματικά διεξήχθησαν σε 10 σειρές και οι 16 αθλητές με τις καλύτερες επιδόσεις από όλες τις σειρές, προκρίνονταν στους ημιτελικούς, ανεξάρτητα από την θέση που τερμάτισαν στην δική τους σειρά. Από τις 2 σειρές ημιτελικών, προκρίνονταν στον τελικό οι 8 με τους καλύτερους χρόνους.

Ρεκόρ 
Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:

Το παρακάτω ρεκόρ σημειώθηκε κατά την διάρκεια των Αγώνων:

Πρόγραμμα 
Όλες οι ώρες είναι Τοπική ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)

Αποτελέσματα

Προκριματικά 
Οι 16 κολυμβητές με τους καλύτερους χρόνους, προκρίνονταν στους Ημιτελικούς:

Ημιτελικοί 
Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους προκρίνονται στον τελικό:

Τελικός

Παραπομπές
Παρασκευαστής - Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων

Ο Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων εργάζεται σε ιατρικά εργαστήρια νοσοκομείων και διαγνωστικών κέντρων και ασχολείται με το παρασκευαστικό και τεχνολογικό μέρος των διαφόρων εργαστηριακών εξετάσεων, συνεργάζεται με ιατρούς βιοπαθολόγους-μικροβιολόγους και ακολουθεί τις οδηγίες αυτών και  άλλων επιστημόνων που ενδέχεται να εργάζονται στο εργαστήριο όπως χημικοί, βιολόγοι, μοριακοί βιολόγοι και βιοχημικοί, ενώ παρέχει στοιχεία που βοηθούν τους κλινικούς ιατρούς και κλινικούς νοσηλευτές στο να ορίσουν τη βέλτιστη θεραπεία για τον ασθενή. Επίσης ελέγχει και είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια των αποτελεσμάτων που εξάγονται κατά την ανάλυση και τα ανακοινώνει στους ιατρούς. Εστιάζει, γενικότερα, στη συγκέντρωση, επεξεργασία και ανάλυση βιολογικών δειγμάτων, αλλά και τηρεί σχετικά αρχεία των ελέγχων. Στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού ο επαγγελματικός τίτλος που απόδίδεται είναι "medical laboratory technologist" (MLT) ή "Biomedical laboratory Scientist" (MLS)

Εκπαίδευση 
Για την άσκηση του επαγγέλματος απαιτείται η λήψη σχετικού πτυχίου από Τ.Ε.Ι τμήματος Ιατρικών Εργαστηρίων, ή από αντίστοιχη σχολή της αλλοδαπής.

Μετά την κατάργηση των Τ.Ε.Ι το επάγγελμα ασκούν οι απόφοιτοι των τμήματων Βιοϊατρικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας (ΔΙΠΑΕ) και του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑΔΑ) με κατεύθυνση ιατρικά εργαστήρια.

Επαγγελματικά Δικαιώματα 
Τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων παρασκευαστών-τεχνολόγων ιατρικών εργαστηρίων έχουν καθοριστεί από το Π.Δ. 163/1996(Φ.Ε.Κ.118/14-6-1996/τ.Α’)

Συνοπτικά, οι πτυχιούχοι τεχνολόγοι ιατρικών εργαστηρίων έχουν δικαίωμα απασχόλησης σε φορείς που παρέχουν υπηρεσίες σχετικές με το γνωστικό τους αντικείμενο, είτε στο δημόσιο, είτε στον ευρύτερο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. 

Αναλυτικότερα στις αρμοδιότητές τους περιλαμβάνονται τα εξής: 

α) να δίνουν οδηγίες στους εξεταζόμενους για την κατάλληλη προετοιμασία τους και τη σωστή συλλογή του δείγματος για την εκάστοτε εξέταση, 

β) να προβαίνουν στη λήψη του δείγματος, 

γ) να παραλαμβάνουν τα δείγματα που προσκομίζονται στο εργαστήριο, 

δ) να προετοιμάζουν τα προς εξέταση δείγματα, 

ε) να παρασκευάζουν όλα τα απαραίτητα υλικά, αντιδραστήρια και διαλύματα,

στ) να παρασκευάζουν επιχρίσματα και να εκτελούν τεχνικές χρώσης,

ζ) να προετοιμάζουν και ελέγχουν κάθε είδους όργανο και μηχάνημα που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί, 

η) να αναλαμβάνουν υπεύθυνα την εφαρμογή όλων των σύγχρονων επιστημονικών μεθόδων που έχουν σχέση με την εκτέλεση των εργαστηριακών εξετάσεων, να αξιολογούν το ποιοτικό αποτέλεσμα (τεχνογνωσία) και να υπογράφουν την εκτέλεση του τεχνολογικού μέρους όλων των εργαστηριακών εξετάσεων που πραγματοποιούνται.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής

Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας

Πηγές
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 100 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Τα 100 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελεί αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 27 έως και τις 29 Ιουλίου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο.  Συμμετείχαν συνολικά 70 αθλητές από 62 διαφορετικές χώρες.  Χρυσός ολυμπιονίκης ανδείχθηκε ο Κέιλεμπ Ντρέσελ των Ηνωμένων Πολιτειών, σημειώνοντας στον τελικό Ολυμπιακό Ρεκόρ, με χρόνο 47.02 δευτερόλεπτα. Αυτή ήταν η 28η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς

Ολυμπιακή Πρόκριση 
Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 48.57 δευτερόλεπτα. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (50.03 δευτερόλεπτα). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν.

Μορφή Αγωνίσματος 
Το αγώνισμα διεξήχθη σε 3 διαφορετικούς γύρους: Τα προκριματικά, τους ημιτελικούς και τον τελικό. Τα προκριματικά διεξήχθησαν σε 10 σειρές και οι 16 αθλητές με τις καλύτερες επιδόσεις από όλες τις σειρές, προκρίνονταν στους ημιτελικούς, ανεξάρτητα από την θέση που τερμάτισαν στην δική τους σειρά. Από τις 2 σειρές ημιτελικών, προκρίνονταν στον τελικό οι 8 με τους καλύτερους χρόνους.

Ρεκόρ 
Πριν από τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:

Το παρακάτω ρεκόρ σημειώθηκε κατά την διάρκεια των Αγώνων:

Πρόγραμμα 
Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες: 

Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)

Αποτελέσματα

Προκριματικά 
Οι 16 κολυμβητές με τους καλύτερους χρόνους, προκρίνονταν στους Ημιτελικούς:

Ημιτελικοί 
Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους προκρίνονται στον τελικό:

Τελικός

Παραπομπές
Ελευθέριος Τσομάκης

Ο Ελευθέριος Τσομάκης (1944-1974) ήταν Έλληνας αξιωματικός του του Πολεμικού Ναυτικού από την Καλλιθέα Αττικής που έχασε τη ζωή του στις 20 Ιουλίου του 1974 κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Βιογραφία
Ο Ελευθέριος Τσομάκης γεννήθηκε το 1944 και το 1961 εισήχθηκε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων από την οποία αποφαίτησε ως Σημαιοφόρος. Το 1973 μετατέθηκε στην Κύπρο με το βαθμό του Υποπλοίαρχου και ανέλαβε διοικητής της ναυτικής βάσης της Κερύνειας.

Το καλοκαίρι του 1974, στο λιμάνι της Κερύνειας στάθμευαν οι τορπιλάκατοι Τ-1 και Τ-3 κλάσης P4 του Ναυτικού της Εθνικής Φρουράς.
Το ξημέρωμα της 20 Ιουλίου οι δύο τορπιλάκατοι διατάχθηκαν να βγουν στα ανοικτά της θάλασσας με αποστολή να επιτεθούν με τις τορπίλες τους στην τουρκική αποβατική νηοπομπή. Οι τορπιλάκατοι ήταν παρωχημένης τεχνολογίας, με περιορισμένο οπλισμό επιφανείας και μπορούσαν να εκτοξεύσουν τορπίλες μόνο εκ των όπισθεν, γεγονός που τις έφερνε σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση έναντι της τουρκικής δύναμης.
Παρότι γνώριζαν ότι πρόκειται για μια πολύ ριψοκίνδυνη αποστολή με μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας, οι κυβερνήτες των τορπιλακάτων απέπλευσαν. Κυβερνήτης της Τ-3 ήταν ο Τσομάκης. Η αποστολή χαρακτηρίστηκε ως επιχείρηση αυτοκτονίας λόγω της παντελούς απουσίας κάλυψης από τη θάλασσα ή τον αέρα. 

Οι τορπιλάκατοι ήταν εύκολοι στόχοι για τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη τα οποία βομβάρδισαν αρχικά την τορπιλάκατο Τ-1 προξενώντας της σοβαρές βλάβες και αχρηστεύοντας το πηδάλιό της. Ακυβέρνητο, το σκάφος προσάραξε στην παραλία Καράκουμι ανατολικά της Κερύνειας. Ο Τσομάκης με συνεχείς ελιγμούς έφερε την Τ-3 σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά πλοία. Ωστόσο, την ώρα που ετοιμαζόταν να βάλλει εναντίον τους, το σκάφος του χτυπήθηκε από τις βολές ενός τουρκικού αντιτορπιλικού και από βόμβες ενός τουρκικού μαχητικού. Οκτώ από τα εννέα μέλη του πληρώματος έχασαν τη ζωή τους και μόνο ο αρχικελευστής Διονύσιος Μαγέτος κατάφερε μετά από μεγάλη προσπάθεια να βγει στη στεριά κολυμπώντας.

Μετά θάνατο
Ο Ελευθέριος Τσομάκης προήχθηκε μετά θάνατο σε Αντιναύαρχο. Προτομή του Τσομάκη υπάρχει στον περίβολο του Ναυτικού Μουσείου ενώ η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου έδωσε το όνομά του σε ένα περιπολικό σκάφος της.

Δείτε επίσης
Στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο
Ελευθέριος Χανδρινός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο «άγνωστος» ήρωας Ελευθέριος Τσομάκης]
Διοίκηση Ναυτικού Κύπρου: Από την συγκρότηση στις προκλήσεις του μέλλοντος

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Ένωση της Νοτίου Αφρικής

Η Ένωση της Νοτίου Αφρικής (ολλανδικά: Unie van Zuid-Afrika Αφρικάανς: Unie van Suid-Afrika) είναι ο ιστορικός προκάτοχος της σημερινής Δημοκρατίας της Νοτίου Αφρικής. Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1910 με την ενοποίηση της αποικίας του Ακρωτηρίου, του Νατάλ, του Τράνσβααλ και του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης. Περιλάμβανε τα εδάφη που παλαιότερα αποτελούσαν μέρος της Νοτιοαφρικανικής Δημοκρατίας και της Ελεύθερης Επικράτειας του Οράγγη.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ένωση της Νοτίου Αφρικής ήταν υπογράφουσα της Συνθήκης των Βερσαλλιών και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κοινωνίας των Εθνών. Ανατέθηκε στη διοίκησή της η Νοτιοδυτική Αφρική (η σημερινή Ναμίμπια) κατ’ εντολήν της Κοινωνίας των Εθνών. Διοικητικά, αποτελούσε επαρχία της Ένωσης αλλά ποτέ δεν προσαρτήθηκε επίσημα.

Όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, η Ένωση ήταν μια αυτοδιοικούμενο ντομίνιον της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η πλήρης κυριαρχία του επιβεβαιώθηκε με τη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1926 και το Καταστατικό του Ουεστμίνστερ του 1931. Κυβερνήθηκε υπό μια μορφή συνταγματικής μοναρχίας, με το Στέμμα να εκπροσωπείται από έναν γενικό κυβερνήτη. Η Ένωση με τη θέσπιση του συντάγματος του 1961, με το οποίο το πολίτευμα έγινε η δημοκρατία και αποχώρησε από την Κοινοπολιτεία.

Η Ένωση της Νοτίου Αφρικής ήταν ένα ενιαίο κράτος και όχι μια ομοσπονδία όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, με τα κοινοβούλια κάθε αποικίας να καταργούνται και να αντικαθίστανται με επαρχιακά συμβούλια. Δημιουργήθηκε ένα διθάλαμο κοινοβούλιο, αποτελούμενο από τη Βουλή και τη Γερουσία, με τα μέλη του κοινοβουλίου να εκλέγονται κυρίως από τη λευκή μειονότητα της χώρας.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Ιστορία της Νότιας ΑφρικήςΠρώην μοναρχίες
Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων

Η Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων (γαλλικά: Académie des inscriptions et belles-lettres) είναι γαλλικό ίδρυμα αφιερωμένο στις ανθρωπιστικές επιστήμες, που ιδρύθηκε από τον Κολμπέρ τον Φεβρουάριο του 1663. Είναι μία από τις πέντε ακαδημίες του Ινστιτούτου της Γαλλίας.

Ιστορικό 
Η Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων δημιουργήθηκε το 1663 ως ένα συμβούλιο τεσσάρων ουμανιστών, «λόγιοι που κατείχαν την ιστορία και την αρχαιότητα», μεταξύ των οποίων και ο Σαρλ Περώ.  Ο εμπνευστής ήταν ο Ζαν-Μπατίστ Κολμπέρ, υπουργός Οικονομικών του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Το πρώτο της όνομα ήταν Βασιλική Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων και αποστολή της ήταν να δημιουργήσει επιγραφές σε δημόσια μνημεία, μετάλλια και νομίσματα για να δοξάσουν τα γεγονότα της βασιλείας του Λουδοβίκου. Ωστόσο, υπό τη διαχείριση του Κολμπέρ, η Ακαδημία ανέλαβε πολλούς επιπλέον ρόλους, όπως ο καθορισμός της τέχνης που θα διακοσμούσε το παλάτι των Βερσαλλιών. 

Το 1683 ο υπουργός Λουβουά αύξησε τα μέλη σε οκτώ. Το 1701 ο αριθμός των μελών αυξήθηκε σε 40 και αναδιοργανώθηκε. Συνεδρίαζε δύο φορές την εβδομάδα στο Λούβρο, τα μέλη του άρχισαν να λαμβάνουν σημαντικές χορηγήσεις και έγινε επίσημος κρατικός θεσμός με απόφαση του βασιλιά. Τον Ιανουάριο του 1716 μετονομάστηκε οριστικά στο σημερινό της όνομα με ευρύτερο στόχο την ανύψωση του κύρους της γαλλικής μοναρχίας. Το 1805, μεταφέρθηκε στο μέγαρο του Ινστιτούτου της Γαλλίας, μαζί με τις άλλες ακαδημίες.

Ρόλος 
Σύμφωνα με το καταστατικό της Ακαδημίας, ο ρόλος της είναι:να ασχολείται κυρίως με τη μελέτη των μνημείων, των εγγράφων, των γλωσσών και των πολιτισμών της αρχαιότητας, του Μεσαίωνα και της κλασικής περιόδου, καθώς και εκείνων των μη ευρωπαϊκών πολιτισμών.

Σήμερα η ακαδημία αποτελείται από 55 έδρες για Γάλλους και 40 για ξένους συνεργάτες. Οι έδρες κατανέμονται εξίσου ανάμεσα στους «Ασιανολόγους» (μελετητές της Ασίας και του ισλαμικού κόσμου, από την αρχαιότητα), «Αρχαιολόγους» (μελετητές της αρχαίας Ελλάδας, της αρχαίας Ρώμης και της Γαλατίας, συμπεριλαμβανομένων αρχαιολόγων, νομισματολόγων, φιλολόγων και ιστορικών), «Μεσαιωνολόγους», και μια τέταρτη ομάδα γλωσσολόγων, ιστορικών του δικαίου, ιστορικών της θρησκείας, ιστορικών της σκέψης και μελετητών της προϊστορίας.

Η ακαδημία δημοσιεύει έργα και χορηγεί βραβεία, επιχορηγήσεις και μετάλλια. Το βραβείο Βολνέ απονέμεται από το Ινστιτούτο της Γαλλίας, με βάση πρόταση της Ακαδημίας σε έργα συγκριτικής γλωσσολογίας.

Παραπομπές 

Ακαδημίες επιστημών
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Γαλλία
Επιστήμες και τεχνολογία στη Γαλλία
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 200 μέτρα ελεύθερο ανδρών

Τα 200 μέτρα ελεύθερο ανδρών, αποτελούν αγώνισμα της Κολύμβησης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 25 έως και τις 27 Ιουλίου 2021 στο Κέντρο Υγρού Στίβου του Τόκιο.  Συμμετείχαν 39 αθλητές από 30 διαφορετικές χώρες.  Χρυσός ολυμπιονίκης αναδείχθηκε ο Τόμας Ντιν από την Μεγάλη Βρετανία, που σημείωσε στο τελικό Εθνικό Ρεκόρ με χρόνο 1:44.22.

Ιστορικό 
Αυτή ήταν η 16η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς. Αρχικά εμφανίστηκε το 1900 και το 1904 και στη συνέχεια σε κάθε διοργάνωση από το 1968 και μετά.

Ο μόνος φιναλίστ από τους Αγώνες του 2016 που επέστρεψε, ήταν ο πέμπτος ολυμπιονίκης Τάουνλι Χάας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος δεν έφτασε στον τελικό αυτή τη φορά. Ο προηγούμενος Χρυσός Ολυμπιονίκης και 2 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Σουν Γιανγκ της Κίνας δεν συμμετείχε στους Αγώνες λόγω απαγόρευσης που το επιβλήθηκε, εξ αιτίας του ντόπινγκ.

Ολυμπιακή Πρόκριση 
Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να πιάσουν οι αθλητές για να συμμετέχουν στους Αγώνες του 2020 ήταν τα 1:47.02 λεπτά. Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) μπορούσε να δηλώσει αυτόματα μέχρι 2 αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο. Επιπλέον, υπήρχε το όριο επιλογής (1:50.23 λεπτά). Οι αθλητές που έπιασαν αυτό το όριο, κέρδιζαν το δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες, αλλά η συμμετοχή τους θα καθορίζονταν τελικά από την θέση τους στην Παγκόσμια Κατάταξη της FINA και τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων. Κάθε ΕΟΕ μπορούσε να δηλώσει μόνο 1 αθλητή με αυτόν τον τρόπο. Οι ΕΟΕ που δεν κατάφεραν να προκρίνουν κανέναν άνδρα αθλητή, σε κανένα από τα αγωνίσματα της κολύμβησης, μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητας και να δηλώσουν έναν άνδρα σε οποιοδήποτε από τα αγωνίσματα επιθυμούσαν.

Μορφή Αγωνίσματος 
Το αγώνισμα διεξήχθη σε 3 διαφορετικούς γύρους: Τα προκριματικά, τους ημιτελικούς και τον τελικό. Τα προκριματικά διεξήχθησαν σε 10 σειρές και οι 16 αθλητές με τις καλύτερες επιδόσεις από όλες τις σειρές, προκρίνονταν στους ημιτελικούς, ανεξάρτητα από την θέση που τερμάτισαν στην δική τους σειρά. Από τις 2 σειρές ημιτελικών, προκρίνονταν στον τελικό οι 8 με τους καλύτερους χρόνους.

Ρεκόρ 
Πριν από τους Αγώνες υπήρχαν τα εξής ρεκόρ:

Πρόγραμμα 
Το αγώνισμα πραγματοποιήθηκε τις παρακάτω μέρες και ώρες:  

Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)

Αποτελέσματα

Προκριματικά 
Οι κολυμβητές με τους 16 καλύτερους χρόνους από όλες τις σειρές, προκρίθηκαν στον ημιτελικό: 

Οι αθλητές Κατουσίρο Ματσουμότο και Λούκας Μάρτενς, τερμάτισαν με τον ίδιο. Για να λυθεί η ισοπαλία, κολύμπησαν ακόμα μία κούρσα και αυτός με τον καλύτερο χρόνο, πήρε την καλύτερη θέση στην κατάταξη.

Ημιτελικοί 
Οι κολυμβητές με τους 8 καλύτερους χρόνους, προκρίθηκαν στον τελικό.

Τελικός

Παραπομπές
Μπάτσελορ πάρτι

Μπάτσελορ πάρτι ονομάζεται το πάρτι που διοργανώνεται για έναν άνδρα που σύντομα πρόκειται να παντρευτεί, συνήθως το προηγούμενο βράδυ. Συνήθως διοργανώνεται από φίλους ή τα αδέλφια του γαμπρού.

Οι πρώτες αναφορές στη δύση για μπάτσελορ πάρτι γίνονται στο αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης τον 19ο αιώνα. Παραδοσιακά, οι βραδιές των ελάφι περιελάμβαναν ένα συμπόσιο με μαύρες γραβάτες που φιλοξενούσε ο πατέρας του γαμπρού και περιλάμβανε πρόποση προς τιμήν του γαμπρού και της νύφης. Από τη δεκαετία του 1980, τα μπάτσελορ πάρτι στις Ηνωμένες Πολιτείες περιλάμβαναν διακοπές σε ξένο προορισμό και γυναίκες στρίπερς.

Παραπομπές

Βιομηχανία του σεξΕορτές
Γιάννης Θεοδωράκης (δημοσιογράφος-ποιητής)

Ο Γιάννης Θεοδωράκης(Ιωάννινα 22 Αυγούστου 1932 - Αθήνα 7 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής αδερφός του Μίκη Θεοδωράκη. 

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Καθώς ήταν Αριστερός, εντάχθηκε από πολύ μικρός στην Εθνική Αντίσταση. Αργότερα εργάστηκε στα περιοδικά Αντί και Δρόμοι της Ειρήνης καθώς και στις εφημερίδες Αυγή και Ριζοσπάστης. Έγραψε πληθώρα ποιημάτων τα οποία μελοποίησε ο αδερφός του Μίκης. Χαρακτηριστικά :

 Λιποτάκτες-4: (Όμορφη πόλη-Δακρυσμένα μάτια-Αυγή αφράτη-Χάθηκα)
 Λειτουργία απ' τον κύκλο Αρχιπέλαγος
 Βάλε τα μαύρα πανιά - Μελαχρινό αγόρι απ' τον κύκλο Οκτώβρης '78
 Νύχτα μαγική κ.α.

Πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου του 1996 σε ηλικία 64 ετών και ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο του Γαλατά Χανίων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Στιχουργία

Παραπομπές

Θεοδωράκης Γιάννης
Θεοδωράκης Γιάννης
Γαμπρός

Γαμπρός, και νυμφίος, ονομάζεται ο άνδρας που πρόκειται να παντρευτεί ή είναι νεόνυμφος. Μετά από τον γάμο, αναφέρεται ως σύζυγος. Συνήθως, ο γαμπρός φθάνει στην εκκλησία με τον κουμπάρο.

Η εμφάνιση του γαμπρού μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες, όπως η ώρα της ημέρας, ο τόπος της τελετής, ο τύπος της τελετής και αν ο γαμπρός είναι μέλος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στον Χριστιανισμό, ο Ιησούς Χριστός εμφανίζεται ως ο νυμφίος, γαμπρός, σε σχέση με την Εκκλησία ως νύμφη του. Στο στο Kατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ο Ιωάννης ο Βαπτιστής μιλά για τον Ιησού Χριστό ως γαμπρό.

Παραπομπές

ΓάμοςΧριστιανισμός
Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών

Το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα.

Ιστορικό 
Ιδρύθηκε στα τέλη Δεκεμβρίου του 2016 από τον εκδότη του Ήλεκτρον Τάσο Συμιγδαλά, τον ε.α ταξίαρχο και πρώην στέλεχος της ΕΠΕΝ και της Πρώτης Γραμμής Χρήστο Κοσσιώρη και τον συγγραφέα και δικηγόρο εθνικιστή Κωνσταντίνο Πλεύρη. Το Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. διοικήθηκε από μια οργανωτική επιτροπή, η οποία απαρτιζόταν από τους Τάσο Συμιγδαλά ως Γ.Γ, τον δικηγόρο Δημήτριο Μάρκου ως Πρόεδρο προερχόμενο από την Νέα Δεξιά του Φαήλου Κρανιδιώτη, τον ιστορικό συγγραφέα και επικεφαλής των Ελλήνων Αριστοκρατών Γεώργιο Καραμαδούκη ως υπεύθυνο επικοινωνίας και τον δασοφύλακα Σπύρο Θεοδωρόπουλο ως υπεύθυνο δράσεων. Επικεφαλής της νεολαίας του Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. (Ε.Ο.Ν.- ΕΜΕΙΣ Οργάνωση Νεολαίας) τέθηκε ο Δημήτρης Καρατζούνης. Ως επικεφαλής του όλου εγχειρήματος εμφανιζόταν ο Κωνσταντίνος Πλεύρης. Σκοπός του Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. υπήρξε η ένωση εθνικιστικών και εθνικών κομμάτων και συλλόγων σε ενιαίο κομματικό σχηματισμό. Οι θέσεις του διαπνέονταν από την εθνικιστική ιδεολογία και παρουσίαζαν μια αριστοκρατικής μορφής Δημοκρατία με θεσμούς κληρώσεως, ποιοτικών κριτηρίων και αριστίνδην σωμάτων. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε και πολλά μέλη και στελέχη του αποχώρησαν καταγγέλλοντας λανθασμένους χειρισμούς. Το 2019 επιχειρήθηκε από τους εναπομείναντες στο Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. να προωθήσουν την υποψηφιότητα του Κωνσταντίνου Πλεύρη στον δήμο της Αθήνας. Υπήρξαν συναντήσεις με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο, οι οποίες όμως δεν τελεσφόρησαν όσο αφορά την στήριξή του. Λόγω αδυναμίας συγκεντρώσεως του εκ του νόμου προβλεπόμενου αριθμού γυναικών στον συνδυασμό Αθήναι - Το Κλεινόν Άστυ ο Κώστας Πλεύρης δεν κατήλθε στις δημοτικές εκλογές. Μετά τις εκλογές του 2019 το Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. εντάχθηκε στο κόμμα ΕΛΑΣΥΝ (Ελληνική Λαϊκή Συνείδηση).

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανακοινώθηκε η δημιουργία συνασπισμού με την Ε.ΛΑ.ΣΥΝ., τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.), τους Σπαρτιάτες, το Κόμμα 4ης Αυγούστου και τη Πρώτη Γραμμή, με την προοπτική κοινής εκλογικής καθόδου με την ονομασία 
Κ.Υ.Μ.Α Ελληνισμού  Το Φεβρουάριο του 2021, ανακοινώθηκε η συνεργασία με τη Λαϊκή Κίνηση Πολιτών (ΛΑ.ΚΙ.Π.) ενώ το Νοέμβριο η ΕΛΑΣΥΝ ανακοίνωσε την αποχώρηση της από το Κ.Υ.Μ.Α Ελληνισμού. Επίσης αποχώρησαν η ΛΕΠΕΝ και οι ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ.

Παραπομπές
ΠΑΟΚ Κλήρου

Ο Πολιτιστικός Αθλητικός Όμιλος Κλήρου (ΠΑΟΚ Κλήρου) είναι μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Κλήρου της επαρχίας Λευκωσίας.

Ιστορία
Ο ΠΑΟΚ ιδρύθηκε το 1971. Μέχρι το 2021 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ. Το 2021 προήχθη για πρώτη φόρα στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ μέσω κλήρωσης. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2021-22. Τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου που συμμετείχε και υποβιβάστηκε.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ:
 Κυπελλούχος (1): 2018

Παραπομπές

Δείτε επίσης  

Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Κλήρου
Γκεβέρ

Το Γκεβέρ (, , ) είναι πόλη και διαμέρισμα στην Επαρχία Χακάρι στην Τουρκία, η οποία βρίσκεται στο Τουρκικό Κουρδιστάν, στα σύνορα με το Ιράν. Δήμαρχος της πόλης είναι η Ρεμζιγέ Γιασάρ.

Ιστορία
Τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα, το Γκεβέρ είχε περίπου 30 χωριά. Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πληθυσμός του Γκεβέρ ήταν 15.000 κάτοικοι. Οι κάτοικοι ζούσαν από τη γεωργία που αποτελούνταν κυρίως από σιτάρι, κριθάρι, βαμβάκι και τσάι.  Το Γκεβέρ είχε περίπου 1497 οικογένειες τη δεκαετία του 1880.

Μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Γκεβέρ ήταν η έδρα ενός επισκόπου της Εκκλησίας της Ανατολής. Η περιοχή του Γκεβέρ χρησίμευσε ως η κύρια στάση ταξιδιού για τους Ασσύριους που ταξίδευαν μεταξύ των φυλετικών περιοχών του Χακάρι και των πεδιάδων της Ούρμια.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Χιρμίς Αμπουνά, τη δεκαετία του 1810 ολόκληρος ο πληθυσμός των χωριών στην περιοχή του Άνω Ποταμού Ζαμπ ήταν Ασσύριοι, μέχρι τη γενοκτονία των Ασσυρίων.

Παραπομπές

Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Ασσυριακές κοινότητες στην Τουρκία
Εμπιστοσύνη

Εμπιστοσύνη ονομάζεται η κατάσταση όταν ένα μέρος βασίζεται στις ενέργειες ενός άλλου μέρους, αν και ο όρος εμπιστοσύνη είναι χαρακτηρίζεται από πολυσημία.  Εξαρτάται και από νευρολογικούς παράγοντες, όπως η έκκριση ωκυτοκίνης Στις κοινωνικές επιστήμες, η εμπιστοσύνη αποτελεί αντικείμενο συνεχούς έρευνας. Στην κοινωνιολογία και την ψυχολογία, ο βαθμός στον οποίο ένα μέρος εμπιστεύεται ένα άλλο είναι μέτρο πίστης στην ειλικρίνεια, τη δικαιοσύνη ή την καλοσύνη ενός άλλου μέρους. Στα οικονομικά, η εμπιστοσύνη συχνά εκλαμβάνεται ως αξιοπιστία στις συναλλαγές. Οι κοινωνιολόγοι ισχυρίζονται ότι η εμπιστοσύνη είναι μία από τις διάφορες κοινωνικές κατασκευές, στοιχείο της κοινωνικής πραγματικότητας.

Παραπομπές

Διαπροσωπικές σχέσειςΈννοιες στην ΗθικήΥπευθυνότηταΟρολογία της κοινωνιολογίαςΣυναισθήματα
Θάρρος

Θάρρος ( ήτοι γενναιότητα ή ανδρεία) είναι η επιλογή και η προθυμία αντιμετώπισης της αγωνίας, του πόνου, του κινδύνου, της αβεβαιότητας ή του φόβου. Η εκτέλεση πράξεων υπό την απειλή του θανάτου, όπως ο πόλεμος, ή καταστάσεων αντίκεινται στη γενική πεποίθηση  μπορούν να θεωρηθούν ως πράξεις γενναιότητος, όπως επίσης και η επίδειξη υπομονής και επιμονής. Γνωστοί φιλόσοφοι, όπως ο Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης, Θωμάς Ακινάτης και χριστιανικά κείμενα εκφράζουν αντιλήψεις για το τι εστί γενναιότητα.

Παραπομπές

Αρετή
Φιλοσοφία της αγάπης
Συναισθήματα
Ηθικός κώδικας πολεμιστή
Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου

Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου, επίσης Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Κρήτης (Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Κρήτης), είναι ένα κέντρο για τις τέχνες του θεάματος στο Ηράκλειο . Εγκαινιάστηκε το 2019 μετά από μακροχρόνιες συζητήσεις και σχεδιασμούς που ξεπέρασαν τις τέσσερις δεκαετίες. Το συγκρότημα είναι χτισμένο σε οικόπεδο 5.670 τετραγωνικών μέτρων και έχει συνολική επιφάνεια 28.487 τετραγωνικών μέτρων. Διαθέτει ένα αμφιθέατρο 750 θέσεων και αρκετές μικρότερες σκηνές. 

Ο πρώτος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του είναι ο μαέστρος Μύρων Μιχαηλίδης .

Χώροι και εγκαταστάσεις 

 Η αίθουσα Ανδρέα και Μαρίας Καλοκαιρινού (ΑΑΜΚ), η οποία είναι η κύρια αίθουσα του χώρου με 740 θέσεις, σκηνή και τεχνικό εξοπλισμό κατάλληλο για παραστάσεις όπερας και μουσικού θεάτρου, θεατρικές παραγωγές, συμφωνικές συναυλίες, προβολές ταινιών μπαλέτου και σύγχρονου χορού.
 Η Πειραματική Σκηνή με 180 θέσεις και μια σκηνή αποκλειστικά  για προβολές ταινιών, συναυλίες μουσικής δωματίου, ρεσιτάλ, θεατρικά έργα, διαλέξεις και άλλες παρουσιάσεις.
 Το Μέγαρο Μουσικής με 215 θέσεις, σχεδιασμένο να φιλοξενεί έργα μουσικής δωματίου, μικρά σύνολα οργάνων και φωνητικών, σεμινάρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, προβολές και μικρότερες θεατρικές παραγωγές.
 Η αίθουσα σεμιναρίων με 180 θέσεις και εξοπλισμό που υποστηρίζει τη διοργάνωση συνεδρίων, εργαστηρίων, εκθέσεων κ.λπ., με τη δυνατότητα να χωριστεί σε δύο τμήματα ίσης χωρητικότητας.
 Το Μικρό Θέατρο, μια αίθουσα με 105 θέσεις και δυνατότητα φιλοξενίας συνεδρίων, σεμιναρίων και μαθημάτων, διαλέξεων και παραστάσεων, κινηματογραφικών προβολών.
 Ο εκθεσιακός χώρος με έως 280 θέσεις και έκταση 300 τετραγωνικών μέτρων.

Οι επιπλέον χώροι περιλαμβάνουν διοικητικά γραφεία, δωμάτια επισκεπτών, εργαστήρια, αποθήκες, καμαρίνια, αποθήκες οργάνων, αίθουσες δοκιμών, αίθουσες VIP, εστιατόριο, ΑΤΜ, καταστήματα, χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων κ.λπ.

Δείτε επίσης 

 Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
 Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
 Λίστα με τις αίθουσες συναυλιών

Παραπομπές

εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 ιστοσελίδα
 Εικόνες 
Αίθουσες συναυλιών στην Ελλάδα
Κτίρια και κατασκευές στο Ηράκλειο
Απληστία

Απληστία, φιλαργυρία, ονομάζεται η ανεξέλεγκτη επιθυμία για απόκτηση υλικών αγαθών (συνήθως αναφέρεται στο χρήμα αλλά έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως κοινωνική θέση και εξουσία). Η απληστία έχει αναγνωριστεί ως ανεπιθύμητη σε όλη τη γνωστή ανθρώπινη ιστορία, επειδή δημιουργεί συγκρούσεις. Χαρακτηριστικά της απληστίας αποτελούν η προώθηση της προσωπικής ανάπτυξης και η υπονόμευση των πιθανών ανταγωνιστών και εχθρών. 

Η σύγχρονη οικονομική σκέψη διακρίνει συχνά την απληστία από το προσωπικό συμφέρον.   Στα μέσα του 19ου αιώνα - επηρεασμένοι από τις ιδέες του Χέγκελ - οικονομικοί και πολιτικοί στοχαστές άρχισαν να ορίζουν την απληστία ως εγγενής στη δομή της κοινωνίας, αρνητική και ανασταλτική στην ανάπτυξη των κοινωνιών.  

Αρχαίες απόψεις για την απληστία αφθονούν σχεδόν σε κάθε πολιτισμό. Πλάτων και Αριστοτέλης πραγματεύονται την πλεονεξία.  Η πανελλήνια αποδοκιμασία της απληστίας φαίνεται από τη μυθική τιμωρία που επιβάλλεται στον Τάνταλο, ο οποίος στερείται τροφής και νερού. Η απληστία κατακρίνεται από όλες τις Αβρααμικές θρησκείες.'

Παραπομπές

Έννοιες στην Ηθική
Χόρχε Βαλντάνο

Ο Χόρχε Βαλντάνο (πλήρες όνομα: Jorge Alberto Francisco Valdano Castellanos, γεννήθηκε 4 Οκτωβρίου 1955) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, προπονητής και πρώην γενικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης. Ήταν μέλος της Εθνικής Αργεντινής που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.

Βιογραφία 

Ο Βαλντάνο άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο όταν ήταν 16 ετών για την ομάδα του Ροζάριο Νιούελς Ολντ Μπόις, όπου ξεκίνησε επίσης επαγγελματικά, καθώς και με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αργεντινής το 1972. Το 1975 μεταγράφηκε στην   ισπανικής Αλαβές της δεύτερης κατηγορίας. Το 1984, έκανε σημαντικό βήμα στην καριέρα του με την μεταγραφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης. Τη βοήθησε να κερδίσει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1985 και το 1986, σκοράροντας μία φορά στον τελικό του 1985 και δύο στον τελικό του 1986.

Ο Βαλντάνο αγωνίστηκε 23 φορές για την εθνική ομάδα της Αργεντινής μεταξύ 1975 και 1990, πετυχαίνοντας επτά γκολ, τέσσερα από αυτά στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1986, συμπεριλαμβανομένου του νικητήριου γκολ της Αργεντινής επί της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό (αποτέλεσμα 3–2). Εκτός από τον θρίαμβο του 1986, έλαβε επίσης μέρος στο Κόπα Αμέρικα του 1975 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, αλλά έχασε το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης αφού τραυματίστηκε στο δεύτερο παιχνίδι της Αργεντινής, με την Ουγγαρία.

Προσβλήθηκε από ηπατίτιδα το 1987 και αποφάσισε να αποσυρθεί το 1988 και έγινε αρχικά προπονητής στις  Τενερίφε (1992–94), Ρεάλ Μαδρίτης (1994–96) και Βαλένθια ΚΦ (1996–97) και κατόπιν αθλητικός σχολιαστής. Σε δύο χρονικά διαστήματα διετέλεσε μάνατζερ της Ρεάλ Μαδρίτης. Η αγάπη του για το διάβασμα ξεκίνησε από τη νεανική του ηλικία και οι εμπνευσμένες τοποθετήσεις του, του έδωσαν την προσωνυμία του "φιλοσόφου του ποδοσφαίρου".

Τίτλοι και διακρίσεις

Νιούελς Ολντ Μπόις
 Πρωτάθλημα Αργεντινής : 1974
Ρεάλ Μαδρίτης
 Πρωτάθλημα Ισπανίας (2) : 1985–86 , 1986–87
 Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας : 1985
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2) : 1984–85 , 1985–86
Αργεντινή
 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA : 1986

Ατομικές διακρίσεις
 Καλύτερος ξένος παίκτης της χρονιάς στο ισπανικό πρωτάθλημα : 1985–86

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου 
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις
Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν 
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης
Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλένθια ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ανδρομάχη Καρακατσάνη

Η Ανδρομάχη Καρακατσάνη (γεννημένη στις 3 Οκτωβρίου 1955) είναι Καναδή νομικός. Προτάθηκε για μέλος στο Ανώτατο Δικαστήριο του Καναδά από τον Στίβεν Χάρπερ τον Οκτώβριο του 2011. Είναι ο πρώτος Ελληνοκαναδικός δικαστής μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου του Καναδά.

Πρώτα χρόνια 
Η Καρακατσάνη γεννήθηκε στο Τορόντο του Οντάριο από Έλληνες γονείς, οι οποίοι έδωσαν έμφαση στην ελληνική καταγωγή της. Μεγάλωσε κοντά στην περιοχή Ντον Μιλς Ρόουντ και λεωφόρος Λόρενς στο Τορόντο. Οι γονείς της διατηρούσαν ένα εστιατόριο με τίτλο Top of The Mall, όπου η Καρακατσάνη εργάστηκε ως οικοδέσποινα και βοήθησε τον πατέρα της στην λειτουργία του εστιατορίου.

Φοίτησε στο κολέγιο Βικτόρια στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Αποφοίτησε με μπάτσελορ τεχνών στην αγγλική λογοτεχνία το 1977. Στη συνέχεια φοίτησε στην νομική σχολή Όσγκουντ Χολ στο πανεπιστήμιο της Υόρκης και αποφοίτησε το 1980. Έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου του Οντάριο το 1982.

Σταδιοδρομία 
Μετά την κλήση της στον δικηγορικό σύλλογο της επαρχίας του Οντάριο, εργάστηκε για τους δικαστές στο Εφετείο του Οντάριο από το 1982-1983 και έπειτα εργάστηκε στη δικηγορία. Το 1987, η Καρακατσάνη διορίστηκε στην Συμβούλιο Αδειοδότησης Ηδυποτημάτων του Οντάριο ως αντιπρόεδρος και έπειτα έγινε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος το επόμενο έτος. Κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το διορισμό της ως βοηθός αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας και γραμματέας της Γραμματείας Ιθαγενών Υποθέσεων του Οντάριο το 1995. Η Καρακατσάνη έγινε Αναπληρώτρια Γενική Εισαγγελέας για την επαρχία του Οντάριο το 1997. Έγινε Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου και υπάλληλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της κυβέρνησης του Οντάριο το 2000.

Η δικαστική καριέρα της Καρακατσάνη ξεκίνησε όταν διορίστηκε στην Ανώτατο Δικαστήριο του Οντάριο τον Δεκέμβριο του 2002, όπου και εξειδικεύτηκε στο διοικητικό δίκαιο. Στη συνέχεια ανυψώθηκε στο Εφετείο του Οντάριο στις 26 Μαρτίου 2010, όπου υπηρέτησε για 19 μήνες πριν από το διορισμό της στο Ανώτατο Δικαστήριο.<ref name="ontariocourts.on.ca">.</cite></ref>

Τιμές 
Το 2015, έγινε ανώτερη ταξιάρχισσα του Τάγματος της Τιμής, βράβευση που έλαβε από την κυβέρνηση της Ελλάδας.

Προσωπική ζωή 
Ο Καρακατσάνης μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και ελληνικά. Είναι παντρεμένη με τον πρώην δικηγόρο Τομ Καρβάνη, που ζει με σκλήρυνση κατά πλάκας, και έχει δύο παιδιά: τον Παύλο (Πωλ) Καρβάνη, ο οποίος είναι σύμβουλος στην Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον (Hudson's Bay Company) και τη Ρέα Καρβάνη, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τορόντο.<ref name="ontariocourts.on.ca">.</cite></ref>

Παραπομπές 

Ελληνοκαναδοί
Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
Ναός Αγίου Νικολάου των Ελλήνων

Ο Ελληνορθόδοξος Ναός του Αγίου Νικολάου των Ελλήνων, με επίσημη ονομασία Ναός του Αγίου Νικολάου και της Υπεραγίας Τριάδος (ιταλ. Chiesa di San Nicolò e della Santissima Trinità) στην Τεργέστη της Ιταλίας είναι ιστορικός ελληνορθόδοξος ναός που ανεγέρθηκε από το 1784 μέχρι το 1787 και επανασχεδιάσθηκε από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Ματτέο Περτς. Το τέμπλο είναι ζωγραφισμένο κυρίως από τον Κερκυραίο ζωγράφο Σπυρίδωνα Σπεράντζα

Περιγραφή
Ο θεμελιώδης αρχιτεκτονικός τύπος του ναού είναι μονόκλιτη βασιλική. Στο εσωτερικό του ναού κυριαρχεί οπτικώς το πλούσια διακοσμημένο με χρυσό και ασήμι εικονοστάσιο (τέμπλο). Ο κυρίως ναός έχει ασπρόμαυρο μαρμάρινο δάπεδο. Εκτός από τον Σπυρίδωνα Σπεράντζα, ένας άλλος περίφημος ζωγράφος το όνομα του οποίου συνδέθηκε με τον ναό ήταν ο Ευστάθιος Καρούσος, ενώ πολλες εικόνες έχει φιλοτεχνήσει και ο Επτανήσιος ζωγράφος Ιωάννης Τριγώνης.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Νικολαου Ελληνων
Ναος Αγιου Νικολαου Ελ
Ελληνων Τεργεστης
Σπυρίδων Σπεράντζας

Ο Σπυρίδων Σπεράντζας (1733-1818) ήταν Έλληνας ζωγράφος του νεοκλασικισμού και της εποχής του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο Σπεράντζας εισήγαγε την επτανησιακή σχολή στην περίοδο του ρομαντισμού. Οι Σπεράντζας, Νικόλαος Καντούνης και Νικόλαος Κουτούζης αντιπροσωπεύουν τη μετάβαση εκείνη στη ζωγραφική που καθόρισε τη νεότερη ελληνική τέχνη. Ο Σπεράντζας επηρεάσθηκε από τον Κουτούζη, όπως και από τους Νικόλαο Καλλέργη και Νικόλαο Δοξαρά. Ο γιος του, Μιχαήλ Σπεράντζας, ήταν επίσης γνωστός ζωγράφος, μαθητής του και συχνός συνεργάτης του. Ο Σπυρίδων Σπεράντζας ζωγράφισε πολλές νωπογραφίες.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Σπεράντζας γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Το όνομα της συζύγου του ήταν Διαμαντίνα. Ο Σπυρίδων Σπεράντζας αναφέρεται σε κερκυραϊκα αρχεία από το 1763 έως το 1781. Το 1765 ολοκλήρωσε την εικονογράφηση του τέμπλου του Ναού των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέα στην πόλη της Κερκύρας. Το 1786 τον βρίσκουμε να έχει μεταναστεύσει με τη σύζυγό του στην Τεργέστη.

Σύμφωνα με αρχεία της σερβικής κοινότητας της Τεργέστης, ο Σπυρίδων και ο γιος του εργάσθηκαν στη διακόσμηση του παρεκκλησίου στο κοιμητήριο των Ιλλυριών. Επίσης, το χρονικό διάστημα 1794-1796 ζωγράφισαν τον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Τεργέστης. Ο Σπυρίδων ζωγράφισε επίσης το τέμπλο του Ναου του Αγίου Νικολάου των Ελλήνων στην Τεργέστη. Η οικογένεια του ζωγράφου είχε ένα κατάστημα εκκλησιαστικών ειδών στην πόλη.

Ο γιος του, ο Μιχαήλ, διετήρησε καλές σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Περιστασιακά καθάριζε και συντηρούσε εικονίσματα. Ο εγγονός του Σπυρίδωνος ήταν επίσης ζωγράφος. Ο Σπυρίδων απεβίωσε στην Τεργέστη σε ηλικία 85 ετών.

Η τέχνη του 
Ο Σπεράντζας με τον γιο του μετέφεραν την εκλεπτυσμένη τέχνη της Κέρκυρας και της επτανησιακής σχολής στην Τεργέστη. Αντιπροσώπευε τον ελληνικό ρομαντισμό και ταυτοχρόνως το αντιτιθέμενο ρεύμα του νεοκλασικισμού. Ενίσχυσε μια στυλιστική μετάβαση στην ελληνική τέχνη, όπως αυτή εξελίχθηκε από την κρητική αναγεννησιακή σχολή στην επτανησιακή σχολή. Η τέχνη του επηρεάσθηκε από το περιορισμένο ρεύμα του ελληνικού ροκοκό, όπως το καθόρισαν ο Παναγιώτης Δοξαράς και ο γιος του Νικόλαος Δοξαράς ο νεότερος. Η ελληνική αυτή τέχνη επηρεάσθηκε από τη Βενετική Σχολή και αργότερα εξελίχθηκε εξαιτίας της εκθέσεώς της στον γαλλικό, αγγλικό και αυστριακό πολιτισμό. Τριάντα από τα έργα του σε καμβά και τρεις από τις νωπογραφίες του έχουν σωθεί.

Εικονοθήκη

Μερικά αξιόλογα έργα 
 «Ο αποκεφαλισμός του Ιωάννου του Προδρόμου», 1756, Αθήνα
 Τοιχογραφία στον Ναό του Αγίου Ελευθερίου στην Κέρκυρα
 Τοιχογραφία στον Ναό της Υψηλής Θεοτόκου στην Κέρκυρα 
 Τοιχογραφία στον Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Κέρκυρα

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες αγιογράφοι
Πτήση 93

Το Πτήση 93 (αγγλικά:United 93) είναι μια κινηματογραφική ταινία θρίλερ ντοκυμαντέρ και δράματος ταυτόχρονα του 2006 , σε σενάριο, συμπαραγωγή και σκηνοθεσία του Πολ Γκρίνγκρας . Η ταινία εξιστορεί τα γεγονότα στο αεροσκάφος της Πτήσης 93 της United Airlines,, η οποία είχε καταληφθεί κατά τη διάρκεια της επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, καθώς και την εμπειρία του προσωπικού ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας και τις επιθέσεις, οι οποίες ξεδιπλώθηκαν τότε.

Η ταινία επιχειρεί να εξιστορήσει την αεροπειρατεία και τα επακόλουθα γεγονότα της στην πτήση με όσο το δυνατόν περισσότερη ακρίβεια (υπάρχει μια αποποίηση ευθύνης ότι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί κάποια φαντασία) και σε πραγματικό χρόνο (από την απογείωση της πτήσης). Η ταινία γυρίστηκε με τη συνεργασία πολλών από τις οικογένειες των επιβατών, αν και δεν συμφώνησαν όλοι να συμμετάσχουν. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Απριλίου 2006, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Tribeca στη Νέα Υόρκη, ένα φεστιβάλ που ιδρύθηκε για να γιορτάσει τη Νέα Υόρκη ως σημαντικό κέντρο κινηματογράφου και να συμβάλει στη μακροπρόθεσμη ανάκαμψη του Κάτω Μανχάταν. Αρκετά μέλη της οικογένειας των επιβατών που επέβαιναν στην πτήση παρακολούθησαν την πρεμιέρα για να δείξουν την υποστήριξή τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Βόρεια Αμερική στις 28 Απριλίου 2006, κι έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Το δέκα τοις εκατό του ακαθάριστου εισοδήματος από το τριήμερο Σαββατοκύριακο εγκαινίων κατέληξε να γίνει δωρεά για τη δημιουργία μνημείου για τα θύματα της πτήσης. Η συνολική ακαθάριστη πρόσληψη της United 93 ήταν 31,4 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και 76,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.  Η ταινία έλαβε επίσης δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης αυτό της Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Πολ Γκρίνγκρας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
 

Ταινίες του 2006
Αμερικανικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Αμερικανικές αεροπορικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες σε σκηνοθεσία Πολ Γκρίνγκρας
Μονή Αγίου Γεωργίου Αιδηψού

Η Μονή Αγίου Γεωργίου ή Μονή Αγίου Γεωργίου Ηλίων ή Μονή Αγίου Γεωργίου Αιδηψού  βρίσκεται στη βόρεια Εύβοια, βορειοδυτικά και κοντά στο χωριό Ήλια, σε πλαγιά του Βαλάντιου όρους με υψόμετρο 386 μέτρα. Απέχει 13 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Αιδηψό και 25 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου). Πρόκειται για γυναικεία μονή η οποία ιδρύθηκε το 1670, αλλά σύμφωνα με την παράδοση είναι παλαιότερη, του 13ου αιώνα. Το καθολικό της μονής είναι σταυροειδούς ρυθμού και το τέμπλο του κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η μονή καταστράφηκε τρεις φορές. Στη μονή υπάρχουν λείψανα των Αγίων Γεωργίου, Μαρίνης, Μάμαντος και Κυριακής. Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται από το 1835 αναφερόμενη με την ονομασία Μονή Ηλία ή Αγίου Γεωργίου η οποία από το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 διορθώθηκε σε Μονή Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Λουτρών Αιδηψού της δημοτικής ενότητας Αιδηψού, του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 7 μοναχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Μονή Αγίου Γεωργίου από τον ιστότοπο https://www.voriaevia.gr/ 
 Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Ηλίων στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Μονές του νομού Ευβοίας
Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού