joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αχάρακα

Η Αχάρακα ήταν αρχαία Μικρασιατική πόλη στην κοιλάδα του Μαιάνδρου, στην σημερινή Τουρκία.

Βρισκόταν πάνω στον αρχαίο δρόμο από τις Τράλλεις στη Νύσσα και φημιζόταν για το μαντείο της που ήταν αφιερωμένο στον Πλούτωνα. Το μαντείο ήταν μια σπηλιά , το Χαρώνειον άντρον, όπου ο χρησμός έβγαινε με την ερμηνεία των ονείρων, εκεί πήγαιναν ασθενείς οι οποίοι κοιμόντουσαν εκεί και την άλλη μέρα οι ιερείς ερμήνευαν τα όνειρα τους . Κάθε χρόνο γινόταν γιορτή όπου αφηνόταν ένας ταύρος στο σπήλαιο-μαντείο όπου πέθαινε αμέσως από τις αναθυμιάσεις. Δίπλα στο σπήλαιο ήταν ο ναός του Πλούτωνα το άλσος. 

Η πόλη έχει ανασκαφεί, 3 χιλιόμετρα από την αρχαία Νύσσα, και έχει βρεθεί ο ναός του Πλούτωνα αλλά όχι το Χαρώνειον άντρον.

Αναφορές 

Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία

Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
Σωτήριος Γερούσης

Ο Σωτήριος Γερούσης (1803-1870) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη γύρω στα 1803, είχε άλλα τρία αδέρφια και καταγόταν από σπουδαία εμπορική οικογένεια του Ιονίου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε για τις ανάγκες αυτού στην Ερμούπολη της Σύρου και στη συνέχεια στην Πάτρα, η οποία απετέλεσε και την έδρα της επιχείρησής του. Σύντομα ο εμπορικός οίκος Γερούση καταξιώθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο διατηρώντας υποκαταστήματα στο Λονδίνο, την Τεργέστη, τη Σμύρνη κ.α. Ήταν ιδρυτής της ασφαλιστικής εταιρείας Ανατολή καθώς και διαφόρων άλλων ναυτικών επιχειρήσεων. Στην Πάτρα η οικογένεια Γερούση ανέπτυξε πλούσια κοινωνική δραστηριότητα ενώ ο ίδιος είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος.

Απεβίωσε το 1870 στην Πάτρα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών. Ο Γερούσης είχε προβεί στην αγορά κτηματικών εκτάσεων στα Σαγέϊκα όπου είχε διαμορφώσει πρότυπες καλλιέργειες. Η περιοχή ονομάζεται ακόμα και σήμερα Γερουσαίικα. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Περικλής Γερούσης.

Πηγές

Έλληνες επιχειρηματίες
Σωτηριος
Μετρό Σεβίλλης

Το μετρό της Σεβίλλης (Metro de Sevilla στα Ισπανικά), είναι ένα δίκτυο μετρό που κατασκευάζεται αυτή την περίοδο στην πόλη και τα προάστια της Σεβίλλης, στην Ισπανία.

Ιστορία 
Το 1999 ένα δεύτερο κατασκευαστικό πρόγραμμα για μετρό ξεκίνησε από την Εταιρία Μετρό Σεβίλλης (στα Ισπανικά, Sociedad del Metro de Sevilla), που ιδρύθηκε από έναν πρώην δήμαρχο της Σεβίλλης, τον Alejandro Rojas Marcos. Είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2006, αλλά τελικά ξεκίνησε να λειτουργεί στις 2 Απριλίου 2009.

Κατάλογος σταθμών Μετρό Σεβίλλη 
Το νέο πρόγραμμα σχεδιάζει ένα δίκτυο που καλύπτει τη Σεβίλλη και τα προάστιά της (1.500.000 κατοίκους) και αποτελείται από τέσσερεις γραμμές:

Γραμμή 1 

 Νοτιο-Δυτική. Υπόγεια.
 Δήμοι: Mairena del Aljarafe, San Juan, Sevilla και Dos Hermanas.
 Μήκος: 19 χιλιόμετρα.
 Σταθμοί: 22
 Αριθμός τρένων: 17 
 Εναρξη των εργασιών: Στα τέλη του 2003
 Τέλος των εργασιών: Σεπτέμβριος 2008

Γραμμή 2 

 Δυτικό-Ανατολική. Υπόγεια.
 Μήκος: 12 χιλιόμετρα.
 Σταθμοί: 17
 Εναρξη των εργασιών: 2010 (περίπου).

Γραμμή 3 

 Βόρεια-Νότια. Υπόγεια.
 Μήκος: 11 χιλιόμετρα.
 Σταθμοί: 17
 Εναρξη των εργασιών: 2010 (περίπου).

Γραμμή 4 

 Ημικυκλική. Στο ύψος του δρόμου, (αναμενόμενη).
 Μήκος: 15 χιλιόμετρα.
 Σταθμοί: 19
 Εναρξη των εργασιών: 2010 (περίπου).

Σεβιλλη
Μετρο Σεβιλλης
Σεβίλλη
Μαίανδρος (ποταμός)

Ο Μαίανδρος ή Μεντερές (τουρκικά Büyük Menderes, Μπουγιούκ Μεντερές) είναι ποταμός της νοτιοδυτικής Τουρκίας στην αρχαία Καρία της Μικράς Ασίας. Στην αρχαιότητα ο ποταμός θεωρούνταν προσωποποιημένη ποτάμια θεότητα των αρχαίων Ελλήνων. 

Πηγάζει από το οροπέδιο της Ανατολίας στη Φρυγία, κοντά στην σημερινή πόλη Ντινάρ και ακολουθώντας ελικοειδή πορεία χύνεται στο Αιγαίο πέλαγος. Στις εκβολές του χτίστηκαν οι αρχαίες πόλεις Μίλητος και Πριήνη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η Μίλητος αρχικά ήταν λιμάνι αλλά με τις προσχώσεις του Μαιάνδρου απομακρύνθηκε από αυτή.. Έχει μήκος 584 χιλιόμετρα και κατά την πορεία του σχηματίζει μια εύφορη κοιλάδα όπου κατά την αρχαιότητα αναπτύχθηκαν πολλές πόλεις. Στην πορεία του δέχεται νερά πολλών παραποτάμων με κυριότερους τον Λύκο, δύο με το ίδιο όνομα Μαρσύας, του Οργκία και του Λυθαίου. Ο Μπουγιούκ Μεντερές είναι βαθύ ποτάμι αλλά και στενό και γι αυτό είναι πλωτό μόνο από βάρκες. 

Από τον Μαίανδρο ονομάστηκε και ένας είδος διακοσμητικού σχήματος που χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες σε αγγεία και υφάσματα. Επίσης μαίανδροι ονομάζονται οι συνεχόμενες ελικοειδείς στροφές των ποταμών.

Μυθολογία 
Στην Ελληνική μυθολογία ήταν ποτάμια θεότητα, όπως και ο γιος του Μαρσύας, και προστάτης του ομώνυμου ποταμού.

Ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, παιδιά του ήταν ο Κάλαμος, ο Μαρσύας, ο Βάβυος, η Σαμία, η Καλλιρρόη, και η Κυανή.

Κατά τον Αθανάσιο Σταγειρίτη, ο ποταμός Μαίανδρος, ονομάζονταν αρχικά "Αναβαίνων", γιατί φαινόταν πως επέστρεφε στις πηγές του. Άλλαξε όνομα εξ αιτίας κάποιου Μαιάνδρου. Αυτός, πολεμώντας τους Πεσσινούντιους, έταξε στη Ρέα να θυσιάσει όποιον τον προϋπαντούσε γυρίζοντας. Τον υποδέχτηκαν η γυναίκα, η κόρη και ο γιος του. Αφού τους θυσίασε, όπως είχε τάξει, πνίγηκε στο ποτάμι το οποίο πλέον πήρε το όνομά του.

Κατά άλλη παραλλαγή, που αναφέρει πάλι ο Σταγειρίτης, στον ίδιο πόλεμο, ο Μαίανδρος σύλησε ένα ιερό της Ρέας και η θεά τον τρέλανε. Τότε, αυτός σκότωσε την οικογένειά του, και μετά πνίγηκε στο ποτάμι. Εκεί υπήρχε και μια πέτρα που όποιος την έπαιρνε τρελαίνονταν και σκότωνε τους δικούς του. Για να μην συμβεί αυτό, έπρεπε να προσευχηθεί στη Ρέα.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Μαίανδρος (αρχιτεκτονική)

Καρία
Φρυγία
Ποταμοί της Τουρκίας
Ποτάμιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Ντάρρο

Ο Ντάρρο είναι ποταμός της Γρανάδας, στην Ισπανία, ο οποίος έχει δώσει το όνομά του και σε μία περιοχή της πόλης. Ο ποταμός αρχικά είχε την ονομασία Aurus, από την ρωμαϊκή λέξη χρυσός, λόγω του γεγονότος ότι οι κάτοικοι της περιοχής συνήθιζαν να ψάχνουν για χρυσό στις όχθες του. Το όνομα άλλαξε από τους Άραβες σε Χαντάρρο (Hadarro), για να μετονομαστεί σε Ντάουρο (Dauro) από τους Χριστιανούς και να μείνει τελικά γνωστός ως Ντάρρο (Darro).

Υπάρχουν πέντε γέφυρες που διασχίζουν τον ποταμό, μεταξύ των οποίων η Γέφυρα της Δεξαμενής (Puente del Aljibillo), η Γέφυρα των Αυλητών (Puente de las Chirimias) και οι γέφυρες της Καμπρέρα (Puente de Cabrera) και της Εσπινόσα (Puente de Espinosa) που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα.

Ποταμοί της Ισπανίας
Γρανάδα
Σαμπανέτα (Κολομβία)

Το  Σαμπανέτα (Ισπ. Sabaneta) είναι πόλη και δήμος στο νομό Αντιόχειας της Κολομβίας. Ανήκει στο μητροπολιτικό συγκρότημα της πρωτεύουσας Μεδεγίν.

Το Σαμπανέτα είναι γνωστό για τον καθεδρικό ναό του, αφιερωμένο στην Maria Auxiliadora, αλλά και τα νυχτερινά μαγαζιά και τα μπαρ του, καθώς για τα μαγαζάκια που πωλούν ήδη τέχνης και κεραμικής. Είναι επίσης ο μικρότερος δήμος της Κολομβίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η επίσημη ιστοσελίδα του Σαμπανέτα   

Πόλεις της Κολομβίας
Λαντσιόνι

Με το όνομα λαντσιόνι ή λαντσιόνα ή λαντιόνα ονομάζονταν παλαιότερα διάφορες λέμβοι ανάλογα της χρήσης τους.

Συγκεκριμένα, "λατσιόνι" έλεγαν μεγάλη λέμβο των ιστιοφόρων πλοίων του άλλοτε ναυτικού που χρησιμοποιούνταν κυρίως για αποεπιβίβαση αποβατικών αγημάτων, καθώς και για μεταφορές βαρέων αντικειμένων. Στην νεότερη ελληνική ιστορία με το όνομα αυτό φέρονταν οι φορτηγίδες λέμβοι στην άμυνα του Βασιλάδι (Μεσολόγγι).

Επίσης "λατσιόνι" χαρακτηριζόταν πολεμική πειρατική λέμβος των Κινέζων που έφερε δύο ιστούς επικλινείς τον ένα προς πλώρη και τον άλλο προς πρύμνη επί των οποίων φέρονταν ψάθινα ιστία (πανιά) τύπου γιόγκας.

Λέμβος
Ματίας Σμόντις

Ο Ματίας Σμόντις (Matjaž Smodiš, 13 Δεκεμβρίου 1979) είναι Σλοβένος καλαθοσφαιριστής. 

Γεννήθηκε στο Νόβο Μέστο. Από το 2005 έως το 2011 έπαιζε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Έχει υπάρξει παίκτης της ΚΡΚΑ Νόβο Μέστο (Σλοβενία), της Βίρτους Μπολόνια (Ιταλία) καθώς και της Κλιμάμιο Μπολόνια (Ιταλία).

Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ
Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Password Authentication Protocol

Το Password Authentication Protocol (PAP) είναι ένα απλό πρωτόκολλο αυθεντικοποίησης που χρησιμοποιείται για την αυθεντικοποίηση ενός χρήστη σε κάποιο Διακομιστή Πρόσβασης Δικτύου (Network Access Server, NAS) που μπορεί να χρησιμοποιείται για παράδειγμα από παρόχους υπηρεσιών ίντερνετ. Το PAP χρησιμοποιείται από το πρωτόκολλο PPP. Το PAP μεταδίδει μη κρυπτογραφημένους ASCII κωδικούς μέσω δικτύου και γι αυτό θεωρείται μη ασφαλές. Χρησιμοποιείται ως έσχατη λύση όταν ο απομακρυσμένος διακομιστής δεν υποστηρίζει πιο ισχυρό πρωτόκολλο αυθεντικοποίησης, όπως το CHAP ή το EAP.

Κύκλος εργασιών πρωτοκόλλου 

 Ο πελάτης αποστέλλει όνομα χρήστη και κωδικό πρόσβασης
 Ο διακομιστής αποστέλλει μήνυμα authentication-ack, εάν τα διαπιστευτήρια είναι αποδεκτά ή εναλλακτικά authentication-nak, εάν δεν είναι αποδεκτά.

Πακέτα PAP 

Το πακέτο PAP ενθυλακώνεται σε ένα PPP frame. Το πεδίο του πρωτοκόλλου έχει τιμή C023 (hex).

Δείτε επίσης 
 CHAP - Challenge-handshake authentication protocol
 EAP - Extensible Authentication Protocol
 RFC 1334 – PPP Authentication Protocols

Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Αρμπόριο

To Αρμπόριο (ιταλικά: Arborio) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 1.033 κατοίκους και έκταση 23 τ.χλμ.. Βρίσκεται σε απόσταση 18χμ. από το Βερτσέλλι.

Βρίσκεται στα όρια της επαρχίας του Βερτσέλλι με την επαρχία της Νοβάρας.

Συνορεύει με τους εξής δήμους: Βιλλαρμπόιτ, Γκισλαρένγκο, Γκρέτζιο, Ροβασέντα, και Σαν Τζάκομο Βερτσελλέζε της επαρχίας του Βερτσέλλι και με Βικολούνγκο, Λαντιόνα, Ρετσέτο και Σιλλαβένγκο της επαρχίας της Νοβάρας.

Ρύζι Αρμπόριο 
Το Αρμπόριο έχει δώσει το όνομά του σε μια ποικιλία ρυζιού που παράγεται στην περιοχή. Οι κόκκοι της  συγκεκριμένης ποικιλίας είναι στρογγυλοί ενώ έχουν σκληρότητα και κρεμώδη υφή όταν μαγειρευτούν, εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητας σε άμυλο. Είναι η χαρακτηριστικότερη ποικιλία για το «ριζότο».

Το Άρμποριο είναι υβρίδιο του Oryza sativa.

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Πεδεμόντιο online – Αρμπόριο (ιταλικά)

Πόλεις και δήμοι της επαρχίας του Βερτσέλλι
Σάγκος

Ο Σάγκος (Sancus ή Sangus ή Semo Sancus) ήταν πρώιμη θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας, Σαβίνικης ή Ετρούσκικης καταγωγής.

Ήταν θεός που προστάτευε τους όρκους του γάμου, την φιλοξενία, την νομοθεσία, το εμπόριο, και τις ιδιωτικές συμφωνίες , τα συμβόλαια. Ορισμένες φορές ορκίζονταν  στο όνομά του  κατά τη στιγμή της υπογραφής των συμβολαίων και σε άλλες σημαντικές αστικές πράξεις. 

Στην Ρώμη υπήρχε ναός αφιερωμένος στον Σάγκο, οι Ρωμαίοι τον ταύτιζαν με τον Δία Πίστιο (Semo Sancus Dius Fidus). Άγαλμα του  βρέθηκε για το νησί Τίβερη. Γιος του ήταν ο Σαβίνος Σάμπους.

Βιβλιογραφία 

Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (Rhomaikes Archaiologias, Antichità romane), II, 49
Sant'Agostino d'Ippona La città di Dio XVIII,19
GRIMAL, P., Dictionnaire de la mythologie grecque et romaine. París: Presses Universitaires de France, 1951.

Αναφορές 

Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Σαγκος
Ρούτουλοι

Οι Ρούτουλοι ή Ροδωλοί (Rutuli) ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας. Ήταν Πελασγικής καταγωγής ή κατάγονταν από τους Ούμπρι ,κέντρο του βασιλείου τους ήταν η πόλη Άρντεα , 20 μίλια νοτιοανατολικά της Ρώμης. 

Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή μυθολογία, όταν ήταν βασιλιάς τους ο Τύρνος ο βασιλιάς των Λατίνων, του είχε υποσχεθεί το χέρι της κόρης του Λαβινίας. Όταν όμως ήρθαν στο Λάτιο οι Τρώες με αρχηγό τον Αινεία, ο Λατίνος αποφάσισε να την παντρέψει με αυτόν. Αιτία ήταν ένας χρησμός που είχε πάρει και που έλεγε ότι έπρεπε να παντρέψει την κόρη του με ξένο.  Ο Τύρνος εξοργισμένος μάζεψε στρατό και κινήθηκε εναντίον των Τρώων. Στη μάχη που ακολούθησε ο Τύρνος σκοτώθηκε από τον Αινεία. 

Κατά την διάρκεια του 6ου αιώνα π.χ. οι Ρωμαίοι κατέλυσαν το βασίλειο των Ρούτουλων και από τότε έγιναν αναπόσπαστο τμήμα του Ρωμαϊκού κράτους.

Βιβλιογραφία
 Nicholas Hammond, Howard Scullard.Dizionario di antichità classiche. Milano, Edizioni San Paolo, 1995, p.1836-1836. ISBN 8821530248.

Αναφορές 

Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Ιταλική μυθολογία

Εξαφανισθέντες λαοί
Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα

Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα (Λ.Ε.Κ.) ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα που συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 1951. 

Τον Ιούλιο του ίδιου έτους αυτοδιαλύθηκε και συγχωνεύτηκε στον Ελληνικό Συναγερμό.

Ιστορικό
Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1951 εκ του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και της Ανεξάρτητης Ομάδας Λαϊκών του Στέφανου Στεφανόπουλου, πολιτικής ομάδας που είχε αποσχισθεί από το Λαϊκό Κόμμα. Είχε προηγηθεί, στις 18 Ιανουαρίου κοινή συνεδρίαση των μελών των κοινοβουλευτικών μελών των δύο πολιτικών σχηματισμών, οι οποίοι αποφάσισαν την ίδρυση του κόμματος.

Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα αριθμούσε κατά τη συγκρότησή του 36 βουλευτές, ενώ την ηγεσία του κόμματος ασκούσαν από κοινού ο Κανελλόπουλος με τον Στεφανόπουλο.
Ο βίος του κόμματος ήταν σύντομος, καθώς διαλύθηκε στις 30 Ιουλίου 1951, την επομένη, δηλαδή, της αναγγελίας της αναμείξεως του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου στην πολιτική, οπότε και συγχωνεύθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό.

Βουλευτές του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος
Οι βουλευτές που αποτελούσαν την κοινοβουλευτική ομάδα του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος ήταν οι εξής:

1. Ευστράτιος Αλιπράντης2. Αθανάσιος Αντωνόπουλος3. Βασίλειος Βασιλικός4. Γεώργιος Βογιατζής5. Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος6. Ανδρέας Δερδεμέζης7. Λάμπρος Ευταξίας8. Γεώργιος Κακαγιάννης9. Αλέξανδρος Καλαντζάκος10. Ευάγγελος Καλαντζής11. Κωνσταντίνος Καλλίας12. Παναγιώτης Κανελλόπουλος

13. Αλέξανδρος Καραθόδωρος14. Κωνσταντίνος Καραμανλής15. Χρυσόστομος Καραπιπέρης 16. Διονύσιος Κορκολής17. Αριστείδης Κρανιάς18. Ιωάννης Κυρόζης19. Φώτιος Κοτούζας20. Βασίλειος Μητσόπουλος21. Αθανάσιος Μπουκουβάλας22. Γρηγόριος Παπαδόπετρος23. Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος24. Σταμάτιος Παπάζης

25. Αθανάσιος Παπαθανάσης26. Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος27. Τιμολέων Πάρρης28. Αθανάσιος Πέγιος29. Γεώργιος Πλατής30. Σταύρος Πολυζωγόπουλος31. Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης32. Γεώργιος Ράλλης33. Βασίλειος Στεφανόπουλος34. Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος35. Αθανάσιος Ταλιαδούρος 36. Δημήτριος Τσούμπας

Παραπομπές

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
1951
Μίζερι (βιβλίο)

Το Μίζερι (αγγλικά: Misery) είναι ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα του Αμερικανού συγγραφέα τρόμου Στίβεν Κινγκ. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στην Αμερική το 1987 και στην Ελλάδα δημοσιεύθηκε το 1994 από τον εκδοτικό οίκο Bell.

Το 1990, ο Ρομπ Ράινερ σκηνοθέτησε την κινηματογραφική εκδοχή του βιβλίου, με τον ίδιο τίτλο. Πρωταγωνιστούσαν οι Κάθι Μπέιτς και Τζέιμς Κάαν στους κύριους ρόλους, με τους Ρίτσαρντ Φάρνσγουορθ και Λορίν Μπακόλ στους υποστηρικτικούς ρόλους. Η Μπέιτς κέρδισε βραβείο Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της.

Πλοκή 
Ο Πολ Σέλντον είναι ένας μεσήλικος συγγραφέας επιτυχημένων ρομαντικών μυθιστορημάτων με πρωταγωνίστρια την, αγαπημένη στο κοινό ηρωίδα, Μίζερι Τσαστέιν. Έχοντας αφιερώσει χωρίς να το θέλει ολόκληρη την καριέρα του σαν συγγραφέας στα βιβλία της Μίζερι, αποφασίζει να της βάλει τέλος στο ένατο βιβλίο της σειράς, όπου η Μίζερι πεθαίνει μετά την γέννα του παιδιού της. Τώρα, ο Σέλντον είναι ελεύθερος να γράψει ότι εκείνος επιθυμεί μετά το "θάνατο" της Μίζερι.

Έχοντας τελειοποιήσει το χειρόγραφο για ένα άλλο του βιβλίο, με τον τίτλο Fast Cars, αναχωρεί από το χειμερινό πανδοχείο σε εξοχική περιοχή όπου είχε μείνει για να τελειώσει το βιβλίο, αλλά στο δρόμο της επιστροφής, καταλήγει τραυματισμένος στο κρεβάτι της νοσοκόμας Άννι Γουίλκς μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα λόγω θύελλας. Η Άννι, έχοντας σώσει και μεταφέρει τον Σέλντον στην εξοχική και απομακρυσμένη κατοικία της, ισχυρίζεται πως είναι η Νο1 θαυμάστριά του. Ο Σέλντον το αντιλαμβάνεται αμέσως από την αγάπη που τρέφει η Άννι για τα βιβλία της Μίζερι. Όταν όμως η Άννι αγοράζει το τελευταίο μυθιστόρημα με την Μίζερι και διαβάζει το θάνατό της, καταλαμβάνεται από οργή.

Ο Σέλντον αντιλαμβάνεται πως η Άννι πάσχει από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, και έχοντας οργιστεί από το θάνατο της ηρωίδας της, θα κάνει τη διαμονή του ανάπηρου και φυλακισμένου Σέλντον στο σπίτι της μια διαμονή που δε θα ξεχάσει εκείνος ποτέ.

Παραπομπές 

Μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Μυθιστορήματα του 1987
Σαβίνοι

Οι Σαβίνοι (Sabini) ήταν αρχαίος λαός της αρχαίας Ιταλίας. Η γλώσσα τους (Sabellic) ανήκε στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες και είχε πολλές ομοιότητες με της Οσκάνης και της Ούμπρια. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι Σαβίνοι με τους Ρωμαίους είχαν πολλές ομοιότητες στη θρησκεία και τη μυθολογία τους. Στην πραγματικότητα οι Ρωμαίοι πήραν τους θεούς των Σαβίνων και τους ενσωμάτωσαν στη δική τους θρησκεία. Η περιοχή που ζούσαν ήταν δίπλα στον ποταμό Τίβερη.

Προέλευση 
Για την προέλευσή τους υπάρχουν πολλές απόψεις. Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα αλλά και άλλους Ρωμαίους ιστορικούς, όπως ο Porcius Cato και ο Gaius Sempronius, θεωρούσαν την προέλευση των Ρωμαίων Ελληνική, παρά το γεγονός ότι οι γνώσεις πάνω στην προέλευση τους προέρχεται από τη μυθολογία. Για τους Σαβίνους ο Διόνυσος ο Αλικαρνασσεύς μας λέει ότι επί βασιλείς Λυκούργου στην Σπάρτη μια ομάδα εποίκων Λακεδαιμόνιων ήρθε στην περιοχή και ίδρυσε την πόλη Φορονία και οι Σαβίνοι προέρχονταν από αυτούς. Ο επιφανής ιστορικός Μάρκος Τερέντιος Βάρρων (116 – 27 π.Χ.), ισχυριζόταν ότι οι Ρεατίνοι Σαβίνοι ονομάζονταν και ήταν Αρκάδες. Άλλος ιστορικός υποστηρίζει ότι ήταν Ούμπρι και άλλαξαν το όνομα τους όταν μετανάστευσαν εκεί. Ο Porcius Cato υποστήριξε ότι το όνομα τους προέρχεται από τον Σάμπους γιο του θεού Σάγκου.

Ο Θουκυδίδης μας πληροφορεί ότι "Ιταλίας και Σικελίας το πλείστον πελοποννήσιοι" [Πελοπ. Πόλεμος Α' 12, 4 ] Ιταλία εννοεί την εκτός Σικελίας χώρα. Λέει ο Πλούταρχος για τους Σαβίνους:

«Τώρα οι Σαβίνοι ήταν ένας πολυπληθής και πολεμοχαρής λαός και ζούσαν σε ατείχιστες πόλεις, σκεπτόμενοι ότι τους άρμοζε, αφού ήταν άποικοι Λακεδαιμόνιοι να είναι θαρραλέοι και ατρόμητοι»

[«Βίοι», Ρωμύλος, XIV]

Μυθολογία 
Κυρίως άρθρο: Αρπαγή των Σαβίνων Γυναικών
Η Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρει ότι όταν ο Ρωμύλος έχτισε τη Ρώμη υπήρχαν περισσότεροι άντρες από γυναίκες. Τότε αποφάσισε και διοργάνωσε αγώνες στους οποίους ήρθαν να συμμετάσχουν και οι Σαβίνοι με τις γυναίκες τους. Στη διάρκεια των αγώνων οι Ρωμαίοι έκλεψαν τις γυναίκες και τις κόρες των Σαβίνων. Οι Σαβίνοι τότε ετοιμάστηκαν για πόλεμο αλλά μπήκαν στη μέση οι γυναίκες τους και τους συμβίβασαν. Έτσι ένωσαν τις πόλεις τους και βασίλευε με τη σειρά ένας βασιλιάς από τους Ρωμαίους ένας από τους Σαβίνους.

Αναφορές 
Οβίδιος, Fasti (Book III 167–258)
 Οβίδιος, Ars Amatoria (Book II 30–47)
Λίβιος, Ab Urbe Condita (Book I 9–13)
Κικέρων, De Republica (Book II 12–14)
Πλούταρχος, Parallel Lives (Romulus 14–20)
Γιουβενάλης, Satires (Book III 81-85)

Σημειώσεις 

Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Κρίστοφερ Χίτσενς

Ο Κρίστοφερ Χίτσενς (Christopher Eric Hitchens, 13 Απριλίου 1949 – 15 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Αγγλοαμερικανός συγγραφέας και αρθρογράφος ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός ως δημοσιογράφος σε διάφορα αμερικανικά και βρετανικά έντυπα πολιτικού περιεχομένου. Το βιβλίο του Ο Θεός δεν είναι μεγάλος πραγματεύεται την ανυπαρξία του Θεού. Πέθανε σε ηλικία 62 ετών.

Βίος 
Ο Χίτσενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας και φοίτησε στην Οξφόρδη και στο Κέιμπριτζ. Στα νεανικά του χρόνια μέχρι και τον ερχομό στις ΗΠΑ στις αρχές του της δεκαετίας του 1980, ο Χίτσενς ανήκε στον πολιτικό χώρο της Άκρας αριστεράς, όντας υποστηρικτής τροτσκιστικών ιδεών, αλλά και αρθρογράφος σε διάφορα έντυπα τα οποία πρόσκειντο σε αριστερά κόμματα.

Με την πάροδο του χρόνου όμως, ο Χίτσενς διαφοροποίησε τη στάση του από την Αριστερά σε ζητήματα που αφορούσαν την ισλαμική τρομοκρατία. Ο ίδιος υποστήριξε την επέμβαση στο Ιράκ του 2003. Εν τούτοις, ο Χίτσενς έχει παραμείνει μεγάλος πολέμιος των θρησκειών και της κατοχής της Παλαιστίνης. Είναι επίσης γνωστή η πολεμική του κατά του Χένρυ Κίσινγκερ, τον οποίο κατηγορεί ότι διέπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όσο ήταν υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ.

Τον Ιούνιο του 2010 ο Χίτσενς διαγνώστηκε με καρκίνο του οισοφάγου. Ενάμιση χρόνο αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου 2011, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Χιούστον στο Τέξας, έπειτα από επιπλοκές. Ο θάνατος του αποδόθηκε σε πνευμονία.

Διάφορα 
Το 2007 ο Χίτσενς έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα.

Εργογραφία στην ελληνική 
(2000)	Μητέρα Τερέζα, εκδ. «Στάχυ»

(2002)	Η δίκη του Χένρι Κίσινγκερ, εκδ. «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»(2003)	Γράμματα σε ένα νέο αντιρρησία, «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»(2008)	Ο Θεός δεν είναι μεγάλος, εκδ. «Scripta»(2011)	Hitch-22, εκδ. «Μεταίχμιο»(2009)	Τα δικαιώματα του ανθρώπου, εκδ. «Ελληνικά Γράμματα»

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιβλιονέτ, Χίτσενς, Κρίστοφερ, 1949-2011.
 Κρίστοφερ Χίτσενς: Ο Θεός παραμένει νεκρός Καθημερινή 26/08/07, ανάκτηση 08/05/08
 Χίτσενς: Πολλά ανθρώπινα δεινά οφείλονται στις θρησκείες Καθημερινή 21/11/07, ανάκτηση 08/05/08
 Τέσσερις αντιρρήσεις για τη θρησκεία Καθημερινή 11/11/07, ανάκτηση 08/05/08
 Ο Κίσινγκερ ήξερε για την ανατροπή του Μακαρίου Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων 13/02/01, ανάκτηση 08/05/08

Άγγλοι δοκιμιογράφοι
Άγγλοι κριτικοί
Άγγλοι δημοσιογράφοι
Αγγλοαμερικανοί
Άγγλοι άθεοι
Υλιστές
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Φιλόσοφοι της ιστορίας
Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Τελαμώνας

Ο Τελαμών ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας από την Αίγινα. Ήταν γιος του Αιακού και της Γλαύκης ή της Ενδηίδας αντίστοιχα, αδελφός του Πηλέα, της Αλκιμάχης και του Φώκου.

Ο Τελαμών διώχθηκε από το πατρώο νησί του μαζί με τον αδελφό του  Πηλέα, όταν ο πρώτος κατά την εξάσκησή του στη δισκοβολία, σκότωσε κατά λάθος τον μικρότερο αδελφό του Φώκο. Εκδιωγμένα έτσι τα δύο αδέλφια κατέφυγαν ο μεν Πηλέας στη Θεσσαλία, ο δε Τελαμών στη Σαλαμίνα, όπου νυμφεύθηκε τη Γλαύκη, την κόρη του βασιλέα της περιοχής Κυχρέα, με την οποία όμως δεν απέκτησε παιδιά. Όταν πέθανε ο Κυχρέας, ο Τελαμών ανέλαβε βασιλιάς της Σαλαμίνας. Μετά τον θάνατο της Γλαύκης, έλαβε ως σύζυγο την Περίβοια, την κόρη του Αλκάθου, με την οποία και απέκτησε τον Αίαντα και τον Τράμβηλο.
 
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Τελαμώνας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία, αλλά και βοήθησε τον ήρωα Ηρακλή στην εκστρατεία κατά του Λαομέδοντα, του οποίου την κόρη Ησιόνη έλαβε ως αριστείο της βοήθειας που παρέσχε. Με την Ησιόνη ο Τελαμών απέκτησε ένα ακόμη γιο, τον Τεύκρο (τον νόθο). Κατά μία άλλη εκδοχή ο Τελαμών έλαβε και άλλη μία αιχμάλωτη, τη Θεάνειρα (μερικοί την ταυτίζουν με την Ησιόνη), με την οποία και απέκτησε τον Τράμβηλο ή Στράμβηλο, που αργότερα πολέμησε στο πλευρό των Τρώων κατά των Ελλήνων. Τον Τράμβηλο τελικά σκότωσε ο Αχιλλέας.

Επίσης ο Τελαμώνας έλαβε μέρος και σε διάφορες άλλες μάχες του Ηρακλή, όπως κατά των Αμαζόνων, κατά των Μερόπων στη Κω, καθώς και στη μάχη κατά του γίγαντα Αλκυονέως στην Κόρινθο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος ΚΒ΄, σελ. 853
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμος 57ος, σελ. 50
Όρος Σινά

Το Σινά είναι όρος που βρίσκεται στην ομώνυμη χερσόνησο της Αιγύπτου. Το υψηλότερο σημείο του είναι στα 2.285μ. Κατά την παράδοση χαρακτηρίζεται ως θεοβάδιστο, καθώς εκεί, σύμφωνα με τη Βιβλική αφήγηση, παρέλαβε τις Δέκα Εντολές από το Θεό ο Μωυσής (Έξοδος 19). Ξόδεψε αρκετό χρονικό διάστημα στο βουνό εκείνο -που ονομάζεται και Χωρήβ- με αποτέλεσμα κάποιοι Εβραίοι να απιστήσουν κατασκευάζοντας και λατρεύοντας έναν χρυσούν μόσχο (Έξοδος). Ο Μωυσής τότε έσπασε οργισμένος τις πλάκες με τις Εντολές και χρειάστηκε να ανέβει δεύτερη φορά για να τις παραλάβει εκ νέου. Στο ψηλότερο σημείο του όρους, στην αποκαλούμενη Αγία Κορυφή όπου αναφέρεται ότι ο Μωυσής έλαβε τις Δέκα Εντολές υπάρχει σήμερα χτισμένο το Ελληνορθόδοξο παρεκκλήσσι της Αγίας Τριάδος.

Στους πρόποδες του όρους του Σινά βρίσκεται και το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης (527 μ.Χ.) με αξιόλογη την παρουσία Ελλήνων στην εκεί περιοχή. 

Ο γερμανός μελετητής Τίσερντοφ ανακάλυψε στο μέρος το Σιναϊτικό κώδικα, ένα χειρόγραφο του 4ου μ.Χ. αιώνα που περιέχει ολόκληρο το Ιερό Σύγγραμμα της Καινής Διαθήκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
http://st-katherine.net/en/ 
http://www.sacredland.org/mount-sinai/

Βουνά της Αιγύπτου
Γεωγραφία της Βίβλου
Ιερά βουνά
Αύσονες

Οι Αύσονες (Ausoni) ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη νότια Ιταλία.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, βασιλιάς των Αύσονων ήταν ο Αύσονας γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης ή της Καλυψούς. Γιος του Αύσονα ήταν ο Λίπαρος επώνυμος της νήσου Λίπαρος.

Οι Αύσονες κατοικούσαν σε μια περιοχή που ονομαζόταν Αυσονία και καταλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Λάτσιο, Καμπανία, Ρέτζιο Καλάμπρια και Σέλε, στις περιοχές αυτές εγκαταστάθηκαν αργότερα Έλληνες άποικοι. Η γλώσσα τους ήταν παρακλάδι της ινδοευρωπαϊκής, πιστεύεται ότι είχαν έρθει στην Ιταλία πριν τον 17ο αιώνα π.Χ. Γύρω στο 1271 π.Χ. Αύσονες εγκαταστάθηκαν και στη Σικελία. Κυριότερες πόλεις τους ήταν η Αύσονα, η Minturnae, η Vescia και η Sinuessa.

Στην επαρχία Καζέρτα έχει βρεθεί ή αρχαία Αύσονα. Στο πάρκο της Roccamonfina έχουν ανασκαφή πολυγωνικά τείχη που ανήκουν στον πολιτισμό των Αύσονων. 

Οι Ρωμαίοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) χρησιμοποιούσαν μέχρι το 12ο αιώνα τον όρο Αύσονες για να περιγράψουν τον εαυτό τους, στα πλαίσια του κλασικιστικού μοντέλου ιστοριογραφίας της εποχής που απέδιδε σε σύγχρονους λαούς αρχαία ονόματα (π.χ. οι Άραβες καλούνταν Ασσύριοι). Από τον Μιχαήλ Ψελλό και έπειτα αρχίζει να χρησιμοποιείται, σε αυτό το κλασικιστικό πλαίσιο, ο όρος Έλληνες (που μέχρι τότε σήμαινε τον ειδωλολάτρη) γα να περιγράψει τους ελληνόφωνους Ρωμαίους της Ρωμανίας.

Αρχαίοι λαοί της Σικελίας
Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Λάτιο

Καμπανία

de:Ausonia (Landschaft)
nap:Sicilia (pristoria)
Σαρλότε Περέλι

Η Σαρλότε Περέλι (Anna Jenny Charlotte Jensen Perrelli, 7 Οκτωβρίου 1974-) είναι Σουηδή τραγουδίστρια, ηθοποιός και παρουσιάστρια. Έγινε ευρύτερα γνωστή μετά τη νίκη της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 1999 με το τραγούδι Take me to your heaven (ως Σαρλότε Νίλσον, με το πατρικό της τότε επώνυμο). Από τότε έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ. Το 2008 επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη χώρα της για δεύτερη φορά στο Διαγωνισμό που διεξήχθη στο Βελιγράδι. Αν και μεγάλο φαβορί, η επιτυχία της δεν επαναλήφθηκε αφού πήρε την 18η θέση. Παρόλα αυτά το τραγούδι της Hero έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη. Έχει δύο γιους. Έχει συνεργαστεί με την επίσης Σουηδή σταρ Καρόλα

Δισκογραφία
1999 - Charlotte
2001 - Miss Jealousy
2004 - Gone Too Long
2006 - I din röst
2008 - Hero
2008 - Rimfrostjul
2012 - The Girl

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Σουηδοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Κεστρίνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κεστρίνος αναφέρεται ένα εξώγαμο τέκνο του πρίγκηπα Ελένου της Τροίας και της συζύγου του αδελφού του Ελένου Έκτορα, της Ανδρομάχης. Επειδή ο πατέρας του πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά με τη νόμιμη σύζυγό του, την Κεστρία, βασίλισσα της Ηπείρου, άφησε τον θρόνο της Ηπείρου στον γιο του Πύρρου, τον Μολοσσό. Τότε ο Κεστρίνος μετανάστευσε στην Καμμανία, μια περιοχή κοντά στον ποταμό Θύαμι. Από αυτόν η περιοχή αυτή μετονομάσθηκε σε Κεστρίνη ή Κεστρινία.

Πηγή
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Τρώες
Απόλυτο μηδέν

Το απόλυτο μηδέν είναι η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί θεωρητικά να επιτευχθεί στο σύμπαν. Στη θερμοκρασία αυτή, η εντροπία φθάνει στην ελάχιστη τιμή της. Όπως ορίζεται από τους νόμους της θερμοδυναμικής, το απόλυτο μηδέν δεν μπορεί να επιτευχθεί (ακριβώς) με τεχνητά ή φυσικά μέσα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ένα σύστημα πλήρως απομονωμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Ένα σύστημα, θεωρητικά, στη θερμοκρασία του απόλυτου μηδενός κατέχει μηδενικού επιπέδου κβαντική του μηχανική ενέργεια. Παρόλο που η μοριακή κινητική ενέργεια δεν μηδενίζεται εντελώς στη θερμοκρασία αυτή, το σύστημα δεν έχει πλέον αρκετή ενέργεια να μεταβιβάσει σε άλλα συστήματα. Γι' αυτό η σωστή έκφραση είναι ότι στο απόλυτο μηδέν η μοριακή ενέργεια είναι η ελάχιστη δυνατή, πλην όμως όχι ακριβώς μηδενική, και ονομάζεται διεθνώς ενέργεια μηδενικού σημείου (zero point energy).

Με διεθνή συμφωνία, το απόλυτο μηδέν ορίστηκε ως ακριβώς 0 Κ, 0 R, −273,15 °C και -459,67 °F. Παρόλο που θεωρητικά δεν είναι δυνατό να ψυχθεί οποιαδήποτε ουσία ακριβώς στα 0 Κ, κάποιοι επιστήμονες έχουν κάνει σπουδαία επιτεύγματα πλησιάζοντας πολύ το απόλυτο μηδέν, όπου η ύλη επιτυγχάνει κβαντικά φαινόμενα όπως η υπεραγωγιμότητα και η υπερρευστότητα.

Αναφορές και παρατηρήσεις 

Θερμοκρασία
Κρύο
Κρυογενετική
Χενεραλίφε

Το Παλάτι της Χενεραλίφε (Palacio de Generalife, Αραβικά: Jannat al-'Arif - ο Κήπος του Αρχιτέκτονα) ήταν το θερινό παλάτι και εξοχική κατοικία των Νασριδών σουλτάνων της Γρανάδας.

Το παλάτι και οι κήποι κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μωχάμεντ του Γ’ (Muhammad III, 1302-1309) και αναδιακοσμήθηκαν από τον Αμπού Α' Γουαλίντ Ισμαήλ (Abu I-Walid Isma'il, 1313-1324).

Το σύμπλεγμα αποτελείται από το Αίθριο του Καναλιού (Patio de la Acequia), στο οποίο έχει μία δεξαμενή περιτριγυρισμένη από παρτέρια λουλουδιών, σιντριβάνια, κιονοστοιχίες και περίπτερα, και τον Κήπο του Σουλτάνου (Jardín de la Sultana). Ο κήπος θεωρείται πως είναι το καλύτερα διατηρημένο δείγμα των Μεσαιωνικών κήπων της παλαιάς Ανδαλουσίας (Αλ–Ανταλούς, Al-Andalus). Αρχικά το παλάτι συνδέονταν με την Αλάμπρα με ένα σκεπαμένο πέρασμα πάνω από ένα φαράγγι, το οποίο χωρίσει τα δύο παλάτια. Η Χενεραλίφε είναι ένας από τους παλαιότερους Μαυριτανικούς κήπους.

Οι κήποι, όπως είναι στη σημερινή μορφή τους, άρχισαν να δημιουργούνται το 1931 και ολοκληρώθηκαν από τον Φρανθίσκο Πριέτο Μορένο (Francisco Prieto Moreno) το 1951. Τα μονοπάτια είναι στρωμένα, κατά το παραδοσιακό στυλ της Γρανάδας, με μωσαϊκό από χαλίκια, λευκά από τον ποταμό Ντάρρο και μαύρα από τον ποταμό Χενίλ (Genil).

Ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1984, μαζί με την Αλάμπρα (Alhambra) και το Αλμπαϊσίν (Albaicín).

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η Χενεραλίφε στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
Η Χενεραλίφε
Φωτογραφίες της Χενεραλίφε από το BBC

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Γρανάδα
Ανάκτορα στην Ισπανία
Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Jay-Z

Ο Jay-Z  (4 Δεκεμβρίου 1969), του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Σον Κόρεϊ Κάρτερ (Shawn Corey Carter), είναι Αμερικανός ράπερ και πρώην διευθυντής των δισκογραφικών εταιριών Def Jam Recordings και Roc-A-Fella Records. Είναι επίσης συνιδιοκτήτης της ομάδας καλαθοσφαίρισης του NBA, Brooklyn Nets, και του δημοφιλούς μπαρ της Νέας Υόρκης, The 40/40 Club.

Βίος 

Ο Carter γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στις φτωχές συνοικίες του Marcy. Μαθήτευσε στα ίδια σχολεία με τους The Notorious B.I.G., AZ και Busta Rhymes (όλοι τους ράπερ).

Ενώ ήταν ακόμη μαθήτης, ο Jay-Z ξεκίνησε να ασχολείται με τη ραπ μουσική αλλά και την πώληση ναρκωτικών ουσιών. Παράλληλα ανέπτυξε μια φιλία με τον Jaz-O ο οποίος τον βοήθησε στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα. Ο Carter συμμετείχε στα τραγούδια του Jaz-O, "The Originators" και "Hawaiian Sophie".

Επιπλεόν, από τις πρώτες του γνωστές συμμετοχές ήταν στα τραγούδια των Big L στο "Da Graveyard" και Mic Geronimo στο "Time to Build".

Το 1996, μετα από αποτυχημενες προσπαθειες προωθησης της μουσικης του, ο Jay-Z σε συνεργασια με τον φιλο του Damon Dash ιδρυσε την δισκογραφικη εταιρεια Roc-A-Fella Records η οποια εμελλε να γινει από τις μεγαλύτερες εταιρείες στο χώρο της ραπ μουσικής. Το 2005 πηρε υπο την προστασια του την Teairra Mari, μελος της Roc-A-Fella μεχρι το 2006, ενω παράλληλα ανακαλυψε την Rihanna και τον Ne-Yo.

Το 1996 επίσης, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του Carter, Reasonable Doubt, το οποίο θεωρείται από τους καλύτερους δίσκους του συγκεκριμένου καλλιτέχνη.

Το 2008, ο Jay-Z παντρεύτηκε την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μπιγιονσέ.

Καλλιτεχνικό Στυλ 

Ο Jay-Z δημιουργεί τραγούδια εκ του μηδενός χωρίς τη βοήθεια σημειώσεων με λόγια. Όντας εκπρόσωπος του σκληροπυρηνικού κομματιού (hardcore) της ραπ μουσικής, ο Carter επικεντρωνόταν αρχικά σε ζητήματα που αφορούσαν την πραγματικότητα των αμερικανικών πόλεων, της καθημερινής ζωής και των ναρκωτικών. Με το πέρασμα των χρόνων και με την γενικότερη αύξηση σε δημοτικότητα της ραπ μουσικής, ο ίδιος απέκλινε από τον παραδοσιακό ήχο και τη θεματολογία της ραπ και εξέδοσε δίσκους που ήταν περισσότερο ευπρόσδεκτες στο ευρύτερο κοινό.
 
Έχει συνεργαστεί επίσης και με ονόματα εκτός του καλλιτεχνικού χώρου της χιπ χοπ όπως με τους Linkin Park και Chris Martin των Coldplay.

Δισκογραφία 

 1996: Reasonable Doubt
 1997: In My Lifetime, Vol. 1
 1998: Vol. 2... Hard Knock Life
 1999: Vol. 3... Life and Times of S. Carter
 2000: The Dynasty: Roc La Familia
 2001: The Blueprint
 2002: The Blueprint²: The Gift & the Curse
 2003: The Black Album
 2006: Kingdom Come
 2007: American Gangster
 2009: The Blueprint 3
 2011: Watch The Throne
 2013: Magna Carta Holy Grail
 2017: 4:44

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Jay-Z
 Ιστοσελίδα του καλλιτέχνη στο myspace

Jay-Z
Βραβευμένοι με Γκράμι
Θάλεια Ματίκα

Η Θάλεια Ματίκα (4 Ιουλίου 1978) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 1978. Αφού αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών, σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και παράλληλα υποκριτική στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γνωστή σε ένα ευρύτερο κοινό έγινε την περίοδο 2003-04 με τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη "Κλείσε τα Μάτια" (τηλεοπτικός σταθμός Mega). Κορυφαίο σταθμό στην καριέρα της αποτέλεσε ο ρόλος της στη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Μη μου λες αντίο, στο ρόλο της Χριστίνας, μιας όμορφης φοιτήτριας Νομικής στην περιοχή της Κομοτηνής, η οποία ερωτεύεται παράφορα τον Μουράτ, μουσουλμάνο από την Κομοτηνή και αναπτύσσουν μια θυελλώδη σχέση χωρίς εκείνη να γνωρίζει την πραγματική του ταυτότητα. Έκτοτε εμφανίζεται σταθερά σε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις. Με τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους "Μικρός Ινδιάνος" του Σταύρου Στάγκου κέρδισε το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Δράμας.

Τη σεζόν 2019 - 2020 & 2020 - 2021 πρωταγωνιστούσε στην σειρά 8 λέξεις. 

Τη σεζόν 2021 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά Η τούρτα της μαμάς μαζί με τον σύζυγο της Τάσο Ιορδανίδη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Συνέντευξη Θάλειας Ματίκα: "Χαίρομαι πραγματικά που είμαι ηθοποιός" http://all4fun.gr/interviews/theater/413-2009-01-18-22-19-51.html
 Ιστοσελίδα στο IMDb.

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Πευκέτιοι

Οι Πευκέτιοι (Peucetii)  ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας που ζούσε στην περιοχή της σημερινής Απουλίας.

Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα  ήταν Έλληνες, επώνυμος και γενάρχης τους ήταν ο Πευκέτιος, γιος του Λυκάονα. Μαζί με τον αδελφό του Οίνωτρο ήρθαν στην Ιταλία και ίδρυσαν αποικίες. 

Ο Ηρόδοτος έχει αντίθετη γνώμη και λέει ότι κατάγονταν από Κρητικούς που συνόδευαν τον Μίνωα και, κατά την επιστροφή τους στην Κρήτη, μια τρικυμία τους έριξε στην ακτή. Εκεί, μην έχοντας τρόπο να επιστρέψουν, ίδρυσαν αποικία και της έδωσαν το όνομα Ιαπυγία. Απόγονοι αυτών των Ιαπύγων ήταν οι Πευκέτιοι.

Αναφορές 

Ιλλυρικές φυλές
Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Μεγάλη Ελλάδα
Μυθολογία της αρχαίας Κρήτης
Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Απουλία
Λατίνοι

Οι Λατίνοι (Λατινικά: Latini) ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας που ζούσαν στην περιοχή του Λατίου. 

Ζούσαν σε ανεξάρτητες πόλεις-κράτη αλλά είχαν κοινή γλώσσα, θρησκεία και λάτρευαν από κοινού τον Λατίνο σε ετήσια γιορτή. Πίστευαν ότι ήταν απόγονοι του Λατίνου γιου του Αινεία, επίσης είχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους.  Ένα από τα λατινικά κράτη, η Ρώμη, το 341 π.Χ. άρχισε σταδιακά να προσαρτά τα υπόλοιπα λατινικά πόλεις-κράτη δίνοντας τους ρωμαϊκή υπηκοότητα και ισονομία. 

Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία Λατίνοι αποκαλούνταν όλοι οι δυτικοευρωπαίοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Musica del Lazio Latino  
 Distinguishing the terms:Latins and Romans

Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας
Λάτιο
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1998-99



Η διοργάνωση

Στην 57η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1998-99 μετείχαν συνολικά 60 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 24 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Για τους πρώτους γύρους ίσχυσε ο κανονισμός του μονού νοκ άουτ αγώνα χωρίς επαναληπτικό. Έτσι, θύματα εκπλήξεων έπεσαν ομάδες όπως η ΑΕΚ αρχικά και ο ΠΑΟΚ στη συνέχεια, που αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών (Ποσειδώνα Μηχανιώνας και Πανσερραϊκό αντίστοιχα). Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 8 ομάδες που έφτασαν ως τον προημιτελικό γύρο, οι 4 προέρχονταν από τη Β' εθνική: Καλαμάτα, Πανσερραϊκός, Αθηναϊκός και Λύκοι.

Στον τελικό έφτασαν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός (αντίπαλοι ξανά σε τελικό μετά από 6 χρόνια), με τον πρώτο να κερδίζει τον αγώνα με σκορ 2-0, να φτάνει τις 20 κατακτήσεις κυπέλλου και παράλληλα με την κατάκτηση του πρωταθλήματος να φτάνει στο νταμπλ μετά από 18 χρόνια. Νωρίτερα (στον Γ' γύρο) είχε αποκλείσει τον Ιωνικό νικώντας τον εκτός έδρας με το εντυπωσιακό σκορ 4-7 (ημίχρονο 2-4).

Όσο για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απέκλεισε αρχικά τον κάτοχο του τροπαίου Πανιώνιο παίρνοντας μια ρεβάνς για την ήττα του 1998, γνώρισε την τρίτη συνεχόμενη αποτυχία σε τελικό κυπέλλου, κάτι που ξανασυνέβη στην ιστορία του θεσμού πάλι μετά από 20 χρόνια(ΑΕΚ 3 σερί χαμένοι τελικοί την τριετία 2017-2019)

Οι αγώνες

Ο τελικός 

 Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Τετάρτη 5 Μαΐου 1999
   Ολυμπιακός -  Παναθηναϊκός 2-0 (ημίχρονο: 0-0)
 Σκόρερς: Μαυρογενίδης (54'  κεφαλιά), Οφορίκουε (90'  σουτ)
 Αποβολή: 32'  Αμανατίδης
 Διαιτητής: Γιώργος Δούρος (Κορινθίας) -- Βοηθοί: Μηλιώνης, Νικολαΐδης
 Εισιτήρια: 57.783
 Τηλεοπτική μετάδοση: ΕΤ 1 (Μανώλης Μαυρομμάτης)

Πηγές 

 ΕΠΟ Κύπελλο Ελλάδος 1996-99 αρχείο .pdf

Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1998-1999
Κίλικας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κίλικας (Κίλιξ) είναι γνωστός ένας από τους αδελφούς της Ευρώπης, γιος του Αγήνορα και της Τηλεφάσσης, εγγονός του θεού Ποσειδώνα και της Λιβύης. Αδέλφια του Κίλικα ήταν ο Κάδμος, ο Φοίνικας και κατά άλλη εκδοχή και ο Θάσος. Αναζητώντας την Ευρώπη, ο Κίλικας, όπως και τα αδέλφια του, περιπλανήθηκε σε διάφορους τόπους, ώσπου τελικά εγκαταστάθηκε στις όχθες του ποταμού Πυράμου δίνοντας έτσι το όνομά του στην Κιλικία.

Γενεαλογικό δενδρο

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κίλλα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κίλλα είναι γνωστή μία θυγατέρα του Λαομέδοντα, βασιλιά της Τροίας, και αδελφή του Πριάμου. Η Κίλλα παντρεύτηκε τον Θυμοίτη και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Μούνιππο. Η Κίλλα γέννησε τον Μούνιππο την ίδια ημέρα που η Εκάβη γέννησε τον Πάρι. Είχε δοθεί χρησμός ότι το αρσενικό παιδί που θα γεννιόταν την συγκεκριμένη ημέρα θα έφερνε καταστροφή στην Τροία. Ο Πρίαμος λοιπόν σκότωσε τον Μούνιππο και την Κίλλα, ενώ θα έπρεπε να είχε σκοτώσει τον δικό του γιο, τον Πάρι.

 Ο αστεροειδής 8744 Κίλλα (Cilla), που ανακαλύφθηκε το 1998 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή Τρωαδίτισσα.

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κιλλα
Σπήλαιο Αγγίτη

Το σπήλαιο πηγών Αγγίτη (Μααράς) τοποθετείται βόρεια της υδρολογικής λεκάνης Δράμας, που περιβάλλεται από τα όρη Φαλακρό, Μενοίκιο, Παγγαίο και Σύμβολο. Βρίσκεται 25 χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας και 500μ. από τον οικισμό Αγγίτης του Δήμου Προσοτσάνης. Θεωρείται μέχρι στιγμής το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο στην Ελλάδα, με μήκος περί τα 15 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 12,5 περίπου έχουν χαρτογραφηθεί.

Η ιδιαιτερότητα του έγκειται στο γεγονός ότι στο δάπεδό του κυλάει ο ποταμός Αγγίτης. Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει τεράστιους σταλακτίτες. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων ενώ συνολικά εκτείνεται σε μήκος άνω των 12 χιλιομέτρων. Εντυπωσιακή είναι η έξοδος του ποταμού μέσα από το βουνό. Στον υπόγειο ποταμό του σπηλαίου καταλήγουν μεταξύ άλλων, τα νερά του λεκανοπεδίου του Κάτω Νευροκοπίου.

Το τμήμα του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί φθάνει τα 7.800 μ. ενώ περιλαμβάνει συνολικά 10.200 μ. στοών. Έτσι, αποτελεί το μεγαλύτερο σπήλαιο στην Ελλάδα καθώς το γνωστό μέχρι σήμερα τμήμα είναι 5.278 μ. σε ευθεία. Επίσης είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε μήκος διαδρομών σπήλαιο στην Ελλάδα (πρώτο το Σπήλαιο Δυρού με 12.000 μ.).

Είναι γνωστό και με το όνομα σπήλαιο Μααρά, η ετυμολογία του οποίου είναι είτε από τα αραβικά και σημαίνει μικρό σπήλαιο είτε από τα εβραϊκά που σημαίνει νερό από το βουνό. 

Ένα πολύ μικρό τμήμα του σπηλαίου στην έξοδο του ποταμού ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Στην περιοχή έχουν βρεθεί πολλά αρχαιολογικά ευρήματα καθώς και ένας χαυλιόδοντας από μαμούθ, που φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας. 

Στο σπήλαιο έχουν βρεθεί επίσης μοναδικά είδη ψαριών, όπως η μπριάνα και το τυλινάρι σε βάθη 6.500 μέτρων, καθώς και ένα μοναδικό είδος ημιδιάφανης πετροκαραβίδας Austropotamobius torrentium σε βάθος 7.100 μέτρων
. Στο σπήλαιο έχει αναφερθεί η ύπαρξη διάφανων ψαριών. 

Το σπήλαιο βρίσκεται στο Δήμο Προσοτσάνης Δράμας και είναι προσβάσιμο από τη Δράμα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη. Έχει αξιοποιηθεί και είναι επισκέψιμο από το 2001.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αικ. Τρανταλίδου, Σπήλαιο πηγών Αγγίτη, Οδυσσέας, ΥΠΠΟ
Σπήλαιο Πηγών Αγγίτη, ιστότοπος
Εξερεύνηση ΣΠΕΛΕΟ 2002 
Χαρτογράφηση ΣΠΕΛΕΟ 

Νομός Δράμας
Αγγιτη
Henninger

Η Henninger (ελληνικά: Χένινγκερ) ήταν Γερμανική ζυθοποιία από τη Φραγκφούρτη και μια από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις στην μεταπολεμική Δυτική Γερμανία. Από το 1960 ξεκίνησε την ίδρυση εργοστασίων στις ΗΠΑ, την Ισπανία και την Ελλάδα. 

Τα γνωστότερα της προϊόντα ήταν η ομώνυμη μπίρα, τύπου Lager, καθώς και η Kaiser (ελλ.: Κάιζερ), τύπου Pilsner (ελλ.: Πίλσνερ).

Μέχρι σήμερα κατασκευάζεται με άδεια της νέας ιδιοκτήτριας του ονόματος, ζυθοποιίας Binding, σε διάφορες χώρες του κόσμου. Στην Ελλάδα παράγεται από τη Μύθος Ζυθοποιία Α.Ε., πρώην Χένινγκερ Ελλάς.

Χένινγκερ
Χένινγκερ
Henninger
Ζυθοποιίες
Μυοκάρδιο

Το μυοκάρδιο είναι το συσταλτό μέρος της καρδιάς. Αποτελεί ένα εξειδικευμένο τμήμα μυϊκού ιστού, το οποίο διαφέρει από τα άλλα είδη μυών ενός οργανισμού, τους σκελετικούς και τους λείους μύες.

Αποτελείται από δίκτυο γραμμωτών μυϊκών κυττάρων, τα οποία αναστομώνονται μεταξύ τους υπό μορφή συγκυτιώδους δικτύου. Μπορεί να παρομοιαστεί με κυψέλες που έχουν τη δυνατότητα να συστέλλονται και να διαστέλλονται. Με τις ρυθμικές συστολές και διαστολές, η καρδιά, δίνοντας στο αίμα πίεση, το κάνει να διοχετεύεται στις αρτηρίες. Το μυοκάρδιο, δηλαδή, είναι το μέρος της καρδιάς που παράγει έργο και, που για να κάνει κάτι τέτοιο, καταναλώνει μια ποσότητα ενέργειας. Αυτή την ενέργεια την παίρνει η καρδιά από τη χημική αντίδραση που συντελείται μεταξύ των ενεργητικών ουσιών (σάκχαρα και λίπη) και του οξυγόνου. Αυτές οι ουσίες μεταφέρονται στην καρδιά διαμέσου των στεφανιαίων αρτηριών.

Στο μυοκάρδιο βρίσκονται οι δύο κόλποι και οι δύο κοιλίες της καρδιάς, που σχηματίζουν το μυοκάρδιο των κόλπων και το μυοκάρδιο των κοιλιών, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με το κολποκοιλιακό δεμάτιο. Σε αυτό υπάρχουν επίσης οι μυϊκές ίνες Purkinje, οι οποίες πορεύονται υπό το ενδοκάρδιο, καθώς και νευρικές ίνες του αυτόνομου νευρικού συστήματος.

Βλέπε επίσης
 Καρδιά

Βιβλιογραφία
 Snell R., "Κλινική ανατομική", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας
 Αραπάκης, "Κλινική σημειολογία και διαγνωστική", (c) 2006, ΓΙ Αραπάκης, ISBN 960-7795-03-2

Καρδιά
Μυϊκό σύστημα
Αδρεναλίνη

Η αδρεναλίνη, γνωστή και ως επινεφρίνη είναι σημαντική ορμόνη και νευροδιαβιβαστής (νορεπινεφρίνη) που παράγεται από τη μυελώδη μοίρα των επινεφριδίων, ως απόκριση στο ερέθισμα της άσκησης ή του άγχους με την άφιξη ενός νευρικού παλμού. Η αδρεναλίνη μαζί με την πρόδρομη ένωση σχηματισμού της τη νοραδρεναλίνη αποτελούν τις κυριότερες ορμόνες που παράγονται στη μυελώδη μοίρα των επινεφριδίων. Και οι δύο αυτές μαζί με τη ντοπαμίνη χαρακτηρίζονται κατεχολαμίνες, δηλαδή παράγωγα της πυροκατεχίνης, μιας συμπαθομιμητικής αμίνης που προέρχεται από τα αμινοξέα φαινυλαλανίνη και τυροσίνη.

Ιστορία 

Στο New York Medical Journal αναφέρθηκε η ανακάλυψη μιας ουσίας που παραγόταν από τα επινεφρίδια από τον William Bates, τον Μάιο του 1886. Το 1895 απομονώθηκε και αναγνωρίστηκε η επινεφρίνη από τον Napoleon Cybulski, Πολωνό φυσιολόγο. Η ίδια ανακάλυψη έγινε ανεξάρτητα το 1897 από τον John Jacob Abel.

Ο Jokichi Takamine, Ιάπωνας χημικός, ανακάλυψε ανεξάρτητα την ίδια ορμόνη το 1900 από αδένες βοοειδών. Συντέθηκε τεχνητά για πρώτη φορά το 1904 από τον Friedrich Stolz. Ο Χημικός της τύπος προσδιορίστηκε το 1906.

Δράση 

Η αδρεναλίνη βοηθά τον οργανισμό να κινητοποιήσει όλες τις πηγές ενέργειάς του, σε περιπτώσεις έντονης δραστηριότητας, διεγείροντας το συμπαθητικό νευρικό σύστημα για επείγουσα ενέργεια κατά τη λεγόμενη "αντίδραση μάχης ή φυγής". Έτσι, οι απολήξεις των νευρικών ινών του αδρενεργικού νεύρου, του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, εκκρίνουν τη νορεπινεφρίνη ή νοραδρεναλίνη και τα επινεφρίδια την επινεφρίνη ή αδρεναλίνη. Οι ουσίες αυτές που έχουν τα ίδια αποτελέσματα ενεργοποιούν υποδοχείς αγγείων και άλλων οργάνων, προετοιμάζοντας την καρδιά και τους μυς για δράση. 

Όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση υπερέντασης, στρες, χάρη της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης προκαλείται αύξηση του ποσού της γλυκόζης στο αίμα, διαστολή των βρόγχων, επιτάχυνση των παλμών της καρδιάς, αύξηση της πίεσης του αίματος, συστολή των αγγείων του πεπτικού συστήματος και του δέρματος, διαστολή της κόρης του ματιού, ανόρθωση των τριχών κ.α.
 
Ως αντισταθμιστική ή αντιρροπική ορμόνη προκαλεί το ήπαρ να απελευθερώσει γλυκόζη και τα κύτταρα να απελευθερώσουν λιπαρά οξέα. Με αυτόν τον τρόπο παράγεται επί πλέον ενέργεια. Στην περίπτωση που η ινσουλίνη, δεν επαρκεί, η έκκριση της επινεφρίνης και παρεμφερών αντισταθμιστικών ορμονών μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και κετοξέωση.

Φαρμακευτική χρήση 

Οι φαρμακευτικές ιδιότητες της αδρεναλίνης χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις ανακοπής καρδιάς και πτώσης της αρτηριακής πίεσης (cοllapsus). Ως βρογχοδιασταλτικό χρησιμοποιείται επίσης για την αντιμετώπιση του βρογχικού άσθματος ή διάφορων αλλεργικών καταστάσεων. Η συσταλτική δράση της επί των αγγείων του δέρματος την καθιστά αιμοστατική (ρινορραγίες). Χρησιμοποιείται επίσης σε διαλύματα αναισθητικών, για βραδύτερη απορρόφηση και μεγαλύτερη χρονικά δράση.

Σημειώσεις - παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://www.chem.uoa.gr/chemicals/chem_adrenaline.htm

Νευροδιαβιβαστές
Κατεχολαμίνες
Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Φάρμακα που δρουν στο αναπνευστικό σύστημα
Φάρμακα που δρουν στο καρδιαγγειακό σύστημα
Αδελφοί Μονγκολφιέ

Οι Αδελφοί Μονγκολφιέ, (γαλλικά: Frères Montgolfier, στην ελληνική βιβλιογραφία παλαιότερα ως Μονγκολφιέροι), ο Ζοζέφ-Μισέλ Μονγκολφιέ (Joseph-Michel Montgolfier, 26 Αυγούστου 1740 – 26 Ιουνίου 1810) και ο Ζακ-Ετιέν Μονγκολφιέ (Jacques-Étienne Montgolfier, 6 Ιανουαρίου 1745 – 2 Αυγούστου 1799) ήταν οι εφευρέτες του αερόστατου. Στην πρώτη επανδρωμένη απογείωση μετέφεραν ένα νεαρό γιατρό και ένα αξιωματικό του στρατού. Αργότερα τιμήθηκαν, τόσο αυτοί όσο και ο πατέρας τους, αλλά και τα υπόλοιπα αδέλφια τους, με τον τίτλο ευγενείας ντε (Μονγκολφιέ).

'
Γκλύξμπουργκ

Το Γκλύξμπουργκ (γερμανικά Glücksburg, δανικά Lyksborg) είναι πόλη του κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στη Γερμανία. Βρίσκεται 10 χλμ. βόρεια του Φλένσμπουργκ στα σύνορα Γερμανίας-Δανίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 5.984 κατοίκους.

Γνωστότερο αξιοθέατο τις πόλης είναι το αναγεννησιακό κάστρο Γκλύξμπουργκ. Εκεί κατοικούσε ο Οίκος του Όλντενμπουργκ (ο ένας εκ των τριών κλάδων που έλαβε το όνομα εκ του πύργου), απ΄ όπου και η βασιλική οικογένεια της Δανίας (από το 1863). Από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ έλκει την καταγωγή της η πρώην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας και η βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 stadt.gluecksburg.de
 gluecksburg-ostsee.de 

Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Κισσέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κισσέας (Κισσεύς) είναι γνωστά τα παρακάτω διαφορετικά πρόσωπα:

 Βασιλιάς της Θράκης, σύζυγος της Τηλεκλείας (κόρης του Ίλου) και πατέρας της Θεανώς ή της Εκάβης. Σύμφωνα με την τραγωδία του Ευριπίδη «Αρχέλαος», ο Κισσεύς ζήτησε τη βοήθεια του Μακεδόνα βασιλιά Αρχελάου για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του και του υποσχέθηκε σε αντάλλαγμα μέρος του βασιλείου του και τη θυγατέρα του. Τελικώς ο Κισσέας δεν τήρησε την υπόσχεσή του και τιμωρήθηκε από τον Αρχέλαο.
 Ο ένας από τους 50 Αιγυπτιάδες, γιος του Αιγύπτου και της Ναϊάδας Καλιάδνης. Δολοφονήθηκε κατά την πρώτη νύχτα του γάμου του από τη σύζυγό του Δαναΐδα Ανθήλεια, κόρη του Δαναού και της Πολυξούς.
Γιος του Μελάμποδα, σύμμαχος του Τούρνου, που ήρθε αντιμέτωπος με τον Αινεία στην Ιταλία. Σκοτώθηκε από τον Αινεία.

Παραπομπές

Πηγές

 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Κισσεας
Κισσε