Mercedes-Benz W116

Το Mercedes-Benz W116 (S-Class W116) ήταν ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Σεπτέμβριο του 1972 έως τον Σεπτέμβριο του 1980. Αντικατέστησε την σειρά W108 / W109 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1979 από το Mercedes-Benz W126, αν και η μαζική παραγωγή του W116 συνεχίστηκε για λίγο ακόμα και τελικώς έληξε σταδιακά από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1980 αναλόγως με την έκδοση. Το W116 ήταν το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας που εισήγαγε επίσημα την ονομασία S-Class, δηλαδή Sonderklasse («special class»), αν και το γράμμα S σκέτο είχε αρχίσει να εμφανίζεται ανεπίσημα, δίπλα στις αριθμητικές ονομασίες, στα ονόματα πολλών κορυφαίων μοντέλων της εταιρείας ήδη από το 1949. Η ονομασία S-Class διατηρείται από τότε για την κάθε γενιά του κορυφαίου σεντάν της Mercedes-Benz, που είναι διαχρονικά ο εκάστοτε εκπρόσωπός της στην κατηγορία F, δηλαδή στα μεγάλων διαστάσεων πολυτελή αυτοκίνητα.

Η κορυφαία τότε έκδοση 450SEL κέρδισε το βραβείο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1974, καθώς ειδικότερα οι εκδόσεις V8 των 4.5 λίτρων 450SE / 450SEL μπήκαν στην παραγωγή τον Μάρτιο του 1973. Συνολικά παρήχθησαν 473.035 αντίτυπα σειράς W116.

Αισθητική 

Η εξέλιξη της πρώτης γενιάς που έφερε το όνομα S-Class, ξεκίνησε το 1966, μόλις ένα έτος μετά την εισαγωγή στην αγορά της προκατόχου σειράς W108 / W109, και το τελικό ντιζάιν για το μοντέλο παραγωγής επελέγη τον Δεκέμβριο του 1969. Τελικώς, το W116 παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1972 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού και μπήκε στη μαζική παραγωγή μέσα στον ίδιο μήνα, ενώ κυκλοφόρησε στην αγορά σχεδόν αμέσως.

Το W116 ήταν το πρώτο σεντάν της Mercedes-Benz με την νέα τότε αισθητική φιλοσοφία με τα ορθογώνια επίπεδα μπροστινά φώτα, τα μπροστινά φλας στα πλαϊνά των επίπεδων προβολέων, ως νοητή προέκτασή τους, την φαρδιά μπροστινή γρίλια που κάλυπτε πλέον ολόκληρο το διάστημα ανάμεσα στους προβολείς (αντί της παλαιότερης γρίλιας μόνο στο κέντρο, που άφηνε αρκετό ακάλυπτο μέταλλο μεταξύ γρίλιας και προβολέων) και τα μακρόστενα γραμμωτά / ανάγλυφα πίσω φώτα. Είναι εντυπωσιακό ότι η φιλοσοφία αυτή διατηρήθηκε σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας έως τον Απρίλιο του 1993, όταν έληξε η παραγωγή του Mercedes-Benz 190.

Το συγκεκριμένο ντιζάιν ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά ως προς τα αμέσως προηγούμενα, δείχνοντας ριζικά πιο σύγχρονο, ενώ έφερε και έντονα μυώδεις γραμμές που του προσέδιδαν έναν συνδυασμό σπορ δυναμικής πολυτέλειας. Η έμπνευση για αυτό το ντιζάιν είχε προέλθει από το 2-πορτο roadster Mercedes-Benz SL-Class R107 του 1971 - 1989, ιδίως στα μπροστινά και στα πίσω φώτα. Αν και υπήρξε η τελευταία γενιά της S-Class που είχε ακόμα «κυβοειδές» αμάξωμα, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του W116 ήταν 0,41 - νούμερο πολύ καλό για τα στάνταρ του 1972, σε μια εποχή που η αεροδυναμική συνήθως δεν υπολογιζόταν καν ως παράγοντας κατά τη σχεδίαση ενός αυτοκινήτου.

Κινητήρες 

Το Mercedes-Benz W116 προσέφερε κινητήρες βενζίνης 6-κύλινδρους σε σειρά (Ι6), 8-κύλινδρους διάταξης V8 και, από τον Μάιο του 1978, έναν 3.0 λίτρων 5-κύλινδρο turbodiesel που διατέθηκε μόνο στις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά. Με την έκδοση αυτή, την 300SD, ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκε κινητήρας ντίζελ γενικότερα σε μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F. Μάλιστα είχε αναπτυχθεί με σκοπό να εκπληρώσει τους νέους κανονισμούς για χαμηλότερο μέσο όρο κατανάλωσης καυσίμων στα μοντέλα όλων των εταιρειών αμερικανικής κυκλοφορίας, οι οποίοι είχαν μόλις θεσπιστεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Επίσης, κατά σύμπτωση, το τελευταίο αντίτυπο της σειράς W116 που κύλησε από τη γραμμή παραγωγής, τον Σεπτέμβριο του 1980, ήταν ένα 300SD.

Η βασική έκδοση 280 S ήταν η μοναδική με καρμπυρατέρ, ενώ όλες οι άλλες έφεραν ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου, όπως υποδηλώνει το γράμμα E για τις εκδόσεις με Einspritzung (injection = έγχυση, ψεκασμός).

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια 

Το W116 ενίσχυσε περαιτέρω την ήδη καλή φήμη της εταιρείας στον τομέα της ασφάλειας, καθώς έφερε τα εξής σπάνια για την τότε εποχή στοιχεία:

 Μια ανθεκτική καμπίνα, γνωστή ως «κλωβός ασφαλείας», με ενισχύσεις στην οροφή, στις πλαϊνές κολώνες και στις πόρτες, σε συνδυασμό και με ζώνες ελεγχόμενης παραμόρφωσης εμπρός και πίσω, ώστε η ενέργεια της πρόσκρουσης να απορροφάται από αυτές και όχι από την καμπίνα των επιβατών.
 Όλες οι εκδόσεις έφεραν στάνταρ προσκέφαλα στα εμπρόσθια καθίσματα, στάνταρ μπροστινές ζώνες ασφαλείας και βελτιωμένο τιμόνι ασφαλείας τεσσάρων ακτίνων, με φαρδύ κεντρικό μέρος από αφρώδες πλαστικό που απορροφούσε ένα μέρος της ενέργειας πρόσκρουσης του οδηγού σε αυτό. Επιπλέον, προσέφερε και έξτρα πίσω ζώνες ασφαλείας, καθώς και έξτρα προσκέφαλα στα πίσω καθίσματα, κάτι εξαιρετικά σπάνιο τότε.
 Επιπρόσθετα, όλες οι εκδόσεις της S-Class W116 ήταν εξοπλισμένες με 4 δισκόφρενα, κάτι πολύ σπάνιο για την εποχή παραγωγής της.
 Τον Δεκέμβριο του 1978, επίσης, εμφανίστηκε προαιρετικό Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (Anti-lock Braking System / ABS) από την Bosch, στην κορυφαία έκδοση 450 SEL 6.9 (κυβισμού 6.9 λίτρων και V8) που είχε κυκλοφορήσει στην αγορά από τον Μάιο του 1975.
 Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο για την τότε εποχή, ήταν ότι το ντεπόζιτο καυσίμων του W116 είχε μετακομίσει πάνω από τον πίσω άξονα, πίσω από τον χώρο αποσκευών, ακουμπώντας πάνω στο ίδιο επίπεδο με αυτόν (ως η νοητή προέκτασή του προς το κέντρο και προς τους επιβάτες), ακριβώς πίσω από τα πίσω καθίσματα και προς το κέντρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες να εκραγεί σε οπίσθια πρόσκρουση και να ξεσπάσει φωτιά. Για την ιστορία, η μετακόμιση αυτή είχε ξεκινήσει από την εταιρεία 1 χρόνο νωρίτερα (προηγουμένως, σε όλα τα μοντέλα της εταιρείας το ντεπόζιτο ήταν επίπεδο και έπιανε ολόκληρο το κάτω μέρος της «ουράς» μέχρι και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, και μάλιστα η τάπα ανεφοδιασμού ήταν στο πίσω άκρο του αμαξώματος, αντί στο πλάι), με το 2-πορτο σπορ Mercedes-Benz R107 που εισήχθη το 1971, ενώ ολοκληρώθηκε με την εισαγωγή στην αγορά της Mercedes-Benz E-Class W123 τον Ιανουάριο του 1976 (καθώς η παλέτα της Mercedes-Benz τότε αποτελείτο μόνο από 3 μοντέλα). Αν και σήμερα σε όλα τα αυτοκίνητα τοποθετείται στο κέντρο του σασί, η απομάκρυνση από το πίσω άκρο του αμαξώματος ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο εν έτει 1972 - έως και τότε, σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα είχαν τη δεξαμενή καυσίμων στο πίσω άκρο του αμαξώματος, έως και πίσω ακριβώς από τον πίσω προφυλακτήρα, έχοντας έτσι εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς μετά από τέτοια σύγκρουση. Μάλιστα πολλά αμερικανικά μοντέλα είχαν αυτή την επικίνδυνη διάταξη ως τη δεκαετία του 1990 και ορισμένα που συνέχιζαν να βασίζονται σε παλαιές πλατφόρμες τη διατήρησαν ακόμα και ως τη δεκαετία του 2000.

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Alder, Trevor (1996). Mercedes-Benz S-Class Saloons, 1972–91: Road Tests & Articles. Transport Source Books. ASIN B005U5LANQ.
 Barrett, Frank (1998). Illustrated Buyer's Guide Mercedes-Benz. Motorbooks International Illustrated Buyer's Guide series (2nd ed.). Osceola, WI, USA: MBI Publishing. ISBN 0760304513.
 Häußermann, Martin (2006). Mercedes-Benz S-Class: The brochures since 1952. Archive edition of the DaimlerChrysler Group Archive. Bielefeld, Germany: Delius Klasing. ISBN 3768817202.
 Hofner, Heribert (1997). Die S-Klasse von Mercedes-Benz: von der Kultur des Fahrens [The S-Class from Mercedes-Benz: from the culture of driving]. Augsburg: Bechtermünz Verlag. ISBN 3-86047-589-4.
 Hofner, Heribert; Schrader, Halwart (2005). Mercedes-Benz Automobile Band 2: von 1964 bis heute [Mercedes-Benz Automobiles Volume 2: from 1964 to today]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3898804194.
 Kittler, Eberhard (2000). Typenkompass Mercedes-Benz Band 1. Personenwagen 1945 - 1975 [Typenkompass Mercedes-Benz Volume 1. Passenger Cars 1945 - 1975]. Typenkompass series. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 361302019X.
 Kittler, Eberhard (2002). Typenkompass Mercedes-Benz Band 2. Personenwagen seit 1976 [Typenkompass Mercedes-Benz Volume 2. Passenger Cars since 1976]. Typenkompass series. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613022095.
 Niemann, Harry (2006). Personenwagen von Mercedes-Benz: Automobillegenden und Geschichten seit 1886 [Passenger Cars from Mercedes-Benz: Automobile Legends and Stories since 1886]. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613025965.
 Oswald, Werner (2001). Mercedes-Benz Personenwagen Band 2 1945–1985 [Mercedes-Benz Passenger Cars Volume 2 1945–1985]. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3613021684.
 Röcke, Matthias (1991). Das große Mercedes-S-Klasse-Buch: alle Modellreihen von W 108 bis W 140 (1965 bis heute) [The Big Mercedes S-Class Book: all model codes from W 108 to W 140 (1965 to today)]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3893652345.
 Röcke, Matthias (2003). Das neue große Mercedes-S-Klasse-Buch [The New Big Mercedes S-Class Book]. Königswinter, Germany: Heel. ISBN 3898801586.
 Schlegelmilch, Rainer W.; Lehbrink, Hartmut; von Osterroth, Jochen (2013). Mercedes (revised ed.). Königswinter, Germany: Ullmann Publishing. ISBN 9783848002672.
 Storz, Alexander Franc (2010). Mercedes-Benz S-Klasse: Baureihe W 116. Schrader-Typen-Chronik series. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 9783613031838.
 Taylor, James (1986). Mercedes-Benz since 1945: A Collector's Guide. Volume 3: The 1970s. Croydon, UK: Motor Racing Publications. pp. 6–22, 61–88, 127–129, 133–135, 139–140. ISBN 0900549971.
 Taylor, James (2014). Mercedes-Benz S-Class 1972-2013. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781847975959.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 www.w116.org/ Mercedes W116 website
 www.dollekens.com/ Mercedes W116 History
 www.topklasse.net.au/ για τα Mercedes W116 και W107 

W116
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Γερμανικά αυτοκίνητα