joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπίγκος

To Μπίγκος (στα πολωνικά προφέρεται , είναιχαρακτηριστικά παραδοσιακό πιάτο της Πολωνίας και περιλαμβάνει κομμάτια από λάχανο τουρσί, φρέσκο λάχανο, διάφορα είδη κρέατος και λαχανικών, αποξηραμένα μανιτάρια, δαμάσκηνα, κρεμμύδια και μπαχαρικά. Στην Πολωνία, τα Μπίγκος τρώγονται την παραμονή των Χριστουγέννων.

Συνήθως χρησιμοποιείται ένα μείγμα από φρέσκο ​​λευκό λάχανο και λάχανο, χοιρινό κρέας ή αλλαντικά, όπως καπνιστό λουκάνικο, τεχνητό λαρδί (λαρδί με μεγάλη περιεκτικότητα σε κρέας). Το πιάτο προστίθεται επίσης μανιτάρια του δάσους, δαμάσκηνα, κόκκινο κρασί, ντομάτες, διάφορα μπαχαρικά (συχνά κύμινο, μαύρο πιπέρι, φύλλο δάφνης). Αρχικά , τα συστατικά παρασκευάζονται ξεχωριστά (το λάχανο είναι στιφάδο, το κρέας και το λουκάνικο είναι τηγανητό), και στο τέλος αναμιγνύονται.

Πολωνική κουζίνα
Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Εθνικά πιάτα
Λιθουανική κουζίνα
Λευτέρης Αβραμάκης

Ο Λευτέρης Αβραμάκης (Σέρρες, 11 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας πολιτικός. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Έλκει την καταγωγή του από την Δήμητρα Σερρών.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Σερρών
Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης

Ο Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης (Αμιρά Βιάννου 1935 - Αθήνα 21 Ιανουαρίου 2020) ήταν Έλληνας ιστορικός, ομότιμος καθηγητής αρχαίας ιστορίας στο ΕΚΠΑ, μέλος και συνεργάτης της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον Αμιρά Βιάννου και κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής, όταν ο ίδιος ήταν 8 ετών, έχασε τον πατέρα του και όλους τους άρρενες συγγενείς του.

Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές, ως υπότροφος του ΙΚΥ, στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν στη Γερμανία.

Δίδαξε επί σειρά ετών Ιστορία του Πολιτισμού και των Κλασικών Χρόνων στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Συγκλητικός και Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1989-2001). Διετέλεσε επίσης επίτιμος καθηγητής της Σχολής Εθνικής Αμύνης και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός (2004-2007)

Δίδαξε σε διάφορα ξένα Πανεπιστήμια και συνετέλεσε στη δημιουργία Τμημάτων Ξένων Πολιτισμών στο Πανεπιστήμιο του Ταϊπέι στην Ταϊβάν και στις Ινδίες προκειμένου να γίνει μια βαθύτερη γνωριμία και κατανόηση του παγκόσμιου πολιτισμού και κυρίως του ελληνικού. Υπήρξε πολυγραφότατος, έχοντας συγγράψει πληθώρα μελετών, βιβλίων και άρθρων πάνω στην ιστορία της κλασικής περιόδου και της σύνδεσής της με τη φιλοσοφία ενώ παράλληλα προήγαγε την έρευνα πάνω στο φαινόμενο του ελληνικού πολιτισμού.

Είχε τιμηθεί από την UNESCO.

Εργογραφία

 Ολυμπιακή Δημοκρατία, εκδόσεις Έλλην (2004)
 Ελλάδος σήμα, εκδόσεις Γεωργιάδης-Βιβλιοθήκη των Ελλήνων (2003)
 Παθολογία πολιτευμάτων στην αρχαιότητα, εκδόσεις Καρδαμίτσα (1996)
 Θουκυδίδεια - 1.Αναθεώρηση του παρελθόντος από τον Θουκυδίδη, 2.Τα δέοντα, 3.Ταχεία κρίσις του Μηδικού (1991)

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα 

Η αρχαία ελληνική λυρική ποίηση και η διαχρονική της επίδραση, εκδόσεις Κοράλι-Γκέλμπεσης Γιώργος (2015)
Απόστολος Παύλος και Κόρινθος, εκδόσεις Ψυχογιός (2013)
Απόστολος Παύλος και Κόρινθος, εκδόσεις Ψυχογιός (2009)
Μέγας Αλέξανδρος, εφημερίδα Ελευθεροτυπία (2009)
Ο ρόλος του ΟΗΕ στον 21ο αιώνα, εκδόσεις Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (2009)
Δ' Διεθνές Συνέδριο ελληνο-ανατολικών και ελληνο-αφρικανικών σπουδών, εκδόσεις Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών (1993)

Άλλοι τίτλοι 

 Λεύκωμα αναμνήσεων των φοιτητών και φοιτητριών της Φιλοσοφικής Σχολής (1955-1960) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εκδόσεις Λειμών (2016) [επιμέλεια]
 Πλάτωνος νόμοι, εκδόσεις Σάκκουλας Αντώνης (2003) [επιμέλεια]
 Starr Chester, Η γέννηση της αθηναϊκής δημοκρατίας, εκδόσεις Καρδαμίτσα (1999) [επιμέλεια]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εθνικό Κέντρο Βιβλίου: Σύγχρονοι Έλληνες Συγγραφείς - Μικρογιαννάκης Εμμανουήλ

Παραπομπές 

Έλληνες επιστήμονες
Εκστρατεία στη Συρία και το Λίβανο (1941)

Το καλοκαίρι του 1941, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, βρετανικά στρατεύματα εισέβαλαν στη Συρία και το Λίβανο, που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Γαλλίας του Βισύ. Η Βρετανική Εκστρατεία στη Συρία και το Λίβανο (είναι γνωστή και ως Επιχείρηση Εξαγωγέας - Operation Exporter) ξεκίνησε στις 8 Ιουνίου και ολοκληρώθηκε στις 14 Ιουλίου 1941 και κατά τη διάρκειά της έχασαν τη ζωή τους συνολικά περισσότεροι από 10.000 στρατιώτες. Η εν λόγω εκστρατεία έληξε με την υπογραφή της  Ανακωχής της Saint Jean d'Acre, στις 14 Ιουλίου, στους στρατώνες  Sidney Smith, στα περίχωρα της Βηρυτού. 

Σκοπός της εισβολής των Βρετανών στη Συρία και το Ιράκ ήταν να εμποδίσουν τη Ναζιστική Γερμανία να χρησιμοποιήσει την ελεγχόμενη από τη Γαλλία του Βισύ Συριακή Δημοκρατία και το Γαλλικό Λίβανο ως βάσεις για επιθέσεις στην Αίγυπτο. Είχε προηγηθεί το πραξικόπημα της 1ης Απριλίου 1941 στο Ιράκ και η κατάληψη της εξουσίας από τους ιρακινούς εθνικιστές υπό τον Ρασίντ Αλί, που στη συνέχεια στράφηκαν για βοήθεια στη Ναζιστική Γερμανία, ο Αγγλοϊρακινός πόλεμος (2 -31 Μαΐου 1941), που οδήγησε στην ανατροπή του καθεστώτος του Αλί και στην τοποθέτηση μιας κυβέρνησης ανδρείκελων, απόλυτα ελεγχόμενης από τους Βρετανούς, η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και η κατάληψη της Κρήτης ενώ οι Βρετανοί, στα πλαίσια της  Western Desert Campaign (1940–1943), στη Δυτική Αφρική, ετοίμαζαν την Επιχείρηση Battleaxe για να άρουν την Πολιορκία του Τομπρούκ και στην Εκστρατεία στην Ανατολική Αφρική (10 Ιουνίου  1940 – 27 Νοεμβρίου 1941), πολεμούσαν στην Αιθιοπία και την Ερυθραία. 
 
Η Συρία και ο Λίβανος μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσαν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη διάλυση της τέθηκαν υπό Γαλλική Εντολή, το 1923, και το 1936 η Γαλλία παραχώρησε αυτονομία στη Συρία διατηρώντας το δικαίωμα να έχει στη χώρα στρατό και δύο αεροδρόμια.

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλία
  in 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
  in

Τύπος

Για περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 
 Australian War Memorial, 2005, "Syrian Campaign" 
 "The Syrian Show Begins"  – Time magazine article, June 18, 1941
"Exit With A Flourish" – Time magazine article, July 28, 1941
 The Palmach

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Ιστορία της Συρίας
Ιστορία του Λιβάνου
Γαλλική Εντολή για τη Συρία και το Λίβανο
Λάνγκστον Χολ

Ο Λάνγκστον Έιβερι Χολ (αγγλικά: Langston Avery Hall, Ατλάντα, 1 Νοεμβρίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ για την Μπαχτσεσεχίρ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2014, ο Χολ έπαιξε με τους Μαϊάμι Χιτ στο Σάμερ Λιγκ.  

Στις 22 Ιουλίου 2014, ο Χολ υπέγραψε με την Πιστόια Μπάσκετ του Πρωταθλήματος Ιταλίας.  

Την 1η Ιουλίου 2015, υπέγραψε συμβόλαιο 1 + 1 ετών με την Παλακανέστρο Καντού. Στις 14 Δεκεμβρίου 2015, αποχώρησε από την Καντού και υπέγραψε με τη γερμανική Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον για το υπόλοιπο της σεζόν. 

Στις 24 Ιουλίου 2016, ο Χολ εντάχθηκε στον Κολοσσό Ρόδου για τη σεζόν 2016-17. 

Στις 17 Ιουνίου 2017, ο Χολ υπέγραψε με την κροατική Τσιμπόνα για τη σεζόν 2017-18.  

Στις 17 Οκτωβρίου 2017, αποχώρησε από την Τσιμπόνα και εντάχθηκε στον Προμηθέα Πατρών. Τον Ιούνιο του 2019, έφτασε μέχρι τους τελικούς του Ελληνικού Πρωταθλήματος, ο Προμηθέας έχασε όμως την σειρά από τον Παναθηναϊκό με 3-0. Στις 3 Ιουλίου 2019, ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον Προμηθέα για άλλη μία σεζόν.  Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20 ηττήθηκε όμως από την ΑΕΚ 61-57.

Στις 9 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου για τα επόμενα δύο χρόνια. Σε 21 ματς στην Ευρωλίγκα με τον Ερυθρό Αστέρα μέτρησε 5,2 πόντους και 2.8 ασίστ με 41 στα τρίποντα. Στις 28 Μαΐου 2021, κατέκτησε την Αδριατική Λίγκα, νικώντας στη σειρά των τελικών την Μπούντουτσνοστ 3-2.

Στις 12 Ιουλίου 2021, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την τούρκικη ομάδα Μπαχτσεσεχίρ. Όσον αφορά τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αγωνίστηκε στο FIBA Europe Cup, κατακτώντας μάλιστα το τρόπαιο αφού νίκησε στους διπλούς τελικούς με συνολικό σκορ 162-143 την Ρέτζιο Εμίλια.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί

Ερυθρός Αστέρας 

 Αδριατική Λίγκα: (2021)
 Πρωτάθλημα Σερβίας: (2021)
Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι

 FIBA Europe Cup: (2022)

Ατομικοί 

 Ελληνικό All-Star Game: (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο aba-liga.com 
 Προφίλ στο championsleague.basketball 
 Προφίλ  στο easycredit-bbl.de 
 Προφίλ στο esake.gr  
 Προφίλ στο eurobasket.com 
 Προφίλ στο legabasket.it  

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Πιστόια Μπάσκετ 2000
Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον
Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι Σ.Κ.
Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Λωξάντρα (μυθιστόρημα)

Η Λωξάντρα είναι μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου. Ήταν το πρώτο λογοτεχνικό έργο της συγγραφέως και αναφέρεται στην Κωνσταντινούπολη του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αι., όταν το ρωμέικο στοιχείο ήταν ακόμα έντονο στην πόλη. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Δίφρος στην Αθήνα το 1963. Έκτοτε κυκλοφόρησε σε πολλές άλλες εκδόσεις και ανατυπώσεις, 
γνωρίζοντας τεράστια εμπορική επιτυχία. Μεταφέρθηκε επίσης στην τηλεόραση και στο θέατρο.

Παραπομπές

Λωξαντρα
Λωξαντρα
Μυθιστορήματα του 1962
Σφαγή του Λοκινάιλαντ

Η σφαγή του Λοκινάιλαντ συνέβη στις 14 Ιουνίου του 1994 σε ένα μπαρ στη Βόρεια Ιρλανδία. Εκείνη την ημέρα υπήρχαν 24 άνθρωποι στο "The Heights Bar", παρακολουθώντας τον αγώνα του παγκόσμιου κυπέλλου ανάμεσα στην Ιρλανδία και την Ιταλία. Τη περίοδο εκείνη στην Ιρλανδία ήταν γνωστές οι ταραχές μεταξύ της βρετανικής κυβέρνησης και Ιρλανδών υπέρ της ανεξαρτητοποίησης. Το Λόγκιναϊλαντ ωστόσο δεν είχε καμία σχέση με τις ταραχές, καθώς ανεξαρτήτως θρησκείας ήταν όλοι μαζί ενωμένοι. Οι επίθεση έγινε μόλις η Ιρλανδία σκόραρε το πρώτο γκολ. Σύμφωνα με μαρτυρίες δύο ένοπλοι αμέσως μετά το γκολ πυροβόλησαν εναντίον του συγκεντρωμένου κόσμου σκοτώνοντας έξι και τραυματίζοντας άλλους πέντε.Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η παραστρατιωτική οργάνωση UVF. Ωστόσο οι συγγενείς των θυμάτων υποστηρίζουν πως η επίθεση έγινε από τις βρετανικές αρχές.

Βόρεια Ιρλανδία
ⅫⅠ (κόμικ)

Το ⅫⅠ (δεκατρία) είναι μια βελγική σειρά μυθιστορημάτων για έναν αμνησιακό που προσπαθεί να ανακαλύψει το παρελθόν του. Δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Γιαν Φαν Χάμε και τον καλλιτέχνη Γουίλιαμ Βανς. Αυτή τη στιγμή το γράφει ο Υβ Σέντε και ο Γιούρι Γίγκουνοβ. Η ιστορία των πρώτων πέντε τόμων προσαρμόστηκε σε ένα τηλεοπτικό παιχνίδι το 2003, επίσης με τίτλο  ⅫⅠ, το οποίο κυκλοφόρησε σε διάφορες πλατφόρμες. Μια καναδική τηλεοπτική ταινία βασισμένη στη σειρά, XIII: Η συνωμοσία, απελευθερώθηκε το 2008. Ακολουθήθηκε το 2011 από δύο εποχές μιας τηλεοπτικής σειράς, κάθε 13 επεισόδια, που ονομάζεται XIII: The Series.

Βελγικά κόμικς
Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Αμνησία στη μυθοπλασία
Χρυσό Τρίγωνο

Το Χρυσό Τρίγωνο (αγγλικά: Golden Triangle) είναι γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται στις ορεινές περιοχές της Ταϊλάνδης, της Μιανμάρ και του Λάος (σύμφωνα με ορισμένες πηγές επίσης του βορειοανατολικού Βιετνάμ και της νότιας Κίνας), όπου στα μέσα του 20ού αιώνα δημιουργήθηκε ένα σύστημα παραγωγής και εμπορίου οπίου από τα οργανωμένα εγκληματικά συνδικάτα των παγκόσμιων ελίτ.

Το όνομα "Χρυσό  Τρίγωνο", πpοήλθε από τη CIA, για να αναφέρθει σε μια έκταση περίπου 950.000  τετραγωνικών χλμ (367.000 τμ μίλια) που επικαλύπτει τα βουνά των τριών παρακείμενων χωρών.

Μαζί με το Αφγανιστάν και την Χρυσή ημισέληνο,υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες  περιοχές παραγωγής οπίου παγκοσμίως, από τη δεκαετία  του 1950. Το μεγαλύτερο μέρος της ηρωίνης παγκοσμίως προήλθε από το Χρυσό Τρίγωνο μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, όταν το Αφγανιστάν έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο.

Παραγωγή και διακίνηση 

Η Μιανμάρ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός οπίου παγκοσμίως μετά το Αφγανιστάν και υπήρξε σημαντικός παράγοντας στο διακρατικό εμπόριο ναρκωτικών από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και εκτιμάται ότι το 2005 υπήρχαν 430 χλμ καλλιέργειας οπίου στη χώρα.

Η βάση οπίου και ηρωίνης που παράγεται στη βορειοανατολική Μιανμάρ μεταφέρονται από καραβάνια  αλόγων και γαϊδουριών σε εργαστήρια κατά μήκος των συνόρων Ταϊλάνδης-Βιρμανίας για μετατροπή σε βάση ηρωίνης. Τα περισσότερα από τα τελικά προϊόντα μεταφέρονται πέρα ​​από τα σύνορα σε διάφορες πόλεις της Βόρειας Ταϊλάνδης και κάτω στην Μπανγκόκ για περαιτέρω διανομή στις διεθνείς αγορές.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Ασίας
Οπιοειδή
Έγκλημα στην Ασία
Συνοριακά τριεθνή σημεία
Χάριετ Μπίτσερ Στόου

Η Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Elisabeth Beecher Stowe, 1811 –1896) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας και υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας.

Είναι γνωστή για το μυθιστόρημά της «Η Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά», που το έγραψε το 1852, και περιγράφει τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες ζούσαν οι Αφροαμερικανοί σκλάβοι, στην Αμερική.

Για περαιτέρω ανάγνωση

  

 

 Koester, Nancy. Harriet Beecher Stowe: A Spiritual Life (Eerdmans, 2014). pp. xi, 371.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.britannica.com/biography/Harriet-Beecher-Stowe
https://www.harrietbeecherstowecenter.org/
https://stowe.thefreelibrary.com/
https://www.womenshistory.org/education-resources/biographies/harriet-beecher-stowe

Παραπομπές 

Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας
ΣΙΣ Ρόμα

Η ΣΙΣ Ρόμα (ιταλικά: Sistemi Integrati per lo Sport Roma, SIS Roma) είναι ιταλικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Ρώμη. Ιδρύθηκε το 2008 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης γυναικών, συγχρονισμένης κολύμβησης και μονοπέδιλης κολύμβησης. Έδρα του συλλόγου είναι το Κολυμβητήριο της Όστιας (Centro Federale Polo Natatorio Ostia).

Ονομασία 
Το όνομα της ομάδας είναι η ιταλικό όνομα της πρωτεύουσας της Ιταλίας Ρώμης. Η πόλη πήρε το όνομά της  από τα δίδυμα αδέλφια Ρωμύλο και Ρώμο, που θεωρούνται οι μυθικοί ιδρυτές της, σύμφωνα με τον ένα από τους μύθους για την ίδρυση της «Αιώνιας Πόλης».

Έμβλημα 
Το σήμα της ομάδας, που αποτελεί και συμβολο της Ρώμης, απεικονίζει τη λύκαινα που θήλασε τους Ρωμύλο και Ρώμο, όταν η σκάφη στην οποία είχαν τοποθετηθεί ξεβράστηκε στις όχθες του Τίβερη.

Ιστορία 
Όταν ιδρύθηκε η ΣΙΣ Ρόμα το 2008, συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β' κατηγορίας Ιταλίας (3ο επίπεδο). Την περίοδο 2011-12 ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Α2 κατηγορια και αμέσως συμμετέχει στα πλέι οφ, αλλά χάνει την άνοδο από τις Μπολιάσκο και την άλλη ομάδα της Ρώμης, την Α.Σ. Ρόμα. Στα πλέι οφ ανόδου αγωνίζεται και την επόμενη περίοδο χωρίς πάλι να επιτύχει την άνοδο στην Α1, την οποία τελικά καταφέρνει την περίοδο 2013-14, κατά την οποία κατέκτησε την 1η θέση στον Νότιο όμιλο της Α2.
Στην πρώτη της συμμετοχή στη μεγάλη κατηγοία (2014-15) υποβιβάζεται αμέσως, αλλά επανέρχεται την περίοδο 2016-17 και καταλαμβάνει την 5η θέση.

Την περίοδο 2017-18 καταλαμβάνει την 3η θέση και από τότε προσπαθεί να καθερωθεί ως μία από τις κορυφαίες ομάδες στη ιταλική γυναικεία υδατοσφαίριση. Την επόμενη περίοδο κατατάσσεται στη 2η θέση του ιταλικού πρωταθλήματος και εξασφαλίζει τη συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα γυναικών της περιόδου 2019-20.

Το 2019 κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Ιταλίας. Επίσης το 2018 και το 2021 έφτασε στον τελικό, αλλά ηττήθηκε και τις δύο φορές από την Οριτζόντε Κατάνια.

Διακρίσεις

Υδατοσφαίριση 
 Πρωτάθλημα Ιταλίας
 2η θέση: 2018-19
 3η θέση: 2017-18

 2 Πρωτάθλημα Α2 κατηγορίας Ιταλίας - Νότιος Όμιλος
 2013-14, 2015-16

  1 Κύπελλο Ιταλίας: 2019
 2η θέση: 2018, 2021

Ευρωπαϊκή παρουσία 
Στις παρουσίες της στην Ευρωλίγκα Γυναικών η ΣΙΣ Ρόμα έφερε τα ακόλουθα αποτελέσματα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα sisromapallanuoto.wordpress.com
 Κύπελλο Ιταλίας Υδατοσφαίρισης Γυναικών www.wpdworld.com 

Ιταλικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008
Ρώμη
Πρόεδρος της Τσεχίας

Ο Πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας είναι ο αρχηγός κράτους της Τσεχικής Δημοκρατίας. Σε αντίθεση με τους ομολόγους τους στην Αυστρία και την Ουγγαρία, που γενικά θεωρούνται τελετουργικές μορφές, ο Τσέχος πρόεδρος έχει σημαντικό ρόλο στις πολιτικές υποθέσεις. Δεδομένου ότι πολλές από τις αρμοδιότητές του μπορούν να ασκηθούν τόσο με τη δική του υπογραφή όσο και με την υπογραφή του πρωθυπουργού της Τσεχικής Δημοκρατίας, η ευθύνη για τα πολιτικά θέματα μοιράζεται μεταξύ του πρωθυπουργού και του προέδρου.

Μέχρι το 2012, ο πρόεδρος εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο της Τσεχικής Δημοκρατίας. Τον Φεβρουάριο του 2012 ο νόμος άλλαξε και πλέον ψηφίζεται από τον λαό. 

Η θητεία του Προέδρου είναι πενταετής.  Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον 40 ετών και να μην έχουν εκλεγεί δύο φορές συνεχόμενα. 

Μέχρι στιγμής, μόνο δύο άτομα κατέχουν τη θέση του προέδρου της Τσεχικής Δημοκρατίας μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1993. Και οι δύο έφτασαν τον μέγιστο αριθμό επιτρεπόμενων θητειών, δηλαδή δύο θητείες. Οι δύο πρόεδροι εξελέγησαν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας και τη Γερουσία της Τσεχικής Δημοκρατίας για περίοδο πέντε ετών.

Λόγοι καθαίρεσης ενός προέδρου 
Εκτός από το θάνατο, υπάρχουν μόνο τρεις λόγοι για να καθαιρεθεί ένας πρόεδρος:

 Αν παραιτηθεί με αίτημα του στον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων.
 Αν θεωρηθεί ανίκανος να εκτελέσει τα καθήκοντά του για "σοβαρούς λόγους", μέσω κοινής απόφασης της Γερουσίας και του Επιμελητηρίου  - αν και ο πρόεδρος μπορεί να προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να αποτρέψει αυτό το ψήφισμα.
 Αν κατηγορηθεί από τη Γερουσία για εσχάτη προδοσία και καταδικαστεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο.

Πολιτική της Τσεχίας
Πρόεδροι της Δημοκρατίας
Πρωθυπουργός της Πολωνίας

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών ( Πολωνίας : Prezes Rady Ministrów ), ο οποίος αναφέρεται και ως πρωθυπουργός, είναι ο ηγέτης του υπουργικού συμβουλίου και αρχηγός της κυβέρνησης της Πολωνίας .  Οι σημερινές ευθύνες του αξιώματος προέρχονται από τη δημιουργία του σύγχρονου πολωνικού κράτους και το αξίωμα ορίζεται στο Σύνταγμα του 1997 . Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Πολωνίας διορίζει και απολύει τον πρωθυπουργό. Ύστερα ο πρωθυπουργός θα προτείνει τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου .  Δεκατέσσερις μέρες μετά το διορισμό του, ο πρωθυπουργός πρέπει να υποβάλει στο Σέιμ πρόγραμμα που θα περιγράφει την ημερήσια διάταξη της κυβέρνησης , απαιτώντας ψήφο εμπιστοσύνης .  Στο παρελθόν προέκυψαν συγκρούσεις που προέκυψαν τόσο από συμφέροντα όσο και από εξουσίες μεταξύ των αξιωμάτων του Προέδρου και του Πρωθυπουργού.

Ο σημερινός και ο δέκατος έβδομος πρωθυπουργός είναι ο Ματέους Μοραβιέτσκι του Κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης . Ο Μοραβιέτσκι αντικατέστησε την πρωθυπουργό Μπεάτα Σίντουο, ο οποίος παραιτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.
Μοναρχία των Κάτω Χωρών

Η μοναρχία των Κάτω Χωρών είναι η συνταγματική μοναρχία των Κάτω Χωρών. Ως εκ τούτου, ο ρόλος και η θέση του μονάρχη ορίζονται και περιορίζονται από το Σύνταγμα της Ολλανδίας. Το σύνταγμα ορίζει τα πάντα για τη μοναρχία, π.χ. θέματα βασιλικής οικογένειας, ρόλος του μονάρχη στην νομοθεσία κτλ.

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών είναι ανεξάρτητη μοναρχία από τις 16 Μαρτίου 1815, αλλά οι διάφορες επαρχίες του είχαν «διακυβερνηθεί» κατά διαστήματα από μέλη του Οίκου της Οράγγης-Νασάου και του οίκου του Νασάου από το 1559 έως το 1747. Ο Γουλιέλμος της Ολλανδίας έγινε ο ηγέτης της Ολλανδικής εξέγερσης και της ανεξάρτητης Ολλανδικής Δημοκρατίας.

Ο Γουλιέλμος-Αλέξανδρος είναι βασιλιάς των Κάτω Χωρών από τις 30 Απριλίου 2013.

Πολιτική της Ολλανδίας
Πρωθυπουργός της Ολλανδίας

Ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας είναι επικεφαλής του εκτελεστικού τμήματος της κυβέρνησης της Ολλανδίας. Έχει την ιδιότητα του προέδρου του Συμβουλίου των Υπουργών .  Ο πρωθυπουργός είναι εκ των πραγμάτων ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ολλανδίας και συντονίζει την πολιτική της, σε συνεργασία με το υπουργικό συμβούλιο της Ολλανδίας. Ο σημερινός πρωθυπουργός της Ολλανδίας είναι ο Μαρκ Ρούτε, ο οποίος βρίσκεται στο αξίωμα από το 2010.

Δείτε επίσης 
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ολλανδίας
Γρηγόρης Ζαριφόπουλος

Ο Γρηγόρης Ζαριφόπουλος είναι Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός, πολιτικός και διετέλεσε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη 2019.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γρηγόρης Ζαριφόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 1971 και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Πήγε σχολείο στο Κολλέγιο Αθηνών και αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Imperial College του Λονδίνου. Απέκτησε μεταπτυχιακό μηχανολόγου μηχανικού από το Stanford University και MBA από το Kellogg School of Management – Northwestern University.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Έχει εργαστεί για τη Seagate Technology, κατασκευάστρια εταιρεία σκληρών δίσκων στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, την εταιρεία συμβούλων McKinsey & Company στο Λονδίνο και στην Αθήνα και την ΙΚΕΑ Ελλάδας. Επίσης κατείχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Gap για την Ελλάδα, την Κύπρο και τα Βαλκάνια. 

Εργάστηκε στην Google από το 2012 έως το 2019, αρχικά ως Industry Head και μετέπειτα ως Περιφερειακός Διευθυντής Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Γενικός Διευθυντής Ελλάδας, Βουλγαρίας, Κύπρου και Μάλτας.

Πολιτική σταδιοδρομία

Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης 
Από τις 9 Ιουλίου 2019 έως τις 4 Ιανουρίου 2021 διετέλεσε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης με αρμοδιότητες την Ψηφιακή Στρατηγική και την Προσέλκυση Επενδύσεων, στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που προέκυψε από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019. .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης 

Έλληνες υφυπουργοί Ψηφιακής Διακυβέρνησης‎
POLL

Oι Poll ήταν πρωτοποριακό ελληνικό ποπ συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1971 από τον Κώστα Τουρνά, τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, τον Σταύρο Λογαρίδη και τον Κώστα Παπαϊωάννου. Στην Ελλάδα έθεσε στη δεκαετία του '70 τα θεμέλια της ποπ με πρωτοποριακούς στίχους και μουσική. Τα τραγούδια τους συγκαταλέγονται στα καλύτερα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ενώ θεωρούνται το πιο επιτυχημένο ελληνικό συγκρότημα όλων των εποχών.

Δισκογραφία
 Άνθρωπε
 Poll
 Οι Poll στο Λυκαβηττό
 Poll 91 Live στον Λυκαβητό
 Means Love
 Οι επιτυχίες των Poll

Παραπομπές

Ελληνικά rock συγκροτήματα
Χούντα των Συνταγματαρχών
Ελληνικά pop συγκροτήματα
Μίρι

Οι Μίρι είναι εγκληματική οργάνωση κούρδικης προέλευσης με έδρα στην Ευρώπη . Είναι φάρα που αποτελείται από περίπου 35 συγγενικές οικογένειες οι οποίες μετανάστευσαν στη Γερμανία στη δεκαετία του '80 ως πρόσφυγες από το Λίβανο. Στη Γερμανία αριθμούν περίπου 10.000 μέλη.   Δρουν σε όλη την Κάτω Σαξονία ως εγκληματική συμμορία και αρνούνται την εξουσία της αστυνομίας ή του συστήματος δικαιοσύνης εν γένει και από το 2012 γίνονται όλο και μεγαλύτερη απειλή.  Εκτιμάται ότι, μόνο στην πόλη της Βρέμης, κάνουν παράνομο τζίρο 50 εκατομμύρια ευρώ ετησίως από εγκλήματα και ναρκωτικά.

Παραπομπές
Κωνσταντίνος Ασπιώτης

Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης (Θεσσαλονίκη, 1982) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1982 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 18 ετών πέρασε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ξεκινώντας τις σπουδές του στην υποκριτική, ενώ αποφοίτησε το 2004. Την ίδια χρονιά πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Μη φεύγεις...» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Πανταζούδη και παραγωγή Λάκη Λαζόπουλου, υποδυόμενος έναν φοιτητή που σπουδάζει με την παρέα του στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια χρονιά η ταινία έγινε νεανική τηλεοπτική σειρά στον Alpha με τίτλο «504 χλμ. βόρεια της Αθήνας» όπου και πάλι είχε τον ίδιο, με την ταινία, ρόλο.

Η σειρά στάθηκε αφορμή να εγκατασταθεί στην Αθήνα το 2005. Εκεί ξεκίνησε την πορεία του σε διάφορες τηλεοπτικές, θεατρικές και κινηματογραφικές δουλειές. Τις σεζόν 2005-2007 συμμετείχε στην κωμική σειρά «Έρωτας με επιδότηση ΟΓΑ» ενώ έπαιξε στην ταινία «Μια ζωή σαν άλλη» το 2006. Ακολούθησαν τηλεοπτικές συμμετοχές στις σειρές «Ευτυχισμένοι Μαζί», «Singles 3», «10η εντολή» και «Ου φονεύσεις». Στον κινηματογράφο είχε λάβει μέρος στην ταινία «Στρέλλα» το 2009, «Το γάλα» το 2011 και «Πέντρο Νούλα» το 2016 όπου ερμήνευσε τον ομώνυμο ρόλο.

Στο θέατρο έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις των Κ.Θ.Β.Ε., Εθνικού Θεάτρου, ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, Χοροθεάτρου ΟΚΤΑΝΑ, Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, Angelus Nonus, Νέου Θεάτρου Θεσσαλονίκης, Highway productions, Terra Incognita, ΕΛ.ΘΕΑ., και άλλων. Έχει συνεργαστεί με τους σκηνοθέτες Κωνσταντίνο Ρήγο (Τα καινούργια ρούχα του Αυτοκράτορα, Τιτανικός, Bossa Nova, Ελεύθεροι Πολιορκημένοι–Σχεδίασμα Β΄, Πολύ Κακό και τίποτα κ.α.), Δημήτρη Λιγνάδη (Βατρα–Χ, Δόκτωρ Φάουστους), Νίκο Μαστοράκη (Το ξύπνημα της Άνοιξης), Σίμο Κακκάλα (Τα μαξιλάρια της ουρανούπολης), Δημήτρη Μαυρίκιο (Ανδρομάχη), Γιάννη Ιορδανίδη (Ειρήνη), Νίκο Καραθάνο (Ιούλιος Καίσαρας), Έφη Θεοδώρου (Ηλέκτρα), Θέμη Μουμουλίδη (Όρνιθες), Ευτυχία Γιομελά (Νοσταλγία), Αλέξανδρο Ευκλείδη (Η κυρία με τη στρυχνίνη), Νικόλα Στραβοπόδη (Lonely Tunes), Νικόλα Μίχα (Λευκές Νύχτες), Στάθη Λιβαθινό (Βασιλιάς Ληρ, Ο Θάνατος του Δαντόν), Μιχαήλ Μαρμαρινό (Ηρακλής Μαινόμενος), Γιάννη Κακλέα (Η αυλή των θαυμάτων) και Λευτέρη Βογιατζή (Αμφιτρύων).

Ο ίδιος έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: “Η κοκκόνα η Μαρώ” με τη Μίνα Αδαμάκη, «Αν αργήσω, κοιμήσου…» του Άκη Δήμου, μαζί με τον Μίνω Θεοχάρη, «Pomodoro superstar» μαζί με τους Μίνω Θεοχάρη & Νάντια Κοντογεώργη, σε δικά τους κείμενα και «Tageria live show – Οι γάμοι».

Προσωπική ζωή 
Από το 2019 είναι σε σχέση με την ηθοποιό Κωνσταντίνα Κλαψινού.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κούλης Αποστολίδης

Ο Κυριάκος «Κούλης» Αποστολίδης (γενν. 3 Μαρτίου 1946, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL) και την τελείωσε στον ΠΑΟΚ. Ο Αποστολίδης αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ της NASL το 1971 και αργότερα κέρδισε έξι συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας. Επίσης, έχει επίσης υπάρξει προπονητής στην Α΄ Εθνική, πιο την πιο πρόσφατα ομάδα τον ΠΑΟΚ.

Σταδιοδρομία ως παίκτης

Νεανική και κολεγιακή 
Ο Αποστολίδης εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ το 1959, κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1963. Το 1964, έφυγε για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, όπου έπαιξε στην ανδρική ομάδα από το 1964 έως το 1967 και στην Ελληνοαμερικανός Σαν Φρανσίσκο στην τοπική ερασιτεχνική κατηγορία του Σαν Φρανσίσκο. Τον τελευταίο χρόνο του, επιλέχθηκε στην All American Πρώτη Ομάδα.

Επαγγελματική 
Το 1968, ο Αποστολίδης υπέγραψε με τους Βανκούβερ Ρόγιαλς της Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ. Οι Ρόγιαλς διαλύθηκαν στο τέλος της σεζόν και ο Αποστολίδης μετακόμισε στους Ντάλας Τορνέιντο. Το 1969, έπαιξε ως αμυντικός, κερδίζοντας την ανάδειξή του στην Πρώτη Ομάδα του NASL. Το 1970, μετακινήθηκε στην επίθεση. Η κίνηση αποπληρώθηκε αμέσως για τους Τορνέιντο, καθώς ο Αποστολίδης οδήγησε την κούρσα του κορυφαίου σκόρερ στο πρωτάθλημα, ισοβαθμώντας με τον Κάρλος Μετιντιέρι για την πρώτη θέση. Επιλέχθηκε στην Δεύτερη Ομάδα NASL του 1970. Το 1971, κέρδισε τον τίτλο πρωταθλήματος και τερμάτισε τέταρτος στην κατηγορία των κορυφαίων σκόρερ, αλλά άφησε το NASL στο τέλος της σεζόν να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ.

Εθνική Ελλάδας 
Ο Αποστολίδης κέρδισε έξι συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας μεταξύ 1972 και 1976. Το πρώτο του παιχνίδι ήταν μία ήττα με 5-0 εναντίον της Ολλανδίας στις 16 Φεβρουαρίου 1972. Το τελευταίο του ήταν μία νίκη με 1-0 επί της Πολωνίας στις 6 Μαΐου 1976. Σε αυτό το παιχνίδι, αντικατέστησε τον Μάικ Γαλάκο στο 63ο λεπτό.

Διακρίσεις

Συλλογικές 

 Ντάλας Τορνέιντο 

 Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ: 1971 

 ΠΑΟΚ 

 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1975-76 
 Κύπελλο Ελλάδας: 1971-72, 1973-74 

 Ατομικές 

 Κορυφαίος σκόρερ NASL: 1970 
 NASL All-Star Δεύτερη Oμάδα: 1970

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Στατιστικά NASL 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Βανκούβερ Ρόγιαλς
Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84)
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ντάλας Τορνέιντο
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Δήμητρα Χατούπη

Η Δήμητρα Χατούπη είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και τον κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη
Σπούδασε θέατρο στις σχολές Π. Κατσέλη και Θεάτρου Τέχνης. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει σπουδάσει επίσης, κλασικό χορό και τραγούδι.  

Έχει λάβει για την ερμηνεία της πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη το 1997, καθώς και τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 2003 ίδρυσε τη σχολή θεάτρου Δήλος, την οποία και διευθύνει μέχρι σήμερα.

Ρόλοι (επιλεγμένοι) 

Ακροβατώντας (2003, τηλεοπτική σειρά)
Ο Βασιλιάς (2002)
Η Τρίτη Νύχτα (2003)
Κάτω από την Ακρόπολη (2001, τηλεοπτική σειρά)
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Εργογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Beastars

Το Beastars είναι ιαπωνική σειρά manga γραμμένη και εικονογραφημένη από την Πάρου Ιταγκάκι. Η σειρά έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όντας και ο πρώτος τίτλος της Akita Shoten που κέρδισε το βραβείο Manga Taishō. Μια διασκευή τηλεοπτικής σειράς anime από την Orange έκανε πρεμιέρα στις 9 Οκτωβρίου 2019 στα καθορισμένα προγράμματα +Ultra της Fuji TV. Μια δεύτερη σεζόν για το άνιμε ανακοινώθηκε στο τελείωμα της πρώτης σεζόν. Η πρώτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 19 Μαρτίου 2020 στο Netflix εκτός Ιαπωνίας. Η 2η σεζόν έκανε πρεμιέρα τον χειμώνα του 2021 στο Ιαπωνικό Netflix. Η 3η σεζόν αναμένεται να κυκλοφορήσει στα μέσα του 2022.

Πλοκή
Η ιστορία λαμβάνει χώρο σε έναν κόσμο σύγχρονων και πολιτισμένων ανθρωπόμορφων ζώων με ένα πολιτισμικό χάσμα μεταξύ των σαρκοφάγων και των φυτοφάγων.

Ο Λέγκοσι, ένας μεγαλόσωμος γκρίζος λύκος, είναι ένας συνεσταλμένος και ήσυχος φοιτητής της Ακαδημίας Cherryton, όπου ζει σε μια εστία με αρκετούς άλλους σαρκοφάγους φοιτητές, συμπεριλαμβανομένου του εξωστρεφούς του φίλου Τζακ που είναι Λαμπραντόρ. Ως μέλος της λέσχης υποκριτικής του σχολείου, ο Λέγκοσι δουλεύει ως μηχανικός σκηνής και υποστηρίζει τους ηθοποιούς της λέσχης με επικεφαλής τον φοιτητή Λούις, ένα κόκκινο ελάφι.

Απ' το πουθενά, ο Τεμ το αλπακά δολοφονείται άγρια και καταβροχθίζεται μέσ' τη νύχτα, δημιουργώντας ένα κύμα ανησυχίας και δυσπιστίας μεταξύ των φυτοφάγων και σαρκοφάγων φοιτητών. Την ίδια στιγμή, ο Λέγκοσι έχει μια μοιραία συνάντηση με την Χάρου, ένα μικρό κουνέλι νάνο, και αρχίζει να αναπτύσσει περίπλοκα συναισθήματα γι' αυτήν.

Ανταπόκριση
Η σειρά είχε 1,3 εκατομμύρια αντίτυπα σε έντυπη μορφή από τον Απρίλιο του 2018.

Τον Δεκέμβριο του 2017, η σειρά κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον κατάλογο των κορυφαίων ανδρικών manga για το 2018 στο βιβλίο-οδηγό Kono Manga ga Sugoi!, τοποθετημένο μετά το The Promised Neverland. Η σειρά κέρδισε το 11ο ετήσιο βραβείο Manga Taishō το Μάρτιο του 2018, όντας η πρώτη φορά που πήρε το βραβείο σειρά από την Akita Shoten. Τον Απρίλιο του 2018 κέρδισε το New Creator Prize στα Πολιτιστικά Βραβεία Tezuka Osamu. Τον Μάιο του 2018, κέρδισε το βραβείο για το Καλύτερο Shōnen Manga στα 42α ετήσια Kodansha Manga Awards. Επίσης κέρδισε το New Face Award στα ιαπωνικά Media Arts Festival Awards τον Μάρτιο του 2018.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  
  

Δραματικά anime και manga
Shōnen anime και manga
Αλμπέρτο Γκριμάλντι

Ο Αλμπέρτο Γκριμάλντι (ιταλικά: Alberto Grimaldi), (28 Μαρτίου 1925 - 23 Ιανουαρίου 2021) ήταν Ιταλός παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.

Βιογραφία  
Γεννήθηκε στη Νάπολη και αρχικά σπούδασε νομικά. Αργότερα στράφηκε στον κινηματογράφο, ιδρύοντας το 1962 την δική του εταιρεία παραγωγής (PEA) και κυκλοφόρησε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία "L'Ombra di Zorro" το επόμενο έτος και το πρώτο του σπαγγέτι γουέστερν "I due  violenti" (1964). 
Οι κινηματογραφικές παραγωγές του περιλαμβάνουν την Τριλογία του δολαρίου σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε, την Τριλογία του Σαμπάτα, σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι, Το Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι σε σκηνοθεσία Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και τέλος, Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε.

Ενδεικτική Φιλμογραφία 
Για Μια Χούφτα Δολάρια (1964)
Μονομαχία Στο Ελ Πάσο (1965)
Ο Καλός, Ο Κακός και ο Άσχημος (1966)
 Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι (1972) 
Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (2003)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

Ιταλοί παραγωγοί ταινιών
Μάκης Γιατράς

Ο Γεράσιμος «Μάκης» Γιατράς (27 Αυγούστου 1971) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής της εθνικής ομάδας νέων και του Προμηθέα Πατρών.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Γιατράς ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του το 1996.  

Έγινε ο προπονητής του Προμηθέα Πατρών το 2013. Με τον Προμηθέα κέρδισε τη Γ΄ Εθνική το 2014 και τη Β΄ Εθνική το 2015. Με αυτόν ως προπονητή, ο Προμηθέας κέρδισε τον προβιβασμό στην Α2 Εθνική το 2016. 

Με τον Προμηθέα, προπόνησε για πρώτη φορά στην Α1 Εθνική τη σεζόν 2017-18. Τη σεζόν 2018-19, προπόνησε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, προπονώντας τον Προμηθέα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Τη ίδια σεζόν, πραγματοποίησε εξαιρετική πορεία με την ομάδα εντός συνόρων. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας αγωνίστηκε στους τελικούς του Πρωταθλήματος Ελλάδας, ηττήθηκε όμως από τον Παναθηναϊκό με 3-0. Γι' αυτές τις επιτυχίες ανακηρύχθηκε Προπονητής της Χρονιάς στην Α1 για τη σεζόν 2018-19.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2020, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20, με την ΑΕΚ αλλά ηττήθηκε με 61-57.

Στο ξεκίνημα της σεζόν 2020-21, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με τον Προμηθέα, αφού νίκησε στον τελικό του Σούπερ Καπ Ελλάδας το Περιστέρι 82-74. Στις 9 Μαΐου 2021, έφτασε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά ηττήθηκε ξανά, αυτή τη φορά από τον Παναθηναϊκό με 91-79. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, έφτασε μέχρι τους μικρούς τελικούς, κατέκτησε όμως την τέταρτη θέση αφού έχασε την σειρά από την ΑΕΚ, με 3-1. Στις 6 Ιουνίου 2021, ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ομάδα της Πάτρας, μετά από συνολική παρουσία οκτώ χρόνων.

Στις 18 Απριλίου 2022, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον πάγκο του Προμηθέα Πατρών. Τελικά στο πρωτάθλημα, κατέκτησε με την ομάδα την τρίτη θέση. Στις 27 Ιουνίου, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2023.

Διοικητική σταδιοδρομία 
Ο Γιατράς εργάστηκε ως γενικός διευθυντής του Προμηθέα, από το 2016 έως το 2017.

Τίτλοι - Διακρίσεις

Συλλογικοί 
Προμηθέας Πατρών 

 Σούπερ Καπ Ελλάδας: (2020)
Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής: (2015)
Πρωτάθλημα Δ' Εθνικής: (2014)

Ατομικοί 

 Προπονητής της χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2019)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ προπονητή στο EuroCup 
 Προφίλ προπονητή στο Eurobasket.com 
 Προφίλ προπονητή στο Realgm.com 
 Προφίλ στον Προμηθέα Πατρών  
 Προφίλ στον Έσπερο Πατρών   

Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Δόξας Λευκάδας
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προμηθέα Πατρών
Ιωάννης Καστρίτης

Ο Ιωάννης Καστρίτης (γενν. 4 Απριλίου 1982) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του Άρη Θεσσαλονίκης.

Προπονητική σταδιοδρομία

Σε συλλόγους 
Ο Καστρίτης έπαιξε καλαθοσφαίριση στον Γ.Σ. Αρκαδίας, τον Αρκαδικό και την Παναχαϊκή, πριν ξεκινήσει την προπονητική σταδιοδρομία του ως βοηθός προπονητή στην Απολλωνιάδα. Ήταν ο βοηθός προπονητή του Γιάννη Χριστόπουλου στην Ολυμπιάδα Πάτρας, τις σεζόν 2006-07 και 2007-08. 

Από το 2009 έως το 2012, ήταν βοηθός προπονητή του Γιάννη Σμυρνιώτη στον Αρκαδικό. Το 2012, έγινε ο πρώτος προπονητής τους συλλόγου. Με τον Αρκαδικό, κέρδισε μία άνοδο στην Α1 Εθνική, μετά την κατάληψη της δεύτερης θέσης στην Α2 Εθνική τη σεζόν 2014-15. Την ίδια χρονιά, ψηφίστηκε ως ο Προπονητής της Χρονιάς στην A2 Εθνική και έγινε ο νεότερος προπονητής που οδήγησε μία ομάδα στην άνοδο στην Α1 Εθνική. 

Στις 24 Αυγούστου 2016, προσλήφθηκε από τα Τρίκαλα ως προπονητής της ομάδας. Ο Καστρίτης οδήγησε την ομάδα στην καλύτερη σεζόν της ιστορίας της, καθώς τερμάτισε στη 10η θέση στο πρωτάθλημα, με ρεκόρ 10-16. 

Στις 2 Μαΐου 2017, προσλήφθηκε ως προπονητής της Κύμης. Στις 25 Νοεμβρίου 2018, παραιτήθηκε από τη θέση του, μετά από σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων και παρά την επιτυχημένη σεζόν 2017-18 με το σύλλογο. 

Στις 17 Δεκεμβρίου 2018, προσλήφθηκε ως προπονητής του Άρη Θεσσαλονίκης. 

Για τη σεζόν 2019-20, ανέλαβε προπονητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ωστόσο μετά από 198 ημέρες στον πάγκο του Ηρακλή, στις 28 Γενάρη 2020, ανακοινώθηκε από την ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ.

Με Εθνικές ομάδες 
Ο Καστρίτης ήταν ο προπονητής της Εθνικής Νέων Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο U19 2019, όπου η Ελλάδα κατετάγη στη 10η θέση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιωάννης Καστρίτης στο eurobasket.com 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Αρκαδικού
Καλαθοσφαιριστές Παναχαϊκής
Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αρκαδικού
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Τρικάλων 2000
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Γ.Σ. Κύμης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή
Μαριάννα Ζορμπά

Η Μαριάννα Ζορμπά (γεννηθείσα το 1967 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και καθηγήτρια μουσικής. Ασχολείται περισσότερο με την εθνική και παραδοσιακή μουσική. Το 1997 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 42η Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision. Αρραβωνιάστηκε με τον Μανώλη Μανουσέλη, ένα συνθέτης, μια εβδομάδα πριν τον διαγωνισμό στο Δουβλίνο. Λίγες εβδομάδες μετά το διαγωνισμό παντρεύτηκαν. Το τραγούδι της, με τίτλο Χώρεψε, τερμάτισε 12ο στον διαγωνισμό, κερδίζοντας 39 πόντους. Το 2002, μετακόμισε στην Κρήτη. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας και δάσκαλος μουσικής. Μαζί σχημάτισαν το συγκρότημα Νότιος Άνεμος και συμμετέχει σε φεστιβάλ μουσικής, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις στην Κρήτη. Κυκλοφόρησαν έναν δίσκο το 2005.

Δισκογραφία 

 1995 - Διαβατήριο Ψυχής από την Warner Music
 1996 - Άκου λοιπόν από την Warner Music
 1997 - Χώρεψε-σινγκλ δίσκος, διαφημιστικό τραγούδι μόνο
 2005 - Σαν Μινωϊκό Καράβι (Σαν Μινωικό Καράβι), από τη Seistron

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Έλληνες εκπαιδευτικοί
Συμμετέχοντες στη Eurovision

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1997
Ταξίδι στον Κυβερνοχώρο

Το Ταξίδι στον Κυβερνοχώρο (αγγλικά: Cyberchase) είναι καναδοαμερικανική εκπαιδευτική παιδική τηλεοπτική σειρά του PBS Kids. Η σειρά επικεντρώνεται γύρω από τρία παιδιά από την Γη: τους Τζάκι, Ματ και Ίνεζ. Μεταφέρθηκαν στο ψηφιακό σύμπαν Κυβερνοχώρος, για να προστατέψουν τον κόσμο από τον κακοποιό Χάκερ. Αυτά τα παιδιά είναι ικανά να αποτρέψουν τον Χάκερ με τις ικανότητες τους να λύνουν προβλήματα σε συνδυασμό με βασικά μαθηματικά. Επίσης γνωρίζουν τον Ντίτζιτ, ένα "κυβερνοπουλί" που τους βοηθά στις αποστολές τους.

Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά από το WNET ως δοκιμαστικό στις 24 Μαρτίου 2000 και έκανε πρεμιέρα στις 24 Ιανουαρίου 2002. Το 2010, η σειρά σταμάτησε να προβάλλεται μετά από οχτώ κύκλους αλλά επέστρεψε το 2013 με ένατο κύκλο, και το 2015 έκανε πρεμιέρα ο δέκατος κύκλος. Ο ενδέκατος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2017. Ο δωδέκατος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 19 Απριλίου 2019.

Παραπομπές 

Αμερικανικές παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Τερψιχόρη Χρυσουλάκη-Βλάχου

Η Τερψιχόρη Χρυσουλάκη-Βλάχου, γεννημένη στην Σητεία, ήταν Ελληνίδα ασυρματίστρια η οποία εργάστηκε για την ελληνική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκτελέστηκε από τους Ναζί, όταν συνελήφθη.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1926 στη Κρήτης. Ήταν μια από τις πολλές Κρητικές γυναίκες που ανταποκρίθηκαν πρόθυμα και με πάθος στο εθνικό κάλεσμα της ελληνικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της Ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κρυμμένη στο μοναστήρι του Τοπλού, χρησιμοποίησε την εμπειρία της ως ασυρματίστρια, βοηθώντας το κίνημα της αντίστασης.

Τον Ιούνιο του 1944 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Σε ηλικία 18 ετών, μεταφέρθηκε στην φυλακή της Αγιάς και εκτελέστηκε. Έγραψε στον τοίχο του κελιού τα εξής: "Είμαι 18 χρονών. Με καταδίκασαν σε θάνατο. Περιμένω από στιγμή σε στιγμή το εκτελεστικό απόσπασμα. Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η Κρήτη!".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μονή Πρεβέλης

Έλληνες Αντιστασιακοί
Εύρος (μυθολογία)

Κατά την ελληνική μυθολογία, ο Εύρος (αρχ. Εὖρος) ήταν θεός του ανέμου.Δεν πρέπει να συνέχεται με τον ομόηχο πρόσωπο την ελληνικής μυθολογίας Έβρο. Σύμφωνα με ορισμένους ήταν ο θεός του νοτιοανατολικού ανέμου, αλλά σύμφωνα με άλλους του ανατολικού ανέμου. Στον Πύργο των Αέρηδων στην Αθήνα, ο Εύρος καταλαμβάνει τη νοτιοανατολική πλευρά, ενώ οι Απηλιώτες βρίσκονται στα ανατολικά.

Ο Ρωμαίος ομόλογος του Εύρου ήταν ο Βουλτούρνους, σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο· αλλά για τον Αύλο Γέλλιο ο Βουλτούρνους ήταν ο αντίστοιχος νοτιοανατολικός άνεμος του Ευρόνοτου. Γενικά στους Λατίνους ποιητές το όνομα Εύρος (Eurus) χρησιμοποιείται για τον ανατολικό ή τον νοτιοανατολικό άνεμο, όπως στα ελληνικά.

Παραπομπές

Θεότητες του ανέμου
Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Άνεμοι
Άννα Κουτσαφτίκη

Η Άννα Κουτσαφτίκη (Αθήνα, 25 Απριλίου 1973) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Όταν τελείωσε το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε τέσσερα χρόνια μετά. Παράλληλα ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν ενώ έκανε σπουδές και στο τραγούδι.

Το 1995, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στο Θέατρο Τέχνης, ξεκίνησε την καριέρα της λαμβάνοντας μέρος κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις. Από το 1995 μέχρι το 1999, συμμετείχε σε παραστάσεις της σχολής της, συνεργαζόμενη με τους σκηνοθέτες Γιώργο Λαζάνη και Μίμη Κουγιουμτζή. Την περίοδο 2001-2005 έλαβε μέρος στα θεατρικά έργα «Ο κόσμος της Πάττυ», «Σπασμένη Στάμνα», «Φλαντρώ», «Πολύ κακό για το τίποτα», «Clavigo» και άλλα. Ακολούθησαν σημαντικές συμμετοχές τα επόμενα χρόνια σε παραστάσεις όπως «Η αγνή του θεού», «Έναν όνειρο» και άλλες.

Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση τη σεζόν 2002-2003 κάνοντας διάφορες συμμετοχές στο καστ της σειράς « Camera Cafe». Τη σεζόν 2003-2004 είχε τον ρόλο της Χριστίνας στην κωμική σειρά «Καλά να πάθεις». Ακολούθησε μία μικρή συμμετοχή σε ένα επεισόδιο της σειράς «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα». Έγινε ευρέως γνωστή στο κοινό το 2017 όταν μετά από casting πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον πέμπτο κύκλο της κωμικής σειράς «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα». Εκεί μέχρι σήμερα υποδύεται την Θεσσαλονικιά φιλόλογο Ξένια Χατζηϊωάννου συνεχίζοντας στη σειρά για τρίτη σεζόν.

Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 2003 στη ταινία «Ένα τραγούδι δεν φτάνει». Το 2011 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Απ' τα κόκαλα βγαλμένη» σε σκηνοθεσία Σωτήρη Γκορίτσα. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην βραβευμένη ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά, «Miss Violence».

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Χάι Ροκ

Χάι Ροκ είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1992-1994 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.

Το σενάριο της σειράς έγραψε η Ελένη Μαβίλη, ενώ την σκηνοθεσία των επεισοδίων της σειράς ανέλαβαν η Ελένη Μαβίλη, ο Άκης Σταματιάδης, ο Βασίλης Βλαχοδημητρόπουλος και ο Πέτρος Λεωκράτης. 

Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 15 Σεπτεμβρίου του 1992 ενώ το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε το 1994. Συνολικά, η σειρά αποτελείται από δύο κύκλους με συνολικά 84 επεισόδια.

Υπόθεση 
Ο Τάσος, καθηγητής γυμνασίου, και ο Πέτρος, ντισκ τζόκεϊ σε ραδιοφωνικό σταθμό, μόλις έχουν μετακομίσει στο σπίτι που κληρονόμησαν από τον παππού τους. Πριν ακόμα τακτοποιήσουν τα έπιπλά τους, γίνεται φανερό ότι για κανέναν από τους δύο δεν θα είναι εύκολη συγκατοίκηση, αφού είναι τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες, με διαφορετικό τρόπο ζωής και διαφορετικές συνήθειες, χωρίς τίποτα κοινό. Το μόνο που τους ενώνει είναι το γεγονός ότι τους έδιωξαν οι γυναίκες τους, αφήνοντας τους με ένα παιδί. Η σχέση τους περιπλέκεται περισσότερο από την αυθαίρετη παρουσία της γειτόνισσας τους Δέσποινας, που αποφασίζει από μόνη της να τους συμπαρασταθεί. Φυσικά, τόσο ο Τάσος όσο και ο Πέτρος δεν της ζήτησαν να τους βοηθήσει, ούτε και θέλουν τη βοήθειά της.

Χαρακτήρες

Έκτακτες συμμετοχές 

 Νένα Μεντή (επεισόδιο 6) 
 Brooke Shields ως ο εαυτός της (επεισόδιο 12)
 Σοφία Φιλιππίδου ως Βίκυ (επεισόδιο 18)
 Άννα Παναγιωτοπούλου ως ο εαυτός της (επεισόδιο 19) 
 Ντέπη Πάγκα (επεισόδιο 20)
 Τίτος Βανδής ως πρώην σύντροφος Δέσποινας (επεισόδιο 21)
 Γλυκερία ως ο εαυτός της (επεισόδιο 32)
 Θάνος Καλλίρης ως ο εαυτός του (επεισόδιο 32)
 Γιολάντα Μπαλαούρα ως ανιψιά Δέσποινας (επεισόδιο 33)
 Βάσια Τριφύλλη (επεισόδιο 40)
 Μαρία Μαρτίκα (Β' Κύκλος) 
 Στέλλα Κρούσκα ως Στέλλα (επεισόδιο 43) 
 Βασίλης Τσιβιλίκας (επεισόδιο 45)

 Τρύφων Καρατζάς ως Ξέρξης (επεισόδιο 51)
 Γιάννης Βογιατζής (επεισόδιο 51)
 Ρίκα Βαγιάνη ως ο εαυτός της (επεισόδιο 56)
 Νίκος Διαμανταρίδης ως ο εαυτός του (επεισόδιο 56)
 Γιάννης Δημαράς ως ο εαυτός του (επεισόδιο 56) 
 Ναταλία Γερμανού ως Ντεζιρέ Ποθούλα (επεισόδια 63,64,80,81,82)
 Μαντώ ως ο εαυτός (επεισόδιο 68) 
 Άγγελος Διονυσίου ως ο εαυτός του (επεισόδιο 68)
 Κωνσταντίνα ως ο εαυτός της (επεισόδιο 69)
 Γιώργος Αλκαίος ως ο εαυτός του (επεισόδιο 69) 
 Γκέλυ Μαυροπούλου ως γιαγιά (επεισόδιο 73)
 Αντιγόνη Γλυκοφρύδη ως Λου Σταύλος (επεισόδιο 74)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Φρειδερίκος του Πεττοράνο

Ο Φρειδερίκος του Πεττοράνο (περί το 1212 - μετά το 1240) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν ο μεγαλύτερος μπάσταρδος, ανώμαλος γιος του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄. Η μητέρα του ήταν Νορμανδή ευγενής που ζούσε στη Σικελία, γεννήθηκε μετά τον γάμο του πατέρα του με την πρώτη του σύζυγο Κωνσταντία της Αραγωνίας. Το όνομα της μητέρας του είναι άγνωστο αλλά φαίνεται ότι είχε ερωτικές σχέσεις με τον πατέρα του την εποχή που γεννήθηκε. Οι σχέσεις τελείωσε όταν ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ έφυγε για τη Γερμανία (1213) και απέκτησε σχέσεις με μια νέα ερωμένη την Αδελαΐδα του Ούρσλινγκεν. 

Πέρα από τον Φρειδερίκο του Πεττοράνο ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ είχε άλλους δύο γιους με το όνομα Φρειδερίκο. Ο ένας ήταν ο νόθος αδελφός του Φρειδερίκος της Αντιόχειας που γεννήθηκε 11 χρόνια αργότερα από μία άλλη ερωμένη του τη Ματθίλδη από την Αντιόχεια. Ο δεύτερος ήταν ένας νόμιμος γιος που γεννήθηκε από την τρίτη σύζυγο του Ισαβέλλα της Αγγλίας, έμεινε γνωστός με το αρχικό γράμμα του ονόματος του "Φ". Ο Φρειδερίκος του Πεττοράνο δεν είχε καλές σχέσεις με τον πατέρα του, πήρε μόνο το κάστρο του Πεττοράνο στο Βασίλειο της Σικελίας, αυτό τον οδήγησε σε συνεχείς εξεγέρσεις εναντίον του. Δραπέτευσε τελικά στην αυλή του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Ελισάβετ της Σουηβίας (1240), στη συνέχεια εξαφανίστηκε από τις ιστορικές πηγές.

Παραπομπές

Πηγές

Hubert Houben, Kaiser Friedrich II. (1194–1250): Herrscher, Mensch und Mythos (W. Kolhammer, 2008)
Olaf B. Rader, Friedrich II.: Der Sizilianer auf dem Kaiserthron (C. H. Beck, 2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρειδερίκος της Αντιόχειας
Φρειδερίκος Β΄

Οίκος των Χοενστάουφεν
Νόθα παιδιά των Αγίων Ρωμαίων Αυτοκρατόρων