joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πασκιέ Γκρενιέ

Ο Πασκιέ Γκρενιέ (Pasquier Grenier, 1447 – 1493) ήταν Φλαμανδός καλλιτέχνης που δημιουργούσε αλλά και εμπορευόταν ταπισερί.

Βίος και έργο

Ο Πασκιέ Γκρενιέ γεννήθηκε στην Τουρναί το 1447. Δημιούργησε εργαστήριο ύφανσης ταπισερί στην πόλη του, το οποίο πρωτοαναφέρεται στα 1477 Στο εργαστήριό του κατασκευάστηκαν έργα ιδιαίτερα αξιοσημείωτα, με αποτέλεσμα ο Γκρενιέ να αναγορευτεί επίσημος προμηθευτής της αυλής των Δουκών της Βουργουνδίας, ενώ έργα του πωλούνταν επίσης στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Χάρη στην οικογένεια Γκρενιέ (οι γιοι του Αντουάν και Ζαν ακολούθησαν τα ίχνη του πατέρα τους) η Τουρναί έγινε το βασικό κέντρο της δημιουργίας ταπισερί στη Δύση. Θεωρείται ως μια από τις έξι πλέον εξέχουσες προσωπικότητες της πολιτιστικής ιστορίας της Τουρναί.

Υπήρξε προσωπικότητα που επηρέαζε σημαντικά την πόλη και αποτελούσε μέλος της «ευγενούς αδελφότητος της Νταμουαζώ» (Damoiseaux). Δεν περιοριζόταν στην τέχνη του, αλλά ήταν και επιχειρηματίας, ακούραστος ταξιδευτής και πλούσιος συλλέκτης και σκεπτόμενος διπλωμάτης καθώς διέθετε υποκαταστήματα των επιχειρήσεών του σε άλλες πόλεις, ιδιαίτερα στη Μπρυζ και στην Γκιζ. Στις επιχειρήσεις του περιλάμβανε, επίσης, και αγοραπωλησίες κρασιού.

Έγινε δεκτός στην αριστοκρατία της πόλης το 1447 και αναφέρεται σε τρεις πράξεις αγοραπωλησίας το 1449 ως «marcheteur», δηλαδή κατασκευαστής ταπισερί τις οποίες πωλούσε στην αγορά. Με δικά του έξοδα κατασκευάστηκαν στην εκκλησία του Σαιν-Κεντέν της Τουρναί τρία παρεκκλήσια, στο ένα από τα οποία βρίσκεται θαμμένος σήμερα.

Το 1459 ο Φίλιππος Γ΄ ο Καλός αγόρασε από το εργαστήριο του Γκρενιέ μια ταπισερί με θέμα την «ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου», η οποία αναφέρεται ως μια από τις πλέον φαντασμαγορικές ταπισερί του θησαυρού της αυλής της Βουργουνδίας. Δύο τμήματα αυτού του δημιουργήματος έχουν διασωθεί και βρίσκονται σήμερα στην κατοχή του πρίγκηπα Ντόρια στη Ρώμη.

Το 1461 ο Δούκας αγόρασε μια ακόμη σειρά ταπισερί από τον Γκρενιέ, με θέμα «τα Πάθη του Κυρίου» και μια συλλογή ταπισερί με θέμα χωρικούς και υλοτόμους. Το 1462 ακολούθησαν οι «Ιστορία της Εσθήρ στους Ασσυρίους», «ο Ιππότης του κύκνου» (από πίνακα του Ζαν Νταρέ) και το 1466 οι «πορτοκαλιές» και οι «υλοτόμοι» για λογαριασμό της Δούκισσας των Βουρβόνων και της Δούκισσας του Χέλντερλαντ. Το 1472 στο εργαστήριό του δημιουργήθηκε η ταπισερί με θέμα τον «τρωικό πόλεμο», που προσφέρθηκε ως δώρο από τους άρχοντες της Μπρυζ στον Κάρολο της Βουργουνδίας για τον γάμο του με τη Μαργαρίτα της Υόρκης.

Το 1475 ο Γκρενιέ δώρησε στην εκκλησία του Σαιν-Κεντέν μια ταπισερί με τα «επτά μυστήρια». Η εξέταση ορισμένων τμημάτων της, που ξαναβρέθηκαν στην Αγγλία, επέτρεψε σε ορισμένους ειδικούς να εκφράσουν την άποψη ότι ο δημιουργός απεικονίζεται ο ίδιος σε αυτήν μαζί με μέλη της οικογένειάς του.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο καλλιτέχνης απασχολήθηκε περισσότερο με πολιτικές / διπλωματικές αποστολές που του εμπιστεύτηκε το μαγιστράτο της πόλης του. Το 1479 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ολιβιέ ντε Νταμ, ευνοούμενο του τότε Γάλλου βασιλέα, για ένα θέμα που αφορούσε στην πόλη. Το 1481 απεστάλη, ναζί με αντιπροσωπεία, στον βασιλέα της Γαλλίας.

Ο Γκρενιέ απεβίωσε στην Τουρναί το 1493.

Παραπομπές
Θόδωρος Χαλάτσης

Ο Θόδωρος Χαλάτσης (Νησί Ημαθίας 1954 - Κέρκυρα, 9 Νοεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος, νομάρχης και στέλεχος της κρατικής τηλεόρασης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Νησί Ημαθίας και σπούδασε νομικά. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη Βέροια.

To 1982, όταν ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διορίστηκε Νομάρχης Κοζάνης (διαδέχθηκε τον δικηγόρο Θεοδοσίου)  και υπηρέτησε στο νομό ως το 1984. Το 1985 διορίστηκε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, θέση στην οποία έμεινε ως το 1987. Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν αρνήθηκε επίμονα να εγκρίνει το υψηλό κόστος της εκπομπής της Δήμητρας Λιάνη, «Μισό μισό» στην ΕΡΤ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σύμβουλος στην εταιρεία Metron-Media. Πέθανε τον Νοέμβριο του 2004, σε ηλικία μόλις 50 ετών, από ανακοπή της καρδιάς.

Αναφορές

Νομάρχες Κοζάνης
Γεώργιος Μ. Αβέρωφ

Για τον ευεργέτη, δείτε Γεώργιος Αβέρωφ
Ο Γεώργιος Αβέρωφ του Μιχαήλ (1858 - 5 Μαΐου 1930) υπήρξε Έλληνας πολιτευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1858. Εξελέγη βουλευτής Χαλκίδος το 1895 και επανεξελέγη το 1899 , το 1902 και Ευβοίας  τον Αύγουστο του 1910, τον Νοέμβριο του 1910 και τον Μάιο του 1915. 

Από τις 19 Οκτωβρίου 1916 ως τις 27 Ιουνίου 1917 χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση της Εθνικής Άμυνας, με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Ήταν πρόεδρος του Ωδείου των Αθηνών.

Υπήρξε πρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ), δηλαδή της σημερινής Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, και μέλος της ΔΟΕ από το 1924 έως το 1930. 

Πέθανε στο Παρίσι, έπειτα από εγχείριση στο νεφρό, στις 5 Μαΐου 1930.

Παραπομπές 

Βουλευτές Ευβοίας
Βουλευτές Χαλκίδας
Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Οικογένεια Αβέρωφ
Λατσίδα Λασιθίου

Η Λατσίδα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου,  νομός Λασιθίου, Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 247 κατοίκους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Σκάφης του Μιραμπέλου, σε υψόμετρο 250 μέτρων. Απέχει δύο χιλιόμετρα από τη Νεάπολη και 51 χλμ από το Ηράκλειο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική παραγωγή. Στο χωριό υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος.

Κοινότητα Λατσίδας 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Λατσίδας περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγόροι και Ζούρβα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αγόροι, οι (2)
 Ζούρβα, η (0)
 Λατσίδα, η (247)

Συνολικά η κοινότητα έχει 249 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κα. Μαρία Συλλιγάρδου.

Κοινοτάρχες Λατσίδας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Λατσίδας.

Ιστορικά στοιχεία 
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1369, όταν ήταν φέουδο κατά 3/4 του Franciscus Caravello και του Johan Gaitana, δουλοπάροικου της κοινότητας. Κατά την Ενετοκρατία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής, με 740 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα (Κ97). Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές ως Lacidha. Λατσίδα στην κρητική διάλεκτο σημαίνει σπηλαιοβάραθρο. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Latsidha με 35 χριστιανικές και 5 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 είχε 737 χριστιανούς κατοίκους και 9 μουσουλμάνους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αρχιτεκτονική 
Ο πολεοδομικός ιστός του οικισμού είναι σχετικά πυκνός με στενούς δρόμους και κτίρια μικρής κλίμακας, κυρίως μονώροφα. Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Κεραγωνιώτισσας, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες. Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Μέσα στο χωριό σώζεται ενετικός πύργος.

Πηγές 
 Οικισμός Λατσίδα Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου
 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Χουμεριάκος Λασιθίου

Ο Χουμεριάκος (ή το Χουμεριάκο) είναι ένα καλά διατηρημένο παραδοσιακό χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφεριακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 174 κατοίκους. Βρίσκεται στην εύφορη κοιλάδα Σκάφη του Μιραμπέλλου, σε υψόμετρο 240 μέτρων στους πρόποδες του υψώματος Αγκιναράς (578 μ.), τρία χιλιόμετρα ανατολικά της Νεαπόλεως και 12 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικολάο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη κτηνοτροφία και στην γεωργία, κυρίως με την καλλιέργεια ελιάς και σε μικρότερο βαθμό αμπελιών, εσπεριδοειδών και κηπευτικών.

Κοινότητα Χουμεριάκου 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Χουμεριάκου περιλαμβάνει και τον μικρό οικισμό Άγιος Κωνσταντίνος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Άγιος Κωνσταντίνος, ο (3)
 Χουμεριάκος, ο (174)

Συνολικά η κοινότητα έχει 177 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Συσκάκη.

Κοινοτάρχες Χουμεριάκου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χουμεριάκου.

Ιστορικά στοιχεία 
Η περιοχή κατοικείται για χιλιετίες, όπως δείχνει υστερομινωική σαρκοφάγος η οποία βρέθηκε στην περιοχή, μαζί με πήλινα αγγεία και τμήματα χάλκινων αντικειμένων. Κατά τους ενετικούς χρόνους, ήταν το τρίτο μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Μιραμπέλου, μετά τα Κριτσά και τη Νεάπολη (τότε Καινούργιο Χωριό), με 1.061 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του Καστροφύλακα το 1583, όπου αναφέρεται ως Cumeriaco. Ο Φραγκίσκος Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 ως Ghumeriaco. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Cumeriaco και στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Hamariaku με 245 χαράτσια. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Kommeriako με άλλα κοντινά χωριά και το Βραχάσι, 80 χριστιανικές και 80 τουρκικές οικογένειες, από τις οποίες οι περισσότερες ήταν στο Χουμεριάκο. Το Χουμεριάκο μαζί με το Πλατυπόδι ήταν τα μόνα της περιοχής με μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1881 είχε 607 χριστιανούς και 152 Τούρκους κατοίκους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Πηγές 
 Χουμεριάκο Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Έλμπρεχτ Μπάουτς

Ο Έλμπρεχτ Μπάουτς (φλαμανδικά: Aelbrecht Bouts (δεκαετία 1450 - Μάρτιος 1549) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της πρώιμης Φλαμανδικής Σχολής. Το μικρό του όνομα ορισμένες φορές αναγράφεται και ως "Albert, "Aelbert" ή "Albrecht". Γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών στο Λέουβεν. Πατέρας του ήταν ο Ντίρικ Μπάουτς ο πρεσβύτερος (1415-1475) και αδελφός του ο Ντίρικ Μπάουτς ο Νεότερος. Ο Γιαν Μπάουτς, γιος του Ντίρικ Μπάουτς του Νεότερου έγινε επίσης ζωγράφος. Ο Ντίρικ Μπάουτς ο Νεότερος κληρονόμησε το εργαστήριο του πατέρα του το 1475 ενώ ο Έλμπρεχτ δημιούργησε το δικό του, επίσης στο Λέουβεν. Ο Νεότερος Μπάουτς συνέχισε το ύφος (στυλ) του πατέρα του, ενώ ο Έλμπρεχτ δημιούργησε το δικό του, μη ανφισβητίσιμο ύφος, με δυνατά χρώματα, πλούσιες υφές και πολλές μικρές λεπτομέρειες. Απεβίωσε στο Λέουβεν.

Λίγα έργα του έχουν διασωθεί. Πίνακές του υπάρχουν στα ακόλουθα μουσεία: Κρατική Πινακοθήκη Στουτγκάρδης, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, Μουσείο Czartoryski, Μουσείο Νόρτον Σάιμον (Πασαντίνα (Καλιφόρνια), Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, Fitzwilliam Museum (Κέιμπριτζ), Μουσεία Τέχνης Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Μουσείο και Πινακοθήκη Πανεπιστημίου Bob Jones (Γκρίνβιλ, Νότια Καρολίνα), McNay Art Museum (Σαν Αντόνιο, Τέξας), Hood Museum of Art (Χάνοβερ, Νιού Χάμσαϊρ), Μουσείο Τέχνης Χονολουλού,

Εικονοθήκη

Πηγές
Friedländer, Max J. Early Netherlandish Painting. Translated by Heinz Norden. Leiden: Praeger, 1967-76 ASIN B0006BQGOW

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
  ArtCyclopedia

Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Σ' αγαπώ

Ο τίτλος Σ' αγαπώ μπορεί να αναφέρεται:

 Σ' αγαπώ (ταινία, 1971)
 Σ' αγαπώ (ταινία, 2003)
 Σ' αγαπώ (ταινία, 2013)
Φορτούνα

Η Φορτούνα είναι η θεά της τύχης και της πλουσιότητος στην Ρωμαϊκή Μυθολογία. Ταυτίζεται με την θεά Τύχη στην Ελληνική Μυθολογία.'''

Αστρονομία 

Ο Αστεροειδής 258 Φορτούνα(ή 258 Τύχη),πήρε το όνομά του από την ομώνυμη θεά.

Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Θεότητες της τύχης
Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2009–10

Τα πρωταθλήματα ανδρών της ΕΠΣΛ της περιόδου 2009-2010 διεξήχθησαν σε 4 κατηγορίες ώς συνήθως από το 2000 και έπειτα που ιδρύθηκε η Α1 κατηγορία. 
Ο Οικονόμος Τσαριτσάνης στέφθηκε πρωταθλητής της Α' κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου

Πρωτάθλημα

Α΄ Κατηγορία

Α1 Κατηγορία 
Το πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας ολοκληρώθηκε το Σάββατο 15 Μαΐου 2010 και η τελική κατάταξη των 16 ομάδων που συμμετείχαν ήταν ως εξής:

Β΄ Κατηγορία 
Οι βαθμολογίες της Β ΕΠΣΛ 2009-10 μία αγωνιστική πριν το τέλος.

Από κάθε όμιλο οι 2 πρώτοι ανεβαινουν στην Α1,οι 2 τελευταίοι υποβιβάζονται στη Γ και οι 3οι απ'το τέλος συμμετεχουν σε μπαραζ για την παραμονή.

Γ΄ Κατηγορία 
Σε 4 ομίλους διεξήχθη η Γ΄ Κατηγορία, οι δυο πρώτοι κέρδισαν την άνοδο στη Β΄ και οι τριταθλητές διεκδίκησαν θέσεις ανόδου σε αγώνες κατάταξης:

Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων:

Κύπελλο ΕΠΣΝΛ 
Ο Πυργετός (που αγωνιζόταν στη Δ' Εθνική) κατέκτησε το 2ο τρόπαιό του στο θεσμό κερδίζοντας στον τελικό τον Δωτιέα Αγιάς με 2-0 . Ήταν η πρώτη συμμετοχή της ομάδας της Αγιάς σε τελικό του Κυπέλλου της ΕΠΣΛ

Παραπομπές

Πηγές 
 Αρχείο Εφημερίδας Ελευθερία
 Ιστοσελίδα ΑΕΔ Νίκαιας

Ε.Π.Σ. Λάρισας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Τζιμ Ρις

Ο Τζιμ Ρις (αγγλικά: Jim Risch)  είναι ένας Αμερικανός πολιτικός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που έχει το αξίωμα του Γερουσιαστή των Ηνωμένων Πολιτειών για την Πολιτεία Αϊντάχο.

Γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1943 στο Μιλγουόκι του Γουισκόνσιν και έχει γερμανική και βρετανική καταγωγή. Σπούδασε δασοκομία στο Πανεπιστήμιο του Αϊντάχο και το 1970, σε ηλικία 27 ετών, εισήχθη στην πολιτική, με την εκλογή του ως κατήγορος στην Κομητεία Έιντα.

Το 1974 εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Γερουσίας του Αϊντάχο, στην οποία παρέμεινε με μικρές διακοπές ως το 2003. Το Μάιο του 2006 ανέλαβε τα καθήκοντα του Κυβερνήτη του Αϊντάχο, τα οποία εκτελούσε ως τον Ιανουάριο του 2007, ενώ από το 2007 ως το 2009 ήταν ο Υποκυβερνήτης του Αϊντάχο. Στις 5 Νοεμβρίου 2008 κέρδισε την εκλογική μάχη για την είσοδο στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκεί, ως Γερουσιαστής είναι ενταγμένος στις Επιτροπές Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, Εξωτερικών Σχέσεων, Μικρών Επιχειρήσεων και Επιχειρηματικότητας, Δεοντολογίας και Πληροφοριών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Σπύρος Δάσιος

Ο Σπύρος Δάσιος (1870 - 23 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και Νομάρχης.

Βιογραφία 
Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Κορίνθου.

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Ο Γεώργιος Δροσίνης το 1898 του μεταβίβασε τη διεύθυνση της εφημερίδας "Εστία" μαζί με τον Άδωνη Κύρου. 

Στη συνέχεια (Φεβρουάριος 1910) διορίστηκε Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος για ελάχιστους μήνες. Μετατέθηκε στη νομαρχία Κεφαλληνίας και ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας τον Ιούλιο του 1910. Έπειτα ήταν Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας (1912). Επίσης, χρημάτισε Νομάρχης Σερρών από τον Δεκέμβριο του 1916 ως τον Ιανουάριο του 1917.
Στη συνέχεια έγινε επιθεωρητής νομαρχών  και στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου διορίστηκε Γενικός Διοικητής Θράκης και από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 1918 Γενικός Διοικητής Λέσβου, όπου ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και ίδρυσε το Άσυλο Παιδός για τη σίτιση, ένδυση και την εκπαίδευση μικρών παιδιών.
Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ενεργός στα μέτωπα.

Το 1921 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Θράκης και θεμελίωσε την Νέα Ορεστιάδα. Μερίμνησε για την εγκατάσταση των προσφύγων στη Θράκη και οργάνωσε τους Πανθρακικούς Αγώνες στην Κομοτηνή τον Ιούλιο του 1923.

Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1943.

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας
Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Νομάρχες Κεφαλληνίας
Νομάρχες Σερρών
Έλληνες Γενικοί Διοικητές Θράκης
Έλληνες Γενικοί Διοικητές Λέσβου
Μοχαμέντ Φιρούντ

Ο Μοχαμέντ Φιρούντ, γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1921 στο Οράν της, τότε, Γαλλικής Αλγερίας και αποβιώσας στις 17 Σεπτεμβρίου 2007 στο Μπερνίς της Γαλλίας, ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στην διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και του 1950. Νεώτερος αδερφός του Καντέρ Φιρούντ, αγωνίστηκε στην διάρκεια της καριέρας του στην θέση του αμυντικού.

Βιογραφία 

Εκπαιδευμένος στο ποδόσφαιρο στην Αλγερία, ο Φιρούντ ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Γαλλία με τα χρώματα της Βελός Βαννεταί. Καταφέρνοντας να τραβήξει το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων, ο Φιρούντ υπέγραψε, το 1945, συμβόλαιο συνεργασίας με την Σταντ Ρενναί, σύλλογο υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, αντιμετώπισε δυσκολίες προσαρμογής. Έπειτα από 11 συμμετοχές στην Ντιβιζιόν 1, ο Φιρούντ μεταγράφηκε στην Ανζέ ΣΚΟ.

Τελικώς, ο Μοχαμέντ Φιρούντ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις, με τα χρώματα της οποίας πραγματοποίησε συνολικά 126 συμμετοχές για την Ντιβιζιόν 1.

Ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΣΚ Τουλόν, η οποία ευρισκόταν, τότε, στην Ντιβιζιόν 2, όπου σε διάστημα τεσσάρων σεζόν πέτυχε συνολικά έξι τέρματα, ενώ αγωνίστηκε σε συνολικά 111 αναμετρήσεις.

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Αλγερινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί
Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ
Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις
Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ
Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Αλγερινοί προπονητές ποδοσφαίρου
Ουμβέρτος Α΄ της Σαβοΐας

Ο Ουμβέρτος Α΄ (Umberto I Biancamano, 980 - 19 Ιουλίου 1048), γνωστός και ως Ασπροχέρης, ήταν ο ιδρυτής του Οίκου της Σαβοΐας.

Αρχικά κατείχε εδάφη γύρω από το Μπελέ και την Κομητεία του Σερμορέν. Η υπηρεσία του στους Γερμανούς Αυτοκράτορες Ερρίκο Β΄ και Κορράδο Β΄ τον αντάμειψε με την απόκτηση των κομητειών Μοριέν και Αόστης και μέρους του Βαλέ. Αυτές οι περιοχές έγιναν γνωστές ως Κομητεία της Σαβοΐας.

Αυτές οι αυτοκρατορικές παραχωρήσεις εξασφάλισαν τα περάσματα των Άλπεων, τον έλεγχο του εμπορίου ανάμεσα στην Ιταλία και την υπόλοιπη Ευρώπη, κάτι που εξελιχθεί ως κινητήρια δύναμη της Σαβοΐας για αιώνες.

Οικογένεια
Ο Ουμβέρτος θεωρείται ότι απέκτησε από τη σύζυγό του, που μάλλον λεγόταν Ανκίλλα, τουλάχιστον τέσσερις γιους. Αυτοί ήταν:
 Αμεδαίος Α' 1016-1051, κόμης της Σαβοΐας.
 Αϋμόν/Αίμων.
 Μπούρχαρτ απεβ. 1068, επίσκοπος της Αόστα.
 Όθων 1023-1057, κόμης της Σαβοΐας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Charles William Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy (1000-1233) (Cambridge, 1912), archive.org

Οίκος της Σαβοΐας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λάρισας 2013–14

Για την περίοδο 2013–14, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λάρισας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λάρισας.

Πρωτάθλημα 

Το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λάρισας 2013-14 εγινε με τη συμμετοχή 111 ομάδων σε 4 κατηγορίες:
Α και Α1 σε έναν όμιλο των 18 ομάδων , Β  και Γ σε 3 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια.
Η Δήμητρα Γιάννουλης κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή για 1η φορά, καθώς και το Κύπελλο της ΕΠΣΝΛ για 2η συνεχόμενη χρονιά.

Α Κατηγορία

Σημειώσεις 
 1 Ολυμπος Λ. και Μύτικας Καλυβίων διεκοψαν τη συνένωση τους, την επόμενη σεζόν ο Ολυμπος δε συμμετείχε στα πρωταθλήματα και ο Μύτικας ξεκίνησε από τη χαμηλότερη κατηγορία (Γ ΕΠΣΝΛ)

Α1 Κατηγορία

Β Κατηγορία 
Η Β Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 42 ομάδων σε 3 ομίλους των 14.
Οι ΑΟ Νέες Καρυές 2012  , Ακαδημία Τυρνάβου και Προοδευτική Ανάβρας ήταν πρωταθλητές των 3 ομίλων.
 Οι πρωταθλητες των τριών ομίλων κερδιζουν την άνοδο στην Α1 της επόμενης περιόδου
 Οι δευτεραθλητές θα διεκδικήσουν την άνοδο σε αγώνες κατάταξης μεταξύ τους
 Οι τρεις τελευταίοι (12ος - 14ος) υποβιβάζονται στην Γ' Κατηγορία
 Οι 11οι κάθε ομίλου θα συμμετέχουν σε  αγώνες κατάταξης για να αποφύγουν τον υποβιβασμό.

1ος Όμιλος 

1 Ο Πανιώνιος Νέας Σμύρνης Λάρισας έχει 1 μηδενισμό και ποινή -5β.
2 Ο ΑΟ Ναρθακίου ξεκίνησε με ποινή -2 β. από την προηγούμενη περίοδο. 
3 Ο Σταυραετός Σταυρού έχει 1 μηδενισμό και ποινή -2β.

2ος Όμιλος 

 1 1 μηδενισμός και ποινή -2β.

3ος Όμιλος 

 1 1 μηδενισμός και ποινή -2β.

Γ Κατηγορία 
Με τη συμμετοχή 33 ομάδων σε 3 ομίλους των 11 διεξήχθη το πρωταθλημα της κατώτερης κατηγορίας.

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

3ος Όμιλος

Κύπελλο  
Στον τελικό του Κυπελλου η Δήμητρα Γιάννουλης επιβλήθηκε με 2-1 επί της Δόξας Βλαχογιαννίου και έκανε το ντάμπλ

Παραπομπές

Πηγές 
ΕΠΣ Νομού Λάρισας
LarisaGoal Αποτελέσματα και βαθμολογίες της ΕΠΣΛ… 28 Απρ. 2014
LarisaGoal Αποτελέσματα και βαθμολογίες της ΕΠΣΛ… 15 Απρ. 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ε.Π.Σ. Λάρισας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014
Κούπιντο

Στην κλασική & ρωμαϊκή μυθολογία ο Κούπιντο (Cupido) (που στα λατινικά σημαίνει επιθυμία) είναι ο θεός της ερωτικής αγάπης, της έλξης και της στοργής. Συχνά απεικονίζεται γιος της Βένους και του Μαρς και γνωστός στα λατινικά επίσης ως Άμορ (Αγάπη). Το ελληνικό αντίστοιχό του είναι ο Έρως.

Παρόλο που ο Έρως εμφανίζεται στην κλασική ελληνική τέχνη σαν ένας φτερωτός νέος, στην ελληνιστική περίοδο φαίνεται ως γεμάτο αγόρι. Τότε, εμφανιζόταν με τόξο και βέλη που συμβόλιζαν την πηγή της δύναμής του: Ένας άνθρωπος ή ακόμα και μία θεότητα, αφού πληγωθεί με τα βέλη του Κούπιντο γεμίζει με αδάμαστη έλξη. Σε μύθους, ο Κούπιντο παίζει ρόλο περισσότερο στο αίσθημα. Παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στον μύθο της Ψυχής, όταν η μητέρα του τον διέταξε να δηλητηριάσει τους άνδρες για να μην θέλουν την Ψυχή, αλλά άθελά του χτυπήθηκε από τα δικά του βέλη και τότε κατάλαβε την δύναμη του πόθου.

Στην ελληνική μορφή του, ο Κούπιντο διαχωρίζεται ως «Έρως της Αφροδίτης Πανδήμου», δηλαδή γιος της χυδαίας μορφής της Αφροδίτης, και ως «Έρως της Αφροδίτης Ουρανίας», δηλαδή του πνευματικής μορφής της Αφροδίτης.

Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας
Ιστορία της Liverpool F.C.

Η ιστορία της Λίβερπουλ Φ.Κ. (Liverpool FC) χωρίζεται σε τρεις περιόδους: 
 1892-1959 - Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1892 μετά από μια διάσπαση από την Έβερτον και προσχώρησε στην Football League το 1893. Ο διορισμός του Tom Watson ως προπονητής οδήγησε στην πρώτη επιτυχημένη περίοδο του συλλόγου, με τον οποίο κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα. Δύο Πρωταθλήματα κερδήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1920 και ακόμη μία η κερδήθηκε το 1947. Μετά ακολούθησε μια πτωτική πορεία οδηγώντας στον υποβιβασμό του συλλόγου στη δεύτερη κατηγορία το 1954.
 1959-1985: – Ο Μπιλ Σάνκλι διορίστηκε ως προπονητής το 1959 και οδήγησε την ομάδα πίσω στην πρώτη κατηγορία. Η άφιξη του Σάνκλι έθεσε τις βάσεις για την επιτυχία του συλλόγου στη δεκαετία του 1970 και του '80, τόσο σε Αγγλικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς ο σύλλογος κέρδισε πολλά πρωταθλήματα και τέσσερα Ευρωπαϊκά Κύπελλα.
 1985-σήμερα - Μετά τα γεγονότα στο Χέιζελ, το 1985, στους Αγγλικούς συλλόγους είχε απαγορευτεί η συμμετοχή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέχρι το 1991. Ο σύλλογος ήταν ακόμη επιτυχής και κυριαρχούσε εγχώρια κερδίζοντας τρία Πρωταθλήματα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Στην δεκαετία του 1990 η Λίβερπουλ είχε μια έλλειψη επιτυχιών για τον σύλλογο, που πάλευε να επαναλάβουν τις επιτυχίες του στην εποχή της Premier League. Ο σύλλογος έφτασε ξανά στην κορυφή το 2005, όταν κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ (παλαιότερα γνωστό ως το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών) για πέμπτη φορά.

Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας

Ο Κάρολος Αλβέρτος Α΄ (Carlo Alberto di Savoia, 2 Οκτωβρίου 1798 - 28 Ιουλίου 1849) ήταν Βασιλιάς της Σαρδηνίας και Δούκας της Σαβοΐας (1831 - 1849). Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με το πρώτο Ιταλικό Σύνταγμα, το Καταστατικό του Αλβέρτου, και τον Πρώτο Ιταλικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1848-1849).

Βιογραφία
Ο Κάρολος Αλβέρτος Εμμανουήλ Βίκτωρ Μαρία Κλήμης Ιαβέρης γεννήθηκε στο Τορίνο τον Οκτώβριο του 1798 και γονείς του ήταν ο Κάρολος Εμμανουήλ του Καρινιάνο και η Μαρία Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου, Δούκα της Κουρλάνδης.

Εκπαιδεύτηκε στην φιλελεύθερη ατμόσφαιρα της Γενεύης και έπειτα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων τον διόρισε αξιωματικό των Δραγώνων το 1814. Μετά την επιστροφή του στο Τορίνο, το επόμενο έτος, ο Κάρολος είχε εκδηλώσει ορισμένες συμπάθειες προς τους φιλελεύθερους.

Το 1821, ως αντιβασιλέας της Σαρδηνίας, ο Κάρολος παραχώρησε ένα σύνταγμα, το οποίο σύντομα αποκηρύχθηκε από τον εξάδελφό του Κάρολο Φήλικα της Σαρδηνίας. Το 1831 διαδέχθηκε στο θρόνο τον ξάδελφό του και εγκαινίασε μια πολιτική μεταρρυθμίσεων. Κατάργησε τους εγχώριους τελωνειακούς και εμπορικούς φραγμούς εντός του βασιλείου, υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες και δημοσίευσε το Καταστατικό του Αλβέρτου, το πρώτο δηλαδή Σύνταγμα. Το Σύνταγμα το εμπνεύστηκε από τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας, του νέου βασιλείου του Βελγίου και από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις και βουλευτικούς νόμους που συστάθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία.

Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848, συμφώνησε σε ένα συνταγματικό καθεστώς που παρέμεινε στην ισχύ και στο Βασίλειο της Ιταλίας. Την ίδια χρονιά κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία. Ωστόσο, παρά τις αρχικές νίκες του, έχασε την υποστήριξη του Πάπα και των άλλων Ιταλών ηγεμόνων, με αποτέλεσμα να ηττηθεί στην Κουστότσα, στις 24 Ιουλίου 1848. Υπό την αυξανόμενη πίεση των δημοκρατικών στο Πεδεμόντιο, επανέλαβε τον πόλεμο το επόμενο έτος. Ωστόσο, και αυτός ο πόλεμος είχε αρνητική κατάληξη. Ο Κάρολος Αλβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Βίκτωρα Εμμανουήλ και να εξοριστεί στην Πορτογαλία.

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1849 και η σορός του ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1817 τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης. Τα τέκνα του ήταν:
 Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ (1820 - 1878), Βασιλιάς της Σαρδηνίας και μετά της Ιταλίας
 Φερδινάνδος (1822 - 1855), Δούκας της Γένουας
 Μαρία Χριστίνα (1826 - 1827).

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές 
 
 Genealogy of recent members of the House of Savoy
 
 Filippo Ambrosini, Carlo Alberto re, Torino, Edizioni del Capricorno, 2004, ISBN 88-7707-030-7.
 Raffaele Ballerini, Pio IX e Carlo Alberto, Roma, 1879.
 
 Marziano Brignoli, Carlo Alberto ultimo re di Sardegna 1798-1849, Milano, Franco Angeli, 2007, ISBN 88-464-8404-5.

|-

Βασιλείς της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου
Οίκος της Σαβοΐας
Μοσχοχώρι Λάρισας

Το Μοσχοχώρι είναι χωριό της Θεσσαλίας που ανήκει στον Δήμο Κιλελέρ της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 140 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και απόσταση περίπου 15 χιλιομέτρων από τη Λάρισα. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 152 κατοίκους.

Η επίσημη ονομασία είναι “Μοσχοχώριον”. Έδρα του δήμου είναι η Νίκαια και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Μοσχοχώρι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μοσχοχωρίου, του πρώην Δήμου Νίκαιας του Νομού Λαρίσης.

Το Μοσχοχώρι είναι ένα πολύ ωραίο και πεδινό χωριό.
Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Κιλελέρ
NGC 105

Ο NGC 105 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο περίπου 75.000 ετών φωτός. Το 2007 παρατηρήθηκε σε αυτό τον γαλαξία ο υπερκαινοφανής SN2007A. Ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) ανακάλυψε τον NGC 105 στις 15 Οκτωβρίου 1884.

Παραπομπές

Αναφορές 

0105
01583
00241
Σπειροειδείς γαλαξίες
Ιχθύες (αστερισμός)
NGC 150

Ο NGC 150 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Γλύπτη. Απέχει περίπου 70 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 55.000 ετών φωτός. Το 1990 παρατηρήθηκε σε αυτόν τον γαλαξία ο υπερκαινοφανής SN 1990k. Ο NGC 150 ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 134, στην οποία εντάσσονται επίσης οι NGC 115, NGC 131, NGC 134, NGC 148, PGC 2000, IC 1555 και PGC 2044.

Ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 20 Νοεμβρίου 1886.

Παραπομπές

Αναφορές 

0150
02052
Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Γλύπτης (αστερισμός)
Λίμνες Λασιθίου

Οι Λίμνες (επίσημο: αι Λίμναι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 324 κατοίκους. Έχει αναγνωριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Είναι κτισμένες σε υψόμετρο 200 μέτρα σε μια κοιλάδα γνωστή ως Σκάφη του Μιράμπελου, επί του δρόμου που συνδέει το Ηράκλειο με τον Άγιο Νικόλαο, 11 χιλιόμετρα από το δεύτερο. Στις Λίμνες λειτουργεί λαογραφικό μουσείο.

Ιστορικά στοιχεία 
Η παλαιότερη μνεία στον οικισμός γίνεται σε έγγραφο του 1248. Αναφέρεται ως Limnes το 1577 από τον Φραγκίσκο Μπαρότσι, στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583, όταν είχε 587 κατοίκους (Κ126), και από τον Βασιλικά το 1630. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Limyes με 78 χαράτσα. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται από κοινού με άλλα χωριά της περιοχής, όπως ο Χουμεριάκος. Στην απογραφή του 1881 είχε 796 κατοίκους, ενώ τα μετόχια Λιμνών, όλα ανατολικά των Λιμνών είχαν 204 κατοίκους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Κοντά στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, με τοιχογραφίες του 14ου και του 15ου αιώνα και η εκκλησία του Ταξιάρχου Μιχαήλ, του 1605, όπως αναφέρεται στην κτητορική επιγραφή του.

Διοικητικά στοιχεία 
Δείτε: Κοινότητα Λιμνών

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λασιθίου
Δήμος Αγίου Νικολάου
Μανώλης Πράτσικας

Ο Μανώλης Πράτσικας, πραγματικό ονοματεπώνυμο Μαργαρίτης Παπαδόπουλος (Αθήνα, 12 Απριλίου 1919 - Πάτρα, 1 Δεκεμβρίου 2015), ήταν Έλληνας ποιητής, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός θεάτρου

Σύντομο βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατά το έτος 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάτρα. Ξεκίνησε το 1941 ως ανταποκριτής στην εφημερίδα του Λαυρίου Κοινωνία. Κατα την τριετία 1943 - 1946 συνεργάστηκε με την εφημερίδα Ελεύθερος Λαός. Λίγο αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας Πεντελικά Νέα. Παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 3 μηνών επειδή είχε παραβιάσει τον Νόμο περί Τύπου όσον αφορά ένα δημοσίευμά του για την Ιερά Μονή Πεντέλης. 

Συγγραφικό έργο: "Η άγονη γραμμή" (διηγήματα), Πάτρα 1966. "Μικρά περιθώρια" (ποιήματα) 1965. "Πέτρος Νο 2" (διηγήματα), 1964. "11 διηγήματα" (συλλογή) 1962.

Πηγές
 Ευάγγελος Ανδρέου, «Μανώλης Πράτσικας: οι «δαιμονικές» διεργασίες της έμπνευσης», περιοδικό ΕΙ, τ. 3 (1993).

Παραπομπές 

Πράτσικας Μανώλης
Πράτσικας Μανώλης
Πράτσικας Μανώλης
Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας είναι μουσείο φυσικής ιστορίας στην Κηφισιά, βόρειο προάστιο της Αθήνας. Ιδρύθηκε το 1964  από τον Άγγελο και τη Νίκη Γουλανδρή και ήταν το πρώτο μουσείο φυσικής ιστορίας που ιδρύθηκε στην Ελλάδα. Στεγάζεται σε νεοκλασικό σπίτι του 1875 το οποίο τροποποιήθηκε ώστε να στεγάσει το μουσείο, ενώ το 2001 εγκαινιάστηκε το κέντρο «Γαία», επέκταση του αρχικού κτιρίου. Σκοπός της δημιουργίας του ήταν η προώθηση των φυσικών επιστημών και της ευαισθητοποίησης του ανθρώπου για την άγρια ζωή.

Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείο βρίσκονται βοτανικά εκθέματα, έντομα, θηλαστικά και πτηνά κατανεμημένα σε διαφόρους βιοτόπους, ερπετά και αμφίβια μαλάκια, δείγματα ορυκτών, πετρωμάτων και απολιθωμάτων, από Ελλάδα αλλά και παγκόσμιας. Στο κέντρο «Γαία» λειτουργούν επιστημονικά εργαστήρια, ενώ βρίσκεται αμφιθέατρο και συνεδριακές εγκαταστάσεις, καθώς και η Γεώσφαιρα και διαδραστικά εκθέματα σχετικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, η διαχείριση των φυσικών πόρων και οι τροφές. 

Οι δραστηριότητες του Μουσείου περιλαμβάνουν εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές και εκπαιδευτικούς, σεμινάρια και συνέδρια και ερευνητικά προγράμματα σχετικά με την προστασία των φυσικών πόρων και τη διατροφή του ανθρώπου.

Πηγές 
 Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου
 Μετά - Μουσείο ~ Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας (ΒΙΝΤΕΟ) 

Γουλανδρη
Γουλανδρη
Κηφισιά
Οικογένεια Γουλανδρή
Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου

Ο Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου (Τσίτη Αργυρούπολης, 1885 -  Θεσσαλονίκη, 12 Αυγούστου 1961) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός με καταγωγή από τον Πόντο.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Τσίτη της Αργυρούπολης το 1885. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Θεοφυλάκτου. Έκανε γυμνασιακές σπουδές στο Γυμνάσιο της Τραπεζούντας (τις οποίες ολοκλήρωσε με άριστα) και στη συνέχεια εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναγορεύτηκε διδάκτορας της Χειρουργικής και Μαιευτικής, ενώ συνέχισε τις σπουδές του και στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ωτορινολαρυγγολογία και στην οφθαλμολογία. Αφού έλαβε το πτυχίο του, επέστρεψε στην πατρίδα του. 
Στον Πόντο ανέλαβε γραμματέας της Φιλόπτωχου Αδελφότητας και αργότερα εμπνεύστηκε την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, που είχε πρόεδρο τον Μητροπολίτη Χρύσανθο. Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες στο Βατούμ.
Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν υπουργός γενικός διοικητής Θράκης από τις 13 Ιουλίου 1928 ως την παραίτησή του, στις 7 Ιουνίου 1929.

Ήταν αγωνιστής για την ανεξαρτησία του Πόντου. Εξέδιδε την εφημερίδα "Ελεύθερος Πόντος" και το 1934 ίδρυσε την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης. Κατά την Κατοχή, βοήθησε με συσσίτια τους πρόσφυγες και τα άσιτα παιδιά στην Καλαμαριά και αλλού, ενισχύοντας το έργο του Ερυθρού Σταυρού. Άφησε και συγγραφικό έργο, με σημαντικότερο το "Γύρω από την άσβεστη φλόγα".

Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Αυγούστου 1961.

Πηγές

Έλληνες οφθαλμίατροι
Έλληνες Γενικοί Διοικητές Θράκης
Έλληνες ωτορινολαρυγγολόγοι
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Μπαρμπαρέλλα (ταινία)

Το Μπαρμπαρέλλα (αγγλικά: Barbarella) είναι γαλλο-ιταλική ταινία επιστημονικής φαντασίας, του 1968. Τη σκηνοθεσία την υπογράφει ο Ροζέ Βαντίμ, και το σενάριο βασίστηκε στο γαλλικό κόμικ Μπαρμπαρέλλα, του Ζαν-Κλοντ Φόρεστ. Και πρωταγωνιστεί η Τζέιν Φόντα. Ωστόσο, η ταινία δεν έτυχε κάποιας αναγνώρισης όταν προβλήθηκε για πρώτη φορά, όμως όταν επανακυκλοφόρησε το 1977, απέσπασε πολλά βλέμματα. Η ταινία, πλέον, θεωρείται καλτ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

Ταινίες του 1968
Αγγλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Γαλλόφωνες ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Ταινίες με θέμα τη γυναίκα
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ
Ταινίες διαστημικής όπερας‎
Ιταλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες βασισμένες σε κόμικς
Φερδινάνδος της Σαβοΐας

Να μη συγχέεται με τον εγγονό του Φερδινάνδο, 3ο Δούκα της Γένουας (1884-1963).

Ο Φερδινάνδος της Σαβοΐας (15 Νοεμβρίου 1822 - 10 Φεβρουαρίου 1855) ήταν ο ιδρυτής του κλάδου της Γένουας του Οίκου της Σαβοΐας.

Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Μαρία Αλβέρτος Αμεδαίος Φιλιβέρτος Βικέντιος γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1822 στη Φλωρεντία και γονείς του ήταν ο (τότε πρίγκιπας) Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας και η σύζυγός του Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας. Με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο της Σαρδηνίας, ο Φερδινάνδος ονομάστηκε Δούκας της Γένουας.

Κατά τη διάρκεια των πολέμων που έλαβαν χώρα στην ιταλική χερσόνησο το 1848 και το 1849, ο πρίγκιπας Φερδινάνδος είχε υπό τη διοίκησή του μια μεραρχία. Μετά την αποκατάσταση της ειρήνης διορίστηκε γενικός διοικητής του πυροβολικού και επιφορτίστηκε με καθήκοντα να κάνει βελτιώσεις.

Ως αποτέλεσμα της Σικελικής Επανάστασης του 1848, ο Φερδινάνδος ήταν υποψήφιος για τον θρόνο αυτού του βασιλείου. Μάλιστα, στις 11 Ιουλίου 1848 η Εθνική Συνέλευση της Σικελίας ψήφισε ομόφωνα να του προσφέρει το θρόνο. Όμως, μετά την ήττα της Σαρδηνίας στον πόλεμο με την Αυστρία από τις δυνάμεις του Γιόζεφ Ραντέτσκυ, ο Φερδινάνδος ένοιωσε υποχρεωμένος να αρνηθεί το θρόνο της Σικελίας.

Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου η υγεία του δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στον πόλεμο. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1855 στο Τορίνο, σε ηλικία μόλις 32 ετών, και ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα. Ο γιος του Θωμάς απέκτησε, έπειτα, τον τίτλο του Δούκα της Γένουας.

Οικογένεια
Το 1850 νυμφεύτηκε στη Δρέσδη την Ελισάβετ των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη της Σαξονίας, και είχαν τέκνα:
 Μαργαρίτα 1851-1926, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας.
 Θωμάς 1854-1931, 2ος Δούκας της Γένουας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Οίκος της Σαβοΐας
Αβικέννας (κρατήρας)

Ο Αβικέννας είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα βόρεια-βορειοδυτικά του μεγαλύτερου κρατήρα Νερνστ και στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Μπραγκ, πήρε δε το όνομά του από τον μεγάλο Πέρση λόγιο Αβικέννα. Η διάμετρός του είναι 74 χιλιόμετρα.

Το βόρειο μισό του κρατήρα έχει καταστραφεί εξαιτίας πολυάριθμων μεταγενέστερων προσκρούσεων. Το νότιο και το νοτιοανατολικό χείλος του επίσης έχουν υποστεί διάβρωση από προσκρούσεις, αλλά το περίγραμμα του σχηματισμού παραμένει ακόμη διακριτό. Επί του νοτίου χείλους υπάρχει επίσης μικρότερος κρατήρας, επίσης διαβρωμένος. Μικροσκοπικοί κρατήρες βρίσκονται στο νότιο μέρος του πυθμένα του Αβικέννα.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Servier

Η Servier Laboratories (στα γαλλικά: Laboratoires Servier, συχνή συντομογραφία Servier) είναι γαλλική ιδιωτική φαρμακευτική εταιρεία, η οποία ειδικεύεται σε καρδιολογικές και ρευματοειδείς νόσους, καθώς και στην ογκολογία, στον διαβήτη και την κλινική κατάθλιψη. Η Servier ιδρύθηκε το 1954 και σήμερα είναι ο 1ος Γαλλικός ανεξάρτητος φαρμακευτικός όμιλος. Η Servier δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1978. Έχει παραρτήματα σε 140 χώρες, με το 82% των πωλήσεών της εκτός Γαλλίας.

Η εταιρεία επενδύει  το 25% του τζίρου της στην έρευνα και την τεχνολογία, ένας τομέας στον οποίο απασχολούνται 3.000 από τους 21.000 υπαλλήλους της. 

Η Μονάδα Κλινικής Υποστήριξης της Servier στο Gidy (κοντά στο Orléans), η οποία παράγει φάρμακα για κλινικές μελέτες  είναι η μεγαλύτερη μονάδα στο είδος της στην Ευρώπη. Η Servier Laboratoires είναι πλήρες μέλος του EFPIA (Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων).

Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Φαρμακευτική βιομηχανία
NGC 7026

Το NGC 7026 είναι πλανητικό νεφέλωμα, το οποίο απέχει 6000 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κύκνο.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

7026
Πλανητικά νεφελώματα
Κύκνος (αστερισμός)
Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας

Ο Κάρολος Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας΄ (27 Απριλίου 1701 - 20 Μαρτίου 1773) ήταν Δούκας της Σαβοΐας και Βασιλιάς της Σαρδηνίας (1730 - 1773).

Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1701 στο Τορίνο, με γονείς τον Βίκτορα-Αμεδαίο Β΄ της Σαρδηνίας και την Άννα Μαρία της Ορλεάνης. Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Βίκτωρ-Αμεδαίος (1699-1715) απεβίωσε 16 ετών το 1715, ο Κάρολος-Εμμανουήλ έγινε διάδοχος του θρόνου της Σαρδηνίας.

Το 1730 ο πατέρας του παραιτήθηκε αφήνοντας τον θρόνο στον Κάρολο. Οι σχέσεις των δύο ανδρών δεν θεωρούνταν ποτέ καλές και κατά συνέπεια, ο Κάρολος-Εμμανουήλ Γ' έλαβε ελλιπή εκπαίδευση. Ωστόσο, απέκτησε αξιοσημείωτη γνώση στον στρατιωτικό τομέα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Άννα-Χριστίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Θεοδώρου-Ευσταθίου κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και είχε τέκνο:
 Βίκτωρ-Αμεδαίος-Θεόδωρος 1723-1725, απεβ. 2 ετών.

Το 1723 απεβίωσε η Άννα-Χριστίνα και ο Κάρολος-Εμμανουήλ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1724 με την Πολυξένη, κόρη του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ:
 Βίκτωρ-Αμεδαίος Γ΄ 1726–1796, βασιλιάς της Σαρδηνίας.
 Ελεονόρα 1728-1781, άγαμη.
 Μαρία-Λουίζα 1729-1767, μοναχή.
 Μαρία-Φελίσιτα 1730-1801, άγαμη.
 Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος 1731-1735, απεβ. 4 ετών, Κάρολος-Φραγκίσκος-Ρομουάλδος 1733, απεβ. νήπιο.

Το 1735 απεβίωσε η Πολυξένη και ο Κάρολος-Εμμανουήλ Γ΄ νυμφεύτηκε  το 1737 για τρίτη φορά, την Ελισάβετ-Θηρεσία, κόρη του Λεοπόλδου δούκα της Λωρραίνης και είχε τεκνα:
 Βενέδικτος 1741–1808, δούκας του Σαμπλαί.
 Κάρολος-Φραγκίσκος 1738-1745 απεβ. 7 ετών, Μαρία-Βικτώρια-Μαργαρίτα 1740-1742 απεβ. 2 ετών.

Πρόγονοι

Παραπομπές

|-

Βασιλείς της Σαρδηνίας και του Πεδεμοντίου
Οίκος της Σαβοΐας
Δούκες της Σαβοΐας
Ιόν Ιλιέσκου

Ο Ιόν Ιλιέσκου (Ion Iliescu [iˈon iliˈesku] ( ακούστε), 3 Μαρτίου 1930) είναι Ρουμάνος πολιτικός και αξιωματούχος, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Ρουμανίας από το 1989 μέχρι το 1996, και από το 2000 έως το 2004. Από το 1996 έως το 2000 και από το 2004 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2008, ο Ιλιέσκου ήταν γερουσιαστής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD), του οποίου παραμένει  επίτιμος πρόεδρος.

Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1953 και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του το 1965, ωστόσο, από το 1971 σταδιακά περιθωριοποιούνταν από τον Νικολάι Τσαουσέσκου. Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη Ρουμανική Επανάσταση και έγινε πρόεδρος της χώρας το Δεκέμβριο του 1989. Τον Μάιο του 1990, έγινε ο πρώτος ελεύθερα εκλεγμένος αρχηγός κράτους της Ρουμανίας. Αφότου ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε με δημοψήφισμα, διετέλεσε ακόμη δύο θητείες ως πρόεδρος από το 1992 έως το 1996, ενώ από το 2000 έως το 2004, με ενδιάμεση την προεδρία του Εμίλ Κονσταντινέσκου, ο οποίος τον νίκησε το 1996.

Ο Ιλιέσκου αναγνωρίζεται ευρέως ως μια κυρίαρχη μορφή της πολιτικής στα πρώτα δεκαπέντε χρόνια μετά την επανάσταση. Κατά τη διάρκεια της θητείας του η Ρουμανία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ.

Πρόεδροι της Ρουμανίας
Ρουμάνοι κομμουνιστές
FIBA Europe Cup

Το FIBA Europe Cup είναι επαγγελματική διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης ανδρών, η οποία κατά την πρώτη περίοδο διεξαγωγής του θεσμού 2015/16 ήταν στην τρίτη βαθμίδα των πανευρωπαϊκών διοργανώσεων, με την εμφάνιση του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν όμως θεωρείται η τέταρτη σε κατάταξη πλέον. 

Ιδρύθηκε το 2015, με διοργανώτρια αρχή τη FIBA Europe, και έχει βασικό στόχο να πάρει τη θέση του Eurocup (που διοργανώνεται από την Euroleague Basketball) ως δεύτερης κατηγορίας διοργάνωση στην Ευρώπη, καθώς η FIBA ζήτησε από τις Εθνικές Ομοσπονδίες να εγγράψουν τις ομάδες τους στη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Ιστορία 
Στις 30 Ιουνίου του 2015 η FIBA ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει μία νέα διοργάνωση για να ανταγωνιστεί με το Eurocup της Euroleague Basketball. Στη νέα διοργάνωση, που αντικατέστησε το EuroChallenge, είχαν τη δυνατότητα να μετέχουν μέχρι 100 ομάδες.

Το πρώτο παιχνίδι του FIBA Europe Cup παίχτηκε στις 21 Οκτωβρίου του 2015, όπου η Ντόναρ Χρόνινγκεν νίκησε την Έγκις Κέρμεντ με 78–71. Πρώτη κυπελλούχος του θεσμού (2015-16) αναδείχθηκε η ομάδα των Σκάιλάινερς Φρανκφούρτης. Την σεζόν 2016-17 τροπαιούχος αναδείχθηκε η Γαλλική ομάδα Ναντέρ 92 σε διπλό τελικό απέναντι στην επίσης Γαλλική ομάδα Ελάν Σαλόν. Την σεζόν 2017-18 τροπαιούχος αναδείχτηκε η Ρέγιερ Βενέτσια, σε διπλό τελικό απέναντι στην επίσης ιταλική ομάδα Αβελίνο. Την σεζόν 2018-19 τροπαιούχος αναδείχτηκε η ιταλική Ντίναμο Σάσαρι, σε διπλό τελικό απέναντι στην γερμανική Βίρτσμπουργκ. Το 2021, το κύπελλο κατέκτησε η Ιρόνι Νες Ζιόνα από το Ισραήλ, νικώντας σε μονό τελικό την πολωνική Όστροφ Βιελκοπόλσκι. Το 2022, νικήτρια της διοργάνωσης αναδείχτηκε η Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι αφού νίκησε στους διπλούς τελικούς με συνολικό σκορ 162-143 την Ρέτζιο Εμίλια.

Δομή 
Στην κανονική περίοδο, όλες οι ομάδες χωρίζονται σε ομίλους των τεσσάρων. Οι δύο καλύτερες ομάδες από κάθε όμιλο, μαζί με τις καλύτερες τρίτες, προκρίνονται στη φάση των 32. Στη φάση των 32 όλες οι ομάδες μετέχουν για άλλη μια φορά σε ομίλους των τεσσάρων, συνεχίζοντας στη φάση των 16 με νοκ-άουτ παιχνίδια και ολοκληρώνοντας με Final Four.

Οι τελικοί συνοπτικά

Δείτε επίσης 
Euroleague
Eurocup
Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

FIBA Europe Cup
FIBA Europe Cup
FIBA Europe Cup
Ατιγιέ Σουλτάν (κόρη του Μαχμούτ Β')

Η Ατιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:أيه تي آي السلطان) (Τούρκικα: Atiye Sultan, 2 Ιανουαρίου 1824 - 11 Αυγούστου 1850) ήταν κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ζωή 
Η Ατιγιέ γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1824 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του Μαχμούτ Β΄ και της Περβιζφελέκ Καντινεφέντι. Ήταν η αγαπημένη αδελφή του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. 

Στις 8 Αυγούστου 1840, σε ηλικία 16 ετών, παντρεύτηκε τον Αχμέτ Φετχί Πασά. Ο γάμος τους δεν ήταν χαρούμενος. Η Ατιγιέ ζήλευε πάντα την πρώην γυναίκα του συζύγου της. Από αυτό το γάμο απέκτησε δύο κόρες:

την Σενιγιέ Χανίμσουλταν, παντρεύτηκε τον Χιουσεϊν Χιουσνιού Μπέη μαζί απέκτησαν δύο γιους:
 τον Κερίμ Μπαϊκαρά, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο κόρες:
 την Φαχριγιέ Οϊτίν
 την Ραντιγιέ Μπαϊκαρά 
 τον Μεχμέτ Αλί Μπαϊκαρά, παντρεύτηκε και απέκτησε δυο κόρες:
 την Χιουσνιγιέ Μπαϊκαρά
 την Μαχπεϊκέρ Χανίμ
την Φεριντέ Χανίμσουλταν, παντρεύτηκε τον Μαχμούτ Νεντίμ Μπέη μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί ένα γιο:
 τον Μεχμέτ Σαϊμπ Μπέη, πέθανε σε ηλικία 10 ετών.

Η Ατιγιέ Σουλτάνα πέθανε στις 11 Αυγούστου 1850, σε ηλικία 26 ετών. Μετά το θάνατό της, ο σύζυγός της, ο Αχμέτ, συμφιλιώθηκε με την πρώην σύζυγό του, την Σεμσινούρ.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Μεγάλης Βρετανίας

Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Μεγάλης Βρετανίας (αγγλικά: British Basketball League Championship, γνωστό ως BBL Championship) είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών υψηλού επιπέδου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ιδρύθηκε το 1987, την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η British Basketball League (BBL) και περιλαμβάνει 13 ομάδες από Αγγλία και Σκωτία. Κάθε ομάδα αγωνίζεται στην κανονική περιόδο δίνοντας 36 παιχνίδια, από το Σεπτέμβριο μέχρι τον Απρίλιο, με την ομάδα που καταλαμβάνει την πρώτη θέση να στέφεται νικήτρια της κανονικής περιόδου. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου, οι πρώτες οκτώ ομάδες του πρωταθλήματος μετέχουν στα πλέι-οφ με σκοπό την ανάδειξη της πρωταθλήτριας.

Δεν υπάρχει προς το παρόν σύστημα ανόδου και υποβιβασμού με τις ομάδες των πρωταθλημάτων Αγγλίας και Σκωτίας, καθώς το πρωτάθλημα στηρίζεται στο σύστημα δικαιόχρησης, αν και αρκετές ομάδες από την Αγγλία έχουν κερδίσει μία θέση στο πρωτάθλημα, τα τελευταία χρόνια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο
Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Σος και Βικτώρια Πετροσιάν

Οι σύζυγοι Σος και Βικτώρια Πετροσιάν από την Αρμενία και τη Ρωσία και τώρα στη Γερμανία είναι καλλιτέχνες της γρήγορης αλλαγής ρούχων. Ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1991 στη Μόσχα.

Ο Σος Πετροσιάν γεννήθηκε στο Γερεβάν της Αρμενίας στις 27 Μαΐου 1972. Η Βικτώρια γεννήθηκε στη Μόσχα στις 9 Ιουλίου 1978. Στέφθηκαν δύο φορές Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Γρήγορης Αλλαγής από το Guinness World Book, κέρδισαν το τίτλο του Καλύτερου Ψυχαγωγικού Ζευγαριού στα Παγκόσμια Βραβεία Μαγείας 2008 στο Λος Άντζελες, και επίσης δύο φορές (οι μοναδικοί) εκείνον του Καλύτερου Μάγου Γρήγορης Αλλαγής στα Παγκόσμια Βραβεία Μέρλιν στη Νέα Υόρκη. 

Το ζευγάρι Σος και Βικτώρια Πετροσιάν, “Καλλιτέχνες Γρήγορης Αλλαγής Νέας Γενιάς”, έχει τέσσερις παγκόσμιες επιδόσεις Guinness στην Γρήγορη Αλλαγή Ενδυμασιών:
 2007 – 16 ενδυμασίες σε 2 λεπτά στη Γερμανία
 2008 – 11 ενδυμασίες σε 1 λεπτό στην Κίνα
 2008 – 12 ενδυμασίες σε 1 λεπτό στην Ιταλία
 2011 – 13 ενδυμασίες σε 1 λεπτό
Το 2007, ο Μαγικός Κύκλος στη Γερμανία τους τίμησε με τον τίτλο του Καλύτερου Μαγικού Νούμερου.

Το 2010, ο Σος και η Βικτώρια Πετροσιάν πέτυχαν παγκόσμια επίδοση Guinness στο πρόγραμμα της γαλλικής τηλεόρασης Le Plus Grand Cabaret du Monde στο Παρίσι με 19 ενδυμασίες. Επίσης ο Μαγικός Κύκλος στη Γερμανία τους ανακήρυξε "Καλύτερους Συγγραφείς του 2010" για τα βιβλία τους: «Μεταμόρφωση Φορεμάτων Μέρος 2» και «Μεταμόρφωση Κουστουμιών Μέρος 1». Όλα τα κόλπα και οι ενδυμασίες που μεταμορφώνονται έχουν δημιουργηθεί από τον Σος.

Το 2011, έφτασαν στον ημιτελικό του γερμανικού τηλεοπτικού προγράμματος Das Supertalents. To 2012, εμφανίστηκαν στο Πεκίνο στο Διεθνές Κινεζικό Καρναβάλι Μαγείας “Σινικό Τείχος” όπου 20 μάγοι, οι πρώτοι της FISM (Fédération Internationale des Sociétés Magiques), παρουσίασαν εντυπωσιακές παραστάσεις σε ένα θέατρο μπροστά σε χιλιάδες, σε μια μάχη μαγείας τριών ημερών. Ο Σος και η Βικτώρια έλαβαν το μόνο χρυσό μετάλλιο (τα αργυρά ήταν δύο και τα χάλκινα τρία).

Προσωπική Ζωή 
Ο Σος και η Βικτώρια έχουν δύο γιους. Ο πρώτος λέγεται Σος και γεννήθηκε το 1996 και ο δεύτερος Τίγκραν και γεννήθηκε το 1999.

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές 
 Η Βικτώρια Πετροσιάν στη σελίδα IMDb
 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Lienz Αυστρίας - 26-30 Ιουλίου 2016 
 Τα δύο βιβλία
 Τυπική παράσταση
Φίλιππος Α. Φιλιππίδης

Ο Φίλιππος Α. Φιλιππίδης ήταν Έλληνας εφευρέτης του πρώιμου 20ού αιώνα. 
Γεννήθηκε το 1884 και σε ηλικία  21 ετών, σχεδίασε  τυφέκιο  βασισμένο σε προγενέστερο μοντέλο του αυστριακού τυφεκίου Mannlicher.

Ο Ελληνικός Στρατός είχε ήδη επιλέξει το τυφέκιο Mannlicher-Shoenauer M1903, αντί του ελληνικού «όπλου  Φιλιππίδη», παρά την έντονη κριτική στην Ελληνική Βουλή το 1905 που οδήγησε σε μια σοβαρή πολιτική κρίση, με κατηγορίες για εθνική προδοσία. Λίγα χρόνια αργότερα, λόγω της οικομικής ένδειας του Φιλιππίδη και μπροστά στον κίνδυνο να χαθούν τα δικαιώματα της εφεύρεσης, το περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ  θα ζητήσει απο τους αναγνώστες του οικονομική ενίσχυση με έρανο για την ανανέωση των δικαιωμάτων. Σύμφωνα με διαδόσεις της εποχής, ένθερμος υποστηρικτής του και ανώνυμος παρουσιαστής του "όπλου Φιλιππίδη" στο περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ήταν ο επίσης σχεδιαστής όπλων και καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Άρης Χρόνης.

Το όπλο  Φιλιππίδη έγινε παραδεκτό από τον Ελληνικό Στρατό για την ανακατασκευή των τυφεκίων M/S 1903/14 που θα αναλάμβανε  η Ιταλική εταιρία  Breda . Για άλλη μια φορά η Breda συνέχισε την παραγωγή του M/S 1903/14 βάση του σχεδίου της Steyr, επειδή, σύμφωνα με φήμες της εποχής, τα κατασκευαστικά σχέδια του ελληνικού όπλου καθυστέρησαν να σταλούν.

Πηγές
 

Έλληνες εφευρέτες