joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αμμούδι Ρεθύμνης

Το Αμμούδι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητος Λευκογείων του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. εΣύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2 κατοίκους. Απέχει 32 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και 5-6 χιλιόμετρα από τον Πλακιά. Είναι προσβάσιμα με ασφαλτόδρομο από τα Λευκόγεια και με χωματόδρομο από τη γειτονική παραλία Δαμνόνι.

Η περιοχή διαθέτει μια σειρά από μικρές αμμώδεις παραλίες, εντός κολπίσκων. Η πρώτη παραλία είναι το Αμμούδι ή Μεγάλο Αμμούδι, στο οποίο φτάνει ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Η παραλία είναι αμμώδης, αλλά στο μέσο της υπάρχει πλάκα βράχου. Στην παραλία αυτή εκβάλλει το ρέμα Ελληνικός. Στο μεγάλο Αμμούδι λειτουργεί χώρος εστίασης και σχολή καταδύσεων.

Ανάμεσα στο Αμμούδι και στο Δαμνόνι, περίπου 200 μέτρα δυτικά του Αμμουδίου, βρίσκονται άλλες δύο, μικρότερες, παραλίες, το Αμμουδάκι και το Κλεισίδι. Το Κλεισίδι βρίσκεται ανατολικά και το Αμμουδάκι δυτικά. Επικοινωνούν μεταξύ τους με υποθαλάσσιο πέρασμα. Το Αμμουδάκι είναι παραλία γυμνιστών. Διαθέτει χώρο εστίασης και ομπρέλες. Στο δυτικό άκρο της παραλίας βρίσκεται μικρή σπηλιά. Το Κλεισίδι έχει βράχο εντός της θάλασσας.

Το Αμμούδι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λευκογείων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

Πληθυσμός

Εικόνες

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Σταύρος Μπίρης

Ο Σταύρος Μπίρης (1921-1999) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα. Ήταν βουλευτής Ρεθύμνης με το κόμμα της ΕΠΕΚ, και εξελέγη στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952, όντας βουλευτής μέχρι τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1956. Εξελέγη ξανά βουλευτής το 1963, μέχρι το 1967, αυτή τη φορά στην εκλογική περιφέρειας Πειραιώς και διετέλεσε υπουργός Ναυτιλίας την περίοδο 1964-1965. Αργότερα υπέστη διώξεις κατά την περίοδο της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου.

Υπήρξε επίσης εκδότης-δημοσιογράφος, εκδίδοντας το 1945 την εφημερίδα «Η Εθνική Φωνή» και ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Μπίρης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως γ.γ. της αντιπροσωπείας της ελληνικής κυβέρνησης της Μέσης Ανατολής στην Κρήτη, καθώς και ως ιδρυτής της Οργανώσεως Μυστικού Τύπου της Κρήτης.

Ήταν εγγονός του αγωνιστή των κρητικών επαναστάσεων του 19ου αιώνα, Σταυριανού Μπίρη.

Παραπομπές 

Βουλευτές Ρεθύμνου
Βουλευτές Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Έλληνες εκδότες
Έλληνες Αντιστασιακοί
Λόγος Τιμής

Οι Λόγος Τιμής (Λ.Τ) είναι ελληνικό hip-hop μουσικό συγκρότημα απο την Ανακάσα των Αγίων Αναργύρων και Νέα Φιλαδέλφεια. Ιδρύθηκε την δεκαετία του 2010. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Ελεύθερο πνεύμα (Θανάσης), Ιπτάμενο Μ.- Κοράκι (Λάμπρος),  Χιπχοπαθή (Έλβις) και τους παραγωγούς Sativa (Βαγγέλης) και Tokesick (Γιάννης). Έχουν κυκλοφορήσει 4 δίσκους. Σήμερα οι MC's του συγκροτήματος είναι το Ελεύθερο Πνεύμα και το Κοράκι .

Έχουν πραγματοποιήσει live σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα όπως έχουν κάνει περιοδείες και σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Στις 1 Μαρτίου του 2020 πραγματοποίησαν μαζί με τον ράπερ 12ο Πίθηκο live στο Λονδίνο με πολύ μεγάλη επιτυχία. Έχουν συνεργαστεί με πολλούς ράπερ όπως ο Novel 729 και ο Lobo. Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε επίσημα το 2013 με 8 τραγούδια. Το 2017 ο Χιπχοπαθης αποσύρθηκε από το συγκρότημα. Το 2021 έβγαλαν 6 από τα πιο γνωστά τους τραγούδια στη νοηματική δίνοντας την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τη μουσική τους άτομα με προβλήματα ακοής ή ομιλίας. Μερικά από τα πιο γνωστά τους τραγούδια είναι τα "Νιώθω Έντονα", "Το Φυλαχτό", "Ιούλιος του 18", "Κάτω από την Ακρόπολη" μεταξύ άλλων.

Πηγές 
Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Ναός Αγίων Θεοδώρων Κλαυθμώνος

O Ναός των Αγίων Θεοδώρων στην πλατεία Κλαυθμώνος είναι βυζαντινός ναός στην Αθήνα, κτισμένος στα μέσα του 11ου αιώνα. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος. Βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Ευρυπίδου και Σκουλενίου, στο κέντρο της Αθήνας.

Ιστορία 
Ο ναός κτίστηκε στη θέση παλαιότερου ναού, εκτός των ορίων του υστερορωμαϊκού τείχους, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση είχε ανεγερθεί από την αυτοκράτειρα Ευδοκία. Πάνω από την δυτική είσοδο σώζεται η κτητορική επιγραφή. Σύμφωνα με την επιγραφή ανακαινίστηκε εκ βάθρων από τον Νικόλαο Καλόμαλο, Βυζαντινό με το αξίωμα του σπαθαροκανδιδάτου, ενώ δίπλα σε άλλη επιγραφή αναφέρεται η ημερομηνία Μηνί Σεπτεμβρίω ινδικτιώνος γ΄. Έτους CTΦΝΗ (=6588 από κτίσεως κόσμου). Οι ιστορικοί διαφωνούν αν πρόκειται για το έτος 1049 ή 1065.

Ο Πάπας Ιννοκέντιος το 1208 αναφέρει σε επιστολή του ότι ήταν καθολικό μοναστηριού, αλλά αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί ανασκαφικά. Ο ναός υπέστη καταστροφές κατά την επανάσταση του 1821 αλλά ανακαινίστηκε το 1840 χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Τον 20ο αιώνα το εσωτερικό του ναού αγιογραφήθηκε από τον Αθανάσιο Κανδρή. Το 1967, κατά τα έργα συντήρησης του ναού βρέθηκαν τάφοι και τμήμα ρωμαϊκού μωσαϊκού κάτω από τον ναό. Το 2018 ξεκίνησαν εργασίες στερέωσης και συντήρησης των τοιχογραφιών και γλυπτών του ναού.

Περιγραφή 

Ο ναός  είναι απλός δίστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος, με βαριές αναλογίες, κατάλοιπο ίσως το προηγούμενου ναού. Ο τρούλος του ναού ανήκει στον αθηναϊκό τύπο και έχει δίλοβα παράθυρα και κιονίσκους διακοσμημένους με ακανθόφυλλα στην κορυφή τους. Στηρίζεται από δύο κίονες στα ανατολικά, ενώ οι κίονες στο δυτικό κομμάτι είναι ενσωματωμένοι στον τοίχο. Ο τρούλος διαθέτει μαρμάρινες υδρορροές πάνω από τους κιονίσκους. 

Ο ναός είναι ασυμμέτρος, με τη νότια κεραία να είναι μεγαλύτερη από τη βόρεια. Επίσης, η δυτική πρόσοψη είναι ασυμμέτρη καθώς βόρεια της κεντρικής εισόδου βρίσκεται άλλη θύρα ενώ νότια βρίσκεται δίλοβο παράθυρο. Στο ανατολικό άκρο βρίσκονται τρεις κόγχες με τη μεσαία να είναι η ψηλότερη, ενώ το διακονικό είναι μεγαλύτερο από την πρόθεση. Σε κάθε πλευρά της κεντρικής κόγχης βρίσκεται τρίλοβο παράθυρο. Κάτω από τα παράθυρα των κογχών υπάρχει συνεχόμενη μαρμάρινη ποδιά. Στη νότια πρόσοψη βρίσκεται άλλη μια είσοδος και το κωδωνοστάσιο, το οποίο αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη και σε αυτό έχουν ενσωματωθεί τμήματα του αρχικού τέμπλου. Στη βόρεια πλευρά βρίσκονται μόνο δύο δίλοβα παράθυρα και δύο μονόλοβα παράθυρα.

Ο ναός είναι κτισμένος με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοδομίας, με τους τοίχους να είναι διακοσμημένοι με κουφικά κεραμικά.

Εικόνες

Παραπομπές 

Θεοδωροι Κλαυθωμνος
Μισέλ Αούν

Ο Μισέλ Ναΐμ Αούν (, , γεν. 18 Φεβρουαρίου 1935) είναι Λιβανέζος πολιτικός, πρόεδρος του Λιβάνου από το 2016. Εξελέγη πρόεδρος στις 31 Οκτωβρίου 2016 κατά την 46η εκλογική συνεδρίαση του λιβανέζικου κοινοβουλίου. Είναι μαρωνίτης χριστιανός και ιδρυτής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος.

Σταδιοδρομία

Πρωθυπουργός 
Ο Μισέλ Αούν διορίστηκε στρατηγός του Λιβανέζικου στρατού (επικεφαλής του Λιβανέζικου Στρατού) το 1984. Από τις 22 Σεπτεμβρίου 1988 έως τις 13 Οκτωβρίου 1990 ο Αούν υπηρέτησε στο πρωθυπουργικό αξίωμα της χώρας. Ο Αούν διορίστηκε πρωθυπουργός από τον αναχωρούντα πρόεδρο Αμίν Τζεμαγιέλ ως επικεφαλής της λιβανέζικης κυβέρνησης και προσωρινός πρωθυπουργός. Αυτή η απόφαση οδήγησε στην άνοδο δύο αντίπαλων κυβερνήσεων, αυτή του στρατηγού Αούν και αυτή του πρωθυπουργού Σελίμ Χος. 

Ο Αούν κήρυξε "Απελευθερωτικό πόλεμο" ενάντια στις συριακές στρατιωτικές δυνάμεις στις 14 Μαρτίου 1989. Στις 13 Οκτωβρίου 1990, οι συριακές δυνάμεις εισέβαλαν στα προπύργια του Αούν συμπεριλαμβανομένου του προεδρικού παλατιού στη Μπαάμπντα, σκοτώνοντας εκατοντάδες Λιβανέζους στρατιώτες και πολίτες. Ο Αούν διέφυγε στην γαλλική πρεσβεία της Βηρυτού, ενώ αργότερα του χορηγήθηκε άσυλο και έζησε εξόριστος στη Γαλλία μέχρι το 2005.

Ο Αούν επέστρεψε στον Λίβανο στις 7 Μαΐου 2005, έντεκα ημέρες μετά την απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τη χώρα. Το 2006, όντας επικεφαλής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος, υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με την Χεζμπολά, ξεκινώντας μια συμμαχία του Αούν με τη Χεζμπολά που διαρκεί μέχρι σήμερα. Παρά την αιματηρή ιστορία με το καθεστώς του Χαφέζ αλ-Άσαντ, πατέρα του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο Αούν επισκέφθηκε τη Συρία το 2009.

Πρόεδρος 
Ο Αούν εξελέγη βουλευτής ηγούμενος του Ελευθέρου Πατριωτικού Μετώπου και του ευρύτερου κοινοβουλευτικού συνασπισμού "Μπλοκ Μεταρρυθμίσεως και Αλλαγής", το οποίο είχε 27 βουλευτές και ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο μπλοκ στο κοινοβούλιο. Παρουσίασε την υποψηφιότητά του για την προεδρία, με τους κύριους αντιπάλους του να είναι οι Σαμίρ Τζατζά, Σουλεϊμάν Φραντζίε και Ανρί Ελού. Μετά την εκλογή του διαδέχθηκε τον Μισέλ Σουλεϊμάν στην προεδρία.

Παραπομπές 

Πρόεδροι του Λιβάνου
Ηγέτες εν ενεργεία
Μίστρος Εύβοιας

Ο Μίστρος είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 358 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 210 μ. κοντά στο κέντρο της Εύβοιας. Απέχει 30 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα. Η οικονομία του είναι αγροκτηνοτροφική, με κύρια ασχολία την εκτροφή αιγοπροβάτων.

Ιστορικά στοιχεία 
Κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί θέσεις προϊστορικής κατοίκησης. Στο σπήλαιο Μέριανη, σε υψόμετρο 410 μέτρων, έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από την νεολιθική εποχή Ι. Το σπήλαιο βρίσκεται κοντά σε νερό και έχει καλό φωτισμό και έτσι παρά το μικρό του μέγεθος ήταν κατάλληλο για κατοίκηση. Στη Δρακοσπηλιά, ένα σπήλαιο πιο ψηλά στο όρος Όλυμπος, σε υψόμετρο 950 μέτρων, βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης κατά την τελική νεολιθική εποχή, πιθανόν από κτηνοτρόφους. Στο ίδιο σπήλαιο βρέθηκαν επίσης ευρήματα των ιστορικών χρόνων, κυρίως λυκήθια και ειδώλια του 4ου αιώνα π.Χ. Θεωρείται πιο πιθανόν το σπήλαιο να ήταν τόπος ταφής παρά ιερό, αν και δεν έχουν βρεθεί σκελετοί. Κοντά στον Μίστρο έχουν βρεθεί μυκηναϊκοί τάφοι της ύστερης εποχής του χαλκού ΙΙΙΑ-Β.

Το 1835 ο Μίστρος προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων. Μέχρι το 1940 το χωριό γραφόταν Μύστρος.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στην κορυφή του χωριού, πάνω από τον ναό του Αγίου Αθανασίου, σώζονται τα ερείπια μεσαιωνικού πύργου. Ο πύργος φαίνεται να κτίστηκε τις πρώτες δεκαετίας του 15ου αιώνα, όταν οι Βενετοί είχαν εγκαθιδρύσει την κυριαρχίας τους στο νησί. Οι διαστάσεις της βάσης είναι 10,5 επί 9,5 μέτρα και το αρχικό του ύψος μπορεί να ξεπερνούσε τα 20 μέτρα. Ο πύργος κατεδαφίστηκε μερικώς το 1948 ώστε να κατασκευαστεί στη θέση του οχυρό, αλλά η κατεδάφιση σταμάτησε έπειτα από διαμαρτυρίες των κατοίκων.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης

Η Εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης ήταν παλαιά - καταργημένη σήμερα - εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Η περιφέρεια περιελάμβανε τον Νομό Θεσσαλονίκης με τις δύο επαρχίες του, Θεσσαλονίκης και Λαγκαδά

Η περιφέρεια δημιουργήθηκε στις εκλογές του 1915 και καταργήθηκε  το 1958. Στην θέση της δημιουργήθηκαν δυο νέες εκλογικές περιφέρειες: η Α΄ Θεσσαλονίκης και η Β΄ Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Πηγές 
  Δώδος, Δημοσθένης (1989, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Εκλογική Περιφέρεια της Θεσσαλονίκης κόμματα και υποψήφιοι

Καταργηθείσες εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας
Μαίρη Σταυρακέλη

Η Μαίρη Σταυρακέλη ( Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1963. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση στη σειρά της κρατικής τηλεόρασης Στο κάμπινγκ. Ακολούθησαν δύο έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά των Ρέππα-Παπαθανασίου Οι τρεις Χάριτες στο Mega Channel. Την περίοδο 1994-1995 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά Οι Αγνοημένοι υποδυόμενη την Κλειώ.

Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτό της Κατερίνας στην αισθηματική σειρά Καρέ της Ντάμας. Εκεί από το 1997 μέχρι το 2000, συμπρωταγωνίστησε μαζί με την Τζόυς Ευείδη, την Χρύσα Σπηλιώτη και την Μαρία Κατσανδρή υποδυόμενες τέσσερις παιδικές κολλητές φίλες που μοιράζονται στιγμές των ζωών τους μαζί. Το 2001, έγραψε το σενάριο της κωμικής τηλεοπτικής σειράς Οικογένεια Καράμπελα που εξιστορούσε την ζωή μίας ελληνικής οικογένειας η οποία κάνει τη ζωή της τηλεοπτική εκπομπή reality και γνωρίζει μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Η σειρά προβλήθηκε τη σεζόν 2001-2002 στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 ενώ η ίδια υποδύθηκε τη μεγάλη κόρη της οικογένειας. Τη σεζόν 2005-2006 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά εποχής Οι Μάγισσες της Σμύρνης. Από το 2007 μέχρι το 2008 έπαιξε στη σειρά Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον.

Στον κινηματογράφο έχει συνεργαστεί τρεις φορές με το συγγραφικό δίδυμο των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου παίζοντας στις ταινίες Safe Sex, Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο και Οξυγόνο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραστασιογραφία  

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μακρυώτισσα Σερρών

Η Μακρυώτισσα, έως το 1927 γνωστή ως Τουρπές, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Ηρακλείας
Δράνοβο Σερρών

Το Δράνοβο είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Εμμανουήλ Παππά της Κεντρικής Μακεδονίας.

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Κρυοπηγή Σερρών

Η Κρυοπηγή, έως το 1927 γνωστή ως Τρεστενίτσα, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Νέας Ζίχνης της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Νέας Ζίχνης
Απιδιές Σερρών

Οι Απιδιές είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας της Κεντρικής Μακεδονίας.

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Αετοβούνι Σερρών

Το Αετοβούνι, έως το 1927 γνωστό ως Κισιολίτι, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Μέταλλο Σερρών

Το Μέταλλο, έως το 1927 γνωστό ως Καρατάς, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Κεντρικής Μακεδονίας.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Λουί Ρενώ (νομικός)

Ο Λουί Ρενώ (21 Μαΐου 1843 – 8 Φεβρουαρίου 1918) ήταν Γάλλος νομικός και εκπαιδευτικός. Το 1907 κέρδισε (μαζί με τον ιταλό Ερνέστο Τεοντόρο Μονέτα) το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Ο Ρενώ γεννήθηκε στο Ωτέν. Από το 1868 έως το 1873 ο Ρενώ δίδαξε ρωμαϊκό και εμπορικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Ντιζόν. Από το 1873 μέχρι το θάνατό του ήταν καθηγητής της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Το 1881 ξεκίνησε να διδάσκει διεθνές δίκαιο στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1890 έγινε νομικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών. Αυτή η θέση δημιουργήθηκε για τον Ρενώ. Εκεί ο Ρενώ ερεύνησε εξονυχιστικά τη γαλλική εξωτερική πολιτική υπό το φως του διεθνούς δικαίου. Εκπροσώπησε τη χώρα του σε σημαντικές διασκέψεις, όπως στις διασκέψεις για την υπογραφή των Συμβάσεων της Χάγης (1899 και 1907) και τη Ναυτική Διάσκεψη του Λονδίνου των 1908-09.

Ο Ρενώ εργάστηκε και ως διαιτητής. Μερικές γνωστές υποθέσεις στις οποίες εργάστηκε ο Ρενώ ήταν οι παρακάτω: υπόθεση του Ιαπωνικού Φόρου Κατοικίας του 1905, υπόθεση Καζαμπλάνκα του 1909, υπόθεση Σαρβαρκάρ του 1911, υπόθεση Καρχηδόνας του 1913, υπόθεση Μανούμπα του 1913. Μεταξύ των γραπτών του βρίσκονται άρθρα και μονογραφίες σχετικά με εξειδικευμένα θέματα του διεθνούς δικαίου. Μαζί με τον φίλο και συνάδελφο του Γ. Λιόν-Καέν, δημοσίευσαν πολλά έργα για το εμπορικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης μιας δίτομης συλλογής, μιας οκτάτομης πραγματείας και ενός εγχειριδίου που ανατυπώθηκε πολλές φορές.

Το 1879 ο Ρενώ δημοσίευσε την "Εισαγωγή στη Μελέτη του Διεθνούς Δικαίου". Το 1917 δημοσίευσε το έργο του "Πρώτες Παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από τη Γερμανία", ένα έργο που αναφερόταν στην γερμανική εισβολή εναντίον του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, κατά παράβαση των υποχρεώσεων της Γερμανίας όπως συμφωνήθηκαν σε προηγούμενες συμφωνίες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα για τους νικητές των βραβείων Νόμπελ
 Βιογραφία στην ιστοσελίδα των Βραβείων Νόμπελ

Παραπομπές 

Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Γάλλοι νομπελίστες
Πάλιουρας Ευβοίας

Ο Πάλιουρας είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 418 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 170 μ. Βρίσκεται 26 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Χαλκίδα και 11 χιλιόμετρα δυτικά από τη Στενή.

Ιστορικά στοιχεία 
Στις θέσεις Λάκκες και Ρέρες έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από τη πρωτοελλαδική περίοδο, κυρίως όστρακα και οψιανοί. Η θέση Λάκκες κατοικήθηκε και σε μεταγενέστερες εποχές.

Η ετυμολογία του ονόματος Πάλιουρας δεν είναι γνωστή. Μπορεί να προέρχεται από το όνομα ακανθώδους φυτού παλιούρι, το οποίο φύεται στην περιοχή. Το χωριό από το 1940 μέχρι το 2017 λεγόταν Παλιούρας. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Palura. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 14 σπίτια.

Το 1835 ο Πάλιουρας προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Χαλκίδας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Δυτικά του χωριού βρίσκεται η μονή της Κοίμησης της Θεοτόκου ή Παναγία η Παλιουργιώτισσα. Η μονή άκμασε επί φραγκικών χρόνων, όταν απέκτησε μεγάλη κτηματική περιουσία και είχε μέχρι και 800 μοναχούς. Η μονή καταστράφηκε από τους Οθωμανούς το 1470, οι οποίοι έσφαξαν τους μοναχούς και γκρέμισαν την μονή. Μόνο μια μεγάλη βελανιδιά σώθηκε. Μετά το 1830 κτίστηκε στη θέση ένα εκκλησάκι το οποίο το 1948 αντικαταστάθηκε από μεγαλύτερο ναό. Στην περιοχή βρίσκεται και ξενώνας.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κοντοδεσπότι Εύβοιας

Το Κοντοδεσπότι είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 251 κατοίκους. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 310 μ. στον λόφο του Προφήτη Ηλία. Απέχει 23 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 7 χιλιόμετρα από τα Ψαχνά.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Kodespot. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 4 σπίτια. Κατά τη διάρκεια των οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν τσιφλίκι. Μετά την επανάσταση αγοράστηκε από τον Νικόλαο Κριεζώτη και το έδωσε ως προίκα. Το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Ο οικισμός συνοικίστηκε αργότερα από Βλάχους οι οποίοι ήρθαν από τα γειτονικά χωριά Αγία Σοφία, Κατούνια, Κοτσίκια και Τσέργιες.

Το 1835 το Κοντοδεσπότι προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων. Από το 1841 μέχρι το 1866 υπαγόταν στον Δήμο Χαλκιδέων, αλλά με το ΦΕΚ 69Α - 03/11/1866 προσαρτήθηκε πάλι στον δήμο Μεσσαπίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Βερούρων αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Στις 13 Αυγούστου 2019 μεγάλη δασική φωτιά έκαψε το πευκοδάσος γύρω από το χωριό και έφτασε μέχρι τα όρια του χωριού, με αποτέλεσμα το χωριό να εκκενωθεί. Φωτιά είχε ξεσπάσει πάλι στην ίδια περιοχή την προηγούμενη χρονιά, και ένας άντρας συνελήφθη για εμπρησμό.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Στον λόφο πάνω από το χωριό βρίσκεται ο ναός του Προφήτη Ηλία. Στο χωριό λειτουργεί το Ιστορικό - Εθνικό Μουσείο «Αναστασίου Λιάσκου», το οποίο στεγάζει την ιδιωτική συλλογή του Αναστασίου Λιάσκου. Περιλαμβάνει εκθέματα από την πολεμική ιστορία της Ελλάδας από το 1770 μέχρι το 1944, όπως όπλα, στολές, παράσημα, εφημερίδες και μετάλλια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστορικό - Εθνικό Μουσείο «Αναστασίου Λιάσκου»

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Εσόν (ποταμός)

Ο ποταμός Εσόν (γαλλικά: Essonne) είναι ποταμός της βόρειας Γαλλίας, μήκους 101 χιλιομέτρων, παραπόταμος στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Στην πορεία του διασχίζει τους νομούς Λουαρέ, Σεν-ε-Μαρν και Εσόν, στον οποίο έχει δώσει το όνομά του.

Το όνομα του ποταμού προέρχεται από την Ασιόννα, μια γαλατο-ρωμαϊκή θεά των ποταμών που πιστοποιείται στην Ορλεάνη (Genabum) κατά τη διάρκεια της ρωμαιογαλατικής περιόδου.

Γεωγραφικά στοιχεία 

Ο ποταμός Εσόν σχηματίζεται στο οροπέδιο Γκατιναί από τη συμβολή δύο ποταμών, του Εφ, του οποίου η πηγή βρίσκεται κοντά στο Σιγιέρ-ω-Μπουά του νομού Λουαρέ, σε υψόμετρο 130 μέτρων, και τον Ριμάρντ - του οποίου η πηγή βρίσκεται κοντά στο Νιμπέλ, στον ίδιο νομό, σε υψόμετρο 182 μέτρα. Διέρχεται από τις κοινότητες Μαλζέρμπ και Λα Φερτέ-Αλαί πριν συμβάλλει στον Σηκουάνα στο Κορμπέιγ-Εσόν.

Ο κυριότερος μεταξύ των παραποτάμων του Εσόν είναι ο μικρός ποταμός Ζουίν, μήκους 55 χιλιομέτρων που εισέρχεται από τα αριστερά. Οι άλλοι παραπόταμοι είναι μικρά υδάτινα ρεύματα.

Ο προαστιακός σιδηρόδρομος RER D εκτείνεται κατά μήκος της κοιλάδας του Εσόν από το Κορμπέιγ-Εσόν μέχρι τον τερματισμό του στο Μαλζέρμπ. Μέρος του λεκανοπεδίου που τροφοδοτεί ο ποταμός Εσόν, καθώς και η πορεία του μεταξύ Μαλζέρμπ και Λα Φερτέ-Αλαί, βρίσκονται στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο του Γκατιναί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Περιφερειακό φυσικό πάρκο του Γκατιναί (γαλλικά)

Παραπομπές 
Ποταμοί της Γαλλίας
Καστέλλα Εύβοιας

Η Καστέλλα είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.416 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 15 μ.. Βρίσκεται 15 χλμ. βόρεια από τη Χαλκίδα και 1,3 χλμ. νοτιοδυτικά από τα Ψαχνά.

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Στέφανος Βυζάντιος τοποθέτησε στην περιοχή την αρχαία πόλη Άργουρα. Στον οικισμό φαίνεται υπήρχε κατά το παρελθόν φρούριο (καστέλα), πιθανόν των φραγκικών χρόνων, στο οποίο οφείλει το όνομά του ο οικισμός, το οποίο όμως δε σώζεται πλέον. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Kastela. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 20 σπίτια.

Λόγω της θέσης της στον δρόμο που συνδέει τη Ιστιαία και τη βόρεια Εύβοια με τη Χαλκίδα, η Καστέλλα είχε στρατηγικό χαρακτήρα κατά την επανάσταση του 1821. Στη θέση Βρυσάκια δόθηκε τον Ιούλιο του 1821, μια από τις πρώτες μάχες της επανάστασης. Η μάχη έληξε με τακτική νίκη των Ελλήνων, καθώς οι Τούρκοι έλυσαν την πολιορκία ώστε να μεταβούν σε άλλες μάχες.

Το 1835 η Καστέλλα ορίστηκε έδρα του δήμου Μεσσαπίων, αλλά το 1837 η έδρα μεταφέρθηκε στα Ψαχνά. Ο πρώτος δήμαρχος του δήμου Μεσσαπίων είναι ο Κωνσταντίνος Κατσός από την Καστέλλα. Από το 1841 μέχρι το 1866, όταν ο δήμος Μεσσαπίων είχε καταργηθεί, υπαγόταν στον Δήμο Χαλκιδέων, αλλά με το ΦΕΚ 69Α - 03/11/1866 ο δήμος Μεσσαπίων επανασυστάθηκε. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Το 1889 άρχισε να λειτουργεί στην Καστέλλα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο. Μέχρι την κατασκευή σχολικού κτιρίου, το 1928, στεγαζόταν σε ιδιωτικές οικίες. Το 1930 το σχολείο έγινε διθέσιο και το 1963 τριθέσιο. Σήμερα εξακολουθεί να λειτουργεί ως τριθέσιο και συστεγάζεται με το νηπιαγωγείο Καστέλλας. Το σχολικό κτίριο διαθέτει τρεις αίθουσες διδασκαλίας και γραφείο δασκάλων.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Team Sonic Racing

Το 'Team Sonic Racing' είναι ένα  παιχνίδι αγώνων  καρτ του 2019 και ένα spin-off από την Sega και τη σειρά παιχνιδιών Sonic the Hedgehog. Ελέγχοντας έναν από τους 15 χαρακτήρες από το cast της σειράς , οι παίκτες ανταγωνίζονται σε αγώνες χρησιμοποιώντας σπορ αυτοκίνητα . Βλέπουν το παιχνίδι από μια προοπτική τρίτου προσώπου ενώ εκτελούν κόλπα, παρασύροντας και συλλέγοντας power-ups . Το Team Sonic Racing διαφέρει από τους παραδοσιακούς οδηγούς Kart λόγω της επικέντρωσής της στο συνεργατικό gameplay , παρόμοιο με το είδος που εμφανίζεται στο Splatoon (2015) και Overwatch(2016) - οι παίκτες είναι μέρος μιας ομάδας αγωνιστών και κερδίζουν αγώνες μέσω της απόδοσης παρά της ταχύτητας. Οι τρόποι παιχνιδιού περιλαμβάνουν τον ανταγωνισμό για να κερδίζετε πόντους , δοκιμές χρόνου , προσαρμόζοντας τους κανόνες αγώνων και μια εκστρατεία διδασκαλίας με ιστορία .

Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
Βιντεοπαιχνίδια σε πλατφόρμες της Sega
Βιντεοπαιχνίδια του 2019
Τρεντ Αλεξάντερ-Άρνολντ

Ο Τρεντ Αλεξάντερ- Άρνολντ είναι Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός στην αγγλική Λίβερπουλ ΦΚ με την οποία συμμετέχει στην Πρέμιερ Λιγκ, το βρετανικό πρωτάθλημα. Είναι επίσης παίκτης της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αγγλίας. 

Ο Άρνολντ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1998, στο Λίβερπουλ. Έχει ύψος 1,75 μ.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την αντρική ομάδα της Λίβερπουλ ΦΚ το 2016, στη ηλικία των 18 ετών. Αγωνίζεται με το νούμερο 66. Βραβεύτηκε ως ο Καλύτερος Νέος Παίκτης της ομάδας του για δύο συνεχόμενες χρονιές, το 2017 και το 2018. Το 2018, έγινε, ακόμη, ο νεότερος παίκτης που αγωνίστηκε σε τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, με την Λίβερπουλ. Μετά την κατάκτηση του τροπαίου, έναν χρόνο αργότερα, ήταν υποψήφιος για τη Χρυσή Μπάλα και για το βραβείο του Κορυφαίου Νέου Παίκτη σε όλο τον κόσμο, της Ένωση Επαγγελματιών ποδοσφαιριστών. Κατέκτησε επίσης, με την ομάδα του, το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ,την Πρεμιερ Λιγκ και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και έφτασε τις 100 συμμετοχές με αυτή. 

Έκανε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της Αγγλίας το 2018, σε ηλικία 20 ετών. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018, έγινε μόλις ο τέταρτος έφηβος που συμμετείχε στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Αγωνίστηκε , επίσης, στο ΟΥΕΦΑ Νέισονς Λιγκ, την περίοδο 2018-19.

ΣΥΛΛΟΓΟΙ:

2004-2016: Ακαδημίες Λίβερπουλ ΦΚ

2016-Σήμερα: Λίβερπουλ ΦΚ

ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ:

2013-2014: Αγγλία Κ16

2014-2015: Αγγλία Κ17

2016: Αγγλία Κ18

2016-2017: Αγγλία Κ19

2017-: Αγγλία Κ21

2018-: Αγγλία

Tιτλοι και διακρισεις

Ομαδικοι 
Τσαμπιονς Λιγκ: 2018-19

ΟΥΕΦΑ Σουπερ Καπ: 2019

Παγκοσμιο Κυπελλο Συλλογων: 2019

Πρέμιερ Λιγκ:2019-20

Λιγκ Καπ: 2021-22

Κυπελλο Αγγλιας:¨2021-22

Ατομικοι 
Λιβερπουλ Καλύτερος Νέος Παίκτης: 2017,2018

Πρεμιερ Λιγκ Ομαδα της χρονιας: 2018-19, 2019-20, 2021-22

Πρεμιερ Λιγκ παικτης του μηνα:Δεκεμβριος: 2019

PFA Nεος παικτης της χρονιας:2019-20

Ομαδα της χρονιας  στο Τσαμπιονς Λιγκ: 2018-19

UEFA Ενδεκαδα της χρονιας: 2019

Χρυση Μπαλα:19ος

Ρεκορ Γκινες για τις περισσοτερες ασσιστ  σε μια σεζον απο αμυντικο στην Πρεμιερ Λιγκ:12 (2018-19),13 (2019-20),11 (2021-22)

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19
Άγγλοι αμερικανικής καταγωγής
Λίμνη Τσρβάνισκο

Η λίμνη Τσρβάνισκο (ή Ουλόσκο) είναι μια φυσική λίμνη στο δήμο Καλίνοβικ της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Η λίμνη βρίσκεται κοντά στο όρος Τσρβάνι και τα χωριά Ουλόγκ και Γιεζέρο. Το μήκος της λίμνης είναι περίπου 400 μέτρα, το πλάτος είναι περίπου 200 μέτρα και το μέγιστο βάθος φτάνει τα 25 μέτρα. Η λίμνη Τσρβάνι βρίσκεται σε υψόμετρο 1.058 μέτρων. Στη δυτική πλευρά της λίμνης βρίσκεται η κορυφή του βουνού Μάλι Βρχ (1274 μ.). Η βόρεια πλευρά της λίμνης περιβάλλεται από δάση οξιάς. Το νερό που ρέει από τη λίμνη ονομάζεται Γιεζέρνιτσα και τροφοδοτεί τον ποταμό Νερέτβα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οργανισμός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας για τα ύδατα της λεκάνης απορροής του ποταμού Σάβα: Λίμνες στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας (στα σέρβικα) 
 Υδρομετεωρολογικό Ινστιτούτο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας: Λίμνες στη Δημοκρατία Σέρπσκα (στα σέρβικα) 
 Τουριστικός Οργανισμός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας: Λίμνη Τσρβάνι    (στα σέρβικα)

Γεωγραφία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Λίμνες της Ευρώπης
Άγιος Αθανάσιος Εύβοιας

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 295 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 190 μ. στους νότιους πρόποδες της Δίρφης. Βρίσκεται 28 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Χαλκίδα και 13 χιλιόμετρα δυτικά από τη Στενή.

Ιστορικά στοιχεία 
Στη θέση Διαολάκιζα ένας βοσκός ανακάλυψε το 1933 δύο χρυσά τέχνεργα. Χρονολογούνται από την 3η ή 4η χιλιετία π.Χ. και με βάση την τεχνική τους θεωρείται ότι φτιάχτηκαν στη Μικρά Ασία.

Το 1835 ο Άγιος Αθανάσιος προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Πάλιουρα, αλλά το 1924 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Χαλκίδας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Επίσης κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ο οποίος βρίσκεται κοντά σε πηγή με τρεχούμενα νερά. Ανάμεσα στον Άγιο Αθανάσιο και τη Μακρυκάπα βρίσκεται ο ναός της Ανάληψης. Είναι τρίκλιτη, με τα κλίτη να χωρίζονται μεταξύ τους με τοξοστοιχία, και τρίκογχη. Στο εσωτερικό της φέρει τοιχογραφίες. Το δάπεδο του ναού είναι δύο σκαλοπάτια κάτω από το επίπεδο της εισόδου, χαρακτηριστικό των εκκλησιών που κτίστηκαν επί Τουρκοκρατίας.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται το φαράγγι της Αγγάλης, με απότομες πλαγιές. Στο εσωτερικό έχει διαμορφωθεί μονοπάτι.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Αλέξης Σπυριδονίδης

Ο Αλέξανδρος «Αλέξης» Σπυριδονίδης (Νίκαια Αττικής, 3 Φεβρουαρίου 1995) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως Πόιντ γκαρντ για την φινλανδική Μπίσονς.

Σταδιοδρομία 
Ο Σπυριδονίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τον Ηλυσιακό το 2012. 

Το 2013 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον ΚΑΟΔ. Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας στη Β΄ Εθνική, εντάχθηκε στη Νέα Κηφισιά. 

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, υπέγραψε στον Κόροιβο Αμαλιάδας της Α1 Εθνικής. Αφού πέρασε δύο χρόνια με τον Κόροιβο και λόγω του υποβιβασμού της ομάδας, ο Σπυριδονίδης έφυγε από το σύλλογο και εντάχθηκε στον προσφάτως προβιβασμένο στην Α1 Εθνική Χολαργό. Το καλύτερο παιχνίδι του στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με τη φανέλα του Χολαργού ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό, όταν είχε 12 πόντους με 4/4 τρίποντα και 3 ασίστ σε 17'54'' συμμετοχής. 

Το καλοκαίρι του 2019, μετακόμισε για πρώτη φορά εκτός Ελλάδας και εντάχθηκε στην ισπανική ΚΜ Κλαβίχο στη 2η κατηγορία Ισπανίας. 

Τον Οκτώβριο του 2019, επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε με το Ρέθυμνο.

Το καλοκαίρι του 2020, συμφώνησε για διετές συμβόλαιο με την Όμπερβαρτ από την Αυστρία. Ωστόσο αποχώρησε από την  ομάδα λίγες μέρες αργότερα, υπογράφοντάς συμβόλαιο με την φινλανδική Μπίσονς.

Εθνική Ελλάδας 
Με τις «μικρές» εθνικές ομάδες της Ελλάδας, ο Σπυριδονίδης αγωνίστηκε στις ακόλουθες διοργανώσεις: στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 2011, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 2013 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 2014.

Διακρίσεις

Ατομικές 

 Ελληνικό All-Star Game Νέων: (2014)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ FIBA 
 Προφίλ Basket League Ελλάδας
 Προφίλ στο Eurobasket.com 
 Προφίλ στο RealGM.com 
 Προφίλ στο Basketball-Reference.com 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς
Καλαθοσφαιριστές Κόροιβου Αμαλιάδας
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού
Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Κλαβίχο
Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Δωσιλογισμός στην Ελλάδα

Μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα κατά τον Β΄ ΠΠ οι ναζί εγκατέστησαν τρεις κυβερνήσεις διαδοχικά στην Ελλάδα, υπό των Γεωργίου Τσολάκογλου, Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου και Ιωάννη Ράλλη. Μικρά αλλά ενεργά ελληνικά εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα, όπως το Ελληνικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ή δεδηλωμένες αντισημιτικές οργανώσεις, όπως η Εθνική Ένωση της Ελλάδας, βοήθησαν τις Γερμανικές αρχές να πολεμήσουν την Αντίσταση και να στείλουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης Έλληνες Εβραίους.

Κατά τα τελευταία 2 χρόνια της Κατοχής, ο πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης δημιούργησε τα Τάγματα Ασφαλείας, τα οποία ήταν στρατιωτικά σώματα που συνεργάζονταν φανερά με τους Γερμανούς και είχαν αντικομμουνιστική ιδεολογία. Μαζί με άλλες ακροδεξιές και βασιλόφρονες οργανώσεις, και μέρος των αστυνομικών δυνάμεων της εποχής, ήταν υπεύθυνοι για τον βάρβαρο  σκοτωμό χιλιάδων Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Αντίθετα με το τι έγινε σε άλλες χώρες της Ευρώπης, δε δικάστηκαν ποτέ για τα εγκλήματα τους, λόγω των Δεκεμβριανών που ξέσπασαν μετά την Απελευθέρωση, και ακολουθήθηκαν από τον Λευκό Τρόμο και τον Εμφύλιο.

Μεταξύ των δωσιλόγων υπήρχαν και άτομα των εβραϊκών κοινοτήτων, κυρίως στη Θεσσαλονίκη. Εκτιμάται ότι αυτοί που συνεργάστηκαν με τις Γερμανικές αρχές ήταν περίπου 400 άτομα, κυρίως συμμετέχοντας στην Εβραϊκή Πολιτοφυλακή που λειτούργησε το 1943 στη Θεσσαλονίκη. Στους δωσίλογους Εβραίους περιλαμβάνονται και όσοι συνεργάστηκαν με τις Ιταλικές κατοχικές δυνάμεις στα Δωδεκάνησα πριν από τον Β' Π.Π.

Γενικά ο όρος εθνική αναξιότης (ή «εθνική αναξιότητα») αφορά συμπεριφορά πολίτη μιας χώρας που στρέφεται ενάντια της πατρίδας του, της εθνικής αξιοπρέπειας ή θίγει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αυτή. Ειδικότερα όμως αυτός ο όρος για τα ελληνικά δεδομένα απετέλεσε «ιδιότυπο αδίκημα» που προσδιορίστηκε με Συντακτική Πράξη του 1945 με την οποία επιβάλλονταν ποινικές κυρώσεις στους συνεργασθέντες με τον εχθρό (δωσίλογοι).

Βιβλιογραφία

Κατοχή της Ελλάδας
Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Γλυφάδα Εύβοιας

Η Γλυφάδα ή Τσέργες (μέχρι το 1954) είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 150 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μ. στους βόρειους πρόποδες της Δίρφης. Βρίσκεται 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Χαλκίδα και 30 χιλιόμετρα βόρεια από τη Στενή.

Τοποθεσία 
Η Γλυφάδα βρίσκεται σε μικρή πεδινή έκταση στους βόρειους πρόποδες της Δίρφης, σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων. Βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται το ύψωμα Τούρλα (574 μέτρα). Κοντά το χωριό καλλιεργούνται οπωροφόρα δέντρα και αμπέλια. Στις ακτές του Αιγαίου κοντά στο χωριό βρίσκονται οι παραλίες Βύθουρη, Πετάλη, Ακτή (Γλύφα), Γιαλισκάρι, Κοκκινιά (Τρία Νησιά) και Λιβαδάκια.

Ιστορικά στοιχεία 
Βορειοδυτικά του οικισμού βρίσκεται δρακόσπιτο και δίπλα του προϊστορική δεξαμενή νερού. Κοντά στην ακτή βορειοδυτικά της Γλυφάδας, σε απόσταση 5-7 χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται η θέση Πόλη, η οποία πιθανόν αντιστοιχεί στη θέση του αρχαίου οικισμού Πόλις. Φαίνεται να ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. και αρχικά να ήταν δήμος της αρχαίας Ερέτριας. Μετά την καταστροφή της Ερέτριας φαίνεται να έγινε τμήμα της Χαλκίδας. Επίσης βρέθηκαν νομίσματα της ρωμαϊκής εποχής, τα οποία υποδεικνύουν κατοίκηση και εκείνη τη χρονική περίοδο. Πέρα από νομίσματα, έχει βρεθεί και άγαλμα εφήβου.

Το 1835 οι Τσέργες προσαρτήθηκαν στον δήμο Διρφύων, όμως με την κατάργηση του δήμου το 1841 προσαρτήθηκε Ληλαντίων. Το χωριό προσαρτήθηκε ξανά στον δήμο Διρφύων το 1875, αλλά την επόμενη χρονιά επανήλθε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Χαλκίδας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Το χωριό λεγόταν Τσέργες μέχρι το 1954, οπότε και μετονομάστηκε σε Γλυφάδα, από τις υφάλμυρες πηγές που υπάρχουν κοντά στη θάλασσα.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Στη θέση Κτισμένη, σε υψόμετρο περίπου 160 μέτρων, βρίσκεται ένα δρακόσπιτο, σε μεγάλο βαθμό μπαζωμένο.

Η παραλία Βύθουρη είναι μια μικρή παραλία η οποία σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο ορθοπλαγιές. Στις ορθοπλαγιές αυτές βρίσκονται σπήλαια, από τα οποία μεγαλύτερο είναι η σπηλιά Ασκρέπη. Η παραλία Πετάλη είναι βοτσαλωτή και στο εσωτερικό της υπάρχει χαρακτηριστικός βράχος και θαλάσσια σπηλιά. Ο μικρός όρμος Γλυφάδα χρησιμοποιείται ως αλιευτικό καταφύγιο.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Αμαλία της Βυρτεμβέργης

Η Αμαλία (γερμ. Amalie, 28 Ιουνίου 1799 - 28 Νοεμβρίου 1848) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Απόγονοί της έγιναν βασιλείς της Ελλάδας, Ρουμανίας, Γιουγκοσλαβίας και Ισπανίας.

Βιογραφία
Η Αμαλία Θηρεσία Λουίζα Βιλελμίνη Φιλιππίνα ήταν η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης και της 2ης συζύγου του Ερριέττας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.

Η Αμαλία παντρεύτηκε στο Κίρχαϊμ ούντερ Τεκ και απεβίωσε το 1848 σε ηλικία 49 ετών. Δύο ημέρες μετά ο σύζυγός της παραιτήθηκε υπέρ του αδελφού του Γεωργίου και απεβίωσε το 1868 στο Άλτενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1817 τον Ιωσήφ της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Μαρία 1818-1907, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Αννοβέρου.
 Ερνέστος Αύγουστος Β΄ του Ανοβέρου.
 Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου.
 Φρειδερίκη, παντρεύτηκε τον Παύλο της Ελλάδας.
 Σοφία της Ελλάδας, Βασίλισσα της Ισπανίας.
 Παυλίνα Φρειδερίκη 1819-1825.
Θηρεσία 1823-1915.
 Ελισάβετ 1826-1896, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ του Ολδεμβούργου, αδελφό της Αμαλίας, Βασίλισσας της Ελλάδας.
 Αλεξάνδρα 1830-1911, παντρεύτηκε τον Μεγάλο Δούκα Κωνσταντίνο Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας. Ένα από τα παιδιά τους ήταν η:
 Όλγα 1851-1926, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας.
 Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας.
 Αλέξανδρος της Ελλάδας.
 Αλεξάνδρα της Ελλάδας, Βασίλισσα της Γιουργοσλαβίας.
 Ελένη της Ελλάδας, Βασίλισσα της Ρουμανίας.
 Μιχαήλ της Ρουμανίας.
 Παύλος της Ελλάδας.
 Λουίζα 1832-1833.

Παραπομπές

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 111.
 The peerage

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Αριλένα Άρα

Η Αριλένα Άρα (; γεννημένη 17 Ιουλίου 1998), κυρίως γνωστή ως Arilena, είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια. 

Η Αριλένα έγινε κυρίως γνωστή στον Αλβανόφωνο κόσμο κυρίως μετά τη νίκη της στη δεύτερη σεζόν του αλβανικού X Factor. Κέρδισε την 58η σεζόν του Festivali i Këngës και θα εκπροσωπήσει την Αλβανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2020.

Ζωή 
Η Αριλένα γεννήθηκε στη Σκόδρα. Πρώτα, συμμετείχε στο Gjeniu i Vogël, ένα τάλεντ-σόου μουσικών για παιδιά, όπου βγήκε τρίτη.

Καριέρα 
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, έλαβε μέρος στη δεύτερη σεζόν του Αλβανικού X Factor, το οποίο προβλήθηκε από τις 28 Οκτωβρίου 2012 ως τις 31 Μαρτίου 2013 στο TV Klan. Έκανε οντισιόν στα Τίρανα, παρουσιάζοντας μια ακουστική εκδοχή του τραγουδιού "We Are" της Ana Johnsson. Ο μέντορας της ήταν ο κριτής Altuna Sejdiu στην κατηγορία "Κορίστια". Στον τελικό, τραγούδησε το "No More Drama" της Mary J Blige και τα "Man Down" και "S&M" της Rihanna σαν ντουέτο με την μέντορα της, Tuna, κερδίζοντας έτσι τη σεζόν. Συμμετείχε στο TV Show "Dance With Me" 2. Ο παρτενέρ της ήταν ο Labi. Στις 26 Φεβρουαρίου 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο της βίντεο σίνγκλ "Aeroplan", κάνοντας το έτσι το καλύτερο χιτ στην Αλβανία. Μετά την επιτυχία του "Aeroplan" που έφτασε στα 2 εκατομμύρια προβολές μέσα σε 12 ώρες, το νέο σίνγκλ "Business Class" είχε 9 εκατομμύρια προβολές στις πρώτες 9 ώρες. Αργότερα, κυκλοφόρησε το τρίτο της τραγούδι, το "Vegim" το οποίο αναφερόταν στον θάνατο του πατέρα της. Το 2016 κυκλοφόρησε κι άλλο τραγούδι, το Nëntori, που έγινε γνωστό και εκτός Αλβανίας, όπως τη Ρουμανία και τη Ρωσία. Μπήκε στα πρώτα 100 σίνγκλ της Ρουμανίας για τον Αύγουστο του 2017.

Το 2019, ήταν κριτής της τρίτης σεζόν του The Voice Kids Albania.

Δισκογραφία

Σίνγκλ 
 "Aeroplan" 
 "Business Class" 
 "Vegim" 
 "Toke Rroke" 
 "Nëntori" 
 "I'm Sorry" 
 "Snow in December" 
 "Kida" 
 "Silver and Gold" 
 "Zemër" 
 "Doja"
 "Shaj"

Παραπομπές 

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Αλβανίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Καμαρίτσα Εύβοιας

Η Καμαρίτσα είναι χωριό του Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 415 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 320 μ. σε δασώδη περιοχή. Απέχει 27 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 14 χιλιόμετρα από τα Ψαχνά. Ανατολικά του οικισμού περνάει το Βρασόρεμα.

Ιστορικά στοιχεία 
Δεν είναι γνωστό από πού πήρε το όνομά του το χωριό. Μια άποψη είναι ότι πήρε από τα μικρά γεφύρια ή καμαράκια που υπήρχαν στην περιοχή. Σύμφωνα με μια άλλη άποψη έχει να κάνει με τη θέση που είναι κτισμένος ο οικισμός, η οποία προσφέρει πανοραμική θέα.

Η Καμαρίτσα αναφέρεται πρώτη φορά το 1879, ως υπαγόμενη στον δήμο Μεσσαπίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Μεσσαπίων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα.

Περίπου δύο χιλιόμετρα νότια από το χωριό, σε δασώδη πλαγιά, βρίσκονται τα ερείπια μεσαιωνικού πύργου. Έχει τετράγωνη κάτοψη, με διαστάσεις 9 επί 9 μέτρων, και σώζεται σε ύψος μέχρι 6 μέτρων στην ανατολική πλευρά, ενώ οι υπόλοιπες φτάνουν σε μικρότερο ύψος. Ο πύργος δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς κτίστηκε. Πιθανόν να κτίστηκε από τους Βενετούς περί το 1500. Βρίσκεται σε άμεση οπτική επαφή με τον πύργο στα Πολιτικά και την Τριάδα.

Περίπου τέσσερα χιλιόμετρα νότια του χωριού, βρίσκεται η μονή Αγίων Αναργύρων. Ο σημερινός ναός κτίστηκε το 1982 στη θέση παλαιότερου, βυζαντινού ναού. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας βοσκός ή ένας γεωργός βρήκε εκεί μια μικρή παλιά εικόνα των Αγίων Αναργύρων.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Αυγούστα Ρόις του Κέστριτς

Η Αυγούστα (γερμ. Augusta, 26 Μαΐου 1822 - 3 Μαρτίου 1862) από τον Οίκο του Ρόις (του νεότερου κλάδου) ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Κέστριτς και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Ματθίλδη Βιλελμίνη ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου ΞΓ΄ του Κέστριτς και της Ελεωνόρας, Κόμισσας του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε.

Γεννήθηκε στο Κλίππχαουζεν του Μάισσεν στη Σαξονία και απεβίωσε το 1862 στο Σβερίν του Μεκλεμβούργου-Σβερίν σε ηλικία 40 ετών. Δύο έτη μετά ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο και το 1868 και τρίτο γάμο, από τον οποίο απέκτησε τον Ερρίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (πατέρα της Τζουλιάνας της Ολλανδίας). Ο σύζυγος της Αυγούστας απεβίωσε το 1883.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1849 τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Φραγκίσκος Γ΄ 1851-1897, Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Παύλος Φρειδερίκος 1852-1923, Πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Μαρία (Μαρία Πάβλοβνα) 1854-1920, παντρεύτηκε τον Μεγάλο Δούκα Βλαδίμηρο Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας.
Νικόλαος 1855-1856.
 Ιωάννης Αλβέρτος 1857-1920, κυβερνήτης του Δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ.
 Αλέξανδρος 1859.

Παραπομπές

Πηγές
 Genealogics - Leo van de Pas Princess Auguste Reuss-Schleiz-Köstritz
 thePeerage.com Auguste Prinzessin Reuss zu Köstritz

Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Θέμα Βολερού και Στρυμώνος

Το Θέμα Βολερού και Στρυμώνος ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 13ο αιώνα. Η διαίρεση βρισκόταν στην Θράκη και την σημερινή Ροδόπη. 

Δημιουργήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα σε εδάφη παλαιοτέρων θεμάτων όπου κατά τους ΒυζαντινοΒουλγαρικούς πολέμους είχε αλλάξει η εδαφική τους σύσταση . Το 1307-1308 το θέμα δέχτηκε λεηλασία από τους μισθοφόρους της Καταλανικής εταιρείας.

Παραπομπές 

Βυζαντινά θέματα
Μεσαιωνική Βουλγαρία
Θέμα Βολερού, Μοσυνοπόλεως, Σερρών και Στρυμώνος

Το Θέμα Βολερού, Μοσυνοπόλεως, Σερρών και Στρυμώνος ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 13ο αιώνα. Η διαίρεση βρισκόταν στην σημερινή Δυτική Θράκη και την σημερινή Ελλάδα. 

Δημιουργήθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα μετά το Θέμα Βολερού και Στρυμώνος, σε εδάφη παλαιοτέρων θεμάτων όπου κατά τους ΒυζαντινοΒουλγαρικούς πολέμους είχε αλλάξει η εδαφική τους σύσταση . Το 1307-1308 το θέμα δέχτηκε λεηλασία από τους μισθοφόρους της Καταλανικής εταιρείας. 

Γνωστοί διοικητές του θέματος αναφέρονται: 
 Μανουήλ Λιβερός .
 Ανδρόνικος Ζηγαδηνός.
 Ιωάννης Αλπεμενές.
 Θεόδωρος Παλαιολόγος.

Παραπομπές 

Βυζαντινά θέματα
SUV

Τα SUV (sport utility vehicle, κυριολεκτική απόδοση στα ελληνικά: Όχημα Σπορ Χρήσης) είναι μια κατηγορία οχημάτων που συνδυάζουν στοιχεία επιβατικών και εκτός-δρόμου (off-road) οχημάτων, όπως αυξημένη απόσταση από το έδαφος και, πιθανώς, τετρακίνηση. Άλλα χαρακτηριστικά τους είναι οι μεγάλοι χώροι και τα προστατευτικά στο κάτω μέρος. Η εκτός-δρόμου καταλληλότητα διαφέρει από μοντέλο σε μοντέλο. Για παράδειγμα, η τετρακίνηση δεν είναι διαθέσιμη σε κάποια μοντέλα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί ιδιοκτήτες οχημάτων χρησιμοποιούν το SUV τους κατά κύριο λόγο ή αποκλειστικά σε τυπικές συνθήκες κυκλοφορίας στην άσφαλτο. Τα εργοστασιακά ελαστικά των περισσότερων SUV είναι σχεδόν ή παντελώς ακατάλληλα για σοβαρή οδήγηση εκτός δρόμου.  

Δεν υπάρχει κοινά αποδεκτός ορισμός για τα SUV και η χρήση του όρου ποικίλλει μεταξύ των χωρών.

Τα SUV έχουν επικριθεί για την επίδρασή τους στους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου και στο περιβάλλον. Κάποια στοιχεία του σχεδιασμού τους, ιδίως το υψηλό τους κέντρο βάρους, αποτελούν κινδύνους για την ασφάλεια τόσο των οδηγών τους όσο και των υπολοίπων. Είναι συνήθως λιγότερο αποδοτικά ως προς την κατανάλωση καυσίμου σε σχέση με τα μικρότερα οχήματα, συμβάλλοντας έτσι περισσότερο στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ιστορία 
Οι προκάτοχοι των SUV χρονολογούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ωστόσο, το αρχικό Jeep Cherokee του 1983 θεωρείται το πρώτο SUV με την σύγχρονη έννοια του όρου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η δημοτικότητα των SUV αυξήθηκε σημαντικά. Τα SUV αποτελούν σήμερα τον μεγαλύτερο κλάδο της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας και έφτασαν να αντιπροσωπεύουν το 36,8% της παγκόσμιας αγοράς επιβατικών αυτοκινήτων το 2017.

Ορισμοί 
Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτός ορισμός του SUV. Τα λεξικά, οι ειδικοί στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας και οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν διαφορετικές διατυπώσεις και χαρακτηριστικά στοιχεία. Η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία δεν έχει επίσης συμφωνήσει σε συγκεκριμένο ορισμό του SUV. Προτείνεται επίσης ότι ο όρος SUV έχει αντικαταστήσει τον όρο «τζιπ» ως γενικός ορισμός για εκτός- δρόμου οχήματα.

Crossover SUV 

Τα crossover SUV, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή κατανόηση του όρου, αποτελούν μια διασταύρωση ενός κλασικού μοντέλου αυτοκινήτου (συνήθως μικρομεσαίας κατηγορίας) και ενός SUV. Μορφολογικά μοιάζουν με υπερυψωμένα compact ("συμπαγή") αυτοκίνητα. Εμφανίζουν συνήθως μεγαλύτερη άνεση στην οδήγηση και οικονομία καυσίμου, αλλά έχουν λιγότερες εκτός-δρόμου δυνατότητες (πολλά crossover πωλούνται χωρίς τετρακίνηση) σε σχέση με τα κλασικά SUV.

Διεθνώς, εκτός των ΗΠΑ, ο όρος crossover τείνει να χρησιμοποιείται για οχήματα compact ή μικρότερα, ενώ τα μεγάλα οχήματα με αυτοφερόμενο πλαίσιο (ενιαίο δομικό σύνολο) - όπως τα Audi Q7, BMW X7 και Volkswagen Touareg - συνήθως ονομάζονται SUV και όχι crossover. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένα crossover μερικές φορές ορίζεται ως ένα μοντέλο hatchback με αυξημένο ύψος και στιλιστικά χαρακτηριστικά τύπου SUV.

Παραπομπές