Μπλανς Μονιέ

Η Μπλανς Μονιέ (γαλλικά: Blanche Monnier, 1η Μαρτίου 1849 - 13 Οκτωβρίου 1913), συχνά γνωστή στη Γαλλία ως "La Séquestrée de Poitiers" ("Η Έγλειστη των Πουατιέ") , ήταν μία γυναίκα από το Πουατιέ της Βιέν στη Γαλλία, που κρατήθηκε κρυφά κλειδωμένη σε ένα μικρό δωμάτιο από την μητέρα της για 25 ολόκληρα χρόνια. Βρέθηκε τελικά από την γαλλική αστυνομία, όταν είχε γίνει πλέον μεσήλικας, σε άθλιες και βρώμικες συνθήκες. Σύμφωνα με ερευνητές, η Μονιέ καθ' όλη τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της δεν είχε δει ούτε μία φορά το φως του ήλιου.

Βιογραφία 

Η Μονιέ ήταν μία Γαλλίδα που καταγόταν από μία πλούσια οικογένεια ευγενών της υψηλής κοινωνίας. Ήταν διάσημη για την ομορφιά της και προσέλκυσε πολλούς πιθανούς μνηστήρες. 
Το 1874, σε ηλικία 25 ετών, θέλησε να παντρευτεί έναν δικηγόρο που δεν άρεσε στη μητέρα της. Ισχυρίστηκε ότι η κόρη της δεν μπορούσε να παντρευτεί έναν «φτωχό δικηγόρο». Η μητέρα, εξοργισμένη από την ανυπακοή της κόρης της, την κλείδωσε σε ένα μικρό, σκοτεινό δωμάτιο στη σοφίτα του σπιτιού τους, όπου την κράτησε φυλακισμένη για 25 χρόνια. Η Λουίζ Μονιέ και ο αδερφός της Μπλανς, Μαρσέλ, συνέχισαν την ζωή τους, προσποιούμενοι ότι θρηνούν για την εξαφάνιση της Μπλανς. Καμία από τις φίλες της Μπλανς δεν ήξερε πού βρισκόταν, όλοι πίστευαν ότι είχε εξαφανιστεί, και ο δικηγόρος που ήθελε να παντρευτεί η Μπλανς πέθανε απροσδόκητα το 1885. Στις 23 Μαΐου 1901, ο "Γενικός Εισαγγελέας του Παρισιού" έλαβε μια ανώνυμη επιστολή - ο αποστολέας της οποίας παραμένει ακόμα άγνωστος - η οποία έγραφε:

Η Μπλανς βρέθηκε από την αστυνομία να ζει κάτω από άθλιες συνθήκες, το σώμα της ήταν καλυμμένο με αποφάγια και περιττώματα, κατσαρίδες βρίσκονταν γύρω από το κρεβάτι και κάτω στο πάτωμα, ενώ η ίδια η Μπλανς ζύγιζε μόνο 25 κιλά.  

Ένας αστυνομικός περιέγραψε την κατάσταση της Μονιέ και το κρεβάτι της ως εξής:

Η μητέρα της συνελήφθη, αρρώστησε και πέθανε 15 ημέρες αργότερα όταν είδε έναν θυμωμένο όχλο να συγκεντρώνεται μπροστά από το σπίτι της. Ο αδερφός της Μπλανς, Μαρσέλ, εμφανίστηκε στο δικαστήριο και αρχικά καταδικάστηκε, αλλά αργότερα αθωώθηκε. Ο Μαρσέλ Μονιέ θεωρήθηκε ψυχικά αδύναμος να αντισταθεί στην μητέρα του, και παρόλο που οι δικαστές επέκριναν τις επιλογές του, διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε κάποιο «καθήκον διάσωσης» στον ποινικό κώδικα εκείνη την εποχή ώστε να μπορέσουν να τον καταδικάσουν.  

Αφού απελευθερώθηκε από το βασανιστήριο της, η Μονιέ συνέχισε να υποφέρει από προβλήματα ψυχικής υγείας. Διαγνώστηκε με διάφορες διαταραχές, όπως η νευρική ανορεξία, η σχιζοφρένεια, η επιδειξιομανία και η κοπροφιλία. Αυτό σύντομα την οδήγησε σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Μπλουά της Γαλλίας. Τελικά πέθανε το 1913.

Επιρροή 
Το 1930, ο Αντρέ Ζιντ δημοσίευσε ένα βιβλίο σχετικά με το περιστατικό, με την ονομασία "Η έγκλειστη του Πουατιέ (La Séquestrée de Poitiers)", αλλάζοντας λίγο τα ονόματα των πρωταγωνιστών.   Σύμφωνα με τον Ερβέ Γκίμπερτ, αυτό το βιβλίο άσκησε μεγάλη επιρροή στον νεαρό Μισέλ Φουκώ.

Δείτε επίσης 
 Τζίνι: Μια παρόμοια περίπτωση ενός νεαρού κοριτσιού που ήταν επίσης κοινωνικά απομονωμένο από τους γονείς της μέχρι την ηλικία των 13 ετών.
 Ελένη από το Κωσταλέξι: Μία νέα γυναίκα από το Κωσταλέξι Φθιώτιδας που ήταν κλεισμένη στο σπίτι της από τα αδέλφια της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί συνδέσμοι