joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αμπντάλα Β΄ της Ιορδανίας

Ο Αμπντάλα Β΄ (1962-) είναι ο βασιλιάς της Ιορδανίας από το 1999. Γιος του Χουσεΐν της Ιορδανίας, διαδέχθηκε στο θρόνο τον πατέρα του όταν εκείνος πέθανε, στις 7 Φεβρουαρίου του 1999. Λέγεται ότι είναι απόγονος 43ης γενιάς από τον Προφήτη Μωάμεθ. Είναι παντρεμένος με τη Ράνια αλ Γιασίν.

Προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε στο Αμάν στις 30 Ιανουαρίου 1962 και μητέρα του είναι η Μούνα αλ Χουσεΐν, η οποία γεννήθηκε στη Βρετανία. Ο Αμπντάλα σπούδασε σε στρατιωτική σχολή της Βρετανίας. Παντρεύτηκε την παλαιστινιακής καταγωγής Ράνια Αλ Γιασίντ (σήμερα Βασίλισσα Rania al-Abdullah), με την οποία απέκτησε 4 παιδιά:
 Χουσεΐν (γενν. 28 Ιουνίου 1994-) 
 Ιμάν (γενν. 27 Σεπτεμβρίου 1996-) 
 Σάλμα (γενν. 26 Σεπτεμβρίου 2000-) 
 Χασέμ (γενν. 30 Ιανουαρίου 2005-)

Βασιλιάς 
Στις 7 Φεβρουαρίου του 1999 με το θάνατο του πατέρα του, έγινε βασιλιάς. Ο Χουσεΐν είχε διορίσει τον Αμπντάλα διάδοχο από τις 24 Ιανουαρίου 1999 και αντικατέστησε έτσι τον αδερφό του, Χασάν. Ο Αμπντάλα τροποποίησε τον Ποινικό Κώδικα της Ιορδανίας και του ασκήθηκε κριτική για περιορισμό της ελευθερίας λόγου.

Με την πολιτική του φρόντισε να ανορθώσει την οικονομία της χώρας του. Ο αναλφαβητισμός μειώθηκε στο 10%. Οι επενδύσεις από τις χώρες της Δύσης  αυξήθηκαν.   Στις 28 Νοεμβρίου 2004 ο Αμπντάλα αφαίρεσε τον τίτλο του διαδόχου του θρόνου από τον ετεροθαλή αδερφό του, Χαμζά, χωρίς να ορίσει άλλο διάδοχο. Το 2009 ο πρωτότοκος γιος του βασιλιά Αμπντάλα πήρε και επίσημα τον τίτλο του διαδόχου.

Στις 3 Απριλίου του 2021, οι ένοπλες δυνάμεις της Ιορδανίας συνέλαβαν 20 άτομα και έθεσαν τον πρίγκηπα και πρώην διάδοχο Χαμζά σε κατοίκον περιορισμό με την κατηγορία της απόπειρας πραξικοπήματος.

Παραπομπές 

Βασιλείς της Ιορδανίας
Ηγέτες εν ενεργεία
Μουσουλμάνοι μονάρχες
Δήμος Γουμένισσας

Ο Δήμος Γουμένισσας ήταν Δήμος του νομού Κιλκίς. Βρίσκόταν στα δυτικά του νομού και συνόρευε με τον νομό Πέλλας. Ο δήμος καταργήθηκε το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον δήμο Παιονίας. Μεγάλο τμήμα του δήμου απλώνεται στις πλαγιές του όρους Πάικο. Ο δήμος αποτελούνταν από τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και έχει συνολικό πληθυσμό 6.819 κατοίκους. Η έκταση του δήμου είναι 200,3 τ.χλμ.

Ο Δήμος Γουμένισσας, από 1-1-2011 ανήκε στον Δήμος Παιονίας και περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Γουμένισσας  -- η Γουμένισσα [ 4.073 ]
  Δ.δ. Γρίβας  -- η Γρίβα [ 813 ]
  Δ.δ. Κάρπης  -- η Κάρπη [ 400 ]
  Δ.δ. Καστανερής  -- η Καστανερή [ 237 ]
  Δ.δ. Πενταλόφου  [ 313 ]
 το Πεντάλοφο [ 191 ]
 το Ομαλό [ 122 ]
  Δ.δ. Στάθη  (της πρώην κοινότητας Γοργόπης) -- ο Στάθης [ 418 ]
  Δ.δ. Φιλυριάς  [ 565 ]
 η Φιλυριά [ 279 ]
 ο Γερακώνας [ 286 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Γουμένισσας
Δημήτριος Βότσης (δήμαρχος Αγρινίου)

Ο Δημήτριος Βότσης (1903 - ...) ήταν δικηγόρος που διετέλεσε δήμαρχος Αγρινίου το διάστημα 1934 - 1941.

Γεννήθηκε το 1903 στο Αγρίνιο και εξελέγη δήμαρχος το 1934, θέση στην οποία έμεινε μέχρι την κατοχή της χώρας από τους Γερμανούς. Όταν οι Γερμανοί μπήκαν στην πόλη (21 Απριλίου 1941), συνελήφθη και βασανίστηκε αργότερα από τους Ιταλούς.

Επί των ημερών του ιδρύθηκε το πρωτοδικείο στην πόλη και έγιναν τα δημοτικά σφαγεία, το νεκροταφείο και η διαμόρφωση της πλατείας συντριβανίου (Παναγοπούλου). Το όνομά του έχει δοθεί σε κεντρικό δρόμο της πόλης.

Παραπομπές

Δήμαρχοι Αγρινίου
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Τασσώ Καββαδία

Η Τασσώ Καββαδία (Πάτρα 10 Ιανουαρίου 1921 - 18 Δεκεμβρίου 2010) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα όπου έζησε τα παιδικά και νεανικά της χρόνια. Όταν θέλησε να σπουδάσει, ο πατέρας της της το απαγόρευσε. Μάλιστα την πάντρεψε, το 1942, με τον βιομήχανο Αντώνη Σαλαπάτα, από το γάμο δε αυτό η Καββαδία απέκτησε τρία παιδιά, τον Γιώργο, τον Βασίλη και την Ευγενία. Σύντομα πήρε όμως διαζύγιο και έφυγε για να σπουδάσει στην Αθήνα. Έκανε και δεύτερο γάμο με τον συγγραφέα Βασίλη Καζαντζή.

Σπούδασε πιάνο στην Αθήνα, ζωγραφική και διακόσμηση στο Παρίσι, σκηνογραφία και ενδυματολογία κοντά στο Γιάννη Τσαρούχη, υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης κοντά στον Κάρολο Κουν. 

Από το 1954 έως το 1967 εργάστηκε στο ραδιόφωνο ως δημιουργός και εκτελέστρια. Από το 1955 ως το 1969 εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά ως συντάκτρια του ελεύθερου και καλλιτεχνικού ρεπορτάζ. Επίσης ασχολήθηκε με λογοτεχνικές και άλλες μεταφράσεις.

Έχει συμμετάσχει από το 1954 σε ελληνικές και ξένες παραστάσεις και έργα στο θέατρο και τον κινηματογράφο ενώ έχει εμφανιστεί και στην τηλεόραση. Χαρακτηρίζεται συνήθως ως η «σιδηρά κυρία» του ελληνικού κινηματογράφου καθώς λόγω του βλοσυρού παρουσιαστικού της ερμήνευε «αυστηρούς» ρόλους όπως της κακιάς πεθεράς, μάνας, αδερφής κ.ά. Στο θέατρο έπαιξε ρόλους που κάλυπταν σχεδόν όλη την γκάμα του ρεπερτορίου εκτός από αρχαία τραγωδία.

Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία

Βιντεοταινίες

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Τηλεόραση

Θεατρικές Παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Γεώργιος Χλαμπουτάκης

Ο Γεώργιος Χλαμπουτάκης είναι Έλληνας δικαστής που διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία 

Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα. Η καταγωγή του από το Ατσιπόπουλο Ρεθύμνης, απόγονος του Βασίλειου Χλαμπουτάκη (Χλαμπούτη), που με την οικονομική συνδρομή 200 χρυσών ναπολεόνιων στις 29 Μαίου 1821 (στην Θυμιανή Παναγία Κομητάδων Σφακίων, όπου κυρήχθηκε η Επανάσταση κατά των Τούρκων) προμήθευσε με όπλα την Εθνεγερσία του 1821. Την καταγωγή του από το Ατσιπόπουλο την αναδεικνύει με κάθε πρώτη ευκαιρία. Το 1974, μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, διορίστηκε δήμαρχος Αγρινίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1975, οπότε και προκηρύχθηκαν οι πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές τοπικής διοίκησης. Το 2000 εξελέγη μέλος της τριμελούς διοίκησης του Εφετείου Αθηνών.  Έφτασε μέχρι την θέση του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 2007, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε ως επίτιμος αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου. 

Το 2010 εξελέγη αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ενώ το 2012 εξελέγη πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και του Κοινοφελούς Ιδρύματος Ερρίκος Ντυνάν, θέσεις από τις οποίες παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 2013 καταγγέλοντας την κακή οικονομική κατάσταση του Ερυθρού Σταυρού, την μεθοδευμένη υπονόμευσή του από μέλη του δ.σ. αλλά και την έλλειψη συνεργασίας των υπολοίπων μελών του διοικητικού συμβουλίου.

Παραπομπές 

Χλαμπουτάκης
Χλαμπουτάκης
Στυλιανός (όνομα)

Στυλιανός (υποκοριστικό Στέλιος) είναι ένα ανδρικό ελληνικό όνομα. Δίνεται προς τιμή του αγίου Στυλιανού από την Παφλαγονία, προστάτη των παιδιών. Το αντίστοιχο θηλυκό όνομα είναι Στυλιανή (υποκοριστικό Στέλλα) που συναντάται και σε άλλες χώρες (Αγγλία, Η.Π.Α.)

Ετυμολογία
Το όνομα Στυλιανός προέρχεται ίσως από τη λέξη «στύλος».

Πιθανότερη ίσως είναι η προέλευση από την λέξη stella που στα Λατινικά σημαίνει «αστέρι». Την πιθανότητα λατινικής προέλευσης ενισχύει και η κατάληξη -ianus (Stylianus).

Ονομαστική εορτή
Εορτάζεται στις 26 Νοεμβρίου.

Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Παναγιώτης Καποδίστριας (ηθοποιός)

Ο Παναγιώτης Καποδίστριας (Αθήνα 9 Νοεμβρίου 1977-) είναι Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Τελειώνοντας το σχολείο, φοίτησε στη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα, απ' όπου πήρε το δίπλωμα του ηθοποιού και στην οποία έχει διδάξει και ο ίδιος υποκριτική. Από το 1997 είναι μέλος του Σ.Ε.Η. (Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών) και από το 2004 είναι μέλος της Ε.Σ.Ε. (Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος). Από το 2010 έως το 2011 υπήρξε μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της Ε.Σ.Ε., ενώ τα τελευταία χρόνια είναι μέλος της κριτικής επιτροπής όλων των διαγωνισμών σεναρίου που διοργανώνει η ένωση σεναριογράφων Ελλάδας (Ε.Σ.Ε.)

Το 2006 έγραψε το δεύτερο κατα σειρά θεατρικό του έργο, με τίτλο: «Ο Θεός κι η ψυχή σου», το οποίο βρέθηκε στο διεθνή διαγωνισμό θεατρικών έργων που διεξήγαγε το Columbus State University. Η τύχη του συγκεκριμένου έργου ήταν να μπει στα επικρατέστερα για το καλύτερο θεατρικό έργο του 2006, παγκοσμίως.

Το τρίτο του κατά σειρά θεατρικό έργο, με τίτλο: «Έτσι απλά», επιλέχθηκε το 2007 να παρουσιαστεί στο Λονδίνο, εν όψει της επετείου των 50 ετών του θεάτρου Τέχνης του Λονδίνου.

Το 2010 ίδρυσε και από τότε διευθύνει την πρώτη ελληνική σχολή δημιουργικής γραφής, Tabula Rasa, η οποία ιδρύθηκε για να καλύψει το κενό στο χώρο της συγγραφής τηλεοπτικών, κινηματογραφικών, θεατρικών και λογοτεχνικών κειμένων. Είναι αναγνωρισμένη από το κράτος και διδάσκει ένα πλήθος γνωστών καλλιτεχνών. (http://www.tabula.gr)

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ένωσης σεναρίου

Το 2016 επιλέχθηκε να παραδώσει στη Νέα Υόρκη masterclass σεναριογραφίας, εκπροσωπώντας τους σεναριογράφους των Βαλκανίων.

Το 2017 υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του 13ου παγκόσμιου διαγωνισμού ποίησης του συλλόγου Λόγου, Τέχνης και Ελληνικού Πολιτισμού της Βαυαρίας.

Θέατρο

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Μεταγλώττισεις

Ως δημιουργός 
Σεναριογράφος

Θεατρικός συγγραφέας

Σκηνοθέτης θεάτρου

Σκηνοθέτης τηλεόρασης

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προσωπικός δικτυακός τόπος
 Δικτυακός τόπος Tabula Rasa

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Γεώργιος Λαμπάκης

Ο Γεώργιος Λαμπάκης (18 Φεβρουαρίου 1854 – 15 Μαρτίου 1914) ήταν Έλληνας θεολόγος και αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1854 στην Αθήνα, από οικογένεια καταγόμενη από την Τήνο. Φοίτησε στην Ριζάρειο Σχολή και με την προστασία του Κωνσταντίνου Κανάρη κατάφερε να σπουδάσει στη Θεολογική Σχολή Αθηνών.Σπούδασε Χριστιανική Αρχαιολογία στη Γερμανία στα Πανεπιστήμια Μονάχου, Ερλάγκεν, Λειψίας και Βερολίνου. Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Ερλάγκεν με θέμα διατριβής σχετικά με τις χριστιανικές αρχαιότητες της Αττικής. Την ίδια περίοδο εστάλη στη Σικελία με υποτροφία του Άγγλου Bute. Στις 12 Ιουλίου 1885 διορίσθηκε έφορος χριστιανικών αρχαιοτήτων. Ήταν από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας (1884). Το 1902 το Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως τον έστειλε σε περιοδεία στις Σέρρες, τη Θράκη και την Κωνσταντινούπολη, με σκοπό τη διάσωση αρχαίων και βυζαντινών μνημείων. Ο Λαμπάκης φωτογράφισε ναούς, ανθρώπους και εικόνες. Οι φωτογραφίες του ανήκουν σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών και αποτελούν ντοκουμέντα για τη ζωή των αρχών του εικοστού αιώνα στις περιοχές που επισκέφτηκε. Στις φωτογραφίες αυτές μπορεί κανείς σήμερα να δει το Μητροπολιτικό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου της Αδριανούπολης, που δεν υπάρχει σήμερα, ναούς της Αίνου, κτίσματα του Διδυμοτείχου και του Δεδέαγατς.

Πέθανε στις 15 Μαρτίου του 1914.

Παραπομπές

Πηγές
Χρυσόστομος μητροπολίτης Αθηνών, «Γεώργιος Λαμπάκης», Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, τομ.1 (1924), σελ.2-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γεώργιος Λαμπάκης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
 Γεώργιος Λαμπάκης  — Βιογραφία του Γεωργίου Λαμπάκη.
 Αρχείο Οικογένειας Λαμπάκη — Επίσημη ιστοσελίδα του Αρχείου Οικογένειας Λαμπάκη.

Έλληνες θεολόγοι
Έλληνες αρχαιολόγοι
Βυζαντινολόγοι
Ορχάν

Ο Ορχάν (τουρκ. Orhan Gazi, 1281; - Μάρτιος 1362) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1326 μέχρι τον θάνατό του το 1362.

Βιογραφία

Ήταν πρωτότοκος γιος του ιδρυτή του Οίκου των Οσμανιδών Οσμάν Α΄. Ο Ορχάν ανήλθε στην εξουσία το 1326, μετά το θάνατο του πατέρα του.

Επιτεύματα
Κατέλαβε τη Νίκαια και την Προύσα, την οποία έκανε και πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας του. Το 1337 κατέλαβε την Νικομήδεια και τον επόμενο χρόνο εμφανίστηκε στις ακτές του Βοσπόρου, όπου οι ίδιοι οι Βυζαντινοί τον βοήθησαν να περάσει απέναντι, ενισχύοντας έτσι τις επεκτατικές του βλέψεις. Υποστήριξε τον Ιωάννη Στ΄ Καντακουζηνό στην διαμάχη του με τους Σέρβους και τού παραχωρήθηκε ως σύζυγος η 13χρονη κόρη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Θεοδώρα Μαρία, καθώς και ένα φρούριο στην Ευρωπαϊκή ακτή των Δαρδανελίων. Το 1354 κατέλαβε την Καλλίπολη και το Διδυμότειχο θέτοντας τις βάσεις της οθωμανικής κυριαρχίας στη Βαλκανική Χερσόνησο. 

Ήταν επίσης ο πρώτος που καθιέρωσε θεσμούς διοίκησης, σε συνεργασία με το μεγάλο βεζίρη (και αδελφό του) Αλαεντίν. Έκοψε τα πρώτα νομίσματα, ίδρυσε το πρώτο νομισματοκοπείο στην Προύσα, κατασκεύασε πολλά τζαμιά και σχολεία, ίδρυσε το τάγμα των Γενίτσαρων κ.ά. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο πρωτότοκος γιος του Σουλεϊμάν Πασάς έπεσε από το άλογό του και πέθανε.

Οικογένεια 
Σύζυγοι
 Νιλουφέρ Βαλιντέ Χατούν
 Ασπορτσά Χατούν
 Θεοδώρα Χατούν
 Εφταντισέ Χατούν

Παιδιά
Γιοι
 Σουλεϊμάν Πασάς (1316-1350/57), γιος της Νιλουφέρ Χατούν
Μουράτ Α΄ (1326-1389), γιος της Νιλουφέρ Χατούν
Ηγεμόνας Χαλίλ (1346-1362), γιος της Θεοδώρας Χατούν
Ηγεμόνας Κασίμ (?-?), γιος της Νιλουφέρ Χατούν
Ηγεμόνας Ιμπραήμ (?-?), γιος της Ασπορτσά Χατούν

Ηγεμόνας Εγιούπ (?-?)

Κόρες
Φατμά Χατούν (?-?), κόρη της Ασπορτσά Χατούν
Χατιτζέ Χατούν (?-?)

Θάνατος
Πέθανε το 1362 σε ηλικια 81 ετών στην Προύσα από τη λύπη για το θάνατο του γιου του, Σουλεϊμάν Πασά. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Μουράτ Α΄.

Οθωμανοί Σουλτάνοι
Οι Αυθαίρετοι

Οι Αυθαίρετοι είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1989-1991 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.

Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Βασίλης Νεμέας, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Νίκος Κουτελιδάκης. Ήταν μια μαύρη κωμωδία που εξιστορούσε την αντιπαλότητα δύο οικογενειών και τις περιπέτειές τους και, κατά κάποιον τρόπο, σάρκαζε την αρνητική συμπεριφορά και εκδοχή του Έλληνα. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς αποτελείται από τους Βάσια Τριφύλλη, Δημήτρη Πουλικάκο, Χρήστο Βαλαβανίδη, Νατάσα Τσακαρισιάνου, Θέμη Μάνεση και Βάνα Παρθενιάδου.

Χρονολογικά, ήταν το δεύτερο σίριαλ που έκανε πρεμιέρα στη νεοσύστατη, τότε, ιδιωτική τηλεόραση (το πρώτο ήταν το Πατήρ υιός και πνεύμα, που ξεκίνησε την Τρίτη 21 Νοεμβρίου 1989) και συγκεκριμένα την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 1989, μόλις την 3η μέρα λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel, και ώρα 21:30. 

Η σειρά ολοκληρώθηκε ύστερα από 2 σεζόν, σε 66 επεισόδια. 

Τον Φεβρουάριο του 2019, κυκλοφόρησαν διάφορα δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για επιστροφή της σειράς σε άλλο κανάλι, με τρίτο κύκλο επεισοδίων, 30 χρόνια μετά την προβολή του πρώτου επεισοδίου. Τελικά η είδηση αυτή δεν επιβεβαιώθηκε.

Διανομή

Πρωταγωνιστικό Καστ

Έκτακτες συμμετοχές 
Μανώλης Πουλιάσης ως Άκης Σιδερόπουλος
Λυδία Λένωση ως Εύα 
Κώστας Μακέδος ως μάγειρας 
Ηρώ Μουκίου ως Μαρία Ελευθερίου 
Πέτρος Φιλιππίδης ως σκηνοθέτης
Νένα Μεντή ως πρόεδρος δικαστηρίου
Μάνος Βακούσης ως ταξιτζής
Χρήστος Σιμαρδάνης ως Κάρολος
Ρένια Λουιζίδου ως Τάνια
Τζόυς Ευείδη ως Άννα Καλαμπόκα 
Μιχάλης Γιαννάτος ως Νεκροθάφτης

Βραβεία 
Η σειρά Οι Αυθαίρετοι κατέκτησε την 10η θέση στην κατηγορία «Αγαπημένη Κωμική Σειρά» στην ψηφοφορία που έκανε το Mega Channel για τα 20 χρόνια λειτουργίας του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 «Οι Αυθαίρετοι» στο www.retrodb.gr/wiki 

Αυθαίρετοι, Οι
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Οδυσσεύς Γκραντ

Ο Οδυσσεύς Σ. Γκραντ (αγγλικά:Ulysses S. Grant, γενν. Χάιραμ Οδυσσεύς Γκραντ, 27 Απριλίου 1822 - 23 Ιουλίου 1885) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός που υπήρξε στρατηγός των Βορείων κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και 18ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πόιντ Πλέζαντ του Οχάιο το 1822. Απόφοιτος του Ουέστ Πόιντ, έλαβε μέρος στον πόλεμο του Μεξικού, όπου έφτασε μέχρι το βαθμό του λοχαγού. Στη συνέχεια, επειδή ήταν εθισμένος στο ποτό, εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση και ασχολήθηκε με τη γεωργία. Με το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου το 1861 συγκρότησε σώμα εθελοντών και πήρε μέρος σε πολλές μάχες, στις οποίες επέδειξε θάρρος, τόλμη και στρατηγικές ικανότητες. Οι προαγωγές του ήσαν απανωτές και σύντομα προάχθηκε σε στρατηγό. Ιστορική έχει μείνει η φράση που χρησιμοποιούσε όταν ο αντίπαλός του ζητούσε να διαπραγματευθεί τους όρους παράδοσης: Απαντούσε με τη φράση «Unconditional surrender» (παράδοση άνευ όρων), πράγμα που σε συνδυασμό με τα αρχικά του ονόματός του προσήψε το προσωνύμιο «Unconditional Surrender Grant». Το 1864 έγινε αρχιστράτηγος - ύστερα από απόφαση του τότε προέδρου Αβραάμ Λίνκολν - των δυνάμεων των Βορείων και ύστερα από στρατηγικές κινήσεις κατάφερε να αναγκάσει τους Νοτίους να παραδοθούν. 

Μετά τη λήξη του εμφυλίου ο Γκραντ ανακηρύχθηκε σε εθνικό ήρωα και σύντομα ασχολήθηκε με την πολιτική. Προσχώρησε στους Ρεπουμπλικάνους και το 1868 εξελέγη πρόεδρος των Η.Π.Α. με ποσοστό 52,7%. Το 1872 επανεξελέγη με ποσοστό 55,6%. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, κυρίως της δεύτερης, ξέσπασαν πολλά σκάνδαλα οικονομικής φύσεως. Επίσης επικρίθηκε αρκετά για την καταπιεστική συμπεριφορά του απέναντι στους Νοτίους.

Απεβίωσε στις 23 Ιουλίου του 1885. Είχε νυμφευθεί την Τζούλια Μπογκς Ντεντ και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά. Εξέδωσε τα απομνημονεύματά του σε δύο τόμους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πρόεδροι των ΗΠΑ
Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Αμερικανοί στρατιωτικοί
Μητροπολίτης Πατάρων Μελέτιος

Ο Μελέτιος (κατά κόσμον Δημήτριος Χρηστίδης) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ιεράρχης, Μητροπολίτης Πατάρων.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1880 στην Σπάρτη, πόλη της Πισιδίας με 7.000 Έλληνες κατοίκους. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1904, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Ανδρέας Πρωτόκλητος». Διάκονος χειροτονήθηκε στις 3 Αυγούστου 1903 και πρεσβύτερος στις 20 Νοεμβρίου 1904. Υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος στη Μητρόπολη Καλλιουπόλεως, ως Εφημέριος της Κοινότητος Μερσίνης και ως Πρωτοσύγκελος στην Μητρόπολη Πισιδίας. Το 1908 ως αρχιμανδρίτης ανέλαβε την διεύθυνση των Ελληνικών Σχολείων Σπάρτης.

Στις 19 Δεκεμβρίου 1910 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Πατάρων, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Πισιδίας. Υπηρέτησε ως Βοηθός Επίσκοπος των Μητροπόλεων Πισιδίας (1910-1913), Νικαίας (1913-1914) και Ηρακλείας (1914-1919). Το 1919 διορίστηκε αναπληρωτής του Μητροπολίτου Πισιδίας Γερασίμου και πήγε στην Αττάλεια. Το 1920 καταδικάστηκε σε θάνατο από τουρκικό δικαστήριο, με την κατηγορία της αντιτουρκικής προπαγάνδας. Η ποινή του μετατράπηκε σε εκτοπισμό και στις 8 Ιανουαρίου 1921 εκτοπίστηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, όπου παρέμεινε εξόριστος μέχρι το 1924.

Το 1922, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Σπάρτη μαζί με όλους τους Έλληνες κατοίκους της και να καταφύγουν στην Μικρή Αρμενία και μετά στην Ελλάδα. Ο Μελέτιος ήρθε στην Ελλάδα το 1924 με τους τελευταίους συμπατριώτες του Μικρασιάτες πρόσφυγες και εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία Αττικής. Ανέλαβε καθήκοντα Βοηθού Επισκόπου στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και υπηρέτησε ως Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος στην Νέα Ιωνία. Τον Ιανουάριο του 1961 το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανύψωσε την Επισκοπή Πατάρων σε Μητρόπολη και τον Μελέτιο σε Μητροπολίτη.

Πέθανε στην Βούλα Αττικής στις 20 Ιουλίου 1967.

Παραπομπές

Πηγές
 
 

Μικρασιατικός Ελληνισμός
Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Πισιδίας
Γούντροου Ουίλσον

Ο Τόμας Γούντροου Ουίλσον (αγγλικά: Thomas Woodrow Wilson, 28 Δεκεμβρίου 1856 - 3 Φεβρουαρίου 1924) ήταν Αμερικανός πολιτικός, πανεπιστημιακός και ιστορικός, ο οποίος διετέλεσε 28ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Βιογραφία 

Ο Τόμας Γούντροου Ουίλσον γεννήθηκε στο Στώντον της πολιτείας Βιρτζίνια στις 28 Δεκεμβρίου 1856, γιος ιερέα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς και νομικη στη Βιρτζίνια. Ήταν καθηγητής ιστορίας & πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, του οποίου αργότερα έγινε πρύτανης. Το 1910, ο Ουίλσον εκλέχτηκε κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Το μεταρρυθμιστικό έργο του στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ τον έκανε γνωστό και τελικά έθεσε υποψηφιότητα για τον προεδρικό θώκο το 1912. Κατάφερε να κερδίσει σημαντικούς αντιπάλους όπως τον Θεόδωρο Ρούζβελτ και τον Ουίλλιαμ Ταφτ και το 1916 επανεξελέγη. 

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Ουίλσον στράφηκε ενάντια στα μεγάλα οικονομικά κεφάλαια με διάφορα νομοθετικά μέτρα. Η εξωτερική του πολιτική σημαδεύτηκε από τη συνέχιση της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ στην Λατινική Αμερική και από την είσοδο των ΗΠΑ στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Ήταν από τους πρωτεργάτες της Κοινωνίας των Εθνών αλλά δεν κατάφερε να πείσει το Κογκρέσο να ψηφίσει την ένταξη της χώρας σε αυτή. Ουσιαστικά η άρνηση του Κογκρέσου σήμανε και τη διάλυση της Κοινωνίας των Εθνών. Κατά τη διάρκεια μακράς περιοδείας του στις ΗΠΑ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και η υγεία του κλονίστηκε σοβαρά. Ανένηψε κάπως αλλά σπάνια έβγαινε πλέον από την προεδρική κατοικία και περπατούσε πάντα με τη βοήθεια μπαστουνιού. Το 1919, ο Ουίλσον τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. 

Απεβίωσε στην Ουάσινγκτον στις 3 Φεβρουαρίου 1924 και είχε νυμφευθεί δύο φορές.

Υστεροφημία 

Ο Ουίλσον θεωρείται ευρέως ένας από τους καλύτερους Προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών και ένας από τους πρωτεργάτες του φιλελευθερισμού, ενώ επηρέασε πολλούς άλλους ικανούς πολιτικούς, όπως ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο Λύντον Μπ. Τζόνσον.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Διάγγελμα δεκατεσσάρων σημείων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πρόεδροι των ΗΠΑ
Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον
Μανώλης Ρασούλης

Ο Μανώλης Ρασούλης (Ηράκλειο Κρήτης, 28 Σεπτεμβρίου 1945 – Θεσσαλονίκη, 5 Μαρτίου 2011) ήταν Έλληνας συγγραφέας, τραγουδιστής, στιχουργός, και δημοσιογράφος, ιδιαίτερα γνωστός και για τους στίχους που έχει γράψει για αρκετά τραγούδια.

Στίχους του έχουν μελοποιήσει, μεταξύ άλλων, οι Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Νίκος Ξυδάκης, Σταμάτης Γονίδης, Πέτρος Βαγιόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας και Χρήστος Νικολόπουλος. Έχει μια κόρη, τη Ναταλία Ρασούλη, τραγουδίστρια, μουσικό και τραγουδοποιό. 

Απεβίωσε από έμφραγμα σε ηλικία 66 ετών στην Θεσσαλονίκη, στις 5 Μαρτίου 2011 και βρέθηκε νεκρός στις 13 Μαρτίου.

Δισκογραφία

Εργογραφία
 Τι είδε ο Βουκεφάλας, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2005
 Εδώ είναι του Ρασούλη, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2007
 Ο μεγάλος αιρετικός Θεόφιλος Καΐρης, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2008
 Η τελευταία ζωή του συντρόφου Παντελή Πουλιόπουλου, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2008
 Οι βερβελίδες της Αμάλθειας. Αναφορά στο Χόμο Σάπιενς, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2012

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Μανώλης Ρασούλης: το επίσημο site
 Ειρήνη υμίν Ιστολόγιο του Μανώλη Ρασούλη
 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Μουσική-επέκταση
Κορόνα Τσεχίας

Η τσεχική κορόνα (τσέχικα: Koruna česká) είναι το νόμισμα της Τσεχίας. Η κοινή ονομασία είναι «koruna» (μερικές φορές αναφέρεται και ως «Πραγανά χρήματα») και ο κωδικός ISO 4217 είναι CZK. Υποδιαιρείται σε 100 χαλέρου (βραχυγραφείται ως  "h", ενικός: haléř, γενική πληθυντικού: haléře).

Ιστορία 
Με τη δημιουργία της ανεξάρτητης Τσεχίας το 1993, η τσεχική κορόνα αντικατέστησε στις 8 Φεβρουαρίου 1993 την τσεχοσλοβακική κορόνα σε αναλογία 1:1. Με την ίδια αναλογία εισήχθη και η κορόνα Σλοβακίας, αλλά η κορόνα Τσεχίας εξελίχθηκε σε αρκετά σκληρότερο νόμισμα από αυτήν και είναι σήμερα περίπου 20-25% ακριβότερη. 
Η Τσεχία σχεδίαζε να υιοθετήσει για νόμισμα το ευρώ το 2012, ωστόσο η κυβέρνηση εγκατέλειψε το σχέδιο αυτό το 2007. Εντός της χώρας υπάρχει έντονη αντίθεση στην προοπτική να εισαχθεί το ευρώ στην Τσεχία, παρότι τα κριτήρια πληρούνται.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Τσεχικά κέρματα ευρώ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κεντρική Τράπεζα της Τσεχίας
 Τουριστικό υλικό για την Τσεχία αλλά και λοιπές χρήσιμες πληροφορίες στην Ελληνική γλώσσα από την Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα

Νομίσματα
Οικονομία στην Τσεχία
Κέρματα ανά χώρα
Νομίσματα της Ευρώπης
Νομίσματα της Τσεχίας
Ανν Ντεμεουλμέστερ

Η Ανν Ντεμεουλμέστερ (Ann Demeulemeester, 29 Δεκεμβρίου 1959) είναι Βελγίδα σχεδιάστρια μόδας.

Γεννήθηκε στο Kortrijk του Βελγίου. Αποφοίτησε από τη Βασιλική Ακαδημία της Αμβέρσας (Royal Academy of Fine Arts) το 1981 και έγινε γνωστή ως μέλος των «Έξι της Αμβέρσας». Από το 1981 δούλευε ως σχεδιάστρια για κολεξιόν prêt-à-porter (ετοιμοφόρετων ενδυμάτων) σε όλο τον κόσμο. Το 1985 ίδρυσε μια εταιρεία, μαζί με τον σύζυγο της, τον Patrick Robyn, και το 1992 παρουσίασαν για πρώτη φορά στο Παρίσι γυναικεία ενδύματα και ανδρικά το 1996. Σύντομα χαρακτηρίστηκε ως μια από ους οπαδούς του κινήματος της αποδόμησης για τις πρώτες της δημιουργίες, που θεωρούνται κατά κάποιο τρόπο ως ημιτελή ενδύματα. Σπανίως σχεδιάζει με χρώμα και χρησιμοποιεί πάντα υφάσματα με φυσικές ίνες – μάλλινα και βαμβακερά – καθώς και δέρματα και γούνες ισορροπώντας το αρσενικό και το θηλυκό στοιχείο κα συνδυάζοντας την αυστηρή γραμμή με ρομαντικά στοιχεία. Άνοιξε δικό της κατάστημα το 1999.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 "Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα", Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7
 Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 
 Anne Stegeneyer, "Who's who in fashion", Fairchild Publications, USA 1988.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ann Demeulemeester
 Βιογραφικό της Ann Demeulemeester
 Βασιλική Ακαδημία της Αμβέρσας

Βέλγοι σχεδιαστές μόδας
Harper’s Bazaar

Το 1867 ο Fletcher Harper από τον αμερικάνικο εκδοτικό οίκο Harper Brothers έκδωσε το γυναικείο περιοδικό Harper’s Bazar με άρθρα για το σπίτι και τη μόδα. Ήταν εβδομαδιαία έκδοση έως το 1901 όπου έγινε μηνιαία. Το 1913 αγοράστηκε από τον μεγάλο εκδοτικό οίκο Hearst και το 1929 προστέθηκε ακόμα ένα a στο Bazar. Την μεγαλύτερη αποδοχή την είχε υπό την διεύθυνση της Carmel Snow. Ήταν σε ανταγωνισμό με την αμερικάνικη Vogue για όλο σχεδόν τον εικοστό αιώνα.

Στην Ελλάδα 
Το περιoδικό εκδίδεται στην Ελλάδα με την εφημερίδα Το Βήμα από το 2017. Παλιότερα εκδιδόταν με την εφημερίδα Real News.

Βιβλιογραφία

 Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001

Δείτε επίσης

Harper's Bazaar επίσημη ιστοσελίδα
Harper's Bazaar UK επίσημη ιστοσελίδα 
Ιστορία των Harpers & Queen

Περιοδικά μόδας
Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας

Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας είναι μία από τις Ορθόδοξες Μητροπόλεις που ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Έδρα της είναι το Γουέλινγκτον (Wellington), η πρωτεύουσα της Νέας Ζηλανδίας. 

Ο επίσημος τίτλος του μητροπολίτη είναι Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας, υπέρτιμος και έξαρχος Ωκεανίας.

Ιστορία
Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας ιδρύθηκε το 1970 με απόσπαση από την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας ως Μητρόπολη Νέας Ζηλανδίας και Εξαρχία Ινδιών, Κορέας και Ιαπωνίας, αφού αρχικά περιλάμβανε, εκτός από τη Νέα Ζηλανδία, και τις περισσότερες χώρες της Νότιας και Ανατολικής Ασίας. 

Το 1996 αποσπάσθηκε από αυτήν η Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ (Κίνα, Ινδία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Κινεζική Ταϊπέι και οι χώρες της ΝΑ Ασίας) και το 2004 η Μητρόπολη Κορέας (Κορέα, Ιαπωνία). 

Το 2005 στη Μητρόπολη εντάχθηκαν τα νησιά του Νότιου Ειρηνικού Φίτζι, Τόνγκα και Σαμόα, μαζί με τα μικρότερα νησιωτικά συμπλέγματα. Το ποίμνιο της ανέρχεται σε 10.000 περίπου πιστούς, κυρίως Έλληνες μετανάστες πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας έχει χαρακτηρισθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Ιεραποστολική. Πέραν της εσωτερικής ιεραποστολής για τους Ορθοδόξους, διοργανώνεται και η ιεραποστολή προς τους υπόλοιπους κατοίκους της Νέας Ζηλανδίας (λευκούς και Μαορί) και τους κατοίκους των νησιών Φίτζι, Τόνγκα, Σαμόα και των υπόλοιπων νησιωτικών συμπλεγμάτων του Νότιου Ειρηνικού.

Επισκοπικός κατάλογος
Μητροπολίτες έχουν διατελέσει οι:

Οργάνωση 
Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Ζηλανδίας είναι οργανωμένη ως ακολούθως:

Νέα Ζηλανδία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης.
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας στο Facebook
H Ορθοδοξία στη Νέα Ζηλανδία, τα νησιά Φίτζι, Τόγκα και Σαμόα. Σεβ. Μητροπολίτης κ. Μύρωνας. 
Το Μήνυμα της Αγάπης και της Διαφορετικότητας από την Ωκεανία

Πηγές
 Ημερολόγιον του Οικουμενικού Πατριαρχείου έτους 2007, έκδοση Οικουμενικού Πατριαρχείου.
 Ιστοσελίδα Ιεράς Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας
Παντελής Σαββίδης

Ο Παντελής Σαββίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Εδώ και δεκατρία χρόνια είναι ο παρουσιαστής της εβδομαδιαίας εκπομπής "Ανιχνεύσεις" που προβαλλόταν στην ΕΤ3. Η εκπομπή ασχολείται με ζητήματα των Βαλκανίων, ευρωπαϊκών πολιτικών ζητημάτων και διεθνών σχέσεων. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι 

Διετέλεσε επίσης διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα της εκπομπής "Ανιχνεύσεις" 
Σαββίδης Παντελής
ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος - Β΄ Πανελλαδική

Η Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία «Ρήγας Φεραίος» - Β΄ Πανελλαδική ήταν Ελληνική πολιτική νεολαία. Δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1978 και διαλύθηκε το 1981.

Ιστορία 
Η οργάνωση δημιουργήθηκε μετά τη διάσπαση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, η οποία ήταν νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού, το Μάρτιο του 1978. Η Β΄ Πανελλαδική πήρε το όνομά της από τη Β΄ πανελλαδική συνδιάσκεψη της οργάνωσης, την οποία δεν ενέκρινε η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού. Η παράταξη απέσπασε το 65% των μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και λειτούργησε μέχρι το 1981, οπότε και αυτοδιαλύθηκε.

Θέσεις 
Η Β' Πανελλαδική πήρε μαζί της τη γενιά μελών του Ρήγα που είχε πολιτικοποιηθεί μέσω του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης και εντάχθηκε στην οργάνωση ευελπιστώντας σε μια αριστερή κριτική στη θεωρία των σταδίων του ΚΚΕ, καθώς και στην κατάσταση που είχε περιέλθει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιά αυτή του Ρήγα επηρεασμένη από τα κινήματα του Μάη του 1968 έδινε στον ευρωκομμουνισμό ένα αριστερό και μη διαχειριστικό περιεχόμενο και πίστευε ότι η ανανέωση της αριστεράς θα ερχόταν αν στη βάση της γκραμσιανής στρατηγικής της ηγεμονίας οι κομμουνιστές θα εμπλούτιζαν το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής χειραφέτησης πέρα από τον στείρο οικονομισμό της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων προς μια ριζική έμπρακτη κριτική του καπιταλισμού μέσα από την αντιπαράθεσή τους με την επέλαση του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού. 

Υπέρμαχοι της επιστροφής στις ρίζες ήλθαν σε επαφή με τις ιδέες του Λουί Αλτουσσέρ και της κριτικής του στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Πολιτική δράση 
Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ήλθαν σε ρήξη με την ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού με αφορμή αρχικά την τακτική της ΕΑΔΕ, που καλούσε όλες τις αντιδικτατορικές δυνάμεις μέχρι τη ΝΔ να ενωθούν για να αποτρέψουν τον κίνδυνο μιας νέας δικτατορίας, και στη συνέχεια με αφορμή τη σταδιακά ευμενή στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. 

Στο κίνημα της νεολαίας πρωτοστάτησαν στην ανατροπή του νόμου 815/1978 για τα πανεπιστήμια και συγκρότησαν μαζί με άλλες οργανώσεις και ανένταχτους αριστερούς τα σχήματα που αργότερα ενοποιήθηκαν ως Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών. Στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, η Β' Πανελλαδική μαζί με άλλες δυνάμεις πρωτοστάτησε στην πορεία αμφισβήτησης της απαγόρευσης για κατεύθυνση προς την αμερικάνικη πρεσβεία, στην οποία σκοτώθηκαν οι Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου. 

Εξέδιδε το περιοδικό "Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση" και για ένα διάστημα εξέδωσε και το έντυπο "Αυθαίρετα".

Προτεινόμενη βιβλιογραφία 
 Ο φάκελος της Β΄ Πανελλαδικής, Ιός, Ελευθεροτυπία, 19 Ιανουαρίου 2003

Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Αλ-Χακάμ Α΄

Ο Αλ-Χακάμ Ιμπν Χισάμ Ιμπν Αμπντ Αρ Ραχμάν Α΄ (Alhakén I, 770 - 21 Μαΐου 822) ήταν Ομεϋάδης εμίρης της Κόρδοβας από το 796 μέχρι το 822.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ξέσπασε επανάσταση με κέντρο τη νότια όχθη του Γουαδαλκιβίρ, καθοδηγούμενη από τον Ισλαμικό κλήρο. Όταν ο Χακάμ κατέπνιξε την επανάσταση καταδίκασε τους επαναστάτες σε εξορία. Αυτοί, μετά την αποχώρησή τους από την Ισπανία, κατευθύνθηκαν προς την Αίγυπτο, όπου κατάφεραν να καταλάβουν την Αλεξάνδρια για ένα μικρό διάστημα.

Εμίρηδες της Αλ-Άνταλους
Ηλίας Ρωσίδης

Ο Ηλίας Ρωσσίδης (Νέο Φάληρο, Πειραιά, 9 Φεβρουαρίου 1927 – 27 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν αρχικά ως μέσος και στη συνέχεια ως αμυντικός. Είναι από τους πρώτους ακραίους αμυντικούς των ελληνικών γηπέδων που, εκμεταλλευόμενος την ταχύτητά του, συνήθιζε να προωθείται και στην επίθεση (ρόλος αργότερα γνωστός ως φουλ-μπακ).

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία και εγγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου ασχολήθηκε αρχικά με τον στίβο και τους δρόμους ταχύτητας, τα 100, 200 και 400 μέτρα. Κάποια μέρα, όταν παρακολουθούσε τυχαία την προπόνηση του Ολυμπιακού, τραυματίστηκε ο Αριστείδης Λούβαρης, ο τερματοφύλακας και του ζήτησαν να τον αντικαταστήσει. Από εκείνη την ημέρα έμεινε στον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος της καριέρας του.

Πρώτος του αγώνας ήταν το 1948 με τον Φωστήρα στο κύπελλο Ελλάδας. Συμμετείχε στον παρθενικό αγώνα ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη  Μίλαν το 1959. Λόγω των πολλών τραυματισμών που είχε υποστεί, συνέχισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό μέχρι το 1961 και κατόπιν αγωνίστηκε επίσης με επιτυχία σε ομάδες μικρότερων κατηγοριών, όπως Βύζας Μεγάρων, Αίας Σαλαμίνας, Τριγλία και Α.Ε. Χαλανδρίου.

Στις εθνικές ομάδες
Με την εθνική Ελλάδας έχει 29 συμμετοχές (πρώτη το 1951 και αρχηγός της από το 1954), όντας πρώτος σε συμμετοχές την εποχή που αγωνίστηκε σε αυτή.

Τίτλοι 
Με τον Ολυμπιακό έχει κατακτήσει:
 9 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1947, 1948, 1951, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959)
 10 Κύπελλα Ελλάδας (1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961)
13 Πρωταθλήματα Πειραιά (1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959)

Παραπομπές

Πηγές 

Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Έκδοση Ελληνικά γράμματα, Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997
Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2001
Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης, Μίλητος 1997
Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991
Αθλητική Ηχώ 8 Απριλίου 1951

Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων
Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας
Προπονητές ποδοσφαίρου Ορφέα Αιγάλεω
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Ορχομενού
Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ
Ποδοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Χονολουλού

Η Χονολουλού είναι η πρωτεύουσα και η πολυπληθέστερη κοινότητα της Χαβάης, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. 

Κατά την 1η Ιουλίου 2004, σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής Πληθυσμού των ΗΠΑ, η Χονολουλού υπολογίστηκε ότι είχε 377.260 κατοίκους, ενώ η πόλη μαζί με την κομητεία (ουσιαστικά το νησί Οάχου) 900.000 κατοίκους. Η τοπική διοίκηση υφίσταται μόνο σε επίπεδο κομητείας και ως εκ τούτου η πόλη και κομητεία της Χονολουλού επεκτείνεται σε όλο το νησί Οάχου του συμπλέγματος της Χαβάης. Δήμαρχος από τις 2 Ιανουαρίου του 2021 είναι ο Ρικ Μπλαντζιάρντι.

Ονομασία
Στα χαβανέζικα «χονολούλου» σημαίνει «προστατευμένος κόλπος/λιμάνι» ή «τόπος προστασίας».

Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή της Χονολουλούς πρωτοκατοικήθηκε τον 11ο αιώνα από Πολυνήσιους. 

Στη Χονολουλού ο πρώτος Ευρωπαίος που πάτησε το πόδι του ήταν ο Βρετανός καπετάνιος Γουίλιαμ Μπράουν το 1794.

Στις 7 Δεκεμβρίου 1941 εξαπολύθηκε ιαπωνική αεροπορική επίθεση στον αμερικανικό στόλο που βρισκόταν στον όρμο του Περλ Χάρμπορ, δυτικά της Χονολουλού, με πολύ μεγάλες απώλειες για τις ΗΠΑ, γεγονός που έθεσε το τέλος στην ουδετερότητα των Αμερικανών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από την Χονολουλού κατάγεται ο Μπαράκ Ομπάμα, πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με θητεία από το 2008 έως το 2019, εκλεγμένος με τους Δημοκρατικούς. Μάλιστα, στις προεδρικές εκλογές του 2008 οι ψηφοφόροι της Χαβάης υπερψήφισαν τον Ομπάμα σε ποσοστό 76%.

Κατάλογος δημάρχων της Χονολουλού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 City & County of Honolulu - επίσημη ιστοσελίδα
 Hawaii Vistors and Convention Bureau 
 Honolulu Traffic Information Center (includes camera links)
 National Weather Service Honolulu office
 Hawaii Community Theatre Web Index
 The Arts District Honolulu

Πρωτεύουσες της Ωκεανίας
Πόλεις της Χαβάης
Ενώπιος ενωπίω

Το Ενώπιος Ενωπίω είναι ο τίτλος μίας από τις μακροβιότερες εκπομπές τηλεοπτικών συνεντεύξεων της ελληνικής τηλεόρασης. Παρουσιαστής της εκπομπής είναι ο Νίκος Χατζηνικολάου. Προβλήθηκε την περίοδο 1991-2003 από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel και επέστρεψε στις οθόνες την τηλεοπτική περίοδο 2019-2022 μέσα από τη συχνότητα του ΑΝΤ1.

Αναφορές 

Ελληνικές ενημερωτικές εκπομπές
Βλάντο Γιάνεφσκι

Ο Βλάντο Γιάνεφσκι (σλαβομακεδονικά: Владо Јаневски) είναι Βορειομακεδόνας τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Βόρεια Μακεδονία στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 1998 με το τραγούδι Ne Zori Zoro όπου ήρθε 19ος ανάμεσα σε 25 συμμετοχές, με 16 πόντους.

Ήταν η πρώτη φορά που η Βόρεια Μακεδονία συμμετείχε στο διαγωνισμό. Μιας και ο συγκεκριμένος διαγωνισμός υπήρξε ο τελευταίος όπου χρησιμοποιήθηκε ορχήστρα πριν αντικατασταθεί από το play back, και δεδομένου ότι κληρώθηκε να ερμηνεύσει το τραγούδι του τελευταίος, υπήρξε ο τελευταίος τραγουδιστής στην ιστορία του θεσμού που ερμήνευσε εξ ολοκλήρου ζωντανά το τραγούδι του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1998
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Έλενα Ρίστεσκα

Η Έλενα Ρίστεσκα (Елена Ристеска, 27 Απριλίου 1986) είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια και στιχουργός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1986 στα Σκόπια. Εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στη Γιουροβίζιον το 2006 με το τραγούδι Ninanajna, που κατέλαβε την 12η θέση με 56 πόντους.

Δισκογραφία

Σινγκλς
Ona Drugoto – 2002
Den I Noć – 2003
Raj I Pekol – 2003
Ni Na Nebo, Ni Na Zemja – 2004
Ninanajna – 2006
Ne Mogu – 2006
Zaspana Ubavica - 2006
Esen Vo Mene - 2006
192 - 2006
Milioner - 2007

Ριστεσκα
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2006
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Καρολίνα Γκότσεβα

Η Καρολίνα Γκότσεβα (Каролина Гочева, 28 Απριλίου 1980) είναι Βορειομακεδόνισσα τραγουδίστρια.

Γεννήθηκε στη Μπίτολα. Εκπροσώπησε την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στη Γιουροβίζιον το 2002 με το τραγούδι Od Nas Zavisi όπου ήρθε 19η με 25 πόντους. Επίσης, στις 24 Φεβρουαρίου του 2007 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα της στη Γιουροβίζιον του 2007 με το τραγούδι Mojot Svet. Το τραγούδι πέρασε στον τελικό του διαγωνισμού, όπου κατέλαβε τη 14η θέση.

Δισκογραφία

Άλμπουμς

 Mamo Pušti Me - 1992
 Jas Imam Pesna - 2000
 Zošto Sonot Ima Kraj - 2002
 Znaes Kolku Vredam - 2003
 Kad Zvezde Nam Se Sklope...Kao Nekada - 2003
 Vo Zaborav - 2005
 U Zaboravu - 2006
 Makedonsko Devojče - 2008
 Kapka Pod Neboto - 2010
 Najubavi Pesni - 2012

Σινγκλς

 Mamo, pušti me - 1991
 Koj da ti kaže - 1994
 Isčekuvanje - 1995
 Ma, ajde kaži mi - 1996
 Tonovi tajni - 1997
 Ukradeni noќi - 1998
 Sakaj Me - 1999
 Bez ogled na se - 1999
 Nemir - 2000
 Za nas - 2000
 Milenium so tebe - 2000
 Ti Mozes - 2001
 Jamajka - 2002
 Ke bide se vo red - 2002
 Od nas zavisi - 2002
 Stom Sakas/Kad Volis - 2002
 Hipokrit/Zacaren Krug - 2003
 Ljubov pod oblacite/Ljubov ispod oblaka - 2003
 Srescemo se opet - 2003
 Znaes Kolku Vredam/Znas Koliko Vredim - 2004
 Se Lazam Sebe/Lazem Sebe - 2005
 Ruza Ruzica - 2005
 Vo Zaborav/U Zaboravu - 2005
 Ova Srce Znae/Tesko srcu pada - 2006
 Bela Pesna/Bjela Pesma  - 2006
 Umiram Bez Tebe/Umirem bez tebe - 2006
 Ti i ja  - 2006
 Mojot Svet - 2007
 Jedan Dan - 2007
 Napred Makedonija - 2007
 Kad Te Nema - 2007
 Dafino Vino Crveno - 2008
 Ptico Malečka - 2008
 Za Kogo? - 2008

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2002
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μπέτυ Αρβανίτη

Η Μπέτυ Αρβανίτη (Αθήνα 4 Αυγούστου 1939) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Υπήρξε μία από τις πιο ξακουστές πρωταγωνίστριες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου. Έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της σε ταινίες - παραγωγές της Φίνος Φιλμς τις δεκαετίες του '60 και του '70.

Θέατρο 
Από το 1987 ηγείται της θεατρικής Εταιρείας "Πράξη" που εδρεύει στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, σχήμα που θεωρείται από τα πλέον ποιοτικά στην Ελλάδα. Έχει ανεβάσει πολλά έργα συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ, Ζενέ. Έχει συνεργαστεί με τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού χώρου, όπως τους Μίνωα Βολανάκη, Λευτέρη Βογιατζή, Στάθη Λιβαθηνό, Νίκο Μαστοράκη, Τάσο Μπαντή, Νικαίτη Κοντούρη, Βίκτωρα Αρδίττη κλπ. Η Β΄ Σκηνή έχει λειτουργήσει ταυτόχρονα ως φυτώριο νέων σκηνοθετών και ηθοποιών.

Έχει παίξει στον "Ιππόλυτο", σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στην Επίδαυρο. Τη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε σε πετυχημένες σειρές του BBC, με πιο γνωστή την Who pays the ferryman.

Προσωπική ζωή 
Η Μπέτυ Αρβανίτη είναι παντρεμένη με τον μεταφραστή και πολιτικό μηχανικό Βασίλη Πουλαντζά. Ίδρυσαν μαζί την Θεατρική Εταιρεία Πράξη και τη στέγασαν στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας.

Ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης είναι γιος της, από τον πρώτο της γάμο με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη.Νύφη της είναι η ηθοποιός Εύα Σιμάτου.

Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Φαίδωνα Γεωργίτση με τον οποίο αποτέλεσαν και καλλιτεχνικό ζευγάρι στην ταινία "Νύχτα γάμου" (1967).

Βραβεία 
Το 2000 τής απονεμήθηκε το «Θεατρικό Έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη» από το «Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο».

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Ελεύθερο θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Μεταγλωτισμένες παραγωγές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Θέατρο οδού Κεφαλληνίας
 Η Μπέτυ Αρβανίτη στο 90 λεπτά
 Η Μπέτυ Αρβανίτη στο homepage.mac
 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μάρτιν Βούτσιτς

Ο Μάρτιν Βούτσιτς (Мартин Вучиќ, γενν. 7 Αυγούστου 1982) είναι Βορειομακεδόνας τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2005 με το τραγούδι Make my day όπου ήρθε 17ος.

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (Ελλάδα)

Τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) είναι κρατικά καταστήματα που συστάθηκαν με αυτήν την ονομασία με το άρθρο 31 του νόμου 3013/2002 (ΦΕΚ 102/Α), αρχικά στις έδρες των πρώην Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, νυν ΠΕ, με σκοπό τη μείωση της γραφειοκρατίας και την ταχύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών σε ότι αφορά τις συναλλαγές τους με το δημόσιο. Ο ρόλος των ΚΕΠ είναι να αποτελέσουν τα σημεία επαφής των Δημοσίων υπηρεσιών με τους πολίτες και να παράσχουν υπηρεσίες μιας στάσης. 

Νωρίτερα, το εγχείρημα αυτό ήταν γνωστό ως πρόγραμμα Αστερίας που υλοποιούνταν τότε σε νησιά της Ελλάδας στα λεγόμενα "Γραφεία του Πολίτη"  που υπήρξαν οι προπομποί των μετέπειτα ΚΕΠ.

Υπηρεσίες που παρέχονται στα ΚΕΠ
Θεώρηση του γνησίου της υπογραφής, που γίνεται με αυτοπρόσωπη παρουσία του πολίτη φέροντας μαζί του ένα έγγραφο ταυτοποίησης (ταυτότητα, διαβατήριο, άδεια οδήγησης ή βιβλιάριο υγείας)
Θεώρηση ακριβούς αντιγράφου για δημόσια ή ιδιωτικά έγγραφα που έχουν θεωρηθεί από δικηγόρο (ισχύει μόνο στην περίπτωση εγγράφων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε εταιρίες ή ιδιωτικούς οργανισμούς καθώς τα δημόσια έγγραφα δεν χρειάζονται θεώρηση για χρήση στον δημόσιο τομέα, σύμφωνα με τον νόμο 4250/2014)
Πιστοποιημένες διαδικασίες των ΚΕΠ (ορισμένες έχουν αναχθεί σε πλήρως ηλεκτρονικές) και που υπολογίζονται συνολικά σε περισσότερες από 2.000.
Φυσική ταυτοποίηση του πολίτη και του δημοσίου υπαλλήλου για την έκδοση προσωπικών ψηφιακών πιστοποιητικών αυθεντικοποίησης / υπογραφής και κρυπτογράφησης
Έκδοση ηλεκτρονικού παραβόλου

Ένα μέρος από τις υπηρεσίες των ΚΕΠ διατίθενται και από την κυβερνητική πύλη Gov.gr.

Δείτε επίσης 
Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πύλη Gov.gr με 525 ηλεκτρονικές υπηρεσίες
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Πύλη Ερμής
 Ιστοσελίδα Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Εργαζομένων στα ΚΕΠ
 Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ), διπλωματική εργασία της Ελένης Στεργίου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (σελ. 31-86)
 Αποτελεσματικότητα στη λειτουργία των θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η περίπτωση των ΚΕΠ, διπλωματική εργασία της Καρτσάκη Ερασμίας, 2014, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (σελ.39-63) 
 Σχετικά με το πρόγραμμα Αστερίας
 
 ΑΠΕΔ / Ψηφιακές Υπογραφές

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Γιώργος Δαρίβας

Ο Γιώργος Δαρίβας είναι Έλληνας, γεννημένος το 1926 στην Αθήνα, ο οποίος ήταν διεθνής ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος ως μέσος.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα και συγκεκριμένα στου Ψυρή, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα τελευταία χρόνια της κατοχής από την Νίκη Πλάκας.

Το 1946 πήγε στον Ολυμπιακού Πειραιώς στον οποίο και αγωνίστηκε ως βασικό στέλεχος μέχρι το 1958. Συνέχισε στην Δόξα Πειραιά, όπου έπειτα από ένα χρόνο το 1959, τέλειωσε την καριέρα του.

Στην Εθνική Ελλάδας 
Έχει φορέσει 16 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας και έχει σημειώσει 4 γκολ, την περίοδο μεταξύ 1951-1955. Μετά από έναν αγώνα της Ελλάδας εναντίον της Τουρκίας τού κόλλησαν το παρατσούκλι "Λορέντζο".

Μετά το ποδόσφαιρο 
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε ως προπονητής στα τμήματα υποδομής αλλά και ως υπηρεσιακός στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού (1971 και 1975). Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Συνδέσμου παλαιμάχων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού.

Βρέθηκε επίσης στην τεχνική ηγεσία αρκετών συλλόγων, όπως στους Κάδμο Θηβών και Εθνικό Αστέρα τους οποίους και οδήγησε για πρώτη φορά από το τοπικό στην Β' Εθνική το 1962-63 και 1964-65 αντίστοιχα, ενώ την περίοδο 1980-81 οδήγησε τον Παναιγιάλειο μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Επίσης, εργάστηκε μεταξύ άλλων στους Φωστήρα, Βύζαντα Μεγάρων, Α.Ο. Χαλκίδα, Ηλυσιακό, Ατρόμητο Αθηνών, Απόλλωνα Καλαμαριάς, Α.Ο. Τρίκαλα κ.α.

Τίτλοι - Διακρίσεις 
Ως ποδοσφαιριστής με τον Ολυμπιακό:
 πρωτάθλημα Ελλάδος: 1948, 1951, 1954, 1955, 1956, 1957 και 1958
 κύπελλα Ελλάδος: 1951, 1952, 1953, 1954, 1957 και 1958
 πρωταθλήματα Πειραιά: 1948, 1949, 1950, 1951, 1592, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957 και 1958
 1ος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ελλάδος: 1951
 2ος σκόρερ στο πρωτάθλημα Ελλάδος: 1949 και 1953

Ως προπονητής με τον Ολυμπιακό:
 πρωτάθλημα Ελλάδος: 1975
 κύπελλα Ελλάδος: 1971,1975

Παραπομπές

Πηγές 
 Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Έκδοση Ελληνικά γράμματα Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
 Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996
 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
 Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε. , Αθήνα 1997
 Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο , Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001
 Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
 Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Αστέρα
Προπονητές ποδοσφαίρου Ηλυσιακού
Προπονητές ποδοσφαίρου Ατρόμητου Αθηνών
Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Todomondo

Οι Todomondo είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα. Εκπροσώπησαν τη Ρουμανία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2007 με το τραγούδι Liubi, Liubi I Love You, το οποίο κατέλαβε τη 13η θέση στον τελικό του διαγωνισμού.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρουμανία
Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα