joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κουγαίικα Ηλείας

Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κουγαίικα Αργολίδας

Τα Κουγαίικα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 67 μέτρα, σε απόσταση 17 χλμ. ΒΑ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. ΝΑ. από τη Βάρδα από την οποία χωρίζεται με την ΕΟ Πύργου - Πάτρας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βουπρασίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Βάρδα, την Κώμη, το Συμπάνιο και το Ψάρι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Βάρδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βουπρασίας του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 68 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Δήμος Βουπρασίας
Οικονομία του Λιβάνου

Η οικονομία του Λιβάνου ταξινομείται ως αναπτυσσόμενη οικονομία ανώτερου μεσαίου εισοδήματος. Το ονομαστικό ΑΕΠ του Λιβάνου για το 2018 εκτιμάται στα 54.8 δισεκατομμύρια δολάρια, με κατά κεφαλήν ΑΕΠ ύψους 12.000 δολαρίων. Τα κυβερνητικά έξοδα για το 2018 ανέρχονται στα 15.9 δισεκατομμύρια δολάρια, αποτελώντας το 23% του ΑΕΠ.

Η λιβανέζικη οικονομία αναπτύχθηκε σημαντικά μετά τον πόλεμο του Λιβάνου το 2006, με το μέσο ποσοστό ετήσιας ανάπτυξης να φτάνει το 9.1% την τετραετία 2007 με 2010. Μετά το 2011 η οικονομία επηρεάστηκε από τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, καταγράφοντας μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης ύψους 1.7% την περίοδο 2011-2016 και ανάπτυξη ύψους 1.5% το 2017. Το 2018 εκτιμήθηκε ότι το ύψος του ΑΕΠ της χώρας φτάνει τα 54.1 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο Λίβανος έχει τη τρίτη μεγαλύτερη αναλογία χρέους προς ΑΕΠ στον κόσμο. Κατά συνέπεια, οι πληρωμές τόκων αποτελούν το 48% των εγχώριων κυβερνητικών εσόδων το 2016, περιορίζοντας τη δυνατότητα της κυβέρνησης να κάνει αναγκαίες επενδύσεις στις υποδομές και άλλα δημόσια αγαθά.

Παραπομπές 

Οικονομία του Λιβάνου
Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ

H Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (Luise von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Beck, 28 Σεπτεμβρίου 1783 - 24 Νοεμβρίου 1803) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Κάρολου Λουδοβίκου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ.

Βιογραφία
Η Μαρία Δωροθέα Ερριέττα Λουίζα γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1783 στο Λίντεναου, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Κάρολου Λουδοβίκου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ, και της Κόμισσας Φρειδερίκης του Σλίμπεν.

Στις 20 Αυγούστου 1803 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Φερδινάνδο, Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλες, στο Λίντεναου. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε τρεις μήνες αργότερα στις 24 Νοεμβρίου 1803 στο Κάστρο Πλες σε ηλικία 20 ετών.

Παραπομπές

Γερμανοί ευγενείς
Δανοί ευγενείς
Οίκος των Ασκάνια
Μικροσκόπιο σάρωσης σήραγγας

To μικροσκόπιο σάρωσης σήραγγας  (αγγλικά: scanning tunneling microscope, STM) είναι όργανο για την απεικόνιση επιφανειών σε ατομικό επίπεδο. Για την ανάπτυξή του (1981), το 1986 απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής στους Μπίνιγκ (Binnig) και Ρόρερ (Rohrer). Επιτυγχάνει ανάλυση 0,1 nm στο επίπεδο και 0,01 nm (10 pm) εκτός επιπέδου. Έτσι μπορούμε να απεικονίσουμε αλλά και να μετακινήσουμε μεμονωμένα άτομα και μόρια στις επιφάνειες υλικών. Το μικροσκόπιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες ατμόσφαιρες: από υπερυψηλό κενό, σε αέρα, νερό και άλλα περιβάλλοντα υγρών ή αερίων. Λειτουργεί σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 10 mK (κοντά στο απόλυτο μηδέν) έως πάνω από 1300 Κ (~ 1000 °C).

Παραπομπές

Όργανα μέτρησης
Συσκευές εργαστηρίου
Μικροσκοπία
Γερμανικές εφευρέσεις
Κρυόνερο (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Κρυόνερο'' αναφέρονται στην Ελλάδα οι παρακάτω οικισμοί:

 Οικισμοί 

 Κρυόνερο ή Κρύο Νερό Αιτωλοακαρνανίας στο δήμο Αγρινίου
 Κρυόνερο Αρκαδίας στο δήμο Μεγαλόπολης
 Κρυόνερο Ηλείας στο δήμο Ήλιδας
 Κρυόνερο Χαλκιδικής''' που καταργήθηκε το 1951

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαρία Άννα της Έσσης-Χόμπουργκ

Η Μαρία Άννα της Έσσης-Χόμπουρκ (Maria Anna von Hessen-Homburg, 13 Οκτωβρίου 1785 - 14 Απριλίου 1846) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ε΄, Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Αμαλία γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1785 στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε και ήταν το δέκατο παιδί και έκτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας της Έσσης-Ντάρμστατ.

Στις 12 Ιανουαρίου 1804 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Πρωσίας. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά:
την Αμαλία Φρειδερίκη Λουίζα Καρολίνα Βιλελμίνη (4 Ιουλίου - 23 Νοεμβρίου 1805).
την Ειρήνη (3 Νοεμβρίου 1806), θνησιγενή.
ένα γιο (30 Αυγούστου 1809), θνησιγενή.
τον Φρειδερίκο Τάσσιλο Γουλιέλμο (1811 - 1813), δίδυμος του Αδαλβέρτου.
τον Ερρίκο Γουλιέλμο Αδαλβέρτο (1811 - 1873), δίδυμος του Τάσσιλου, παντρεύτηκε την Τερέζ Έλσλερ. Απέκτησαν 1 παιδί.
τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Τάσσιλο (1813 - 1814).
την Μαρία Ελισάβετ Καρολίνα Βικτώρια (1815 - 1885), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Έσσης, απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Βαλδεμάρο (1817 - 1849).
την Μαρία Φρειδερίκη Φραγκίσκη Χεβδίγη (1825 - 1889), παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Β΄ της Βαυαρίας, απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 14 Απριλίου 1846 στο Βερολίνο σε ηλικία 60 ετών.

Τίτλοι
13 Οκτωβρίου 1785 - 12 Ιανουαρίου 1804: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Άννα της Έσσης-Χόμπουρκ
12 Ιανουαρίου 1804 - 14 Απριλίου 1846: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Γουλιέλμου της Πρωσίας

Παραπομπές

 Horst Häker (Hrsg.): Tagebuch der Prinzessin Marianne von Preußen. (= Heilbronner Kleist-Editionen; 1). Kleist-Archiv Sembdner, Heilbronn 2006, 
 
 Karl Schwartz: Landgraf Friedrich V. von Hessen-Homburg und seine Familie. Aus Archivalien und Familienpapieren. Rudolstadt 1878

Οίκος της Έσσης
Οίκος των Χοεντσόλερν
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Ιμπραϊμά Νιάς

Ο Μπάγε Ιμπραϊμά Νιάς (γαλλικά: Baye Ibrahima Niasse, γενν. στις 18 Απριλίου 1988) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για την Κοζάνη.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Νιάς ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Β ομάδα της ΑΣ Νανσί. 

Ο Νιάς έπαιξε 64 αγώνες πρωταθλήματος με την ελβετική Νεσατέλ Ξαμάξ. 

Στις 5 Ιουνίου 2013, ο Νιάς υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την Γκαμπάλα, όπου μετακινήθηκε από την επίσης αζέρικη Ίντερ Μπακού. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Γκαμπάλα στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί της ΦΚ Μπακού στις 2 Αυγούστου 2013. Σημείωσε το πρώτος γκολ του για τον σύλλογο στη νίκη με 3-2 επί της Ίντερ Μπακού στον δεύτερο του αγώνα. 

Αφού αποχώρησε από τη Γκαμπάλα στο τέλος του συμβολαίου του, ο Νιάς δοκιμάστηκε από τη Μορντόβια Σαράνσκ, υπογράφοντας συμβόλαιο δύο ετών στις 26 Ιουνίου 2014. Μετά από μία μόνο σεζόν με την ομάδα, ο Νιάς αποχώρησε από τον σύλλογο με κοινή συναίνεση τον Ιούνιο του 2015. 

Ύστερα από έξι μήνες χωρίς σύλλογο, ο Νιάς υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο με την Κονκόρντια Κιάζνα τον Ιανουάριο του 2016. 

Αφού αποδεσμεύτηκε από την Κονκόρντια Κιάζνα, ο Νιάς υπέγραψε με την ινδική Ντέλι Ντάιναμος στις 10 Σεπτεμβρίου 2016. 

Στις 26 Ιανουαρίου 2017, ο Νιάς υπέγραψε συμβόλαιο 1,5 έτους με τον Λεβαδειακό. 

Τη σεζόν 2018-19, αγωνίστηκε στην μαροκινή Ραζά Καζαμπλάνκα. 

Στις 31 Οκτωβρίου 2019, ο Νιάς επέστρεψε στη Γκαμπάλα, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20. 

Στις 28 Ιανουαρίου 2020, ο Νιάς επέστρεψε στη Σούπερ Λιγκ Ελλάδας, υπογράφοντας συμβόλαιο με τη Λαμία.

Τον Ιανουάριο του 2021 αποχωρεί από την Λαμία χωρίς να έχει πείσει τον προπονητή του, Μιχάλη Γρηγορίου και υπογράφει στην ομάδα του Ιωνικού.

Εθνική ομάδα 
Ο Νιάς έχει τέσσερις συμμετοχές στην Εθνική Σενεγάλης U20.

Προσωπική ζωή 
Ο αδερφός του, Ουμάρ Νιάς, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Σενεγάλης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κ20
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ποδοσφαιριστές Νεσατέλ Ξαμάξ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελβετία
Ποδοσφαιριστές Κέσλα ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν
Ποδοσφαιριστές Γκαμπάλα ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μορντόβια Σαράνσκ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές ΚΣ Κονκόρντια Κιάζνα
Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία
Ποδοσφαιριστές Ντέλχι Ντάιναμος ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Ραζά Κλεμπ Ατλετίκ
Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Αρκούδι Ηλείας

Το Αρκούδι είναι μικρός τουριστικός παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας, κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 1-25 μέτρων. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 157 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τον τριτογενή τομέα της οικονομίας.

Τοποθεσία
Βρίσκεται στην περιοχή της βορειοδυτικής Ηλείας, στο ακρωτήριο της Τρυπητής της χερσονήσου της Κυλλήνης, και εγγύς των κωμοπόλεων Βαρθολομιό, Ανδραβίδα, Γαστούνη και Κυλλήνη. Βρίσκεται επίσης αρκετά κοντά τόσο στον οικισμό των Λουτρών Κυλλήνης όσο και στον οικισμό Κάστρο και το εκεί μεσαιωνικό κάστρο Χλεμούτσι. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 43 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Πύργου και περίπου 83,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας.

Διοικητική εξέλιξη
Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό. Αναγνωρίστηκε ως τέτοιος την 14η Μαρτίου 1971 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λυγιάς. Αποτελούσε οικισμό της μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Λυγιάς του Δήμου Βαρθολομιού. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Λυγιάς του «καλλικρατικού» δήμου Πηνειού.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αρκουδιού Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λυγιάς Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Βαρθολομιού. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνειού. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/08/2020.

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Πηνειού
Δήμος Βαρθολομιού
Κάτω Κερτεζαίικα Ηλείας

Τα Κάτω Κερτεζαίικα ή Κάτω Κερτεζέικα είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 84 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 11 χλμ. Ν. από την Αμαλιάδα και μόλις 2 χλμ. ΝΑ. από τα Δουναίικα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1916 στο ΦΕΚ 99Α - 03/06/1916 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δουναιίκων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Δουναίικα, την Αγία Μαρίνα και τα Δανικά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δουναίικων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ήλιδας
Έλενα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (1899-1948)

Η Έλενα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (Helene zu Waldeck und Pyrmont, 22 Δεκεμβρίου 1899 - 18 Φεβρουαρίου 1948) ήταν κόρη του Φρειδερίκου του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Βιογραφία
Η Έλενα Ματθίλδη Καρλόττα Μαρία Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1899 στο Άρολσεν, και ήταν το τρίτο παιδί και η μοναχοκόρη του Φρειδερίκου του Βάλντεκ και Πύρμοντ και της Ματθίλδης του Σάουμπουργκ-Λίππε. Ονομάσθηκε Έλενα από την πατρική θεία της, Έλενα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Στις 26 Οκτωβρίου 1921 παντρεύτηκε τον Νικόλαο, Κληρονομικό Μεγάλο Δούκα του Όλντενμπουργκ, στο Άρολσεν. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά:
τον Αντώνιο Γκύντερ Φρειδερίκο Αύγουστο Ιωσία (1923-2014), παντρεύτηκε την Αμέλια του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Ρίξα (1924-1939).
τον Πέτρο Φρειδερίκο Αύγουστο Μαξιμιλιανό (1926-2016), παντρεύτηκε την Γερτρούδη του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Φρόιντενμπεργκ.
την Άιλικα Στεφανία Ελισάβετ Θέκλα Ιουλιανή (1928-2016), παντρεύτηκε τον Έμιχ του Λάινινγκεν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Έγκιλμαρ Φρειδερίκο Φραγκίσκο Στέφανο Γουλιέλμο (γενν. το 1934-).
τον Φρειδερίκο Αύγουστο Γουλιέλμο Χριστιανό Ερνέστο (1936-2017), παντρεύτηκε (1) την Μαρία Καικιλία της Πρωσίας. Απέκτησαν 3 παιδιά και (2) την Δονάτα του Καστέλλ-Ρυντενχάουζεν. Δεν απέκτησαν παιδιά.
την Αλτβούργα Ελισάβετ Χίλντα Ίνγκεμποργκ Μαρία Λουίζα Ματθίλδη (γενν. το 1938-), παντρεύτηκε τον Ρύντιγκερ του Έρφα.
τον Ούνο Φρειδερίκο Πέτρο Μαξ (γενν. το 1940-), παντρεύτηκε την Φελισίτας Ανίτα φον Κρόζιγκ. Απέκτησαν 3 παιδιά. Δίδυμος του Ιωάννη.
τον Ιωάννη Φρειδερίκο Αδόλφο (γενν. το 1940-), παντρεύτηκε την Ίλκα του Όρτενμπουρκ. Απέκτησαν 2 παιδιά. Δίδυμος του Ούνο.

Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου 1948 στο Ράστεντε σε ηλικία 48 ετών.

Τίτλοι
22 Δεκεμβρίου 1899 – 26 Οκτωβρίου 1921: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Έλενα του Βάλντεκ και Πύρμοντ
26 Οκτωβρίου 1921 – 18 Φεβρουαρίου 1948: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Κληρονομική Μεγάλη Δούκισσα του Όλντενμπουργκ
 Σε προσφώνηση: 24 Φεβρουαρίου 1931 – 18 Φεβρουαρίου 1948: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα του Όλντενμπουργκ

Παραπομπές

thePeerage.com - Helene Prinzessin zu Waldeck und Pyrmont
The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: II 277, 349

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Γερμανίδες δούκισσες
Άκρα Αρκαδίας

Ο οικισμός Άκρα Αρκαδίας βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης της Τρίπολης σε υψόμετρο 670 μέτρων. Ανήκει στο δήμο Τρίπολης, στη δημοτική ενότητα Τεγέας. Παλιότερα ονομαζόταν Ομέρ Τσαούση. Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 4 σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του έτους 2011.

Διοικητικές μεταβολές 
Ομέρ Τσαούση (Αρκαδίας)

 ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός Ομέρ Τσαούση προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
 ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στην κοινότητα Αχουρίων.
 ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Άκρα.

Άκρα (Αρκαδίας)

 ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927: Ο οικισμός Άκρα Αρκαδίας προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Ομέρ Τσαούση.
 ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σταδίου και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας.
 ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στο δήμο Τρίπολης.

Άλλες πληροφορίες 

Η πληθυσμιακή μεταβολή του οικισμού Άκρας Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού είναι η εξής:

Παραπομπές 

[[Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης]
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Προλεταριακή Σημαία

Η Προλεταριακή Σημαία είναι δεκαπενθήμερη πολιτική εφημερίδα, όργανο του Καθοδηγητικού Οργάνου του ΚΚΕ(μ-λ).

Ιστορικό 

Πρωτοεκδόθηκε, αρχικά σε μικρό μέγεθος, κατά την περίοδο της δικτατορίας (το Δεκέμβρη του 1968), ως η εφημερίδα της Οργάνωσης Μαρξιστών Λενινιστών Ελλάδος (ΟΜΛΕ). Μετά τη δικτατορία, το 1976, στη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου του ΚΚΕ(μ-λ), που έγινε από την ΟΜΛΕ προκείμενου να μετασχηματιστεί από οργάνωση σε Κόμμα, μια μικρή ομάδα μελών και στελεχών της ΟΜΛΕ διασπάται, ιδρύει το Μ-Λ ΚΚΕ και εκδίδει το Λαϊκό Δρόμο, ενώ η πλειοψηφία του συνεδρίου ιδρύει το ΚΚΕ(μ-λ) και εκδίδει ξανά ως όργανο την Προλεταριακή Σημαία ως εβομαδιαία εφημερίδα. Στο δεύτερο συνέδριο του ΚΚΕ(μ-λ) το 1981 αποφασίζεται η κατάργηση της Προλεταριακής Σημαίας και εκδίδεται η εφημερίδα ''Για μια αριστερή πολιτική''. Κατά τη διάρκεια του έτους το ΚΚΕ(μ-λ) περνάει από μια περίοδο διαλυτική, μια μικρή ομάδα από 5 μέλη της Κ.Ε., στελέχη και μέλη αντιδρούν στην επικείμενη διάλυση της οργάνωσης και προχωρούν τον Ιούνιο του 1982 στη Συνδιάσκεψη της Ανασυγκρότησης από την οποία γεννήθηκε η νέα οργάνωση που συνεχίζει τη δράση της μέχρι σήμερα. Αποφασίζεται μεταξύ άλλων να διατηρηθεί η ονομασία της οργάνωσης και να επανεκδοθεί η Προλεταριακή Σημαία σαν δεκαπενθήμερο κομματικό όργανο. Στις 10 Ιούλη του ίδιου έτους κυκλοφορεί στη Θεσσαλονίκη με λινοτυπία το πρώτο φύλλο της Προλεταριακής Σημαίας, με το πρωτοσέλιδο τίτλο Κάτω τα χέρια από την παλαιστινιακή επανάσταση με αφορμή την εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο στις 6 Ιούνη, η οποία στοίχισε χιλιάδες νεκρούς Λιβανέζους και Παλαιστίνιους. Το Νοέμβριο του 1990 η έκδοση μεταφέρεται στην Αθήνα, "περνάει" σε όφσετ έκδοση και εκδίδεται σε μικρότερο μέγεθος ενώ παράλληλα ενισχύεται η αρθρογραφία, επιμέλεια, η διόρθωση, και η σελιδοποίηση της

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://www.kkeml.gr/

http://www.kkeml.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%B9%CE%B1/

https://kkeml.blogspot.com/

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ελισάβετ της Έσσης-Κάσσελ

Η Ελισάβετ της Έσσης-Κάσσελ (Elisabeth von Hessen-Kassel, 13 Ιουνίου 1861 - 7 Ιουνίου 1955) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Καρλόττα Αλεξάνδρα Μαρία Λουίζα γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1861 στην Κοπεγχάγη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ και της δεύτερης συζύγου του Άννας της Πρωσίας.

Τον Δεκέμβριο του 1883 αρραβωνιάστηκε τον Λεοπόλδο, Κληρονομικό Πρίγκιπα του Άνχαλτ. Ο γάμος τους έγινε στις 26 Μαΐου 1884 στο Κάστρο Φιλιππσρούε στο Χάναου. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
την Αντωνία Άννα Αλεξάνδρα Μαρία Λουίζα Αγνή Ελισάβετ Αυγούστα Φρειδερίκη (1885-1963), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Σάουμμπουρκ-Λίππε. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 7 Ιουνίου 1955 στο Ντέσαου σε ηλικία 93 ετών. Είναι θαμμένη στο Ντέσαου.

Παραπομπές

Οίκος της Έσσης
Οίκος των Ασκάνια
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Έσσης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2020

Το 106ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών διεξήχθη στις 8–9 Αυγούστου 2020 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, εκτός από τα πρωταθλήματα Δεκάθλου, 50 χλμ βάδην, 10.000μ και Μαραθωνίου, που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για δέκατη τέταρτη φορά στην ιστορία του.

Σχόλια
Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 82 σωματεία.

Αποτελέσματα

Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές.
Δέκαθλο. Διεξήχθη στις 10-11 Αυγούστου 2020 στην Πάτρα.
10.000μ. Διεξήχθη στις 15 Ιουλίου 2020 στο Άργος Ορεστικό.
Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη στον Σχοινιά στις 20 Σεπτεμβρίου 2020.
Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 10 Νοεμβρίου 2019 (δηλ. εντός της σεζόν 2019-2020), ταυτόχρονα με τον 37ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.
50 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 19 Ιανουαρίου 2020 στον Σχοινιά.

Αποτελέσματα

Βαθμολογία Συλλόγων

Πηγές
 ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου, Πάτρα 2020 
 ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα σύνθετων αγωνισμάτων (Δέκαθλο), 2020 
 ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10.000μ, 2020 
 stivoz.gr: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 20 χλμ βάδην, 2020 
 ΣΕΓΑΣ: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 50 χλμ βάδην, 2020 
 ΣΕΓΑΣ: tfmeetpro.com: Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου, Πάτρα 2020

Παραπομπές

Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου
Στίβος το 2020
Αθλητισμός στην Πάτρα
Στράτσιμιρ Ζάβιντοβιτς

Ο Στράτσιμιρ, γιος του Ζάβιντα, σερβ.: Страцимир Завидовић από τον Οίκο των Βουκάνοβιτς (12ος αι.) ήταν ένας ευγενής Σέρβος, ζουπάνος (πρίγκιπας) του Δυτικού Μοράβα, που ήταν μία υποδιαίρεση του μεγάλου πριγκιπάτου της Σερβίας. Την περιοχή του την είχε ως πρόσοδο (appanage) και την κυβέρνησε το διάστημα 1163-66.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ζάβιντα, ζουπάνου (πρίγκιπα) της Ζαχούμλια.

Του δόθηκε η επαρχία (oblast) του Δυτικού Μοράβα να την κυβερνήσει ως πρίγκιπας, έπειτα από τη διαίρεση της Σερβικής γης από τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Οι αδελφοί του έλαβαν και αυτοί περιοχές: ο Μίροσλαβ το Ζαχούμλιε και την Τραβούνια, ο Στέφανος Νέμανια τις Τόπλιτσα, Ράσινα και Ρέκε, ενώ ο πρωτότοκος Τίχομιρ έλαβε την ανώτερη εξουσία του πριγκιπάτου.

Ο Στράσιμιρ έκτισε το φρούριο του Μόραβσκι Γκράντατς, το μοναστήρι της Θεοτόκου στο Σάσακ, όπου ήταν η έδρα του. 

Το 1166 ο Στέφανος Νέμανια εκτόπισε τον Τίχομιρ με ένα πραξικόπημα και εκδίωξε τους αδελφούς του στη Ρωμανία το 1167/68. Ο Στέφανος Νέμανια νίκησε τον Τίχομιρ και τον Ρωμαϊκό στρατό του, που είχε έρθει ως σύμμαχος. Ο Τίχομιρ πνίγηκε σε έναν ποταμό και από τους αδελφούς του αφαιρέθηκαν οι τίτλοι τους· ο Στέφανος Νεμάνια έγινε ηγεμόνας όλης της Σερβίας και ιδρυτής του Οίκου των Νέμανιτς. Συγχώρεσε τους αδελφούς του και ο Στράσιμιρ συνέχισε να εξουσιάζει την επικράτειά του. Όταν ο Στέφανος Νέμανια πολιόρκησε και ανέκτησε τον έλεγχο της Ντούκλιας/Διόκλειας στη δεκαετία του 1180, ο Στράσιμιρ και ο Μίροσλαβ επιτέθηκαν στις δυνάμεις του συγγενούς τους Μιχάηλο Γ΄ ηγεμόνα της Ντούκλιας.

Πηγές
 Андрија Веселиновић, Радош Љушић, Српске династије, Нови Сад – Београд 2001, 35–36. ISBN 86-83639-01-0
 Живковић, Тибор (2006). Портрети српских владара: IX-XII век (Portraits of Serbian Rulers: IX-XII Century). Београд: Завод за уџбенике и наставна средства., 119–124.

Δυναστεία των Νέμανιτς
Βυζαντινοί άρχοντες
Δημήτρης Ανδρεόπουλος

Ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος (Κόρινθος, 26 Οκτωβρίου του 1964) είναι Έλληνας παλαίμαχος πετοσφαιριστής και νυν προπονητής στον Παναθηναϊκό. Ως παίκτης αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου.

Σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Παλαίμονα Κορίνθου, για να μεταπηδήσει στον Παναθηναϊκό το 1983 στον οποίο παρέμεινε για 16 σεζόν, κατακτώντας πέντε πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ελλάδος.

Μετά την απόσυρσή του από τα τάραφλεξ, ακολούθησε καριέρα προπονητή, κάνοντας ντεμπούτο ως βοηθός στον πάγκο του Παναθηναϊκού το 2000 υπό τις οδηγίες του Ρομπέρτο Σερνιότι, θέση στην οποία παρέμεινε για 2 χρόνια. Ακολούθησαν δύο χρονιές ως πρώτος προπονητής στην ομάδα γυναικών του Παναθηναϊκού. Τον Μάρτιο του 2007 ανέλαβε τον πάγκο της Λαμίας και την άνοιξη του 2013 το Φοίνικα Σύρου, για να επανέλθει το 2014 στον πάγκο του Παναθηναϊκού, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.

Το 2020, έγινε μόλις ο δεύτερος αθλητής στην ιστορία του βόλεϊ του Παναθηναϊκού που κατέκτησε πρωτάθλημα ως παίκτης και ως προπονητής του Συλλόγου. Είχε προηγηθεί δεκαέξι χρόνια νωρίτερα, το 2004, ο Στέλιος Καζάζης. Στις 21 Απριλίου 2022, κατέκτησε για δεύτερη φορά το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τους πράσινους. Στις 13 Μαΐου κατέκτησε και το Λιγκ Καπ, επικρατώντας στον δεύτερο τελικό του ΠΑΟΚ με 3-0 σετ στο ΟΑΚΑ.

Διεθνείς συμμετοχές 
Με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης είχε 204 συμμετοχές.

Τίτλοι

Ως παίκτης 
 5 Πρωταθλήματα Ελλάδος:
1984, 1985, 1986, 1995, 1996
 2 Κύπελλα Ελλάδος:
1984, 1985
 2 Νταμπλ:
1984, 1985

Ως προπονητής 
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος:
2020, 2022
 2 Λιγκ Καπ Ελλάδας:
2020, 2022

Προσωπική ζωή 
Γιός του είναι ο Χαράλαμπος Ανδρεόπουλος, επίσης πετοσφαιριστής και αθλητής του Παναθηναϊκού.

Πηγές 
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΕΤΟΣΦΑΙΡΙΣΗΣ - Το βιογραφικό του Δημήτρη Ανδρεόπουλου

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Προπονητές πετοσφαίρισης ΠΑΟ
Μιχάιλο Βόισλαβλιεβιτς

Ο Μιχάιλο Α΄, σερβ. Михаило Војисављевић/ (άκμασε 1050-1081) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν βασιλιάς της Διόκλειας/Ντούκλια από το 1050 ως το 1081. Αρχικά ήταν υποτελής των Ρωμαίων με τον τίτλο τού πρωτοσεβαστού, αλλά μετά το 1077 έγινε ονομαστικά υπηρέτης τού πάπα Γρηγορίου Ζ΄ και απεκαλείτο βασιλιάς των Σλάβων. Το 1071-72 υποστήριξε μία Σλαβική εξέγερση εναντίον των Ρωμαίων. Έπειτα από αυτό απομακρύνθηκε από τους Ρωμαίους και ζήτησε υποστήριξη από τη Δύση. Το 1077 έλαβε τα βασιλικά διάσημα από τον Γρηγόριο Ζ΄, έπειτα από το σχίσμα τού 1054.

Βιογραφία

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία Μονομαχίνα, ανιψιά τού Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
 Βλάντιμιρ.
 Κωνσταντίνος Μπόντιν άκμασε 1072-1101, βασιλιάς της Διόκλειας, μετά τσάρος της Βουλγαρίας.
 Ντόμπροσλαβ Β΄ άκμασε 1081-1103, βασιλιάς της Διόκλειας.
 Πέτρισλαβ άκμασε 1080-1083, πρίγκιπας της Ράσκιας.
 μία κόρη.

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
 Кунчер, Драгана (2009). Gesta Regum Sclavorum. 1. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
 Живковић, Тибор (2009). Gesta Regum Sclavorum. 2. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.

Δυναστεία των Νέμανιτς
Μονάρχες της Διόκλειας
Σεβαστοί
Στέφαν Βόισλαβ

Ο Στέφαν Βόισλαβ, σερβ. Стефан Војислав, ο Στέφανος Βοϊσθσλάβος των Ελληνικών πηγών (άκμασε 1034 - απεβ. 1043) είναι ο ιδρυτής του Οίκου του Βόισλαβλιεβιτς. Έγινε πρίγκιπας της Διόκλειας από το 1040 ως το 1043. Από το 1018 υπηρέτησε ως κυβερνήτης, με τον τίτλο του Βυζαντινού άρχοντα, τους Ρωμαίους ως το 1034, όταν οδήγησε μία ανεπιτυχή εξέγερση, που τον οδήγησε σε μία φυλακή στην Κωνσταντινούπολη. Κατάφερε να αποδράσει και να επιστρέψει στην πατρίδα του, κερδίζοντας -με επιτυχία αυτή τη φορά- την ανεξαρτησία τού κρατιδίου του και να επεκτείνει την εξουσία του επί της νότιας Δαλματίας και της ενδοχώρας.

Βιογραφία

Οικογένεια
Είχε τέκνα:
 Γκόισλαβ.
 Πρέντιμιρ.
 Μιχάιλο Α΄ απεβ.1081, βασιλιάς της Διόκλειας.
 Σάγκανεκ.
 Ράντοσλαβ.

Πηγές
 Шишић, Фердо, ed. (1928). Летопис Попа Дукљанина (Chronicle of the Priest of Duklja). Београд-Загреб: Српска краљевска академија.
 Кунчер, Драгана (2009). Gesta Regum Sclavorum. 1. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.

Δυναστεία των Νέμανιτς
Βυζαντινοί άρχοντες
Μονάρχες της Διόκλειας
Παναγία Ηλείας

Για σύνωνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Παναγία (αποσαφήνιση)

Η Παναγία είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 78 μέτρα.

Γεωγραφία-ιστορία 
Η Παναγία βρίσκεται νοτιοανατολικά της Αμαλιάδας σε απόσταση μόλις 2,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Έχει αναπτυχθεί γύρω από τη Μονή Φραγκαβίλλα η οποία χρονολογείται μέσα 11ου αιω. και είναι ένα από τα πιο γνωστά μνημεία της χριστιανικής αρχιτεκτονικής στην Ηλεία. Είναι κτισμένη σε μεγάλο πλάτωμα, με πολλά δένδρα καθώς και με θέα τον κάμπο της Ηλείας, το κάστρο Χλέμουτσι, τη Ζάκυνθο και το λόφο της Σκαφιδιάς. Το καθολικό της μονής είναι σταυροειδής με τρούλο, αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου και από 1921 έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στον τότε δήμο Αμαλιάδος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αμαλιάδος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 122 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου - Μονή Φραγκαβίλλα από τον ιστότοπο Οδυσσεύς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού 
 Αμαλιάδα - Φραγκαβίλλα στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ήλιδας
Μπέρτολντ Α΄ της Ίστρια

O Μπέρτολντ Α΄, γερμ. Berthold I (π. 1110/1122 - 14 Δεκεμβρίου 1188) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν μάργραβος της Ίστρια το διάστημα 1173-1188.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπέρτολντ Β΄ κόμη του Άντεχς, κυρίου του Ντήσσεν (στη Βαυαρία), Πάσσενμπουργκ (στη Φραγκονία) & Στάιν (στην Καρνιόλα) και της πρώτης συζύγου του Σοφίας της Ίστρια, κόρης του Πόππο Β΄ μαργράβου της Καρνιόλα & Ίστρια.

Ο αδελφός του Όθων έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος του Μπρίξεν το 1165. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1151 ως Μπέρτολντ Γ΄ κόμης του Άντεχς. Ο Μπέρτολντ ήταν ένας πιστός υποστηρικτής τού Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν του Βαρβαρόσσα, βασιλιά της Γερμανίας. Ο Μπέρτολντ Α΄ ανήλθε σε έναν από τους πιο σημαντικούς ευγενείς και κατείχε εκτεταμένες ιδιοκτησίες στη Βαυαρία, όπως επίσης στη Φραγκονία και στην Καρνιόλα, νότια των Ανατολικών Άλπεων. 

Το 1173 τοποθετήθηκε μάργραβος της Ίστρια (ως Μπέρτολντ Α΄), διαδεχόμενος τον Ένγκελμπερτ Γ΄, τελευταίο μάργραβο από τον Οίκο του Σπόνχαϊμ και εξάδελφο της Σοφίας, μητέρας τού Μπέρτολντ Α΄. Όταν το 1180 ο Φρειδερίκος Α΄ εκτόπισε τον Ερρίκο Γ΄ των Γουέλφων τον Λέοντα, δούκα της Σαξονίας, περιέβαλε τον Μπέρτολντ, γιο τού Μπέρτολντ Α΄, τον  με τον τίτλο τού δούκα της Μερανίας, αναβιβάζοντας έτσι τον Οίκο τού Άντεχς σε πριγκιπική θέση.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1152 τη Χέντβιχ των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Όθωνα Δ΄ παλατινού κόμη τού Σάιερν και είχε τέκνα:
 Μπέρτολντ π.1159-1204, δούκας της Μερανίας (Δ΄ του Άντεχς και Β΄ της Ίστρια & Καρνιόλα).
 Σοφία απεβ. 1218, παντρεύτηκε τον Πόππο Δ΄ κόμη τού Χέννεμπεργκ (απεβ. π.1190).
 Κουνιγκούντε απεβ. μετά το 1207, παντρεύτηκε πιθανόν τον Έμπερχαρντ κόμη τού Έμπερσταϊν.
 Ματθίλδη απεβ. 1245, κόμισσα του Πιζίνο. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μπέρτολντ μάργραβο τού Βόμπουργκ και μετά τον Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια.

Ο Μπέρτολντ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο περί το 1180 με τη Λούιτγκαρντ των Έστριντσεν, κόρη τού Σβεν Γ΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
 Πόππο απεβ. 1245, επίσκοπος του Μπάμπενμπεργκ.
 Μπέρτα απεβ. 1190, ηγουμένη στο Γκέρμπστατ.

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
 Marek, Miroslav. "german/diessen1.html". genealogy.euweb.cz.[self-published source][better source needed]
 "Archived copy". Archived from the original on 2009-01-08. Retrieved 2009-08-25.
 Arnold, Benjamin. Princes and Territories in Medieval Germany, Cambridge University Press, 2003 ISBN 9780521521482

Οίκος του Άντεχς
Άγιοι Θεόδωροι Ροδόπης

Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι πεδινό χωριό 9,8 χιλιόμετρα βόρεια της Κομοτηνής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 491 κατοίκους. Είναι τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Νέου Σιδηροχωρίου στον δήμο Κομοτηνής. Το χωριό ιδρύθηκε από πρόσφυγες της Προύσας, της Ανατολικής Θράκης και τη Φώκια της Σμύρνης. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καλαμοκάστρου ενώ με το ΦΕΚ 152Α - 29/09/1960 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοιδρυθείσας κοινότητας.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Ιαγουάρος (ταινία του 1994)

Ως Ιαγουάρος είναι γνωστή μια ελληνική δραματική ταινία του 1994, σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάκου. Η ταινία συμμετείχε στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας.

Βασικοί ηθοποιοί 

 Νινή Βοσνιάκου ως Δήμητρα
 Υβόννη Μαλτέζου ως Φιλιώ Καλλιμανοπούλου
 Δημήτρης Καταλειφός ως Ηλίας
 Ακύλλας Καραζήσης ως Ανδρέας Καλλιμανόπουλος
 Ταξιάρχης Χάνος ως Κώστας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1994
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Όθων Γ΄ της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε

Ο Όθων Γ΄, γερμ. Otto III von Weimar-Orlamünde (1244 - Ιούνιος 1285) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόμης της Βαϊμάρης και κύριος των Ρούντολστατ και Πλάσενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χέρμαν Β΄ κόμη της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε και της Βεατρίκης των Άντεχς, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας.

Το 1248 ο Όθων Γ΄ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Χέρμαν Γ΄ κληρονόμησαν τις κτήσεις στη Φραγκονία του θείου τους Όθωνα Β΄ δούκα της Μερανίας. Τότε διαίρεσαν τις κτήσεις τους: ο Χέρμαν Γ΄ έλαβε το Όρλαμυντε και ο Όθων Γ΄ τη Βαϊμάρη, το Ρούντολστατ και το Πλάσενμπουργκ. 

Στις 29 Δεκεμβρίου 1279 ο Όθων Γ΄ ίδρυσε το αββαείο Χέμμελσκρον. Απεβίωσε 41 ετών και τάφηκε στο ναό του αββαείου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή του Τρούχενμπινγκεν (Απεβ. 1285) και είχε τέκνα:
 Όθων ο Νεότερος απεβ. πριν τον Σεπτέμβριο του 1318.
 Όθων Ε΄ απεβ. 1315.
 Χέρμαν απεβ. 1319.
 Αγνή απεβ. 1354, ηγουμένη του αββαείου Χίμμελκρον.

Παραπομπές

Πηγές
 Helmuth Meißner: Stiftskirche, ehemaliges Kloster und Schloss Himmelkron, Munichen and Berlin, 1998
 C. Chl. Freiherr von Reitzenstein: Regesten der Grafen von Orlamuende aus Babenberger und Ascanischem Stamm, Historischer Verein für Oberfranken, Bayreuth, 1871
 Theodor Zinck: Himmelkron — Beschreibung seiner Vergangenheit und Gegenwart, Bayreuth, 1925, pp. IV and 4

Οίκος των Ασκάνια
Ριτσέζα της Πολωνίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Η Ρίχετσα/Ρίξα ή Αδελαΐδα, πολων. Richeza Piasta (11ος αι.) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ βασιλιά της Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ρίχετσας των Ετσονιδών, κόρης του Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας. Η σύζυγος του Έτσο, η ΜΑτθίλδη των Οθωνιδών, ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και της Θεοφανούς των Σκληρών.

ΠΑραδοσιακά αποκαλείται Ρίχετσα, αλλά οι πηγές της εποχής της δεν επιβεβαιώνουν το όνομα αυτό. Στην εποχή μας θεωρούμε ότι την αποκαλούσαν Αδελαΐδα. Το διάστημα 1039-43 παντρεύτηκε τον Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας, που είχε υπηρετήσει τον πατέρα της και είχε λάβει μέρος στην εκστρατεία του Μιέσκο Β΄ εναντίον των παγανιστικών φυλών της Πομερανίας.

Το 1048 ο σύζυγός της έλαβε το 1/3 της Ουγγαρίας (Tercia pars Regni) ως πρόσοδο (appanage) από τον αδελφό του Ανδρέα Α΄ και το ζεύγος μετακινήθηκε στην Ουγγαρία. Στις 6 Οκτωβρίου 1060 ο σύζυγός της, αφού νίκησε τον αδελφό του, στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
 Γκέζα Α΄ π. 1040-1077, βασιλιάς της Ουγγαρίας.
 Λαδίσλαος Α΄ π. 1040-1095, βασιλιάς της Ουγγαρίας.
 Λάμπερτ απεβ. π. 1096, δούκας του 1/3 της Ουγγαρίας.
 Σοφία π. 1050-1095, παντρεύτηκε πρώτα τον Ούλρικ Α΄ της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε, μάργραβο της Καρνιόλης και μετά τον Μάγκνους των Μπίλλουνκ, δούκα της Σαξονίας.
 Ευφημία, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Πρεμυσλιδών πρίγκιπα του Ολομόουτς.
 Ελένη, παντρεύτηκε τον Δημήτριο-Ζβονιμίρ της Κροατίας.
 (ανώνυμη), παντρεύτηκε τον Λάμπερτ των Χοντ-Παζμάνυ, ευγενή της Ουγγαρίας.
 Λάνκα, παντρεύτηκε τον Ροστισλάβ των Ρουρικιδών πρίγκιπα τού Τμουταρακάν.

Πηγές
 Kristó, Gyula - Makk, Ferenc: Az Árpád-ház uralkodói (IPC Könyvek, 1996)
 Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század), főszerkesztő: Kristó, Gyula, szerkesztők: Engel, Pál és Makk, Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)
 Magyarország Történeti Kronológiája I. – A kezdetektől 1526-ig, főszerkesztő: Benda, Kálmán (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1981)

Παραπομπές

Οίκος των Πιαστ
Πολωνές πριγκίπισσες
Άλτμπουργκ του Όλντενμπουργκ

Η Αλτβούργα του Ολδεμβούργου (Altburg von Oldenburg, 19 Μαΐου 1903 - 16 Ιουνίου 2001) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Αύγουστου Β΄ του Ολδεμβούργου.

Βιογραφία
Η Αλτβούργα Μαρία Ματθίλδη Όλγα γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1903 στο Ολδεμβούργο, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Αύγουστου Β΄ του Ολδεμβούργου και της δεύτερης συζύγου του Ελισάβετ Αλεξανδρινής του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Στις 25 Αυγούστου 1922 παντρεύτηκε τον Ιωσία του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
την Μαργαρίτα Σοφία Καρλόττα (1923-2003), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Αύγουστο του Έρμπαχ-Έρμπαχ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Αλεξάνδρα Ματθίλδη Ελισάβετ Λουίζα Ελένη Έμμα (1924-2009), παντρεύτηκε τον Μπότο του Μπέντχαϊμ και Στάινφουρτ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Ίνγκριντ (1931-), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
τον Βιτεκίνδο Αδόλφο Ερρίκο Γεώργιο Γουλιέλμο (1936-), παντρεύτηκε την Σεσίλια του Γκουρές-Σαουράου. Απέκτησαν 3 παιδιά.
την Γκούντα (1939-), παντρεύτηκε (1) τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Βιντ. Απέκτησαν 2 παιδιά και (2) τον Χόρστ Ντίρκες. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 16 Ιουνίου 2001 στο Άρολσεν σε ηλικία 98 ετών. Είναι θαμμένη στο Πριγκιπικό Μαυσωλείο των Βάλντεκ & Πύρμοντ στο Ρόντεν.

Τίτλοι
19 Μαΐου 1903 – 25 Αυγούστου 1922: Η Υψηλότητα Δούκισσα Άλτμπουργκ του Όλντενμπουργκ
25 Αυγούστου 1922 – 16 Ιουνίου 2001: Η Υψηλότητα Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πυρμόντ
Σε προσφώνηση: 26 Μαΐου 1946 – 30 Νοεμβρίου 1967: Η Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Βάλντεκ και Πυρμόντ

Παραπομπές

Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Ζβινίτσα

Ο Ζβινίτσα, βουλγαρ.: Звиница, ο Ζβηνίτζης των Ελληνικών πηγών, που έζησε τον 9ο αι. ήταν ένας Βούλγαρος ευγενής από τον Οίκο του Κρούμου.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ομουρτάγ χάνου των Βουλγάρων, γιου του Κρούμου. Η μητέρα του μας είναι άγνωστη. Αδέλφια του ήταν ο Ενραβότα και ο Μαλαμίρ. 

Ο Ζβινίτσα απεβίωσε πριν από τον πατέρα του. Με το τέλος και του Ομουρτάγ, ο Ενραβότα θα γινόταν χάνος ως πρωτότοκος, αλλά ενδιαφερόταν για τον Χριστιανισμό και γι'αυτό εθεωρείτο επικίνδυνος. Έτσι το 831 χάνος έγινε ο Μαλαμίρ, που διέταξε την εκτέλεση του Ενραβότα. Το 836 τον Μαλαμίρ διαδέχθηκε ο γιος του Πρέσιαν Α΄. πατέρας του Βόρι Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος και είχε τέκνο:
 Πρέσιαν Α΄ άκμασε 836-852, χάνος των Βουλγάρων. Γιος του ήταν ο:
 Βόρις Α΄ απεβ. 907, βασιλιάς της Βουλγαρίας.

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
 John Van Antwerp Fine Jr. (1983). The Early Medieval Balkans.

Δυναστεία του Κρούμου
Κατάλογος εξοπλισμού του Ελληνικού Στρατού

Ο βαρύς εξοπλισμός και οπλισμός του Ελληνικού Στρατού είναι κυρίως ξένης κατασκευής, κατά κύριο λόγο από αμερικανικές, βρετανικές, γαλλικές, γερμανικές, ρωσικές εταιρείες αλλά και από εταιρείες άλλων χωρών. Τα θωρακισμένα οχήματα μάχης Κένταυρος και Λεωνίδας παράχθηκαν από την ΕΛΒΟ στην Ελλάδα.

Ο εξοπλισμός ποικίλει από σύγχρονα οπλικά συστήματα σε παλαιά ψυχροπολεμικά συστήματα. Σταδιακά τα τελευταία αποσύρονται επειδή δεν υπάρχουν οι πόροι για την αναβάθμισή τους. Ο εξοπλισμός σοβιετικής/ρωσικής παραγωγής αγοράστηκε ή παρελήφθη μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ενώ στην χώρα έχει παραδοθεί ή αγοραστεί μεταχειρισμένος εξοπλισμός από τους στρατούς των ΗΠΑ και της Γερμανίας. 

Οι πρόσφατες περικοπές στις δαπάνες για την άμυνα έχουν μεγάλη επίπτωση στα έξοδα λειτουργίας (μεταφορές, τεχνική υποστήριξη, προμήθειες, συντήρηση και λειτουργική εκπαίδευση). Καθώς μέχρι και το 80% του προϋπολογισμού του στρατού δαπανάται για τους μισθούς και τα λειτουργικά έξοδα του στρατού, ο Ελληνικός Στρατός αντιμετωπίζει την πρόκληση της αναδιοργάνωσης της δομής του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο κλείσιμο μερικών από τα 500 στρατόπεδα που λειτουργούν στη χώρα, μεταμορφώνοντας τον Ελληνικό Στρατό σε ένα μικρότερο αλλά σε μεγάλο βαθμό επαγγελματικό στρατό. 

Υπό το σχέδιο για τη δομή της στρατιωτικής δομής το 2005-2020 θα γίνουν μεγάλες αλλαγές στο στρατό. Θα υπάρχουν δύο κατηγορίες μονάδων: οι ενεργές και οι κινητοποιημένες (εφεδρείες). Στις κινητοποιημένες μονάδες δεν θα δωθούν σημαντικά όπλα.

Φορητά όπλα και όπλα υποστήριξης πεζικού

Συστήματα υποστήριξης πεζικού

Οχήματα εδάφους και βαρύς οπλισμός

Άρματα μάχης
Η συμφωνία για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις θέτει όριο 1.735 τεθωρακισμένων.

Τεθωρακισμένα οχήματα μάχης/μεταφοράς και μη τεθωρακισμένα οχήματα  

Η συμφωνία για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις θέτει όριο 2.498 οχημάτων.

Εξοπλισμός πυροβολικού  

Όριο που θέτει η Συμφωνία για τις Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρώπη: 1.920 (διαμετρήματα άνω των 100 χιλιοστών)

Συστήματα αεράμυνας

Αεροσκάφη

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος εξοπλισμού του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού
 Κατάλογος εξοπλισμού της Ελληνικής πολεμικής αεροπορίας
 Κατάλογος πρώην εξοπλισμού των Ελληνικών ένοπλων δυνάμεων

Παραπομπές 

Στρατιωτικός εξοπλισμός
Ελληνικός Στρατός
Άγαλμα του Γεωργίου Γ΄

Το Άγαλμα του Γεωργίου Γ΄ στην Οικία Σόμερσετ, που επίσημα ονομάζεται Γεώργιος Γ΄ και ο Ποταμός Τάμεσης, είναι ένα υπαίθριο χάλκινο γλυπτό μνημείο, που απεικονίζει τον Βασιλιά Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον θεό Ποσειδώνα ή τον Πατέρα Τάμεση. Το μνημείο κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1778-1789 από τον γλύπτη Τζον Μπέικον (1740-1799) και είναι ενταγμένο στην Α΄ Τάξη του Καταλόγου των Πολιτιστικών Μνημείων της Αγγλίας.

Ο Γεώργιος Γ΄ παρουσιάζεται, ντυμένος με ρωμαϊκή ενδυμασία, να στηρίζεται σε ένα πηδάλιο, πλαισιωμένος από την πλώρη μιας ρωμαϊκής λέμβου και από ένα λιοντάρι. Ο Ποσειδώνας (ή Πατέρας Τάμεσης) βρίσκεται από κάτω ξαπλωμένος, πάνω σε έναν ημικυκλικό πλίνθο, και με το ένα χέρι του κρατάει μια υδρία. Πίσω από τον Ποσειδώνα βρίσκεται το Κέρας της Αμαλθείας, σύμβολο της αφθονίας.

Όταν η Βασίλισσα Καρλόττα είδε για πρώτη φορά το άγαλμα του συζύγου της, ρώτησε τον γλύπτη: «Γιατί φτιάξατε μια τόσο τρομερή φιγούρα;» Ο Μπέικον έσκυψε και απάντησε: «Η τέχνη δεν μπορεί πάντα να κατορθώνει ό,τι είναι ενίοτε εφικτό από τη Φύση - την ένωση ομορφιάς και της μεγαλειότητας».

Εικόνες

Παραπομπές
Ανδριάντας του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου

Ο Ανδριάντας του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου' (αγγλικά: Richard Cœur de Lion) είναι ένα μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Αγγλίας (Β΄ Τάξης), προς τιμήν του Άγγλου μονάρχη του 12ου αιώνα Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου (βασίλευσε το διάστημα 1189–1199). Είναι τοποθετημένος επάνω σε ένα βάθρο από γρανίτη, έξω από τα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο. Κατασκευάστηκε από τον Ιταλό γλύπτη Κάρλο Μαροτσέτι (1805-1867), αρχικά σε πηλό (1851) και μετέπειτα σε μπρούντζο (1856-1867). Για πολλά χρόνια υπήρξε διαφωνία ως προς την οριστική θέση εγκατάστασής του, η οριστικοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1860.

Η ποιότητα κατασκευής του αγάλματος φάνηκε προβληματική, κατά τον πρώτο μισό αιώνα της ιστορίας του. Κατά την Μεγάλη Έκθεση του Λονδίνου, το 1851, η ουρά του αλόγου αποκολλήθηκε και, σαράντα χρόνια αργότερα, διαπιστώθηκε ότι ήταν γεμάτη με τρύπες και δεν είχε συνδεθεί σωστά με το υπόλοιπο μέρος του έργου. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια γερμανική βόμβα προσγειώθηκε λίγα μέτρα μακριά και προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στον ανδριάντα. Εργασίες αποκατάστασης διεξήχθησαν τα επόμενα χρόνια, ωστόσο σημάδια από τη βόμβα είναι ορατό στο μνημείο έως σήμερα.

Το 2009, οι κοινοβουλευτικές αρχές ανέλαβαν ένα σχέδιο για τη συντήρηση και την αποκατάσταση του αγάλματος. Βάση του σχεδίου που εκτελέστηκε, απομακρύνθηκαν οι συσσωρευμένες ακαθαρσίες και μια παλιά επίστρωση μαύρου κεριού. Με ειδική μέριμνα η μπρούντζινη επιφάνεια επανήλθε στο αρχικό της χρώμα και καλύφθηκε με ένα διαυγές κερί για προστασία από τη ρύπανση και την όξινη βροχή. Τα ανάγλυφα του βάθρου καθαρίστηκαν και αποκαταστάθηκαν, όπως και το ίδιο το βάθρο.

Φωτοθήκη

Παραπομπές

Γλυπτική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Μιχαήλ της Βουλγαρίας

Ο Μιχαήλ, Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: Михаилъ, Βουλγαρικά: Михаил (γενν. πριν το 900) από τον Οίκο του Κρούμου ήταν πρίγκιπας διάδοχος της Βουλγαρίας. Αν και έγινε μοναχός, διεκδίκησε τον θρόνο της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας και της πρώτης συζύγου του.

Ο πατέρας του ωστόσο προτίμησε να ορίσει διάδοχο τον νεότερο γιο του Πέτρο Α΄ για τον θρόνο, πιθανόν διότι ο Πέτρος γεννήθηκε από τη δεύτερη (και τελευταία) σύζυγό του και ο Μιχαήλ επρόκειτο να αναλάβει μοναστικούς όρκους και να γίνει μοναχός. Όμως ένοιθε παραμελημένος και ήθελε να αναλάβει τον θρόνο με τη βία.

Όταν ο Πέτρος Α΄ στέφθηκε τσάρος το 927, ο πρίγκιπας κατόρθωσε να δραπετεύσει από το μοναστήρι και να καταλάβει ένα φρούριο στην περιοχή της Μακεδονίας, όπου δήλωσε ανοικτά τους σκοπούς του. Αρχικά ο Μιχαήλ είχε κάποια επιτυχία, καθώς πολλοί Βούλγαροι ακολούθησαν την εξέγερση και τον ενίσχυσαν, όμως το αδόκητο τέλος του χάλασε τα σχέδια των υποστηρικτών του και τους έκανε να διαφύγουν από τη Βουλγαρία.

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
  Павлов, Пламен. "Братята на цар Петър и техните заговори". Бунтари и авантюристи в средновековна България (in Bulgarian). Абагар. ISBN 954-427-423-5.

Δυναστεία του Κρούμου
Ενραβότα

Ο Άγιος Ενραβότα, βουλγαρ.: Свети Енравота ο λεγόμενος Πολεμιστής (Воин) ή Βόυαν (Боян) (9ος αι.) ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ομουρτάγ χάνου της Βουλγαρίας και ο πρώτος Χριστιανός μάρτυρας, ο πρώτος που αγιοποιήθηκε.

Γεννήθηκε στις αρχές του 9ου αι. και είχε αδελφούς τον Ζβινίτσα και τον Μαλαμίρ. Ο πρώτος απεβίωσε πριν το τέλος του πατέρα τους και ο δεύτερος διαδέχθηκε τον Ομουρτάγ στον Βουλγαρικό θρόνο το 831. Ο Ενραβότα προσπεράστηκε, διότι ευνοούσε τον Χριστιανισμό και οι βογιάροι φοβήθηκαν ότι με αυτό θα κινδύνευε η Αυλή. Την εποχή εκείνη οι παγανιστές χάνοι των Βουλγάρων κυνηγούσαν και εξόντωναν τους Χριστιανούς. Λίγο μετά το τέλος του πατέρα τους, ο Ενραβότα ζήτησε από τον Μαλαμίρ να ελευθερώσει ένα ευσεβή Ρωμαίο αιχμάλωτο, που είχε φυλακιστεί από τον Ομουρτάγ. Οι νουθεσίες του αιχμαλώτου έπεισαν τον Ενραβότα να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και να βαπτιστεί.

Όταν ο Μαλαμίρ πληροφορήθηκε την πράξη αυτή του αδελφού του, προσπάθησε να τον κάνει να αποκηρύξει τη νέα του πίστη, αλλά δεν το επέτυχε. Τότε διέταξε και σκότωσαν τον Ενραβότα περί το 833. Ο χρονικογράφος του 11ου αι. Θεοφύλακτος Αχρίδος ισχυρίζεται ότι ο Ενραβότα παρέδωσε τον ακόλουθο προφητικό λόγο πριν το τέλος του:

"Η πίστη αυτή, για την οποία τώρα πεθαίνω, θα απλωθεί και θα αυξηθεί σε όλη τη Βουλγαρική γη, αν και θέλεις να την καταστείλης με το τέλος μου. Όπως και να έχει, ο Σταυρός του Χριστού θα εγκαθιδρυθεί και θα κτιστούν εκκλησίες του Θεού παντού και καθαροί ιερείς θα υπηρετήσουν τον Θεό και θα παραδίδουν "θυσίες ευχών και εξομολόγησης" στην ζωοδότη Τριάδα. Τα είδωλα, οι ιερείς τους και οι άσεμνοι ναοί τους, θα καταρρεύσουν και θα μετατραπούν στο τίποτε, σαν να μην υπήρχαν. Επίσης από εσένα, έπειτα από πολλά έτη, η ασεβής ψυχή σου θα πετάξει χωρίς αμοιβή, ένεκα της σκληρότητάς σου."

Ο άγιος εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας στις 2 Μαρτίου.

Αναφορές σε πηγές

Πηγές
 Zlatarski, Vasil. Istoriya na balgarskata darzhava prez srednite vekove. Tom I. Istoriya na Parvoto balgarsko tsarstvo (in Bulgarian) (2 ed.).
 "Sv. machenik Boyan — Enravota, knyaz Balgarski" (in Bulgarian). Pravoslavieto. Retrieved 2007-03-09.

Οίκος του Κρούμου
Χριστιανοί μάρτυρες του 9ου αιώνα
Τζόσουα Τσέπτεγκεϊ

Ο Τζόσουα Κιπρούι Τσέπτεγκεϊ (Joshua Kiprui Cheptegei, γεννήθηκε 12 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Ουγκαντέζος αθλητής του στίβου που ειδικεύεται στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Είναι ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 5.000 μέτρα και 10.000 μέτρα, ενώ είναι χρυσός Ολυμπιονίκης στο πρώτο αγώνισμα. Έχει δύο μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Βιογραφία 

Στο δημοτικό σχολείο  έπαιξε για πρώτη φορά ποδόσφαιρο και δοκίμασε το άλμα εις μήκος και το τριπλούν, αλλά άλλαξε στο τρέξιμο όταν ανακάλυψε το ταλέντο του στις μεγάλες αποστάσεις.  Σπούδασε ξένες γλώσσες και λογοτεχνία στην Καμπάλα για δύο χρόνια και απασχολείται στην Εθνική Αστυνομία της Ουγκάντα. 
Ως έφηβος, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2014 στα 10.000 μέτρα ανδρών. Την ίδια χρονιά πήρε το χρυσό πάνω από 10.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U20 στο Γιουτζίν και οκτώ μήνες αργότερα κέρδισε τον τίτλο της Αφρικής U20 στην ίδια απόσταση. Το 2015 μετακόμισε στο Kaptagat της Κένυας για να προπονηθεί με τους καλύτερους των μεγάλων αποστάσεων, όπως ο Ελιούντ Κιπτσόγκε.

Συμμετείχε στους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στα 5.000 μέτρα και στα 10.000 μέτρα, τερματίζοντας όγδοος και έκτος αντίστοιχα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 10.000 μέτρα, πίσω από τον Μο Φάρα. Πήρε δύο χρυσά μετάλλια στους Αγώνες της Βρετανικής Κοινοπολιτειας του 2018, στα 5.000 και 10.000 μέτρα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 της Ντόχα κέρδισε τα 10.000 μέτρα των ανδρών, ανανεώνοντας το αργυρό που είχε κερδίσει δύο χρόνια πριν.

Την 1η Δεκεμβρίου 2019, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ των 10 χιλιομέτρων σε δημόσιο δρόμο σε συνάντηση στίβου στη Βαλένθια της Ισπανίας. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020 στο Μονακό κατέρριψε και άλλο παγκόσμιο ρεκόρ στα 5 χιλιόμετρα δημόσιου δρόμου με χρόνο 12.51. Στις 13 Αυγούστου 2020, σε συνέντευξη τύπου για τη συνάντηση στίβου   Herculis της σειράς Diamond League, ανακοίνωσε ότι επιδιώκει να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 5.000 μέτρα. Την επόμενη μέρα, με 13:35.36 όντως καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ κατά δύο δευτερόλεπτα που κρατούσε ο Κενενίσα Μπεκέλε για 16 χρόνια. Τρεις μήνες μετά πετυχαίνει και νέο ρεκόρ κόσμου στα 10.000 μέτρα στο Μονακό με 26.11,00 καταρριπτοντας και το δεύτερο μακροχρόνιο ρεκόρ του Μπεκέλε. Έγινε έτσι ο 10ος αθλητής που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα δύο αυτά αγωνίσματα του στίβου.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο ήταν νικητής στα 5.000 μέτρα με χρόνο 12.58,15 και δεύτερος στα 10.000 μέτρα.  Το χρυσό μετάλλιο ήταν δικό στα 10.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2022 στις Ηνωμένες Πολιτείες με χρόνο 27.27,43.

Ατομικά ρεκόρ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Ο 

Ουγκαντέζοι αθλητές του στίβου
Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου 
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Ορούτς Ρέις

Ο Ορούτς Ρέις (Oruç Reis) (στα Οθωμανικά τουρκικά : عروج ريس‎; στα ισπανικά είναι γνωστός ως Aruj) (γεν. γύρω στο 1474–1518) ήταν ναύαρχος και υψηλόβαθμος αξιωματούχος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. 

Γεννήθηκε στη Λέσβο και σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Ισπανών στο Τλεμσέν, στο Εγιαλέτι του Αλγερίου, που αποτελούσε τότε αυτόνομη επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.  Ήταν γιος του Οθωμανού αξιωματούχου αλβανικής καταγωγής Yakup Ağa και μιας Ελληνίδας από τη Μυτιλήνη. Αδερφός του ήταν ο αρχιναύαρχος του οθωμανικού στόλου και κουρσάρος, Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα.

Ο Ορούτς Ρέις υπήρξε μπέης (κυβερνήτης) του Αλγερίου και μπεηλέρμπεης (ανώτερος κυβερνήτης) στη Δυτική Μεσόγειο, στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Έγινε γνωστός ως Baba Oruç ή Baba Aruj (Πατέρας Ορούτς) όταν μετέφερε μεγάλους αριθμούς  Morisco, Μουσουλμάνους και Εβραίους πρόσφυγες από την Ισπανία στη βόρεια Αφρική.

Παραπομπές

Οθωμανοί στρατιωτικοί