joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αδόλφο Σουάρεθ

Ο Αδόλφο Σουάρεθ Γκονζάλεθ (Adolfo Suárez González,  ; 25 Σεπτεμβρίου 1932 - 23 Μαρτίου 2014) ήταν Ισπανός δικηγόρος και πολιτικός. Ο Σουάρεθ ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός της Ισπανίας στην Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία και βασικός παράγοντας στην μετάβαση της χώρας στη δημοκρατία μετά τη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο.

Ενώ η Ισπανία βρισκόταν ακόμη υπό αυταρχικό καθεστώς, ο Σουάρεθ διορίστηκε πρωθυπουργός από τον βασιλιά Χουάν Κάρλος το 1976, με την ελπίδα ότι η κυβέρνησή του θα μπορούσε να καταφέρει μετάβαση στην δημοκρατία. Κατά τη στιγμή του διορισμού του, δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστή φυσιογνωμία, πράγμα που έκανε πολλές πολιτικές δυνάμεις δύσπιστες για την κυβέρνησή του. Ωστόσο, επέβλεψε την διάλυση του Φρανκικού Κοινοβουλίου και την νομιμοποίηση όλων των πολιτικών κομμάτων (συμπεριλαμβανομένου του Κομμουνιστικού Κόμματος, μια ιδιαίτερα δύσκολη κίνηση). Ηγήθηκε της Ένωσης του Δημοκρατικού Κέντρου και κέρδισε τις γενικές εκλογές του 1977.

Το 1981, παραιτήθηκε και ίδρυσε το κόμμα «Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κέντρο» (Centro Democrático y Social, CDS), το οποίο εξελέγη πολλές φορές στο Κοινοβούλιο. Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1991 και από τη δημόσια ζωή το 2003, λόγω της νόσου του Αλτσχάιμερ.

Παραπομπές

Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Πρωθυπουργοί της Ισπανίας
Φρανκισμός
Γιώργος Καβακάκης

Ο Γιώργος Καβακάκης (Αθήνα, 20 Μαΐου 1983) είναι Έλληνας μοντέλο, ηθοποιός και πρώην καλαθοσφαιριστής.

Καριέρα

Modeling 
Ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling σε ηλικία 20 ετών, συμμετέχοντας σε διάφορες καμπάνιες και φωτογραφήσεις για περιοδικά. Aποφασίζοντας να ασχοληθεί επαγγελματικά με το modeling, εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό, αφήνοντας την Ελλάδα και την οικογένεια του για αρκετούς μήνες ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ξεκίνησε από δουλειές στο Μιλάνο, και συνέχισε στη Γερμανία, την Τουρκία και την Ισπανία. Η άνοδος της καριέρας του συνέβη όταν υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στην παγκόσμια καμπάνια του αρώματος STR8, καθώς και σε πασαρέλες εξωτερικού όπως της Diane von Furstenberg, του Valentino, του Cavalli, LACOSTE και άλλα. Από το 2015 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Το 2016 έπαιξε σε διαφήμιση γνωστής αλυσίδας παιχνιδιών (Jumbo) με την Άντζελα Δημητρίου, που έγινε viral.

Υποκριτική 
Το 2012, έπαιξε στο videoclip του τραγουδιού Πάμε Ξανά της ‘Ελλης Κοκκίνου. Το 2013, πρωταγωνίστησε στο videoclip των Shaya – Housetwins για το τραγούδι Summer Is All Around. Ακολούθησαν τα εξής videoclips: Τα Παράπονα Μου της Αγγελικής Ηλιάδη (2014), Ανεξάρτητοι της Άντζελας Δημητρίου (2016) και Ήλιους και Θάλασσες της Τάμτα (2017).

Το 2008, εμφανίστηκε ως guest σε τρία επεισόδια της κωμικής σειράς Singles.

Το 2017-2018, συμμετείχε στην θεατρική κωμική παράσταση "Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή" σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα - Δημήτρη Αποστόλου.

Επιχειρηματικότητα 
Από το 2018 ως σήμερα, το modeling έχει μπει σε δεύτερο ρόλο στη ζωή του λόγω της θέσης του πλέον ως Executive Sports Marketing Manager σε διεθνή όμιλο.

Φιλμογραφία

Διαφημιστικά Σποτ

Συμμετοχή σε videoclips

Προσωπική ζωή 
Είναι σε σχέση με την HR Manager Πελαγία Καζολέα, η οποία έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στην 9η σεζόν του ελληνικού Survivor.

Παραπομπές

Έλληνες ηθοποιοί
Αζόλες

Αζόλες (αγγλ. Azoles) είναι ετεροκυκλικές ενώσεις που δομούνται συνήθως από πενταμελείς δακτυλίους, καθένας εκ των οποίων περιέχει ένα άτομο αζώτου (N) και τουλάχιστον ένα άλλο άτομο, λ.χ. αζώτου ή θείου (S) ή οξυγόνου (O), εξαιρουμένου του άνθρακα (C). Είναι κατά βάση αρωματικές ουσίες που έχουν δύο (2) διπλούς δεσμούς μέσα σε κάθε δακτύλιο. Σχηματίζουν έτσι σύνθετες ενώσεις με πενταμελείς δακτυλίους, όπως λ.χ. θειαδιαζόλες, οξαδιαζόλες, τριαζόλες, ιμιδαζόλες, πυραζόλες και πολλές άλλες. Είναι κατά βάση συνθετικές ή ημισυνθετικές ενώσεις, αμιγώς προϊόντα της έρευνας. Από τις αζόλες παράγονται πολύ χρήσιμα οργανικά μυκητοκτόνα.

Μετά το 1945, η έρευνα για νέες ενώσεις με μυκητοκτόνο δράση εντάθηκε, ώστε να αναπτυχθούν με τη βοήθεια της συνθετικής χημείας ενώσεις με πολύ χαμηλότερη τοξικότητα. Αυτό οδήγησε στην ανακάλυψη της πρώτης αζόλης, της κετοκοναζόλης, η οποία χρησιμοποιήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’80 για ορισμένες αντιμυκητιακές λοιμώξεις. Λίγο αργότερα, έγινε η σύνθεση της φλουκοναζόλης και της ιτρακοναζόλης, οι οποίες είχαν ακόμη υψηλότερη αντιμυκητιασική δράση και καλύτερο προφίλ ασφάλειας χρήσης. 

Για τη φαρμακολογία, η ανακάλυψή τους τη δεκαετία του ’80 ήταν εξόχως σημαντική, αφού βοήθησε στο να καταπολεμηθούν βλαστικοί μύκητες σε πάρα πολλά πεδία, λ.χ. μυκητιασικές λοιμώξεις, δερματικές παθήσεις, καντιντίαση και πολλές άλλες. Οι κυριότερες μυκητοκτόνες ενώσεις από τις αζόλες, είναι οι ιμιδαζόλες και οι τριαζόλες. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι συγκεκριμένες αζόλες επιδρούν καταλυτικά με το να προσκολλούνται στις μεμβράνες των μυκήτων και να μπλοκάρουν τη σύνθεση μυκητιακών λιπιδίων, τα οποία είναι γνωστά ως εργοστερόλες.

Από τη δεκαετία του ’90, ορισμένες νέες αζόλες, όπως λ.χ. η τεμπουκοναζόλη και η προπικοναζόλη, βρήκαν μεγάλη εφαρμογή στη βιομηχανία ξύλου ως εμποτιστικές ουσίες. Η συνέργεια αυτών των αζολών με το χαλκό (Cu) δρα ευεργετικά και επιφέρει αποτελεσματική προστασία του ξύλου έναντι των σηπτικών μυκήτων που το προσβάλλουν.

Παραπομπές 
 

Αζόλες
Ξύλο
Wolfwalkers

Το Wolfwalkers είναι ταινία περιπέτειας κινουμένων σχεδίων του 2020 σε σκηνοθεσία των Τομμ Μουρ και Ρος Στιούαρτ. Η ταινία είναι το τρίτο μέρος στην «Τριλογία Ιρλανδικής Λαογραφίας» του Μουρ, μετά τις προηγούμενές του ταινίες, το The Secret of Kells (2009) και το Song of the Sea (2014). Μια διεθνής συμπαραγωγή υπό την ηγεσία των Cartoon Saloon και Mélusine Productions. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2020 στις 12 Σεπτεμβρίου και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 26 Οκτωβρίου, στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά στις 13 Νοεμβρίου και στην Ιρλανδία στις 2 Δεκεμβρίου. Κυκλοφόρησε ψηφιακά στο Apple TV+ στις 11 Δεκεμβρίου. Έλαβε ευρεία παγκόσμια αναγνώριση από κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν το animation, το συναισθηματικό βάθος, την εκτέλεση και τους χαρακτήρες.

Παραπομπές

Ταινίες του 2020
Αγγλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Ιρλανδικές ταινίες
Λουξεμβουργιανές ταινίες
Λυκάνθρωποι σε ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές ταινίες φαντασίας
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Αργύριος Αδαλής

Ο Αργύριος Αδαλής (1854– 1925), ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας από την Μυτιλήνη, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου. Διετέλεσε βοηθός των πιο σημαντικών αρχιτεκτόνων της εποχής, του Δανού Θεόφιλου Χάνσεν και του Γερμανού Ερνέστου Τσίλλερ και κατασκεύασε τον ναό του Αγίου Θεράποντα, το 1ο Γυμνάσιο και πολλά σημαντικά νεοκλασικά κτήρια στη Μυτιλήνη.

Έργα του 

 Ναός του Αγίου Θεράποντα, Έτος κατασκευής 1850-1900, Μυτιλήνη, Λέσβος
 Ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεττανία, Έτος κατασκευής 1880, Κουντουριώτη 17, Μυτιλήνη, Λέσβος
 Άγιοι Ανάργυροι (Έτος κατασκευής γύρω στο 1881), Κομκό, Λέσβος
 Κατοικία του Κων/νου Νιάνια, Έτος κατασκευής 1882, Λέσβος
 1ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης (νυν Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης), Έτος κατασκευής 1886-1891, Μυτιλήνη, Λέσβος
 Αρχοντικό Αχιλλέα Βουρνάζου, Έτος κατασκευής 1888,  Αργύρη Εφταλιώτη 9, Περιοχή Κιόσκι, Μυτιλήνη, Λέσβος
 Οικία Μιχαήλ Κατσάνη (γνωστή ως το «Κόκκινο σπίτι»),Έτος κατασκευής 1906, 8ης Νοεμβρίου & Σκρά 26, Περιοχή Κιόσκι, Λέσβος
 Εξοχική του κατοικία, Έτος κατασκευής γύρω στο 1907, Ακλειδιό, Λέσβος 
 Πύργος Γιαννέλλη, Έτος κατασκευής 1910, Λέσβος
 Δημαρχείο Μυτιλήνης
 Παρθεναγωγείο Μυτιλήνης
 Παναγία του Ακλειδιού
 Ναός Ταξιαρχών, Κομκό, Λέσβος
 Οικία Αχιλλέα Βουρνάζου στη Βαρειά, Λέσβος

Παραπομπές

Πηγές 

 Βουκλαρή Ευαγγελία, 2014, Ο κτιριακός τύπος των ξενοδοχείων στον αστικό και περιαστικό χώρο της Μυτιλήνης (1850 - 1930), Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εισαγωγή στην Αρχιτεκτονική Έρευνα-Διάλεξη
 Σωτηρίου - Δωροβίνη, Ιωάννα, 2001, Η αρχιτεκτονική των κατοικιών της ανώτερης αστικής τάξης της Μυτιλήνης (1850 - 1930), Διδακτορική Διατριβή, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ). Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
 http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1672
 http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-aggregatedcontent-8526-4448
 https://www.researchgate.net/publication/343183228_TO_OIKOBIOMA_STA_ARCHONTIKA_TES_MYTILENES
 http://lesvosarxontika.weebly.com/alpharhochiomicronnutauiotakappa972-laquoalphachiiotalambdalambda941alpha-betaomicronupsilonrhonu940zetaomicronupsilonraquo.html
 http://kiourellis.blogspot.com/2017/03/blog-post.html

Έλληνες αρχιτέκτονες
Εγκληματική Οικογένεια Βελέντζα

Η Εγκληματική Οικογένεια Βελέντζα είναι μια εγκληματική συμμορία  ελληνικής προέλευσης, που δραστηριοποιείται στην Νέα Υόρκη, κυρίως στην Αστόρια του Κουίνς. Ασχολείται με τον παράνομο  τζόγο, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και την πολιτική διαφθορά. Ένα από τα διασημότερα αφεντικά της  Ελληνικής Μαφίας, ο Σπύρος Βελέντζας έχει δώσει το όνομα του στην συμμορία.

Παραπομπές

Έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Εγκληματικές οργανώσεις
Ελληνοαμερικανοί
Range Rover Classic

Το Range Rover Classic είναι μια σειρά 4x4, μεσαίου μεγέθους SUV που κατασκευάστηκε από τον Ιούλιο του 1969 έως τον Ιανουάριο του 1996, αρχικά από το τμήμα Rover (αργότερα Land Rover) της βρετανικής Leyland και, μεταγενέστερα, από το όμιλο Rover Group. Η πρώτη γενιά οχημάτων που παρήχθησαν με το όνομα Range Rover, κατασκευάστηκε αποκλειστικά ως 2-πορτο μοντέλο για τα πρώτα 11 χρόνια, έως ότου ένα 4-πορτο προστέθηκε στην παλέτα το 1981. Η 2-πορτη έκδοση παρέμεινε διαθέσιμη έως το 1994, το έτος που μπήκε στην παραγωγή η δεύτερη γενιά του μοντέλου. Εκείνη την εποχή, η Land Rover μετονόμασε το αρχικό Range Rover με τον πρόσφατα, τότε, επινοημένο όρο «Range Rover Classic», για να το ξεχωρίσει από τον διάδοχό του P38A, όταν τα δύο μοντέλα κατασκευάζονταν παράλληλα, και εφάρμοσαν το όνομα αναδρομικά σε όλα τα Range Rover πρώτης γενιάς.

Αν και το Range Rover Classic αντικαταστάθηκε επίσημα από τη δεύτερη γενιά Range Rover, ξεκινώντας από το 1994, τόσο ο διάδοχος όσο και η πιο προσιτή πρώτη και δεύτερη γενιά του Land Rover Discovery βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στο αρχικό πλαίσιο του Range Rover, το σύστημα 4-κίνησης και το αμάξωμα, τα οποία διατηρήθηκαν μέχρι και την τρίτη γενιά του Discovery, που έφτασε μέχρι και το 2004.

Αναφορές 

Μοντέλα Land Rover
Αυτοκίνητα SUV
Βρετανικά αυτοκίνητα
Αρνάλντο Φορλάνι

Ο Αρνάλντο Φορλάνι (Arnaldo Forlani, γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1925) είναι Ιταλός πολιτικός που υπηρέτησε ως ο 43ος πρωθυπουργός της Ιταλίας από τις 18 Οκτωβρίου 1980 έως τις 28 Ιουνίου 1981. Κατείχε επίσης το αξίωμα του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού, Υπουργού Εξωτερικών και Υπουργού Άμυνας.

Ο Φορλάνι, μέλος της δεξιάς πτέρυγας της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Ιταλούς πολιτικούς από τη δεκαετία του 1970 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα είναι ο παλαιότερος εν ζωή πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Παραπομπές

Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Υπουργοί της Ιταλίας
Κρέντης Ευρυτανίας

Ο Κρέντης ή η Κρέντη είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κρέντης βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και τις πλαγιές των Ευρυτανικών (νοτίων) Αγράφων σε υψόμετρο 770 μέτρα, στις νοτιοδυτικές παρυφές της κορυφής Καυκί (υψομ. 1751 μ.). Είναι κτισμένος δυτικά του Αγραφιώτη ποταμού σε απόσταση 42 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και μόλις 3 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), του οποίου θεωρείται συνοικισμός. Η αρχική τοποθεσία του χωριού, πριν τον σεισμό του 1996, ήταν δίπλα και δυτικά της σημερινής. Λόγω της μεγάλης καταστροφής που έπαθαν τα σπίτια και ενός θανάτου δημιουργήθηκε ο νέος.

Νοτιοδυτικά είναι το ύψωμα "Μπλό" ή Λασποχώματα (υψομ. 1083 μ.) με πανοραμική θέα στα νοτιοδυτικά την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών και βόρεια τα βουνά των Αγράφων. Τις δεκαετίες του 60 και 70, η περιοχή χρησίμευε ως στρατιωτική βάση και υπάρχουν εγκαταλειμμένες κτιριακές εγκαταστάσεις, πολυβολεία και υπόγεια τούνελ. Ανάμεσα στον παλιό με νέο οικισμό είναι η "Πλιού" με την ομώνυμη βρύση (του πουλιού η βρύση), που η ονομασία της οφείλεται, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, στους κλέφτες του Κατσαντώνη επειδή στην πηγή της τα πουλιά έπιναν νερό. Στην τοποθεσία αυτή, τον Ιούλιο του 1806, ο Κατσαντώνης έδωσε μεγάλη νικηφόρα με Αρβανίτες που είχαν αρχηγό τον Χασάν Μπελούση και τους ανάγκασε να φύγουν και να κλειστούν στη Μονή της Τατάρνας (βλ. Μάχες Κατσαντώνη).

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κερασόβου (Κερασοχώρι). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κερασοχώρι, την Αγία Τριάδα και τη Σκαμνιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κερασοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 267 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κρέντης Ευρυτανίας στο https://www.youtube.com/
Φωτογραφίες της Σκαμνιάς από τον ιστότοπο https://www.technovision.gr/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Ανσσάρ και Κισσάρ

Ο Ανσσάρ και η Κισσάρ είναι θεϊκό ζεύγος της Μεσοποταμιακής μυθολογίας. Ανήκουν στις αρχέγονες Σουμεριακές θεότητες που συνδέονται με τον μύθο της δημιουργίας του κόσμου (Enūma Eliš). Το όνομα του Ανσσάρ μεταφράζεται ως "ολόκληρος ο ουρανός" και της Κισσάρ ως "ολόκληρη η γη".

Ο Άπσου ήταν ο θεός του ωκεανού με το γλυκό νερό και η Τιαμάτ ήταν η θεά του ωκεανού με το αλμυρό νερό. Όταν ενώθηκαν οι δύο αυτές θεότητες ξεκίνησε και η δημιουργία του σύμπαντος.

Από τον Άπσου και την Τιαμάτ γεννήθηκαν ο Λαχμού και η Λαχαμού από τους οποίους ακολούθως γεννήθηκαν ο Ανσσάρ και η Κισσάρ.

Παιδί του Ανσσάρ και της Κισσάρ είναι ο θεός του ουρανού, Άνου, ο οποίος δημιούργησε τον Ένκι.

Βιβλιογραφία 
 Dalley, Stephanie (1989). Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others. Oxford University Press. ISBN 9780199538362
 Heidel, Alexander (1951). The Babylonian Genesis The story of Creation. The University of Chicago Press. ISBN 0226323994

Παραπομπές 

Σουμεριακή μυθολογία
Μεσοποταμία
Bedford JC

Το Bedford HC ήταν μικρό αγροτικό ημιφορτηγό (pickup) που παράχθηκε από τη βρετανική εταιρεία Bedford Vehicles, από τον Δεκέμβριο του 1939 μέχρι τον Ιούλιο του 1948, το όχημα ήταν απλά μια αγροτική έκδοση από το HC βανάκι. Ένας από τους κυριότερους ανταγωνιστές του φορτηγού ήταν το Fordson E83W. 

Η παραγωγή του οχήματος τέλειωσε το 1948 και πλέον η Bedford δεν είχε κανένα αγροτικό όχημα να προσφέρει για τα 4-5 επόμενα χρόνια, καθώς άρχιζε να παράγει μόνο βαν. Το 1953 η Bedford άρχιζε να παράγει το Bedford TA το οποίο αντικατέστησε το JC.
Γκέοργκ Μιχαέλις

Ο Γκέοργκ Μιχαέλις (Georg Michaelis, 8 Σεπτεμβρίου 1857 - 24 Ιουλίου 1936) ήταν Καγκελάριος της Γερμανίας για μερικούς μήνες το 1917. Ήταν ο πρώτος καγκελάριος χωρίς ευγενή καταγωγή. Με οικονομικό υπόβαθρο τις επιχειρήσεις, το κύριο επίτευγμα του Μιχαέλις ήταν να ενθαρρύνει τις άρχουσες τάξεις να ξεκινήσουν ειρηνευτικές συνομιλίες με την Ρωσία. Θεωρώντας ότι το τέλος του πολέμου πλησίαζε, ενθάρρυνε την ανάπτυξη υποδομών για να διευκολύνει την ανάκαμψη στο τέλος του πολέμου μέσω της ιδέας της Mitteleuropa. Με σχετικά χιουμοριστικό χαρακτήρα, αλλά και γνωστός για τις ραδιουργίες του, ο Μιχαέλις αντιμετώπισε ανυπέρβλητα προβλήματα εφοδιαστικής και προμηθειών στην σύντομη θητεία του ως καγκελάριος.

Παραπομπές

Καγκελάριοι της Γερμανίας
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν
Πρώσοι πολιτικοί
Γερμανοί νομικοί
Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Βρετανική Ένωση Κινημοτογραφιστών

Η Βρετανική Ένωση Κινημοτογραφιστών (αγγλικά:British Society of Cinematographers) ιδρύθηκε το 1949 από τον Μπερτ Ιζέι (23 Αυγούστου 1901 - 28 Φεβρουαρίου 1973), τότε επικεφαλής των τμημάτων διεύθυνσης φωτογραφίας των Στούντιο Ντένχαμ και Πίνγουντ, για να εκπροσωπήσει τους Βρετανούς κινηματογραφιστές στους Βρετανική κινηματογραφική βιομηχανία.

Στόχοι
Οι δηλωμένοι στόχοι κατά το σχηματισμό της Ένωσης ήταν:
Να προωθήσουν και να ενθαρρύνουν την επιδίωξη των υψηλότερων προδιαγραφών στην τέχνη της φωτογραφίας σε μια κινηματογραφική ταινία.
Να προωθήσουν τις εφαρμογές άλλων από τα υψηλότερα πρότυπα στη χειροτεχνία της φωτογραφίας σε μια κινηματογραφική ταινία και να ενθαρρύνουν την πρωτότυπη και εξαιρετική εργασία.
Να συνεργαστούν με όλους τους σκοπούς και τα συμφέροντα των οποίων σχετίζονται εν όλω ή εν μέρει με αυτούς της κοινωνίας.
Να παρέχουν διευκολύνσεις για κοινωνικές επαφές μεταξύ των μελών τους και να οργανώσουν διαλέξεις, συζητήσεις και συναντήσεις που υπολογίζονται για την προώθηση των αντικειμένων της Ένωσης.

Μέλη
Στην Ένωση υπήρχαν αρχικά 55 μέλη. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν 230 πλήρη, επίτιμα και συνεργάτες. Για έναν Βρετανό κινηματογραφιστή, η συμμετοχή του στην Ένωση αποτελεί επιβεβαίωση του υψηλού επιπέδου της τέχνης τους. Τα μέλη της Βρετανικής Ένωσης Κινηματογράφου έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την ιδιότητα μέλους ως συστάσεις σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές.

Βραβεία
Βραβείο επίτευξης καριέρας
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας σε μια κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους
Βραβείο Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας σε τηλεοπτική δραματική σειρά
Τεχνικό βραβείο Μπερτ Ιζέι
Βραβείο Ειδικού Επιτεύγματος
Βραβείο Τσαρλς Ντ. Στάφελλ για οπτικά εφέ
Τιμητικό βραβείο Τζον Άλκοτ
Βραβείο Ανερχόμενου Διευθυντή Φωτογραφίας

Στη λαϊκή κουλτούρα
Στην ταινία του 1981 The Great Muppet Caper, οι Κέρμιτ και Φότζι σχολίασαν τις πρώτες πιστώσεις καθώς εμφανίζονται. Όταν εμφανίζεται το όνομα του κινηματογραφιστή της ταινίας Όσβαλντ Μόρις με τα μετα-ονομαστικά γράμματα, ο Φότζι ρωτά, «Τι σημαίνει το BSC;», 
στο οποίο ο Κέρμιτ απαντά με προβληματισμό, «Δεν ξέρω».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κινηματογράφος στην Αγγλία
Χατζή Προντάν Γκλιγκορίεβιτς

Ο Χατζή Προντάν Γκλιγκορίεβιτς (σερβικά : Хаџи Продан Глигоријевић), (1760—1825) ήταν Σέρβος επαναστάτης, Βοϊβόδας, που συμμετείχε στην Πρώτη Σερβική Εξέγερση της Σερβικής επανάστασης, ο οποίος στη συνέχεια οδήγησε τη Σερβική εξέγερση εναντίον των Οθωμανών το 1814, η οποία έλαβε το όνομά του, η Εξέγερση του Χατζί Προντάνοβα. Το 1821 έλαβε μέρος στις εχθροπραξίες της Ελληνικής επανάστασης στη περιοχή του Δούναβη, που έγιναν εναντίον των Οθωμανών από Έλληνες Φιλικούς. 

Ο Πρόνταν γεννήθηκε γύρω στο 1760 και κατάγεται από τη Νεβάδα, κοντά στο Τάκοβο, τον σημερινό Γκόρνι Μιλάνοβιτς. Το επίθετο Χατζής δινόταν τότε σε όσους χριστιανούς ταξίδεψαν στους Άγιους τόπους από τα Βαλκάνια, από το οποίο προκύπτει ότι ο Προντάν έκανε πιθανώς ένα ταξίδι στην Παλαιστίνη. Ο Χατζή Προντάν εντάχθηκε στον αγώνα της Σερβικής απελευθέρωσης το 1806. Συμμετείχε στις μάχες στη Σιένιτσα, στη Νόβα Βάρος, στην Πριεπόλι, στο Μπελόμ Πόλε και στο Σουβόντολ (1809). Μετά την ήττα της εξέγερσης εγκαταστάθηκε σε μοναστήρι Τρνάβα στο Τσατσάκ. Προσπάθησε να πυροδοτήσει μια Σερβική εξέγερση υπό την ηγεσία του. Η κακώς τελικά οργανωμένη εξέγερσή του στην περιοχή το 1814 έμεινε στην ιστοριογραφία με το όνομα του. Η εξέγερση τελείωσε γρήγορα και ο Προντάν έφυγε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία και το Σρεμ το 1815, κι έπειτα μετέβη στις ημιαυτόνομες ηγεμονίες του Δούναβη.

Βρέθηκε στη Βλαχία και υπό τη διοίκηση του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου, στις αρχές του 1821, αλλά μετά προσχώρησε στους Έλληνες που ξεκίνησαν στρατιωτικές επιχειρήσεις εδώ στον Δούναβη, στο πρώτο στάδιο του Ελληνικού Απελευθερωτικού Πολέμου. Όταν ο Βλαντιμιρέσκου ξεκίνησε μυστικές διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους ο Χατζή Προντάν μαζί με άλλους σέρβους και βούλγαρους οπλαρχηγούς, έστειλαν επιστολή στον Γεωργάκη Ολύμπιο, στον οποίο ανέφεραν ότι δεν θέλουν πλέον να υπηρετούν υπό τη διοίκηση του Βλαντιμιρέσκου, επειδή ήταν ύποπτος για διεξαγωγή μυστικών προδοτικών διαπραγματεύσεων με τους Τούρκους: 

Έχοντας λάβει την επιστολή, ο Ολύμπιος πήγε στο στρατόπεδο του Βλαντιμιρέσκου, όπου, με τη βοήθεια του Χαττζή Προντάν και άλλων διοικητών, ανάγκασε τον Βλαντιμιρέσκου να πάει στο ελληνικό στρατόπεδο, όπου αργότερα εκτελέστηκε. Μετά από αυτό ο Προντάν εντάχτηκε στο στρατιωτικό σώμα του Ολύμπιου και συμμετείχε στη ατυχή Μάχη του Δραγατσανίου στις 7 Ιουνίου 1821. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από Τόμας Γκόρντον, ο οποίος σημειώνει ότι η μονάδα του Χατζή Προντάν κατείχε τη θέση «I». Μετά την ήττα ο Προντάν έφυγε από τη Βλαχία. Πέθανε το 1825.

Παραπομπές

Πηγές 
Хаџи Продан Глигоријевић војвода Старог Влаха
Хаџи Проданова буна

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Σέρβοι αγωνιστές του 1821
Ποταμός Κουάνζα

Ο ποταμός Κουάνζα (, ή Coanza ή Quanza), είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς στην Ανγκόλα. Εκβάλει στον Ατλαντικό Ωκεανό λίγο νότια της πρωτεύουσας της χώρας Λουάντα.

Γεωγραφία 
Ο ποταμός είναι πλωτός για περίπου 240 χλμ. από τις εκβολές του, που βρίσκονται 60 χλμ. νότια της Λουάντα. Στους παραποτάμους του περιλαμβάνονται οι Κουτάτο και Λουκάλα.

Ιστορία 
Η κατώτερη πορεία του ποταμού αποτέλεσε την αρχική πορεία της εισβολής της Πορτογαλίας στη βόρεια Ανγκόλα.

Το φράγμα Καπάντα στην επαρχία Μαλάνζε ολοκληρώθηκε το 2004, παρέχοντας υδροηλεκτρική ενέργεια στην περιοχή και συμβάλλοντας στην άρδευση της περιοχής. Ο σταθμός υδροηλεκτρικής ενέργειας Καμπάμπε βρίσκεται επίσης στον ποταμό, με το φράγμα Λαούκα υπό κατασκευή. Το Barra do Kwanza, οι εκβολές του ποταμού, αναπτύσσεται σταδιακά για τουριστική χρήση, συμπεριλαμβανομένου ενός γηπέδου γκολφ.

Η Εκκλησία Νόσα Σενιόρα ντα Βικτόρια βρίσκεται κοντά στις όχθες του ποταμού Κουάνζα στο Μασανγκάνου στην επαρχία Κουάνζα-Νόρτε της Ανγκόλας.

Άγρια ζωή 
Πλούσια βιοποικιλότητα έχει εντοπιστεί στον ποταμό της Ανγκόλας, σύμφωνα με έρευνα που αναφέρεται στον ιστότοπο του Δικτύου Επιστήμης και Ανάπτυξης. Η πρώτη καταμέτρηση της βιοποικιλότητας στον ποταμό Κουάνζα έχει εντοπίσει μέχρι στιγμής 50 είδη ψαριών.

Κληρονομιά 
Το νόμισμα της Αγκόλας, το κουάνζα, πήρε το όνομά του από τον ποταμό. Ο ποταμός έχει δώσει επίσης το όνομά του στις επαρχίες Κουάνζα Νόρτε («Βόρεια Κουάνζα») και Κουάνζα Σουλ («Νότια Κουάνζα»).

Παραπομπές

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 .

Ποταμοί της Ανγκόλας
Κοινοβούλιο της Δανίας

Το Φόλκετινγκ (δανικά: Folketinget, προφέρεται [ˈfʌlkəˌtsʰeŋˀð] κατά προσέγγιση Φάλκετσενγκδ, σημαίνει το τινγκ του λαού, λαϊκή συνέλευση), επίσης γνωστό ως το Κοινοβούλιο της Δανίας, είναι το νομοθετικό εθνικό νομοθετικό σώμα (κοινοβούλιο) του Βασιλείου της Δανίας, δηλαδή της Δανίας, των Νήσων Φερόε και της Γροιλανδίας. Ιδρύθηκε το 1849 και μέχρι το 1953 το Φόλκετινγκ ήταν μέρος του δανικού Ρίγκσνταγκ. Η άνω βουλή ονομαζόταν Λάντστινγκετ. Συνεδριάζει στο ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ στο νησάκι Σλοτσόλμεν στο κέντρο της Κοπεγχάγης.

Το Κοινοβούλιο περνά όλους τους νόμους, εγκρίνει το υπουργικό συμβούλιο και εποπτεύει το έργο της κυβέρνησης. Είναι επίσης υπεύθυνο για την έγκριση των κρατικών προϋπολογισμών και την έγκριση των λογαριασμών του δημοσίου. Όπως ορίζεται στο Σύνταγμα της Δανίας, η βουλή μοιράζεται την εξουσία με τον μονάρχη. Στην πράξη ο ρόλος του μονάρχη περιορίζεται στην υπογραφή της νομοθεσίας που εγκρίνει η βουλή εντός 30 ημερών από την ψήφιση της.

Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 179 βουλευτές. Από αυτούς οι 175 εκπροσωπούν τη Δανία, δύο εκπροσωπούν τη Γροιλανδία και δύο άλλοι τις Νήσους Φερόες. Οι γενικές εκλογές πρέπει να διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά το σύνταγμα επιτρέπει στον πρωθυπουργό να ζητήσει από τον μονάρχη τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Σε μια ψήφο εμπιστοσύνης, η Βουλή μπορεί να αναγκάσει έναν Υπουργό ή την κυβέρνηση να παραιτηθεί.

Τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση: 135 εκλέγονται από εκλογικές περιφέρειες με τη μέθοδο Ντ'Οντ και 40 εκλέγονται μέσω του συστήματος των εδρών επιπέδωσης. Το δανέζικο πολιτικό σύστημα δημιουργεί παραδοσιακά συνασπισμούς. Οι περισσότερες μεταπολεμικές κυβερνήσεις είναι συνασπισμοί μειοψηφίας που συμμαχούν με αντιπολιτευόμενα κόμματα. Η πρώτη συνεδρίαση του κοινοβουλίου παρακολουθείται συνήθως από τη βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄.

Παραπομπές 

Εθνικά νομοθετικά σώματα
Κοινοβούλια ανά χώρα
Κυβέρνηση της Δανίας
Μαντάμ Σουσού (μυθιστόρημα)

Η Μαντάμ Σουσού είναι σατιρικό μυθιστόρημα του Δημήτρη Ψαθά. Θέμα του μυθιστορήματος είναι η ξιπασιά της ομώνυμης ηρωίδας, μιας φαντασιόπληκτης γυναίκας που θέλει να ανεβεί κοινωνικά, να εγκαταλείψει τον φτωχικό Βούθουλα (γειτονιά του Κολωνού, στην Αθήνα) για να εγκατασταθεί στο αριστοκρατικό Κολωνάκι. 

Το έργο δημοσιεύθηκε σε αυτοτελή επεισόδια στο περιοδικό Θησαυρός το 1939. Κυκλοφόρησε σε βιβλίο για πρώτη φορά το 1941 και μεταφέρθηκε στο θέατρο (1942 κ.ε.), στον κινηματογράφο (1948), και στην τηλεόραση (1972, 1986), πάντα με εξαιρετική εμπορική επιτυχία.

Εκδόσεις 
Η Μαντάμ Σουσού δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό Θησαυρός το 1939, σε εβδομαδιαία αυτοτελή ευθυμογραφήματα με τον γενικό τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς». Κυκλοφόρησε σε βιβλίο το 1941 από τις αθηναϊκές εκδόσεις Κασταλία, με τίτλο Μαντάμ Σουσού και υπότιτλο «Η πυργοδέσποινα του Βούθουλα». Το 1948, βγήκε σε δύο τόμους από το Τυπογραφείο Θεοδωρόπουλου, με υπότιτλο στον α΄ τόμο «Βούθουλας» και υπότιτλο στον β΄ τόμο «Κολωνάκι». 

Το 1956, κυκλοφόρησε σε γ΄ έκδοση «οριστική» από τις εκδόσεις Μαρή. Ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις (και ανατυπώσεις), με τελευταία αυτή του 2006, στα Άπαντα του Δημήτρη Ψαθά από τις Εκδόσεις «Μαρία Δ. Ψαθά».

Παραπομπές 

Ελληνικά μυθιστορήματα
Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας

Ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται κοντά στην πλατεία Ομόνοιας, Αθήνα. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Λύσανδρος Καυταντζόγλου και η κατασκευή του άρχισε το 1871 και ολοκληρώθηκε το 1905. Την κατασκευή του ναού διέταξε ο δήμος Αθηναίων, προς τιμήν της γέννησης του διαδόχου Κωνσταντίνου. Ο ναός χαρακτηρίζεται από τη νεοκλασική του είσοδο, καθώς και άλλα νεοκλασικά και αναγεννησιακά στοιχεία.

Ιστορία 
Με τη γέννηση του διαδόχου του θρόνου Κωνσταντίνου Α΄ το 1868, γιού του Γεωργίου Α΄ και Όλγα, ο δήμος Αθηναίων ζήτησε την κατασκευή ενός ναού προς τιμήν του. Το δημοτικό συμβούλιο ανέθεσε τον σχεδιασμό και την κατασκευή του ναού στον Λύσανδρο Καυταντζόγλου το 1870. Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1871. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1905 μετά από χορηγία της βασίλισσας Όλγας. Ο ναός αγιογραφήθηκε από τον Αναστάσιο Λουκίδη, με βοηθούς τον Φώτη Κόντογλου και τον Δημήτριο Δήμα. Η αγιογράφηση ξεκίνησε από τον Λουκίδη το 1927 και συνεχίστηκε μέχρι το 1932, ενώ άλλο τμήμα τοιχογραφήθηκε το 1953. Η τοιχογράφηση του υπόλοιπου ναού έλαβε χώρα από το 1972 μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 και έγινε από τους Μάλαμα και Γιομελάκη.

Ο ναός υπέστη καταστροφές από σεισμούς το 1981 και το 1999. Ειδικά ο δεύτερος δημιούργησε προβλήματα στο ιερό του ναού, ενώ παρατηρήθηκαν επίσης και αποκλίσεις από τη κάθετο στη βόρεια κεραία, είτε λόγω των σεισμών, είτε λόγω της κατασκευής του Μετρό. Αν και πραγματοποιήθηκαν προσωρινές εργασίες, ο βαθμός της φθοράς οδήγησε σε αρχιτεκτονική και στατική μελέτη και η επισκευή του ναού ξεκίνησε ξανά το 2013, με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ. Οι εργασίες περιελάμβαναν αποκατάσταση του τρούλου, των κωδωνοστασίων και των δωμάτων, στερέωση της λιθοδομής, αντικατάσταση μεταλλικών δοκών με ανοξείδωτα στοιχεία, περίσφιξη των πεσσών, καθαρισμό της εξωτερικής επιφάνειας, συντήρηση των τοιχογραφιών και αποκατάσταση της οροφής. Η βόρεια πλευρά στερεώθηκε με τοποθέτηση ανοξείδωτων αγκυρίων και ελκυστήρων.

Περιγραφή 
Ο ναός ανήκει στον αρχιτεκτονική τύπο της τρίκλιτης βασιλικής μετά τρούλου και διαθέτει εγκάρσιο κλίτος. Έχει εμβαδόν 1.000 τετραγωνικά μέτρα και το ύψος από το δάπεδο μέχρι την κορυφή του τρούλου είναι 32 μέτρα. Ο τρούλος είναι καλυμμένος με φύλλα χαλκού. Η αρχιτεκτονική του ναού χαρακτηρίζεται από τα νεοκλασικά στοιχεία, ενώ διαθέτει επίσης αναγεννησιακές επιρροές, στα πλαίσια του εκλεκτικισμού. Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ναού είναι το πρόπυλο στην πρόσοψη του ναού, με ημικίονες κορινθιακού ρυθμού, πεσσούς και αέτωμα. Ο ναός έχει δύο οκτάγωνα κωδωνοστάσια. Το ιερό και ο τρούλος του ναού είναι αγιογραφημένοι από τον Αναστάσιο Λουκίδη και το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου από τον Φώτη Κόντογλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο ναός στον ιστότοπο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών 

Κωνσταντινος Ομονοιας
Νικ Μπράουν

Ο Νίκολας Ντέιβιντ Μπράουν (αγγλ. Nicholas David Brown), γνωστός ως Νικ Μπράουν (γεν. 4 Δεκεμβρίου 1962), είναι Βρετανός βοτανολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου. Από το 2010 είναι Διευθυντής (αγγλ. Principal) του Κολλεγίου Λίνακερ (αγγλ. Linacre College) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Βιογραφία
Ο Νικ Μπράουν γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 1962 στο Μπρόκγουορθ του Γκλώστερσαϊρ (αγγλ. Brockworth, Gloucestershire) της Αγγλίας. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Ουαλία το 1981. Από το 1982 έως το 1985 σπούδασε Γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου ήταν μέλος του Κολλεγίου Τσέρτσιλ (αγγλ. Churchill College). Έλαβε τον μεταπτυχιακό του τίτλο (MSc) με ειδικότητα στην Οικολογία από το Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν της Σκωτίας το 1986. Το 1986, έγινε δεκτός από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για να κάνει το διδακτορικό του στη Δασική Οικολογία, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Τίμοθυ Τσαρλς Γουίτμορ (αγγλ. Timothy Charles Whitmore). Το 1990 απέκτησε τον διδακτορικό του τίτλο (DPhil) με την υποστήριξη της θέματος Dipterocarp regeneration in tropical rain forest gaps of different sizes. Στα χρόνια της Οξφόρδης ήταν μέλος του Κολλεγίου Λίνακερ (αγγλ. Linacre College).

Ακαδημαϊκή καριέρα 
Ο Νικ Μπράουν δίδαξε ως λέκτορας (αγγλ. lecturer) στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ (αγγ. Manchester University) από το 1989 έως το 1992. Αμέσως μετά δίδαξε ως καθηγητής στο Τμήμα Δασολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Το 2010 ανέλαβε τη διεύθυνση του Κολλεγίου Λίνακερ της Οξφόρδης.

Από το 2014 είναι πρόεδρος της Επιτροπής Απονομής Υποτροφιών της Κοινοπολιτείας (αγγλ. Commonwealth Scholarship and Fellowship Plan Commissioner).
Από το 2015 είναι πρόεδρος της Επιτροπής Κτηρίων και Κτημάτων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (αγγλ. University of Oxford Buildings and Estates Committee).
Προεδρεύει, επίσης, των Συμβουλευτικών Επιτροπών Ανάπλασης του Αστεροσκοπείου Ράντκλιφ (αγγλ. Radcliffe Observatory Quarter) και της Περιοχής Επιστημών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (αγγλ. Science Area of the University of Oxford).

Ιδιωτική ζωή 
Ο Νικ Μπράουν είναι παντρεμένος με την Δρ. Ρόοσα Λεϊμού-Μπράουν (αγγλ. Roosa Leimu-Brown), καθηγήτρια στο Τμήμα της Επιστήμης των Φυτών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (αγγλ. Department of Plant Sciences, University of Oxford).
Στα ενδιαφέροντα του Νικ περιλαμβάνεται και η ιστιοπλοΐα.

Βιβλιογραφικές παραπομπές

Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Απόφοιτοι του Κολλεγίου Λίνακερ
Διευθυντές του Κολλεγίου Λίνακερ
Βρετανοί βοτανολόγοι
Κεστοράτι

Το Κεστοράτι (αλβανικά: Qestorat) είναι χωριό και κοινότητα του πρώην δήμου Λιούντζη στο Νομό Αργυροκάστρου στη νότια Αλβανία. Κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015, έγινε μέρος του δήμου Αργυροκάστρου.

Από το 1874 έως το 1891 το χωριό φιλοξένησε την ελληνική Ζωγράφεια Διδασκαλεία, εκπαιδευτικό ίδρυμα που περιλάμβανε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σχολεία αρρένων και θηλέων και ακαδημία δασκάλων και λειτουργούσε με τα προσωπικά έξοδα του ντόπιου ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου. Σήμερα αυτό το ίδρυμα στεγάζει το μουσείο της Λιούντζη.

Δημογραφικά στοιχεία 
Το Κεστοράτι κατοικείται πλειοψηφικά από Βλάχους, με μειονότητα Ορθόδοξων Αλβανών και Μουσουλμάνων Αλβανών. Η παρουσία των Βλάχων στο Κεστοράτι χρονολογείται από την κομμουνιστική περίοδο.

Αξιοσημείωτα πρόσωπα 
 Κότο Χότζι, Αλβανός ακτιβιστής της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης και δάσκαλος του Παντελή Σωτήρη και του Πέτρο Νίνι Λουαράσι
 Χρηστάκης Ζωγράφος, Έλληνας τραπεζίτης και ευεργέτης

Παραπομπές 

Χωριά της Αλβανίας
Deadmau5

Ο deadmau5 (ψευδώνυμο του Joel Thomas Zimmerman ,γεννημένος στις 5 Ιανουαρίου 1981 ), είναι Καναδός DJ και παραγωγός δίσκων ηλεκτρονικής μουσικής. Ο Zimmerman είναι γνωστός για τη συνεργασία του με πολλούς παραγωγούς, όπως οι Kaskade , Chris Lake , Wolfgang Gartner και ATTLAS . Από το 2014  χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο TESTPILOT για τις τεχνολογικές του παραγωγές και ζωντανές εκδηλώσεις . Είναι γνωστός για τη χρήση μάσκας που μοιάζει με κράνος σε σχήμα κεφαλιού ποντικιού  κατά τη διάρκεια των παραστάσεων του. Χρησιμοποιεί επίσης το κεφάλι του ποντικιού ως λογότυπο .

Πρώτα χρόνια 
Ο Zimmerman γεννήθηκε στο Νιαγκάρα Φολς, στο Οντάριο του Καναδά.  Έχει δύο αδέλφια, τη Jennifer και τον Chris .  Η οικογένεια του είναι γερμανικής, ελβετικής και αγγλικής καταγωγής. Έλαβε το πρώτο του συνθεσάιζερ ως δώρο Χριστουγέννων όταν ήταν έφηβος.  Ο Zimmerman αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Westlane του Νιαγκάρα Φολς . Στη συνέχεια συνεργάστηκε με μια διαδικτυακή εταιρεία αδειοδότησης μουσικής και δούλεψε ως προγραμματιστής. Υιοθέτησε το όνομα Deadmau5, το οποίο αναφέρεται σε ένα νεκρό ποντίκι που βρήκε στον υπολογιστή του. Προτού ο Zimmerman γίνει γνωστός ως deadmau5, παρήγαγε μουσική με το όνομα Halcyon441.

Καριέρα 
Τον Ιούλιο του 2005 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του Get Scraped .Το δεύτερο άλμπουμ του Vexillology κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2006 . Και τα δύο άλμπουμ κυκλοφόρησαν σε CD σε περιορισμένη έκδοση και εξακολουθούν να είναι γενικά διαθέσιμα ως λήψη μουσικής .

O Deadmau5 έγινε διάσημος όταν το τραγούδι του Arguru κυκλοφόρησε στο remix album του Tiesto In Search of Sunrise 6, Ibiza το 2007 . Τον Νοέμβριο του 2008 ακολούθησε το άλμπουμ  Random Album Title . Αυτό περιλαμβάνει τα επιτυχημένα singles Faxing Berlin και I Remember . Το τελευταίο είναι μια συνεργασία με τον DJ και παραγωγό Kaskade και τον τραγουδιστή Haley Gibby . Το τέταρτο άλμπουμ του For Lack of a Better Name κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2009. Το πέμπτο άλμπουμ 4x4 = 12 κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2010. Το έκτο άλμπουμ  Album Title Goes Here κυκλοφόρησε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2012.  Ένα διπλό άλμπουμ ,While(1<2) , κυκλοφόρησε παγκοσμίως στα τέλη Ιουνίου 2014. Το άλμπουμ W:/2016Album/  κυκλοφόρησε ως μουσική λήψη τον Δεκέμβριο του 2016. Περιορισμένες εκδόσεις του άλμπουμ κυκλοφόρησαν σε CD και LP το 2017 .

Προσωπική ζωή 
Στις 30 Ιουλίου 2010  στο Club 9:30 στην Ουάσινγκτον, ο Zimmerman κατέρρευσε στη σκηνή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ακύρωση  εννέα διαδοχικών εμφανίσεων. 

Τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Zimmerman άρχισε να έχει σχέση με την Αμερικανίδα tattoo artist Kat Von D. Xώρισαν τον Ιούνιο 2013. 

Στις 12 Αυγούστου 2017 παντρεύτηκε την φίλη του Kelly Fedoni.

Δισκογραφία

Στούντιο άλμπουμ 

 Get Scraped (2005)
 Vexillology (2006)
 Random Album Title (2008)
 For Lack of a Better Name (2009)
 4×4=12 (2010)
 Album Title Goes Here (2012)
 While(1<2) (2014)
 W:/2016Album/ (2016)

Παραπομπές 

Καναδοί μουσικοί
Bedford HC

Το Bedford HC ήταν μικρό εμπορικό όχημα που κατασκευάστηκε από τη βρετανική Bedford Vehicles, ξεκινώντας από το 1938. Το όχημα μοιράστηκε το σασί του με το σαλούν H-Vauxhall 10-4. Η παραγωγή μηχανοκίνητων οχημάτων σταμάτησε κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου με το HC van να επανέρχεται στην παραγωγή για λίγο μετά τις εχθροπραξίες. Το HC ενώθηκε αργότερα από το βαρύτερο καθήκον Bedford JC, το οποίο αντικαταστάθηκε από τη βαρύτερη έκδοση του HC. Μετά τον πόλεμο, κυκλοφόρησε η έκδοση PC, με ψηλότερη οροφή. Με την άφιξη της πολύ πιο σύγχρονης Bedford CA, το πλέον ξεπερασμένο PC αποσύρθηκε.

Ιστορία 
Ο αρχικός κινητήρας του HC ήταν μια τετρακύλινδρη μονάδα 1203 cc, η οποία είχε ισχύ 34,5 hp εκείνη τη στιγμή. Τον Ιανουάριο του 1939, παρουσιάστηκε μια έκδοση με ξύλινο σώμα που ονομάστηκε «Utility Wagon». Το ωφέλιμο φορτίο ήταν 250 ή 300 κιλά. Το HC ήταν το μικρότερο όχημα της Μπέντφορντ εκείνη την εποχή και μετά τη διακοπή του το φθινόπωρο του 1948, η Μπέντφορντ παρέμεινε εκτός του τμήματος μέχρι την εισαγωγή του Bedford HA το 1963.

Η παραγωγή σταμάτησε το 1940 με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενώ η Bedford άρχισε να κατασκευάζει τα βαρύτερα φορτηγά της το 1945, τα ελαφρύτερα μοντέλα HC και JC έπρεπε να περιμένουν μέχρι το 1946. Ξεκινώντας στα τέλη του 1946, οι HC έλαβαν μια έκδοση κινητήρα 1.442 cm³, όπως φαίνεται στο Vauxhall 12-4 και το βαρύτερο JC, αναπτύσσοντας 35 ίππους. Το HC διακόπηκε τον Σεπτέμβριο του 1948. Ενώ η έκδοση δεν επανήλθε μετά τον πόλεμο, η Μπέντφορντ προσέφερε την ενδιαφέρουσα έκδοση «Utilevan». Αυτή ήταν μια έκδοση τεσσάρων θέσεων και με πίσω παράθυρα Estate Wagon του φορτηγού, με πτυσσόμενο πίσω κάθισμα. Το Utilevan ήταν επίσημα επικυρωμένη μετατροπή από τον ανεξάρτητο κατασκευαστή Martin Walter, Ltd., ο οποίος αργότερα δημιούργησε το Bedford Beagle. 

Από τα μέσα του 1938, το HC συναρμολογήθηκε επίσης στην Αυστραλία, όπου διατέθηκε στην αγορά ως Bedford 6cwt Carryall. Ένα πάνελ με χαμηλότερη οροφή και στρογγυλεμένες μπροστινές πόρτες ήταν διαθέσιμο, όπως και τρία διαφορετικά βοηθητικά προγράμματα coupé. Ο κινητήρας ήταν ίδιος με αυτόν της βρετανικής αγοράς. Το φάσμα των αμαξωμάτων αυξήθηκε αργότερα σε 7, συμπεριλαμβανομένου ενός βοηθητικού προγράμματος roadster (χωρίς οροφή).
Bedford CA

Το Bedford CA ήταν ελαφρύ εμπορικό όχημα που παρήχθη μεταξύ του 1952 και του 1969 από τη βρετανική Bedford Vehicles, στο Λούτον της Αγγλίας. Κατασκευάστηκε σε διαστάσεις μικρού και μεγάλου μεταξονίου, με κάθε διάσταση να διατίθεται είτε σε έκδοση 10-12 cwt είτε σε έκδοση 15 cwt. 

Γενικά διατέθηκε ως ελαφρύ φορτηγό παραδόσεων (delivery) με συρόμενες πόρτες, αλλά ήταν επίσης διαθέσιμο ως πλαίσιο με κάλυμμα πάνω στο οποίο θα μπορούσε να προστεθεί εξειδικευμένο αμάξωμα. Το Bedford Dormobile ήταν μετατροπή campervan με βάση το φορτηγό CA Bedford. Στην εποχή του, το όχημα πολύ διαδεδομένο, κάτι σαν το Ford Transit της εποχής του.

Το CA εξήχθη επίσης στον Καναδά και πωλήθηκε ως το Envoy CA, ως μέρος της σειράς επωνυμιών Envoy. Στην 17χρονη παραγωγή του, κατασκευάστηκαν 370.000 αντίτυπα. Το συνολικό προφίλ και η αρχιτεκτονική του CA άλλαξαν λίγο κατά τη δεκαεπτάχρονη ζωή του οχήματος. Υπήρχαν, ωστόσο, τρεις διαφορετικές εκδόσεις που πωλήθηκαν. Οι πρώτες ΑΠ διέθεταν αλεξήνεμο  (παρμπρίζ) δύο τμημάτων, που αποτελείται από δύο ξεχωριστά επίπεδα φύλλα γυαλιού που χωρίζονται με ένα κεντρικό κάθετο μεταλλικό χάσμα. Καθώς το καμπυλωτό τζάμι έγινε διαθέσιμο στο Ηνωμένο Βασίλειο σε αποδεκτή τιμή, το αλεξήνεμο δύο τεμαχίων αντικαταστάθηκε με ένα ελαφρώς καμπύλο παρμπρίζ το 1958. Ταυτόχρονα, η βαμμένη μπροστινή μάσκα του πρωτότυπου, η οποία είχε ένα κεντρικό διαχωριστικό που δίνει την εντύπωση διπλού παρμπρίζ, αντικαταστάθηκε από μια μικρότερη μπροστινή γρίλια, που ήταν ακόμα βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος του van. Η τρίτη έκδοση του Bedford CA, που πωλήθηκε από τα τέλη του 1964, διέθετε πολύ βαθύτερο παρμπρίζ και πλευρικά παράθυρα, και αντίστοιχη μείωση του ύψους του βαμμένου μεταλλικού πάνελ scuttle ακριβώς κάτω από το παρμπρίζ. Τα φορτηγά του 1964 αντικατοπτρίζουν επίσης τις γενικές τάσεις στη σχεδίαση αυτοκινήτων της εποχής, παρουσιάζοντας, για πρώτη φορά, μπροστινή μάσκα από κράμα αλουμινίου. Η μακρύτερη έκδοση του μεταξόνιου είχε μακρύτερο σώμα στο οποίο είχε προστεθεί επιπλέον κοντό πλαίσιο οροφής, με φαρδύτερες πόρτες.

Το CA διέθετε εμπρόσθιο κινητήρα εσωτερικής καύσης με διαμήκη προσανατολισμό και κίνηση πίσω. Το 3τάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων τοποθετήθηκε αμέσως πίσω από τον κινητήρα και η ροπή μεταδόθηκε σε άκαμπτο πίσω άξονα μέσω ενός ανοικτού άξονα καρντάν.

Ο κινητήρας και το τριτάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο Vauxhall F-series Victor. Το τετρατάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων από τα μεταγενέστερα μοντέλα της σειράς FC θα μπορούσε εύκολα να τοποθετηθεί εκ των υστέρων σε οποιοδήποτε Bedford CA, και αργότερα προσφέρθηκε ως εργοστασιακή επιλογή.
Μάχη των Πεστών

Η μάχη των Πεστών είναι μία στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Ελλάδας και της Τουρκίας που έλαβε χώρα στο ομώνυμο χωριό κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού πολέμου και έληξε με επικράτηση των ελληνικών δυνάμεων. Λόγω της σπουδαιότητας της συγκεκριμένης μάχης για την περαιτέρω εξέλιξη των επιχειρήσεων στον τομέα της Ηπείρου, η μάχη αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ως χάραγμα στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Πλατεία Συντάγματος. Μετά από την κατάληψη των Πεστών, διευκολύνθηκε ο δρόμος των ελληνικών τμημάτων για την προέλαση προς την ισχυρότατη θέση του οχυρού του Μπιζανίου που κάλυπτε για τους Οθωμανούς την πρωτεύουσα της Ηπείρου, Ιωάννινα. Σε ανάμνηση της επιτυχούς για τα ελληνικά όπλα αναμέτρησης, η 29η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί σαν επετειακή αργία για τους κατοίκους του χωριού.

Τοποθεσία και σημασία 
Τα Πεστά βρίσκονται δίπλα στον κάμπο του Τερρόβου, στις πλαγιές του Μακρυβουνίου Όρους και σε υψόμετρο 750 μ., 25 χλμ. έξω από την πόλη των Ιωαννίνων. Λόγω της στρατηγικής τους θέσης για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής, εκεί, και πιο συγκεκριμένα στο παλαιό χάνι του Εμίν Αγά, εγκαταστάθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1913 το στρατηγείο του ελληνικού επιτελείου υπό το διάδοχο – αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, από όπου και εκπονήθηκε το σχέδιο για την κατάληψη των Ιωαννίνων.

Τι προηγήθηκε της μάχης 
Μετά από την κήρυξη του πολέμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους βαλκανικούς συμμάχους (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία και Μαυροβούνιο) τον Οκτώβριο του 1912, η ελληνική στρατιά Ηπείρου διήλθε τα σύνορα (ποταμός Άραχθος) και προέλασε μέσα στην Ηπειρωτική επικράτεια, συνάπτοντας μία σειρά από νικηφόρες επιχειρήσεις κατά των τουρκικών φρουρών της επαρχίας. Κατόπιν της κατάληψης ορισμένων σημαντικών υψωμάτων, τα ελληνικά τμήματα πέρασαν από τα βορειοδυτικά της Άρτας προς την Πρέβεζα, την οποία απελευθέρωσαν στις 21 Οκτωβρίου 1912 και εγκατέστησαν σε αυτήν, μία βάση ανεφοδιασμού.
Ακολούθως και έπειτα από νέες μάχες, πήραν υπό τον έλεγχό τους τη θέση Πέντε Πηγάδια Ηπείρου και προέλασαν στην κοιλάδα των Ιωαννίνων, καταδιώκοντας τους υποχωρούντες τούρκους.

Η κατάληψη του χωριού 
Σαν εμπροσθοφυλακή των ελληνικών δυνάμεων βρισκόταν ο «Ιερός Λόχος» Κρητών εθελοντών φοιτητών (αποτελούμενος από 250 φοιτητές και σπουδαστές, που ανήκε στο 1ο τάγμα Κρητών του ανεξάρτητου Κρητικού συντάγματος), κάτω από τη διοίκηση του λοχαγού Σταύρου Ρήγα. Ο διοικητής τραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης (εφημερίδα «Αρχολέων», 1971) ενώ πρώτος πεσών του λόχου ήταν ο φοιτητής της Νομικής Σχολής, Νικόλαος Σαμαριτάκης. Ύστερα από σκληρές συγκρούσεις οι Κρήτες εθελοντές εισέδυσαν πρώτοι στο χωριό στις 29 Νοεμβρίου, ενώ την επόμενη ημέρα οριστικοποιήθηκε η ελληνική νίκη.

Πηγές 
 Σπυρίδων Μούλιας, «Η Μάχη των Πεστών 29 και 30 Νοεμβρίου 1912», εφημερίδα «Εθνική Ηχώ», φύλλο Νοεμβρίου 2020, σελ. 10

Παραπομπές 

Πεστων Μαχη 
Πεστων Μαχη
Πεστων Μαχη
Πεστων Μαχη
Nissan Caravan

Το Nissan Caravan είναι ελαφρύ εμπορικό φορτηγάκι βαν και επαγγελματικό αυτοκίνητο. Έχει σχεδιαστεί για χρήση ως επαγγελματικό όχημα στόλου ή μεταφοράς φορτίου και κατασκευάζεται από τη Nissan, από το 1973. Μεταξύ του 1976 και 1997, μια ανανεωμένη έκδοση του Caravan πωλήθηκε ως Nissan Homy, όνομα που είχε χρησιμοποιηθεί σε ανεξάρτητο μοντέλο του 1965. Εκτός Ιαπωνίας, το Caravan πωλήθηκε επίσης είτε ως Nissan Urvan είτε ως Nissan King Van ή, νωρίτερα, με το σήμα της Datsun.

Όλες οι γενιές χρησιμοποιούν σχεδίαση cabover (δηλ. χωρίς ρύγχος) λόγω των κανονισμών διαστάσεων της ιαπωνικής κυβέρνησης που φορολογεί ετησίως τα μεγαλύτερα οχήματα. Η η προσέγγιση cabover μεγιστοποιεί τον εσωτερικό χώρο ενώ παραμένει εντός καθορισμένων εξωτερικών διαστάσεων.

Πριν από το 1973, το δίδυμο του Caravan, το Homy, είχε προσφερθεί ως αυτόνομη γενιά από το 1965 έως το 1976. Το Homy χτίστηκε και πωλήθηκε από την Prince Motor Company, πριν από τη συγχώνευση της Nissan το 1965 και το Homy ήταν το πρώτο όχημα που αποκτήθηκε από τη Nissan. Μετά τη συγχώνευση τον Αύγουστο του 1966, επειδή η Nissan δεν είχε μεγάλη πλατφόρμα επιβατών, το Homy της Prince ονομάστηκε Caravan και το εμπορικό σήμα άλλαξε από τον Prince σε Νισάν. Η συγχώνευση ολοκληρώθηκε έως το 1970. Χρησιμοποιούσε το ίδιο σασί με το Prince Homer, ημιφορτηγό cabover μεσαίου βάρους.

Η δεύτερη γενιά Homy, του 1976, κυκλοφόρησε στην αγορά ως δίδυμο με το Nissan Caravan του 1973, και πωλήθηκε στις αντιπροσωπείες του Nissan Prince Store, ενώ το Caravan διετίθετο αποκλειστικά στα σημεία πώλησης Nissan Bluebird Store. Η πρώτη γενιά σειρά (B640 που άλλαξε σε σειρά Nissan T20) κατασκευάστηκε από το 1965 έως το 1976, η δεύτερη γενιά (E20) από το 1976 έως το 1980 και η τρίτη γενιά (E23) από το 1980 έως το 1986. Η γενιά E24 κατασκευαζόταν από το 1986 έως το 1999, η γενιά Ε25 από το 2001 ως το 2012. Η γενιά E26 κατασκευάζεται από το 2012 και, με την επωνυμία Isuzu Como, αντικατέστησε, στην Ιαπωνία, το Isuzu Fargo.

Μηχανικά, το Nissan Caravan και το Nissan Homy ήταν πανομοιότυπα. Ο παραδοσιακός ανταγωνιστής της από την Toyota είναι το HiAce.

Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Caravan
Λημέρι Ευρυτανίας

Το Λημέρι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λημέρι βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 24 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 63 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι κτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Λιάκουρα (μέρος των Ευρυτανικών Αγράφων) σε υψόμετρο 780 μέτρα και βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Το όνομά του είναι προς τιμή του κλέφτη Κατσαντώνη που είχε το λημέρι του, βορειοανατολικά προς το Μοναστηράκι, σε μια κρυφή πλαγιά της κορυφής "Πύργος" της Λιάκουρα και όπου στα τέλη Αυγούστου του 1809 συνελήφθη άρρωστος και μαζί με τον αδελφό του μεταφέρθηκαν στα Γιάννενα για να βρουν μαρτυρικό θάνατο από τον Αλή Πασά (βλ. τέλος του Κατσαντώνη). Αξιοθέατα είναι, ανατολικά του χωριού το "πλατανοδάσος Βραγγιανίτη" με τα υπέροχα τρεχούμενα νερά, η περιοχή του  "Κονιαδόλακκου" και το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής κάτω από τα επιβλητικά κάθετα βράχια της κορυφής της Φούρκας (υψομ. 1.567 μ.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το παλιό του όνομα Κόνιαβη, από την εποχή της τουρκοκρατίας,ω το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο  Απεραντίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 μετονομάστηκε σε Λημέρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λημερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 170 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Ford 1937

Η σειρά αυτοκινήτων της Ford ανανεώθηκε ριζικά τον Ιούλιο του 1937 με μία σημαντική αλλαγή - την εισαγωγή ενός κινητήρα 136 κυβικών ιντσών (2.2 λίτρων) V8 ως εισαγωγική έκδοση, που συμπλήρωσε τον ήδη δημοφιλή flathead V8 των 221 κυβικών ιντσών (3.6 λίτρων). Το μοντέλο ήταν ανανέωση του προκατόχου του, Model 48 (το ίδιο βασισμένο στο Model 40A) και ήταν τότε το κύριο προϊόν της εταιρείας. Στην αρχή της παραγωγής του, το Ford του 1937 κόστιζε 850 δολάρια. Η Ford Line έφερε αρκετούς αριθμούς μοντέλων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου: Για την εγχώρια παραγωγή του 1937 στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα Ford Model Numbers για αυτοκίνητα εξοπλισμένα με 85 ίππους V-8 ήταν το μοντέλο 78 και τα αυτοκίνητα V-8 60 ίππων ήταν το μοντέλο 74. Τα μοντέλα 81Α και 82Α το 1938, και τα μοντέλα 91A και 92A το 1939.

Το Ford του 1937 παρουσίασε πιο στρογγυλεμένη εμφάνιση με λεπτές οριζόντιες ράβδους στις κυρτές μπροστινές και πλευρικές γρίλιες. Η μπροστινή γρίλια είχε σχήμα V, αντί να ακολουθεί τα φτερά σε σχήμα πενταγώνου, όπως συνέβαινε στο μοντέλο του 1936. Οι χωνευτοί προβολείςήταν ένας σημαντικός εκσυγχρονισμός που βρισκόταν τόσο στην έκδοση Standard όσο και στην έκδοση DeLuxe, αν και μεγάλο μέρος του υπόλοιπου σχεδιασμού μοιράστηκε επίσης μεταξύ των δύο γραμμών της Ford. Χρησιμοποιήθηκε μεγαλύτερη αντλία νερού για να βοηθήσει στην ψύξη. Τα «Slantback» sedan απέκτησαν πίσω πόρτα, αν και ο χώρος ήταν περιορισμένος και οι εκδόσεις «Trunkback» συνέχισαν να κερδίζουν πωλήσεις. Το station wagon είχε θέσεις για οκτώ επιβάτες. Ένα τετράθυρο convertible σεντάν με αναδιπλούμενα παράθυρα προσφέρθηκε σε μικρούς αριθμούς, αποκλειστικά στη σειρά DeLuxe. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν νέα καθίσματα. Το αυτοκίνητο αντικαταστάθηκε το 1941 από το Ford του 1941.

Αμερικανικά αυτοκίνητα
Μοντέλα Ford