Φρέντερικ Άνταμ

Ο Φρέντερικ Άνταμ (αγγλικά: Frederick Adam, 17 Ιουνίου 1784 – 17 Αυγούστου 1853) έλαβε μέρος στη μάχη του Βατερλώ με το βαθμό του υποστράτηγου ως διοικητής της 3ης ελαφράς ταξιαρχίας. Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουίλιαμ Άνταμ από το  Μπλαιρ Άνταμ και της συζύγου του Ελεονόρας, κόρης του Τσαρλς Έλφινστόουν 10ου Λόρδου του  Έλφινστόουν.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Νεαρή ηλικία
Το 1795 ο 14χρονος Φρέντερικ Άνταμ κατατάχθηκε στον Βρετανικό στρατό. Εκπαιδεύτηκε στη σχολή πυροβολικού του Βασιλικού Οπλοστασίου του Γούλιτς. Τον ίδιο χρόνο προήχθη στο βαθμό του πρώτου λοχαγού και το 1796 στο βαθμό του δευτέρου λοχαγού.

Εκστρατείες
Συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον της Ολλανδίας και της Αιγύπτου υπό τις διαταγές του  Sir Ralph Abercromby (Σερ Ραλφ Άμπερκρομπι). Προήχθη στο βαθμό του ταγματάρχη το 1803 και του αντισυνταγματάρχη το 1804. Από το 1806 έως το 1811 υπηρέτησε στη Σικελία. Μεταξύ 1812 και 1813 πολέμησε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πολέμου. Τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη του Αλικάντε.  Στις 12 Απριλίου 1813, ως διοικητής της ελαφράς ταξιαρχίας που αποτελούσε μέρος της εκστρατευτικής δύναμης του  John Murray (Τζων Μάρρι), η οπισθοφυλακή του Άνταμ δέχθηκε επίθεση από τον Louis-Gabriel Suchet (Λουί – Γκαμπριέλ Σουσέ) κατά τη διάρκεια της μάχης του Μπιαρ. Ο Άνταμ κατόρθωσε με εκπληκτικό τρόπο να απωθήσει τους Γάλλους. Την επόμενη μέρα το 2/27 τάγμα πεζικού προκάλεσε 350 απώλειες στο 121ο τάγμα  σύνταγμα του Σουσέ κατά τη διάρκεια της μάχης της Καστάλλα. Τραυματίστηκε ξανά κατά τη διάρκεια μάχης του Ορντάλ στις 13 Σεπτεμβρίου 1813.

Βατερλώ

Στις 18 Ιουνίου 1815, ο Άνταμ ήταν διοικητής της 3ης βρετανικής ταξιαρχίας της 2ης μεραρχίας  του Χένρι Κλίντον στη μάχη του  Βατερλώ. Στο κρίσιμο σημείο της μάχης η 1/52 ελαφρά ταξιαρχία του Άνταμ κατόρθωσε να πλευροκοπήσει αμφίπλευρα την  Γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά και να αποκρούσει την επίθεση των Γάλλων ενώ οι βρετανικές φρουρές βρισκόντουσαν επικεφαλής του σχηματισμού. Η γαλλική Φρουρά κάτω από τα αμφίπλευρα πυρά των Βρετανών προέβαλε μια σύντομη αντίσταση και μετά  τράπηκε σε φυγή. Μετά την αποτυχημένη επίθεση στο βρετανικό κέντρο η Φρουρά έσπευσε να ανατροφοδοτηθεί από τις εφεδρείες τριών (σύμφωνα με ορισμένες πηγές τεσσάρων) ταγμάτων νοτίως της  Λα Ε Σαντ (La Haye Sainte) σε μια προσπάθεια Ύστατης Άμυνας κατά των Βρετανών. Αλλά μια επίθεση της ταξιαρχίας του Άνταμ δημιούργησε σύγχυση στους Γάλλους και οι εναπομείναντες υποχώρησαν προς την Λα Μπελ Αλιάνς Ωραία Συμμαχία. Κατά τη διάρκεια αυτής της άμυνας ο στρατηγός  Καμπρόν παραδόθηκε στον συνταγματάρχη  Χιου Χάλκετ. 

Η γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά με σχηματισμό τετραγώνου επιχείρησε μια Ύστατη Άμυνα σε κάθε πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας. Η ταξιαρχία του στρατηγού  Άνταμ επιτέθηκε στον  τετράγωνο σχηματισμό που βρισκόταν στην (βρετανική) δεξιά πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας δημιουργώντας σύγχυση για ακόμα μια φορά. Το άλλο τετράγωνο δέχθηκε την επίθεση των Πρώσσων. Οι Γάλλοι υποχώρησαν από το πεδίο της μάχης και προσπάθησαν να διαφύγουν προς τη Γαλλία. Το γαλλικό πυροβολικό καθώς και όλος ο οπλισμός τους έπεσε στα χέρια των Βρετανών και των Πρώσσων. 
Από το 1817 έως το 1824 ο Άνταμ συνέχισε την καριέρα του στο στρατό. Μεταξύ 1824 και 1832 διορίστηκε Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων νήσων. Η οικοδόμηση δημοσίων κτηρίων στην Κέρκυρα κατόπιν εντολής του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον τοπικό πληθυσμό. Από τις 25 Οκτωβρίου 1832 έως τις 4 Μαρτίου 1837 υπηρέτησε ως Κυβερνήτης στο Μαντράς και το 1846 προήχθη σε στρατηγό.

Στρατιωτική ανέλιξη

1813 – διοικητής της Αγγλοσυμμαχικής ελαφράς ταξιαρχίας στο Μπιαρ και την Καστάλλα
1813 – διοικητής  της Αγγλοσυμμαχικής Προωθημένης Φρουράς στο Όρνταλ
1815 – διοικητής της 3ης Βρετανικής ελαφράς ταξιαρχίας στο Βατερλώ
1829 – 1835 συνταγματάρχης του 73ου συντάγματος Πεζικού του Περθσίαρ
1835 – συνταγματάρχης του 57ου Πεζικού με έδρα την Ινδία
1843 – συνταγματάρχης του 21ου  Τυφεκιοφόρων

Σκωτσέζοι στρατιωτικοί