joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άντριου Γκάρφιλντ

Ο Άντριου Γκάρφιλντ, (αγγλικά: Andrew Russell Garfield, 20 Αυγούστου 1983) είναι Αμερικανός/Άγγλος ηθοποιός. Οι πρώτοι ρόλοι του περιλαμβάνουν τις ταινίες Λέοντες αντί αμνών (Lions for Lambs, 2007), Ο φανταστικός κόσμος του δρ Παρνάσους (The Imaginarium of Doctor Parnassus, 2009) και Boy A (2007). Ο Γκάρφιλντ έγινε ευρύτερα γνωστός και έλαβε καλλιτεχνική αναγνώριση όταν υποδύθηκε τον Εντουάρντο Σάβεριν στην ταινία The Social Network το 2010, για την οποία έλαβε δύο υποψηφιότητες για BAFTA και μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα β' ανδρικού ρόλου. Το 2012  ενσάρκωσε τον Spider-Man στην ταινία The Amazing Spider-Man, η οποία φιλοδοξούσε να αποτελέσει ένα αυτόνομο κεφάλαιο στη σειρά ταινιών ακολουθώντας την ιστορία από την αρχή. Ο ίδιος επανέλαβε τον ρόλο του στην ταινία The Amazing Spider-Man 2 και αργότερα στο Spider-Man: No Way Home. Επίσης, έχει παίξει στο θέατρο καθώς και σε άλλες ταινίες, όπως στην ταινία 99 σπίτια (99 Homes, 2014).

Το 2016 ο Γκάρφιλντ πρωταγωνίστησε σε δύο ιστορικές δράμα ταινίες, την Αντιρρησίας συνείδησης (Hacksaw Ridge) του Μελ Γκίμπσον και την Σιωπή (Silence) του Μάρτιν Σκορσέζε. Ο ρόλος του στο Αντιρρησίας συνείδησης του χάρισε υποψηφιότητες για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, BAFTA και Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών στην κατηγορία Α' Ανδρικού Ρόλου.

Πρώτα Χρόνια

Ο Γκάρφιλντ έχει διπλή υπηκοότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2009, δήλωσε στη Sunday Herald ότι «αισθάνεται εξίσου στο σπίτι» τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο και «απολαμβάνει να έχει διαφορετική πολιτιστική ύπαρξη». Ο Γκάρφιλντ συνήθως δίνει συνεντεύξεις για το έργο του, αλλά δεν συζητά δημόσια τις λεπτομέρειες της ιδιωτικής του ζωής.

Το 2011, ο Γκάρφιλντ άρχισε να βγαίνει με την συμπρωταγωνίστρια του στο The Amazing Spider-Man Έμμα Στόουν, κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας. Το 2015 αναφέρθηκαν ότι έχουν χωρίσει. 

Το 2011, ο Γκάρφιλντ έγινε ο Πρέσβης του Αθλητισμού για το Παγκόσμιο Ίδρυμα Ορφανών (WWO).

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άντριου Γκάρφιλντ στο IMDb

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Χάρβεϊ Καϊτέλ

Ο Χάρβεϊ Καϊτέλ (αγγλικά: Harvey Keitel, 13 Μαΐου 1939) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Κάποιοι από τους σημαντικούς πρωταγωνιστικούς τους ρόλους ήταν στις ταινίες Κακόφημοι Δρόμοι (Mean Streets, 1973) και Ο Ταξιτζής (Taxi Driver, 1976) σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε, Οι Μονομάχοι (The Duellists, 1977) και Θέλμα & Λουίζ (Thelma & Louise, 1991), Reservoir Dogs (1992) και Pulp Fiction (1994) του Κουέντιν Ταραντίνο, Μαθήματα Πιάνου (The Piano, 1993) σε σκηνοθεσία της Τζέιν Κάμπιον και Ξενοδοχείο Grand Budapest (The Grand Budapest Hotel, 2014) του Γουές Άντερσον.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Χάρβεϊ Καϊτέλ στο IMDb

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎
Da Da Da ich lieb dich nicht du liebst mich nicht aha aha aha

Το ντα ντα ντα (πλήρης τίτλος στα γερμανικά  Da Da Da ich lieb dich nicht du liebst mich nicht aha aha aha) είναι πολυβραβευμένο τραγούδι των Trio που συγκαταλέγεται στο νέο γερμανικό κύμα, αν και οι δημιουργοί του αντιτίθενται στην κατάταξή του αυτή. 

Κυκλοφόρησε το 1982 και έγινε τεράστια επιτυχία στην Γερμανία και στην Ευρώπη. Η σύνθεση και απόδοση είναι βασισμένη στο μινιμαλιστικό ρυθμό, αποφεύγοντας οποιαδήποτε πολυπλοκότητα.

Βραβεύσεις 
 1982: Goldene Europa
 2006: Internationaler Musikpreis für Stephan Remmler

Παραπομπές

Πηγές 
 M. O. C. Döpfner & Thomas Garms: Neue deutsche Welle, Kunst oder Mode?: Eine sachliche Polemik für und wider die neudeutsche Popmusik (Ullstein Sachbuch). Ullstein, Frankfurt/M/Berlin/Wien 1984, ISBN 3-548-36505-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Trio-Website
 Songtext zu Da Da da
 „Gefeiert, gesoffen, den Luxus genossen“, Einestages, 18. Januar 2011

Τραγούδια του 1982
Singles του 1982
Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Ελαφοχώρι Έβρου

Το Ελαφοχώρι είναι ένας οικισμός του Ν.Έβρου. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Νομού. Ανήκει στο Δήμο Διδυμοτείχου πρώην Δήμο Μεταξάδων. . Σύμφωνα και με την απογραφή του 2011 αριθμεί 133 κατοίκους.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Ελαφοχώρι ανήκει στο Δήμο Μεταξάδων. Απέχει 18 χλμ. από το Διδυμότειχο. Βρίσκεται κοντά στους οικισμούς Μεταξάδες, Λάδη, Χιονάδες, Βρύση, Αλεποχώρι,Παλιούρι, Δόξα, Σαύρα, Βρυσικά, Ασπρονέρι, Γιατράδες,Πόλια, Αβδέλλα. Στην Τοπική Κοινότητα του Ελαφοχωρίου ανήκουν οι οικισμοί Βρύση και Χιονάδες.

Ιστορία 
Το χωριό κτίσθηκε από εξήντα περίπου οικογένειες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα από το χωριό Ντερέκιοϊ της περιοχής Μακράς Γεφύρας δίπλα στο τουρκικό χωριό Καρατζάχαλι ("τόπος των ζαρκαδιών", σημερινή συνοικία «Δάφνη»). Ο οικισμός του Ελαφοχωρίου αρχικά ονομαζόταν Τραύα και μετονομάστηκε σε Ελαφοχώρι το 1926. Η Δάφνη αποτελεί σήμερα συνοικισμό του Ελαφοχωρίου, ενώ κατά την περίοδο 1961 έως 1971 ήταν αναγνωρισμένος ως αυτόνομος οικισμός.

Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου 
Από τα πρώιμα Ελληνιστικά χρόνια (4ος αιώνας π.Χ.) μια τυχαία ανασκαφή έφερε στο φως μια τύμβο, ένα θρακικό υπόγειο τάφο και πιστεύεται πως είναι οικογενειακός τάφος. Είναι χτισμένος με αμμοχάλικο και λαξευμένους γωνιόλιθους από το λατομείο πωρόλιθου Μεταξάδων ενώ υπάρχει δρόμος, προθάλαμος και κυρίως θάλαμος. Στο βάθος του θαλάμου υπάρχει μια κλίνη και στο δάπεδο τάφος.  Το 1976, μετά και την επισκέψη αρχαιολόγου Γ. Μπακαλάκη πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και περίφραξης του χώρου. Σήμερα αποτελεί αξιοθέατο των οικισμών Δάφνης και Ελαφοχωρίου.

Απογραφή 
 

 Το 2011 ο πληθυσμός για το Ελαφοχώρι ανερχόταν στους 133 κατοίκους και συνολικά 433 κατοίκους για τη Δημοτική Κοινότητα, μαζί με τα χωριά Χιονάδες και Βρύση.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Διδυμοτείχου
Κουρτ Μολλ

Ο Κουρτ Μολλ (Kurt Moll, 11 Απριλίου 1938 - 5 Μαρτίου 2017) ήταν Γερμανός βαθύφωνος και από τους σημαντικότερους σύγχρονους τραγουδιστές όπερας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1938 κοντά στο Κέρπεν. Από μικρός άρχισε να μαθαίνει μουσική και έπαιζε κιθάρα και βιολοντσέλο, ενώ διατηρούσε θέση σολίστα στη σχολική χορωδία. Σπούδασε στην Ανώτερη Σχολή Μουσικής την Κολωνίας και παρακολούθησε ιδιωτικά μαθήματα με διδάσκαλο την Έμμυ Μίλλερ στο Κρέφελντ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία είκοσι χρονών στην Όπερα της Κολωνίας και λίγο αργότερα προσκλήθηκε και στο Άαχεν. Εργάστηκε και στο Κρατικό Θέατρο του Μάιντς και στο Βούπερταλ. Το 1967 πρωτοεμφανίστηκε στο Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ, και έκτοτε έγινε διεθνής γνωστός με εμφανίσεις το 1970 στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, το 1972 στη Σκάλα του Μιλάνου, το 1974 στο Σαν Φρανσίσκο και το 1979 στην Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης.

Αποσύρθηκε από την ενεργή δράση με τελευταία εμφάνιση στις 31 Ιουλίου 2006 στην Κρατική Όπερα της Βαυαρίας, και έκτοτε ιδιωτεύει. Είναι παντρεμένος με την Ούρσουλα Μολλ και έχει τρεις απογόνους.

Ρεπερτόριο 
Ερμήνευσε με επιτυχία σημαντικούς ρόλους των έργων του Μότσαρτ, Βάγκνερ και Στράους, αλλά και του Βέμπερ, ενώ συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους διευθυντές ορχήστρας. Ερμήνευσε επίσης τον κύκλο τραγουδιών Winterreise του Σούμπερτ με συνοδεία τον Κορντ Γκάρμπεν στο πιάνο, και ηχογράφησε ένα διπλό CD με μπαλάντες του Καρλ Λέβε.

Φιλμογραφία 
Kurt Moll - Ein Mann, ein Bass. Porträt, Deutschland 2000, 60 Min., Buch und Regie: Eckhart Schmidt, Produktion: Raphaela Film GmbH mit Preview Release GmbH in Koproduktion mit dem Bayerischen Rundfunk

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Interview mit Kurt Moll (PDF)
Biografie mit Fotos bei bach-cantatas.com (engl.)

Βαθύφωνοι
Γερμανοί μουσικοί
Μονολίθι

Το Μονολίθι είναι μεγάλη παραλία αμμουδιάς στα δυτικά του Νομού Πρέβεζας με μήκος περίπου 13 χιλιόμετρα (βάσει Google Distance). Εκτείνεται από το χωριό Μύτικας μέχρι το χωριό Καστροσυκιά του Δήμου Πρέβεζας. Θεωρείται από τις μεγαλύτερες παραλίες αμμουδιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση . 

Το όνομα Μονολίθι (μόνος λίθος) έλαβε η παραλία από μια συστάδα παραλιακών βράχων σε απόσταση 10m από την ακτή (στη θέση καντίνα Α) με μέγεθος 10Χ10m περίπου. Οι βράχοι αυτοί προεξείχαν 1m περίπου από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι το έτος 1943, οπότε Ιταλοί και Γερμανοί στρατιώτες, για ψυχαγωγία, βομβάρδισαν με όλμους το βράχο και τον έσπασαν, οπότε σήμερα είναι ύφαλος στο επίπεδο των υδάτων.

Η τοποθεσία αυτή κατά τους αρχαίους χρόνους έφερε την ονομασία "Κόμαρος". Η ονομασία αυτή — στα αρχαία ελληνικά σημαίνει κουμαριά — οφείλεται τις πολλές κουμαριές που υπάρχουν σήμερα και συμπεραίνουμε ότι υπήρχαν από την αρχαιότητα, σε όλες τις πλαγιές ανατολικά του μεγάλου και ανοιχτού αυτού κόλπου. Η ονομασία αυτή έφασε ως το σύγχρονο χρόνο σχεδόν αναλλοίωτη ως "Γκόμαρος". Οι στρατιωτικοί  χάρτες της περιοχής μέχρι και το 1920 τον αναφέρουν ως "Κόλπος Γκόμαρος" ή "Κόλπος Γόμαρος". Η ονομασία "Μονολίθι" πρωτοεμφανίζεται στις αρχές τους 19ου αιώνα σε χειρόγραφο χάρτη του Jean Denis Barbie du Bocage και προέρχεται από τον μοναδικό μεγάλο λίθο που υπήρχε, κοντά στην ακτή, ώς σκόπελος, με ύψος περί τα τρία (3) μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

Παραπομπές

Παραλίες της Ελλάδας
Στεγανογραφία

Η στεγανογραφία προέρχεται από της λέξεις στεγανός + γραφή και είναι η διαδικασία κατά την οποία αποκρύπτεται κάποια πληροφορία που πρέπει να αποσταλεί σε κάποιον παραλήπτη μέσα σε ένα μέσο. Ως μέσο εδώ μπορεί να οριστεί οποιοδήποτε υλικό αντικείμενο ή άυλο (π.χ. άυλο αντικείμενο μπορεί να είναι τα αρχεία ενός Ηλεκτρονικού υπολογιστή). 

Ο σκοπός της στεγανογραφίας είναι η αποστολή της επιθυμητής πληροφορίας κρυμμένης μέσα στο μέσο, έτσι ώστε να μην γίνει αντιληπτή από ανεπιθύμητα άτομα, άλλα μόνο από τον παραλήπτη για τον οποίο προορίζεται. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, τον τρόπο με τον οποίο έγινε η στεγανογράφηση της πληροφορίας και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ανακτηθεί πρέπει να τον γνωρίζει μόνο ο αποστολέας και ο παραλήπτης.

Η στεγανογραφία, παρόλο που σήμερα χρησιμοποιείται κατά βάση στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δεν είναι καινούργια μέθοδος απόκρυψης της πληροφορίας κατά την επικοινωνία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης της στεγανογραφίας στην αρχαιότητα είναι η αφήγηση ενός ιστορικού γεγονότος από τον Ηρόδοτο: αναφέρεται ότι ο Δημάρατος ήθελε να ειδοποιήσει τη Σπάρτη ότι ο Ξέρξης προτίθετο να εισβάλει στην Ελλάδα. Για να αποφύγει την κλοπή του μηνύματος έγραψε το μήνυμά του σε ξύλινη πινακίδα, αφού έξυσε το κερί που αυτή είχε και την οποία μετά κάλυψε πάλι με κερί. Οι πινακίδες φαίνονταν λευκές και αχρησιμοποίητες και με αυτό το τρόπο πέρασαν κάθε έλεγχο. 

Αντίστοιχα η στεγανογραφία σήμερα μπορεί να υλοποιηθεί στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κρύβοντας για παράδειγμα ένα αρχείο κειμένου μέσα σε μία εικόνα χρησιμοποιώντας το κατάλληλο λογισμικό. Φαινομενικά η εικόνα, μετά από την απόκρυψη του αρχείου κειμένου μέσα σε αυτήν, παραμένει ίδια με την αρχική.

Όσον αφορά τα θέματα ασφάλειας, η στεγανογραφία προσφέρει προστασία της κρυμμένης πληροφορίας για όσο δεν γίνεται αντιληπτή η
ύπαρξη της πληροφορίας αυτής. Αν γίνει αντιληπτή η ύπαρξη της κρυμμένης πληροφορίας τότε είναι θέμα χρόνου η ανάκτησή της από ανεπιθύμητα άτομα, αν η πληροφορία δεν είναι κρυπτογραφημένη. Ο κλάδος που ασχολείται με την ανάκτηση των στεγανογραφικά κρυμμένων πληροφοριών λέγεται στεγανάλυση.

Επίσης πρέπει να ξεκαθαριστεί πως η στεγανογραφία δεν είναι μέθοδος κρυπτογραφίας. Η στεγανογραφία έχει ως σκοπό να αποκρύψει την ύπαρξη της πληροφορίας, σε αντίθεση με την κρυπτογραφία  που σκοπεύει στην μετατροπή της πληροφορίας σε μη κατανοητή μορφή, έτσι ώστε ακόμα και αν γίνει αντιληπτή η ύπαρξη της πληροφορίας να μην μπορεί να διαβαστεί από άτομα που δεν είναι κάτοχοι του κλειδιού αποκρυπτογράφησης. Συνεπώς, για την επίτευξη μεγαλύτερης ασφάλειας μπορούμε να συνδυάσουμε τη στεγανογραφία με την κρυπτογράφηση. 

Για παράδειγμα, μπορούμε ένα αρχείο κειμένου πρώτα να το κρυπτογραφήσουμε και ύστερα να το κρύψουμε μέσα σε μια εικόνα, πάντοτε με την χρήση του κατάλληλου λογισμικού. Έτσι αν γίνει αντιληπτή η ύπαρξη του κειμένου μέσα στην εικόνα και  ανακτηθεί μέσω στεγανάλυσης από ανεπιθύμητα άτομα, δεν θα μπορεί παρ' όλα αυτά να διαβαστεί, λόγω του ότι είναι κρυπτογραφημένο.

Κατασκοπεία
Εκλογές της Γαλλικής Γερουσίας 2004

Μετά το τέλος των 9-ετών θητειών των 127 γερουσιαστών "Σειράς C", έμμεσες γερουσιαστικές εκλογές διεξάχθησαν στη Γαλλία στις 26 Σεπτεμβρίου 2004.

Αυτή ήταν η τελευταία ανανέωση των γερουσιαστών της σειράς C- μετά την εκλογική μεταρρύθμιση, οι γερουσιαστές δεν εκλέγονται από τρίτα σε εννεαετείς θητείες αλλά από ημίσεα σε εξαετείς θητείες.

Από το 2001, 10 έδρεςείχαν προστεθεί στη Γερουσία. Αυτή η αναμέτρηση εξέλεξε γερουσιαστές από 28 νομούς στην ηπειρωτική χώρα (115 έδρες περιλαμβανομένων 107 κατόχων και 8 νέων εδρών), 2 από την Γουαδελούπη και τη Μαρτινίκα (5 έδρες περιλαμβάνοντας 4 κατόχους και μία νέα έδρα), 2 από υπερπόντια εδάφη, την Μαγιότ και το Σαιν Πιερ και Μικελόν (3 έδρες περιλαμβανομένων 2 κατόχων και μιας νέας έδρας), και 4 γερουσιαστές που εκπροσωπούσαν τους Γάλλους πολίτες του εξωτερικού.

Οι 117 κάτοιχοι διαιρέθηκαν με τον ακόλουθο τρόπο:

 65 από την  ομάδα της Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα (UMP)
 23 από την ομάδα του Σοσιαλιστκού Κόμματος
 11 από την ομάδα Communiste, Républicain et Citoyen 
 10 από την Union Centriste-Union for French Democracy
 7 από την Rassemblement démocratique et social européen
 1 ανεξάρτητος από την MPF

Αποτελέσματα

Γαλλικές εκλογές
Άγιος Νικόλαος Καλλιθέας Φωκίδας

Το παρόν λήμμα αφορά το παραθαλάσσιο χωριό. Για άλλα λήμματα με το ίδιο όνομα, δείτε Άγιος Νικόλαος Φωκίδας (νησίδα)

Ο Άγιος Νικόλαος  είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό του Κορινθιακού κόλπου στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδας. Έχει πληθυσμό 81 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Αγία Ειρήνη, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Καλλιθέα, τον Κλοβινό, τη νησίδα Πρασούδι και τα Φλαμπουράκια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Τολοφώνος του Δήμου Δωρίδος.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, δίπλα στον οικισμό Φλαμπουράκια ενώ απέχει 30 χλμ. Δ από το Γαλαξείδι και 36 χλμ Α από τη Ναύπακτο. Το χωριό είναι γνωστό για το νησάκι με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Πρόκειται για γραφικό παραθαλάσσιο θέρετρο, όπου εκεί βρίσκονται αρκετές εξοχικές κατοικίες καθώς και συγκροτήματα με ενοικιαζόμενα στούντιο και δωμάτια. Διαθέτει παραλία με βότσαλα, έναν μώλο καθώς και αρκετές ταβέρνες, καφετέριες και μπαράκια. Μέχρι τον Μάιο του 2011 λειτουργούσε εκεί το Πορθμείο Αγίου Νικολάου - Αιγίου, που συνέδεε τη Φωκίδα με την Πελοπόννησο. Σε απόσταση 4 χλμ. από τον Άγιο Νικόλαο και 6 χλμ. προς την Ερατεινή βρίσκεται ο φάρος Ψαρομύτας που το κτήριο του έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο (ΦΕΚ 984/Β/9-8-2000).

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στη θέση Ψαρομύτα στον Άγιο Νικόλαο Φωκίδας

Χωριά του νομού Φωκίδας
Δήμος Δωρίδος
Παραλίες της Φωκίδας
Συνοικία Κάσκι

Το Κάσκι (νεπαλ,: कास्की) είναι μια από τις 75 συνοικίες του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Ποκάρα.

Γεωγραφία 
Το Κάσκι είναι η κεντρο-δυτικότερη συνοικία του Γκαντάκι. Αποτελεί μέρος της οροσειράς Αναπούρνα, η οποία μμπορεί να φανεί από διάφορα μέρη της συνοικίας. 

Το κέντρο του Νεπάλ βρίσκεται σε αυτήν τη συνοικία.

Σύνορα 
Το Κάσκι συνορεύει με τις συνοικίες του Γκαντάκι: Συάνγκντζα, Ταναχού, Μανάνγκ και Λαμτζούνγκ και τις συνοικίες του Ναουλαγκίρι: Μιάνγκντι και Παρμπάτ.

Τουρισμός 
Το Κάσκι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικού προορισμούς του Νεπάλ.

Αναπτυσσόμενες Κομητίες-Χωριά 

 Άρμπα Βιτζάγια
 Αρμάλα 
 Γκαλάνγκ
 Μπεγκνάς
 Μπαντσόκ
 Μπαντάουρε Ταμάδι
 Μπαράτ Ποκάρι   
 Τσαπακότ 
 Ντανγκσίνγκ
 Ντεουράλι
 Νταμπούς
 Ντικούρε Ποκάρι
 Ντιτάλ 
 Γκαντσόκ
 Γκαντρούκ
 Χανσανπούρ
 Χεμάτζα
 Καχούν
 Καλίκα 
 Κασκικότ 
 Κριτιναντσνετσάουρ
 Λαχατσόκ 
 Λαματσάουρ 
 Λεκνάτ  
 Λούμλη
 Λουανγκχάλε
 Ματσχαπούτσχρε  
 Ματζχτάνα 
 Μάλα
 Μαούντζα  
 Μιντζουρεδάδα
 Ναμαρτζούνγκ
 Νιμραλποκάρι  
 Πάρτσε 
 Πουμντιμπούμντι
 Πουραντσάουρ
 Ράνκι
 Ρεεβάν 
 Ρουπακότ
 Σαϊμαράνγκ
 Σαυλάν
 Σαρανγκότ 
 Σαρδικόλα  
 Σίσουα 
 Σίντα  
 Σιλντουντζούρε
 Τομακοντάντα
 Τούμκι 
 Βαλάμ

Γεωγραφία του Νεπάλ
Αδίγης

Ο Αδίγης ή Άντιτζε (ιταλικά: Adige, γερμανικά: Etsch, λαδινικά: Adesc, λατινικά: Athesis, από το αρχαιοελληνικό όνομα Ἄθεσις) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας. Αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο σε μήκος ποταμό της Ιταλίας μετά τον Πάδο.

Πηγάζει από τις Άλπεις, στην επαρχία Μπολτσάνο, στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στα σύνορα με Αυστρία. Μετά από μια πορεία 410 χλμ. χύνεται στην Αδριατική θάλασσα στον κόλπο της Βενετίας. 

Στην πορεία του περνά από τη Βερόνα, το Τρέντο και άλλες μικρότερες πόλεις. Στη Βερόνα δίπλα στον ποταμό είναι χτισμένα μερικά από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα της πόλης, όπως το κάστρο Καστελβέκκιο , το Ντουόμο και πολλά άλλα μεσαιωνικά κτήρια.

Ο ποταμός αναφέρεται ότι πλημμύριζε συχνά δημιουργώντας πολλές καταστροφές. Για το λόγο αυτό κατασκευάστηκε σήραγγα, που μεταφέρει τα νερά του σε περίπτωση που χρειαστεί στη λίμνη Γκάρντα. Τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε η σήραγγα ήταν το 2002. Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους η πορεία του ποταμού ήταν διαφορετική από τη σημερινή, που είναι τεχνητή με αναχώματα που άρχισαν να κατασκευάζονται εκείνη την εποχή για να ρυθμιστούν τα νερά του. Τα τελευταία 80 χλμ. του ποταμού η κοίτη είναι τεχνητή με αναχώματα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Helmut Gritsch, Schiffahrt auf Etsch und Inn, in Alpenübergänge vor 1850, a cura di Uta Lindgren, Stoccarda: Steiner, 1987, pp. 47–63. ISBN 3-515-04847-2
Peter Ortner, Christoph Mayr, Die Etsch. Natur- und Kulturbild eines Alpenflusses, Bolzano: Athesia, 1984. ISBN 3-515-04847-2
Eugenio Turri, L'Adige: il fiume, gli uomini, la storia, Verona: Cierre, 1997. ISBN 88-85923-40-2
Lorenzo Braccesi, Hellenikòs kolpos: supplemento a Grecità adriatica, L'ERMA di BRETSCHNEIDER, 2001. ISBN 978-88-8265-153-4
Kurt Werth, Geschichte der Etsch zwischen Meran und San Michele. Flussregulierung, Trockenlegung der Möser, Hochwasser, Lana: Tappeiner, 2003. ISBN 88-7073-334-3

Ποταμοί της επαρχίας Μπολτσάνο
Ποταμοί του Βένετο
Ρίο Σέστο

Ο Ρίο Σέστο (ιταλικά Rio Sesto, γερμανικά Sextenbach) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει 16 χλμ. μήκος και η λεκάνη απορροής του καλύπτει 110 τετραγωνικά χλμ. σε υψόμετρο 1.170 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις πηγές του ποταμού Δράβου, στην πόλη Σαν Κάντιντο. 

Πηγάζει από το όρος Ντολομίτι ντι Σέστο στις Δολομιτικές Άλπεις σε υψόμετρο 3049μ. Μετά από λίγα χιλιόμετρα ροής περνά μέσα από την πόλη Σέστο και έπειτα από το Σαν Κάντιντο χύνεται στον Δράβο για να καταλήξει στο Δούναβη και τον Εύξεινο Πόντο. 

Στην εποχή των πάγων η κοίτη ακολουθούσε διαφορετική ροή από τη σημερινή και είχε εκβολές στην Αδριατική θάλασσα. Μετά από χρόνια, κυρίως εξαιτίας των κατολισθήσεων άλλαξε η κοίτη του στην σημερινή και εκβάλλει στον Δράβο, του οποίου αποτελεί παραπόταμο. 

Στην πόλη Σέστο έχει κατασκευαστεί μικρό φράγμα και τεχνητή λίμνη, η Λίμνη Σέστο, όπου σήραγγα διοχετεύει τα νερά του στην υδροηλεκτρική μονάδα Versciaco και απο εκεί στον Δράβο.

Παραπομπές 
Σελίδα για τον Ρίο Σέστο, Επαρχία Μπολτσάνο

Σεστο Ριο
Φτωχαδάκια και λεφτάδες...

Το Φτωχαδάκια και λεφτάδες... είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1961, σε σκηνοθεσία και σενάριο Ορέστη Λάσκου. Ωστόσο, το σενάριο είναι διασκευή από το θεατρικό έργο του Νίκου Τσιφόρου "Γάντι και σαρδέλα". Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος και Νίκος Σταυρίδης.

Πλοκή

Ο Φώντας Μπαρδούσης (Μίμης Φωτόπουλος) είναι ένας λαϊκός αλλά καλόκαρδος άνθρωπος που ξεκίνησε από ψαράς και απέκτησε μια μεγάλη επιχείρηση αλιείας και ιχθυεμπορίας. Μένει μαζί με την ξαδέλφη του Δέσπω (Ζωή Φυτούση) και έναν μακρινό του ανιψιό, τον Σάββα (Γιάννης Γκιωνάκης) σε ένα παλιό παραδοσιακό σπίτι σε έναν λόφο του Πειραιά. Όμως, αποφασίζει να εισέλθει στην υψηλή κοινωνία και να μορφωθεί, γι'αυτό προσλαμβάνει τη μαντάμ Τζούλια (Ελένη Χαλκούση) για να τον βοηθήσει σε αυτή του την προσπάθεια. Η μαντάμ Τζούλια σκοπεύει να του κάνει συνοικέσιο με την Μίλη Ντεκρίση (Σμαρούλα Γιούλη), την κόρη ενός πλούσιου εφοπλιστή (Θάνος Τζενεράλης) με ταπεινή όμως καταγωγή. Από κοινού με την μαντάμ Τζούλια ο Φώντας προσλαμβάνει ως δάσκαλο καλών τρόπων έναν εκπεσόντα αριστοκράτη, τον Τεό Νταλέκη (Νίκος Σταυρίδης), ο οποίος στην πορεία θα προσπαθήσει να νυμφευθεί εκείνος την Μίλη για να αποκατασταθεί οικονομικά. Όμως η Μίλη είναι ερωτευμένη με τον Ιάσονα (Ερρίκος Μπριόλας) και αφού το αποκαλύψει στην μαντάμ Τζούλια θα προσπαθήσει μαζί με εκείνην, την αρραβωνιαστικιά του Φώντα, την Φανή (Μπεάτα Ασημακοπούλου), και την μνηστή του Τεό, τη Ρίτα, να απομακρύνουν τους υποψήφιους μνηστήρες της Μίλης.

Παραπομπές 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1961
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Γεώργιος Χατζόπουλος

Ο Γεώργιος Χατζόπουλος (1859-1935) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βίος
Ο Γεώργιος Χατζόπουλος γεννήθηκε το 1859 στην Πάτμο. Σπούδασε στην Αθήνα και στο Μόναχο όπου μαθήτευσε κοντά στον Νικόλαο Γύζη από το 1883 έως το 1887, χρονιά της επιστροφής του στην Ελλάδα. Από το 1890 έκανε εκθέσεις στην Αθήνα και στην Πάτρα. Το 1896 εκθέτει στο Ζάππειο θαλασσογραφίες. Το 1906 διορίζεται συντηρητής στην Εθνική Πινακοθήκη. Η φήμη του μάλιστα ως συντηρητή ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα αφού το 1921 κλήθηκε στο Βουκουρέστι προκειμένου να συμβάλει στην αποκατάσταση παλαιών πινάκων του μουσείου της Ρουμανικής πρωτεύουσας επειδή τους είχε καταστρέψει Γερμανός συντηρητής έργων τέχνης.

Ζωγράφισε τοπία αλλά κυρίως θαλασσογραφίες. Με τη ζωγραφική του ήθελε κυρίως «να δώσει κάτι από την αττική ατμόσφαιρα, όχι τον αττικό ήλιο και τις […] επιδράσεις του φωτός στον τόπο μας αλλά τις σπάνιες ατμοσφαιρικές όψεις που σχηματίζονται όταν  πέφτει καταχνιά στη θάλασσα και την ακρογιαλιά». Σχεδόν χωρίς θέμα είναι οι θαλασσογραφίες του: μια θάλασσα και ένας ουρανός.

Διετέλεσε Πρόεδρος του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου το 1921 και σχεδίασε το τριφύλλι, σύμβολο της ομάδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Χατζόπουλος, Γεώργιος, 1859-1935 
Χατζόπουλος Γεώργιος 
Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, Νεοελληνική εικονιστική προσωπογραφία 
Διονύσιος Κόκκινος, «Γεώργιος Χατζόπουλος», Νέα Εστία, τομ.17, τ/χ.195 (1935),σελ.151 

Έλληνες ζωγράφοι
Πρόεδροι ΠΑΟ
Δράβος

Ο Δράβος ή Ντράβα (ιταλικά, σλοβενικά, κροατικά: Drava, ουγγρικά: Dráva, γερμανικά: Drau) είναι παραπόταμος του Δούναβη που πηγάζει από τις Δολομιτικές Άλπεις και τα νερά του χύνονται μέσω του Δούναβη στη Μαύρη Θάλασσα. Έχει μήκος 749 χλμ., η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 11.828 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διασχίζει 5 ευρωπαϊκές χώρες.

Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στη Σλοβενία, στο πλαίσιο του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε και επαρχία του Ντράβα με πρωτεύουσα την Λιουμπλιάνα.

Γεωγραφία 
Οι πηγές του Δράβου βρίσκονται σε Ιταλικό έδαφος, κοντά στα σύνορα με Αυστρία στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε κοντά στην Ιταλική πόλη Ντομπιάκο. Από εκεί ξεκινάει σαν ένα μικρό ρέμα και λίγο πιο κάτω στην πόλη Σαν Κάντιντο δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ρίο Σέστο και παίρνει την μορφή ποταμού. Φτάνοντας στην τοποθεσία Πράτο αλλά Ντράβα μπαίνει σε αυστριακό έδαφος και στην Κοιλάδα του Δράβου, μετά 30 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Ίσελ. Μετά από 55 χιλιόμετρα δέχεται τα νερά του Μολ, παίρνει νοτιοανατολική κατεύθυνση και γίνεται πλωτός. 

Στη συνέχεια ο Δράβος μπαίνει στη Σλοβενία και την Κροατία, ενώ στην πορεία του στην Κροατία, ένα τμήμα του αποτελεί το σύνορο με την Ουγγαρία. Λίγο πριν τα σύνορα Κροατίας - Σερβίας, 7,5 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Όσιγιεκ χύνεται στο Δούναβη. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που πηγάζει από την Ιταλία, ο μεγαλύτερος που περνά από την χώρα, ο τέταρτος μεγαλύτερος παραπόταμος του Δούναβη μετά τους Τίσα, Σάβο και Προύθο. Στην πορεία περνά από πολλές μεγάλες πόλεις όπως το Λιντς, το Μάριμπορ, το Φίλλαχ, το Όσιγιεκ, το Βάραζντιν, το Πτούι και πολλές μικρότερες κωμοπόλεις.

Το οικοσύστημα του Δράβου 
Στον Δράβο και στο τμήμα που βρίσκεται στην Ιταλία έχουν γίνει μετά το 1965-66 πολλές παρεμβάσεις για την ρύθμιση της κοίτης του, λόγω των συχνών πλημμυρών που έφεραν μεγάλες καταστροφές στο οικοσύστημα. Από το 1998 μια περιοχή περίπου 70 χλμ. στα σύνορα Ιταλίας - Αυστρίας προστατεύεται από την συνθήκη «Φύση 2000». Ο Δράβος είναι πλούσιος σε ψάρια, με πιο γνωστό τον σολομό του Δούναβη, του οποίου όμως ο πληθυσμός έχει μειωθεί λόγω της ρύπανσης.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κροατική ιστοσελίδα για τον Δράβο 

Παραπόταμοι του Δούναβη
Ποτάμια σύνορα
Ποταμοί της επαρχίας Μπολτζάνο
Ποταμοί της Αυστρίας
Ποταμοί της Ιταλίας
Ποταμοί της Κροατίας
Ποταμοί της Ουγγαρίας
Ποταμοί της Σλοβενίας
Δημοτική κοινότητα

Δημοτική κοινότητα είναι ένας όρος της τοπικής αυτοδιοίκησης που εισήχθη το 2010 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Αποτελεί υποδιαίρεση της δημοτικής ενότητας. Σύμφωνα τον Νόμο 3852/2010 «Πρόγραμμα Καλλικράτης» και το άρθρο 2 «Συγκρότηση δήμων», οι εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων Ο.Τ.Α. (πρώην δήμων) που συνιστούν τον κάθε νέο δήμο αποτελούν τις δημοτικές ενότητες του νέου δήμου και φέρουν το όνομα του πρώην δήμου ή της κοινότητας.

Δημοτική κοινότητα συγκροτούν είτε τα τοπικά/δημοτικά διαμερίσματα που έχουν πληθυσμό πάνω από 2.000 κατοίκους, δήμοι και κοινότητες που συνενώθηκαν εθελουσίως με το Π.Δ. 410/1995 ή συνενώθηκαν με τον Καλλικράτη, καθώς και τα τοπικά διαμερίσματα των νησιών με πληθυσμό άνω των 1.000 κατοίκων. Ανεξαρτήτως πληθυσμού, δημοτική κοινότητα συγκροτούν κοινότητες ή δημοτικά διαμερίσματα που εκτείνονται σε όλη την εδαφική περιφέρεια ενός νησιού και δεν αποτελούν δήμο. Δημοτικά διαμερίσματα άνω των 100.000 αποτελούν δημοτική Κοινότητα.

Από τις 19 Ιουλίου 2018 έως τις 5 Ιουνίου 2021, οπότε ίσχυε ο Νόμος 4555/2018 «Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι», η τοπική κοινότητα και η δημοτική κοινότητα είχαν αντικατασταθεί από την κοινότητα.

Δείτε επίσης
Κοινότητα (τοπική αυτοδιοίκηση)
Οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης
Δημοτική ενότητα

Παραπομπές

Υποδιαιρέσεις των καλλικρατικών δήμων
Κατάλογος μεγαλυτέρων ποταμών

Κυρος (Μτκβαρι) 1516 χμ
 Η πολύ μικρή παροχή του Νείλου στις εκβολές του σε σχέση με τη λεκάνη απορροής οφείλεται στην έντονη εξάτμιση που υφίσταται, καθώς το τελευταίο τμήμα του ρέει μέσα στην έρημο.

Παραπομπές

Κατάλογοι
Καστέλ Τζιόβο

Το Καστέλ Τζιόβο (ιταλικά: Castel Giovo, γερμανικά: Jaufenburg) είναι κάστρο της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας. Βρίσκεται στις Άλπεις στην κωμόπολη Σαν Λεονάρντο ιν Πασιρία στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.

Στον λόφο, όπου βρίσκεται το κάστρο έχουν βρεθεί ίχνη προϊστορικού οικισμού μέσω του οποίου κατά το Μεσαίωνα περνούσε ο δρόμος προς το Τιρόλο. Την ίδια εποχή η περιοχή ανήκε στους "κόμητες του Τιρόλο" που ήταν κύριοι όλης της κοιλάδας Πασιρία, έτσι το 1200 έχτισαν το κάστρο όπου αναφέρεται και στα χρονικά της εποχής σαν "όμορφα ζωγραφισμένο" για τις ωραίες τοιχογραφίες που είχε. Το 1383 λόγω γάμου πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας "Fuchs von Fuchsberg" έως το 1738 που η οικογένεια είχε χάσει τη δύναμη της και το κάστρο καταστράφηκε. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε ως η χρυσή εποχή του κάστρου. Το 1828 ένας αγρότης της περιοχής αγόρασε την έκταση όπου βρίσκονταν ποια μόνο τα ερείπια του κάστρου και το ενέταξε στο αγρόκτημα του. 
 
Σήμερα έχει ανακατασκευαστεί ο πύργος του κάστρου και έχουν ανακτηθεί πολλές τοιχογραφίες της εποχής της αναγέννησης. Εκεί στεγάζεται το μουσείο της περιοχής , Μουσείο Πασιρίας, που φιλοξενεί εκθέματα από την ζωή στο κάστρο αλλά και των κατόχων του.

Παραπομπές
Albin Pixner, Die Jaufenburg - Burgruine über St. Leonhard in Passeier, in «Arx», 32, 2010, pp. 10-14.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Μουσείο Πασιρίας

ΤζιοβοΚαστελ
Μουσεία στην Ιταλία
Albert Nobbs

Το Albert Nobbs είναι ιρλανδική δραματική ταινία, παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία του Ροντρίγκο Γκαρσία. Πρωταγωνιστεί η Γκλεν Κλόουζ, η οποία έγραψε και το σενάριο μαζί με τον Τζον Μπάνβιλ. Συμμετέχουν οι Μία Γουασικόφσκα, Άαρον Τζόνσον και Τζάνετ ΜακΤίρ. Το σενάριο βασίζεται στη μικρή ιστορία "The Singular Life of Albert Nobbs" του Ιρλανδού νοβελίστα Τζορτζ Μουρ.

Μια γυναίκα υποδύεται τον άντρα ώστε να δουλέψει και να επιβιώσει στην Ιρλανδία του 1910. Αρκετά χρόνια μετά, θα βρεθεί παγιδευμένη σε μια φυλακή, την οποία η ίδια έφτιαξε.

Η ταινία έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς αλλά επαινέθηκε η ερμηνεία της Κλόουζ, η οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Screen Actors Guild Award και Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου.

Πλοκή

Στην Ιρλανδία του 19ου αιώνα, μια γυναίκα παριστάνει τον άνδρα, με το όνομα Άλμπερτ Νομπς, για να μπορέσει να εργαστεί ως μπάτλερ σε ένα ξενοδοχείο του Δουβλίνου για αριστοκράτες. Διατηρώντας την πραγματική της ταυτότητα για πάνω από δύο δεκαετίες, ο Άλμπερτ ξαφνικά βρίσκει την αφοσίωσή της στο ρόλο να προκαλείται από την απρόσμενη άφιξη ενός ζωγράφου, ο οποίος αποδεικνύεται να καταλαβαίνει τον Άλμπερτ, καλύτερα από όσο αυτός μπορούσε να φανταστεί. Εν τω μεταξύ, ο Άλμπερτ προσπαθεί να βοηθήσει την όμορφη καμαριέρα Έλεν, όταν αυτή θα έρθει κοντά με έναν γοητευτικό αλλά και σκληρό πολυτεχνίτη.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
 Γκλεν Κλόουζ στο ρόλο του Άλμπερτ Νομπς
 Μία Γουασικόφσκα στο ρόλο της Έλεν Ντάουζ
 Άαρον Τζόνσον στο ρόλο του Τζο
 Τζάνετ ΜακΤίρ στο ρόλο της Χιούμπερτ Πέιτζ
 Πολίν Κόλινς στο ρόλο της Κυρίας Μπέικερ
 Μπρέντα Φρίκερ στο ρόλο της Πόλι
 Τζόναθαν Ρις Μέγιερς στο ρόλο του Βισκάουντ Γιάρελ
 Μπρένταν Γκλίσον στο ρόλο του Δόκτωρ Χόλοραν
 Μαρία Ντόιλ Κένεντι στο ρόλο της Μέρι
 Μαρκ Γουίλιαμς στο ρόλο του Σον

Παραγωγή
Η Γκλεν Κλόουζ υποδύθηκε τον Άλμπερτ Νομπς το 1982 στο θέατρο και ξόδεψε δεκαπέντε χρόνια προσπαθώντας να μεταφέρει το θεατρικό στον κινηματογράφο. Η ταινία έφτασε μέχρι το στάδιο της παραγωγής στις αρχές του 2000, με το σκηνοθέτη Ίστβαν Ζαμπό, αλλά αντιμετωπισε δυσκολίες με τη χρηματοδότηση. Εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Κλόουζ συμμετείχε στο σενάριο και στην παραγωγή της ταινίας.

Η παραγωγή είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Ιούλιο του 2010 αλλά αναβλήθηκε μέχρι το Δεκέμβριο, όταν οι Μία Γουασικόφσκα και Άαρον Τζόνσον αντικατέστησαν τους Αμάντα Σέιφραϊντ και Ορλάντο Μπλουμ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 13 Δεκεμβρίου στο Δουβλίνο και στο Γουίκλοου.

Βox office
Με προϋπολογισμό 8.000.000 δολάρια, το Albert Nobbs έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 24η θέση με 696.000 δολάρια. Στο αμερικανικό box office απέφερε 3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 4,5 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 7,5 εκατομμύρια δολάρια.

Βραβεία & υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Albert Nobbs στο IMDb

Ιρλανδικές ταινίες
Ταινίες του 2011
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τη γυναίκα
Ιρλανδικές δραματικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Ταινίες παραγωγής Roadside Attractions
Ευρωλίγκα ανδρών 1997-98

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (από το 1996-97 επίσημα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1997-98, ήταν η 41η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη σε δυο στάδια με φάσεις ομίλων (στο κάθε στάδιο υπήρχαν 4 όμιλοι), απ΄το δεύτερο εκ των οποίων προέκυψαν τα 8 ζευγάρια της φάσης των "16" (1o βήμα των Play-Off). Ακολούθησαν τα προημιτελικά (2ο βήμα των Play-Off) και τελικά το "φάϊναλ φορ", που έλαβε χώρα στη Βαρκελώνη, το διήμερο 21 Απριλίου-23 Απριλίου 1998. Στις 4 καλύτερες ομάδες πέρασαν η Παρτιζάν Βελιγραδίου από τη Σερβία, οι ιταλικές Κίντερ Μπολόνια και Μπένετον Τρεβίζο και η ΑΕΚ (Ελλάδα).

 Ημιτελικοί:  Παρτιζάν -  Μπολόνια 61-83,  Τρεβίζο -  ΑΕΚ 66-69.

 Τελικός: Μπολόνια -  AEK 58-44
 3η-4η θέσεις:  Παρτιζάν -  Τρεβίζο 89-96

 Τελική κατάταξη: Μπολόνια (πρωταθλήτρια Ευρώπης Καλαθοσφαίρισης Ανδρών για το 1998) - ΑΕΚ Αθήνας (φιναλίστ) - Τρεβίζο (3η θέση) - Παρτιζάν (4η θέση)

Πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκα

1998
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ρούστεμ Χαμίτοβ

Ο Ρούστεμ Χαμίτοβ (ρωσ.: Рустэм Заки́евич Хами́тов, μπασ.: Рөстәм Зәки улы Хәмитов, μεταγραφή Röstäm Zäki uly Khämitov) (γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1954 στο Ντρατσένινο) είναι Ρώσος πολιτικός του κόμματος Ενωμένη Ρωσία. Είναι ο δεύτερος Πρόεδρος του ομοσπονδιακού υποκειμένου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, ο οποίος εξελέγη στις 19 Ιουλίου του 2010 και διαδέχθηκε τον επί μακρόν ηγέτη Μουρταζά Ραχίμοφ μετά την παραίτησή του το 2010.

Βιογραφία 
Ο Χαμίτοβ γεννήθηκε από γονείς του έθνους Μπασκίρ. Ο πατέρας του, Ζάκι Σαλίμοβιτς Χαμίτοφ (1930-1993), εργάστηκε ως καθηγητής, και ήταν γιατρός των τεχνικών επιστημών και η μητέρα του Ραΐσα Σινιγιατούλοβνα, εργάστηκε ως καθηγήτρια μαθηματικών, και τώρα είναι συνταξιούχα. Ο Χαμίτοβ ήταν Τιμημένος μηχανικός της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. 

Ήταν ο κοσμήτορας της Σχολής Γεωργικής Μηχανοποίησης του κράτους Μπασκίρ. Έχει επίσης εργαστεί στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο το διάστημα 1973-1980. Ο νεότερος αδερφός του, Ρασίντ Χαμίτοφ, ζει στην Ουφά και εργάζεται ως οδηγός.

Προσωπική ζωή 
Ο Χαμίτοβ είναι παντρεμένος με την Γκουλσάτ Χαμίτοβα, και έχουν δύο παιδιά. Ο γιος του, Καμίλ είναι μηχανικός, ενώ η κόρη του είναι υπάλληλος σε μια εταιρεία τουρισμού. Και τα δύο από τα παιδιά του ζούν στη Μόσχα. Εκτός από τη γλώσσα Μπασκίρ που είναι τη μητρική του, μιλάει άπταιστα Ρωσικά και τα Αγγλικά. Χόμπι του είναι η ανάγνωση βιβλίων, η μουσική, το σκι, η εξερεύνηση σπηλαίων, και το ράφτινγκ σε ποταμούς του Μπασκορτοστάν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
 Το μπλόγκ του Χαμίτοβ 

Ρώσοι πολιτικοί
Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ευρωλίγκα ανδρών 1998-99

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (και τρίτο σαν Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1998-99, ήταν η 42η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη σε δυο στάδια με φάσεις ομίλων (στο κάθε στάδιο υπήρχαν 4 όμιλοι), απ΄το δεύτερο εκ των οποίων προέκυψαν τα 8 ζευγάρια της φάσης των "16" (1o βήμα των Play-Off). Ακολούθησαν τα προημιτελικά (2ο βήμα των Play-Off) και τελικά το "φάϊναλ φορ", που έλαβε χώρα στο Μόναχο, το διήμερο 20 Απριλίου-22 Απριλίου 1999.
Στις 4 καλύτερες ομάδες πέρασαν δυο συμπολίτες ιταλικοί σύλλογοι, η Κίντερ Μπολόνια και η Τιμσίστεμ Μπολόνια, ο Ολυμπιακός Πειραιώς και για πρώτη φορά στα χρονικά, η λιθουανική Ζαλγκρίρις Κάουνας. Μάλιστα η τελευταία έκανε και τη μεγάλη έκπληξη, σαρώνοντας τον πρωταθλητή Ευρώπης του 1997 Ολυμπιακό στον ημιτελικό και υποτάσοντας με σχετική άνεση την Κίντερ στον Τελικό.

 Ημιτελικοί: Κίντερ-Τιμσίστεμ 62-57, Ζάλγκιρις-Ολυμπιακός 87-71

 Τελικός: Ζάλγκιρις-Κίντερ 82-74

 3η-4η θέσεις: Ολυμπιακός-Τιμσίστεμ 74-63

 Τελική κατάταξη: Ζάλγκιρις Κάουνας (πρωταθλήτρια Ευρώπης Καλαθοσφαίρισης Ανδρών για το 1999)-Κίντερ Μπολόνια (φιναλίστ)-Ολυμπιακός (3η θέση)-Τιμσίστεμ Μπολόνια (4η θέση)

 Η σύνθεση της Ζάλγκιρις: Τάιους Έντνι και Άντονι Μπάουι (ΗΠΑ), Γίρι Ζίντεκ (Τσεχία), Σαούλιους Στομπέργκας, Τόμας Μασιούλις, Εουρέλιους Ζουκάουσκας και Μιντάουγκας Ζουκάουσκας, Ντάινιους Αντομάιτις, Ντάριους Μασκολιούνας, Κεστούτις Σεστόκας

Πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωλίγκα

1998-99
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλίγκα ανδρών 1999-2000

Η Ευρωλίγκα ανδρών (FIBA Euroleague) της περιόδου 1999-00, ήταν η 43η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, θεωρούμενη ως η τελευταία της παλαιότερης εποχής, καθώς από την επόμενη περίοδο διεξήχθησαν παράλληλα δύο διακριτές διοργανώσεις του ίδιου επιπέδου.

Πραγματοποιήθηκε και πάλι σε δυο προκριματικά στάδια με φάσεις ομίλων (στο κάθε στάδιο υπήρχαν 4 όμιλοι), απ΄το δεύτερο εκ των οποίων προέκυψαν τα 8 ζευγάρια της φάσης των "16" (1o βήμα των Play-Off). Ακολούθησαν τα προημιτελικά (2ο βήμα των Play-Off) και τελικά το "φάϊναλ φορ", που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη στο νέο κλειστό του ΠΑΟΚ, μπροστά σε περίπου 8.500 θεατές, κατά το διήμερο 18 Απριλίου-20 Απριλίου 2000. 

Στα Play-Off είχαμε δυο αξιοσημείωτους αποκλεισμούς, για τον Ολυμπιακό (από την Ολίμπια Λιουμπλιάνας) και για τη Ρεάλ Μαδρίτης από τη Βιλερμπάν. Στις 4 καλύτερες ομάδες πέρασαν ο ΠΑΟ, η ισπανική Μπαρτσελόνα, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Εφές Πίλσεν από την Τουρκία. Το τρόπαιο του πρωταθλητή Ευρώπης κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, για 2η φορά στην ιστορία του.

Ημιτελικοί:  Παναθηναϊκός Α.Ο. (Ζέλικο Ομπράντοβιτς) -  Εφές (Εργκίν Αταμάν) 81-71,  Μακάμπι (Νέιτ Χάφμαν 24 πόντοι)-  Μπαρτσελόνα 65-51

3η-4η θέσεις:  Εφές -  Μπαρτσελόνα 75-69

Τελικός:  Παναθηναϊκός Α.Ο. (Ζέλικο Ρέμπρατσα MVP με 20 π. και 8 ριμπάουντ, Οντέντ Κάτας 17 π.) - Μακάμπι (Νέιτ Χάφμαν 26 π.) 73-67 
 
Τελική κατάταξη:  Παναθηναϊκός Α.Ο. (πρωταθλητής Ευρώπης Καλαθοσφαίρισης Ανδρών για το 2000) - Μακάμπι (φιναλίστ)-  Εφές (3η θέση) -  Μπαρτσελόνα (4η θέση)

Παραπομπές 

2000
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση

Οι Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση, (Κ.Ο.Τ.Ε.Σ.) (2009), είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο πήρε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Πρόεδρός του είναι ο Νίκος Λούβρος. Το κόμμα αυτό υπεραμύνεται των δικαιωμάτων των καπνιστών.

Ιστορικό
Στις 14/7/2009 κατέθεσε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακύρωσης του Νόμου Αβραμόπουλου περί απαγόρευσης του καπνίσματος, μια πράξη που του έδωσε σημαντική δημοσιότητα.

Το κόμμα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές του 2009 κατεβάζοντας συνδυασμό μόνο στην εκλογική περιφέρεια της Α' Αθήνας. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν υποψήφιοι σε άλλες εκλογικές περιφέρειες, υπήρξαν άρθρα για το κόμμα και στον επαρχιακό τύπο σε όλη την Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο. Σημαντική εντύπωση έκανε στον ελληνικό τύπο και η προβολή του κόμματος από εκπομπή του BBC στην οποία έγινε ειδική αναφορά/αφιέρωμα στο κόμμα αυτό, ως το πρώτο κόμμα διεθνώς που υποστηρίζει τα δικαιώματα των καπνιστών.

Στις εκλογές έλαβε 1.353 ψήφους, απασχολώντας τα Μ.Μ.Ε. και μετεκλογικά.

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές, ο Νίκος Λούβρος, κλήθηκε ως εκπρόσωπος του κόμματος Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. σε ραδιοφωνική έρευνα με θέμα τα μέτρα της απαγόρευσης του καπνίσματος.

Στις 13 Ιουνίου του 2019 ανακοινώθηκε ότι ο Νίκος Λούβρος θα κατέλθει υποψήφιος στις εθνικές εκλογές με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Άλλα χαρακτηριστικά
Οι αφίσες και τα εμβλήματα του κόμματος έκαναν ευρεία χρήση του ακρωνύμιου του κόμματος (Κ.Ο.Τ.Ε.Σ.). Το έμβλημα του κόμματος ήταν εικόνα με τρεις κότες και στην προβολή του χρησιμοποιήθηκε λογοπαίγνιο σχετικό με κότες («και στις βουλευτικές εκλογές ΚΟΤΕΣ τσιμπητό»). Το έμβλημα του κόμματος με τις κότες χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές σε άρθρα που αφορούσαν είτε αποκλειστικά το κόμμα αυτό είτε σε άρθρα που αφορούσαν και άλλα μικρότερα κόμματα, ακόμη και μετά τις εκλογές. Το λογοπαίγιο («...τσιμπητό»), έτυχε επίσης σημαντικής προβολής. Σημασία δόθηκε επίσης από τον τύπο στο ότι το όνομα, αλλά και οι σκοποί του κόμματος εκφράζουν πρωτοτυπία, χιούμορ, πλούσια φαντασία, αλλά και ότι έδωσαν (μαζί με άλλα κόμματα με ονόματα «μεταξύ σοβαρού και αστείου») «μια διαφορετική πινελιά στη σοβαροφάνεια του πολιτικού μας συστήματος».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Ο Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν είναι η υψηλότερη θέση εκτελεστικής εξουσίας του ομοσπονδιακού υποκειμένου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.

Ο Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν διορίζεται για πενταετή θητεία και πρέπει να είναι πολίτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τουλάχιστον τριάντα ετών.

Από τον Ιούνιο του 2009, ο πρώτος και ο μόνος Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν είναι ο Μουρταζά Ρακίμοβ (Муртаза́ Рахи́мов), ο οποίος κατέχει το αξίωμα αυτό από την 12η Δεκεμβρίου του 1993. Έχει επανεξελέγη δύο φορές στις 4 Ιουνίου 1998 και στις 21 Δεκεμβρίου 2003. Η διαδικασία εκλογής καταργήθηκε το 2006, όταν ο Ρακίμοβ διορίστηκε Πρόεδρος της Συνέλευσης της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν σύμφωνα με τις συστάσεις του Προέδρου της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ιστορία

Κατάλογος Προέδρων της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
Μέχρι στιγμής, οι πρόεδροι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν έχουν υπάρξει:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
SCAVAS

Τα SCAVAS ήταν αυτοκίνητα ελληνικής προέλευσης, τα οποία άρχισαν να σχεδιάζονται από το μηχανικό Βασίλειο Σκάβα το 1969.

Το SCAVAS 1 ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο με κινητήρα NSU 1200, το  οποίο παρουσιάστηκε το 1973 και πήρε άδεια κυκλοφορίας αλλά έμεινε ως πρωτότυπο.
Το SCAVAS 2 παρουσιάσθηκε το 1992 και προοριζόταν για παραγωγή. Και ο τύπος αυτός έλαβε άδεια κυκλοφορίας αλλά όχι άδεια παραγωγής, ενώ το
SCAVAS 3 (1996) δεν ξεπέρασε ποτέ το στάδιο σχεδίασης.

Βιβλιογραφία  
 Λ.Σ. Σκαρτσής και Γ.Α. Αβραμίδης,  "Made in Greece", Typorama/Επιστημονικό Πάρκο Πάτρας, Πάτρα (2003)  ISBN 960-7620-30-5
 L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Bookstars, Athens (2013) ISBN 978-960-571-009-5

Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Κόλπος των καρχαριών

Ο Kόλπος των καρχαριών είναι το δυτικότερο σημείο της Αυστραλίας και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1991. Βρίσκεται 800 χιλιόμετρα βόρεια του Περθ.

Μορφολογία 
Η περιοχή καλύπτει έκταση 23.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (εκ των οποίων τα 4.000 αποτελούνται από θαλάσσια χλόη) και είναι κατά το ήμισυ χερσαία και κατά το έτερο ήμισυ θαλάσσια, καθώς περιλαμβάνει -μεταξύ άλλων- πολλά νησιά, χερσονήσους και ορμίσκους. Επίσης, υπάρχουν 300 χιλιόμετρα ασβεστολιθικών βράχων, οι οποίοι έχουν θέα στον Κόλπο.

Πανίδα 
Στο θαλάσσιο κομμάτι του πάρκου, ζουν δελφίνια του είδους bottlenose, θαλάσσιες χελώνες, πάνω από 320 είδη 
ψαριών (φαλαινοκαρχαρίες, γιγαντιαία σαλάχια και σαλάχια μάντα), πάνω από 10.000 ντυγκόνγκ (περίπου το 12,5% του παγκόσμιου πληθυσμού και εκατομμύρια μικρότερων θαλάσσιων οργανισμών. Στο χερσαίο κομμάτι ζουν πολλά είδη μαρσιποφόρων (ερυθροκίτρινο καγκουρώ, μπάντικουτ, μπέττονγκ), περισσότερα από 230 είδη πτηνών (παπαγάλοι, κοκκινολαίμηδες, γλαρόνια, αετοί, ετερόσκελοι) και σχεδόν 100 είδη ερπετών (δράκοι) και αμφιβίων (βάτραχοι). Στην περιοχή βρίσκεται και το Εθνικό Πάρκο Φρανσουά Περόν.

Μετανάστευση ζώων 
Ιδιαίτερα για τα γλαρόνια, που μεταναστεύουν στο νότο από την Κασπία Θάλασσα, πολύ σημαντικό σημείο αποτελεί η νήσος Φέιλιουρ, όπου αναπαράγονται και γεννούν τα αβγά τους. Ακόμα, η περιοχή του Κόλπου αποτελεί μία από τις στάσεις των φαλαινών κατά τη 
μετανάστευσή τους.

Χλωρίδα 
Στην περιοχή υπάρχουν πάνω από 1.200 είδη φυτών, εκ των οποίων τα 51 είναι ενδημικά και τα 25 σπάνια.

Στρωματόλιθοι 
Οι λεγόμενοι «στρωματόλιθοι του Χάμελιν Πουλ» αποτελούν τις αρχαιότερες κατασκευές από ζωντανούς οργανισμούς στη Γη, 
καθώς δημιουργήθηκαν πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια από μικροοργανισμούς. Μελετώντας τους, οι επιστήμονες ανακάλυψαν εκατονταδες 
διαφορετικά είδη μικροβίων, το καθένα από τα οποία είχε διαφορετικές λειτουργίες. Σήμερα, στρωματόλιθοι υπάρχουν σε πολύ λίγες περιοχές του πλανήτη, όπως ο Κόλπος των 
καρχαριών, οι Μπαχάμες και τα έλη της Φλόριντα. Το 2010, ανακαλύφθηκε τυχαία στους στρωματόλιθους του Κόλπου μια νέα μορφή χλωροφύλλης, η χλωροφύλλη f, η οποία δεσμεύει λιγότερη φωτεινή ενέργεια από κάθε άλλη γνωστή μορφή χλωροφύλλης. Η χλωροφύλλη f είχε δημιουργηθεί από τα κυανοβακτήρια που βρίσκονταν στους στρωματόλιθους.

Κλίμα 
Το κλίμα είναι ήπιο καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Περισσότερο «γλυκό» θεωρείται κατά την περίοδο Μαΐου-Οκτωβρίου. Οι βροχές δεν είναι συχνές.

Κίνδυνοι 
Η περιοχή κινδυνεύει από την εξόρυξη μεταλλευμάτων, την υπερβόσκηση, η οποία έχει οδηγήσει στη διάβρωση ορισμένων εκτάσεων, την υπεραλίευση και τη λαθραία αλιεία, που καταστρέφουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα και από τους απερίσκεπτους τουρίστες, οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο τους πληθυσμούς των ντυγκόνγκ, των χελώνων και των δελφινιών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σύντομο ντοκυμανταίρ για τους στρωματόλιθους του Κόλπου των καρχαριών (στα αγγλικά)

Γεωγραφία της Αυστραλίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστραλία
Σόλων Ζέφυρος Γρηγοριάδης

Ο Σόλων Ζέφυρος Γρηγοριάδης (Έδεσσα, 1912 - Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 1994) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γιος του δημοκρατικού στρατηγού Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, γεννήθηκε το 1912 στην Έδεσσα της Μακεδονίας όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων του Πολεμικού Ναυτικού, απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του μάχιμου σημαιοφόρου το 1932, σε ηλικία 20 ετών. Ωστόσο, δεν ακολούθησε μόνο καριέρα αξιωματικού, αλλά τον κέρδισε παράλληλα και η δημοσιογραφία. Από το 1935 άρχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα ως αρθρογράφος στην εφημερίδα Έθνος σε θέματα διεθνούς στρατηγικής, πολιτικής και οικονομίας.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ. Έδρασε ως αξιωματικός και διοικητής μοίρας του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Ναυτικού (ΕΛΑΝ) και ως συντάκτης στον παράνομο αντιστασιακό Τύπο, ενώ μετείχε στις πολιτικές ζυμώσεις ως εθνοσύμβουλος (πληρεξούσιος Έδεσσας) στο Εθνικό Συμβούλιο που συνήλθε στους Κορυσχάδες της Ευρυτανίας το 1944. Ήταν επίσης πολεμικός ανταποκριτής και κάλυψε με αποστολές του πάρα πολλά σημαντικά γεγονότα, όπως τον πόλεμο του Βιετνάμ, την εξέγερση στην Τσεχοσλοβακία (1968) κτλ.

Ειδικότερα, ήταν ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος που πήγε στο Βιετνάμ (1965) ως πολεμικός ανταποκριτής και φέρεται να πήρε συνέντευξη από τον Χο Τσι Μινχ ο οποίος γνώριζε την Έδεσσα και την περιοχή της από την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Το ύφος του χαρακτηρίζεται από συνδυασμό ιστορικής ακριβολογίας και γλαφυρότητας της αφήγησης, καθοριστικός παράγοντας της εκδοτικής επιτυχίας των έργων του. Πολλά άρθρα του για τη διεθνή στρατηγική και πολιτική δημοσιεύθηκαν στο διεθνή Τύπο και σε επίσημες στρατιωτικές επιθεωρήσεις.

Στο συγγραφικό του έργο (για το σύνολο του οποίου τιμήθηκε με το βραβείο του Ιδρύματος Αθανασίου Μπότση) περιλαμβάνονται τα πονήματα Η Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974, Υπόθεση Κέρκυρας: Αύγουστος 1923, Εποποιία και Κατάρρευση: Από την Αλβανία στην Κατοχή, Συνοπτική Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, Δεκέμβρης-Εμφύλιος 1944-1949, Μετά τον Εμφύλιο, Ιστορία της δικτατορίας 1967-1974, Οικονομική Ιστορία Νεώτερης Ελλάδας κ.α.

Απεβίωσε το 1994, σε ηλικία 82 ετών.

Πηγές
Βιογραφικό σημείωμα ειδικής έκδοσης για την "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" (Polaris & X.K. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε., Αθήνα 2011)
http://www.edessacity.gr/civilization/people/2016/ed500-1-edessa-people-solon-grigoriadis_el.htm

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σόλων Γρηγοριάδης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Έλληνες πληρεξούσιοι
Έλληνες συγγραφείς
Μέλη του ΕΛΑΣ
Nikephoros

Το περιοδικό Nikephoros - Zeitschrift fürSport und Koltur im Altertum (Νικηφόρος, ISSN: 0934-8913) είναι γερμανικό επιστημονικό περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου.

Σύνθεση και κυκλοφορία
Το Nikephoros δημοσιεύει σύγχρονα συγγράμματα φιλολογικού, ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου με στόχο την μελέτη και ανάλυση του αθλητισμού σε όλο το φάσμα της ιστορίας και προϊστορίας από την προϊστορική εποχή, στην Ασσυρία, Βαβυλώνα, αρχαία Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα, από την αρχαϊκή και μέχρι την κλασική, ελληνιστική και βυζαντινή εποχή, την εποχή του Ουμανισμού και την νεότερη ιστορία μέχρι τις ημέρες μας. Επίκεντρο των θεμάτων είναι πάντοτε ο αθλητισμός και η μουσική σε σχέση με την θρησκεία, τον πολιτισμό, την πολιτική, το δίκαιο, την ανατροφή και την καθημερινή ζωή.

Κυκλοφορεί από το 1988 σε ετήσιους τόμους υπό την επίβλεψη επιστημονικής επιτροπής καθώς και των ισντιτούτων αρχαίας ιστορίας και αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Γκρατς,αρχαίας ιστορίας και ασσυριολογίας του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ και ιστορίας του αθλητισμού της Ανώτατης Σχολής Σωματικής Αγωγής της Κολωνίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Επιστημονικά περιοδικά
Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αυστρίας
Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Περιοδικά στη γαλλική γλώσσα
Antichthon

Το Antichthon (Ελλ. Αντίχθων, ISSN 0066-4774) είναι αγγλικό επιστημονικό περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου.

Σύνθεση και κυκλοφορία
Κυκλοφορεί ετησίως από το 1967 και εκδίδεται από την Αυστραλασιατική Εταιρία Κλασικών Σπουδών. Τα άρθρα του εστιάζουν την μελέτη του αρχαίου κόσμου γενικότερα, αν και εκδηλώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην αρχαία Ελληνική και Ρωμαϊκή εποχή, με επεκτάσεις στον γενικότερο γεωγραφικό χώρο της Μεσογείου, της Μικράς Ασίας από τις απαρχές του πολιτισμού μέχρι και τον Μεσαίωνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Περιοδικά αρχαιολογικού περιεχομένου