Πόουλ Νίλσεν

Ο Νιλς Πόουλ «Τιστ» Νίλσεν (δανικά: Niels Poul "Tist" Nielsen, 25 Δεκεμβρίου 1891 – 9 Αυγούστου 1962) ήταν Δανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ όλων των εποχών, είναι (από κοινού) ο κορυφαίος σκόρερ για την Εθνική Δανίας, ο παλαιότερος κάτοχος στον κόσμο μέχρι σήμερα. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με την Εθνική Δανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912.

Βιογραφία 

Ως αγόρι, ο Νίλσεν έμπαινε κρυφά για να παρακολουθήσει αγώνες ποδοσφαίρου χωρίς να πληρώσει, και έτσι γινόταν gratist (ελεύθερος αναβάτης) με συντομογραφία «Tist», από όπου και πήρε το ψευδώνυμό του (στην κυριολεξία σημαίνει δωρεάν). Γεννημένος στην Κοπεγχάγη, ο Νίλσεν ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο με την Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ, όπου και πέρασε σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του. Αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός αλλά ήταν από τους πρώτους που συμμετείχαν στην οργάνωση του το παιχνιδιού ή κινούνταν στα άκρα για να επιταχύνει τις επιθέσεις. Οι σωματικές του προσποιήσεις, αρκετά πρωτοποριακές για την εποχή, του επέτρεψαν να ξεχωρίζει στις μονομαχίες.   
Τη σεζόν 1910–11 κατέκτησε με την ομάδα του το πρωτάθλημα Κοπεγχάγης (το εθνικό πρωτάθλημα καθιερώθηκε δύο χρόνια αργότερα) σημειώνοντας 47 γκολ σε 10 αγώνες με την Μπόλντκλουμπ να πετυχαίνει συνολικά 63. Ο Νίλσεν οδήγησε την Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ σε δύο πρωταθλήματα Δανίας στη σειρά κατά τη διάρκεια του 1913 και του 1914. Επίσης, ήταν μέλος της Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ που κέρδισε τα Πρωταθλήματα Δανίας 1917, 1918, 1922 και 1925. Σε 201 αγώνες πρωταθλήματος σημείωσε 276 γκολ, δίνοντάς του κατά μέσο όρο 1,37 γκολ ανά παιχνίδι. Το 1928 μετακόμισε στον Καναδά, όπου αγωνίστηκε με την ΚΝΡ Μόντρεαλ.

Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Δανίας στις 5 Μαΐου 1910 ως ο νεότερος τότε παίκτης της ομάδας, σε ηλικία 18 ετών και 131 ημερών (υπερβαίνοντας το ηλικιακό ρεκόρ του Βίλχελμ Βόλφχαγκεν από το 1908). Το ρεκόρ του Νίλσεν θα παρέμενε για οκτώ χρόνια, έως ότου ο 18 ετών και 51 ημερών Βάλντεμαρ Λάουρσεν έγινε ο νεότερος πρωτοεμφανιζόμενος στην Εθνική Δανίας.

Ο Νίλσεν έκανε το ντεμπούτο του σε μια Εθνική Δανίας που έπαιζε το πρώτο της παιχνίδι από τότε που κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Δανίας για τους  Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912. Έπαιξε ένα παιχνίδι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, στη νίκη με 4–1 με αντίπαλο την Ολλανδία, όπου σημείωσε το πρώτο του γκολ για την εθνική ομάδα στον τρίτο του αγώνα. Η Δανία αργότερα υπερασπίστηκε με επιτυχία το αργυρό Ολυμπιακό μετάλλιό της, χάνοντας με 2–4 από τη Μεγάλη Βρετανία στον τελευταίο αγώνα, χωρίς τον Νίλσεν στην ομάδα. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, ο Νίλσεν άρχισε να σκοράρει γκολ για την εθνική ομάδα της Δανίας με ρυθμό ρεκόρ. Σημείωσε 22 γκολ στους πρώτους εννέα αγώνες με την Εθνική Δανίας μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912, από τον Μάιο του 1913 έως τον Ιούνιο του 1916, συμπεριλαμβανομένων έξι γκολ στη νίκη με 10–0 επί της Σουηδίας και και των τεσσάρων γκολ της Δανίας στη νίκη με 4–1 επί της Γερμανίας. Ο απολογισμός του τον Ιούνιο του 1916 ήταν 23 γκολ σε 12 αγώνες. Ένα άλλο  ρεκόρ που κατείχε ήταν σε ένα φιλικό με τη Νορβηγία που είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη της Δανίας με 8–0. Πέτυχε πέντε γκολ σε 11 λεπτά.

Στις 14 Οκτωβρίου 1923, ο Νίλσεν κατέρριψε το ρεκόρ του Σόφους Χάνσεν από το 1920, καθώς ο Νίλσεν έγινε ο πρώτος Δανός που έπαιξε 32 διεθνείς αγώνες. Τελείωσε την καριέρα του στην εθνική ομάδα τον Σεπτέμβριο του 1925, έχοντας σκοράρει συνολικά 52 γκολ σε 38 αγώνες, μεταξύ των οποίων 26 με αντίπαλο τη Νορβηγία και 15 γκολ επί της Σουηδίας. Ήταν ο δεύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που ξεπέρασε τα 50 γκολ μετά τον Ούγγρο Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος. Στον αριθμό των τερμάτων του περιλαμβάνονται και τουλάχιστον οκτώ χατ τρικ, επίδοση ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Το τελευταίο γκολ με την εθνική ομάδα σημειώθηκε στις 21 Ιουνίου 1925, όταν μετά από 49 λεπτά σημείωσε το 2–0 στη νίκη με 5–1 επί της Νορβηγίας μπροστά σε 23.000 θεατές στο το αθλητικό πάρκο. Αν και ο Νίλσεν έπαιξε τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, ο αριθμός των γκολ που σημείωσε για τη χώρα του εξακολουθεί να είναι το εθνικό ρεκόρ και δεν ισοφαρίστηκε παρά μόνο όταν ο Γιον Νταλ Τόμασον σημείωσε το 52ο γκολ του τον Ιούνιο του 2010. Ο απολογισμός 38 διεθνών αγώνων του Νίλσεν ήταν άλλο ένα ρεκόρ Δανίας, αλλά το ξεπέρασε ο Μίκαελ Ρόντε τον Ιούνιο του 1931. Επειδή η καριέρα του διήρκεσε τα πρώτα χρόνια του διεθνούς ποδοσφαίρου, ο Νίλσεν δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να παίξει στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ωστόσο, ο Νίλσεν κατάφερε να πετύχει οκτώ χατ τρικ στην καριέρα του με την Εθνική Δανίας, επίδοση που ήταν ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Με αναλογία 1,37 γκολ ανά αγώνα στην εθνική ομάδα, είναι ο πιο παραγωγικός σκόρερ στην ιστορία των εθνικών ομάδων μεταξύ των κορυφαίων σκόρερ των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων.

Ο Νίλσεν πέθανε στην Κοπεγχάγη τον Αύγουστο του 1962, σε ηλικία 71 ετών.

Τίτλοι και διακρίσεις 
Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ

 Πρωτάθλημα Δανίας (6): 1912–13, 1913–14, 1916–17, 1917–18, 1921–22, 1924–25

Δανία

 Ολυμπιακοί Αγώνες 1912: Αργυρό μετάλλιο

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Κατάλογος ποδοσφαιριστών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στην Εθνική Δανίας
 Προφίλ στο Haslund (δανικά)
 Διεθνές προφίλ στο Peders Fodboldstatistik (δανικά)

Δανοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Δανοί Ολυμπιονίκες
Ποδοσφαιριστές Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας