Ηρώ Νικοπούλου

Η Ηρώ Νικοπούλου είναι εικαστικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Νέα Σμύρνη όπου κατοικεί και εργάζεται. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας ζωγραφική με τον Νίκο Κεσσανλή και τον Δημήτρη Μυταρά, και σκηνογραφία με τον Γιώργο Ζιάκα.

Έ­χει κά­νει εννέα α­το­μι­κές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ο­μα­δι­κές εκ­θέ­σεις στην Ελ­λά­δα και το ε­ξω­τε­ρι­κό. Κρι­τι­κές για το έρ­γο της έ­χουν δη­μο­σιευ­θεί στον η­με­ρή­σιο τύ­πο και σε ει­κα­στι­κά πε­ριο­δι­κά. Συ­γκα­τα­λέ­γεται στο Ει­κα­στι­κό Λε­ξι­κό των Ελ­λή­νων Καλ­λι­τε­χνών 16ος-20ος αιώ­νας των εκ­δό­σε­ων Μέ­λισ­σα (1999). Έρ­γα της βρί­σκο­νται σε δη­μό­σιες και ι­διω­τικές συλ­λο­γές (Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων, Συλ­λο­γή Βορ­ρέ, Συλλογή Νίκας, Μουσείο ΟΣΕ, Σ I.T.F. Lon­don, ­C.G.S.P. Belgium, G.I.D. Deut­chlan­ds­, ­Trade Union of Hun­ga­rian Railwaymen Hungury, Συλ­λο­γή Υ­πουρ­γεί­ου Δι­και­ο­σύ­νης, Συλ­λο­γή Ε­θνι­κής Τρά­πε­ζας, Ο.Η.Ε. Τhe Netherlands Red Cross, Amsterdam, Holland, κ.ά).

Από το 1986 ασχολείται συστηματικά με τη λογοτεχνία. Έχει δημοσιεύσει πέντε ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα και τέσσερις συλλογές διηγημάτων. Επίσης κριτικές και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες (Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εποχή, Δρόμος της Αριστεράς, κ.α.) και λογοτεχνικά περιοδικά ("Πλανόδιον", "Δέκατα", "Κάπα" και άλλα).

Έχει συμμετάσχει ως προσκεκλημένη σε τέσσερα διεθνή φεστιβάλ ποίησης: Τουρκία (2012), Θεσσαλονίκη (2013), Αθήνα (2013), Κροατία (2015).

Από το 2010 συνδιευθύνει με τον Γιάννη Πατίλη την ψηφιακή επιθεώρηση για το μικρό διήγημα Πλανόδιον-Ιστορίες Μπονζάι και μαζί του επιμελήθηκε τις ανθολογίες μικρού διηγήματος Ιστορίες Μπονζάι ’14, Ιστορίες Μπονζάι ’15 και Ιστορίες Μπονζάι ’16 (εκδ. Γαβριηλίδης). Έχει επιμεληθεί (με τους Β. Μανουσάκης και Ε. Σταγκουράκη) την επετειακή έκδοση για τα δεκαπέντε χρόνια από την πτώση των Δίδυμων Πύργων, 83 Ιστορίες Μπονζάι για το Σημείο Μηδέν (2016, Σιδέρης), Τα πάθη της λογοτεχνίας (2016, Καστανιώτης και Εταιρεία Συγγραφέων), κ.ά.

Ποι­ή­μα­τα, δι­η­γή­μα­τα και άρ­θρα της έ­χουν δη­μο­σι­ευ­θεί στον πε­ρι­ο­δι­κό, ημε­ρή­σιο και ηλεκτρονικό τύ­πο, έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Ρωσικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά Τουρκικά, Ρουμανικά, Βουλγαρικά, Φινλανδικά και Κροατικά και περιλαμβάνονται σε πολλές Ανθολογίες.

Στην Ισπανία κυκλοφορεί μία ανθολογία ποιημάτων της με τον τίτλο Aceptiones de la Miranda (2019, El arbol de la luz, Sevilla, σε μετάφραση του Jose Antonio Mereno Jurado).

Το 2019 το λογοτεχνικό περιοδικό Σίσυφος αφιέρωσε το 17ο τεύχος του στο ποιητικό και πεζογραφικό της έργο.Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.
Διατηρεί την ιστοσελίδα: www.ironikopoulou.gr

Εικαστικά 
Έχει κάνει πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα της βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές (Βουλή των Ελλήνων, κ.α) της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Έχει επιμεληθεί τα σκηνικά και τα κουστούμια θεατρικών παραστάσεων. Συγκαταλέγεται στο Εικαστικό Λεξικό των Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος-20ος αιώνας των εκδόσεων Μέλισσα (1999).

Κριτικές για το ζωγραφικό της έργο έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο τύπο, καθώς και σε εικαστικά περιοδικά.

Η ζωγραφική της, μέχρι στιγμής, χωρίζεται σε δύο περιόδους. Στην πρώτη, που την απασχολούν περισσότερο η δομή και τα πλαστικά στοιχεία, οι έννοιες υποδηλώνονται με πιο έμμεσο και κρυπτικό τρόπο και οι μορφές είναι αφαιρετικές· και στη δεύτερη περίοδο, που ξεκινά μετά το 2010 και παρουσιάζεται μια μετατόπιση βάρους προς την συμβολική αξία των μορφών και των πλαστικών στοιχείων, με αποτέλεσμα τα έργα της να αποκτούν έντονο ψυχογραφικό χαρακτήρα και μεγαλύτερη ατμοσφαιρικότητα.

Έχει ασχοληθεί, επίσης, με εγκαταστάσεις, κατασκευές και με τη γλυπτική.

Ατομικές εκθέσεις 

2017 Αίθουσα Τέχνης Περιτεχνών, "Η άλλη πόλη" 
 2014 Αίθουσα τέχνης Περιτεχνών
 2010 Αίθουσα Τέχνης Ερμούπολη, Σύρος
 1997 “Εικόνες του ρευστού κόσμου” (εικαστικό-φιλμικό περιβάλλον-performance), Φούρνος, Αθήνα

 1997 "Ορυκτών Πνεύμα", Ε.Μ.Π., Αθήνα
 1996 Αίθουσα Τέχνης Αστρολάβος, Αθήνα
 1995 Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού, Αθήνα
 Νέα Εργοστάσια Νίκας, Αθήνα, 1994, Ελληνογαλλικός Σύνδεσμος, Αθήνα.

Ομαδικές εκθέσεις

Ζωγραφικό Λεύκωμα 
 “Πύκνωμα Χρόνου” με επίμετρο του Α.Κ. Χριστοδούλου (Επιλογή, 1995-2010, εκδ. Πλανόδιον, σειρά Σύρτις) (Επανέκδοση το 2013 από τις εκδ. Guntenberg)

Εξώφυλλα - εικαστική επιμέλεια βιβλίων 

"Πλανόδιον", "Πάροδος", "Το έγχορδο", "Δυτικές Ινδίες", "Παρέμβαση", "Σιδηροδρομικά Συνεταιριστικά Νέα", "Ελίτροχος", "Ανθολογία Ελληνικού Χαϊκού" και πολλά άλλα.

Γλυπτική, Εγκαταστάσεις και κατασκευές 

Μεταλλικές κατασκευές, χυτευτά και άλλα

Έχει φιλοτεχνήσει το γλυπτό για το Βραβείο Δαίδαλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Λογοτεχνία 

Πρωτοεμφανίστηκε το 1986 με την ποιητική συλλογή ο “Μύθος του οδοιπόρου”, από το 2003 κι έπειτα ασχολείται εντατικά και με την πεζογραφία. Κριτικές για λογοτεχνικά έργα τρίτων και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο.

Πεζογραφία 

Στο πρώτο βιβλίο με τίτλο “Σαν σε καθρέφτη” (μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2003), ξεδιπλώνεται μια ιστορία αναζήτησης ταυτότητας η οποία μορφολογικά είναι δομημένη με απολύτως κατοπτρικό τρόπο. Στα επόμενα τρία βιβλία η αφηγηματική φόρμα είναι το διήγημα. Με γραφή στρωτή, ύφος λιτό, αφαιρετικό και πυκνό, με ατμόσφαιρα συχνά υπαινικτική καταγράφεται η ψυχογραφία των ηρώων μέσα από γεγονότα. Πρόκειται για ψυχογραφίες ανθρώπων μέσα στον μικρό οικογενειακό κύκλο και αργότερα μέσα στον ευρύτερο της πόλης. Χαρακτηριστικό της γραφής της είναι η επιλογή του ανοιχτού τέλους της αφήγησης.

 Σαν σε καθρέφτη (Μεταίχμιο, 2003)
 Ομελέτα με μανιτάρια (Νεφέλη, 2007)
 Ελληνιστί: Ο γρίφος (Γαβριηλίδης, 2013)
 Ασφαλής πόλη (Γαβριηλίδης, 2015) 
Ηρώ Νικολοπούλου και άλλες συντεχνιακές ιστορίες (2019, Γαβριηλίδης)

Ποίηση 

Υπαρξιακή, και συγχρόνως ερωτική, με γλώσσα λιτή και πυκνό ύφος.

 Ο Μύθος του Οδοιπόρου (Αθήνα, 1986)
 Ανέμου (Πλανόδιον, 1999)
 Μη με ψάχνετε εδώ (Πλανόδιον, 2009)
Το πριν και το μετά την παύλα (Γαβριηλίδης, 2018) [62]
Acepciones de la mirada (traduccion: Jose Antonio Moreno Jurado, El Arbol de la Luz, Sevilla 2019)

Διδακτική εμπειρία 

Το 1993 διοργάνωσε το "Πολιτιστικό Οδοιπορικό" στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού όπου και δίδαξε εθελοντικά ζωγραφική έως το 1996.

Από το 1999 που διορίστηκε στην Μέση Δημόσια Εκπαίδευση διδάσκει Εικαστικά, Ελεύθερο Σχέδιο και Ιστορία της Τέχνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Deyteros.com

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες συγγραφείς
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας