joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καζέλλε Λάντι

Το Καζέλλε Λάνντι (ιταλικά: Caselle Landi, διάλεκτος του Λόντι. Caséli) είναι μία μικρή πόλη της βόρειας Ιταλίας στην επαρχία του Λόντι και έχει πληθυσμό 1658 κατοίκων, σύμφωνα με στοιχεία του 2012.

Ιστορία 
Η πόλη, πριν γίνει φέουδο των μαρκησίων Landi (1262), ονομαζόταν Καζέλλε Βέκιε και μετά Καζέλλε του Πάδου. Μέχρι το 1797 η πόλη ακολούθησε την ιστορική πορεία της Πιατσέντσα. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, το Καζέλλε Λάνντι βρισκόταν μέχρι το τέλος του δέκατου έκτου αιώνα στη δεξιά όχθη του Πάδου ενώ μετά την εκτροπή της πορείας του ποταμού, η πόλη βρέθηκε στην αριστερή όχθη. Παρόλαυτα η πόλη παρέμεινε στην Επισκοπή της Πιατσέντζα ενώ μόνο μετά το 1797, πέρασε διοικητικά στην Λομβαρδία.

Ανθρωπογεωγραφία 
Ο δήμος του Καζέλλε Λάνντι συμπεριλαμβάνει, εκτός από την ίδια την πόλη, τη δημοτική ενότητα του Τζερρόνε και τους οικισμούς του Μπρουτσέλε, Κασίνα Ορατόριο, Ίζολα και Πιαρντέλλο.

Οικονομία 
Η περιοχή καταλαμβάνει μία επίπεδη ζώνη, η οποία προήλθε από την μετατόπιση του ποταμού Πάδου προς το νότο. Η γεωργία είναι αρκετά αναπτυγμένη με κύριες καλλιέργειες εκείνες του καλαμποκιού και του τριφυλλιού για την εκτροφή ζώων. Η περιοχή διαθέτει σημαντικό αριθμό κτηνοτροφικών και χοιροτροφικών μονάδων. Η οικονομική εικόνα της περιοχής συμπληρώνεται από μικρές επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας.

Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους  1658 μόνιμους κατοίκους.

Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Μνημεία της Λομβαρδίας

Παραπομπές

Πόλεις της επαρχίας του Λόντι
Γκριμάλντι (κρατήρας)

Ο Γκριμάλντι (Grimaldi) είναι μεγάλος σεληνιακός κρατήρας ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Ωκεανού των Καταιγίδων και στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Ριτσιόλι. Βόρεια του Γριμάλντι βρίσκεται ο κρατήρας Λόρμαν.

Το εσωτερικό του τείχος έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση από μεταγενέστερες προσκρούσεις και έχει μετατραπεί σε ακανόνιστο δακτύλιο λοφίσκων μικρού ύψους. Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμη κορυφές που φτάνουν σε ύψος μεγαλύτερο των δύο χιλιομέτρων. Ο πυθμένας είναι το πιο αξιόλογο χαρακτηριστικό του κρατήρα, διότι πρόκειται για μία επίπεδη, σχεδόν λεία επιφάνεια χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αλλά με ασυνήθιστα χαμηλή λευκαύγεια. Η αντίθεση ανάμεσα στον σκουρόχρωμο πυθμένα και τις ανοιχτόχρωμες περιοχές γύρω του καθιστά ιδιαίτερα εύκολο τον εντοπισμό του Γκριμάλντι. Η διάμετρος του είναι περίπου 140 χλμ. Πέρα από την λεκάνη υπάρχουν τα υπολείμματα ενός εξωτερικού τοίχους, διαμέτρου 220 χλμ., το οποίο διατηρείται σε μεγαλύτερο βαθμό στα βόρεια και τα δυτικά. Στα νοτιοανατολικά του Γκριμάλντι υπάρχει σύστημα αυλακώσεων που καλούνται Rimae Grimaldi. Ανάλογος σχηματισμός που ανήκει στα Rimae Riccioli φτάνει μέχρι το δυτικό χείλος του Γκριμάλντι.

Κατά καιρούς έχουν παρατηρηθεί Παροδικά Σεληνιακά Φαινόμενα (Transient Lunar Phenomenona, TLP) καθώς και εκλύσεις αερίων (αυτές ανιχνεύθηκαν χάρη στην φασματοσκοπία). Τροχιακές αποστολές έχουν εντοπίσει την ύπαρξη ιδιαίτερα μεγάλης συγκέντρωσης μάζας (αγγλ. mascon) κάτω από τον κρατήρα.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 

Grimaldi at Gazetteer of Planetary Nomenclature
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Αναπληρωματικές εκλογές Β' Αθηνών 1992

Οι αναπληρωματικές εκλογές της Β' Αθηνών διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου του 1992 για εκλογή νέου βουλευτή για τη Β' Αθηνών, μετά τα γεγονότα με τον Δημήτρη Τσοβόλα. Οι εκλογές αυτές διεξήχθησαν μόνο στην εκλογική περιφέρεια Β' Αθηνών. Στις εκλογές αυτές δεν συμμετείχαν η Νέα Δημοκρατία, ο Συνασπισμός και η Δημοκρατική Ανανέωση.

Την έδρα κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία για το ΠΑΣΟΚ ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης. Δεύτερο κόμμα αναδείχθηκε η πρωτοεμφανιζόμενη τότε, Ένωση Κεντρώων, με τον υποψήφιο της, Βασίλη Λεβέντη.

Ιστορικό
Ο Δημήτρης Τσοβόλας, ως τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Β' Αθηνών, καταδικάστηκε σε (εξαγοράσιμη) ποινή φυλάκισης 2,5 ετών από το Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά και σε παρεπόμενη ποινή στέρησης των πολιτικών του δικαιωμάτων (εκλέγειν και εκλέγεσθαι) οπότε και εξέπεσε από βουλευτής. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την, κατά τη γνώμη τους, άδικη δίκη και καταδίκη του Τσοβόλα, οι επιλαχόντες του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι κατά το Σύνταγμα της Ελλάδας θα λάμβαναν τη θέση του, αρνήθηκαν να ορκιστούν βουλευτές μέχρις εξαντλήσεως του αριθμού τους. Κατά το νόμο θα έπρεπε να προκηρυχθούν αναπληρωματικές εκλογές για αυτήν τη μία έδρα, πράγμα το οποίο και έγινε.

Η Νέα Δημοκρατία, είτε για να μην κατηγορηθεί για περαιτέρω πολιτικοποίηση της δίκης και καταδίκης Τσοβόλα, ότι δηλαδή επεδίωξε την καταδίκη του για να κερδίσει μία επιπλέον έδρα, (καθώς είχε πλειοψηφία μόνο μιας έδρας στη Βουλή) είτε για να αποφύγει μία μεγάλης έκτασης ήττα, αποφάσισε να μην κατεβάσει υποψήφιο στις εκλογές αυτές. Από τις εκλογές αυτές απείχαν ακόμα το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός και η Δημοκρατική Ανανέωση.

Κόμματα που συμμετείχαν
Στις εκλογές συμμετείχαν τα εξής κόμματα:

Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Ένωση Κεντρώων
Εθνική Πολιτική Ένωσις
Λαϊκές Ενώσεις Υπερκομματικών Κοινωνικών Ομάδων
Οικολογική Ένωση

Αποτελέσματα

Παραπομπές

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1992
Φλαμαριόν (κρατήρας)

Ο Φλαμαριόν (Flammarion) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στη Σελήνη. Βρίσκεται στο νότιο όριο του Κεντρικού Κόλπου (Sinus Medii), ανάμεσα στον κρατήρα Μέστινγκ στα βορειοδυτικά και τον Χένσελ στα νοτιοανατολικά. Ο δευτερεύων κρατήρας Μέστινγκ A τέμνει το δυτικό τείχος του Φλαμαριόν.

Το εξωτερικό του τείχος είναι διαβρωμένο, κατεστραμμένο εντελώς στα νοτιοδυτικά. Η πιο καλά διατηρημένη περιοχή του τείχους βρίσκεται στα νοτιοανατολικά, ενώ σύστημα αυλακώσεων (καλείται Rima Flammarion) εκτείνεται διαμέσου του κενού στο βορειοδυτικό χείλος για 80 περίπου χλμ. με κατεύθυνση δυτική-νοτιοδυτική. Ο πυθμένας του Φλαμαριόν είχε πλημμυρίσει από λάβα και είναι σχετικά λείος, με εξαίρεση κάποιους μικροσκοπικούς κρατήρες.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Όμπερτ (κρατήρας)

Ο Όμπερτ (Oberth) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Γκάμοφ, ενώ στα ανατολικά του Όμπερτ είναι ο κρατήρας Αβογκάντρο

Υπάρχουν ενδείξεις διάβρωσης. Το σχήμα του είναι περίπου κυκλικό, αλλά το εξωτερικό τοίχωμά του είναι ανώμαλο. Στο χείλος του βόρειου τοιχώματος υπάρχουν δύο σχηματισμοί που θυμίζουν μικρούς κρατήρες και στα τοιχώματα στα βορειωδυτικά και στο νότο εξογκώματα. Ο πυθμένας είναι κατά βάση επίπεδος, με ένα μικρό λοφίσκο στα βόρεια του κέντρου του και πολυάριθμους μικροσκοπικούς κρατήρες.

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Βιβλική αρχαιολογία

Ο όρος βιβλική αρχαιολογία χρησιμοποιείται από την ακαδημαϊκή έρευνα για να προσδιορίσει την αρχαιολογία της Παλαιστίνης και την εποχή του Χαλκού (περ. 3000–1200 ΠΚΕ) και την εποχή του Σιδήρου (περ. 1200–586 ΠΚΕ) δηλαδή τη χρονολογική περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης, όταν η περιοχή κατοικείτο από τους Χαναναίους και τους Ισραηλίτες.

Η βιβλική αρχαιολογία θεωρείται κλάδος της συροπαλαιστινιακής αρχαιολογίας που διεξάγεται στην περιοχή μεταξύ του σύγχρονου Ισραήλ, της Ιορδανίας, του Λιβάνου και της Συρίας. Είναι η αρχαιολογία που ασχολείται με τις εξιστορήσεις, τις περιγραφές και τις συζητήσεις της Παλαιάς και ενίοτε της Καινής Διαθήκης, από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ., την εποχή του Αβραάμ και των Πατριαρχών, μέσω της ρωμαϊκής περιόδου στην πρώτη χιλιετία Κ.Ε.

Περιοδολόγηση
Περιοδολόγηση βάσει του Eric H. Cline και του Mercer Dictionary of the Bible για ύστερες περιόδους.
 Νεολιθική περίοδος: περ. 8500–4300 ΠΚΕ
 Ακεραμεική Νεολιθική = περ. 8500–6000
 Ακεραμεική Νεολιθική Α = περ. 8500–7500
 Ακεραμεική Νεολιθική Β = 7500–6000
 Κεραμεική Νεολιθική: 6000–4300 π.Χ.
 Κεραμεική Νεολιθική A = 6000–5000
 Κεραμεική Νεολιθική B = 5000–4300
 Χαλκολιθική περίοδος: 4300–3300 ΠΚΕ
 Εποχή του Χαλκού: 3300-1200 ΠΚΕ
 Πρώιμη εποχή του Χαλκού = 3300-2300 ΠΚΕ
 Πρώιμη εποχή του Χαλκού I = 3300–3050
 Πρώιμη εποχή του Χαλκού II – Πρώιμη εποχή του Χαλκού III = 3050–2300/2000
 Μέση εποχή του Χαλκού = 2300/2000–1550 ΠΚΕ
 Πρώιμη εποχή του Χαλκού IV / Μέση εποχή του Χαλκού I 2300–2000
 Μέση εποχή του Χαλκού IIA = 2000-1800/1750
 Μέση εποχή του Χαλκού IIB-C III = 1800/1750–1550
 Ύστερη εποχή του Χαλκού = 1550–1200 ΠΚΕ
 Ύστερη εποχή του Χαλκού I = 1550–1400
 Ύστερη εποχή του Χαλκού IIA–B = 1400–1200
 Εποχή του σιδήρου: 1200-586 ΠΚΕ
 Εποχή του σιδήρου IA = 1200–1150
 Εποχή του σιδήρου IB = 1150–1000
 Εποχή του σιδήρου IIA = 1000-925
 Εποχή του σιδήρου IIB = 925-720
 Εποχή του σιδήρου IIC = 720-586
 Βαβυλωνιακή περίοδος: 586-539 ΠΚΕ
 Περσική περίοδος: 539-332 ΠΚΕ
Ελληνιστική περίοδος = 332-63 ΠΚΕ
 Πρώιμη Ελληνιστική = 332-198
 Ύστερη Ελληνιστική = 198-63
 Ρωμαϊκή περίοδος: 63 π.Χ. -324 ΚΕ
 Χριστιανική περίοδος: 324 - περ. 1000 ΚΕ

Παραπομπές και σημειώσεις

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι βιβλικοί ψευδοαρχαιολόγοι στη Δυτική Όχθη (αγγλ)
 Αβεβαιότητα στην ραδιοχρονολόγηση (αγγλ)

Βιβλική αρχαιολογία
Αρχαιολογία
Κλάδοι της αρχαιολογίας
Τίχοφ (σεληνιακός κρατήρας)

Ο Τίχοφ είναι διαβρωμένος κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται σχεδόν επί του ανατολικού-νοτιοανατολικού τοιχώματος του κρατήρα Αβογκάντρο. Σε μικρή απόσταση στα ανατολικά-βορειοανατολικά του Τίχοφ βρίσκεται ο εξίσου διαβρωμένος κρατήρας Έμντεν και στα νότια-νοτιοανατολικά ο νεώτερος Τσίνγκερ.

Στο εσωτερικό τείχος και τον πυθμένα του Τίχοφ υπάρχουν πολυάριθμοι μικρότεροι κρατήρες που οφείλονται σε μεταγενέστερες προσκρούσεις. Εξαιτίας της διάβρωσης τα χαρακτηριστικά του εξωτερικού τείχους του έχουν αμβλυνθεί και είναι ανώμαλα. Παρόλα αυτά το κυκλικό του σχήμα παραμένει διακριτό.

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Σαμπολιόν (κρατήρας)

Ο Σαμπολιόν (Champollion) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα βόρεια-βορειοανατολικά του μεγαλύτερου κρατήρα Σαζν και στα νότια-νοτιοανατολικά του Τσάντλερ. Έχει υποστεί σοβαρότατη διάβρωση από μεταγενέστερες προσκρούσεις.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Μάικ Ουΐλκινσον

Ο Μάικ Ουΐλκινσον, γεννημένος στις 1 Οκτωβρίου 1981 στο Μπλου Μάουντς του Ουισκόνσιν, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
Ο Ουΐλκινσον φοίτησε στο λύκειο Ουισκόνσιν Χάιτς και κατά το τελευταίο του έτος αναδείχθηκε αθλητής της χρονιάς για την πολιτεία του Ουισκόνσιν. Στην συνέχεια, σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν από το 2001 μέχρι το 2005, έχοντας μέσο όρο 14,3 πόντους.

Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος για δύο συνεχόμενες σεζόν, και οδηγώντας την ομάδα στην διοργάνωση της Ευρωλίγκα μετά από δεκαπέντε χρόνια. Επίσης, συμμετείχε στον τελικό του ULEB Cup του 2006, όπου ο Άρης ηττήθηκε από την ρωσική Ντιναμό Μόσχας με 73-60.

Το καλοκαίρι του 2007, μεταγράφηκε στην Ρωσία και την Χίμκι, με την οποία είχε μέσους όρους 7,9 πόντων και 4,0 ριμπάουντ σε τριάντα αγώνες πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, οι επιδόσεις του μειώθηκαν με αποτέλεσμα το 2009-10 να υπογράψει στην τουρκική Γαλατάσαραϊ, με την οποία είχε 13,8 πόντους και 6,7 ριμπάουντ.

Ακολούθησε η συνεργασία του με την Λοκομοτίβ Κουμπάν, ενώ από το 2011 ως το 2013 φόρεσε την φανέλα της Ούνικς Καζάν, με την οποία είχε 8,4 πόντους σε δώδεκα παιχνίδια της Ευρωλίγκα το 2012 και 7,0 πόντους σε οκτώ παιχνίδια για το Eurocup το 2013.

Το 2014, υπέγραψε στην Λέφσκι Σόφιας στην Βουλγαρία για το δεύτερο μισό της σεζόν 2013-14. Έκτοτε, δεν έχει αγωνιστεί σε κάποιο πρωτάθλημα, ενώ έχει παίξει στην εθνική ομάδας Βόρεια Μακεδονίας, έχοντας λάβει την υπηκοότητα για να αγωνιστεί ως κοινοτικός.

Παραπομπές

Πηγές
 WILKINSON, MIKE - Welcome to Eurocup
 Mike Wilkinson Stats, Bio - ESPN

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Χίμκι‎‎
Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι‎‎
Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν‎
Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν‎‎
Καλαθοσφαιριστές βουλγαρικών συλλόγων
NGC 7836

Ο NGC 7836 είναι ακανόνιστος γαλαξίας τύπου Irr? στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 230 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο 60.000 ετών φωτός. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 7831, όπως και οι NGC 7805, NGC 7806 και NGC 7819.

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Λιούις  Α. Σουίφτ (Λιούις Α. Σουίφτ) στις 20 Σεπτεμβρίου 1885.

Παραπομπές

Αναφορές 

7836
Ακανόνιστοι γαλαξίες
Ανδρομέδα (αστερισμός)
Διαστολή του σύμπαντος

Η διαστολή του σύμπαντος είναι η παρατήρηση ότι το σύμπαν φαίνεται να επεκτείνεται. Μάλιστα, αυτό γίνεται με αυξανόμενο ρυθμό. Από τυπική άποψη, αυτό σημαίνει ότι ο παράγοντας της κοσμικής κλίμακας α (t) έχει θετική δεύτερη παράγωγο, έτσι ώστε η ταχύτητα με την οποία ένας μακρινός γαλαξίας απομακρύνεται από τον παρατηρητή συνεχώς αυξάνεται με το χρόνο.

Το 1998, δύο ανεξάρτητα προγράμματα, το Supernova Cosmology Project και η High-Z Supernova ερευνητική ομάδα, έλαβαν ταυτόχρονα αποτελέσματα που παρουσίαζαν μια εντελώς απροσδόκητη επιτάχυνση της διαστολής του σύμπαντος με τη χρήση του μακρινού σουπερνόβα τύπου la ως οδηγό. Τρία μέλη αυτών των δύο ομάδων στη συνέχεια τιμήθηκαν με βραβεία Νόμπελ για την ανακάλυψή τους. Οι αποδείξεις που επιβεβαίωναν τη θεωρία τους έχουν βρεθεί στις ακουστικές ταλαντώσεις του βαρυονίου αλλά και πιο πρόσφατα με την ομαδοποίηση των γαλαξιών.

Φυσική κοσμολογία
Γενική σχετικότητα
Μεγάλη Έκρηξη
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2015

Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2015 πραγματοποιήθηκαν στο Πιτέστι της Ρουμανίας στις 1 και 2 Αυγούστου. Νικήτρια στη βαθμολογία αναδείχθηκε η Ρουμανία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Λεπτομέρειες

Στους αγώνες μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από 16 χώρες καθώς μετείχε για πρώτη φορά το Ισραήλ που έγινε η 16η χώρα-μέλος της Βαλκανικής Αθλητικής Συνομοσπονδίας (ABAF). Το αγωνιστικό πρόγραμμα δεν άλλαξε. Διεξήχθησαν είκοσι αγωνίσματα ανδρών-γυναικών. 

Η Ρουμανία πήρε την πρώτη θέση στη βαθμολογία και κατέκτησε τα περισσότερα συνολικά μετάλλια: 28 (5-11-12). Πολυνίκης αναδείχθηκε η Τουρκία με 9 νίκες, 17 μετάλλια συνολικά (9-4-4), καθώς ήταν πολυνίκης στους άνδρες με 6 χρυσά. Ακολούθησε η Σλοβενία με 7 νίκες, 10 μετάλλια (7-2-1), που ήταν πολυνίκης στις γυναίκες με 4 νίκες. Έπονται Ελλάδα με 15 (3-8-4) και Βουλγαρία με 14 (5-4-5) μετάλλια.

Βαλκανικά πρωταθλήματα 2015
Εκτός από τους Βαλκανικούς Αγώνες Ανδρών-Γυναικών, το 2015 διεξήχθησαν ή έχουν προγραμματιστεί τα ακόλουθα βαλκανικά πρωταθλήματα:

 Κλειστού Στίβου, στις 21 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη.
 Βάδην, στις 18 Απριλίου στο Αϊβαλί της Τουρκίας.
 Νέων Ανδρών-Γυναικών, στις 4-5 Ιουλίου στο Πιτέστι Ρουμανίας.
 Εφήβων-Νεανίδων, στις 4 Ιουλίου στη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα Σερβίας.
 Ορεινού δρόμου, στις 15 Αυγούστου στο Μπουστένι της Ρουμανίας. 
 Ημιμαραθωνίου, στις 18 Οκτωβρίου στο Απατίν της Σερβίας.
 Μαραθωνίου, στις 25 Οκτωβρίου στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου.
 Ανωμάλου δρόμου, στις 21 Νοεμβρίου στο Ζάγκρεμπ.

Αποτελέσματα

Ανδρών

*Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα.
**Στην ομαδική βαθμολογία συνυπολογίστηκαν τααποτελέσματα των 10χλμ νέων ανδρών και 10χλμ εφήβων. Η Τουρκία ήταν πρώτη και στη συνολική βαθμολογία του βάδην (Α-Γ) με 53β.

Βαθμολογία

Γυναικών

*Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα.
**Στην ομαδική βαθμολογία συνυπολογίστηκαν τααποτελέσματα των 10χλμ νέων γυναικών και 5χλμ νεανίδων. Στη συνολική βαθμολογία του βάδην (Α-Γ) πρώτη ήταν η Τουρκία με 53β.

Βαθμολογία

*Λείπουν τα αποτελέσματα της σφαίρας.

Πηγές
THE OFFICIAL WEB SITE OF BALKAN ATHLETICS (ABAF).
BALCANIADA DE SENIORI 01-Aug-15 - 02-Aug-15.

Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Στίβος το 2015
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2015
Νορβηγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Νορβηγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (νορβηγικά: Norges Fotballforbund, NFF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Νορβηγία. Ιδρύθηκε το 1902, ενώ το 1908 έγινε μέλος της FIFA και το 1954 μέλος της UEFA. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Νορβηγίας.

Η NFF αποτέλεσε μέρος της ανεπιτυχούς κοινής προσφοράς μαζί με τη Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (SvFF), τη Δανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DBU) και τη Φινλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (SPL/FBF), με σκοπό να φιλοξενήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008. Η SvFF κάλεσε την NFF να υποβάλουν από κοινού προσφορά για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016. Η NFF και οι νορβηγοί πολιτικοί εξέφρασαν την υποστήριξη τους για μια τέτοια πρόταση, αλλά η διοργάνωση απονεμήθηκε τελικά στη Γαλλία (FFF).

Έμβλημα 
Το έμβλημα της Νορβηγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NFF) έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών. Η τελευταία εκδοχή του παρουσιάστηκε το Δεκέμβριο του 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Νορβηγία
Ποδόσφαιρο στη Νορβηγία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Φοίβος Ανωγειανάκης

Ο Φοίβος Ανωγειανάκης (1915-2003) ήταν Έλληνας μουσικολόγος και κριτικός της μουσικής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1915 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Πραγματοποίησε σπουδές στο βιολί, τα θεωρητικά, τα ανώτερα θεωρητικά, την αντίστιξη και τη φούγκα. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να γράφει κριτική μουσικής ενώ ασχολήθηκε και με τη μουσικολογική έρευνα στη ελληνική παραδοσιακή μουσική και στην χαρακτηρισμένη ως έντεχνη νεοελληνική μουσική. Υπήρξε αρθρογράφος σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά όπως ο Ριζοσπάστης, η Αυγή, η Επιθεώρηση Τέχνης, τα Επίκαιρα, τα Φιλολογικά Χρονικά, τα Ελεύθερα Γράμματα, οι Εποχές, ο Νεοελληνικός Λόγος, τα Καλλιτεχνικά Νέα, κλπ. Επίσης διετέλεσε μουσικός υπεύθυνος του Συλλόγου Ελληνικών Χορών της Δώρας Στράτου και του Λυκείου των Ελληνίδων ενώ ήταν συνεργάτης του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος συμμετέχοντας ενεργά σε λαογραφικές έρευνες σε Ελλάδα και Κύπρο κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Το 1978 δώρησε στο ελληνικό κράτος την πλούσια προσωπική του συλλογή λαϊκών μουσικών οργάνων κάποια από τα οποία χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα, η οποία ήταν καρπός μακροχρόνιας έρευνας και απασχόλησης του. Ήταν παντρεμένος με την διευθύντρια χορωδίας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Έλλη Νικολαΐδου. Πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2003.

Έργο 
Το 1947 μέσω της στήλης του στον Ριζοσπάστη, ο Ανωγειανάκης ήταν ο πρώτος μουσικός κριτικός που υπερασπίστηκε την καλλιτεχνική αξία της ρεμπέτικης μουσικής και υποστήριξε τη σύνδεση της με τη βυζαντινή μουσική παράδοση. Τα επόμενα χρόνια εξέδωσε διάφορα βιβλία μουσικολογικού περιεχόμενου (μεταξύ αυτών Ένα βυζαντινό μουσικό όργανο το 1962, Κατάλογος έργων Μανώλη Καλομοίρη το 1964, Νεοελληνικά χορδόφωνα: το λαγούτο το 1972, Ελληνικά Λαϊκά Μουσικά Όργανα το 1976 κλπ) ενώ υπήρξε βασικός συντελεστής στην έκδοση μουσικών δίσκων και CD του ΠΛΙ.

Διακρίσεις 
Το 1991 δημιουργήθηκε υπό την προσωπική επίβλεψη του στην Αθήνα, Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων που φέρει το όνομα του. Το ίδιο έτος ως ένδειξη αναγνώρισης της συνολικής του προσφοράς, ο Ανωγειανάκης αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Παραπομπές 

Έλληνες μουσικολόγοι
Θέμα Σερρών

Το Θέμα Σερρών, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν και στρατηγίδες, κατά τον 11ο αιώνα.. Το θέμα περιελάμβανε την περιοχή των σημερινών Σερρών, διοικητικά χωριζόταν σε κατεπανίκια, όπως το Καπετανίκιον Σερρών.

Το θέμα αναφέρεται το 1062 το 1063 σε δωρεές σε Μονές και στο τυπικό του Γρηγορίου Πακουριανού το 1083. Πιστεύεται ότι ήταν μικρή στρατιγίδα υπαγόμενη στο Θέμα Στρυμώνος αφού οι διοικητές του είχαν και τον τίλο του διοικητή-δούξ Στρυμώνος. 

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
 Θεόδωρος Δαλασσηνός, γύρω στο 1063

Παραπομπές

Πηγές 
 Κυριαζόπουλος, Χρίστος (1997, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Θράκη κατά τους 10ο - 12ο αιώνες: συμβολή στη μελέτη της πολιτικής, διοικητικής και εκκλησιαστικής της εξέλιξη
 Andrew Rossos, Macedonia and the Macedonians: A History
 Η Εσωτερική πολιτική του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου (1282-1328): διοίκηση-οικονομία, Αναστασία Κοντογιαννοπούλου, Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών, 2004
 Hē koinotēs tou Hagiou Pneumatos Serrōn epi Tourkokratias, Dēmētrēs K. Samsarēs, D.K. Samsarēs, 1971

Βυζαντινά θέματα
Σαμψών

Το όνομα Σαμψών αφορά δύο πρόσωπα:

 Σαμψών (βιβλική μορφή)
 Νίκος Σαμψών (κύπριος δημοσιογράφος και πολιτικός)
 Σαμψών, παλαιστής
Εμμανουήλ Μοδάτσος

Ο Εμμανουήλ Μοδάτσος (1871 - 1949), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε 2 φορές ως βουλευτής Λασιθίου. Στις ενέργειές του οφείλεται το γεγονός ότι ο Άγιος Νικόλαος έγινε πρωτεύουσα του νομού Λασιθίου. Το 1908, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της Κρήτης, υπέγραψε την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, μαζί με τον Γεώργιο Παπαμαστοράκη και άλλους πολιτικούς.

Καταγωγή και σπουδές
Γεννήθηκε το 1871. Το επώνυμό του , Μοδάτσος ή Μοάτσος, είναι ενετικό.Ο ίδιος καταγόταν από την Πρίνα του Μιραμπέλλου. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναγορεύτηκε διδάκτορας του Δικαίου.

Πολιτική σταδιοδρομία 
To 1897 στην Επαναστατική Συνέλευση των Κρητών εξελέγη πληρεξούσιος Μιραμπέλλου και το 1898 πληρεξούσιος στη Συντακτική Συνέλευση, όπως και το 1901, 1903, 1905 και το 1906. Κατά την Κρητική Πολιτεία ανέλαβε υπουργός Οικονομικών το 1907. Τον Μάρτιο του 1910 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις τελευταίες εκλογές της Κρητικής Συνέλευσης, με 544 ψήφους. Μέχρι να αναγνωριστεί η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, διετέλεσε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις του 1909 και του 1911.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1915 και ξανά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων. Για ένα διάστημα ενός έτους (1916-17) αυτοεξορίστηκε στη Μυτιλήνη μαζί με τον Μιχελιδάκη και άλλους βουλευτές, επειδή τάχθηκαν υπέρ του να μείνει ουδέτερη η Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Επανεξελέγη βουλευτής Λασιθίου  στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.

Ο αδερφός του, Γεώργιος Ι. Μοδάτσος (1874 - 22 Ιουλίου 1949) ήταν δικηγόρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λασιθίου και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίου Νικολάου.

Πέθανε το 1949.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Άμποτ (κρατήρας)

Ο Άμποτ (Abbot) είναι μικρός κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Βρίσκεται στο τραχύ έδαφος ανάμεσα στην Θάλασσα της Γονιμότητας (Mare Fecunditatis) στα νότια και δυτικά και στην Θάλασσα των Κρίσεων (Mare Crisium) στα βόρεια. Είναι κυκλικός και το εσωτερικό του θυμίζει το σχήμα του φλιτζανιού: τα εσωτερικά τοιχώματά του έχουν κλίση προς τα κάτω και προς το κέντρο του. Επίσης δεν υπάρχουν ίχνη άλλων αξιόλογων προσκρούσεων. 

Ο κρατήρας ονομάζονταν αρχικά "Απολλώνιος Κ", όμως η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (nternational Astronomical Union, IAU) τον μετονόμασε προς τιμήν του Αμερικανού αστροφυσικού Τσαρλς Άμποτ (Charles G. Abbot).

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Άτλας (κρατήρας)

Ο Άτλας είναι μεγάλος κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Θάλασσας του Ψύχους (Mare Frigoris) ενώ στα δυτικά του είναι ο ελαφρώς μικρότερος κρατήρας Ηρακλής. Βορειοδυτικά του Άτλαντα βρίσκεται ο μεγάλος κρατήρας Ενδυμίωνας.

Το εσωτερικό τοίχος του Άτλαντα αποτελείται από πολλές αναβαθμίδες και το χείλος του έχει υποχωρήσει και είναι αιχμηρό. Ο πυθμένας του είναι τραχύς, έχει πολλούς λοφίσκους και υψηλότερη λευκαύγεια συγκριτικά με τις περιοχές που τον περιβάλουν. Αυτά τα μορφολογικά χαρακτηριστικά οφείλονται συνήθως σε ηφαιστειακή δραστηριότητα. Τον πυθμένα διατρέχουν επίσης αυλακώσεις, που καλούνται Rimae Atlas και επίσης οφείλονται σε ηφαιστειακά φαινόμενα.  Κατά μήκος της βόρειας και της βορειοανατολικής εσωτερικής πλευράς υπάρχουν μικρότεροι κρατήρες, ενώ γύρω από το κέντρο του Άτλαντα βρίσκονται πολλοί χαμηλοί λοφίσκοι, διατεταγμένοι κυκλικά.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Pyroclastic deposits in Atlas crater  from USGS Astrogeology Science Center (Clementine 750-nm (albedo) data)

Κρατήρες Σελήνης
Στρατηγίς Moψουεστίας

Η Στρατηγίς Moψουεστίας, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.

Βρισκόταν στην Κιλικία και περιελάμβανε την οχυρωμένη Μοψουεστία με την γύρω περιοχή. Η Moψουεστία επανακαταλήφθηκε από τον Νικηφόρο Φωκά στις 13 Ιουλίου 965 κι έγινε έδρα στρατηγού υφιστάμενος στον Δούξ Αντιόχειας. Από το 11ο αιώνα διοικούνταν μαζί με τα Ανάβραζα, και αργότερα μαζί και με τα Άδανα. Στα τέλη του 11ου και αρχές του 12ου αιώνα αναφέρεται η διοίκηση της περιοχής σε κατεπάνω ή δούξ. Το 1083 καταλήφθηκε από τους Τούρκους. Το 1103 ανακαταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς κι έγινε το Δουκάτο Λογγινιάδος, Ταρσού, Αδάνων, Μοψουεστίας και Κιλικίας.

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
 Λέων
 Μιχαήλ, 1055-1075
 Νικόλαος Βαλτζερής, - 1069
 Συμβάτιος, κατεπάνω, 1071 
 Απνελγαρίπης, 1072-
 Βασίλειος Τρικλίνιος, στρατηγός Αναβράζων

Παραπομπές

Πηγές 
 Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή, Θεσσαλονίκη 2007
 Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art

Βυζαντινά θέματα
Ενδυμίωνας (κρατήρας)

Ο Ενδυμίωνας είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Βρίσκεται στα ανατολικά της Θάλασσας του Ψύχους (Mare Frigoris) και βόρεια από την Λίμνη του Χρόνου (Lacus Temporis). Στα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο κατάτι μικρότερος κρατήρας Άτλας.

Ο πυθμένας του Ενδυμίωνα καλύπτεται από λάβα χαμηλής λευκαύγειας που του προσδίδει σκουρόχρωμη εμφάνιση και τον καθιστά σχετικά εύκολο στον εντοπισμό. Είναι δε σχεδόν λείος και χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με εξαίρεση μερικούς μικροσκοπικούς κρατήρες εντός του χείλους του και αχνές λωρίδες υλικού από τον κρατήρα Θαλή στα βόρεια-βορειοδυτικά.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Θαλής (κρατήρας)

Ο Θαλής είναι μικρός κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Είναι στα δυτικά του κατά πολύ μεγαλύτερου κρατήρα Στράβωνα, ενώ στα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο Ντε Λα Ρου. Ο Θαλής έχει αιχμηρό χείλος κυκλικού σχήματος, δίχως ιδιαίτερα σημάδια διάβρωσης. Η επιφάνεια του εδάφους γύρω του έχει σύστημα αυλακώσεων που εκτείνεται για περισσότερα από 600 χιλιόμετρα και κατά συνέπεια ταξινομείται στην Κοπερνίκεια περίοδο. Παρόλα αυτά στα βόρεια-βορειοανατολικά του κρατήρα υπάρχει περιοχή χωρίς αυλακώσεις, γεγονός που υποδηλώνει πως ο Θαλής ίσως δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση σώματος που ήρθε με χαμηλή γωνία από αυτή την κατεύθυνση. Στο εσωτερικό τείχος του κρατήρα υπάρχουν κάποιες αναβαθμίδες, ιδίως κατά μήκος της νότιας πλευράς. Οι πλευρές του έχουν εν γένει υψηλότερη λευκαύγεια από την συνήθη στην σεληνιακή επιφάνεια.

Επίσης έχουν παρατηρηθεί Παροδικά Σεληνιακά Φαινόμενα (Transient Lunar Phenomenona) εκεί. Το 1892 o αστρονόμος Ε. Ε. Μπάρναρντ παρατήρησε αχνή ομίχλη στο εσωτερικό του κρατήρα, ενώ οι γύρω περιοχές παρέμεναν ευδιάκριτες.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Μπερνούλι (κρατήρας)

Ο Μπερνούλι είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Βρίσκεται στα νότια του κρατήρα Μεσσάλα και ανατολικά του Γέμινου.

Το σχήμα του είναι σχεδόν κυκλικό, με αρκετές εξοχές. Υπάρχει βυθισμένη περιοχή κατά μήκος μέρους του νότιου τείχους του που σχηματίζει τριγωνική εξοχή. Το χείλος του είναι υψηλότερο στην ανατολική πλευρά, όπου φτάνει στα 4 χλμ. και στο κέντρο του υπάρχει ανυψωμένος σχηματισμός.

Δορυφορικοί κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Μπος (κρατήρας)

Ο Μπος (Bosch) είναι μικρός κρατήρας  κοντά στο Βόρειο Πόλο της Σελήνης. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του κρατήρα Rozhdestvenskiy W. 

Παρέμενε δίχως όνομα μέχρι και την 22η Ιανουαρίου 2009, οπότε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union, IAU) του απέδωσε το όνομα του Γερμανού νομπελίστα χημικού Καρλ Μπος (Carl Bosch).

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Γκάμοφ (κρατήρας)

Ο Γκάμοφ (Gamow) είναι μεγάλος κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο, στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Σβάρτσιλντ.

Ο Γκάμοφ έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση από μεταγενέστερες προσκρούσεις και το χείλος του  έχει υποστεί σοβαρή αλλοίωση. Ο δευτερεύων κρατήρας Γκάμοφ V είναι προσκολλημένος στη δυτική πλευρά και οι Γκάμοφ Α και Β επικαλύπτουν την βορειοανατολική. Το ανατολικό του χείλος είναι η πιο κατεστραμμένη περιοχή, ενώ το χείλος στα δυτικά δεν έχει υποστεί ζημιές από προσκρούσεις. Στο κέντρο σχεδόν του κρατήρα βρίσκονται τα ίχνη ενός "κρατήρα-φάντασμα", ο οποίος αποτελείται μόνο από το χείλος που προεξέχει από την κατά τα άλλα επίπεδη επιφάνεια.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Αναξιμένης (κρατήρας)

Ο Αναξιμένης είναι κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη. Βρίσκεται στα δυτικά του Φιλολάου και στα βορειοανατολικά του κρατήρα Κάρπενετερ. Στα βορειοδυτικά του βρίσκεται ο Πονσελέ

Το εξωτερικό χείλος του Αναξιμένη έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση με συνέπεια να μετατραπεί σε κυκλική κορυφογραμμή. Το χείλος είναι χαμηλότερο στην βορειοανατολική πλευρά όπου υπάρχει επικάλυψη με τον εξίσου φθαρμένο δευτερεύοντα κρατήρα G. Ο πυθμένας είναι επίπεδος συγκριτικά με την σεληνιακή επιφάνεια, με διάσπαρτους πολυάριθμους μικρούς κρατήρες διαφόρων μεγεθών, οι μεγαλύτεροι εκ των οποίων έχουν διάμετρο 2-3 χιλιομέτρων.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Αναξιμένης (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία Αναξιμένης είναι γνωστοί οι παρακάτω:

 Αναξιμένης ο Μιλήσιος - αρχαίος Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος του 6ου αιώνα π.Χ.
 Αναξιµένης ο Λαµψακηνός - αρχαίος Έλληνας ιστορικός και ρήτωρ που δίδαξε και ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του.
 Αναξιμένης (κρατήρας) -  μεγάλος κρατήρας πρόσκρουσης στην Σελήνη.
Στέλλα Χασκίλ

Η Στέλλα Χασκίλ (πραγματικό όνομα: Στέλα Γαέγου-Ιεχασκέλ, Θεσσαλονίκη, 1918 - Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1954) ήταν Ελληνίδα κορυφαία ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου.

Βιογραφία 
Το πατρικό της επίθετο είναι Γαέγου. Ο πατέρας της, Χαΐμ Γαέγος, από τα λίγα που έχουν γίνει γνωστά γι' αυτόν, μέσα από αφηγήσεις συγγενικών προσώπων, είναι ότι είχε μεγάλη διαφορά ηλικίας από την σύζυγό του και μητέρα της Στέλλας Χασκίλ, καθώς άγνωστη παραμένει και η ακριβής ημερομηνία γέννησής του. 

Πιθανολογείται μόνο ότι βρίσκεται μεταξύ 1870–1875. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, πολύ ευκατάστατος, απ' ότι φαίνεται λόγω του επαγγέλματός του, εμπόριο σιδήρου. Από τις κόρες του δεν έλειπε τίποτα, φρόντιζε για την προίκα τους όντας ακόμα όλες σε πολύ μικρή ηλικία. Δυστυχώς, όμως, με την εισβολή των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη, όλα έγιναν στάχτη και ο ίδιος πέθανε γύρω στο 1941 – 42.

Η μητέρα της Πέρλα Καμχή, γεννημένη στα Σκόπια το 1890, φτάνει με τους γονείς της, το 1911, στη Θεσσαλονίκη. Παντρεύεται τον Χαΐμ Γαέγο το 1911 και φέρνει στον κόσμο 5 κορίτσια: 

 την Ραχήλ (1912 – 17 Δεκέμβρη 1998), 
 την Ασιρέα (1914 – 1934 ή 1936), 
 την Στέλλα (1918 – 1954), 
 την Έλλη (Λιλή) (1920 – 1982) και 
 τη Δώρα (1925 –).

Περί το 1927–28 παντρεύεται τον Ανδρέα Δαπόλλα. Μαζί του αποκτά στις 25 Δεκεμβρίου 1929, τη κόρη, Μαρίκα. Η Πέρλα φεύγει απ' τη ζωή γύρω στο 1961.

Κορυφαία φυσιογνωμία του ρεμπέτικου τραγουδιού, η Στέλλα κατέγραψε με την υπέροχη φωνή της σε 102 καταπληκτικές ερμηνείες ως πρώτη φωνή και 30 ως δεύτερη φωνή. 

Το 1945 παντρεύτηκε τον Ιακώβ Ιεχασκέλ και στην επαγγελματική της ζωή χρησιμοποίησε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Χασκίλ.

Πρωτοεμφανίστηκε σε κέντρα της Θεσσαλονίκης και αργότερα κατέβηκε στην Αθήνα όπου άρχισε συνεργασία με μεγάλους συνθέτες της εποχής. Το 1934 ηχογράφησε δύο δίσκους με αμανέδες με το όνομα Γαέγου. Πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε ως Χασκίλ σε δίσκο ήταν οι «Σεβιλιάνες» του Γιώργου Λαύκα το 1947. Ακολούθησαν ηχογραφήσεις με τραγούδια Τσιτσάνη («Ακρογιαλιές δειλινά», «Αράπικο λουλούδι», «Γκιουλ Μπαχάρ», «Κάποια μάνα αναστενάζει», «Της φτώχειας τα κουρέλια»), Καλδάρα («Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι»), Βαμβακάρη («Μες στη χασάπικη αγορά»), Χιώτη («Θέλω άντρα να αγαπάει») και πολλών άλλων δημιουργών.

Η φωνή της Στέλλας Χασκίλ είχε την αυστηρότητα του κλασσικού ρεμπέτικου, αλλά και την ευλυγισία των μεγάλων φωνών του δημοτικού και του λαϊκού.

Πέθανε σε ηλικία 36 χρονών στην Αθήνα, στις 28 Φεβρουαρίου 1954. Έχει ταφεί στο Εβραϊκό τμήμα του Γ΄ νεκροταφείου στη Νίκαια.

Πηγές 

 «ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ». www.tch.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2019.
 «Στέλλα Χασκίλ: Μια από τις «μεγάλες κυρίες» του ρεμπέτικου (βίντεο)». left.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2019
 «Η… Σεβιλλιάνα Στέλλα Χασκίλ στη Θεσσαλονίκη μετά από 55 χρόνια». voria.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2019.
 Φωτογραφία της στο Διαδίκτυο

Χασκιλ
Ελληνίδες τραγουδίστριες
Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Νικόλαος Κουπαρούσος

Ο Νικόλαος Κουπαρούσος  (1888 - 25 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια και εργασία 
Γεννήθηκε στην Κοζάνη και εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Εντάχθηκε στον βενιζελικό χώρο, όμως είχε εκδώσει ανακοίνωση κατά των προσφύγων τονίζοντας προς το εθνικό κέντρο ότι η περιουσία τους "εκινδύνευε εκ μέρους προσφύγων" και απειλούσε αργότερα ο ίδιος να διώξει για τη Βραζιλία τους πρόσφυγες, εάν δεν συμμορφωθούν.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Από το 1930 ως το 1941 εξέδιδε την εφημερίδα "Μακεδονικόν Βήμα".
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων στις εκλογές του 1926 , με το με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928 και με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1932 και του 1933.
Αργότερα εξελέγη ξανά βουλευτής Κοζάνης το 1950 με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων και για τελευταία φορά το 1951 με την ΕΠΕΚ.
Πέθανε σε ηλικία 78 ετών και κηδεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1966.

Οικογένεια 
Ο γιος του, Γιώργος, ήταν κι αυτός φαρμακοποιός (στην Αργαλαστή). Εντάχθηκε στην Αριστερά και υπέστη διώξεις κατά την περίοδο της χούντας. Είχε μεταφέρει σε κρησφύγετο το 1967 τον Μίκη Θεοδωράκη μεταμφιεσμένο σε ιερέα και σκοτώθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1981 σε τροχαίο δυστύχημα κοντά στην Αταλάντη.

Παραπομπές 

Βουλευτές Κοζάνης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες φαρμακοποιοί
Έλληνες εκδότες
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Δημοκρατικό Κόμμα (1935)

Το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1935 από τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το κόμμα αυτό, συγχωνεύθηκε με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου, την Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωση και τη Δημοκρατική Ένωση και ιδρύθηκε η Ένωση Κέντρου.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Ιωάννης Παπακώστας

Ο Ιωάννης Παπακώστας, γνωστός και ως Τζον Κώστας, (Λιάς Θεσπρωτίας, 1868 - Στέλλενμπος, Νότια Αφρική, 1932) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και τοπικός ευεργέτης από τον Λιά Θεσπρωτίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1868 στον Λιά της Θεσπρωτίας, που τότε βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία και ήταν γιος ιερέα. Σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε ζώντας διαδοχικά σε διάφορες περιοχές (Αυστραλία, Νταρ ελ Σαλάμ της Αιγύπτου και Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής)  όπου διετέλεσε επιστάτης σε σιδηροδρομικά έργα και ιδιοκτήτης καφενείου. Κατά την παραμονή του στη Νότια Αφρική συμμετείχε στον δεύτερο πόλεμο των Μπόερς ως εθελοντής στο πλευρό των επαναστατών. Πολέμησε μεταξύ άλλων στις μάχες του Σπίον Κοπ και του Παάρντεμπεργκ όπου πιάστηκε αιχμάλωτος με αποτέλεσμα να εκτοπιστεί στην Σρι Λάνκα.  

Το 1903 απελευθερώθηκε και γύρισε στη Νότια Αφρική ενώ το 1911 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου μυήθηκε στην Ηπειρωτική Εταιρεία. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913 διετέλεσε επικεφαλής αντάρτικης ομάδας που έδρασε στην περιοχή της Θεσπρωτίας και διακρίθηκε στις μάχες με ένοπλους σχηματισμούς Τσάμηδων που πολεμούσαν στο πλευρό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το επόμενο έτος ο Παπακώστας συμμετείχε στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα. Παράλληλα πραγματοποίησε διάφορες ευεργεσίες στον τόπο καταγωγής του.  

Το 1920, μετά την ήττα της παράταξης του Ελευθέριου Βενιζέλου στις εκλογές εκείνου του έτους, επέστρεψε στη Νότια Αφρική όπου και πέθανε το 1932 στο Στέλλενμπος. 

Για την προσφορά του ο Παπακώστας τιμήθηκε από το ελληνικό κράτος με την απονομή του βαθμού του λοχαγού καθώς και πολεμικού παράσημου. Το 1982, στήθηκε από το νοτιοαφρικανικό κράτος προτομή του Παπακώστα στη γενέτειρά του ως αναγνώριση της προσφοράς του.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Βασίλη Κραψίτη, Σύγχρονοι Ηπειρώτες ευεργέτες (1913-1986), εκδόσεις του συλλόγου «Οι φίλοι του Σουλίου», Αθήνα, 1987.
E.A. Mantzaris, The Greeks in South Africa, στο Richard Clogg, The Greek Diaspora in the Twentieth Century, Macmillan Press, 1999.

Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα
Έλληνες αγωνιστές του 20ου αιώνα
Έλληνες ευεργέτες
Έλληνες επαναστάτες
Έλληνες της Νότιας Αφρικής
Στρατηγίς Θεοδωρουπόλεως

Η Στρατηγίς Θεοδωρουπόλεως , ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 10ο και 11ο αιώνα.

Έδρα του στρατηγού ήταν η Θεοδωρούπολις, η Βουλγαρική Μικρή Πρεσλάβα η οποία καταλήφθηκε από τον Ιωάννη Τσιμισκή το 971 κι αμέσως διορίσθηκε στρατηγός. Τα εδάφη αυτά αργότερα ανήκαν στο Θέμα Παρίστριον.

Γνωστοί διοικητές αναφέρονται οι :
 Σισσίνιος ο πρώτος στρατηγός
 Αέτιος
 Μελίας
 Μαλέσιος
 Λέων Πηγονίτης

Παραπομπές 

Βυζαντινά θέματα
Μεσαιωνική Βουλγαρία
Θέμα Βολερού, Στρυμώνος και Θεσσαλονίκης

Το Θέμα Βολερού, Στρυμώνος και Θεσσαλονίκης ήταν θέμα (διοικητική διαίρεση), της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 11ο και 12ο αιώνα.

Το Θέμα δημιουργήθηκε το 1023 ή 1037, αναφέρεται το 1198 σε χρυσόβουλο του Αλέξιου Β΄ Κομνηνού και πιστεύεται ότι διατηρήθηκε έως το 1204 και την κατάληψη της περιοχής από τους Λατίνους. Προήλθε από την ένωση υπό κοινή διοίκηση των Θεμάτων Θεσσαλονίκης, Βολερού, Στρυμώνος και των μικρότερων θεμάτων Φιλιππούπολης, Βεροίας και Μογλενών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κυριαζόπουλος, Χρίστος (1997, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Θράκη κατά τους 10ο - 12ο αιώνες: συμβολή στη μελέτη της πολιτικής, διοικητικής και εκκλησιαστικής της εξέλιξη

Βυζαντινά θέματα
Ντόιτς (κρατήρας)

Ο Ντόιτς (Deutsch) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 50 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του κρατήρα Σίφερτ, ενώ στα  ανατολικά-βορειοανατολικά του είναι ο Πολζούνοφ. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Αμερικανού αστρονόμου και συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Άρμιν Γιόζεφ Ντόιτς (Armin Joseph Deutsch).

Το χείλος του είναι σχετικά χαμηλό και έχει υποστεί διάβρωση, ειδικά στη νοτιοανατολική πλευρά. Σε αυτό το τμήμα τον επικαλύπτουν οι δευτερεύοντες κρατήρες Ντόιτς F (στα ανατολικά) και Ντόιτς L (στα νότια). Ο πυθμένας είναι σχετικά επίπεδος, αλλά υπάρχουν πολλοί μικροί κρατήρες.

Σύστημα αυλακώσεων το οποίο ξεκινά από τον κρατήρα Τζορντάνο Μπρούνο στα βόρεια-βορειοδυτικά περνά από το δυτικό άκρο του Ντοίτς.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Μεγάλος Αυστραλιανός Κόλπος

Ο Μεγάλος Αυστραλιανός Κόλπος αποτελείται από κεντρικά και δυτικά μέρη της νότιας ακτογραμμής της κεντρικής Αυστραλίας. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που συνάντησαν τον Κόλπο ήταν το 1627 όταν ένας Ολλανδός εξερευνητής ο Φρανσουά Τάισσεν (Francois Thijssen) έπλευσε στα δυτικά περίχωρα του κόλπου. Η ακτή χαρτογραφήθηκε λεπτομερέστατα από τον Άγγλο εξερευνητή Μάθιου Φλάιντερς (Matthew Flinders) το 1802 κατά τη διάρκεια του περίπλου του στην Αυστραλιανή ήπειρο. Αργότερα έγινε μια επισκόπηση από τη στεριά και όχι από τη θάλασσα από τον Άγγλο εξερευνητή Έντουαρτ Τζον Άιρ (Edward John Eyre).

Η ακτογραμμή του  Μεγάλου Αυστραλιανού Κόλπου χαρακτηρίζεται από γκρεμούς ύψους μέχρι 60μ., παραλίες για σερφ και βραχώδεις πλατφόρμες που είναι ιδανικές για να παρατηρεί κανείς τις φάλαινες που είναι δημοφιλής δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του χειμώνα του νότιου ημισφαιρίου όπου ο αυξανόμενος αριθμός των νότιων φαλαινών μεταναστεύει στην περιοχή από τα καλοκαιρινά εδάφη σίτισης από την Ανταρκτική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γεωγραφία της Αυστραλίας
Κόλποι
Μπορ (κρατήρας)

Ο Μπορ (Bohr) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 71 χλμ. στη Σελήνη. Είναι προσκολλημένος στο νοτιοδυτικό χείλος του μεγαλύτερου κρατήρα Βάσκο ντα Γκάμα και βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Αϊνστάιν.

Το χείλος του Μπορ έχει υποστεί σημαντική διάβρωση. Στην δυτική πλευρά του υπάρχουν δύο μικροί κρατήρες, ενώ στα βορειοανατολικά υποστηρίζεται από τον ντα Γκάμα. Κατά τα άλλα το χείλος σχηματίζει ένα ακανόνιστο δακτύλιο από τραχύ έδαφος. Στα νοτιοδυτικά του κρατήρα βρίσκεται η Κοιλάδα Μπορ, ένας σχηματισμός με κατεύθυνση από βορρά προς νότο που πιθανότατα σχετίζεται με την δημιουργία της Ανατολικής Θάλασσας (Mare Orientale).

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Φοξ (κρατήρας)

Ο Φοξ (αγγλικά: Fox) είναι μικρός κρατήρας πρόσκρουσης στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Έχει διάμετρο μόλις 24 χλμ.. Βρίσκεται κοντά στο βόρειο χείλος του κρατήρα Wyld και στα νοτιοανατολικά του Μπάμπκοκ. Έχει σχήμα μπολ και το χείλος του είναι σχεδόν κυκλικό. Το εσωτερικό του είναι σχετικά επίπεδο, χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κατά μήκος τις ρίζας του βόρειου εσωτερικού τοιχώματος υπάρχουν θρυμματισμένοι βράχοι.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 LTO-64D3 Fox - τοπογραφικός χάρτης

Κρατήρες Σελήνης
Χάξλεϋ (σεληνιακός κρατήρας)

Ο Χάξλεϋ (αγγλικά: Huxley) είναι μικρός σεληνιακός κρατήρας πρόσκρουσης στην ανατολική είσοδο της Θάλασσας των Βροχών, λίγο βορειότερα από τα σεληνιακά Απένινα. Έχει διάμετρο μόλις 4 χλμ.. Ο κρατήρας αυτός ονομάζονταν παλαιότερα Ουάλας Β, αλλά η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union, IAU) τον μετονόμασε προς τιμήν του Άγγλου βιολόγου Τόμας Χάξλεϋ (Thomas Huxley).

Βιβλιογραφίες 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Ροδαυγή Άρτας

Η Ροδαυγή είναι ορεινό χωριό του Δήμου Αρταίων με 226 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στα ορεινά της Άρτας, σε υψόμετρο 700 μέτρων και απέχει από την πόλη περίπου 24 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Ροδαυγή υπήρξε μέχρι το τέλος του 1943, οικισμός του Δήμου Ξηροβουνίου με έδρα τον Αμμότοπο . Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το χωριό εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Η Ροδαυγή μαζί με το Σουμέσι, το Καθαροβούνι, το Περδικάρι και τον Άμμο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ροδαυγής με συνολικό πληθυσμό 390 κατοίκους.

Ιστορία  
Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Νησίστα. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής χτίσμένη το 1804 αποτελεί διατηρητέο μνημείο. Όσον αφορά τα πολιτιστικά στοιχεία ανήκει στην περιοχή των Τζουμερκών και είναι ένα απο τα 47 Τζουμερκοχωρια.

Διοικητικές μεταβολές
Η σύσταση της κοινότητας έγινε το 1919 και υπαγόταν στο Τμήμα Υποδιοικήσεως Φιλιππιάδος του νομού Άρτας. Το 1928 το χωριό αποσπάσθηκε από το Τμήμα Υποδιοικήσεως Φιλιππιάδος και εντάχθηκε στην επαρχία Άρτης και Τζουμέρκων του νομού Άρτας. Το 1962 η Νησίστα μετονομάστηκε σε Ροδαυγή και το 1997 εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και τελικά το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και πρόσβαση
Η Ροδαυγή γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Ροδαυγής και τα Πιστιανά.

Εκδηλώσεις
Το Καγκελάρι χορεύεται στις 26 Ιουλίου, εορτή της Αγίας Παρασκευής και την Τρίτη του Πάσχα. Ο χορός χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και αποσκοπούσε στην συνεννόηση των Ελλήνων, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους Τούρκους. Χορεύεται σε όλη την περιοχή των Τζουμερκών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Αρταίων
 Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Χωριά του νομού Άρτας
Δήμος Αρταίων
Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου

Η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (πορτογαλικά: Liga Portuguesa de Futebol Profissional, LPFP, ή Liga Portugal) είναι οργανισμός υπεύθυνος για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία. Διεξάγει 3 διοργανώσεις με τη συμμετοχή 36 συλλόγων και 42 επαγγελματικών ομάδων, την Πριμέιρα Λίγκα (Primeira Liga), τη Σεγκούντα Λίγκα και το Τάσα ντα Λίγκα.

Στην Πριμέιρα Λίγκα συμμετέχουν 18 ομάδες και στη Σεγκούντα Λίγκα 24, συμπεριλαμβανομένων έξι ομάδων «Β» (αναπληρωματικοί των κύριων συλλόγων). Όλες αυτές οι ομάδες λαμβάνουν μέρος στο Τάσα ντα Λίγκα από την περίοδο 2007-08, εκτός από τις ομάδες «Β».

Η LPFP είναι μια ιδιωτική ένωση, που διέπεται από το αντίστοιχο καταστατικό και τους κανονισμούς που αυτά είχαν εκδοθεί σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Ίδρυση 
Η Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPFP) ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1978, με την ονομασία «Πορτογαλική Ένωση Επαγγελματικών Ποδοσφαίρικών Σωματείων» (Liga Portuguesa de Clubes de Futebol Profissional).

Λογότυπο 
Το λογότυπο της LPFP έχει διαφοροποιηθεί εν σχέση με το παρελθόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία
Ιωάννης Φωτιάδης

Ο Ιωάννης Β. Φωτιάδης  (1895 - 3 Αυγούστου 1969) ήταν Έλληνας κτηματίας και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Άντισσα Λέσβου. Ο πατέρας του, Βασίλειος, ήταν γιατρός και το όνομα της μητέρας του (σύζυγος του Βασιλείου) ήταν Φανή.

Στις εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Λέσβου με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Κατά την περίοδο της θητείας του έγιναν σημαντικά εγγειοβελτιωτικά έργα στο νησί. Λίγο πριν πεθάνει, συνετέλεσε στην κατασκευή του Γυμνασίου-Λυκείου στην Άντισσα.

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών και κηδεύτηκε στις 4 Αυγούστου 1969. Ήταν παντρεμένος με την Ευτυχία και είχαν 1 παιδί.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λέσβου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Πέτρος Κανελλόπουλος

Ο Πέτρος Κανελλόπουλος (18..  - 8 Μαρτίου 1950) ήταν Έλληνας πολιτικός. Καταγόταν από την οικογένεια Χριστόπουλου και ήταν πατέρας του μετέπειτα υπουργού, Αθανάσιου Κανελλόπουλου.

Βιογραφία 
Εξελέγη βουλευτής Ολυμπίας στις εκλογές του 1923. 

Απεβίωσε στις 8 Μαρτίου 1950.

Παραπομπές 

Βουλευτές Ολυμπίας
Οικογένεια Κανελλόπουλου
Κ
Τάκιτος (κρατήρας)

Ο Τάκιτος (Tacitus) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 40 χλμ. στη Σελήνη. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του κρατήρα Αικατερίνη, ενώ στα δυτικά του είναι ο Almanon και στα βορειοανατολικά ο Κύριλλος. Στα νοτιοανατολικά του Τάκιτου υπάρχει μεγάλη σειρά από κρατήρες η οποία καλείται Catene Abulfenda και νότια του ο σχηματισμός Rupes Altai. 

Το εξωτερικό τοίχωμά του έχει μικρό προτείχισμα και οι εσωτερική του επιφάνεια αποτελείται από αναβαθμίδες. Το σχήμα του χείλους του είναι ελαφρώς πολυγωνικό, ενώ αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό στο εσωτερικό του είναι μία χαμηλή ράχη που ξεκινά από το βόρειο τοίχωμα.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Δουκάτο της Παλαιστίνης

Το Δουκάτο της Παλαιστίνης , ήταν στρατιωτική διαίρεση της πρώιμης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα Αραβικά σήμερα εδάφη από το 324 έως το 638. Περιελάμβανε εδάφη του σημερινού Ισραήλ, Συρίας, Παλαιστίνης, Ιορδανίας και Αιγύπτου.

Η έκταση της επικράτειας του δούξ ήταν πολύ μεγάλη και κρατούσε μόνο την στρατιωτική διοίκηση ενώ την πολιτική είχε ο διοικητής της επαρχίας ή των επαρχιών μετά τον διαχωρισμό της επαρχίας αργότερα σε δύο και τρεις επαρχίες. Άγνωστο που ήταν η έδρα του δούξ, διασώζεται η Καισάρεια τον 6ο αιώνα όταν και μεταφέρθηκε εκεί. Ο δούξ συχνά αντιμετώπιζε τις φυλές της ερήμου και έπειτα τους Άραβες. Ο δούξ ήταν υφιστάμενος, στρατιωτικά, του στρατηλάτη της Ανατολής που έδρευε στην Αντιόχεια, αλλά ο δούξ Παλαιστίνης έλεγχε όλες τις στρατιωτικές δυνάμεις που στάθμευαν στην Παλαιστίνη αλλά και του Άραβες φύλαρχους συμμάχους των Βυζαντινών.

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :

 Δωρόθεος, 452-453
 Ησύχιος
 Θεόδωρος ο Σιμός, γύρω στα 447
 Ασκληπιάδης, γύρω στο 484
 Αντίπατρος, τέλη 5ου αρχές 6ου αιώνα
 Ρωμανός, γύρω στο 498
 Αρτέμιος
 Ολύμπιος ? - 517

 Αναστάσιος 517 - ?
 Διομήδης, γύρω στο 527
 Θεόδωρος, ? - 529
 Ειρηναίος Πενταδίας, 519 - ?
 Σούμμος, 531-533
 Αράτιος, 534-537
 Σούμμος, 537-538
 Σέργιος, ? - 638

Παραπομπές

Πηγές 
 Τσουλκανάκης, Δημήτριος (2011, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας), Η παρουσία του Βυζαντίου στους Αγίους Τόπους από το Μέγα Κωνσταντίνο έως την αραβική κατάκτηση

Δουκάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Παλαιστίνη
Πάρσονς (κρατήρας)

Ο Πάρσονς είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 40 χλμ. στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα βόρεια-βορειοδυτικά του κρατήρα Κριλόφ και στα ανατολικά του Μουρ. Το σχήμα του είναι περίπου κυκλικό και το χείλος του έχει υποστεί σχετικά περιορισμένη διάβρωση. Στη νοτιοανατολική, τη βορειοανατολική και τη δυτική πλευρά του χείλους υπάρχουν αρκετοί κρατήρες μικρότερου μεγέθους. Ο πυθμένας του δεν έχει αξιόλογα χαρακτηριστικά.

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση έδωσε αυτό το όνομα στον κρατήρα προς τιμή του Τζακ Πάρσονς (Jack Parsons), μηχανικού της πυραυλικής και διακεκριμένου στελέχους του Jet Propulsion Laboratory

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Κουν (κρατήρας)

Ο Κουν (Kuhn) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 16 χλμ. ο οποίος στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα ανατολικά του κρατήρα Κόχερ, στα νοτιοανατολικά του Άσμπρουκ και λίγο βορειότερα του σεληνιακού Νοτίου Πόλου. 

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση τον ονόμασε έτσι το 2008 προς τιμήν του Γερμανού χημικού Χένρι Κουν.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 LAC-144 area – Χάρτης του νότιου σεληνιακού πόλου

Κρατήρες Σελήνης