joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φάνης Μούλιος

Ο Φάνης Μούλιος είναι δικηγόρος και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Λίστα Θεσπρωτίας το 1937.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εμφανίσθηκε στα ελληνικά γράμματα το 1953, στο περιοδικό «Πειραϊκή Έρευνα». Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ.) και της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά. Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ε.Ε.Λ. (Οι Ευδαίμονες, το 1982), με το Α΄ βραβείο μυθιστορήματος του Δήμου Αθηναίων (Η φαμίλια των Λιστινών, το 1986) και με το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος (Οι Κληρονόμοι, το 1989).

Έργα

Τραγούδια γι΄ αγάπη, διηγήματα, (Δωδώνη,1970).

Μορφές, διηγήματα (Δωδώνη, 1972).

Ενδοσκόπηση, διηγήματα (Πύλη, 1976).

Μπούμεραγκ, διηγήματα  (Δωδώνη, 1978).

Το πορτραίτο του κ. Αντουάν, νουβέλα (Πύλη, 1979).

Οι Ευδαίμονες, διηγήματα (Γνώση, 1982).

Η φαμίλια των Λιστινών, μυθιστόρημα (Επικαιρότητα, 1984, Γκοβόστης, 1986², Λωτός 1997 4η , Έναστρον 2010).

Οι Κληρονόμοι, μυθιστόρημα (Επικαιρότητα, 1988 και Γκοβόστης, 1990³).

Υγρασία στη ζάχαρη, νουβέλα (Γκοβόστης,1990).

Ο Κυματοθραύστης, διηγήματα (Γκοβόστης,1991).

Μηχανορραφείον «Τα μάτια σου», διηγήματα (Γκοβόστης, 1994)

Ο Ορφέας δεν είναι πια εδώ, μυθιστόρημα (Γκοβόστης, 1997 και Λωτός 1998²).

Λίγο πριν τη στροφή, διηγήματα, (Ελληνικά Γράμματα, 2003).

Μικρές εικόνες, ποιήματα (Ζαχαρόπουλος, 2006).

Οι σχοινοβάτες, ποιήματα (Ζαχαρόπουλος, 2009).

Πράσινο-γκρίζο, διήγημα (Ζαχαρόπουλος, 2009).

Πηγές
Μουργκάνα: Γράμματα και Τέχνες 
BiblioNet, Μούλιος

Έλληνες συγγραφείς
Λέλα Πατρικίου

Η Λέλα Σταματοπούλου (μετέπειτα Πατρικίου) (Αθήνα, 1904 - 13 Απριλίου 1975) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου.

Προσωπική ζωή 
Ήταν κόρη του ηθοποιού του Εθνικού Θεάτρου Παναγιώτη Σταματόπουλου, και της επίσης ηθοποιού Ευδοξίας Σταματοπούλου. Παντρεύτηκε τον ηθοποιό Σπύρο Πατρίκιο, ο οποίος ήταν και πρόεδρος του ΣΕΗ. Γιος τους είναι ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος.

Φιλμογραφία

Θεατρικές Παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία και φιλμογραφία
 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο γυναικών)

Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου ιδρύθηκε το 1980 και λειτούργησε έως το 1982. Στη σύντομη παρουσία του ανέδειξε τις αθλήτριες που πρωταγωνίστησαν τα επόμενα χρόνια, τα οποία υπήρξαν καθοριστικά για την εξέλιξη του γυναικείου ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Στις 30 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε επίσημα η επανενεργοποίηση του τμήματος.

Ιστορία 
Το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου ήταν από τα πρώτα που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1980 υπό την ευθύνη της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Η επιλογή του έμψυχου δυναμικού έγινε μέσα από 200 περίπου νεαρές αθλήτριες.

Την τεχνική ηγεσία της ομάδας ανέλαβαν κατά σειρά οι Σπήλιος Ζαχαρόπουλος, Γκομέζ Ντε Φαρία και Τάκης Οικονομόπουλος. Το τμήμα λειτούργησε από το 1980 έως το 1982 και η δραστηριότητα της ομάδας περιορίστηκε σε φιλικούς αγώνες με άλλες γυναικείες ομάδες αλλά και με ανδρικές. Οι πιο ταλαντούχες αθλήτριες του Παναθηναϊκού ήταν η επιθετικός Γεωργία Τζανή, που ο προπονητής Γκομέζ Ντε Φαρία αποκαλούσε "λευκό Πελέ", και η στόπερ Φωτεινή Καραδήμα που την αποκαλούσαν και ως "Νοβοσέλατς". Αρχηγός της ομάδας υπήρξε η Άννα Κωτσοπούλου.

Η απουσία εγχώριου πρωταθλήματος, το οποίο ξεκίνησε από το 1987, ή άλλων ανταγωνιστικών διοργανώσεων ήταν καταδικαστική για το τμήμα που διέθετε αθλήτριες με αξιοσημείωτες δυνατότητες. Το 1982 το τμήμα έπαψε να υφίσταται, όμως οι αθλήτριες του Παναθηναϊκού συνέχισαν να αγωνίζονται μαζί καθώς ίδρυσαν αμέσως τη Δόξα Αθηνών (αργότερα μετονομάστηκε σε Δόξα Πειραιά), με την οποία κατέκτησαν 4 πρωταθλήματα σε 5 χρόνια, χάνοντας ένα μόνο σε αγώνα μπαράζ.

Επανίδρυση 
Από το καλοκαίρι του 2021 το τμήμα επαναδραστηριοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, ξεκινώντας από τη Γ' Εθνική κατηγορία για τη σεζόν 2021–22. Το Φεβρουάριο του 2022 κατέκτησε τον πρώτο ανεπίσημό του τίτλο σε τουρνουά της Λαμίας.

Στις 12 Μαρτίου 2022, με την ευρεία νίκη του επί του Α.Ο. Μελισσίων με 8–0, το τμήμα εξασφάλισε και μαθηματικά την άνοδό του στη Β' Εθνική, δύο αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος. Η άνοδος σφραγίστηκε και τυπικά στις 10 Απριλίου 2022, με τον τελευταίο αγώνα της περιόδου να διεξάγεται στο ιστορικό Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, όπου ο Παναθηναϊκός ενώπιον χιλίων θεατών του επιβλήθηκε επί του Παιανικού με 8–0, όντας η μοναδική ομάδα της κατηγορίας με μηδέν παθητικό.

Τρέχουσα σύνθεση ομάδας

Τίτλοι 
 1 Πρωτάθλήμα Γ΄ Εθνικής: 2022

Αγωνιστικές περίοδοι

Αξιόλογες αθλήτριες 
  Λία Αϊβαλιώτου
  Άννα Αθανασιάδου
  Κατερίνα Δέδε
  Δέσποινα Ζαφειράκη
  Κατερίνα Ζόμπολα
  Φωτεινή Καραδήμα
  Άννα Κωτσοπούλου
  Μάιρη Μακρή
  Σουζάνα Ορφανού
  Όλγα Σημαιοφορίδου
  Φιλιώ Σέκερη
  Γιώτα Σουλιώτου
  Μαρία Τριαντοπούλου
  Γεωργία Τζανή
  Κατερίνα Αγγελοπούλου

Αξιόλογοι προπονητές 
  Γκόμεζ Ντε Φαρία

Παραπομπές

Πηγές 
 Η ιστορία του Παναθηναϊκού στο γυναικείο ποδόσφαιρο - womensoccer.gr 
 Η ιστορία του γυναικείου τμήματος ποδοσφαίρου του ΠΑΟ - www.greenzone.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων 
 ΕΠΟ - Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας Γυναικών - 6ος όμιλος

ποδόσφαιρο γυναικών
Παναθηναϊκός Α.Ο.
Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Νικόλαος Πινόπουλος

Ο Νικόλαος Πινόπουλος ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Νεγόβανη (Φλάμπουρο) Φλώρινας.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικόλαος Πινόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στη Νεγόβανη (Φλάμπουρο) Φλώρινας. Ήταν ανηψιός του οπλαρχηγού Γεώργιου Σερίδη. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα που είχε σκοπό την προστασία της γενέτειράς του από Βουλγαρικές επιθέσεις και Οθωμανικές αυθαιρεσίες, συνεργαζόμενος πολλές φορές με τον μητροπολίτη Καστοριάς, Γερμανό Καραβαγγέλη. Έδρασε στην περιοχή Φλώρινας, Κορεστίων και Εορδαίας. Το 1904 συνέδραμε επίσης, την ομάδα του Παύλου Μελά..

Παραπομπές

Μακεδονομάχοι
Έλληνες στρατιωτικοί
Γκόντφρεϊ Χάρολντ Χάρντι

ο Γκόντφεϊ Χάρολντ Χάρντι (αγγλ. Godfrey Harold Hardy, 7 Φεβρουαρίου 1877 – 1 Δεκεμβρίου 1947) ήταν  σημαντικός Άγγλος μαθηματικός, γνωστός για τη συμβολή του στην θεωρία αριθμών και την ανάλυση.

Στο ευρύ κοινό είναι κυρίως γνωστός για το δοκίμιο Η Απολογία ενός Μαθηματικού, μία από τις πιο προσβάσιμες αναλύσεις όσον αφορά τον τρόπο σκέψης ενός μαθηματικού.

Από τις αρχές του 1914 υπήρξε ο πνευματικός πατέρας του Ινδού μαθηματικού Σρινιβάσα Ραμανούτζαν, την ξεχωριστή διάνοια του οποίου αναγνώρισε σχεδόν αμέσως. Στα πλαίσια συνέντευξης που παραχώρησε στον Πολ Έρντος, στην ερώτηση ποια ήταν η μεγαλύτερη συνεισφορά του στα μαθηματικά, ο Χάρντι απάντησε «η ανακάλυψη του Ραμανουτζάν»

Δείτε επίσης
 Αριθμός Χάρντι-Ραμανούτζαν

Παραπομπές

Άγγλοι μαθηματικοί
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ
Άγγλοι άθεοι
This Is Our Night

"This Is Our Night" είναι ο τίτλος ποπ τραγουδιού του Σάκη Ρουβά, που κυκλοφόρησε το 12 Φεβρουαρίου του 2009 στην Ελλάδα και στην Κύπρο, από την δισκογραφική εταιρεία Minos EMI. Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον 54ο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision που θα έλαβε χώρα στην Μόσχα της Ρωσίας από 12-16 Μαΐου, 2009.

Σύνθεση και παραγωγή
Το τραγούδι είναι σύνθεση του συνθέτη Δημήτρη Κοντόπουλου, ο οποίος επιλέχθηκε από την ΕΡΤ και το Σάκη Ρουβά για να συνθέσει και τα τρία υποψήφια τραγούδια για την Εurovision του 2009. Στις 10 Φεβρουαρίου βγήκαν στη δημοσιότητα οι τίτλοι, οι στιχουργοί και επίσης λίγες μόνο πληροφορίες για τα τρία κομμάτια, με το This Is Our Night να χαρακτηρίζεται επιβλητικό ποπ-χορευτικό κομμάτι. Οι στιχουργοί ήταν δυο ελληνο-αυστραλοί παραγωγοί, ο Κραίγκ Πόρτεϊλς, επιτυχημένος στιχουργός, συνθέτης, κιθαρίστας και παραγωγός, που παλιά ζούσε στην Αμερική κι έχει γράψει για μεγάλα ονόματα, όπως η Σερ, ο Μπίλλυ Αïντολ, ο Τέβιν Κάμπλ, οι Guns N' Roses, ο Ρίτσι Σαμπόρα και ο Όζζυ Όσμπορν, και ο Κάμερον Τζάιλς-Ουέμπ, ο οποίος είναι επίσης επιτυχημένος στιχουργός στην Αυστραλία αλλά και ο διευθυντής παραγωγός της εταιρείας Gusto Music. Το κομμάτι ήταν το φαβορί για τη νίκη στον Ελληνικό τελικό, πριν να έχει ήδη ακουστεί. Στις 12 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη επίσημη συνέντευξη τύπου στο ξενοδοχείο «Χίλτον» της Αθήνας όπου παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά τα τρία κομμάτια, με τελευταίο το This Is Our Night.

Το This Is Our Night έγινε το νούμερο 1 τραγούδι στο Ελληνικό iTunes από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του , ενώ ένα μήνα μετά τη Γιουροβίζιον το τραγούδι μεταγλωττίστηκε και στα ελληνικά με τον τίτλο Πιο Δυνατά.

Λίστα κομματιών
Ψηφιακή λήψη
 "Right on Time" – 3:05
 "This Is Our Night" – 2:59
 "Out of Control" – 3:01

CD single
 "This Is Our Night" – 2:59
 "Right on Time" – 3:05
 "Out of Control" – 3:01

Ιστορικό κυκλοφορίας

Charts

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Official Ιστοσελίδα του Σάκη Ρουβά
Official Ιστοσελίδα του ERT Eurovision

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Τραγούδια του 2009
Singles του 2009
Τραγούδια του Σάκη Ρουβά
Αγγλόφωνα τραγούδια
Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Μάχη των Βρυσακίων

Η μάχη των Βρυσακίων ήταν ένα από τα πρώτα πολεμικά επεισόδια της επανάστασης του 21. Έγινε στην περιοχή "Βρυσάκια", κοντά στα Ψαχνά του σύγχρονου Δήμου Μεσσαπίων, τον Ιούλιο του 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Ομέρ Βρυώνης, ερχόμενος στην Χαλκίδα, είχε πληροφορηθεί ότι οι επαναστάτες Έλληνες είχαν καταστραφεί σε δύο μάχες έξω από την Χαλκίδα από τον Σινάν Αγά. Οι Έλληνες όμως, μετά την ήττα τους, προσκάλεσαν τον καπετάνιο της Εύβοιας Αγγελή Γοβιό, ο οποίος έλαβε την αρχηγία των Ελλήνων επαναστατών της Εύβοιας. Συνεργάτη του πήρε τον Θηβαίο Κώτσο. Σχημάτισε στρατόπεδο στην παραλία της Εύβοιας, στα Βρυσάκια. Στην θέση αυτή ήρθε ο Βρυώνης με στρατό 2.000 ανδρών (συμπεριλαμβανομένου ιππικού και πυροβολικού) να περάσει έχοντας μαζί του και τους Οθωμανούς από την Χαλκίδα. 

Στις 15 Ιουλίου 1821, ο Βρυώνης επιτέθηκε στα οχυρώματα των Ελλήνων με  απαραδειγμάτιστη ορμή, αλλά ο Γοβιός τους απέκρουσε επιτυχώς, βοηθούμενος και από το πλοίο του Αλέξανδρου Κριεζή που είχε αράξει στην παραλία και κανονιοβολούσε τους εχθρούς. Σύμφωνα με τον Διονύσιο Κόκκινο, η μάχη διήρκησε επτά ώρες και οι τρεις επιθέσεις των Οθωμανών αποκρούστηκαν επιτυχώς. Ο Βρυώνης εν τέλει υποχώρησε, έχοντας 70 νεκρούς και διπλάσιους τραυματίες.

Στην Χαλκίδα είχε έρθει και ο Ομέρ Μπέης Καρυστινός, ο οποίος στην επαρχία της Καρύστου είχε καταστρέψει τους επαναστάτες και πυρπόλησε και την Κύμη. Ο Βρυώνης και ο Καρυστινός έμαθαν από μερικούς Τούρκους που είχαν διασπάσει την πολιορκία της Ακρόπολης, ότι στην Αθήνα είχαν τελειώσει οι τροφές, και κινδύνευαν. Αμέσως λοιπόν ο Βρυώνης και ο Καρυστινός έτρεξαν στην Αθήνα και έλυσαν την πολιορκία. Ο Βρυώνης έμεινε στην Αττική καταστρέφοντας τα πάντα, ενώ ο Ομέρ Μπέης επέστρεψε στην Χαλκίδα.

Παραπομπές

Πηγές

https://enromiosini.gr/arthrografia/afieroma-sti-machi-ton/
https://tvstar.gr/2022/02/22/istoriko-ntokimanter-gia-ti-machi-ton-vrysakion-sta-psachna/
https://psaxna.gr/195-%CE%B5%CF%84%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B1%CE%BA%CE%B9/
https://eviathema.gr/san-simera/san-simera-15-07-199-chronia-apo-tin-istoriki-machi-ton-vrysakion/20486/
https://www.stereanews.gr/2020/07/san-simera-to-1821-ginetai-h-maxi-sta-vrysakia/

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Εύβοιας
Τέττνανγκ

Το Τέττνανγκ (γερμ. Tettnang) είναι πόλη στην νότια Γερμανία. Βρίσκεται στην επαρχία Μπόντενζεε, στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στην ιστορική περιοχή της Σουηβίας.  Απέχει 7 χλμ από τη λίμνη της Κωνσταντίας. Ο πληθυσμός της είναι 18,571 κάτοικοι.  Η περιοχή της πόλης Τέττνανγκ παράγει σημαντικές ποσότιτες λυκίσκου, βασικού συστατικού της μπύρας, το οποίο εξάγεται σε μπυραρίες ανά τον κόσμο.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

www.tettnang.de
Tettnang Hop Growers, Germany

Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Πάνος Τζαβέλλας

Ο Πάνος Τζαβέλλας (1925-2009) ήταν Έλληνας κομμουνιστής, τραγουδοποιός και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1925 στην Κοζάνη. Σε ηλικία 18 ετών εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ. Πήρε μέρος στον Εμφύλιο και το 1949 τραυματίστηκε και συνελήφθη. Το 1961 πήγε στη Σοβιετική Ένωση, όπου παρέμεινε μέχρι το 1964 για θεραπεία, ενώ παράλληλα σπούδασε μουσική. Το 1965 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να παίζει κιθάρα σε μπουάτ και καπηλειά.

Μετά την επιβολή της δικτατορίας συνελήφθη, βασανίστηκε στη Νέα Ιωνία και καταδικάστηκε για την αντιδικτατορική του δράση σε είκοσι χρόνια κάθειρξη. Τελικά αποφυλακίστηκε τρία χρόνια αργότερα, λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του.

Από το 1971 μέχρι το 1974 συνεργάστηκε με τον Μάνο Λοΐζο και τον Χρήστο Λεοντή. Το 1974 άρχισε να τραγουδά τα Αντάρτικα τραγούδια στην Πλάκα, στο μαγαζί Λήδρα.

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 2009 στην Αθήνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
• 12 χρόνια από τον θάνατο του Πάνου Τζαβέλλα η σύντροφος της ζωής του Νατάσα Παπαδοπούλου μιλάει στο Documento

Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Αντιδικτατορικός αγώνας
Έλληνες κομμουνιστές
Μέλη του ΕΛΑΣ
Μαχητές του Δ.Σ.Ε
Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ

Η Θεώνη Βαχλιώτη- Όλντριτζ (Θεσσαλονίκη, 22 Αυγούστου 1922 - Κονέκτικατ, 21 Ιανουαρίου 2011) ήταν Ελληνίδα ενδυματολόγος, βραβευμένη πολλάκις για την εργασία της στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922 και πραγματοποίησε σπουδές στην Αθήνα και το Σικάγο. Σε αρκετά μικρή ηλικία έμεινε ορφανή από μητέρα. O πατέρας της, (στρατιωτικός και πολιτικός) Αθανάσιος Βαχλιώτης, την παρότρυνε να ανοίξει τα φτερά της για την Αμερική. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας της δημιούργησε κοστούμια για περισσότερα από 300 κινηματογραφικά και θεατρικά έργα.

Το 1974 τιμήθηκε με το Βραβείο Όσκαρ Ενδυματολογίας για τη δουλειά της στην ταινία «Ο μεγάλος Γκάτσμπυ» (1974). Τιμήθηκε με τρία βραβεία Τόνι για τα κοστούμια που κατασκεύασε για τις παραστάσεις «Άννι» (1977), «Μπάρνουμ» (1980) και «Το Κλουβί με τις Τρελές» (1984).

Το 1976 διακρίθηκε με το «Μετάλλιο της Ελευθερίας» της Νέας Υόρκης, ενώ το 1986, έλαβε τιμητική θέση στο «Theater Hall of Fame». Το 2000 τιμήθηκε για το σύνολο της καριέρας της από το Σωματείο Αμερικανών Ενδυματολόγων.

Βραβεία 
Μια από τις πιο πολυβραβευμένους σχεδιαστές μόδας του Αμερικανικού θεάτρου, η Όλντριτζ έχει λάβει τρία βραβεία Τόνι (για τα Άννι, Barnum και Το Κλουβί με τις Τρελές) καθώς και 11 υποψηφιότητες για βραβείο Τόνι, συμπεριλαμβανομένων των παραγωγών για τα A Chorus Line, 42nd Street και Dreamgirls. Έλαβε αρκετούς επαίνους από το Drama Desk awards και άλλες θεατρικές ομάδες. Το 2002, έλαβε το βραβείο Irene Sharaff Lifetime Achievement από το Theatre Development Fund.

Η Όλντριτζ εργάστηκε αρκετά στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Οι παραγωγές της περιλάμβαναν τις ταινίες Network, Eyes of Laura Mars και Rich and Famous. Έλαβε το Όσκαρ και ένα βραβείο από την Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για την ταινία Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ το 1974. Τα σχέδιά της για αυτήν την ταινία υιοθετήθηκαν για μια σειρά ρούχων, η οποία πουλήθηκε αποκλειστικά από την Bloomingdale's στο Μανχάτταν.

Προσωπική ζωή
Ήταν η σύζυγος του Αμερικανού ηθοποιού Τομ Όλντριτζ  από το 1953 μέχρι τον θάνατό της στις 21 Ιανουαρίου 2011, σε ηλικία 88 ετών, σε νοσοκομείο στο Στάνφορντ των ΗΠΑ.

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Theoni V. Aldredge στον ιστότοπο «Internet Broadway Database»
Theoni V. Aldredge στον ιστότοπο «Internet Movie Database»
«Η Ελληνίδα ενδυματολόγος που «άλωσε» Χόλιγουντ και Μπρόντγουεϊ», άρθρο στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», 24 Ιανουαρίου 2011.
Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ, συνέντευξη στον Σωτήρη Κακίση, Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2000.

Έλληνες ενδυματολόγοι
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών
Ελληνοαμερικανοί
Νικητές βραβείου Tony
Ιλίρ Μέτα

Ο Ιλίρ Μέτα (, γενν. 24 Μαρτίου 1969) είναι Αλβανός πολιτικός, Πρόεδρος της Αλβανίας από το 2017 μέχρι το 2022. Την τριετία 1999-2002 ήταν πρωθυπουργός της Αλβανίας και διετέλεσε δύο φορές υπουργός Εξωτερικών (2002-03 και 2009-10).

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Σκραπάρ, στη νότια Αλβανία. Διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της χώρας τον Παντελί Μάικο στις 29 Οκτωβρίου του 1999. Από τον Ιούλιο του 2002 και για έναν χρόνο ήταν υπουργός Εξωτερικών. Το 2004 αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας και ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ένταξη, το οποίο στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2009 συμμετείχε στο συνασπισμό με το όνομα Συμμαχία για την Ένταξη που κέρδισε τέσσερις έδρες στη νέα βουλή. Μετά τις εκλογές αυτές ο Σαλί Μπερίσα συνεργάστηκε με τον Ιλίρ Μέτα για το σχηματισμό κυβέρνησης και ο Μέτα έλαβε για δεύτερη φορά τη θέση του υπουργού Εξωτερικών και τοποθετήθηκε αντιπρόεδρος στην νέα κυβέρνηση. Μετά τον ανασχηματισμό το Σεπτέμβριο του 2010 ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Ενέργειας. Στις 14 Ιανουαρίου του 2011, ύστερα από τη δημοσίευση βίντεο, που είχε τραβηχτεί κρυφά τον Μάρτιο του 2010 και στο οποίο ο Μέτα φαίνεται να ζητά από τον τότε Υπουργό Οικονομίας Ντριτάν Πρίφτι την παραχώρηση, σε συγκεκριμένη εταιρία, χωρίς τη διενέργεια διαγωνισμού, άδειας λειτουργίας για υδροηλεκτρικούς σταθμούς, ο αντιπρόεδρος της αλβανικής κυβέρνησης αναγκάστηκε σε παραίτηση που έγινε δεκτή από τον Σαλί Μπερίσα. Στις 21 Ιανουαρίου οργανώθηκε από την αντιπολίτευση διαδήλωση στα Τίρανα με αίτημα την παραίτηση της κυβέρνησης στη διάρκεια της οποίας ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 4 άνθρωποι και να τραυματιστούν δεκάδες.Κατάγεται απο το Σκραπάρ (Corovoda)  και προέχεται απο την  Ιστορική πολιτική οικογένεια Γκινέτσι με ρίζες προερχόμενες απο την βόρεια Έλλαδα. Εχει τρεία παιδιά. Σύζηγος του είναι η Monika Kryemadhi

Παραπομπές 

|-

|-

|-

|-

Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Πρόεδροι της Αλβανίας
Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1916

Η Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1916 (Σεπτέμβριος 1916) αντικατέστησε την προηγούμενη κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη, που δεν είχε κατορθώσει να γίνει αποδεκτή από τους Συμμάχους. Όμως, τελικά ούτε και αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να κερδίσει την αποδοχή τους, πολύ δεν περισσότερο, που μετά το Κίνημα της Εθνικής Άμυνας, στην Θεσσαλονίκη σχηματιζόταν την ίδια περίοδο, στις 16 Σεπτεμβρίου, η «Προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης», στην οποία παρείχαν de facto αναγνώριση. 

Η κυβέρνηση έμεινε στην εξουσία λιγότερο από έναν μήνα, μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 1916 όταν πήρε την εξουσία η Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Λάμπρου 1916.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου 
Το υπουργικό συμβούλιο αποτελούσαν οι:
 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Νικόλαος Καλογερόπουλος

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Αλέξανδρος Ζαΐμης
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Δημήτριος Βοκοτόπουλος
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Λουκάς Ρούφος

 «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Αλέξανδρος Κανάρης
 «Επί των Οικονομικών υπουργός»: Νικόλαος Καλογερόπουλος
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Αθανάσιος Τυπάλδος - Μπασιάς
 «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Ιωάννης Καυτατζόγλου
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: προσωρινά, Νικόλαος Καλογερόπουλος
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»: υποναύαρχος Ιωάννης Δαμιανός

Παραπομπές

1916 09
1916
1
Εθνικός Διχασμός
Τσερνομόρετς Μπουργκάς

Η Τσερνομόρετς Μπουργκάς (Βουλγάρικα: Черноморец Бургас)είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Μπουργκάς στην Βουλγαρία. Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο του γαλάζιο 18.037 θέσεων.

Ιστορία 

Ιδρύθηκε στις 1 Αυγούστου 1919. Μετά την πτώχευση το 2005 βασίζεται σε νέες. Μόνο δύο χρόνια πίσω στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το μαύρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας

Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1919
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2005
Τσερνομόρετς Μπουργκάς
Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης

Η Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης ή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης ήταν προσωρινή κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου , αποκορύφωμα της περιόδου του Εθνικού Διχασμού που ήλεγχε το λεγόμενο Κράτος της Θεσσαλονίκης (τη Βόρεια Ελλάδα, τα νησιά του Αιγαίου πελάγους και την Κρήτη). 
Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε ήταν απόρροια του Κινήματος της Εθνικής Αμύνης,(πραξικόπημα ενάντια στην Κυβέρνηση των Αθηνών) που εκδηλώθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 1916.
Η κυβέρνηση αυτή, έπαψε την λειτουργία της μετά την έξωση του βασιλιά Κωνσταντίνου, και την πρωθυπουργοποίηση του  Ελευθέριου Βενιζέλου στην ενωμένη πλέον Ελλάδα, που σχημάτισε την  Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917.

Σύνθεση της Κυβέρνησης

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Ελευθέριος Βενιζέλος

 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Εξωτερικών» : Νικόλαος Πολίτης 
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διευθύνσης Εσωτερικών »: Θεμιστοκλής Σοφούλης
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Οικονομικών»: Μιλτιάδης Νεγρεπόντης
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Εθνικής Οικονομίας» : Θαλής Κουτούπης
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Στρατιωτικών»: Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης (από 29 Σεπτεμβρίου)
 αντικαταστάθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1916 από τον Κωνσταντίνο Μηλιώτη Κομνηνό
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Δικαιοσύνης»: Δημήτριος Δίγκας 
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Δημοσίας εκπαιδεύσεως»: Γεώργιος Μ. Αβέρωφ
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Συγκοινωνίας» : Αλέξανδρος Κασσαβέτης
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Προμηθείας και Κατανομής Τροφίμων» : Λεωνίδας Εμπειρίκος
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Περιθάλψεως Οικογενειών Επιστράτων και Προσφύγων» : Σπυρίδων Σίμος
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Δημοσίων Κτημάτων και Εσωτερικού Αποικισμού» : Ανδρέας Μιχαλακόπουλος
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Εργασίας και Βοηθητικών υπηρεσιών» : Περικλής Αργυρόπουλος (από 1η Δεκεμβρίου 1916)
 «Σύμβουλος της Ανώτατης Διεύθυνσης Ναυτικού» : Πέτρος Γκίνης (από 24 Απριλίου 1917)

Παραπομπές

Πηγές
 

Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Βενιζελισμός
1916
Εθνικός Διχασμός
1916
1917
Κοπακαμπάνα (Βολιβία)

Η Κοπακαμπάνα (Copacabana) είναι η κύρια πόλη της Βολιβίας στις όχθες της λίμνης Τιτικάκα, από όπου σκάφη αναχωρούν για το «Νησί του Ήλιου» (Isla del Sol), το ιερό νησί των Ίνκας. Η πόλη είναι χτισμένη σε 3.841 μέτρα υψόμετρο περίπου 155 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Λα Πας (La Paz) και έχει ένα μεγάλο ναό του 16ου αιώνα, την Βασιλική της Παναγίας της Κοπακαμπάνα. Η Παναγία της Κοπακαμπάνα είναι ο πολιούχος της Βολιβίας.

Η πόλη είναι ένας τουριστικός προορισμός στη Βολιβία και είναι επίσης γνωστή, εκτός από την περίφημη Βασιλική της Παναγίας, για την πέστροφα και το γραφικό περιβάλλον της. Χτισμένη ανάμεσα στα βουνά Καλβάριο (Calvario) και Νίνιο Καλβάριο (Niño Calvario), η πόλη έχει περίπου 6.000 κατοίκους. Οι θρησκευτικές γιορτές της Κοπακαμπάνα, η πολιτιστική κληρονομιά καθώς και τα παραδοσιακά πανηγύρια είναι πολύ γνωστά σε όλη τη Βολιβία.

Υπάρχει η πεποίθηση ότι το όνομα προέρχεται από την γλώσσα Αϊμάρα (Aymara) και συγκεκριμένα kota kahuana που σημαίνει "θέα στη λίμνη." Παρ' όλα αυτά, ο κοινωνιολόγος Μάριο Μοντάνιο Αραγόν (Mario Montaño Aragón), βρήκε στα «αρχεία της Ινδίας» στην Σεβίλλη στην Ισπανία μια εντελώς διαφορετική ιστορία: «Kotakawana» είναι ο ερμαφρόδιτος θεός της γονιμότητας στην αρχαία μυθολογία των Άνδεων, το ισοδύναμο με την κλασική ελληνική θεά Αφροδίτη.

Εικόνες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Weather in Copacabana

Πόλεις της Βολιβίας

it:Copacabana (Bolivia)
Σαλάρ ντε Ουγιούνι

Το Σαλάρ ντε Ουγιούνι (ή Σαλάρ ντε Τουνούπα, ισπανικά: Salar de Uyuni) είναι η μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο με έκταση 10.582 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στα διαμερίσματα Ποτοσί και Ορούρο στη νοτιοδυτική Βολιβία στο υψίπεδο των Άνδεων περίπου 3 656 μέτρα πάνω από το μέσο επίπεδο της θάλασσας και διαμορφώθηκε ύστερα από μετασχηματισμούς διαφόρων προϊστορικών λιμνών. Καλύπτεται από λίγα μέτρα κρούστας αλατιού, το οποίο έχει μια εξαιρετική ομαλότητα καθώς η υψομετρική διαφορά είναι λιγότερη από ένα μέτρο σε ολόκληρη την έκταση του Σαλάρ. Η κρούστα χρησιμεύει ως πηγή αλατιού και καλύπτει μια τεράστια λεκάνη εξαιρετικά πλούσια σε λίθιο αφού το 50 με 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων βρίσκονται εκεί. Το λίθιο βρίσκεται στο στάδιο της εξαγωγής του από το υπέδαφος. 

Η μεγάλη επιφάνεια του Σαλάρ, οι καθαροί ουρανοί στην περιοχή και η εξαιρετική ομαλότητα της επιφανείας του, κάνουν το Σαλάρ ένα ιδανικό «εργαλείο» για τη βαθμονόμηση των υψομετρικών οργάνων των δορυφόρων παρατήρησης της Γης. Το Σαλάρ χρησιμεύει επίσης και ως κύρια οδός επίγειας μεταφοράς σε όλη το υψίπεδο της Βολιβίας (Αλτιπλάνο) και αποτελεί σημαντικό τόπο αναπαραγωγής για πολλά είδη ροζ φλαμίνγκο.

Το Σαλάρ Ντε Ουγιούνι αποτελεί για την μοναδικότητα του ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό στα υψίπεδα των Άνδεων στην Βολιβία. Τα μικρά κομμάτια γης μέσα στην αχανή του έκταση ονομάζονται «νησιά», με γνωστότερο όλων το Ίσλα ντελ Πεσκάδο (Νησί του Ψαριού)

Η λίμνη έχει χρησιμοποιηθεί για γυρίσματα ταινιών, όπως η Star Wars: Οι τελευταίοι Τζεντάι (2017) όπου το τοπίο της λίμνης χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση του φαντασιακού πλανήτη Κρέιτ.

Παραπομπές 

Λίμνες της Βολιβίας
Jurassic Park

Το Jurassic Park (ελληνικά: Ιουρασικό Πάρκο) είναι αμερικάνικη συλλογή, αποτελούμενη από μυθιστορήματα, ταινίες, κόμικς και βιντεοπαιχνίδια, που επικεντρώνεται σε μια καταστροφική προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα θεματικό πάρκο κλωνοποιημένων δεινοσαύρων. Ξεκίνησε το 1990, όταν η Universal Studios αγόρασε τα δικαιώματα για το μυθιστόρημα του Μάικλ Κράιτον πριν καν δημοσιευθεί.

Το βιβλίο ήταν επιτυχές, όπως και η ταινία του 1993, η οποία οδήγησε σε τρία sequels, αν και η τρίτη ταινία δεν βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα, όπως οι δύο προηγούμενες . Οι προγραμματιστές λογισμικού των Ocean Software, BlueSky Software, Sega of America, και Telltale Games είχαν τα δικαιώματα για την ανάπτυξη βιντεοπαιχνιδιών από την κυκλοφορία της ταινίας του 1993, και πολλά παιχνίδια έχουν παραχθεί από τότε.

Το  Jurassic Park  Ultimate Trilogy κυκλοφόρησε σε Blu-ray Disc και DVD στις 25 Οκτωβρίου 2011 στην Βόρεια Αμερική. Η πρώτη ταινία επανακυκλοφόρησε σε 3D στις 5 Απριλίου 2013..
Στις 21 Ιουνίου 1996, τα Universal Studios Hollywood και τα Νησιά της Περιπέτειας της Universal άνοιξαν τα Jurassic Park: The Ride και Jurassic Park River Adventure. Οι βόλτες είναι σε μεγάλο βαθμό βασισμένες στην κύρια τριλογία. Οι βόλτες είναι παρόμοιες με το Tidal Wave του Thorpe Park και το Le Grand Splash του Parc Asterix που μεταφράζεται στα αγγλικά The Big Splash.

Η τέταρτη ταινία Jurassic World  είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του 2005, αλλά έκτοτε έχει μετατεθεί στις 12 Ιουνίου 2015 . Τον Μάρτιο του 2013, ο Colin Trevorrow είχε ανακοινωθεί ως σκηνοθέτης  Οι Patrick Crowley και Frank Marshall εξακολουθούν να είναι παραγωγοί με σενάριο γραμμένο από τους Derek Connolly και Colin Trevorrow.

Διανομή Κυρίων Ρόλων

Συντελεστές

Υποδοχή

Σημαντικά Βραβεία και Υποψηφιότητες

Βραβεία Οσκαρ

Βράβεια Γκράμι

Εισπρακτική Απόδοση (Box Office)

Κριτική Απόδοση

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
From Director Steven Spielberg: Jurassic Park archive 

 
Αμερικανικές σειρές ταινιών
Universal Studios franchises
Κλωνοποίηση στην φαντασία
Jurassic Park (ταινία)

Το Τζουράσικ Παρκ (αγγλικά: Jurassic Park, ελληνικά: Ιουρασικό Πάρκο) είναι αμερικανική ταινία θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μάικλ Κράιτον. Η ταινία επικεντρώνεται στο φανταστικό νησί Isla Nublar στην Κόστα Ρίκα, όπου ο δισεκατομμυριούχος φιλάνθρωπος Τζον Χάμοντ (Ρίτσαρντ Ατένμπορο) και μια ομάδα γενετικών επιστημόνων από την εταιρεία του, έχουν δημιουργήσει ένα πάρκο ψυχαγωγίας με κλωνοποιημένους δεινόσαυρους. Ωστόσο, η ιστορία δεν έχει καλό ξεκίνημα, αφού μετά από την ξενάγηση στο πάρκο, οι φράκτες ασφαλείας απενεργοποιούνται, με αποτέλεσμα οι δεινόσαυροι να απελευθερωθούν.

Το 2018 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Περίληψη
Ο εκατομμυριούχος οραματιστής, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρίας InGen, Τζον Χάμοντ, δημιουργεί ένα θεατικό πάρκο με κλωνοποιημένους δεινόσαυρους, όπου το αίμα ενός δεινοσαύρου βρέθηκε μέσα σε ένα κουνούπι, το οποίο ήταν παγιδευμένο σε ένα κεχριμπάρι. Αποφασίζει να καλέσει κάποιους κορυφαίους επιστήμονες με στόχο να εγκρίνουν το πάρκο του. Δυστυχώς εξαιτίας ενός κατασκόπου, τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Το ηλεκτρικό ρεύμα πέφτει και οι δεινόσαυροι το σκάνε σκορπώντας τον τρόμο και τον πανικό. Έτσι ο Τζον Χάμοντ θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την ισορροπία στο νησί και να αποδράσουν από εκεί ζωντανοί.

Δεινόσαυροι
Τα είδη δεινοσαύρων που εμφανίζονται στην ταινία είναι ο Τυραννόσαυρος, ο Βελοσιράπτορας,ο Τρικεράτωψ, ο Βραχιόσαυρος, ο Κομψόγναθος, ο Παρασαυρόλοφος, ο Στρουθιόμιμος και ο Διλοφόσαυρος.

Συντελεστές
 Σαμ Νιλ ως ο Δρ. Άλαν Γκραντ 
 Λόρα Ντερν ως η Δρ. Έλι Σάτλερ 
 Τζεφ Γκόλντμπλουμ ως ο Ίαν Μάλκομ 
 Ρίτσαρντ Ατένμπορο ως ο Τζον Χάμοντ 
 Αριάνα Ρίτσαρντς ως η Λεξ Μέρφι 
 Τζοζεφ Μαζέλο ως ο Τιμ Μέρφι
 Μπ. Ντ. Γουόνγκ ως ο Δρ.Χένρι Γου
 Σάμιουελ  Τζάκσον ως ο Ρεΐ Άρνολντ 
 Γουέιν Νάιτ ως ο Ντένις Νέντρυ 
 Μάρτιν Φερέρο ως ο Ντόναλντ Γκεννάρο
 Μπομπ Πεκ ως ο Ρόμπερτ Μάλντον
 Κάμερον Θορ ως ο Λιούις Ντόγκσον
 Μιγκέλ Σαντόβαλ ως ο Τζουανίτο Ροστάγκνο

Βραβεία και Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες του 1993
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου
Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ
Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς
Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Biopunk ταινίες
Ταινίες με δεινόσαυρους
Jurassic Park
Ταινίες γυρισμένες στη Δομινικανή Δημοκρατία
Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ
Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Jurassic Park 3

Το Jurassic Park 3 (πρωτότυπος τίτλος: Jurasic Park III) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας (2001) και η τρίτη της σειράς Jurassic Park. Είναι η πρώτη ταινία της σειράς που δεν είναι ούτε σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ ούτε βασίζεται σε ένα βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, αν και πολλές σκηνές στην ταινία λήφθηκαν από δύο βιβλία του Κράιτον, τα Jurassic Park και The Lost World.

Πλοκή
Η ταινία λαμβάνει χώρα στο Isla Sorna, το νησί από τη δεύτερη ταινία, μετά από ένα διαζύγιο ένα ζευγάρι απευθύνεται στον Δρ. Άλαν Γκραντ (που έχει παίξει και στην πρώτη ταινία) για να τους βοηθήσει να βρουν τον χαμένο τους γιο. Ο Γκραντ σταδιακά καταλαβαίνει πως δεν είναι το ίδιο νησί με αυτό που πήγε για πρώτη φορά. Επίσης διαπιστώνει πως η εταιρεία InGen (που έχει κλωνοποιήσει τους δεινόσαυρους) έχει δημιουργήσει είδη που κανένας δεν θα φανταζόταν.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
 Σαμ Νειλ στο ρόλο του Άλαν Γκραντ
 Γουίλιαμ Μεΐσι στο ρόλο του Πώλ Κέρμπι
 Τέα Λεόνι στο ρόλο της Αμάντα Κέρμπι
 Αλεσσάντρο Νιβόλα στο ρόλο του Μπίλυ Μπρέναν
 Τρέβορ Μόργκαν στο ρόλο του Έρικ Κέρμπι
 Λόρα Ντερν στο ρόλο της Έλλη Σάττλερ
 Τζον Ντιλ στο ρόλο του Κούπερ
 Μπρους Γιανγκ στο ρόλο του Νας
 Μάικλ Τζέτερ στο ρόλο του  Ουντέσκι
 Μαρκ Χαρέλικ στο ρόλο του Μπεν Χίλντεμπραντ  
 Σάρα Ντανιέλ Μάντισον στο ρόλο της Σέριλ Λόγκαν

Βραβεία και Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί Συνδέσμοι

 
 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2001
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες σίκουελ
Ταινίες με δεινόσαυρους
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Jurassic Park
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα

Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα (San Pedro de Atacama) στην Χιλή είναι ένας οικισμός (κομμούνα, ισπανικά: comuna) στην επαρχία Ελ Λόα (El Loa) στην περιφέρεια της Αντοφαγάστα (Antofagasta). Βρίσκεται ανατολικά της πόλης Αντοφαγάστα και περίπου 106 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Κάλαμα και το ορυχείο χαλκού «Chuquicamata», με θέα το ηφαίστειο Λικανκαμπούρ (Licancabur). Διαθέτει ένα σημαντικό αρχαιολογικό μουσείο με μια μεγάλη συλλογή από κειμήλια και αντικείμενα από την περιοχή (προ-Κολομβιανής εποχής Τέχνεργα). Ερείπια στην ευρύτερη περιοχή προσελκύουν όλο και περισσότερους τουρίστες που ενδιαφέρονται για την προ-Κολομβιανή κουλτούρα. Οι τουρίστες επισκέπτονται την πόλη και για άλλες δημοφιλείς δραστηριότητες όπως Αμμοσανίδα (αντίστοιχο της Χιονοσανίδας αλλά σε άμμο) και παρατήρηση των αστεριών στους πεντακάθαρους ουρανούς της έρημου της Ατακάμα, λόγος για τον οποίο πολλά τηλεσκόπια από πολλές χώρες είναι εγκατεστημένα εκεί.

Ιστορία
Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα εξαπλώθηκε, εδώ και αιώνες, γύρω από μία όαση στην έρημο της Ατακάμα. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Ατακαμένιος (Atacameños), οι οποίοι ανέπτυξαν βιοτεχνίες αγγειοπλαστικής, τα προϊόντα των οποίων μπορούν τώρα να εκτιμηθούν από τους τουρίστες στα διάφορα μαγαζιά με σουβενίρ και παραδοσιακά προϊόντα στην πόλη.

Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Χιλής, το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα είχε 4.969 κατοίκους (2.928 άνδρες και 2.041 γυναίκες). Από αυτούς, 1.938 (39%) ζούσε σε αστικές περιοχές και οι 3.031 (61%) σε αγροτικές περιοχές. Ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 5,6% (2.140 άτομα) μεταξύ του 1992 και 2002.

Κλίμα
Η πόλη βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 2407 μέτρων και οι επισκέπτες εκδηλώνουν σε ήπια μορφή την «ασθένεια του υψομέτρου», όπως ζάλη, λήθαργο και πονοκέφαλο. Το τοπικό κλίμα είναι εξαιρετικά ξηρό και ήπιο, με ημερήσια θερμοκρασία 25 έως 30 βαθμούς Κελσίου το καλοκαίρι (από Δεκέμβριο έως Φεβρουάριο) και 18 έως 25 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα (από Ιούνιο έως Αύγουστο). Την νύχτα η θερμοκρασία συνήθως πέφτει κάτω από το μηδέν και μπορεί να φτάσει τόσο χαμηλά όσο -10 °C το χειμώνα.

Συγκοινωνία
Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο από την Αργεντινή μέσω του Πάσο ντε Χάμα (Paso de Jama). Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος σε όλο του το μήκος του και άνοιξε στις 6 Δεκεμβρίου του 1991.
Υπάρχουν συχνά δρομολόγια λεωφορείων προς Κάλαμα, καθημερινά προς το Σαντιάγο και έξι ημέρες την εβδομάδα προς την Σάλτα στην Αργεντινή.

Εικόνες

Πόλεις της Χιλής
Κοινότητες της Χιλής
Ποπ κορν

Το Ποπ κορν (σκασμένο καλαμπόκι ή κρότος καλαμποκιού) είναι καλαμπόκι το οποίο έχει φουσκώσει αφού έχει θερμανθεί. Το καλαμπόκι είναι σε θέση να σκάσει γιατί σε αντίθεση με άλλα δημητριακά, οι πυρήνες του έχουν φλοιό που το προστατεύει από την υγρασία και έχει μια παχιά αμυλούχο γέμιση. Αυτό επιτρέπει στην πίεση να αυξάνεται σταδιακά στο εσωτερικό μέχρι τελικά να «σκάσει». Πλέον, ορισμένα στελέχη του καλαμποκιού καλλιεργούνται αποκλειστικά για να χρησιμοποιηθούν για παρασκευή ποπ κορν.

Ονομασίες 
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τοπικές ονομασίες, όπως: Παπαδούλες (στην Ημαθία), Πατλάκια (στη Δράμα, την Ξάνθη, την Κομοτηνή), Τσακλία (στην Ποντιακή διάλεκτο), Κοκονέλες (στην Κέρκυρα), Κοκόσες (στην Πάργα), Τσατ πατ (στην Καβάλα), Σίταρους, Σιταροπούλλα και Σιταροπούλλες (στην Κυπριακή διάλεκτο), Βαμπουλίτσες (στον Τρανόβαλτο Κοζάνης), Παπαρδέλες (στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας), Κουκουφρίκες (στη Βοιωτία), Φακιόλες (στην Άρτα), Παπαδίτσες (στα Ιωάννινα), Παπαλούτσες (ευρύτερα στον νομό Σερρών), Σκαστερά (στην Μαυροθάλασσα Σερρών), Φούσκες (στο Αηδονοχώρι Σερρών), Πατλαντίκες ή Πατλάκια (στο Σκούταρι Σερρών), Παπαλιόσκες (στην Νικόκλεια Σερρών), Παρπαζόλες ή Παπαρούσκες (στην περιοχή της Νιγρίτας Σερρών), Παπαλούτσκες (στην Βαμβακούσσα Σερρών), Παπόσκες (στο Χρυσό Σερρών), Γκαγκάσκες (στον Δρυμό Θεσσαλονίκης), Σκαζμούθρες (στους Στρόπωνες Εύβοιας), Φραγκοκύτταρα (στην Κάλυμνο), Παπούσκες (Κοζάνη και σε κάποια χωριά του νομού Έβρου), Πασπάτα, Παπαρδούλες, κ.α.

Παραπομπές 

Σνακ
Αποξηραμένα τρόφιμα
Σταμάτης Γαρδέλης

Ο Σταμάτης Γαρδέλης (Αθήνα 1 Μαΐου 1960) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1981, σε ηλικία 21 ετών, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Τα τσακάλια. Αμέσως καθιερώθηκε και έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στον κόσμο, κυρίως στην νεολαία της εποχής.

Έπειτα ξεκίνησε η ανοδική πορεία στην καριέρα του με πολλές επιτυχημένες εμπορικά ταινίες (κάποιες για τον κινηματογράφο αλλά οι περισσότερες για την αγορά του βίντεο, που βρισκόταν τότε στην χρυσή περίοδό της) όπως Βασικά καλησπέρα σας (Οι ραδιοπειρατές), Ρόδα, τσάντα και κοπάνα, Σατανάδες στα σχολεία, Ταξίδι στην πρωτεύουσα, Καμικάζι αγάπη μου, Οι επικίνδυνοι, Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ, Όταν οι ρόδες χορεύουν, Περάστε φιλήστε τελειώσατε. Έτσι, ο Σταμάτης Γαρδέλης μετατράπηκε σε ποπ είδωλο της δεκαετίας του 1980 και σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής.

Κατά τον ίδιο, εγκλωβίστηκε εν μέρει στους ρόλους αυτούς, γνωρίζοντας την προκατάληψη και την απόρριψη όταν προσπαθούσε να κάνει κάτι διαφορετικό. Τα τελευταία χρόνια απείχε από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ασχολούμενος κυρίως με το θέατρο.

Το 2010 - 2011 πραγματοποίησε διπλή επιστροφή στα τηλεοπτικά πράγματα, συμμετέχοντας ως διαγωνιζόμενος στο πρόγραμμα Dancing with the Stars του ANT1 και κάνοντας εμφάνιση στην τηλεοπτική σειρά της Μυρτώς Κοντοβά και του MEGA Μίλα μου βρώμικα. Συμμετείχε και στον τρίτο κύκλο του τηλεοπτικού σόου Your Face Sounds Familiar που προβλήθηκε απο τον τηλεοπτικό σταθμό Ant1 την περίοδο Φεβρουάριος-Μάιος 2016.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Σταμάτης Γαρδέλης, πληροφορίες στον ιστότοπο retrodb.gr
 Σταμάτης Γαρδέλης, πληροφορίες στον ιστότοπο imdb.com

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λανγκντόκ

Το Λανγκεντόκ (γαλλικά: Languedoc, οξιτανικά: Lengadòc) ήταν παλαιά ιστορική επαρχία της Γαλλίας το όνομα της οποίας διατηρείται και σήμερα στη νότια κεντρική παρά τον Ροδανό ποταμό κοντά στα Πυρηναία. Η περιοχή αυτή συνολικής έκτασης 42.700 τ5.χλμ. περιελάμβανε το Βιβαραί, το Βελαί και το Ζεβωντάν με πρωτεύουσα την Τουλούζη, όπου και αποτελούσε αρχικά τιμάριο στους Κόμητες της Τουλούζης, και αργότερα το Μονπελιέ. 

Για πολλά χρόνια διατήρησε αυτονομία και θρησκευτική περιφέρεια. Ήταν η πρώτη περιοχή εκτός Παρισιού που είχε «παρλαμέντ» (κοινοβούλιο) που κανόνιζε θέματα δικαστικά, φορολογικά κ.λπ. Η Κομητεία της Τουλούζης αναπτύχθηκε από τον 16ο αιώνα πλην όμως κατά την Αλβιγιανή σταυροφορία περιήλθε στο στέμμα αυτής που διατηρήθηκε μέχρι τη γαλλική επανάσταση. 

Το 1791 υποδιαιρέθηκε σε επιμέρους νομούς και επαρχίες μεταξύ των σημερινών νομών Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν , Μέσων-Πυρηναίων και της Αρντές. 

Με την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, το Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν και τα Μιντί-Πυρηναία αποτελούν πλέον τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.

Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ. ΙΕ΄, σελ. 768.

Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
Ραούλ Μπομπαντίγια

Ο Ραούλ Μαρσέλο Μπομπαντίγια (γεννημένος στις 18 Ιουνίου 1987 στο Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Άρη και σήμερα αγωνίζεται στην ΦΚ Άουγκσμπουργκ.

Σταδιοδρομία 
Ο Μπομπαντίγια ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ρίβερ Πλέιτ και το 2006 μεταγράφηκε στην Ελβετική Κονκόρντια Βασιλείας, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Μετά από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά με την Κονκόρντια (28 συμμετοχές και 18 γκολ), υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Γκρασχόπερς Ζυρίχης Ζυρίχης, όπου και συνέχισε το πετυχημένο σερί του (33 συμμετοχές και 18 γκολ τη σεζόν 2007-08) αναδεικνυόμενος στον κορυφαίο επιθετικό της ομάδας και παράλληλα δεύτερος σκόρερ του Ελβετικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2007–08. Η ομάδα του τελικά κατέκτησε την 4η θέση στο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα και ένα εισιτήριο για το Κύπελλο Ιντερτότο. Μάλιστα, στον 3ο γύρο του τουρνουά, στις 26 Ιουλίου 2008 ο Μπομπαντίγια σκόραρε το νικητήριο γκολ για την ομάδα του απέναντι στην βουλγαρική Τσερνομόρετς Μπουργκάς. Την επόμενη σεζόν, (2008-09), συνεχείς τραυματισμοί τον ανάγκασαν να αγωνιστεί μόνο σε 13 αγώνες όπου σημείωσε με 8 γκολ και στις 11 Ιουνίου 2009 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την στην γερμανική Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ αντί τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ. Την πρώτη χρονιά αγωνίστηκε σε 30 αγώνες (ξεκίνησε βασικός σε 25 αγώνες) και πέτυχε 4 γκολ. Τη δεύτερη σεζόν (2010-11), ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, η αγωνιστική απειθαρχία του αλλά και η συνολικώς κακή αγωνιστική πορεία της ομάδας, τον έφεραν σε προστριβή με τον προπονητή της ομάδας με αποτέλεσμα να χάσει σταδιακά την θέση του στην ενδεκάδα. Στις 6 Δεκεμβρίου 2010, στον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον του Αννόβερου, φανερά εκνευρισμένος, χτύπησε αντιαθλητικά τον παίκτη του Ανοβέρου Σέρτζιο Πίντο (τον κλώτσησε), με αποτέλεσμα να αποβληθεί και να τιμωρηθεί με 5 αγωνιστικές και χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ ενώ παράλληλα του ανακοινώθηκε ότι δεν υπολογίζεται πλέον στα αγωνιστικά πλάνα της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Το Γενάρη του 2011, παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στον Άρη, για να επιστρέψει από το καλοκαίρι στην Μπορούσια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του ποδοσφαιριστή
 Στατιστικά  στο Guardian Stats Centre

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία
Ποδοσφαιριστές Γιανγκ Μπόις Βέρνης
Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Κονκόρντια Βασιλείας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άουγκσμπουργκ
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Βάνα Πεφάνη

Η Βάνα Πεφάνη (Κυψέλη_(Αθήνα) 6 Αυγούστου 1970) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογραφικές ταινίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Vana Pefani, πληροφορίες στον ιστότοπο IMDb.
Βάνα Πεφάνη, πληροφορίες στον ιστότοπο Retrodb.gr

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Χριστόδουλος Κεφαλάς

Ο Χριστόδουλος Κεφαλάς ήταν Έλληνας μουσικός. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1922 και πέθανε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2009. Πήρε τα πρώτα μαθήματα από τον βιολιστή πατέρα του Νικόλαο Κεφαλά. Ειχε αδερφη την Αμαλία Κεφαλά η οποία επαιζε κλασσικη κιθαρα. Στη συνέχεια μελέτησε βιολί στο Ωδείο Αθηνών με τον Γ. Λυκούδη και περάτωσε τις σπουδές του με τον Ι. Μπουστίντουι, αριστεύοντας στις διπλωματικές του εξετάσεις. 

Ο Χριστόδουλος Κεφαλάς για μακρά σειρά ετών διετέλεσε εξάρχων (concertino) στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και βασικό στέλεχος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (μονιμοποιήθηκε το 1963, ενώ προηγουμένως έπαιζε ως έκτακτος περίπου επί 15ετία). Έπαιξε κατ' επανάληψη σαν σολίστ και με αυτές τις δύο ορχήστρες και με άλλες, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό και ακόμη έδωσε πολλά ρεσιτάλ στην Αθήνα και σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Επίσης, επί σειρά ετών μετείχε σε Σύνολα Μουσικής Δωματίου. Διετέλεσε 1ο βιολί στο "Αττικό Κουαρτέτο" (δίπλα στους μουσικούς Π. Σακελλαρίδη, Β. Γιαπαλάκη-Ν. Χοτζέα και Γ. Μιλανάκη). 

Η μεγάλη προσφορά του στη μουσική της χώρας είναι ότι είχε ειδικευτεί στη μουσική δωματίου. Είναι αυτός που πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Αττικού Κουαρτέτου στα 1957, ενώ είχε συνεχή παρουσία στη μουσική ζωή με συναυλίες μουσικής δωματίου σ' ολόκληρη την Ελλάδα και περιλαμβάνονταν στα προγράμματα μουσικής δωματίου της ΕΡΤ. Στις άοκνες επίσης προσπάθειές του οφείλει την συγκρότησή της η Πειραματική Συμφωνική Ορχήστρα Ρεθύμνου Κρήτης. 

Διετέλεσε καθηγητής βιολιού στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (1959-1961) και καθηγητής στο Ωδείο Πειραιώς διδάσκοντας την τέχνη του βιολιού σε νέους, που ήδη σταδιοδρομούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μαζί του άρχισε βιολί ο Γιάννης Τζουμάνης.

Πηγές 
1. Το Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής, Τάκης Καλογερόπουλος, Εκδόσεις Γιαλλέλη, 3ος τόμος, σελίδα 157.
2. Από το προσωπικό αρχείο του μουσικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
1. Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ 
2. Λεξικό της Ελληνικής μουσικής 
3. Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Φωτογραφίες 

Έλληνες μουσικοί
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Μανζίνι

Το Μανζίνι (Manzini) είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα της Σουαζιλάνδης και πρωτεύουσα της περιφέρειας Μανζίνι, γνωστό και ως «κόμβος» (The Hub) της Σουαζιλάνδης. Μέχρι το 1960 ήταν γνωστό ως Μπρέμενσντορπ (Bremersdorp) από τον Άρθουρ Μπρέμερ (Arthur Bremer) ιδιοκτήτη ενός ξενοδοχείου στην περιοχή. Το αεροδρόμιο της Σουαζιλάνδης  Ματσάφα (Matsapha) Διεθνές Αεροδρόμιο, το οποίο άνοιξε την δεκαετία του 1970, βρίσκεται 10 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 73.000 (απογραφή 2004). 

Ιδρύθηκε το 1885 σαν εμπορικός σταθμός και το 1898 πήρε την ιδιότητα του δήμου. Ο Άρθουρ Μπρέμερ πούλησε το ξενοδοχείο στις βρετανικές αποικιακές αρχές, οι οποίες το χρησιμοποίησαν σαν αρχηγείο και θεώρησαν σωστό να δώσουν στον οικισμό το όνομα του Μπρέμερ. Το ντορπ σημαίνει στα Αφρικάνικα μικρό χωριό, εξ ου και Μπρέμενσντορπ (το μικρό χωριό του Μπρέμερ).

Το χωριό καταστράφηκε το 1902 εν μέσω του πολέμου των βρετανών και ολλανδών αποίκων και το διαχειριστικό κέντρο μεταφέρθηκε στην Μπαμπάνε (Mbabane), η οποία είναι σήμερα η διοικητική πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Σουαζιλάνδης. Ωστόσο το Μανζίνι παρέμεινε η αγροτική, εμπορική καρδιά της Σουαζιλάνδης, κερδίζοντας το παρατσούκλι «κόμβος».

Το Μανζίνι πήρε τον ορισμό της πόλης το 1994.

Αδελφοποιημένες πόλεις
  Κέιλι, δυτικό Γιόρκσιρ
  Ραμάλες δε λα Βικτόρια, Κανταβρία

Γεωγραφία της Σουαζιλάνδης
Λάτμος

Ο Λάτμος (τουρκ. Beşparmak, Πενταδάκτυλος) είναι βουνό της Τουρκίας, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της, δυτικά της αρχαίας πόλης της Μιλήτου. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.353 μέτρα. Στην αρχαιότητα κατέληγε δυτικά στο Αιγαίο, στις ακτές του Λατμικού κόλπου. Οι προσχώσεις όμως του Μαίανδρου ποταμού, που ρέει στα βόρεια του βουνού, έφραξαν την είσοδο του κόλπου μετατρέποντάς τον σε λίμνη, ήδη από το 300 μ.Χ. Στους νότιους πρόποδες του βουνού ήταν χτισμένη η ομώνυμη πόλη, η οποία τον 4ο αιώνα π.Χ. μετονομάστηκε σε Ηράκλεια.

Μυθολογία
Ο Λάτμος συνδέεται με τον  μύθο του Ενδυμίωνα, του μυθικού  βασιλιά της Ήλιδας, τον οποίο ερωτεύτηκε η Σελήνη κατά τη διάρκεια του αγέραστου ύπνου που του είχε χαρίσει ο Δίας. 

Σύμφωνα με μία μεταγενέστερη παραλλαγή του μύθου που μεταφέρεται από τον Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίων ήταν βοσκός από την Καρία με απαράμιλλη ομορφιά. Η Σελήνη τον είδε  σε μία σπηλιά του Λάτμου και τον ερωτεύτηκε. Τον επισκεπτόταν κάθε βράδυ την ώρα που κοιμόταν, όμως ανησυχώντας πως σαν θνητός θα γεράσει και θα πεθάνει παρακάλεσε τον Δία να τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο ώστε να μην τον χάσει ποτέ. 

Στην Ηράκλεια του Λάτμου ο Ενδυμίων λατρευόταν ως μυθικός ιδρυτής της πόλης και υπήρχε ιερό αφιερωμένο σε αυτόν.

Ιστορικά στοιχεία
Στον Λάτμο ανακαλύφθηκαν το 1994 βραχογραφίες του 6.000 π.Χ. Από εκείνη την περίοδο η περιοχή κατοικείται συνεχώς. Σύμφωνα με τον Εκαταίο, την άποψη του οποίου μεταφέρει ο Στράβων, το βουνό αναφέρεται στην Ιλιάδα με το όνομα Φθείρων.

Στα ιστορικά χρόνια στην περιοχή του Λάτμου κατοικούσαν Κάρες και Ίωνες. Οι Κάρες είχαν ιδρύσει την ομώνυμη πόλη στην νότια πλευρά του βουνού, ενώ οι Ίωνες την Μίλητο στη χερσόνησο που βρίσκεται δυτικά του βουνού και την Μυούντα στα βόρεια του. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε στη θέση της πόλης Λάτμου η Ηράκλεια, στην οποία μεταφέρθηκαν οι κάτοικοι της Λάτμου. Η Ηράκλεια του Λάτμου παρήκμασε οριστικά όταν οι προσχώσεις του Μαίαδρου έφραξαν τον Λατμικό κόλπο και την πόλη.

Την Βυζαντινή περίοδο, ήδη από την εποχή της Εικονομαχίας, ο Λάτμος, γνωστός τότε και ως Λάτρος, αποτελούσε τόπο μοναχισμού. Τον 13ο αιώνα αναφέρονται εκεί 13 Μονές (Αγραύλων, Ασωμάτων Βαθέος Λιμένος, Περιστέριον, Δυσικού, Ειρηνούντων, Κισσών, Ιεράς, αγίου Ιωάννου, Κελλιβάρων, Μυρσινώνος, Φαλακρού Βουνου και Στύλου ή οσίου Παύλου). Ο μοναχισμός άρχισε να παρακμάζει στα τέλη του 13ου αιώνα, λόγω των αυξανόμενων τουρκικών επιδρομών, και εξαφανίστηκε τον 14ο αιώνα.

Παραπομπές

Βουνά της Τουρκίας
Σίπυλος

Ο Σίπυλος (τουρκικά: Σπιλ Νταγί, Spil Dağı) είναι βουνό της Τουρκίας που βρίσκεται βορειοανατολικά της Σμύρνης, κοντά στις ακτές του Αιγαίου. Νότια συνδέεται με τις δυτικές απολήξεις του Τμώλου ενώ βόρεια καταλήγει στην κοιλάδα του Έρμου. Στην περιοχή αυτή οι Μάγνητες είχαν ιδρύσει στην αρχαιότητα αποικία που ονομάστηκε από το βουνό, Μαγνησία του Σιπύλου. Στη θέση της σήμερα βρίσκεται η πόλη Μανίσα. Ο Σίπυλος έχει υψόμετρο 1.513 μέτρα.

Μυθολογία
Στο βουνό ξεχωρίζει ένα λαξευμένο άγαλμα της θεάς Κυβέλης, της οποίας η λατρεία ήταν διαδεδομένη στην περιοχή. Το άγαλμα χρονολογείται στο τέλος της 2ης χιλιετίας π.Χ. Το βουνό συνδέεται επίσης με τον μυθικό βασιλιά της Φρυγίας, τον Τάνταλο. Σύμφωνα με τον  Πλίνιο τον Πρεσβύτερο υπήρχε στην περιοχή πόλη με το όνομα Τανταλίς.

Ένα άλλο μυθικό πρόσωπο που συνδέεται με τον Σίπυλο, ήταν η Νιόβη. Σύμφωνα με τον μύθο η Νιόβη απελπισμένη που έχασε τα παιδιά της κατέφυγε στον Σίπυλο ικετεύοντας τους θεούς να ευσπλαχνιστούν τον πόνο της, ώσπου ο Δίας τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε  σε βράχο από τον οποίο μέρα και νύκτα στάλαζαν σταγόνες δακρύων

Στον Σίπυλο υπάρχει ένας φυσικός σχηματισμός που πιθανόν ενέπνευσε τον μύθο. Υπάρχει ένας βράχος με γυναικεία μορφή που στάζει νερό. Αποτελεί σήμερα ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα του βουνού.

Παραπομπές

Βουνά της Τουρκίας