Τίπουλα (Γερανόμυγα)

Η Γερανόμυγα ή Τιπούλα είναι ένα κοινό όνομα που αναφέρεται σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας εντόμων Tipulidae, της τάξης Diptera, πραγματικές μύγες στην υπερ-οικογένεια Tipuloidea. Οι Cylindrotominae, Limoniinae και Pediciinae έχουν ταξινομηθεί ως υποοικογένειες των Tipulidae από τους περισσότερους συγγραφείς, αν και περιστασιακά ανεβαίνουν στην οικογενειακή κατάταξη. Στις πιο πρόσφατες ταξινομήσεις, μόνο οι Pediciidae κατατάσσονται πλέον ως ξεχωριστή οικογένεια, λόγω παραφυλισμού.  Λαϊκά, οι Τιπούλες είναι μερικές φορές γνωστές ως «γεράκια κουνουπιών»   ή μπαμπάδες μακρυπόδαροι, (ένας όρος που χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει τα οπιλιόνια ή την οικογένεια Pholcidae, όπου και τα δύο είναι αραχνοειδή). Οι προνύμφες των Γερανόμυγων είναι γνωστές ως δερμάτινα μπουφάν. 

Οι Γερανόμυγες υπήρχαν τουλάχιστον από το στάδιο του Barremian στην Πρώιμη Κρητιδική  και βρίσκονται παγκοσμίως, αν και τα μεμονωμένα είδη έχουν συνήθως περιορισμένες περιοχές. Είναι πιο ποικίλες στις τροπικές περιοχές αλλά είναι επίσης κοινές στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη και ψηλά υψόμετρα. 

Οι Tipulidae είναι μία από τις μεγαλύτερες ομάδες μυγών, που περιλαμβάνουν πάνω από 15.000 είδη και υποείδη σε 525 γένη και υπογονίδια.  Οι περισσότερες μύγες γερανών περιγράφηκαν από τον εντομολόγο Τσαρλς Πολ Αλεξάντερ, ειδικό για τις μύγες, σε περισσότερες από 1000 δημοσιεύσεις έρευνας .

Περιγραφή

Περίληψη 
Μια ενήλικη μύγα γερανού, που μοιάζει με ένα τεράστιο κουνούπι, έχει συνήθως ένα λεπτό σώμα και πόδια σαν ξυλοπόδαρο που είναι φυλλοβόλα και βγαίνουν εύκολα από το σώμα. Το άνοιγμα των φτερών είναι γενικά περίπου , αν και ορισμένα είδη Holorusia μπορούν να φτάσουν τα   Οι κεραίες έχουν έως 19 τμήματα.  Χαρακτηρίζεται επίσης από ένα ράμμα ή αυλάκιο σχήματος V στο πίσω μέρος του θώρακα (μεσονότομο) και από το φτερό του.  Το ράμφος είναι μακρύ και σε ορισμένα είδη είναι όσο το κεφάλι και ο θώρακας μαζί.

Επίσημα 
 
Οι Tipulidae είναι μύγες μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους (  ) με επιμήκη πόδια, φτερά και κοιλιά. Το χρώμα τους είναι κίτρινο, καφέ ή γκρι. Το Οτσέλι απουσιάζει. Το διάδρομο (ρύγχος) είναι σύντομο έως πολύ κοντό με ένα σημείο που μοιάζει με ράμφος που ονομάζεται ρινός (σπάνια απουσιάζει). Το κορυφαίο τμήμα της άνω γνάθου είναι μαστιγοειδές και πολύ μεγαλύτερο από το υποαπικό τμήμα. Οι κεραίες έχουν 13 τμήματα (κατ 'εξαίρεση 14-19). Αυτά είναι στριφογυρισμένα, οδοντωτά ή ctenidial. Υπάρχει ένα ευδιάκριτο ράμμα σχήματος V μεταξύ του μεσοθωριακού υποδόριου και του οστού (κοντά στο επίπεδο των βάσεων των φτερών). Τα φτερά είναι μονόχρωμα, κατά μήκος ριγέ ή μαρμάρινα. Στα θηλυκά τα φτερά είναι μερικές φορές στοιχειώδη. Η υπο-ακτινωτή φλέβα (Sc) ενώνεται μέσω του Sc2 με την ακτινική φλέβα, το Sc1 είναι το πολύ ένα μικρό "κούτσουρο". Υπάρχουν τέσσερις, σπάνια (όταν μειώνεται το R2) τρεις κλάδοι της ακτινικής φλέβας που συγχωνεύονται στο αλαρικό περιθώριο. Το δισκοειδές φτερό κύτταρο είναι συνήθως παρόν. Το φτερό έχει δύο πρωκτικές φλέβες. Το Sternite 9 των ανδρικών γεννητικών οργάνων έχει, με λίγες εξαιρέσεις, δύο ζεύγη προσαρτημάτων. Μερικές φορές προσθήκες υπάρχουν και στον στερνίτη 8. Ο θηλυκός ωοθετητής έχει σκληρωμένες βαλβίδες και οι κροκοί έχουν λείο ή οδοντωτό χαμηλότερο περιθώριο. Οι βαλβίδες μερικές φορές τροποποιούνται σε χοντρές τρίχες ή κοντά δόντια.

Η προνύμφη είναι επιμήκης, συνήθως κυλινδρική. Τα οπίσθια δύο τρίτα της κάψουλας κεφαλής περικλείονται ή ανασύρονται εντός του προστορικού τμήματος. Η προνύμφη είναι μεταπνευστική (με μόνο ένα ζευγάρι σπιράλ, αυτά στο πρωκτικό τμήμα της κοιλιάς), αλλά συχνά με αιθουσαίες πλευρικές σπείρες (σπάνια άπνοια). Η κάψουλα της κεφαλής είναι σκληρωμένη πρόσθια και βαθιά τομή κοιλιακά και συχνά ραχιαία. Οι κάτω γνάθοι είναι αντίθετες και κινούνται στο οριζόντιο ή πλάγιο επίπεδο. Τα κοιλιακά τμήματα έχουν εγκάρσιες ερπυστικές ράγες. Τα τερματικά τμήματα της κοιλιάς είναι γυαλισμένα, συχνά μερικώς σκληρωμένα και φέρουν οπίσθια σπιράκια. Ο σπειροειδής δίσκος συνήθως περιβάλλεται από λοβοειδείς προεξοχές και πρωκτικές θηλές ή λοβούς.

Βιολογία 
Το ενήλικο θηλυκό περιέχει συνήθως ώριμα αυγά καθώς βγαίνει από την χρυσαλίδα της (pupa) και συχνά ζευγαρώνει αμέσως εάν υπάρχει διαθέσιμο αρσενικό. Τα αρσενικά αναζητούν επίσης θηλυκά περπατώντας ή πετώντας. Η αντιγραφή διαρκεί μερικά λεπτά έως ώρες και μπορεί να επιτευχθεί κατά την πτήση. Οι ενήλικες έχουν διάρκεια ζωής 10 έως 15 ημέρες.  Το θηλυκό ωοτοκεί αμέσως, συνήθως σε υγρό χώμα ή ψάθες από φύκια. Μερικά γεννούν αυγά στην επιφάνεια ενός υδάτινου σώματος ή σε ξηρά εδάφη, και κάποια φέρονται απλά να τα ρίχνουν κατά την πτήση. Τα περισσότερα αυγά τους έχουν μαύρο χρώμα. Συχνά έχουν ένα νήμα, το οποίο μπορεί να βοηθήσει στην αγκύρωση του αυγού σε υγρό ή υδάτινο περιβάλλον. 

Οι προνύμφες γερανού (δερμάτινα σακάκια) έχουν παρατηρηθεί σε πολλούς τύπους οικοτόπων σε ξηρά και σε νερό,  συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιων, υφάλμυρων και γλυκών νερών.  Έχουν κυλινδρικό σχήμα, αλλά κωνώνουν προς το μπροστινό άκρο και η κάψουλα της κεφαλής συχνά ανασύρεται στον θώρακα. Η κοιλιά μπορεί να είναι λεία, επενδεδυμένη με τρίχες, ή γεμάτη με προεξοχές ή κηλίδες που μοιάζουν με πτύχωση. Μπορεί να προκύψουν προβολές γύρω από τα σπιράλ.  Οι προνύμφες μπορούν να τρώνε φύκια, μικροχλωρίδα και ζωντανή ή αποσυντιθέμενη φυτική ύλη, συμπεριλαμβανομένου του ξύλου. Ορισμένα είναι αρπακτικά.

Οικολογία 

Οι βιότοποι των προνυμφών περιλαμβάνουν όλα τα είδη γλυκού νερού, ημι-υδάτινα περιβάλλοντα. Ορισμένα Tipulinae, συμπεριλαμβανομένου του Dolichopeza Curtis, βρίσκονται σε υγρά έως υγρά μαξιλάρια βρύων ή συκωταριών. Τα είδη Ctenophora Meigen βρίσκονται σε αποσυντεθειμένη ξυλεία ή σε κοκκίνια. Οι προνύμφες Nephrotoma Meigen και Tipula Linnaeus βρίσκονται σε ξηρά εδάφη βοσκοτόπων, χλοοτάπητες και στέπες. Οι προνύμφες Tipulidae βρίσκονται επίσης σε πλούσια οργανική γη και λάσπη, σε υγρά σημεία στο δάσος όπου το χούμο είναι κορεσμένο, σε απορρίμματα φύλλων ή λάσπη, φυτικά υλικά που αποσυντίθενται ή φρούτα σε διάφορα στάδια σήψης.

Οι προνύμφες μπορεί να είναι σημαντικές στο οικοσύστημα του εδάφους, επειδή επεξεργάζονται οργανικό υλικό και αυξάνουν τη μικροβιακή δραστηριότητα.  Οι προνύμφες και οι ενήλικες είναι επίσης πολύτιμα θηράματα για πολλά ζώα, όπως έντομα, αράχνες, ψάρια, αμφίβια, πουλιά και θηλαστικά . 

Οι προνύμφες ορισμένων ειδών καταναλώνουν άλλα ζωντανά υδρόβια έντομα και ασπόνδυλα, τα οποία ενδέχεται να περιλαμβάνουν προνύμφες κουνουπιών.   Ωστόσο, πολλοί ενήλικες έχουν τόσο μικρή διάρκεια ζωής που δεν τρώνε καθόλου,  και, παρά τις ευρέως διαδεδομένες πεποιθήσεις ότι οι ενήλικες γερανοί πετούν σε πληθυσμούς κουνουπιών, η γερανόμυγα ενηλίκων είναι ανατομικά ανίκανη να σκοτώνει ή να καταναλώνει άλλα έντομα.

Κατάσταση επιβλαβών οργανισμών 
Η κοινή ευρωπαϊκή γερανόμυγα, Tipula paludosa και η γερανόμυγα βάλτου, T. oleracea, είναι γεωργικά παράσιτα στην Ευρώπη. Οι προνύμφες γερανόμυγας, που έχουν οικονομική σημασία, ζουν στα ανώτερα στρώματα του εδάφους όπου τρέφονται με τις ρίζες, τις ρίζες των τριχών, το στέμμα και μερικές φορές τα φύλλα των καλλιεργειών, εμποδίζοντας την ανάπτυξή τους ή σκοτώνοντας τα φυτά. Είναι παράσιτα σε μια ποικιλία προϊόντων. Από τα τέλη του 1900, οι T. paludosa και T. oleracea έχουν γίνει παράσιτα στις Ηνωμένες Πολιτείες.    Οι προνύμφες έχουν παρατηρηθεί σε πολλές καλλιέργειες, συμπεριλαμβανομένων των λαχανικών, των φρούτων, των δημητριακών, των βοσκοτόπων, των χλοοτάπητων και των καλλωπιστικών φυτών .

Το 1935, το Lord's Cricket Ground στο Λονδίνο ήταν μεταξύ των χώρων που επηρεάστηκαν από "δερμάτινα μπουφάν". Αρκετές χιλιάδες συλλέχθηκαν από το έδαφος και κάηκαν, επειδή προκάλεσαν φαλακρά κομμάτια στο γήπεδο.

Γένη 

 Subfamily Ctenophorinae
 Ctenophora Meigen, 1803
 Dictenidia Brulle, 1833
 Phoroctenia Coquillett, 1910
 Pselliophora Osten Sacken, 1887
 Tanyptera Latreille, 1804
 Subfamily Cylindrotominae
 Cylindrotoma Macquart, 1834
 Diogma Edwards, 1938
 Liogma Osten Sacken, 1869
 Phalacrocera Schiner, 1863
 Stibadocera Enderlein, 1912
 Stibadocerella Brunetti, 1918
 Stibadocerina Alexander, 1929
 Stibadocerodes Alexander, 1928
 Triogma Schiner, 1863
 Subfamily Dolichopezinae
 Dolichopeza Curtis, 1825
 Subfamily Tipulinae
 Acracantha Skuse, 1890
 Angarotipula Savchenko, 1961
 Austrotipula Alexander, 1920
 Brachypremna Osten Sacken, 1887
 Brithura Edwards, 1916
 Clytocosmus Skuse, 1890
 Elnoretta Alexander, 1929
 Euvaldiviana Alexander, 1981
 Goniotipula Alexander, 1921
 Holorusia Loew, 1863
 Hovapeza Alexander, 1951
 Hovatipula Alexander, 1955
 Idiotipula Alexander, 1921
 Indotipula Edwards, 1931
 Ischnotoma Skuse, 1890
 Keiseromyia Alexander, 1963
 Leptotarsus Guerin-Meneville, 1831
 Macgregoromyia Alexander, 1929
 Megistocera Wiedemann, 1828
 Nephrotoma Meigen, 1803
 Nigrotipula Hudson & Vane-Wright, 1969
 Ozodicera Macquart, 1834
 Platyphasia Skuse, 1890
 Prionocera Loew, 1844
 Prionota van der Wulp, 1885
 Ptilogyna Westwood, 1835
 Scamboneura Osten Sacken, 1882
 Sphaerionotus de Meijere, 1919
 Tipula Linnaeus, 1758
 Tipulodina Enderlein, 1912
 Valdiviana Alexander, 1929
 Zelandotipula Alexander, 1922

Φυλογενετική 
Η φυλογενετική θέση των Tipulidae παραμένει αβέβαιη. Η κλασική άποψη ότι είναι ένας πρώιμος κλάδος Διπτέρων   ίσως (με τους Trichoceridae ) η αδελφή ομάδα όλων των άλλων Διπτέρων.   Οι Pediciidae και οι Tipulidae είναι αδελφές ομάδες (τα "λιμονίδια" είναι μια παραφυλετική ομάδα )  και οι Cylindrotominae φαίνεται να είναι μια ομάδα ανάληψης που εκπροσωπήθηκε πολύ καλύτερα στην Τριτοβάθμια .  Οι Tipulidae πιθανώς εξελίχθηκαν από προγόνους στην Άνω Ιουρασική, τους Architipulidae, οι εκπρόσωποι των Limoniinae είναι γνωστοί από την Άνω Τριασία .

Κοινά ονόματα 
Πολλά άλλα κοινά ονόματα έχουν εφαρμοστεί στη γερανόμυγα. Πολλά από τα ονόματα είναι λίγο πολύ περιφερειακά στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των γερακιών κουνουπιών, των κουνουπιέρων, του καλπασμού και του gollywhopper.  Είναι επίσης γνωστοί ως «μπαμπάδες μακρόστενοι» σε αγγλόφωνες χώρες εκτός των ΗΠΑ,  για να μην συγχέονται με τις αμερικανικές χρήσεις των «μπαμπάδων μακρόποδων» που αναφέρονται είτε σε αραχνοειδή της τάξης Opiliones είτε στην οικογένεια Pholcidae . Οι προνύμφες των γερανόμυγων είναι γνωστές ως δερμάτινα μπουφάν.

Δείτε επίσης 

 Tipularia discolor, ορχιδέα μύγα γερανού

βιβλιογραφικές αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Ταυτοποίηση

 Pierre C., 1924, Diptères: Tipulidae Faune de France n ° 8 Bibliotheque Virtuelle Numerique Παρωχημένο αλλά online χωρίς κόστος. Στα γαλλικά.
 RL Coe, Paul Freeman & PF Mattingly Nematocera: οικογένειες Tipulidae έως Chironomidae (Tipulidae). Εγχειρίδια για την Ταυτοποίηση Βρετανικών Εντόμων Τόμος 9 Μέρος 2 i. pdf εγχειρίδιο λήψης Παλαιά αλλά online χωρίς κόστος
 JF McAlpine, BV Petersen, GE Shewell, HJ Teskey, JR Vockeroth, DM Wood. Eds. 1987 Εγχειρίδιο Nearctic Diptera Volume 1 Research Branch Agriculture Canada, 1987 pdf key to Nearctic genera
 EN Savchenko Family Tipulidae in Bei-Bienko, G. Ya, 1988 Κλειδιά για τα έντομα του Ευρωπαϊκού Τμήματος της ΕΣΣΔ Τόμος 5 (Διπτέρα) Μέρος 2 Αγγλική έκδοση. Κλειδιά για τα είδη της Παλαιρκικής, αλλά τώρα χρειάζεται αναθεώρηση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ohioline.osu.edu, ενημερωτικό δελτίο του Πανεπιστημίου του Οχάιο
 Οικογένεια Tipulidae στο EOL
 IZ.carnegiemnh.org, Crane Flies of Pennsylvania, Εκτενής συλλογή δειγμάτων, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Carnegie
 NLBIF.eti.uva.nl, Κατάλογος των Craneflies of the World
 Diptera.info, Συλλογή εικόνων
 BugGuide.net, συλλογή φωτογραφιών, πολλά είδη
 Gaga.jes.mlc.edu.tw, Tipulidae της Ταϊβάν (in Chinese) , με εικόνες κάτω από λατινικά διώνυμα
 Crane Fly, Οδηγός πεδίου για τα κοινά έντομα του Τέξας

Λίστες ειδών 

 Δυτική Παλαιαρκτική, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας
 Αυστραλιανή/Ωκεανική
 Νεαρτική
 Ιαπωνία
Τίπουλα
Γερανόμυγες
Tipulidae
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις