Μείζων Συρία

Η ιστορική περιοχή της Μείζωνος Συρίας (αραβικά: الـشَّـام‎, ιερογλυφικά λουβικά: Sura/i, ή και Συρο-Παλαιστίνη ή Λεβάντες)  βρίσκεται ανατολικά της Μεσογείου. Η παλαιότερη μαρτυρία του ονόματος Συρία είναι από τον 8ο αιώνα π.Χ. σε δίγλωσση επιγραφή στα ιερογλυφικά λουβικά και φοινικικά. Σε αυτή την επιγραφή, η λουβική λέξη Sura/i μεταφράστηκε στα φοινικικά ως «Ασσυρία». Για τον Ηρόδοτο τον 5ο αιώνα π.Χ., η Συρία εκτεινόταν βόρεια μέχρι τον ποταμό Άλυς και νότια ως την Αραβία και την Αίγυπτο.

Για τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Πομπόνιο Μέλα, η Συρία κάλυπτε ολόκληρη την Εύφορη Ημισέληνο. Στην Ύστερη Αρχαιότητα, «Συρία» σήμαινε μια περιοχή που βρισκόταν στα ανατολικά της Μεσογείου, δυτικά του ποταμού Ευφράτη, βόρεια της Αραβικής Ερήμου και νότια της οροσειράς του Ταύρου, με αποτέλεσμα να περιλαμβάνει τις σύγχρονες Συρία, Λίβανο, Ιορδανία, Ισραήλ, Κράτος της Παλαιστίνης και τμήματα της Νότιας Τουρκίας, συγκεκριμένα την Επαρχία Χατάι και το δυτικό μισό της περιοχής της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Αυτός ο όψιμος ορισμός είναι ισοδύναμος με την περιοχή που είναι γνωστή στα κλασικά αραβικά με το όνομα  (   ,  που σημαίνει βόρεια [χώρα]  (από τη ρίζα   «αριστερά, βόρεια»)). Μετά την ισλαμική κατάκτηση της βυζαντινής Συρίας τον 7ο αιώνα μ.Χ., το όνομα Συρία αντικαταστήθηκε για την κύρια χρήση της ίδιας της περιοχής από το αραβικό αντίστοιχο Shām, αλλά επέζησε με την αρχική έννοια στη βυζαντινή και δυτικοευρωπαϊκή χρήση και στη συριακή χριστιανική λογοτεχνία. Τον 19ο αιώνα το όνομα Συρία αναβιώθηκε στη σύγχρονη αραβική του μορφή για να δηλώσει ολόκληρο το Μπιλάντ αλ Σαμ, είτε ως Suriyah είτε ως σύγχρονη μορφή Suriyya, που αντικατέστησε τελικά το αραβικό όνομα Μπιλάντ αλ Σαμ. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το όνομα Συρία εφαρμόστηκε στη Γαλλική Εντολή για τη Συρία και το Λίβανο και το σύγχρονο αλλά βραχύβιο Αραβικό Βασίλειο της Συρίας.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, η περιοχή ήταν υπό τον έλεγχο πολλών διαφορετικών λαών, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων Αιγυπτίων, των Χαναναίων, της Ασσυρίας, της Βαβυλωνίας, της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας, των αρχαίων Ελλήνων, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών, του Χαλιφάτου των Αββασιδών, του Χαλιφάτου των Φατιμιδών, των Σταυροφόρων, της δυναστεία των Αγιουβιδών, του Μαμελουκικού Σουλτανάτου, υης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας.

Τα όρια της περιοχής έχουν αλλάξει κατά τη διάρκεια της ιστορίας και καθορίστηκαν για τελευταία φορά στη σύγχρονη εποχή με τη διακήρυξη του βραχύβιου Αραβικού Βασιλείου της Συρίας και τον μετέπειτα καθορισμό από την υποχρεωτική συμφωνία Γαλλίας και Βρετανίας. Η περιοχή πέρασε στις Γαλλικές και Βρετανικές Εντολές μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και χωρίστηκε σε Μείζων Λίβανο, διάφορα κράτη υπό την εντολή της Συρίας, την Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή και το Εμιράτο της Υπερορδανίας. Τα κράτη υπό την εντολή της Συρίας ενοποιήθηκαν σταδιακά ως Κράτος της Συρίας και τελικά έγιναν η ανεξάρτητη Συρία το 1946. Σε όλη αυτή την περίοδο, οι πανσύροι εθνικιστές υποστήριζαν τη δημιουργία μιας Μείζονος Συρίας.

Γεωγραφία 

Με την πιο κοινή ιστορική έννοια, ο όρος «Συρία» αναφέρεται σε ολόκληρο το βόρειο Λεβάντε, συμπεριλαμβανομένης της Αλεξανδρέττας και της Αρχαίας Πόλης της Αντιόχειας ή με μια εκτεταμένη έννοια ολόκληρο το Λεβάντε μέχρι τη Ρωμαϊκή Αίγυπτο, αλλά χωρίς να περιλαμβάνει τη Μεσοποταμία. Η περιοχή της «Μείζονος Συρίας» ( , ); ονομάζεται επίσης «Φυσική Συρία» ( , ) ή «Βόρεια Γη» ( , ), εκτείνεται περίπου στην επαρχία Μπιλάντ αλ Σαμ των μεσαιωνικών αραβικών χαλιφάτων, που περιλαμβάνει την Ανατολική Μεσόγειο (ή το Λεβάντε) και τη Δυτική Μεσοποταμία. Η μουσουλμανική κατάκτηση του Λεβάντε τον έβδομο αιώνα οδήγησε στη δημιουργία αυτής της επαρχίας, η οποία περιλάμβανε μεγάλο μέρος της περιοχής της Συρίας, και κατέληξε να επικαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό με αυτήν την έννοια. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο όρος Μείζων Συρία επινοήθηκε κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, μετά το 1516, για να προσδιορίσει την κατά προσέγγιση περιοχή που περιλαμβάνεται στη σημερινή Παλαιστίνη, Συρία, Ιορδανία, Λίβανο και Ισραήλ.

Η αβεβαιότητα ως προς τον ορισμό της έκτασης της «Συρίας» επιδεινώνεται από την ετυμολογική σύγχυση των παρόμοιων ονομάτων Συρία και Ασσύρια. Το ζήτημα της τελικής ετυμολογικής ταυτότητας των δύο ονομάτων παραμένει ανοιχτό σήμερα, αλλά ανεξάρτητα από την ετυμολογία, τα δύο ονόματα έχουν συχνά ληφθεί ως ανταλλάξιμα ή συνώνυμα από την εποχή του Ηροδότου. Ωστόσο, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η «Συρία» και η «Ασσυρία» άρχισαν να αναφέρονται σε δύο ξεχωριστές οντότητες, τη Ρωμαϊκή Συρία και τη Ρωμαϊκή Ασσυρία.

Ιστορία

Δείτε επίσης 
 Λίκνο του πολιτισμού
 Μασρίκ
 Μέση Ανατολή
 Ονόματα του Λεβάντε
 Σταυροφορικά κράτη
 Νότιος Λεβάντες

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
  pbk.; illustrated with b&w photos and maps; alternative ISBN on back cover: 0-19-506002-4

 
Λεβάντες
Εγγύς Ανατολή
Αρχαία Εγγύς Ανατολή
Γεωγραφία της Συρίας
Γεωγραφία της Ιορδανίας
Γεωγραφία της Μέσης Ανατολής
Γεωγραφία της Δυτικής Ασίας
Γεωγραφική ιστορία της Συρίας
Ιστορία της Κύπρου
Ιστορία της Παλαιστίνης
Ιστορία του Λιβάνου
Ιστορία του Ισραήλ
Ιστορία της Ιορδανίας
Ιστορία της Τουρκίας
Ιστορία της Επαρχίας του Γκαζιαντέπ
Ιστορία της Επαρχίας Μερσίνης
Ιστορία της Επαρχίας του Χατάι
Ιστορικές περιοχές
Αλυτρωτισμός
Εθνικιστικά κινήματα στην Ασία
Πολιτική της Συρίας
Πολιτικά κινήματα
Συριακός εθνικισμός
Ιστορία του Λεβάντε
Περιοχές της Ασίας