joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κρστατς (Μπούντβα)

Το Κρστατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Τσέλομπρντο

Το Τσέλομπρντο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Ντανού

Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Ντανού (Βιρμανικά: ဓနု ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, προφέρεται dənṵ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι μια αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από δύο δήμους στην Πολιτεία Σαν:

 Δήμος Πιντάγια
 Δήμος Ιουανγκάν

Και οι δύο δήμοι είναι διοικητικά μέρος της επαχίας Ταούνγκγι. Η ζώνη αυτοδιοικείται από τους Ντανού. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010.

Παραπομπές 

Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Βίτι Ντο

Το Βίτι Ντο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα Λαούνγκ

Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα Λαούνγκ (Βιρμανικά: ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, προφέρεται pəlàʊɴ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) είναι  αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από δύο δήμους στην Πολιτεία Σαν:

 Δήμος Μαντόνγκ (πρώην μέρος της επαρχίας Κιαούκμε)
 Δήμος Ναμχσάν (πρώην μέρος της επαρχίας Κιαούκμε)

Δημιουργήθηκε ως ξεχωριστά διοικούμενη μονάδα από το Σύνταγμα του 2008. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010. Η ζώνη προορίζεται να αυτοδιοικείται από τους Παλαούνγκ. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Ναμχσάν.

Παραπομπές 

Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Πόντοστρογκ

Το Πόντοστρογκ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ματθαίος ντε Περάλτα

Ο Ματθαίος ντε Περάλτα (1370 - 1374) υπήρξε γενικός επίτροπος και φρούραρχος της Ακρόπολης των Αθηνών, τα έτη από 1370 έως τέλη 1374, όταν το δουκάτο των Αθηνών βρισκόταν υπό ηγεσία των Καταλανών και κατ'επέκταση της Εταιρείας των Ναβαρραίων.

Καταγόταν από τον οίκο των Περάλτα, που ήταν κόμητες της Καλταμπελότα στη Σικελία. Ήταν συγγενής της συζύγου του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου του Γ΄. Γι' αυτό το λόγο, μετά τον θάνατο του Ρογήρου Α΄ ντε Λούρια, τέλη του 1369 ή πιθανότερα αρχές του 1370, ο βασιλιάς διόρισε, στις 31 Μαΐου του 1370, τον Ματθαίο ντε Περάλτα γενικό επίτροπο και φρούραρχο στην Ακρόπολη των Αθηνών. 

Οι Καταλανοί της Αθήνας, δεν τον είχαν αποδεχτεί γιατί τον θεωρούσαν ξένο, δεδομένου ότι αυτοί κατείχαν το δουκάτο επί δύο γενιές και θεωρούσαν την αποικία κάπως ανεξάρτητη από τη Σικελία. Προτιμούσαν οι διορισμοί να γίνονται για μικρά χρονικά διαστήματα και εκ περιτροπής, ώστε να ικανοποιούνται όλοι. Ήταν ένας από τους λόγους δημιουργίας εσωτερικών προστριβών, που αποδυνάμωναν το δουκάτο.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό ιστορικό Setton Kenneth ο Ματθαίος ντε Περάλτα, πέθανε τέλη του 1374. Η τελευταία επιστολή προς το πρόσωπό του, από το βασιλιά, έχει ημερομηνία 18 Ιανουαρίου 1374. Ο θάνατός του ήταν αιτία να ξεσπάσουν νέες ταραχές, που έδωσαν την ευκαιρία στον Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι να επιτεθεί και να καταλάβει τα Μέγαρα που κατείχαν σημαντική θέση για τα επεκτατικά του σχέδια. Η αποδιοργάνωση στο δουκάτο δεν τους επέτρεψε να πραγματοποιήσουν αντεπίθεση στον Νέριο.

Χωρίς να περιμένουν διαταγή από Σικελία εκλέγουν ομόφωνα διάδοχο τον Λουδοβίκο Φαδρίκ κόμη των Σαλώνων. Παρά την παρατυπία ο Φρειδερίκος Γ΄ επικυρώνει την εκλογή του, γιατί τον θεωρούσε ικανό λόγω του ότι κατά το παρελθόν είχε αποκαταστήσει την τάξη σε ελληνικές αποικίες.

Παραπομπές

Πηγές 

 Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
(Αγγλικά) Miller, W. (1908) "The Latins in the Levant. A History of Frankish Greece (1204-1566)" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.
 (Αγγλικά) Setton, Kenneth M. (1975) "Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries", Edited by Harry W. Hazzard, Ανακτήθηκε 21/06/2018.

Καταλανική Εταιρεία
Πρόσωπα του Δουκάτου των Αθηνών
Πόντμπαμπατς

Το Πόντμπαμπατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Πόμπορι

Το Πόμπορι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Τσάμι Ντο

Το Τσάμι Ντο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Πρίγιεβορ (Μπούντβα)

Το Πρίγιεβορ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ζουκόβιτσα (Μπούντβα)

Η Ζουκόβιτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Στανίσιτσι

Το Στανίσιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Τουντορόβιτσι

Το Τουντορόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Τσούτσουκε

Το Τσούτσουκε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Καλούντερατς

Το Καλούντερατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μπόρετι

Το Μπόρετι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενα στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μπουλιάριτσα

Η Μπουλιάριτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Τζένασι

Το Τζένασι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μπράγιτσι (Μπούντβα)

Το Μπράγιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μπρντα (Μπούντβα)

Η Μπρντα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ρατζενόβιτσι (Μπούντβα)

Το Ρατζενόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ίλινο Μπρντο

Το Ίλινο Μπρντο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Κούλιατσε

Το Κούλιατσε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Λάπτσιτσι

Το Λάπτσιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μπλιζίκουτσε

Το Μπλιζίκουτσε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Κατούν Ρεζέβιτσι

Το Κατούν Ρεζέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ριγιέκα Ρεζέβιτσι

Η Ριγιέκα Ρεζέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Μαρκόβιτσι (Μπούντβα)

Το Μαρκόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Νοβόσελιε

Το Νοβόσελιε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Γλώσσες της Ουγγαρίας

Οι γλώσσες που ομιλούνται στην Ουγγαρία έχουν ως εξής.

Γλώσσες 

 Ουραλικές γλώσσες
– Ουγγρικά: Η μόνη επίσημη γλώσσα της χώρας, μη σχετιζόμενη με τις γειτονικές γλώσσες. Είναι η πρώτη γλώσσα του 98.9% του συνολικού πληθυσμού.
 Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
– Γερμανικά: ομιλούνται από τη γερμανική μειονότητα, κυρίως εντός και γύρω από τα όρη Μέτσεκ, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας. (Ιστορικά, η γερμανική διάλεκτος της Σουηβίας ομιλούταν στην Ουγγαρία.)
 – Σλοβακικά: ομιλούνται από τη σλοβακική μειονότητα, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ουγγρικά Όρη και γύρω από τη Μπεκετσάμπα.
 – Σερβικά: ομιλούνται από τη σερβική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Μπάτσκα, αλλά και σε άλλες περιοχές της Νότιας Ουγγαρίας.
 – Σλοβενικά: ομιλούνται από τη σλοβενική μειονότητα, ειδικά γύρω από τα Σλοβενικά σύνορα στη Δυτική Ουγγαρία.
 – Κροατικά: ομιλούνται από την κροατική μειονότητα, ειδικά στη Νότια Ουγγαρία.
 – Ρουμανικά: ομιλούνται από τη ρουμανική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Γκιούλα στην Ανατολική Ουγγαρία.
 – Ρομάνι: ομιλούνται από κάποια μέλη της μειονότητας των Ρομά σε όλη τη χώρα.
 Τουρκικές γλώσσες
– Κουμάνοι: ομιλούνταν στην περιοχή της Κουμανίας στην Ουγγαρία. Είναι γλώσσα Κιπτσάκ στενά σχετιζόμενη με άλλες γλώσσες Κιπτσάκ, όπως τα Κριμαϊκά Ταταρικά. Ο τελευταίος ομιλητής πέθανε το 1777.
 – Κιπτσάκ: ομιλούνταν στην Ανατολική Ευρώπη, η οποία περιλαμβάνει την Ουγγαρία. Ήταν η κύρια γλώσσα των περιοχών ελεγχόμενων από τη Χρυσή Ορδή. Είναι ο πρόγονος όλων των γλωσσών Κιπτσάκ, η οποία περιλαμβάνει επίσης την εξαφανισμένη Κουμανική γλώσσα.
 Νοηματικές γλώσσες
– Ουγγρική Νοηματική Γλώσσα: ομιλείται από περίπου 9.000 άτομα. Ανήκει στην οικογένεια της Γαλλικής Νοηματικής Γλώσσας.

Πληθυσμού από γνώση γλωσσών

Δείτε επίσης 

 Ουγγαρία
 Ουγγρική γλώσσα
Δημογραφία της Ουγγαρίας

Παραπομπές 

Γλώσσες της Ουγγαρίας
Σβέτι Στέφαν

Το Σβέτι Στέφαν ή Άγιος Στέφανος (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα. Πρόκειται για πρώην ψαροχώρι, το οποίο, στην συνέχεια, μετατράπηκε σε ξενοδοχειακό συγκρότημα.

Ο Βλαντιμίρ Μίτροβιτς ήταν αρχικός διευθυντής του ξενοδοχείου, προτού αυτό αγοραστεί από τον Όμιλο Ρέστη. Αριθμός πολιτικών και καταξιωμένων ηθοποιών του κινηματογράφου το έχουν επιλέξει, κατά καιρούς, ως τόπο διακοπών.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί της Μπούντβα
Ελεκτροούγκλι

Το Ελεκτροούγκλι (ρωσικά: Электроу́гли) είναι πόλη στην επαρχία Νογκίνσκι της περιφέρειας Μόσχας στη Ρωσία, που βρίσκεται στο σιδηρόδρομο Μόσχας–Νίζνι Νόβγκοροντ σιδηροδρόμων 36 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας και 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νογκίνσκ, διοικητικού κέντρου της επαρχίας. Ο πληθυσμός είναι 20.136 άτομα στη απογραφή του 2010, 16.717 στην απογραφή του 2002 και 18.645 στην απογραφή του 1989.

Όνομα
Το 1899 ιδρύθηκε το εργοστάσιο «Ελεκτροούγκλι» (= «ηλεκτροκάρβουνο»), από όπου πήρε το όνομά της η πόλη.

Ιστορία
Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1935. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1956.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι, μαζί με έξι αγροτικές περιοχές, ενσωματωμένη εντός της επαρχίας Νογκίνσκι ως η Πόλη του Ελεκτροούγκλι. Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη του Ελεκτροούγκλι είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Ελεκτροούγκλι, ως Αστικός Οικισμός Ελεκτροούγκλι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ελεκτροουγκλι
Ερπυλλίς

Η Ερπυλλίς (Ἑρπυλλίς, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν ερωμένη του μεγάλου φιλοσόφου Αριστοτέλη, η οποία καταγόταν επίσης από τα Στάγειρα. Αρχικώς ήταν δούλη της συζύγου του φιλοσόφου Πυθιάδας. Μετά τον θάνατο της Πυθιάδας συνδέθηκε με τον Αριστοτέλη, την εποχή που η οικογένεια ήταν εγκατεστημένη στην Αθήνα. Μαζί ο Αριστοτέλης και η Ερπυλλίς απέκτησαν έναν γιο, τον Νικόμαχο, γνωστό από το έργο του φιλοσόφου Ηθικά Νικομάχεια. Μολονότι η ηλικία της Ερπυλλίδας δεν αναφέρεται κάπου, θα πρέπει να ήταν αρκετά νεότερη της Πυθιάδας. Ο Νικόμαχος ήταν ακόμα παιδί ή έφηβος όταν ο Αριστοτέλης συνέταξε τη διαθήκη του, με την οποία ορίζει ως κηδεμόνα του Νικομάχου τον ανιψιό του, Νικάνορα, μέχρι την ενηλικίωση του Νικομάχου.

Η Ερπυλλίς και ο Αριστοτέλης συζούσαν μέχρι τον θάνατο του φιλοσόφου. Στη διαθήκη του ο Αριστοτέλης κληροδότησε στην Ερπυλλίδα ένα τάλαντο (χρηματικό ποσό που αντιστοιχούσε σε 26 κιλά αργύρου ή χρυσού), αλλά και το μητρογονικό του σπίτι στη Χαλκίδα. Ανέθεσε επίσης στους φίλους και μαθητές του Θεόφραστο, Αριστομένη, Τίμαρχο, Ίππαρχο και Διοτέλη να την προσέχουν.

Πηγές
 Διογένους Λαερτίου Βίοι φιλοσόφων, Ε΄
 Eduard Zeller: Aristotle and the Earlier Peripatetics (1897)
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 12, σελ. 721

Αρχαίες Ελληνίδες
Αριστοτέλης
Ζοάο Μουτίνιο

Ο Ζοάο Φίλιπ Ίρια Σάντος Μουτίνιο (πορτογαλικά: João Filipe Iria Santos Moutinho, προφορά: ˈʒwɐ̃w fɨˈlip iˈɾi.ɐ ˈsɐ̃tuʒ mo(w)ˈtĩɲu, 8 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας και διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στην Εθνική Πορτογαλίας και στη Πρέμιερ Λιγκ για τη Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς.  

Για περίπου μία δεκαετία βρισκόταν στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αρχικά στις ακαδημίες της, κατόπιν έκανε επαγγελματικό ντεμπούτο με τη Σπόρτινγκ Β και, τέλος, από το 2005 έως και το 2010, αγωνιζόταν στην πρώτη ομάδα. Μεταξύ 2010 και 2013 αγωνιζόταν στην Πόρτο, με την οποία κατέκτησε μεταξύ άλλων και το Europa League το 2011. Από το 2013 έως και σήμερα αγωνίζεται στη Μονακό, με μεγαλύτερη επιτυχία το πρωτάθλημα  που κατέκτησε τη σεζόν 2016–17. 

Στην Εθνική Πορτογαλίας ξεκίνησε να αγωνίζεται από το 2003, περνώντας από πολλές μικρές της ομάδες. Ωστόσο, από το 2005 έως και σήμερα αγωνίζεται στην Ανδρών, με την οποία έχει σημειώσει πάνω από 110 επίσημους αγώνες, με την οποία ίσως –στην πιθανώς μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του– κατέκτησε το Euro του 2016, για πρώτη φορά στην ιστορία της Εθνικής Πορτογαλίας. Το 2003, είχε κατακτήσει τον ίδιο τίτλο, αλλά στις U17.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

National team data 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
FIFA Century Club
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Καζάκοι στη Ρωσία

Στη Ρωσία, οι Καζάκοι ζουν κυρίως σε περιφέρειες που συνορεύουν με το Καζακστάν. Το 2010 η ρωσική απογραφή κατέγραψε 647.732 Καζάκους που ζουν ως επί το πλείστον στην Περιφέρεια Αστραχάν, στην Περιφέρεια Βολγκογκράντ, στην Περιφέρεια Σαμάρα, στην Περιφέρεια Ορενμπούργκ, στην Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, στην περιφέρεια Κουργκάν, στην Περιφέρεια Τιουμέν, στην Περιφέρεια Ομσκ, στην Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ και το Κράι Αλτάι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 σημαντικός αριθμός καζακικών οικογενειών έμειναν εκτός των καθορισμένων ορίων της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι Καζάκοι της Ρωσίας απέκτησαν τη ρωσική υπηκοότητα.

Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Δυτικές Περιοχές

Οι Δυτικές Περιφέρειες ή Σιγιού (Χσί-γιου, κινέζικα: 西域, πινγίν: Xīyù, Ουέιντ-Ζιλς: Hsi1-yü4) ήταν ιστορικό όνομα που ορίστηκε στα Κινεζικά χρονικά μεταξύ του 3ου αιώνα π.Χ. έως τον 8ο αιώνα μ.Χ., που αναφέρεται στις περιφέρειες δυτικά του περάσματος Γιουμέν, πιο συχνά, την Κεντρική Ασία ή μερικές φορές πιο συγκεκριμένα, το ανατολικότερο τμήμα της (π.Χ. το Αλτισάχρ ή η Λεκάνη Ταρίμ στο βόρειο Σιντσιάνγκ), αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται γενικά για να αναφερθεί σε άλλες περιοχές στα δυτικά της Κίνας, όπως την Ινδική υποήπειρο (όπως στο μυθιστόρημα του Ταξίδι προς τη Δύση).

Λόγω της στρατηγικής του θέσης πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, οι Δυτικές Περιοχές έχουν γίνει σημαντικές ιστορικά τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα π.Χ. Ήταν περιοχή του πολέμου Χαν-Σιονγκνού μέχρι το 89 μ.Χ. Τον 7ο αιώνα, η εκστρατεία των Τανγκ εναντίον των Δυτικών Περιοχών οδήγησε σε Κινεζικό έλεγχο της περιοχής μέχρι την Εξέγερση Αν Λουσάν.

Η περιοχή έγινε σημαντική στους μετέπειτα αιώνες ως πολιτιστικός αγωγός μεταξύ της νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδική υποήπειρο, το Μουσουλμανικό κόσμο και την Ευρώπη, όπως στην περίοδο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Μία από τις πιο σημαντικές εξαγωγές των Δυτικών Περιοχών ήταν βουδιστικά κείμενα, όπως οι σούτρες Μαχαγιάνα, που μεταφέρονταν από εμπόρους και προσκυνητές μοναχούς προς την Κίνα. Ο μοναχός της Δυναστείας Τανγκ Σουανζάνγκ διέσχισε την περιοχή στο δρόμο για τη μελέτη στην Ινδία, με αποτέλεσμα των επιδραστικών Μεγάλων Καταγραφών των Τανγκ στις Δυτικές Περιοχές κατά την επιστροφή του στη πρωτεύουσα των Τανγκ, την Τσανγκάν.

Πριν από την έναρξη των Τουρκικών μεταναστεύσεων, οι λαοί της περιοχής ήταν Ινδοευρωπαίοι χωρισμένοι σε περίπου δύο γλωσσικές ομάδες, τους Σάκες και τους Τόχαρους. Οι λαοί των πόλεων-κρατών της όασης Χοτάν και Κασγκάρ μιλούσαν την Σάκα, μια από τις ανατολικές ιρανικές γλώσσες, ενώ οι άνθρωποι της Κούτσα και Τουρφάν μιλούσαν την τοχαρική γλώσσα. Η γλώσσα των ιθαγενών του Λοουλάν δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή ή προσδιορισμένη.

Δείτε επίσης 
 Διάδρομος Χεσί
 Ιστορία της Δυναστείας Χαν
 Βασίλειο του Χοτάν
 Βασίλειο της Σούλε
 Σογδιανή
 Τουρκεστάν
 Προτεκτοράτο των Δυτικών Περιοχών
 Στρατηγικό Προτεκτοράτο για την Ειρήνευση της Δύσης
 Εθνοτικές ομάδες στην Κινεζική ιστορία

Παραπομπές

Παραπομπές

Πηγές 
 Joseph P. Yap Wars with the Xiongnu - a translation from Zizhi Tongjian Chapters 4-17. AuthorHouse (2009) 
 西域考古図譜 : vol.1 西域考古図譜 : vol.2
Ιστορία του Σιντσιάνγκ
Χάνι Τερόβου Ιωαννίνων

Το Χάνι Τερόβου είναι παραποτάμιος οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Τερόβου, του δήμου Δωδώνης στην Ήπειρο, στα νότια του νομού Ιωαννίνων. Από εκεί διέρχεται η παλιά εθνική οδός Ιωαννίνων Άρτας. Δίπλα κυλά ο ποταμός Λούρος. Αποτελούσε στο παρελθόν σταθμό για όσους ταξίδευαν. Προσέφερε ξεκούραση και φαγητό στους ταξιδιώτες και τα ζώα τους.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Χάνι Τερόβου είναι κτισμένο δίπλα και δυτικά από τον οικισμό Τέροβο. Οφείλει το όνομά του στο παλιό "χάνι Τερόβου", που υπήρχε από την περίοδο της τουρκοκρατίας και βρισκόταν επάνω στο δρόμο Άρτας - Ιωαννίνων, δίπλα στον ποταμό Λούρο. Το χωριό απέχει 32 χλμ. Ν. από την πόλη των Ιωαννίνων, 1 χλμ. ΝΔ. από το "χάνι" και είναι σχεδόν όμορο του Τέροβου προς τα δυτικά. Στη θέση που ήταν το παλιό χάνι, επάνω στην εθνικό οδό Άρτας - Ιωαννίνων, υπάρχουν σύγχρονα κέντρα εστίασης καθώς και ο Κρατικός Ιχθυογεννητικός Σταθμός (ΙΧΣ) Ιωαννίνων στις όχθες του Λούρου. Στο σημείο αυτό περνάει η παραποταμιά διαδρομή Βουλιάστα - Χάνι Τερόβου - Σήραγγα Κλεισούρας ενώ όλη η περιοχή, που ξεκινά από εδώ και συνεχίζει βόρεια μέχρι τη Ποταμιά (Βόρεια στενά Λούρου), είναι χαρακτηρισμένη ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους (ΤΙΦΚ).

Διοικητικά
Ως οικισμός συστάθηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Τερόβου του δήμου Αγίου Δημητρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Ραψαίοι και Τέροβο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Τερόβου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 40 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης
Κονίσπολη

Η Κονίσπολη () είναι η νοτιότερη κωμόπολη στην Αλβανία. Βρίσκεται 1 χιλιόμετρο από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο οικισμός κατοικείται από μουσουλμάνους Αλβανούς Τσάμηδες. Η Κονίσπολη είναι σύγχρονο κέντρο της κοινότητας Αλβανών Τσάμηδων στην Αλβανία. Τα κυριότερα οικονομικά συμφέροντα της Κονίσπολης είναι η γεωργία και η αμπελοκαλλιέργεια.

Η κωμόπολη είναι η έδρα της νοτιότερης διοικητικής μονάδας στην Αλβανία, του δήμου Κονίσπολης (αλβανικά: Bashkia Konispol). Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Κονίσπολης, Μαρκάτων και Τζάρας. Ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται σε 8.245 (απογραφή του 2011), σε συνολική έκταση 221,88 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου Κονίσπολης κατά την απογραφή του 2011 ήταν 2.123 κάτοικοι. 

Η πρώην δημοτική μονάδα της Κονίσπολης (πριν από το 2015) αποτελούταν από την πόλη Κονίσπολη και το χωριό Τσιφλίκι. Ο νέος μεγαλύτερος δήμος της Κονίσπολης περιλαμβάνει οικισμούς που κατοικούν οι μουσουλμάνοι Αλβανοί που αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, καθώς και ορθόδοξοι Αλβανοί, Αρμάνοι, Έλληνες και Ρομά που ζουν στα χωριά της δημοτικής μονάδας Τζάρας.

Η περιοχή ήταν μέρος της αρχαίας περιοχής της Ηπείρου και κατοικήθηκε από τους Έλληνες Χάονες.

Παραπομπές

Πόλεις της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Γέφυρα Νταβτασέν

Η Γέφυρα Νταβτασέν ή Γέφυρα Νταβιτασέν () είναι μια γέφυρα για την κυκλοφοριακή σύνδεση σε όλο τον Ποταμό Ραζντάν στο Γερεβάν της Αρμενία. Συνδέει το δρόμο Βαγκρσιάν της επαρχίας Αραμπκίρ με το δρόμο Σάσνα Τζρερ της επαρχίας Νταβτασέν εντός της πρωτεύουσας. Η διαδικασία κατασκευής ξεκίνησε κατά τη δεκαετία του 1970 από τη Σοβιετική κυβέρνηση, αλλά εγκαταλείφθηκε λίγο μετά. Η κατασκευή της γέφυρας ολοκληρώθηκε μόνο το 2000. Το ύψος πάνω από το επίπεδο του νερού του ποταμού Χραζντάν είναι 92 μέτρα. Η γέφυρα κατασκευάστηκε από την εταιρεία Kamurjshin.

Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ραφαέλ Ισραελγιάν.

Παραπομπές 

Αρμενία-επέκταση
Μεταφορές στην Αρμενία
Σιρανούς Γκασπαριάν

Η Σιρανούς Γκασπαριάν (Αρμενικά: Սիրանուշ Գասպարյան, Ρωσικά: Сирануш Гаспарян) (γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1978 στο Σουχούμι της Γεωργίας) είναι Αρμένια δραματική σοπράνο.

Βιογραφία 
Η Σιρανούς Γκασπαριάν γεννήθηκε στο Σουχούμι το 1977. Το 1991 η οικογένεια μετακόμισε στο Γερεβάν της Αρμενίας όπου η Σιρανούς αποφοίτησε από το Μουσικό γυμνάσιο προς τιμήν του Τσαϊκόφσκι. Το 2002 πήρε το διπλό Μάστερ από τα τμήματα Φορτεπιάνο και Φωνητικών (Όπερα) του Κρατικού Ωδείου του Γερεβάν ονομασμένο προς τιμήν του Κόμιτας. Από το 2003 έως το 2005 εγγράφθηκε σε μεταπτυχιακό φωνητικό μάθημα, υπό την επίβλεψη της Έλενα Βαρντανιάν. Από το έτος 2001 η Σιρανούς εκτελεί στη σκηνή, συμμετέχει σε περιεχόμενο τραγουδιών στην Αρμενία και την Ευρώπη, και επίσης διδάσκει στο Κρατικό Ωδείο του Ερεβάν.

Κέρδισε τον τίτλο της καλύτερης τραγουδίστριας σε εθνικό διαγωνισμό και είναι μια άκρως σεβαστή στην Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας όπου είναι κορυφαία σολίστ. Έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε σημαντικούς χώρους όπως το Αρμενικό Θέατρο και διεθνώς σε χώρους όπως οι Μέρες Αρμενικού Πολιτισμού 2014 στη Στουτγκάρδη.

Βασικές παραστάσεις 

 Οκτώβριος 2010, Γερεβάν, Αρμενία. Συναυλία με την Εθνική Ορχήστρα Δωματίου της Αρμενίας, Μαέστρος Ρουμπέν Ασατριάν. Στο πρόγραμμα: Βιβάλντι, Αντρέσσεν, Αράμ Σατιάν
 Νοέμβριος, 2010, Γερεβάν, Αρμενία. Ρεσιτάλ στον Οίκο της Μουσικής Δωματίου ονομασμένο προς τιμήν του Κόμιτας. Στο πρόγραμμα: Βάγκνερ, Μπετόβεν, Μότσαρτ, Μπάρμπερ, Μέντνερ, Ραχμάνινοφ, Τσαϊκόφσκι
 Απρίλιος 2009, Γερεβάν, Αρμενία. Ρεσιτάλ στον Οίκο της Μουσικής Δωματίου ονομασμένο προς τιμήν του Κόμιτας (φωνή και όργανα). Στο πρόγραμμα: Ευρωπαϊκή και αρμενική πνευματική μουσική
 Οκτώβριος 2009, Γερεβάν, Αρμενία. Συναυλία με την Ορχήστρα Βεράντζνουντ, Μαέστρος Ρουμπέν Ασατριάν. Στο πρόγραμμα: Χαίντελ
 Δεκέμβριος 2009, Ρουμπέν Ασατριάν. Συναυλία με την Εθνική Ορχήστρα Δωματίου της Αρμενίας, Μαέστρος Ρουμπέν Ασατριάν. Στο πρόγραμμα: Συμφωνία Αρ. 2 (Μάχλερ).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Concert of Siranush Gasparyan
 News report
 Siranush Gasparian - Puccini Tosca, "Vissi d'arte"

Αρμένιοι σοπράνο
Γλώσσα Τσόθε

Η Τσόθε (Τσοθέ Ναγκά, Τσάουτε, Κιάο) είναι γλώσσα Κούκι-Τσιν της Ινδίας. Μπορεί να είναι κατανοητή με την Αϊμόλ.

Η Τσόθε ομιλείται στις ακόλουθες θέσεις (σύμφωνα με το Ethnologue). Η πιο αγνή Τσόθε φέρεται να ομιλείται στο Πουρούμ Χουλέν (ομοίως).

 Νοτιοανατολική Μανιπούρ
 Επαρχία Σαντέλ (σε 15 χωριά)
 Επαρχία Μπισνουπούρ (στο χωριό Λαμλάνγκ Χουπί)
 Ναγκαλάντ (κοντά στα σύνορα με τη Μιανμάρ)

Παραπομπές 

Γλώσσες της Ινδίας
Χορωδία Rosarte

Η Rosarte είναι μία από τις σημαντικότερες ελληνικές χορωδίες καθώς έχει διατελέσει ως η παιδική χορωδία του Δήμου Αθηναίων και χορωδία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η χορωδία ανήκει στα μουσικά σύνολα του Δήμου Αθηναίων από τον Φεβρουάριο του 2008.

Η δημοτικότητα της χορωδίας αυξήθηκε όταν συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Παγκόσμιων Καλοκαιρινών Αγώνων του 2011 που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, εκτελώντας τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας.

Η Rosarte έγινε ανεξάρτητη το 2008 έχοντας ως μέλη της 240 άτομα ηλικίας 8 έως 21 ετών.

Καθηγητές 

 Ρόζη Μαστροσάββα (Μαέστρος)
 Όλγα Αλεξοπούλου (Καθηγήτρια φωνητικής)
 Τζένη Σουλκούκη (Πιανίστα)
 Μυρτώ Ακρίβου (Πιανίστα)
 Μαρίζα Βαμβουκλή (Καθηγήτρια φωνητικής)
 Μαρία Λαμπιδώνη (Καθηγήτρια φωνητικής)
 Ρέα Καραγεωργίου (Παιδαγωγός/Ψυχοθεραπεύτρια)
Αποστολία Αναστασίου (Πιανίστα)

Διακρίσεις 

 Χρυσό Μετάλλιο στην Ολυμπιάδα Χορωδιών, Γκρατς (2008)
 Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2016)
 Χρυσό Μετάλλιο στην Ολυμπιάδα Χορωδιών, Ρίγα (2014)
Χρυσό Μετάλλιο στην Ολυμπιάδα Χορωδιών, Τσουάνε (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Χορωδίες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2013–14

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14, είναι το 63ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Φθιώτιδας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φθιώτιδας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας είναι η εξής:
 Α1 Κατηγορία
 Α΄ Κατηγορία (4 όμιλοι)

Α1 Κατηγορία 
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 18 συλλόγων. Η πρώτη στην τελική κατάταξη ομάδα διεκδικεί την άνοδο στη Γ΄ Εθνική και οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται. Η τυχόν μη άνοδος της πρωταθλήτριας της Ε.Π.Σ.Φ. στην Γ΄ Εθνική μετά τους αγώνες κατάταξης και ο υποβιβασμός ομάδας ή ομάδων από τη Γ΄ Εθνική στην Ε.Π.Σ.Φ. που θα έχει ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση στην Α1 Ερασιτεχνική κατηγορία περισσοτέρων των δεκαοκτώ (18) ομάδων, σημαίνει αυτόματα τον υποβιβασμό από την Α1 ερασιτεχνική κατηγορία περισσοτέρων των τριών (3) ομάδων ώστε το πρωτάθλημα της Α1 Ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 2014-2015 να διεξαχθεί με δεκαοκτώ (18) ομάδες. Για την σεζόν 2013-14 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Οπούντιου Μαρτίνου και συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ καταφέρνοντας να κερδίσει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Μετά την άνοδο του Οπούντιου Μαρτίνου και τον υποβιβασμό του Αχιλλέα Δομοκού υποβιβάζονται τέσσερις ομάδες στην Α' Κατηγορία.

Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2012-13.

Προβιβάστηκαν από την Α' Κατηγορία
 Κηφισσός Κάτω Τιθορέας
 Σπερχειάδα 2005
 Αστέρας Σταυρού
 Ευρυτανικός

Υποβιβάστηκαν στην Α' Κατηγορία
 Δίβρη
 Μαγνησιακός
 Παγκρατιακός
 Κένταυρος Αχινού

Βαθμολογία
</noinclude><noinclude>

Αποτελέσματα

Α΄ Κατηγορία

Βαθμολογία 1ος Όμιλος

Βαθμολογία 2ος Όμιλος

Βαθμολογία 3ος Όμιλος

Βαθμολογία 4ος Όμιλος

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Το κύπελλο κατέκτησε η Ένωση 2010 νικώντας στον τελικό το Νέο Κρίκελλο με 1-0.

Α' Φάση
Στην επόμενη φάση προκρίνεται άνευ αγώνος ο Κένταυρος Μελιταίας

|}

Β' Φάση

|}

Γ' Φάση

|}

Δ' Φάση

|}

Ημιτελικά

|}

Τελικός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013–2014
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
|}
Αθανάσιος Εξαδάκτυλος

Ο Αθανάσιος Εξαδάκτυλος (1869-1936) ήταν Έλληνας αξιωματικός, που έφτασε έως το βαθμό του υποστράτηγου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο Μακεδονικό Αγώνα, ενώ υπηρέτησε επίσης σε αρκετές υψηλές επιτελικές θέσεις, μεταξύ αυτών και τη θέση του Aρχηγού ΓΕΣ. 

Γεννήθηκε στο νησί της Άνδρου το 1869. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε το 1891 ως Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 πήρε μέρος ως διοικητής πυροβολαρχίας στη Θεσσαλία. Από το 1904 έως το 1908 συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο Αντωνίου. Περιπλανήθηκε στην κεντρική Μακεδονία υπό ποικίλες μεταμφιέσεις, μεταξύ αυτών ως δάσκαλος ή πωλητής, δρώντας ως κατάσκοπος και σύνδεσμος με τις εκεί ελληνικές κοινότητες και αντάρτικες ομάδες.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, ηγήθηκε του Γραφείου Πληροφοριών του Γενικού Στρατηγείου. Οι λεπτομερείς του χάρτες, που είχε συντάξει στα ταξίδια του κατά μήκος της Μακεδονίας τον καιρό του Μακεδονικού Αγώνα, αποδείχθηκαν ανεκτίμητοι κατά τη διάρκεια του πολέμου. Συμμετείχε επίσης ως στρατιωτικός ειδήμων στις ελληνικές αντιπροσωπίες των διαπραγματεύσεων ειρήνης του Λονδίνου και Βουκουρεστίου. Το 1915 τοποθετήθηκε στη Διεύθυνση Πληροφοριών και Πολιτικών Υποθέσεων του ΓΕΣ. Λόγω των βασιλικών του φρονημάτων στάθηκε απέναντι στον Ελευθέριο Βενιζέλο κατά τον Εθνικό Διχασμό και απολύθηκε γι΄ αυτό από το στράτευμα το 1917.

Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία, προάχθηκε σε υποστράτηγο και τοποθετήθηκε στη θέση του υπαρχηγού του ΓΕΣ. Το 1921-22 υπηρέτησε για σύντομο διάστημα ως αρχηγός ΓΕΣ, ενώ το κύριο τμήμα του στρατού είχε εμπλακεί στη Μικρασιατική Εκστρατεία (Στρατιά Μικράς Ασίας). Μετά την ήττα στη Μικρά Ασία τον Αύγουστο 1922, απομακρύνθηκε ξανά από το στράτευμα, και αποστρατεύθηκε οριστικά το 1923. Απεβίωσε το 1936.

Πηγές

Μακεδονικός Αγώνας
Έλληνες στρατιωτικοί
Εθνικός Διχασμός
Έλληνες Βασιλόφρονες
Αντιβενιζελικοί
Varso

Ο ουρανοξύστης Varso είναι ένα κτίριο γραφείων υπό κατασκευή από την HB Reavis  στη Βαρσοβία  της Πολωνίας, σχεδιασμένο από τους Foster and Partners. Με ύψος 310 μέτρων, ο ουρανοξύστης είναι επίσης το ψηλότερο κτίριο στην Πολωνία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το 5ο ψηλότερο στην Ευρώπη. Η κορυφή της κατασκευής τοποθετήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021. Ο πύργος Varso εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2021.

Ο ουρανοξύστης θα συνοδεύεται από δύο πύργους, έναν των 81 μέτρων και έναν 103 μέτρων. Μόλις ολοκληρωθεί ο πύργος, θα έχει την ταχύτερη ταχύτητα ανύψωσης στην Πολωνία - 8 m/s.

Τα υπόγεια έργα ολοκληρώθηκαν και  ήταν "το πιο δύσκολο κομμάτι της κατασκευής".

Εικόνες

Παραπομπές 

Ουρανοξύστες στη Βαρσοβία
Złota 44

Το Złota 44 είναι ένας ουρανοξύστης (192 μέτρα ύψος, 52 ιστορίες ) στο κέντρο της Βαρσοβίας , στην Πολωνία . Σχεδιάστηκε από τον Πολωνοαμερικανό αρχιτέκτονα Daniel Libeskind σε συνεργασία με την Polish architects Architecture . Έχει αναπτυχθεί από τον Αμερικανό διευθυντή επενδύσεων σε ακίνητα Amstar και τον κατασκευαστή του BBI Development, ο οποίος αγόρασε το κτίριο.

Ουρανοξύστες στη Βαρσοβία
Σρουντμιέστσιε (Βαρσοβία)
Πύργος Εμπορίου

Ο Πύργος Εμπορίου της Βαρσοβίας (Warsaw Trade Tower - WTT) είναι ένας ουρανοξύστης στη Βαρσοβία . Μαζί με το Παλάτι του Πολιτισμού και της Επιστήμης, το Warsaw Spire και το Złota 44, είναι ένα από τα τέσσερα κτίρια στη Βαρσοβία με ύψος μεγαλύτερο από 180 μέτρα (590 πόδια). Ο εμπορικός πύργος της Βαρσοβίας είναι το έβδομο ψηλότερο κτίριο στην Πολωνία.

Ουρανοξύστες στη Βαρσοβία
Βόλα
Σιταριά Ιωαννίνων

Η Σιταριά είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων στο διαμέρισμα της Ηπείρου και υπάγεται στο δήμο Πωγωνίου. Απέχει 45 χλμ. από τα Ιωάννινα.

Ιστορία 
Η γεωγραφική θέση της, καθώς και όλου του Πωγωνίου, την έβαλε στο στόχαστρο από νωρίς. Στα εδάφη της πέρασαν πολλές φυλές κατακτητών (Ρωμαίοι, Γαλάτες, Φράγκοι, Καταλανοί). Κοντά στα εδάφη της έγινε το έπος του '40. Το πρώτο όνομα του χωριού ήταν Μόσσιορη αλλά τώρα λέγεται Σιταριά.
Τη Μόσσιορη διασχίζει και το λεγόμενο "παλιοντερβενο", δρόμος που τον παλιό καιρό έσφυζε από καραβάνια που ακολουθούσαν τη διαδρομή Αργυρόκαστρο - Ιωάννινα. 
Η λέξη Μόσσιορη σηματοδοτεί το μέσο της διαδρομής από το Αργυρόκαστρο έως την πόλη των Ιωαννίνων.

Εκκλησίες 
Το χωριό έχει πολλές εκκλησίες. 

Στην κεντρική πλατεία του χωριού υπάρχει η εκκλησία του Aγίου Αθανασίου, λίγο πιο έξω από το χωριό είναι οι εκκλησίες του Aγίου Ιωάννη, του Aγίου Κωνσταντίνου και της Κοιμήσης της Θεοτόκου ή αλλιώς για τους ντόπιους "η Παναγιά". Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται το μεγάλο πανηγύρι του χωριού. Το πανηγύρι λαμβάνει χώρα το πρωί στην Παναγια και το ίδιο βράδυ στην κεντρική πλατεία του χωριού, καθώς επίσης και το επόμενο βράδυ ξανά στην πλατεία του χωριου όπου σερβίρεται και ο παραδοσιακός κοφτός. Το εν λόγω πανηγύρι χαρακτηρίζεται ως ένα από τα παραδοσιακοτερα ηπειρωτικά πανηγύρια του Νόμου Ιωαννίνων.

Φυσικά τοπία  
Το χωριό έχει πολλά φυσικά τοπία όπως το ποτάμι με το όνομα Νιζερός, παραπόταμος του Καλαμά, με τον παλαιό Νερόμυλο και το βουνό με τα δρομάκια γεμάτα δέντρα και φυτά.

Προσωπικότητες 
 Πέγκυ Ζήνα, Ελληνίδα τραγουδίστρια
 Χριστόφορος Ζήκας, Έλληνας ηθοποιός

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Πωγωνίου
Κεφαλοχώρι (αποσαφήνιση)

Με το όνομα Κεφαλοχώρι  αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

 Κεφαλοχώρι Ημαθίας
 Κεφαλοχώρι Θεσπρωτίας
 Κεφαλοχώρι Ιωαννίνων 
 Κεφαλοχώρι Σερρών

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σεργκέι Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς

Ο Σεργκέι Μιλίκνοβιτς-Σάβιτς (σερβικά: Сергеј Милинковић-Савић, προφορά:  serɡêj milǐːŋkoʋitɕ sǎːʋitɕ, λατινική γραφή: Sergej Milinković-Savić, 27 Φεβρουαρίου 1995), γνωστός και ως Σεργκέι (Sergej), είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στην Εθνική Σερβίας και τη Σέριε Α για τη Σ.Σ. Λάτσιο. 

Γεννημένος στην Ισπανία, ξεκίνησε από νωρίς την ενασχόλησή τους με το ποδόσφαιρο και ο πρώτος του επαγγελματικός σύλλογος ήταν Βοϊβοντίνα, της οποίας υπήρξε μέλος και των ακαδημιών της. Τη σεζόν 2014-15, πήρε μεταγραφή στη Γκενκ, του Βελγίου. Από το 2015 έως και σήμερα αγωνίζεται στη Λάτσιο. 

Υπήρξε μέλος της Εθνικής Σερβίας από το 2013, αγωνιζόμενος στις μικρές ομάδες της, μάλιστα το 2015, με τη Σερβία U20, κατέκτησε και το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015, στη Νέα Ζηλανδία, καθώς και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2013, με την U19. Από το 2017, έγινε μέλος της Εθνικής Σερβίας ανδρών, συμμετέχοντας στο Μουντιάλ του 2018, στη Ρωσία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Player profile at Serbian National Team page
 
 

Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας
Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Φιλίπε Κουτίνιο

Ο Φιλίπε Κουτίνιο Κορέια (πορτογαλικά: Philippe Coutinho Correia, προφορά: fiˈlipi kowˈtʃĩɲu, 12 Ιουνίου 1992) είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός στην Εθνική Βραζιλίας και στην Πρέμιερ λιγκ στην ομάδα της Άστον Βίλα. 

Γεννημένος στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ξεκίνησε στις ακαδημίες της Βάσκο ντα Γκάμα, δείχνοντας ότι είναι ταλαντούχος. Έτσι, το 2008, γίνεται επαγγελματίας, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Ίντερ Μιλάνου. Εκεί έμεινε έως και το 2013, όμως αγωνίστηκε και ως δανεικός δις, μία στη Βάσκο ντε Γκάμα και μία στην Εσπανιόλ. Κατόπιν, πήγε στη Λίβερπουλ, παραμένοντας εκεί έως και το 2018. Τότε λοιπόν, τον απέκτησε η Μπαρτσελόνα, η οποία δαπάνησε 142 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή πραγματοποίησε την τρίτη πιο ακριβή μεταγραφή του ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι του 2019 δόθηκε στην Μπάγερν Μονάχου με τη μορφή του δανεισμού για 1 έτος. Τον Ιανουάριο του 2022 φεύγει από την Μπαρτσελόνα για να ξαναγυρίσει στην Πρέμιερ λιγκ για τη φανέλα της Άστον Βίλα.

Στην Εθνική Βραζιλίας αγωνίζεται από το 2009, περνώντας από την K-17 και την Κ-20. Με την τελευταία κέρδισε και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20 του 2011. Στην Εθνική Βραζιλίας ανδρών αγωνίζεται από το 2010, έχοντας κάνει περίπου 40 συμμετοχές. Επίσης, συμμετείχε και στο Μουντιάλ του 2018, στη Ρωσία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
FC Barcelona profile

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας ανδρών Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Χριστιανοί
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Κεφαλοχώρι Ιωαννίνων

''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κεφαλοχώρι (αποσαφήνιση)

Το Κεφαλοχώρι είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου σε υψόμετρο 680 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια του νομού Ιωαννίνων στα όρια με τη Μακεδονία και ανήκει στα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε από κατοίκους της γειτονικής και εγκατελειμένης πλέον Λυκόραχης (Λούψικο).

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κεφαλοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.

Παραπομπές
Κολλαίικα Ιωαννίνων

Τα Κολλαίικα  είναι ημιορεινό χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων. Απέχουν 42 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 2 χλμ. δυτικά από τις Αχλαδιές. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα γειτονικά χωριά Αχλαδιές, Άνω Αχλαδιές, Βαδίστρα και Λεπάδι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αχλαδεών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Δωδώνης
Αγία Παρασκευή Δράμας

Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας που βρίσκεται στα νότια της πεδιάδας της Δράμας με υψόμετρο 50 μέτρα. Η κοινότητα Αγίας Παρασκευής είχε συσταθεί με Βασιλικό Διάταγμα της 17/04/1936. Η αρχική ονομασία του χωρίου ήταν Βοδόβιστα που μετονομάστηκε σε  Βαλτόχωρο ή Βαλτοχώρι με το Διάταγμα της 01/04/1927, αργότερα ο οικισμός και η κοινότητα μετονομάστηκαν σε κοινότητα Αγίας Παρασκευής με το Βασιλικό Διάταγμα της 20/09/1955. Στην απογραφή του 2011 καταγράφηκαν 454 κάτοικοι. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 10,434 χμ² (2011).

Κάτοικοι του χωριού 
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Αγία Παρασκευή  προσφυγικές οικογένειες από την Ανατολική Θράκη και τα χωριά: Γέννα, Σκεπαστό, Σαμάκοβο κ.ά. της περιοχής Σαράντα Εκκλησιές -  Αχούρια της περιοχής Κεσσάνης - Τρούλια της Αδριανούπολης και τα χωριά Σιδηροχώρι, Ιμβράσο. Επίσης, εγκαταστάθηκαν με μεταδημότευση, το 1940 από την κοινότητα Θόλου μια οικογένεια, πρώην προσφυγική από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, και το 1956, από την κοινότητα Κουδουνίων μια οικογένεια ποντιακής καταγωγής.Στην Αγία Παρασκευή είναι και 6 οικογένειες Σαρακατσαναίων οι οποίες ζούνε εκεί πριν από τους Θρακιώτες.

Πληθυσμός

Ο πολιτιστικός σύλλογος και τα έθιμα 
Στο χωριό υπάρχει ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Παρασκευής «Ορφέας», ο οποίος ιδρύθηκε το 1983 με σκοπό μέσα από την διατήρηση της παράδοσης να διατηρηθεί και να ανυψωθεί το πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων του χωριού. Το έθιμο που υπάρχει στην Αγία Παρασκευή είναι ο "Αϊ Γιάννης ο Κλήδονας" ο οποίος γίνεται στης 24 Ιουνίου στο προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου της Αγίας Παρασκευής ή στην κεντρική πλατεία του Διαμερίσματος. Χρονολογείται από το 1924 και αποτελεί λαϊκή μαντική διαδικασία, από τις πιο τελετουργικές όλων των παραδόσεων του τόπου μας, σύμφωνα με την οποία αποκαλύπτεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου και έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Γιορτή της Αγίας Παρασκευής 
Κάθε χρόνο στης 26 Ιουλίου γιορτάζεται η μνήμη της πολιούχου του χωριού Μεγαλομάρτυρος Αγίας Παρασκευής. Την παραμονή της εορτής το απόγευμα μετά τον Μέγα Πανηγυρικό εσπερινό στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής γίνεται η περιφορά της εικόνας. Κατόπιν παρουσιάζονται παραδοσιακοί χοροί από τους πολιτιστικούς συλλόγους του Δήμου. Ακολουθεί λαϊκό γλέντι στην πλατεία του χωριού. Ανήμερα της εορτής το πρωί γίνεται πανηγυρική Θεία Λειτουργία και το απόγευμα συνεχίζονται οι παραδοσιακοί χοροί από τους Πολιτιστικούς Συλλόγους.

Αθλητισμός και το σχολείο  
Το χωριό αποτελούσε έδρα της ομάδας Δόξα Αγίας Παρασκευής η οποία αν και γνώρισε αρκετές επιτυχίες διαλύθηκε πρόσφατα. Στο χωριό υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο το οποίο έκλεισε το 2011.Το 2016 όμως το σχολείο άνοιξε για να φιλοξενήσει το γυμνάσιο Καλαμπακίου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Κωμοπόλεις του νομού Δράμας
Δήμος Δοξάτου
Μειονοτικές γλώσσες του Κοσσυφοπεδίου

Από το 1999 και τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, η αλβανική γλώσσα έχει γίνει κυρίαρχη γλώσσα στο Κοσσυφοπέδιο, αν και δίνεται ισότιμη θέση στα σερβικά και ειδικό καθεστώς για άλλες μειονοτικές γλώσσες. Το νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία και προαγωγή των μειονοτικών γλωσσών ακολουθεί την Σύμβαση Πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, αν και η χώρα δεν είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ωστόσο, η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την εφαρμογή της νομοθεσίας από τα θεσμικά όργανα του Κοσσυφοπεδίου και ο συνεχής διαχωρισμός των σερβικών και αλβανικών κοινοτήτων εμποδίζουν την πραγματική απόλαυση των δικαιωμάτων των μειονοτικών γλωσσών.

Το Κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου υιοθέτησε Νόμο για τη Χρήση των Γλωσσών το 2006 ο οποίος διατάζει τα θεσμικά όργανα του Κοσσυφοπεδίου να εξασφαλίσουν την ισότιμη χρήση των αλβανικών και των σερβικών ως τις επίσημες γλώσσες στο Κοσσυφοπέδιο. Άλλες γλώσσες μπορούν επίσης να κερδίσουν αναγνώριση σε δημοτικό επίπεδο ως επίσημη γλώσσα, αν η γλωσσική κοινότητα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 5% του συνολικού πληθυσμού του δήμου. Επιπλέον, ο Νόμος για τη Χρήση των Γλωσσών δίνει στατουρκικά το καθεστώς επίσημης γλώσσας του δήμου Πρίζρεν, ανεξάρτητα από το μέγεθος της τουρκικής κοινότητας που ζει εκεί. Παρόλο που τα αλβανικά και τα σερβικά είναι επίσημες γλώσσες, οι δημοτικοί υπάλληλοι δεν χρειάζεται να ομιλούν και τις δύο γλώσσες σε επαγγελματικό περιβάλλον. Σύμφωνα με τον Επίτροπο Γλωσσών του Κοσσυφοπεδίου Σλαβίσα Μλαντένοβιτς, το 2015, δεν υπήρχαν οργανώσεις που εξέδιδαν όλα τα έγγραφα τους και στις δύο γλώσσες.

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γραφείο του Επιτρόπου Γλωσσών

Γλώσσες του Κοσσυφοπεδίου
Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης

Η Μητροπολιτικη Ενότητα Θεσσαλονίκης (Μ.Ε. Θεσσαλονίκης) δημιουργήθηκε το 2011 ως αποτέλεσμα του Προγράμματος Καλλικράτης και αντικατέστησε την προηγούμενη διοικητική μονάδα του Νομού Θεσσαλονίκης. Είναι μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίες αποτελούν υποδιαιρέσεις των περιφερειών. Υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Η Μ.Ε. Θεσσαλονίκης δεν υπέστη κάποια αλλαγή στα διοικητικά της όρια, με την αμετάβλητη έκτασή της να κατατάσσεται στην 9η θέση. Πληθυσμιακά καταλαμβάνει την 1η θέση και, όσον αφορά στην πυκνότητα πληθυσμού, βρίσκεται στην 7η θέση, επί συνόλου των 74 περιφερειακών ενοτήτων.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης