joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Give In to Me

Το Give In to Me είναι το δέκατο τραγούδι του άλμπουμ Dangerous. Το single έφθασε έως τη 1η θέση στη Νέα Ζηλανδία για 4 εβδομάδες, και έως τη 2η θέση στο UK Singles Chart. Το τραγούδι είναι μπαλάντα hard rock με τον κύριο κιθαριστή των Guns N' Roses, Slash. Το τραγούδι, το οποίο αποτελεί και μπαλάντα heavy metal, έχει επιθετική σεξουαλική γεύση. Το single δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Βόρεια Αμερική ή στην Ασία.

Το single κυκλοφόρησε τα B-sides του, τα οποία περιλαμβάνουν τις εκδοχές του άλμπουμ για το Dirty Diana και το Beat It, δύο τραγούδια με guest appearances από κιθαρίστες της hard rock. Το American Idol Finalist Allison Iraheta εκτέλεσε το τραγούδι κατά τη διάρκεια του Michael Jackson Week in Season 8, 2009.

Μουσικό βίντεο

Το μουσικό βίντεο για το Give In to Me έχει τον Μάικλ Τζάκσον να εκτελεί το τραγούδι στη σκηνή με τα μέλη των Guns N' Roses, Slash, Γκίλντι Κλάρκ και ο Τέντι Αντρεανίντης. Ζωηρές εκρήξεις ακούστηκαν αργότερα με βολτ να έρχονται και τον Μαίκλ να χορεύει καθώς πέφτουν στο σώμα του. Η τελευταία σκηνή δείχνει ένα βολτ να τρέχει στο σώμα του Τζάκσον, ένα εφέκτ που παρέμεινε, μια στιγμή πριν εξασθενισθεί.

Σύμφωνα με τον Τζάκσον, αυτό έγινε σε 2 ώρες στην Γερμανία, στα τέλη του Αυγούστου του 1992. Τα πυροτεχνικά εμφανίζονται στο βίντεο είναι επεξεργασμένα στον υπολογιστή και προσθέθηκαν στο βίντεο.

Τσαρτ

Κομμάτια

Austria CD Single

 Give In to Me – 5:28
 Dirty Diana – 4:52
 Beat It – 4:17

 UK CD Single
 Give In to Me (Vocal Version) - 4:42
 Dirty Diana - 4:52
 Beat It - 4:17

 UK Promo CD

 Give In to Me (Vocal Version) - 4:42
 Give In to Me (Instrumental) - 5:28

 45 RPM and 7:

 Give In To Me - 5:28
 Dirty Diana - 4:52

 DualDisc That Isn't Unreleased on the Visionary Boxset:

 Give In to Me - 5:28
 Give In To Me (Vocal Version) - 4:42
 Give In To Me (Instrumental) - 5:28
 Give In To Me (Video) - 5:28

Προσωπικό

 Μάικλ Τζάκσον και Μπίλ Μπόττρελ: Στιχουργοί
 Μπίλ Μπόττρελ: Ηχογράφηση, μπάσο, ντραμς, μέλλοτρον και κιθάρα
 Τζιμ Μίτσελλ και Κράιγκ Μπρόκ: Κιθαρά
 Slash: Ειδική εμφάνιση κιθάρας
 Μάικλ Τζάκσον: Solo και background φωνητικά
 Τιμ Πιέρτσε: Κιθάρα

Διάφορες εκδοχές

Το 2001, η μελωδία του Eminem στο κομμάτι Under the Influence είναι παρόμοια με το τραγούδι του Τζάκσον.
Το 2009, η Άλλισον Ιραχέτα εκτέλεσε το τραγούδι στο American Idol.
Το 2009, ο Γάλλος καλλιτέχνης της χιπ-χοπ Κέρι Τζέιμς έχει δείμγα του κομματίου στο τραγούδι του Lettre à Mon Public.
Το 2010 το τραγούδι των Tech N9ne, Last Sad Song, συμπεριλαμβάνει μια μελωδία πιάνου παρόμοια με αυτό του κομματίου του Τζάκσον.

Παραπομπές

Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον
Τραγούδια του 1991
Singles του 1993
Singles της Epic Records
Μέναιχμος (μαθηματικός)

Ο Μέναιχμος (~375-300 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός της κλασικής αρχαιότητας, συνεργάτης του Πλάτωνα και επιφανές μέλος της Ακαδημίας. Γεννήθηκε στην Προκόννησο της Προποντίδας και ήταν αδελφός του Δεινόστρατου.

Βιογραφία 
Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον Εύδοξο και αργότερα στην Ακαδημία του Πλάτωνα, με τον οποίο μάλιστα συνδεόταν φιλικά. Σύμφωνα με κάποιες πηγές υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα μαθηματικά. Θεωρείται ο πρώτος που ανακάλυψε τις κωνικές τομές (έλλειψη, παραβολή, υπερβολή) και εξαιτίας αυτού οι τρεις αυτές καμπύλες ονομάζονταν αρχικά "Μεναίχμιος τριάς".

Επίσης ασχολήθηκε και με το Δήλιον πρόβλημα, το οποίο και επέλυσε με δύο παραβολές.

Εκτός από τα μαθηματικά ασχολήθηκε με την αστρονομία και θεωρείται πρόδρομος του Ερατοσθένη.

Πηγές 
 Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Γεωμετρικές Διαδρομές", εκδόσεις Κορφιάτη, Αθήνα 2017
 Βαγγέλης Δρακόπουλος, Γεωργία Ευθυμίου: Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Ιστορίας, Αρχαία Ελλάδα/Μέρος 3ο, Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη

Παραπομπές 

 http://istoria.exnet.gr/component/content/article/91---/1780---.html

Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Αρχαίοι Προκοννήσιοι
Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
Παρακράτος

Το παρακράτος (Λατ. imperium in imperio ή status in statu), ή και κράτος εν κράτει είναι σύνολο παράνομων κρυφών μηχανισμών που στέκουν δίπλα στην πολιτική εξουσία, ή μέρος αυτής, και πράττουν ακολουθώντας εντολές της, ή και ανεξάρτητα, ώστε να χειραγωγείται η πολιτική ζωή μιας χώρας. Γενικότερα, παρακράτος είναι σύνολα ανθρώπων ή μηχανισμών που ασκούν παράνομα εξουσία. Τέτοιες ομάδες συνήθως αναπτύσσονται και δρουν στην αστυνομία, τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες.

Παρακράτος στην Ελλάδα 
Στην Ελλάδα το παρακράτος λειτούργησε μετεμφυλιακά με βάση στελέχη του στρατού και της αστυνομίας, καθώς και ακροδεξιών ομάδων πολιτών που στήριζαν τις δεξιές κυβερνήσεις και έκαναν ποικίλες επεμβάσεις.

Η πιο διάσημη περίπτωση δράσης παρακράτους στην Ελλάδα ήταν η δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη, το 1963. Η δολοφονία του έδειξε την ισχύ του παρακράτους στις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις Παπάγου και Καραμανλή. Κατευθυνόταν εν πολλοίς από τον Αντιστράτηγο Αλέξανδρο Νάτσινα, ιδρυτή και αρχηγό για δέκα χρόνια (1953-1963) της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ), αλλά και του ΙΔΕΑ, της οργάνωσης που έλεγχε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Επίσης, υπήρχε και η μυστηριώδης Κόκκινη Προβιά, το ελληνικό παρακλάδι του νατοϊκού Gladio, που διαλύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου τη δεκαετία του '80.

Η στρατιωτική δικτατορία του 1967 είχε ως πρωτεργάτες στελέχη του στρατού που δραστηριοποιούνταν σε παρακρατικές οργανώσεις.

Παραδείγματα σε άλλες χώρες 
Στην Τουρκία χρησιμοποιείται ο όρος «βαθύ κράτος» (derin devlet) για τη διαπλοκή των Δυνάμεων Ασφαλείας, της Πολιτικής, της Δικαιοσύνης και της Δημόσιας Διοίκησης, με το οργανωμένο έγκλημα ή με πολιτικές αποκλίνουσες από τις επίσημες.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 
 ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, Δημήτρης (επιμ.). Το `βαθύ κράτος` στη σημερινή Ελλάδα. Αστυνομία, Δικαιοσύνη, Στρατός, Εκκλησία. Αθήνα, Νήσος, 2014.
 Ahmet Özcan, Derin Devlet ve Muhalefet Geleneği, Bakış Yayınları, Şubat 2000, ISBN 9789095621475
 Alişan Satılmış, Derin Devletin Solcuları, Platin Yayınları, Ağustos 2004, ISBN 9789758163465
 Cüneyt Arcayürek, Derin Devlet 1950-2007: Darbeler ve Gizli Servisler, Detay Yayıncılık, Ocak 2007, ISBN 9789944314022

Δείτε επίσης 
 Δημοκρατία
 Πολιτικό κόμμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Εγκλήματα
Πολιτική γεωγραφία
Πολιτική επιστήμη
Δικτατορία
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1892-1893

Το 1892-1893 διοργανώθηκε το πέμπτο Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών. Η Σάντερλαντ κατέκτησε το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή φορά, αφήνοντας την Πρέστον Νορθ Εντ στην δεύτερη θέση. Αυξήθηκε η συμμετοχή στις δεκάξι ομάδες από δεκατέσσερις της προηγούμενης σεζον 1891-1892. Για πρώτη φορά πήραν μερος η Νότιγχαμ Φόρεστ , η Γουένσντεϊ και η Νιούτον Χελθ γνωστή όπως θα μετονομαστεί το 1902 σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Για πρώτη φορά θα υπάρξουν αγώνες μπαράζ για τις τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας, με τις τρεις πρώτες της δεύτερης κατηγορίας.

Βαθμολογία

1Έπαιξε αγώνα μπαράζ με την Ντάργουεν και υποβιβάστηκε.

2Έπαιξε αγώνα μπαράζ με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και υποβιβάστηκε.

3Έπαιξε αγώνα μπαράζ με την Σμολ Χελθ που αργότερα ονομάστηκε Μπέρμιγχαμ Σίτι και παρέμεινε στην κατηγορία.

Αναφορές 

RSSSF Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1892-1893

Πρέμιερ Λιγκ
Σνομπ

Το σνομπ (αγγλ. snob) είναι το αίσθημα που τρέφουν αυτοί που θεωρούν τους συνανθρώπους τους κατώτερους από τους εαυτούς τους. Η λέξη ''σνομπ'' είναι Λατινικής καταγωγής και γράφεται σαν Sine nobilitate.

Παραπομπές 

Κοινωνική κατάσταση
Διάκριση
Ταξική διάκριση
Γιάννης Κούτρας

Ο Γιάννης Κούτρας (Αιδηψός, 31 Μαΐου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1955 στη Αιδηψό. Εκεί πήγε σχολείο και τελείωσε το Λύκειο. Το 1974, με το τέλος της Δικτατορίας, μετακόμισε στην Αθήνα για να μάθει κιθάρα και πιάνο. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο στον Πατρικίδη, Βώκο και Βασιλειάδη. Το 1978 άρχισε να τραγουδάει, ηχογραφώντας τη Μουσική Πράξη του Μπρεχτ του Θάνου Μικρούτσικου και τον Σταυρό του Νότου.

Δισκογραφία
 30 χρόνια φίλοι
 Χωρίς βαλίτσα και παλτό
 Σβήστε τα φώτα
 Πόσο σ' αγαπώ
 Τσικαμπούμ
 Τραγουδάει Μίμη Πλέσσα και Γιάννη Σπανό
 Ποια Φωνή

Πηγές
 Βιογραφικό σημείωμα

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Νέκταρ

Το νέκταρ στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους αλλά και τη δύναμή τους. Το νέκταρ είναι το ποτό που έπιναν οι θεοί το όποιο είναι δώδεκα φορές πιο γλυκό από το μέλι. Αυτό, μαζί με την αμβροσία, αποτελούσε την κύρια τροφή τους.

Ελληνική μυθολογία
Slash (μουσικός)

Ο Σωλ Χάντσον (Saul Hudson, 23 Ιουλίου 1965), γνωστός ως Slash, είναι Αγγλοαμερικανός μουσικός. Είναι ευρύτερα γνωστός ως κύριος κιθαρίστας του αμερικανικού συγκροτήματος Guns N' Roses, με το οποίο έλαβε παγκόσμια φήμη στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μέχρι την αποχώρησή του το 1996 λόγω διαφωνιών με τον τραγουδιστή Αξλ Ρόουζ. Έτσι ο βασιλιάς των riff, όπως θεωρείται προχωράει στη δημιουργία νέου μουσικού σχήματος προκειμένου να αποφύγει την αφάνεια. Με τoυς Slash's Snakepit κυκλοφόρησε δύο δισκογραφικές δουλειές και μετά ακολούθησε η διάσπαση. Θεωρείται ιδρυτικό μέλος του αμερικανικού συγκροτήματος Velvet Revolver, στο οποίο επίσης συμμετείχαν τα πρώην μέλη των Guns N' Roses Νταφ ΜαΚέγκαν και Ματ Σόρουμ. Έτσι στρέφεται σε solo άλμπουμ που κυκλοφορεί το 2010 που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε υπερπαραγωγή αφού αποτελείται από 20 συγκλονιστικά κομμάτια. Τον δίσκο αυτό ολοκληρώνουν, πάρα πολλοί αναγνωρισμένοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες. Με τον δίσκο "Apocalyptic Love" του 2012 ξεκινά η συνεργασία του με τον Μάιλς Κέννεντυ, τραγουδιστή του συγκροτήματος Alter Bridge, και με τους "Conspirators". Το 2016, με τον μπασίστα Νταφ ΜαΚέγκαν, επέστρεψε στους Guns N' Roses.

Ο Slash έλαβε πολλές κριτικές ως κιθαριστής. Το Time τον συμπεριέλαβε ως επιλαχόντα στον κατάλογο «The 10 Best Electric Guitar Players» το 2009, ενώ το Guitar World βαθμολόγησε το solo του στο November Rain στη 6η θέση στον κατάλογο «The 100 Greatest Guitar Solos» το 2008, και το Total Guitar βαθμολόγησε το riff του στο Sweet Child o' Mine στη πρώτη θέση στον κατάλογο «The 100 Greatest Riffs» το 2004.

Παιδική Ζωή

Ο Σωλ Χαντσον γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου το 1965 στο Παρίσι από Άγγλο πατέρα και Αφροαμερικανίδα μητέρα. Είχε επίσης έναν μικρότερο αδελφό. Ο πατέρας του ήταν ζωγραφος και συχνά σχεδίαζε εξώφυλλα δίσκων και η μητέρα του σχεδιάστρια μόδας και είχε συνεργαστεί με πολλές γνωστές προσωπικότητες όπως οι pointer sisters και ο John Lennon. Όπως ο ίδιος αναφέρει στην βιογραφία του οι γονείς του άκουγαν πολύ μουσική και η δισκοθήκη τους είχε τα πάντα από Μπετόβεν μέχρι Led Zeppelin.

Έζησε τα πρώτα του χρόνια με τον πατέρα του στο Λονδίνο ενώ η μητέρα του έμενε στο Λος Άντζελες λόγω της δουλειάς της. Στις αρχές της δεκαετίας του 70 μετακόμισε μαζί με τον πατέρα του στο Λος Άντζελες και έζησαν μαζί με τη μητέρα του.

Όταν οι γονείς του χώρισαν αυτός και ο αδελφός του έμειναν στο Λος Αντζελες με τη μητέρα του και την γιαγιά του.

Δισκογραφία

Με τους Guns N' Roses:
 Appetite for Destruction (1987)
 G N' R Lies (1988)
 Use Your Illusion I (1991)
 Use Your Illusion II (1991)
 "The Spaghetti Incident?" (1993)

Με τους Slash's Snakepit:
 It's Five O'Clock Somewhere (1995)
 Ain't Life Grand (2000)

Με τους Velvet Revolver:
 Contraband (2004)
 Libertad (2007)

Σόλο άλμπουμ/με τον Μάιλς Κέννεντυ και τους Conspirators:
 Slash (2010)
 Apocalyptic Love (2012)
 World on Fire (2014)
Living the Dream (2018)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

 Slash and Anthony Bozza. Slash. HarperCollins, 2008. ISBN 9780007257775.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Άγγλοι τραγουδοποιοί
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Βρετανοί κιθαρίστες
Αμερικανοί κιθαρίστες
Ροκ μουσικοί
Μέλη των Guns N' Roses
Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Μολάοι

Οι Μολάοι είναι κωμόπολη του Νομού Λακωνίας και έδρα του καλλικρατικού Δήμου Μονεμβασίας. Ο οικισμός βρίσκεται 61 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σπάρτης, χτισμένος σε υψόμετρο 200 μέτρων, δυτικά της ομώνυμης πεδιάδας. Ο πληθυσμός είναι 3.021 κάτοικοι, που σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Το όνομα του οικισμού προέκυψε από παραφθορά της λατινικής λέξης mola που σημαίνει μύλος.

Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός, με μια μικρή παραφθορά του ονόματος - στον τύπο Mola - απαντάται για πρώτη φορά σε κείμενο του 1209 και συγκεκριμένα στη λεγόμενη Συνθήκη της Σαπιέντζας. Η συνθήκη αυτή είχε συναφθεί ανάμεσα στο Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο, ηγέτη των Φράγκων, και στους Βενετούς οι οποίοι βοήθησαν τους Σταυροφόρους στην κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και στην κατάκτηση του Μορέως. Στη Συνθήκη αυτή οριοθετούνται το Πριγκηπάτο και οι κτήσεις των Βενετών, και σε κάποιο σημείο της ο Γοδεφρείδος δηλώνει ότι "... έχει ήδη στην κατοχή του την πόλη Mola, ενώ το σύνολο της Λακεδαίμονος..."1

Στην διάρκεια των Ορλωφικών οι Μολάοι έπαθαν μεγάλες καταστροφές από τις επιδρομές των Τουρκαλβανών. Απελευθερώθηκαν σχεδόν με το ξεκίνημα της επανάστασης του 1821, άλλα καταστράφηκαν το 1825 από επιδρομή του Ιμπραήμ στην περιοχή. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας, εξελίσσονται σε διοικητικό κέντρο, αρχικά ως έδρα του Δήμου Ασωπού και από το 1864 ως έδρα της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς. Πρόσφατα υπήρξαν έδρα του ομώνυμου δήμου, ενώ από το 2011 αποτελούν έδρα του καλλικρατικού Δήμου Μονεμβασιάς.

Αρχαιολογικά ευρήματα
Αν και έχει σήμερα την όψη μιας τελείως σύγχρονης πόλης, υπάρχουν παράλληλα αρκετά σημεία της που μας πείθουν ότι έχει τις ρίζες της βαθιά μέσα στην ιστορία. Τέτοια είναι: τάφοι και πλούσια μυκηναϊκά ευρήματα στη Θέση Γκαγκανιά, ο μεταλλευτικός ορυκτός πλούτος της στην ίδια θέση, ο λόφος Βίγκλα με λείψανα αρχαίας ακρόπολης στην κορυφή του, ο "παλιόπυργος"- ένα Μεσαιωνικό κτίσμα πάνω στον κοκκινωπό βράχο της Αγίας Παρασκευής, αλλά κυρίως το φαράγγι με την ονομασία Λάρνακας που διασχίζει την πόλη. Στο χώρο αυτό του φαραγγιού, ο οποίος μάλιστα διέθετε και δικό του πηγαίο νερό - από την πηγή την ονομαζόμενη "μάνα" - φαίνεται ότι αναπτύχθηκε ο πρώτος οικιστικός πυρήνας, ο οποίος αργότερα, στα Βυζαντινά χρόνια, εξελίχτηκε σ΄ένα αρκετά μεγάλο και οικονομικά εύρωστο οικισμό. Διέθετε μάλιστα και κάστρο, στο οποίο κατέφευγαν οι κάτοικοι σε περιπτώσεις εχθρικών επιδρομών και από το οποίο ήλεγχαν την πεδιάδα μέχρι τη Μονεμβασιά.

Παραπομπές

Πηγές
 Η Μονεμβάσια και η Ενδοχώρα της.(Τόμος Β΄).Γ.Δ. Κουτσογιαννόπουλος 2001

Κωμοπόλεις του νομού Λακωνίας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2005-06

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2005-06 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 16 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

Διοργάνωση  

Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2005-06 δεν υπήρξαν αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο του 2004-05. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική. Η μόνη αλλαγή ήταν η προοπτική να αυξηθούν από 16 σε 18 οι ομάδες. Για το λόγο αυτό από τη Γ΄ Εθνική ανέβηκαν πέντε αντί για τρεις σύλλογοι. Το πρωτάθλημα αυτό δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες ή συγχωνεύσεις-μετονομασίες ομάδων, όπως τα αμέσως προηγούμενα. Ο υποβιβασμός της Παναχαϊκής 2005 στη Γ΄ Εθνική ήταν ο πρώτος στην ιστορία της. Υποβιβάστηκε, επίσης, και η άλλη ομάδα-προϊόν συγχώνευσης, ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός. 

Ομάδες (16)
Πρωταθλητής: Εργοτέλης Ηρακλείου, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Α.Ο. Κέρκυρα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Τριταθλητής: Άρης, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Υποβιβασμός (3): Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός, Παναχαϊκή 2005, Πανηλειακός.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Λεβαδειακός, Γ.Σ. Καλλιθέα, Ακράτητος Άνω Λιοσίων (τελικά υποβιβάστηκε απευθείας στη Δ΄ Εθνική λόγω χρεών).  
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (5): Αστέρας Τρίπολης, ΠΑΣ Γιάννινα, Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. - Α.Ο. Μάνης, Μεσσηνιακός και Αγροτικός Αστέρας.
Άνοδος ως επιλαχών: Πανθρακικός στη θέση του Ακράτητου.

Πρώτοι σκόρερ
21 γκολ:  Πάτρικ Ογκουνσότο (Εργοτέλης)

Βαθμολογία

Παραπομπές

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 255-257.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006
Σκωτικό Εθνικό Κόμμα

Το Σκωτικό Εθνικό Κόμμα (Αγγλικά: Scottish National Party (SNP), Σκωτικά γαελικά:Pàrtaidh Nàiseanta na h-Alba, Σκωτικά:Scottis Naitional Pairtie) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Σκωτία το οποίο κάνει εκστρατεία υπέρ της Σκωτικής ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το SNP ιδρύθηκε το 1934, και έχει συνεχή παρουσία στο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου από την σαρωτική νίκη της Ουίννι Γιούινγκ στις επαναληπτικές εκλογές του Χάμιλτον το 1967.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο επίσημος ιστότοπος του κόμματος

Σκωτία
Πολιτικά κόμματα Ηνωμένου Βασιλείου
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Αντόνιο Μπαντέρας

Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρα (José Antonio Domínguez Bandera, 10 Αυγούστου 1960), γνωστός ως Αντόνιο Μπαντέρας, είναι Ισπανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός με μία σειρά ταινιών από τον σκηνοθέτη  Πέδρο Αλμοδόβαρ και μετά εμφανίστηκε σε πολύ γνωστές ταινίες του Χόλλυγουντ, ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990, συμπεριλαμβανομένων των Assassins, Evita, Interview with the Vampire, Philadelphia, Desperado, Η μάσκα του Ζορό and Spy Kids. Ο Μπαντέρας έδωσε επίσης τη φωνή του στο Γάτος Σπιρουνάτος (Puss in Boots) συνέχεια των ταινιών Σρεκ και στη μέλισσα στη διαφήμιση της Nasonex.

Βιογραφικό 
Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρας γεννήθηκε  στη Μάλαγα, της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. Ο πατέρας του, Χοσέ Ντομίνγκεθ, ήταν αστυνομικός στον ισπανικό εμφύλιο. Η μητέρα του, Άννα Μπαντέρας, ήταν δασκάλα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.  Έχει έναν μικρότερο αδερφό,τον Χαβιέ. Παρά το γεγονός ότι το όνομα της οικογένειάς του πατέρα του είναι Domínguez, πήρε το επώνυμο της μητέρας του, όπως το καλλιτεχνικό της. Ως παιδί, ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής μέχρι που το σπασμένο πόδι τον εμπόδισε να αφήσει τα όνειρά του στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις τέχνες του θεάματος και αποτελούσε μέρος της ARA Θεάτρου-Σχολής που διευθύνεται από τον Angeles Rubio y-Αργκουέλλες Alessandri και το Κολέγιο της Δραματικής Τέχνης, και τα δύο στη Μάλαγα. Η δουλειά του στο θέατρο, και τις εμφανίσεις του στους δρόμους, τελικά τον οδήγησε στο Εθνικό Θέατρο της Ισπανίας. Η καριέρα του απογειώθηκε με την παρουσία του στην ταινία του Δέσε με.

Σταδιοδρομία 
Ο Μπαντέρας άρχισε να εργάζεται σε μικρά καταστήματα κατά τη διάρκεια του μεταδικτατορικού πολιτιστικού κινήματος της Ισπανίας γνωστό ως «La Movida Madrileña».Κατά τη διάρκεια εμφάνισης στο θέατρο, ο Μπαντέρας τράβηξε την προσοχή του Ισπανού σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος προσλαμβάνει το νεαρό ηθοποιό το 1982 στην ταινία ντεμπούτο Λαβύρινθος του πάθους. Πέντε χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε στην ταινία του σκηνοθέτη Ο νόμος του πόθου, στην οποία κάνει πρωτοσέλιδα με τον ρόλο του ως ομοφυλόφιλος άνδρας, από τον οποίο απαίτησαν να είναι ο πρώτος άνδρας που φιλάει άνδρα στην μεγάλη οθόνη.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο  

Ισπανοί ηθοποιοί
Βραβευμένοι με Γκόγια
Πυθαγόρεια Μονάδα

Η Πυθαγόρεια Μονάδα (μονάς), είναι ο όρος που έδωσαν οι Πυθαγόρειοι για τον Θεό ή το πρωταρχικό "Όν", ή το σύνολο όλων των όντων. Η μονάδα είναι η πηγή από όπου όλα ξεκίνησαν, ή η ακέραια έννοια που δεν δύναται να διασπασθεί.

Για τους Πυθαγόρειους, η δημιουργία του αριθμητικού συστήματος, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Γεωμετρία, ή ακόμα και με αυτή καθαυτή την Κοσμογονία Σύμφωνα με το Διογένη το Λαέρτιο, από τη μονάδα εξελίχθηκε η δυάδα, από την δυάδα εξελίχθηκαν οι αριθμοί, και από τους αριθμούς, τα σημεία, από τα σημεία δε οι γραμμές, οι γραμμές δημιούργησαν οντότητες δύο διαστάσεων, αυτές με την σειρά τους τρισδιάστατες οντότητες. Οι τρισδιάστατες οντότητες δημιούργησαν τους οργανισμούς, με αποκορύφωμα τα τέσσερα βασικά στοιχεία την γη, το νερό, την φωτιά και τον αέρα, από τα οποία σύμφωνα με την θεωρία, είναι δομημένο το σύμπαν.

Παραπλήσια θεωρία, πώς τα πάντα γεννήθηκαν από την Μονάδα, το πρωταρχικό Όν, συναντάται και στην Κοσμογονία της Γένεσης. Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης πίστευαν πώς υπάρχει μια συμβατότητα και μια πνευματική αρμονία μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Hemenway, Priya. Divine Proportion: Phi In Art, Nature, and Science. Sterling Publishing Company Inc., 2005, p. 56. ISBN 1-4027-3522-7
Sandywell, Barry. Presocratic Reflexivity: The Construction of Philosophical Discourse C. 600-450 BC. Routledge, 1996.
Σύμφωνα με τον Ιππόλυτο Ρώμης, η θεωρία αυτή εμπνέεται από τους Πυθαγόρειους, οι οποίοι πίστευαν πως η κοσμογονία ξεκίνησε με την Μονάδα, η οποία γέννησε την δυάδα, η οποία γέννησε τους αριθμούς, η οποία γέννησε το σημείο, τα σημεία γέννησαν τις γραμμές κλπ.

Φιλοσοφικές έννοιες
Αρχαία ελληνική φιλοσοφία
Μεταφυσική
Έννοιες στη μεταφυσική

sk:Monáda
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2006-07

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2006-07 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

Διοργάνωση  

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2006-07 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες έπειτα από επτά χρόνια, δηλαδή από τη σεζόν 1999-2000. Εκτός από τη αύξηση των ομάδων δεν υπήρξαν αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο του 2005-06. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες εκτός από την περίπτωση του Ακράτητου, ο οποίος δεν έλαβε μέρος, αφού υποβιβάστηκε απευθείας στη Δ΄ Εθνική λόγω χρεών. Τη θέση του πήρε ο Πανθρακικός.  

Ομάδες (18)
Πρωταθλητής: Αστέρας Τρίπολης, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: Λεβαδειακός, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Τριταθλητής: Γ.Α.Σ. Βέροια, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Υποβιβασμός (3): Προοδευτική, Μεσσηνιακός Γ.Σ., Νίκη Βόλου.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): Α.Ο. Κέρκυρα, Α.Ο. Αιγάλεω, Ιωνικός Νίκαιας.  
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3): Πιερικός, ΑΣΚ Ολυμπιακός Βόλου, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου.

Πρώτοι σκόρερ
21 γκολ: Ηλίας Σολάκης (Καστοριά)

Βαθμολογία

Παραπομπές

Πηγές 

Στατιστική ποδοσφαίρου.
Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 257-259.
Πρώτοι σκόρερ Β΄ Εθνικής ανά σεζόν.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2006-2007
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

Διοργάνωση

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες και δεν υπήρξαν καινοτομίες σε σχέση με το προηγούμενο του 2007-08. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες.

Ομάδες (18)
Πρωταθλητής: Ατρόμητος Αθηνών, άνοδος στην Α΄ Εθνική.
Δευτεραθλητής: ΠΑΣ Γιάννινα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Τριταθλητής: Α.Ο. Καβάλα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. 
Υποβιβασμός στη Γ΄ Εθνική (3): Γ.Α.Σ. Βέροια, Γ.Σ. Καλλιθέα, Α.Γ.Σ. Καστοριά.
Υποβιβασμός στη Δ΄ Εθνική λόγω χρεών: Απόλλων Καλαμαριάς.
Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): ΟΦΗ, Πανσερραϊκός, Θρασύβουλος Φυλής.  
Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3+1): ΓΣ Ηλιούπολη, Δόξα Δράμας, Παναιτωλικός και Α.Σ. Ρόδος (ως επιλαχόυσα στη θέση του Απόλλωνα Καλαμαριάς).

Πρώτοι σκόρερ

21 γκολ: Νίκος Σουλτανίδης (Καβάλα).

Βαθμολογία

Παραπομπές

Πηγές 
 Στατιστική ποδοσφαίρου.
 Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 261-263.
 Πρώτοι σκόρερ Β΄ Εθνικής ανά περίοδο, Δέσποινα Λάππα, cobrasports.gr.

Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία 1926

Η Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία 1926  (Ιούλιος - Αύγουστος 1926) διορίστηκε από το δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο, όταν αυτός αποφάσισε να εγκαταλείψει τη θέση του πρωθυπουργού.
Μετά από συνομιλίες με διάφορους πολιτικούς, ο Πάγκαλος κατέληξε στον Αθανάσιο Ευταξία, που είχε διατελέσει πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής επί των Οικονομικών, η οποία έκανε σημαντικό και καίριο έργο. 
Με την τοποθέτηση του αντι-βενιζελικού Ευταξία, αλλά και των υπολοίπων αντι-βενιζελικών υπουργών (εκτός του στρατηγού Τσερούλη και του Παναγιώτη Αραβαντινού, που ήταν βενιζελικοί), ο Πάγκαλος πραγματοποίησε το άνοιγμα και προς την άλλη πλευρά, απόφαση που οδήγησε στην πτώση του.
Οι, μέχρι το σχηματισμό της κυβέρνησης Ευταξία, αφοσιωμένοι στον Πάγκαλο παράγοντες άρχισαν να σχεδιάζουν την ανατροπή της κυβέρνησης. Στασιαστικές εκδηλώσεις σημειώθηκαν στην Κρήτη και στην Κόρινθο, ενώ οι φρουρές Χαλκίδος και Λάρισας σχεδίαζαν να ξεσηκωθούν. Τελικά, ο Γεώργιος Κονδύλης οργάνωσε τη στρατιωτική επέμβαση που όλοι περίμεναν, και ανέτρεψε το Θεόδωρο Πάγκαλο και την κυβέρνησή του.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου 

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Αθανάσιος Ευταξίας

 «Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου» : Αθανάσιος Ευταξίας
 «Επί των Εξωτερικών υπουργός»: Λουκάς Κανακάρης Ρούφος
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»:  Αντώνιος Δαμιανός
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: Γεώργιος Σπυρίδωνος
- αντικαταστάθηκε την επόμενη ημέρα, 20 Ιουλίου από τον Παναγιώτη Ι. Αραβαντινό 
 «Επί της Παιδείας και των Θρησκευμάτων υπουργός» : Γεώργιος Πωπ
 «Επί των Οικονομικών υπουργός» : Εμμανουήλ Λαδόπουλος
 «Επί της Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας υπουργός» : Γεώργιος Χαριτάκης
 «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Περικλής Αργυρόπουλος
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: στρατηγός Χαράλαμπος Τσερούλης
 «Επί των Ναυτικών υπουργός»: Ιωάννης Λεωνίδας

Παραπομπές

1926
1926
1926
Πολιορκία του Μπεκίου

Η Πολιορκία του Μπεκίου ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 21.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την πτώση του φρουρίου της Άμφισσας ο μεν Γκούρας έμεινε εκεί, ο δε Κομνάς Τράκας πήρε 200 άνδρες και πήγε στην πολιορκία της Μενδενίτσας ή Βοδωνίτσας για να βοηθήσει τις δυνάμεις των πολιορκητών με αρχηγούς τους Δυοβουνιώτη και Αθανάσιο Διάκο. Οι τρεις οπλαρχηγοί, αφού άφησαν ένα σώμα να συνεχίζει την πολιορκία, ξεκίνησαν με κατεύθυνση την Λαμία και έφτασαν στην γέφυρα της Αλαμάνας στον Σπερχειό. Εκεί στρατοπέδευσαν στους Κομποτάδες και έστειλαν τον Τράκα να πάει στην Λαμία για να βολιδοσκοπήσει τις εκεί δυνάμεις.

Η πολιορκία του Μπεκίου 
Στις 14 Απριλίου ο Τράκας έφτασε κοντά στο τούρκικο χωριό «Καλύβια Κόγκα» και επειδή προσβλήθηκε από πολύ ιππικό και πεζούς, υποχώρησε προς δυσμάς και κατέλαβε την εκκλησία του χωριού Μπεκί. Οι Τούρκοι τον πολιόρκησαν και γίνονταν γενναία μάχη. 

Οι Κομποτάδες για να βοηθήσουν τους πολιορκημένους μηχανεύτηκαν τον εξής αντιπερισπασμό: μάζεψαν άλογα, γαιδουράκια και μουλάρια από τους χωρικούς και διέταξαν στρατιώτες πεζούς να ιππεύσουν προς τον Σπερχειό και από εκεί προς την Λαμία. Το τέχνασμα είχε επιτυχία, διότι οι Τούρκοι μόλις είδαν την πομπή φοβήθηκαν ότι οι Έλληνες θα είχαν σκοπό να επιτεθούν στην Λαμία που ήταν αφρούρητη. Έλυσαν την πολιορκία και ο Τράκας με τους άνδρες του βγήκαν αβλαβείς φονεύοντας λίγους Τούρκους.

Πηγές

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Φθιώτιδας
Πολιορκίες
Άγιος Σπυρίδων

Το όνομα Άγιος Σπυρίδων μπορεί να αναφέρεται:

 Στον Άγιο Σπυρίδωνα Τριμυθούντος, άγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας

 Στους οικισμούς:
 Άγιος Σπυρίδωνας Άρτας
 Άγιος Σπυρίδωνας Βοιωτίας
 Άγιος Σπυρίδων Λασιθίου
 Άγιος Σπυρίδωνας Πάρου
 Άγιος Σπυρίδων Πιερίας
 Άγιος Σπυρίδων Φωκίδας
 Άγιος Σπυρίδωνας (Λεμεσός)

 Στους ιερούς ναούς:
 Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (Κέρκυρα)
 Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (Τεργέστη)
 Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (Ιάσιο)

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μάχη του Δερβέν Φούρκα

Η μάχη του Δερβέν Φούρκα (το σημερινό όνομα του χωριού είναι Καλαμάκι Λαμίας) ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Όταν έγινε γνωστό ότι ο Ομέρ Βρυώνης και ο Κιοσέ Μεχμέτ Πασάς πορεύονταν με πολύ στρατό, ο Κομνάς Τράκας, επειδή ήξερε τα μέρη, στάλθηκε να βολιδοσκοπήσει την κατάσταση, έχοντας μαζί του δύναμη 250 πολεμιστών. 

Στην περιοχή Δερβέν Φούρκα (βασικό πέρασμα-δερβένι όλων των κατακτητών από την Αρχαιότητα) της Όθρυος συνάντησε το στρατό του Τελεχάμπεη, που στρατοπέδευε εκεί. Στη συμπλοκή που ακολούθησε, οι Έλληνες σκότωσαν λίγους Οθωμανούς, μεταξύ αυτών και τον σημαιοφόρο του Τελεχάμπεη. Από τότε ο τόπος αυτός ονομάζεται «του Μπαϊρακτάρη». Από τους Έλληνες σκοτώθηκαν 17 και ο σημαιοφόρος του Τράκα, και πληγώθηκαν μερικοί. Οι Έλληνες άρχισαν να πολιορκούν τους Οθωμανούς, οι οποίοι οχυρώθηκαν στο ναό του Αγίου Νικολάου. Την ίδια μέρα, κατά το βράδυ, κατέφτασαν οι Ομέρ Βρυώνης και Κιοσέ Μεχμέτ κι έλυσαν την πολιορκία. Ο Τράκας και οι άνδρες του αναχώρησαν για τους Κομποτάδες.

Το ερώτημα είναι αν οι συγγραφείς των ιστορικών βιβλίων αναφέρονται στην τοποθεσία που σήμερα είναι το σημερινό χωριό Καλαμάκι (πρώην Δερβέν Φούρκα) ή στην τοποθεσία που βρίσκεται στο 16ο χλμ. της Εθνικής Οδού Λαμίας-Δομοκού, στο οποίο αργότερα με τα πρώτα σύνορα υπήρχε ελληνική καζάρμα (στρατώνας, φρουραρχείο Χωροφυλακής) και οθωμανικό φυλάκιο, γιατί αποτελούσε σημαντικό πέρασμα και σημείο με πολύ καλή ορατότητα προς όλες τις πλευρές.

.

Παραπομπές 

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Φθιώτιδας
DRAKON

Η DRAKON (ρωσ. ДРАКОН, "δράκος" – αρχικά των λέξεων Дружелюбный Русский Алгоритмический язык, Который Обеспечивает Наглядность, "φιλική Ρωσική αλγοριθμική γλώσσα που εξασφαλίζει καθαρό νόημα") είναι αλγοριθμική οπτική γλώσσα προγραμματισμού που αναπτύχθηκε για το διαστημικό εγχείρημα Μπουράν. Η ανάπτυξη της άρχισε το 1986 και διευθύνθηκε από τον Vladimir Parondzhanov, με σκοπό την αντικατάσταση των εξειδικευμένων γλωσσών PROL2 (ПРОЛ2), DIPOL (ДИПОЛЬ) και LAKS (ЛАКС), που ήδη χρησιμοποιούνταν στο εγχείρημα Μπουράν, από μια μοναδική γλώσσα.

Το έργο ολοκληρώθηκε το 1996 (3 χρόνια μετά τον επίσημο τερματισμό του εγχειρήματος Μπουράν), με την ανάπτυξη του αυτόματου συστήματος προγραμματισμού CASE με τον τίτλο "Grafit-Floks".

Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε στο Sea Launch και σε άλλα διαστημικά εγχειρήματα.

Οι κανόνες της DRAKON για τη δημιουργία διαγραμμάτων βελτιστοποιήθηκαν με σκοπό την καλύτερη κατανόησή τους, ώστε να είναι ένα εργαλείο intelligence augmentation.

Αναφορές 
 How to improve the work of your mind (Как улучшить работу ума), V. Parondzhanov

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστορία της DRAKON 
 Transhumanism | DRAKON Διαδικτυακός κατάλογος για την DRAKON 
 DRAKON + Oberon = η οπτική γλώσσα προγραμματισμού DRON 

Αλγόριθμοι
Οπτικές γλώσσες προγραμματισμού
Μανδράκι Σερρών

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μανδράκι

Το Μανδράκι, παλαιότερα γνωστό ως Μαντρατζίκ, είναι παραλίμνιο χωριό του δήμου Σιντικής του νομού Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 379 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην ανατολική πλευρά του οικισμού διασώζονται τα απομεινάρια οχυρωματικού περιβόλου.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 80 μέτρων, στη βόρεια όχθη της λίμνης Κερκίνης. Αναφέρεται κατά τον 19ο αιώνα με την ονομασία Μαντρατζίκ και κατοικείτο από μουσουλμάνους. Το 1913 προσαρτήθηκε μαζί με την υπόλοιπη περιοχή των Σερρών στην Ελλάδα και το 1922-23, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν στο Μαντρατζίκ Έλληνες πρόσφυγες από την Τραπεζούντα και άλλα μέρη του Πόντου. Παράλληλα το 1928 το χωριό μετονομάστηκε σε Μανδράκι. 

Διοικητικά το Μανδράκι αποτέλεσε από το 1913 μέχρι το 1997 έδρα κοινότητας της επαρχίας Σιντικής ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Πετριτσίου. Από το 2011 αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Μανδρακίου του καλλικρατικού δήμου Σιντικής.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Σιντικής
Αλμέρε

Το Αλμέρε (ολλ. Almere) είναι σχεδιασμένη πόλη της Ολλανδίας και δήμος, που βρίσκεται στο Φλέβολαντ. Το Αλμέρε είναι η νεότερη πόλη της Ολλανδίας, καθώς το πρώτο σπίτι χτίστηκε το 1976, ενώ ανακηρύχθηκε δήμος το 1984. Είναι ο μεγαλύτερος δήμος του Φλέβολαντ και η 6η μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας. Τον Οκτώβριο του 2007, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης προχώρησε σε συμφωνία με την Ολλανδική κυβέρνηση για την επέκταση της πόλης σε 350.000 κατοίκους μέχρι το 2030. Η πόλη πήρε το όνομά της από το μεσαιωνικό όνομα της Ζάουντερζεε.

Ιστορία 
Τα αρχικά σχέδια της κυβέρνησης για τη διαχείριση της γης μετά το τέλος των έργων στη Ζάουντερζεε την προόριζαν για τη γεωργία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, χρειάζονταν να χτιστούν σπίτια εξαιτίας της ταχείας ανάπτυξης του Άμστερνταμ. Έτσι, η Ολλανδική κυβέρνηση προχώρησε στη δημιουργία δύο πόλεων. Η μία πόλη ήταν το Λέλυσταντ, ενώ η άλλη το Αλμέρε. Το πρώτο σπίτι χτίστηκε το 1976, ενώ ανακηρύχθηκε δήμος το 1984. Το Αλμέρε οραματίστηκε να είναι μια πόλη με πολλά κέντρα, ωστόσο η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Το Αλμέρε χαρακτηρίστηκε ως η «Ουτοπία της Ολλανδίας», εξαιτίας της υψηλής αισθητικής των πρώτων σπιτιών της.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Άλμποργκ, Δανία
  Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, Τσεχία
  Ντμιτρόφ, Ρωσία
  Χαάπσαλου, Εσθονία
  Κουμάσι, Γκάνα
   Λάνκαστερ, Αγγλία, Μεγάλη Βρετανία
   Μίλτον Κινς, Αγγλία, Μεγάλη Βρετανία
   Ρένντσμπουρκ, Γερμανία
  Βέξγιο, Σουηδία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Ολλανδίας
Φλέβολαντ
Κλέφος

Ο Κλέφος (Clefi, ... - 574) ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών από το 572 έως το 574. Διαδέχθηκε τον Αλβοΐνο με τον οποίο δεν είχε συγγενική σχέση. Υπήρξε εξαιρετικά βίαιος και προκαλούσε τον τρόμο τόσο στους Ρωμαίους όσο και στους Βυζαντινούς που προσπάθησαν να κατακτήσουν ή να σταθεροποιήσουν την  Ιταλική χερσόνησο και ήταν αδίστακτος με τους γεωκτήμονες της Ιταλίας. Ο Κλέφος επέκτεινε τις κατακτήσεις των Λομβαρδών σε όλη τη βόρεια Ιταλία καταλαμβάνοντας την Τοσκάνη και έφερε τις δυνάμεις του προ των πυλών της Ραβέννας. Δολοφονήθηκε μετά από 18 μήνες βασιλείας από έναν νεαρό φρουρό-σκλάβο, τον οποίο είχε προηγουμένως κακομεταχειριστεί. Το θάνατό του ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών γνωστή ως «Βασιλεία των Δουκάδων» καθώς κυριάρχησαν οι κατά τόπους δούκες. Ο γιος του ο Αυθάριος ανακατέλαβε το θρόνο το 585.

Παραπομπές

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Αδαλόαλδος

Ο Αδαλόαλδος (Adaloaldo, 602 - 626) ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών στην Ιταλία από το 616 ως το 626.  Ήταν γιος και κληρονόμος του βασιλιά Αγιλούλφου και της Καθολικής στο θρήσκευμα συζύγου του Θεοδελίνδης. Βαφτίστηκε λίγο μετά τη γέννησή του το 602. Ο Αδαλόαλδος ήταν συμβασιλέας του πατέρα του ο οποίος τον ανακήρυξε διάδοχό του σε μικρή ηλικία. Όταν ο πατέρας του πέθανε στην εφηβία του, ο Αδαλόαλδος κυβέρνησε με τη βοήθεια της μητέρας του. 
Ο Αδαλόαλδος έχασε τα λογικά του και τη στήριξη των ευγενών της εποχής του. Αποκαθηλώθηκε το 626 από τον Αριόαλδο, έναν αριστοκράτη Λομβαρδό από το Τορίνο και σύζυγο της αδερφής του βασιλιά, της Γουνδιβέργας, που ήταν αντίθετη στην Καθολική εκκλησία. Ο Αδαλόαλδος πέθανε υπό άγνωστες συνθήκες λίγο αργότερα στη Ραβέννα.

Παραπομπές

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Ροθάριος

Ο Ροθάριος βασιλιάς των Λομβαρδών (636 - 652) και δούκας της Μπρέσια, διαδέχθηκε τον επίσης Αρειανιστή  Αριόαλδο μετά του γάμο του με την χήρα του Γουνδεβέργα, υπήρξε ένας από τους πιο ενεργητικούς Λομβαρδούς βασιλείς. Στην αρχή της ηγεμονίας του σκότωσε αρκετούς αριστοκράτες και στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ειρήνη απαίτησε απόλυτη πειθαρχία στο πρόσωπό του. 
Ο Ροθάριος κατέκτησε τη Γένοβα (641) και το υπόλοιπο της Βυζαντινοκρατούμενης Λιγουρίας και της Κοιλάδας του Πάδου (Οντέρζο). Σύμφωνα με τον Παύλο το Διάκονο «ο Ροθάριος κατόπιν κατέλαβε όλες τις Βυζαντινές παράκτιες πόλεις από τη Λούνα ως την Τοσκάνη, στα σύνορα με τους  Φράγκους». Με τις γρήγορες κατακτήσεις του, ο Ροθάριος άφησε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία μόνο το Εξαρχάτο της Ραβέννας και όταν ο έξαρχος Πλάτων προσπάθησε να επανακτήσει εδάφη ηττήθηκε κοντά στη Μόντενα χάνοντας 8.000 στρατιώτες (642). Παρ´όλα αυτά, ο Πλάτωνας ανακατέλαβε το Οντέρζο την ίδια χρονιά. Η πόλη επανήλθε στο Λομβαρδικό βασίλειο το 667 υπό τον  Γριμοάλδο. 

Η πιο σημαντική πτυχή της διακυβέρνησης του Ροθάριου ήταν η έκδοση του Εδίκτου του Ροθάριου, που αποτέλεσε την πρώτη κωδικοποίηση των Λομβαρδικών νόμων (στα Λατινικά). Ο Βασιλιάς συγκάλεσε επίσης σύνοδο που σκοπό είχε την ανανέωση της παλιάς έκδοσης το 642 ή 643. Το δίκαιο της Λομβαρδίας αφορούσε μόνο το γερμανικό λαό του βασιλείου του Ροθάριου, καθώς οι Ρωμαίοι συνέχισαν να υπάγονται στο παλαιό  Ρωμαϊκό δίκαιο.  
Το Ροθάριο διαδέχτηκε ο γιος του ο Ροδόαλδος.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Paul the Deacon, Historia Langobardorum IV.xlii and xlv. Τranslation by William Dudley Foulke, 1907) 

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Αριπέρτος Α΄

Ο Αρίπερτος Α΄ (... - 661) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών στην Ιταλία από το 653 ως το 661.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουνδοάλδου δούκα του Άστι, ο οποίος είχε διασχίσει τις Άλπεις από τη Βαυαρία με την αδελφή του Θεοδελίνδη. Ο αδελφός του Τάσιλο Α΄ και οι απόγονοι εκείνου έγιναν δούκες της Βαυαρίας. Ο Αρίπερτος Α΄ έγινε στον Οίκο του ο αρχηγέτης του κλάδου των βασιλέων των Λομβαρδών. 

Ήταν ο πρώτος Καθολικός ηγεμόνας των Λομβαρδών και εκλέχθηκε μετά τη δολοφονία του Αρειανιστή προκατόχου του Ροδόαλδου. Ο Αρίπερτος Α΄ δεν ήταν πολεμιστής και παρέμεινε γνωστός κυρίως για τις θρησκευτικές του μεταρρυθμίσεις. Διέδωσε τον καθολικισμό σε ολόκληρη την επικράτεια των Λομβαρδών και έκτισε την Εκκλησία του Σωτήρος στην Παβία, την πρωτεύουσα του βασιλείου του. Άφησε τον θρόνο σε καιρό ειρήνης, αφού ζήτησε από τους αριστοκράτες να ορίσουν κοινούς διαδόχους τα παιδιά του, Περκτάρητο και Γοδεπέρτο, επιθυμία που πραγματοποιήθηκε.

Οικογένεια
Είχε τέκνο:
 Γοδεπέρτος, βασιλιάς των Λομβαρδών (661-662).
 Περκτάριτος απεβ. 688, βασιλιάς των Λομβαρδών (661-662, 671-688).
 Θεοδότη, παντρεύτηκε τον Γριμοάλδο βασιλιά των Λομβαρδών.

Παραπομπές 

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Περκτάριτος

Ο Περκτάρητος (Pertarito, 645 - 688) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών από το 661 ως το 662 και ξανά από το 671 ως το 688.

Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Αριπέρτου Α΄ και στην αρχή μοιράστηκε το θρόνο με τον αδελφό του Γοδεπέρτο. Ήταν Ορθόδοξος, ενώ ο αδελφός του  Αρειανιστής. Κυβέρνησε από το Μιλάνο και ο Γοδεπέρτος από την Παβία. Ο Γοδεπέρτος ζήτησε τη βοήθεια του Γριμοάλδου Α΄ δούκα του Μπενεβέντο κατά του Περκτάρητου, αλλά ο δούκας τον δολοφόνησε και πήρε τη θέση του, εξαναγκάζοντας τον τελευταίο να διαφύγει. Ο Περκτάρητος αρχικά κατέφυγε στην Αυλή του Κάκαρ χαγάνου των Αβάρων. Η γυναίκα του η Ροδελίνδα και το παιδί του ο Κουνιπέρτος συνελήφθησαν από τον Γριμοάλδο και στάλθηκαν στο Μπενεβέντο. Ο Περκτάρητος επέστρεψε ως συνωμότης κατά του Γριμοάλδου, αλλά απέτυχε και αναγκάστηκε να διαφύγει ξανά, αυτή τη φορά στη Γαλλία. Όταν ο σφετεριστής σύναψε συνθήκη με τους Φράγκους, ο Περκτάρητος ήταν έτοιμος να ταξιδέψει στην Αγγλία, αλλά έμαθε τα νέα του θανάτου του Γριμοάλδου και επέστρεψε από την εξορία το 671.

Κατάφερε να ανακτήσει το στέμμα από τον γιό του Γριμοάλδου, τον Γαριβάλδο. Έκανε την Ορθοδοξία επίσημη θρησκεία της Λομβαρδίας, αλλά αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του πάπα. Έκανε ακόμη ειρήνη με τους Βυζαντινούς και μοιράστηκε τον θρόνο με τον Κουνιπέρτο το 678. Ο Περκτάρητος πολέμησε κατά του αντάρτη Άλαγι, δούκα του Τρέντο, αλλά δολοφονήθηκε σε συνωμοσία το 688. Αυτή ήταν και η μοναδική πολεμική εκστρατεία του, αν και κατάφερε να συλλάβει τον δούκα και τελικά να τον απελευθερώσει δίνοντάς του χάρη. Η κόρη του η Βιγιλίνδα παντρεύτηκε τον  Γριμοάλδο Β΄ δούκα του Μπενεβέντο, γιό του Ρομουάλδου Α΄ δούκα του Μπενεβέντο. 

Συνολικά, η βασιλεία του Περκτάρητου δεν έμεινε γνωστή για τις στρατιωτικές επιτυχίες του, αλλά για τις θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις του. Έχτισε τις εκκλησίες της Αγίας Αγάθης και της Παναγίας λίγο έξω από τα τείχη της Παβίας. Τον διαδέχτηκε ο πολεμοχαρής γιος του, που έμελλε να παλέψει μέχρις εσχάτων κατά τού ανθρώπου, που ο πατέρας του συνέλαβε, αλλά άφησε ελεύθερο μερικά χρόνια πριν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ροδελίνδα και είχε τέκνο:
 Κουνιπέρτος, βασιλιάς των Λομβαρδών (688-689, 689-700).
 Βιγιλίνδα, παντρεύτηκε τον Γριμοάλδο Β΄ δούκα του Μπενεβέντο.

Παραπομπές και σημειώσεις

Βιβλιογραφία
 

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Κουνιπέρτος

Ο Κουνιπέρτος ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών στην Ιταλία από το 688 ως το 700.

Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του Περκτάρητο, αν και συγκυβερνούσε ανεπίσημα από το 678. Πολέμησε κατά του Αρειανιστή αντάρτη Άλαγι δούκα του Τρέντο και της Μπρέσια, που παλαιότερα είχε αντισταθεί στον πατέρα του Κουνιπέρτο και επανέλαβε το ίδιο μετά το τέλος του τελευταίου. Ο Άλαγις φυλάκισε τον Κουνιπέρτο σε ένα κάστρο επάνω στο νησί της λίμνης του Κόμο, αλλά η διοίκησή του ήταν προβληματική και τυραννική, κάνοντάς τον να απωλέσει την εμπιστοσύνη του λαού του. Τελικά το 689 ο Κουνιπέρτος όπλισε τον λαό τού Πεδεμόντιου και νίκησε τον Άλαγι και τους συμμάχους του Βενετούς κοντά στον ποταμό Άδδα, στο Λόδι. Ο Άλαγις πέθανε στη μάχη.

Ο Κουνιπέρτος πολέμησε αρκετές ακόμα ανταρσίες κατά τη βασιλεία του, περιλαμβανομένου τού Αυσφρίδη, σφετεριστή δούκα της Φριουλίας, τον οποίο υποχρέωσε σε δεινή ήττα. Κατάφερε επίσης να ενώσει τις εκκλησίες της Ακουηλίας και του Γράδου, που βρίσκονταν σε σχίσμα. Πέθανε το 700 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος γιος του Λιουτπέρτος, αλλά παράλληλα με τον Ανσπράνδο και άλλους επαναστάτες. Ο Κουνιπέρτος, στη θητεία του οποίου συνέβησαν πολλοί πόλεμοι, ήταν ο πρώτος Λομβαρδός που έκοψε νομίσματα με τη μορφή του.

Οικογένεια
Είχε τέκνο:
 Λιουτπέρτος απεβ. 702, βασιλιάς των Λομβαρδών (700-702).

Παραπομπές και σημειώσεις

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Λιουτπέρτος

Ο Λιουτπέρτος (Liutperto, απεβ. 702) ήταν, με διαλείμματα, βασιλιάς των Λομβαρδών της Ιταλίας μεταξύ 700 και 702.

Βιογραφία
Διαδέχτηκε τον πατέρα του Κουνιπέρτο σε μικρή ηλικία και κυβέρνησε με τον διδάσκαλό του Ανσπράνδο δούκα του Άστι. Μετά από οκτώ μήνες εκθρονίστηκε από τον εξάδελφο τού πατέρα του Ραγινπέρτο δούκα του Τορίνο, γιό του Γοδεπέρτου, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στον θρόνο μερικούς μήνες αργότερα, όταν ο Ραγινπέρτος πέθανε. Εκδιώχθηκε ξανά, φυλακίστηκε στην Παβία και πνίγηκε από τον Αριπέρτο Β΄, γιο του Ραγινπέρτου.

Παραπομπές και σημειώσεις

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Ραγινπέρτος

Ο Ραγινπέρτος (Ragimperto, 662 - 701) ήταν δούκας του Τορίνο και για σύντομο χρονικό διάστημα βασιλιάς των Λομβαρδών ("της Ιταλίας") το 701.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεπέρτου και εγγονός του Αριπέρτου Α΄. Σφετερίστηκε τον θρόνο το 701 και απομάκρυνε τον Λιουτπέρτο, τοποθετώντας σε θέση διαδοχής τον γιό του Αριπέρτο Β΄. Ο Ραγινπέρτος και οι κάτοικοι του Πεδεμόντιου αντιμετώπισαν και νίκησαν τον Ανσπράνδο σε μάχη στη Νοβάρα, αλλά ο ίδιος πέθανε λίγο αργότερα. Ο Αριπέρτος Β΄ δεν κατάφερε να τον διαδεχτεί αμέσως, όπως επιθυμούσε.

Οικογένεια
Είχε τέκνο: 
 Αριπέρτος Β΄, δούκας του Τορίνο (702-712, βασιλιάς των Λομβαρδών (702-712).

Παραπομπές και σημειώσεις

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Οπλιτική φάλαγγα

Η Οπλιτική φάλαγγα ήταν πολεμική τακτική που άρχισαν να χρησιμοποιούν οι Έλληνες κατά τις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. Περιλάμβανε τους μαζικούς σχηματισμούς από βαριά οπλισμένο πεζικό, τους λεγόμενους οπλίτες. Οι οπλίτες πολεμούσαν σε σχηματισμό κατά φάλαγγες.

Στην οπλιτική φάλαγγα συμμετείχαν όσοι πολεμιστές είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν την πανοπλία.

Περιγραφή
Βασικά στοιχεία της νέας τακτικής είναι ο τύπος της ασπίδας, η χρήση του δόρατος, η εκπαίδευση και η άσκηση ολόκληρου του σχηματισμού στην επέλαση κατά του εχθρού(τα τελευταία 150-200 μέτρα τροχάδην) και σύγκρουση. Η ασφάλεια του οπλίτη και η επιτυχία της κρούσης εξαρτιόταν από το πόσο θα παραμείνει αδιάσπαστη η γραμμή του σχηματισμού. Αυτό το στοιχείο ήταν που καλλιεργούσε το αίσθημα θάρρους και γενναιότητας του οπλίτη – όχι του ήρωα πια – που κρατούσε τη θέση του και δεν υποχωρούσε.

Κοινωνικές προεκτάσεις
Η κοινωνική και πολιτική βάση της νέας πολεμικής τακτικής διέφερε από την προηγούμενη μέθοδο της στρατιωτικής αριστοκρατίας. Η οπλιτική φάλαγγα χρειαζόταν μια πιο πλατιά κοινωνική βάση, μεγάλο αριθμό εκπαιδευμένων πολεμιστών, που θα κινούνταν ως ομάδα. Το γεγονός ότι οι πολεμιστές στην αρχαϊκή εποχή όφειλαν να αποκτούν οι ίδιοι τη στολή και τα όπλα του οπλίτη, σήμαινε ότι αυτή η μεσαία τάξη θα άρχιζε να απαιτεί μερίδιο στην πολιτική εξουσία, κατεβάζοντας τους αριστοκρατες. Στο βαθμό που τα τυραννικά καθεστώτα που εμφανίζονταν σε πολλές ελληνικές πόλεις τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ., αλλά και τα καθεστώτα που τα διαδέχτηκαν, επιχειρούσαν να αφαιρέσουν εξουσία από την κλειστή τάξη των αριστοκρατών, ήταν σίγουρο ότι οι στρατιωτικές μεταβολές θα συνέβαλαν στη μετατόπιση του κέντρου βάρους της πολιτικής εξουσίας.

Βιβλιογραφία
  Claude Mosse,  «Ο πολίτης στην Αρχαία Ελλάδα»

Παραπομπές

Οπλίτες
Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας
Αυθάριος

Ο Αυθάριος (Autari, 540 – 5 Σεπτεμβρίου 590) ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών από το 584 έως το θάνατό του.

Βιογραφία 
Ο Αυθάριος ήταν γιος του Κλέφου, βασιλιά των Λομβαρδών. Μετά το θάνατο του τελευταίου το 574, η αριστοκρατία των Λομβαρδών αρνήθηκε να διορίσει διάδοχο με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μία δεκαετής περίοδος γνωστή ως Βασιλεία των Δουκάδων. 

Τα έτη 574 και 575 οι Λομβαρδοί έκαναν το καταστροφικό λάθος να εισβάλλουν στην Προβηγκία που ήταν μέρος του Βασιλείου της Βουργουνδίας του  Μεροβίγγειου Γούντραμ. Ο Γούντραμ συμμάχησε με τον ανηψιό του Χιλδεβέρτο Β΄ της Αυστρασίας και αντεπιτέθηκε εντός Λομβαρδίας, φτάνοντας ως την κοιλάδα του Άδιγη καταλαμβάνοντας το Τρέντο. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Τιβέριος Β' ξεκίνησε αμέσως διαπραγματεύσεις με τους Φράγκους και οι Λομβαρδοί, φοβούμενοι τον επικείμενο πολεμικό κλοιό, εξέλεξαν νέο βασιλιά τους τον δούκα Αυθάριο (584) παραχωρώντας του όχι μόνο την Παβία αλλά και μισές από τις δικές τους κτήσεις. Ο Αυθάριος έμελλε να ξοδέψει ολόκληρη τη θητεία του σε συνεχείς πολέμους με τους Φράγκους, τους Έλληνες και τους ντόπιους αντάρτες της Λομβαρδίας. Η πρώτη του εκστρατεία αφορούσε τον στασιαστή Δροκτούλφο του Μπρέσκελλο που είχε συμμαχήσει με τους Ρωμαίους και κυβερνούσε στην κοιλάδα του Πάδου. Αφού τον εξόρισε, ο Αυθάριος ασχολήθηκε, στα επόμενα έξι χρόνια, με το Εξαρχάτο της Ραβέννας του Σμάραγδου και το βασίλειο των Μεροβιγγίων. 

Ο Γούντραμ και ο Χιλδεβέρτος που παρέμεναν ανικανοποίητοι με τις επιτυχίες τους στην Ιταλία απειλούσαν συχνά με νέες εισβολές, κάτι που έπραξαν δύο φορές. Την πολεμοχαρή διάθεσή τους είχαν φουντώσει οι προηγούμενες εκστρατείες του Θευδήβερτου Α΄ της Αυστρασίας, η συμπεριφορά του Βυζαντινού έξαρχου αλλά και οι ιαχές της δυναμικής μητέρας του Χιλδεβέρτου της Βρουνχίλδας. Την πρώτη φορά, το 588, ο Αυθάριος τους νίκησε άνετα αλλά το 590 οι αντίπαλοί του διέσχισαν τις Άλπεις και κατέβηκαν μέσω Μιλάνου στη Βερόνα για να τον συναντήσουν ξανά. Ο Αυθάριος κλείστηκε στην Παβία, αλλά οι Φράγκοι δεν κατάφεραν  τίποτα καθώς ο Βυζαντινός στρατός απέτυχε να τους συναντήσει εγκαίρως. Αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν λόγω της πανώλης που χτύπησε την περιοχή αφήνοντας τους Λομβαρδούς σε ελάχιστα χειρότερη μοίρα. 

Όταν δεν είχε να αντιμετωπίσει τους δυτικούς εισβολείς, ο Αυθάριος επιχείρησε να επεκταθεί ενάντια των Βυζαντινών. Κατέλαβε το κάστρο του Κομάτσιο και απέκλεισε την επικοινωνία μεταξύ Πάντοβας και Ραβέννας, ενώ ο Φαρόαλδος, Δούκας του Σπολέτο, κατέλαβε το λιμάνι της Ραβέννας (Κλάσσις) και το κατάστρεψε ολοσχερώς. Ο Αυθάριος κατέβηκε επίσης ως το Ρήγιο ορκισμένος να κατακτήσει την Καλαβρία, κάτι που, τελικά, κανένας Λομβαρδός δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει στην ιστορία του βασιλείου. 

Στις 15 Μαΐου του 589, ο Αυθάριος παντρεύτηκε τη Θεοδελίνδη, κόρη του δούκα της Βαυαρίας, Γαριβάλδου Α΄. Η Θεοδελίνδα ήταν καθολική και με αυτή της την αρετή άσκησε μεγάλη επιρροή στους Λομβαρδούς. Όταν ο Αυθάριος πέθανε στην Παβία το 590 (μάλλον από δηλητηρίαση), στο θρόνο τον διαδέχθηκε ο Αγιλούλφος, δούκας του Τορίνο, με την προτροπή της Θεοδελίνδης που τελικά τον παντρεύτηκε.

Παραπομπές και σημειώσεις

Βασιλείς της Λομβαρδίας
Άλαγις

Ο  Άλαγις  ή  Άλαχις  ήταν Αρειανιστής βασιλιάς των Λομβαρδών και, πριν από την ανταρσία που τον έφερε στο θρόνο το 688, Δούκας του Τρέντο. Η βασιλεία του ήταν πολύ σύντομη. 

Η πρώτη στάση του Άλαγι κατά του βασιλιά Περκτάρητου απέτυχε αλλά ο τελευταίος αφού τον συνέλαβε τον άφησε ελέυθερο δίνοντάς του χάρη. Επαναστάτησε ξανά το 688 με τη διαδοχή του Περκτάρητου από τον γιό του τον Κουνιπέρτο, περιορίζοντας τον τελευταίο σε ένα κάστρο πάνω στο νησί της Λίμνης του Κόμο. Η εξουσία του ήταν προβληματική και τυρρανική και έτσι έχασε την εμπιστοσύνη του λαού του. Τελικά, το 689 ο Κουνιπέρτος αντεπιτέθηκε με τη βοήθεια του λαού του Πεδεμόντιου και νίκησε τον Άλαγι και τους Βενετούς συμμάχους του κοντά στον ποταμό Άδδα. Ο Άλαγις έχασε τη ζωή του στη μάχη.

Βιβλιογραφία
Gwatkin, H. M. and Whitney J. P. ed. The Cambridge Medieval History: Volume II—The Rise of the Saracens and the Foundations of the Western Empire. Cambridge University Press, 1926. 

Βασιλείς της Λομβαρδίας