joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νορικές Άλπεις

Οι Νορικές Άλπεις (γερμ. Norische Alpen, ιταλ. Alpi Noriche) είναι συλλογικός όρος με τον οποίο αποκαλούνται μερικά όρη και μικρές οροσειρές των Ανατολικών Άλπεων. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ρωμαϊκή επαρχία της Νορικής, που βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής Αυστρίας και (λιγότερο) της Βαυαρίας και της Σλοβενίας.

Ιστορικά στοιχεία
Μετά την αρχαιότητα, ο όρος κατά τον Μεσαίωνα αναφερόταν στα αλπικά όρη της Ανατολικής Φραγκίας, όπου περιλαμβάνονταν η μεταγενέστερη κομητεία του Τυρόλου, το Σάλτσμπουργκ και η Άνω Αυστρία.

Τον 19ο αιώνα ο γερμανικός όρος Norische Alpen κάλυπτε όλες τις οροσειρές των Κεντροανατολικών Άλπεων και των Βόρειων Ασβεστολιθικών Άλπεων ανατολικά της κορυφής Ντραϊχέρνσπιτσε. Οι Νορικές Άλπεις εθεωρούντο η μεγάλη βόρεια οροσειρά των Ανατολικών Άλπεων, μαζί με τις Καρνικές Άλπεις στον νότο και τις Ιουλιανές Άλπεις στα νοτιοανατολικά. Αργότερα η σημασία του όρου περιορίσθηκε στις οροσειρές νότια από την Κύρια Αλυσίδα των Άλπεων.

Γεωγραφία
Σήμερα οι Νορικές Άλπεις βρίσκονται κυρίως στην Αυστρία (το 98% της έκτασής τους), ιδίως στην Καρινθία και τη Στυρία. Το μικρό υπόλοιπο υπάγεται στη γειτονική Κάτω Στυρία της Σλοβενίας.

Η περιοχή των Νορικών Άλπεων καλύπτει μια έκταση 9.811 τετραγωνικών χιλιομέτρων και εκτείνεται 97 χιλιόμετρα από τον άνω ρου του ποταμού Μουρ στα βόρεια μέχρι τον Δράβο στα νότια και 176 χιλιόμετρα από τη διάβαση Κάτσμπεργκ στα δυτικά μέχρι τον Μουρ στα ανατολικά. Οι Νορικές Άλπεις περιβάλλονται από την οροσειρά Χόε Τάουερν (Υψηλά Τάουερν) στα δυτικά, τα Νίντερε Τάουερν (Χαμηλά Τάουερν) στα βόρεια, τις Άλπεις της κοιλάδας του Γκάιλ καθώς και τις οροσειρές Καραβάνκεν και Πόχοργιε των Νότιων ασβεστολιθικών Άλπεων στα νότια.

Το υψηλότερο βουνό των Νορικών Άλπεων είναι το Άισενχουτ στη Στυρία, το οποίο με ύψος 2.441 μέτρα είναι σχετικώς χαμηλό στον χώρο των Ανατολικών Άλπεων, όπου πολλές κορυφές υπερβαίνουν τα 3.000 μέτρα. Αξιοσημείωτες κορυφές των Νορικών είναι επίσης οι Ρόζενοκ (ύψος 2.440 μ.), Τσίρμπιτσκογκελ (Zirbitzkogel, 2.396 μ.) και Γκρόσερ Σπάικογκελ (2.140 μ.)

Στα νότια οι Νορικές Άλπεις διαμορφώνουν τη Λεκάνη του Κλάγκενφουρτ. Οι πλαγιές τους χαρακτηρίζονται από την αλπική κτηνοτροφία (Alm, δηλαδή με ορεινά βοσκοτόπια και διαχείμαση στα χειμαδιά), ενώ επί πολλούς αιώνες υπήρχε εξορυκτική δραστηριότητα (ακόμα και σήμερα εξορύσσεται μαγνησίτης στην περιοχή του Ράντενταϊν. Σήμερα ωστόσο η περιοχή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό, τόσο τον χειμερινό, όσο και τον θερινό. Υπάρχει ο Εθνικός Δρυμός  του όρους Νοκ, «προστατευόμενο τοπίο» κατηγορίας V κατά τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης.

 Η Νοριανή Εποχή της Τριάσιας γεωλογικής περιόδου πήρε το όνομά της από τις Νορικές Άλπεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 «Noric Alps»: το λήμμα στην Encyclopædia Britannica Online

Νορικες
Οίκος του Στένκιλ

Ο Οίκος του Στένκιλ, σουηδ. Stenkil, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Σουηδίας, που έξι μέλη του ήταν βασιλείς της Σουηδίας από τον 11ο ως τον 12ο αι. (π. 1060-π. 1125).

Ιστορία
Τον πρώτο της Σουηδίας Οίκο του Μούνσο διαδέχθηκε ο Οίκος του Στένκιλ. Του τελευταίου των Μούνσο Εδμόνδου της Σουηδίας η κόρη Ίνγκαμοντερ, παντρεύτηκε τον Στένκιλ, πρώτο βασιλιά του Οίκου. Οι πριν από αυτόν ήταν κόμητες και μεγιστάνες στη Δυτική Γοτθία (Västergötland). Γιος του Στένκιλ ήταν ο Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας, του οποίου η δισεγγονή Χριστίνα παντρεύτηκε τον Κάρολο Ζ΄ της Σουηδίας (1161-67) από τον επόμενο Οίκο του Σβέρκερ.

Βασιλείς της Σουηδίας από τον Οίκο του Στένκιλ:

Στένκιλ
 Χάλστεν Στένκιλσον
 Φίλιππος της Σουηδίας
 Ίνγκε Β΄ ο νεότερος
 Χάκαν ο Ερυθρός
 Ίνγκε Α΄ ο γηραιός

Την ίδια περίοδο βασίλευσαν και οι: 
 Άνουντ Γκάρντσκε, ίσως ταυτίζεται με τον Ίνγκε Α΄.
 Έρικ ΣΤ΄ και Έρικ Ζ΄, ίσως γιοι του Ίνγκε Α΄.
 Μπλοτ-Σβεν, γαμβρός επ' αδελφή του Ίνγκε Α΄.
 Ράγκνβαλντ της Σουηδίας, ίσως γιος του Ίνγκε Α΄.

Γενεαλογικό δέντρο του Οίκου του Στένκιλ

Αναφορές

Δείτε ακόμη
 Κατάλογος μοναρχών της Σουηδίας

 
Βασιλείς της Σουηδίας
Στενκιλ
Αεροδρόμιο Ιγκνάτιεβο

Το Αεροδρόμιο Ιγκνάτιεβο () είναι μεγάλο αεροδρόμιο στην Ρωσία που βρίσκεται 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπλαγκοβεστσένσκ. Εξυπηρετεί σε 24ωρη βάση αεροσκάφη, τα οποία είναι μέχρι μέσου μεγέθους. Εκτός από τον πολιτικό τομέα, το αεροδρόμιο εξυπηρετεί και στρατιωτικά αεροπλάνα.

Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί

Ατυχήματα 
Στις 8 Αυγούστου 2011, κατά την διάρκεια της Πτήσης 103 της IrAero, ένα Antonov An-24 RA-46561 υπερέβη τον αεροδιάδρομο κατά την προσγείωση. Από τα πέντε μέλη του πληρώματος και τους 31 επιβάτες, δώδεκα άνθρωποι τραυματίστηκαν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 (Ρωσικά) Επίσημη ιστοσελίδα
 (Ρωσικά) Αεροδρόμιο του Μπλαγκοβεστσένσκ

Ιγκνάτιεβο
Οίκος του Μπγιέλμπο

Ο Οίκος του Μπγιέλμπο, σουηδικά: Bjelbo ή Bjälbo ätten, ή Οίκος του Φόλκουνγκ είναι ένας δυναστκός οίκος της Σουηδίας που έξι μέλη του έγιναν βασιλείς της Σουηδίας και ένας της Δανίας. Τρεις από αυτούς ήταν ταυτόχρονα και της Νορβηγίας. Ηγεμόνευσαν από τον 13ο ως τον 14ο αι. Άλλα μέλη έγιναν γιαρλ της Σουηδίας ή επίσκοποι στο Λίνκεπινγκ (Οστεργκότλαντ).

Ιστορία
Ο Οίκος ονομάστηκε Φόλκουνγκ από τον απώτερο πρόγονό τους Φόλκε τον παχύ. Κάποιοι απόγονοι ήταν αντίθετοι με τους βασιλείς του Οίκου και δημιούργησαν τη μερίδα Φόλκουνγκ. Για αποφυγή σύγχυσης οι σύγχρονοι ιστορικοί επινόησαν το όνομα Μπγιέλμπο για τον Οίκο, από την ομώνυμη ιδιοκτησία του Μπίργιερ γιαρλ, δισεγγονού του Φόλκε, στην Ανατολική Γοτθία (Östergötland).

Οι πιο πολλοί γιαρλ (καγκελάριοι) από τον 11ο αι. ως το 13ο αι. (δυναστείες Στένκιλ, Έρικ και Μπγιέλμπο) ήταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο. Πρώτος γιαρλ της Σουηδίας ήταν ο Φόλκε ο παχύς. Επίσης πολλά μέλη του Οίκου ήταν επίσκοποι του Λίνκεπινγκ, που περιλάμβανε την Ανατολική Γοτθία. Επίσης οι πρώτοι δούκες της Φινλανδίας ήταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο και ο θυρεός του Οίκου έγινε αργότερο ο θυρεός της Φινλανδίας.

Ο Μπίργιερ νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ, κόρη του Έρικ Ι΄ της Σουηδίας. Τον Έρικ Ι΄ διαδέχθηκε ο γιος του ως το 1250, τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου του Έρικ. Μετά βασίλευσαν οι δύο γιοι του Μπίργιερ, ο Βάλντεμαρ και ο Μάγκνους Γ΄. O τελευταίος εκπρόσωπος του Οίκου Όλαφ Β΄ ήταν βασιλιάς της Δανίας. Τρεις βασιλείς του Οίκου ήταν ταυτόχρονα και βασιλείς της Νορβηγίας.

Οι περισσότεροι από τους μετέπειτα βασιλείς της Σουηδίας, Νορβηγίας και Δανίας είναι απόγονοι εκ θηλυγονίας του Οίκου του Μπγιέλμπο.

Βασιλείς από τον Οίκο του Μπγιέλμπο:

Μπίργιερ, γιαρλ.
 Βάλντεμαρ της Σουηδίας.
 Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας.
 Μπίργιερ της Σουηδίας.
 Έρικ, δούκας του Σάντερμανλαντ.
 Μάγκνους Δ΄ της Σουηδίας, Ζ΄ της Νορβηγίας.
 Έρικ ΙΒ΄ της Σουηδίας.
 Χάακον ΣΤ΄ της Σουηδίας, ΣΤ΄ της Νορβηγίας.
 Όλαφ Β΄ της Δανίας, Δ΄ της Νορβηγίας.

Γενεαλογικό δέντρο του Οίκου του Μπγιέλμπο

Περαιτέρω αναφορές
Lindkvist, Thomas with Maria Sjöberg  (2006) Det svenska samhället 800-1720. Klerkernas och adelns tid, Andra upplagan (Lund: Studentlitteratur) 
Starbäck, Georg; P.O. Bäckström (1885–1886) Berättelser ur svenska historien (Stockholm: F. & G. Beijers Förlag)

 
Βασιλείς της Σουηδίας
Μπγιελμπο
Στέφανος Α΄, κόμης της Βουργουνδίας

Ο Στέφανος Α΄, κόμης της Βουργουνδίας (Γαλ.: Étienne Ier de Bourgogne, 1065 - 1102), κόμης της Βουργουνδίας (1097 - 1102), ήταν δεύτερος γιος του Γουλιέλμου του Μέγα και της συζύγου του Στεφανίας. Διαδέχθηκε στην κομητεία της Βουργουνδίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρενώ Β΄ της Βουργουνδίας και κυβέρνησε μαζί με τον ανιψιό του Γουλιέλμο Β΄.  Συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία σαν αρχηγός του στρατού του Στεφάνου του Μπλουά (1101),  βοήθησε στην πολιορκία της Άγκυρας, πολέμησε στην καταστροφική μάχη της Μυρσιφόντας, αλλά τραυματίστηκε θανάσιμα και πέθανε στην μάχη της Ράμλα (1102)

Οικογένεια

Με την σύζυγό του Βεατρίκη της Λωρραίνης κόρη του Γεράρδου, δούκα της Λωρραίνης απέκτησε :
 Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ούγο των Μπλουά κόμη της Καμπανίας
 Ρενώ Γ΄ π. 1087-1148, κόμης της Βουργουνδίας.
 Γουλιέλμος Γ΄ 1088-1156, κόμης του Μακόν, Ωξόν, Βιέν.
 Κλημεντία/Μαργαρίτα απεβ. 1163, παντρεύτηκε τον Γκιγκ Δ΄ κόμη του Βιενουά. Θυρεός του ήταν το δελφίνι.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Setton, Kenneth Meyer (1969-01-01). A History of the Crusades: The first hundred years, edited by M. W. Baldwin
Crusade of 1101, Alan V. Murray, The Crusades to the Holy Land: The Essential Reference Guide
Mary Stroll, Calixtus the Second, 1119-1124, ed. Robert J. Bast, (Brill, 2004)

Οίκος της Ιβρέας
Κόμητες της Βουργουνδίας
Γκιζέλα της Βουργουνδίας, μαρκησία του Μομφερράτου

Η Γκιζέλα, γαλλ. Gisela (1075 - 1135) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν κόρη του κόμη της Βουργουνδίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Σαβοΐας και μετά μαρκησία του Μομφερράτου.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ του Μέγα και της συζύγου του Στεφανίας. 

Παντρεύτηκε δυο φορές: την πρώτη φορά τον Ουμβέρτο Β΄ κόμη της Σαβοΐας]] και αργότερα, μετά τον θάνατό του, σε δεύτερο γάμο της τον Ρενιέ μαρκήσιο του Μομφερράτου.

Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Ουμβέρτο Β΄ κόμη της Σαβοΐας απέκτησε: 
 Αμεδαίος Γ΄ 1095-1148, δούκας της Σαβοΐας.
 Γουλιέλμος, επίσκοπος της Λιέγης 
 Αδελαΐδα 1092-1154, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας και μετά τον Ματθαίο Α΄ του Μονμορανσύ.
 Αγνή απεβ. 1127, παντρεύτηκε τον Αρκιμπόλντο ΣΤ΄ κύριο του Μπουρμπόν.
 Ουμβέρτος. 
 Ρέτζιναλντ/Ρενώ.
 Γκύ, ηγούμενος του αββαείου του Ναμύρ. 

Με τον δεύτερο σύζυγο της Ρενιέ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου απέκτησε:
 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Κλίτο.
 Γουλιέλμος Ε΄ π.1115-1191, μαρκήσιος του Μομφερράτου.
 Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο μάργραβο του Παρόντι.
 Αδελασία, μοναχή.
 Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Γκουίντο κόμη του Μπιαντράτε.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Beihammer, Alexander D.; Parani, Maria G.; Schabel, Christopher D., eds. (2008). Diplomatics in the Eastern Mediterranean 1000-1500: Aspects of Cross-Cultural Communication
Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Herausgegeben von Detlev Schwennicke (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)

Οίκος της Ιβρέας
Μαρκησίες του Μομφερράτου
Κόμισσες της Σαβοΐας
Οίκος του Σβέρε

O Οίκος του Σβέρρε, νορβηγ. Sverre aetten, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Νορβηγίαςς, που επτά μέλη του έγιναν βασιλείς της Νορβηγίας και ένα μέλος του της Σκωτίας, από τον 12ο ως τον 14ο αι.

Ιστορία
Η προηγούμενη δυναστεία της Νορβηγίας ήταν αυτή του Γκίλλε, που αξίωνε ότι ήταν απόγονοι εξ αρρενογονίας του πρώτου της Νορβηγίας Οίκου του Χάρντραντα. Αρχηγέτης του νέου Οίκου είναι ο Σβέρε Σίγκουρντσον, που το 1184 έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας. Ο Σβέρε ισχυριζόταν ότι ήταν γιος του Σίγκουρντ Β΄ των Γκίλλε. Στην εποχή του εγγονού του Σβέρε, του Χαάκονος Δ΄, η χώρα έφθασε στην ακμή της. Εγγονός αυτού ήταν ο Χάακον Ε΄, που βασίλευσε ως το 1319, τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου. Η ανιψιά του Μαργαρίτα έγινε βασίλισσα της Σκωτίας. Έπειτα έγιναν βασιλείς στη Νορβηγία τρεις βασιλείς της Σουηδίας, από τον Οίκο των Μπγιέλμπο και μετά από τον Οίκο του Ολδεμβούργου. 

Βασιλείς από τον Οίκο του Σβέρρε:

Σβέρε της Νορβηγίας
 Χάακον Γ΄  της Νορβηγίας
 Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας
 Χάακον ο νεότερος
 Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας
 Έρικ Β΄ της Νορβηγίας
 Μαργαρίτα της Σκωτίας
 Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας.

Γενεαλογία των Σβέρρε της Νορβηγίας

Βασιλείς της Νορβηγίας
Οίκος του Σβερ
Ρενώ Γ΄, κόμης της Βουργουνδίας

Ο Ρενώ Γ΄, κόμης της Βουργουνδίας (Γαλ.:Renaud III de Bourgogne, περί το 1093 - 1148), κόμης της Βουργουνδίας (1127-1148), ήταν γιος του Στεφάνου Α΄ της Βουργουνδίας και της Βεατρίκης της Λωρραίνης.

Βιογραφία
Πριν γίνει κόμης της Βουργουνδίας είχε πάρει τον τίτλο του δούκα του Μακόν με τον θάνατο του πατέρα του μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο της Βιέννης (1102). Ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τον αυτοκράτορα Λοθάριο Β΄, αλλά ηττήθηκε από τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλα τα εδάφη του ανατολικά του Ιούρα. Το όνομα της γαλλικής περιοχής Φρανς-Κοντέ καθορίστηκε από τον τίτλο του στην γαλλική γλώσσα που σημαίνει "ελεύθερη κομητεία".  Το 1148 ενώ ταξίδευε στην Γαλλία έπεσε θύμα πολλαπλών ασθενειών και πέθανε αιφνίδια, ώστε δεν πρόλαβε ούτε να ορίσει κηδεμόνα για την μικρή του κόρη Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας, που τον διαδέχθηκε.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1330 την Αγάθη της Λωρραίνης, κόρη του Σιμόν Α΄, δούκα της Λωρραίνης και της Αδελαΐδας των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Λουβαίν και είχε τέκνα:
 Βεατρίκη Α΄ 1143-1184, κόμισσα της Βουργουνδίας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Si la Comté m'était contée [archive] de Jean-Louis Clade (2001)

Οίκος της Ιβρέας
Κόμητες της Βουργουνδίας
Οίκος του Γκίλλε

Ο Οίκος του Γκίλλε, νορβ. Gille, είναι ένας δυναστικός Οίκος της Νορβηγίας, που πέντε μέλη του έγιναν βασιλείς της χώρας από τον 12ο ως τον 13ο αι.

Ιστορία
Ο Οίκος του Χορφάγκρε είναι ο πρώτος της Νορβηγίας και ο επόμενος Οίκος του Χάρντραντα αξίωνε καταγωγή από τον πρώτο. Το 1130 έγινε βασιλιάς της χώρας ο Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε, που έλεγε ότι στα νεανικά του έτη η μητέρα του και η οικογένειά της του έλεγαν ότι είναι νόθος γιος του Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας από τον Οίκο Χάρντραντα

. Το παρωνύμιό του Γκίλλε, στα Γαελικά (Κελτικά της Ιρλανδίας και των Εβρίδων νήσων), σημαίνει υπηρέτης (του Χριστού). Πράγματι ο Μάγκνους Γ΄ είχε κάνει πολλές εκστρατείες και κατακτήσεις στις Εβρίδες και στα άλλα νησιά και ο Χάραλντ Δ΄ είχε έλθει από εκεί. Έτσι ο Οίκος του Γκίλλε θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πλάγιος κλάδος του Οίκου του Χάρντραντα. 

Η περίοδος του Οίκου σημαδεύτηκε με έναν εμφύλιο πόλεμο (Borgerkrigstida) το διάστημα 1130-1240. Οι βασιλείς του Οίκου επέκτειναν τη δύναμη και τον πλούτο της δυναστείας
. Εκτός από τους πέντε βασιλείς,  ένα ακόμη μέλος ήταν διεκδικητής βασιλιάς και επίσης ο Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας ήταν απόγονος εκ θηλυγονίας του Οίκου. Τους διαδέχθηκε ο Οίκος του Σβέρε, που και αυτός αξίωνε ότι ήταν απόγονος εξ αρρενογονίας των Γκίλλε.

Βασιλείς της Νορβηγίας του Οίκου του Γκίλλε:

Χάραλντ Δ΄ της Νορβηγίας ο Γκίλλε
 Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας
 Έυσταϊν Β΄ της Νορβηγίας
 Μάγκνους της Νορβηγίας διεκδικητής 
 Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας
 Χάακον Β΄ της Νορβηγίας
 Σεσίλια, σύζ. Φόλκβιντ
 Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας.

Γενεαλογία των Γκίλλε  της Νορβηγίας

Αναφορές

Βασιλείς της Νορβηγίας
Ιωάννα Α΄ της Βουργουνδίας

Η Ιωάννα Α΄ της Βουργουνδίας ή Ιωάννα Χοενστάουφεν (1191 - 1205), κόμισσα της Βουργουνδίας (1200 - 1205) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν μεγαλύτερη κόρη και διάδοχος του Όθων Α΄ της Βουργουνδίας και της συζύγου του Μαργαρίτας του Μπλουά. 
Διαδέχθηκε τον πατέρα της όταν δολοφονήθηκε στο Μπεζανσόν (1200) και παρέμεινε κόμισσα της Βουργουνδίας μέχει τον δικό της πρόωρο θάνατο, την διαδέχθηκε η μικρότερη αδελφή της Βεατρίκη Β΄ της Βουργουνδίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μπλουά
Γυναίκες σε ισχύ

Οίκος των Χοενστάουφεν
Κόμησσες της Βουργουνδίας
Γερμανίδες κόμισσες
Βεατρίκη Β΄ της Βουργουνδίας

Η Βεατρίκη Β΄, κόμισσα της Βουργουνδίας (Γαλ.: Béatrice II de Bourgogne, 1193 - 7 Μαΐου 1231) κόμισσα της Βουργουνδίας (1205 - 1231),  μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν δεύτερη κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτα του Μπλουά, εγγονή του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα.  
Όταν ο πατέρας της δολοφονήθηκε (1200), τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννα Α΄ της Βουργουνδίας και η ίδια η Βεατρίκη έγινε η επόμενη σε σειρά διαδοχής του δουκάτου μετά τον πρόωρο θάνατο της Ιωάννας (1205). Ο θείος της Γερμανός βασιλιάς Φίλιππος της Σουαβίας εγγυήθηκε την διαδοχή της. 
Παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας, με τον οποίο απέκτησε : 

 Όθων Γ΄ π.1226-1248, κόμης της Βουργουνδίας.
 Αγνή 1215-1263, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο Β΄ των Μπάμπενμπερκ δούκα της Αυστρίας και μετά τον Ούλριχ Γ΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας.
 Βεατρίκη 1210-1271, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Β΄ των Ασκάνια κόμη της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε.
 Μαργαρίτα απεβ. 1265, παντρεύτηκε πρώτα τον Πρέμυσλ μάργραβο της Μοραβίας (γιο του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας) και έπειτα τον Φρειδερίκο κόμη του Τρουένντινγκεν.
 Αδελαΐδα απεβ. 1279, κόμισσα της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ούγο κόμη του Σαλίν και μετά τον Φίλιππο Α΄ κόμη της Σαβοΐας.
 Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ των Χοεντσόλερν μπουργκράβο της Νυρεμβέργης.

Παραπομπές

Πηγές

Jiri Louda, Michael MacLagan, Les Dynasties d'Europe, Bordas, 1995.
H.A. Fisher, The Medieval Empire, (AMS Press, 1898), 338.
VANÍČEK, Vratislav. Velké dějiny zemí Koruny české II. 1197-1250. Praha: Paseka, 2000.
C. Chl. Freiherr von Reitzensten: Regesten der Grafen von Orlamuende aus Babenberger und Ascanischem Stamm, Historical Society of Upper Franconia ("Upper Franconian Historical Society"), Bayreuth, 1871

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γυναίκες σε ισχύ

Οίκος των Χοενστάουφεν
Κόμησσες της Βουργουνδίας
Νικόλαος του Αβέν

O Νικόλαος του Ουαζύ ο ωραίος, γαλλ. Nicholas d'Oisy le beau (π. 1130 - π. 1170) από τον Οίκο του Αβέν ήταν κύριος του Αβέν (1147-1171), του Λεζ και του Κονντέ.

Βιογραφία
'Ήταν γιος του Βαλτέρ Α΄ κυρίου του Αβέν και της Άντα του Τουρναί.

Η σύζυγός του Ματίλντα των Ναμύρ ήταν κόρη του Ερρίκου Α΄ (π. 1100-1126) κόμη του Λα Ρος και φρουρού του Σταβελό και Μαλμεντύ (γιου του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ) και της Ματίλντας του Λίμπουργκ (κόρης του Ερρίκου δούκα της Κάτω Λωρραίνης).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα των Ναμύρ, χήρα του Τιερύ ντε Βαλκούρ και είχε τέκνα:
 Ιάκωβος 1152-1191, κύριος του Αβέν. Απεβίωσε στη Γ΄ Σταυροφορία.
 Ίντα απεβ. π. 1205, παντρεύτηκε πρώτα τον Ίνγκελραμ κόμη του Σαιν-Πολ και μετά τον Γουλιέλμο Δ΄ καστελάνο του Σαιντ-Ομέρ.
 Φαστράντ, φύλακας του αββαείου του Λα Φλαμανζερί. Ο γιος του:
 Ιάκωβος έγινε επίσκοπος του Τουρναί.

Πηγές
 Henri Platelle, Présence de l'au-delà: une vision médiévale du monde, (Presses Universitaires du Septentrion, 2004), 296.

Οίκος του Αβέν
Η θαυμαστή μπαλωματού

Η θαυμαστή μπαλωματού είναι ο ελληνικός τίτλος του θεατρικού έργου La zapatera prodigiosa του Ισπανού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. 

Το έργο που χαρακτηρίζεται ως λαϊκή κωμωδία, γιατί ενσωματώνει στοιχεία του λαϊκού ισπανικού θεάτρου όπως οι χοροί, τα τραγούδια και το κουκλοθέατρο, έγραψε ο Λόρκα το 1930 και παραστάθηκε για πρώτη φορά σε επιμέλεια του ίδιου το 1931.

Το θέμα του
Το έργο διαδραματίζεται σε μια κωμόπολη της ισπανικής επαρχίας, μέσα στο σπίτι του τσαγκάρη (μπαλωματής) του χωριού.

Ο 50αρης πια τσαγκάρης παντρεύτηκε με συνοικέσιο την κατά πολύ νεώτερη γυναίκα του, η οποία όμως με τα νιάτα της, την ενεργητικότητά της και τις απαιτήσεις της βάζει σε δοκιμασία τη συζυγική ζωή του ζευγαριού, η οποία θα κινδυνεύσει ακόμα περισσότερο από τις κακίες και τις ζήλιες του μικρόκοσμου του χωριού. Ο μπαλωματής μην αντέχοντας πλέον τους κακούς τρόπους της και το πείσμα της θα την εγκαταλείψει και θα φύγει από το χωριό. Η μπαλωματού θα αναγκαστεί να μετατρέψει το σπίτι τους σε πανδοχείο για να επιβιώσει, ελπίζοντας ωστόσο για την επιστροφή του άντρα της.  Κάποια στιγμή ο μπαλωματής μεταμφιεσμένος σε παίκτη κουκλοθεάτρου - στον τόσο γνωστό και αγαπητό Φασουλή θα επιστρέψει στο χωριό και μέσα από αυτή τη μεταμφίεση θα γνωρίσουν επιτέλους πραγματικά ο ένας τον άλλον και θα ομολογήσουν την μεγάλη αγάπη που τους συνδέει.

Το έργο έχει δύο πράξεις και περιλαμβάνει έναν πρόλογο στον οποίο εμφανίζεται ο συγγραφέας να δείχνει στο κοινό του τα βασικά στοιχεία πάνω στο οποία δομήθηκε το έργο.

Ξεχωριστή παράσταση του έργου στο ελληνικό θέατρο ήταν η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου του 1958 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, σκηνικά - κοστούμια  Γιάννη Μόραλη και με πρωταγωνιστές τη Μαίρη Αρώνη στον ομώνυμο ρόλο και τον Παντελή Ζερβό στο ρόλο του μπαλωματή.

Εκδόσεις του έργου
 μετάφραση, Αλέξης Σολομός, εκδόσεις Δωδώνη, 2013 -  ISBN 978-960-558-109-1
 μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές, εκδόσεις Ηριδανός, 2006 -  ISBN 960-335-068-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ακούστε το έργο εδώ:

Παραπομπές

Θεατρικά έργα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
Κόπα Ιντεραμερικάνα

Το Κόπα Ιντεραμερικάνα (ισπανικά: Copa Interamericana) ήταν ετήσια ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση που διεξήγαγαν απο κοινού η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) και η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) από το 1969.

Στη διοργάνωση μετείχαν οι νικήτριες του πρωταθλήματος ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Καπ της Βόρειας Αμερικής και του Κόπα Λιμπερταδόρες της Νότιας Αμερικής, αν και υπήρχαν διαφοροποιήσεις κατά περιόδους. Καταργήθηκε το 1998, έπειτα από τη συμμετοχή συλλόγων της CONCACAF και ειδικά του Μεξικού, στο Κόπα Λιμπερταδόρες.

Παραπομπές 

Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Επαρχία Νταντού

Η Επαρχία Νταντού (απλοποιημένα Κινέζικα: 丹徒区, πινγίν: Dāntú Qū, παραδοσιακά Κινέζικα: 丹徒區, πινγίν: Dāntú Qū) είναι μία από τις τρεις επαρχίες του Ζεντζιάνγκ, στην επαρχία Τζιανγκσού της Κίνας. 

Εντός των ορίων της επαρχίας, υπάρχουν δύο νησιά, καθώς και μια πόλη στα βόρεια στον ποταμό Γιανγκτσέ. Ανατολικά, συνορεύει με την γειτονιά Τζιατζιάνγκ στο Γιανγκζόνγκ. Στα νοτιοανατολικά συνορεύει με το Ντανγιάνγκ και δυτικά με το Τζουρόνγκ. Ο ποταμός Γιανγκτσέ βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Επαρχίας Νταντού. 

Η επαρχία καλύπτει έκταση 748.8 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 370,000 άτομα το 2003. Ο ταχυδρομικός κώδικας της επαρχίας είναι ο 212100.

Γεωγραφία της Κίνας
Οι αισθηματίες

Οι Αισθηματίες είναι ελληνική ταινία του 2014, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Τριανταφυλλίδη. Είναι ένα δραματικό νεο-νουάρ, με πρωταγωνιστές τους Τάκη Μόσχο, Δημήτρη Λάλο και Χάρη Φραγκούλη. Προβλήθηκε ημιτελώς στο πλαίσιο του 19ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας τον Σεπτέμβριο του 2013 και έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα, τοn Ιούνιο του 2014 στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας.

Υπόθεση 
Ο Δάσκαλος (Τάκης Μόσχος) είναι ένας μεσήλικας που ζει στην απομονωμένη του βίλα μαζί με την έφηβη κόρη του (Ηλιάνα Μαυρομάτη). Πρόκειται για αρχαιοκάπηλο και τοκογλύφο, ο οποίος διακινεί τα κλοπιμαία μέσα σε νεκροφόρες. Δύο νεαροί, ο μελαγχολικός Ερμής (Δημήτρης Λάλος) και ο σχεδόν παιδιάστικος Γιάννης (Χάρης Φραγκούλης) έχουν αναλάβει τους φόνους και τους εκφοβισμούς των οφειλετών. Οι ισορροπίες θα αλλάξουν, όταν ο μεν ερωτευθεί την κόρη του αφεντικού του, ενώ ο δε παθιαστεί με μία πόρνη και έρθει σε αντιπαράθεση με τον προαγωγό της.

Διανομή

Βραβεία και διακρίσεις 
Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Μουσικής στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ενώ ήταν υποψήφια και για Καλύτερη Ταινία. Ο Χάρης Φραγκούλης τιμήθηκε με το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στο 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας. Προβλήθηκε σε ξένα φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων το 36ο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου του Μονπελιέ και στο Raindance Film Festival του Λονδίνου. Πήρε δε μέρος στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 36ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας 

Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2014
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Νεο-νουάρ ταινίες
Όθων Γ΄, κόμης της Βουργουνδίας

Ο Όθων Γ΄ (περί το 1218 - 19 Ιουνίου 1248) από τον Οίκο των Άντεχς, ήταν κόμης της Βουργουνδίας (1231 - 1248) και, ως Όθων Β΄, ο τελευταίος δούκας της Μερανίας (1234 - 1248).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας και της Βεατρίκης Β΄ των Χοενστάουφεν κόμισσας της Βουργουνδίας. Διαδέχθηκε την μητέρα του ως κόμης της Βουργουνδίας (1231) και τρία χρόνια αργότερα τον πατέρα του ως δούκας της Μερανίας (1234). Την εποχή που ήταν ανήλικος, παρέμεινε ως το 1236 υπό την κηδεμονία του θείου του Έκμπερτ των Άντεχς, επισκόπου του Μπάμπεργκ. 

Όταν ενηλικιώθηκε, παρέδωσε τη διοίκηση της κομητείας της Βουργουνδίας στον Θεοβάλδο Α΄ της Ναβάρρας και ενεπλάκη σε συγκρούσεις με τον Οίκο του Βίττελσμπαχ σχετικά με τα εδάφη του στη Βαυαρία. Έχασε την έδρα των προγόνων του, το Άντεχς, αλλά κατάφερε να διατηρήσει το Ίνσμπρουκ, το οποίο προβίβασε σε πόλη (1239) υπό τη διοίκηση τού πεθερού του Αλβέρτου κόμη του Τιρόλου. Το 1242 έδωσε το Φρανς-Κοντέ σαν δώρο στον Ούγο Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Όθων Γ΄ διεκδίκησε τα εδάφη του στις οικογενειακές του κτήσεις στη Φραγκονία. Στη σύγκρουση που ξέσπασε ανάμεσα στον Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας και στον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄, ο Όθων πήγε με το μέρος του πρώτου, με αποτέλεσμα να αφοριστεί από τον επίσκοπο του Μπάμπεργκ και να υποστεί μεγάλη απώλεια των κτήσεών του. 

Όπως όλοι οι πρόγονοί του από τον Οίκο του Άντεχς, έκανε δωρεά στο Κιστερκιανό αββαείο στο Λάνγκχαϊμ της Φραγκονίας, όπου τάφηκε (1248). Με τον θάνατό του το δουκάτο της Μερανίας, όπως και ο Οίκος του Άντεχς, εξέλειπαν. Την κομητεία της Βουργουνδίας κληρονόμησε η αδελφή του Αδελαΐδα και ο σύζυγός της Ούγος των Ιβρέα κόμης του Σαλόν, έτσι η κομητεία επέστρεψε στον Οίκο των Ιβρέα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ τού Οίκο τού Τυρόλου, κόρη τού Αλβέρτου Δ΄ κόμη τού Τιρόλου, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά.

Κόμητες της Βουργουνδίας
Οίκος του Άντεχς
Τζόνι Γκαλέκι

Ο Τζόνι Γκαλέκι (1975) είναι Αμερικανός ηθοποιός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1975 στο Μπρι του Βελγίου και σε ηλικία τριών ετών μετακόμισε στο Ιλινόι. 

Είχε σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του στο  Roseanne, Σάρα Γκίλμπερτ, με την οποία έπαιξαν ξανά μαζί στο The Big Bang Theory. Από το 2007 ως το 2009 είχε σχέση με τη συμπρωταγωνίστριά του στο The Big Bang Theory, Κέιλι Κουόκο.

Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει στο θέατρο από την ηλικία των 7 ετών.

Η πρώτη του σημαντική συμμετοχή στην τηλεόραση ήρθε στην εφηβική του ηλικία με τη σειρά Roseanne, όπου συμμετείχε σε 92 επεισόδια από το 1992 ως το 1997.

Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε ταινίες όπως: Vanilla Sky, Ξέρω τι Κάνατε Πέρυσι το Καλοκαίρι και Suicide Kings. 

Από το 2007 πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory στον ρόλο του φυσικού Λέοναρντ Χόφστάντερ. Για την ερμηνεία του, το 2012 κέρδισε ένα βραβείο Satellite καλύτερου ηθοποιού και προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα.

Το 2009 δάνεισε τη φωνή του στο Family Guy υποδυόμενος τον Λέοναρντ Χόφστάντερ.

Παραπομπές

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Μαώ του Αρτουά

Η Μαώ του Αρτουά ή Ματθίλδη του Αρτουά (Γαλ.: Mahaut d'Artois, 1268 - Παρίσι, 27 Οκτωβρίου 1329), Κόμισσα του Αρτουά (1302 - 1329) και αντιβασίλισσα της κομητείας της Βουργουνδίας σαν κηδεμόνας του γιου της Ροβέρτου ήταν κόρη και το μεγαλύτερο παιδί του Ροβέρτου Β΄ του Αρτουά και της Αμικίας του Κουρτεναί. Οι από πατέρα παππούδες της ήταν ο Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά και η Ματθίλδη της Βραβάντης, οι από μητέρα παππούδες του ήταν ο Πέτρος ντε Κουρτεναί, άρχοντας του Κόνς και η Πετρονίλλα του Ζουανί.  Τα αδέλφια της Μαώ ήταν ο Φίλιππος του Αρτουά (1269 - 1298) και ο Ροβέρτος του Αρτουά.
Η Μαώ παντρεύτηκε τον Όθων Δ΄, κόμη της Βουργουνδίας με τον οποίο απέκτησε : 

 Ιωάννα Β΄, κόμισσα της Βουργουνδίας 
 Λευκή της Βουργουνδίας 
 Ροβέρτος, κόμης της Βουργουνδίας

Κόμισσα του Αρτουά και της Βουργουνδίας

Μετά τον πρόωρο θάνατο του αδελφού της Φιλίππου έγινε διάδοχος της κομητείας του Αρτουά (1298) την οποία κληρονόμησε μετά τον θάνατο του πατέρα της. Ο ανιψιός της Ροβέρτος Γ΄ του Αρτουά αμφισβήτησε τα κληρονομικά δικαιώματα της Μαώ στην κομητεία του Αρτουά αλλά η εκλογή της επικυρώθηκε από το Γαλλικό κοινοβούλιο και την βασιλική αυλή.  Στάθηκε ικανή κυβερνήτης και κατάφερε να καταστείλει όλες τις εξεγέρσεις των ευγενών, βασικός συγκυβερνήτης της ήταν ο Καθολικός επίσκοπος του Αρράς Τιερί του Έρισσον.  Την Μαώ διαδέχθηκε στην κομητεία της Βουργουνδίας (1329) η μεγαλύτερη κόρη της Ιωάννα Β΄, κόμισσα της Βουργουνδίας χήρα του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου του Υψηλού.

Περιγραφή της Μαώ απο ιστορικούς
Η Μαώ ήταν βασικός χαρακτήρας στο έργο του σύγχρονου μεγάλου συγγραφέα Μωρίς Ντρυόν Οι Καταραμένοι βασιλείς. Ο Ντρυόν περιγράφει ότι η Μαώ δηλητηρίασε τον  Λουδοβίκο Ι΄ της Γαλλίας και τον γιο του διάδοχο Ιωάννη Α΄ της Γαλλίας πέντε μέρες μετά τη γέννησή του αλλά δηλητηριάστηκε και η ίδια από τη Βεατρίκη του Ιρσόν την ίδια γυναίκα που την βοήθησε να δηλητηριάσει τον βασιλιά. Ο Άλλαν Μάσι γράφει με την σειρά του στην Γουώλ Στρήτ Ζούρναλ ότι "Η κόμισσα Μαώ ήταν από τις ελάχιστες ιστορικές μορφές που είχε την ικανότητα να δολοφονήσει και να ανεβάσει βασιλείς"

Παραπομπές

Πηγές
 Dana L. Sample. ‘Philip VI’s Mortal Enemy: Robert of Artois and the Beginning of the Hundred Years War’, The Hundred Years War (Part II): Different Vistas, L.J. Andrew Villalon and Donald J. Kagay, eds. (Leiden, Netherlands: Brill, 2008)
 Lentz III, Harris M. (7 May 2015). Obituaries in the Performing Arts, 2014
 Massie, Allan (27 March 2015). "The Original Game of Thrones"
 Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888)
 Sample, Dana L. ‘Philip VI’s Mortal Enemy: Robert of Artois and the Beginning of the Hundred Years War’, The Hundred Years War (Part II): Different Vistas. L.J. Andrew Villalon and Donald J. Kagay, eds. Leiden, Netherlands: Brill, 2008.
 Small, Carola M. (1990). "Messengers in the County of Artois, 1295-1329". Canadian Journal of History. 25 (2): 163–175. Archived from the original

Κόμησσες της Βουργουνδίας
Οίκος του Αρτουά
Κόμισσες του Αρτουά
Μονόβρυση Σερρών

Η Μονόβρυση είναι πεδινός οικισμός (υψόμ. 43 μ. 566 κάτ.) της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, που βρίσκεται νοτιοανατολικά από την πόλη των Σερρών. Παλιότερα υπαγόταν διοικητικά στον δήμο Στρυμόνα και σήμερα στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.

Κοινότητα

Ιστορικά στοιχεία
Σε ένα χαμηλό ύψωμα, κοντά στο σημερινό χωριό, εντοπίστηκε η θέση αρχαίου οικισμού. Όπως μαρτυρούν τα επιφανειακά ευρήματα κεραμικής, ο οικισμός είχε ακμάσει από την εποχή του Χαλκού ως το τέλος της ρωμαϊκής εποχής.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Κομμουνιστικό Κόμμα της Κιργιζίας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κιργιζίας (, ) ήταν το κυβερνών πολιτικό κόμμα και το παράρτημα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας (το σύγχρονο Κιργιστάν).

Πρώτοι Γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κιργιζίας 
 Νικολάι Ουζούκοφ (1925-1927)
 Βλαντιμίρ Σούμπρικοφ (1927-1929)
 Μιχαήλ Κούλκοφ (1929-1930)
 Αλεξάντερ Σαχράι (1930-1934)
 Μόρις Μπελότσκι (1934-1937)
 Μαξίμ Αμμόσοφ (1937)
 Αλεξέι Βάγκοφ (1938-1945)
 Νικολάι Μπογκολγιούμποφ (1945-1950)
 Ισχάκ Ραζάκοφ (1950-1961)
 Τουρντακούν Ουσουμπαλίγιεφ (1961-1985)
 Αμπσαμάτ Μασαλίγιεφ (1985-1991)
 Τζουμγκαλμπέκ Αμανμπάγιεφ (1991)

Δείτε επίσης 
 Ηγεσία του Κομμουνιστικού Κιργιστάν

Κομμουνιστικά κόμματα στην Σοβιετική Ένωση
Πολιτική της Κιργιζίας
Παπέ Αμπού Σισέ

Ο Παπέ Αμπού Σισέ (γαλλικά: Pape Abou Cissé, γενν. 14 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην Εθνική Σενεγάλης και στο Ελληνικό πρωτάθλημα για τον Ολυμπιακό.

Συλλογική σταδιοδρομία

Πρώιμη καριέρα και Αζαξιό 
Η ενασχόληση του Σισέ με το ποδόσφαιρο ξεκίνησε στις ακαδημίες της AS Pikine, της Σενεγάλης, όπου αργότερα έπαιξε έπαιξε και στην πρώτη ομάδα, μόλις, όμως, σε τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος. Αργότερα, τον αγόρασε για τις ακαδημίες της η Αζαξιό, στην οποία παρέμεινε από το 2014 έως και το 2017, κάνοντας πάνω από 70 συμμετοχές στη Λιγκ 2. Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Αζαξιό το έκανε τον Απρίλιο του 2015, σε ένα ματς κόντρα στη Βαλανσιέν, αγωνιζόμενος σε όλο το παιχνίδι.

Ολυμπιακός Πειραιώς 
Τον χειμώνα του 2017 συμφώνησε με τον Ολυμπιακό, με προσυμφωνημένο συμβόλαιο. Στις 14 Ιουνίου του 2017, ο Πειραϊκός σύλλογος τον ανακοίνωσε επίσημα.

2017–18 
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2017 ο Σισέ έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού, σε έναν αγώνα, για το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, αγώνας που έληξε 2-1, υπέρ του πρώτου. Στη δεύτερη συμμετοχή του στο ελληνικό πρωτάθλημα, κόντρα στον Πανιώνιο, σε ένα ματς που έληξε 3-4, υπέρ του Ολυμπιακού, ο Σισέ, πέτυχε το πρώτο του γκολ, με τη φανέλα της πειραϊκής ομάδας στη Σούπερ Λιγκ. Στις 22 Οκτωβρίου, σε ένα ματς κόντρα στον ΠΑΟΚ, το οποίο έληξε 1-0, υπέρ του Ολυμπιακού, ο Σισέ έκανε πολύ καλή εμφάνιση κι έτσι κηρύχθηκε MVP τόσο του αγώνα όσο και της 8ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος από την εφημερίδα SportDay, καθώς επίσης και της Superleague. Στις 5 Νοεμβρίου του 2017, πέτυχε ξανά γκολ με κεφαλιά, κόντρα στον Πλατανιά, σε ένα ματς που έληξε 5-1, υπέρ του Ολυμπιακού.

Διεθνής καριέρα 
Ο Σισέ το 2014 ξεκίνησε να αγωνίζεται και στην Εθνική ομάδα της Σενεγάλης U20. Το 2015 συμμετείχε στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα U20.

Στατιστικά 
Έως και τις 1 Ιουνίου 2018

Τίτλοι — διακρίσεις

Ατομικοί 
Πολυτιμότερος παίκτης της 8ης αγωνιστικής του Πρωτάθληματος Ελλάδας 2017-18
Πολυτιμότερος παίκτης του μήνα Δεκέμβριου του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2021-22

Συλλογικοί 
Πρωταθλήματα Ελλάδας (1): 2019-20
Κύπελλο Ελλάδας (1): 2019-20

Εθνικοί 

Copa Africa  

 (1): 2022

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πάπε Αμπου Σισέ στο transfermarkt.com
 
 

Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Ελισάβετ Φεοντόροβνα (Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ)

Η Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ, μετέπειτα Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα της Ρωσίας (ρωσικά: Елизавета Фëдоровна Романова), ανακηρυγμένη από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως Αγία Μάρτυς Ελισάβετ Φεοντόροβνα, ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα του Οίκου της Έσσης-Ντάρμστατ και σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Σέργιου Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, γιου του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας. Υπήρξε εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και μεγαλύτερη αδελφή της Αλεξάνδρας Φιοντόροβνα, τελευταίας αυτοκράτειρας της Ρωσίας. Ήταν, επίσης, μακρινή θεία του Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου, συζύγου της Ελισάβετ Β΄.
 
Η Ελισάβετ Αλεξάνδρα Λουίζα Αλίκη γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1864 στο Μπεσσούνγκεν της Έσσης. Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης και παρά τω Ρήνω και της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου. Έγινε γνωστή στη ρωσική κοινωνία για την ομορφιά και τα φιλανθρωπικά της έργα προς τους φτωχούς. Όταν ένα μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος δολοφόνησε το σύζυγό της με βόμβα το 1905, η Ελισάβετ συγχώρεσε δημοσίως τον δολοφόνο, Ιβάν Καλιάγεφ, και αγωνίστηκε χωρίς επιτυχία για να του αποδοθεί χάρη. Στη συνέχεια εγκατέλειψε την αυτοκρατορική αυλή και έγινε μοναχή, αφού είχε προηγουμένως ιδρύσει το Μοναστήρι Μάρφο-Μαριίνσκι, σκοπός του οποίου ήταν η βοήθεια προς τους φτωχούς και ανήμπορους πολίτες της Μόσχας. Το 1918 συνελήφθη και τελικώς δολοφονήθηκε από τους Μπολσεβίκους.

Το 1981 η Ελισάβετ αγιοποιήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας, και το 1992 από το Πατριαρχείο Μόσχας.

Παραπομπές

Οίκος Ρομάνοφ
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας‎
Ρώσοι ευγενείς
Οίκος της Έσσης
Πριγκίπισσες της Έσσης
Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Το Αγόρι και οι Λύκοι

Το Αγόρι και οι Λύκοι (The Boy and the Wolves) είναι ινδιάνικο παραμύθι. Ο Άντριου Λανγκ το συμπεριέλαβε στο The Yellow Fairy Book.

Σύνοψη
Αποφεύγοντας την κακία των ανθρώπων, ένας ευγενής κυνηγός κινείται με την οικογένειά του σε μια απομονωμένη γη, όπου ζει μια ειρηνική ζωή. Πολλά χρόνια αργότερα, καθώς ο άνδρας πεθαίνει, ζητά από τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, τον έναν γιο και τη μια κόρη, να φροντίζουν πάντα τον μικρότερο αδελφό τους και να μην τον εγκαταλείψουν ποτέ. Τα παιδιά του του υπόσχονται, και ο άνδρας μπορεί πια να πεθάνει με ειρήνη. Ωστόσο, μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο μεγαλύτερος γιος επιθυμεί να πάει στο χωριό όπου γεννήθηκε ο πατέρας του. Παρά την αδερφή του που του υπενθύμισε την υπόσχεση, ο γιος του μεγαλύτερου γιου φεύγει ούτως ή άλλως, βρίσκοντας το χωριό και ξεκινώντας μια δική του οικογένεια. Η αδελφή του ακολουθεί αργότερα τον μεγαλύτερο αδελφό της, αφήνοντας τον μικρότερο γιο να φροντίσει για τον εαυτό του όταν αρχίζει να τον βλέπει ως βάρος. Βρίσκει κι αυτή το χωριό και παντρεύεται. Το νεώτερο παιδί είναι σε θέση να ζήσει από τα αποθέματα που άφησαν πίσω του, αλλά όταν έρχεται ο χειμώνας μένει λιμοκτονημένος. Για να επιβιώσει αρχίζει να τρώει οτιδήποτε αφήνουν από πίσω τους οι λύκοι, μέχρι οι λύκοι να συνηθίσουν το αγόρι και να του επιτρέψουν να μοιραστεί τα γεύματά τους. Όταν έφθασε η άνοιξη, το αγόρι ακολουθεί τους λύκους στις ακτές και τυχαίνει να ψαρεύει ο αδελφός του εκεί γύρω. Ο μεγαλύτερος αδελφός θυμάται την υπόσχεση καθώς το αγόρι φωνάζει ότι γίνεται καθώς επίσης και λύκος. Ο αδελφός του καλεί το αγόρι, αλλά το παιδί μεταμορφώνεται σταδιακά σε λύκο και τρέχει με την υπόλοιπη αγέλη. Ο μεγάλος του αδελφός, με τύψεις, επιστρέφει στο χωριό και ξοδεύει το υπόλοιπο της ζωής του θρηνώντας, όπως και η αδελφή του.

Παραπομπές

Παραμύθια
Λυκάνθρωποι
Πουέρτο Ρίκο ΦΚ

Η Πουέρτο Ρίκο ΦΚ (αγγλικά: Puerto Rico FC) είναι μια επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου με έδρα το Μπαγιαμόν του Πουέρτο Ρίκο. Ιδρύθηκε το 2015 και μετέχει στη Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL), τη δευτέρου επιπέδου κατηγορία της αμερικανικής πυραμίδας ποδοσφαίρου. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Εστάδιο Χουάν Ραμόν Λουμπριέρ. Η ομάδα ξεκίνησε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις το 2016.

Κουλτούρα του συλλόγου

Υποστηρικτές
Το Πουέρτο Ρίκο ΦΚ έχει δύο λέσχες υποστηρικτών, τη La Barra Naranja και τη λέσχη La Legión Extranjera με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ομάδες υποστηρικτών του Πουέρτο Ρίκο ιδρύθηκαν κατά τη διάρκεια της προϋπάρχουσας ομάδας Πουέρτο Ρίκο Άιλαντερς.

Αντιπαλότητες
Η βασική αντιπαλότητα της ομάδας είναι αυτή με τη Νιου Γιορκ Κόσμος, όταν ο σύλλογος ανακοίνωσε ένα PR / NY Derby για το πρώτο παιχνίδι της αγωνιστικής περιόδου του 2017.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ποδόσφαιρο στο Πουέρτο Ρίκο
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2015
Ιωάννα Β΄ της Βουργουνδίας

Η Ιωάννα Β΄, κόμισσα της Βουργουνδίας (Γαλ.:Jeanne II de Bourgogne, 15 Ιανουαρίου 1292 - 21 Ιανουαρίου 1330) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας μέσω του γάμου της με τον βασιλιά Φίλιππο Ε΄ τον Υψηλό, Κόμισσα της Βουργουνδίας (1315 - 1330) και Κόμισσα του Αρτουά (1329 - 1330). Η Ιωάννα Β΄ της Βουργουνδίας ήταν μεγαλύτερη κόρη και διάδοχος του Όθωνος Δ΄, κόμητος της Βουργουνδίας και της Μαώ του Αρτουά.

Στις αρχές του 1314 η αδελφή της Ιωάννας Λευκή, που είχε παντρευτεί τον Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας μικρότερο αδελφό του συζύγου της και η Μαργαρίτα της Βουργουνδίας, που είχε παντρευτεί τον Λουδοβίκο Ι΄ της Γαλλίας μεγαλύτερο αδελφό του συζύγου της κατηγορήθηκαν για μοιχεία με δυο ευγενείς. Η Ιωάννα κατηγορήθηκε ότι γνώρισε τα περιστατικά και τα συγκάλυψε· οι κατηγορίες απαγγέλθηκαν στο Συμβούλιο του Πύργου του Νεσλέ από την κουνιάδα τους Ισαβέλλα της Γαλλίας και η Ιωάννα τιμωρήθηκε τιμωρήθηκε με περιορισμό στο Ντουρντάν. Η Ιωάννα άρχισε να αντιδρά έντονα για την αθωότητά της, το ίδιο και ο σύζυγός της, που αρνήθηκε να την χωρίσει. Το 1315 με την επίδραση του συζύγου της και της μητέρας της επετράπη στην Ιωάννα να επιστρέψει στην βασιλική αυλή. 
Ο σύζυγός της κληρονόμησε το Γαλλικό στέμμα, μετά τον θάνατο του βρέφους ανιψιού του Ιωάννη Α΄ της Γαλλίας, ως Φίλιππος Ε΄ της Γαλλίας· η στέψη του έγινε στις 9 Ιανουαρίου 1317 μαζί με την Ιωάννα στον Καθεδρικό ναό της Ρενς.

Τελευταία χρόνια

Κληρονόμησε την κομητεία της Βουργουνδίας όταν ο ανήλικος αδελφός της Ροβέρτος, κόμης της Βουργουνδίας πέθανε πρόωρα (1315)· το 1329 κληρονόμησε και την κομητεία του Αρτουά από την μητέρα της. Μετά τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της αποσύρθηκε στα κτήματά της έντονα απελπισμένη και σε τραγική κατάσταση από την λύπη της. Ο θάνατος της αδελφής της στην συνέχεια μεγάλωσε περισσότερο την απελπισία της, κάτι που την οδήγησε στον θάνατο από μαρασμό. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1330 και τάφηκε στο Σαιν-Ντενί, δίπλα από τον σύζυγό της. Η μεγαλύτερη θυγατέρα της Ιωάννα Γ΄ κόμισσα της Βουργουνδίας παντρεύτηκε τον Εύδη Δ΄ της Βουργουνδίας (1318). Με τον γάμο αυτό ενώθηκαν η κομητεία και το δουκάτο της Βουργουνδίας. Η κομητεία της Βουργουνδίας ωστόσο και το Αρτουά θα κληρονομηθούν από την μικρότερη κόρη της Μαργαρίτα.
Στην διαθήκη της η Ιωάννα εξέφρασε την επιθυμία της για την ίδρυση Πανεπιστημίου στο Παρίσι, το οποίο θα ονομαστεί "Πανεπιστήμιο της Βουργουνδίας".

Η Ιωάννα Β΄ ήταν βασικός χαρακτήρας σε μια σειρά από έργα του σύγχρονου Γάλλου συγγραφέα Μωρίς Ντρυόν (1918 - 2009) με τίτλο Οι Καταραμένοι βασιλείς.

Κληρονόμοι
Με τον σύζυγο της βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Υψηλό απέκτησε:
Ιωάννα Γ΄ της Βουργουνδίας
Μαργαρίτα Α΄ της Βουργουνδίας
Ισαβέλλα της Γαλλίας, δελφίνη του Βαλουά (1310 - 1348)
Λευκή (μοναχή) (1313 - 1358)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οι προκλητικοί βασιλείς
Οι προκλητικοί βασιλείς

|-

Κόμησσες της Βουργουνδίας
Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κόμισσες του Αρτουά
Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ιωάννα Γ΄ της Βουργουνδίας

Η Ιωάννα Γ΄ της Βουργουνδίας ή Ιωάννα της Γαλλίας (Γαλ.:Jeanne III de Bourgogne, 1 Μαΐου 1308 - 10 Αυγούστου 1347) ήταν Κόμισσα της Βουργουνδίας και Κόμισσα του Αρτουά (1330 - 1347) σε συμβασιλεία με τον σύζυγο της Εύδη Δ΄. Η Ιωάννα Γ΄ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου του Υψηλού και της Ιωάννας Β΄ της Βουργουνδίας.

Παντρεύτηκε το 1318 τον Εύδη Δ΄ της Βουργουνδίας σαν μέρος της συμφωνίας ανάμεσα στον πατέρα της και στον δούκα που αφορούσε την Γαλλική διαδοχή. Η Ιωάννα με τον γάμο αυτό έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας, ενώ με τον θάνατο της μητέρας της το 1330 κληρονόμησε τις κομητείες της Βουργουνδίας και του Αρτουά. 
Η Ιωάννα έκανε με τον Εύδη έξι παιδιά τα οποία όλα, εκτός από τον Φίλιππο της Ωβέρνης, πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Ο Φίλιππος πέθανε πριν από την ίδια και οι τίτλοι πέρασαν στον εγγονό της Φίλιππο Α΄ της Βουργουνδίας. 

|-

Οίκος των Καπετιδών
Κόμησσες της Βουργουνδίας
Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κόμισσες του Αρτουά
Πολυζώης Λαμπανιτζιώτης

Ο Πολυζώης Λαμπανιτζιώτης ήταν Έλληνας λόγιος και εκδότης του 18ου αιώνα από την Ήπειρο. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, αλλά σύντομα εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου το 1791 συνετέλεσε στην ίδρυση του πρώτου ελληνικού τυπογραφείου του στενού φίλου του Γεωργίου Βενδότη, με τον οποίο συνεργάσθηκε σε μεταφράσεις και επιμέλειες βιβλίων.

Με δικές του δαπάνες, καθώς και με συνδρομές των πλούσιων Ελλήνων της Βιέννης, της Βενετίας και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, ο Λαμπανιτζιώτης τύπωσε πολλά βιβλία Ιταλών και Γάλλων συγγραφέων, μεταφρασμένα από Έλληνες λόγιους.

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη-Πάτση», τόμος 16 (1972), σελ. 621.

Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Έλληνες εκδότες
Οίκος των Πιαστ

Ο Οίκος των Πιάστ είναι ένας δυναστικός Οίκος της Πολωνίας, που από δούκες έγιναν βασιλείς της Πολωνίας ως το 1370. Ο Οίκος έδρασε από τον 9ο ως τον 14ο αι. Ο κύριος κλάδος του περιελάμβανε δούκες της Σιλεσίας ως το 1675.

Ιστορία
Πρώτο μέλος αναφέρεται ο Πιαστ ο τροχοποιός, ημι-μυθικός πρόγονος· ο όνομα του Οίκου καθιερώθηκε από τον 17ο αι. Ο δισεγγονός του Πιαστ, ο Σιεμομύσλ δούκας των Πολωνών (Δυτικών Σλάβων), ζούσε στο φρούριο Γκετς της Μεγάλης Πολωνίας (ΒΔ Πολωνίας) περίπου το 940. Ο γιος του Μιέσκο Α΄ μετακίνησε την έδρα στο Γκνιέζνο και από δούκας έγινε βασιλιάς. Το όνομα Πολωνία (σλαβικά: pole = πεδίο) εμφανίζεται το 1015. Οι Πιαστ κυβέρνησαν για κάποιο διάστημα την Πομερανία, τη Βοημία, τη Λουσατία, τη Ρουθηνία και το Σπις της Σλοβακίας. 

Οι βασιλείς της Πολωνίας είχαν να αντιμετωπίσουν την επεκτατικότητα των Σαλίων βασιλέων της Γερμανίας και των Οθωμανών. Το κατάφερναν με συνθήκες, επιγαμίες ή δήλωση υποτέλειας. Οι ισχυροί γείτονές τους ήταν οι Πρεμυσλίδες της Βοημίας, οι Καπετίδες-Ανζού της Ουγγαρίας, οι Ρως του Κιέβου, οι Τεύτονες ιππότες και η Λιθουανία. Το 1138 απεβίωσε ο Μπολέσλαφ Γ΄ και με τη διαθήκη του μοίρασε τη χώρα σε δουκάτα στους γιους του· για τα επόμενα 150 έτη οι δούκες θα διαμάχονται μεταξύ τους για το στέμμα της Κρακοβίας (Περίοδος κατάτμησης της Πολωνίας). Ο πρωτότοκος Βλάντισλαφ Β΄ κράτησε τη Σιλεσία, όπως και οι απόγονοί του. Τελικά το 1314 το βασίλειο ενοποιήθηκε από τον Βλάντισλαφ Α΄. Αυτού τον γιο Καζιμίρ Γ΄ Πιαστ διαδέχθηκε το 1370 ο ανιψιός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού και μετά η κόρη του Γιατβίγκα (Χέντβιχ), που παντρεύτηκε τον Βλαδισλάο Β΄ Γιαγκιελλόνων. Όταν η Γιατβίγκα απεβίωσε άτεκνη, ο Βλαδισλάος Β΄ νυμφεύτηκε την Άννα του Τσέλγιε, εγγονή του Καζιμίρ Γ΄, για να ισχυροποιήσει τη θέση του στο βασίλειο της Πολωνίας.

Ο κλάδος των Πιαστ δουκών της Μαζοβίας (ΝΑ Πολωνίας) εξέλιπε το 1526 με τον Γιάνους Γ΄. Ο κύριος κλάδος των Πιαστ-Σιλεσίας εξέλειπε το 1675 με τον Γεώργιο-Γουλιέλμο δούκα της Λεγκνίτσα, τελευταίο άρρην απόγονο των Πιαστ.

Οι κλάδοι
 Σιλεσίας
 Μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας
 Μικρής (Νέας) Πολωνίας
 Μαζοβίας
 Δυτικής Μαζοβίας (Πουότσκ)

Γενεαλογία των Πιάστ της Πολωνίας
 Ημιμυθικός δούκας των Πολωνών
 βασιλιάς της Πολωνίας
 υψηλός δούκας της Πολωνίας
 δούκας της Πολωνίας

Πινακοθ΄κη

Δείτε επίσης
 Κατάλογος μοναρχών της Πολωνίας

Αναφορές

 
Βασιλικές οικογένειες της Πολωνίας
Jackie Chan Stuntmaster

Το Jackie Chan Stuntmaster είναι παιχνίδι που βασίζεται στον ηθοποιό και πολεμικών τεχνών Τζάκι Τσαν. Κυκλοφόρησε στις 29 Μαρτίου του 2000 μόνο για το PlayStation 1 από την Midway Games και σχεδιασμένο από την Radical Entertainment.

Πλοκή 
Ο Τζάκι έχει μετακομίσει στην Νέα Υόρκη όπου εκεί βρίσκεται ο παππούς του (Fredrick) ο οποίος διοικεί μια μικρή μεταφορική εταιρία. Μετά από μια μέρα δύσκολης δουλειάς, ο Τζάκι πηγαίνει να δειπνήσει σε ένα κοντινό εστιατόριο όπου και καταλαβαίνει ότι ο παππούς του έχει πέσει θύμα απαγωγής από κάποιους κακοποιούς. Έτσι ο Τζάκι καλείται να λύσει το μυστήριο και να ψάξει να βρει αυτόν που απήγαγε τον παππού του.

Παιχνίδι 
Το παιχνίδι απαρτίζεται από 15 επίπεδα σε 15 διαφορετικά περιβάλλοντα. οι εχθροί που θα αντιμετωπίσει ο πάικτης είναι λίγοι και συχνά επαναλαμβανόμενοι, για να αντιμετωπιστούν πρέπει ο παίκτης να χρησιμοποιήσει τις πολεμικές τέχνες του Τζάκι που είναι ένας συνδυασμός από κλοτσιές, μπουνιές και άλματα. Μέσα σε κάθε επίπεδο από τα 15 επίπεδα, ο παίκτης θα αντιμετωπίσει και έναν Boss παίρνοντας πληφοροφίες για την συνέχεια της αποστολής. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ο Τζάκι λέει διάφορες δικές του ατάκες με την πραγματική του φωνή μιας και ο ηθοποιός δάνεισε την φωνή του για αυτό το σκοπό.

Ομάδα ανάπτυξης 
Παραγωγός: Τζέφφρεϊ Κίρνυ

Καλλιτέχνης: Ρικ Στρινγκφέλοου

Δημιουργοί φωνής: Τζάκι Τσαν, Πολ Ντόμπσεν, Κίρμπυ Μόροου και Ρίτσαρντ Σίντι

Κριτικές 
Το παιχνίδι έλαβε "μεσαίες" αναθεωρήσεις σύμφωνα από την GameRankings.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 To Jackie Chan Stuntmaster  στο MobyGames
 To Jackie Chan Stuntmaster στο IMDB
 To Jackie Chan Stuntmaster στο IGN
 To Jackie Chan Stuntmaster στο GameRankings

Παραπομπές 

Βιντεοπαιχνίδια του 2000
Βιντεοπαιχνίδια της Midway
Βιντεοπαιχνίδια του Τζάκι Τσαν
Βιντεοπαιχνίδια της Radical Entertainment
Βιντεοπαιχνίδια της Martial Arts
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ
Θερμά Σερρών

Τα Θερμά είναι πεδινός οικισμός με 574 κατοίκους το 2001, γνωστός παλιότερα για τα ιαματικά του λουτρά. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών και νοτιοανατολικά της Νιγρίτας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βισαλτίας.

Κοινότητα

Ιστορία

Αρχαιότητα
Στο σημερινό χωριό αποκαλύφτηκαν ίχνη αρχαίου οικισμού, ο οποίος βρισκόταν πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο Αμφίπολης-Ηράκλειας Σιντικής. Συγκεκριμένα, έξω από τα Θερμά, στις τοποθεσίες «Παλιάμπελα» και «Μιζάρια», θα εκτεινόταν η νεκρόπολη, όπως μαρτυρεί η ανεύρεση αρχαίων τάφων. Μέσα πάλι στο χωριό, κατά την οικοδόμηση σπιτιών, αποκαλύφτηκαν θεμέλια αρχαίων κτισμάτων. Τέλος, παλιότερα στη διάρκεια εργασιών για την κατασκευή του υδρευτικού δικτύου, είχαν έρθει στο φως διάφορες επιγραφές. Η ίδρυση του αρχαίου αυτού οικισμού θα πρέπει να είχε σχέση με την αξιοποίηση των εδώ ιαματικών πηγών και την κατασκευή κατάλληλων ιαματικών λουτρών.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Θερμα Σερρων
Λουτρά
Νικόκλεια Σερρών

Η Νικόκλεια είναι μεγάλος πεδινός οικισμός (υψόμ. 80 μ. 1.316 κάτ.), που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, σε απόσταση 33 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη των Σερρών. Υπάγεται διοικητικά στο δήμο Βισαλτίας, που η έδρα του είναι  στη Νιγρίτα. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν «Νικοσλάβη».

Κοινότητα

Ιστορία

Αρχαιότητα
Περίπου 4 χλμ. νότια της Νικόκλειας, στο λόφο «Ισάρ», όπου σώζονται ερείπια αρχαίου κάστρου, τοποθετείται ο ρωμαϊκός σταθμός “Arason”  που μας είναι γνωστός από τον Ραβέννιο κοσμογράφο. Ο σταθμός ίσως ταυτίζεται με την αρχαία βισαλτική πόλη «Άρωλος» που αναφέρεται από τον  γεωγράφο Πτολεμαίο.

Προσωπικότητες 
 Σχετίζονται με την Νικόκλεια
 Παπα-Πασχάλης Τσιάγκας, Έλληνας οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας