Γεώργιος Μαξιμιλιάνοβιτς του Λόιχτενμπεργκ

Ο Γεώργιος, ρωσ. Георгий Романовский (29 Φεβρουαρίου 1852 - 16 Μαΐου 1912) από τον Οίκο του Μπωαρναί, ήταν 6ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και πρίγκιπας Ρομανόβσκυ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μαξιμιλιανού 3ου δούκα του Λόιχτενμπεργκ και της Μαρίας Νικολάεβνας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Νικολάου Α΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας. Αδέλφια του ήταν ο Νικόλαος 4ος δούκας και ο Ευγένιος 5ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ.

Επειδή ο πατέρας του είχε ταξιδεύσει στην Αγ. Πετρούπολη και είχε νυμφευτεί την κόρη του τσάρου, είχε γίνει Ρώσος ευγενής ως πρίγκιπας Ρομανόβσκυ και απεκαλείτο Αυτοκρατορική Υψηλότητα. Το ίδιο και τα τέκνα του.

Το 1852 απεβίωσε ο Μαξιμιλιανός και η Μαρία έκανε το 1854 δεύτερο, μοργανατικό γάμο με τον Γκριγκόρι κόμη Στρογκάνοφ. Ο γάμος της κρατήθηκε μυστικός από τον πατέρα της και η Μαρία έπρεπε να ζει στο εξωτερικό. Το 1855 ο αδελφός της Αλέξανδρος Β΄ έγινε τσάρος, αλλά δεν μπορούσε να επιτρέψει την ένωση, έτσι προτιμούσε να προσποιείται άγνοια. Ο τσάρος ένοιωθε συμπόνοια για την αδελφή του και έδωσε ιδιαίτερη φροντίδα στα τέκνα της από τον πρώτο γάμο, που ζούσαν στην Αγ. Πετρούπολη με τη μητέρα τους.

Ο πρώτος γάμος του
Ο πρώτος γάμος του έγινε με τη Θηρεσία των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Πέτρου δούκα του Όλντενμπουργκ, εξαδέλφου της Αμαλίας της Ελλάδας. Ο αδελφός της Αλέξανδρος είχε νυμφευτεί την Ευγενία του Μπωαρναί, αδελφή του Γεωργίου το 1868. Ο πατέρας του Πέτρου, ο Γεώργιος είχε εγκατασταθεί στην Αγ. Πετρούπολη και νυμφευτεί την Αικατερίνη, κόρη του Παύλου Αυτοκράτορα της Ρωσίας· οι απόγονοί του είχαν ανατραφεί στη χώρα από τότε και είχαν γίνει Ρώσοι, όπως και η οικογένεια του Γεωργίου. Έτσι η Θηρεσία, παρά τον Γερμανικό τίτλο της, όπως και ο πατέρας της Πέτρος, είχε μεγαλώσει εξ ολοκλήρου στη Ρωσία και εθεωρείτο πάντα ως μέλος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Οίκου. Απέκτησαν τέκνο τον Αλέξανδρο Γεωργίεβιτς, που νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Ναντέζντα Καράλλι. Το 1883 η Θηρεσία απεβίωσε 31 ετών στην Αγ. Πετρούπολη.

Ο δεύτερος γάμος του
Στο Ίδρυμα Σμόλνυ της Αγ. Πετρούπολης σπούδαζαν η Μιλίτσα και η Αναστασία, 2η και 3η κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου. Ήταν υπό την άμεση προστασία της τσαρίνας Μαρίας/Δάγμαρ, συζύγου του Αλεξάνδρου Γ΄. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους, παρέμειναν στη μονή ένα έτος ακόμη και με τις διασκεδάσεις τους έγιναν πολύ δημοφιλείς στην κοινωνία. Τις δύο νέες πρόσεξαν ο Πέτρος Νικολάγιεβιτς μεγάλος δούκας της Ρωσίας (εξάδελφος του Αλεξάνδρου Γ΄) και ο Γεώργιος.

Το 1889 ο Πέτρος Νικολάγιεβιτς νυμφεύτηκε τη Μιλίτσα και το ίδιο έτος, στην ιδιοκτησία Σεργκέγιεβσκο ο Γεώργιος νυμφεύτηκε την Αναστασία. Ο Αλέξανδρος Γ΄ της έδωσε ως δώρο κοσμήματα (trousseau) και σημαντική προίκα. Απέκτησαν τέκνα τον Σεργκέι, που έμεινε άγαμος και την Έλενα, που παντρεύτηκε τον Στέφαν κόμη Τυσκιέβιτς, Πολωνό ευγενή και βιομήχανο.

Η οικογένεια είχε μία μικρή ιδιοκτησία κοντά στον Εύξεινο Πόντο, όπου έμεναν τον χειμώνα. Ήταν εκεί το 1905, όταν έζησαν την εξέγερση του θωρηκτού Ποτέμκιν. Την άνοιξη πήγαιναν στην κατοικία τους στο Πέτερχοφ, τη βίλα Σεργκέβσκαγια Ντάτσα, όπου έμεναν όλο το καλοκαίρι.

Ο Γεώργιος απέκτησε Γαλλίδα ερωμένη και έμενε μαζί της, πράγμα που θύμωσε πολύ τον Αλέξανδρο Γ΄: όταν του είπαν ότι ο Γεώργιος περνούσε τις διακοπές του στην παραθαλάσσια πόλη Μπιαρίτς νοτιοδυτικά της Γαλλίας, ο τσάρος είπε: "ώστε ξεπλένει τις βρωμιές του στα κύματα του ωκεανού". Ο γάμος τους ήταν "θύελλα και καταιγίδα" με τον Γεώργιο να προσβάλλει και να ντροπιάζει την Αναστασία από την πρώτη ημέρα. Αυτή μπόρεσε και έλαβε διαζύγιο από εκείνον το 1906. Πολλές πηγές -κυρίως από το περιβάλλον της 2ης συζύγου του- αναφέρουν ότι ήταν εμφανίσιμος, αλλά "χαζός και κάπως λυπημένος ως ιδιώτης". Μετά τον χωρισμό η Αναστασία δήλωσε ότι το έκανε, διότι δεν μπορούσε την "ανυπόφορη βλακεία του". Έπειτα αυτή παντρεύτηκε για 2η φορά, τον Νικόλαο μεγάλο δούκα της Ρωσίας (αδελφό του Πέτρου, συζύγου της Μιλίτσας). Η μητέρα του Νικολάου και του Πέτρου, η Αλεξάνδρα των Σ.Χ.Γκόττορπ, ήταν αδελφή της Θηρεσίας.

Μετέπειτα ζωή
Ο πρωτότοκος αδελφός του Νικόλαος 4ος δούκας (απεβ. 1891) είχε κάνει μοργανατικό γάμο, έτσι αποκλείστηκαν οι άρρενες απόγονοί του από τη διαδοχή. Ο δευτερότοκος Ευγένιος 5ος δούκας απεβίωσε το 1901 χωρίς άρρεν τέκνο, οπότε ο Γεώργιος έγινε επικεφαλής του Οίκου των Μπωαρναί. Το 1900 εθεωρείτο πιθανός διάδοχος του άτεκνου Αλεξάνδρου Α΄ Ομπρένοβιτς της Σερβίας. Όμως ένα αιματηρό πραξικόπημα το 1903 έφερε τον Πέτρο Α΄ Καρατζόρτζεβιτς στον θρόνο.

Ο Γεώργιος κληρονόμησε μία μεγάλη συλλογή πινάκων, γλυπτών και άλλων έργων τέχνης από τον πατέρα του, που τα είχε φέρει από το Μόναχο, όταν ήλθε στην Αγ. Πετρούπολη για να νυμφευτεί τη Μαρία Νικολάγιεβνα. Τάφηκε στο Μαυσωλείο των Μεγάλων Δουκών στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου, στον τάφο Νο 29, στην Αγ. Πετρούπολη.

Επειδή και ο αδελφός του Ευγένιος είχε κάνει μοργανατικό γάμο, ο Γεώργιος ήταν ο μόνος που είχε κάνει δυναστικό. Από τους γιους του ο Αλέξανδρος ήταν άτεκνος και ο Σεργκέι άγαμος, έτσι όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1974 ο τίτλος του δούκα του Λόιχτενμπεργκ εξέλιπε. Ο Γεώργιος αναφέρεται σαν ένας ήρωας στο έργο Η Λευκή Νύχτα της Αγ. Πετρούπολης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας, γιου της εξαδέλφης του Όλγας της Ελλάδας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1879 τη Θηρεσία των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Πέτρου δούκα του Όλντενμπουργκ και είχε τέκνο:
 Αλέξανδρος 1881-1942, 7ος δούκας το Λόιχτενμπεργκ. Άτεκνος.

Το 1883 απεβίωσε η Θηρεσία και ο Γεώργιος έκανε δεύτερο γάμο, με την Αναστασία των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρη του Νικολάου του Μαυροβουνίου και είχε τέκνα:
 Σέργιος 1890-1974, 8ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ. Άγαμος.
 Έλενα 1892-1971, πριγκίπισσα Ρομανόβσκαγια, παντρεύτηκε τον Στέφαν κόμη Τυσκίεβιτς, Πολωνό ευγενή και βιομήχανο.

Παραπομπές

Πηγές
 Genealogy of the Royal Family of Montenegro. geocities.com
 The Memoirs of Count Witte
 Lundy, Darryl. "p. 11118 § 111176". The Peerage.[unreliable source]
 Rasputin: The Saint Who Sinned

Οίκος του Μπωαρναί