joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιώργος Φλωρίδης

Ο Γιώργος Φλωρίδης (4 Ιουνίου 1956) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης Κιλκίς και στη συνέχεια διετέλεσε βουλευτής Κιλκίς και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ.

Αδελφός του είναι ο γνωστός εισαγγελέας Βασίλης Φλωρίδης, που έχει υπηρετήσει σε σημαντικές θέσεις.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1956 στο Σταυροχώρι Κιλκίς. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου συνυπήρξε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με τον οποίο ανέλαβαν από κοινού την πτυχιακή τους εργασία υπό την επίβλεψη του καθηγητή Δημήτρη Τσάτσου: «ο αντιμονοπωλιακός νόμος 703/77 σε συνδυασμό με το άρθρο 116 του Συντάγματος περί εξαγοράς επιχειρήσεων από το κράτος». Ωστόσο από τότε είχαν πολιτικές διαφωνίες καθώς ο Φλωρίδης ήταν οργανωμένο στέλεχος της ΠΑΣΠ, ενώ τότε ο Βενιζέλος ήταν οπαδός του Κέντρου.

Το 1993 ο Γιώργος Φλωρίδης εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κιλκίς, και το 1994 νομάρχης Κιλκίς στις πρώτες νομαρχιακές εκλογές (μέχρι τότε οι νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε κυβέρνηση). Παραιτήθηκε από νομάρχης το 1996 για να εκλεγεί βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Επανεξελέγη το 2000, 2004, 2007 και 2009.

Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (30 Οκτωβρίου 1998 - 13 Απριλίου 2000), υφυπουργός Πολιτισμού αρμόδιος για τον Αθλητισμό (13 Απριλίου 2000 - 24 Οκτωβρίου 2001), υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (24 Οκτωβρίου 2001 - 7 Ιουλίου 2003) και υπουργός Δημόσιας Τάξης (7 Ιουλίου 2003 - 10 Μαρτίου 2004).

Το 2010 αποχώρησε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και παραιτήθηκε από την έδρα του, ιδρύοντας στη συνέχεια, το 2011, τον Κοινωνικό Σύνδεσμο.

Στις 7 Ιανουαρίου 2015 συμπαρατάχθηκε με το ΠΑΣΟΚ ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος για τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Παραπομπές

Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές Κιλκίς
Νομάρχες Κιλκίς
Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως
Αγία Κυριακή Θεσπρωτίας

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου. 
Μέχρι το 1928, η Αγία Κυριακή ονομαζόταν Πόπ(π)οβο.

Γεωγραφία
Η  Αγία Κυριακή είναι οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται σε ορεινή τοποθεσία στο διάσελο ανάμεσα στους βόρειους πρόποδες των ορέων Παραμυθιάς και Σουλίου, κοντά στις πηγές του Ποποβίτικου ποταμού, λίγο πρίν τα όρια με τον νομό Ιωαννίνων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Aπέχει περίπου 37 χλμ. Α. της Ηγουμενίτσας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18,987 χμ² (2011)

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Πόπποβο και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ποππόβου του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αγία Κυριακή.  Με το ΦΕΚ 119Α –01/04/1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραμυθιάς. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου.

Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό εντοπίζεται η θέση αρχαίας κώμης (ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων), η οποία υπαγόταν διοικητικά στην κοντινή ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Οι κάτοικοι του ορεινού αυτού οικισμού, που έλεγχε μια φυσική διάβαση προς την αρχαία Μολοσσία, πιθανόν ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την υλοτομία, όπως συμπεραίνεται από το παρακείμενο δάσος από έλατα και πεύκα.

Αξιοθέατα
Το πέτρινο γεφύρι του Γκούμου στον Ποποβίτικο ποταμό, παραπόταμο του Καλαμά. Είναι μονότοξο, με άνοιγμα τόξου 5 μ., ύψος τόξου 4,6 μ., μήκος 11 μ. και πλάτος 2μ.
Τα πηγάδια του οικισμού, όπως το πηγάδι των Βερμπέων και Τελελέων
Η φερώνυμη εκκλησία της Αγίας Κυριακής (Ποπόβου)
Οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής και Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης
Ο Άγιος Βλάσιος στα νοτιοανατολικά

Πεζοπορία
Το χωριό είναι το σημείο αφετηρίας ή τερματισμού της πεζοπορικής διαδρομής Ελευθεροχώρι-Κορυφή Γκορίλα-Αγία Κυριακή (Πόποβο), μήκους 14,5 χλμ.

Προσωπικότητες
Νικόλαος Κουτούπης,  οπλαρχηγός
Κωνσταντίνος Ζορκάδης ή Ζαρκάδας 
 Νικόλαος Αθανασίου (1912-1989), πολιτικός

Παραπομπές

Πηγές
Φώτιος Γ. Οικονόμου: Η Θεσπρωτία από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των ημερών ημών, Αθήναι 1979
Δ. Κ. Σαμσάρης: Η ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής στη Θεσπρωτία της Ηπείρου (Ιστορικογεωγραφική και επιγραφική συμβολή), Γιάννινα 1994, σ. 80
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεςμοι
https://www.facebook.com/groups/72579659471/
https://www.youtube.com/watch?v=YSjpnZLj-z8

Χωριά του νομού Θεσπρωτίας
Δήμος Σουλίου
Μιτροβίτσα

Η Μιτροβίτσα (αλβανικά: Mitrovicë) ή Μίτροβιτσα (σερβικά: Косовска Митровица / Kosovska Mitrovica) είναι πόλη και δήμος στο Κοσσυφοπέδιο. Ο δήμος το 2018 είχε 81.000 κατοίκους, από τους οποίους υπολογίζεται ότι 45.000 κατοικούν στην πόλη. Η μεγαλύτερη εθνική ομάδα στην πόλη είναι οι Αλβανοί και ακολουθούν οι Σέρβοι, οι οποίοι είναι συγκεντρωμένοι στο βόρειο τμήμα της πόλης. Η Βόρεια Μιτρόβιτσα είναι η de facto πρωτεύουσα του βόρειου Κοσόβου. Η πόλη βρίσκεται σε μια κοιλάδα την οποία διαρρέει ο ποταμός Ιμπάρ, ο οποίος διχοτομεί την πόλη, και ο ποταμός Σίτνικα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 508 μέτρων.

Ονομασία πόλεως
Το όνομά της το πήρε από τη σλάβικη παραφθορά του ονόματος του Αγίου Δημητρίου από μία εκκλησία που υπήρχε από τον 14ο αιώνα.Την περίοδο από 1981 έως 1991 ονομαζόταν Τίτοβα Μιτρόβιτσα από το όνομα του στρατάρχη Τίτο της σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας.

Ιστορία
Η πόλη δημιουργήθηκε περίπου τον 14ο αιώνα και η πρώτη αναφορά σε αυτή γίνεται το 1455. Παρέμεινε μια μικρή πόλη μέχρι την ανακάλυψη μεταλλευμάτων μολύβδου και ψευδαργύρου των οποίων η εκμετάλλευση ώθησε την πόλη σε γρήγορη ανάπτυξη με αποτέλεσμα να γίνει μια από τις σημαντικότερες πόλεις στη Σερβία. Η πόλη το 1999, όταν άρχισε ο πόλεμος του Κοσόβου, είχε 116.500 κατοίκους. Η πόλη καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά τη λήξη του πολέμου η πόλη έγινε ένα από τα σύμβολα της διαίρεσης του Κοσόβου. Για ένα διάστημα μετά το πόλεμο τις γέφυρες στο ποταμό Ιμπάρ φυλούσαν δυνάμεις της KFOR ώστε να αποφευχθούν οι συγκρούσεις. Η πόλη έχει γίνει θέατρο πολλών συγκρούσεων ανάμεσα σε Αλβανούς και Σέρβους, όπως το 2004 με συνολικά 19 νεκρούς, με την ύπαρξη εξτρεμιστικών ομάδων και στις δύο πλευρές.

Στην πόλη στεγάζεται προσωρινά από το 2001 το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου καθηγητές και φοιτητές που διδάσκονταν στα σερβικά εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους. Το πανεπιστήμιο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κρούσεβατς και σε άλλες πόλεις και το 2001 με απόφαση της σερβικής κυβέρνησης η έδρα του πανεπιστημίου μεταφέρθηκε στη Μιτροβίτσα. Σήμερα στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 10.000 φοιτητές.

Δείτε επίσης
 Βόρεια Μιτρόβιτσα

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πόλεις του Κοσσυφοπεδίου
Δήμοι του Κοσσυφοπεδίου
Γκεγκερία
Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου

Ο Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου (1941 - ) είναι Μουφτής της Ξάνθης.

Βιογραφία 
Ο Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου, γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1941 στο χωριό Εχίνος του νομού Ξάνθης. Πατέρας του ήταν ο Μεχμέτ Σινίκογλου ο οποίος ασχολούνταν με τη γεωργία, και η μητέρα του ήταν η Φατμά Σινίκογλου. Ο πατέρας του, του δίδαξε τα πρώτα ιερά γράμματα και το Κοράνιο. Μόλις αποστήθισε το Κοράνιο, έγινε <<Χαφίζ>> στο χωριό του για 2 χρόνια.

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο Εχίνου. Αργότερα, πήγε στη Κωνσταντινούπολη και στην Άγκυρα για συνέχιση της διδασκαλίας του Κορανιού. Το 1962, εγκαταστάθηκε στη Σαουδική Αραβία για να συνεχίσει τις σπουδές του. Όταν τελείωσε το γυμνάσιο και το λύκειο, το 1969 παντρεύτηκε με την πρώτη σύζυγό του, Εμινέ Σινίκογλου. Το 1970, άρχισε να σπουδάζει στο τμήμα Ισλαμικής Θεολογίας στη Μεδίνα και ύστερα απ'την αποφοίτηση του, το 1972 αποχώρησε από την Μεδίνα και σπούδασε Φιλολογία αραβικής γλώσσας στην Βαγδάτη. Αφού τελείωσε το πανεπιστήμιο, μετακόμισε στη Βιέννη για να κάνει διδακτορικό. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1973 και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κομοτηνή, με την σύζυγό του. Το 1991 διορίστηκε ως Μουφτής της Ξάνθης (μέσω προεδρικού διατάγματος).

Έχει έναν γιο, μία κόρη και 5 εγγόνια.

Μουφτήδες
Σταυροδρόμι Αχαΐας

Το Σταυροδρόμι είναι ένα σχετικά καινούριο χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Ερυμάνθου. Από το 1997 έως το 2010 υπήρξε, βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καποδίστριας", η έδρα του καταργημένου πλέον Δήμου Τριταίας.

Τοποθεσία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 298 μέτρων και σχεδόν στο κέντρο του μικρού οροπεδίου της Βουντούχλας και της γεωγραφικής περιοχής της Τριταίας.

Ιστορία
Την 19/03/1961 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στην κοινότητα Ξηροχωρίου ενώ με το ΦΕΚ 216Α της 25/09/1968 ορίστηκε ως η έδρα της κοινότητας Ξηροχωρίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας, όντας η έδρα του, μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Στην ομώνυμη τέως κοινότητα Σταυροδρομίου (πρώην Ξηροχωρίου) υπάγονται και οι οικισμοί Ξηροχώρι, Πανουσαίικα και Ράχη.

Ονομάστηκε έτσι λόγω του ότι δημιουργήθηκε από κατοίκους των γύρω κοντινών χωριών οι οποίοι δημιούργησαν μόνιμες κατοικίες σε εκείνο το κομβικό σημείο πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως, γνωστή και ως "111", στην οποία καταλήγουν οι τοπικοί επαρχιακοί δρόμοι των χωριών της περιοχής. Αυτή η μετεγκατάσταση οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού.

Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:

Λοιπά στοιχεία
Οι κάτοικοι του χωριού, εκτός όσων απασχολούνται στο δημόσιο τομέα λόγω της στέγασης στο χωριό διοικητικών και τεχνικών υπηρεσιών του τέως Δήμου Τριταίας, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο γήπεδο του χωριού εδρεύει η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του Τριταϊκού που αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Σταυροδρόμι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σταυροδρομίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Τριταίας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Τριταίας
Δήμος Ερυμάνθου
Σακκάς

Το ελληνικό επώνυμο Σακκάς μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

 Αμμώνιος Σακκάς (3ος αι. μ.Χ.) φιλόσοφος
 Κώστας Σακκάς (γενν. 1984), αναρχικός
 Σπύρος Σακκάς (γενν. 1938), τραγουδιστής κλασικής μουσικής
Βρλα

Ο Βρλα (σερβικά: Врла) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Σερβίας, ένας από τους παραποτάμους του Νότιου Μοράβα. Πηγάζει από τα όρη Τσεμερνίκ και Βαντερνίκ.

Στο κάτω μέρος του ποταμού, στο φαράγγι μεταξύ Βαντερλίκ και Τσεμερνίκ, έχουν χτιστεί τέσσερις υδροηλεκτρικοί σταθμοί (Vrla I-IV), οι οποίοι χρησιμοποιούν το νερό του ποταμού, το οποίο έπειτα μεταφέρεται στην τεχνητή Λίμνη Βλάσινα για να τροφοδοτήσει μια τουρμπίνα. Το έργο δημιουργήθηκε το 1949.

Ο ποταμός ρέει μέσα από την Σουρντούλιτσα και εκβάλλει στον Νότιο Μοράβα, στην Βλαντισίν Χαν.

Αναφορές 
 Мала енциклопедија Просвета, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
 Јован Ђ. Марковић (1990): Енциклопедијски географски лексикон Југославије Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Ποταμοί της Σερβίας
Νότιος Μοράβας

Ο Νότιος Μοράβας (σερβικά: Јужна Морава) είναι ποταμός της Σερβίας και της Βόρειας Μακεδονίας, είναι το μικρότερο από τα δύο ποτάμια που συνθέτουν τον Μεγάλο Μοράβα. Ο Νότιος Μοράβας έχει μήκος 295 χλμ. και ρέει από νότο προς βορρά, από τη Βόρεια Μακεδονία προς την κεντρική Σερβία, ώσπου στη Σταλάτσα συναντά τον Δυτικό Μοράβα και δημιουργούν τον Μεγάλο Μοράβα.

Ο Νότιος Μοράβας έχει τις πηγές του βόρεια των Σκοπίων. Έπειτα δέχεται τα νερά των ποταμών Κλουτσέβσκε και Σλατίνα που δημιουργούν τεράστιο ποτάμι, το οποίο όταν περνά τα σερβικά σύνορα, πάνω από το χωριό Μπίνατς, είναι γνωστό ως «Μπίνατσα Μοράβας». Μετά από 49 χιλιόμετρα συναντά τον Πρεσέβσκα Μοραβίτσα κοντά στο Μπουγιάνοβατς και από εκεί και για τα υπόλοιπα 246 χιλιόμετρα ρέει ως Νότιος Μοράβας.

Ανήκει στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας και η περιοχή της λεκάνης απορροής του είναι 15.469 τετραγωνικά χλμ, εκ των οποίων 1.237 στην Βουλγαρία (μέσω των παραποτάμων του Νισάβα). Η μέση ροή του είναι 121 m3/s και δεν είναι κατάλληλος για ναυσιπλοΐα. Η κοιλάδα του Νότιου Μοράβα αποτελείται από μια σειρά φαράγγια και χαράδρες.

Η ροή του Νότιου Μοράβα συνδέει τη λεκάνη του Αιγαίου με την Παννονική πεδιάδα. Αυτό προκαλεί ένα φαινόμενο που ονομάζεται φαινομενική αντιστροφή της ροής, δηλαδή το ποτάμι φαίνεται να ανεβαίνει από χαμηλότερο υψόμετρο σε ψηλότερο, ωστόσο αυτό στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει και το ποτάμι ρέει κανονικά. Έχει 157 παραποτάμους, με πιο σημαντικούς τους Μπίστριτσα, Καλίμανκα, Γιαμπλάνιτσα, Βετερνίτσα, Βρλα και Τοπλίς.

Αναφορές 
 Мала енциклопедија Просвета, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
 Јован Ђ. Марковић (1990): Енциклопедијски географски лексикон Југославије Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ποταμοί της Σερβίας
Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας
Παραπόταμοι του Μεγάλου Μοράβα
Ford Fiesta

Το Ford Fiesta είναι supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάζεται από την αυτοκινητοβιομηχανία Ford, κυρίως από τη γερμανική πλευρά της, καθώς επίσης και από άλλα παρακλάδια της Ford σε άλλες ηπείρους. Οι πωλήσεις του ξεκίνησαν στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Σεπτέμβριο του 1976, αν και ειδικότερα η δεξιοτίμονη εκδοχή του κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο μόλις τον Ιανουάριο του 1977. Κατά τα χρονικά διαστήματα 1976 - 1980 και 2008 - Αύγουστος 2019 υπήρξε εξαγωγή ακόμα και στις ΗΠΑ. Η πρώτη γενιά του Fiesta εισήχθη στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1976 και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 7 γενιές του μοντέλου, οι οποίες έχουν κερδίσει και πλήθος βραβείων διαχρονικά.

Οι δύο πρώτες γενιές του Fiesta διατέθηκαν αποκλειστικά σε εκδοχή 3-πορτη hatchback, αλλά από την τρίτη γενιά του, που αποκαλύφθηκε στα τέλη του 1988 και κυκλοφόρησε στην αγορά τον Φεβρουάριο του 1989, διατίθεται τόσο ως 3-πορτο όσο και ως 5-πορτο hatchback, καθώς και ως 3-πορτο panel van. Στα νεότερα χρόνια, έχουν υπάρξει σε κάποιες ηπείρους και 4-πορτες σεντάν εκδοχές.

Τον Απρίλιο του 2022, η Ford ανακοίνωσε επίσημα ότι μέσα στην άνοιξη θα καταργήσει οριστικά την 3-πορτη εκδοχή του Fiesta, λόγω της μεγάλης πτώσης της αγοραστικής ζήτησης για τα 3-πορτα μοντέλα στην Ευρώπη (κίνηση στην οποία έχουν προβεί και άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες σε αρκετά μοντέλα, για τον ίδιο λόγο), όπου θα συνεχίσει να διατίθεται αποκλειστικά ως 5-πορτο hatchback, καταργώντας έτσι την 3-πορτη εκδοχή μετά από 46 χρόνια στην ευρωπαϊκή αγορά. Στις 26 Οκτωβρίου 2022, ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει οριστικά το Fiesta μέσα στο 2023.

Επίσης, το μοντέλο έχει διακριθεί, διαχρονικά σε όλες τις γενιές του, και ως αυτοκίνητο ράλλυ.

Οι γενιές του Ford Fiesta

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Ford-Werke Köln: Ford bewegt – 75 Jahre Ford in Deutschland. Delius Klasing Verlag, Bielefeld 2000, ISBN 3-7688-1239-1.
 Rainer Braun, Ferdi Kräling: Momentaufnahmen – Eine Zeitreise durch 75 Jahre Ford Motorsport in Deutschland. HEEL Verlag, Königswinter 2000, ISBN 3-89365-904-8.
 Stefan Rossbach: Ford: Personenwagen seit 1945 (Typenkompass). Motorbuch-Verlag, 2007, ISBN 978-3-613-02692-6.
 High Performance Fiestas 1979-1991. Brooklands Books, Surrey (UK) 1991, ISBN 1-85520-127-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τεχνικά χαρακτηριστικά του Ford Fiesta 
 Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Ford Fiesta

Μοντέλα Ford
Αυτοκίνητα πόλης
Γερμανικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα ράλλυ
Θοδωρής Δραβίλλας

Ο Θοδωρής Δραβίλλας ήταν  ο Διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.) από τις 19 Ιουλίου 2012 έως τις 30 Ιανουαρίου 2015, όταν και αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Ρουμπάτη.

Βιογραφικό
Ο Θοδωρής Δραβίλλας γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα και κατάγεται από τον Παλαιόπυργο Αρκαδίας.

Είναι Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, με ειδίκευση στις Τηλεπικοινωνίες, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Επίσης, είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου (Master) στις Ψηφιακές Επικοινωνίες από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου καθώς και μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) με ειδίκευση στη Διαχείριση Έργων, από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Είναι γνώστης της Αγγλικής και Γερμανικής γλώσσας.

Ως εισηγητής ή σύνεδρος έχει συμμετάσχει σε πλήθος σεμιναρίων και ημερίδων πάνω σε θέματα Διοίκησης, Ανθρωπίνων Πόρων και Νέων Τεχνολογιών, ενώ συνεντεύξεις και άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στον κλαδικό τύπο.

Καριέρα
Μετά από την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, εργάστηκε επί μία δωδεκαετία στο χώρο της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, καταλαμβάνοντας θέσεις ευθύνης τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα.

Έχει συμμετάσχει στην εκπόνηση σημαντικών μελετών και στην υλοποίηση σύνθετων έργων υψηλής τεχνολογίας, συνεργαζόμενος με διεθνείς οίκους. Παράλληλα, διαθέτει σημαντική εμπειρία στη διοίκηση ανθρώπινων πόρων, το σχεδιασμό και την αναδιοργάνωση διοικητικών δομών καθώς και στη διαχείριση κρίσεων.

Έχει διατελέσει αιρετό μέλος του Δ.Σ του Πανελληνίου Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων, της Επιστημονικής Επιτροπής Ειδικότητας Ηλεκτρολόγων Μηχανικών καθώς και της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ

Προηγούμενες δημόσιες θέσεις που κατείχε ήταν αυτή του Αντιπροέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (που αποτελεί Ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή), καθώς και εκείνη του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου πολιτισμού.

Παραπομπές

 iefimerida

Έλληνες Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί
Διοικητές της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
Call of Duty: Ghosts

Το Call of Duty: Ghosts είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την Infinity Ward, με βοήθεια από τις Raven Software, Neversoft, Certain Affinity, και διανέμεται από την Activision. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου του 2013 για τα Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360 και Wii U. Επανακυκλοφόρησε με βελτιωμένα γραφικά στις 15 Νοεμβρίου του ίδιου έτους για τα PlayStation 4 και Xbox One.

Παραπομπές 

Call of Duty
Βιντεοπαιχνίδια του 2013
Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια του Wii U
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Βιντεοπαιχνίδια split-screen multiplayer
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στα 2020s
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστραλία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Καλιφόρνια
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Κολοράντο
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Στελί Ικαρίας

Το Στελί  είναι χωριό της Ικαρίας. Βρίσκεται στον δήμο Ικαρίας (Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας- Βορείου Αιγαίου), με βάση τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας που διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα "Καλλικράτης". Η παλιά του ονομασία είναι Στυλί.

Γεωγραφικά Γνωρίσματα
Το Στελί βρίσκεται σε υψόμετρο 299 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το  γεωγραφικό πλάτος του είναι 37,5912959967, ενώ το  γεωγραφικό μήκος 26,1552343044.. Συγκεκριμένα, είναι  αγροτικό χωριό. Είναι ένα χωριό με 48 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή 2011.  Διαθέτει  ένα καταπράσινο περιβάλλον με κυπαρίσσια, ελιές και πλατάνια.

Πληροφορίες
Στην όμορφη πλατεία του χωριού υπάρχει και μια εκκλησία, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Γίνονται δύο πανηγύρια στο χωριό στις 29 Ιουνίου και 10 Αυγούστου.  Αξιοθέατο είναι ο κοιμητηριακός ναός Ζωοδότη Χριστού που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. 

Στο Στελί και γενικότερα, στην Ικαρία, τα πανηγύρια ευεργετούν την κοινότητα. Μέσω των εισπράξεων χρηματοδοτούνται έργα προς όφελος του χωριού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ναός Ζωοδότη Χριστού στο Στελί στον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/

Παραπομπές

Χωριά της Ικαρίας
Δήμος Ικαρίας
Γουμένισσα Αχαΐας

Η Γουμένισσα (πρώην Βρυσάριον) είναι ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας στην ενδοχώρα της βόρειας Πελοποννήσου. Αποτελεί επίσης σήμερα Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαβρύτων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε την Κοινότητα Γουμένισσας ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Ο πληθυσμός της Γουμένισσας, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είναι 297 κάτοικοι.

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 780 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Σκεπαστό, βορειοδυτικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 13 χιλιομέτρων από αυτά. Επίσης απέχει 41 χιλιόμετρα από το Αίγιο και 62 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές των Ο.Τ.Α

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Καλαβρύτων
Μεσόγειο Σάμου

Τα Μεσόγεια είναι ορεινό χωριό της Σάμου με πληθυσμό 109 κατοίκους (2011). Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Πυθαγορείου του Δήμου Σάμου. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 560 μέτρων στις πλαγιές του όρους Καρβούνης, στο κεντρικό τμήμα της Σάμου, κοντά στο χωριό Πάνδροσος.

Χωριά της Σάμου
Guilt (ταινία)

Το Guilt είναι δραματικό ποιητικό θρίλερ ελληνοκυπριακής συμπαραγωγής του 2009, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή Βασίλη Μαζωμένου.

Πλοκή
Η ταινία παρακολουθεί την ιστορία της Κύπρου μέσα από τη ζωή ενός ηλικιωμένου εμπόρου όπλων (Νίκος Αρβανίτης) που «ξαναβλέπει» όσα έζησε στο νησί για πενήντα ταραγμένα χρόνια. Ο έμπορος όπλων μπαίνει γέρος για μια εγχείρηση και μέσω της νάρκωσης βυθίζεται σε έναν εφιάλτη, όχι μόνο για τις δεκαετίες της ζωής του, αλλά για την ιστορία της πατρίδας του και πως αυτός θεωρεί ότι την επηρέασε αρνητικά. Με κυρίαρχο το συναίσθημα της ενοχής που φέρει ο κεντρικός χαρακτήρας, η ταινία χωρίζεται σε τρεις σημαντικές ιστορικές περιόδους, το 1959 (αποχώρηση των Άγγλων), το 1974 (τουρκική εισβολή) και το 1996 (δολοφονία Σολομού).

Κριτικές 

Ο ΜΑΡΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ έγραφε για την ταινία στην Ελευθεροτυπία   
Ο Νίνος Μικελίδης έγραψε στην ίδια εφημερίδα
Ενώ ο ΜΠΆΜΠΗΣ ΔΕΡΜΙΤΖΆΚΗΣ έγραψε

Διακρίσεις και Βραβεία
Επίσημη κυπριακή και ελληνική συμμετοχή στα διεθνή φεστιβάλ Μόντρεαλ (Καναδά), Γκόα (Ινδία), Κάιρο (Αίγυπτος), Τάλιν (Εσθονία), Fantasporto (Πορτογαλία), ενώ κλήθηκε να "ανοίξει" το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην Αθήνα (2009). Η ταινία βρέθηκε το 2009 στις πέντε υποψήφιες για το βραβείο καλύτερης ταινίας για τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το 2012 απέσπασε βραβείο καλύτερου σεναρίου και φωτογραφίας στο London Greek film festival και το 2010 το καλύτερο σάουντρακ ελληνικής ταινίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ελληνικές ταινίες
Κυπριακές ταινίες
Ταινίες του 2009
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Πολιτικές θρίλερ ταινίες
Ελληνικές θρίλερ ταινίες
Ελληνικές ταινίες φαντασίας
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαζωμένου
Ταινίες σε σενάριο Βασίλη Μαζωμένου
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Ελληνικές ταινίες τρόμου
Σινεφίλ ταινίες
10η μέρα

Η 10η μέρα είναι βραβευμένη ελληνική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή Βασίλη Μαζωμένου. Θεωρήθηκε από την ελληνική κριτική μια από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες του 2013.

Πλοκή
Ο Αλί ένας Αφγανός μετανάστης βρίσκεται στην Ελλάδα και προσπαθεί να επιβιώσει και να κατακτήσει το δυτικό όνειρο. Κατοικεί σε ένα υπόγειο και βιοπορίζεται μαζεύοντας παλιοσίδερα που τα φορτώνει σε ένα καρότσι. Με αυτό περιφέρεται στους δρόμους της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια μιας μέρας, ίδιας με όλες τις άλλες, ενώ βρίσκεται μέσα στο χάος της μεγαλούπολης, περιβάλλεται από τις μνήμες της πατρίδας του, το ταξίδι του ως την Ευρώπη και τους «εφιάλτες» του. Παρακολουθούμε την παιδική του ηλικία και την καταπιεσμένη νεότητα λόγω του καθεστώτος των Ταλιμπάν. Ο πατέρας του, μαζί με τους γονείς άλλων έξι νέων, αποφασίζει με τη βοήθεια ενός οδηγού να τους βγάλει από τη χώρα. Μετά από μια πραγματική οδύσσεια σε Ιράν και Τουρκία όπου ο Αλί και οι φίλοι του συλλαμβάνονται και βασανίζονται, καταφέρνουν με το χρηματισμό των στρατιωτών από τον οδηγό να ελευθερωθούν. Με πολύ κόπο ο Αλί φτάνει στην Ελλάδα, μέσω της θάλασσας και συλλαμβάνεται από το λιμενικό. Όταν τελικά θα ελευθερωθεί από τις ελληνικές φυλακές, έχοντας πετύχει πολιτικό άσυλο, θα αντιμετωπίσει ένα δεύτερο εφιάλτη στους δρόμους της Αθήνας λόγω της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού. Και έτσι θα καταλήξει να αποζητά την επιστροφή στην πατρίδα του.

Κριτικές
Σημειώνει ο Μάκης Λακταρίδης από το doctv.gr: 
 Ενώ ο Νίκος Κουλαυτάκης έγραφε στο cinemad.gr:

Διακρίσεις - Βραβεία

Η ταινία ήταν η επίσημη ελληνική συμμετοχή στα διεθνή φεστιβάλ Μόντρεαλ (Καναδά), (Πορτογαλία), Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (Ελλάδα), London Greek Film Festival (U.K.), CYIFF (Κύπρος), Human Rights Film Festival (Βαρκελώνη, Παρίσι, Νέα Υόρκη). Το 2012 απέσπασε το ειδικό βραβείο της επιτροπής στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (Ελλάδα), ενώ έλαβε τρεις υποψηφιότητες το 2013 στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου: μοντάζ, ήχου και ειδικών εφέ. Έλαβε επίσης τρία βραβεία: καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης φωτογραφίας στο London Greek film festival το 2013 καθώς και το Ειδικό Βραβείο στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κύπρου 2013. Το 2014 η «10η Μέρα» εκπροσώπησε την Ελλάδα στη μεγάλη ευρωπαϊκή κινηματογραφική διοργάνωση στο 4ο Human Rights Film Festival στην Τουρκία. Το 2015 έλαβε υποψηφιότητα για το "βραβείο Μικελάντζελο Αντονιόνι" στο BLOW-UP · Chicago International Arthouse FILM FEST στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 10η μέρα στο IMDb
 10η μέρα στο Διάβαση
 10η μέρα στο Odyssey.gr
  10η μέρα στο Cinemag.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 2012
Ελληνόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαζωμένου
Ταινίες σε σενάριο Βασίλη Μαζωμένου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες με θέμα τον χρόνο
Σινεφίλ ταινίες
Κέιντρεν Κλαρκ

Ο Κέιντρεν Κλαρκ (Keydren 'Kee-Kee' Clark) είναι Αμερικανός επαγγελματίας αθλητής καλαθόσφαιρας, γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου του 1984, στην Tuscaloosa της Πολιτείας Αλαμπάμα. Έχει ύψος 1,80 μ. και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
Ο Κλαρκ είναι απόφοιτος του Κολεγίου Saint Peter's (2002-2006). Αναδείχθηκε δυο συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ στο Κολεγιακό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ (2004, 2005). Μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε την οδό των draft για ένταξη στο ΝΒΑ, αλλά δεν τα κατάφερε, οπότε στράφηκε στην Ευρώπη. Αγωνίσθηκε κατά σειρά στον Αιγάλεω Α.Ο. (2006-2007), όπου αναδείχθηκε 1ος σκόρερ της κανονικής διάρκειας στην ελληνική Α1 Ανδρών, στη Σκαβολίνι του Πέζαρο (2007-2008), στον Άρη Θεσσαλονίκης (2008-2010) όπου την πρώτη χρονιά ήταν ξανά 1ος σκόρερ, στην Umana Reyer της Βενετίας (2010-2013) και στην Cimberio Varese (2013-2014). Συνέχισε στην Βαρέζε, πριν μεταγραφεί στην Γαλλία και τις Ναντέρ και Νανσί.

Το 2015 τον βρήκε να αγωνίζεται στην Ατσιμπαντέμ Ουνιβερσίτεσι από την Τουρκία, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα, για λογαριασμό του Προμηθέα Πατρών. Την περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στον Γ.Σ. Περιστερίου (Α2). Με το Περιστέρι κέρδισε το πρωτάθλημα της Α2, ενώ ο ίδιος βγήκε MVP της διοργάνωσης κάνοντας μεγάλες εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2018, ανανέωσε με την ομάδα. Τον Νοέμβριο τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο και έχασε το υπόλοιπο της σεζόν.

Βραβεύτηκε με το έπαθλο Haggerty (των Ενώσεων/Οργανισμών NIT και MBWA) το 2005 και με τη διάκριση του παίκτη της χρονιάς του MAAC (2006).

Τίτλοι

Συλλογικοί 

 Πρωτάθλημα Α2 Κατηγορίας: (2018)

Ατομικοί 

 MVP Α2 Κατηγορίας: (2018)
 Πρώτος σκόρερ Ελληνικού Πρωταθλήματος: (2009)
 2x Πρώτος σκόρερ κολεγιακού πρωταθλήματος NCAA: (2004, 2005)

Παραπομπές

Πηγές
 O KEYDREN CLARK στο Euroleague Basketball Net
 Η επίσημη ιστοσελίδα του Κέιντρεν Κλαρκ
 Keydren Clark Europe Stats | Basketball-Reference.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο‎
Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε‎
Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ‎
Καλαθοσφαιριστές Τεχνικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αγία Κυριακή Κούνου Λακωνίας

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κούνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Στην απογραφή πληθυσμού του 2011, ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.

Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στη δυτική Μάνη (του Μεσσηνιακού Κόλπου), μετά τον όρμο του Μέζαπου και το ακρωτήριο Τηγάνι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει περίπου 83 χλμ. Ν. ΝΔ. της Σπάρτης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είχε αναγνωριστεί από το 1835 αλλά καταργήθηκε το 1951. Το 2001 επαναναγνωρίστηκε και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 87Α – 7/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.

Αξιοθέατα
Το ξωκκλήσι της Παναγίας της Αγήτρ(ι)ας (Οδηγήτριας) , εξαιρετικής ομορφιάς, χωμένο μέσα στα βράχια, που δύσκολα διακρίνεται από μακριά. Βρίσκεται βορειοδυτικά του οικισμού σε επιβλητική ορθοπλαγιά που δεσπόζει πάνω από την απόκρημνη ακτή. Είναι βυζαντινό εκκλησάκι του 13ου αιώνα, περίπου, σταυροειδούς ρυθμού με τρούλο, μαρμάρινα ανάγλυφα και σκαλιστά επιδαπέδια μοτίβα και αγιογραφίες που όμως έχουν ξεθωριάσει. Θεωρείται από τα ομορφότερα ελληνικά ξωκκλήσια, απόλυτα εναρμονισμένο με το φυσικό του περιβάλλον. Έχει το προσωνύμιο «Η Αγήτρια της Σκιάς», επειδή βρίσκεται χωμένο στη σκιά των βράχων, σχεδόν όλες τις ώρες της ημέρας.
Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής, ναός μονοκάμαρος με μεγαλιθική τοιχοποιία, όπως όλες οι εκκλησίες στη Μάνη πριν το 1300. Η ιδιόρρυθμη «κυκλώπεια» οικοδομική γραμμή της εκκλησίας είναι απόλυτα εναρμονισμένη με την οικοδομική μορφή των κτισμάτων της περιοχής. Στο υπέρθυρο υπάρχει ημικυκλική μαρμάρινη πλάκα, με ανάγλυφο σταυρό και από ένα παραδείσιο πουλί εκατέρωθεν, στοιχεία χαρακτηριστικά για τη χρονολόγησή της. Επίσης στις δύο εξωτερικές γωνίες (ΒΔ. και ΝΔ.) υπάρχουν δύο μακριά, σκαλιστά μαρμάρινα κομμάτια, αρχαϊκής προέλευσης, με παραστάσεις κυκλικών και ημικυκλικών σχημάτων και με σκαλιστούς «λωτούς».
Το Ακρωτήρι Τηγάνι, χαρακτηριστικού μακρόστενου σχήματος, όπου σώζονται ερείπια κάστρου

Εκδηλώσεις
Η γιορτή της Παναγίας της Αγήτρ(ι)ας, στις 23 Αυγούστου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα εκδ., 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.zorbas.de/maniguide/deepb.html

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μάνη
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Αγία Κυριακή Σπαρτιατών Λακωνίας

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας  και δημοτικής ενότητας Σπάρτης, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1928, η Αγία Κυριακή ονομαζόταν Τσαούσι.

Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται μέσα στην εύφορη κοιλάδα που σχηματίζει ο ποταμός Ευρώτας, ανάμεσα στον Πάρνωνα και τον  Ταΰγετο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 190. Απέχει περίου 6 χλμ. Ν.ΝΑ. του κέντρου της Σπάρτης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ωςΤσαούσι. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αγία Κυριακή και το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Ιωάννη. Με το ΦΕΚ 194Α – 21/09/1959 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στο δήμο Σπαρτιατών.

Αξιοθέατα
 
Ο αρχαιολογικός χώρος των Αμυκλών, από τους σπουδαιότερους της Πελοποννήσου. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη δυτική έξοδο του χωριού, πλησιέστερα από τον ομώνυμο οικισμό των Αμυκλών. Οι Αμύκλες υπήρξαν αρχαιότατη αχαϊκή πόλη (αρχαιότερος ακόμη και από την Σπάρτη), στη δεξιά όχθη του Ευρώτα, ιδρυμένες από τον Αμύκλα. Ακόμη και μετά την εγκατάσταση των Δωριέων στην περιοχή, διατήρησαν την ανεξαρτησία τους για πολλά χρόνια. Στον λόφο του οικισμού της Αγίας Κυριακής, εντοπίστηκε το Ιερό του Αμυκλαίου Απόλλωνα, λατρευτικός χώρος που, από την εύρεση ειδωλίων, βεβαιώθηκε η παλαιότερη λατρεία στον προελληνικό θεό Υάκινθο. Το ιερό ήταν πολύ μεγάλο στην εποχή της άνθησής του και περιελάμβανε το μεγάλο χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνα, όπως και τον περίφημο Θρόνο του Απόλλωνα, ύψους μεγαλυτέρου των 4 μέτρων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Σπάρτης
Αγία Κυριακή Μονεμβασίας Λακωνίας

Η Αγία Κυριακή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας,  δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό στο Α.ΝΑ. τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται λίγο βορειότερα από την Μονεμβασιά, κοντά στον κόλπο Επιδαύρου Λιμηράς και στο ομώνυμο ακρωτήρι της Αγίας Κυριακής, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 70. Απέχει περίπου 90 χλμ. ΝΑ. της Σπάρτης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1909. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μονεμβασίας και προσαρτήθηκε στο δήμο Μονεμβασίας.

Αξιοθέατα
Το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής
Η παραλία Πόρι βόρεια του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Μονεμβασιάς
Μπόσνα (ποταμός)

Ο Μπόσνα (μτφ: Βοσνία) (βοσνιακά: Bosna, λατινικά: Bathinus) είναι ποταμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, παραπόταμος του Σάβου. Πηγάζει από το όρος Ίγκμαν διασχίζει το κεντρικό τμήμα της Βοσνίας και μετά από 271 χλμ. εκβάλει στον ποταμό Σάβο κοντά στο Σάμακ. Ανήκει στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας.

Ο Μπόσνα πηγάζει από τριάντα καρστικές πηγές στο χωριό Βρούτσι στο πόδι του βουνού Ίγκμαν στα 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η τοποθεσία των πηγών ονομάζεται η "Άνοιξη του Μπόσνα" και είναι γνωστό μέρος για πικ-νικ από τους κατοίκους του Σαράγεβο. Στο επάνω μέρος από τις πηγές του μέχρι την Ζένιτσα περνά μέσα από το Σαράγεβο, το Βιζόκο, τη Ζένιτσα και το Κακάνισκε. Λίγο πριν ενωθεί με τον Σάβο δημιουργεί νησίδες και μαιάνδρους. 

Ο Μπόσνα είναι 273 χιλιόμετρα, μήκος 1-3 μέτρα βάθος (στις δίνες φτάνει βάθη έως 10 μέτρα) και πλάτος 35 έως 170 μέτρα. Οι ακτές εν μέρει καλύπτονται από δέντρα και θάμνους. Η μέση ροή του νερού είναι γύρω στα 100m100m ³ / s. Το υψηλότερο επίπεδο του νερού το έχει κατά την περίοδο Μαρτίου - Μαΐου και τον Νοέμβριο, το χαμηλότερο Αύγουστο και Σεπτέμβριο.

Οι κυριότεροι παραπόταμοι του Μπόσνα είναι οι: Ζελιέζνιτσα (26,9 χλμ), Μίλιατσκα (35,9 χλμ.), Κριβάια (101 χλμ.), Σπρέτσα (137,5 χλμ) και Στάβνια (30.4 χλμ), Φοϊνίτσκα (46 χλμ), Λάσβα (49,4 χλμ) και ο Ουζόρα (82 χλμ).

Η μόνη μονάδα υδροηλεκτρικής ενέργειας βρίσκεται στο Μπόγκατιτς που χτίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο με ισχύ 6,5 MW. Η λεκάνη απορροής του Μπόσνα καλύπτει 10.460 τετραγωνικά χλμ με μέσο υψόμετρο 640 μ. και περιορίζεται κυρίως σε μεσαία και χαμηλά βουνά. Η κοιλάδα του ποταμού Μπόσνα είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης με σχεδόν ένα εκατομμύριο κατοίκους και βιομηχανικό κέντρο της χώρας.

Αναφορές 
 Мала енциклопедија Просвета, Треће издање (1985); Београд: „Просвета“; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
 Јован Ђ. Марковић (1990): Енциклопедијски географски лексикон Југославије Сарајево: „Свјетлост“; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Ποταμοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Παραπόταμοι του Σάβου
Αγία Κυριακή Μαγνησίας

Η Αγία Κυριακή είναι χωριό της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Τρικερίου, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται στο απώτατο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, σε θέση που βλέπει στον Δίαυλο Τρικερίου. Κατ΄ουσίαν αποτελεί το επίνειο του Τρικερίου καθώς και όλης της περιοχής. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 και απέχει περίπου 73 χλμ. Ν. ΝΑ. του  Βόλου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Η Αγία Κυριακή καταχωρήθηκε επίσημα ως οικισμός το 1883 και, μέχρι το 1942, υπαγόταν εναλλάξ μεταξύ των νομών Μαγνησίας και Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Τρικερίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου.

Αξιοθέατα
Το λιμάνι και το φημισμένο καρνάγιο του χωριού, όπου ναυπηγούνται και επισκευάζονται διάφορα σκάφη (κυρίως αλιευτικά)
Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής
Η παραλία του Μύλου στα δυτικά του χωριού

Πεζοπορία
Η Αγία Κυριακή συνδέται με το Τρίκερι, μέσω ενός πλακόστρωτου μονοπατιού (καλντερίμι), από τα ομορφότερα της περιοχής.

Εκδηλώσεις
Η γιορτή και το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής στις 6-7 Ιουλίου.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.reader.gr/travel/proorismoi/371248/agia-kyriaki-grafiko-psarohori-toy-pilioy-poy-thymizei-nisi
https://thepaperboat.gr/2013/07/18/agia-kyriaki-south-pelio/ 

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Πήλιο
Δήμος Νοτίου Πηλίου
Βαρθολομαίος Αβράμιος Κρης

Ο Βαρθολομαίος Αβράμιος Κρης ήταν Κρητικός λόγιος και μεταφραστής

Βίος 
Περί του βίου του Βαρθολομαίου Αβράμιου δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες. Μετέφρασε στα λατινικά τα συνταχθέντα από τον Βησσαρίωνα πρακτικά της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας.

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.111

Βαρθολομαιος
Φρανκ Μπέλο

Ο Φρανκ Μπέλο (πλήρες αγγλ. όνομα "Frank Joseph Bello") είναι Αμερικάνος μπασίστας του χέβι μέταλ συγκροτήματος Anthrax.

Βιογραφία
Ο Μπέλο γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1965 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης από γονείς ιταλικής καταγωγής.

Στα είκοσι του χρόνια έγινε μέλος των Anthrax αντικαθιστώντας τον Ντάνι Λίλκερ, του οποίου πιο πριν ήταν ο roadie. Η πρώτη του κυκλοφορία με το συγκρότημα ήταν το "Spreading the Disease" του 1985, συμμετέχοντας στη συνθετική ομάδα του σχήματος από την ένταξη του και έπειτα. Δύο χρόνια αργότερα, οι Anthrax γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με το άλμπουμ "Among the Living", το οποίο ανέβηκε στο Top-20 των βρετανικών τσαρτ με τις επιτυχίες "Iam the Law" και "Indians". Ο δίσκος έγινε χρυσός, όπως και οι τρεις επόμενοι του συγκροτήματος, "State of Euphoria", "Persistence of Time" και "Sound of White Noise". Οι Anthrax καθιερώθηκαν ως ένα από τα τέσσερα μεγάλα συγκροτήματα του αμερικάνικου thrash metal μαζί με τους Metallica, τους Slayer και τους Megadeth.

Η άνοδος του grunge και η πτώση της εμπορικότητας του κλασικού heavy metal επέφερε πτώση στις πωλήσεις του συγκροτήματος, αλλά και πειραματικές τάσεις. Μετά από τρεις δίσκους με μέτρια εμπορική ανταπόκριση, ο Μπέλο αποχώρησε τοn Μάρτιο του 2004 από τους Anthrax, δίνοντας την θέση του στον Τζόι Βέρα. Παρ' όλα αυτά, επέστρεψε στο συγκρότημα την επόμενη χρονιά και παραμένει μέχρι σήμερα μαζί τους. Το 2011 κυκλοφόρησαν το δεύτερο πιο επιτυχημένο άλμπουμ τους, από άποψης θέσης τσαρτ, με τίτλο "Worship Music", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 12 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2013, σχημάτισε τους Altitudes & Attitude μαζί με τον Ντέιβ Έλεφσον των Megadeth και τον Τζεφ Φριντλ των A Perfect Circle και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ΕΡ στις 14 Ιανουαρίου 2014.

Δισκογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα των Anthrax

Παραπομπές

Πηγές
 Frank Bello - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 "Bass Player Magazine", Νοέμβριος 2011
 Frank Bello | Anthrax

Μπασίστες
Ροκ μουσικοί
Μέλη των Anthrax
Ανδρέας Γεωργιάδης (ζωγράφος)

Ο Ανδρέας Γεωργιάδης ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1891, και πέθανε το 1951 στο ίδιο μέρος. Με τη ζωγραφική άρχισε να ασχολείται από 13 χρονών και να φιλοτεχνεί πορτρέτα και αγιογραφίες, όπως το πορτρέτο τού ήρωα Παναγιώτου και κατόπιν τις αγιογραφίες τού ναού τής Σκουτεσιάδας.

Ο δήμος Αγρινίου τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε δρόμο της πόλης.

Πίνακες

Πηγές
 Γερολυμάτος Σπ.Γεράσιμος: Αγρίνιο. Δρόμοι που γράφουν ιστορία.  
 Θωμόπουλος Θεόδωρος: Το Αγρίνιο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αθήνα 1954.
Κόκρα

Ο Κόκρα (σλοβενικά: Kokra) είναι ποταμός της Σλοβενίας, ένας από τους παραποτάμους του Σάβου.

Έχει μήκος 34 χλμ. και πηγάζει από την Λίμνη Καραβάνκε σε υψόμετρο 825 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, εκβάλει στον Σάβα κοντά στην πόλη Κραν. Η λεκάνη απορροής του είναι 221 τετραγωνικά χλμ..

Παραπομπές 

Ποταμοί της Σλοβενίας
Παραπόταμοι του Σάβου
Γερμανός ο Λοκρός

Ο Γερμανός ο Λοκρός (Λοκρίδα, περ. 1615 - Βουκουρέστι, 1688) ήταν λόγιος κληρικός και δάσκαλος του 17ου αιώνα.

Βίος 
Ο Γερμανός ο Λοκρός γεννήθηκε περί το 1615 στην Λοκρίδα και είναι γνωστός μαθητής του Θεόφιλου Κορυδαλέα Γύρω στα 1660 ο Γερμανός περιόδευσε στη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Κλήθηκε από τον Παΐσιο Αλεξανδρείας για να επισκεφθεί το εκεί Πατριαρχείο για περαιτέρω σπουδές λόγω και της φήμης που ο Γερμανός είχε σχετικά με τη φιλομάθειά του γι' αυτό και η επονομασία του ως Ερμή - συσχετισμός με τον Λόγιο Ερμή. Από το 1661 έως το 1663 δίδαξε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.Πέθανε στο Βουκουρέστι περί το 1688.
Η πλούσια βιβλιοθήκη του πουλήθηκε αργότερα, το 1775, στην Μόσχα.

Παραπομπές

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ. 317-319

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Ζελιέζνιτσα ποταμός

Ο Ζελιέζνιτσα (βοσνιακά : Željeznica), είναι ποταμός στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Πηγάζει στους πρόποδες του βουνού Τρεσκαβίτσα κι έχει ορμητικά νερά και δίνες. Εκεί ο ποταμός δημιουργεί φαράγγι και ιαματικά νερά, το νερό βράζει και οι βραστήρες είναι περίπου μισό με ένα μέτρο βάθος και 0,30 έως 0,70 cm πλάτος, και είναι συχνές στην κοίτη του ποταμού. Αυτό το σπάνιο φυσικό φαινόμενο είναι ένα πολύ όμορφο τουριστικό αξιοθέατο.

Ο ποταμός είναι ένα από τα κύρια γεωγραφικά χαρακτηριστικά της δυτικής Πόλιε Σαράγεβο. Πηγάζει μέσα από τους δήμους Τρνόβο και Ιστότσνα Ιλίντζα και συναντά με τον Μπόσνα ποταμό κοντά στο Σαράγεβο.

Ο Ζελιέζνιτσα είναι το δυτικό όριο του όρους Τζαχορίνα. Ο αρχαιολογικός χώρος της Μπουτμίρ βρίσκεται στη δεξιά όχθη του. Το πλάτωμα δίπλα στο ποτάμι ήταν κατάλληλο για την δημιουργία του νεολιθικού οικισμού.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ματθαίος Βυζάντιος

Ο Ματθαίος Βυζάντιος ήταν ιερομόναχος και αρχιμανδρίτης που έζησε τον 17ο αιώνα

Βίος 
Ο Ματθαίος Βυζάντιος ήταν ιερομόναχος και αρχιμανδρίτης. Στα 1606 βρίσκεται στο Σμολένσκ της Ρωσίας. Έχει γράψει τους βίους του Δημήτριου του βασιλέως της Μοσχοβίας, του Σαντομίρου βοεβόδα και αρχόντων της Λεχίας.

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.403

Βυζαντιος Ματθαιος
Αθανάσιος Β΄ Τραπεζούντος

Ο Αθανάσιος Β' Τραπεζούντος ήταν επίσκοπος Τραπεζούντος που έζησε μεταξύ 16ου και 17ου αιώνα.

Βίος 
Ο Αθανάσιος διετέλεσε Μητροπολίτης Τραπεζούντος μεταξύ 1600 και 1608. Συνέγραψε περιγραφή της Παναγίας Σουμελά.

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.403

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ 

Μητροπολίτες Τραπεζούντος
Όργανο (βιολογία)

Στη βιολογία, όργανο  είναι ένα σύνολο ιστών που συγκροτούν δομική μονάδα και εκτελούν μια κοινή λειτουργία. Ο κύριος ιστός του οργάνου ονομάζεται παρέγχυμα. Ο κύριος ιστός είναι αυτός που είναι μοναδικός για το συγκεκριμένο όργανο. Για παράδειγμα, ο κύριος ιστός της καρδιάς είναι το μυοκάρδιο. Τα νεύρα, το αίμα και ο συνδετικός ιστός αποτελούν το  υποστηρικτικό πλαίσιο ενός βιολογικού οργάνου – το στρώμα. Σε μονοκύτταρους οργανισμούς όπως τα βακτήρια, τα λειτουργικά ανάλογα των οργάνων ονομάζονται οργανίδια.

Δύο ή περισσότερα όργανα που συνεργάζονται για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του σώματος αποτελούν σύστημα οργάνων.

Τα όργανα των φυτών διακρίνονται σε βλαστικά και αναπαραγωγικά. Τα βλαστικά όργανα εκτελούν τις  ζωτικές λειτουργίες, όπως η φωτοσύνθεση. Οι ρίζες , ο βλαστός και τα φύλλα είναι βλαστικά φυτικά όργανα. Τα  αναπαραγωγικά όργανα είναι απαραίτητα για την αναπαραγωγή. Το άνθος , οι σπόροι και οι καρποί αποτελούν τα αναπαραγωγικά όργανα των ανθοφόρων φυτών.

Πηγές
Organ (anatomy)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ανατομία