joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Φαφούτης

Ο Κωνσταντίνος Φαφούτης (1918-2009), του Άγγελου, ήταν Έλληνας δικαστικός που διετέλεσε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου από το 1979 ως το 1985.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία στις 7 Φεβρουαρίου 1918. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διορίστηκε εισαγγελικός πάρεδρος σε ηλικία 27 ετών. Υπηρέτησε τη Δικαιοσύνη αρχικά ως προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της πρωτεύουσας και το 1975 προήχθη σε αντεισαγγελέα εφετών και το 1979 σε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, υπηρετώντας ως το 1985, οπότε αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.  Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών την 1η Ιουνίου 2009.

Συγγραφικό έργο 
Εργασίες του (αγορεύσεις, γνωμοδοτήσεις) δημοσιεύτηκαν σε έγκριτα νομικά περιοδικά. Από τα σημαντικότερα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε στις γνωμοδοτήσεις του ήταν το ιατρικό απόρρητο, η απόλυση με όρους και το κώλυμα ή μη του υπουργού Δικαιοσύνης στο να προτείνει να απονεμηθεί χάρη σε κατάδικο του οποίου ο ίδιος ήταν συνήγορος.

Παραπομπές 

Έλληνες δικαστικοί
Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Κατάλογος μεγαλύτερων σεισμών

Αυτός ο κατάλογος περιέχει τους μεγαλύτερους σεισμούς στην ιστορία σε μέγεθος και αριθμό θυμάτων.

Κατάλογος των ισχυρότερων σεισμών στην ιστορία ανά μέγεθος

Κατάλογος των πιο θανατηφόρων σεισμών στην ιστορία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σεισμοί στην Ελλάδα

Παραπομπές

Γεωλογία
Σεισμοί
Μπνέι Μπρακ

Το Μπνέι Μπρακ ή Μπένε Μπεράκ (, προφέρεται Μπενέι Μπρακ) είναι πόλη που βρίσκεται στη μεσογειακή παράκτια πεδιάδα του Ισραήλ, ανατολικά και σε πολύ μικρή απόσταση από το Τελ Αβίβ. Είναι κέντρο των Χαρεντί (υπερορθόδοξων ακολούθων του ιουδαϊσμού), οι οποίοι αποτελούν τη πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης. Έχει έκταση 709 εκταρίων (ή 1.752 στρέμματα), ή αλλιώς 7.088 τ.χλμ. Έχει πληθυσμό 204.639 κατοίκων το 2019. Είναι μια από τις φτωχότερες και πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις του Ισραήλ, καθώς και η δέκατη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη του κόσμου.

Η πόλη καταγράφει αλματώδη πληθυσμιακή ανάπτυξη, λόγω της υψηλής γεννητικότητας των Χαρεντί. Το 88% των ψηφοφόρων ψήφισε κόμματα των Χαρεντί στις εκλογές του Απριλίου 2019, ενώ, η μόνη γειτονιά του Μπνέι Μπρακ με πλειοψηφία μεταρρυθμιστών και παραδοσιακών Εβραίων είναι η Παρντές Κατς.

Παραπομπές 

Πόλεις του Ισραήλ
Angry Birds Στέλλα

Το Angry Birds Στέλλα είναι μια φινλανδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που βασίζεται σε ολόκληρο το φορητό παιχνίδι όλων των συσκευών Angry Birds Stella που παράγεται από τη Rovio Entertainment. Το πρώτο επεισόδιο, "Ένα πιρούνι στη φιλία", προβλήθηκε στο Toons.TV την 1η Νοεμβρίου 2014. Η σειρά αφηγείται την ιστορία της Στέλλα, μαζί με τους φίλους της Λούκα, οικοδόμος. Willow, δημιουργικός ζωγράφος και καλλιτέχνης με έργα τέχνης. Poppy, ένας τρελά δυνατός ντράμερ. και η Ντάλια, ένας επιστήμονας, ένας συνολικός εγκέφαλος και ένας εφευρέτης καθώς παλεύουν να συγκρατήσουν τον Γκάλε, τον πρώην φίλο της Στέλλα, που είναι η βασίλισσα των μινιόνων χοίρων στο Χρυσό Νησί.

Χαρακτήρες 
 Stella, Pink in color - Ο de facto ηγέτης του κοπαδιού, η Stella περιγράφεται ως περιπετειώδης, άγριος, φιλικός, γενναίος και τολμηρός. Παρόλο που ήταν πολύ αναστατωμένη με τον πρώην φίλο της Gale για την αποχώρηση και την προδοσία της τελευταίας στο όνομα της ματαιοδοξίας, εξακολουθεί να θεωρεί την Gale φίλη.
 Ντάλια, καστανή στο χρώμα και πολύ κουκουβάγια στην εμφάνιση - Ο εγκέφαλος ολόκληρου του κοπαδιού και μια έξυπνη εφευρετική εφευρετικότητα, αλλά μερικές από τις εφευρέσεις της συχνά πυρπολούν.
 Luca, γαλάζιο σε χρώμα και παρόμοια εμφάνιση με το Blues στο αρχικό παιχνίδι - Boyish στο κοπάδι και επίσης το νεότερο. Είναι πολύ παιχνιδιάρικο και ευφάνταστο, και, σε αντίθεση με τους άλλους, έχει ελάχιστη ή καθόλου κακή θέληση προς τον Gale αφού ο τελευταίος έφυγε& από το κοπάδι.
 Παπαρούνα, ανοιχτό κίτρινο χρώμα και μοιάζει κάπως με κοκτέιλ - Δυνατό και θορυβώδες, η Poppy λατρεύει τη μουσική, αλλά ο θόρυβος που κάνει από τα κρουστά της συχνά ενοχλεί τους φίλους της, καθώς η Poppy απολαμβάνει συχνά το σημείο δεν γνωρίζει τη ρακέτα που κάνει.
 Willow, Σκούρο μπλε χρώμα με φτερά που μοιάζουν με dreadlocks (τα περισσότερα από τα οποία είναι κρυμμένα κάτω από το ριγέ καπέλο της, ριγέ) - Πολύ ντροπαλή, ωστόσο, είναι πολύ ταλαντούχος καλλιτέχνης και ειδικεύεται στη ζωγραφική πορτρέτων.
 Gale, το σκούρο μωβ πουλί. Επίσης γνωστό ως η κακή πριγκίπισσα. - Ένα εγωιστικό και εξαιρετικά μάταιο πουλί, πρώην ένα κοπάδι και κάποτε ήταν στενός φίλος της Στέλλα. Άφησε το κοπάδι αφού ανακάλυψε ότι, σε αντίθεση με τους φίλους της, τα γουρούνια ήταν πρόθυμα να την έχουν ως βασίλισσα τους χωρίς ερώτηση και θα της απαντήσει κάθε ιδιοτροπία. Παρά την έξοδο από το κοπάδι, η Gale παραμένει ιδιαίτερα παρακινημένη να κρατήσει την προσοχή των πρώην φίλων της, η οποία συχνά έρχεται σε άμεση σύγκρουση με το σύμπλεγμα της ανωτερότητάς της.

Κυκλοφορίες 
Η Sony Pictures Home Entertainment είναι ο διανομέας DVD για τη σειρά.

 Angry Birds Στέλλα: Πρώτος Κύκλος (1 Δεκεμβρίου 2015)
 Angry Birds Στέλλα: Δεύτερος Κύκλος (1 Μαρτίου 2016)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Angry Birds
Τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Πέντρο Ροντρίγκες (ποδοσφαιριστής)

Ο Πέντρο Φιλίπε Φιγκεϊρέδο Ροντρίγκες (πορτογαλικά: Pedro Filipe Figueiredo Rodrigues, γενν. στις 20 Μαΐου 1997), γνωστός και ως Πεπέ (Pêpê), είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος/αμυντικός μέσος για τον Ολυμπιακό. Από τον χειμώνα του 2021, αγωνίζεται ως δανεικός στη  ΦΚ Φαμαλισάο.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Μπενφίκα 
Ο Πεπέ εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Μπενφίκα στην ηλικία των 12 ετών από την ομάδα της πατρίδας του, Ασοσιασάο Σοσιάλ Κουλτουράλ ε Ρεκρεατίβα ντα Κάζα ντ Μπενφίκα ντε Βιζέου. Στις 26 Αυγούστου 2015, ακόμα έφηβος, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Μπενφίκα Β, παίζοντας σε ολόκληρη τη διάρκεια της νίκης με 1-0 επί της Ολιβεϊρένσε για τη Σεγούντα Λίγα. 

Ο Πεπέ σημείωσε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στις 13 Φεβρουαρίου 2016, στην ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Ακαδέμικο ντε Βιζεού. Τη σεζόν 2016–17, σκόραρε τέσσερις φορές (όλα με πέναλτι) σε 38 εμφανίσεις, για να βοηθήσει την ομάδα να τερματίσει στην τέταρτη θέση. 

Στις 21 Αυγούστου 2017, ο Πεπέ εντάχθηκε με δανεισμό στην Εστορίλ. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγα με τον σύλλογο έξι ημέρες αργότερα, ως αλλαγή στην ήττα με 2-1 εναντίον της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. 

Ο Πεπέ σημείωσε το πρώτο του γκολ στην πορτογαλική κορυφαία κατηγορία στις 30 Ιανουαρίου 2018, βοηθώντας στη νίκη με 3-0 επί της Τοντέλα, με μακρινό σουτ νωρίς στον αγώνα.

Βιτόρια Γκιμαράες 
Πριν από τη σεζόν 2018-19, ο Πεπέ δανείστηκε στη Βιτόρια Γκιμαράες. Στις 16 Ιουλίου 2019, συμφώνησε σε μόνιμη μετακίνηση με πενταετές συμβόλαιο.

Ολυμπιακός 
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Πεπέ με τετραετές συμβόλαιο.

Εθνική ομάδα 
Σε όλα τα επίπεδα νέων, ο Πεπέ έκανε 78 συμμετοχές για την Πορτογαλία. Ο πρώτος του αγώνας για την Πορτογαλία U21 πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016 στην ηλικία των 19, αντικαθιστώντας τον Ντάνιελ Ποντένσε στο 60ο λεπτό της εκτός έδρας νίκης με 7-1 επί του Λιχτενστάιν για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 2017. 

Επιπλέον, ο Πεπέ εκπροσώπησε τη Πορτογαλία U20 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2017 στη Νότια Κορέα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στην Πριμέιρα Λίγα (πορτογαλικά) 
 Στοιχεία στην εθνική ομάδα (πορτογαλικά)    
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com  

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές ΓΝ Εστορίλ Πράια
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Rotel

Η Rotel είναι Ιαπωνική οικογενειακή εταιρεία κατασκευής high-end εξοπλισμού audio και video, όπως οικιακός κινηματογράφος, ενισχυτές, CD-players, tuners/streamers, κτλ. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1961. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Rotel ενώθηκε με το B&W Group, σχηματίζοντας στρατηγική συμμαχία, στην οποία αργότερα προσετέθη και η Classé Audio. Την εταιρεία δημιούργησε ο Tomoki Tachikawa, ενώ σήμερα διοικείται από τον ανιψιό του, Peter Kao.

Η εταιρεία ξεκίνησε να λειτουργεί στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με την επωνυμία Roland Electronics ως συναρμολογητής τηλεοράσεων για τη μάρκα Sylvania που λειτουργούσε στην ιαπωνική αγορά.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 επικεντρώθηκε σε προϊόντα ήχου και κατασκευής για γνωστές αμερικανικές εταιρείες hi-fi, συμπεριλαμβανομένων των Harman Kardon, HH Scott και Marantz, οι οποίοι θεωρούσαν την Ιαπωνία ως μια κερδοφόρα πηγή αξιόπιστων προϊόντων.

Το όνομά της εταιρείας άλλαξε σε Rotel μετά τη συγχώνευση της Ro (land Electronics) με τον Αμερικανό διανομέα (Mar) tel το 1971.

O δεσμός μεταξύ Rotel και B&W Group άρχισε νωρίς τη δεκαετία του 1980, με αποκλειστική διανομή στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη. Τα επόμενα 20 χρόνια, η Rotel διόρισε όλους τους διανομείς Bowers & Wilkins, παγκοσμίως. Το 2000, το B&W Group ίδρυσε τη Rotel Europe, με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, ενσωματώνοντας όλες τις πωλήσεις και υποστήριξη της Rotel εκτός Βορείου Αμερικής.

Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας και του σχεδιασμού πραγματοποιείται στη Μεγάλη Βρετανία και η παραγωγή πραγματοποιείται στο εργοστάσιο στο Βόρειο Χονγκ Κονγκ. Η Rotel είναι γνωστή για την κατασκευή πολύ σταθερών τροφοδοτικών ενισχυτών, στον πυρήνα των οποίων βρίσκονται μετασχηματιστές δικής τους κατασκευής.

Το 2018, η Classé αποκτήθηκε από την Sound United, διακόπτοντας τους δεσμούς με το B&W Group.

To 2020, η Sumiko ανέλαβε διανομέας της Rotel στις ΗΠΑ.

Η Rotel διατηρεί ένα αποκλειστικό δίκτυο ειδικευμένων διανομέων hi-fi, παγκοσμίως.

Τα τελευταία 40 χρόνια, η Rotel έχει λάβει περισσότερα από 200 βραβεία σε όλο τον κόσμο και θεωρείται ως κορυφαίος ειδικός ήχου.

Αναφορές

Eξωτερικοί δεσμοί

Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ιαπωνίας
Κωνσταντίνος Γούστης

Ο Κωνσταντίνος Γούστης (1925 - ;) ήταν Έλληνας οικονομολόγος που διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΣΟΕ και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).

Υπήρξε συνεργάτης και οικονομικός σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέλος της αντιπροσωπείας που επισκέφθηκε τις ΗΠΑ για την συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Κένεντυ, τον Απρίλιο του 1961, βοηθός γενικού διευθυντή στη ΔΕΗ, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βιομηχανικών και Ματαλλευτικών Επενδύσεων Α.Ε.(ΕΛ.Ε.Β.Μ.Ε.) καθώς και υπουργός Εμπορίου (9 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου) στην υπηρεσιακή κυβέρνηση που οδήγησε την χώρα στις πρώτες εκλογές μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. 
 

Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Μαρσάν και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Αναφορές

Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Έλληνες οικονομολόγοι
Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου Χρυσόστομος Β΄

Ο Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου Χρυσόστομος Β΄ (κατά κόσμον Νικόλαος Πίτσης, Κως, 31 Μαρτίου 1967) είναι Έλληνας Θεολόγος και Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Β΄ γεννήθηκε στην Κω στις 31 Μαρτίου του 1967, όπου και ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευσή του.

Το 1981 αρχίζει να σπουδάζει στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους, από την οποία έλαβε και το απολυτήριο του Λυκείου. Στη συνέχεια, σπουδάζει Θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στις 25 Μαρτίου 1985 εκάρη Μοναχός από τον καθηγούμενο της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Σταυρονικήτα, αρχιμανδρίτη Βασίλειο Γοντικάκη.

Στις 8 Απριλίου 1991, χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Ροδοστόλου Χρυσόστομο, του οποίου υπήρξε και μαθητής. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Σεβαστείας Δημήτριο (νυν μητροπολίτη Γέροντα Πριγκηποννήσων) στις 25 Σεπτεμβρίου 1995 στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα.

Το 1998 επέστρεψε στην Κω, όπου και τοποθετήθηκε Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Παύλου στο Λινοπότι, τον οποίο και ανακαίνισε εκ βάθρων, οικοδομώντας τον Ιερό Ναό - Βαπτιστήριο Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ακολούθως, το 2004, διορίσθηκε Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Κω και διορίστηκε πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου από τον μακαριστό μητροπολίτη πρώην Κώου και Νισύρου Αιμιλιανό. Το 2009, με την εκλογή του νέου Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου Ναθαναήλ, επανατοποθετήθηκε πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως.

Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου. Στις 11 Φεβρουαρίου 2018, χειροτονήθηκε επίσκοπος και μητροπολίτης υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, στον Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι. Ενθρονίστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Τιμίου Προδρόμου Σύμης, στις 17 Μαρτίου 2018.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου

Πίτσης
Χρυσόστομος Πίτσης
Μητροπολίτης Σηλυβρίας Μάξιμος

O Μητροπολίτης Σηλυβρίας Μάξιμος (Βγενόπουλος) είναι Έλληνας Θεολόγος και Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Ο Μητροπολίτης Μάξιμος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1968. 

Εισήχθη στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1989. Ακολούθως, σπούδασε Θεολογία στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου, από την οποία έλαβε το πτυχίο του το 1995, ενώ για τα επόμενα 5 χρόνια πραγματοποίησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, στο οποίο και υπέβαλε διδακτορική διατριβή με θέμα: Το Πρωτείο στην Εκκλησία από την Πρώτη στην Δεύτερη Βατικάνεια Σύνοδο: Μία Ορθόδοξη Προσέγγιση (τίτλος του αγγλικού πρωτοτύπου: Primacy in the Church from Vatican I to Vatican II: An Orthodox Perspective), αναγορευόμενος το 2002 Διδάκτωρ Θεολογίας, με την μελέτη του να αποσπά θετικές κριτικές διεθνώς και δημοσιεύτηκε το 2014 από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Northern Illinois University Press.

Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Ιωακείμ, στις 26 Δεκεμβρίου 1993 και Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Καλλιουπόλεως Στέφανο, στις 26 Ιουλίου 2014. Υπηρέτησε ως Κωδικογράφος της της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1995-2005), ως Δευτερεύων των Πατριαρχικών Διακόνων (2005-2008). Το 2008 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον προχείρισε Μέγα Αρχιδιάκονο της Μεγάλης Εκκλησίας. Από τη θέση του Μέγα Αρχιδιακόνου, ήταν ο υπεύθυνος για τους Διακόνους και ιεροψάλτες της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και για τον Σύνδεσμο Μουσικοφίλων Πέραν Κωνσταντινουπόλεως, για την προβολή της Εκκλησιαστικής Μουσικής.

Διετέλεσε Γραμματέας της Επιτροπής των Επαρχιών του Θρόνου ανά τον κόσμο και της Ορθοδόξου Ιεραποστολής, της Επιτροπής επί του Διαλόγου μετά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, της Επιτροπής Θείας Λατρείας και άλλων Συνοδικών Επιτροπών του Οικουμενικού Θρόνου. Από το έτος 2008 έως το 2013 μερίμνησε για την κάλυψη των υλικών αναγκών των απόρων πιστών της Πόλεως, συνεργαζόμενος με φιλόπτωχες αδελφότητες της Πόλεως.

Στις 15 Ιουλίου 2014, εξελέγη Μητροπολίτης Σηλυβρίας από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μετά από πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Στις 27 Ιουλίου 2014 χειροτονήθηκε στον Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι Κωνσταντινουπόλεως Μητροπολίτης Σηλυβρίας, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, συμπαραστατούμενος από Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, του Πατριαρχείου Σερβίας και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Παραπομπές 

Μάξιμος Βγενόπουλος
Μάξιμος Βγενόπουλος
Κάλλιστος (δούξ)

Ο Κάλλιστος ήταν βυζαντινός στρατηγός του 9ου αιώνα, άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Είχε τα αξιώματα του πατρικίου, δουξ, σπαθάριος και κόμης των σχολών.

Ο Κάλλιστος καταγόταν από την Οικογένεια Μελισσηνών,  έδρασε επί αυτοκράτορα Θεόφιλου ο οποίος ήταν εικονομάχος και απαγόρευσε την λατρεία των εικόνων. Σε αντίθεση ο Κάλλιστος ήταν εικονόφιλος και διορίσθηκε από τον Θεόφιλο δούξ στην Κολώνεια που τότε ήταν ακόμα τούρμα, πολύ μακριά από την Κωνσταντινούπολη, για τον απομακρύνει από την πρωτεύουσα. Είναι ο πρώτος γνωστός δουξ του θέματος.

Το 844 ο Κάλλιστος από προδοσία Παυλικανών στρατιωτών του, παραδόθηκε στους Άραβες και εκτελέσθηκε μαζί με αιχμαλώτους από την Άλωση του Αμορίου που έγινε το 842. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.

Παραπομπές 

Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων
Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Οικογένεια Μελισσηνών
Βυζαντινοί τουρμάρχες
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί
Βυζαντινοί σπαθάριοι
Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα

Η Ζούγκλα του Μαυροπίνακα (Blackboard Jungle) είναι κινηματογραφική ταινία Αμερικανικής παραγωγής (1955) σε σκηνοθεσία του Brooks Richard, με υπόθεση η οποία αποτέλεσε πρότυπο για δεκάδες παρόμοια έργα, τα οποία ακολούθησαν. Ένα ακόμη αξιοσημείωτο στοιχείο είναι το τραγούδι των τίτλων της ταινίας (Rock Around the Clock), που αναδείχθηκε σε «σήμα κατατεθέν» του μουσικού είδους Rock n’ Roll. Στην ταινία, η οποία βασίζεται σε νουβέλα του Evan Hunter  περιγράφεται ο αγώνας ενός δασκάλου να επιβάλλει την τάξη στην αίθουσα διδασκαλίας, απέναντι σε μία ομάδα ατίθασων νεαρών εφήβων που κινούνται στο όριο της εγκληματικής συμπεριφοράς. Στο βασικό ρόλο ήταν ο Γκλεν Φορντ, ενώ το κινηματογραφικό τους ντεμπούτο πραγματοποίησαν σε αυτήν, ο Σίντνεϊ Πουατιέ και ο Βικ Μόροου. Στο καστ του έργου μετέχουν, μεταξύ άλλων και οι Louis Calhern, Anne Francis, Margaret Hayes, John Hoyt, Emile Meyer, Warner Anderson, Basil Ruysdael, Richard Kiley, Paul Mazursky, Dan Terranova, Rafael Campos, Horace McMahon, Jamie Farr, Danny Dennis.

Παραπομπές 

Μαυροπινακα Ζουγκλααινι
Μαυροπινακα Ζουγκλα
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
NBA 1960-61

H αγωνιστική περίοδος 1960-61 ήταν η 15η στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 8 ομάδες και έδωσαν 79 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μπόστον Σέλτικς επικράτησαν των Σαιντ Λούις Χοκς με 4-1 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.

Αυτός ήταν ο τρίτος από τους οκτώ συνεχόμενους και ο τέταρτος συνολικά τίτλος στην ιστορία των Σέλτικς. Οι Σέλτικς και οι Χοκς συναντήθηκαν σε τέσσερις από τους πέντε τελικούς το διάστημα 1957-1961, με τους Σέλτικς να κερδίζουν τους τρεις (1957, 1960, 1961) και τους Χοκς τον ένα (1958).

Αξιοσημείωτα γεγονότα 
 Πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου, οι Λέικερς μετακόμισαν στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και μετονομάστηκαν σε Λος Άντζελες Λέικερς.
 Ο αριθμός αγώνων των ομάδων αυξήθηκε από 75 σε 79.
 Ο Όσκαρ Ρόμπερτσον του πανεπιστημίου του Σινσινάτι επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του Ντραφτ από τους Σινσινάτι Ρόγιαλς. Στο νούμερο 2, οι Λέικερς επέλεξαν τον Τζέρι Γουέστ, ο οποίος θεωρείται σήμερα ως ένας από τους κορυφαίους γκαρντ στην ιστορία του ΝΒΑ.
 Το All-Star Game της σεζόν έλαβε χώρα την Τρίτη 17 Ιανουαρίου 1961 στο Σίρακιουζ της Νέας Υόρκης, όπου η Δύση επικράτησε της Ανατολής με 153-131. Ο Όσκαρ Ρόμπερτσον των Σινσινάτι Ρόγιαλς έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.
 Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο Ουίλτ Τσάμπερλεϊν βελτίωσε την επίδοσή του στα ριμπάουντ από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο και δημιούργησε νέο ρεκόρ στο ΝΒΑ, μαζεύοντας κατά μέσο όρο 27,2 ανά παιχνίδι. Παράλληλα, έγινε ο πρώτος παίκτης που ξεπέρασε τους 3.000 πόντους σε μία σεζόν (3.033 συνολικά με μέσο όρο 38,4 ανά παιχνίδι).

Κανονική περίοδος

Βαθμολογίες 

Δυτική κατηγορία

Ανατολική κατηγορία

Κορυφαίοι στατιστικών 

Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.

Βραβεύσεις 
 Πολυτιμότερος παίκτης (MVP): Μπιλ Ράσελ (Μπόστον Σέλτικς)
 Rookie της χρονιάς: Όσκαρ Ρόμπερτσον (Σινσινάτι Ρόγιαλς)

 Καλύτερη πεντάδα
 Ουίλτ Τσάμπερλεϊν (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
 Μπομπ Κούζι (Μπόστον Σέλτικς)
 Όσκαρ Ρόμπερτσον (Σινσινάτι Ρόγιαλς)
 Μπομπ Πέτιτ (Σαιντ Λούις Χοκς)
 Έλτζιν Μπέιλορ (Λος Άντζελες Λέικερς)

 2η καλύτερη πεντάδα
 Λάρι Κοστέλο (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)
 Τομ Χάινσον (Μπόστον Σέλτικς)
 Μπιλ Ράσελ (Μπόστον Σέλτικς)
 Ντολφ Σέις (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)
 Τζιν Σου (Ντιτρόιτ Πίστονς)

Πλέι-οφ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αγωνιστική περίοδος 1960-61 στο NBA.com
Περίληψη αγωνιστικής περιόδου 1960-61 στο Basketball-Reference.com
Γκίκας Μαγιορκίνης

Ο Γκίκας Μαγιορκίνης (1978) είναι Έλληνας ιατρός με ειδίκευση στη Βιοπαθολογία, εξειδίκευση στην Κλινική Ιολογία και επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Πρώτα χρόνια και σπουδές 
Ο Μαγιορκίνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλίπολη του Πειραιά. Εισήχθη πρώτος στη σειρά του στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1997 με τη δεύτερη προσπάθεια, κατόπιν, κατά δήλωσή του, λανθασμένων υπολογισμών την πρώτη φορά στα μαθήματα της Φυσικής και της Χημείας των Πανελληνίων Εξετάσεων.

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή το 2004 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιοστατιστική. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Μοριακή Επιδημιολογία Ιογενών Λοιμώξεων στο Εργαστήριο Υγιεινής Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Ειδικεύτηκε στη Βιοπαθολογία στα νοσοκομεία «Ανδρέας Συγγρός», «Λαϊκό» και 401 ΓΣΝΑ.

Σταδιοδρομία 
Από το 2010 έως το 2017 εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής (2010-2011), υπότροφος Μαρί-Κιουρί (2011-2012), υφηγητής του Ιατρικού Ερευνητικού Συμβουλίου (2013-2017) και πανεπιστημιακός ερευνητικός λέκτορας (2014-2017) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ενώ από το 2013 μέχρι το 2017 διετέλεσε επίτιμος (honorary) επιμελητής κλινικής ιολογίας στο Τμήμα Αναφοράς Ιών, στον οργανισμό Public Health England (Δημόσια Υγεία της Αγγλίας) στο Κόλιντεϊλ του Λονδίνου. Στη συνέχεια χρίστηκε λέκτορας  και κατόπιν επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2020 συμμετείχε στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, ενώ αντικαθιστούσε τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα στην ενημέρωση του κοινού για την εξέλιξη της πανδημίας του κορονοϊού 2019-20 όταν ο τελευταίος απουσίαζε.

Έργο και διακρίσεις

Βραβεύσεις 
 2012: Βραβείο "Μαρί Σκλόντοφσκα Κιουρί" στην κατηγορία  "Υποσχόμενο Ερευνητικό Ταλέντο"
 2011: Βραβείο "Ιωάννη Βλυσίδη" της Ακαδημίας Αθηνών

Υποτροφίες 
Ο Γκίκας Μαγιορκίνης έχει τιμηθεί με πλήθος υποτροφιών, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής: 
 Υποτροφία για Κλινική Έρευνα, Ιατρικό Συμβούλιο Ηνωμένου Βασιλείου 
 Υποτροφία Νεαρού Ερενητικού Υπότροφου, Κολέγιο Σαιντ Κρος, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης 
 Διευρωπαϊκή Υποτροφία Μαρί Κιουρί  
Είναι μέλος του Βρετανικού Ιατρικού Συλλόγου, του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, του Βασιλικού Κολλεγίου Παθολόγων (Royal College of Pathology) και της Βασιλικής Εταιρίας Ιατρικής (Royal Society of Medicine). Επιπλέον, έχει περισσότερες από 60 δημοσιεύσεις και επιστολές σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, ενδεικτικά New England Journal of Medicine και Lancet Infectious Diseases. Τα διεθνή ΜΜΕ έχουν καλύψει ευρέως το επιστημονικό έργο του Γκίκα Μαγιορκίνη όπως το BBC, το Economist, οι New York Times , το CNN, το National Geographic  αλλά και συνεντεύξεις και παρεμβάσεις του έχουν φιλοξενηθεί κατά διαστήματα στην Washington Post, Guardian, Euronews κ.α.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού

Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού (περί το 956 - περί το 1024) ήταν κόμισσα του Ρεν, αντιβασίλισσα της Βρετάνης (992 - 994) και κόμισσα της Ανγκουλέμ. Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού ήταν κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ του Ανζού με την σύζυγο του Αδέλα του Μω. Παντρεύτηκε τον Κόναν Α΄ του Ρεν (973). Ο σύζυγος της συγκρούστηκε τόσο με τον πατέρα της όσο και με τον αδελφό της Φούλκων τον Μελανό παρά το γεγονός ότι ο γάμος σχεδιάστηκε για λόγους πολιτικής συμμαχίας ανάμεσα στο Ανζού και την Βρετάνη. Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα έμεινε πιστή πάντοτε στον αδελφό της Φούλκων τον Μελανό ακόμα και όταν ο σύζυγος της σκοτώθηκε από αυτόν στην "μάχη του Κονκερέιγ" (992) και έγινε η ίδια αντιβασίλισσα για τον γιο τους Γοδεφρείδο (992 - 994). Αποδέχτηκε την υψηλή ηγεμονία των Καπετιδών και απέρριψε τον Όντο Α΄ του Μπλουά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του αδελφού της. Ο Φούλκων ο Μελανός τακτοποίησε τον δεύτερο γάμο της αδελφής του με τον Γουλιέλμο Β΄ της Ανγκουλέμ, έναν από τους πιο πιστούς συμμάχους του.

Οικογένεια

Με τον πρώτο σύζυγο της Κόναν Α΄ της Βρετάνης απέκτησε :

Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης
Ιουδήθ (982 – 1017) που παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας
Ιουδικαέλ, κόμης του Ποροέ (πέθανε το 1037)
Ερνό

Με τον δεύτερο σύζυγο της Γουλιέλμο Β΄ της Ανγκουλέμ απέκτησε :

Αλδουίνος, κόμης της Ανγκουλέμ (πέθανε το 1032)
Γοδεφρείδος, κόμης της Ανγκουλέμ (πέθανε το 1048)
Φούλκων της Ανγκουλέμ
Εύδης
Άρνολντ (πέθανε σε βρεφική ηλικία)
Γουλιέλμος (πέθανε σε βρεφική ηλικία)

Παραπομπές

Πηγές

Archibald R. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (University of Texas Press, 1965, p. 337)
Bernard S. Bachrach, Fulk Nerra the Neo-Roman Consul, 987-1040 (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1993)
Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984)

Οίκος του Ινζελζέ
Δούκισσες της Βρετάνης
Ιωάννης Γ΄ της Ωβέρνης

Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean d'Auvern (1467 - 28 Μαρτίου 1501) από τον Οίκο του Λα Τουρ του Ωβέρν ήταν κόμης του Ωβέρν, του Μπουλόν και του Λωραγκαί.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπερτράν ΣΤ΄ του Ωβέν και της Λουίζας ντε Λα Τρεμουάιγ (1432 - 10 Απριλίου 1474) κυρίας του Μπουσσάκ, κόρης του Γεωργίου του Λα Τρεμουάιγ. 

Έγινε ο τελευταίος στη σειρά των κομήτων του Ωβέρν και Μπουλόν από τον Οίκο των Λα Τουρ του Ωβέρν. Έπειτα από το τέλος του, το Μπουλόν-συρ-Μερ ενσωματώθηκε στις βασιλικές κτήσεις.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1495 την Ιωάννα των Βουρβόνων, κόρη του Ιωάννη Η΄ κόμη του Βαντόμ και είχε τέκνα:
 Άννα 1496-1524, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Στιούαρτ δούκα του Όλμπανυ.
 Μαγδαληνή 1498-1519, παντρεύτηκε τον Λαυρέντιο των Μεδίκων δούκα του Ουρμπίνο.

Πηγές
 Wellman, Kathleen (2013). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press.

Οίκος ντε Λα Τουρ του Ωβέρν
Η Μυστηριώδης Νήσος

Η Μυστηριώδης Νήσος (L’ Ile Mysterieuse) είναι περιπετειώδες επιστημονικό μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν το οποίο, ουσιαστικά, αποτελεί τη συνέχεια προηγούμενου έργου του ίδιου συγγραφέα υπό τον τίτλο 20.000 Λεύγες κάτω από τις Θάλασσες (20.000 Lieues sous les Mers). Γράφτηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία το έτος 1874 από τον εκδοτικό οίκο του Pierre Jules Hetzel (1814 – 1886). Η αρχική έκδοση περιείχε ορισμένες γκραβούρες του Γάλλου ζωγράφου Jules-Descartes Ferat (1829 - 1906). Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Το έργο θεωρείται ότι περιέχει επιρροές από τα, παρόμοιας θεματολογίας, μυθιστορήματα Ροβινσών Κρούσος του Ντάνιελ Ντεφόε (1719) και Οικογένεια Ελβετών Ροβινσώνων του Johann David Wyss (1812).

Πλοκή 
Πέντε άνδρες κι ένα σκυλί, δραπέτες από την πόλη Ρίτσμοντ κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου, ναυαγούν σε ένα άγνωστο νησί του Ειρηνικού Ωκεανού στις 24 Μαρτίου 1856, όταν το αερόστατο με το οποίο διέφυγαν κατ' έπεσε στην αμμουδιά. Έξι χιλιάδες μίλια μακριά από τον τόπο τους, οι ναυαγοί υποχρεώνονται να παραμείνουν επί 4 ολόκληρα χρόνια ως άποικοι στο νησί, το οποίο οι ίδιοι ονόμασαν «Λίνκολν», αντιμετωπίζοντας μεγάλες δυσχέρειες. Ωστόσο, τα προβλήματα που προκύπτουν φαίνονται να ξεπερνιόνται χάρις στις σωτήριες παρεμβάσεις κάποιου αόρατου φίλου. Έπειτα από πολλές περιπέτειες ανακαλύπτουν ότι ο άγνωστος προστάτης τους είναι ο πλοίαρχος του σκάφους Ναυτίλος, Κάπτεν Νέμο, που έχει βρει καταφύγιο σε εκείνη την απρόσιτη γωνιά των ωκεανών. Βασισμένη στο μυθιστόρημα, στον πλοίαρχο Νέμο και στο Ναυτίλο είναι η ταινία "Το Μυστηριώδες Νησί".

Οι χαρακτήρες του βιβλίου 
 Κύρος Σμιθ, πολυπράγμων επιστήμονας, μηχανικός.
 Γεδεών Σπίλετ, έγκριτος δημοσιογράφος, ανταποκριτής της εφημερίδας Κήρυκας της Νέας Υόρκης.
 Πένκροφ, πολύπειρος ναυτικός.
 Άρμπερτ Μπράουν, νεαρός φίλος και προστατευόμενος του προηγούμενου.
 Ναβ, μαύρος πιστός υπηρέτης του Κύρου Σμιθ.
 Άυρτον ή «Μπεν Τζόις», ναύκληρος, πρώην κατάδικος.
 Μπομπ Χάρβεϊ, επικεφαλής πειρατών.
 Πλοίαρχος Νέμο (Ινδός πρίγκιπας Ντακκάρ, γιος του Μαχαραγιά της Μπουντελχάντ), κυβερνήτης του υποβρύχιου σκάφους Ναυτίλος.
 «Δίας», πίθηκος, βοηθός του Ναβ.
 «Τοπ», ο σκύλος του μηχανικού.

Παραπομπές 

Λογοτεχνία
Μυθιστορήματα
Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Μυθιστορήματα του 1874
Μαίναλο Αρκαδίας

Το Μαίναλο είναι ένα μικρό χωριό του Νομού Αρκαδίας, που βρίσκεται βορειοδυτικά της Τρίπολης  σε υψόμετρο 866 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει από την Τρίπολη 12 χιλιόμετρα περίπου. Ανήκει πλέον στο Δήμο Τρίπολης, ενώ παλιότερα ανήκε στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μαινάλου, του πρώην Δήμου Φαλάνθου του Νομού Αρκαδίας. Παλαιότερα ονομαζόταν «Ζαράκοβα». Το όνομα Ζαράκοβα ενδεχομένως προέρχεται από την παλαιοσλαβική λέξη  жаръ(ζαρ) = ζέστη πνιγηρή (κροατικά žarak).

Πληροφορίες 
Στο χωριό Μαίναλο, υπήρχε  στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο Πύργος της Ζαράκοβας, που δεν σώζεται. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το χωριό, στην αρχαιότητα ονομαζόταν Μαιναλία και υπήρχε ο ναός της Λυκοάτιδας Άρτεμης, τμήματα του οποίου έχουν βρεθεί κοντά στο χωριό Μαίναλο. Σε μικρή απόσταση από το χωριό βρίσκεται το  Μοναστήρι της Επάνω Χρέπας. Το χωριό Μαίναλο βρίσκεται σε μία περιοχή του όρους Μαινάλου, στο οποίο υπάρχει χιονοδρομικό κέντρο σε υψόμετρο 1600 μέτρων.

Η πληθυσμιακή μεταβολή του Μαινάλου κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με τις απογραφές της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής είναι η εξής:

Διοικητικές μεταβολές 
Ζαράκωβα

 ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός προσαρτάται στο Δήμο Τριπόλεως.
 ΦΕΚ 5Α - 08/03/1841: Ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Τριπόλεως και προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου.
 ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και ορίζεται έδρα στην Κοινότητα Ζαράκωβας.
 ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Μαίναλον.

Μαίναλον

 ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928: Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Ζαράκωβα.
 ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την Κοινότητα Μαινάλου και προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου.
 ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Φαλάνθου και προσαρτάται στο Δήμο Τρίπολης.

Παραπομπές 

Δήμος Φαλάνθου
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του Μαινάλου
Δήμος Τρίπολης
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Πελοπίου Ηλείας

Το μοναστήρι του Άι-Γιάννη όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι βρίσκεται στο Πελόπιο του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας. Η Ιερά Μονή ανήκει στην Ι.Μ. Ηλείας και Ωλένης.

Ιστορία

Το Ησυχαστήριο ιδρύθηκε από τον Πελόπιο Αρχιμ. Πανάρετο Παπαευθυμίου. Εκοιμήθη και ετάφη στο Ησυχαστήριο του, το έτος 1942. Το Ησυχαστήριο συνέχισε να λειτουργεί ως γυναικεία μονή για πολλές δεκαετίες.

Χώρος Μοναστηρίου

Σήμερα το μοναστήρι παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα από εκείνη της εποχής της ίδρυσης του. Ο Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το καθολικό της μονής, ανηγέρθη από τον π. Πανάρετο το 1902. Ο Ιερός Ναός είναι ρυθμού βασιλικής, πετρόχτιστος και διαθέτει ένα κωδωνοστάσιο. Πίσω από τον Ναό ευρίσκονται τα κελιά των μοναχών, ο ξενώνας, καθώς και τα κτήματα της Μονής. Προ του Ιερού Ναού ευρίσκεται το μεγάλο διώροφο κτήριο του γηροκομείου, του οποίου η λειτουργία έχει ανασταλεί, και που σήμερα στον ισόγειο χώρο του φιλοξενείται ο παιδικός σταθμός του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας " Ο μικρός αρκούδος". Δίπλα στο κτήριο του πρώην γηροκομείου ανηγέρθη δαπάναις του ιδρύματος Λάτση νέο μεγαλοπρεπές κτήριο, το οποίο όμως δεν χρησιμοποιείται.

Σημερινή εικόνα

Σήμερα δεν διαβιούν μοναχές στην Μονή. Τελευταία Ηγουμένη υπήρξε η Καλλινίκη Παφιλιάρη. Η Μονή πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου, οπότε πλήθος προσκυνητών συρρέει, κυρίως από την γύρω περιοχή.

Μονές του νομού Ηλείας
Μαργαρίτα της Πρωσίας

Η Μαργαρίτα της Πρωσίας (Margarethe von Preußen, 22 Απριλίου 1872 - 22 Ιανουαρίου 1954) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ´ της Γερμανίας.

Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Βεατρίκη Θεοδώρα γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1872 στο Νέο Παλάτι του Πότσδαμ, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Γ´ της Γερμανίας και της Βικτωρίας, Βασιλικής Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου. Ανάδοχοι της ήταν η Μαργαρίτα της Σαβοΐας, Διάδοχος Πριγκίπισσα της Ιταλίας, και ο Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας.

Η Μαργαρίτα αρχικά ερωτεύθηκε τον Μαξιμιλιανό του Μπάντεν. Όταν αυτός δεν ανταποκρίθηκε στην αγάπη της, τότε πρόσεξε τον Φρειδερίκο Κάρολο της Έσσης, μελλοντικό επικεφαλής της δυναστείας της Έσσης-Κάσσελ και μελλοντικό εκλεγμένο βασιλιά της Φινλανδίας.

Ο γάμος τους έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1893 στο Βασιλικό Παλάτι του Βερολίνου, ημέρα που οι γονείς της, γιόρταζαν την 35η επέτειο του γάμου τους. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Σιγισμόνδο Βίκτωρα (1893-1916), πέθανε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην εκστρατεία της Δοβρουτσάς.
τον Μαξιμιλιανό Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γεώργιο (1894-1914), πέθανε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
τον Φίλιππο (1896-1980), δίδυμος του Βόλφγκανγκ, παντρεύτηκε την Μαφάλδα της Σαβοΐας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Βόλφγκανγκ Μόριτς (1896-1989), δίδυμος του Φίλιππου, παντρεύτηκε την Μαρία Αλεξάνδρα της Βάδης. Δεν απέκτησαν παιδιά.
τον Χριστόφορο Ερνέστο Αύγουστο (1901-1943), δίδυμος του Ριχάρδου, παντρεύτηκε την Σοφία της Ελλάδας και της Δανίας. Απέκτησαν 5 παιδιά.
τον Ριχάρδο Γουλιέλμο Λεοπόλδο (1901-1969), δίδυμος του Χριστόφορου, δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Πέθανε στις 22 Ιανουαρίου 1954 στο Παλάτι Φρίντριχσχοφ στο Κρόνμπεργκ ιμ Τάουνους σε ηλικία 81 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι Φρίντριχσχοφ.

Τίτλοι
22 Απριλίου 1872 – 25 Ιανουαρίου 1893: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Πρωσίας
25 Ιανουαρίου 1893 – 15 Μαρτίου 1925: Η Βασιλική Υψηλότητα Διάδοχος της Φιλανδίας, Πριγκίπισσα της Πρωσίας
9 Οκτωβρίου 1918 – 14 Δεκεμβρίου 1918: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα της Φιλανδίας και της Καρελίας, Δούκισσα του Ώλαντ, Μεγάλη Δούκισσα του Λάπλαντ
15 Μαρτίου 1925 – 28 Μαΐου 1940: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Λανδγραβίνη της Έσσης
28 Μαΐου 1940 – 22 Ιανουαρίου 1954: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Λανδγραβίνη Χήρα της Έσσης

Παραπομπές

Van der Kiste, John. The Prussian Princesses, 2014

 Henri van Oene, Genealogy of the Royal Family of Prussia, 13 May 1998, 18 September 2011 
 Pakula, Hannah, An Uncommon Woman, Simon & Schuster, New York, 1995, 
 Petropoulos, Jonathan, Royals and the Reich, Oxford University Press, New York, 2006, 
 Van der Kiste, John, The Prussian Princesses: Sisters of Kaiser Wilhelm II, Fonthill, 2014

Οίκος των Χοεντσόλερν
Οίκος της Έσσης
Πρώσοι ευγενείς
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Έσσης
Ιουλία του Μπάττενμπεργκ

Η Ιουλία του Μπάττενμπεργκ (Julia von Battenberg), γεννημένη ως Ιουλία φον Χάουκε (Julia von Hauke, 24 Νοεμβρίου 1825 - 19 Σεπτεμβρίου 1895) ήταν η μοργανατική σύζυγος του Αλέξανδρου της Έσσης.

Βιογραφία
Η Ιουλία Θηρεσία Σαλώμη γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1825 στη Βαρσοβία, και ήταν κόρη του Στρατηγού Κόμη Χανς Μόριτς Χάουκε και της Σοφί Λαφονταίν. Μέσω του πατέρα της είχε γερμανική καταγωγή και από την μητέρα της, γαλλική, ιταλική, γερμανική και ουγγρική καταγωγή.

Μετά το τέλος των γονιών της, ο Τσάρος της Ρωσίας Νικόλαος Α΄ πήρε υπό την προστασία του, την Ιουλία και τα αδέλφια της. Όταν η Ιουλία έγινε κυρία επί των τιμών της Αυτοκράτειρας Μαρίας Αλεξάντροβνα, γνώρισε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο της Έσσης, αδελφό της Αυτοκράτειρας, στην αυλή της Αγίας Πετρούπολης.

Ο τσάρος προόριζε τον Αλέξανδρο για μία ανιψιά του, αλλά ο Αλέξανδρος ζήτησε την Ιουλία. Αν και ο τσάρος απαγόρευσε τον γάμο, ο Αλέξανδρος την έκλεψε και την παντρεύτηκε στο Μπρέσλαου στις 28 Οκτωβρίου 1851. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
 Μαρία Καρολίνα (1852-1923), παντρεύτηκε τον Γουσταύο του Έρμπαχ-Σένμπεργκ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
 Λουδοβίκος Αλέξανδρος (1854-1921), νυμφεύτηκε τη Βικτωρία της Έσσης και του Ρήνου. Απέκτησαν 4 παιδιά.
 Αλέξανδρος Ιωσήφ (1857-1893), νυμφεύτηκε μοργανατικά την Γιοχάνα Λόιζινγκερ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
 Ερρίκος Μαυρίκιος (1858-1896), νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου. Απέκτησαν 4 παιδιά.
 Φραγκίσκος Ιωσήφ (1861-1924), νυμφεύτηκε την Άννα του Μαυροβουνίου. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Απεβίωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1895 στο Κάστρο Χάιλιγκενμπεργκ σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Μεγάλο Δουκικό Μαυσωλείο του Ρόζενχοχε.

Τίτλοι
24 Νοεμβρίου 1825 - 1829: Δεσποινίς Ιουλία φον Χάουκε
1829 - 28 Οκτωβρίου 1851: Κόμισσα Ιουλία φον Χάουκε
28 Οκτωβρίου 1851 - 1858: Η Επιφανειακή Υψηλότητα Η Κόμισσα του Μπάττενμπεργκ
1858 - 15 Δεκεμβρίου 1888: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ
15 Δεκεμβρίου 1888 - 19 Σεπτεμβρίου 1895: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ

Παραπομπές
Almanach de Gotha, Gotha 1931
Eckhart G. Franz, Das Haus Hessen: Eine europäische Familie, Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2005 (S. 164–170),

Αναφορές σε πηγές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Γερμανοί ευγενείς
Μοργανατικοί γάμοι
Κυρίες Επί Των Τιμών
Έμμα του Βάλντεκ και Πύρμοντ

Η Έμμα του Βάλντεκ και Πύρμοντ (Emma zu Waldeck und Pyrmont, 2 Αυγούστου 1858 - 20 Μαρτίου 1934) ήταν κόρη του πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Βιογραφία
Η Αδελαΐδα Έμμα Βιλελμίνη Θηρεσία γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1858 στο Κάστρο Άρολσεν και ήταν το τέταρτο παιδί και κόρη του Γεωργίου-Βίκτωρα πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ, και της Έλενας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νάσσαου. 

Η Έμμα έλαβε θρησκευτική εκπαίδευση και σπούδασε χειροτεχνίες, σχέδια και γαλλική λογοτεχνία.

Στις 7 Ιανουαρίου 1879 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ της Ολλανδίας στο Άρολσεν. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
 Βιλελμίνη Έλενα Παυλίνα Μαρία (1880-1962), βασίλισσα της Ολλανδίας. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Απέκτησαν τέκνο:
 Τζουλιάνα 1909-2004, βασίλισσα της Ολλανδίας.

Τρεις μέρες πριν αποβιώσει ο Γουλιέλμος ορίστηκε Αντιβασίλισσα. Συνέχισε την αντιβασιλεία της στην ανήλικη κόρη τους Βιλελμίνη μέχρι τα 18α γενέθλια αυτής, στις 31 Αυγούστου 1898. 

Η Έμμα πήρε σοβαρά τη θέση του αντιβασιλέα. Συναντούσε προσωπικά με κάθε υπουργό της κυβέρνησης τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο εβδομάδες και τηρούσε αυστηρά τους κανόνες της συνταγματικής μοναρχίας.

Εκτός από τα διοικητικά της καθήκοντα, η Έμμα έδωσε μεγάλη προσοχή στην εκπαίδευση της κόρης της. Όταν η Βιλελμίνη έφτασε στην ηλικία των 16 ετών, η Έμμα θεώρησε ότι η παιδική της ηλικία τελείωσε και άρχισε την προετοιμασία της, για να διοικήσει ως βασίλισσα.

Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1934 στο Παλάτι Λάνγκε Βουρχάουτ σε ηλικία 75 ετών. Ταφηκε στην Νέα Εκκλησία στο Ντελφτ.

Τίτλοι
2 Αυγούστου 1858 - 7 Ιανουαρίου 1879: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Έμμα του Βάλντεκ και Πύρμοντ
7 Ιανουαρίου 1879 – 23 Νοεμβρίου 1890: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα της Ολλανδίας
23 Νοεμβρίου 1890 - 31 Αυγούστου 1898: Η Μεγαλειότητα Της Η Αντιβασίλισσα Έμμα της Ολλανδίας, Βασίλισσα της Ολλανδίας
31 Αυγούστου 1898 - 20 Μαρτίου 1934: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασιλομήτωρ Έμμα της Ολλανδίας

Παραπομπές
 Koningin Emma (1858–1934) at the Dutch Royal House website

Αναφορές σε πηγές

Βασιλομήτωρ
Γερμανοί ευγενείς
Βασίλισσες της Ολλανδίας
Μεγάλες Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Ιωάννα Μαλέσκου

Η Ιωάννα Μαλέσκου (γενν. Πρέβεζα, 14 Φεβρουαρίου 1989) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1989 στην Πρέβεζα όπου και πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης της Παιδαγωγικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο της Κρήτης το 2012.

Το 2013, πήρε μέρος στα καλλιστεία Miss Κρήτη και κέρδισε τον τίτλο της Β' Αναπληρωματικής. Στα πλαίσια του διαγωνισμού υπήρξε καλεσμένη σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές τοπικών δικτύων και δέχτηκε πρόταση από ένα μικρό τοπικό κανάλι για την παρουσίαση μιας εκπομπής με θέμα τη γυμναστική.

Τελικά παρουσίασε την εκπομπή κάνοντας το ντεμπούτο της ως τηλεπαρουσιάστρια. Τη σεζόν 2015-2016 ανέλαβε την παρουσίαση της lifestyle εκπομπής Πάνω στην ώρα, στον τηλεοπτικό σταθμό TV Creta για μία σεζόν. Το καλοκαίρι του 2016, δέχτηκε πρόταση συνεργασίας από τον τηλεοπτικό σταθμό Κρήτη TV και την καθημερινή ψυχαγωγική εκπομπή Καλό Μεσημέρι όπου και παραιτήθηκε από δασκάλα.

Τις δύο πρώτες σεζόν, 2016-2018, παρουσίαζε την εκπομπή μαζί με τον Στέλιο Ζερβό ενώ από το Σεπτέμβριο του 2018 ανέλαβε εξ ολοκλήρου την παρουσίαση της εκπομπής.

Τον Δεκέμβριο του 2019, δέχτηκε πρόταση συνεργασίας από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για να παρουσιάσει τον τρίτο κύκλο της εκπομπής μόδας My Style Rocks αλλά αρνήθηκε όπως επίσης αρνήθηκε και τη νέα πρόταση του ίδιου σταθμού στις αρχές του 2020 για την παρουσίαση του ριάλιτι Big Brother και συνέχισε να παρουσιάζει το Καλό Μεσημέρι. Τελικά, τον Ιούνιο του 2020 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΣΚΑΪ για τη σεζόν 2020-2021 και τον Ιούλιο ολοκλήρωσε τη συνεργασία της με τον τηλεοπτικό σταθμό Κρήτη TV.

Στις 31 Αυγούστου του 2020, ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή ενημέρωσης και ψυχαγωγίας Love it, στη μεσημεριανή ζώνη του ΣΚΑΪ. Η εκπομπή ολοκληρώθηκε σε δύο σεζόν, τον Ιούλιο του 2022.

Τηλεόραση

Παραπομπές

Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Η Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ (Augusta von Braunschweig-Wolfenbüttel, 3 Δεκεμβρίου 1764 - 27 Σεπτεμβρίου 1788) ήταν κόρη του Κάρολου Γουλιέλμου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Πρώιμα χρόνια
Η Αυγούστα Καρολίνα Φρειδερίκη Λουίζα γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1764 στο Μπράουνσβαϊγκ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Κάρολου Γουλιέλμου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και της Αυγούστας της Μεγάλης Βρετανίας.

Στις 15 Οκτωβρίου 1780 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Βυρτεμβέργης. στο Μπράουνσβαϊγκ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά.
τον Γουλιέλμο (1781-1864), παντρεύτηκε (1) την Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν παιδιά, (2) την Αικατερίνη Πάβλοβνα της Ρωσίας. Απέκτησαν 2 παιδιά και (3) την Παυλίνα Θηρεσία της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν 3 παιδιά.
την Αικατερίνη (1783-1835), παντρεύτηκε τον Ιερώνυμο Βοναπάρτη. Απέκτησαν 3 παιδιά.
την Σοφία Δωροθέα (1783-1784).
τον Παύλο (1785-1852), παντρεύτηκε (1) την Καρλόττα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν. Απέκτησαν 5 παιδιά και (2) την Μαγδαλένα δε Κρόις ι Χιμένεθ. Απέκτησαν 1 παιδί. Είχε επίσης μια νόθα κόρη από την ερωμένη του Φρεντερίκε Μαργκαρέτε Πορτ.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1788 γέννησε πρόωρα ένα νεκρό παιδί, από τον εραστή της Βίλεμ φον Πολμαν. 

Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1788 στο Κάστρο Κολούβερε στην Εσθονία σε ηλικία 23 ετών.

Τίτλοι
3 Δεκεμβρίου 1764 - 15 Οκτωβρίου 1780: Η Βασιλική Υψηλότητα Δούκισσα Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
15 Οκτωβρίου 1780 - 27 Σεπτεμβρίου 1788: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Βυρτεμβέργης

Παραπομπές
Image of the grave stone in the Church of Kullamaa (Goldenbeck), Lääne County, Estonia (in Estonian)
Elisabeth E. Kwan und Anna E. Röhring, Frauen vom Hof der Welfen, 2. Auflage, München, 2008

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Γλυκό του κουταλιού

Το γλυκό του κουταλιού είναι παραδοσιακό γλυκό το οποίο παρασκευάζεται συνήθως από φρούτα βρασμένα σε ζάχαρη. Η διαφορά του με τη μαρμελάδα είναι ότι περιέχει κομμάτια φρούτου σε πηχτό σιρόπι, ενώ επίσης η κομπόστα περιλαμβάνει κομμάτια φρούτου, όμως σε αραιό σιρόπι. Τα γλυκά του κουταλιού συνήθως σερβίρονται ως ένδειξη φιλοξενίας στην Ελλάδα σε μικρές ποσότητες, εξ' ου και του κουταλιού, και βρίσκονται και στις άλλες χώρες των Βαλκανίων και την Τουρκία.

Παρασκευή 
Η παρασκευή του γλυκού του κουταλιού ξεκινάει με την επιλογή του φρέσκου φρούτου. Κάποια φρούτα που είναι μαλακά, όπως τα βερίκοκα και το τοματάκι, περνούν πρώτα από ασβεστόνερο για δύο ώρες, ώστε να σκληρύνουν και να μη διαλυθούν κατά τη διάρκεια του βρασμού. Αυτά τα φρούτα καθαρίζονται και στραγγίζονται ώστε να είναι στεγνά. Στη συνέχεια τα φρούτα ή λαχανικά, ολόκληρα ή σε κομμάτια, εντός κατσαρόλας με ζάχαρη, σε αναλογία περίπου 1 κιλό ζάχαρης για κάθε κιλό φρούτου, για 24 ώρες. Μετά τα υλικά βράζουν και αφήνονται μέσα στο σιρόπι για 12 ώρες. Έπειτα αφαιρούνται και το σιρόπι βράζει ξανά ώστε να δέσει. Όταν είναι έτοιμο προστίθεται παραδοσιακά λεμόνι ώστε να μη ζαχαρώσει. Μόλις είναι έτοιμο το σιρόπι, τα φρούτα τοποθετούνται σε αποστειρωμένα βάζα με βιδωτό μεταλλικό καπάκι.

Για κύριο συστατικό του γλυκού του κουταλιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο φρούτα όπως το βύσσινο, το κυδώνι, το περγαμόντο και το σύκο, αλλά και λαχανικά, όπως η τομάτα, το μελιτζανάκι, το καρότο και το κολοκύθι, και άνθη, όπως το τριαντάφυλλο και η κιτρομηλιά.

Παραπομπές 

Σιροπιαστά γλυκά
Ελληνική κουζίνα
Κυπριακή κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Γίγωνος

Η Γίγωνος ήταν αρχαία ελληνική πόλη (πόλη-κράτος) στη Χαλκιδική, αρχαία Μακεδονία. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως μία από τις πόλεις —μαζί με τις Λίπαξο, Κώμβρεια, Λίσαια, Κάμψα, Σμίλα, Αίνεια— που βρίσκονταν στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου, εντός περιοχής γνωστής ως Κρουσίδα κοντά στη χερσόνησο της Παλλήνης, όπου ο Ξέρξης συγκέντρωσε στρατεύματα κατά την εκστρατεία του έτους 480 π.Χ. 

Στη συνέχεια, η πόλη προσχώρησε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς εμφανίζεται σε κατάλογο εισφορών προς την Αθήνα το 434/3 π.Χ. Η Γίγωνος αναφέρεται επίσης από τον Θουκυδίδη ως το μέρος όπου στρατοπέδευσαν οι Αθηναίοι το 432 π.Χ., υπό την ηγεσία του Καλλία, όταν κατευθύνονταν ενάντια στην Ποτίδαια. 

Η τοποθεσία της Γιγώνου βρίσκεται κοντά στην σημερινή Νέα Καλλικράτεια.

Παραπομπές 

Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Οικισμοί στην Αρχαία Μακεδονία
Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης

Η Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης (Catharina von Württemberg, 21 Φεβρουαρίου 1783 - 29 Νοεμβρίου 1835) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία
Η Αικατερίνη Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1783 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αυγούστας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Το 1803, η Βυρτεμβέργη σύναψε συμμαχία με τη Γαλλία υπό τον Ναπολέοντα Α΄, και ένας από τους όρους της συνθήκης ήταν ο γάμος της Αικατερίνης με τον Ιερώνυμο Βοναπάρτη, τον μικρότερο αδερφό του Ναπολέοντα. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 22 Αυγούστου 1807, στο Βασιλικό Παλάτι του Φονταινεμπλώ στη Γαλλία. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
τον Ιερώνυμο Ναπολέοντα Κάρολο (1814–1847).
την Ματθίλδη (1820–1904), παντρεύτηκε (1) τον Ανατόλυ Νικολάγιεβιτς Ντεμίντοφ (δεν απέκτησαν παιδιά) και (2) τον Κλαούντιους Μαρσέλ Ποπελίν (δεν απέκτησαν παιδιά).
τον Ναπολέοντα Ιωσήφ Κάρολο Παύλο (1822–1891), παντρεύτηκε την Μαρία Κλοτίλδη της Σαβοΐας. Απέκτησαν 3 παιδιά.

Η Αικατερίνη και ο Ιερώνυμος συνδέθηκαν στενά και είχαν έναν ευτυχισμένο γάμο, παραμένοντας σταθερά συνδεδεμένοι μεταξύ τους, μέχρι τον θάνατό της. Ο Ιερώνυμος ωστόσο, ήταν άπιστος με πολλές ερωμένες, συμπεριλαμβανομένης και τις τριετούς σχέσης του με την Ντιάνα Ράμπε φον Παπενχάιμ, αλλά η Αικατερίνη επέλεξε να κλείσει τα μάτια. 

Το 1813 το Βασίλειο της Βυρτεμβέργης καταργήθηκε και η Αικατερίνη ακολούθησε τον Ιερώνυμο στη Γαλλία.  Μετά την κατάρρευση της Ναπολεόντειας Αυτοκρατορίας το 1814, ο πατέρας της, περίμενε να χωρίσει τον Ιερώνυμο, όπως είχε κάνει η αυτοκράτειρα Μαρία Λουίζα από τον Ναπολέοντα, αλλά αντ' αυτού τον ακολούθησε στην εξορία, στην Τεργέστη της Αυστριακής Ιταλίας.

Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1835 στη Λωζάνη σε ηλικία 52 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι Λούντβιγκσμπουργκ.

Τίτλοι
21 Φεβρουαρίου 1783 - 26 Δεκεμβρίου 1805: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Δούκισσα Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης
26 Δεκεμβρίου 1805 - 22 Αυγούστου 1807: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης
22 Αυγούστου 1807 – 26 Οκτωβρίου 1813: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα της Βεστφαλίας
26 Οκτωβρίου 1813 - 11 Απριλίου 1814: Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα Η Γαλλική Πριγκίπισσα Αικατερίνη Ναπολέοντα
11 Απριλίου 1814 - Ιούλιος 1816: Η Βασιλική Υψηλότητα Αικατερίνη Βοναπάρτη
Ιούλιος 1816 - 29 Νοεμβρίου 1835: Η Βασιλική Υψηλότητα Αικατερίνη Πριγκίπισσα του Μονφόρ

Παραπομπές
 Sabine Köttelwesch, Katharina von Westphalen (1783–1835), in: Helmut Burmeister und Veronika Jäger (Hrsg.), König Jérôme und der Reformstaat Westphalen, Hofgeismar 2006, S. 73–94, ISSN 0440-7520

|-

|-

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Οίκος του Βοναπάρτη
Γερμανοί ευγενείς
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης
Βασίλισσες της Γερμανίας