joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ο Στάθης Παναγιωτόπουλος (γεν. 4 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής.

Βιογραφία
Έχει καταγωγή από την Αλόννησο και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Εργάστηκε για δεκατρία χρόνια σε μεγάλη εταιρεία. Το 1982 εξέδωσε βιβλίο σχετικά με τα μουσικά συγκροτήματα, ενώ το επόμενο έτος άρχισε να αρθρογραφεί στο περιοδικό Ποπ & Ροκ και αργότερα σε άλλα μουσικά περιοδικά, αλλά και σε αθλητική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης. Το 1986 άρχισε να παρουσιάζει κυρίως μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και μετέδωσε αγώνες για την ΕΡΑ Σπορ.

Το 1988 άρχισε να εργάζεται στην τηλεόραση, από όπου έγινε γνωστός ως παρουσιαστής της heavy metal μουσικής εκπομπής «Μεταλλουργείο» (1989-1994, ΕΤ3). Αργότερα συμμετείχε ως συμπαρουσιαστής στην μουσική εκπομπή «Jammin ζωντανά» (1996-2000 ΕΤ3) και «Tarazza»/«Θαλασσοθεραπεία» (2001 ΕΤ3).

Από το 2005 ως το 2008 συμπαρουσίαζε την εκπομπή μαγειρικής «Νηστικό Αρκούδι» πρώτα στην ΕΤ3 και έπειτα στην ΝΕΤ. Από το 2008 έως το 2021 συμμετείχε στην παρουσίαση της εκπομπής «Ράδιο Αρβύλα».

Από το Νοέμβριο του 2002 έως το 2007 παρουσίαζε την χιουμοριστική ραδιοφωνική εκπομπή «Σκυλίσια Μέρα» στο ραδιοφωνικό σταθμό 1055 Rock της Θεσσαλονίκης.

Νωρίτερα έκανε εκπομπές στον Antenna 97.5 (νυν Easy 97.5), στον Άλφα 103, στον 105 FM της Helexpo και στον πειρατικό Μουσικό Δίαυλο.

Έχει συμμετάσχει στις ταινίες «Λάρισα Εμπιστευτικό», «Poker Face», «Agon», και «Dark Illusion».

Είναι μέλος του φαν κλαμπ «Deep Purple Appreciation Society» του συγκροτήματος Deep Purple.

Καταγγελίες
Στις 13 Δεκεμβρίου 2021 σταμάτησε να συμμετέχει στις εκπομπές «Ράδιο Αρβύλα» και «VINYΛIO», με απόφαση του Αντώνη Κανάκη, έπειτα από την δημοσιοποίηση μιας υπόθεσης εκδικητικής πορνογραφίας από πρώην σύντροφο του, η οποία υπόθεση βρίσκεται στο δικαστήριο από το 2018. Αυτό το περιστατικό οδήγησε σε ευρεία κριτική προς τον ίδιο, αλλά και προς την εκπομπή. Για τις ίδιες καταγγελίες, απολύθηκε επίσης από τον κυπριακό ραδιοφωνικό σταθμό «Rock FM». Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ήταν μια «απαράδεκτη πράξη» και ζήτησε συγγνώμη από το εν λόγω πρόσωπο.

Παραπομπές

Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Έλληνες τηλεπαρουσιαστές
Γιάννης Ν. Παπαγεωργίου

Ο Γιάννης Ν. Παπαγεωργίου (1939-2020) ήταν Έλληνας ιατρός, κλινικάρχης και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Βόλο το 1939 και ήταν γιος του ιατρού και βουλευτή του κόμματος των Φιλελευθέρων και έπειτα της ΕΡΕ, Νικόλαου Παπαγεωργίου (1901-1983).

Ειδικεύτηκε στη μαιευτική- γυναικολογία, έχοντας σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδευτεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και στον Καναδά.
Από το 1974 έως το 1989 ήταν κλινικάρχης στην Κλινική Παπαγεωργίου στο Βόλο, που είχε ιδρυθεί το 1937 (αρχικά ως μαιευτική κλινική) από τον πατέρα του. Την περίοδο 1983-87 ήταν πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας και διετέλεσε αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και διευθυντής στο ΕΣΥ Λαμίας.

Στα νεανικά του χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής και αργότερα ανέλαβε πρόεδρος του Ολυμπιακού Βόλου το 1975. Στις δημοτικές εκλογές του 1978 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Βόλου.

Στις εκλογές του 1990 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Αργότερα προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη.

Απεβίωσε στη γενέτειρά του σε ηλικία 81 ετών από COVID-19 στις 15 Δεκεμβρίου 2020 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό Ναό Αγίου Λαζάρου – Ν. Κοιμητηρίου Βόλου, σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Μαγνησίας
Έλληνες ιατροί
Αμέλια Βέγκα

Η Αμέλια Βέγκα Πολάνκο (ισπανικά: Amelia Vega Polanco, γενν. 7 Νοεμβρίου 1984) είναι Δομινικανή μοντέλο, ηθοποιός, συγγραφέας, τραγουδίστρια και εστεμμένη Μις Υφήλιος 2003. 

Μις Υφήλιος
Φωτομοντέλα
Σπύρος Νικολαΐδης

Ο Σπύρος Νικολαΐδης ( Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 1994-) είναι Έλληνας ηθοποιός, ευρύτερα γνωστός για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους του στις σειρές 8 λέξεις και Η Γη Της Ελιάς σε Ελλάδα και Κύπρο. Εργάζεται ως μοντέλο παγκοσμίως και είναι Brand Ambassador γνωστών επωνυμιών. Κάτοχος του τίτλου Mister Hellas 2020 στα Εθνικά Καλλιστεία Star & Mister GS Hellas. Έχει υπάρξει πρωταθλητής στις πολεμικές τέχνες και κάτοχος τίτλων στο Kickboxing.

Βιογραφία 
Σε νεαρή ηλικία, ξεκίνησε να ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες και συγκεκριμένα με το Kickboxing. Στην ηλικία των 22 είχε ήδη κατακτήσει δύο πανευρωπαΐκούς τίτλους και έξι πανελλήνιους στη κατηγορία του. Στα 23 του χρόνια αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ελλάδος όπου σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και κατά τη διάρκεια των σπουδών του ξεκίνησε την δική του διαφημιστική εταιρία. Μεγαλώνοντας μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου και έκανε σπουδές υποκριτικής.

Καριέρα 
Σε ηλικία μόλις 16 ετών ξεκίνησε την καριέρα του στο modeling όπου έκανε την πρώτη του καμπάνια εσωρούχων. Για πολλά χρόνια ήταν το πρόσωπο πολλών brand και γνωστών σχεδιαστών στις καμπάνιες τους αλλά και σε fashion shows στην Ελλάδα όπως Λάκης Γαβαλάς, Μιχάλης Ασλάνης κ.α.

Εργάστηκε ως μοντέλο γενικότερα στην Ευρώπη όπου και βρέθηκε brand ambassador της Diesel. Στα 24 ξεκίνησε την δική του επωνυμία ρούχων και κοσμημάτων με ονομασία "Nikolais" από το επίθετο του.

Μετακόμισε στο Los Angeles, επιδιώκοντας καριέρα ως ηθοποιός. Ήταν ο μοναδικός άντρας και πρώτος Έλληνας που περπάτησε στο fashion show του σχεδιαστή Michael Costello στο LA Fashion Week.

Τη σεζόν 2019-2020 συμμετείχε στα Εθνικά Καλλιστεία GS HELLAS, όπου κατέκτησε την πρώτη θέση και τον τίτλο του Mister Hellas 2020.

Συμμετείχε στο ριάλιτι My Style Rocks, ως ο πρώτος άνδρας συμμετέχοντας και έφτασε μέχρι τον τελικό, κερδίζοντας την 5η θέση.

Ως ηθοποιός έχει πρωταγωνιστήσει στις Ελληνικές σειρές «8 Λέξεις» και «Γη Της Ελιάς» σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Γεωργίου.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Βίντεοκλιπ

Παραπομπές 

Ηθοποιοί
Έλληνες ηθοποιοί
Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Φωτομοντέλα
Αθλητές
Έλληνες μοντέλα
Ντέιμιαν Μόρι

Ο Ντέιμιαν Μόρι (Damian Mori, γεννήθηκε 30 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο αξιόλογους Αυστραλούς παίκτες της δεκαετίας του 1990, είναι πρώτος σκόρερ όλων των εποχών των εθνικών πρωταθλημάτων με 240 γκολ,  και πρώτος σκόρερ της σεζόν πέντε φορές.

Καριέρα

Σχεδόν όλη η σταδιοδρομία του ήταν στην πατρίδα του αλλάζοντας συχνά ομάδες. Στην μόνη ευρωπαϊκή του προσπάθεια ο ικανός σκόρερ αγωνίστηκε ελάχιστα στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Στις 6 Δεκεμβρίου 1995 ο Μόρι πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ για το ταχύτερο γκολ, καθώς σκόραρε για τη Άντελαϊντ Σίτι σε μόλις 3,69 δευτερόλεπτα μετά από την έναρξη, στην ισοπαλία με 2–2 με τη Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ. Και το δεύτερο γκολ της ομάδας του ήταν από τον ίδιο. Το ρεκόρ αναγνωρίστηκε από το Βιβλίο Γκίνες το 1996 και διατηρήθηκε για δύο χρόνια. Σε εθνικό επίπεδο σημείωσε 240 γκολ σε 447 εμφανίσεις πρωταθλήματος. Σε επίπεδο συλλόγων κατέκτησε τρία εθνικά πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο. 

Με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας αγωνίστηκε 45 φορές και σημείωσε 29 γκολ. Η επίδοση των γκολ ήταν ρεκόρ για την εθνική ομάδα της χώρας του. Το 1996 ήταν πρωταθλητής Ωκεανίας σημειώνοντας ένα γκολ στη διοργάνωση. Επιπλέον, σημείωσε και ένα ακόμη ρεκόρ: είναι  ο μόνος παίκτης που έχει σημειώσει τρία χατ-τρικ σε μία μόνο διοργάνωση Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας, σημειώνοντας 10 γκολ σε αυτούς τους τρεις αγώνες στο διοργάνωση του 1998. Τα αποτελέσματα: Αυστραλία - Φίτζι 3–1 (3 γκολ), Αυστραλία - Νήσοι Κουκ 16–0 (4 γκολ) και Αυστραλία - Ταϊτή 4–1 (3 γκολ). Με 10 γκολ ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Προτού αυτές τις διακρίσεις, είχε κατακτήσει την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 με την ομάδα κάτω των 23 ετών. Δύο φορές ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη χώρα του.

Τίτλοι και διακρίσεις

Αυστραλία
 Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας : 1996

Περθ Γκλόρι
 Πρωτάθλημα NSL (2) : 2002–03, 2003–04

Άντελαϊντ Σίτι
 Πρωτάθλημα NSL : 1993–94

Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ
 Κύπελλο NSL : 1989–1990

Ατομικές διακρίσεις

 Μετάλλιο Johnny Warren (καλύτερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς) (2) : 1995–96, 2002–03 
 Κορυφαίος σκόρερ NSL (5) : 1995–1996 (31 γκολ), 1997–98 (19 γκολ), 1999–2000 (22 γκολ), 2001–02 (17 γκολ), 2002–03 (24 γκολ)

Παραπομπές

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Στιβ Χάνσελ

Ο Στίβεν Άντονι Χάνσελ (γεννήθηκε στις  Φεβρουαρίου 1975 στο Λονδίνο, στην Μεγάλη Βρετανία ) είναι πρώην Βρετανός καλαθοσφαιριστής . Με ύψος 1,94 μέτρων έπαιζε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.

Σταδιοδρομία 

 Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ιλινόις (1995-1998)
 Βίρτους Παλλακανέστρο Μπολόνια (1998)
 Σκαλίτζερα Βερόνα (1998)
 Πιστόια Μπάσκετ (1998-1999)
 ΑΕΚ (1999-2001)
 ΚΜ Σεβίλλη (2001-2002)
 Ολυμπία Λάρισας (2002-2003)
 Μπέρμινγχαμ Μπούλετς (2003)
 Ροζέτο Μπάσκετ (2003-2004)
 Βιόλα Ρέτζιο Καλάμπρια (2004-2005)
 Μπράιτον Μπίαρς (2005)
 Κολοσσός Ρόδου (2005-2006)
 ΠΑΟΚ (2007)
 ΑΠΟΕΛ (2007-2008)
 Μπέρμινγχαμ Αθλέτικς (2009-2010)

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ παίχτη στην Ιστοσελίδα του Ισπανικού Πρωταθλήματος
 Προφίλ παίχτη στην Ιστοσελίδα του Ιταλικού Πρωταθλήματος
Καλαθοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές Πιστόια Μπάσκετ 2000
Καλαθοσφαιριστές Σκαλιτζέρα Μπάσκετ Βερόνα
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Γιάσμιν Πέρκοβιτς

Ο Γιάσμιν Πέρκοβιτς (γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1980) είναι Κροάτης καλαθοσφαιριστής, που σήμερα αγωνίζεται για την Κβάρνερ 2010 της Κροατικής 2ης Κατηγορίας . Βετεράνος για περισσότερες από δύο δεκαετίες, έπαιξε στην Ευρωλίγκα, στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και στο Ιταλικό Πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του.

Ενεργός δράση 
Τον Ιούλιο του 2019, ο Πέρκοβιτς υπέγραψε με την Τίνταστολ του Ισλανδικού Πρωταθλήματος .  Σε 17 αγώνες, είχε κατά μέσο όρο 8,7 πόντους και 7,1 ριμπάουντ σε 25 λεπτά ανά αγώνα πριν τελειώσει πρόωρα η χρονιά λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού στην Ισλανδία . Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, έμεινε στην Ισλανδία, υπογράφοντας με την Χρούναμεν, ομάδα της Ισλανδικής 2ης Κατηγορίας τον Ιούλιο του 2020.  Στην πρώτη εμφάνισή του με την Χρούναμεν, στις 2 Οκτωβρίου, είχε 12 πόντους και 14 ριμπάουντ σε μία νίκη με 95–81 απέναντι στην Σέλφος .  Αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν το τελευταίο του παιχνίδι για την Χρούναμεν καθώς τον Νοέμβριο του 2020, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι ο Πέρκοβιτς αναγκάστηκε να αποσυρθεί από το επαγγελματικό μπάσκετ λόγω τραυματισμού στο ισχίο.  Το 2021, εντάχθηκε στην Κβάρνερ 2010 . Εμφανίστηκε σε 7 αγώνες για το υπόλοιπο της χρονιάς, έχοντας κατά μέσο όρο 17,0 πόντους και 5,1 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα 
Το 2001, ο Πέρκοβιτς βοήθησε την Κροατία να τερματίσει δεύτερη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών της FIBA.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ Ευρωλίγκας
 Στατιστικά στοιχεία στην Ιστοσελίδα της Ισλανδικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
 Προφίλ RealGM
 Προφίλ Proballers.com

Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κουρμαγιέρ

Το Κουρμαγιέρ (γαλλικά: Courmayeur, βαλντοταίν: Croméyeui) είναι αλπικός ιταλικός δήμος του άνω τμήματος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.

Παραπομπές 

Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Άντριαν Πένλαντ

Ο Άντριαν Πένλαντ (γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1980, στο Όουκγουντ, στην Τζόρτζια) είναι πρώην Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, που έπαιζε στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Επιτεύγματα 

 Κολέγιο

 Διακρίσεις ε :
 Πρώτη Ομάδα Διάσκεψης Πιτς Μπελτ (2003) 
 Δεύτερη Ομάδα PBC (2002) 
 Ομάδα Συνεδρίου (2000, 2001)
 Κορυφαία Σαραντάδα Παιχτών Μπολ Σταρ Γιουκό
 Πρώτος σκόρερ Διάσκεψης Πιτς Μπελτ (2003) 
 2 φορές Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της ομάδας (2000, 2001, 2002, 2003) 

 Επαγγελματικοί σύλλογοι

 Πρωταθλητής Κατάρ (2010)

 Ατομικά 

 Συμμετοχές:
 Λετονικό All-Star Game (2004)
 Πολωνικό All-Star Game ( 2005 ) 
 Συμπεριλαμβάνεται στην πρώτη ομάδα του WBA (2009)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο espn.go.com (Στα Αγγλικά)
 Προφίλ στο asia-basket.com (Στα Αγγλικά)
 Προφίλ στο basket.fi (Στα Φινλανδικά)
 Προφίλ στο plkhistory.ugu.pl
 Προφίλ στο aek.com (Στα Αγγλικά)
 Προφίλ στο polskikosz.pl
 Προφίλ στο beko-bbl.de  (Στα Γερμανικά)
 Προφίλ fiba.com (Στα Αγγλικά)
 Προφίλ στο proballers.com (Στα Αγγλικά)
 Προφίλ στο plk.pl
 Προφίλ στο scouting4u.com (Στα Αγγλικά)
Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν
Καλαθοσφαιριστές Τροταμούνδος ντε Καραμπόμπο
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Ματιέ Στραζέλ

Ο Ματιέ Νέλσον Στραζέλ (γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 2002) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣΒΕΛ του Γαλλικού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας .

Πρώιμη ζωή και νεανική σταδιοδρομία 
Στις 21 Φεβρουαρίου 2017, ο Στραζέλ υπέγραψε συμβόλαιο για να ενταχθεί στα τμήματα νεών της ΑΣΒΕΛ αφού ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τον τροφοδοτικό σύλλογό της, Μαρν-λα-Βαλέ.  Την περίοδο 2017–18, μοίρασε χρόνο μεταξύ της ομάδας κάτω των 18 ετών του συλλόγου και με την Εσπουάρ Λυόν στο Πρωτάθλημα Ελπίδων, το γαλλικό πρωτάθλημα κάτω των 21 ετών, όπου έπαιζε ερχόμενος από τον πάγκο.  Το 2018–19, έγινε κανονικός παίκτης των Εσπουάρ, έχοντας κατά μέσο όρο 14,5 πόντους, 4,7 ασίστ και 3,8 ριμπάουντ ανά αγώνα.  Στις 6 Μαΐου 2019, ο Στραζέλ σημείωσε 44 πόντους για την ΑΣΒΕΛ Κάτω των 18 σε μία ήττα με 110–100 από την JL Μπουρκ Κάτω των 18 κατά τη διάρκεια των ημιτελικών του γαλλικού πρωταθλήματος Κάτω των 18.

Επαγγελματική πορεία 
Στις 31 Ιουλίου 2019, όταν ήταν 16 ετών, ο Στραζέλ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ .  Έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην ανώτερη ομάδα στις 6 Οκτωβρίου, παίζοντας πέντε λεπτά σε μία νίκη με 85–76 επί της Σολέ .  Στις 29 Οκτωβρίου, ο Στραζέλ έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα, πετυχαίνοντας εννιά πόντους με τρία τρίποντα σε 13 λεπτά για να νικήσει την Μπασκόνια, με 66–63.  Στις 10 Μαρτίου 2020, σημείωσε 17 πόντους, υψηλό χρονιάς, σε μία νίκη με 95–83 επί τουΜονακό .  Στις 10 Ιουνίου, ο Στραζέλ υπέγραψε επέκταση συμβολαίου με την ομάδα μέχρι το 2025.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στην ΑΣΒΕΛ

Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν
Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Τ. Τζ. Πάρκερ

Ο Τέρενς Τζόναθαν " Τ. Τζ. " Πάρκερ (γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1984) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν επαγγελματίας προπονητής . Επί του παρόντος, είναι προπονητής της γαλλικής ομάδας καλαθοσφαίρισης, ΑΣΒΕΛ .

Πρώιμη ζωή 
Ο Πάρκερ παρακολούθησε το Λύκειο Λάιλ, στο Λάιλ, στο Ιλινόις, όπου έπαιξε τόσο μπάσκετ λυκείου όσο και αμερικανικό ποδόσφαιρο .

Ενεργός δράση

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Πάρκερ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν, με τους Νορθγουέστερν Ουάιλντκατς, από το 2002 έως το 2005.

Επαγγελματική πορεία 
Το 2005, αφού έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο Νορθγουέστερν στο Ιλινόις, ο Πάρκερ επέστρεψε στη Γαλλία και πήγε στον σύλλογο Παρί Μπασκέτ Ρασίνγκ. Στις 19 Νοεμβρίου 2006, σημείωσε 23 πόντους, υψηλό χρονιάς, με 7 προς 11 τρίποντα, σε μία νίκη με 83–77 επί της Πω-Ορτέζ .  Το 2007, εντάχθηκε στην ομάδα του Γαλλικού Πρωταθλήματος ΣΛΟΥΚ Νανσί .

Το 2009, πήγε στην ομάδα του Γαλλικού Πρωταθλήματος ΑΣΒΕΛ . Αφού έπαιξε στη Γαλλική 3η Κατηγορία με την Ορσί, ο Πάρκερ αποσύρθηκε από το επαγγελματικό μπάσκετ το 2010, λόγω προβλημάτων στο γόνατο.

Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα 
Ο Πάρκερ ήταν μέλος των γαλλικών εθνικών ομάδων κάτω των 18 και κάτω των 20 ετών. Έπαιξε με την εθνική ομάδα κάτω των 18 ετών της Γαλλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA το 2002.  Ο Πάρκερ προπονήθηκε επίσης με την εθνική ομάδα ανδρών της Γαλλίας το 2006.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Μετά τη σύντομη αγωνιστική πορεία του, ο Πάρκερ αποφάσισε να γίνει βοηθός προπονητή στη γαλλική ομάδα ΑΣΒΕΛ, το 2013. Τον Ιανουάριο του 2018, έγινε προσωρινός προπονητής του συλλόγου, μετά την απόλυση του Τζ. Ντ. Τζάκσον από τη θέση.  Μετά από αυτό, ο Πάρκερ ήταν για άλλη μία φορά βοηθός προπονητή στον σύλλογο, εργαζόμενος υπό τον τότε επικεφαλής προπονητή της ομάδας, Ζβέζνταν Μίτροβιτς .

Στις 17 Ιουνίου 2020, ο Πάρκερ προήχθη και έγινε ο νέος προπονητής της ομάδας.

Προσωπική ζωή 
Ο πατέρας του Τ. Τζ. Πάρκερ, Τόνι Πάρκερ Σένιορ, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Η μητέρα του, Πάμελα Φάιρστοουν, είναι Ολλανδέζα . Ο θείος του Πάρκερ, Γιαν Βίνεσε, είναι χρυσός Ολυμπιονίκης στην κωπηλασία. Ο Τ.Τζ. Πάρκερ είναι ο μικρότερος αδερφός του Τόνι Πάρκερ, ο οποίος είναι ο Πρόεδρος του γαλλικού συλλόγου καλαθοσφαίρισης ΑΣΒΕΛ, και πρώην καλαθοσφαιριστή των συλλόγων του NBA, Σαν Αντόνιο Σπερς και Σάρλοτ Χόρνετς . Ο μικρότερος αδερφός του Πιέρ, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ παίχτη Τ. Τζ. Πάρκερ @ FIBA .com
 Προφίλ παίχτη T. Τζ. Πάρκερ @ FIBA Europe .com
 Προφίλ παίχτη Τ. Τζ. Πάρκερ @ EuroLeague .net
 Προφίλ παίχτη T. Τζ. Πάρκερ @ Pro-Ballers.com
 Προφίλ παίκτη T. Τζ. Πάρκερ @ RealGM.com
 Προφίλ παίχτη T. Τζ. Πάρκερ @ Basketball-Reference.com
 Προφίλ παίχτη T. Τζ. Πάρκερ @ Draft-Express.com
 Προφίλ παίχτη T. Τζ. Πάρκερ @ LNB .fr (in French)
 Προφίλ προπονητή T. Τζ. Πάρκερ @ Eurobasket.com

Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ
Σούτινγκ γκαρντ
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί
Γάλλοι Ρωμαιοκαθολικοί
Γάλλοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ζλάτιμπορ (κωμόπολη)

Το Ζλάτιμπορ (σερβικά: Златибор) είναι κωμόπολη η οποία βρίσκεται στο ομώνυμο βουνό στον δήμο Τσαγέτινα, στη δυτική Σερβία. Από το 2011, ο πληθυσμός της κωμόπολης είναι 2.821 κάτοικοι.

Αποτελεί δημοφιλές τουριστικό θέρετρο στη Σερβία. Οδικώς και σιδηροδρομικώς συνδέεται με το Ούζιτσε και το Νόβα Βάρος.  Βρίσκεται στο δρόμο που συνδέει το Βελιγράδι με την ακτή του Μαυροβουνίου και έξω από το σιδηρόδρομο Βελιγραδίου-Θηβαρίου.

Παραπομπές

Πόλεις της Σερβίας
Ζάμπλιακ

Το Ζάμπλιακ (σερβικά: Жабљак) είναι μικρή κωμόπολη στο βόρειο Μαυροβούνιο.  Έχει πληθυσμό 1.723 κατοίκους (απογραφή του 2011), ενώ το 2003 είχε 1.937 κατοίκους.

Το Ζάμπλιακ είναι η έδρα του δήμου Ζάμπλιακ (πληθυσμός το 2011: 3.569).  Η κωμόπολη βρίσκεται στο κέντρο της ορεινής περιοχής Ντούρμιτορ και με υψόμετρο 1.456 μέτρων, είναι η ψηλότερη κωμόπολη των Βαλκανίων.

Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Ζάμπλιακ καταστράφηκε ολοσχερώς και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε πλήρως.

Δημογραφικά στοιχεία
Στην απογραφή του 2011, ο δήμος του Ζάμπλιακ είχε 3.569 κατοίκους, εκ των οποίων οι 1.800 (50,43%) αυτοχαρακτηρίστηκαν ως Μαυροβούνιοι και οι 1474 (41,3%) ως Σέρβοι. 215 κάτοικοι (6,02%) δεν ήθελαν να τοποθετηθούν σε καμία εθνοτική ομάδα.

Παραπομπές

Πόλεις του Μαυροβουνίου
Γαβρισιοί Ιωαννίνων

Οι Γαβρισιοί είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Οι Γαβρισιοί βρίσκονται σε υψόμετρο 620 μέτρα, απέχουν 23 χιλιόμετρα ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 17 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Δυτικά του χωριού είναι η Λιγοψά, νοτιοανατολικά το Πετσάλι ενώ ανατολικά του περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Κοζάνης. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η αρχική του θέση ήταν στην τοποθεσία "Παλαιοχώρι" με την ονομασία Δωροθέα ("δώρο Θεού", λόγω της αξιοζήλευτης θέας προς το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων) από την οποία  μετοίκησε στη σημερινή λόγω κάποιας μεταδοτικής ασθένειας.   

Γραπτές αναφορές για τους Γαβρισιούς υπάρχουν από το 1850 όταν εκκλησιαστικά υπαγόταν στα Ιωάννινα και ήταν ιδιόκτητο ενώ το 1866 με 1881 ήταν τσιφλίκι του Αλή Εφένδη και του Γ. Ζωίδη. Ως τελευταίος ιδιοκτήτης αναφέρεται ο Ζαγορίσιος Κωστούλας Δόνος από τον οποίο σταδιακά εξαγοράστηκε το χωριό. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία στους Γαβρισιούς δόθηκε εξ΄αιτίας της σθεναρής αντίστασης που έδειξαν οι τότε κάτοικοι απέναντι στους Τούρκους και για την οποία χαρακτηρίστηκαν "Γαύριοι", δηλαδή ήρωες στα σλάβικα. Πολιούχος ναός είναι η  εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο κέντρο του χωριού που κτίστηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας και ανακαινίστηκε πλήρως 1981.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 γραμμένος Γαβρισιούς να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πετσαλίου. Το 1924 με το ΦΕΚ 234Α - 23/09/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Γαβρισιοί. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γαβρισιών της δημοτικής ενότητας Εκάλης που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 109 κατοίκων.

Παραπομπές

Δήμος Ζίτσας
Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ντένης Ηλιάδης

Ο Ντένης Ηλιάδης (γεννημένος στις 31 Δεκεμβρίου 1969) είναι Έλληνας σκηνοθέτης.  Είναι περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του στην ταινία Το τελευταίο σπίτι αριστερά.

Βιογραφία 
Γεννημένος στην Αθήνα,  ο Ηλιάδης μεγάλωσε στην Αθήνα (στην οδό Ρηγίλλης) , το Παρίσι και το Ρίο ντε Τζανέιρο.  Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μπράουν και στο Royal College of Art .  Έχει δουλέψει σε ταινίες όπως Hardcore, Το τελευταίο σπίτι αριστερά, και +1 .  Στο Διεθνές Φεστιβάλ Φανταστικών Ταινιών των Βρυξελλών το 2009, κέρδισε το βραβείο Silver Raven για την ταινία Το τελευταίο σπίτι αριστερά. 

Ο Ηλιάδης έχει συμβάλει στο σενάριο της ταινίας Πίσω Πόρτα του Γιώργου Τσεμπερόπουλου.

Φιλμογραφία 
Ταινίες μεγάλου μήκους

 Hardcore (2004)
 Το τελευταίο σπίτι αριστερά (2009)
 +1 (2013)
 Delirium (2018)

Βραβεία 

 2009 Διεθνές Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου Βρυξελλών: Βραβείο Silver Raven (Το τελευταίο σπίτι αριστερά)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Έλληνες σκηνοθέτες
Κατερίνα (όνομα)

Το Κατερίνα (ρωσικά, ουκρανικά, βουλγαρικά και σλαβομακεδονικά: Катерина) είναι θηλυκό όνομα. Είναι η πιο καθομιλουμένη παραλλαγή Αικατερίνη στα ελληνικά και η συντομευμένη μορφή του ίδιου ονόματος στα ρωσικά και τα ουκρανικά.

Το όνομα Κατερίνα συνδέεται συχνά με την ελληνική λέξη καθαρός, που σημαίνει «αγνός».

Σύμφωνα με έρευνα σε δείγμα 97.000 ατόμων, το όνομα «Κατερίνα» είναι το τρίτο συνηθέστερο με 2.770 άτομα να έχουν αυτό το όνομα.

Παραπομπές 

Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Αχερούνες Σκύρου

Οι Αχερούνες είναι παραθαλάσσιο χωριό και παραλία της Σκύρου με υψόμετρο 16 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού στον όρμο Αχυρώνας, σε απόσταση μόλις 1 χλμ. βόρεια από την Λιναριά (το λιμάνι του νησιού) και περίπου 8 χλμ. νοτιοδυτικά από την Χώρα. Η παραλία της είναι  αμμώδης με κρυστάλλινα νερά και τον οικισμό να αναπτύσσεται γύρω της ενώ διαθέτει αρκετά τουριστικά καταλύματα και κέντρα εστίασης. Το χωριό  αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στον δήμο Σκύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 65 κατοίκους.

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Φωτογραφίες από την παραλία Αχερούνες στον ιστότοπο https://skyros.org/

Παραπομπές
Μώλος Σκύρου

Ο Μώλος είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σκύρου και της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Ο Μώλος βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού και βορειοανατολικά του απότομου λόφου της Χώρας και του κάστρου της σε απόσταση περίπου 11 χλμ. βορειοανατολικά από την Λιναριά (το λιμάνι του νησιού). Αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο οικισμό του νησιού και μέχρι το 1828 και στην παραλία του "Μαγαζιά" ήταν το επίνειο της Σκύρου, που επειδή είχε κριθεί ανασφαλές μετακινήθηκε στη Λιναριά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον δήμο Σκύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 618 κατοίκους.

Αξιοθέατα 
Στα βόρεια και στη θέση "Πουριά" υπάρχουν αρχαία λατομεία πωρόλιθου και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που είναι σκαμμένο στο βράχο. Ανατολικά από την τοποθεσία αυτή και σε κοντινή απόσταση από την ακτή είναι οι νησίδες Βρυκολακονήσια και το εκκλησάκι του Αγίου Ερμόλαου. 

Η παραλία του Μώλου είναι οργανωμένη και συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό επισκεπτών τους καλοκαιρινούς μήνες. Κατά μήκος της υπάρχουν αρκετά κέντρα εστίασης και αναψυχής ενώ η ευρύτερη περιοχή διαθέτει πολλά τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα κλπ) και μαγαζιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παραλία Μώλος -Σκύρος στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές
Αγία Φωτεινή Αμαρίου Ρεθύμνης

Για τον συνώνυμο οικισμό στον νομό Ρεθύμνης δείτε το λήμμα: Αγία Φωτεινή Λάμπης Ρεθύμνης

Η Αγία Φωτεινή είναι χωριό της Κοινότητας Αποστόλων και έδρα του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Η Αγία Φωτεινή είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων σε απόσταση 33 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης του Ρεθύμνου. Κατοικήθηκε κατά τη δεκαετία του 1950 και αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής που διενεργήθηκε εκείνο το έτος, αριθμούσε 12 κατοίκους. Μέχρι το 1997 αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Αποστόλων της επαρχίας Αμαρίου. Αργότερα, στα πλαίσια της καποδιστριακής διοικητικής διαίρεσης διετέλεσε έδρα του Δήμου Σιβρίτου. Από το 2011, μετά την νέα διοικητική αναδιάρθρωση του σχεδίου Καλλικράτης υπάγεται στον δήμο Αμαρίου ως οικισμός της τοπικής κοινότητας Αποστόλων της δημοτικής ενότητας Σιβρίτου.

Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Φωτεινή (εξ ου και η ονομασία του) και είναι κτισμένη στη θέση παλιότερου ομώνυμου ναού που σύμφωνα με την παράδοση κατασκευάστηκε από τον όσιο Νίκωνα τον Μετανοείτε. Εκκλησιαστικά ο οικισμός εξυπηρετείται από την ενορία Αγίων Αποστόλων, που υπάγεται στη Β΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων. Από το 1989 λειτουργεί στην Αγία Φωτεινή κέντρο υγείας.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τόμος 1ος, σελ. 408.
 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Αγία Φωτεινή Λάμπης Ρεθύμνης

Για τον συνώνυμο οικισμό στον νομό Ρεθύμνης δείτε το λήμμα: Αγία Φωτεινή Αμαρίου Ρεθύμνης

Η Αγία Φωτεινή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κεραμέ, της δημοτικής ενότητας Λάμπης, του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. 

Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. 
Παρόλο που η επίσημη ονομασία του οικισμού είναι Αγία Φωτεινή, ο οικισμός είναι περισσότερο γνωστός στην Κρήτη ως «Αγία Φωτιά», από την φερώνυμη παραλία (βλ. αξιοθέατα).

Γεωγραφία
Η Αγία Φωτεινή είναι πεδινός οικισμός στο  νότιο τμήμα του νομού, κοντά στον Κεραμές. Είναι κτισμένος κοντά στη θάλασσα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 60. Απέχει 50 χλμ. περίπου Ν. του Ρεθύμνου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεραμέ
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεραμέ και προσαρτήθηκε στον δήμο Λάμπης
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λάμπης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Βασιλείου

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=26816)

Αξιοθέατα
Η βοτσαλωτή, μη οργανωμένη παραλία της «Αγίας Φωτιάς», από τις γνωστότερες στην Κρήτη. Κατ’ ουσίαν πρόκειται για πολλές, μικρές και διαδοχικές παραλίες ανάμεσα στα βράχια («Κεραμιανή Γιαλιά»), με επίκεντρο το μικρό λιμανάκι της Αγίας Φωτεινής, που συγκεντρώνουν πολύ κόσμο ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες 
Οι παραλίες «Γιαλοπόταμα» και «Λίγρες» νοτιοανατολικά του οικισμού
Ίχνη της αρχαίας πόλης Κιονίας, σε λόφο κοντά στον οικισμό, η οποία ήκμασε τα προμινωικά χρόνια. Σήμερα, τα ερείπια της έχουν μια έκταση πάνω από 150μ. ανατολικά προς δυτικά και 100μ. από βορρά προς νότο, ενώ η άλλη μισή πόλη βρίσκεται θαμμένη σε μικρό βάθος κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής
Το μικρό ποτάμι, που διέρχεται μέσα από κατάφυτη ρεματιά με καλάμια και πικροδάφνες, και φέρνει τα νερά από την περιοχής της Βίγλας λίγο βόρεια από τον Κεραμέ

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.youtube.com/watch?v=wEujWCsEuVs

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Φότσα (Τουρκία)

Η Φότσα (τουρκικά: Foça, παραφθορά της ελληνικής ονομασίας Φώκαια) είναι πόλη και διαμέρισμα στην επαρχία Σμύρνης της Τουρκίας, στις ακτές του Αιγαίου.

Η Φότσα είναι πρώην ελληνική πόλη, σε απόσταση περίπου 69 χλμ. βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης της Σμύρνης. Το διαμέρισμα έχει επίσης μια κωμόπολη με τον δικό της δήμο η οποία ονομάζεται Γενίφοτσα (Yenifoça, κυριολεκτικά «Νέα Φότσα»), όντας επίσης κατά μήκος της ακτής και σε απόσταση 20 χλμ από τη Φότσα. Για αυτόν τον λόγο, η ίδια η Φότσα αποκαλείται τοπικά συχνά ως Εσκίφοτσα (Eskifoça, «Παλιά Φότσα») στην καθημερινή γλώσσα. Η πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης της Φώκαιας.

Δείτε επίσης
Φώκαια
Σφαγή της Φώκαιας
Τουρκική Ριβιέρα

Παραπομπές

Σμύρνη
Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Τουρκική Ριβιέρα
Αγία Φωτιά Ηρακλείου

Η Αγία Φωτιά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Χάρακος, της δημοτικής ενότητας Αστερουσίων, του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. 

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Γεωγραφία
Η Αγία Φωτιά είναι ημιορεινός οικισμός στο Ν. τμήμα του νομού Ηρακλείου, στις βόρειες απολήξεις του Κόφινα, δυτικά του Χάρακα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 275.  Απέχει 51 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοονότητα Χάρακος
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χάρακος και προσαρτήθηκε στον δήμο Αστερουσίων
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αστερουσίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρχανών-Αστερουσίων

(Πηγή: )

Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στον οικισμό βρέθηκαν μέσα σε κοιλότητες βράχων, που αποκαλούνται βραχώδη στεγάσματα (rock shelters), νεολιθικές και πρωτομινωικές ταφές που απέδωσαν ενδιαφέροντα αγγεία ρυθμού βασιλικής (Hawes, Gournia, σ. 56). Επίσης, βρέθηκαν λείψανα ρωμαϊκού συνοικισμού (B.S.A. XXXIII, 100).

Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Αγίας Φωτεινής Σαμαρείτιδος, στην ανατολική είσοδο του οικισμού. Εορτάζει την 4η Κυριακή μετά το Πάσχα
Οι εκκλησίες του Αγίου Στυλιανού, στην δυτική είσοδο του οικισμού, και του Αγίου Ιωάννη, νότια του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Ηρακλείου
Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Πάαβο Καστρέν

Ο Πάαβο Σάκαρι Καστρέν (, γεννημένος στις 3 Απριλίου 1938 στο Πιέλαβεσι της Φινλανδίας) είναι Φινλανδός ομότιμος καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Θεωρείται ως εκ των κορυφαίων Φινλανδών μελετητών της αρχαίας πόλης της Πομπηίας.

Το επιστημονικό ερευνητικό έργο του Καστρέν εστιάζεται στη λατινική επιγραφολογία, την κοινωνική ιστορία των αρχαίων πόλεων της Ρώμης και της Πομπηίας, καθώς και την ιστορική περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας στον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Παράλληλα, έχει εκδώσει αριθμό μη μυθοπλαστικών συγγραφικών έργων απευθυνόμενων στο ευρύτερο κοινό. Το 2007, για το βιβλίου του υπό τον τίτλο Pompejilaisia kohtaloita (Otava) έλαβε το Βραβείο Μη Μυθοπλασίας Λάουρι Γιέντ. Το 2011, η Φινλανδική Ένωση Μη Μυθοπλαστικών Συγγραφέων τον τίμησε με το Φινλανδικό Βραβείο Μη Μυθοπλαστικών Συγγραφέων. Παράλληλα με το ακαδημαϊκό έργο του, ο Καστρέν έχει δώσει διαλέξεις σε αριθμό δημοσίων εκδηλώσεων.

Ο Καστρέν αποφοίτησε ως Διδάκτωρ Φιλοσοφίας το 1975. Υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών μεταξύ του 1984 και του 1988. Ο Πάαβο Καστρέν διορίστηκε ως καθηγητής την 1η Αυγούστου 1998.

Εργογραφία

Δείτε επίσης 
 Καστρέν

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 

Καθηγητές Πανεπιστημίου του Ελσίνκι
Φινλανδοί αρχαιολόγοι
Φινλανδοί φιλόλογοι
Φινλανδοί μη μυθοπλαστικοί συγγραφείς
Φινλανδοί πανεπιστημιακοί
Καρά Μουχάμμαντ

Ο Gara Mohammad - ανιψιός του Bayram Khoja, του ιδρυτή της δυναστείας Baharli, ο Gara Mohammad ήταν ο επικεφαλής της φυλετικής ένωσης Garagoyunlu το 1380-1389.  Πατέρας του Kara Yusif, ο οποίος αργότερα θα ίδρυσε το κράτος του Αζερμπαϊτζάν. 

Ο Qara Mohammad συνδέθηκε με τον σουλτάνο Ahmadi για να επιλύσει τη σύγκρουση με τους Jalairi.  Αυτή η συγγένεια βοήθησε στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών.  Εκμεταλλευόμενος την κατάσταση, ο Gara Mohammad ίδρυσε τη φυλετική συνδικαλιστική κυβέρνηση Garagoyunlu με κέντρο το Van.  Αργότερα, ο Gara Mohammad, ο οποίος προσπάθησε να διαδώσει την εξουσία του στο Αζερμπαϊτζάν, αγνόησε αυτή τη συγγένεια και τον Σεπτέμβριο του 1382 επιτέθηκε στην Ταμπρίζ με μεγάλο στρατό.

Το 1384, ο Majmaddin, ο ηγεμόνας του Black Muhammad Mardin, βάδισε στον Ιησού.  Ο ηγεμόνας του Μαρντίν προσπάθησε να αντισταθεί, αλλά ηττήθηκε και δημιούργησε σχέση με τον Καρά Μωάμεθ.  Ωστόσο, υπήρξε συνεννόηση μεταξύ των μερών.

Το 1385, ο Μαύρος Μωάμεθ, ιδιοκτήτης της περιοχής μεταξύ Μοσούλης και Μαρντίν, έστειλε τον Χότζα της Αιγύπτου στο Κάιρο και συμφώνησε να μετακομίσει από τον Σουλτάνο Μπαργκόγκ στη Συρία.  Ταυτόχρονα, ο Gara Mohammad έπρεπε να πολεμήσει με δύο αντιπάλους - τον Amir Teymur και τον Aghgoyunlu.  Με τη βοήθεια του Gara Mohammad, του ηγεμόνα της Erzincan, που είχε ηττηθεί πρόσφατα από τους Aghkoyunlus, συνήψαν συμμαχία μαζί του και νίκησαν τους Aghkoyunlus.

Την άνοιξη του 1387, ο Teymur επιτέθηκε στους Garagoyunlus από το Nakhchivan.  Ο Μαύρος Μωάμεθ ήρθε στο Çapakcur, όπου κατατρόπωσε τις δυνάμεις του Teymur καταλαμβάνοντας σκληρά περάσματα.  Βλέποντας ότι δεν μπορούσε να αιχμαλωτίσει τον Καρά Μοχάμεντ, ο Τεϊμούρ έφυγε από την πεδιάδα του Μους, λεηλάτησε τα σκαλίσματα εδώ, κατέλαβε το Χιλάτ, το Βαν και επέστρεψε στο Ιράν.

Τον Μάιο του 1388, οι Garagoyunlus έσπασαν την αντίσταση των εμίρηδων Jalairi και μπήκαν στην Tabriz.  Ο Gara Muhammad και ο γιος του Bayram σκοτώθηκαν τον Απρίλιο του 1389 από έναν άλλο εμίρη Garagoyunlu που ονομαζόταν Gara Pir Hasan.
Kawasaki

Kawasaki ( ) μπορεί να αναφέρεται σε:

Τοποθεσίες 

 Kawasaki, Kanagawa, πόλη της Ιαπωνίας
 Kawasaki-ku, Kawasaki, στο Kawasaki, Kanagawa
 Kawasaki City Todoroki Arena
 Kawasaki Stadium, στάδιο πολλαπλών αθλημάτων
 Kawasaki, Fukuoka, κωμόπολη της Ιαπωνίας
 Kawasaki, Iwate, χωριό στην Ιαπωνία
 Kawasaki, Miyagi, κωμόπολη στην Ιαπωνία
 Tokyo-Yokohama-Kawasaki, αστικό συγκρότημα στην Ιαπωνία

Μεταφορές 

 Διαδρομή Kawasaki (   ), ένας δρόμος με διόδια του συστήματος ταχείας κυκλοφορίας Shuto στο ευρύτερο Τόκιο
 Σειρά Kawasaki, πολλές γραμμές
 Σταθμός Kawasaki, αρκετοί σταθμοί

Επιχειρήσεις 

 Kawasaki Heavy Industries (KHI), Ιάπωνική κατασκευάστρια αεροδιαστημικού εξοπλισμού, μηχανημάτων ATV, κινητήρων, βιομηχανικών εγκαταστάσεων, μοτοσικλετών, τζετ σκι, πλοίων, τρακτέρ, τρένων κτλ
 Kawasaki Heavy Industries Motorcycle & Engine, τμήμα της Kawasaki Heavy Industries
 Μοτοσικλέτες Kawasaki
 Η Kawasaki Motors Racing, η ευρωπαϊκή θυγατρική της Kawasaki Heavy Industries
 Kawasaki Shipbuilding Corporation, η ναυπηγική θυγατρική της Kawasaki Heavy Industries
 Kawasaki Heavy Industries Rolling Stock Company, το σιδηροδρομικό τμήμα της Kawasaki Heavy Industries
 Kawasaki Aerospace Company, το τμήμα αεροδιαστημικής της Kawasaki Heavy Industries
 Kawasaki Kisen Kaisha ή K Line, Ιαπωνική εταιρεία μεταφορών
 Kawasaki Steel Corporation, προκάτοχος της JFE Holdings

Ανθρωποι 

 Kawasaki (επώνυμο), επώνυμο στην Ιαπωνία

Φανταστικοί χαρακτήρες 

 (Σεφ) Kawasaki, ένας χαρακτήρας του Kirby

Άλλες χρήσεις 

 Μάχη του Kawasaki, στο Kawasaki, Mutsu, Ιαπωνία. το 1057 στον πόλεμο Zenkunen μεταξύ της φυλής Abe και της φυλής Minamoto
 Νόσος Kawasaki (Kawasaki's), μια αγγειακή νόσος που απαντάται κυρίως σε μικρά παιδιά
 Ιπποδρόμιο Kawasaki, μια χωμάτινη πίστα ιπποδρομιών, στο Kawasaki, Kanagawa, Ιαπωνία
 Κουνώντας αρουραίος Kawasaki, η γενεαλογία Kawasaki των εργαστηριακών ζώων αρουραίων
 Λιπαντικό τύπου Kawasaki (   ) κλάσης πετρελαιοφόρων και πλοίων ανεφοδιασμού

Δείτε επίσης 

 Kawasaki Frontale, ποδοσφαιρική ομάδα στο Kawasaki, Kanagawa
 Verdy Kawasaki, ποδοσφαιρική ομάδα στο Τόκιο
 
 Kawa (αποσαφήνιση)
 Saki (αποσαφήνιση)
Λιναριά Σκύρου

Η Λιναριά είναι παραθαλάσσιο χωριό και λιμάνι της Σκύρου και της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Λιναριά βρίσκεται στα παράλια της δυτικής πλευράς του νησιού, στο κέντρο του όρμου Καλαμίτσας και σε απόσταση περίπου 15 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Χώρα. Αποτελεί το λιμάνι του νησιού, το οποίο συνδέει ακτοπλοϊκά με την Εύβοια μέσω Κύμης (περίπου 31 ν.μ. σε ευθεία γραμμή), τα υπόλοιπα νησιά των Βόρειων Σποράδων και τον Βόλο (περίπου 79 ν.μ. σε ευθεία γραμμή). Το λιμάνι έχει προσανατολισμό προς τα δυτικά και είναι προστατευμένο από τους βορειοανατολικούς, ανατολικούς, νότιους και νοτιοανατολικούς ανέμους ενώ διαθέτει 4 κρηπιδώματα για τον επιβατικό τομέα του και 2 για τον τουριστικό. Ο οικισμός εκτείνεται περιμετρικά του λιμανιού και διαθέτει αρκετά τουριστικά καταλύματα, κέντρα εστίασης και εμπορικά καταστήματα. 

Η Λιναριά ως λιμάνι άρχισε να χρησιμοποιείται μετά την Επανάσταση του 1821 και το 1828, ύστερα από πρόταση της τότε Δημογεροντίας προς τον Έκτακτο Επίτροπο των Βόρειων Σποράδων επειδή το μέχρι τότε επίνειο της Χώρα το οποίο ήταν στην παραλία των Μαγαζιών στον σημερινό Μώλο και είχε κριθεί ανασφαλές.

Διοικητικά στοιχεία 
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σκυρίων (Σκύρου). Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας, η οποία το 1926 καταργήθηκε. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την απογραφή 2011 ως πληθυσμό έχει 116 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η γέννηση κι εξέλιξη της κοινωνίας του Σκυριανού λιμανιού - Μάνος Φαλτάϊτς στον ιστότοπο https://www.inskyros.gr/

Παραπομπές
Λεωφόρος Ηρακλείου

Η Λεωφόρος Ηρακλείου, αποτελεί οδικό άξονα που ενώνει το Κέντρο της Αθήνας με το Ηράκλειο Αττικής, τη Λυκόβρυση και τα Βόρεια Προάστια. Ξεκινά στα Άνω Πατήσια, συγκεκριμένα κάθετα της Οδού Ζαμπελίου και διασχίζει τη Ριζούπολη, το δυτικό τμήμα της Νέας Ιωνίας, ενώ κατευθύνεται κατά μήκος του Ηρακλείου και καταλήγει στη Λυκόβρυση, όπου συνεχίζει ως Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη (Λυκόβρυσης) και συναντά κάθετα τη Λεωφόρο Αμαρουσίου. Σήμερα είναι μία κύρια εμπορική εστία της Νέας Ιωνίας και του Ηρακλείου καθώς διαθέτει καταστήματα, εστιατόρια και άλλες επιχειρήσεις.

Η Λεωφόρος βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από τη Λεωφόρο Πατησίων, Γαλατσίου, Δεκελείας και Τατοΐου, ενώ μέρος του δρόμου είναι παράλληλο στη Γραμμή 1 του Μετρό της Αθήνας. Επίσης, κατά μήκος της, υπάρχει ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ηρακλείου, στο σημείο πάνω από την Αττική Οδό.

Ονομασία 
Η Λεωφόρος φέρει το όνομα "Ηρακλείου", ήδη από τον 19ο αιώνα, καθώς δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπτυξη δρόμου από το κέντρο της Αθήνας, μέχρι το σημερινό Ηράκλειο.

Ιστορία 
Ο δρόμος φαίνεται να αρχίζει να αναπτύσσεται κατά την Οθωνική Εποχή, με την δημιουργία ενιαίου οδικού δικτύου στη χώρα.

Το 1858 ο ζυθοποιός Ιωάννης Φιξ από το Μόναχο λειτουργεί απέναντι από τον Άγιο Λουκά, στην Οδό Ηρακλείου, ένα ζυθοποιείο το οποίο σώζεται ερειπωμένο έως τις μέρες μας.

Τα μετέπειτα χρόνια η Λεωφόρος αποτέλεσε ένας από τους κυριότερους, οδικούς άξονες της πόλης, όπου και γύρω από αυτήν αναπτύχθηκε, η Νέα Ιωνία και το Ηράκλειο, ενώ στη διασταύρωση με τις Οδούς Μελίνας Μερκούρη και Ιφιγένειας περνούσε ο Σιδηρόδρομος Λαυρίου- Αγίων Αναργύρων.

Από το 1957, όπου εγκαινιάστηκε η επέκταση της Γραμμής 1 του Μετρό, από τον Σταθμό του Περισσού, μέχρι ανάμεσα από τους Σταθμούς των Πευκακίων και της Νέας Ιωνίας, η γραμμή είναι παράλληλη της Λεωφόρου Ηρακλείου.

Το 2004 κατασκευάστηκε και ο Σταθμός Ηρακλείου του Προαστιακού σιδηρόδρομου που βρίσκεται στη διασταύρωση με την Αττική Οδό.

Συγκοινωνίες 
Η Λεωφόρος, σήμερα έχει σε κάθε σημείο της κάποιο μέσο συγκοινωνίας. Υπάρχουν οι σταθμοί του Περισσού και των Πευκακίων, του Μετρό της Αθήνας, οι οποίοι εξυπηρετούν τη Νέα Ιωνία, ενώ στο σημείο που περνά από την Αττική Οδό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός και τέλος, υπάρχει πλήθος στάσεων Λεωφορείου, σε όλο της το μήκος.

Δείτε επίσης 

 Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη (Λυκόβρυσης)
 Αττική Οδός
 Νέα Ιωνία Αττικής
 Ηράκλειο Αττικής
 Πατήσια
 Ριζούπολη
 Γραμμή Ηλεκτρικού (Μετρό Αθήνας)
 Λυκόβρυση
 Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας
 Φιξ (Ζυθοποιία)
 Σιδηροδρομική Γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων
 Όθων Α΄ της Ελλάδας

Παραπομπές 

Δρόμοι της Αθήνας
Δήμος Ηρακλείου
Δήμος Νέας Ιωνίας
Δήμος Αθηναίων
Τιάγκο Νέβες

Ο Τιάγκο Νέβες Αουγκούστο (Thiago Neves Augusto, γεννήθηκε 27 Φεβρουαρίου 1985), γνωστός ως Τιάγκο Νέβες, είναι Βραζιλιάνος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την ομάδα Σπορτ Ρεσίφε στην πρώτη κατηγορία της Βραζιλίας.

Καριέρα

Έγινε περισσότερο γνωστός ως ο  μόνος ποδοσφαιριστής που σημείωσε χατ-τρικ στον εντός έδρας αγώνα του τελικού του Κόπα Λιμπερταδόρες του 2008 – ο Τιάγκο αγωνιζόμενος με τη Φλουμινένσε είχε ήδη σκοράρει μέχρι τότε μία φορά στον εκτός έδρας αγώνα (στο Εκουαδόρ) – αλλά κατέληξε στην ηττημένη πλευρά καθώς το συνολικό σκορ με την Λίγκα ντε Κίτο ήρθε 5–5 με τη δεύτερη να νικά στη διαδικασία των πέναλτι. Ο Νέβες ήταν ένας από τους παίκτες που έχασαν πέναλτι.

Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Σουηδία στις 26 Μαρτίου 2008. Την ίδια χρονιά ήταν μέλος της ομάδας  Κ-23 της Βραζιλίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όπου σημείωσε δύο γκολ στη διοργάνωση και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Τίτλοι και διακρίσεις

Φλουμινένσε
 Κύπελλο Βραζιλίας : 2007
 Καμπεονάτο Καριόκα : 2012
 Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο : 2012
Αλ Χιλάλ
 Σαουδικής Αραβίας (2) : 2009 , 2010
 Crown Prince Cup : 2010
 Kings Cup : 2015
Φλαμένγκο
 Taça Guanabara : 2011
 Κύπελλο Ρίο : 2011
  Καμπεονάτο Καριόκα : 2011
Κρουζέιρο
 Κύπελλο Βραζιλίας (2) : 2017 , 2018
 Καμπεονάτο Μινέιρο (2) : 2018 , 2019
Γκρέμιο
 Καμπεονάτο Γκαούτσο : 2020
Βραζιλία
 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 : Χάλκινο μετάλλιο

Ατομικές διακρίσεις
 Bola de Prata : 2007, 2017
 Bola de Ouro : 2007
 Καλύτερος παίκτης Καμπεονάτο Καριόκα : 2011 
 Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο ομάδα της χρονιάς : 2017

Παραπομπές

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας 
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες 
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ 
Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ
Ποδοσφαιριστές Αλ Χιλάλ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο 
Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε 
Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Αλ Τζαζίρα ΣΚΚ
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Φρούριο Βαρδαρίου

Το Φρούριο Βαρδαρίου, γνωστό επίσης ως Τοπ-Χανέ (πύργος Πυροβολοστασίου) ή Ταμπάκ-Χανέ (πύργος Βυρσοδεψείων), εξαιτίας των βυρσοδεψείων που ήταν εγκαταστημένα στην περιοχή του, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα των Τειχών της Θεσσαλονίκης στα σημερινά Δικαστήρια. Σύμφωνα με πληροφορίες του περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, το Φρούριο Βαρδαρίου κατασκευάσθηκε το χειμώνα τού 1546, από το σουλτάνο Σουλεϊμάν Μεγαλοπρεπή κατά τη διάρκεια μιας σύντομης παραμονής του στη Θεσσαλονίκη, και ίσως είναι έργο του αρχιτέκτονα Σινάν.

Η κεντρική πύλη του Φρουρίου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά, ενώ στο νότιο περίβολο βρίσκονται τρεις πυριτιδαποθήκες, πού φέρουν επιγραφές με χρονολογία 1741 και ένας οκταγωνικός πύργος στην νοτιοδυτική πλευρά του φρουρίου. Στο νοτιοανατολικό άκρο του φρουρίου υπάρχει ο Πύργος του Αναγλύφου που έχει πάρει το όνομα του από το ελληνιστικό ανάγλυφο που υπάρχει εντοιχισμένο σ’ αυτόν και ο οποίος αποτελεί επίσης μέρος της παλαιότερης παλαιοχριστιανικής και βυζαντινής οχύρωσης.

Σήμερα, εντός του Φρουρίου βρίσκεται το κτήριο του ΙΚΑ της Πύλης Αξιού και πάνω στο δυτικό τείχος υπάρχει το Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης.

Πηγές 
Μακρή Ε. (1982). Συμπληρωματικά αρχαιολογικά στοιχεία για το φρούριο Βαρδαρίου Θεσσαλονίκης. Μακεδονικά, 22, 133-153. (https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/makedonika/article/viewFile/6079/5817.pdf)

https://www.thes.gr/i-poli-mou/to-froyrio-vardariou-i-top-xane/

https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=vardari

https://savvasland.gr/2019/03/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85/

Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Φρούρια
Αφιέρωμα στον Σεζάν

Το Αφιέρωμα στον Σεζάν (γαλλικά: Hommage à Cézanne) είναι πίνακας του Γάλλου καλλιτέχνη Μωρίς Ντενί και χρονολογείται από το 1900. Απεικονίζει μια σειρά από βασικά πρόσωπα της καλλιτεχνικής ομάδας Ναμπί (εβραϊκά, οι Προφήτες) και τον συμβολιστή ζωγράφο Οντιλόν Ρεντόν. Ο πίνακας εκτίθεται στο μουσείο Ορσέ στο Παρίσι.

Θέμα και σύνθεση 
Στον πίνακα ο Μωρίς Ντενί έχει συγκεντρώσει μια ομάδα φίλων, καλλιτεχνών και κριτικών, για να τιμήσουν τον Πωλ Σεζάν, ο οποίος αντιπροσωπεύεται από το έργο του Φρουτιέρα, ποτήρι και μήλα του 1879–80 σε ένα καβαλέτο στο κέντρο του πίνακα. Οι καλλιτέχνες έχουν συγκεντρωθεί στο κατάστημα του εμπόρου έργων τέχνης Αμπρουάζ Βολάρ στην οδό Λαφίτ στο Παρίσι, λίγο πριν τη διάλυση της ομάδας. Ο πίνακας του Σεζάν ανήκε στον Πωλ Γκωγκέν, και έτσι γίνεται μνεία σ'αυτόν, παρά το γεγονός ότι δεν απεικονίζεται, έχοντας εγκαταλείψει οριστικά τη Γαλλία το 1895 για τις Νότιες Θάλασσες. Ο Γκωγκέν θαύμαζε τον Σεζάν και είχε αναφερθεί σ'αυτόν ως «ένα εξαιρετικό μαργαριτάρι, η κόρη του ματιού μου.» Στο βάθος, διακρίνονται έργα του Γκωγκέν και του Ωγκύστ Ρενουάρ.

Στον πίνακα, διαστάσεων 180 × 240 cm, εμφανίζονται πολλοί από τους βασικούς καλλιτέχνες της ομάδας Ναμπί, για τους οποίους ο  Πωλ Γκωγκέν υπήρξε ο κύριος μέντορας. Περιλαμβάνονται ο συμβολιστής ζωγράφος Οντιλόν Ρεντόν στο πρώτο πλάνο στην άκρη αριστερά, ο Πωλ Σερυζιέ στο κέντρο που μιλά με τον Ρεντόν, και στο πίσω μέρος, από αριστερά προς τα δεξιά, ο Εντουάρ Βιγιάρ, ο κριτικός Αντρέ Μελεριό με το καπέλο, ο Αμπρουάζ Βολάρ πίσω από το καβαλέτο, ο ίδιος ο Μωρίς Ντενί, ο Πωλ Ρανσόν, ο Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ, ο Πιέρ Μπονάρ που καπνίζει και στο άκρο δεξιά η Μαρτ Ντενί, σύζυγος του ζωγράφου.

Ο Οντιλόν Ρεντόν είναι η σεβαστή ηλικιωμένη φιγούρα της ομάδας, στην άκρη αριστερά και οι περισσότεροι παριστάμενοι τον κοιτάζουν. Από τη στάση του Σερυζιέ μπορεί να συναχθεί ότι εξηγεί στον Ρεντόν γιατί οι Ναμπί θαυμάζουν τον Σεζάν. Με την πάροδο του χρόνου, ο Ρεντόν είχε συνδεθεί στενά με τον Σεζάν. Επίσης, η συμμετοχή του στον πίνακα δεν προκαλεί έκπληξη. Οι Ναμπί θαύμαζαν τα έργα του Ρεντόν και κάποτε ο Μωρίς Ντενί ανέφερε ότι «το μάθημα του Ρεντόν είναι η αδυναμία του να ζωγραφίσει οτιδήποτε δεν είναι αντιπροσωπευτικό μιας ψυχικής κατάστασης, που δεν εκφράζει κάποιο βάθος συναισθήματος, που δεν μεταφράζει ένα εσωτερικό όραμα».

Εκθέσεις 
Όταν ο Μωρίς Ντενί εξέθεσε το έργο του στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες το 1901, οι αντιδράσεις ήταν μερικές φορές εχθρικές. Στο ημερολόγιό του, ο καλλιτέχνης το αναφέρει ως «εκείνος ο πίνακας, που κάνει ακόμα το κοινό να γελάει». Ο φίλος του συγγραφέας Αντρέ Ζιντ, προσφέρθηκε αμέσως να το αγοράσει. Δεν το αποχωρίστηκε παρά μόνο το 1928 όταν το έδωσε στο μουσείο του παλατιού του Λουξεμβούργου, από όπου αργότερα μεταφέρθηκε στο μουσείο Ορσέ.

Παραπομπές 

Έργα γαλλικής ζωγραφικής
Ατσίτσα Σκύρου

Η Ατσίτσα είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Σκύρου στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 43 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Η Ατσίτσα βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Σκύρου, στη δυτική πλευρά του νησιού, κτισμένη σε υψόμετρο 39 μέτρων. Απέχει περίπου 14 χλμ. Δ.-ΒΔ. από της Χώρας και 17χλμ. ΒΔ. από την Λιναριά, που αποτελεί το λιμάνι του νησιού. Πρόκειται για ένα γραφικό χωριουδάκι, που έχει πολλούς μικρούς κόλπους και παραλίες με βότσαλο ενώ κύριο χαρακτηριστικό της είναι το ομώνυμο νησάκι, το οποίο βρίσκεται απέναντι από την ακτή σε απόσταση 300 μέτρων. Η περιοχή είναι κατάφυτη και τα σπίτια κτισμένα περιμετρικά της παραλίας, ενώ αποτελεί ένα από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς του νησιού.  Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στο δήμο Σκύρου.

Πληθυσμός

Παραπομπές