joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σαλαμίς (συνοικία Αμμοχώστου)

H Σαλαμίς είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Τοποθεσία 
Στα νότια συνορεύει με την Παλαιά Αμμόχωστο, στα δυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα βόρεια με την Έγκωμη. Το ανατολικά τμήμα της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ιστορία 
Η συνοικία Σαλαμίνος αποτελείτο από τις γειτονιές της Νέας Σμύρνης, της Νεάπολης και του Αη Γιωρκούδι. Δημιουργήθηκε μετά από ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των γειτονιών αυτών. 

Στην συνοικία υπήρχαν δύο δημοτικά σχολεία, το Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης και το Δημοτικό Σχολείο στο Αη Γιωρκούδι (το οποίο λειτούργησε μόνο τρία χρόνια λόγω της τουρκικής εισβολής. Επιπλέον, στη συνοικία λειτουργούσε έως το 1974 ιδιωτική σχολή μέσης εκπαίδευσης, το Κέντρο Ανωτέρων Σπουδών Αμμοχώστου (ΚΑΣΑ) με ιδιοκτήτη τον Χρίστο Σαβεριάδη. Τα κτήρια του δημοτικού σχολείου και το κτίριο του ΚΑΣΑ αποτέλεσαν τη βάση για να δημιουργηθεί από τους Τουρκοκύπριους μετά το 1974 το Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής.

Οργανωμένα σύνολα 
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπήρχαν τρία σωματεία με αθλητική και μορφωτική δράση: ο Οθέλλος Νέας Σμύρνης (ή Οθέλλος Αμμοχώστου), η Δόξα Νεαπόλεως και η Παλαιά «Σαλαμίνα» Αη Γιωρκούδι. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Οθέλλος άνηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Η Δόξα και η Παλαιά Σαλαμίνα ανήκαν στις τάξεις της αγροτικής ομοσπονδίας Ε.Π.Ο.Α. Αμμοχώστου.

Παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου 
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπάρχει το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου (Άι Γιωρκούι ή Άγιος Γεώργιος Εξωρινός). Είναι σπηλαιώδης ναός στον οποίο έγιναν επεμβάσεις μεταγενέστερα. Όταν οι Ελληνοκύπριοι εκδιώχθηκαν από την εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου κατά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1958, ένας ιερέας μετέφερε την εικόνα στο παρεκκλήσιο.

Παραπομπές

Πηγές 

Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Τεπεμπάτσι

Το Τεπέμπασι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Διόριος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Τατσκέντ

Το Καρτσιγιάκα είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Βασίλεια. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Καρπάσια (ΤΔΒΚ)

Η Καρπάσια είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε, στο ψευδοκράτος. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία (Καρπάσια). Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου (Ψευδοκράτος).

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Κουρουτσάμ

Το Κουρουτσάμ (Κυπριακά Αραβικά: Kurmajit) είναι χωριό της επαρχίας Κερύνειας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κορμακίτης. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ινσεσού

ωΤο Ινσεσού είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μότιδες. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ακτσιτσέκ

Το Ακτσιτσέκ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Σύσκληπος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Γκουνγκόρ

Το Γκουνγκόρ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κουτσοβέντης. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Κάρμι

Το Κάρμι είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πληθυσμός 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

Παραπομπές

Πηγές 

Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Καραμάν (ΤΔΒΚ)

Το Καραμάν είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κάρμι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Καρακούμ (ΤΔΒΚ)

Το Καρακούμ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Καράκουμι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Χισαρκόι

Το Χισαρκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Καμπυλή. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Μπαχτσελί

Το Μπαχτσελί είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Καλογραία. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Οζανκόι

Το Οζανκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Καζάφανι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ντογκανκόι

Το Ντογκανκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Θέρμια. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Γελτσίτεπε

Το Γεσίλτεπε είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Ελιά. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Τσαμλίμπε

Το Τσαμλίμπε είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου]]. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μύρτου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Μπεϊλέρμπεϊ

Το Μπεϊλέρμπεϊ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Μπέλλα-Πάις. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Κοζανκόι

Το Κοζανκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Λάρνακας της Λαπήθου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Πιναρμπάτσι

Το Πινάρμπασι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κρηνί. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Κιλιτσάσλαν

Το Κιλιτσάσλαν είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κοντεμένος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Αραπκόι

Το Αράπκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κλεπίνη. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Κιομουρτζιού (ΤΔΒΚ)

Το Κιομουρτζιού είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία (Κιομουρτζιού). Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Καρααγκάτς

Το Καρααγάτς είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στο κατεχόμενο απο τον Τουρκικό στρατό έδαφος της Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Χάρτζια. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Νταγκιόλου

Το Ντάγγιολου (διαβάζεται ως "Νταγ γιολού") είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Φώττα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ιλγκάζ (ΤΔΒΚ)

Το Ιλγκάζ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Φτέρυχα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Μπέσπαρμακ

Το Μπέσπαρμακ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Τράπεζα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ζεγτινλίκ

Το Ζεϊτινλίκ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Τέμπλος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ασάγκι Τατσκέντ

Το Ασάγκι Τατσκέντ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Συγχαρί. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Μαλατίγια

Η Μαλάτια είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Παλαιόσοφος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Γκετσιτκόι

Το Γκετσιτκόι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Πάναγρα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

 Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Γκότσερι

Το Γκιότσερι είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Πυλέρι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές 

Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ιωάννης της Μπραγκάνσα

O Ιωάννης, πορτογαλ. João (π. 1430 - 1484) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν μαρκήσιος τού Μοντέμορ-ο-Νόβο.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου Α΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ιωάννας ντε Κάστρο κυρίας τού Καντάβαλ.

Το 1471 ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας (εξάδελφος τού πατέρα του) τού χορήγησε την κυριότητα τού Μοντέμορ-ο-Νόβο και το 1473 τον έκανε 7ο κοντόσταυλο της χώρας, όπως ήταν και ο προ-πάππος τού Ιωάννη, ο άγιος Νούνο-Άλβαρες Περέιρα. Το 1478 τού χορήγησε τον τίτλο τού μαρκησίου τού Μοντέμορ-ο-Νόβο· ήταν ο πρώτος και μόνος μαρκήσιος της Πορτογαλίας.

Τον Αλφόνσο Ε΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος άρχισε να περιορίζει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού πατέρα του. Εκτέλεσε τον δούκα της Μπραγκάνσα και τον δούκα τού Βιζέου· μετά στόχευσε τον Ιωάννη, ο οποίος δραπέτευσε στην Καστίλη και σώθηκε. Στην Πορτογαλία καταδικάστηκε για προδοσία και ένα ομοίωμά του εκτελέστηκε συμβολικά στο Αμπράντες το 1483.

Απεβίωσε το επόμενο έτος στη Σεβίλλη και τάφηκε στη μονή της Σάντα Πάουλα, δίπλα στη σύζυγό του.

Οικογένεια
Το 1460 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Τραστάμαρα-Νορόνα, ανιψιά τού Χριστοφόρου Κολόμβου. Ήταν νόθη κόρη τού Πέδρο ντε Νορόνα αρχιεπισκόπου της Λισαβόνας. Ο Πέδρο ήταν γιος της Ισαβέλλας από τον Οίκο της Πορτογαλίας (νόθης κόρης τού Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας) και τού Αλφόνσου των Τραστάμαρα κόμη τού Χιχόν και Νορένια (νόθου γιου τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης). Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πρόγονοι

Πηγές
 "Nobreza de Portugal e Brasil" - Vol. II, pages 29 and 30. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989;
"O Marquês de Montemor e a sua vida pública" de Anastásia Mestrinho Salgado, Edições Cosmos, Lisbon 1997.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Άλβαρο της Μπραγκάνσα

O Άλβαρο, πορτογαλ. Álvaro  (π. 1440 - 1504) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 5ος κύριος της Φερρέιρα, 4ος τού Καντάβαλ, 1ος τού Τεντούγκαλ.

Βιογραφία
Ήταν ο 4ος γιος τού Φερδινάνδου Α΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα και της δόνα Ιωάννας ντε Κάστρο κυρίας τού Καντάβαλ.

Έπαιξε σημαίνοντα ρόλο κατά τη βασιλεία τού Αλφόνσου Ε΄ της Πορτογαλίας (εξαδέλφου τού πατέρα του), όταν διορίστηκε καγκελάριος της χώρας. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες τού βασιλιά εναντίον της Καστίλης κατά τον Πόλεμο για τη Διαδοχή εκεί και συνόδευσε τον βασιλιά στη Γαλλία. Μετά την επιστροφή του νυμφεύτηκε.

Ο Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, γιος και διάδοχος του Αλφόνσου Ε΄, άρχισε να περιορίζει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού πατέρα του και στόχευσε τους Μπραγκάνσα. Ο Άλβαρο προσπάθησε να προσεγγίσει τον βασιλιά, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ δούκας της Μπραγκάνσα σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Ιωάννη Β΄, ο οποίος κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες των Μπραγκάνσα. Ο Άλβαρο ακολούθησε την εξορία της οικογένειάς του στην Καστίλη.

Εκεί η Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης τού χορήγησε σημαντικές ιδιοκτησίες στο Χέλβες και τον όρισε κυβερνήτη της Σεβίλλης και τού Ανδούχαρ. Ο Άλβαρο συμμετείχε στην κατάκτηση του βασιλείου της Γρανάδας, της οποίας ηγήθηκαν οι καθολικοί μονάρχες. Το 1495 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Ο Άλβαρο επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου ο νέος βασιλιάς τον έκανε ειδικό πρέσβη στην Καστίλη για να κανονίσει τον γάμο του με την Ισαβέλλα των Τραστάμαρα, κόρη της Ισαβέλλας Α΄. Αργότερα ο Άλβαρο διαπραγματεύτηκε και τον 2ο γάμο τού Εμμανουήλ Α΄.

Απεβίωσε στο Τολέδο σε ηλικία 64 ετών και η σορός του μεταφέρθηκε στη μονή τού Αγ. Ιωάννη τού Ευαγγελιστή στην Έβορα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δόνα Φιλίππα ντε Μέλο, πλούσια κόρη τού Ροντρίγκο-Αλφόνσου ντε Μέλο 1ου κόμη της Ολιβένσα και είχε τέκνα:
 Ροντρίγκο 1468-1545, 1ος κόμης τού Τεντούγκαλ, 1ος μαρκήσιος της Φερρέιρα. Είναι ο γενάρχης τού κλάδου των Καντάβαλ. 
 Γεώργιος-Αλβέρτος υ Μέλο γενν. 1470, 1ος κόμης τού Χέλβες στην Ισπανία.
 Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο δε Σοτομάιορ 4ο κόμη τού Βελαλκασάρ από την Ισπανία.
 Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Γεώργιο των Αβίς-Λενκάστρε δούκα της Κοΐμπρα.
 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο ντε Πορτουγκάλ 1ο κόμη τού Βιμιόσο.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντα Σίλβα 1ο κόμη τού Πορταλέγκρε.

Πρόγονοι

Πηγές
 "Nobreza de Portugal e do Brasil" – Vol. II, pages 439–440. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Μελισσόπετρα Ιωαννίνων

Η Μελισσόπετρα είναι ημιορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 400 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Η Μελισσόπετρα βρίσκεται δίπλα στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και τις όχθες του Αώου ποταμού, κοντά στο σημείο που τον συναντάει ο Σαραντάπορος. Το χωριό είναι κτισμένο σε ομαλή πλαγιά με θέα προς τον Αώο, τη κοιλάδα του Μπουραζανίου και τη Νεμέρτσικα (Δούσκο). Απέχει 59 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Ιωάννινα, 15,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα και 2 χλμ. από το τελωνείο της Μέρτζιανης στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Διαθέτει ξενώνα με εστιατόριο και ένα καφενείο στη κεντρική πλατεία. Αξιοθέατα είναι ο ενοριακός ναός του Αγίου Γεωργίου, το  πετρόκτιστο σχολείο και στα βορειοανατολικά το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Στα βορειοανατολικά του χωριού σε ύψωμα με θέα τη γέφυρα της Μέρτζιανης βρίσκεται η άλλοτε Μονή του Αγίου Νικολάου της οποίας το καθολικό έχει χαρακτηριστεί από το 1958 αρχαίο μνημείο.

Περιβαλλοντικό Πάρκο - Μουσείο Φυσικής Ιστορίας 
Το σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι το Περιβαλλοντικό Πάρκο και Μουσείο Φυσικής  "Μπουραζάνι" που βρίσκεται ανάμεσα στη Μελισσόπετρα και την Αετόπετρα, δίπλα στις δυτικές όχθες του Αώου. Το πάρκο είναι ιδιωτική επισκέψιμη έκταση που ξεπερνά τα 1.500 στρέμματα και στην οποία ζουν ελάφια, ζαρκάδια, κρητικοί αίγαγροι, αγριογούρουνα, αγριοπρόβατα. Για τους επισκέπτες υπάρχει περίπτερο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Ευαισθητοποίησης σχετικά με  τους βιολογικούς κύκλους και τις συνήθειες των ζώων αυτών. Λειτουργεί εργαστήριο - εκθετήριο παραγώγων των ζώων. Στο μουσείο υπάρχει φωτογραφική απεικόνιση όλων των ειδών των φυτών, πεταλούδων, ερπετών, αμφίβιων κλπ. της περιοχής "Μπουραζάνι" και των ψαριών που υπάρχουν στον ποταμό Αώο. Στο συγκρότημα υπάρχουν ξενοδοχείο, συνεδριακό κέντρο, ενοικιαζόμενα δωμάτια και εγκαταστάσεις εστίασης.

Ιστορία
Στα βόρεια του χωριού, στο μέσο περίπου της διαδρομής προς τη Καλόβρυση και στις όχθες του ποταμού Σαραντάπορου υπάρχουν τα δύο βάθρα της πέτρινης "γέφυρας της Μέρτζανης" που χρησιμοποίησαν για περάσουν στην Ελλάδα οι Ιταλοί το 1940 κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο (βλ. σχεδιάγραμμα open street map).

Διοικητικά 
Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Καλόβρυση αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελισσόπετρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 41  κατοίκους, ενώ ως οικισμός 31.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χωριό Μελισσόπετρα από το https://www.youtube.com

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Κόνιτσας
Διονύσιος του Λέμος

Ο Διονύσιος, πορτογαλ. Dinis (1481 - 1516) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν κόμης τού Λέμος συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα και της Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα. Οι γονείς του ήταν 2α εξαδέλφια.

Αδελφός του ήταν ο Ιάκωβος δούκας της Μπραγκάνσα. Ο Διονύσιος απεβίωσε το 1516 σε ηλικία 35 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1501 τη Βεατρίκη ντε Κάστρο Οσόριο, 6η κόμισσα τού Λέμος και είχε τέκνα:
 Φερδινάνδος Ροντρίγκες 1505-1575.
 Αλφόνσος .
 Ισαβέλλα 1514-1558, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Θεοδόσιο Α΄ δούκα της Μπραγκάνσα. Δισεγγονός τους είναι ο Ιωάννης Δ΄ της Πορτογαλίας.
 Μαρία.

Πρόγονοι

Πηγές
 ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 440/442. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Μαρία Γαβριηλία του Λουξεμβούργου

Η Μαρία Γαβριηλία (Marie Gabrielle vu Lëtzebuerg, γενν. 2 Αυγούστου 1925) είναι πριγκίπισσα της Πάρμας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χόλσταϊν-Λέντρεμποργκ.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φελίξ πρίγκιπα της Πάρμας και της Καρλότας των Νασσάου-Βάιλμπουργκ Μεγάλης Δούκισσας του Λουξεμβούργου, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου.

Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1925 στο Κάστρο Μπεργκ του Κόλμαρ-Μπεργκ στο Λουξεμβούργο. Παντρεύτηκε έναν ρωμαιο-καθολικό, Δανό ευγενή (1919-2001) στο κάστρο Μπεργκ. Το 2001 απεβίωσε ο σύζυγός της, έπειτα από 51 έτη γάμου. Μεγαλύτερος αδελφός της ήταν ο Ιωάννης μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου.

Οικογένεια
Στις 6 Νοεμβρίου 1951 η Μαρία Γαβριέλα παντρεύτηκε τον Κνουτ Γιόχαν Λούτβιχ, 7ο Κόμη του Χόλσταιν-Λέντρεμποργκ και μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
 Μόνικα Καρλότα Λουίζα Μαρία, 8η Κόμισσα του Χόλσταιν-Λέντρεμποργκ (1952-), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ντε Ντόμπιερ ντε Ζόνκιερ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
 Κόμισσα Λυδία Αδελαΐδα Μαρία (1955-), παντρεύτηκε (1) τον Ερρίκο των Βουρβόνων-Πάρμας. Απέκτησαν 5 παιδιά; και (2) τον Μάρτιν Μπέργκσου. Δεν απέκτησαν παιδιά.
 Κόμισσα Βερόνικα Μπιργκίτα Μαρία (1956-), παντρεύτηκε τον Φρανσουά Μπρούνο ντε Ποττέρ. Απέκτησαν 3 παιδιά.
 Κόμισσα Σίλβια Καρλότα Μαρία (1958-), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Μανρό του Φάουλις. Απέκτησαν 4 παιδιά.
 Κόμισσα Καμίλα Ιωσηφίνα Μαρία (1959-2010), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ροδόλφο, Βαρώνο Μπέρτατς-Λιν του Χόιμπιγκορ-Λόνγκχολμ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
 Κόμισσα Τατιάνα Αλίκη Μαρία (1961-), παντρεύτηκε τον Μάρκο φον Ρίντεμαν. Απέκτησαν 1 παιδί.
 Κόμισσα Αντωνία Καρλότα Ιωάννα Μαρία (1962-), αφιερωμένη αδελφή στην κοινότητα Εμμανουήλ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Τίτλοι
2 Αυγούστου 1925 – 6 Νοεμβρίου 1951: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία Γαβριέλα του Λουξεμβούργου, Πριγκίπισσα του Νασσάου, Πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας
6 Νοεμβρίου 1951 - 25 Ιουνίου 2001: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Κόμισσα του Χόλσταιν-Λέντρεμποργκ
25 Ιουνίου 2001 - μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Κόμισσα του Χόλσταιν-Λέντρεμποργκ

Παραπομπές

Οίκος του Νάσσαου
Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2018

Το παγκόσμιο Κύπελλο του μπάσκετ γυναικών το 2018 είναι η δέκατη όγδοη έκδοση του παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ γυναικών. Λαμβάνει χώρα στην Ισπανία. Αυτή είναι η τρίτη συνεχόμενη διοργάνωση που θα διεξαχθεί στην Ευρώπη. Μετά την τελευταία έκδοση, η FIBA άλλαξε το όνομα του το παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ γυναικών στο παγκόσμιο κύπελλο του μπάσκετ των γυναικών για να έχουν το ίδιο όνομα, όπως το παγκόσμιο κύπελλο του μπάσκετ ανδρών.

Ο νικητής του διαγωνισμού θα είναι τα προσόντα για να το τουρνουά των ολυμπιακών αγώνων του 2020 στο Τόκιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 FIBA, επίσημος ιστότοπος. 
 FIBA Archive, επίσημος ιστότοπος. 

 

2018
Καλαθοσφαίριση το 2018
Ζέπα (Ρογκάτιτσα)

Η Ζέπα (κυριλλικό αλφάβητο: Жепа) είναι χωριό της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στην ανατολική Βοσνία Ερζεγοβίνη. Είναι χτισμένη δίπλα στον ομώνυμο ποταμό, που αποτελεί παραπόταμο του Δρίνου, σε μια κοιλάδα ανάμεσα στα βουνά Γιάβορ (Javor) και Ντέβετακ (Devetak), βόρειο ανατολικά της πόλης Ρογκάτιτσα,  νότιο δυτικά της Σρεμπρένιτσα και βόρειο δυτικά του Βίσεγκραντ. 

Το 1991 κατοικούσαν στη Ζέπα 2.441 άνθρωποι εκ των οποίων οι 2.330 ήταν Βόσνιοι και 103 Σέρβοι ενώ 8 είχαν δηλώσει Γιουγκοσλάβοι. Το 1993, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στη Βοσνία, η Ζέπα, όπως και η Σρεμπρένιτσα και το Γκόραζντε, κηρύχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη «ασφαλής περιοχή» και τοποθετήθηκε εκεί μια μικρή στρατιωτική μονάδα του Ουκρανικού Στρατού, που συμμετείχε στη UNPROFOR. Παρόλα αυτά, στις 25 Ιουλίου 1995, η Ζέπα κατελήφθη από τις σερβοβοσνιακές δυνάμεις (VRS). Είχε προηγηθεί η κατάληψη της Σρεμπρένιτσα και η σφαγή περισσότερων από 8.000 Βόσνιων αμάχων. Αν και στη Ζέπα οι δολοφονίες δεν έλαβαν την έκταση που έλαβαν στη Σρεμπρένιτσα, 116 Βόσνιοι σκοτώθηκαν στην κατάληψη της πόλης.  Ο Βόσνιος στρατιωτικός διοικητής του θύλακα, στρατηγός Αβντο Πάλιτς, μετά την κατάληψη της πόλης εξαφανίστηκε και το 2001 η σορός του βρέθηκε σε μαζικό τάφο κοντά στο χωριό Βραγκόλοβι, στο δήμο Ρογκάτιτσα. Είχε συλληφθεί από τους Σερβοβόσνιους ενώ είχε συναντηθεί με αξιωματούχους της σερβοβοσνιακής πλευράς και των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να πετύχει την εκκένωση της πόλης από τους αμάχους και να αποφευχθεί επανάληψη των σφαγών που είχαν γίνει στη Σρεμπρένιτσα.

Παραπομπές 

Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Φραγκίσκος της Μπέζα

Ο Φραγκίσκος (πορτογαλ. Francisco, 25 Μαΐου 1691 - 21 Ιουλίου 1742) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν δούκας της Μπέζα.

Βιογραφία 
Ο Φρανσίσκο-Σαβιέρ-Ζοζέ-Αντόνιο-Μπέντο-Ουρμπάνο ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμπουρκ. Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.

Του δόθηκε το δουκάτο τού Μπέζα, έγινε ηγούμενος τού Κράτο και κύριος τού Ινφαντάντο. Το σχέδιο να νυμφευτεί τη Μαρία-Μαγδαληνή των Αψβούργων-Αυστρίας, αδελφή της Μαρίας-Άννας (συζύγου τού Ιωάννη Ε΄) δεν ευοδώθηκε.  Ο πάπας Κλήμης ΙΑ΄ ζήτησε συνδρομή στον αγώνα κατά των Οθωμανών και το 1716 ο Ιωάννης Ε΄ έστειλε έναν στόλο (armada) Πορτογαλικών πλοίων για βοήθεια της Βενετίας και της Αυστρίας στους πολέμους τους εναντίον των Τούρκων. Αρχηγός ήταν ο Φραγκίσκος και ο Λόπο Φουρτάντο ντε Μενντόσa κόμης τού Ρίο Γκράντε.

Απεβίωσε το 1742 στο Γκουίντα ντας Γκαέιρας στο Όμπιντος. Τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα στη Λισαβόνα.

Οικογένεια
Δεν νυμφεύτηκε. Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη μοναχή Μαριάννα ντα Σιλβέιρα, είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Πέντρο απεβ. 1741.
 (νόθος) Ιωάννης 1726-1780, δούκας τηού Αμπράντες.

Πηγές
 Nizza da Silva, Maria Beatriz (2009). Reis de Portugal: D. João V (in Portuguese). Lisbon: Temas & Debates.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Μπάγκρνταν

Το Μπάγκρνταν (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως της Γιάγκοντινα, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Πομόραβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 767 κατοίκους.

Το Μπάγκρνταν ευρίσκεται επί της αριστερής όχθης του Μεγάλου Μοράβα, πλησίον της ευρωπαϊκής οδού E75.

Δημογραφία

Δείτε επίσης 
 Οικισμοί της Σερβίας
 Πόλεις της Σερβίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
  Maplandia
 

Οικισμοί της Γιάγκοντινα
Μπάνια (Πρίμποϊ)

Η Μπάνια (σερβικά κυριλλικά: ) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Πρίμποϊ, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ζλάτιμπορ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε  κατοίκους.

Η Μπάνια είναι επισήμως κατηγοριοποιημένη ως ένα εκ των χωριών της Σερβίας. Ο οικισμός αποτελεί λουτρόπολη. Επί του εδάφους της ευρίσκεται το Μοναστήρι της Μπάνια.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

Δείτε επίσης 
 Οικισμοί της Σερβίας
 Πόλεις της Σερβίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
  Maplandia
 

Οικισμοί του Πρίμποϊ
Λουτροπόλεις της Σερβίας
Εμμανουήλ του Οουρέμ

Ο Εμμανουήλ, πορτογαλ. Manuel (3 Αυγούστου 1697 - 3 Αυγούστου 1766) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας και κόμης τού Οουρέμ. Ως αξιωματικός τού Αυστριακού στρατού πολέμησε τους Οθωμανούς. Έγινε μέλος τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου & πιο πριν κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμπουρκ.

Ο Μανουέλ-Ζοσέ-Φρανσίσκο-Αντόνιο-Καετάνο-Εστεβάο-Μπαρτολομέου γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Έζησε περιπετειώδη ζωή: στα 18 μπήκε κρυφά σε πλοίο με σκοπό τις Κάτω Χώρες. Ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας τον διέταξε να επιστρέψει, αλλά εκείνος πήγε στο Παρίσι και μετά στη Γερμανία. Το 1716 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας για να πολεμήσει τους Οθωμανούς. Στη μάχη τού Πετροβαραντίν πληγώθηκε ελαφριά, αλλά δοξάστηκε. Συμμετείχε στη καταδίωξη των Τούρκων και στην πολιορκία της Τιμισοάρα.

Το 1717 ως αξιωματούχος τού Αυστριακού στρατού, ακολούθησε τον Ευγένιο στην κατάκτηση τού Βελιγραδίου. Έπειτα από τη συνθήκη τού Πασσάροβιτς, έλαβε τον τίτλο τού μαρεσάλη τού στρατοπέδου. Μετά ταξίδεψε από Αυλή σε Αυλή και έζησε μία γεμάτη απολαύσεις ζωή, η οποία ενέπνευσε σύγχρονούς του συγγραφείς. Το 1721 χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Το 1728 ήταν ένας από τους υποψήφιους για το χέρι της πλούσιας Μαρίας-Σοφίας Κσαρτορύσκα. Τον υποστήριξαν οι Αψβούργοι για να έχουν μία ισχυρή θέση στην Πολωνία πριν την εκλογή τού βασιλιά. Ήταν καλά γνωστός και στη Ρωσία και προτάθηκε ακόμη και ως ο επόμενος βασιλιάς της Πολωνίας το 1733, στο ξεκίνημα τού Πολέμου για την Πολωνική Διαδοχή.

Το επόμενο έτος επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου πέρασε τα τελευταία 32 έτη του, έχοντας μία ενεργό κοινωνική ζωή, περιτριγυρισμένος από συγγραφείς και καλλιτέχνες. Απεβίωσε την ημέρα που συμπλήρωσε 69 έτη στο ίδιο μέρος που γεννήθηκε, το Κουίντα ντε Μπέλας, άγαμος.

Πηγές
  Paweł Sieradzki (2006). Obecność rodziny książąt Czartoryskich na ziemi jarosławskiej (The presence of the Czartoryski dukes in the land of Jarosław). Teka Komisji Historycznej OL PAN (99–123). p. 106.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Ντρούγκοβατς

Το Ντρούγκοβατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του εδάφους της Πόλεως του Σμεντέρεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ποντούναβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε  κατοίκους.

Το Ντρούγκοβατς είναι επισήμως κατηγοριοποιημένο ως ένα εκ των χωριών της Σερβίας.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

Δείτε επίσης 

 Σύμπλεγμα κτιρίων της Οικογένειας Μιλοσάβλιεβιτς στο Ντρούγκοβατς
 Οικισμοί της Σερβίας
 Πόλεις της Σερβίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
  Maplandia
 

Οικισμοί του Σμεντέρεβο
Ιωσήφ της Μπραγκάνσα, αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα

Ο Ιωσήφ, πορτογαλ. José (6 Μαΐου 1703 - 3 Ιουνίου 1756) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα (1739-56).

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Φρανσίσκα Κλάρα ντα Σίλβα. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Έβορα, από όπου έλαβε διδακτορικό στη θεολογία. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα το 1739 και χειροτονήθηκε δύο έτη μετά. Κατασκεύασε τις Επτά Πηγές (Sete Fontes), ένα σύστημα παροχής ύδατος στη Μπράγκα. Στην αρχιεπισκοπή τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γασπάρ, νόθος γιος τού Ιωάννη Ε΄.

Πηγές
 PEREIRA (Ana Cristina Duarte) – PRINCESAS E INFANTAS DE PORTUGAL / (1640–1736) / EDIÇÕES COLIBRI / 2008. The work deals with various princes and infantas of Portugal, legitimate and illegitimate, from 1640 to 1736, from the point of personal and political view, tracing the route of these stateswomen in the legitimization and consolidation of the Braganza dynasty.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Μιχαήλ της Μπραγκάνσα

Να μη συγχέεται με τον Μιχαήλ Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα (1853-1927), εγγονό του Ιωάννη ΣΤ΄.
O δομ Μιχαήλ, πορτογαλ. Miguel (15 Οκτωβρίου 1699 - 13 Ιανουαρίου 1724) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν ευγενής στην Πορτογαλία.

Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ανν Αρμάνντ Παστρ ντε Βερζέ από τη Γαλλία.

Το 1724 πνίγηκε στον ποταμό Τάγο· ήταν 25 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δόνα Λουίζα-Καζιμίρα ντε Σούζα Νασσάου ε Λίγκνε, κόρη τού πρίγκιπα τού Λίγκνε. Ήταν κυρία της Σούζα, κόμισσα της Μιράνντα ντο Κόρβο και τιμητικά δούκισσα τού Λαφόες. Είχαν τέκνα:
 Ιωάννα-Φραγκίσκα-Αντωνία-Περπέτουα γενν. 1715, παντρεύτηκε τον 4ο μαρκήσιο ντε Κασκάις.
 Πέτρος-Ερρίκος 1718-1761, 1ος δούκας τού Λαφόες, 3ος μαρκήσιος τού Αρρόνκες και 7ος κόμης της Μιράνντα ντο Κόρβο.
 Ιωάννης-Κάρολος 1719-1806, δούκας τού Λαφόες. Στρατάρχης, πρωθυπουργός και ιδρυτής της Β. Ακαδημίας των Επιστημών.

Πηγές
 PEREIRA (Ana Cristina Duarte) – PRINCESAS E INFANTAS DE PORTUGAL / (1640–1736) / EDIÇÕES COLIBRI / 2008. The work deals with various princes and infantas of Portugal, legitimate and illegitimate, from 1640 to 1736, from the point of personal and political view, tracing the route of these stateswomen in the legitimization and consolidation of the Braganza dynasty.

Οίκος της Μπραγκάνσα
Σάββας Πούμπουρας

Ο Σάββας Πούμπουρας (Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1980) είναι Έλληνας παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός, επιχειρηματίας και ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980 και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Από το 2000 ξεκίνησε να δουλεύει σε κάποια διαφημιστικά σποτ ως character. Τότε συμμετείχε σε μία τηλεοπτική διαφήμιση εταιρίας συνδρομητικής τηλεόρασης υποδυόμενος έναν φίλαθλο βαμμένο στα χρώματα της εθνικής πανηγυρίζοντας για την νίκη της Ελλάδος στο Euro 2004. 

Τις σεζόν 2008-2010 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στην πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού στον ALPHA ως συμπαρουσιαστής. Το 2010 έλαβε μέρος στον πρώτο κύκλο του ελληνικού Dancing with the stars τερματίζοντας στην 6η θέση, ενώ συμμετείχε και στην καθημερινή σειρά του ANT1 Κάρμα ως ηθοποιός. Στη συνέχεια παρουσίασε την εκπομπή με φάρσες Πλάκα κάνεις μαζί με τον Δημήτρη Βλάχο και το οικογενειακό reality με φάρσες Οικογένεια της συμφοράς στον ANT1. Μεταξύ 2015-2019 συμμετείχε ως παρουσιαστής ή συμπαρουσιαστής σε διάφορες εκπομπές ή τηλεπαιχνδία, μεταξύ των οποίων ο δεύτερος κύκλος του reality επιβίωσης Nomads στον ANT1.

Προσωπική Ζωή 
Το 2011 ξεκίνησε τη σχέση του με την Αρετή Θεοχαρίδη. Το 2017 παντρεύτηκαν και στις 26 Δεκεμβρίου 2019 γεννήθηκε η κόρη τους, Κύνθια.

Μουσική 
Τον Ιούλιο του 2020 συμμετείχε και ερμήνευσε το παιδικό τραγούδι του Hippoβρύχιου με τίτλο "Μαγιό" όπου κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλαφόρμες και στο Youtube

Παραπομπές 

Έλληνες παρουσιαστές
Ανσό

Το Ανσό (ισπανικά, αραγωνικά: Ansó) είναι μια πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέσκας στην Αραγωνία της Ισπανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004 (Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής), ο δήμος είχε πληθυσμό 523 κατοίκους. Ο δήμος περιλαμβάνει τους οικισμούς Ανσό και Φάγκο (οι οποίοι απέχουν μεταξύ τους 7 χιλιόμετρα). Επίσης, ο δήμος έχει έκταση 224 τ.χλμ.

Ο δήμος περιλαμβάνει το σύνολο της κοιλάδας του Ανσό στα Πυρηναία. Το Ανσό βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του ποταμού Βεράλ, που κατεβαίνει από βουνά με υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων.

Παραπομπές 

Αραγωνία
Ναστάσια Τζούλια

Η Nastassja Giulia είναι Γερμανοϊταλίδα τραγουδίστρια και συνθέτης. Είναι η τραγουδίστρια του γερμανικού Dark Rock και modern metal συγκροτήματος Enemy Inside.

Σχετικά

H Nastassja Giulia έχει αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο μοντέρνας μουσικής Popakademie, University of Popular Music & Music Business στη Γερμανία και έχει συνεργαστεί στο studio και σε live με διάφορους καλλιτέχνες και συγκροτήματα της γερμανικής rock και metal σκηνής, όπως οι Kissin' Dynamite, Beyond The Bridge, Mystic Prophecy, UMC και είναι ενεργή vocal coach.

Στο τέλος του 2017 η Nastassja Giulia δημιούργησε μαζί με τon κιθαρίστα Evan K το Dark Rock και modern Metal συγκρότημα Enemy Inside. Τον Σεπτέμβριο του 2018 οι Enemy Inside κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ Phoenix

 με την ROAR. ενώ παράλληλα δημοσιεύθηκαν τα πρώτα singles του άλμπουμ στο Youtube.

Δισκογραφία

Enemy Inside 
 Phoenix, 2018

με Mystic Prophecy 
 Monuments Uncovered, 2018

με UMC
 90s in Metal, 2018
 
με Kissin’ Dynamite
 Generation Goodbye, 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Nastassja Giulia
 Enemy Inside

References 

Ροκ μουσικοί
Διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων

Η Διαχείριση Ψηφιακών Δικαιωμάτων (DRM) είναι ένα σύνολο τεχνολογιών ελέγχου πρόσβασης για τον περιορισμό της χρήσης ιδιοταγών υλικών και πνευματικών πονημάτων. Οι τεχνολογίες DRM επιχειρούν να ελέγξουν τη χρήση, τροποποίης και διανομή προϊόντων της διανοίας (π.χ. λογισμικό και πολυμεσικό περιεχόμενο) όπως και συστήματα που εμπεριέχονται σε συσκευές που εφαρμόζουν τις σχετικές πολιτικές.

Η χρήση τεχνολογιών διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων δεν είναι διεθνώς αποδεκτή.

Οι υπέρμαχοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητη για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και την αποτροπή της δωρεάν αντιγραφής της, ακριβώς όπως οι κλειδαριές είναι απαραίτητες για να αποτρέπεται η κλοπή υλικών αγαθών. Επιπλέον, επιχειρηματολογούν ότι αυτό το τεχνολογικό μέσο βοηθά τον κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων να διατηρήσει τον artistic control και να διασφαλίσει μια συνεχή ροή εσόδων.

Οι πολέμιοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων αντιτείνουν ότι δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων συμβάλλει στην αποτροπή παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων, φορτίζοντας αρνητικά νομότυπους πελάτες και απλά επιτρέπει στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να καταπνίξουν τον ανταγωνισμό και την καινοτομία. Επιπλέον, τα προϊόντα της διανοίας μπορούν να καταστούν απροσπέλαστα σε περίπτωση αλλαγών σχεδίων των σχετικών τεχνολογιών ή διακοπής σχετικών υπηρεσιών.

Παραπομπές 

Νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων
Κρυπτογραφία
Ασφάλεια υπολογιστών
Εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων

Η εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Ηπείρου. Αποτελείται από 8 δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Βορείων Τζουμέρκων, Δωδώνης, Ζαγορίου, Ζίτσας, Ιωαννιτών, Κόνιτσας, Μετσόβου και Πωγωνίου).

Από το 1974 έως το 1981 η περιφέρεια Ιωαννίνων έδινε 5 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το 1985 έως το 1993 έδινε 6 έδρες, ενώ από το 1996 έως σήμερα ο αριθμός των εδρών επανήλθε στις 5.

Το χαρακτηριστικό της περιφέρειας αυτής είναι ότι αποτελεί τον πιο αξιόπιστο «καθρέφτη» του ελληνικού εκλογικού σκηνικού, καθώς στις 25 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση έως σήμερα (17 βουλευτικές εκλογές και 8 Ευρωεκλογές), το κόμμα που ερχόταν πρώτο στην περιφέρεια Ιωαννίνων, ήταν αυτό που τελικά κέρδιζε και τις εκλογές στο σύνολο της επικράτειας.

Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων υπάγονται οκτώ καλλικρατικοί δήμοι: 
 Δήμος Ιωαννιτών ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Ζαγορίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Δωδώνης ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Κόνιτσας ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Μετσόβου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Πωγωνίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Ζίτσας ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
 Δήμος Βορείων Τζουμέρκων ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη Μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm 
 https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp
 http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm

Πηγές
Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979.
Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985.
Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990.
Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994.
Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994.
Βουλ. 1996, Ευρ. 1999, Βουλ. 2000, Βουλ. 2004, Ευρ. 2004, Βουλ. 2007, Ευρ. 2009, Βουλ. 2009, Βουλ. Μ. 2012, Βουλ. Ι. 2012, Ευρ. 2014, Βουλ. Ι. 2015 και Βουλ. Σ. 2015: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών .

Παραπομπές

Ιωαννίνων
Νομός Ιωαννίνων
Μάικ Ουέστερν

Ο Μάικ Ουέστερν (Mike Western, Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο, 4 Φεβρουαρίου 1925 – 13 Μαΐου 2008 )  ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων (κόμικς). Μετά τη θητεία του στον βρετανικό στρατό κατά τον Β΄ Π.Π. ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρεία «G.B. Animation». Αργότερα έπιασε δουλειά στην εκδοτική εταιρεία «Amalgamated Press» μαζί με τους συναδέλφους του Έρικ Μπράντμπουρι και Ρον Κλαρκ, δημιουργώντας σειρές όπως «Lucky Logan» και «Johnnie Wingco»

Αφού για ένα διάστημα (1960) πέρασε από την TV Express, όπου σχεδίασε τα τηλεοπτικά καρτούν «No Hiding Place» και «Biggles», το 1962 ξεκίνησε συνεργασία με το περιοδικό «Buster» για το οποίο σχεδίασε πολλές γνωστές σειρές. Η πιο διάσημη από αυτές ήταν το «The Leopard from Lime Street», σε συνεργασία με τον Bradbury, που εκτός από σχέδια, επιμελήθηκε και το μελάνωμα. Άλλες δημιουργίες του στο ίδιο περιοδικό ήταν τα «When Britain Froze», «World in Peril», «The Star of Fortune»

Την ίδια εποχή επέκτεινε την εργασία του και στο περιοδικό «Valiant», για το οποίο εργάσθηκε έως τα μέσα της δεκαετίας του ’70. Η πιο αξιόλογη δουλειά του εκεί ήταν το «The Wild Wonders», σε σενάριο του Τομ Τάλι, ενώ άλλες σειρές που επιμελήθηκε ήταν τα «Jack O' Justice», «The Duke of Dry Gulch», ενώ φιλοτέχνησε περισσότερα από 500 εξώφυλλα ιστορικών θεμάτων. Μετά το κλείσιμο του εντύπου, ο Ουέστερν μετακόμισε στο περιοδικό «Battle Picture Weekly», σχεδιάζοντας την επική σειρά του John Wagner, «Darkie’s Mob», όπως και τα «HMS Nightshade», «The Sarge», καθώς και το εμβληματικό έργο του Τάλι «The Team That Went to War». Το 1977 και το 1981 σχεδίασε εξώφυλλα για το περιοδικό «2000 AD». Το 1980 σχεδίασε τη σειρά «Baker's Half Dozen» για το περιοδικό «Speed», αργότερα δε τα «Topps on Two Wheels» και «Golden Boy» για το «Tiger» καθώς και τα «Computer Warrior», «The Hard Men», «Shadow» και «The Avenger» για το περιοδικό «Eagle». Για λογαριασμό του «Scorcher» και του «Roy of the Rovers» σχεδίασε τη σειρά «Billy’s Boots», όπως επίσης και την ίδια τη σειρά Roy of the Rovers στην εφημερίδα «Daily Star» (1992 – 93).

Ακολούθως αποσύρθηκε από τα κόμικς, εκτός μίας δουλειάς του για ένα θεατρικό περιοδικό (1997 – 2000) και προσηλώθηκε στην καθαρά ζωγραφική ενασχόληση. Πέθανε σε ηλικία 83 ετών, ύστερα από ολιγόμηνη νοσηλεία, λόγω καρδιακών προβλημάτων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Pieter A. Bel, «Mike Western (1925 – 2008)»
Βιογραφικό του Mike Western στην «Lambiek Comiclopedia»

Παραπομπές

Ουεστερν Μαικ