joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ραζνίς

Ο Ραζνίς (γεν. ως Chandra Mohan Jain, 11 Δεκεμβρίου 1931 - 19 Ιανουαρίου 1990), γνωστός επίσης ως Acharya Ραζνίς, η Μπαγκουάν Σρι Ραζνίς και αργότερα ως Όσσο, ήταν Ινδός γκουρού και ιδρυτής του Κινήματος Ραζνίς.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του θεωρήθηκε ως ένας αμφιλεγόμενος ηγέτης ενός νέου θρησκευτικού κινήματος και μυστικιστής. Στη δεκαετία του 1960 ταξίδεψε σε όλη την Ινδία ως δημόσιος ομιλητής και ήταν ένας κριτικός του σοσιαλισμού υποστηρίζοντας ότι η Ινδία δεν ήταν έτοιμη για σοσιαλισμό και ότι ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός και ο αναρχισμός θα μπορούσαν να εξελιχθούν μόνο όταν ο καπιταλισμός θα είχε φθάσει στην ωριμότητά του. Ο Ραζνίς επέκρινε επίσης τον Μαχάτμα Γκάντι και την ορθοδοξία των κυρίαρχων θρησκειών. Ο Ραζνίς υπογράμμισε τη σημασία του διαλογισμού, της συνειδητότητας, της αγάπης, του εορτασμού, του θάρρους, της δημιουργικότητας και των ικανοτήτων του χιούμορ, που θεωρούσε ότι καταστέλλονται από την τήρηση των συστημάτων παραδοσιακών πεποιθήσεων, τη θρησκευτική παράδοση και την κοινωνικοποίηση. Προτρέποντας μια πιο ανοιχτή στάση απέναντι στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, προκάλεσε διαμάχη στην Ινδία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και έγινε γνωστός ως "γκουρού του σεξ".

Βιβλιογραφία 

 .
 .
 . (Includes studies by Susan J. Palmer, Lewis F. Carter, Roy Wallis, Carl Latkin, Ronald O. Clarke and others previously published in various academic journals.)
 .
 , reprinted in .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 , reprinted in .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 , reprinted in .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 , reprinted in .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 , reprinted in .

Περαιτέρω ανάγνωση 

 .
 .
 .
 .
 .
 . (Includes a 135-page section on Rajneeshpuram previously published in two parts in The New Yorker magazine, 22 September, and 29 September 1986 editions.)
 .
 
 .
 .
 .
 .
 
 
 .
 .
 .
 Zaitz, Les. 25 years after Rajneeshee commune collapsed, truth spills out. The Oregonian. 2011.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Message to Seekers(Disclaimer!!)
 rajneesh on archive.org
 rajneesh archive collection
 rajneesh on github
  (updated 12 July 2017).
 
 Osho bibliography On Sannyas Wiki site, a site devoted to Osho's work, his discourses, his books, and the music made around him
 rajneesh was once attacked with a knife discourse * Vilas Tupe Throws Knife Towards Osho In A Discourse... * Date – 22 May 1980 Day – Thursday Time & Venue – Morning, Buddha Hall, Rajneesh Ashram, Pune, India In the above photo video you will hear the voice of Vilas Tupe shouting: from at around 23 Minutes: 14 Seconds

Ινδοί
Θρησκευτικοί ηγέτες
Αυγούστα της Βυρτεμβέργης

H Αυγούστα (γερμ. Augusta von Württemberg, 4 Οκτωβρίου 1826 - 3 Δεκεμβρίου 1898) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν Πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Βιλελμίνη Ερριέττα ήταν η τέταρτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Παυλίνας Θηρεσίας, κόρης του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1851 τον Χέρμανν της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
 Παυλίνα 1852-1904, παντρεύτηκε τον Κάρολο Αύγουστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
 Γουλιέλμος 1853-1924, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
 Βερνάρδος 1855-1907, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
 Αλέξανδρος 1857-1891, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
 Ερνέστος 1859-1909, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
 Όλγα 1869-1924, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο του Ίζενμπουρκ-Μπύντινγκεν.

Πηγές
 Sönke Lorenz, Dieter Mertens, and Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer Verlag, Stuttgart, 1997, ISBN 3-17-013605-4

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης
Καρολίνα Λουίζα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

H Καρολίνα Λουίζα (γερμ. Caroline Louise von Sachsen-Weimar-Eisenach, 18 Ιουλίου 1786 - 20 Ιανουαρίου 1816) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισα διαδόχου του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1910 τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχε τέκνα:
 Αλβέρτος 1812-1834.
 Ελένη 1814-1858, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Φίλιππο της Ορλεάνης.
 Μάγκνους 1815-1816.

Πηγές
 Hélène de Mecklembourg-Schwerin; Madame la duchesse d'Orléans; Nouvelle édition. Paris: Michel Lévy, 1859. DC 269 .O7 M34 1859

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Λίλη Τσεσματζόγλου

Η Λίλη Τσεσματζόγλου (γεν. 29 Μαΐου 1977) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ έχει καταγωγή από την Ξάνθη. Το 1995, σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε τις σπουδές της στο αντικείμενο της διακόσμησης εσωτερικού χώρου στη Σχολή Βακαλό απ' όπου αποφοίτησε τρία χρόνια μετά. Συνέχισε τις σπουδές της στο Central S. Martins College of Art & Design στο Λονδίνο. Στη συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές της στη δραματική σχολή Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας του Γιώργου Κιμούλη το 2002 ενώ αποφοίτησε το 2005. Παράλληλα με τις σπουδές της ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο ενώ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην κωμωδία Είναι ο Θεός μάγειρας; το 2004.

Την περίοδο 2006-2007 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση με το ρόλο της Νάνσυ στον πρώτο και δεύτερο κύκλο της δραματικής σειράς Αν μ' αγαπάς στον Alpha. Παράλληλα έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά Μαρία η άσχημη ενώ πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αλέξανδρο Αντωνόπουλο και τη Ναταλία Τσαλίκη στο επεισόδιο "Επέτειος γάμου" της κωμικής σειράς Το Κόκκινο Δωμάτιο το 2007. Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στο δεύτερο κύκλο της αστυνομικής σειράς Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα υποδυόμενη την αστυνόμο Ελένη Σωτηρόγλου. Την ίδια σεζόν ήταν μέρος του καστ της κωμικής σειράς Τα κορίτσια του μπαμπά στον ANT1. Από το 2008 μέχρι το 2009 υποδύθηκε την σατανική Φοίβη στη ρομαντική κομεντί 40 Κύματα. Από το 2009 μέχρι το 2011 είχε το ρόλο της Μύριαμ Λαδά στην κωμική σειρά Ονειροπαγίδα παίζοντας μαζί με τη Μαρία Σολωμού, τον Γιώργο Καραμίχο και τον Τάσο Χαλκιά. 

Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω της καθημερινής σειράς Κλεμμένα Όνειρα, στο Mega Channel. Εκεί από το 2011 μέχρι το 2014, κατά τους τρεις πρώτους κύκλους της σειράς, υποδύθηκε τη Βίκυ Χαλκιά, την ερωμένη του Δημήτρη Μαλτέζου, που με σκοπό να προστατεύσει την ίδια και το παιδί της αλλάζει ταυτότητα και εξαφανίζεται για είκοσι χρόνια. Το 2013 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία Til Min Mor. Το 2017 έλαβε μέρος στην ταινία μικρού μήκους The day after.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Οικονομία της Τσεχίας

Η Οικονομία της Τσεχίας είναι ανεπτυγμένη κοινωνική οικονομία της αγοράς προσανατολισμένη στις εξαγωγές. Η τσεχική οικονομία βασίζεται στις υπηρεσίες, τη βιομηχανία και την καινοτομία. Είναι κράτος πρόνοιας υψηλού εισοδήματος και διατηρεί το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Η Τσεχία είναι μέλος της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιπλέον είναι μέλος της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τσεχία χρησιμοποιεί το δικό της νόμισμα, την τσεχική κορώνα, και όχι το ευρώ. Είναι μέλος του ΟΟΣΑ. Η Τσεχία κατατάσσεται 15η στην ανθρώπινη ανάπτυξη προσαρμοσμένη στα επίπεδα της ανισότητας και 14η στο Δείκτη Ανθρώπινου Κεφαλαίου της Παγκόσμιας Τράπεζας, μπροστά από χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία. Ο The Guardian ονόμασε την Τσεχία ως "μία από τις πιο ακμάζουσες οικονομίες της Ευρώπης".

Ο τομέας της βιομηχανίας καταλαμβάνει το 37.5% της οικονομίας. Οι υπηρεσίες καταλαμβάνουν το 60% της τσεχικής οικονομίας και η γεωργία το υπόλοιπο 2.5%. Οι κύριες βιομηχανίες της Τσεχίας είναι η μηχανική υψηλής τεχνολογίας, η ηλεκτρονική και η κατασκευή κτιρίων, η παραγωγή χάλυβα, η παραγωγή μεταφορικών ειδών (αυτοκινητοβιομηχανία, σιδηροδρομική βιομηχανία, αεροδιαστημική βιομηχανία), η παραγωγή χημικών προϊόντων, η παραγωγή προηγμένων υλικών και φαρμάκων. Στην Τσεχία, οι κύριες υπηρεσίες είναι η έρευνα και ανάπτυξη, οι ΤΠΕ και ανάπτυξη λογισμικού, η νανοτεχνολογία, οι βιοεπιστήμες, κ.ά. Τα κυριότερα γεωργικά προϊόντα είναι τα δημητριακά, τα φυτικά έλαια και ο λυκίσκος.

Το 2018, το τσεχικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης ανέρχεται στα 37.370 δολάρια ενώ το τσεχικό ΑΕΠ στην ονομαστική αξία φτάνει τα 22.850 δολάρια. Τον Ιούνιο του 2019 η Τσεχία είχε το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ, έχοντας ποσοστό ανεργίας 1.9%. Ο δείκτης φτώχειας στην Τσεχία είναι ο δεύτερος χαμηλότερος εντός των μελών του ΟΟΣΑ, πίσω από τη Δανία. Η Τσεχία κατατάσσεται 24η στον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας (μετά από τη Νορβηγία) και στον Παγκόσμιο Δείκτη Καινοτομίας (μετά από την Αυστραλία). Κατατάσσεται 29η στην Παγκόσμια Αναφορά Ανταγωνιστικότητας και 30η στον Δείκτη Ευκολίας του Επιχειρείν. Ο μεγαλύτερος εμπορικός συνεργάτης, τόσο στις εξαγωγές όσο και στις εξαγωγές, είναι η Γερμανία. Γενικότερα η Τσεχία διεξάγει το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου της με τα μέλη της ΕΕ. Η Τσεχία έχει μια πολύ διαφοροποιημένη οικονομία: το 2016 η Τσεχία ήταν 10η στον Δείκτη Οικονομικής Πολυπλοκότητας.

Παραπομπές 

Οικονομίες της Ευρώπης ανά χώρα
Οικονομία στην Τσεχία
Φρανσίσκου Μπρέναντ

Ο Φρανσίσκου Μπρέναντ (Francisco Brennand, 11 Ιουνίου 1927 – 19 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Βραζιλιάνος γλύπτης, γνωστός για τα μεγάλα κεραμικά γλυπτά του.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μπρέναντ, του οποίου το πλήρες όνομα ήταν Φρανσίσκου ντε Πάουλα ντε Αλμέιντα Μπρέναντ (Francisco de Paula de Almeida Brennand) γεννήθηκε στο Ρεσίφε και ήταν γιος των Ρικάρντου Μοντέιρου Μπρέναντ και της Ολίμπια Παντίλια Νούνες Κόιμπρα (Olímpia Padilha Nunes Coimbra). Ο πατέρας του είχε προσθέσει τα κεραμικά πλακάκια και τούβλα στα προϊόντα της επιχειρήσεώς του από το 1917, οπότε έστειλε τον γιο του στην Ευρώπη για να μελετήσει την τεχνική των κεραμικών υλικών. Φτάνοντας στο Παρίσι το 1949, ο νεαρός Φ. Μπρέναντ ανεκάλυψε το κεραμικό έργο των Πάμπλο Πικάσο, Ζουάν Μιρό και Φερνάν Λεζέ, οπότε έγινε και αυτός καλλιτέχνης της κεραμικής. Το 1948 νυμφεύθηκε την Ντεμπόρα ντε Μόουρα Βασκονσέλος. 

Το 1971 ο Μπρέναντ επέστρεψε στα ερείπια του εργοστασίου κεραμικών του πατέρα του και έβαλε μπροστά τη μετατροπή του στην «Oficina Brennand», που παρήγε πλακάκια και τα δικά του κεραμικά γλυπτά.

Ο Φρανσίσκου Μπρέναντ απεβίωσε από λοίμωξη του αναπνευστικού σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο του Ρεσίφε. Ο κυβερνήτης της πολιτείας Περναμπούκο κήρυξε τριήμερο πένθος για τον θάνατό του.

Το έργο του
Ο Μπρέναντ εξέθετε τα γλυπτά του κυρίως στην Oficina Brennand, συγκρότημα που περιέχει το εργοστάσιο παραγωγής πλακιδίων, μουσείο, παρεκκλήσιο και αναψυκτήριο. Εκεί βρίσκονται περί τα 2.000 έργα του καλλιτέχνη, σε τεράστια υπαίθριους χώρους, στο παρεκκλήσιο και σε κήπους, όλα σε προστατευόμενη δασική περιοχή δίπλα στη συνοικία Varzea του Ρεσίφε.

Το έργο του Μπρέναντ επιστρέφει συχνά στις θεματικές του ανθρώπινου σώματος, των αυγών, των ζώων και των καρπών. Κάποιες φορές χρειάσθηκε να υπερασπίσει το έργο του μετά από καταγγελίες ότι ήταν υπερβολικά προκλητικό. Οι New York Times απεκάλεσαν τον Μπρέναντ «μεγαλύτερο καλλιτέχνη στην πόλη» και την Oficina Brennand «μια μεταφορά για την ίδια την πόλη του Ρεσίφε, που αναλώνεται σε ταυτόχρονη ανάπτυξη και παρακμή». Επίσης είχε αποκληθεί «ο μεγαλύτερος κεραμίστας της Βραζιλίας».

Περισσότερα από 90 έργα του, μεταξύ των οποίων ο Torre de Cristal, ένας πύργος-γλυπτό ύψους 32 μέτρων, είναι στημένα στο «Πάρκο των Γλυπτών» (Parque das esculturas), που βρίσκεται στο Ρεσίφε Αντίγκο, την παλιά πόλη-λιμάνι του Ρεσίφε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημος ιστότοπος (στην πορτογαλική γλώσσα)
 Αποσπάσματα του ημερολογίου του Brennand (στην πορτογαλική γλώσσα)

Βραζιλιάνοι γλύπτες
Σύγχρονοι καλλιτέχνες
Βουνί του Λάζαρου

Η Βουνί του Λάζαρου είναι τοποθεσία στο χωριό Τσάδα της Επαρχίας Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 560 μ. Κοντά στην περιοχή βρίσκεται ο Αετοβουνος σε απόσταση περίπου 2 χιλιόμετρον.

Παραπομπές
Αυγούστα του Άνχαλτ-Ντέσαου

Η Αυγούστα του Άνχαλτ-Ντέσαου (Amalie von Anhalt-Dessau, 18 Αυγούστου 1793 - 12 Ιουνίου 1854) ήταν κόρη του Κληρονομικού Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου Φρειδερίκου.

Βιογραφία 
Η Αμαλία Αυγούστα γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1793 στο Ρούντολστατ του Πριγκιπάτου Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Αμαλίας της Έσσης-Χόμπουργκ.

Στις 15 Απριλίου 1816 παντρεύτηκε τον πρώτο ξάδελφό της Φρειδερίκο Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ στο Ντέσαου. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:

 τον Φρειδερίκο Γκύντερ (1818–1821).
 τον Γκύντερ (1821–1845).
 τον Γουσταύο (1828–1837).

Πέθανε στις 12 Ιουνίου 1854 στο Ρούντολστατ σε ηλικία 60 ετών. Είναι θαμμένη στη βασιλική κρύπτη του κοιμητηρίου του Ρούντολστατ. Ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την ανιψιά της Αυγούστας, Κόμισσα Ελένη του Ράινα, κόρη του αδελφού της Γεωργίου Βερνάρδου του Άνχαλτ-Ντέσαου το 1855.

Πηγές
 L. Renovanz: Chronik der fürstl. Schwarzburgischen Residenzstadt Rudolstadt, S. 49, L. Renovanz, 1860
 S. Obbarius: Rudolstadt u. seine romantischen Umgebungen, L. Renovanz, 1853

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Γκρέις Σλικ

Η Γκρέις Σλικ γεννημένη στις 30 Οκτωβρίου 1939) είναι  Αμερικανίδα τραγουδοποιός και πρώην μοντέλο, ευρέως γνωστή για το ρόλο της στην εκρηκτική ψυχεδελική ροκ σκηνή του Σαν Φρανσίσκο στα μέσα -1960s. Η μουσική της καριέρα διήρκησε τέσσερις δεκαετίες. Έπαιξε με τη Μεγάλη Κοινωνία, το μουσικό συγκρότημα Jefferson Airplane, το Τζέφερσον Στέιτριχ και το Στέιτ Ντιπ. Έχει επίσης μια σποραδική σόλο καριέρα. Το Slick παρείχε φωνητικά σε πολλά γνωστά τραγούδια, όπως Somebody To Love, White Rabbit, "Χτίστηκε αυτή η πόλη" και "Τίποτα δεν θα μας σταματήσει τώρα".

Παραπομπές 

Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Νάτσο Φερνάντεθ Ιγλέσιας

Ο Χοσέ Ιγνάθιο Φερνάντεθ Ιγλέσιας (José Ignacio Fernández Iglesias, γενν. 18 Ιανουαρίου 1990), γνωστός και ως Νάτσο (Nacho), είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Εθνική ομάδα της Ισπανίας.

Ο Νάτσο έχει περάσει όλη την επαγγελματική καριέρα του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το 2011 και από τότε έχει 133 συμμετοχές και έχει κερδίσει αρκετά τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Νάτσο πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική ομάδα ανδρών της Ισπανίας το 2013 και ήταν μέλος της ομάδας που εκπροσώπησε την Ισπανία στο Μουντιάλ 2018.

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Μπενζαμέν Μεντί

Ο Μπενζαμέν Μεντί (Benjamin Mendy, 17 Ιουλίου 1994) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για τη Μάντσεστερ Σίτι και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Ο Μεντί ξεκίνησε την καριέρα του από τη Χάβρη, παίζοντας για την πρώτη ομάδα το 2011. Το 2013 αποκτήθηκε από την Μαρσέιγ, και παρέμεινε στο σύλλογο για τρία χρόνια πριν αποκτηθεί από τη Μονακό, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2016-17. Το καλοκαίρι του 2017 αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι για 52 εκατομμύρια λίρες, που αποτελούσε τότε ρεκόρ για μεταγραφή αμυντικού. Στη συνέχεια κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ την πρώτη του χρονιά στο σύλλογο.

Ο Μεντί πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Γαλλίας, ενώ νωρίτερα ήταν μέλος των εθνικών Κ-16, Κ-17, Κ-18, Κ-19 και Κ-21. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Μουντιάλ 2018, το οποίο και κατέκτησε.

Στις 26 Αυγούστου 2021 κρίθηκε προφυλακιστέος για διάπραξη τεσσάρων βιασμών και μίας σεξουαλικής παρενόχλησης, με αποτέλεσμα να παυθεί από τη Μάντσεστερ Σίτι μέχρι την διερεύνηση της υποθέσης.

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ουισάμ Μπεν Γιεντέρ

Ο Ουισάμ Μπεν Γιεντέρ (γαλλικά: Wissam Ben Yedder, 12 Αυγούστου 1990) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την Μονακό και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική Αλφορβίλ και το 2010 αποκτήθηκε από την Τουλούζη και σκόραρε 71 γκολ σε 174 παιχνίδια, ξεπερνώντας τον Αντρέ-Πιερ Ζινιάκ ως ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας τον 21ο αιώνα. Αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη για 9 εκατομμύρια ευρώ το 2016 και σκόραρε 70 γκολ σε 138 αγώνες σε τρεις σαιζόν. Ακολούθως αποκτήθηκε από τη Μονακό για 40 εκατομμύρια ευρώ και τη σαιζόν 2019-20 αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ της Λιγκ 1.

Σε διεθνές επίπεδο, ο Μπεν Γιεντέρ εκπροσώπησε τη Γαλλία στην Κ-21 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Γαλλίας το Μάρτιο του 2018. Έχει 8 συμμετοχές και 2 γκολ με το εθνόσημο.

Παραπομπές 

Γάλλοι τυνησιακής καταγωγής
Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΟΖΑ Αλφορβίλ
Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 2
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Αμμόλοφος του Πιλά

Ο αμμόλοφος του Πιλά (Γαλλικά: Dune du Pilat) βρίσκεται στις ακτές του Ατλαντικού ωκεανού στη Γαλλία, στο νομό Ζιρόντ της Νέας Ακουιτανίας. Είναι ο ψηλότερος αμμόλοφος στην Ευρώπη. 

Με περισσότερους από ένα εκατομμύριο επισκέπτες ετησίως, ο αμμόλοφος του Πιλά είναι ένας διάσημος τουριστικός προορισμός.

Τοποθεσία 
Ο αμμόλοφος του Πιλά βρίσκεται στη νότια είσοδο του κόλπου του Αρκασόν, 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπορντώ, στην περιοχή Πιλά-συρ-Μερ, η οποία είναι διοικητικά εξαρτώμενη από την κοινότητα Λα Τεστ-ντε-Μπυς, στο κέντρο των Λαντ της Γασκώνης.

Χαρακτηριστικά 

Ο αμμόλοφος του Πιλά εκτείνεται σε πλάτος 616 μέτρα από δυτικά προς ανατολικά και σε μήκος 2,9 χιλιόμετρα από βορρά προς νότο. Περιέχει περίπου 60 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου.Το ύψος του είναι σήμερα περίπου 110 μέτρα έως 115 μέτρα, ανάλογα με το έτος, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Ο αμμόλοφος εκτείνεται παράλληλα με την ακτογραμμή, πίσω από την γραμμή παλίρροιας της παραλίας. Βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, κινούμενος προς την ξηρά. Ευρισκόμενος μεταξύ του ωκεανού και του δάσους, μετακινείται 1 έως 5 μέτρα ετησίως ανατολικά υπό την επίδραση των επικρατούντων ανέμων και της παλίρροιας. Έτσι, σταδιακά καλύπτει τον παρακείμενο δρυμό  των Λαντ. 

Η πρόσβαση στην κορυφή του αμμόλοφου διευκολύνεται από σκάλα. 

Στις 24 Ιανουαρίου 2009 σημειώθηκε μια μέγιστη ταχύτητα ανέμου 175 χλμ. / ώρα κατά τη διάρκεια καταιγίδας στον αμμόλοφο του Πιλά.

Ιστορία και ετυμολογία 
Η λέξη Πιλά προέρχεται από τη γασκωνική λέξη Pilhar, η οποία αναφέρεται σε σωρό ή ανάχωμα.

Η σημερινή τοποθεσία του αμμόλοφου του Πιλά χρησιμοποιήθηκε από την προϊστορική εποχή ως προσωρινή εγκατάσταση για δραστηριότητες που σχετίζονταν με την εξόρυξη θαλασσινού αλατιού. Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα άρχισαν το 1922. Το 2013, βρέθηκαν αντικείμενα από την εποχή του Σιδήρου, 800 χρόνια π.Χ., στην άμμο στους πρόποδες του αμμόλοφου.

Αλεξίπτωτο πλαγιάς 

Λόγω της εκτεθειμένης θέσης του κατά μήκος της θάλασσας και της απότομης κλίσης, ο αμμόλοφος του Πιλά είναι ένα διάσημο σημείο για αλεξίπτωτο πλαγιάς (παραπέντε).

Μουσική 
Το 2014, το συγκρότημα Fréro Delavega κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο Le chant des sirènes (Το τραγούδι των Σειρήνων) στο οποίο εμφανίζεται ο στίχος «Τα χρόνια περνούν, η ηχώ δραπετεύει στον αμμόλοφο του Πιλά». Το κλιπ γυρίστηκε στον αμμόλοφο και στο παρακείμενο δάσος.

Το 2018, το συγκρότημα Collectif Métissé κυκλοφόρησε ένα τραγούδι που ονομάζεται La dune du Pilat (Ο αμμόλοφος του Πιλά), του οποίου το κλιπ γυρίστηκε στον αμμόλοφο.

Πανοραμική φωτογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ιστοσελίδα του αμμόλοφου του Πιλά (επιλογή γλώσσας)

Παραπομπές 
Ακτογραμμή της Νέας Ακουιτανίας
Poison Ivy

Η Poison Ivy είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας σε ρόλο του υπερκακού, που εμφανίζεται σε κόμικς τα οποία δημοσιεύθηκαν από την DC Comics, σε ιστορίες του Batman. H Poison Ivy δημιουργήθηκε από τους Robert Kanigher και Sheldon Moldoff και έκανε τη πρώτη της εμφάνιση στο Batman # 181 (τον Ιούνιο του 1966).  

Η Poison Ivy έχει απεικονιστεί ως το ερωτικό ενδιαφέρον του Batman.  Έχει συνεργαστεί με άλλους κακούς όπως την Catwoman και την Harley Quinn, με την Harley να είναι η στενή της φίλη, επαναλαμβανόμενη σύμμαχος της και μερικές φορές το ρομαντικό ενδιαφέρον της. Η Poison Ivy είναι ένας μισάνθρωπος, βοτανολόγος και βιοχημικός της Gotham City, που έχει εμμονή με τα φυτά, και την οικολογία. Η εξωτερική εμφάνιση του συγκεκριμένου χαρακτήρα θεωρείται εικονική. Αποτυπώνεται συνήθως ξυπόλυτη φορώντας ένα κοστούμι διακοσμημένο με φύλλα και κληματσίδες, με περιστασιακές παραλλαγές στον τόνο του δέρματος.  Για τις εγκληματικές δραστηριότητές της, οι οποίες αποσκοπούν συνήθως στην προστασία των απειλούμενων ειδών και του φυσικού περιβάλλοντος, η Poison Ivy χρησιμοποιεί φυτικές τοξίνες και φερεμόνες που ελέγχουν το μυαλό, εμποδίζοντας έτσι οποιονδήποτε που θα της σταθεί εμπόδιο. Αρχικά χαρακτηρίστηκε ως υπερκακός, αλλά από το The New 52 και DC Rebirth έχει περιγραφεί περιοδικά ως αντιηρωίδα, κάνοντας δηλαδή συχνά λάθος πράγματα για τους σωστούς λόγους. 

Η Poison Ivy είναι ένας από τους πιο ανθεκτικούς εχθρούς του Batman, καθώς ανήκει στη συλλογική ομάδα των αντιπάλων του.

Παραπομπές 

Υπερκακοί της DC Comics
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Πολέμους

Η συμμετοχή της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας καθώς επέτρεψε στο ελληνικό κράτος να διπλασιάσει την έκτασή του και να αποκτήσει το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής εδαφικής του έκτασης. Υπήρξε επίσης καταλυτικός παράγοντας πολιτικών εξελίξεων καθώς έφερε στο προσκήνιο δυο προσωπικότητες, των οποίων η σχέση κυριάρχησε την επόμενη δεκαετία και είχε μακροπρόθεσμες συνέπειες για την Ελλάδα : τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο και τον αξιωματικό του στρατού, διάδοχο του θρόνου και μετέπειτα βασιλιά, Κωνσταντίνο Ι.

Στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, η Ελλάδα συμμάχησε με την Βουλγαρία, την Σερβία και το Μαυροβούνιο ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο πόλεμος ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου 1912 με την κήρυξη του πολέμου από το Μαυροβούνιο ενώ η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Σερβία μπήκαν στον πόλεμο στις 17 Οκτωβρίου 1912. Κατά την διάρκεια αυτού του πολέμου, η Ελλάδα πολέμησε σε δυο μέτωπα από την ξηρά και πρόσφερε το μεγαλύτερο μέρος της ναυτικής δύναμης από όλους τους βαλκανικούς συμμάχους.

Την αρχική ώθηση για επέκταση των εδαφών έδωσε ο στρατός της Θεσσαλίας, ο οποίος κατόρθωσε να καταλάβει ένα μεγάλο μέρος της Μακεδονίας, συμπεριλαμβανομένου του στρατηγικά σημαντικού λιμένα της Θεσσαλονίκης ; αυτή η κίνηση προκάλεσε μια αυξημένη ένταση ανάμεσα στους δυο συμμάχους κατά τους επόμενους μήνες και αποτέλεσε μια από τις κύριες αιτίες του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Μακεδονία, ο ελληνικός στρατός έριξε το βάρος του στο μέτωπο της Ηπείρου όπου, μετά από μια παρατεταμένη πολιορκία, καταλήφθηκε η πόλη των Ιωαννίνων και οι Έλληνες προχώρησαν προς την "Βόρεια Ήπειρο" (Νότια Αλβανία). Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό κατέλαβε όλα τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους εκτός από τα Δωδεκάνησα, που ήταν υπό ιταλική κατοχή, και κατέρριψε δυο προσπάθειες του Οθωμανικού Πολεμικού Ναυτικού να αποκτήσει πρόσβαση στον ελλαδικό χώρο μέσω των Δαρδανελλίων.

Παρόλο που οι διαπραγματεύσεις είχαν ξεκινήσει στο Λονδίνο από τον Δεκέμβριο 1912, ο πόλεμος συνεχίστηκε μέχρι τις 30 Μαΐου 1913 όταν υπογράφηκε η Συνθήκη του Λονδίνου. Η Συνθήκη δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει καμιά εμπλεκόμενη στον πόλεμο χώρα, με κύριο σημείο τριβής να είναι η διαίρεση της Μακεδονίας. Μπροστά στις βουλγαρικές αξιώσεις, η Ελλάδα και η Σερβία συμμάχησαν και στις 29 Ιουνίου 1913, οι βουλγαρικές δυνάμεις πραγματοποίησαν μια απρόσμενη επίθεση ενάντια των πρώην συμμάχων τους. Οι βουλγαρικές επιθέσεις σύντομα αποκρούστηκαν και υποχώρησαν. Ειδικότερα για την Ελλάδα, οι μάχες κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο υπήρξαν αρκετά δαπανηρές. Με την είσοδο της Ρουμανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο, ο βουλγαρικός στρατός αποδυναμώθηκε και κήρυξε ανακωχή στις 30 Ιουλίου. Ο πόλεμος ολοκληρώθηκε στις 10 Αυγούστου 1913 με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η οποία επιβεβαίωσε την εισχώρηση στην Ελλάδα της Μακεδονίας, της Κρήτης και της Ηπείρου (χώρις την Βόρεια Ήπειρο).

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Πηγές

Γενική ιστορία

Για τους Βαλκανικούς Πολέμους

Άρθρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεμοι της Ελλάδας
Βαλκανικοί Πόλεμοι
TARS

Η TARS, ακρωνύμιο αναφερόμενο στη Societatea de Transporturi Aeriene Româno–Sovietice, ήταν αεροπορική εταιρεία η οποία ιδρύθηκε στις 8 Αυγούστου 1945, από κοινού, από τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης, στις οποίες και, ταυτόχρονα, υπαγόταν.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1954, αναδιαρθρώθηκε στην TAROM. Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων πέντε ετών, η συγκεκριμένη εταιρεία κατέστη ως η εθνική εταιρεία μεταφορών της Ρουμανίας, παύοντας, παράλληλα, να τελεί υπό σοβιετική οικονομική επιρροή. Έπειτα από την κατάργηση, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1956-1958, του συνόλου των οικονομικών κοινοπραξιών κατηγορίας SOVROM, οι οποίες είχαν ως απώτερο σκοπό την αποστολή προς την ΕΣΣΔ σημαντικού μέρους του εθνικού πλούτου της χώρας, δίχως οικονομικά οφέλη, καθώς και την αποχώρηση από την Ρουμανία των σοβιετικών στρατιωτικών δυνάμεων, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1958-1959, η εταιρεία TAROM τέθηκε υπό τον πλήρη έλεγχο της Κυβερνήσεως της Ρουμανίας.

Παραπομπές

Πηγές 

  

Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Επιχειρήσεις της Σοβιετικής Ένωσης
Τζούλιο Αντζόνι

Ο Τζούλιο Αντζόνι (Giulio Angioni, 28 Οκτωβρίου 1939 – 12 Ιανουαρίου 2017) ήταν Ιταλός ανθρωπολόγος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντζόνι γεννήθηκε στην κωμόπολη Γκουαζίλα της Σαρδηνίας. Αναδείχθηκε σε καταξιωμένο ανθρωπολόγο, καθώς ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι και εταίρος του Κολεγίου του Αγίου Αντωνίου του University of Oxford. Είναι όμως γνωστότερος ως ο συγγραφέας περίπου είκοσι μυθιστορημάτων και άλλων λογοτεχνικών βιβλίων. Από την άλλη, τα δοκίμιά του στην ανθρωπολογία καταλαμβάνουν 12 τόμους.

Στα ανθρωπολογικά του δοκίμια (ιδίως στο Fare, dire, sentire: l’identico e il diverso nelle culture, 2011) ο Αντζόνι τοποθετεί την ποικιλομορφία της ανθρώπινης ζωής σε μια διάσταση μέγιστου πλάτους στον χρόνο και τον χώρο, αρχίζοντας από την ανθρωποποιητική αξία των πράξεων, των λόγων, των σκέψεων και των αισθημάτων ως αλληλοσχετιζόμενων διαστάσεων (μολονότι συνήθως διαχωρισμένων και ιεραρχικών) της ανθρώπινης «φύσεως», η οποία εδώ κατανοείται ως χαρακτηριζόμενη από τον πολιτισμό, δηλαδή την ανθρώπινη ικανότητα συνεχούς μαθήσεως. Ειδικότερα, ο Αντζόνι επικρίνει δύο δυτικά στερεότυπα: την ανωτερότητα της ομιλίας ως μοναδικά ανθρώπινου χαρακτηριστικού και τον διαχωρισμό της αισθητικής διαστάσεως από το υπόλοιπο της ζωής.

Ως συγγραφέας λογοτεχνίας, ο Αντζόνι θεωρείται μαζί με τους Σέρτζιο Ατζένι και Σαλβατόρε Μαννούτσου ως ένας από τους πρωτοπόρους της λεγόμενης «Λογοτεχνικής Ανοίξεως της Σαρδηνίας», στα πλαίσια της οποίας ακολούθησαν συγγραφείς όπως οι Σαλβατόρε Νιφφόι, Αλμπέρτο Καπίττα και άλλοι. Τα καλύτερα μυθιστορήματα του Αντζόνι θεωρούνται τα Le fiamme di Toledo (= «Οι φλόγες του Τολέδου»), Assandira (2004), Doppio cielo (= «Διπλός ουρανός») και L'oro di Fraus (= «Ο χρυσός του Φράους»). Στην ύστερη ζωή του δημοσίευσε και ποίηση (συλλογές Tempus το 2008 και Oremari το 2011) στην ιταλική και τη σαρδηνιακή γλώσσα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Αντζόνι στη Sardegna Digital Library
 Ο Αντζόνι στο Wuz

Ιταλοί ανθρωπολόγοι
Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Σταυρωμένος Χαμαλευρίου Ρεθύμνου

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Σταυρωμένος (αποσαφήνιση)

Ο Σταυρωμένος είναι παραθαλάσσιο χωριό της κοινότητας Χαμαλευρίου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης σε υψόμετρο 10 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Σταυρωμένος βρίσκεται στον κόλπο του Αλμυρού σε απόσταση 9,5 χλμ. ανατολικά από την πόλη του Ρεθύμνου. Το χωριό αποτελεί την συνέχεια των οικισμών Σφακάκι (Α.) και Πηγιανού Κάμπου (Δ.) ενώ μέσα από αυτό περνάει η ΕΟ90 ή Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.).

Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ευρήματα ¨συνεχούς κατοίκησής της από την μινωική έως την ελληνιστική περίοδο. Στο ύψωμα "Κακαβέλλα", προς το γειτονικό Χαμαλεύρι, έχουν εντοπιστεί ερείπια μινωικού οικισμού. Στη θέση "Μανουσές", νοτιοδυτικά της θέσης "Κακάβελλα", έχουν βρεθεί ερείπια μινωικού και κλασσικού οικισμού. Στη θέση αυτή βρέθηκε μεγάλος αριθμός λύχνων και θα μπορούσε να ήταν ένα ιερό της υστερομινωικής περιόδου ΙΙΙ. Έχουν εντοπιστεί λατομείο και λουτρά ρωμαϊκής εποχής.

Την πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης οι Γερμανοί εκτέλεσαν στον Σταυρωμένο 9 πολίτες και συνέχισαν τις εκτελέσεις αμάχων την επομένη. Στο χωριό υπάρχει το Μνημείο Αυστραλών και Ελλήνων πολεμιστών που έπεσαν στον αγώνα κατά των Γερμανών.

Διοικητικά 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πηγής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αστέρι και το Χαμαλεύρι, αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαμαλευρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαδίου του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 678 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου Σταυρωμένου - Χαμαλευρίου από το Υπουργείο Πολιτισμού
 Οι παράκτιες αρχαιότητες στον Σταυρωμένο Χαμαλευρίου από την ΚΕ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης
Χασάν Μάρτιν

Ο Χασάν Μάρτιν (αγγλικά:Hassan Martin) (Στάτεν Άιλαντ, 12 Νοεμβρίου 1995), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον Ερυθρό Αστέρα.

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Μάρτιν είχε κατά μέσο όρο 6,3 πόντους ανά αγώνα ως πρωτοετής με τους Ρόουντ Άιλαντ Ραμς και αύξησε το μέσο όρο του σε 11,4 πόντους ανά αγώνα ως δευτεροετής φοιτητής. Ως τριτοετής, ο Μάρτιν είχε μέσο όρο 12,0 πόντους ανά αγώνα. Ως τελειόφοιτος, ο Μάρτιν είχε κατά μέσο όρο 13,6 πόντους, 6,8 ριμπάουντ και 2,4 τάπες ανά αγώνα. Ήταν βασικό μέλος των Ραμς που έφτασαν για πρώτη φορά στο τουρνουά NCAA από το 1999. Ονομάστηκε δύο φορές Atlantic 10 Αμυντικός Παίκτης της Χρονιάς. Ονομάστηκε στην All-Atlantic 10 Δεύτερη Ομάδα ως τελειόφοιτος, παρά το γεγονός ότι έχασε πέντε αγώνες λόγω τραυματισμού και δεν αγωνίστηκε σε αρκετούς ακόμα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2017, ο Μάρτιν έπαιξε με τους Ορλάντο Μάτζικ στο Σάμερ Λιγκ. Ακολούθως, υπέγραψε με την ιαπωνική Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς, όπου έγινε ένας από τους κορυφαίους σκόρερ του πρωταθλήματος και έλαβε έπαινο για τον αθλητισμό του.

Το 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μέντι Μπαϊρόιτ του Πρωταθλήματος Γερμανίας. 

Στις 27 Ιουνίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπούντουτσνοστ της Αδριατικής Λίγκας. Με την Μπούντουτσνοστ κατέκτησε το Κύπελλο Μαυροβουνίου για το 2020.

Στις 30 Ιουνίου 2020, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Μάρτιν με διετές συμβόλαιο. Τον Φεβρουάριο του 2021, υπέστη ρήξη μηνίσκου στο γόνατο του, χάνοντας το υπόλοιπο της σεζόν. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Στις 17 Ιουνίου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Τα δύο χρόνια του στον Ολυμπιακό για την Ευρωλίγκα μέτρησε κατά μέσο όρο σε 55 ματς 7,25 πόντους με 68,2% στα δίποντα, 3,8 ριμπάουντ, 0,5 μπλοκ και 0,5 κλεψίματα.

Στις 9 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί 
Μπουντουκνοστ
Κύπελλο Μαυροβουνίου: (2020)
Ολυμπιακός
Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2022)
 Κύπελλο Ελλάδας: (2022)

Ατομικοί 

 2x Καλύτερος Αμυντικός Atlantic 10 (2016, 2017)

 3x Atlantic 10 Μέλος της Καλύτερης Αμυντικής Πεντάδας  (2015–2017)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο proballers.com 
 Βιογραφικό με τους Ρόουντ Άιλαντ Ραμς

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Σέντερ
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς
Καλαθοσφαιριστές ιαπωνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Μέντι Μπαϊρόιτ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Καλαθοσφαιριστές μαυροβουνιακών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αντουανέτα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ

H Αντουανέττα (γερμ. Antoinette von Sachsen-Coburg-Saalfeld von Wettin, 28 Αυγούστου 1779 - 14 Μαρτίου 1824) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία
Η Αντουανέττα Ερνεστίνη Αμαλία ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Αυγούστας Ρόις, κόρης του Ερρίκου Δ΄ του Έμπερσντορφ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1798 τον Αλέξανδρο Της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
 Μαρία (1799 - 1860), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Παύλος (1800 - 1801).
 Αλέξανδρος (1804 - 1881), Δούκας της Βυρτεμβέργης. Νυμφεύτηκε μοργανατικά και στη σύζυγό του και στους απογόνους τους δόθηκε το επώνυμο Φον Γκρύνχοφ.
 Ερνέστος (1807 - 1868), Δούκας της Βυρτεμβέργης.
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Φερδινάνδος (1810 - 1815).

Πρόγονοι

Πηγές
 von Wiebeking, Carl Friedrich. Biographie des Herzogs Alexander zu Württemberg. Munich, 1835.
Sauer, Paul. "Alexander (I.)." In Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, ed. Sönke Lorenz, Dieter Mertens, and Volker Press. Stuttgart: Kohlhammer Verlag, 1997. ISBN 3-17-013605-4

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Παρεκκλήσι των Κρανίων

Το Παρεκκλήσι των Κρανίων (), ή Εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου, είναι παρεκκλήσι –οστεοφυλάκιο, που βρίσκεται στην πόλη Κουντόβα-Ζντρούι, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας, στη νοτιοδυτική Πολωνία. Στο παρεκκλήσι υπάρχουν 3.000 ανθρώπινα κρανία και στο υπόγειό του οστά από άλλους 21.000 ανθρώπους.

Το παρεκκλήσι χτίστηκε το 1776 από τον ιερέα της τοπικής ενορίας, Βάτσλαφ Τομάσεκ (Václav Tomášek), που εμπνεύστηκε τη δημιουργία του από το Ναό της Άμμωμης Σύλληψης της Παναγίας στη βία Βένετο, στη Ρώμη (Chiesa di Santa Maria Immacolata a via Veneto) κάτω από την οποία βρίσκεται η Κρύπτη των Καπουτσίνων. Ο Τομάσεκ, από το 1776 μέχρι το 1794 συγκέντρωσε, καθάρισε και τοποθέτησε στο Παρεκκλήσι των Κρανίων χιλιάδες ανθρώπινα κρανία και οστά ανθρώπων που είχαν χάσει τη ζωή τους στο Τριακονταετή Πόλεμο (1618–1648), στους τρεις Σιλεσιανούς Πολέμους (1740–1763), καθώς και από επιδημίες χολέρας, πανώλης και σύφιλης, αλλά και από την πείνα. Το 1804, στο κέντρο του ναού και στο βωμό τοποθετήθηκαν τα κρανία των ανθρώπων που έχτισαν το παρεκκλήσι, μεταξύ αυτών δε και το κρανίο του ιερέα Τομάσεκ.

Εικόνες

Παραπομπές 

Χριστιανικοί ναοί στην Πολωνία
Πόβιατ Κουότσκο
Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις Φρανκοπάν

H Πάολα Ντόιμι ντε Λούπις, αγγλ. Paola-Luise-Marica Doimi de Lupis Frankopan (γενν. 7 Αυγούστου 1969) από τον Οίκο Ντόιμι ήταν κόρη του κόμη του Λούπις και με τον γάμο της έγινε λαίδη Γουίντσορ.

Βιογραφία
Είναι κόρη του Λούις Ντόιμι, κόμη του Λούπις, πρίγκιπα Φρανκοπάν Σούμπιτς Ζρίνσκι από το Σπλιτ της Κροατίας. Ο Λούις είναι μέλος της παλαιάς Κροατικής και Ιταλικής αριστοκρατίας, που ήρθε στην Αγγλία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σπουδάσει στην Οξφόρδη. Είναι δικηγόρος, μέλος του Μίντλ Τεμπλ και επιχειρηματίας. Η μητέρα της Ίνγκριντ Ντέττερ είναι ομότιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.

Ο σύζυγός της Νικόλαος Ουίνδσορ είναι μικρανιψιός το υΓεωργίου ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονός της Μαρίνας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Νικολάου πρίγκιπα της Ελλάδας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 2006 τον λόρδο Νικόλαο Γουίνδσορ, μέλος της βασιλικής Οικογένειας της Βρετανίας και έχει τέκνα:
 Αλβέρτος-Λούις-Φίλιππος-Εδουάρδος γενν. 2007. 
 Λεοπόλδος-Ερνέστος-Αύγουστος-Γουέλφ γενν. 2009. 
 Λούις-Αρθούρος-Νικόλαος-Φήλιξ γενν. 2014.

Πηγές
 Black, A and C (2015). "British Royal Family". Who's Who. Oxford University Press. Archived from the original on 21 February 2015. Retrieved 10 August 2015. Nicholas Charles Edward Jonathan, (Lord Nicholas Windsor), b 25 July 1970, Married 19 Oct. 2006, Princess Paola Doimi de Lupis Frankopan Šubić Zrinski

Οίκος Ουίνδσορ
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ

H Βικτωρία-Λουίζα (γερμ. Viktoria-Luise von Solms-Baruth, 13 Μαρτίου 1921 - 1 Μαρτίου 2003) από τον Οίκο του Ζολμς, ήταν κόρη του Κόμη του Ζαλμς-Μπάρουτ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και μετά κα Βίττεν.

Βιογραφία
Η Βικτωρία-Λουίζα Φρειδερίκη Καρολίνα Ματθίλδη ήταν κόρη του Χανς, Κόμη του Ζολμς-Μπάρουτ, και της Καρολίνας Ματθίλδης, κόρης του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1942 τον Φρειδερίκο Ιωσία της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνο:
 Ανδρέας (γενν. 1943).

Το 1946 διαζεύχθηκαν και η Βικτωρία-Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο το 1947/48 με τον Ρίχαρντ Βίττεν από την Αυστρία. Είχε τέκνο:
 Βικτόρια Άστριντ Βίττεν (γενν. 1948).

Πηγές
  C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, UK: Garnstone Press, 1973), volume 1, page 25.

Παραπομπές 

Οίκος του Ζολμς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Καρολίνα Λακρουά

H Καρολίνα, γαλλ. Caroline Lacroix (13 Μαΐου 1883 - 12 Φεβρουαρίου 1948) από τον Οίκο του Λακρουά ήταν κόρη του επιστάτη της Γαλλικής πρεσβείας στο Βουκουρέστι. Ήταν κοινών ηθών και η νομιμότητα του γάμου της με τον βασιλιά του Βελγίου αμφισβητήθηκε. Έπειτα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ζυλ ντε Λακρουά, θυρωρού της Γαλλικής πρεσβείας στο Βουκουρέστι· άλλη πηγή ανα΄φερει ότι αυτός είχε γεννηθεί εκεί ως το 13ο τέκνο των γονέων του. Η μητέρα της λεγόταν Κατρίν-Ζοζεφίν Σεμπίλ.

Στα νιάτα της εργαζόταν σε μπαρ. Μερικές πηγές υποστηρίζουν, ότι ως νέα ήταν κοινών ηθών στο Παρίσι. Έγινε ερωμένη του Αντουάν-Εμμανουήλ Ντυρριέ, πρώην αξιωματικού του Γαλλικού στρατού. Αυτός τη ζούσε με στοιχήματα στον ιππόδορμο, όταν όμως η τύχη του έπαυσε, έγινε σαν μαστωπός, εκδίδοντάν της σε πλούσιους πελάτες. Δραστηριοποιούνταν στο Παλαί Ελυζέ, αλλά συχνά άφηναν χρέη απλήρωτα. Το 1900 ο Λεοπόλδος Β΄, που διέμενε στο Παρίσι, άκουσε για τα θέλγητρά της και ενδιαφέρθηκε γι'αυτήν. Έστειλε μία γυναίκα, που κανόνισε συνάντηση για την άλλη ημέρα. Βρέθηκαν σε ένα απομονωμένο δωμάτιο: ο Λεοπόλδος Β΄ είχε δύο βοηθούς μαζί του και την παρατηρούσε σιωπηλός. Έμεινε ευχαριστημένος και την κάλεσε στην Αυστρία μαζί του. Την επόμενη ημέρα της έστειλε ένα μεγάλο ποσό χρημάτων και μερικά εσώρουχα, καθώς είχε ενημερωθεί ότι της άρεσαν τα ρούχα. Εκείνη ήταν 16 και ο βασιλιάς 65 ετών. Της έδωσε χρήματα, δώρα, ιδιοκτησίες και τον τίτλο της βαρόνης ντε Βωγκάν. Γι' αυτά επικρίθηκε εκείνη και ο Λεοπόλδος Β΄, που ήταν ήδη αντιδημοφιλής για το Κονγκό, την προσωπική αποικία του.

Έπειτα από τον θάνατό του βρέθηκε ότι της είχε δώσει πολυάριθμα ακίνητα, αντικείμενα μεγάλης αξίας, μετοχές στο Κονγκό και άλλες πολύτιμες πηγές εισοδήματος, που την έκαναν εκατομμυριούχο. Τα επόμενα χρόνια η κυβέρνηση του Βελγίου και οι τρεις αποξενωμένες κόρες του προσπαθούσαν να λάβουν κάτι από τον πλούτο αυτόν, καθώς τα έσοδα των πριγκιπισσών διακυμαίνονταν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτο το 1909 τον Λεοπόλδο Β΄ του Οίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα βασιλιά του Βελγίου στην επιθανάτιο κλίνη του, μόνο με θρησκευτικό γάμο. Όμως μόνο ο πολιτικός γάμος έδινε νομική ισχύ σε έναν γάμο στο Βέλγιο. Ο βασιλιάς 5 ημέρες μετά απεβίωσε.

Το 1910 έκανε δεύτερο γάμο με τον Αντουάν-Εμμανουέλ Ντυρριέ και είχε τέκνα:
 Λυσιέν-Φιλίπ ντε Λακρουά-Ντυρριέ.
 Φιλίπ-Ανρί ντε Λακρουά-Ντυρριέ.

Πηγές
 "Count Boni Suitor of King's Heiress", The Washington Post, 28 March 1913
 Hochschild, Adam (1998). King Leopold’s Ghost: A Story of Greed, Terror, and Heroism in Colonial Africa. New York: Mariner Books. p. 221. ISBN 0-330-49233-0.
 Ewans, Martin (2002). European atrocity, African catastrophe: Leopold II, the Congo Free State and its Aftermath. London: RoutledgeCurzon. p. 220.

Παραπομπές
Πυργάκι Μεσσηνίας

Το Πυργάκι Πεταλιδίου είναι οικισμός του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 1 κάτοικο, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Πληροφορίες 
Το Πυργάκι ανήκει στην Κοινότητα Μαθίας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πεταλιδίου. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός, στις 09-05-2011.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Μεσσήνης
Κούλεν

Το κούλεν () είναι τύπος λουκάνικου το οποίο φτιάχνεται από ψιλοκομμένο χοιρινό κρέας. Παραδοσιακά το κούλεν παράγεται στην Κροατία (Σλαβονία) και τη Σερβία (Βοϊβοντίνα).

Κάθε χρόνο, στο Μπάτσκι Πέτροβατς λαμβάνει χώρα ένα περιφερειακό φεστιβάλ κούλεν.

Ένα είδος κούλεν από τη Συρμία απέκτησε καθεστώς προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης στην Σερβία, μετά από αίτηση ενός οργανισμού από τη Σιντ. Επίσης, υπάρχει το σλοβάκικο κούλεν, μια τοπική ποικίλα του κούλεν το οποίο παρασκευάζεται κυρίως στην Μπάτσκα από τους ντόπιους Σλοβάκους.

Ένα είδος κούλεν από τη Σλαβονίας απέκτησε καθεστώς προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης στην Κροατία μετά από αίτηση οργανισμού από το Μπόσνιατσι. Σε μερικά μέρη της Σλαβονίας, το κούλεν είναι γνωστό ως κούλιν στην τοπική ικαβιανή διάλεκτο. 

Το κροατικό κούλεν της Μπαράνυας (Baranjski Kulen) προστατεύεται με καθεστώς γεωγραφικής ένδειξης από την Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας.

Το κρέας του κούλεν είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, μάλλον εύθραυστο και πυκνό. Η γεύση του κούλεν είναι πικάντικη, ενώ η ζεστή κόκκινη πάπρικα αρωματίζει και χρωματίζει το φαγητό. Επίσης χρησιμοποιείται σκόρδο. Η αρχική συνταγή του κούλεν δεν περιέχει μαύρο πιπέρι, ενώ η καυτερή γεύση του προέρχεται από την πάπρικα. 

Η παραδοσιακή ημερομηνία παραγωγής του κούλεν είναι το φθινόπωρο, όταν γίνεται το σφάξιμο των χοίρων από τα περισσότερα νοικοκυριά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του κούλεν ωριμάζει και μπορεί να καταναλωθεί, παρόλο που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η αποξήρανση του και το πάστωμα του. Έχει επίσης πολύ καυτερή γεύση, αλλά μέχρι το καλοκαίρι θα αναπτύξει τη πλήρη γεύση του. Για να παραχθεί ένα σταθερότερο και ξηρότερο κούλεν, μερικές φορές θάβεται κάτω από τις στάχτες, η οποία ενεργεί ως ξηραντικό. Το κούλεν είναι κρεατικό προϊόν μακράς διαρκείας, καθώς μπορεί να επιβιώσει στο ράφι μέχρι και δύο χρόνια εάν αποθηκευτεί σωστά.

Παραπομπές

Πηγές 

 
Καπνιστό κρέας
Σερβική κουζίνα
Μαγδαληνή Αυγούστα του Άνχαλτ-Τσερμπστ

H Μαγδαληνή Αυγούστα (γερμ. Magdalena Augusta von Anhalt-Zerbst, 13 Οκτωβρίου 1679 - 11 Οκτωβρίου 1740) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Καρόλου του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Βάισενφελς.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1696 τον Φρειδερίκο Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Σοφία 1697-1703.
 Μαγδαληνή 1698-1712.
 Φρειδερίκος Γ΄ 1699-1772, Δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 θνησιγενής γιος 1700.
 Γουλιέλμος 1701-1771, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Κάρολος Φρειδερίκος 1702-1703.
 θνησιγενής κόρη 1703.
 Ιωάννης Αύγουστος 1704-1767, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Χριστιανός 1705.
 Χριστιανός Γουλιέλμος 1706-1748, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Λουδοβίκος Ερνέστος 1707-1763, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Εμμανουήλ 1709-1710.
 Μαυρίκιος 1711-1777, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Σοφία 1712. 
 Κάρολος 1714-1715.
 Φρειδερίκη 1715-1775, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αδόλφο της Σαξονίας-Βάισενφελς.
 θνησιγενής γιος 1716. 
 Μαγδαληνή 1718.
 Αυγούστα 1719-1772, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Πρίγκιπα της Ουαλίας. Γιος της ήταν ο:
 Γεώργιος Γ΄ της Βρετανίας.
 Ιωάννης Αδόλφος 1721-1799, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Πηγές
 August Beck: Friedrich II., Herzog von Sachsen-Gotha und Altenburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, S. 3–5.
 Christian Ferdinand Schulze, Leben des Herzogs von Sachsen-Gotha und Altenburg Friedrich II., Digitalisat

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Λουίζα Δωροθέα της Σαξονίας-Μάινινγκεν

H Λουίζα Δωροθέα (γερμ. Luise Dorothea von Sachsen-Meiningen von Wettin, 10 Αυγούστου 1710 - 22 Οκτωβρίου 1767) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ερνέστου Λουδοβίκου Α΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Δωροθέας Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1729 τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Λουδοβίκος 1735-1756, διάδοχος.
Λουδοβίκος 1735.
θνησιγενής γιος 1735.
θνησιγενείς δίδυμοι γιοί 1739.
 Φρειδερίκη Λουίζα 1741-1776.
 Ερνέστος Β΄ 1745-1804, Δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
Σοφία 1746.
 Αύγουστος 1747-1806, Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Πηγές
 The Peerage

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Καρλόττα της Σαξονίας-Μάινινγκεν

H Καρλόττα (γερμ. Charlotte von Sachsen-Meiningen von Wettin, 11 Σεπτεμβρίου 1751 - 25 Απριλίου 1827) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Βιογραφία
Η Μαρία Καρλόττα Αμαλία Ερνεστίνη Βιλελμίνη Φιλιππίνη ήταν η πέμπτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Αντωνίου Ούλριχ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της 2ης συζύγου του Καρλόττας Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Α΄ της Έσσης-Φίλιππσταλ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1769 τον Ερνέστο Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Ερνέστος 1770-1779 .
Αύγουστος 1772-1822, δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Φρειδερίκος Δ΄ 1774-1825, δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.
 Λουδοβίκος 1777.

Πηγές
 Bärbel Raschke: Charlotte Amalie Herzogin von Sachsen-Meiningen (1730–1801). Leben und Wirken im Kontext westeuropäischer und deutscher Aufklärung. In: Francia 2. Bd. 25, 1999, ISSN 0937-7743, S. 69-103.
 Ingeborg Titz-Matuszak und Peter Brosche (Hrsg.): Das Reisetagebuch 1807 der Herzogin Charlotte Amalie von Sachsen-Gotha-Altenburg. Thüringisches Staatsarchiv Gotha, Gotha 2003 (=Reihe: Schriften des Thüringischen Staatsarchivs Gotha. Bd.1. ISSN 1612-0582).

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Καρολίνα Αμαλία της Έσσης-Κάσσελ

H Καρολίνα Αμαλία (γερμ. Karoline Amalie von Hessen-Kassel, 11 Ιουλίου 1771 - 22 Φεβρουαρίου 1848) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του εκλέκτορα της Έσσης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης και της Βιλελμίνης Καρολίνας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1802 τον Αύγουστο της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Max Berbig, Karoline Amalie of Hesse-Kassel, in: The wives of the rulers of the Duchy of Gotha, Gotha, 1890, p. 142.

Αναφορές σε πηγές

Οίκος της Έσσης
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ