joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δάφνη Θεσπρωτίας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Δάφνη (αποσαφήνιση)

H Δάφνη είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 200 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Η Δάφνη βρίσκεται σε απόσταση 22 χλμ. ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα και 11 χλμ. ΒΑ. από τους Φιλιάτες. Το χωριό είναι κτισμένο στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Φαρμακοβούνι, ανάμεσα στα χωριά Ξέχωρο (ΒΔ.), Κοκκινολιθάρι (Β.) και Ριζό (ΝΑ.).  Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν "Τζούμα" και στα ανατολικά του στο δρόμο προς Ριζό, ανάμεσα σε πλατάνια και δίπλα σε χείμαρρο βρίσκεται ο εν ενεργεία νερόμυλος του Ριζού. Στην ίδια τοποθεσία είναι και το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Παντελεήμων που υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 από την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης να προσαρτάται στην τότε  κοινότητας Ξεχώρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ξέχωρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξεχώρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Θεσπρωτίας
Δήμος Φιλιατών
Γιάννης Ιωάννου (σκιτσογράφος)

Ο Γιάννης Ιωάννου (1944 Θεσσαλονίκη - 2019 Αθήνα) ήταν Έλληνας σκιτσογράφος. Αποφοίτησε από το Αρχιτεκτονικό Τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου το 1968. Πήρε το δίπλωμά του στην πολεοδομία στο Παρίσι και εργάστηκε σε αρχιτεκτονικό γραφείο μέχρι το 1975. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλία εισήλθε στον κόσμο της κοινωνικής σάτιρας και της γελοιογραφίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά και συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, τόσο εγχώριες όσο και στο εξωτερικό στην Ιταλία και τις Βρυξέλλες. Κυκλοφόρησε σειρά άλμπουμ πολιτικών κινούμενων σχεδίων και ταινιών κόμικς, όπως το «Ο τρίτος δρόμος», «Ο Ευρωπαίος», «Το Θαύμα» κ.α..

Εργογραφία

Προσωπικά έργα
 (1981) Η άλλη επταετία
 (1982) Ο τρίτος δρόμος
 (1983) Ο τρίτος δρόμος '83
 (1983) Ο Ευρωπαίος
 (1984) Ο τρίτος δρόμος… δεξιά
 (1984) Το γνήσιο 1984
 (1985) Το θαύμα
 (1985) Ποιος τρίτος δρόμος;
 (1985) Το μεγάλο αφεντικό
 (1985) Ο τρύπιος δρόμος
 (1987) Ο τρίτος δρόμος - Αυστηρώς ακατάλληλον
 (1987) Κάλπη Co
 (1988) Ο τρίτος μελόδρομος
 (1988) Ανταυτού
 (1989) Ο τρίτος δρόμος ήταν και πέρασε
 (1989) Τέλος εποχής
 (1990) Νέες ιδέες
 (1991) Δε χάθηκαν όλα
 (1992) Το μαύρο πρόβατο
 (1993) Τραγωδία στο μαντρί
 (1994) Η δεύτερη ευκαιρία
 (2007) Δημόσιες σχέσεις, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη [κείμενα, εικονογράφηση] ISBN 978-960-14-1692-2
 (2008) 45 εβδομάδες, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη [κείμενα, εικονογράφηση]  ISBN 978-960-14-1698-4

Συλλογικά έργα
(1984)	Le Magne, Γιαννίκος Β. - Καλδής Β. ISBN 960-277-022-8
(1984)	The Mani Peninsula, Γιαννίκος Β. - Καλδής Β. ISBN 960-277-021-Χ
(1986)	Mani, Γιαννίκος Β. - Καλδής Β.
(1986)	Μάνη, Γιαννίκος Β. - Καλδής Β. [κείμενα, φωτογράφιση] ISBN 960-277-020-1

Άλλοι τίτλοι
(2005)	Έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων [εικονογράφηση] ISBN 960-88397-9-3 
(2006)	Συλλογικό έργο, Η τέχνη στην πρώτη σελίδα, Athens Voice [έργα] ISBN 960-88204-6-4
(2011)	Γελοιογράφων μνημόνιο, Άγκυρα [εικονογράφηση] ISBN 978-960-422-375-6
(2012)	Ρουμελιώτης, Ανδρέας, Μπορώ και χωρίς ευρώ, Ιανός [εικονογράφηση] ISBN 978-960-6882-66-1

Παραπομπές σημειώσεις

Έλληνες σκιτσογράφοι
Ανίγριδες

Οι Ανίγριδες ήταν στην ελληνική μυθολογία οι νύμφες - δηλαδή, οι ποταμίδες - του Άνιγρου ποταμού στην Ηλεία. Στην ακτή της Ηλείας, όχι μακριά από την εκβολή  του ποταμού, υπήρχε ένα ιερό σπήλαιο κοντά στο σύγχρονο Σαμικό, το οποίο επισκέπτονταν άτομα που έπασχαν από δερματικές παθήσεις. Υποτίθεται ότι θεραπεύονταν εδώ από προσευχές και θυσίες στις νύμφες και με το μπάνιο τους στον ποταμό.   Η παλαιότερη γνωστή βεβαίωση της λατρείας αυτών των νυμφών, προέρχεται από την ποιήτρια Μοιρώ τον 3ο αιώνα π.Χ.. 

Ο Άνιγρος ποταμός ήταν ένα μικρό ρέμα στη νότια Ηλεία που έτρεχε από το όρος Λαπίθας και από τα βουνά στη Μίνθη στο Ιόνιο Πέλαγος. Τα νερά χαρακτηρίζονται από το καθαρό θείο. Ο ποταμός και το σπήλαιο είναι πλέον μέρος των ιαματικών πηγών του Καϊάφα.

Παραπομπές 

Νύμφες
Ποταμίδες
Σαμικό Ηλείας

Το Σαμικό (Πριν από το 1923: Αλή Τσελεπή) είναι χωριό του Δήμου Ανδρίτσαινας-Κρεστένων στην Ηλεία. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Σκιλλούντος. Το 2011 ο πληθυσμός του ήταν 389 άτομα. Βρίσκεται σε λόφο κοντά στο Ιόνιο Πέλαγος, 2 χλμ. νοτιοανατολικά του Καλλίκωμου, 2 χλμ. νοτιοανατολικά των Ράχων, 3 χλμ. βόρεια του Κάτω Σαμικού και 4 χλμ. νοτιοδυτικά των Κρεστένων.

Πληθυσμός

Ιστορία 
Το Σαμικό πήρε το όνομά του από την αρχαία Ηλειακή πόλη Σαμικό (), η οποία ήταν επίσης γνωστή ως Σάμος και Σαμία. Πιθανότατα ήταν ταυτόσημη με την Ομηρική Αρένια. Το Σαμικό βρίσκεται στο αρχαίο κράτος της Τριφυλίας, κοντά στον Άνιγρο ποταμό. Κοντά στην πόλη και τον ποταμό βρισκόταν το σπήλαιο των νυμφών Ανίγριδων. Το νερό εδώ υποτίθεται ότι θεραπεύει δερματικές παθήσεις.  Τα ερείπια του αρχαίου Σαμικού βρέθηκαν σε ένα λόφο 1 χλμ. νότια του Κάτω Σαμικού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σαμίκο στις ταξιδιωτικές σελίδες GTP 

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Πόλεις της Αρχαίας Πελοποννήσου
Γεωγραφία της Αρχαίας Ηλείας
Γκονγκ Λιτζιάο

Η Γκονγκ Λιτζιάο (Κινέζικα: 巩立姣, γεννήθηκε 24 Ιανουαρίου 1989) είναι Κινέζα σφαιροβόλος, χρυσή Ολυμπιονίκης στην Ολυμπιάδα του Τόκιο.

Καριέρα 
Τερμάτισε 7η στον τελικό της σφαιροβολίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2007. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008, ήταν αρχικά 5η, αλλά όταν οι Λευκορωσίδες αποκλείστηκαν από τη 2η και 3η θέση που είχαν, λόγω χρήση απαγορευμένων ουσιών, η Γκονγκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2009 κατέκτησε την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο, με νέο ατομικό ρεκόρ 19.89 μέτρων.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011 κατέκτησε την 4η θέση με επίδοση 19.97 μέτρων.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο με επίδοση 20.22 μέτρων, αρχικά κατέκτησε την 4η θέση, όμως αποκλείστηκαν η 1η (Λευκρωσίδα) και η 3η (Ρωσίδα), και έτσι η βρέθηκε στη δεύτερη θέση, πίσω από τη Βάλερι Άνταμς.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με βολή στα 19.95 μέτρα.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, δύο χρόνια μετά, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο αγώνισμα, πίσω από τη Κριστίνα Σβάνιτς, με βολή στα 20.30 μέτρα.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 τερμάτισε στην 4η θέση, μια ανάσα πίσω από τα μετάλλια.

Τον πρώτο της τίτλο σε μεγάλη διοργάνωση, τον κατέκτησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, με βολή στα 19.94 μέτρα.

Κέρδισε και τους Ασιατικούς Αγώνες 2018 στη Τζακάρτα στη σφαιροβολία γυναικών.

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοικτός: 20,43 μ (2018)
 Κλειστός: 19,93 μ (2011)

Παραπομπές 

Κινέζες αθλήτριες του στίβου
Κινέζοι Ολυμπιονίκες
Σφαιροβόλοι
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ραφαϊέλ Ισραελιάν

Ο Ραφαϊέλ «Ράφο» Ισραελιάν (αρμενικά: Ռաֆայել Իսրայելյան, Τιφλίδα, Ρωσική Αυτοκρατορία, 17 Σεπτεμβρίου 1908 – Γερεβάν, ΕΣΣΔ, 8 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν διακεκριμένος Αρμένιος αρχιτέκτονας και γλύπτης που άκμασε στη σοβιετική Αρμενία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1908 στην Τιφλίδα της Γεωργίας (η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) και προερχόταν από οικογένεια Αρμένιων εκπαιδευτικών. Από την πλευρά του πατέρα του, Σαρκίς, καταγόταν από την Σουσά του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ η μητέρα του, Μαριάμ, γεννήθηκε στο Ναχιτσεβάν του σημερινού Αζερμπαϊτζάν. Αφού ολοκλήρωσε το 1925 τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του, εισήχθη το ίδιο έτος στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ακαδημίας Επιστημών της Τιφλίδας, από όπου αποφοίτησε το 1928. Ακολούθως μετέβη στο Λένινγκραντ, πραγματοποιώντας περαιτέρω σπουδές στην αρχιτεκτονική, αλλά και στις εικαστικές τέχνες. Το 1936 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν της ΣΣΔ Αρμενίας, όπου εργάστηκε σε διάφορους κρατικούς αρχιτεκτονικούς οργανισμούς. Παράλληλα, διετέλεσε από το 1941 μέχρι το 1963 καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Γερεβάν. Όντας εν ενεργεία αρχιτέκτονας από το 1936 μέχρι και τον θάνατό του, ο Ισραελιάν σχεδίασε πληθώρα δημόσιων κτιρίων, μνημείων, εκκλησιών, εργοστασίων κλπ, τόσο στην Αρμενία, όσο και στο εξωτερικό. 

Αντιπροσωπευτικά έργα του Ισραελιάν θεωρούνται μεταξύ άλλων το Μνημείο της Νίκης (νυν Μητέρα Αρμενία), το μνημείο της μάχης του Σαρνταραπάτ και το παρακείμενο Εθνογραφικό Μουσείο στο Αράκς, το μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Ετσμιαντζίν, η Λέαινα του Γκεγάρντ, η Δυτική Είσοδος του Γερεβάν κ.ά. Άλλα έργα του είναι το Κτίριο #2 στην Πλατεία Δημοκρατίας του Γερεβάν, η Αψίδα του Χαρέντς, ο ναός των Αγίων Σαράντα στο Μιλάνο και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Βαρτάν στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, συμμετείχε και στην αναστήλωση θρησκευτικών μνημείων, όπως ο ναός του Αγίου Σαρκίς στη συνοικία Κέντρον του Γερεβάν.

Απεβίωσε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1973 στο Γερεβάν. Ήταν παντρεμένος από το 1934 με τη Σοφία Μουραντιάν, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά (τρεις κόρες και δύο γιους). To 2011 η οικία του Ισραελιάν στο Γερεβάν κατεδαφίστηκε προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση της ξενοδοχείο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις.

Αποτίμηση 
Ο Ισραελιάν αναφέρεται ως συνεχιστής του Αλεξάντρ Ι. Ταμανιάν και αρχιτέκτονας που κατάφερε να συγκεράσει την παραδοσιακή αρμενική αρχιτεκτονική με τις σύγχρονες τάσεις της εποχής του, αλλά και με στοιχεία από την αρχιτεκτονική των αρχαίων λαών της Μεσοποταμίας. Για το έργο του έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις όπως το Κρατικό Βραβείο της Ε.Σ.Σ.Δ., το βραβείο του Αρχιτέκτονα του Λαού, του Τιμημένου Καλλιτέχνη της ΣΣΔ Αρμενίας κ.ά. Έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας αναδρομική έκθεση προς τιμήν του, ενώ παρόμοια έκθεση διεξήχθη και το 1975 στο Λένινγκραντ.

Έργα

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Adalian, Rouben Paul (2010). Historical Dictionary of Armenia (β΄ έκδοση). Scarecrow Press.
 Dolukhanian, Lola (2008). Rafael Israelyan. Yerevan: Graber Publishers.

Αρμένιοι αρχιτέκτονες
Σοβιετικοί αρχιτέκτονες
Σοβιετικοί αρμενικής καταγωγής
Αρμένιοι γλύπτες
Βρυσερά

Τα Βρυσερά (Αλβανικά: Vrisera) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία. Ήταν έδρα της Επαρχίας Άνω Δρόπολης Βορείου Ηπείρου. Το 2015 έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης αφού η Αλβανική κυβέρνηση συγχώνευσε τις Επαρχίες σε Δήμους.

Φέρει το όνομά του από τον υψηλό υδροφόρο ορίζοντα, κάτι που κάνει εύκολη τη δημιουργία πηγαδιού (βρύσες). Ο πληθυντικός ουδέτερου γένους δηλώνει το επίθετο των χωραφιών και κατ' επέκταση του μέρους, δηλαδή τα βρυσερά χωράφια.

Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν έμποροι από το χωριό Πέπελη, που έφτιαξαν εκεί εμπορικά καταστήματα, κατά το διάστημα ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κατά συνέπεια ήταν τμήμα της Πέπελης,από την οποία αποχωρίστηκε. Λόγω της εμπορικότητας του σημείου δημιουργήθηκε σύντομα εμπόριο και διοίκηση.

Το 1993 κατοικούταν αποκλειστικά από 311 Έλληνες.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Χένινγκ Μάνκελ

Ο Χένινγκ Μάνκελ (Henning Georg Mankell, 3 Φεβρουαρίου 1948 – 5 Οκτωβρίου 2015) ήταν Σουηδός συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων, παιδικών βιβλίων και θεατρικός συγγραφέας και είναι γνωστός για την αστυνομική σειρά βιβλίων μυστηρίου που έχει γράψει με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Κουρτ Βαλάντερ. Έχει γράψει επίσης ένα σημαντικό αριθμό θεατρικών έργων και σεναρίων για την τηλεόραση.

Υπήρξε ακτιβιστής και, μέσω των βιβλίων και των θεατρικών του έργων, ασκούσε κοινωνική κριτική για ζητήματα ανισότητας στην σουηδική κοινωνία. Ο Μάνκελ μοίραζε το χρόνο του μεταξύ Σουηδίας και χωρών της Αφρικής, κυρίως της Μοζαμβίκης. Έκανε σημαντικές δωρεές σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς που δρούσαν κυρίως στην Αφρική.

Τον Ιανουάριο του 2014, ο Μάνκελ διαγνώσθηκε με καρκίνο του πνεύμονα και καρκίνο του οισοφάγου . Τον Μάιο του 2014, ανακοίνωσε ότι η θεραπεία λειτούργησε και ένιωθε καλύτερα. Εμπνεόμενος από τη σύζυγό του Εύα, έγραψε μια σειρά άρθρων για την εμπειρία του με τον καρκίνο, ενώ τόνισε τη σημασία της έρευνας για την καταπολέμηση του καρκίνου στο Νοσοκομειακό Πανεπιστήμιο Σαλγκρένσκα. Στις 5 Οκτωβρίου 2015, ο Μάνκελ πέθανε στην ηλικία των 67 ετών, σχεδόν δυο χρόνια αφότου διεγνώσθη με καρκίνο.

Εργογραφία στα Ελληνικά 

 Η κωμωδία της παιδικής ηλικίας (Comédia infantil), μτφ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Ψυχογιός (1999), ISBN 978-960-274-320-1
 Εκτελεστές δίχως πρόσωπο (Mördare utan ansikte), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2002), ISBN 978-960-274-596-0
 Τα σκυλιά της Ρίγα (Hundarna i Riga), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2002), ISBN 978-960-274-660-8
 Εντολές θανάτου (Villospår), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2004), ISBN 978-960-274-792-6
 Η πέμπτη γυναίκα (Den femte kvinnan), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2005), ISBN 978-960-274-829-9
 Ένα βήμα πίσω (Steget efter), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2008), ISBN 978-960-453-320-6
 Firewall (Brandvägg), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2009), ISBN 978-960-453-558-3
 Πριν πέσει η παγωνιά (Innan frosten), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2010), ISBN 978-960-453-747-1
 Ματωμένα ίχνη (Kennedys hjärna), μτφ. Βασιλική Κνήτου, εκδ. Ψυχογιός (2011), ISBN 978-960-496-017-0
 Ο άνθρωπος από το Πεκίνο (Kinesen), μτφ. Γιώργος Μπαρουξής, εκδ. Ψυχογιός (2012), ISBN 978-960-496-560-1
 Το φθινόπωρο του Κουρτ Βαλάντερ (Den orolige mannen), μτφ. Λύο Καλαβυρνάς, εκδ. Ψυχογιός (2013), ISBN 978-960-496-537-3
 Ο κόσμος του Κουρτ Βαλάντερ (Handen), μτφ. Γρηγόρης Ν. Κονδύλης, εκδ. Ψυχογιός (2014), ISBN 978-618-01-0533-9

Παραπομπές 

Σουηδοί λογοτέχνες
Συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας
Στρώμα του όζοντος

Το στρώμα του όζοντος είναι μια περιοχή της στρατόσφαιρας της Γης που απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας του Ήλιου. Περιέχει υψηλή συγκέντρωση όζοντος (Ο3), μεγαλύτερη σε σχέση με άλλα μέρη της ατμόσφαιρας, αν και είναι σχετικά μικρή σε σχέση με τη συγκέντρωση άλλων αερίων της στρατόσφαιρας. Η στιβάδα του όζοντος περιέχει λιγότερα από 10 μέρη ανά εκατομμύριο όζον, ενώ η μέση συγκέντρωση όζοντος συνολικά στην ατμόσφαιρα της Γης είναι περίπου 0,3 μέρη ανά εκατομμύριο. Η στιβάδα του όζοντος βρίσκεται κυρίως στο κατώτερο τμήμα της στρατόσφαιρας, από περίπου τα 15 έως τα 35 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη, αν και το πάχος της ποικίλλει εποχιακά και ανά περιοχή.
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί η τρύπα του όζοντος η οποία είναι επιβλαβής για την Γη και την ανθρώπινη υγεία. Η τρύπα δημιουργήθηκε λόγω της υπερβολικής χρήσης χημικών ουσιών που αποδυναμώνουν το στρώμα και του ψεκασμού του ουρανού.

Παραπομπές 

Ακτινοβολία
Φρίκες Ιθάκης

Οι Φρίκες είναι ένας οικισμός  στην Ιθάκη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθακης του νομού Κεφαλληνίας.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 94 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Ιθάκη
Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Χωριά της Ιθάκης
Μιχάλης Σαράντης

Ο Μιχάλης Σαράντης (Αθήνα, 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. 

Το 2015 τιμήθηκε με το θεατρικό Βραβείο Χορν για την ερμηνεία του Νότη Σερδάρη στη Φλαντρώ του Παντελή Χορν και του αγγελιοφόρου στον Ιππόλυτο του Ευριπίδη.

Τηλεοπτικά έχει εμφανιστεί σε διάφορα επεισόδια των σειρών 10η εντολή και Ου φονεύσεις. Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε ταινίες του Σταύρου Τσιώλη, του Βασίλη Κεχαγιά, του Δημήτρη Μπαβέλλα και του Ζαχαρία Μαυροειδή.

Προσωπική ζωή 
Από το 2018 είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Μαίρη Μηνά. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2022 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, μια κόρη.

Φιλμογραφία

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Χορν
Εξωγή Ιθάκης

Η Εξωγή είναι ένας οικισμός  στην Ιθάκη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθακης του νομού Κεφαλληνίας. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 25 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Ιθάκη
Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Χωριά της Ιθάκης
Λεύκη Ιθάκης

Η Λεύκη είναι ένας οικισμός  στην Ιθάκη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθακης του νομού Κεφαλληνίας.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 35 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές 

Ιθάκη
Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Χωριά της Ιθάκης
Αγχιρόη της Θράκης

Στην ελληνική μυθολογία, η Αγχιρόη ήταν η σύζυγος του Σίθωνα, γιου του Άρη και η μητέρα δύο κορών, της Παλλήνης και της Ρόδου, από τις οποίες δύο πόλεις έχουν πάρει τα ονόματά τους.

Σημειώσεις 

Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Σεργκέι Σάλνικοφ

Ο Σεργκέι Σεργκέγιεβιτς Σάλνικοφ (, 13 Σεπτεμβρίου 1925 – 9 Μαΐου 1984) ήταν Σοβιετικός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ήταν μέρος της ομάδας που κέρδισε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1956, όπου ο Σάλνικοφ σκόραρε 2 γκολ στα προημιτελικά με την Ινδονησία. Είναι ο πατέρας της Γιούλια Σαλνίκοβα και παππούς του έλληνα παίκτη της αντισφαίρισης Στέφανου Τσιτσιπά.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Ολυμπιακός πρωταθλητής: 1956.
 Νικητής του πρωταθλήματος Σοβιετικής Ένωσης: 1954, 1956, 1958.
 Νικητής του Σοβιετικού κυπέλλου: 1944, 1946, 1947, 1953, 1958.
 Μέλος του κλαμπ Γκριγκόρι Φεντότοφ.

Διεθνής καριέρα 
Ο Σάλνικοφ έκανε ντεμπούτο για την εθνική ΕΣΣΔ στις 8 Σεπτεμβρίου σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας. Αγωνίστηκε στους θερινούς ολυμπιακούς αγώνες του 1956 και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου 1958.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 Sergei Salnikov at Сборная России по футболу 

Ρώσοι Ολυμπιονίκες 
Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές
Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες
Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ
Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας
Προπονητές ποδοσφαίρου Σπαρτάκ Μόσχας
Όλυνθος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Όλυνθος ήταν γιος του Ηρακλή και της Βόλβης, από τον οποίο πιστεύεται ότι η αρχαία πόλη Όλυνθος και ο ποταμός Όλυνθος κοντά στην Απολλωνία έλαβαν το όνομά τους, σύμφωνα με τον Αθηναίο. Σύμφωνα με τους Κόνωνα και Στέφανο το Βυζάντιο, ο Όλυνθος ήταν γιος του βασιλιά Στρυμώνα. Όταν είχε σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της καταδίωξης από ένα λιοντάρι, ο αδελφός του Βράγγα, τον έθαψε στον τόπο όπου είχε πέσει και ονόμασε την πόλη την οποία έκτισε εκεί, Όλυνθος.

Παραπομπές 

Ηρακλείδες
Μυθολογία της Μακεδονίας
Λονς-λε-Σωνιέ

Η Λονς-λε-Σωνιέ (γαλλικά: Lons-le-Saunier) (λατινικά: Ledo salinarius «πόλη άλατος») είναι η πρωτεύουσα του νομού Ζυρά στην περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Είναι τμήμα της πολιτιστικής και ιστορικής περιοχής της Φρανς-Κοντέ. Η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 243 μέτρων. Έχει 17.459 κατοίκους σε αστική περιοχή 58.674 κατοίκων.

Η πόλη οφείλει το όνομά της στις αλμυρές πηγές της, τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν για πρώτη φορά οι Ρωμαίοι.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Λεντονιάν.

Γεωγραφία 

Η πόλη είναι η πρωτεύουσα του νομού Ζυρά, στα νοτιοανατολικά της διοικητικής περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ και βρίσκεται 340,82 χιλιόμετρα κατ' ευθεία γραμμή νοτιοανατολικά του Παρισιού.

Βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής Ρεβερμόν, στους πρόποδες του πρώτου οροπεδίου της οροσειράς Ζυρά. Η οροσειρά εκτείνεται προς τα ανατολικά και τα νότια, ενώ στα δυτικά βρίσκεται η πεδιάδα της Μπρες και στα βόρεια εκτεταμένοι αμπελώνες. Τη διαρρέει ο ποταμός Βαλιέρ, σε μεγάλο τμήμα του καλυμμένος.

Η αμπελουργική περιοχή στα βόρεια της πόλης είναι ιδιαίτερα γνωστή και περιλαμβάνει τους αμπελώνες των κοινοτήτων Λ'Ετουάλ, Σατώ-Σαλόν και Αρμπουά.

Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται η δημοφιλής τουριστική περιοχή της οροσειράς Ζυρά, με τα αξιοθέατα της, όπως οι λίμνες Σαλαίν, Κλαιρβώ και Βουγκλάν, καθώς και ορεινά θέρετρα, όπως τα Πρενοβέλ και Λε Ρους.

Ιστορία 
Αυτή η περιοχή είναι γνωστή από την προϊστορία, η ίδρυση της πόλης χρονολογείται τουλάχιστον στο 100 π.Χ. όταν στην περιοχή κυριαρχούσαν οι Σηκουανοί, μέχρι τη Ρωμαϊκή κατάκτηση το 52 π.Χ..

Τα αλατωρυχεία της περιοχής τα είχαν ήδη εκμεταλλευτεί αρχικά οι Ρωμαίοι και αργότερα αποτέλεσαν πηγή πλουτισμού των οίκων της Βουργουνδίας, της Βιέν και του Σαλόν που κυριαρχούσαν στα εδάφη από τον Μεσαίωνα, αλλά και πολλών αβαείων.

Η βαρονία της Λονς ενοποιήθηκε το 1400 υπό τον οίκο Σαλόν-Αρλαί με τον Λουδοβίκο Α' και τον γιο του Ιωάννη Γ' του Αρλαί. Μετά από αυτούς, οι βαρώνοι της Λονς είναι πρίγκιπες του Πριγκιπάτου της Οράγγης, όπως ο Φιλιβέρτος γεννημένος στις Λονς στις 18 Μαρτίου 1502.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, η πόλη έφερε προσωρινά το όνομα Φρανσιάντ. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα του νομού Ζυρά με το νόμο της 2ας Πλυβιόζ έτος VIII, σύμφωνα με το Γαλλικό Επαναστατικό Ημερολόγιο (29 Μαρτίου 1800).

Το ιαματικό κέντρο Λεντόνια, που βρίσκεται στο πάρκο της πόλης, είναι γνωστό από το 1892.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη απελευθερώθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 από τα συμμαχικά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στην Προβηγκία.

Οικονομία 
Στο Λονς-λε-Σωνιέ υπάρχουν πολλές βιομηχανίες γαλακτοκομικών προϊόντων, εδώ παράγεται το γνωστό τυρί La vache qui rit. Επιπλέον, η περιοχή είναι γνωστή για την αμπελουργία από το Μεσαίωνα, ανήκει στην περιοχή των αμπελώνων Ζυρά με μεγάλη παραγωγή κρασιού.

Αξιοθέατα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η επίσημη σελίδα της πόλης (γαλλικά)

Παραπομπές
Θωμάς Α΄ του Σαλούτσο

Ο Θωμάς Α΄ του Σαλούτσο, (Ιταλική γλώσσα : Tomasso I, 1239 - 1296) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1244 - 1298).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μαμφρέδου Γ΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Βεατρίκης, κόρης τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.

Το 1244 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Κατά τη διακυβέρνησή του το Σαλούτσο άνθησε· επιτεύχθηκε ένα μεγαλείο, που δεν υπήρχε στους προγόνους του. Δημιούργησε ένα κράτος, τού οποίου τα σύνορα έμειναν αμετάβλητα για περισσότερο από δύο αιώνες. Επέκτεινε τη μαρκιωνία, περιλαμβάνοντας την Καρμανιόλα. Συνήθως ήταν σε αντιπαράθεση με το Άστι και πρώτος εχθρός τού Καρόλου των Καπετιδών-Ανζού και των ιταλικών φιλοδοξιών του. Κατά τη διακυβέρνησή του έκανε το Σαλούτσο πόλη ελεύθερη από φόρους και της έδωσε έναν διοικητή (podestà) για να την κυβερνά στο όνομά του. Υπερασπίστηκε τα κάστρα και τα οχυρά (roccaforti) με σθένος και έκτισε πολλά νέα στις πόλεις.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Λουίζα του Τσέβα και είχε τέκνα:

 Μαμφρέδος Δ΄ απεβ. 1330, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
 Αλίκη απεβ. 1292, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Φιτζάλαν 8ο κόμη τού Αρουντέλ.
 Ελεονώρα πριν το 1265-μετά το 1315, παντρεύτηκε πρώτα τον Κορράδο ντελ Καρέττο και μετά τον μαρκήσιο της Σαβόνα.
 Βιολάντε απεβ. μετά το 1339, παντρεύτηκε τον Οπιτσίνο Σπίνολα και μετά τον Λουκίνο Βισκόντι.
 Αρτζεντίνα, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.
 Φίλιππος απεβ. 1324, κυβερνήτης της Σαρδηνίας, νυμφεύτηκε πρώτα τη Σίβυλλα ντι Περάλτα και μετά την Αγκαλμπούρσα ντι Τσερβέρα.
 Ιωάννης 1274-1329, κύριος του Ντολιάνι.
 Βονιφάτιος απεβ. 1325, μοναχός.
 Γεώργιος απεβ. μετά το 1349, μοναχός.
 Βεατρίκη.
 Λουιτζία.
 Άννα, παντρεύτηκε τον Μανφρέντο Μπεκαρία.
 Κωνσταντία, μοναχή.
 Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1313, μοναχή στο Ρεβέλλο.
 Αλιάνα απεβ. μετά το 1313, μοναχή στο Ρεβέλο.
 Καταλίνα απεβ. μετά το 1313, μοναχή στο Ρεβέλο.

Παραπομπές

Πηγές

Chaubet, Daniel (1984). "Une enquête historique en Savoie au XVe siècle". Journal des savants (in French). n°1-2: 93-125.
Coke, Karen (2016). "Lambert Barnard, Bishop Shirborn's 'Paynter'". In Dimmock, Matthew; Hadfield, Andrew; Quinn, Paul (eds.). Art, Literature and Religion in Early Modern Sussex. Routledge.

Οίκος των Αλεράμιτσι
Έλλη Αβραμίδου

Η Ελισάβετ Αβραμίδου Γκράνλουντ (29 Ιουλίου 1990) επαγγελματικά γνωστή ως Έλλι ΆβρΡαμ, είναι Ελληνοσουηδή ηθοποιός με έδρα τη Βομβάη της Ινδίας. Είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στη ταινία του Μπόλυγουντ Kis Kisko Pyaar Karoon. Έγινε γνωστή μετά τη συμμετοχή της στο ριάλιτι Bigg Boss.

Πρώτα χρόνια 
Η Έλλη Αβραμίδου γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 29 Ιουλίου 1990 και μεγάλωσε στη κοινότητα Τιρεσέ, της Στοκχόλμης. Ο έλληνας πατέρας της, ο Γιάννης Αβραμίδης, είναι μουσικός που κατοικεί στη Σουηδία, Η μητέρα της, Μαρία Γκράνλουντ, είναι διάσημη ηθοποιός και έχει παίξει στην ταινία Φάνι και Αλεξάντερ του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η Αβραμίδου παρακολούθησε το λύκειο Φρανς Σάρταου της Στοκχόλμης, στο οποίο αποφοίτησε με πτυχίο στην κοινωνία-οικονομικά. Είχε αναπτύξει ενδιαφέρον για το πατινάζ, το τραγούδι και το χορό. Έλαβε εκπαίδευση στην υποκριτική από τη μητέρα της και τον θείο της που διατηρεί θέατρο στη κομητεία Σκώνε. Η ΆβρΡαμ ένιωσε μια σύνδεση με την Ινδία από τα παιδικά της χρόνια, ενώ στη σουηδική εφημερίδα Mitt i δηλώνει: "Ακόμη και όταν ήμουν πέντε ετών, εντυπωσιάστηκα από τον ινδικό χορό και τα πολύχρωμα ρούχα." Επειδή ο πατέρας της είναι έλληνας μουσικός, βρήκε μερικές ελληνικές μελωδίες που ομοίαζαν με ινδικές. Επίσης, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός του Μπόλυγουντ από την εφηβεία της. Στη Στοκχόλμη υπήρχε ένα μέρος που πωλούσε ταινίες στα Χίντι, απ'όπου συχνά αγόραζε ταινίες από εκεί. Επίσης συνήθιζε να παρακολουθεί ταινίες του Μπόλυγουντ στο YouTube.

Καριέρα 
Στα 17, η ΆβρΡαμ έγινε μέλος της Pardesi Dance Group του Σούντμπιμπεργκ (Στοκχόλμη), και έδωσε συναυλίες χορού, κυρίως σε τραγούδια του Μπόλυγουντ.

Η ΆβρΡαμ συμμετείχε σε μερικά πρότζεκτ στη Σουηδία, με πιο γνωστή τη ταινία Förbjuden Frukt του Δεκεμβρίου 2008, όπου έπαιξε τον ρόλο της Σέλεν, της συντρόφου του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα. Σε αυτή τη ταινία ερωτεύεται ένα αγόρι με βαρύ ποινικό μητρώο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Σουηδές ηθοποιοί
Σωκράτης Αλαφούζος

Ο Σωκράτης Αλαφούζος (Αθήνα, 2 Οκτωβρίου 1962) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφικό 
Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στον κινηματογράφο το 1982 έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, Η στροφή. Ακολούθησαν οι συμμετοχές του στις ταινίες "Μισόγιομο Φεγγάρι", "Ο κλοιός", "Αντίστροφη πορεία", και "Τοπίο στην ομίχλη" κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1985 στη σειρά "Η Ζωή του Αττίκ" στην κρατική τηλεόραση ενώ ακολούθησαν οι σειρές "Ένας Φιλήσυχος άνθρωπος", "Η παρέλαση", "Η Αλτάνα της Πάργας", "Ημέρες Οργής" και "Οικογένεια". Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω της συμμετοχής του στην καθημερινή σειρά Η Λάμψη όπου πρωταγωνίστησε τις σεζόν 1998-2000 ενώ τις σεζόν 2000-2003 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά Αέρινες Σιωπές.

Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Αμερική. Εκεί έχει λάβει μέρος σε διάφορες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές μεταξύ των οποίων "Criminal Minds", "AJ and the queen" κ.ά..

Προσωπική ζωή 
Από το 2001 μέχρι το 2008 υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Βάσω Γουλιελμάκη με την οποία έχουν αποκτήσει και μία κόρη τη Μαρίλια.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε ο Αλαφούζος ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιωάννης Γαβριήλ του Σαλούτσο

Ο Ιωάννης-Γαβριήλ, ιταλ. Gian (Giovanni) Gabriele (1501 - 1548) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο τελευταίος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1537-48). Το 1548 εκτοπίστηκε και η μαρκιωνία προσαρτήθηκε στη Γαλλία το επόμενο έτος.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.

Γεννήθηκε στο Σαλούτσο. Επειδή ως τέταρτο παιδί δεν προοριζόταν να κυβερνήσει το Σαλούτσο, ξεκίνησε για εκκλησιαστική καριέρα. Τελικά έγινε ηγούμενος στο αββαείο τού Σταφφάρντα. Όμως ο πρώτος αδελφός του απεβίωσε το 1528 και ο δεύτερος Ιωάννης-Λουδοβίκος είχε εκτοπιστεί ως σύμμαχος τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας και εξοριστεί. Έτσι όταν το 1537 απεβίωσε ο τρίτος αδελφός Φραγκίσκος μαρκήσιος τού Σαλούτσο, ο Ιωάννης-Γαβριήλ κλήθηκε να κυβερνήσει τη μαρκιωνία.

Δεν θα μπορούσε να ήταν η χειρότερη στιγμή. Κατά τη διάρκεια των Ιταλικών Πολέμων η μαρκιωνία ήταν πεδίο μαχών. Επιπλέον ο Ιωάννης-Λουδοβίκος είχε έλθει σε διαμάχη με τον Φραγκίσκο, ο οποίος είχε τη συμμαχία των Γάλλων. Με τις διενέξεις αυτές η μαρκιωνία είχε εντελώς καταστραφεί και έγινε πλήρως εξαρτημένη από τη Γαλλία.

Ο Ιωάννης-Γαβριήλ δεν μπόρεσε να αναστρέψει την πλημμυρίδα. Στις 23 Φεβρουαρίου 1548 μία εξέγερση τον εκτόπισε. Αντιπρόσωποι από τις κοινότητες τού Σαλούτσο συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν το μέλλον της μαρκιωνίας και αποφάσισαν να ζητήσουν την προσάρτηση στη Γαλλία. Το 1549  Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας ενσωμάτωσε επίσημα το Σαλούτσο στη χώρα του· ο Ιωάννης-Γαβριήλ είχε εν τω μεταξύ αποβιώσει.

Πηγές
 Obras completas, Volume 12. Juan Ginés de Sepúlveda, Elena Rodríguez Peregrina.
 Dizionario delle donne celebri piemontesi che nacquero, vissero, morirono od. Carlo Novellis.
 Le guerre e la dominazione dei francesi in Piemonte dall'anno 1536 al 1559 ... Giovanni Battista Adriani.
 Studi saluzzesi. Domenico Carutti (barone di Cantogno).

Οίκος των Αλεράμιτσι
Βράγγας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο Βράγγας ήταν γιος του Θρακιώτη βασιλιά Στρυμώνα και ο αδελφός των Ρήσου και Ολύνθου. Ο Ρήσος σκοτώθηκε από τον Διομήδη ενώ αγωνιζόταν για τους Τρώες στον Τρωικό Πόλεμο. Όταν ο Όλυνθος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της καταδίωξης από ένα λιοντάρι, ο Βράγγας τον έθαψε στον τόπο όπου είχε πέσει και ονόμασε την πόλη που στη συνέχεια ίδρυσε, Όλυνθο. Η ιστορία του Βράγγα εμφανίζεται μόνο από τον Κόνωνα, ο οποίος, δυστυχώς, δεν παραθέτει πηγές.

Παραπομπές 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μιχάλης Κουκουλάκης

Ο Μιχάλης Κουκουλάκης (25 Ιουνίου 1975, Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι διεθνής διαιτητής για τη FIFA από το 2008. 

Έχει διατελέσει διαιτητής σε διεθνείς διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων, τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 και τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 και του 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο worldreferee.com 
 Προφίλ στο soccerway.com

Παραπομπές 

Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Νικόλαος Τζαφούρης

Ο Νικόλαος Τζαφούρης, επίσης γνωστός ως Νικολό, Ζαφούρη ή Ζαφούρης (ενεργός 1487 - 1501), ήταν Έλληνας Αναγεννησιακός ζωγράφος της Κρητικής Σχολής.

Βιογραφικά στοιχεία 

Δεν είναι γνωστά πολλά για τη ζωή του Τζαφούρη, εκτός από τα έργα του. Ζωγράφισε κυρίως έργα θρησκευτικών θεμάτων για επιτροπές εκκλησιών. Ο Τζαφούρης είναι γνωστό από έγγραφα πως εργαζόταν στην πόλη της Κάντια (σημερινό Ηράκλειο) στην Κρήτη. Πέντε από τις υπογεγραμμένες αγιογραφίες του επιβιώνουν, οι οποίες  εκτελέστηκαν με τη maniera italiana, όπως ασκούσαν οι κρητικοί ζωγράφοι για τις δυτικές επιτροπές. Ένα έργο που εκτελέστηκε από τον Νικόλαο Τζαφούρη, ήταν ένα τρίπτυχο Pietà με τους Άγιους Φραγκίσκους και τη Μαίρη Μαγδαληνή, το οποίο βρίσκεται στο Ασμόλειο Μουσείο. Ένα άλλο παράδειγμα υπογεγραμμένης αγιογραφίας από τον Τζαφούρη, το Χριστό που Φέρει το Σταυρό, είναι στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη.

Παραπομπές 

Θρησκευτική τέχνη
Βυζαντινή τέχνη
Κρητική Σχολή
Οκτάβιους Έλις

Ο Οκτάβιους Έλις (αγγλικά:Octavius Ellis) (Μέμφις (Τενεσσί), 10 Μαρτίου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,08 μέτρα αγωνίζεται ως σέντερ για την Τουρκ Τέλεκομ.

Κολεγιακή σταδιοδρομία

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2016, ο Έλις υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του με το μαυροβουνιακό σύλλογο ΚΚ Μορνάρ Μπαρ της Αδριατικής Λίγκας. 

Στις 9 Μαρτίου 2017, υπέγραψε στους Αλάσκα Έισις ως ο εισαγόμενος παίκτης τους για το PBA Commissioner's Cup 2017. Ωστόσο, στις 18 Μαρτίου, τρεις ημέρες πριν από το πρώτο παιχνίδι της ομάδας, έφυγε από τις Φιλιππίνες για να παρευρεθεί σε μία «σημαντική οικογενειακή υπόθεση». 

Στις 24 Ιουλίου 2017, υπέγραψε στη ρωσική Ενισέι. Στις 29 Δεκεμβρίου 2017, έφυγε από την Ενισέι και εντάχθηκε στον Προμηθέα Πατρών του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Στις 21 Ιουνίου 2018, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ένα ακόμη έτος με τον Προμηθέα. Με τον Προμηθέα αγωνίστηκε στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ το 2019. Το 2019 έφτασε με τους Πατρινούς  μέχρι τους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκαν 3-0 στη σειρά των τελικών από τον Παναθηναϊκό. Στις 28 Μαΐου 2019, ανανέωσε με τον Προμηθέα.  

Στις 27 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με τον Ολυμπιακό. Την σεζόν 2020-21, ο Έλις αγωνίστηκε σε 33 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό και είχε 5,9 πόντους και 4,1 ριμπάουντ μέσο όρο.

Στις 28 Ιουνίου 2021, ανακοινώθηκε από την τούρκικη Τουρκ Τέλεκομ.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Ατομικοί 

 Νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο Ελληνικό All-Star Game: (2019)

Προσωπική ζωή 
Ο Έλις είναι ο γιος του Τζέρελ Χορν (Jerrell Horne), πρώην καλαθοσφαιριστή στο Πανεπιστήμιο του Μέμφις. Ο ξάδερφος του, Μόντα Έλις, έχει αγωνιστεί στο NBA, με την τελευταία του ομάδα να είναι οι Ιντιάνα Πέισερς. Στις 21 Ιουλίου 2020, παντρεύτηκε στο Τέξας των ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

    
 Octavius Ellis Προφίλ Κολλεγίου Κινκινάι Μπάρκκατς 
 Octavius Ellis στο aba-liga.com 
 Octavius Ellis στο draftexpress.com 
 Octavius Ellis στο eurobasket.com 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Μορνάρ Μπαρ
Καλαθοσφαιριστές μαυροβουνιακών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Καλαθοσφαιριστές Ενισέι
Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας
Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων
Όλεξαντρ Λίποβι

Ο Όλεξαντρ Λίποβι (Oleksandr Lypovyy, 9 Οκτωβρίου 1991), είναι Ουκρανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Το Μάρτιο του 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ερυθρό Αστέρα για το υπόλοιπο της σεζόν. Το Σεπτέμβριο του 2014, επέστρεψε στην Ουκρανία και υπέγραψε με τη ΜΚ Μπουντιβέλνικ. 

Τον Οκτώβριο του 2015, υπέγραψε με τη γεωργιανή VITA Tbilisi. Στις 10 Νοεμβρίου 2015, έφυγε από την Τιφλίδα και υπέγραψε με την ουγγρική Szolnoki Olaj KK για την υπόλοιπη σεζόν. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2016, έφυγε από το σύλλογο και υπέγραψε με την ουκρανική ΜΚ Ντιναμό Κιέβου για την υπόλοιπη σεζόν. 

Το Σεπτέμβριο του 2016, υπέγραψε με τα Τρίκαλα για τη σεζόν 2016-17. 

Στις 14 Ιουλίου 2017, υπέγραψε με τον Προμηθέα Πατρών, όπου παρέμεινε μέχρι το 2020.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Είναι μέλος της Εθνικής Ουκρανίας. Με την εθνική ομάδα, έχει αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ 2011, στο Ευρωμπάσκετ 2013 και στο Ευρωμπάσκετ 2015. Επίσης, έχει αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ Eurobasket.com 
 Προφίλ Euroleague.net 
 Προφίλ FIBA.com 

Ουκρανοί καλαθοσφαιριστές
Σούτινγκ γκαρντ
Σμολ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015
Καλαθοσφαιριστές Ντόνετσκ
Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας
Καλαθοσφαιριστές Μπουντιβέλνικ
Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ντιναμό Κιέβου
Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων BC
Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τζέισον Βόρχις

Ο Τζέισον Βόρχις (αγγλ: Jason Voorhees) είναι ο κύριος χαρακτήρας των ταινιών τρόμου-σλάσερ Παρασκευή και 13. Έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στη ταινία Παρασκευή και 13 (1980) ως ο νεαρός γιος της μαγείρισσας της κατασκήνωσης που μετατράπηκε σε δολοφόνος, Πάμελα Βόρχις. Δημιουργημένος από τους Ρον Κουρζ, Σον Κάνινγκχαμ και Τομ Σαβίνι, ο Τζέισον δεν προοριζόταν αρχικά να στηρίξει τη σειρά ως ο κύριος ανταγωνιστής. Ο χαρακτήρας μεταγενέστερα έχει παρουσιαστεί σε διάφορα άλλα μέσα συμπεριλαμβανομένων μυθιστορημάτων, βιντεοπαιχνιδιών, κόμικ και συνάντησε κινηματογραφικά έναν άλλο εμβληματικό χαρακτήρα ταινιών τρόμου, το Φρέντυ Κρούγκερ.

Ο χαρακτήρας ήταν κατά κύριο λόγο ένας ανταγωνιστής στις ταινίες, είτε παρακολουθώντας και σκοτώνοντας τους άλλους χαρακτήρες, είτε ενεργώντας ως ψυχολογική απειλή για τον πρωταγωνιστή, όπως έγινε στο Παρασκευή και 13: Ένα Νέο Ξεκίνημα. Από τότε που τον υποδύθηκε ο Λίμαν, το χαρακτήρα έχουν παίξει αμέτρητοι ηθοποιοί και κασκαντέρ, κάποιες φορές από περισσότερους από έναν σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αυτό έχει προκαλέσει αντιπαράθεση στο ποιος θα έπρεπε να γραφτεί στους τίτλους της ταινίας. Ο Κέιν Χόντερ είναι ο γνωστότερος από τους κασκαντέρ που έχουν υποδυθεί το Τζέισον Βόρχις, έχοντας παίξει το χαρακτήρα σε τέσσερις συνεχόμενες ταινίες.

Η φυσική εμφάνιση του χαρακτήρα έχει περάσει από πολλούς μετασχηματισμούς, με διάφορους μακιγιέρ ειδικών εφέ, αφήνοντας το σημάδι τους στην εμφάνιση του χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένου του καλλιτέχνη Σταν Ουίνστον. Ο αρχικός σχεδιασμός του Τομ Σαβίνι αποτέλεσε τη βάση πολλών μεταγενέστερων ενσαρκώσεων. Η μάσκα τερματοφύλακα χόκεϊ, η οποία αποτέλεσε το σήμα κατατεθέν του χαρακτήρα, δεν εμφανίστηκε μέχρι το Παρασκευή και 13 Μέρος III. Από το Παρασκευή και 13 Μέρος VI: Ο Τζέισον Ζει, οι παραγωγοί ταινιών έχουν δώσει στο Τζέισον υπεράνθρωπη δύναμη, αναγεννητικές ικανότητες, ενώ είναι σχεδόν άτρωτος. Έχει θεωρηθεί ως ένας συμπαθητικός χαρακτήρας, του οποίου το κίνητρο για τους φόνους έχει αναφερθεί ότι οδηγείται από τις ανήθικες ενέργειες των θυμάτων του και το θυμό του μετά το πνίξιμο του ως παιδί. Ο Τζέισον Βόρχις έχει εμφανιστεί σε διάφορα χιουμοριστικά περιοδικά και έχει γίνει αναφορά του σε ταινίες. Διάφορες σειρές παιχνιδιών έχουν κυκλοφορήσει με βάση διάφορες εκδοχές του χαρακτήρα από τις ταινίες του Παρασκευή και 13. Η μάσκα χόκεϊ του Τζέισον Βόρχις είναι μια ευρέως αναγνωρισμένη εικόνα στη ποπ κουλτούρα.

Παραπομπές 

Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Σόρεν Σκου

Ο Σόρεν Σκου (Στα Δανικά: Søren Skou) γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1964 και είναι ένας Δανός επιχειρηματίας και γενικός διευθυντής της A.P. Moller-Maersk από τον Ιούνιο του 2016 και γενικός διευθυντής της θυγατρικής της, Maersk Line, από το 2012.

Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Σκου ονομάστηκε ένα από τα σημαντικότερα άτομα της παγκόσμιας ναυτιλιακής βιομηχανίας, σύμφωνα με το Lloyds List το 2014.

Ο Σκου έγινε συνεργάτης του ομίλου A.P. Moller-Maersk το 2007 και υπήρξε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της εταιρείας από το 2001, πριν από την προαγωγή του στο ρόλο του γενικού διευθυντή.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ο Σκου εντάχθηκε στη Maersk Line το 1983. Μεταξύ του 1983 και του 1994, κατείχε διάφορες θέσεις στα γραφεία της εταιρείας στην Κοπεγχάγη και στη Νέα Υόρκη. Το 1994, μετακόμισε στην Κίνα για να εργαστεί ως διευθυντής επιχειρήσεων της Maersk Line για την Ανατολική Ασία πριν επιστρέψει στην Κοπεγχάγη για να αναλάβει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου το 1998. Τον επόμενο χρόνο μεταφέρθηκε στην Maersk Tankers όπου κατείχε βασικές εκτελεστικές θέσεις μέχρι και το διορισμό του ως διευθύνων σύμβουλος τον Ιούλιο του 2001. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Διευθύνων Σύμβουλος της Maersk Tankers, ο Σκου ανέλαβε επίσης τη διαχείριση των θυγατρικών Damco, Maersk Procurement, Maersk Container Industry και το μερίδιο ιδιοκτησίας του ομίλου στις DFDS και Hoegh Autoliners.

Ο Σκου κατέχει πτυχίο πάνω στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων από την Σχολή Επιχειρήσεων της Κοπεγχάγης, καθώς και μεταπτυχιακό πάνω στον ίδιο τομέα από την IMD, στην Ελβετία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προφίλ στη maersk.com
 Προφίλ στη maerskline.com 

Δανοί επιχειρηματίες
Αρνάλδα ντε Ρόκα

Η Αρνάλδα ντε Ρόκα (πέθανε το 1570) ήταν Κύπρια μάρτυρας του 16ου αιώνα.

Βιογραφία 
Η Αρνάλδα ήταν κόρη του Ευγένιου Συγκλητικού, κόμη της Ρόκας, ο οποίος πέθανε κατά τη κατάληψη της Λευκωσίας από τους Τούρκους στις 9 Σεπτεμβρίου 1570. Παρέμεινε με τον τραυματισμένο πατέρα της μέχρι τη σύλληψη της, ενώ οι Τούρκοι της είπαν ότι λόγω της ομορφιάς της θα σταλεί στο χαρέμι του σουλτάνου μαζί με άλλες 800 γυναίκες. Η Αρνάλδα, επιλέγοντας το θάνατο αντί για την σκλαβιά, έβαλε φωτιά στην πυριτιδσποθήκη του πλοίου ενώ ήταν αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Αμμοχώστου, τινάζοντάς το στον αέρα και.

Παραπομπές 

Κύπριοι αγωνιστές
Δημήτρης Κομποδιέτας

Ο Δημήτρης Κομποδιέτας (26 Απριλίου 1985) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Ιωνικό Νίκαιας.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε την ενασχόληση του με την καλαθοσφαίριση στις ακαδημίες νέων των Άνω Λιοσίων. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Δούκα, στην Α2 Εθνική, κατά την περίοδο 2003-04. Επέστρεψε στα Άνω Λιόσια για την περίοδο 2004-05. 

Στη συνέχεια, μετακόμισε στον Άλιμο, όπου έπαιξε πάλι στην Α2, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2005-06. Ακολούθως, εντάχθηκε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε και πάλι στην Α2, για τις επόμενες δύο περιόδους. Έπειτα, μετακόμισε στην ομάδα του Πανελλήνιου, η οποία συμμετείχε στο EuroCup. 

Στη συνέχεια, έπαιξε στον Κολοσσό Ρόδου,στο Περιστέρι και στη Α.Ε.Ν. Κηφισιάς στην Α1, προτού υπογράψει με τον Φάρο Κερατσινίου στην Α2. 

Το 2018, εντάχθηκε στον Ιωνικό Νίκαιας στην Α2, με τον οποίο την περίοδο 2018-19 κέρδισε την άνοδο στην Α1.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ήταν μέλος της Εθνικής πανεπιστημιακής ομάδας της Ελλάδας, που συμμετείχε στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2009. Επίσης, ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Ενόπλων, η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων του 2012.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ EuroCup 
 Προφίλ FIBA Europe 
 Προφίλ FIBA Game Center 
 Προφίλ στο Eurobasket.com 
 Προφίλ Basket League  
 Προφίλ στο Draftexpress.com 
 Προφίλ στο BBasket.com 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Σμολ φόργουορντ
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πανεπιστημιακής ομάδας Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Ενόπλων
Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα
Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου
Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Καλαθοσφαιριστές Νέας Κηφισιάς
Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Χολαργού
Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Καλαθοσφαιριστές Αμύντα Δάφνης - Υμηττού
Καλαθοσφαιριστές Αναγέννησης Καρδίτσας
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Ντόλνο Λακότσερεϊ

Το Ντόλνο Λακοτσερέι είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.

Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 515 κατοίκους. 

Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:

Σλαβομακεδόνες 511
Σέρβοι 2
Αλβανοί 1
άλλοι 1

Παραπομπές

Χωριά Δήμου Οχρίδας
Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Παρασκευή και 13 (franchise)

Το Παρασκευή και 13 (αγγλ: Friday the 13th) είναι αμερικανικό franchise τρόμου που αποτελείται από δώδεκα σλάσερ ταινίες, μια τηλεοπτική σειρά, μυθιστορήματα, κόμικ και βιντεοπαιχνίδια. Το franchise επικεντρώνεται κυρίως στο φανταστικό χαρακτήρα Τζέισον Βόρχις ο οποίος πνίγηκε ως μικρό αγόρι στη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ λόγω της αδιαφορίας του προσωπικού της κατασκήνωσης. Δεκαετίες αργότερα, η περιοχή φημολογείται ότι είναι «καταραμένη» και είναι το σκηνικό για μια σειρά μαζικών δολοφονιών. Ο Τζέισον περιέχεται σε όλες τις ταινίες, είτε ως ο δολοφόνος, είτε ως το κίνητρο των δολοφονιών. Η αρχική ταινία, που δημιουργήθηκε για να εξαργυρώσει την επιτυχία του Η Νύχτα με τις Μάσκες (1978), γράφτηκε από το Βίκτορ Μίλερ, ενώ ο Σον Κάνινγκχαμ ήταν ο παραγωγός και ο σκηνοθέτης. Οι ταινίες έχουν συνολικά έσοδα 529 εκατομμύρια δολάρια στο box-office σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν παγκοσμίως το υψηλότερου κέρδους franchise τρόμου μέχρι το Η Νύχτα με τις Μάσκες (2018), το οποίο έβαλε το συγκεκριμένο franchise στη κορυφή.

Ο Φρανκ Μανκούζο Τζ., ένας παραγωγός των ταινιών, επίσης ανέπτυξε τη τηλεοπτική σειρά Παρασκευή και 13: Η Σειρά αφού η Paramount κυκλοφόρησε το Ο Τζέισον Ζει. Η τηλεοπτική σειρά δεν είχε συνδεθεί με το franchise από οποιοδήποτε χαρακτήρα ή τοποθεσία, αλλά δημιουργήθηκε με βάση την ιδέα της «κακής τύχης και της κατάρας», την οποία η σειρά ταινιών συμβόλιζε. Ενώ το franchise ήταν στην ιδιοκτησία της Paramount τέσσερις ταινίες προσαρμόστηκαν σε μυθιστορήματα, με το Παρασκευή και 13 Μέρος III να γίνεται μυθιστόρημα από δυο ξεχωριστούς συγγραφείς. Όταν το franchise πωλήθηκε στη New Line Cinema, ο Κάνινγκχαμ επέστρεψε ως παραγωγός για να επιβλέψει δυο ακόμη ταινίες και εκτός από αυτό μια ταινία crossover με το χαρακτήρα Φρέντυ Κρούγκερ από το Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες. Υπό τη New Line Cinema, εκδόθηκαν δεκατρία μυθιστορήματα και διάφορες σειρές κόμικ που περιείχαν το Τζέισον.

Παρόλο που οι ταινίες δεν ήταν δημοφιλείς με τους κριτικούς, το Παρασκευή και 13 θεωρείται ένα από τα πιο πετυχημένα franchises διασκέδασης στην Αμερική. Όχι μόνο για την επιτυχία των ταινιών, αλλά και για την εκτεταμένη εμπορευματοποίηση και επαναλαμβανόμενες αναφορές στη ποπ κουλτούρα. Η δημοτικότητα του franchise έχει δημιουργήσει μια ομάδα θαυμαστών που έχουν δημιουργήσει το δικές τους ταινίες Παρασκευή και 13 και πιστά αντίγραφα των ενδυμάτων του Τζέισον Βόρχις. Ο μάσκα χόκεϊ του Τζέισον έχει γίνει μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες στο τρόμο και τη ποπ κουλτούρα.

Ταινίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Friday the 13th film series at Box Office Mojo

Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές σειρές ταινιών
Μαζική δολοφονία στη μυθοπλασία
Ταινίες που έγιναν μυθιστορήματα
Ταινίες που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Ιωάννης του Ναρμπόν

Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean (1450 - 1500) από τον Οίκο των Φουά-Γκραγύ ήταν υποκόμης τού Ναρμπόν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γκαστόν πρίγκιπας της Βιάνα και μικρότεροι αδελφοί του ο Πέτρος ο Νεότερος καρδινάλιος, επίσκοπος τού Βαν και ο Ιάκωβος κόμης τού Μονφόρ.

Έλαβε την υποκομητεία τού Ναρμπόν από τον πατέρα του. Ήταν σε καλές σχέσεις με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ βασιλείς της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε την αδελφή τού τελευταίου, Μαρία.

Το 1483 απεβίωσε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας, γιος τού Γκαστόν πρίγκιπα της Βιάνα και ο Ιωάννης διεκδίκησε τη Ναβάρρα ως ο επόμενος άρρην στη διαδοχή, πλήττοντας έτσι τη διαδοχή από την αδελφή τού Φραγκίσκου-Φοίβου, την Αικατερίνη. Όμως ο Σαλικός νόμος (μόνο οι άρρενες διαδέχονται) δεν ίσχυε ποτέ στη Ναβάρρα και ο ισχυρισμός του προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στη Ναβάρρα, που τελείωσε το 1497 υπέρ της Αικατερίνης. Ο Ιωάννης εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί της διεκδίκησής του· απεβίωσε τρία έτη μετά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1476 τη Μαρία των Βαλουά, κόρη τού Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
 Ζερμαίν 1488-1538, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα της Αραγωνίας. Αργότερα ο Φερδινάνδος Β΄ θα χρησιμοποιήσει τη συγγένεια αυτή για να διεκδικήσει τον θρόνο της Ναβάρρας.
 Γκαστόν 1489-1512, δούκας τού Νεμούρ. Υπηρέτησε ως στρατηγός τού θείου του Λουδοβίκου ΙΒ΄ και απεβίωσε στη μάχη της Ραβέννας στην Ιταλία.

Παραπομπές

Πηγές
 Stuart Carroll (2006). Blood and Violence in Early Modern France. Oxford University Press. p. 43.

Οίκος της Φουά