joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπράμπτον

Το Μπράμπτον (αγγλικά: Brampton) είναι πόλη και δήμος στον Καναδά, στην επαρχία του Οντάριο. Σήμερα αποτελεί πόλη-προάστιο του Τορόντο, στην Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο (GTA). Με τον σημερινό πληθυσμό του, 593.638 κατοίκους το 2016, ο Δήμος του Μπράμπτον είναι ο ένατος σε πληθυσμό δήμος του Καναδά και 77η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική.

Το Μπράμπτον αναγνωρίσθηκε ως χωριό το 1853 με πληθυσμό μόλις 50 κατοίκων. Πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Μπράμπτον του Καρλάιλ, στην Κάμπρια της Βόρειας Αγγλίας. Το 1873, φθάνοντας τους 2.000 κατοίκους, το Μπράμπτον του Καναδά αναγνωρίσθηκε ως πόλη. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως «Η Πόλη των Λουλουδιών του Καναδά», εξαιτίας της μεγάλης παραγωγής των θερμοκηπίων του. Σήμερα ωστόσο η οικονομία του Μπράμπτον βασίζεται στη μεταποίηση, τα λοτζίστικς, τις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, τη βιομηχανία τροφίμων και ποτών, και την παροχή υπηρεσιών. Η μαζική μετανάστευση στον Καναδά έχει αυξήσει εντυπωσιακά τον πληθυσμό του Μπράμπτον μεταπολεμικά, από 10.000 το 1956 σε σχεδόν 600.000 σήμερα.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων του Καναδά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος του δήμου

Πόλεις του Οντάριο
Ατς (πόλη)

Το Ατς (ουγγρ. Ács, γερμ. Atsch) αποτελεί κωμόπολη της βόρειας Ουγγαρίας, στην Κομητεία Κόμαρομ-Έστεργκομ. Ο πληθυσμός της το 2004 ήταν 7.260 κάτοικοι.

Γεωγραφία
Το Ατς βρίσκεται στο Διαμέρισμα Κόμαρομ, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 120 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 47°43΄ Βόρειο και μήκος 18°01΄ Ανατολικό. Αυτές αντιστοιχούν στο ανατολικό μέρος της Μικρής Ουγγρικής Πεδιάδας, κοντά στη συμβολή του ποταμού Κόνκο με τον Δούναβη, από τον οποίο απέχει μόλις τρία χιλιόμετρα. Δεδομένου ότι στο σημείο αυτό ο Δούναβης αποτελεί το σύνορο μεταξύ Ουγγαρίας και Σλοβακίας, το Ατς είναι ουσιαστικά ένας παραμεθόριος οικισμός. Επίσης απέχει οκτώ χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη Κόμαρνο, ενώ η οδική απόστασή της από τη Βουδαπέστη είναι 98,2 χιλιόμετρα (αυτοκινητόδρομος M1).

Ιστορία
Το Ατς ήταν οικισμός ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή, οπότε ήταν ενταγμένος στην Επαρχία της Παννονίας. Υπήρχαν δύο ρωμαϊκά κάστρα στην περιοχή, το Ad Mures και το Ad Statuas.

Μια πρώιμη μνεία του 13ου αιώνα αποκαλεί τον τόπο Iwan de As, ενώ ένα έγγραφο του 1346 τον ονομάζει Alchy.

Το 1970 η πόλη ανακηρύχθηκε «μεγάλη κοινότητα» (Nagyközség), ενώ την 1η Ιουλίου 2007 ανακηρύχθηκε «πόλη».

«Αδελφές» πόλεις
Το Ατς είναι «αδελφοποιημένο» με τις παρακάτω τρεις κωμοπόλεις:

  Ζλάτνα να Οστρόβε της Σλοβακίας
  Μπράντουτς της Ρουμανίας
  Στάιναου αν ντερ Στράσε της Γερμανίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Ακς» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  (στην ουγγρική)
 Χάρτης οδών (στην ουγγρική)
 Αεροφωτογραφίες του Ατς

Ατς
Άννα των Βουρβόνων

Η Άννα, γαλλ. Anne de Bourbon (1380 - Σεπτέμβριος 1408) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη τού κόμη του Λα Μαρς και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα τού Μονπανσιέ και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς και της Αικατερίνης τού Βαντόμ, κόρης και διαδόχου τού Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη τού Βαντόμ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1390 τον Ιωάννη των Βαλουά κόμη τού Μονπανσιέ. Δεν απέκτησαν τέκνα. Το 1401 απεβίωσε ο Ιωάννης.

Το 1402 η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Λουδοβίκο Ζ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο:
 Λουδοβίκος Η΄ 1403-1445, δούκας της Βαυαρίας.

Πρόγονοι

Πηγές
 Cawley, Charles (20 June 2012), Maine Anne de Bourbon, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy

Οίκος των Βουρβόνων
Γαλλίδες κόμισσες
Θηρεσία Κουνιγούνδη Σομπιέσκα

Η Θηρεσία Κυνεγόνδη (πολων. Teresa Kunegunda Sobieska, 4 Μαρτίου 1676 - 10 Μαρτίου 1730) από τον Οίκο των Σομπιέσκι ήταν Πριγκίπισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας, Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, και της Μαρίας Καζιμίρας Λουίζας ντε Λα Γκρανζ, κόρης του Ερρίκου Αλβέρτου, Μαρκήσιου του Αρκιάν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1695 τον Μαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 θνησιγενές 1695.
Μαρία Άννα Καρολίνα 1696-1750, μοναχή.
 Κάρολος Ζ΄ 1697-1745, Εκλέκτορας της Βαυαρίας και Βασιλιάς της Γερμανίας.
 Φίλιππος Μαυρίκιος Μαρία 1698-1719, Επίσκοπος Παντερμπόρν και Μύνστερ.
 Φερδινάνδος Μαρία Ιννοκέντιος 1699-1738, Στρατηγός της Αυστρίας.
 Κλήμης Αύγουστος 1700-1761, Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Τευτονικού Τάγματος, Αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, Επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ, Παντερμπόρν, Οσναμπρύκ, Χίλντεσχαϊμ, Μύνστερ.
Γουλιέλμος 1701-1704.
Άλοϊσιος Ιωάννης Αδόλφος 1702-1705.
 Ιωάννης Θεόδωρος 1703-1763, Καρδινάλιος, Πρίγκιπας-Επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ, Φράιζινγκ, Λιέγης.
 Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ Θωμάς 1704-1709.

Πηγές
 Teresa Kunegunda Sobieska at the Wilanów Palace Museum
 Teresa Kunegunda Sobieska in Venice at the Wilanów Palace Museum

Παραπομπές 

Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Εκλέκτειρες της Βαυαρίας
Πολωνές πριγκίπισσες
Αρκούδα του ήλιου

Η αρκούδα του ήλιου (Helarctos malayanus) είναι ένα είδος αρκούδας που απαντάται σε τροπικά δάση στη Νοτιοανατολική Ασία. Εμφανίζεται ως ευπαθές είδος στην κόκκινη λίστα της IUCN. Ο παγκόσμιος πληθυσμός θεωρείται ότι έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 30% κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων γενεών. Ο κατάλληλος βιότοπος έχει μειωθεί δραματικά λόγω της μεγάλης κλίμακας αποψίλωσης που σημειώθηκε σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Η αρκουδα του ηλίου αναφέρεται και ως «αρκούδα του μελιού», λόγω του μελιού το οποίο αποτελεί σημαντικό κομμάτι της διατροφής του ζώου. Ωστόσο, «αρκουδα του μελιού» λέγεται και το κινκατζού, ζώο μη συγγενικό με τις αρκούδες (ανήκει στην οικογένεια Procyonidae).

Περιγραφή
Η γούνα της αρκούδας του ηλίου είναι συνήθως μαύρη και κοντή. Στο στήθος, φέρει δύο κίτρινα-καφέ σημάδια (κοινό χαρακτηριστικό του ζώου αυτού). Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό αυτού του είδους είναι η μακριά γλώσσα του. Τα αυτιά της αρκουδα του ηλίου είναι μικρά και στρογγυλά, και είναι ικανά να κινηθούν ελάχιστα.  

Η αρκούδα του ήλιου είναι το μικρότερο από τα είδη των αρκούδων. Οι ενήλικες είναι περίπου 120-150 εκατοστά  και ζυγίζουν 27-80 κιλά.Τα αρσενικά είναι 10-20% μεγαλύτερα από τα θηλυκά. Οι κοιλότητες τους είναι σύντομες και ανοιχτόχρωμες και στις περισσότερες περιπτώσεις η λευκή περιοχή εκτείνεται πάνω από τα μάτια. Τα πόδια τους είναι μεγάλα, και τα πέλματα είναι χωρίς γούνα, που θεωρείται ότι είναι μια προσαρμογή για αναρρίχηση δέντρων. Τα νύχια τους είναι μεγάλα, καμπύλα και μυτερά.  Τα νύχια της αρκούδας φέρουν σχήμα δρεπανοειδούς. τα μπροστινά νύχια του ποδιού είναι μακρά και βαριά. Η ουρά έχει μήκος 30-70 mm.

Υποείδη
Η αρκουδα του ηλίου περιλαμβάνει 2 υποείδη:

α)Την αρκούδα του ήλιου της Μαλαισίας (H. m. malayanus, Ραφλς 1821), απαντά στην ΝΑ Ασία.

β)Την αρκουδα του ηλίου του Βόρνεο (H. m. euryspilus, Χόρσφιελντ 1825), κατοικεί αποκλειστικά την νήσο Βόρνεο. 

Το υποείδος Helarctos anmamiticus (περιγράφηκε από τον Πιερ Μαρί Οντέ το 1901) θεωρείται  πληθυσμός του H. m. malayanus κι όχι ξεχωριστό υποείδος.

Αρκτίδες
Ελισάβετ του Γκέρλιτς

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Görlitz (Νοέμβριος 1390 - 2 Αυγούστου 1451) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Γκέρλιτς και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βραβάντης & του Λουξεμβούργου και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς και της Ριχάρδας-Αικατερίνης, κόρης του Αλβέρτου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν & βασιλιά της Σουηδίας.

Γεννήθηκε στο Χοροβίτσε της Βοημίας και απεβίωσε στο Τρηρ σε ηλικία 61 ετών.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1409 τον Αντώνιο των Βαλουά-Βουργουνδίας δούκα της Βραβάντης και είχε τέκνα:
 Γουλιέλμος 1410, άγνωστο 1413, απεβίωσαν νήπια.

Ο Αντώνιος απεβίωσε το 1415. Το 1425 η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Γ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ. Δεν απέκτησε απογόνους και ο Ιωάννης Γ΄ απεβίωσε το 1425.

Πηγές
 Joseph Calmette. Die großen Herzöge von Burgund. Callwey Verlag, München 1963; Eugen Diederichs Verlag, Munich 1996, ISBN 3-424-01312-9
 Michael Erbe. Belgien - Niederlande - Luxemburg – Geschichte des niederländischen Raumes. Kohlhammer Verlag, Stuttgart 1993, ISBN 3-17-010976-6
 Jörg K. Hoensch. Die Luxemburger – Eine spätmittelalterliche Dynastie gesamteuropäischer Bedeutung 1308–1437. Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2000, ISBN 3-17-015159-2
 Jörg K. Hoensch. Kaiser Sigismund – Herrscher an der Schwelle zur Neuzeit 1368–1437. C. H. Beck, Munich 1996, ISBN 3-406-41119-3
 Walter Kaemmerer (1959), "Elisabeth von Görlitz", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 4, Berlin: Duncker & Humblot, p. 445; (full text online)

Παραπομπές 

Οίκος του Λουξεμβούργου
Γκέρλιτς
Αμερικάνικη μαύρη αρκούδα

Η αμερικανική μαύρη αρκούδα (Ursus americanus, παλαιότερα γνωστή ως Euarctos americanus) είναι μια μεσαίου μεγέθους αρκούδα που προέρχεται από τη Βόρεια Αμερική. Είναι το μικρότερο και πιο διαδεδομένο είδος αρκούδας. Οι αμερικανικές μαύρες αρκούδες είναι παμφάγα, με τη διατροφή τους να ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την εποχή και τη θέση. Συνήθως ζουν σε περιοχές με μεγάλες δασικές εκτάσεις, αλλά αφήνουν τα δάση σε αναζήτηση τροφίμων. Μερικές φορές γίνονται ελκυστικές για τις ανθρώπινες κοινότητες λόγω της άμεσης διαθεσιμότητας τροφίμων. Η αμερικανική μαύρη αρκούδα είναι το πιο συνηθισμένο είδος αρκούδας στον κόσμο.

Ταξινόμηση
Παρά το γεγονός ότι ζουν στη Βόρεια Αμερική, οι αμερικανικές μαύρες αρκούδες δεν είναι στενά συνδεδεμένες με καφέ αρκούδες και πολικές αρκούδες. οι γενετικές μελέτες αποκαλύπτουν ότι χωρίστηκαν από έναν κοινό πρόγονο πριν από 5,05 εκατομμύρια χρόνια (mya).  Οι αμερικάνικες και ασιατικές μαύρες αρκούδες θεωρούνται συγγενικά ειδη   και συνδέονται στενότερα μεταξύ τους παρά με τα άλλα σύγχρονα είδη αρκούδων.Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η  αρκούδα του ηλίου είναι επίσης μια σχετικά πρόσφατη διάσπαση από αυτή την γενεαλογία. 

Μια μικρή πρωτόγονη αρκούδα που ονομάζεται Ursus abstrusus είναι το παλαιότερο γνωστό βορειοαμερικανικό απολιθωμένο μέλος του γένους Ursus, χρονολογείται σε 4.95 mya . Αυτό υποδηλώνει ότι ο U. abstrusus μπορεί να είναι ο άμεσος πρόγονος της αμερικανικής μαύρης αρκούδας, η οποία εξελίχθηκε στη Βόρεια Αμερική.  Παρόλο που ο Wolverton και ο Lyman εξακολουθούν να θεωρούν τον U. vitabilis «προφανή πρόδρομο των σύγχρονων  μαύρων  αρκούδων» έχει τοποθετηθεί επίσης στο U. americanus.
Αρκούδα του μελιού

Η αρκούδα του μελιού (Melursus ursinus) είναι είδος αρκούδας που είναι ζει στην ινδική υποήπειρο. Τρέφεται με φρούτα, μυρμήγκια και τερμίτες. Εμφανίζεται ως ευάλωτο στον κόκκινο κατάλογο της IUCN, κυρίως λόγω της απώλειας και της υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων. 

Έχει μια μακρά, χαλαρή γούνα,  χαίτη γύρω από το πρόσωπο και μακριά, δρεπανοειδή νύχια. Είναι πιο ευκίνητη από τις καφέ και ασιατικές μαύρες αρκούδες. Μοιράζεται τα χαρακτηριστικά των εντομοφάγων θηλαστικών και εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου από την προγονική καφέ αρκούδα μέσω της συγκλίνουσας εξέλιξης.

Οι αρκούδες γεννούν την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού και γεννούν κοντά στην αρχή του χειμώνα. Όταν τα εδάφη τους επισκέπτονται  από τους ανθρώπους, μερικές φορές τους επιτίθενται. Ιστορικά, οι άνθρωποι έχουν μειώσει δραματικά  τον οικότοπό τους και  τον πληθυσμό τους.

Οι αρκούδες μπορεί να έχουν φτάσει στην τρέχουσα μορφή τους στο Παλιό Πλειστόκαινο, την εποχή που η οικογένεια των αρκούδων εξειδικεύτηκε και διασκορπίστηκε. Ένα δειγμα απολιθωμένου βραχιονίου από το Πλειστόκαινο, που βρίσκεται στη λεκάνη Kurnool της Άντρα Πραντές, είναι πανομοιότυπο με το βραχιόνιο μιας σύγχρονης αρκούδας. Τα απολιθωμένα κρανία μιας αρκούδας που κάποτε ονομάστηκαν Melursus theobaldi που βρέθηκαν στους Shivaliks από το Early Pleistocene ή Early Pliocene θεωρούνται από ορισμένους συγγραφείς ότι αντιπροσωπεύουν ένα ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ των αρσενικών και των προγόνων καφέ αρκούδων.Οι αρκούδες πιθανώς προέκυψαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίου Πλειοκένιου και εξελίχθηκαν στην ινδική υποήπειρο. Η αρκούδα φέρει ένδειξη ότι έχει υποβληθεί σε μια συγκλίνουσα εξέλιξη παρόμοια με εκείνη άλλων θηλαστικών που τρώνε τα μυρμήγκια.

Ταξινόμησης
Ο Shaw το 1791 ονόμασε το είδος Bradypus ursinus. Το 1793 ο Meyer τον ονόμασε Melursus lybius και το 1817 ο de Blainville το ονόμασε Ursus labiatus λόγω των μακρών χείλη του. Ο Illiger το ονόμασε Prochilus hirsutus, το ελληνικό γένος που δηλώνει μακρά χείλη, ενώ το συγκεκριμένο όνομα αναφερόταν στη μακρά και χονδροειδή τρίχα του. Ο Fischer το ονόμασε Chondrorhynchus hirsutus, ενώ ο Tiedemann το ονόμασε Ursus longirostris.

Τα υποείδη της αρκούδας του μελιού είναι (α) η ινδική αρκουδα του μελιού (Melursus ursinus ursinus) (Shaw, 1791) και (β) της Σρι Λάνκα (Melursus ursinus inornatus) (Pucheran, 1855)

Αρκτίδες
Μικρός Μπλε Πιγκουίνος

Ο μικρός  πιγκουίνος (Eudyptula minor) είναι το μικρότερο είδος πιγκουίνου. Αναπτύσσεται κατά μέσο όρο 33 εκατοστά σε ύψος και 43 εκατοστά σε μήκος, αν και οι συγκεκριμένες μετρήσεις ποικίλλουν ανάλογα με τα υποείδη.  Βρίσκεται στις ακτές της νότιας Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, με πιθανή κατά αγωγή  από τη Χιλή. Στην Αυστραλία, συχνά ονομάζονται πιγκουίνοι νεράιδες λόγω του μικρού τους μεγέθους. Στη Νέα Ζηλανδία,τα πτηνά αυτά  είναι πιο κοινά γνωστά ως μικροί μπλε  πιγκουίνοι  ή μπλε πιγκουίνοι λόγω του χρώμστός τους τους, Είναι επίσης γνωστά με το όνομα τους στην γλώσσα των Μαορί: kororā.

Ο μικρός πιγκουίνος περιγράφηκε για πρώτη φορά από το γερμανό φυσιοδίφη Johann Reinhold Forster το 1781. Αρκετά υποείδη είναι γνωστά, αλλά μια ακριβής ταξινόμηση αυτών είναι ακόμα θέμα αμφισβήτησης. Οι ολότυποι του υποείδους Ε. M. variabilis  και Eudyptula minor chathamensis είναι στη συλλογή του Μουσείου της Νέας Ζηλανδίας Te Papa Tongarewa. 

Οι γενετικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι πιγκουίνοι της Αυστραλίας και των νοτιοανατολικών παραλίων  του Νότιου νησιού   μπορεί να αποτελούν ξεχωριστό είδος. Σε αυτή την περίπτωση το συγκεκριμένο μικρό όνομα θα μεταφερθεί σε αυτό, με το συγκεκριμένο όνομα novaehollandiae που προτείνεται για τους άλλους πληθυσμούς. Η ερμηνεία αυτή υποδηλώνει ότι τα άτομα της Ε. Novaehollandiae έφτασαν στη Νέα Ζηλανδία μεταξύ 1500 και 1900 μ.Χ., ενώ ο τοπικός Ε. Μικρός πληθυσμός είχε μειωθεί, αφήνοντας ένα γενετικό άνοιγμα για ένα νέο είδος.

Απτηνοδυτίδες
Ιωάννα της Βαυαρίας

Η Ιωάννα, γερμ. Joanna von Bayern (π. 1362 - 31 Δεκεμβρίου 1386) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Μαργαρίτας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα & του Μπζεκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1370 τον Βεγκέσλαο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Suckale, Robert; Crossley, Paul (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437. Metropolitan Museum of Art. p. 16. ISBN 9781588391612. Retrieved 23 October 2018.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Δούκισσες του Λουξεμβούργου
Βασίλισσες της Ιταλίας
Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Βασίλισσες της Γερμανίας
Σοφία της Βαυαρίας, βασίλισσα της Βοημίας

Η Σοφία, γερμ. Sophie von Bayern (1376 - 4 Νοεμβρίου 1428) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου και της Αικατερίνης, κόρης του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βεγκέσλαο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 In a Munich archive, letters of Sophia from the years 1422-1427 have been found. B. Kopičková, Mnichovský fascikl č. 543. Korespondence královny Žofie z období březen 1422 – prosinec 1427. In: Mediaevalia Historica Bohemica 8, 2001, s. 121–138.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βασίλισσες της Ιταλίας
Βασίλισσες της Γερμανίας
Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας

Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας είναι από τα τρία επίσημα τάγματα της Φινλανδίας. Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας είναι ο Μεγάλος Δάσκαλος των τριών ταγμάτων. Τα τάγματα διοικούνται από συμβούλια αποτελούμενα από έναν καγκελάριο, έναν αντιπρόεδρο και τουλάχιστον τέσσερα μέλη. Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας και το Τάγμα του Λιονταριού της Φινλανδίας έχουν κοινό συμβούλιο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Pictures of decorations
The Office of the President of the Republic of Finland: Order of the White Rose of Finland
Πούτσο Φερνάντεζ

Ο Λεοπόλδο "Πούτσο" Φερνάντεζ (Leopoldo "Pucho" Fernández II) (2 Σεπτεμβρίου 1927 - 29 Ιουλίου 2008) ήταν Κουβανός - Πουερτορικανός κωμικός. Ήταν γιος του παλαίμαχου Κουβανέζου κωμικού Λεοπόλφο Φερνάντεζ, γνωστού ως Tres Patines.

Βιογραφία 
Ο Φερνάντεζ γεννήθηκε το 1927 στην Αβάνα της Κούβας. Άρχισε να δουλεύει στο θέατρο στην Κούβα όταν ήταν μόλις 13 ετών κάνοντας αρκετές μικρές δουλειές στα παρασκήνια. Ωστόσο, άρχισε σύντομα να παίζει με τον πατέρα του στην παράσταση La Tremenda Corte . 

Το 1954 πήγε στο Πουέρτο Ρίκο και γρήγορα προσλήφθηκε ως συντονιστής για το κανάλι Telemundo επειδή μιλούσε αγγλικά και ισπανικά. Ήταν επίσης ο τεχνικός συντονιστής στο El caso de la mujer asesinadita, ενός από τα πρώτα τηλεοπτικά σήριαλ του Πουέρτο Ρίκο. Εργάστηκε επίσης με τους παραγωγούς Henry Lafont, Gaspar Pumarejo, Luis Vigoreaux, Marta Silva και Fernando Hidalgo. Αργότερα άρχισε να παίζει σε τηλεοπτικά κωμικά σκετς. 

Ένας από τους πιο γνωστούς ρόλους του Φερνάντεζ ήταν στο El Barrio Cuatro Calles, όπου έπαιξε το ρόλο του Pepón, ενός από τους ιδιοκτήτες δύο αρτοποιείων που ανταγωνίζονται. Αργότερα, η κωμωδία πήρε μια άλλη διαδρομή, όπου ο Φερνάντεζ έγινε “Superpan”, μια παρωδία υπερήρωα, όπως Chespirito. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Φερνάντεζ έπαιξε στην κωμική σειρά El Cuartel de la Risa, με πρωταγωνιστές την Carmen Dominicci, τον Rafael José και τον Antonio Sánchez "El Gangster" . Άλλοι ρόλοι με τους οποίους έγινε γνωστός ήταν οι Machito Pichón, Poncito, Cabo Blanco, και 20/20 (μια λατινική εκδοχή του Mr. Magoo ). Αργότερα, συνεργάστηκε σε παραστάσεις όπως το Con Lo Que Cuenta Este País και σε μερικές από τις παρουσιάσεις του Héctor Marcano . 

Ο Φερνάντεζ ήταν επίσης stand-up κωμικός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Στα τέλη της ζωής του αποχώρησε από την ηθοποιία και αφιερώθηκε στο γράψιμο.

Πέθανε στις 29 Ιουλίου 2008 σε έναν οίκο για ηλικιωμένους στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο . Πέθανε από πνευμονικό εμφύσημα εξαιτίας του εθισμού στο κάπνισμα. Ο γιος του, ο Leo Fernández III, είναι γνωστός δημοσιογράφος και παπαράτσι στο Πουέρτο Ρίκο. Ο Πούτσο είχε άλλα τέσσερα παιδιά από δύο διαφορετικούς γάμους, τους Leonardo, Hector, Leandro, Μαρία Βικτώρια και Marisol.

Παραπομπές
Roxen (τραγουδίστρια)

H Λαρίσα Ροξάνα Τζιούρτζιου (γεννημένη 5 Ιανουαρίου 2000), κυρίως γνωστή ως Roxen, είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια από την Global Records. Θα εκπροσωπούσε τη Ρουμανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 και εκπροσώπησε τελικά τη χώρα της στο διαγωνισμό του 2021 με το τραγούδι "Amnesia".

Καριέρα
Γεννημένη στην Κλουζ-Ναπόκα στις 5 Ιανουαρίου 2000 ως Larisa Roxana Giurgiu, η Roxen ανακάλυψε το πάθος της για μουσική σε ηλικία επτά ετών. Πήρε επίσης μαθήματα τραγουδιού και πιάνο ως παιδί. Είναι μέλος της Global Records, παρουσιάστηκε στον ρουμάνο παραγωγό Sickotoy "You Do not Love Me" τον Αύγουστο του 2019. Η ενιαία εμπορική επιτυχία στη Ρουμανία, φτάνοντας στο νούμερο 3 του διαγράμματος Airplay 100 της χώρας, και η ύπαρξη ραδιοφωνικών σταθμών σε διάφορες περιοχές, όπως η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Ισπανία. Το ντεμπούτο single της "Ce-ti cântă dragostea" κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους και κορυφώθηκε στον αριθμό 18 στη Ρουμανία.

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2020, αναφέρθηκε ότι η Roxen ήταν μια από τους τρεις καλλιτέχνες που είχαν επιλεγεί για να εκπροσωπήσουν τη Ρουμανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020. Το TVR είχε συνεργαστεί με την Global Records για την επιλογή. Στις 11 Φεβρουαρίου αποκαλύφθηκε ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας. Τα πέντε τραγούδια της για την Selection Naţională - "Alcohol You", "Beautiful Disaster", "Cherry Red", "Colors" and "Storm" - κυκλοφόρησαν στις 21 Φεβρουαρίου 2020.

Δισκογραφία

Singles

Ως κύριος καλλιτέχνης
 "Ce-ți cântă dragostea"
 "I Don't Care"

Ως δευτερεύων καλλιτέχνης
 "You Don't Love Me"

Promotional singles
 "Alcohol You"
 "Beautiful Disaster"
 "Cherry Red"
 "Colors"
 "Storm"

Μουσικά βίντεο
"You Don't Love Me"
"Ce-ți cântă dragostea"
"I Don't Care"

Amnesia

Το "Amnesia" είναι ένα τραγούδι της Ρουμάνας τραγουδίστριας Roxen. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο  στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και ήρθε 12ο στον ημιτελικό, μένοντας εκτός τελικού.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision

Το τραγούδι επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στο  στις 4 Μαρτίου 2021, μετά από την εσωτερική επιλογή της Roxen από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα TVR. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Ρουμανία τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του σόου. Στον ημιτελικό κατέλαβε τη 12η θέση και έτσι αποκλείστηκε από τον τελικό.

Παραπομπές

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μουσική στη Ρουμανία
Ρουμάνοι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρουμανία
Μη-δυαδικοί μουσικοί
Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας

Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne de Navarre (π. 1368 - 10 Ιουνίου 1437) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βρετάνης και μετά βασίλισσα της Αγγλίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας και της Ιωάννας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1386 τον Ιωάννη Δ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Ε΄ 1389-1442, δούκας της Βρεττάνης.
 Μαρία 1391-1446, κυρία του Λα Γκερς, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Βαλουά κόμη, μετά δούκα, του Αλανσόν.
 Μαργαρίτα 1392-1428, παντρεύτηκε τον Αλέν Θ΄ υποκόμη του Ροάν.
 Αρθούρος Γ΄ 1393-1458, δούκας της Βρεττάνης.
 Ριχάρδος 1395-1438, σύζυγος της κόμισσας του Ετάμπ.
 Λευκή 1397-1419, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ.

Το 1399 απεβίωσε ο Ιωάννης Δ΄ και το 1403 η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο Δ΄ των Ανζού-Λάνκαστερ. Δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
 Jones, Michael (2004). "Joan [Joan of Navarre] (1368–1437), queen of England, second consort of Henry IV | Oxford Dictionary of National Biography". www.oxforddnb.com. doi:10.1093/ref:odnb/14824.
 Strickland, Agnes. Lives Of The Queens Of England From The Norman Conquest. — L.: Bell and Daldy, 1864. — Т. I (I/VI). — P. 455—496.
 Leese, Thelma Anna (2007). Blood Royal: Issue of the Kings and Queens of Medieval England, 1066–1399. Heritage Books Inc. p. 219.

Παραπομπές 

Οίκος του Εβρέ
Δούκισσες της Βρετάνης
Ινφάντας της Ναβάρρας
Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

Αυτή είναι η λίστα των 10 ποδοσφαιριστών που έχουν παίξει τους περισσότερους επίσημους ποδοσφαιρικούς αγώνες σε όλα τα επίπεδα ηλικίας για τις διεθνείς εμφανίσεις και σε όλα τα επίσημα παιχνίδια ομάδων ανδρών, σύμφωνα με τις αρχές της RSSSF (Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation), καθώς είναι ο ευρύτερα αποδεκτός τρόπος στατιστικού υπολογισμού.

Κατάταξη 
Το άθροισμα των γκολ και των αγώνων σε ορισμένους μπορεί να είναι υψηλότερο και δηλώνεται με το σύμβολο (+) μετά το αντίστοιχο νούμερο. Οι παίκτες με την έντονη γραφή είναι επί του παρόντος ενεργοί. Όταν το νούμερο των γκολ ή των αγώνων είναι άγνωστο δηλώνεται με αγγλικό ερωτηματικό (?). Οι ομάδες στις οποίες οι παίκτες δεν έκαναν καμία επίσημη εμφάνιση δεν αναφέρονται.

Κατάταξη με όλους τους παίκτες 
Τα δεδομένα είναι ακριβή έως τις 19 Νοεμβρίου 2022 (UTC).

Κατάταξη μόνο τερματοφυλάκων 
Καθώς, κατά μέσο όρο, οι τερματοφύλακες καταπονούνται σωματικά λιγότερο από τους υπόλοιπους παίκτες, άρα και η καριέρα τους κρατάει περισσότερο σε διάρκεια (κατά μέσο όρο πάντα), οπότε και συμμετέχουν και σε περισσότερους αγώνες, είναι άξιο αναφοράς να υπάρχει ξεχωριστή λίστα που να περιλαμβάνει μόνο τους τερματοφύλακες. Τα δεδομένα είναι ακριβή έως τις 19 Νοεμβρίου 2022 (UTC).

Κατάταξη παικτών εκτός τερματοφυλάκων (outfield players) 
Καθώς, κατά μέσο όρο, οι τερματοφύλακες καταπονούνται σωματικά λιγότερο από τους υπόλοιπους παίκτες, άρα και η καριέρα τους κρατάει περισσότερο σε διάρκεια (κατά μέσο όρο πάντα), οπότε και συμμετέχουν και σε περισσότερους αγώνες, είναι άξιο αναφοράς να υπάρχει ξεχωριστή λίστα που να μην περιλαμβάνει τους τερματοφύλακες. Τα δεδομένα είναι ακριβή έως τις 19 Νοεμβρίου 2022 (UTC).

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ σε επίσημους αγώνες 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

Παραπομπές 

Επισημες
GivePower

Η GivePower είναι ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός η οποία αναπτύσσει εγκαταστάσεις ηλιακής ενέργειας και αποθήκευσης, σε αναπτυσσόμενες περιοχές.

Ιστορικό 
Η GivePower ιδρύθηκε το 2013 στην Καλιφόρνια από τους Hayes Barnard και Lyndon Rive ως ο μη κερδοσκοπικός κλάδος της SolarCity, που δημιουργήθηκε το 2006 από τον Ίλον Μασκ (Elon Musk). Το 2016, η GivePower μετατράπηκε σε ανεξάρτητο οργανισμό, λίγο πριν ολοκληρωθεί η συγχώνευση της SolarCity με την εταιρεία κατασκευής ηλεκτρικών αυτοκινήτων Tesla. Πρόεδρος της GivePower είναι ο Hayes Barnard.

Έργα 
Από το 2018, η GivePower είχε εγκαταστήσει 2650 εγκαταστάσεις ηλιακής ενέργειας σε χωριά μέσω δεκαεπτά διαφορετικών χωρών για ιδρύματα όπως δημοτικά σχολεία και ιατρικές κλινικές. Έχει επίσης αναπτύξει ηλιακές εγκαταστάσεις σε υπανάπτυκτες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένου του Καταυλισμού Standing Rock Indian Reservation. Μόλις ολοκληρωθούν οι εγκαταστάσεις, η GivePower μεταφέρει τη συντήρηση και τη διαχείρισή τους στις τοπικές κοινότητες.

Το 2016 η GivePower άρχισε να αναπτύσσει τεχνολογία αφαλάτωσης η οποία θα μπορούσε να εξαχθεί σε αναπτυσσόμενες περιοχές. Το 2018, η GivePower εγκατέστησε στην Κιούνγκα (Kiunga) της Κένυα, την πρώτη της μονάδα αφαλάτωσης και η οποία λειτουργεί επίσης με ηλιακή ενέργεια.

Η GivePower επανέλαβε το ίδιο εγχείρημα και στο Λικόνι, όπου καθημερινά παράγονται 70.000 λίτρα, αρκετά για την παραγωγή πόσιμου νερού σε 35.000 ανθρώπους.

Βραβεύσεις 
Σύμφωνα με την Water World, η GivePower πρόσφατα κέρδισε την υψηλότερη τιμητική διάκριση στην τελετή απονομής του Παγκόσμιου Υδάτινου Βραβείου Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ αλ Μακτούμ (Mohammed bin Rashid Al Maktoum) στο Ντουμπάι, για την ηλιακή τεχνολογία υδατοκαλλιέργειας. «Μας τιμά και είμαστε βαθιά ευγνώμονες που λάβαμε αυτό το διάσημο βραβείο και θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ίδρυμα Υδροδοτικής Βοήθειας (Suqia) και την Αυτού Εξοχότητα Σεϊχη Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ αλ Μακτούμ για την αναγνώριση, την υποστήριξη και την ακούραστη αφοσίωσή τους προς την ανθρωπότητα να ξεπεράσει τη λειψυδρία», δήλωσε ο Hayes Barnard, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της GivePower.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

ΜΚΟ των ΗΠΑ
Άκοπο Διαμάντι

Το Άκοπο Διαμάντι (πρωτότυπος τίτλος: Uncut Gems) είναι Αμερικανική αστυνομική θρίλερ ταινία, του 2019, σε σκηνοθεσία αδελφών Σαφντάι, οι οποίοι έγραψαν και το σενάριο, μαζί με τον Ρόναλντ Μπρόνστεϊν. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Άνταμ Σάντλερ και με τους Κέβιν Γκαρνέτ, Ιντίνα Μένζελ, Λάκιθ Σάντφιλντ, Τζούλια Φοξ και Έρικ Μπογκοσιάν να συμπληρώνουν το υπόλοιπα καστ. Η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Εβραίο κοσμηματοπώλη, ο οποίος είναι κι εθισμένος στον τζόγο, που προσπαθεί να πάρει πίσω ένα πολύτιμο πετράδι, ώστε να πληρώσει τα χρέη του.

Η ταινία γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη, μεταξύ τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 2018. Τη μουσική την έγραψε ο Ντάνιελ Λοπάτιν. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Telluride, τον Αύγουστο του 2019, και κυκλοφόρησε περιορισμένα στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 2019. Αργότερα, το Netflix ανέλαβε τη διανομή του παγκοσμίως μέσω streaming. 

Η ταινία επαινέθηκε από τους κριτικούς, ιδιαίτερα για τη σκηνοθεσία της, το σενάριο της, το μοντάζ της, τη φωτογραφία της και την ερμηνεία του Σάντλερ, ο οποίος απέσπασε κι ένα βραβείο Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού σε Α ρόλο από τα National Board of Review,  τα οποία τη συμπεριέλαβαν ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες του 2019. Για πολλούς κριτικούς, η εν λόγω ερμηνεία του Σάντλερ, κατατάχθηκε ως η καλύτερη της καριέρας του. Η εταιρεία διανομής, A24, έκανε τις μεγαλύτερες εγχώριες εισπράξεις της που έχει πετύχει ποτέ..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ταινίες του 2019
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Κονέκτικατ
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες του Netflix
Αμυγδαλιές Γρεβενών

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αμυγδαλιές (αποσαφήνιση)

Οι Αμυγδαλιές, επίσημα Αμυγδαλέαι, είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 850 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Αμυγδαλιές βρίσκονται προς τα βόρεια του νομού σε απόσταση 12 χλμ. ΒΔ. από τα Γρεβενά. Είναι κτισμένες στις πλαγιές λοφοσειράς σε περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές, κερασιές, αμυγδαλιές και άλλα οπωροφόρα δέντρα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη δεντροκαλλιέργεια, παλιότερα της αμυγδαλιάς - απ' όπου προέρχεται η ονομασία του χωριού και τα τελευταία χρόνια της κερασιάς, για τα οποία φημίζεται. Αξιοθέατα είναι ο νεόδμητος ενοριακός ναός του Αγίου Δημητρίου ο οποίος κτίστηκε στη θέση παλαιότερου (με χρονολογία κτήσης το 1735) που το 1930 είχε κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά. Διασώθηκαν μόνο οι αξιολογότατες τοιχογραφίες οι οποίες έπαθαν μικροζημίες (αλλοίωση χρωμάτων). Βορειοδυτικά είναι η κορυφή Κουτσόραχος (υψόμετρο 992 μέτρα) με θέα τον Όλυμπο, τον Άσκιο (Σινιάτσικο), τον Βούρινο, την οροσειρά της Πίνδου, τα Χάσια, το Βόϊο. Την περίοδο της κατοχής, στις 7 Ιουλίου 1944, οι Γερμανοί εκτέλεσαν οχτώ άμαχους του χωριού.

Διοικητικά 
Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Πρεβενίτσα και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1919 με το ΦΕΚ 229Α - 17/10/1919 μετονομάστηκε σε Πικριβενίτσα και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 σε Αμυγδαλιές, ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Αμυγδαλέαι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Τριάδα και τη Λόγχμη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλεών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 500 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 446. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 28,652 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αμυγδαλιές Γρεβενών - Πολιτιστικός Σύλλογος

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Δήμος Γρεβενών
Χωριά του νομού Γρεβενών
Μαρία Πάβλοβνα (Μαρία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν)

Να μη συγχέεται με τη Μαρία του Μεκλεμβούργου (1365-1402).

Η Μαρία (γερμ. Marie von Mecklenburg-Swerin, 4 Μαΐου 1854 - 6 Σεπτεμβρίου 1920) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Αλεξανδρινή Ελισάβετ Ελεωνόρα ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αυγούστας Ρόις, κόρης του Ερρίκου ΞΓ΄ του Κέστριτς. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως Μίχεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1874 τον 2ο εξάδελφό της Βλαδίμηρο Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας και είχε τέκνα:
 Αλέξανδρος 1875-1877.
Κύριλλος 1876-1938, Μέγας Δούκας της Ρωσίας.
 Μπορίς 1877-1943, Μέγας Δούκας της Ρωσίας.
 Ανδρέας 1879-1956, Μέγας Δούκας της Ρωσίας.
 Ελένη 1881-1957, παντρεύτηκε τον Νικόλαο της Ελλάδας.

Πινακοθήκη

Πηγές
 Robert K. Massie, Nicholas and Alexandra, 1967, Dell Publishing Co., ISBN 0-440-16358-7
 John Curtis Perry and Constantine Pleshakov, The Flight of the Romanovs, Basic Books, 1999, ISBN 0-465-02462-9

Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γερμανοί ευγενείς
Οίκος Ρομάνοφ
Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξυλοκάστρου

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξυλοκάστρου είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος στο Ξυλόκαστρο του Νομού Κορινθίας στη χιλιομετρική θέση 136,839. Βρίσκεται λίγο νότια από τα όρια του αστικού ιστού και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί. Ο σταθμός παραδόθηκε προς επιβατική χρήση στις 22 Ιουνίου 2020, οπότε περαιώθηκαν τα έργα για την απόλυτη ετοιμότητα της νέας γραμμής που εξυπηρετείται από τα τρένα υψηλών ταχυτήτων ανάμεσα στην Αθήνα και την Πάτρα. Το 2022 θα γίνει ο τερματικός σταθμός του προαστιακού Αθηνών, όταν ολοκληρωθεί η ηλεκτροκίνηση.

Ο σταθμός Ξυλοκάστρου δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο παλαιό σιδηροδρομικό επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού σταθμού, εγγύτερα της παραλίας του Κορινθιακού Κόλπου.

Γενικά 
Ο σταθμός έχει 4 γραμμές, εκ των οποίων οι 2 διαθέτουν στεγασμένες πλευρικές αποβάθρες, καθιστώντας δυνατή την στάθμευση αμαξοστοιχιών. Στο κτήριο του σταθμού υπάρχει χώρος αναμονής, σκάλες για την πρόσβαση των γραμμών, καθώς και ανελκυστήρας. Τα εγκαίνια του αναμένεται να πραγματοποιηθούν τον Απρίλιο του 2020, μαζί με το υπόλοιπο τμήμα Κιάτου-Αιγίου.

Παραπομπές 

Ξυλόκαστρο
Ξυλόκαστρο
Ξυλόκαστρο
Χίλντα του Λουξεμβούργου

Η Χίλντα του Λουξεμβούργου (Hilda vu Lëtzebuerg, 15 Φεβρουαρίου 1897 - 8 Σεπτεμβρίου 1979) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Δ΄, Μέγα Δούκα του Λουξεμβούργου.

Βιογραφία
Η Χίλντα Σοφία Μαρία Αδελαΐδα Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1897 στο Κάστρο Μπεργκ, Κολμάρ-Μπεργκ του Λουξεμβούργου, και ήταν το τρίτο παιδί και κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ του Λουξεμβούργου και της Μαρίας Άννας της Πορτογαλίας.

Παντρεύτηκε τον Αδόλφο, 10ο Πρίγκιπα του Σβάρτσενμπεργκ, στις 29 Οκτωβρίου 1930 στο Κάστρο Μπεργκ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά, αλλά μοιράστηκε το πάθος του για τη γεωργία, την άγρια πανίδα και τη βοτανολογία και πέρασαν το μεγάλο μέρος της ζωής του, στο καταφύγιο Στάρα Ομπόρα. Στη Λαϊκίπια της Κένυας το 1933, αγόρασε με τον σύζυγό της μια φάρμα. Εκτός από τα σύγχρονα γεωργικά μέσα που διέθετε στη φάρμα, ο Αδόλφος οικοδόμησε εκεί έναν υδροηλεκτρικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και έκανε εξαιρετικές βελτιώσεις, στις συνθήκες διαβίωσης για τους εργάτες του. Κληρονόμησε τα οικογενειακά κτήματα του πατέρα της, μετά τον θάνατό του το 1938.

Τίτλοι
15 Φεβρουαρίου 1897 – 29 Οκτωβρίου 1930: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Χίλντα του Λουξεμβούργου, Πριγκίπισσα του Νάσσαου
29 Οκτωβρίου 1930 – 1 Οκτωβρίου 1938: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Κληρονομική Πριγκίπισσα του Σβάρτσενμπεργκ, Πριγκίπισσα του Λουξεμβούργου και του Νάσσαου
1 Οκτωβρίου 1938 – 27 Φεβρουαρίου 1950: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα του Σβάρτσενμπεργκ, Πριγκίπισσα του Λουξεμβούργου και του Νάσσαου
27 Φεβρουαρίου 1950 – 8 Σεπτεμβρίου 1979: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα  Η Χήρα Πριγκίπισσα του Σβάρτσενμπεργκ, Πριγκίπισσα του Λουξεμβούργου και του Νασσάου

Παραπομπές 

Οίκος του Νάσσαου
Λουξεμβούργιοι ευγενείς
Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Βομβιστική επίθεση σε ντισκοτέκ του Δυτικού Βερολίνου

Η βομβιστική επίθεση κατά της ντισκοτέκ "La Belle", στην περιοχή Friedenau του Δυτικού Βερολίνου, συνέβη στις 5 Απριλίου 1986 και είχε ως αποτέλεσμα 3 νεκρούς και 229 τραυματίες. Στη ντισκοτέκ αυτή σύχναζαν στρατιώτες των Ηνωμένων Πολιτειών που υπηρετούσαν στην περιοχή. Από τα θύματα, 2 από τους νεκρούς και 79 από τους τραυματίες ήταν Αμερικανοί. Η επίθεση έγινε με τη χρήση μίας βόμβας που είχε τοποθετηθεί κάτω από ένα τραπέζι, κοντά στη θέση του dj και εξερράγη στις 01:45 π.μ., σκοτώνοντας άμεσα τη Nermin Hannay, Τουρκάλα πολίτη και τον αμερικανό λοχία Kenneth T. Ford. Ένας δεύτερος λοχίας του αμερικανικού στρατού, ο James E. Goins, υπέκυψε στα τραύματά του δύο μήνες αργότερα. Ορισμένα από τα θύματα υπέστησαν μόνιμη αναπηρία. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατηγόρησε τη Λιβύη ότι χρηματοδότησε την επίθεση, ενώ ο αμερικανός πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν δέκα ημέρες διέταξε τον αεροπορικό βομβαριδισμό της Τρίπολης και της Βεγγάζης, στη Λιβύη, μια επιχείρηση με κωδική ονομασία "El Dorado Canyon". Η επιχείρηση αυτή θεωρήθηκε ευρέως ως απόπειρα να σκοτωθεί ο ηγέτης της Λιβύης συνταγματάρχης Muammar Gaddafi. Δίκη που διεξήχθη ενώπιον δικαστηρίου των ΗΠΑ το 2001 κατέληξε στο συμπέρασμα πως η βομβιστική επίθεση στη ντισκοτέκ «σχεδιαστεί από τη Λιβυκή Υπηρεσία Πληροφοριών και την Πρεσβεία της Λιβύης».

Τρομοκρατία στη Γερμανία
Βερολίνο
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ιτεών

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ιτεών είναι σιδηροδρομικός σταθμός στις Ιτιές, συνοικία της Πάτρας στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 29 Φεβρουαρίου 2020 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στην Πάτρα και την Κάτω Αχαΐα του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Πάτρας. Οι συνοικίες που εξυπηρετεί είναι οι Ιτιές, ο Κόκκινος Μύλος, η Λεύκα, τα Αναπηρικά, οι εργατικές κατοικίες «ΠΑΤΡΑ VIII» στον Γλαύκο και η Κρύα Ιτεών.

Ιστορικά στοιχεία
Σε παρακείμενη θέση του σταθμού, επί της οδού Σουνίου προς τα Αναπηρικά Ιτεών, βρίσκονται τα ερείπια του εγκαταλελειμμένου κτίσματος της παλιάς σιδηροδρομικής στάσης Ιτεών της μετρικής γραμμής προς την Κυπαρισσία. Ο παλιός σταθμός λειτούργησε για πρώτη φορά στις 15 Δεκεμβρίου 1888. Άγνωστο πότε έπαψε να λειτουργεί. Επίσης, μέχρι το 1917 οι Ιτιές ήταν ο τερματικός σταθμός του τραμ Πατρών, όταν ο τροχιόδρομος καταργήθηκε, ωστόσο η γραμμή του τραμ τερμάτιζε επί της παραλιακής οδού, στο ύψος της νυν Πλατείας Ιτεών, ακολουθώντας άλλη χάραξη από αυτή της προϋπάρχουσας σιδηροδρομικής γραμμής.

Παραπομπές

Ιτεών
Ιτεών
Θηρεσία του Νάσσαου

Η Θηρεσία του Νάσσαου (Therese, Prinzessin von Nassau-Weilburg, 17 Απριλίου 1815 - 8 Δεκεμβρίου 1871) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου.

Βιογραφία
Η Θηρεσία Βιλελμίνη Φρειδερίκη Ισαβέλλα Καρλόττα γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1815 στο Βάιλμπουργκ του Δουκάτου του Νάσσαου και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου, και της πρώτης συζύγου του Λουίζας της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν.

Στις 23 Απριλίου 1837 παντρεύτηκε τον Πέτρο του Όλντενμπουργκ στο Μπίμπριχ της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
 Αλεξάνδρα 1838-1900, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας, απέκτησαν 2 παιδιά.
 Νικόλαος 1840-1886, παντρεύτηκε την Μαρία Μπουλαζέλ, κόμισσα του Όστερνμπουργκ.
 Καικιλία 1842-1843.
 Αλέξανδρος 1844-1932, παντρεύτηκε την Ευγενία Μαξιμιλιάνοβνα του Λόιχτενμπεργκ, απέκτησαν 1 παιδί.
 Αικατερίνη 1846-1866.
 Γεώργιος 1848-1871.
 Κωνσταντίνος 1850-1906, παντρεύτηκε την Αγριππίνα Γιαπαρίντζε, Κόμισσα του Τσάρνεκαου, απέκτησαν 6 παιδιά.
 Θηρεσία 1852-1883, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Μαξιμιλιάνοβιτς του Λόιχτενμπεργκ, απέκτησαν 1 παιδί.

Πέθανε στη Πράγα στις 8 Δεκεμβρίου 1871 σε ηλικία 56 ετών.

Τίτλοι
17 Απριλίου 1815 - 23 Απριλίου 1837: Η Γαληνοτάτη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Θηρεσία του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
23 Απριλίου 1837 - 8 Δεκεμβρίου 1871: Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα Δούκισσα Πέτρου Γεώργιεβιτς του Όλντενμπουργκ

Παραπομπές

Δουκάτο του Νάσσαου
Οίκος του Νάσσαου
Οίκος του Όλντενμπουργκ
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
Νικόλαος Χουρσαλάς

Ο Νίκος Χουρσαλάς (Αθήνα, 19 Μαρτίου 1979) εξελέγη Δήμαρχος Κορυδαλλού το 2019. Υπηρετεί την Αυτοδιοίκηση από το 2006 ως δημοτικός σύμβουλος, έχοντας εμπειρία τόσο από τον Ά βαθμό Αυτοδιοίκησης όσο και από τον Β΄ ως σύμβουλος στην Περιφέρεια αλλά και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Στον Κορυδαλλό εκλέγεται ως δημοτικός σύμβουλος από το 2016 

ενώ έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος στους τομείς Οικονομικών, Καθαριότητας, Πρασίνου, Δημοτικής Συγκοινωνίας καθώς και Πρόεδρος των Βρεφονηπιακών Σταθμών ακ ιτης Δημοτικής Επιχείρησης Κορυδαλλού.

Δήμαρχος Κορυδαλλού 
Έθεσε υποψηφιότητα για πρώτη φορά ως Δήμαρχος κι εξελέγη στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στον Κορυδαλλό με τον συνδυασμό του «Ένα Βήμα Μπροστά».

Στον πρώτο γύρο των εκλογών (26 Μαΐου 2019) έλαβε ποσοστό 21,30%, 6.111 ψήφους και 9 έδρες, ενώ και στον δεύτερο γύρο (2 Ιουνίου 2019) αναδείχθηκε νικητής έναντι του αντιπάλου του, Σταύρου Κασιμάτη, με ποσοστό 52,30% και 10.428 ψήφους και έχει αναλάβει τα καθήκοντά του από την 1η Σεπτεμβρίου 2019.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Εργάζεται στο Υπουργείο Τουρισμού από το 2007 ενώ στο παρελθόν εργάστηκε στον τομέα εκπαίδευσης ως καθηγητής στο Τ.ΕΙ. Χαλκίδας (2005-2007), σε δημόσια Ι.Ε.Κ και παράλληλα είναι μέλος του Μητρώου Αξιολογητών του Ε.Ο.Π.Ε.Π του Υπ.Παιδείας.

Αυτοδιοικητική Εμπειρία

 Δήμαρχος Κορυδαλλού (2019-...)
 Επιστημονικός Συνεργάτης στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου (2013-2014)
 Πρόεδρος Δημοτικής Επιχείρησης (2011-2012)
 Αντιδήμαρχος Καθαριότητας - Πρασίνου (2009-2011)
 Αντιδήμαρχος Οικονομικών (2008-2009)
 Πρόεδρος Βρεφονηπιακών Σταθμών (2007-2008)

Σπουδές

 Διεθνείς Σχέσεις & Πολιτικές (Master of Science)
 Διοίκηση Επιχειρήσεων (Master of Science)
 Βιομηχανική Διοίκηση & Τεχνολογία (Bachelor)

Δήμαρχοι Κορυδαλλού
Άννα του Παλατινάτου-Φέλντεντς

Η Άννα, γερμ. Anne von Pfalz-Veldenz (12 Νοεμβρίου 1540 - 30 Μαρτίου 1586) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ρούπρεχτ, δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς και της Ούρσουλα του Ζαλμ-Κύρμπουργκ, κόρης του κόμη του δρυμού και του Ρήνου Ιωάννη Ζ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1558 τον Κάρολο Β΄ του Μπάντεν-Ντούρλαχ και είχε τέκνα:
 Δωροθέα Ούρσουλα 1559-1583, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄, δούκα της Βυρτεμβέργης
 Ερνέστος Φρειδερίκος 1560-1604, μαργράβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Μεταστράφηκε στον Καλβινισμό.
 Ιάκωβος Γ΄ 1562-1590, μαργράβος του Μπάντεν-Χάχμπεργκ. Επέστρεψε στον Καθολικισμό.
 Άννα Μαρία 1565-1573
 Ελισάβετ 1570-1611
 Γεώργιος Φρειδερίκος 1573-1638, μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Έμεινε Λουθηρανός.

Πηγές
 Johannes Zehender: Dritte der "Drey Leichpredigen von christlichem unnd Gottseligem Absterben/ der Durchleuchtigen...Anna Marggräfin zu Baden, Tübingen, 1586

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γερμανίδες παλατινές κόμισσες
Μαργραβίνες της Βάδης
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2020

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στην Ρωσία στο διάστημα από τις 25 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου 2020. Οι τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας εγκρίθηκαν από το 79% των ψηφισάντων.

Παρασκήνιο 
Για πρώτη φορά, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε πιθανές τροποποιήσεις στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου του στις 19 Δεκεμβρίου 2019. Είπε ότι είναι έτοιμος να συζητήσει την αλλαγή των συνταγματικών κανόνων. Συγκεκριμένα, μίλησε για την ενίσχυση του ρόλου του Κοινοβουλίου και την ακύρωση της ρήτρας "σε σειρά" από το άρθρο που ρυθμίζει τον μέγιστο αριθμό όρων της Προεδρίας (χάρη στην επιφύλαξη αυτή, ο Πούτιν κατάφερε να εκλεγεί εκ νέου ως Πρόεδρος 2012, λαμβάνοντας μια πραγματική τρίτη θητεία της Προεδρίας).

Αναλυτικότερα, ο Πούτιν μίλησε για τις τροπολογίες κατά τη διάρκεια της ομιλίας του προς το Κοινοβούλιο στις 15 Ιανουαρίου 2020. Εκτός από τις τροπολογίες που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο Πούτιν πρότεινε επίσης ορισμένες τροπολογίες για τη βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης. Αμέσως μετά τη διεύθυνση, ο Πούτιν συγκρότησε μια ομάδα εργασίας για την προετοιμασία τροπολογιών στο Σύνταγμα, στις οποίες συμμετείχαν 75 άτομα, μεταξύ των οποίων πολιτικοί, νομοθέτες, μελετητές και δημόσια πρόσωπα.

Αποτελέσματα

Καταγγελίες για νοθεία
Το περιοδικό Forbes και η εφημερίδα The Moscow Times  ανέφεραν τις καταγγελίες από τον φυσικό Σεργκέι Σπίλκιν, ο οποίος κατήγγειλε ότι 22 εκατομμύρια ψήφοι πιθανότατα ήταν προϊόν νοθείας και ότι παρόμοιες τακτικές είχαν χρησιμοποιηθεί και στις προεδρικές εκλογές του 2018 και στις βουλευτικές του 2012.

Παραπομπές 

Ρωσικές εκλογές
Δημοψηφίσματα το 2020
Βλαντίμιρ Πούτιν
Ντάβιντε Μάσα

Ο Ντάβιντε Μάσα (Davide Massa, γενν. στις 15 Ιουλίου 1981) είναι Ιταλός διαιτητής ποδοσφαίρου, που διαιτητεύει στη Σέριε Α. Είναι διαιτητής της FIFA από το 2014 και κατατάσσεται ως διαιτητής της πρώτης κατηγορίας της UEFA.

Σταδιοδρομία ως διαιτητής 
Το 2011, ο Μάσα προβιβάστηκε στη Σέριε Α. Ο πρώτος του αγώνας ως διαιτητής διεξήχθη στις 23 Ιανουαρίου 2011, μεταξύ των Φιορεντίνα και Λέτσε. Το 2014, τοποθετήθηκε στον κατάλογο διεθνών διαιτητών της FIFA. Διαιτήτευσε τον πρώτο διεθνή αγώνα του στις 8 Ιουνίου 2015, μεταξύ της Τουρκίας και της Βουλγαρίας. Το 2017, επιλέχθηκε για να διαιτητεύσει το Σούπερ Καπ Ιταλίας 2017 μεταξύ της Γιουβέντους και της Λάτσιο. 

Ο Μάσα επιλέχθηκε ως διαιτητής για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2017 στη Γεωργία και το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2019 στην Πολωνία.  

Επίσης, έχει διαιτητεύσει αγώνες στα πρωταθλήματα Αιγύπτου, Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο WorldFootball.net 
 Προφίλ στο EU-Football.info 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Ιταλοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Οι Δύο Πάπες

Το Οι Δύο Πάπες (πρωτότυπος τίτλος: The Two Popes) είναι βιογραφική - δραματική ταινία, συμπαραγωγής Ιταλίας, Αμερικής και Βρετανίας, του 2019, σε σκηνοθεσία Φερνάντο Μεϊρέγιες και σε σενάριο Άντονι ΜακΚάρτεν, το οποίο βασίστηκε σε θεατρικό έργο (The Pope) του τελευταίου, που ανέβηκε, το 2019, στο Royal & Derngate. Η πλοκή της ταινίας ξεκινά όταν αναλαμβάνει τον παπικό θώκο ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ και τα γεγονότα που προέκυψαν, κατά τη διάρκεια της θητείας του, από το σκάνδαλο εγγράφων που διέρρευσαν στο Βατικανό, με τον Βενέδικτο ΙΣΤ, που υποδύθηκε από τον Άντονι Χόπκινς, να προσπαθεί να πείσει τον Φραγκίσκο, που υποδύθηκε ο Τζόναθαν Πράις, να μην παραιτηθεί από τον τίτλο του Καρδινάλιου.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Telluride, τον Αύγουστο του 2019. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ξεκίνησε μία περιορισμένη προβολή της, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις κινηματογραφικές αίθουσες. Τον Δεκέμβριο του 2019, το Netflix, ανέλαβε την παγκόσμια διανομή της μέσω streaming. Η ταινία συνάντησε θετική κριτική, ιδιαίτερα για τους ρόλους του Χόπκινς και του Πράις, καθώς επίσης και για το σενάριο του ΜακΚάρτεν. Και οι τρεις, στον τομέα τους, βρέθηκαν υποψήφια και στα Όσκαρ, και στις Χρυσές Σφαίρες και στα BAFTA. Παρά τις πολλές υποψηφιότητες που έλαβε η ταινία, τη μόνη βράβευση την είχε για το σενάριο από τα Hollywood Film Awards.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ταινίες του 2019
Αγγλόφωνες ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές βιογραφικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ιταλικές δραματικές ταινίες
Ιταλικές βιογραφικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες γυρισμένες στο Μπουένος Άιρες
Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη
Ταινίες του Netflix