joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πέδρο Τσιάγκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Πέδρο-Τσιάγκο, πορτογ. Pedro Thiago (γενν. 12 Ιανουαρίου 1979) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητής πρίγκιπας της Βραζιλίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πετρόπολις της Βραζιλίας και είναι γιος του Πέτρου-Καρόλου πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητή διαδόχου της Βραζιλίας και της πρώτης συζύγου του Ρόνη Κουν ντε Σούζα. Η μητέρα του απεβίωσε δύο ημέρες μετά τη γέννησή του.

Το 1992, όταν ήταν 13 ετών, τον απήγαγαν ενώ πήγαινε στο Σχολείο του και οι απαγωγείς ζήτησαν λύτρα 5 εκατομμύρια δολάρια. Επτά ημέρες μετά η αστυνομία εισέβαλε σε ένα σπίτι, σε προάστιο του Ρίο ντε Ζανέιρο και τον ελευθέρωσε. 

Το 2002 κατηγορήθηκε ότι πήρε ένα σύνολο πορσελάνινων πιάτων από το ανάκτορο του Γκράο-Παρά που ανήκαν στη θεία του Χριστίνα. 

Έχει τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Πέτρου Α΄ και του Τάγματος του Ρόδου.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
The Imperial Family of Brazil
Elisabeth Dobrzensky von Dobrzenicz "Empress of Brazil"
Um príncipe na polícia do Rio 

Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Οίκος του Σατιγιόν

Ο Οίκος του Σατιγιόν, γαλλ. Maison de Châtillon, είναι ένας ευγενής Οίκος της Γαλλίας, που τα μέλη του ήταν αρχικά κύριοι του Σατιγιόν, αλλά αργότερα απέκτησαν διάφορες κομητείες.

Ιστορικό
Το όνομα προέρχεται από την πρωτεύουσα Σατιγιόν-συρ-Μαρν. Απέκτησαν τις περιοχές Σαιν-Πολ-συρ-Τερνουάζ, Παντιέβρ, Σαρτρ, Πορσιάν, κά. Ο Οίκος ανάγει την αρχή του στον 9ο αι. και εξέλειπε το 1762.

Επιφανή μέλη
 πάπας Ουρβανός Β΄, ξεκίνησε την Α΄ Σταυροφορία.
 Ραϋνάλδος νυμφεύτηκε την Κωνσταντία των Ωτβίλ πριγκίπισσα της Αντιόχειας.

Γενεαλογία του Οίκου Σατιγιόν
Κομητεία Ακτό

Η Κομητεία Ακτό (Κιργιζικά: ﺍﻗﺘﻮﻭ وودانى/Актоо ооданы, Aqtoo oodanı, Κινεζικά: 阿克陶县, πινγίν: Ākètáo Xiàn, Ουιγουρικά: ئاقتو ناھىيىسى, Ақто 

Наһийиси‎, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Aqto Nahiyisi, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Aⱪto Naⱨiyisi, Ντουνγκανικά: Акәто щян, Akəto şjan) είναι κομητεία στον Αυτόνομο Κιργιζικό Νομό Κιζίλσου, στο Σιντσιάνγκ της Κίνας. Η κομητεία καλύπτει έκταση 24.107 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κομητεία έχει πληθυσμό 170.000 κατοίκων. 

Είναι η δυτικότερη κομητεία στην Κίνα, και συνορεύει με το Κιργιστάν και το Τατζικιστάν.

Μεταφορές 
Η κομητεία εξυπηρετείται από τον σιδηρόδρομο Κασγκάρ-Χοτάν.

Δείτε επίσης 
 Χάρτης Μακάν
Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Γκυ Α΄ του Μπλουά

Ο Γκυ Α΄ του Μπλουά ή Γκυ Α΄ του Σατιγιόν (Guy Ier de Blois-Châtillon, 1298 - 12 Αυγούστου 1342) από τον Οίκο του Σατιγιόν, ήταν, ως σύζυγος της Μαργαρίτας των Βαλουά, κόμης του Μπλουά και κύριος του Αβέν (1307 - 1342).

Βιογραφία
Ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ούγου Β΄ του Σατιγιόν και της Βεατρίκης του Νταμπιέρ.

Ο Γκυ συμμετείχε στην εκστρατεία του Λουδοβίκου Ι΄ της Γαλλίας εναντίον του Ροβέρτου Γ΄ της Φλάνδρας και συμμετείχε στο πλευρό της Γαλλίας τα πρώτα χρόνια του Εκατονταετούς Πολέμου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1310 την Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά και αδελφή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας, με την οποία απέκτησε:  

 Λουδοβίκος Β΄ απεβ. 1346, κόμης του Μπλουά.
 Κάρολος άγιος 1319-1364. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα δούκισσα της Βρετάνης.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο δούκα της Λωρραίνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κόμητες του Μπλουά

Κόμητες του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν
Λουδοβίκος Β΄ του Μπλουά

Ο Λουδοβίκος Β΄ του Σατιγιόν (Louis Ier de Blois-Châtillon, ... - 26 Αυγούστου 1346), γιος του Γκυ Α΄ του Μπλουά και της Μαργαρίτας του Βαλουά, ήταν κόμης του Μπλουά  και λόρδος του Αβέν (1342-1346).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Σουασόν το 1340 την Ιωάννα του Αβέν, κόμισσα του Σουασόν (απεβ. 1350), κόρη του Ιωάννη του Μπωμόν και μαζί της απέκτησε:

 Λουδοβίκος Γ΄ απεβ. 1372, κόμης του Μπλουά και του Σουασόν.
 Ιωάννης Β΄ απεβ. 1381, κόμης του Μπλουά.
 Γκυ Β΄ απεβ. 1397, κόμης του Μπλουά.

Ο Λουδοβίκος Β΄ σκοτώθηκε στη μάχη του Κρεσί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κόμητες του Μπλουά

Κόμητες του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν
Λουδοβίκος Γ΄ του Μπλουά

Ο Λουδοβίκος Γ΄ του Μπλουά (Louis II de Blois-Châtillon, ... - 1372) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόμης του Μπλουά & κύριος του Αβέν (1346 - 1372) και κόμης του Σουασόν (1346 - 1367).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ του Σατιγιόν και της Ιωάννας του Αβέν. 

Το 1346 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Μετά την μάχη του Κρεκί έστειλε τον τρίτο αδελφό του Γκυ Β΄ ως όμηρο  στο Λονδίνο. Έπειτα αναγκάστηκε να πωλήσει το Σουασόν στον Ενγκερράνδο/Ανγκεράντ Ζ΄ του Κουσί, προκειμένου να αποκτήσει τα λύτρα για να τον ελευθερώσει.

Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ιωάννης Β΄ ως κόμης του Μπλουά & κύριος του Αβέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κόμητες του Μπλουά

Κόμητες του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν
Ιωάννης Β΄ του Μπλουά

Ο Ιωάννης Β΄ του Μπλουά ή Ιωάννης Β΄ του Σατιγιόν (Jean II de Blois-Châtillon, ... - 1381) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόμης του Μπλουά και λόρδος του Αβέν (1372 - 1381).

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Α΄ του Σατιγιόν και της Ιωάννας του Αβέν. Διαδέχθηκε στην κομητεία του Μπλουά τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο Γ΄ του Σατιγιόν. 

Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, διάδοχο του κόμη του Χέλρε. Δαπάνησε το μεγαλύτερο διάστημα της εξουσίας του προκειμένου να ανακαταλάβει το Χέλρε από τον ανιψιό της Ματθίλδης Γουλιέλμο Α΄ κόμη του Χέλρε. Απεβίωσε στο Βαλανσιέν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1372 την Ματθίλδη του Χέλρε (πέθανε το 1384) την κόρη και διάδοχο του Ρέγκιναλντ Β΄ κόμη του Χέλρε κληρονομώντας την Σουνχόβεν και την Γκούντα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κόμητες του Μπλουά

Παραπομπές σε πηγές

Κόμητες του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν
Γκυ Β΄ του Μπλουά

Ο Γκυ Β΄ του Μπλουά (Guy II de Blois-Châtillon, ... - 22 Δεκεμβρίου 1397) από τον Οίκο του Σατιγιόν, ήταν κόμης του Μπλουά και κύριος του Αβέν (1381 - 1397).

Βιογραφία
Ήταν ο μικρότερος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Μπλουά και του Σουασόν και της Ιωάννας του Αβέν. 

Διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό του Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά και του Σουασόν. Απεστάλη ως όμηρος στον βασιλιά της Αγγλίας σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Βρετάνης (1360). Απελευθερώθηκε ύστερα από τα λύτρα, που συγκεντρώθηκαν από την πώληση του Σουασόν στις 15 Αυγούστου 1367. Χρίστηκε ιππότης και ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα σε εκστρατεία στην Λιθουανία (1370). 

Το 1391 απεβίωσε ο μόνος γιος του. Επειδή έμεινε χωρίς κληρονόμους, πώλησε την κομητεία τού Μπλουά στον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά δούκα της Ορλεάνης, ο οποίος τον διαδέχθηκε. 

Ήταν ο προστάτης του Ζαν Φρουασάρ· η συμβολή του Γκυ επέτρεψε στον Φρουασάρ να γράψει το Βιβλίο Β΄ των χρονικών του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1374 τη Μαρία του Ναμύρ, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, μαρκησίου του Ναμύρ με την οποία απέκτησε τέκνο:
 Λουδοβίκος  απεβ. 1391, κόμης του Ντυνουά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κόμητες του Μπλουά

Κόμητες του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν
Φερδινάνδος των Βουρβόνων-Ισπανίας

Ο Φερδινάνδος, ισπαν. Fernando de Borbón y Braganza (19 Οκτωβρίου 1824 - 2 Ιανουαρίου 1861) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας (infante) της Ισπανίας. Υποστήριζε τον πατέρα του Κάρλο στη διαδοχή και γι' αυτό έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εξόριστος.

Βιογραφία
Ο δον Φερνάντο-Μαρία-Χοσέ γεννήθηκε στο Ελ Εσκοριάλ της Μαδίτης και ήταν o τρίτος γιος τού Κάρλο-Μαρία πρίγκιπα της Ισπανίας & κόμη της Μολίνα και διεκδικητή βασιλιά της Ισπανίας και της Μαρίας-Φραγκίσκης των Μπραγκάνσα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας.

Η ζωή στην Αυλή
Μεγάλωσε σε μία ατμόσφαιρα εμποτισμένη με παραδοσιακές αξίες πίστης στη μοναρχία και στη Ρωμαιο-Καθολική εκκλησία. To 1829 απεβίωσε και η 3η σύζυγος του θείου του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας. Ο βασιλιάς ήταν 45 ετών και άτεκνος ακόμη. Αυτό έκανε διάδοχο τον Κάρλο κόμη της Μολίνα, πατέρα τού Φερδινάνδου. Γύρω από τον Κάρλο συγκεντρώθηκαν συντηρητικοί και θρησκευόμενοι, αντίθετοι στον φιλελευθερισμό της Αυλής της Μαδρίτης. Όμως ο Φερδινάνδος Ζ΄ έκανε 4ο γάμο και απέκτησε δύο κόρες. Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε το 1833 η πρώτη κόρη του Ισαβέλλα Β΄ ήταν 3 ετών και η μητέρα της Μαρία Χριστίνα των Δύο Σικελιών κατάφερε να αναλάβει την αντιβασιλεία.

Εξόριστος
Ο Κάρλος και η ακολουθία του αντιτέθηκαν, έτσι εξορίστηκε στην Πορτογαλία, όπου πήρε και την οικογένειά του. Το 1834 μετακόμισε στην Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο οίκημα Γκλώστερ, στην οδό Ολντ Μπρόμπτον και μετά στο Άλβερστοουκ, στο Παλαιό Πρεσβυτέριο του Χάμσαϊρ. Εκεί το 1835 απεβίωσε η Μαρία-Φραγκίσκη. Τα παιδιά της δόθηκαν στη φροντίδα του πατέρα τους και της μεγαλύτερης αδελφής της Μαρίας-Θηρεσίας των Μπραγκάνσα, που τελικά παντρεύτηκε τον Κάρλος το 1838, ενόσω έμεινε για λίγο με την οικογένεια στην Ισπανία κατά τον Α΄ Καρλικό Πόλεμο.

Με διάταγμα της αντιβασίλισσας, ο Κάρλος και οι απόγονοί του στερήθηκαν τον τίτλο του πρίγκιπα της Ισπανίας το 1834. Ο Φερδινάνδος έζησε στη σκιά του πατέρα του και των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Δεν νυμφεύτηκε. Υποστήριζε πιστά τον πατέρα του και ακολούθησε τις ωδίνες του, έπειτα από την αποτυχία των Καρλιστών στον εμφύλιο, που επέφερε ένδεια στην οικογένειά του και τους οδήγησε να περιπλανώνται στην Ευρώπη εξόριστοι. Εγκαταστάθηκαν στην Τεργέστη, όπου ο Κάρλος απεβίωσε το 1855.

Το τέλος του
Το 1860, κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης των Καρλιστών, ο Φερδινάνδος και ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος-Λουδοβίκος αιχμαλωτίστηκαν στο Σαν Κάρλος ντε λα Ράπιτα, ωστόσο μετά ελευθερώθηκαν. Το 1861 ο Φερδινάνδος, ο Κάρολος-Λουδοβίκος και η σύζυγος τού τελευταίου Μαρία-Καρολίνα απεβίωσαν αιφνίδια, μάλλον από τύφο. Οι τρεις τους τάφηκαν στην Τεργέστη, στο παρεκκλήσιο του Αγ. Καρόλου Μπορρομέο του καθεδρικού. Ήταν 36 ετών και άγαμος.

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ερρίκος Πίος των Βουρβόνων

Ο Ερρίκος, ισπαν. Enrique (3 Οκτωβρίου 1848 - 12 Ιουλίου 1894) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν 2ος δούκας της Σεβίλλης.

Βιογραφία
Ο δον Ενρίκο-Πίο-Μαρία-Φρανθίσκο ντε Πάουλα-Λουίς-Αντόνιο γεννήθηκε στην Τουλούζη της Γαλλίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου δούκα της Σεβίλλης και της Ελένης-Μαρίας, κόρης του Αντωνίου ντε Πάντουα ντε Καστελβί κόμη του Καστελά. Ο μοργανατικός γάμος του πατέρα του τον απέκλειε από τη διαδοχή.

Οικογένεια
Το 1870 νυμφεύτηκε την Ζοζεφίν, κόρη του Ζαν Παράντ και είχε τέκνα:
 Μαρία-Λουίζα 1868-1919/45, 3η δούκισσα της Σεβίλλης, παντρεύτηκε τον Χουάν Μόνκλους υ Καμπανέλας.
 Μάρθα 1880-1928, άγαμη.
 Ενρικέτα 1885-1968, 4η δούκισσα της Σεβίλλης, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φραγκίσκο των Βουρβόνων-Τόρε διοικητή Αποικιών. Γιος τους ήταν ο:
 Φραγκίσκος αντιστράτηγος. Γιος του ήταν ο:
 Φραγκίσκος 5ος δούκας της Σεβίλλης.

Πηγές
Genealogics - Leo van de Pas - Don Enrique de Borbón y Castellvi, Duque de Sevilla
thePeerage.com - Enrique de Borbón y de Castellvi, Duque de Sevilla
The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: II 95
Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo. Nobleza Obliga. La Esfera de Los Libros, 2006. .

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Καστελβί

Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Καστελβί (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Castellví, 29 Μαρτίου 1853 - 28 Μαρτίου 1942) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Βιογραφία
Ο δον Φρανθίσκο δε Πάουλα-Μαρία-Τρινιδάδ-Ενρίκουε-Γαβριέλ-Μιγουέλ-Ραφαέλ-Εδμούνδο-Μπουεναβεντούρα γεννήθηκε στην Τουλούζη της Γαλλίας και ήταν γιος του Ερρίκου δούκα της Σεβίλλης και της Ελένης-Μαρίας, κόρης του Αντόνιο ντε Πάντουα ντε Καστελβί κόμη του Καστελά. Ο μοργανατικός γάμος του πατέρα του τον απέκλειε από τη διαδοχή. Ήταν εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1882 την Μαρία-Λουίζα δε Λα Τόρε υ Μπασάβε, κόρη του Χοσέ-Μαρία δε Λα Τόρε υ Αρμεντέρος, πλούσιου γαιοκτήμονα της Κούβας και είχε τέκνα:
 Ελένα 1878-1936, παντρεύτηκε τον Χοσέ δε Όλτρα υ Φουλάνα.
 Μαρία-Λουίζα 1880-1968, νυμφεύτηκε τον Διέγο Γονθάλεθ-Κόνδε υ Γκαρθία μαρκήσιο του Βιλαμαντίλα δε Περάλες.
 Φραγκίσκος 1882-1952, νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ενρικέτα των Βουρβόνων υ Παράδε, 4η δούκισσα της Σεβίλλης.
 Χοσέ-Μαρία 1883-1962.
 Μαρία δε λος Δολόρες 1887-1985, άγαμη.

Το 1887 απεβίωσε η Μαρία-Λουίζα και το 1890 ο Φραγκίσκος έκανε δεύτερο γάμο, με την Φελίσα δε Λεόν υ Ναβάρρο δε Μπαλμπόα από την Κούβα και είχε τέκνα:
 Ενρίκουε-Μαρία 1891-1936, μαρκήσιος της Μπαλμπόα. 
 Αλφόνσο-Μαρία 1893-1936, μαρκήσιος του Σκιλάτσε.
 Μαρία δε λας Νιέβες 1898-1989, παντρεύτηκε τον Λουίς δε Φιγουερόα υ Αλόνσο-Μαρτίνεθ κόμη του Ρομανόνες.

Τρία τέκνα του απεβίωσαν το 1936 στον Εμφύλιο Πόλεμο της Ισπανίας.

Πηγές
Genealogics - Leo van de Pas - Don Francisco de Borbón y Castellvi
thePeerage.com - Don Francisco de Paula de Borbón y de Castellvi
The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: II 96
Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo. Nobleza Obliga. La Esfera de Los Libros, 2006.

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Βορβόν

Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Βορβόν (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Borbón, 16 Νοεμβρίου 1912 - 18 Νοεμβρίου 1995) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν αντιστράτηγος και διοικητής του Ιππικού του στρατού της Ισπανίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου διοικητή Αποικιών και της Ενρικέτας των Βουρβόνων, 4ης δούκισσας της Σεβίλλης. Ήταν 3ος εξάδελφος του Χουάν κόμη της Βαρκελώνης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1942 την Ενρικέτα Εσκασάνυ υ Μιγουέλ και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος γενν. 1943, 5ος δούκας της Σεβίλλης.
 Αλφόνσος.

Το 1962 απεβίωσε η Ενρικέτα και ο Φραγκίσκος έκανε δεύτερο γάμο με την Μαρία δε Λόπεθ υ Σαλβαδόρ και είχε τέκνο:
 Ενρίκουε.

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι

Ο Φρανθίσκο δε Πάουλα δε Βορβόν ι Εσκασάνι (ισπανικά: Francisco de Paula de Borbón y Escasany, γενν. 16 Νοεμβρίου 1943) από τον Οίκο των Βουρβόνων είναι 5ος δούκας της Σεβίλλης.

Βιογραφία
Είναι γιος του Φραγκίσκου-Ερρίκου αντιστράτηγου και της Ενρικέτας Εσκασάνυ υ Μιγουέλ. Είναι 4ος εξάδελφος του Χουάν-Κάρλος της Ισπανίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1973 την Βεατρίκη φον Χάρντενμπεργκ, κόρη και κληρονόμο του Γκούντερ κόμη του Χάρντενμπεργκ και είχε τέκνα:
 Ολίβια γενν. 1974, επιχειρηματία και υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων για εταιρείες κοσμημάτων.
 Κριστίνα γενν. 1975, σεφ και υπεύθυνη εξυπηρέτησης τροφοδοσίας.
 Φρανθίσκο γενν. 1979, επιχειρηματία. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά του TLC "Μυστικοί πρίγκιπες".

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Γονθάλο των Βουρβόνων-Ισπανίας

Ο Γονθάλο, ισπαν. Gonzalo (24  Οκτωβρίου 1914 - 13 Αυγούστου 1934) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας.

Βιογραφία
Ο Γονθάλο-Μανουέλ-Μαρία-Μπερνάρδο-Ναρκίσο-Αλφόνσο-Μαυρίθιο γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ήταν ο τέταρτος γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτώριας-Ευγενίας των Μπάτενμπεργκ, κόρης του Ερρίκου πρίγκιπα του Μπάτενμπεργκ.

Απεβίωσε 20 ετών, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε έπεσε σε έναν τοίχο. Τάφηκε στο ελ Εσκοριάλ.

Βιβλιογραφία
 "Auto Crash Fatal to Spanish Prince", The New York Times ( 14 August 1934): 7.
 "Spain to Honor Infante", The New York Times ( 14 August 1934): 7.
 "Funeral Rites Today for Spanish Prince", The New York Times ( 15 August 1934): 17.
 "Don Gonzalo Buried in an Austrian Grave", The New York Times ( 16 August 1934): 17.
 "Spanish Prince Killed", The Times ( 14 August 1934): 12.
 "Regret in Madrid", The Times ( 14 August 1934): 12.
 "The Infante Gonzalo", The Times ( 14 August 1934): 13.
 "The Late Infante Don Gonzalo", The Times ( 16 August 1934): 9.

Αναφορές

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας (1731-1767)

Η Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας (1731 - 1767) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκισσα της Σαξονίας και διάδοχος (Δελφίνη) της Γαλλίας από τον γάμο της με τον Λουδοβίκο Φερδινάνδο της Γαλλίας. Έγινε η μητέρα τριών βασιλέων, συμπεριλαμβανόμενου του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Καρολίνα Ελεονώρα Φραγκίσκη Ξαβερία ήταν η κόρη του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, η όγδοη από τα  δεκαπέντε παιδιά. Ήταν εγγονή του Αυτοκράτορα Ιωσήφ Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας. 

Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φερδινάνδο, γιο του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας, στις 9 Φεβρουαρίου του 1747, όταν ήταν 15 χρονών, μετά τον θάνατο της  πρώτης συζύγου του, Μαρίας Θηρεσίας Ραφαέλας, από τοκετό. Συνολικά έκαναν δεκατρία παιδιά, από τα οποία έζησαν τα πέντε.Ήταν επίσης μητέρα τριών Γάλλων βασιλέων, του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ του Λουδοβίκου ΙΗ΄ και του Καρόλου Ι΄ .

Η Μαρία Ιωσηφίνα εντυπωσίασε την Γαλλική αυλή με την ωριμότητα που κατείχε, ενώ ήταν μόλις ένα 15 χρόνο κορίτσι· ήταν επίσης πολύ κοντά [συναισθηματικά] με τον πεθερό της. Ήταν βαθιά θρησκευόμενη, όπως ο σύζυγός και η πεθερά της . 

Ο πεθερός της την ονόμασε η θλιβερή Πεπά.

Το ζευγάρι δεν λάτρευε τις διάφορες διασκέψεις, που πραγματοποιούσαν κάθε εβδομάδα στις Βερσαλλίες, προτιμώντας να παραμένουν στα διαμερίσματά τους, τα οποία μπορούν ακόμη να προβληθούν στο ισόγειο των Βερσαλλιών με θέα τον δενδρόκηπο (Orangerie).

Το 1765 ο αγαπημένος της γιος και ο πρώτος επιζών, ο Λουδοβίκος Ιωσήφ, πέθανε σε ηλικία 10 ετών· ο θάνατος του προκάλεσε μεγάλη θλίψη στη Μαρία Ιωσηφίνα και στον σύζυγος της .

Ο σύζυγος της Μαρίας Ιωσηφίνας, Λουδοβίκος, πέθανε ενάμισι χρόνο μετά τη γέννηση του τελευταίου τους παιδιού, στις 20 Δεκεμβρίου του 1765, από φυματίωση. Η Μαρία Ιωσηφίνα επηρεάστηκε πολύ από τον θάνατό του. Η ίδια πέθανε στις 13 Μαρτίου του 1767, από την ίδια ασθένεια σε ηλικία μόλις 35 ετών, αφήνοντας πίσω της 5 παιδιά ηλικίας από 13 έως 2 ετών.

Παιδιά
Η Μαρία Ιωσηφίνα και ο Λουδοβίκος είχαν δεκατρία παιδιά, από τα οποία επέζησαν τα πέντε:
 θνησιγενής γιος (1748).
 θνησιγενής γιος (1749).
 Μαρία Ζεφυρίνα της Γαλλίας (1750-1755).
 Λουδοβίκος Ιωσήφ της Γαλλίας, Δούκας της Βουργουνδίας (1751-1761).
 θνησιγενής κόρη (1752).
 Ξαβέριος της Γαλλίας, Δούκας της Ακουιτανίας (1753-1754).
 Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας (1754-1793).
 Λουδοβίκος ΙΗ΄ της Γαλλίας (1755-1824).
 θνησιγενής γιος (1756).
 Κάρολος Ι΄ της Γαλλίας (1757-1836).
 Μαρία Κλοτίλδη της Γαλλίας (1759-1802), παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ Δ΄ της Σαρδηνίας.
 Ελισάβετ Φιλιππίνη της Γαλλίας (1764-1794).

Παραπομπές

Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Γκονθάλο των Βουρβόνων (1937-2000)

Ο Γονθάλο, ισπαν. Gonzalo (5 Ιουνίου 1937 - 27 Μαΐου 2000) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν δούκας της Ακουιτανίας.

Βιογραφία
Ο Γονθάλο-Βίκτορ-Αλφόνσο-Χοσέ-Μπονιφάθιο-Αντόνιο-Μαρία υ Τόδος λος Σάντος γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χάιμε δούκα της Σεγόβια και της πρώτης συζύγου του Εμμανουέλας των Νταμπιέρ, κόρης του Ρογέρ δούκα του Σαν Λορέντσο Νουόβο. 

Ο πατέρας του ήταν γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και θα γινόταν βασιλιάς, αν δεν ήταν κωφός από μικρός· ήταν τιτουλάριος βασιλιάς της Γαλλίας.

Ο Γονθάλο ασθένησε από λευχαιμία και απεβίωσε στη Λωζάνη. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Αγ. Σεβαστιανού στο ναό της μονής Δεσκάλδας στη Μαδρίτη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1983 την Μαρία ντελ Κάρμεν Χάρτο υ Μοντεαλέγρε, αλλά διαζεύχθηκαν τρεις μήνες μετά.

Το 1984 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την Μαρία δε λας Μερθέδες Λιθέρ υ Γαρθία, που ήταν μοντέλο. Το επόμενο έτος χώρισαν· το διαζύγιο έγινε το 1986/89. 

Το 1992/95 νυμφεύτηκε για τρίτη φορά με την Εμανουέλα Μαρία Πρατολόνγκο. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Από μία μη νόμιμη σχέση του με τη Σάντρα Λη Λάντρυ είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθη) Στέφανι-Μισέλ γενν. 1968, παντρεύτηκε τον Ρίτσαρντ Καρλ ΜακΜάστερς Ιλ.

Αναφορές

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Ηλιακό κανόνι

'Ενα ηλιακό κανόνι ή κανόνι ηλιακού ρολογιού  είναι ένας μηχανισμός ο οποίος συνίσταται από το δίσκο ενός ηλιακού ρολογιού στο οποίο προστέθηκε ένα κανόνι με φιτίλι. Το φιτίλι ανάβεται χάρη ενός φακού όπου συγκεντρώνονται οι ακτινοβολίες προκαλώντας το κανόνι να πυροβολεί το μεσημέρι, όταν βρίσκεται προσανατολισμένος ακριβώς στο άξονα Βορρά-Νότου. Το μέγεθος που έχει το κανόνι εξαρτάται απο το μέρος όπου βρίσκεται. Τα σπιτικά ηλιακά κανόνια χρησιμοποιούταν σε μεγάλα σπίτια για να δείξει την ώρα του φαγητού. Άλλα πιο μεγάλα ήταν σε πάρκα της Ευρώπης για να δείξει το μεσημέρι.

Οι Ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένεις χρησιμοποιήθηκαν το κανόνι κατά το XVIII αιώνα. Τέτοια κανόνια είναι σε έκθεση στο Εθνικό Θ Μουσείο στο Greenwich. Στην Hamilton Watch Company υπάρχει ένα χάλκινο ηλιακό κανόνι φτιαγμένο από Rousseau στο 1650 το οποίο βρίσκεται πάνω από μαρμάρινο ηλιακό ρολόι. O Σουλτάνος του Μαρόκου έχει ένα από το Λονδίνο κατασκευασμένο από Baker & Sons.

Ιστορία 
Τα πιο παλιά ηλιακά κανόνια χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρώπη γύρω στο 1600. Ήταν της μόδας στα Ευρωπαϊκά πάρκα κατά το  XVIII αιώνα και τις αρχές του  XIX. Τα έπαιρναν και σε μερικά πλοία για να δείξουν το μεσημέρι. Dixie Gun Works κυκλοφόρησε στην αγορά μικροσκοπικές εκδοχές από το κανόνι.

Ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν

Αναφορές 

Πυροβόλα
Ροδόλφος Β΄ του Χάμπσμπουργκ

Ο Ροδόλφος Β΄, γερμ. Rudolph (απεβ. 10 Απριλίου 1232) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόμης του Χάμπσμπουργκ (Habsburg) στο Άαργκαου, το διάστημα 1199-1232.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλβέρτου Γ΄ και της Ίντα/Ίτα, κόρης του Ροδόλφου κόμη του Πφούλεντορφ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Γκότφριντ του Στάουφεν και είχε τέκνο:
 Αλβέρτος Δ΄ π. 1188-1239, κόμης του Χάμπσμπουργκ.
 Ροδόλφος Γ΄ ο σιωπηλός, κόμης του Χάμπσμπουργκ.

Οίκος των Αψβούργων
Ερρίκος των Αψβούργων

Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (15 Μαΐου 1299 - 3 Φεβρουαρίου 1327) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν ο πέμπτος γιος του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας και της της Ελισάβετ των Γκορίτσια, κόρης του Μάινχαρτ δούκα της Καριθνίας.

Ο Ερρίκος βοήθησε τον δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Αυστρίας στην προσπάθειά του να καταλάβει τον θρόνο της Γερμανίας. Όταν αυτός έγινε βασιλιάς ως Φρειδερίκος Γ΄ της Γερμανίας, ο Ερρίκος ηττήθηκε μαζί του στη μάχη του Μύλντορφ το 1322. Εκεί αιχμαλωτίστηκε μαζί με τον αδελφό του και 1300 ευγενείς της Αυστρίας. Πέρασε μερικά έτη φυλακισμένος στο κάστρο Μπίργκλιτς της Βοημίας και ελευθερώθηκε με την καταβολή 3.000 δουκάτων και την παραχώρηση των προσόδων των Ζνόιμο, Κάστελ, Λάα και Βάιτρα. 

Εξουθενωμένος από τις σκληρές συνθήκες κράτησης, απεβίωσε 28 ετών. Τάφηκε από τη σύζυγό του στο αββαείο Κένιγκσφελντεν, μαζί με μερικούς συγγενείς του.

Βιογραφία
Το 1314 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ κόμισσα του Βίρνεμπουργκ· δεν απέκτησαν παιδιά. 

Οίκος των Αψβούργων
Αυτόνομος Νομός Μπαγινγκολίν Μονγκόλ

Ο Αυτόνομος Νομός Μπαγινκολίν Μονγκόλ (κινεζικά: 巴音郭楞蒙古自治州, πινγίν: Bāyīnguōlèng Měnggǔ Zìzhìzhōu, ουιγουρικά: بايىنغولىن موڭغۇل ئاپتونوم ئوبلاستى, Байиңһолин Моңғул Апtоном 'Обласtи, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Bayingholin Mongghol Aptonom Oblasti, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Bayingⱨolin Mongƣul Aptonom 'Oblasti) συντομευμένος ως Μπαγινγκόλ (κυριολεκτικά "πλούσιο ποτάμι"), είναι αυτόνομος Νομός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, ο οποίος συνορεύει με το Γκανσού στα ανατολικά, με το Τσινγκχάι στα νοτιοανατολικά και με το Θιβέτ στο νότο. Είναι η μεγαλύτερη διοίκηση νομαρχιακού επιπέδου σε εθνικό επίπεδο, έχοντας έκταση 462.700 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο νομός είναι μεγαλύτερος και από την γειτονική επαρχία Γκανσού. Η νομαρχιακή πρωτεύουσα είναι η Κόρλα.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο νομός έχει πληθυσμό 1.056.970 κατοίκων. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 2.28 κάτοικοι ανά τ.χλμ.

Εθνοτικές ομάδες 
Όταν το Μπαγινγκολίν ιδρύθηκε το 1954, οι Μογγόλοι αποτελούσαν το 35% του πληθυσμού της περιοχής. Ωστόσο, το 1960, η κυβέρνηση της Κίνας προσάρτησε την περιοχή σε μια γειτονική Ουιγουρική περιοχή, και ο νομός κατέλαβε το ένα τρίτο του Σιντζιάνγκ, στον οποίο οι Ουιγούροι ήταν πολύ λιγότεροι από τους Μογγόλους. Λόγω της σταθερής μετανάστευσης, ο πληθυσμός των Χαν επίσης αυξήθηκε σημαντικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 1947 υπήρχαν 1.682 Κινέζοι Χαν στην Όγδοη Επαρχία του Σιντζιάνγκ (η οποία αντιστοιχεί περίπου στο σημερινό Μπαγινγκολίν), και αυξήθηκαν σε πάνω από 660.000 άτομα το 2004.

Υποδιαιρέσεις 
Το Μπαγινγκολίν ελέγχει άμεσα μια πόλη κομητειακού επιπέδου, 7 κομητείες και 1 αυτόνομη κομητεία Χουέι.

Δείτε επίσης 
 Τόργκουτ
 Χάρτης Μακάν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα της κυβέρνησης του Μπαγινγκολίν (στα Απλοποιημένα Κινέζικα)
 Ιστοσελίδα της κυβέρνησης του Μπαγινγκολίν (στα μογγολικά)
 Ιστοσελίδα της κυβέρνησης του Μπαγινγκολίν  (στα ουιγουρικά)
Νομοί του Σιντσιάνγκ
Μαρξιστικός-Λενινιστικός αθεϊσμός

Ο Μαρξιστικός-Λενινιστικός αθεϊσμός'''', γνωστός επίσης και ως Μαρξιστικός-Λενινιστικός επιστημονικός αθεϊσμός'''', είναι η ιδεολογία που εκφράζει την αθρησκία και τον αντικληρικό χαρακτήρα του Μερξισμού-Λενινισμού, της επίσημης κρατικής ιδεολογίας της Σοβιετικής Ένωσης. Με βάση την αντίληψη του διαλεκτικού υλισμού για τη θέση της ανθρωπότητας στη φύση, ο Μαρξιστικός-Λενινιστικός αθεϊσμός υποστηρίζει ότι η θρησκεία είναι το «όπιο του λαού». Έτσι, υποστηρίζει τον αθεϊσμό αντί τις θρησκευτικές πεποιθήσεις

Για την υποστήριξη αυτών των ιδεολογικών αρχών, ο Μαρξιστικός-Λενινιστικός αθεϊσμός εξηγεί τις απαρχές της θρησκείας και τις μεθόδους για την επιστημονική κριτική της θρησκείας.  Οι φιλοσοφικές ρίζες του υλιστικού αθεϊσμού βρίσκονται στα έργα των Χέγκελ (1770–1831) και Λούντβιχ Φόιερμπαχ (1804–1872), και των Καρλ Μαρξ (1818–1883) και Βλαντιμίρ Λένιν (1870–1924). Παραπέρα, αντίθετα από το Σοβιετικό Μαρξισμό, άλλες παραλλαγές τις μαρξιστικής φιλοσοφίας δεν είναι αθεϊστικές, όπως η θεολογία της απελευθέρωσης που ανέπτυξαν Λατινοαμερικανοί Μαρξιστές.

Δείτε επίσης 
 Διαλεκτικός υλισμός
 Λενινισμός
 Μαρξισμός-Λενινισμός
 Σταλινισμός
 Χοτζαϊσμός
 Ένωση Αθεϊστών Αγωνιστών

Παραπομπές 

Θρησκεία στη Σοβιετική Ένωση
Αθεϊσμός
Κομμουνιστικές ιδεολογίες
Σοσιαλισμός
Μαρξισμός
Κάρολος των Αστουριών

Ο δον Κάρλος (ισπαν.: Carlos de Austria, 8 Ιουλίου 1545 - 24 Ιουλίου 1568) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν πρίγκιπας των Αστουριών (infante de Asturias), δηλ. διάδοχος της Ισπανίας. Ήταν διανοητικά ασταθής και ο πατέρας του τον περιόρισε· έπειτα από ένα έτος απομόνωσης απεβίωσε. Έγινε το θέμα τραγωδίας του Φρ. Σίλλερ και όπερας του Τζ. Βέρντι.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βαλαδολίδ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας και της Μαρίας-Μανουέλας των Καπετιδών-Αβίς, κόρης του Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας.

Πρόγονοι

Αναφορές
Kamen, Henry: Philip of Spain. Yale University Press. 1998. ISBN 978-0-300-07800-8
Marshall, Peter: The Magic Circle of Rudolf II: Alchemy and Astrology in Renaissance Prague. Walker & Company. 2006. ISBN 978-0-8027-1551-7
Parker, Geoffrey: Philip II: Fourth Edition. Open Court. 2002. ISBN 978-0-8126-9519-9

Απεικονίσεις 

 Υπάρχει ένας χαρακτήρας στο show CW, Reign που ονομάζεται Δον Κάρλος. Απεικονίζεται από τον Καναδό ηθοποιό Μαρκ Γκανίμε. Ωστόσο, ο χαρακτήρας απεικονίζεται ως νέος και κακομαθημένος και έχει περίεργες για την εποχή σεξουαλικές προτιμήσεις,καθώς δείχνει λάτρης μαζοχιστικών παιχνιδιών.

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων
Σουανγκχέ

Το Σουανγκχέ ή Κοσιογκιούζ (Ουιγουρικά: Қошөгүз) είναι πόλη κομητειακού επιπέδου στην Αυτόνομη Περιοχή Σιντζιάνγκ Ουιγούρ, στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα ανατολικά της Πόλης Μπολέ και 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Αλασανκόου και των συνόρων με το Καζακστάν. Το Σουανγκχέ έχει έκταση 742.18 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό 53.800 κατοίκων.

Όνομα 
Το όνομα Σουανγκχέ σημαίνει "δύο ποτάμια", και αναφέρεται στον ποταμό Μπορτάλα και τον Ποταμό Τζινγκ (精河). Το όνομα προέρχεται από την διοικητική διαίρεση Σουανγκχέ Ντουντουφού (双河都督府) της Δυναστείας των Τανγκ, η οποία ιδρύθηκε στην περιοχή το 658 μ.Χ.

Ιστορία 
Παλιότερα, η πόλη είχε κατοικημένες και καλλιεργούμενες εκτάσεις του Σώματος Παραγωγής και Κατασκευής του Σιντζιάνγκ (ΣΠΚΣ). Τον ιανουάριο του 2014, το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας ενέκρινε τη δημιουργία της Πόλης του Σουανγκχέ, και η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 26 Φεβρουαρίου 2014. Το Σουανγκχέ είναι η έβδομη πόλη στο Σιντζιάνγκ η οποία μετατράπηκε σε γη του ΣΠΚΣ, μετά το Σιχεζί, το Αράλ, το Τουμσούκ, το Γουτζιακού, το Μπεϊτούν και το Τιεμενγκουάν. Όπως και οι άλλες πόλεις του ΣΠΚΣ, διαχειρίζεται απευθείας από την Αυτόνομη Περιοχή του Σιντζιάνγκ, χωρίς την μεσολάβηση της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.

Παραπομπές 

Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Πόλεις της Κίνας
Αλβέρτος Ζ΄ της Αυστρίας

Ο Αλβέρτος Ζ΄ (γερμ.: Albrecht VII, 13 Νοεμβρίου 1559 - 13 Ιουλίου 1621) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν αρχιδούκας της Κάτω και Άνω Αυστρίας, κυβερνήτης και μετά αντιβασιλιάς των Κάτω Χωρών, αντιβασιλιάς της Πορτογαλίας, καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Τολέδο.

Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Μαξιμιλιανού Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια
Το 1599 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα-Κλάρα-Ευγενία των Αψβούργων, κόρη του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Βιβλιογραφία
 
  online review

Αναφορές

|-

Οίκος των Αψβούργων
Τιεμενγκουάν

Το Τιεμενγκουάν ή Μπασεγκίμ (Ουιγουρικά: Башәгйм) είναι πόλη νομαρχιακού επίπεδου στο Σιντζιάνγκ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η πόλη βρίσκεται 50 χιλιόμετρα δυτικά της Κόρλα και 500 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της περιφερειακής πρωτεύουσας Ουρούμτσι.

Παλαιότερα, η πόλη είχε καλλιεργούμενες και κατοικημένες περιοχές της Δεύτερης Γεωργικής Διοίκησης του Σώματος Παραγωγής και Κατασκευής του Σιντζιάνγκ (ΣΠΚΣ), οι οποίες μετατράπηκαν σε μία πόλη το Δεκέμβριο του 2012, όταν το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας ενέκρινε την δημιουργία της πόλης Τιεμενγκουάν. Είναι η έκτη πόλη στο Σιντζιάνγκ η οποία μετατράπηκε σε γη του ΣΠΚΣ, μετά από το Σιχεζί, το Αράλ, το Τουμσούκ, το Γουτζιακού και το Μπεϊτούν. Όπως και οι άλλες προαναφερθείσες πόλεις, είναι πόλη κομητειακού επιπέδου άμεσα διοικούμενη από την Αυτόνομη Περιφέρεια του Σιντσιάνγκ και όχι με την μεσολάβηση της νομαρχιακής διοίκησης. Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Πέρασμα της Πύλης του Σιδήρου (Τιεμέν Γκουάν στα Κινέζικα).

Το Τιεμενγκουάν έχει έκταση 590.27 τ.χλμ. και πληθυσμό 200.000 κατοίκων. Η θέση της πόλης είναι στον οικισμό του 29ο Συντάγματος της Δεύτερης Μεραρχίας του ΣΠΚΣ. Ο οικισμός του 28ου Συντάγματος ονομάζεται Πόλη Μπογκουτσί (κινεζικά: 博古其镇), ενώ ο οικισμός του 30ου Συντάγματος ονομάζεται Πόλη Σουανγκφένγκ (κινεζικά: 双丰镇). Και οι δύο οικισμοί είναι υπό την διοίκηση του Τιεμενγκουάν.

Παραπομπές 

Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Πόλεις της Κίνας
Κομητεία Φουχάι

Η Κομητεία Φουχάι (Μπουρουλτοκάι) (κινέζικα: 福海, πινγίν: Fúhǎi, επίσης γνωστή ως Μπουρουλτοκάι, ουιγουρικά: Бурултоқай) είναι κομητεία στην Αυτόνομη Περιοχή Σιντσιάνγκ Ουιγούρ και βρίσκεται υπό την διαχείριση του νομού Αλτάι. Έχει έκταση 33.273 τ.χλμ. και πληθυσμό 70.000 κατοίκων. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 836400.

Η κομητεία είναι μια καταπράσινη κοιλάδα η οποία περιβάλλεται από τις άγονες ερήμους και εγκαταλελειμμένες εκτάσεις.

Τα Όρη Αλτάι βρίσκονται στο βόρειο μέρος της κομητείας, και στην επαρχία ρέουν οι ποταμοί Ουλουνγκούρ και Ιρτίς. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια εύφορη έκταση για βοσκότοπο, που υποστηρίζει τα διάσημα πρόβατα του Σιντζιάνγκ και υποτίθεται ότι είναι «τόσο μεγάλα όσο μια αγελάδα».

Διοικητικές διαιρέσεις 
 Πόλεις: Πόλη Φουχάι
 Αγροτικές Δήμοι: Δήμος Κοκαγκάς (喀拉玛盖乡), Δήμος Αρντεμπίλ (阿尔达乡)

Δείτε επίσης 
 Χάρτης Μακάν
Κομητείες του Σιντσιάνγκ
Κάρολος του Μπλουά

Ο Κάρολος, δούκας της Βρετάνης ή Κάρολος του Μπλουά-Σατιγιόν ή Κάρολος ο Άγιος (Μπλουά 1319 - 29 Σεπτεμβρίου 1364), νόμιμος δούκας της Βρετάνης (1341 - 1364) μέλος του Οίκου της Σατιγιόν ήταν δεύτερος γιος του Γκυ Α΄ του Σατιγιόν, κόμητος του Μπλουά και της Μαργαρίτας του Βαλουά αδελφής του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Αγιοποιηθήκε απο την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία για την μεγάλη του πίστη, η αγιοποίηση αργότερα ακυρώθηκε αλλά ο Κάρολος εξακολουθούσε να αναφέρεται ως Άγιος. Η πίστη του ήταν τόσο μεγάλη που δεν δίσταζε να βασανίζει την σάρκα του για να σώσει την ψυχή του, τοποθετούσε βότσαλα στα παπούτσια του και έδενε κόμπους στο δέρμα του ενώ κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί εξομολογείτο από φόβο μην κοιμηθεί αμαρτωλός. Ήταν ωστόσο παρά την μεγάλη του πίστη δυναμικός και γενναίος στρατιωτικός αρχηγός στο πεδίο της μάχης. 

Στις 4 Ιουνίου 1337 παντρεύτηκε στο Παρίσι την Ιωάννα του Παντιέβρ ανιψιά και διάδοχο του δούκα Ιωάννη Γ΄.  Ο Κάρολος και η σύζυγος του Ιωάννη ήταν πρωταγωνιστές στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης με αντιπάλους τον Οίκο του Μονφόρ ιδιαίτερα τον Ιωάννη του Μονφόρ (1341 - 1364), είχαν την υποστήριξη και του Γαλλικού στέμματος. Ο Κάρολος παρά την υπερβολική του πίστη δεν δίστασε καθόλου να διατάξει την σφαγή 1400 αμάχων στην πολιορκία του Κουιμπέ. Μετά από μερικές επιτυχίες στην αρχή συνελήφθη αιχμαλωτος από τον Τόμας Ντάγκγουορθ για λογαριασμό των Άγγλων (1347). Απελευθερώθηκε ύστερα από εννιά χρόνια αφού πρώτα πλήρωσε ένα μεγάλο ποσό μισού εκατομμυρίου εκιού ως λύτρα, με τον τρόπο αυτό έληξε ο Πόλεμος διαδοχής της Βρετάνης υπέρ των Μοντφόρ. 

Ο Κάρολος πέθανε πολεμώντας στην μάχη του Αουράι (1364) με την δεύτερη συνθήκη του Γκεραντέ (1381) ορίστηκε το τέλος στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης υπέρ των Μόντφορντ (1381). Ο Κάρολος του Σατιλλόν ορίστηκε άγιος απο την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αλλά η αγιοποίηση του ακυρώθηκε απο τον πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄ ύστερα απο αίτημα του αντιπάλου του στον πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης Ιωάννη Δ' της Βρετάνης γιου του Ιωάννη του Μονφόρ. Το 1904 ωστοσο αναφέρεται σαν Άγιος απο την Καθολική Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Σεπτεμβρίου.

Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Ιωάννα του Παντιέβρ απέκτησε:
 Ιωάννης Α΄ 1340-1404.
 Γκυ.
 Ερρίκος απεβ. 1400.
 Μαρία 1345-1404, κυρία του Γκυζ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Κάρολο δε λα Θέρδα κόμη του Ανγκουλέμ και κοντόσταυλο της Γαλλίας (Οίκος Ιβρέας-Καστίλης).

Παραπομπές

Πηγές
Michael Prestwich, The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377, (Routledge, 1993)
Jonathan Sumption, The Hundred Years War, Volume 1: Trial by Battle, (Faber & Faber, 1999)
Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (The Hambledon Press, 1988), 265.
France under Charles V and Charles VI, Francoise Autrand, The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415, ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κάρολος του Μπλουά
Κάρολος του Μπλουά
Οίκος του Σατιγιόν

Οίκος του Σατιγιόν
Δούκες της Βρετάνης
Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Βαλτάσαρ Κάρολος των Αστουριών

Ο Βαλτάσαρ-Κάρολος, ισπαν. Balthasar-Carlos (17 Οκτωβρίου 1629 - 9 Οκτωβρίου 1646) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν πρίγκιπας των Αστουριών (διάδοχος).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Η Ινές δε Θουνίγα υ Βελάσκο, σύζυγος του πρωθυπουργού Γασπάρ δε Γουθμάν κόμη του Ολιβάρες, ήταν κυρία επί των τιμών της Ελισάβετ, έγινε μία από τους τρεις αναδόχους του Βαλτάσαρ-Καρόλου και γκουβερνάντα του. Το 1632 ορκίστηκε πρίγκιπας της Καστίλης και Λεόν. Το 1644 απεβίωσε η μητέρα του Ελισάβετ. 

Το 1645 ορκίστηκε πρίγκιπας της Αραγωνίας στον καθεδρικό του Σωτήρος, στη Θαραγόθα και το ίδιο έτος πρίγκιπας της Βαλένθια. Το επόμενο έτος στην Παμπλόνα ορκίστηκε πρίγκιπας της Ναβάρρας. Αμέσως μετά ασθένησε από ευλογιά και έπειτα από 5 μήνες απεβίωσε. Τάφηκε στη μονή του Αγ. Λαυρεντίου, στο Ελ Εσκοριάλ.

Αναφορές

Οίκος των Αψβούργων
Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα (1878-1920)

Ο Λουδοβίκος, πορτογαλ. Luís (26 Ιανουαρίου 1878 - 26 Μαρτίου 1920) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν τιτουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκαστόν κόμη του Ε και της Ισαβέλλας των Αβίς-Μπραγκάνσα τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Βραζιλίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του Πέτρος-Αλκάνταρα πρίγκιπας του Γκράο-Παρά είχε κάνει μοργανατικό γάμο και εξαιρέθηκε της διαδοχής.

Οικογένεια
Το 1908 νυμφεύτηκε τη Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Αλφόνσου κόμη της Καζέρτα· είχε τέκνα:
 Πέτρος-Ερρίκος 1909-1981, τιτουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας.
 Λουδοβίκος-Γκαστάο 1911-1931, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. 
 Πία-Μαρία 1913-2000, παντρεύτηκε τον Ρενέ-Ζαν-Μαρί-Νικολάς κόμη του Νικολάυ.

Αναφορές
 Barman, Roderick J. Princesa Isabel do Brasil: gênero e poder no século XIX. UNESP, 2005.
 
 BR História. nº 4, Year 1. Duetto, 2007.
 Carvalho, José Murilo de. D. Pedro II. Companhia das Letras, 2007.
 
 Santos, Armando Alexandre dos. Dom Pedro Henrique: o Condestável das Saudades e da Esperança. Editora Artpress, 2006.
Σκέιτμπορντινγκ

Το σκέιτμπορντινγκ (αγγλικά: skateboarding) είναι άθλημα που περιλαμβάνει περίτεχνες ενέργειες με τη χρήση ενός σκέιτμπορντ. Το σκέιτμπορντινγκ μπορεί επίσης να θεωρηθεί ψυχαγωγική δραστηριότητα, μορφή τέχνης, εργασία ή μέθοδος μεταφοράς.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη
 Borden, Iain (2001). Skateboarding, Space and the City: Architecture and the Body. Oxford: Berg.

Ατομικά αθλήματα
Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα (γενν. 1938)

Ο Λουδοβίκος, πορτογαλ. Luiz (6 Ιουνίου 1938 - 15 Ιουλίου 2022
) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν τιτουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας.

Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος-Γκαστάο-Μαρία-Χοσέ-Πίο-Μιγκουέλ-Γαβριέλ-Ραφαέλ-Γκοντζάγκα είναι ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου (1875-1957) πρίγκιπα της Βαυαρίας.

Γεννήθηκε όταν η οικογένειά του ήταν εξόριστη στην Ευρώπη. Επαναπατρίστηκε το 1945 και εγκαταστάθηκε πρώτα στην Πετρόπολις του Ρίο ντε Τζανέιρο και έπειτα στο Ζακαρεζίνο του Παρανά. 

Ζούσε στο Ιγιενόπολις/Κονσολασάο, προάστιο του Σάο Πάουλο. Ήταν άγαμος. Ο δευτερότοκος αδελφός του Εύδης παραιτήθηκε από το δικαίωμα διαδοχής της Βραζιλίας, έτσι τιτουλάριος διάδοχος έγινε ο τριτότοκος αδελφός του Μπέρτραντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Official website of the Imperial House of Brazil
Μπέρτραντ της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Του Βασιλικής και Αυτοκρατορικής Υψηλότητας Μπέρτραντ (πλήρες όνομα: Bertrand Maria José Pio Januário Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Orleans e Bragança) (γενν. 2 Φεβρουαρίου 1941), Επικεφαλής του Αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας, Πρίγκιπας της Βραζιλίας, Πρίγκιπας της Ορλεάνης και της Bragança, είναι ο νόμιμος θεματοφύλακας των δικαιωμάτων του Θρόνου και του Στέμμα της Βραζιλίας – de jure, Συνταγματικός Αυτοκράτορας και Διαρκής Υπερασπιστής της Βραζιλίας.

Βιογραφία
Είναι ο τρίτος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου πρίγκιπα της Βαυαρίας.

Είναι άγαμος και οι δύο επόμενοι αδελφοί του Πέδρο και Φερνάντο έχουν παραιτηθεί από τη διαδοχή της Βραζιλίας, έτσι επόμενος τιτουλάριος διάδοχος θα είναι ο Αντώνιος πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
Αντώνιος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Αντώνιος (πορτογαλ. Antonio, γενν. 24 Ιουνίου 1950) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι πρίγκιπας της Βραζιλίας και της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Είναι ο έκτος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου πρίγκιπα της Βαυαρίας.

Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος είναι τιτλουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας και είναι άγαμος. Επειδή ο δευτερότοκος αδελφός του Εύδης παραιτήθηκε του δικαιώματος διαδοχής στη Βραζιλία, ο τριτότοκος αδελφός Μπέρτραντ είναι τιτουλάριος διάδοχος και είναι άγαμος. Τα δύο επόμενα αδέλφια, ο Πέδρο και ο Φερνάντο, επίσης παραιτήθηκαν του δικαιώματος διαδοχής. Έτσι ο Αντώνιος και οι απόγονοί του θα είναι οι επόμενοι τιτουλάριοι της Βραζιλίας.

Ο Αντώνιος ζει με την οικογένειά του στο Πετρόπολις του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Οικογένεια
Το 1981 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα, κόρη του Αντωνίου 13ου πρίγκιπα του (Ligne) και έχει τέκνα:
 Πέτρος-Λουδοβίκος γενν. 1983, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. 
 Αμαλία γενν. 1984, παντρεύτηκε τον Τζέιμς Σπίαρμαν από τη Σκωτία.
 Ραφαήλ γενν. 1986, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
 Μαρία-Γαβριέλα γενν. 1989.

Aναφορές σε πηγές

Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Πέτρος Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Πέτρος-Λουδοβίκος, πορτογαλ. Pedro-Luiz (12 Ιανουαρίου 1983 - 1 Ιουνίου 2009) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν 3ος στη διαδοχή της Βραζιλίας. Ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

Βιογραφία
Ο  Πέτρος-Λουδοβίκος-Μαρία-Χοσέ-Μιγουέλ-Γαβριέλ-Ραφαέλ-Γκοντζάγκα ήταν γιος του Αντωνίου πρίγκιπα της Βραζιλίας και της Χριστίνας του Λιν (Ligne), κόρης του Αντωνίου 13ου πρίγκιπα του Λιν.

Την 1η Ιουνίου 2009 ταξίδευε με την πτήση Air France Flight 447 από το Ρίο ντε Zανέιρο στο Παρίσι. Το αεροσκάφος εισήλθε σε αεροδυναμική στάση και κατέπεσε στον Ατλαντικό. Ο Πέτρος-Λουδοβίκος απεβίωσε 26 ετών.
News Corp

Η News Corp είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης, η οποία ιδρύθηκε ως τμήμα της πρώην News Corporation (που ίδρυσε ο Ρούπερτ Μέρντοχ το 1979) με επίκεντρο τις εφημερίδες και τα ΜΜΕ. Είναι μία από τις δύο εταιρείες που διαδέχτηκαν την πρώην News Corporation, μαζί με την 21st Century Fox, η οποία αποτελείται από ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και μέσα μαζικής ενημέρωσης της πρώην News Corporation, όπως το Fox Entertainment Group. Η διαδικασία ήταν διαρθρωμένη έτσι ώστε η 21st Century Fox να είναι ο νόμιμος διάδοχος και η συνέχεια της παλαιάς ειδησεογραφικής εταιρείας, με τη News Corp να είναι μια εντελώς νέα εταιρεία σχηματισμένη από ένα διαχωρισμό μετοχών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Κρουσίδα

Κρουσίδα, Κρουσίς ή Κροσσαίη (λατινικά: Crusaea ή Crossaea) αποκαλούταν μια ναυτική περιοχή της βορειοδυτικής Χαλκιδικής από την Ποτίδαια μέχρι τον Θερμαϊκό κόλπο. Πήρε το όνομά της από τον Κρούσσιο, γιο του Μύγδονος. Οι πόλεις της Κρουσίδας ήταν: η Λίπαξος, η Κώμβρεια, η Αίσα, η Γίγωνος, η Κάμψα, η Σμίλα, η Αίνεια και αργότερα Αντιγόνεια Ψαφάρα.

Παραπομπές
Hazlitt, The Classical Gazetteer > page 125
Travels in northern Greece By William Martin Leake page 451 

Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Χαλκιδική
Γεωγραφία της Αρχαίας Χαλκιδικής
Γιάμπουργκ (Αυτόνομος Θύλακας των Γιάμαλων Νένετς)

Το Γιάμπουργκ (ρωσικά: Ямбург) είναι μια αγροτική περιοχή (οικισμός) της Επαρχίας Ναντίμσκι στον Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται 1.485 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου στον Κόλπο του Ομπ.

Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το πεδίο φυσικού αερίου του Γιάμπουργκ, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1969. Το Γιάμπουργκ κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως ορμητήριο για την εξερεύνηση και την ανάπτυξη του πεδίου φυσικού αερίου. Το Γιάμπουργκ είναι εταιρική πόλη, και η συντριπτική πλειοψηφία των 5,000–6,000 κατοίκων είναι εργαζόμενοι της Gazprom. Ο οικισμός είναι καλά εξυπηρετημένος από υποδομές μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων ενός αεροδρομίου, καθώς και ποτάμιες, μηχανοκίνητες και σιδηροδρομικές συνδέσεις με άλλες μονάδες στη Ρωσία.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ρωσίας
Ουρενγκόι

Το Ουρενγκόι (ρωσικά: Уренго́й) είναι αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην Επαρχία Πουρόφσκι του Αυτόνομου θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στην Ρωσία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 10.066 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 υπήρχαν 9.329 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 1989 υπήρχαν 11.868 κάτοικοι.

Ιστορία 
Το Ουρενγκόι ιδρύθηκε το 1932 ως οικισμός των Νένετς. Ανάμεσα στο 1949 και το 1953, η κατασκευή του σιδηρόδρομου ανάμεσα στο Σάλεχαρντ και την Ιγκάρκα προσανατολίστηκε από το Ουρενγκόι, και ένας σημαντικός αριθμός καταδίκων μεταφέρθηκε στο Ουρενγκόι για να δουλέψει στους χώρους κατασκευής. Η κατασκευή του πάγωσε το 1953, και οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν έξω από το Ουρενγκόι. Ο σιδηρόδρομος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Οικονομία 
Το πεδίο φυσικού αερίου Ουρενγκόι ονομάστηκε προς τιμήν του οικισμού.

Παραπομπές 

Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

￼Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου είναι ένα σύνολο συμπτωματων το οποίο προκαλείται από την πίεση αγγειων και νεύρων στην περιοχή του άνω θωρακικου στομιου. Ανάλογα με τα αίτια πρόκλησης και τα συμπτώματα διαχωριζεται στις εξής κατηγορίες :   1)  Σύνδρομο πλευροκλειδικου χώρου :Πίεση του  νευροαγγειακου πλεγματος μεταξύ κλειδας και πρώτης πλευράς  2)Σύνδρομο υπεραριθμης πλευράς :Πίεση του βραχιονιου πλεγματος και της υποκλειδιου αρτηρίας στο σκαλινο τρίγωνο 3)Σύνδρομο υπεραπαγωγης :Άσκηση πίεσης του νευροαγγειακου πλεγματος κάτω από τον ελάσσονα θωρακικο μυ και την κορακοειδη αποφυση όταν εκτελείται απαγωγή ώμου(κυρίως στις 90-125 μοίρες) 4)Σύνδρομο σκαλινου μυος: Πίεση της υποκλειδιου αρτηρίας και του βραχιονιου πλεγματος κατά την έξοδο τους από τον προσθιο και μέσο σκαλινο μυ. Η συμπτωματολογια ποικίλει με κύριο χαρακτηριστικό όμως την αίσθηση μουδιασματος στα άνω άκρα τα οποία μπορεί να επεκτεινονται από ύψος της κλειδας μέχρι και τα δάχτυλα ανάλογα το ύψος συμπίεσης του βραχιονιου πλεγματος (ωλενιο, μέσο, κερκιδικο νευρο). Η αίσθηση μουδιασματος συνοδευεται επίσης από αδυναμία η οποία αυξάνεται σε κινήσεις του ώμου πάνω από τις 90 μοίρες, όταν ασκηθει πίεση από την άκρα χείρα,κατα την άρση βάρους, την υπερμετρη κάμψη ή έκταση του θωρακα. Η θεραπεία είναι χρονια και η αντιμετώπιση συντηρητική. Συνιστάται φυσικοθεραπεια με τεχνικές manual therapy για αποσυμπίεση των νεύρων και των αγγειων, κινησιοθεραπεια για ενδυνάμωση της αυχενοθωρακικης περιοχής καθώς και της αρθρωσης του ώμου, επανεκπαιδευση σωστης στάσης καθώς το λανθασμενο πρότυπο στάσης είναι μια βασική αιτία του προβλήματος.

Σύνδρομα
Αμέρικαν Λιγκ (μπέιζμπολ)

Η Aμερικανική Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων Μπέιζμπολ (αγγλικά: American League of Professional Baseball Clubs), γνωστή απλά ως Αμέρικαν Λιγκ (American League, AL), είναι μία από τις δύο ενώσεις που απαρτίζουν το αμερικανικό πρωτάθλημα μπέιζμπολ (MLB) στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

Αναπτύχθηκε από τη Γουέστερν Λιγκ, μία μικρή ένωση που έδρευε στις πολιτείες των Μεγάλων Λιμνών, η οποία επιδίωκε την κατάληψη μεγάλου πρωταθλήματος. Μερικές φορές ονομάζεται Junior Circuit επειδή διεκδίκησε τη θέση του μεγάλου πρωταθλήματος για την περίοδο του 1901, 25 χρόνια μετά τη δημιουργία της Νάσιοναλ Λιγκ ("Senior Circuit").

Στο τέλος κάθε περιόδου, η πρωταθλήτρια της Αμέρικαν Λιγκ αγωνίζεται στην Παγκόσμια Σειρά ενάντια στην πρωταθλήτρια της Νάσιοναλ Λιγκ, ενώ σε δύο περιόδους δε διεξήχθη Παγκόσμια Σειρά.

Παραπομπές 

Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ιάκωβος ντ'Αβέν

Ο Ιάκωβος Α΄ (Jacques Ier d'Avesnes, 1152 - 7 Σεπτεμβρίου 1191) από τον Οίκο του Αβέν ήταν κύριος του Κονντέ, του Αβέν και του Λεζ (1171 - 1191).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Νικολά ντ' Ουαζί και της Ματθίλδης ντε Λα Ρος. Τον Νοέμβριο του 1187 συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία σαν αρχηγός στρατευμάτων από τη Γαλλία, τη Φλαμανδία και τη Φρισία. Ο στόλος έφτασε με πλοία στην ακτή της Άκρας στις 10 Σεπτεμβρίου 1189 για στρατιωτικές ενισχύσεις στην πολιορκία της πόλης. Στη μάχη του Αρσούφ που ακολούθησε, ο Ιάκωβος Α΄ έπεσε από τη σέλα του· στη συνέχεια, αφού πετσόκοψε 15 εχθρούς του, δολοφονήθηκε και ο ίδιος. Την επόμενη ημέρα μία ομάδα από Ιωαννίτες Ιππότες και Ναΐτες Ιππότες βρήκαν τη σορό του στο πεδίο της μάχης· η ταφή του έγινε σε μεγαλοπρεπή τελετή παρουσία του Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας του Λεοντόκαρδου και του Γκυ των Λουζινιάν, συζύγου της βασίλισσας της Ιερουσαλήμ.

Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Αδέλα (απεβ. 1185), κόρη του Μπουσάρ του Γκιζ, απέκτησε :

 Γκωτιέ/Βάλτερ 1170-1244, κύριος του Αβέν.
 Ιάκωβος Β΄ απεβ. π. 1205, κύριος του Λαντρεσή, ιππότης που συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία.
 Γουλιέλμος απεβ. 1219.
 Μπουσάρ Δ΄ 1182-1244, κύριος του Αβέν & Ετράν.
 Ματθίλδη, παντρεύτηκε πρώτα τον Νικόλαο Δ΄ του Ρυμινύ και έπειτα τον Λουδοβίκο Δ΄ των Καρολιδών κόμη του Σινύ.
 Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ροχιέ του Ροζουά.
 Ίδα 1180-1216, παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ Δ΄ του Έντινγκεν.
 Αδέλα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Γ΄ του Γκραντπρέ και έπειτα τον Ραλφ κόμη του Σουασόν.

Παραπομπές

Πηγές

Thomas Asbridge, The Crusades. The War for the Holy Land.
Henri Platelle, Présence de l'au-delà: une vision médiévale du monde, (Presses Universitaires du Septentrion, 2004)

Ιάκωβος Α΄