joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αναθώθ

Αναθώθ (, ) είναι το όνομα μιας εκ των Λευιτικών πόλεων που δόθηκαν στα «παιδιά του Ααρών» της φυλής του Βενιαμίν. Βρισκόταν περίπου 3 μίλια βορειοανατολικά της Ιερουσαλήμ και είναι πιο γνωστή για την αναφορά της στην Παλαιά Διαθήκη ως πατρίδα του προφήτη Ιερεμία. Οι κάτοικοί της ονομάζονταν Αντοθείτες ή Ανετοθείτες.

Όνομα 
Επειδή οι Ισραηλίτες συνήθως δεν άλλαζαν τα ονόματα των πόλεων που βρήσκαν στη Χαναάν, το όνομα αυτής της πόλης μπορεί να προέρχεται από μια θεότητα των Χανανιτών ονόματι Ανάτ (Anat). Παρόλα αυτά, δίδεται και ως όνομα ενός Ισραηλίτη (Νεεμ. 10:19) στο βιβλίο του Νεεμία της Παλαιάς Διαθήκης αλλά και στο κεφάλαιο 7 και στίχο 8ο του Α' Χρονικών (ή αλλιώς Α' Παραλειπομένων) όπου αναφέρεται στον γιο του Βαχίρ, απογόνου του Βενιαμίν.

Η ιστορία της σύμφωνα με την Βίβλο 

Η Αναθώθ αναφέρεται ως ο γηγενής τόπος του Αβιεζέρ του Ανετοθείτη, ενός από τους "τριάντα" του Δαβίδ και του Ιεού, ενός άλλου από τους ισχυρούς του άνδρες. Επίσης, ο βασιλιάς Σολομώντας διώχνει ως τιμωρία τον Αβιάθαρ τον ιερέα στην Αναθώθ.  

Είναι ίσως πιο γνωστή ως η πατρίδα του προφήτη Ιερεμία όπου και διεξήγαγε το προφητικό του έργο. Ο ίδιος αναφέρει, σε μία απο τις προφητείες του στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθηκης, πως οι κάτοικοι της Αναθώθ θα τιμωρηθούν από σπαθί επειδή πρόδωσαν τον Γιαχβέ αλλά και τον ίδιο. (Ιδού, εγώ, λέγει ο Θεός, θα επισκεφθώ και θα τιμωρήσω αυτούς. Οι νέοι άνδρες των θα πέσουν εν στόματι μαχαίρας, οι υιοί των και αι θυγατέρες των θα αποθάνουν από την πείναν.) (Ιερ. 11:21-23) 

Η Αναθώθ υπέφερε πολύ από το στρατό του Ναβουχοδονόσορ και μόνο 128 άνδρες επέστρεψαν σε αυτήν από την Βαβυλώνια αιχμαλωσία.

Σύγχρονη Αναγνώριση 
Το Αραβικό χωριό Ανάτα (, ) χαρακτηρίστηκε ως ο γεωγραφικός τόπος της Αναθώθ από τον Έντουαρντ Ρόμπινσον, έναν Αμερικάνο Βιβλικό ιστορικό και γεωγράφο. Η σύγκριση της Αναθώθ με την σημερινή Ανάτα του Ρόμπινσον θυμίζει εκείνη του Επιφάνιου. Ο σύγχρονος ισραηλινός οικισμός της Anatot είναι επίσης και γνωστός ως Almon. 

Ο Αμπού Γκος έχει επίσης συσχετιστεί με την Αναθώθ από τους Κόντερ και Κίτσενερ στην έρευνά τους του 1883 για τη Δυτική Παλαιστίνη.

Στον Χριστιανισμό 
Κάποιοι Χριστιανοί πιστεύουν ότι ο Ιερεμίας προφήτεψε ότι ο τόπος είχε αγοραστεί απο κλέφτες ιερείς με τα λεφτά που τους επέστρεψε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης πριν κρεμαστεί. Μία παρανόηση ίσως παρμένη απο τα λεγόμενα στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (Ματθ. 27:3-10) αλλά και τα λόγια του προφήτη Ιερεμία στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης.

Άλλοι αναγνώστες πιστεύουν ότι ο Ιερεμίας στο κεφάλαιο 32 του βιβλίου του, απλά φαίνεται να αγοράζει γη στην Αναθώθ ως μία κίνηση εκπλήρωσης της προφητείας του, η οποία ανέφερε ότι η Βαβυλώνια Αιχμαλωσία θα τελειώσει και οι ανθρώποι θα επιστρέψουν στην γη του Ιούδα.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Παλαιστίνης
Τοποθεσίες της Παλαιάς Διαθήκης
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2019

Το 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 10 Νοεμβρίου 2019.

Το βραβείο καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος - Θόδωρος Αγγελόπουλος, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό, απονέμεται στην ταινία: ΘΑ 'ΡΘΕΙ Η ΦΩΤΙΑ του Όλιβερ Λάσε

Επιλογή

Βραβευμένες ταινίες 
 Το βραβείο καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος - Θόδωρος Αγγελόπουλος : O que arde - Oliver Laxe
 Το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Αργυρός Αλέξανδρος : The Fever (A Febre) - Maya Da-Rin
 Το Ειδικό βραβείο Κριτικής Επιτροπής για Καλύτερη Σκηνοθεσία – Χάλκινος Αλέξανδρος : Μελίνα Λεόν - Song without a Name
 Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας : Γκρέτα Φερνάντεθ - A Thief's Daughter
 Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας : Αμαδόρ Άριας - O que arde

Παραπομπές 

2019
Γεωργία Λαρά

Η Γεωργία Λαρά (γεννημένη στις 31 Μαΐου του 1980) είναι ελληνίδα αθλήτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα.

Έλαβε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.

Το 2005, κέρδισε χρυσό μετάλλιο με την ελληνική ομάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης γυναικών του 2005 στο Κίρισι.

Αγωνίστηκε στο παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών του 2006 όπου η Ελλάδα τερμάτισε έκτη, καθώς και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2006 όπου η Ελλάδα τερμάτισε πάλι έκτη.

Συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στην Ιμπέρια, όπου η Ελλάδα τερμάτισε τέταρτη και εξασφάλισε την πρόκριση της στους Ολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο.

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Έλληνες Ολυμπιονίκες
Έλενα Κωνσταντινίδου

Η Έλενα Κωνσταντινίδου (γενν. 23 Νοεμβρίου 1990) είναι Ελληνίδα επιχειρηματίας και μοντέλο, εστεμμένη ως Μις Ελλάς 2013 και Μις Τουρισμός 2012, στα ελληνικά καλλιστεία.

Πρώιμα Χρόνια 
Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1990 στην Κατερίνη και μεγάλωσε στη Λεπτοκαρυά Πιερίας. Στα 18 της, ξεκίνησε σπουδές στο τμήμα πολιτικών επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από το οποίο και αποφοίτησε το 2012.

Καριέρα 
Ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling το 2008, σε ηλικία 18 ετών. Έπειτα, άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά ως μοντέλο, κάνοντας φωτογραφίσεις σε συνεργασία με το ελληνικό πρακτορείο μοντέλων top class international στη Θεσσαλονίκη και Ace models στην Αθήνα.

Το 2011, συμμετείχε στα καλλιστεία Μις Αττική όπου πήρε τον πρώτο τίτλο.

Το 2012, συμμετείχε στα ελληνικά καλλιστεία, καταφέρνοντας να πάρει τον τίτλο της Μις Τουρισμός. 

Το 2013, συμμετείχε για ακόμη μια φορά σε ελληνικά καλλιστεία όπου πήρε τον τίτλο Μις Ελλάς.

Την ίδια χρονιά έκανε και τη πρώτη της εμφάνιση στη πασαρέλα του MadWalk - The Fashion Music Project, σε συνεργασία με τη σχεδιάστρια μόδας Celia Kritharioti. Το 2017, συμμετείχε ξανά στο ίδιο show σε συνεργασία με την εταιρία MED Luxurious.

Έχει περπατήσει αρκετές φορές στο Athens Exclusive (Εβδομάδα Μόδας Ελλάδας) για σχεδιαστές όπως Nella Ioannou, Panos Apergis, Chris Stratikopoulos, Kathy Heyndels και Makis Tselios.

Προσωπική ζωή

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

https://www.gossip-tv.gr/g-fashion/models/story/469051/eskase-tora-koryfaio-montelo-xorise-ligo-meta-tin-gennisi-tis-koris-tis-nassos-blog
https://www.backstage24.gr/%CE%88lena-konstantinidoy-i-kopela-peiras/
https://www.tvnea.com/2013/11/angelina-jolie.html?m=1
https://www.elmundo.es/elmundo/2012/06/09/internacional/1339257256.html

Έλληνες μοντέλα
Γήπεδο Τραχώνων

Το Γήπεδο Τραχώνων, γνωστό τοπικά ως Γαλαξίας, είναι γήπεδο στίβου και ποδοσφαίρου, χωρητικότητας 457 θέσεων, στην περιοχή Τράχωνες του Αλίμου. Είναι η έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας, Α.Ο.Τ. Αλίμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Π.Σ. Τράχωνες 

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Κλειστό Γυμναστήριο Δάφνης «Μιχάλης Μουρούτσος»

Το Κλειστό Γυμναστήριο Δάφνης «Μιχάλης Μουρούτσος» είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στη Δάφνη της Αττικής, περίπου 3 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας. Το γήπεδο φιλοξενεί κυρίως αγώνες καλαθοσφαίρισης. Το γήπεδο ανήκει στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού. Έχει χωρητικότητα 1.200 ατόμων.

Ιστορία 
Το γήπεδο χτίστηκε το 1992. Πήρε την ονομασία του από τον Μιχάλη Μουρούτσο, έναν αθλητή του Τάε Κβον Ντο από τη Δάφνη, ο οποίος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του Τάε Κβον Ντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ. Είναι η έδρα της επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης, Α.Ο. Δάφνης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για το γήπεδο Stadia.gr 

Κλειστά στάδια στην Ελλάδα
Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα
Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αττική
Ράνια Παπαδάκου

Η Ράνια Παπαδάκου (Αθήνα. 4 Νοεμβρίου 1975 ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Η Ράνια Παπαδάκου  Γεννήθηκε 4 Νοεμβρίου 1975  στην Αθήνα.

Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Παν/μίου Αθηνών κ της Δραματικής Σχολής Μ. Βογιατζή-Τράγκα. Σπούδασε τραγούδι στο  Απολλώνειο  Ωδείο και χορό στη Σχολή της Μ. Αγγελοπούλου. 

Παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου για παιδιά, αττικής κωμωδίας και αρχαίας τραγωδίας με τον Δ.Ποταμίτη, τον Γ.Αρμένη και τον Μ.Βολανάκη αντίστοιχα. Από το 2001 ασκεί παράλληλα μαχόμενη δικηγορία  (από το  2010 Παρ’Αρείω Πάγω).

Φιλμογραφία 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επίσκοπος Ρωγών Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος

Ο Φιλόθεος  Θεοδώροπουλος (1963, Κάτω Νευροκόπι Δράμας) είναι Επίσκοπος Ρωγών, βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Βιογραφικό
Ο κατά κόσμον Δημήτριος Θεοδώροπουλος γεννήθηκε το 1963 στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας. Είναι Πτυχιούχος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών και του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πτυχιούχος του Τομέα της Βυζαντινής Παραδοσιακης Μουσικής του Ωδείου Αθηνών, ενώ ομιλεί την Αγγλική και Τουρκική γλώσσα. Τέλος κατέχει μεταπτυχιακό στην Πρακτική Θεολογία και Λειτουργική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Χειροτονήθηκε Διάκονος το έτος 1982 από τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας Τιμόθεο και τον Ιανουάριο του 1987 Πρεσβύτερος από τον ίδιο Μητροπολίτη λαβών και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Τον Μαϊο του 1987 μετατέθηκε εις Αλίαρτο Βοιωτίας της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, διακονώντας ως Αρχιερατικός Επίτροπος Θηβών (1989-1995) και ως Πρωτοσύγκελος (1995 - 2008). 

Το 2002 προσλήφθηκε στις Συνοδικές Υπηρεσίες ως Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων. Τα έτη 2002 - 2008 διακονούσε παράλληλα ως Συνοδικός Γραμματέας και ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας. Το 2008 διορίστηκε Αρχειοφύλαξ της Ιεράς Συνόδου και ως Ιερατικός Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Ψυρρή. Το έτος 2009 διορίστηκε Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κολοκυνθούς και παράλληλα εξυπηρετούσε λειτουργικά και ποιμαντικά το Αρεταίειο Νοσοκομείο έως της εκλογής του.

Στις 11 Οκτωβρίου 2019 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρωγών, ως βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμο Β´..

Παραπομπές

Έλληνες ιεράρχες
Δωροθεος Μουρτζουκος
Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Επίσκοποι Ρωγών
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ωμπάνζ

Η Ωμπάνζ (Γερμανικά: Ibingen , Λουξεμβουργιανά: Éibeng) είναι ένας δήμος τής Βαλλονίας του Βελγίου που βρίσκεται στην επαρχία του Λουξεμβούργου. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 49°34'Ν 05°48.3'E.

Βρίσκεται πολύ κοντά στο τριεθνές Βελγίου, Λουξεμβούργου και Γαλλίας. Γειτνιάζει με τη γαλλική πόλη Μον-Σαιν-Μαρτίν και τη λουξεμβουργική Πέτινγκεν.

Δήμος Ωμπάνζ 
Ο δήμος Ομπάνζ συγκροτήθηκε στην διοικητική μεταρρύθμιση της 1ης Ιανουαρίου 1977. Περιλαμβάνει τα εξής χωριά:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές 

Βαλλωνία
Δάφνη Νεμέας Κορινθίας

Η Δάφνη (παλαιά ονομασία: Λέριζα) είναι ημιορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Είναι κτισμένη στους πρόποδοες του όρους Γαβριά σε υψόμετρο 430 μέτρων. Ανήκει στην κοινότητα Δάφνης του Δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το 2011 είχε 256 μόνιμους κατοίκους. 

Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν «Λέριζα» ενώ το 1955 μετονομάστηκε στην τωρινή του ονομασία, Δάφνη. Το χωριό κατοικήθηκε απο Αρβανίτες και πήρε το όνομα του απο την οικογένεια των Λεζαίων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του. Η σύγχρονη ονομασία προήλθε απο το φυτό δάφνη που ευδοκιμεί στην περιοχή.  

Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος ο οποίος θεωρείται ο προστάτης της περιοχής.  

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Η περιοχή είναι γνωστή για την σταφίδα, το κρασί και το λάδι της.

Πληθυσμός 
Η Δάφνη γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 ενώ απο τότε ο πληθυσμός της έχει συρρικνωθεί σημαντικά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Νεμέας
Γεωργία Τζανακάκη

Η Γεωργία Τζανακάκη (γεννηθείσα στις 1 Δεκεμβρίου 1980) είναι Ελληνίδα πρώην παίκτρια της πετοσφαίρισης. Ήταν μέρος της ελληνικής εθνικής ομάδας.

Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα.
Κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005. Επίσης αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009. Σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε με τον Πανελλήνιο ξεκινώντας το 2004, καθώς και για τον Παναθηναϊκό.

Κλαμπ 

  Πανελλήνιος (1998-2004)
  Μυλούζ (2004-2005)
  Πανελλήνιος (2005-2007)
  Παναθηναϊκός (2007-2011)
  ΑΕΚ (2011-13)

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Σινγκαράτζα

Η Σινγκαράτζα είναι πόλη στη βόρεια ακτή του Μπαλί, στην Ινδονησία. Με έκταση 27,98 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 80.500 κατοίκους, είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Μπουλελένγκ και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μπαλί. Κατά την περίοδο της ολλανδικής αποικιοκρατίας η Σινγκαράτζα ήταν η πρωτεύουσα του Μπαλί καθώς και των νησιών Μικρές Σούνδες από το 1849 έως το 1953. Η Σινγκαράτζα έγινε και πάλι πρωτεύουσα του Μπαλί κατά την ιαπωνική κατοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το όνομα της πόλης σημαίνει "βασιλιάς λιοντάρι", από τις σανσκριτικής καταγωγής λέξεις singa (λιοντάρι) και raja (βασιλιάς). 

Το Γκεντόνγκ Κίρτια που βρίσκεται στα νότια του κέντρου της πόλης είναι το μοναδικό μουσείο χειρογράφων λοντάρ (αρχαία ιερά κείμενα γραμμένα πάνω σε φύλλα του φοίνικα ροντάλ) στον κόσμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Σινγκαράτζα στο Wikivoyage
Πόλεις της Ινδονησίας
Μπαλί
Οι Μάγισσες της Σμύρνης

Οι Μάγισσες Της Σμύρνης είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς εποχής που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 2005-2006. Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάρας Μεϊμαρίδη που κυκλοφόρησε το 2002 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, ενώ ανάλογη επιτυχία γνώρισε και στη τηλεόραση. Το σενάριο υπέγραψε ο Βασίλης Μαυρόπουλος, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Κώστας Κουτσομύτης.

Επισκόπηση σειράς

Πλοκή 
Η Κατίνα είναι μια έξυπνη κι αδίστακτη Σμυρνιά. Στους φτωχομαχαλάδες όπου ζει γνωρίζει την Αττάρτη, μια Τουρκάλα, που τη μυεί στη μαγεία. Κανένα εμπόδιο δε σταματά πλέον μια μάγισσα, κι η Κατίνα βάζει μπρος να ανέβει ψηλά. Ερωτικά φίλτρα, μπουγιούμ, λιώματα και μαγικά αποδεικνύονται αλάνθαστα. Καταφέρνει να πάρει τέσσερις άντρες, τον ένα καλύτερο από τον άλλον, τον ένα πλουσιότερο από τον άλλον. Ανεβαίνοντας όλο και πιο ψηλά σε κοινωνική τάξη, η Κατίνα ανακατεύεται στις δουλειές τους και κουμαντάρει άξια τα εμπόρια, τις μπάνκες, τα καπνά, φτάνοντας μια μέρα να διαφεντέψει και την ίδια τη Σμύρνη. Οι γραφές της, τα ξόρκια και τα μαγικά βρέθηκαν σ' ένα σκονισμένο μπαούλο, εκατό χρόνια μετά, στο σπίτι της στην Αίγινα.

Διανομή

Έκτακτες συμμετοχές 
 Μαρία Χάνου ως μικρή Κατίνα (επεισόδια 1,2)
 Γιώργος Τζώρτζης ως Επαμεινώνδας (επεισόδια 2,6,7,18,20,21)
 Νερίνα Ζάρπα ως Σοφούλα (επεισόδια 4,5,6,23,25,26)
 Ιζαμπέλα Κογεβίνα ως Λευκοθέα (επεισόδιο 6)
 Πατρίκιος Κωστής ως Τσιπλάκογλου (επεισόδια 6,8,9)
 Γκάρυ Βοσκόπουλου ως Σαπφώ (επεισόδια 7,14,15,21,25,27,28,29)
 Υρώ Μανέ ως Βασιλεία (επεισόδια 9,11,12,13,21,22,25,26,27,29)
 Χρήστος Βερβερούδης ως Παυλάκης (επεισόδια 11,12,13)
 Θανάσης Κουρλαμπάς ως Αβράμογλου (επεισόδια 14,18,19)
 Ζωζώ Ζάρπα ως Στέλλα (επεισόδια 14,15,21,25,29)
 Αλεξάνδρα Παυλίδου ως Αντουανέτ (επεισόδια 16,17,18)
 Θοδωρής Κατσαφάδος ως Ιάσων (επεισόδια 25,26,27,28)
 Αντώνης Καρυστινός ως Αλιά Μπέης (επεισόδιο 28)
 Αλεξάνδρα Μαλακασιώτη ως Ελενίτσα (επεισόδια 28,29,30)
 Νίνα Γιαννίδη ως Βάβα (επεισόδια 29,30)

Συντελεστές

Επεισόδια 

 Προβαλλόταν κάθε Παρασκευή στις 22:00.
 Δεν προβλήθηκε επεισόδιο στις 28/10/2005 λόγω μετάδοσης της ελληνικής ταινίας ΟΧΙ (ανήμερα της εθνικής ημέρας, 28ης Οκτωβρίου) και στις 23/12/2005 λόγω μετάδοσης της ξένης Χριστουγεννιάτικης ταινίας Ο Αληθινός Άγιος Βασίλης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Εποχής
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Disney+

Το Disney + είναι μια αμερικανική υπηρεσία μετάδοσης για συνδρομητικά βίντεο κατά παραγγελία (SVOD), η οποία ανήκει στην Walt Disney Company. Η υπηρεσία ξεκίνησε τη λειτουργία της στον Καναδά, την Ολλανδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 12 Νοεμβρίου 2019 και μια εβδομάδα αργότερα επεκτάθηκε στην Αυστραλία, στο Πουέρτο Ρίκο και στη Νέα Ζηλανδία. Η υπηρεσία συνοδεύει και τις άλλες πλατφόρμες ροής της Disney - ο γενικός προγραμματισμός Hulu και ο αθλητικός προσανατολισμός ESPN+ -ωστόσο σε αντίθεση με αυτές τις δύο πλατφόρμες, το Disney+ επικεντρώνεται στην ψυχαγωγία που απευθύνεται στην οικογένεια και θα περιλαμβάνει ταινίες ή τηλεοπτικές εκπομπές καταλληλότητας 15 ετών και άνω στην επέκταση της υπηρεσίας, Star

Το Disney+ θα επικεντρωθεί στο κινηματογραφικό και τηλεοπτικό περιεχόμενο από την Walt Disney Studios και την Walt Disney Television. Σχεδιάζονται επίσης πρωτότυπες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε νέες και υπάρχουσες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένου του περιεχομένου της Disney, της 20th Century Fox, των Lucasfilm /Star Wars, της Marvel, του National Geographic και της Pixar.

Διαθεσιμότητα 
Το Disney+ ήταν νωρίτερα διαθέσιμο στην Ολλανδία ως δωρεάν πιλοτική υπηρεσία στις 12 Σεπτεμβρίου 2019. Στις 12 Νοεμβρίου 2019 ξεκίνησε η επίσημη διαθεσιμότητα του στην Ολλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Μετέπειτα επεκτάθηκε στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και το Πουέρτο Ρίκο στις 19 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, καθώς και στην Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ελβετία στις 24 Μαρτίου του 2020.

Στη Γαλλία που ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει η υπηρεσία στις 24 Μαρτίου, αναβλήθηκε μέχρι τις 7 Απριλίου, μετά από παράκληση της Γαλλικής Κυβέρνησης, για να μην υπερφορτωθεί το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, λόγω της πανδημίας του Covid-19.

Ανακοινώθηκε επίσημα ότι το Disney+ θα είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα μαζί με κάποιες ακόμα ευρωπαϊκές χώρες στις 14 Ιουνίου του 2022.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Disney+
The Walt Disney Company
Συνδρομητικές πλατφόρμες
Διαδικτυακή streaming τηλεόραση
Ρωμιοσύνη

Ο όρος ρωμιοσύνη αναφέρεται στο σύγχρονο ελληνικό έθνος. Ο όρος δημιουργήθηκε σχετικά πρόσφατα. Ο όρος εμφανίζεται για πρώτη φορά στο κείμενο "Το τραγούδι του Δασκαλογιάννη" το 1786. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Φώτη Κόντογλου, ο όρος δημιουργήθηκε στα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου, και ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως κατά την Τουρκοκρατία.

Δείτε επίσης 

 Ρωμιοσύνη, ομώνυμο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

Παραπομπές 

Έλληνες
Μαθιός Βιτάλης

Ο Ματθαίος («Μαθιός») Βιτάλης (Σμύρνη, Βασίλειο της Ελλάδος, 8 Αυγούστου 1920 – Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε εφηβική ηλικία (15 ετών) από την Ιεράπολη Αιγάλεω και ακολούθως μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε επί 12 συνεχόμενα χρόνια (1942 – 1953).

Αφορμή για την απόκτησή του στάθηκε η άριστη απόδοσή του σε ένα φιλικό παιχνίδι μεταξύ Ιεράπολης και ΠΑΟ, στο γήπεδο του δεύτερου, που έληξε υπέρ των «πρασίνων» με σκορ 1-0, επί Κατοχής (9 Σεπτεμβρίου 1942).

Ήταν στέλεχος της Μικτής Αθηνών  αλλά και της Ομάδας του Ελληνικού Στρατού, ενώ το Δεκέμβριο του 1950 κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε δύο τίτλους πρωταθλήματος Ελλάδας (1949, 1953) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1948).

Παραπομπές 

Βιταλης Ματθαιος
Βιταλης Ματθαιος
Βιταλης Ματθαιος
Άντρια Ράπτη

Η Aνδριάνα "Άντρια" Ράπτη (20 Μαρτίου 1969, Χανιά) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, όπως τις  Ένα γράμμα μια ιστορία  (2008), Το Φουστάνι, Κρεσέντο, Τα Μυστικά της Εδέμ (2012) και άλλες. Είναι γνωστότερη για τη συμμετοχή της στο Σταγόνα στον Ωκεανό (1995), A Simple Love Story (2007) και Θυσία (1991). Είναι ευρέως γνωστή στον χώρο της μεταγλώττισης.

Τηλεοπτικές σειρές 

 Ανατομία ενός εγκλήματος: Δηλητήριο	1994|1994	ΑΝΤ1
 Θυσία (1991)	1991|1991	ΑΝΤ1
 Κρεσέντο	2000|2000	Star
 Ο Πέτρος και τα Κορίτσια του	1994|1994	Mega
 Οι Αγνοημένοι: Σκοτεινοί δρόμοι	1994|1994	ΑΝΤ1
 Οι δύο ορφανές	1991|1991	ΑΝΤ1
 Οι επαγγελματίες: Υπόθεση αυτοδικίας	1996|1996	Mega
 Έξαψη 	2020|2021 	Mega
 Σκοτεινή Θάλασσα	2022|2022	Mega
 Τα χαμένα γράμματα	1997|1997	ΕΤ1
 Τα ψάθινα καπέλλα	1995|1995	ΕΤ1
 Το αστυνομικό μας τμήμα	1990|1990	New Channel

Παραπομπές 

 Εργογραφία

Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Οι Κόρες της Σελήνης

Οι Κόρες της Σελήνης (Ισπανικά: Hijas de la luna) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2018. 

Πρωταγωνιστούν Μισέλ Ρενό, Ντανίλο Καρρέρα, Χάντε Φράσερ, Γεραλντίν Γαλβάν, Λόρε Γκρανιέβιτς Μάριο Μοράν, Γκονσάλο Πένια και Γιόναθαν Μπετσέρα.

Υπόθεση 
Η ιστορία επικεντρώνεται σε τέσσερις αδελφές: τη Χουάνα Βικτόρια, μια νεαρή κοπέλα που εργάζεται σε ένα πανδοχείο και ζει στην Πόλη του Μεξικού, τη Χουάν Σολεδάδ, μια νοσοκόμα, τη Χουάνα Μπάρμπαρα, μια πυγμάχο και τη Χουάνα Ινές, μια μοναχή.

Λίγο πριν πεθάνει, η μητέρα της Χουάνα Βικτόρια, Ροσάουρα, της αποκαλύπτει ότι ο πραγματικός της πατέρας είναι ένας άνδρας που ονομάζεται Χουάν Οροπέσα, ένας ξενοδόχος από το Μαζατλάν. Πηγαίνει να τον συναντήσει και ανακαλύπτει ότι εκτός από το γεγονός ότι έχει ένα ετεροθαλή αδελφό, που ονομάζεται Σεμπαστιάν, υπάρχει η πιθανότητα να έχει και τρεις ετεροθαλής αδελφές. Ο Σεμπαστιάν και η Χουάνα Βικτόρια έχουν το καθήκον να τις βρουν και έτσι ξεκινά μια γεμάτη ρομαντισμό περιπέτεια και απροσδόκητες συναντήσεις.

Κάστ 
Μισέλ Ρενό ως Χουάν Βικτόρια Ραμίρες Νιέτο/Χουάν Βικτόρια ΟροπέσαΝιέτο
Ντανίλο Καρρέρα ως Σεμπαστιάν Οροπέσα
Χάντε Φράσερ ως Χουάνα Σολεδάδ Γκαρσία/Χουάνα Σολεδάδ Οροπέσα Γκαρσία
Γεραλντίν Γαλβάν ως Χουάνα Ινές Μπαουτίστα/Χουάνα Ινές Οροπέσα Μπαουτίστα
Λόρε Γκρανιέβιτς ως Χουάνα Μπάρμπαρα Τρεβίνιο/Χουάνα Μπάρμπαρα Οροπέσα Τρεβίνιο
Μάριο Μοράν ως Μαουρίσιο Ιριάρτε Σαν Ρομάν
Γκονσάλο Πένια ως Φερνάντο Ρουίς Μελγαρέχο
Γιόναθαν Μπετσέρα ως Οκτάβιο Σάντσεζ
Ομάρ Φιέρρο ως Χουάν Οροπέσα Ντελχάδο
Σίντια Κλίτμπο ως Λεονόρα Ρουίς ντε Οροπέσα
Μαριλούζ Μπερμούντες ως Εστεφανία Ιριάρτε Σαν Ρομάν
Αλέξις Αγιάλα ως Ντάριο Ιριάρτε
Εουχένια Καουδούρο ως Τερέσα Πέρες
Αρσέλια Ραμίρες ως Μαργαρίτα Τρεβίνιο
Μάρκο Ουριέλ ως Χαβιέρ Οροπέσα Ντελχάδο
Χόρχε Γκαγιέγος ως Ρειμούντο
Μιγκέλ Μαρτίνες ως Εχίδιο "Τοδοελμούντο"
Γιάκι Σόουσα ως Ερευνήτρια Κάρλα Βάσκες
Έκτορ Ορτέγα ως Πάδρε Καμίλο
Χοσέ Μαρία Νιέτο ως Εντμούντο "Μουντίτο"
Μπέα Ρανέρο ως Αδέλα

Γκεστ κάστ
Σέρχιο Ακόστα ως Ερνέστο Σιφουέντες
Άρτσι Λαφράνκο ως Ζερόμ Φρανκφούρτ
Φρανσίσκο Γκατόρνο ως Αλμπέρτο Σεντένο Τόρρες
Ισάουρα Εσπινόσα ως Ηγουμένη
Μαρικάρμεν Βέλα ως Μάιτε
Αλεχάντρα Μπάρρος ως Ροσάουρα Ραμίρες Νιέτο
Ρικάρδο Φράνκο ως Χενάρο Ρολντάν
Νόρα Σαλίνας ως Εσμεράλδα Λαντέρος
Χάρι Γέιτνερ ως Γουστάβο Ρέινα "Ελ Ντίβο"
Μούντο Σιγιέρ ως Ντεντέκτιβ
Αμέρικα Γκαμπριέλ ως Ίνγκριντ Μοντάλβο
Ρότζερ Κάντεϊ ως Μάικλ Κόλεμαν
Κάθεριν Κάστρο ως Λεονόρα Ρουίς ντε Οροπέσα (νεαρή)
Αλμπέρτο Ρουίς ως Χουάν Οροπέσα Ντελχάδο (νεαρός)
Εσπινόσα Παζ ως Ο ίδιος
Μαριάνα "Μπάρμπι" Χουάρες ως Η ίδια
Λαουρεάνο Μπρισουέλα ως Ο ίδιος
La Original Banda El Limón ως Οι ίδιοι

Βραβεία 
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
6 Βραβεία TV Adicto Golden (Τίτλοι Έναρξης, Γυναίκα Ηθοποιός σε Δεύτερο Ρόλο, Πρωτοεμφανιζόμενη Ηθοποιός σε Δεύτερο Ρόλο, Γυναίκα Αποκάλυψη, Σενάριο, Σκηνοθεσία)
1 Βραβείο Bravo (Γυναίκα Ηθοποιός)
Αναγνώριση του περιοδικού Q Qué...México ως επιτυχία της χρονιάς

Προβολή
Βόρεια & Νότια Αμερική, Καραϊβική, Ευρώπη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Hijas de la Luna en Las Estrellas

Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές
Τηλενουβέλες
Ντιπονεγκόρο

Ο Ντιπονεγκόρο (ινδονησιακά: Pangeran Diponegoro, 11 Νοεμβρίου 1785 στην Ιάβα - 8 Ιανουαρίου 1855 στο Μακασάρ, Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες) είναι ο εθνικός ήρωας της Ινδονησίας  και ηγέτης της εξέγερσης της Ιάβας του 1825-1830  κατά των Ολλανδών αποικιοκρατών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1785 στην πόλη της Γιογκιακάρτας, μέλος της οικογένειας του σουλτάνου Χάμενγκκουμπουβονο Γ΄. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του σουλτάνου. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1814, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το θρόνο υπό την πίεση των Ολλανδών που υποστήριζαν τον αδελφό του  . Ο Ντιπονεγκόρο ανησυχούσε από την αποδυνάμωση των θρησκευτικών τελετουργιών στην αυλή του αδελφού του και έδειξε δυσαρέσκεια με την φιλοολλανδική πολιτική της τοπικής δικαστικής εξουσίας. Εκμεταλλευόμενος επιδέξια τη δυσαρέσκεια του πληθυσμού εναντίον των πολιτικών της ολλανδικής αποικιακής διοίκησης, τη μεσαιωνική διάθεση και το σύνθημα του ιερού πολέμου της τζιχάντ, έφερε ένα μέρος των φεουδαρχών και της αγροτιάς στο πλευρό του. Έδειξε θάρρος στις μάχες και καθιερώθηκε ως ταλαντούχος διοικητής  . 

Ο λόγος για τον οποίο ξέσπασε η εξέγερση ήταν η απόφαση των ολλανδικών αποικιακών αρχών να χτίσουν ένα δρόμο ο οποίος θα περνούσε μέσα από τα υπάρχοντα του Πρίγκιπα Ντιπονεγκόρο, δηλαδή μέσα από το έδαφος στο οποίο βρισκόταν το οικογενειακό νεκροταφείο. Στο αρχικό στάδιο του πολέμου, οι δυνάμεις των ανταρτών κατάφεραν να κρατήσουν το κέντρο της Ιάβας και να περικυκλώσουν την Γιογκακάρτα, θέτοντας την υπό πολιορκία. Οι Ολλανδοί δεν ήταν έτοιμοι για στρατιωτική σύγκρουση και υπέστησαν μεγάλες απώλειες  . Ωστόσο, ο πρίγκιπας είχε σύντομα δυσκολίες να διατηρήσει τη δύναμή του στο σωστό επίπεδο. Και τα ολλανδικά στρατεύματα, εν τω μεταξύ, έλαβαν ενισχύσεις από το Σουλαουέσι και την Ολλανδία. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1825, υπό τη διοίκηση του στρατηγού ντε Κοκ, ολλανδικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Γιογκιακάρτα. Από το 1829 ο Ντιπονεγκόρο πλέον είχε χάσει το πλεονέκτημα του και αμυνόταν, χρησιμοποιώντας παρατασιακές μεθόδους πάλης. Στις 28 Μαρτίου 1830, υπέκυψε σε προβοκάτσια, συμφώνησε στην αρχή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, όπου συνελήφθη και απελάθηκε στο νησί Σουλαουέσι, όπου πέθανε υπό κράτηση στο Μακασάρ στις 8 Ιανουαρίου 1855  . Όσο βρισκόταν εξόριστος στο Μακασάρ έγραψε τις αναμνήσεις του για τον πόλεμο στην εξορία, μια πολύτιμη πηγή για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιάβας στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα.

Ονομάστηκαν προς τιμήν του 

 Ένας από τους κεντρικούς δρόμους της Τζακάρτα έχει ονομαστεί δρόμος Ντιπονεγκόρο.  
 Το όνομα της 4ης στρατιωτικής περιφέρειας της Ινδονησίας στην Κεντρική Ιάβα περιλαμβάνει το όνομα του Ντιπονεγκόρο.  
 Στο κέντρο της Τζακάρτα το 1965, εγκαταστάθηκε ένα χάλκινο μνημείο προς τιμήν του Ντιπονεγκόρο από τον γλύπτη Κολμπερτάντο. 
 Το πανεπιστήμιο του Σεμαράνγκ είναι Πανεπιστήμιο του Ντιπονεγκόρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ένα άρθρο για τον Ντιπονεγκόρο στην Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (στα ρώσικα) 
Εθνικοί ήρωες της Ινδονησίας
Εξεγερμένοι
Κρήνη των Αμφορέων

Η Κρήνη των Αμφορέων, ιταλ. fontana delle Anfore βρίσκεται στην περιοχή Τεστάτσο, νότια της Ρώμης, στην ανατολική ακτή του Τίβερη. Κατασκευάστηκε το 1927 από τον Πιέτρο Λομπάρντι, ο οποίος κέρδισε στον διαγωνισμό του δήμου της Ρώμης το 1924 για μία νέα, τοπική κρήνη. Το σχέδιο του αμφορέα αναφέρεται στο Μόντε Τεστάτσο, ένα τεχνητό ύψωμα από θραύσματα αμφορέων της αρχαιότητας. Ο αμφορέας είναι το σύμβολο της περιοχής.

Αρχικά η κρήνη είχε τοποθετηθεί στην πλατεία Τεστάτσο (τότε πλατεία Μάστρο Τζιόρτζιο), αλλά στα μέσα της δεκαετίας του 1930 μετακινήθηκε στην πλατεία Εμπορίου (piazza dell' Emporio). Όμως το 2012 έκλεισε η παλαιά αγορά του Τεστάτσο και η εκεί πλατεία μετατράπηκε σε ανοικτό χώρο. Άνοιξε πάλι τον Ιανουάριο του 2015 με την αποκατεστημένη κρήνη ξανά στο κέντρο της.

Αναφορές σε Πηγές
Thais:Roma-Fountains
Comune di Roma - Fontane e Ponti

Κρήνες της Ρώμης
Α.Ε.Κ. (επιτραπέζια αντισφαίριση γυναικών)

Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα πινγκ-πονγκ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο.

Ιστορία 
Το 2019 το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης του Συλλόγου, από την πρώτη κιόλας ημέρα των μπαράζ πέτυχε την άνοδο του στην Α2 Εθνική Κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του, όντας πρωταθλήτρια Αττικής στον όμιλο. Τη μεγαλύτερη στιγμή της ζει την επόμενη χρονιά η γυναικεία ομάδα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της Α.Ε.Κ. καθώς με άλλες δύο νίκες που σημείωσε στην Α2 Εθνική Κατηγορία, κατέκτησε και μαθηματικά το Πρωτάθλημα και την απευθείας άνοδο στην Α1, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

Τίτλοι

Πανελλήνιοι 

 2 Πρωταθλήματα Αγγλίας ατομικού χαρακτήρα(2021,2022)
 1 Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής 
 2020
 1 Πρωτάθλημα ΄Β Εθνικής 
 2019

Διοίκηση και τεχνικό επιτελείο

Η παρουσία στην Α Εθνική Γυναικών 

* Την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 ακυρώθηκαν όλα τα διασυλλογικά πρωταθλήματα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Τρέχουσα σύνθεση 
Η ομάδα όπως ήταν στις

Παραπομπές

Πηγές 

https://www.onsports.gr/spor/story/664672/pingk-pongk-h-aek-ton-titlo-stin-a2-ethniki-katigoria-gynaikon
https://www.aek1924.gr/2019/03/17/protathlitria-i-aek-kai-sto-pingk-pongk-gynaikon/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Α.Ε.Κ. Επιτραπέζια Αντισφαίριση | Facebook
Α.Ε.Κ. - Επίσημος Δικτυακός Τόπος  
Επίσημος Δικτυακός Τόπος Τμήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Α.Ε.Κ. 

Πινγκ πονγκ
Α.Ε.Κ.
Εθνικό Μουσείο του Πακιστάν

Το Εθνικό Μουσείο του Πακιστάν (     ) βρίσκεται στο Καράτσι.

Ιστορία 
Το Εθνικό Μουσείο του Πακιστάν ιδρύθηκε στο κτίριο Φρερ στις 17 Απριλίου 1950, αντικαθιστώντας το πλέον ανενεργό Μουσείο της Βικτώριας . To ίδιο το κτίριο Φρερ οικοδομήθηκε το 1865 ως φόρος τιμής στον Σερ Μπαρτλ Φρερ, Επίτροπο της επαρχίας Σινδ κατά τον 19ο αιώνα.

Μόλις εγκαινιάστηκε το Μουσείο, τότε η κυβέρνηση του Πακιστάν θεώρησε σκόπιμο να συγκροτήσει Συμβούλιο το 1950, με πρωταρχικό καθήκον να συμβουλεύει το Μουσείο για θέματα εμπλουτισμού της συλλογής του μέσω νέων αποκτημάτων και αγοράς αρχαιοτήτων και έργων τέχνης.

Το Μουσείο μεταφέρθηκε στις σημερινές του εγκαταστάσεις (Κήποι Μπερνς) το 1970.

Στόχοι 
Ο βασικός στόχος της ίδρυσης του Εθνικού Μουσείου ήταν η συλλογή, διατήρηση, μελέτη και έκθεση των αρχείων της πολιτιστικής ιστορίας του Πακιστάν και η προώθηση μιας βαθύτερης γνώσης της προσωπικότητας του λαού της χώρας.

Συλλογές 

Το 1970 υπήρχαν μόνο τέσσερις συλλογές στο Μουσείο. Με την πάροδο του χρόνου το μουσείο μεγάλωσε, με το κτίριο να φιλοξενεί συνολικά έντεκα συλλογές, συμπεριλαμβανομένης και μιας αφιερωμένης στο Κοράνι.

Το Εθνικό Μουσείο διαθέτει περισσότερα από 300 αντίτυπα του Κορανίου (όλα είναι τα ίδια), εκ των οποίων εκτίθενται περίπου 52 σπάνια χειρόγραφα. Το Περιέχει επίσης μια σημαντική συλλογή αντικειμένων, που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά του Πακιστάν.

Εκτίθενται επίσης αντικείμενα του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού, γλυπτά του πολιτισμού του βασιλείου της Γανδάρας, ισλαμική τέχνη, μικρογραφίες, αρχαία νομίσματα και χειρόγραφα, που τεκμηριώνουν την πολιτική ιστορία του Πακιστάν. Υπάρχει επίσης Εθνολογική Πινακοθήκη με αγάλματα διαφόρων εθνικοτήτων, που ζουν στις τέσσερις επαρχίες του σύγχρονου Πακιστάν.

Το μουσείο έχει μια συλλογή από αγάλματα, που βρέθηκαν στη θέση Μοχέντζο-ντάρο. Τα αγάλματα παρουσιάζουν βουδιστές ιερείς, παιχνίδια από τερακότα και άλλα αγάλματα θεοτήτων όπως Σαρασβάτι, Βισνού, Λάξμι, και Ντούργκα Ντέβι.

Εκτίθενται επίσης μερικά αρχαία νομίσματα και κάποια αντικείμενα εθνικών ηρώων του Πακιστάν: η πένα, οι μανσέτες και το σπαθί του Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, η προσωπική καρέκλα και η πένα του Αλάμα Ικμπάλ και το προσωπικό άρωμα από αιθέριο έλαιο, το ρολόι και το μπαστούνι του Λιακάτ Αλή Χαν.

Συλλογή 
Το Μουσείο διαθέτει συλλογή 58.000 παλαιών νομισμάτων και εκατοντάδες καλοδιατηρημένα γλυπτά. Περίπου 70.000 δημοσιεύσεις, βιβλία και άλλο αναγνωστικό υλικό του Τμήματος Αρχαιολογίας και Μουσείων μεταφέρθηκαν επίσης στο Εθνικό Μουσείο, ώστε να έχει πρόσβαση σε αυτά το κοινό. Κάθε χρόνο, το Εθνικό Μουσείο διοργανώνει περίπου δώδεκα εκθέσεις στις εθνικές επετείους και άλλες εκδηλώσεις.

Εγκαταστάσεις 
Για τη διατήρηση της συλλογής, μέρος του μουσείου αποτελεί επίσης ένα εργαστήριο συντήρησης. Το μουσείο διαθέτει και αμφιθέατρο με χωρητικότητα 250 θέσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εθνικό Μουσείο του Καράτσι 
 Το Εθνικό Μουσείο του Πακιστάν 
 Συνολικός αριθμός επισκεπτών στο Εθνικό Μουσείο

Παραπομπές 

Εθνικά μουσεία
Πολιτισμός του Πακιστάν
Ιστορία του Πακιστάν
Συννοσηρότητα

Η συννοσηρότητα εννοείται είτε ως συνύπαρξη δυο νόσων ή δύο παθολογικών καταστάσεων στον ίδιο ασθενή είτε ως συνύπαρξη καταστάσεων που έχουν μεταξύ τους κάποια αιτιολογική σχέση σε επίπεδο αλληλεπίδρασης (π.χ. ψυχολογικές και ψυχιατρικές συνέπειες που έχει μια σωματική νόσος). 

Η συννοσηρότητα ή διπλή διάγνωση, όπως ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, είναι η συνύπαρξη στο ίδιο άτομο μίας διαταραχής οφειλόμενης στη χρήση ψυχοδραστικής ουσίας και μίας άλλης ψυχιατρικής διαταραχής. Σύμφωνα με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα, άτομο με διπλή διάγνωση είναι εκείνο «για το οποίο έγινε διάγνωση προβλήματος κατάχρησης αλκοόλ ή ναρκωτικής ουσίας επιπλέον κάποιας άλλης διάγνωσης, συνήθως ψυχιατρικής ασθένειας, π.χ. μανιοκατάθλιψη, σχιζοφρένεια» (UNODCCΡ, 2000). Η συννοσηρότητα στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται στην πρόσκαιρη συνύπαρξη δύο ή περισσότερων ψυχιατρικών διαταραχών ή διαταραχών της προσωπικότητας, εκ των οποίων η μία είναι η προβληματική χρήση ουσίας.

Παραπομπές
Όλγα Λοΐζου

Η Όλγα Λοΐζου (γεννηθείσα στις 3 Δεκεμβρίου 1961) είναι Κύπρια κολυμβήτρια. Συμμετείχε στη κολύμβηση 100 μέτρων ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 στην Μόσχα της Σοβιετικής Ένωσης.

Παραπομπές 

Κύπριοι αθλητές της κολύμβησης
Γιάννης Βολιώτης

Ο Γιάννης Βολιώτης ( Έδεσσα, 5 Μαΐου 1986 ) είναι Έλληνας   σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός.

Είναι ιδρυτής της Volition Entertainment

Βιογραφικό σημείωμα 
Γεννήθηκε στην Έδεσσα, έχει καταγωγή από τα Ασπρόγεια Φλώρινας και έχει μεγαλώσει σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Απόφοιτος του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης  το 2010 ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα στο ΚΘΒΕ με μεταπτυχιακές σπουδές στο  London Film School.Έχει επίσης παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου με τον Κριστόφ Ζανούσι στην Πολωνία και τον Εμίρ Κουστουρίτσα στη Σερβία.  

Από το 2005 εργάζεται στον κλάδο του Οπτικοακουστικού και του Θεάτρου με διάφορες ειδικότητες σε πολυάριθμα project με γνωστούς και καταξιωμένους επαγγελματίες του χώρου και με το Location Management σε ξένες παραγωγές που γυρίζονται στην Ελλάδα.  Σκηνοθετεί την πρώτη του μικρού μήκους ταινία με τίτλο "36" το 2008 και αποσπά πολλές διακρίσεις. Ασχολείται με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα γνωριμίας των μαθητών με τον κινηματογράφο Πάμε σινεμα;  από το 2011 έως το 2016. 

Επιμελείται και δημιουργεί τρισδιάστα εικονικά σκηνικά για την παράσταση Σμύρνη μου Αγαπημένη της Μιμής Ντενίση στο "Θέατρον" του Ελληνικού Κόσμου του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού το 2014. Στο θέατρο κάνει το ντεμπούτο του το 2016 σαν σκηνοθέτης και παραγωγός με Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ στο Θέατρο Βέμπο, μια παράσταση, στην οποία υπογράφει και τη θεατρική διασκευή. 

Το 2014 ιδρύει την Volition Pictures με στόχο την παραγωγή ταινιών και οπτικοακουστικών προγραμμάτων και το 2016 την Volition Spectacle με στόχο την παραγωγή Θεατρικών Παραστάσεων. Το 2019 θα ενοποιηθούν οι δύο εταιρείες με την προσθήκη νέων labels κάτω από την ανανεωμένη και διευρυμένη σε δραστηριότητες Volition Entertainment. 

Το 2020 συμμετέχει στη σεναριακή ομάδα της Τίνας Καμπίτση στο σήριαλ του τηλεοπτικού σταθμού Mega με τίτλο "'Έξαψη". Το 2021 συμμετε΄χει στη σεναριακή ομάδα του Γιάννη Σκαραγκά για την καθημερινή σειρά "Το αύριο μας ανήκει". Το 2022 συνεργάζεται με το συγγραφικό δίδυμο των Χάρη Ρώμα και Άννας Χατζησοφιά για τη σειρά του Alpha "Νεοκλασικά" και συνυπογράφει με την Εύα Πανταζή την σειρά "στΟργή" σε  παραγωγή Ajun Medya και σκηνοθεσία Χρίστου Γεωργίου για τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 36.Η  μικρού μήκους ταινία με τίτλο "36" στο Youtube.

  .
Έξαψη
στΟργή

Παραπομπές
Δύδαλσος

Ο Δύδαλσος ήταν γηγενής ηγεμόνα της Βιθυνίας ο οποίος προηγήθηκε του Βότειρα της Βιθυνίας. Είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος από την ιστορία ηγεμόνας των Βιθυνών.

Πηγές 
Μέμνων:Η Ιστορία της Ηράκλειας.

http://www.attalus.org/translate/memnon1.html#12

Ηγεμόνες της Βιθυνίας
Ιλιζί

Το Ιλιζί () είναι πόλη και κοινότητα στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αλγερίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κοινότητα της επαρχίας, με πληθυσμό 17.252 κατοίκων, από 10.163 το 1998, και ετήσιο ποσοστό αύξησης του πληθυσμού 5,5%, το υψηλότερο στην επαρχία. Είναι μία από τις πύλες του εθνικού πάρκου Τασιλί Ν'Ατζέρ το οποίο διαθέτει σπηλιές κάτω από την άμμο με προϊστορικά σχέδια τα οποία χρονολογούνται από το 6000 π.Χ. Υπάρχει ένα ξενοδοχείο και δύο κάμπινγκ, καθώς και πολλά τοπικά τουριστικά πρακτορεία.

Κλίμα 
Το Ιλιζί έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και βραχείς, πολύ ζεστούς χειμώνες. Η πόλη δε δέχεται σχεδόν καθόλου βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους καθώς η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 10mm και τα καλοκαίρια είναι ιδιαίτερα ξηρά. Ο ουρανός είναι καθημερινά αίθριος στο Ιλιζί όλο τον χρόνο και η σχετική υγρασία είναι πολύ χαμηλή.

Μεταφορές 
Το Ιλιζί βρίσκεται στον εθνικό αυτοκινητόδρομο N3, ο οποίος οδηγεί βόρεια προς το Ιν Αμένας και το Τουγκούρτ και νότια προς το Τζανέτ.

Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Ταχμάλτ, με πτήσεις προς τη Γκαρντάια και την Ουάργκλα.

Οικονομία 
Η κοινότητα του Ιλιζί αποτελείται από 5 οικισμούς οι οποίοι παράγουν ηλεκτρισμό μέσω ηλιακής ενέργειας ως τμήμα προγράμματος το οποίο εισάγει την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας στην Αλγερία.

Εκπαίδευση 
Το 8,4% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση (το υψηλότερο ποσοστό στην επαρχία), και ένα άλλο 15,7% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό γραμματισμού είναι 78,1%, και το 85,2% είναι μεταξύ των ανδρών ενώ το 69,0% μεταξύ των γυναικών.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αλγερίας
Δήμητρα Σιγάλα

Η Δήμητρα Σιγάλα (Αθήνα, 3 Αυγούστου 1976) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και εγκληματολόγος.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976 όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ενώ έχει κάνει μπαλέτο στο Royal Academy και Jazz και εκτός αυτού έχει πάρει πτυχίο στο τραγούδι από το ελληνικό ωδείο.

Βιογραφικό 
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 1999 στη σειρά «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» υποδυόμενη την Νίκη, την τηλεοπτική κόρη της Κάτιας Δανδουλάκη. Ακολούθησαν μικρές συμμετοχές στις σειρές «Επιθυμίες», «Έρωτας κλέφτης» και «Αθώος ή ένοχος». Το 2001, είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά «Πρόκληση» σε σκηνοθεσία Γιάννη Βασιλειάδη. Τη σεζόν 2003-2004 ανήκε στο καστ των σειρών «Έρωτας όπως έρημος» και «Ακροβατώντας».Στον ήλιο του Αιγαίου Θα βρεις το δάσκαλό σου Από το 2006 μέχρι το 2008 έλαβε μέρος στις δραματικές σειρές «Αν μ' αγαπάς» και «Ζωή ξανά» στον Alpha. Το 2010, έπαιξε σε μία ιστορία της αστυνομικής σειράς «Ο 3ος Νόμος» μαζί με την Ιωάννα Παππά και τον Μάκη Παπαδημητρίου.

Το 2011, εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη ξεκινώντας μεταπτυχιακές σπουδές στην εγκληματολογία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της εκεί το 2014 και επέστρεψε στην Ελλάδα. Τη σεζόν 2014-2015 έκανε διάφορες εμφανίσεις στην καθημερινή σειρά «Όρκος σιωπής». Την ίδια περίοδο συμμετείχε σε επεισόδια της σειράς «Εθνική Ελλάδος» στο ρόλο της Νένας, και παράλληλα στην κωμική σειρά «Μάνα Χ Ουρανού». Τη σεζόν 2016-2017 συμμετείχε στη δραματική σειρά «Η λέξη που δε λες» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Παπαδουλάκη. Ακολούθησε ο ρόλος της Μπέλλας στην κωμική σειρά «Ο άντρας των ονείρων μου» την επόμενη σεζόν στο Star Channel. Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνιστεί στην κωμική σειρά «Κρατάς μυστικό;» ερμηνεύοντας το ρόλο της αλλοπρόσαλλης δασκάλας Σίσσυς Αστερίου. Ακόμη κάνει μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά εποχής του Μανούσου Μανουσάκη «Το Κόκκινο Ποτάμι» ερμηνεύοντας το ρόλο της Ελένης Νικολαϊδη. Τη σεζόν 2020 - 2021 πρωταγωνιστησε στη σειρά «Αγγελική» ενσαρκώνοντας τον ρόλο της Σοφίας Αθανασίου. Τη σεζόν 2021 - 2022 πρωταγωνιστεί στη νέα κωμική σειρά του Alpha TV «Άσε μας ρε μαμά».

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δημήτρης Μανιός

Ο Δημήτρης Μανιός (1951 - 8 Απριλίου 1995), ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Ναυτιλία 
Το 1985 ο Δημήτρης Μανιός θα εισέλθει στην εμπορική ναυτιλία και ιδρύσει την Transman Shipmanagement S.A, η οποία δραστηριοποιούνταν στα φορτηγά πλοία χύδην φορτίου (Bulk Carriers), ενώ το 1991 θα μπει και στα δεξαμενόπλοια (Tankers), ιδρύοντας την Transoil Shipping Enterprises S.A..

Θάνατος 
Στις 8 Απριλίου 1995 πέθανε στην Νέα Υόρκη από καρκίνο σε ηλικία 44 ετών. 

Η περιουσία του, που αποτελούνταν από μετοχές ναυτιλιακών εταιριών, ακίνητα, καταθέσεις, θα περάσει στους νόμιμους κληρονόμους του εξ αδιαθέτου, την μητέρα του Βασιλική Μανιού και τα δυο του αδέρφια,
Ευαγγελία Ζαχαρίου Μανιού και Βασίλειο Μανιό.

Παραπομπές 

 
Έλληνες εφοπλιστές
Μότσι

To mochi είναι ιαπωνικό κέικ ρυζιού που κατασκευάζεται από το mochigome, ένα είδος κολλώδους ρυζιού από μικροκόκκους japonica, και μερικές φορές από άλλα συστατικά όπως νερό, ζάχαρη και καλαμποκάλευρο. Το ρύζι μετατρέπεται σε πολτό και ύστερα πλάθεται στο επιθυμητό σχήμα. Στην Ιαπωνία, παράγεται παραδοσιακά σε μια τελετή που ονομάζεται mochitsuki. Αν και καταναλώνεται όλον τον χρόνο, το μότσι είναι ένα παραδοσιακό έδεσμα που συνδέεται με τον εορτασμό του Ιαπωνικού Νέου Έτους και συνήθως πωλείται και τρώγεται εκείνη την περίοδο. 

Το μότσι είναι μια πολυ-συστατική τροφή που αποτελείται από πολυσακχαρίτες, λιπίδια, πρωτεΐνες και νερό. Έχει ετερογενή δομή αποτελούμενη από αμυλοπηκτίνη, κόκκους αμύλου και φυσαλίδες αέρα. Το ρύζι αυτό χαρακτηρίζεται από χαμηλό επίπεδο αμυλόζης και προέρχεται από μικρούς ή μεσαίους κόκκους ρυζιού της ποικιλίας japonica. Η πρωτεϊνική συγκέντρωση του ρυζιού αυτού είναι υψηλότερη από εκείνη του συνηθισμένου ρυζιού μικρών κόκκων, και τα δύο είδη διαφέρουν επίσης στην περιεκτικότητα σε αμυλόζη. Στο ρύζι mochi, η περιεκτικότητα σε αμυλόζη είναι αμελητέα και το επίπεδο της αμυλοπηκτίνης είναι υψηλό, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα η υφή του να θυμίζει ζελέ. 

Το mochi μοιάζει με το dango, αλλά φτιάχνεται από συμπαγείς κόκκους ρυζιού που έχουν υποβληθεί στην κατάλληλη διεργασία, ενώ το dango από αλεύρι ρυζιού.

Ιστορία και προέλευση 
Η διαδικασία άλεσης του mochi προέρχεται από την Κίνα, όπου το κολλώδες ρύζι καλλιεργείται και χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ορισμένες αυτόχθονες κινεζικές φυλές έχουν χρησιμοποιήσει αυτήν τη διαδικασία εθιμικά. Στη λαϊκή παράδοση, η πρώτη τελετή mochitsuki συνέβη μετά την Κάθοδο των Kami στη Γη, η οποία ακολούθησε τη γέννηση καλλιέργειας ρυζιού στο Yamato κατά την περίοδο Yayoi (300 π.Χ.–300 μ.Χ.). Το κόκκινο ρύζι ήταν η αρχική παραλλαγή που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του mochi. Εκείνη την εποχή, τρωγόταν αποκλειστικά από τον αυτοκράτορα και τους ευγενείς, λόγω της ιδιότητάς του ως οιωνού καλοτυχίας. Κατά την ιαπωνική περίοδο Heian (794-1192), το mochi χρησιμοποιήθηκε ως «τροφή για τους θεούς», καθώς και σε θρησκευτικές προσφορές σε σιντοϊστικές τελετές που εκτελούνταν από αριστοκράτες. Εκτός από τη γενική καλή τύχη, το mochi ήταν επίσης γνωστό ως φυλαχτό για ευτυχισμένους γάμους.

Παραπομπές 

Ασιατική κουζίνα
Κινεζική κουζίνα
Ιαπωνική κουζίνα
Χαβανέζικη κουζίνα
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Όλγα Στράντζαλη

Η Όλγα Στράντζαλη (γεν. 16 Ιανουαρίου 1996, Σκύδρα) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται στη θέση της ακραίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Greekvolley.gr - ΣΤΡΑΝΤΖΑΛΗ ΟΛΓΑ

Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος
Μόρφιο Θεσπρωτίας

Το Μόρφιο ή Μόρφι είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 220 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Μόρφιο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια με την περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας, σε απόσταση 34,5 χλμ. ΝΑ. από την Ηγουμενίτσα και 12 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Πάργα. Είναι κτισμένο ανατολικά της λίμνης - έλους Καλοδικίου, ανάμεσα στο Καλοδίκι (ΒΔ.) και τους Σπαθαραίους (ΒΑ.), ενώ στα νότια και δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Πρέβεζας - Ηγουμενίτσας.  Η περιοχή της λίμνης συμπεριλαμβάνεται στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000 και αποτελείται από λίμνες γλυκού νερού, βάλτους και υγρά λιβάδια, ενώ υπάρχει δασική έκταση πάνω σε νησίδα. Οι γύρω πλαγιές είναι καλυμμένες με μακία βλάστηση. Σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής θεωρείται το Ασκηταριό του Αγίου Αρσενίου. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του χωριού σε μικρή σπηλιά του βουνού Ερημίτης (518 μέτρα). Το ομώνυμο εξωκλήσι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο διακοσμείται από λιθόκτιστο τέμπλο και διακοσμήθηκε το 1872 από τους Χιονιαδίτες αγιογράφους Αναστάσιο και Παντούλη.

Ονομασία - Διοικητικά 
Η παλιά ονομασία του είναι Μορφάτι και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 181Α - 14/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σπαθαρίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Μόρφιον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Σπαθαραίους αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπαθαραίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μαργαριτίου του δήμου Ηγουμενίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 202 μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Μόρφι (Μορφάτι) Θεσπρωτίας  από τον ιστότοπο http://margariti-gr.de
Έλος Καλοδικίου από τον ιστότοπο https://kalamas-acherontas.gr

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Θεσπρωτίας
Δήμος Ηγουμενίτσας
Κυριακή Τεκτονίδου

Η Κυριακή (Βούλα) Τεκτονίδου (Μαυρονέρι Κιλκίς) είναι Ελληνίδα πολιτικός. 

Ορίστηκε βουλευτής ΠΑΣΟΚ της Α' Θεσσαλονίκης στις 18 Οκτωβρίου 2011 σε αντικατάσταση του Θωμά Ρομπόπουλου που παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2012 ετέθη εκτός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας ξανά την εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Προσωπική ιστοσελίδα 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Ανδρέας Ανδρεόπουλος

Ο Ανδρέας Ανδρεόπουλος (γεν. 29 Αυγούστου 1964) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1964 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1986 ξεκινώντας την πορεία του ως ηθοποιός. Έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση το 1985 στη σειρά «Μικρές αγγελίες» στην ΕΡΤ2. Ακολούθησε η συμμετοχή του στη σειρά «Μικροί μεγάλοι», το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο στην ταινία «Θηριοτροφείο αρρένων εναντίον θηλέων» και πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε τέσσερις βιντεοταινίες. Το 1990, έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Οι τρεις Χάριτες» ενώ πρωταγωνίστησε στην σατιρική σειρά «Ο πρωτότοκος». Τη σεζόν 1991-1992 είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους στις δραματικές σειρές «Ο πύργος των Μοσκώφ» και «Ο επισκέπτης της ομίχλης». Έγινε αρκετά γνωστός στο ευρύ κοινό από το ρόλο του Τίμου Δράκου στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η Λάμψη». Εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς το 1992 στις αρχές του δεύτερου κύκλου μετά την αποχώρηση του ηθοποιού Τάκη Ανούση που ερμήνευε το ρόλο του μικρού γιου του Γιάγκου Δράκου στον πρώτο κύκλο της σειράς. Αποχώρησε από τη «Λάμψη» το 1996 στο τέλος του πέμπτου κύκλου μετά από μία διαφωνία με τον σκηνοθέτη σχετικά με τη σεναριακή εξέλιξη του ρόλου. Ακολούθησε ο ρόλος του Πέτρου στην κοινωνική σειρά «Απιστίες» σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Το 2001 έλαβε μέρος στην κωμική σειρά «Το μπέρδεμα». Τον Νοέμβριο του 2003, επέστρεψε στην «Λάμψη» επτά χρόνια μετά την αποχώρησή του και πάλι στο ρόλο του Τίμου Δράκου, αυτή τη φορά αντικαθιστώντας τον ηθοποιό Βαγγέλη Ρόκκο, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της σειράς το 2005. Μετά από τηλεοπτική αποχή πολλών χρόνων επέστρεψε το 2019-2021 με το ρόλο του Νικηφόρου Καλλέργη στην καθημερινή σειρά «8 Λέξεις» στον ΣΚΑΪ.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ραφαήλ Αρετάκης

{{delete | [Δημιουργήθηκε χωρίς την αδεια του προσώπου που περιγράφει] }

Ο Ραφαήλ Αρετάκης (26 Μαΐου 1984) είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου και έζησε εκεί μέχρι τα 18 του χρόνια. Σπούδασε Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων στην Πάτρα και πλέον ζει και εργάζεται στην Αθήνα. 

Γράφει ποίηση και ιστορίες  από τα εφηβικά του χρόνια μέχρι και σήμερα. Η δημιουργική του πνοή πηγάζει τόσο από τα βιώματα και τα ταξίδια του, όσο και από την ανθρώπινη φύση εν γένει και εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, όπως η συγγραφή, η φωτογραφία, και η σκηνοθεσία βίντεο. Από τις πιο σημαντικές συνεργασίες ήταν με τον ηθοποιό Θανάση Τσαλταμπάση, όπου σκηνοθέτησε το video clip της ταινίας του «Πέμπτη & 12». 

Το 2013 δημιούργησε το ηλεκτρονικό περιοδικό BURST [ISSN 2241-5386], το οποίο κυκλοφόρησε για δύο χρόνια. Η θεματολογία του ήταν, κυρίως, η μουσική και ο κινηματογράφος. Από το εξώφυλλό του έχουν περάσει ονόματα της παγκόσμιας σκηνής όπως ο Eric Burdon, ο Christopher Lee, η Loreena Mckennitt, Diamanda Galas, Anastacia και πολλοί ακόμη.

To 2017 κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή «1:22» από τις εκδόσεις Πνοή.

Έργα/Κυκλοφορίες

Ποίηση 

 «1:22» | Αθήνα, εκδόσεις Πνοή, 2017

Ηχητικές σειρές 

 «5 Ιστορίες Αίματος» | Αθήνα, 2017

Περιοδικά 

 «BURST» | Αθήνα, 2013 έως 2015

Παραπομπές 

Συγγραφέας
Ποιητής