joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ηφαιστειακός κρατήρας

Ηφαιστειακός κρατήρας ή κρατήρας ηφαιστείου λέγεται αυτός που δημιουργείται από ηφαιστειακή δραστηριότητα και μόνο, στην επιφάνεια του γεωφλοιού, και αντίστοιχα σε άλλα ουράνια σώματα, σε διάκριση άλλων τύπων κρατήρων που δημιουργούνται από άλλες αιτίες.

Γενικά 
Ο ηφαιστειακός κρατήρας αποτελεί το άνω άκρο του ηφαιστειακού πόρου από τον οποίο εκτινάσσονται τα ηφαιστειακά αναβλήματα και εκχέεται η λάβα ενός ηφαιστείου. Γεωμορφολογικά αποτελεί κυκλική λεκάνη στην επιφάνεια του γεωφλοιού που περικλείεται από δακτυλιοειδή έξαρση του εδάφους, που δημιουργείται και αυτή επίσης από ηφαιστειακή δραστηριότητα είτε με κατάρρευση δημιουργηθέντος προηγουμένως ηφαιστειακού θόλου, είτε με την εναπόθεση των βαρύτερων αναβλημάτων μετά από έκρηξη. 

Ο ηφαιστειακός κρατήρας με την πάροδο των επαναλήψεων των δραστηριοτήτων και της απόθεσης αναβλημάτων πέριξ αυτού συνιστά τελικά την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου που δημιουργείται, όπως εμφανίζεται σήμερα στην πλειονότητα των ηφαιστείων. Βασικά μεγέθη ενός κρατήρα είναι η διάμετρός του, το βάθος της κοίτης του και το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται. Κανένας ηφαιστειακός κρατήρας δεν παρουσιάζει ίδιο μέγεθος με άλλον. Ηφαιστειακός κρατήρας με διάμετρο μεγαλύτερη από 1,6 χλμ. χαρακτηρίζεται καλδέρα.

Ηφαιστειακός κρατήρας πλαγιάς, ή πλευρικός κρατήρας, ή δευτερεύων κρατήρας χαρακτηρίζεται εκείνος που δημιουργείται σε πλαγιά ηφαιστείου μετά από διάρρηξή της.
Διάρρηξη κρατήρα χαρακτηρίζεται η μερική υποχώρηση της δακτυλιοειδούς περιφέρειας αυτού λόγω γεωλογικών δραστηριοτήτων κυρίως διάβρωσης.

Σε πολλούς κρατήρες παρατηρούνται συγκεντρώσεις ομβρίων υδάτων δημιουργώντας εντός αυτών ηφαιστειακές λίμνες ή τις καλούμενες Μάαρ.

Σημειώσεις 
 Οι κρατήρες των ηφαιστείων και κατ' επέκταση τα ίδια τα ηφαίστεια στον αλληγορικό ανθρωπομορφισμό της Ελληνικής Μυθολογίας παρουσιάζονται ως Κύκλωπες, σύντροφοι του Ηφαίστου στη χαλκουργία και μεταλλουργία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βιβλιογραφία 
 Felix Frank: " Handbuch der 1350 aktiven Vulkane der Welt" (= Εγχειρίδιο των 1350 ενεργών ηφαιστείων στον κόσμο), Ott Εκδότες, Thun 2003, ISBN 3-7225-6792-0
 Alfred Rittmann : "Vulkane und ihre Tätigkeit. Ferdinand Enke Verlag" (= Τα Ηφαίστεια και η δραστηριότητά τους) . Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart 1981, ISBN 3-432-87793-5 .

Ηφαιστειολογία
Όμπιλιτσεβο

Το Όμπιλιτσεβο (στα σερβικά κυριλλικά: ), είναι συνοικία της Μπάνια Λούκα στην περιοχή της Σερβικής Δημοκρατίας στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Είναι χωρισμένο σε δύο τοπικές κοινότητες, την Όμπιλιτσεβο Α΄ και Όμπιλιτσεβο Β΄. Στην απογραφή του 1991, αριθμούσε  κατοίκους, των οποίων μία σχετική πλειοψηφία ήταν Σέρβοι.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Μπόρικ
Στάρτσεβιτσα
Μπάνια Λούκα

Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Πρόσωπο με Πρόσωπο (ταινία 1976)

Η ταινία Πρόσωπο με Πρόσωπο (σουηδικά Ansikte mot Ansikte) είναι ψυχολογικό δράμα παραγωγής 1976 σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η ταινία που έχει ως πρωταγωνιστές τους Λιβ Ούλμαν και Έρλαντ Γιόσεφσον πραγματεύεται την ιστορία μιας ψυχιάτρου που πλήττεται από ψυχική ασθένεια.

Υπόθεση 
Η ψυχίατρος Τζένι Ίσακσον (Λιβ Ούλμαν), σύζυγος επιτυχημένου ψυχιάτρου, του Έρικ αναγκάζεται να μείνει στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς της το καλοκαίρι, όσο ο σύζυγός της θα λείπει στην Αμερική σε συμβούλιο, ενώ η κόρη της θα βρίσκεται στην κατασκήνωση. Η Τζένι πρόκειται να περάσει το καλοκαίρι της δουλεύοντας στο νοσοκομείο, αντικαθιστώντας το διευθυντή της ψυχιατρικής πτέρυγας που λείπει σε διακοπές. Ο φόρτος εργασίας και μια σειρά από γεγονότα που ταράζουν την ψυχική ηρεμία της Τζένι την οδηγούν σε νευρικό κλονισμό. Η Τζένι εμφανίζει σημάδια ψύχωσης με ψευδαισθήσεις και οράματα που δυσκολεύουν τις καθημερινές της ασχολίες και θέτουν σε κίνδυνο την ίδια της τη ζωή.

Πληροφορίες  
Το σενάριο της ταινίας προοριζόταν αρχικά για μίνι τηλεοπτική σειρά τεσσάρων επεισοδίων. Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογραφικού αυτού έργου, μοντάρισε το 200 λεπτών υλικό του περιορίζοντάς το στα 130 λεπτά. Η έκδοση της ταινίας που κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. είχε διάρκεια 114 λεπτών. Η ταινία προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το Μάιο του 1976 εκτός συναγωνισμού.

Βραβεία 
Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν έλαβε τη δεύτερη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταίνια, το οποίο έχασε από τον Τζον Αβίλντσεν, σκηνοθέτη της ταινίας Ρόκι: Τα χρυσά Γάντια (Rocky, 1976). Η Λιβ Ούλμαν προτάθηκε και εκείνη για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά έχασε από τη Φέι Ντάναγουεϊ που κέρδισε το βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία του Σίντνεϊ Λουμέτ Το Δίκτυο (Network, 1976). 

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Σκηνοθεσίας – Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Α’ Γυναικείου Ρόλου – Λιβ Ούλμαν

Αναφορές 
Αναφορές στην ταινία, καθώς και στο συνολικό έργο του Μπέργκμαν γίνονται από το Γούντι Άλεν στην ταινία Ο Νευρικός Εραστής (Annie Hall, 1977) στη σκηνή όπου ο Άλεν φτάνει καθυστερημένος στο σινεμά για την πρώτη προβολή του "Πρόσωπο με Πρόσωπο" και αρνείται να μπει στην αίθουσα ξέροντας ότι έχει χάσει τα πρώτα λεπτά της ταινίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σουηδικές ταινίες
Ταινίες τρόμου
Ταινίες του 1976
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Σουηδόφωνες ταινίες
Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία

Η Πέμπτη Δημοκρατία, ή 5η Δημοκρατία, είναι η τρέχουσα μορφή του δημοκρατικού πολιτεύματος σε ισχύ στη Γαλλία. Διαδέχεται, στις 4 Οκτωβρίου 1958, την Τέταρη Γαλλική Δημοκρατία, που εγκαθιδρύθηκε το 1946, και αποτελεί ένα βήμα απομάκρυνσης από την κοινοβουλευτική παράδοση της Γαλλικής Δημοκρατίας στην επιθυμία να ενισχυθεί ο ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας.

Διέπεται από το Σύνταγμα της 4ης Οκτωβρίου 1958, που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα. Εμπνευστής της είναι ο Σαρλ ντε Γκωλ που έγινε και ο πρώτος πρόεδρός της. Από πλευράς διάρκειας, η Πέμπτη Δημοκρατία, που εορτάζει τα 62 έτη το 2020, είναι το πιο σταθερό γαλλικό ρεπουμπλικανικό καθεστώς μετά την Τρίτη Δημοκρατία (1870-1940). Χαρακτηριζόμενη ως ημιπροεδρικό σύστημα με βάση τις εξουσίες που χορηγούνται στον πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος νομιμοποιείται μέσω της καθολικής ψηφοφορίας, θεσπισμένης από το δημοψήφισμα του 1962, λειτούργησε κυρίως κατά τις τρεις περιόδους της συμβίωσης από το 1986.

Πολιτική της Γαλλίας
Δημοκρατια 5
The Neighbourhood

Το συγκρότημα " The Neighborhood'' (μερικές φορές αποδίδεται ως "THE NBHD") είναι ένα αμερικανικό ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στο Newbury Park, Καλιφόρνια, το 2011. Το συγκρότημα αποτελείται από τον τραγουδιστή Jesse Rutherford, τους κιθαρίστες Jeremy Freedman και Zach Abels, τον μπασίστα Mikey Margott και τον ντράμερ Brandon Alexander Fried.    

Μετά από την κυκλοφορία των δύο  τραγουδιών, "I'm sorry...", "Thank you" και "Female Robbery", το συγκρότημα "The Neighborhood" κυκλοφόρησε το πρώτο του ολοκληρωμένο άλμπουμ "I Love You" στις 23 Απριλίου 2013, μέσω της Columbia Records.  Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το τραγούδι "The Love Collection" και τον Νοέμβριο του 2014, μία μίξη με τίτλο "# 000000 & #FFFFFF".    
Αρκετό διάσημο είναι το τραγούδι Daddy issues από το tik tok.
Ένα δεύτερο άλμπουμ, "Wiped Out!" κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου 2015.   

Στις 9 Μαρτίου 2018, κυκλοφόρησε ένα τρίτο με τίτλο ''Hard to imagine the Neighborhood ever changing".   

Αργότερα, το άλμπουμ ''Chip Chrome & The Mono-Tones'' κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.   

Αμερικανικά rock συγκροτήματα
Άβιτος

Ο Άβιτος (λατινική γλώσσα: Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus, 395 - 457), ή Άβιτος Επάρχιος ή Άριτος, ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τις 9 Ιουλίου του 455 έως τις 17 Οκτωβρίου του 456. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τον βασιλιά των  Βησιγότθων Θεοδώριχο Β΄ και παύθηκε από τον Ρικίμερο και τον διάδοχο του στον θρόνο, Μαϊοριανό.

Η ανάρρηση στον θρόνο
Ο Άβιτος γεννήθηκε στο Κλερμόν-Φεράν της σημερινής Γαλλίας και ήταν απόγονος επιφανούς οικογένειας συγκλητικών από την Ωβέρνη. Η επιρροή του στηριζόταν στις στενές σχέσεις που απέκτησε με τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο ως έπαρχος της Γαλατίας.. Σε μία κρίσιμη στιγμή για την αυτοκρατορία, η οποία αντιμετώπιζε εχθρούς πανταχόθεν, κατάφερε να κλείσει ένα μέτωπο, συνάπτοντας ειρήνη με τους Βησιγότθους. Με αυτόν τον τρόπο βοήθησε στη συγκρότηση μετώπου απέναντι στον βασιλιά των Βανδάλων Γιζέριχο στην περίφημη Μάχη των Εθνών το 451, που διεξήγαγε με επιτυχία ο στρατηγός Αέτιος επί αυτοκρατορίας Πετρόνιου Μάξιμου. Ο Άβιτος διορίστηκε ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της αυτοκρατορίας από τον Πετρώνιο, και αμέσως μετά τη δολοφονία του τελευταίου, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας de facto από τους Βησιγότθους στην Τουλούζη στις 9 Ιουλίου του 455..

Η Βασιλεία και το τέλος του
Τη στέψη του αναγνώρισαν αμέσως οι Ρωμαιογαλάτες και σημαντικό μέρος του βασιλείου, όπως στην Ιταλία και την Παννονία.  Όμως ο αυτοκράτορας της ανατολής Μαρκιανός δεν επικύρωσε τη στέψη του, γεγονός που αποτελούσε σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα στη μακροημέρευση της βασιλείας του. Ωστόσο στη γενικότερη παρακμή που χαρακτήριζε τις τελευταίες στιγμές του δυτικού τμήματος της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τις αποφάσεις τις έπαιρναν παρασκηνιακά επιφανείς στρατηγοί όπως ο Ρικίμερος και ο Μαϊοριανός. Οι τελευταίοι κατάφεραν να αποσπάσουν τη συναίνεση ορισμένων συγκλητικών και να τον αποπέμψουν από το θρόνο στις 17 Οκτωβρίου του 456. Ο Άβιτος κατανοώντας το τέλος που τον περιμένει, αποδέχθηκε αμέσως την εκθρόνιση του αποδεχόμενος τη θέση του επισκόπου της Πλακεντίας. Ο Ρικίμερος τον καταδίωξε και στην Πλακεντία, και ενώ ο Άβιτος προσπάθησε να διαφύγει στην πατρίδα του (Ωβέρνη), πέθανε ανοίγοντας τον δρόμο στον επόμενο αυτοκράτορα Μαϊοριανό.

Πηγές

Πρωτογενείς
 Σιδώνιος Απολλινάριος, Panegyric for Avitus
 Υδάτιος, Chronicle
 Ιωάννης της Αντιόχειας (πατριάρχης), Chronicle

Δευτερογενείς
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 1, σελίδα 96.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Gibbon chapter XXXVI 
Latin text of Sidonius's carmen

Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Ιοβιανός ο Ύπατος

Ο Ιοβιανός, επονομαζόμενος Ύπατος ή και Κηπάριος (Ceparius), ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και στρατηγός. Σύμφωνα με την παράδοση, διετέλεσε Magister Militum του Δουκάτου της Βενετίας το 741.

Βιογραφία 
Ο Ιοβιανός υπήρξε σύμφωνα με την μεταγενέστερη μεσαιωνική παράδοση ο τέταρτος στρατιωτικός διοικητής στην διαδοχή της διακυβέρνησης της Βενετίας μετά την δολοφονία του Δόγη Όρσο Ιπάτο, διαδεχόμενος στην εξουσία τον γιο του τελευταίου, Θεοδάτου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της διακυβέρνησης για το προηγούμενο έτος.

Έλαβε από την Κωνσταντινούπολη τον τίτλο του υπάτου, ενδεχομένως για την βοήθεια που προσέφερε στον Έξαρχο της Ραβέννας Ευτύχιο, ο οποίος βρήκε καταφύγιο στην Βενετία μετά την κατάληψη της Ραβέννας από τους Λομβαρδούς, όπου και εγκαταστάθηκε έως την ανακατάληψη της της πόλης.

Στην διάρκεια της περιόδου διακυβέρνησής του συνεχίστηκε η ένοπλη σύγκρουση μεταξύ της Ερακλέα και του Εκίλιο, με μάι μάχη να λαμβάνει χώρα στην περιοχή η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Torre del Caligo.

Πηγές

Σαμουέλε Ρομανίν, Storia documentata di Venezia, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853.
Heinrich Kretschmayr, Geschichte von Venedig, Band I: Bis zum Tode Enrico Dandolos, Gotha 1905

Δόγηδες της Βενετίας
Βυζαντινοί Ύπατοι
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί κυβερνήτες της Βενετίας
Χαραυγή - Μέρος 2

Η Χαραυγή Μέρος 2 (αγγλικά: Breaking Dawn Part 2) αλλιώς γνωστή ως The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2, είναι μια Αμερικανική ταινία, είδους ρομαντική, φαντασίας και περιπέτειας. Είναι συγκεκριμένα η πέμπτη και τελευταία ταινία του "έπους του Λυκόφωτος" και η συνέχεια της ταινίας Χαραυγή - Μέρος 1 του 2011. Βασίζεται στο μυθιστόρημα Breaking Dawn της Στέφανι Μέγιερ.

Πλοκή 
Μετά τα γεγονότα της προηγούμενης ταινίας η κατάσταση έχει αλλάξει. Το παιδί της Μπέλλα και του Έντουαρντ, ονόματι Ρενέσμι (Renesmee), έχει πλέον γεννηθεί και η Μπέλλα προσπαθεί να προσαρμοστεί στην ζωή της ως βαμπίρ. Η μικρή Ρενέσμι με τη μοναδικότητά της θα ανατρέψει τις ισορροπίες. Οι Βολτούρι, θεωρώντας το παιδί ως απειλή για την ύπαρξή τους, αποφασίζουν να το σκοτώσουν και ταυτόχρονα να εξολοθρεύσουν τους Κάλλεν. Έτσι, οι Κάλλεν αρχίζουν να μαζεύουν και άλλα βαμπίρ ανά υφήλιο, με στόχο να το προστατεύσουν από τους Βολτούρι και να τους πείσουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
 Κρίστεν Στιούαρτ ως η Μπέλα Σουάν
 Ρόμπερτ Πάτινσον ως ο Έντουαρντ Κάλεν
 Τέιλορ Λότνερ ως ο Τζέικομπ Μπλακ
 Μακένζι Φόι ως  η Ρενεσμέ Κάλεν
 Πίτερ Φατσινέλι ως ο Κάρλαϊλ Κάλεν
 Ελίζαμπεθ Ρίζερ ως η Έσμι Κάλεν
 Άσλεϊ Γκριν ως η Άλις Κάλεν
 Τζάκσον Ράθμπον ως ο Τζάσπερ Χέιλ
 Νίκι Ριντ ως η Ρόζαλι Χέιλ
 Κέλαν Λουτζ ως ο Έμετ Κάλεν
  Μπίλι Μπερκ ως ο Τσάρλι Σουαν
 Μάγκι Γκρέις  ως η Ιρίνα 
 Μαΐκλ Σιν ως ο Άρο Βολτούρι
 Τζεΐμι Καμπμπέλ Μπάουερ ως ο Καιίους
 Ντακότα Φάνινγκ ως η Τζεΐν Βολτούρι
 Μία Μαέστρο ως η Κάρμεν Ντενάλι 
 Κρίστοφερ Χεΐερνταχκ ως ο Μάρκος
 Άντζελα Σαραφιάν‎ ως Τία

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
 

Αμερικανικές ταινίες
Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα
Ταινίες του 2012
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα
ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών

Η Αγροτική Τοπική Ένωση Παναγροτικής Ένωσης Κύπρου Εργατών ή η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών (διαβάζεται «άτε πεκ») είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το χωριό Εργάτες της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

Ιστορία

Η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών Ιδρύθηκε το 1939. Το 1989 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Αγωνίστηκε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1993-94 που τερμάτισε στη δέκατη θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.

Το 1997 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, κερδίζοντας την επανένταξη της στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1997-98 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2000-01 τερμάτισε στην τρίτη θέση και επέστρεψε στη Γ΄ κατηγορία για να υποβιβαστεί την επόμενη περίοδο. Ακολούθησαν δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2003-04 υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ.

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.

Τίτλοι
Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ
Πρωταθλήτρια (1): 1997

Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ
Πρωταθλήτρια (1): 1997

Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ
Πρωταθλήτρια (5): 1986, 1987, 1989, 1997, 2007

Κύπελλο ΕΠΟΠΛ
Κυπελλούχος (5): 1986, 1997, 2012, 2019, 2022

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1939
Εργάτες Λευκωσίας
Ένοπλες Δυνάμεις της Αρμενίας

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Δημοκρατίας της Αρμενίας (αρμενικά: Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժեր) αποτελούνται από δύο κλάδους, το Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία, στην οποία περιλαμβάνεται η αεράμυνα. Ο σχηματισμός τους έγινε εν μέρει από τις πρώην σοβιετικές στρατιωτικές δυνάμεις που στάθμευαν στην Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Η Αρμενία δεν διαθέτει ναυτικό, καθώς δεν έχει πρόσβαση στη θάλασσα.

Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Αρμενίας. Το Υπουργείο Άμυνας της χώρας είναι υπεύθυνο για την πολιτική ηγεσία, ενώ η στρατιωτική διοίκηση παραμένει στα χέρια του Γενικού Επιτελείου. Από το 2002 η Αρμενία είναι μέλος του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας.

Παραπομπές
Εύα Γκριν

Η Εύα Γκαέλ Γκριν (Eva Gaëlle Green, 5 Ιουλίου 1980) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο, προτού κάνει το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Οι Ονειροπόλοι. Πέτυχε τη διεθνή αναγνώριση όταν εμφανίστηκε στην ταινία Το Βασίλειο των Ουρανών, και ερμήνευσε το ρόλο της Βέσπερ Λιντ στην ταινία  της σειράς Τζέιμς Μποντ, Casino Royale. Το 2006 βραβεύτηκε με το Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού.

Από το 2006 και μετά, έχει παίξει σε μερικές ανεξάρτητες παραγωγές, όπως στην ταινία Το Παιχνίδι της Αποπλάνησης. Έχει εμφανιστεί στην ταινία Dark Shadows κι έχει παίξει τον ρόλο της Αρτεμισίας στην ταινία 300: Η Άνοδος της Αυτοκρατορίας.Το 2014 εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά Penny Dreadful.

Πρώτα Χρόνια
Η Εύα Γκριν γεννήθηκε στο Παρίσι δυο λεπτά νωρίτερα από την δίδυμη αδερφή της, Τζόι. Η μητέρα της είναι η ηθοποιός Μαρλέν Ζομπέρ, ενώ ο πατέρας της ονομάζεται Γουόλτερ Γκριν και είναι οδοντίατρος. Ο πατέρας της έχει Γαλλικές και Σουηδικές ρίζες, ενώ η μητέρα της έχει εβραϊκές ρίζες. Μεγάλωσε στην Γαλλία και είχε παρακολουθήσει το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Βραβευμένοι με BAFTA
Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γεώργιος Δασκαλάκης

Ο Γεώργιος Δασκαλάκης (12 Ιουλίου 1936,-16 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1936 στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Υπήρξε πρωτοπόρος στο συνδικαλιστικό κίνημα των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες, μέσω του οποίου αναδείχθηκε.

Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ κατά το 1974, γραμματέας του Τομέα Συνδικαλιστικού του Κινήματος (1975 - 1982) και πρώτος γραμματέας της ΠΑΣΚΕ, της συνδικαλιστικής οργάνωσης του κόμματος. Επίσης, από το 1982 μέχρι το 1985 ήταν μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας.

Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1981 - 1996 και 2000 - 2004. Στις εκλογές του 1981 εκλέχθηκε στην Α΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1985, 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), 1990 και 1993 στην Αρκαδία και στις εκλογές του 2000 στην Β΄ Αθηνών.

Χρημάτισε υφυπουργός Εμπορίου από τον Φεβρουάριο του 1987 μέχρι τον Ιούλιο του 1989, αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996 και υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Από το 1997 μέχρι το 2000 ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Γενικής Τράπεζας.

Ήταν νυμφευμένος με τη Μαρία Κορναράκη, μαζί με την οποία απέκτησε δύο κόρες.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ

Το Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ (αγγλικά: Who Framed Roger Rabbit) είναι νεο-νουάρ ταινία φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 1988, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις. Βασικοί πρωταγωνιστές είναι ο Μπομπ Χόσκινς, η Τζοάνα Κάσιντι, ο Κρίστοφερ Λόιντ, καθώς και οι χαρακτήρες Ρότζερ Ράμπιτ, Τζέσικα Ράμπιτ.

Η ταινία είχε εντυπωσιάσει για την πρωτοτυπία της, αν και η υπόθεσή της εξαντλήθηκε σε μάλλον ετερόκλητα, κλισέ στιγμιότυπα. Το 2016 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ταινίες του 1988
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ
Ταινίες που κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερων οπτικών εφέ
Ταινίες των Walt Disney Animation Studios
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Amblin Entertainment
Ταινίες που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κωμικές ταινίες μυστηρίου
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Δημοκρατική Ένωσις (1956)

Η Δημοκρατική Ένωσις ήταν κεντροαριστερός - σοσιαλδημοκρατικός συνασπισμός πολιτικών κομμάτων που έλαβε μέρος στις εθνικές βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου του 1956.

Ιστορικό
Πυρήνα της Δημοκρατικής Ενώσεως αποτελούσαν οι κεντρώοι κομματικοί σχηματισμοί των Σοφοκλή Βενιζέλου, Γεωργίου Παπανδρέου, Σάββα Παπαπολίτη και Αλέξανδρου Μπαλτατζή, προκειμένου να επιτευχθεί μια ανάσχεση της ανόδου προς την εξουσία για την νεοπαγή Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενόψει και του γεγονότος της ψήφισης του νέου εκλογικού συστήματος, του λεγόμενου τριφασικού.

Στην Δημοκρατική Ένωση μετείχαν το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζομένου Λαού (Γεώργιος Καρτάλης - Αλέξανδρος Σβώλος), η Ε.Δ.Α. (Ιωάννης Πασαλίδης) και η Κίνηση Εθνικής Δημοκρατικής Πρωτοβουλίας (που είχαν πρωτύτερα συμπτυχθεί στην Εθνική Κίνηση Αλλαγής), το Κόμμα των Φιλελευθέρων (υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου), το Λαϊκόν Κόμμα (υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρης), η Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωσις του Σοφοκλή Βενιζέλου, η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Σάββας Παπαπολίτης) και το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Αλέξανδρος Μπαλτατζής), ενώ αποκλείσθηκε το Κόμμα των Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη με το αιτιολογικό ότι ο αρχηγός του είχε θητεύσει σε υπουργικές θέσεις επί κυβερνήσεων Ελληνικού Συναγερμού (1952 - 1955) του Αλέξανδρου Παπάγου. Επικεφαλής του συνασπισμού τέθηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου.

Παρότι ο συνασπισμός κέρδισε στις εκλογές περισσότερες ψήφους, εντούτοις εξέλεξε μόλις 132 βουλευτές και απέτυχε να κερδίσει την εξουσία, λόγω ακριβώς του εκλογικού συστήματος που ίσχυσε. Η Ε.Ρ.Ε. αναδείχθηκε κυβέρνηση, κερδίζοντας συνολικά 165 έδρες.

Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν τη Δημοκρατική Ένωση ήταν:

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Παραπομπές

Δημοκρατικη Ενωσις
Παναγιώτης Μολακίδης

Ο Παναγιώτης Μολακίδης (Βαλτοτόπι Κιλκίς, 29 Αυγούστου 1963 - 24 Νοεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και προπονητής ποδοσφαίρου.

Ποδοσφαιρική καριέρα 
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον τοπικό ερασιτεχνικό σύλλογο του Αστέρα Κιλκίς, για να μεταπηδήσει γρήγορα στον Κιλκισιακό και το πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής και αργότερα στον Πανσερραϊκό. Από το 1988 έως το 1991 ήταν παίκτης του Ολυμπιακού Πειραιά, διάστημα κατά το οποίο έφτασε στο απόγειο της καριέρας του, με τη συμμετοχή στα τελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων του 1988 και την κατάκτηση της δεύτερης θέσης, ύστερα από διπλούς αγώνες με τη Γαλλία (0-0 εντός, ήττα με 3-0 εκτός έδρας). Είχε αποκτήσει, με τις εμφανίσεις του τότε, το παρωνύμιο "Νέος Σαργκάνης".

Προπονητική καριέρα 
Μετά το πέρας της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας απασχολήθηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων σε τμήματα υποδομών των εθνικών ομάδων, ενώ βρέθηκε για ένα διάστημα και στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Παίδων. Προηγούμενα είχε προπονήσει διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων και την Α.Ε. Πολυκάστρου.

Απεβίωσε πριν συμπληρώσει τα 50 του χρόνια, "νικημένος" από τον καρκίνο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U17
Καριοφίλι

Καριοφίλι ή καριοφύλι ή και καρυοφύλλι (αλλιώς ντουφέκι) είναι είδος μικρού λεπτόκανου, εμπροσθογεμούς τυφεκίου που έχει τον υποκόπανο σε σχήμα πυραμίδας και 

χρησιμοποιούνταν παλαιότερα. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον αγώνα της Ελληνικής επανάστασης του 1821. Συνήθως έχει διάφορα χυτά από ορείχαλκο στολίσματα και ποικίλματα. Ενετικής προέλευσης και κατασκευής, χρησιμοποιήθηκε στην Ανατολή ιδίως από τις αρχές του ΙΗ' αιώνα μέχρι και τα μέσα του ΙΘ'. Το προτιμούσαν από τα πλατύκανα αρκεβούζια (arquebuses), διότι γεμίζονταν εύκολα με τα λεγόμενα “χαρτούτσα” και “φουσέκια” δηλαδή ελαφρά φυσίγγια.

Παρόλο που απέβαινε άχρηστο στους τακτικούς στρατούς της Δύσης, σε χέρια καλών σκοπευτών ήταν πολύτιμο. Ο υποκόπανος του χρησιμοποιούνταν με αποτελεσματικότητα ως ρόπαλο σε έσχατη ανάγκη. Τρεις εκδοχές υπάρχουν για την προέλευση του ονόματός του. Ότι αρχικά, η κάννη του είχε σχήμα καρυόφυλλου όπως τα μετέπειτα τρομπόνια (tromblons). Ή ότι έφερε κατά την συνήθεια της εποχής, σαν έμβλημα του οπλοπωλείου ένα καρυόφυλλο και τέλος ότι δίπλα στον λύκο έφερε χαραγμένη την επιγραφή του κατασκευαστού στην Βενετία οίκου των Carlo e filii. (Καρόλου και υιών)

Παραπομπές 

Τυφέκια
Χουσεΐν Σαχάμπι

Ο Χουσεΐν Σαχάμπι (Περσικά: حسین شهابی) είναι Ιρανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών. Γεννήθηκε το 1967 στην Ταυρίδα, Ιράν.

Μετά την αποφοίτηση του από μελέτη κλασική μουσική στο πανεπιστήμιο του Τεχραν, δίδαξε μουσική σε ιδιωτικά μαθήματα για λίγα χρόνια. 
Το 1996 έκανε την πρώτη του μικρό-ταινίας "Εκατό φορές εκατό" για την περίσταση της 100η επετείου του cinema, όπου έλαβε ένα βραβείο. 
Από τότε έχει γράψει, σκηνοθετήσει και παράγοντας είκοσι μικρες, δέκα φανταστικές ταινίες (για την Ιρανική αγορά) και τρεις ταινίες για τη θεατρική παράσταση, στην οποία έχουν κερδίσει βραβεία σε τοπικά και διεθνείς φεστιβάλ κινηματογράφου.
´Η Φωτεινή Ημέρα (The Bright Day, 2013) ήταν το ντεμπούτο του, το οποίο έτυχε ευνοκης υποδοχής από τους κριτικούς. Ήταν υποψήφιο σε τέσσερις κατηγορίες στο Fajr διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου, (Φεβρουάριος 2013) και κέρδισε δυο τιμητικά διπλώματα. 
´Η Φωτεινή Ημέρα είχε το παγκόσμιο πρεμιέρα στο διαγωνισμό στο Mar Del Plata φεστιβάλ κινηματογράφου 2013 και κέρδισε το βραβείο του Astor. Έχει προβληθεί σε φεστιβάλ όπως το 3rd Persian International Film Festival, Sydney, Australia, 28th Boston Film Festival, 21st Houston Film Festival, 18th Washington DC Film Festival, 29th Los Angeles Film Festival, the UCAL and Rice University, USA και έχει κερδίσει το βραβείο για καλύτερο σκηνοθέτης και καλύτερο ταινίας στο 24th φεστιβάλ για ταινίες από το Ιράν, στο Chicago Gene Siskel Film Center.

Φιλμογραφία
 Η περίοδος του καρκίνου (2016) (Περσικά: دوران سرطانی)
 Η πώληση (2014) (Περσικά: حراج)
 Η φωτεινή μέρα (2013) (Περσικά: روز روشن )
 Για λόγους Μαχντί (2010) (Περσικά: به خاطر مهدی)
 ο Φωτογραφία (2001) (Περσικά: عکس)
 Οι πόλεμοι και Θησαυρός (2000) (Περσικά: جنگ و گنج )

Παραπομπές
  
 Ιρανική βάση δεδομένων ταινία
 Mar del Plata φεστιβάλ κινηματογράφου
 Σικάγο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους
 Boston φεστιβάλ κινηματογράφου
 Χιούστον φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους
 Σίδνεϊ, Αυστραλία
 Πανεπιστήμιο UCLA
 Η περίοδος του καρκίνου

Ιρανοί παραγωγοί ταινιών
Ιρανοί σεναριογράφοι
Ιρανοί φωτογράφοι
Συνθέτες μουσικής ταινιών
Ιρανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νέρντλινγκεν

Το Νέρντλινγκεν (Nördlingen) είναι πόλη στην περιοχή Donau-Ries στη Βαυαρία της Γερμανίας με πληθυσμό 24.000 κατοίκους. Η πόλη ήταν επίσης η θέση δύο μαχών κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-1648).

Σήμερα είναι μία από τις μόλις τρεις πόλεις της Γερμανίας, που εξακολουθεί να διαθέτει ολοκληρωμένο τείχος που την περικλείει (οι άλλες δύο είναι το Rothenburg ob der Tauber και το Dinkelsbühl). Άλλα αξιοσημείωτα κτήρια είναι το δημαρχείο (το οποίο χρονολογείται από τον 13ο αιώνα), η εκκλησία του Αγίου Σωτήρα και το Spital, ένα πρώην μεσαιωνικό νοσοκομείο. Το μουσείο Ries βρίσκεται σε συνοικία της καλά διατηρημένης μεσαιωνικής συνοικίας των βυρσοδεψών.

Πόλεις της Βαυαρίας
Πέτρος ο Ερημίτης

Ο Πέτρος ο Ερημίτης (Pierre l'Ermite, 1053 - 8 Ιουλίου 1115), γνωστός και σαν Πέτρος της Αμιένης, ήταν Γάλλος ιερωμένος (μοναχός)

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πικαρδία, Γαλλία το 1053. Ο Ερημίτης μετατράπηκε σε σφοδρό υπέρμαχο των Σταυροφοριών, λόγω κακομεταχείρησης που υπέστη από τους Σελτζούκους, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στους Αγίους Τόπους.
 
Σε συνεργασία με τον Πάπα Ουρβανό Β' που ήταν ο οργανωτής της, τέθηκε επικεφαλής της Α' Σταυροφορίας (1095), από κοινού με τον ιππότη Βαλέριο τον Ακτήμονα.

Η Σταυροφορία κατέληξε σε πανωλεθρία, με συνέπεια ο Πέτρος να διασωθεί δύσκολα και στη συνέχεια να ενταχθεί σε ένα έτερο τάγμα σταυροφόρων, υπό την ηγεσία του Γοδεφρείγου Μπουγιόν.

Ο Πέτρος ο Ερημίτης πήρε μέρος στις εκστρατείες για την κατάληψη των πόλεων της Αντιόχειας (1097) και της Ιερουσαλήμ (1099). Πέθανε στη Λιέγη, Βέλγιο, το 1115.

Πηγή
 "Πέτρος ο Ερημίτης"

Σταυροφορίες
Μοναχοί
Μάχη του Πόγραδετς

Η μάχη του Πόγραδετς ήταν μάχη κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου μεταξύ του ελληνικού και ιταλικού στρατού.

Η μάχη
Η μάχη ξεκίνησε όταν ελληνικες μονάδες του 3ου Σώματος Στρατού, επιτέθηκαν σε ιταλικές θέσεις στις 27 Νοεμβρίου 1940.
Στις 28 Νοεμβρίου 1940, οι Έλληνες κατέλαβαν το Όρος Μπρέγκου Μπάρι Κουγκιτ, ανοίγοντας μια είσοδο μεταξύ των ιταλικών στρατευμάτων. Άλλη μια επιτυχία πραγματοποιήθηκε στον Λόφο 1244, αναγκάζοντας τους Ιταλούς να εγκαταλείψουν την αριστερή γραμμή του μετώπου που σχημάτισαν μια νέα γραμμή στις 30 Νοεμβρίου. Οι Έλληνες εισήλθαν στο Πόγραδετς την ίδια ημέρα.

Στις 3 Δεκεμβρίου, ο ελληνικός στρατός εξαπέλυσε μια ακόμη επίθεση εναντίον της ιταλικής μεραρχίας Αρέτσο και έσπασαν τις γραμμές τους, αναγκάζοντας τους Ιταλούς να υποχωρήσουν προς το Ελμπασάν.Η μάχη του Πόγραδετς τελείωσε την ίδια ημέρα και κόστισε 3.000 Έλληνες νεκρούς.

Σημασία
Η μάχη του Πόγραδετς είχε περισσότερες επιτυχίες στα βορειοανατολικά. Η νίκη του ελληνικού στρατού ανάγκασε τους Ιταλούς να υποχωρήσουν βόρεια, έτσι ώστε να αποφευχθεί η περικύκλωση και η ολοκληρωτική ήττα. Αυτό οδήγησε στη κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της Βορείου Ηπείρου από την Ελλάδα.

Πoγραδετς
Ιστορία της Ηπείρου
Μανόλης Δρεττάκης

Ο Εμμανουήλ (Μανόλης) Δρεττάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 1934-) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο τελικά αποχώρησε για να ενταχθεί στο ΚΚΕ και αργότερα στον ενιαίο Συνασπισμό.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1934 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες αρχικά στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) και έπειτα στο London School of Economics, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν σε τράπεζες στην Ελλάδα και την Αγγλία καθώς και στην ελληνική υπηρεσία του BBC (BBC, Greek Section).

Δίδαξε οικονομετρία στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Leeds στην Αγγλία και αργότερα στην ΑΣΟΕΕ στην Ελλάδα. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά πάνω σε θέματα Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας, Μετανάστευσης, Εκπαίδευσης και Δημογραφίας.

Μεταπολιτευτικά ασχολήθηκε με την πολιτική, έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ, και συμμετείχε στο οικονομικό επιτελείο του Ανδρέα Παπανδρέου  μαζί με τους Γεράσιμο Αρσένη, Απόστολο Λάζαρη, Κώστα Σημίτη, Παναγιώτη Ρουμελιώτη κ.α.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981. Τον Οκτώβριο του 1981, στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την Κυβέρνηση της Αλλαγής, ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών με υφυπουργούς τον Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο (στέλεχος προερχόμενο από την Ένωση Κέντρου) και τον Δημήτρη Τσοβόλα αλλά η θητεία του αποδείχτηκε εξαιρετικά σύντομη, καθώς εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Ιούνιο του 1982, μετά από διαφωνίες με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τη φορολογία της ακίνητης περιουσίας.

Το 1984 παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε την βουλευτική του έδρα, αλλά το 1985 επανήλθε στη Βουλή, καθώς εξελέγη στην Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών και στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989 - 1990, συνεργαζόμενος με τον ενιαίο Συνασπισμό.

Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Λαρίου και έχει δύο παιδιά.

Σημειώσεις και παραπομπές

Βουλευτές Ηρακλείου
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Έλληνες κομμουνιστές
Μοριτάτ

Μοριτάτ είναι ιδιαίτερο είδος μπαλάντας σε απλή μελωδία που άνθισε στην Ευρώπη από τον 17ο αιώνα. Τα ποιήματα αυτά εξιστορούν ιδιάζοντα γεγονότα και απαίσια εγκλήματα που έγιναν ή συγκλόνισαν την κοινή γνώμη.

Τραγούδια ανά είδος
Etihad Airways

Η Etihad Airways (αραβικά: شركة الاتحاد للطيران) είναι μια από τις δύο κυριότερες αεροπορικές εταιρείες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ιδρύθηκε μετά από βασιλικό διάταγμα τον Ιούλιο το 2003 και με βάση το Αμπού Ντάμπι, την πρωτεύουσα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ξεκίνησε τις πτήσεις τον Νοέμβριο του 2003. Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη الإتّحاد (ελληνικά: ένωση).

Η εταιρεία εκτελεί περισσότερες από χίλιες πτήσεις καθημερινώς σε 96 επιβατικούς και εμπορικούς προορισμούς στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη, στην Ασία, στην Αυστραλία και στην Αμερική με ένα στόλο 101 Airbus και Boeing αεροπλάνων. Το 2012 η Etihad εξυπηρέτησε 10,3 εκατομμύρια επιβάτες, μια αύξηση ανά 23% από το προηγούμενο έτος προσφέροντας έτσι έσοδα 4.3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Etihad είναι η τέταρτη σε μέγεθος αεροπορική εταιρεία στη Μέση Ανατολή και η δεύτερη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μετά την Emirates Airlines με έδρα το Ντουμπάι.

Η Etihad Airways είναι μια από τις λίγες αεροπορικές εταιρείες μαζί με την British Airways, την Delta Air Lines, την Korean Air, την Qantas Airways, την Qatar Airways, τη Singapore Airlines, τη South African Airways και την United Airlines που εκτελούν πτήσεις και στις 6 κατοικημένες ηπείρους.

Στόλος

Σημερινός στόλος

Προορισμοί

Συμφωνίες κοινού κωδικού
 Η Etihad Airways έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες:

 Aegean Airlines
 Aer Lingus
 Aeroflot
 Aerolíneas Argentinas
 Air Astana
 airBaltic
 Air Canada
 Air Europa
 Air France
 Air Malta
 Air New Zealand
 Air Serbia
 Air Seychelles
 All Nippon Airways
 Asiana Airlines
 Avianca
 Azerbaijan Airlines
 Bangkok Airways
 Belavia
 Brussels Airlines
 China Eastern Airlines
 Czech Airlines
 EgyptAir
 El Al
 Garuda Indonesia
 Gulf Air
 Hong Kong Airlines
 ITA Airways
 JetBlue
 Kenya Airways
 KLM
 Korean Air
 kulula.com
 Kuwait Airways
 Lufthansa
 Malaysia Airlines
 Middle East Airlines
 Montenegro Airlines
 Oman Air
 Pakistan International Airlines
 Precision Air
 Royal Air Maroc
 Royal Jordanian
 Scandinavian Airlines
 Saudia
 SriLankan Airlines
 Swiss International Air Lines
 TAP Air Portugal
 Turkish Airlines
 Vietnam Airlines
 Virgin Australia

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αεροπορικές εταιρείες των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Χοσέ Καρρέρας

Ο Τζουζέπ Μαρία Καρρέρας ι Κολ (· γενν. 5 Δεκεμβρίου 1946), γνωστός κυρίως διεθνώς ως Χοσέ Καρρέρας (), είναι Καταλανός τενόρος, ιδιαίτερα φημισμένος για τις ερμηνείες του στις όπερες του Βέρντι και του Πουτσίνι.

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη στις 5 Δεκεμβρίου 1946. Έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή σε ηλικία 11 ετών ως Trujamán στην όπερα El retablo de maese Pedro του Manuel de Falla και συνέχισε κάνοντας μια καριέρα που περιελάμβανε πάνω από 60 ρόλους σε σκηνές όπερας παγκοσμίου φήμης και σε στούντιο ηχογράφησης.

Απέκτησε φήμη με ένα ευρύτερο ακροατήριο ως ένας από τους «Τρεις Τενόρους», μαζί με τον Πλάθιδο Ντομίνγκο και τον Λουτσιάνο Παβαρόττι σε μια σειρά από μαζικές συναυλίες που ξεκίνησαν το 1990 και διήρκεσαν μέχρι το 2003. Ο Καρρέρας είναι επίσης γνωστός για το ανθρωπιστικό του έργο ως πρόεδρος του «Διεθνούς Ιδρύματος Χοσέ Καρρέρας για τη Λευχαιμία» (La Fundació Internacional Josep Carreras per a la Lluita contra la Leucèmia), το οποίο ίδρυσε μετά από τη δική του ανάρρωση από την ασθένεια το 1988.

Ζωή και καριέρα

Νεανικά χρόνια 

Ο Καρρέρας γεννήθηκε στο Sants, μία περιοχή της εργατικής τάξης στη Βαρκελώνη. Ήταν ο νεότερος από τα τρία παιδιά των Antònia Coll i Saigi και Josep Carreras i Soler . Το 1951, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Αργεντινή αναζητώντας μία καλύτερη ζωή. Ωστόσο, μέσα σε ένα χρόνο η οικογένεια επέστρεψε στο Sants, όπου πέρασε τα τα υπόλοιπο των παιδικών και εφηβικών του χρόνων. 
Έδειξε από νωρίς το ταλέντο του στη μουσική και ειδικότερα στο τραγούδι, το οποίο καλλιεργήθηκε εντατικότερα στην ηλικία των 6,όταν είδε το Mario Lanza στο The Great Caruso.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ισπανοί τραγουδιστές όπερας
Τενόροι
Πλάθιντο Ντομίνγκο

Ο Πλάθιδο Ντομίνγκο (ισπανική γλώσσα: José Plácido Domingo Embil,  προφορά ΔΦΑ: [ˈplaθiðo ðoˈmiŋɡo], 21 Ιανουαρίου 1941) είναι Ισπανός τενόρος και μαέστρος, γνωστός για την ευέλικτη και ισχυρή φωνή του, που διαθέτει έναν ηχηρό και δραματικό τόνο σε όλο το εύρος της. Ως το τέλος του 2013, έχει τραγουδήσει 144 διαφορετικούς ρόλους.

Ένας από τους «Τρεις Τενόρους» (μαζί με τον Χοσέ Καρρέρας και τον Λουτσιάνο Παβαρόττι), τελευταία αναλαμβάνει τη διεύθυνση όπερας και συναυλιών, και είναι ο γενικός διευθυντής της Όπερας του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια.

Παραπομπές

Ισπανοί τραγουδιστές όπερας
Τενόροι
Σαμ Μέντες

Ο Σαμ Μέντες (Samuel Alexander "Sam" Mendes, 1 Αυγούστου 1965) είναι Άγγλος σκηνοθέτης κινηματογράφου και θεάτρου. Είναι περισσότερο γνωστός για την σκηνοθεσία της ταινίας American Beauty (1999), η οποία του χάρισε το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας, καθώς και για την σκηνοθεσία  των ταινιών του Τζέιμς Μποντ Skyfall (2012) και Spectre (2015). Επίσης, είναι γνωστός για την επανασκηνοθέτηση των θεατρικών μιούζικαλ Cabaret (1994), Oliver! (1994), Company (1996), και Gypsy (2003). Σκηνοθέτησε για πρώτη φορά πρωτότυπο θεατρικό μιούζικαλ με το Charlie and the Chocolate Factory the Musical (2013).

Το 2000, ο Μέντες έγινε μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ για τις «υπηρεσίες του στο δράμα» και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο Σαίξπηρ από το Ίδρυμα Alfred Toepfer στο Αμβούργο της Γερμανίας. Το 2005 βραβεύτηκε από το Σύνδεσμο Σκηνοθετών της Μεγάλης Βρετανίας. To 2019 έλαβε το βραβείο Τόνυ σκηνοθεσίας για το θεατρικό έργο The Ferryman. To 2018, η Daily Telegraph τον ονόμασε τον 15ο πιο ισχυρό άνθρωπο στην Βρετανική Κουλτούρα.

Η πρώτη του ταινία, American Beauty, κυκλοφόρησε το 1999 και ήταν τεράστια επιτυχία. Η ταινία κέρδισε 5 Όσκαρ, ανάμεσα τους Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Η ταινία έχει συμπεριληφθεί σε ορισμένες λίστες των καλύτερων ταινιών όλων των εποχών. Η επόμενες ταινία του Μέντες ήταν τα Road to Perdition (2002),ένα αστυνομικό δράμα με πρωταγωνιστή τον Τομ Χανκς, το Jarhead (2005), μια ταινία για τον Πόλεμο του Κόλπου, το Ο Δρόμος της Επανάστασης (2008), ένα ρομαντικό δράμα που του χάρισε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας, και την κωμωδία Αway We Go (2009). To 2012 σκηνοθέτησε την 23η ταινία με τον Τζέιμς Μποντ, το Skyfall. Η ταινία ήταν τεράστια εμπορική και κριτική επιτυχία, καθώς παραμείνει η πιο εμπορικά επιτυχής ταινία της σειράς, μια από τις πιο εμπορικά επιτυχείς ταινίες όλων των εποχών, και συχνά θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες Τζέιμς Μποντ. Μετά άπω την επιτυχία του Skyfall, ο Mέντες σκηνοθέτησε και την επόμενη ταινία με τον Τζέιμς Μποντ, το Spectre (2015), η οποία όμως δεν έλαβε τόσο μεγάλη αναγνώριση όπως το Skyfall. Η επόμενη ταινία του Μέντες, 1917, κυκλοφόρησε το 2019 και  είναι μια πολεμική ταινία που εκτυλίσσεται κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 0 

Νικητές βραβείου Tony
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κωδικοποίηση Τσερτς

Στα μαθηματικά η κωδικοποίηση Τσερτς (Αγγλικά: Church encoding) είναι ένα μέσο αναπαράστασης δεδομένων και τελεστών με λάμδα-λογισμό (συμβολίζεται ως λ-λογισμός ή στα αγγλικά: λ-calculus). Τα δεδομένα και οι τελεστές δημιουργούν μια μαθηματική δομή η οποία ενσωματώνεται στον λ-λογισμό. Τα αριθμοειδή Τσερτς (ή και αριθμιακά Τσερτς, στα Αγγλικά: Church numerals) είναι αναπαραστάσεις των φυσικών αριθμών χρησιμοποιώντας λάμδα συμβολισμούς. Η αναπαραστάσεις αυτές έχουν πάρει από το όνομα του Αλόνζο Τσερτς ο οποίος πρώτη φορά κωδικοποίησε δεδομένα με αυτή τη μορφή (χρησιμοποιώντας λ-λογισμό).

Οι όροι συνήθως θεωρούνται πρωτογενείς (Αγγλικά: primitive) σε διαφορετικοί αναπαράσταση (όπως ακέραιοι, λογικοί τύποι, ζεύγη ή λίστες) και αντιστοιχίζονται σε συναρτήσεις ανώτερου βαθμού (Αγγλικά: high order functions) κάτω από την κωδικοποίηση Τσερτς. Σύμφωνα με την θέση Τσερτς-Τούρνινγκ  αποδεικνύεται ότι κάθε υπολογίσιμος τελεστής (και οι παράμετροί του) μπορούν να αναπαρασταθούν με την κωδικοποίηση του Τσερτς. Στον λ-λογισμό χωρίς τύπους ο μόνος πρωτογενής τύπος είναι η συνάρτηση.

Παραπομπές

Θεωρία υπολογισμού
Λ-λογισμός
Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-65

Το κυπέλλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-1965 ήταν η έβδομη διοργάνωση του ομώνυμου ποδοσφαιρικού θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε η ουγγρική Φερεντσβάρος του Φλόριαν Άλμπερτ, η οποία νίκησε τη Γιουβέντους με 1-0, στον τελικό που έγινε στο Κομουνάλε του Τορίνο.

Πρώτος γύρος

Δεύτερος γύρος

Τρίτος γύρος

Προημιτελική φάση

Ημιτελική φάση

Τελικός

Παραπομπές

Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων
Ποδόσφαιρο το 1964
Ποδόσφαιρο το 1965
Ανθοχώρι Δράμας

Το Ανθοχώρι είναι χωριό στον δήμο Προσοτσάνης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 132 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Το Ανθοχώρι είναι κτισμένο στους πρόποδες του Μενοικίου, σε υψόμετρο 150 μέτρων. Κατά την οθωμανική περίοδο αποτελούσε έναν αμιγώς τουρκικό οικισμό. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, εγκαταστάθηκαν στο χωριό οικογένειες Ελλήνων προσφύγων ποντιακής καταγωγής από το Καρς και τη Σαμψούντα. Κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής, 8 κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις στα τέλη του 1941, στα πλαίσια της καταστολής και των αντιποίνων της εξέγερσης της Δράμας. Μεταπολεμικά, ο οικισμός μετονομάστηκε το 1953 από Πούρσοβο σε Ανθοχώρι.

Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, καλλιεργώντας βαμβάκι και σιτηρά. Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Εγκαινιάστηκε το 1927 και διαθέτει κειμήλια που μετέφεραν οι Έλληνες πρόσφυγες από τις πατρίδες τους. Κάθε χρόνο διοργανώνεται τοπικό πανηγύρι στις 2-3 Νοεμβρίου σε ανάμνηση των εγκαινίων της εκκλησίας.

Διοικητικά, μετά την ένταξή του στο ελληνικό κράτος, ο οικισμός αρχικά υπαγόταν στην επαρχία Δράμας ως έδρα κοινότητας. Το 1997 εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Προσοτσάνης, στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το σχέδιο Καλλικράτης.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Σπύρος Κουζινόπουλος, Δράμα 1941. Μια παρεξηγημένη εξέγερση, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2011.
 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος.

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Προσοτσάνης
Δημήτρης Τριχόπουλος

Ο Δημήτρης Τριχόπουλος (Βόλος, 9 Δεκεμβρίου 1938 – Αθήνα, 1 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας γιατρός και ακαδημαϊκός.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δ. Τριχόπουλος γεννήθηκε στον Βόλο. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και ειδικεύθηκε στην παθολογία, τη μικροβιολογία, τη δημόσια υγεία και την επιδημιολογία στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, του Λονδίνου, του Χάρβαρντ και της Οξφόρδης.

Το 1972 εκλέχθηκε τακτικός Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, ενώ το 1981 δημοσιεύθηκε η εργασία του για τον ρόλο του παθητικού καπνίσματος στην αιτιολογία του καρκίνου του πνεύμονα. Από το 1989 έως το 1996 διατέλεσε τακτικός καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Χαρβαρντ των ΗΠΑ, ενώ  από το 1993 έως το 1997 ήταν καθηγητής και διευθυντής του Κέντρου για την Πρόληψη του Καρκίνου του αμερικανικού πανεπιστημίου.

Μαζί με τη σύζυγό του Αντωνία Τριχοπούλου ανέδειξαν την αξία της μεσογειακής διατροφής και έκαναν πολλές δημοσιεύσεις για τις θετικές επιδράσεις της στην υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος. Η δουλειά τους συγκέντρωσε συχνά το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης.

Έφυγε από τη ζωή στις 2 τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης Δεκεμβρίου του 2014 στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση από τις 19 Νοεμβρίου μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Τιμητικές διακρίσεις 
Ο Δημήτρης Τριχόπουλος ήταν επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ουψάλας, μέλος της Εταιρείας Τιμών Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ και επίτιμος εταίρος του Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρικής της Βρετανίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον είχε βραβεύσει με το παράσημο του Ταξιάρχη της Τιμής. Ήταν τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και αντεπιστέλλον μέλος των Ιατρικών Ακαδημιών της Γαλλίας και του Βελγίου. Είχε τιμηθεί από τη γενέτειρά του με το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Βόλου και το Χρυσό Μετάλλιο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είχε λάβει επίσης το βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας Βασίλη Ξανθόπουλου - Στέφανου Πνευματικού.

Παραπομπές 

Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες παθολόγοι
Έλληνες μικροβιολόγοι
Έλληνες επιδημιολόγοι
Πατρίσια Κάας

Η Πατρίσια Κάας (Patricia Kaas, 5 Δεκεμβρίου 1966) είναι μια από τις πιο επιτυχημένες Γαλλίδες τραγουδίστριες και ηθοποιούς με διεθνή καριέρα. Το ύφος της μουσικής της απέχει από το κλασικό και είναι πιο κοντά σε μίξη ποπ, καμπαρέ και τζαζ.

Γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1966 στο Φορμπάκ του νομού Μοζέλ. Από την εμφάνισή της με το άλμπουμ Mademoiselle chante... το 1988, η Κάας πούλησε πάνω από 16 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Έκανε τη μεγαλύτερη επιτυχία της στις Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο, Καναδά, Ρωσία, Φινλανδία, Ουκρανία και Κορέα με το τρίτο της άλμπουμ Je te dis vous. Η Κάας είναι σχεδόν συνεχώς σε παγκόσμια περιοδεία. Το 2002 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία And now... Ladies and Gentlemen μαζί με τον Τζέρεμι Άιρονς. Αντιπροσώπευσε τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2009 στη Μόσχα και κατέλαβε την 8η θέση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Γαλλίδες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μεταφορά με αγωγούς

Μεταφορά με αγωγούς (αγγλικά pipeline transport)  είναι η μεταφορά αγαθών, άλλων υλικών και διαφόρων μορφών ενέργειας (με τη γενικότερη έννοια). Το 2014, το συνολικό μήκος των αγωγών σε 120 χώρες του πλανήτη μας ανερχόταν σε ελάχιστα λιγότερο από 3,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Από αυτό το συνολικό μήκος οι ΗΠΑ κατείχαν το 65%, η Ρωσία το 8% και ο Καναδάς το 3%. Άρα, οι τρεις παραπάνω αναφερόμενες χώρες κατειχαν το 75% του συνολικού μήκους των αγωγών.

Διάφορα υγρά και αέρια υλικά μεταφέρονται με αγωγούς. Κάθε χημικά σταθερή ουσία (ή και μίγμα ουσιών) μπορεί να σταλεί στον προορισμό της μέσω δικτύου αγωγών (δηλαδή σωληνώσεων), αρκεί βέβαια να υπάρχει ή να μπορεί να κατασκευαστεί το συγκεκριμένο δίκτυο. Αγωγοί μεταφοράς υπάρχουν για τη μεταφορά αργού πετρελαίου, ρευστών διυλισμένων παραγώγων του, υποκαταστάτων του (όπως είναι τα βιοκαύσιμα), φυσικού αερίου, αλλά και άλλων ρευστών, όπως νερού, αποβλήτων, μπύρας ή και άλλων ρευστών προϊόντων. Οι κλειστοί αγωγοί μπορούν να είναι χρήσιμοι για τη μεταφορά πόσιμου νερού για οικιακή κατανάλωση ή άρδευση αγρών σε μεγάλες αποστάσεις, συνήθως όταν πρέπει να μεταφερθούν μέσω υψωμάτων ή γενικότερα σε οποιαδήποτε περίπτωση τα οικονομικότερα ανοικτά κανάλια αποτελούν ανεπαρκείς επιλογές, αφού επιτρέπουν την εξάτμιση, τη μόλυνση ή γενικότερα κάθε ανεπιθύμητη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους. «Πνευματικοί αγωγοί», με τη χρήση συμπιεσμένου αέρα επιτρέπουν και τη μεταφορά ορισμένων στερεών.

Οι αγωγοί πετρελαίου φτιάχνονται από χαλύβδινους ή πλαστικούς σωλήνες, που είναι συνήθως θαμμένοι. Το πετρέλαιο ρέει μέσα στους αγωγούς αυτούς με τη βοήθεια αντλιοστασίων κατά μήκος των αγωγών αυτών. Το φυσικό αέριο (και παρόμοια αέρια καύσιμα) μεταφέρονται μέσω διάλυσης με ελαφρά συμπίεση σε υγρά γνωστά ως υγρά φυσικού αερίου (Natural Gas Liquids - NGLs). Οι αγωγοί φυσικού αερίου είναι φτιαγμένοι από ανθρακοχάλυβα (δηλαδή κράμα χάλυβα και άνθρακα). Η πολύ τοξική αμμωνία είναι θεωρητικά το πιο επικίνδυνο υλικό που μεταφέρεται με μεγάλης απόστασης αγωγούς μεταφοράς, αλλά (ευτυχώς) τα σχετικά ατυχήματα είναι σπάνια. Οι αγωγοί μεταφοράς υδρογόνου μεταφέρουν υδρογόνο με αγωγούς μεταφοράς. Κάποια συστήματα τηλεθέρμανησης χρησιμοποιούν δίκτυα θερμομονωμένων αγωγών για τη μεταφορά θερμού νερού, υπέρθερμου νερού ή και ατμού σε πελάτες.

Οι αγωγοί που μεταφέρουν εύφλεκτα ή εκρηκτικά υλικά, όπως το φυσικό αέριο ή το αργό πετρέλαιο, αποτελούν λόγους ειδικής ανυσηχίας ασφάλειας και έχουν γίνει με αυτούς διάφορα ατυχήματα. Οι αγωγοί αυτοί, μπορούν, ακόμη, να γίνουν στόχοι διαφόρων βανδαλισμών, δολιοφθορών ή και τρομοκρατικών επιθέσεων. Σε περίπτωση, μάλιστα, ανοικτού πολέμου, οι αγωγοί αυτοί γίνονται συχνά στόχοι στρατιωτικών επιθέσεων κάθε διαθέσιμου είδους.

Αναφορές 

Γεωπολιτική
Τεχνολογία
Οικονομία
Τεχνολογίες αερίων
Αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου
Σωληνώσεις
Γαλακτομπούρεκο

Το γαλακτομπούρεκο είναι ένα παραδοσιακό σιροπιαστό γλυκό ταψιού, που αποτελείται κυρίως από φύλλο και κρέμα. Υπάρχουν διάφορες συνταγές και τρόποι παρασκευής, καθώς και μεγέθη κομματιών. Η κρέμα μπορεί να έχει άρωμα λεμόνι ή βανίλια, ενώ το σιρόπι παρασκευάζεται από ζάχαρη και νερό.

Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Αρτοσκευάσματα
Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Κυπριακή κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το αβγό