joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός του Ζάγκρεμπ

Ο Καθεδρικός Ναός του Ζάγκρεμπ είναι μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία στην περιοχή Κάπτολ, της πρωτεύουσας της Κροατίας, του Ζάγκρεμπ. Πρόκειται για το υψηλότερο κτίριο στην Κροατία, αλλά και το πιο μνημειώδες ιερό κτήριο σε γοτθικό ρυθμό, νοτιοανατολικά των Άλπεων. Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους βασιλείς Άγιο Στέφανο και Άγιο Λαδισλάβο. Τα εξέχοντα κωδωνοστάσιά του θεωρούνται ορόσημα, καθώς είναι ορατά από τα περισσότερα μέρη της πόλης.

Ιστορικά στοιχεία
Το 1093, όταν ο βασιλιάς Λαδισλάβος (1040-1095) μετακίνησε την έδρα του επισκόπου από το Σίσακ στο Ζάγκρεμπ, ο ίδιος μετονόμασε την υπάρχουσα εκκλησία σε καθεδρικό ναό. Η κατασκευή του νέου ναού ξεκίνησε λίγο μετά το θάνατό του και ολοκληρώθηκε το 1217, όταν εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας. Το κτίριο καταστράφηκε από τους Μογγόλους το 1242, αλλά ξαναχτίστηκε από τον επίσκοπο Τιμοτέι (1263-1287) λίγα χρόνια αργότερα. Στο τέλος του 15ου αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισέβαλε στην Κροατία, προκαλώντας την κατασκευή τειχών γύρω από τον καθεδρικό ναό, μερικά εκ των οποίων εξακολουθούν να παραμένουν άθικτα. Τον 17ο αιώνα, ένα οχυρωμένο αναγεννησιακό παρατηρητήριο ανεγέρθηκε στη νότια πλευρά και χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό σημείο παρατήρησης, εξαιτίας της οθωμανικής απειλής.

Ο καθεδρικός ναός υπέστη τεράστιες ζημιές από το σεισμό του 1880 στο Ζάγκρεμπ. Το κύριο μέρος του κατέρρευσε, ενώ ο πύργος είχε υποστή τέτοιες ζημιές, ώστε δεν υπήρχε περιθώριο επισκευής του. Η αποκατάσταση του καθεδρικού ναού σε νεογοτθικό, αυτή τη φορά, ρυθμό, είχε ως πρωτεργάτη τον Ερμάν Μπολέ, ο οποίος δημιούργησε την σημερινή του μορφή. Ως μέρος αυτής της αποκατάστασης, δύο καμπαναριά ύψους 108 μέτρων ανεγέρθηκαν στη δυτική πλευρά. Και τα δύο από αυτά τα καμπαναριά βρίσκονται σήμερα σε καθεστώς συντήρησης, ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αποκατάστασης του ναού.

Ο καθεδρικός ναός αποτυπώνεται στην οπίσθια όψη του κροατικού χαρτονομίσματος των 1.000 κούνα, που εκδόθηκαν το 1993.

Το 1994, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, σε μια επίσκεψη στη χώρα, συμμετείχε σε μια Θεία Λειτουργία στον καθεδρικό ναό της κροατικής πρωτεύουσας. Το ίδιο γεγονός επαναλήφθηκε τις 5 Ιουνίου 2011, όταν επισκέφθηκε τον καθεδρικό ναό ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄.

Εικόνες

Παραπομπές
Παντελής Μπουκάλας

Ο Παντελής Μπουκάλας (Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας, 1957) είναι Έλληνας ποιητής, αρθρογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Λεσίνι του Μεσολογγίου, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Στόχευε να σπουδάσει φιλολογία, αλλά "κόπηκε" στην Έκθεση και έτσι σπούδασε Οδοντιατρική. Από την νεαρή του ηλικία υπήρξε υποστηρικτής της αριστεράς και προσπάθησε να δημιουργήσει οργάνωση Ρήγα Φεραίου, αλλά δεν τα κατάφερε και τελικά εντάχθηκε και ο ίδιος στην ΚΝΕ. 
Ξεκίνησε να αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά από το 1979 (Σύμπτωμα). Το 1987 έγραφε στην Πρώτη, ενώ από το 1990 ως και σήμερα αρθρογραφεί στην Καθημερινή όπου για είκοσι χρόνια είχε την ευθύνη της ανά Τρίτη σελίδας του βιβλίου. Είναι επιμελητής κειμένων, με κύρια συνεργασία τις εκδόσεις Άγρα.

Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις Άγρα τα βιβλία ποίησης: Αλγόρυθμος, Η εκδρομή της ευδοκίας, Ο μέσα πάνθηρας, Σήματα λυγρά, Ο μάντης, Οπόταν πλάτανος και Ρήματα (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2010), έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών υπό τον τίτλο Ενδεχομένως. Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου και δύο τόμους υπό τον τίτλο Υποθέσεις, με τις επιφυλλίδες του στην Καθημερινή της Κυριακής. Έχει μεταφράσει, για τον ίδιο εκδοτικό οίκο, τον ελληνιστικό Επιτάφιο Αδώνιδος του Βίωνος του Σμυρναίου, τα ποιήματα του τόμου Επιτάφιος λόγος. Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα και τα Συμποτικά επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας. Έχει επίσης μεταφράσει τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη για το Εθνικό Θέατρο (2005), τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου (2005) και τις Τρωάδες του Ευριπίδη για το Θέατρο του Νέου Κόσμου (2010).

Παραπομπές

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες μεταφραστές
Έλληνες ποιητές
Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Ανδραγόρας (σατράπης)

Ο Έλληνας σατράπης Ανδραγόρας (κατά άλλους εξελληνισμένος Ιρανός με το όνομα Narisanka), ηγεμόνευσε στη σατραπεία της Παρθίας κατά τα έτη 250 -238 π.Χ.

Ήταν η τραγική για το σελευκιδικό βασίλειο περίοδος, κατά την οποία ο βασιλιάς Αντίοχος Β΄ Θεός είχε εμπλακεί σε πόλεμο με τους Πτολεμαίους της Αιγύπτου για την Κοίλη Συρία (247 -245 π.Χ.). Μαζί με τον Ανδραγόρα αποστάτησε και ο σατράπης της Βακτριανής Διόδοτος (που σατράπευε στην περιοχή από το 270 π.Χ.). Αν και ο τελευταίος δεν αποκόπηκε πλήρως από τους Μακεδόνες της Συρίας, ωστόσο ο Ανδραγόρας φόρεσε βασιλικό διάδημα και έκοψε δικά του νομίσματα με την επιγραφή ΑΝΔΡΑΓΟΡΟΥ και ένα τέθριππο. 

Ωστόσο η περιοχή της Παρθίας, λόγω της άμεσης γειτνίασης με τους Σκύθες, υπέφερε από τις επιδρομές τους. Οι Έλληνες άποικοι στην περιοχή δε φαίνεται να ήταν επαρκείς. Σε μια από αυτές τις επιδρομές έπεσε μαχόμενος ο Ανδραγόρας από τον αρχηγό των Σκυθών Παρνών Αρσάκη (238 π.Χ). Κατά τον Ιουστίνο μάλιστα, όταν ο τελευταίος έμαθε για την ήττα του Σελεύκου Β΄ Καλλινίκου στην Άγκυρα της Γαλατίας (240 π.Χ.), βρήκε την ευκαιρία -αφού ήταν εξοικειωμένος με μια ζωή ληστρική- να επιτεθεί και να καταλάβει τη σατραπεία της Παρθίας. 

Έκτοτε η σκυθική φυλή των Πάρνων αφομοιώθηκε με τους Ιρανούς Πάρθους και έλαβαν τη γενική ονομασία Πάρθοι.
Μίλαν Μπάρος

Ο Μίλαν Μπάρος (Milan Baroš, γεννήθηκε 28 Οκτωβρίου 1981) είναι Τσέχος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός.

Την καριέρα του την ξεκίνησε στην γενέτειρά του, με τη Μπάνικ Οστράβα. Κατόπιν, πέρασε κι από Αγγλία, όπου έκατσε 5 χρόνια, αγωνιζόμενος σε Λίβερπουλ και Άστον Βίλα, ενώ με την πρώτη κατέκτησε και ένα Τσάμπιονς Λιγκ το 2005. Το 2007, όπου κι αποχώρησε από την Άστον Βίλα, υπέγραψε στη Λυών, όμως με το πέρας της σεζόν, δόθηκε δανεικός στην Πόρτσμουθ ΦΚ και, αργότερα, πήγε στη Γαλατασαράι, όπου έκατσε μία πενταετία, κατακτώντας ένα Σούπερ Καπ Τουρκίας και ένα Πρωτάθλημα Τουρκίας. Κατόπιν, αν εξαιρεθεί ένα πέρασμα από την Αντάλιασπορ, ο παίχτης αγωνίζεται σε ομάδες της χώρας του.

Ο Μπάρος έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Τσεχίας το 2001, ενώ από το 1996, στα μικρότερα τμήματά της. Συνολικά συμπλήρωσε στην Εθνική Ανδρών 93 συμμετοχές ως το 2012, πετυχαίνοντας 41 γκολ. Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής του, πίσω από τον Γιαν Κόλερ. Με την Εθνική του έχει συμμετάσχει σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: το 2004, το 2008 και το 2012, με το πρώτο να είναι το πιο επιτυχημένο τόσο για την Εθνική του, που έφτασε έως τα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από την Ελλάδα, αλλά και για τον ίδιο που βγήκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Επίσης, συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.

Προσωπική ζωή 
Ο Μίλαν Μπάρος γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1981, στην πόλη Βαλάσκε Μεζιρίτσι, στην Τσεχοσλοβακία (σημερινή Τσεχία). Παρόλα αυτά, μεγάλωσε στο χωριό Βιγκάντισε. Το 2009, νυμφεύθηκε την Τερέσα Φράνκοβα, αποκτώντας κι έναν υιό την ίδια χρονιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Profile at LFChistory.net
Statistics at TFF.org 

Τσέχοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας U15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάνικ Οστράβα
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Ποδοσφαιριστές Αντάλιασπορ
ΦΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τσεχίας (Πρώτη Κατηγορία)
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Suntan

To Suntan είναι ελληνικό δραματικό, αισθηματικό θρίλερ του 2016, σε σκηνοθεσία Αργύρη Παπαδημητρόπουλου. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με Σύλλα Τζουμέρκα. Πρωταγωνιστούν οι Μάκης Παπαδημητρίου, Έλλη Τρίγκου, Ντίμι Χαρτ, Milou Van Groesen, Marcus Collen, Χαρά Κότσαλη και Παύλος Ορκόπουλος.

Πλοκή 
Η ταινία επικεντρώνεται σε έναν 40αρη αγροτικό ιατρό, τον Κωστή, ο οποίος γνωρίζει μία νεαρή κι ελεύθερη κοπέλα, και ό,τι δεν έζησε στα φοιτητικά του χρόνια το ζει ένα καλοκαίρι στην Αντίπαρο.

Παραγωγή 
Η ταινία δεν τοποθετείται απλώς στην Αντίπαρο, γυρίστηκε κι εκεί, τον Αύγουστο του 2014. Πρεμιέρα έκανε στις 2 Φεβρουαρίου του 2016, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ρότερνταμ, αποσπώντας καλές κριτικές, ειδικότερα από το Variety. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου του 2016.

Κριτικές 
Οι κριτικές γενικότερα που έλαβε το έργο ήταν πολύ καλές. Ενώ καλές κριτικές έλαβαν και οι πρωταγωνιστές του έργου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Suntan  στο Cine.gr
 Suntan στο IMDb

Ταινίες του 2016
Ελληνόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Ελληνικές θρίλερ ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
AEKKEA-RAAB R-29

Το AEKKEA-RAAB R-29 ήταν ένα ελληνικό μονοθέσιο υψηλοπτέρυγο εκπαιδευτικό μονοπλάνο  και ελαφρύ μαχητικό που αναπτύχθηκε από τον Αντώνιο Raab, έναν γερμανό σχεδιαστής αεροσκαφών, μαζί με Έλληνες εταίρους και ήταν το μοναδικός αεροσκάφος τύπου Raab που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Είχε ξύλινα φτερά, Elektron (κράμα) μεταλλική άτρακτο και εναν κινητήρα 280 hp Ranger V-770 . Ωστόσο, δεν υπάρχει ακριβές αρχείο παραγωγής του σε αριθμούς. Το R-29 ήταν ένα νέο σχέδιο που αναπτύχθηκε από τον Raab στην ελληνική εταιρεία, στα τέλη του 1936, αλλά και περιείχε κοινά δομικά χαρακτηριστικά με την προηγούμενη σχεδίαση του την R-27 (ένας τύπος που επίσης καταγράφηκε για πρώτη φορά ως  προϊόν της AEKKEA-RAAB από το Jane's 1935 ed., το οποίο πιθανότατα είχε σχεδιαστεί νωρίτερα από τον Raab και ποτέ δεν παράχθηκε), συμπεριλάμβανε έναν ενσωματωμένο κινητήρα, σταθερο  σύστημα προσγείωσης τύπου cantilever και δύο μονά πολυβόλα. Το R-27 διέφεραν ως προς τον κινητήρα τύπου Hispano-Suiza 12ΚΕ.

Έγγραφα εξαγωγής προς την Ισπανία και αλλά και το Jane's το ανέφεραν ως μαχητικό, αν και η ίδια η εταιρεία το ανέφερε ως εκπαιδευτικό, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται από τον χαμηλής απόδοσης κινητήρα που επιλέχθηκε. Μια παρτίδα των αεροσκαφών αυτών, μαζί με τα Tigerschwalbe R-26V/33 (προέρχεται από μια παλαιότερη σχεδίαση της Raab-Katzenstein), ήταν να παραδοθεί στις Ρεπουμπλικανικές δυνάμεις. Στοιχεία 30 αεροσκαφών ήταν να παραχθούν στην Ελλάδα και να αποσταλούν στην Ισπανία, όπου η θυγατρική θα πραγματοποιούσε την τελική συναρμολόγηση. Ένας  μηχανικός αεροσκαφών της AEKKEA, ο Γεώργιος Παγκάκης, ανέφερε τον αριθμό των 40 (αντί των 30) αεροσκαφών τύπου R-29 να αποστέλλονται στην Ισπανία, από τα οποία εξέλειπαν οι μηχανές και τα πολυβόλα, τα οποία αποδείχθηκε δύσκολο να αποκτηθούν. Σύμφωνα με τον Raab, οι Ρεπουμπλικάνοι έστειλαν περίπου 60 ελλιπείς ατράκτους και των δύο τύπων, μαζί με τα σχέδια τους στους Σοβιετικούς  για να σταλούν στην ΕΣΣΔ.

Specifications

See also

References

Citations

Βιβλιογραφία 
 L. S. Skartsis και Γ. Αβραμίδης, "Made in Greece", Typorama, Πάτρα, Ελλάδα (2003) (αναδημοσίευση από το Πανεπιστήμιο Πατρών σε Science Park, 2006).
 L. S. Skartsis, "ελληνική Οχημάτων και τους Κατασκευαστές Μηχανών 1800 για να Παρουσιάσει: A Pictorial History", Μαραθώνιος (2012) (ebook)
 Rolf Nagel και Thorsten Μπάουερ, "Kassel und die Luftfahrtindustrie από το 1923", Α. Bernecker Verlag (2015) 
 Jane’s "All the World’s Aircraft" (1935-1936 ed.) Jane’s "All the World’s Aircraft" (1936-1937 ed.) Antonius Raab, "Raab Fliegt (Erinnerungen eines Flugpioniers)", Reihe Konkret, Hamburg (1984).

Αεροσκάφη
Γουλιέλμος Δ΄ του Λουξεμβούργου

Ο Γουλιέλμος Δ΄ (Wilhelm IV., 22 Απριλίου 1852 - 25 Φεβρουαρίου 1912) ήταν μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου (1905-1912) από τον Οίκο του Νάσσαου. Ήταν υιός του Αδόλφου Νάσσαου μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και της Αδελαΐδας-Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσσάου.

Βιογραφία
Ήταν Διαμαρτυρόμενος, που ήταν η θρησκεία του Οίκου του Νάσσαου, αλλά το Λουξεμβούργο είχε Καθολικούς κατοίκους· πιστεύοντας ότι πρέπει ο ηγεμόνας να έχει τη θρησκεία της χώρας του, νυμφεύτηκε τη Μαρία-Άννα της Πορτογαλίας, έγινε καθολικός και από τότε όλοι οι μεγάλοι δούκες είναι καθολικοί. 

Είχε έξι κόρες αλλά το παλαιό Σύμφωνο του Οίκου του Νάσσαου του 1783 που όριζε την κληρονομικότητα, απέκλειε τις γυναίκες από τη διαδοχή. Ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του ήταν ο θείος του Νικόλαος-Βίλχελμ, που απεβίωσε το 1905. Ο επόμενος διάδοχος ήταν ο εξάδελφός του Γεώργιος-Νικόλαος κόμης του Μέρενμπεργκ, που όμως ήταν υιός μοργανατικού γάμου και έπρεπε να εξαιρεθεί. Έτσι ο Γουλιέλμος Δ' άλλαξε το νόμο διαδοχής, ορίζοντας την πρώτη κόρη του διάδοχο. Ήταν η Μαρία-Αδελαΐδα, που ως άτεκνη, όρισε διάδοχο την αδελφή της Καρλότα. Ήταν ο τελευταίος μονάρχης του Λουξεμβούργου που απεβίωσε στο αξίωμά του· οι επόμενοι παραιτήθηκαν υπέρ του διαδόχου.

Οικογένεια
Το 1893 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Άννα των Μπραγκάνσα, κόρη του Μιχαήλ Α΄ βασιλιά της Πορτογαλίας. Είχε τέκνα:
 Μαρία-Αδελαΐδα 1894-1924, μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου.
 Καρλόττα 1896-1985, μεγάλη δούκισσα του Λουξεμβούργου, πατρεύτηκε ον Φελίξ των Βουρβόνων πρίγκιπα της Πάρμας.
 Χίλντα 1897-1979, παντρεύτηκε τον Αδόλφο 10ο πρίγκιπα του Σβάρτσενμπεργκ.
 Αντωνία 1899-1954, παντρεύτηκε τον Ρούπρεχτ των Βίττελσμπαχ, διάδοχο του πατέρα του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας.
 Ελισάβετ 1901-1950, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φίλιππο πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις.
 Σοφία 1902-1941, παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Ερρίκο των Βέττιν πρίγκιπα της Σαξονίας.

Στο Γουλιέλμο Δ΄ έχουν απονεμηθεί τρία παράσημα από το Λουξεμβούργο: του Χρυσού Λέοντος του Οίκου του Νάσσαου, του Αδόλφου του Νάσσαου και του Δρύινου Στέμματος· και ένα παράσημο από την Ολλανδία: του Λέοντος της Ολλανδίας.

Πηγές
 Guillaume IV Grand-Duc du Luxemburg

Οίκος του Νάσσαου
Προτεστάντες μονάρχες
Δημογραφία της Κροατίας

Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Κροατίας είναι γνωστά μέσα από απογραφές, οι οποίες συνήθως διεξάγονται κάθε δέκα έτη. Η κροατική στατιστική υπηρεσία έχει αναλάβει αυτό το έργο από το 1990, με την τελευταία απογραφή να έχει γίνει τον Απρίλιο του 2011. Ο μόνιμος πληθυσμός της Κροατίας στην απογραφή εκείνη ήταν περίπου 4,290 εκατομμύρια κάτοικοι, με πυκνότητα 75,8 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Πληθυσμός 
Με πληθυσμό 4,29 εκατομμύρια κατοίκους, το 2011, η Κροατία βρισκόταν στην 125η θέση της παγκόσμιας πληθυσμιακής κατάταξης. Η πληθυσμιακή της πυκνότητα έφθανε τους 75,8 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Στο πεδίο του προσδόκιμου ζωής η μέση τιμή ήταν τα 78 έτη, ενώ ο δείκτης γονιμότητας βρισκόταν στο 1,50 ανά μητέρα, ένα ποσοστό που είναι από τα χαμηλότερα στον πλανήτη. Το κροατική στατιστική υπηρεσία έχει προβλέψει ότι ο πληθυσμός μπορεί να συρρικνωθεί στα 3,1 εκατομμύρια μέχρι το 2051, εξαιτίας του χαμηλού ποσοστού γεννήσεων και του επιπέδου της μετανάστευσης.

Το 2014 υπήρξαν 39.566 γεννήσεις στην Κροατία, εκ των οποίων οι 20.374 αφορούσαν αγόρια και οι 19.192 κορίτσια. Ο μέσος όρος ηλικίας των μητέρων κατά τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους ήταν τα 28,4 έτη. Το 2009, 52.414 άτομα έχασαν τη ζωή τους στην Κροατία, 48,5% των οποίων έχασαν τη ζωή τους σε ιατρικές εγκαταστάσεις και 90% αυτών λάμβανε ιατρική θεραπεία. Οι Καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος ήταν τα κύρια αίτια θανάτου στη χώρα, με 26.235 και 13.280 θανάτους αντίστοιχα. Την ίδια χρονιά, υπήρχαν 2.986 βίαιοι θάνατοι, συμπεριλαμβανομένων 2.121 που οφείλονται σε ατυχήματα. Ο τελευταίος αριθμός περιλαμβάνει 616 θανάτους σε τροχαία δυστυχήματα.

Το 2009, συνολικά 22.382 γάμοι τελέσθηκαν στην Κροατία, καθώς και 5.076 διαζύγια. Η απογραφή του 2001 κατέγραψε 1.470.000 νοικοκυριά σε όλη τη χώρα.

Εθνικές ομάδες 

Η Κροατία κατοικείται κυρίως από Κροάτες (90,42%), ενώ οι μειονοτικές ομάδες περιλαμβάνουν Σέρβους (4,36%), Βόσνιους, Ούγγρους, Ιταλούς, Αλβανούς, Σλοβένους, Γερμανούς, Τσέχους, Ρομά και άλλους (5,22%). Στο Σύνταγμα της Κροατίας περιέχονται 22 μειονοτικές ομάδες.

Γλώσσες 

Το κροατική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Κροατίας και μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 2013. Οι γλώσσες των μειονοτήτων βρίσκονται σε επίσημη χρήση από την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν πρόκειται για περιοχές αποτελούμενες από εθνικές μειονότητες σε ποσοστό πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, ή όπου η τοπική νομοθεσία εξουσιοδοτεί τη χρήση τους. Αυτές οι γλώσσες είναι η τσεχική, η ουγγρική, η ιταλική, η ρουθηνιακή, η σερβική και η σλοβακική. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το 95,60% των πολιτών της Κροατίας, δήλωσαν τα κροατικά ως τη μητρική τους γλώσσα, το 1,23% δήλωσε τα σερβικά, ενώ καμία άλλη γλώσσα δεν συγκέντρωσε ποσοστό άνω του 0,5% των αυτοχθόνων ομιλητών της χώρας.

Παραπομπές
Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (τουρκικά: Türkiye Futbol Federasyonu, TFF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Τουρκία. Εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τουρκίας.

Λογότυπο 
Το λογότυπο της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Τουρκία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Τουρκία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στην Τουρκία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Αντέλ ντε Βαντόμ-Ανζού

Η Αντέλ ντε Βαντόμ-Ανζού ήταν μοναχοκόρη του Φουλκ Γ΄ Νερά, Κόμη του Ανζού, και της Ελιζαμπέτ ντε Βαντόμ, η οποία κατέστη, μέσω της συγγένειάς της με την τελευταία, κληρονόμος της Κομητείας του Βαντόμ.

Νυμφεύθηκε τον Μποντόν ντε Νεβέρ, ο οποίος κατέστη Κόμης του Βαντόμ με τον θάνατο του θείου του, Ρενώ το 1017.

Ο Μποντόν απεβίωσε το 1023, ενώ τον διαδέχτηκε ο υιός τους, Μπουσάρ Β΄ ο Φαλακρός, υπό την καθοδήγηση του Φουλκ Γ΄ Νερά.

Το 1028, με τον θάνατο του Μπουσάρ Β΄, η Αντέλ ανέκτησε τον έλεγχο της Κομητείας, του οποίου και παραχώρησε το μισό τμήμα στον δεύτερο υιό της, Φουλκ λ'Ουαζόν. Ο τελευταίος, μη αποδεχόμενος την συγκεκριμένη κατάσταση, επιχείρησε να την απομακρύνει, με αποτέλεσμα η Αντέλ να παραχωρήσει το υπόλοιπο μισό τμήμα της Κομητείας, το οποίο και κατείχε η ίδια, στον ετεροθαλή αδερφό του, Ζοφρουά Β΄ Μαρτέλ.

Πηγές 
 
 
 Κόμητες του Βαντόμ

Σχετικά Λήμματα 
 Κατάλογος κόμητων του Βαντόμ

Οίκος του Ινζελζέ
Κόμητες του Βαντόμ
Εύα Χερτζίγκοβα

Η Εύα Χερτζίγκοβα (τσεχικά: Eva Herzigová, 10 Μαρτίου 1973) είναι μοντέλο και ηθοποιός τσέχικης καταγωγής.

Παιδική ηλικία και καριέρα 
Η Χερτζίγκοβα γεννήθηκε στο Λιτβίνοβ της Τσεχοσλοβακίας (στη σημερινή Τσεχία). Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο αφού στέφθηκε νικήτρια σε διαγωνισμό ομορφιάς στην Πράγα το 1989, στην ηλικία των 16 ετών. Μετά την άφιξή της στο Παρίσι, η δημοτικότητα της αυξήθηκε. Η πρώτη της σημαντική εμφάνιση ήταν ως το μοντέλο για την πρώτη καμπάνια των γυναικείων εσωρούχων Wonderbra το 1994. Συμμετείχε επίσης σε διαφημίσεις για τζιν. Εμφανίστηκε στον κατάλογο της Βικτόρια Σίκρετ και στο περιοδικό Σπορτς Ιλιουστρέιτιντ. Ήταν μέλος των Τόμας Ζόιμερ Μετροπόλιταν Μόντελς. Η Χερτζίγκοβα εμφανίστηκε ακόμη σε ταινίες. Το 2006, ενσάρκωσε την θεά Αφροδίτη στην Τελετή Έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.

Η Χερτζίγκοβα πρόσφατα πρωταγωνίστησε επίσης σε ένα φιλμ μόδας της εταιρίας Ιμάτζιν Φάσιον, ονόματι Decadent Control, με τον Ρομπέρτο Καβάλι. Παρουσίαζε μόδα από τις εταιρίες Agent Provocateur και H&M.

Το 1994, το στέλεχος διαφήμισης Τρέβορ Μπίτι, δουλεύοντας για το πρακτορείο TBWA του Λονδίνου, ανέπτυξε μία διαφήμιση για την καμπάνια της εταιρείας Sarah Lee για τα σουτιέν Wonderbra με τίτλο "Hello Boys". Πρόβαλλε μία κοντινή εικόνα της Χερτζίγκοβα να φοράει ένα μαύρο εσώρουχο Wonderbra. Στη διαφήμιση χρησιμοποιήθηκαν μόνο 2 λέξεις: Hello Boys (Γεια σας αγόρια). Αυτή η ριζοσπαστική, πικάντικη διαφημιστική καμπάνια είχε ως αποτέλεσμα πολλές μιμήσεις καθώς και μερικά παράπονα ότι συγκεκριμένη φωτογραφία υπονόμευε το γυναικείο φύλο. Η αφίσα αναρτήθηκε σε μια έκθεση στο μουσείο "Βικτόρια και Άλμπερτ" (V&A) στο Λονδίνο και κατέλαβε τη δέκατη θέση στον διαγωνισμό "Αφίσα του Αιώνα". Η Καναδική φίρμα εσωρούχων ήθελε η διαφημιστική καμπάνια να ενθαρρύνει τις γυναίκες να δουν τα Wonderbra ως προϊόν ομορφιάς αντί ως ένα απλό λειτουργικό ένδυμα. Η αφίσα ψηφίστηκε το 2011 ως το πιο εμβληματικό διαφημιστικό έντυπο των τελευταίων 5 δεκαετιών από το κέντρο διαφημιστικών μέσων.

Η Χερτζίγκοβα παντρεύτηκε τον Τίκο Τόρες, τον ντράμερ του Μπον Τζόβι, το Σεπτέμβρη του 1996. Το ζευγάρι χώρισε τον Ιούνιο του 1998. 

Η Χερτζίγκοβα και ο σύντροφός της, Γκρεγκόριο Μαρσιά, έχουν 3 γιους: τους Τζορτζ (γεν. 1 Ιουνίου 2007 στο Τορίνο), Φιλίπε (γεν. 13 Μαρτίου 2011) και Έντουαρντ (γεν. Απρίλιο 2013).

Πρακτορεία Μοντέλων 
 Czechoslovak Models, Πράγα
 D'management group, Μιλάνο
 Marilyn Model Agency, Παρίσι
 One Management, Νέα Υόρκη
 Storm Model, Λονδίνο

Διαμάχη 
Το 2003 η Χερτζίγκοβα μήνυσε την Καναδέζικη αλυσίδα καταστημάτων La Senza για το ποσό των 36.000$ για αθέτηση συμβολαίου. Η  La Senza αρνήθηκε να την πληρώσει για έναν φωτογραφικό κατάλογο, επειδή δεν ενέκρινε το κοντό κούρεμά της.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί Συνδέσμοι 
 Εύα Χερτζίγκοβα στην Internet Movie Database
 Εύα Χερτζίγκοβα στο Fashion Model Directory

Τσέχοι μοντέλα
Κροατικοί Σιδηρόδρομοι

Οι Κροατικοί Σιδηρόδρομοι (κροατικά: Hrvatske Željeznice) είναι η εθνική εταιρεία που διαχειρίζεται τους σιδηρόδρομους της Κροατίας. Η Κροατία είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σιδηροδρόμων (UIC), με κωδικό χώρας το 78.

Σιδηροδρομικό δίκτυο

Το σιδηροδρομικό σύστημα της Κροατίας αποτελείται από 2.974 χιλιόμετρα ραγών (εκ των οποίων τα 248 χιλιόμετρα είναι διπλές ράγες). Τα 1.228 χιλιόμετρα του δικτύου (41,3% του συνόλου) είναι ηλεκτροφόρα.

Υπάρχουν πολλές μεγάλες σιδηροδρομικές διαδρομές στη χώρα:
 (μέσω της Λιουμπλιάνα, Σλοβενίας) από Ντόροβα μέσω Ζάγκρεμπ, Σλαβόνσκι Μπροντ και Βινκόβτσι στο Τοβάρνικ (και έπειτα έως Βελιγράδι, Σερβίας), με σύνδεση σε Στριζιβόνια-Βρπόλιε προς Όσιγιεκ
 από Ζάγκρεμπ προς Κοπρίβνιτσα 
 από Ζάγκρεμπ προς Οστάριγε και Ριέκα
 από Οστάριγε προς Σπλιτ
 από Ζάγκρεμπ προς Σίσακ (η συντομότερη κύρια διαδρομή, αλλά ιδιαίτερα σημαντική)
 από Ζάγκρεμπ προς Βαράζντιν

Υπάρχουν και άλλες διαδρομές προς Σλοβενία, Ουγγαρία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη και Σερβία, καθώς και τακτικά τρένα προς την Αυστρία και τη Γερμανία (και πιο συγκεκριμένα τη Βαυαρία).

Το δίκτυο βελτιώθηκε σε ένα περιορισμένο βαθμό, κατά τη δεκαετία του 2000, όπως με την αύξηση της μέγιστης ταχύτητας της γραμμής Ζάγκρεμπ-Νόβσκα-Βινκόβτσι. Ο εκσυγχρονισμός των σιδηροδρόμων σχεδιάζεται να επεκταθεί περαιτέρω, μέσω ενός σιδηροδρομικού επενδυτικού σχεδίου. Ωστόσο, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2009, το σχέδιο δεν έχει ακόμη αποδώσει καρπούς.

Τροφοδοσία του δικτύου 
Η αρχική απόφαση στην πρώην Γιουγκοσλαβία ήταν να χρησιμοποιηθούν 3 kV DC (υψηλής τάσεως συνεχές ρεύμα) για την ηλεκτροκίνηση του σιδηροδρομικού δικτύου. Αυτό έγινε στη γραμμή Ριέκα-Ζάγκρεμπ, όπου η ορεινή περιοχή Γκόρσκι Κόταρ είχε ανάγκη για πιο ισχυρά τρένα από τα παραδοσιακά ντιζελοκίνητα.

Για τον εκσυγχρονισμό της σιδηροδρομικής γραμμής Ζάγκρεμπ-Βελιγραδίου χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα ηλεκτροδότησης των 25 kV/50 Hz. Η ηλεκτροδότηση σε άλλες γραμμές της Κροατίας, στη συνέχεια, έγινε αποκλειστικά με 25 kV/50 Hz. Αργότερα, το μεγαλύτερο μέρος της γραμμής Ζάγκρεμπ-Ριέκα επανηλεκτροδοτήθηκε με 25 kV/50 Hz, αν και μέχρι το Δεκέμβριο του 2012 εξακολουθούσε να υπάρχει ένα μέρος του δικτύου που χρησιμοποιούσε ενέργεια κάτω των 3 kV DC.

Όλα τα συστήματα σιδηροδρομικής ισχύος στην Κροατία είναι αποκλειστικά του τύπου εναέριας αλυσοειδούς γραμμής.

Παραπομπές

Μεταφορές στην Κροατία
Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη
Greatest Hits (Queen)

Greatest Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, η οποία κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε μέσω της "Hollywood".

Εμπορική επιτυχία
Το "Greatest Hits" κυκλοφόρησε σε μία μεταβατική περίοδο για το συγκρότημα, αφού περιόδευε για τον πρώτο # 1 δίσκο του στις Ηνωμένες Πολιτείες, παίζοντας τις πρώτες του συναυλίες στη Νότια Αμερική (Φεβρουάριος - Μάρτιος 1981) και στο Μεξικό (Σεπτέμβριος 1981). Ως αποτέλεσμα, το "Greatest Hits" έγινε ο πρώτος σε πωλήσεις δίσκος των Queen, πουλώντας περισσότερα από έξι εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Μεγάλη Βρετανία, όπου βραβεύθηκε ως είκοσι φορές πλατινένιο και είναι ο δίσκος με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Οι πωλήσεις του ξεπερνούν τα 25 εκατομμύρια παγκοσμίως, έχοντας βραβευθεί, μεταξύ άλλων, ως 15 φορές πλατινένιο στην Αυστραλία, οκτώ φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, επτά φορές χρυσό στην Γερμανία και πέντε φορές πλατινένιο στην Ελβετία. Έχει βρεθεί συνολικά 868 εβδομάδες στους βρετανικούς καταλόγους επιτυχιών, παραμένοντας τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή και 23 εβδομάδες στο Top-10, τις εννέα εκ των οποίων στα τέλη του 1991, μετά τον θάνατο του Φρέντι Μέρκιουρι. Στο αμερικάνικο Billboard παρέμεινε για 26 εβδομάδες φθάνοντας μέχρι το # 14, θέση στην οποία παρέμεινε για έξι συνεχόμενες εβδομάδες.

Κριτικές
Οι κριτικές για την συλλογή υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να την βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Ultimate Guitar" με 9,4 / 10, το "Entertainment Weekly" με Β+ και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5.

Τραγούδια του δίσκου

Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"|
|width="30%" valign="top"|
Greatest Hits (άλμπουμ)

Επίσημη κυκλοφορία: 2 Νοεμβρίου 1981

Βραβεία
Greatest Hits (άλμπουμ)
 Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): 20 x πλατινένιος 
 Αυστρία (IFPI Certification): 4 x πλατινένιος 
 Γερμανία (BVMI Certification): 7 x χρυσός 
 Ελβετία (IFPI Certification): 5 x πλατινένιος 
 Αυστραλία (ARIA Certification): 15 x πλατινένιος 
 Ολλανδία (NVPI Certification): Πλατινένιος 
 Αργεντινή (CAPIF Certification): 3 x πλατινένιος 
 Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 8 x πλατινένιος 
 Βραζιλία (ABPD Certification): Πλατινένιος 
 Καναδάς (CRIA Certification): 3 x πλατινένιος 
 Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Πλατινένιος 
 Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός

Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα τραγούδια του "Greatest Hits" ήταν οι εξής:

 Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, συνθεσάιζερ
 Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο, συνθεσάιζερ
 Τζον Ντίκον - μπάσο, κιθάρα
 Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά

Παραπομπές

Πηγές
 Greatest Hits - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Queen - Greatest Hits | Sputnikmusic
 BBC - Music - Review of Queen - Greatest Hits I and II

Δισκογραφία των Queen
Άλμπουμ του 1981
Θωμάς Β΄ του Πεδεμοντίου

Ο Θωμάς Β΄  (π.1199 - 7 Φεβρουαρίου 1259) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κύριος του Πεδεμοντίου (1233-1259). Ήταν δευτερότοκος υιός του Θωμά Α'΄ κόμη της Σαβοΐας και της Μαργαρίτας, κόρης του Γουλιέλμου Α' κόμη της Γενεύης.

Βιογραφία
Ξεκίνησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία ως ιερέας (canon) στη Λοζάνη και έπειτα ως πρωτοπρεσβύτερος (prévôt) της Βαλένς από το 1226. Όταν τo 1233 απεβίωσε ο πατέρας του, ο μεγαλύτερος αδελφός του Αμεδαίος Δ' έγινε κόμης της Σαβοΐας, ενώ ο Θωμάς Β' έγινε κύριος του Πιεμόντε. Η αρίθμησή του ως Β' δεν αναφέρεται στους κόμητες της Σαβοΐας, αλλά στα μέλη του Οίκου της Σαβοΐας. Το 1235 εγκατέλειψε την εκκλησιαστική του καριέρα και ζήτησε να διαχωρίσει τα εδάφη του από αυτά του αδελφού του· τελικά συμβιβάσθηκε με το να παραμείνει το Πιεμόντε μέρος της κομητείας της Σαβοΐας με αντάλλαγμα πρόσθετα εδάφη. Ενθαρρύνθηκε για την απόκτηση άλλων εδαφών εκτός της Σαβοΐας.

Το 1234 ο Θωμάς Β' και ο αδελφός του Γουλιέλμος συνόδευσαν τη Μαργαρίτα Βαρκελώνης, κόρη της αδελφής τους Βεατρίκης, στο Παρίσι για το γάμο της με τον Λουδοβίκο Θ΄ Καπετιδών.

Οικογένεια
Το 1237 νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης, κόμισσα της Φλάνδρας & του Αινώ, κόρη του Βαλδουίνου Θ΄ κόμη της Φλάνδρας, ΣΤ΄ του Αινώ και Α΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Ο Θωμάς Β΄ κυβέρνησε μαζί με τη σύζυγό του τη Φλάνδρα και το Αινώ (1237-44), ώσπου αυτή απεβιωσε· δεν είχαν τέκνα.

Σε δεύτερο γάμο το 1252 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη Φιέσι, ανιψιά του πάπα Ιννοκέντιου Δ΄. Είχαν τέκνα:
 Θωμάς Γ΄ π.1246-1282, κόμης του Πεδεμοντίου ως διάδοχος του πατέρα του.
 Αεδαίος Ε΄ 1249-1323, κόμης της Σαβοΐας ως διάδοχος του θείο του Φιλίππου Α΄ κόμη της Σαβοΐας.
 Λουδοβίκος Α΄ 1250-1302, βαρώνος του Βω.
 Ελεονώρα απεβ. 1296, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ του Μπωζέ.
 Μαργαρίτα απεβ. 1292, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο ντε Ρέντβερς 7ο κόμη του Ντέβον.
 Αλίκη απεβ. 1277.

Πρόγονοι

Πηγές
Chevalier, J. (1889). Quarante années de l'histoire des évêques de Valence. Paris.
Cognasso, Francesco (1940). Tommaso I ed Amedeo IV. Turin.
Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0691052166.
Society for the Diffusion of Useful Knowledge (1843). "AMADEUS IV". The Biographical dictionary of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge (Google Books). Vol. II. London: Longman, Brown, Green, and Longmans. pp. 384–385. OCLC 449283879. Retrieved August 2, 2010.

Οίκος της Σαβοΐας
Καταρίνα Πεπάιν

Η Καταρίνα Πεπάιν (φλαμανδικά: Katharina Pepijn ή Catharina Pepijn (βάπτιση 13 Φεβρουαριου 1619, Αμβέρσα – 12 Νοεμβρίου 1688, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος, γνωστή για τους ιστορικού περιεχομένου πίνακές της και για τις προσωπογραφίες της.

Βιογραφία

Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή και την εκπαίδευση της Καταρίνα Πεπάιν. Ήταν θυγατέρα του Μάρτεν Πεπάιν και της Μαρίς Χόιμπρεχτς. Πιθανότατα εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα της, εξέχοντα ζωγράφο της Αμβέρσας. Το 1654 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης ως "wijnmeester", δηλ. ως θυγατέρα ενός "Δασκάλου".

Ούτε για τη σταδιοδρομία της είναι γνωστά πολλά στοιχεία. Προς το τέλος της ζωής της είχε μισθώσει οικία σε "μπεγκινάζ" (beguinage), δηλ. κοινόβιο στο οποίο ζούσαν θρησκευόμενες κυρίες υπό τύπον καλογραιών, χωρίς όμως μοναστικούς όρκους και αποκοπή από την καθημερινή ζωή. Ήταν άρρωστη και την φρόντιζε νοσοκόμα. Όταν απεβίωσε τάφηκε στην εκκλησία που σήμερα είναι ο Καθεδρικός ναός της Αμβέρσας

Έργο
Η Καταρίνα Πεπάιν ήταν γνωστή στην εποχή της ως ζωγράφος ιστορικών θεμάτων και προσωπογραφιών.

Σήμερα δύο μόνον έργα της αποδίδονται. Και τα δύο είναι πορτρέτα Ηγουμένων του Αβαείου του Αγίου Μιχαήλ κοντά στην Αμβέρσα. Και τα δύο είναι φιλοτεχνημένα με λάδι σε καμβά και έγιναν κατά τη δεκαετία του 1650. Αρχικά βρίσκονταν στο Αβαείο του Αγίου Μιχαήλ. Το πρώτο, Πορτρέτο του Γιοάννες Κρυσόστομους φαν ντερ Στέρρεν, Ηγουμένου του Αβαείου του Αγίου Μιχαήλ έγινε λίγο μετά τον θάνατό του το 1652. Τα πορτρέτα της έχουν το ύφος των Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και Άντονι βαν Ντάικ.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Φλάνδρας
Κάστρο Σπίλμπερκ

Το Κάστρο Σπίλμπερκ (γερμανικά: Spielberg) είναι ένα κάστρο στην κορυφή ενός υψώματος της πόλης Μπρνο στη νότια Μοραβία της Τσεχικής Δημοκρατίας. Άρχισε να χτίζεται το πρώτο μισό του 13ου αιώνα από τους Πρεμυσλίδες βασιλείς και ολοκληρώθηκε από το βασιλιά Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Από ένα σημαντικό βασιλικό κάστρο των μέσω του 13ου αιώνα, που αποτέλεσε, επίσης, έδρα του μαρκήσιου της Μοραβίας, κατά τα μέσα του 14ου αιώνα, μετατράπηκε βαθμιαία σε ένα τεράστιο μπαρόκ φρούριο, που θεωρείται ως η πιο σκληρή φυλακή της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, ενώ τελικώς κατέληξε σε στρατώνα.

Ιστορία

Το 1620, μετά από την ήττα τους στη Μάχη του Άσπρου Βουνού, στις 8 Νοεμβρίου, τα κύρια μέλη της μοραβικής εξέγερσης εναντίον των Αψβούργων φυλακίστηκαν στο Σπίλμπερκ για αρκετά έτη. Η πόλη του Μπρνο αγόρασε το κάστρο το 1560 και το ονόμασε δημοτικό φρούριο. Οι οχυρώσεις των προμαχώνων του Σπίλμπερκ βοήθησαν το Μπρνο στην άμυνά του εναντίον των Σουηδών επιδρομέων, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Μετά την επιτυχή υπεράσπιση της πόλης, το Σπίλμπερκ οχυρώθηκε περαιτέρω οχύρωση και ενισχύθηκε η στρατιωτική λειτουργία του φρουρίου.

Την ίδια περίοδο το Σπίλμπερκ χρησιμοποιήθηκε και ως φυλακή. Οι Προτεστάντες ήταν οι πρώτοι που φυλακίστηκαν εκεί και ακολούθησαν συμμετέχοντες στις επαναστάσεις του 1848-1849, καθώς και εγκληματίες, όπως κλέφτες. Ο Φραντς φον ντερ Τρενκ, αυστριακός στρατιώτης και ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της περιόδου, φυλακίστηκε και πέθανε εκεί στις 4 Οκτωβρίου 1749. Αργότερα, διάφοροι εξέχοντες Γάλλοι επαναστάτες συνελήφθησαν εκεί, κατά τη διάρκεια των Πολέμων εναντίον της Γαλλίας, όπως ο Ζαν-Μπατίστ Ντρουέ, διάσημος για το ρόλο που είχε στη σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας. Μια ομάδα δεκαπέντε Ούγγρων Ιακωβίνων, υπό την αρχηγία του συγγραφέα Φραγκίσκου Καζίνσκι ήταν, επίσης, φυλακισμένοι εκεί.

Από το 1822 και έπειτα κατασκευάστηκαν ειδικά κελιά για τη φυλάκιση πολιτικών κρατουμένων στη βόρεια πτέρυγα του προηγούμενου φρουρίου, όπου γέμισαν με Ιταλικούς πατριώτες, γνωστοί ως Καρμπονάροι, οι οποίοι είχαν παλέψει για τη ενοποίηση, την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας τους. Ο ποιητής Σίλβιο Πελίτσο, που εξέτισε ποινή οκτώ ετών στο Σπίλμπερκ, έκανε τη φυλακή διάσημη παντού στην Ευρώπη με το βιβλίο του «Οι φυλακές μου» (Le mie prigioni).
 
Η τελευταία μεγάλη εθνική ομάδα πολιτικών κρατουμένων στο Σπίλμπερκ αποτελούνταν από σχεδόν 200 Πολωνούς επαναστάτες, που ως επί το πλείστον συμμετείχαν στην Εξέγερση της Κρακοβίας του 1846. Μετά από αυτό, ο Αυστριακός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ διέλυσε τη φυλακή του Σπίλμπερκ, το 1855, και μετά την αποχώρηση των τελευταίων κρατουμένων τρία χρόνια αργότερα, οι εγκαταστάσεις της μετατράπηκαν σε στρατώνες, που λειτούργησαν ως τέτοιοι για τα επόμενα εκατό χρόνια.

Ο τσεχοσλοβάκικος στρατός έκλεισε το Σπίλμπερκ το 1959, βάζοντας ένα καθοριστικό τέλος στη στρατιωτική εποχή του. Το επόμενο έτος, το Σπίλμπερκ έγινε μουσείο της πόλης του Μπρνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Εικονική παράσταση

Κάστρα στην Τσεχία
Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης

Η Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (σερβικά: Централна банка Босне и Херцеговине), βοσνιακά: Centralna banka Bosne i Hercegovine, κροατικά: Središnja banka Bosne i Hercegovine) είναι η κεντρική τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας το Σαράγιεβο.

Η κεντρική τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης συστάθηκε σύμφωνα με το νόμο που εγκρίθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, στις 20 Ιουνίου 1997. Άρχισε τη λειτουργία της στις 11 Αυγούστου 1997.

Ρόλος της είναι να διατηρεί τη νομισματική σταθερότητα με την έκδοση του εσωτερικού νομίσματος σύμφωνα με τη ρύθμιση του νομισματικού συμβουλίου με την ολική κάλυψη στα ελεύθερα μετατρέψιμα κεφάλαια συναλλάγματος, κάτω από τη σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία (1 Μετατρέψιμο μάρκο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης=0,51129 ΕΥΡΩ). Η κεντρική τράπεζα καθορίζει και ελέγχει την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής της χώρας, υποστηρίζει και διατηρεί τα κατάλληλα συστήματα πληρωμής και διακανονισμού και συντονίζει τις δραστηριότητες των τραπεζικών οργανισμών της χώρας, στις οποίες χορηγεί τις σχετικές άδειες και τις επιβλέπει.

Η Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης διαθέτει το κεντρικό γραφείο, τρεις βασικές υπηρεσίες και δύο υποκαταστήματα. Το κεντρικό γραφείο της Κεντρικής Τράπεζας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι στο Σαράγιεβο. Οι κύριες υπηρεσίες της είναι η κύρια υπηρεσία του Σαράγιεβο, η κύρια τράπεζα της Σερβικής Δημοκρατίας («CBBH Μπάνια Λούκα») και η κύρια υπηρεσία του Μόσταρ. Τα υποκαταστήματα της είναι το υποκατάστημα στην Μπράτσκο και η κύρια τράπεζα της Σερβικής Δημοκρατίας στο Πάλε.

Το ανώτερο σώμα της κεντρικής τράπεζας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι το κυβερνητικό συμβούλιο, το οποίο είναι υπεύθυνο για την καθιέρωση και τη επίβλεψη της νομισματικής πολιτικής, την οργάνωση και τις στρατηγικές της κεντρικής τράπεζας, οι οποίες πρέπει να βρίσκονται σύμφωνες με τις εξουσίες που δίνονται στο συμβούλιο από το νόμο. Το κυβερνητικό συμβούλιο αποτελείται από πέντε άτομα που διορίζονται από τον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας για μια εξαετή θητεία. Το κυβερνητικό συμβούλιο διορίζει ένα από τα μέλη του ως κυβερνήτη.

Ο σημερινός κυβερνήτης της κεντρικής τράπεζας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι ο Σενάντ Σόφτιτς.

Στη διαχείριση της κεντρικής τράπεζας κύρια όργανα είναι ο κυβερνήτης και οι τρεις υποκυβερνήτες, διορισμένοι από τον κυβερνήτη με την έγκριση του κυβερνητικού συμβουλίου. Ο στόχος της διαχείρισης είναι η ενεργός διαχείριση των υποθέσεων της κεντρικής τράπεζας. Κάθε υποκυβερνήτης είναι άμεσα αρμόδιος για τις λειτουργίες ενός τομέα της κεντρικής τράπεζας.

Κυβερνήτες
 Πέτερ Νίτσολ (20 Ιουνίου 1997 – 31 Δεκεμβρίου 2004)
 Κεμάλ Κοζάριτς (1 Ιανουαρίου 2005 – 11 Αυγούστου 2015)
 Σενάντ Σόφτιτς (11 Αυγούστου 2015 - σήμερα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
επίσημη ιστοσελίδα
Νομοθεσία της Κεντρικής Τράπεζας

Παραπομπές

Οικονομία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ορθοδοξία στην Κροατία

Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι το δεύτερο μεγαλύτερο θρησκευτικό δόγμα της Κροατίας, καθώς ο Ρωμαιοκαθολικισμός υπερισχύει και βρίσκεται στην πρώτη θέση. Πάνω από 190.000 άνθρωποι, που διαμορφώνουν 4,44% του συνολικού κροατικού πληθυσμού, ασπάζονται την ανατολική ορθόδοξη πίστη.

Η Ορθοδοξία στην Κροατία αντιπροσωπεύεται πρωτίστως από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των πιστών της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας στη χώρα. Άλλες σημαντικές εκκλησίες στην Κροατία είναι η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Σλαβομακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτές οι τρεις εκκλησίες αναγνωρίζονται επίσημα από το κράτος. Στην Κροατία υπάρχουν, επίσης, υποστηρικτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Μαυροβουνίου. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου, είχε συσταθεί η Κροατική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στατιστικά
Τα δημοσιευμένα στοιχεία από την κροατική απογραφή πληθυσμού του 2011, περιλάμβανε στοιχεία των εθνοτήτων και των θρησκειών. Σε αυτά τα στοιχεία καταγράφηκαν συνολικά 190.143 ορθόδοξοι οπαδοί (το 4,44% του συνολικού πληθυσμού), οι οποίοι διαιρούνταν στις ακόλουθες εθνοτικές ομάδες:
 159.530 Ορθόδοξοι Σέρβοι
 16.647 Ορθόδοξοι Κροάτες
 2.401 Ορθόδοξοι Σλαβομακεδόνες
 2.187 Ορθόδοξοι ανά εθνικότητα
 2.084 Ορθόδοξοι πιστοί ακαθόριστης εθνικότητας
 1.822 Ορθόδοξοι Μαυροβούνιοι
 816 Ορθόδοξοι πιστοί άλλων εθνικοτήτων
 729 Ορθόδοξοι Ρώσοι
 341 Ορθόδοξοι Ουκρανοί
 293 Ορθόδοξοι Βόσνιοι
 158 Ορθόδοξοι Βούλγαροι
 157 Ορθόδοξοι πιστοί άγνωστης εθνικότητας 
 147 Ορθόδοξοι Ρουμάνοι
 124 Ορθόδοξοι πιστοί περιφερειακών μελών
 άλλες ξεχωριστές εθνικότητες (κάτω από 100 άτομα η κάθε μια)

Σέρβοι Ορθόδοξοι

Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Κροατία συγκεντρώνει τους πιστούς της κυρίως μεταξύ της σερβικής μειονότητας της χώρας. Στην Κροατία είναι οργανωμένη στις ακόλουθες επαρχίες:
 Μητρόπολη του Ζάγκρεμπ, Λιουμπλιάνα και πάσης Ιταλίας 
 Επαρχία του άνω Κάρλοβατς
 Επαρχία της Σλαβονίας
 Επαρχία του Οσγέκο Πίλιε και Μπαράνια
 Επαρχία της Δαλματίας

Σημαντικές σερβικές ορθόδοξες περιοχές της χώρας περιλαμβάνουν τα εξής μοναστήρια:
 Μοναστήρι Ντράγκοβιτς 
 Μοναστήρι Γκομίριε 
 Μοναστήρι Κομογκοβίνα 
 Μοναστήρι Κρκα 
 Μοναστήρι Κρούπα 
 Μοναστήρι Λεπαβίνα 
 Μοναστήρι Λαζαρίτσα 
 Μοναστήρι Νετζέγιε 
 Μοναστήρι Πέτκε 
 Μοναστήρι Βασιλίγια Οστρόσκογκ
Σημαντικές εκκλησίες είναι οι εξής:

Παραπομπές

Κροατία-επέκταση
Κροατια
Ρεββέκα Κιμ

Η Ρεββέκα Κιμ (레베카 김, 27 Ιανουαρίου 1998) είναι Νοτιοκορεάτισσα αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ. Μαζί με τον παρτενέρ της, Κιρίλ Μίνοφ, η Ρεββέκα είναι εθνική πρωταθλήτρια της Νότιας Κορέας για το 2016 και έκτη σε κατάταξη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων 2014. Νωρίτερα στην καριέρα της, η Ρεββέκα διαγωνίστηκε στο απλό πατινάζ. Είναι πρωταθλήτρια στο Κύπελλο Νεστλέ Νέσκουικ αρχαρίων για το 2009 και το 2010.

Προσωπικά Δεδομένα 
Η Ρεββέκα μεγάλωσε στη Βίλνιους της Λιθουανίας αλλά κράτησε την Κορεάτικη υπηκοότητα. Μιλάει άπταιστα Ρωσικά, Κορεάτικα, Αγγλικά και Λιθουανικά. Το 2010 μετακόμισε με την οικογένειά της στη Μόσχα της Ρωσίας για την εκπαίδευσή της στο πατινάζ.

Καριέρα

Απλό πατινάζ 
Η Ρεββέκα ξεκίνησε το καλλιτεχνικό πατινάζ στην ηλικία των 7, και αρχικά διαγωνίστηκε στο απλό πατινάζ. Κέρδισε τον τίτλο των αρχάριων κορασίδων το 2009 στο Πρωτάθλημα της Λιθουανίας. Το 2009, τα Κορεάτικα μέσα ενημέρωσης την «βάπτισαν» ως μία ακόμα Κιμ Γιούνα. Το Φεβρουάριο του 2009, το Κορεάτικο παγκόσμιο δίκτυο KBS έκανε ένα αφιέρωμα στην Ρεββέκα Κιμ.

Καλλιτεχνικό πατινάζ

Παιδικό επίπεδο 
Το 2012, η Ρεββέκα ξεκίνησε να διαγωνίζεται στο καλλιτεχνικό πατινάζ με τον παρτενέρ της Κιρίλ Μίνοφ, εκπροσωπώντας τη Νότια Κορέα. Προπονητές τους οι Ιρίνα Ζουκ και ο Αλεξάντερ Σβίνιν. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ εγγραφήκαν στο παιδικό Γκραν Πρι της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ για το 2012-13 για να εκπροσωπήσουν Αυστρία  και Κροατία. Έχασαν τον πρώτο γύρω περιμένοντας την Διεθνή Ένωση πατινάζ (ISU) να δώσει την άδεια της για την αλλαγή χώρας εκπροσώπησης στον Κιρίλ ---- είχε άδεια να εκπροσωπήσει τη Νότια Κορέα την εικοστή πρώτη του Σεπτέμβρη του 2012. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ έπιασαν τη δέκατη θέση στο διεθνές ντεμπούτο τους στην Κροατία. Πληρούσαν τις προϋποθέσεις για τον ελεύθερο χορό πατινάζ στο Παγκόσμιο παιδικό πρωτάθλημα το 2013 στο Μιλάνο και η τελική θέση τους ήταν η εικοστή.

Το Νοέμβρη του 2013, η Ρεββέκα και ο Κιρίλ κέρδισαν το παιδικό καλλιτεχνικό πατινάζ στο κύπελλο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Ήταν η πρώτη Κορεάτικη ομάδα καλλιτεχνικού πατινάζ που κέρδισε έναν διεθνή διαγωνισμό. Κατατάχθηκαν έκτοι στο Παγκόσμιο παιδικό πρωτάθλημα του 2014 στη Σόφια.

Ανώτερο επίπεδο 
Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ ξεκίνησαν την ανωτέρου επιπέδου σεζόν τους σε μία εκδήλωση της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ διεκδικητικού ύφους(ISU challenger series), το Κύπελλο Νέμπελχορν 2014, όπου κατατάχθηκαν έβδομοι. Έλαβαν 2 αναθέσεις Γκραν Πρι, το Κύπελλο Ροστέλεκομ 2014 και το Τρόφι Έρικ Μπομπαρντ 2014. Η Ρεββέκα και ο Κιρίλ είναι η πρώτη Κορεάτικη ομάδα καλλιτεχνικού πατινάζ που συμμετείχε σε Γκραν Πρι της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ. Στο Ανοιχτό Κύπελλο Βολβο έλαβαν την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη και έτσι έγιναν η πρώτη Κορεατική ομάδα που έλαβε μετάλλιο σε εκδήλωση της Διεθνούς Ένωσης Πατινάζ.

Λιθουανοί αθλητές
Νοτιοκορεάτες αθλητές
Τομ Άποστολ

Ο Τομ Μάικ Άποστολ (Tom Mike Apostol, 20 Αυγούστου 1923 – 8 Μαΐου 2016) ήταν Αμερικανός μαθηματικός, με ειδικότητα στην ανάλυση και στην αναλυτική θεωρία των αριθμών, και καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Κάλτεκ).

Ζωή και έργο
Ο Άποστολ γεννήθηκε στην κωμόπολη Χέλπερ της Γιούτα. Οι γονείς του, Εμμανουήλ Αποστολόπουλος και Ευφροσύνη Παπαθανασοπούλου, ήταν Έλληνες μετανάστες. Το ονοματεπώνυμο του Εμμανουήλ συντομεύθηκε σε «Μάικ Άποστολ» όταν απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα και ο Τομ κληρονόμησε αυτό το αμερικανοποιημένο επώνυμο.

Ο Τομ Άποστολ πήρε αρχικά πτυχίο χημικού μηχανικού το 1944 και στη συνέχεια μάστερ στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον το 1946 και διδακτορικό στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ το 1948. Η σταδιοδρομία του, εξ ολοκλήρου πανεπιστημιακή, ήταν στο Μπέρκλεϋ, στο MIT και στο Κάλτεκ. Υπήρξε συγγραφέας αρκετών πανεπιστημιακών συγγραμμάτων που άσκησαν μεγάλη επίδραση, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

Ο Άποστολ ήταν ο δημιουργός και διευθυντής του Προγράμματος MATHEMATICS!, το οποίο παράγει κλιπ που παρουσιάζουν βασικά θέματα των μαθηματικών της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως. Ο Άποστολ βοήθησε στην εκλαΐκευση του «οπτικού απειροστικού λογισμού» που επινόησε ο Μαμικόν Μνατσακανιάν, με τον οποίο είχει συνεργασθεί στην εκπόνηση πολλών εργασιών. Ο Άποστολ παρείχε επίσης επιστημονικό περιεχόμενο για μία σειρά τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ-διαλέξεων εισαγωγικής φυσικής με τίτλο Το μηχανικό Σύμπαν, που επαινέθηκε ιδιαίτερα.

Το 2001 ο Τομ Άποστολ εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ τιμήθηκε τρεις φορές με Βραβείο Λέστερ Φορντ (το 2005, το 2008 και το 2010). Τέλος, το 2012 έγινε εταίρος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας.

Εργογραφία
 Mathematical Analysis: A modern approach to advanced calculus, (1957) Addison-Wesley, ISBN 0-201-00288-4
 Introduction to Analytic Number Theory, (1976) Springer-Verlag, Νέα Υόρκη. ISBN 0-387-90163-9
 Modular Functions and Dirichlet Series in Number Theory, (1990) Springer-Verlag, Νέα Υόρκη. ISBN 0-387-90185-X
 Calculus, Volume 1, One-variable calculus, with an introduction to linear algebra, (1967) Wiley, ISBN 0-536-00005-0, ISBN 978-0-471-00005-1
 Calculus, Volume 2, Multi-variable calculus and linear algebra with applications to differential equations and probability, (1969) Wiley, ISBN 0-471-00008-6
 The Mechanical Universe: Mechanics and Heat, Advanced Edition ISBN 0-521-30432-6 (με τους Steven C. Frautschi, Richard P. Olenick και David L. Goodstein)
 New Horizons in Geometry ISBN 088385354X (με τον Mamikon Mnatsakanian)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Tom M. Apostol, Professor of Mathematics, Emeritus, Caltech
 A VISUAL Approach to CALCULUS problems
 Ο Τομ Άποστολ στην IMDb
 Το Πρόγραμμα MATHEMATICS!

Αμερικανοί μαθηματικοί
Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες
Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Αίμων της Σαβοΐας

Ο Αίμων (15 Δεκεμβρίου 1291 - 22 Ιουνίου 1343) ήταν κόμης της Σαβοΐας (1329-1343). Ήταν δευτερότοκος υιός τού Αμεδαίου Ε' κόμη της Σαβοΐας και της Σιβύλλας του Μπωζέ.

Βιογραφία
Το 1321 επέβλεψε τις πολιορκητικές μηχανές κατά την πολιορκία της Κορμπιέρ. Από το 1323 ήταν κύριος του Μπρέσε, υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Εδουάρδου. Ως νεότερος υιός σχεδίαζε μια εκκλησιαστική σταδιοδρομία και το 1329 ήταν στην Αβινιόν, κοντά στον πάπα Ιωάννη ΚΒ', όταν απεβίωσε ο Εδουάρδος.

Τη διαφορά του με τον ανιψιό του Αμεδαίο Γ' κόμη της Γενεύης την αντιμετώπισε με τη σύσταση επιτροπής. Η εδαφική διαμάχη συνεχιζόταν για γενιές και λύθηκε με διαπραγματεύσεις από τον Αίμονα, γι΄αυτό και ονομάστηκε ο Ειρηνοποιός. Επίσης η Ιωάννα, κόρη του Εδουάρδου, διεκδικούσε την κομητεία της Σαβοΐας. Αν και δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα κόμισσα στη Σαβοΐα, ίσχυε δηλ. ο Σαλικός νόμος, ο άνδρας της Ιωάννης Γ΄ των Ντρε δούκας της Βρεττάνης υπερασπίστηκε το αίτημά της. Ο διακανονισμός επιτεύχθηκε με την πληρωμή ενός ποσού στην Ιωάννα, που σε αντάλλαγμα παραιτήθηκε των αξιώσεών της.
 

Η παλιές εδαφικές διαφορές με τον Guigues Η' κόμη του Βιενουά οδήγησε σε πόλεμο, που στην πολιορκία της Λα Περιέρ ο κόμης σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ουμβέρτος Β' κόμης του Βιενουά. Τότε ο Φίλιππος ΣΤ' Βαλουά μεσολάβησε για ανακωχή, διότι ήθελε τον Αίμονα σύμμαχό του στον Εκατονταετή Πόλεμο. Επίσης και ο αντίπαλος του Φιλίππου ΣΤ', ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας τον ζήτησε σύμμαχο, αλλά καθώς ο Αίμων είχε κτήσεις στη Νορμανδία και στην Αγγλία και ήταν υποτελής και των δύο, απάντησε πως δεν μπορούσε.

Το 1330 ίδρυσε γραφείο καγκελαρίας για τη διαχείριση των επίσημων εγγράφων. Επέκτεινε το παλαιό ταφικό παρεκκλήσιο της μονής Ωτεκόμπε κατά τα έτη 1331-42.  Το 1340 όρισε δικαστές για τον χειρισμό των προσφυγών σε υποθέσεις μεταξύ των καστελάνων και του ιδίου.

Η σύζυγός του Γιολάντα απεβίωσε κατά τον τοκετό του 5ου τέκνου τους το 1342 και το επόμενο έτος απεβίωσε και ο ίδιος. Ετάφη στο παρεκκλήσιο της μονής Ωτεκόμπε.

Οικογένεια
Είχε 9 εκτός γάμου τέκνα πριν νυμφευτεί. Το 1330 νυμφεύτηκε τη Γιολάντα Παλαιολογίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου. Είχαν επιζώντα τέκνα:
 Αμεδαίος ΣΤ΄ 1334-1383, διαδέχθηκε τον πατέρα του
 Λευκή 1336-1388, παντρεύτηκε τον Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι δούκα του Μιλάνου.

Πρόγονοι

Πηγές
 Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.
 Hourihane, Colum (2012). The Grove Encyclopedia of Medieval Art and Architecture. Vol. 1. Oxford University Press.

Εικόνες

Οίκος της Σαβοΐας
Σαν Λορένσο, Νικαράγουα

Το Σαν Λορένσο (ισπανικά: San Lorenzo) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Λορένσο.

Η πόλη

Το Σαν Λορένσο βρίσκεται 91 χιλιόμετρα από την Μανάγουα. Ανήκε στο διαμέρισμα Τσοντάλες μέχρι το 1935.

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Σ
Σ
Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες

Το Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες (ισπανικά: San José de los Remates) ή Σαν Χοσέ δε Μποάκο (San José de Boaco) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες.

Η πόλη

Το Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες απέχει 96 χιλιόμετρα από την Μανάγουα.

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Σ
Σ
Σάντα Λουσία, Νικαράγουα

Η Σάντα Λουσία (ισπανικά: Santa Lucía) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Λουσία.

Η πόλη

Η Σάντα Λουσία απέχει 94 χιλιόμετρα από την Μανάγουα. Στο παρελθόν, ήταν γνωστή ως Ποτρερίτος (Potreritos) και ανήκε στον δήμο Τεουστέπε.

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Σ
Σ
Ναντάιμε

Το Ναντάιμε (ισπανικά: Nandaime) είναι ένας από τους τέσσερις δήμους του Διαμερίσματος της Γρανάδας της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ναντάιμε.

Η πόλη

Το Ναντάιμε απέχει 67 χιλιόμετρα από την Μανάγουα και 20 από την Γρανάδα.

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Ν
Ν