joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου

Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου είναι μια ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία του Απόστολου Τεγόπουλου και παραγωγή Κλακ Φιλμ. Αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας "διλογίας" με θέμα τις περιπέτειες του τραγουδιστή Βασίλη Καρατζόγλου. Το πρώτο μέρος είναι η Ξεριζωμένη Γενιά, που γυρίστηκε έναν χρόνο νωρίτερα. Και τα δύο έργα είναι επικών διαστάσεων με διάρκεια τρεις ώρες περίπου το καθένα.

Πλοκή
Ένας λαϊκός τραγουδιστής, ο Βασίλης Καρατζόγλου (Νίκος Ξανθόπουλος), που συντηρεί τη μητέρα του, Φανή (Ελένη Ζαφειρίου), και την αδελφή του, την Άννα (Άντζελα Ζήλεια), προσπαθεί να βρει και φέρει πίσω στην οικογένειά του τον πατέρα του, που χάθηκε στην καταστροφή της Σμύρνης. Από έναν γέρο στον Βόλο μαθαίνει ότι ο πατέρας του δεν πέθανε αλλά συνελήφθη από τους Τούρκους μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Αποφασίζει να ακολουθήσει την επιστημονική αποστολή του καθηγητή Τζον Άντερσον στην Τουρκία, και εκεί ψάχνει να βρει τα ίχνη του πατέρα του σε διάφορες πόλεις. Τελικά ανακαλύπτει έναν άντρα, τον οποίο οι Τούρκοι φωνάζουν "Γκιαούρ Ντοκτόρ" και ο οποίος μοιάζει εκπληκτικά στον πατέρα του (Νίκος Ξανθόπουλος). Ο Βασίλης θα κάνει τα πάντα για να τον φέρει πίσω στην Ελλάδα.

Ηθοποιοί 
 Ξανθόπουλος Νίκος
 Άντζελα Ζήλεια
  Μιράντα Κουνελάκη 
 Κατερίνα Βασιλάκου
 Λυκούργος Καλλέργης
 Στέφανος Στρατηγός
 Ελένη Ζαφειρίου
 Θόδωρος Μορίδης
 Μήτσος Λυγίζος
  Μαρί Πανταζή 
 Θόδωρος Έξαρχος
 Ρένα Γαλάνη
  Κία Μπόζου
 Βαγγέλης Καζάν
 Δημήτρης Μπισλάνης
 Δήμος Σταρένιος
  Αλέκος Ουδινότης 
  Κώστας Μπαλαδήμας 
  Νίκος Πασχαλίδης 
  Γιώργος Κωβαίος 
 Ιάκωβος Ψαρράς
  Τάσος Δάριος 
  Νίκος Νεογέννης 
  Γιάννης Αλεξανδρίδης 
  Νίκος Θηβαίος 
  Χαράλαμπος Πισιμίσης 
  Γιάννης Τότσικας 
  Γιώργος Πάλλης 
  Μάριος Μαρκόπουλος 
  Γιώργος Γρηγορίου 
  Αντώνης Κασάρης 
 Δημήτρης Φωτιάδης
  Γιώργος Οικονόμου 
  Γιώργος Γιουβανέλης 
 Στέλιος Βόκοβιτς

Παραγωγή και παραλειπόμενα
Είναι αξιοσημείωτη η σεκάνς κατά την οποία μια αρκούδα επιτίθεται στον Νίκο Ξανθόπουλο στο δάσος. Πρόκειται όμως για τον ηθοποιό Ανέστη Βλάχο, ντυμένο αρκούδα. Αλλά στο ίδιο έργο παρουσιάζεται μια αληθινή αρκούδα, η οποία χορεύει στους ρυθμούς του ντεφιού ενός περιπλανώμενου μουσικού, που έχει πάθει αμνησία και διαμένει στην Τουρκία. 

Στην ταινία ακούγονται μεταξύ άλλων τα τραγούδια «Αραμπάς περνάει», «Είσαι το παιδί μου», «Μπεκλεντίμ ντε γκελμεντίν», «Σαμπαχτάν κάλκτιμ». 

Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1968-1969 και έκοψε 395.589 εισιτήρια. Ήρθε στην 12η θέση ανάμεσα σε 108 ταινίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου  στο Cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1969
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ταινίες σε σκηνοθεσία Απόστολου Τεγόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Πάνου Κοντέλη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Κλακ Φιλμ
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ξανθόπουλος

Το επώνυμο Ξανθόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

Επιστήμονες 
Βασίλης Ξανθόπουλος, Έλληνας επιστήμονας.

Καλλιτέχνες 
Γιάννης Ξανθόπουλος, Έλληνας Σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Δημήτρης Ξανθόπουλος, Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου.
Νίκος Ξανθόπουλος, Έλληνας ηθοποιός.

Αθλητές 
Βασίλης Ξανθόπουλος, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Βασίλης Ξανθόπουλος, Έλληνας καλαθοσφαιριστής.
Γιάννης Ξανθόπουλος, Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Μπάμπης Ξανθόπουλος, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Πέτρος Ξανθόπουλος, Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.

Πολιτικοί 
Αθανάσιος Ξανθόπουλος, Έλληνας βουλευτής Χαλκιδικής
Στόχος (εφημερίδα)

Ο Στόχος είναι εβδομαδιαία ακροδεξιά και φιλοχουντική εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη. Στην θεματολογία της περιλαμβάνει φιλοχουντικά θέματα, απειλές εκκλησιαστικές προφητείες και ακροδεξιά ρητορική ενώ οι θέσεις που εκφράζονται σε αυτήν είναι ανοιχτά εθνικιστικές. Ιδρυτής της ήταν ο Γεώργιος Ε. Καψάλης το 1985. 

Τον Νοέμβριο του 2001, έπειτα από παύση δύο ετών, επανακυκλοφόρησε με νέο σχήμα υπό την Πανελληνισμός Ενημερωτική.

Ταυτίστηκε με τη Χρυσή Αυγή μετά την είσοδο της στο κοινοβούλιο και αποστασιοποιήθηκε μετά την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για την δολοφονία Παύλου Φύσσα από τον αρχηγό της Νίκο Μιχαλολιακο. 

Η εφημερίδα απολογήθηκε στην Έλενα Ακρίτα για ανακρίβειες που είχε γράψει σχετικά με την σύνταξη της, οι οποίες οδηγούσαν σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς.

Δικτυακοί τόποι
η ιστοσελίδα της εφημερίδας Στόχος

Παραπομπές 

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ακροδεξιά
Ιππόλυτος (τραγωδία)

Ο Ιππόλυτος στεφανίας ή στεφανηφόρος  είναι αρχαία τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 428 π.Χ.. Το έργο αποτελείται από 1.466 στίχους. Η τετραλογία που τον περιελάμβανε ήταν μια από τις 5 τετραλογίες με τις οποίες ο Ευριπίδης κέρδισε τα πρωτεία, δηλαδή νίκη στους δραματικούς αγώνες. Δεύτερος κατετάχθη ο Ιόφων, γιος του Σοφοκλή, ενώ τρίτος βγήκε ο Ίων ο Χίος.

Ιππόλυτος Καλυπτόμενος
Πριν από την συγγραφή του Ιππόλυτου Στεφανηφόρου, ο Ευριπίδης έγραψε ακόμα ένα έργο για τον Ιππόλυτο, τον Ιππόλυτο Καλυπτόμενο, από το οποίο σώζονται αποσπάσματα. Σε αυτό, η Φαίδρα παρουσιαζόταν ακόλαστη και εξομολογούνταν η ίδια τον πόθο της στον Ιππόλυτο, ο οποίος κάλυψε το πρόσωπο του από ντροπή όταν το έμαθε (εξ ου και «Καλυπτόμενος»). Λέγεται πως ολόκληρο το στάδιο σείστηκε από τις αποδοκιμασίες του κοινού. Ακόμα και ο Σοφοκλής, ο οποίος σέβονταν τον νεότερο του συνεργάτη, έγραψε την τραγωδία Φαίδρα, έχοντας ως σκοπό να αντιταχθεί.

Τα πρόσωπα του έργου

• Αφροδίτη
• Ιππόλυτος
• Σύνοδοι Ιππολύτου
• Θεράπων
• Χορός
• Τροφός
• Φαίδρα
• Θησέας
• Αγγελιαφόρος
• Άρτεμις

Η υπόθεση 
Το έργο αυτό φέρεται και με το όνομα Στεφανηφόρος  από το στέφανο που προσφέρει στην Άρτεμη ο ήρωας. Αλλά η αφοσίωσή του αυτή προς την Θεά διεγείρει την Αφροδίτη που προκειμένου να επιφέρει τον όλεθρο του αγνού ήρωα «εμπνέει» τη μητριά αυτού σε ανόσιο έρωτα μ΄ αυτόν. Και η μεν μητριά Φαίδρα συγκαλύπτει το πάθος της ενώ η τροφός το αποκαλύπτει στον ήρωα και του προκαλεί δίκαια φρίκη. 

Κατόπιν αυτού η Φαίδρα αισχυνόμενη απαγχονίζεται αφού προηγουμένως με σημείωμα διαβάλει τον νέο στον πατέρα του Θησέα ο οποίος στη συνέχεια  με σκληρή κατάρα προκαλεί τον κύριο όλεθρο του ήρωα.

Με βάση αυτή την τραγωδία ο Ρωμαίος Σενέκας αλλά και ο Γάλλος Ρακίνας δημιούργησαν αντίστοιχα έργα με το όνομα Φαίδρα.

Απόσπασμα του έργου

ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ,στ.1274-1282

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κρατικό Θέατρο Βορείου  Ελλάδος

Τραγωδίες του Ευριπίδη
Λιβυρνίδες Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού



Αμφιτρίτη ΙΙ
Η Λιβύρνις Αμφιτρίτη, εκτοπίσματος 15 τόνων ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας.Ομοίου τύπου πλοία: ‘Κυμοθόη Ι’, 'Πάνθηρας' και 'Δελφίνια'. Το 1870 μετατράπηκε σε φορτηγίδα. Είχε πλήρωμα 4 Υπαξιωματικών και 26 ναυτών.

Γοργώ

Το Γοργώ ήταν Ελληνικό πολεμικό Πλοίο τύπου Βελλού (ή Λιβυρνίς) απομεινάρι του κατά θάλασσα Αγώνα του 1821. (Πιθανώς να πρόκειται για την ομώνυμη υδραίικη Γολέτα του Κυρ. Σκούρτη Γοργώ ύστερα από μετασκευή ).

Το σκάφος αυτό εκτοπίσματος 10 μόλις τόνων μετά τον ερχομό του Βασιλέως Όθωνα γράφτηκε στη δύναμη του Ελληνικού Βασιλικού στόλου με αύξοντα αριθμό 19. Έφερε οπλισμό ένα μικρό πυροβόλο (κανόνι) των 3 λιτρών. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως ταχυδρομικό με παράλληλη περιπολία ως αντιπειρατική ακταιωρός. Τον Οκτώβριο του 1832 ενώ είχε σταλεί με τα σκάφη Σπάρτη και Ευχαρίς στη Πελοπόννησο για καταδίωξη της πειρατείας τούτο μεταπήδησε σε πειρατικό. Για την ενέργεια αυτή ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα συνελήφθησαν και δικάστηκαν.

Τέλος το σκάφος αυτό διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στο Ναύσταθμο του Πόρου πριν το 1840.

Δελφίνια 
Ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Ομοίου τύπου πλοία: ‘Κυμοθόη Ι’, 'Πάνθηρας' και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’. Αποσύρθηκε το 1862.

Κυμοθόη Ι 
Το 1852 ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Αποσύρθηκε το 1862. Ομοίου τύπου πλοία: 'Δελφίνια',  'Πάνθηρας' και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’.

Πάνθηρας 
Όνομα Αθηναϊκής τριήρεως. Ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου το 1852. Ομοίου τύπου πλοία: 'Δελφίνια', ‘Κυμοθόη Ι’ και ‘Αμφιτρίτη ΙΙ’. Εκτοπίσματος 15 τόνων. Πλήρωμα : 4 Υπαξιωματικοί και 26 Ναύτες. Τον Μάρτιο του 1854 είχε εισχωρήσει στον Παγασητικό Κόλπο, όπου συνελήφθη από ένα τουρκικό ατμοκίνητο πολεμικό και οδηγήθηκε στο λιμάνι του Αλμυρού. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερο. Αναφέρεται ότι το 1860 διαλύθηκε.

Ελληνικά πολεμικά πλοία
Ρήσος (τραγωδία)

Ο Ρήσος είναι τίτλος τραγωδίας του Ευριπίδη το οποίο όμως αμφισβητείται από πολλούς ειδικούς, ήδη απο την αρχαιότητα. Ο Joseph Scaliger και αργότερα άλλοι μελετητές, θεωρούν το έργο πολύ μεταγενέστερο και λόγω του τρόπου γραφής και αισθητικής του, καί λόγω των ιδιομορφιών του (μοιάζει με χρονικογράφημα).

Υπόθεση
Το έργο αυτό ανάγεται εις  την ραψωδία Κ' της Ιλιάδας (Δολώνια). Ξεκινάει με την είσοδο του χορού, που αποτελείται από Τρώες στρατιώτες, οι οποίοι πληροφορούν τον Έκτορα πως οι Έλληνες συγκεντρώθηκαν στην σκηνή του Αγαμέμνονα. Αποφασισμένος να τους επιτεθεί, αναχαιτίζεται από τον Αινεία, και στέλνει τον Δόλωνα ώστε να τους κατασκοπεύσει. Ένας βοσκός αναγγέλει την άφιξη του Ρήσου, ο οποίος υπόσχεται στον Έκτορα την νίκη των Τρώων και πως θα πολιορκήσει την Ελλάδα ως αντίποινα. Αφού αποχωρήσουν ο Ρήσος και ο Έκτορας, αποχωρεί και ο χορός. Οι Οδυσσέας και Διομήδης, πληροφορούνται από την Αθηνά την άφιξη του Ρήσου και τον δολοφονούν, ενώ η Αθήνα, παίρνοντας την μορφή της Αφροδίτης, ξεγελάει τον Πάρη, ο οποίος έρχεται να πληροφορήσει τον αδερφό του, επειδή μπήκαν  Έλληνες στο στρατόπεδο . Ο χορός επιστρέφει, και ο Ηνίοχος του Ρήσου αναγγέλει τον θάνατο του, ενώ η Μούσα μητέρα του, θρηνεί τον γιο της.

Την τραγωδία αυτή απομιμήθηκε αργότερα ο Ρωμαίος Λούκιος Άττιος και έγραψε το δράμα Nyctegersia («Νυκτεγερσία»).

Ρησος
Κατακλυσμός του Νώε

Με τον όρο κατακλυσμός του Νώε αναφερόμαστε στην παγκόσμια πλημμύρα, όπως αυτή περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσης (κεφ. 6-9) της Αγίας Γραφής, καθώς επίσης και στο Κοράνι. Η βιβλική αφήγηση περιγράφει πώς ο Θεός προειδοποίησε τον Νώε για έναν επερχόμενο κατακλυσμό και τον καθοδήγησε να κατασκευάσει μια κιβωτό για να σωθεί αυτός και τα ζώα που πήρε μαζί του σε αυτή. Πήρε ένα ζευγάρι από κάθε είδος ζώου. Ένα αρσενικό και ένα θηλυκό για να ζευγαρώσουν και να αναπαραχθεί η ζωή μετά τον κατακλυσμό. Στην κιβωτό μαζί με τον Νώε υπήρχε και η γυναίκα του με τους τρεις γιους του και τις γυναίκες τους. Η αφήγηση αναφέρει ότι ο κατακλυσμός αυτός, που διήρκεσε 40 ημέρες, έγινε ως τιμωρία παγκόσμιου αφανισμού ανθρώπων και ζώων, εξ' αιτίας της ηθικής κατάπτωσης του αρχαίου βιβλικού κόσμου, όπου ο Νώε διασώθηκε, ως άνθρωπος δίκαιος σε σύγκριση με τους σύγχρονούς του. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, μετά από 150 ημέρες τα νερά υποχώρησαν και η κιβωτός βρέθηκε στο όρος Αραράτ. Τα νερά συνέχισαν να υποχωρούν και τον δέκατο μήνα οι κορυφές των βουνών άρχισαν να γίνονται ορατές.

Παρόμοιοι κατακλυσμικοί μύθοι συναντώνται σε αρκετούς πολιτισμούς και θρησκευτικές παραδόσεις, με χαρακτηριστικές εκδοχές αυτές του Ωγύγιου κατακλυσμού και του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα στην ελληνική μυθολογία ή του κατακλυσμού που περιγράφεται στο έπος του Γκιλγκαμές κ.ά..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Ο κατακλυσμός του Νώε «διέσπειρε» τη γεωργία στην Ευρώπη», Το Βήμα, 20/11/2007

Παλαιά Διαθήκη
Συγκριτική μυθολογία
412 π.Χ.



Γεγονότα 
 Ο Ευριπίδης ανεβάζει στην Αθήνα δύο έργα του: τις τραγωδίες Ελένη και Ίων.
 Οι Σπαρτιάτες υπογράφουν συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας με τον Πέρση σατράπη της Κάτω Ασίας Τισσαφέρνη. Σύμφωνα με τη συνθήκη της Μιλήτου, η Περσία αποκτά τον πλήρη έλεγχο στη δυτική Μικρά Ασία με αντάλλαγμα την πληρωμή ναυτών για την επάνδρωση του πελοποννησιακού στόλου.

Γεννήσεις 
Διογένης ο Κυνικός, Έλληνας φιλόσοφος

Θάνατοι 

Έτη
413 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Ευριπίδης ανεβάζει στην Αθήνα την τραγωδία Ηλέκτρα
 "Επώνυμος Άρχων" των Αθηνών ο στρατηγός Ευκτήμων.
 7 Σεπτεμβρίου -  Ήττα των Αθηναίων στη Σικελική εκστρατεία. Οι Συρακούσιοι, υπό τον Σπαρτιάτη Γύλιππο, καταναυμαχούν τον Αθηναϊκό Στόλο, κοντά στο λιμάνι των Συρακουσών.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
408 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Ευριπίδης ανεβάζει στην Αθήνα δύο έργα του την τραγωδία Ορέστης καθώς επίσης και την τραγωδία Φοίνισσαι
Ίδρυση της πόλης της Ρόδου.

Γεννήσεις
Σπεύσιππος, Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και Σχολάρχης της Ακαδήμειας του Πλάτωνα.

Θάνατοι

Έτη
415 π.Χ.



Γεγονότα
 Ο Ευριπίδης ανεβάζει στην Αθήνα την τραγωδία Τρωάδες.
 Η εκστρατεία των Συρακουσών.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
406 π.Χ.



Γεγονότα
 Ναυμαχία των Αργινουσών. Νίκη των Αθηναίων.
 Ναυμαχία του Νοτίου. Νικητές οι Σπαρτιάτες.

Γεννήσεις

Θάνατοι
Ευριπίδης, αρχαίος Έλληνας δραματουργός
Σοφοκλής, αρχαίος Έλληνας δραματουργός

Παραπομπές

Έτη
Δέκαθλο

Το δέκαθλο είναι  σύνθετο αγώνισμα του στίβου το οποίο είναι εμπνευσμένο από το πένταθλο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαίας Ελλάδας. Πρόκειται αντικειμενικά για το πιο επίπονο αγώνισμα, όχι μόνο λόγω της διάρκειάς του, αλλά και της πολυδιάστατης προπόνησης που είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν οι αγωνιζόμενοι, ώστε να αντεπεξέλθουν σε δέκα διαφορετικά αγωνίσματα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την καταγωγή του, το έχουν κάνει εξαιρετικά δημοφιλές σε όλον τον κόσμο. Οι δεκαθλητές χαίρουν μεγάλου σεβασμού, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις διεθνείς συναντήσεις στίβου, οι νικητές είναι από το πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της διοργάνωσης.

Ιστορία - Αγωνίσματα 

Το δέκαθλο βρίσκεται στο πρόγραμμα του κλασικού αθλητισμού από το 1912, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης. Οι αθλητές βαθμολογούνται για την απόδοσή τους σε κάθε αγώνισμα σύμφωνα με πίνακα που καταρτίστηκε από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF). Η βαθμολόγηση άλλαζε περιοδικά για να συμβαδίζει με τις βελτιώσεις στα παγκόσμια ρεκόρ των μεμονωμένων αγωνισμάτων. Η πρώτη χρησιμοποιήθηκε από το 1912 έως το 1936, ενώ το δέκαθλο ήταν ακόμα τριήμερο και ένα δεύτερο από το 1936 έως το 1950 (με μικρές αναθεωρήσεις το 1952). Μία τρίτη από το 1952 έως το 1964 δίνοντας έμφαση στις εξαιρετικές επιδόσεις στα ατομικά αγωνίσματα. Ακολούθησε  τέταρτη μεταξύ 1964 έως 1985 και ένα πέμπτο που παρουσιάστηκε το 1985 που  ευνόει τον αθλητή που μπορεί να έχει ισορροπημένα καλές επιδόσεις και στα 10 αγωνίσματα. Στις διεθνείς διοργανώσεις είναι αποκλειστικά ανδρικό αγώνισμα, όπου οι γυναίκες αγωνίζονται στο έπταθλο. Αποτελείται από δέκα επιμέρους αγωνίσματα και διεξάγεται σε δύο ημέρες, πέντε αγωνίσματα την ημέρα, με την ακόλουθη σειρά:

Στο άλμα σε μήκος, καθώς και στ’ αγωνίσματα ρίψεων, ο αθλητής έχει στη διάθεσή του τρεις προσπάθειες κάθε φορά. Στο άλμα σε ύψος και το άλμα επί κοντώ ισχύει η διαδικασία, όπως και στα μεμονωμένα αγωνίσματα. 

Σκοπός του αθλητή είναι να μαζέψει τους περισσότερους βαθμούς. Η κατάταξη των αθλητών βγαίνει βάση κάποιων ειδικών αλγόριθμων, οι οποίοι ανάλογα με την επίδοση που θα κάνει ο αθλητής του δίνουν μια βαθμολογία. Το άθροισμα της βαθμολογίας των επιμέρους αθλημάτων δίνει την τελική βαθμολογία του αθλητή.

Στο αγώνισμα αναδείχθηκαν μεγάλες μορφές του αθλητισμού της σύγχρονης εποχής, όπως ο Τζιμ Θορπ (ο πρώτος Ολυμπιονίκης), ο Μπομπ Ματάιας, ο Ντέιλι Τόμσον και ο Ρόμαν Σέμπρλε. Ο άτυπος τίτλος του Καλύτερου Αθλητή στον κόσμο αποδίδεται στο άτομο-νικητή του δεκάθλου.

Οι 10 καλύτεροι 

Πηγή : World Athletics

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Decathlon Men 
 Decathlete Daley Thompson (centre) 

Αγωνίσματα του στίβου
Αθλήματα αντοχής
Υποσιτισμός

Ο Υποσιτισμός είναι η λήψη λιγότερης τροφής από την κανονική ποσότητα, με αποτέλεσμα να μην τρέφεται καλά ο οργανισμός και να μην αναπτύσσεται ομαλά το σώμα - ανεπαρκής πρόσληψη θρεπτικών συστατικών. Ο υποσιτισμός μαστίζει έντονα περιοχές της Αφρικής και της Νότιας Ασίας.

Αιτίες
Ο υποσιτισμός είναι αποτέλεσμα της φτώχειας ή της σιτοδείας που υπάρχει στις περιόδους πολέμου, ξηρασίας κλπ. Σε πολλές περιπτώσεις, το φαινόμενο του υποσιτισμού είναι πιθανό να εμφανίζεται και σε χώρες αναπτυγμένες, όπου υπάρχει διαθεσιμότητα τροφής. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω κακών διατροφικών συνηθειών, είτε λόγω διαιτητικών προγραμμάτων που προκαλούν εξάντληση.

Συμπτώματα
Τις περισσότερες φορές προκαλεί διαταραχές στο πεπτικό σύστημα και καχεξία στο σώμα. Άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με τον υποσιτισμό, είναι: η αναιμία (έλλειψη σιδήρου), κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης, μειωμένη απόδοση, χλωμό πρόσωπο, ευπαθές και ξηρό δέρμα, αδυναμία, ζαλάδες, εύθραυστα νύχια, έντονη τριχόπτωση και θαμπό χρώμα μαλλιών, μειωμένο σωματικό βάρος και ύψος κλπ. Επίσης, τα άτομα που υποσιτίζονται στην παιδική και εφηβική ηλικία, εμφανίζουν συνήθως οστεοπόρωση σε κάποια στιγμή της ενήλικης ζωής τους. Γενικά το φαινόμενο οδηγεί σε μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου. Μάλιστα, εάν το πρόβλημα συνεχιστεί για πολύ μπορεί να επιφέρει και θάνατο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Malnutrition
Medlook - Πείνα και υποσιτισμός
Γιατροί Χωρίς Σύνορα - Υποσιτισμός, ένα πολιτικό πρόβλημα

 
 
Διατροφολογία
Πυρηνική φυσική

Η πυρηνική φυσική είναι ο τομέας της φυσικής που ασχολείται με τη μελέτη των φαινομένων που συσχετίζονται με τον πυρήνα του ατόμου, τα στοιχειώδη σωματίδια που τον αποτελούν καθώς και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους (δομή, χαρακτηριστικά, συμπεριφορά κλπ.). Ως επιστημονικός κλάδος αναπτύχθηκε τον 20ο αιώνα, μετά την ανακάλυψη της ραδιενέργειας από το ζεύγος Κιουρί και του πυρήνα του ατόμου από τον Ράδερφορντ. Από τη δεκαετία του 1930 κι έπειτα, δημιουργήθηκε ένας από τους κύριους κλάδους της σύγχρονης Φυσικής, καθώς διαπιστώθηκε η δυνατότητα εφαρμογής της στην παραγωγή ενέργειας αλλά και την κατασκευή όπλων.

Η διαφοροποίηση της από την Ατομική φυσική
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η Πυρηνική Φυσική  ήταν ταυτόσημη με την Ατομική Φυσική, μιας και δεν είχαν εντοπιστεί τα βασικά συστατικά που αποτελούν τον πυρήνα, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Η βασική παρατήρηση του Ράδερφορντ (Ernest Rutherford) κατά τη διάρκεια πειραμάτων σκέδασης ότι το σύνολο της μάζας του ατόμου ήταν συγκεντρωμένο στο κέντρο του και ότι υπήρχε θετικό φορτίο στο άτομο το οποίο προκαλούσε οπισθοσκέδαση σωματιδίων άλφα που εκτοξευόταν προς αυτό, ήταν η πρώτη ουσιαστική ένδειξη για την ύπαρξη των πρωτονίων στο κέντρο του ατόμου. Η ανακάλυψη του έτερου συστατικού του πυρήνα, του νετρονίου, έγινε μερικά χρόνια αργότερα, το 1932, από τον ΤσάντγουΪκ (James Chadwick).

Στην αστροφυσική
Πέρα από τη μελέτη της πυρηνικής δομής, η Πυρηνική φυσική αποτελεί κύριο αρωγό της Αστροφυσικής για τη μελέτη φαινομένων που σχετίζονται με τα αστέρια, κυρίως φαινομένων που αφορούν στην παραγωγή ενέργειας και ακτινοβολίας των άστρων, αλλά και την ύπαρξη των γνωστών ισοτόπων που απαντώνται στη φύση. Το πεδίο που προέκυψε από το συνδυασμό της Πυρηνικής Φυσικής και της Αστροφυσικής είναι σήμερα γνωστό ως Πυρηνική Αστροφυσική.

Τα στοιχεία του Περιοδικού Πίνακα πέρα από το ουράνιο, έχουν ανακαλυφθεί με τεχνητό τρόπο σε πυρηνικά εργαστήρια. Το βαρύτερο γνωστό στοιχείο σήμερα έχει Ατομικό Αριθμό ίσο με 113.

Σήμερα κύριο αντικείμενο μελέτης της Πυρηνικής Φυσικής αποτελούν τα φαινόμενα όχι μόνο αυτά που εξελίσσονται στον πυρήνα των ατόμων αλλά και εκείνα που μπορούν να εξελιχθούν κάτω από ειδικές συνθήκες. Και τέτοια φαινόμενα είναι οι αλλαγές των πυρήνων που οφείλονται στις πυρηνικές αντιδράσεις.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πυρηνικη
Alceste (Λουλί)

Άλκηστις 

Λυρική τραγωδία σε πέντε πράξεις και πρόλογο με ποιητικό κείμενο του Quinauit και μουσική επένδυση του Ζαν-Μπατίστ Λυλί.

Το έργο αυτό παρουσιάσθηκε στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου 1674.

Η "Άλκηστις" αποτελεί ένα από τα ωραιότερα μελοδράματα (όπερες) του Λουλί αλλά το ομώνυμο έργο του Γκλουκ του οποίου η σύνθεση ήταν περισσότερο νεοτερίστικη την έκανε να λησμονηθεί.

Αξιοσημείωτο στο εν λόγω έργο η άρια: "Ο ήρως που περιμένω δεν θα ξαναγυρίσει" θεωρείται ως το πλέον εκφραστικό και συγκινητικό μουσικό τμήμα του. 

Αλκηστις Λουλλυ
Άλκηστις (Γκλουκ)

Άλκηστις είναι ο τίτλος όπερας σε τρεις πράξεις του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βιέννη, στις 26 Δεκεμβρίου 1767 και 9 χρόνια αργότερα, μετά από μικρή τροποποίηση (αναθεώρηση), παρουσιάστηκε και στο Παρίσι, στις 27 Απριλίου το 1776.

Η επιτυχία του έργου χαρακτηρίστηκε κολοσιαία, αν και αρκετοί ήταν εκείνοι που υποδέχθηκαν το έργο με κάποια δυσμένεια, αποδοκιμάζοντας τον συνθέτη. Σφυρίγματα και δεικτικές ειρωνείες που ακούγονταν στις παραστάσεις προκαλούσαν ενίοτε θλιβερές καταστάσεις που έδωσαν αφορμή στη κυκλοφορία πλήθους ανεκδότων. Χαρακτηριστικά, ένα από αυτά αναφέρει:

Ένα βράδυ που η δις Λεβασσέρ υποδυόταν το ρόλο της Άλκηστις, όταν έφθασε στο τέλος της β' πράξης και τραγουδούσε με ωραιότατη φωνή τον υπέροχο στίχο: -"Μου ξεσχίζει και μου ξεριζώνει... τήν καρδιά" κάποιος θεατής φώναξε "Αχ δεσποινίς, εσείς μου ξεριζώνετε τ΄ αυτιά!". Παρακαθήμενος όμως θεατής που τον είχε συναρπάσει ο τρόπος που αποδίδνταν το έργο σηκώθηκε και του απήντησε: "Α! κύριε, μεγάλη η τύχη σας, αν πρόκειται να σας βάλουν καινούργια!"

Η αξία αυτου του έργου είναι η λυρική μελοποιΐα στην πληρέστερή της έκφραση με αδιάσπαστη ενδόμυχη ενότητα μουσικής και δραματικής δράσης.

Οι δύο άριες που τραγουδάει η Άλκηστις στην α' πράξη: "Όχι, δεν είναι καθόλου θυσία" και "Θεότητες της Στυγός" θεωρούνται πολύ σημαντικές δημιουργίες. Τα μέλη του χορού στη β' πράξη θαυμάσια σε χρώμα και έμπνευση, ενώ στη γ' πράξη η άρια της Άλκηστης "Θεότητες αδυσώπητες!" ως και η άρια του Αδμήτου: "Άλκηστις στο όνομα των Θεών...." θαυμάζονται πάντοτε και παντού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Όπερες του Γκλουκ
Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Λευκός Στρατός

Ο Λευκός Στρατός ή Λευκό Κίνημα ή Λευκή Φρουρά ήταν μια σειρά από αντι-μπολσεβικικές στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και πολιτικές, που εισέβαλαν στην Ρωσία μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση δημιουργώντας τον εμφύλιο του 1917-1923. Οι στρατιωτικές δυνάμεις προέρχονταν από τη Γαλλία, Βρετανία, Ιαπωνία και Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μέλη του Ρωσικού κόμματος Καντέτ, Μενσεβίκους και Επαναστάτες σοσιαλιστές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Αντικομμουνισμός
Ρένια Λουιζίδου

Η Αργυρώ (Ρένια) Λουιζίδου (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουλίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία

Σπουδές 
Φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια, ενώ, στη συνέχεια, σπούδασε φιλολογία στο τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, καθώς και υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ).

Καριέρα 
Έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές, όπως Οι Απαράδεκτοι Οι τρεις χάριτες,  Της Ελλάδος τα παιδιά, Ο Πέτρος και τα κορίτσια του  Το δις εξαμαρτείν, Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή και η σειρά Το καφέ της Χαράς. Εμφανίστηκε στις ταινίες Safe Sex, Πάμπτωχοι Α.Ε., Το κλάμα βγήκε απ' τον Παράδεισο, Πολίτικη κουζίνα και πρωταγωνίστησε στην Πολίτικη κουζίνα. Στην τηλεοπτική σειρά του Alpha,Το σόι σου, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο ως Χαρούλα Χαμπέα.

Προσωπική ζωή 
Από το 1997 είναι παντρεμένη με τον οικονομολόγο Θάνο Κωνσταντάκη και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Βίκτωρα (γενν. 2000).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ρένια Λουιζίδου, βιογραφικό και προσωπικές αρθρογραφίες της ηθοποιού στον ιστότοπο Aixmi.gr

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φρίξος και Έλλη

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Φρίξος και η Έλλη ήταν παιδιά του Αθάμαντα, βασιλιά του Ορχομενού  Βοιωτίας, και της Ωκεανίδας Νεφέλης.

Ο μύθος
Αργότερα ο Αθάμας έλαβε σύζυγο την Ινώ, θυγατέρα του Κάδμου, από την οποία απέκτησε δύο ακόμη παιδιά, τους Λέαρχο και Μελικέρτη.

Από ζήλια για τα τέκνα της Νεφέλης η Ινώ κατέστρωσε ένα ασυνήθιστο σχέδιο: έπεισε τις γυναίκες της πόλης να ψήσουν τους σπόρους σιταριού που προορίζονταν για σπορά, ώστε να μην φυτρώσουν. Ο Αθάμας έστειλε απεσταλμένους στο μαντείο των Δελφών, για να αποκαλυφθεί η αιτία της σιτοδείας. Η Ινώ τους έπεισε κατά την επιστροφή τους με δωροδοκία να δώσουν διαφορετική απάντηση από του μαντείου στον Αθάμαντα και να πουν πως η σιτοδεία θα σταματήσει εάν ο Φρίξος θυσιαστεί στον βωμό του Δία.

Έτσι ο Αθάμας αναγκάστηκε να διατάξει την τέλεση προετοιμασιών για τη θυσία και ο Φρίξος (μαζί με την αδελφή του, σύμφωνα με παραλλαγές του μύθου) οδηγήθηκε στον βωμό. Η Νεφέλη που από μακριά έμαθε τα συμβάντα, έστειλε το Χρυσόμαλλο Κριό, δώρο του Ερμή, για να μεταφέρει τα παιδιά στην ράχη του, μακριά από την Βοιωτία.

Κατά την πορεία διαφυγής τους, καθώς πετούσαν επάνω από την θάλασσα, η Έλλη δεν μπόρεσε να κρατηθεί στην ράχη του Κριού κι έπεσε στο πέλαγος, που από τότε ονομάσθηκε Ελλήσποντος. Την Έλλη πήρε κοντά του ο Ποσειδώνας. Ο Φρίξος συνέχισε την πορεία του και ο Κριός τον έφερε στην Κολχίδα, όπου ο βασιλιάς Αιήτης τον δέχθηκε πρόθυμα και του έδωσε ως σύζυγο τη θυγατέρα του, Χαλκιόπη. 

Έπειτα, ο Φρίξος θυσίασε το χρυσόμαλλο κριό στον βωμό του Δία και δώρισε το δέρμα του (δέρας) στον Αιήτη. Εκείνος το αφιέρωσε στον Άρη και το κρέμασε από μια δρυ, στο ιερό δάσος του θεού. Προς φύλαξή του τέθηκε ένας μεγάλος δράκος, ο οποίος δεν κοιμόταν. Το χρυσόμαλλο δέρας ήταν αργότερα ο στόχος της Αργοναυτικής Εκστρατείας.
Μιλτιάδης Κανάρης

Ο Μιλτιάδης Κανάρης (1822-1901) ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιναύαρχος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1822 στα Ψαρά και ήταν το τέταρτο από τα επτά παιδιά του αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης και πολιτικού Κωνσταντίνου Κανάρη και της Δέσποινας Μανιάτη. Η γέννησή του φέρεται να συνέβη την ίδια ημέρα που ο πατέρας του ανατίναξε την τουρκική ναυαρχίδα στη Χίο. Σπούδασε από το 1833 μέχρι το 1843 στη Βαυαρική Στρατιωτική Σχολή του Μονάχου, έπειτα κατατάχθηκε στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό και αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία υπηρετώντας παράλληλα επί μια τριετία στο γαλλικό πολεμικό ναυτικό. Το 1886 διετέλεσε γενικός επιθεωρητής του στόλου και τρία χρόνια μετά (1889) αποστρατεύθηκε, ανακλήθηκε όμως μετά τον πόλεμο του 1897, αναλαμβάνοντας προσωρινά την αρχηγία της Θωρηκτής Μοίρας από τις 7 Αυγούστου μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου του 1897.

Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξελέγη πληρεξούσιος Σύρου (1865, 1868) και εν συνεχεία βουλευτής Νέων Ψαρών (1873 και 1899) ενώ διετέλεσε πολλάκις υπουργός επί των ναυτικών (για τρεις ημέρες στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου λίγο πριν ξεσπάσουν τα Ιουνιανά όπου σκοτώθηκε ο αδελφός του Αριστείδης το 1864, το 1868 - 1869 και το 1879). Το 1895 αλλά και μετά το 1897 του προτάθηκε η επανειλημμένα από τον βασιλιά Γεώργιο Α' η ανάληψη της πρωθυπουργίας, ο ίδιος όμως απέρριπτε τις προτάσεις καθώς έθετε ως όρο την σύγκληση αναθεωρητικής βουλής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 1901, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής Νέων Ψαρών.. Μια ημέρα πριν το θάνατό του, του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος. Ήταν παντρεμένος και παιδιά του ήταν ο επίσης πολιτικός Αλέξανδρος Κανάρης καθώς και ο Λεωνίδας Κανάρης.

Τιμητικές διακρίσεις
 Τάγμα του Σωτήρος: Μεγαλόσταυρος (1901)

Πηγές 

Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Βουλευτές Πειραιά
Οικογένεια Κανάρη
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος
Βουλευτές Νέων Ψαρών
Βουλευτές Σύρου
Παγκόσμια ρεκόρ ανοικτού στίβου

Αυτά είναι τα παγκόσμια ρεκόρ του ανοικτού στίβου στα αγωνίσματα του Ολυμπιακού και του προγράμματος των Παγκοσμίων Πρωταθλήματων Στίβου της IAAF, όπως αυτά αναγνωρίζονται από τη ΔΟΕ.

Ανδρών 

 
 

Τελευταία ενημέρωση: 25/09/2022 

*Κλειστού στίβου

Γυναικών 

 

Τελευταία ενημέρωση: 24/07/22

*Κλειστού στίβου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 MEN’S WORLD RECORDS 
 WOMEN’S WORLD RECORDS

Ρεκορ παγκοσμια
Τεχνήτιο

Το χημικό στοιχείο τεχνήτιο είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 43 και ατομικό βάρος 98,9062 . Έχει θερμοκρασία τήξης 2200±50 °C και θερμοκρασία βρασμού 4877 °C. Ανήκει στην ομάδα της 2ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.

Γενικά 
Είναι ασημόχρωμο και κηλιδώνεται στον αέρα. Πρόκειται για το ελαφρύτερο στοιχείο του οποίου όλα τα ισότοπα είναι ραδιενεργά. Το τεχνήτιο είναι ένα από τα τρία τελευταία στοιχεία που ανακαλύφθηκαν, με ατομικό αριθμό μικρότερο του Ουρανίου. Στη φύση το στοιχείο απαντά σε ασήμαντες ποσότητες, δηλαδή 10-10 γραμμάρια σε ένα τόννο ναστουράνη. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί στην φύση δημιουργήθηκε τεχνητά το 1937 στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ από τους Εμίλ Σεγκρέ και Σαρλ Περιέ. Επειδή ήταν το πρώτο στοιχείο που σχηματίστηκε εξ ολοκλήρου εργαστηριακά ονομάστηκε τεχνήτιο. Το τεχνήτιο είναι εξαιρετικά ασταθές στοιχείο. Το σταθερότερό του ισότοπο, το 97Tc έχει χρόνο ημιζωής μόνο 2.600.000 χρόνια, που είναι μικρό χρονικό διάστημα σε σύγκρισή με την ηλικία της Γης.

Φυσικές ιδιότητες 
Το μεταλλικό τεχνήτιο με τη μορφή σκόνης έχει φαιό χρώμα (θυμίζει ρήνιο, μολυβδαίνιο και λευκόχρυσο). Το συμπαγές μέταλλο {χελώνες από τηγμένο μέταλλο, μεταλλικό χαρτί), έχει αργυρόφαιο χρώμα. Σε κρυσταλλική κατάσταση έχει εξαγωνικό κρυσταλλικό πλέγμα με διάταξη μέγιστης συσσώρευσης (α = 2,735 Ώνγκστρεμ, c = 4,391 Ώνγκστρεμ).

Χημικές ιδιότητες 
Ως προς τις χημικές του ιδιότητες το τεχνήτιο μοιάζει με το μαγγάνιο και ιδιαίτερα με το ρήνιο. Στις ενώσεις του απαντάται με αριθμό οξείδωσης από -3 έως +7. Οι πιο σταθερές ενώσεις του τεχνητίου που έχουν μελετηθεί καλύτερα είναι οι ενώσεις όπου το μέταλλο έχει αρ. οξείδωσης +7. Κατά την επιδραση οξυγόνου επί του τεχνητίου ή ενώσεών του σχηματίζονται τα οξείδια Tc2O7 και TcO2, με το χλώριο και το φθόριο σχηματίζει αλογονίδια με χημικό τύπο (όπου υπάρχει το X συμβολίζει το χλώριο και το φθόριο) TcX6, TcX5 και TcX4. Είναι δυνατό να σχηματίσει και οξυαλογονίδια με χημικό τύπο TcO3F και TcO3Cl. Με το θείο σχηματίζει τα σουλφίδια Tc2S7 και TcS2. Το τεχνήτιο σχηματίζει επίσης τεχνητικό οξύ, HTcO4 και τα άλατά του τα ονομαζόμενα υπερτεχνητικά MTcO4 (το M συμβολίζει οποιοδήποτε γνωστό μέταλλο). Σχηματίζει επίσης καρβονυλικές, σύμπλοκες και μεταλλοοργανικές ενώσεις. Στη σειρά ηλεκτροθετικότητας βρίσκεται δεξιά από το υδρογόνο. Δεν αντιδρά με το υδροχλωρικό οξύ σε οποιαδήποτε συγκέντρωση, αλλά διαλύεται εύκολα στο νιτρικό και θειικό οξύ, στο βασιλικό ύδωρ, στο υπεροξείδιο του υδρογόνου και στο βρωμιούχο νερό.

Πηγές 
 Το χρονικό των επιστημονικών ανακαλύψεων - Ισαάκ Ασίμωφ, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης ISBN 960-524-026-2
 Από τις ακτίνες Χ ως τα Κουάρκ - Α. Σεγκρέ, Εκδόσεις Δίαυλος ISBN 960-531-021-1
 Live - Pedia, τεχνήτιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Στοιχεία μετάπτωσης
Ταντάλιο

Το χημικό στοιχείο ταντάλιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 73 και ατομικό βάρος 180,947 . Έχει θερμοκρασία τήξης 2996 C° και θερμοκρασία βρασμού 5425±100 C°. Ανήκει στην ομάδα της 3ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.

Το ταντάλιο βρίσκεται σε ορυκτά όπως ο τανταλίτης (Fe,Mn)Ta2O6, και ο κολουμπίτης (Fe, Mn)(Nb, Ta)2O6, άλατα του σιδήρου με αντικατάσταση σε μερικά μόρια του ατόμου του σιδήρου με άτομα των άλλων μεταλλικών στοιχείων, ανάμεσα στα οποία και το ταντάλιο.

Το ταντάλιο ανακαλύφθηκε το 1802 από τον Σουηδό ερευνητή Άντερς Έκεμπεργκ (Anders Ekeberg). Αρχικά πιστευόταν ότι το ταντάλιο ήταν το ίδιο στοιχείο με το Νιόβιο, το οποίο είχε ανακαλυφθεί το 1801 και η αντίληψη αυτή παρέμεινε μέχρι το 1844 οπότε καταδείχθηκε ότι το νιοβικό και το τανταλικό οξύ δεν ήταν τα ίδια (από τους Ρόβε (Rowe) και Μαρινιάκ (Marignac, 1866) αντίστοιχα. Καθαρό ταντάλιο παρασκεύασε το 1903 ο φον Μπόλτον (von Bolton).

Το όνομα του οφείλεται στον μυθικό Τάνταλο, πατέρα της Νιόβης, καθώς τα δύο στοιχεία απαντούν μαζί στη φύση και η πρώτη και αρκετά πολύπλοκη διαδικασία διαχωρισμού τους επινοήθηκε από τον Ζαν Σαρλ Γκαλισσάρ ντε Μαρινιάκ (Jean Charles Galissard de Marignac) το 1866. Σήμερα παρασκευάζεται με ηλεκτρόλυση φθοροτανταλικού καλίου ή με αντίδραση οξειδίου και καρβιδίου του.

Είναι μέταλλο υψηλής πυκνότητας και σκληρότητας. Σε τελείως καθαρή μορφή είναι όλκιμο και από αυτό κατασκευάζονται λεπτά σύρματα. Είναι απρόσβλητο από όλα τα οξέα σε θερμοκρασίες κάτω των 150ο C ενώ σε υψηλότερες από αυτή θερμοκρασίες προσβάλλεται μόνον από υδροφθορικό οξύ ή αντιδραστήρια που περιέχουν ενεργό ιόν φθορίου ή ελεύθερο τριοξείδιο του θείου. Τα καυστικά αλκάλια προσβάλλουν το ταντάλιο βραδύτατα, ενώ σε υψηλές θερμοκρασίες καθίσταται περισσότερο δραστικό.

Σχηματίζει δύο οξείδια, Ta2O5 (πεντοξείδιο του τανταλίου, α.ο. +5), το οποίο είναι και η πρώτη ύλη για την παρασκευή πολλών ενώσεών του, όπως το τανταλικό λίθιο (LiTaO3) και το τανταλικό λανθάνιο (LaTaO4) και TaO2 ((τετρ)οξείδιο του τανταλίου, α.ο. +4). Σχηματίζει, επίσης, ενώσεις με τα αλογόνα, εμφανίζοντας α.ο. +3, +4 και +5. Το καρβίδιό του, TaC, είναι ένα από τα πλέον σκληρά υλικά και χρησιμοποιείται σε εργαλεία κοπής. Στα εργαστήρια του Λος Άλαμος κατασκευάστηκε ένα σύνθετο υλικό από γραφίτη και καρβίδιο του τανταλίου, το οποίο είναι από τα πλέον σκληρά υλικά που κατασκευάστηκαν ποτέ, ενώ το νιτρίλιό του TaN χρησιμοποιείται ως μονωτής σε μορφή λεπτής ταινίας σε εφαρμογές της μικροηλεκτρονικής. Τέλος, τα κράματά του έχουν ποικίλες εφαρμογές, ενώ ενώσεις του με αργίλιο (TaAl3, Ta3Al) είναι σταθερές, θλαστικές και ανακλαστικές και έχουν προταθεί για χρήση ως επικαλύψεεων κατόπτρων υπέρυθρης ακτινοβολίας..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Στοιχεία μετάπτωσης
Βιοϋλικά
Πρασεοδύμιο

Το χημικό στοιχείο πρασεοδύμιο ή πρασινοδύμιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 59 και ατομικό βάρος 140,9077 . Έχει θερμοκρασία τήξης 935 C° και θερμοκρασία βρασμού 3127 C°. Χημικό σύμβολο: Pr

Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις πράσιος (πράσινος) και δίδυμος και οφείλεται στο πράσινο χρώμα του νιτρικού άλατος του μετάλλου. Το όνομα δόθηκε από τον C.A. von Welsbach που ανακάλυψε το στοιχείο το 1885, όταν διαπίστωσε ότι τα άλατα του διδύμιου που τότε θεωρούνταν ως ένα μέταλλο περιείχαν δύο διαφορετικά μέταλλα. Το άλλο ήταν το νεοδύμιο.

Το πρασινοδύμιο είναι ελατό μέταλλο, ασημόχρωμο αλλά τα άλατά του είναι συνήθως πράσινα, των οποίων όμως τα διαλύματα παρουσιάζουν ένα λίαν χαρακτηριστικό και έντονο φάσμα απορρόφησης, χρησιμεύουν σε σμάλτα και σε χρωματιστά γυαλιά.

 Το σταθερό οξείδιο Pr4O7 είναι μαύρο.

Λανθανίδες
Φέρμιο

Το χημικό στοιχείο Φέρμιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 100 και ατομικό βάρος 257 . Το σύμβολο του είναι Fm.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μέταλλα
Αλέξης Δαμιανός

Ο Αλέξης Δαμιανός (21 Ιανουαρίου 1921 - 4 Μαΐου 2006) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1921 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ιδρυτής του «Πειραματικού Θεάτρου» και του Θεάτρου "Πορεία", όπου σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα. Είχε σκηνοθετήσει τρεις ταινίες μεγάλου μήκους που είναι σημαντικότατες για τον ελληνικό κινηματογράφο.

Απεβίωσε στις 4 Μαΐου 2006.

Φιλμογραφία
 Μέχρι το πλοίο (1966)
 Ευδοκία (1971)
 Ηνίοχος (1994)

Παραστασιογραφία   
 Λίστα με τις θεατρικές παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Αλέξης Δαμιανός.

 Λίστα με τις θεατρικές παραστάσεις στις οποίες ο Αλέξης Δαμιανός συμμετείχε ως ηθοποιός.

Αφιερώματα 
Το 2004, το 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε αφιέρωμα στον Αμπάς Κιαροστάμι με τίτλο Ο λυρισμός της βίας. Στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος, προβλήθηκαν οι ταινίες του Αλέξη Δαμιανού Μέχρι το πλοίο (1966), Ευδοκία (1971), Ηνίοχος (1995) και Τον καιρό των Ελλήνων (1981) του Παντελή Βούλγαρη και Ο κλέφτης (1965) του Λάκη Παπαστάθη.

Παραπομπές

Πηγές 
Νεκρολογία στην "Καθημερινή". 
Βιογραφία στο cinemainfo.gr.

Βιβλιογραφία
 Κωνσταντίνος Κυριακός, Η θεατρική όψη του Αλέξη Δαμιανού, εκδ.Αιγόκερως, 2007
 Κεχαγιάς, Βασίλης, "Αλέξης Δαμιανός". Οθόνη 13 (1983): σ. 52
 Συλλογικό έργο, (επίμ. Γιάννης Σολδάτος), Αλέξης Δαμιανός, εκδ.Αιγόκερως- Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Αθήνα, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Αλέξης Δαμιανός στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
 Δημήτρης Μπάμπας,Για την ελληνικότητα των εικόνων Σχόλιο για τον Αλέξη Δαμιανό
 

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Μέλη του ΕΑΜ
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Σχοινί

Το σχοινί είναι η γραμμική  κατασκευή που αποτελείται από ίνες τυλιγμένες η μια γύρω στην άλλη που χρησιμοποιείται  για περίδεση ή για δέσιμο αντικειμένων ή ζώων.  Οι ίνες μπορεί να είναι φυτικές, δερμάτινες,συνθετικές ή να είναι μεταλλικά σύρματα.  Πωλείται τυλιγμένο σε κουβάρια σφαιρικής μορφής ή τυλιγμένο σε κυλινδρικό σχήμα.

Κατασκευή 

Η κατασκευή σπάγκου (λεπτό σχοινί) ή σχοινίου μεγαλύτερης διαμέτρου σε εργοστάσια ακολουθεί η διαδικασία από τα λεπτότερα συστατικά-τις ίνες που κλώθονται σε νήματα, μετά τα νήματα σε κορδόνια μέχρι το τελικό προϊόν. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται σχοινοποιεία που χρησιμοποιούν χειρονακτικά εργαλεία με μέγιστο μήκος μονοκόμματου σχοινιού λιγότερο απο 400 μέτρα. Σχοινιά με διάμετρο 3 εκατοστομέτρων ονομάζονται παλαμάρια.

Ένα σχοινί μπορεί να είναι από διάφορα υλικά:
 κάνναβη-τζίβα (αγαύη)
 δέρμα
 λινό
 μεταλλικά σύρματα
 συνθετικές ίνες
και άλλα.

Χρήσεις 
Στις διάφορες προσδέσεις με σχοινί χρησιμοποιούνται ειδικοί κόμποι.

Στη ναυτική τέχνη τα σχοινιά (ropes) αποτελούν τα σημαντικότερα μέσα τόσο του εξοπλισμού όσο και των εφοδίων των πλοίων.

 Ναυτικά σχοινιά
 Σχοινί απλώματος ρούχων
 Οδοντιατρικό νήμα
 χορδή μουσικού οργάνου ή τόξου
 σχοινοβασίες για εκτέλεση ακροβατικών επιδείξεων
 γεωργικές χρήσεις-γεωργικά σχοινιά (τριχιές)

Το σχοινί στη λαογραφία 

Στην ελληνική καθημερινότητα, έρχεται συχνά η ώρα που μια λαϊκή παροιμία, διδαγμένη από τις παλαιότερες γενιές, μας βοηθάει να εκφράσουμε αυτό που σκεφτόμαστε ή αισθανόμαστε, περισσότερο ικανοποιητικά. Κάποιες τέτοιες εκφράσεις είναι και οι παρακάτω:

 «του σχοινιού και του παλουκιού» δηλ. άνθρωπος διεφθαρμένος
 «το πήρε σκοινί κορδόνι» δηλ. επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια
 «κάνει το σκοινί κορδόνι» δηλ. επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια
 «το παρατράβηξε το σχοινί» δηλ. ξεπέρασε τα όρια
 «έβγαλε και το σκοινί και το παλλούκι», δηλαδή ξεπέρασε όλα τα όρια
 «του χρειάζεται σχοινί και σαπούνι» δηλ. η αγχόνη (από την αμερικανική παράδοση, σχετικά με τον απαγχονισμό στην Άγρια Δύση / Far West)
 «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί» δηλ. μην κατηγορούμε άλλους, για πράξεις που έχουμε κάνει και οι ίδιοι
 Για ομιλίες που είναι πολύ μεγάλες και δεν έχουν τελειωμό δίδεται ο χαρακτηρισμός "σχοινοτενής ομιλία".

Το σχοινί που χρησιμοποίησε ο Θησέας για να βρει το δρόμο του έξω από το λαβύρινθο είναι γνωστό ως μίτος της Αριάδνης.

Βιβλιογραφία 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος, Λαρούς, Μπριτάνικα, Έκδοση 1996, Τόμος 56, σελίδα227
 ΝεώτερονΕγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ",Έκδοση 1980,Τόμος21, σελίδα338

Εργαλεία
Οικιακά σκεύη
Εκφράσεις
Σκοινιά
Αρπαγή των Λευκιππίδων

Από τους  περιπλεχθέντες για τις πρώτες δύο Λευκιππίδες, Ιλάειρα και Φοίβη μύθους γνωστότερος είναι ο σχετιζόμενος με την ματαίωση του γάμου των με τους ξαδέλφους τους, τους Αφαρετίδες (οι γιοι του Αφαρέως, Λυγκεύς και Ίδας). Κατ΄ αυτόν το μύθο οι Διόσκουροι  οργισμένοι ένεκα πρότερης απάτης των Αφαρετίδων στη διανομή λαφύρων από κοινό αγώνα με αυτούς απήγαγαν τις δυο Λευκιππίδες. Οι μνηστήρες τους καταδίωξαν τους Διόσκουρους στον Ταΰγετο και στον αγώνα που επακολούθησε φονεύθηκαν ο Λυγκεύς και ο Κάστωρ ενώ ο Δίας κεραυνοβόλησε τον Ίδα.

Αυτός ο μύθος της αποτροπής συγγενικών γάμων ενέπνευσε αρχαίους ποιητές, έκαστος των οποίων μετέβαλε με παραλλαγές τον μύθο, αλλά και πολλούς καλλιτέχνες αρχαίους και νεωτέρους χρόνους. Εκτός των αγγειογραφιών που υπήρξε προσφιλές θέμα η σκηνή της αρπαγής, όπως του περίφημου Μειδίου επί γνωστού αγγείου στο Βρετανικό μουσείο, γλύπτες και ζωγράφοι ασχολήθηκαν με το ίδιο θέμα, όπως στα ανάγλυφα του ναού της Χαλκιοίκου Αθηνάς και του θρόνου του Αμυκλαίου Απόλλωνα, καθώς και στον ναό των Διοσκούρων στην Αθήνα, (τοιχογραφία του Πολυγνώτου).
Εκ των νεώτερων έργων περίφημος είναι ο πίνακας του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς "Η αρπαγή των Λευκιππίδων" (Παλαιά Πινακοθήκη Μονάχου).
Σέιχ Σου

Το Σέιχ Σου, επίσης γνωστό ως Κεδρηνός Λόφος, είναι περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης που εκτείνεται στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές του Χορτιάτη μέχρι και το δρόμο Επταπυργίου – Ασβεστοχωρίου.  Αποτελεί πνεύμονα της πόλης και χώρο αναψυχής των κατοίκων της. Η ονομασία «Σέιχ Σου» (τουρκικά: Şeyh Su), η οποία και αποδίδεται στα ελληνικά ως «νερό του Σεΐχη», προήλθε από βρύση που υπήρχε εντός μουσουλμανικού νεκρικού μνημείου, γνωστού ως τουρμπέ, ερείπια του οποίου σώζονται έως σήμερα στην τοποθεσία «Χίλια Δέντρα» (όπως ήταν και η πρώτη ονομασία του αρχικού πυρήνα του δάσους από την εποχή της Τουρκοκρατίας). Η ονομασία Κεδρηνός Λόφος υιοθετήθηκε ως προτιμητέα ελληνική μετά από πρόταση του ποιητή Γεωργίου Βαφόπουλου στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης.

Ιστορία 
Από το 1800 έως το 1900 περίπου η περιοχή ήταν δάσος από δρύες. Η περιοχή ήταν χέρσα και η πρώτη προσπάθεια αναδάσωσης έγινε το 1929 από τους καθηγητές Π. Κοντό και X. Γεωργόπουλο. Σε διάστημα 60 χρόνων φυτεύτηκαν περίπου 5 εκατομμύρια δέντρα.

Την Κυριακή 6 Ιουλίου 1997 στις 15:35 αναφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης το πρώτο τηλεφώνημα για την μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε τελικά 16.640 από τα 29.790 στρέμματα, περίπου το 56% της έκτασης του.

Χλωρίδα 
Στο  Σέιχ Σου φιλοξενούνται 277 είδη ανώτερων φυτών, ανάμεσα στα οποία κάποια προστατευόμενα, όπως το χελιδονόχορτο (Digitalis lanata). Το μεγαλύτερο τμήμα του δάσους, περίπου 75%, καλύπτεται από πευκοδάση, ενώ σημαντική είναι και η παρουσία κυπαρισσιών, κυρίων αειθαλών και της Αριζόνας. Στις βόρειες και βορειοανατολικές πλευρές του δάσους υπάρχουν σημαντικές εκτάσεις με πουρνάρια, ενώ κατά μήκος των υδάτινων ρευμάτων φύονται πλάτανοι, με κυρίαρχο είδος τον ανατολικό πλάτανο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη σελίδα του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Θεσσαλονίκης για το Σέιχ Σου
 Ιστοσ. Hellenic Resources Network-hri.org, Αποσπάσματα εφημερίδων και άλλες πληροφορίες για την πυρκαγιά του Ιουλίου 1997

Βουνά της Θεσσαλονίκης
Λόφοι της Ελλάδας
Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο

Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο είναι συντονιστικό όργανο συνδικαλιστικών οργανώσεων, που σύμφωνα με τις αρχές του τάσσεται ενάντια στο Κεφάλαιο, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

Περιγραφή 

Το Π.Α.ΜΕ. διαθέτει παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, του ΔΗΚΚΙ και τμήματος της Ανανεωτικής Αριστεράς στις 3 Απριλίου 1999 σε Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Πειραιά, με τη συμμετοχή 230 πρωτοβάθμιων σωματείων, 18 κλαδικών και περιφερειακών οργανώσεων και 2.500 εκλεγμένων συνδικαλιστών. Το 2006 η Κομμουνιστική Ανανέωση (τμήμα της Ανανεωτικής Αριστεράς) αποχώρησε από το ΠΑΜΕ και οι μικρές της δυνάμεις δραστηριοποιούνται σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και ανένταχτους συνδικαλιστές, στον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων.

Είναι σε πλήρη κόντρα με την Γ.Σ.Ε.Ε., καθώς θεωρεί ότι ηγεσία της, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά ότι εκπροσωπεί τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και τη στρατηγική του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα.
 
Το Π.Α.ΜΕ. από το 2000 είναι μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ).

Να σημειώσουμε ότι το Π.Α.ΜΕ, αν και συμπεριφέρεται ως τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων - ανταγωνιστική της τριτοβάθμιας ΓΣΕΕ - δεν έχει αποκτήσει νομική προσωπικότητα και δεν έχει δικαίωμα κήρυξης απεργίας ή διαπραγμάτευσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα
 WebRadio

Παραπομπές

Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Ονδούρα

Η Ονδούρα (ισπανικά: Honduras) είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής με έκταση 112.090 τ.χλμ. και πληθυσμό 9.450.711 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021 (κατατάσσεται 94η στον κόσμο). Πρωτεύουσά της είναι η Τεγουσιγάλπα.

Η δεύτερη πόλη της Ονδούρας σε μέγεθος αλλά και σημασία, είναι η Σαν Πέδρο Σούλα (San Pedro Sula), καθώς διατηρεί το μεγάλο πλεονέκτημα της άφιξης των περισσοτέρων τουριστών από τις υπόλοιπες χώρες της Αμερικής αλλά και την Ευρώπη, λόγω του μετρίου επιπέδου σε ποιότητα αεροδρομίου της πρωτεύουσας, Τεγουσιγάλπα (καλούμενης και «Τέγκους» στην τοπική αργκό) Τονκοτίν (Toncotín). Επίσης το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας έχει επικίνδυνη θέση, που αυξάνει τις πιθανότητες για ατύχημα, έτσι το αεροδρόμιο Σαν Πέδρο Σούλα, «Ραμόν Βιγιέδα Μοράλες» ("Ramón Villeda Morales") είναι η βασική επιλογή.

Διακυβέρνηση 
Το πολίτευμα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Το Σύνταγμα εγκρίθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1982 και τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου. Αρχηγός Κράτους είναι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πρόεδρος από τις 27 Ιανουαρίου 2022 είναι η Σιομάρα Κάστρο, η οποία είναι και η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα. Ο πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό για τετραετή θητεία. Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2021.

Εκλογές 

Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Εθνικό Κογκρέσο, που απαρτίζεται από 128 μέλη. Τα μέλη του εκλέγονται για τετραετή θητεία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική.

Δημογραφία 
Περισσότερο από το 90% των κατοίκων αποτελούν επιμιξία Αμερικανών Ινδιάνων και Ευρωπαίων οι οποίοι λέγονται «μεστίσος». Το 7% είναι Αμερικανοί Ινδιάνοι. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 71,9 χρόνια (70,7 χρόνια οι άνδρες και 73,2 οι γυναίκες).

Πόλεις 
Το 48% του συνολικού πληθυσμού της χώρας ζει στα αστικά κέντρα, σύμφωνα με στοιχεία για το 2008.

Οικονομία 
Η Ονδούρα είναι μια από τις μεγαλύτερες παραγωγούς μπανάνας στον κόσμο, παραμένει όμως ακόμα μια πολύ φτωχή χώρα.

Ο τουρισμός της τα τελευταία χρόνια ανθίζει, κυρίως στη βόρεια ακτή της η οποία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό, δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει τα νησιά της Καραϊβικής θάλασσας. Όλες οι παράκτιες περιοχές της Ονδούρας έχουν υψηλό επίπεδο τουρισμού και στην Ονδούρα ανήκουν τα Νησιά Μπαΐα (Las Islas de la Bahía), μια περιοχή γνωστή για τα κοράλλια της και τις παραλίες.

Νόμισμα 
Το νόμισμα της Ονδούρας είναι η λεμπίρα (Lempira) και υποδιαιρέσεις της τα centavos.

Διοικητική Διαίρεση 
Η χώρα διαιρείται σε 18 διαμερίσματα.

Μεταφορές 
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πηγή για τις πληροφορίες πληθυσμού: https://web.archive.org/web/20091113143217/http://www.ine-hn.org/censo2001/p19.pdf
Πωλ Σουλικιάς

Ο Πωλ ή Παλαιολόγος Σουλικιάς (Κομοτηνή, 13 Οκτωβρίου 1926 - ...) είναι επιφανής Έλληνας ζωγράφος, που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στον Καναδά.

Βιογραφία
Μεγάλωσε στον Βόλο. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από το Φανάρι Καρδίτσης, ενώ η μητέρα του καταγόταν από την Ανατολική Θράκη. Άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική από την παιδική του ηλικία. Κατά την περίοδο της Κατοχής έχασε τον πατέρα του και η οικογένειά του γνώρισε δύσκολες στιγμές. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να ζωγραφίζει και παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα και το 1956 στο Παρίσι. 

Το 1959 εγκατέλειψε την Ελλάδα και μετανάστευσε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Στην έκθεση «Νεοκαναδοί ζωγράφοι» που διοργάνωσε ο Δήμος του Μόντρεαλ το 1965, κέρδισε το α΄ βραβείο «για τις μαγευτικές αρμονίες χρωμάτων, σύνθεσης και ανθρωπισμού». Η βράβευση αυτή αποτέλεσε από την μια το έναυσμα για την αποκλειστική ενασχόλησή του με την ζωγραφική, και από την άλλη την απαρχή της σταδιακής αναγνώριση του ζωγράφου από τους ομότεχνούς του, τους κριτικούς τέχνης και το κοινό.

Ο Σουλικιάς ζωγραφίζει σχεδόν αποκλειστικά με λάδι και έχει χαρακτηριστεί ως «χαρισματικός τοπιογράφος» του Κεμπέκ και του Ανατολικού Καναδά. Εντούτοις, τα θέματά του περιλαμβάνουν επίσης νεκρές φύσεις και προσωπογραφίες. Έχει εκθέσει έργα του σε πολλές γκαλερί και πινακοθήκες, κυρίως στον Καναδά και τις ΗΠΑ, καθώς και στην Ελλάδα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ανακασιά του Πηλίου, όπου εξακολούθησε να δημιουργεί.

Βιβλιογραφία 

  
 
 
 
 
 
 
  (Préface : Jean Brouillet.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 paulsoulikias.com Ο επίσημος ιστοχώρος του καλλιτέχνη.
 "Steppin' Out" (1982). CBC television Montreal Channel 6. 25 November.

Έλληνες ζωγράφοι
Ελληνοκαναδοί
Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ

Το διαμέρισμα (επαρχία) του Μπλαγκόεβγκραντ (βουλγαρικά: Област Благоевград) είναι περιοχή στη Βουλγαρίας. Συνορεύει νότια με την Ελλάδα και προς δυσμάς με τη Βόρεια Μακεδονία και το διασχίζει ο Στρυμόνας ποταμός. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6.449,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 323.552 κάτοικοι. 

Είναι το γεωγραφικό κομμάτι της Μακεδονίας (περίπου το 10% της συνολικής της έκτασης) που ανήκει από το 1912 στη Βουλγαρία και αναφέρεται ενίοτε (στη μη ελληνική βιβλιογραφία) ως Μακεδονία του Πιρίν.

Δείτε επίσης
 Πιρίν

Επαρχίες της Βουλγαρίας