joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νέα Δεξιά (Δανία)

Η Νέα Δεξιά (Δανικά: Nye Borgerlige) είναι ένα συντηρητικό και οικονομικά φιλελεύθερο δανικό πολιτικό κόμμα . Το κόμμα ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 2015 από τους Pernille Vermund και Peter Seier Christensen. Στις γενικές εκλογές του 2019 η Νέα Δεξιά κέρδισε τέσσερις έδρες.

Ιστορικό 
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2015, οι Pernille Vermund και Peter Seier Christensen, αμφότεροι πρώην μέλη του Συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος, ανακοίνωσαν ότι βρίσκονταν στη διαδικασία ίδρυσης ενός νέου κόμματος με τον τίτλο «Εμείς οι Συντηρητικοί» (Vi Konservative). Το κόμμα ιδρύθηκε επίσημα στις 20 Οκτωβρίου 2016 με το όνομα «Νέα Δεξιά» (''Nye Borgerlige).

Στις γενικές εκλογές του 2019 το κόμμα έφτασε στο 2,4% των ψήφων, ίσο με τέσσερις έδρες, οπότε η Νέα Δεξιά εκπροσωπήθηκε για πρώτη φορά στο Φόλκετινγκ.

Πολιτικές θέσεις 
Η Νέα Δεξιά δεν θεωρεί τον εαυτό της ιδεολογικά δεσμευμένο, αλλά ορίζει τον εαυτό του λόγω της συντηρητικής του άποψης ως κόμμα, που «παίρνει σημείο εκκίνησης στο δεδομένο και θέλει να αναπτύξει την κοινωνία με βάση τη γνώση και την εμπειρία αντί να επαναστατήσει με βάση τα υπόβαθρα της πίστης και της ιδεολογίας». Το κόμμα υποστηρίζει την αποχώρηση της Δανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και συνδυάζει σύμφωνα με το κομματικό του πρόγραμμα «μια κλασική συντηρητική πολιτική βασισμένη στην αξία με μια δεξιά [borgerlig] οικονομική πολιτική και μια ξεκάθαρη αντίσταση σε συμβάσεις και υπερεθνικές συμφωνίες που περιορίζουν τη δανική δημοκρατία». Με αυτόν τον συνδυασμό το κόμμα βρίσκεται στα δεξιά του πολιτικού φάσματος.

Οι πέντε βασικές αρχές του κόμματος είναι:  

 Μια ισχυρή πολιτιστική κοινότητα αξιών.
 Λιγότερο κράτος, περισσότερο ανθρώπινος.
 Κοινή ευθύνη για τους πιο αδύναμους της κοινωνίας.
 Εύλογη προστασία των φυσικών αξιών.
 Ελευθερία, δημοκρατία και εθνική κυριαρχία.

Αποτελέσματα εκλογών

Φόλκετινγκ

Παραπομπές 

Πολιτικά κόμματα της Δανίας
Wonder Woman 1984

Το Wonder Woman 1984 (γνωστό και ως WW84) είναι μια Αμερικανική ταινία του 2020, βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα της DC Comics. Η παραγωγή έγινε από τους Warner Bros. Pictures, Atlas Entertainment και The Stone Quarry, με την διανομή να γινέται από την Warner Bros. Pictures. Είναι σίκουελ της ταινίας Wonder Woman και είναι η ενδέκατη ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC. Την σκηνοθέτησε η Πάτι Τζένκινς και το σενάριο γράφτηκε από τους Τζένκινς, Τζέοφ Τζονς και Ντέιβ Κάλαχαμ. 

Πρωταγωνιστεί η Γκαλ Γκαντότ, πλαισιωμένη από τους Κρις Πάιν, Κρίστεν Γουίγκ, Πέδρο Πασκάλ, Ρόμπιν Ράιτ και Κόνι Νίλσεν. Η συζήτηση για σίκουελ ξεκίνησε λίγο μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας τον Ιούνιο του 2017. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2018 στο Λονδίνο αλλά και στην Ουάσινγκτον και την Βόρεια Βιρτζίνια. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 22 Δεκεμβρίου του 2018.

Το Wonder Woman 1984 ήταν αρχικά προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις 5 Ιουνίου του 2020, αλλά αναβλήθηκε πολλαπλές φορές λόγω της Πανδημίας του COVID-19. Έκανε πρεμιέρα στις 15 Δεκεμβρίου του 2020, μέσω της πλατφόρμας DC FanDome, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες  και ταυτόχρονα έγινε διαθέσιμη για παρακολούθηση στην streaming πλατφόρμα HBO Max. Έλαβε γενικά ανάμικτες κριτικές. Μια σίκουελ ταινία και μια spin-off ταινία βασισμένη στις Αμαζόνες είναι υπό ανάπτυξη.

Σύνοψη 
Η ταινία διαδραματίζεται στο 1984 κατα την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ακολουθεί την Νταιάνα και τον αναστημένο σύντροφό της Στιβ Τρεβορ καθώς αντιμετωπίζουν τον Μάξγουελ Λορντ  και την Τσιτάχ.

Παραπομπές 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2020
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC
Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης

Η Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης (ισπανικά: Archidiócesis de Madrid, λατινικά: Archidioecesis Matritensis) είναι μια από τις δεκατέσσερις αρχιεπισκοπές της Καθολικής Εκκλησίας στην Ισπανία και αποτελεί την μητροπολιτική έδρα της εκκλησιαστικής επαρχίας της Μαδρίτης. Στην Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης υπάγονται η Επισκοπή της Χετάφε και η Επισκοπή της Αλκαλά ντε Ενάρες.

Η δικαιοδοσία της αρχιεπισκοπής περιλαμβάνει τους βόρειους δήμους της Κοινότητας της Μαδρίτης και την πυκνοκατοικημένη περιοχή της Μητροπολιτικής Περιοχής της Μαδρίτης (το νότιο τμήμα της Μητροπολιτικής Περιοχής ανήκει στην Επισκοπή της Χετάφε).

Η επισκοπική έδρα της Μαδρίτης ιδρύθηκε στις 7 Μαρτίου του 1885 υπό την ονομασία «Επισκοπή Μαδρίτης-Αλκαλά». Στις 25 Μαρτίου του 1964 ανυψώθηκε σε αρχιεπισκοπή από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄. Η ονομασία «Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης» καθιερώθηκε στις 23 Ιουλίου του 1991, όταν μειώθηκε η εδαφική επικράτειά της με τον αποχωρισμό της Χετάφε και της της Αλκαλά ντε Ενάρες.

Ο σημερινός αρχιεπίσκοπος, Κάρλος Οσόρο Σιέρα, διορίστηκε από τον Πάπα Φραγκίσκο στις 28 Αυγούστου του 2014 και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Η έδρα της Αρχιεπισκοπής της Μαδρίτης είναι ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Βασιλικής της Αλμουδένα.

Για την εκπαίδευση των ιεροδιδασκάλων, η αρχιεπισκοπή διαθέτει δύο θεολογικές σχολές. Η αρχιεπισκοπή διαθέτει μεγάλο πλούτο σε ναούς και ιερά αντικείμενα, αρκετά από τα οποία έχουν κηρυχθεί εθνικά μνημεία.

Εκκλησιαστική διοίκηση  

Η Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης αποτελείται επί του παρόντος από τους ακόλουθους αξιωματούχους:
 Αρχιεπίσκοπος: Κάρλος Οσόρο Σιέρα, που διορίστηκε στις 28 Αυγούστου 2014 και ανέλαβε καθήκοντα στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.
 Επίκουροι επίσκοποι:
 Χουάν Αντόνιο Μαρτίνεθ Καμίνο, που διορίστηκε στις 17 Νοεμβρίου 2007.
 Χοσέ Κόβο Κάνο, που διορίστηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017.
 Χεσούς Μπιδάλ Τσαμόρο, που διορίστηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017. 
Επιπλέον, ο καρδινάλιος Αντόνιο Μαρία Ρούκο Μπαρέλα αποτελεί επίτιμος Αρχιεπίσκοπος της Μαδρίτης.

Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι 
Στις 7 Μαρτίου 1885 δημιουργήθηκε η Επισκοπή της Μαδρίτης-Αλκαλά. Αργότερα, στις 25 Μαρτίου 1964, ανυψώθηκε στο βαθμό της αρχιεπισκοπής από τον Πάπα Παύλο ΣΤ΄. Η επισκοπική έδρα της Μαδρίτης διοικήθηκε διαδοχικά από τους εξής δώδεκα ιεράρχες:

Παραπομπές
Βραγκιανά Καρδίτσας

Τα Βραγκιανά ή Μικρά Βραγκιανά είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητας Καρδίτσας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Τα Βραγκιανά βρίσκονται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, στις δυτικές πλαγιές του όρους Γαλάτσι σε υψόμετρο 600 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 29 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 94 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά, ανάμεσα στους χειμάρρους Μπρίτσιο και Μότσιο ενώ περιτριγυρίζεται από τα βουνά της Μυρμιτζάλας, του Κόκκινου Στάνου, του Σταυρού, του Λάκκου και του Πύργου. Υπάρχουν καφενεδάκια, ξενώνες, νερόμυλοι και αξιοθέατο θεωρείται το πρώην κτήριο του δημαρχείου, δωρεά του Ανδρέα Συγγρού. Λέγεται ότι η θέση του χωριού στα αρχαία χρόνια ήταν απέναντι από το σημερινό.

Μονή Μεταμορφώσης του Σωτήρα 
Η Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρα βρίσκεται νότια από το χωριό, σε πλαγιά της Μυρμιτζάλας και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων. Πρόκειται για μοναστήρι το οποίο ανοικοδομήθηκε στη θέση παλαιότερης μονής που καταστράφηκε. Έχουν σωθεί το καθολικό του, που είναι μικρός τρίκογχος ναός με θολωτή στέγαση, ο περίβολος και οι πτέρυγες των κελλιών. Εσωτερικά ο ναός είναι διακοσμημένος με τοιχογραφίες που χρονολογούνται στα 1645 ενώ του νάρθηκα στα 1797 (έργο των ζωγράφων Θεόδωρου και Αθανάσιου εκ Σπινάσας - σημ. Νεράιδα). Διασώζεται επίσης το τέμπλο της μονής το οποίο χρονολογείται στον 17ο αι.

Διοικητικά - Πληθυσμιακά 
Αναφέρονται επίσημα (γραμμένα ως Βραγγιανά), μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον δήμο Αργιθέας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε  Βραγκιανά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Γριμπιανά, τον Δένδρο, τα Νεοχώρια, τις Νούλες, τα Πλάγια, τα Ξεράκια και τα Ρόγκια αποτελούν την κοινότητα Βραγκιανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχελώου του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 134 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αννίτα Πρασσά, "Τα Βραγκιανά της Καρδίτσας: ιστορικές και λαογραφικές αναζητήσεις από ένα ξεχασμένο χωριό των Αγράφων", Θεσσαλικό Ημερολόγιο (Λάρισα), τ. 20 (1991), σ. 113-128.
 Η πεζοπορική διαδρομή: Γαλάτσι ( Ασήμι ), Βραγκιανά - Κόκκινος Στανός 1894μ - Βραγκιανά από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

Παραπομπές 

 

Δήμος Αργιθέας
Χωριά του νομού Καρδίτσας
Πουέρτο Σάντα Κρους

Το Πουέρτο Σάντα Κρους () είναι πόλη της Αργεντινής στην επαρχία Σάντα Κρους. Είναι η πρωτεύουσα του νομού Κόρπεν Άικε. Έχει 4.431 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Η μικρή πόλη βρίσκεται στη νότια όχθη της μεγάλης εκβολής του ποταμού Σάντα Κρους, σε απόσταση 40 χλμ. από την πόλη Κομαντάντε Λουίς Πιεντραμπουένα. Σε απόσταση μόλις 16 χιλιομέτρων βρίσκεται το βαθύ λιμάνι της Πούντα Κίγια, που βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού στη Θάλασσα της Αργεντινής.

Είναι η παλαιότερη πόλη της επαρχίας Σάντα Κρους μιας και ιδρύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1908. Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο .

Κλίμα

Παραπομπές 

Πόλεις της Αργεντινής
Google Tensor

Το Google Tensor είναι μια σειρά από επεξεργαστές συστήματος σε τσιπ (SoC) που έχει σχεδιαστεί από την Google για τα Pixel κινητά της. Το τσιπ πρώτης γενιάς έκανε το ντεμπούτο του στη σειρά smartphone Pixel 6 το 2021 και το διαδέχθηκε το τσιπ δεύτερης γενιάς στις σειρές Pixel 7 και Pixel 7 Pro το 2022.

Ιστορικό 
Η ανάπτυξη ενός συστήματος-on-chip (SoC) που σχεδιάστηκε από την Google ξεκίνησε για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2016, αν και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Google, Sundar Pichai και ο επικεφαλής υλικού, Rick Osterloh συμφώνησαν ότι πιθανότατα θα χρειαζόταν μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να είναι έτοιμο το προϊόν. Τον επόμενο χρόνο, η εταιρεία συγκέντρωσε μια ομάδα 76 ερευνητών ημιαγωγών ειδικευμένων στην τεχνητή νοημοσύνη και τη μηχανική μάθηση, η οποία έκτοτε έχει αυξηθεί σε μέγεθος, για να εργαστεί στο τσιπ. Μέχρι τον Απρίλιο του 2020, η εταιρεία είχε σημειώσει "σημαντική πρόοδο" προς έναν προσαρμοσμένο επεξεργαστή βασισμένο σε ARM για τις συσκευές Pixel και Chromebook, με την κωδική ονομασία "Whitechapel". Στη μητρική εταιρεία Google Alphabet Inc. τον Οκτώβριο σε τριμηνιαία κλήση κερδών, ο Pichai εξέφρασε ενθουσιασμό για τις "βαθέστερες επενδύσεις" της εταιρείας σε υλικό, τις οποίες ορισμένοι ερμήνευσαν ως υπαινιγμό στο Whitechapel. Τον Απρίλιο του 2021, αναφέρθηκε ότι το Whitechapel θα τροφοδοτούσε τα επόμενα smartphone Pixel της Google.

Η Google παρουσίασε επίσημα το τσιπ, που ονομάζεται Tensor, τον Αύγουστο, ως μέρος μιας προεπισκόπησης των smartphone Pixel 6 και Pixel 6 Pro. Τα προηγούμενα smartphone Pixel είχαν χρησιμοποιήσει τσιπ Qualcomm Snapdragon, με το Pixel 5a του 2021 να είναι το τελευταίο τηλέφωνο Pixel που το έκανε. Το "Tensor" είναι μια αναφορά στις τεχνολογίες TensorFlow και Tensor Processing Unit της Google και το τσιπ αναπτύσσεται από την ομάδα Google Silicon που στεγάζεται στο τμήμα υλικού της εταιρείας, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο και γενικό διευθυντή Phil Carmack μαζί με την ανώτερη διευθύντρια Monika Gupta, σε συνεργασία με το τμήμα Έρευνας Google. Τον Σεπτέμβριο του 2022, το The Verge ανέφερε ότι ο διάδοχος του φορητού υπολογιστή Pixelbook με τεχνολογία Tensor με προγραμματισμένη κυκλοφορία το 2023 είχε ακυρωθεί λόγω μέτρων μείωσης του κόστους.

Παραπομπές

Google
Κινητά τηλέφωνα
Ρωσική επίθεση στην νότια Ουκρανία

Η ρωσική επίθεση στη νότια Ουκρανία αποτελεί ένα από τα μέτωπα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022. Από τη βάση τους στη προσαρτημένη από την Ρωσία Κριμαία, οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτέθηκαν στις περιφέρειες Ζαπορίζιας, Νικολάγιεφ και Χερσώνας στη νότια Ουκρανία. . Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, οι ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουκρανία. Ήδη από τη πρώτη μέρα της εισβολής, η Ρωσία είχε καταλάβει κάποιες περιοχές στη νότια περιφέρεια Χερσώνας, για να την καταλάβει σχεδόν ολόκληρη στη συνέχεια.

Το σημαντικότερο μέρος του νοτιοουκρανικού μετώπου είναι η περιφέρεια Χερσώνας. Οι περισσότερες μάχες του νοτιοουκρανικού μετώπου έχουν λάβει στην περιφέρεια Χερσώνας και Ζαπορίζιας, αν και τον Μάρτιο η Ρωσία βομβάρδισε το Νικολάγιεφ σε μια προσπάθεια να προωθηθεί προς τα εκεί, προσπάθεια η οποία απέτυχε τελικά.

Στην νότια Ουκρανία, η Ρωσία ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας Χερσώνας και Ζαπορίζιας, και ένα μέρος της περιφέρειας Νικολάγιεφ γύρω από τη Σνιχουρίβκα (Οκτώβριος 2022). Στις 29 Αυγούστου 2022 η Ουκρανία ξεκίνησε αντεπίθεση για την ανακατάληψη της περιοχής με την Ουκρανία να καταλαμβάνει στις αρχές Οκτωβρίου 2022 αρκετά εδάφη στη βορειοδυτική περιφέρεια Χερσώνας.

Η σημασία της ρωσικής εισβολής στην νότια Ουκρανία έγκειται στο γεγονός ότι η περιφέρεια Χερσώνας αποτελεί χερσαία γέφυρα για τους Ρώσους, ώστε να συνδέσουν την Κριμαία με την υπόλοιπη Ρωσία. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2022 η Ρωσία προσάρτησε τις κατεχόμενες περιοχές στο νοτιοουκρανικό και ανατολικοουκρανικό μέτωπο στην Ρωσία έπειτα από αμφιλεγόμενα δημοψηφίσματα.

Παραπομπές 

Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P625
Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Γκουαντσάλε

Το γκουαντσάλε (ιταλικά: guanciale) είναι παραδοσιακό αλλαντικό της ιταλικής κουζίνας, το οποίο έφτιαχναν οι χωρικοί στη προσπάθειά τους να αξιοποιήσουν όλα τα μέρη του σφάγιου και να τα διατηρήσουν πολύ καιρό, χωρίς τη χρήση ψυγείου. Το όνομά του προήλθε από το είδος του κρέατος που χρησιμοποιείται για τη παρασκευή του, δηλαδή το μάγουλο (guancia), συνήθως του χοίρου και πιο σπάνια του μοσχαριού.

Πιο γνωστό και φημισμένο είναι το χοιρινό γκουαντσάλε, απαραίτητο συστατικό σε παραδοσιακές συνταγές της κουζίνας στην περιοχή της Ρώμης, όπως η καρμπονάρα.

Το μάγουλο του χοίρου είναι ένα κομμάτι που μοιάζει αρκετά με τη παντσέτα, είναι δηλαδή ένα κομμάτι συμπαγούς λίπους που διασχίζεται από λεπτές γραμμές καθαρού μυικού ιστού. Το λίπος όμως στο γκουαντσάλε είναι καλύτερο ποιοτικά και πιο γευστικό από αυτό στη παντσέτα ή στο λαρδί.

Η έντονη γεύση στο γκουαντσάλε και η μεγάλη περιεκτικότητά του σε λίπος το κάνουν πρωταγωνιστή στα πιάτα που δημιουργούνται με αυτό (καρμπονάρα, αμαρτιτσάνα).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σπιτικό γκουαντσάλε

Ιταλική κουζίνα
Αλλαντικά
Η Μέθοδος των Γουίλιαμς

Η Μέθοδος των Γουίλιαμς (αγγλικά: King Richard) είναι αμερικανική κινηματογραφική, βιογραφική ταινία παραγωγής 2021, σε σκηνοθεσία του Ρεϊνάλντο Μάρκους Γκριν.

Η ταινία διηγείται την ιστορία της οικογένειας των Βένους και Σερένα Γουίλιαμς, εστιάζοντας στις σχέσεις των δυο κοριτσιών με τον πατέρα και προπονητή τους, Ρίτσαρντ Γουίλιαμς.

Πρωταγωνιστεί ο Γουίλ Σμιθ ο οποίος για την ερμηνεία του απέσπασε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 2021 στο Φεστιβαλ Κινηματογράφου του Τελουρίντ, ενώ  στις κινηματογραφικές αίθουσες προβλήθηκε από τις 19 Νοεμβρίου του 2021. Έγινε διαθέσιμη ταυτόγχρονα  και στο HBO Max.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Η Μέθοδος των Γουίλιαμς στο IMDb

Ταινίες του 2021
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές αθλητικές ταινίες
Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Η Εξουσία του Σκύλου

Η Εξουσία του Σκύλου (αγγλικά: The Power of the Dog) είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινία παραγωγής του 2021, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Τζέιν Κάμπιον. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του 1967 του Τόμας Σάβατζ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Κίρστεν Ντανστ, Τζέσι Πλέμονς και Κόντι Σμιτ-Μακφί. Αν και η ταινία διαδραματίζεται στην Μοντάνα,γυρίστηκε κυρίως στο Ουτάγκο, στην Νέα Ζηλανδία. Είναι συμπαραγωγή μεταξύ των χωρών της Νέας Ζηλανδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά και της Αυστραλίας.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 2021 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, όπου η Τζέιν Κάμπιον κέρδισε το Ασημένιο Λιοντάρι για την Καλύτερη Σκηνοθεσία. Έκανε πρεμιέρα σε συγκεκριμένες κινηματογραφικές αίθουσες τον Νοέμβριο του 2021 και διανεμήθηκε παγκοσμίως online από το Netflix την 1η Δεκεμβρίου του 2021. Έλαβε κυρίως θετικές  κριτικές  οι οποίες επαίνεσαν την σκηνοθεσία, το σενάριο, την φωτογραφία, το μουσικό θέμα καθώς και τις ερμηνείες των τεσσάρων πρωταγωνιστών της, και κέρδισε διάφορα βραβεία. 

Θεωρείται απο πολλούς κριτικούς ότι είναι μια απο τις καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες του 2021. Στην 94η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ, η ταινία προτάθηκε για 12 βραβεία, κερδίζοντας τελικά μόνο το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας.  Επίσης, η ταινία προτάθηκε για επτά Χρυσές Σφαίρες, κερδίζοντας τελικά τα βραβεία Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας για την Τζέιν Κάμπιον, και Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία για τον Κόντι Σμιτ-Μακφι.

Περίληψη Πλοκής
Στη Μοντάνα του 1925 η σχέση των αδελφών Μπέρμπανκ θα δοκιμαστεί όταν ο κοινωνικός Τζορτζ φέρει στην απομονωμένη φάρμα τους τη νέα του σύζυγο, την οποία ο μοναχικός  Φιλ περιφρονεί προκλητικά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Εξουσία του Σκύλου στο IMDb
 Επίσημο σενάριο

Ταινίες του 2021
Ψυχολογικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Ταινίες γουέστερν
Ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ταινίες τοποθετημένες στην Μοντάνα
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία
Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Νεοζηλανδικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιν Κάμπιον
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Αγγλόφωνες ταινίες
Μαρία Μαλιμπράν

Η Μαρία Φελίσια Μαλιμπράν (24 Μαρτίου 1808 – 23 Σεπτεμβρίου 1836) ήταν γαλλίδα μονωδός ισπανικής καταγωγής. Διέθετε μεγάλο φωνητικό εύρος και καταπιάστηκε με συνθέσεις που αφορούσαν φωνητικές κατηγορίες από κοντράλτο ως και υψίφωνο. Υπήρξε μία εκ των διασημότερων τραγουδιστριών όπερας του 19ου αιώνα. 

Η Μαλιμπράν ήταν γνωστή για τη θυελλώδη προσωπικότητά της, ενώ έγινε θρυλική φιγούρα μετά το θάνατό της στο Μάντσεστερ της Αγγλίας, σε ηλικία μόλις 28 ετών. Σύγχρονες της ζωής της περιγραφές τονίζουν το εύρος, τη δύναμη και την ευελιξία της φωνής της.

Παραπομπές 

Γαλλίδες τραγουδίστριες όπερας
Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αλμπέν Αλέ

Ο Αλμπέν Αλέ (γαλλ. Albin Haller, 7 Μαρτίου 1849 – 1η Μαΐου 1925) ήταν Γάλλος χημικός. Γεννήθηκε στην κοινότητα Φελερίνγκ του γαλλικού νομού του Άνω Ρήνου.

Ο Αλέ ερεύνησε κυρίως θέματα της οργανικής χημείας. Σε αυτόν οφείλονται πολλές εργασίες σχετικές με την καμφορά και τα παράγωγά της.

Ο Αλέ ίδρυσε την «Ανώτατη Εθνική Σχολή Χημικής Βιομηχανίας» (École Nationale Supérieure des Industries Chimiques) στο Νανσύ. Το 1917 κέρδισε το Μετάλλιο Ντέιβυ της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου με αιτιολογία «τις σημαντικές έρευνές του στην επικράτεια της οργανικής χημείας». Είχε ήδη γίνει από το έτος 1900 μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, της οποίας διετέλεσε και πρόεδρος από το 1923. Υπήρξε επίσης μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας.

Ο Αλμπέν Αλέ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 76 ετών.

Μερικά έργα του 
 Produits chimiques et pharmaceutiques: materiel de la peinture parfumerie, savonnerie, Imprimerie Nationale, 1894
 L'industrie chimique, J.B. Baillière et fils
 Les industries chimiques et pharmaceutiques, Gauthier-Villars, 1903

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Αλλέ Αλβίνος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 390

Αλε, Αλμπεν
Φίρμος (σφετεριστής του 3ου αι.)

Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, ο Φίρμος Α΄, λατιν.: Firmus, (απεβ. το 273) ήταν σφετεριστής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυρηλιανού. Οι αντιφατικές αφηγήσεις για τη ζωή του και τού ίδιου ως ανθρώπου θεωρούνται μία πλήρης κατασκευή, βασισμένη ίσως στον μεταγενέστερο Φίρμο Β΄.

Η αναφορά στην Ιστορία των Αυγούστων 
Σύμφωνα με την Historia Augusta ("Firmus"), ο Φίρμος ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλο πλούτο. Είχε το σπίτι του εξοπλισμένο με τετράγωνα φύλλα γυαλιού και είχε μία τεράστια βιβλιοθήκη. Οι εμπορικές του σχέσεις περιελάμβαναν τους Bλεμμύες, τους Σαρακηνούς και την Ινδία. Είχε δύο χαυλιόδοντες ελέφαντα, τους οποίους αργότερα ο Αυρηλιανός κράτησε για να χρησιμοποιήσει σε ένα άγαλμα στον Δία και τους οποίους τού έδωσε στην πραγματικότητα ως δώρο ο Καρίνος. Σωματικά, ο Φίρμος ήταν αξιοσημείωτος, όντας μεγαλόσωμος και πολύ δυνατός. Ο Φίρμος ήταν επίσης πολύ πότης και μπορούσε να φάει αρκετά. Η Ιστορία των Αυγούστων αναφέρει ότι κάποτε κατανάλωσε μία ολόκληρη στρουθοκάμηλο σε μία ημέρα, και μάλιστα κέρδισε έναν από τους σημαιοφόρους και τους διαβόητους πότες του Aυρηλιανού σε έναν διαγωνισμό ποτού, πίνοντας δύο κουβάδες κρασί ενώ παρέμεινε εντελώς νηφάλτος. Η σημασία και η απειλή της εξέγερσης τού Φίρμου σχετίζεται με τη διακοπή της προμήθειας των αιγυπτιακών σιτηρών στη Ρώμη.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πρωταρχικές πηγές 
 "Firmus Saturninus Proclus et Bonosus" 3-6, Historia Augusta
 "Aurelianus" xxxii.2-3, Historia Augusta
 Ζώσιμος ι.61.1

Δευτερεύουσες πηγές 
 "Firmus", sv "Aurelian", τοποθεσία De Imperatoribus Romanis

{authority control}}

Πρόσωπα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Peacemaker

Το Peacemaker είναι μία υπερηρωική σειρά της streaming πλατφόρμας HBO Max βασισμένη ομώνυμο χαρακτήρα των DC Comics. Είναι η 1η σειρά του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC και spin-off της ταινίας The Suicide Squad (2021). Δημιουργήθηκε από τον Τζέιμς Γκαν και η παραγωγή έγινε από τους The Safran Company και Troll Court Entertainment, σε συνεργασία  με την Warner Bros. Television. 

Πρωταγωνιστεί ο Τζον Σίνα, πλαισιωμένος από τους Ντανιέλ Μπρουκς, Φρέντι Στόρμα, Τσικουάντι Ιβούτζι, Τζένιφερ Χόλαντ, Στιβ Έιτζι και Ρόμπερτ Πάτρικ. Ο Gunn έπεισε τους Warner Bros. να τον αφήσουν να φτιάξει το Peacemaker αφού συνειδητοποίησε πόσο καλός ηθοποιός ήταν ο Σίνα στο The Suicide Squad και έγραψε όλα τα οκτώ επεισόδια όσο ολοκλήρωνε την ταινία. Το HBO Max ανακοίνωσε επίσημα το Peacemaker τον Σεπτέμβριο του 2020. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2021 στο Βανκούβερ, με τον Γκαν να σκηνοθετεί πέντε επεισόδια.   

Το Peacemaker έκανε πρεμιέρα στο HBO Max, με τα πρώτα τρία επεισόδια. Η σειρά έχει λάβει θετικές κριτικές για την ερμηνεία του Σίνα, την σκηνοθεσία και το σενάριο. Η δεύτερη σεζόν ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 2022, με τον Γκαν να γράφει και να σκηνοθετεί όλα τα επεισόδια. Επίσης, άλλες σειρές με χαρακτήρες της σειράς και του The Suicide Squad βρίσκονται σε ανάπτυξη.

Σύνοψη 
Αφότου ανάρρωσε τραυματισμό του στο The Suicide Squad (2021), ο Κρίστοφερ Σμιθ/Peacemaker παίρνει μέρος στο μυστήριο "Πρότζεκτ Πεταλούδα". Αυτός και η ομάδα του είναι σε αποστολή να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν αυτά τα πλάσματα που μοιάζουν με πεταλούδες που έχουν τον έλεγχο πολλών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Καστ και χαρακτήρες 
Κύριοι χαρακτήρες

 Τζον Σίνα ως Κρίστοφερ Σμιθ/Peacemaker
 Ντανιέλ Μπρουκς ως Λεότα Αντεμπάιο
 Φρέντι Στόρμα ως Άντριαν Τσέις/Vigilante
 Τσικουάντι Ιβούτζι ως Κλέμσον Μερν
 Τζένιφερ Χόλαντ ως Εμίλια Χάρκουρτ 
 Στιβ Έιτζι ως Τζον Ικόνομος
 Ρόμπερτ Πάτρικ ως Όγκοστ "Όγκι" Σμιθ/White Dragon

Συμπληρωματικοί χαρακτήρες

 Άνι Τσανγκ ως Σόφι Σονγκ
 Λόκλιν Μούρνο ως Λάρι Φιτζγκίμπον
 Ελίζαμπεθ Λούντλοου ως Κίγα Αντεμπάιο
 Ρίζγουαν Μάντζι ως Τζαμίλ
 Νουτ Λε ως Judomaster
 Κρίστοφερ Χεγερντάλ ως Κάσπαρ Λοκ

Καλεσμένοι ρόλοι

 Άλισον Αράγια ως Άμπερ Καλκατέρα
 Λένι Τζέικομπσον ως Έβαν Καλκατέρα
 Αντόνιο Κούπο ως Ρόιλαντ Γκοφ
 Μελ Τακ ως γείτονας του Όγκι

Η Βαϊόλα Ντέιβις επιστρέφει ως Αμάντα Γουόλερ από τις προηγούμενες ταινίες του DCEU. Ο Τζέισον Μομόα επιστρέφει ως Άρθουρ Κέρι/Aquaman και ο Έζρα Μίλερ επιστρέφει ως Μπάρι Άλεν/The Flash. Τα μέλη των Justice League Καλ-Ελ/Κλαρκ Κεντ/Superman και Νταϊάνα Πρινς/Wonder Woman εμφανίζονται μέσω stand-ins. Ο Ντι Μπράντλεϊ Μπάκερ κάνει την φωνή του αετού του Peacemaker, τον Eagly, και ο Στίβεν Μπλακχαρτ κάνει την φωνή του Τσάρλι του Γορίλα.
Γιούρι Λεβιτάν

Ο Γιούρι Μπορίσοβιτς Λεβιτάν (, 2 Οκτωβρίου 1914, Βλαντίμιρ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 4 Αυγούστου 1983, Μπέλγκοροντ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν ο κύριος Σοβιετικός ραδιοφωνικός εκφωνητής την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ανήγγειλε στο Ραδιόφωνο της Μόσχας όλα τα σημαντικά διεθνή γεγονότα της δεκαετίας 1940-1960, συμπεριλαμβανομένης της γερμανικής επίθεσης στη Σοβιετική Ένωση στις 22 Ιουνίου 1941, την παράδοση της Γερμανίας στις 9 Μαΐου 1945, τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν στις 5 Μαρτίου 1953 και την πρώτη επανδρωμένη διαστημική πτήση στις 12 Απριλίου 1961.

Βιογραφία 
Γεννημένος το 1914 σε μια εβραϊκή οικογένεια του ράφτη Μπορίς Σεμιόνοβιτς Λεβιτάν και της γυναίκας του, νοικοκυράς, Μαρία Γιούλιεβνα Λεβιτάν, στο Βλαντίμιρ, ο Λεβιτάν ταξίδεψε στη Μόσχα στις αρχές της δεκαετίας του 1930, ελπίζοντας να γίνει ηθοποιός, αλλά απορρίφθηκε λόγω της επαρχιακής προφοράς του. Ωστόσο, εξασφάλισε μια θέση σε ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας λόγω της χαρακτηριστικής βαθιάς φωνής του. Τον Ιανουάριο του 1934 ο Στάλιν, αφού άκουσε τις εκπομπές του Λεβιτάν, τηλεφώνησε στον ραδιοφωνικό σταθμό και ζήτησε από τότε και στο εξής ο Λεβιτάν να διαβάζει τις ανακοινώσεις του. Κατά συνέπεια, ο Λεβιτάν έγινε όχι μόνο ο προσωπικός εκφωνητής του Στάλιν, αλλά η κορυφαία σοβιετική ραδιοφωνική προσωπικότητα.

Μετά τη γερμανική εισβολή (22 Ιουνίου 1941) ο Λεβιτάν εκκενώθηκε στο Σβερντλόφσκ, καθώς οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Μόσχας διέκοψαν τη λειτουργία τους για να αποφευχθεί ο γερμανικός βομβαρδισμός. Τον Μάρτιο του 1943 μεταφέρθηκε κρυφά στο Κούιμπισεφ, όπου συναντήθηκε η . Όλα αυτά τα χρόνια μακριά από τη Μόσχα, οι αναφορές του ξεκινούσαν με το σήμα κατατεθέν του «Προσοχή, μιλά η Μόσχα!» (). Ο Λεβιτάν έκανε περίπου 2000 ραδιοφωνικές ανακοινώσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ηχογράφησε αναπαραστάσεις πολλών από αυτές τη δεκαετία του 1950, όταν τις αναπαρήγαγε στο στούντιο για αρχειοθέτηση.

Μετά τον πόλεμο, ο Λεβιτάν ανέφερε γεγονότα στην Κόκκινη Πλατεία και κρατικές διακηρύξεις. Μεταξύ 1978 και 1983 ανακοίνωνε το ετήσιο «Λεπτό Σιγής» για τον εορτασμό της Ημέρας της Νίκης στη Σοβιετική Ένωση. Το 1980 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ. Πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1983 και τάφηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι στη Μόσχα.

Κληρονομιά 

Στο Βλαντίμιρ, τη γενέτειρα του Λεβιτάν, υπάρχει ένας δρόμος με το όνομά του και ένα μνημείο του. Μνημεία του ανεγέρθηκαν επίσης στον τάφο του στη Μόσχα και στο Βόλγκογκραντ και οδοί πήραν το όνομά του στο Αλμάτι, το Ντνιπρό, την Οδησσό, το Ορσκ, το Τβερ και την Ουφά. Ένα επιβατικό αεροπλάνο της Αεροφλότ και ένα φορτηγό πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων φέρουν το όνομα του.

Παραπομπές 
 ↑  ↑ 

 ↑  ↑ 
 ↑  CONTAZ PIONEER – IMO 8313532. shipspotting.com

Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Σοβιετικοί Εβραίοι
Ρωσοεβραίοι
Τρεβέννα

Η Τρεβέννα ή Τραβέννα ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας, στα σύνορα με την Παμφυλία, και κατά καιρούς ενσωματώθηκε στην τελευταία αυτή περιοχή.  Τα ερείπιά της βρίσκονται ανατολικά της σύγχρονης πόλης Τσαγλάρτζα στην περιοχή Κονιααλτί της επαρχίας Αττάλειας της Τουρκίας. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται 22 χλμ δυτικά της Αττάλειας.

Ιστορία 
Το όνομα της πόλης είναι γνωστό μόνο μέσω νομισμάτων και επιγραφών. Το όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία στον Stadiasmus Patarensis, ένα ρωμαϊκό οδοδείκτη, που ανασκάφηκε στα Πάταρα και χρονολογείται από το 45/46 μ.Χ. επί βασιλείας Κλαυδίου. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη της πόλης κατά την ελληνιστική περίοδο. Κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία η πόλη ήταν μέρος της Λυκίας. 

Τα μόνα νομίσματα, που ανασκάφηκαν στην τοποθεσία φέρουν την εικόνα του Γόρδιου Γ', ο οποίος παραχώρησε στην πόλη το δικαίωμα να κόβει νομίσματα.  Επιγραφή με ημερομηνία 278/279 μ.Χ. αναφέρει ότι η πόλη ορίστηκε ως ρωμαϊκή αποικία κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Τερέντιου Μαρκιανού, κυβερνήτη της ρωμαϊκής επαρχίας Λυκίας-Παμφυλίας εκείνη την εποχή.  Υπό τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία η πόλη έγινε τμήμα της Παμφυλίας.

Ιστορία ανασκαφών 
Η Τρεβέννα ανακαλύφθηκε από τον Κάρολ Λαντσκορόνσκι. Το 1882 συμμετείχε σε μια επιστημονική αποστολή στη Λυκία με στόχο να περιγράψει πολλές τοποθεσίες, που ήταν είτε εντελώς άγνωστες είτε ελάχιστα ερευνημένες εκείνη την εποχή. Παρείχε μια σύντομη περιγραφή της πόλης σε μια δημοσίευση των ανακαλύψεων της αποστολής το 1892.

Διάταξη 
Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται σε ένα μικρό λόφο και περιβάλλονται από ένα πρωτοβυζαντινό τείχος. Εκτείνονται σε μια ευρεία περιοχή, που οριοθετείται από τις πλαγιές του Σιβριντάγ στα νότια και την ακρόπολη στα βόρεια. Η τοποθεσία αποτελείτο από την ακρόπολη, το κέντρο της πόλης, τη νεκρόπολη και τις περιοχές έξω από τα τείχη.

Μέσα στον περιτειχισμένο χώρο βρέθηκαν πολλές επιγραφές και σαρκοφάγοι. Περιέχει τα ερείπια των ρωμαϊκών λουτρών και μια πρωτοβυζαντινή βασιλική. Τα ρωμαϊκά λουτρά είναι αξιοσημείωτα για το σχετικά μεγάλο μέγεθος και την υψηλή ποιότητά τους σε μια μικρή πόλη όπως η Τρεβέννα. Με μέγεθος 302 m 2 (423 m 2 συμπεριλαμβανομένων των τειχών) είναι συγκρίσιμα με τα λουτρά στις σημαντικότερες πόλεις της Λυκίας. Μια ακρόπολη προστέθηκε στην πόλη κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Κοντά της βρίσκεται μια βυζαντινή εκκλησία.

Παραπομπές

Πηγές 

Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Οικισμοί στην Αρχαία Παμφυλία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Αλεξάντερ Βιτς Γκρίσγουολντ Άλεν

Ο Αλεξάντερ Βιτς Γκρίσγουολντ Άλεν (αγγλ. Alexander Viets Griswold Allen, 4 Μαΐου 1841 – 1908) ήταν Αμερικανός θεολόγος, κληρικός της Επισκοπικής Εκκλησίας, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Άλεν γεννήθηκε στο χωριό Ότις της δυτικής Μασαχουσέτης και ήταν γιος του Ήθαν και της Λύντια Τσάιλντ Άλεν.

Απεφοίτησε από το Κολέγιο Κένυον του Οχάιο το 1862 και από το Θεολογικό Σεμινάριο του Άντοβερ το 1865. Πολύ αργότερα πήρε και διδακτορικό θεολογικών σπουδών (D.D.) από το Κολέγιο Χάρβαρντ (1886) και από το Γέιλ (1901).

Το 1872 πήρε ως σύζυγό του την Ελίζαμπεθ Κεντ Στόουν (Elizabeth Kent Stone), σε έναν γάμο που τελείωσε με τον θάνατό της το 1892. Απέκτησαν δύο τέκνα: τον Χένρυ Βαν Ντάυκ και τον Τζων Στόουν Άλεν.

Σταδιοδρομία
Ο Άλεν δίδαξε στο Άντοβερ από το 1865 έως το 1867, ενώ χειροτονήθηκε διάκονος της Επισκοπικής Εκκλησίας στις 5 Ιουλίου 1865 και ιερέας στις 24 Ιουνίου 1866. Διετέλεσε εφημέριος του Ναού του Αγίου Ιωάννου στο Λώρενς από το 1865 έως το 1867 και στη συνέχεια καθηγητής της εκκλησιαστικής ιστορίας στην Επισκοπική Θεολογική Σχολή στο Κέιμπριτζ (Μασαχουσέτη). Είχε εκλεγεί μέλος της Ιστορικής Εταιρείας της Μασαχουσέτης. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους διαμαρτυρόμενους Αμερικανούς θεολόγους της εποχής του.

Συγγραφικό έργο 
Κάποια από τα βιβλία που συνέγραψε ο Α.Β.Γ. Άλεν είναι τα εξής:

 The Continuity of Christian Thought (= «Η αδιάσπαστη συνέχεια της χριστιανικής σκέψεως», Βοστώνη 1884, 11η έκδοση 1895)
 The Greek Theology and the Renaissance of the Nineteenth Century (= «Η ελληνική θεολογία και η αναγέννηση του 19ου αιώνα», 1884, από διαλέξεις του)
 Jonathan Edwards (1889)
 Memoir of Phillips Brooks (1891)
 Religious Progress (1894)
 Christian Institutions (= «Χριστιανικά καθιδρύματα», Νέα Υόρκη 1897)
 Life and Letters of Bishop Brooks (δύο τόμοι, 1900)

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Άλλεν, Αλεξάντερ Βητς Γκρίσγουολντ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 392
 

Αμερικανοί θεολόγοι
Αμερικανοί κληρικοί
Αμερικανοί συγγραφείς
Αυτοκρατορική επαρχία

Μία αυτοκρατορική επαρχία, λατιν.: provincia imperatoria ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας είχε το μοναδικό δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (απεσταλμένο τού Αυγούστου προς τον πραίτωρα, legatus Augusti pro praetore). Αυτές οι επαρχίες ήταν συχνά οι στρατηγικά τοποθετημένες συνοριακές επαρχίες.

Οι επαρχίες ομαδοποιήθηκαν σε αυτοκρατορικές και συγκλητικές επαρχίες λίγο μετά την άνοδο του Αυγούστου.

Οι ακόλουθες επαρχίες ήταν αυτοκρατορικές:
 Αίγυπτος, Ιουδαία, Συρία
 Μεσοποταμία, Ασσυρία, Αρμενία
 Κιλικία, Γαλατία, Θρακία
 Μοισία, Δακία, Δαλματία, 
 Παννονία, Νορικόν, Ραιτία
 Κάτω Γερμανία, Άνω Γερμανία, Βρετανία
 Άλπεις Γραίαι και Ποινιναί, Άλπεις Κοττίαι, Άλπεις Μαριτίμαι
 Βελγική Γαλατία, Λουγδουνική Γαλατία, Ακουιτανική Γαλατία
 Ταρρακωνησία (Ισπανία), Λουζιτανία.

Μετά τον Αύγουστο προστέθηκαν οι: Πετραία Αραβία, Καππαδοκία, Λυκία και Παμφυλία, Μαυριτανία και το πελατειακό βασίλειο τού Βοσπόρου. Επίσης χωρίστηκαν σε δύο οι: Μοισία (Άνω και Κάτω), Παννονία (Άνω και Κάτω), Μαυριτανία (Τιγγιτανική, Καισαρική).

 
 
Ιστορικές περιοχές
Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Συγκλητική επαρχία

Η Συγκλητική επαρχία (, δηλ. επαρχία του ρωμαϊκού λαού) ήταν ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου η Ρωμαϊκή Σύγκλητος είχε το δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (ανθύπατο, proconsul). Αυτές οι επαρχίες ήταν μακριά από τα εξωτερικά σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και απαλλαγμένες από την πιθανότητα εξέγερσης, και έτσι είχαν τοποθετηθεί σε αυτές λίγες, αν όχι καθόλου, λεγεώνες (μειώνοντας έτσι την πιθανότητα η Σύγκλητος να προσπαθήσει να πάρει την εξουσία από τον Αυτοκράτορα). Οι κυβερνήτες των συγκλητικών επαρχιών είχαν μόνο πολιτικές εξουσίες.  Βρίσκονταν συχνά κατά μήκος της Μεσογείου. Αν και η Σύγκλητος επέβλεπε αυτές τις επαρχίες, ο Αυτοκράτορας είχε το δικαίωμα να διευθύνει τις υποθέσεις τους, εάν το έκρινε σκόπιμο.

Οι επαρχίες διαχωρίστηκαν σε αυτοκρατορικές επαρχίες και συγκλητικές επαρχίες λίγο μετά την άνοδο του Αυγούστου.

Το 14 μ.Χ. οι ακόλουθες επαρχίες ήταν συγκλητικές: (Στράβων, βιβλίο 17.3.25):
 Αχαΐα (περιλαμβάνεται η Ήπειρος)
 Μακεδονία
 Βιθυνία και Πόντος
 Ασία (ie δυτική Μ. Ασία)
 Κύπρος
 Κρήτη και Κυρηναϊκή
 Αφρική (ή Ανθυπατική Αφρική, ie Λιβύη)
 Ισπανία Βαιτική (ie Ανδαλουσία)
 Ναρβωνική Γαλλία
 Σαρδηνία και Κορσική
 Σικελία

Η Ιταλία δεν ήταν συγκλητική επαρχία, καθώς δεν διοικούνταν από κυβερνήτη, αλλά απευθείας από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Μορφές διοικητικής διαίρεσης
Ιστορικές περιοχές
Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Νίσα (Λυκία)

Η Νίσα (), επίσης Νύσσα (Νύσσα) ή Νύσα (Νύσα) ή Νείσα (Νείσα),  ήταν πόλη στην αρχαία Λυκία κοντά στην πηγή του ποταμού Ξάνθου.

Τοποθεσία 
Η τοποθεσία της προσδιορίζεται στον Ψηφιακό Άτλαντα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως Akörü Yayla, κοντά στο Σούτλεγεν, περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια του Κας στην επαρχία Αττάλειας, στην Τουρκία.  Το Annuario Pontifico δίνει τη θέση του ως Küçükahuriyala,  επίσης κοντά στο Σούτλεγεν.

Αρχαιολογικός χώρος 
Τα ερείπια είναι άφθονα αλλά σε κακή κατάσταση. Περιλαμβάνουν μέρος του καλοχτισμένου τείχους της πόλης, θέατρο, στάδιο, πλακόστρωτη αγορά με στοά και κάποιες βάσεις με επιγραφές. Η νεκρόπολη στα δυτικά περιλαμβάνει σαρκοφάγους και κατασκευασμένους τάφους.

Ιστορία 
Εκτός από την αναφορά του από τον Πτολεμαίο  και τον Ιεροκλή στο Συνέκδημο (περίπου 535 μ.Χ.), όπου γράφεται λάθος «Misae» (Μίσαι),  και στο Notitiae Episcopatuum, τίποτα δεν είναι γνωστό για την ιστορία της πόλης. Το μόνο γνωστό νόμισμα, που εξέδωσε είναι τύπου που δεν δείχνει ότι είναι μέλος της Κοινού της Λυκίας.

Επισκοπή 
Μια χριστιανική επισκοπή ιδρύθηκε στη Νίσα, και υπαγόταν στην μητροπολιτική έδρας των Μύρων. Ο μόνος επίσκοπος της έδρας του οποίου το όνομα σώζεται σε σωζόμενα έγγραφα είναι ο Γεώργιος, ο οποίος έλαβε μέρος στη Β' Σύνοδο της Νίκαιας το 787.   

Επειδή πλέον η επισκοπή δεν έχει ποίμνιο, η Νίσα στη Λυκία καταγράφεται σήμερα από την Καθολική Εκκλησία ως έδρα τιτουλάριου επισκόπου.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Αρχαίες πόλεις της Λυκίας
Άλπεις Κοττίαι

Οι Άλπεις Κοττίαι, λατιν.: Alpes Cottiae ήταν μία μικρή επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που ιδρύθηκε το 63 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα. Ήταν μία από τις τρεις επαρχίες, που αποτελούσαν τις Άλπεις μεταξύ της σύγχρονης Γαλλίας και της Ιταλίας, μαζί με τις Άλπεις Γραίαι και Ποινιναί βόρεια και τις Άλπεις Mαριτίμαι νότια.

Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν το Σεγούσιο (σημερινή Σούσα στο Πιεμόντε). Άλλοι σημαντικοί οικισμοί βρίσκονταν στο Eburodunum και στο Brigantio (Briançon).  Πήρε το όνομά του από τον ηγεμόνα της περιοχής τον 1ου αι. π.Χ., Mάρκος Ιούλιος Κόττυος, και το τοπωνύμιο σώζεται σήμερα στις Κοτιανές Άλπεις.

Ιστορία 

Η επαρχία είχε την προέλευσή της σε ένα τοπικό αρχηγείο, που ελεγχόταν από τον βασιλιά Mάρκος Ιούλιος Δόνος, ο οποίος κυβέρνησε τις φυλές της Λιγουρίας της περιοχής από τα μέσα του 1ου αι. π.Χ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Mάρκος Ιούλιος Κόττυος, ο οποίος δεν αντιτάχθηκε στην ενσωμάτωση τού βασιλείου του στο ρωμαϊκό αυτοκρατορικό σύστημα υπό τον Αυτοκράτορα Αύγουστο το 15–14 π.Χ..   

Μετά το τέλος τού γιου του Κόττιου Β΄ το 63 μ.Χ., η περιοχή προσαρτήθηκε από τον Αυτοκράτορα Νέρωνα και μετατράπηκε σε μία επαρχία υπό έναν επίτροπο (procurator) γνωστή ως provincia Alpium Cottiarum.   

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Διοκλητιανού (284–305), το δυτικό τμήμα της επαρχίας μεταφέρθηκε στις Άλπεις Mαριτίμαι και το ανατολικό τμήμα παραχωρήθηκε υπό έναν πρόεδρο (praeses) στην επισκοπή (diocesis) της Ιταλίας.

Οικισμοί 
Οι οικισμοί στις Άλπεις περιλάμβαναν:

 Ad Fines (Malano) ("mansio" ie σταθμός, τελωνείο)
 Ocelum (Celle) ("oppidum" ie κωμόπολη κελτική)
 Ad Duodecimum (Saint-Didier) ("mutatio" ie mansio)
 Segusio (Σούσα) (πρωτεύουσα)
 Venausio ( Venaus ) (oppidum)
 Scingomagus / Excingomagus (Exilles) (oppidum, πιθανώς η πρωτεύουσα του Δόνου)
 Caesao / Goesao (Cesana Torinese) ("castrum" ie φρούριο, στρατόπεδο)
 Ad Martes Ultor (ύστερο αυτοκρατορικό Ulcense) (Oulx) (castrum)
 Brigantium (Briançon) (mansio)
 Mons Matronae (Mont Genèvre)

Δείτε επίσης 

 Κότιος
 Δόνος
 Κοττιανές Άλπεις

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση 

 Tilmann Bechert: Die Provinzen des römischen Reiches: Einführung und Überblick . von Zabern, Mainz 1999.
 Μπαρτολομάση : Valsusa Antica . Αλζάνι, 1975.
 
Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Accident Man 2

Το Accident Man: Hitman's Holiday είναι μια βρετανική ταινία δράσης θρίλερ του 2022, η συνέχεια της ταινίας Accident Man του 2018, με πρωταγωνιστές τους George Kirby και Harry Kerr, σε σκηνοθεσία Harry Kirby, βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ του 1991 των Pat Meath και Tony Skinner. Το καστ περιλαμβάνει τους Scott Atkins, Ray Stevenson, Perry Benson, Henry Zhang και Flaminia Sink. Αυτή τη φορά, ο εκτελεστής Mike Fallon (Akins) πρέπει να προστατεύσει τον αχάριστο γιο του αφεντικού της μαφίας και να σώσει τη ζωή του μοναδικού του φίλου. Η ταινία θα κυκλοφορήσει σε VOD στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ταινίες του 2010
Α.Ο. Αργοναύτης Νέας Κίου B.C.

Ο Α.Ο. Αργοναύτης Νέας Κίου  ιδρύθηκε το έτος 1933 και το 1988 δημιουργήθηκε η ομάδα μπάσκετ που εντάχθηκε στα πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κίου, στη συμβολή των οδών Ιατρού Χατζημανώλη και Πατριάρχου Βασιλείου.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών 

Ο Αργοναύτης Νέας Κίου ιδρύθηκε το έτος 1933 και το 1988 δημιουργήθηκε η ομάδα μπάσκετ που εντάχθηκε στα πρωταθλήματα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κίου, στη συμβολή των οδών Ιατρού Χατζημανώλη και Πατριάρχου Βασιλείου.

Η ανδρική ομάδα μετέχει αδιάκοπα στο πρωτάθλημα της Α1΄ Ε.Σ.Κ.Α.Κ. από το 1990, ενώ τα τελευταία χρόνια τερματίζει μέσα στη πρώτη τετράδα του πρωταθλήματος.

Αγωνιστικές περίοδοι 
 2018-19 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 3η θέση με 15 νίκες, 7 ήττες σε 22 αγώνες.
 2017-18 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 6η θέση με 12 νίκες, 8 ήττες και σε 22 αγώνες.
 2016-17 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 3η θέση με 15 νίκες, 6 ήττες και 1 μηδενισμό σε 22 αγώνες.
 2015-16 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 2η θέση με 19 νίκες και 3 ήττες σε 22 αγώνες.
 2014-15 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 4η θέση με 16 νίκες και 6 ήττες σε 22 αγώνες. 
 2013-14 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 3η θέση με 15 νίκες και 7 ήττες σε 22 αγώνες.
 2012-13 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 3η θέση με 15 νίκες και 7 ήττες σε 22 αγώνες.
 2011-12 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 4η θέση με 14 νίκες και 8 ήττες σε 22 αγώνες.
 2010-11 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 10η θέση με 9 νίκες και 13 ήττες σε 22 αγώνες.
 2009-10 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 7η θέση με 11 νίκες και 11 ήττες σε 22 αγώνες.
 2008-09 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 4η θέση με 12 νίκες και 8 ήττες σε 20 αγώνες.
 2007-08 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 5η θέση με 11 νίκες και 11 ήττες σε 22 αγώνες.
 2006-07 Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 2η θέση με 17 νίκες και 5 ήττες σε 22 αγώνες.

Πορεία στις διοργανώσεις τα τελευταία χρόνια

Φωτογραφικό Υλικό

Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών 

Το γυναικείο τμήμα της ομάδας μετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Σ.Κ.Α.Κ  από το 1990 και έχει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα γυναικών της Ένωσης το (2009).

Φωτογραφικό Υλικό

Παραπομπές
Σκωτσέζοι

Οι Σκώτοι ή Σκωτσέζοι (Σκωτς: Scots Fawk, Σκωτικά Γαελικά: Albannaich) είναι εθνοτική ομάδα ιθαγενής στην Σκωτία και μέλος του Ηνωμένου Βασιλείου. Αναδύθηκαν ως εθνότητα κατά τον πρώιμο μεσαίωνα ως αμάλγαμα δύο κελτικών λαών, των Γαέλων και των Πικτών, οι οποίοι ίδρυσαν το Βασίλειο της Σκωτίας (με την ονομασία Άλμπα) τον 9ο αιώνα. Στους επόμενους δύο αιώνες, οι κέλτες ομιλητές της Κουμβρικής γλώσσας στο Στραθκλαϊντ και οι γερμανόφωνοι Άγγλοι της βόρειας Νορθουμβρίας έγιναν επίσης μέρος της Σκωτίας. Κατά τον ώριμο μεσαίωνα, εν μέσω των μεταρρυθμίσεων του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας (Δαυιδιανή Επανάσταση) ένας μικρός αριθμός Νορμανδών ευγενών μετανάστευσε στις πεδιάδες της Σκωτίας (Λόουλαντς). Από τον 13ο έως τον 15ο αιώνα, ένας αριθμός βορειο-γερμανικών λαών, ομιλητών της Αρχαίας Νορδικής και Νορνικής γλώσσας, στις βόρειες και δυτικές νήσους της Σκωτίας έγιναν μέρος του βασιλείου.

Σήμερα ο όρος «Σκώτος» ή «Σκωτσέζος» αναφέρεται σε οποιονδήποτε άνθρωπο, του οποίου η οικογένεια, η γλωσσα ή ο πολιτισμός προέρχονται από την περιοχή της Σκωτίας. Η λατινική ονομασία Σκώτοι (Scoti) αναφερόταν αρχικά στους Γαέλους της Νταλ Ριάτα και αργότερα εξελίχθηκε ώστε να προσδιορίζει όλους τους κατοίκους του Βασιλείου της Σκωτίας. Η ονομασία Σκωτς (Scotch) έχει χρησιμοποιηθεί ως εξώνυμο για τον λαό της Σκωτίας και ορισμένες φορές η χρήση της θεωρείται υποτιμητική.

Δείτε επίσης 

 Βασίλειο της Σκωτίας

Παραπομπές 

Ιστορία της Σκωτίας
Λε Βερνουά

Το Λε Βερνουά (γαλλικά: Le Vernois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερνουαζιέν (γαλλικά: Vernoisiens).

Παραπομπές 

Κοινότητες του Ζυρά
Γιούρι Κερπατένκο

Ο Γιούρι Λεονίνδοβιτς Κερπατένκο (   (9 Σεπτεμβρίου 1976 – Σεπτέμβριος ή Οκτώβριος 2022) ήταν Ουκρανός μαέστρος που ήταν ο κύριος μαέστρος του Θεάτρου του Μικολάιβ από το 2004. Ήταν επίσης ο κύριος μαέστρος της ορχήστρας δωματίου Γκίλεβα της Φιλαρμονικής της Χερσώνας από το 2000.

Βίος 
Ο Κερπατένκο αποφοίτησε από τη Μουσική Σχολή της Χερσώνας το 1995 και από το Ωδείο του Κιέβου το 2000.  Έγινε ο κύριος μαέστρος της Φιλαρμονικής της Χερσώνας το 2000.  Από το 2004, ήταν επίσης ο κύριος μαέστρος του Θεάτρου του Μικολάιβ . 

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατοχής της περιφέρειας της Χερσώνας, ο Κερπατένκο συνέχισε να δημοσιεύει προκλητικά μηνύματα στο Facebook μέχρι τον Μάιο του 2022.

Θάνατος 
Τον Σεπτέμβριο του 2022, μέλη της οικογένειας του Κερπατένκο έξω από τη Χερσώνα έχασαν κάθε επαφή μαζί του.  Το Υπουργείο Πολιτισμού και Πολιτικής Πληροφοριών ανέφερε ότι αρνήθηκε να συμμετάσχει σε μια επερχόμενη συναυλία της 1ης Οκτωβρίου που θα φιλοξενηθεί από τους Ρώσους επιβάτες.  Η ρωσική διοίκηση σχεδίαζε να παρουσιάσει την ορχήστρα δωματίου Γκιλέβα του Κερπατένκο σε μια συναυλία «που προοριζόταν από τους κατακτητές να επιδείξουν τη λεγόμενη «βελτίωση της ειρηνικής ζωής» στη Χερσώνα».  Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φαίνεται να πυροβολήθηκε στο σπίτι του από τον ρωσικό στρατό επειδή αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί τους κατά τη διάρκεια της κατοχής τους στην Περιφέρεια της Χερσώνας .   Ο θάνατός του αναφέρθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2022.

Αντιδράσεις 
Η περιφερειακή εισαγγελία της Χερσώνας της Ουκρανίας ερευνά τον θάνατό του «με βάση παραβιάσεις των νόμων και των εθίμων του πολέμου, σε συνδυασμό με δολοφονία εκ προθέσεως».  Η μαέστρος Ντάλια Στασέφσκα καταδίκασε τη δολοφονία και την παρομοίασε με τη δολοφονία του Μίκολα Κούλις .  Ο μαέστρος Σεμιόν Μπιτσκόβ χαρακτήρισε τις ενέργειες «καθαρή γενοκτονία».  Ο μυθιστοριογράφος Αντρέι Κούρκοφ καταδίκασε επίσης τη δολοφονία και την καταστροφή της ουκρανικής ταυτότητας.

Παραπομπές

Ουκρανοί μουσικοί
Τόμας Μπρίγκστοκ

Ο Τόμας Μπρίγκστοκ (Thomas Brigstocke) (1809 – 11 Μαρτίου 1881) ήταν Ουαλός ζωγράφος. Σπούδασε τέχνη στο Λονδίνο και μετά πέρασε οκτώ χρόνια στην Ιταλία προτού επιστρέψει στην Αγγλία. Στη δεκαετία του 1840 επισκέφτηκε την Αίγυπτο, όπου φιλοτέχνησε πορτρέτα του Μωάμεθ Αλή Πασά και της οικογένειάς του.

Ζωή και δουλειά 
Ο Μπρίγκστοκ γεννήθηκε στο Καρμάρθεν, στις 17 Απριλίου 1809, ο τρίτος γιος του Ντέιβιντ και της Μαίρη Μπρίγκστοκ.  Σπούδασε στο Queen Elizabeth's Grammar School στο Καρμάρθεν. Όταν έκλεισε τα 16 οι γονείς του τον έστειλαν για σπουδές στο στούντιο του Χένρι Σας στην Charlotte Street του Λονδίνου. Οκτώ μήνες αργότερα έγινε μαθητής στα Σχολεία της Βασιλικής Ακαδημίας  αρχικά υπό τον Χένρι Περόνετ Μπριγκς και στη συνέχεια υπό τον Τζον Πρέσκοτ Νάιτ .  Το 1833 άφησε τη Βρετανία για να σπουδάσει στο Παρίσι, τη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη, περνώντας οκτώ έτη στην Ιταλία. 

Την περίοδο εκείνη δημιούργησε διάφορα αντίγραφα των παλαιών δασκάλων, συμπεριλαμβανομένου ενός από τη Μεταμόρφωση του Ραφαήλ, το οποίο αγοράστηκε ως βωμό για την Εκκλησία του Χριστού, στην οδό Albany, στο Λονδίνο, κατόπιν σύστασης του ζωγράφου Γουίλιαμ Κολίνς .  Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη έκανε παρέα με δύο άλλους Ουαλούς καλλιτέχνες που κατοικούσαν εκεί, τον Τζον Γκίμπσον και τον Πένρι Γουίλιαμς, καθώς και με Άγγλους όπως ο Έντουαρντ Μάθιου Γουόρντ και ο Τζόζεφ Σέβερν . Ο Μπρίγκστοκ, ομιλητής της ουαλικής, λέγεται ότι δίδαξε τη γλώσσα στον διάσημο γλωσσολόγο Καρδινάλιο Μεζοφάντι . 

Ο Μπρίγκστοκ εξέθεσε για πρώτη φορά στη Βασιλική Ακαδημία το 1842, παρουσιάζοντας έναν πίνακα που ονομάζεται Alnaschar, ο πέμπτος αδελφός του κουρέα . Από τότε έως το 1865 εξέθεσε 16 έργα στην Ακαδημία και δύο στο Βρετανικό Ίδρυμα. Η Oriental Club του ανέθεσε να ζωγραφίσει ένα πορτρέτο του στρατηγού Sir Γουίλιαμ Νοτ, μετά την επιστροφή του από μια εκστρατεία στο Αφγανιστάν, και το 1847 ο Μπρίγκστοκ πήγε στην Αίγυπτο με μια εισαγωγική επιστολή από την Oriental Club προς τον Αλή Πασά και ζωγράφισε τα πορτρέτα του και την οικογένειά του. Πέρασε δεκαέξι μήνες δουλεύοντας στην Αίγυπτο, κυρίως στο Παλάτι της Σούμπρα, στον Νείλο, κοντά στο Κάιρο, και στο Ρας Ελ Τιν της Αλεξάνδρειας. 

Στο Λονδίνο ζωγράφιζε, περιστασιακά, σκυλιά. 

Ο Μπρίγκστοκ πέθανε  στις 11 Μαρτίου 1881, σε ηλικία 72 ετών, και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Kensal Green.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Τόμας Μπρίγκστοκ στο Artnet
 Πορτρέτα του Τόμας Μπρίγκστοκ ( Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων, Λονδίνο )
 Ο Μωυσής με τον Ααρών και τον Χουρ (Απεικόνιση της Βίβλου στη βάση δεδομένων της Ουαλίας)
 Πορτρέτο ενός νεαρού κυρίου (John Adams Fine Art)

Ουαλοί ζωγράφοι