joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κοκκινοπηλός Λάρισας

Ο Κοκκινοπηλός είναι ορεινό χωριό του νομού Λάρισας. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο 1.250 μέτρων και αποτελεί το ορεινότερο χωριό του νομού Λάρισας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ελασσόνας ενώ μέχρι το 2010 αποτελούσε τμήμα του πρώην Δήμου Ολύμπου, και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του είναι 125 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται με την υλοτομία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Απέχει 34 χλμ. από την Ελασσόνα και 50 χλμ. από την Κατερίνη. 

Το χωριό είναι γνωστό και ως Κοκκινοπλός. Η ονομασία του προήλθε κατά γενική ομολογία από το χαρακτηριστικό κόκκινο χώμα του εδάφους. Δημιουργήθηκε γύρω στο 12ο αιώνα από Βλάχους γεωργούς και κτηνοτρόφους και στην Τουρκοκρατία αποτέλεσε λημέρι κλεφτών και αρματολών. 

Κατά το 19ο αιώνα, ο πληθυσμός του χωριού άρχισε να μειώνεται λόγω της επέλασης της εξουσίας του Αλή Πασά, τις επιδρομές των Τουρκαλβανών ληστών, αλλά και της επιδημίας χολέρας που έπληξε το χωριό το 1813. Οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στις γύρω περιοχές όπου αναπτύχθηκαν νεότεροι ξεχωριστοί οικισμοί με χαρακτηριστικότερους τα Καλύβια (πρώην ονομασία: Άη Γιώργης) και το Ασπρόχωμα (πρώην ονομασία: Μπαρακάδες), είτε απορροφήθηκαν σε οικισμούς της Πιερίας όπως, για παράδειγμα, στο χωριό Μαλαθριά.

Στη Κατοχή, το χωριό υπέστη για ακόμη μια φορά πολλά δεινά καθώς πυρπολήθηκε δύο φορές: Το 1943 από τον Ιταλικό και το 1944 από τον Γερμανικό ζυγό, οπότε και μεταπολεμικά παρατηρήθηκε πάλι μεγάλη φυγή του πληθυσμού με κυριότερους προορισμούς τη Κατερίνη και τη Θεσσαλονίκη.  

Το χωριό διαθέτει πολλούς νερόμυλους, ασβεστοκάμινα και έναν ανεμόμυλο.

Στον Κοκκινοπηλό γίνεται πανηγύρι κατά τις 25-27 Ιουλίου, ανήμερα του εορτασμού της Αγίας Παρασκευής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημοτικό Διαμέρισμα Κοκκινοπηλού
Σύλλογος Κοκκινοπλιτών Ν. Πιερίας - Πληροφορίες για το χωριό
Βλαχοχώρια - Κοκκινοπλός: Φωτογραφίες

χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Ελασσόνας
Μηλιά Ιωαννίνων

Η Μηλέα (στην τοπική βλάχικη διάλεκτο Αμέρου) είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στα ανατολικά του νομού, σε σχετικά κοντινή απόσταση από το Μέτσοβο. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.160 μέτρων στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ηπείρου. Η Μηλιά αποτελούσε ξεχωριστή κοινότητα, ώσπου με το πρόγραμμα Καλλικράτη εντάχθηκε στο Δήμο Μετσόβου. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 616 κάτοικοι. Στην απογραφή του 2011 οι εγγεγραμμένοι κάτοικοι της Μηλιάς μειώθηκαν στους 396. Όλοι οι κάτοικοι της Μηλιάς μιλούν την βλάχικη διάλεκτο. Στα βλάχικα η Μηλιά ονομάζεται Αμέρου. Βόρεια της Μηλιάς βρίσκεται ο εθνικός δρυμός Πίνδου (Βάλια Κάλντα).

Τα χωριά του Μετσόβου (εντός του Εθνικού Πάρκου βρίσκεται μόνο η Μηλιά) ξεχώρισαν, μεταξύ άλλων, για τη βιοτεχνία μάλλινων υφαντών και ξυλόγλυπτων.

Η κοινωνική έκφραση των ανθρώπων αυτών, οι ασχολίες και τα επαγγέλματά τους, οι παραδόσεις, οι μουσικές και τα τραγούδια τους, σηματοδοτούν σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς που χαρακτηρίζουν τη Βόρεια Πίνδο και επιτείνουν τη σπουδαιότητά της.

Το χωριό διαθέτει νηπιαγωγείο και δημοτικό. Γυμνάσιο και λύκειο τα παιδιά πηγαίνουν στο Μέτσοβο. Ακόμη, στο χωριό υπάρχει ομάδα ποδοσφαίρου,ο Α.Ο. Αμέρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Vlahoi.net-Η Μηλιά

Δήμος Μετσόβου
Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Greatest Lovesongs Vol. 666

Με το Greatest Lovesongs Vol. 666 οι HIM έκαναν το ντεμπούτο τους στην μουσική σκηνή. Παραγωγός του άλμπουμ όπως και του πρώτου τους EP 666 Ways to Love: Prologue είναι ο Hiili Hiilesmaa. Όπως και το EP, το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Finnvox, MD and Peacemakers στο Ελσίνκι. Τα φωνητικά στο "(Don't Fear) The Reaper" και στο "For You" τα έκαναν οι Sanna-June Hyde και Asta Hannula αντίστοιχα. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε και σε ειδική Digipak έκδοση, στην οποία το "For You" είναι το πρώτο τραγούδι. Ακόμα μία ειδική έκδοση κυκλοφόρησε στην Γερμανία, με το bonus κομμάτι "Stigmata Diaboli", από το 666 Ways to Love: Prologue. Η διάρκεια των άλμπουμ είναι 66 λεπτά και 6 δεύτερα και περιέχουν 66 κομμάτια, από τα οποία τα 56 είναι κενά. Παρόλα τα σατανιστικά υπονοούμενα, ο Valo έχει δηλώσει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμμία σχέση με τον σατανισμό .

Φινλανδική Έκδοση 
 "For You (Intro)" - 4:00
 "Your Sweet Six Six Six" - 4:11
 "Wicked Game" (Chris Isaak cover) - 3:54
 "The Heartless" - 4:01
 "Our Diabolikal Rapture" - 5:20
 "It's All Tears (Drown in This Love)" - 3:42
 "When Love and Death Embrace" - 6:08
 "The Beginning of the End" - 4:07
 "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover) - 6:23

Μετά το τελευταίο κομμάτι((Don't Fear)The Reaper), υπάρχει μια σειρά από κρυμμένα κομμάτια (10 - 66) που καταλαμβάνουν 666 megabyte, αν και μόνο το κομμάτι 66 είναι ηχογραφημένο με την 666 Ways to Love έκδοση του The Heartless. Όμως με την επανακυκλοφόρηση του άλμπουμ στις ΗΠΑ (λόγω του εκτεταμμένου editing της Jimmy Franks Recording Company) ο δίσκος καταλαμβάνει μόνο 664 megabytes, ενώ η διάρκεια είναι 66:04.

Γερμανική Έκδοση 
Η Γερμανική έκδοση είναι ίδια με την Ιαπωνική, Ρώσσικη και της Αυστραλίας.
 "Your Sweet Six Six Six" – 4:12
 "Wicked Game" – 3:54 (Chris Isaak cover)
 "The Heartless" – 4:02
 "Our Diabolikal Rapture" – 5:20
 "It's All Tears (Drown in This Love)" – 3:43
 "When Love and Death Embrace" – 6:08
 "The Beginning of the End" – 4:07
 "(Don't Fear) The Reaper" – 6:24 (Blue Öyster Cult cover)
 "For You" – 3:58

Στον δεύτερο στίχο του "It's All Tears (Drown In This Love)" η γυναίκα που ουρλιάζει στο The Heartless demo ακούγεται στο αριστερό panel.

Ειδική Γερμανική Έκδοση 
Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε το 1998 σε πολύ λίγα αντίτυπα.
 "Your Sweet Six Six Six"
 "Wicked Game" (Chris Isaak cover)
 "The Heartless"
 "Our Diabolikal Rapture"
 "It's All Tears (Drown in This Love)"
 "When Love and Death Embrace"
 "The Beginning of the End"
 "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover)
 "For You"
 "Stigmata Diaboli"

Παραπομπές 

Δισκογραφία των HIM
Άλμπουμ του 1997
Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι

Οι Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι ήταν αρχαία ελληνική φιλοσοφική σχολή, που ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. από τον Αρίστιππο τον Κυρηναίο. Μέλη της ήταν ο Θεόδωρος ο άθεος, ο Αννίκερις ο Κυρηναίος, η Αρήτη, ο Ηγησίας ο Πεισιθάνατος και ο Ευήμερος ο Μεσσήνιος.

Οι Κυρηναϊκοί θεωρούσαν ως υπέρτατο αγαθό τις ηδονές των αισθήσεων και έβαζαν το ατομικό συμφέρον πάνω από το κοινωνικό, σταδιακά όμως άρχισαν ο ένας μετά τον άλλο να εγκαταλείπουν πλέον τον ηδονισμό, τον τροποποιούσαν ή τον θεωρούσαν αδύνατο. Ο Ηγησίας μάλιστα έφτασε σε μια απαισιόδοξη βιοθεωρία.

Η διάρκεια της σχολής δεν προχωρά πέρα από τους αλεξανδρινούς χρόνους, καθώς στο εξής κέρδιζε έδαφος η Επικούρεια φιλοσοφία, η οποία τοποθετούσε πάνω σε άλλες βάσεις την ηδονή και την ανθρώπινη ευτυχία.

Παραπομπές

Ελληνιστική φιλοσοφία
Λεοντόποδα

Τα Λεοντόποδα ήταν αρχαία πόλη στη Χίο.

Για τα Λεοντόποδα δεν υπάρχει καμία αναφορά από αρχαίους συγγραφείς παρά μόνο από τον Αδαμάντιο Κοραή που τα αναφέρει στο βιβλίο του Άτακτα. Το μόνο που μας αναφέρει είναι ότι βρισκόταν στη Χίο και ήταν αποικία της Αχαϊκής πόλης Λεόντιο ή της Βοιωτικής Λεοντάρνης.

Πηγές 
Αδαμάντιου Κοραή , Άτακτα, Παρίσι 1830, από τα Google books.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Χίος
Βολφραμίτης

Με το όνομα βολφραμίτης (αγγλ. wolframite) φέρεται πλήρης ισόμορφη σειρά ορυκτών του βολφραμίου, μεταξύ φερμπερίτη (ferberite, FeWO4) και χυμπνερίτη (hübnerite, MnWO4). Τα ενδιάμεσα μέλη της σειράς δεν διακρίνονται μεταξύ τους. Το όνομα βολφραμίτης προέρχεται μάλλον από την γερμανική λέξη wolf (λύκος), όρος που χρησιμοποιούσαν οι αλχημιστές για το αντιμόνιο.

Ανευρίσκεται σε πηγματίτες και χαλαζιακές φλέβες, σχεδόν πάντα με κασσιτερίτη, σεελίτη και βισμούθιο. Επίσης σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών και σε αλλουβιακές αποθέσεις.

Σχετίζεται, εκτός από τα παραπάνω ορυκτά, με αρσενοπυρίτη, μολυβδαινίτη, τοπάζιο, τουρμαλίνη και ροδοχρωσίτη.

Είναι το βασικό μετάλλευμα βολφραμίου. Ανευρίσκεται στην Αλάσκα, την Νεβάδα, το Αϊντάχο, την Αριζόνα και το Κολοράντο των ΗΠΑ, στο Περού, την Βρετανία (Κορνουάλλη), τα Πυρηναία (Γαλλία) και την Ρουμανία. Επίσης στην περιοχή Minas Gerais στην Βραζιλία, την Ανγκόλα, την Ταϊλάνδη και την Κίνα.

Πηγές 
 Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
 Mindat.org
 Galleries.com
 Webmineral.com
 Handbook of Mineralogy

Βιβλιογραφία 
 James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008, ISBN 1-4437-4224-4
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993, ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις 

Βολφραμίτης
Ορυκτά του μαγγανίου
Ορυκτά του σιδήρου
Εκσκαφέας T 174

Ο εκσκαφέας T 174 είναι μεταγενέστερο μοντέλο του εκσκαφέα T 172. Κατασκευαστής είναι η γερμανική εταιρεία VEB Weimar-Werk. Παρουσιάστηκε το 1965 και ήταν πολύ διαδεδομένος στην γεωργία και στις οικοδομές. Αντικαταστήθηκε από το μοντέλο T 185.

Βιβλιογραφία 
 Hinterdorf, Horst: DDR-Traktoren und Landmaschinen, Motorbuch Verlag, ISBN 978-3-613-02782-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Bilder und kurze Beschreibung des T 174-1 und des T 174-2

Εργαλεία
Κριστίνα Σέντερμπαουμ

Η Κριστίνα Σέντερμπαουμ (Kristina Söderbaum, Στοκχόλμη, 5 Σεπτεμβρίου 1912 - Χίτσακερ, 12 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Σουηδή ηθοποιός στη ναζιστική Γερμανία.

Βιογραφία 
Ο πατέρας της, Χένρικ Γκούσταφ Σέντερμπαουμ ήταν χημικός, καθηγητής πανεπιστημίου και πρόεδρος του συμβουλίου της απονομής του βραβείου Νόμπελ στη Σουηδία. Σπούδασε σε οικοτροφεία στην Στοκχόλμη, στο Παρίσι και στην Ελβετία. Το 1934, λόγω του θανάτου των γονιών της μετακόμισε κοντά στους συγγενείς της στο Βερολίνο. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής ενώ παράλληλα άρχισε να μαθαίνει γερμανικά.
Το 1935 άρχισε η καριέρα της στον κινηματογράφο και ταυτόχρονα η γνωριμία (που θα κατέληγε σε γάμο το 1939) με τον Γερμανό ηθοποιό και μετέπειτα σκηνοθέτη Φάιτ Χάρλαν. Έγινε διάσημη στη Ναζιστική Γερμανία για τους ρόλους της σε προπαγανδιστικές ταινίες του Γ΄ Ράιχ, όπως η ταινία "Jud Süß", και "Die goldene Stadt". Από το 1939 ως το 1945 η Κριστίνα Σέντερμπαουμ υποδύθηκε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές ταινίες που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Εξαιτίας των ταινιών αυτών αποκλήθηκε «Η Μέριλιν Μόνροου των Ναζί»
Μετά τον πόλεμο σταμάτησε να εργάζεται. Πήρε μέρος σε λίγα έργα και αφιερώθηκε στο θέατρο.

Έργα 
 1936: Onkel Bräsig
 1938: Jugend
 1938: Verwehte Spuren
 1939: Das unsterbliche Herz
 1939: Die Reise nach Tilsit
 1940: Jud Süß
 1942: Der große König
 1942: Χρυσή πόλη, Die goldene Stadt
 1943: Immensee
 1944: Opfergang
 1944: Kolberg
 1951: Unsterbliche Geliebte
 1951: Hanna Amon
 1952: Die blaue Stunde
 1953: Sterne über Colombo
 1954: Die Gefangene des Maharadscha
 1954: Verrat an Deutschland
 1957: Zwei Herzen im Mai
 1958: Ich werde Dich auf Händen tragen
 1962: Die blonde Frau des Maharadscha
 1974: Karl May
 1988: Let's go crazy
 1992: Das bleibt das kommt nie wieder
 1993: Night Train to Venice
 1993: Der Bergdoktor

Αυτοβιογραφία 
 Kristina Söderbaum: Nichts bleibt immer so: Rückblenden auf ein Leben vor und hinter der Kamera. Herstia, Bayreuth 1983, ISBN 3-7770-0260-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφία της Κριστίνα Σέντερμπαουμ
 Η Κριστίνα Σέντερμπαουμ στον ιστότοπο imdb
 Φωτογραφίες της Κριστίνα Σέντερμπαουμ

Παραπομπές

Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γερμανοί απομνημονευματογράφοι
Λιβάνι

Λιβάνι (στα Αραβικά lubban, λουμπάν, στα λατινικά olibanum) ονομάζεται αρωματική ρητίνη που προέρχεται από τον κορμό του δένδρου Βοσβελία η ιερή (επιστημονική ονομασία: Boswellia sacra), που φύεται στο Ομάν και στην Υεμένη της Αραβικής Χερσονήσου αλλά και τη Σομαλία (Βορειοανατολική Αφρική). Επειδή όταν καίγεται αναδύει άρωμα, έχει χρησιμοποιηθεί από τα παλαιότατα χρόνια για λατρευτικούς αλλά και για κοσμικούς σκοπούς ως βασικό συστατικό παρασκευής θυμιάματος.

Πρώτες αναφορές για το λιβάνι 
Αναφέρεται από την Αγία Γραφή, στην Παλαιά Διαθήκη στην Έξοδο στις οδηγίες του Κυρίου προς το Μωυσή για την παρασκευή θυμιάματος.

Στο βιβλίο του Ησαΐα της Παλαιάς Διαθήκης αναφέρεται ως ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό, μαζί με τον χρυσό.

Αναφέρεται επίσης και στο βιβλίο Άσμα Ασμάτων μαζί με τη σμύρνα ως θυμίαμα.

Λιβάνι έχει βρεθεί στον τάφο του Αιγυπτίου Φαραώ Τουταγχαμών (1323 π.Χ.).

Τελευταίες εξελίξεις 
Στο κάψιμο του λιβανιού ως θυμιάματος  αποδίδεται συμβολή στην πνευματική ανάταση και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος θρησκευτικών και κοινωνικών τελετών για χιλιετίες.

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Δέντρα που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, Βιβλική Εγκυκλοπαίδεια (ανακτήθηκε στις 17 Απρ. 2009)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Υλικά φυτικής προέλευσης
Φυτικά προϊόντα
Σούπερ Γκούφυ

Ο Σούπερ Γκούφυ είναι ήρωας κινουμένων σχεδίων των Walt Disney Pictures. Είναι ο ίδιος ο Γκούφυ, αλλά έχει πάρει την μορφή σούπερ ήρωα, που σώζει τον κόσμο και καταδιώκει τους κλέφτες. Την σούπερ δύναμή του την προμηθεύεται από τα σούπερ φιστίκια, τα οποία, εντελώς τυχαία, είχαν φυτρώσει στον κήπο του. Παρά τις απίθανες δυνάμεις του, παραμένει ντροπαλός και αθώος.

Δημιουργία
Ο Σούπερ Γκούφυ γεννήθηκε στις Η.Π.Α. το 1965 από τον σχεδιαστή Πολ Μάρι, σε σενάρια του Μπομπ Ογκλ και του Ντελ Κόνελ. Παραμένει αδιόρθωτα άμυαλος και αν από τη μία πετυχαίνει σπουδαία κατορθώματα, από την άλλη προκαλεί άλλες τόσες καταστροφές. Με την πάροδο του χρόνου, αυτός ο ήρωας με την πιτζάμα από φανέλα έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς στο κοινό, ξεπερνώντας σε δημοτικότητα σούπερ ήρωες πολύ πιο ικανούς από αυτόν.

Σούπερ Δυνάμεις
Ο Σούπερ Γκούφυ αποκτά τις δυνάμεις του τρώγοντας φιστίκια από μια σούπερ φιστικιά που βλάστησε τυχαία στον κήπο του. Τρώγοντας το φιστίκι, ο Γκούφυ μεταμορφώνεται σε Σούπερ Γκούφυ και ξεφωνίζει την διάσημη κραυγή "ΤΑΝΤΑΧ".
Οι δυνάμεις που αποκτά δεν διαφέρουν πολύ από τις δυνάμεις του Σούπερμαν. Ο Σούπερ Γκούφυ μπορεί να δει μέσα από αντικείμενα, να ακούσει ήχους γαλαξίες μακριά, έχει σούπερ δύναμη, μπορεί να πετάξει και να φυσήξει με δύναμη ανεμοστρόβιλου.
Δυστυχώς, οι δυνάμεις του Σούπερ Γκούφυ εξασθενούν, αναλόγως με το πόσο δυνατό είναι το φιστίκι. Για να ενεργοποιήσει ξανά τις δυνάμεις του, πρέπει να ξαναφάει φιστίκι από την φιστικιά του. Συνήθως κρατά ένα μικρό απόθεμα από σούπερ φιστίκια μέσα στο καπέλο του.

Ιστορία
Αν για την επινόηση ενός σούπερ ήρωα όπως ο Σούπερ Γκούφυ χρειάστηκε η φαντασία δύο σεναριογράφων (του Ντελ Κόνελ και του Μπομπ Ογκλ, με τη βοήθεια του προϊσταμένου τους, Τσέιζ Κρέιγκ), η μορφή του ήρωα μας προέκυψε με την πρώτη από το έμπειρο χέρι του σχεδιαστή Πολ Μάρι (1911-1989), από τους σημαντικότερους σχεδιαστές της Disney. Γεννημένος στο Στάνμπερι, μια μικρή πόλη του Μιζούρι, ο Πολ μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα και μυήθηκε μόνος του στο σχέδιο. Το 1938 άρχισε να εργάζεται στα Στούντιο Disney, αρχικά στο τμήμα κινουμένων σχεδίων, για να περάσει πέντε χρόνια αργότερα στα κόμικ. Από τον Χοσέ Καριόκα έως τον Μικρό Χαϊουάθα και τον Ντόναλντ Ντακ, η λίστα των ηρώων τους οποίους του ανέθεσαν είναι μεγάλη, ενώ στην κορυφή της βρίσκονται ο Μίκυ Μάους και ο Γκούφυ, τους οποίους ο Μάρι αποδίδει με κομψότητα που συγκρίνεται μόνο με την τέχνη του Φλόιντ Γκόντφρεντσον.

Το 1982, σε ηλικία πλέον εβδομήντα ενός ετών, θεώρησε ότι είχε πλέον σχεδιάσει αρκετά και άφησε το μολύβι και το μελάνι για να αφοσιωθεί, κατά τα λεγόμενά του "στη μουσική, τη φυσική ιστορία, τις καλλιέργειες και καμιά φορά, απλούστατα, στο να μην κάνω απολύτως τίποτα.".

Ονόματα του Σούπερ Γκούφυ ανά τον κόσμο
 Βραζιλία: Superpateta
 Γαλλία: Super Dingo
 Γερμανία: Supergoof
 Δανία: Super-Mule
 Ελλάδα: Σούπερ Γκούφυ
 Η.Π.Α.: Super Goof
 Ιταλία: Super Pippo 
 Ισπανία: Super Goofy
 Νορβηγία: Σούπερ Λάνγκμπάιν (Super-Langbein)
 Ολλανδία: Supergoof
 Σουηδία: Stal-Langben
 Φινλανδία: Superhessu

Δείτε επίσης
Γκούφυ
Μίκυ Μάους
Ντόναλντ Ντακ
Γκαστόνε Γκάντερ

Φανταστικοί σκύλοι
Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Άρδασσα Κοζάνης

Η Άρδασσα είναι χωριό του Νομού Κοζάνης και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Εορδαίας. Απέχει 6 χλμ. ΝΔ. της Πτολεμαΐδας, και 34 χλμ. Β.της Κοζάνης. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της πεδιάδας της Εορδαίας, μόλις 2 χλμ. από τους πρόποδες τους Ασκίου Όρους σε υψόμετρο 630μ.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άρδασσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,865 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Κρυόβρυση.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Ιστορικά στοιχεία
Το παλαιό όνομα του οικισμού ήταν Σούλποβο. Τον 17ο αιώνα το χωριό κατοικούνταν από Έλληνες σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή Οι Έλληνες σταδιακά εκδιώχτηκαν από τους Οθωμανούς και τους Βούλγαρους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδος - Τουρκίας το Σούλποβο κατοικήθηκε από Ελληνικούς προσφυγικούς πληθυσμούς του Πόντου, καταγόμενους από την περιοχή Δορύλλης (Τορούλ) Άρδασσας του Πόντου (Κορόνιξα, Άρδασσα, Ζιγανα, Κρώμνη, Κοδωνάντων κ.α.). Έτσι ο οικισμός μετονομάστηκε από Σούλποβο τιμητικά σε Άρδασσα. .

Γενικά στοιχεία
Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία, καθώς ο κάμπος της περιοχής είναι εξαιρετικά εύφορος. Σήμερα, ως επί το πλείστον καλλιεργείται σιτάρι και καλαμπόκι, ενώ στο παρελθόν η Άρδασσα ήταν φημισμένη για τον εξαιρετικής ποιότητας καπνό της. Έχει εξαιρετική θέα προς το Άσκιον Όρος.
Το κλίμα του οικισμού είναι ηπειρωτικό, με θερμά και ξηρά καλοκαίρια και ψυχρούς και δριμείς χειμώνες. Η θερμοκρασία πέφτει πολλές φορές κάτω των -20°C ενώ το καλοκαίρι μπορεί να αγγίξει και τους 41 °C. Η μέση βροχόπτωση ετησίως φτάνει τα 580 mm.
Κατά τις δεκαετίeς 1950 και 1960 στην Άρδασσα είχε αναπτυχθεί η εκτροφή του νεροβούβαλου. Μάλιστα είχε αποδοθεί στον οικισμό το προσωνύμιο Βουβαλοχώρι, λόγω των βαλτωδών εκτάσεων που διέθετε ο κάμπος του οικισμού. Σήμερα στην Άρδασσα είναι σε λειτουργία Παιδικός Σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Φαρμακείο, Αγροτικό Ιατρείο καθώς και διαφόρων ειδών καταστήματα.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Εορδαίας
Αγαθοδαίμων (μυθολογία)

Ο Αγαθοδαίμων ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας προστάτης των αγρών, των αμπέλων αλλά και πνεύμα της γονιμότητας της εφορίας,της σοφίας, φύλακας των πόλεων και της ευδαιμονίας.Υπάρχουν και άλλες θεωρίες πως ήταν ακόμα και μια θεότητα του ειρηνικού θανάτου από διάφορες πηγές παρόλο που εξασφάλιζε ασφάλεια σ αυτούς που είχε υπό την προστασία του.Οι αγαθόδαιμονες γεννιόταν με κάθε άνθρωπο μαζί με τους κακοδαιμονες 

Ο Αγαθοδαίμων πολλές φορές ταυτιζόταν με τον ίδιο τον Δία και για σύμβολα του είχε τον φαλλό και τον όφι. Άλλες φορές απεικονιζόταν κρατώντας το Κέρας της Αμάλθειας και στάχυα.

Σύμφωνα με τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα ο Αγαθοδαίμων βασίλεψε στην Αίγυπτο πριν τον κατακλυσμό στην πρώτη δυναστεία των θεών. Ήταν ο τρίτος βασιλιάς στη σειρά, και βασίλεψε 56 έτη μετά τους Ήφαιστο και τον γιο του Ήλιο.

Κατά τους Ρωμαίους
, συγγεννάται με κάθε άνθρωπο και γίνεται προστάτης του.Οι αγαθόδαιμονες θεωρούνται ως βοηθοί, προστάτες και φυλακές
των ανθρώπων

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8

Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Θέλετε να χορέψετε μαζί μου

To Voulez-vous danser avec moi ? (Θέλετε να χορέψετε μαζί μου;) είναι μια κωμωδία μυστηρίου Γαλλικής παραγωγής του 1959 σε σκηνοθεσία Μισέλ Μπουαρόν με πρωταγωνιστές τους Μπριζίτ Μπαρντό και Ανρί Βιντάλ. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα The Blonde Died Dancing του Κέλεϊ Ρους (λογοτεχνικό ψευδώνυμο των Γουίλιαμ & Όντρεϊ Ρους).

Περίληψη 
Ο Ερβέ Νταντιέ είναι ένας γοητευτικός οδοντίατρος παντρεμένος με την όμορφη Βιρζινί, κόρη βιομηχάνου. Μετά από ένα καυγά του ζευγαριού ο Ερβέ θα βρεθεί σε ένα μπαρ όπου θα γνωριστεί με την σαγηνευτική Ανίτα. Λίγο αργότερα θα βρεθεί στο σπίτι της όπου θα φωτογραφηθεί από το συνεργό της σε τρυφερές περιπτύξεις. Η παγίδα έχει στηθεί και ο εκβιασμός ξεκινάει την επομένη. Λίγο μετά η Ανίτα θα βρεθεί νεκρή και οι υποψίες πέφτουν στον Ερβέ. Η Βιρζινί πεπεισμένη για την αθωότητα του θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να τον ξεμπλέξει...

Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε στα Studios de La Victorine, στη Νίκαια της Γαλλίας μεταξύ 9 Ιουλίου και 2 Οκτωβρίου του 1959 και βγήκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 18 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Είναι γυρισμένη σε 35άρι έγχρωμο φιλμ με μονοφωνικό ήχο. Η ταινία σημαδεύτηκε από δύο θανάτους, του πρωταγωνιστή Ανρί Βιντάλ μόλις 8 μέρες πριν βγει το φιλμ στις αίθουσες και της αρχικής επιλογής για το ρόλο της Ανίτα, Σύλβια Λόπεζ, η οποία αρρώστησε από λευχαιμία λίγο μετά την έναρξη των γυρισμάτων (αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από την Ντον Άνταμς) και απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα. Δευτερεύοντες ρόλους στην ταινία ερμηνεύουν ο τραγουδοποιός, μετέπειτα εραστής της Μπριζίτ Μπαρντό, Σερζ Γκενσμπούργκ και ο διάσημος συνθέτης, στιχουργός και κιθαρίστας Ντάριο Μορένο.

Μουσική επένδυση
Η μουσική της ταινίας που κυκλοφόρησε το 1959 από την Philips περιλαμβάνει τα ακόλουθα κομμάτια 
 Thème du générique (01:35)
 La licorne (02:03)
 Janick and Jo (01:55)
 Cha cha cha flores (03:35)
 Tension mambo (02:38)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Internet Movies Database

Γαλλικές ταινίες
Ταινίες του 1959
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ταινίες μυστηρίου
Ιταλικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες μυστηρίου
Κρυόλιθος

Ο κρυόλιθος (αγγλ. cryolite) είναι αλογονούχο ορυκτό του νατρίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις κρύος και λίθος, λόγω της εμφάνισής του, που προσομοιάζει με πάγο (παγόμορφος). Στις άχροες ποικιλίες του ο δείκτης διάθλασης είναι τόσο χαμηλός που, όταν δείγμα του βυθίζεται στο νερό, μοιάζει να εξαφανίζεται.

Διαλύεται με έκλυση υδροφθορίου (HF) σε θειικό οξύ. Εμφανίζει ασθενή θερμοφθορισμό, ενώ φθορίζει έντονα σε υπεριώδη ακτινοβολία.

Δεν είναι ιδιαίτερα κοινό ορυκτό, εμφανίζοντας μικρή γεωγραφική εξάπλωση. Μεγάλα κοιτάσματά του έχουν ανευρεθεί μόνο στην Γροιλανδία (περιοχές Ivigtut και Arksukfiord, στο νοτιοδυτικό άκρο της νήσου). Απαντά, επίσης, στη Ναμίμπια, στην περιοχή Cínovec / Zinnwald στα σύνορα Τσεχίας - Γερμανίας, στο Μον Σεν Ιλέρ του Καναδά και στις πολιτείες Βιρτζίνια, Νεβάδα, Κολοράντο, Τέξας και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Η βασική του χρήση είναι ως συλλίπασμα, δηλαδή πρόσθετο στην βιομηχανική παρασκευή χαλύβων και, ιδιαίτερα, αργιλίου, όπου αφενός καταβιβάζει την θερμοκρασία τήξεως των πρώτων υλών (ιδιαίτερα της αλουμίνας), και αφετέρου σχηματίζει επιπλέουσα σκωρία η οποία απομακρύνει προσμίξεις. Η χρήση του έχει ως συνέπεια την έκλυση φθορίου, η οποία, στη βιομηχανία παραγωγής αργιλίου, αντιμετωπίζεται με τη χρήση ειδικών καλυμμάτων στις λεκάνες ηλεκτρόλυσης.

Εμφανίζεται ως ορυκτό στα τελευταία στάδια σχηματισμού ορισμένων γρανιτικών πηγματιτών και αλκαλικών γρανιτών. Επίσης ως ορυκτό της ατμιδικής φάσης ρυολίθων πλούσιων σε φθόριο, στους οποίους εμφανίζεται και τοπάζιο, σε φλοιώδεις σχηματισμούς καρμπονατιτικών φλεβών που διατέμνουν βιοτιτικούς γνευσίους , ενώ έχει παρατηρηθεί ως αυθιγενές συστατικό μαργών και σχιστολίθων στην περιοχή "Green River" (ΗΠΑ).

Συνδέεται με σιδηρίτη, χαλαζία, τοπάζιο, φθορίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, κασσιτερίτη, μολυβδαινίτη, κολουμβίτη και βολφραμίτη.

Πηγές
Handbook of Mineralogy
Mindat.org
Galleries.com
Webmineral.com

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κρυόλιθος
Ορυκτά του νατρίου
Αλογονίδια
Άνω Αίγυπτος

Η  Άνω Αίγυπτος (Αραβικά: صعيد مصر Sa'id Misr) είναι ιστορική περιοχή της Αιγύπτου. Η περιοχή ορίζεται από τον πρώτο καταρράκτη του Νείλου και το σύγχρονο Ασουάν έως και το Λούξορ, εκτείνεται και από τις δύο πλευρές του Νείλου. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή και σαν Ta Shemau που σημαίνει «γη των καλαμιών»  αλλά και σαν "γη του κριθαριού". Η σύγχρονη Άνω Αίγυπτος διαιρείτε σε 22 επαρχίες.

Η Άνω Αίγυπτος καλύπτεται από μια εύφορη κοιλάδα που δημιουργείται με τις πλημμύρες του Νείλου. Στην αρχαιότητα η περιοχή είχε πλεόνασμα τροφίμων. Κοντά στην γόνιμη γη υπήρχαν οάσεις που βρίσκονταν στον αρχαίο δρόμο για τα ορυχεία του Σινά. Από ανασκαφές έχει αποδειχτεί ότι η Άνω Αίγυπτος είχε εμπορικές σχέσεις με άλλους λαούς.

Οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο πριν περίπου 250.000 χρόνια και στην εύφορη περιοχή, επιρρεπή σε πλημμύρες του Νείλου πριν 25.000 χρόνια. Η πρόδρομος της προδυναστικής περιόδου στην Άνω Αίγυπτο είναι γνωστή ως Naqada πολιτισμός. 

Κατά την προδυναστική περίοδο της αιγυπτιακής ιστορίας (μέχρι περίπου 3100 π.Χ.), άρχισαν να σχηματίζονται τα πρώτα βασίλεια, αργότερα η Αίγυπτος ήταν χωρισμένη σε άνω και κάτω Αίγυπτος , σε δύο βασίλεια. Ο Φαραώ Μήνης βασιλιάς της Άνω Αιγύπτου ένωσε τη χωρά σε ένα βασίλειο ξεκινώντας μια νέα περίοδο το Παλαιό βασίλειο. Σύμβολο της Άνω Αιγύπτου ήταν ο θεός Σεθ το λευκό στέμμα και ο Λωτός, το οποίο με τον Μήνη ενώθηκε με το ερυθρό στέμμα και τον πάπυρο της Κάτω Αιγύπτου. 

Η κύρια πόλη της Άνω Αιγύπτου ήταν η Ιερακόπολις, και προστάτιδα θεά η Νεκχεμπέτ που για σύμβολο της είχε το γεράκι. Το διοικητικό κέντρο όμως ήταν οι Θήβες που μετά την καταστροφή της από τους Ασσύριους έχασε την σημασία της. Την εποχή των Πτολεμαίων σημαντική πόλη της Άνω Αιγύπτου ήταν η Πτολεμαΐδα Ερμία.

Στην σύγχρονη Αίγυπτο ο τίτλος του πρίγκιπα της Άνω Αιγύπτου χρησιμοποιήθηκε από τους κληρονόμους του Αιγυπτιακού θρόνου. Ακόμα και σήμερα, παρόλο η βασιλεία καταργήθηκε το 1953, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Elmar Edel: Zu den Inschriften auf den Jahreszeitenreliefs der "Weltkammer" aus dem Sonnenheiligtum des Niuserre. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1961
 Ermann, Johann Peter Adolf, Hermann ,Wörterbuch der ägyptischen Sprache
 The Encyclopedia Americana Grolier Incorporated, 1988
 Katheryn A. Bard, Encyclopedia of the Archaeology of Ancient Egypt, Routledge 1999
 Michel Chauveau, Egypt in the Age of Cleopatra: History and Society Under the Ptolemies, Cornell University Press 2000
 Ann Rosalie David, The Egyptian Kingdoms, Elsevier Phaidon 1975.
 Martos, José y Porlan, Alberto (2007). Faraón. Aguilar.

Α
Λαοδίκεια της Μεσοποταμίας

Η Λαοδίκεια ήταν ελληνιστική πόλη της Μεσοποταμίας. Την αναφέρει ο Ρωμαίος ιστορικός Πλίνιος (vi ,26 και 30), ως Seleuciam, Laodiceam et Artemitam, δηλαδή τοποθετώντας την μεταξύ της Σελεύκειας και της Αρτεμίτας. Ίσως να βρισκόταν στην Απολλωνιάτιδα επαρχία. Η σημερινή της τοποθεσία είναι άγνωστη, αλλά βρισκόταν στο Ιράκ.

Πηγές
 Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
 Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Ιστορία του ελληνικού έθνους.
 Αγγλόφωνη wikipedia.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Λαοδίκεια η Κατακεκαυμένη

Η Λαοδίκεια η Κατακεκαυμένη ήταν αποικία του Σελεύκου Α΄ του Νικάτορος κοντά στα σύνορα Λυκαονίας - Πισιδίας. Ήταν γνωστή στους Ρωμαίους ως Λαοδίκεια Κομβούστα (Laodicea Combusta) και ως Κλαυδιολαοδίκεια (Claudiolaodicea). Βρίσκεται στη σημερινή Λαντίκ (Ladik) της επαρχίας Ικονίου της ασιατικής Τουρκίας.  

Ήταν μια από τις πέντε Λαοδίκειες του Σελεύκου, προς τιμήν της μητέρας του Λαοδίκης. Το προσωνύμιό της οφείλει στο γεγονός ότι κτίστηκε σε ηφαιστειακή περιοχή, γεγονός που δεν αποδέχεται ο Χάμιλτον. Κατά μιαν άλλη εκδοχή η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξανακτίστηκε με το διακριτικό της προσωνύμιο. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του Ικονίου, επί υψηλής οδού  που οδηγούσε από τα ιωνικά παράλια στην Μελιτηνή του Ευφράτη. Πάντως ενώ κάποιοι μελετητές την τοποθετούσαν πότε στην Πισιδία, πότε στην Λυκαονία, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την έθετε στην Γαλατία. Οι διαφορές εξηγούνται από το ότι τα εδάφη αυξομειώνονταν σε έκταση, ώστε πότε ανήκε στην Πισιδία πότε στην Λυκαονία.  

Στη σημερινή πόλη Λαντίκ έχουν ανακαλυφθεί πολυάριθμα θραύσματα αρχιτεκτονικής και γλυπτικής. Οι επισκέπτες του 19ου αιώνα περιέγραφαν διαζώματα, επιτύμβιες μαρμάρινες στήλες με κεφαλαία γράμματα, κορνίζες, καθώς και βωμούς διάσπαρτους στους δρόμους, ανάμεσα στα σπίτια και θαμμένα στο έδαφος. Επί αυτοκρατορίας του Κλαυδίου ονομάστηκε Κλαυδιολαοδίκεια, ενώ νομίσματα ήλθαν στο φως από την εποχή του Τίτου και του Δομιτιανού.

Πηγές
Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων (Ε.Π.Σ.Χ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Χανίων. Εδρεύει στα Χανιά και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Η Ένωση διοργανώνει επίσης τον τελικό Σούπερ Καπ μεταξύ των πρωταθλητή και κυπελλούχου της (από το 2005). Απονέμει, τέλος, ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερς και «Κύπελλο Ήθους» στα σωματεία με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορία.

Ιστορία 
Το 1950 συστάθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χανίων είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία (2 Όμιλοι)
 Β΄ Κατηγορία
 Γ΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτριες 

Πηγή: ΕΠΣ Χανίων

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Χανίων.

Τελικοί 

Πηγή: ΕΠΣ Χανίων

Σούπερ Καπ 

Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν η εκάστοτε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Χανίων.

Υπόμνημα

Αναμετρήσεις 

Πηγή: ΕΠΣ Χανίων

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Πηγές 
 http://www.dokari.gr/
 http://www.i-sport.gr/ 
 http://www.rsssf.com/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Μπα Μαμαντού Μπαρέ

Ο Μπα Μαμαντού Μπαρέ (Ba Mamadou Mbaré, ορθότερη προφορά: Εμπαρέ, 1946-2013) ήταν Μαυριτανός πολιτικός, πρόεδρος της Μαυριτανίας από τον Απρίλιο του 2009 ως τον Αύγουστο του ιδίου έτους. Ως πρόεδρος της Γερουσίας, διαδέχθηκε τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ στο αξίωμα του προσωρινού προέδρου του Ανωτάτου Συμβουλίου του Κράτους.

Πρώτα χρόνια και πολιτική καριέρα 
Γεννήθηκε το 1946 στο Βαλί Ντιαντάνγκ (Waly Diantang), ένα χωριό που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Μαυριτανίας, στα σύνορα με την Σενεγάλη. Πολύ συχνά ήταν σε ρήξη με τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος της Γερουσίας ως το 2009.

Συμφωνία 2009 
Στις 4 Ιουνίου του 2009 συμφωνήθηκε ανάμεσα στους στρατιωτικούς και στην αντιπολίτευση να μεταφερθούν οι εκλογές από τον Ιούνιο για τον Ιούλιο και να σταματήσει την εκστρατεία του ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Επίσης, με βάση την ίδια συμφωνία ο ανατραπείς πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρωθυπουργό ξανά τον Λαγκντάφ. Την ίδια ημέρα η στρατιωτική χούντα μετονομάστηκε από Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους σε Ανώτερο Συμβούλιο για την Εθνική Άμυνα και στις 27 Ιουνίου ο Αμπνταλαχί παραιτήθηκε και επίσημα. Ο  Μπαρέ θα παραμείνει ως την ορκωμοσία του νικητή των προεδρικών εκλογών, οι οποίες θα γίνουν στις 18 Ιουλίου.

Πρόεδρος 
Το 2008 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και ανατράπηκε ο πρόεδρος Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Ο Αμπντέλ Αζίζ παραιτήθηκε από όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα στις 15 Απριλίου του 2009 προκειμένου να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξάγονται στις 6 Ιουνίου. Ο Μπαρέ διαδέχθηκε τον Αμπντέλ Αζίζ προσωρινά και έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Μαυριτανίας.
Τον διαδέχθηκε ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2009, Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ.

Ο Μπαρέ απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2013.

Παραπομπές 

Μπαρε
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λασιθίου

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λασιθίου (Ε.Π.Σ.Λ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Λασιθίου. Εδρεύει στον Άγιο Νικόλαο και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

Ιστορία 
Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λασιθίου» ιδρύθηκε το 1982, όταν τα σωματεία του νομού Λασιθίου αποσχίσθηκαν από την ΕΠΣ Ηρακλείου.

Πρωτάθλημα 

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λασιθίου είναι η εξής:

 Α΄ Κατηγορία
 Β΄ Κατηγορία

Πρωταθλήτριες

Κύπελλο 
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λασιθίου.

Κυπελλούχες

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Παραπομπές

Πηγές 
 https://web.archive.org/web/20150801185634/http://lasithiblogs.gr/
 http://sitianews.blogspot.com
 https://web.archive.org/web/20190618070453/http://anatolhsport.com/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
Ποδοσφαιρο
Τροβάτο Ευρυτανίας

Το Τροβάτο είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ευρυτανίας. Το Τροβάτο υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Αγράφων. 

Απέχει 76 χλμ. από το Καρπενήσι, 16 χλμ. από το χωριό Άγραφα και αποτελεί το βορειότερο χωριό του δήμου Αγράφων καθώς και ολόκληρης της Ευρυτανίας. 

Είναι το μοναδικό χωριό της περιοχής που έχει ασφαλτοστρωμένο περιφερειακό δρόμο, αλλά όχι και οι γύρω περιοχές, στα περισσότερα χωριά του δήμου Αγράφων.

Παλαιότερα ήταν από τα μεγαλύτερα χωριά στα Άγραφα και κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η κτηνοτροφία. Από την περιοχή του Τροβάτου και των Βραγγιανών πηγάζει ο ποταμός Αγραφιώτης.
Οι οικισμοί του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος, οι Άγιοι Θεόδωροι, ο Άγιος Αθανάσιος, η Χιόνο, και τα Καβάκια.

Κατά την Απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 108 κατοίκους. Η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού είναι η εξής:

Αξιοθέατα
Νότια της ράχης «Κλεφτογιάννη», βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγίας, με αξιόλογες τοιχογραφίες του 1644, όπου μαθήτευσε για τέσσερα χρόνια (1614-1618) ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός. 

Ο Άγιος Δημήτριος είναι ο πρώτος συνοικισμός (κάτω μαχαλάς) από την είσοδο του χωριού. Εκεί υπάρχει ο ομώνυμος ναός του 1450, όπου φυλάσσεται τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού. Όπως μαρτυρά μαρμάρινη πλάκα, ο ναός φιλοξένησε το Παιδαγωγικό Φροντιστήριο Στερεάς (Σχολής Εθνικής Αντίστασης) της Π.Ε.Ε.Α. (Πολιτική Επιτροπή Εθνική Απελευθέρωσης) κατά τα έτη 1941-1944. 

Στο Τροβάτο στεγάζεται επίσης Μουσείο Λαϊκής Τέχνης.

Η Πιασμένη γη ή το Γεφύρι της Αγάπης βρίσκεται στο Τροβατιανό ρέμα κοντά στην Κακιά Σκάλα. Πρόκειται για ένα περίεργο γεωλογικό φαινόμενο. Φαίνεται πως με το πέρασμα των χρόνων οι πλαγιές του φαραγγιού ενώθηκαν πάνω από το ρεύμα του ποταμού.

Παραπομπές

Πηγές

Τάκης Ντάσιος, Στ' Άγραφα, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1999. ISBN 960-8460-13-1.

Σαλαγιάννης, Παναγιώτης Β. (2016). Τα Τροβατιανά (2016),  ISBN: 978-960-93-7602-0
Συλλογικό έργο, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2006.

χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Η ανάπαυση του πολεμιστή

Η ανάπαυση του πολεμιστή (Γαλλικά: Le Repos du guerrier) είναι μια Γαλλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Στην ταινία που βασίστηκε στο βραβευμένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Κριστιάν Ροσφόρ πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό και Ρομπέρ Οσέν.

Περίληψη
Η Ζενεβιέβ είναι μια νεαρή όμορφη γυναίκα, συγκροτημένη και καθωσπρέπει αρραβωνιασμένη με τον Πιέρ. Εξαιτίας μιας κληρονομιάς θα ταξιδέψει στη Ντιζόν όπου θα γνωρίσει τυχαία το Ρενό, σώζοντας τον από μια απόπειρα αυτοκτονίας. Ο αυτοκαταστροφικός νέος θα την ακολουθήσει στο Παρίσι και θα την παρασύρει σε μια δυσλειτουργική σχέση. Η Ζενεβιέβ όντας για πρώτη φορά πραγματικά ερωτευμένη είναι πρόθυμη να ανεχθεί όλες τις απιστίες και τις ταπεινώσεις του μηδενιστή εραστή της και απομακρύνεται σταδιακά από οικογένεια και φίλους.

Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε σε 35αρι έγχρωμο φιλμ με Σινεμασκόπ και μονοφωνικό ήχο το Φλεβάρη του 1962 και προβλήθηκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 5 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Ντιζόν και στα Paris Studios Cinéma στο Παρίσι. Στην πρώτη προβολή το φιλμ έκοψε 2.872.000 εισιτήρια.

Μουσική
Τη μουσική της ταινίας που κυκλοφόρησε σε δίσκο από την Barclay τον Απρίλιο του 1963 συνέθεσε ο Μισέλ Μανιέ. Ο δίσκος περιλαμβάνει τα παρακάτω κομμάτια:
 Le repos du guerrier (thème principal du film) (04:11)
 Surprise party chez Katov (1e partie) (01:18)
 Geneviève et Renaud (02:48)
 Surprise party chez Katov (2e partie) (02:30)
Είναι ενδιαφέρον ότι ο συνθέτης 2 χρόνια αργότερα γράφει τη μουσική για μια ακόμη ταινία του Ρομπέρ Οσέν (Angélique Marquise des Anges - Αγγελική, Μαρκησία των Αγγέλων) χρησιμοποιώντας ένα σχεδόν ίδιο μουσικό μοτίβο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Πληροφορίες για τη μουσική της ταινίας.

Γαλλικές ταινίες
Ταινίες του 1962
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Ρυάκι Ευρυτανίας

Το Ρυάκι, επίσημα Ρυάκιον, είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Καρυά, το οποίο χρησιμοποιείται αρκετά και σήμερα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Ευρυτανίας. Υπάγεται διοικητικά στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Δομνίστας) και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 40 κάτοικοι. Συναποτελεί, μαζί με το χωριό Μεσοκώμη την τοπική κοινότητα Μεσοκώμης.

Η απόσταση από το Καρπενήσι είναι 60 χλμ, από το Θέρμο 30 χλμ και από το Αγρίνιο 60 χλμ.

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Δομνίστας
Βίκυ Μιχαλονάκου

Η Βίκυ Μιχαλονάκου είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος (τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ) και τηλεπαρουσιάστρια. Γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε στη Ράλλειο Πρότυπο Σχολή, και μεταξύ άλλων σπούδασε Κοινωνικές & Πολιτικές Επιστήμες, Δημοσιογραφία και Δημόσιες Σχέσεις στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού Δημοσιολογίας και Επικοινωνίας.

Από το 1977 και έπειτα έχει αρθρογραφήσει στις μεγαλύτερες ελληνικές εφημερίδες (Τα Νέα, Έθνος) αλλά και ως ανταποκρίτρια στον ξένο τύπο.

Για χρόνια συμμετείχε ως παραγωγός σε εκπομπές στο ραδιόφωνο (Δεύτερο Πρόγραμμα, ANT1 Radio κ.ά.), παρουσιάστρια ενημερωτικών εκπομπών και δελτίων ειδήσεων στην ΕΤ1 και στην ΝΕΤ για μια δεκαετία (1987-1997), αρχικά και έπειτα και στην ιδιωτική μέχρι το 2014. Για το δημοσιογραφικό της έργο όπως και το λογοτεχνικό έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις. Έχει γράψει την αυτοβιογραφία του Στράτου Διονυσίου για τις Εκδόσεις Κάκτος.

Αίσθηση είχε προκαλέσει η παρουσίαση στο New Channel της εκπομπής «Στο Ερωτοδικείο» (1997-98), μιας παρωδίας δικαστικού περιεχομένου, που θεωρήθηκε «προϊόν υποκουλτούρας» για κάποιους, ενώ είχε και φανατικούς οπαδούς. Το 1998 στην εκπομπή επιβλήθηκε πρόστιμο από το  ΕΣΡ. Την τηλεοπτική περίοδο 1998-1999 η εκπομπή της «Vicky Gate» ήταν μια εναλλακτική πρόταση στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα που βρήκε πολλούς μιμητές.

Από το 2001 έως το 2005 παρουσίαζε καθημερινά στο Extra Channel την ενημερωτική εκπομπή «Νέα Ήθη», με υψηλή τηλεθέαση. Έκτοτε είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ενώ σπάνια έκανε κάποιες εμφανίσεις στην τηλεόραση ως καλεσμένη, προκειμένου να σχολιάσει τα τηλεοπτικά δρώμενα. Από το 2010 μέχρι το 2014, ωστόσο, επέστρεψε και μέσα από τη συχνότητα του Kontra Channel παρουσιάζοντας σε νέα βερσιόν την εκπομπή «Στην Πόλη των Παραισθήσεων».

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Οδοστρωτήρας

Ο οδοστρωτήρας είναι τύπος οχημάτων για την συμπίεση του υλικού και την ευθυγράμμιση του οδοστρώματος.

Ιστορική αναδρομή 
Οδοστρωτήρες χρησιμοποιούνται από το 1830 στην κατασκευή δρόμων και σε άλλες παρεμφερείς εργασίες. Οι πρώτες κατασκευές ήταν απλοί κύλινδροι μεγάλου βάρους που τους έσερναν άλογα. Ο κύλινδρος κατασκευάζονταν από πέτρα. Αργότερα από μαντέμι που το γεμίζαν πέτρες ή νερό. Από την δεκαετία του 1860, και με την ανακάλυψη της ατμομηχανής, κατασκευάστηκαν ατμοκινούμενα οχήματα οδοστρωτήρες. Στις αρχές του 20ού αι. εμφανίστηκαν οι πρώτοι οδοστρωτήρες με μηχανή ντίζελ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 χρήσιμες περιγραφές
 Übersicht zu den deutschen Herstellern von Walzen
 Dampfwalze Ruthemeyer bei dampfkultur.de

Εργαλεία
Μπεάτα Ασημακοπούλου

Η Μπεάτα (Ευδοκία) Ασημακοπούλου (28 Ιουνίου 1932 - 20 Απριλίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Έκανε σπουδές στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη. Η πρώτη της κινηματογραφική παρουσία ήταν στην ταινία Καταδικασμένη κι απ' το παιδί της το 1955. Το 1960 παντρεύτηκε τον Ορέστη Λάσκο.

Στην ταινία "η καφετζού" του 1956 αναγράφεται ως "Μπέμπα Ασημακοπούλου". Ίσως λάθος εκ παραδρομής, ίσως τότε να χρησιμοποιούσε αυτό το όνομα και μετά να το έκανε "Μπεάτα". 

Πέθανε στις 20 Απριλίου του 2009, από καρκίνο. Είναι ενταφιασμένη στο Κοιμητήριο του Δήμου Αγίου Δημητρίου.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Ελεύθερο θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατάφυτο Τρικάλων

Το Κατάφυτο είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Το Κατάφυτο ανήκει στην Κοινότητα Ασπροποτάμου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 47 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοινότητα Ασπροποτάμου - Κατάφυτο

Χωριά του νομού Τρικάλων
Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Κρανιά Τρικάλων

Η Κρανιά Ασπροποτάμου (ή Κρανέα, βλχ.: La Kornu) είναι βλάχικο ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων σε απόσταση 72χλμ από τα Τρίκαλα.

Γεωγραφία 
Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.150 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Ο Κρανιώτικος, παραπόταμος του Ασπροποτάμου, χωρίζει στα δύο το χωριό, αποτελώντας παράλληλα, μοναδικό βιότοπο της πέστροφας. Περιστοιχίζεται από βουνά, με γνωστότερη την κορυφή της "Τριγγίας" ενώ το πλούσιο δάσος κατατάσσεται ανάμεσα στα ομορφότερα της Θεσσαλίας.

Πληροφορίες 
Η Κρανιά ανήκε στην Κοινότητα Ασπροποτάμου και μετά τον Καλλικράτη 2010 στο δήμο Καλαμπάκας. Η Κρανιά μαζί με τον διπλανό οικισμό,  τα Κονάκια, όπως τα περισσότερα χωριά της περιοχής, ερημώνει το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι ο πληθυσμός ξεπερνά τους 3.000. Ο πραγματικός της πληθυσμός ειναι 46 κάτοικοι (απογραφή 2011). Κατά το παρελθόν υπήρξε σπουδαίο κέντρο παραγωγής και εμπορίας μάλλινων υφασμάτων, τα οποία έμειναν ονομαστά ως «σκουτιά κρανιώτικα».

Δημογραφική εξέλιξη

Αξιοθέατα 
Η Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού ή Αγ. Ζώνης, ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αι. και καταστράφηκε το 1943 από τους Γερμανούς. Σώθηκε μόνον ο ναός του Τιμίου Σταυρού, 1.500 περίπου μ. έξω από το χωριό στο δρόμο που οδηγεί στα Δολιανά. Η Μονή, πάντοτε ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Αποτελεί μνημείο σπάνιας αρχιτεκτονικής αξίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πολυπλοκότητα του κεντρικού τρούλου. Η αρχική κατασκευή του ναού χρονολογείται στα 1770, ενώ η λαϊκής τεχνοτροπίας διακόσμησή του στα 1792.Επισκευάστηκε μεταξύ 1840 - 1848 και γνώρισε δεύτερη επισκευή το 1900. Το 1943 υπέστη καταστροφές από τους Γερμανούς κατακτητές, ενώ τα τελευταία χρόνια έγιναν εργασίες στερέωσης από την αρχαιολογική υπηρεσία, με την υλική βοήθεια των κατοίκων της περιοχής.

Ο ναός της Αγ. Παρασκευής εγκαινιάσθηκε το 1865. Στον περίβολό του βρίσκεται η προτομή του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού, ο οποίος πέρασε από το χωριό. Πανηγυρίζει μεγαλοπρεπώς στις 26 Ιουλίου, με παραδοσιακό γλέντι και χορούς από τους κατοίκους της Κρανιάς και των γύρω περιχώρων. Τέλος αξιοσημείωτο είναι το παρθένο περιβάλλον της περιοχής, καθώς και τα πέτρινα θολωτά γεφύρια στο Μύλο του Γκίκα και στο Μύλο.

Λαογραφικό μουσείο 
Το έτος 2001 λειτούργησε για πρώτη φορά στην Κρανιά λαογραφικό μουσείο. Δημιουργός του ήταν ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού. Η στέγασή του γίνεται στο σχολείο του χωριού που ανακαινίστηκε για αυτο το λόγο. Το μουσείο διαθέτει πλήθος εκθεμάτων όπως παραδοσιακά υφαντά, αργαλειό, νυφικό κρεβάτι & σαρμανίτσα, κουζινικά καθώς και μεγάλο φωτογραφικό αρχείο.

Πηγές 
 Δ.Γ. Καλούσιος, Μοναστήρι Τιμίου Σταυρού Δολαινών - Κρανιάς Ασπροποτάμου, Εκδόσεις Γένεσις, Τρίκαλα 2000.
 Μαρούλα Κλιάφα, Μούλτι χερετιμάτι ντι λα Κόρνου - Μικρό χρονικό της Κρανιάς Ασπροποτάμου, Εκδόσεις Γένεσις, Τρίκαλα 2003.
 Π.Μ. Μυλωνάς, "Η Μονή Δολιανών ή Κρανιάς στην Πίνδο", Τρικαλινά, 2 (1982).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κοινότητα Ασπροποτάμου - Κρανιά
 Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς - Η Ιστορία της Κρανιάς Ασπροποτάμου

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Τρικάλων
Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Δολιανά Τρικάλων

Τα Δολιανά είναι ορεινό χωριό του Νομού Τρικάλων. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελούν έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Τα Δολιανά ανήκουν στον Δήμο Μετεώρων και ο πληθυσμός τους το καλοκαίρι ανέρχεται σε 70 κατοίκους. 

Η Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού ή Αγ. Ζώνης, ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αι. και καταστράφηκε το 1943 από τους Γερμανούς. Σώθηκε μόνον ο ναός του Τιμίου Σταυρού, 1.500 περίπου μ. έξω από το χωριό στο δρόμο που οδηγεί στα Δολιανά. Η Μονή, πάντοτε ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Αποτελεί μνημείο σπάνιας αρχιτεκτονικής αξίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πολυπλοκότητα του κεντρικού τρούλου. Η αρχική κατασκευή του ναού χρονολογείται στα 1770, ενώ η λαϊκής τεχνοτροπίας διακόσμησή του στα 1792.Επισκευάστηκε μεταξύ 1840 - 1848 και γνώρισε δεύτερη επισκευή το 1900. Το 1943 υπέστη καταστροφές από τους Γερμανούς κατακτητές, ενώ τα τελευταία χρόνια έγιναν εργασίες στερέωσης από την αρχαιολογική υπηρεσία. Το Μοναστήρι είναι επισκέψιμο συγκεκριμένες ώρες από τον μήνα Απρίλιο μέχρι τον μήνα Οκτώβριο και πανηγυρίζει μεγαλοπρεπώς ,με τη συμμετοχή πολλών πιστών, στην εορτή της Αγίας Ζώνης όπου την παραμονή τελείται πολύωρη Ιερά Αγρυπνία με τη Συμμετοχή μοναζουσών και ιερέων από την Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων και φυσικά στις 14 Σεπτεμβρίου, εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. 

Πριν την κατοχή, στα Δολιανά υπήρχαν γύρω στα 80 σπίτια, σχολείο και οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν μόνιμοι. Παρ όλα αυτά, οι Γερμανοί έκαψαν όλο το χωριό και απέμειναν μόνο 3 σπίτια.

Στον οικισμό σήμερα αριθμούνται 22 σπίτια και το καλοκαίρι περίπου 70 κάτοικοι. Τον χειμώνα ο πληθυσμός μειώνεται δραματικά στους 10 κατοίκους. 

Στο χωριό υπάρχει ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος πανηγυρίζει στις 14 Αυγούστου και λειτουργείται μερικά Σάββατα του καλοκαιριού καθώς επίσης και στις 23 Αυγούστου. Επίσης το χωριό κοσμείται από έναν τεράστιο βράχο που ονομάζεται Τσούκα και από έναν μεγάλο λόφο ο οποίος οδηγεί τους κατοίκους του Κάτω Μαχαλά στους κατοίκους του Άνω Μαχαλά που ονομάζεται Τζάνα. Ακόμα υπάρχουν πολλές παραδοσιακές βρύσες με πεντακάθαρο τρεχούμενο νερό που μπορεί να τις βρει κανείς μεσα από μονοπάτια. Το νερό των βρύσεων αυτών είναι πολύτιμο για τους κατοίκους του οικισμού καθώς το νερό της βρύσης δεν είναι πόσιμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Υπουργείο Πολιτισμού - Μονή Τιμίου Σταυρού Δολιανών

Χωριά του νομού Τρικάλων
Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Αλωνιστική μηχανή

Η αλωνιστική μηχανή είναι αγροτικό εργαλείο το οποίο διαχωρίσει τον καρπό (σιτάρι κ.α.) από το άχυρο. Σήμερα έχει εκτοπιστεί από την θεριζοαλωνιστική μηχανή που ταυτόχρονα αλώνει το σιτάρι αμέσως μετά την στιγμή του θερισμού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Aufbau einer Dreschmaschine
 Jährliche Dreschmaschinenvorführung 
 Bilder etc. über Dreschmaschinen

Γεωργικά εργαλεία
Θερισμός