Αγία Ιφιγένεια

Η Αγία Ιφιγένεια (; ; ), που ονομάζεται επίσης Ιφιγένεια της Αβησσυνίας ή Ιφιγένεια της Αιθιοπίας(1ος αιώνας), είναι μία Χριστιανή αγία. Ήταν παρθένος και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Στη συνέχεια αφιερώθηκε στον Θεό από τον Απόστολο Ματθαίο, ο οποίος διέδωσε το Ευαγγέλιο στην περιοχή της "Αιθιοπίας", η οποία εν προκειμένω θεωρείται ότι βρίσκεται στις περιοχές νότια της Κασπίας Θάλασσας, όπως η Μηδία, η Περσία και η Παρθία, είτε σε μία από τις επαρχίες της Μεσοποταμίας (Ασσυρία και Βαβυλώνα), ή στην Αρχαία Αρμενία. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία τιμάται, την ίδια μέρα με τον διδάσκαλό της Απόστολο Ματθαίο, στις 16 Νοεμβρίου.

Αγιογραφική ζωή 
Σύμφωνα με το μύθο, που αναφέρεται στον Χρυσό Θρύλο , η Ιφιγένεια ήταν κόρη του Αιθίοπα βασιλιά Έγκιπου. Ήταν αφιερωμένη στον Θεό από τον Άγιο Ματθαίο τον Απόστολο, ο οποίος της κάλυψε το κεφάλι. 

Όταν ο Χίρτακος διαδέχθηκε τον Βασιλιά, υποσχέθηκε στον απόστολο Ματθαίο το μισό του βασιλείο, εάν μπορούσε να πείσει την Ιφιγένεια να τον παντρευτεί. Ο Ματθαίος κάλεσε, λοιπόν, τον βασιλιά στη λειτουργία την επόμενη Κυριακή, όπου εξήγησε ότι η Ιφιγένεια είχε ήδη νυμφεφθεί τον αιώνιο βασιλιά και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να την κλέψει ο Χίρτακος. Ο βασιλιάς έστειλε έτσι έναν ξιφομάχο να σκοτώσει τον Ματθαίο που στάθηκε στο βωμό, γεγονός που τον κατέστησε μάρτυρα.

Χωρίς να καταφέρει να λυγίσει την Ιφιγένεια στη θέλησή του, ο Χίρτακος προσπάθησε να καταστρέψει το σπίτι της με φωτιά. Ωστόσο, ο απόστολος Ματθαίος εμφανίστηκε και έδιωξε τις φλόγες από το σπίτι, γυρίζοντάς τες προς το βασιλικό παλάτι. Ο γιος του βασιλιά καταλήφθηκε από τον διάβολο, ο ίδιος ο βασιλιάς προσβλήθηκε από λέπρα και στο τέλος αυτοκτόνησε.

Έτσι, ο λαός επέλεξε ως βασιλιά του τον αδελφό της Ιφιγένειας και εκείνος βασίλεψε στη χώρα για εβδομήντα χρόνια, κληροδοτώντας το βασίλειό στον γιο του, ο οποίος γέμισε την Αίγυπτο με χριστιανικές εκκλησίες.

Αγιογραφικές πηγές και εορτασμός

Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία 

Η ημέρα της γιορτής της Αγίας Ιφιγένειας στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι, μαζί με του Αγίου Ματθαίου, στις 21 Σεπτεμβρίου.   

Η παλαιότερη πηγή κειμένου της ζωής της φαίνεται να είναι ο Χρυσός Θρύλος (Golden Legend, επίσης γνωστό ως Historia Longobardica ή Flos Sanctorum) του Ιταλού χρονογράφου Ιάκωβου του Βαραγινού, που καταρτίστηκε γύρω στο 1275 μ.Χ. Αυτό ήταν ένα βιβλίο με επιρροή για την πνευματικότητα της Αναγέννησης και την κατανόηση της ιερότητας, το οποίο διαβάστηκε όχι μόνο ως αγιογραφία - μια συλλογή ζωών των αγίων - αλλά ως vade mecum, ένα εγχειρίδιο ασκητισμού. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ιγνάτιος της Λογιόλα το χρησιμοποίησε και πώς η Τερέζα της Αβίλα συμβούλεψε τις πνευματικές αδελφές της ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί. [σημείωση 5]

Η Αγία Ιφιγένεια αναφέρεται επίσης στην αγιογραφία του Ενετού Επισκόπου Πέτρου Νάταλιμπους (περίπου το 1400) και εμφανίζεται στην έκδοση της Ρωμαϊκής Μαρτυρολογίας του Καρδινάλιου Καίσαρα Βαρόνου του 1586, η οποία είναι η πρώτη αξιόπιστη έκδοση της Ρωμαϊκής Μαρτυρολογίας.

Η Κοινότητα των Βολλανδιστών περιελάμβανε μία καταχώρηση για την Αγία Ιφιγένεια στο Acta Sanctorum τους για τις 21 Σεπτεμβρίου. Είναι καταχωρημένη σε γερμανική συλλογή αγίων του 1869 που προέρχονται από τους Βολλανδιστές.  Ο καθηγητής Roberto Sánchez στην εφημερίδα του «Η Μαύρη Παρθένος: Σάντα Ιφιγένεια, η Λαϊκή Θρησκεία και η Αφρικανική Διασπορά στο Περού» σημειώνουν τα ακόλουθα σχετικά με τον λογαριασμό των Βολλανδιστών:"Οι Βολλανδιστές, των οποίων το έργο είναι να ιστορικοποιήσουν και να πλαισιώσουν τη ζωή των αγίων, παραδέχονται ότι υπάρχει κάποια αμφιβολία ακόμη και ως προς το αν ο Άγιος Ματθαίος πήγε στην Αιθιοπία. Καταλήγουν, ωστόσο, στο συμπέρασμα ότι ο μύθος είναι σύμφωνος με άλλες πηγές και απόκρυφα γραπτά της περιόδου. Είναι σαφές ότι η ιστορία της Αγίας Ιφιγένειας γράφεται ως συνέπεια του έντονου ενδιαφέροντος για το μαρτύριο του Αγίου Ματθαίου. Το μαρτύριο του είναι ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός που έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών εκδοχών. Στην πραγματικότητα, η προέλευση της Αγίας Ιφιγένειας καλύπτεται από μύθο, λαογραφία και μία έντονη εκκλησιαστική ιστορική συζήτηση."Ο αυστριακός Ιησουιτής ιεραπόστολος και συγγραφέας Φράνσις Χαβιέ Βένινγκερ ( DD, SJ ) συμπεριέλαβε τη ζωή της Αγίας Ιφιγένειας στο έργο του Ζωές των Αγίων (1876), εγγεγραμμένη μέσα στη ζωή του Αγίου Ματθαίου στις 21 Σεπτεμβρίου:" . . Αδιαμφισβήτητα γραπτά στοιχεία αποδεικνύουν ότι κήρυξε το Ευαγγέλιο για είκοσι τρία χρόνια, εν μέρει στην Αιθιοπία, εν μέρει σε άλλες χώρες και ταυτόχρονα ίδρυσε αμέτρητες σχεδόν Εκκλησίες τις οποίες προμήθευε με ιερείς και επισκόπους, προκειμένου να διατηρήσει την πίστη που είχε διδάξει...  ....Η Ιφιγένεια, η μεγαλύτερη κόρη του νεοπροσήλυτου βασιλιά της Αιθιοπίας, όχι μόνο έγινε χριστιανή, αλλά επίσης, με τη γνώση και τη συναίνεση του αγίου Αποστόλου Ματθαίου, είχε αφιερώσει την παρθενιά της στον Παντοδύναμο, αφού άκουγε συχνά τον Άγιο να κηρύττει για την ανεκτίμητη αξία της καθαρότητας και να προτρέπει τους άλλους να τη φυλάσσουν και να τη διατηρήσουν. Το παράδειγμά της ακολούθησαν πολλές άλλες παρθένες, οι οποίες, επιλέγοντας την πριγκίπισσα ως την ηγουμένη τους, ζούσαν μαζί και παιρνούσαν τον χρόνο τους με την προσευχή και τη δουλειά τους... " Η καταχώρισή της Αγίας Ιφιγένειας στη Ρωμαϊκή μαρτυρολογία (στην αγγλική έκδοση 1916) αναφέρει τα ακόλουθα:"Στην Αιθιοπία, η Αγία Ιφιγένεια, παρθένα, η οποία  βαπτίστηκε και αφιερώθηκε στον Θεό από τον ευλογημένο απόστολο Ματθαίο, ολοκλήρωσε την ιερή ζωή της με ειρήνη." Το Βιβλίο των Αγίων (1921) που συντάχθηκε από τους Βενεδικτίνους Μοναχούς του Αβαείου του Αγίου Αυγουστίνου, στο Ραμσγκέιτ έχει για την Αγία Ιφιγένεια την ακόλουθη καταχώρηση:«Μία Παρθένος που προσχώρησε στον Χριστιανισμό και μετά χειροτονήθηκε από τον Άγιο Ματθαίο τον Ευαγγελιστή, Απόστολο της Αιθιοπίας. Οι υπάρχουσες Πράξεις του Αγίου Ματθαίου, ωστόσο, είναι τόσο αναξιόπιστες που δεν μπορεί να δοθεί εμπιστοσύνη στις πληροφορίες που υπάρχουν σε αυτές για την Αγία Ιφιγένεια και άλλους από τους πρώτους καρπούς του Ευαγγελίου στην Αιθιοπία." Οι Σκλάβοι της Αμόλυντης Καρδιάς της Μαρίας αφηγούνται, επίσης, τη ζωή της Αγίας Ιφιγένειας: "Ο Άγιος Ματθαίος, ο Τελώνης, κήρυξε το ευαγγέλιο στην Αιθιοπία. Είναι, όπως ο Βαρθολομαίος για την Αρμενία, απόστολος ενός έθνους, γιατί, όχι μόνο έκανε πολλούς προσήλυτους (όπως και όλοι οι Δώδεκα Απόστολοι), αλλά προσηλύτησε τον βασιλιά της Αιθιοπίας με το καταπληκτικό θαύμα της ανάστασης από τους νεκρούς της κόρης του βασιλιά. Το όνομά της ήταν Ιφιγένεια και αναφέρεται ως αγία στη Μαρτυρολογία. Μετά την ανάστασή της από τους νεκρούς, με την έγκριση του Αγίου Ματθαίου, πήρε τον όρκο της παρθενίας. Αυτό εξόργισε πολύ τον επόμενο βασιλιά, τον Χίρτακο, ο οποίος ήθελε να την παντρευτεί, ώστε σκότωσε τον Ματθαίο στο ιερό, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Το έτος ήταν 68. Ημέρα της γιορτής του Αγίου Ματθαίου είναι 21 Σεπτεμβρίου». Η Αγία Ιφιγένεια αναφέρεται, επίσης, στην Εγκυκλοπαίδεια Αγίων των Επισκεπτών της Κυριακής (2014, 2η έκδοση):"Ιφιγένεια (περίπου Πρώτος αιώνας). Μία παρθένα από την Αιθιοπία που προσηλυτίστηκε στον Χριστιανισμό από τον Άγιο Ματθαίο. Δεν υπάρχουν άλλες αξιόπιστες λεπτομέρειες για αυτήν. Ημέρα της γιορτής της: 21 Σεπτεμβρίου. "

Αγγλικανική Καθολική Εκκλησία 
Η Αγγλικανική Καθολική Εκκλησία καταγράφει τη μνήμη της Αγίας Ιφιγένειας, που περιλαμβάνεται στη Ζωή του Αγίου Ματθαίου, κάνοντας αναφορά στο Αγγλικανικό Βιβλίο (1955):«Παρόλο που πολλά μέρη του Χριστιανισμού χαίρονται να διεκδικήσουν αυτόν τον Απόστολο ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, η συνήθης παράδοση είναι ότι πήγε στις περιοχές νότια της Κασπίας Θάλασσας, (οι οποίες σε αυτήν την περίπτωση ονομάζονται Αιθιοπία) όπου κήρυξε το Ευαγγέλιο και επιβεβαιώθηκε το ίδιο από πολλές θαυμάσιες πράξεις. Το μεγαλύτερο από αυτά λέγεται σε αυτό το σοφό: ότι επανέφερε στη ζωή την κόρη του βασιλιά, την Ιφιγένεια, με το οποίο η βασιλική οικογένεια προσχώρησε στον Χριστό. Ότι μετά το θάνατο του βασιλιά, ο Χίρτακος ο διάδοχός του, απαίτησε από την Ιφιγένεια να τον παντρευτεί. Και ότι εκείνη (που μέσω της διδασκαλίας του Ματθαίου είχε αφιερώσει τον εαυτό της στον Θεό) απέρριψε τον Χίρτακο ακολουθώντας τον όρκο της. Για αυτό τον λόγο ο Ματθαίος με βασιλικό διάταγμα, θανατώθηκε, κατά τη διάρκεια του εορτασμό των ιερών Μυστηρίων και εκπλήρωσε την Αποστολή του με μαρτυρικό τρόπο».

Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία 
Είναι αξιοσημείωτο ότι, η Ζωή του Αγίου Ματθαίου του Αποστόλου στο παραδοσιακό Ορθόδοξο Συναξάριο δεν αναφέρει άμεσα το όνομα της Αγίας Ιφιγένειας, αν και το Συναξάριο καταγράφει τα ταξίδια του Αγίου Ματθαίου στην «Αιθιοπία», το ότι διαφώτισε την περιοχή και μαρτύρησε εκεί. Το Ορθόδοξο Συναξάριον σύμφωνα με την παράδοση του Νικηφόρου Καλλιστού Ξανθόπουλου (γ. 1320), δηλώνει ότι μετά από την σκληρή μεταχείριση των Παρθίων και των Μήδων, ο Άγιος Ματθαίος πήγε στη συνέχεια να διαδώσει το Ευαγγέλιο σε μία συγκεκριμένη πόλη που ονομάζεται «Μέρμενα / Μύρμενα»   [σημείωση 6] υποθετικά στην Αιθιοπία, που περιγράφεται ως γη που κατοικείται από φυλές ανθρωποφάγων:«Μετά την αναχώρηση από την Ιερουσαλήμ, ο ιερός απόστολος Ματθαίος κήρυξε τα χαρμόσυνα νέα του Ευαγγελίου σε πολλές χώρες. Διακηρύσσοντας τα καλά νέα του Χριστού, πέρασε από τη Μακεδονία, τη Συρία, την Περσία, την Παρθία και τη Μηδία, ιδρύοντας Εκκλησίες εκεί και σε άλλα μέρη... Ταξίδεψε σε όλη την Αιθιοπία, η οποία του είχε πέσει μετά από κλήρωση και τη φώτισε με το φως της γνώσης του Ευαγγελίου. Τελικά, καθοδηγούμενος από το Άγιο Πνεύμα, έφτασε στη γη των κανιβάλων, οι οποίοι είχαν σκούρο δέρμα και ήταν άγριοι άνθρωποι. Εκεί μπήκε σε μία πόλη γνωστή ως Μύρμενα και αφού προσηλύτισε πολλές ψυχές στο Χριστό, διόρισε τον Πλάτωνα, τον συνταξιδιώτη του, να γίνει επίσκοπό τους και έχτισε μία μικρή εκκλησία... Η σύζυγος και ο γιος του Φούλβιου, το τίμημα αυτής της πόλης, καταλήφθηκαν από δαίμονες... Ο απόστολος επέπληξε τα ακάθαρτα πνεύματα και τα έδιωξε και εκείνοι που γιατρεύτηκαν έπεσαν μπροστά στον απόστολο και με ευγένεια τον ακολουθούσαν..." Ωστόσο, μία συγκεκριμένη «Αγία Ιφιγένεια η Παρθενομάρτυρας» αναφέρεται στο ελληνικό Ορθόδοξο ημερολόγιο για τις 16 Νοεμβρίου (είναι η ίδια ημέρα γιορτής με τον Άγιο Ματθαίο τον Απόστολο στην Ορθόδοξη Εκκλησία).     Είναι εγγεγραμμένη σε μία μοναδική σύγχρονη αγιογραφική πηγή, συγκεκριμένα στο «Μικρό Ευχαριστήριο ή Αγιασμάριον» που δημοσιεύτηκε από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδας το 1956, χωρίς να παρέχονται άλλες πληροφορίες. Πουθενά αλλού δεν αναφέρεται η μνήμη της.

Ο Πρόλογος από την Οχρίδα που συντάχθηκε από τον Νικολάι Βελιμίροβιτς (1928) δεν περιλαμβάνει την Αγία Ιφιγένεια, ούτε μόνη της, ούτε στη ζωή του Αγίου Ματθαίου. 

Η Αντιοχεία Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή της Βόρειας Αμερικής περιλαμβάνει την Αγία Ιφιγένεια της Αιθιοπίας στο ημερολόγιο των Αγίων, μαζί με την παραδοσιακή λατινική βιογραφία της, "που εορτάζεται στις 16 Νοεμβρίου (επίσης στις 21 Σεπτεμβρίου)".   Ομοίως, η Μονή Αγίων Μαρίας και Μάρθας στο Γουάτζενερ της Νότιας Καρολίνας (ΟCA), απαριθμεί την Αγία Ιφιγένεια, πριγκίπισσα της Αιθιοπίας στη δυτική ημερομηνία στις 21 Σεπτεμβρίου, αν και το διαδικτυακό Συναξάριον της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική (OCA) δεν αναφέρει την Αγία Ιφιγένεια στην ανάμνηση της ζωής του Αγίου Ματθαίου του Ευαγγελιστή, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου του στην Αιθιοπία.

Ιστορικός σεβασμός

Ισπανία 
Οι Καρμελίτες του Κάντιθ, στην Ανδαλουσία, λάτρευαν την Αγία Ιφιγένεια. Στο Κάντιθ, Αφρικανοί μαύροι οργάνωναν τη δική τους θρησκευτική ένωση, το "Confradía de Nuestra Señora de la Salud, San Bello & Santa Ifigênia",  που ξεκίνησε στο Ελ Πουέρτο της Σάντα Μαρία το 1575. Από το Κάντιθ, η λατρεία της εξαπλώθηκε στην Πορτογαλία και από εκεί στη Βραζιλία.

Βραζιλία 

Ο γεννημένος στη Βραζιλία ιερέας José Pereira de Santana αφιέρωσε ένα καθοριστικό έργο δύο τόμων στον Ελεσβαάν και στην Ιφιγένεια, το οποίο δημοσιεύθηκε αντίστοιχα το 1735 και το 1738 στη Λισαβόνα. Θεώρησε και τους δύο πυλώνες της αφρικανικής ιερότητας και τους αναμόρφωσε ως αγίους στο δικό του καρμελίτικο τάγμα.  Ο Ελεσβαάν αντιπροσώπευε τον θρίαμβο του Χριστιανισμού έναντι του Ιουδαϊσμού στο πρόσωπο του Ντουναάν, ενώ η Ιφιγένεια υπερασπίστηκε την πρώιμη, εθελοντική αποδοχή του Ευαγγελίου στην Αφρική.

Η «Σεβάσμια Αδελφότητα του Αγίου Ελεσβαάν και της Αγίας Ιφιγένειας» [σημ. 8] ιδρύθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 7 Μαΐου 1740, από ελεύθερους μαύρους σκλάβους από το Πράσινο Ακρωτήριο, την Πορτογαλική Χρυσή Ακτή, το νησί Σάο Τομέ και τη Μοζαμβίκη.  Η λατρεία αυτών των δύο Αγίων πιστεύεται ότι προήλθε από τους ίδιους τους σκλάβους. Αδελφότητες μαύρων στις ρωμαιοκαθολικές κοινωνίες του Νέου Κόσμου βασίστηκαν σε μερικούς μαύρους αγίους προστάτες, συμπεριλαμβανομένων των Αγία Ιφιγένεια, Άγιο Αντώνιο της Καταχερόνα (γ. 1549) και Άγιο Βενέδικτο Benedito (γ. 1589).   

Η Αγία Ιφιγένεια τιμώταν επίσης σε χαρούμενες θρησκευτικές γιορτές και πομπές. Σύμφωνα με τον Βραζιλιάνο κοινωνιολόγο και τον ανθρωπολόγο Ζιλμπέρτο Φεβρέ, γράφοντας το 1922, «τη γιορτή της Αγίας Ιφιγένειας, ένα είδος μαύρης Μαντόνας, την απολάμβαναν στο έπακρο οι έγχρωμοι, των οποίων η «συνείδηση του είδους» διεγείρεται από τους ιερείς».

Στις 20 Νοεμβρίου 1995, οι Βραζιλιάνοι γιόρτασαν την 300ή επέτειο του θανάτου του Zumbi of Palmers, του τελευταίου κυβερνήτη του Palmares, που θεωρείται ως ένας από τους πρώτους αγωνιστές της ελευθερίας της Αμερικής. Στο Μπέλο Οριζόντε πραγματοποιήθηκε μια πομπή congados το απόγευμα της 23ης Νοεμβρίου 1996, προς τιμήν των Παναγία του Ροζαρίου, Άγιος Βενέδικτος ο Μαυριτανός και Αγία Ιφιγένεια με πομπές ακριβούς πορείας, τραγουδιού, χορού και χρήσης κρουστών. [σημείωση 10] Ο συνδυασμός του σεβασμού προς τους καθολικούς αγίους και της εκτέλεσης των αφρικανικών τελετουργικών στοιχείων είναι απόδειξη της συνύπαρξης καθολικών θρησκευτικών παραδόσεων και της διατήρησης μίας αφρικανικής πολιτιστικής μνήμης στο Μίνας Ζεράις.

Περού 
Η διασπορά της Αγίας Ιφιγένειας από την Αιθιοπία στην Αμερική ήταν μέρος της διασποράς των αφρικανικών λαϊκών θρησκευτικών εκφράσεων που συνέδεαν την Αφρική, την Ευρώπη και την Αμερική.

Ένα κίνημα στα τέλη του εικοστού αιώνα για να κερδίσει την εθνική αναγνώριση των αφρο-περουβιανών πολιτιστικών συνεισφορών στην επαρχία Κανιέτε επικεντρώθηκε στη Αγία Ιφιγένεια, η οποία περιελάμβανε ένα άγαλμα και μια μπαρόκ τοιχογραφία του δέκατου όγδοου αιώνα από τον Περουβιανό καλλιτέχνη Cristóbal Lozano. [σημείωση 12] Αυτές οι καλλιτεχνικές παραστάσεις που βρίσκονται σε ένα ιδιωτικό παρεκκλήσι στο αγρόκτημα La Quebrada στην περιοχή San Luis de Cañete παρουσιάστηκαν ως νόμιμα αντικείμενα της θέσης της Αγίας Ιφιγένειας ως λαϊκής ή δημοφιλούς αγίας, κεντρικής στην κατασκευή μίας μαύρης αφρο-Περουβιανής ταυτότητας και πολιτισμού αφοσίωσης. 

Ένας ετήσιος εορτασμός της Αγίας Ιφιγένειας πραγματοποιείται στις 21 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο, με πομπές προς τιμήν της Αγίας Ιφιγένειας στην περιοχή San Luis de Canete.  Ο Σύλλογος παράγει ένα φυλλάδιο προγράμματος που παρουσιάζει μία σύντομη ιστορία της προστάτιδος και επικεντρώνεται στη διάδοση και τη δημοτικότητά της στη Βραζιλία, την Κούβα και το Περού. Το φεστιβάλ έχει αυξηθεί σε δημοτικότητα καθώς η Αφρο-Περουβιανή κοινότητα καλλιτεχνών, μουσικών, συγγραφέων, αθλητικών φιγούρων και θαυμαστών συγκλίνει κάθε Σεπτέμβριο στο Cañete με αυξανόμενους αριθμούς.

Γαλλία 
Προς τιμήν της Αγίας Ιφιγένειας, μία παρθένα-μάρτυρας του 1794 είχε πάρει το όνομά της. Μία ομολογούσα θρησκευόμενη του Τάγματος του Αγίου Βενέδικτου που μαρτύρησε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το 1794 ήταν γνωστή ως «Αδελφή Ιφιγένεια του Αγίου Ματθαίου». Το όνομά της ήταν Ευλογημένη Μαρία-Γκαμπριέλ-Φρανσουέζ-Σούζαν ντε Γκαίλαρντ Λαβαλντέν (1761–1794) και ήταν μία από τους μάρτυρες του Οράνζ, που είχε αποκεφαλίστηκε στις 7 Ιουλίου 1794 στο Orange, Vaucluse της Γαλλίας. Μακαρίστηκε στις 10 Μαΐου 1925 από τον Πάπα Πίο ΙΑ' και εορτάζεται στις 7 Ιουλίου.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 (in Portuguese) José Pereira de Santana. Os dous atlantes da Ethiopia Santo Elesbaõ, emperador XLVII. da Abessina, advogado dos perigos do mar, e Santa Ifigenia, princeza da Nubia, advogada dos incendios dos edificios, ambos carmelitas. Lisboa, A.P. Galram, 1735-38. (WorldCat database).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Άγιος Ματθαίος ο Απόστολος από τον Χρυσό Θρύλο
 (in Portuguese) HISTÓRIA DE SANTA EFIGÊNIA . Cruz Terra Santa. Ανακτήθηκε: 4 Σεπτεμβρίου 2016.

Μεσαιωνική λογοτεχνία
Ιφιγενεια