joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μάκης Παπαδημητρίου

Ο Μάκης (Ευθύμης) Παπαδημητρίου (γενν. 1 Ιανουαρίου 1975) είναι Έλληνας ηθοποιός, αριστούχος απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Έγινε ευρύτερα γνωστός από τους ρόλους του στις σειρές του MEGA, «Μαύρα Μεσάνυχτα» και «Με λένε Βαγγέλη».

Βιογραφία 
Γεννήθηκε τη Πρωτοχρονιά του 1975 στην Αθήνα ενώ κατάγεται από το Ανθηρό Καρδίτσας. Είναι αριστούχος απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ενώ σπούδασε και στο τμήμα φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, όπως στα Μαύρα Μεσάνυχτα, στο ρόλο του ψευδού μπράβου Ζαν Κλωντ (Γιάννης Κλωντάκης), και στο Με λένε Βαγγέλη, ως Μπίλυ Φαμελίγκος. Επίσης, έχει πάρει μέρος σε κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους καθώς και σε ταινίες μικρού μήκους.

To 2009 τιμήθηκε με το θεατρικό Βραβείο Χορν, για το ρόλο του στο έργο Motortown του Σάιμον Στίβενς. Για το ίδιο βραβείο ήταν υποψήφιος και το 2008.

Το 2011 συμμετείχε στη κινηματογραφική ταινία Άδικος κόσμος και το 2016 στις ταινίες Τέλειοι Ξένοι (σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη), Suntan και Πλατεία Αμερικής.

Το 2023 αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στη σειρά της ΕΡΤ1, Η Παραλία.

Προσωπική ζωή 
Από το 2009 έως το 2016 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Κατερίνα Λυπηρίδου, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Άγγελο.

Θεατρικές παραστάσεις 
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Παπαδημητρίου συμμετείχε ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 
<ref>https://web.archive.org/web/20190504131758/http://hellenicfilmacademy.gr/awards/results/<ref>

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βραβευμένοι με Χορν
Μπιτς Βόλεϊ Clubs Cup 2012

Το Μπιτς Βόλεϊ Clubs Cup 2012 ήταν η πρώτη διασυλλογική διοργάνωση μπιτς βόλεϊ στην Ελλάδα.
Πανελλήνιοι πρωταθλητές αναδείχθηκαν ο σύλλογος Ν. Κυδωνία Χανίων στους άνδρες και η Τέλχινης Ρόδου στις γυναίκες.

Βαθμολογίες και αποτελέσματα 

Τα αποτελέσματα και οι τελικές βαθμολογίες:

ΑΝΔΡΕΣ 

1η αγωνιστική
ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού - Τελχινίς Ρόδου 3-2
Ν. Κυδωνία Χανίων - Πρωτοπόροι 3-1

2η αγωνιστική
ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού - Πρωτοπόροι 3-2
Ν. Κυδωνία Χανίων - Τελχινίς Ρόδου 3-1

3η αγωνιστική
Πρωτοπόροι - Τελχινίς Ρόδου 2-3
Ν. Κυδωνία Χανίων - ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού 0-4

Τελική Βαθμολογία
1. Ν. Κυδωνία Χανίων 6 (10-2)
2. ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού 5 (6-8)
3. Τελχινίς Ρόδου 4 (6-8) 
4. Πρωτοπόροι 3 (5-6)

ΓΥΝΑΙΚΕΣ

1η αγωνιστική
Πρωτοπόροι - Αργώ Βόλου 3-2
Τελχινίς Ρόδου - ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού 3-1

2η αγωνιστική
ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού - Πρωτοπόροι 3-1
Τελχινίς Ρόδου - Αργώ Βόλου 4-0

3η αγωνιστική
ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού - Αργώ Βόλου 3-1
Τελχινίς Ρόδου - Πρωτοπόροι 4-0

Βαθμολογία
1. Τελχινίς Ρόδου 6 (11-1) 
2. ΑΣ Δήμου Θερμαϊκού 5 (7-5)
3. Πρωτοπόροι 4 (4-9)
4. Αργώ Βόλου 3 (3-10)

πηγές 

http://www.volleynews.gr/beachvolley/item/%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B1-%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CF%81%CF%8C%CE%B4%CE%BF-%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%82

2012
Μπιτς Βολει Clubs Cup
Κόρπους Κρίστι (Τέξας)

Το Κόρπους Κρίστι (αγγλικά: Corpus Christi) είναι μια παραλιακή πόλη στο νότιο Τέξας. Είναι έδρα της κομητείας Νουέσες και επίσης εκτείνεται στις κομητείες Αράνσας, Κλέμπεργκ και Σαν Πατρίσιο. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είχε 305.215 κατοίκους, ήταν δηλαδή η 8η μεγαλύτερη στο Τέξας και η 60η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ. Η μητροπολιτική περιοχή του Κόρπους Κρίστι έχει 416.376 κατοίκους. Το όνομα της πόλης στα λατινικά σημαίνει «του σώμα του Χριστού» και δόθηκε από τους Ισπανούς προς τιμήν της Θείας Ευχαριστίας. Η πόλη ιδρύθηκε το 1839.

Το λιμάνι του Κόρπους Κρίστι είναι το 5ο μεγαλύτερο λιμάνι των ΗΠΑ, όπου φορτώνονται κυρίως πετροχημικά και αγροτικά προϊόντα. Μια άλλη σημαντική πηγή εισοδήματος για την πόλη είναι ο τουρισμός και η βιομηχανία πετροχημικών. Στο Κόρπους Κρίστι βρίσκεται το πλωτό μουσείο USS Lexington (CV-16), ένα αεροπλανοφόρο που υπηρέτησε στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ενυδρείο της Πολιτείας του Τέξας.

Παραπομπές

Eξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Τέξας
Γεράσιμος Βασιλειάδης

Ο Γεράσιμος Βασιλειάδης (1888-1966) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και πολιτικός.
Ομιλουμενες γλωσσες : Ελληνικη, Αγγλικη,Γαλλική

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Βασιλείου Βασιλειάδη, αξιωματικού του στρατού και πολιτικού, και της Ιφιγένεις Λάνδερερ. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία εντασσόμενος στο Πολεμικό Ναυτικό. Αποφοίτησε από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως Σημαιοφόρος και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους καθώς και στο κίνημα της Εθνικής Αμύνης. Το 1920 παραιτήθηκε από το στράτευμα, επανήλθε όμως το 1922, οπότε και τοποθετήθηκε στο θωρηκτό Λήμνος. Το 1928 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου. Υπήρξε υπασπιστής του Παύλου Κουντουριώτη (1923 - 1925) καθώς και ναυτικός ακόλουθος (1925 - 1927) της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο.

Μετά την αποστρατεία ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος το 1928 βουλευτής για πρώτη φορά με το κόμμα των Φιλελευθέρων στην περιφέρεια Λοκρίδος. Επανεξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος  στις βουλευτικές εκλογές του 1932, 1936, 1946 (με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) και το1950 ξανά με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Απέτυχε να εκλεγεί στις βουλευτικές εκλογές του 1952 και 1956. Κατά τη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε υπουργός Ναυτικών και Αεροπορίας (1932) στην κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, υπουργός Ναυτικών στις κυβερνήσεις Αλέξανδρου Διομήδη (1949) & Θεμιστοκλή Σοφούλη (Ιανουαρίου και Απριλίου 1949), υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου (1950) στην Βενιζέλου, υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (1944) στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου καθώς και υφυπουργός Εμπορίου (1950) στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.

Υπήρξε ο οραματιστής και ιδρυτής της λουτρόπολης των Καμμένων Βούρλων γι'αυτό και ο παραλιακός κεντρικός δρόμος φέρει το όνομά του. 

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Λεβίδη, μέλος της οικογένειας Λεβίδη, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Γεώργιο Βασιλειάδη. Το αρχείο της οικογένειας Βασιλειάδη φυλάσσεται στο Εθνικό και Λογοτεχνικό Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.).

Παραπομπές

Οικογένεια Λεβίδη
Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Έλληνες υπουργοί Αεροπορίας
Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου
Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Βουλευτές Λοκρίδας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Σουμπάουα

Η Σουμπάουα (Sumbawa) είναι νησί της Ινδονησίας. Βρίσκεται στο κέντρο των μικρών Σουνδών, ανάμεσα στα νησιά Λομπόκ στα δυτικά και Φλόρες στα ανατολικά. Η Σούμπα βρίσκεται νοτιοανατολικά του νησιού. Ανήκει στην επαρχία Δυτική Νούσα Τενγκάρα μαζί με το Λομπόκ και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι η Μπίμα, με 142.443 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η κύρια απασχόληση των κατοίκων του νησιού είναι η γεωργία, ενώ ο τουρισμός είναι πολύ περιορισμένος και είναι επικεντρωμένος στο σέρφιν.

Με έκταση 15.448 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Σουμπάουα είναι το 57ο μεγαλύτερο νησί στη Γη. Έχει ακανόνιστο ανάγλυφο όπου δεσπόζουν ενεργά και σβηστά ηφαίστεια. Το ψηλότερο από αυτά, το όρος Ταμπόρα είναι γνωστό για την κολοσσιαία έκρηξή του το 1815, η οποία ισοπέδωσε την κορυφή του και υπολογίζεται ότι σκότωσε 70.000 άτομα παγκοσμίως.

Ιστορία 
Το νησί μέχρι τον 17ο αιώνα βρισκόταν στην σφαίρα επηροής των μουσουλμάνων της Ιάβας. Το 1625 το νησί κατακτήθηκε από το λαό Μακασσάρ, Σουλαουέζι, οι οποίοι εξισλάμισαν τους ηγέτες της Σουμπάουα. Σύντομα οι ηγέτες της δυτικής Σουμπάουας ήλεγχαν το Λομπόκ, γεγονός που τους έφερε σε αντιπαράθεση με τους κατοίκους του Μπαλί. Οι αντιπαραθέσεις συνεχίστηκαν τον 18ο αιώνα και μέχρι το 1815, όταν η κολοσσιαία έκρηξη του Ταμπόρα σκότωσε χιλιάδες κατοίκους του νησιού και η στάχτη κατέστρεψε τις καλλιέργειες. Το ίδιο το ηφαίστειο από τα 4.300 μέτρα ύψος που είχε μειώθηκε στα 2.722 εξαιτίας της έκρηξης. Η επανεγκατάσταση ανθρώπων στο νησί έγινε στα μέσα του 19ου αιώνα με μικρούς πληθυσμούς από διάφορες εθνικές ομάδες. Οι Ολλανδοί άρχισαν να ελέγχουν το νησί τις αρχές του 20ου αιώνα ώστε να αντιμετώπισουν το ενδεχόμενο πολέμου ανάμεσα στους Σουλτάνους του νησιού. Οι Σουλτάνοι έχασαν τις εξουσίες τους με την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Υπολείμματων του Σουλτανάτων είναι τα παλάτια στη Μπίμα και στο Μπεσάρ.

Γεωγραφία 
Το νησί έχει μήκος 275 χιλιόμετρα. Στο νησί κυριαρχούν τα υψίπεδα, οι διαβρωμένοι λόφοι και οι ηφαιστειακές οροσειρές. Οι κόλποι Τελούκ Σαλέχ και Τελούκ Μπίμα εισχωρούν στη βόρεια ακτογραμμή του νησιού. Ο κόλπος Σαλέχ είναι ο μεγαλύτερος και χωρίζει το νησί σε δυτική και ανατολική Σουμπάουα οι οποίες ενώνονται με τον ισθμό Σαλέχ. Βόρεια του κόλπου εκτείνεται μια χερσόνησος που καταλήγει στο όρος Ταμπόρα. Το ηφαίστειο με ύψος 2722 μέτρα είναι περίπου 900 μέτρα ψηλότερο από κάθε άλλη κορυφή του νησιού.

Παραπομπές 

Νησιά της Ινδονησίας
Τεκές Ποσπός

Ο τεκές του Ποσπός ή τεκές του Πος Πος Μπαµπά (τουρκικά: Pos-pos ή Puş-puş ή Poşpoş Tekkesi) ήταν αλεβίτικος τεκές ο οποίος ανεγέρθηκε το 14ο αιώνα και βρισκόταν στην περιοχή της Νέας Μοσυνούπολης, στην ομώνυμη συνοικία Ποσπός, στην Κομοτηνή. Κατεδαφίστηκε το 1989.

Περιγραφή
Το κτίριο αποτελούνταν από ένα λιθόκτιστο κτίσμα μεγέθους 12x5 μέτρα και είχε κεραμοσκεπή και βρισκόταν μέσα σε προαύλιο χώρο διαστάσεων 25x30 μέτρα. Το κτίριο αποτελούνταν από τρία δωμάτια με ξεχωριστές εισόδους. Ο πρώτος χώρος ήταν ο τουρμπές (μαυσωλείο-τάφος), στο δεύτερο χώρο υπήρχε τζάκι και ο τρίτος χώρος χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη.

Ιστορία του κτηρίου

Σχετικά με το όνομα ο Ζεγκίνης αναφέρει ότι το όνομα Ποσπός πιθανόν να οφείλεται στον δερβίση Ποστινπούς Μπαμπά. Αυτός ο δερβίσης με εντολή του Μουράτ Α΄ είχε ιδρύσει τεκέ την περιοχή της Προύσας και επί οθωμανικής αυτοκρατορίας πολλοί τεκέδες είχαν αυτό το όνομα. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία το όνομα προέρχεται από την φράση «ποστού μπος» που μεταφράζεται ότι «η θέση (post) του ηγούμενου ήταν συνήθως άδεια (bos)».

Ο τεκές λειτούργησε μέχρι την δεκαετία του 1980 και κατεδαφίστηκε από το Δήμο Κομοτηνής το 1989  με την δικαιολογία ότι ήταν ετοιμόρροπος και επικίνδυνος. Με την απόφαση 198/2012 του Δήμου Κομοτηνής τον Ιούλιο 2012 αποφασίστηκε η αποκατάσταση του τεκέ στην μορφή που είχε όταν κατεδαφίστηκε.

Δείτε επίσης
 Ερείπια Τεμένους Γιουνούς Μπέη, το οποίο βρίσκεται 50 μέτρα ανατολικότερα από τον τεκέ πάνω στο πεζόδρομο.

Βιβλιογραφία
  ή
  - Στην σελίδα 356, εικόνα 33 του διδακτορικού υπάρχει φωτογραφία του τεκέ.

Παραπομπές

Κτίρια και κατασκευές στην Κομοτηνή
Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Ποσπος
Αρκάσα Καρπάθου

Η Αρκάσα είναι οικισμός της Καρπάθου, που ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Δωδεκανήσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της Αρκάσας ανέρχεται στους 531 κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Η Αρκάσα είναι παραθαλάσσιος οικισμός, κτισμένος σε υψόμετρο 50 μέτρων. Η ονομασία του οικισμού θεωρείται ότι σχετίζεται με την αρχαία πόλη Αρκεσία. Μαζί με τον παραθαλάσσιο οικισμό Φοινίκι, αποτελεί την Κοινότητα Αρκάσας του δήμου Καρπάθου.

Κοντά στον οικισμό βρίσκεται αρχαιολογικός χώρος που περιλαμβάνει την ακρόπολη του Παλαιοκάστρου που διαθέτει κατάλοιπα οχύρωσης των αρχαϊκών χρόνων και πύργους της κλασικής και ελληνιστικής εποχής. Επίσης, στην περιοχή σώζονται διάφορες παλαιοχριστιανικές εκκλησίες με κυριότερη αυτή της Αγίας Αναστασίας, ενώ στην ανατολική πλευρά της Αρκάσας υπάρχουν οι μεσοβυζαντινοί ναοί του  της Παναγίας Μαρμαρινής και του Αγίου Γεωργίου.

Δήμαρχοι, Κοινοτάρχες και Πρόεδροι της Κοινότητας Αρκάσας Καρπάθου

Πολιτισμός - Εκπαίδευση 
Στον οικισμό λειτουργεί το Λαογραφικό και Αρχαιολογικό Αρκάσας. Ακόμη στον οικισμό εδρεύει ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος "Κουρσάρος". Στην Αρκάσα βρίσκεται ένα από τα έξι Δημοτικά Σχολεία του νησιού, το οποίο λειτουργεί ως διθέσιο με ολοήμερο τμήμα και συστεγάζεται με το νηπιαγωγείο Αρκάσας.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά της Καρπάθου
One Direction

Οι One Direction είναι  Αγγλικό-Ιρλανδικό pop boy band με έδρα το Λονδίνο. Το συγκρότημα αποτελούνταν από τα μέλη: Χάρι Στάιλς (Harry Styles), Νάιαλ Χόραν (Niall Horan), Λούι Τόμλινσον (Louis Tomlinson), Λίαμ Πέιν (Liam Payne) και Ζέιν Μάλικ (Zayn Malik). Ο Ζέιν Μάλικ αποχώρησε από το συγκρότημα στις 25 Μαρτίου 2015. Υπέγραψαν με την δισκογραφική εταιρεία Syco Records του Σάιμον Κάουελ, αφότου δημιουργήθηκαν και τερμάτησαν τρίτοι στην τελική βαθμολογία της 7ης σεζόν του Βρετανικού The X Factor το 2010. 

Γνωρίζοντας παγκόσμια επιτυχία χάρη στην δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι πέντε τους δίσκοι Up All Night (2011), Take Me Home (2012), Midnight Memories (2013), Four (2014) και Made in the A.M. (2015)  έσπασαν μεγάλο αριθμό ρεκόρ, έφτασαν στην κορυφή των τσαρτ στις περισσότερες μεγάλες αγορές, και δημιούργησαν μεγάλες μουσικές επιτυχίες, συμπεριλαμβανόμενων τα: "What Makes You Beautiful", "Live While We're Young", "Best Song Ever", "Story Of My Life", "You & I", "Night Changes", "Drag me Down" και "Perfect". Συχνά τους έχει αποδοθεί η αναγέννηση της έννοιας του όρου του boy band, και ότι αποτελούν μέλος της νέας "British Invasion" στις ΗΠΑ, το συγκρότημα έχει πουλήσει άνω των 14 εκατομμυρίων σινγκλ και των 8 εκατομμυρίων δίσκων, σύμφωνα με την εταιρεία που έχει αναλάβει το μάνατζμεντ του, την Modest! Management. Στις επιτυχίες τους συμπεριλαμβάνονται και δύο BRIT Awards και τρία MTV Video Music Awards. Σύμφωνα με τον Νικ Γκάτφιλντ, πρόεδρο και ανώτατο εκτελεστικό διευθυντή της Sony Music Entertainment UK, οι One Direction είχαν οικονομικά οφέλη άνω των $50 εκατομμυρίων έως τον Ιούνιο του 2012. Ανακηρύχτηκαν ως "Top New bollshit" για το 2012 από το περιοδικό Billboard, ενώ το The Huffington Post βάφτισε το 2012 ως το "Έτος των One Direction".

Μέλη

Άλμπουμ & Μουσικά Βίντεο
 Up All Night (2011)
•"What Makes You Beautiful"•"Gotta Be You"•"One Thing"•"More Than This"
 Take Me Home (2012)
•"Live While We're Young"•"Kiss You"•"Little Things"
 Midnight Memories (2013)
•"Best Song Ever"•"Story Of My Life"•"Midnight Memories"•"You & I"•"One Way Or Another (Teenage Kicks)"
 Four (2014)
•"Steal My Girl"•"Night Changes"
 Made in the A.M. (2015)
•"Drag me Down"•"Perfect"•"History"
 Perfect (EP) (2015)

Πηγές - Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη Ιστοσελίδα

One Direction στο Modest! Management

Βραβευμένοι με Brit
Νικητές NME Awards
Αγγλικά pop συγκροτήματα
Οικογενειακά μουσικά συγκροτήματα
Βουλώνη (αποσαφήνιση)

Η Βουλώνη μπορεί να αναφέρεται:

 Στη πόλη Βουλώνη της βόρειας Γαλλίας (γαλλ.: Boulogne-sur-mer).
 Στo δάσος της Βουλώνης το οποίο βρίσκεται στα δυτικά όρια της πόλης του Παρισιού.
 Στην Βουλώνη-Μπιγιανκούρ (Boulogne-Billancourt), περιοχή και δήμο των προαστίων του Παρισιού.
Π.Α.Σ. Ωρωπός

Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός είναι ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στον Ωρωπό Αττικής. Ιδρύθηκε το 1947 και χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό. Η ομάδα μετράει 2 συμμετοχές στη Δ' Εθνική Κατηγορία. Αυτό το διάστημα συμμετέχει στην ερασιτεχνική B' Κατηγορία της ΕΠΣΑΝΑ. Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Νέων Παλατίων Ωρωπού (χωρητικότητας περίπου 2.000 θεατών) στα  Νέα Παλάτια Ωρωπού.

Ιστορικά στοιχεία
Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός ιδρύθηκε το 2005 και προέκυψε από την συγχώνευση των δύο τοπικών ομάδων, του Α.Ο. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1947) και της Α.Ε. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1992). Ο Α.Ο. Ωρωπού το 1977 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου ΕΠΣΑ. Το 2017 ο σύλλογος έκλεισε 70 χρόνια ζωής, μιας και χρησιμοποιεί ως επίσημο έτος ίδρυσης το 1947.
 
Την περίοδο 2008-09, η νεοσύστατη ομάδα του Ωρωπού κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣΑΝΑ και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας, μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας μέχρι σήμερα. Στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατάφερε να παραμείνει για δύο συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 2009-10, παρθενική της ομάδας στη Δ' Εθνική, κατέλαβε την 5η θέση που είναι και η υψηλότερη της ομάδας και παράλληλα την ίδια χρονιά, συνδύασε την επιτυχημένη παρουσία της κατακτώντας το Κύπελλο ΕΠΣΑΝΑ για πρώτη φορά.. Από την περίοδο 2011-12 ο ΠΑΣ Ωρωπός αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ. Την περίοδο 2018-19, ο ΠΑΣ Ωρωπός κατέλαβε τη δεύτερη θέση και έτσι πέτυχε την άνοδο στην Α' ΕΠΣΑΝΑ, όμως την επόμενη λόγω οικονομικών αδυναμιών δεν κατάφερε να αγωνιστεί και μηδενίστηκε σε όλα τα ματς.

Από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας σημαντικότερη εξέλιξη είχε ο Δημήτρης Κολοβός, ο οποίος το 2010 συνέχισε στο πρωτάθλημα της Superleague και συγκεκριμένα στον Πανιώνιο.

Η παρουσία στην Δ' Εθνική

Αναλυτικά η παρουσία στην Δ' Εθνική 
Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός έχει 2 συμμετοχές στην Δ' Εθνική:
2009-10 (9ος όμιλος από 10): 5η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 53β.
2010-11 (9ος όμιλος από 10): 13η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 26β. Υποβιβασμός.

Τίτλοι - Διακρίσεις
Πρωταθλητής ΕΠΣΑΝΑ (1): 2008-09
Κυπελλούχος ΕΠΣΑΝΑ (1): 2009-10

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 oropos-sports.blogspot.gr
 www.erasitexniko-podosfairo.gr
 http://pasoropos.weebly.com/

Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2005
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Δημοτικό Στάδιο Κατερίνης

Το Δημοτικό Στάδιο Κατερίνης (ή καλύτερα Α΄ Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κατερίνης) το οποίο μετονομάσθηκε έτσι πρόσφατα, καθώς μέχρι πρότινος ήταν Εθνικό Στάδιο Κατερίνης, βρίσκεται στον συνοικισμό Εθνικού Σταδίου στην πόλη της Κατερίνης. Είναι χωρητικότητας 4.995 θεατών (καθήμενων).  Διαθέτει δύο κερκίδες (δεν υπάρχουν πέταλα πίσω από τις εστίες). Το κεντρικό τμήμα της μίας κερκίδας είναι σκεπαστό. Διαθέτει επίσης προβολείς για νυχτερινούς αγώνες. Περιμετρικά υπάρχουν 8 λωρίδες με ταρτάν και άλλοι χώροι για κλασικό αθλητισμό.

Είναι η έδρα της ομάδας του Πιερικού, αν και κατά καιρούς φιλοξένησε κι άλλες ομάδες όπως τον   Βατανιακό και τον Εθνικό Κατερίνης λόγω μη ύπαρξης άλλου γηπέδου στην Κατερίνη που να πληρούσε τις προϋποθέσεις για τις κατηγορίες που αγωνίζονταν.

Ανακαίνιση
Το 1975 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας στον αγωνιστικό χώρο του σταδίου, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που διέθετε έως τότε. Τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγινα στις 26/10/1975 στον αγώνα Πιερικός - Παναθηναϊκός 0-0 για την 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. 

Από το 2007 έως το 2009 έγιναν κάποια έργα εκσυγχρονισμού του σταδίου, με την τοποθέτηση καθισμάτων στη δυτική κερκίδα (που σήμανε όμως τη μείωση της χωρητικότητας κατά 700 περίπου θέσεις), την εγκατάσταση προβολέων, αλλά και την κατασκευή στεγάστρου. Το τελευταίο πάντως, παρά τον όμορφο σχεδιασμό του, καλύπτει μόνο το κεντρικό τμήμα της κερκίδας. Στα γενικότερα έργα πρέπει επίσης να σημειωθεί και η κατασκευή βοηθητικών γηπέδων πίσω από τη δυτική κερκίδα.

Επίσης, σημαντικές ανακατασκευές έγιναν το 2015 για τις ανάγκες διεξαγωγής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U19 2015.

Το στάδιο ανήκε στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και παραχωρήθηκε στον Δήμο Κατερίνης.

Φωτοθήκη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Παρουσίαση στο stadia.gr

Δημοτικο Σταδιο
Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πιερία
Πιερικός Σ.Φ.Κ.
Α.Μ.Σ. Βατανιακός Κατερίνης
Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης
Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Περί γενέσεως και φθοράς

Το Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς είναι δίτομο έργο του Αριστοτέλη που συντάχθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. Είναι συνέχεια του περί ουρανού και έχει ως θέμα την γέννηση και φθορά των πραγμάτων, καθώς και την θεωρία των τεσσάρων στοιχείων.

Στον τόμο Α΄ αναλύει με την μέθοδο του υλομορφισμού την διαδικασία της δημιουργίας και της φθοράς της ύλης. Στον τόμο Β΄ αναλύει την διαδικασία της μεταβολής των τεσσάρων στοιχείων.

Πηγές
 Aristoteles: Über Werden und Vergehen. De generatione et corruptione. Griechisch und Deutsch (Studienausgabe), übersetzt, eingeleitet und mit Anmerkungen versehen von Thomas Buchheim. Felix Meiner, Hamburg 2011. ISBN 978-3-7873-2140-7.
 Marwan Rashed (Hrsg.): Aristote. De la géneration et la corruption. Nouvelle édition. Les Belles Lettres, Paris 2005. ISBN 2-251-00527-7. – Neueste wissenschaftliche Ausgabe, mit Kommentar und französischer Übersetzung.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Αγγλική επανέκδοση του H. H. Joachim 
 Θεόδωρος Σκαλτσάς: Ανάλυση  

Έργα του Αριστοτέλη
Φιλοσοφικά βιβλία
Βιβλία φιλοσοφίας
Αμβροσιανή Ιλιάς

Αμβροσιανή Ιλιάς (λατ. Ilias Ambrosiana, Ilias picta) ονομάζεται εικονογραφημένο χειρόγραφο του 5ου ως 6ου αιώνα της Ιλιάδας του Ομήρου που φιλοξενείται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη (Biblioteca Ambrosiana) του Μιλάνου. Γράφτηκε το 500 περίπου στην Αλεξάνδρεια και αποτελείται από 51 μέρη.

Το χειρόγραφο ανήκε στον λόγιο Gian Vincenzo Pinelli (1535–1601), ο οποίος το 1609 δώρισε την συλλογή βιβλίων του στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη. Ανάμεσα σε ένα χειρόγραφο του 13ου αιώνα ήταν κολλημένα και τα 51 φύλλα με εικόνες εμπνευσμένες από την Ιλιάδα. Στην πίσω μεριά των εικόνων ήταν γραμμένα τα κείμενα της Ιλιάδας.

Πηγές 
 Ilias Ambrosiana. Cod. F. 205 P. inf. Bibliothecae Ambrosianae Mediolanensis, Bern-Olten 1953 (Fontes Ambrosiani 28) (= Faksimile)
 Cesare Pasini, in: Codex. I tesori della Biblioteca Ambrosiana. Rizzoli, Mailand 2000, S. 50–51 ISBN 88-17-86396-3
 Guglielmo Cavallo: Osservazioni di un paleografo per la data e l'origine dell'Iliade Ambrosiana, in: Dialoghi di Archeologia 7, 1973, S. 70–85
 Ranuccio Bianchi Bandinelli: Conclusioni sull'origine e la composizione dell'«Iliade Ambrosiana», in: Dall'Ellenismo al medioevo, Roma 1978, S. 70–85.

Χειρόγραφα
Τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα

Το τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα είναι παραδοσιακό πανηγύρι στο οποίο το πλήθος διώκει έναν ταύρο με λόγχες και μετά τον σκοτώνει.

Τη δεύτερη Τρίτη του Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο, οι κάτοικοι του Τορδεσίγιας της επαρχίας Βαγιαδολίδ (Ισπανία) διοργανώνουν το τουρνουά «Τόρο δε λα Βέγα» κατά το οποίο το πλήθος βασανίζει με λόγχες έναν ταύρο μέχρι θανάτου. Μερικές φορές  οι κάτοικοι σουβλίζουν το ζώο και άλλες φορές το σκοτώνουν με κατσαβίδι, όπως έκαναν με τον Αφλιχίντο το 2011.

Αντιδράσεις
Πολλοί Ισπανοί πολίτες έχουν διαμαρτυρηθεί κατά του τουρνουά που θεωρούν βαρβαρικό αλλά οι κάτοικοι του Τορδεσίγιας λένε ότι είναι μια παράδοση που δείχνει το θάρρος τους και που αρέσει στους τουρίστες. Όμως μερικοί κάτοικοι δε θέλουν να κινηματογραφηθεί το τουρνουά από δημοσιογράφους και προσπαθούν να το εμποδίσουν.

Το 2012 πεντακόσιοι άνθρωποι διαδήλωσαν στο Τορδεσίγιας ζητώντας την κατάργηση του τουρνουά.

Πηγές
 Impacientes por matar a 'Volante', sociedad.elpais.com
 Crónica e imágenes de la terrible muerte de Afligido el Toro de la Vega 2011, pacma.es

Πολιτισμός στην Ισπανία
Σινώπιος Κώδικας

Ο Σινώπιος Κώδικας είναι χειρόγραφο Ευαγγέλιο του 6ου αιώνα που φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας στο Παρίσι. Ονομάστηκε έτσι από την Σινώπη, όπου ανακαλύφθηκε το 1899.

Περιεχόμενο και περιγραφή
Περιέχει το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον γραμμένο σε 44 φύλλα περγαμηνής.

Πηγές 

 Kurt Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin/New York: Walter de Gruyter 1994.
 Henri Omont, Notice sur un très ancien manuscrit grec de l'évangile de saint Matthieu..., Notices et extraits des manuscrits de la bibliothèque nationale..., vol. 36 (Paris, 1901), pp. 599-676. 
 H. S. Cronin, Codex Chrysopurpureus Sinopensis, JTS II (1901), pp. 590-600.

Χειρόγραφα
Αγία Βαλπουργία

}Η Αγία Βαλπουργία (γερμ. Walburga, Valborg, Walburg, Waltpurde, Walpurgis, Walpurga, ή και Vaubourg, Falbourg, 710 - 779 ή 780) υπήρξε Γερμανίδα μοναχή. Πιστεύεται ότι ήταν κόρη του βασιλιά Ριχάρδου του Ουέσσεξ και ανεψιά του Αγίου Βονιφατίου.

Πηγές 
 Andreas Bauch: Walpurgis Äbtissin von Heidenheim (ca. 710-779). In: Alfred Wendehorst, Gerhard Pfeiffer (Hrsg.): Fränkische Lebensbilder. Band 9. Kommissionsverlag Degener & Co, Neustadt/Aisch 1980, ISBN 3-7686-9057-1 (Veröffentlichungen der Gesellschaft für Fränkische Geschichte, Reihe VII A. Band 9), S. 1-10.
 Gabriele Lautenschläger: Walburga, Heilige. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 3. Bautz, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-035-2, Sp. 178–179.
 Sigmund Ritter von Riezler: Walburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 40, Duncker & Humblot, Leipzig 1896, S. 645 f.
 Philipp von Rathsamhausen: Commentarius de vita et rebus gestis S. Walpurgae virginis : abbastissae monasterii in Heidenheim ... Dioecesis Eystettensis patronae, ex Philippo XXXIX. episcopo Eystettensi concinnatus. - Ingolstadii : Amgermaria vidua, 1616. Digitalisierte Ausgabe der Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf
 Festschrift zur 1200 Jahr-Feier der heiligen Walburga, in: Geschichte des Benediktiner Ordens und seiner Zweige, Band 90, 1979
 Hermann Holzbauer: Mittelalterliche Heiligenverehrung – Heilige Walpurgis (Eichstätter Studien)
 Maria Mengs: Schrifttum zum Leben und zur Verehrung der Eichstätter Diözesanheiligen Willibald, Wunibald, Walburga, Wuna, Richard und Sola (=Kirchengeschichtliche Quellen und Studien), St. Ottilien 1987
 Vera Schauber und Hanns M. Schindler: Heilige und Namenspatrone im Jahreslauf, Augsburg 1993, S. 80f

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 st-walburga.de Seite des Klosters St. Walburg in Eichstätt
 Seite des Bistums Eichstätt mit Abbildung Walburgas aus dem Pontifikale Gundekarianum
 erlangen-evangelisch.de
 Missionare in Franken
 Förderkreis Historisches Walberberg e. V.

Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς

Το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιεράς Καρδίας (Università Cattolica del Sacro Cuore, UCSC) είναι ιταλικό ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε το 1921. Είναι το μεγαλύτερο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο Καθολικό Πανεπιστήμιο στον κόσμο. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Μιλάνο, Ιταλία με πανεπιστημιουπόλεις δορυφόρους στη Μπρέσια, την Πιατσέντσα, τη Ρώμη και το Καμπομπάσσο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς

Μπολονια
Καθαλάτωση

Καθαλάτωση ονομάζεται το φαινόμενο της εναπόθεσης, υπό μορφή σκληρού φλοιού (κρούστας), στερεών ουσιών αλάτων και κυρίως, ανθρακικών, π.χ.: ανθρακικού ασβεστίου, ανθρακικού μαγνησίου, ανθρακικού μαγγανίου, ή χλωριούχου νατρίου, χλωριούχου μαγγανίου, κ.ά. στα τοιχώματα δοχείων όπου βράζεται νερό, όπως π.χ. σε λέβητες, εξ ου και η ονομασία αυτής της κρούστας λεβητόλιθος (boiler scale). Όσο βαρύτερο (πλουσιότερο) σε άλατα είναι το νερό, τόσο μεγαλύτερη είναι και η καθαλάτωση.
Η καθαλάτωση, εκτός του ότι επιφέρει μείωση της απόδοσης του λέβητα, είναι δυνατόν να προκαλέσει μέχρι και την έκρηξη αυτού.

Σημειώνεται ότι κατά τη συνεχή λειτουργία των λεβήτων παρουσιάζεται συνεχής αύξηση της πυκνότητας των αλάτων, εντός του υδροθαλάμου, και τούτο διότι με κάθε νέα ποσότητα νερού που εισέρχεται στο λέβητα, μετατρεπόμενο σε ατμό, τα άλατα που περιέχει παραμένουν στον υδροθάλαμο. Έτσι, κάθε νέα υδροδότηση, όπως συνέβαινε παλαιότερα στις σιδηροδρομικές ατμομηχανές, ή και όταν γίνεται προς συμπλήρωση νερού λόγω απωλειών στο τροφοδοτικό κύκλωμα του λέβητα, αυξάνεται συνεχώς η ποσότητα των αλάτων καθιστώντας έτσι αφενός το νερό πυκνότερο εντός του υδροθαλάμου, και αφετέρου μεγαλύτερης έκτασης δημιουργίας λεβητολίθου.

Η αφαίρεση του λεβητολίθου, που τυγχάνει ιδιαίτερα δυσθερμαγωγό σώμα και που μπορεί άλλοτε να είναι σκληρός και άλλοτε πολτώδης, ανάλογα της ποιότητας των αλάτων, καθίσταται πολύ δυσχερής. Εκ του λόγου αυτού έχουν επινοηθεί πολλοί τρόποι παρεμπόδισης της δημιουργίας και για την αφαίρεσή του, μηχανικοί, χημικοί και ηλεκτρικοί. Σημαντικότεροι εξ αυτών θεωρούνται εκείνοι της πρόληψης της δημιουργίας λεβητολίθου που συνηθέστερα γίνεται ως προπαρασκευή του τροφοδοτικού νερού λεβήτων των μεγάλων εγκαταστάσεων ατμολεβήτων με συσκευές αφαλάτωσης. Γενικότερα, η προπαρασκευή αυτή αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικοτεχνικό κλάδο και απασχολεί κυρίως βιομηχανίες και εντεταλμένους στη συντήρηση ομοίων εγκαταστάσεων ή και συσκευών, π.χ. πλυντηρίων, θερμοσιφώνων, ηλιακών θερμοσιφώνων κ.λπ.

Άξια ιδιαίτερης μνείας, εξ όλων των μεθόδων είναι η ηλεκτρική μέθοδος όπου ο αρνητικός πόλος μικρής γεννήτριας συνεχούς ρεύματος συνδέεται με τα τοιχώματα του λέβητα, κλείνοντας το κύκλωμα με ένα βολτάμετρο, καλούμενη μέθοδος Stromlos. Άλλοι μέθοδοι είναι: η μέθοδος Alfloc, η μέθοδος TIA, η μέθοδος Porta κ.ά.

Πηγές
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.453.
 Ίδρυμα Ευγενίδου "Βιβλιοθήκη του τεχνικού", "Κινητήριες μηχανές" Αθήνα 1969, τομ.1ος, σελ.215.

Ατμοπαραγωγή
Ατμομηχανές
Άλατα
Τεχνολογία νερού
Ναυπηγεία του Ισραήλ

Τα Ναυπηγεία του Ισραήλ είναι μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις ναυπήγησης και επισκευής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η εταιρεία διαχειρίζεται επίσης το πρώτο και μοναδικό ιδιόκτητο λιμάνι στο Ισραήλ. Οι εγκαταστάσεις της εταιρείας, οι οποίες βρίσκονται στο λιμάνι Κίσον (μέρος του συγκροτήματος του λιμανιού της Χάιφας) περιλαμβάνουν μια πλωτή δεξαμενή με 20.000 τόνους ανυψωτική ικανότητα, και προβλήτα μήκους 900 μέτρων με βάθος 12 μέτρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Israel Shipyards 

Επιχειρήσεις του Ισραήλ
Ναυπηγική
Gang de la Brise de Mer

Το Gang de la Brise de Mer είναι μια Κορσικανική εγκληματική οργάνωση που οφείλει την ονομασία της σε ένα παλιό μπαρ του παλιού λιμανιού της Μπαστιά, στην Άνω Κορσική, στην προκυμαία του Ναυτικού, γνωστής σήμερα ως « Le Méditerranée », το οποίο χρησίμευε ως τόπο συγκεντρώσεων από ορισμένα μέλη της.

Φημισμένη για την ταχύτητα των χτυπημάτων της, βίαια και στρατιωτικοποιημένα, τα μέλη της ενεργούν στην Κορσική, την ηπειρωτική Γαλλία και την Ευρώπη. Η συμμορία είναι υπεύθυνη για πάνω από εκατό ένοπλες επιθέσεις σε τράπεζες ή άλλες επιχειρήσεις. Τις αποδίδονται, ειδικότερα, η ληστεία της Union de banques suisses (UBS) στην Γενεύη της Ελβετίας, οι επιθέσεις εναντίον χρηματαποστολής της Securipost το 1991 και ενός Mercure d'Air France το 1992. Συμμετέχει ενεργά επίσης στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος και στον χώρο του ποδοσφαίρου, με υποτιθέμενες σχέσεις με την ομάδα της Μπαστιά.

Παραπομπές 

Εγκληματικές οργανώσεις
Κορσική
Γιογκιακάρτα

Η Γιογκιακάρτα (Ινδονησιακά: Yogyakarta), προφέρεται και Τζιογκτζιακάρτα, είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας της Ειδικής Περιοχής της Γιογκιακάρτα (Daerah Istimewa Yogyakarta), στη κεντρική Ιάβα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 388.088 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της 2.389.200 κατοίκους. Είναι γνωστή ως κέντρο των τεχνών της Ιάβας, με παραστάσεις θεάτρου σκιών, μουσικής, μπαλέτου και μπαλίκ. Το όνομά της σημαίνει «Πλούσια και Καλότυχη».

Η Γιογκιακάρτα ήταν η πρωτεύουσα της Ινδονησίας κατά τη διάρκεια του αγώνα για την απελευθέρωση της Ινδονησίας (1945-1949). Μια από τις συνοικίες της Τζιόγκτζιακάρτα, η Κότα Γκεντέ, ήταν πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Ματαράμ από το 1575 μέχρι το 1640. Σήμερα η Γιογκιακάρτα είναι μια πανεπιστημιούπολη, έδρα του πανεπιστημίου Γκαντζάχ Μάντα, ενός από τα καλύτερα στην Ινδονησία, καθώς και άλλων δημόσιων και ιδιόκτητων πανεπιστημίων. Η πόλη είναι σημαντικό τουριστικό κέντρο της Ινδονησίας. Θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος τουριστικός προορισμός της Ινδονησίας μετά το Μπαλί. Βρίσκεται κοντά στο Μπορομπουντούρ, τη μεγαλύτερη βουδιστική στούπα στη Γη. Το κέντρο της πόλης είναι το παλάτι του Σουλτάνου. Σημερινός Σουλτάνος είναι ο Χαμενγκουμπουόνο Ι΄.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ινδονησίας
Κενάν Ιμιρζαλίογλου

Ο Κενάν Ιμιρζαλίογλου (τούρκικα: Kenan İmirzalıoğlu, γενν. 18 Ιουνίου 1974) είναι Τούρκος ηθοποιός και πρώην μοντέλο.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου του 1974 στο χωριό Γιούτζεμ, έξω από την Άγκυρα, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των δώδεκα ετών. Έπειτα, μετακόμισε στο κέντρο. Σπούδασε στο τμήμα μαθηματικών του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Το 1997, κέρδισε την πρώτη θέση τον εθνικό διαγωνισμό "Καλύτερο Ανδρικό Μοντέλο της Τουρκίας" στον παγκόσμιο διαγωνισμό "Καλύτερο Μοντέλο του Κόσμου". Τον κέρδισε η υποκριτική, όταν τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Οσμάν Σινάβ και έπαιξε στη σειρά Deli Yürek.

Προσωπική ζωή 
Οι γονείς του ονομάζονται Γιλντίζ και Μουσταφά ενώ έχει ακόμη δύο αδέλφια: έναν μικρότερο αδελφό, τον Ντερβίς και μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ζιουμπεϊντέ. 

Στις 14 Μαΐου 2016 παντρεύτηκε την ηθοποιό Σινέμ Κομπάλ. Απέκτησαν δύο κόρες: την Λαλίν (γενν. Οκτώβριος 2020) και την Λεϊλά (γενν. Μάιος 2022).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Τούρκοι ηθοποιοί
Σουραμπάγια

Η Σουραμπάγια (ινδονησιακά: Surabaya) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ινδονησίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 2.765.908 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της αριθμεί 5.622.259 κατοίκους. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας ανατολική Ιάβα και βρίσκεται στη βόρεια ακτή της ανατολικής Ιάβας, κοντά στις εκβολές του ποταμού Μας και στο στενό της Μαδούρας, που χωρίζει την Ιάβα από το νησί Μαδούρα. Η πόλη σήμερα είναι ο σημαντικότερος αεροπορικός και θαλάσσιος κόμβος στην ανατολική Ιάβα και ένας από τους μεγαλύτερους στην Ινδονησία.

Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1225 σε ένα βιβλίο γραμμένο από τον Τσάου Τζου-Κούα. Το 15ο και 16ο αιώνα η Σουραμπάγια ήταν Σουλτανάτο και σημαντική πολιτική και στρατιωτική δύναμη στην Ιάβα. Κατακτήθηκε το 1625 από το ισχυρότερο Σουλτανάτο του Ματαράμ, το οποίο τότε ήλεγχε σχεδόν ολόκληρη την Ιάβα. Το 1743 η πόλη πέρασε σε Ολλανδική κατοχή, μέχρι το 1942, όταν κατακτήθηκε από τους Ιάπωνες. Στις 30 Οκτωβρίου 1945, δόθηκε στη Σουραμπάγια μια από τις σημαντικότερες μάχες για την ανεξαρτησία της Ινδονησίας, η οποία έδωσε στη πόλη το προσωνύμιο «Πόλη των Ηρώων». Το 2009 ολοκληρώθηκε η γέφυρα Σουραμάντου, η οποία ενώνει τη Σουραμπάγια με τη Μαδούρα και είναι η μακρύτερη στην Ινδονησία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις της Ινδονησίας
Λιμένες της Ασίας
Γιώργος Τορναρίτης

Ο Γιώργος Τορναρίτης είναι δικηγόρος, συγγραφέας, συλλέκτης, ιδρυτής Μουσείων, εικαστικός δημιουργός. Τα μουσεία του έχουν ιστοσελίδες για το πλούσιο περιεχόμενό τους με στοιχεία συσσωρευμένα για την ίδρυσή τους.

Βιογραφία
Είναι γιος του Κρίτωνα  Τορναρίτη, πρώτου Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 2 Ιανουαρίου 1936. Τέλειωσε το Παγκύπριο Γυμνάσιο. 

Έγραψε αρκετά σημαντικά άρθρα με θέμα την φυσική ιστορία και την κυπριακή παράδοση και πολιτισμό. Έγραψε διηγήματα στο περιοδικό Μαθητική Εστία του Παγκυπρίου Γυμνασίου 1953 και στην εφημερίδα Παρατηρήσεις και άρθρα για τα κοχύλια του Τροόδους το 1953.  

Σπούδασε στο Trinity College, Cambridge MA LLB (Cantab) 1955-58 (Barrister at Law Grays Inn 1958). Εργάστηκε για δεκαετίες ως Δικηγόρος. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας κατά τα έτη 1962-65.

Το 1984 ίδρυσε το πρώτο Μουσείο Θαλάσσιας Ζωής στην Κύπρο στην Αγία Νάπα.   
Το 1987 παρουσίασε εκθέσεις κοχυλιών και υποβρύχιων φωτογραφιών στην πινακοθήκη Πιερίδη στην Αθήνα και στην Πύλη Αμμοχώστου αντίστοιχα.
Το 1992 μαζί με τον Δημήτρη Πιερίδη συστήνουν το ίδρυμα Θαλάσσιας Ζωής, του οποίου είναι ο Πρόεδρος και στο οποίο δώρισε την προσωπική συλλογή απολιθωμάτων, κοχυλιών και σπάνιου φωτογραφικού υλικού. 
 

Το ίδρυμα Τορναρίτη – Πιερίδη προχώρησε στην δημιουργία δύο ξεχωριστών Μουσείων:
Το Μουσείο Θαλάσσιας Ζωής  Τορναρίτη- Πιερίδη, το οποίο τώρα στεγάζεται στην Αγία Νάπα και φέρει το όνομα «Θάλασσα».
Το Μουσείο παλαιοντολογίας Τορναρίτη- Πιερίδη στις παλαιές αποθήκες στη Λάρνακα. 

Και τα δύο μουσεία είναι τα πρώτα του είδους τους στην Κύπρο, το «Θάλασσα» βραβεύθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ένα από τα καλύτερα Μουσεία της Ευρώπης.

Το 2011 του απονεμήθηκε από την Κυπριακή Πολιτεία το μετάλλιο «Stasinos» για την ίδρυση των μουσείων και γενικότερα για την πολύτιμη προσφορά του στον πολιτισμό της Κύπρου. 

Ο Γιώργος Τορναρίτης συνέγραψε αρκετές μελέτες και βιβλία μεταξύ των οποίων:
Mediterranean Sea Shells, 1987, βιβλίο που παρουσιάζει τα κοχύλια της Κύπρου.
Κοχύλια και Τέχνη, 2001, συσχετισμός της Θαλάσσιας Ζωής με την εικαστική δημιουργία.
My Cyprus Cats, 2003, περιγράφει την ζωή της Κυπριακής Γάτας. 
My Boat, περιγραφές της κυπριακής φύσης και θάλασσας τις περιόδου του 1960.

Ζωγραφίζει από το 1965 και έλαβε μέρος σε σημαντικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Κύπρο και το εξωτερικό. 
Πρόσφατα στο Ελληνικό Κέντρο του Λονδίνου παρουσίασε έκθεση Ζωγραφικής του με γενικό τίτλο “Memories and Hope of Cyprus”.

Παραπομπές

Πηγές
 http://www.cyprusevents.net/el/events/george-tornaritis-nicosia-2012/ 
 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_12/12/2010_425708 
 http://www.visitcyprus.com/wps/portal/!ut/p/c4/04_SB8K8xLLM9MSSzPy8xBz9CP0os3hXN0fHYE8TIwN_b09TAyNDSyNLE0tXQwNXQ_3g1Bz9gmxHRQDhf4tE/?WCM_GLOBAL_CONTEXT=/Greek__el/CTO+B2C/Tourist+Information/Events/George_Tornaritis 
 http://www.tornaritis.com/TP/MarineLife/main.html 
 http://www.tornaritis.com/georgetorn.html
 http://www.tornaritis.com/TP/palaeontology/main.html
 http://www.parathyro.com/?p=2376

Κύπριοι ζωγράφοι
Σουρακάρτα

Η Σουρακάρτα (ινδονησιακά: Surakarta), γνωστή με το όνομα Σόλο (Solo) είναι πόλη στην κεντρική Ιάβα, Ινδονησιά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η Σουρακάρτα έχει 503.421 κατοίκους. Στην μητροποιλιτική περιοχή της Σουρακάρτα κατοικούν 2.453.622 άνθρωποι και η ευρύτερη περιοχή της πόλης έχει 5.984.519 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε μια έυφορη πεδιάδα σε υψόμετρο 105 μέτρων. Ανατολικά της πόλης βρίσκεται ο ποταμός Μπενγκαβάν Σόλο, ο οποίος έδωσε το όνομα Σόλο στη πόλη. Η πόλη βρίσκεται 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γιογκιακάρτα και 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σεμαράνγκ. Η πόλη χωρίζεται σε τρεις συνοικίες, στην αραβική, στην κινεζική και στην ευρωπαϊκή, η τελευταία με έντονο ολλανδικό χρώμα. 

Μαζί με τη Γιογκιακάρτα είναι οι κληρονόμοι του σουλτανάτου του Ματαράνγκ, το οποίο χωρίστηκε στα δύο το 1755. Νωρίτερα το παλάτι βρισκόταν στη γειτονική πόλη Καρτασούρα, η οποία σήμερα είναι πόλη της Σουρακάρτα.

Οικονομία
Σήμερα η πόλη είναι εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της περιοχής που παράγουν υφάσματα, φάρμακα, βιομηχανικά χημικά, μηχανήματα, καπνά, κεραμικά, μουσικά οργάνα κ.ά. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τα μπατίκ και για τα θρησκευτικά της έθιμα, που περιλαμβάνουν χορό, θέατρο και μουσική. Η πόλη εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο Adisumarmo και τέσσερις σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης της Σουρακάρτα
 Σουρακάρτα από ΔΟΜΗ

Πόλεις της Ινδονησίας
Ευαγγέλιο του Άαχεν

Το ευαγγέλιο του Άαχεν (γερμ. Schatzkammer-Evangeliar, που μεταφράζεται ως ευαγγέλιο του θησαυροφυλακίου) είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο ευαγγέλιο που γράφτηκε τον 9ο αιώνα στο ανάκτορο του Άαχεν. 

Περιέχει 280 φύλλα περγαμηνής. Ανήκε στο παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού της μητρόπολης του Άαχεν και φυλάσσεται ακόμα εκεί ως κομμάτι του "μητροπολιτικού θησαυρού" ("Domschatz" Ντόμσατς).

Πηγές 
 Kunibert Bering: Kunst des frühen Mittelalters. Reclam, Stuttgart 2002, ISBN 3-15-018169-0, (Kunst-Epochen 2), S. 251–254.

Άαχεν
Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Ευαγγέλιο του Βίττεκιντ

Το Ευαγγέλιο του Βίττεκιντ (λατ. Codex Wittekindeus) είναι εικονογραφημένη χειρόγραφη περγαμηνή που γράφτηκε στην σχολή γραφής και εικονογράφησης της Μονής της Φούλντα και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της Οθωνικής εικονογραφίας. Φυλάσσεται στην Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου με τον αύξοντα αριθμό Codex Theol. Lat. fol. 1.

Περιγραφή
Το ευαγγέλιο αποτελείται από 127 φύλλα περγαμηνής με πανέμορφες εικονογραφίες, οι οποίες σύμφωνα με την συνήθεια της εποχής προηγούνται των αντίστοιχων κεφαλαίων του ευαγγελίου. Στις εικόνες αυτές γίνεται χρήση του πολύτιμου και εξαιρετικά σπάνιου πορφυρού χρώματος. Είναι δεμένο με δερμάτινο εξώφυλλο και περιέχει επίσης τέσσερις σελίδες από ελεφαντόδοντο. Αρχικά ήταν στολισμένο με χρυσές σφυρήλατες διακοσμήσεις, πολύτιμους λίθους, και οκτώ εικόνες αγίων.

Ιστορία του χειρόγραφου 
Το εικονογραφημένο χειρόγραφο βρίσκονταν αρχικά στην Μητρόπολη του Μαγδεβούργου και αργότερα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσι της κρύπτης του Βίττεκιντ της Σαξονίας στην Μονή Ένγκερ. Από εκεί τον 17ο αιώνα δωρίστηκε στον μεγάλο Πρίγκηπα Εκλέκτορα (Kurfürst) Φρίντριχ Βίλχελμ (Friedrich Wilhelm) του Βρανδεμβούργου και από το 1661 στόλισε την συλλογή της Αυτοκρατορικής Βιβλιοθήκης της Κολωνίας παρά τον Σπρε.

Πηγές 
 Georg Reimann und Horst Büttner, Mittelalterliche Buchmalerei, (mit Abbildungen), 1962

Χειρόγραφα
Π.Σ. Σέρρες

Ο Π.Σ. Σέρρες είναι αθλητικός σύλλογος των Σερρών. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδόσφαιρο. Οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας διεξάγονται στο γήπεδο της ΕΠΣ Σερρών στην Ομόνοια. Την περίοδο 2022-23 η ομάδα δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1951 ως Εθνικός Γαζώρου και εντάχθηκε στην ΕΠΣ Σερρών. Το 2007 προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική και μετά από 4 περιόδους στην κατηγορία, το 2011 κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Τo 2012 ο Εθνικός Γαζώρου ΠΑΕ αναδείχτηκε πρωταθλητής του Βορείου ομίλου της Γ΄ Eθνικής κατηγορίας (Football League 2) και προβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική (Football League).

Το 2014 η έδρα του Εθνικού Γαζώρου μεταφέρθηκε στην πόλη των Σερρών, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Σέρρες», ενώ ο τίτλος και το λογότυπο του συλλόγου άλλαξαν σε FC Serres, αν και η ομάδα συνέχισε να παρουσιάζεται επίσημα ως «Εθνικός Γαζώρου», ενώ ανεπίσημα αναφερόταν και ως «Εθνικός Σερρών». Στη Football League για την περίοδο 2014–15, η ομάδα τερμάτησε στη 12η και προ τελευταία θέση του 2ου ομίλου με 15 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Την περίοδο 2015–16, αγωνίστηκε έως τον Ιανουάριο και έπειτα αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Σερρών.

Την περίοδο 2016–17, ο ΠΣ Σέρρες αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α΄ Ανώτερης και συγκεκριμένα στο Β΄ όμιλο, καταλαμβάνοντας την 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 50 βαθμούς. Για την περίοδο 2017–18, η ομάδα τοποθετήθηκε στην Επίλεκτη κατηγορία.

Διακρίσεις 
 2006-2007 Δευτεραθλητής Ε.Π.Σ. Σερρών, άνοδος στη Δ΄ Εθνική*
 2007-2010 Περιφερειακό πρωτάθλημα Δ΄ Εθνική*
 2010-2011 Πρωταθλητής 1ου Ομίλου του Περιφερειακού πρωταθλήματος Δ΄ Εθνικής*
 2011-2012 Πρωταθλητής 2ου ομίλου της Football League 2 (Γ΄ Εθνική)*
 2012-2014 Football League*
 2014-2015 Football League
 2015-2016 Γ΄ Εθνική

* Πριν τη μετονομασία.

Έμβλημα 
Το έμβλημα της ομάδας αποτελείται από το χάρτη του νομού Σερρών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

 
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1951
Αθλητικοί σύλλογοι Σερρών
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1951
Ντόνερχαλλ

Ο Ντόνερχαλλ (γερμ. Donnerhall, μεταφράζεται ως απόηχος βροντής, 1981-2002) υπήρξε ίππος που διέπρεψε τόσο στην ιππασία, όσο και στην παραγωγή.

Βιογραφία 
Ο Ντόνερχαλλ γεννήθηκε στον στάβλο του Όττο Γκαίρτνερ. Πατέρας του ήταν ο Ντόνερβέττερ και μητέρα του η φοράδα Νινέττ από τον στάβλο του Μάρκους-Καρνό. Αγοράστηκε πουλαράκι από τον Όττο Σούλτε-Φρόλίντε. Εκπαιδεύτηκε και βραβεύτηκε σε πολλά Γκραν-Πρι, μεταξύ των οποίων το 1984. Συνέχισε την εκπαίδευσή του και συνεχώς προόδευε. Αποσύρθηκε το 1998 σε ηλικία 17 χρονών. Απεβίωσε το 2002 από οξεία περιτονίτιδα.

Απόγονοι 
Ο Ντόνερχαλλ είχε 77 απογόνους ίππους που διακρίθηκαν στην ιππασία καθώς και 450 φοράδες παραγωγής. Οι απόγονοί του επιτύγχαναν στις δημοπρασίες τις υψηλότερες τιμές πωλήσεως. Τιμήθηκαν με μετάλλια σε ολυμπιάδες, μουντιάλ, καθώς και σε καλλιστεία. Μερικοί από αυτούς είναι η φοράδα Πριμαβέρα και οι Ντον Σούρφο, Νταβινιόν Α΄, Ντον Πριμέρο, Νε Νίρο, Ντόνερ Μπούμπε, Ντον Γκρεγκορύ, Ντονερσβέ και Ντόνερμπαλλ. Όλοι οι ίπποι των Γερμανών στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012 ήταν απόγονοι του Ντόνερχαλλ.

Πηγές 
 Pferdezauber: Donnerhall; von Mary Casanova, 152 Seiten, Verlag: Loewe Verlag (Januar 2002), ISBN 3-7855-4203-8, ISBN 978-3-7855-4203-3
 DVD Donnerhall - ein Denkmal ganz privat, Tönjes, Jan, Deutsch, 1997, ISBN 978-3-937388-43-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Artikel über Donnerhall beim Gestüt Groenwohldhof (archivierte Version)
 Artikel im Horse Gate

Διάσημα ζώα
Σεμαράνγκ

Το Σεμαράνγκ (ινδονησιακά: Semarang) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Κεντρική Ιάβα στην Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Σεμαράνγκ έχει 1.553.778 κατοίκους, κατατάσσοντας το Σεμαράνγκ ως την 9η πολυπληθέστερη πόλη της χώρας. Η πόλη έχει έκταση 305,17 χλμ² και η πέμπτη μεγαλύτερη μετά την ευρύτερη Τζακάρτα, το Μπαντούνγκ, το Μεντάν και τη Σουραμπάγια. Η ευρύτερη περιοχή του Σεμαράνγκ έχει πληθυσμό 4.741.830 άτομα. Είναι κτισμένη στη βόρεια ακτή της Ιάβας σε μια πεδιάδα, με τις νοτιότερες συνοικίες να είναι ψηλότερα εδάφη. Η πόλη έχει πληθυσμό κυρίως από κατοίκους της Ιαβας και είναι γνωστή για την πολυπληθή κινεζική συνοικία της.

Ιστορία 
Το Σεμαράνγκ ήταν γνωστό τον 9ο αιώνα μ.Χ. ως Βεργότα. Το 16ο αιώνα στη περιοχή ιδρύθηκε ένα μουσουλμανικό χωριό, το οποίο ονομαζόταν Kyai Pandan Arang το οποίο έλαβε καθεστώς εφορίας (regent) την 1η Μαΐου 1547. Το Σεμαράνγκ δόθηκε το 1678 στους Ολλανδούς. Στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, το Σεμαράνγκ ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Ιάβα και σημαντικό λιμάνι. Το 1920 το Σεμαράνγκο ήταν κέντρο του αριστερής δραστηριότητας και αποκαλούταν «Κόκκινη Πόλη». Μάλιστα, ο Ταν Μαλάκα ίδρυσε ένα Λαϊκό Σχολείο στο Σεμαράνγκ που αποδείχθηκε τόσο επιτυχημένο, ώστε το μοντέλο αντιγράφτηκε σε πολλές άλλες πόλεις της Ιάβας. Μετά την απελευθέρωση της Ινδονησίας το Σεμαράνγκ είναι το διοικητικό κέντρο της Κεντρικής Ιάβας.

Οικονομία 
Το Σεμαράνγκ είναι το τρίτο σημαντικότερο λιμάνι της Ινδονησίας, έπειτα από εκείνο της Σουραμπάγια και της Τζακάρτα. Εξάγει κυρίως γεωργικά προϊόντα (ζαχαροκάλαμο, τσάι, καφέ, καπνό, καρύδες και φοινικέλαιο), ξυλεία και καουτσούκ. Ο βιομηχανικός τομέας συνδέεται με τις ναυπηγικές, ηλεκτρονικές, υφαντουργικές δραστηριότητες και την επεξεργασία τροφίμων. Η πόλη συνδέεται με ένα πυκνό οδικό, σιδηροδρομικό και αεροπορικό δίκτυο με τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.

Πηγές 
 Σεμαράνγκ από ΔΟΜΗ

Πόλεις της Ινδονησίας
Λιμένες της Ασίας
Άλεριχ

Ο Άλεριχ (γερμ. Ahlerich, 1971-1992) υπήρξε ίππος που απέσπασε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον στάβλο του Herbert de Baey, από τον Άντζελο (Angelo) και την Ντοντόνα (Dodona). Το 1975 σε ηλικία τεσσάρων χρονών τον αγόρασε ο Ράινερ Κλίμκε (Reiner Klimke) σε δημοπρασία στο Βάρεντορφ αντί 42 χιλιάδων Μάρκων. Πρώτη του μεγάλη επιτυχία σημείωσε το 1978 κερδίζοντας στο Γκραν Πρι, ενώ το 1982 έβγαλε τον ιππέα του παγκόσμιο πρωταθλητή στη Λοζάνη. Ακολούθησαν τα μετάλλια του 1983 στους Ευρωπαϊκούς, το 1984 στους Ολυμπιακούς αγώνες, ενώ στην συνέχεια κέρδισε το 1985 τους Ευρωπαϊκούς στην Κοπενχάγη, και το 1988 τους Ολυμπιακούς στην Σεούλ. 

Απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1992 από εντερικούς σπασμούς.

Πηγές 
  Klimke, Reiner, Ahlerich - Von der Remonte zum Dressur - Weltmeister, 2. Auflage, Franckh´sche Verlagsbuchhandlung, W.Keller & Co., Stuttgart, 1985, ISBN 3-440-05427-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρουσίαση του Άλεριχ ( 202 kB)

Διάσημα ζώα
Παλεμπάνγκ

Το Παλεμπάνγκ (ινδονησιακά: Palembang) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Νότια Σουμάτρα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Παλεμπάνγκ έχει πληθυσμό 1.535.952, δηλαδή είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στη Σουμάτρα και η 7η μεγαλύτερη στη χώρα. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μούσι, ο οποίος χωρίζει την πόλη στα δύο, στα νοτιοανατολικά του νησιού. Οι δύο όχθες συνδέονται με τη γέφυρα Αμπέρα, ένα από τα ορόσημα της πόλης. Η πόλη ήταν και εξακολουθεί να είναι πολιτικό, πολιτιστικό, εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο.

Ιστορία
Στο παρελθόν το Παλεμπάνγκ ήταν πρωτεύουσα του βουδιστικού βασιλείου Σριβιτζάγια, το οποίο έλεγχε μεγάλο μέρος της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η πόλη αναφέρεται από ένα Κινέζο μοναχό, τον Άι-Τσινγκ, ο οποίος ταξίδεψε στην πόλη τον 671. Το 14ο αιώνα το βασίλειο κατακτήθηκε από την ινδουιστική αυτοκρατορία Ματζαχαμπίπ και το 1500 βρέθηκε στη σφαίρα του Ισλαμισμού, όταν σχηματίστηκε το σουλτανάτο του Παλεμπάνγκ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Βρετανούς και λειτουργούσε ως διπλωματικό κέντρο ανάμεσα σε Βρετανούς και Ολλανδούς. Το Νοέμβριο του 1942 κοντά στην πόλη έγινε η μάχη του Παλεμπάνγκ, ανάμεσα στους Ιάπωνες και τους Συμμάχους, με τους πρώτους να θέλουν την περιοχή εξαιτίας των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και των διυλιστηρίων της Royal Dutch Shell. Τον Αύγουστο του 1945 υπέστη τεράστιες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων.

Οικονομία
Η πόλη βρίσκεται κοντά στα πιο πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της Ινδονησίας και γι´αυτό και στο Παλεμπάνγκ βρίσκονται αρκετές εταιρείες πετροχημικών. Άλλες βιομηχανικές μονάδες κατασκευάζουν υφάσματα, χημικά, ελαστικά, κεραμικά, μηχανικά και ηλεκτρικά εξαρτήματα. Ο ποταμός Μούσι έχει εμβαθυνθεί μέχρι το Παλεμάνγκ και έχει βάθος 6,5 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι πλωτός για μεγάλα πλοία μέχρι το λιμάνι του Παλεμπάνγκ, όπου γίνονται κυρίως εξαγωγές πετρελαίου, ελαστικών και άνθρακα. Στην πόλη λειτουργεί από το 1960 πανεπιστήμιο Σριβιτζάγια.

Πηγές 
Παλεμπάνγκ από ΔΟΜΗ
Palembang από Britannica

Πόλεις της Ινδονησίας
Λιμένες της Ασίας