joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεώργιος Βαλέτας

Να μη συγχέεται με τον Γεώργιο Βαλέττα

Ο Γεώργιος Βαλέτας (Άργεννος Λέσβου, 1907 - Αθήνα, 21 Απριλίου 1989) ήταν Έλληνας φιλόλογος, ερευνητής της νέας ελληνικής λογοτεχνίας και ιδρυτής της έκδοσης Νεοελληνική Βιβλιοθήκη. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1926. Η πιο σημαντική από τις πρώιμες εργασίες του είναι Ο Παπαδιαμάντης: η ζωή, το έργον, η εποχή του (1940). Διετέλεσε επιμελητής των εκδόσεων Σχολικών Βιβλίων (1939-46) και τμηματάρχης στη Διεύθυνση Γραμμάτων Καλών Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας.

Εργογραφία
Ερευνητικές του εργασίες επάνω στη παλαιότερη Γραμματεία μας:
 Φιλολογικά στον Βιζυηνό: βιβλιογραφικά, βιογραφικά, κριτικά, γραμματολογικά, αισθητικά, ανέκδοτα. Αθήνα, εκδ. Αλευρόπουλος 1936, 8ο, σελ. 94
 Φιλολογικά στον Καρκαβίτσα. Μέρος πρώτο: βιβλιογραφικά - βιογραφικά - κριτικά - ανέκδοτα ποιήματα. Πάτρα, Αχαϊκά  1937. 8ο, σελ. 32.
 Χρονικό του Γαλαξειδίου. Δημοτικό ιστόρημα του 1703 γραμμένο από τον ιερομόναχο Ευθύμιο Πενταγιώτη. Λογοτεχνική αποκατάσταση Γ. Βαλέτα, Αθήνα, εκδ. Ίκαρος 1945, 8ο, σελ. 245
 Το προδομένο Εικοσιένα, Αθήνα, εκδ. Κορυδαλλού 1946, 8ο
 Χρονικό της σκλαβωμένης Αθήνας στα χρόνια της τυραννίας του Χατζη-Αλή (1774-1796). Βασισμένο στα χειρόγραφα του αγωνιστή Παναγή Σκουζέ των ετών 1841, επιμελημένα και αποκατεστημένα από τον Γ. Βαλέτα. Εκδ. Κολολού 1948, 8ο, σελ. 166
 Τρίτομη Ανθολογία της δημοτικής πεζογραφίας (1948-50)
 Άπαντα του Ιακώβου Πολυλά (1950)
 Άπαντα του Γερασίμου Μαρκορά (1951)
 Άπαντα του Ιωάννου Γρυπάρη (1952)
 Άπαντα του Γεωργίου Τερτσέτη. Αθήνα, εκδ. Πηγή, 1953-54, 8ο, τόμ. Α΄-Γ΄, σελ. 300 & 402 & 410
 Άπαντα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, 6 τόμοι (1954-56).
 Άπαντα του Αδαμαντίου Κοραή, 4 τόμοι, Α1, Α2 (έργα) και Β1, Β2 (αλληλογραφία), εκδόσεις Δωρικός 1964-1965, σελ. 64+1394+904+864
 Άπαντα του Νικολάου Κονεμένου (1965)
 Επίτομη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Εκδότης Πέτρος Κ. Ράνος (1966)
 Άπαντα του Παύλου Νιρβάνα, Εκδ. Χ. Γιοβάνης (1967)
 Άπαντα του Αθανασίου Χριστοπούλου (1969)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεώργιος Βαλέτας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες φιλόλογοι
Φιλοποίμην Φίνος

Ο Φιλοποίμην Φίνος (Κάτω Τιθορέα, 1908 – Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1977) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες παραγωγούς κινηματογράφου κατά τις δεκαετίες του '40, '50, '60 και '70. Στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται 175 ταινίες, πολλές από τις οποίες έμειναν κλασικές.

Έκανε την πρώτη του ταινία σαν σκηνοθέτης (Το τραγούδι του χωρισμού, που γυρίστηκε το 1939 και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1940) που ήταν αποτυχία. Ο Φίνος απογοητεύτηκε και αποφάσισε να μην ασχοληθεί ξανά με την σκηνοθεσία. Στη διάρκεια του πολέμου γύρισε σημαντικά ντοκουμέντα από το Μέτωπο της Αλβανίας και στην συνέχεια στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Αθήνα. Όλο όμως το υλικό και το αρχείο του κατασχέθηκε από τους Γερμανούς και ένα ελάχιστο μόνο μέρος του κατάφερε να διασωθεί. Το 1943, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών Φίνος Φιλμ, της οποίας η πρώτη ταινία, Η φωνή της καρδιάς, έκανε πρεμιέρα στις 29 Μαρτίου 1943 στον κινηματογράφο Rex της Πανεπιστημίου. Ο Φίνος έφερε πρώτος τα μαγνητόφωνα Nagra στην Ελλάδα και γύρισε την πρώτη έγχρωμη ταινία με στερεοφωνικό ήχο, το Κορίτσια για φίλημα (1964).

Ο Φίνος πέθανε τον Ιανουάριο του 1977 λόγω καρκίνου που τον βασάνιζε για 7 χρόνια. Ήταν παντρεμένος με τη Τζέλλα Φίνου (1915-2010).

Σύνδεσμοι
 Φιλοποίμην Φίνος , βιογραφικό στον ιστότοπο SanSimera.gr
 Filopimin Finos, πληροφορίες στον ιστότοπο της Internet Movie Database

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ 
 
 

Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Έλληνες σκηνοθέτες
Χρήστος Καρδαράς

Ο Χρήστος Καρδαράς (γεν. 8 Σεπτεμβρίου 1949, Ακαδημία Πλάτωνος, με καταγωγή από το Φανάρι Καρδίτσας) είναι έλληνας πολιτικός,  δήμαρχος του Αιγάλεω από τις  1 Ιανουαρίου 2011 έως και την 31 Αυγούστου 2014.

Το 1959 εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στο Αιγάλεω. Πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, διευθυντής στο ΙΚΑ Χαϊδαρίου και από το 2000 κάτοχος της αντίστοιχης θέσης στο ΙΚΑ Περιστερίου. Στην κοινωνική του δράση περιλαμβάνονται η συμμετοχή του σε Πολιτιστικούς Συλλόγους, στα Συνοικιακά Συμβούλια και στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αιγάλεω. Ως επικεφαλής της παράταξης "Αιγάλεω-Νέα Εποχή" (που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ), διεκδίκησε για πρώτη φορά το χρίσμα του δημάρχου Αιγάλεω στις δημοτικές εκλογές του 2006, αλλά ηττήθηκε από το Δ. Καλογερόπουλο. Οδήγησε την παράταξή του και στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, όταν υπερίσχυσε του αντιπάλου του και αναδείχθηκε δήμαρχος. Κατα τη διάρκεια της θητείας του αντιμετώπισε πολλά προβλήματα λόγω της δυσμενούς κατάστασης που υπήρχε στα οικονομικά της τοπικής αυτοδιοίκησης, τα οποία δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το έργο του, προκαλώντας του σημαντική φθοράΣτις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 όμως, στις οποίες διεκδίκησε την επανεκλογή του, ηττήθηκε από το Δημήτρη Μπίρμπα. Μετά την ήττα του δήλωσε ότι αποχωρεί της ενεργού πολιτικής, αντικαθιστώμενος στο νέο δημοτικό συμβούλιο από τον πρώτο επιλαχόντα δημοτικό σύμβουλο της παράταξής του, Γιάννη Περράκη.

Πηγές
 Βιογραφικό Χρήστου Καρδαρά
 "Η Κοινωνία Αξιών υποστηρίζει τον κ. Χρήστο Καρδαρά"
 Συνέντευξη του Χρήστου Καρδαρά στο Σπύρο Τσιώλη
 «Η Αυτοδιοίκηση αγωνιά» – Ο Δήμαρχος Αιγάλεω Xρήστος Καρδαράς στην enpeiraiei.gr

Παραπομπές

Δήμαρχοι Αιγάλεω
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Τρόπαια Αρκαδίας

Τα Τρόπαια είναι ορεινό χωριό της Γορτυνίας (παλαιότερο όνομα Βερβίτσα) χτισμένα στις βορειοδυτικές πλαγιές του Μαινάλου σε υψόμετρο 747 μέτρων.  

Η παλιά ονομασία (Βερβίτσα) πιθανόν προέρχεται από τη σλαβική λέξη верба (βέρμπα) = ιτιά  (βερμπίτσα > βερβίτσα), που σημαίνει περιοχή, όπου ευδοκιμούν οι ιτιές. Ο σύγχρονος οικισμός κτίστηκε μετά το 1449. Σήμερα αποτελούν κεφαλοχώρι της περιοχής. 

Υπήρξαν έδρα του ομώνυμου δήμου, που λειτούργησε στο διάστημα 1998-2010, ενώ από το 2011 ανήκουν στον νεοσυσταθέντα Δήμο Γορτυνίας. Έχουν 506 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και 636 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Αξιοθέατα 
Από τα αξιοσημείωτα κτίρια του χωριού είναι το πετρόκτιστο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη το 1887, και η μητρόπολη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Σε μικρή απόσταση από τα Τρόπαια βρίσκεται η τεχνητή λίμνη και το φράγμα του Λάδωνα.

Διοικητικές μεταβολές 
Βερβίτσα (Αρκαδίας)

 ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Θελπούσης.
 ΦΕΚ 6Α - 28/02/1859: Ο οικισμός παύει να είναι έδρα του δήμου Τροπαίων.
 ΦΕΚ 22Α - 13/06/1863: Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Τροπαίων.
 ΦΕΚ 70Α - 29/03/1911: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Τρόπαια.

Τρόπαια (Αρκαδίας)

 ΦΕΚ 70Α - 29/03/1911: Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Βερβίτσα.
 ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τροπαίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Τροπαίων.
 ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Τροπαίων και ορίζεται έδρα του δήμου Τροπαίων.
 ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τροπαίων και προσαρτάται στο δήμο Γορτυνίας.

Πρόσωπα 
 Νίκος Ευαγγελάτος, δημοσιογράφος και παρουσιαστής ειδήσεων, από την πλευρά της μητέρας του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για τα Τρόπαια Γορτυνίας
 Φωτογραφίες του χωριού απο το TripAdvisor

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Γορτυνίας
Κράψη Ιωαννίνων

Η Κράψη είναι ιστορικό χωριό του νομού Ιωαννίνων που με το  διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 ενσωματώθηκε στο Καλλικρατικό δήμο Ιωαννιτών.

Η Κράψη βρίσκεται σε απόσταση 42 χιλ ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 860 μ.

Η αρχική τοποθεσία ήταν στη Μεγάλη Κράψη, όμως στη συνέχεια μεταφέρθηκε χαμηλά στους πρόποδες.  Στο χωριό βρίσκεται ο ιερός ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.

Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Κράψης 
Μεταπολιτευτικά, πρόεδροι διετέλεσαν:

...
1975 -  Ιανουάριος 1979 Απόστολος Ι. Καντζέλης (19??-1979) Ήταν πρόεδρος της Κεντρικής Ενώσεως Κτηνοτροφικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων Ελλάδος. Απεβίωσε εν ενεργεία τον Ιανουάριο του 1979.
1983-1986 Βασίλειος Κοντός
1987-1994 Ηλίας Παπαγεωργίου
1995-1998 Αθανάσιος Καντζέλης (τελευταίος κοινοτάρχης)

Παραπομπές 

Κραψη
Δήμος Ιωαννιτών
Στογιάννης Δήμου

Ο Στογιάννης ή Στογιάννος ή Στόγιος Δήμου ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την  Νάουσα Ημαθίας.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στογιάννος Δήμου γεννήθηκε το έτος 1789 στη Νάουσα Ημαθίας. Ήταν ο νεώτερος γιος του κλεφταρματωλού Δημήτριου Δήμου ή Καπετάν Δεληδήμου. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Στογιάννου ήταν ο Αναστάσιος (Τάσης) Δήμου, και σκοτώθηκε κατά το Ολοκαύτωμα της Νάουσας  πολεμώντας με το σώμα του Ζαφειράκη Θεοδοσίου Λογοθέτη.

Πρώιμη δράση

Η παλαιότερη αναφορά στην πολεμική δράση του Στογιάννου Δήμου είναι του Σεπτεμβρίου του έτους 1803, όταν σε νεαρή ηλικία,  μαζί με τον μεγάλο γιό του Τάσου Καρατάσου, Γιαννάκη, τον Αγγελή Γκοντύλη και άλλους 150 νέους της Νάουσας, υπό τις διαταγές του Ζαφειράκη Θεοδοσίου Λογοθέτη και την συναρχηγία του Αγγελή Γάτσου, ενεδρεύει κατά του Βελή, γιού του Αλή Πασά στο Σέλι του Βερμίου και συνεπλέκεται σε μάχη. Αιτία αυτής της ενέδρας ήταν η προσπάθεια αναχαίτισης του Βελή και του Αλή Πασά από την ευρύτερη περιοχή της Νάουσας, δράττοντας ως αφορμή προσβλητική στάση του Βελή στον Ζαφειράκη και στην πόλη της Νάουσας.

Ελληνική Επανάσταση του 1821

Συμμετείχε στις επιχειρήσεις της επανάστασης της Νάουσας, το 1822, επικεφαλής δύναμης 110 ανδρών. Κλήθηκε κατά την πολιορκία της Νάουσας από τα οθωμανικά στρατεύματα να φυλάξει την περιοχή από βορρά, στα περάσματα του Λουδία, στην Πράχνιανη (Άσπρο Πέλλας) και στα Μπάνια (Λουτροχώρι Πέλλας), με τους υπαρχηγούς του, Δεληγιάννη και Μιχαήλ Πιτσιάβα. Κατά το Ολοκαύτωμα της Νάουσας η σύζυγος του Στογιάννου Δήμου, Ελένη, σκοτώθηκε, ενώ τα παιδιά του Κώστας και Μαρία πουλήθηκαν σκλάβοι στη Σερβία. Μετά την καταστροφή της Νάουσας, ακολούθησε το απόσπασμα του Δημήτριου Τσάμη Καρατάσου στη Θεσσαλία, την Ήπειρο και τη νότια Ελλάδα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες καθ' όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης . Αγνοώντας ότι τα παιδιά του Κώστας και Μαρία δεν σκοτώθηκαν κατά το Ολοκαύτωμα της Νάουσας, αλλά επιβίωσαν των συνθηκών και αργότερα επέστρεψαν ελεύθερα στην πατρίδα τους, ο Στογιάννος Δήμου έκανε δεύτερη οικογένεια στο Μεσολόγγι, την οποία έχασε επίσης, κατά τη διάρκεια της Εξόδου, με μοναδική επιζήσασα την Ελευθερία Δήμου, από τον δεύτερό του γάμο.

Αναφορές

Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Οπλαρχηγοί του 1821
Βαρλίκ Βεργκισί

Με την ονομασία Βαρλίκ Βεργκισί φέρονταν ένας εφάπαξ ειδικός φόρος κεφαλαίου που επεβλήθη  στη Τουρκία το 1942.

Συγκεκριμένα την εποχή εκείνη η τουρκική κυβέρνηση σε αναζήτηση αύξησης εσόδων των ταμείων σε πιθανή εμπλοκή της σε πολεμικές επιχειρήσεις εξέδωσε ειδικό νόμο εφάπαξ φορολόγησης παντός είδους ακινήτων, επιχειρήσεων, εργοστασίων και μεγαλοκαταθετών σε τράπεζες, μη μουσουλμάνων, που τις περισσότερες φορές έφθανε ακόμα και στη πραγματική αξία του ακινήτου ή της επιχείρησής τους.
Ο νόμος της υπέρμετρης αυτής οικονομικής επιβάρυνσης εισήχθη στη τουρκική βουλή από τον τότε πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτζογλου - που ηγούνταν μάλιστα του Δημοκρατικού Κόμματος - και ψηφίστηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1942, τον οποίο και προσυπέγραψε ο τότε πρόεδρος της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού.

Η δε προθεσμία καταβολής του ήταν μόλις 30 ημέρες. Όσοι δεν κατάφερναν να αποδώσουν τον φόρο αυτό μέσα στη τακτή αυτή προθεσμία, συλλαμβάνονταν και στέλνονταν σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων της επαρχίας Ερζερούμ στην ανατολική Ανατόλια και στο Ντιγιάρμπακιρ. Αντιθέτως, ο αντίστοιχος φόρος που επιβλήθηκε στους Τούρκους έφτανε στο 5% των περιουσιακών τους στοιχείων και όσοι δεν μπόρεσαν να τον πληρώσουν καταδικάστηκαν σε πολύ ελαφρύτερες ποινές.

Από τον κυριολεκτικά εξοντωτικό αυτό νόμο επήλθε τεράστια καταστροφή κυρίως των Ελλήνων, των Εβραίων και των Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης, εναντίον των οποίων ουσιαστικά και στρέφονταν ο νόμος αυτός, καθώς ειδικά για τις μειονότητες ο φόρος υπολογιζόταν από τις τοπικές αρχές αυθαίρετα, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο συντελεστή, αλλά κυριολεκτικά από ένα καπρίτσιο της στιγμής. Τεράστιες περιουσίες χάθηκαν τότε ή και εγκαταλείφθηκαν, ενώ κάποια άτομα από τις μειονότητες που καταστράφηκαν, έφτασαν ακόμα και στην αυτοκτονία. Υπολογίστηκε ότι τουλάχιστον γύρω στους 2.000 εύπορους οικογενειάρχες οδηγήθηκαν στα καταναγκαστικά έργα, ένας αριθμός των οποίων πέθανε εκεί από τις κακουχίες.

Όμως η εφαρμογή αυτού του νόμου επέφερε παράλληλα μία τρομερή αύξηση της τιμής των αγαθών προκειμένου να μειωθούν οι όποιες απώλειες, με συνέπεια να βαρύνει ακόμα περισσότερο τις οικονομικά χαμηλότερες τάξεις. Τελικά ο νόμος αυτός καταργήθηκε στις 15 Μαρτίου του 1944 λόγω διεθνών πιέσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, αν και πλέον είχε επέλθει τεράστια οικονομική εξαθλίωση των θρησκευτικών μειονοτήτων. Μετά την κατάργηση του νόμου, όσοι είχαν οδηγηθεί στα καταναγκαστικά έργα γύρισαν στα σπίτια τους. Η κυβέρνηση της Τουρκίας υποσχέθηκε να τους αποδώσει πίσω και τις περιουσίες τους, αλλά στην πράξη δεν συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο σε κανέναν.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Χαράτσι

Φορολογία στην Τουρκία
Εκφράσεις
Σουκρού Σαράτζογλου

Ο Μεχμέτ Σουκρού Σαράτζογλου (Mehmet Şükrü Saracoğlu, 1886 - 27 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Τούρκος πολιτικός, ο έκτος πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Τουρκίας.

Γεννήθηκε το 1886 σε περίχωρα της Σμύρνης. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Δημόσια Σχολή του Μούλκι το 1909 διορίστηκε στη συνέχεια καθηγητής μαθηματικών στο σουλτανικό γυμνάσιο της Σμύρνης. Το 1915 μετέβη στη Γενεύη όπου και σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην εκεί Ακαδημία. Αποφοιτώντας όταν επέστρεψε βρίσκοντας τη Σμύρνη υπό την κατοχή των Ελλήνων ξεκίνησε οργανώνοντας αγώνα αντίστασης από το Κουσάντασι μέχρι το Αϊδίνιο. Την ίδια εποχή εισήλθε στην πολιτική και το 1923 εκλέχθηκε στη Μεγάλη Συνέλευση αναπληρωτής βουλευτής της Σμύρνης.

Μετά το τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας ανέλαβε μέλος της επιτροπής στην υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών και στη συνέχεια διορίζεται από τον Ισμέτ Ινονού Πασά  υπουργός Οικονομικών. Το 1931 στάλθηκε στις ΗΠΑ για οικονομικά ζητήματα και αμέσως μετά στο Παρίσι για επίλυση οικονομικών θεμάτων που αφορούσαν δημόσια χρέη από της Οθωμανικής Αυτοκρατορικής περιόδου. Ένα χρόνο μετά διορίζεται υπουργός Δικαιοσύνης, θέση που διατήρησε μέχρι το 1938. Την περίοδο αυτή ο Σιουκριού Σαράτζογλου εισήγαγε πλείστες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις εφαρμόζοντας σταθερά το μεταρρυθμιστικό έργο του Κεμάλ Ατατούρκ

Το 1938 μετά το θάνατο του Κεμάλ ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών στη κυβέρνηση του Τζελάλ Μπαγιάρ. Με το ξέσπασμα του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου ο Σαράτζογλου προσπάθησε να διατηρήσει πολιτική ουδετερότητας. Στις 9 Ιουλίου του 1942 ανέλαβε πρωθυπουργός και λίγους μήνες μετά θέσπισε τον περιβόητο φόρο Βαρλίκ Βεργκισί που επέφερε την οικονομική καταστροφή των μειονοτήτων της χώρας. Στις 15 Ιουνίου του 1944 ανέλαβε και το υπουργείο Εξωτερικών μετά την παραίτηση του μέχρι τότε υπουργού εξωτερικών Νουμάν Μεμετζόγλου όταν διαφώνησε ο τελευταίος στο ζήτημα της διόδου των γερμανικών πολεμικών πλοίων από τα Δαρδανέλια.

Ο Σαράτζογλου φέρεται  να δήλωσε τότε μεταξύ άλλων: «…μολονότι η Τουρκία ήτο ουδετέρα δεν θα χρησιμοποιήσει τα επί των Στενών κυριαρχικά της δικαιώματα εναντίον των συμμάχων». Μετά όμως από σχετική αίτηση της Αγγλίας και των ΗΠΑ (με άγνωστες άλλες πτυχές) στις 2 Αυγούστου του 1944 η Τουρκία διέκοψε τις μετά της Γερμανίας σχέσεις της.

Τον Αύγουστο του 1946 παραιτήθηκε όπου και εξελέγη πρωθυπουργός ο Ρετζέπ Πεκέρ.

Ο Σιουκριού Σαράτζογλου ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά, μιλούσε επιπλέον γαλλικά και  αγγλικά. Πέθανε στη Κωνσταντινούπολη στις 27 Δεκεμβρίου του 1953. Παράλληλα με τα καθήκοντά του υπήρξε και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Φενέρμπαχτσε το στάδιο της οποίας φέρει προς τιμή του το όνομά του.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.869 - 870.

Τούρκοι πρωθυπουργοί
Υπουργοί Οικονομικών Υποθέσεων της Τουρκίας
Υπουργοί Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας
Μικρασιατική Εκστρατεία
Τούρκοι βουλευτές
Λίτας

Το Λίτας (Litas) ήταν το νόμισμα της Λιθουανίας, το οποίο αντικατέστησε το Ταλόνας το 1993. Εκδιδοταν από την Τράπεζα της Λιθουανίας. Το Λίτας χρησιμοποιήθηκε ως νόμισμα της Λιθουανίας  και κατά την περίοδο 1922-1940. Την 1η Ιανουαρίου 2015 αντικαταστάθηκε από το ευρώ.

Παραπομπές 

Νομίσματα
Οικονομία της Λιθουανίας
Κλίμα Τροπικό

Κλίμα Τροπικό είναι ο τίτλος του 17ου άλμπουμ της Άννας Βίσση.

Κυκλοφόρησε στις 29 Φεβρουαρίου του 1996 από τη Sony Music Greece σε Ελλάδα και Κύπρο, το οποίο έγινε διπλά πλατινένιο στην Ελλάδα φτάνοντας τα 120.000 αντίτυπα, και τριπλά πλατινένιο στη Κύπρο ξεπερνώντας τα 20.000 αντίτυπα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 11 νέα τραγούδια και το "Ελένη", που είχε ήδη κυκλοφορήσει, ως bonus track σε μουσική και στίχους του Νίκο Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή του Απόστολου Διαβολίκη (Πάρτε Τα Όλα) και της Ναταλίας Γερμανού (Σεντόνια, Διχασμένο Κορμί).

Track list

Singles 
 "Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό)"
 "Και Τι Έγινε"
 "Παραλύω"
 "Πάρτε τα όλα"
 "Εκατομμύρια"
 "Σεντόνια"

Video clips 

 "Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό)"
 "Και Τι Έγινε"
 "Παραλύω"
 "Πάρτε τα όλα"
 "Σεντόνια"
 "Ελένη"

Credits

Συντελεστές 
Γιάννης Αγαπητός: μπουζούκι (στο 12)

Νίκος Βαρδής: μπάσο (στα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11)

Θανάσης Βασιλόπουλος: κλαρίνο (στα 2, 3, 4, 6)

Άννα Βίσση: β' φωνή (στο 8) || φωνητικά (στα 2, 6, 12)

Νίκος Καρβέλας: ενορχήστρωση || κιθάρες (στα 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12) || τύμπανα (στα 5, 7) || πλήκτρα, προγραμματισμός (στο 3) || φωνητικά (στα 2, 6)

Νίκος Κολιακουδάκης: Κρητική λύρα (στο 10)

Πέτρος Κούρτης: κρουστά (στα 1, 2, 4, 6, 7, 9, 10, 12)

Παναγιώτης Κυριαζής: προγραμματισμός (στο 5)

Παντελής Κωνσταντινίδης: μπουζούκι (στα 4, 8) || ούτι (στα 4, 10)

Γιάννης Λιονάκης: κιθάρες (στα 1, 2, 3, 5, 8, 10, 11, 12) || λαούτο (στο 1, 6, 7) || μπαγλαμάς (στα 8) || τζουράς (στα 1, 2, 7)

Φαίδων Λιονουδάκης: ακορντεόν (στα 7, 8, 12)

Ανδρέας Μουζάκης: τύμπανα (στα 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, 10, 11, 12)

Σάκης Πιλάτος: μπάσο (στο 12)

Γιώργος Τσολάκος: πλήκτρα, προγραμματισμός (στα 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11)

Παραγωγή 
Νίκος Καρβέλας: διεύθυνση παραγωγής

Γιώργος Ράγκος (Echo studio): ηχογράφηση, μίξη

Γιάννης Ιωαννίδης (D.P.H.): mastering

Πέτρος Σιακαβέλας (D.P.H.): mastering

Cover 
Γιάννης Αγγελάκης: make up

Τάσος Βρεττός: φωτογράφος εξωφύλλου

Γιάννης Δόξας: art direction

Γιάννης Μιχαηλίδης: hair styling

Βραβεία 
Στα Βραβεία Ποπ Κορν 1996, η Άννα Βίσση κέρδισε τρία βραβεία:
 Καλύτερο Τραγούδι Ακροατών Sfera (για το τραγούδι Σεντόνια)
 Καλύτερη Ερμηνεία (για το Παραλύω)
 Καλύτερη Τραγουδίστρια

Charts

Δείτε επίσης 
 Αναλυτική δισκογραφία της Άννας Βίσση

Παραπομπές 

Δισκογραφία της Άννας Βίσση
Άλμπουμ του 1996
Χ (άλμπουμ)

Χ είναι ο τίτλος του 21ου άλμπουμ της Άννας Βίσση και κυκλοφόρησε σε Ελλάδα και Κύπρο στις 9 Οκτωβρίου 2002 από τη Sony Music. Στην Ελλάδα έγινε τριπλά πλατινένιο έχοντας ξεπεράσει τις 120,000 αντίτυπα , ενώ στην Κύπρο έγινε επίσης τριπλά πλατινένιο με πωλήσεις άνω των 15,000 αντιτύπων. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο George De Angelis.

Πληροφορίες

Ιστορικό
Δύο χρόνια μετά το πολυπλατινένιο άλμπουμ Κραυγή η Άννα Βίσση επέστρεψε με το Χ. Πριν όμως είχε μεσολαβήσει το soundtrack της θεατρικής παράστασης Μάλα. Την παραγωγή και την ενορχήστρωση του άλμπουμ ανέλαβε ο διεθνούς φήμης George De Angelis, ο οποίος έχει συνεργαστεί με πολλά ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής όπως Cher, Μπράιαν Άνταμς, Σάρλοτ Τσερτς, Κλιφ Ρίτσαρντ, Νταϊάν Γουόρεν, Ντόνα Σάμμερ, Έρος Ραμαζότι, Κάιλι Μινόγκ, Pet Shop Boys, Κουίνσι Τζόουνς, Seal και Τίνα Τέρνερ. Το Χ ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 2002 στο Λονδίνο, και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς. Το album κυκλοφόρησε και στην Τουρκία στις αρχές του 2003.

Πωλήσεις και charts
Το Χ μπήκε απ' ευθείας στην πρώτη θέση των album charts σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία . Στην Ελλάδα έγινε Χρυσό από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του και πλατινένιο σε τρεις μέρες . Τις πρώτες 7 μέρες τις κυκλοφορίας του ξεπέρασε τις 70,000 αντίτυπα και η επιτυχία του αυτή αναφέρθηκε και από το δίκτυο CNN . Τον Φεβρουάριο του 2003 έγινε διπλά πλατινένιο ξεπερνώντας τις 100.000 αντίτυπα, ενώ τελικά ξεπέρασε τις 120.000 αντίτυπα. Τον Σεπτέμβριο του 2003 ξαναμπήκε στο top 15 των ελληνικών album charts . Στην Κύπρο το Χ έγινε πλατινένιο την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του και διπλά πλατινένιο τον Απρίλιο του 2003 . Στην Τουρκία ο δίσκος έγινε χρυσός με 100.000 πωλήσεις  συνολικά ο δίσκος Χ πούλησε 235.000 αντίτυπα.

Στίχοι και μουσική 
Ο δίσκος περιλαμβάνει 12 τραγούδια σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή της Ναταλίας Γερμανού στο τραγούδι Μαρτύριο, το οποίο είναι ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο.

Tracklist
  "Τάσεις Αυτοκτονίας"
  "Χ"
  "Σε Ζηλεύω"
  "Μαρτύριο"
  "Συγχαρητήρια"
  "Πάει Tέλειωσε"
  "Τυφλή Εμπιστοσύνη"
  "Τα Rαδιόφωνα"
  "Έκπληξη"
  "Αϋπνίες"
  "Πες Το Ξανά"
  "Χρόνια Πολλά"

Singles
 Τάσεις Αυτοκτονίας
 Μαρτύριο
 Πες Το Ξανά
 Συγχαρητήρια
 Τυφλή Εμπιστοσύνη
 Σε Ζηλεύω

Βίντεο κλιπ
Δύο τραγούδια οπτικοποιήθηκαν από το Χ. Το Τάσεις Αυτοκτονίας και το Πες Το Ξανά.

Βραβεία
Στην 2η Απονομή των Βραβείων Αρίων το 2003 η Άννα Βίσση κέρδισε το βραβείο Καλύτερη Τραγουδίστρια στην κατηγορία Ποπ και Βίντεο Κλιπ της Χρονιάς για το "Τάσεις Αυτοκτονίας" σε σκηνοθεσία Γιώργου Γκάβαλου

Charts

Δείτε επίσης
 Αναλυτική δισκογραφία της Άννας Βίσση

Παραπομπές 

Δισκογραφία της Άννας Βίσση
Άλμπουμ του 2002
Αλμπουκέρκη

Η Αλμπουκέρκη (αγγλικά: Albuquerque, New Mexico, ˈælbəkɜrkiː), είναι πόλη των ΗΠΑ, και αποτελεί την μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Νέου Μεξικού. Αποτελεί έδρα της Κομητείας Μπερναλίλο και βρίσκεται στο κεντρικό μέρος της πολιτείας, αλληλοκαλυπτόμενη με το Ρίο Γκράντε. Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 564.559 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2020), και βρίσκεται στην κατάταξη ως η 32η μεγαλύτερη πόλη στις ΗΠΑ. Με ένα μητροπολιτικό πληθυσμό 924.160 κατοίκων (σύμφωνα εκτιμήσεις για το 2021), η Αλμπουκέρκη είναι η 61η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις ΗΠΑ. 

Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής της Αλμπουκέρκης περιλαμβάνει την πόλη του Ρίο Ράντσο, μια από τις γρηγορότερα αναπτυγμένες πόλεις στις ΗΠΑ. Σχεδόν οι μισοί από τους ανθρώπους στο Νέο Μεξικό ζουν στην περιοχή της Αλμπουκέρκης. Το όνομα έχει ισπανική προέλευση. 

Η Αλμπουκέρκη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού (UNM), της Βάσης Αεροπορίας Κίρτλαντ, των Εθνικών Εργαστηρίων Σάντια, του Ινστιτούτου Αναπνευστικής Έρευνας Λάβλεϊς και του Εθνικού Μνημείου Πέτρογκλιφ. Τα Όρη Σάντια διατρέχουν κατά μήκος την ανατολική πλευρά της Αλμπουκέρκη, ενώ ο ποταμός Ρίο Γκράντε ρέει μέσα από την πόλη, από βορρά προς νότο.

Παραπομπές 

Πόλεις του Νέου Μεξικού
Ιξός

Ο ιξός (Viscum album), γνωστός και ως γκι ή γκυ (από το γαλλικό gui), ανήκει στην οικογένεια LORANTHACEAE (Λωρανθίδες) και είναι αειθαλές παράσιτο δέντρων, κυρίως των ελάτων, αλλά και των καστανιών. Το φυτό παράγει έναν λευκό σφαιρικό καρπό από τον οποίο εξάγεται μία κολλητική ύλη. Είναι φυτά που προτιμούν τα κρύα ή δροσερά μέρη. Μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη και σε σκιερά μέρη ή ημισκιερές τοποθεσίες, καθώς και σε υγρά, καλά στραγγιζόμενα, γόνιμα εδάφη.

Στην αρχαιότητα θεωρούταν φαρμακευτικό βότανο, ενώ για τους Κέλτες δρυίδες ήταν ιερό φυτό. Στις αγγλοσαξονικές χώρες στόλιζαν με αυτό τα σπίτια την περίοδο των Χριστουγέννων. Θεωρείται καλότυχο φυτό και είναι σύμβολο της αγάπης, της ειρήνης και της ευημερίας, για αυτό και επιλέγεται για στολισμό στα σπίτια. Στην Ελλάδα συνήθως το κρεμάμε στις πόρτες για να φέρει καλοτυχία και να διώχνει την γρουσουζιά τα Χριστούγεννα και το νέο έτος.

Ιξός εννοιολογικά σημαίνει κόλλα, κολλητική ύλη, ιξεύω: πιάνω πουλιά με τη ξόβεργα και ιξευτής: ο ορνιθήρας. Η επάλειψη μιας βέργας με το πυκνόρρευστο χυμό της ανθοφορούσας ειδικά γαλατσίδας μας δίνει μια άριστη ξόβεργα. Στη βοτανική το είδος του ιξού Viscum album (Ιξός ο λευκός, Βίσκον το λευκόν) παρασιτεί κυρίως στα έλατα.

Αξιοσημείωτες αναφορές
Ο Λουκιανός την φτώχεια την παριστάνει ως ιξώδη και ευκολόπιαστη:
«Η πενία δ' έμπαλιν ιξώδης τε και ευλαβής (που πιάνεται εύκολα) και μυρία τά άγκιστρα εκπεφυκότα εξ άπαντος του σώματος έχουσα, ως πλησιάσαντας ευθύς έχεσθαι και μή έχειν ραδίως απολυθήναι»

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

National Geographic Δεκέμβριος 2000 Ο ιξός
 Η περίεργη βιολογία του ιξού

Βλέπε επίσης
Ιξώδες

Ιξοειδή
Ελληνική χλωρίδα
Γλύφος

Γλύφος ονομάζεται η μορφή ενός γράμματος ή συμβόλου στην γλωσσολογία και την τυπογραφική ορολογία. Πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Αγγλική το 1727 ως όρος της τυπογραφίας (Glyph), ως δάνειο του γαλλικού όρου glyphe που προέρχεται από την ελληνική λέξη γλυφή (σκάλισμα, χάραγμα), εξ ου και Ιερογλυφικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εταιρεία Ελληνικών Τυπογραφικών Στοιχείων
 Luc Devroye Εκτενής λίστα σχετικά με την Τυπογραφία (πάνω από 100 διαφορετικές κατηγορίες) - Συγκέντρωση και ταξινόμηση  των στοιχείων από: Luc Devroye.
 Counterspace: Ένα website αφιερωμένο στην Τυπογραφία (typography) και στην ιστορία αυτής

Γραφιστική

Συστήματα γραφής
Ορολογία
Πληροφοριακά γραφήματα
Νεοχώρι Χίου

Το Νεοχώρι ή Νεχώρι βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτίως της πόλεως της Χίου (Χώρας) και είναι από τα πρώτα Μαστιχοχώρια που συναντά κανείς φεύγοντας από τη Χώρα.

Σύμφωνα με την παράδοση η αρχική θέση του οικισμού ήταν στην παραλία της Αγίας Φωτεινής (Αγ. Φωτιάς), στη θέση Καμάρι, που εγκαταλείφθηκε ύστερα από πειρατικές επιδρομές. Το όνομα Νεοχώρι απαντάται για πρώτη φορά το 15ο αιώνα, με ελάχιστες όμως αναφορές από τους περιηγητές, που περιορίζονται είτε στην καταγραφή του ονόματος  είτε στην περιγραφή του ως ωραία πολίχνη με όμορφες γυναίκες. Το χωριό υπέστη εκτεταμένες ζημιές στον καταστροφικό σεισμό του 1881, οπότε από τους 1.228 κατοίκους έχασαν τη ζωή τους 173 και πολλά σπίτια γκρεμίστηκαν.
 
Το σύγχρονο Νεχώρι αποτελείται από σύνολο γραφικών λιθόκτιστων οικοδομών. 

Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και είναι ένα παράδειγμα τοπικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα. Καταστράφηκε κατά την σφαγή της Χίου το 1822 από τους Τουρκους αφού γυναικόπαιδα ζήτησαν άσυλο μέσα στον Ναό. Το 1842 ξαναχτίστηκε και βασιλεύει έως και σήμερα στο κέντρο του χωριού. Ο ναός φημίζεται για το ξυλόγλυπτο τέμπλο του καθώς και τα διάφορα παλιά κειμήλια του. Απέναντι από τον Ναό είναι το καμπαναριό στο οποίο βρίσκεται το μουσείο όπου φυλάσσονται εικόνες και σκεύη που σπανίζουν στις μέρες μας. Στις 27 Ιουνίου 2019 έπεσε τμήμα του σοβά της οροφής του κεντρικού κλίτους του Ιερού Ναού, ο Ναός επισκευάστηκε και άνοιξε έναν χρόνο αργότερα.
 
Σύγχρονες κατοικίες ανεγείρονται έξω από τα όρια του παλιού οικισμού προς τον επαρχιακή οδό Χίου - Καλλιμασιάς - Νενήτων. Η παραλία της Αγίας Φωτεινής ή Αγίας Φωτιάς ανήκει στο Νεοχώρι, όπως επίσης μοναστήρι του Αγίου Μηνά, που βρίσκεται χτισμένο σε λόφο κοντά στο χωριό. 
 
Το Νεχώρι ακολουθεί τη φθίνουσα πληθυσμιακή πορεία των χωριών της Χίου, σε λιγότερο όμως βαθμό από άλλα χωριά, λόγω της γειτνίασης του με την πόλη της Χίου, ενώ μέρος του πληθυσμού εγκαθίσταται μόνιμα στην παραλία της Αγίας Φωτεινής, που γνωρίζει τουριστική ανάπτυξη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 το Δ.Δ. Νεοχωρίου είχε 593 κατοίκους, εκ των οποίων οι 521 στο Νεχώρι, οι 26 στη Μονή Αγίου Μηνά και οι 46 στην Παραλία Αγίας Φωτεινής. 

Η αθλητική ομάδα του Νεοχωρίου ονομάζεται Άτλας και αγωνίζεται στην Α΄ τοπική κατηγορία.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Χίου
Δήμος Χίου
Ζευγολατιό Μεσσηνίας

Το Ζευγολατιό βρίσκεται στη Μεσσηνία, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων περίπου από το Μελιγαλά. Είναι χωριό 600 περίπου κατοίκων. Είναι γνωστό για το παστέλι που έβγαζε επί πολλά χρόνια. Καλλιεργείται λάδι και καλαμπόκι. Επίσης παραγωγική μονάδα είναι και το πυρηνελαουργείο. Στο Ζευγολατιό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός προς την Καλαμάτα.

Η ονομασία
Το τοπωνύμιο προέρχεται από το προσηγορικό ζευγηλατείον. Η λέξη είναι βυζαντινή (αρχ. ζευγηλάτης, ζευγολατώ) και σημαίνει το αγρόκτημα το οποίο έχει οίκημα.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Οιχαλίας
Ρωμαϊκό Δίκαιο

Ρωμαϊκό Δίκαιο είναι το νομικό σύστημα της αρχαίας Ρώμης, συμπεριλαμβανομένης της ρωμαϊκής στρατιωτικής δικαιοσύνης και των νομικών εξελίξεων που εκτείνονται σε πάνω από χίλια χρόνια νομολογίας, περίπου από το 753 π.Χ. έως τον Ιουστινιάνειο Κώδικα του 529. Η ιστορική σημασία του Ρωμαϊκού Δικαίου αντανακλάται από τη συνεχιζόμενη χρήση της λατινικής νομικής ορολογίας σε πολλά νομικά συστήματα που επηρεάστηκαν από αυτό. Απ΄ όλες τις νομοθεσίες της αρχαιότητας, το Ρωμαϊκό Δίκαιο φέρεται ως το πληρέστερο στους σύγχρονους νομομαθείς μελετητές και αυτό από την πληθώρα των πηγών που έχουν διασωθεί και παρέχουν την ευχέρεια της μελέτης, αλλά και των εξελίξεων ακόμη αυτού, συνέχεια των οποίων φέρεται το Βυζαντινό Δίκαιο.

Το καθεαυτό Ρωμαϊκό Δίκαιο περιλαμβάνει τη νομοθεσία που ανέπτυξε η Ρώμη, από το συμβατικό έτος ίδρυσής της (759 π.Χ.), μέχρι την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που άλλοι θεωρούν τον 5ο αιώνα μ.Χ. όπου και ακολουθεί το Βυζαντινό Δίκαιο, και άλλοι το 1453, θεωρώντας και το βυζαντινό ως ρωμαϊκό.

Στη σύγχρονη όμως αντίληψη ο όρος είναι πολύ γενικότερος περιλαμβάνοντας και παρεμφερείς νομοθεσίες που δημιουργήθηκαν με το χρόνο παράλληλα και ίσχυαν εκτός ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και που έφθασαν να διατηρούνται σχεδόν μέχρι το 1900 όπως συνέβαινε στη Βαυαρία και την υπόλοιπη Γερμανία που ίσχυε ως "βοηθητικό", ή "επικουρικό δίκαιο".

Τελικά αυτός υιοθετήθηκε και ως κοινός νομοθετικός κώδικας από πλείστα κράτη - Βασίλεια της Ευρώπης, όπως και της Ελλάδας και που ίσχυε όποτε δεν συγκρούονταν με σύγχρονες νομοθεσίες, εξ ου και ο χαρακτηρισμός "βοηθητικός, ή επικουρικός". Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στοιχείο που επιβεβαιώνει τα παραπάνω είναι ότι ακόμα και σήμερα αναφορές σε νομικούς όρους συνοδεύονται ή και αποδίδονται αυτούσια με λατινικούς του Ρωμαϊκού Δικαίου.
Γιώργος Γκαλίτσιος

Ο Γιώργος Γκαλίτσιος  (γεν. στις 6 Ιουλίου 1986) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός. Είναι γιος του παλαίμαχου διεθνούς ποδοσφαιριστή Γιάννη Γκαλίτσιου, αδελφός του επίσης ποδοσφαιριστή Αλέξανδρου Γκαλίτσιου.

Συλλογική καριέρα

ΑΕ Λάρισας
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Λάρισα την περίοδο 2004-05 στη Β' Εθνική. Την επόμενη χρονιά (2005-06) έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, ενώ την περίοδο 2006-07 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό που διεξήχθη στον Βόλο, στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, το Σάββατο 5 Μαΐου 2007, με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, συμμετείχε και στα 90 λεπτά του αγώνα που βρήκε νικήτρια την ομάδα του με 2-1. Στους "βυσσινί" παρέμεινε και την επόμενη χρονιά (2007-08) με την ολοκλήρωση της οποίας αποχώρησε έπειτα από τέσσερα χρόνια, παίρνοντας μεταγραφή για τον Ολυμπιακό.

Ολυμπιακός Πειραιώς
Το καλοκαίρι του 2008 εντάχθηκε στους "ερυθρόλευκους", με τους οποίους στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε τόσο το πρωτάθλημα όσο  και το κύπελλο. Τον Ιανουάριο του 2011 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Πανιώνιο για έξι μήνες και με την ολοκλήρωση της περιόδου αποχώρησε ως ελεύθερος.

Λόκερεν
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η βελγική Λόκερεν, στην οποία εντάχθηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Με τον βελγικό σύλλογο κατέκτησε ένα κύπελλο την περίοδο 2012-13. Το καλοκαίρι του 2015 με την ολοκλήρωση του συμβολαίου του αποχώρησε ως ελεύθερος, έπειτα από 3,5 χρόνια παρουσίας.

Διεθνής καριέρα
Υπήρξε διεθνής με όλες τις "μικρές" εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων, Ελπίδων), ενώ έχει κληθεί και στην ομάδα των ανδρών, στις 25 Νοεμβρίου 2009, ενάντια στην Ουκρανία, για τα μπαράζ του Μουντιάλ του 2010, χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής.

Στατιστικά στοιχεία
*Ενημέρωση έως 23 Μάη 2015

Τίτλοι 
 Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής
 2008-09 (Ολυμπιακός)
 Κύπελλα Ελλάδος
 2007 (Λάρισα)
 2009 (Ολυμπιακός)
 Κύπελλο Βελγίου
 2012 (Λόκερεν)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το προφίλ του Γιώργου Γκαλίτσιου στο transfermarkt
Η καριέρα του Γιώργου Γκαλίτσιου στο soccerway

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Εξελσιόρ Μουσκρόν
Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Αποδεικτικά μέσα

Στη Δικονομία με τον όρο αποδεικτικά μέσα χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα μέσα δια των οποίων μπορεί ο δικαστής να πειστεί περί της αλήθειας, σε περιπτώσεις αμφισβητουμένων γεγονότων, ή και προβαλλομένων ισχυρισμών επί δικάσιμης υπόθεσης.

 Στα αποδεικτικά μέσα των πολιτικών δικών περιλαμβάνονται: η ομολογία, τα τεκμήρια, η αυτοψία, οι εμπειροτέχνες (καταθέσεις ή εκθέσεις αυτών), οι μάρτυρες, ο όρκος και τα έγγραφα.
 Στα αποδεικτικά μέσα των ποινικών δικών περιλαμβάνονται: οι ενδείξεις, η αυτοψία, η πραγματογνωμοσύνη, η ομολογία του κατηγορουμένου, οι μάρτυρες και τα έγραφα.

Αποδεικτικα μεσα
Νέα Κερδύλια Σερρών

Τα Νέα Κερδύλια ή Κερδύλλια είναι οικισμός και κοινότητα του Δήμου Αμφίπολης. Βρίσκονται στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης κι απέχουν 50 χλμ. από τη Νιγρίτα και 70 χλμ. από τις Σέρρες. Το όνομα του χωριού, οφείλεται στο όρος Κερδύλιον που αποτελεί μέρος της οροσειράς των Κερδυλίων. 

Συστάθηκαν το 1951 ως αυτόνομη κοινότητα. Στον οικισμό εντάχθηκαν σταδιακά οι οικισμοί Ακτή Νέων Κερδυλίων, Λογκάρι, Συκιά, Μαρμάρι και Μαρμάρινα Σπίτια. Η κοινότητα διατηρήθηκε έτσι μέχρι το 1999, οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε ως Τοπική Κοινότητα στον Δήμο Αμφίπολης.

Η έκταση της κοινότητας είναι 58Km2

Κοινότητα

Αυτοδιοικητική Ιστορία

Κοινοτάρχες 

 .....
 Αλέξανδρος Παπάρας 1979 - 1982
 Μόσχος Γκάλιος 1983 - 1998(;)
 .....
 Γεώργιος Γκάλιος ; - σήμερα
Πηγή: ΕΕΤΑΑ

Ιστορία

Αρχαιότητα
κύριο λήμμα : Αρχαία Άργιλος

Κοντά στα σημερινά Κερδύλια βρισκόταν η αρχαία πόλη Άργιλος. Η Αρχαία Άργιλος αποτελούσε μια πολιτεία που ιδρύθηκε το 655 π.X. για να ελέγχει τις πλούσιες σε πρώτες ύλες εκβολές του ποταμού Στρυμώνα και αποτελούσε αποικία των Ανδρίων. Ο έλεγχος της εισόδου της κοιλάδας του Στρυμόνα ήταν σημαντικός διότι η περιοχή ήταν πλούσια σε αγροτικά προϊόντα, ξυλεία και μεταλλεύματα. Για την περιοχή αυτή έδειξαν αργότερα ενδιαφέρον οι Θάσιοι, με την ίδρυση της Ηιόνος στα παράλια του Στρυμονικού κόλπου.

Ανάμεσα στα παλιά χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια, στη θέση «Γκραντίστος», είχαν εντοπιστεί παλιότερα ίχνη αρχαίου οικισμού, ο οποίος ταυτίζεται με το αρχαίο Κερδύλιο που αναφέρει ο Θουκυδίδης.

Νεότερη ιστορία - Σφαγή των Κερδυλίων
Η Σφαγή στα Άνω και Κάτω Κερδύλια (Ολοκαύτωμα των Κερδυλίων ή Σφαγή των Κερδυλίων) αποτελεί μια από τις πιο γνωστές ανθρώπινες τραγωδίες κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα και μία από τις πρώτες πανευρωπαϊκά, καθώς περισσότεροι από 200 άμαχοι κάτοικοι των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών εκτελέστηκαν από στρατιώτες της γερμανικής Βέρμαχτ στις 17 Οκτωβρίου 1941 ως αντίποινα για τη δράση ανταρτών στην περιοχή και για την βοήθεια των κατοίκων των εν λόγω χωριών προς τους αντάρτες.

Ο τελευταίος επιζών του Ολοκαυτώματος των Κερδυλλίων, Παναγιώτης Τσάγκας (1927-2022), έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών στις 10 Φεβρουαρίου 2022

Αθλητισμός 

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Λέων Νέων Κερδυλλίων, του οποίου το γήπεδο βρίσκεται στην αρχή του χωριού. Την περίοδο 2022-23 η ομάδα δεν θα αγωνιστεί σε κάποιο πρωτάθλημα.

Πληθυσμός και οικισμοί

Εικόνες

Προσωπικότητες 

 Γεννήθηκαν στα Νέα Κερδύλια
 Δημήτρης Χούπης, Έλληνας στρατιωτικός, πρώην διοικητής της Σχολής Ευελπίδων

Παραπομπές
7. Ο τελευταίος επιζών του Ολοκαυτώματος- epioges.tv

Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας
Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Αμφίπολης
Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Μέταλλα Σερρών

Τα Μέταλλα είναι χωριό του νομού Σερρών με πληθυσμό 275 κατοίκους. Ανήκει στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά.

Το χωριό αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα από το 1927, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Δοβίστης. Αρχικά ονομαζόταν κοινότητα Άνω Νούσκας, αργότερα μετονομάστηκε σε κοινότητα Άνω Δαφνουδίου και τέλος σε κοινότητα Μετάλλων. Στην κοινότητα ανήκε και ο οικισμός Συκέα με 111 κατοίκους. Διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε συγχωνεύθηκε στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά.
.

Κοινότητα

Ιστορία
Λίγο βορειότερα από τα σημερινά χωριά Μέταλλα και Συκιά, στον ψηλό και απόκρημνο λόφο του «Αγίου Αθανασίου», εντοπίστηκε η θέση αξιόλογης αρχαίας κώμης (των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων). Συγκεκριμένα, η κώμη ήταν χτισμένη στη νότια πλαγιά του παραπάνω λόφου, που ήταν σχετικά ομαλή, στην οποία αποκαλύφτηκαν αρχαίοι τάφοι και νομίσματα. Επίσης, σε άλλη κοντινή θέση («Οβατζίκ») αποκαλύφτηκε ελληνιστικός τάφος, ο οποίος περιείχε 400 περίπου χάλκινα νομίσματα (Μ. Αλέξανδρου, Κάσσανδρου, Φιλίππων κ.ά.). Τέλος, από τον «Άγιο Αθανάσιο» ή από τη θέση «Οβατζίκ» προέρχονται δύο επιτύμβιες επιγραφές των αρχών του 2ου μ.Χ. αιώνα, οποίες αναφέρουν πρόσωπα με θρακικά ονόματα. Στα υστερορωμαϊκά χρόνια, η κώμη οχυρώθηκε με ακρόπολη, της οποίας τμήματα του τείχους σώζονται στην κορυφή του λόφου του «Αγίου Αθανασίου». Την οχύρωση της κώμης επέβαλε, πλην των άλλων, κυρίως η στρατηγική της θέση, αφού ήλεγχε έναν αρχαίο ορεινό δρόμο, ο οποίος, μέσω της σημερινής Μικρόπολης και Χαριτωμένης (Δράμας), έφερνε στις πηγές του ποταμού Αγγίτη.

Έθιμα
Με την πλειοψηφία των κατοίκων να είναι ποντιακής καταγωγής,
σημαντικότερο έθιμο θεωρείται η διοργάνωση ανάλογων πολιτιστικών και  μουσικοχορευτικών εκδηλώσεων, ευρέως γνωστές στην επαρχία με την ονομασία Πανηγύρι. Το τελευταίο πραγματοποιείται σε ετήσια βάση, στις 14 και 15 Αυγούστου, ημέρες που εορτάζει και ο τοπικός ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου.  Σε αυτό συμμετέχουν, πέραν των κατοίκων του χωριού και πλήθος κόσμου από τα πέριξ χωριά, καθώς και παλαιοί κάτοικοι που εχουν μετοικήσει σε αστικά κέντρα.

Άλλος οικισμός 
Στον νομό βρίσκεται και ο παραπλήσιου ονόματος εγκαταλελειμμένος οικισμός του Μετάλλου Σερρών.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Παραλίμνιο Σερρών

Το Παραλίμνιο είναι οικισμός της περιφερειακής ενότητας Σερρών και ανήκει διοικητικά στον δήμο Εμμανουήλ Παππά.

Κοινότητα

Διοικητικές μεταβολές 
Η κοινότητα Παραλιμνίου αποτελεί κοινότητα του νομού Σερρών. Συστάθηκε το 1927, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Πεντάπολης. Λειτούργησε ως κοινότητα μέχρι το 1998 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Στρυμώνα.

Σήμερα, με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης, το Παραλίμνιο αποτελεί Δημοτική Κοινότητα του Καλλικρατικού Δήμου Εμμανουήλ Παππά και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 720 κατοίκους.

Ιστορία

Αρχαιότητα
Λίγο βορειότερα (περίπου 500 μ.) από το σημερινό Παραλίμνιο και πλάι στην όχθη της αποξεραμένης σήμερα αρχαίας λίμνης Κερκινίτιδας (κατοπινής Αχινού) έχει διαπιστωθεί, με βάση τα όστρακα αγγείων, η θέση αρχαίας κώμης, η οποία ανήκε στην Οδομαντική και επιβίωσε - με άλλη ονομασία - ως τη βυζαντινή εποχή. Η ύπαρξή της επιβεβαιώνεται επιπλέον κι από την ανεύρεση - σ' ένα πολύ κοντινό σημείο όπου σχηματίζεται ένας κολπίσκος - ελληνιστικής επιγραφής, στην οποία αναγράφεται «κόλπος Κίμα». Θεωρείται πολύ πιθανό ότι η κώμη ήταν ομώνυμη με τον κόλπο, όπως συχνά συνέβαινε στην αρχαία πρακτική ονοματοθεσιών. Το αρχαίο αυτό τοπωνύμιο («Κίμα») σχετίζεται πιθανώς με τα πελασγικά τοπωνύμια «Κιμάρα» της Κρήτης και «Κύμη» της Εύβοιας, τα οποία σήμαιναν «κόλπο» ή «λιμάνι».

Βυζαντινοί και νεότεροι χρόνοι 
Το Παραλίμνιο είναι γνωστό στη βυζαντινή εποχή ως χωριό του "Βερνάρους". Επί της τουρκοκρατίας λεγόταν Βερνάρ, ονομασία που προέρχεται από τις λέξεις βερ=δώσμου και ναρ=ρόδι. Οι κάτοικοι του Παραλιμνίου είναι Θρακιώτες, Σαρακατσάνοι και Αρβανίτες.

Επίσης στο Παραλίμνιο, "ευρισκόμενο περι την Παραλιμνίαν εις το χωρίον Βερνάρους", μνημονεύεται Μονύδριο της Αγίας Βαρβάρας σε έγγραφο του 1304 ως ευκτήριος οικος, κτήμα της Μονής Προδρόμου του Μενοικίου όρους. Στη συνέχεια και μέχρι τα μέσα του 14ου αιώνος το Μονύδριο φέρεται ως μετόχι της ιδίας μονής και φαίνεται να έχει προσόδους από καλλιεργήσιμες εκτάσεις και από αλιευτικά σκάφη.

Πολιτισμός
Στο Παραλίμνιο δραστηριοποιούνται ο πολιτιστικός σύλλογος και η ποδοσφαιρική ομάδα «Απόλλων».

Προσωπικότητες 

Γεννήθηκαν στο Παραλίμνιο
 Στέφανος Αναστασίου, Έλληνας Μακεδονομάχος

Παραπομπές

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Χαβιέρ Μπαρδέμ

Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ (Javier Ángel Encinas Bardem, 1 Μαρτίου 1969) είναι Ισπανός ηθοποιός απο τη Γαλλια. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές σημαντικές ταινίες όπως τις Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους και Η Θάλασσα Μέσα Μου. Έχει κερδίσει, μεταξύ άλλων, ένα Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου, ένα βραβείο στα Screen Actors Guild Awards, ένα βραβείο BAFTA και τέσσερα Βραβεία Γκόγια. Είναι, επίσης, παντρεμένος από το 2010 με τη διάσημη Ισπανίδα ηθοποιό Πενέλοπε Κρουζ.

Βιογραφία 
Ο Χαβιέρ Μπαρδέμ γεννήθηκε την 1 Μαρτίου 1969 στη Λας Πάλμας των Κανάριων Νήσων. Η μητέρα του, Πιλάρ Μπαρδέμ, είναι επίσης ηθοποιός, ενώ ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας. Οι γονείς του χώρισαν λίγο καιρό μετά τη γέννησή του. Έχει έναν αδερφό, τον Κάρλος, και μια αδερφή, τη Μόνικα.

Καλλιτεχνική πορεία
Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία ήταν το 1990 στην ταινία The Ages of Lulu. Η πρώτη σημαντική του ταινία ήταν η ταινία Jamón, Jamón, στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με την Πενέλοπε Κρουζ, όπου έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Γκόγια. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία του Χόλιγουντ ήταν στην ταινία Ο χορευτής του πάνω ορόφου του Τζον Μάλκοβιτς. Η πρώτη του, ωστόσο, μεγάλη εμπορική επιτυχία ήταν στην ταινία Πριν Πέσει η Νύχτα, στην οποία υποδύθηκε τον Κουβανό συγγραφέα Ρεϊνάλντο Αρένας, και του επέφερε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 2007 έπαιξε στην ταινία Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους των Αδερφών Κοέν και έγινε ο πρώτος Ισπανός που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Έπαιξε, επίσης, στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας. Επίσης, έπαιξε στην ταινία του Γούντι Άλλεν, Vicky Cristina Barcelona, και στο Eat Pray Love μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς. Το 2010 έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Biutiful του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου. Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ταινία Τζέιμς Μποντ με τον τίτλο Skyfall και το 2013 στην ταινία Ο Συνήγορος (The Counselor) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  

Ισπανοί ηθοποιοί
Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Βραβευμένοι με Γκόγια
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1987-1988

Το πρωτάθλημα μπάσκετ γυναικών για τη σαιζόν 1987-1988, ολοκληρώθηκε στις 27 Μαρτίου 1988. Πρωταθλήτρια για το 1988 ανακηρύχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Σπόρτιγκ  για 11η φορά στην ιστορία της, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Οι Αγία Παρασκευή, ΜΕΝΤ, Απόλλων Καλαμαριάς και Α.Ο. Σερρών εξασφάλισαν τη συμμετοχή τους στο κύπελλο "Λιλιάνα Ρονκέτι". Υποβιβάστηκαν οι Ηρακλής, Ολυμπιακός Βόλου, Παλαιό Φάληρο και Ηρόδοτος.

 Βαθμολογία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχείο Αθλητικής Ηχούς Δευτέρα 28 Μαρτίου 1988, σελίδα 4

1987 1988
Πρωταθλημα Ελλαδος Α Γυναικών 1987 1988
Πρωταθλημα Ελλαδος Α Γυναικών 1987 1988
Άνταμ Άσνικ

Ο Αδάμ Ασνύκ (1838 – 1897) ήταν σημαντικός Πολωνός πατριώτης ποιητής, δραματουργός, και καθηγητής φιλοσοφίας.

Γενικά 
Γεννήθηκε το 1838 στη πόλη Κάλιτς της κεντρικής Πολωνίας και ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας με πριγκιπικούς δεσμούς. Σπούδασε στις καλλίτερες σχολές της χώρας αρχικά ιατρική και στη συνέχεια μετέβη σε άλλα Πανεπιστήμια της Ευρώπης σπουδάζοντας φιλοσοφία. Επιστρέφοντας το 1862 στη πατρίδα του έλαβε μέρος στην επανάσταση κατά των Ρώσων όπου και αναγκάστηκε να διαφύγει στο εξωτερικό να τελειοποιήσει τις σπουδές του στη Χαϊδελβέργη και να επιστρέψει αργότερα στην Κρακοβία όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Εκεί και ανέλαβε στη συνέχεια  καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας.
Παράλληλα ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και το 1889 εκλέχθηκε μέλος της Πολωνικής (γαλικιανής) βουλής.

Ποιητικό έργο 
Από πολύ νωρίτερα όμως άρχισε ν΄ αναδεικνύεται το συγγραφικό του ταλέντο στη ποίηση όπου και εμφανίσθηκε στο θέατρο με την υπέροχη κωμωδία «Ηλιοτρόπιο» γραμμένη σε στίχους που ανεβάστηκε θριαμβικά σε όλα σχεδόν τα θέατρα της Πολωνίας. Μετά απ΄ αυτή την εξαιρετική επιτυχία του, το 1870 δημοσίευσε δύο τόμους με λυρικά ποιήματα. Το 1878 ανέβασε στο θέατρο της Βαρσοβίας την κωμωδία «Ο πόλεμος των χαρτοπαικτών» που υπήρξε μια επίσης εξαιρετική ηθογραφία του λαού της Γαλικίας. 
Μετά απ΄ αυτό το έργο συνέγραψε το δράμα «ο Νικόλαος Ριέτσες», που κρίθηκε ως άριστο των δραματικών έργων του, καθώς και την τραγωδία «Κιεζστούτ, πρίγκιψ της Λιθουανίας» γραμμένη κι αυτή έμμετρα σε στίχους.

Ο Ασνύκ θεωρείται σήμερα, στη Πολωνία, ως ο μεγαλύτερος ποιητής των νεοτέρων χρόνων της γενιάς του, αμέσως μετά (διάδοχος) του Άνταμ Μισκιέβιτς. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του δημοσιεύτηκαν στη Βαρσοβία τα «Άπαντα» αυτού σε πέντε τόμους. Το δε 1901 μεταφράστηκαν στη ρωσική όπου και δημοσιεύτηκαν σε επτά τόμους.

Ο Ασνύκ πέθανε στη Κρακοβία στις 2 Αυγούστου του 1897.

Πηγές 

 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ε΄, σελ.843.

Πολωνοί ποιητές
Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς
Γκουανταλκανάλ

Το Γκουανταλκανάλ (Αγγλικά: Guadalcanal) είναι ένα τροπικό νησί στο νοτιοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι το μεγαλύτερο νησί των Νησιών Σολομώντα και το 1942-43 ήταν η περιοχή όπου διαδραματίστηκε μία από τις πιο σκληρές μάχες μεταξύ Αμερικανών και Ιαπώνων. Μετά το τέλος του πολέμου, η Ονιάρα, πόλη του Γκουανταλκανάλ, έγινε η νέα πρωτεύουσα των Νησιών Σολομώντα. Το Γκουανταλκανάλ αποτελείται κυρίως από τροπικό δάσος ενώ έχει και ένα ενεργό ηφαίστειο. Η έκταση του είναι 5.302 τ.χλμ. και έχει περίπου 110.000 κατοίκους.

Ιστορία

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος 
Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνία κατέλαβε το Γκουανταλκανάλ τον Μάιο του 1942. Οι Ιάπωνες ξεκίνησαν την κατασκευή ενός αεροδρομίου με σκοπό να δημιουργηθεί εκεί ένα κομβικό σημείο όπου θα βοηθούσε στην εξάπλωση της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας προς την Αυστραλία. Οι Αμερικανοί στις 7 Αυγούστου του 1942 ξεκίνησαν την απόβαση στο νησί, η οποία και διήρκεσε μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου του 1943. Συνολικά στο νησί αποβιβάστηκαν 60.000 Αμερικανοί αλλά και Αυστραλοί στρατιώτες ενώ η ιαπωνική δύναμη αριθμούσε 36.000.

Οι επιθέσεις των συμμαχικών δυνάμεων ήταν αδυσώπητες. Για έξι μήνες πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη επιχείρηση από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Η μάχη με τον καιρό εξελίχθηκε σε εκστρατεία φθοράς έως ότου οι Ιάπωνες τελικά παραδόθηκαν, νικημένοι από την πείνα.Οι απώλειες ήταν τρομακτικές. Οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν χάσει 7.000 περίπου στρατιώτες την στιγμή που οι Ιάπωνες μετρούσαν 31.000 νεκρούς. Επίσης χάθηκαν 29 πλοία και 615 αεροπλάνα για τους Αμερικανούς και 38 πλοία και 683 αεροπλάνα για τους Ιάπωνες.

Εμφύλιος 
Το 1999 ξέσπασε εμφύλια διαμάχη στην περιοχή. Η διαμάχη ξέσπασε μεταξύ των εγχώριων κατοίκων και των Μαλαϊτάνων που είχαν έρθει από το γειτονικό νησί. Η οργάνωση "Επαναστατικός Στρατός του Γκουανταλκανάλ", η οποία μετά ονομάστηκε Κίνημα Ελευθέρωσης του Ισατάμπου άρχισε να τρομοκρατεί και να εκδιώκει τους Μαλαϊτάνους. Ο λόγος ήταν ότι οι ντόπιοι κατηγορούσαν τους Μαλαϊτάνους ότι τους παίρνουν την γη και τις δουλειές. Περίπου 20.000 εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Όμως στην συνέχεια ένα αντίπαλο κίνημα με όνομα η 'Δύναμη του Αετού της Μαλάιτα' "έριξε" την κυβέρνηση λέγοντας πως δεν κατάφερε να προστατεύσει την ζωή και την περιουσία των Μαλαϊτάνων.

Τελικά ειρήνη επήλθε το 2000 με την βοήθεια της Αυστραλίας. Ο εμφύλιος πόλεμος στοίχισε περίπου 100 νεκρούς.

Τηλεοπτική Αναφορά 
Το νησί αναφέρεται, λόγω της μάχης στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην τηλεοπτική σειρά The Pacific  καθώς και στην ταινία The Thin Red Line: Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αμερικανικό Ναυτικό: Η Ιστορία 

Γεωγραφία των νήσων Σολομώντα
Διονυσία Ρώη

Η Διονυσία Ρώη (1917 - Μαϊάμι 29 Μαΐου 1981) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και μακιγιέζ.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του Ευάγγελου Κουμαριώτη, που διετέλεσε ταμίας του Συνδέσμου Ελλήνων Ηθοποιών και η μητέρα της ήταν ηθοποιός. Γόνος θεατρικής οικογένειας, ο αδελφός της ήταν χορογράφος και χορευτής. Ολοκλήρωσε την Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με «άριστα» και συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους. 

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε μικρούς ρόλους, σε διάφορες ταινίες, όπως Γοργοπόταμος, Ο παπατρέχας, Του Κουτρούλη ο γάμος κ.ά. Παράλληλα, επιμελήθηκε το μακιγιάζ σε ταινίες. 

Ήταν παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό και μακιγιέρ, Γιώργο Ρώη. Την περίοδο της Χούντας εγκαταστάθηκε μαζί με τον σύζυγό της στις ΗΠΑ, παίζοντας σε διάφορα θεατρικά έργα, όπου και πέθανε.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φιλμογραφία στην IMDB.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου