joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πολικό Μουσικό Βραβείο

Το Πολικό Μουσικό Βραβείο (αγγλικά: Polar Music Prize) είναι ετήσιο μουσικό βραβείο, που απονέμεται από την Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Σουηδίας. Θεσμοθετήθηκε το 1989 με χρήματα από δωρεές του Στιγκ Άντερσον, μάνατζερ του δημοφιλούς συγκροτήματος των ABBA και ιδρυτή της δισκογραφικής εταιρείας  Polar Music.

Η απονομή γίνεται στη Στοκχόλμη από το Βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο Γουσταύο.

Βραβευθέντες 
2020 - Άννα Νέτρεμπκο, Ντάιαν Γουόρεν
2019 - Grandmaster Flash, Αν Σοφί Μάτερ και  	Playing for Change
2018 - Εθνικό Ινστιτούτο Μουσικής του Αφγανιστάν και Αχμάντ Σαρμάστ και Metallica 
2017 - Sting και Γουέιν Σόρτερ
2016 - Μαξ Μάρτιν και Τσετσίλια Μπάρτολι
2015 - Έμιλου Χάρις και Έβελιν Γκλένι
2014 -  Τσακ Μπέρι και Πίτερ Σέλαρς
2013 - Γιουσού Ν'Τουρ και Κάια Σαάριαχο
2012 - Πολ Σάιμον και Γιο-Γιο Μα
2011 - Κουαρτέτο Κρόνος και Πάτι Σμιθ
2010 - Μπγιορκ και Ένιο Μορικόνε
2009 - Χοσέ Αντόνιο Αμπρέου και El Sistema & Πίτερ Γκάμπριελ
2008 - Πινκ Φλόιντ και Ρενέ Φλέμιγκ
2007 - Σόνι Ρόλινς και Στιβ Ράιτς
2006 - Λεντ Ζέπελιν και Βαλερί Γκέργκιεβ
2005 - Χιλμπέρτο Χιλ και Ντίτριχ Φίσερ-Ντίσκαου
2004 - Μπι Μπι Κινγκ και Γκιέργκι Λίγκετι
2003 - Κιθ Τζάρετ
2002 - Σοφία Γκουμπαϊντούλινα και Μίριαμ Μακέμπα
2001 - Μπερτ Μπάκαρακ, Ρόμπερτ Μουγκ και Καρλχάιντς Στοκχάουζεν
2000 - Μπομπ Ντίλαν και Άιζακ Στερν
1999 - Στίβι Γουόντερ και Ιάνης Ξενάκης
1998 - Ρέι Τσαρλς και Ραβί Σανκάρ
1997 - Έρικ Έρικσον και Μπρους Σπρίνγκστιν
1996 - Πιερ Μπουλέζ και Τζόνι Μίτσελ
1995 - Σερ Έλτον Τζον και Μεστισλάβ Ροστροπόβιτς
1994 - Νικόλαους Άρνονκουρτ και Κουίνσι Τζόουνς
1993 - Ντίζι Γκιλέσπι και Βίτολντ Λουτοσλάβσκι
1992 - Σερ Πολ Μακάρτνεϊ και οι βαλτικές χώρες Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Polar Music Prize - Επίσημος ιστότοπος

Πολικο Μουσικό Βραβείο
Μουσική στη Σουηδία
Κυνηγώντας ελέφαντες

Η ταινία Κυνηγώντας ελέφαντες (Αγγλικά: To shoot an elephant) είναι μια Ισπανική ταινία τεκμηρίωσης του 2009 σχετική με την επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2008-2009) και είναι σκηνοθετημένη από τον Αλμπέρτο Άρθε και Mohammad Rujailahk. Οι συντελεστές της ταινίας την περιγράφουν: (Η ταινία)"Κυνηγώντας ελέφαντες" είναι μια αυτόπτης μαρτυρία από τη Λωρίδα της Γάζας. 27 Δεκεμβρίου 2008, επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι. 21 ημέρες κυνήγι ελεφάντων. Φορτικές, θορυβητικές, βρώμικες, φρικιαστικές εικόνες από τους μοναδικούς ξένους που αποφάσισαν και κατάφεραν να μείνουν μέσα σε ασθενοφόρα της Λωρίδας της Γάζας με Παλαιστίνιους πολίτες."

Οι σκηνοθέτες της ταινίες ήταν ανάμεσα στους λίγους ξένους που βρισκόντουσαν στην εμπόλεμη ζώνη της Γάζας και στην ταινία παρουσιάζονται με ρεαλιστικό-ωμό τρόπο σκηνές του πολέμου. Το όνομα της ταινίας οφείλεται στην ομώνυμη ιστορία-δοκίμιο Shooting an Elephant (1936) του συγγραφέα Τζορτζ Όργουελ. 

Οι συντελεστές της ταινίας διανέμουν την ταινία με Creative Commons by-sa-3.0 και η 18 Ιανουαρίου 2010 ήταν ημερομηνία παγκόσμιας προβολής. Ζητούν η ταινία να προβληθεί όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και σε τοπικό επίπεδο ώστε ο κόσμος να μάθει τι έγινε στον πόλεμο στην Γάζα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ολόκληρη η ταινία "Κυνηγώντας Ελέφαντες" Υπάρχει υποστήριξη Ελληνικών υπότιτλων. (Η ταινία είναι 113λεπτών).
 toshootanelephant.com: Επίσημη ιστοσελίδα ταινίας.

Ισπανικά ντοκιμαντέρ
Ταινίες του 2009
Κωνσταντίνος Λυκουρέζος

Ο Κωνσταντίνος Λυκουρέζος (1860 - 25 Ιουνίου 1945)  ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1860 στην Καλαμάτα και ήταν γιος του Παναγιώτη Λυκουρέζου, δικαστικού και προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καλαμάτας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία και υπήρξε δημαρχιακός υποψήφιος. Μετά από οκτώ χρόνια δικηγορίας εισήλθε στο δικαστικό σώμα φτάνοντας μέχρι την θέση του εισαγγελέα Εφετών. Υπηρέτησε στη Λευκάδα, την Πάτρα, την Αθήνα και την Αμαλιάδα αναλαμβάνοντας σημαντικές υποθέσεις της εποχής μεταξύ των οποίων και αυτή της δολοφονικής απόπειρας κατά του Βασιλέως Γεωργίου Α'. Το 1910 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους με αποτέλεσμα να ασχοληθεί με την ενεργή δικηγορία ιδρύοντας τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου το δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου. Ως δικηγόρος ανέλαβε μεταξύ άλλων την υπεράσπιση του Στέφανου Σκουλούδη στο ειδικό δικαστήριο.

Το 1920 εξελέγη βουλευτής Καλαμάτας. Το 1922 διορίστηκε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Στράτου και στη συνέχεια υπουργός Δημοσίου Θησαυρού στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Το 1926 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής και αποσύρθηκε οριστικά από την πολιτική.

Παντρεύτηκε την Χοϊδά, κόρη του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου Πατρών, Παυσανία Χοϊδά, και απέκτησε πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Παυσανία Λυκουρέζο και τον Παναγιώτη Λυκουρέζο. Εγγονός του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Πηγές

Έλληνες δικαστικοί
Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες υπουργοί Δημοσίου Θησαυρού
Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Βουλευτές Καλαμάτας
Οικογένεια Λυκουρέζου
Ψήφισαν ακόμα και τα δένδρα

Η φράση «ψήφισαν ακόμα και τα δένδρα» ήταν μια παροιμιώδης φράση του Γεωργίου Παπανδρέου με την οποία χαρακτήριζε το μέγεθος της βίας και νοθείας που παρατηρήθηκε στις εκλογές του 1961. Η φράση ήταν δηλωτική της πεποίθησης για ύπαρξη ενός μεγάλης ισχύος παρακράτους, που δέσποζε στα μετεμφυλιακά χρόνια, και συχνά παρέμβαινε στην πολιτική ζωή της χώρας προς όφελος της «εθνικόφρονος» παράταξης.

Παραπομπές

Εκφράσεις
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1961
Κωνσταντίνος Καραμανλής
Miodio

Οι Miodio είναι ένα συγκρότημα από τον Άγιο Μαρίνο. Τρία από τα μέλη του κατάγονται από την Ιταλία και δύο από τον Άγιο Μαρίνο. Το 2008 συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι «Complice». Μάλιστα αποτέλεσε την πρώτη συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου στο διαγωνισμό. Εντούτοις, κατέλαβαν την τελευταία θέση του πρώτου ημιτελικού (19οι) με 5 βαθμούς.

Μέλη 
 Nicola Della Valle 
 Paulo Macina
 Francesco Sancini
 Andrea Marco Pollice
 Alesandro Gobbi

Τραγούδια των Miodio 
 Complice
 Idea
 It's OK
 Neve Nera
 Credo
 Evoluzione GENETICA

Ιταλικά μουσικά συγκροτήματα
Μουσική στον Άγιο Μαρίνο
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τον Άγιο Μαρίνο
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Mercedes-Benz W212

To Mercedes-Benz W212, γνωστό και ως Mercedes E-Class W212, ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz από τον Μάρτιο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2016 για την έκδοση σεντάν, αν και η παραγωγή της έκδοσης station wagon έφτασε έως τον Μάιο του 2016. Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο με μια μεγάλη παλέτα κινητήρων, τόσο βενζίνης, όσο και πετρελαίου, με χωρητικότητες από 1,8 έως 6,2 λίτρα και ιπποδυνάμεις από 136 έως 525 ίππους. Αντικατέστησε το Mercedes-Benz W211 και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ευρώπη τον Μάρτιο και στις ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2009, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2010. Τελικώς, αντικαταστάθηκε από το Mercedes-Benz W213, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2016 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την άνοιξη του ίδιου έτους.

Εκδοχές αμαξώματος 

Για πρώτη φορά μετά την παλαιότερη σειρά W124 του 1984 - 1997, η E-Class διατέθηκε σε τέσσερις εκδόσεις αμαξώματος: σεντάν (W212), στέισον βάγκον (S212), κουπέ (C207) και κάμπριο (A207).

Ανανέωση του 2013 
Τον Ιανουάριο του 2013 πρωτοπαρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Ντιτρόιτ, ΗΠΑ, μια έντονη ανανέωση σε όλες τις εκδοχές του W212 και μπήκε στη μαζική παραγωγή την 1η Μαρτίου 2013, ενώ κυκλοφόρησε στις 13 Απριλίου, για τη σεζόν του 2014. Η εκδοχή αυτή ξεχωρίζει εύκολα από τα μπροστινά φώτα που έγιναν και πάλι ενιαία, για πρώτη φορά σε E-Class μετά την εισαγωγή της Mercedes-Benz W210 το 1995. Μάλιστα οι νέοι μπροστινοί προβολείς ενσωμάτωσαν τεχνολογία LED.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Σεντάν 
Οι τιμές σε αγκύλες [] αφορούν τις εκδόσεις με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.

1 Για τις αγορές τις Ασίας.2 Ηλεκτρονικά περιορισμένη.3 Κατόπιν παραγγελίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα της Mercedes-Benz

W212
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Γερμανικά αυτοκίνητα
Επαρχία Κυθήρων

Η επαρχία Κυθήρων ήταν μiα από τις επτά επαρχίες του νομού Αττικής. Αποτελούταν από τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα και έδρα της ήταν η πόλη των Κυθήρων.

Διοικητικές μεταβολές
Η επαρχία Κυθήρων γνώρισε συνεχείς διοικητικές μεταβολές. Μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων στην Ελλάδα, εντάχθηκε το 1866 στον νομό Λακωνίας, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1868. Την χρονιά αυτή ενσωματώθηκε στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας όπου παρέμεινε μέχρι το 1899. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νεοσύστατο νομό Λακωνικής ο οποίος καταργήθηκε 10 χρόνια μετά και τα Κύθηρα επανήλθαν στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας. Το 1929 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Από το 1964 μέχρι το 1972 έγινε μέρος του νομού Πειραιώς και μετά την κατάργησή του έγινε πάλι μέρος του νομού Αττικής. Η επαρχία καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας και στην θέση της δημιουργήθηκε ο δήμος Κυθήρων και η κοινότητα Αντικυθήρων.

Παραπομπές

Πηγές 
  

Κυθηρα
Κύθηρα
Επαρχία Κυθήρων
Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα

Το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα (Ε.Α.Κ.) (παλαιότερα: Νέα Αγροτική Κίνησις, Ν.Α.Κ.) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1958.

Ιστορικό
Στις 27 Νοεμβρίου 1958 τέσσερις βουλευτές προερχόμενοι από την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Γιαλόφας, Μερλόπουλος, Σκυλάκος και Τσιάρας) ανακοίνωσαν την ίδρυση νέου κόμματος με την επωνυμία "Νέα Αγροτική Κίνησις". Στο νέο κόμμα εντάχθηκαν και  πολιτευτές που προέρχονταν από τη κεντροαριστερά.

Τον Ιούνιο του 1961, προσχώρησε ο Αναστάσιος Βουλόδημος και ο Κομνηνός Πυρομάγλου από τη Δημοκρατική Ένωση με σκοπό τη συνεργασία των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων με την Ε.Δ.Α.. Παράλληλα, το κόμμα μετονομάστηκε σε Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα.

Εν όψει των εκλογών του 1961 το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα σχημάτισε μαζί με την Ε.Δ.Α. το συνασπισμό Πανδημοκρατικόν Αγροτικόν Μέτωπον Ελλάδος. Ο εκλογικός συνδυασμός έλαβε 14,63% και εξέλεξε 24 βουλευτές, εκ των οποίων οι δύο (Ασημάκης Φωτήλας και Θεόδωρος Γιαννόπουλος) ανήκαν στο Ε.Α.Κ..

Το 1963 ο Φωτήλας αποχώρησε από το Ε.Α.Κ. για να προσχωρήσει στην Ένωση Κέντρου.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Πηγές
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.2ος, σελ.149.
  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Αγροτικά κόμματα
Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου

Η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Ε.Π.Ε.Κ.) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1950 από τον Νικόλαο Πλαστήρα,  υπό το οποίο και συντάχθηκε το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα του Εμμανουήλ Τσουδερού.

Ιστορικό
Η Ε.Π.Ε.Κ. μετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1950 και του 1951. Και στις δύο αυτές δεν πέτυχε πλειοψηφία προκειμένου να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πλην όμως, κατάφερε να συμμετάσχει στη κυβέρνηση που σχηματίσθηκε στις 15 Απριλίου του 1950 σε συνεργασία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου και του Δημοκρατικού Κόμματος του Γεωργίου Παπανδρέου υπό την προεδρία του Νικολάου Πλαστήρα.

Στις εκλογές του 1951 (Οκτώβριος)  η Ε.Π.Ε.Κ. μετείχε και πάλι σε συνεργασία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων, επίσης υπό την προεδρία του Νικολάου Πλαστήρα, όπου και ανέλαβε κυβέρνηση διατηρούμενη μόνο ένα έτος (1 Νοεμβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952).

Μετά το θάνατο του Πλαστήρα (26 Ιουλίου 1953) επήλθε διάσπαση της Ε.Π.Ε.Κ., οι δε παραμείναντες παλαιότεροι πολιτευτές και οπαδοί εξέλεξαν διοικούσα επιτροπή υπό τον Σάββα Παπαπολίτη, υπό τον οποίο και συμμετείχε στο συνασπισμό της Ένωσης Κέντρου στις βουλευτικές εκλογές του 1961.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Πηγές 
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τόμ. Β΄(συμπλήρωμα), σελ.880.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
1950
Γεωγραφική Ένωση

Η Γεωγραφική Ένωση (Geographical Association) είναι οργανισμός που έχει στόχο να διαδοθεί η διδασκαλία της γεωγραφίας και να κατανοηθεί η αξία του να μάθουν όλοι γεωγραφία. Έδρα της είναι το Σέφιλντ της Αγγλίας.

Μέλη
Η Ένωση απαρτίζεται από σχεδόν 10.000 μέλη, ανάμεσα στα οποία και εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς επίσης και ακαδημαϊκοί. 

Σημερινός επικεφαλής (Chief Executive) της Ένωσης είναι ο Καθηγητής Ντέιβιντ Λαμπέρ (David Lambert).

Προέλευση
Πρόκειται για εκπαιδευτικό οργανισμό φιλανθρωπικού χαρακτήρα, που ιδρύθηκε από πέντε παιδαγωγούς, μεταξύ των οποίων και ο Χάλφορντ Τζον Μακίντερ, το 1893. Ο οργανισμός είναι ανεξάρτητος από την κρατική βοήθεια στο σύνολό του.

Η Ένωση σήμερα
Ο οργανισμός διοικείται από λίγο επαγγελματικό προσωπικό σε συνεργασία με τα μέλη του, στην πλειοψηφία τους παιδαγωγούς, σε τοπικό επίπεδο.

Ο αρχικός σκοπός της Γεωγραφικής Ένωσης παραμένει το κυριότερο μέλημά της: είναι να καταστήσει κοινές τις ιδέες και η αλληλομάθηση. Στην αρχή, μια ομάδα εκπαιδευτικών σκόπευαν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν ιδέες  για το με ποιους τρόπους η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τη διδασκαλία. Σήμερα, με την έλευση των νέων τεχνολογιών, η Γεωγραφική Ένωση μπορεί να διαθέσει για το ευρύ κοινό ποικίλο υλικό για τη διδασκαλία και τη μάθηση της γεωγραφίας. 
 
Η Γεωγραφική Ένωση οδεύει στο να συμπεριλάβει στους κόλπους της και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες όλων των διδασκόντων της Γεωγραφίας, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του καθενός ατομικά. Ο σκοπός της είναι να αναζητήσει, να θρέψει και να υποστηρίξει την εξαίρετη διδασκαλία της Γεωγραφίας και να εξασφαλίσει ότι το λειτούργημα κατανοεί τη δύναμη της γεωγραφίας στο να εξυπηρετεί εκπαιδευτικούς στόχους. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρησιμοποιούνται πολλές και διαφόρων ειδών δραστηριότητες.

Το Σχέδιο Δράσης για τη Γεωγραφία
Η Γεωγραφική Ένωση, σε συνεργασία με την Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία (Royal Geographical Society RGS-IBG) έχει λάβει επιχορηγήσεις από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου με σκοπό την προώθηση διαφόρων σχεδίων. Το πρώτο πακέτο χρηματοδότησης καλύπτει την περίοδο 2006-2008 και ένα δεύτερο έχει εγκριθεί για την περίοδο 2008-2011.

Βιβλιογραφικές αναφορές
 Balchin, W.J.V (1993) "The Geographical Association: the first hundred years" (GA, Sheffield) ISBN 0948512712

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστότοπος της Γεωγραφικής Ένωσης
 Η Γεωγραφική Ένωση στο Μάντσεστερ
 GA NING - Κοινωνικό δίκτυο

Σχέδια Δράσης
 Σελίδα για το σχέδιο της Γεωγραφίας για τη Νεολαία 

Γεωγραφία
Πρασιές

Οι Πρασιές (Πρασιαὶ), επίσης Βρασιαί και Ομηρικά Βρυσειαί, ήταν αρχαία πόλη της Κυνουρίας, χτισμένη στην περιοχή του σημερινού Λεωνιδίου. Κατοικούνταν από τον 16ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Ήταν μία από τις επτά πόλεις που συμμετείχαν στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας καθώς ήταν από τις πόλεις που βρίσκονταν συνεχώς κάτω από την διαρκή απειλή του Άργους. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη βρέθηκε στο πλευρό της Σπάρτης με αποτέλεσμα να πολιορκηθεί και να καταστραφεί από τους Αθηναίους και τους Αργείους το 414 π.Χ. Ο Παυσανίας που πέρασε από την πόλη τον 2ο αιώνα συγκαταλέγει τις Πρασιές στις πόλεις που ανήκαν στο Κοινό των Ελευθερολακώνων.
Η θέση της πόλης εντοπίζεται, σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, στην περιοχή του σημερινού χωριού Πλάκα, κοντά στο Λεωνίδιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Χρονικά των Τσακώνων – Τόμος Δ – Πρασιάι ή Βρασιαί της Κυνουρίας, Κ.Α. Ρωμαίος από τον ιστότοπο https://www.tsakonianarchives.gr/ 
 Το Λεωνίδιο στην Αρχαιότητα - Αμφικτιονία από τον ιστότοπο http://www.leonidio.gr/

Παραπομπές

Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Κυνουρία
Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα

Το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα (ΑΕΚ) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1926. Ιδρυτής του κόμματος αυτού ήταν ο  Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ο οποίος κατάφερε και το συνέδεσε με τα αντίστοιχα διεθνή πολιτικά κόμματα και οργανώσεις της Πράγας και των Παρισίων.

Τον Σεπτέμβριο του 1932 ομάδες πολιτευτών και παλαιών οπαδών του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος του Σ. Χασιώτη, που είχε προηγουμένως διαλυθεί συνεργάστηκαν με το κόμμα αυτό του Α. Παπαναστασίου όπου και στις εκλογές του ίδιου έτους κέρδισε 8 έδρες, (ποσοστό περίπου 5,9%).

Σημειώνεται ότι το κόμμα αυτό είναι διαφορετικό από το Αγροτικόν και Εργατικόν Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1956 από τον Αλ. Μπαλτατζή.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 2ος, σελ. 149.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Αγροτικά κόμματα
Κατεπανάτο της Ιταλίας

Κατεπανίκιον Ιταλίας ονομάστηκε η ένωση των τριών θεμάτων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλία (Λογγοβαρδίας, Καλαβρίας και Λουκανίας) από τον Ιωάννη Τσιμισκή, περίπου το έτος 975. Ο διοικητής του Κατεπανικίου ονομαζόταν κατεπάνω. Παρόλο που δεν ευρίσκονταν στο πλαίσιο των τριών θεμάτων, στο Κατεπανίκιο υπάγονταν επίσης το Δουκάτο της Νεαπόλεως και το Δουκάτο της Αμάλφεως. Η σημερινή ιταλική επαρχία Φότζια της Απουλίας είναι γνωστή και ως Καπιτανάτα (Capitanata, αρχικά Catapanata, από παραφθορά της λέξης κατεπάνω).

Πηγές
Gay, Jules. L'Italie méridionale et l'empire Byzantin. Burt Franklin: New York, 1904. 
Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: London, 1967.

Κατεπανάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
 
Βυζαντινή Ιταλία
Πρόνοια (Βυζάντιο)

Ο θεσμός της Πρόνοιας ήταν πολιτική που εφαρμόστηκε από τους Κομνηνούς (από τon 11o αιώνα) και χαρακτηρίστηκε ως αριστοκρατικός πατριωτισμός. Αφορούσε την παραχώρηση (αργότερα ισόβια) αγροκτημάτων και φορολογικών εσόδων καθώς και εκχώρηση εσόδων και γαιών στους στρατιώτες με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών υπηρεσιών. Οι στρατιώτες αποδέκτες των προνομίων αυτού του θεσμού ονομάζονταν προνοιάριοι ή στρατιώτες και έγιναν η άρχουσα τάξη.
Κοινωνία στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ετερογενή μίγματα

Ετερογενή μίγματα ονομάζουμε τα μίγματα στα οποία μπορούμε να διακρίνουμε με γυμνό μάτι ή κοινό μικροσκόπιο τα επιμέρους συστατικά τους.

Παράδειγματα
χλωριούχο νάτριο + θεϊκός χαλκός
ζάχαρη και καφές 
σούπα 
ζάχαρη και κανέλα
λαδόξυδο
λάδι και νερό 
αλατοπίπερο
καπνός 
φυσικός χυμός πορτοκάλι
γάλα 
σοβάς
γρανίτης
ελληνικός καφές 
χώμα 
λασπόνερο
αφρός μαλλιών
ζελέ 
αίμα

Πηγές 
 Λιοδάκης Στυλιανός. Αναλυτική Χημεία, Παπασωτηρίου, 2001, ISBN 9607510860

Μίγματα
Βουλευτής του Πανεπιστημίου

Ο Βουλευτής του Πανεπιστημίου Όθωνος ήταν θεσμός που διήρκεσε από το 1843 ως το 1863.

Ιστορική αναδρομή
Η εθνική συνέλευση του 1843 αναγνώρισε υπέρ του Πανεπιστημίου το δικαίωμα να αντιπροσωπεύεται στην Βουλή με έναν βουλευτή που θα εκλέγεται από τους καθηγητές. Το προνόμιο αυτό αναγράφτηκε στο σύνταγμα το οποίο ψηφίστηκε από την συνέλευση αυτή. Ο θεσμός καταργήθηκε από την Εθνική Συνέλευση του 1863, χωρίς όμως να καταγραφεί στο σύνταγμα που επίσης ψήφισε η συνέλευση αυτή.

Βουλευτές του Πανεπιστημίου
Βουλευτές του Πανεπιστημίου εκλέχτηκαν και διετέλεσαν ως εξής:

Από τους βουλευτές αυτούς διετέλεσαν υπουργοί την περίοδο που υπηρέτησαν ως εξής:
 ο Σπυρίδων Πήλικας Υπουργός Δικαιοσύνης 
 ο Αλέξανδρος Ραγκαβής Υπουργός των Εξωτερικών

Πηγές
 

Π
Γεώργιος Μαυροκορδάτος

Ο Γεώργιος Μαυροκορδάτος  ήταν Έλληνας νομικός επιστήμονας του 19ου αιώνα και εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν από τους πρώτους καθηγητές του πανεπιστημίου. Δίδαξε στην Σχολή της Νομικής του Οθωνικού Πανεπιστημίου από το 1837 έως το 1858.

Ευεργετικό του έργο 
Κληροδότησε μετά θάνατο όλη του την περιουσία στο Πανεπιστήμιο.

Δείτε επίσης 
 Οικογένεια Μαυροκορδάτου

Πηγές 
 
 

Έλληνες ευεργέτες
Γενικό Δικαστήριο

Το Πρωτοδικείο Ευρωπαικών Κοινοτήτων (ΠΕΚ), όπως και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) εξασφαλίζει την τήρηση του δικαίου κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή των ιδρυτικών Συνθηκών από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη.

Ιστορία 

Το ΠΕΚ, μετονομασθέν με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας σε Γενικό Δικαστήριο, ιδρύθηκε το 1989 με σκοπό τη βελτίωση της δικαστικής προστασίας των πολιτών και τη μείωση του φόρτου εργασίας του ΔΕΚ καθώς και την πιο γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων.

Μέλη 

Το ΠΕΚ αποτελείται από τουλάχιστον ένα δικαστή από κάθε κράτος μέλος και ο Οργανισμός  του ΔΕΚ τους ορίζει σε 27. Οι δικαστές ορίζονται με κοινή συμφωνία από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών για θητεία έξι ετών η οποία δύναται να ανανεωθεί. Ο πρόεδρος του ΠΕΚ εκλέγεται μεταξύ των δικαστών για περίοδο τριών ετών και η θητεία του δύναται να ανανεωθεί. Δεν υπάρχουν γενικοί εισαγγελείς άλλα τα μέλη του ΠΕΚ μπορούν να κληθούν να ασκήσουν αυτό το καθήκον. Επιπλέον το ΠΕΚ συνεδριάζει σε τμήματα πέντε ή τριών δικαστών ή και σε μονομελή σε ορισμένες περιπτώσεις.

Πρόεδροι

Δικαστές

Καθήκοντα 

Το ΠΕΚ είναι επίσης αρμόδιο για το σύνολο των ευθέων  προσφυγών που ασκούνται από άτομα και από κράτη μέλη με εξαίρεση εκείνες οι οποίες ανατίθενται σε διάφορα δικαιοδοτικά τμήματα και εκείνες των οποίων επιλαμβάνεται αποκλειστικά το Δικαστήριο (ΔΕΚ).

Παραπομπές

Άλλες πηγές 

 Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (νυν Γενικό Δικαστήριο) (επίσημη ιστοσελίδα)

Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Κωνσταντίνος Μητσόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Μ. Μητσόπουλος (1844 - 1911) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1844. Ήταν ο πρώτος που αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα φυσικών επιστημών του Εθνικού Πανεπιστημίου, το 1868. Σπούδασε φυσική, χημεία, πυροχυμική, γεωλογία, γεωδαισία, μεταλλουργία, μεταλλευτική, μεταλλευτικό δίκαιο και μηχανουργική για έξι χρόνια με υποτροφία της Κυβέρνησης στη μεταλλευτική ακαδημία Freiberg Bergakademie της Σαξωνίας.

Διορίστηκε έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο το 1875, και τακτικός το 1888. Το ακαδημαϊκό έτος 1888-1889 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και το ακαδημαϊκό έτος 1907-1908 της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το ακαδημαϊκο έτος 1900-1901 εξελέγη πρύτανης του Πανεπιστημίου. Απαλλάχτηκε το 1910 από καθηγητής και διορίστηκε διευθυντής του Πολυτεχνείου.

Ήταν ο πρώτος ειδικός γεωλόγος και ορυκτολόγος της Ελλάδας, εισηγητής της Πειραματικής Ορυκτολογίας και από τους κυριότερους συντελεστές της προαγωγής των φυσικών επιστημών στην Ελλάδα. 

Απεβίωσε το 1911 στην Αθήνα.

Επιστημονικό έργο 
Εξέδιδε το περιοδικό «Προμηθεύς». Μεταξύ των γραπτών του έργων είναι τα εξής:
 Petermanns Mitteilungen: Studien über die chemische Beschaffenheit des zu Mycenä entdeckten Antiquitäten
 Berghütten und Salinenwesen von Griechenland in der National-Ausstellung von Athen
 Die Erdbeben in Griechenland und der Türkei
 Das grosse Erdbeben auf der Insel Zante 
 Die Erdbeben von Theben und Lokris 
 Die Erdbeben von Tripolis und Triphylia 
 Περί του αν επικερδείς ή ζημιώδεις αι ισπανικάι κάμινοι των μεταλλουργείων Λαυρίου
 Πραγματεία περί μεταλλουργείων, μεταλλείων, ορυχείων και λατομείων
 Περί του ηλίου

Παραπομπές

Πηγές 

 
Θεόδωρος Κρητικός, «Η επιστημονική σκέψη μετά την Επανάσταση. Η περίπτωση του οθωνικού πανεπιστημίου», στο:Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ιστορία και φιλοσοφία των επιστημών στον Ελληνικό χώρο (17ος-19ος αι.), εκδ.Μεταίχμιο,Αθήνα, 2003, σελ.738-754

Έλληνες φυσικοί
Έλληνες μαθηματικοί
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Τιμολέων Αργυρόπουλος

Ο Τιμολέων Αργυρόπουλος (1847 - 1 Φεβρουαρίου 1912) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1847. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα φυσικής και συνέχισε τις σπουδές του στην Σορβόνη. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1884 διορίστηκε υφηγητής, το 1987 επίτιμος καθηγητής φυσικής και το 1885 τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Στρούμπο.

Ήταν ο ιδρυτής του πρώτου πειραματικού εργαστηρίου  Φυσικής στο Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε επίσης καθηγητής της Σχολής των Ευελπίδων και της Σχολής των Δοκίμων. 

Διετέλεσε μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφέλιμων Βιβλίων, καθώς και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, από το 1880 έως το 1912. Επίσης, το 1909 εξελέγη κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και έμεινε στη θέση αυτή για ένα χρόνο. 

Θεωρείται ότι εισήγαγε την νεώτερη ηλεκτρολογία στην Ελλάδα.

Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 1912 στην Αθήνα (1η Φεβρουαρίου σύμφωνα με το νέο ημερολόγιο).

Συγγράμματα 
Μεταξύ των συγγραμμάτων του περιλαμβάνονται τα εξής:

 Ιστορία του ηλεκτρισμού από των αρχαιότατων χρόνων (1888)
 Φθορισμός του κυανιούχου καλιονατριολευκοχρύσου και κυανιούχου καλιολιθιολευκοχρύσου δια των ακτίνων Χ (1896)
 Συσκευή της διαφοράς θλαστικότητος των υγρών
 Περί διπλής διαθλάσεως και πολώσεως του φωτός (1891)
 Στοιχεία Φυσικής (1887)
 Στοιχεία Φυσικής (δια γυμνάσια) (1994)
 Πειραματική Φυσική (Σχολή Ευελπίδων) (1891, 1894)

Δημοσιεύσεις σε περιοδικά με κριτές οι οποίες είναι διαθέσιμες διαδικτυακά:

 "Oscillationen eines weissglühenden Platindrahtes durch wiederholte Stromunterbrechungen. Ein Vorlesungsversuch", Annalen der Physik, vol. 277, Issue 11, pp.503-504
 "Sprechender Kondensator", Annalen der Physik, vol. 328, Issue 7, pp.397-398

Παραπομπές

Πηγές 
 

Έλληνες φυσικοί
Έλληνες μαθηματικοί
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Νικόλαος Αποστολίδης

Ο Νικόλαος Αποστολίδης (1856 - 1919) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα και υπουργός Εθνικής Οικονομίας το 1916.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1856. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Αθήνα και σπούδασε Φυσική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στην Γενεύη, στην Σορβόνη, από όπου αποφοίτησε με διδακτορικό το 1881, με τίτλο τον τίτλο της διατριβής του να είναι «Ανατομία και εμβρυολογία των οφιούρων». 

Επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε καθηγητής της Φυσικής ιστορίας σε γυμνάσια της πόλης, ενώ παράλληλα το 1882 έγινε υφηγητής ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακόμη, διετέλεσε διευθυντής του Ζωολογικού Μουσείο Αθηνών. Από το Σεπτέμβριο του 1894 και για αρκετά χρόνια διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο ενώ έγινε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας επί της πρωθυπουργίας Σπυρίδωνα Λάμπρου το 1916, από όπου αποχώρησε για λόγους υγείας. Ακόμη, μεταξύ 1909 και 1910 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου, και μεταξύ 1915 και 1916 κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου. Απεβίωσε το 1919 στην Αθήνα. 

Δημοσίεσε αρκετές επιστημονικές εργασίες με θέμα τη ζωολογία και εισήγαγε την Συστηματική Πειραματική Ζωολογία στην Ελλάδα.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Έλληνες μαθηματικοί
Έλληνες φυσικοί
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Περικλής Αργυρόπουλος

Ο Περικλής Αργυρόπουλος (1801 - 1860) ήταν νομικός, καθηγητής διοικητικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικός, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Ιάκωβου Αργυρόπουλου, γόνου παλιάς φαναριώτικης οικογένειας, και της Μαρίας Σούτσου, κόρη του Μιχαήλ Α΄ Σούτσου, ηγεμόνα της Βλαχίας και της Μολδαβίας. Το 1830 μαζί με την οικογένειά του διέφυγε στην Αθήνα και εν συνεχεία μετέβη στο Παρίσι προκειμένου να σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος και στη συνέχεια έγινε δικαστικός. Το 1833 διορίστηκε καθηγητής διοικητικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1840 έγινε τακτικός. Την περίοδο 1838 - 1841 διετέλεσε κοσμήτωρ της νομικής σχολής ενώ την περίοδο 1852 - 1853 πρύτανης του πανεπιστημίου.

Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε υπουργός εξωτερικών, οικονομικών και εκκλησιαστικών στην κυβέρνηση Μαυροκοδράτου (1854 - 1855). Το 1859 εξελέγη βουλευτής πανεπιστημίου.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1860. Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον Ιάκωβο. Εγγονός του ήταν ο Περικλής Ι. Αργυρόπουλος και δισέγγονή του, από την εγγονή του τη Ελένη Αργυροπούλου, η Ασπασία Μάνου.

Παραπομπές 

Καθηγητές νομικής Αθηνών
Βουλευτές Πανεπιστημίου Αθηνών
Οικογένεια Αργυροπούλου
Ρέιτσελ Κόρι

Η Ρέιτσελ Κόρι (Rachel Aliene Corrie, 10 Απριλίου 1979 – 16 Μαρτίου 2003) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια που σκοτώθηκε στην λωρίδα της Γάζας από μπουλντόζα των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας (IDF) καθώς προσπαθούσε να αποτρέψει την κατεδάφιση σπιτιού. Ο στρατός του Ισραήλ υποστήριξε πως ο θάνατος της Κόρι δεν ήταν εσκεμμένος και προήλθε από την κακή οπτική γωνία που είχε ο οδηγός της μπουλντόζας. Από την άλλη πλευρά, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης υποστήριξαν πως η Κόρι και άλλοι δρούσαν σαν "ανθρώπινες ασπίδες".

Το όνομά της φέρει τιμητικά το σκάφος Ρέιτσελ Κόρι, που επιχείρησε να σπάσει το ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια και κατελήφθη από τον ισραηλινό στρατό στις 5 Ιουνίου.

Αμερικανοί ακτιβιστές
Ιστορία της Παλαιστίνης
Αβρααμικές θρησκείες

Οι Αβρααμικές θρησκείες (γνωστές και ως Αβρααμικές παραδόσεις, θρησκείες του Αβραάμ, Αβρααμικές μονοθεϊστικές θρησκείες, Σημιτικές θρησκείες και Σημιτικές μονοθεϊστικές θρησκείες κτλ.) είναι ιστορικά οι τρεις μεγαλύτερες θρησκείες στον κόσμο, δηλαδή ο Ιουδαϊσμός, ο Μουσουλμανισμός ή Ισλάμ και ο Χριστιανισμός. Η καταγωγή των Αβρααμικών θρησκειών εντοπίζεται πρώτα στον Ιουδαϊσμό, που εμφανίστηκε την πρώτη και τη δεύτερη χιλιετία Π.Κ.Ε. στην περιοχή του Ισραήλ και της Ιουδαίας, όταν γράφτηκε η Εβραϊκή Βίβλος. 1.500 χρόνια αργότερα οι οπαδοί του Ιησού από τη Ναζαρέτ, δημιούργησαν τη θρησκεία του Χριστιανισμού, η οποία στηρίζεται κυρίως στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Το Ισλάμ ιδρύθηκε από τον Μωάμεθ τον 7ο αιώνα Κ.Ε., πάνω στις διδαχές του Κορανίου, το οποίο κάνει συχνά αναφορές στα πρόσωπα του Μωυσή, του Δαβίδ και του Ιησού. Για μία περίοδο μεγαλύτερη των 1.300 χρόνων, οι ιστορίες και των τριών θρησκειών μοιράζονται πολλά κοινά σημεία, και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως βρίσκονται στην ίδια θρησκευτική οικογένεια. Σύμφωνα με τα ιερά συγγράμματα και των τριών θρησκειών, πρωταρχικό ρόλο στην ίδρυση αυτών έπαιξε το πρόσωπο του Αβραάμ. Στα σημεία που μοιράζονται τις ίδιες ιστορίες υπάρχουν μικρές, αλλά σημαντικές διαφορές, που τις διαφοροποιούν μεταξύ τους.

Στη σύγχρονη εποχή υπολογίζεται πως υπάρχουν 3,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν σε μία από αυτές τις θρησκείες, αριθμός λίγο μεγαλύτερος από τον μισό πληθυσμό της Γης.

Σε αντίθεση, οι μεγαλύτερες μη-Αβρααμικές θρησκείες είναι ο Ινδουισμός, ο Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός. Είναι οι «Ανατολικές θρησκείες» οι οποίες εμπεριέχουν τις «νταρμικές» Ινδικές θρησκείες και τις «ταοϊκές» Ανατολικές Ασιατικές θρησκείες.

Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέες μικρότερες Αβρααμικές θρησκείες, όπως ο Μπαχαϊσμός.

Παραπομπές
Σάββας Παπαπολίτης

Ο Σάββας Παπαπολίτης (1911 - 7 Οκτωβρίου 1973) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας. Καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Παπαπολίτη της Ρούμελης που είχε δράσει στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. 
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών λαμβάνοντας πτυχίο νομικών οικονομικών και πολιτικών επιστημών. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά ως δικηγόρος κι από το 1935 άρχισε να πολιτεύεται. Στη περίοδο της κατοχής έλαβε μέρος στον αγώνα αντίστασης ως μέλος της κεντρικής επιτροπής και του πολιτικού γραφείου της Ε.Λ.Δ. του Ηλία Τσιριμώκου. Κατά τα Δεκεμβριανά διαφώνησε με την ακολουθούμενη τακτική του ΕΑΜ και προέβη σε δημόσια αποδοκιμασία αυτού με προκήρυξή του.

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας εγκατέλειψε τη ΕΛΔ και συνεργαζόμενος με το κόμμα ΕΠΕΚ του Ν. Πλαστήρα εξελέγη το 1951 βουλευτής του Πειραιά και Νήσων. Ανέλαβε υπουργός Εμπορίου (1951-1952). Στις εκλογές του 1952 επανεξελέγη και διορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΠΕΚ όπως και γενικός γραμματέας του Κόμματος. Μετά το θάνατο του Πλαστήρα ο Σάββας Παπαπολίτης εξελέγη πρώτα μέλος της διοικούσας τριμελούς επιτροπής της ΕΠΕΚ (1953-1956) και κατόπιν πρόεδρος της το 1956. Ανασυντάσσοντας το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές υπό τον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ένωσης κερδίζοντας 16 έδρες στη Βουλή. Στις εκλογές του 1958 το κόμμα του συμμετέχει στο συνασπισμό Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωσις και καταλαμβάνει μόνο μία έδρα.
Το 1961 συμμετείχε στο συνασπισμό της Ένωσης Κέντρου, στην οποία και τελικά απορροφήθηκε η ΕΠΕΚ. Στις κυβερνήσεις που σχημάτισε ο Γ. Παπανδρέου ανέλαβε ξανά υπουργός Εμπορίου (1963) και (1964-1967).

Ο Σάββας Παπαπολίτης πέθανε τον Οκτώβριο του 1973 στο "Αρεταίειο" στην Αθήνα όπου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση από το Φεβρουάριο του ίδιου έτους, έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο . Αδελφός του Σάββα ήταν ο Νικόλαος Παπαπολίτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και βουλευτής (1915-1993). Γιος του Σάββα Παπαπολίτη ήταν ο βουλευτής Σωτήρης Παπαπολίτης (1941-2020).

Πηγές 
 "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ.Δ΄ (συμπλήρωμα) σελ.110.
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ.15ος, σελ.459
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.48ος, σελ.118

Παραπομπές 

Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού
Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Προσηλυτισμός

Προσηλυτισμός ονομάζεται η προσπάθεια παρακίνησης ατόμων να υιοθετήσουν συγκεκριμένες απόψεις, και κυρίως θρησκευτικές αξίες. Η λέξη προέρχεται ετυμολογικά από το «προς» και τον παρακείμενο του ρήματος έρχομαι «ελήλυθα». Αν και ιστορικά χρησιμοποιήθηκε στην Καινή Διαθήκη για να περιγράψει τον εκχριστιανισμό των παγανιστών, σήμερα χρησιμοποιείται για να περιγράψει γενικότερα τις προσπάθειες άλλων θρησκειών να διαμορφώσουν τα πιστεύω ενός ατόμου, θρησκευόμενου ή μη, ώστε να υιοθετήσει την αντίστοιχη θρησκεία. Ο όρος έχει αρνητική σημασία και περιγράφει κυρίως τις βίαιες (σωματικά ή πνευματικά) προσπάθειες που χρησιμοποιούνται για να μεταπεισθεί ένα άτομο.

Το Σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο 13 παράγραφος 2 απαγορεύει τον προσηλυτισμό ο οποίος νομικά ορίζεται πιο περιορισμένα, για να μην θίγεται το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης του θρησκευτικού αισθήματος, ως «η με αθέμιτα μέσα προσπάθεια διείσδυσης στην θρησκευτική συνείδηση του άλλου».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Θρησκευτικά έθιμα
Κοινωνική ψυχολογία
Εμμανουήλ Ι. Εμμανουήλ

Ο Εμμανουήλ Ι. Εμμανουήλ (1886-1972) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής Πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1886. Σχολείο πήγε στο Εκπαιδευτήριο Τριανταφύλλου και στο Γυμνάσιο Αθηνών. Άρχισε να σπουδάζει στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άλλαξε τον επόμενο χρόνο, το 1903 στο Φαρμακευτικό Σχολείο, όπου και αποφοίτησε το 1906. Συνέχισε τις σπουδές του στην Βέρνη και αποφοίτησε με διδακτορικό της Γενικής Χημείας, Φαρμακογνωσίας και Ορυκτολογίας. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα διορίστηκε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Ήταν τακτικό μέλος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου, μέλος της προς σύνταξη της Ελληνικής Φαρμακοποιίας Επιτροπής και της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1949 και πρόεδρος της Ακαδημίας το 1952.

Απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 1972.

Βιβλία
Δύο από τα συγγράμματά του, διαθέσιμα στο διαδίκτυο, είναι:
Έλληνες αριστείς της φαρμακευτικής: (Δύο διαλέξεις του συλλόγου των φοιτητών της Φαρμακευτικής), 1924.
Το Λουτράκιον και τα ύδατά του, Εν Αθήναις, Τύποις "Εκδοτικής",1927.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 10930, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 7704, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 7053, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού
Εμμανουήλ Εμμανουήλ, αρχείο 5473, ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ: Ψηφιακός Θησαυρός Πρωτογενών Τεκμηρίων Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού

Πηγές

Αναφορές

Έλληνες φυσικοί
Έλληνες μαθηματικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών

Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (Ε.Σ.Κ.Τ) αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ) και τις Κεντρικές Τράπεζες (Κ.Τ) των 27 κρατών μελών της Ε.Ε., είτε έχουν υιοθετήσει το νόμισμα του ευρώ είτε όχι. Στόχος του Ε.Σ.Κ.Τ μαζί με το Ευρωσύστημα είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και σε δευτερεύον βαθμό, την προώθηση της νομισματικής και οικονομικής μεταξύ της Ευρωζώνης και των κρατών-μελών της Ε.Ε. εκτός  Ευρωζώνης.

Καθήκοντα

Βασικά καθήκοντα Ε.Σ.Κ.Τ. και Ευρωσυστήματος 
Τα βασικά καθήκοντα του Ε.Σ.Κ.Τ και Ευρωσυστήματος είναι:
 Η χάραξη και η εφαρμογή νομισματικής πολιτικής για τη ζώνη του ευρώ
 Η διενέργεια πράξεων συναλλάγματος
 Η κατοχή και η διαχείριση των επίσημων συναλλαγματικών διαθεσίμων των χωρών της ζώνης του ευρώ 
 Η προώθηση της ομαλής λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών

Περαιτέρω καθήκοντα 
 Τα τραπεζογραμμάτια. (Η Ε.Κ.Τ έχει το αποκλειστικό δικαίωμα έγκρισης της έκδοσης τραπεζογραμματίων)
 Στατιστικά στοιχεία. (Σε συνεργασία με τις Εθν.Κ.Τ, η Ε.Κ.Τ συλλέγει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων, είτε από τις εθνικές αρχές είτε απευθείας από τους οικονομικούς φορείς)
 Χρηματοπιστωτική σταθερότητα και εποπτεία. (Το Ευρωσύστημα συμβάλλει στην ομαλή πολιτική που προωθούν οι αρμόδιες αρχές για την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος)
 Συνεργασία σε διεθνές και Ευρωπαϊκό επίπεδο. (Η Ε.Κ.Τ διατηρεί σχέσεις συνεργασίας με αντίστοιχα όργανα,οργανισμούς και φορείς εντός της Ε.Ε, αλλά και διεθνώς, όπου εξετάζονται θέματα σχετικά με τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στο ευρωσύστημα)

Τράπεζες-μέλη

Παραπομπές

Άλλες πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών

Κεντρικές τράπεζες
Συστημα Κεντρικων Τραπεζων
Γεώργιος Φωτεινός

Ο Γεώργιος Φωτεινός (1878-1958) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 20ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στον Μυλοπόταμο Κυθήρων στις 26 Ιανουαρίου 1878. Πήγε σχολείο στα Κύθηρα και στη Γαλλική Σχολή Σμύρνης. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με πτυχίο διδακτορικό το 1898. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, παρακολουθώντας μαθήματα δερματολογίας και συφιλιδολογίας στο Παρίσι, στο Βερολίνο και στην Βιέννη. 

Επέστρεψε στην Αθήνα και έγινε επιμελητής της κλινικής Αφροδισίων νόσων, και ακολούθως διορίστηκε τακτικός καθηγητής των αφροδισιακών και δερματικών νοσημάτων. Διετέλεσε διευθυντής του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός».

Έγινε μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών.

Πέθανε το 1958.

Παραπομπές

Πηγές
 

Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κωνσταντίνος Σάββας

Ο Κωνσταντίνος Σάββας (1861 - 1929) υπήρξε Έλληνας ιατρός καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 10 Αυγούστου 1861. Αφού πήγε σχολείο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο. 

Μετά την διάρκεια της εκπλήρωσης της στρατιωτικής του θητείας συνέχισε τις σπουδές στην Βιέννη και Λονδίνο. Παραιτήθηκε από το στρατό και διορίστηκε βασιλικός αρχίατρος. 

Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατροσυνεδρείου και καθηγητής της Υγιεινής και Μικροβιολογίας. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Πέθανε στο Μπαντ Νάουχαϊμ της Γερμανίας από καρδιακή πάθηση το 1929. 

Ο Κωνσταντίνος Σάββας διακρίθηκε καθώς ήταν ο κυριότερος οργανωτής της υγειονομικής υπηρεσίας του Κράτους.

Πηγές

Δείτε Επίσης 
 Βασίλειος Πατρίκιος

Έλληνες μικροβιολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Θεόκλητος Βίμπος

Ο Θεόκλητος Βίμπος (1832 - 1903) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1832. Σπούδασε θεολογία σε Αθήνα, Κίεβο, Αγία Πετρούπολη και στην Λειψία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά το 1860 έκτακτος και από το 1867 τακτικός καθηγητής της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο. Μεταξύ 1868 και 1869 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1869 μιας και από τότε διετέλεσε αρχιεπίσκοπος Μαντινείας και Κυνουρίας. Έλαβε ακόμη τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του στο Πανεπιστήμιο, κατηγορήθηκε στο Εκκλησιαστικό δικαστήριο για ετεροδιδασκαλία και βλασφημία.

Ήταν ο πρώτος που δίδαξε Εβραϊκά και εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης από το εβραϊκό κείμενο. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 30 Δεκεμβρίου 1903.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεόκλητος Βίμπος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Έλληνες θεολόγοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτης Πατρών Νικηφόρος Καλογεράς

Ο Νικηφόρος Καλογεράς, (1835 - 1896) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα και Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας.

Γεννήθηκε το 1835 στις Σπέτσες και σε μικρή ηλικία μετέβη στο Άγιο Όρος όπου έλαβε την εγκύκλια εκπαίδευση του. Στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και πριν ακόμα αποφοιτήσει εξάσκησε το διδασκαλικό επάγγελμα στην Πατριαρχική Σχολή του Καΐρου για δύο χρόνια. Κατόπιν σπούδασε σε Πανεπιστήμια της Γερμανίας..

Διετέλεσε υφηγητής Πατρολογίας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από το 1868, και τακτικός καθηγητής από το 1879. Την ίδια περίοδο υπήρξε και α΄ γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Δίδαξε Ποιμαντική και εκκλησιαστική αρχαιολογία. Διετέλεσε τρεις φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα έτη 1874-1875, 1879-1880 και 1882-1883. Το 1883 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας και παρέμεινε επίτιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Παραιτήθηκε το 1885 και την περίοδο 1889-1895 διετέλεσε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Πέθανε εκεί στις 17 Οκτωβρίου 1896.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νικηφόρος Καλογεράς στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Ν
Ν
Έλληνες θεολόγοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ροντενές

Το Ροντενές (γερμ. Rodenäs) είναι οικισμός της Γερμανίας.

Γεωγραφική θέση 
Βρίσκεται στα σύνορα της Γερμανίας με τη Δανία.

Ιστορία 
Το έτος 1436 κτίστηκε το πρώτο προστατευτικό κυματοθραύστικό τείχος, το ονομαζόμενο χρυσό τείχος.

Οικονομία 
Οι κάτοικοι του οικισμού πορεύονται τα προς το ζην από τον τουρισμό, την αγροκαλλιέργεια και τις σύγχρονες εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας. 

Χωριά της Γερμανίας
Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Άβεντοφτ

Το Άβεντοφτ (γερμ. Aventoft) είναι οικισμός της Γερμανίας.

Γεωγραφία
Βρίσκεται στα σύνορα της Γερμανίας με τη Δανία.

Ιστορική αναδρομή 
Κατά το Μεσαίωνα το Άβεντοφτ ήταν αποκομμένο από τη στεριά και βρίσκονταν επάνω στο νησί Βίνταου. Το έτος 1566 έγιναν έργα αντιπλημμυρικά και το νησί ενώθηκε με την ξηρά. Ήταν όμως ακόμα βαλτώδες θαλασσινό μέρος, το οποίο αφυδατώθηκε τελικά τον εικοστό αιώνα με αποξηραντικά έργα.

Υπάρχει μια εκκλησία που κτίστηκε τον 13ο αιώνα και ένας πύργος που κτίστηκε το 1911.

Οικονομία 
Παλαιότερα το μέρος ήταν ψαράδικο. Με την πάροδο του χρόνου ιδρύθηκαν όλο και περισσότερα εμπορικά μαγαζιά και το εμπόριο με τη Δανία άνθισε.

Χωριά της Γερμανίας
Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Ελχέφτ

Το Ελχέφτ (γερμ. Ellhöft) είναι οικισμός στη Γερμανία.

Γεωγραφική θέση 
Βρίσκεται κοντά στο Σιντερλίγκουμ κοντά στα σύνορα με τη Δανία.

Ιστορική αναδρομή 
Ο οικισμός είχε κατοικηθεί από τη λίθινη εποχή.

Οικονομία 
Το έτος 1995 ιδρύθηκε μια εταιρεία εκμετάλλευσης αιολικής ενέργειας. Το έτος 2000 έγιναν τα εγκαίνια.

Χωριά της Γερμανίας
Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Βέστρε

Το Βέστρε (γερμ. Westre) είναι οικισμός στη Γερμανία.

Γεωγραφική θέση 
Βρίσκεται στα σύνορα της Γερμανίας με τη Δανία. Στα όρια του οικισμού βρίσκεται το έλος «Σβάρτσμπεργκ».

Χωριά της Γερμανίας
Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Ποντιφίκιο Ελληνικό Κολλέγιο Αγίου Αθανασίου

Το Ποντιφίκιο Ελληνικό Κολλέγιο Αγίου Αθανασίου της Ρώμης (ιτ. Pontificio Collegio Greco di Sant’Atanasio) ιδρύθηκε το 1577 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ' ως σχολή για ελληνόρρυθμους ιεροσπουδαστές από την Ελλάδα, τη Μέση Ανατολή και τις ελληνικές περιοχές της Νότιας Ιταλίας. Προστάτης του κολλεγίου είναι ο Μέγας Αθανάσιος, ένας από τους τέσσερις Έλληνες Πατέρες. Ευρίσκεται στην οδό Βαβουίνου 149 και δεν πρέπει να συγχέεται με το αρχαιότερο Ελληνικό Γυμνάσιο της Ρώμης. Η Εκκλησία Αγίου Αθανασίου των Ελλήνων χτίστηκε από τον Καρδινάλιο Santoni, και είναι η κύρια λειτουργική εκκλησία του  Κολλέγιου και της ελληνόρρυθμης ελληνικής κοινότητας της Ρώμης.

Απόφοιτοι

Μαθητές της σχολής υπήρξαν οι Πέτρος Αρκούδιος, Λέων Αλλάτιος, Ανδρέας Ρέντιος, Νικόλαος Αλεμάννος, Ιωάννης Πάμφιλος, και άλλοι πολλοί. Η βιβλιοθήκη της σχολής διέθετε επτά χιλιάδες τόμους.

Πηγές

 
 Νέος Ελληνομνήμων, 1913, τεύχος Α-Β, σελ. 3-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://www.collegiogreco.blogspot.com παρουσίαση της σχολής

Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες
Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί
Ελληνικά σχολεία στην Ιταλία
Εκπαίδευση και έρευνα στη Ρώμη
Νεόφυτος Ροδινός

Ο Νεόφυτος Ροδινός ήταν Κύπριος λόγιος του 17ου αιώνα, προσηλυτιστής των ορθοδόξων Χριστιανών στον Παπισμό.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ποταμιού της Κύπρου. Μαθήτευσε στον συμπολίτη του Λεόντιο Ευστράτιο και διδάχτηκε ρητορική από τον Ιάσωνα Σωζόμενο. Πήγε στην Ρώμη και από εκεί στην Ισπανία όπου γράφτηκε τρόφιμος του Πανεπιστημίου της Σαλαμάγγας. Σπούδασε θεολογία ενώ δίδασκε Ελληνικά. 

Αφού αποφοίτησε τον έστειλε ο Πάπας στην Πολωνία για προσηλυτσμό, και μετά στην Ελλάδα όπου και συνελήφθη, για κακή του τύχη, από τους Τούρκους που τον πούλησαν για δούλο. Επενέβη όμως η Ενετική δημοκρατία και απελευθερώθηκε. Επέστρεψε στην Ιταλία και διορίστηκε εφημέριος σε ελληνική εκκλησία της Νεάπολης. Εκεί παρέμεινε για πολλά χρόνια διδάσκοντας Θρησκευτικά και Ελληνικά στα σχολεία. 

Πήγε και στην Χιμάρα, όπου για οκτώ ολόκληρα χρόνια πήγαινε σε όλα τα χωριά διδάσκοντας το ευαγγέλιο και προσηλυτίζοντας ακόμα και τους πιο απλούς ανθρώπους στον Παπισμό, υποφέροντας μύριες κακουχίες, στερήσεις και διωγμούς.

Απεβίωσε στην Ρώμη το 1669.

Παραπομπές

Πηγές
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.666.
 

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Κύπριοι λόγιοι
Μπράντον (Μανιτόμπα)

Το Μπράντον είναι πόλη της επαρχίας της Μανιτόμπας του Καναδά. Η περιοχή γύρω από την πόλη αναφέρεται συχνά ως Γουέστμαν (Westman). Η πόλη ξεκίνησε ως μείζων διασταύρωση του σιδηροδρομικού δικτύου Canadian Pacific και ως οικισμός επί του ποταμού Ασσινιμπόιν (Assiniboine River). Τα δύο συγκροτήματα ενώθηκαν το 1882 αποτελώντας την πόλη του Μπράντον. Είναι σήμερα η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Μανιτόμπα μετά το Γουίνιπεγκ με πληθυσμό 48.859 κατοίκους (απογραφή 2016).

Σημειώσεις

Πόλεις του Καναδά
Μανιτόμπα
Εύτρηση

Η Εύτρηση ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη χτισμένη κοντά στις Θεσπιές. Σύμφωνα με τη μυθολογία η πόλη χτίστηκε από τον Ζήθο και τον Αμφίονα πριν βασιλέψουν στη Θήβα. Αναφέρεται από τον Όμηρο ανάμεσα στις βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο.

Αρχαιολογική έρευνα
Η περιοχή της Εύτρησης ανασκάφηκε την περίοδο 1924-1927. Η αρχαιολογική έρευνα έδειξε πως η πόλη κατοικείται από την νεολιθική εποχή. Άκμασε ιδιαίτερα στο τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου οπότε και οχυρώνεται αντίστοιχα με τα σημαντικά ανακτορικά κέντρα της εποχής. Λίγο πριν το τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου εγκαταλείπεται για άγνωστους λόγους. Εποικίστηκε πάλι τον 6ο αιώνα από τη γειτονική πόλη των Θεσπιών και η νέα πόλη επιβίωσε μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους. 
Στις ανασκαφές της Εύτρησης βρέθηκε Κούρος του 6ου αιώνα π.Χ. που εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Υπουργείο πολιτισμού, πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο της Εύτρησης

Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας