Νικόλαος Μπουφίδης

Ο Νικόλαος Μπουφίδης (1845-1912) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1845 και ήταν γιος υπαλλήλου. Τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στην Τρίπολη. Αφού σπούδασε νομικά, έγινε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής και εργάστηκε ως δικηγόρος με ιδιαίτερη επιτυχία στις ποινικές υποθέσεις, ενώ παράλληλα δούλεψε και ως δημοσιογράφος.

Κατέβηκε για πρώτη φορά και εκλέχτηκε βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1874 με το κόμμα του Βούλγαρη. Στις εκλογές του 1875 όμως απέτυχε να επανεκλεγεί. Εκλέγεται το 1879 αλλά το 1881 αποτυγχάνει ξανά. Το 1885 κατεβαίνει με το κόμμα του Δηλιγιάννη που βρισκόταν στην αντιπολίτευση και εκλέγεται. Διαφωνεί όμως με τον προϋπολογισμό του υπουργείου στρατιωτικών και συντάσσεται με τον Τρικούπη στις εκλογές του 1887.

Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών το 1893 στην κυβέρνηση Τρικούπη ενώ μετά τον θάνατό του ακολούθησε το Γεώργιο Θεοτόκη και έγινε από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του. Εκλέχτηκε επανειλημμένα πρόεδρος της βουλής 1899, το 1900, το 1904, το 1905 και το 1906. Πρωτοστάτησε στην υλοποίηση της αποξήρανσης της λίμνης Κωπαΐδας και στην ίδρυση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς το 1899. Χάρη στις ενέργειες του έγινε πρωτεύουσα του νομού Βοιωτίας η Λιβαδειά παρά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν από τη Θήβα.

Απεβίωσε το 1912. Αδερφός του ήταν ο Μιλτιάδης Μπουφίδης (1857-1927), βουλευτής Λάρισας με το κόμμα των Φιλελευθέρων και γιος του ο Κρέων Μπουφίδης (1885-1944), αντιστράτηγος και Επίτροπος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου των Ενόπλων Δυνάμεων, που υπήρξε ένας από τους διαπρεπέστερους δικαστές της στρατιωτικής δικαιοσύνης.

Νεώτερα Ιστορικά στοιχεία 

Η ιστορική έρευνα φέρνει στο φως νέα δεδομένα για τον Νικόλαο Μπουφίδη, τον Κρέοντα, τον Μιλτιάδη. Είναι σημαντική η συμβολή τους σε δικτατορίες, πολιτικά σκάνδαλα, της εποχής τους (1890-1950) σύμφωνα και με δημοσιεύματα. Ο Στρατιωτικός Δικαστής Κρέων Μπουφίδης ήταν δικηγόρος του δικτάτορα Παγκάλου και μέλος της οργάνωσης "Χ" επί Γερμανικής Κατοχής.

Ο Μιλτιάδης πρωτοστάτησε στη δίωξη του Δελμούζου και χαρακτήρισε το Παρθεναγωγείο του Βόλου "εστία κοινωνικού μολύσματος" (Σκριπ. Κυριακή 25/5/1914, Σελίδα: 2) και ως βουλευτής ζήτησε την απόλυση του Κ. Παλαμά από το Πανεπιστήμιο (Εμπρός 5152. Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 1911, σελ. 2-3) με το σκεπτικό ότι ήταν δημοτικιστής και πρόδιδε την "εθνική γλώσσα".

Ο Νικόλαος Μπουφίδης ανήκε στους "Τζουμπέδες" στο ξεκίνημα της πολιτικής καριέρας. Ο βουλευτής Δαούτης ευθέως αναφέρει, μέσα στη Βουλή, τον Νικόλαο Μπουφίδη ως "καπηλευτή της Δικαιοσύνης" (Εμπρός 2262. Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 1903, σελ. 1). Οι Λειβαδίτες γνώριζαν ότι δεν οφειλόταν στον Νικόλαο Μπουφίδη ότι έγινε πρωτεύουσα του Νομού η Λιβαδειά και τον καταψήφισαν ως υποψήφιο στις εκλογές του 1910.

Ο Νικόλαος Μπουφίδης ήταν Πρόεδρος Βουλής σε κάποιες από τις κυβερνήσεις του Γεωργίου Θεοτόκη αλλά είχε τα λιγότερα πανεπιστημιακά προσόντα από τους Προέδρους της εποχής του. Και από το αρχείο της Βουλής των διατελεσάντων Προέδρων δεν προκύπτει ότι έγινε διδάκτορας, αλλά απλά ένας επαρχιακός δικηγόρος. Είναι ο μόνος Πρόεδρος Βουλής για τον οποίο ο Γεώργιος Σουρής στα έμμετρα άρθρα του, έχει μεγάλο αριθμό αναφορών και είναι αρκετά καυστικός και προσδιοριστικός. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 1912 ημέρα Τρίτη. Δεν ετάφη τελικά στη γενέτειρά του τη Λιβαδειά (Εμπρός 5.773-14/11/1912) η οποία τον είχε καταψηφίσει στις εκλογές του 1910.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 44, σελ. 70-71.

Commonscat που τραβάει δεδομένα από Wikidata
Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία Commons με τίτλο σελίδας διαφορετικό από των Wikidata
Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Βουλευτές Λεβαδείας