Γκιγιόμ Σορό

Ο Γκιγιόμ Κιγκμπαφορί Σορό (Guillaume Kigbafori Soro, 8 Μαΐου 1972) είναι Ιβοριανός πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2007 έως το 2012. Προτού γίνει πρωθυπουργός ήταν αρχηγός του κινήματος ανταρτών εναντίον της κυβέρνησης και αποτέλεσε πρωταγωνιστική μορφή του εμφυλίου πολέμου του 2002-03.<ref name="pmci">Christopher L. Salter and Joseph John Hobbs. Essentials of World Regional Geography, 2006. Page 489.</ref> Από τον Μάρτιο του 2012 είναι πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Ακτής Ελεφαντοστού.

 Προφίλ 
Γεννήθηκε στο Φερκεσεντουγκού (Ferkessédougou) της Ακτής Ελεφαντοστού, στις 8 Μαΐου του 1972. Υπήρξε αρχηγός του Πατριωτικού Κινήματος της Ακτής Ελεφαντοστού (MPCI) και το Σεπτέμβριο 2002 πρωταγωνίστησε σε εξέγερση κατά της κυβέρνησης του Προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό. Αργότερα έγινε μέλος του Συνασπισμού Νέες Δυνάμεις και το 2005 έγινε Υπουργός Ανασυγκρότησης και Επανένταξης, στην κυβέρνηση Μπανί. Διορίστηκε Πρωθυπουργός στις 29 Μαρτίου 2007, έπειτα από ειρηνευτική συμφωνία που υπογράφηκε στις 4 Μαρτίου του 2007. Ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Απριλίου του 2007. Στις 29 Ιουνίου του 2007 διέφυγε δολοφονικής απόπειρας από αντάρτες, με ρουκέτες, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρία άλλα άτομα. 

 Εμφύλιος πόλεμος 
Ο Σορό τέθηκε επικεφαλής του Πατριωτικού Κινήματος Ακτής Ελεφαντοστού (MPCI) και εξεγέρθηκε εναντίον του προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό το Σεπτέμβριο του 2002. Η εξέγερση αυτή πυροδότησε τον εμφύλιο πόλεμο του 2002. Έγινε γενικός γραμματέας της αντάρτικης ομάδας Νέες Δυνάμεις'' (Forces Nouvelles de Côte d'Ivoire) που προήλθε από την ένωση του MPCI με το Λαϊκό Κίνημα της Μεγάλης Δύσης της Ακτής Ελεφαντοστού (MPIGO) και με το Κίνημα για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη (MJP) .

Πολιτική καριέρα 
Έπειτα από τη συμφωνία του Ιανουαρίου του 2003. ο Σορό έγινε μέλος της κυβέρνησης στο χαρτοφυλάκιο των επικοινωνιών τον Απρίλιο του 2003. Το Σεπτέμβριο του 2003 οι υπουργοί των Νέων Δυνάμεων αποχώρησαν από την κυβέρνηση και επέστρεψαν τον Ιανουάριο του 2004. Έπειτα από τη βίαιη καταστολή μιας διαδήλωσης της αντιπολίτευσης στο Αμπιτζάν, το Μάρτιο του 2004, ο Σορό και άλλοι πρώην αντάρτες που είχαν εισέλθει στην κυβέρνηση αποχώρησαν από αυτήν. Ο πρόεδρος Γκμπαγκμπό απέλυσε το Σορό και δύο ακόμα υπουργούς στις 19 Μαΐου του 2004. Την κίνηση αυτήν του Γκμπαγκμπό την καταδίκασε ο Σορό, χαρακτηρίζοντάς την "πραξικόπημα προς την ειρηνευτική συμφωνία". Στις 9 Αυγούστου του 2004 ο Σορό προσήλθε σε συνεδρίαση της κυβέρνησης και επανήλθε σε αυτήν. Διορίστηκε υπουργός ανασυγκρότησης και επανένταξης στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σαρλ Κονάν Μπανί, το Δεκέμβριο του 2005. Έγινε έτσι ο δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον πρωθυπουργό.

Πρωθυπουργία 
Υπογράφηκε ειρηνευτική συμφωνία στις 4 Μαρτίου του 2007. Την ίδια ημέρα συμφωνήθηκε να διοριστεί στην πρωθυπουργία ο Σορό όπως και έγινε στις 29 Μαρτίου. Ο Σορό ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Απριλίου και στις 7 Απριλίου διορίστηκε η νέα κυβέρνηση με 32 υπουργούς χωρίς τον ίδιο τον Σορό.

Σε λόγο του που μεταδόθηκε στις 13 Απριλίου, ο Σορό ζήτησε τη συγνώμη όλων και εκ μέρους όλων για τα δεινά που επέφερε ο πόλεμος.

Λίγους μήνες μετά, στις 29 Ιουνίου του 2007, έγινε επίθεση με ρουκέτες στο αεροπλάνο του Σορό , στο αεροδρόμιο στην Μπουακέ, προκαλώντας σημαντικές υλικές ζημιές στο αεροσκάφος. Ο Σορό δεν έπαθε τίποτε αλλά 4 άτομα σκοτώθηκαν και άλλα 10 λέγεται ότι τραυματίστηκαν. Έγιναν επίσης συλλήψεις.

Ο Σορό και ο Γκμπαγκμπό έλαβαν μέρος στην τελετή αφοπλισμού, την "φλόγα της ειρήνης", στις 30 Ιουλίου. Ανάμεσα στα άλλα, στη διάρκεια της τελετής κάηκαν όπλα, σηματοδοτώντας τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου.

Καθώς είναι πρωθυπουργός, ο Σορό δεν επιτρέπεται να διεκδικήσει το προεδρικό αξίωμα στις επόμενες εκλογές, με βάση την ειρηνευτική συμφωνία.Το 2008 σε συνέντευξή του δήλωσε ότι θα συζητούσε τα πολιτικά του σχέδια μετά τη διεξαγωγή των εκλογών. Οι εκλογές ορίστηκαν για τις 29 Νοεμβρίου του 2009 αλλά αναβλήθηκαν, με αποτέλεσμα την πυροδότηση αντιδράσεων.

Το Φεβρουάριο του 2010 διαλύθηκε η κυβέρνηση του Σορό από τον πρόεδρο Γκμπαγκμπό και επίσης η εκλογική επιτροπή, έπειτα από μία αντιπαράθεση σχετικά με την εγγραφή των ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους.  Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη, ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα σε διαδηλωτές που ζητούσαν επίμονα τη διεξαγωγή εκλογών και την επαναφορά της εκλογικής επιτροπής και τις δυνάμεις ασφαλείας, με 2 νεκρούς και περισσότερους από 15 τραυματίες. Έπειτα από διαβουλεύσεις δύο ημερών, ο Σορό ανακοίνωσε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης με τον ίδιο στην πρωθυπουργία στις 24  Φεβρουαρίου 2010.

Ο Σορό εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2011 και παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 8 Μαρτίου 2012. Εν συνεχεία εξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 12 Μαρτίου 2012 χωρίς αντίπαλο.

Το 2016 εκδόθηκε από την Μπουρκίνα Φάσο διεθνές ένταλμα συλλήψεως του Σορό, αναφορικά με τον φερόμενο ρόλο του στο πραξικόπημα του 2015 στην Μπουρκίνα Φάσο.

Ο Σορό ήταν υποψήφιος με τον κυβερνητικό συνασπισμό στις εκλογές του 2016 και εξελέγη βουλευτής για νέα θητεία, με ποσοστό 98,7% των ψήφων. Στην πρώτη συνεδρίαση της εθνοσυνέλευσης με τη νέα της σύνθεση, επανεξελέγη πρόεδρός της στις 9 Ιανουαρίου 2017 συγκεντρώνοντας 230 ψήφους επί συνόλου  252 παρόντων βουλευτών. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Εβαρίστ Μεαμπλί έλαβε 12 ψήφους και καταγράφηκαν 10 άκυρα ψηφοδέλτια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωθυπουργοί της Ακτής Ελεφαντοστού