joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γρηγόρης Μιχαλόπουλος

Ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος (1938 — 22 Φεβρουαρίου 2013) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης έγινε ιδιαίτερα γνωστός ως εκδότης και διευθυντής της ακροδεξιάς εφημερίδας Ελεύθερη Ώρα, από τις στήλες της οποίας υποστήριζε ανοιχτά τη χούντα των συνταγματαρχών και τον πρώην βασιλιά Κωνσταντίνο. Κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για εκβιασμούς διάσημων Ελλήνων επιχειρηματιών, όπως ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος και ο Γιάννης Λάτσης.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1938. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (τότε Πάντειος Σχολή Πολιτικών Επιστημών).

Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την κεντρώα εφημερίδα Ελευθερία το 1965, αλλά στη συνέχεια εργάστηκε στον δεξιό Εθνικό Κήρυκα. Το 1981 ξεκίνησε την έκδοση της ακροδεξιάς εφημερίδας Ελεύθερη Ώρα (που κυκλοφορεί μέχρι σήμερα) της οποίας και παρέμεινε εκδότης—διευθυντής για πολλά χρόνια.

Η Ελεύθερη Ώρα ήταν γενικά ακροδεξιά και φιλοχουντική, και οι συνεχείς επιθέσεις της στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με αποκορύφωμα τις καταγγελίες ότι ήταν ομοφυλόφιλος, προκαλούσαν μεγάλες αντιδράσεις στον χώρο της ελληνικής κεντροδεξιάς, που κατηγορούσε τον Μιχαλόπουλο ότι βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με παράκεντρα του ΠΑΣΟΚ, ενώ πράγματι οι ισχυρισμοί της Ελεύθερης Ώρας για την υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία του Καραμανλή υιοθετήθηκαν και διανθίστηκαν περαιτέρω από την προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ Αυριανή του Γιώργου Κουρή. Μάλιστα το 1995 ο Μιχαλόπουλος εξέδωσε και βιβλίο με τίτλο 60 χρόνια καραμανλικής προδοσίας.

Ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος, ήδη από τη δεκαετία του 1980, είχε κατηγορηθεί δημόσια ότι προέβαινε σε εκβιασμούς Ελλήνων επιχειρηματιών, και τελικά το 2005 η διαμάχη του με τις οικογένειες Αγγελόπουλου και Λάτση κατέληξε στα δικαστήρια. Σύμφωνα με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο, ο Μιχαλόπουλος εκβίαζε για χρόνια την οικογένειά του ισχυριζόμενος ότι αποτελούσαν στόχους της 17 Νοέμβρη και απαιτούσε χρήματα, προκειμένου να μεσολαβήσει ώστε τα υποτιθέμενα υποψήφια θύματα να διαγραφούν από τις λίστες της τρομοκρατικής οργάνωσης. Αναφερόμενος στον θείο του Δημήτρη Αγγελόπουλο, ο οποίος δολοφονήθηκε από τη 17Ν, ο Θ. Αγγελόπουλος υποστήριξε ότι ένα χρόνο πριν από τη δολοφονία του είχε δώσει πολλά χρήματα στον Μιχαλόπουλο για να διαγραφεί από τη λίστα υποψηφίων στόχων. Η Μαριάννα Λάτση, κόρη του Έλληνα κροίσου Γιάννη Λάτση, αναφέρθηκε σε σειρά δημοσιευμάτων του Μιχαλόπουλου και στην έκδοση ενός βιβλίου που κατηγορούσε τον Λάτση ως δωσίλογο την περίοδο της Κατοχής.

Τον Απρίλιο του 2005 ο Μιχαλόπουλος καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 18 ετών χωρίς αναστολή για απόπειρα εκβίασης και πλαστογραφία (για τις υποθέσεις Αγγελόπουλου και Λάτση). Σε δεύτερο βαθμό η ποινή του μειώθηκε σε εννέα χρόνια χωρίς αναστολή, ενώ έπειτα από αλλεπάλληλες αιτήσεις αποφυλάκισης, επικαλούμενος χρόνια καρδιολογικά προβλήματα υγείας, αποφυλακίστηκε το 2009 καταβάλλοντας χρηματική εγγύηση 60.000 ευρώ.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 22 Φεβρουαρίου 2013, σε ηλικία 75 ετών.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Μανδρίλλος

Ο  κυνοκέφαλος πίθηκος ή μανδρίλλος είναι ένα μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους πρωτεύον θηλαστικό και βρίσκεται σε μια μικρό κομμάτι τροπικής ζούγκλας στη δυτική και κεντρική Αφρική. Είναι συνηθέστερα γνωστός για το κόκκινο και το μπλε χρώμα στη μύτη και τα πολύχρωμα πισινά του. Ο πίθηκος αυτός δεν συνδέεται με τους μεγάλους πιθήκους, αλλά θεωρείται ότι είναι συγγενής  του μπαμπουίνου,ένα  άλλο πρωτεύον θηλαστικό που απαντάται στην ανατολική και νότια Αφρική.Κάποτε θεωρούνταν  υποείδος του μπαμπουίνου, αλλά αυτή η υπόθεση δεν είναι πλέον αποδεκτή.

Ο μανδρίλλος ζει στα τροπικά δάση και περιστασιακά στα λιβάδια του νότιου Καμερούν, Γκαμπόν, Ισημερινή Γουινέα, Κονγκό και στη δυτικοκεντρική Αφρική. Ο οικότοπος του κυνοκέφαλου πιθήκου  συνορεύει με τον ποταμό Σαγκάνα στα βόρεια και τους ποταμούς Ογκόουε και  Ιβίντο προς τα ανατολικά. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι πληθυσμοί  κυνοκέφαλων πιθήκων στα βόρεια και νότια του ποταμού Ογκόουε είναι τόσο διαφορετικοί γενετικά ώστε να είναι στη πραγματικότητα ξεχωριστά υποείδη.

Οι μανδρίλλοι έχουν ευδιάκριτο χρώμα στις μύτες και τις ουρές που τους κάνει να ξεχωρίζουν μέσα στο δάσος. Τα χρώματα της μύτης στα θηλυκά είναι πολύ πιο θαμπά από τα αρσενικά, και τα θηλυκά έχουν επίσης σχεδόν το μισό μέγεθος από τα αρσενικά. Ο αρσενικός μανδρίλλος  έχει απίστευτα μεγάλα δόντια, τα οποία χρησιμοποιεί για αμύνεται και να εκφοβίζει όποιον πλησιάζει απειλητικά, είτε αυτός είναι επίσης μανδρίλλος είτε κάποιο άλλο αρπαχτικό. Οι μανδρίλλοι είναι κοινωνικά ζώα και κατοικούν σε περιοχές του δάσους σε μεγάλες ομάδες. Μια ομάδα μανδρίλλων περιλαμβάνει κυρίως θηλυκούς μανδρίλλους και τα μωρά τους, οι οποίοι καθοδηγούνται από ένα και μόνο κυρίαρχο αρσενικό. Είναι παμφάγα ζώα και, συνεπώς, τρώνε σχεδόν τα πάντα,  κυρίως όμως φρούτα, μούρα, σπόρους, ξηρούς καρπούς, ρίζες, φύλλα, έντομα, μικρά θηλαστικά και ερπετά. Λόγω του μεγάλου μεγέθους τους, έχουν λίγα αρπακτικά ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον. Η λεοπάρδαλη είναι η κύρια απειλή τους, όπως και τα μεγάλα φίδια και αρπακτικά πουλιά, που κυνηγούν περισσότερο τους νέους. Ο άνθρωπος είναι επίσης ένας από τους κύριους εχθρούς του, καθώς κυνηγιέται για χρόνια για το κρέας του. Σήμερα ο μανδρίλλος θεωρείται ότι είναι ένα είδος ζώου που είναι ευάλωτο σε εξαφάνιση

Κερκοπιθηκίδες
Εμίλ Γκαργκόροφ

Ο Εμίλ Γκαργκόροφ (, γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1981) είναι Βούλγαρος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού μέσου.

Καριέρα 
Ο Γκαργκόροφ υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την ομάδα από τις οποίας τις ακαδημίες αναδείχθηκε, την Λοκομοτίβ Σόφιας, στην οποία και παρέμεινε μέχρι την απόκτησή του από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας το 2002, ομάδα με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 121 συμμετοχές και πέτυχε συνολικά 57 τέρματα. Στις 26 Ιουλίου 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την γαλλική ΡΚ Στρασμπούρ. Κατά το πρώτο μισό του 2008, από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην πρώην ομάδα του, ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Στις 17 Ιουνίου 2010, ο Γκαργκόροφ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ρουμάνικη Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα. Στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου του 2011, έμεινε ελεύθερος από τον ρουμάνικο σύλλογο και υπέγραψε στην πρώην ομάδα του, ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Ωστόσο, στις 1 Ιουνίου 2011, ο Γκαργκόροφ μετακόμισε στο Ράζγκραντ, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την νεοπροβιβασθείσα Λουντογκόρετς Ραζγκράντ για διάστημα δύο ετών. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2011, ο Γκαργκόροφ σημείωσε χατ τρικ στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 6–0 επί της Σλόβια Σόφιας σε αναμέτρηση για το βουλγάρικο πρωτάθλημα.

Στις 13 Ιουλίου 2014, ο Γκαργκόροφ μεταγράφηκε στην κινέζικη Σιτζιαζουάνγκ Γιονγκτσάνγκ.

Διεθνή Τέρματα

Τίτλοι 
ΤΣΣΚΑ Σόφιας
 Πρωτάθλημα Βουλγαρίας: 2002–03, 2004–05, 2007–08
 Κύπελλο Βουλγαρίας: 2005–06,  2010–11

Λουντογκόρετς Ραζγκράντ
 Πρωτάθλημα Βουλγαρίας: 2011–12, 2012–13
 Κύπελλο Βουλγαρίας: 2011–12

Αθλητής της χρονιάς του Ράζγκραντ - 2011, 2012

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Βούλγαροι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας
Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Σόφιας
Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας
Ποδοσφαιριστές ΡΚ Στρασμπούρ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
Ποδοσφαιριστές Λουντογκόρετς Ραζγκράντ
Ποδοσφαιριστές Σιτζιαζουάνγκ Γιονγκτσάνγκ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Σούπερ Καπ Γερμανίας

To Σούπερ Καπ Γερμανίας (ονομάζεται στα Γερμανικά DFL-Supercup από το 2010, επειδή διοργανώνεται από την Deutsche Fußball Liga, στα Ελληνικά: Γερμανική Λίγκα Ποδοσφαίρου) είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας στον οποίο αγωνίζονται η πρωταθλήτρια ομάδα Γερμανίας και η νικήτρια της διοργάνωσης του Κυπέλλου Γερμανίας. Κατά το διάστημα 1987–1996 ονομαζόταν DFB-Supercup, επειδή τη διοργάνωσή του την είχε αναλάβει η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (αρχικά: DFB), ενώ το διάστημα 1997–2009 δεν υπήρξε κάποια επίσημη διοργάνωση.

 Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Αγώνες
Παρακάτω παρατίθεται κατάλογος όλων των αγώνων του Σούπερ Καπ, μαζί με τα αποτελέσματα και τη διοργανώτρια πόλη.

 Δεν έγινε αγώνας παράτασης

Παραπομπές 

Σούπερ Καπ
Απαρταδό

Το Απαρταδό (ισπανικά: Apartadó, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [apaɾtaˈðo]) είναι πόλη και δήμος στο διαμέρισμα της Αντιόχειας της Κολομβίας. Βρίσκεται κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό στον Κόλπο του Ουραμπά. Η οικονομία βασίζεται σε μπανάνες, καλαμπόκι, κακάο, και τη κτηνοτροφία. Η θερμοκρασία είναι περίπου 30 βαθμοί Κελσίου και η σχετική υγρασία είναι πάνω από 80% όλο το χρόνο. Το Απαρταδό χωρίζεται σε 48 γειτονιές, και εδώ είναι το καλύτερο λύκειο της περιοχής του Ουραμπά. Σήμερα, η κυβέρνηση τονώνει την βιομηχανία εδώ επειδή είναι κοντά στην Καραϊβική Θάλασσα και στο κέντρο της χώρας. Κάτοικοι: 150.000 το 2009.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος του Απαρταδό 
Απογραφή του 2005 (DANE Colombia) - Εθνικό Διοικητικό Τμήμα Στατιστικής
Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού του Απαρταδό 

Πόλεις της Κολομβίας
Δημήτρης Καζάκης

Ο Δημήτρης Καζάκης (Καλαμάτα, γεν. ) είναι Έλληνας πολιτικός και οικονομολόγος-αναλυτής με επαγγελματική διαδρομή σε επιχειρήσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Αρθρογραφούσε σε τακτική βάση στην εφημερίδα Ποντίκι και στο περιοδικό Hellenic Nexus. Έχει εκδώσει το βιβλίο Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΜΠΗΪΑ - Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας χρεοκοπίας και έχει συμμετάσχει στην εφημερίδα Το Χωνί και στο διαδικτυακό ραδιόφωνο "Ράδιο χωρίς FM" και "e-roi". Έχει διαδραματίσει καίριο ρόλο στη συγκρότηση του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) το 2011, του οποίου είναι ιδρυτικό μέλος.

Τα πρώτα χρόνια 
Ο Δημήτρης Καζάκης κατάγεται από την Καλαμάτα όπου και γεννήθηκε το 1962 και έζησε μέχρι τα 8 του χρόνια. Έπειτα μεταφέρθηκε στην Αθήνα όπου και τελείωσε το σχολείο. Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ οικονομικές επιστήμες και εγγράφηκε στο ΚΚΕ στα 18 του χρόνια, αποχωρώντας εντέλει από αυτό το 1996 όντας απογοητευμένος από την εσωτερική του λειτουργία.

Επαγγελματική Σταδιοδρομία 
Κατά δήλωση του ίδιου σε συνέντευξη, έχει εργαστεί ως στέλεχος επιχειρήσεων.

Παραπομπές

Έλληνες οικονομολόγοι
Έλληνες πολιτευτές
Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας (Σινά) (Περιβόλια Κυδωνίας)

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας (Σινά) (Περιβόλια Κυδωνίας). Xτισμένη μεταξύ των χωριών Μουρνιές και Περιβόλια, η Μονή της Αγίας Τριάδας είναι ένα από τα τέσσερα μετόχια που διατηρεί στην Κρήτη η Μονή Σινά της Αιγύπτου. Η παρουσία της μαρτυρείται ήδη από τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο (961-1204), ενώ η αρχαιότερη επιγραφική μαρτυρία από τη μονή είναι του 1643. Το μοναστηριακό συγκρότημα είχε καθαρά αγροτικό χαρακτήρα και εξακολούθησε να λειτουργεί κατά την οθωμανική κυριαρχία του νησιού. Σήμερα η μονή έχει αναστηλωθεί.

Πηγές 

Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ., Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.

Μονές του νομού Χανίων
Ηγεμόνας Κορκούτ

Ο Ηγεμόνας Κορκούτ (τούρκικα: Şehzade Korkut) (1467 - 1513), ήταν ένας οθωμανός πρίγκηπας, που ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα αντιβασιλέας στον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Πρώτα Χρόνια

Ο Ηγεμόνας Κορκούτ, γεννήθηκε στην Αμάσεια το 1467. Ο πατέρας του ήταν ο οθωμανός Σουλτάνος, Βαγιαζίτ Β΄ και η μητέρα του ήταν η Νιγκιάρ Χατούν. Ωστόσο θα μπορούσε να ήταν ομοθαλής αδερφός του Ηγεμόνα Σελίμ (μετέπειτα Σελίμ Α΄). Όταν ο παππούς του, Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής, πέθανε το 1481, ο Κορκούτ ήταν ο μεγαλύτερος ηγεμόνας που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη. Ως εκ τούτου, έγινε αντιβασιλέας του θρόνου για 18 ημέρες, έως ότου ο πατέρας του, Βαγιαζίτ Β΄, επέστρεψε στην πρωτεύουσα.

Ως κυβερνήτης

Σύμφωνα με την Οθωμανική παράδοση, όλοι οι πρίγκιπες (ηγεμόνες), ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετούν ως διοικητές επαρχιών (Σαντζάκια), ως μέρος της εκπαίδευσής τους. Το σαντζάκι του Κορκούτ ήταν το Σαρουχάν (Μανίσα). Το 1502 διορίστηκε ως διοικητής του Τεκέ (Αμάσεια), έναν λιμένα της Μεσογείου. Η Αμάσεια ήταν πολύ μακριά από την Κωνσταντινούπολη και ο Κορκούτ, ερμήνευσε το γεγονός αυτό ως δυσμένεια από τον πατέρα του. Όταν ζήτησε την αρχική του έδρα, το 1509, ο πατέρας του αρνήθηκε και ο Κορκούτ κατέφυγε στην Αίγυπτο με το πρόσχημα του προσκυνήματος. Η Αίγυπτος ήταν υπό την κυριαρχία των Μαμελούκων και έγινε δεκτός από τον Σουλτάνο τους. Ο πατέρας του, θεώρησε ότι ήταν σημάδι της αφέλειας του Κορκούτ, αλλά τον συγχώρησε και ο Κορκούτ επέστρεψε στα Οθωμανικά εδάφη. Κατά τη διάρκεια της επιστροφής του, οι Ιωαννίτες Ιππότες επιτέθηκαν στο πλοίο του και προσπάθησαν να τον συλλάβουν, αλλά ο ίδιος κατάφερε να τους ξεφύγει και κατάφερε να επιστρέψει με ασφάλεια πίσω.

Αρχή της εξέγερσης

Ο Βαγιαζίτ ήταν πλέον ηλικιωμένος και άρρωστος. Ο Κορκούτ, αποφάσισε να κινηθεί προς την Μανίσα, που ήταν πιο κοντά στην πρωτεύουσα. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του, ένα μέρος των χρημάτων του κλάπηκε από τους αντάρτες του Σαχκουλού. Αργότερα ταξίδεψε κρυφά στην Κωνσταντινούπολη, για να πάρει ρόλο στην επικείμενη διαμάχη των αδερφών του. Ωστόσο στην πρωτεύουσα δεν βρήκε σχεδόν κανένα υποστηρικτή. Στη συνέχεια συναντήθηκε με τον Σελίμ, ο οποίος τον έπεισε να επιστρέψει στο σαντζάκι του. Ο Κορκούτ παραχώρησε όλα τα δικαιώματα του από τον θρόνο και δεν έλαβε μέρος στον πόλεμο των δύο αδερφών του (Αχμέτ και Σελίμ).

Θάνατος
Όταν ο Σελίμ έγινε σουλτάνος το 1512, ο Κορκούτ αποδέχτηκε την εξουσία του αδερφού του.Παρ'όλα αυτά, ο δύσπιστος Σελίμ αποφάσισε να δοκιμάσει την πίστη του, αποστέλλοντας του ψεύτικες επιστολές από γραφειοκράτες της αυτοκρατορίας, που προσπαθούσαν να τον πείσουν να εξεγερθεί εναντίον του αδερφού του. Ο Σελίμ νιώθοντας ότι ο Κορκούτ ετοιμαζόταν να εξεγερθεί, τον εκτέλεσε το 1513 στην Κιουτάχεια. Ο Κορκούτ τάφηκε στο συγκρότημα Μουρατιγιέ στην Προύσα.

Οθωμανοί
Λεονίντ Φεντούν

Ο Λεονίντ Αρνόλντοβιτς Φεντούν (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1956) είναι Ρώσος επιχειρηματίας. Η εκτιμώμενη περιουσία του για το 2015 ανέρχεται στα $5,1 δισεκατομμύρια, ενώ κατατάσσεται από το Forbes στην 284η θέση της κατάταξης με τους πλουσιότερους ανθρώπους παγκοσμίως. Ο Φεντούν, πρώην αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού, αποτελεί το δεξί χέρι του CEO της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, Βαγκίτ Αλεκπέροφ. Ο Φεντούν κατέχει ποσοστό της τάξεως του 9,2% επί του συνόλου των μετοχών της Lukoil, ενώ είναι και ιδιοκτήτης της ρωσικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Σπαρτάκ Μόσχας.

Νεανικά χρόνια 
Ο Φεντούν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ανώτατη Σχολή Στρατιωτικής Διοίκησης του Ροστόφ, απ'όπου και αποφοίτησε το 1977. Το 1984, αποφοίτησε από την Ρωσική Στρατιωτική Ακαδημία.

Καριέρα 
Τον Νοέμβριο του 1992, εισήλθε στον χώρο των επιχειρήσεων και ίδρυσε την εταιρεία Neftkonsult LLP. Το 1993, ο Φεντούν απολύθηκε επίσημα από τον Ρωσικό Στρατό και, στην διάρκεια του ιδίου έτους, ανέλαβε CEO της JSC. Το 1996, ο Φεντούν ανέλαβε χρέη Αντιπροέδρου της LUKoil Inc. Ο Φεντούν συνάντησε τον Αλεκπέροφ, στην διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ενώ αυτός ήταν καθηγητής στο Κογκαλύμ, μία πόλη της Σιβηρίας. Τον Μάιο του 2006, ο Φεντούν ήταν ένας εκ των δύο σημαντικότερων μετόχων της IFD Kapital Group.

Προσωπική ζωή 
Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά, ενώ κατοικεί στην Μόσχα.

Δείτε επίσης 
Κατάλογος Ρώσων δισεκατομμυριούχων

Παραπομπές 

Ρώσοι επιχειρηματίες
Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ρωσίας
Σπαρτάκ Μόσχας
Μελανκόμας

Ο Μελανκόμας ο Κάριος ή Μελαγκόμας (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας πυγμάχος από την Καρία και ολυμπιονίκης στους 207<sup>ούς ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας το 49 μ.Χ. στο άθλημα της πυγμαχίας. Είναι κυρίως γνωστός για την ασυνήθιστη τεχνική του, όπου ενώ απεύφεγε τα χτυπήματα των αντιπάλων του δεν τους χτυπούσε ούτε ο ίδιος, και κέρδιζε απλώς με το να τους εξουθενώνει.

Οι διαθέσιμες πληροφορίες για τον Μελανκόμα παραδίδονται κυρίως μέσω των μαρτυριών του Διώνα του Χρυσόστομου στον 28ο και 29ο λόγο του, όπου ο Δίων τον συγκρίνει με τον ιδανικό αθλητή και άνθρωπο, ενώ παράλληλα εξυμνεί τον αθλητισμό του, τον αυτοέλεγχο του, την αρρενωπότητα του, και τη γενναιότητα του, και αναφέρει πως δεν έχασε ποτέ κανένα αγώνα και πως ποτέ δεν δέχτηκε χτύπημα αντιπάλου. Αναφέρει επίσης πως ο Μελανκόμας διέθετε εξαιρετική αντοχή, και ήταν ικανός να συνεχίζει να αγωνίζεται για μια ολόκληρη μέρα, ενώ κατά την προπόνηση του μπορούσε να κρατήσει τα χέρια του ψηλά για 2 ημέρες χωρίς να τα κατεβάσει. Πέθανε σε νεαρή ηλικία, στη Νεάπολη της Μεγάλης Ελλάδας (σημερινή Νάπολη), ωστόσο ακόμα και λίγο πριν το θάνατο του ρώτησε πόσες μέρες απομένουν μέχρι την επόμενη αθλητική διοργάνωση. 

Ο ρήτορας Θεμίστιος του 4ου αιώνα μ.Χ. αναφέρει πως ο Μελανκόμας ήταν εραστής του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τίτου, ενώ έμμεσες αναφορές στον Μελανκόμα κάνει και ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης. 

Κάποιες σύγχρονες μελέτες έχουν αμφισβητήσει την ιστορικότητα του Μελανκόμα, ή τα επιτεύγματα του, καθώς υποστηρίζουν πως κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες υπήρχαν αντίμετρα σε περίπτωση όπου κάποιος αθλητής χρονοτριβούσε και απεύφεγε να έρθει σε επαφή με τον αντίπαλο του, ή αμφιβάλλουν για τις εξωπραγματικές επιδόσεις του αθλητή.

Παραπομπές

Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία
Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Ιερός Ναός Παναγίας της Φανερωμένης (Κάτω Πλατανιάς Κυδωνίας)

Ιερός Ναός Παναγίας της Φανερωμένης (Κάτω Πλατανιάς Κυδωνίας). Ο ναός της Παναγίας της  Φανερωμένης στον Κάτω Πλατανιά ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του. Αρχικά, είχε κτιστεί τον 16ο με 17ο αι. ένα μικρό ένα μονόχωρο, καμαροσκέπαστο εκκλησάκι, το οποίο επεκτάθηκε στα δυτικά κατά τα μέσα του 19ου αι. με την προσθήκη ενός νέου μεγάλου κτίσματος. Σύμφωνα με την παράδοση, η ανέγερση του ναού αποδίδεται σε τάμα που έκαναν ναυτικοί προς την Παναγία να τους γλυτώσει από θαλασσοταραχή και να τους «φανερώσει» ένα σημάδι. Το σημάδι αυτό ήταν ένα να φωτεινό σημείο στην παραλία, στο οποίο οι ναυτικοί κατεύθυναν το πλοίο τους, εκεί όπου έκτισαν την εκκλησία.

Πηγές 

Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ., Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.

Παναγια Φανερωμενη
Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Δήμος Πλατανιά
Τοφίνο

Το Τοφίνο (αγγλικά: Tofino) είναι μια Περιοχή Δήμου, ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Άλμπερνι-Κλεϊοκουότ και βρίσκεται στην δυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας, Καναδά. Επίσης τοποθετείται στο δυτικό άκρο του Αυτοκινητόδρομου 4, στην άκρη της Χερσονήσου Εσοβίστα, στο νότιο άκρο της περιοχής Clayoquot Sound. Έχει συνολική έκταση 10.53 τ.χλμ. και πληθυσμό 1,876 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011.

Είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός το καλοκαίρι, ο πληθυσμός του αυξάνεται πολλές φορές σε σχέση με τον χειμώνα. Προσελκύει σέρφερς, λάτρεις της φύσης, κατασκηνωτές, παρατηρητές φαλαινών, αλιείς, ή και κάποιους που απλά θέλουν να είναι κοντά στη φύση. Το χειμώνα δεν είναι τόσο πολυσύχναστη, αν και πολλοί άνθρωποι επισκέπτονται το Τοφίνο και την δυτική ακτή για να παρακολουθήσουν καταιγίδες στο νερό. Κοντά στο Τοφίνο είναι η Λόνγκ Μπίτς, ένας γραφικός και δημοφιλής προορισμός όλο το χρόνο, στο Pacific Rim National Park Reserve. Κοντά περίπου 45 χιλιόμετρα (28 μίλια) βόρεια του Τοφίνο βρίσκεται το Maquinna Marine Provincial Park, με τις ιαματικές πηγές του να είναι επίσης ένας δημοφιλής προορισμός για ημερήσιες εκδρομές για τους τουρίστες, αν και η πρόσβαση γίνεται μόνο με βάρκα ή υδροπλάνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Βρετανική Κολομβία
Ζέβαλος

Ο Ζέβαλος (αγγλικά: Zeballos) (πληθ. 125) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ, στη Βρετανική Κολομβία, στον Καναδά. Ένας μύθος υποστηρίζει πως Ισπανοί κυνηγοί χρυσού μπορεί να έχουν εξερευνήσει την περιοχή στα τέλη του 16ου αιώνα. Επίσης είναι πλέον γνωστός για τον οικοτουρισμό και την ερασιτεχνική αλιεία.

Ο Ζέβαλος είναι ένα λιμάνι βαθέων υδάτων που περιβάλλεται από άγρια βουνά και δάση και βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Ζέβαλος. Είναι προσβάσιμο από τον Αυτοκινητόδρομο 19, περίπου δυόμισι ώρες με το αυτοκίνητο βόρεια του ποταμού Κάμπελ .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Βρετανική Κολομβία
Τράβις Φίμελ

Ο Τράβις Φίμελ (Travis Fimmel, 15 Ιουλίου 1979) είναι Αυστραλός ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της πετυχημένης καμπάνιας του Calvin Klein, ως συμπρωταγωνιστής του Patrick Swayze στην τηλεοπτική σειρά The Beast, και μέσω του ρόλου του ως Ράγκναρ Λόθμπροκ στη σειρά του History Channel Βίκινγκς.

Ο Φίμελ γεννήθηκε στη Βικτόρια της Αυστραλίας, κοντά στη μικρή επαρχιακή πόλη Echuca, ανάμεσα στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ. Μεγάλωσε σε μια κτηνοτροφική φάρμα 550 στρεμμάτων στο Lockington. Είναι ο νεότερος από τρεις γιους, γιος της Jennie, μιας νοσοκόμας, και του Chris, ενός κτηνοτρόφου και είναι αγγλικής και γερμανικής καταγωγής. Έχοντας ως όνειρο να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, μετακόμισε στη Μελβούρνη στα τέλη της εφηβείας του για να παίξει για το St Kilda Football Club στο AFL, αλλά βγήκε εκτός πριν να ξεκινήσει  η σεζόν, επειδή έσπασε το πόδι του. έγινε δεκτός στο RMIT για να σπουδάσει εμπορική αρχιτεκτονική και μηχανολογία, αλλά αργότερα ανέβαλε τις σπουδές του για να ταξιδέψει στο εξωτερικό.

Καριέρα ως μοντέλο 
Η καριέρα του Φίμελ ως μοντέλο ξεκίνησε αρχικά όταν τον παρατήρησε ο συγκάτοικος του Matthew Anderson, ένας ανιχνευτής ταλέντων για το περίφημο πρακτορείο μοντέλων Chadwick, ενώ ο Φίμελ γυμναζόταν σε ένα γυμναστήριο στο προάστιο Hawthorn της Μελβούρνης.

Παραπομπές 

Αυστραλοί ηθοποιοί
Ντάνιελ Χάκετ

Ο Ντάνιελ Λορένσο Χάκετ (αγγλικά: Daniel Lorenzo Hackett) (Φορλιμπόπολι, 19 Δεκεμβρίου 1987) είναι Ιταλό-Αμερικανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,98 μ. και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Βίρτους Μπολόνια.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί

Σιένα 
 Πρωτάθλημα Ιταλίας: (2013)
 Κύπελλο Ιταλίας: (2013)

Αρμάνι Μιλάνο 
 Πρωτάθλημα Ιταλίας: (2014)

Ολυμπιακός Πειραιώς 
 Πρωτάθλημα Ελλάδος: (2016)

ΤΣΣΚΑ Μόσχας 
 Ευρωλίγκα: (2019)
2x VTB Λίγκα: (2019, 2021)
Σούπερ Καπ VTB Λίγκα: (2021)

Βίρτους Μπολόνια 

 Γιούροκαπ: (2022)
 Σούπερ Καπ Ιταλίας: (2022)

Ατομικοί 

 MVP τελικών VTB Λίγκα: (2021)
2x MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα: (20η αγωνιστική 2021/22, 21η αγωνιστική 2021/22)
 MVP Κυπέλου Ιταλίας: (2013)
 MVP τελικών Πρωταθλήματος Ιταλίας: (2013)
 2x Ιταλικό All Star Game: (2011, 2012)
 MVP στο Ιταλικό All Star Game: (2012)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Daniel Hackett στο draftexpress.com
 Daniel Hackett στο eurobasket.com
 Daniel Hackett στο euroleague.net

Ιταλοί καλαθοσφαιριστές
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011
Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Σουλτάν Γιαχιά

Ο Σουλτάν Γιαχιά ή Ηγεμόνας Γιαχιά (τούρκικα:Şehzade Yahya) (1585 - 1649), ήταν ένας Οθωμανός πρίγκηπας, τρίτος γιος του σουλτάνου Μουράτ Γ΄ και αγωνίστηκε για τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ιστορία
Ο Σουλτάν Γιαχιά, γεννήθηκε το 1585 και ήταν γιος του οθωμανού σουλτάνου, Μουράτ Γ΄. Η μητέρα του ήταν η Φουλανέ Χατούν, βυζαντινή πριγκίπισσα απόγονο της Δυναστείας των Κομνηνών της Τραπεζούντας. Όταν ο πατέρας του έγινε σουλτάνος, ακολούθησε το παραδοσιακό έθιμο της δολοφονίας όλων των αδερφών του (που θα ήταν πιθανοί αντίπαλοι για τον θρόνο). Η μητέρα του Γιαχιά, ανησυχούσε ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε και στον ίδιο, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Έτσι έφυγε κρυφά και κατέφυγε πρώτα στην Ελλάδα και έπειτα στην Βουλγαρία. Εκεί, πιθανόν, βαπτίστηκε, σε ένα μοναστήρι, χριστιανός ορθόδοξος, όπου έζησε εκεί για τα επόμενα 8 χρόνια.

Μάχη για τον οθωμανικό θρόνο
Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του πέθαναν και το 1603, δεδομένου ότι ο Γιαχιά είχε διαφύγει από την χώρα, ο ανηψιός του, Αχμέτ Α΄ (που ήταν ο τέταρτος γιος του Μωάμεθ Γ΄), έγινε σουλτάνος. Ο Γιαχία, πίστευε, πως επειδή ήταν μεγαλύτερος από τον Αχμέτ, έπρεπε ο ίδιος να γίνει σουλτάνος και αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του για να κατακτήσει τον θρόνο. Ωστόσο η οθωμανική νομοθεσία περί διαδοχής, όριζε ότι δεν έπαιζε ρόλο η ηλικία των διαδόχων, άλλα οι υποψήφιοι έπρεπε να παλέψουν, μέχρι να βγει νικητής.

Από το 1603 και έπειτα, ο Γιαχιά, έκανε πολλά ταξίδια στην βόρεια και δυτική Ευρώπη, για να κερδίσει την υποστήριξη των ηγετών και να κατακτήσει τον θρόνο (ο ίδιος ταξίδεψε στη Φλωρεντία, τη Μαδρίτη, τη Ρώμη, την Κρακοβία, την Αμβέρσα, την Πράγα και άλλες πόλεις). Μεταξύ 1614 και 1617, συνεργάστηκε με ορθόδοξους Σέρβους μοναχούς του Κοσσυφοπέδιου και Ρωμαιοκαθολικούς μοναχούς και τους ηγέτες τους, στο πλαίσιο της στρατηγικής του για την κατάκτηση του θρόνου.Λίγα χρόνια αργότερα, με τη βοήθεια της Ρωσίας και των Κοζάκων της Ουκρανίας, οδήγησε ένα στόλο 130 πλοίων προς την Κωνσταντινούπολη, χωρίς επιτυχία όμως. Πέθανε το 1649 στο Μαυροβούνιο.

Παραπομπές

Οθωμανοί
Σαμίρ Χαντάνοβιτς

Ο  Σαμίρ Χαντάνοβνιτς (Samir Handanovič) είναι Σλοβένος τερματοφύλακας ο οποίος αγωνίζεται στην Ίντερ και είναι διεθνής με την Εθνική Σλοβενίας. Γεννήθηκε στην Λιουμπλιάνα της πρών Γιουγκοσλαβίας στις 14 Ιουλίου του 1984. Η Daily Mail τον ακακύρηξε έναν εκ των 10 καλύτερων πορτιέρο σε ολόκληρο τον κόσμο για το 2014. Προσχώρησε στην επαγγελματική ομάδα της Ουντινέζε σε ηλικία 20 ετών (2004).

Παραπομπές 

Σλοβένοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ντομζάλε
Ποδοσφαιριστές ΑΣΝ Τρεβίζο 2009
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Ρίμινι 1912
Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Caudron C.800

Το Caudron C.800 (γνωστό και σαν Epervier (ξεφτέρι)), είναι γαλλικό διθέσιο εκπαιδευτικό ανεμόπτερο. Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του έγιναν κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όμως η μεγάλης κλίμακας παραγωγή του ξεκίνησες μετά το τέλος της σύρραξης. Το C.800 ήταν το βασικό γαλλικό αεροσκάφος αυτής της κλάσης μέχρι την δεκαετία του 1960, ενώ περιορισμένος αριθμός χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Ο σχεδιασμός του ανεμοπτέρου ξεκίνησε λίγο μετά την γαλλική συνθηκολόγηση (Ιούνιος 1940) και γίνονταν παράλληλα με την ανάπτυξη του Castel C.25S. Και τα δύο αεροσκάφη προορίζονταν για χρήση από αερολέσχες στο νότιο, μη κατεχόμενο, μέρος της μητροπολιτικής Γαλλίας (στην επονομαζόμενη Γαλλία του Βισύ). Το Caudron ήταν ένα υψηλοπτέρυγο μονοπλάνο ξύλινης κατασκευής. Η άτρακτος καλύπτονταν από ξύλινο μονοκόκ (monocoque) και είχε τομή οβάλ σχήματος. Ο εκπαιδευτής και ο εκπαιδευόμενος κάθονταν ο ένας δίπλα στον άλλο.

Τον Απρίλιο του 1942 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το πρώτο εκ των δύο πρωτοτύπων δοκιμών. Το ίδιο έτος δοκιμάστηκε η μονοθέσια έκδοση (C.810)
η οποία όμως δεν εξελίχθηκε διότι τα πρωτότυπα χάθηκαν σε βομβαρδισμό. Μετά το τέλος του πολέμου προτάθηκε η ανάπτυξη τενός ανώτερου μονοθέσιου, του C.811, αλλά το εγχείρημα δεν προχώρησε.
Το 1951 Raymond Jarlaud σχεδίασε το C.801, στο οποίο ενσωματώνονταν διάφορες βελτιώσεις, αλλά παρήχθη σε μικρούς αριθμούς.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας το 1944, η κυβέρνηση παρήγγειλε 450 αεροσκάφη σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της εγχώριας αεροπορικής βιομηχανίας. Η παραγγελία μειώθηκε αργότερα στα 248 και η παραγωγή ξεκίνησε το 1945 στο εργοστάσιο του Aire-sur-Adour. Τα περισσότερα ανεμόπτερα παραδόθηκαν σε αερολέσχες όπου και χρησιμοποιήθηκαν μαζικά μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Μικρός αριθμός διατέθηκε στην Γαλλική Πολεμική Αεροπορία και την αεροπορία του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού (Aéronavale).

Το 2010 υπήρχαν ακόμα δέκα C.800 σε πολιτική χρήση στην Γαλλία καθώς και άλλο ένα στην Ολλανδία.

Εκδόσεις 
 C.800
 Κύρια έκδοση παραγωγής. Ολοκληρώθηκαν 302 μονάδες.

 C.801
 Βελτιωμένη έκδοση που αναπτύχθηκε την δεκαετία του 1950. Κατασκευάστηκαν δέκα μονάδες.

 C.810
 Μονοθέσια έκδοση η οποία πέταξε για πρώτη φορά το 1942. Κατασκευάστηκαν δύο μόνο πρωτότυπα, τα οποία καταστράφηκαν κατά την διάρκεια βομβαρδισμού.

 C.811
 Βελτιωμένη έκδοση. Δεν υλοποιήθηκε.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

C.800
Ανεμόπτερα
Λούλα Αναγνωστάκη

Η Λούλα (Αγγελική-Θεανώ) Αναγνωστάκη (13 Δεκεμβρίου 1928 – 8 Οκτωβρίου 2017) ήταν Ελληνίδα θεατρική συγγραφέας και από τις σπουδαιότερες γυναικείες μορφές των ελληνικών γραμμάτων.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μικρότερη αδελφή του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στην Αυστρία. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά και ήταν η μητέρα του συγγραφέα Θανάση Χειμωνά. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 2017.

Εργογραφία

Θέατρο 
Έγραψε 12 θεατρικά έργα με τα οποία αναμοχλεύει τα σημαντικότερα θέματα της μεταπολεμικής περιόδου στην Ελλάδα όπως το τραύμα, η μοναξιά, η ενοχή και η ήττα.

Τα πρώτα τρία μονόπρακτα έργα της ανέβηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή το 1965 και εκδόθηκαν σε βιβλίο το 1974 : ήταν η Η διανυκτέρευση, Η πόλη και Η παρέλαση. Αυτά πρωτοπαρουσιάσθηκαν σε μία ενιαία παράσταση στο Θέατρο Τέχνης από τον Κάρολο Κουν. Ακολούθησε το τρίπρακτο έργο Η συναναστροφή, που παρουσιάσθηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1967.

Τα μεταγενέστερα έργα της έχουν ανεβεί στην Ελλάδα από το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης και σε πολλές ευρωπαϊκές σκηνές όπως στην Κύπρο, τη Γαλλία, την Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ. Τα ερμήνευσαν καλλιτέχνες όπως οι Πιττακή, Ζαβιτσιάνου, Κονιόρδου, Λαζαρίδου, Αρμένης, Τζώρτζογλου και τα σκηνοθέτησαν οι Κουν, Βογιατζής, Τριβιζάς, Παπαβασιλείου, Κουγιουμτζής και Αρδίττης. Αυτά είναι τα ακόλουθα :
 Αντόνιο ή το μήνυμα (1972)
 Η νίκη (1978)
 Η κασέτα (1982)
 Ο ήχος του όπλου (1987)
 Διαμάντια και μπλουζ (1990)
 Το ταξίδι μακριά (1995)
 Ο ουρανός κατακόκκινος (μονόπρακτο, 1998)
 Σ' εσάς που με ακούτε (2003)
 Ο Γιώργος ως Άμλετ, Τα κείμενα των Φιλίππων 2009-2014 (2015) Κάπα Εκδοτική

Εκδόσεις
 Η διανυκτέρευση. Η πόλη. Η παρέλαση, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 1999, ISBN 978-960-04-1662-6
 Σ' εσάς που με ακούτε, εκδ. «Η Νέα Σκηνή», Αθήνα 2003
 Θέατρο: Η νίκη. Ο ουρανός κατακόκκινος. Σ' εσάς που με ακούτε., εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 2007, ISBN 978-960-04-2553-6
 Θέατρο: Ο ήχος του όπλου, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 2007, ISBN 978-960-04-3653-2
 Θέατρο: Η κασέτα, εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 2008, ISBN 978-960-04-3859-8
 Θέατρο: Διαμάντια και μπλουζ. Το ταξίδι μακριά., εκδ. «Κέδρος», Αθήνα 2008, ISBN 978-960-04-3697-6

Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων της Αναγνωστάκη

Βιβλιογραφία
 Αναγνωστάκη, Λούλα: Ο ήχος της ζωής, εκδ. «Καστανιώτης», Αθήνα 2006, ISBN 978-960-03-4313-7 (κείμενα, συνεντεύξεις, σκέψεις)
 Μαντέλη, Βίκυ: Το μοτίβο της εισβολής στο θέατρο της Λούλας Αναγνωστάκη, εκδ. «Πεδίο», Αθήνα 2014, ISBN 978-960-546-203-1

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η Λ. Αναγνωστάκη στη βάση βιβλιοnet (με φωτογραφία)
 Η Λ. Αναγνωστάκη στην IMDb
 Η θεωρία των πιθανών κόσμων και η δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη, Σοκόλη, 2019.
(συνέντευξη στη δημοσιογράφο Σόνια Ζαχαράτου, ΒΗΜagazino 8/4/2016)

Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Κάουισον Βάλεϊ

Το Κάουισον Βάλεϊ (αγγλικά: Cowichan Valley  ) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Νήσου Βανκούβερ, και συνορεύει με τα Νανάϊμο και  Άλμπερνι-Κλεϊοκουότ στα βόρεια και βορειοδυτικά, καθώς και με το Γεωγραφικό Διαμέρισμα Κάπιταλ στο νότο και ανατολικά. Με βάση την απογραφή του 2011 το Κάουσιον Βάλεϊ έχει πληθυσμό 80.332 κατοίκους. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην περιοχή Duncan.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Κάουισον Βάλεϊ

Κάου
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Ουάντινγκτον

Το Ουάντινγκτον (αγγλικά: Waddington) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Καταλαμβάνει την κατώτερη περιοχή της περιφέρειας Central Coast με επίκεντρο την ακτή του πορθμού Queen Charlotte Strait  στα βόρεια της Νήσου Βανκούβερ και των γειτονικών περιοχών της ηπειρωτικής Βρετανικής Κολομβίας. Έχει συνολική έκταση 20.288,4 τ.χλμ. και πληθυσμό 11.506 ατόμων με βάση την καταμέτρηση του 2011, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι σε πόλεις της Νήσου Βανκούβερ και των παρακείμενων νησιών. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην πόλη του Port McNeill. Η περιοχή πήρε το όνομά της από το Βουνό Ουάντινγκτον, το οποίο έχει την ψηλότερη κορυφή εξ ολοκλήρου μέσα στην Βρετανική Κολομβία.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Ουάντινγκτον

Ου
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Στρατσκόνα

Η Στρατσκόνα (αγγλικά: Strathcona) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Δημιουργήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 2008 και περιλαμβάνει το βόρειο και το δυτικό τμήμα του πρώην γεωγραφικού διαμερίσματος Comox-Strathcona. Έχει συνολική έκταση 18,329.948 km² (7,077.232 τετραγωνικά μίλια) και πληθυσμό 43.252 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην πόλη Κάμπελ Ρίβερ της Βρετανικής Κολομβίας. Επίσης τα περισσότερα από τα νησιά Ντισκάβερι ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στρατσκόνα ενώ κάποια που βρίσκονται στο νοτιότερο τμήμα ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πάουερ Ρίβερ.

Δήμοι

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Στρατσκόνα

Στρ
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Νανάιμο

Το Νανάιμο (αγγλικά: Nanaimo) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα και βρίσκεται στην ανατολική ακτή  της Νήσου Βανκούβερ του Καναδά. Συνορεύει στα νότια με το γεωγραφικό διαμέρισμα Κάουισον Βάλεϊ, στα δυτικά με το Άλμπερνι-Κλεϊοκουότ και στα βορειοδυτικά με το  Κόμοξ Βάλεϊ. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην πόλη Νανάιμο της Βρετανικής Κολομβίας. Έχει επίσης συνολική έκταση 2.038,01 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό 146.574 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011. 

Το γεωγραφικό διαμέρισμα Νανάιμο ιδρύθηκε στις 24 Αυγούστου του 1967. Μέλη του είναι πόλεις, κωμοπόλεις, περιφέρειες και οκτώ εκλογικές περιοχές που περιέχουν μη ενσωματωμένες κοινότητες. Το Νανάιμο έχει και χειρίζεται το Nanaimo Regional Transit System το οποίο παρέχει διαδρομές με συμβατικά τοπικά λεωφορεία.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Νανάιμο

Ναναιμο
Σέιγουορντ (Βρετανική Κολομβία)

To Σέϊγουορντ (αγγλικά: Sayward) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στην κοιλάδα Σέϊγουορντ στη βορειοανατολική ακτή της Νήσου Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας, Καναδά. Βρίσκεται περίπου 1,6 χιλιόμετρα του κόλπου Κέλσει σε μια προεξοχή του αυτοκινητόδρομου 19. Το χωριό πήρε το όνομά του από τον William Parsons Sayward, έναν επιτυχημένο έμπορο ξυλείας από την Βικτώρια ο οποίος γεννήθηκε στο Μέιν το 1818 και ήρθε στη Βικτώρια από την Καλιφόρνια το 1858. Το χωριό βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Hardwicke Island. Με βάση την απογραφή του 2011 το Σέϊγουορντ έχει πληθυσμό 317 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Βρετανική Κολομβία
Spicy Music

Η Spicy Music είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 2009 στην Αθήνα. Οι πρώτοι καλλιτέχνες που υπέγραψαν τα πρώτα συμβόλαια με την Spicy και τον Φοίβο το 2009 ήταν η Δέσποινα Βανδή, η Έλλη Κόκκινου ο Θάνος Πετρέλης και ο Νίνο.

Γενικά 
Η Spicy είναι η πρώτη ανεξάρτητη Ελληνική Εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο με το μοντέλο 360ο, προσφέροντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες management, αντιπροσώπευσης, marketing & public relations, ηχογράφησης & παραγωγής, Event Planning / Organizing, διανομής και touring υπηρεσίες, σε όλο το καλλιτεχνικό δυναμικό της που περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο αναγνωρισμένους Έλληνες καλλιτέχνες.   

Στα χρόνια λειτουργίας της έχει καταφέρει να έχει στο ενεργητικό της πολλές Νο 1 επιτυχίες, 2 πολλαπλά Πλατινένια Album,1 διπλά Πλατινένιο Album, 32 κυκλοφορίες Album, περισσότερα από 480 single releases, 270 video clips Teasers & Lyric Videos.

Έχει διοργανώσει επίσης περισσότερες από 200 ζωντανές εμφανίσεις καλλιτεχνών σε όλη την Ελλάδα με κορυφαίες τις: “20 Χρόνια Φοίβος-20 Χρόνια Επιτυχίες” στο ΟΑΚΑ, 30 Seconds to Mars, Dj Tiesto Kaleidoscope World Tour στο Tae Kwon Do, Whitesnake & Judas Priest στην Πλατεία Νερού, Δέσποινα Βανδή MTV Unplugged, Smile Concert στο ΟΑΚΑ, «Ημέρα Γονιμότητας» στο ΟΑΚΑ κ.α

Καλλιτέχνες

Τωρινοί καλλιτέχνες
(αλφαβητικά)

Αχιλλέας Αγγελόπουλος
Βανέσα Αδαμοπούλου
Δημήτρης Γιώτης
Μάριος Δαρβίρας
Άκης Δείξιμος

Θάνος Δημητρίου
Έλενα Δομάζου 
Νίκος Ζαδές
Δημήτρης Καραδήμος
Βίκυ Καρνέζη 
Φίλιππος Κτενάς
Λάμπης Λιβιεράτος
Χριστίνα Μηλιού
Γιάννης Μπέκας
Πρόδρομος
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Ιωακείμ Φωκάς
Ελένη Χατζίδου
Evgenia
NueVo
Vegas

Spicy Entertainment - Management

Κάτια Ταραμπάνκο
Ετεοκλής Παύλου

Πρώην καλλιτέχνες 
(αλφαβητικά)

 Άγγελος Ανδρεάτος
 Αντύπας (2012-2014 - 2018)
 Δέσποινα Βανδή (2009-2014)

Πάνος Καλίδης (2010-2015)
Στέλλα Καλλή (2010-2014)
Πέτρος Ίμβριος 
Βασίλης Καρράς (2013)
Κώστας Καραφώτης 
Έλλη Κοκκίνου (2009-2014)
Χρήστος Μενιδιάτης (2012-2014)
Νίνο (2009-2013)
Θάνος Πετρέλης (2009-2015)
Ελισάβετ Σπανού (2010-2013)
Διονύσης Σχοινάς (2014-2019)
TUS (2011-2013)
Άσπα Τσίνα

Παραπομπές
6. Vbox7.com kai spicy music greek 

7. Dailymotion kai spicy music greek 

8. Izlesene (turkey) kai spicy music greek  
Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες
Δισκογραφικές εταιρίες pop μουσικής
FIBA Europe

Η FIBA Europe είναι μια επιτροπή, εντός της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA), η οποία περιέχει και τις 50 εθνικές ομοσπονδίες της FIBA στη ζώνη της Ευρώπης και ιδρύθηκε το 1957. Διατηρεί τα κεντρικά γραφεία της στο Μόναχο.

Μέλη της FIBA Europe

Διοργανώσεις 
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:

Διοργανώσεις Ανδρών

 Σε επίπεδο εθνικών ομάδων 
 Ευρωμπάσκετ
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για Μικρές Χωρες
 Διασυλλογικές
 Τσάμπιονς Λιγκ
 Γιούροπ Καπ

Διοργανώσεις Γυναικών

 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα

Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής

 Άνδρες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-20)
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18)
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-16)
 Γυναίκες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-20)
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18)
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-16)

Καλαθοσφαίριση 3x3

 Άνδρες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
 Γυνάικες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
 Υποδομή
 Άνδρες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18)
 Γυνάικες
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (Κ-18)

Δείτε επίσης
 Κατάταξη ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  Official Web Site FIBA Europe
Κατάλογος των ομοσπονδιών μελών της FIBA στην Διεθνή Καλαθοσφαίριση

Ευρωπαϊκοί αθλητικοί διοικητικοί φορείς
Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Ελληνική Εθελοντική Φρουρά

Η Ελληνική Εθελοντική Φρουρά (στο εξής: ΕΕΦ, Σερβικά: Грчка Добровољачка Гарда) ήταν μία μονάδα Ελλήνων εθελοντών η οποία πολέμησε στον Πόλεμο της Βοσνίας στο πλευρό του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας. Μερικά μέλη της μονάδας ήταν παρόντα στην περιοχή της Σφαγής της Σρεμπρένιτσα και ύψωσαν την Ελληνική σημαία πάνω από την πόλη κατά παρότρυνση του Ράτκο Μλάντιτς.

Ιστορία
Το πρώτο απόσπασμα Ελλήνων εθελοντών στην Βοσνία κατέφθασε το 1993. Τον Μάρτιο του 1995, η ΕΕΦ, ένα τμήμα εκατό Ελλήνων παραστρατιωτικών σχηματισμένο κατά απαίτηση του Ράτκο Μλάντιτς, Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Σερβοβοσνιακού Στρατού, έγινε τακτική μάχιμη μονάδα του Σώματος Ντρίνα με τα δικά της διακριτικά, έναν λευκό δικέφαλο αετό σε μαύρο φόντο. Η μονάδα διοικούταν από Σέρβους αξιωματικούς και είχε ως βάση της την Βλασένιτσα, μια κωμόπολη στην Κοιλάδα Ντρίνα.

Μερικοί από τους εθελοντές έχουν ταυτοποιηθεί ως μέλη της Χρυσής Αυγής, ενός ελληνικού νεοναζιστικού-εθνικιστικού πολιτικού κόμματος , ενώ άλλοι ήταν μισθοφόροι. Το κίνητρο τους ήταν η στήριξη των Ορθόδοξων αδελφών τους στην μάχη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ είχε προσκαλέσει τον Σερβοβόσνιο ηγέτη Ράντοβαν Κάρατζιτς να επισκεφθεί την Αθήνα το 1993. Σε μια διαδήλωση στην οποία είχαν συμμετάσχει Έλληνες πολιτικοί, ο Κάρατζιτς ανήγγειλε: «έχουμε μόνο τον Θεό και τους Έλληνες στο πλευρό μας».

Παρουσία στην Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995

Το 2002 η αναφορά του Ολλανδικού Ινστιτούτο Σπουδών NIOD για τον Πόλεμο, το Ολοκαύτωμα και τις Γενοκτονίες για την Σρεμπρένιτσα περιέγραψε πως η μονάδα της ΕΕΦ ύψωσε την ελληνική σημαία πάνω από την πόλη μετά την πτώση της, παραπέμποντας σε βιντεοσκοπημένο υλικό του γεγονότος και αποσπάσματα από υποκλεμμένες Σερβοβοσνιακές στρατιωτικές τηλεφωνικές συνομιλίες, οι οποίες περιελάμβαναν το κατηγορηματικό αίτημα του για την ύψωση της σημαίας υπέρ της τιμής «των γενναίων Ελλήνων που μάχονται στο πλευρό μας». Η αναφορά επίσης αποκάλυπτε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε στείλει φορτία ελαφρού οπλισμού και πυρομαχικών στον Σερβοβοσνιακό στρατό μεταξύ του 1994 και του 1995.

Σύμφωνα με μια αναφορά του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων, περίπου δώδεκα Έλληνες εθελοντές μάχονταν στο πλευρό των Σερβοβοσνίων κατά τη διάρκεια της σφαγής της Σρεμπρένιτσα. Η συμμετοχή της ΕΕΦ στην επίθεση αναφέρθηκε από τον τύπο και πολλοί από τους εθελοντές έδωσαν συνέντευξη στα ελληνικά ΜΜΕ.

Παραπομπές 

Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας
Ελληνοσερβικές σχέσεις
Κατάλογος λιμένων της Ελλάδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος, ο οποίος περιέχει όλα τα λιμάνια της Ελλάδας, ταξινομημένα ανάλογα με τις θάλασσες και τα πελάγη στα οποία ανήκουν.

Ανά υδάτινο σώμα

Αιγαίο Πέλαγος

Ιόνιο Πέλαγος

Λιβυκό Πέλαγος

Λύκιο Πέλαγος (Θάλασσα του Λεβάντε)

Εικόνες

Χάρτης

Λιμένες της Ελλάδας
Μέτωπο Πολισάριο

Το μέτωπο Πολισάριο (από τα ισπανικά: Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro - Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Σαγία ελ Άμρα και του Ρίο ντε Όρο) είναι εθνικό επαναστατικό απελευθερωτικό κίνημα που εκπροσωπεί τους Σαχράουι ώστε να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος με την ονομασία Αραβική Λαοκρατική Δημοκρατία της Σαχάρας, απομακρύνοντας τους Μαροκινούς από τη Δυτική Σαχάρα. Έχει θέση παρατηρητή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το 1979, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το μέτωπο Πολισάριο ως εκπρόσωπο του λαού της Δυτικής Σαχάρας.

Η οργάνωση ιδρύθηκε επίσημα το 1973. Μετά την απόσυρση της Ισπανίας από την αποικία της Δυτικής Σαχάρας το 1975 μετά από πιέσεις του Μαρόκου, το Μαρόκο κατέλαβε το βόρειο τμήμα της περιοχής και η Μαυριτανία το νότιο. Το μέτωπο Πολισάριο ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας τις 27 Φεβρουαρίου 1976 και άρχισε τον ανταρτοπόλεμο με τα δύο κράτη, με την υποστήριξη της Αλγερίας, όπου είχε μεταφέρει την έδρα του. Τελικά, υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τη Μαυριτανία, η οποία απέσυρε τα στρατεύματά της, αλλά το Μαρόκο μονομερώς κατέλαβε τα εδάφη που έλεγχε η Μαυριτανία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, το μέτωπο Πολισάριο διεξήγαγε ανταρτοπόλεμο ενάντια σε φυλάκια του Μαρόκου. Το Μαρόκο αντέδρασε κατασκευάζοντας ένα τεράστιο ανάχωμα μήκους 2.000 χιλιομέτρων. Τελικά οι εχθροπραξίες σταμάτησαν με την διαμεσολάβηση του ΟΗΕ. Η εκεχειρία τέθηκε σε εφαρμογή στις 6 Σεπτεμβρίου 1991. Ένας από τους όρους ήταν η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της περιοχής, κάτι το οποίο δε συνέβη λόγω διαφωνιών για την χορήγηση δικαιώματος ψήφου.

Παραπομπές 

Δυτική Σαχάρα
Σοσιαλιστικά κόμματα
Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Απαγορευμένα πολιτικά κόμματα
Δημήτριος Ρεδιάδης

Ο Δημήτριος Ρεδιάδης (1915 - 13 Σεπτεμβρίου 1970) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ήταν γιος του Δευκαλίωνα Ρεδιάδη, επίσης βουλευτή. Ο Δημήτριος σπούδασε νομικά και ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Στις εκλογές του 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα και έλαβε 1.466 ψήφους.  
Ωστόσο, όταν πέθανε ο βουλευτής Δημήτριος Προμπονάς, τον Μάιο του 1949 ο Ρεδιάδης εξελέγη στη θέση του και κατέλαβε την έδρα του. 
Πέθανε το 1970 και η κηδεία του έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου από το ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά.

Παραπομπές 

Βουλευτές Κυκλάδων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα
Πεπιτό Παβόν

Ο Ινιασιό Παβόν, περισσότερο γνωστός ως Πεπιτό Παβόν (γεννημένος στις 12 Φεβρουαρίου 1941 στην Μαδρίτη και αποβιώσας στις 17 Οκτωβρίου 2012 στην Λα Σιοτά), ήταν Γαλλοισπανός ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία 
Προερχόμενος από την ΕΣ Λα Σιοτά, ο Πεπιτό Παβόν αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ολιμπίκ Μαρσέιγ από το 1960 έως το 1964 στην θέση του μέσου. Αργότερα, επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1974.

Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2012 στην πόλη της Λα Σιοτά, σε ηλικία 71 ετών.

Προσωπική ζωή 
Ήταν πατέρας του πρώην ποδοσφαιριστή Μισέλ Παβόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Προφίλ του Πεπιτό Παβόν στο footballdatabase.eu
 Προφίλ του Πεπιτό Παβόν στο mondedufoot.fr

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Γκoλντ Ρίβερ (Βρετανική Κολομβία)

To Γκόλντ Ρίβερ (αγγλικά: Gold River) είναι ένα χωριό που βρίσκεται κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της Νήσου Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Εκμεταλλευόμενοι τα βαθιά νερά και τα πλούσια δάση του, τo Γκόλντ Ρίβερ αναπτύχθηκε το 1967 ως μια πρωτότυπη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού. Γρήγορα ευημέρησε και δημιούργησε εξαιρετικές κοινοτικές εγκαταστάσεις. Με την παγκόσμια αγορά να αλλάζει στο πέρασμα των χρόνων έφερε το κλείσιμο του ελαιοτριβείου του το 1998, με αποτέλεσμα πολλοί από τους κατοίκους του αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν αλλού. Από τότε, η οικονομία του χωριού βασίζεται περισσότερο στις φυσικές του ομορφιές του όπως τα γραφικά βουνά, τις λίμνες, τα ποτάμια, τα δάση με την ανάπτυξη του τουρισμού και της ερασιτεχνικής αλιείας. Στο χωριό καταγράφηκαν 1267 κάτοικοι με βάση την απογραφή του 2011.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Βρετανική Κολομβία
Κάμπελ Ρίβερ (Βρετανική Κολομβία)

Η Κάμπελ Ρίβερ (αγγλικά: Campbell River) είναι μια παραθαλάσσια πόλη της Βρετανικής Κολομβίας στην ανατολική ακτή της Νήσου Βανκούβερ στο νότιο άκρο του Discovery Passage το οποίο βρίσκεται κατά μήκος του Inside Passage. Βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τις γειτονικές περιοχές των Quadra Island, Discovery Islands, Σέιγουορντ, Όιστερ Ρίβερ, Κόλντ Ρίβερ, Τάχσις και Ζέβαλος. Η πόλη Κάμπελ Ρίβερ με την απογραφή του 2011 έχει 31.186 πληθυσμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Μαρίνα Δίζη

Η Μαρίνα Δίζη-Πατσουρέα του Πέτρου (γενν. 15/5/1952) είναι Ελληνίδα πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής με τους Οικολόγους Εναλλακτικούς από το 1989 ως το 1990. Είναι το πρώτο πρόσωπο που εξελέγη μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου με οικολογικό κόμμα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Έκανε σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων και αποφοίτησε από τη Γαλλική Ακαδημία.Εξελέγη βουλευτίνα Α΄ Αθηνών στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 1989.
Είναι παντρεμένη με 1 κόρη.

Επεισόδιο στη Βουλή 1990 
Έγινε περισσότερο γνωστή από το επεισόδιο που προκάλεσε στη Βουλή με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους συναδέλφους της για το πρόβλημα του νέφους. Το επεισόδιο έγινε στις 3 Μαρτίου 1990, στη διάρκεια της τρίτης ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Στην πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου (Φεβρ. 1990) απέσχε.
Στις 27 Φεβρουαρίου και η δεύτερη ψηφοφορία απέβη άκαρπη. Στην τρίτη ψηφοφορία η Μαρίνα Δίζη άνοιξε ξαφνικά ένα πανό που έγραφε "Σταματήστε το θέατρο για το συν ένα, τον πρόεδρο και το νέφος". Την ίδια στιγμή, και ενώ ο πρόεδρος της Βουλής Αθανάσιος Τσαλδάρης προσπαθούσε να την ανακαλέσει σε τάξη, δεκάδες οπαδοί της βουλευτίνας την επευφημούσαν ρίχνοντας από τα θεωρεία γαρίφαλα στο χώρο της Βουλής. Την επομένη παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το επεισόδιο από βουλευτίνα η Άννα Συνοδινού.

Παραπομπές 

Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Οικολόγους Εναλλακτικούς