joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευρωλίγκα ανδρών 2009-10

Η Ευρωλίγκα ανδρών της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010 διοργανώθηκε από την ULEB. Στην διοργάνωση που αποτελεί την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ συμμετείχαν 30 ομάδες από 15 διαφορετικές χώρες. Από αυτές προκρίθηκαν απευθείας στην φάση των ομίλων οι 22 ομάδες ενώ οι υπόλοιπες οκτώ έδωσαν προκριματικούς αγώνες από τους οποίους προκρίθηκαν δύο ακόμα ομάδες στην φάση των ομίλων. Πρωταθλήτρια στέφθηκε η ομάδα της Μπαρτσελόνα, νικώντας στον τελικό της διοργάνωσης, στις 9 Μαΐου στο Παλέ ντε Μπερσί στο Παρίσι τον Ολυμπιακό με σκορ 86-68.  Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης ανεδείχθη ο Μίλος Τεόντοσιτς του Ολυμπιακού.

Προκριματικοί αγώνες

1ος προκριματικός

2ος προκριματικός

Φάση των ομίλων

Φάση των 16

Φάση των Play Off 
Στη φάση αυτή (όπου μετέχουν 4 ζεύγη αντιπάλων), απαιτούνται τρεις νίκες σε μια σειρά έως 5 αναμετρήσεων. Οι δυο πρώτες διεξάγονται στα γήπεδα των ομάδων με πλεονέκτημα (βάσει της κατάταξής τους στην προηγούμενη φάση), οι δυο επόμενες στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα και αν απαιτηθεί 5ος αγώνας αυτός διεξάγεται και πάλι στην έδρα των προνομιούχων. Μπαρτσελόνα, Μακάμπι Τελ Αβίβ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Ολυμπιακός εισήλθαν στη φάση ως έχοντες το προβάδισμα που περιγράφηκε.

Τα αποτελέσματα:

Φάιναλ Φορ 
To Final Four της διοργάνωσης διεξήχθη στο Παρίσι, στο στάδιο Παλέ ντε Περσί στις 7 και 9 Μαΐου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Euroleague.net Επίσημο site της Euroleague
 Eurobasket.com Αποτελέσματα της Euroleague
 Επίσημο site της ULEB

2010
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Πολυκατοικία Παπαλεονάρδου

Η πολυκατοικία Παπαλεονάρδου βρίσκεται στην συμβολή των οδών Πατησίων και Σκαραμαγκά στην Αθήνα. Οικοδομήθηκε περί το 1925 με μορφολογικές επιρροές του ευρωπαϊκού ρυθμού Αρ Νουβό της εποχής εκείνης σε σχέδια του αρχιτέκτονα και καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Κωνσταντίνου Κιτσίκη. Η πολυκατοικία έχει συνολική επιφάνεια 1590 τ.μ. και θεωρείται εκ των σπουδαιότερων μεσοπολεμικών οικημάτων της Αθήνας.

Ιστορία 
Η Μαρία Κάλλας, διακεκριμένη Ελληνίδα υψίφωνος παγκοσμίου βεληνεκούς, υπήρξε η διασημότερη ένοικος του κτιρίου· το 1937, μετά το χωρισμό των γονέων της, η μητέρα της πήρε την Μαρία και την αδερφή της, Υακίνθη, και επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκαν στην κατοικία της οδού Πατησίων. Εκεί διέμεινε η μονωδός μέχρι το 1945, οπότε έφυγε ξανά για τη Νέα Υόρκη στις 14 Σεπτεμβρίου.

Το κτίριο περιήλθε στην ιδιοκτησία του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου το 1950. Επί υπουργίας Μελίνας Μερκούρη το 1989, η πολυκατοικία Παπαλεονάρδου χαρακτηρίστηκε ως διατηρητέο ιστορικό και αρχιτεκτονικό μνημείο των νεότερων χρόνων. Στην πρόσοψη του οικήματος είχε αρχικώς τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα που αργότερα αφαιρέθηκε, όπου αναγραφόταν: «Στο σπίτι αυτό έζησε η Μαρία Κάλλας. Υπουργείο Πολιτισμού 1987». Η πολυκατοικία ζημιώθηκε από τον σεισμό του 1999 και επλήγη από πυρκαγιά το 2003, ωστόσο, παρά την εκπόνηση σχετικής μελέτης ανακατασκευής, η ανακαίνιση της από το ΝΑΤ τελικώς δεν πραγματοποιήθηκε λόγω έλλειψης πόρων. Συν τοις άλλοις, κατά τη λήξη του 20ου και την έναρξη του 21ου αιώνα το κτήριο χρησιμοποιούταν ως κατάλυμα ανέστιων και τοξικοεξαρτημένων ατόμων, με αποτέλεσμα να σφραγιστεί περί το 2008. Από το 2009 ως το 2013 τελούσε υπό κατάληψη ομάδας αντιεξουσιαστών. Τον Ιούλιο του 2017, το κτήριο περιήλθε στην κυριότητα του Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), μέσω σύμβασης με το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η υψίφωνος Βάσω Παπαντωνίου εκκίνησε την άγονη, μέχρι στιγμής, προσπάθεια ίδρυσης της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας», προτείνοντας τη στέγασή της στην πολυκατοικία της οδού Πατησίων.

Δείτε επίσης 

 Μαρία Κάλλας
 Κωνσταντίνος Κιτσίκης
 Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο

Παραπομπές

Προτεινόμενη βιβλιογραφία 
 Κάτια Μητροπούλου, Αθήνα: Μνήμες και κτήρια, α' έκδοση, Εκδόσεις «Ι. Σιδέρης», Αθήνα, Ιούλιος 2004.
 Νίκος Βατόπουλος, Το πρόσωπο της Αθήνας, Εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ, Αθήνα, 2002.
Πάνος Τσολάκης (επιμ.), Συλλογικό λεύκωμα του ΕΜΠ, 50 ετών δράσις του Κώστα Κιτσίκη, 1913-1963, Αθήνα 1965
Δημήτρης Φιλιππίδης, Νεοελληνική Αρχιτεκτονική, Αθήνα 1984
Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής–Deutsches Architektur Museum, Ελλάδα: αρχιτεκτονική του 20ου αιώνα, Αθήνα 2000.

Μεσοπολεμικά κτίρια της Αθήνας
Πολυκατοικία
Μαρία Κάλλας
Μαρία Πολύζου

Η  Μαρία Πολύζου (γεννήθηκε στην Πάτρα   το 1968), είναι πρώην αθλήτρια δρόμων αντοχής , πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης, σήμερα διευθύντρια του Μουσείου μαραθωνίου δρόμου και πρέσβειρα του Ελληνικού αθλητισμού. Σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ  κι ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από το γυμνάσιο μετά από παρότρυνση του γυμναστή του σχολείου. 

Ήταν η πρώτη Ελληνίδα μεγάλων αποστάσεων που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς αγώνες και η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε μετάλλιο στους Βαλκανικούς αγώνες, κατέχει μέχρι σήμερα (2010) το πανελλήνιο ρεκόρ στο Μαραθώνιο στην κλασική διαδρομή και το πανελλήνιο ρεκόρ μαραθωνίου δρόμου. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Έσπερου Πατρών και αργότερα του Πανελληνίου. 

Το 1990 έγιναν οι πρώτοι Βαλκανικοί αγώνες γυναικών στην Κωνσταντινούπολη οπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο, η Πολύζου είχε προκριθεί στα 1,500 μ. όπου τερμάτισε 5η. Συμμετείχε και στον μαραθώνιο παρόλο που δεν είχε προκριθεί και τερμάτισε πρώτη με 2 ώρες και 50 λεπτά και νέο βαλκανικό ρεκόρ. Συμμετείχε στους βαλκανικούς αγώνες του 1994, και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μαραθωνίου στην Ισπανία το 1993 και στην Ελλάδα το 1995. 

Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα ενώ αρχικά είχε προκριθεί με πανελλήνιο ρεκόρ η ομοσπονδία την απέκλεισε αρχικά από τους αγώνες , έπειτα από διαμαρτυρίες και δημοσιοποίηση του γεγονότος πήρε μέρος πληρώνοντας όλα τα έξοδα μόνη της. Το 1996 στον Μαραθώνιο του Τορίνο είχε τερματίσει 2η με νέο πανελλήνιο ρεκόρ και επίδοση 2.33.43. Το 1997 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Αθήνας σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ το οποίο διατηρείται έως σήμερα. Στην Βουδαπέστη στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1998 σημείωσε ρεκόρ μαραθωνίου δρόμου με χρόνο 2:33:40 το οποίο και αυτό διατηρείται έως σήμερα.

Διακρίσεις 
Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μαραθωνίου :
χρυσό::1988 , 1994
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου , 5.000 μ.:
Χρυσό: 2000
Βαλκανικοί αγώνες, Μαραθώνιος :
χρυσό:1990
αργυρό:2000
Βαλκανικό  Πρωτάθλημα  Μαραθωνίου:
Χάλκινο:1994
Διεθνής  Μαραθώνιος Τορίνο:
Αργυρό:1996
Διεθνής  ημιμαραθώνιος Ενσέντε:
Χρυσό:1998
Χάλκινο:1997
 Διεθνής  Ημιμαραθώνιος Βερολίνου:
Αργυρό: 1998

Παραπομπές 

Ελληνίδες μαραθωνοδρόμοι
Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Έλληνες Βαλκανιονίκες
Αθλητές στίβου Έσπερου Πατρών
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Ελένη Φιλίνη

Η Ελένη Φιλίνη (14 Μαΐου 1959, Κόρινθος ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και χορεύτρια του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία
Η Ελένη Φιλίνη έχει ρίζες από τη Δημητσάνα και τα Καλάβρυτα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη και τη Σχολή Αθηνών. Έκανε τα πρώτα της βήματα στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1980. Από τις πρώτες της τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν στη σειρά Λούνα Παρκ, ενώ φοιτούσε ακόμα στη Δραματική Σχολή.

Η Ελένη Φιλίνη έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες. Την περίοδο 2011 - 2012 συνεργάστηκε ως τραγουδίστρια με τα "Παιδιά από την Πάτρα" και τον Παύλο Χαϊκάλη.

Συμμετοχές

Τηλεόραση

Κινηματογραφικές ταινίες

Βιντεοταινίες

Θεατρικές παραστάσεις

Τηλεπαιχνίδια

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Αθηναία της Εβδομάδας: Ελένη Φιλίνη Πηγή: www.lifo.gr 
Ελένη Φιλίνη: «Ό,τι και να κάνω, 20 χρόνων δεν θα γίνω!», Περιοδικό DownTown, τεύχος 354

Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2011
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΤηλεΦΩΣ

Το ΤηλεΦΩΣ ήταν ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός και ο πρώτος κατά βάση οικολογικός στην Ελλάδα με εκπομπές γύρω από την οικολογία, τον υγιεινό τρόπο ζωής και της εναλλακτικής ιατρικής.

Ο σταθμός ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1994 και εξέπεμπε στην Αττική από την συχνότητα 54 UHF από τον Υμηττό. Από το ξεκίνημά του και για μια δεκαετία, ανήκε στην ετερόρρυθμη εταιρεία Κωνσταντίνος Παπανικόλας και Σία στην οποία μέτοχος ήταν ο ιδρυτής του σταθμού Κώστας Παπανικόλας, που είναι και πρόεδρος του κόμματος Οικολόγοι Ελλάδας ενώ παλαιότερα ήταν και υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ στις εκλογές του 2009.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2004 συστάθηκε η Βιοδιάσωση Ραδιοτηλεοπτική - Οικολογική Ανώνυμη Εταιρεία, με τον διακριτικό τίτλο Τηλεφώς - Νέα Ζωή Α.Ε. η οποία ανέλαβε εκ νέου το κανάλι, με τον ιδρυτή του να αναλαμβάνει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος. Λίγους μήνες αργότερα, τροποποιήθηκε το καταστατικό του φορέα, με επέκταση των δραστηριοτήτων.

Στα μέσα του 2010, ο δημοσιογράφος Γιώργος Κουρής εξαγοράζει το 75% του σταθμού του οποίου ο φορέας παίρνει την τρέχουσα επωνυμία του, σε Kontra Media - Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Ανώνυμη Εταιρεία με διακριτικό τίτλο Kontra Media.

Οι εγκαταστάσεις του σταθμού, στεγάζονταν αρχικά, σε έναν αγρότοπο στην Παλλήνη, στην οδό Αλαμάνας 37 μέχρι τα τέλη του 2007. Μετέπειτα μεταφέρθηκαν στο Μαρκόπουλο Ωρωπού όπου και παρέμειναν έως τα τέλη του 2010. Με την αλλαγή της ιδιοκτησίας του σταθμού, μεταφέρθηκαν στον Ταύρο όπου παραμένουν μέχρι σήμερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα των Οικολόγων Ελλάδας

Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Πολυπρογραμματισμός

Κατά τις πρώτες ημέρες των υπολογιστών, το κόστος χρήσης του χρόνου της CPU ήταν υψηλό, και η ταχύτητα των περιφερειακών συσκευών  ήταν πολύ μικρή. Κατα την διάρκεια εκτέλεσης ενός προγράμματος αν το  πρόγραμμα χρειαζόνταν να γράψει ή να διαβάσει σε μια περιφερειακή συσκευή-περιφερειακό, η CPU θα έπρεπε να σταματήσει την εκτέλεση του προγράμματος, για όσο χρόνο η περιφερειακή συσκευή έγραφε ή διάβαζε. Η τεχνική αυτή  κρίθηκε πολύ αναποτελεσματική.

Ιστορία
Οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία συστημάτων πολυπρογραμματισμού ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960. Πολλά διαφορετικά προγράμματα οργανώνονταν σε ένα σύνολο και στην συνέχεια όλα μαζί φορτώνονταν στη μνήμη ηλεκτρονικού υπολογιστή για επεξεργασία.. Όταν το πρώτο πρόγραμμα που εκτελούσε εντολή η οπόα ζητούσε κάτι απο ένα περιφερειακό, τα δεδομένα της μέχρι τότε εκτέλεσης του προγράμματος αποθηκεύονταν (σε βοηθητική μνήμη), και το δεύτερο στη σειρά πρόγραμμα που ήταν ήδη στην μνήμη ξεκινούσε την εκτέλεση των εντολών του , μπορούσε όπως λέμε να τρέξει. Η διαδικασία συνεχίζονταν ενναλάξ για όλα τα προγράμματα μέχρι να ολοκληρωθεί η εκτέλεσή της.

Ο Πολυπρογραμματισμός δεν παρέχει καμία εγγύηση ότι ένα πρόγραμμα που θα τρέξει σε συγκεκριμένο χρόνο. Πράγματι, το πρώτο πρόγραμμα μπορεί να τρέξει όση ώρα δεν χρειάζεται πρόσβαση σε μια περιφερειακή συσκευή. Ο Πολυπρογραμματισμός μείωσε τον συνολικό χρόνο εκτέλεσης της δεσμης των προγραμμάτων εως και 5 φορες σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζονταν ένα πρόγραμμα αν κάθε φορά είχε αποκλειστική διάθεση του χρόνου της CPU.

Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Προγραμματισμός
Καναλλάκι Πρέβεζας

Το Καναλλάκι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καναλλακίου, της Δημοτικής Ενότητας Φαναρίου (πρώην Δήμος Φαναρίου) και υπάγεται στο Δήμο Πάργας, των οποίων και είναι έδρα.

Γενικές πληροφορίες 
Το Καναλλάκι Πρέβεζας είναι κωμόπολη της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας, βρίσκεται σε υψόμετρο 19 μέτρων και έχει 2.491 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι η έδρα του Δήμου Πάργας, της Δημοτικής Ενότητας Φαναρίου και της Κοινότητας Καναλλακίου. Πολιούχος της κωμόπολης είναι ο Άγιος Δονάτος. Το Καναλλάκι είναι περιοχή με ανεπτυγμένο τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας. Κοντά στο Καναλλάκι, στο χωριό Καστρί, βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Πανδοσίας, αποικίας των Ηλείων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Πάργας (ιστοσελίδα του Δήμου Πάργας).
Kanalaki News (ιστοσελίδα).
 Το Καναλάκι έδρα του δήμου Πάργας και τα αξιοθέατα του (Drone) - Kanalaki sights , Eng subs (βίντεο στο youtube).
 Kanallaki, Preveza, Greece (Καναλλάκι Πρέβεζας)! (σελίδα στο facebook).
Το Καναλάκι Πρέβεζας και τα αξιοθέατά του (naftemporiki.gr).

Διατελέσαντες Κοινοτάρχες

Διοικητικές μεταβολές

Καναλλάκι

Κοινότητα Καναλλακίου

Παραπομπές

Διοικητική υπαγωγή

Χάρτης περιοχής 

Κωμοπόλεις της Ηπείρου
Νομός Πρέβεζας
Πάντσο Βίγια

Ο Χοσέ Ντοροτέο Αράνγκο Αράμπουλα (ισπ.: José Doroteo Arango Arámbula, 5 Ιουνίου 1878 – 20 Ιουλίου 1923), γνωστός ως Πάντσο Βίγια (Pancho Villa) ή Φρανσίσκο Βίγια (Francisco Villa), υπήρξε μαζί με τους Εμιλιάνο Ζαπάτα και Πασκουάλ Ορόσκο, ένας από τους πρώτους επαναστατημένους Μεξικανούς στρατηγούς κατά την επανάσταση του 1910-1917 στο Μεξικό που συντέλεσε στην πτώση του δικτάτορα Πορφίριο Ντίας. Υπήρξε επικεφαλής της Στρατιάς του Βορρά (División del Norte).

Ξεκίνησε σαν ληστής και αργότερα, με δικό του στρατό 3.000 ανδρών,  προσχώρησε στην Επανάσταση και πήρε κατ'ἀπονομή τον βαθμό του στρατηγού από τον Πρόεδρο του Μεξικού Μαδέρο. Ο ίδιος κάποτε τον φυλάκισε και , ο αναλφάβητος Βίγια, προσπάθησε και έμαθε να διαβάζει στην φυλακή.

Ο Βίγια διορίστηκε προσωρινός κυβερνήτης της πολιτείας Τσιουάουα του Μεξικού, το 1913-1914 και προσπάθησε να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο του λαού: Οι δημόσιες υπηρεσίες, τράμ, ηλεκτρικό ,τηλέφωνα, ύδρευση, αλευρόμυλοι, τσιφλίκια, όλα ελέγχονταν από τους στρατιώτες του, στους οποίους απαγόρευσε την αγορά αλκοόλ. Εκτελεύσε όποιον στρατιώτη συναντούσε μεθυσμένο. Κυκλοφόρησε δικό του χαρτονόμισμα και απέσπασε τον έλεγχο της οικονομίας από τους τσιφλικάδες, τους κεφαλαιούχους και τους τοκογλύφουςΠαρόλο που αρχικά δεν θεωρούνταν πρωτεργάτης της Επανάστασης, αργότερα καθιερώθηκε και αυτός ως ηγετικό της στέλεχος.

Σκοτώθηκε σε ενέδρα στις 20 Ιουλίου του 1923.

Δείτε επίσης 
 Εμιλιάνο Ζαπάτα, ηγετικό στέλεχος της Μεξικανικής Επανάστασης.

Παραπομπές

Πηγές 
 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1987.

Μεξικανοί επαναστάτες
Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή των Αθηνών

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών (λατινικά: Archidioecesis Atheniensis ή Athenarum), ιταλικά: Atene, ελληνικά: Αθήναι} είναι μία αρχιεπισκοπή της Καθολικής Εκκλησίας που βρίσκεται στην Αθήνα. Έδρα της είναι ο καθεδρικός ναός του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη.

Ιστορία 
Το 1205 ιδρύεται ως Μητροπολιτική Αρχιεπισκοπή των Αθηνών. 

Το 1483 μετονομάσθηκε βιαίως σε κατ' όνομα Μητροπολιτική Έδρα των Αθηνών, ενώ στις 23 Ιουλίου 1875 αποκαταστάθηκε ως Αρχιεπισκοπή των Αθηνών.

Ηγεσία 
Ρωμαιοκαθολικοί Επίσκοποι των Αθηνών:

 Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Μαραγκός (1875.07.23 – 1900;)
 Αρχιεπίσκοπος Αντόνιο Ντελέντα (1900.08.20 – 1911.08)
 Αρχιεπίσκοπος Λουί Πετί (1912.03.04 – 1926.06.24)
 Αρχιεπίσκοπος Τζιοβάννι Μπατίστα Φιλιπούτσι (1927.02.24 – 1947.05.29)
 Αρχιεπίσκοπος Μάρκο Σιγκάλα (1947.05.29 – 1950.03.10)
 Αρχιεπίσκοπος Μάριος Μακρυωνίτης, S.J. (1953.03.11 – 1959.04.08)
 Αρχιεπίσκοπος Βενέδικτος Πρίντεζης (1959.05.15 – 1972.11.17)
 Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος Φώσκολος (1973.06.25 - 2014.08.12)
 Αρχιεπίσκοπος Σεβαστιανός Ροσσολάτος (2014.08.12 - 2021.07.14)
 Αρχιεπίσκοπος Θεόδωρος Κοντίδης (2021.07.14)

Βλέπε επίσης 
 Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
 Ελληνόρρυθμη Καθολική Εκκλησία
 Ιστορία των Καθολικών στη Σαντορίνη
 Κατάλογος Ρωμαιοκαθολικών επισκοπών στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 catholic.gr 
 Giga-Catholic Information
 Catholic Hierarchy

Αθηνα
Αθηνα
Ρομάν Σέρμπιν

Ο Ρομάν Σέρμπιν (Роман Сербин) είναι ιστορικός. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Ρωσικής Ιστορίας και της ιστορίας της Ανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, και εμπειρογνώμονας στα θέματα που αφορούν την Ουκρανία. Σήμερα κατοικεί στο Μόντρεαλ,του Καναδά.

Ο Σέρμπιν είναι επίσης πολύ γνωστός για τα βιβλία του και για πολλά άρθρα του σχετικά με την Ουκρανική ιστορία, ιδιαίτερα για το Γολοντομόρ.

Βιογραφία 
Ο Ρομάν Σέρμπιν γεννήθηκε στο χωριό Βικτόριβ (Вікторів, κοντά στο Γκάλιτς), της Ουκρανίας, το 1939. Το 1948, ο ίδιος μαζί με την οικογένειά του μετακόμισαν στο Μόντρεαλ του Καναδά. Το 1960, πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο McGill, και ολοκλήρωσε το διδακτορικό δίπλωμα του στο McGill το 1975. Ο Σέρμπιν άρχισε να διδάσκει ιστορία στο McGill το 1969. Συνταξιοδοτήθηκε το 2002.

Έργα 
 Roman Serbyn and Bohdan Krawchenko, Famine in Ukraine 1932-1933, 1986, ISBN 0-920862-43-8.
 Roman Serbyn, Holod 1921-1923 I Ukrainska Presa V Kanadi (translation: The Famine of 1921-1923 and the Ukrainian Press in Canada), 1992, ISBN 0-9696301-0-7

Παραπομπές 
 A conversation with Prof. Roman Serbyn, historian  από τον Franya Ponomarenko, Den'', July 18, 2006

Ουκρανοί ιστορικοί
Γιόζεφ Μπουμπένκο

Ο Γιόζεφ Μπουμπένκο (Jozef Bubenko) (γεν. στις 21 Μαρτίου 1951 στο Πρεσόβ) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τη Σλοβακία, ο οποίος έχει εργαστεί σε ελληνικές ομάδες 
Α΄ Εθνικής, όπως ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.

Βιογραφικό

Ποδοσφαιριστής 
 
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε από το 1969 ως το 1984, κυρίως με την ομάδα της γενέτειράς του Τάτραν Πρεσόβ, στο πρωτάθλημα της τότε ενιαίας Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά αγωνίστηκε σε 277 ματς πρωταθλήματος και πέτυχε 67 γκολ. Επίσης, υπήρξε 2 φορές διεθνής με την εθνική ελπίδων της Τσεχοσλοβακίας.

 Σύλλογοι που έπαιξε:
 1969-1979: Τατράν Πρεσόβ
 1979-1981: Μπάνσκα Μπίστριτσα
 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ
 1984: Μπαρντεγιόβ

Προπονητής 

Ως προπονητής άρχισε να εργάζεται από το 1981, ενώ ακόμα αγωνιζόταν στην Τατράν. Εκτός από την Τατράν έχει εργαστεί και σε άλλες σημαντικές ομάδες της χώρας του, όπως την Ίντερ Μπρατισλάβα και τη Σπάρτακ Τρνάβα. Επίσης, διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας το 2004-2005.

Το 2002 δούλεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πανιώνιο. Έμεινε δύο σεζόν και κατάφερε και τις δυο να οδηγήσει την ομάδα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία του (να βγει δυο συνεχόμενες σεζόν στην Ευρώπη). Στη συνέχεια έφυγε για να δουλέψει στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας. Ο Πανιώνιος τον ήθελε ξανά τη σεζόν 2005-06, αλλά δεν μπόρεσε να διακόψει το συμβόλαιο με την σλοβακική ομοσπονδία κι έτσι ήρθε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης μόλις τον Οκτώβριο του 2005. Δεν κατάφερε να πετύχει πολλά πράγματα και το Φεβρουάριο του 2006 έφυγε.

Η γνωριμία του με τον ισχυρό άνδρα του Πανιωνίου, Αχιλλέα Μπέο, είχε ως αποτέλεσμα να ξαναδουλέψει στην Ελλάδα στις ομάδες των οποίων τη διοίκηση ανέλαβε ο Μπέος κατά καιρούς. Έτσι δούλεψε το 2007 στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το 2008 στον Ολυμπιακό Βόλου. 

 Σύλλογοι που εργάστηκε:
 1981-1984: Τατράν Πρεσόβ 
 1984-1985: Παρτιζάν Μπαρντεγιόβ
 1985-1988: Σλόβαν Γκιραλτόβτσε
 1988-1992: Τατράν Πρεσόβ 
 1992-1996: Μπαρντεγιόβ
 1996-2002: Ίντερ Μπρατισλάβα
 2002-2004: Πανιώνιος
 2004-2005: Εθνική Ελπίδων Σλοβακίας
 2005-2006: Πανιώνιος
 2006: Σπάρτακ Τρνάβα
 2007: Ηρακλής Θεσσαλονίκης
 2008: Ολυμπιακός Βόλου
 2010: Ηρακλής Θεσσαλονίκης

 

Σλοβάκοι ποδοσφαιριστές
Τσεχοσλοβάκοι ποδοσφαιριστές
Σλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου
Τσεχοσλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
μ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ίντερ Μπρατισλάβα
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Γκαλιμζιάν Χουσάινοβ

Ο Γκαλιμζιάν Χουσάινοβ (Galimzyan Salikhovich Khusainov, ταταρικά: Галимҗан Салих улы Хөсәенев, ρωσικά: Галимзян Салихович Хусаинов) ήταν ποδοσφαιριστής από τη Σοβιετική Ένωση, με ταταρική καταγωγή.

Διεθνής καριέρα 
Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1937. Έπαιξε σε 33 αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης και πέτυχε 4 τέρματα. Επίσης, έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 , στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 και στο Κύπελλο Ευρώπης του 1964, όπου η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Στον τελικό εκείνης της διοργάνωσης ο Χουσάινοβ είχε πετύχει ένα γκολ. Πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 2010.

Τίτλοι

Νικητής 
 Σοβιετικά πρωταθλήματα: 1962, 1969.
 Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης: 1963, 1965, 1971.

Φιναλίστ 
 Κύπελλο Εθνών Ευρώπης (1964).

Παραπομπές

Πηγές 
  Βιογραφία στο RussiaTeam

Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές
χ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1964
Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα
Μπέντιγκο

Το Μπέντιγκο, είναι μεγάλη πόλη της βορεοκεντρικής Βικτώριας. Το Ευρύτερο Μπέντιγκο είναι ο τέταρτος πολυπληθέστερος δήμος της πολιτείας με 100.617 (απογραφή 2011). 

Η πόλη είναι το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο της πολιτείας μετά τη Μελβούρνη. Σε αυτό συντέλεσε η ανακάλυψη κοιτασμάτων χρυσού στην περιοχή το 1851. Γύρω από τα κοιτάσματα δημιουργήθηκε η σημερινή πόλη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Πόλεις της Αυστραλίας
Βικτώρια (Αυστραλία)
Πανοραμική εντύπωση

Πανοραμική εντύπωση ονομάζεται το υπερβατικό αίσθημα ευφορίας και καθολικής σύνδεσης που νιώθουν οι αστροναύτες κατά τη διάρκεια πτήσεων στο διάστημα ενώ βλέπουν τη Γη, βρισκόμενοι σε τροχιά γύρω από αυτήν ή βρισκόμενοι στη σεληνιακή επιφάνεια. Οι αστροναύτες που έχουν βιώσει αυτή την κατάσταση συχνά αναφέρουν ότι η συνείδησή τους έχει βαθιά και μόνιμα εμπλουτιστεί με συναισθήματα ομόνοιας, γαλήνης και συμφιλίωσης και ότι έχουν αντιληφθεί αμέριστα τον ρόλο της ανθρωπότητας στο σύμπαν. Ακόμα και άτομα που δεν σχετίζονται με τους αστροναύτες μπορούν πολλές φορές να αναφέρουν μια αξιοσημείωτη διαφορά στην συμπεριφορά τους. Οι αστροναύτες Rusty Schweikart, Edgar Mitchell και Tom Jones, αναφέρουν όλοι ότι είχαν αυτήν την ενόραση.
Θεολογική σχολή Πόντου

Η Θεολογική Σχολή του Πόντου ολοκληρώθηκε το 1904, αλλά δεν είχε τεθεί σε λειτουργία μέχρι το 1908. Πρώτος κύριος της ήταν ο Γερβάσιος Σουμελίδης. Στην αρχή το όνομα της Θεολογικής Σχολής της Πράσαρης από το πλησιέστερο χωριό(Ιεροδιδασκαλείο Πρασάρεως), αλλά αργότερα μετονομάστηκε Θεολογικής Σχολής του Πόντου. Θα λειτουργήσει μόνο για 6 χρόνια, 1908-1914, λόγω της έναρξης της Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Βρίσκεται κοντά στο χωριό της Πράσαρη στην 35 χιλ. από Κερασούντα (Τουρκ. Giresun) και 12 χιλ. από Ντέρελη (Dereli). Είναι χτισμένη πάνω σε ένα βράχο, του οποίου οι πλευρές ήταν πολύ απότομες. Ιδρύθηκε υπό την καθοδήγηση του Μητροπολίτη Χαλδαίας, Λαυρέντιου Σουμελίδη. Στο κατασκευή της σχολής βοήθησαν οι κάτοικοι του χωριού υπό την  εποπτεία του Έλληνα προέδρου. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 το χωριό εκκενώθηκε από Έλληνες. Η σημερινή ονομασία είναι Hisar koy.

Το σχολικό κτίριο αποτελείται από αίθουσες διδασκαλίας, κοιτώνες των σπουδαστών, αίθουσες καθηγητών, κουζίνα και τραπεζαρία. Σύμφωνα με τον κανονισμό του σχολείου, τα παιδιά γίνονταν δεκτά μετά από αυστηρή εξέταση. Όλα τα παιδιά ζούσαν στο εσωτερικό του σχολείου και καταβάλλεται 10 χρυσές τουρκικές λίρες το χρόνο. Μερικά παιδιά με ειδικές ανάγκες είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν δωρεάν, αλλά μόνο αν ήταν άριστοι μαθητές. Μόνον οι καλύτεροι καθηγητές επιλέχθηκαν να διδάξουν στο σχολείο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Pontos World

Ελληνικά Σχολεία
Θεολογικές σχολές
Στήβεν Βόζνιακ

Ο Στήβεν Γκάρυ  Βόζνιακ (χαϊδευτικά «Βοζ», Stephen -κατά το πιστοποιητικό γέννησης Stephan- Gary "Steve" Wozniak, γενν. 11 Αυγούστου 1950) είναι Αμερικανός σχεδιαστής υπολογιστών, ο οποίος ίδρυσε την Apple με τον Στηβ Τζομπς και τον Ρόναλντ Γουέιν.

Γεννήθηκε στο Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια). Ο Βόζνιακ έχει πολλά ψευδώνυμα, μεταξύ των οποίων και «Ο Βοζ», «Ο θαυμαστός μάγος του Βοζ» και «iΒοζ».

Σκοπός της ίδρυσης της Apple και πρώτο της προϊόν ήταν ο ηλεκτρονικός υπολογιστής Apple I, δημιούργημα του Bόζνιακ, ο οποίος έγινε ευρέως αποδεκτός ως ο πρώτος ολοκληρωμένος προσωπικός υπολογιστής του κόσμου. Ο Βόζνιακ σχεδίασε και κατασκεύασε εντελώς μόνος του τους υπολογιστές Apple I και Apple II στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Οι υπολογιστές αυτοί αποτέλεσαν ορόσημο στην εξέλιξη των μικροϋπολογιστών.

Ο Βόζνιακ τερμάτισε οριστικά τη σχέση πλήρους απασχόλησης που είχε με την Apple στις 6 Φεβρουαρίου 1987, δώδεκα χρόνια αφότου δημιούργησε την εταιρεία. Παραμένει όμως συνεργάτης της με ετήσιες αποδοχές που εκτιμούνται σε 120.000 δολάρια, και φυσικά είναι μέτοχος της Apple. Διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Στηβ Τζομπς μέχρι τον θάνατο του τελευταίου στις 5 Οκτωβρίου 2011, μολονότι κατά διαβεβαίωση του Βόζνιακ (από το 2006) αυτό που τους ένωνε δεν ήταν στενή φιλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Παραλήπτες βραβείου Γκρέις Μάρεϊ Χόπερ
Apple
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1986-87

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1986-87, ήταν η τελευταία διοργάνωση που διεξήχθη με ημιτελική φάση εξάδας (σε 10 αγωνιστικές), απ' την οποία οι δυο πρώτες ομάδες προκρίθηκαν στον Τελικό της Λωζάννης.

Ημιτελική φάση
Στην εξάδα μετείχαν η Ιταλική Τρέισερ Μιλάνο, η Ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, η Γαλλική Π.Ο. Ορτέζ, η (τότε) Γιουγκοσλαβική Ζάνταρ, η Ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης και η (τότε) Σοβιετική Ζάλγκιρις Κάουνας.

Στην πρώτη θέση της κατάταξης τερμάτισαν μαζί η Τρέισερ με τη Μακάμπι, τρίτη ήταν η Ορτέζ, τέταρτη η Ζάνταρ, ενώ Ζάλγκιρις και Ρεάλ ισοβάθμισαν στην πέμπτη θέση.

Ο Τελικός
Το ζευγάρι του Τελικού αποτέλεσαν η Τρέισερ και η Μακάμπι. 

Το παιχνίδι (το οποίο διαιτήτευσαν με επιτυχία ο Έλληνας Σταύρος Δουβής και ο Πολωνός Βίεσλαβ Ζιχ) ήταν συγκλονιστικό, με τους Ντίνο Μενεγκίν, Κεν Μπάρλοου, Μπομπ Μάκαντου να αντέχουν το ...ξύλο από τους Κέβιν Μαγκί και Λι Τζόνσον. 

Έτσι η Τρέισερ επικράτησε με 71-69 και ξαναπήρε το τρόπαιο στο Μιλάνο, έπειτα από 21 ολόκληρα χρόνια (τότε σαν Σίμενταλ Μιλάνο). Αντίθετα, η Μακάμπι απέτυχε να επαναλάβει το θρίαμβο του 1981 στο Στρασβούργο, όταν είχε αναδειχθεί για δεύτερη φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια Ευρώπης εις βάρος της Σινούντινε Μπολόνια.

Οι συνθέσεις του Τελικού

Τρέισερ: Μπάρνια, Μποζέλι, Πίτις, Ντ' Αντόνι 7 (1), Πρέμιερ 23 (2 τρ.), Μενεγκίν 2, Γκαλινάρι, Μπάρλοου 18, Μακάντου 21 (12 ριμπ.). 

Μακάμπι: Λάσοφ 4, Αροέστι, Κορνέλιους, Μπέρκοβιτς 9, Λίπιν 1, Τζαμσί 15 (3), Μαγκί 16, Τζόνσον 24 (14 ρ.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αναλυτικά η διοργάνωση από τη Ρώσικη Wikipedia

Πηγή
"100 χρόνια μπάσκετ, 1891-1991"

1986-87
Καλαθοσφαίριση το 1986
Καλαθοσφαίριση το 1987
Ευρωλιγκα ανδρων
Τζέιμς Χιούγκα

Ο Τζέιμς Χιούγκα (James "Jimmie" Heuga, 23 Σεπτεμβρίου 1943 - 8 Φεβρουαρίου 2010) ήταν Αμερικανός πρώην αθλητής του αλπικού σκι, ο οποίος αναδείχθηκε τρίτος Ολυμπιονίκης το 1964 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ίνσμπρουκ.

Βιογραφία 
Ο βασκικής καταγωγής αθλητής μεγάλωσε στο Σκουόου Βάλεϊ της Καλιφόρνια, όπου εργαζόταν ο πατέρας του ως χειριστής αναβατήρων για χιονοδρομίες επί 35 χρόνια. Κατά συνέπεια ο μικρός Τζίμι ξεκίνησε τις χιονοδρομίες σε ηλικία 5 ετών. Τέσσερα χρόνια αργότερα εμφανίστηκε σε μία ταινία του Γουόρεν Μίλερ με θέμα τις χιονοδρομίες και στα 15 του έγινε μέλος της χιονοδρομικής ομάδας των ΗΠΑ. Αργότερα εντάχθηκε στο δυναμικό της πανεπιστημιακής ομάδας του Κολοράντο, με προπονητή τον Μπομπ Μπίτι, πετυχαίνοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος του NCAA το 1963.

Ολυμπιονίκης 
Το 1964 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο αγώνισμα του σλάλομ. Στους αγώνες εκείνους ο Μπίλι Κιντ κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο και οι δυο τους ήταν οι πρώτοι Αμερικανοί που έγιναν Ολυμπιονίκες στις αλπικές χιονοδρομίες. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1966 στο Πορτίγιο της Χιλής ο Χιούγκα ήταν τέταρτος στο σύνθετο και έκτος στο σλάλομ. Στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1968, ο αθλητής κατέλαβε την 7η θέση στο σλάλομ και την 10η στο γιγάντιο σλάλομ.

Ασθένεια και θάνατος 
Ο Χιούγκα διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας κατά τη διάρκεια του παγκοσμίου κυπέλλου του 1970, γεγονός που τον ανάγκασε να σταματήσει τις χιονοδρομίες σε ηλικία 27 ετών . Ίδρυσε το Can Do Multiple Sclerosis, πρώην Κέντρο Χιούγκα κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Πέθανε από επιπλοκές της νόσου στις 8 Φεβρουαρίου 2010 σε νοσοκομείο του Μπάουλντερ, στο Κολοράντο.

Τίτλοι 
 χάλκινο μετάλλιο σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με την ομάδα των ΗΠΑ  στο σλάλομ (1964)
 πρωταθλητής NCAA, στο σλάλομ, με το πανεπιστήμιο του Κολοράντο (1963)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο στο περιοδικό Ski Magazine
 mscando.org - Can Do Multiple Sclerosis
 Ski Net.com - Jimmy Heuga - Ιανουάριος 2002
 University of Colorado Athletics - Hall of Fame - Jimmy Heuga
 Sports Humanitarian Hall of Fame - Jimmy Heuga
 Sports Illustrated - εξώφυλλο 05/02/1968 -  Billy Kidd & Jimmy Heuga
 Sports Illustrated - άρθρο, 17/02/1964
 Stars and Stripes  - αρχείο - 9 Φεβρουαρίου 1964 
 FIS-ski.com - Καλύτερα αποτελέσματα του αθλητή σε μεγάλες διοργανώσεις
 Ski-db.com - στατιστικά 

Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κσίστοφ Σκουμπισέφσκι

Ο Κριστόφ Ιωάννης Σκουμπιζέφσκι (, προφορά: kʂɨʂtɔf skubʲiˈʂɛfskʲi) ήταν Πολωνός πολιτικός, λόγιος και διεθνούς φήμης δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός εξωτερικών μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στο Πόζναν στις 8 Οκτωβρίου 1926. Ανέλαβε υπουργός εξωτερικών στις 13 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από απεργιακές κινητοποιήσεις των οποίων πρωτοστάτησε ο ηγέτης της "Αλληλεγγύης", Λεχ Βαλέσα. Υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Ταντέουτς Μαζοβιέτσκι, Γιαν Κριστόφ Μπιλέκι, Γιαν Ολζέφσκι και Χάνα Σουσότσκα. Παρέμεινε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ως τις 25 Οκτωβρίου 1993. Επί υπουργίας του, εργάστηκε με σκοπό τη συμφιλίωση της Πολωνίας με τη Γερμανία. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ο Αντρέι Ολεχόφσκι. 

Από τις 16 Φεβρουαρίου 1994 ως το θάνατό του υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δικαστηρίου αμερικανο-ιρανικών διεκδικήσεων. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος Λευκού Αετού, που αποτελεί την ανώτατη τιμή στην Πολωνία. Πέθανε στη Βαρσοβία, στις 8 Φεβρουαρίου του 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πολωνοί πολιτικοί
Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής (ταινία)

Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής(αγγλικά: Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief) είναι μία ταινία φαντασίας αμερικάνικης παραγωγής 2010. Είναι η πρώτη ταινία της σειράς βιβλίων Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι του Ρικ Ρίορνταν, σε σκηνοθεσία Κρις Κολόμπους. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 11 Φεβρουαρίου.

Πρωταγωνιστές 
 Λόγκαν Λέρμαν ως νεαρός Πέρσι Τζάκσον
 Μπράντον Τζάκσον ως Γκρόβερ Άντεργουντ, ο καλύτερος φίλος του Πέρσι, σάτυρος
 Αλεξάντρα Νταντάριο ως Άναμπεθ Τσέις, ημίθεα, κόρη της θεάς Αθηνάς
 Τζέικ Άμπελ ως Λουκ Κάστελαν, γιος του θεού Ερμή
 Ροζάριο Ντόσον ως Περσεφόνη, κόρη της θεάς Δήμητρας, βασίλισσα του Κάτω Κόσμου, θεά της άνοιξης
 Στιβ Κούγκαν ως Άδης, θεός του Κάτω Κόσμου και των νεκρών
 Ούμα Θέρμαν ως Μέδουσα
 Κάθριν Κίνερ ως Σάλι Τζάκσον, μητέρα του Πέρσι Τζάκσον, θνητή
 Πιρς Μπρόσναν ως κένταυρος Χείρων, εκπαιδευτής όλων των ηρώων
 Κέβιν ΜακΚίντ ως Ποσειδώνας, θεός της θάλασσας, πατέρας του Πέρσι Τζάκσον
 Μελίνα Κανακαρίδη ως Αθηνά, θεά της σοφίας
 Ντίλαν Νιλ ως Ερμής, αγγελιοφόρος των θεών

Πλοκή 
Η πλοκή είναι βασισμένη στο πρώτο βιβλίο της σειράς Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής.

Ο Πέρσι (χαϊδευτικό του... Περσέα) είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι από τη Νέα Υόρκη, με δυσλεξία και σύνδρομο διάσπασης της προσοχής. Αφού αποβάλλεται για έκτη φορά από το σχολείο του, ανακαλύπτει μία ημέρα την αλήθεια για όλα τα περίεργα που του συμβαίνουν στην ζωή του. Στην πραγματικότητα είναι ημίθεος, γιος ενός θεού, του Ποσειδώνα και μίας θνητής. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν οι θεοί του Ολύμπου -που βρίσκονται στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ- στέλνουν διάφορα τέρατα να τον κυνηγήσουν, επειδή πιστεύουν πως έκλεψε τον κεραυνό του Δία και ο Πέρσι θεωρείται ο κύριος ύποπτος. Η κλοπή αυτή έχει προκαλέσει μάχες ανάμεσα στους θεούς και ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος φαντάζει πιο απειλητικός από ποτέ. Ο Πέρσι έχει μπλέξει άσχημα. Έχει μόνο δέκα ημέρες καιρό για να βρει τον πραγματικό κλέφτη και να σταματήσει έναν πόλεμο που θα καταστρέψει τον δυτικό πολιτισμό. Η αποστολή του είναι εξαιρετικά δύσκολη και το Μαντείο δεν τον βοηθά και πολύ με τους χρησμούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος  

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2010
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στο Τενεσί
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1990-91

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1990-91 ήταν η τελευταία διοργάνωση που η ημιτελική της φάση διεξήχθη σε έναν όμιλο οκτώ ομάδων (14 αγωνιστικών). Προηγήθηκαν όπως πάντα οι προκριματικοί γύροι, ενώ στην τελική φάση (φάιναλ φορ), που ορίσθηκε να λάβει χώρα στο Παρίσι το τριήμερο 16-18 Απριλίου 1991, προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτοι της κατάταξης του ημιτελικού ομίλου. Η FIBA είχε ανακοινώσει ότι από την επόμενη διοργάνωση του 1991-92, οι χώρες των οποίων οι ομάδες θα συμμετείχαν στο φάιναλ του 1991 θα είχαν περισσότερους εκπροσώπους στην κορυφαία διοργάνωση του 1992 και όχι μόνο τον πρωταθλητή. Δυστυχώς ο Άρης δεν κατάφερε να προκριθεί στο φάιναλ φορ του 1991, με αποτέλεσμα να μη συμμετάσχει ο δευτεραθλητής ΠΑΟΚ στο κύπελλο πρωταθλητριών του 1992.

Κατάταξη οκτάδας
Η Μπαρτσελόνα τερμάτισε στην πρώτη θέση με 11 νίκες, 3 ήττες και 25 β., ενώ η ΠΟΠ'84 Σπλίτ ήταν δεύτερη (23 βαθμοί). Στην τρίτη προνομιούχο θέση ισοβάθμησαν η Σκαβολίνι του Πέζαρο με την Μακάμπι Τελ-Αβίβ (22 β.) Εκτός φάιναλ φορ (για πρώτη φορά, αφού ήταν η μοναδική ομάδα που είχε συμμετοχή και στα τρία προηγούμενα) έμεινε ο πρωταθλητής Ελλάδας Άρης Θεσσαλονίκης (21 β.), όπως και οι εκπρόσωποι της Γερμανίας (Μπάγερ Λεβερκούζεν 20), της Αγγλίας (Κίνγκστον, 18) και της Γαλλίας (Λιμόζ, 17).

Φάιναλ φορ
Στους δυο ημιτελικούς:

Μπαρτσελόνα (Μπόζινταρ Μαλίκοβιτς) - Μακάμπι (Σβίκαρ Σερφ) 101-67

Μπαρτσελόνα: Όντιν Τζέιμς Νόρις 9, Χοσέ "Πικούλιν" Ορτίς 11, Γιόπις, Εστεγιέρ, Γκαλιλέα, Ιγνάθιο Σολοθάμπαλ 6, Γκονθάλεθ 8, Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο 25 (3), Χοσέ Αντόνιο Μοντέρο 25 (5), Τράμπο 17.

Μακάμπι: Σιμς 11, Γκούντες 4, Λαβόν Μέρσερ Κέρτις Μπερντ 6, Ντορόν Τζάμσι 9, Ρόγιαλ 12, Χόρτον 16, Χένεφελντ 4, Λίπιν, Ντάνιελ 6.

ΠΟΠ'84 (Ζέλικο Παβλίσεβιτς) - Σκαβολίνι 93-87

ΠΟΠ'84: Σρετένοβιτς 13 (1), Περάσοβιτς 20, Τόνι Κούκοτς 14, Ζόραν Σάβιτς 25, Νάγκλιτς 13, Τάμπακ 2, Λέστερ 6.

Σκαβολίνι: Ντέι 17, Κουκ 12 (2), Γκράτσιτς 18 (1), Βάλτερ Μανίφικο 21, Άριο Κόστα 13, Κλάουντιο Μπόνι 3, Τζαμπολίνι 6 (2), Γκρατόνι 3.

Το ζευγάρι του μεγάλου Τελικού αποτέλεσαν η ΠΟΠ'84 και η Μπαρτσελόνα, ενώ για τις θέσεις 3-4 αναμετρήθηκαν οι Μακάμπι και Σκαβολίνι.

Η ομάδα του Σπλίτ κατάφερε κατέκτησε για τρίτη φορά το τρόπαιο με χαμένους και πάλι τους Καταλανούς.

Τελικός: ΠΟΠ'84 - Μπαρτσελόνα 70-65

ΠΟΠ'84: Σρετένοβιτς 9 (1), Περάσοβιτς 6, Παβίτσεβιτς 7, Κούκοτς 8 (6 κοψίματα), Σάβιτς 27, Νάγκλιτς 2, Τάμπακ 2, Λέστερ 11.

Μπαρτσελόνα: Νόρις 8, Ορτίθ 12, Γκαλιλέα, Σολοθάμπαλ 7, Γκονθάλεθ 9 (3), Επιφάνιο 10, Μοντέρο 9 (1), Τράμπο 10.

Θέσεις 3-4: Μακάμπι-Σκαβολίνι 83 - 81

Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

Παραπομπές

Πηγές
"100 Χρόνια μπάσκετ, 1891-1991"
Περιοδικό "Τρίποντο"

1991
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης 1991-92

Το Ευρώπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1991-92 ήταν η πρώτη διοργάνωση που διεξήχθη σε δύο (αντί για έναν) ημιτελικούς ομίλους των οκτώ ομάδων έκαστος (14 αγωνιστικών).
Προηγήθηκαν όπως πάντα οι προκριματικοί γύροι, ενώ μετά τους ημιτελικούς ομίλους, ακολούθησε μια επιπλέον φάση (Play-Off) όπου έλαβαν μέρος οι τέσσερις πρώτες ομάδες των δυο ομίλων που σύστησαν τέσσερα ζεύγη, με πλεονέκτημα έδρας ανάλογα με την προηγούμενη κατάταξη.Στην τελική φάση (φάιναλ-φορ) η οποία ορίσθηκε να λάβει χώρα στην Κωνσταντινούπολη από τις 14-16 Απριλίου 1992 προκρίθηκαν οι τέσσερις νικητές των Play-Off, εκείνοι δηλαδή που συμπλήρωσαν 2 νίκες σε βάρος των αντιπάλων τους. Η Ελλάδα είχε και πάλι μόνο έναν εκπρόσωπο σε αυτή τη διοργάνωση σε αντίθεση με την Ιταλία Ισπανία και Κροατία,λόγω της αποτυχίας του Άρη να προκριθεί στο προηγούμενο final four του 1991. Έτσι στερήθηκε η Ελλάδα και τη συμμετοχή  του ΠΑΟΚ ως δεύτερης ελληνικής ομάδας στη διοργάνωση του 1992.

Κατάταξη ομίλων

Α' όμιλος
Η Κνορ Μπολόνια, η Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα και η Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ ισοβάθμισαν στην πρώτη θέση με 10 νίκες, 4 ήττες και 24 βαθμούς. Την πρόκριση για τη συνέχεια πήρε ως τέταρτη και η Τσιμπόνα (23 βαθμοί), ενώ έξω έμειναν η Σλόμποντνα Νταλμάσια (21 β.) η Ολυμπίκ Αντίμπ (18 β.), η Κάλεβ και η Φονόλα Καζέρτα (17)

Β' όμιλος
Η Μοντιγαλά Ζουβεντούτ, η Εστουδιάντες Κάχα Ποστάλ και η Φίλιπς Μιλάνο ισοβάθμισαν και εδώ στην πρώτη θέση με 24 βαθμούς. Την πρόκριση για τη συνέχεια πήρε και η Παρτίζαν (23 βαθμοί), ενώ έξω έμειναν η Μπάγερ 04 Λεβερκούζεν (21 β.), η Μάες Πιλς (18 β.), ο Άρης και η Κόμοντορ Ντεν Χέλντερ (17).

Προημιτελικοί
Τα πρώτα ματς δόθηκαν στις έδρες των ομάδων που είχαν το μειονέκτημα και ακολούθησαν μία ή δυο αναμετρήσεις στα γήπεδα των συλλόγων που διέθεταν το πλεονέκτημα έδρας.

Τα αποτελέσματα:
 Παρτίζαν - Κνορ Μπολόνια: 2-1 (78-65, 60-61 και 69-65)
 Φίλιπς Μιλάνο - Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα: 2-0 (80-79, 86-71)
 Τσιμπόνα - Μοντιγαλά Ζουβεντούτ: 0-2 (68-73, 67-92)
 Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ - Εστουδιάντες Κάχα Ποστάλ: 1-2 (98-97, 74-98 και 54-55)

Φάιναλ φορ
Στους δυο ημιτελικούς της 16ης Απριλίου 1992 είχαμε:
 Παρτίζαν - Φίλιπς Μιλάνο: 82-75
 Μοντιγαλά Ζουβεντούτ - Εστουδιάντες Κάχα Ποστάλ: 91-69

Στους δύο τελικούς της 18ης Απριλίου 1992 είχαμε:
 Θέσεις 3-4: Φίλιπς Μιλάνο - Εστουδιάντες Κάχα Ποστάλ: 99-81
 Τελικός: Παρτίζαν - Μοντιγαλά Ζουβεντούτ: 71-70

Τελική κατάταξη:
 1. Παρτίζαν
 2. Μοντιγαλά Ζουβεντούτ
 3. Φίλιπς Μιλάνο
 4. Εστουδιάντες Κάχα Ποστάλ

Πηγή
Περιοδικό "Τρίποντο"

1991-92
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ιωάννης Ραχωβίτσας

Ο Ιωάννης Ραχωβίτσας  είναι ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας. Την 5-11-2009 προήχθη στον βαθμό του Αντιστρατήγου και τοποθετήθηκε στην θέση του Υπαρχηγού του Αστυνομικού Σώματος

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1955 στο Φανάρι Καρδίτσας και το έτος 1973 κατετάγη στην Ελληνική Χωροφυλακή. Το 1982 αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών και τοποθετήθηκε στη Δ/νση Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1986 οπότε τοποθετήθηκε  και υπηρέτησε στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών Αττικής. Από  το 2003 υπηρέτησε ως Διευθυντής της άνω υπηρεσίας έως το 2006. Από το Μάρτιο του 2006 έως τον Νοέμβριο 2009 υπηρέτησε διαδοχικά, ως Δ/ντης στην Α.Δ. Ευβοίας και ως Γενικός Αστυνομικός Δ/ντης Νοτίου Αιγαίου, Στερεάς Ελλάδας και Γ.Α.Δ.Αττικής. 
Το 2009 προήχθη σε Αντιστράτηγο και ήταν μέχρι τον Οκτώβριο 2011 Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας ,όταν και αποστρατεύτηκε.

Τον Φεβρουάριο 2012 προσλήφθηκε από την D.E.A. , όπου παρείχε τις εμπειρίες του μέχρι την 5-3-2020. 

Μετεκπαιδεύτηκε στη Σχολή Μετεκπαίδευσης-Επιμόρφωσης Στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας, στη Σχολή Προϊσταμένων Υπηρεσιών Δίωξης Ναρκωτικών της Αστυνομικής Ακαδημίας της DEA ( Washington, USA ) και στην Αστυνομική Ακαδημία της Ρηνανίας (Γερμανία).
Έχει συμμετάσχει σε παγκόσμια Συνέδρια της DEA στην Ευρώπη και Λατινική Αμερική, σε Διεθνή συνέδρια της Europol , της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΗΕ. Είναι πτυχιούχος του Τομέα Ποινικών και Εγκληματολογικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν για σειρά ετών τακτικός καθηγητής στην Αστυνομική Ακαδημία, στη Σχολή Μετεκπαίδευσης – Επιμόρφωσης Στελεχών και σε άλλα εκπαιδευτικά σεμινάρια της Ελληνικής Αστυνομίας από το έτος 1993. 

Είναι  από τα στελέχη που ίδρυσαν το 1989 την Ένωση Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. και συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την αναγνώριση του συνδικαλιστικού δικαιώματος των Αστυνομικών.

Έχει λάβει μέρος σε ειδικές επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ. στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (εντοπισμού και εξάρθρωσης υπερατλαντικών κυκλωμάτων εμπορίας κοκαΐνης, σύλληψης Πάσσαρη στη Ρουμανία, ως επικεφαλής της επιχείρησης  στα Ζωνιανά Κρήτης κ.α.).

Είναι ο εμπνευστής και δημιουργός, της Ομάδας ΔΕΛΤΑ το 2009 ως Αττικάρχης  και της Ομάδας ΔΙΑΣ το 2010 ως Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ.

Έχει τιμηθεί δύο φορές με το Αστυνομικό Αριστείο Ανδραγαθίας, για ένοπλες Συμπλοκές με κακοποιούς, με τον Αστυνομικό Σταυρό του Σώματος, με εύφημες μνείες και άλλες ηθικές αμοιβές. 
Είναι έγγαμος και έχει δυο κόρες .

Πηγές
Περιοδικό «Αστυνομική ανασκόπηση», Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2009/έτος 26ο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα ΕΛ.ΑΣ.
 skeftomasteellhnika
 Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας
Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Ρένος Φραγκούδης

Ο Ρέννος Φραγκούδης , (Λεμεσός 1909 - 1η Φεβρουαρίου 1982 ), ήταν Κύπριος αθλητής δρόμων ταχύτητας , πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης . Ήταν προπολεμικά από τους μεγαλύτερους αθλητές δρόμων ταχύτητας του Ελληνικού κλασικού αθλητισμού, ήταν μέλος της Ελληνικής εθνικής ομάδας. Ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων αθλητών το 1942.

Γεννήθηκε στη Λεμεσό και ο πατέρας του Μενέλαος ήταν και αυτός αθλητής με μετάλλια στο Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου. Ξεκίνησε από την Ολύμπια Λεμεσού και στους Παγκύπριους αγώνες του 1928 πήρε τα πρώτα του χρυσά μετάλλια στα 100μ και στα 200μ , την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Ελληνικής εθνικής ομάδας μετακόμισε στην Αθήνα και πήρε μετεγγραφή στον Παναθηναϊκό. Σον Παναθηναϊκό αγωνίζονταν και στο τμήμα χόκεϊ επί χόρτου που είχε ιδρύσει ο σύλλογος προπολεμικά. 

Πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1928 πού έγινε στο Άμστερνταμ όπου συμμετείχε στα 100μ και στα 4χ100. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1932 στο Λος Άντζελες συμμετείχε στα 100μ. στα 200μ. και στα 4Χ100μ. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 στο Βερολίνο συμμετείχε στα 100 και 200 μέτρα φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά. 

Στους Βαλκανικούς αγώνες έχει κατακτήσει 5 χρυσά μετάλλια στα 100μ., και 6 χρυσά στα 200μ. Στους βαλκανικούς 1933 σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ στα 200μ με επίδοση 21.6, καταρρίπτοντας το προηγούμενο δικό του πάλι, το οποίο διατηρήθηκε 22 χρόνια, την ίδια χρονιά κατέρριψε και το πανελλήνιο ρεκόρ στα 100μ με επίδοση 10,6.

Το πανελλήνιο ρεκόρ στα 100 μ. το είχε καταρρίψει πρώτη φορά στην Πράγα κατά τους αγώνες Κύπελλο Μάζαρικ με επίδοση 10,6, η προηγούμενη επίδοση ήταν του Φιλιακού με 11.

 Διακρίσεις 

Πανελλήνιο πρωτάθλημα
100μ.
χρυσό:1929, 1935, 1936
200μ.
χρυσό: 1929, 1935, 1936

Παγκύπριοι αγώνες
100μ 
χρυσό: 1928
200μ 
χρυσό: 1928

Βαλκανικοί αγώνες
100μ.
χρυσό: 1929, 1932, 1933, 1935, 1936
200 μ.
χρυσό: 1929, 1930, 1932, 1933, 1935, 1936

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Ευάγγελος Ανδρέου, Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε... Έκδ. Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE), 2011 - "Ρένος Φραγκούδης"'' σ.173 (8 βιογραφικές αναφορές), ISBN 978-960-99566-0-4
 Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου Βιογραφικό του
 Γ.Σ. Τα Παγκύπρια Κύπριοι στους Ολυμπιακούς αγώνες

Φραγκούδης
Φραγκούδης
Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Έλληνες αθλητές του χόκεϊ επί χόρτου
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Φραγκούδης Ρένος
Ερυθρές Ιωνίας

Οι Ερυθρές ήταν αρχαία πόλη της Ιωνίας, χτισμένη στην δυτική πλευρά της ομώνυμης χερσονήσου στο δυτικότερο σχεδόν σημείο της Μικράς Ασίας. Η πόλη χτίστηκε τον 11ο αιώνα π.Χ. την περίοδο του πρώτου ελληνικού αποικισμού από Ίωνες. Σύμφωνα με τον Παυσανία η πόλη χτίστηκε αρχικά από Κρήτες με αρχηγό τον Ερυθρό, γιο του Ραδάμανθυ. Οι Κρήτες εκδιώχθηκαν στην συνέχεια από τους Ίωνες που μετανάστευσαν στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τον Στράβωνα αρχηγός των Ιώνων ήταν ο Κνώπος, νόθος γιος του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Κόδρου. 

Η πόλη ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις της Ιωνίας που συμμετείχαν στο Κοινό των Ιώνων. Από την Ερυθραία προέρχονταν δύο γνωστές Σίβυλλες της αρχαιότητας. Στην θέση της σήμερα βρίσκεται το Τουρκικό χωριό Ildırı.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ερυθραία, The Princeton Encyclopedia of Classical Sites 

Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
Πορτ οφ Σπέιν

Το Πορτ οφ Σπέιν (αγγλικά: Port of Spain, ισπανικά: Puerto España) είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Αποτελεί τον τρίτο μεγαλύτερο σε πληθυσμό δήμο της χώρας, μετά από αυτούς του Σαν Φερνάντο και του Τσαγκουάνας, με τον πληθυσμό της πόλης να φτάνει γύρω στις 49.000 κατοίκους το 2000 (στην ευρύτερη περιοχή εκτιμάται πως ζούσαν το 1990 γύρω στις 128.000 κάτοικοι). Η πόλη βρίσκεται στον κόλπο του Παρία, στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού Τρινιντάντ, και αποτελεί πρωτεύουσα του νησιού από το 1757. Αποτελούσε από εκείνη την εποχή ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Καραϊβικής. Η πόλη είναι σήμερα από τις πιο ταχύτατα αναπτυσσόμενες πόλεις της περιοχής.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα από τους Ισπανούς, αρχικά με το όνομα «Πουέρτο ντε λος Ισπανιόλες» (Puerto de los Hispanioles) και αργότερα «Πουέρτο ντε Εσπάνια» (Puerto de España). Το 1757, ο κυβερνήτης δον Πέντρο ντε λα Μονέντα μετέφερε την πρωτεύουσα του νησιού από την Σαν Χοσέ ντε Ορούνια (San José de Oruña) στο Πορτ οφ Σπέιν. Το 1797 καταλήφθηκε από τους Βρετανούς, ενώ από το 1958 έως το 1962 αποτέλεσε πρωτεύουσα της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών. Μετά την ανεξαρτητοποίηση του Τρινιντάντ και Τομπάγκο έγινε η πρωτεύουσα του νέου κράτους.

Το κλίμα της πόλης είναι τροπικό. Από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο είναι η υγρή περίοδος, ενώ η περίοδος ξηρασίας ξεκινά από τον Ιανουάριο και διαρκεί μέχρι τον Μάιο.

Η οικονομία της πόλης βασίζεται στο εμπόριο και τις υπηρεσίες. Οι περισσότερες κυβερνητικές υπηρεσίες της χώρας βρίσκονται στην πόλη, ενώ είναι και έδρα δύο σημαντικών τραπεζών της Καραϊβικής, της Republic Bank, Trinidad and Tobago Limited και της RBTT. Η πόλη, όπως και το υπόλοιπο νησί, εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο του Πιάρκο, 10 χιλιόμετρα από αυτή. Στην πόλη υπάρχουν επίσης διάφορα κολέγια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Spain City Corporation
 The Trams and Trolleybuses of Port of Spain
 Fallingrain Map

Γεωγραφία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Εικονικός χαρακτήρας

Εικονικός χαρακτήρας (avatar) είναι μια ψηφιακή προσωπικότητα που μπορεί να υποδύεται τον εκφωνητή ειδήσεων, τον ηθοποιό, τον τραγουδιστή, τον πωλητή, τον εκπαιδευτή, τον ξεναγό, κ.α. Το συναντάμε σε ταινίες, εφαρμογές πολυμέσων ή στο Internet.

Πηγές 
Χρήστος Λαλάς, Το Μικρό Λεξικό του Internet, Αθήνα: Δίαυλος, 2002, ISBN 960-531-138-0.
Κύπελλο Κόρατς 1993-94

Το Κύπελλο Κόρατς καλαθοσφαίρισης ανδρών περιόδου 1993-94 ήταν η διοργάνωση κατά την οποία μια Ελληνική ομάδα έφθασε στην πρώτη κατάκτησή της και τέταρτη συνολικά για την Ελλάδα σε όλα τα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το Κύπελλο Κόρατς 1993-94 διεξήχθη σε αλλεπάλληλους γύρους διπλών αναμετρήσεων, έως και τον Τελικό, στον οποίο προκρίθηκαν η Ιταλική Στεφανέλ Τριέστε του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και ο ΠΑΟΚ του Σούλη Μαρκόπουλου. Προηγουμένως, στα ημιτελικά, οι Θεσσαλονικείς είχαν αποκλείσει τον έτερο εκπρόσωπο της Ελλάδας Πανιώνιο του Κώστα Μίσσα και μάλιστα με δυο νίκες, τόσο στο κλειστό της Νέας Σμύρνης με 85-83, όσο και στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο με 82-64.

Ο διπλός τελικός
Ο πρώτος τελικός δόθηκε στο Παλέ Ντε Σπορ στις 9 Μαρτίου του 1994 και μια βδομάδα αργότερα ακολούθησε η ρεβάνς στο στάδιο "Κιαρμπόλα" της Ιταλικής πόλης.

Ο ΠΑΟΚ, με τον ενθουσιασμό από την πρόσφατη κατάκτηση της τρίτης θέσης στην Ευρωλίγκα ανδρών (1993, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας) και υποστηριζόμενος από ένα ένθερμο κοινό 6.000 οπαδών του ανέτρεψε το άσχημο ξεκίνημα (η Στεφανέλ προηγήθηκε στο 4ο λεπτό με 2-10, αλλά ο ΠΑΟΚ στο 7' πέρασε μπροστά και στο 14' είχε ήδη ξεφύγει στο σκορ με 6 πόντους) και έκλεισε το ημίχρονο με 35-28 υπέρ του.

Στο δεύτερο μέρος η διαφορά έφθασε έως και τους 17 πόντους (49-32, 53-36) ενώ 4 λεπτά προ του τέλους η ομάδα της Θεσσαλονίκης προηγήθηκε με 71-58. Ένα ξέσπασμα των Ιταλών στα τελευταία λεπτά έφερε σχεδόν τα πάνω-κάτω (72-66), αλλά ο Τζον Κόρφας με τρίποντο ακριβώς στην εκπνοή αύξησε τις πιθανότητες για τον κυπελλούχο Ευρώπης του 1991.

Επτά βράδια μετά, ο θρίαμβος επαναλήφθηκε για την ελληνική ομάδα. Παρά το γεγονός ότι η Στεφανέλ απέδωσε εξαιρετικά και στο β' ημίχρονο σχεδόν ανέτρεψε το μειονέκτημά της, προηγούμενη μέχρι και με 6 πόντους (64-58, 66-60),ο ΠΑΟΚ βρήκε το ψυχικό σθένος να αντεπιτεθεί και να περάσει μπροστά λίγο πριν το τέλος με 79-81. Από εκεί και πέρα παίχθηκε ελεύθερο μπάσκετ και ο ΠΑΟΚ επικράτησε ολοκληρωτικά με 91-100 κατακτώντας για πρώτη φορά το τρόπαιο. Άψογη ήταν η διαιτησία του Ισπανού Σαντσίζ και του Ελβετού Λεμάν.

Οι συνθέσεις
Από πλευράς ΠΑΟΚ, στους δυο τελικούς αγωνίσθηκαν οι Νίκος Μπουντούρης, Γιώργος Μπαλογιάννης, Νάσος Γαλακτερός, Χρήστος Τσέκος, Αχιλλέας Μαματζιόλας, Τζον Κόρφας, Μπάνε Πρέλεβιτς, Ζόραν Σάβιτς, Ουόλτερ Μπέρι και Ευθύμης Ρετζιάς.

Η Στεφανέλ χρησιμοποίησε τους Μποντιρόγκα, Τζεντίλε, Πιλούτι, Φούτσκα, Ντεπόλ, Λάμπλεϊ, Κανταρέλο, Καλαβίτα και Πολμπονέτο.

Πηγή
Περιοδικό "Τρίποντο"

1993 1994
Κορατς
Κορατς