joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πρανγάρδα της Κανόσα

Η Πρανγάρδα, ιταλ.: Prangarda di Canossa (απεβ. μετά το 991), ήταν ευγενής γυναίκα της βόρειας Ιταλίας.

Βιογραφία 
Η Πρανγάρδα ήταν μέλος του Οίκου της Κανόσα. Ο πατέρας της ήταν ο Aδαλβέρτος-Άττο της Κανόσα, και η μητέρα της ήταν η Χιλδεγάρδα (που πιθανότατα ήταν μέλος του Οίκου των Σουπονιδών).  Η Πρανγάρδα παντρεύτηκε τον Mάνφρεντ Α΄ μαρκήσιο του Τορίνο, ίσως μετά την πολιορκία της Κανόσα το 951, αλλά πιθανότερο μετά το 962.  Το 991 η Πρανγάρδα εξέδωσε ένα καταστατικό, με τη συγκατάθεση του Mάνφρεντ Α΄, στον οποίο πώλησε το μερίδιό της στο κτήμα Vilinianum στην Πάρμα.  Φαίνεται σε αυτό το καταστατικό, ότι η προίκα της Πρανγκάρδας περιελάμβανε εκτάσεις συνολικά τουλάχιστον χιλίων jugera (περίπου 650 ακρ = 2630 στρέμματα) στην Πάρμα και το Ρέτζιο.

Οικογένεια 
Με τον Μανφρέδο Α΄ μαρκήσιο του Τορίνο, η Πρανγάρδα είχε πολλά παιδιά, όπως: 
 Ούλρικ-Μάνφρεντ.
 Άλρικ.
 Όθων
 Άττο.
 Ούγος.
 Γουίντο.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία 
  .
 V. Fumagalli, Le origini di una grande dinastia feudale Adalberto-Atto di Canossa (Tübingen, 1971).
 T. Lazzari, «Aziende fortificate, castelli e pievi: le basi patrimoniali dei poteri dei Canossa e le loro giurisdizioni,» σε A. Calzona, ed., Matilde e il tesoro dei Canossa tra castelli, monasteri e città (Μιλάνο, 2008), σελ. 96-115, προσβάσιμο στη διεύθυνση: 
 G. Sergi, «Una grande circoscrizione del regno italico: la marca arduinica di Torino,» Studi Medievali XII (1971), 637-712
 C. Violante, «Quelques caractéristiques des δομές familiales en Lombardie, Emilie, et Toscane aux Xle et XII siècles», στο G. Duby, and J. le Goff, eds., Famille et parenté dans l'Occident médiéval (Παρίσι, 1977 ), σελ. 87-148.

Κόμισσες της Ιταλίας
Οίκος της Κανόσα
Οίκος της Κανόσα

Ο Οίκος της Κανόσα ή του Άττο (των Αττονιδών), ιταλ.: Casata degli Canossa/Attoni, ήταν μία Λομβαρδική ευγενής οικογένεια, που κατείχε το κάστρο της Κανόσα, από τις αρχές του 10ου έως τις αρχές του 12ου αι.

Από μία οικογένεια από τη Λούκα, ο Σιγιφρέδος έκτισε το κάστρο στην Κανόσα γύρω στο 940. Οι κύριοι σύντομα χρησιμοποίησαν τον τίτλο comes (κόμης) και έλαβαν πολλές άλλες Τοσκανικές κομητείες από τους βασιλείς της Γερμανίας. Το Γκουαστάλα το 991, την Πάρμα,Πιατσέντσα, Μπέργκαμο και Κρεμόνα το 984, τη Μπρέσια το 980, τη Μάντοβα το 977, τη Μόντενα, Κάρπη και Ρέτζιο το 962 και τη Λούκα ακόμη νωρίτερα. Το 1027 η μαρκιωνία της Τοσκάνης παραχωρήθηκε στον Boνιφάτιο και το 1100 η μαρκιωνία της Βερόνας στη Mατθίλδη, γνωστή ως La Gran Contessa. Οι λεπτομέρειες των σχέσεων μεταξύ των γιων του Σιγιφρέδου: Aδαλβέρτου-Άττο λαι Σιγιφρέδου Μπαράτι είναι άγνωστες και ο τελευταίος εμφανίζεται στην Κανόσα έγκαιρα, για να δώσει καταφύγιο στη βασίλισσα Aδελαΐδα της Λομβαρδίας, όταν διέφυγε από τον Bερεγγάριο Β΄ και τη Βίλλα το 955.

Ο επίσκοπος του Αρέτσο από το 1023 έως το 1036 ήταν μέλος του Οίκου: ο Τένταλντ, χορηγός του Γκουίντο του Αρέτσο.

Κόμητες της Κανόσα 
 Πρανγάρδα
 Aδαλβέρτος-Άττο
 Σιγιφρέδος
 Aδαλβέρτος-Άττο
 Tένταλντ
 Boνιφάτιος Γ΄ της Τοσκάνης
 Φρειδερίκος της Τοσκάνης
 Mατθίλδη της Τοσκάνης

Γενεαλογία του Οίκου της Κανόσα

Δείτε επίσης 
 Βενετία, Χάζαροι, Δρόμος του Μεταξιού
 Οίκος των Γουέλφων

Πηγές 
 Μεσαιωνικό Έργο: Βόρεια Ιταλία.
Ντίνα Γκαρίποβα

Η Ντίνα Φαγκίμοβνα Γκαρίποβα (ρωσικά: Dina Fagimovna Garipova, κυριλλικά: Дина Фагимовна Гарипова, 25 Μαρτίου 1991) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2013 στην Μάλμε, με το τραγούδι "What If", τερματίζοντας στην 5η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρώσοι τραγουδιστές
Τατάροι
Μεσόφωνοι
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρωσία
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χριστόφορος Κνήτης

Ο Χριστόφορος Κνήτης (ή Κνίτης) ήταν Έλληνας επίσκοπος, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Σερρών και κατόπιν πρώτος Μητροπολίτης της νεοσυσταθείσας Μητρόπολης Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο κατά κόσμον Χαρίδημος γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1872 στο Βαθύ της Σάμου, και ήταν γιος του εμπόρου Χαρίδημου Κνήτη και της συζύγου του, Φιορίτσας Φωκά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεολογία στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Χειροτονήθηκε διάκονος στις 19 Ιουλίου 1898 και πήρε το όνομα Χριστόφορος. Έγινε δάσκαλος στο παλιό γυμνάσιό του, το Πυθαγόρειο Γυμνάσιο στη Σάμο. Το 1905 πέρασε ένα χρόνο μελετώντας θεολογία και αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους της Σκωτίας και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, από όπου αποφοίτησε το 1909.

Χειροτονήθηκε ιερέας στις 23 Απριλίου 1910, έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη και στις 12 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους χειροτονήθηκε τιτουλάριος επίσκοπος Σταυρουπόλεως και τοποθετήθηκε αρχιεραικός προϊστάμενος Σταυροδρομίου. Το 1918 εξελέγη Μητροπολίτης Σερρών.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ίδρυσε το 1924 την Μητρόπολη Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας και εξέλεξε τον Χριστόφορο ως πρώτο Μητροπολίτη της. Έφτασε στην Αυστραλία στις 8 Ιουλίου 1924. Ακολούθησε μια θυελλώδης θητεία. Ήρθε σε σύγκρουση με τον Αρχιμανδρίτη Ειρηναίο Κασιμάτη, ο οποίος τον αγνόησε και έγραφε πύρινα άρθρα εναντίον του στον ομογενειακό τύπο. Οι φατριασμοί και οι αντιπαραθέσεις εμπόδισαν τον Χριστόφορο να επιτύχει πολλά, και τα σχίσματα στην εκκλησία υπέσκαψαν την θέση του. Eν μέσω κάποιου σκανδάλου παύθηκε από τις 17 Απριλίου ως τις 24 Ιουνίου 1926 και τελικά τον Φεβρουάριο του 1928 ανακλήθηκε στην Ελλάδα και του απονεμήθηκε ο τίτλος του Μητροπολίτη Βιζύης.

Ο ιερέας Θεόφυλακτος Παπαθανασόπουλος στάλθηκε στο Σίδνεϊ ως διαχειριστής. Τον διαδέχθηκε επίσημα ο Μητροπολίτης Τιμόθεος Ευαγγελινίδης το 1931.

Κατόπιν αυτών, ο Χριστόφορος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης ζωής του στη Σάμο, όπου πέθανε στις 7 Αυγούστου 1959.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Αρχιεπίσκοποι Αυστραλίας
Μητροπολίτες Σερρών
Διαπροσωπικές σχέσεις

Η έννοια της διαπροσωπικής σχέσης αφορά κοινωνικές συνδέσεις, δεσμούς ή συνεργασίες, μεταξύ δύο ή περισσότερων ανθρώπων. Οι διαπροσωπικές σχέσεις, αναφορικά με μερικές μόνο από τις διαστάσεις τους, ποικίλλουν και διαφοροποιούνται ως προς τον βαθμό οικειότητας ή αυτο-αποκάλυψής τους, αλλά και σχετικά με τη διάρκεια τους, την αμοιβαιότητα και το πόσο ισχυρές είναι.

Το περιεχόμενο των διαπροσωπικών σχέσεων είναι δυνατόν να αφορά  οικογενειακές ή συγγενικές σχέσεις, τη φιλία ή τον γάμο, σχέσεις που προκύπτουν στα πλαίσια της εργασίας ή ενός κλαμπ (οργάνωση ανθρώπων που εξυπηρετεί κοινούς στόχους-π.χ. φιλανθρωπικούς) γειτονικές σχέσεις και σχέσεις που αναπτύσσονται σε χώρους λατρείας . Αυτές μπορεί να ρυθμίζονται με βάση το νόμο, τα έθιμα, ή ορισμένη αμοιβαία συμφωνία, και τελικά διαμορφώνουν τους ρόλους των ατόμων που απαρτίζουν τις κοινωνικές ομάδες, αλλά και της κοινωνίας στο σύνολό της.

Αυτός ο συσχετισμός μπορεί να βασίζεται σε συμπεράσματα , (συλλογιστικά βήματα που οδηγούν σε λογικές συνέπειες, μπορεί επίσης να εδράζεται στην αγάπη , την αλληλεγγύη , την υποστήριξη, αλλά και σε επιχειρηματικές αλληλεπιδράσεις ή σε κάποιο άλλο είδος κοινωνικής σύνδεσης ή δέσμευσης. Οι διαπροσωπικές σχέσεις: ευδοκιμούν στα πλαίσια ενός δίκαιου και αμοιβαίου συμβιβασμού (όπου κάθε ένα από τα μέρη που απαρτίζουν τη σχέση παραιτείται αμοιβαία από κάποιες απαιτήσεις προκειμένου να επιτευχθεί σύγκλιση), και σχηματίζονται υπό την επίδραση κοινωνικών, πολιτιστικών και άλλων επιρροών.

Η μελέτη των διαπροσωπικών σχέσεων επιτυγχάνεται με την αρωγή διάφορων κλάδων που ανήκουν στις  κοινωνικές επιστήμες, και περιλαμβάνουν τομείς όπως η  επικοινωνία (μελέτη της ανθρώπινης επικοινωνίας και συμπεριφοράς) , η ψυχολογία, η ανθρωπολογία, η κοινωνική εργασία, η κοινωνιολογία και τα μαθηματικά.

Η επιστημονική μελέτη των σχέσεων εξελίχθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και μετά από τη δημοσίευση σχετικών ερευνών που πραγματοποιήθηκαν από την Ellen Berscheid και την Elaine Hatfield,  αναφέρεται ως η «επιστήμη των σχέσεων» . Αυτό το πεδίο μελέτης προσδιορίζεται από ανεπίσημα στοιχεία ή  στοιχεία που προκύπτουν από διαπιστώσεις μη ειδικών, οι οποίοι βασίζουν συμπεράσματα σε δεδομένα και σε αντικειμενική ανάλυση.

Τύποι διαπροσωπικών σχέσεων 

 Στενές προσωπικές σχέσεις: ρομαντικές, πλατωνικές, σχέσεις ανάλογα με το στάδιο ωρίμανσης του ατόμου (παιδική, εφηβική ηλικία, ενήλικη ζωή), σχέσεις που διαμορφώνονται από την επίδραση των «σημαντικών άλλων», συζυγικές σχέσεις.

 Οικογενειακές σχέσεις: μεταξύ γονέων και παιδιών, μεταξύ αδελφών

Άλλες διαπροσωπικές σχέσεις: φιλικές ή εχθρικές, σχέσεις γειτονίας, εργασιακές σχέσεις, σχέσεις εργοδότη-εργαζόμενου κ.α.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε επίσης 

 Κοινωνία

Παραπομπές 
Το περιεχόμενο σε αυτή την επεξεργασία έχει μεταφραστεί από το υπάρχον αγγλικό λήμμα της Wikipedia στο [ Interpersonal relationship ]
Χρύσης Παντελίδης

Ο Χρύσης Παντελίδης (1975) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Χρύσης Παντελίδης γεννήθηκε το 1975. Απέκτησε πτυχίο κοινωνιολογίας και είναι μέλος του Συνδέσμου Κοινωνιολόγων Κύπρου. Εργάζεται ως Εκτελεστικός Διευθυντής του Κέντρου Μελετών Τάσσος Παπαδόπουλος και αρθρογραφεί στις εφημερίδες Φιλελεύθερος και Καθημερινή.

Είναι νυμφευμένος με τη Πάνη Παντελίδη-Βασιλείου και έχει μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή 
Στα φοιτητικά του χρόνια διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας και πρόεδρος της φοιτητικής παράταξης Αναγέννηση Θεσσαλονίκης. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος της ΠΟΦΝΕ. Ακόμη, υπήρξε μέλος του κεντρικού συμβουλίου της ΝΕΔΗΚ και της κεντρικής επιτροπής ΔΗΚΟ. 

Το 2000 διορίστηκε διευθυντής του γραφείου του προέδρου του ΔΗΚΟ, Τάσσου Παπαδόπουλου. Το 2002 ανέλαβε συντονιστής του Εκλογικού Επιτελείου του Τάσσου Παπαδόπουλου για τις Προεδρικές Εκλογές 2003. Μετά την εκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου στην προεδρία της Κύπρου, υπηρέτησε ως Ειδικός Σύμβουλος και Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας με επιπρόσθετα καθήκοντα συντονισμού της υλοποίησης του προεκλογικού προγράμματος και παρακολούθησης του κυβερνητικού έργου (2003-2008). 

Είναι εκλεγμένο μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Γραμματείας του ΔΗΚΟ.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα
Βουλευτές Λευκωσίας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Μιχάλης Πιτένης

Ο Μιχάλης Πιτένης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1962 στην Κοζάνη, όπου και διαμένει μέχρι σήμερα. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ. Ασκεί το επάγγελμα του δημοσιογράφου εδώ και πολλά χρόνια και έχει εργαστεί σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, σε εφημερίδες και σε γραφεία τύπου. Έχει εκδώσει δύο συλλογές διηγημάτων και πέντε μυθιστορήματα, ενώ συμμετείχε και στην συγγραφή ενός συλλογικού έργου. Αποτελεί μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Θεατρικά του έργα έχουν ανέβει από διάφορους θιάσους και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Επίσης, το 2000 συμμετείχε ως σεναριογράφος στη σειρά του Mega «Πέστο ψέματα».

Συγγραφικό έργο 
Το 1995 έγραψε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Τα κουβάρια της σιωπής», το οποίο και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Κοντέος. Τρία χρόνια αργότερα, το 1998 ο Μιχάλης Πιτένης εξέδωσε τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του, με τίτλο «Μην ενοχλείτε τον Πρίγκιπα», από τις εκδόσεις Ζήτρος. Ακολούθησε το 2002 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, η έκδοση του πρώτου του μυθιστορήματος που τιτλοφορείται ως «Τα υγρά ίχνη της μνήμης». Το 2006 εξέδωσε το μυθιστόρημα με τίτλο «Οι κόρες της Αφροδίτης» (εκδόσεις Μεταίχμιο), το 2010 εξέδωσε το βιβλίο «Η προφητεία του Μότσαρτ» (εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες) και το 2013 το επίσης μυθιστόρημα «Η απόγονος» (εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες). Το πιο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο «Μετέωρη γυναίκα» εκδόθηκε το 2019 (εκδόσεις Διάπλαση). Άξια αναφοράς είναι και η συμμετοχή του στο συλλογικό έργο «Συνάντηση», του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης Κοζάνης, το 1997. Παρά τις διαφορές των βιβλίων του, κοινή συνισταμένη όλων αποτελεί ο πρωταγωνιστικός ρόλος των γυναικών. Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο συγγραφέας σε συνέντευξη του, οι γυναίκες, σε κάθε τους πτυχή της προσωπικότητας τους, αποτελούν πηγή έμπνευσης για τον ίδιο. Για τον Μιχάλη Πιτένη, η γυναίκα αποτελεί έναν δυναμικό άνθρωπο που στηρίζει τους άνδρες και καθορίζει τη ζωή τους.

Άλλες πληροφορίες 
Ο Μιχάλης Πιτένης συγγράφει κριτικές βιβλίων στo ηλεκτρονικό περιοδικό  bookpress.gr ενώ κριτικές του αλλά και άρθρα του ποικίλου περιεχομένου δημοσιεύονται σε διάφορα ηλεκτρονικά περιοδικά και ενημερωτικές ιστοσελίδες. Παράλληλα, διατηρεί το δικό του blog.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Μαφία του ξύλου

Η μαφία του ξύλου (αγγλ. timber mafia) αναφέρεται στο οργανωμένο έγκλημα στον τομέα της παράνομης υλοτομίας των δασικών οικοσυστημάτων. Η δράση της μαφίας είναι εκτεταμένη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, κυρίως όμως ανθεί σε χώρες της τροπικής ζώνης της Γης, με παράνομα κέρδη δισεκατομμυρίων δολλαρίων σε ετήσια βάση.

Βραζιλία 
Η Βραζιλία έχει ανεξέλεγκτη παράνομη υλοτομία, με την αποψίλωση των δασών να αυξάνεται από το 2013. Η μαφία εκφοβίζει τους αντιπάλους, ωστόσο, είναι τόσο περίπλοκη η ίδια, διεισδύει μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς, και έτσι κατορθώνει να καλύπτεται από ένα πέπλο νομιμότητας.

Κογκό 
Το Κονγκό είναι επίσης μία χώρα - θύμα του παράνομου εμπορίου ξυλείας και της μαφίας που υπάρχει στη χώρα.

Ινδία 
Οι προστατευόμενες δασικές περιοχές σε περιοχές της Ινδίας - όπως λ.χ. το Τζαμού και το Κασμίρ, το Χιματσάλ Πραντές, η Καρνατάκα και το Τζαρκάντ - είναι περιοχές, πλούσιες σε δασικό πλούτο, όπου και ανθεί η παράνομη υλοτομία από μαφίες του ξύλου. Αυτές συνεργάζονται ή εκφοβίσουν κρατικούς λειτουργούς ιδίως διευθυντές δασών, τοπικούς πολιτικούς, επιχειρήσεις, αλλά και πολίτες. 

Μη κρατικές οργανώσεις έχουν ενταχθεί στη μάχη κατά της τοπικής μαφίας, όπως στο Κασμίρ. Μερικές φορές, έχουν αναφερθεί δασικοί υπάλληλοι που συγκάλυψαν πλασματικές δασικές πυρκαγιές, οι οποίες ενεργοποιούνται για προφανείς λόγους.

Πολλές μελέτες δείχνουν μεγάλη απώλεια σε δασικές εκτάσεις λόγω επιθετικών αποψιλωτικών υλοτομιών, από τη μαφία του ξύλου, με περισσότερα από ένα εκατομμύριο εκτάρια να έχουν απωλεσθεί στα περίχωρα του Chhotanagpur, ενώ η υλοτομηθείσα ξυλεία παράνομα να μεταβιβάζεται απευθείας σε βιομηχανικές, μεταλλευτικές και υλοτομικές εταιρείες.  

Εκτός από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, οι δημοσιονομικές απώλειες είναι επίσης σημαντικές. Εκτίμηση του 1994 για παράνομα υλοτομούμενη ξυλεία στην πολιτεία της Καρνατάκας υπολογίζει την οικονομική ζημία σε περίπου 230 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. 

Σε ένα περιστατικό το 2005, αξιωματούχοι διαπίστωσαν ότι υψηλής ποιότητας ξυλεία κέδρου (Cedrus deodara) που προοριζόταν για στρατιωτική και σιδηροδρομική χρήση, είχε αντικατασταθεί με χαμηλής ποιότητας ξυλεία πεύκου, στα κρατίδια Τζαμού και Κασμίρ. Έτσι παρεμποδίστηκε αυτή η διαδικασία λαθρεμπορίου ξυλείας πέρα από τα κρατικά σύνορα στο Πουντζάμπ.

Ινδονησία 
Μία χώρα που κυριολεκτικά μαστίζεται από την παράνομη υλοτομία. Ειδικά τα δάση του Βόρνεο ήταν και είναι κύριες πηγές παράνομης υλοτομίας, όπου ανθούν πολλές μικρές μαφίες, κυρίως τοπικές, και απειλούν όχι μόνο τις τοπικές κοινωνίες αλλά και όλο το πλούσιο και παρθένο δασικό οικοσύστημα.

Ρουμανία 
Η δασική βιομηχανία στη Ρουμανία κυριαρχείται από τη πανίσχυρη Ρουμανική «μαφία της ξυλείας». Η Ευρωαπαϊκή Ένωση έχει πολλάκις εγκαλέσει την κυβέρνηση της Ρουμανίας για το θέμα αυτό που έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Η μισή από όλη την υλοτομούμενη ξυλεία της χώρας συλλέγεται παράνομα. Όσοι επιχειρεούν κόντρα στη μαφία της ξυλείας ή προσπαθούν να επιβάλουν τη δασική νομοθεσία δέχονται πλήθος από αντίποινα.

Παραπομπές

Δασολογία
Ξύλο
Μιχάλης Γιακουμή

Ο Μιχάλης Γιακουμή (Λάρνακα, 1986) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με τη ΔΗΠΑ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μιχάλης Γιακουμή γεννήθηκε στην Λάρνακα το 1986. Απέκτησε πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην ευρωπαϊκή πολιτική στο ίδιο πανεπιστήμιο. Επιπρόσθετα, απέκτησε μεταπτυχιακό στη διοίκηση επιχειρήσεων από το Cyprus Institute of Marketing.

Αρχικά εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης του βουλευτή Γεώργιου Προκοπίου. Ακολούθως, εργάστηκε στην HALLIBURTON και στον Διεθνή Οργανισμό OPITO ως ελεγκτής εγκρίσεων. Επιπρόσθετα, διετέλεσε σύμβουλος του υπουργού Γιώργου Λακκοτρύπη, της υπουργού Βασιλικής Αναστασιάδου και του Επιτρόπου Προεδρίας Φώτη Φωτίου. Ακόμη, είναι ιδρυτής της εταιρείας MediaRealtors.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε πρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Ηνωμένου Βασιλείου. Επιπλέον, διετέλεσε γραμματέας οικονομικών και γραμματέας διεθνών σχέσεων του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου. Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του ΔΗΚΟ (ΝΕΔΗΚ).

Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λάρνακας με το ΔΗΚΟ. Το 2018 διαγράφηκε από το ΔΗΚΟ. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΔΗΠΑ. Είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Συνεργασίας Δημοκρατικών Δυνάμεων.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τη  ΔΗΠΑ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη (Κύπρος)
Βουλευτές Αμμοχώστου
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ίνγκα και Ανούς Αρσακιάν

Η Ίνγκα και Ανούς Αρσακιάν (αρμενικά: Ինգա և Անուշ Արշակյաններ/Inga yev Anush Arshakyan) είναι Αρμένισες αδελφές και ντουέτο folk.

Η Ανούς γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1980 στο Γερεβάν. Αποφοίτησε από τη μουσική σχολή S. Aslamazyan και το μουσικό κολέγιο A. Babajanyan. Το 1999, έκανε το ντεμπούτο της ως σολίστ μαζί με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Αρμενίας και τη Χορωδία. Από το 2001 έως το 2005, σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν και αποφοίτησε στη τζαζ-φωνητική.

Η αδελφή της Ίνγκα γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1982 στο Γερεβάν. Αποφοίτησε επίσης από τη μουσική σχολή S. Aslamazyan και το μουσικό κολέγιο A. Babajanyan. Το 1998, η Ίνγκα μαζί με την αδερφή της, περιόδευσαν στις αρμενικές επαρχίες. Το 2002 αποφοίτησε με πτυχίο στα έγχορδα και ακολούθησε την αδερφή της στο Yerevan State Conservatory, αποφοιτώντας το 2005.

Εκπροσώπησαν τη Αρμενία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στην Μόσχα, με το τραγούδι "Jan Jan", τερματίζοντας στην 10η θέση στον τελικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αρμένισες τραγουδίστριες
Μουσικά ντουέτα αδελφών
Μουσικά ντουέτα
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αρμενία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αλέκος Τρυφωνίδης

Ο Αλέκος Τρυφωνίδης (Σιναόρος Λευκωσίας, 1968) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τη ΔΗΠΑ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Αλέκος Τρυφωνίδης γεννήθηκε στο Σιναόρος το 1968. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο (ΑΤΙ). ΤΟ 1993 ξεκίνησε να εργάζεται στην ΑΤΗΚ ως Τεχνικός Μηχανικός. 

Έχει 2 κόρες.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε οργανωτικός και πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λευκωσίας. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΚΟ. Τον Ιούλιο του 2020 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ. Μαζί με άλλους αποχωρήσαντες συνίδρυσε την Πολιτική Πλατφόρμα Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τη  ΔΗΠΑ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη (Κύπρος)
Βουλευτές Λευκωσίας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Νόμος Κατσέλη

Στην ελληνική δημοσιογραφία, ως Νόμος Κατσέλη, καλείται ο νόμος 3869/2010 ΦΕΚ A 112/2010 του ελληνικού κράτους της, τότε, Υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Λούκας Κατσέλη. Εστιάζεται κυρίως στη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων προς ιδιώτες και δημόσιο ενώ, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, προβλέπει την προστασία της πρώτης κατοικίας. Ο νόμος ετέθη σε εφαρμογή από τον Αύγουστο του 2010 ενώ από τη 1 Ιουνίου 2021 αντικαταστάθηκε εξ ολοκλήρου από τον νόμο 4738/2020, γνωστός και ως Πτωχευτικός νόμος.

Παραπομπές 

Ελληνικοί Νόμοι
Ιωάννης Β΄ του Έχμοντ

Ο Ιωάννης Β΄, ολλανδ.: John II heer van Egmond (π. 1385}} - 4 Ιανουαρίου 1451) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κύριος του Έχμοντ.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Άρνολντ Α΄ κυρίου του Έχμοντ (απεβ. 9 Απριλίου 1409, γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Έχμοντ και της Γκουίντα του Άρμσταλ) και της Γιολάντε του Λάινινγκεν (απεβ. 24 Απριλίου 1434, κόρης του Φρειδερίκου Η΄ του Λάινινγκεν και της Γιολάντε του Γύλιχ).

Οικογένεια 
Στις 23 Ιουνίου 1409 ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη Ε΄ κυρίου του Άρκελ και απέκτησε τέκνα:
 Άρνολντ 1410-1473, δούκας του Χέλρε.
 Γουλιέλμος Δ΄ 1412-1483, κόμης του Έχμοντ.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 rootsweb Πρόσβαση στις 28 Νοεμβρίου 2008
 http://www.thepeerage.com/p469.htm#i4689

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Έχμοντ
Μαρία του Άρκελ

Η Μαρία, ολλανδ.: Μaria van Arkel (π. 1385 - 19 Ιουλίου 1415) από τον Οίκο του Άρκελ ήταν η μόνη κόρη και κληρονόμος του Ιωάννη Ε΄ κυρίου του Άρκελ και της Ιωάννας του Γύλιχ, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ. Κληρονόμησε τον τίτλο στο Χέλρε από τον εκ μητρός θείο της Ρέγκιναλντ Δ΄, έτσι ο γιος της Άρνολντ έγινε δούκας του Χέλρε. Ήταν η εκ πατρός γιαγιά της Mαρίας του Χέλρε, η οποία έγινε βασίλισσα της Σκωτίας.

Οικογένεια 
Γονείς της μητέρας της ήταν ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ και η Μαρία, δούκισσα του Χέλρε, κόρη του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της πρώτης συζύγου του, Σοφίας Μπέρτουτ του Μέχελεν. Ο εκ μητρός θείος της ήταν ο Γουλιέλμος Γ΄ δούκας του Γύλιχ και του Χέλρε.

Ο πατέρας της Ιωάννης Ε΄ κύριος του Άρκελ (απεβ. στις 25 Αυγούστου 1428), ήταν γιος του Όθωνα Α΄ του Άρκελ και της Iσαβέλλας των Μπαρ, κόρης του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν. Ο Ιωάννης Ε΄ ήταν ο «πιο αγαπητός εχθρός» του Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

Οικογένεια 
Ο θείος της Ρέγκιναλντ Δ΄ δούκας του Χέλρε κανόνισε τον γάμο μεταξύ της όμορφης Μαρίας του Άρκελ και του Ιωάννη Β΄ του Έχμοντ, ευγενή της Ολλανδίας.  Παντρεύτηκαν στις 24 Ιουνίου 1409. Τα παιδιά τους ήταν:
 Άρνολντ 1410-1473, δούκας του Χέλρε.
 Μαρία 1434/35-1463, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ των Στιούαρτ βασιλιά της Σκωτίας.
 Γουλιέλμος Δ΄ 1412-1483, κύριος του Έχμοντ & Έισελστεϊν, κυβερνήτης (stadhouder) του Χέλρε.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 Μπλοκ, Πέτρος Γιοχάνες. Ιστορία του λαού των Κάτω Χωρών: Από τις αρχές του 15ου αιώνα έως το 1559. Οι γιοι του GP Putnam: 1899.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Die Genealogie des Mittelalters
ΦΚ Ζμπρογιόβκα Μπρνο

Η ΦΚ Ζμπρογιόβκα Μπρνο (FC Zbrojovka Brno) είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Μπρνο, της  Νότιας Μοραβίας, στην Τσεχία και πήρε το όνομά της από τον  Zbrojovka Brno, κατασκευαστή πυροβόλων όπλων. Ιδρύθηκε το 1913 ως SK Židenice και ο σύλλογος αργότερα έγινε γνωστός με το σημερινό του όνομα. Η Μπρνο κέρδισε το Τσεχοσλοβακικό Πρωτάθλημα στη σεζόν 1977–78 και τερμάτισε δεύτερη το 1979–80.

Ιστορικά ονόματα του συλλόγου

 SK Židenice (1913–47)
 Zbrojovka Židenice Brno (1947–51)
 Zbrojovka Brno (1951–56)
 Spartak ZJŠ Brno (1956–68)
 Zbrojovka Brno (1968–92)
 Boby Brno (1992–2000)
 Stavo Artikel Brno (2000–02)
 1. FC Brno (2002–10)
 Zbrojovka Brno (2010–σήμερα) 

Το 1962, έγινε συγχώνευση μεταξύ του Ρούντα Χβέζντα Μπρνο (Rudá Hvězda Brno, 1956–62) και της  Spartak ZJŠ Brno.

Τίτλοι

 Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας : 1977–78
 Κύπελλο Τσεχοσλοβακίας : 1959–60

Μπρνο
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχοσλοβακίας
Τριποταμιά Αρκαδίας

Η Τριποταμιά είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Τριποταμιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 164 μέτρα. Επιπλέον, απέχει 52 χλμ. Δ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 95 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 46 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Πύργο. ανατολικά του περνάει ο Λάδωνας ποταμός που νοτιότερα καταλήγει στον Αλφειό.

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία Μπέλεσι να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Επαρχία Καρύταινας - τμήμα Ηλιοδώρας και με το ίδιο όνομα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να ορίζεται έδρα στον τότε δήμο Κορακονήσου ενώ το 1855 με ΦΕΚ 2Α - 31/01/1855 ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Θελπούσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Τριποταμιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καπελλίτσα και τα Χάνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Τριποταμιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 200 κατοίκους ενώ ως οικισμός 140. Με την απογραφή του 2001 είχε 233.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Γορτυνίας
Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον

Το Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον (Solanum elaeagnifolium) με κοινή ονομασία γερμανός ή αγριομελιτζάνα, ανήκει στην οικογένεια Solanacae (Σολανίδες) και αποτελεί βλαβερό ζιζάνιο, με καταγωγή από τις ΗΠΑ και το Μεξικό, απ' όπου έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Αντιπροσωπεύει ένα από τα χειρότερα εισβολικά είδη παγκοσμίως, το οποίο εξαπλώνεται ταχύτατα, εκτοπίζει τα γηγενή είδη και απειλεί προστατευόμενες περιοχές, ενώ η καταπολέμησή του είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού λειτουργεί ως «λερναία ύδρα». Στην Ελλάδα το φυτό εντοπίστηκε αρχικά το 1927 στη Θεσσαλονίκη και εισήχθη, πιθανώς από πρόσμειξη σε λιπάσματα ή από εμπορεύματα που προέρχονταν από τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα σήμερα να κατανέμεται σ’ όλη τη χώρα. Συναντάται στις άκρες των δρόμων, σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση και εισβάλλει σε χωράφια, όπου είναι δύσκολο να εξαλειφθεί διότι παρουσιάζει ένα πολύ ισχυρό και βαθύ ριζικό σύστημα. Επιπλέον, το φυτό "ακολουθεί" τους οδικούς άξονες, γιατί οι στρογγυλοί καρποί του παρασύρονται από τα διερχόμενα αυτοκίνητα και εξαπλώνονται ταχύτατα. Χαρακτηρίζεται από ακανθώδη ασημόχρωμα φύλλα, με κυματοειδή άκρα που καλύπτονται με άσπρο χνούδι. Ανθίζει Απρίλιο-Σεπτέμβριο και τα άνθη του είναι μπλε-λιλά ή λευκά. Ο καρπός είναι μια γυαλιστερή πράσινη αρχικά ράγα, που στη συνέχεια γίνεται κίτρινη. Είναι είδος δηλητηριώδες, του οποίου όταν οι καρποί φαγωθούν, λόγω των αλκαλοειδών που περιέχουν, προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές και βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Πηγές 
 Φορμόζης Γ. 2018, Η επίδραση της αλληλοπάθειας δασικών δέντρων στην εξάπλωση του είδους εισβολέα Solanum elaeagnifolium, ΣΧΟΛΗ ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ  Α.Π.Θ.
 Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

 Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/f573c2f5-555b-437c-944c-484f173c42b7
 https://www.greekflora.gr/el/flowers/3485/Solanum-elaeagnifolium
 http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=449422&size=medium
 https://www.iefimerida.gr/news/299792/germanos-fyto-eisvoleas-poy-exaplonetai-tahytata-pote-eftase-stin-ellada-ti-apeilei
 https://www.agriamanitaria.gr/solanum-elaeagnifolium-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%8C

Παραπομπές 

Ελληνική χλωρίδα
Στρυχνοειδή
Γιώργος Λαζόγκας

O Γιώργος Λαζόγκας (Λάρισα 1945 – 5 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία

Νεανικά χρόνια 
Γεννήθηκε το 1945 στη Λάρισα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1963-1970) έχοντας ως δάσκαλο τον Χρήστο Λεφάκη και αργότερα στην ζωγραφική στην Ecole des Arts Decoratifs στο Παρίσι (1976) με υποτροφία της κυβέρνησης της Γαλλίας. Μετά την αποφοίτηση του (1970) ξεκίνησε να διδάσκει σχέδιο και ζωγραφική στην σχολή της Αρχιτεκτονικής στο Α.Π.Θ. έως και το 1999 και λίγο αργότερα υπήρξε καθηγητής ζωγραφικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα .Ταυτόχρονα είχε αρχίσει να εκθέτει τα έργα του μαζί και με άλλους ζωγράφους στο Ινστιτούτο Γκαίτε στη Θεσσαλονίκη ενώ το 1972 βραβεύθηκε πρώτος στον διαγωνισμό της ελληνοαμερικανικής ένωσης.

Η σχέση του με την τέχνη 
Η τέχνη αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του καθώς ασχολήθηκε με αυτή σε όλες τις φάσεις της ζωής του .Τον απασχολούσε ιδιαίτερα το να καταγράφει τις διάφορες φάσεις ενός αντικειμένου καθώς έφτανε στην διαδικασία της καταστροφής του. Στην δεκαετία του '70 ξεκίνησε να ασχολείται ιδιαίτερα με την φωτογραφία και την χρήση των διάφορων τεχνικών τυπώματος. Έδωσε έμφαση, επίσης, στην δημιουργία κολλάζ με ποικίλους τρόπους όπως είναι η χρήση σπρέι και τα φωτοαντίγραφα. Την ίδια περίπου περίοδο κατάφερε να εγκαινιάσει το Παλίμψηστο, το οποίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο καταγραφής του χρόνου στην νέα του εικόνα. Κατά τη δεκαετία του 1980 συνεχίζει να εξελίσσεται και να εμπλουτίζει το βιογραφικό του στον τομέα της τέχνης, εισάγοντας την νέα ενότητα της Τυφλής Ζωγραφικής. Αυτή η ειδική γραφή η οποία χαρακτηρίζεται αυτόματη, αποτελεί έναν σύνθετο συνδυασμό αποτελούμενο από την χρήση καρμπόν, υφασμάτων και τελάρων. Αξιοσημείωτη ήταν επίσης και η επαναδιατύπωση του Παλίμψηστου στο πλαίσιο της ενότητας Θραύσματα. Πρόκειται για ένα θεώρημα βασισμένο στο τέλος μιας συνολικής εικόνας που αποτυπώνει το όλον. Χαρακτηριστικά σημεία στα έργα του Λαζόγκα είναι η διαδικασία επεξεργασίας της ύλης καθώς και το βιωματικό και ταυτόχρονα υπαρξιακό τους περιεχόμενο.

Εκθέσεις των έργων του 
Ιδιαίτερα δημοφιλείς ήταν οι ατομικές του εκθέσεις στις οποίες εκθέτονταν τα έργα του. Κάποιες από αυτές ήταν :

 Το 2006, «Α4 Αναδρομική Σχεδίου», Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη Ατομική Έκθεση, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
 Το 2008, «Διαδρομές», μόνιμη εικαστική εγκατάσταση, Αττικό Μετρό, σταθμός Ελαιώνα
 Το 2012, "Errata", Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα

Εκτός από τις δικές του μοναδικές εκθέσεις είχε διεξαγάγει και ομαδικές εκθέσεις διεθνώς όπως στο Παρίσι 1980-81 ,Μπιενάλε της Λισαβόνας 1980,Τριενάλε Wroclaw 1981 κ.α.

Παραπομπές

Έλληνες ζωγράφοι
Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο

Το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, διεθνώς γνωστό ως New Hellenic Quartet, είναι ελληνικό κουαρτέτο εγχόρδων το οποίο ιδρύθηκε το 1991 από τον μουσικό και βιολιστή Γιώργο Δεμερτζή.

Η αρχική του σύνθεση ήταν ο Γιώργος Δεμερτζής (βιολί),  ο Δημήτρης Χανδράκης (βιολί), ο Πάρις Αναστασιάδης (βιόλα) και ο Απόστολος Χανδράκης (βιολοντσέλο). Στην πορεία έγιναν αλλαγές μελών με τη Χαρά Σειρά (2001-2007) και την Αγγέλα Γιαννάκη (2007) στη βιόλα καθώς και τον Άγγελο Λιακάκη (2007) στο βιολοντσέλο.

Έχει πραγματοποιήσει πληθώρα συναυλιών σε Ελλάδα και εξωτερικό τόσο με κλασικό όσο και με σύγχρονο ρεπερτόριο, ηχογράφησε άλμπουμ σε διάφορες γνωστές δισκογραφικές εταιρίες όπως η ελληνική Λύρα (LYRA), η σουηδική BIS και η Naxos, με έδρα το Χονγκ Κονγκ, ενώ έχει συνεργαστεί και με καταξιωμένους μουσικούς. Βραβεύτηκε με μεγάλο βραβείο μουσικής της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών το 2000.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Vicki J. Yiannias, «A Quartet of Great Musicians», Greek News online.com, Νέα Υόρκη (31 Οκτωβρίου 2005) ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
 «Τιμώντας τον Νίκο Σκαλκώτα», tovima.gr (24 Νοεμβρίου 2008)· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
 «Αφιέρωμα στο Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο», Μουσείο Μπενάκη· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
 «New Hellenic Quartet», Naxos.com· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2014

Ο τελικός του Uefa Champions League για την περίοδο 2013-2014 διεξήχθη στη Λισαβόνα, ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Μαδρίτης, την Ρεάλ Μαδρίτης και την Ατλέτικο Μαδρίτης. Ο αγώνας έγινε την Κυριακή 24 Μαίου 2014 στο Estádio da Luz . Το τελικό σκορ του αγώνα ήταν 4-1 με νικήτρια την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης που επικράτησε στην παράταση μετά το 1-1 του αρχικού ενενηνταλέπτου. Τα γκολ των Γκάρεθ Μπέιλ, Μαρσέλο, Κριστιάνο Ρονάλντο στην παράταση, αλλά και του Σέρχιο Ράμος στο 93ο λεπτό ήταν αυτά που χάρισαν την νίκη στη Βασίλισσα της Ευρώπης. Η Ατλέτικο Μαδρίτης είχε προηγηθεί στο πρώτο ημίχρονο με γκολ του Ντιέγκο Γοδίν.,Αυτός ήταν ο 10ος τίτλος (La decima) που κατάκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης στο θεσμό του Uefa Champions League (πριν ήταν Κύπελλο Πρωταθλητριών), 12 χρόνια μετά την τελευταία της κατάκτηση του τροπαίου το 2002.

Οι ποδοσφαιριστές που σκόραραν ήταν κατά σειρά οι:

 Σέρχιο Ράμος
 Γκάρεθ Μπέιλ
 Μαρσέλο

 Κριστιάνο Ρονάλντο

Ως νικητές της διοργάνωσης για τη σαιζόν 2013-2014 η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να κερδίσει την συμμετοχή της στο Uefa Super Cup 2014, όπου και αντιμετώπισε την νικήτρια του Uefa Europa League, Σεβίλλη. Το τελικό σκορ ήταν 2-0 υπέρ της Ρεάλ Μαδρίτης κατακτώντας και αυτό το κύπελλο.

Η πορεία προς τον τελικό 

Η Ρεάλ Μαδρίτης αφότου κατάφερε να βγει πρώτη στον 2ο όμιλο μένοντας αήττητη, κλήθηκε να αντιμετωπίσει 3 γερμανικές ομάδες στον δρόμο για τον τελικό. Νικώντας 5 από τους 6 αγώνες προκρίθηκε στον τελικό μετά το επιβλητικό 4-0 επί της Μπάγιερν Μονάχου στο Μόναχο.

Η Ατλέτικο Μαδρίτης κέρδισε με ευκολία τον 7ο όμιλο του UEFA Champions League σημειώνοντας 5 νίκες και μόλις 1 ισοπαλία. Στη συνέχεια απέκλεισε κατά σειρά τις Μίλαν, Μπαρτσελόνα και Τσέλσι.

Παραπομπές
Μπουλιάρης Αρκαδίας

Ο Μπουλιάρης ή το Μπουλιάρι είναι ορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Ο Μπουλιάρης βρίσκεται νότια της τεχνητής λίμνης του Λάδωνα και σε υψόμετρο 740 μέτρα με θέα τη λίμνη. Το χωριό απέχει 38 χλμ. Β. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 76 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη. Αναφορές για το χωριό υπάρχουν από την περίοδο της ενετοκρατίας και τουρκοκρατίας. Το 1700 καταγράφεται στην απογραφή του Ενετού αρμοστή Φραγκίσκου Γριμάνι να έχει 20 οικογένειες και 81 κατοίκους συνολικά, όπως επίσης και στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα όπου αναγράφονταν τα γρόσια που καλούνταν να πληρώσει σαν φόρο υποτέλειας. Την περίοδο της Επανάστασης του 1821, αναφέρεται με την ονομασία Μπουλιάρης ή Μπουλιάρι να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρύταινας - τμήμα Ηλιοδώρας. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θελπούσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Περδικονέρι, τον Γαλατά και τον Συριαμάκο αποτελούν την τοπική κοινότητα Περδικονερίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 50 κάτοικοι.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Γορτυνίας
Κέντρο Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης

Τα Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης 
είναι αποκεντρωμένες υπηρεσίες που υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων με σκοπό την αξιολόγηση και την εύρεση διαταραχών και μαθησιακών δυσκολιών σε μαθητές, τη στήριξη των σχολικών μονάδων. Οι υπηρεσίες παρέχονται σε ηλικίες από 4 εώς 22 ετών. Άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θεωρούνται όσοι έχουν διαγνωστεί με: - Νοητική ανεπάρκεια ή ανωριμότητα - Αισθητηριακές αναπηρίες όρασης (τυφλοί, αμβλύωπες με χαμηλή όραση)  - Αισθητηριακές αναπηρίες ακοής (κωφοί, βαρήκοοι)  - Κινητικές αναπηρίες – χρόνια μη ιάσιμα νοσήματα  - Διαταραχές ομιλίας λόγου - Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες (Δυσλεξία, δυσγραφία)- Σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής (ΔΕΠΥ) με ή χωρίς υπερκινητικότητα.- Σύνθετες γνωστικές συναισθηματικές και κοινωνικές δυσκολίες.- Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (φάσμα αυτισμού).- Ψυχικές διαταραχές και πολλαπλές αναπηρίες.

- Άλλες δυσκολίες(συναισθηματικές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς κ.α).
Ιδιαίτερες νοητικές ικανότητες και ταλέντα

• Στελεχώνονται από εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, κοινωνικούς λειτουργούς και εκπαιδευτικούς με ειδίκευση στην ειδική. Είναι η καθ ύλην αρμόδια υπηρεσία για την έκδοση απαλλαγής από τις γραπτές εξετάσεις, τη σύνταξη ατομικών εκθέσεων και την εισήγηση εξατομικευμένων ή ομαδικών προγραμμάτων ψυχοπαιδαγωγικής στήριξης, όπως την ένταξη του μαθητή σε τμήμα ένταξης.

Συστάθηκαν αρχικά με τον 2817/2000 - ΦΕΚ 78/Α/14-3-2000 ως Κέντρα Διάγνωσης Αξιολόγησης & Υποστήριξης (ΚΔΑΥ), αντικαταστάθηκαν με τον νόμο 4547/2018, από τα ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης), το 2018 από τα ΚΕΣΥ (Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης) για να λάβουν την παρούσα μορφή τους το 2021 με τον νόμο 4823/2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ν. 4547/2018 - Υπουργείο Παιδείας

Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Ολίβια Ροντρίγκο

Η Ολίβια Ίσαμπελ Ροντρίγκο, (20 Φεβρουαρίου 2003), είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της ως Paige Olvera στη σειρά του Disney Channel Bizaardvark και ως Nini Salazar-Roberts στη σειρά της Disney + High School Musical: The Musical: The Series. Υπέγραψε με την Interscope και την Geffen Records το 2020 και κυκλοφόρησε το πρώτο της single "Driver’s License" τον Ιανουάριο του 2021. Έφτασε στην πρώτη θέση σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το πρώτο της άλμπουμ, το Sour , κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου 2021. Πριν από δύο ακόμη single, "Deja Vu "και" Good 4 U ", με το δεύτερο να γίνεται το δεύτερο single της που έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Λίλιμπετ Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ

Η Λίλιμπετ «Λίλι» Νταϊάνα Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ (αγγλικά: Lilibet Diana Μountbatten-Windsor, γενν. 4 Ιουνίου 2021) είναι το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Πρίγκιπα Χάρι, Δούκα του Σάσσεξ και της Μέγκαν Μαρκλ. Είναι το ενδέκατο δισέγγονο της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Πρίγκιπα Φίλιππου, Δούκα του Εδιμβούργου. Είναι έβδομη στη διαδοχή στο βρετανικό θρόνο.

Ανακοίνωση
Τον Φεβρουάριο του 2021, ο Δούκας και η Δούκισσα του Σάσσεξ ανακοίνωσαν ότι ανέμεναν το δεύτερο παιδί τους. Τον Μάρτιο του 2021, ανακοίνωσαν ότι το παιδί θα είναι κορίτσι.

Πρώτα χρόνια
Η Λίλιμπετ γεννήθηκε στο νοσοκομείο Santa Barbara Cottage στη Σάντα Μπάρμπαρα, στις 4 Ιουνίου 2021 στις 11:40 π.μ.. Το όνομα της προέρχεται από την εκ πατρός προγιαγιά της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και την εκ πατρός γιαγιά της Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας.

Παραπομπές 

Οίκος Ουίνδσορ
Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Ανδρέας Αποστόλου

Ο Ανδρέας Αποστόλου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με την ΕΔΕΚ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ανδρέας Αποστόλου γεννήθηκε στην Λάρνακα. Απέκτησε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ακολούθως απέκτησε MEng (Master of Engineer) σαν Πολιτικός Μηχανικός και Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Bristol Business School στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MSc Business Management).

Είναι εγκεκριμένος εκπαιδευτής της Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού, μέλος του ΕΤΕΚ και affiliate member του Cyprus Institute of Certified Management Consultants του ΚΕΒΕ. Εργάστηκε σε διάφορες ιδιωτικές εταιρείες. Επιπλέον, εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης στην Βουλή των Αντιπροσώπων.  

Είναι νυμφευμένος με τη Θεοδοσία Αποστόλου και έχει 1 υιό και 1 κόρη.

Πολιτική διαδρομή 
Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας Πολιτών. Υποστήριξε την συμπόρευση με την ΕΔΕΚ στις βουλευτικές εκλογές του 2021. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος και εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με την ΕΔΕΚ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες 
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Χριστίνα Α. Αποστόλου, που ιδρύθηκε στη μνήμη της μητέρας του. Το ίδρυμα έχει ως σκοπό την στήριξη παιδιών και νέων με χρόνιες παθήσεις καθώς και αγαθοεργίες, οι οποίες έχουν στο επίκεντρό τους τα παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ
Βουλευτές Λάρνακας
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Σταύρος Παπαδούρης

Ο Σταύρος Παπαδούρης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Σταύρος Παπαδούρης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1974. Σπούδασε Διεύθυνση Ξενοδοχείου με παράλληλες σπουδές στη Διοίκηση Τουριστικών Επαγγελμάτων. Δραστηριοποιείται στον τομέα των ακινήτων και παρέχει συμβουλές προώθησης και διαχείρισης ακινήτων καθώς και υπηρεσίες ψηφιοποίησης εξωτερικών και εσωτερικών χώρων.

Πολιτική διαδρομή 
Συμμετείχε στις αρμόδιες Κοινοβουλευτικές Επιτροπές για θέματα δανειοληπτών και πρώτης κατοικίας και την περίοδο 2019-2021 ήταν μέλος της Παράλληλης Βουλής για την Κοινωνία των Πολιτών.

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών
Βουλευτές Λεμεσού
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δήμος Δυτικής Σάμου

Ο Δήμος Δυτικής Σάμου με έδρα το Νέο Καρλόβασι, είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και αποτελείται από τη Δημοτική Ενότητα Καρλοβασίου και τη Δημοτική Ενότητα Μαραθοκάμπου.

Γενικές πληροφορίες 
Η έκταση του Δήμου Δυτικής Σάμου είναι 187,33  τ.χλμ. και ο πληθυσμός 12.352 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή 2011. Ο σημερινός Δήμος δημιουργήθηκε με τη διαίρεση του Δήμου Σάμου, με το Νόμο 4600 του άρθρου 154. Με την νέα διοικητική διαίρεση, ο Δήμος Δυτικής Σάμου αποτελείται από 15 Κοινότητες.

Διοικητική διαίρεση

Δήμος Δυτικής Σάμου

Δημοτική Ενότητα Καρλοβασίου

Δημοτική Ενότητα Μαραθοκάμπου

Διοικητικές μεταβολές

Διατελέσαντες Δήμαρχοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Δυτικής Σάμου  (ιστοσελίδα Δήμου Δυτικής Σάμου)

Παραπομπές

Χάρτης 

Δήμοι της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου
Δήμος Δυτικής Σάμου
Πέπλος

Ο Πέπλος ήταν είδος χιτώνα που φορούσαν οι γυναίκες, ο οποίος ήταν κυρίως μάλλινος και αποτελείτο από ένα μεγάλο ορθογώνιο κομμάτι υφάσματος που μπορούσε να διπλωθεί και να στερεωθεί (με κουμπιά, καρφίτσες ή πόρπες) με διάφορους τρόπους ώστε να αντανακλά διαφορετικά στυλ. Ο πέπλος φοριόταν ως ένδυμα πλήρους μήκους, καθώς στην αρχαία Ελλάδα οι γυναίκες δεν αποκάλυπταν δημόσια το σώμα τους.

Μία άλλη διαμόρφωση ένδυσης αποτελούσε ο κόλπος δηλαδή η αναδίπλωση του πέπλου – χιτώνα, όπου το πλεονάζον μήκος του ρούχου κρεμόταν διπλωμένο πάνω από την ζώνη. Το ρούχο κοβόταν μακρύτερο από το ύψος του ατόμου που το φορούσε. Το πλεονάζον μήκος διπλωνόταν στη μέση (δημιουργώντας τον κόλπο) και προαιρετικά το πάνω άκρο δημιουργώντας το απόπτυγμα. Για να δημιουργηθεί ο κόλπος, δενόταν ζώνη γύρω από το σώμα κάτω από το στήθος (ψηλά) ή στη μέση (χαμηλά) και η περίσσεια υφάσματος τραβιόταν επάνω. Το ύφασμα έπεφτε πάνω από τη ζώνη για να την κρύψει και συχνά τραβιόταν περισσότερο πίσω από ότι μπροστά και η πτυχή που πρόκυπτε ήταν ο κόλπος. Μια δεύτερη (ορατή) ζώνη μπορούσε να δεθεί πάνω από τον κόλπο για να επαναπροσδιορίσει τη μέση, υψηλή ή χαμηλή όπου το απόπτυγμα μπορούσε να καλύψει ξανά, το χαλαρό, διπλωμένο κάτω μέρος του πέπλου.

Με πιο ψυχρό καιρό, οι αρχαίοι Έλληνες φορούσαν για ζεστασιά ένα μανδύα πάνω από τον χιτώνα, γνωστό ως ιμάτιο. Αυτό το ένδυμα ήταν συνήθως μάλλινο και αποτελείτο από ένα ορθογώνιο κομμάτι υφάσματος που διπλωνόταν, όπως το ρωμαϊκό τόγκα και εξυπηρετούσε διπλό σκοπό, ειδικά για τους άνδρες, αφού χρησίμευε ως πανωφόρι στους στρατιώτες όταν εκστράτευαν και ως κουβέρτα τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες. Άλλα είδη μανδύα που έφεραν οι Έλληνες περιλάμβαναν το επίβλημα, ένα σάλι που φορούσαν οι γυναίκες και την χλαμύδα, ένα μικρό μανδύα που φορούσαν κυρίως οι νεαροί άνδρες, οι ταξιδιώτες και οι στρατιώτες.

Αξεσουάρ
Ένδυση στην Ελλάδα
Τελετουργική ενδυμασία
Ντομένικο Μπεράρντι

Ο Ντομένικο Μπεράρντι (Domenico Berardi, 1 Αυγούστου 1994) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή πλάγιος επιθετικός για λογαριασμό της Σασουόλο και της εθνικής ομάδας της Ιταλίας.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σασουόλο το 2012, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει τον τίτλο της Σέριε Β και να κερδίσει την άνοδο στη Σέριε Α την πρώτη του σαιζόν, και ανακηρύχθηκε παίκτης της σαιζόν για τη Σέριε Β. Με τις καλές του εμφανίσεις στη Σέριε Α αναδείχθηκε σε ένα από τους πιο φερέλπιδες νέους ποδοσφαιριστές της Ιταλίας και κέρδισε το βραβείο Μπράβο το 2015. Προς το παρόν είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Σασουόλο με πάνω από 100 γκολ.

Ο Μπεράρντι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Ιταλίας τον Μάιο του 2017 σε φιλικό αγώνα. Είναι μέλος της εθνικής Ιταλίας για το Euro 2020.

Παραπομπές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Mac mini

Το Mac Mini (τυποποιημένο ως Mac mini) είναι ένας επιτραπέζιος υπολογιστής 

κατηγορίας SFF που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Apple Inc. Είναι ένας από τους τέσσερις επιτραπέζιους υπολογιστές στην τρέχουσα σειρά Macintosh, που χρησιμεύει ως εναλλακτική λύση για το all-in-one iMac και με εύρος επιδόσεων κατώτερο των iMac Pro και Mac Pro.

Το Mac Mini είναι ο μοναδικός επιτραπέζιος υπολογιστής της Apple από το 1998 που διατίθεται χωρίς οθόνη, πληκτρολόγιο ή ποντίκι. Η Apple το εμπόρεσε αρχικά ως BYODKM («Bring Your Own Display, Keyboard and Mouse), προωθώντας το σε χρήστες που κάνουν εναλλαγή από ένα λειτουργικό σύστημα με υπολογιστή όπως τα Microsoft Windows ή Linux. Χρησιμοποιεί πολλά εξαρτήματα φορητού υπολογιστή για να επιτύχει το μικρό του μέγεθος. 

Το πρώτο Mac Mini κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2005, χρησιμοποιώντας επεξεργαστές PowerPC G4. Το δεύτερης γενιάς Mac Mini, που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2006, κατείχε τον σχεδιασμό της έκδοσης PowerPC, αλλά χρησιμοποίησε επεξεργαστές Intel Core και άλλα αναβαθμισμένα στοιχεία και πραγματοποίησε ασύρματες συνδέσεις όπως Bluetooth και Wi-Fi.

Το Mac Mini τρίτης γενιάς, που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2010, ήρθε λεπτότερα, με αλουμίνιο unibody και μια θύρα HDMI, τοποθετώντας την πιο εύκολα ως συσκευή οικιακού κινηματογράφου εναλλακτική του Apple TV. Οι μεταγενέστερες αναθεωρήσεις πρόσθεσαν υποστήριξη Thunderbolt και επεξεργαστές Intel Core i5 και i7. Το τέταρτης γενιάς Mac Mini που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018 άλλαξε σε πιο σκούρο φινίρισμα. Αυτό το μοντέλο διαθέτει χώρο αποθήκευσης που δεν επεκείνεται και αντικαθιστά τις περισσότερες θύρες δεδομένων με USB-C. Ένα μοντέλο πέμπτης γενιάς βασισμένο σε επεξεργαστές πυριτίου της Apple παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2020, επιστρέφοντας στο ασημί φινίρισμα των προηγούμενων μοντέλων. Επιπλέον, για επεξεργαστή χρησιμοποίησε τον Apple M1 και όχι της Intel. Το μοντέλο τέταρτης γενιάς παραμένει προς πώληση και δεν εξαντλήθηκε.

Μια έκδοση διακομιστή του Mac Mini, σε συνδυασμό με την έκδοση διακομιστή του λειτουργικού συστήματος OS X, προσφέρθηκε από το 2009 έως το 2014.

Παραπομπές 

Apple
Λεονάρντο Σπινατσόλα

Ο Λεονάρντο Σπινατσόλα (Leonardo Spinazzola, 25 Μαρτίου 1993) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της Ρόμα και της εθνικής ομάδας της Ιταλίας. 

Ο Σπινατσόλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Γιουβέντους, όμως δόθηκε δανεικός τις πρώτες του έξι σαιζόν, τρεις από τις οποίες στην Αταλάντα, ενώ αγωνίστηκε επίσης με την Έμπολι και τη Σιέννα. Επέστρεψε στη Γιουβέντους τη σαιζόν 2018-19. Το 2019 αποκτήθηκε από τη Ρόμα για 29,5 εκατομμύρια ευρώ. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς του Γιουρόπα Λιγκ για τη σαιζόν 2020-21.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Ιταλίας τον Μάρτιο του 2017. Ήταν μέλος της αποστολής της Ιταλίας η οποία κατέκτησε το Euro 2020. Ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά, αν και υπέστη ρήξη αχιλλείου τένοντα στον προημιτελικό.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Σιένα
Ποδοσφαιριστές Σ.Σ. Βίρτους Λαντσιάνο
Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μανουέλ Λοκατέλλι

Ο Μανουέλ Λοκατέλλι (Manuel Locatelli, 8 Ιανουαρίου 1998) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Γιουβέντους δανεικός από τη Σασουόλο και της εθνικής ομάδας της Ιταλίας. 

Ο Λοκατέλι ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του από τη Μίλαν, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του το 2016. Τη σαιζόν 2018-19 δόθηκε δανεικός στη Σασουόλο με υποχρέωση αγοράς για 14 εκατομμύρια ευρώ. Το 2021 αποκτήθηκε ως δανεικός από τη Γιουβέντους.

Ο Λοκατέλι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της Ιταλίας για το Euro 2020. Στον αγώνα του ομίλου εναντίον της Ελβετίας σκόραρε δύο φορές.

Παραπομπές 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020