joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κανάλι Σαιν-Μαρτέν

Το Κανάλι Σαιν-Μαρτέν (Canal St. Martin) είναι μια διώρυγα μήκους πέντε χιλιομέτρων στα ανατολικά του Παρισιού. Διανοίχτηκε το 1825 και αποτελεί την πιο σύντομη διαδρομή προς τον Σηκουάνα. Η περιοχή της διώρυγας, με τις παλιές σιδερένιες γέφυρες των πεζών, τις γραφικές αποβάθρες και τις δενδροστοιχίες στις δυο πλευρές της, αλλά και τα παλιά σπίτια, τις αποθήκες, τις ταβέρνες και τα καφενεία, θυμίζουν τις παλιές εργατικές γειτονιές του 19ου αιώνα. Σήμερα, η περιοχή του καναλιού είναι τόπος περιπάτου και διασκέδασης συγγραφέων, καλλιτεχνών και τουριστών (Μετρό: Ζορές ή Γκονκούρ).

Στο βόρειο άκρο του καναλιού βρίσκεται η ροτόντα Μπαριέρ ντε λα Βιλέτ, ένα φυλάκιο διοδίων του 18ου αιώνα, σχεδιασμένη σε νεοκλασικό ρυθμό από το Γάλλο αρχιτέκτονα Νικολά Λεντού (Nicolas Ledoux, 1736 – 1806), γύρω στο 1780. Η γραφική αποβάθρα Βαλμί ( Quai de Valmy) οδηγεί σε ένα φράγμα του καναλιού, με μια εντυπωσιακή σιδερένια γέφυρα πεζών, το σπίτι του επιστάτη και παλιούς φανοστάτες. 

Σε κοντινή απόσταση, βρίσκεται το Νοσοκομείο Σαιν-Λουί, με την πέτρινη αψιδωτή είσοδό του, που ιδρύθηκε το 1607 από το βασιλιά Ερρίκο Δ΄ των Βουρβόνων για να περιθάλψει τα θύματα της πανούκλας. Πάνω από το κανάλι  δημιουργήθηκε, τη δεκαετία του 1860, ένας κήπος, στην άκρη του οποίου υπάρχει ένα άγαλμα ενός νέου κοριτσιού που πουλά λουλούδια.

Παραπομπές

Πηγές
 «ΠΑΡΙΣΙ» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 232 & 260 - 261, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

Σαιν Μαρτιν
Γεωγραφία του Παρισιού
Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Εχούντ Αβριέλ

Ο Εχούντ Αβριέλ (1917- 27 Αυγούστου 1980) υπήρξε σιωνιστής, διπλωμάτης και πολιτικός του Ισραήλ. Διετέλεσε μέλος της Κνεσέτ μεταξύ 1955 και 1957.

Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Βιέννη της τότε Αυστροουγγαρίας το 1917. Εκεί μεγάλωσε και πήγε στο γυμνάσιο. Έγινε μέλος της Εβραϊκής Νεολαίας «Blau-Weiß» («γαλανόλευκη»), και έδρασε στην επιχείρηση «Αλία», ενώ από το 1938 έως το 1940 διετέλεσε γραμματέας της επιχείρησης «Αλία Νοάρ», η οποία διέσωσε 21.000 Εβραιόπουλα. Το 1940 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη, όπου έγινε μέλος της οργάνωσης «HaHagana», και συνέχισε από εκεί τη διάσωση των Εβραίων. Την εποχή 1943-44 ήταν μέλος της επιτροπής διάσωσης στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Τέντυ Κόλεκ. Μετά το τέλος του πολέμου υπήρξε από τους σημαντικότερους συνεργάτες της επιχείρησης «Αλία Βήτα» και μαζί με άλλους σημαντικούς Εβραίους από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία, ιδρυτικό μέλος του Κιμπούτς Νεότ Μορντεχάι. Στις αρχές του 1948 ο Μπεν Γκουριόν του ανάθεσε την αγορά όπλων στην Ευρώπη. Μετά από άκαρπες προσπάθειες στη μαύρη αγορά στράφηκε, με τη μεσιτική βοήθεια του Άνταμ-Ρόμπερτ Αμπράμοβιτς, προς την κατασκευαστική εταιρία πολεμικών όπλων «Zboroyovka» του Μπρνο, και έκλεισε αγοραστική συμφωνία ύψους 750 χιλιάδων δολαρίων. Διετέλεσε μετά την ανεξαρτησία του Ισραήλ πολλές φορές πολιτικός σε διάφορες θέσεις. Απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1980.

Πολιτική και διπλωματική καριέρα 
Ο Αβριέλ διετέλεσε πληρεξούσιος απεσταλμένος του Ισραήλ στην Τσεχοσλοβακία και Ουγγαρία από το 1948, και από το 1950 στην Ρουμανία. Στις 15 Αυγούστου 1955 έγινε μέλος της Κνεσέτ με το εργατικό κόμμα. Διετέλεσε ως μέλος της Επιτροπής Εκπαίδευση και Πολιτισμού, καθώς και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμύνης. Έκτοτε υπηρέτησε ως Πρέσβης του Ισραήλ στην Γκάνα, Κονγκό και Λιβερία μέχρι το 1960. Το 1961 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, στο οποίο κατείχε την θέση του γενικού υποδιευθυντή μέχρι το 1965. Ξανά έγινε πρέσβης του Ισραήλ στην Ιταλία από το 1965 ως το 1968. Το 1968 διηύθυνε το Σιωνιστικό Κομιτάτο. Το 1974 έγινε Γενικός Πρόξενος του Ισραήλ στο Σικάγο, και από το 1977 είχε ως πρέσβης ειδικές αποστολές. Αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή το 1979.

Έργα του 
 Open the Gates! The dramatic personal story of "illegal" immigration to Israel (1976)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα για τον Ehud Aviel στο Knesset.gov.il

Παραπομπές

Διπλωμάτες
Ισραηλινοί πολιτικοί
Φράντισεκ Κούπκα

Ο Φράντισεκ Κούπκα (František Kupka, 23 Σεπτεμβρίου 1871 – 24 Ιουνίου 1957) ήταν Τσέχος ζωγράφος και γραφίστας, ένας από τους πρωτεργάτες της αφηρημένης και της ανεικονικής τέχνης στην Ευρώπη κατά τον 20ό αιώνα.

Βιογραφικά
Ο Κούπκα γεννήθηκε στο Οπότσνο (Opočno) της Βοημίας το 1871 και σπούδασε από το 1889 ως το 1892 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πράγας. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, όπου επικεντρώθηκε σε θέματα με συμβολικό και αλληγορικό περιεχόμενο, επηρεασμένος με την ενασχόλησή του κατά την περίοδο αυτή με τη θεοσοφία και την ανατολική φιλοσοφία. Την άνοιξη του 1894, ο Κούπκα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts), κοντά στον Ζαν-Πιερ Λωράν (Jean-Pierre Laurens).

Ο Κούπκα πέθανε στο Πυτώ (Puteaux) της Γαλλίας στις 24 Ιουνίου 1957, σε ηλικία 86 ετών.

Καλλιτεχνική δράση

Ο Κούπκα είναι από τους πρώτους εκπροσώπους της αφηρημένης τέχνης και πρωτοπόρος στο κίνημα του Ορφισμού (Orphism). Το 1906 εγκαταστάθηκε στο Πυτώ (Puteaux), ένα προάστιο του Παρισιού και τον ίδιο χρόνο παρουσίασε το έργο του για πρώτη φορά στο Φθινοπωρινό Σαλόν (Salon d'Automne).
Στο διάστημα 1908 – 1911 πειραματίστηκε στην τεχνική του «πουαντιγισμού», που είχε εγκαινιάσει ο Γάλλος ζωγράφος Ζωρζ Σερά, οι θεωρίες του οποίου για τις χρωματικές αντιθέσεις επηρέασαν αναμφισβήτητα την περαιτέρω πορεία του Κούπκα.  Το έργο του έπαιρνε συνεχώς αφηρημένη μορφή, αντανακλώντας τις θεωρίες του για τη σχέση μεταξύ μουσικής και ζωγραφικής. Η τέχνη του αυτή χαρακτηρίστηκε ως Ορφισμός, μια «τέχνη μουσικής λυρικότητας του χρώματος», από τον ποιητή Γκιγιώμ Απολιναίρ (Guillaume Apollinaire) το 1912.     

Στη σειρά των πινάκων του με τον τίτλο «Δίσκοι του Νεύτωνα» (1912), όπως και ο Ρομπέρ Ντελωναί (Robert Delaunay) στο παρόμοιο έργο του «Δίσκοι» (1912), συγκεκριμενοποιεί το πιστεύω του, ότι το χρώμα, όπως και η μουσική, έχει τη δυνατότητα να προκαλεί έντονες συγκινήσεις. Μετά το 1931, ο Κούπκα συνδέθηκε με την ομάδα «Αφαίρεση – Δημιουργία» (Abstraction-Création), μια σχολή αφηρημένης τέχνης, που σχηματίστηκε στο Παρίσι το 1931 και επιχειρούσε τη συγχώνευση ορισμένων τεχνικών της ζωγραφικής και της γλυπτικής.  

Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του Φράντισεκ Κούπκα περιλαμβάνονται «Μεγάλο γυμνό» (περ. 1909, Μουσείο Γκουγκενχάιμ, Νέα Υόρκη), «Φούγκα σε κόκκινο και μπλε» (1912, Εθνική Πινακοθήκη, Πράγα) και «Ανάμνηση από ένα καθεδρικό ναό» (1912 -1913, Μουσείο Κάμπα, Πράγα).

Παραπομπές

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Κούπκα, Φράντισεκ»», τόμος 35, σελ. 407, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996. 
 Χέρμπερτ Ρηντ: "Λεξικό Εικαστικών Τεχνών" (ελληνική έκδοση), λήμμα «Κούπκα, Φράντισεκ», σελ. 125-126, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ ΕΠΕ, Αθήνα, 1986.

Τσέχοι ζωγράφοι
Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Γραφίστες
Γκαντ Μπεκ

Ο Γκαντ Μπεκ (γερμ. Gad Beck) (30 Ιουνίου 1923-24 Ιουνίου 2012) ήταν Γερμανός Εβραίος που αγωνίστηκε στην αντίσταση κατά των Ναζί. Επέζησε του Ολοκαυτώματος και δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, για την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός.

Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Βερολίνο της τότε Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος, και η μητέρα του είχε ασπασθεί την εβραϊκή θρησκεία. Μεγάλωσε στο προάστιο Βάισενζε του Βερολίνου και πήγε στο δημοτικό, όπου οι συμμαθητές του τον καταδυνάστευαν. Το 1934 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα σε εβραϊκή σχολή, αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει για να δουλέψει και να βγάλει το μεροκάματο. Το 1941 έγινε μέλος της παγκόσμιας σιωνιστικής οργάνωσης «Hechaluz», με στόχο την μετοίκηση των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Έλαβε ενεργό και οργανωτικό μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί. Στα τελευταία χρόνια του πολέμου διεύθυνε την οργάνωση «Chug Chaluzi», η οποία διέσωσε πολλούς Εβραίους που ζούσαν κρυμμένοι για να μην τους εξοντώσουν οι Ναζί. Στις αρχές του 1945 προδόθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί από την Γκεστάπο και να κρατηθεί σε στρατόπεδο διερχομένων Εβραίων στο Βερολίνο. Μετά το τέλος του πολέμου έζησε στο Μόναχο, μετανάστευσε το 1947 στο Ισραήλ, και ξανά επέστρεψε στην Γερμανία το 1979. Εργάστηκε στενά με τον Χάιντς Γκαλίνσκι, ο οποίος τότε διατελούσε πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων στη Γερμανία.

Το 1955 ο Μπεκ δημοσίευσε τα «αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα ενός ομοφυλόφιλου Βερολινέζου Εβραίου» με τίτλο «Und Gad ging zu David» και δημιούργησε σκάνδαλο. Έκτοτε εμφανίστηκε σε πολλές διαλέξεις και αναγνώσεις ανά την Ευρώπη και Αμερική.

Παραπομπές

Πηγές 
 Und Gad ging zu David. Die Erinnerungen des Gad Beck 1923 bis 1945. Edition Diá, Berlin 1995, ISBN 3860343130

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Die Freiheit des Erzählens. Das Leben des Gad Beck 
 Παρουσίαση του Gad Beck στο United States Holocaust Memorial Museum 

Γερμανοεβραίοι
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γερμανία
Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Καρχεμίς

Η Καρχεμίς (μετέπειτα Ευρωπός) ήταν αρχαία πόλη της Συρίας, η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ήδη από την εποχή του Χαλκού. Αναφέρεται επίσης στη Βίβλο. 
Η Ευρωπός φαίνεται να κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα, κατά το 300 π.Χ., στη θέση της Καρχεμίδος, σε ανάμνηση της γενέτειράς του, Ευρωπού, στη Μακεδονία. Ο Λουκιανός βέβαια αναφέρει ότι την ίδρυσαν οι Εδεσσαίοι της Μακεδονίας. Ο Ιησούς ο Στηλίτης έγραφε για αυτήν ότι: . Στα βυζαντινά χρόνια, μετά τις επιδρομές των Σασσανιδών, ο Ιουστινιανός ξανάκτισε την πόλη. 

Βρισκόταν στην επαρχία της αρχαίας Κυρρηστικής, μεταξύ της Νικατορίδος και του Ζεύγματος, στις όχθες του ποταμού Ευφράτη. Την πόλη αναφέρουν ο Στέφανος Βυζάντιος, ο Προκόπιος, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Ιεροκλής στον Συνέκδημό του, ο οποίος την κατατάσσει στη βυζαντινή επαρχία Ευφρατησίας, της Συρίας. 

Η Ευρωπός απείχε περί τα 27 χιλιόμετρα από τη Μακεδονόπολη, την οποία, κατά την παράδοση, ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Βρίσκεται κοντά στη Καργκαμίς (Kargamış) της Τουρκίας και την Τζαραμπλούς της Συρίας, στα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών.

Πηγές
 Getzel M. Cohen, The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa.
 Στέφανος Βυζάντιος, Εθνικά.
 Johann Gustav Droysen, Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Καρχεμις
Θάψακος

Η Θάψακος ή Αμφίπολις ήταν αρχαία πόλη της Συρίας, η οποία επανιδρύθηκε ως ελληνιστική αποικία.

Τόσο ο Στέφανος Βυζάντιος όσο και ο Αππιανός (Συριακή, 57), αποδίδουν την κτίση της αποικίας στον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, ο οποίος μετέφερε εκεί αποίκους από την Αμφίπολη της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες άποικοι εγκαταστάθηκαν στην παλαιότερη και με μακρόβια ιστορία πόλη Θάψακο, δίνοντάς της το όνομα της γενέτειράς τους. Η μακεδονική ονομασία δεν επικράτησε για πολύ.  

Οι Σύροι την έλεγαν και Τούρμεδα. Δεν αποκλείεται η πόλη να είχε μετονομαστεί στους ρωμαϊκούς χρόνους σε Αθίς και στους βυζαντινούς σε Νεοκαισάρεια. 

Η τοποθεσία της πόλεως ακόμη αμφισβητείται, πιθανώς ταυτίζεται με τη σημερινή Dibsi Faraj της περιφέρειας Χαλεπίου της Συρίας.

Πηγές
 Getzel M. Cohen, The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa.
 Στέφανος Βυζάντιος, Εθνικά.
 John D. Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, σελ 681.

Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Νικόλαος Μομφερράτος

Ο Νικόλαος Μομφερράτος (28 Φεβρουαρίου 1924 - 21 Φεβρουαρίου 1985) ήταν Έλληνας εκδότης και τραπεζίτης, στενός φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες του κεντροδεξιού Τύπου και από τα πιο γνωστά θύματα της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ήταν γιος του Γεωργίου Μομφερράτου και της Ελένης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις παλιές οικογένειες Πατρινού, Βούλγαρη και Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων, βουλευτή και υπουργού, τρισέγγονος του Δημητρίου Βούλγαρη, πρωθυπουργού, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε στη Μακρόνησο, σπούδασε στο London School of Economics και συνεργάσθηκε στενά με τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη. 

Υπήρξε Οικονομικός Σύμβουλος του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή (1959-1963) καθώς και υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας (1960-1963). Επί χούντας (1973) διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν εκδότης της εφημερίδας Απογευματινή (1980-1985).

Ο Νικόλαος Μομφερράτος ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον Γιώργο Μομφερράτο, από τον πρώτο του γάμο με τη Σμαράγδα (Εσμέ) Πηλείδη. Διέμενε στο Κολωνάκι.

Δολοφονία από την 17Ν.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1985 δολοφονήθηκε στη διασταύρωση των οδών Βουκουρεστίου και Τσακάλωφ στο Κολωνάκι από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Στην ίδια τρομοκρατική επίθεση τραυματίστηκε θανάσιμα και ο οδηγός του, Παναγιώτης Ρουσέτης.

Πηγές

Οικογένεια Κουντουριώτη
Οικογένεια Βούλγαρη
Έλληνες εκδότες
Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας
Μ
Έλληνες τραπεζίτες
Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Πολιτικές δολοφονίες
Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Ιωάννης Κούλης

Ο Ιωάννης Κούλης (1910 - 1977) ήταν Έλληνας νομικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Γορτυνίας και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Το 1943 αναγορεύθηκε διδάκτωρ οικονομικών του πανεπιστημίου του Μονάχου. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1949 υφηγητής νομικής, το 1955 έκτακτος καθηγητής και το 1959 τακτικός καθηγητής Δημόσιας Οικονομίας και Δημοσιονομικής Νομοθεσίας. Υπήρξε επίσης επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, Βόννης και Μονάχου. Την περίοδο 1968 - 1969 διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών ενώ την περίοδο 1934 - 1940 γραμματέας του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου.

Στις κυβερνήσεις Παπαδόπουλου και Μαρκεζίνη διετέλεσε υπουργός Οικονομικών (1971 - 1973). Για τη δράση του αυτή τιμωρήθηκε από το Ειδικό Πειθαρχικό Συμβούλιο με οριστική απόλυση από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα (1975).

Απεβίωσε το 1977. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Πηγές

Έλληνες νομικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κ
Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Ενώς

Ο Ενώς (Εβραϊκά: אֱנוֹשׁ), ήταν βιβλικός πατριάρχης πριν από τον κατακλυσμό, γιος του Σηθ και τρίτος κατά σειρά στο γενεαλογικό δέντρο από τον Αδάμ μέχρι τον Ιησού Χριστό. Γεννήθηκε όταν ο Σηθ ήταν 205 χρονών και έζησε 715 χρόνια κατά την Μετάφραση των Εβδομήκοντα. Έγινε επίσης πατέρας του Καϊνάν (γιος του Ενώς) όταν ήταν 190 χρονών, πάλι σύμφωνα με την Μετάφραση των Εβδομήκοντα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Ενώς ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή των Προπατόρων.

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Παναγία Ντινιούς

Η Παναγία Ντινιούς είναι μικρό εκκλησάκι στη Βόρειο Εύβοια, κοντά στην Ιστιαία, όπου υπάρχει θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. 

Για το όνομα υπάρχουν δύο κύριες  εκδοχές:

Η πρώτη σχετίζεται με την ιστορία της εικόνας , όπου σύμφωνα με την παράδοση Τούρκος Οθωμανός στρατιώτης την περίοδο της Τουρκοκρατίας , πυροβόλησε την εικόνα, στην προσπάθειά του να σκοτώσει κάποιο κυνηγημένο  Έλληνα που κρύφτηκε  καταφεύγοντας πίσω από την εικόνα. Σύμφωνα με την παράδοση, η θαυματουργή εικόνα «επέστρεψε» τη σφαίρα στον  αλλόθρησκο στρατιώτη και τον σκότωσε. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη του σημείου της βολής του πυροβόλου όπλου του Τούρκου στο πρόσωπο της Παναγίας και ειδικότερα στο Μέτωπο. Η «επιστροφή»  της σφαίρας , έδωσε το όνομα στην Παναγία που ονομάστηκε Παναγία Ντινιούς ή Ντονιούς από την τουρκική λέξη ”Donus” που σημαίνει «επιστροφή» (δηλαδή Παναγία της επιστροφής).

Η δεύτερη εκδοχή, εξίσου σημαντική, που όμως δεν  φαίνεται να επικράτησε, αποδίδει  με κάποια φωνητική παρήχηση ή παράφραση αλλοιωμένη την τοπική ιδιομορφία του χώρου, επειδή λίγα μέτρα από τη εκκλησία υπάρχει ένα ρέμα με νερά από τοπικές πηγές που λέγεται , μέχρι σήμερα, δινιόρεμα.  Έτσι, η Παναγία Ντινιούς , ορισμένοι μάλιστα την αποκαλούν, ακόμα και σήμερα  Παναγία Δινιούς , οφείλει την προσωνυμία της από τη θέση της κοντά στο δινιόρεμα.

Ωστόσο στην  εικόνα  υπάρχει η επιγραφή «Παναγία η Ελεούσα». Σύμφωνα με εκτιμήσεις  η θαυματουργή εικόνα μπορεί να έχει αγιογραφηθεί ακόμα και τον 11ο αιώνα, ή να είναι λίγο μεταγενέστερη  (μεταξύ του 14ου ή 16ου αιώνα),αλλά «ξαναφιλοτεχνημένη» πάνω σε προηγούμενη εικόνα που ανάγεται στον 10ο ή 11ο αιώνα. Η ιστορία της πάντως δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Η εκκλησία είναι ανακατασκευασμένη τη δεκαετία του 1960, και βρίσκεται μέσα σε ιδιωτική έκταση που ανάγεται στα χρόνια της ύστερης τουρκοκρατίας,  ενώ βρίσκεται κοντά στην περιοχή Κεφάλες που έχει πλούσιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον.  Υπάρχει επίσης πλούσια παράδοση για τα θαύματα ή ακόμα και εμφανίσεις της Παναγίας. 
Η εκκλησία βρίσκεται σε ένα ιδιαίτερα επιβλητικό χώρο. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου (ημέρα απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Στην πανήγυρη συρρέουν πολλοί επισκέπτες. Τα αφιερώματα στην εικόνα μαρτυρούν τη θαυματουργική δράση της συγκεκριμένης εικόνας της Παναγίας.

Περιεκτική Βιβλιογραφία: 
 ΤΑΒΟΥΛΑΡΗΙ.: Παναγία Ντινιούς (ή Δινιούς), ανατυπ.2005, Ιστιαία.
 ΚΑΛΕΜΗ ΑΛΕΞ.: Οι Μονές και τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Εύβοιας,εκδ.ΚΙΝΗΤΡΟ,2002.
 ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΙΟΥ: Παναγία Ντινιούς - Η Οδηγήτρια των Χριστιανών, βλ.http://fotisamvon.tripod.com/id8.html
Δολοφονήστε τον Μακάριο

Το Δολοφονήστε τον Μακάριο είναι ο τίτλος μίας ελληνικής δραματικής περιπέτειας, σε σκηνοθεσία Παύλου Φιλίππου και Κώστα Δημητρίου, σενάριο Τζόναθαν Ράμπολτ, του 1975, με πρωταγωνιστές τον Λάκη Κομνηνό, τον Στέλιο Καυκαρίδη, τον Αντώνη Κατσαρίδη, τους Νίκο Βασταρδή, Γιάννη Κανδήλα και τον Κώστα Καραγιώργη. Η διάρκειά της είναι 95 λεπτά.

Πλοκή

Ένας Έλληνας δημοσιογράφος, ο Θέμης Γιαννίδης (Λάκης Κομνηνός), πληροφορείται ότι θα γίνει δολοφονική απόπειρα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974. Αφού κάνει διάφορες προσπάθειες να δημοσιεύσει την πληροφορία στην εφημερίδα που εργάζεται, χωρίς επιτυχία, αποφασίζει να πάει στην Κύπρο.

Εκεί γνωρίζεται με μια Κύπρια κοπέλα, τη Μαίρη (Χριστίνα Κωνσταντινίδου), που έχει αδελφό, τον Αντρέα (Σταύρος Λούρας), που υπηρετεί στην προεδρική φρουρά του Μακαρίου, και τον φέρνουν σε επαφή με τον ίδιο τον Μακάριο. Εκείνος τον διαβεβαιώνει ότι πολλές απόπειρες έχουν γίνει κατά το παρελθόν και δεν εντυπωσιάζεται από την πληροφορία του. Στο μεταξύ, ο Δημήτριος Καμπάκης, που εργάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και είναι πληροφοριοδότης του Θέμη, θα εξουδετερωθεί από τη Χούντα.

Μετά από μια απόπειρα εξόντωσης του δημοσιογράφου, η προεδρική φρουρά αποφασίζει να βρει στοιχεία στο άντρο της παράνομης οργάνωσης, ενώ ο Θέμης παίρνει μέρος σε μια επιχείρηση εναντίον της ΕΟΚΑ Β', κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώνεται ο Αντρέας. Στη συνέχεια, γίνεται το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου που ανατρέπει τον Μακάριο και ακολουθεί η τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Καθώς η κυβέρνηση που έχει εγκαθιδρύσει ο Νίκος Σαμψών αλλά και η ελληνική χούντα καταρρέουν, το νησί διχοτομείται και ο Θέμης με τη Χριστίνα γίνονται πρόσφυγες.

Παραγωγή 
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου 1975  κόβοντας 35.703 εισιτήρια, ενώ κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 38 ταινίες της ίδιας σεζόν. Στην ταινία εμφανίζεται και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος,  ο οποίος παρευρέθηκε και στην προβολή της. 

Η μουσική επένδυση της ταινίας είναι του Μίκη Θεοδωράκη. Ακούγονται κομμάτια από τη Ρωμιοσύνη, τα 18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας κ.ά.

Παραπομπές

Εξωτερικές πηγές
Σελίδα στο IMDB
Retrodb - Δολοφονήστε το Μακάριο

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1975
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη
Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Εξωχώρι Μεσσηνίας

Το Εξωχώρι ή Ξεχώρι είναι χωριό της Μάνης, στο νομό Μεσσηνίας. Ανήκει στο δήμο Δυτικής Μάνης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο δήμο Λεύκτρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 227 κατοίκους. Μέχρι το 1932 ήταν γνωστό με το όνομα Ανδρουβίστα. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 500 μ. Απέχει 8 χιλιόμετρα από την Καρδαμύλη, έδρα του δήμου
.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2010-2011

Η Α' Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών 2010−2011, ήταν το 19ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού. Αυτή τη σαιζόν άλλαξε ο τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος. Έγινε σε μία μόνο φάση, και οι 13 ομάδες που συμμετείχαν αγωνίστηκαν σε έναν ενιαίο όμιλο. Έγιναν δύο γύροι, σύνολο 24 αγώνων για κάθε ομάδα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΠΑΟΚ για 6η συνεχή χρονιά, νικώντας μάλιστα και στους 24 αγώνες που έδωσε.

Τελική Βαθμολογία

Αποτελέσματα

Πηγές 

Αποτελέσματα Ιστότοπος epo.gr
Βαθμολογία Ιστότοπος epo.gr
Βαθμολογία Ιστότοπος karditsalive.net

Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Άγγελος Αγγελόπουλος

Ο Άγγελος Αγγελόπουλος (Βλαχορράπτης Αρκαδίας, 1904 - Αθήνα, 27 Απριλίου 1995) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο χωριό Βλαχορράπτη της επαρχίας Γορτυνίας της Αρκαδίας και ήταν γιος του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, προέδρου του χωριού, και της Χριστίτσας Παπαθανασίου. Αδέρφια του ήταν οι βιομήχανοι Δημήτρης, Παναγιώτης και Γιάννης Αγγελόπουλος, και ανηψιός του ο Γιάννης Παπαθανασίου, πρώην υπουργός Οικονομικών. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ), του οποίου αναγορεύθηκε και διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο εξωτερικό μεταβαίνοντας στη Λειψία, στο πανεπιστήμιο της οποίας εκπόνησε διδακτορική διατριβή στις πολιτικές επιστήμες. Το 1931, εγκαταστάθηκε στη Γαλλία για μεταδιδακτορικές σπουδές.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1932 υφηγητής Δημόσιας Οικονομίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1937 εξελέγη έκτακτος καθηγητής και το 1939 τακτικός καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1946. Το ίδιο έτος απολύθηκε από τη θέση του για πολιτικούς λόγους, και τρία χρόνια αργότερα το 1949, αναχώρησε για το εξωτερικό, όπου δίδαξε σε άλλα πανεπιστήμια. Το 1959 επέστρεψε στην Ελλάδα, εκλεγόμενος το 1961 τακτικός καθηγητής Οικονομικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1967, οπότε και παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Το ίδιο έτος είχε εκλεγεί πρύτανης της Παντείου. Το 1975 αναγορεύθηκε ομότιμος καθηγητής και το 1990 τού δόθηκε τιμητικά ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή. Το 1976, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του καριέρα αναμείχθηκε με τα κοινά αναλαμβάνοντας διάφορες διοικητικές και πολιτικές θέσεις. Υπήρξε οικονομικός διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών, διευθυντής του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου (1931-1945), γραμματέας (υπουργός) επί των Οικονομικών στην Κυβέρνηση του Βουνού το 1944, εκπρόσωπος της ΠΕΕΑ στο Συνέδριο του Λιβάνου και υφυπουργός Οικονομικών το ίδιο έτος στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. Την περίοδο 1974 με 1979 διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ είχε ήδη χρηματίσει πρόεδρος της Εθνικής Τραπέζης Βιομηχανικής Ανάπτυξης (ΕΤΒΑ, 1974) καθώς και αναπληρωτής διοικητής της Διεθνούς Τραπέζης (1974). Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ήταν παντρεμένος με την Έλλη Σεφεριάδη, ξαδέλφη του Γεώργιου Σεφέρη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Έλληνες τραπεζίτες
Έλληνες οικονομολόγοι
Έλληνες Αντιστασιακοί
Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου
Καθηγητές νομικής Αθηνών
Αγγελος
Άννα Πρέλεβιτς

Η Άννα Πρέλεβιτς (σερβικά: Ана Прелевић, γενν. 28 Απριλίου 1992) είναι Σέρβα παρουσιάστρια & επιχειρηματίας, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2010.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1990 στο Βελιγράδι από τους Μπάνε Πρέλεβιτς και Νεβένα Πρέλεβιτς-Μαριάνοβιτς. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της έζησε στη Θεσσαλονίκη, λόγω της δουλειάς του πατέρα της, ενώ για μια σεζόν (1996-1997) εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στη Μπολόνια. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Το 2005, εκείνη με τη μικρότερη αδελφή της, Τέα και τη μητέρα τους, μετακόμισαν ξανά στη Θεσσαλονίκη, όπου ήδη ζούσε και εργαζόταν ο πατέρας τους. Το 2008, αφού τελείωσε το σχολείο, εγκαταστάθηκε μόνη της στο Λονδίνο για να σπουδάσει Μέσα Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Γκόλντσμιθς.

Το 2010, εξελέγη Σταρ Ελλάς στα εθνικά καλλιστεία του ΑΝΤ1 ενώ έπειτα εκπροσώπησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο διαγωνισμό Miss Universe στο Λας Βέγκας. Το 2011, συμμετείχε στην πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «10 με 1 Μαζί» μαζί με τους Γιώργο Καραμέρο και Σπύρο Χαριτάτο ενώ την ίδια χρονιά ξεκίνησε και η συνεργασία της με το μουσικό κανάλι MAD, παρουσιάζοντας για δύο σεζόν την εκπομπή «MAD News».

Τη σεζόν 2012-2013, ανέλαβε την παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής «Έξυπνη Ζωή» στην ΕΡΤ3. Η εκπομπή ξεκίνησε να προβάλλεται την 1η Απριλίου 2012 και ολοκληρώθηκε με δύο κύκλους, στις 27 Απριλίου 2013. Ακολούθησε η συμμετοχή της ως ρεπόρτερ στο «EuroSong 2013».

Τη σεζόν 2014-2015, ανέλαβε τη στήλη ομορφιάς στο ψυχαγωγικό μαγκαζίνο «Join Us» στο ΣΚΑΪ. Το 2018, παρουσίασε ξανά την εκπομπή «Έξυπνη Ζωή», αυτή τη φορά στο Epsilontv. Από το 2018 έως το 2020, συμμετείχε ως ρεπόρτερ στην εκπομπή του OPEN, «Έλα Χαμογέλα», με παρουσιάστρια την Σίσσυ Χρηστίδου.

Τον Ιούλιο του 2020, δημιούργησε μαζί με την αδελφή της, Τέα, την εταιρεία «The Prelevic».

Τη σεζόν 2021-22, συμπαρουσίασε με τον Χρήστο Φερεντίνο το τηλεπαιχνίδι «Η Τέλεια Απόδραση» στον ALPHA.

Προσωπική ζωή 
Από τα τέλη του 2020, είναι σε σχέση με τον Νικήτα Νομικό, αδελφό της Δούκισσας Νομικού. Τον Μάιο του 2022, αρραβωνιάστηκαν.

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες μοντέλα
Έλληνες σερβικής καταγωγής
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Περγαμόντο

Το περγαμόντο είναι ο καρπός του δέντρου περγαμοντιά η οποία ανήκει στα εσπεριδοειδή. Το επιστημονικό όνομα της περγαμοντιάς είναι Κίτρος η περγάμιος (Citrus bergamia) του γένους Κίτρος (Citrus) της οικογένειας των Ρυτοειδών (Rutaceae). Είναι δέντρο αειθαλές, σχετικά μικρό σε μέγεθος και με φύλλωμα που ποικίλλει σε σχήμα. Οι βλαστοί του είναι χρώματος ανοικτού πράσινου. Τα φύλλα του είναι μεγάλα, λογχοειδή και μυτερά. Τα άνθη είναι λευκά, ενώ οι καρποί του είναι σχετικά μεγάλοι είτε πεπλατυσμένοι είτε στρογγυλοί και έχουν χρώμα κίτρινο προς πορτοκαλί. Οι καρποί έχουν προεξέχουσες βάσεις και .

Καλλιέργεια
Καθώς είναι ευαίσθητη στο ψύχος, η περγαμοντιά καλλιεργείται κυρίως σε θερμά κλίματα, όπως στην Καλαβρία, στην Ακτή Ελεφαντοστού και στην Ελλάδα στην Κορινθία, στην  Αργολίδα, στην Ηλεία, στην Κέρκυρα, στην Κεφαλλονιά,στην Ανδρο, και στην Κρήτη.

Ιστορία
Το περγαμόντο δεν έχει σαφή καταγωγή και οι περισσότεροι ειδικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για μετάλλαξη άλλων εσπεριδοειδών. Βάσει γενετικών αναλύσεων πιθανολογείται ότι είναι υβρίδιο δύο ειδών Κίτρου των Citrus limetta και Citrus aurantium. Όσο για τη χώρα προέλευσής του υπάρχουν διάφορες θεωρίες, επικρατέστερες των οποίων είναι οι ακόλουθες: Κίνα, Ελλάδα, Ισπανία, Κανάριοι Νήσοι, Μπαρμπάντος. Όσον αφορά στην ονοματολογία, λέγεται ότι το περγαμόντο προέρχεται από την τουρκική λέξη "μπεγκ - άρμοντι" (το αχλάδι του κυρίου)..

Χρήσεις ως τρόφιμο
Το εσωτερικό του καρπού του περγαμόντου δεν τρώγεται ωμό, όμως γίνεται γλυκό του κουταλιού  και μαρμελάδα. Το ξύσμα του φλοιού χρησιμοποιείται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική. Το άρωμα του περγαμόντου είναι ξεχωριστό και έντονο και χρησιμοποιείται σε τεράστια ποικιλία τσαγιών, με διασημότερο το τσάι Earl Grey, καθώς και στα λουκούμια. Επίσης το περγαμόντο χρησιμοποιείται ως συστατικό σε κουλουράκια, σε σοκολάτες, στον χαλβά, σε φρουί γλασέ,  σε αρωματισμένο γάλα (Χιώτικο γάλα), καθώς και σε σοκολάτα κουβερτούρα. Τέλος, το περγαμόντο χρησιμοποιείται περιορισμένα ως συστατικό και στη Μαγειρική, κυρίως ως συνοδευτικό κρέατος. Στην Άνδρο παρασκευάζεται και έχει ιδιαίτερη αξία το πράσινο, ολόκληρο περγαμόντο, όπως και καρουλάκι φλοιού περγαμόντο στο τέλος του χειμώνα.

Άλλες χρήσεις
Μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές του είναι στην καλλυντική βιομηχανία, στην οποία χρησιμοποιείται εδώ και περίπου τρεις αιώνες, σε σαπούνια, αρώματα, λοσιόν, αποσμητικά κ.ά. Η χρήση του τοποθετείται χρονικά στην εποχή που εμφανίστηκε και η κολόνια (νερό της Κολωνίας). Οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι πολλές: αναλγητικές, αντικαταθλιπτικές, αντισηπτικές, αποχρεμπτικές και κατευναστικές. Το αιθέριο έλαιο του περγαμόντου είναι περιζήτητο και χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Δέντρα
Κίτρος
Φαρμακευτικά φυτά
Αρωματικά φυτά
Αιθέρια έλαια
Εσπεριδοειδή
Φτερίνι Ζακύνθου

Το Φτερίνι (ή  Φτερίνη) είναι οικισμός που ανήκει στον Άγιο Λέοντα. Έχει 7 κατοίκους μόνιμους. Στο Φτερίνι, εκτός από τα σπίτια που κατοικούνται μόνιμα, υπάρχουν και εξοχικές κατοικίες. Αυτά τα σπίτια κινδύνεψαν από μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 26 Αυγούστου του 2011., χωρίς όμως να καούν κτίσματα. Η περιοχή βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Αγίος Λέοντας και Κοιλιομένο.

Στον οικισμό βρίσκεται τηλεμετρικός σταθμός συλλογής ηλεκτρομαγνητικών και ηλεκτρικών διαταραχών που χρησιμοποιούνται στις προσπάθειες για την πρόγνωση σεισμών.

Παραπομπές 

Χωριά της Ζακύνθου
Δήμος Ζακύνθου
Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς

Ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς υπήρξε πολυγραφότατος επιγραμματοποιός των αρχών του Α΄ μ.Χ. αιώνα, φίλος και διοικητικός υπάλληλος των Ρωμαίων. Στην Παλατινή Ανθολογία υπάρχουν 90 επιγράμματά του. Άλλα 15 αποδίδονται σε Αντίπατρο χωρίς όμως να καθορίζεται αν ανήκουν σ’ αυτόν ή στον συνώνυμό του Σιδώνιο. Ο Φίλιππος τον περιέλαβε στον Στέφανος του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως του.

Πηγές
Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 136.
Βασίλης Λαζανάς, Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της, Αθήνα, 1971, σ. 132.
Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. V, p. 141.
Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p. 189.

Αρχαίοι Μακεδόνες
Παλατινή Ανθολογία
Στέφανος του Φιλίππου
Ανθολογία του Πλανούδη
Ιουλιανός από Υπάρχων

Ο Ιουλιανός από Υπάρχων λεγόμενος και Αιγύπτιος ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός. Πιθανότατα ήταν αξιωματούχος στην Αίγυπτο την εποχή του Ιουστινιανού (Μενάρδος και Waltz) ή του Ιουλιανού (Λαζανάς). Ήταν χαρακτηριστικός ποιητής της παρακμής: κομψός, με άρτια τεχνική άλλα και επιτηδευμένος. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και σώζονται 71 επιγράμματά του στην Παλατινή Ανθολογία.

Πηγές
Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 162.
Βασίλης Λαζανάς, Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της, Αθήνα, 1971, σ. 139.
Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙ, p. 143.

Κύκλος του Αγαθία
Παλατινή Ανθολογία
Ανθολογία του Πλανούδη
Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας

Το Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας είναι μέρος του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου (ΔΑΚ) Γλυφάδας - Μάκης Λιούγκας και βρίσκεται στη Γλυφάδα.

Το γυμναστήριο έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει 3.232 θεατές. Βρίσκεται στην οδό Φοίβης 14 & Ιωάννη Μέταξα σε απόσταση 150 μέτρων από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος και η πρόσβαση εξυπηρετείται με γραμμές λεωφορείων και με το τραμ.

Πήρε το όνομα του από το Ματθαίο Λιούγκα, ενός από τους ιδρυτές του ΑΝΟ Γλυφάδας, το 1940.

Ιστορία 
Το κλειστό γυμναστήριο της Γλυφάδας κατασκευάστηκε το 1970 και έως το 1985 χρονιά που κατασκευάστηκε το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας υπήρξε το μεγαλύτερο κλειστό γυμναστήριο στην Αττική. Έχει αποτελέσει την έδρα της Εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης. 

Εκεί έχουν διεξαχθεί 3 τελικοί κυπέλλου Ελλάδας στην καλαθοσφαίριση στους οποίους έχουν κατακτήσει τον τίτλο οι τρεις μεγάλοι σύλλογοι του ΠΟΚ. Το 1976 διεξήχθη ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης ανδρών και ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε κυπελλούχος με σκορ 81–69 επί της ΑΕΚ. Το 1981 στον 6ο τελικό του Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης κυπελλούχος αναδείχθηκε η ΑΕΚ επικρατώντας του Ηρακλή με σκορ 84–78.  Στον 8ο τελικό Κυπέλλου καλαθοσφαίρισης ο Παναθηναϊκός νίκησε 82-72 τον Ολυμπιακό στη Γλυφάδα και κατάκτησε το τρόπαιο.

Από το 1992 έως το 1995 ήταν η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού, ο οποίος μετά την απόκτηση του Νίκου Γκάλη μετακόμισε εκεί αναζητώντας μια μεγαλύτερη έδρα, καθώς το κλειστό της Λεωφόρου είχε περιορισμένες δυνατότητες. Με έδρα το κλειστό της Γλυφάδας ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας το 1993 και αγωνίστηκε 2 χρονιές στην Ευρωλίγκα (1993-94, 1994-95) τις οποίες αναδείχθηκε 3ος στην Ευρώπη. Το γήπεδο για χρησιμοποιήθηκε για ένα χρόνο ως έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου. Την περίοδο 2001-02 υπήρξε η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
stadia.gr - Κλειστό Γλυφάδας

Γλυφαδας Κλειστο Γυμναστηριο
Γλυφαδας Κλειστο Γυμναστηριο
Γλυφαδας Κλειστο Γυμναστηριο
Δήμος Γλυφάδας
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Πλατωνικό στερεό

{| style="margin: 1em auto; text-aliΟκτάεδρο]] || Δωδεκάεδρο || Εικοσάεδρο
|- style="vertical-align: bottom;"
|width=120| 
(κινούμενο μοντέλο)
|width=120 style="padding-top: 4pt;"|
(κινούμενο μοντέλο)
|width=120|
(κινούμενο μοντέλο)
|width=120|
(κινούμενο μοντέλο)
|width=120|[[Image:Icosahedron.svνα. Στη φιλοσοφία του Πλάτωνα, τα στερεά αυτά συμβόλιζαν τα δομικά στοιχεία του σύμπαντος: το τετράεδρο τη φωτιά, ο κύβος τη γη, το εικοσάεδρο το νερό, το οκτάεδρο τον αέρα και το δωδεκάεδρο τον αιθέρα (ή αλλιώς τον κόσμο - στα λατινικά quinta essentia: "πέμπτη ουσία").

Ο Ευκλείδης ασχολείται με αυτά στο 13ο βιβλίο των Στοιχείων του, όπου αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακριβώς πέντε κυρτά κανονικά πολύεδρα και εκφράζεται η ακμή τους ως συνάρτηση της περιγεγραμμένης σφαίρας.

 Γεωμετρικά χαρακτηριστικά 

Για το πλήθος των κορυφών K, των ακμών A και των εδρών E ισχύει ο τύπος του Euler:

Αν θεωρήσουμε ότι κάθε έδρα έχει ν κορυφές (ν-γωνο) και ότι μ τέτοιες έδρες ενώνονται για να διαμορφώσουν μια πολυεδρική γωνία, τότε ισχύει:

 Μεγέθη 

Σε κάθε Πλατωνικό στερεό όλες οι κορυφές του ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία περνάει από όλες τις κορυφές του πολυέδρου (περιγεγραμμένη σφαίρα). Το ίδιο ισχύει και για τις έδρες, δηλαδή ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των εδρών, στα κέντρα τους (εγγεγραμμένη σφαίρα). Επίσης όλες οι ακμές ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των ακμών, στα μέσα τους.

Αν θεωρήσουμε  το μήκος της ακμής, ισχύουν τα παρακάτω:

 Δυϊσμός - Συμμετρίες 

Αν σε ένα Πλατωνικό στερεό λάβουμε τα κέντρα των εδρών του ως κορυφές ενός άλλου πολυέδρου, το δεύτερο αυτό πολύεδρο είναι επίσης Πλατωνικό στερεό. Τα δύο αυτά πολύεδρα ονομάζονται δυϊκά πολύεδρα (ή συζυγή πολύεδρα). Επομένως, το πλήθος των εδρών του πρώτου ισούται με το πλήθος των κορυφών του δεύτερου και το αντίστροφο. Το πλήθος των ακμών τους παραμένει ίδιο. Εάν το σύμβολο Schläfli του ενός πολυέδρου είναι {ν, μ}, τότε το σύμβολο Schläfli του δυϊκού του θα είναι {μ, ν}. Έτσι, τα Πλατωνικά στερεά είναι δυϊκά ανά ζεύγη: ο κύβος με το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο με το εικοσάεδρο και το τετράεδρο με τον εαυτό του.

Τα δυϊκά πολύεδρα μοιράζονται την ίδια ομάδα συμμετρίας:  το τετράεδρο ανήκει στην τετραεδρική ομάδα συμμετρίας (T), το οκτάεδρο και ο κύβος ανήκουν στην οκταεδρική ομάδα συμμετρίας (O), το εικοσάεδρο και το δωδεκάεδρο ανήκουν στην εικοσαεδρική ομάδα συμμετρίας (I).

 Πηγές - Παραπομπές 
 Κέντρο Έρευνας Επιστήμης και Εκπαίδευσης, «Ευκλείδη Στοιχεία», τόμος 3, κεφ. 3 (Αθήνα 2001, ISBN 960-86879-2-6) ΟΕΔΒ, Ευκλείδεια Γεωμετρία Α' - Β' Γενικού Λυκείου, κεφ. 13 (συμπιεσμένο αρχείο) Weisstein, Eric W., Platonic solid''
Πανεπιστήμιο του Κάσσελ

Το Πανεπιστήμιο του Κάσσελ (γερμανικά: Universität Kassel), που ιδρύθηκε το 1970, είναι ένα από τα νεότερα πανεπιστήμιο στο κρατιδίο της Έσσης και βρίσκεται στο Κάσσελ. Το Σεπτέμβριο του 2010 έχει περίπου 18.113 φοιτητές, υπάρχουν πάνω από 2.120 υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των 327 καθηγητών, περίπου 900 άλλα ακαδημαϊκά άτομα, και περίπου 1.100 άτομα τεχνικό και διοικητικό προσωπικό.

Διεθνή θερινά μαθήματα, εντατικά μαθήματα γερμανικών γλωσσών και προγραμμάτα προσανατολισμού για τους ξένους φοιτητές, το κάνουν δημοφιλές και για μη-γερμανόγλωσσους φοιτητές. Κάθε ακαδημαϊκό έτος, πάνω από 100  πάνω από 100 ερευνητές επιδιώκουν ερευνητικά προγράμματα σε συνεργασία με τους συναδέλφους από το Πανεπιστήμιο του Κάσσελ. Το νεόκτιστο International House βρίσκεται στην πανεπιστημιούπολη. Διαθέτει ξενώνες για τους διεθνείς επισκέπτες και είναι διαθέσιμο για συναντήσεις, συνέδρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στο πανεπιστήμιο λειτουργεί το Διεθνές Κέντρο Έρευνας για την Ανώτατη Εκπαίδευση και η σχολή καλών τεχνών (Kunsthochschule).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κασσελ
Έσση
Κάσσελ
Deutsche Bank

Η Deutsche Bank AG (ελληνικά: Γερμανική Τράπεζα) είναι μια παγκόσμια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών με έδρα τη Φραγκφούρτη. Το τμήμα επενδυτικής τράπεζας είναι στο Λονδίνο. Η τράπεζα απασχολεί περισσότερους από 100.000 ανθρώπους σε 74 χώρες. Με μερίδιο αγοράς 21 τοις εκατό, η Deutsche Bank είναι η μεγαλύτερη έμπορος συναλλάγματος στον κόσμο. 

Ιδρύθηκε το 1870 στο Βερολίνο ως τράπεζα για το εξωτερικό εμπόριο, το Καταστατικό της Τράπεζας εγκρίθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1870. Το 1959, η τράπεζα άρχισε τις λιανικές τραπεζικές υπηρεσίες με την εισαγωγή μικρών προσωπικών δανείων. Το 1989, τα πρώτα βήματα προς τη δημιουργία μιας σημαντικής επενδυτικής τραπεζικής παρουσίας ελήφθησαν με την εξαγορά της Morgan Grenfell.

Στην τράπεζα ανήκουν οι τράπεζες BHF-Bank, Norisbank και Postbank.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Φραγκφούρτη
Τράπεζες της Γερμανίας
Γερμανικά εμπορικά σήματα
Πριγκιπάτο του Σίλαντ

Το Πριγκιπάτο του Σίλαντ ή Σιλανδία (αγγλικά: Principality of Sealand) είναι ένα μη αναγνωρισμένο μικροέθνος, το οποίο ιδρύθηκε από τον Πάντι Ρόι Μπέιτς (Paddy Roy Bates) στις 2 Σεπτεμβρίου 1967. Βρίσκεται στη Βόρεια θάλασσα, σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από την παραλία του Σάφολκ στην Αγγλία. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια πλατφόρμα-θαλάσσιο οχυρό, 550 τετραγωνικών μέτρων, από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κανένα κράτος δεν έχει αναγνωρίσει επίσημα το συγκεκριμένο κράτος, αν και ο Μπέιτς υποστηρίζει πως έχει επιτύχει την de facto αναγνώρισή του από τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο (σήμερα στην πραγματικότητα αναγνωρίζεται από τη Γερμανία). Το πριγκιπάτο έχει δική του σημαία, σύνταγμα και νόμισμα (δολάριο Σίλαντ), ενώ έχει εκδώσει δικά του γραμματόσημα και διαβατήρια.

Παραπομπές

Μικροέθνη
Bank of China

Η Bank of China είναι μια από τις τέσσερις μεγάλες κρατικές τράπεζες της Κίνας. Η έδρα της είναι στο Πεκίνο αλλα διαθέτει και μεγάλο υποκατάστημα στο Χονγκ Κονγκ, απασχολεί 300.000 άτομα. Ιδρύθηκε το 1912 και είναι σήμερα η 8. μεγαλύτερη τράπεζα διεθνώς. Μέχρι το 2005 ήταν αποκλειστικά κρατική τράπεζα, ενώ μετέπειτα υπάρχουν και ιδιωτικά μειοψηφικά μερίδια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη ιστοσελίδα της τράπεζας

Δημόσιες τράπεζες
Οικονομία της Κίνας
Παρκ ντε Πρενς

Το Παρκ ντε Πρενς (γαλλ. Parc des Princes, Πάρκο των Πριγκήπων) είναι γήπεδο που βρίσκεται στο 16ο διαμέρισμα (arrondissement) του Παρισιού της Γαλλίας και αποτελεί έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Παρί Σεν Ζερμέν με χωρητικότητα 48.712 θέσεων. Χτισμένο αρχικά ως ποδηλατοδρόμιο, αποτέλεσε τον τερματισμό του γύρου Γαλλίας από την πρώτη χρονιά του το 1903 μέχρι και την κατεδάφιση της πίστας στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Επίσης αποτελούσε την έδρα της εθνικής ομάδας της χώρας μέχρι την κατασκευή του Σταντ ντε Φρανς για τις ανάγκες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. 

Το γήπεδο και οι χώροι του ανήκουν στον δήμο του Παρισιού. Το όνομα του γηπέδου δόθηκε στη γύρω περιοχή τον 18ο αιώνα, όταν και ήταν δάσος στο οποίο συνήθιζε να κυνηγά η βασιλική οικογένεια.

Παραπομπές

Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Παρίσι
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2024
Στάδια ποδοσφαίρου στο Παρίσι
Παρί Σεν Ζερμέν
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1998
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Χάνου Μίκολα

Ο Χάνου Μίκολα (πλήρες όνομα:Hannu Olavi Mikkola) είναι πρώην οδηγός αγώνων. Γεννήθηκε στο Γιοένσου της Φινλανδίας στις 24 Μαΐου του 1942. Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής ράλι το 1983.

Φινλανδοί
Φινλανδοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Μαρίνος ο Νεαπολίτης

Ο Μαρίνος ο Νεαπολίτης ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος, μαθητής του Πρόκλου, τον οποίο διαδέχθηκε το 485 ως διευθυντής της Νέας Ακαδημίας και του οποίου έγραψε την βιογραφία. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δύο επιγράμματά του από τον Κύκλο του Αγαθία. Άλλα δύο αποδίδονται σε Μαρίνο χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό.

Πηγές
Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.Ι, p. 134.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Marinus (philosopher), 1911 Encyclopædia Britannica (11η έκδοση) (από το wikisource, αγγλόγλωσση έκδοση)
The life of Proclus by Marinus, or concerning felicity

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Παλατινή Ανθολογία
Κύκλος του Αγαθία
Παλαιστίνη
Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Δημήτρης Δρόσος (ποδοσφαιριστής)

Ο Δημήτρης Δρόσος (γένν. 26 Ιουνίου 1989) είναι Έλληνας μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Α' Εθνική με τον Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,80 μ.

Βιογραφικό

Πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο στον Απόλλωνα Καλαμαριάς το 2006-07 στην Α΄ εθνική. Συνέχισε σε ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών (Θερμαϊκός, ΑΕ Γιάννινα, Κοζάνη), για να επιστρέψει στο υψηλότερο επίπεδο τον Ιανουάριο του 2010 με την Καβάλα. Την τελευταία ημέρα των μεταγραφών του Αυγούστου 2011 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στον Πανιώνιο.

Καριέρα

Πηγές 

 Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2010-11, "SportDay" (27-8-2010).
Στατιστικά σεζόν 2010-11 .  
Στατιστικά σεζόν 2011-12 .
Στατιστικά ποδοσφαιριστή

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα
Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης
δ
Δημοτικό Στάδιο Ξάνθης

Το Δημοτικό Στάδιο Ξάνθης είναι στάδιο στη Ξάνθη, που έχει πάρει το όνομα του βουλευτή Ξάνθης Χάρη Ατματζίδη. Παρ' όλα αυτά είναι γνωστό με το όνομα Δημοτικό Στάδιο Ξάνθης ,επειδή φιλοξενεί και διάφορες δημοτικές αθλητικές δραστηριότητες ενώ διαθέτει και δημοτικό γυμναστήριο, και με το όνομα Στάδιο Ασπίδας καθώς φιλοξενεί την ομάδα Ασπίδα.

Πηγές 

wikimapia.org Ιστορία ομάδας
xanthi-times.gr Όνομα σταδίου

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα 
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ξάνθη
Α.Ο. Ξάνθη
Έλαζιγ

Το Έλαζιγ (τουρκικά: Elâzığ, , κουρδικά: Elezîz/Xarpêt) είναι πόλη στην περιοχή της Ανατολικής Ανατολίας, στην Τουρκία. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Έχει πληθυσμό 347.857 κατοίκους (απογραφή 2012). Βρίσκεται σε οροπέδιο υψομέτρου 1067 μ. και μοιάζει με χερσόνησο καθώς περιβάλλεται από τη φυσική λίμνη Χαζάρ και τις τεχνητές λίμνες των φραγμάτων Κεμπάν (Keban), Καράκαγια (Karakaya), Κιράλκιζί (Kıralkızı) και Οζλιουτζέ (Özlüce). Μέχρι το 1834, η Έλαζιγ ήταν ένα μικρό αγροτικό χωριό στα περίχωρα της πόλης Χαρπούτ. Εκείνη τη χρονιά ο νέος πασάς του Χαρπούτ, αλ-Αζίζ, έκτισε στην Έλαζιγ την κατοικία του και από τότε ο οικισμός αναπτύχθηκε επισκιάζοντας την παλιά πόλη.

Παραπομπές

 

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Ασσυριακές κοινότητες στην Τουρκία
Ρόμπιν φαν Πέρσι

Ο Ρόμπιν φαν Πέρσι (ολλανδικά: Robin van Persie, γεννήθηκε 6 Αυγούστου 1983) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής που  αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα σε συλλόγους
Ο Ρόμπιν φαν Πέρσι ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 14 ετών στην ομάδα Εξέλσιορ, ομάδα της πόλης του Ρότερνταμ, αλλά λόγω προβλημάτων με το τεχνικό επιτελείο εντάχθηκε στην ομάδα της Φέγενορντ. Μετά από το βραβείο του ως καλύτερου νέου της χρονιάς υπόγραψε στην πρώτη ομάδα για τρία χρόνια. Η άσχημη συμπεριφορά του ανάγκασε τους προπονητές του να έρθουν σε σύγκρουση μαζί του. πράγμα που του στέρησε την θέση στην ενδεκάδα για την χρονιά 2003-2004. Η προσφορά της Άρσεναλ έγινε δεκτή και μετακόμισε στο Λονδίνο. Το συμβόλαιο του ήταν για 4 χρόνια και η αμοιβή στην πρώην ομάδα του 2,75 εκατομμύρια λίρες. Ο Αρσέν Βενγκέρ είδε στο πρόσωπο του φαν Πέρσι τον αντικαταστάτη του Τιερί Ανρί. Έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα κυπέλλου με την Μάντσεστερ Σίτι. Την χρονιά 2010-2011 έγινε δεύτερος αρχηγός της ομάδας ενώ την χρονιά 2011-2012 μετά την αποχώρηση του Σεσκ Φάμπρεγας έγινε πρώτος αρχηγός.

Διεθνής καριέρα
Το 2006 επιλέχθηκε στην ομάδα του Παγκόσμιο Κύπελλο και το 2008 στο Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που ήταν βασικός σε ένα μόνο παιχνίδι. Το 2010 στο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν βασικός σε όλα τα παιχνίδια φτάνοντας ως τον τελικό της διοργάνωσης. Με την εθνική ομάδα της χώρας του σημείωσε 50 τέρματα και είναι ο κάτοχος του εθνικού ρεκόρ (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ, κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα).

Τίτλοι
 Φέγενορντ
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 2002

 Άρσεναλ
 Κύπελλο Αγγλίας: 2005
 FA Community Shield: 2004

 Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
 Πρωτάθλημα Αγγλίας: 2013
 FA Community Shield: 2013

  Εθνική Ολλανδίας
 Δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 onsports.gr Στατιστικά

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ
Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι 
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία 
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία 
FIFA Century Club
Πανεπιστημιακό άσυλο

Με τον όρο Ακαδημαϊκό άσυλο χαρακτηριζόταν το καθεστώς των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Ίσχυε από το 1982, ν.1268/1982 - ΦΕΚ Α 87/16.07.1982, έως το 2019.

Το πανεπιστημιακό άσυλο υφίστατο για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και της ελευθερίας της της διακίνησης ιδεών. Κάλυπτε όλους τους χώρους του ιδρύματος. Οι χώροι αυτοί καθορίζονται με απόφαση και ευθύνη της Συγκλήτου για τα Πανεπιστήμια. Επιτρέπεται η επέμβαση δημόσιας δύναμης στους χώρους των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων αυτεπάγγελτα μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων, εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου, σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση αρμόδιου οργάνου του Ιδρύματος και με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής. Αρμόδιο όργανο για την προσωρινή άρση του ασύλου και δότης άδειας επέμβασης δημόσιας δύναμης μέχρι την κατάργησή του με τον ν.4623/2019, ήταν το Πρυτανικό Συμβούλιο για τα Πανεπιστήμια και το Συμβούλιο για τα ΤΕΙ, με δικαίωμα ψήφου όλων των μελών τους. Οι παραβάτες του ακαδημαϊκού ασύλου τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον 6 μηνών.

Η μη επιτρεπόμενη αυτεπάγγελτη επέμβαση της αστυνομίας στην περίπτωση πλημμελημάτων (των ελαφρότερων εγκλημάτων) αφορά στο επ’ αυτοφώρω έγκλημα, δηλαδή διώκεται και τιμωρείται κανονικά αλλά η αστυνομία χρειαζόταν την άδεια του Πρυτανικού Συμβουλίου για να εισέλθει ελεύθερα στο Πανεπιστήμιο.

Κατάργηση

Μέχρι το 2019, το άσυλο προστατευόταν με το Άρθρο 3 του Νόμου 3549/2007 (ΦΕΚ Α 69/20.03.2007). Λόγω της αυξημένης παραβατικότητας στα ΑΕΙ, ελέω ελλείψεως αστυνόμευσης, είχε χαρακτηριστεί ως Άσυλο ανομίας.

Τον Ιανουάριο του 2021 σύμφωνα με απόφαση της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκης Κεραμέως με τον τότε Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, αποφασίστηκε η πρόσληψη 1.500 ειδικών φρουρών για τη φύλαξη των πανεπιστημιακών κτιρίων και η σύσταση της Ομάδας Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε Ιδρύματος, θα τοποθετούνται και οι ανάλογοι φρουροί. Υπεύθυνη για τις προσλήψεις των ειδικών αυτών φρουρών οι οποίοι θα φέρουν μόνο γκλομπ και ειδικά σπρέι, είναι η Ελληνική Αστυνομία.  Η σύγκλητος του ΕΚΠΑ χαρακτήρισε ως αντισυνταγματική την πρόσληψη των 1.000 ειδικών φρουρών από την ΕΛ.ΑΣ. για τη φύλαξη των πανεπιστημιακών κτιρίων. Το ΣτΕ, οστώσο, τη χαρακτήρισε συνταγματική.

Παραπομπές

Άσυλο
Ελληνικό δίκαιο
Εκπαίδευση στην Ελλάδα