joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κώστας Καραμπελούσης

Ο Κώστας Καραμπελούσης είναι παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε ως κεντρικός αμυντικός σε όλες τις εθνικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Βιογραφία και καριέρα 
Γεννήθηκε στη Λαμία την 1 Δεκεμβρίου του 1955. Ο «νεαρός βετεράνος», όπως τον αποκαλούν στη Φωκίδα από όπου κατάγεται, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ερασιτεχνική ομάδα του Αθλητικού Συλλόγου Παρνασσού της Αράχωβας στην αρχή της δεκαετίας του ’70. Από το 1972 έως και το 1976 αγωνίσθηκε στην ομάδα του Φωκικού. Το 1973 κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα Ερασιτεχνών.

Το 1975 αρχικά υπογράφει στην Κόρινθο, όμως η μετεγγραφή δεν ολοκληρώνεται, παραμένει έναν ακόμη χρόνο στον Φωκικό και το επόμενο καλοκαίρι αποκτάται από την Κόρινθο, σύλλογο τότε της Β΄ Εθνικής, με την οποία έφθασε έως τη μεγάλη κατηγορία (περίοδος 1979-80), αλλά αποχώρησε λόγω διαφωνίας με τον προπονητή Νίκο Αλέφαντο.

Το καλοκαίρι του 1980 μένει ελεύθερος από την Κόρινθο και μεταγράφεται στον Παναιτωλικό του οποίου αποτέλεσε για τα τρία επόμενα χρόνια βασικό και αναντικατάστατο μέλος. Μάλιστα τη σεζόν 1981-82 έλειψε από μόλις έναν αγώνα πρωταθλήματος. Το 1983 αποκτάται από το Λεβαδειακό που διεκδικούσε την άνοδο στην Α’ Εθνική και συνεισφέρει στην 4ετή προσπάθεια της ομάδας για την επίτευξη αυτού του στόχου. Το 1987, όταν ο στόχος έγινε πραγματικότητα, ο Καραμπελούσης που ήδη ήταν βοηθός του προπονητή Αλκέτα Παναγούλια δέχεται πρόταση του τότε προέδρου Μιχάλη Σκλαπάνη να αναλάβει υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος, αλλά αρνείται, επιθυμώντας να συνεχίσει την ενεργό δράση. Επιστρέφει στη συνέχεια στον Φωκικό στη Δ΄ Εθνική και τον βοηθά να ανέβει στη Γ΄ Εθνική, όπου επίσης συμμετέχει (περίοδος 1992-93) σαν παίκτης και προπονητής. Ακολούθως αναλαμβάνει επί σειρά ετών παίκτης-προπονητής του Αστέρα Ιτέας, ενώ από το 2003 έως το 2007 ήταν στέλεχος του Κεχαγιά Προσηλίου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας, την περίοδο 2007-08.

Κατά καιρούς, ο Καραμπελούσης δίνει το «παρών» σε αγώνες παλαιμάχων του Φωκικού, του Αστέρα Ιτέας ή του Νομού Φωκίδας, αποδεικνύοντας ότι παραμένει ένας «πιστός εραστής» του αθλήματος.
Ο γιος του Αθανάσιος, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδα «Ευρυτανικά Νέα».
Χρήστος Ι. Νταντούμης «Η Ιστορία του Βοιωτικού Ποδοσφαίρου»

Καραμπελουσης Κωστας
Καραμπελουσης Κωστας
Καραμπελουσης Κωστας
Καραμπελουσης Κωστας
Καραμπελουσης Κωστας
Καραμπελουσης Κωστας
Μερόπη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μερόπη αναφέρονται τα ακόλουθα πρόσωπα:
 Μία από τις Πλειάδες, θυγατέρα του Άτλαντα και της Πλειόνης. Η Μερόπη παντρεύτηκε το βασιλιά της Κορίνθου Σίσυφο και γέννησε το Γλαύκο. Από όλες τις Πλειάδες ήταν η μόνη που παντρεύτηκε θνητό, και γι' αυτό όταν μεταφέρθηκε στον ουρανό έγινε αστέρας με μικρότερη λαμπρότητα σε σύγκριση με τους αστέρες των αδελφών της.
 Κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Κυψέλου και σύζυγος του Κρεσφόντη, του Ηρακλείδη βασιλιά της Μεσσηνίας. Μετά το φόνο του συζύγου της και των δύο μεγαλύτερων παιδιών της από τον Πολυφόντη, η Μερόπη αναγκάσθηκε να παντρευτεί το δολοφόνο, κατάφερε όμως να σώσει το μικρότερο γιο της, τον Αίπυτο, τον οποίο έστειλε κρυφά στην Αιτωλία. Αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ο Αίπυτος μεγάλωσε, σκότωσε τον Πολυφόντη με τη βοήθεια της Μερόπης, και εκδικήθηκε έτσι το φόνο των οικείων του και την προσβολή προς τη μητέρα του. Ο Ευριπίδης βασίστηκε πάνω στο μύθο αυτό για να γράψει τη χαμένη τραγωδία του «Κρεσφόντης».
 Κόρη του μυθικού βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μεροπη
F-35 Lightning II

Το Lockheed Martin F-35 Lightning II είναι ένα μονοθέσιο, μονοκινητήριο, χαμηλής παρατηρησιμότητας μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς. Κατασκευάζεται από μια κοινοπραξία εταιριών της οποίας ηγείται η Lockheed Martin με σημαντικότερους εταίρους τις Northrop Grumman και BAe Systems. Το F-35 αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης, με την πρώτη πτήση να έχει λάβει χώρα στις 15 Δεκεμβρίου του 2006.

Προδιαγραφές 

Το F-35 προέκυψε από την ανάγκη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ να αντικαταστήσουν έναν αριθμό διαφορετικών μαχητικών αεροσκαφών με έναν μόνο τύπο. Γι’ αυτό το λόγο το αεροσκάφος έχει τρεις υποεκδόσεις. 

 Την F-35A, συμβατικής απογείωσης και προσγείωσης.
 Την F-35B, σύντομης απογείωσης και κάθετης προσγείωσης.
 Την F-35C, για επιχειρήσεις με βάση αεροπλανοφόρα.

Στόχος του προγράμματος είναι η παραγωγή ενός αεροσκάφους πολλαπλού ρόλου με χαμηλό κόστος πτήσης και συντήρησης, ικανού να αναλαμβάνει αποστολές αναχαίτισης, κρούσης και υποστήριξης και να τις φέρνει εις πέρας αποτελεσματικά και με αυξημένες πιθανότητες επιβίωσης.

Το αεροσκάφος

Σχεδίαση 

Το F-35 ενσωματώνει χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας που το κάνουν δύσκολο να εντοπιστεί από αντίπαλα αεροσκάφη ή ραντάρ περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα του αντιπάλου να επιτεθεί ή να αμυνθεί αποτελεσματικά. Διαθέτει εσωτερικές αποθήκες οπλισμού προκειμένου να μην προσμετράται το ίχνος ραντάρ του οπλισμού στο συνολικό ίχνος του αεροσκάφους. Βέβαια το F-35 δύναται να φέρει οπλισμό και εξωτερικά, θυσιάζοντας έτσι όμως ως ένα βαθμό τη χαμηλή του παρατηρησιμότητα.

Ηλεκτρονικός εξοπλισμός 

Το F-35 φέρει το ραντάρ AN/APG-81, τύπου AESA, το οποίο θεωρείται κορυφαίων επιδόσεων. Επίσης διαθέτει το συστήματα στόχευσης EOTS και το σύστημα προειδοποίησης AN/AAS-37. Αυτά σε συνδυασμό με τους προηγμένους αισθητήρες δίνουν στον πιλότο μια εξαιρετική εικόνα του πεδίου μάχης.

Καινοτομίες 

Το αεροσκάφος θα μπορεί να δεχθεί εντολές μέσω της φωνής του πιλότου μέσω του συστήματος Direct Voice Input. Επίσης θα διαθέτει σύστημα απεικόνισης επί κάσκας (HMDS) το οποίο θα προβάλλει πληροφορίες κατ’ ευθείαν στη κάσκα του πιλότου.

Διάφορα στοιχεία 

 Το F-35 πρόκειται να αντικαταστήσει τα αεροσκάφη F-16, A-10, F-18, και AV-8B. 

 Στο πρόγραμμα, εκτός από τις ΗΠΑ, συμμετέχουν ως συνχρηματοδότες το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Ολλανδία, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Νορβηγία και η Δανία. Ως παρατηρητές συμμετέχουν το Ισραήλ και η Σιγκαπούρη.

 Συνολικά μόνο για τις παραπάνω χώρες αναμένεται να κατασκευαστούν πάνω από 3000 F-35 και των τριών τύπων.

Δείτε επίσης

Κατάλογοι 
 Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το F-35 στην globalsecurity.org
 Κριτική στο F-35

Μαχητικά αεροσκάφη
Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Αλκαλοειδή

Τα αλκαλοειδή αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία οργανικών ενώσεων που απαντούν στη φύση και περιέχουν βασικά άτομα αζώτου. Πρόκειται για αλκαλικές (βασικές) στην πλειονότητα ουσίες, αν και υπάρχουν και αλκαλοειδή τα οποία είναι ουδέτερα ή ελαφρώς όξινα. Τα κύρια δομικά στοιχεία τους είναι άτομα άνθρακα, οξυγόνου και αζώτου, ενώ σπανιότερα περιέχουν θείο, χλώριο, βρώμιο και φωσφόρο. 

Τα αλκαλοειδή εντοπίζονται σε φυτά (π.χ. στα μηκωνοειδή), βακτήρια, μύκητες και ζώα και μπορούν να παραληφθούν με όξινη εκχύλιση. Παρουσιάζουν ενδιαφέρον κυρίως λόγω του πλήθους των φαρμακολογικών τους δράσεων όπως η ανθελονοσιακή (κινίνη), αντιασθματική (εφεδρίνη), αγγειοδιασταλτική (βινκαμίνη), αναλγητική (μορφίνη) αντιυπεργυκαιμική (πιπερίνη), αντιβακτηριακή (χελερυθρίνη). Ορισμένα αλκαλοειδή έχουν ψυχοτρόπες (ψιλοκυβίνη) ή διεγερτικές ιδιότητες (κοκαΐνη, καφεΐνη, νικοτίνη, θειοβρωμίνη) και έχουν χρησιμοποιηθεί ως ναρκωτικά ή παραισθησιογόνα. Αρκετά από τα αλκαλοειδή είναι τοξικά (στρυχνίνη, ατροπίνη). 

Τα αλκαλοειδή ταξινομούνται επιμέρους, ανάλογα του συντακτικού τύπου τους και με βάση τη φύση και τον αριθμό των πυρήνων τους, (δακτύλιοι ατόμων), καθώς και με τους υποκαταστάτες που συνδέουν αυτούς σε: πυριδίνες, πυρρολιδίνες, τροπάνια, πυρρολιζιδίνες, πουρίνες*, κινολίνες, ισοκινολίνες, ινδόλια, τερπενοειδή και στεροειδή.

Η ταξινόμηση των πουρινών στα αλκαλοειδή αμφισβητείται λόγω των ιδιαίτερων βιοχημικών τους ρόλων.

Στην Ιατρική, τα αλκαλοειδή ταξινομούνται ανάλογα με τη φυσιολογική τους δράση σε: δηλητήρια αλκαλοειδή, ναρκωτικά, αναλγητικά, καρδιοτονωτικά, διεγερτικά αναπνευστικού, αγγειοσυσταλτικά, τοπικά αναισθητικά, μυοχαλαρωτικά και ψυχεδελικά.

Παραπομπές
Μήστρα

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα Μήστρα είναι γνωστή μία θυγατέρα του Αίθωνα, ενός από τους γιους του θεού Ηλίου. Η Μήστρα είχε πάρει από τον Ποσειδώνα το χάρισμα να μεταμορφώνεται σε ό,τι αυτή ήθελε. Αργότερα η μορφή του Αίθωνα ταυτίσθηκε με τη μορφή του Ερυσίχθονα, οπότε η Μήστρα θεωρήθηκε κόρη του Ερυσίχθονα και μια από τις Ηλιάδες, συνεπώς εγγονή του Τρίοπα.

Ο Ερυσίχθονας είχε τιμωρηθεί από τη θεά Δήμητρα, λόγω ασέβειας προς το πρόσωπό της, με ακόρεστη αδηφαγία. Έτσι προκειμένου να κατασιγάσει την πείνα του, αρχικά πώλησε όλη την περιουσία του μέχρι που έφθασε στο σημείο να πωλήσει και την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Βλέποντας ο θεός Ποσειδώνας την εξέλιξη αυτή και επειδή αγαπούσε την Μήστρα της έκανε δώρο την δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε όποιο ζώο επιθυμούσε για να αποφύγει τη δουλεία. Έτσι επανερχόμενη κάθε φορά στο πατρικό της σπίτι πουλιόταν από τον πατέρα της με διαφορετική κάθε φορά μορφή ζώου. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πωλείται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της.

Μετά τον θάνατο του πατέρα της η Μήστρα παντρεύτηκε τον Αυτόλυκο, με τον οποίο δεν αναφέρεται να απέκτησε κάποιο παιδί. Αντίθετα, ο Ώγυγος μυθολογείται ως γιος της Μήστρας και του Ποσειδώνα.

Στην ικανότητα της Μήστρας να μεταβάλλει τη μορφή της οφείλεται και η παροιμιώδης φράση «μεταβλητότερος Μήστρας», που τη χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για κάποιον ασταθή χαρακτήρα.

Ερμηνεία μύθου 
Ο μύθος αυτός αποτελεί καταφανή αλληγορία της απαρχής της οικόσιτης κτηνοτροφίας και του εξ αυτής αναπτυσσόμενου εμπορίου.

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου, τόμ.13ος, σελ.503
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μηστρα
Δωρίς ΙΙ (ναρκαλιευτικό)

To «Δωρίς ΙΙ» / Μ-245, Α-238, Α-475, πρώην USS MSC 298 είναι ναρκαλιευτικό που παραχωρήθηκε από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α., στα ναυπηγεία ‘USA – Tacoma Boat Building Co Inc. Tacoma, Wash. Καθελκύστηκε στις 6 Απριλίου 1962. Στην ενέργεια στις 14 Σεπτεμβρίου 1962. Ένα από τα 6 Ν/Α που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Παραληφθεί από το Σπατλ της Ουάσιγκτον στις  21 Ιανουαρίου 1965. Ανήκει στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών από τις 1 Μαΐου 1977. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ. Παροπλίστηκε (ΟΠΠ/ΝΑ) στις 15 Νοεμβρίου 1992.

Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.

Βιβλιογραφία
Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Το Ν/Α Αίγλη Μ-246 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Δωρις 2
Δωρις 2
Πεταλάς Εχινάδων

Ο Πεταλάς, το μεγαλύτερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εχινάδων νήσων, είναι ένα ακατοίκητο νησί του Ιονίου πελάγους. Ο Πεταλάς, όπως και όλο το σύμπλεγμα των Εχινάδων, παρ' ότι βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από τις δυτικές ακτές του νομού Αιτωλοακαρνανίας, ανήκει πολιτικά στον νομό Κεφαλληνίας και συγκεκριμένα στον Δήμο Κεφαλλονιάς. Η έκτασή του είναι 5,497 τ. χλμ.. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι 251 μ. Διαθέτει δεντρώδη βλάστηση σε αντίθεση με τα περισσότερα νησιά των Εχινάδων που καλύπτονται κυρίως από θάμνους.

Το νησί είναι σήμερα ιδιόκτητο. Ανήκει σε ελληνική οικογένεια, η οποία απέκτησε το νησί προ εκατονταετίας από μία Μονή της περιοχής των Ιωαννίνων.

Παραπομπές

Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Εχινάδες
Σοφία Αλιμπέρτη

Η Σοφία Αλιμπέρτη (πραγματικό όνομα: Σοφία Παρλαμά) (Κέρκυρα, 3 Μαρτίου 1966) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980, συμμετέχοντας σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε σε αρκετά επιτυχημένα τηλεοπτικά σήριαλ μέχρι το 2005. Από το 2004 έστρεψε την καριέρα της στην παρουσίαση εκπομπών και show. 

Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Πάριου με τον οποίο παντρεύτηκε το 1986. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τους Μιχαήλ-Άγγελο και Νικόλα Βαρθακούρη και χώρισε το 1998.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Τηλεόραση

Θεατρογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Σοφία Αλιμπέρτη στο IMDB

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Πανεπιστημιάδα

Η Πανεπιστημιάδα (αγγλ.: Universiade) είναι μια διεθνής αθλητική διοργάνωση πολλών σπορ, στην οποία μετέχουν αθλητές που είναι φοιτητές ή σπουδαστές ανωτάτων σχολών. Υπάρχει θερινή και χειμερινή διοργάνωση για τα αντίστοιχα σπορ.

Λεπτομέρειες 

Οι αγώνες διοργανώνονται από τη Διεθνή Πανεπιστημιακή Ομοσπονδία Αθλητισμού (International University Sports Federation ή FISU). Η ονομασία τους προήλθε από συνδυασμό των λέξεων Πανεπιστήμιο (University) και Ολυμπιάδα (Olympiad). Ορισμένες φορές από τα μέσα ενημέρωσης αναφέρονται ως «Παγκόσμιοι Φοιτητικοί Αγώνες» (World Student Games ) ή «Παγκόσμιοι Πανεπιστημιακοί Αγώνες» (World University Games) αλλά αυτές δεν είναι οι επίσημες ονομασίες.

Οι θερινές πανεπιστημιάδες ξεκίνησαν το 1959 στο Τορίνο της Ιταλίας και οι χειμερινές το επόμενο έτος στο Σαμονί της Γαλλίας. Διεξάγονται κάθε δύο χρόνια. Αρχικά, τις μονές χρονιές γινόταν η θερινή και τις άρτιες η χειμερινή πανεπιστημιάδα. Μόνο από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 υπήρξε μια ανακολουθία, αφού κάποιες διοργανώσεις έγιναν ανά τριετία (οι θερινές: 1967, 1970, 1973 και οι χειμερινές: 1972, 1975, 1978, 1981). Από το 1981 και οι δύο πανεπιστημιάδες γίνονται τις μονές χρονιές. 

Έχουν διεξαχθεί 24 θερινές (η τελευταία το 2007 στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης) και 23 χειμερινές (η τελευταία το 2007 στο Τορίνο, που είναι η μόνη πόλη που έχει διοργανώσει και χειμερινή και θερινή πανεπιστημιάδα).

Αθλήματα 

Ο αριθμός των αθλημάτων που διεξάγονται δεν είναι σταθερός σε κάθε διοργάνωση. Στην πρώτη διοργάνωση υπήρχαν 8 σπορ και δόθηκαν 61 χρυσά μετάλλια. Συμμετείχαν 985 αθλητές από 45 χώρες. 

Στη συνέχεια ο αριθμός των αθλημάτων αυξήθηκε σε 9 και το 1967 σε 10. Ο αριθμός αυτός σταθεροποιήθηκε ως το 1983, με εξαίρεση το 1975 που έγινε μόνο ο στίβος. Τη δεκαετία του ’80 τα αθλήματα έφτασαν τα 12, εκτός από το 1989 που έγιναν μόνο τέσσερα. Το 2003 έγιναν 13 σπορ και το 2005 έγιναν 14. Το 2007 έγιναν 15 αθλήματα και πήραν μέρος περίπου 10.000 αθλητές από 170 χώρες. 

Από τα αθλήματα τα δέκα θεωρούνται βασικά, διότι υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις διοργανώσεις. Είναι: ο στίβος, η κολύμβηση, οι καταδύσεις, η ενόργανη γυμναστική, η ξιφασκία, η καλαθοσφαίριση, η πετοσφαίριση, το τένις, η υδατοσφαίριση και το ποδόσφαιρο. 

Περιστασιακά έχουν διεξαχθεί πολλά άλλα αθλήματα, ολυμπιακά και μη, όπως: πάλη, πινγκ πονγκ, κωπηλασία, σκοποβολή, τζούντο, γκολφ, τάε κβον ντο, τοξοβολία, ιστιοπλοΐα, μπέιζμπολ, χόκεϊ,

Διοργανώτριες πόλεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website of the International University Sports Federation (FISU)
 Official Website of the German University Sports Federation

 Official Report Winter Universiade Innsbruck / Seefeld 2005
 Winter Universiade Torino 2007
 Winter Universiade Harbin 2009
 Winter Universiade Erzurum 2011

 Summer Universiade Bangkok 2007
 Summer Universiade Belgrade 2009
 Summer Universiade Shenzhen 2011
 Summer Universiade Kazan 2013 

Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Μισέλ Ουίλιαμς

Η Μισέλ Γουίλιαμς (αγγλικά: Michelle Ingrid Williams, 9 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Αφού ξεκίνησε την καριέρα της με τηλεοπτικές εμφανίσεις στις αρχές της δεκαετίας του '90, η Γουίλιαμς έγινε παγκοσμίως γνωστή με το ρόλο της Τζεν Λίντλεϊ στην τηλεοπτική νεανική δραματική σειρά Νεανικές Ανησυχίες (Dawson's Creek), τον οποίο υποδύθηκε από το 1998 μέχρι το φινάλε της σειράς το 2003. Εν τω μεταξύ πρωταγωνίστησε και σε κινηματογραφικές ταινίες όπως Halloween H20: Είκοσι Χρόνια Μετά (H20: 20 Years Later, 1998), Dick (1999) και Η Γενιά του Πρόζακ (Prozac Nation, 2001).

Από τη δεκαετία του 2000, η Γουίλιαμς ξεκίνησε να εμφανίζεται κυρίως σε δραματικές, ανεξάρτητες ταινίες για τις οποίες έλαβε διθυραμβικές κριτικές. Μια μεγάλη στιγμή στην καριέρα της ήταν η ταινία Το μυστικό του Brokeback Mountain (Brokeback Mountain, 2005), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου. Στη συνέχεια εμφανίστηκε στις ταινίες I'm Not There (2007), Η Συνεκδοχή της Νέας Υόρκης (Synecdoche, New York, 2008) και Το Νησί των Καταραμένων (Shutter Island, 2010) σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε. Το 2010 πρωταγωνίστησε στο αισθηματικό δράμα Blue Valentine και για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Το 2011 βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Επτά Μέρες με τη Μέριλιν (My Week with Marilyn) και έλαβε μία ακόμη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην ταινία φαντασίας Οζ: Μέγας και Παντοδύναμος (Oz: The Great and Powerful).

Η Γουίλιαμς είχε σχέση με τον ηθοποιό Χιθ Λέτζερ. Μαζί απέκτησαν μία κόρη, τη Ματίλντα, πριν χωρίσουν το 2007.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καβύλη Έβρου

Η Καβύλη είναι πεδινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 30 μέτρα.

Ιστορία 
Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν "Εμιρλή". Πιθανολογείται ότι ονομάστηκε έτσι από τον οθωμανικό βαθμό του εμίρη. Άλλες εκδοχές φέρουν, ως πηγή της ονομασίας του χωριού, τουρκικές λέξεις όπως ουμιρλί (=διαταγή) ή εμίρ (=μακροζωία). Το χωριό κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους και ήταν χτισμένο πλάι σε ποτάμι. Αποτελούσε την έδρα του εμίρη και διέθετε τζαμί, καθώς και στρατόπεδο, στο οποίο βρισκόταν σύνταγμα ιππικού του τουρκικού στρατού. 

Το 1920 οι Έλληνες απελευθέρωσαν το χωριό και το 1923 μετά τη συνθήκη της Λωζάννης εγκαταστάθηκε σε αυτό πλήθος προσφύγων από την Ανατολική Θράκη.

Σημερινή κατάσταση 
Σήμερα οι κάτοικοι της Καβύλης ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, αλλά και με την κτηνοτροφία. Στο χωριό υπάρχει στρατόπεδο και αρκετά φυλάκια ενώ το Δημοτικό Σχολείο του χωριού δε λειτουργεί τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Καβύλης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βύσσας του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 758 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Στοιχεία για το χωριό από την επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Βύσσας

Παραπομπές

δήμος Βύσσας
Χωριά του νομού Έβρου
Μαριάντα Πιερίδη

Η Μαριάντα Πιερίδη (γενν. Μαρία-Αδαμαντία Σώη, Αμμόχωστος, 13 Ιουλίου 1973) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κύπρο αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα (συγκεκριμένα στο Αίγιο). Έκανε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αττικής και συμμετείχε φωνητικά σε διάφορες δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1995 κάνοντας φωνητικά στην ελληνική αποστολή για το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, με βασική ερμηνεύτρια την Ελίνα Κωνσταντοπούλου, στο τραγούδι "Ποια Προσευχή".

Έπειτα εμφανίστηκε σε μεγάλες πίστες στην Αθήνα. Στη δισκογραφία εισήλθε το 2002 όταν και έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό. Την επόμενη χρονιά βραβεύτηκε με το Βραβείο Αρίων στην κατηγορία Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη.

Ακολούθησαν συνεργασίες με κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου όπως οι Γιάννης Πάριος, Νότης Σφακιανάκης, Αντώνης Ρέμος και Νατάσσα Θεοδωρίδου.

Το 2012 συμμετείχε στο ελληνικό Dancing with the Stars που προβλήθηκε στον ΑΝΤ1.

Προσωπική ζωή 
Από τη σχέση της με τον μουσικό και tattoo artist Νέστωρα Φωτιάδη απέκτησε έναν γιο, τον Νικόλα (γενν. 2 Μαρτίου 2014). 

Τον Ιανουάριο του 2017 παντρεύτηκε τον σεφ Δημήτρη Κατριβέση.

Δισκογραφία 
2002-Η γυναίκα της ζωής σου (Nitro Music / PolyGram)
2003-Βάλε φαντασία (PolyGram)
2004-Άμπρα κατάμπρα (PolyGram)
2005-Σφαίρα στην καρδιά (Universal Music) 
2006-The hits collection (Universal Music) 
2008-Σε Προκαλώ (Virus Music)

Singles 
2003-Ούτε κι εσύ
2006-Dj
2008-Θα δώσω ρεστα
2011-2 σε 1
2012-Τέτοια Αγάπη
2013- Παίζεις Δυνατά 
2013- Χωρίζω

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Μαριάντα Πιερίδη - επίσημος ιστότοπος

Πιεριδη
Πιεριδη
Πιερίδη Μαριάντα
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87

Ο Ο.Φ.Η ταυτόχρονα έγινε η τρίτη επαρχιακή ομάδα που κερδίζει το κύπελλο Ελλάδος ￼

Η διοργάνωση 
Στην 45η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1986-87 μετείχαν συνολικά 76 ομάδες (16 Α' εθνικής, 20 Β' εθνικής και 40 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 6 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32. 

Μεγάλος πρωταγωνιστής τη χρονιά εκείνη ,ήταν ένας σύλλογος ο οποίος δεν έφτασε καν στον τελικό, ο Πανιώνιος. Αφού απέκλεισε στην αρχή δύσκολα τον Χαραυγιακό, στη συνέχεια απέκλεισε διαδοχικά ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό (μάλιστα τους 2 τελευταίους με μεγάλες νίκες 3-0 στην έδρα του), για να αποκλειστεί δύσκολα από τον Παναθηναϊκό στον προημιτελικό. 

Στον τελικό έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο ΟΦΗ και μετά από 7 χρόνια ο Ηρακλής, ο οποίος στο μεταξύ είχε πετύχει μεγάλη πρόκριση επί του Παναθηναϊκού στον ημιτελικό (0-0 και 3-2 εκτός έδρας). Στον τελικό έγινε ένας αμφίρροπος αγώνας που κρίθηκε τελικά στη διαδικασία των πέναλτι, με "ήρωα" για τον νικητή ΟΦΗ τον τερματοφύλακά του Μύρωνα Σηφάκη ο οποίος απέκρουσε 2 σουτ. Είναι χαρακτηριστικό ότι επελέγη από τον προπονητή του ενώ ήταν τρίτος τερματοφύλακας της ομάδας (μετά τους Μητσέα και Χοσάδα). Επίσης ο ποδοσφαιριστής Γρηγόρης Παπαβασιλείου κατέκτησε το τρίτο κύπελλο της καριέρας του, με τρεις διαφορετικές ομάδες: Καστοριά 1980, Παναθηναϊκός 1984 και ΟΦΗ 1987. Ο Ηρακλής από τότε δεν έχει αγωνιστεί ξανά σε τελικό κυπέλλου.

Οι αγώνες

Ο τελικός 

 Επόπτες Ντάουλας, Μπίκας
 Τηλεοπτική μετάδοση: ΕΤ 2 (Γιάννης Αργυρίου)

Πηγές 
Στατιστική ποδοσφαίρου.

Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1986-1987
Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ-Μπέβερν

Η Ελισάβετ Χριστίνα (Elisabeth Christine von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern, 8 Νοεμβρίου 1715 - 13 Ιανουαρίου 1797) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν βασίλισσα της Πρωσίας ως σύζυγος του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Χριστίνα ήταν η μεγαλύτερη κόρη και το τρίτο παιδί του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και της Αντουανέττας, κόρης του Λουδοβίκου Ροδόλφου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ήταν αδελφή του Κάρολου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ. Στις 12 Ιουνίου 1733 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας. To 1742 η αδελφή της Λουίζα παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας, αδελφό του Φρειδερίκου Β΄. 

Ο γάμος της Ελισάβετ Χριστίνας έγινε χωρίς τη θέληση του Φρειδερίκου Β΄ και δεν απέδωσε απογόνους, αφού ο Φρειδερίκος αγνοούσε σχεδόν εντελώς την Ελισάβετ Χριστίνα. Αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του και τη στέψη του το 1740, ο Φρειδερίκος ζούσε χωριστά από αυτήν, χωρίς να συναντώνται.

Το 1786 απεβίωσε ο σύζυγός της. Η ίδια απεβίωσε το 1797 στο Ανάκτορο του Βερολίνου και ετάφη στον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου.

Βιβλιογραφία 
 Thomas Biskup: The hidden queen. Elisabeth Christine of Prussia and Hohenzollern queenship in the eighteenth century. In: Queenship in Europe, 1660–1815. The role of the consort. hrsg. von Clarissa Campbell Orr. Cambridge [u.a.] : Cambridge University Press, 2004, S. 300-321
 Else Kurbjeweit: Elisabeth Christine und Friedrich II. Eine königlich-preußische Ehe. Deutscher Literatur-Verlag Melchert, Hamburg 1988, ISBN 3-87152-263-5

Παραπομπές 

Γερμανοί ευγενείς
Πρώσοι ευγενείς
Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλειο της Πρωσίας
Βασίλισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Διάδοχοι της Πρωσίας
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Αλιείς μαργαριταριών

Αλιείς μαργαριταριών (πρωτότυπος τίτλος στα γαλλικά Les pêcheurs de perles, αρχικός τίτλος Leïla) είναι ο τίτλος τρίπρακτης όπερας του Ζωρζ Μπιζέ, βασισμένη σε λιμπρέτο των Μισέλ Καρέ και Εζέν Κορμόν. Ο Μπιζέ συνέθεσε την όπερα με ταχείς ρυθμούς το καλοκαίρι του 1863 και εκτελέστηκε για πρώτη φορά στο Λυρικό Θέατρο (Théâtre Lyrique) του Παρισιού, στις 30 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Αποτελεί τη δημοφιλέστερη όπερα του Μπιζέ μετά την Κάρμεν. 

Έτυχε θερμής υποδοχής από το κοινό και παίχθηκε 18 φορές μέχρι το φθινόπωρο του 1863, ωστόσο επικρίθηκε από τον τύπο της εποχής, ο οποίος αντιμετώπισε το έργο του Μπιζέ με επιφύλαξη. Μετά την επιτυχία της Κάρμεν, η όπερα άρχισε να παίζεται σε πόλεις εκτός της Γαλλίας, ενώ μία εκτέλεσή της στην ιταλική γλώσσα παρουσιάστηκε στο Παρίσι το 1889. Περίπου τριάντα χρόνια μετά την πρεμιέρα της, άρχισε να αναγνωρίζεται η σπουδαιότητα του έργου, ενώ σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα ρεπερτορίου.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε μια εξωτική νήσο του Ινδικού Ωκεανού (Κεϋλάνη), όπου αναπτύσσεται έντονα η αλιεία μαργαριταριών. Το έργο αυτό, αν και το έκρινε ο ίδιος ο συνθέτης πολύ αυστηρά, εντούτοις αποδείχθηκε να υπερέχει των άλλων έργων γαλλικής όπερας της ίδιας περιόδου, περιέχοντας κάποια στοιχεία από την όπερα Κάρμεν. Αν και ο Μπιζέ συνέθεσε την όπερα σε νεαρή ηλικία, χαρακτηρίζεται ως ώριμο έργο με μελωδικά και ρυθμικά χαρίσματα. Ως σημαντικότερα μέρη της όπερας αναφέρονται συχνά η άρια για τενόρο Je crois entendre encore και το μελωδικό ντουέτο τενόρου-βαρύτονου Au fond du temple saint.

Στην Ελλάδα, η όπερα εκτελέστηκε για πρώτη φορά από την Εθνική Λυρική Σκηνή την 1 Απριλίου 1974.

Ρόλοι

Παραπομπές

Πηγές
 Charles Osborne: The Opera Lover's Companion, Yale University Press, 2007
 Hugh Macdonald: "Pêcheurs de perles, Les." The New Grove Dictionary of Opera. Ed. Stanley Sadie

Όπερες του Ζωρζ Μπιζέ
Όπερες στη γαλλική γλώσσα
Κινέζικη μουσική

Από την 5η χιλιετηρίδα, η μουσική κατείχε πολύ σημαντικό ρόλο στην αρχαία Κίνα. Αποτελούσε μέρος του φιλοσοφικού τους συστήματος και χρησίμευε στην καλή διοίκηση του κράτους, γι' αυτό και η σύνθεσή της αποτελούσε αποκλειστικό προνόμιο του αυτοκράτορα. Σημαντική επίσης θέση είχε η μουσική και στο κινέζικο θέατρο, όπου μαζί με το λόγο και την παντομίμα αποτελούσε όπως και στην αρχαία ελληνική τραγωδία, ένα αδιαίρετο σύνολο. Οι μουσικές τους θεωρίες ήταν περισσότερο μυστικιστικές παρά μουσικές. 

Με αφετηρία το ντο (νότα) και σύμφωνα με την ακουστική τους, προχωρώντας από 5η σε 5η, δημιούργησαν μια κλίμακα με πέντε φθόγγους (Σολ, Λα, Ντο, Ρε, Μι) πάνω στην οποία φτιάχτηκαν πολυάριθμες μελωδίες, την πεντατονική κλίμακα, που πολύ αργότερα, προσθέτοντας 2 φθόγγους, έγινε επτατονική (1500π.Χ). Ο χαρακτήρας της μουσικής τους ήταν καθαρά μονοφωνικός, με κάποια στοιχεία ετεροφωνίας. Όσον αφορά το σύστημα μουσικής τους σημειογραφίας, ήταν αρκετά ανεπτυγμένο: άλλο για την φωνητική και άλλο για την ενόργανη μουσική.

Μουσικά όργανα
Δείγμα της πολύ μεγάλης ανάπτυξης του μουσικού τους πολιτισμού είναι η ποικιλία μουσικών οργάνων που χρησιμοποίησαν. Τα κυριότερα από αυτά ήταν.

Πνευστά

Το τσενγκ, ένα είδος εκκλησιαστικού οργάνου 12, συνήθως, κάποτε όμως και περισσότερων αυλών, όπως και διάφοροι τύποι αυλών με μονή η με διπλή γλωσσίδα (είδη φλάουτου, κλαρινέτου και όμποε).

Το γιο, ευθύαυλο πνευστό όργανο

Το τσε, πλαγίαυλο πνευστό όργανο

Έγχορδα
 Το κιν ή σενγκ, το οποίο ήταν είδος κιθάρας, καθώς και διάφορα άλλα έγχορδα με ή χωρίς τοξο.

Κρουστά

 Καμπάνες, κουδούνια, γκονγκ, τύμπανα, καστανιέτες, ξυλόφωνα κ.ά, τα οποία από τον 19ο αιώνα χρησιμοποιούνται και στη συμφωνική ορχήστρα της δυτικής μουσικής.

Η Κινέζικη μουσική επέδρασε σε όλους τους γύρω ασιατικούς λαούς, όπως άλλωστε και ο Κινεζικός πολιτισμός.
Λάκης Λαζόπουλος

Ο Λάκης (Απόστολος) Λαζόπουλος (γενν. 6 Μαΐου 1956, Λάρισα) είναι Έλληνας κωμικός ηθοποιός, σεναριογράφος, παρουσιαστής, συγγραφέας και αρθρογράφος. Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 Μεγάλοι Έλληνες, είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Λάρισα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Τηλεοπτικές παραγωγές

Αλ Τσαντίρι Νιουζ 
Κύριο λήμμα: Αλ Τσαντίρι Nιουζ

Το Αλ Τσαντίρι Nιουζ έχει αναπτυχθεί σε ένα χώρο όπου καλεσμένοι του Λαζόπουλου - γνωστοί ηθοποιοί της τηλεόρασης και του θεάτρου - συμβάλλουν στο σόου. Για παράδειγμα, ο μεγάλος κωμικός Χάρρυ Κλυνν εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο παρουσιάζοντας μέρος της δικής του κωμωδίας.

10 Μικροί Μήτσοι 
Κύριο λήμμα: Δέκα Μικροί Μήτσοι

Οι Δέκα Μικροί Μήτσοι ήταν μια κωμική, κοινωνικού σχολιασμού, εκπομπή και ήταν η πρώτη μεγάλη παραγωγή του Λάκη Λαζόπουλου που στέφθηκε με επιτυχία. Σε αυτήν είχαν λάβει μέρος ως guest star πολλοί σημαντικοί Έλληνες ηθοποιοί, όπως και τραγουδιστές.

Φιλμογραφία

Σάτιρα και κριτική 
Το καλοκαίρι του 1987 όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος συσπειρώθηκε γύρω από τον Λάκη Λαζόπουλο όταν ύστερα από έρευνα του εισαγγελέα Χρήστου Μαρκογιαννάκη συνελήφθη ο ίδιος και η Άννα Παναγιωτοπούλου για τη σατιρική θεατρική παράστασή του "Τι είδε ο Γιαπωνέζος" με την κατηγορία της εξύβρισης του Προέδρου της Δημοκρατίας, Χρήστο Σαρτζετάκη. Στο αυτόφωρο, τον ανέλαβε ο πολύπειρος δικηγόρος Γ. Β. Μαγκάκης, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Χ. Σαρτζετάκης. Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ιωάννα Μποτούλα, ο Λευτέρης Κυπραίος και η Μαρία Ρεζάν.  Τελικώς και οι δυο τους αθωώθηκαν ομοφώνως, ενώ αποδείχθηκε πως ο ΠτΔ δεν είχε εμπλοκή στο θέμα.

Το 1992 σημείωσε επιτυχία με την τηλεοπτική σατιρική σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι και τα τελευταία χρόνια κάνει τη σατιρική εκπομπή Αλ Τσαντίρι Νιουζ.

Έχει δεχτεί πληθώρα κατηγοριών για τη μεροληψία του υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ κατά τα τελευταία επεισόδια της εκπομπής του και συγκεκριμένα υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και εναντίον του Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Ο Λαζόπουλος απέκτησε μεγάλη φήμη μέσω της εκπομπής Αλ Τσαντίρι Νιουζ. Ωστόσο, η συνεχής σάτιρα σε πρόσωπα όπως π.χ. τη Μιμή Ντενίση, θεωρήθηκε υπερβολική από τα ΜΜΕ της χώρας. Επικρίθηκε επίσης από μεγάλη μερίδα του τύπου (blogs, sites και εφημερίδες) για λαϊκισμό.

Το 2009 στην τηλεοπτική εκπομπή σειράς Μεγάλοι Έλληνες, μια παραγωγή του ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, αναδείχθηκε ως ένας εκ των εκατό μεγαλύτερων Ελλήνων όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 83η θέση. Ο ίδιος εξέφρασε την εκτίμησή του αργότερα, μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής του Αλ Τσαντίρι Νιουζ.

Σχετικά θέματα 
 Ελληνική κωμωδία
 Σάτιρα
 Κωμωδία

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα στο IMDb

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Έλληνες κωμικοί
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Έλληνες τηλεοπτικοί παραγωγοί
Έλληνες παρουσιαστές
Ελληνική κωμωδία

Ο χώρος της ελληνικής κωμωδίας έχει να επιδείξει σημαντικά παραδείγματα. Τα πιο ξακουστά βρίσκονται στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στην σύγχρονη εποχή, η κουλτούρα του Έλληνα έχει τους κωμικούς της.

Η κωμωδία στην Αρχαία Ελλάδα
Κυρίως άρθρο: Αρχαία ελληνική κωμωδία
Επιμέρους κατηγορίες: Αρχαία κωμωδία, Μέση κωμωδία, Νέα κωμωδία

Η αρχαία ελληνική κωμωδία είναι ξακουστή σε όλο τον κόσμο, κυρίως λόγω των έργων του Αριστοφάνη. Ο μεγάλος κωμικός ποιητής του αρχαίου Ελληνικού θεάτρου έγραψε γύρω στις 40 κωμωδίες, μερικές των οποίων παίζονται ακόμα και σήμερα.

Μοντέρνα ελληνική κωμωδία
Κυρίως άρθρο: Μοντέρνα ελληνική κωμωδία

Γνωστά ονόματα

Χάρρυ Κλύνν
Κυρίως άρθρο: Χάρρυ Κλυνν

Ο Χάρρυ Κλυνν αποτέλεσε το κατεξοχήν παράδειγμα κωμικού των τελευταίων δεκαετιών. Η δουλειά του είχε κατακλύσει την δεκαετία του 1980 μέσω μουσικών κασετών αλλά και ταινιών.

Τζίμης Πανούσης
Κυρίως άρθρο: Τζίμης Πανούσης

Ο εκκεντρικός Πανούσης είχε κερδίσει στο πρόσφατο παρελθόν πολλούς φανατικούς εχθρούς, αλλά και πολλούς φανατικούς φίλους. Η ακραία μορφή - για τα δεδομένα του χώρου - της σατιρικής κωμωδίας του, καταπιάνεται με σημαντικά στοιχεία του σύγχρονου Έλληνα όπως η σχέση του με την Εκκλησία, σεξουαλικές σχέσεις και η σχέση της Ελλάδας με το ΝΑΤΟ.

Λάκης Λαζόπουλος
Κυρίως άρθρο: Λάκης Λαζόπουλος

Ο Λάκης Λαζόπουλος είναι ένα από τα γνωστότερα ονόματα της σύγχρονης ελληνικής σκηνής σατιρικής κωμωδίας. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο προσκήνιο της επικαιρότητας με το σόου Αλ Τσαντίρι Νιουζ, ενώ ακόμα παλαιότερα είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία με την τηλεοπτική σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι.

Σχετικά άρθρα
Κωμωδία
Σάτιρα
Αρχαία ελληνική κωμωδία
Αρχαία κωμωδία
Μέση κωμωδία
Νέα κωμωδία''
Σύγχρονη ελληνική κωμωδία

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

 
Χιούμορ

Θεατρικά είδη
Μιχάλης Μουρούτσος

Ο Μιχάλης Μουρούτσος (29 Φεβρουαρίου 1980, Λαγκάδια Αρκαδίας) είναι Έλληνας  αθλητής του Ταεκβοντό, που αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης κατακτώντας χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 58 κιλών το 2000 και επίσης το 2004 στην Αθήνα, όπου κατέλαβε την 5η θέση. Έγινε μάλιστα ο πρώτος αθλητής (χρονολογικά, καθώς η κατηγορία του διεξήχθη πρώτη στο Σίδνεϊ) που κατέκτησε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στο άθλημα αυτό στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Κατάφερε να γίνει χρυσός ολυμπιονίκης με τη βοήθεια του προπονητή του Θοδωρή Κανελλόπουλου, που του πρόσφερε τις απαραίτητες γνώσεις και τον εκπαίδευσε.

Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Ομάδα του είναι ο Α.Σ. Δάφνης. Έχει βαθμό αξιωματικού της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών. Το όνομά του έχει δοθεί τιμητικά στο κλειστό γυμναστήριο του Δήμου Δάφνης. Από το Σεπτέμβριο του 2013 είναι επικεφαλής του τμήματος ταεκβοντό του Ολυμπιακού.

Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες

Άλλες διεθνείς διακρίσεις

Τηλεόραση

Προσωπική ζωή 
Από το 2010 μέχρι το 2013 ήταν παντρεμένος με το μοντέλο Αναστασία Περράκη και μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Έλενα (γενν. 2009).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφικό του αθλητή στον ιστότοπο του Συνδέσμου Ελλήνων Ολυμπιονικών.

Μουρουτσος
Μουρουτσος
Αλεξάντρ Βασιλιέφσκι

Ο Αλεξάντρ Μιχάηλοβιτς Βασιλιέφσκι (Алекса́ндр Миха́йлович Василе́вский, 30 Σεπτεμβρίου 1895 - 5 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Ρώσος στρατιωτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1895 σε ένα χωριό του άνω Βόλγα και ήταν γιος ιερέα. Οι αρχικές επαγγελματικές φιλοδοξίες του τον οδηγούσαν προς το επάγγελμα είτε του δασκάλου είτε του αγρονόμου. Κατατάχθηκε όμως εθελοντικά στο στρατό το 1915, οπότε και επιλέχθηκε αμέσως για να εκπαιδευθεί ως αξιωματικός. Ήταν λάτρης των βιβλίων που σχετίζονταν με τη ζωή και τη δράση των μεγάλων Ρώσων του παρελθόντος, και παρά την καταγωγή του, εντάχθηκε στις τάξεις του Κόκκινου Στρατού. Το 1936 ο Βασιλιέφκσυ ήταν μεταξύ των ελάχιστων αξιωματικών που επιλέχθηκαν για φοίτηση στη νέα Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου, ενώ το 1939 έγινε υποδιευθυντής του κλάδου επιχειρήσεων της Stavka. Από τη θέση αυτή συμμετείχε στη σχεδίαση της τελικής επίθεσης, χάρη στην οποία κάμφθηκε η Φινλανδία το 1940. Την 1 Αυγούστου 1941, με εισήγηση του Σαποζνίκωφ ορίσθηκε επικεφαλής του κλάδου επιχειρήσεων και υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου, ενώ στις 26 Ιουνίου 1942 τον διαδέχθηκε ως αρχηγός.

Από τη θέση αυτή ο Βασιλιέφσκι έμελλε να συμετάσχει στην επιτελική προετοιμασία των μεγαλύτερων νικών που κατήγαγαν οι Σοβιετικοί κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγες ημέρες μετά την παράδοση του Φρήντριχ φον Πάουλους στο Στάλινγκραντ προήχθη σε στρατάρχη. Τον Ιανουάριο του 1945 άφησε τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου και στάλθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου κατέστρωσε τα σχέδια που κατέληξαν στη συντριβή της ιαπωνικής στρατιάς του Κβαντούγκ. Του απονεμήθηκε δύο φορές το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Αλεξάντρ Βασιλιέφκσι πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου του 1977.

Παραπομπές

Πηγές 
 Εκδόσεις Περισκόπιο, Μονογραφίες του Περιοδικού Στρατιωτική Ιστορία, Σειρά Μεγάλες Μάχες - Η Μάχη του Στάλινγκραντ σελ. 105 

Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ρώσοι στρατιωτικοί
Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αποδέκτες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1943-1989)
Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ

Ο Κωνσταντίν Ροκοσόφσκυ (ρωσικά: Константин Константинович Рокоссовский, πολωνικά: Konstanty Ksawerowicz Rokossowski) ήταν Ρώσος στρατιωτικός, ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1896 από πατέρα Πολωνό, εργάτη των σιδηροδρόμων, και μητέρα Ρωσίδα. Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ρωσικό στρατό και το 1917 προσχώρησε στα ένοπλα τμήματα των επαναστατών. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου απέκτησε τη φήμη εξαίρετου διοικητή του ιππικού και το 1925 μετατέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου και δημιούργησε οικογένεια.

Το 1928 επέστρεψε στη Μόσχα, για να φοιτήσει στη Στρατιωτική Ακαδημία του Φρούνζε και τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε τη διοίκηση διάφορων μεραρχιών του Κόκκινου Στρατού. Ήταν στρατιώτης του 5ου τάγματος των Δραγώνων του Καργκοπόλ και πήρε πολέμησε στις μάχες της Βαρσοβίας, του Λοτζ, στην Λιθουανία και την Λεττονία. Το 1937 ο Ροκοσόφσκυ διώχθηκε από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων, και φυλακίστηκε θεωρούμενος ως κατάσκοπος. Εξήλθε από τη φυλακή το 1940. Ο Σεμιόν Τιμοσένκο, ωστόσο, του εμπιστεύτηκε χωρίς δισταγμό τη διοίκηση ενός σώματος και ο Ροκοσόφκσυ τον δικαίωσε απόλυτα, αφού ο σχηματισμός του ήταν ο μόνος που αντεπιτέθηκε με επιτυχία κατά τις πρώτες ημέρες της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, καθηλώνοντας τον εχθρό για μία εβδομάδα. 

Ως διοικητής της 16ης Στρατιάς συνέβαλε στην απώθηση των Γερμανών από τη Μόσχα και τον Ιούλιο του 1942 ανέλαβε τη διοίκηση του Μετώπου του Μπριάνσκ. Δύο μήνες αργότερα, ο Στάλιν αποφάσισε να τον ορίσει επικεφαλής του Μετώπου του Ντον, απ' όπου συμμετείχε στην εκμηδένιση της 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ. Μετά τη μεγάλη νίκη στις όχθες του Βόλγα, ο Ροκοσόφκσυ άφησε τη σφραγίδα του σε όλες τις μεγάλες μάχες του Ανατολικού Μετώπου που ακολούθησαν, όπως το Κουρσκ, η Λευκορωσία (όπου προήχθη σε στρατάρχη), η απελευθέρωση της γενέτειράς του Πολωνίας και η κατάληψη του Βερολίνου. Του απονεμήθηκε δύο φορές το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1968.

Παραπομπές

Πηγές
Εκδόσεις Περισκόπιο, Μονογραφίες του Περιοδικού Στρατιωτική Ιστορία, Σειρά Μεγάλες Μάχες - Η Μάχη του Στάλινγκραντ σελ. 105

Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης
Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ρώσοι στρατιωτικοί
Στρατάρχες της Πολωνίας
Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Πολωνοί κομμουνιστές
ORF

Το ORF (Österreichischer Rundfunk, μετάφραση: Αυστριακή Ραδιοφωνία) είναι η κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση της Αυστρίας. Συνολικά απασχολεί 4.280 άτομα και χρηματοδοτείται από μια φορολογία ραδιοφωνίας.

Τα κεντρικά βρίσκονται στη Βιέννη, ενώ σε κάθε κρατίδιο, και στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο της Ιταλίας, διαθέτει από ένα στούντιο. Τα βασικά τηλεοπτικά κανάλια είναι το ORF 1 και το ORF 2, για αθλητικές εκπομπές υπάρχει το ORF Sport +. Μαζί με το κρατικό κανάλι ZDF της Γερμανίας και την Schweizer Fernsehen της Ελβετίας, εκπέμπει το πολιτιστικό κανάλι 3Sat.

Δημοφιλής ραδιοφωνικά προγράμματα είναι το Hitradio Ö3 και το νεανικό ραδιόφωνο FM4

Κανάλια 
 ORF 1
 ORF 2
 ORF 2 Europe
 ORF III
 ORF Sport +

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αυστριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί
Κωμωδία

Με τον όρο κωμωδία χαρακτηρίζεται κάθε έργο που έχει ως σκοπό να διασκεδάσει μέσω κάποιου χιουμοριστικού θέματος. Η ακαδημαϊκή της έννοια, επηρεασμένη από το αρχαίο ελληνικό θέατρο, είναι συνήθως διαφορετική και συνυφασμένη με τη σατιρική κωμωδία πολιτικού θέματος. 

Η κωμωδία παρουσιάζεται σε πολλές μορφές, όπως τη θεατρική, από όπου ξεκίνησε μέσω του αρχαίου θεάτρου, την τηλεοπτική και το σταντ απ κόμεντι.

Η επιρροή της κωμωδίας μπορεί να είναι σημαντική σε κοινωνικό επίπεδο. Για παράδειγμα, η Δημοκρατία της Αρχαίας Αθήνας ενισχύθηκε μέσω έργων κωμωδίας που είχαν ως μέσο τη σάτιρα για να διακωμωδήσουν αρνητικά στοιχεία της κοινότητας.

Είδη και μέθοδοι κωμωδίας 
Τα είδη και μέθοδοι της κωμωδίας είναι πολλά και πολλές φορές συνυπάρχουν σε ανάμικτο τρόπο. Κάποια από τα σημαντικά είδη είναι:

 Σάτιρα: Η σάτιρα επιχειρεί τον εμπαιγμό κάποιας έννοιας ή προσώπου που ο καλλιτέχνης θεωρεί ότι αξίζει τέτοια αντιμετώπιση. Γίνεται μέσω μεθόδων όπως είναι η παρωδία, η υπερβολή, η σύγκριση, η αναλογία και η ειρωνεία. Σημαντικοί σύγχρονοι Έλληνες σατιρικοί είναι, μεταξύ άλλων, οι Τζίμης Πανούσης, Γιώργος Μητσικώστας, Λάκης Λαζόπουλος. Η σάτιρα ήταν επίσης εργαλείο του αρχαίου ποιητή του θεάτρου Αριστοφάνη.

 Μαύρη κωμωδία ή μαύρο χιούμορ: Η μαύρη κωμωδία ασχολείται με θέματα όπως ο θάνατος και η αρρώστια. Έχει σχέση με τη λογοτεχνία τρόμου όμως χρησιμοποιεί κωμικά στοιχεία.

 Σταντ απ κόμεντι: Ο κωμικός μιλάει άμεσα με το κοινό. Είναι συχνό να εμπεριέχει και άμεση επικοινωνία όπως είναι η καυστική σάτιρα που ασκεί στο κοινό του ο Τζίμης Πανούσης.
  
 Μπλε κωμωδία: Η μπλε κωμωδία ασχολείται με θέματα όπως το σεξ, την ομοφυλοφιλία, την αμφιφυλοφιλία και συνήθως τη συνεχή χρήση υβριστικών λέξεων. Έλληνας που έχει καταπιαστεί με τέτοια θέματα - μεταξύ άλλων θεμάτων - είναι ο Τζίμης Πανούσης.

 Κωμωδία χαρακτήρων:

 Αυτοσχέδια κωμωδία: Με την κωμωδία αυτή, αν και δεν εννοείται κάποια συγκεκριμένη μέθοδος, ο κωμικός δεν έχει εκ των προτέρων ετοιμάσει τη ρουτίνα του αλλά αυτοσχεδιάζει.

 Κινητική κωμωδία: Με αυτήν, ο κωμικός κυρίως στηρίζεται στη χρήση κινήσεων του σώματός του για τη δημιουργία διασκέδασης. Σαφή παραδείγματα αποτελούν - σε μέρος της καριέρας τους - ο Θανάσης Βέγγος, ο Τσάρλι Τσάπλιν και ο Ρόουαν Άτκινσον (με το Μίστερ Μπην).

 Σουρεαλιστική κωμωδία: Σε αυτήν, παράξενα περιστατικά συμβαίνουν για να προκαλέσουν την έκπληξη στον αποδέκτη. Σαφή παραδείγματα δημιούργησαν η ομάδα Μόντυ Πάιθον.

Δείτε επίσης 
 Ελληνική κωμωδία
 Αρχαία ελληνική κωμωδία
 Αρχαία κωμωδία
 Μέση κωμωδία
 Νέα κωμωδία
 Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο
 Χιούμορ
 Αστεία
 Ανέκδοτα

 
Χιούμορ
Κωμωδία
Σέριφος Ι (αποβατικό)

Το αποβατικό αρμάτων Σέριφος Α/Β 1227, Α/Β 246 παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1227’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Σέριφος, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Χαρακτηριστικά 

Εκτόπισμα: 320 τόνοι (400 έμφορτο)
 Ταχύτητα: 7 κόμβων
 Πρόωση: Ντίζελ. 
 Οπλισμός 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Πηγές
 LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department

Ελληνικά αποβατικά
Εάφα του Ουέσσεξ

Ο Εάφα του Ουέσσεξ, ήταν μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ (730 - περί το 789), γιος του Εόππα του Ουέσσεξ, απευθείας απόγονος του Κέρντικ.

Παντρεύτηκε μια πριγκίπισσα του Κεντ αγνώστου ταυτότητας, με την οποία απέκτησε τον μετέπειτα βασιλιά του Κεντ Ίλμουντ.

Βασιλείς της Μερκίας

en:Eafa
Μάρτιν Βάινεκ

Ο Μάρτιν Βάινεκ (Martin Weinek), γεννημένος στις 30 Ιουνίου του 1964 είναι Αυστριακός ηθοποιός, επιχειρηματίας και διασκεδαστής. Είναι κυρίως γνωστός λόγω της συμμετοχής του  στην τηλεοπτική σειρά Υπαστυνόμος Ρεξ.

Ασχολείται επίσης με την παραγωγή κρασιού στην Αυστρία

Ο Βάινεκ σπούδασε υποκριτική από το 1983 έως το 1986 με καθηγητή τον Πίτερ Π. Γιοστ.

Από το 1986 ήταν μέλος του Group 80στα θέατρα της Βιέννης και είχε μία μικρή συμμετοχή στην ταινία After-season.
    
Το 1987 συμμετείχε στα φεστιβάλ του Ρεκλινγκχάουζεν υπό την καθοδήγηση του Γκέοργκ Μιτερντάιν στο The Lechner Edi looks into Paradise  και υποδύθηκε έναν οδοκαθαριστή στην ταινία Müllomania με σκηνοθέτη τον Ντίτερ Μπέρνερ. Η δέσμευση του στο Jura Soyfertheater, θέατρο της Βιέννης , συνεργασίες με άλλες θεατρικές σκηνές καθώς και η σκηνοθετική του δραστηριότητα σηματοδότησαν την καριέρα του τη διετία 1988-1989. Την περίοδο 1990-1991 ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου Hernalser city.

Εν τω μεταξύ συμμετείχε συνεχώς σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπως για παράδειγμα το 1989 οπότε και έλαβε μέρος στην τηλεοπτική σειρά Calafati Joe.

Πέρα από την ηθοποιία ο Βάινεκ ασχολείται και με την αμπελουργία μαζί με τη σύζυγό του Εύα, η οποία εργαζόταν ως δραματουργός. Η ενασχόληση του ζευγαριού με την οινοπαραγωγή ξεκίνησε το 1993 σαν χόμπι και σήμερα καλλιεργούν έκταση 30 στρεμμάτων κοντά στο Heiligenbrunn.

Φιλμογραφία 
 1989: Calafati Joe (τηλεόραση)
 1999-2004, 2008- : Υπαστυνόμος Ρεξ (τηλεόραση)
 2004: Silentium
 2005: Grenzverkehr
 2006: Unter weißen Segeln (τηλεόραση, επεισόδιο Träume am Horizont)
 2007: Die Rosenheim-Cops (τηλεόραση, επεισόδιο Liebe bis zum Ende)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πληροφορίες για τον Μάρτιν Βάινεκ από την imdb
 Πληροφορίες για τον Μάρτιν Βάινεκ από την Αυστριακή Κρατική Τηλεόραση (ORF) 
 Ο Βάινεκ ως οινοπαραγωγός 

Αυστριακοί ηθοποιοί
Κυρά Παναγιά Αλοννήσου

Η Κυρά Παναγιά ή Πελαγονήσι είναι το μεγαλύτερο από τα ερημονήσια των Βορείων Σποράδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Αλοννήσου σε μικρή απόσταση από αυτή. Η έκταση του νησιού είναι 24,973 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του νησιού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 10 κάτοικοι. Το νησί είναι ιδιοκτησία της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Υπάρχει και στο νησί μοναστήρι στο οποίο οφείλει και το όνομά του. Διαμένει συνήθως ένας μοναχός. Το νησί καλύπτεται από πυκνή μεσογειακή χαμηλή μακία βλάστηση σκληρόφυλλων θάμνων με κυρίαρχο είδος το σχίνο (Pistacia lentiscus), τα πουρνάρια (Quercus coccifera) και κουμαριές, γλιστροκουμαριές, ρείκια . Το νησί βρίσκεται στο θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου και είναι ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας. Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 302 μ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου, Βορείων Σποράδων

Παραπομπές 

Θαλάσσιο_Πάρκο_Αλοννήσου_Βορείων_Σποράδων
Σποράδες
Δοξάτο (ακταιωρός)

Δοξάτο (Ακταιωρός) - Α/Κ 307

Ακταιωρός (ML) τύπου FAIRMILE ‘B’.

Παρελήφθη από το Βρετανικό Ναυτικό στις 21 Ιουνίου 1945 στον Πειραιά. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘UK – Fairmile Marine Co Ltd. Gobham – Sulrrey’. Μία από τις 15 ακταιωρούς (ML) τύπου FAIRMILE ‘B’.

Ιδίου τύπου πλοία: ’Τήλος’, ‘Κως ΙΙΙ’, ‘Κάσος ΙΙ, ’Δολιανά’, ‘Καστελόριζο’, ‘Δομοκός’, ‘Κάρπαθος Ι’, ‘Δοξάτο’, ‘Δράμα’, 'Ελεύθερον’, ‘Χάλκη Ι’, 'Καρπενήσι’, ‘ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ’, ‘Καλαμπάκα’ και ‘Νίσυρος ΙΙ'

Από τα σκάφη αυτά τα :’Τήλος’, ‘Κως ΙΙΙ’, ‘Κάσος ΙΙ, ’Δολιανά', ‘Καστελόριζο’, ‘Δομοκός’ και ‘Κάρπαθος Ι’, επεστράφησαν κατά τα έτη 1951-1952. Τα : ‘Δοξάτο’, ‘Δράμα’, 'Ελεύθερον’, ‘Χάλκη Ι’, 'Καρπενήσι’ και ‘ΤΣΑΤΑΛΤΖΑ’ επεστράφησαν κατά τα έτη 1959-1960. Τα : ‘Καλαμπάκα’ και ‘Νίσυρος ΙΙ'
επεστράφησαν το 1964. Επεστράφη το 1959.

Ελληνικές ακταιωροί
ΑΝΤ1 Κύπρου

Ο Αntenna TV Κύπρου (ANT1 Κύπρου, με ελληνικούς χαρακτήρες Αντέννα Κύπρου) είναι ένας κυπριακός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανκύπριας εμβέλειας. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 28 Ιουνίου 1993 στις 2 το μεσημέρι. Κάθε χρόνο προβάλλει πολλές από τις τηλεοπτικές παραγωγές του ομώνυμου σταθμού ΑΝΤ1 Ελλάδος, αλλά και αρκετές δικές του, κυπριακές παραγωγές.

Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ενημέρωση και ψυχαγωγία με δελτία ειδήσεων και ενημερωτικές εκπομπές, Κυπριακές, Ελληνικές και ξένες σειρές, ταινίες, τηλεπαιχνίδια κ.ά.

Περιστασιακά στον σταθμό έχουν μεταδοθεί κινούμενα σχέδια και Λατινικές τηλενουβέλες όπως Μπομπ ο μάστορας, Τσικιτίτας, Φλορισιέντα, Patty, Ανυπότακτες Καρδιές, Ο θρίαμβος της αγάπης και Υπό το φως του φεγγαριού.

Δείτε επίσης
ΑΝΤ1

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ιστοσελίδα του σταθμού

Όμιλος ΑΝΤ1
Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993
Μορφέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μορφέας (Μορφεύς, δηλαδή αυτός που δίνει μορφή, σχήμα) είναι γνωστός ένας από τους χίλιους γιους του Ύπνου, ή ένας από τους αδελφούς του, ώστε η Νυξ ήταν είτε μητέρα, είτε γιαγιά του Μορφέως κατα τον Ησίοδο. Άλλη εκδοχή παρουσιάζει ως μητέρα του, την Πασιθέα. Ο Μορφέας ήταν επιφορτισμένος με την «αποστολή» να παίρνει διάφορες ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στο έργο του τον υποβοηθούσαν υπηρέτες που ονομάζονταν Όνειροι, όπως ο Φοβήτορας και ο Φάντασος. Γενικότερα, ο Μορφέας θεωρήθηκε ως ο θεός των ονείρων, ιδίως στη ρωμαϊκή και στη μεταγενέστερη δυτική παράδοση. Ο Οβίδιος αναφέρει ότι ο Μορφέας επικεντρωνόταν στις ανθρώπινες μορφές των ονείρων, ενώ ο Φοβήτορας στις ζωικές μορφές και ο Φάντασος στα άψυχα αντικείμενα. Εξάλλου αναφέρεται ότι ο Μορφέας, ως επικεφαλής, είχε ιδιαίτερη ευθύνη για τα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων. Ο Μορφεύς παριστάνεται με φτερούγες, που ήταν τόσο δυνατές και ανθεκτικές ώστε μπορούσαν να τον μεταφέρουν στα πέρατα της Γης.

Δείτε επίσης 
 Το φάρμακο μορφίνη (αρχικώς «μόρφιον», morphium) πήρε το όνομά του από τον Μορφέα.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin, Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Μορφεας

id:Oneiroi#Morfeus