joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φρέγια Άλλαν

Η Φρέγια Άλλαν (αγγλικά:Freya Allan) είναι Βρετανίδα ηθοποιός γνωστή από το ρόλο της Σίρι της πριγκίπισσας στην σειρά του Netflix, ο Γητευτής (2019).

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 2001. Υποψήφια για το ρόλο της Σίρι σύμφωνα με το χαρακτήρα της αρχικής ιστορίας από τον Άντρεϊ Σαπκόφσκι, θα ήταν μια κοπέλα μαύρη, Ασιάτισσα ή από κάποια εθνική μειονότητα. Παρόλα αυτά οι παραγωγοί επέλεξαν την Άλλαν. 

Είναι γεννημένη στις 6 Σεπτεμβρίου 2001 στο Οξφορντσάιρ της Αγγλίας, ενώ πήγε στην ίδια σχολή με την Έμμα Γουάτσον, την σχολή Χέντιγκτον που είναι εξ' ολοκλήρου για κορίτσια. 

Το 2013 σε ηλικία 12 ετών ήταν με τη συνοδεία του μπαλέτου της Ραπουνζέλ στο Oxford Playhouse και εξαιτίας αυτής πήρε ρόλους όπως "David Copperfield", "Annie" και "Christmas Tree".  .

στοιχεία γνωστά για εκείνη είναι τα παρακάτω:

Εν έτη 2017 πρωταγωνίστησε σε μικρού μήκους ταινίες στην τηλεόραση όπως το "Christmas Tree", "Captain Fierce" και το "Bluebird".
Την ίδια χρονιά το 2017 έλαβε ρόλο και στο "War of Worlds" και στο "Third Day".
Στο "Gunpowder Milkshake" του 2020 πρωταγωνιστεί ως νεαρή Εύα.

Έσοδα 
Υπολογίζεται από το Rumor Juice ότι μέσα σε μια χρονιά έβγαλε 500.000 δολάρια. Το 2020 και μετά την επιτυχία της Σίρι υπολογίζεται το ποσό αυτό να είναι ως εκ τούτου πολύ μεγαλύτερο.

Ο Γητευτής 
"Σίρι η πριγκίπισσα της Σίντρα. Είναι δύστροπη και πεισματάρα, αλλά επίσης την προστάτευαν όλη της τη ζωή, οπότε είναι αφελής...αθώα. Δεν έχει εμπειρίες από τον πραγματικό κόσμο καθόλου. Η ιδέα της (είναι) να βγαίνει έξω στον δρόμο, να μεταμφιέζεται σαν ένα από τα αγόρια και να παίζει στον δρόμο. Και πραγματικά δεν έχει δει πόσο βάρβαρος μπορεί να είναι ο κόσμος. Αυτό ζει."

Ο ρόλος της 
Αρχικά δεν προοριζόταν να υποδυθεί την Σίρι αλλά την Μαρίλκα στο πρώτο επεισόδιο, την κόρη του αγρότη. Μετά από παρέμβαση ενός σκηνοθέτη της ομάδας έγινε καστ την επόμενη και επιλέχθηκε.

Ρίζες και προσωπική ζωή 
Έχει ρίζες καυκάσιες και μεγάλωσε σε χριστιανική οικογένεια. Το αν είναι χριστιανή και η ίδια δεν είναι γνωστό ακομη. Έχει δηλώσει πως δεν έχει χρόνο για προσωπική ζωή και δεν σκοπεύει να αποκτήσει στο άμεσο μέλλον.

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης 
Έχει λογαριασμούς και στο instagram υπό την ονομασία @freyaallan, όπου έχει 1.5 εκατομμύρια  ακόλουθους, και στο twitter, όπου λέγεται @FreyaAllan, και στο facebook, όπου η σελίδα της έχει το κανονικό της όνομαμετώπυμο. Τα χρησιμοποιεί ενεργά οπότε θα μπορούσαμε να μάθουμε και άλλα για την ζωή της και από εκεί.

Δείτε επίσης 

Άνια Σαλότρα

Παραπομπές 
 

Βρετανίδες ηθοποιοί
Προσωπογραφία του Έφιππου Τζοβάνι Κάρλο Ντόρια

Η Προσωπογραφία του Έφιππου Τζοβάνι Κάρλο Ντόρια είναι πίνακας ζωγραφικής του 1606 του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Δείχνει το αντικείμενό του (γιος του δόγη Αγκοστίνο Ντόρια) σε ηλικία 30 ετών. Τώρα βρίσκεται στη Εθνική Πινακοθήκη Παλάτσο Σπινόλα στη Γένοβα. Είχε μεταφερθεί στη Νάπολη το 1940 και αποκτήθηκε από τον Αδόλφο Χίτλερ κατόπιν εισήγησης του Μπενίτο Μουσολίνι, πριν επιστρέψει στην Ιταλία στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Arte.it: Προσωπογραφία του Έφιππου Τζοβάνι Κάρλο Ντόρια - (στα ιταλικά)

Προσωπογραφίες ανδρών
Έφιππες προσωπογραφίες
Πίνακες ζωγραφικής του 1606
Αλμούξ ντε Καστελνόου

Η Αλμούξ ντε Καστελνόου (Almucs de Castelnau, ~1140 - ~1184) ήταν γυναίκα τροβαδούρος (trobairitz) ευγενικής καταγωγής από την Προβηγκία καθώς και προστάτιδα τροβαδούρων.

Το μοναδικό έργο της που διασώζεται σήμερα είναι μία συνδιαλλαγή (tenson) με μία άλλη διάσημη γυναίκα τροβαδούρο, την Ισότ ντε Καπιό από το 1190 περίπου. Το τραγούδι παρουσιάζει την Ισότ ντε Καπιό να παρακαλά την Αλμούξ να συγχωρέσει τον εραστή της αλλά επειδή ο ιππότης δεν δείχνει καμία μεταμέλεια η Αλμούξ της απαντά αρνητικά.

Η Αλμούξ αναφέρεται και σε τραγούδι της συναδέλφου της Καστελόζα.

Η Αλμούξ μπορεί να ταυτίζεται με την Αλμοδίς του Καζενέβ που ήταν σύγχρονή της. Η Αλμοδίς πρέπει να είχε γεννηθεί όχι πολύ μετά το 1140. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του ευγενή Γκιρό Α΄ με τον οποίον είχε τέσσερα παιδιά. Είναι επίσης πιθανό η Αλμούξ να ήταν σύζυγος του Γκουίγο του Καστελνόου που έζησε γύρω στο 1200.

Η Αλμούξ ντε Καστελνόου αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

Παραπομπές 

Ποιήτριες
Τραγουδίστριες
Γαλλίδες καλλιτέχνιδες
Συνθέτες
Χάρολντ Γκουλντ

Ο Χάρολντ Γκουλντ
(αγγλικά: Harrold Vernon Gould), (10 Δεκεμβρίου 1923 - 11 Σεπτεμβρίου 2010), ήταν Αμερικανός ηθοποιός.

Ο Γκουλντ εμφανίστηκε ως Μάιλς Βέμπερ στην κωμική σειρά Τα Χρυσά Κορίτσια (1989-92). Ήταν πέντε φορές υποψήφιος για το βραβείο Emmy. Ο Γκουλντ έπαιξε σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές για σχεδόν 50 χρόνια και εμφανίστηκε σε περισσότερα από 300 τηλεοπτικά επεισόδια, 20 μεγάλες κινηματογραφικές ταινίες και πάνω από 100 θεατρικά έργα.

Πρώτα χρόνια

Καριέρα

Προσωπική ζωή

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Θέατρο
 The House of Blue Leaves (1970) - Artie Shaughnessy - Truck and Warehouse Theatre, New York City, NY
 The Skin of Our Teeth (1983) - Mr. Antrobus - Old Globe Theatre, San Diego, CA
 Visiting Mr. Green (1999) - Mr. Green - Pasadena Playhouse
 Old Wicked Songs (2002) - Professor Josef Mashkan - Rubicon Theatre Company
 Tuesdays With Morrie (2005) - Morrie Schwartz - Rubicon Theatre Company

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 
 Ο 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου 
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αυγούστα του Μπάντεν-Μπάντεν

Η Αυγούστα Ιωάννα (γερμ. Augusta von Baden-Baden von Zähringen, 10 Νοεμβρίου 1704 - 8 Αυγούστου 1726) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Μαρία Ιωάννα ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμο του Μπάντεν-Μπάντεν και της Σιβύλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιουλίου Φραγκίσκου της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1724 τον Λουδοβίκο της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄ 1725–1785, Δούκας της Ορλεάνης.
 Λουίζα Μαρία 1726–1728.

Παραπομπές

Πηγές
 "Marriage policy of Sibylle of Saxe-Lauenburg, Schloss Rastatt". schloss-rastatt.de. Retrieved 2010-07-01.
 Dufresne, Claude, Les Orléans, CRITERION, Paris, 1991, chapter: Un prince par trop dévot.
 Journal des règnes de Louis XIV et Louis XV (1701-1744). Googlebooks.org. Retrieved 2010-04-21.

Οίκος του Τσέρινγκεν
Γαλλίδες δούκισσες
Δούκισσες του Μονπανσιέ
Δούκισσες του Νεμούρ
Δούκισσες της Ορλεάνης
Μαργραβίνες του Μπάντεν-Μπάντεν
Ελένη του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Η Ελένη (γερμ. Helene von Mecklenburg-Schwerin, 24 Ιανουαρίου 1814 - 17 Μαΐου 1858) από τον Οίκο του Μεκεμβούργου ήταν κόρη του Διαδόχου του Μεγάλου Δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Η Ελένη Λουίζα Ελισάβετ ήταν η δεύτερη κόρη (μόνη κόρη από τον 2ο γάμο) του Φρειδερίκου Λουδοβίκου, Διαδόχου στο Μεγάλο Δουκάτο του Μεκεμβούργου-Σβερίν, και της 2ης συζύγου του Καρολίνας Λουίζας, κόρης του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1837 τον Φερδινάνδο Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης & Διάδοχο της Γαλλίας. Είχε τέκνα:
 Φίλιππος 1838-1894, αντί του τίτλου του Δούκας της Ορλεάνης προτιμούσε τον τίτλο Κόμης του Παρισιού, ήταν διεκδικητής βασιλιάς της Γαλλίας ως Φίλιππος ΣΤ'.
 Ροβέρτος 1840-1910, Δούκας του Σαρτρ.

Πηγές
 Généalogie des rois et des princes, by Jean-Charles Volkmann. Edit Jean-Paul Gisserot (1998)
 Les Orléans, une famille en quête d'un trône, by Georges Poisson Perrin (1999)
 Hélène de Mecklembourg-Schwerin; Madame la duchesse d'Orléans; New edition. Paris: Michel Lévy (1859)

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Δούκισσες της Ορλεάνης
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Πορφυρός μακάο

Ο πορφυρός μακάο (Ara macao) είναι μεγάλου μεγέθους παπαγάλος της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, (ζει στο νοτιοανατολικό Μεξικό,τον περουβιανό Αμαζόνιο, τη Βολιβία, τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία) ενώ είναι μέλος μεγάλης ομάδας πτηνών νεοτροπικών παπαγάλων που λέγονται μακάο. Σε μερικές περιοχές το συγκεκριμένο είδος έχει εξαφανιστεί, λόγω της υλοτομίας και του παράνομου εμπορίου ζώων. Είναι επίσης εθνικό πτηνό της Ονδούρας. Οι παπαγάλοι αυτοί είναι δημοφιλή κατοικίδια ζώα.

Ο πορφυρός μακάο περιγράφηκε από τον Λινναίο το 1758, στη δέκατη έκδοση του έργου του Systema Naturae, όπου του δίνεται το όνομα Psittacus Macao. Το 1799 εντάχθηκε στο γένος Ara, και έγινε ένα από τα 6 είδη Μακάο.

Αναγνωρίζονται δύο υποείδη, από το χρώμα και τις λεπτομέρειες στα πούπουλα και τις φτερούγες:

•A. m. Macao (Λιννάιος, 1758): Πορφυρός Μακάο της νότιας Αμερικής. Φέρει μετρίου μεγέθους φτερούγες. 

•A. m. Cyanopterus Wiedenfeld, 1995: Μακάο της βόρειας Κεντρικής Αμερικής. Είναι μεγαλύτερος και φέρει μπλε φτερούγες.

Ah~

Ψιττακόμορφα
Τουκάν

Τα τουκάν είναι νεοτροπικά πτηνά της οικογένειας Ramphastidae, με κοινό χαρακτηριστικό το μεγάλο ράμφος. Η οικογένεια αυτή αποτελείται από 5 γένη και 40 διαφορετικά είδη.

Τα τουκάν είναι δενδρόβια πτηνά και τυπικά γεννούν 2-21 λευκά αυγά στις φωλιές τους. Κάνουν τις φωλιές τους σε κοίλους κορμούς δένδρων και τρύπες που έχουν ανασκαφεί από άλλα ζώα όπως οι δρυοκολάπτες. Το ράμφος του τουκάν έχει πολύ περιορισμένη χρήση ως εργαλείο εκσκαφής. Όταν τα αυγά εκκολάπτονται, οι νεοσσοί βγαίνουν εντελώς γυμνοί, χωρίς να πέφτουν κάτω. Συνήθως βρίσκονται σε ζεύγη ή μικρά κοπάδια. Μερικές φορές συγκεντρώνονται και παλεύουν με τα ράμφη τους, με τους  επιστήμονες να υποθέτουν ότι κάνουν για να καθιερώσουν ιεραρχίες κυριαρχίας.

Δρυοκολαπτόμορφα
Κεντρικός Χιμπαντζής

Ο κεντρικός χιμπατζής (Pan troglodytes troglodytes) είναι υποείδος του κοινού χιμπαντζή (ενός από τους πιο κοντινούς συγγενείς του ανθρώπου). Ζει στα τροπικά δάση της Γκαμπόν, του Καμερούν και της Δημοκρατίας του Κονγκό, αλλά και σε άλλες περιοχές με λιγότερη εξάπλωση.

Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) το 2007, κατατάσσει τον κεντρικό χιμπαντζή ως κινδυνέυον.  Το 1988 τα ζώα αυτά είχαν θεωρηθεί  «ευάλωτα», αλλά θεωρήθηκαν «απειλούμενα» τουλάχιστον από το 1996. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση  (WWF) εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 115.000 άτομα ζωντανά, αλλά ότι ο αριθμός είναι πιθανότερο να κυμαίνεται μεταξύ 47.000 και 78.000. Ο κεντρικός χιμπατζής έχει μόνο μεγάλους, εύρωστους πληθυσμούς όπου έχουν απομείνει σε μεγάλες εκτασεις  δασών ανενόχλητοι ενώ μικρότεροι, απομονωμένοι πληθυσμοί παραμένουν επίσης . Σύμφωνα με την IUCN, η μείωση του  πληθυσμού του κεντρικού  χιμπατζή αναμένεται να συνεχιστεί για άλλα 30 έως 40 χρόνια.

Ανθρωπίδες
Ελέφαντας της Σρι Λάνκα

Ο ελέφαντας της Σρι Λάνκα (Elephas Maximus Maximus) είναι ένα από τα τρία αναγνωρισμένα υποείδη του ασιατικού ελέφαντα, ιθαγενές στην Σρι Λάνκα. Από το 1986, το Elephas Maximus θεωρείτο από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης IUCN καθώς οι πληθυσμοί του είχαν μειωθεί κατά 50% τις τελευταίες τρεις γενιές, κάτι για το οποίο ευθύνεται η έλλειψη βιότοπων και το λαθραίο κυνήγι για τους βαρύτιμους χαυλιόδοντες του ζώου. 

Το Elephas Maximus Maximus είναι ένα από τα τρία υποείδη ασιατικού ελέφαντα και περιγράφηκε από τον Λινναίο το 1758 με το όνομα Elephas Maximus. 

Κατανέμεται στα βόρεια και τα νότια του νησιού της Σρι Λάνκα. Επίσης, ελέφαντες είναι παρόντες σε αρκετά εθνικά πάρκα , όπως το Udawalawe National Park, το Yala National Park και άλλα.

Σε γενικές γραμμές, οι ασιατικοί ελέφαντες είναι μικρότεροι από τους ελέφαντες της Αφρικής και έχουν το υψηλότερο σημείο του σώματος στο κεφάλι. Η άκρη του κορμού τους έχει μια δακτυλοειδής διαδικασία. Η πλάτη τους είναι κυρτή ή επίπεδη. Τα θηλυκά είναι συνήθως μικρότερα από τα αρσενικά και έχουν μικρούς ή καθόλου χαυλιόδοντες.

Ο ελέφαντας της Σρι Λάνκα είναι το μεγαλύτερο υποείδος που φθάνει σε ύψος ώμου μεταξύ 2 και 3,5 μ., Ζυγίζει μεταξύ 2.000 και 5.500 κιλά (4.400 και 12.100 λίβρες) και έχει 19 ζεύγη νευρώσεων. Το χρώμα του δέρματός του είναι πιο σκούρο από αυτού του ελέφαντα της Σουμάτρας, με μεγαλύτερα και πιο ξεχωριστά κομμάτια αποχρωματισμού στα αυτιά, το πρόσωπο, τον κορμό και την κοιλιά. Μόνο το 7% των αρσενικών φέρει χαυλιόδοντες.

Πανίδα της Ασίας
Λουίζα της Ορλεάνης, πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών

Η Λουίζα (γαλλ. Louise d'Orléans, 24 Φεβρουαρίου 1882 - 18 Απριλίου 1958) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης, γνωστού ως Κόμη του Παρισιού, και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών.

Βιογραφία
Η Λουίζα Φραγκίσκη Μαρία Λαύρα ήταν η τέταρτη κόρη του Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης, γνωστού ως Κόμη του Παρισιού, και της Μαρίας Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Αντωνίου, δούκα του Μονπανσιέ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1907 τον Κάρολο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Πρίγκιπα των Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα:
 Κάρλος 1908-1936, Πρίγκιπας των Δύο Σικελιών.
 Μαρία δε λος Ντολόρες 1909-1996, παντρεύτηκε τον Άουγκουστυν Γιόζεφ Τσαρτορύσκι.
 Μαρία δε λας Μερθέδες 1910-2000, παντρεύτηκε τον Ιωάννη, Κόμη της Βαρκελώνης. Ήταν οι γονείς του
 Χουάν Κάρλος της Ισπανίας.
 Μαρία ντε λα Εσπεράνθα 1914-2005, παντρεύτηκε τον Πέτρο Γκαστάο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

Πηγές
 Généalogie des rois et des princes by Jan-Charles Volkmann Edit. Jean-Paul Gisserot (1998)

Παραπομπές 

Ισπανίδες Ινφάντας
Οίκος της Ορλεάνης
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία της Ορλεάνης, πριγκίπισσα της Δανίας

Η Μαρία (γαλλ. Marie d'Orléans, 13 Ιανουαρίου 1865 - 4 Δεκεμβρίου 1909) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα του Σαρτρ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Δανίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Αμαλία Φραγκίσκη Ελένη ήταν η πρώτη κόρη του Ροβέρτου, Δούκα του Σαρτρ, και της Φραγκίσκης της Ορλεάνης, κόρης του Φραγκίσκου, Πρίγκιπα του Ζουανβίλ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1885 τον Βάλντεμαρ της Δανίας και είχε τέκνα:
 Άαγκε (1887-1940), μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε κόμης του Ρόσενμποργκ.
 Άξελ (1888-1964), Πρίγκιπας της Δανίας.
 Έρικ (1890-1950), μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε Κόμης του Ρόσενμποργκ.
 Βίγκο (1893-1970), μετά τον μοργανατικό γάμο του έγινε Κόμης του Ρόσενμποργκ.
 Μαργαρίτα (1895-1992), παντρεύτηκε τον Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας. Η κόρη τους:
 Άννα (1923-2016), παντρεύτηκε τον Μιχαήλ της Ρουμανίας (1921-2017).

Πηγές
 Vammen, Tinne (2003). "Marie (1865 – 1909) Marie Amélie Francoise Hélène" (in Danish). Dansk Kvindebiografisk Leksikon (Kvinfo). Retrieved 23 June 2013.

Παραπομπές 

Οίκος της Ορλεάνης
Πριγκίπισσες της Δανίας
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Α.Μ.Σ. Μελιτέας Μελίτης

Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Μελιτέας Μελίτης, γνωστός απλά ως Μελιτέας Μελίτης είναι Ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μελίτη Φλώρινας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1957 και χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Φλώρινας και αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Φλώρινας.

Μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στην Γ΄ Εθνική κατηγορία τη σεζόν 2018-19. Έχει πλήθος συμμετοχών στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατά το παρελθόν, όπου πιο συγκεκριμένα αγωνίστηκε τις χρονιές 1982-83, 1986-87, 1995-96, 1997-98, με τελευταία παρουσία τη σεζόν 2003-04.

Έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Φλώρινας (1981-82, 1985-86, 1994-95, 1996-97, 1998-99, 2002-03  2017-18 και 2021-22), ενώ τις χρονιές 2003-04, 2011-12 και 2018-19 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Φλώρινας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη σελίδα του Συλλόγου στο Facebook

Αθλητικοί σύλλογοι Φλώρινας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο

Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο  (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Director) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετική δουλειά στη Κινηματογραφική βιομηχανία.

Νικητές

Δεκαετία 2000

Δεκαετία 2010

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Σαν Φρανσίσκο
Σούζαν Μπόιλ

Η Σούζαν ΜάγκνταλενΜπόιλ (αγγλικά: Susan Magdalane Boyle, 1 Απριλίου 1961) είναι Σκοτσέζα τραγουδίστρια, η οποία έλαβε μεγάλη δημοσιότητα λόγω της συμμετοχής της στην τρίτη σεζόν του βρετανικού Britain's Got Talent, τραγουδώντας το "I Dreamed a Dream", από το μιούζικαλ Οι Άθλιοι. Ωστόσο, η ενασχόληση της με τη μουσική ξεκίνησε επαγγελματικά τη δεκαετία του 1990. Περί το 2012, η Μπόιλ διαγνώστηκε με σύνδρομο άσπεργκερ.

Το 2009, κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, ονόματι I Dreamed a Dream, το οποίο έγινε το ντεμπούτο άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στη Μεγάλη Βρετανία. Επίσης, έγινε και το πρώτο ντεμπούτο άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.  Η επιτυχία του δίσκου αυτού, συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας τη νούμερο 2 θέση στα Billboard 200, για το 2009, όπου υπήρξε και πρώτο για έξι εβδομάδες. Μεγάλη επιτυχία υπήρξε και το επόμενο άλμπουμ της, ονόματι The Gift (2010). Με τον δίσκο αυτόν κατάφερε να φτάσει στη πρώτη θέση και στα βρετανικά και στα αμερικανικά charts, πράγμα που την καθιστά την τρίτη καλλιτέχνιδα που το καταφέρνει, δηλαδή δύο πρωτιές την ίδια χρονιά. Έκτοτε έχει κυκλοφορήσει άλλα 4 άλμπουμ, τα οποία κι αυτά έλαβαν επιτυχία.

Το 2012, η Μπόιλ επέστρεψε στον διαγωνισμό που την έκανε διάσημη, ως γκεστ, τραγουδώντας του "You'll See".  Την επόμενη μέρα τραγούδησε στης Βασίλισσας το Diamond Jubilee Pageant. Ήδη από τη στιγμή που έγινε γνωστή ξεκίνησε και τις ζωντανές εμφανίσεις παγκοσμίως, μάλιστα τραγούδησε και στο πλευρό του ινδάλματός της Ντόνι Όσμοντ και Έλεν Πέιτζ. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει αναπτύξει και δράση στη φιλανθρωπία. Έως και το 2013, πούλησε 19 εκατομμύρια δίσκους, ενώ υπήρξε και δις υποψία για βραβείο Grammy.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 

Σκωτσέζοι τραγουδιστές
Νικητές World Music Awards
Viral βίντεο
Μαρία Λουίζα Μαγδαληνή Βικτώρια ντ'Αρζεντόν

Η Μαρία-Λουίζα-Μαγδαληνή-Βικτώρια, γαλλ. Marie Louise Madeleine Victoire Le Bel de La Bussière (1684 - 1749) από τον Οίκο Λε Μπελ ντα Λα Μπρουσιέρ ήταν ερωμένη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ντανιέλ λε Μπαλ και της Μαρίας-Άννας Μασπαρώλ. Ήταν από ευγενή οικογένεια και έγινε δεσποινίδα της τιμής της Ελισάβετ-Καρλόττας, μητέρας του Φιλίππου Β΄. Την αποκαλούσαν μαντμουαζέλ ντε Σερύ (de Séry). 

Όταν απέκτησε παιδί, έχασε τη θέση της στην Αυλή, ο Φίλιππος Β΄ όμως της έδωσε ένα σπίτι και η σχέση τους δημοσιοποιήθηκε. Το 1706 της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας του Αρζεντόν (d’Argenton,). Το 1709 φιλοξένησε ως οικοδέσποινα τον δούκα κατά την επίσκεψη του δούκα της Βαυαρίας. έγινε το αντικείμενο αρκετών πολιτικών εικασιών. 

Όταν η σχέση τους διακόπηκε το 1710, της ζητήθηκε να μπει σε μονή, αλλά αρνήθηκε. Έτσι της δόθηκε ένα επίδομα και παντρεύτηκε τον Σαρλ-Ροντρίγκ-Γκονζάγκ ντε Φομπιέ, ιππότη ντ'Οππέντ το 1713. Χήρεψε το 1717.

Οικογένεια
Ως ερωμένη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης είχε τέκνο:
 (νόθος) Ιωάννης-Φίλιππος 1702-1748, ιππότης και μέγας βοηθός-μάγιστρος της Ορλεάνης.

Παντρεύτηκε το 1713 τον Σαρλ-Ροντρίγκ-Γκονζάγκ ντε Φομπιέ, ιππότη ντ'Οππέντ το 1713. Χήρεψε το 1717.

Πηγές
 Argenton (Marie-Louise-Madeleine-Victoire Le Bel de La Boissière de Séry, comtesse d’). In: Louis-Gabriel Michaud (Hrsg.): Biographie universelle ancienne et moderne, 2. Auflage, Bd. 2 (1854), S. 189f. (online).
Αδελαΐδα της Ορλεάνης

Η Αδελαΐδα (γαλλ. Adélaïde d'Orléans, 23 Αυγούστου 1777 - 31 Δεκεμβρίου 1847) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Η Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα Ευγενία ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Λουδοβίκου Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης και της Λουίζας Μαρίας Αδελαΐδας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου Ιωάννη Μαρία, Δούκα του Παντιέβρ.

Γεννήθηκε στο Παρίσι, κόρη αυτού που κατά τη Γαλλική Επανάσταση αποκαλούσαν "Λουδοβίκος Ισότης". Την ίδια καλούσαν Δεσποινίδα της Σαρτρ. Είχε μία δίδυμη μεγαλύτερη αδελφή, τη Φραγκίσκη, που απεβίωσε 5 ετών. Από τότε που έγινε αυτό, τη Λουίζα την αποκαλούσαν Δεσποινίδα της Ορλεάνης ή Κυρία Αδελαΐδα. Ως συγγενής των Βουρβόνων ήταν "Πριγκίπισσα εξ αίματος". Έμεινε άγαμη.

Πηγές
 "Mademoiselle d'Orléans", The Edinburgh Annual Register (1816): 290–291

Παραπομπές

Οίκος της Ορλεάνης
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Μαργαρίτα της Ορλεάνης

Η Μαργαρίτα (γαλλ. Marguerite d'Orléans, 16 Φεβρουαρίου 1846 - 24 Οκτωβρίου 1893) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν κόρη του Λουδοβίκου του Νεμούρ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα Τσαρτορύσκι.

Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Αδελαΐδα Μαρία ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου του Νεμούρ και της Βικτωρίας, κόρης του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1872 τον Βλάντυσλαβ Τσαρτορύσκι, ευγενή Πολωνό, συλλέκτη έργων τέχνης και ιδρυτή του Μουσείο Τσαρτορύσκι στην Κρακοβία. Είχε τέκνα:
 Άνταμ Λούντβικ 1872-1937, πρίγκιπας Τσαρτορύσκι, γαιοκτήμων και προστάτης των τεχνών.
 Βίτολντ Καζιμίερς 1876-1911.

Πηγές
 Darryl Lundy (10 March 2007). "Marguerite Adélaïde Marie d'Orléans, Princesse d'Orléans". thePeerage.com. Retrieved 2 August 2009.
 Paul Theroff. "FRANCE". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2 August 2009.

Παραπομπές 

Οίκος της Ορλεάνης
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Βικτωρία της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ-Κοχάρι

Η Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ-Κοχάρυ (γερμανικά: Viktoria von Sachsen-Coburg-Saalfeld-Koháry, 4 Φεβρουαρίου 1822 - 10 Νοεμβρίου 1857) ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Νεμούρ.

Βιογραφία
Η Βικτωρία Φραγκίσκη Αντωνία Ιουλιανή Λουίζα ήταν η μόνη κόρη του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και της Μαρίας Αντωνίας, κόρης του Φέρεντς Γιόζεφ Κοχάρυ ντε Τσάμπραγκ & Σίτνυα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1840 τον Λουδοβίκο του Νεμούρ και είχε τέκνα:
 Γκαστόν 1842-1922, Κόμης του Ε.
 Φερδινάνδος 1844-1910, Δούκας του Αλανσόν.
 Μαργαρίτα 1846-1893, παντρεύτηκε τον Βλάντισλαου Τσαρτορύσκι από την Πολωνία.
 Λευκή Μαρία 1857-1932.

Πρόγονοι

Πηγές
 Bragança, Jose Vicente de (2014). "Agraciamentos Portugueses Aos Príncipes da Casa Saxe-Coburgo-Gota" [Portuguese Honours awarded to Princes of the House of Saxe-Coburg and Gotha]. Pro Phalaris (in Portuguese). 9–10: 9. Retrieved 28 November 2019.

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Δούκισσες του Νεμούρ
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο

Το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο  (αγγλικά:San Francisco Film Critics Circle For Best Documentary Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο για να τιμήσει το καλύτερο ντοκυμαντέρ που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στη Κινηματογραφική βιομηχανία.

Νικητής

2000s

2010s

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο 

Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο
Βεατρίκη της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα

Η Βεατρίκη της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκισσα της Γκαλιέρα (1884 - 1966), ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως κόρη του Αλφρέδου, δούκα του Εδιμβούργου, και της Μαρίας Αλεξάνδροβνα, μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας.

Η Βεατρίκη Λεοπολδίνη Βικτωρία γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1884 στο Ίστγουελ Παρκ του Κεντ και βαπτίσθηκε στις 17 Μαΐου 1884 από τον Ουίλιαμ Λόιντ (εφημέριο του πατέρα της). Πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στη Μάλτα, τότε βρετανική αποικία, όπου ο πατέρας της υπηρετούσε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.

Το 1902 η Πριγκίπισσα Βεατρίκη είχε ένα ειδύλλιο με τον Ρώσο εξάδελφό της Μεγάλο Δούκα Μιχαήλ, νεότερο αδελφό του Νικολάου Β΄. Ωστόσο παρεμποδίστηκε να τον παντρευτεί, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία απαγορεύει το γάμο μεταξύ πρώτων εξαδέλφων.

Το 1906 γνώρισε τον εξάδελφο του Αλφόνσου ΙΓ' της Ισπανίας, τον Αλφόνσο της Γκαλιέρα, με τον οποίο συνήψε σχέση. Εξαιτίας του γεγονότος ότι η Βεατρίκη δεν ήταν Καθολική, το ζευγάρι δέχθηκε προειδοποίηση από τον Ισπανό μονάρχη, ότι θα έπρεπε να ζήσει στην εξορία. Παρ' όλα αυτά η Βεατρίκη και ο Αλφόνσος παντρεύτηκαν στις 15 Ιουλίου 1909 με μια Ρωμαιοκαθολική και μια Λουθηρανική τελετή στο Κόμπουργκ. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Κόμπουργκ, έως ότου το 1912 τους επιτράπηκε να επιστρέψουν στην Ισπανία. Τον Αύγουστο του 1913 η Βεατρίκη μεταστράφηκε στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Το 1916 ο Αλφόνσος ΙΓ' εξόρισε για οκτώ χρόνια τη Βεατρίκη και την οικογένειά της στην Ελβετία, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για αποστολή που είχε ανατεθεί στον Πρίγκιπα Αλφόνσο. Ωστόσο ο πραγματικός λόγος της εξορίας ήταν το κλίμα που είχε διαμορφωθεί στο παλάτι εναντίον του ζευγαριού. Η οικογένεια κατέφυγε στην Αγγλία, όπου τα τρία τους παιδιά εκπαιδεύτηκαν στο Κολέγιο Ουίντσεστερ. Μετά από οκτώ χρόνια επέστρεψαν στην Ισπανία και εγκαταστάθηκαν στην πόλη Σανλούκαρ δε Μπαραμέδα. Εκεί η Βεατρίκη απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1966.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1909 τον Αλφόνσο, δούκα της Γκαλιέρα, και είχε τέκνα:
 Αλβάρο 1910-1997, δούκας της Γκαλιέρα
 Αλόνσο 1941-1975, πρίγκιπας της Γκαλιέρα
 Αλφόνσος γενν. 1968, δούκας της Γκαλιέρα.
 Αλφόνσος 1912-1936.
 Αταούλφος 1913-1974.

Παραπομπές

Βρετανοί ευγενείς
Βρετανίδες πριγκίπισσες
Ισπανίδες Ινφάντας
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Δούκισσες της Γκαλιέρα
Έβα Κότσεβερ

Η Έβα Κοτσέβερ (γεν. το 1891 στην Μουάβα ως Χάβα Ζλοτσόβερ και πέθανε στο Άουσβιτς στις 17 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Πολωνοεβραία φεμινίστρια, βιβλιοθηκάριος και συγγραφέας. Ήταν γνωστή και ως Ιβ Άνταμς. Είναι γνωστή για τον ανοιχτά λεσβιακό σύλλογο "Το σύχνασμα της Έβας" (Eve's Hangout) τον οποίο λειτούργησε για δύο χρόνια στην Νέα Υόρκη.

Βιογραφία 
Η Χάβα Ζλοτσόβερ γεννήθηκε το 1891 στην Πολωνία. Ίδρυσε το "Σύχνασμα της Έβας" το 1925 στο Μανχάταν Νέας Υόρκης. Ίδρυσε στο Σικάγο μια επιχείρηση με τίτλο Το Γκρι Εξοχικό (The Grey Cottage) με την συνεργάτιδα της, την σουηδή Ρουτ Νορλάντερ. Ήταν φίλη της Έμα Γκόλντμαν. 

Έξω από την είσοδο του συλλόγου της είχε βάλει μια πινακίδα με τίτλο "Οι άνδρες επιτρέπονται αλλά δεν είναι ευπρόσδεκτοι". 

Μετά από αστυνομική επιδρομή τον Ιούνιο του 1926, βρέθηκε ένοχη για αισχρότητα. Η αστυνομία βρήκε ένα ποίημα της με τίτλο "Λεσβιακή αγάπη". 

Ο σύλλογος της έκλεισε και απελάθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες τον Δεκέμβριο του 1926. 

Στο Παρίσι, σύχναζε στο Καφέ Ντομ. 

Στη συνέχεια μετακόμισε στο Παρίσι, όπου άνοιξε ένα νέο λεσβιακό σύλλογο και ένα βιβλιοπωλείο κοντά στη Μονμάρτρη . Στη δεκαετία του 1930, πολέμησε μαζί με το στρατόπεδο των δημοκρατικών κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου . Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στη Γαλλία. Συνελήφθη στη Νίκαια το 1943 και απελάθηκε στο στρατόπεδο του Ντρανσί. Απελάθηκε στο Άουσβιτς όπου εκτελέστηκε.

Αφιερώματα 
Η Μπάρμπαρα Καν έγραψε ένα έργο με τίτλο Άφταστη Έντεν (Unreachable Eden) για τη ζωή της Έβα Κότσεβερ το 2014 . Διαβάστηκε το 2014 στο Θέατρο για τη Νέα Πόλη στη Νέα Υόρκη. 

Σήμερα ο σύλλογος της αποτελεί μέρος της κληρονομιάς της ΛΟΑΤ.,,

Μια οδός στο Παρίσι ονομάζεται οδός Έβα Κότσεβερ, στη Μονμάρτρη. Το γειτονικό σχολείο φέρει επίσης το όνομά της..

Παραπομπές 

ΛΟΑΤ ιστορία στη Γαλλία
Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P166
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P135
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P742
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P20
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P570
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Πολωνοί φεμινιστές
Λένα Ντάνχαμ

Η Λένα Ντάνχαμ (Lena Dunham ; 13 Μαΐου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, παραγωγός. Είναι γνωστή ως δημιουργός, συγγραφέας και πρωταγωνίστρια της τηλεοπτικής σειράς του HBO Girls (2012-2017), για την οποία έλαβε αρκετές υποψηφιότητες για βραβείο Έμμυ και δυο Χρυσές Σφαίρες. Η Ντάνχαμ σκηνοθέτησε επίσης αρκετά επεισόδια της σειράς Girls και έγινε η πρώτη γυναίκα που κέρδισε το βραβείο Directors Guild Καλύτερης Σκηνοθεσίας σε Κωμική Σειρά. Πριν την σειρά Girls, η Ντάνχαμ έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην αυτοβιογραφική ανεξάρτητη ταινία Tiny Furniture (2010), για την οποία κέρδισε το βραβείο Ανεξάρτητων Δημιουργών για το Καλύτερο Πρώτο Σενάριο.

Το 2013, η Ντάνχαμ συμπεριλήφθηκε στην ετήσια λίστα του Time 100 με τους ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Το 2014, η Ντάνχαμ κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της, Not That Kind of Girl: A Young Woman Tells You What She's "Learned". Το 2015, μαζί με την συμπρωταγωνίστριά της στο Girls Jenni Konner, η Ντάνχαμ δημιούργησε το Lenny Letter, ένα φεμινιστικό ηλεκτρονικό ενημερωτικό δελτίο, το οποίο έκλεισε στα τέλη 2018.

Η Ντάνχαμ έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες όπως στις Supporting Characters και This Is 40 (και οι δυο ταινίες το 2012) και στην Happy Christmas (2014). Έκανε την φωνή της Μαίρη στην ταινία My Entire High School Sinking Into the Sea (2016),που έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Στην τηλεόραση, πέρα από την σειρά Girls, έχει κάνει γκεστ ρόλους στις σειρές Scandal και The Simpsons (και οι δυο το 2015). Το 2017, ενσάρκωσε την Valerie Solanas στην ταινία American Horror Story: Cult.

Το έργο της Ντάνχαμ και η αμφιλεγόμενη παρουσία της στα κοινωνικά δίκτυα και σε συνεντεύξεις έχει προκαλέσει διαμάχη, κριτική και ενδελεχή έλεγχο από τα ΜΜΕ καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας της.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βραβεία και υποψηφιότητες

Εργογραφία

Βιβλία

Δοκίμια

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Lena Dunham στο Makers: Women Who Make America

Αμερικανίδες ηθοποιοί
Ανούσκα Σέτι

Η Sweety Shetty (7 Νοεμβρίου 1981), γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Ανούσκα Σέτι (Anushka Shetty), είναι Ινδή ηθοποιός και μοντέλο που εργάζεται στις εταιρείες Telugu και Tamil. Έχει λάβει αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών CineMAA Awards, ένα Nandi Award, ένα TN State Film Award και τρία Filmfare Awards από οκτώ υποψηφιότητες. Είναι μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς στην Ινδία και συχνά αναφέρεται ως Lady Superstar από τον κινηματογράφο της νότιας Ινδίας.

Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην υποκριτική στην ταινία Super (2005), που της χάρισε το βραβείο Filmfare Β' Γυναικείου Ρόλου. Την επόμενη χρονιά, πρωταγωνίστησε στην ταινία του S. S. Rajamouli Vikramarkudu, που έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι επόμενες ταινίες της Lakshyam (2007), Souryam (2008) και Chintakayala Ravi (2008) έγιναν επίσης επιτυχίες. Το 2009, η Σέτι ενσάρκωσε διπλούς ρόλους στην μαύρη ταινία φαντασίας Arundhati, που της χάρισε τα θετικά σχόλια των κριτικών και αρκετά βραβεία, μεταξύ των οποίων το πρώτο βραβείο Filmfare Καλύτερης Ηθοποιού, το Nandi Award και το Cinemaa Award Καλύτερης Ηθοποιού. Την επόμενη χρονιά, η ενσάρκωση μιας πόρνης στην δραματική ταινία Vedam τής χάρισε το δεύτερο συνεχόμενο βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού από το Filmfare και το CineMaa. Μετά την επιτυχία αυτών των ταινιών, καθιερώθηκε ως μια από τις πρωταγωνίστριες του κινηματογράφου Telugu.

Την δεκαετία του 2010, η Σέτι απέκτησε φήμη και με στον κινηματογράφο Tamil με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες δράσης όπως στις Vettaikaran (2009), Singam (2010), Singam II(2013), Yennai Arindhaal (2015) και Si3 (2017) ; όλες αυτές οι ταινίες έγιναν μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. Συνέχισε να λαμβάνει θετικά σχόλια και επαίνους από τους κριτικούς με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της στις δραματικές ταινίες Vaanam (2011), Deiva Thirumagal (2011) και Inji Iduppazhagi (2015). Ενσάρκωσε την ομώνυμη βασίλισσα στην ιστορική ταινία δράσης Rudramadevi (2015), με την οποία κέρδισε το τρίτο βραβείο Filmfare Καλύτερης Ηθοποιού. Η ενσάρκωση της βασίλισσας Devasena στην σειρά ταινιών Baahubali (2015-17) έλαβε τον παγκόσμιο θαυμασμό. Ενώ η ταινία The Beginning (2015) είναι η τέταρτη ινδική ταινία με τα περισσότερα έσοδα, η συνέχειά της The Conclusion (2017) ήταν η ινδική ταινία με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών και με την οποία η Σέτι έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός στον κινηματογράφο της νότιας Ινδίας.

Φιλμογραφία

Σημειώσεις

Βραβεία και υποψηφιότητες

Άλλα βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

Ινδοί ηθοποιοί
Επαρχία Γκελμά

Η Επαρχία Γκελμά () είναι επαρχία (βιλάγια) στην ανατολική Αλγερία. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα και μεγαλύτερο δήμο της, Γκελμά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 482.430 κατοίκους.

Ιστορία
Οι κάτοικοι της περιοχής υπέφεραν σοβαρές απώλειες το 1945 κατά τη διάρκεια της Σφαγής του Σετίφ από τον Γαλλικό Στρατό. Η επαρχία συστάθηκε το 1974. Πριν από αυτό ήταν τμήμα της Επαρχίας Άναμπα. Το 1983, η επαρχία έχασε το νοτιοανατολικό άκρο της ώστε να δημιουργηθεί η Επαρχία Σουκ Αχράς.

Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 34 κοινότητες ή δήμους.

Διαμερίσματα

 Αΐν Μαχλούφ
 Μπουσεγκούφ
 Γκελάτ Μπου Σμπάα
 Γκελμά
 Χαμάμ Ντεμπάγκ
 Χαμάμ Ν'Μπαΐλς
 Ηλιούπολης
 Χουαρί Μπουμεντιέν
 Χεζαράς
 Ουέντ Ζενατί

Κοινότητες

 Αΐν Μπεν Μπεϊντά
 Χουαρί Μπουμεντιέν
 Αΐν Λαρμπί
 Αΐν Μαχλούφ
 Αΐν Ρεγκαντά
 Αΐν Σαντέλ
 Μπελχεΐρ
 Μπεν Τζαράχ
 Μπενί Μεζλίν
 Μπορτζ Σαμπάτ
 Μπου Χασανά
 Μπου Χαμντάν
 Μπουατί Μαχμούντ
 Μπουγκούφ
 Μπουμαχρά Αχμέντ
 Νταχουαρά
 Τζεμπαλάχ Χεμισί
 Ελ Φετζούντ
 Γκελάτ Μπου Ντμπάα
 Γκελμά
 Χαμάμ Ντεμπάγκ
 Χαμάμ Νμπαΐλ
 Ηλιούπολη
 Χεραζά
 Μετζέζ Αμάρ
 Μετζέζ Σφα
 Νεσμαγιά
 Ουέντ Σεχάμ
 Ουέντ Φραγκά
 Ουέν Ζενατί
 Ρας Ελ Αγκμπά
 Ροκνιά
 Σαλαουάα Ανουνά
 Ταμλουκά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού της Επαρχίας Γκελμά

Γκελμα
Ελβίρα Λίντο

Η Ελβίρα Λίντο (Elvira Lindo ; Κάδιθ 23 Ιανουαρίου 1962) είναι Ισπανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Σε ηλικία 12 ετών, μετακόμισε στην Μαδρίτη όπου σπούδασε δημοσιογραφία στο Complutense University of Madrid. Δεν αποφοίτησε καθώς ξεκίνησε να εργάζεται στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο ως παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος. Το πρώτο μυθιστόρημα βασίστηκε σε έναν φανταστικό ραδιοφωνικό χαρακτήρα, που έχει γίνει κλασική φιγούρα στην ισπανική παιδική λογοτεχνία. Ο Manolito είναι ο γιος ενός οδηγού φορτηγού και ζει μια ταπεινή ζωή στην εργατικής τάξης γειτονιά του Carabanchel. Ο χαρακτήρας ήταν ο πρωταγωνιστής αρκετών μυθιστορημάτων σε πρώτο πρόσωπο που γράφτηκαν με ένα λογοτεχνικό ύφος το οποίο περιλαμβάνει χιούμορ, ειρωνεία και οξεία κριτική της κοινωνίας.

Η Λίντο έχει επίσης γράψει ενήλικη λογοτεχνία και θεατρικά έργα ; είναι η σεναριογράφος της ταινίας La primera noche de mi vida, και συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Miguel Albaladejo στις θεατρικές παραστάσεις Manolito Gafotas και Ataque verbal. Προσάρμοσε το θεατρικό σενάριο Plenilunio από το μυθιστόρημα του συζύγου της, Antonio Muñoz Molina.

Από τότε που ο σύζυγός της Antonio Muñoz Molina ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή στο Instituto Cervantes στην Νέα Υόρκη, η Λίντο κατοικεί μόνιμα στην ίδια πόλη. Συχνά αρθρογραφεί για την ισπανόφωνη εφημερίδα El País, συνεισφέροντας editorials, και αρθρογραφεί ως ανεξάρτητη συνεργάτης για άλλα περιοδικά και εφημερίδες.

Το 1998 η Λίντο βραβεύτηκε με το Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil (Εθνικό Βραβείο για την Παιδική και Νεανική Λογοτεχνία) για το βιβλίο Los trapos sucios de Manolito Gafotas, και έλαβε το βραβείο Premio Biblioteca Breve για το μυθιστόρημα Una palabra tuya. Το επόμενο βιβλίο της, Lo que me queda por vivir κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ισπανοί δημοσιογράφοι
Ισπανοί συγγραφείς
Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς
Συμμετοχή της Τζαμάικας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η Τζαμάικα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Από το ντεμπούτο της το 1948, έχει συμμετάσχει σε όλες τις εκδόσεις των αγώνων, εκτός από αυτήν του 1960.

Μετάλλια 

| width="78%" align="left" valign="top" |

| width="22%" align="left" valign="top" |

| width="22%" align="left" valign="top" |

Παραπομπές 

Τζαμάικα
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Βασίλειος Πετρόπουλος

Ο Βασίλειος Α. Πετρόπουλος (1914 -17/3/1985) ήταν τακτικός καθηγητής της Παιδοχειρουργικής και Ορθοπεδικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε Πρύτανης του ΑΠΘ το 1979 -1980

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο  της Αθήνας.

Μετεκπαιδεύτηκε στη Γενική Χειρουργική, στη Χειρουργική Θώρακος στο Σανατόριο "Σωτηρία" και στη Χειρουργική Παίδων και Ορθοπεδική στο Παν/μιο του Παρισιού, από όπου έφερε και την ειδικότητα αυτή στην Ελλάδα.  Στο Παρίσι έλαβε τον τίτλο Assistant Etranger. Ήταν ο πρώτος Χειρουργός Παίδων στην Ελλάδα και ίδρυσε την πρώτη στην Ελλάδα Παιδοχειρουργική κλινική, ως διευθυντής στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγλαΐα Κυριακού".

Το 1961 εξελέγη τακτικός  καθηγητής της Παιδοχειρουργικής και Ορθοπεδικής έδρας στο Παν/μιο Θεσσαλονίκης, στη νεοϊδρυμένη τότε έδρα Χειρουργικής Παίδων και Ορθοπεδικής, στο Γενικό Κεντρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης (νυν Γεννηματά). Συνέβαλε στην ιδέα της ίδρυσης του παραρτήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Αλεξανδρούπολη. Υπήρξε πρόεδρος της Ελληνικής Παιδοχειρουργικής Εταιρείας, της Αντικαρκινικής Εταιρείας Β. Ελλάδας, αντιπρόεδρος του Ιατρικού  Συλλόγου Αθηνών  και μέλος της Γαλλικής Παιδοχειρουργικής Εταιρείας.

Το 1978 -79 εξελέγη Αντιπρύτανης, το 1979 - 80 Πρύτανης και το 1980 - 81 Προπρύτανης του ΑΠΘ.

Εργογραφία 

Χειρουργική και Ορθοπεδική των παίδων, Εκδ. Σάκκουλα, 1982
Κήλη του οισοφαγικού Τμήματος των Βρεφών
Μετατραυματική μηνιγγίτις και σύγχρονος θεραπεία αυτής
Osteomyelite Gentrate Diaphyssaire Chronique de l' Enfant
Δημοσίευσε επίσης 170 περίπου εργασίες σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά.    

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Μαρία ντε λα Εσπεράνθα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η Μαρία δε λα Εσπεράνθα, ισπαν. María de la Esperanza de Borbón-Dos Sicilias (14 Ιουνίου 1914 - 8 Αυγούστου 2005) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του πρίγκιπα των Δύο Σικελιών και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Καρόλου πρίγκιπα των Δύο Σικελιών και της 2η συζύγου του Λουίζας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Φιλίππου κόμη του Παρισιού.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1944 τον Πέτρο-Γκαστάο πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
 Πέτρος-Κάρολος γενν. 1945, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
 Μαρία ντα Γκλόρια της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, γενν. 1946, παντρεύτηκε πρώτα τον  Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς και έπειτα τον Ιγνάθιο δε Μεδίνα υ Φερνάντεθ δε Κόρδοβα, δούκα της Σεγκόρβε.
 Αλφόνσος-Εδουάρδος γενν. 1948, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
 Μανουήλ-Αλβάρο γενν. 1949, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπαγκάνσα.
 Χριστίνα-Μαρία γενν. 1950, παντρεύτηκε τον Γιαν-Πάουελ πρίγκιπα Σαπίχα-Ροζάνσκι (γενν. 1935) από την Πολωνία.
 Φραγκίσκος Ουμβέρτος γενν. 1956, πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

Πηγές
 Darryl Lundy (20 October 2005). "Maria de la Esperanza di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2008-10-05.
 Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on April 28, 2009. Retrieved 2008-10-05.

Παραπομπές 

Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα

Ο Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα (1465 - 1530), τέταρτος αντιβασιλιάς της Πορτογαλικής Ινδίας (1518 - 1522) ήταν Πορτογάλος ευγενής που απέστειλε ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας για να ελέγξει τις Πορτογαλικές δραστηριότητες στην Μαδαγασκάρη και στην Μαλάκα (11 Σεπτεμβρίου 1509). Αποχώρησε την επόμενη χρονιά (1510) όταν έμαθε ότι ο Σουλτάνος Μαχμούτ Σαχ σχεδίαζε την δολοφονία του, αυτό του έδωσε την πρόφαση να ξεκινήσει τις κατακτήσεις. Διαδέχθηκε τον προκάτοχο του Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία στην αντιβασιλεία της Πορτογαλικής Ινδίας (1518), ηγήθηκε σε εκστρατεία στην Ερυθρά Θάλασσα (1520) και έστειλε την πρώτη Πορτογαλική πρεσβεία στην Αιθιοπία. Ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ επέλεξε ως διάδοχο του τον Ντουάρτε ντι Μενέζες (1521).

Παραπομπές

Πηγές

Haywood, John (2002). Historical Atlas of the Early Modern World 1492-1783. Barnes & Noble Books
Ronald Bishop Smith, Diogo Lopes de Sequeira, "Diogo Lopes de Sequeira: Elements on His Office of Almotace Mor", Silvas, 1975 (Inclui o texto de cinco cartas (Fev.1524-Dez.1524) trocadas entre o rei, D.Joao III e Diogo Lopes de Sequeira, regulador real de pesos, medidas e precos).
David B. Quinn, Cecil H. Clough, Paul Edward Hedley Hair, "The European outthrust and encounter",p. 97, Liverpool University Press, 1994.
James Maxwell Anderson, "The history of Portugal", p. 72, conquest of the city of Malacca, Greenwood Publishing Group, 2000.
Sanjay Subrahmanyam, "The Career and Legend of Vasco Da Gama", p. 300, Cambridge University Press, 1997

Πορτογάλοι εξερευνητές
Ναυτιλιακή ιστορία της Πορτογαλίας
Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας
Μύριελ Σπαρκ

Η Μύριελ Σπαρκ (Muriel Sarah Spark ; 1 Φεβρουαρίου 1918 – 13 Απριλίου 2006) ήταν Σκωτσέζα μυθιστοριογράφος, συγγραφέας μικρών ιστοριών, ποιήτρια και δοκιμιογράφος.

Εργογραφία

Μυθιστορήματα 
The Comforters (1957)
Robinson (1958)
Memento Mori (1959)
The Ballad of Peckham Rye (1960)
The Bachelors (1960)
The Prime of Miss Jean Brodie (1961)
The Girls of Slender Means (1963)
The Mandelbaum Gate (1965)
The Public Image (1968) – shortlisted for Booker Prize
The Driver's Seat (1970)
Not To Disturb (1971)
The Hothouse by the East River (1973)
The Abbess of Crewe (1974)
The Takeover (1976)
Territorial Rights (1979)
Loitering with Intent (1981) – shortlisted for Booker Prize
The Only Problem (1984)
A Far Cry from Kensington (1988)
Symposium (1990)
Reality and Dreams (1996)
Aiding and Abetting (2000)
The Finishing School (2004)

Άλλα έργα 
Tribute to Wordsworth (edited with Derek Stanford, 1950)
Child of Light (a study of Mary Shelley) (1951)
The Fanfarlo and Other Verse (1952)
Selected Poems of Emily Brontë (1952)
John Masefield (biography, 1953)
Emily Brontë: Her Life and Work (with Derek Stanford; 1953)
My Best Mary (a selection of letters of Mary Shelley, edited with Derek Stanford, 1953)
The Brontë letters (1954)
Letters of John Henry Newman (edited with Derek Stanford, 1957)
The Go-away Bird (short stories, 1958)
Voices at Play (short stories and plays, 1961)
Doctors of Philosophy (play, 1963)
Collected Poems I (1967)
Collected Stories I (1967)
The Very Fine Clock (children's book, illustrations by Edward Gorey, 1968)
Bang-bang You're Dead (short stories, 1982)
Mary Shelley (complete revision of Child of Light, 1987)
Going Up to Sotheby's and Other Poems (1982)
Curriculum Vitae (autobiography, 1992)
The French Window and the Small Telephone (limited edition, 1993)
Complete Short Stories (2001)
All the Poems (2004)

Μελέτες πάνω στην γραφή της Σπαρκ 
Jardine, Penelope, ed. 2018.  A Good Comb. New Directions.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Official Website of Dame Muriel Spark (Last Internet Archive capture of defunct website - 5 March 2016)

Muriel Spark personal archive at National Library of Scotland
The Muriel Spark Papers at Washington University in St. Louis
Muriel Spark fonds at University of Victoria, Special Collections
Guardian obituary, 17 April 2006
In their own words BBC interview 3 December 1971 (Video, 30 mins) 
Chrysalis: a poem by Muriel Spark from TLS, 17 January 2008
 "Dame Muriel Spark", Fellows Remembered, The Royal Society of Literature

Σκωτσέζοι συγγραφείς
Νίκος Τουλίκας

Ο Νίκος Τουλίκας είναι Έλληνας Παγκόσμιος Πρωταθλητής στίβου ΑμεΑ και Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο Σκι Αντοχής ΑμεΑ. Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1995 στο Νησί Ημαθίας. Η πρώτη του επαφή με τον αθλητισμό ήταν το 2012, όταν ξεκίνησε να προπονείται με το Προπονητικό Πρόγραμμα των Χειμερινών Αθλημάτων των Special Olympics Hellas στο σκι αντοχής.Το 2013 συμμετείχε στους Παγκόσμιους αγώνες Special Olympics στην Pyongyang της Νότιας Κορέας και κατέκτησε 3 μετάλλια. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τους δρόμους αντοχής στα 5 και 10 χλμ. Τον Αύγουστο του 2015 συμμετείχε στους Special Olympics World Summer Games στην Αμερική όπου κατάφερε να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στα 5 χιλιόμετρα με χρόνο 23.48 λεπτά. Το 2016 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ ΟΠΑΠ και αναδείχθηκε πανελληνιονίκης στα 5 χιλιόμετρα με χρόνο 21,55 λεπτά. Επιπλέον, την ίδια χρονιά ήταν ένας από τους λαμπαδηδρόμους στο ταξίδι της ολυμπιακής φλόγας επί ελληνικού εδάφους για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016.
Τον Μάρτιο του 2017 ήταν ο πρώτος λαμπαδηδρόμος της φλόγας για τους χειμερινούς αγώνες Special Olympics World Winter Games στην Αυστρία. Σε αυτή τη διοργάνωση κατάφερε να κερδίσει την πρώτη θέση στα 2.500 μέτρα σκι αντοχής και τη δεύτερη θέση στα 1.500 μέτρα. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους στη συμμετοχή του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ κατέκτησε την πρώτη θέση ξανά στα 5 χιλιόμετρα και την πρώτη θέση στα 10 χιλιόμετρα με χρόνο 44,16 καταρρίπτοντας το μέχρι τότε πανελλήνιο ρεκόρ που κρατούσε 12 χρόνια. Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ 2020 κατέκτησε για ακόμα μια φορά την πρώτη θέση στα 10 χιλιόμετρα και την δεύτερη θέση στα 5 χιλιόμετρα. Το 2021 συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου ΑμεΑ το οποίο διοργανώθηκε για πρώτη φορά στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, εκεί κατόρθωσε για ακόμα μια φορά να βγει πρώτος στα 10 χλμ και να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέχει εδώ και αρκετά χρόνια. Το καλοκαίρι του 2022 συμμετείχε στο αγώνισμα των 10 χιλιομέτρων στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου για αθλητές και αθλήτριες με αναπηρία καταφέρνοντας ξανά να κατακτήσει την πρώτη θέση. Ανήκει στην κατηγορία Τ20 (αυτισμός) όταν συμμετέχει στα αγωνίσματα 5 και 10 χιλιομέτρων σε εγχώριες και Παγκόσμιες διοργανώσεις. Ο Νίκος είναι ,επίσης, εθελοντής δότης μυελού των οστών στο Σύλλογο Όραμα Ελπίδας. Μητέρα του είναι η Έφη Καραγιάννη, πρόεδρος του αθλητικού σωματείου ΑμεΑ  "Αιγές Βεργίνα" που δραστηριοποιείται στην ευρύτερη περιοχή της Ημαθίας.

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές στίβου ΑμεΑ
Ιμάν

Η Ιμάν (Iman ; γενν. Zara Mohamed Abdulmajid ; σομαλικά : Zara Maxamed Cabdulmajiid ; 25 Ιουλίου 1955) είναι μοντέλο , ηθοποιός και επιχειρηματίας από την Σομαλία. Πρώην μούσα των σχεδιαστών Τζιάνι Βερσάτσε, Χάλστον, Κάλβιν Κλάιν, Ντόνα Καράν και Ιβ Σεν Λοράν, είναι επίσης γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο. Είναι η χήρα του Άγγλου μουσικού της ροκ Ντέιβιντ Μπόουι, τον οποίο παντρεύτηκε το 1992.

Εργογραφία 
 I Am Iman (2001)
 The Beauty of Color (2005)
 One Love Lost: A True Story (2005)

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  – official site
 
 
 
 Iman Cosmetics

Σομαλοί ηθοποιοί
Φωτομοντέλα
Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία

Ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία (Λισαβώνα, περί το 1460 - 1520) ήταν ο τρίτος αντιβασιλιάς της Πορτογαλικής Ινδίας (1515 - 1518), έφτασε στην Ινδία (1518) για να διαδεχτεί τον προκάτοχο του Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε. Ο Λόπο Σοάρες είχε ισχυρές συνδέσεις με την πανίσχυρη οικογένεια Αλμέιντα. Διετέλεσε κυβερνήτης της Ελμίνα στην Πορτογαλική Χρυσή Ακτή (1495-1499) και κυβερνήτης της 6ης Πορτογαλικής Ινδικής Αρμάδας (1504). Μετά την επιτυχημένη επιστροφή του στόλου στην Πορτογαλία ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας τον δέχτηκε με μεγάλες τιμές (1505) και τον διόρισε σε ψηλά αξιώματα.

Αντιβασιλιάς των Ινδιών

Τον Μάρτιο του 1515 ο βασιλιάς τον επέλεξε τρίτο αντιβασιλέα της Πορτογαλικής Ινδίας ως αντικαταστάτη του Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε, κατόπιν αναχώρησε από την Λισαβώνα για την Ινδία (7 Απριλίου 1515), όταν έφτασε ο Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε ήταν ήδη νεκρός. Τον Αύγουστο του 1515 ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ πληροφορήθηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας ότι ο Μαμελούκος Σουλτάνος στο Κάϊρο ετοίμαζε στόλο στο Σουέζ για να επιτεθεί στους Πορτογάλους. Ο βασιλιάς έστειλε επιστολή στον Λόπο Σοάρες και του δήλωσε ότι θα του παραχωρήσει ότι εξοπλισμό χρειαστεί για να πολεμήσει τους Μουσουλμάνους. Ο Αλμπεργκαρία αποφάσισε την πρώτη ναυτική εκστρατεία στην Ερυθρά Θάλασσα, ο στόχος του ήταν να φτάσει στην ακτή για να συναντήσει τον αυτοκράτορα της Αιθιοπίας Ντάγιουτ Β΄ (1517). 

Στον 7ο Πορτογαλικό Στόλο συμμετείχαν ο Πορτογάλος πρέσβης Ντουάρτε Γκαλβάο (1446-1517), ο Αιθίοπας πρέσβης Ματέους ο Αρμένιος και ο ιεραπόστολος Φρανσίσκο Άλβαρες (1465-1540). Η αποστολή έφτασε πρώτα στην Άντεν, η πόλη παραδόθηκε αλλά ο Λόπο Σοάρες είδε με λύπη ότι δεν είχε άντρες να τους τοποθετήσει σαν φρουρά στο λιμάνι. Η απόπειρα να φτάσουν στο Μασάουα απέτυχε, έφτασαν στο αρχιπέλαγος του Ντάλακ και μπόρεσαν να φύγουν μόνο μετά τον θάνατο του Ντουάρτε Γκαλβάο στο Καμαράν. Ο Ματέους ο Αρμένιος και ο Φρανσίσκο Άλβαρες ενημερώθηκαν κατόπιν οτι ο βασιλιάς έδωσε εντολή να αντικατασταθεί στην αντιβασιλεία της Ινδίας ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία με τον Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα. Ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία κατέκτησε την Σρι Λάνκα για λογαριασμό του βασιλιά της Πορτογαλίας αφού έφτασε με μεγάλο στόλο στην πρωτεύουσα Κολόμπο (1518), έκτισε το κάστρο "Σάντα Μπάρμπαρα".

Παραπομπές

Πηγές
Albuquerque, Brás de (1774). Commentarios do grande Afonso Dalboquerque.
E. Denison Ross, "Early Travellers in Abyssinia: Part I", Journal of the Royal African Society, 21 (1922)

Ναυτιλιακή ιστορία της Πορτογαλίας
Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας