joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λετίσια Καλντερόν

Η Λετίσια Καλντερόν (Carmen Leticia Calderón León, 15 Ιουλίου 1968 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.

Σπούδασε ηθοποιία στην Televisa Educational Training Centre. Συμμετείχε σε πολλά θεατρικά έργα και τηλενουβέλες.  

Η καριέρα της εκτοξεύτηκε στα ύψη το 1997 με τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη σειρά Εσμεράλντα, η οποία προβλήθηκε σε περισσότερες από 120 χώρες και αποτέλεσε τηλεοπτικό φαινόμενο σπάζοντας πολλαπλά ρεκόρ τηλεθέασης, ιδίως στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.

Φιλμογραφία
Chispita - 1982
Bianca Vidal - 1982
Amalia Batista - 1983, ως Λετίσια
Principessa - 1984, ως Βίκι
El ángel caído - 1985
Monte calvario - 1986, ως Τέρε
El camino secreto - 1986, ως Άλμα
Tal como somos - 1987, ως Μέτσε
La indomable - 1987, ως Μαρία Φερνάντα Βιγιαλπάντο
Tal como somos - 1987/88, ως Μαργαρίτα Σισνέρος
La casa al final de la calle - 1989, ως Τέρεσα Αλταμιράνο Νάχερα
Hora marcada - 1990, ως Λουσία, Επεισόδιο: "El taxi"
Yo compro esa mujer - 1990, ως Άνα Κριστίνα Μόντες ντε Όκα
Valeria y Maximiliano - 1991, ως Βαλέρια Λαντέρο ντε Ρίβα
Noches de ronda - 1992, ως Ροσίτα (Ταινία)
Entre la vida y la muerte - 1993, ως Σουσάνα Τρέχος
Mujer, casos de la vida real - 1994, (Επεισόδια 2)
Prisionera de amor - 1994, ως Κονσουέλο
Lazos de amor - 1995
La antorcha encendida - 1996, ως Τερέσα ντε Μουνίζ
Esmeralda - 1997, ως Εσμεράλδα Ροσάλες/Εσμεράλδα Πενιαρρεάλ ντε Βελάσκο
Angelito mío - 1998, (Ταινία)
El diario de Daniela - 1999, ως Λεςονόρ ντε Μονρόι
Laberintos de pasión - 1999, ως Χουλιέτα Βαλντεράμα
Cuento de Navidad - 1999, ως Το πνεύμα των Χριστουγέννων
Amor real - 2003, ως Χάνα ντε λα Κορκουέρα
Heridas de amor - 2006, ως Φερνάντα ντε Αραγόν (νεαρή)
Plaza Sésamo - 2006, ως Δρ. Λέτι, Επεισόδιο: "Me da pena" (Σεζόν:10, Επεισόδιο:15)
Hoy - 2006/07, ως Παρουσιάστρια
Mujeres asesinas - 2008, ως Σόνια ντε Κεβέδο, Επεισόδιο: "Σόνια, Η άκαρδη" (Σεζόν:1, Επεισόδιο:1)
Plaza Sésamo: Los monstruos feos más bellos - 2008, ως Λέτι (Ταινία)
En nombre del amor - 2008/09, ως Καρλότα Εσπινόσα ντε λος Μοντέρος
La fuerza del destino - 2011, ως Αλίσια Βιγιαγόμες (Επεισόδια 6)
Amor bravío - 2012, ως Ισαδόρα Γκονσάλες χηρ. ντε Λασκάνο
A que no me dejas - 2015, ως Ινές Ουρούτια ντε Μουρά
Mujeres de negro - 2016, ως Ιρένε Παλασουέλος
Juntos el corazón nunca se equivoca - ,2019 ως Έλσα Ρεϊνόσο Βάργας
Soltero con hijas - 2020, ως Καρμίνα Ρίος ντε Μοντέρο
Imperio de mentiras - 2020/21, ως Βικτόρια Ρόμπλες ντε Καντού

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Βραβεία TVyNovelas

Βραβεία TVyNovelas: Los Favoritos del Público

People en Español

Premios ACE

Galardón a los 30 grandes de TV y Novelas

Cocktail de la moda

Microfono de Oro

Βραβεία Viktor (Σλοβενία)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 

Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές
Μεξικανοί παρουσιαστές
Ίσκο

Ο Φρανθίσκο Ρομάν Αλαρκόν Σουάρεθ (ισπανικά: Francisco Román Alarcón Suárez, 21 Απριλίου 1992), περισσότερο γνωστός ως Ίσκο (Isco, προφορά:  ˈisko), είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός στην Εθνική Ισπανίας και στην Πριμέρα Ντιβιζιόν για τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Την επαγγελματική του καριέρα την ξεκίνησε στη Βαλένθια, όπου συμμετείχε και στις ακαδημίες της. Ενώ από το 2011 έως και το 2013 αγωνιζόταν στη Μάλαγα. Το 2012, με τις πολύ καλές συμμετοχές του εκεί, έλαβε το βραβείο Golden Boy. Τον Ιούνιο του 2013, πήρε μεταγραφή στη Ρεάλ Μαδρίτης έναντι του ποσού των 30 εκατομμυρίων ευρώ. 

Ο Ίσκο έχει συμμετάσχει σε πολλά μικρά τμήματα της Εθνικής Ισπανίας. Το 2013 ξεκίνησε να αγωνίζεται και στην Ανδρών. Το 2012, αντιπροσώπευσε τη χώρα του και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Το 2013, κέρδισε και χρυσό μετάλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Real Madrid official profile

CiberChe biography 

Isco - WhoScored Profile

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Μεστάγια
Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές
Φωτεινή η Σαμαρείτιδα

Η Φωτεινή η Σαμαρείτιδα αποτελεί αγία του χριστιανισμού ως η Σαμαρείτιδα που συνομίλησε ο Ιησούς στο φρέαρ του Ιακώβ (Ιω. 5-42). Το όνομά της, όπως και λοιπές ιστορικές μαρτυρίες αγνοούνται. Σύμφωνα με την ευαγγελική περικοπή, ήταν γυναίκα προερχόμενη από την πόλη Συχάρ, όπου κάθε ημέρα πήγαινε στο πηγάδι το λεγόμενο του Ιακώβ, να φέρει νερό. Εκεί συνάντησε τον Ιησού, ο οποίος της φανέρωσε πτυχές του εαυτού της. Συνομιλώντας μαζί της μάλιστα στην Αγία αποκάλυψε πως αυτός είναι το ύδωρ το ζων, το νερό το οποίο γίνεται πηγή ύδατος και προσφέρει ζωή αιωνία. Τιμάται από την Εκκλησία κατά την Κυριακή της Σαμαρείτιδος, την 4η Κυριακή μετά το Πάσχα, καθώς και στις 26 Φεβρουαρίου. 

Η Αγία Φωτεινή βαπτίστηκε από τους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής μετά την Ανάσταση του Κυρίου. 

Υπάρχουν επίσης αρχαίες παραδόσεις οι οποίες απηχούν στα μηναία της εκκλησίας. Σύμφωνα με αυτά η Αγία Φωτεινή μαρτύρησε επί Νέρωνος, μαζί με τις αδελφές της και τους υιούς της Ιωσή και Βίκτορα, στη Ρώμη. Στα μηναίο  περιέχεται μακροσκελής ιστορία περί της δράσεως της αγίας Φωτεινής, η οποία όμως μάλλον δεν απηχεί σε πραγματική ιστορία. Έτσι η Φωτεινή φαίνεται να κήρυξε μετά του υιού της Ιωσή το ευαγγέλιο στην Καρθαγένη της Αφρικής, όπως και ο Δούκας και αδελφός του Βίκτωρας. Όλοι μαζί συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Ρώμη, όπου υπέστησαν βασανιστήρια.

Στη Σμύρνη σώζεται η παράδοση ότι η Αγία Φωτεινή δίδαξε και μαρτύρησε στην πόλη. Για τον λόγο αυτόν ήταν αφιερωμένος στη μνήμη της ο Μητροπολιτικός Ναός της Σμύρνης που είχε μάλιστα κωδωνοστάσιο 33 μέτρων, το υψηλότερο κτίσμα της Σμύρνης έως το 1922 οπότε και καταστράφηκε από του Τούρκους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Σμυρναίοι πρόσφυγες δημιούργησαν τη Νέα Σμύρνη  και έκτισαν Ναό της Αγίας Φωτεινής σε ανάμνηση του ομώνυμου Μητροπολιτικού ναού της Σμύρνης. Το ξυλόγλυπτο Τέμπλο, ο Δεσποτικός Θρόνος και ο Ιερός Άμβωνας που βρίσκονται εντός του Μητροπολιτικού Ναού, μεταφέρθηκαν με συντονισμένες ενέργειες της Πολιτείας, Ιερέων και κατοίκων, από τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του «Επάνω Μαχαλά» της Σμύρνης (ο οποίος δεν κάηκε κατά την πυρπόληση της Σμύρνης διότι βρισκόταν σε λόφο) και είναι πανομοιότυπα με αυτά που στεγάζονταν στον αφανισμένο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης.

Το 1974, όταν δημιουργήθηκε ξεχωριστή Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης, ο Ναός της Αγίας Φωτεινής καθιερώθηκε ως ο Μητροπολιτικός Ναός. Το 1996 ανεγέρθηκε με συνεισφορά του Ιδρύματος Ωνάση, το κωδωνοστάσιο των 33 μέτρων, πιστό αντίγραφο του ιστορικού κωδωνοστασίου του Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Φωτεινής στην Σμύρνη που καταστράφηκε το 1922.

Υποσημειώσεις

Πηγές
Τσολακίδης Χρήστος, Αγιολόγιο της Ορθοδοξίας, Χ.Δ. Τσολακίδης, Αθήνα 2001. 
Λήμμα "Αικατερίνη", ΘΗΕ, Μαρτίνος, Αθήνα, 1962-1968.

Φ
Βραβείο Golden Boy

Το Golden Boy είναι ένα βραβείο το οποίο δίνεται από αθλητικούς δημοσιογράφους σε νεαρούς ποδοσφαιριστές της Ευρώπης, οι οποίοι κατά τη διάρκεια μιας ημερολογιακής χρονιάς εξέπληξαν με την απόδοσή τους. Οι δύο προϋποθέσεις του βραβείου είναι ο παίχτης να είναι κάτω των 21 ετών και να αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Επιλογή 
Το βραβείο καθιερώθηκε στην ιταλική αθλητική εφημερίδα Tuttosport, το 2003. Πλέον συμμετέχουν αρκετές εφημερίδες από όλη την Ευρώπη για την ανάδειξη του νικητή: Bild (Γερμανία), Blick (Ελβετία), A Bola (Πορτογαλία), L'Équipe (Γαλλία), France Football (Γαλλία), Marca (Ισπανία),  Mundo Deportivo (Ισπανία), Τα Νέα (Ελλάδα), Sport Express (Ρωσία), De Telegraaf (Ολλανδία) και, τέλος, The Times. Kάθε κριτής μπορεί να ψηφίσει 5 νέους παίχτες, δίνοντας τη βαθμολογία 10 στον καλύτερο, και στους υπόλοιπους 7, 5, 3 και 1.

Νικητές

Νικητές ανά θέση

Νικητές ανά εθνικότητα

Βραβείο ανά συλλόγους 

Όπου χρόνος με  έντονη γραφή, σημαίνει ότι το βραβείο μοιράστηκε.

Σημειώσεις 

 Μοιράστηκε με την Έβερτον
 Μοιράστηκε με τη Μονακό
 Μοιράστηκε με την Ίντερ
 Μοιράστηκε με την Μπενφίκα

Δείτε επίσης 
 Βραβείο Bravo

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρικά βραβεία
Ποδόσφαιρο U21
Αντονί Μαρσιάλ

Ο Αντονί Ζοράν Μαρσιάλ (γαλλικά: Anthony Joran Martial, προφορά: ​maʁ.sjal, 5 Δεκεμβρίου 1995 -) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως επιθετικός στην Εθνική Γαλλίας και στην Πρέμιερ Λιγκ για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το 2015, τιμήθηκε με το βραβείο Golden Boy και κηρύχθηκε καλύτερος κάτω των 21 ποδοσφαιριστής της Ευρώπης. 

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην CO Les Ulis, ενώ η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε στη Λυών. Το 2013, πήρε μεταγραφή στη Μονακό, ένατι 6 εκατομμυρίων ευρώ. Εκεί παρέμεινε για δύο σεζόν, αφού το 2015, πήρε μεταγραφή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία δαπάνησε 57.6 εκατομμύρια λίρες για να τον αποκτήσει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο ποσό που έχει δοθεί ποτέ για έφηβο ποδοσφαιριστή στην ιστορία του αθλήματος.  

Ο Μαρσιάλ ήταν στέλεχος πολλών μικρών τμημάτων της Εθνικής Γαλλίας. Το 2015, έκανε και το ντεμπούτο του με την Ανδρων, με την οποία στο Euro 2016, έφτασε έως και τον τελικό της διοργάνωσης. Ο Μαρσιάλ έχει καταγωγή από τη Γουαδελούπη και είναι βαθιά θρησκευόμενος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

France profile  at FFF

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Βερνάρδος (υιός Καρόλου του Παχύ)

Ο Βερνάρδος (γερμ. Bernhard, 870 - 891/892) ήταν το μόνο παιδί του αυτοκράτορα Καρόλου Γ΄ του Παχύ. Ο πατέρας του προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον κάνει διάδοχό του.

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ανατολικής Φραγκίας και μίας -αγνώστου ονόματος- ερωμένης του. Το 885 ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως διάδοχό του, αλλά μερικοί επίσκοποι αντιτέθηκαν, όπως ο Λιούτμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Ο σύμμαχος τού Καρολου Γ΄  πάπας Αδριανός Γ΄ προσκλήθηκε στη Σύνοδο του Βορμς το 885, όπου θα καθαιρούσε τους επισκόπους και θα νομιμοποιούσε τον Βερνάρδο, αλλά απεβίωσε στη διαδρομή. Έτσι η προσπάθεια του Καρόλου Γ΄ έμεινε ατελέσφορη.

Έπειτα από την αποτυχία του πατέρα του να αποκτήσει παιδί με τη σύζυγό του Ριχάρδις, ανέφερε τον Βερνάρδο στα έγγραφά του ως απόγονο (proles). Συζήτησε με τον νέο πάπα Στέφανο Ε΄ για τη νομιμοποίησή του· όταν ο πάπας ακύρωση τη συνάντησή τους το 887, ο Κάρολος Γ΄ υιοθέτησε τον Λουδοβίκο Γ΄ Μποζονιδών της Προβηγκίας, γιο της εξαδέλφης του Ερμενγάρδης των Καρολιδών. 

Το 887 τον Κάρολο Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αρνούλφος Καρολιδών ως βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Το επόμενο έτος ο Βερνάρδος εξεγέρθηκε με μερικούς αξιωματούχους της Αλαμανίας (=Σουηβίας): τον υποστήριξαν ο Ούλριχ κόμης του Λίντς & Άργκεν και ο Βερνάρδος ηγούμενος του Σαιν Γκολ. Ο ιστορικός Γκομπελίνος αναφέρει ότι ο Βερνάρδος μετέβη στον Γουίδων της Λομβαρδίας, που επίσης είχε εξεγερθεί εναντίον του Αρνούλφου και επέστρεψε το 891/2 στην Αλαμανία. Η εξέγερση τελικά κατεστάλη· ο Αρνούλφος εισήλθε στην Αλαμανία και ο Βερνάρδος σκοτώθηκε από τον Ροδόλφο δούκα της Ραιτίας.

Μετά τον Γουΐδωνα βασιλείς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") έγιναν οι: Λάμπερτ των Γκουιντέσκι, Αρνούλφος και Λουδοβίκος Γ΄.

Παραπομπές

Πηγές
 Offergeld, Thilo (2001). Reges pueri: Das Königtum Minderjähriger im frühen Mittelalter. 2 vols. Hanover.
Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman.
Reuter, Timothy, ed. (1992). The Annals of Fulda. Manchester Medieval Series, Ninth-Century Histories, Volume II. Manchester University Press.
MacLean, Simon (2003). Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the End of the Carolingian Empire. Cambridge University Press.

Δυναστεία των Καρολιδών
Αντρέα Μπαρτζάλι

Ο Αντρέα Μπαρτζάλι (Andrea Barzagli, 8 Μαΐου 1981) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Γιουβέντους και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του αμυντικού.

Καριέρα
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1998 από τη Ροντινέλα και στη συνέχεια έπαιξε σε διάφορες ιταλικές ομάδες. Το 2008 υπέγραψε στη Βόλφσμπουργκ με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα το 2009. Τον Ιανουάριο του 2011 πήρε μεταγραφή για τη Γιουβέντους, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Στην εθνική ομάδα παίζει από το 2004 και ήταν στην αποστολή που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Δύο χρόνια αργότερα, στο Μουντιάλ του 2006 ήταν στο ρόστερ της ομάδας που κατέκτησε το τρόπαιο. Στη συνέχεια, έπαιξε στο Euro του 2008, όμως δεν κλήθηκε στην ομάδα για το Μουντιάλ του 2010. Επέστρεψε στην εθνική ομάδα σε μεγάλη διοργάνωση το 2012, όταν έπαιξε στο Euro, και έκτοτε αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013, στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πιατσέντζα Κάλτσιο 1919
Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Χαλιμά Γιακόμπ

Η Χαλιμά μπιντί Γιακόμπ (Jawi: حاليمه بنت ياچوب; γεννημένη στις 23 Αυγούστου 1954) είναι πολιτικός από την Σιγκαπούρη και σημερινή Πρόεδρος της χώρας.

Διετέλεσε μέλος του κυβερνώντος κόμματος PAP και ένατη Πρόεδρος του Κοινοβουλίου από τον Ιανουάριο του 2013 ως τον Αύγουστο του 2017. Ήταν μέλος του Κοινοβουλίου εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Jurong μεταξύ των ετών 2001 και 2015 και την εκλογική περιφέρεια Marsiling-Yew Tee μεταξύ 2015 και 2017. Στις 7 Αυγούστου 2017 παραιτήθηκε από τις θέσεις του βουλευτή και της Προέδρου του Κοινοβουλίου, καθώς και από το κόμμα της, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2017.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2017 η Γιακόμπ ανακηρύχθηκε εκλεγείσα Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, καθώς κανείς άλλος υποψήφιος δεν εξασφάλισε Πιστοποιητικό Εκλεξιμότητας. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 14 Σεπτεμβρίου 2017, και έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στην ιστορία της χώρας.

Αναφορές

Γιακομπ
Γιακομπ
Ρέγκιναρ Β΄ του Αινώ

Ο Ρέγκιναρ Β΄ ή Ράινερ ή Ραινιέ (γαλλ.: Régnier II de Hainaut, 890 - 932) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Αινώ (915-932).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναρ Α΄ δούκα της Λωρραίνης και πρώτου κόμη του Αινώ και της Χερσίντας από τη Γαλλία, ίσως κόρης του Καρόλου Β΄ του φαλακρού, βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας. 

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 915, όταν αυτός απεβίωσε, ως κόμης του Αινώ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Γιλβέρτος διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας της Λωρραίνης. 

Απεβίωσε το 932 και τον διαδέχθηκε ο ομώνυμος γιος του Ρέγκιναρ Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
 Ρέγκιναρ Γ΄ π. 920-973, κόμης του Αινώ.
 Ροδόλφος απεβ. μετά το 966, κόμης του Χέσμπαϋ.
 Λήτχαρτ.
 κόρη, παντρεύτηκε τον Νίμπελουνγκ κόμη του Μπέτυβε (Betuwe).
 γιος, που είχε τον:
 Γουλιέλμος του Μονφόρ, έκτισε το κάστρο Μονφόρ και έγινε κύριός του. Γιος του ήταν ο:
 Αμωρί Α΄ απεβ. 1053, κύριος τού Μονφόρ, ο ιδρυτή τού κλάδου του Μονφόρ.

Αναφορές

Οίκος του Ρέγκιναρ
Ρέγκιναρ Γ΄ του Αινώ

Ο Ρέγκιναρ Γ΄ ή Ράινερ ή Ρενιέ (γαλλ.: Régnier III de Hainaut, 920 - 973) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Αινώ (940-958). Ήταν πολέμιος του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βραβάντη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρέγκιναρ Β΄ κόμη του Αινώ και της Αδελαΐδας της Βουργουνδίας.

Μαζί με τον νεότερο αδελφό του Ροδόλφο έλαβαν μέρος στην εξέγερση που έκανε ο θείος τους Γιλβέρτος δούκας της Λωρραίνης. Όταν αυτός σκοτώθηκε το 939, ο Ρέγκιναρ Γ΄ έπρεπε να δηλώσει πίστη στον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. 

Έπειτα συμμάχησε με τον Λουδοβίκο Δ΄ Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας, αλλά ο Όθων Α΄ έστειλε τον Χέρμαν Α΄ Κορραδιδών δούκα της Σουαβίας και κατέπνιξε τη στάση το 944. Τότε ο Όθων Α΄ όρισε τον Κορράδο Σαλίων ως δούκα της Λωρραίνης και προσπάθησε να μειώσει τη δύναμη του Ρέγκιναρ Γ΄. Πάντως όταν ο Κορράδος εξεγέρθηκε εναντίον του, ο Ρέγκιναρ Γ΄ υποστήριξε αρχικά τον Όθωνα Α΄. Επικράτησε αναρχία και ο Ρέγκιναρ Γ΄ διέθεσε την προίκα της Γκέρμπεργκα, αδελφής τού Όθωνα Α΄ (και σύζυγο πρώτα του Γιλβέρτου και έπειτα του Λουδοβίκου Δ΄), καθώς και εκκλησιαστική περιουσία. Το 953 ο αδελφός τού Όθωνα Α΄, ο Μπρούνο αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, που είχε οριστεί επόμενος δούκας της Λωρραίνης επανέφερε την τάξη και νίκησε τον Ρέγκιναρ Γ΄. Αυτός αρνήθηκε να υποταχθεί και εξορίστηκε στη Βοημία, όπου και απεβίωσε το 973. 

Ο Μπρούνο διαίρεσε τη Λωρραίνη σε Άνω και Κάτω και έδωσε την Άνω Λωρραίνη στον Φρειδερίκο Α΄ του Οίκου Αρντέν και την Κάτω Λωρραίνη και το Αινώ στον Γοδεφρείδο Α΄ των Ζεραρδιδών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδέλα, κόρη του Ούγου Ε΄ κόμη του Έκουισχαϊμ και είχε τέκνα:
 Ρέγκιναρ Δ΄ π. 950-1013, κόμης του Μονς.
 Λάμπερτ Α΄ π. 950-1015, κόμης του Λουβαίν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
American Pictures.com link

Οίκος του Ρέγκιναρ
Λάμπερτ Α΄ του Λουβαίν

Ο Λάμπερτ Α΄ (γαλλ.: Lambert Ier de Louvain, 950 - 12 Σεπτεμβρίου 1015) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν (1003-1015).

Βιογραφία
Ήταν (μάλλον) ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναρ Γ΄ κόμη του Αινώ και της Αδέλας, κόρης του Ούγου Ε΄ κόμη του Έκουισχαϊμ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ρέγκιναρ Δ΄ κόμης του Μονς.

Ο μεγάλος θείος του ήταν ο Γιλβέρτος δούκας της Λωρραίνης, που όταν εξεγέρθηκε εναντίον του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας, σκοτώθηκε και το δουκάτο του δόθηκε σε άλλους Οίκους. Ο πατέρας του, που συνέχισε την εξέγερση, εξορίστηκε και του αφαιρέθηκε η κομητεία. Η Λωρραίνη διαιρέθηκε σε Άνω και Κάτω και δόθηκε σε άλλους Οίκους.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκέρμπεργκα των Καρολιδών, κόρη του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης και είχε τέκνα :
 Ερρίκος Α΄, κόμης του Λουβαίν.
 Λάμπερτ Β΄ απεβ. 1054, κόμης του Λουβαίν.
 Ράινερ
 Ματίλντα/Μωντ, παντρεύτηκε τον Ευστάθιο Α΄ Φλάνδρας κόμη της Βουλώνης.
 Ευστάθιος Α΄ π. 1015-1084, κύριος του Φιέννες.

Αναφορές

Οίκος του Ρέγκιναρ
Στέφανος Γαλανόπουλος

Ο Στέφανος Γαλανόπουλος (γεννημένος 22 Φεβρουαρίου 1992) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Η τρέχουσα ομάδα του είναι ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος αγωνίζεται στο LEN Champions League.

Είναι επίσης μέλος της Εθνική Ελλάδας, με την οποία έχει συμμετάσχει στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου του 2015, όπου κατέκτησε και το χάλκινο μετάλλιο. Το 2016 συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βραζιλίας, όπου η Ελλάδα τερμάτισε 6η.

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Λάμπερτ Β΄ του Λουβαίν

Ο Λάμπερτ Β΄ (γαλλ.: Lambert II de Louvain, ... - 19 Ιουνίου 1054) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λάμπερτ Α΄ κόμη του Λουβαίν και της Γκέρμπεργκα των Καρολιδών, κόρης του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης. 

Σύμφωνα με τον Βίο της Αγ. Γκουντίλα (1048-51), ακολούθησε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο Α΄ κόμη του Λουβαίν. Ο Λάμπερτ Β΄ περιφρονούσε τις αρχές και το 1054 πήρε τα όπλα ακόμη και εναντίον του Ερρίκου Γ΄ Σαλίων της Γερμανίας· ηττήθηκε και έχασε τη ζωή του στο Τουρναί το 1054.

Κατά τη διακυβέρνησή του οι Βρυξέλλες άρχισαν να αναπτύσσονται. Ο Λάμπερτ Β΄ κανόνισε να μεταφερθούν τα λείψανα της Αγ. Γκουντίλα στο ναό του Αγ. Μιχαήλ. Ο ναός έγινε αργότερα ο καθεδρικός των Αγ. Μιχαήλ & Γκουντίλα. Επίσης κατασκεύασε ένα φρούριο στο λόφο Κούντενμπεργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Όντα, κόρη του Γκοθέλο Α΄ Αρντέν-Βερντέν δούκα της Άνω & Κάτω Λωρραίνης και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Β΄ π. 1020-1078, κόμης του Λουβαίν.
 Αδέλα, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ μαργράβο του Μάισσεν και κόμη της Βαϊμάρης και μετά τον Ντέντι Α΄ Βέττιν μαργράβο της Σαξονικής Όστμαρκ.
 Ρέγκιναρ/Ράινερ απεβ. 1077.

Παραπομπές 

Οίκος του Ρέγκιναρ
Ερρίκος Β΄ του Λουβαίν

Ο Ερρίκος Β΄ (γαλλ.: Henri II de Louvain, 1020 - 1078) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν (1054-1078).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Όντα των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Γκοθέλο Α΄ δούκα της Άνω & Κάτω Λωρραίνης.

Αδέφια της μητέρας του ήταν ο πάπας Στέφανος Θ΄ και ο Γοδεφρείδος Γ΄ δούκας της Κάτω Λωρραίνης.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ο ίδιος απεβίωσε το 1078 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Ερρίκος Γ΄ και έπειτα ο Γοδεφρείδος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδέλα Τβάιστερμπαντ της Θουριγγίας, κόρης του Έβεραρτ κόμη του Όρτεν και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Γ΄ απεβ. 1095, κόμης του Λουβαίν. 
 Γοδεφρείδος Α΄ 1060-1139, κόμης του Λουβαίν.
 Άλμπερο Α΄ 1070-1128, επίσκοπος της Λέγης.
 Ίντα απεβ. 1139, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Β΄ Φλάδρας κόμη του Αινώ.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Chronique des Ducs de Brabant, Adrian van Baerland, Antwerp (1612).

Οίκος του Ρέγκιναρ
Λορέντσο Ινσίνιε

Ο Λορέντσο Ινσίνιε (1991) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Νάπολι και στην Εθνική Ιταλίας ως επιθετικός ή ως μέσος.

Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται το 2006 στην ομάδα νέων της Νάπολι και το 2009 έγινε μέλος της ομάδας των ανδρών. Έχει παίξει επίσης στην Καβέζε, στην Φότζια και στην Πεσκάρα. Από το 2012 παίζει στη Νάπολι, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας το 2014.

Στην Εθνική Ιταλίας παίζει από το 2012 και το 2013 πέτυχε το πρώτο του γκολ σε φιλικό αγώνα με την Αργεντινή. Ήταν στο ρόστερ της ομαδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Φότζια
Ποδοσφαιριστές Ντελφίνο Πεσκάρα 1936
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2001

Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2001 ήταν το πέμπτο Κύπελλο Συνομοσπονδιών στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη στην Νότια Κορέα και στην Ιαπωνία από τις 30 Μαΐου ως τις 10 Ιουνίου 2001.

Προκριθείσες ομάδες

Στάδια

Διαιτητές 

Αφρική
 Τζαμάλ Αλ Γκαντούρ
 Φελίξ Τανγκαουαρίμα
Ασία
 Αλί Μπουτζουσαΐμ
 Γιν Λου
Ευρώπη
 Χιου Ντάλας
 Χέλμουτ Κρουγκ
 Κιμ Μίλτον Νίλσεν

Βόρεια-Κεντρική Αμερική
 Μπενίτο Αρκουνδία
 Κάρλος Μπάτρες
Ωκεανία
 Σάιμον Μικάλεφ
Νότια Αμερική
 Μπάιρον Μορένο
 Όσκαρ Ρουίθ

Φάση ομίλων

Όμιλος Α΄

Όμιλος Β΄

Φάση νοκ-άουτ

Ημιτελικά

Μικρός τελικός

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2001  (Αγγλικά) fifa.com

Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2001
Πετρωτά Έβρου

Τα Πετρωτά είναι χωριό του Νομού Έβρου στη βορειοανατολική Ελλάδα και συνορεύουν με τη Βουλγαρία. Διοικητικά το χωριό σήμερα ανήκει στον Δήμο Ορεστιάδας. 

Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 225μ. Τα γειτονικά χωριά είναι ο Πεντάλοφος και το Ορμένιο.

Ιστορία 
Δημιουργήθηκε πιθανότατα γύρω στο 1531 από Έλληνες που μετακόμισαν εκεί το 1530 από την Ήπειρο και τη Μάλτα. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν εξαιρετικοί κατασκευαστές γεφυρών. Η ονομασία Πετρωτά οφείλεται πιθανώς στα μεγάλα κοιτάσματα πετρωμάτων. Η προηγούμενη ονομασία Καράμπαγ σημαίνει μαύρο αμπέλι.

Το χωριό είχε έναν ξύλινο ανεμόμυλο τύπου <<post mill>>. 

Στην ακμή τους, τα Πετρωτά είχαν 2000-3000 κατοίκους. Το 1961 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.510 κάτοικοι. Το 1981, το χωριό είχε 617 κατοίκους. Το 2011 είχε πληθυσμό 270 κατοίκους.

Παράδοση 
Ένα πολύ παλιό, παραδοσιακό έθιμο του χωριού είναι αυτό του <<βασιλιά>>. Το έθιμο εφαρμόζεται και στη σύγχρονη εποχή. Όπως συνηθιζόταν σε πολλά ελληνικά χωριά, οι κάτοικοι των Πετρωτών φορούσαν παραδοσιακές φορεσιές.

Διασπορά 
Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού έφτασαν στη Στουτγάρδη και τις γύρω περιοχές ως <<Gastarbeiter>> γύρω στο 1958. Στη δεκαετία του 1970 πολλοί άνθρωποι από τα Πετρωτά μετανάστευσαν στη Δυτική Ευρώπη, ειδικά στη Γερμανία. Το 1981 ιδρύθηκε στη Στουτγάρδη ο πολιτιστικός σύλλογος Petrota Evrou Stuttgart und Umgebung e.V..

Λατομείο 
Τα λατομεία της περιοχής προμήθευσαν εν μέρει το υλικό για την κατασκευή της γέφυρας Μουσταφά Πασά στο Σβίλενγκραντ. 

Το χωριό διαθέτει ένα μικρό μουσείο πέτρας όπου, για παράδειγμα, εκτίθενται παλιές μυλόπετρες.

Λόγω των κοιτασμάτων ζεόλιθου στην περιοχή ιδρύθηκε η εταιρεία Ζεόλιθος Πετρωτών Α.Β.Ε. <<ο Λιθοξόος>>. Οι μέτοχοι είναι αποκλειστικά πολίτες από τα Πετρωτά που ζουν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Ένας από τους στόχους της εταιρείας είναι η οικονομική ενίσχυση της περιοχής. Η εξόρυξη του ζεόλιθου ξεκίνησε το 2021.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://www.petrota.net/
 https://www.youtube.com/watch?v=m0vHz4KmZbM
 https://www.youtube.com/watch?v=dKICWzbdvcM
 https://www.youtube.com/watch?v=PCHi_zXksj0
 https://www.youtube.com/watch?v=-zJgFuBHGqI
 https://www.youtube.com/watch?v=zJ2TtJ6yIJ0

Χωριά του νομού Έβρου
Σωτήρης Μανωλόπουλος (καλαθοσφαιριστής, γεννηθείς το 1970)

Ο Σωτήρης Μανωλόπουλος (Αθήνα, 27 Ιουνίου 1970), είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο σημερινός προπονητής της Ντιναμό Βουκουρεστίου. Έχει διατελέσει προπονητής της Εθνικής Ελλάδας.

Σταδιοδρομία ως παίκτης

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Μανωλόπουλος έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, με τους Μπόστον Γιουνιβέρσιτι Τεριέρς. Ονομάστηκε δύο φορές στο American East Academic Honor Roll (1992, 1993). Έπαιξε σε 58 αγώνες για τους Τεριέρς, από το 1989 έως το 1993, όπου είχε κατά μέσο όρο 3,6 πόντους, 1,1 ριμπάουντ και 0,7 κλέψιμο ανά αγώνα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Μανωλόπουλος έπαιξε επαγγελματικά έντεκα χρόνια από το 1993 μέχρι το 2004. Αγωνίστηκε με τις ομάδες του Παπάγου, του Αμαρουσίου και του Δούκα. Με το Μαρούσι κέρδισε το Κύπελλο Σαπόρτα 2000-01.

Σταδιοδρομία ως προπονητής 
Ο Μανωλόπουλος ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του ως βοηθός προπονητή με το Περιστέρι το 2004. Τη σεζόν 2005-2006 προσλήφθηκε ως βοηθός προπονητής στον Μακεδονικό. Μετακόμισε στο Μαρούσι για την επόμενη σεζόν, στο οποίο έμεινε μέχρι το 2011. Ονομάστηκε βοηθός προπονητή του Άρη το 2011. 

Έγινε βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό το 2012 υπό τον Αργύρη Πεδουλάκη. Στις 4 Μαΐου 2015, ορίστηκε ως πρώτος προπονητής του Παναθηναϊκού, μετά την απομάκρυνση του Ντούσκο Ιβάνοβιτς από τη θέση. 

Στις 22 Οκτωβρίου 2015, έγινε βοηθός προπονητή στην ΑΕΚ. Στις 18 Δεκεμβρίου 2015, ορίστηκε ως πρώτος προπονητής της ΑΕΚ, μετά την απομάκρυνση του Ντράγκαν Σάκοτα από τη θέση, ώστε να γίνει ο γενικός διευθυντής της ομάδας. Στις 21 Μαρτίου 2017, μετά την αποχώρηση του Γιούρε Ζντοβτς από το σύλλογο, ο Μανωλόπουλος έγινε ο νέος προπονητής της ομάδας, μετά την υπογραφή συμβολαίου μαζί του, μέχρι το 2018. 

Τη σεζόν 2018-19, έγινε ο προπονητής του Ηφαίστου Λήμνου στην Α1 Εθνική. Στη Λήμνο έμεινε για δύο χρόνια. 

Στις 8 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε από το Περιστέρι ως πρώτος προπονητής της ομάδας.

Εθνική ομάδα 
Το 2021, ανακοινώθηκε ως βοηθός προπονητή του Ρικ Πιτίνο στην Εθνική ομάδα, για το Προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά. Στις 16 Οκτωβρίου 2021, ανακοινώθηκε ως πρώτος προπονητής της Εθνικής ομάδας, για τους αγώνες των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2023.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Ως παίκτης

Μαρούσι 
 Κύπελλο Σαπόρτα: (2001)

Ως βοηθός προπονητή

Παναθηναϊκός 

 2x Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2013, 2014)
 3x Κύπελλο Ελλάδας: (2013, 2014, 2015)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχειακό προφίλ στη FIBA 
 Προφίλ παίκτη στο FIBA Europe

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Σούτινγκ γκαρντ
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Παπάγου
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακεδονικού
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηφαίστου Λήμνου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Γοδεφρείδος Α΄ του Λουβαίν

Ο Γοδεφρείδος Α΄ ο γενειοφόρος ή θαρραλέος ή μέγας (γαλλ.: Godefroid Ier de Louvain, 1060 - 25 Ιανουαρίου 1139) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν και των Βρυξελλών, λάντγκραβος της Βραβάντης (1095 - 1139). Ως Γοδεφρείδος ΣΤ΄ ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1106 - 1128) και μαργράβος της Αμβέρσας (1106 - 1139).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Αδέλας Μπέτυβε (Βερντέν), κόρης του Εβεράρντ του Όρτεν. Το 1095 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ερρίκος Γ΄ κόμης του Λουβαίν σε κονταρομαχία και τον διαδέχθηκε.

Ήλθε σε ρήξη με τον Ότμπερτ επίσκοπο της Λιέγης για την κομητεία του Μπτούνενγκερουτς. Υπερασπίστηκε τον Ερρίκο Δ΄ Σαλίων της Γερμανίας και τα συμφέροντά του στη Λωρραίνη: το 1102, όταν ο Ροβέρτος Β΄ κόμης της Φλάνδρας εισέβαλε στην περιοχή του Καμπραί, ο Γοδεφρείδος Α΄ τον σταμάτησε. Το 1106 απεβίωσε ο Ερρίκος Δ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερρίκος Ε΄ Σαλίων, που είχε στασιάσει εναντίον του πατέρα του. Αυτός θέλησε να εκδικηθεί τον φίλο τού πατέρα του Ερρίκο των Αρντέν δούκα της Κάτω Λωρραίνης: τον φυλάκισε και το δουκάτο του το έδωσε στον Γοδεφρείδο Α΄.

Ήλθε σε διένεξη με τον Ερρίκο Ε΄, αλλά συμφιλιώθηκε. Το 1119 έριζαν για τη Φλάνδρα διεκδικητές και ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Γουλιέλμο του Υπρ, αλλά τελικά την έλαβε ο Κάρολος Α΄ Έστριντσεν. Το 1125 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Κορράδο Χοενστάουφεν, αλλά τελικά εκλέχθηκε ο Λοθάριος Β΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας, ο οποίος πήρε την Κάτω Λωρραίνη από τον Γοδεφρείδο Α΄ και την έδωσε στον Βάλεραν, γιο του Ερρίκου των Αρντέν. Ωστόσο ο Γοδεφρείδος Α΄ κράτησε τον τίτλο του δούκα, που το 1183 έγινε δούκας της Βραβάντης.

Το 1127 δολοφονήθηκε ο Κάρολος Α΄ Έστριντσεν και τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Κλίτο του Οίκου Νορμανδίας. Ακολούθησαν εξεγέρσεις, στις οποίες ο Γοδεφρείδος Α΄ υποστήριξε τον Τιερύ του Οίκου Λωρραίνης, ο οποίος έγινε κόμης της Φλάνδρας το 1128.

Έζησε τα τελευταία έτη του στο αββαείο Άφφλιγκεμ. Απεβίωσε 79 ετών το 1139 και τάφηκε στο αριστερό κλίτος του ναού του αββαείου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γοδεφρείδος Β΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα των Καρολιδών, κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Σινύ και είχαν τέκνα:
 Αντελίζα του Λέουβεν παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας.
 Γοδεφρείδος Β΄ 1107-1142, κόμης του Λουβαίν, δούκας της Κάτω Λωρραίνης, λάντγκραβος της Βραβάντης, κόμης του Λουβαίν & Βρυξελών.
 Κλαρίσσα απεβ. 1140.
 Ερρίκος απεβ. 1141, μοναχός.
 Ίντα απεβ. 1162, παντρεύτηκε τον Άρνολντ Α΄ κόμη της Κλέβης.
 Ζοσλέν 1121-1180.

Πηγές

Collins's Peerage of England, ed. S.E. Brydges IX vols, London 1812.
Académie royale de Belgique, Biographie Nationale, v. 7, Brussels, 1883.
Cawley, Charles, Medieval Lands Project on Godfrey I, Count of Louvain, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy

|-

Οίκος του Ρέγκιναρ
Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας (σειρά)

Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας (Τουρκικά: Payitaht: Abdülhamid) είναι μια ιστορική τηλεοπτική σειρά τουρκικής παραγωγής του 2017. 

Η σειρά απεικονίζει ιστορικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της εξουσίας του 34ου Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.

Επισκόπηση της Σειράς

Υπόθεση 
1896. Η βασιλεία του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ είναι εδώ και 20 χρόνια. Ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ αγωνίζεται με διάφορους αντιπάλους, ειδικότερα με τους Νεότουρκους, εντός και εκτός Ευρώπης, αλλά και με τα ευρωπαϊκά κράτη. Από την άλλη πλευρά, καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να αποτρέψει την κατάρρευση και την αποσύνθεση του κράτους και αγωνίζεται ενάντια με τις εξωτερικές δυνάμεις για την προστασία της Παλαιστίνης και των ιερών χωρών.

Ηθοποιοί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Resmî site 
 AP’de ‘Payitaht’ önergesi

Ιστορικές τηλεοπτικές σειρές
Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
MVP Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης

MVP Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης είναι ένας ετήσιος θεσμός, του Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης, που βραβεύει τον σπουδαιότερο παίχτη ολόκληρης της σεζόν. Το ρεκόρ περισσότερων κατακτήσεων του βραβείου MVP, κατέχει ο Δημήτρης Διαμαντίδης (6), ενώ ο πιο πρόσφατος νικητής είναι ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ (2022).

Το βραβείο δυνόταν, αρχικά, από τους παίχτες και τους προπονητές, οι οποίοι ψήφιζαν για τον σπουδαιότερο παίχτη της σεζόν. Όμως από τη σεζόν 2014-15, το σύστημα άλλαξε και το 40% των ψήφων προκύπτουν τους θεατές (διαδικτυακά) και τα Μέσα, το υπόλοιπο 60% προκύπτει από τους ψήφους των προπονητών και των αρχηγών των 14 ομάδων της διοργάνωσης.

Νικητές βραβείου

Νικητές με πάνω από ένα βραβείο

Βραβείο ανά ομάδα

Δείτε επίσης 
 Βραβεία Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official Greek Basket League Site 
 Official Greek Basket League YouTube Channel 
 Official Hellenic Basketball Federation Site 
 Basketblog.gr 
 GreekBasketball.gr 

Ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης
Ευρωπαϊκά βραβεία καλαθοσφαίρισης
Ελληνικο Πρωταθλημα
Ομοσπονδιακές πόλεις της Ρωσίας

Μια πόλη ομοσπονδιακής σημασίας () ή ομοσπονδιακή πόλη στην Ρωσία είναι μια πόλη που έχει το καθεστώς κατοικημένης τοποθεσίας και ομοσπονδιακού υποκειμένου.

Η Ρωσική Ομοσπονδία χωρίζεται σε ογδόντα πέντε ομοσπονδιακά υποκείμενα, τρία από τα οποία είναι ομοσπονδιακές πόλεις. Δύο ομοσπονδιακά υποκείμενα, συμπεριλαμβανομένης και της ομοσπονδιακής πόλης της Σεβαστούπολης, βρίσκεται στην αμφισβητούμενη περιοχή της Κριμαίας οποία προσαρτήθηκε από τη ρωσική Ομοσπονδία το 2014, αλλά αναγνωρίζεται ως ουκρανικό έδαφος από το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς κοινότητας.

Εξελίξεις του 2014 
Στις 18 Μαρτίου 2014, η Δημοκρατία της Κριμαίας και η Σεβαστούπολη προσαρτήθηκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία και η Σεβαστούπολη ορίστηκε ως πόλη ομοσπονδιακής σημασίας. Η προσάρτηση δεν έχει αναγνωριστεί από την ουκρανική κυβέρνηση και τις περισσότερες άλλες χώρες, και επομένως προσδιορίζουν το σύνολο της χερσονήσου της Κριμαίας, συμπεριλαμβανομένης της Σεβαστούπολης ως μέρος της Ουκρανίας.

Παραπομπές

Σημειώσεις
Ερρίκος Β΄ της Βραβάντης

Ο Ερρίκος Β΄ της Βραβάντης (γαλλ.: Henri II de Brabant, 1207 - 1 Φεβρουαρίου 1248) ήταν δούκας της Βραβάντης και του Λοτιέ μετά τον θάνατο του πατέρα του, Ερρίκου Α΄ το 1235. Μητέρα του ήταν η Ματθίλδη της Βουλώνης.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης & Λοτιέ και της Ματθίλδης του Οίκου της Λωρραίνης, κόρης του Ματθαίου κόμη της Βουλώνης.

Όταν το 1235 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε. Υποστήριξε τον γιο της αδελφής του Ματθίλδης, τον Γουλιέλμο Β΄ κόμη της Ολλανδίας ως υποψήφιο για να εκλεγεί βασιλιάς της Γερμανίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Μαρία της Σουηβίας, κόρη του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Είχε τέκνα:
 Ερρίκος Γ΄ π. 1230-1261, δούκας της Βραβάντης. 
 Ματθίλδη 1224-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Ροβέρτο Α΄ των Καπετιδών κόμη του Αρτουά και έπειτα τον Γκυ Γ΄ Σατιγιόν κόμη του Σαιν-Πολ. 
 Βεατρίκη 1225-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Ράσπε λάντγκραβο της Θουριγγίας (του Οίκου των Λουδοβικιδών) και έπειτα τον Γουλιέλμο Β΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας.
 Μαρία π. 1226-1256, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Άνω Βαυαρίας και του Παλατινάτου.  
 Μαργαρίτα απεβ. 1277, ηγουμένη στο αββαείο του Βάλντουκ (Χερντόγκενταλ).
 Φίλιππος, απεβ. νωρίς.

Έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία των Λουδοβικιδών, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Α΄ 1244-1308, λάντγκραβος της Έσσης.
 Ελισάβετ 1243-1261, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Πηγές
 Baldwin, Philip B. (2014). Pope Gregory X and the Crusades. The Boydell Press.
 Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press.
 Nieus, Jean-François (2005). Un pouvoir comtal entre Flandre et France: Saint-Pol, 1000-1300 (in French). De Boeck & Larcier.
 Fried, Johannes; Schieffer, Rudolf, eds. (2008). Deutsches Archiv fur Erforschung des Mittelalters (in German). Bohlau Verlag GmbH & Cie, Koln Weimar Wien.
 Teszelszky, Kees, ed. (2014). A Divided Hungary in Europe: Exchanges, Networks and. Vol. 3. Cambridge Scholars Publishing.

Αναφορές

Οίκος του Ρέγκιναρ
Γκυ Γ΄ του Σαιν-Πολ

Ο Γκυ Γ΄, γαλλ. Guy III (απεβ. 1289) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόμης του Σαιν-Πολ (1248-1289).

Βιογραφία
Ήταν (μάλλον) ο τρίτος γιος του Ούγου Α΄ κυρίου του Σατιγιόν & κόμη του Σαιν-Πολ και της Μαρίας κόμισσας του Μπλουά, κόρης του Γκωτιέ Β΄ κυρίου του Αβέν.

Το 1248 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Γκωσέ Δ΄ έλαβε το Σατιγιόν, ο δευτερότοκος Ιωάννης Β΄ έλαβε το Μπλουά και ο Γκυ Γ΄ έλαβε το Σαιν-Πολ-συρ-Τερνουάζ. 

Ακολούθησε την Η΄ Σταυροφορία του 1270 και αυτήν του 1284-85, που εξήγγειλε ο Φίλιππος Γ΄ της Γαλλίας εναντίον της Αραγωνίας, η οποία είχε τόσο κακό τέλος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1255 τη Ματθίλδη των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και είχε τέκνα:
 Ούγος Β΄ απεβ. 1307, κόμης του Μπλουά.
 Γκυ Δ΄ π. 1254-1317, κόμης του Σαιν-Πολ.
 Ιάκωβος απεβ. 1302, κύριος των Λεζ, Κονντέ, Καρενσύ, Ουκουά & Ωμπινύ.
 Βεατρίκη απεβ. 1304, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Μπριέν κόμη του Ε.
 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ του Σωβινύ, κύριο του Σατωρού.

Οίκος του Σατιγιόν
Γοδεφρείδος Γ΄ του Λουβαίν

Ο Γοδεφρείδος Γ΄ (γαλλ.: Godefroid III de Louvain, 1140 - 21 Αυγούστου 1190) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν λάντγκραβος της Βραβάντης και της Αμβέρσας. Ως Γοδεφρείδος Η΄ ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1142 - 1190).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Λουβαίν & λαντγκράβου της Βραβάνδης και της Λιουτγκάρδης, κόρης του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ. Η μία αδελφή της Λιουτγκάρδης, η Βέρθα, είχε παντρευτεί τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και η άλλη, η Γκέρτρουντ τον Κορράδο Γ΄ Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το ίδιο έτος που γεννήθηκε ο Γοδεφρείδος Γ΄ , ο οποίος τον διαδέχθηκε νήπιο: τον αποκαλούσαν ο δούκας στην αγκαλιά (dux in cunis). Αυτό ήταν αφορμή μερικοί υποτελείς να γίνουν ανεξάρτητοι (Πόλεμοι του Γκρίμμπεργκεν 1141-59). 

Ήταν παρών το 1147 στη στέψη του Ερρίκου-Βερεγγαρίου ως συμβασιλιά τού πατέρα του Κορράδου Γ΄ στο Άαχεν. Όταν ο Κορράδος Γ΄ έφυγε σε Σταυροφορία, άρχισαν διαμάχες, που κράτησαν ως την εκλογή του ανιψιού του Φρεδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν. Ο Γοδεφρείδος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Αρντέν-Βερντέν, έτσι δύο ισχυροί Οίκοι που ανταγωνιζόταν την περιοχή, ενώθηκαν.

Το 1159 έκαψε το εντυπωσιακό φρούριο των Μπέρτχουτ κυρίων του Γκρίμμπεργκεν και έτσι τελείωσε η προσπάθεια ανεξαρτητοποίησής τους. Το 1171 ηττήθηκε από το Αινώ· το επόμενο έτος αγόρασε από τον ισχυρογνώμονα Γκόντφρητ Γ΄ την κομητεία του Άαρσοτ. Το 1179 νύμφευσε τον γιο του Ερρίκο Α΄ με την ανιψιά του Φιλίππου Α΄ του Οίκου Λωρραίνης, κόμη της Φλάνδρας.

Το 1182-84 πήγε σε εκστρατεία στην Ιερουσαλήμ. Ο Φρειδερίκος Α΄ τον αναβάθμισε σε δούκα της Βραβάνδης. Ο Γοδεφρείδος Β΄ απεβίωσε το 1190, αφήνοντας μία αυξημένη περιοχή. Είχε κτίσει το φρούριο του Νέντελερ (κοντά στο Βίλβοορντε). Στη Συνέλευση (Diet) του 1190 στην πόλη Σβάμπις Χαλ ο τίτλος του δούκα μεταφέρθηκε στον γιο του Ερρίκο Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα, κόρη του Ερρίκου Β΄ Αρντέν κόμη του Λίμπουργκ και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Α΄ 1165-1235, δούκας της Βραβάντης και της Κάτω Λωρραίνης, κόμης του Λουβαίν.
 Αλβέρτος 1166-1192, καρδινάλιος, επίσκοπος της Λιέγης, άγιος της Καθολικής Εκκλησίας.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με την Ιμάγκινα, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Λουν και είχε τέκνα:
 Γουλιέλμος, κύριος του Πέρβερτς εν Ρούυσμπροεκ. 
 Γοδεφρείδος απεβ. 1226.

Αναφορές

Πηγές
 Chronique des Ducs de Brabant, Adrian van Baerland, Antwerp (1612). Available at the online library of Geneanet.

|-

Οίκος του Ρέγκιναρ
Γοδεφρείδος Β΄ του Λουβαίν

Ο Γοδεφρείδος Β΄ του Λουβαίν (γαλλ.: Godefroid II de Louvain, 1100 - 13 Ιουνίου 1142) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόμης του Λουβαίν και λάντγκραβος της Βραβάνδης. Ως Γοδεφρείδος Ζ΄ ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης και μάργραβος της Αμβέρσας (1139 - 1142).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Λουβαίν, λαντγκράβου της Βραβάνδης, δούκα της Κάτω Λωρραίνης & μαργράβου της Αμβέρσας και της Ίντας των Καρολιδών, κόρης του Άρνολντ κόμη του Σινύ.

Νυμφεύτηκε τη Λιούτγκαρντ, αδελφή της Βέρθας, που παντρεύτηκε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Γκέρτρουντ, που παντρεύτηκε τον Κορράδο Γ΄ Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Ο τελευταίος τού επιβεβαίωσε τον τίτλο του δούκα: ο Γοδεφρείδος Α΄, όταν είχε απωλέσει το δουκάτο της Κάτω Λωρραίνης, είχε κρατήσει τον ψιλό τίτλο του δούκα.

Ο Γοδεφρείδος Β΄ διαδέχθηκε τον Βάλεραν των Αρντέν, όταν αυτός απεβίωσε το 1139, ως δούκας της Κάτω Λωρραίνης και μάργραβος της Αμβέρσας. Ο γιος του Βάλεραν όμως, ο Ερρίκος διεκδίκησε το δουκάτο και πολέμησε, αλλά ηττήθηκε αποφασιστικά. Έπειτα από δύο έτη ο Γοδεφρείδος Β΄ ασθένησε στο ήπαρ και απεβίωσε. Τάφηκε στο ναό του Αγ. Πέτρου στο Λουβαίν (ολλανδ. Λόιβεν).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λιούτγκαρντ των Χοενστάουφεν, κόρη του Βερεγγάριου Β΄ κόμη του Ζούλτσμπαχ και αδελφή της Μπέρθας και της Γκέρτρουντ. Είχε τέκνα:
 Γοδεφρείδος Γ΄ 1142-1190, κόμης του Λουβαίν, λάντγκραβος της Βραβάντης, ως Γοδεφρείδος Η΄ δούκας της Κάτω Λωρραίνης και μάργραβος της Αμβέρσας.

Πηγές
 Source (obsolete): Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 155-24.
 Chronique des Ducs de Brabant, Adrian van Baerland, Antwerp (1612). Available at the online library of Geneanet.

|-

Οίκος του Ρέγκιναρ
Μονή Εγκλειστουρίου Αρκαδίας

Η Μονή Εγκλειστουρίου Αρκαδίας είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι. Το μοναστήρι βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 550 μ. Απέχει 28 χλμ από το Άστρος και 8 χλμ από τον Πραστό. Η μονή είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και είναι ένα από τα ιστορικότερα μοναστήρια της Τσακωνιάς.

Ιστορία

Σε αναφορά του ηγούμενου της μονής το 1833, αναφέρει ότι η μονή «ἐκτίσθη ὤς κατά παράδοση ἒχω εῖς τά 1700». Πιθανόν όμως να ιδρύθηκε κατά τον 17ο αιώνα, όπως αποδεικνύουν το σχήμα του καθολικού και τα χαρακτηριστικά των αγιογραφιών του. Η μονή καταγράφεται, για πρώτη φορά, στην Ενετική απογραφή της Τσακωνιάς το 1699 και σύμφωνα μ' αυτή η μονή αναφέρεται ως Νεγκλειστούρι και ηγούμενος της ήταν ο Διονύσιος, ενώ διέθετε μικρή περιουσία στον Άγιο Ανδρέα και στο Λεωνίδιο. Το 1806 αναφέρεται από τον Άγγλο περιηγητή Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ ως Κλεισούρα. Το 1812 η μονή λειτουργούσε, αφού αναφέρεται στην διαθήκη του Επισκόπου Ρέοντος - Πραστού Ιακώβου του Χλωμού. Κατά την Επανάσταση του 1821 η μονή λειτουργούσε και ηγούμενος της ήταν ο Ιωσήφ, ενώ προσέφερε και αρκετά χρήματα για την ανέγερση σχολείων. Το 1834 η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα επειδή δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών και αποτέλεσε μετόχι της Μονής Αρτοκωστάς.

Η μονή

Η μονή βρίσκεται χτισμένη πάνω σε έναν βράχο, 2 χλμ βορειότερα από τον δρόμο που οδηγεί στον Πραστό. Από τη μονή σώζεται σε καλή κατάσταση το καθολικό, ένα διώροφο κτήριο και ερείπια από τα κελιά του. Το καθολικό ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο. Το δάπεδο του ναού είναι στρωμένο με πλάκες, ενώ υπάρχουν ανάγλυφες παραστάσεις λέοντα και δικέφαλου αετού. Ο ναός σύμφωνα με επιγραφή πλακοστρώθηκε το 1733. Ο ναός ήταν κατάγραφος από αγιογραφίες που σώζονται εν μέρει και δείχνουν ότι είναι έργα των αρχών του 17 αιώνα. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο και εορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Πηγές

 Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
 Θάνου Κ. Βαγενά - Ιστορικά Τσακωνιάς και Λεωνιδίου, Δαπάνη Δήμου Λεωνιδίου, Αθήνα 1971

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Μονές του νομού Αρκαδίας

Παραπομπές
Ειδική σχέση (διεθνείς σχέσεις)

Μια ειδική σχέση είναι μια διπλωματική σχέση που είναι ιδιαίτερα στενή.

Για την ιστορικά στενή σχέση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών βλέπε Ειδική Σχέση. Στην εκτεταμένη χρήση έξω από την Αγγλόσφαιρα, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει το σύνολο των Σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ και τις ακόλουθες σχέσεις:
 Σχέσεις Αλβανίας-Κοσσυφοπεδίου
 Σχέσεις Αυστραλίας-Νέας Ζηλανδίας
 Σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Τουρκίας
 Σχέσεις Μπουτάν-Ινδίας
 Σχέσεις Βραζιλίας-Πορτογαλίας
 Σχέσεις Καναδά-Ολλανδίας
 Σχέσεις Καναδάς-Ηνωμένων Πολιτειών
 Σχέσεις Κίνας-Γερμανίας
 Σχέσεις Κίνας-Πακιστάν
 Σχέσεις Κίνας-Ρωσίας
 Σχέσεις Αιγύπτου-Σουδάν
 Σχέσεις Αιγύπτου-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
 Σχέσεις Γαλλίας-Ινδίας
 Σχέσεις Γαλλίας-Μονακό
 Σχέσεις Βατικανού-Ιταλίας
 Σχέσεις Ινδίας-Ισραήλ
 Σχέσεις Ινδίας-Ρωσίας
 Σχέσεις Ισραήλ-Ηνωμένων Πολιτειών
 Σχέσεις Ιαπωνίας-Ηνωμένων Πολιτειών
 Σχέσεις Λάος-Βιετνάμ
 Σχέσεις Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας
 Σχέσεις Σαουδικής Αραβίας-Ηνωμένων Πολιτειών
 Σχέσεις μεταξύ διάφορων τμημάτων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Κοινοπολιτείας
Σχέσεις Καναδά-Ηνωμένου Βασιλείου
 Σχέσεις Αιγύπτου-Ηνωμένου Βασιλείου
 Σχέσεις Ινδίας-Ηνωμένου Βασιλείου
 Σχέσεις Νότιας Αφρικής-Ηνωμένου Βασιλείου
 Σχέσεις Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων-Ηνωμένου Βασιλείου
 Σχέσεις Βελγίου-Φινλανδίας
 Ελληνοκυπριακές σχέσεις
 Σχέσεις Φινλανδίας-Σουηδίας
 Σχέσεις Γαλλίας-Γερμανίας
 Ελληνο-Γαλλικές σχέσεις
 Σχέσεις Γερμανίας-Ιταλίας

Δείτε επίσης 
 Μια Ιστορία των Αγγλόφωνων Λαών
 Ατλαντικισμός
 Βορειοατλαντικό τρίγωνο

Παραπομπές 

Διπλωματία
Πενταδικό σύστημα αρίθμησης

Το πενταδικό σύστημα αρίθμησης αποτελεί σύστημα αρίθμησης με αριθμητική βάση τον αριθμό πέντε (5).

Περιγραφή

Ιδιότητες 
Το σύστημα πιθανώς βασίζεται στην αρίθμηση των 5 δαχτύλων του κάθε χεριού. Στο πενταδικό σύστημα, χρησιμοποιούνται πέντε ψηφία τα οποία αντιστοιχούν στο 0, 1, 2, 3, και 4 (σε αντίθεση με το δεκαδικό σύστημα που έχει δέκα ψηφία από το 0 έως το 9) και χρησιμοποιούνται συνδυασμοί τους ώστε να αναπαρασταθεί ο οποιοσδήποτε πραγματικός αριθμός. Κατά την σύμβαση αυτή, η αρίθμηση του πέντε στο πενταδικό σύστημα γράφεται ως 10, το είκοσι πέντε ως 100 και το εξήντα ως 220. Καθώς το πέντε είναι πρώτος αριθμός, διαιρούνται καθαρά (μη άρρητοι) μόνο οι αντίστροφοι των δυνάμεων του πέντε. Κάθε πενταδικό ψηφίο διαθέτει log25 (περίπου 2,32) δυαδικά ψηφία πληροφορίας.

Το πενταδικό σύστημα χρησιμοποιείται σε πλήθος γλωσσών ανά τον κόσμο, όπως τις γλώσσες Ντουάλα, Νουνγγουμπούγιου, και την εξαφανισμένη Κουούρν Κοπάν Νοότ των Αβορίγινων Αυστραλών, Λουισένιο των ιθαγενών Αμερικανών στο νότιο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, και την εξαφανισμένη Σαραβέκα στην Βολιβία.

Παραλλαγές 
Η κύρια παραλλαγή του συστήματος είναι το δυαδικοπενταδικό σύστημα, το οποίο χρησιμοποιεί δυαδικούς αριθμούς στο πρώτο τμήμα του και πενταδικούς στο δεύτερο τμήμα του αριθμού. Κοινή περίπτωση του συνδυασμού αποτελούν οι υποδιαιρέσεις των νομισματικών μονάδων. Η αρίθμηση στις γλώσσες Χμερ και Ουολόφ βασίζεται στο μικτό αυτό σύστημα, ενώ στο εικοσαδικό σύστημα των γλωσσών Ναχουάτλ και αριθμών Μάγια γίνεται συνδυασμός τετραδικού και πενταδικού συστήματος.

Πράξεις

Αρίθμηση

Πολλαπλασιασμός

Κλάσματα

Παραπομπές 

Συστήματα αρίθμησης
Εσπερίδα

Κατά την αρχαία Ελληνική μυθολογία, η Εσπερίδα (το όνομά της βγαίνει από την "εσπέρα" που σημαίνει "δειλινό", "σούρουπο") ήταν η κόρη του Έσπερου και η μητέρα των Εσπερίδων από τον Τιτάνα Άτλαντα.

Εξαιτίας της σπάνιας και ξεχωριστής ομορφιάς της την συσχέτιζαν με την θεά Αφροδίτη.

Παραπομπές 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας