joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λίμνη Ατιτλάν

Η λίμνη Ατιτλάν (ισπανικά: Lago de Atitlán, Λάγκο ντε Ατιτλάν) είναι μια μεγάλη ενδορεϊκή λίμνη στα κεντρικά υψίπεδα της Γουατεμάλας. Η Ατιτλάν θεωρείται η βαθύτερη λίμνη στην Κεντρική Αμερική, καθώς έχει μέγιστο βάθος 340 μέτρα. Η λίμνη περιβάλλεται από ηφαίστεια. Στο νότο δεσπόζουν τρία ηφαίστεια. Στις όχθες της λίμνης υπάρχουν αρκετά ψαροχώρια, στα οποία κατοικούν Μάγια. Θεωρείται μια από τις πιο όμορφες λίμνες στο κόσμο και είναι το σημαντικότερο τουριστικό αξιοθεάτο στη Γουατεμάλα. Δεν πρέπει να συγχέεται με την λίμνη Αματιτλάν, η οποία απέχει από τη λίμνη Ατιτλάν περίπου 65 χιλιόμετρα και είναι αρκετά μικρότερη από την Ατιτλάν.

Η λίμνη σχηματίστηκε πριν 84.000 χρόνια, εξαιτίας μιας μεγάλης ηφαιστειακής έκρηξης, γνωσή ως Λος Τσοκόγιος. Ηφαιστειακή στάχτη από την έκρηξη έχει βρεθεί μέρι τη Φλόριντα και τον Ισημερινό. Ο συνολικός όγκος των ηφαιστειακών αναβλημάτων υπολογίζεται σε 300 κυβικά χιλιόμετρα. Εξαιτίας της έκρηξης δημιουργήθηκε μια καλντέρα, η οποία μετά γέμισε με νερό και σχημάτισε τη λίμνη Ατιτλάν. Μετά την έκρηξη, σχηματίστηκαν νότια της λίμνης τρία ηφαίστεια. Το Βολκάν Ατιτλάν (ύψος 3.537 μέτρα) σχηματίστηκε στο νότιο χείλος της καλντέρας, ενώ τα ηφαίστεια Σαν Πέδρο (3.020 μέτρα) και Τολιμάν (3.158 μέτρα) μέσα στην καλντέρα. Από αυτά τα ηφαίστεια, η δραστηριότητα στο Σαν Πέδρο σταμάτησε πριν περίπου 40.000 χρόνια και μετά σταμάτησε και στο Τολιμάν. Το Ατιτλάν σχηματίστηκε τα τελευταία 10.000 χρόνια και παραμένει μέχρι σήμερα ενεργό.

Στις όχθες της λίμνης είναι κτισμένα αρκετά χωριά, με έντονες επιρροές από τον πολιτισμό των Μάγια. Οι Μάγια της λίμνης προέρχονται από τους Τζουτουχίλ και Κακτσίκελ, οι οποίοι προέρχονται από το Μεξικό. Κατά την διάρκεια της κατάκτησης της Αμερικής από τους Ισπανούς, οι Κακτσίκελ συμμάχησαν με τους Ισπανούς για να νικήσουν τους Τζουτουχίλ και τους Κιτσέ, οι οποίοι ήταν οι εχθροί τους. Όμως, κατακτήθηκαν και οι ίδιοι η Κακτσίκελ από τους Ισπανούς το 1531. Σήμερα η μεγαλύτερη παραλίμνια πόλη είναι η Παναχατσέλ, η οποία το 2002 είχε 10.400 κατοίκους. Στα νότια βρίσκεται ο δήμος Σαντιάγο Ατιτλάν.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Ατιτλαν
Παναγία των Παρισίων (Musical)

Η Παναγία των Παρισίων είναι ένα Γαλλικοκαναδικό μιούσικαλ που ανεβάστηκε πρώτη φορά στο Παρίσι στις 16 Σεπτεμβρίου 1998. 
Είναι βασισμένο στο ομόνυμο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ. Συνθέτης είναι ο  Richard Cocciante και στοιχουργός ο  Luc Plamondon.
Έχει παρουσιαστεί σε Καναδά, Γαλλία, Βέλγιο, Ρωσία, Ελβετία, Ιταλία, Ισπανία, Κίνα, Βόρεια Κορέα, Αιτή και Ταϊβάν. Λόγω της επιτυχίας του αργότερα δημιουργήθηκε αγγλική συντομότερη έκδοση ενώ τα πιο γνωστά τραγούδια όπως το Belle και το  Le temps des cathédrales έχουν μεταφραστεί σε Λευκορώσικα, Καταλανικά, Τσέχικα, Γερμανικά, Λιθουανέζικα, Πολωνικά και Δανέζικα.
Σύμφωνα με το  Guinness Book of Records το Notre Dame de Paris είχε το πιο επιτυχές έτος από οποιοδήποτε άλλο μιούσικαλ.

Original French Cast 
 Hélène Ségara: Εσμεράλδα
 Garou: Κουασιμόδο
 Daniel Lavoie: Φρόλο
 Bruno Pelletier: Γκρεκοαρ
 Patrick Fiori: Φοίβος
 Luck Mervil: Κλοπίνος
 Julie Zenatti: φλερ ντε λις
M. Shadows

Ο Μάθιου Τσαρλς Σάντερς (Matthew Charles Sanders, 31 Ιουλίου 1981), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο M. Shadows, είναι Αμερικανός μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ιδρυτικό μέλος του αμερικανικού χέβι μέταλ (Heavy Metal)  συγκροτήματος Avenged Sevenfold.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1981, στη Χάντινγκτον Μπιτς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Το ταλέντο του στο τραγούδι αναδείχθηκε από νωρίς, αφού άρχισε να τραγουδάει από μικρή ηλικία, όμως συγκεκριμένα η αγάπη του για τη ροκ μουσική εμφανίστηκε όταν μεγάλωσε και άρχισε να παίζει κιθάρα. Μπήκε στο Huntington Beach High School, όπου ήταν μέλος, για σύντομο χρονικό διάστημα, στο πανκ συγκρότημα "Successful Failure". Αργότερα,το 1999, έγινε μέλος του συγκροτήματος Avenged Sevenfold μαζί με κάποιους φίλους του από το Λύκειο τον Zacky Vengeance, Jimmy Sullivan και Matt Wendt. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στο συγκρότημα μπήκε και ο κιθαρίστας Synyster Gates. 

Το ψευδώνυμο του "M. Shadows" είναι το όνομα που χρησιμοποιεί όταν βρίσκεται στη σκηνή. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος διαθέτουν ένα. Ο ίδιος επέλεξε αυτό το όνομα γιατί, καταρχάς, δεν ήθελε να συμπεριλάβει το κανονικό του όνομα σ'αυτό (Matthew) και κατά δεύτερον, όπως είπε, θεωρούσε τον εαυτό του ως "το πιο σκοτεινό μέλος του συγκροτήματος". 

Ο λόγος για τον οποίο τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να αλλάξουν τα πραγματικά τους ονόματα ήταν γιατί πολλοί τραγουδιστές άλλων συγκροτημάτων (όπως οι Korn και οι Slipknot), από τους οποίους επηρεάστηκαν, είχαν κι αυτοί τα δικά τους ψευδώνυμα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί τραγουδιστές
Μέλη των Avenged Sevenfold
Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Προκόπιος Τσακουμάκας

Ο Προκόπιος Τσακουμάκας (2 Ιουνίου 1939 - 29 Ιουλίου 2017) ήταν από το 1974  ως το 2017 Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου.

Γεννήθηκε στο χωριό Βουνό της Χίου το 1939. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Αποφοίτησε το 1958 από την Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και στην συνέχεια μπήκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1963.

Χειροτονήθηκε διάκονος το 1960 και πρεσβύτερος το 1965. Υπηρέτησε έως το 1974 ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου. 

Στις 25 Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου και ενθρονίστηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Παύλου Καβάλας στις 15 Ιουνίου.
Τον Οκτώβριο του 2003 διετέλεσε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας μετά την κοίμηση του Μητροπολίτη Δράμας Διονυσίου.

Εκοιμήθη στις 29 Ιουλίου 2017, μετά από ανακοπή καρδιάς σε παραλία της Θάσου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ι. Μ. Φιλίππων

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου
Τίτος Ξηρέλλης

Ο Τίτος Ξηρέλλης (1897 – 27 Ιανουαρίου 1985) ήταν Έλληνας τραγουδιστής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1897 στα Πάμφιλα της Λέσβου. Ήταν μοναχογιός φτωχής οικογένειας. Από μικρός έψελνε στην εκκλησία του χωριού του, όπου τον άκουσε ο Δεσπότης του νησιού και τον κάλεσε στην Μητρόπολη Λέσβου. Στην Μυτιλήνη πήρε τα πρώτα μαθήματα ευρωπαϊκής και βυζαντινής μουσικής. Το 1915 μετακινήθηκε στην πρωτεύουσα και γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών. Άρχισε μαθήματα φωνητικής και συνέχισε μαθήματα, βιολιού και αρμονίας το 1919-20. Αμέσως μετά γράφτηκε στην τάξη ανώτερων θεωρητικών. Πήρε δίπλωμα τραγουδιού με Αριστείο.

Ο Ξηρέλλης ήταν πλανόδιος μουσικός. Περίπου το 1923, 1928 και 1953 παραβρέθηκε στην Ιταλία και  το 1926 και 1965 βρέθηκε στη Γερμανία. Επίσης μεταφέρθηκε στο Μόναχο, το Αμβούργο και τη Δρέσδη. Κατόπιν γύρισε πίσω στην Αθήνα. Το 1935 έως 1939 έμεινε στις Η.Π.Α. και προσλήφθηκε στη Νέα Υόρκη. Εμφανίστηκε και στην Κύπρο. 

Ο Τίτος Ξηρέλλης κυκλοφόρησε σύγχρονους δίσκους όπως «Παλιές καντάδες», «Μοναδικές ερμηνείες» κ.ά.. Έκανε ηχογραφήσεις όπως «Ο Αγωγιάτης» , «Ο Κατάδικος» κ.ά.. Ακόμη, δημιούργησε έργα π.χ. «Ανοιξιάτικο παραμύθι», «Φαντασία», «3 σκίτσα» κ.ά..

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 1985 στην Αθήνα.

Έργο
Έγραψε εκκλησιαστικές συνθέσεις π.χ. «Ο επιτάφιος» κ.ο.κ. και μελοποίησε ποιήματα του Μαβίλη, του Εφταλιώτη κ.α. Έγραψε τραγούδια διάφορα για παράδειγμα «Πεταλούδα», τραγούδια για χορωδία π.χ. «Παλιάτσος» και διασκευασμένα δημοτικά όπως, «Η Ξενιτιά με χαίρεται».
Αφιερώσεις έγιναν προς τιμήν του όπως το ποίημα του Ασημάκη Βεϊνόγλου στην εφημερίδα «Ταχυδρόμος». Εφημερίδες έγραψαν γι’ αυτόν, όπως τα Αιολικά Νέα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ξηρέλλης Τίτος

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2012
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Δυναστεία των Αντιπατριδών

Η Δυναστεία των Αντιπατριδών (306 π.Χ. – 294 π.Χ.) κυβέρνησε για σύντομο χρονικό διάστημα το βασίλειο της Μακεδονίας κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, αντικαθιστώντας τη Δυναστεία των Αργεαδών. Στη συνέχεια έδωσε τη θέση της στη Δυναστεία των Αντιγονιδών.

Προέλευση 
Η δυναστεία πήρε το όνομα της από τον Αντίπατρο, έμπιστο στρατηγό του βασιλιά Φιλίππου και του γιου του και διαδόχου του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος μάλιστα, το 334 π.Χ. όρισε τον Αντίπατρο «επιμελητή της Μακεδονίας και των Ελλήνων» κατά την απουσία του στην Ασία, ενώ μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου κατά τη Συμφωνία του Τριπαραδείσου το 321 π.Χ., ο Αντίπατρος ορίστηκε «επιμελητής της βασιλείας» των Μακεδόνων.

Μετά το θάνατο του Αντιπάτρου το 319 π.Χ., ο γιος του Κάσσανδρος άρχισε να ισχυροποιείται και έγινε «στρατηγός της Ευρώπης». Μέχρι το 309 π.Χ. ο Κάσσανδρος είχε καταφέρει να εξόντωσει όλους τους νόμιμους διεκδικητές της βασιλείας, ενώ είχε παντρευτεί τη Θεσσαλονίκη, κόρη του Φιλίππου (και μέλος της δυναστείας των Αργεαδών). Ακολουθώντας το παράδειγμα του Αντίγονου του Μονόφθαλμου, το 306 π.Χ. ο Κάσσανδρος υιοθέτησε τον τίτλο του «βασιλέως», ιδρύωντας και επισήμως τη δυναστεία.

Οι βασιλείς της δυναστείας 
Τα μέλη της δυναστείας που βασίλευσαν τη Μακεδονία είναι:
 ο Κάσσανδρος (306 π.Χ. - 297 π.Χ.)
 ο Φίλιππος Δ΄ (297 π.Χ. - 296 π.Χ.)
 ο Αλέξανδρος Ε΄ και ο Αντίπατρος Β΄ (296 π.Χ. - 294 π.Χ.)
 επίσης το 279 π.Χ., το έτος των Γαλατικών επιδρομών, ο Αντίπατρος ο Ετησίας κυβέρνησε για μερικές μόνο ημέρες, πριν κριθεί ακατάλληλος να χειρισθεί την απειλή των Γαλατών εισβολέων.

Γενεαλογία των Αντιπατριδών της Μακεδονίας

Βιβλιογραφία 
Γενεαλογία των μοναρχών της ελληνιστικής περιόδου

 
Δυναστείες ελληνιστικής περιόδου
Οικογένεια Σκαραμαγκά

Η οικογένεια Σκαραμαγκά είναι παλαιά οικογένεια της Χίου, που ανήκε στην τάξη των ευγενών του νησιού, και ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις.

Ιστορικά στοιχεία 
Πρώτη φορά έχουμε μνεία του επιθέτου κατά τον 12ο αιώνα, στο βιβλίο της «Επιτομής» του Ιωάννη Κιννάμου, όπου και αναφέρεται στη διάρκεια μιας ναυμαχίας μεταξύ Βυζαντινών και Φράγκων, το 1149. 
Θεωρείται οτι η οικογένεια προέρχεται από την Αθήνα, αλλά εγκαταστάθηκε και εδραιώθηκε στη Χίο κατά τη διάρκεια της κατοχής του νησιού από τους Γενοβέζους, τον 16ο αιώνα. 
Κατά τη διάρκεια της κατοχής του νησιού από τους Οθωμανούς, η οικογένεια Σκαραμαγκά ισχυροποιήθηκε και μαζί με τις υπόλοιπες οικογένειες, κυβερνούσαν ουσιαστικά το νησί. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, η οικογένεια, αποτελώντας μέλος του Χιώτικου δικτύου, επεξέτεινε τις εμπορικές συναλλαγές της σε ολόκληρη σχεδόν τη Μεσόγειο καθώς και στον Εύξεινο Πόντο.
Από τα γνωστότερα μέλη του οίκου είναι ο Εμμανουήλ Σκαραμαγκάς, ο γιός του Ιωάννης που γεννήθηκε στη Σύρο όταν κατέφυγε εκεί η οικογένεια μετά την καταστροφή του νησιού, το 1822, ο οποίος αργότερα ενώθηκε με γάμο με την οικογένεια Ράλλη και Πετροκόκκινου. 
Μέσω των επιγαμιών εξάλλου, συνδέθηκαν με επιγαμίες σχεδόν με όλες τις σημαντικές οικογένειες του χιώτικου δικτύου (Ράλλης, Μαυρογορδάτος, Ροδοκανάκης, Πετροκόκκινος κ.α.).

Ονομαστά μέλη 
 Αμβρόσιος Σκαραμαγκάς, αγωνιστής του 1821, πληρεξούσιος και έμπορος
 Λένα Βαλαωρίτου - Σκαραμαγκά, τενίστρια

Δείτε επίσης 
 Σκαραμαγκάς Αττικής

Παραπομπές 

Σκαραμαγκα
Σκαραμαγκ
Χιώτικο δίκτυο

Το χιώτικο δίκτυο ήταν ένα εμπορικό λόμπι αποτελούμενο από εξήντα οικογένειες που άκμασε την περίοδο 1830 - 1860.

Αν και δεν είχαν όλες οι οικογένειες καταγωγή από τη Χίο, τα περισσότερα μέλη είτε είχαν νυμφευθεί με μέλος χιώτικης οικογένειας είτε είχαν εργαστεί σε σημαντικές θέσεις των οικογενειακών επιχειρήσεων αυτών. Μετά το 1860 αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Ιονικό δίκτυο.

Ιστορικά στοιχεία 
Οι επιχειρήσεις των χιώτικων οικογενειών σχετίζονταν με το εμπόριο και τη ναυτιλία, παραρτήματα δε αυτών υπήρχαν σε όλες τις σημαντικές πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής (Οδησσός, Λιβόρνο, Μασσαλία, Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Σμύρνη, Νέα Υόρκη κ.α.) Σε όλα τα παραρτήματα υπήρχαν μέλη αυτών των οικογενειών με αποτέλεσμα να εξασφαλίζεται πάντα η παρουσία του εμπόρου στο λιμάνι. Οι γάμοι επιμειξίας ενθαρρύνονταν καθώς θεωρούσαν ότι προστάτευαν καλύτερα τα οικογενειακά συμφέροντα. Στελέχη του δικτύου κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στις τοπικές κοινωνίες και στο εμπορικό κόσμο. Η ισχυρότερη οικογένεια θεωρείται ότι ήταν αυτή των Ράλλη.

Οικογένειες 
 οικογένεια Ράλλη
 οικογένεια Σκαραμαγκά
 οικογένεια Μαυρογορδάτου
 οικογένεια Αργέντη
 οικογένεια Σκαναβή
 οικογένεια Ροδοκανάκη
 οικογένεια Πετροκόκκινου
 οικογένεια Σκυλίτση
 οικογένεια Παππούδωφ
 οικογένεια Ζιζίνια
 οικογένεια Σεβαστόπουλου
 οικογένεια Δρομοκαΐτη
 οικογένεια Αγέλαστου
 Οικογένεια Νεγρεπόντη
 οικογένεια Καλβοκορέσση
 οικογένεια Βούρου
 οικογένεια Ροΐδη
 οικογένεια Βλαστού
 οικογένεια Πασπάτη
 οικογένεια Δαμαλά
 οικογένεια Σεκιάρη
 Οικογένεια Μιχαληνού
 οικογένεια Μπαλτατζή
 οικογενεια Ψυχάρη

Βιβλιογραφία 

 Χαρλαύτη Τζελίνα, Εμπόριο και ναυτιλία τον 19ο αιώνα. Το επιχειρηματικό δίκτυο των Ελλήνων της διασποράς: η “χιώτικη” φάση (1830 - 1860), Μνήμων 15 (1993)
 Φραγκάκη - Syrett Έλενα, Οι Χιώτες έμποροι στις διεθνείς συναλλαγές (1750 - 1850), Αθήνα 1995

Παραπομπές 

Χίος
Εθνικό Πάρκο Βορείας Πίνδου

Το Εθνικό Πάρκο Βορείας Πίνδου έχει μήκος 230 χλμ και πλάτος 70 χλμ(έκταση 1.969.741 στρεμμάτων),ιδρύθηκε το 2005 και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες περιοχές σε Εθνικό αλλά και Ευρωπαϊκό επίπεδο .Αποτελεί κατάληξη της Αλπικής Πτύχωσης.Επίσης πρέπει να αναφερθεί η ποικιλία σε σπάνια είδη καθώς στην περιοχή φιλοξενούνται σχεδόν όλα τα μεγάλα θηλαστικά της ηπειρωτικής Ελλάδας.Συνολικά στο πάρκο βρίσκουν καταφύγιο 60 είδη θηλαστικών, 166 ειδών πουλιών,30 είδη ερπετών,14 είδη αμφιβίων και 17 είδη ψαριών.
Κύρια φυσικά όρια αποτελούν οι ποταμοί  Αώος και Βοϊδομάτης

Πηγές 
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΠΙΝΔΟΥ Φορέας Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου-Αώου και Πίνδου

Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας
Φιόντορ Εμελιάνενκο

Ο Φιόντορ Βλαντίμιροβιτς Εμελιάνενκο (, 28 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ρώσος βετεράνος επαγγελματίας και ανεξάρτητος αθλητής των μικτών πολεμικών τεχνών, γνωστές διεθνώς ως ΜΜΑ (). Είναι γνωστός για τις παλαιστικές του ικανότητες, ενώ είναι διακεκριμένος γνώστης Τζούντο και Σαμπό. Έχει πολλές διακρίσεις στην πολεμική τέχνη του Σαμπό και μία από αυτές ήταν το 2002 στη Θεσσαλονίκη. Θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος αθλητής στην ιστορία των MMA στην κατηγορία βαρέων βαρών.

Έχει στο ενεργητικό του 44 αγώνες εκ των οποίων οι 38 ήταν νικηφόρoι. Συμμετείχε στη φημισμένη διοργάνωση των ΜΜΑ, Pride FC που γινόταν στην Ιαπωνία. 
Επίσης έχει συμμετάσχει στις διοργανώσεις Affliction 2008-2009 και Strikeforce 2009-2011. Από το 2017 αγωνίζεται στη διοργάνωση Bellator MMA.Έχει καταφέρει αξιοσημείωτες νίκες εναντίων κορυφαίων αθλητών μεταξύ των οποίων οι : Minotauro Nogueira, Mirko Crocop, Ricardo Arona, Frank Mir, Andrei Arlovsky, Tim Sylvia. Στις 26 Ιανουαρίου 2019 αγωνίστηκε στον τελικό του Bellator Heavyweight World Grand Prix Tournament Όπου έχασε από τον Ryan Bader σε μόλις 35 δευτερόλεπτα.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1976 στην επαρχία της Λουγκάνσκ της Ουκρανίας. Όταν ήταν δυο ετών, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Ρωσία. Είναι ο δεύτερος στη σειρά από συνολικά τέσσερα αδέλφια (τρεις αδελφοί και μια αδελφή). Τα δύο μικρότερα αδέλφια του ακολουθούν και αυτά το δρόμο του στον αθλητισμό.

Ο Εμελιάνενκο αποφοίτησε από το Λύκειο το 1991. Από το 1995 έως το 1997 υπηρέτησε στο στρατό ως πυροσβέστης. Το 1999 παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Οξάνα, και απέκτησαν την ίδια χρονιά μια κόρη, την Μάσσα. Χώρισαν το 2006. Τον Δεκέμβριο του 2007 γεννήθηκε η δεύτερη του κόρη από τη σύντροφό του Μαρίνα, με την οποία παντρεύτηκαν το 2009. Ξαναπαντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο το 2014. Είναι πιστός Χριστιανός Ορθόδοξος. Επίσης είναι προσωπικός φίλος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Παραπομπές

Ρώσοι αθλητές
Έφηβος των Αντικυθήρων

Ο έφηβος των Αντικυθήρων είναι ένα χάλκινο άγαλμα της υστεροκλασικής/πρώιμης ελληνιστικής περιόδου.

Ιστορικά στοιχεία  
Ανελκύθηκε από ένα ναυάγιο του 1ου αιώνα π.Χ., το ναυάγιο των Αντικυθήρων μαζί με άλλα πολυάριθμα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα.

Έχει ύψος 1,94 μέτρα και θεωρείται ότι κατασκευάστηκε την περίοδο 340 π.Χ. με 330 π.Χ. Παριστάνει ένα νέο άνδρα όρθιο και γυμνό. Οφείλει την ονομασία του στον τυχαίο εντοπισμό του, που σημειώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, στον υποθαλάσσιο χώρο κοντά στο νησί των Αντικυθήρων.

Περιγραφή 
Το δεξί του χέρι βρίσκεται εκτεταμένο στα πλάγια και είναι υπερυψωμένο, δημιουργώντας την αίσθηση της κίνησης. Κρατούσε κάποιο αντικείμενο, αλλά αυτό δεν είναι γνωστό, καθώς δεν έχει διασωθεί. Το άγαλμα πιθανόν εικονίζει τον Πάρη, με το μήλο της Έριδος είτε τον Περσέα που κρατάει την κεφαλή της Μέδουσας είτε κάποιον αθλητή που κρατάει σφαίρα. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Εικόνες

Πηγές

Ενδεικτική Βιβλιογραφία
Bol, P. C. 1972. Die Skulpturen des Schiffsfundes von Antikythera. (Berlin: Mann).
Dafas, K. A., 2019. Greek Large-Scale Bronze Statuary: The Late Archaic and Classical Periods, Institute of Classical Studies, School of Advanced Study, University of London, Bulletin of the Institute of Classical Studies, Monograph, BICS Supplement 138 (London) 68-83, pls 58-71.
Dafas, K. A., 2015. "The Casting Technique of the Bronze Antikythera Ephebe," in Z. Theodoropoulou-Polychroniadis and D. Evely (eds), Aegis: Essays in Mediterranean Archaeology presented to Matti Egon by the scholars of the Greek Archaeological Committee (Oxford), 137-146, figs 1-6.
Fraser, A. D. 1928."The Antikythera Bronze Youth and a Herm-Replica", American Journal of Archaeology 32.3 (July–September 1928), pp. 298–308. A Roman therm head of similar type; bibliography of early publications.
Karouzou, S. 1968. National Archaeological Museum Collection of Sculpture: A Catalogue (Athens).
Myers, Elisabeth Susan, 1999. "The Antikythera Youth in its context" Masters thesis, Louisiana State University (On-line text; pdf format).
Stais, V., Tsountas, C., and Kourouniotis, K., 1902. "Τὰ εὑρήματα τοῦ ναυαγίου τῶν Ἀντικυθήρων," Archaiologike Ephemeris, 145-148.
Svoronos, I. N., 1911. Τὸ ἐν Ἀθήναις Ἐθνικὸν Μουσεῖον (Athens), vol. 1.

Αγάλματα στην Ελλάδα
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Βουλή των Αντιπροσώπων του Όρεγκον

Η Βουλή των Αντιπροσώπων του Όρεγκον (αγγλικά: Oregon House of Representatives) είναι η κάτω βουλή της Νομοθετικής Συνέλευσης του Όρεγκον. Υπάρχουν 60 μέλη της Βουλής, που εκπροσωπούν 60 περιφέρειες στην πολιτεία, έκαστη με πληθυσμό 57.000. Η Βουλή συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Όρεγκον στο Σάλεμ.

Οι Πολιτειακοί Γερουσιαστές του Όρεγκον υπηρετούν τετραετείς θητείες χωρίς όρια. Το 2002, το Ανώτατο Δικαστήριο του Όρεγκον αποκήρυξε το από δεκαετίας Oregon Ballot Measure 3, το οποίο περιόριζε τους Πολιτειακούς Γερουσιαστές σε δύο θητείες (οκτώ έτη) on procedural grounds.

Επειδή η Βουλή είναι διαιρεμένη στη μέση μεταξύ δύο κομμάτων, κατά την νομοθετική συνεδρίαση του 2011, υπάρχουν δύο ταυτόχρονοι Ομιλητές: ο Δημοκρατικός Arnie Roblan από το Coos Bay, και ο Ρεπουμπλικανός Bruce Hanna από το Ρόουζμπεργκ.

Σύνθεση
Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τέσσερις έδρες στις εκλογές του 2012, κερδίζοντας μια πλειοψηφία 34–26.

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Oregon House of Representatives
Map of House Districts
Lists of legislators and legislative staff  going back to pre-statehood Oregon

Ορεγκον
Όρεγκον
Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Κορακίτης

Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Δημήτριος Κορακίτης) ήταν Επίσκοπος και Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μάνης (πρώην ονομασία Γυθείου και Οιτύλου).

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1957. 

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1960 και Πρεσβύτερος το 1966. Δραστηριοποιήθηκε στην Μέση Εκπαίδευση ως καθηγητής από το 1958 έως το 1963. Το 1969, διορίστηκε Γραμματέας και Κωδικογράφος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από το 1966 έως την εκλογή του, διακόνησε ως Ιεροκυρηξ της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Ιερατικός προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου.

Στις 4 Οκτωβρίου 1996 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Γυθείου και Οιτύλου και χειροτονήθηκε στις 6 Οκτωβρίου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών.

Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 2017  σε ηλικία 83 ετών στην Αρεόπολη Μάνης ιερουργών κατά την ώρα της θείας λειτουργίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ι. Μ. Μάνης

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Μάνης
Βιζιαναγκάραμ νομός

Ο Νομός Βιζιαναγκάραμ ( Τελούγκου: విజయనగర o జిల్లా ), γνωστός και ως Βιτζαγιαναγκάραμ είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 6.540 τετ. χλμ. και ο πληθυσμός του 2.245.100 κάτοικοι (2011). Πρόκειται για παραμεθόριο και παράλιο νομό με ανάπτυγμα ακτής 28 χλμ. και κλίμα τροπικό. Βρίσκεται στη περιφέρεια της Παράλιας Άντρας, στο βορειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στα σύνορα με την πολιτεία Τσατίσγκαρ. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη Βιζιαναγκάραμ, ή Βιτζαγιαναγκάραμ, απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των δύο επαρχιών του νομού.Επικρατούσα γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Ο νομός Βιζιαναγκάραμ που ιδρύθηκε  στις 1 Ιουνίου του 1979. περιλαμβάνει 2 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 34 διαμερίσματα στα οποία περιλαμβάνονται 34 δήμοι και 1551 χωριά. 
Οι δύο επαρχίες (ζώνες) είναι η Βιζιαναγκάραμ με 19 διαμερίσματα και η Παρισατίπουραμ με 15 διαμερίσματα που εδρεύουν στις ομώνυμες πόλεις.

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμ. 14ος, σελ. 392

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα Νομού Βιζιαναγκάραμ
 Zilla Parishad Vizianagaram Website

Νομοί της Άντρα Πραντές
Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος

Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Τριανταφύλλου

Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου) είναι Έλληνας επίσκοπος και σημερινός μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βασιλικό Χαλκίδας το 1957. Σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και ακολούθως στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημιου Αθηνών. Το 1998 έλαβε το πτυχίο ειδίκευσης στην λατρεία, στην αρχαιολογία και τέχνη της Θεολογικής Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου το 1983, από τον Mητροπολίτη Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Χρυσόστομο Βεργή. Στις 13 Οκτωβρίου 1985 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του ιδίου Επισκόπου. Μέχρι την εκλογή, πέρασε από διάφορες ποιμαντικές και διοικητικές θέσεις της Mητροπόλεως Χαλκίδος, όπως του Γραμματέα, του Ιεροκήρυκα και του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2001 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2001 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλο κι ενθρονίστηκε στις 12 Ιανουαρίου 2002 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος

Έλληνες ιεράρχες
Χρυσοστομος
Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας

Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας είναι αρχιεπισκοπή της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Μεγάλη Βρετανία, υπό την πνευματική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Στον επίσημο τίτλο της η μητρόπολη και ο επίσκοπός της, φέρει το όνομα μιας σημαντικής πόλης της Μικράς Ασίας –των Θυατείρων– προς ανάμνηση της ιστορικής επισκοπής Θυατείρων της Μικράς Ασίας. Τα Θυάτειρα είναι μια από τις επτά εκκλησίες της Μικράς Ασίας που αναφέρονται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη. Επίσης σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων η Μικρασιάτισσα αγία Λυδία η Φιλιππησία, η πρώτη χριστιανή επί ευρωπαϊκού εδάφους, καταγόταν από τα Θυάτειρα. Ήταν έμπορος πορφύρας και διέμενε στους Φιλίππους της Μακεδονίας, όπου και βαπτίστηκε χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο μαζί με όλη την οικογένειά της, στις όχθες του ποταμού Ζυγάκτη .

Ιστορικό
Ιδρύθηκε, ως Ιερά Μητρόπολις Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας (Δυτικής και Κεντρώας Ευρώπης), σε αυτή άνηκε και η διαποίμανση της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Ιταλίας και της Μάλτας, στις 24 Μαρτίου 1922.

Στις 18 Μαΐου 1954, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, προήχθηκε σε Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, με πρώτο Αρχιεπίσκοπο τον Αθηναγόρα (Καββαδά).

Στις 5 Φεβρουαρίου 1963, αποσπάστηκαν από τη δικαιοδοσία της η Γαλλία, η Αυστρία, η Ουγγαρία, η Ιταλία και η Μάλτα και ιδρύθηκαν η Μητροπόλη Γαλλίας, η Μητρόπολη Γερμανίας και η Μητρόπολη Αυστρίας, για την καλύτερη διαποίμανση των πιστών, ενώ ταυτόχρονα η Αρχιεπισκοπή Θυατείρων αποφασίστηκε να αποτελεί και αυτή Μητρόπολη.

Στις 24 Φεβρουαρίου 1968, η Σύνοδος αποφάσισε την προαγωγή της Μητροπόλεως και πάλι σε Αρχιεπισκοπή, με τον μέχρι τότε Μητροπολίτη Αθηναγόρα (Κοκκινάκη) να προάγεται σε Αρχιεπίσκοπο.

Σήμερα, Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας είναι από τις 12 Ιουνίου 2019 ο από Δαρδανελλίων Νικήτας Λιούλιας.

Στη Μητρόπολη διακονούν, επίσης, τέσσερις βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών της Μικράς Ασίας: Διοκλείας, Μελιτηνής, Ιλίου και Κλαυδιουπόλεως. Ο Τιτουλάριος Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ έχει έδρα στην Οξφόρδη.

Επισκοπικός κατάλογος

Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας - Επίσημη ιστοσελίδα

Επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Μεγαλη Βρετανια
Ιερά Μητρόπολις Ιταλίας

Η Ιερά Μητρόπολις Ιταλίας είναι μία από τις Επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, η οποία δημιουργήθηκε το 1991. Σημερινός Ποιμενάρχης της είναι ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος Σταυρόπουλος. Η έδρα της βρίσκεται στην Βενετία.

Ιστορικά Στοιχεία
Η παρουσία της Ορθοδοξίας στη Σικελία και την Ιταλία ασκεί την επιρροή της από την ελληνική αποίκηση και διασπορά, όπου πόλεις όπως οι Συρακούσες, και η Μεσσήνη, είχαν ιδρυθεί από Έλληνες αποίκους και ήταν μέρος της Μεγάλης Ελλάδας πριν την κατάκτηση τους από τους Ρωμαίους.

Ιδρύθηκε με Πατριαρχικό και Συνοδικό Τόμο, στις 5 Νοεμβρίου 1991, με απόσπαση περιοχών από τη Ιερά Μητρόπολη Αυστρίας. Έδρα του Μητροπολίτη της ορίστηκε ο ιστορικός ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων, στη Βενετία.

Το 1998 αναγνωρίσθηκε ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου από τη Δημοκρατία της Ιταλίας. Τον Μάρτιο του 2005, έγινε υπαγωγή του κράτους της Μάλτας (ή Μελίτης) στην πνευματική δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας. Η Μητρόπολις Ιταλίας και Μελίτης, στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, αναγνωρίσθηκε επισήμως από τις αρχές της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου.

Στις 18 Ιουλίου 2012, μετά από έγκριση του Κοινοβουλίου και της Γερουσίας της Ιταλίας, υπογράφτηκε Συμφωνία μεταξύ Ιταλίας και Ορθοδόξου Μητροπόλεως Ιταλίας, με την οποία έλαβε προνόμια ανάλογα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Δικαιοδοσία
Σήμερα περιλαμβάνει στην δικαιοδοσία της, την Ιταλία και τον Άγιο Μαρίνο.

Υπάρχουν περίπου 70 Ενορίες - Ιεροί Ναοί, περίπου 42 Κληρικοί, ενώ οι Μοναχοί και οι Μοναχές της Ι. Μητροπόλεως δεν ξεπερνούν τους 20.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Ιταλίας

Ιταλια
Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας, είναι η αυτοκέφαλη ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία της Τσεχίας και της Σλοβακίας. Η Εκκλησία ιδρύθηκε από τους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο το έτος 863. Το 1923 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακηρύχθηκε η αυτονομία της και ακολούθως το 1998 με κανονική Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη ανακηρύχθηκε ως αυτοκέφαλη. Η ονομασία της στα τσεχικά είναι Pravoslavná církev v českých zemích a na Slovensku και στα σλοβακικά Pravoslávna cirkev v českých krajinách a na Slovensku, δηλαδή Ορθόδοξη εκκλησία των τσεχικών χωρών και της Σλοβακίας. Η έδρα του προκαθήμενου της εκκλησίας εναλλάσσεται μεταξύ Πρέσοβ καί Πράγας, ανάλογα με την εθνικότητα του προκαθήμενου. Ο αριθμός των πιστών υπολογίζεται στις 75.000-85.000 με τους πιστούς να ζούνε περίπου μισοί-μισοί σε Τσεχία και Σλοβακία.

Σημαντική προσωπικότητα που ποίμανε την Εκκλησία αποτέλεσε ο αντιστασιακός επίσκοπος Πράγας Γοράσδος, που μαρτύρησε το 1942 από τους Ναζί και αργότερα αναγνωρίστηκε ως άγιος.

Προΐσταται ο Αρχιεπίσκοπος πάσης Τσεχίας και Σλοβακίας Ραστισλάβ με έδρα το Πρέσοβ.

Η Ιερά Σύνοδος 
 Ο Αρχιεπίσκοπος Πρέσοβ και Μητροπολίτης των Χωρών πάσης Τσεχίας και Σλοβακίας Ραστισλάβ, Πρόεδρος.
 Ο Αρχιεπίσκοπος Πράγας Μιχαήλ
 Ο Μητροπολίτης Ολομόουτς και Μπρνο Συμεών.
 Ο Μητροπολίτης Μιχαλουπόλεως και Κασσοβίας Γεώργιος.
 Ο Τιτουλάριος Μητροπολίτης Μπερούν Ιωακείμ
 Ο Επίσκοπος Σουμπέρκ Ησαΐας

Εκκλησιαστικές επαρχίες
Στην Τσεχία:

Ιερά Μητρόπολις Πράγας
Ιερά Μητρόπολις Ολομόουτς και Μπρνο

Στη Σλοβακία:

Ιερά Μητρόπολις Πρέσοβ
Ιερά Μητρόπολις Μιχαλουπόλεως και Κασσοβίας (Μιχάλοβτσε και Κόσιτσε)

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Pravoslavná církev v českých zemích a na Slovensku (Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας)

Τσεχίας και Σλοβακίας
Χριστιανισμός στην Τσεχία
Χριστιανισμός στη Σλοβακία
Αγκαρτάλα

Η Αγκάρταλα, ή Αγκαρτάλα, ή Αγκορτόλα, ( Μπενγκάλι : আগরতলা Agortôla , Κοκμπόροκ : আগরতলা ) είναι πόλη της ΒΑ. Ινδίας, πρωτεύουσα της ομόσπονδης πολιτείας Τρίπουρα. Είναι αμφίπλευρα παρόχθια πόλη του ποταμού Χαρόα και παραμεθόρια, απέχουσα 2 χλμ. από τα σύνορα με το Μπανγκλαντές. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στη ΒΑ. Ινδία μετά την Γκαουχάτι.

Η πόλη, που αποτελεί σήμερα σπουδαίο εμπορικό κέντρο και κόμβο συγκοινωνιών (οδικών, σιδηροδρομικών και αεροπορικών) βρίσκεται σε υψόμετρο 12 μ., το κλίμα της είναι υγρό τροπικό και καταλαμβάνει έκταση περί τα 60 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της (2004) αριθμούσε 3.671.000 κατοίκους. Μετά τις τελευταίες επεκτάσεις του δημοτικού διαμερίσματος έχουν υπερβεί τα 5.000.000 κατοίκους.

Η πόλη είναι πλούσια σε πάρκα, ναούς, σχεδόν όλων των δογμάτων και παλάτια, δεδομένου ότι παλαιότερα αποτελούσε μαχαράτο. Αποτελεί έδρα της κυβέρνησης της πολιτείας. Επίσης στη πόλη υφίστανται πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα και ένα πανεπιστήμιο. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Μπενγκάλι.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.2ος, σελ.10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Bengali newspaper of Tripura
 About AMC
 Tripura tourism website, Government of Tripura
 Tripura University website
 Tripura Police website
 TSECL
 Agartala Horti Agriculture Government Offices
 Weather statistics at Weather.co.uk
 Agartala on GlobalGuide.Org
 Tripura tribal information and community portal 
 Durga Puja from Agartala
 MSN Map
 Κολέγιο Ιατρικής Αγκαρτάλα

Πόλεις της Ινδίας
Βαράγκαλ νομός

Ο Νομός Βαράγκαλ, (Τελούγκου : వరంగల్ జిల్లా , Ουρντού : وارنگل ضلع ) , είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας.  Η συνολική του έκταση είναι 12.846 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 3.246.000 κάτοικοι(2001). Βρίσκεται στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Τελανγκάνα, στη λεκάνη απορροής του ποταμού Γκοντάβαρι. Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη Βαράγκαλ απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των δύο επαρχιών του νομού.

Ο νομός Βαράγκαλ περιλαμβάνει 2 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 51 δήμοι και κοινότητες. Η επαρχία Βαράγκαλ περιλαμβάνει τρεις κύριες πόλςις καλούμενη έτσι και τριπλή πόλη ή τρίπολη. Επίσημη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Εκ του γεγονότος ότι ο νομός αυτός βρίσκεται μέσα στη περιφέρεια Τελαγκάνα που τελεί σε συνεχή αγώνα αυτονομίας τυγχάνει να βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα. Κύρια αγροτικά προϊόντα είναι το βαμβάκι, το ρύζι και ο καπνός, ενώ στα λατομικά περιλαμβάνεται ο εξαίρετος μαύρος και καφέ γρανίτης που εξάγεται από αυτόν τον νομό. Παρότι σπουδαία γεωργική περιοχή η οικονομία αυτού είναι ιδιαίτερα προβληματική όπου και συμπεριλαμβάνεται στους νομούς ιδιαίτερης οικονομικής βοήθειας εκ μέρους του κράτους της Ινδίας.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Νομοί της Άντρα Πραντές
Ντανιέλ Μορεϊρά

Ο Ντανιέλ Μορεϊρά (γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1977 στην Μωμπέζ) είναι ένας παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην διάρκεια της καριέρας του στην θέση του επιθετικού.

Ο Μορεϊρά ξεκίνησε την καριέρα του από την Βαλανσιέν ΦΚ, προτού πάρει μεταγραφή για την Γκανγκάμπ. Φορώντας την φανέλα της, έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας του 1997.

Το 1998, μετακόμισε στην ΡΚ Λανς. Με τους Les Sang et Or, κατέκτησε το Λιγκ Καπ Γαλλίας του 1999. Μετά από έξι χρόνια στο Σατντ Φελίξ Μπολέρ, επιβραβεύτηκε για τις εμφανίσεις του, με μια μεταγραφή στην Τουλούζ ΦΚ. Την σεζόν 2005–06, υπήρξε μέλος ενός εξαιρετικού επιθετικού διδύμου, μαζί με τον, γεννημένο στην Βραζιλία, Τυνήσιο επιθετικό Σάντος, πετυχαίνοντας 15 τέρματα συνολικά στην Λιγκ 1.

Στις 22 Ιουνίου 2006, ο Μορεϊρά συμφώνησε να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Σταντ Ρενναί έναντι ποσού ύψους €5.500.000.

Ο Μορεϊρά πραγματοποίησε μια διόλου ικανοποιητική σεζόν με τη νέα του ομάδα, μη καταφέρνοντας να πετύχει κάποιο τέρμα σε σύνολο 29 συμμετοχών (οι 17 εξ αυτών ως βασικός). Το 2008, παραχωρήθηκε υπό την μορφή δανεικού στη νεοπροβιβασθείσα Γκρενόμπλ όπου, στις 9 Αυγούστου, πέτυχε ένα γκολ στο ντεμπούτο του απέναντι στην Σοσό, στο 89ο λεπτό της αναμέτρησης, εξασφαλίζοντας μια απρόσμενη εκτός έδρας νίκη με 2–1 στην πρώτη αναμέτρηση της Γκρενόμπλ για την Λιγκ 1, ύστερα από 43 χρόνια απουσίας.

Τον Αύγουστο του 2009, μεταγράφηκε στην ΟΣ Μπουλόν. Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, υποχρεώθηκε να αποχωρήσει από τον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, τον Δεκέμβριο του 2010.

Ο Μορεϊρά μέτρησε συνολικά 3 διεθνείς συμμετοχές στην διάρκεια της καριέρας του, πραγματοπιώντας τον ντεμπούτο του με την Εθνική Γαλλίας στις 20 Νοεμβρίου 2002, σε μια νίκη με 3–0 επί της Σερβίας.

Τίτλοι 
 Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας με την Γκανγκάμπ (1997)
 Νικητής του Λιγκ Καπ Γαλλίας με την ΡΚ Λανς (1999)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ του Ντανιέλ Μορεϊρά, στατιστικά και φωτογραφίες

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν
Ποδοσφαιριστές Γκρενόμπλ Φουτ 38
Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς
Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ
Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος Κουμαριανός

Ο Μητροπολίτης Βρεσθένης Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεόδωρος Κουμαριανός, γεννήθηκε στον Βόλο το 1953) είναι Έλληνας ιεράρχης. Έχει διατελέσει Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων και σήμερα είναι Μητροπολίτης Βρεσθένης.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1953 στον Βόλο. Σπούδασε αρχικά στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης και ακολούθως στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε Πρωτοσύγγελος της  Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού. Στην συνέχεια διορίστηκε εκπρόσωπος τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησία της Ελλάδας και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου.

Εκλέχθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1999 από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων. Παραιτήθηκε την 1η Μαρτίου 2005. Στις αρχές του 2006, έλαβε τον τιμιτικό τίτλο του Μητροπολίτη Βρεσθένης.

Το 2007 ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εξέτασε την εκλογή του ως μητροπολίτη Μεσσηνίας, αλλά μετά την εκδήλωση αντιδράσεων ιεραρχών και της τοπικής κοινωνίας προκρίθηκε η υποψηφιότητα του Χρυσόστομου Σαββάτου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων

Έλληνες ιεράρχες
Βιογραφία-επέκταση
Επίσκοποι Βρεσθένης
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 12/2012
Μητροπολίτες Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων
Twitter

Το Twitter (, Τουίτερ) είναι ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης που επιτρέπει στους χρήστες του να στέλνουν και να διαβάζουν σύντομα μηνύματα (μέχρι 280 χαρακτήρες), τα οποία ονομάζονται τουίτς (tweets). Τα μηνύματα μπορούν να αναγνωστούν και από μη συνδεδεμένους χρήστες, αλλά μόνο οι συνδεδεμένοι μπορούν να δημοσιεύσουν κείμενα καθώς και να σχολιάσουν ή να κάνουν retweets (ριτούιτς). Δημιουργήθηκε την 21 Μαρτίου του 2006 από τον Τζακ Ντόρσεϊ και δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Η υπηρεσία έγινε γρήγορα δημοφιλής και σήμερα έχει 305 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες (2015). Είναι ένας από τους δέκα πιο δημοφιλείς ιστοτόπους του διαδικτύου.

Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2016 έχουν ξεκινήσει διαδικασίες εξαγοράς του Τουίτερ.

Στις 25 Απριλίου 2022 ανακοινώθηκε η εξαγορά του Twitter από τον Ίλον Μασκ. Κάθε κάτοχος μετοχής θα λάβει 54,2$. Είχε προηγηθεί η αγορά του 9% των μετοχών στις αρχές Απριλίου.

Λογότυπο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σελίδα στο Twitter
 Σελίδα στο Facebook
 Σελίδα στο Instagram

Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Βίτιαζ (ιστιοφόρο)

Το ιστιοφόρο Βίτιαζ ήταν ρωσικό ιστορικό εξερευνητικό και υδρογραφικό  πλοίοπου έδρασε την περίοδο 1862 - 1898.

Γενικά 
Το πλοίο αυτό, που το όνομά του σημαίνει «Γενναίος», «Ιππότης», ήταν ιστιοφόρο - ατμοκίνητο, με τρεις ιστούς (κατάρτια) και μία ενδιάμεση καπνοδόχο και φέρεται να ναυπηγήθηκε το 1862. Στις 8 Οκτωβρίου του 1870 αποπλέοντας από τον λιμένα της Κροστάνδης υπό τον πλοίαρχο Νασίμοφ ξεκίνησε πολύμηνες εξερευνητικές και υδρογραφικές αποστολές αρχικά στον Ειρηνικό. Ήταν αυτό το πλοίο που μετέφερε τον Ρώσο εξερευνητή Νικόλαο Μικλούκο στη Νέα Γουινέα.

Το 1882 μετονομάστηκε σε Σκομπέλεφ συνεχίζοντας τα ταξίδια του, ολοκληρώνοντας τον περίπλου της Γης μέχρι το 1889, ενώ μετά από λίγα χρόνια και παροπλίστηκε.

Οι υδρογραφικές μετρήσεις που έγιναν από το πλοίο αυτό υπήρξαν σημαντικές για τη γενικότερη χαρτογράφηση της εποχής του.

Πηγές 
 «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τόμ. 14ος, σελ. 393.

Ιστιοφόρα
Ιστορικά πλοία
Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος Χατζόπουλος

Ο Μητροπολίτης Αχαΐας Αθανάσιος Χατζόπουλος είναι Έλληνας ιεράρχης, Μητροπολίτης Αχαΐας και είχε διετελέσει Διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950. Αποφοίτησε από το Β' Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Έλαβε πτυχίο από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1972 και το πτυχίο του από τη Θεολογική Σχολή του ίδιου ιδρύματος το 1976. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Το 1984, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με ειδίκευση στην Ελληνική Πατερική Παράδοση. Έλαβε υποτροφία από την Ποντιφική Επιτροπή για την Ενότητα των Χριστιανών από το 1977 έως το 1980 και ήταν επιμελητής χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος από το 1983 έως το 1994. Διετέλεσε καθηγητής του Οικουμενικού Πανεπιστημίου του Μποσσύ κατά την περίοδο από το 1994 έως το 1997, του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Γενεύη, καθώς επίσης και επισκέπτης καθηγητής των Πανεπιστημίων της Γενεύης και του Φριβούργου από το 1997 έως το 2000. Από το 1993 έως το 1994, δίδαξε σε διάφορα ιδρύματα, όπως αυτό της Θεολογικής Ακαδημίας στην Αλβανία.

Στις 11 Οκτώβριου 2000, εξελέγη από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο του Επισκόπου Αχαΐας και διορίσθηκε διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 5 Αυγούστου 2007 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανύψωσε, τιμής ένεκεν, σε Μητροπολίτη Αχαΐας. Στις 10 Οκτωβρίου 2022 παραιτήθηκε από την Θέση του Διευθυντού του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Επίσκοποι Αχαΐας
Χασάν Ταχσίν Πασάς

Ο Χασάν Ταχσίν Πασάς (1845-1918) ήταν Αλβανός ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό  Μεσαρέ της Αλβανίας (κοντά στη σημερινή Ερσέκα) και ήταν γόνος της ευγενούς αλβανικής οικογενείας των Μεσαρέ. Σπούδασε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και μιλούσε άπταιστα ελληνικά.

Ως αξιωματικός του οθωμανικού στρατού υπηρέτησε για σαράντα χρόνια στην Κρήτη, τη Θεσσαλία, την Κωνσταντινούπολη, την Ήπειρο, την Αλβανία, τη Συρία και την Υεμένη.

Τον καιρό του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου ήταν διοικητής της 8ης Στρατιάς του Αυτοκρατορικού Οθωμανικού Στρατού της Μακεδονίας. Μετά την εκβίαση των Στενών του Σαρανταπόρου από τον ελληνικό στρατό, ο τουρκικός στρατός συμπτύχθηκε στην τοποθεσία των Γιαννιτσών, όπου έδωσε αμυντική μάχη με σκοπό να ανακόψει την πορεία του ελληνικού στρατού προς τη Θεσσαλονίκη. Η ελληνική νίκη όμως ήταν αποφασιστική και αυτό ώθησε τον Χασάν Ταχσίν Πασά να συνθηκολογήσει άνευ όρων και να παραδώσει την πόλη της Θεσσαλονίκης και 25.000 αιχμαλώτους στον ελληνικό στρατό., ενέργεια για την οποία καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο ως προδότης. Η παράδοση στον ελληνικό στρατό της Θεσσαλονίκης, που αποτελούσε μήλο της έριδος των βαλκανικών κρατών, κατέστησε την Ελλάδα το μεγάλο κερδισμένο του πολέμου.

Το πρωτόκολλο της παράδοσης έχει χαθεί από τα αρχεία του Γενικού Επιτελείου Στρατού, αλλά σώζεται ανυπόγραφο αντίγραφο στα γαλλικά. 

Μετά το πέρας των πολέμων έζησε στη Γαλλία και κατόπιν στην Ελβετία, όπου στάλθηκε από την κυβέρνηση Βενιζέλου για λόγους ασφάλειας και υγείας. Πέθανε στη Λωζάννη το 1918. 

Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1937 στον οικογενειακό τάφο των Μεσαρέ στο αλβανικό νεκροταφείο της Τριανδρίας στη Θεσσαλονίκη και, όταν το νεκροταφείο καταπατήθηκε, το 1983, στο οστεοφυλάκιο της Μαλακοπής. Από το 2002 βρίσκονται θαμμένα στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο των Βαλκανικών Πολέμων στη Γέφυρα κοντά στη βίλα Μοδιάνο, που σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων.

Είχε νυμφευτεί εξισλαμισμένη Ελληνίδα και γιος του ήταν ο ζωγράφος Κενάν Μεσαρέ.

Πηγές

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Οθωμανοί στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Οθωμανοί κυβερνήτες της Υεμένης
Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής
Πέλεκυς του Αρκαλοχωρίου

Ο Πέλεκυς του Αρκαλοχωρίου, είναι αρχαιολογικό εύρημα που ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο στη σπηλιά του Προφήτη Ηλία στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης.

Περιγραφή
Ειναι μπρούτζινοσ ιερός διπλός πέλεκυς, ενεπίγραφος με δεκαπέντε σύμβολα όμοια με αυτά του δίσκου της Φαιστού. Φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

Δείτε επίσης 
 Κρητικά Ιερογλυφικά 
 Μινωική Γραφή

Βιβλιογραφία
 Best, Jan G. P.; Woudhuizen, Fred (31 December 1989). Lost Languages from the Mediterranean. Brill. p. 97. ISBN 978-90-04-08934-1.  
 Whittaker, Helène (2005). "Social and Symbolic Aspects of Minoan writing". European Journal of Archaeology 8 (2): 157–181. doi:10.1177/1461957105058207. 
 Price, Glanville (2000). Encyclopedia of the languages of Europe. Wiley-Blackwell. p. 384. ISBN 978-0-631-22039-8. 
 Timm, Torsten (2004). "Der Diskos von Phaistos - Anmerkungen zur Deutung und Textstruktur". Indogermanische Forschungen (109): 204–231.  (PDF 0.5 Mb)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Η επιγραφή του πέλεκυ από το ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ http://www.teicrete.gr/arkalochori/cretan-hieroglyphic.php .
 Πρώιμες γραφές - http://evikapa.blogspot.gr/2008/06/blog-post_8689.htm/l.
 Σπήλαιο Αρκαλοχωρίου - http://www.gistor.gr/2008-11-24-09-01-10/664-2008-11-24-17-29-27.

Αρχαία τέχνη
Αρχαία Κρήτη
Μινωική τέχνη
Στάδιο Μονουμεντάλ

Το Στάδιο Μονουμεντάλ (ισπανικά: Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti) είναι ένα στάδιο στο Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή και είναι έδρα της Ρίβερ Πλέιτ και της Εθνικής Αργεντινής. Είναι το μεγαλύτερο στάδιο στην Αργεντινή, με χωρητικότητα 70.054 θεατών και διαθέτει πλήρη υποδομή για αγώνες στίβου.

Ιστορία 

Το Στάδιο Μονουμεντάλ άρχιζε να χτίζεται από το 1936 έως το 1938. Το γήπεδο εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 25 Μαΐου 1938. Στον πρώτο αγώνα του γηπέδου, 68.000 φίλαθλοι ήταν παρόντες στο νέο γήπεδο για να παρακολουθήσουν τη Ρίβερ Πλέιτ να κερδίζει με σκορ 3-1 την Πενιαρόλ. Το στάδιο ανακαινίστηκε για να φιλοξενήσει τον τελικό του Μουντιάλ του 1978. Επίσης, έχει φιλοξενήσει τέσσερις τελικούς Κόπα Αμέρικα, με πιο πρόσφατο τον τελικό του 2011.

Παραπομπές 

Στάδια ποδοσφαίρου στην Αργεντινή
Ρίβερ Πλέιτ
Μπουένος Άιρες
Εθνική Αργεντινής (ποδόσφαιρο)
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1978
Γιούρι Νετσάγιεφ-Μαλτσόφ

Ο Γιούρι Στεπάνοφιτς Νετσάγιεφ-Μαλτσόφ (1834 – 1913) ήταν από τους κυριότερους κατασκευαστές υαλικών στη Ρωσία, γαιοκτήμονας, και πάτρωνας των τεχνών, και ο κυριότερος δωρητής του Μουσείου Πούσκιν. Είχε στην ιδιοκτησία του καταστήματα στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, τα οποία πωλούσαν τα υαλικά του που κατασκευάζονταν στα εργοστάσια του στο Γκους Κρουστάλνι. Οι μεγαλύτερες εκθέσεις στην Ρωσία προμηθεύονταν με τα δικά του προϊόντα από γυαλί.

Δείτε επίσης 

Μουσείο Πούσκιν

Παραπομπές 

Ρώσοι επιχειρηματίες
Μουσείο Ρουμιάντσεφ

Το Μουσείο Ρουμιάντσεφ (ρωσικά: Румянцевский музей) ήταν το πρώτο δημόσιο μουσείο της Μόσχας. Ήταν η εξέλιξη της προσωπικής συλλογής και βιβλιοθήκης του Κόμη Νικολάι Ρουμιάντσεφ (1754-1826), τελευταίου απογόνου της οικογένειας αυτής.

Ιστορία 
Η συλλογή Ρουμιάντσεφ είχε ανοίξει για το κοινό το 1831. Βρισκόταν στον Σπίτι Ρουμιάντσεφ στην Αγγλική Προκυμαία στην Αγία Πετρούπολη. Το πιο πολύτιμο μέρος της συλλογής ήταν η βιβλιοθήκη της, η οποία από το 1845 ήταν παράρτημα της Αυτοκρατορικής Δημόσιας Βιβλιοθήκης. Ήταν "αντικείμενο πόθου" για την Μόσχα η οποία δεν διέθετε βιβλιοθήκη. Ήταν ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ ο οποίος πρότεινε να μεταφερθεί η βιβλιοθήκη στη Μόσχα. Η πρότασή του έγινε δεκτή από το Συμβούλιο των Υπουργών το 1861. 

Για να στεγαστεί το Μουσείο Ρουμιάντσεφ αγοράστηκε το Σπίτι Πάσκοφ απέναντι από το Κρεμλίνο. Η κάτοικοι της Αγίας Πετρούπολης δεν ήθελαν την μετακόμιση αλλά δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν τίποτα. Ο  Αλέξανδρος Β' δώρισε τον τεραστίων διαστάσεων πίνακα Η Εμφάνιση του Χριστού στο Λαό (το αριστούργημα του Αλεξάντρ Ιβάνοφ) για τα εγκαίνια του μουσείου. Αφού μεταφέρθηκε στη Μόσχα και μετά, η Συλλογή Ρουμιάντσεφ διανθίστηκε παραπέρα με πολύτιμα αποκτήματα.       

Το Μουσείο Ρουμιάντσεφ χωριζόταν στα τμήματα της ζωγραφικής, χαρακτικής, νομισματολογίας, και αρχαιολογίας. Ένα ακόμα Τμήμα, γνωστό ως Μουσείο Ντάσκοφ, ιδρύθηκε μετά την Παν-Ρωσική Εθνογραφική Έκθεση το 1867. Ήταν σημαντικό κέντρο εθνογραφίας, εκθέτοντας αντικείμενα που είχαν συλλέξει οι Γιούρι Λισιάνσκι και Ιβάν Κρούσενστερν, και άλλοι Ρώσοι περιηγητές.

Διάλυση 
  
Οι Σοβιετικές αρχές αποφάσισαν να κλείσουν το μουσείο το 1924. Παρά κάποιες αντίθετες γνώμες, η απόφαση εφαρμόστηκε το 1927:   

 η συλλογή χειρογράφων του μουσείου και τα αρχέτυπα (λατινικά: inculabulum, βιβλία που τυπώθηκαν πριν το 1501) (μεταξύ των οποίων και το Ευαγγέλιο του Αρχάγγελσκ) αναδιοργανώθηκαν ως τη Βιβλιοθήκη Λένιν. 
 τα έργα της Ρωσικής τέχνης κατέληξαν στην Πινακοθήκη Τρετιάκοφ. 
 η συλλογή των κλασικών ζωγράφων απετέλεσαν τον πυρήνα της συλλογής του Μουσείου Πούσκιν.     
 το Μουσείο Ντάσκοφ ενσωματώθηκε στο Μουσείο Λαών της ΕΣΣΔ.

Σημειώσειες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The History of Rumyantsev Museum

Μουσεία στη Μόσχα
Νταβίντ Λουίζ

Ο Νταβίντ Λουίζ (22 Απριλίου 1987) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός στην Φλαμένγκο.

Καριέρα

Βιτόρια  
Ο Νταβίντ Λουίζ αγωνίστηκε για μία σεζόν στη βραζιλιάνικη Βιτόρια. Έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα εναντίον της Σάντα Κρουζ το 2006. Σκόραρε 3 φορές με τη φανέλα της Βιτόρια.

Μπενφίκα 
Το χειμώνα του 2007 ο Λουίζ πήγε σαν δανεικός στην Μπενφίκα. Το ντεμπούτο το έκανε σε έναν αγώνα του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν. Το καλοκαίρι του 2007 υπέγραξε πενταετές συμβόλαιο με την πορτογαλική ομάδα. Τη σεζόν 2009-2010 μαζί με την Μπενφίκα κατακτά το Πρωτάθλημα Πορτογαλίας.

Τσέλσι 
Στις 31 Ιανουαρίου 2011 ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής μεταγράφηκε στην Τσέλσι. Το ντεμπούτο το έκανε σε αγώνα μεταξύ της Τσέλσι και της Λίβερπουλ. Έχει κατακτήσει ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα FA Καπ.

Παρί Σεν Ζερμέν
Το καλοκαίρι του 2014 μετα απο μία προταση γύρω στις 50.000.000 λίρες ο Λουίζ μετακόμισε στο Παρίσι και την Παρί Σεν  Ζερμέν όπου παρέμεινε για δύο σεζόν προτού επιστρέψει στην Τσέλσι.

Εθνική Βραζιλίας 
Το 2010 ο Νταβίντ Λουίζ έκανε το επίσημο ντεμπούτο με την εθνική, ενώ στις 7 Σεπτεμβρίου 2012 έγινε ο αρχηγός της ομάδας αλλά αντικαταστήθηκε από τον Τιάγκο Σίλβα.

Τίτλοι 

Μπενφίκα
Πρωτάθλημα Πορτογαλίας: 2010
Κύπελλο Πορτογαλίας: 2009, 2010, 2011
Τσέλσι
Πρωτάθλημα Αγγλίας: 2017
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 2012
Κύπελλο Αγγλίας: 2012, 2018
 Γιουρόπα Λιγκ: 2013, 2019
Παρί Σεν Ζερμέν
Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2015, 2016
Κύπελλο Γαλλίας: 2015, 2016
Λιγκ Καπ Γαλλίας: 2015, 2016
Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2015, 2016

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας ανδρών Κ20
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Βιτόρια
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA