joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Διάταγμα των Μεδιολάνων

Διάταγμα των Μεδιολάνων ή Έδικτο των Μεδιολάνων (αλλιώς και διάταγμα του Μιλάνου, καθώς τα Μεδιόλανα είναι το - από τα λατινικά εξελληνισμένο - όνομα του σημερινού Μιλάνου της Ιταλίας) ονομάζεται το διάταγμα της θέσπισης της ανεξιθρησκίας στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, με το οποίο ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Αύγουστος Λικίνιος σταμάτησαν τους διωγμούς των χριστιανών το 313 μ.Χ. Με το διάταγμα νομιμοποιήθηκε η χριστιανική Εκκλησία ως «επιτρεπόμενη θρησκεία» (Religio licita), οι οπαδοί της οποίας έπρεπε να προσεύχονται στον δικό τους θεό για την ευτυχία του κράτους. Με αυτή την κίνηση ο Κωνσταντίνος δεν έκανε το Χριστιανισμό επίσημη θρησκεία της Αυτοκρατορίας, απλώς εγγυήθηκε την ανοχή του κράτους απέναντι στους χριστιανούς και όλες τις λοιπές θρησκείες που ζούσαν στη σκιά των ειδωλολατρών. Παρόλο που το διάταγμα ίσχυε οι διωγμοί σταμάτησαν μόνο όταν ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτορας (324) και αφότου η Πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη (Νέα Ρώμη). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι χριστιανοί να μην κρύβονται και κατά συνέπεια να μην χρησιμοποιούν τις κατακόμβες ως μέρος για να κρύβονται και να τελούν τις θρησκευτικές τους τελετές.

Ιστορία του Χριστιανισμού
Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης
Ρωμαϊκό δίκαιο
Σταυρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου

Η Σταυρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου είναι Ελληνίδα συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στη Μύρινα Λήμνου όπου έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Οι γονείς της Σταύρος και Μάλαμα ήταν εκπαιδευτικοί. Σπούδασε παιδαγωγική στην Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε ως τραπεζική υπάλληλος στη Μύρινα. Συνταξιοδοτήθηκε σε σχετικά μικρή ηλικία και ζει στη Σπάρτη με το σύζυγο και τις κόρες της.

Λογοτεχνία 
Από μικρή έδειξε ενδιαφέρον για την παράδοση και για τον πολιτισμό της γενέτειρας της, Λήμνου. Δραστηριοποιήθηκε στον Πολιτιστικό Όμιλο Λήμνου "Φιλόστρατος]" και συμμετείχε στην έκδοση λευκώματος για τους παραδοσιακούς λιθογλύπτες. Επίσης, δημοσίευσε παραμύθια και θρύλους σε τοπικές εφημερίδες. Την ενασχόληση με τη συγγραφή συνέχισε και μετά την εγκατάστασή της στη Σπάρτη, τόπο καταγωγής του εκπαιδευτικού συζύγου της Δημήτρη Βάκου. 

Έχει εκδώσει επτά λογοτεχνικά βιβλία -μια μυθιστορηματική βιογραφία που αφορά ένα δάσκαλο της αντίστασης από τη Λακωνία και ένα μυθιστόρημα τοποθετημένο την εποχή της άφιξης Ρώσων προσφύγων στη Λήμνο-  μια συλλογή παραμυθιών από τη Λακωνία και τέσσερα ακόμη μυθιστορήματα στις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη .

Κατάλογος έργων 
 "Λημνιακή Λιθογλυπτική" (με τη Δέσποινα Κωνστάντιου), Λήμνος 1985 
 "Χρόνια Οργής", Σπάρτη 1998.
 "Τα κεντημένα γοβάκια", Σπάρτη 2005.
 "Τα παραμύθια της γιαγιάς", Σπάρτη 2006.
 "Πέρα από το νησί", Αθήνα 2011
"Η γειτονιά των ονείρων", Αθήνα 2013
"Το Στίγμα", Αθήνα 2015
"Άρωμα ρεζέντας", Αθήνα 2017

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Δέσποινα Βογδάνου-Κωνστάντιου

Η Δέσποινα Βογδάνου-Κωνστάντιου είναι συγγραφέας από τη Λήμνο.

Βιογραφικές πληροφορίες 

Η Δέσποινα Βογδάνου-Κωνστάντιου γεννήθηκε στο Πορτιανού Λήμνου. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Λήμνου και στη συνέχεια σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως φιλόλογος σε γυμνάσια της Λήμνου και διετέλεσε διευθύντρια του Γυμνασίου Μύρινας.

Συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα ώστε να ασχοληθεί με την τοπική αυτοδιοίκηση. Διετέλεσε Δήμαρχος Μύρινας την περίοδο 1990-94 και υπήρξε η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα γυναίκα σε αυτό το αξίωμα στο νησί. Η δημαρχία της θεωρήθηκε ιδιαίτερα επιτυχής και με διάφορες πρωτοβουλίες της έφερε πολλές φορές τη Λήμνο στο προσκήνιο.

Το έργο της 

Η Δέσποινα Βογδάνου-Κωνστάντιου ενδιαφέρθηκε για την μελέτη και την ανάδειξη του πολιτισμού της γενέτειράς της. Τη δεκαετία 1980-90 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και βασικό στέλεχος του Πολιτιστικού Ομίλου Λήμνου "Φιλόστρατος". Επιμελήθηκε της έκδοσης λευκώματος για τους παραδοσιακούς λιθογλύπτες της Λήμνου. Έπειτα από δικές της ενέργειες και παραινέσεις ιδρύθηκε Λαογραφικό Μουσείο στο χωριό της καταγωγής της, το Πορτιανού, το μοναδικό στη Λήμνο. Με το δικηγόρο σύζυγό της, Κώστα Κωνστάντιο, εξέδιδαν για πολλά χρόνια την εφημερίδα Λημνιακά Νέα. Επίσης, έχει εκδώσει ένα λαογραφικό βιβλίο.

Βιβλία 

 "Λημνιακή Λιθογλυπτική" (με τη Σταυρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου), Λήμνος 1985.
 "Λήμνος, το νησί μας. στοιχεία λαϊκού πολιτισμού", Αθήνα 2001.

Βογδάνου
Δημοσθένης Μανουσάκης

Ο Δημοσθένης Μανουσάκης (19 Ιανουαρίου 1981) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως επιθετικός στην Ηφαιστία Λήμνου.

Βιογραφικές πληροφορίες

Το ξεκίνημα

Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1981 στην Αθήνα αλλά από την ηλικία των πέντε ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Λήμνο. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα τα έκανε στα τμήματα υποδομής του Α.Ο. Μύρινα, στον οποίο γράφτηκε σε ηλικία των 8 ετών. Αμέσως, ξεχώρισε το ταλέντο του και προωθήθηκε στην Μικτή Λήμνου παίδων. Το 1995, σε ηλικία 14 ετών, πήγε στον Ηρακλή Ατσικής, μια από τις ομάδες που πρωταγωνιστούν στο τοπικό πρωτάθλημα και αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Το 1997 πήρε μεταγραφή για την Α.Ε. Λήμνος, με την οποία αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική, τη σεζόν 1997-98.

Σημείωση

Στις εθνικές ομάδες

Ήδη είχε κληθεί στη Μικτή της ΕΠΣ Λέσβου και το Φεβρουάριο του 1997 κλήθηκε στην Εθνική Παίδων, με την οποία αγωνίστηκε σε διεθνή τουρνουά στην Πορτογαλία το Φεβρουάριο και στη Γαλλία το Μάρτιο του 1997. Μάλιστα στις 27/3/97 πέτυχε το πρώτο του γκολ σε αγώνα επί του Γκαμπόν. Επίσης, το 1998 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην τελική φάση του του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος παίδων στη Σκοτία.

Ακολούθησε η κλήση του στην Εθνική Νέων το 1998 και στην Ελπίδων. Επίσης, το 2004 πήρε μέρος στην Ολυμπιάδα της Αθήνας με την ολυμπιακή ομάδα.

Η καθιέρωση

Το καλοκαίρι του 1998 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Ξάνθη αλλά τον Ιανουάριο της επόμενης χρονιάς δόθηκε δανεικός στο Ναυπακτιακό Αστέρα. Ακολούθησε η μεταγραφή του στο Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίστηκε ως την περίοδο 2006-07. Έτσι έγινε μόλις ο δεύτερος Λήμνιος ποδοσφαιριστής που έπαιξε στην Α΄ Εθνική, έπειτα από τον Βερτσώνη που είχε παίξει στον Απόλλωνα Αθηνών στα τέλη της δεκαετίας του '60.

Έπαιξε επίσης στη Χαλκηδόνα, στο Χαϊδάρι, στον Ιωνικό Νικαίας και στον Εθνικό Άχνας της Κύπρου.

Καριέρα

Τίτλοι-Διακρίσεις

 Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 2 
 2000-01 με Αιγάλεω
 2002-03 με Χαλκηδόνα

Συμμετοχές (ως το 2006): 225 αγώνες
 Α΄ Εθνική: 92
 Β΄ Εθνική: 73
 Γ΄ Εθνική: 10
 Δ΄ Εθνική: 11
 Κύπελλο Ελλάδος: 34
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 5

Γκολ (ως το 2006): 30
 Α΄ Εθνική: 7
 Β΄ Εθνική: 12
 Γ΄ Εθνική: 2
 Δ΄ Εθνική: 
 Κύπελλο Ελλάδος: 9

Σύλλογοι

Πηγές 

SportDay, Super League 2006-2007.

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας
Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας
Ποδοσφαιριστές Ναυπακτιακού Αστέρα
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων
Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής
Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Αθλητισμός στη Λήμνο
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Dark Floors

Το Dark Floors — The Lordi Motion Picture είναι μια φινλανδική ταινία τρόμου. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2008. Τους ρόλους των τεράτων έχουν αναλάβει όλα τα μέλη του συγκροτήματος Lordi. Ο κ. Lordi έχει σχεδιάσει επίσης το λογότυπο της ταινίας. Το συγκρότημα θα γράψει ένα νέο τραγούδι για τα τελικά credits της ταινίας.

Ιστορία 

Ανησυχώντας για την υγεία της αυτιστικής κόρης του, ο πατέρας βλέπει την απομάκρυνση της από το νοσοκομείο με τη βία ως μόνη επιλογή. Μια του βλάβη ανελκυστήρα αποτρέπει μια ομαλή έξοδο και τους καθιστά παγιδευμένους μαζί με άλλους. Ωστόσο το γεγονός αυτό είναι μόνο η αρχή μιας καθόδου στον εφιάλτη. Καθώς οι πόρτες ανοίγουν το νοσοκομείο εμφανίζεται μυστηριωδώς εγκαταλειμμένο. Όταν ανακαλύπτονται ακρωτηριασμένα σώματα, πλάσματα από έναν σκοτεινό κόσμο ξεκινούν μια τρομακτική επίθεση. Γίνεται σύντομα σαφές ότι η επιβίωση της ομάδας μπορεί να στηρίζεται μόνο στο μικρό κορίτσι.

Διανομή ρόλων 
 Skye Bennett: Sarah
 Philip Bretherton: Walter
 William Hope: Jon
 Ronald Pickup: Tobias
 Leon Herbert: Rick
 Lordi: Οι ίδιοι

Συντελεστές 

 Σκηνοθέτης: Pete Riski
 Σενάριο: Pekka Lehtosaari
 Πρωτότυπη ιστορία-ιδέα: Mr. Lordi, Pete Riski
 Κινηματογραφία: Jean-Noel Mustonen
 Σχεδιασμός σκηνικών: Tiina Anttila
 Κοσοτύμια: Tiina Anttila
 Make-up: Mari Vaalasranta
 Ήχος: Jyrki Rahkonen
 Παραγωγή: Markus Selin
 Εταιρεία παραγωγής: Solar Films / Nordisk Film

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Solar Films: Dark Floors

Ταινίες τρόμου
Ταινίες του 2008
Αγγλόφωνες ταινίες
Φινλανδικές ταινίες
Ταινίες με θέμα τον αυτισμό
Αντρές Γκίμπερτ

Ο Αντρές Γκίμπερτ (Andres Guibert, 28 Οκτωβρίου 1968) είναι Κουβανός πρώην καλαθοσφαιριστής.

Είχε ύψος 2,08 και αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ.

Τη σεζόν 1994-1995 αγωνίστηκε στο ΝΒΑ στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Έκανε μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα αν και δεν αγωνίστηκε σε ομάδες που διεκδικούσαν κάποιο τίτλο ήταν πάντα πρωταγωνιστής στις κατηγορίες που αφορούσαν σκοράρισμα και ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1998 ο Παναθηναϊκός κινήθηκε για την απόκτησή του, όμως ο Αντρές Γκίμπερτ δεν κατάφερε να εκδόσει κοινοτικό διαβατήριο και η μεταγραφή δεν έγινε.

Αναδείχθηκε 2 φορές πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού Πρωταθλήματος τη σεζόν 1996-1997 με 11.4 μ.ο. αγωνιζόμενος στο Σπόρτιγκ και τη σεζόν 2001-2002 με 10.1 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος με τον ΚΑΟΔ.

 1996-1997 Σπόρτιγκ
 1997-1998 Σκαβολίνι
 1998-1999 Απόλλων Πατρών
 1999-2000 Νήαρ Ηστ
 2000-2001 Ηράκλειο
 2001 Μπενετόν Τρεβίζο
 2001-2002 ΚΑΟΔ

Σήμερα ζει μόνιμα στο Πουέρτο Ρίκο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό του Αντρές Γκίμπερτ
 Αφιέρωμα από το περιοδικό «Τρίποντο» , αναδημοσίευση στο επίσημο ιστολόγιο του Σπόρτιγκ.
 

Κουβανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου
Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο
Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ήταν ο φορέας του Ελληνικού κράτους με
ευθύνη σε θέματα εκπαίδευσης και θρησκείας. Κατά τα πρώτα χρόνια ύπαρξης του κράτους είχε τον τίτλο "η επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικρατείας" και κατά τη διάρκεια των ετών είχε μετατροπές στο όνομά του.

Πριν το 1926 αναφερόταν ως Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, στη συνέχεια αναφερόταν ως Θρησκευμάτων και Παιδείας. Μερικά έτη πριν το 1955 είχε το όνομα Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, ενώ από το 1955 υπήρχε με το όνομα Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955) με υπουργό τον Αχιλλέα Κ. Γεροκωστόπουλο.

Άλλαξε ονομασία το 2009, όταν πήρε το όνομα Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Εποπτευόμενοι φορείς 
 Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων
 Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
 Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

Διατελέσαντες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων 1974-2009

Αναφορές 

 
Υπουργεία Παιδείας
Dornier Do 22

Το Dornier Do 22 υπήρξε ένα Γερμανικό υδροπλάνο, που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1930. Είναι αξιοσημείωτο πως αν και διέθετε εξαιρετικές επιδόσεις για την εποχή του, κατασκευάστηκε αποκλειστικά για εξαγωγές και δεν υιοθετήθηκε ποτέ από τη Γερμανία. Παρήχθη στα εργοστάσια της Dornier στη Γερμανία και την Ελβετία, απ’ όπου πουλήθηκε στη Γιουγκοσλαβία (12 μονάδες), στην Ελλάδα (επίσης 12 μονάδες) και στη Φινλανδία (4 μονάδες). Αν και το πρωτότυπο πέταξε ήδη από το 1935, η παραγωγή δεν άρχισε παρά στις 15 Ιουλίου 1938. Το Μάρτιο του 1938 ολοκληρώθηκε και έκανε την πρώτη δοκιμαστική του πτήση ένα πρωτότυπο με συμβατικό σύστημα σταθερών τροχών προσγείωσης (L Model).

Κατά τη Γερμανική εισβολή στα Βαλκάνια το 1941 τα Ελληνικά Do 22 καταστράφηκαν μέχρις ενός, αλλά τα πληρώματα οκτώ εκ των Γιουγκοσλαβικών αεροσκαφών κατόρθωσαν να διαφύγουν στην Αίγυπτο. Εκεί, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στη RAF, μέχρι που η έλλειψη ανταλλακτικών τα έβγαλε σε αχρηστία.

Εκδόσεις

 Do 22Kg : Εξαγωγική έκδοση για την Ελλάδα.
 Do 22Kj : Εξαγωγική έκδοση για τη Γιουγκοσλαβία.
 Do 22Kl : Εξαγωγική έκδοση για τη Φινλανδία.
 Do 22L : Χερσαίο αεροσκάφος, με τροχούς προσγείωσης. Μόνον ένα πρωτότυπο.

Χρήστες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 http://greek-war-equipment.blogspot.com/search/label/air

Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Υδροπλάνα
Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Do 22
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο)

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ΟΥΕΦΑ (αγγλικά: UEFA Cup Winners' Cup) ήταν μια διοργάνωση της UEFA, που καταργήθηκε το 1999.

Ιστορία 
Στο Κύπελλο Κυπελλούχων είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι κατ’ έτος κυπελλούχοι των χωρών της Ευρώπης ή οι φιναλίστ του Κυπέλλου σε περίπτωση που ο κυπελλούχος ήταν και πρωταθλητής και συνεπώς συμμετείχε στο Κύπ. Πρωταθλητριών.

Η πρώτη διοργάνωση έγινε την περίοδο 1960-61 και αρχικά θεωρείτο το δεύτερο σε αξία ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ο κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων αντιμετώπιζε τον νικητή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στον τελικό του Σούπερ Καπ.

Όμως, με τα χρόνια στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ συμμετείχαν μεγαλύτερης δυναμικότητας ομάδες με αποτέλεσμα σταδιακά να μειωθεί το κύρος του Κυπ. Κυπελλούχων. Με την καθιέρωση του Τσάμπιονς Λιγκ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το Κύπελλο Κυπελλούχων έχασε ακόμη περισσότερο από την αίγλη του. Έτσι, η UEFA αποφάσισε την κατάργησή του το 1998-99. Από την περίοδο 1999-2000 οι κυπελλούχοι συμμετέχουν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Πολυνίκης του θεσμού υπήρξε η Μπαρτσελόνα με τέσσερις κατακτήσεις, ενώ από δύο φορές το κατέκτησαν οι: ΡΣΚ Άντερλεχτ, Μίλαν, ΦΚ Ντιναμό Κιέβου και Τσέλσι ΦΚ. Συνολικά το κύπελλο κατέκτησαν 32 ομάδες από 12 διαφορετικές χώρες. 
Επίσης, στο τελικό έφτασαν άλλες 19 ομάδες. Οι ομάδες της Αγγλίας το κατέκτησαν 8 φορές, ενώ από 7 κύπελλα κατέκτησαν ομάδες της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Οι τελικοί συνοπτικά

Τίτλοι και συμμετοχές σε τελικούς 

 Παρά το γεγονός ότι η Μονακό είναι σύλλογος του ομώνυμου κράτους, έπεται της γαλλικής σημαίας, καθώς συμμετέχει στο γαλλικό πρωτάθλημα και εκπροσωπεί τη Γαλλία στις διοργανώσεις της UEFA.

Δείτε επίσης 

 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
 Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων
 Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης
 Κύπελλο Ιντερτότο
 Κύπελλο Ράπαν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της UEFA
 Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Κυπελλούχων

Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Ντερσού Ουζαλά

Ντερσού Ουζαλά (Ρωσσικά: Дерсу Узала; άλλος τίτλος στις Η.Π.Α. : Ο Κυνηγός) είναι ο τίτλος βιβλίου του 1923 του Ρώσου εξερευνητή Βλαδίμηρου Αρσένιεφ, όπου αφηγείται τις αποστολές στην λεκάνη του ποταμού Ούσουρι στην Σιβηρία. Είναι το όνομα ενός κυνηγού (περ. 1850-1908) της φυλής Νανάι ο οποίος ήταν οδηγός της εξερευνητικής ομάδας του Αρσένιεφ κατά το διάστημα 1902-1907, και τους έσωσε από την λιμοκτονία και το κρύο. Ο Αρσένιεφ τον περιγράφει ως έναν εξαιρετικό άνθρωπο.

Το 1907 ο Αρσένιεφ κάλεσε τον Ντερσού να μείνει στο σπίτι του στο Χαμπάροφσκ καθώς η όραση του Ντερσού δεν του επέτρεπε πια να ζήσει ως κυνηγός. Την Άνοιξη του 1908, ο Ντερσού αποχαιρέτησε τον Αρσένιεφ και επέστρεψε στο σπίτι του στο Κράι Πριμόρσκι όπου και πέθανε.

4142 Ντερσού Ουζαλά είναι το όνομα ενός αστεροειδούς (που ανακαλύφθηκε το 1981), ο οποίος ονομάστηκε προς τιμήν του Ντερσού.

Δικτυακοί τόποι 
 Dersu Uzala info

Βιβλία
Δήμος Λιτοχώρου

Ο Δήμος Λιτοχώρου ήταν ένας από τους 13 συνολικά δήμους του νομού Πιερίας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον Δήμο Δίου - Ολύμπου. Είχε έδρα το Λιτόχωρο και ένα δημοτικό διαμέρισμα, με πέντε οικισμούς. Οι οικισμοί του Δημοτικού Διαμερίσματος Λιτοχώρου ήταν οι: το Λιτόχωρο, τα Καλύβια Βαρικού, ο Λιμήν Λιτοχώρου, η Μονή Αγίου Διονυσίου και η Πλάκα. Ο δήμος περιλάμβανε ένα δημοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 169.632 στρέμματα και ο πληθυσμός του ήταν 7.011 σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν οι παρακάτω οικισμοί:
  Δ.δ. Λιτοχώρου  [ 7.011 ]  
 το Λιτόχωρο [ 6.697 ]  
 τα Καλύβια Βαρικού [ 38 ]  
 ο Λιμήν Λιτοχώρου [ 38 ]  
 η Μονή Αγίου Διονυσίου [ 26 ]  
 η Πλάκα [ 212 ]

Ιστορικά στοιχεία
Ως το 1912 η διοικητική και λοιπή εξουσία ασκούνταν από τους δημογέροντες. Μέχρι την 1η Αυγούστου 1919, εξαιτίας του καθεστώτος των Δήμων, το Λιτόχωρο λειτουργούσε ως Δήμος με δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους. Οι δήμαρχοι εκείνοι ήταν διορισμένοι την περίοδο 1917-20 από την κυβέρνηση του Βενιζέλου, εξαιτίας του Εθνικού Διχασμού. Ο Δήμος συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Λιτοχώρου σε δήμο. Η κοινότητα Λιτοχώρου είχε συσταθεί το 1918 και μέχρι το 1949 υπαγόταν στον νομό Θεσσαλονίκης. Περιλάμβανε εκτός από το Λιτόχωρο που υπήρξε έδρα της τους οικισμούς Καλύβια Βαρικού, Λιμήν Λιτοχώρου, Πλάκα καθώς και την Μονή Αγίου Διονυσίου. Ο δήμος παρέμεινε αμετάβλητος κατά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2010, οπότε εντάχθηκε στον νέο δήμο Δίου - Ολύμπου.

Δήμαρχοι 

Ο Δήμος συστάθηκε επίσημα με το Νόμο Καποδίστρια, το 1998.

Πρόεδροι  της Κοινότητας Λιτοχώρου

Δήμος Λιτοχώρου 1964-31 Δεκεμβρίου 2010

Δήμαρχοι Λιτοχώρου

Παραπομπές

Πηγές 
Σωτήριος Δ. Μασταγκάς,   "Χρονικά Λιτοχώρου", τόμος Α΄, Λιτόχωρο 2009, σελ. 48. Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο για κατέβασμα στο Διαδίκτυο .
Σωτηρίου Δ. Μασταγκά, Χρονικά Λιτοχώρου, τόμος 10ος. Λιτόχωρο 2016.

 

bg:Литохоро (дем)
Μιχαήλ Φραντκόφ

Ο Μιχαήλ Φραντκόφ (ρωσικά: Михаи́л Ефи́мович Фрадко́в, 1 Σεπτεμβρίου 1950 - ...) είναι Ρώσος πολιτικός, πρωθυπουργός της Ρωσίας από τις 5 Μαρτίου του 2004 έως τις 12 Σεπτεμβρίου του 2007.

Γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 1950. Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 1 Μαρτίου 2004, οπότε και διορίστηκε από τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Η Βουλή ενέκρινε το διορισμό του στις 5 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς. To 2003 έγινε αντιπρόσωπος της Ρωσίας στην ΕΕ.
Στις 12 Μαΐου 2004 επαναδιορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πούτιν. Ο τελευταίος είχε κερδίσει τις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2007 ο Φραντκόφ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία λίγο πριν από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών. Διάδοχός του ορίστηκε από τον Πρόεδρο Πούτιν ο Βίκτορ Ζουμπκόφ.

Από τις 6 Οκτωβρίου 2007 ο Μιχαήλ Φραντκόφ διατελεί Διευθυντής της Υπηρεσίας Εξωτερικής Κατασκοπείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Νέα Κυβέρνηση στη Ρωσία

Πρωθυπουργοί της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Σοβιετικοί πολιτικοί
Μποστάντζι

Το Μποστάντζι είναι συνοικία της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία. Βρίσκεται στην ασιατική πλευρά της πόλης, με πρόσοψη τη θάλασσα του Μαρμαρά. Είναι επίσης πολύ κοντά στα Πριγκηπόννησα. Από την ακτή του Μποστάντζι, διακρίνονται τα νησιά Αντιγόνη (Burgazada) και Πρώτη (Kınalıada). Επιπλέον, αποτελεί πολυσύχναστο κομβικό σημείο για την ασιατική πλευρά, καθότι συνιστά αφετηρία αστικών λεωφορείων, τραίνων, πλοίων και φέρι μποτ, καθώς και των μοιραζόμενων ταξί (dolmuş).

Προάστια της Κωνσταντινούπολης
Σμολ φόργουορντ

Σμολ φόργουορντ (αγγ.: small forward) ονομάζεται ο αθλητής που αγωνίζεται σε μια από τις 5 παραδοσιακές θέσεις στην ομάδα μπάσκετ. Η Ελληνική μετάφραση του small forward είναι μικρός προωθημένος.

Σκοπός του σμολ φόργουορντ είναι να σκοράρει αλλά και να δίνει βοήθειες στα ριμπάουντ και στην άμυνα. Σε περίπτωση που ο σμολ φόργουορντ μπορεί να αγωνιστεί και ως πάουερ φόργουορντ, τότε αναφέρεται ως φόργουορντ.

Ενας σμολ φόργουορντ συνήθως έχει ανάστημα από 1,95 έως 2,05 μέτρα και διαθέτει δυνατό σώμα αλλά και σχετικά ευέλικτο.

Στους σμολ φόργουορντ που άφησαν εποχή στο παγκόσμιο μπάσκετ συμπεριλαμβάνονται οι Αμερικάνοι: Λάρι Μπερντ, Τζούλιους Έρβινγκ, Ντομινίκ Ουίλκινς, Σκότι Πίπεν και ΛεΜπρόν Τζέιμς, οι Ευρωπαίοι: Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς και Τόνι Κούκοτς, ενώ στην Ελλάδα ξεχώρισαν ο Γιώργος Κολοκυθάς, ο  Φάνης Χριστοδούλου, ο Απόστολος Κόντος και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. 

3
Πάουερ φόργουορντ (καλαθοσφαίριση)

Πάουερ φόργουορντ () ονομάζεται ο αθλητής που αγωνίζεται σε μια από τις 5 παραδοσιακές θέσεις στην ομάδα μπάσκετ.

Στόχος του πάουερ φόργουορντ είναι το σκοράρισμα κοντά στο καλάθι και για να γίνει αυτό πρέπει να γνωρίζει αλλά και να καταφέρνει να παίρνει σωστές θέσεις αλλά και να έχει δύναμη να αγωνιστεί με πλάτη στο καλάθι καθώς και να μπορεί να σουτάρει από μέση απόσταση και στο σύγχρονο μπάσκετ και από την γραμμή του τριπόντου. Το ριμπάουντ είναι εξίσου σημαντικό για ένα πάουερ φόργουορντ όπως επίσης και η σωστή κίνηση για να βοηθάει τους συμπαίκτες του.

Τα στοιχεία που κάνουν ένα πάουερ φόργουορντ να ξεχωρίζει είναι η αλτικότητα ειδικά όταν συνδυάζεται με τη δύναμη που μπορεί να δώσει ικανότητα για ριμπάουντ αλλά και για ένα κάρφωμα. Η δύναμη είναι απαραίτητο στοιχείο για τον πάουερ φόργουορντ καθώς είναι αναγκασμένος να διεκδικεί συνεχώς τη μπάλα. Ως φόργουορντ ονομάζεται ο αθλητής του μπάσκετ που μπορεί να αγωνιστεί τόσο στη θέση του σμολ φόργουορντ, όσο και σε αυτή του πάουερ φόργουορντ.

Συνήθως ένας πάουερ φόργουορντ έχει ύψος από 2,00 έως 2,08 μέτρα.
Στους πάουερ φόργουορντ που άφησαν εποχή στο παγκόσμιο μπάσκετ συμπεριλαμβάνονται οι Αμερικάνοι: Καρλ Μαλόουν, Τσαρλς Μπάρκλεϊ, Έλβιν Χέις και Τιμ Ντάνκαν, οι Ευρωπαίοι: Ντιρκ Νοβίτσκι, Πάου Γκασόλ και Ραντιβόι Κόρατς, ενώ στην Ελλάδα ξεχώρισαν οι Γιώργος Κολοκυθάς, Βασίλης Γκούμας, Φάνης Χριστοδούλου  και Γιώργος Καστρινάκης. 

4
Απόστολος Ματθαίος

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ματθαίος ή Λευί, είναι ένας από τους αποστόλους, μαθητής του Ιησού Χριστού. Καταγόταν από την Γαλιλαία και εργαζόταν ως τελώνης, δηλ. φοροεισπράκτορας. Κάποια ημέρα που ο Ιησούς περνούσε από την Καπερναούμ, όπου ο Ματθαίος κατοικούσε, τον είδε και γνωρίζοντας την ψυχή του ζήτησε να Τον ακολουθήσει. Ο Ματθαίος χωρίς δεύτερη σκέψη άφησε την εργασία του και από τότε ήταν δίπλα Του. 

Η πορεία του Αποστόλου Ματθαίου ήταν μεγάλη αφού κήρυττε για δώδεκα χρόνια μετά την Πεντηκοστή στην Παλαιστίνη και έπειτα κήρυξε σε άλλα έθνη για την διάδοση του Χριστιανισμού. Στον Απόστολο Ματθαίο αποδίδεται η συγγραφή του πρώτου Ευαγγελίου, που φέρει και το όνομά του.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και τη δράση του Ματθαίου. Αν και μεταγενέστερες παραδόσεις μιλούν για μαρτυρικό θάνατο στην πυρά ή εκτέλεση με ξίφος, η πιθανότερη  εκδοχή είναι αυτή του Ηρακλείωνα την οποία παραθέτει ο Κλήμης Αλεξανδρείας και αναφέρει ότι ο Ματθαίος πέθανε από φυσικό θάνατο.
Ο Ματθαίος κατά την παράδοση κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αιθιοπία, όπου και πέθανε μαρτυρικά. Στην Αιθιοπία η Αγία Ιφιγένεια ασπάστηκε τον χριστιανισμό από τον Απόστολο Ματθαίο.

Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 16 Νοεμβρίου. Θεωρείται άγιος από την Καθολική, την Λουθηρανική, την Αγγλικανική και μερικές ακόμα Προτεσταντικές εκκλησίες.

Αγιογραφία 

Η αγιογράφηση του Ευαγγελιστή Ματθαίου, όπως και των άλλων τριών ευαγγελιστών,  φέρεται σε όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες σε μία από τις τέσσερις μεγάλες κόγχες που δημιουργούνται στη βάση των τεσσάρων τόξων επί των οποίων στηρίζεται ο τρούλος των εκκλησιών.

Απολυτίκιο Ματθαίου 
"Απόστολε Άγιε και Ευαγγελιστά Ματθαίε,πρέσβευε των ελεήμονι Θεώ,
ίνα πταισμάτων άφεσιν παράσχηταις ψυχαίς ημών".

 Υποσημειώσεις 

Βιβλιογραφία
 Σ.Αγουρίδη,Ο Ματθαίος ως θεολόγος της εκκλησίας των ημερών του'' ΔΕΛΤΙΟ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ τομ.13ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ(Ιανουάριος -Ιούλιος1993),σελ5-18

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ | apostoliki-diakonia.gr

Ματθαιος
Ματθαιος
Ματθαίος
Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον

Το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον είναι το εκτενέστερο και θεολογικότερο Ευαγγέλιο από τα 4 της Καινής Διαθήκης. Μέσα από την ανάγνωσή του συμπεραίνεται πως συγγραφέας είναι ο ίδιος ο μαθητής και Απόστολος του Ιησού Χριστού. Το ευαγγέλιό του κατά τον Κλήμη Αλεξανδρέα συνεγράφη τελευταίο από τα 4, προτρεπόμενος υπό «γνωρίμων αυτού». Ο ίδιος αναφέρει ότι ο λόγος συγγραφής του είναι «ίνα πιστεύσητε ότι ο Ιησούς εστίν ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, και ινα πιστεύσοντες ζωήν έχητε εν τω ονόματι αυτού. Θεωρείται πως έχοντας γνώση των 3 άλλων Ευαγγελίων συνέγραψε εκτενέστερο ευαγγέλιο ώστε να τα συμπληρώσει. Κύρια αναφορά των Ευαγγελίων του ήταν η εκτενέστερη αλλά και θεολογικότερη ενασχόληση με τη δράση του Ιησού, με βάση την διδασκαλία του, ενώ καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια να τον αναδείξει τον της αληθείας αληθινό διδάσκαλο. 

Πολλές έρευνες και διαμάχες έχουν διεξαχθεί για την αυθεντικότητα του Ευαγγέλιου του Ιωάννου. Δηλαδή κατά πόσο ο ίδιος συνέγραψε το Ευαγγέλιο, αλλά και πότε τελικά συνεγράφη. Η συγγραφή πιθανότατα έλαβε χώρα στην Εφεσο.

Διάγραμμα περιεχομένου 

 Πρόλογος: Η πρώτη έλευση του Χριστού. (1:1-18)
 Ο πρώτος χρόνος δράσης του Χριστού. (1:19-4:54)
 Ο δεύτερος χρόνος δράσης του Χριστού. (5)
 Ο τρίτος χρόνος δράσης του Χριστού. (6-11)
 Γαλιλαία. (6)
 Ιερουσαλήμ (7:1-10:39)
 Περαία (10:40-11:57)
 Η διακονία του Χριστού προς τους δικούς του. (12-17)
 Το πάθος και ο θάνατος του Χριστού. (18-19)
 Επίλογος: Ο αναστημένος Χριστός με τους δικούς του. (20-21)

Υποσημειώσεις

Βιβλιογραφία 
 Ερμηνευτική απόδοσις της Καινής Διαθήκης, Κολλιτσάρας Ιωάννης, Εκδόσεις «Η ζωή», Αθήνα, 1990(ΙΕ΄).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ακρόαση του Κατά Ιωάννη Ευαγγελίου στα Νέα Ελληνικά
 newlife4you.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
 gospel.gr: το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική

Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Τατζ Μαχάλ

Το Τατζ Μαχάλ (Taj Mahal) είναι κτιριακό συγκρότημα που βρίσκεται στην Ινδία, κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Γιαμούνα κοντά στη πόλη Άγκρα. Το συγκρότημα αναπτύσσεται γύρω από το μαυσωλείο που ανήγειρε ο Σαχ Τζαχάν Μογγόλος αυτοκράτορας (Σάχης) προκειμένου να τιμήσει τη πολυαγαπημένη του σύζυγο Μουμτάζ Μαχάλ που πέθανε το 1631 κατά τη διάρκεια τοκετού.

Για την ανέγερσή του, που έγινε σε σχέδια ομάδας αρχιτεκτόνων από την Ινδία, το σημερινό Πακιστάν και άλλα μέρη της Ασίας, απασχολήθηκαν 20.000 εργάτες που ξεκίνησαν το 1632 δουλεύοντας καθημερινά, για να το ολοκληρώσουν το 1649. Πλην όμως για να ολοκληρωθούν όλα τα κτίσματα του συγκροτήματος χρειάστηκαν 22 χρόνια.

Η έκταση που καταλαμβάνει το κυρίως μαυσωλείο και όλο το συγκρότημα είναι ένα ορθογώνιο με διαστάσεις 580×350 μέτρα, με τετράγωνο κήπο στο κέντρο που πλαισιώνεται από δύο άλλα μικρότερα επιμήκη κτίρια προσανατολισμένα κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου. Επί της νότιας πλευράς του όλου συγκροτήματος βρίσκεται η κύρια πύλη του συγκροτήματος που είναι από ψαμμίτη. Η βόρεια πλευρά του συγκροτήματος περιλαμβάνει το Μαυσωλείο και καταλήγει στην όχθη του ποταμού Γιαμούνα. Δεξιά του Μαυσωλείου έχει ανεγερθεί τζαμί και αριστερά κτίριο ομοιόμορφο με το τζαμί, λεγόμενο τζαβάμπ, που διατηρεί την αισθητική αρχιτεκτονική ισορροπία. Το όλο συγκρότημα περικλείεται από ψηλό τειχικό περίβολο που φέρει ανά διαστήματα οκταγωνικούς πυργίσκους. Έξω δε από τον περίβολο αυτό και προς νότο βρίσκονται τα βοηθητικά κτίσματα της φρουράς καθώς και σταύλοι.

Χρωματικά το Μαυσωλείο είναι κτισμένο από λευκό μάρμαρο που έρχεται σε αντίθεση με τα δύο παραπλήσια κτίρια, το τέμενος και το τζαβάμπ, που είναι κτισμένα από κόκκινο ψαμμίτη. Το κυρίως κτίσμα του Μαυσωλείου βρίσκεται σε μαρμάρινο βάθρο ύψους 7 μέτρων ενώ σε κάθε πλευρά φέρει λοξές γωνιώδεις κατασκευές στις οποίες υπερέχει ανά μια τεράστια τοξοειδής πύλη ύψους 33 μέτρων. Εσωτερικά ο κυρίως χώρος του αποτελεί οκταγωνικό θάλαμο με ανάγλυφες διακοσμήσεις, στο κέντρο του οποίου βρίσκονται τα δύο κενοτάφια του Σάχη και της αγαπημένης του Μαχάλ που περιβάλλονται από διάτρητο μαρμάρινο κιγκλίδωμα. Αμέσως μετά αυτών και στο επίπεδο του κήπου βρίσκονται οι πραγματικοί τάφοι τους. Το Τατζ Μαχάλ επιστέφεται  από ένα διπλό θόλο (τρούλο) βολβοειδούς μορφής από ίδιο λευκό υλικό.

Το Τατζ Μαχάλ σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα παγκοσμίως, δείγμα της ινδομογγολικής αρχιτεκτονικής, που περιλαμβάνεται στα Μνημεία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Περιγραφή από την Αρχαιολογική Υπηρεσία της Ινδίας

Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία
Μαυσωλεία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία
Αυτοκρατορία των Μουγκάλ
Ισλαμική αρχιτεκτονική
Αντώνης Μήνου

Ο Αντώνης Μήνου (Αριδαία, 4 Μαΐου 1958) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ποδοσφαιρική καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αλμωπό Αριδαίας, κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής τη σεζόν 1975-76. Το 1980 τον απέκτησε η Καστοριά, καλύπτοντας το κενό του Νίκου Σαργκάνη και με τη φανέλα της έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική.

Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1984, 1986) και 3 κύπελλα (1984, 1986, 1988). Το 1988 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ κατακτώντας 3 πρωταθλήματα (1989, 1992, 1993). Το καλοκαίρι του 1993 αποκτήθηκε από τον Απόλλωνα Αθηνών, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στις εθνικές ομάδες
Με την Ελλάδα συμμετείχε συνολικά σε 16 αγώνες. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 8 Οκτωβρίου 1986, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ιταλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θεολόγη Παπαδόπουλο. Συμμετείχε στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ για το Μουντιάλ του 1994, όπου αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας εναντίον της Αργεντινής. Επίσης, το 1983 αγωνίστηκε με την ολυμπιακή ομάδα.

Προπονητική καριέρα 
Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας, βρέθηκε κατά περιόδους στο προπονητικό επιτελείο της ΑΕΚ σε διάφορες θέσεις, με αποκορύφωμα το 1998 όταν υπήρξε, για μικρό χρονικό διάστημα, πρώτος προπονητής του συλλόγου.

Τα τελευταία χρόνια ανήκε στο τεχνικό επιτελείο της εθνικής Ελλάδας και επί θητείας Φερνάντο Σάντος υπήρξε ένας από τους άμεσους συνεργάτες του.

Πηγές
Η καριέρα του Αντώνη Μήνου στο national-football-teams
Το προφίλ του Αντώνη Μήνου στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Βασίλης Δημητριάδης

Ο Βασίλης Δημητριάδης (1 Φεβρουαρίου 1966) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην επίθεση και ήταν ικανός σκόρερ.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Θεσσαλονίκης το 1986 και ήταν ήδη διεθνής όταν το 1991 αποκτήθηκε από την ΑΕΚ.

Προσαρμόστηκε αμέσως και οι 3 πρώτες χρονιές στην ΑΕΚ ήταν οι καλύτερες της καριέρας του. Την περίοδο 1991-92 σε 34 αγώνες σκόραρε 28 γκολ, την περίοδο 1992-93 σε 33 αγώνες σκόραρε 33 γκολ και την περίοδο 1993-94 σε 33 αγώνες σκόραρε 11 γκολ, κατακτώντας παράλληλα ισάριθμες φορές το πρωτάθλημα, ενώ τις δύο πρώτες από αυτές (1992 και 1993) αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Κατέκτησε ακόμα 1 κύπελλο Ελλάδας (1996).

Το 1997 επέστρεψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τη φανέλα του οποίου αποχώρησε από την ενεργό δράση στο τέλος εκείνης της περιόδου.

Στην Εθνική Ελλάδας 
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 17 Φεβρουαρίου 1988 και συμμετείχε συνολικά σε 28 αγώνες σκοράροντας 2 γκολ. Συμμετείχε στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ για το Μουντιάλ 1994, όπου αγωνίστηκε σε δύο αγώνες.

Τίτλοι-διακρίσεις 
Με την ΑΕΚ:
 1992, πρωτάθλημα Ελλάδας
 1993, πρωτάθλημα Ελλάδας
 1994, πρωτάθλημα Ελλάδας
 1996, κύπελλο Ελλάδας
 1992, πρώτος σκόρερ Ελλάδας
 1993, πρώτος σκόρερ Ελλάδας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η καριέρα του Βασίλη Δημητριάδη στο national-football-teams
Το προφίλ του Βασίλη Δημητριάδη στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Έμμα Κάρολ

Η Έμμα Κάρολ (Emma Vironia Lanman Carroll) ήταν το γηραιότερο πρόσωπο στην Αϊόβα των ΗΠΑ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 18 Μαΐου του 1895 και στις 29 Οκτωβρίου 2006 , όταν πέθανε η Χέιζελ Μπλέτσα, έγινε η κάτοχος του ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο σε ηλικία πρόσωπο που πέταξε με αερόστατο γεμάτο με ζεστό αέρα, σε ηλικία 109 ετών και 70 ημερών (το 2004). ο σύζυγός της , Κλερ, έζησε μέχρι τα 100 και το άθροισμα των ηλικιών τους (212 και πλέον χρόνια) παραμένει το δεύτερο μεγαλύτερο συνδυαστικά για χρόνια ενός παντρεμένου ζευγαριού (συνολική ηλικία). Η Κάρολ απεβίωσε στις 10 Ιουλίου του 2007, σε ηλικία 112 ετών.

Παραπομπές 

Αμερικανοί υπεραιωνόβιοι
Βέρνερ φον Μπράουν

Ο Βέρνερ φον Μπράουν (Wernher Magnus Maximilian Freiherr von Braun, 23 Μαρτίου 1912 – 16 Ιουνίου 1977) ήταν Γερμανός φυσικός και μηχανικός με σημαντική συμβολή στη δημιουργία βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων που μετέφεραν τους αστροναύτες στη Σελήνη. Θεωρήθηκε ως ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες ειδικούς σε προβλήματα σχετικά με τα διαστημικά ταξίδια.

Η ζωή του 
Γεννήθηκε στην πόλη Βίρσιτζ (Wirsitz), τη σημερινή Βιρζίσκ (Wyrzysk) της Πολωνίας (τότε Ανατολικής Πρωσίας). Ήταν ο δημιουργός του πυραύλου Α4 (Aggregat-4), ο οποίος ήταν μέρος της σειράς πυραύλων που ο φον Μπράουν σχεδίασε και κατασκεύασε για λογαριασμό της ναζιστικής Γερμανίας στο διάστημα 1933–1945. Ο A4 έγινε γνωστός ως V-2 (Vergeltungswaffe 2, στα γερμανικά σημαίνει «όπλο της εκδίκησης») και χρησιμοποιήθηκε από το 1942 κυρίως στον πόλεμο της Γερμανίας κατά της Αγγλίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος).

Μετά τη λήξη του πολέμου το 1945 ο φον Μπράουν και η ομάδα του υπήρξαν ανάμεσα στους δεκάδες Γερμανούς επιστήμονες που οι αμερικανικές δυνάμεις μετέφεραν στις ΗΠΑ ως μέρος της επιχείρησης «Paperclip» («Operation Paperclip»). Εκεί ανέλαβε τη διεύθυνση του τμήματος ερευνών βαλλιστικών βλημάτων ειδικής υπηρεσίας του αμερικανικού στρατού (White Sands Proving Grounds) στο Νέο Μεξικό, όπου και συνέβαλε ουσιαστικά στην ανάπτυξη των μέσων στην εξερεύνηση του διαστήματος. Το 1955 απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα.

Ο Φον Μπράουν υπήρξε ο κατασκευαστής των πυραύλων Jupiter C και Vanguard, με τους οποίους εκτοξεύθηκαν οι τεχνητοί δορυφόροι Explorer 1 και Explorer 3. Από το 1961 άρχισε, με την εποπτεία του φον Μπράουν, η κατασκευή των πυραύλων Saturn, που ήταν σχεδιασμένοι για να μεταφέρουν μεγάλα φορτία σε τροχιά και πέρα από την τροχιά της Γης. Το 1969 ο πύραυλος Saturn V, που έφερε το διαστημόπλοιο Απόλλων 11, μετέφερε στο διάστημα τους πρώτους αστροναύτες οι οποίοι, στις 20 Ιουλίου, προσεδαφίστηκαν και περπάτησαν στην Σελήνη.

Ο φον Μπράουν αποχώρησε από τη NASA το 1972. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του συνεργάστηκε με ιδιωτικές επιχειρήσεις. Πέθανε στην Αλεξάντρια της Βιρτζίνια στις 16 Ιουνίου 1977. Είχε νυμφευθεί το 1947 τη Μαρία Λουίζε φον Κίστορπ (Maria Luise von Quistorp), εξαδέλφη του από την πλευρά της μητέρας του, και είχαν τρία παιδιά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Μαγκίρης, Βαγγέλης: «Wernher Magnus Maximilian von Braun (1912-1977): Ο ερευνητής που άνοιξε τις Πύλες του Διαστήματος», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 205 (Απρίλιος 1997), σελ. 10

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωτοπόροι των πυραύλων
Γερμανοί φυσικοί
Αμερικανοί φυσικοί
Εξερεύνηση του διαστήματος
NASA (πρόσωπα)
Πιλάρ

Το Πιλάρ είναι πόλη της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος (partido). Ο πληθυσμός του είναι 230.000 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001.

Στο Πιλάρ υπογράφηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1820 η ομώνυμη συνθήκη, που έθεσε τις βάσεις του αργεντινού φεντεραλισμού. Για τον λόγο αυτό η πόλη του Πιλάρ αναγνωρίζεται συχνά ως «το λίκνο του εθνικού φεντεραλισμού». Η συνθήκη σημάδεψε το τέλος του πολέμου των επαρχιών Έντρε Ρίος και Σάντα Φε εναντίον του Μπουένος Άιρες.

Το Πιλάρ, εξαιτίας της γειτνιάσεώς του με την πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες (απέχει 45 χιλιόμετρα), αναπτύχθηκε πολύ πληθυσμιακά, οικιστικά και οικονομικά την τελευταία δεκαετία. Πολλές εύπορες οικογένειες της πρωτεύουσας διατηρούν επαύλεις εδώ, σε εκτάσεις που ανήκουν σε ιδιωτικές λέσχες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο επίσημος ιστοτόπος του Δήμου του Πιλάρ

Πόλεις της Αργεντινής
Ηλίας Ατματσίδης

Ο Ηλίας Ατματσίδης (Κοζάνη, 22 Απριλίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την καριέρα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο με τη φανέλα των Ποντίων Βέροιας. Το 1992 τον απέκτησε η ΑΕΚ, με την οποία καθιερώθηκε γρήγορα και υπήρξε βασικός για πολλά χρόνια. Στο σύνολο της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα με την ΑΕΚ, 4 Κύπελλα και ένα Σούπερ Καπ μετά από μια βραδιά-θρίλερ στο παλιό Στάδιο Καραϊσκάκη το 1996.

Το 2002 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο το 2003.

Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2005.

Στην Εθνική Ελλάδας 
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 23 Μαρτίου 1994, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας (0-0). Συνολικά συμμετείχε σε 47 αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ, έχοντας μία συμμετοχή στον δεύτερο αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας.

Προπονητική καριέρα 
Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ ότι ανέλαβε θέση στο προπονητικό επιτελείο των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, όπου υπεύθυνος ήταν ο Άκης Ζήκος και προπονητής της ομάδας Κ-20 ο Στέλιος Μανωλάς, οι οποίοι υπήρξαν συμπαίκτες του Ηλία Ατματσίδη τη δεκαετία του 1990, τόσο στην ΑΕΚ όσο και στην εθνική ομάδα.

Παραπομπές

Πηγές
 Η καριέρα του Ηλία Ατματσίδη στο national-football-teams
 Το προφίλ του Ηλία Ατματσίδη στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Οικογένεια Πετραλιά

Η οικογένεια Πετραλιά είναι παλιά οικογένεια αγωνιστών και πολιτικών από τη Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας.

Η καταγωγή της είναι από τη Σικελία και γενάρχης της φέρεται να είναι ο Σελάιδος Πετραλιάς, πλούσιος προύχοντας που άκμασε στις αρχές του 18ου αιώνα.

Σήμερα στη Δίβρη στο πατρικό σπίτι της οικογένειας λειτουργεί το Κέντρο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Δίβρης «Αρχοντικό Πετραλιά».

Μέλη 

 Σελάιδος Πετραλιάς, πλούσιος προύχοντας και γενάρχης των Πετραλιάδων
Αντώνιος Σ. Πετραλιάς (1745 - ;), δημογέροντας Δίβρης και γιος του Σελάιδου Πετραλιά
Ιωάννης Πετραλιάς (1774 - 1822), αγωνιστής του 21΄ και γιος του Αντωνίου Σ. Πετραλιά
 Αθανάσιος Πετραλιάς, γιος του Ιωάννη Πετραλιά
 Νικολάος Πετραλιάς, έμπορος, πρόεδρος Εισαγωγικού Εμπορικού Συλλόγου Πατρών και γιος του Αθανασίου Πετραλιά
 Θάνος Πετραλιάς (1881 - 1953), βουλευτής, σύζυγος της Φάνης Κρεμμύδη και γιος του Νικολάου Πετραλιά
 Επαμεινώνδας Πετραλιάς (1908 - 1977), πολιτικός, αθλητής και γιος του Θάνου Πετραλιά
 Τίτη Πετραλιά, σύζυγος Δημητρίου Ψιλάκη και κόρη του Επαμεινώνδα
 Γιάννης Ψιλάκης, φωτογράφος και γιος της Τίτης
 Φάνη Πάλλη - Πετραλιά, βουλευτής, υπουργός, σύζυγος του Πάλλη και κόρη του Επαμεινώνδα Πετραλιά
 Αλεξάνδρα Πάλλη, επιχειρηματίας, γενική γραμματέας του ΕΒΕΑ, σύζυγος του Νίνου Γιαννακόπουλου και κόρη της Φάνης
 Αγγελής Πετραλιάς (1780 - 1868), αγωνιστής του 21΄ και γιος του Αντωνίου Σ. Πετραλιά
Αντώνιος Αγγ. Πετραλιάς (1820 - 1892), βουλευτής και γιος του Αγγελή Πετραλιά
 Αυγερινός Πετραλιάς (1810 - 1887), αγωνιστής, βουλευτής του 21΄, πολιτικός και γιος του Αγγελή Πετραλιά
Άγγελος Πετραλιάς (1861 - ;), πληρεξούσιος, βουλευτής και γιος του Αυγερινού Πετραλιά
 Νικόλαος Πετραλιάς, έπαρχος Θηβών και γιος του Αυγερινού
 Ιωάννης Πετραλιάς (1889 - 1937), γιος του Νεοκλή
 Νικόλαος Πετραλιάς (1931 - 2013), γιος του Ιωάννη
 Ιωάννης Πετραλιάς, γιος του Νικολάου
 Νίκος Πετραλιάς, φυσικός Πανεπιστημίου Αθηνών, γιος του Ιωάννη, αδελφός του Θάνου
 Θάνος Πετραλιάς, οικονομολόγος, Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής και γιος του Ιωάννη
Στέφανος Πετραλιάς (1900 - 1958), βουλευτής και γιος του Νικολάου Πετραλιά
 Νίκος Πετραλιάς, καθηγητής πανεπιστημίου, πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου και γιος του Στέφανου
Αντώνιος Ν. Πετραλιάς (1908 - 1978), ιατρός, δήμαρχος Αμαλιάδας, βουλευτής, Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και γιος του Νικολάου
Αυγερινός (Ρένος) Πετραλιάς (1933 - 2016), δικηγόρος, δήμαρχος Αμαλιάδας, βουλευτής και γιος του Αντωνίου
 Μαρία Πετραλιά, πολιτευτής και κόρη του Αυγερινού

Αναφορές
Behind the Green Door

Το Behind the Green Door είναι μια πορνογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής γυρισμένη το 1972. Η σκηνοθεσία ανήκει στους αδελφούς Μίτσελ και πρωταγωνιστεί η Μέριλιν Τσέιμπερς. Πρόκειται για την πρώτη ταινία του είδους που διανεμήθηκε και παίχθηκε σε ευρύ κύκλωμα αιθουσών στις Η.Π.Α.

Περίληψη 
Η Γκλόρια Σάντερς (Μέριλιν Τσέιμπερς) είναι μια νεαρή γυναίκα που πέφτει θύμα απαγωγής, μεταφέρεται σε ένα απομονωμένο θέατρο και αναγκάζεται να συμμετάσχει σε ερωτικές συνευρέσεις με πολλαπλούς παρτενέρ μπροστά σε κοινό. Το κοινό αρχίζει να παρεκτρέπεται και σύντομα ξεκινάει ένα φρενήρες όργιο.

Απήχηση-Αντιδράσεις 
Πριν εμφανιστεί στην ταινία η Μέριλιν Τσέιμπερς υπήρξε μοντέλο για την εταιρεία Procter & Gamble και το απορρυπαντικό Ivory Snow. Μετά την έξοδο της ταινίας στους κινηματογράφους οι εταιρείες απέσυραν όλα τα προϊόντα και τα διαφημιστικά έντυπα στα όποια εμφανίζοταν, προσθέτοντας έτσι στο θόρυβο που δημιουργήθηκε γύρω από την ταινία. Το Behind the Green Door μαζί με το Deep Throat (Βαθύ Λαρύγγι) που βγήκε στις αίθουσες μερικούς μήνες μετά σηματοδότησαν μια νέα εποχή στο ερωτικό σινεμά και ξεκίνησαν την αποκαλούμενη "χρυσή εποχή του πορνό" (Golden Age of Porn). Γυρισμένο με λιγότερα από 60.000 δολάρια, το φιλμ απέφερε συνολικές εισπράξεις 25 εκατομμυρίων δολαρίων και υπήρξε τεράστια επιτυχία.

Συνέχεια 
Το 1986, οι αδελφοί Μίτσελ γύρισαν μια συνέχεια της ταινίας σε σκηνοθεσία της τραγουδίστριας Σάρον ΜακΝάιτ και με πρωταγωνίστρια την πρωτοεμφανιζόμενη Μίσι (φιλενάδα εκείνη την εποχή του Άρτι Μίτσελ, η οποία σύμφωνα με φήμες απαίτησε από τον σύντροφο της το συγκεκριμένο ρόλο). Η ταινία υπήρξε παταγώδης καλλιτεχνική και εμπορική αποτυχία και κόστισε στους Μίτσελ εκατοντάδες χιλιάδες χαμένα δολάρια.

Άλλα στοιχεία 
 Το διαφημιστικό μότο της ταινίας ήταν the all-American girl.
 Οι αδελφοί Μίτσελ εμφανίζονται στην ταινία στο ρόλο των απαγωγέων.
 Το σενάριο της ταινίας ήταν βασισμένο σε ένα ανυπόγραφο διήγημα που κυκλοφορούσε σε φωτοτυπημένα αντίγραφα από χέρι σε χέρι.
 Σκηνές από την ταινία προβάλλονται στην οθόνη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου που οδηγεί ο Τζάκι Τσαν στην ταινία Cannonball Run.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κριτική με φωτογραφίες από την ταινία
 Κριτική στο adultdvdtalk.com

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1972
Πορνογραφικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο
Εθνικός ύμνος του Τατζικιστάν

Surudi milli (Σουρουδί μιλλί) είναι ο εθνικός ύμνος του Τατζικιστάν, που υιοθετήθηκε επισήμως το 1991. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γκιουλναζάρ Κελντί κι η μουσική από το Σουλεϊμάν Γιουντάκοφ.

Στίχοι

Στίχοι στην τατζικική γλώσσα

Ελληνική μετάφραση
Αγαπημένη μας χώρα,
είμαστε ευτυχισμένοι που βλέπουμε την υπερηφάνεια σου.
Ας είναι για πάντα η ευτυχία κι η ευημερία σου.
Από αρχαίους καιρούς φτάσαμε σε αυτή την ημέρα
και στεκόμαστε κάτω από τη σημαία σου.

Ζήτω η πατρίδα μου,
το ελεύθερο Τατζικιστάν!

Είσαι σύμβολο της ελπίδας των προγόνων μας
Η τιμή κι η αξιοπρέπειά μας,
Είσαι ένας αθάνατος κόσμος για τα παιδιά σου,
Η άνοιξή σου δε θα τελειώσει ποτέ,
Μένουμε πιστοί σε εσένα.

Ζήτω η πατρίδα μου,
το ελεύθερο Τατζικιστάν!

Είσαι Μητέρα για όλους μας,
Το μέλλον σου είναι το μέλλον μας,
Η σημασία σου είναι η σημασία των σωμάτων και των ψυχών μας,
Μας δίνεις παντοτινή ευτυχία,
Χάρη σε εσένα, αγαπάμε τον κόσμο!

Ζήτω η πατρίδα μου,
το ελεύθερο Τατζικιστάν!

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.szbszig.atw.hu/tajikistan.htm
http://www.marxists.org/history/ussr/sounds/mp3/anthems/Tajikistan.mp3

Εθνικοί ύμνοι
Εθνικά σύμβολα του Τατζικιστάν
Εθνικοί ύμνοι σε Λα ελάσσονα
Θεόδωρος Ζαΐμης

Ο Θεόδωρος Ζαΐμης (1847 - 1922) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κερπινή Καλαβρύτων και καταγόταν από έναν λιγότερο γνωστό κλάδο της οικογένειας των Ζαΐμηδων. Σπούδασε ιατρική στην Αυστρία και άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στην Πάτρα επί μια 25ετία, όντας διευθυντής του χειρουργικού τμήματος. Πραγματοποίησε την πρώτη εγχείρηση έλκους στομάχου και την πρώτη λαπαροτομία στην Ελλάδα. Το 1902 διορίστηκε καθηγητής της χειρουργικής κλινικής του πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου διατέλεσε και πρύτανης μεταξύ 1912 και 1913. 

Το 1920 εκλέχτηκε βουλευτής και χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως την περίοδο 1920-1922 στις κυβερνήσεις Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1920, Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου 1921 και στην Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη 1921. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος των Καλαβρυτινών στην Πάτρα το 1895.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922 από ανακοπή καρδιάς και τάφηκε στον οικογενειακό του τάφο στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεόδωρος Ζαΐμης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες χειρουργοί
Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Θεοδωρος
Βουλευτές Αχαΐας
Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Φωκίων Ζαΐμης

Ο Φωκίων Ζαΐμης (1899-1967) ήταν Έλληνας πολιτικός, γόνος της ιστορικής οικογένειας των Ζαΐμηδων.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1899 και ήταν γιος του Ασημάκη Ζαΐμη και της Λουκίας Νέγρη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από σπουδαία οικογένεια των Καλαβρύτων και ήταν εγγονός του Θρασύβουλου Ζαΐμη ενώ από την πλευρά της μητέρας του από τις οικογένειες Νέγρη και Υψηλάντη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1926 εξελέγη βουλευτής. Προσχώρησε στο κόμμα των Φιλελευθέρων και συνέχισε να εκλέγεται βουλευτής Αχαΐας. Από το 1961 εκλεγόταν με την Ένωση Κέντρου.
 
Είχε χρηματίσει υπουργός Οικονομικών (1950), Εφοδιασμού (1947 - 1948, 1949), Εσωτερικών (1949 - 1950, 1965 - 1966), Ναυτικών (1950 - 1951), Συντονισμού και Οικονομικών (1950), Συντονισμού (1951) και Κοινωνικής Πρόνοιας, Οικισμού και Ανοικοδομήσεως (1950 - 1951).

Πέθανε το 1967. Ήταν παντρεμένος με τη Σαλώμη Ούνγκερσμα και απέκτησε 2 παιδιά. 

Γιος του ήταν ο Ανδρέας Ζαΐμης, πρώην βουλευτής και υπουργός.

Πηγές

Φωκιων
Ζαΐμης Φωκίων
Ζαΐμης Φωκίων
Ζαΐμης Φωκίων
Ζαΐμης Φωκίων
Ζαιμης Φωκιων
Έλληνες υπουργοί Συντονισμού
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Εθνόσημο των Φίτζι

Το εθνόσημο των Φίτζι καθιερώθηκε στις 4 Ιουλίου 1908. Ο θυρεός του παραμένει στη σημερινή Σημαία των Φίτζι.

Στο εθνόσημο υπάρχει ένας θυρεός που θυμίζει την αγγλική αποικιοκρατική ιστορία της νησιωτικής χώρας με το Σταυρό του Αγίου Γεωργίου και ένα λιοντάρι, το οποίο έχει τροποποιηθεί ώστε να κρατάει ένα κακαόδεντρο. Τα τεταρτημόρια του σταυρού περιλαμβάνουν ζαχαροκάλαμο, έναν κοκκοφοίνικα, ένα τσαμπί με μπανάνες και ένα περιστέρι της ειρήνης.Αυτοί που βαστούν το θυρεό είναι δύο Φιτζιανοί πολεμιστές ντυμένοι με φορέματα και ο ένας να κρατάει λόγχη και ο άλλος έναν ανανά. Στο εθνόσημο υπάρχει επίσης ένα πλεούμενο ανάμεσα στα άλλα και το εθνικό ρητό: "Rerevaka na kalou ka doka na Tui" (Να φοβάσαι το Θεό και να τιμάς το Βασιλιά).

Πηγές 

 Ύπατη Αρμοστεία της Δημοκρατίας των Φίτζι στη Νέα Ζηλανδία - Εθνικά σύμβολα των Φίτζι. 

Φίτζι
Εθνικά σύμβολα των Φίτζι