Πιτερμάριτσμπεργκ

Το Πιτερμάριτσμπεργκ (Pietermaritzburg, ζουλού: umGungundlovu = «Τόπος του ελέφαντα» ή «Επικράτηση του ελέφαντα») είναι η πρωτεύουσα και η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Επαρχίας Κουαζούλου-Νατάλ, στη Νότια Αφρική. Ιδρύθηκε το 1838 και αποκαλείται στην καθημερινή γλώσσα απλώς Μάριτσμπεργκ, τόσο από τους ομιλητές της γλώσσας αφρικάανς, όσο και από εκείνους της αγγλικής και της ζουλού, ενώ συχνά απαντάται με τη μορφή των ανεπίσημων αρχικών PMB. Είναι τοπικώς σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, παράγοντας αλουμίνιο, κατεργασμένη ξυλεία και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο δημόσιος τομέας αποτελεί μείζονα εργοδότη στην πόλη, καθώς σε αυτή έχουν την έδρα τους οι υπηρεσίες της επαρχιακής κυβερνήσεως. Η αύξηση του πληθυσμού του Πιτερμάριτσμπεργκ ήταν ραγδαία, καθώς από 228.549 κατοίκους στην απογραφή του 1991, η πόλη έφθασε τους 618.536 (το πολεοδομικό συγκρότημα) το 2011, με έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς ινδικής καταγωγής προσώπων στη Νότια Αφρική (απογόνων Ινδών που μεταφέρθηκαν στη Νότια Αφρική από τους Βρετανούς αποικιοκράτες ως φθηνό εργατικό δυναμικό).

Η πόλη έχει πολλές σχολές και ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως, μεταξύ των οποίων και μία από τις πανεπιστημιοπόλεις του Πανεπιστημίου Κουαζούλου-Νατάλ.

Γεωγραφικά δεδομένα 
Το Πιτερμάριτσμπεργκ είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 596 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στα υψώματα πάνω από τη μεγαλούπολη Ντέρμπαν, η οποία απέχει 89 χιλιόμετρα και αποτελεί εκτός των άλλων το επίνειο του Πιτερμάριτσμπεργκ. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Πιτερμάριτσμπεργκ είναι 29°37΄ Νότιο πλάτος και 30°23΄ Ανατολικό μήκος. Είναι πυκνοκατοικημένη πόλη, καθώς η πυκνότητα πληθυσμού της είναι 4,9 κάτοικοι ανά στρέμμα (4.900 ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο).

Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από Φορτρέκερς μετά την ήττα του βασιλιά Ντίνγκαν των Ζούλου στη Μάχη του Μπλαντ Ρίβερ (Δεκέμβριος 1838), και έγινε πρωτεύουσα της βραχύβιας Δημοκρατίας των Μπόερς «Ναταλίας». Η Μεγάλη Βρετανία κατέλαβε το Πιτερμάριτσμπεργκ το 1843 και το κατέστησε έδρα της αποικιακής διοικήσεως του Νατάλ με πρώτο αντικυβερνήτη τον σερ Μάρτιν Γουέστ (Martin West, 1804-1849). Εκεί κτίσθηκε το Φρούριο Νάπιερ, ονομασμένο προς τιμή του κυβερνήτη της Αποικίας του Ακρωτηρίου σερ Τζωρτζ Τόμας Νάπιερ. Το 1893 το Νατάλ ανέλαβε τις ευθύνες της αυτοκυβερνήσεως, οπότε ανεγέρθηκε ένα κτήριο κοινοβουλίου κοντά στο δημαρχείο.

Στις 7 Ιουνίου 1893, ενώ ο νεαρός τότε Μαχάτμα Γκάντι ταξίδευε σιδηροδρομικώς προς την Πρετόρια, ένας λευκός άνδρας διαμαρτυρήθηκε για την παρουσία του Γκάντι ως σκουρόχρωμου σε βαγόνι της α΄ θέσεως. Τότε, παρά το ότι ο Γκάντι είχε κανονικό εισιτήριο α΄ θέσεως, διατάχθηκε από τον ελεγκτή να μεταβεί στη σκευοφόρο, στο τέλος του συρμού. Ο Γκάντι αρνήθηκε και έτσι τον κατέβασαν από το τρένο στο Πιτερμάριτσμπεργκ.

Ενώ βρισκόταν στην αίθουσα αναμονής του σταθμού του, ο Γκάντι έλαβε την ιστορική απόφαση να παραμείνει στη Νότια Αφρική και να πολεμήσει τις φυλετικές διακρίσεις κατά των εκεί Ινδών. Από αυτόν τον αγώνα γεννήθηκε η μοναδική του μορφή της μη βίαιης αντιστάσεως, η Σατυαγκράχα. Σήμερα ένα ορειχάλκινο άγαλμα του Γκάντι κοσμεί την οδό Τσερτς, στο κέντρο της πόλεως.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η πόλη στα Βικιταξίδια

Πιτερμαριτσμπεργκ