joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νταβόρ Σούκερ

Ο Νταβόρ Σούκερ (κροατικά: Davor Šuker [κροατική προφορά: dâʋor ʃǔːker], 1 Ιανουαρίου 1968) είναι Κροάτης πρώην ποδοσφαιριστής και, από το 2012, πρόεδρος της Κροατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και έπαιξε για αρκετές μεγάλες ομάδες στην Ευρώπη, ενώ είναι και  ο πρώτος σκόρερ της Εθνικής Κροατίας, με 45 γκολ.

Καριέρα

Με τις επιθετικές του αρετές να διαφαίνονται από νεαρή ηλικία, παίζοντας στην ΝΚ Όσιγιεκ, αργότερα πήρε μεταγραφή στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ. 
Σημείωσε 34 γκολ σε τρεις σεζόν και μετακόμισε στην Ισπανία για να παίξει στη Σεβίλλη. Σύντομα έγινε ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς της Λα Λίγκα, σημειώνοντας 76 γκολ σε 153 εμφανίσεις και κερδίζοντας τον θαυμασμό της Ρεάλ. Μετά από πέντε σεζόν στη Σεβίλλη, οι  πλήρωσαν 3,6 εκατομμύρια ευρώ για τον Κροάτη το καλοκαίρι του 1996 σε ηλικία 28 ετών. Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα και του Σούπερ Κύπελλο την πρώτη χρονιά και το Τσάμπιονς Λιγκ το 1998. Μετά πήγε για μερικά χρόνια στην Αγγλία, όπου αγωνίστηκε σε Άρσεναλ και Γουέστ Χαμ, κλείνοντας τη σταδιοδρομία του το 2003, στη γερμανική Μόναχο 1860.

Μία από τις σπουδαιότερες στιγμές της σταδιοδρομίας του, ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, στο οποίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, πετυχαίνοντας 6 γκολ σε 7 αγώνες, ενώ επίσης τιμήθηκε και με την Ασημένια Μπάλα, ως ο δεύτερος πολυτιμότερος παίχτης της διοργάνωσης μετά τον Ρονάλντο. Η Κροατική ομοσπονδία, σε μία γιορτή της UEFA, το 2003, τον ανακήρυξε τον Καλύτερο Κροάτη ποδοσφαιριστή, ενώ το 2004, ο Πελέ, τον συμπεριέλαβε στη λίστα του, με του 125 σπουδαιότερους, ζώντες, ποδοσφαιριστές, όλων των εποχών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Davor Šuker Soccer Academy Official website

 

Κροάτες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΝΚ Όσιγιεκ
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Ποδοσφαιριστές Μόναχο 1860
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
FIFA 100
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Γιάννης Σμυρναίος

Ο Γιάννης Σμυρναίος (Αθήνα, 17 Οκτωβρίου 1940 - Κυψέλη Αττικής, Μάρτιος 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έγινε γνωστός μέσα από τους δεύτερους ρόλους του σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και από ταινίες την εποχή της βιντεοκασέτας.

Βιογραφικό 
Σπούδασε από το 1964 έως το 1966 στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στην παράσταση "Κυρία του Μαξίμ" του Ζωρζ Φεϊντώ, με τον θίασο Ρηγόπουλου-Αναλυτή το 1967. Την ίδια χρονιά πρωτοεμφανίστηκε και στον κινηματογράφο στην ταινία "Ο χαζομπαμπάς".

Συνεργάστηκε με θιάσους, όπως των Ρίζου-Χατζηχρήστου-Βογιατζή στην ταινία «Αγάπη μου παλιόγρια (1969-70), των Ρίζου-Βουτσά-Ναθαναήλ στην ταινία «Ο επαρχιώτης» (1971-72), του Καρρά (1972), του Γκιωνάκη στην ταινία «Το στραβόξυλο» (1973-74), των Αλεξανδράκη-Γαληνέα (1978), των Παπαναστασίου-Ιωαννίδου (1982), στο θέατρο «Καλουτά» στην ταινία «Κολωνός και Κολωνάκι», του Ρίζου (1986-87), των Χαλκιά-Παρτσαλάκη στο θέατρο «Μετροπόλιταν» στο έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη «Δέκα μέρες στο Παρίσι» και άλλα.

Πέθανε στα τέλη Μαρτίου του 2019, στο σπίτι του στην Κυψέλη. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μια εβδομάδα μετά.

Φιλμογραφία 
 Γιακουμής, μια ρωμέικη καρδιά (1970)
 Εν ονόματι του νόμου (1970)
 Κατηγορώ τους δυνατούς (1970)
 Το παιδί της μαμάς (1970)
 Οι άντρες ξέρουν να αγαπούν (1971)
 Σ' αγαπώ (1971)
 Ο αισιόδοξος (1973)
 Τροχονόμος Βαρβάρα (1981)
 Εγώ και το πουλί μου (1982)
 Εδώ και τώρα αγγούρια (1982)
 Ο αυτάκιας (1982)
 Αγάπησα έναν Πόντιο (1986)
 Ο καβαλάρης των F.M. stereo (1986)
 Τρελλάδικο πολυτελείας (1989)

Παραπομπές 

 https://www.iefimerida.gr/news/489785/pethane-o-ithopoios-giannis-smyrnaios-ton-vrikan-mia-evdomada-meta-ton-thanato-toy

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου

Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Deadpool

Ο Deadpool είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά βιβλία κόμικ που δημοσιεύονται από τη Marvel Comics. Δημιουργημένος από τον συγγραφέα Φαμπιάν Νισιέζα και τον καλλιτέχνη/συγγραφέα Ρομπ Λάιφελντ, ο χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε στο The New Mutants #98 (ημερομηνία έκδοσης Φεβρουάριος 1991). Αρχικά ο Deadpool απεικονίστηκε ως υπερκακός όταν έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο The New Mutants και αργότερα σε τεύχη του X-Force, αλλά αργότερα εξελίχθηκε στην πιο αναγνωρίσιμη αντιηρωική προσωπικότητά του. Ο Deadpool, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Γουέιντ Γουίνστον Γουίλσον, είναι ένας παραμορφωμένος μισθοφόρος με την υπεράνθρωπη ικανότητα αναγέννησης και σωματική υπεροχή. Ο χαρακτήρας είναι γνωστός ως "Merc with a Mouth" λόγω της τάσης του να μιλά και να αστειεύεται συνεχώς, περιλαμβάνοντας το σπάσιμο του τέταρτου τοίχου για χιουμοριστικό σκοπό και επαναλαμβανόμενα αστεία.

Η δημοτικότητα του χαρακτήρα τον έχει κάνει να εμφανιστεί σε πολυάριθμες μορφές άλλων μέσων. Στη σειρά του 2004 Cable & Deadpool, αναφέρεται στη σημαδεμένη του εμφάνιση ως "ο Ράιαν Ρέινολντς διασταυρωμένος με ένα Σαρ Πέι" (αν και στο κόμικ το όνομα του Ρέινολντς γράφεται λανθασμένα ως "Ρένολντς"). Ο ίδιος ο Ρέινολντς θα υποδυόταν τελικά τον χαρακτήρα στη σειρά ταινιών X-Men και εμφανίστηκε στα X-Men η Αρχή: Γούλβεριν (2009), Deadpool (2016) και στη συνέχειά του Deadpool 2 (2018). Ο Ρέινολντς αποδίδει στο Cable & Deadpool #2 ότι τον κόλλησε με τον χαρακτήρα και τον ενέπνευσε να τον μεταφέρει στις ταινίες. Θα συνεχίσει να παίζει τον χαρακτήρα στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel.

Παραπομπές 

Χαρακτήρες κόμικς
Υπερήρωες της Marvel Comics
Υπερκακοί της Marvel Comics
Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
X-Men
Διαδικτυακά μιμίδια
Υπερήρωες ΛΟΑΤ της Marvel Comics
Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού

Η Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού (τουρκικά: Mağusa Türk Gücü) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα την Αμμόχωστο. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.

Ιστορία

Μέλος της ΚΟΠ 
Η Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού ιδρύθηκε στις 17 Μαρτίου 1945. Ήταν γνωστή στα ελληνικά με την ονομασία Τουρκική Λέσχη Αμμοχώστου. Πριν το 1955 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 όπου κατέλαβε την τελευταία θέση του ομίλου της και στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1954-55 όπου κατέλαβε και πάλι τη τελευταία θέση του ομίλου της.

Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Μαγούσα Τουρκ Κουτζιούκ Σπορ Κουλούμπου συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου.
2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Μαγούσα Τουρκ Κουτζιούκ Σπορ Κουλούμπου στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.

Τίτλοι 
Στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου

 Πρωταθλήματα (11): 1969, 1977, 1979, 1980, 1982, 1983, 2006, 2016, 2019, 2020, 2022
 Κύπελλα (7): 1961, 1977, 1979, 1983, 1987, 2019, 2022
 Ασπίδες (5): 1983, 1986, 2016, 2019, 2021
 Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας (1): 1994

Σχέση με ελληνοκυπριακές ομάδες 
Στις 19 Μαρτίου 2019 η Μαγούσα Τουρκ Γκιουτζού έδωσε φιλικό αγώνα με τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στο Κοινοτικό Στάδιο Πύλας στα πλαίσια της εκδήλωσης Ημέρα Φιλικού Ποδοσφαίρου. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον διεθνή οργανισμό Ειρήνη και Αθλητισμός σε συνεργασία με το ίδρυμα Στέλιος Χατζηϊωάννου, με τη στήριξη της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Επιπλέον, η εκδήλωση είχε τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Eleven Campaign. Αποτέλεσε την έναρξη της παγκόσμιας ψηφιακής εκστρατείας #WhiteCard. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η προώθηση της ειρήνης, της φιλίας και της συνεργασίας μεταξύ της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στον αγώνα παρευρέθηκε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, η εκπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο, ο Σερ Στέλιος Χατζηιωάννου, αρχηγοί κομμάτων και βουλευτές της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο πρόεδρος του ΚΟΑ και ο δήμαρχος Αμμοχώστου. Επιπλέον, στον αγώνα παρευρέθηκε και ο  αντιπρόεδρος του οργανισμού Ειρήνη και Αθλητισμός, πρώην ποδοσφαιριστής, Ντιντιέ Ντρογκμπά.

Δείτε επίσης  
Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου
Τουρκοκυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου
Μανώλης Δεστούνης

Ο Μανώλης Δεστούνης (Αθήνα 19 Νοεμβρίου 1937-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κυτταρικός θάνατος

Ο κυτταρικός θάνατος είναι το γεγονός όπου ένα βιολογικό κύτταρο σταματά να εκτελεί τις διεργασίες που είναι απαραίτητες για τη διαβίωση του. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα της φυσιολογικής διαδικασίας όπου τα κύτταρα γηράσκουν και αντικαθίστανται από καινούρια ή μπορεί να επέρχεται από κάποια ασθένεια, τραυματισμό ή το θάνατο του οργανισμού στον οποίο ανήκει.

Προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος 
Είναι αποτέλεσμα κυτταρικού προγραμματισμού. Πρόκειται για μια διεργασία που είναι αυστηρά ρυθμιζόμενη και προσφέρει ένα πλεονέκτημα στον κύκλο ζωής ένος οργανισμού. Για παράδειγμα, ο διαχωρισμός των δαχτύλων του χεριού σε ένα έμβρυο, συμβαίνει γιατί τα κύτταρα μεταξύ των δαχτύλων πεθαίνουν με αποτέλεσμα τα δάχτυλα να χωρίζουν. Ο προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος αποτελεί μια θεμελιώδη λειτουργία για την ανάπτυξη των ιστών των πολυκύτταρων οργανισμών. 

Η απόπτωση και η αυτοφαγία αποτελούν δύο τύπους προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ενώ η νέκρωση είναι μια μη φυσιολογική διεργασία που συμβαίνει σαν αποτέλεσμα μόλυνσης ή τραυματισμού. Πρόσφατα, αναγνωρίστηκε ένας νέος τρόπος προγαμματισμένης νέκρωσης, η νεκρόπτωση. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η νεκρόπτωση είναι ένα είδος εφεδρικής απόπτωσης όταν η καθαρά αποπτωτική κυτταρική σηματοδότηση αναστέλεται από ενδογενείς ή εξωγενείς παράγοντες όπως ιοί ή μεταλλάξεις.

Η αυτοφαγία είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει το κυτταρόπλασμα, χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μεγάλων κενοτοπίων τα οποία απορροφούν διάφορα οργανίδια με μια προκαθορισμένη σειρά πριν καταστρέψουν και τον πυρήνα.

Η απόπτωση μπορεί να συμβεί σε πολυκύτταρους οργανισμούς. Περιλαμβάνει αλλαγές στη μορφολογία του κυττάρου και οδηγεί τελικά στον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν τη διόγκωση ή συρρίκνωση του κυττάρου, τη θραυσματοποίηση του κυτταρικού πυρήνα, τη συμπύκνωση της χρωματίνης και τη θραυσματοποίηση του χρωμοσωμικού DNA. Πλεόν πιστεύεται ότι, με εξελικτικούς όρους, τα κύτταρα εξωθούνται σε κάποιο είδος αυτοκτονίας με θετική έκβαση, στην απόπειρα του οργανισμού να διατηρήσει τη γενική ομοιόσταση. Η βιοχημεία των διαφορετικών μονοπατιών που οδηγούν στην απόπτωση, διαφέρει. Πρόκειται είτε για παραδοσιακές αποπτωτικές αλληλουχίες, είτε για μια γενικότερη πορεία προς την εξάλειψη του κυττάρου, ωστόσο όλα υποκινούνται από γενετικούς παράγοντες. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία ότι κάποια ευρήματα της απόπτωσης όπως η ενεργοποίηση των νουκλεασών, μπορεί να προκαλούνται από μια ψευδή απόκριση του κυττάρου χωρίς να εμπλέκονται γενετικοί παράγοντες. Επιπλεόν, έχει αποδειχθεί ότι η μίτωση και η απόπτωση με κάποιο τρόπο εναλάσσονται ή συνδέονται. Η μεταξύ τους ισορροπία εξαρτάται από τα σήματα τα οποία λαμβάνονται από κατάλληλους αυξητικούς παράγοντες και από  τα σήματα επιβίωσης.

Παραπομπές 

Κυτταρικές διεργασίες
Θάνατος
Ο μπλοφατζής

Ο Μπλοφατζής είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής ταινίας του 1969, παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Μάρω Κοντού, Ξένια Καλογεροπούλου, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Αλέκο Τζαννετάκο, Καίτη Πάνου και Γιάννη Βόγλη.

Πλοκή 
Ο Παρασκευάς (Λάμπρος Κωνσταντάρας), προκειμένου να διασκεδάσει την ανία του, υποδύεται τον σμηναγό Τζον Χάλαρη που χάθηκε σε μια αποστολή στον πόλεμο. Λέει ψέματα και μπλοφάρει ώσπου οι φίλοι του, του παρουσιάζουν τη Γιάννα (Ξένια Καλογεροπούλου), που υποτίθεται ότι είναι η κόρη του σμηναγού την οποία απέκτησε με τη Μιράντα, τον έρωτα της ζωής του. Ο Παρασκευάς πείθεται. Αργότερα εμφανίζεται και η Μιράντα (Μάρω Κοντού) που δεν είναι άλλη από την Έλλη, αδελφή της Γιάννας και γειτόνισσα του Παρασκευά που τον αγαπά και θέλει να τον κερδίσει. Όταν εμφανίζεται ο αληθινός Τζον Χάλαρης (Γιάννης Βόγλης), που έχει αμνησία, ο Παρασκευάς τον βοηθά να συνέλθει και ο ίδιος παντρεύεται την Έλλη.

Ηθοποιοί  
 Λάμπρος Κωνσταντάρας... Παρασκευάς Καρατζόβαγλου / Τζον Χάλαρης
 Μάρω Κοντού... Έλλη / Μιράντα
 Ξένια Καλογεροπούλου... Γιάννα, υποτιθέμενη κόρη Παρασκευά και πραγματική αδελφή Έλλης
 Δέσποινα Στυλιανοπούλου... Κλειώ, οικιακή βοηθός Παρασκευά
 Αλέκος Τζανετάκος... Ανδρέας, φοιτητής και προστατευόμενος Παρασκευά
 Γιάννης Βόγλης... Σμηναγός Τζον Χάλαρης
 Καίτη Πάνου... Μιράντα Μαντά
 Δημήτρης Νικολαΐδης... Μάνος, φίλος Παρασκευά
 Βασίλης Ανδρεόπουλος... φίλος Παρασκευά
 Μάκης Ρευματάς... φίλος Παρασκευά
 Ντάνος Λυγίζος... Αντώνης
 Νίκος Τσουκαλάς
 Αλέκα Παπαμερίτου
 Γιάννης Αλεξανδρίδης
 Δέσποινα Γλέζου
 Μιράντα Μαντά
 Νικόλ Κοκκίνου

Σχόλια 

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1969 - 1970 και έκοψε 406.944 εισιτήρια. Ήλθε στην 8η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες. Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έλαβε το πρώτο βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου, για την ερμηνεία του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1969. Μάλιστα, πίστευε πως το βραβείο έπρεπε να το είχε μοιραστεί με τον Βασίλη Γεωργιάδη, αφού εκείνος τον καθοδήγησε, με τον δικό του τρόπο, σε άλλα υποκριτικά μονοπάτια.

Παραπομπές 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ταινίες του 1969
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Μαραγκού
Ταινίες σε σενάριο Θόδωρου Μαραγκού
Ελληνικές σατιρικές ταινίες
101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste

{{DISPLAYTITLE:101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste}}
Η 101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste (ιταλικά: 101ª Divisione motorizzata "Trieste") ήταν ένας από τους μηχανοκίνητους σχηματισμούς του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού που γνώρισε πολεμική δράση κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχηματίστηκε το 1939 και επιχείρησε στην Αλβανία και την Βόρεια Αφρική, όπου και παραδόθηκε στους Συμμάχους τον Μάιο του 1943.

Ιστορικό 
Η μεραρχία συγκροτήθηκε το 1939 από στοιχεία της 8ης Μεραρχίας Πεζικού Po. Το 1940 επιστρατεύτηκε, παραμένοντας αρχικά στην Ιταλία ως εφεδρεία και το 1941 στάλθηκε στην Αλβανία.

Βόρεια Αφρική 

Τον Αύγουστο του 1941 η Trieste στάλθηκε στην Λιβύη, ως τμήμα του Ιταλικού ΧΧ  Μηχανοκίνητου Σώματος. Η μεραρχία συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές επιχειρήσεις στην Βόρειο Αφρική, συμπεριλαμβανομένης της Επιχείρησης Σταυροφόρος (Crusader), της μεγάλης αντεπίθεσης των δυνάμεων του Άξονα τον Ιανουάριο του 1941, της Μάχης της Γκαζάλα, της Μάχης στο Μπιρ Χακίμ και της πρώτης και δεύτερης Μάχης του Ελ Αλαμέιν. Στην τελευταία ουσιαστικά διαλύθηκε. Στην Επιχείρηση Σταυροφόρος (Operation Crusader) η Trieste σημείωσε αξιόλογη επιτυχία όταν την 1η Δεκεμβρίου εκμεταλλεύθηκε την υποχώρηση της βρετανικής 4ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας για να αποκόψει το Τομπρούκ. Λίγες ημέρες αργότερα υπερασπίστηκε επιτυχώς το Σημείο 208. Στην μάχη της Γκαζάλα η μεραρχία διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στην καταστροφή της 2ης και της 4ης βρετανικής Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας ενώ κατά την πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν αμύνθηκε σθεναρά καθυστερώντας έτσι την προέλαση των Συμμάχων για αρκετές ώρες και επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο στις Γερμανικές δυνάμεις να αντεπιτεθούν επιτυγχάνοντας συντριπτικά αποτελέσματα. Η Trieste συνέχισε να μάχεται ενάντια στους Βρετανούς μέχρι και την τελική αναδίπλωση των δυνάμεων του Άξονα στην Τυνησία. Επισήμως παραδόθηκε στις 13 Μαΐου 1943.

Διοικητές 
 Αντιστράτηγος Εμίλιο Γκαραβέλλι (Emilio Garavelli), 1 Απριλίου 1941 - 9 Αυγούστου 1939
 Υποστράτηγος Βίτο Φερρόνι (Vito Ferroni), 10 Αυγούστου 1939 - 9 Σεπτεμβρίου 1940
 Αντιστράτηγος Αλεσσάντρο Πιατσόνι (Alessandro Piazzoni), 10 Σεπτεμβρίου 1940 - 10 Δεκεμβρίου 1941
 Αντιστράτηγος Αρνάλντο Άτσι (Arnaldo Azzi), 11 Δεκεμβρίου 1941 - 29 Ιουλίου 1942
 Υποστράτηγος Φραντσέσκο Λα Φέρλα (Francesco La Ferla), 30 Ιουλίου 1942 - 13 Μαΐου 1943
 Υποστράτηγος Φραντσέσκο Ρόνκο (Francesco Ronco), Μάιος 1943

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Loi, Salvatore Aggredisci e Vincerai - Storia della Divisione Motorizzata "Trieste", Mursia, Milano

Μεραρχίες του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2015-16

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2015–16 ήταν το 29ο στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη ως συνήθως με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε στις 22 Μαΐου ο Ολυμπιακός για 7η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στην σειρά των τελικών με 3-0 της Βουλιαγμένης, κατακτώντας τον τίτλο αήττητος και μόνο με νίκες (19/19).

Κανονική περίοδος

Βαθμολογία 

 Ο ΝΟΒΑ έχει ένα μηδενισμό και μία ποινή αφαίρεσης τριών βαθμών.
 Ο ΝΟ Βουλιαγμένης έχει έναν (1) βαθμό λιγότερο, με βάση απόφαση του Α.Δ από την περσινή περίοδο.

Πλέι οφ 
Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικές σειρές και ο μικρός τελικός κρίνονται στις δύο νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός κρίνεται στις τρεις.

Το πανόραμα των πλέι οφ:

Ημιτελικοί

Μικρός τελικός

Μεγάλος τελικός

Τελική κατάταξη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος

2015 2016
Υδατοσφαίριση το 2015
Υδατοσφαίριση το 2016
Κατούλ Μεντές

Ο Κατούλ Μεντές (Catulle Mendès, 1841, Μπορντώ - 1909, Σαίν Ζερμέν-αν-Λαί) ήταν Γάλλος ποιητής και συγγραφέας. Υπήρξε ιδρυτής της Revue fantaisiste και πρόδρομος της σχολής των παρνασσιστών. Έγραψε πολυάριθμες ποιητικές συλλογές, όπως τη Φιλομήλα (Philoméla 1864) και Θράκα του σταχτοδοχείου 1900, πενήντα περίπου μυθιστορήματα εξεζητημένου ερωτισμού, θεατρικά έργα σε πεζό και σε στίχους ρομαντικής τεχνοτροπίας ακομά και μερικά λιμπρέτα για το μουσικό θέατρο.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
Catulle Mendès από τη γαλλική wikipedia

Γάλλοι ποιητές
Γάλλοι συγγραφείς
Βάαλ

Με το όνομα Βάαλ (σωστότερα «Βά'αλ», που σήμαινε κυριολεκτικά «Κύριος») αναφέρεται θεός των σημιτικών λαών, ανάμεσα στους οποίους Φοίνικες και Σύροι, Χαναναίοι, λαοί της Μεσοποταμίας, όπως οι Βαβυλώνιοι. 

Στις μεταφράσεις των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης από τα Εβραϊκά ως Βάαλ, άλλοτε ως αρσενικός («του Βάαλ») και σπανιότερα ως θηλυκός θεός («της Βάαλ»). Ανάλογα με την περιοχή συνδεόταν με τον Χαντάντ, θεό της βροχής / της γονιμότητας ή άλλες θεότητες με παρεμφερές όνομα. Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν πολλές αναφορές σχετικά με την τάση του λαού του Ισραήλ να λατρεύουν τον ψεύτικο θεό (χαμπ Μπά‛αλ) και προτροπές να επιστρέψουν στην προγονική τους πίστη στον (πραγματικό) Θεό. 

Στα ελληνικά όμως όπως καταγράφεται από τον Απολλόδωρο στην Βιβλιοθήκη του ήταν γνωστός ως Βήλος εξ ού και ο Βήλιος Δίας, δηλαδή ο Βάαλ στις ασιατικές φυλές, ο οποίος γεννήθηκε από την Λιβύη και τον Ποσειδώνα και ήταν δίδυμος αδελφός του Αγήνορα, ο Αγήνορας αναχώρησε για την Φοινίκη ενώ ο Βήλος παρέμεινε στην Αίγυπτο, έγινε βασιλιάς της και παντρεύτηκε την Αγχινόη, κόρη του Νείλου με την οποία απέκτησε δίδυμα αγόρια, τον Αίγυπτο και τον Δαναό, ενώ ο Ευριπίδης λέει πως απέκτησε και τον Κηφέα αλλά και τον Φινέα. Τον Δαναό λοιπόν τον έβαλε ο Βήλος να κατοικήσει στην Λιβύη, ενώ τον Αίγυπτο στην Αραβία ο οποίος αφού υπέταξε την χώρα των Μελαμπόδων, την ονόμασε Αίγυπτο από τον εαυτό του.

Παραπομπές

Θεότητες της βροχής
Φερδινάνδος της Μαγιόρκας

Ο Φερδινάνδος (Ferran de Mallorca, 1278 - 5 Ιουλίου 1316) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πρίγκιπας του βασιλείου της Μαγιόρκας ως ο τρίτος γιος του βασιλιά Ιακώβου Β' της Μαγιόρκας. Ήταν επίσης Διεκδικητής του πριγκιπάτου της Αχαΐας (1314 - 1315) χάρη στα δικαιώματα της συζύγου και της πεθεράς του, υποκόμης του Ωμλάς και κύριος του Φροντινάν (1311 - 1316). Τα δικαιώματα του στο πριγκιπάτο της Αχαΐας τα παραχώρησε με την γέννηση του στον γιο του Ιάκωβο (1315). Μητέρα του ήταν η Εσκλαραμούνδα, κόρη του Ρογήρου Δ' κόμη της Φουά.

Βιογραφία
Είχε αποσταλεί από τον εξάδελφό του Φρειδερίκο Β' βασιλιά της Σικελίας το 1307-1308 στην Αθήνα για να αναλάβει τη διοίκηση της Καταλανικής Εταιρείας, αλλά ο αρχηγός της Μπερνάτ ντε Ροκαφόρ τον απέπεμψε. Καθώς επέστρεφε με τον χρονογράφο Ραμόν Μουντάνερ, συνελήφθη από τους Βενετούς στο Νεγροπόντε (Χαλκίδα) και ελευθερώθηκε το 1310. Τότε πήγε στην Ανδαλουσία, όπου διακρίθηκε στην πολιορκία της Αλμερίας σκοτώνοντας τον υιό του εμίρη της πόλης Guadix. 

Το 1313 επέστρεψε στη Σικελία, που τώρα ήταν στα χέρια των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, που τον έκαναν κύριο της Κατάνια. Εκεί ήρθε η Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου, δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Β', για να διεκδικήσει, μετά το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου το πριγκιπάτο της Αχαΐας. Έδωσε την κόρη της Ισαβέλλα ντε Σαμπράν ως σύζυγο στην Φερδινάνδο και πρόσφερε στο ζεύγος την κυριότητα της Άκοβας και τη διεκδίκησή της στο πριγκιπάτο. Η Μαργαρίτα επέστρεψε στην Αχαΐα όπου αιχμαλωτίσθηκε στο Χλεμούτσι όπου και απεβίωσε το 1315. Το ίδιο έτος η Ισαβέλλα ντε Σαμπράν γέννησε τον Ιάκωβο και απεβίωσε. Ο Φερδινάνδος τότε με μια μικρή εταιρεία μισθοφόρων αποβιβάσθηκε στο Μωρέα για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του υιού του Ιακώβου. Κατέλαβε τη Γλαρέντζα και γρήγορα απέκτησε τον έλεγχο του πριγκιπάτου. Το 1315 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα ντ' Ιμπελίν, κόρη του σενεσάλη της Κύπρου. 

Το 1316 η Ματίλντα του Αινώ, κόρη της Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου (μεγαλύτερης αδελφής της Μαργαρίτας) ήλθε στον Μορέα με το σύζυγό της και Βενετική βοήθεια. Στις 5 Ιουλίου στη Μάχη της Μανωλάδας ο Φερδινάνδος σκοτώθηκε, καθώς η βοήθεια από τη Μαγιόρκα, τη Σικελία και την Καταλανική Εταιρεία της Αθήνας ήρθε αργά. Καθώς ήταν διάδοχος του βασιλείου της Μαγιόρκας, ο πρώτος υιός του θα γίνει βασιλιάς της Μαγιόρκας ως Ιάκωβος Γ´. Στον δεύτερο Φερδινάνδο άφησε την υποκομητεία του Ωμελά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1314 την Ισαβέλλα ντε Σαμπράν, κόρη της Μαργαρίτας Βιλλεαρδουίνου. Υιός τους ήταν ο
 Ιάκωβος Γ' 1315 - 1349, που διαδέχθηκε το θείο του Σάντσο ως βασιλιάς της Μαγιόρκας.

Το 1315 ο Φερδινάνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα των Ιμπελέν, κόρη του Φιλίππου σενεσάλη της Κύπρου. Γιος τους ήταν ο:
 Φερδινάνδος 1317-π.1345, υποκόμης του Ωμλάς. Νυμφεύτηκε την Εσίβα των Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρη του Ούγου Δ΄ της Κύπρου.
 Αλίκη 1341-μετά το 1376, παντρεύτηκε το 1355 τον Φίλιππο των Ιμπελέν σενεσάλη της Κύπρου (απεβ. π.1375), γιο του Μπαλιάν, γιου του Ιωάννη, γιου του Μπαλιάν Δ΄ κυρίου του Αρσούφ.

Πρόγονοι

Πηγές
The Chronicle of Ramón Muntaner, translated into English by Lady Goodenough

Οίκος της Βαρκελώνης
Flash Gordon OST

Flash Gordon είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ / Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1981 μέσω της "Elektra".

Ιστορία του δίσκου
Το καλοκαίρι του 1979, πλησίασε το συγκρότημα ο σκηνοθέτης Ντίνο ντε Λαουρέντις, ο οποίος θα σκηνοθετούσε την ταινία για τον Φλας Γκόρντον, υπερήρωα της δεκαετίας του '30. Ο ντε Λαουρέντις τους έδωσε καλλιτεχνική ελευθερία, πείθοντας τους να αναλάβουν το πρότζεκτ, με τον Μπράιαν Μέι και τον Ρέινολντ Μακ να γίνονται παραγωγοί του δίσκου.

Οι αρχικές ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του 1980, αλλά ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 1980, όταν πραγματοποιήθηκε ένα διάλειμμα από τις συνεχείς τους περιοδείες. Για να πλησιάσουν το ύφος της ταινίας, η οποία ανήκε στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, οι Queen χρησιμοποίησαν συνθεσάιζερ σε μεγάλο βαθμό για πρώτη φορά.

Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, η "The Guardian" με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, η "Chicago Tribune" με 1 / 4 και το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,4 / 5.

Η εμπορική του επιτυχία υπήρξε χαμηλότερη σε σχέση με τα υπόλοιπα άλμπουμ του συγκροτήματος, αφού ανέβηκε μέχρι την δέκατη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και την 23η θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και έφθασε στην κορυφή των αυστριακών τσαρτ και την δεύτερη θέση στην Γερμανία. Επιπλέον ώθηση στις πωλήσεις του άλμπουμ έδωσε το επιτυχημένο σινγκλ "Flash", το οποίο μπήκε στο Top-10 της πατρίδας τους, της Ιρλανδίας, της Γερμανίας και της Γαλλίας και έφθασε στο # 1 στην Αυστρία.

Επανεκδόθηκε το 1991 με ένα remix του "Flash's Theme", το 2011 από την "Universal Records" με ένα μπόνους ΕΡ έξι ζωντανά ηχογραφημένων και εναλλακτικών εκτελέσεων, όπως και στα "iTunes" με τρία μπόνους βίντεο.

Τραγούδια του δίσκου

Θέσεις τσαρτ

Βραβεία

Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Flash Gordon" ήταν οι εξής:

 Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
 Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
 Τζον Ντίκον - μπάσο, κιθάρα, συνθεσάιζερ
 Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, κρουστά, φωνητικά, συνθεσάιζερ

Παραπομπές

Πηγές
 Flash Gordon (Original Motion Picture Soundtrack) - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Queen - Flash Gordon (album review) | Sputnikmusic
 QUEEN Flash Gordon reviews and MP3 - Prog Archives

Δισκογραφία των Queen
Άλμπουμ του 1980
Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Ο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (τουρκ; Hüseyin Zeybek, γενν. 1968, Ξάνθη) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1968 στη Ξάνθη και η καταγωγή του είναι από τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Σπούδασε στην φαρμακευτική σχολή του Πανεπιστημίου Άγκυρας, και ασκεί το επάγγελμα του από το 2003. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του φαρμακευτικού συνεταιρισμού Ξάνθης και πρόεδρος της σχολικής εφορίας του 1ου Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής το 2009, και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη το 2010. Εκλέγεται βουλευτής Ξάνθης από το 2012 και συμμετέχει στην επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων.

Παραπομπές

Έλληνες φαρμακοποιοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Ξάνθης
Μας Μίκελσεν

Ο Μας Μίκελσεν (; (Mads Dittmann Mikkelsen, Δανέζικα: [ˈmas ˈmiɡl̩sn̩]), (22 Νοεμβρίου 1965) είναι Δανός ηθοποιός.

Αρχικά ήταν γυμναστής και χορευτής, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1996. Στη Δανία έγινε γνωστός ως "Tonny", ο αντιπρόσωπος ναρκωτικών στις πρώτες δύο ταινίες της τριλογίας των κινηματογραφικών ταινιών Pusher και ως "Allan Fischer", από τον ρόλο του ως αδίστακτου αλλά ευαίσθητου αστυνομικού, στην τηλεοπτική σειρά Rejseholdet του Peter Thorsboe.  Έχει συμμετάσχει σε ταινίες τόσο στη Δανία, όσο και στο Χόλυγουντ. 

Ο Mikkelsen έγινε ευρύτερα γνωστός για το ρόλο του ως "Tristan" στην παραγωγή του Jerry Bruckheimer "King Arthur" (2004), αλλά πέτυχε παγκόσμια αναγνώριση υποδυόμενος τον "Le Chiffre" στην εικοστή πρώτη ταινία James Bond Casino Royale (2006).
Το 2012 κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για το ρόλο του στην ταινία "Το κυνήγι". Την ίδια χρονιά, ψηφίστηκε Πρόσωπο της Χρονιάς της Δανικής Αμερικανικής Εταιρείας. 
Στην τηλεοπτική σειρά "Hannibal" (2013-15) πρωταγωνίστησε ως Dr. Hannibal Lecter.
Το 2016, ο Mikkelsen υποδύθηκε τον "Kaecilius" στην ταινία της Marvel "Doctor Strange" και τον "Galen Erso", στο  "Rogue One: A Star Wars Story" της Lucasfilm.
Το 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο θα τιμήσει τον ηθοποιό με την «Τιμητική Καρδιά του Σαράγεβο», ένα από τα σημαντικότερα βραβεία συνεισφοράς στην κινηματογραφική τέχνη.

Είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Hanne Jacobsen και πατέρας δύο παιδιών.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση
2000 Unit One
2002 Bertelsen - de uaktuelle nyheder
2005 Julie
2013 - 2015 Hannibal

Παραπομπές

Δανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Δανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ιζαμπέλα Ροσελίνι

Η Ιζαμπέλα Ροσελίνι (Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini, 18 Ιουνίου 1952) είναι Ιταλίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Γεννήθηκε το 1952 στη Ρώμη. Οι γονείς της ήταν ο σκηνοθέτης Ρομπέρτο Ροσελίνι και η ηθοποιός Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Το 1979 απέκτησε και την αμερικανική υπηκοότητα, εκτός της ιταλικής που ήδη κατείχε.

Υπήρξε παντρεμένη με τον Μάρτιν Σκορτσέζε, τον οποίο χώρισε για τις ψυχολογικές του μεταπτώσεις. Γνώρισε τον Ντέιβιντ Λιντς το 1986 στα γυρίσματα της ταινίας Μπλε βελούδο και από εκείνη τη χρονιά μέχρι το 1991 είχε σχέση μαζί του. Ο Λιντς της είπε ότι έμοιαζε πολύ με την Μπέργκμαν, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι κόρη της.

Ενδεικτική φιλμογραφία

Παραπομπές

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιταλοί μοντέλα
Ιταλοαμερικανοί
Μινκόβσκι (κρατήρας)

Ο Μινκόβσκι (Minkowski) είναι κρατήρας διαμέτρου 113 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται βόρεια-βορειοανατολικά του παρομοίων διαστάσεων κρατήρα Λεμαίτρ. Στα βορειοδυτικά του Μινκόβσκι είναι ο κρατήρας Μπαλντέ και στα νοτιοανατολικά ο Φιζώ.

Το εξωτερικό χείλος του Μινκόβσκι έχει υποστεί σοβαρή διάβρωση και σήμερα δεν πρόκειται παρά για μια ακανόνιστη ράχη κυκλικού σχήματος.
Υπάρχουν πολυάριθμοι κρατήρες επί του χείλους, εκ των οποίων τα δύο ζεύγη στην ανατολική πλευρά είναι ίσως τα πλέον αξιόλογα παραδείγματα. Ο πυθμένας είναι σχετικά επίπεδος, με μία σκουρόχρωμη ζώνη στο βορειοανατολικό τεταρτημόριο -χαρακτηριστικό που υποδηλώνει εκροή λάβας στην επιφάνεια. Περίπου στο κέντρο του Μινκόβσκι υπάρχει ένας κρατήρας με σχήμα που ομοιάζει με μπωλ.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Φυγή στην Αίγυπτο (Πουσέν)

Η Φυγή στην Αίγυπτο (γαλλικά: La Fuite en Égypte) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Νικολά Πουσέν (Nicolas Poussin) που φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη το 1658.

Θέμα 
Το έργο αποτελεί μια κλασική απεικόνιση ενός χαρακτηριστικού επεισοδίου από την παιδική ηλικία του Ιησού της Καινής Διαθήκης που αναφέρεται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (2. 13-33). Περιέχει διάφορους χριστιανικούς συμβολισμούς και πιθανότατα φιλοτεχνήθηκε με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί ως εκκλησιαστικός διάκοσμος για λογαριασμό του Ζακ Σεριζιέ (Jacques Cerisier).

Πληροφορίες 
Ο πίνακας είναι φιλοτεχνημένος με λάδι σε καμβά με διαστάσεις 97 εκ. x 133 εκ. και εντάσσεται στο καλλιτεχνικό ρεύμα του κλασικισμού. Το έργο έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας ως εθνικός θησαυρός και εκτίθεται από το 2007 στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών.

Παραπομπές 

Έργα γαλλικής ζωγραφικής
Φιζώ (κρατήρας)

Ο Φιζώ (Fizeau) είναι κρατήρας διαμέτρου 111 χλμ. ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Στα δυτικά-βορειοδυτικά του βρίσκεται ο κρατήρας Μινκόβσκι και στα νοτιοδυτικά ο Άικμαν.

Το βόρειο μισό του εσωτερικού χείλους του αποτελείται από αναβαθμίδες ενώ στο νότιο τμήμα είναι απότομο. Στο εσωτερικό υπάρχει μικρότερος κρατήρας κατά μήκος τους νοτιοδυτικού χείλους ενώ η επιφάνεια καλύπτεται κατά κύριο λόγο από πτυχώσεις/αναβαθμίδες. Μικρότεροι κρατήρες υπάρχουν επίσης στο βορειοανατολικό και το δυτικό-νοτιοδυτικό χείλος.

Ο πυθμένας είναι σχετικά επίπεδος πέρα από τις αναβαθμίδες, με ελάχιστους κρατήρες ή άλλα αξιόλογα χαρακτηριστικά πλην της κεντρικής κορυφής και μερικών ελαφρά ανυψωμένων σημείων στα βορειοδυτικά.

Δευτερεύοντες κρατήρες

Βιβλιογραφία 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Κρατήρες Σελήνης
Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (σειρά ταινιών)

Το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (αγγλικά: The Lord of the Rings) είναι μία high fantasy περιπετειώδης τριλογία, σκηνοθετημένη από τον Πίτερ Τζάκσον. Το σενάριο βασίστηκε στα τρία μυθιστορήματα, που αποτελούν το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Οι τρεις ταινίες που περιλαμβάνονται στην τριλογία είναι Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού (2001), Οι Δυο Πύργοι (2002) και Η Επιστροφή του Βασιλιά (2003). Η διανομή έγινε από τη New Line Cinema.

Θεωρείται ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο φιλόδοξα κινηματογραφικά πρότζεκτ που υπήρξαν ποτέ, με τον προϋπολογισμό του να αγγίζει τα $281 εκατομμύρια (μερικές πηγές αναφέρουν και $310 με $330 εκατομμύρια), με το όλο πρότζεκτ να διαρκεί περίπου 8 χρόνια, με τις ταινίες να γυρίζονται ταυτοχρόνως, και οι οποίες έλαβαν μέρος στη γενέτειρα του σκηνοθέτη, τη Νέα Ζηλανδία. Η κάθε μία από τις ταινίες έχει τη δική της extended edition (εκτεταμένη έκδοση), στα home video που κυκλοφόρησαν. Αν και η ταινία ακολουθεί την βασική ιστορία του βιβλίου του Τόλκιν, σε αρκετές περιπτώσεις έγιναν παραλείψεις ενώ σε άλλες παρεκκλίσεις.

Η τριλογία διαδραματίζεται στην Μέση-γη, με πρωταγωνιστή τον Χόμπιτ Φρόντο Μπάγκινς, ο οποίος μετά το συμβούλιο του Έλροντ, αναλαμβάνει τη μεγάλη και δύσκολη αποστολή να καταστρέψει το Ένα Δαχτυλίδι και έτσι γίνεται ο Δαχτυλιδοκουβαλητής. Το φορτίο είναι πολύ βαρύ για έναν Χόμπιτ, γι αυτό μαζί του σε αυτό το ταξίδι, το οποίο θα είναι γεμάτο περιπέτειες και δυσκολίες, θα τον συνοδεύσουν άλλα 8 άτομα, η λεγόμενη Συντροφιά του Δαχτυλιδιού, η οποία επωμίζεται την διασφάλιση της ειρήνης σε όλη την Μέση Γη, γιατί, μόνο με αυτό το Δαχτυλίδι ο σκοτεινός άρχοντας Σάουρον θα μπορέσει να αποκτήσει την παλιά του δύναμη και να κυριαρχίσει σε όλη την Μέση-Γη.

Η τριλογία έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία, κι αν η τριλογία παρουσιαστεί ως ενιαίο έργο, τότε πρόκειται για το πρώτο σε πωλήσεις έργο παγκοσμίως, όλων των εποχών. Οι ταινίες απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές και πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία. Κέρδισε 17 Όσκαρ από τις 30 υποψηφιότητες που έλαβε. Συγκεκριμένα, η τρίτη ταινία, απέσπασε τα 11 από τα 17 συνολικά Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες ταινίες της διοργάνωσης, εφόσον έφτασε τα βραβεία που είχαν αποσπάσει το Μπεν Χουρ και ο Τιτανικός. Ειδική μνεία σε κριτικές ήταν τα οπτικοακουστικά εφέ των ταινιών.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

Αγγλόφωνες ταινίες
 
Αμερικανικές επικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Σειρές ταινιών
High fantasy ταινίες
Νεοζηλανδικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Πίτερ Τζάκσον
Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Αρχοντας
Δανική Ποδοσφαιρική Ένωση

Η Δανική Ποδοσφαιρική Ένωση (δανικά: Dansk Boldspil-Union, DBU) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Δανία. Εδρεύει στο Μπρόντμπι και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Δανίας.

Λογότυπο 
Το λογότυπο της Δανικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Η Δανία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Δανία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Δανία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Μποάκο

Το Μποάκο (ισπανικά: Boaco) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μποάκο, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διαμερίσματος.

Γεωγραφία
Το διαμέρισμα συνορεύει με τα διαμερίσματα Μούυ Μούυ στα βόρεια, Σαν Λορένσο στα νότια, Καμοάπα στα νότια και ανατολικά και Τεουστέπε, Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες και Σάντα Λουσία στα δυτικά. Το ψηλότερο σημείο είναι το Σέρρο δε λα Βιέχα, με ύψος 1.020 μ.

Η πόλη

Ονομασία
Το όνομα Μποάκο προέρχεται από την λέξη Boa(j) που σημαίνει <<μάγοι>> και την κατάληξη -ο που σημαίνει <<τόπος>>. Ονομάζεται δε και Πόλη των Δύο Ορόφων (Ciudad de Dos Pisos) από τον Αρμάντο Ινσέρ Μπαρκέρο (Armando Incer Barquero).

Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από Ισπανούς αποίκους που μετανάστευσαν από την σημερινή Γουατεμάλα. Στο παρελθόν ανήκε στο διαμέρισμα Τσοντάλες. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1910 η κυβέρνηση Χοσέ Μαδρίς ίδρυσε το διαμέρισμα Χερές (Jerez) με πρωτεύουσα την πόλη του Μποάκο. Ωστόσον ο εν λόγω νόμος ανηρέθη ώσπου στις 18 Ιουλίου του 1935 η κυβέρνηση Χουάν Μπαουτίστα Σακάσα δημιούργησε το διαμέρισμα Μποάκο.

Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται 88 χιλιόμετρα ανατολικά της Μανάγουα. Η ψηλότρη κορυφή είναι ο Λόφος της Γραός (El Cerro de la Vieja).

Κλίμα
Η μέση θερμοκρασία της πόλης κυμαίνεται μεταξύ 27 και 30 °C κατά το θέρος και 18 °C κατά τον χειμώνα, ενώ ο ετήσιος υετός είναι 1.200-2.000 mm.

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Μ
Δήμοι της Νικαράγουας

Τα 17 διαμερίσματα της Νικαράγουας υποδιαιρούνται σε 153 δήμους.

Ατλάντικο Νόρτε

Ατλάντικο Σουρ

Γρανάδα

Εστελί

Καράσο

Λεόν

Μαδρίς

Μανάγουα

Μασάγια

Ματαγάλπα

Μποάκο

Νουέβα Σεγόβια

Ρίβας

Ρίο Σαν Χουάν

Τσιναντέγα

Τσοντάλες

Χινοτέγα

Δείτε επίσης
 Διαμερίσματα της Νικαράγουας
 Κατάλογος πόλεων της Νικαράγουας

 Δημοι
Τεουστέπε

Το Τεουστέπε (ισπανικά: Teustepe) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Τεουστέπε.

Η πόλη
Το Τεουστέπε βρίσκεται 94 χιλιόμετρα από την Μανάγουα.

Ονομασία 
Το όνομα Τεουστέπε προέρχεται από τις λέξεις της τοπικής γλώσσας Τσοροτέγκα Teote (Θεός) και Tepec (τόπος).

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Τ
Τ
Ορέστης Ανδρεαδάκης

Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, γεννημένος το 1963 στο Ηράκλειο Κρήτης, είναι Έλληνας επαγγελματίας του κινηματογράφου που έχει υπηρετήσει την τέχνη με διάφορες ιδιότητες: ως κριτικός ταινιών, ως τηλεοπτικός παρουσιαστής για κινηματογραφικά θέματα, συντάκτης και διευθυντής σε σχετικά έντυπα, ενώ επίσης εργάζεται στα πλαίσια της διοργάνωσης κινηματογραφικών φεστιβάλ.

Είναι απόφοιτος της Σχολής Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου. Από το 1986 μέχρι και το 1991 έζησε κατά διαστήματα στη Γαλλία και στην Ελβετία, όπου παρακολούθησε μαθήματα γαλλικής λογοτεχνίας, ιστορίας της τέχνης, θεωρίας του κινηματογράφου, καθώς και μαθήματα ζωγραφικής και εικαστικών εγκαταστάσεων. Παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθεσίας και παραγωγής σε γαλλικές ταινίες και τηλεταινίες.

Εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος», «Έθνος» και «Η Αυγή» και στο περιοδικό «Σινεμά», το οποίο διηύθυνε από το 2007. Από το 1995 εργάστηκε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel ως κινηματογραφικός συντάκτης, δημιουργώντας τον επόμενο χρόνο την εκπομπή για θέματα κινηματογράφου με τίτλο «Ραντεβού για Σινεμά».

Από το 1994 μέχρι και το 2000 συνεργάστηκε με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ως συντονιστής, παρουσιαστής και μεταφραστής των συνεντεύξεων Τύπου. Από το Μάιο του 2016 ανέλαβε καθήκοντα Καλλιτεχνικού Διευθυντή, ύστερα από εισήγηση της γενικής διευθύντριας Ελίζ Ζαλαντό.

Το 1995 συμμετείχε στην ίδρυση του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Στα πλαίσια αυτού εργάστηκε ως Διευθυντής Συντονισμού και Επικοινωνίας και από το 2007 μέχρι σήμερα διατηρεί την ιδιότητα του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του φεστιβάλ. Το 2011 συμμετείχε στην ίδρυση του Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου «Athens Open Air Film Festival».

Το 2013 η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Πηγές 
 «Ο Ορ.Ανδρεαδάκης στο «τιμόνι» του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», 10 Μαΐου 2016.
 «Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης έγινε Ιππότης», 27 Σεπτεμβρίου 2013.
 Ορέστης Ανδρεαδάκης, συλλογή άρθρων στο Aixmi.gr.
  Ορέστης Ανδρεαδάκης, καταχώρηση στη BiblioNet.

Έλληνες κριτικοί του κινηματογράφου
Έλληνες παρουσιαστές
Έλληνες σκηνοθέτες
Αδένιον

Το Αδένιον (Adenium) είναι γένος αγγειόσπερμων φυτών στην  οικογένεια των Αποκυνίδων (Apocynaceae)  και περιγράφηκε για πρώτη φορά ως γένος το 1819. Είναι εγγενές στην Αφρική και στην Αραβική Χερσόνησο.

Καλλιέργεια και χρήσεις
Το Αδένιον το εύσαρκον (Adenium obesum) καλλιεργείται ως φυτό εσωτερικού χώρου σε περιοχές με εύκρατο κλίμα. Έχουν αναπτυχθεί πολυάριθμα υβρίδια. Τα Αδένια εκτιμώνται για τα πολύχρωμα άνθη τους, αλλά και για τα ασυνήθη, παχύκορμα (caudices). Δύνανται να καλλιεργηθούν για πολλά χρόνια σε γλάστρα και χρησιμοποιούνται συνήθως για μπονσάι.

Επειδή τα σπόρο-αναπτυσσόμενα φυτά δεν είναι γενετικά πανομοιότυπα με το μητρικό φυτό, οι επιθυμητές ποικιλίες συνήθως διαδίδονται με τον εμβολιασμό. Γενετικά πανομοιότυπα φυτά μπορούν επίσης να παραχθούν  με μοσχεύματα. Ωστόσο, κόβοντας αναπτυγμένα φυτά, δεν τείνουν να αναπτύξουν ένα επιθυμητό παχύ caudex τόσο σύντομα όσο τα σπόρο-αναπτυσσόμενα φυτά.

Ο χυμός (sap) των ειδών Α. το βοημιανόν (Adenium boehmianum), Α. το πολυανθές (Α. multiflorum) και Α. το εύσαρκον (Α. obesum), περιέχει τοξικές καρδιακές γλυκοσίδες και χρησιμοποιείται ως δηλητήριο βελών σε ολόκληρη την Αφρική, για το κυνήγι μεγάλων θηραμάτων.

Ταξινόμηση
Το γένος Αδένιον θα μπορούσε να περιέχει έως και δώδεκα είδη. Αυτά θεωρούνται από άλλους συγγραφείς υποείδη ή ποικιλίες. Μια ταξινόμηση κατά τα τέλη του 20ού αιώνα από τον Plazier, αναγνωρίζει πέντε είδη.

Είδη
 Adenium arabicum Isaac Bayley Balfour (Balf.f.) = A. obesum
 Αδένιον το βοημιανόν (Adenium boehmianum) Schinz - (Ναμίμπια, Ανγκόλα)
 Αδένιον το πολυανθές (Adenium multiflorum) Johann Friedrich Klotzsch (Klotzsch.) (Νότια Αφρική, από τη νότια Ζάμπια)
 Αδένιον το εύσαρκον (Adenium obesum) Peter Forsskål (Forssk.) Johann Jakob Roemer (Roem.) & Josef August Schultes (Schult.)  - ευρέως διαδεδομένο από την Σενεγάλη έως την Σομαλία και επίσης στην Αραβική Χερσόνησο
 Αδενιον το ελαιόφυλλον (Adenium oleifolium) Stapf - Νότια Αφρική, Μποτσουάνα, Ναμίμπια
 Adenium swazicum Stapf (Ανατολική Νότια Αφρική)

Παλαιότερα τοποθετημένα εδώ
Pachypodium namaquanum (Wyley πρώην Harv.) Welw. (ως A. namaquanum Wyley πρώην Harv.)

Κοινές ονομασίες
Το Αδένιον το εύσαρκον (Adenium obesum) είναι επίσης γνωστό και ως το ρόδο της ερήμου. Στις Φιλιππίνες, λόγω της ομοιότητάς του με το σχετικό γένος Πλουμέρια και το γεγονός ότι εισήχθη στις Φιλιππίνες από το Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη, το φυτό επίσης ονομάζεται «Μπανγκόκ kalachuchi».

Εικόνες

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές 

Αποκυνοειδή
Φυτά που χρησιμοποιούνται για μπονσάι
Αδένιουμ
Φυτά Caudiciform
Αντριάν Μούτου

Ο Αντριάν Μούτου (ρουμανικά: Adrian Mutu, [ρουμανική προφορά: adriˈan ˈmutu], 8 Ιανουαρίου 1979 - ) είναι Ρουμάνος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αν και ξεκίνησε με καλές προοπτικές, η καριέρα του είχε πισωγυρίσματα και δυσκολίες καθώς βρέθηκε θετικός σε ναρκωτικές ουσίες.

Ο παίκτης ξεκίνησε την καριέρα του στην Ρουμανία, παίζοντας αρχικά στην ΦΚ Άρτζες Πιτέστι και στην Ντιναμό Βουκουρεστίου, πριν πάρει μεταγραφή στην Ίντερ, μεσούσης της σεζόν 1999-00, στη Σέριε Α. Αγωνίστηκε για 10 αγώνες, όμως έφυγε και πήγε στη Βερόνα και στην Πάρμα, πετυχαίνοντας 39 γκολ σε 3 χρόνια. Οι καλές του επιδόσεις τον έφεραν στην Τσέλσι, έναντι του ποσού των 22.5 εκατομμυρίων ευρώ. Εκεί προέκυψε το πρόβλημα με τα ναρκωτικά και το συμβόλαιο του διεκόπη, ενώ μόλις ελευθερώθηκε, πήγε ξανά στη Σέριε Α, για λογαριασμό της Γιουβέντους αυτή τη φορά. Άλλη μία αναποδιά συνέβη στην καριέρα του τότε, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες, και με τη Γιουβέντους να τιμωρείται, παίζοντας στη Σέριε Β, έτσι μετά υπέγραψε στη Φιορεντίνα, όπου αγωνίστηκε για 5 χρόνια. Κατόπιν αγωνίστηκε για λίγο σε ΑΚ Τσεζένα και ΑΚ Αζαξιό, και μετά επέστρεψε στη Ρουμανία. 

Ο Μούτου έπαιξε και στην Εθνική Ρουμανίας, κάνοντας το ντεμπούτο του το 2000. Συνολικά έπαιξε σε 77 αγώνες, πετυχαίνοντας και 35 γκολ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Γκεόργκι Χάτζι (κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα). Με τη Ρουμανία συμμετείχε στις διοργανώσεις Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008. Κέρδισε τέσσερις φορές το βραβείο Καλύτερος Παίκτης στη Ρουμανία, και βρίσκεται πλέον πίσω από τον Γκεόργκι Ποπέσκου και τον Γκεόργκι Χάτζι, οι οποίοι έχουν τιμηθεί 6 και 7 φορές, αντιστοίχως. Στις 11 Αυγούστου του 2011, αποκλείστηκε από την Εθνική του ομάδα, γιατί βρέθηκε να καταναλώνει αλκοόλ, το βράδυ της 10η Αυγούστου, ενόσω οι συμπαίκτες τους, δίνανε φιλικό αγώνα με το Σαν Μαρίνο. Παρόλα αυτά, συνέχισε να αγωνίζεται, έως το 2013.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

ESPN Profile 

Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άρτζες Πιτέστι
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πετρόλουλ Πλοϊέστι
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πούνε Σίτι
Ποδοσφαιριστές ΑΣΑ 2013 Τίργκου Μούρες
Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Na putu

To Na putu (αγγλικά: On the Path) είναι δραματική ταινία, από τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, του 2010, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιασμίλα Ζμπάνιτς. Πρωταγωνιστούν η Ζρίνκα Κβίτεσιτς και Λέον Λούτσεβ. Η ταινία επικεντρώνεται στη σχέση και τις δυσκολίες που παρουσιάζονται σε ένα νεαρό ζευγάρι. Η ταινία υπήρξε επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, για τη Χρυσή Άρκτο. Ενώ στο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Γερεβάν, κέρδισε το βραβείο FIPRESCI.

Πλοκή 
Η Λούνα και ο Αμάρ είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ζει στο Σαράγιεβο. Αμφότεροι έχουν τραυματικές εμπειρίες από το πόλεμο που είχε ξεσπάσει στην περιοχή τη δεκαετία του 1990. Η Λούνα, είχε δει τους γονείς της να πεθαίνουν από αντιμουσουλμάνους, στο Μπιέλινα και ήρθε στο Σαράγιεβο με τους παππούδες της, ως προσφυγοπούλα. Ο Αμάρ είχε υπηρετήσει στον πόλεμο ως στρατιώτης και έχασε τον αδελφό του. Πλέον και οι δύο έχουν φτιάξει τη ζωή τους, η Λούνα δουλεύοντας ως αεροσυνοδός και ο Αμάρ ως υπάλληλος στο κέντρο ελέγχου του Αεροδρομίου του Σαράγιεβο. Όταν αυτή επέστρεψε από μία πτήση, κάνανε ένα παθιασμένο σεξ και βγήκαν έξω να διασκεδάσουν. Αν και είναι μουσουλμάνοι, η θρησκεία δεν έπαιζε μεγάλο ρόλο στη σχέση τους. Μάλιστα, ο Αμάρ, έπινε λίγο παραπάνω - απαγορευμένο στο Ισλάμ -, αλλά αυτό άρχισε σιγά σιγά να γίνεται πρόβλημα στη σχέση τους.

Εν αρχή, ο Αμάρ, χάνει τη δουλειά, επειδή τον πιάσανε μεθυσμένο εν ώρα υπηρεσίας. Έτσι η Λούνα έγινε πολύ ανήσυχη, ενώ διατηρούσε πάντα, το όνειρό της, ότι μία μέρα θα αποκτήσει ένα παιδί με τον Αμάρ. Οι φόβοι της όμως για το μέλλον αυξήθηκαν όταν ο Αμάρ, βρήκε δουλειά, με καλά λεφτά, σε μία μουσουλμανική κοινότητα, η οποία βρισκόταν αρκετές ώρες μακριά από όπου διέμεναν. Η Λούνα δεν επικοινωνούσε συχνά με τον Αμάρ. Όταν πια της επιτράπηκε να πάει στην κοινότητα, η οποία βρισκόταν σε ένα ωραίο και ειδυλλιακό μέρος, πρόσεξε ότι οι άντρες αλλά και γυναίκες ζούσαν σε στενό περιορισμό και ότι τους παρακολουθούσαν στενά. Έτσι, η Λούνα ζητά στον Αμάρ να επιστρέψει σπίτι, όμως εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι τον κρατά μακριά από το ποτό, αλλά και ότι αυτή η ζωή αξίζει σε αυτήν την κοινότητα. Τότε η Λούνα κατάλαβε ότι οι πεποιθήσεις του Αμάρ για τη θρησκεία άλλαξαν. Ο Αμάρ, ισχυριζόταν ότι όλα τα κάνει για γίνει ένα καλύτερο άτομο, αλλά η συλλογιστική πορεία του Αμάρ ήταν κάτι που δεν μπορούσε να κατανοήσει η Λούνα. Τότε αρχίζει να αμφισβητεί σε οτιδήποτε πίστευε έως τότε, μέχρι και την ανάγκη της να αποκτήσει ένα παιδί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ταινίες του 2010
Βοσνόφωνες ταινίες
Ταινίες από Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Δραματικές ταινίες
Ευρωπαϊκές ταινίες