joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
1917 (ταινία)

Το 1917 είναι πολεμική ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ ΜακΚάι και Ντιν-Τσαρλς Τσάπμαν. Βασίζεται σε μια ιστορία που είπε στον Μέντες ο πατρικός παππούς του, Άλφρεντ Μέντες, και αφηγείται στην ιστορία δύο νεαρών Βρετανών στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου των οποίων η αποστολή είναι παραδώσουν μια προειδοποίηση για ενέδρα λίγο μετά την υποχώρηση των Γερμανών στη γραμμή Χίντεμπουργκ, κατά τη διάρκεια της επιχείρηση Άλμπεριχ, το 1917. 

Η ταινία ανακοινώθηκε επισήμως τον Ιούνιο του 2018, και οι ΜακΚάι και Τσάπμαν προσελήφθησαν τον Οκτώβριο και οι υπόλοιποι ηθοποιοί τον επόμενο Μάρτιο. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2019 σε Αγγλία και Σκωτία, με τον φωτογράφο Ρότζερ Ντίκινς να χρησιμοποιεί μακριές λήψεις ώστε η ταινία να φαίνεται σαν μια συνεχόμενη λήψη. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 4 Δεκεμβρίου 2019 και η διανομή της στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισε στις 25 Δεκεμβρίου και στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 10 Ιανουαρίου 2020.

Η ταινία έλαβε κριτικές για τη σκηνοθεσία του Μέντες, τις ερμηνείες, τη φωτογραφία, τη μουσική, τον ήχο και τη ρεαλιστική απεικόνιση του θέματός της. Η ταινία προτάθηκε για 10 βραβεία Όσκαρ, συμπεριλαμβάνουν των βραβείων καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και πρωτότυπου σεναρίου, για την 92η απονομή των βραβείων, κερδίζοντας τελικά τρία βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου καλύτερης κινηματογραφίας και ειδικών εφφέ. Στις 77ες Χρυσές Σφαίρες κέρδισε το βραβείο καλύτερης δραματικής ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας και έλαβε το βραβείο καλύτερης ταινίας από το σωματείο παραγωγών των ΗΠΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 

Ταινίες του 2019
Αμερικανικές επικές ταινίες
Βρετανικές επικές ταινίες
Αμερικανικές πολεμικές ταινίες
Βρετανικές πολεμικές ταινίες
Αμερικανικές ιστορικές ταινίες
Βρετανικές ιστορικές ταινίες‎
Βρετανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία
Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Ταινίες Δυτικού Μετώπου (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες
Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ελισάβετ της Νυρεμβέργης

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Nürnberg von Wettin (1358 - 26 Ιουλίου 1411) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου & βασίλισσα της Γερμανίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ των Χοεντσόλερν μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισσεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1374 τον Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας και είχε τέκνα:
 Ρούπερτ Πίπαν 1375-1397, απεβίωσε 22 ετών.
 Μαργαρίτα 1376-1434, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. 
 Φρειδερίκος π. 1377-1401, απεβίωσε 24 ετών.
 Λουδοβίκος Γ΄ 1378-1436, εκλέκτορας του Παλατινάτου.
 Αγνή 1379-1401, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Α΄ δούκα της Κλέβης.
 Ελισάβετ 1381-1408, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας.
 Ιωάννης 1383-1443, παλατινός κόμης του Νόιμαρκτ. Ο γιος του:
 Χριστόφορος Γ΄ 1416-1448, έγινε βασιλιάς της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας.
 Στέφανος 1385-1459, παλατινός κόμης του Ζίμερν-Τσβάιμπρυκεν. Από τον κλάδο αυτόν προέρχονται έξι βασιλείς της Βαυαρίας, τρεις της Σουηδίας και ένας της Ελλάδας. Απόγονοί του υπάρχουν ως τις ημέρες μας.
 Όθων Α΄ 1390-1461, παλατινός κόμης του Μόσμπαχ και μετά του Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ.

Πηγές
 Hlavacek, Ivan (2000). "The Empire:The Luxembourgs and Rupert of the Palatinate, 1347-1410". The New Cambridge Medieval History:c.1300-1415. Volume 6. Cambridge University Press.

Οίκος των Χοεντσόλερν
Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Βασίλισσες της Γερμανίας
Ίλαρι Μπλάζι

Η Ίλαρι Μπλάζι (ιταλικά: Ilary Blasi, γενν. Ρώμη, 28 Απριλίου 1981) είναι Ιταλίδα μοντέλο, τηλεοπτική προσωπικότητα και πρώην ηθοποιός.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1981 στη Ρώμη από τους Ντανιέλα και Ρομπέρτο Μπλάζι. Έχει δύο αδελφές, τη Σίλβια που είναι μεγαλύτερη και τη Μέλοντι που είναι μικρότερη της.

Σταδιοδρομία 
Η Ίλαρι ξεκίνησε την καριέρα της το 1987 παίζοντας σε διαφημίσεις. Το 1987-1989, η Μπλάζι έπαιξε σε 5 ταινίες. Την ίδια εποχή άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο. 

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2001 έκανε τηλεοπτική πρεμιέρα ως συμπαρουσιάστρια της εκπομπής «Passaparola».

Προσωπική ζωή 
Παντρεύτηκε τον πρώην ποδοσφαιριστή Φραντσέσκο Τόττι στις 19 Ιουνίου 2005, ύστερα από δύο χρόνια σχέσης. Απέκτησαν τρία παιδιά: έναν γιο, τον Κριστιάν (γενν. 6 Νοεμβρίου 2005) και δύο κόρες, τη Σανέλ (γενν.13 Μαΐου 2007)  και την Ισαμπέλ (γενν. 10 Μαρτίου 2016). Στις 11 Ιουλίου 2022 ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ιταλοί μοντέλα
Ιταλίδες ηθοποιοί
Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλοί τηλεπαρουσιαστές
Μαργαρίτα της Βαυαρίας, μαρκησία της Μάντουα

Η Μαργαρίτα, (γερμανικά: Margaret von Wittelsbach, 1442 - 1479) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν η κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Μάντουα.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Άννας των Γουέλφων, κόρης του Έρικ, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1463 τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Μάντουα και είχε τέκνα:
 Κλάρα 1464-1503, παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο των Βουρβόνων, κόμη του Μονπανσιέ.
 Φραγκίσκος Β΄ 1466-1519, μαρκήσιος της Μάντουας.
 Σιγισμούνδος 1469-1525, καρδινάλιος.
 Ελισάβετ 1471-1526, παντρεύτηκε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ ντα Μοντεφέλτρο δούκα του Ουρμπίνο.
 Μαγδαληνή 1472-1490, παντρεύτηκε τον Τζοβάνι Σφόρτσα, κύριο του Πέζαρο.
 Ιωάννης 1474-1525, κύριος του Βεσκοβάτο. Οι απόγονοί του μαρκήσιοι του Βεσκοβάτο, έγιναν ο κύριος κλάδος των Γκοντζάγκα, μια και εξέλειπαν οι άλλοι κλάδοι.

Πηγές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Νέστορας Μυτίδης

Ο Νέστορας Μυτίδης (γενν. 1 Ιουνίου 1991) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τον Λεβαδειακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Μυτίδης άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία στην ΑΕΚ Λάρνακας και μετά την άφιξη του Ανδρέα Μιχαηλίδη προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα, η οποία έπαιζε στη Β' κατηγορία της Κύπρου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, όπου έκανε δύο εμφανίσεις, βοηθώντας την ομάδα να προβιβαστεί στην Α' Κατηγορία. 

Τη σεζόν 2010-11, ο Τον Κάανεν καθιέρωσε τον Μυτίδη ως βασικό παίκτη της ομάδας και στις 13 Νοεμβρίου 2010 σημείωσε τον επαγγελματικό του γκολ, στο 85ο λεπτό μίας νίκης εναντίον του Ερμή Αραδίππου. 

Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο Γιουρόπα Λιγκ στη νίκη με 8-0 εναντίον της Φλοριάνα στο Στάδιο Χιμπέρνιανς. 

Στις 12 Ιουλίου 2016, υπέγραψε διετές συμβόλαιο, με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη ένα, με την ολλανδική Ρόντα. 

Τον Απρίλιο του 2017, ο Μυτίδης επέστρεψε μόνιμα στην ΑΕΚ Λάρνακας, μετά από δανεισμό έξι μηνών από τη Ρόντα. 

Στις 18 Δεκεμβρίου 2017, μετακινήθηκε με δανεισμό έξι μηνών στην Κερκύρα της Σούπερ Λιγκ. 

Τη σεζόν 2018-19, αγωνίστηκε στην ΑΕΛ Λεμεσού. 

Στις 5 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με την Παναχαϊκή της Σούπερ Λιγκ 2.

Στις 19 Αυγούστου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Λεβαδειακό.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του Μυτίδη προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Άγγελου Αναστασιάδη, που τον κάλεσε στην Εθνική Κύπρου όταν ήταν μόλις 19 χρονών. Στις 16 Νοεμβρίου 2010, έκανε το ντεμπούτο του για την Κύπρο, παίζοντας σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ιορδανίας ως αλλαγή στο 64ο λεπτό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο aek.com.cy 
   
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ρόντα ΓΚ
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Δημοκρατική Ένωσις (1958)

Η Δημοκρατική Ένωσις ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα της κεντροαριστεράς που ιδρύθηκε το 1958 από τον Ηλία Τσιριμώκο. 

Το 1961 συμμετείχε στην Ένωση Κέντρου.

Ιστορικό
Η Δημοκρατική Ένωσις ιδρύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1958 από μία ομάδα δώδεκα βουλευτών (Αθανασιάδης, Αράπης, Βαλούρδος, Βουλόδημος, Γαληνός, Διβάρης, Καλλιδόπουλος, Κύρκος, Μπρεδήμας, Παινέζης, Πυρομάγλου, Τσιριμώκος) που ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά. Πρόεδρος και εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Ενώσεως ανέλαβε ο Ηλίας Τσιριμώκος.

Στις αρχές του 1961, επτά βουλευτές (Αράπης, Βαλούρδος, Βουλόδημος, Διβάρης, Κύρκος, Παινέζης, Πυρομάγλου) ανεξαρτητοποιήθηκαν από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, αφού προηγουμένως είχαν διαγραφεί μαζί με το στέλεχος του κόμματος Δημήτριο Στρατή, επειδή πήραν μέρος σε κινήσεις της αριστεράς για συνεργασία όλων των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων. Μερικοί από τους βουλευτές που ανεξαρτητοποιήθηκαν πήραν μέρος στην ίδρυση του Εθνικού Αγροτικού Κόμματος, το οποίο είχε συγκροτηθεί από βουλευτές που είχαν αποχωρήσει επίσης από την Ε.Δ.Α..

Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η Δημοκρατική Ένωσις προσχώρησε στο Δημοκρατικό Κέντρο - Αγροτική Φιλελευθέρα Ένωσις, ένα συνασπισμό κομμάτων που είχε ιδρυθεί από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ωστόσο, διατηρήθηκε η διακριτή ταυτότητα του κόμματος εντός του ευρύτερου σχήματος. Λίγο καιρό αργότερα, με τη σύμπραξη και άλλων δυνάμεων του κέντρου, ιδρύθηκε η Ένωσις Κέντρου στην οποία η Δημοκρατική Ένωσις συμμετείχε, αναστέλλοντας τη λειτουργία της.

Πηγές
 Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977.
Μεταπηδήσεις και αλλαγές στρατοπέδου πολιτικών στελεχών (1950-1967)
 http://www.hri.org/Samizdat/97-03-26.dir/art4.htm

Καταργημένα φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Μαγδαληνή ντε Λα Τουρ του Ωβέρν

Η Μαγδαληνή, γαλλ. Madeleine de La Tour d'Auvergne (1498 - 28 Απριλίου 1519) από τον Οίκο ντε Λα Τουρ ήταν κόρη του κόμη του Ωβέρν και με τον γάμο της έγινε κυβερνήτης της Φλωρεντίας και δούκισσα του Ουρμπίνο.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν και της Ιωάννας των Βουρβόνων, κόρης του Ιωάννη Η΄ κόμη του Βαντόμ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1518 τον Λαυρέντιο Β΄ των Μεδίκων κυβερνήτη της Φλωρεντίας και δούκα του Ουρμπίνο και είχε τέκνα:
 Αικατερίνη 1519-1589, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Βαλουά βασιλιά της Γαλλίας.

Πηγές
 McGowan, Margaret M. (2008). Dance in the Renaissance: European Fashion, French Obsession. Yale University Press.
 Wellman, Kathleen (2013). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press.
 Knecht, R.J. (1999). Catherine de' Medici. Pearson Education Limited.

Παραπομπές 

Δούκισσες του Ουρμπίνο
Γιασίν Αγιούμπ

Ο Γιασίν Αγιούμπ (Yassin Ayoub, αραβικά:ياسين ايوب‎, γενν. 6 Μαρτίου 1994) είναι Μαροκινός-Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Αγιούμπ αναδείχθηκε από τις ακαδημίες νέων της Ουτρέχτης, όπου αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα από το 2012 έως το 2018.

Τον Ιανουάριο του 2018, ο Αγιούμπ υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι το 2022 με τη Φέγενορντ, με ισχύ από την 1η Ιουλίου 2018. 

Στις 22 Ιανουαρίου 2020, ο Αγιούμπ υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι το 2023 με τον Παναθηναϊκό.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Αγιούμπ κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2011 με την Εθνική Ολλανδίας U17, όπου είχε διαγνωστεί με καρδιακά προβλήματα. Επίσης, έχει αγωνιστεί στις Εθνικές Ολλανδίας U19 και U21. 

Ο Αγιούμπ άλλαξε διεθνή διαθεσιμότητα και κλήθηκε στην Εθνική Μαρόκου ανδρών για έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Ολλανδίας στις 31 Μαΐου 2017, όπου δεν αγωνίστηκε.

Διακρίσεις

Φέγενορντ 

 Σούπερ Καπ Ολλανδίας: 2018

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Transfermarkt.com 
 Voetbal Διεθνές προφίλ (στα ολλανδικά) 
 Στατιστικά στις Εθνικές Ολλανδίας νέων στο OnsOranje.nl

Μαροκινοί ποδοσφαιριστές
Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Ολλανδοί μαροκινής καταγωγής
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουτρέχτη
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Ποδοσφαιριστές Φέγενορντ
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Συριακή άρκευθος

Το είδος φυτού συριακή άρκευθος (Juniperus drupacae) της οικογένειας κυπαρισσοειδή είναι ένα πολύ ενδιαφέρον taxon από βιογεωγραφικής σκοπιάς. Η βασική του εξάπλωση είναι στη δυτική Συρία και στον Λίβανο και εμφανίζεται ξανά, μετά από ασυνέχεια 800 χιλιομέτρων, στην Πελοπόννησο. Στην Πελοπόννησο βρίσκεται ο μόνος φυσικός πληθυσμός της Ευρώπης, ενώ δεν έχει βρεθεί σε ενδιάμεσους τόπους μεταξύ Πελοποννήσου και Λιβάνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Arboretum de Villardebelle photos of cones & shoots
Conifers Around the World: Juniperus drupacea - Syrian Juniper.

Συριακη αρκευ
Κλαρίσα Ορσίνι

Η Κλαρίσα, ιταλ. Clarice Orsini (1450 - 1488) από τον Οίκο των Ορσίνι ήταν κόρη του κυρίου του Μοντεροτόντο και παντρεύτηκε τον κυβερνήτη της Φλωρεντίας, μεγιστάνα, διπλωμάτη και προστάτη των Τεχνών.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τζάκοπο Ορσίνι κυρίου του Μοντεροτόντο και της Μανταλένα Ορσίνι, κόρης του Κάρλο Ορσίνι κυρίου του Μπρατσιάνο.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1469 τον Λαυρέντιο Α΄ των Μεδίκων τον Μεγαλοπρεπή κυβερνήτη της Φλωρεντίας, μεγιστάνα, διπλωμάτη και προστάτη των Τεχνών. είχε τέκνα:
 Λουκρητία 1470-1553, παντρεύτηκε τον Τζάκοπο Σαλβιάτι, πολιτικό και τραπεζίτη.
 Μαρία Σαλβιάτι 1499-1543, παντρεύτηκε τον Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε των Μεδίκων-Τοσκάνης, στρατηγό.
 Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων 1519-1574, μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
 Φραντσέσκα Σαλβιάτι, παντρεύτηκε πρώτα τον Πιέτρο Γκουαλτεριότι και μετά τον Οτταβιάνο των Μεδίκων-Οτταβιάνο.
 Πάπας Λέων ΙΑ΄ 1535-1605.
 Πέτρος Α΄ ο Άτυχος, κυβερνήτης της Φλωρεντίας.
 Μαγδαληνή 1473-1528, παντρεύτηκε τον Φραντσεσκέτο Τσύμπο, νόθο γιο του πάπα Ιννοκέντιου Η΄ (Τζιοβάνι-Μπατίστα Τσύμπο).
 (Τζιοβάννι) 1475-1521, έγινε ο Πάπας Λέων Ι΄.
 Αντωνία Ρωμύλα 1477-1515, παντρεύτηκε τον Πιέρο Ριντόλφι.
 Τζουλιάνο Β΄ 1479-1516, κυβερνήτης της Φλωρεντίας, δούκας του Νεμούρ.
 δίδυμα 1471, Βεατρίκη 1474, Λουίζα 1477-1488, απεβίωσαν το πολύ 11 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Pernis, Maria Grazia; Adams, Laurie (2006). Lucrezia Tornabuoni De' Medici and the Medici Family in the Fifteenth Century. New York: Peter Lang Publishing, Inc. ISBN 978-0820476452.
 Tomas, Natalie R. (2003). The Medici Women: Gender and Power in Renaissance Florence. Aldershot: Ashgate. ISBN 0754607771.
Βρύσες Αγίου Βασιλείου

Οι Βρύσες είναι χωριό της Κοινότητος Ακουμίων του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητος Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 84 κατοίκους. Απέχει 39 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 550 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Vrisses de Cumia στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vrisses de Cumia με 121 κατοίκους, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630 με την ονομασία Vrisses de Cumia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, απογράφεται μαζί με άλλα δέκα χωριά της περιοχής. Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στο δήμο Αγίου Πνεύματος και είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 158 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 172 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Οι Βρύσες το 1925 προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Ακουμιών, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στο χωριό σώζεται πύργος, μάλλον των πρώτων οθωμανικών χρόνων (τέλη 17ου - αρχές 18ου αιώνα). Ο πύργος διατηρείται σε ερειπιώδη κατάσταση και είναι κατασκευασμένος με αργολιθοδομή. Χαρακτηριστικές είναι οι «ζεματίστρες» που προφυλάσσουν τις εισόδους καθώς και τα «κλουβιά» στις γωνίες του γείσου που στηρίζονταν σε λίθινα φουρούσια. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, επειδή αποτελεί ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα παραδείγματα πύργου που ανήκει στον τύπο του στενομέτωπου παραλληλόγραμμου.

Βρυσανοί επιφανείς
 Γρηγοράκης Μανώλης: αθλητικογράφος
 Γρηγοράκης Μιχάλης: πολιτευτής Ρεθύμνης με το ΚΚΕ και καθηγητής
 Παπαδάκης Νικ. Αλέξανδρος: καθηγητής ορυκτολογίας
 Παπαδάκης π.Γ. Κωνσταντίνος: πολιτευτής και Μακεδονομάχος
 Παπαδάκης π.Γ. Νικόλαος: καθηγητής κλασικής φιλολογίας και πρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
 Φραγκεδάκης Εμμανουήλ: γιατρός και συγγραφέας

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αγίου Βασιλείου
Τεχνητή Λίμνη Ταμασού

Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Βρίσκεται στα διοικητικά όρια των κοινοτήτων Καμπιά και Πέρα.

Ιστορικό και πληροφορίες 
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο και λιθόρριπτο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 2002. Τον ίδιο μήνα λειτούργησε και η τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας).

Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού έχει χωρητικότητα 2,8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Πεδιαίο. Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού κατασκευάστηκε για τον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα της περιοχής. Επιπλέον, κατασκευάστηκε για να περιοριστεί η ραγδαία κάθοδος του ποταμού προς τη Λευκωσία.

Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού υπερχείλισε τέσσερις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα:

 2002
 Ιανουάριος 2015

 Ιανουάριος 2019
Δεκέμβριος 2019

Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Ταμασού υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, κουνουπιέρης, ηλιόψαρο, κυπρίνος,  κοκκινοφτέρα, χρυσόψαρο, αστακός, γατόψαρο και τιλάπια.

Δείτε ακόμη 
 Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου

Παραπομπές

Πηγές 

</ref>

Φράγματα της Κύπρου
Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λευκωσίας
Τεχνητές λίμνες της Κύπρου
Καμπιά Λευκωσίας
Πέρα
Τιλάπια

Τα Τιλάπια είναι κοινό όνομα για περίπου εκατό είδη Κιχλίδων. Τα Τίλαπια είναι κυρίως ψάρια γλυκού νερού που κατοικούν σε ρηχά νερά, ποτάμια και λίμνες. Ιστορικά, είχαν μεγάλη σημασία στην βιοτεχνική αλιεία στην Αφρική και στην υδατοκαλλιέργεια. Τα Τιλάπια μπορούν να γίνουν προβληματικό εισβαλλόμενο είδος σε νέους οικοτόπους ζεστού νερού όπως η Αυστραλία, είτε σκόπιμα είτε τυχαία εισήχθησαν, αλλά γενικά δεν βρίσκονται σε εύκρατα κλίματα λόγω της ανικανότητάς τους να επιβιώσουν στα κρύα νερά.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερκοί σύνδεσμοι

Περκόμορφα
Κάποτε στο… Χόλιγουντ

Το Κάποτε στο... Χόλιγουντ (αγγλικά: Once Upon a Time in Hollywood) είναι δραματική-κωμική ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία Κουεντίν Ταραντίνο, συμπαραγωγή Ηνωμένων Πολιτειών και Ηνωμένου Βασιλείου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Μπραντ Πιτ και Μάργκοτ Ρόμπι. Η ταινία διαδραματίζεται στο Λος Άντζελες του 1969 και ακολουθεί ένα ηθοποιό και τον κασκαντέρ του κατά τη διάρκεια μιας εποχής αλλαγών για την κινηματογραφική βιομηχανία.

Η παραγωγή ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2017 και ήταν η πρώτη ταινία του Ταραντίνο στην οποία δεν θα συμμετείχαν οι Μπομπ και Χάρβεϊ Γουάινσταϊν καθώς ο Ταραντίνο έληξε τη συνεργασία μαζί τους μετά τις κατηγορίες για σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον του δεύτερου. Μετά από πολλές προσφορές, τη διανομή της ταινίας ανέλαβε η Sony Pictures, η οποία εκπλήρωσε τις απαιτήσεις του Ταραντίνο, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του τελικού κατ. Οι Πιτ, ΝτιΚάπριο, Ρόμπι, Ζόε Μπελ, Κερτ Ράσελ και άλλοι υπέγραψαν μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουνίου 2018. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο στην περιοχή του Λος Άντζελες. Ήταν η τελευταία ταινία του Λουκ Πέρι, ο οποίος πέθανε τον Μάρτιο του 2019.

Το Κάποτε στο... Χόλιγουντ πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ των Κανών τις 21 Μαΐου 2019 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες τις 26 Ιουλίου 2019. Η ταινία έχει αποκομίσει έσοδα ύψους 374 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως και έλαβε θετικές κριτικές για το σενάριο του Ταραντίνο, τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, τη φωτογραφία, το σχεδιασμό παραγωγής και κουστουμιών και τα μουσικά κομμάτια.

Στις 77ες Χρυσές Σφαίρες, η ταινία κέρδισε τρία βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των καλύτερης ταινίας - κωμωδία ή μιούζικαλ και β΄ αντρικού ρόλου για τον Μπραντ Πιτ. Στην 92η απονομή των βραβείων όσκαρ, η ταινία έλαβε 10 υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένων των καλύτερη ταινία, καλύτερη σκηνοθεσία, καλύτερος α΄ αντρικός ρόλος (ΝτιΚάπριο)  και εντέλει κέρδισε δύο χρυσά αγαλματίδια μεταξύ των οποίων αυτό του καλύτερου β΄ αντρικού ρόλου για την εξαιρετική ερμηνεία του Μπράντ Πιτ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2019
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Αμερικανικές ταινίες θεωρητικής μυθοπλασίας‎
Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Βασίλης Φασίδης

Ο Βασίλης Φασίδης (γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1996) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τα Τρίκαλα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Φασίδης αναδείχθηκε από τις ακαδημίες νέων της Ξάνθης. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα στη Σούπερ Λιγκ τη σεζόν 2015-16. 

Τη σεζόν 2016-17, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Αιγινιακό της Φούτμπολ Λιγκ.

Το καλοκαίρι του 2020, πήγε στον Α.Ο. Τρικάλων, ως δανεικός από τον ΠΑΟΚ μέχρι το τέλος της σεζόν.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Φασίδης έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» Εθνικές Ελλάδας U17, U18, U19 και U21.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Γ.Α.Σ. Αιγινιακού
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων
Γκουντέριχος

Ο Γκουντέριχος, Gunderic, Gondioc ή Gundowech, (απεβ. το 473) βασιλιάς της Βουργουνδίας (436 - 473) ήταν υποτιθέμενος γιος του βασιλιά Γκούντερ. Οι Βουργουνδοί με τον βασιλιά τους Γκούντερ διέσχισαν τον Ρήνο (406) και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, ύστερα από σχετική άδεια που τους έδωσε ο αυτοκράτορας Ονώριος. Οι βίαιες προσπάθειες του Γκούντερ να επεκτείνει το βασίλειο του προς τα δυτικά τον έφερε σε σύγκρουση 30 χρόνια αργότερα με την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (436). Ο Ρωμαίος στρατηγός Φλάβιος Αέτιος με Ούννους μισθοφόρους συνέτριψε ένα στρατιωτικό σώμα Βουργουνδών, οι Ούννοι κατόπιν κατέστρεψαν την πρώτη τους πρωτεύουσα Βορμς.

Δημιουργία του βασιλείου των Βουργουνδών
Οι περισσότεροι από τους Βουργουνδούς που επέζησαν, υποτάχθηκαν στους Ρωμαίους και τους υπηρέτησαν με τον νέο τους βασιλιά Γκουντέριχο ως μισθοφόροι. Ο Φλάβιος Αέτιος τους εγκατέστησε σαν Φοιδεράτους στην δυτική Ελβετία και στην περιοχή που έμεινε γνωστή αργότερα σαν Σαβοΐα: ο στόχος ήταν να γίνουν μία ζώνη προστασίας απέναντι στους Αλαμαννούς. Με την εγκατάσταση αυτή ιδρύθηκε το Βασίλειο των Βουργουνδών με πρωτεύουσα την Γενεύη. Ο Γκουντέριχος συμμάχησε με τον Φλάβιο Αέτιο στην Μάχη των Εθνών εναντίον του Αττίλα (451). Αργότερα κατέστειλε μία εξέγερση στην Λυών και κατέλαβε την πόλη (457) παραβιάζοντας την συνθήκη που είχε κάνει με τους Ρωμαίους. Ο αυτοκράτορας Μαϊοριανός έστειλε τον Γκουντέριχο στην εξορία, αλλά μετά την δολοφονία του Μαϊοριανού (461) ξεκίνησε ξανά την επεκτατική του πολιτική. Ο Γκουντέριχος εγκατέστησε την νέα του πρωτεύουσα στην Λυών και κατέλαβε τις γύρω περιοχές όπως την Κοιλάδα του Ροδανού.

Διαδοχή
Με τον θάνατο τού Φλάβιου Αέτιου (454) ο Γκουντέριχος νυμφεύτηκε την αδελφή τού Ρίκιμερ, τού Γότθου στρατηγού που υπηρετούσε εκείνη την εποχή τους Ρωμαίους. Τον Γουντέριχο διαδέχθηκε μετά το τέλος του ο μικρότερος αδελφός του Χιλπέριχος Α΄ της Βουργουνδίας (473) και εκείνον με την σειρά του (480) οι γιοι του Γκουντέριχου Χιλπέριχος Β΄, Γοδεγίσελος, Γκουντομπάντ και Γκοντομάρ Γ΄.

Παραπομπές

Πηγές
Prosopography of the Later Roman Empire, Τόμος. 2

Βασιλείς των Βουργουνδών
Μ'Σιλά

Το Μ'σιλά (ή Εμσιλά) () είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 132.975 κατοίκους, από 102.151 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,73%. Το Πανεπιστήμιο του Μ'σιλά βρίσκεται στην πόλη.

Ιστορία 
Το Μ'σιλά ήταν η τοποθεσία του πρώτου οικισμού που κατασκευάστηκε στο πλαίσιο κυβερνητικού προγράμματος για τη μετάβαση των νομάδων Αλγερινών σε καθιστική ζωή με υλικά από την περιοχή. Ο οικισμός, πλέον ολοκληρωμένος, ονομάστηκε Μααντέρ και αποτελούνταν από οικίες, δημόσιες και εμπορικές περιοχές, και ένα τζαμί. Σήμερα είναι περισσότερο αναπτυγμένη με πολλές εταιρείες, γραφεία επιχειρήσεων, θρησκευτικά κέντρα και σχολεία.

Κλίμα 
Το Μ'σιλά έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk). Η βροχόπτωση είναι υψηλότερη τον χειμώνα από το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Μ'Σιλά είναι 15.8 °C. Περίπου 229 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.

Οικονομία 
Το Μ'σιλά είναι γνωστό κυρίως για τη γεωργία και τις μικρές επιχειρήσεις του.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αλγερίας
Hisense

Η Hisense Co., Ltd. (κινέζικα: 海信集团, πινγίν: Hǎixìn Jítuán Χαϊσίν Τσιτουάν) είναι Κινεζική πολυεθνική εταιρεία η οποία παράγει οικιακές συσκευές. Εδρεύει στο Τσινγκτάο της επαρχίας Σαντόνγκ στη βόρεια Κίνα. Είναι κρατική επιχείρηση με εισηγμένες θυγατρικές. Ιδρύθηκε το 1969 και αρχικά παρήγαγε ραδιόφωνα.

Η Hisense έχει δύο εισηγμένες θυγατρικές, την Hisense Electric Co Ltd, η οποία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Σαγκάης (όπου αναφέρεται με τον τίτλο SSE: 600060) και την Hisense Kelon Electrical Holdings Co Ltd, η οποία είναι εισηγμένη στα χρηματιστήρια του Σεντσέν (όπου αναφέρεται με τον τίτλο SZSE: 000921) και του Χονγκ Κονγκ (όπου αναφέρεται με τον τίτλο SEHK: 921), ενώ κατέχει και άλλες θυγατρικές.

Η Hisense διαθέτει προϊόντα στο εμπόριο υπό διάφορες εμπορικές ονομασίες. Αυτές περιλαμβάνουν τις μάρκες Combine, Kelon και Ronshen. Η Hisense είναι παραγωγός πρωτότυπου εξοπλισμού, καθώς παράγει και μερικά προϊόντα που πωλούνται σε άλλους κατασκευαστές και διανέμονται ως τμήμα προϊόντος διαφόρων εταιρειών που δεν έχουν σχέση με την Hisense. Τα κύρια προϊόντα της Hisense είναι οι τηλεοπτικές συσκευές. Η πρώτη τηλεοπτική συσκευή της εταιρείας, η CJD18, παρήχθη το 1978.  Το 2013 εφύηρε ένα τύπο διαφανούς τηλεοπτικού δέκτη. Το 2015 απέκτησε το δικαίωμα να πουλά τηλεοπτικές συσκευές Sharp στην Αμερική.

Η Hisense κατέχει 13 εργοστάσια στην Κίνα (τα οποία βρίσκονται στις επαρχίες/πόλεις: Κουανγκτούνγκ, Κουεϊτσόου, Χουτσόου, Τσιανγκσού, Λιαονίνγκ, Λινγί, Σαντόνγκ, Σετσουάν, Γιανγκτσόου, Γινγκκόου, Σιντσιάνγκ, Τσίμπο και Πεκίνο). Επίσης διαθέτει εργοστάσια εκτός Κίνας, συγκεκριμένα στην Ουγγαρία, τη Νότια Αφρική, τη Αίγυπτο, την Αλγερία, τη Σλοβενία, τη Γαλλία και το Μεξικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές 

Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
2023

Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 2023 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

Το έτος 2023 θα αρχίσει ημέρα Κυριακή κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Θα είναι το 2023ο έτος της Χριστιανικής Χρονολογίας, την 23η χρονιά της 3ης χιλιετίας, την 23η χρονιά του 21ου αιώνα και την 4η χρονιά της δεκαετίας του 2020.

Τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν το 2023 ως Διεθνές Έτος Κεχριών.

Προγραμματισμένα μελλοντικά γεγονότα 
 1 Ιανουαρίου - Το Ουζμπεκιστάν θα υιοθετήσει πλήρως το λατινικό αλφάβητο. - Η Κροατία αναμένεται να υιοθετήσει το ευρώ και να γίνει το 20ο κράτος μέλος της ευρωζώνης. Αυτή θα είναι η πρώτη διεύρυνση της νομισματικής ένωσης από την ένταξη της Λιθουανίας το 2015.
15 Ιανουαρίου - 15 Απριλίου - Το Expo 2023 προγραμματίζεται να γίνει στο Μπουένος Άιρες. 
 13 Μαΐου - Θα διεξαχθεί ο 67ος Διαγωνισμός της Eurovision.
 8 Σεπτεμβρίου - 21 Οκτωβρίου - Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι 2023 προγραμματίζεται να γίνει στη Γαλλία.

Γεγονότα 
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
 Γεγονότα Ιανουαρίου 2023
 Γεγονότα Φεβρουαρίου 2023
 Γεγονότα Μαρτίου 2023
 Γεγονότα Απριλίου 2023
 Γεγονότα Μαΐου 2023
 Γεγονότα Ιουνίου 2023
 Γεγονότα Ιουλίου 2023
 Γεγονότα Αυγούστου 2023
 Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2023
 Γεγονότα Οκτωβρίου 2023
 Γεγονότα Νοεμβρίου 2023
 Γεγονότα Δεκεμβρίου 2023

Θάνατοι 

Αναλυτικότερα κάθε μήνα

 Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2023
 Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2023
 Θάνατοι τον Μάρτιο του 2023
 Θάνατοι τον Απρίλιο του 2023
 Θάνατοι τον Μάιο του 2023
 Θάνατοι τον Ιούνιο του 2023
 Θάνατοι τον Ιούλιο του 2023
 Θάνατοι τον Αύγουστο του 2023
 Θάνατοι τον Σεπτέμβριο του 2023
 Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2023
 Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2023
 Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2023

Παραπομπές 

Μελλοντικά γεγονότα
2023
21ος αιώνας
Έτη
Άννα της Λωρραίνης

H Άννα (γαλλ. Anne de Lorraine, 25 Ιουλίου 1522 – 15 Μαΐου 1568) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε πρώτα Πριγκίπισσα της Οράγγης και μετά Δούκισσα του Άαρσοτ.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Αντωνίου της Λωρραίνης και της Ρενέας των Βουρβόνων, κόρης του Γιλβέρτου του Μονπανσιέ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1540 τον Ρενέ του Σαλόν, Πρίγκιπα της Οράγγης, και είχε ένα τέκνο:
 Μαρία 1544, έζησε 3 εβδομάδες

Το 1544 απεβίωσε ο Ρενέ και η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Φίλιππο Β΄ του Κρουά, Δούκα του Άαρσοτ, και είχε τέκνο:
 Κάρολος Φίλιππος 1549-1613, Μαρκήσιος του Αβρέ

Πηγές
 Bietenholz, Peter G.; Deutscher, Thomas Brian, eds. (1995). "Rene of Chalon". Contemporaries of Erasmus: A Biographical Register of the Renaissance and Reformation. 3. University of Toronto Press.

Παραπομπές

Οίκος της Λωρραίνης
Οίκος του Νάσσαου
Πριγκίπισσες της Οράγγης
Γαλλίδες δούκισσες
Το Κόκκινο Ποτάμι (σειρά)

Το Κόκκινο Ποτάμι είναι δραματική σειρά εποχής, βασισμένη στο ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα του Χάρη Τσιρκινίδη και αφορά πραγματικά γεγονότα γύρω από την γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Η σειρά έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019, στον τηλεοπτικό σταθμό Open TV, σημειώνοντας τηλεθέαση 29,8% στο γενικό σύνολο και 31,6% στο νεανικό κοινό. Η τηλεθέαση στα επόμενα επεισόδια ανέβηκε ακόμα περισσότερο. Πρόκειται για μια από τις ακριβότερες παραγωγές στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης με το κόστος του κάθε επεισοδίου να υπολογίζεται στις 125.000€ και με συνολικό κόστος στα 4.000.000€. 

Λόγω υψηλής τηλεθέασης, η σειρά, μετά την ολοκλήρωση της, έχει περιστασιακά προβληθεί σε επανάληψη από το ίδιο κανάλι, σε τηλεταινία, με πιο πρόσφατη την περίοδο 17 με 20 Μαϊου 2021, ως φόρος μνήμης, για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς είναι οι: Ιωάννης Παπαζήσης, Αναστασία Παντούση, Τάνια Τρύπη, Κωνσταντίνος Καζάκος, Τάκης Βαμβακίδης, Τατιάνα Παπαμόσχου, Αργύρης Πανταζάρας, Χαρά Μάτα Γιαννάτου και Γιωργής Τσαμπουράκης. Σκηνοθέτης είναι ο Μανούσος Μανουσάκης.

Διανομή

Καστ

Επισκόπηση σειράς

Παραπομπές 

Τηλεοπτικές σειρές Open
Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές εποχής
Δρυγιές Ρεθύμνης

Οι Δρυγιές (επίσημο: αι Δρυγιαί) είναι οικισμός της Κοινότητος Άνω Μέρους του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 26 κατοίκους. Απέχουν 47 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 580 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Dhries. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Dries με 57 κατοίκους και 112 οφειλόμενες αγγαρείες. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους στο χωριό καταγράφηκαν 5 χριστιανικές και 2 μουσουλμανικές οικογένειες.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αποδούλου και είχε 61 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 92 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Άνω Μέρους. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μέρους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Μετά την απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε το 1944, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής αποφάσισαν σε αντίποινα την καταστροφή των χωριών του Κέντρου. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης οι Γερμανοί καθυστέρησαν να περικυκλώσουν το χωριό, και έτσι οι κάτοικοί του, ειδοποιημένοι από βοσκούς, πρόλαβαν να το εγκαταλείψουν. Έτσι οι Γερμανοί αρκέστηκαν στην καταστροφή των κτιρίων του χωριού.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Καρδάκι Ρεθύμνου

Το Καρδάκι είναι οικισμός της Κοινότητος Βρύσων του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 30 κατοίκους. Απέχει 44 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 580 μ. Το όνομά του προέκυψε από την παραφθορά της λέξης καρυδάκι, πιθανόν αναφορά σε κάποια καρυδιά στην περιοχή.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Caridhachi στην επαρχία Αμαρίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Caridachi με 152 κατοίκους και o Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Caridhachi. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το χωριό δεν αναφέρεται, αλλά αναφέρεται στο έργο "Κρητικά" του Μιχαήλ Χουρμούζη, το 1842, ως Καρδάκι.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Καρυδάκι στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 28 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Στην απογραφή του 1900 είχε 38 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Πανακραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Σμιλέ. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρυσών μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Μετά την απαγωγή του υποστράτηγου Κράιπε το 1944, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής αποφάσισαν σε αντίποινα την καταστροφή των χωριών του Κέντρου. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, στις 22 Αυγούστου 1944, οι Γερμανοί περίκυκλωσαν το χωριό, όπως και άλλα χωριά της περιοχής, και έστησαν στο εκτελεστικό απόσματα 20 άντρες. Από αυτούς επέζησε, βαριά τραυματισμένος, ένας, ο Μανώλης Βλεπάκης. Οι Γερμανοί ανατίναξαν τα σπίτια του χωριού, αλλά όταν πήγαν να ανατινάξουν το ναό του Αγίου Ιωάννη, τους έτρεψε σε φυγή ένα σμήνος μελισσών.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή, ενώ σώζεται επίσης ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγέλλου ή Αστρατηγού, του 13ου αιώνα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Μαρία Άννα της Αυστρίας (1738-1789)

Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna von Habsburg-Lothringen, 6 Οκτωβρίου 1738 - 19 Νοεμβρίου 1789) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Γερμανίας και της Βασίλισσας της Ουγγαρίας & Βοημίας. Η ασθενής υγεία της και η φυσική αναπηρία δεν τη επέτρεψε να παντρευτεί. Έγινε ηγουμένη του Αββαείου του Φράουενστιφτ στην Πράγα.

Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Ιωσηφίνα Αντωνία (γνωστή ως Μαριάννα) ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Γ΄, Δούκα της Λωρραίνης και, ως Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Γερμανίας, και της Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Χόφμπουργκ στη Βιέννη, το κέντρο της αχανούς, ισχυρής μοναρχίας των Αψβούργων. Ήταν το πρώτο παιδί· μετά γεννήθηκε ο Ιωσήφ (Β΄). Η μητέρα της τής έδωσε τη μόρφωση που συνηθιζόταν στις Αυλές τις εποχής. Τής ενθάρρυναν το μουσικό ταλέντο, όχι όμως αυτό των ανθρωπιστικών σπουδών. Η Μαρία Θηρεσία τής έδωσε την πιο λίγη προσοχή, ενώ έδινε πάντα ενδιαφέρον και στοργή στον διάδοχο Ιωσήφ, την ευνοούμενη Μαρία Χριστίνα και την πιο όμορφη Μαρία Ελισάβετ.

Πηγές
 Brigitte Hamann (1990), "Maria Anna", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 191–192; (full text online)
 Thea Leitner: Habsburgs vergessene Kinder. Piper, München 1996, ISBN 3-492-21865-2
 Friedrich Weissensteiner: Die Töchter Maria Theresias. Kremayer & Scheriau, Wien 1991, ISBN 3-218-00591-4
 Constantin von Wurzbach: Habsburg, Maria Anna (1738–1789) in: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich, vol. 7. Imperial and Royal Court and State Printing House, Vienna 1861, p 26. online

Παραπομπές 

Οίκος της Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ταξινόμηση ιών

Η ταξινόμηση των ιών είναι η διαδικασία της ονοματοδοσίας τους και της τοποθέτησής τους σε ένα ταξινομικό σύστημα. Παρόμοια με τα συστήματα ταξινόμησης που χρησιμοποιούνται για κυτταρικούς οργανισμούς, η ταξινόμηση των ιών αποτελεί αντικείμενο διαρκούς συζήτησης και προτάσεων. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ψευδοζωική φύση των ιών, δηλαδή πρόκειται για μη ζωντανά σωματίδια με κάποια χημικά χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα της ζωής ή της μη κυτταρικής ζωής. Ως εκ τούτου, δεν ταιριάζουν απόλυτα στο καθιερωμένο σύστημα βιολογικής ταξινόμησης για τους κυτταρικούς οργανισμούς.

Οι ιοί ταξινομούνται κατά κύριο λόγο με βάση τα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά τους, όπως μορφολογία, τύπο νουκλεϊκού οξέος, τρόπο αναπαραγωγής, οργανισμούς ξενιστές και  τύπο ασθένειας που προκαλούν. Η επίσημη ταξινομική ταξινόμηση των ιών είναι ευθύνη της Διεθνούς Επιτροπής για την Ταξινόμηση των Ιών (International Committee on Taxonomy of Viruses, ICTV). Χρησιμοποιείται επίσης το σύστημα ταξινόμησης κατά Baltimore για την ταξινόμηση των ιών σε επτά ομάδες με βάση τον τρόπο σύνθεσης του mRNA τους. Οι ειδικές συμβάσεις ονομασίας και οι περαιτέρω οδηγίες ταξινόμησης καθορίζονται από την ICTV.

Έχει προταθεί ένας κατάλογος όλων των γνωστών ιών στον κόσμο και έχουν ολοκληρωθεί σχετικές προκαταρκτικές προσπάθειες.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ταξινόμηση ιών - Η μέθοδος κατά Baltimore
 Η παγκόσμια βάση δεδομένων ιών της Διεθνούς Επιτροπής για την Ταξινόμηση των Ιών
 Η πύλη ταξινόμησης της βάσης δεδομένων Genbank

Ιοί
Μαρία Χριστίνα, δούκισσα του Τέσεν

H Μαρία Χριστίνα (γερμ. Maria Christina von Habsburg-Lothringen, von Teschen, 13 Μαΐου 1742 - 4 Ιουνίου 1798) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρία Θηρεσίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Τέσσεν.

Βιογραφία
Η Μαρία Χριστίνα Ιωάννα Ιωσηφίνα Αντωνία ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1766 τον δεύτερο εξάδελφό της Αλβέρτο Καζιμίρ του Τέσσεν. Απέκτησαν μια κόρη:

 Μαρία Χριστίνα Θηρεσία (16-17 Μαΐου 1767).

Επειδή έπειτα από τη πρώτη γέννα της δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, υιοθέτησε τον ανιψιό της, 3ο γιο από τους 10 του αδελφού της Λεοπόλδου Β΄:
 (υιοθετημένος) Κάρολος, Αρχιδούκας της Αυστρίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Hanns Schlitter, Briefe der Erzherzogin Marie Statthalterin der Niederlande an Leopold II. nebst einer Einleitung zur Geschichte der französischen Politik Leopolds II. Gerold, Vienna 1896 on-line
 J. C. H. Blom: History of the Low Countries
 Guida Myrl Jackson-Laufer: Women Rulers Throughout the Ages: An Illustrated Guide
 Friedrich Weissensteiner: Die Töchter Maria Theresias. Bastei-Lübbe, Bergisch Gladbach 1996, ISBN 3-404-64145-0, p. 57–103
 Michael Erbe: Belgien, Niederlande, Luxemburg, 1993, ISBN 3-17-010976-6, p. 172–179

Οίκος της Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1822-1869)

Η Μαρία Καρολίνα (γαλλ. Marie Caroline de Bourbon-Deux Siciles, 26 Απριλίου 1822 - 6 Δεκεμβρίου 1869) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Σαλέρνο και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Ωμάλ.

Βιογραφία
Η Μαρία Καρολίνα Αυγούστα ήταν το μόνο τέκνο του Λεοπόλδου του Σαλέρνο και της Κλημεντίνης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1844 τον Ερρίκο, Δούκα του Ωμάλ, και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος 1845-1866, Πρίγκιπας του Κοντέ.
Ερρίκος Λεοπόλδος 1847.
θνησιγενής κόρη 1850.
Φραγκίσκος Παύλος 1852.
 Φραγκίσκος Λουδοβίκος 1854-1872, Δούκας του Γκυζ.
 θνησιγενής γιος 1861.
θνησιγενής γιος 1864.

Πηγές
 Raymond Cazelles: Le duc d’Aumale. Prince aus dix visages. Tallandier, Paris 1984, ISBN 2-235-01603-0, pp. 98–115, 279–282.
 Alfred-Auguste de Cuvillier-Fleury: Marie-Caroline Auguste de Bourbon, duchesse d’Aumale, 1822–1869. C. Lahure, Paris 1870. online
 Eric Woerth: Le duc d’Aumale. L'étonnant destin d’un prince collectionneur. L’Archipel, Paris 2006, ISBN 2-84187-839-2, pp. 65–82.

Παραπομπές 

Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Γαλλίδες δούκισσες
Ενελικτικός πίνακας

Στα μαθηματικά, ένας ενελικτικός πίνακας είναι ένας πίνακας που είναι αντίστροφος του εαυτού του. Αυτό σημαίνει ότι ο πολλαπλασιασμός με τον πίνακα Α είναι μια ενέλιξη αν και μόνο αν Α² = Ι. Όλοι οι ενελικτικοί πίνακες είναι τετραγωνικές ρίζες του μοναδιαίου πίνακα. Αυτό είναι απλά μια συνέπεια του γεγονότος ότι κάθε αντιστρέψιμος πίνακας πολλαπλασιαζόμενος επί του αντιστρόφου του ισούται με τον μοναδιαίο.
Εμανουέλε Σεβερίνο

Ο Εμανουέλε Σεβερίνο (ιταλικά: Emanuele Severino), 26 Φεβρουαρίου 1929 - 17 Ιανουαρίου 2020) ήταν σύγχρονος Ιταλός φιλόσοφος.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήμενος στη Μπρέσια το 1929, ο Σεβερίνο σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Παβία με καθηγητή τον Γκουστάβο Μπονταντίνι, ενώ και οι δύο ήταν μέλη της σχολής του Καθολικού Πανεπιστημίου της Ιερής Καρδιάς (Cattolica del Sacro Cuore) στο Μιλάνο όπου και ο Σεβερίνο δίδαξε ως καθηγητής φιλοσοφίας. Ένας από τους μαθητής του υπήρξε και ο καρδινάλιος Άντζελο Σκόλα, ο οποίος αργότερα υπηρέτησε ως Αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου. Ο Σεβερίνο δίδαξε επίσης αρκετά χρόνια στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου της Βενετίας.

Φιλοσοφική θεωρία

Συγγραφικό έργο 
Δεν έχουν μεταφραστεί τα βιβλία του Εμανουέλε Σεβερίνο σε άλλες γλώσσες, εκτός από το Vom Wesen des Nihilismus στα γερμανικά, και το The Essence of Nihilism στα αγγλικά.

 La struttura originaria, Brescia, La Scuola, 1958. Nuova edizione, con modifiche e una Introduzione 1979, Milano, Adelphi, 1981
 Per un rinnovamento nella interpretazione della filosofia fichtiana, Brescia, La Scuola,1960
 Studi di filosofia della prassi, Milano, Vita e pensiero, 1963; nuova ediz.ampliata, Milano, Adelphi, 1984
 Ritornare a Parmenide, in «Rivista di filosofia neoscolastica», LVI [1964], n. 2, pp. 137–175; poi in Essenza del nichilismo, Brescia, Paideia, 1972, pp. 13–66; nuova edizione ampliata, Milano, Adelphi, 1982, pp. 19–61
 Essenza del nichilismo. Saggi, Brescia, Paideia, 1972; seconda edizione ampliata, Milano, Adelphi, 1982
 Vom Wesen des Nihilismus, Stuttgart, Klett-Cotta, 1983, Translation by Magda Oschwald-Di Felice
 Gli abitatori del tempo. Cristianesimo, marxismo, tecnica, Roma, Armando, 1978; nuova edizione ampliata, ivi, 1981
 Téchne. Le radici della violenza, Milano, Rusconi, 1979; seconda edizione, ivi, 1988; nuova edizione ampliata, Milano, Rizzoli, 2002
 Legge e caso, Milano, Adelphi, 1979
 Destino della necessità. Katà tò chreòn, Milano, Adelphi, 1980; nuova edizione, senza modifiche sostanziali, ivi, 1999
 A Cesare e a Dio, Milano, Rizzoli, 1983; nuova ediz., ivi, 2007
 La strada, Milano, Rizzoli, 1983; nuova ediz., ivi, 2008
 La filosofia antica, Milano, Rizzoli, 1984; nuova ediz. ampliata, ivi, 2004
 La filosofia moderna, Milano, Rizzoli, 1984; nuova ediz. ampliata, ivi, 2004
 Il parricidio mancato, Milano, Adelphi, 1985
 La filosofia contemporanea, Milano, Rizzoli, 1986; nuova ediz. ampliata, ivi, 2004
 Traduzione e interpretazione dell’Orestea di Eschilo, Milano, Rizzoli, 1985
 La tendenza fondamentale del nostro tempo, Milano, Adelphi, 1988; nuova ediz., ivi, 2008
 Il giogo. Alle origini della ragione: Eschilo, Milano, Adelphi, 1989.
 La filosofia futura, Milano, Rizzoli, 1989; nuova ediz. ampliata, ivi, 2005
 Il nulla e la poesia. Alla fine dell’età della tecnica: Leopardi, Milano, Rizzoli, 1990; nuova ediz., ivi, 2005
 Filosofia. Lo sviluppo storico e le fonti, Firenze, Sansoni, 3 voll.
 Oltre il linguaggio, Milano, Adelphi, 1992

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  του καθηγητή Εμανουέλε Σεβερίνο

Ιταλοί φιλόσοφοι
Ιταλοί συγγραφείς
Μαρίζα Ρίζου

Η Μαρίζα Ρίζου (Άρτα, 13 Οκτωβρίου 1986) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και συνθέτρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1986 στην Άρτα και μεγάλωσε από δύο χρόνων στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Νέο Ηράκλειο. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από μικρή είχε πάθος με τη μουσική. Ξεκινώντας από τη χορωδία του σχολείου της, τόνωσε την αυτοπεποίθησή της. Έγινε ευρέως γνωστή το 2012 από τη διασκευή στο τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά, «Μπόσα νόβα του Ησαΐα». Σταδιακά, κατάφερε να εκφράσει ένα νέο στυλ μουσικής και να εδραιωθεί στον χώρο.

Προσωπική ζωή 
Αν και διακριτική ως προς την προσωπική της ζωή, γνωστές έχουν γίνει δύο σχέσεις της. Η πρώτη με τον ηθοποιό Κωνσταντίνο Ασπιώτη. Είχε σχέση με τον ηθοποιό Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο.

Δισκογραφία

Albums 

 Γλυκό Πρωί (2013)
 Μεγάλη Γιορτή (2016)
 Πόσο Βλάκας (2019)

Singles & EPs 

 Πετάω (2014 - μαζί με Πάνο Μουζουράκη και Γιάννη Χριστοδουλόπουλο)
 Είναι μικρή η ζωή (2015)
 Μαντάμ Σουσού (2017)
 Πάμε μια βόλτα (2017)
 Ας Γελάμε Συχνά (2018)
 Ανάμεσα στα άστρα (2018)
 Κάποιος να με σύρει (2019) 
 Το Καλοκαίρι (2020)
 Μαζί σου στο Φως (2021)
 Είναι που δεν μπορώ (2021)

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Έλληνες συνθέτες
Έλληνες στιχουργοί
Ελισάβετ Μαρία της Αυστρίας

Η Ελισάβετ Μαρία (γερμ. Elisabet Maria von Hasburg-Lotharingen, 2 Σεπτεμβρίου 1883 - 16 Μαρτίου 1963) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Διαδόχου της Αυστροουγγαρίας και με τους γάμους της έγινε Πριγκίπισσα του Βίντις-Γκράετς και μετά Κυρία Πέτσνεκ.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Μαρία Ερριέττα Στεφανία Γκίζελα ήταν το μόνο τέκνο του Ροδόλφου, Πρίγκιπα Διαδόχου της Αυστρίας, Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και της Στεφανίας, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως Έρτσι.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1902 τον Όθωνα του Βίντις-Γκράετς και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος Ιωσήφ 1904-1981, Πρίγκιπας του Βίντις-Γκράετς.
 Ερνέστος 1905-1952, Πρίγκιπας.
 Ροδόλφος 1907-1939, Πρίγκιπας.
 Στεφανία 1909-2005, παντρεύτηκε πρώτα τον Πιέρ ντ' Αλκάνταρα ντε Κεριέ και μετά τον Καρλ Άξελ Μπγιόρκλουντ.

To 1948 διαζεύχθηκαν και η Ελισάβετ έκανε το 1948 δεύτερο γάμο με τον Λέοπολντ Πέτσνεκ, πρόεδρο της Κάτω Αυστρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Λέοπολντ απεβίωσε το 1956.

Πηγές
  Weissensteiner, Friedrich, Elisabeth, Die rote Erzherzogin [Elisabeth, the red Archduchess], Vienna, 1982, p. 142.
 Moore, George Greville, Society recollections in Paris and Vienna, 1879–1904, D. Appleton and Co., 1908, p. 232.
 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie (1915), Genealogy p. 1

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαργαρίτα Σοφία της Αυστρίας

Η Mαργαρίτα Σοφία (γερμ. Margaret Sophia von Habsburg-Lorraine, 13 Μαΐου 1870 - 24 Αυγούστου 1902) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και διαδόχου της αυτοκρατορίας της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Σοφία Μαρία Αννουντσιάτα Θηρεσία Καρολίνα Λουίζα Ιωσηφίνα Ιωάννα ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου, Αρχιδούκα της Αυστρίας και διαδόχου της Αυστρίας, και της Μαρίας Αννουντσιάτας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1893 τον Αλβέρτο της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
 Φίλιππος Αλβέρτος 1893-1975, τιτουλάριος Βασιλιάς & Δούκας της Βυρτεμβέργης.
 Αλβέρτος Ευγένιος 1895-1954, Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Νυμφεύτηκε τη Ναντέζντα, κόρη του Φερδινάνδου της Βουλγαρίας.
 Κάρολος Αλέξανδρος 1896-1964, Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
 Μαρία Αμαλία 1897-1923.
 Μαρία Θηρεσία 1898-1928.
Μαρία Ελισάβετ 1899-1900.
 Μαργαρίτα Μαρία 1902-1945.

Πηγές
 Finestone, Jeffrey (1983). The Last Courts of Europe. New York: Greenwich House.

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μακρυνόρος

Η ελληνική ονομασία Μακρυνόρος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω βουνά:

 Μακρυνόρος, όρος βόρειας Αιτωλοακαρνανίας
 Μακρυνόρος, όρος νοτιοανατολικής Αιτωλοακαρνανίας ή Μακρύορο

Ελληνικά όρη