joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γαρδενίτσα Λακωνίας

Η Γαρδενίτσα είναι οικισμός του Νομού Λακωνίας και ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ανατολικής Μάνης. 
Μέχρι το 2010 και την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης ανήκε στο Δήμο Οιτύλου (Δημοτικό διαμέρισμα Κοίτας). 
Βρίσκεται σε υψόμετρο 120 μέτρα από την θάλασσα.
Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 81 (απογραφή 2001). Αποτελείται από δύο γειτονιές την Άνω Γαρδενίτσα και την Κάτω Γαρδενίτσα. 

Ολόκληρος ο οικισμός οφείλει το όνομα του στην Καρδιανή Παρθένο (χαϊδευτικά Καρδιανίτσα), κόρη του άρχοντα Καρδιανού, ανθρώπου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Μέσα Μάνης. 
Η Καρδιανή ήταν ιδρύτρια και καθηγουμένη της Μονής του Σωτήρος (γνωστός σήμερα ως Σωτήρας Γαρδενίτας), που προϋπήρχε από τον 11ο αιώνα. 
Αργότερα, το Μοναστήρι εγκαταλείφθηκε και σκεπάστηκε από άγρια βλάστηση. 
Ανακαλύφθηκε μετά από χρόνια μέσα στο «Βατουριώνα» (λόχμη βάτων) από τον Νυκλιάνο – Γιανιτσαριάνο (Λιάνο), έγγαμο ιερέα γιο του Μαυροειδή που εγκαταστάθηκε στη περιοχή με τον αδελφό του. Γι’ αυτό και όλες οι οικογένειες της Κάτω Γαρδενίτσας αποκαλούνται Μαυροειδιάνοι. 

Στην Άνω Γαρδενίτσα εγκαταστάθηκε μετά τον 17ο αιώνα, από την Κίττα (ή Κοίτα), ο Καουριάνος Κούρος-Μαυρομιχάλης, γενάρχης της οικογένειας Κουράκου, ο οποίος κάλεσε μαζί του μετέπειτα τις οικογένειες Κοκοράκη και Σεψά. Βορειότερα της Άνω Γαρδενίτσας βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος οικισμός «Λιόστιφα», τον οποίο ταυτίζουν πολλοί με την Ομηρική Μέσση (Πολυτρήρων).
Σύμφωνα με τα αρχεία του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών (ΦΕΚ 156/1928) στις 19/7/1928 ο οικισμός Γαρδενίτσα μετονομάστηκε σε Κοκκινόκαμπος. Ονομασία η οποία δεν επικράτησε τελικά επίσημα.

Μνημεία ευρύτερης περιοχής 

1. Δίστηλος σταυροειδής τρουλαίος ναός του Σωτήρα Γαρδενίτσας του 11ου αιώνα  με το ιδιότυπο προστώο στη δυτική πλευρά του. Γεωγραφικές Συντεταγμένες 36°31'48.92"Β και 22°23'55.31 = "https://www.facebook.com/pg/Gardenitsa.Mani/photos/?tab=album&album_id=1595654777351780 

2.  Δίκογχος ναός του Αγίου Πέτρου Γαρδενίτσας=https://www.facebook.com/pg/Gardenitsa.Mani/photos/?tab=album&album_id=1595648207352437

3. Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου(11ου.αι) στη θέση :Αγιάννηδες της Κάτω Γαρδενίτσας=https://www.facebook.com/pg/Gardenitsa.Mani/photos/?tab=album&album_id=1595563054027619

4. Ιερός Ναός της Άγιας Μαριάς στη Κάτω Γαρδενίτσα.=https://www.facebook.com/pg/Gardenitsa.Mani/photos/?tab=album&album_id=1595652237352034

5. Αγιος Δημήτρης στην  Άνω Γαρδενίτσα=https://www.facebook.com/pg/Gardenitsa.Mani/photos/?tab=album&album_id=1595613724022552

6  Βάραθρο-σπήλαιο Χαραμπός Γαρδενίτσας

7.Παλιό Χειροκίνητο Ελαιοτριβείο Οικογένειας Μιχαήλ.Λ.Γεωργόπουλου(1910-1992) στη Κάτω Γαρδενίτσα.

https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=7791175993770082725#editor/target=post;postID=8442842561760338331;onPublishedMenu=posts;onClosedMenu=posts;postNum=23;src=postname

Προσωπικότητες από την Γαρδενίτσα 
• Γιάννης Κουράκος (γεννηθής 1956) Ανεξάρτητος Βουλευτής Β' Πειραιά. Κατάγεται από την Γαρδενίτσα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
•  - Χαραμπός Γαρδενίτσας. Σπηλαιολογικός Όμιλος Ταϋγέτου-Πάρνωνα Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ. 
Χωριά του νομού Λακωνίας

Παραπομπές
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου φέρεται ως το πρώτο δημοτικό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα. Εμπνευστής και δημιουργός του από το 1980 ήταν ο τότε δήμαρχος Αγρινίου Στέλιος Τσιτσιμελής.. Ιδρύθηκε το 1981 και το 1983 εντάχθηκε επίσημα στον θεσμό των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων. Μέσω των 2 σκηνών που διαθέτει, την κεντρική και την παιδική - νεανική, κατάφερε να δώσει τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες του τόπου να εκφράζονται και έτσι το κοινό να απολαμβάνει θεάματα με ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, που στόχο έχουν την εξέλιξη του ανθρώπου, πολιτισμικά και κοινωνικά. Σε συνεργασία με τη «Θεατρική Διαδρομή» ανέβασε το 2010 στην Επίδαυρο έργο του Αριστοφάνη, Ιππής, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βασίλη Νικολαΐδη και με δύο σημαντικούς ηθοποιούς της κωμωδίας στους κύριους ρόλους, τον Παύλο Χαϊκάλη και τον Γιώργο Αρμένη.

Θεατρικές Παραστάσεις  
Κατάλογος θεατρικών παραγωγών του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Θεατρικά σχήματα της Ελλάδας
Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα
Αγρίνιο
Εθνικό πάρκο Αψίδων

To Εθνικό πάρκο αψίδων (αγγλικά: Arches National Park) είναι Εθνικό Πάρκο στην ανατολική Γιούτα των ΗΠΑ, βόρεια του ποταμού Κολοράντο. Είναι γνωστό για την ύπαρξη πάνω από 2000 φυσικών αψίδων από ψαμμίτη, όπως η παγκοσμίως διάσημη Delicate Arch, πέρα από μια ποικιλία μοναδικών γεωλογικών  σχηματισμών, όπως ο γιγάντιος ισορροπημένος βράχος. Το πάρκο βρίσκεται ακριβώς έξω από το Μοάμπ (Moab) της Γιούτα και έχει έκταση 310 τ.χλμ.. Το 2009 το πάρκο επισκέφθηκαν περίπου ένα εκατομμύριο άτομα. Το μεγαλύτερο υψόμετρό του είναι 1.723 μ. στο Elephant Butte, και το χαμηλότερο υψόμετρό του είναι 1.245 μ. στο κέντρο επισκεπτών. Σαράντα τρία τόξα έχουν καταρρεύσει εξαιτίας της διάβρωσης από το 1970. Διοικούμενη από την Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, η περιοχή είχε αρχικά οριστεί ως Εθνικό Μνημείο στις 12 Απριλίου 1929. Αναπροσδιορίστηκε ως Εθνικό Πάρκο στις 12 Νοεμβρίου 1971.

Οι περισσότερες από τις συνθέσεις του πάρκου είναι φτιαγμένες από μαλακό κόκκινο ψαμμίτη που συσσωρεύθηκε 150 εκατομμύρια χρόνια πριν. Πολύ αργότερα, τα υπόγεια ύδατα άρχισαν να διαλύουν τις βαθύτερες αποθέσεις άλατος. Οι θόλοι ψαμμίτη κατέρρευσαν και διαβρώθηκαν σχηματίζοντας ένα λαβύρινθο από κάθετες πλάκες βράχου που ονομάζονται «πτερύγια». Τμήματα των λεπτών αυτών τειχών τελικά διαβρώθηκαν, δημιουργώντας τα γλυπτά από βράχο που υπάρχουν σήμερα στη περιοχή.

Γιούτα
Αψιδες
Υστέρνια Τήνου

Τα Υστέρνια (γράφονται και Ιστέρνια) είναι χωριό της Τήνου, που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού που είναι γνωστό στην Τήνο ως Έξω Μέρη ή Έξω Μεριά. Βρίσκονται 23 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Τήνου και 4 χιλιόμετρα ανατολικά του Πανόρμου, χτισμένα σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα και σε υψόμετρο 310 μέτρων. Ο πληθυσμός τους είναι 119 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Παλαιότερα γράφονταν επίσημα Ιστέρνια, αλλά το 1996 η επίσημη γραφή διορθώθηκε σε Υστέρνια.

Ιστορικά στοιχεία
Για την ονομασία του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με μία εκδοχή η ονομασία οφείλεται στο γεγονός πως στο παρελθόν το χωριό ήταν το τελευταίο που περνούσε αμαξωτός δρόμος, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή η ονομασία οφείλεται στις πολλές στέρνες που υπήρχαν γύρω από το χωριό.

Τα Υστέρνια αναπτύχθηκαν στο παρελθόν χάρη κυρίως στη ναυτιλία και στη μαρμαροτεχνία. Υπήρξαν το δεύτερο σημαντικότερο κέντρο της μαρμαροτεχνίας στην Τήνο μετά τον Πάνορμο, αναδεικνύοντας ορισμένους από τους σπουδαιότερους Έλληνες γλύπτες.

Το χωριό άκμασε πληθυσμιακά κατά τον 18ο και 19ο αιώνα ενώ κατά τη διάρκεια του 20ου  ο πληθυσμός παρουσίασε σημαντική μείωση. Σύμφωνα με την απογραφή του 1834 τα Υστέρνια είχαν 1.021  κατοίκους και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του νησιού. Διοικητικά, στο διάστημα 1835-1912 ανήκαν στον δήμο Πανόρμου. Στο διάστημα 1912-1998 αποτέλεσαν έδρα ανεξάρτητης κοινότητας, της κοινότητας Υστερνίων.

Στο διάστημα 1998-2010 οπότε και ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκαν στον δήμο Εξωμβούργου ενώ σήμερα ανήκουν διοικητικά στον δήμο Τήνου.

Πρόσωπα
Από τα Υστέρνια κατάγονταν οι:
Γεώργιος Βιτάλης, Έλληνας γλύπτης (1835-1901) 
Λάζαρος Φυτάλης, Έλληνας γλύπτης (1831-1909)
Λάζαρος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1862-1911)
Αντώνιος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1888-1975)
Νικόλαος Σώχος, Έλληνας γλύπτης (1908-1993)
Ιερώνυμος Κοτσώνης, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος

Παραπομπές

Χωριά της Τήνου
Πετρίτσι

Το Πετρίτσι (βουλγάρικα: Петрич, προφέρεται Πέτριτς) είναι πόλη της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ στη νοτιοδυτική Βουλγαρία και βρίσκεται στους πρόποδες της Οροσειράς Μπέλλες στην κοιλάδα του ποταμού Στρωμνιτσιώτη. Ο πληθυσμός του Πετριτσίου σύμφωνα με την απογραφή του 2009 ανέρχεται σε 29.920 άτομα. 

Το Πετρίτσι, που περιστοιχίζεται από τα όρη Μπέλες και Πιρίν, βρίσκεται κοντά στα Ελληνικά σύνορα καθώς και στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Η απόσταση των συνόρων είναι μόλις 13 χλμ από την Ελλάδα και 20 χλμ από τη Βόρεια Μακεδονία.

Ιστορία 
Το Πέτριτσι εντάχθηκε στο έδαφος του Βουλγαρικού Κράτους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βόρις Α' (852-889). Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν βουλγαρικό φρούριο εξαιρετικής σημασίας κατά τη διάρκεια πολέμων του Τσάρου Σαμουήλ (997-1014) με το Βυζάντιο. Κατά την Οθωμανική κυριαρχία αποτελούσε τμήμα του Εγιαλετίου της Ρούμελης και το 19ο αιώνα έγινε καζάς του Σαντζακίου των Σερρών στο Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης. 

Σημαντική δράση για τον Ελληνισμό στην περιοχή επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ως διάκονος της Μητρόπολης Μελενίκου έως το 1891. Διέτρεχε όλους τους ναούς της Μητρόπολης Μελενίκου, που περιελάμβανε τότε το Πετρίτσι, για να κηρύξει και να ενισχύσει την παιδεία και τις ελληνικές κοινότητες.

Από τις 19 Ιανουαρίου 1892 το Πετρίτσι και η περιοχή του περιελήφθησαν στη Βουλγαρική Εξαρχία, πριν ενσωματωθούν στη Βουλγαρία μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Στην πόλη ζούσαν και αρκετοί Έλληνες, που διατηρούσαν τη γλώσσα και τη συνείδησή τους έως το 1913, όταν αναγκάστηκαν να προσφύγουν στο Ελληνικό κράτος, στο Νέο Πετρίτσι. Ο Ελληνικός στρατός επιχείρησε να καταλάβει την πόλη το 1925, αλλά αναχαιτίστηκε στα προάστια (Επεισόδιο του Πετριτσίου).

Κλίμα
Το κλίμα του Πετριτσίου είναι μεσογειακό (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με μέση ετήσια θερμοκρασία  15,5 °C. Η πόλη δέχεται σημαντικές ηπειρωτικές επιρροές, ιδιαίτερα το χειμώνα. Το Πέτριτσι είναι η πόλη με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στη Βουλγαρία, που υπερβαίνει ετησίως κατά μέσο όρο τις 2700 ώρες.

Το καλοκαίρι είναι ζεστό και με ήλιο και είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια εποχή στο Πετρίτσι, διαρκώντας από το Μάιο μέχρι το Σεπτέμβριο, ακόμη και τον Οκτώβριο. Η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού είναι γύρω στους  25 °C. Τον Ιούλιο το Πετρίτσι έχει 373 ώρες ηλιοφάνειας, μια από τις μεγαλύτερες στην Ηπειρωτική Ευρώπη. Ο χειμώνας, γύρω στους δύο μήνες, αρχίζει στα τέλη Δεκεμβρίου και διαρκεί μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου.  Η μέση θερμοκρασία του χειμώνα είναι από τις υψηλότερες στη χώρα, γύρω στους 5 °C. Το Δεκέμβριο, τον πιο σκοτεινό μήνα, υπάρχουν κατά μέσο όρο 103 ώρες ηλιοφάνειας.

Αδελφοποιήσεις 

  Σέρρες

Gallery

Παραπομπές 

Πόλεις της Βουλγαρίας
Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ
1155 Αέννα

Η Αέννα (Aënna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,749. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά της δόθηκε προς τιμή του ιστορικού γερμανικού αστρονομικού περιοδικού Astronomische Nachrichten, από τα αρχικά του (α - εν) συν την κατάληξη.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Αέννας εκτιμάται σε 11,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xe, ενώ το άλβεδό της είναι 0,3278. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αέννα γύρω από τον εαυτό της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αεννα

vec:Lista de asteroidi#1155 Aënna
Οίκος της Νύχτας

Οίκος της Νύχτας είναι τίτλος σειράς μυθιστορημάτων φαντασίας με θέμα τους βρικόλακες από τη συγγραφέα Φ. Κ. Καστ και την κόρη της, Κριστίν Καστ.

Ακολουθεί τις περιπέτειες της Ζόι Ρέντμπερντ, μιας δεκαεξάχρονης κοπέλας που μόλις έγινε αρχάρια βρικόλακας και είναι υποχρεωμένη να παρακολουθήσει μαθήματα στο εσώκλειστο σχολείο Οίκος της Νύχτας στην Τούλσα της πολιτείας Οκλαχόμα. 

Η σειρά ήταν στη λίστα των Μπεστ Σέλερ των New York Times για 63 βδομάδες και έχουν εκτυπωθεί πάνω από εφτά εκατομμύρια αντίγραφα μόνο στις ΗΠΑ. Το έκτο μυθιστόρημα, "Tempted", που βγήκε στην αγορά τον Οκτώβριο του 2009 με πρώτη έκδοση ενός εκατομμυρίου αντιτύπων, μπήκε την ίδια βδομάδα στη λίστα μπεστ σέλερ των USA Today στο #1. Τον Ιανουάριο του 2010, το Gezeichnet, μια γερμανική μετάφραση της Σημαδεμένης, έφτασε το #1 στη λίστα μπεστ σέλερ της Der Spiegel. Μέχρι στιγμής, η σειρά έχει πουλήσει περισσότερα από δέκα εκατομμύρια βιβλία σε 39 χώρες.

Ένα απ' τα τελευταία εκδοθέντα βιβλία της σειράς, το "Burned''', εκδόθηκε στις 27 Απριλίου 2010. Όπως το Tempted, μπήκε την ίδια βδομάδα στη λίστα μπεστ σέλερ του USA Today στο #1. Το "Awakened"'' εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2011 και μπήκε επίσης στη λίστα στο #1. Η σειρά που εκδίδεται στην Αμερική από το St Martin's Press και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο υπολογίζεται να φτάνει στο σύνολο τα 12 βιβλία. Το 2008, είχαν ανακοινωθεί και σχέδια για γύρισμα ταινίας.

Αμερικανικά μυθιστορήματα
Μυθιστορήματα φαντασίας
Μυθιστορήματα για παιδιά
Καρς

Η Καρς ή το Καρς, επίσης Καρσούντα, (ιστορικά,
γνωστή ως Χορζηνή, Τουρκικά: Kars, Οθωμανικά Τουρκικά: قارص, Αρμένικα: Կարս ή  Ղարս [ʁɑɾs], Αζερικά: Qars, Γεωργιανά: ყარსი) είναι πόλη στην βορειανατολική Τουρκία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 73.826 κάτοικοι το 2010.

Ετυμολογία ονόματος
Στο κείμενο του Στράβωνα η πόλη αναφέρεται ως η πόλη με το όνομα Χορζηνή της Αρχαίας Αρμενίας. Για την ετυμολογία του ονόματος μερικές προτείνουν ότι το όνομα προέρχεται από την Γεωργιανή λέξη  ყარსი («κάρι») που σημαίνει «η πύλη» ενώ άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι προέρχεται από την Αρμένικη λέξη "հարս" («χαρς») που σημαίνει «νύφη».

Πρόσωπα
 Κωνσταντίνος Κρομιάδης, δωσίλογος συνεργάτης της ναζιστικής Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944 .
 Γεώργιος Γκουρτζίεφ (1866;-1949) Ελληνο-Αρμένιος μυστικιστής φιλόσοφος που γεννήθηκε στο Γκιουμρί και μεγάλωσε στο Καρς.

Δείτε επίσης
 Μνημείο της Ανθρωπότητας: το γλυπτό Τουρκο-Αρμενικής φιλίας του Τούρκου καλλιτέχνη Μεχμέτ Ακσόυ το οποίο κατεδαφίστηκε το 2011.

Παραπομπές

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Αρμενικά υψίπεδα
Μύκη Ξάνθης

Η Μύκη (παλαιότερα: Μουστάφτσοβα   , μετονομάστηκε το 1920) είναι χωριό του νομού Ξάνθης. Ανήκει στην ομάδα των χωριών του νομού με μουσουλμανικό πληθυσμό, που αποκαλούνται συχνότερα Πομακοχώρια. Απέχει 20 χιλιόμετρα από την Ξάνθη και 5 από την Σμίνθη, την πρωτεύουσα του τοπικού δήμου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Μύκης και ο πληθυσμός της είναι 1.095 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο πληθυσμός της παρουσιάζει συνεχή αύξηση κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Πορεία του πληθυσμού:

Ο οικισμός 
Η Μύκη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 380 μέτρων, στα ορεινά της Ροδόπης, σε μία μικρή κοιλάδα που σχηματίζει ένας χείμαρρος, παραπόταμος του Κόσυνθου. Είναι σχεδόν αθέατη από τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει τα Πομακοχώρια του νομού Ξάνθης. Η ύπαρξη του χειμάρρου που διασχίζει το χωριό έχει δημιουργήσει προβλήματα σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων. Το 1996 προκάλεσε σοβαρές πλημμύρες στο χωριό. 

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μεγάλο τζαμί, ένα από τα μεγαλύτερα της περιοχής. Στη Μύκη εξακολουθεί να φοριέται η παραδοσιακή τοπική ενδυμασία των γυναικών. Στην ενδυμασία αυτή κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, κυρίως το κόκκινο και διαφέρει πολύ από την σκουρόχρωμη λιτή ενδυμασία των μουσουλμάνων, που φοριέται στα υπόλοιπα μουσουλμανικά χωριά της περιοχής.

Διοικητικές μεταβολές 
Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης στη Θράκη η Μύκη αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας η οποία διατηρήθηκε μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1998. Η κοινότητα περιλάμβανε πολλούς ακόμα οικισμούς και η έκτασή της ήταν 134.167 στρέμματα. 
Στο διάστημα 1999-2010 οπότε και ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας, εντάχθηκε στον νεοσύστατο δήμο Μύκης, έδρα του οποίου ήταν η Σμίνθη. Στον δήμο Μύκης παρέμεινε και μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011 καθώς ο δήμος διατηρήθηκε και διευρύνθηκε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του δήμου Μύκης 

Δήμος Μύκης
Χωριά του νομού Ξάνθης
Πομακοχώρια
Χρεοκρατία (ντοκιμαντέρ)

Ως Debtocracy (Χρεοκρατία) εννοείται ντοκιμαντέρ του 2011, των Κατερίνας Κιτίδη και Άρη Χατζηστεφάνου. Το ντοκιμαντέρ εστιάζει σε δύο σημεία: τις αιτίες της ελληνική οικονομική κρίση του 2010 και στις πιθανές μελλοντικές λύσεις που θα μπορούσαν να δοθούν στο πρόβλημα και οι οποίες δεν εξετάστηκαν από την κυβέρνηση της Ελλάδας.

Το ντοκιμαντέρ διανεμήθηκε υπό την άδεια Creative Commons BY-SA 3.0 license, στις 6 Απριλίου 2011, και οι παραγωγοί αναφέρεται ότι δεν ενδιαφέρονται για οποιουδήποτε είδους εμπορική εκμετάλλευση του εγχειρήματος. Το ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμο στην Ελληνική και Αγγλική και σε άλλες δύο τουλάχιστον γλώσσες. Πάνω από 500.000 θεατές είδαν το ντοκιμαντέρ τις 5 πρώτες ημέρες της διανομής του, μέχρι τις 11 Απριλίου.

Παραγωγή και συμμετοχές
Η ομάδα παραγωγής του Debtocracy αναφέρει πως παραγωγοί είναι όλοι εκείνοι που συνεισέφεραν οικονομικά για τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος. Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται μέσω συνεντεύξεων σημαντικοί άνθρωποι της κοινωνικής και οικονομικής σκηνής:
Ντέιβιντ Χάρβι, γεωγράφος και κοινωνιολόγος
Ούγκο Αρίας (Hugo Arias), πρόεδρος της επιτροπής ανάλυσης του χρέους του Ισημερινού
Σαμίρ Αμίν, οικονομολόγος
Ζεράρ Ντιμενίλ (Gerard Dumenil)
Κώστας Λαπαβίτσας, οικονομολόγος
Αλέν Μπαντιού, φιλόσοφος
Μανώλης Γλέζος, πολιτικός και αντιστασιακός
Άβι Λιούις, δημοσιογράφος και άλλοι.

Δείτε επίσης
 Απεχθές χρέος

Παραπομπές - σημειώσεις

Διαδίκτυο
 Επίσημος ιστότοπος (ελλ.)
 Επίσημος ιστότοπος (αγγλ.)
 Debtocracy (2011) Innternet Movie Database

Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες γυρισμένες στον Ισημερινό
Lego Pirates of the Caribbean: The Video Game

Το Lego Pirates of the Caribbean είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας και δράσης περιπέτειας της σειράς βιντεοπαιχνιδιών Lego, που αναπτύχθηκε από τη Traveller's Tales και διανεμήθηκε από τη Disney Interactive Studios. Κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2011 σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αμερική, και συμπίπτει με την κυκλοφορία του Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά. Βασίζεται και στις τέσσερις ταινίες. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο για τα Nintendo DS, Nintendo 3DS, Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation Portable, Wii και Xbox 360.

Τρόπος παιχνιδιού
Ο τρόπος παιχνιδιού είναι παρόμοιος με αυτό των προηγούμενων παιχνιδιών Legο. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα εισόδου-εξόδου του δεύτερου παίκτη. Αυτό είναι το τέταρτο παιχνίδι Lego που υποστηρίζει το σύστημα διαχωρισμού της οθόνης των δύο παικτών (τα πρώτα τρία ήταν τα Lego Indiana Jones 2: The Adventure Continues, Lego Harry Potter: Years 1–4 και Lego Star Wars III: The Clone Wars). Υπάρχουν 20 επίπεδα ιστορίας σε ολόκληρο το παιχνίδι, με 5 για κάθε ταινία. Οι παίκτες συλλέγουν κομμάτια Lego, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το ξεκλείδωμα χαρακτήρων, extras και διαφορετικών πειρατικών πλοίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Lego
Βιντεοπαιχνίδια του 2011
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS
Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo 3DS
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable
Βιντεοπαιχνίδια του Wii
Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Βιντεοπαιχνίδια της Traveller's Tales
Βιντεοπαιχνίδια της Disney
Αντουάν Ετέξ

Ο Αντουάν Ετέξ (Antoine Etex, 1808 – 1888) ήταν Γάλλος γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και χαράκτης.

Βιογραφία

Οι σπουδές
Σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του Ζαν–Ζακ Πραντιέ (Jean – Jacques Pradier, 1792 – 1852) και ζωγραφική με τον Ενγκρ. Το 1829 κέρδισε το Β΄ Βραβείο Ρώμης με το γλυπτό του «Ο θνήσκων Υάκινθος» (Hyacinthe mourant, μάρμαρο).

Διακρίσεις
Διακρίθηκε στο Σαλόν του 1833 με το κολοσσιαίο μαρμάρινο γλυπτό σύμπλεγμα «Ο Κάιν και η καταραμένη από το Θεό φυλή του» (Cain et sa race maudite de Dieu, Μουσείο της Λυών). Φιλοτέχνησε επίσης το 1836 δύο ανάγλυφα για την Αψίδα του Θριάμβου της Πλατείας Ετουάλ του Παρισιού: «Ειρήνη του 1815»  και «Αντίσταση του 1814».

Τα έργα του
Το έργο του Ετέξ περιλαμβάνει επίσης επιτάφια μνημεία, όπως το αριστουργηματικό ταφικό μνημείο του ζωγράφου Τεοντόρ Ζερικώ (Gericault, 1841), διακοσμημένο στη βάση του με μπρούντζινο ανάγλυφο του περίφημου πίνακά του «Η Σχεδία της Μέδουσας» (1819) στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ του Παρισιού.  Εδώ βρίσκεται και το ταφικό μνημείο σε σχήμα φυλακής του επί πολλά χρόνια φυλακισμένου Γάλλου επαναστάτη των εξεγέρσεων του 1830 και 1840 Φρανσουά Ρασπάιγ (Fr. Raspail), όπου  αναπαρίσταται «Γυναίκα κλαίουσα μπροστά σ’ ένα κελί φυλακής» (1878). 

Άλλα έργα του Ετέξ στο Παρίσι είναι: «Η Αγία Άννα» (Ιησουιτική Εκκλησία Σαιν Πωλ – Σαιν Λουί, Μαραί), «Άγιος Λουδοβίκος» (Avenue du Trone, 1844), «Ναυαγοί» (Πάρκο Μονσουρί), καθώς και προτομές,  όπως των Ωγκύστ Ντορνές, Βωμπάν και Ροσίνι στο Μουσείο του Λούβρου. Ο Ετέξ έγραψε και «Δοκίμια» (Essais) και ένα «Μάθημα σχεδίου» (Cours de dessin).

Παραπομπές

Πηγές
 Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp. 118, 166, 214 & 215, Massin Editeur, Paris, 2006.
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Ετέξ, Αντουάν», τόμ. 25, σελ. 34, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γάλλοι ζωγράφοι
Γάλλοι γλύπτες
Γάλλοι αρχιτέκτονες
Γάλλοι χαράκτες
Μαρία Γκόμες Βαλεντίμ

Η Μαρία Γκόμες Βαλεντίμ (Maria Gomes Valentim, 9 Ιουλίου 1896 – 21 Ιουνίου 2011 ) ήταν υπεραιωνόβια από τη Βραζιλία και γηραιότερο πρόσωπο του κόσμου, από τις 4 Νοεμβρίου 2010, όταν πέθανε η Εζενί Μπλανσάρ, ως τον θάνατό της, τον Ιούνιο του 2011. Η Βαλεντίμ είναι επίσης το μοναδικό υπεραιωνόβιο πρόσωπο από την Βραζιλία, της οποίας η ηλικία έχει εξακριβωθεί από επίσημα έγγραφα και ένα από τα 30 επιβεβαιωμένα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα στην ιστορία. Προτού καταχωρηθεί το ρεκόρ μακροζωΐας της Βαλεντίμ από το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, πιστευόταν ότι οι Μπέσι Κούπερ και η αποβιώσασα Γιούνις Σέινμπορν ήταν τα γηραιότερα πρόσωπα εν ζωή, έπειτα από τον θάνατο της Μπλανσάρ.

Βιογραφία
Η Βαλεντίμ γεννήθηκε το 1896 στην Καρανγκόλα της πολιτείας Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας. Κόρη του Ουάσινγκτον και της Ιντουίνα Γκόμες ντα Σίλβα. Το 1913 παντρεύτηκε τον Ζοάου Βαλεντίμ, ο οποίος απεβίωσε το 1946. Απέκτησε έναν γιο, ο οποίος πέθανε λίγο μετά τα 90 του χρόνια και επίσης έχει 4 εγγόνια, 7 δισέγγονα και 5 τρισέγγονα.Candidata a mulher mais velha do mundo sobrevive com salário mínimo em Minas Gerais </ref>

Ρεκόρ μακροβιότητας
Στις 4 Νοεμβρίου 2010 πέθανε η Εζενί Μπλανσάρ και η Γκόμες Βαλεντίμ έγινε το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο εν ζωή, σε ηλικία 114 ετών και 118 ημερών. Την επόμενη χρονιά, στις 18 Μαΐου 2011, το όνομα της Βαλεντίμ προστέθηκε στον κατάλογο της Ερευνητικής Ομάδας Γεροντολογίας για το βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες. Την περίοδο εκείνη η Γκόμες ήταν 114 ετών και 313 ημερών. Πέθανε έναν μήνα μετά, στις 21 Ιουνίου 2011, λίγο πριν συμπληρώσει τα 115α της γενέθλια, σε ηλικία 114 ετών και 347 ημερών.  Την διαδέχθηκε ως γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο η Αμερικανίδα Μπέσι Κούπερ.

Παραπομπές

Υπεραιωνόβιοι
Αμυγδαλές

Οι αμυγδαλές είναι μια μάζα λεμφικού ιστού, η οποία  βρίσκεται στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας και αποτελείται από δύο σπογγώδεις αδένες, έναν στην αριστερή πλευρά και έναν στην δεξιά. Στη μέση ακριβώς των Αμυγδαλών βρίσκεται η σταφυλή. Είναι πιθανόν να έχουν πάνω τους και κάποιες σπίλες (μικρές τρυπούλες), χωρίς όμως αυτό να είναι απαραίτητο.

Κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα θεωρούνταν ότι οι λοιμώξεις των αμυγδαλών ευθύνονται για συστηματικές διαταραχές, και οι αφαίρεσή τους αποτελούσε κοινή πρακτική. Ο ρόλος τους είναι να αναγνωρίζουν τα  διάφορα μικρόβια και τους ιούς και να δημιουργούν αντισώματα εναντίον τους, και τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια της ζωής συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού. Επίσης, μελέτες έδειξαν τις θετικές επιδράσεις της μη αφαίρεσης των αμυγδαλών. Και σήμερα τα προβλήματα με τις αμυγδαλές θεωρούνται τέτοια που η αφαίρεσή τους είναι συνηθισμένη, αλλά για τους παραπάνω λόγους η αναγκαιότητα αφαίρεσης είναι αντικείμενο διαφωνιών. Πάντως γενικά, προτείνεται και είναι ίσως είναι αναγκαία η αφαίρεση όταν υπάρχει υπερτροφία, και όταν η λοιμώξεις είναι συχνές (4-6 φορές το χρόνο, ή τουλάχιστον 3 επεισόδια το χρόνο για δύο χρόνια).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αδένες
Λεμφικό σύστημα
Ανοσοποιητικό σύστημα
Συνέλιξη

Συνέλιξη είναι μία πράξη που εφαρμόζεται σε δύο συναρτήσεις. Ορίζονται δύο συναρτήσεις, η συνέλιξη διακριτών συναρτήσεων και η συνέλιξη συνεχών συναρτήσεων.

Έστω οι διακριτές συναρτήσεις . Ορίζεται ως συνέλιξη των  και συμβολίζεται με  η συνάρτηση:

Έστω οι συνεχείς συναρτήσεις . Ορίζεται ως συνέλιξη των  και συμβολίζεται με  η συνάρτηση:

Ιδιότητες της συνέλιξης

Η συνέλιξη έχει τις ίδιες ιδιότητες με τον πολλαπλασιασμό. Είναι αντιμεταθετική, προσεταιριστική, επιμεριστική ως προς την πρόσθεση και υπάρχει ένα ουδέτερο στοιχείο η γενικευμένη συνάρτηση  (συνάρτηση του Ντιράκ), η οποία μηδενίζεται για κάθε , εκτός από το σημείο μηδέν όπου τείνει στο θετικό άπειρο.

Πηγές

Ανάλυση Φουριέ
Δυαδικές πράξεις
Συναρτησιακή ανάλυση
Επεξεργασία εικόνας
Ελπίδα Αστρομερίτη

Η Ελπίδα Αστρομερίτη είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τον Αστρομερίτη της επαρχίας Λευκωσίας. Ιδρύθηκε το 2009. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και ποδοσφαίρου σάλας.Χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο.

Ποδόσφαιρο 
Το ποδοσφαιρικό τμήμα δημιουργήθηκε το 2009. Μέχρι το 2011 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το 2011 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2011 μέσα από το οποίο κέρδισε την ένταξη της στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας.

Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 2011-12, τερμάτισε στην ένατη θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην έβδομη θέση και την περίοδο 2013-14 στην έκτη θέση. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην δέκατη θέση. Όπως είχε προαποφασιστεί, η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία για τη Δ΄ κατηγορία. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 6 έως 14 εντάχθηκαν στη νεοϊδρυθείσα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16.

Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στην 4η θέση του πρωταθλήματος. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος μόνο οι τρεις πρώρες ομάδες προβιβάζονταν στην Γ΄ κατηγορία. Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων, η Ένωση Νέων Παρεκκλησιάς, η οποία θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2017-18, αποχώρησε. Τη θέση της κατέλαβε η Ελπίδα Αστρομερίτη επειδή είχε τερματίσει στην 4η θέση του πρωταθλήματος Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17.

Συμμετοχές ανά κατηγορία 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
<center>
{|
|valign="top" width=50%|

|valign="top" width=50%|
{| class="wikitable"
! colspan=2| Κύπελλα
|-
| Κύπελλο
| Αριθμός συμμετοχών
|-
| Κύπελλο Γ΄ - Δ΄ ||<center>6|-
|}
|}

Ποδόσφαιρο σάλας 
Η ομάδα ποδοσφαίρου σάλας της Ελπίδας δημιουργήθηκε το 2010 και την ίδια χρονιά εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Στην πρώτη της συμμετοχή, την περίοδο 2010-11, τερμάτισε στη 10η θέση. Την περίοδο 2011-12 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.

Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2012-13 τερμάτισε στην έκτη θέση ενώ έφτασε για πρώτη φορά στα προημιτελικά του κυπέλλου Κύπρου. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Α΄ κατηγορία.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
 Γ΄ Κατηγορία:
 Πρωταθλήτρια (1): 2012

Παραπομπές

Δείτε επίσης  
Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας
Αστρομερίτης
Panzer IV

Το  Panzerkampfwagen IV (Pz.Kpfw. IV) γνωστό ως Panzer IV ήταν ένα μέσο τάνκ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αρχικά είχε δημιουργηθεί για την υποστήριξη του πεζικού. Το άρμα αυτό αποτέλεσε την βάση για άλλα τεθωρακισμένα (Strumgeschuz IV,Brummbar, Jagdpanzer IV, Wirbelwind). Ανθεκτικό και αξιόπιστο συμμετείχε σε όλα τα θέατρα των επιχειρήσεων. Είναι επίσης το μόνο ναζιστικό άρμα μάχης που παρέμεινε στην παραγωγή σε όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με παραγωγή περίπου 9.000 κομματιών. Αποτέλεσε πρότυπο για την παραγωγή άλλων αρμάτων. Κατά τούς τελευταίους μήνες του πολέμου η παραγωγή του απλοποιήθηκε (συγκεκριμένα,το σύστημα οπισθοδρόμησης) λόγω της ανάγκης της Wermacht για ταχεία αντικατάσταση των απωλειών. Μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα περισσότερα επιταγμένα κομμάτια χρησιμοποιήθηκαν από άλλες χώρες. Το panzer IV ήταν πνευματικό τέκνο του Γερμανού στρατηγού Χάιντς Γκουντέριαν. Ο κύριος οπλισμός του panzer IV  ήταν το βραχύκαννο πυροβόλο των 7.5cm. Η πρώτη ονομασία του ήταν Begleitwagen (που σημαίνει όχημα συνοδείας) γιατί η Γερμανία δεσμεύονταν, θεωρητικά, από την Συνθήκη των Βερσαλλιών. Έγινε ένας διαγωνισμός για το αν υλοποιήσει τα σχέδια η MAN ή η Krupp η ή Rheimmental. Τελικά επιλέχθηκε η Krupp. Το πλήρωμα του πρωτότυπου απαιτούσε 5 άτομα. Ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος στο πίσω μέρος του κύτους. Η παραγωγή άρχισε το 1936 στο εργοστάσιο της Krupp στο Μαγδεβούργο με την ονομασία Vs.Kfz.622.

Άρματα μάχης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Γερμανικά άρματα μάχης
Κόρη Ακρόπολης (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 680)

Η Κόρη της Ακρόπολης η οποία εκτίθεται στο εκεί μουσείο με αριθμό ευρετηρίου 680 είναι γλυπτικό έργο, σημαντικό δείγμα κοροπλαστικής με απελευθερωμένη κίνηση, καθώς τα χέρια του αγάλματος δεν είναι κολλημένα στα πλευρά όπως στην πρώιμη γλυπτική. Βρέθηκε στις 5 και 6 Φεβρουαρίου 1886 βορειοδυτικά του Ερεχθείου στην Ακρόπολη των Αθηνών κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών.

Περιγραφή
Το σώμα της κόρης διατηρείται ολόκληρο μέχρι τα γόνατα. Λείπουν επίσης τα δάχτυλα του αριστερού χεριού, με το οποίο κρατούσε το ιμάτιο. Αποτελείται από τα επιμέρους τμήματα, κεφαλή και θώρακα, αριστερό χέρι και βραχιόλι, δεξί χέρι κάτω από τον αγκώνα. Φέρει μερικές φθορές στο στεφάνι που φοράει, την μύτη, λαιμό, δεξί χέρι και σε μερικές άκρες του ιματίου. Το δεξί χέρι είναι αμαυρωμένο από κάποια φωτιά. Η πλάτη είναι διαρρηγμένη και αποσπασμένη. Το δεξί χέρι είναι αναρτούμενο και τοποθετημένο στην υποδοχή. Κρατάει στο δεξί χέρι έναν καρπό, ίσως ένα ρόδι. Φοράει κοινό χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο. Ο χιτώνας ήταν ζωγραφισμένος σε πράσινο χρώμα και διακοσμημένος με κόκκινους και πράσινους μαιάνδρους.

Ιστορική τοποθέτηση
Η καλλιτεχνική απόδοση της ενδυμασίας δείχνει ότι η κόρη αυτή τοποθετείται χρονικά ενδιάμεσα στις άλλες κόρες με αριθμό ευρετηρίου 594, 682.

Δείτε επίσης
 Κόρες της Ακρόπολης

Πηγές 

 
 

Κόρες
Μουσείο Ακρόπολης
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Πυρηνόξυλο

Το πυρηνόξυλο, ένα παραπροϊόν της επεξεργασίας της ελιάς, είναι φιλικό προς το περιβάλλον και μπορεί να αντικαταστήσει σε πολλές περιπτώσεις τη χρήση του πετρελαίου.
Η χρήση του είναι εύκολη και η τιμή του ιδιαίτερα ελκυστική σε σχέση με την ενεργειακή του αξία.

Το πυρηνόξυλο παράγεται από τα ελαιοτριβεία και για να χρησιμοποιηθεί ξηραίνεται είτε σε μεγάλα περιστρεφόμενα ξηραντήρια των πυρηνελαιουργείων, είτε σε μικρή κλίμακα από το ίδιο το ελαιοτριβείο με ξηραντήρια βιομάζας που εξασφαλίζουν την ιδανική ξήρανσή του προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο.
Σταθμός Αργυρούπολη (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Αργυρούπολη είναι σταθμός του Μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Πήρε το όνομά του από την περιοχή της Αργυρούπολης, την οποία εξυπηρετεί.

Στο αρχικό στάδιο σχεδιασμού του σταθμού αναφερόταν με το όνομα Ελληνικό, αλλά κατά την κατασκευή του σταθμού, πήρε το όνομα Αργυρούπολη.

Η κατασκευή του σταθμού ξεκίνησε το 2007 και εγκαινιάστηκε στις 26 Ιουλίου 2013, αν και ήταν έτοιμος από τις αρχές του 2010, αλλά παραδόθηκε με καθυστέρηση 3,5 ετών, εξαιτίας του σκανδάλου της Siemens.

Μελλοντικά υπάρχει σχέδιο για ανταπόκριση με το Τραμ από τη στάση τραμ Ελληνικό, με ενδιάμεση στάση το αμαξοστάσιο του τραμ.

Δομή σταθμού 

Αργυρούπολη
Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης
Αργυρουπολη
Σταθμός Ελληνικό (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Ελληνικό είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, ο οποίος αποτελεί και τερματικό σταθμό της γραμμής 2. Πήρε το όνομά του από την περιοχή του Ελληνικού. Ο σταθμός ως τερματικός εξυπηρετεί εκτός από τη περιοχή του Ελληνικού και όλα τα Νότια Προάστια προς τα ανατολικά όπως τη Γλυφάδα, Βουλιαγμένη και Βάρη που είναι προσβάσιμα μέσω μετεπιβίβασης σε αστικά λεωφορεία. Τη τουριστική περίοδο ο σταθμός είναι από τους πιο πολυσύχναστους του δικτύου, καθώς εξυπηρετεί αυτούς που κατευθύνονται προς τις ακτές και τα θέρετρα της ανατολικής παραλιακής.

Γενικά 
Η τοποθεσία του, βρίσκεται στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης στο ύψος της λεωφόρου Ιασωνίδου, πάνω από το ανατολικό τμήμα του πρώην αεροδρομίου της Αθήνας. Διαθέτει δύο εισόδους - εξόδους επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, με τη δυτική να έχει μεταλλικό στέγαστρο και μία πλατεία, καθώς και αφετηρία/στάση αστικών λεωφορείων.

Στο αρχικό στάδιο σχεδιασμού του σταθμού, αναφερόταν με την ονομασία Ανατολικό Αεροδρόμιο, για να πάρει την τελική ονομασία Ελληνικό τον Μάρτιο του 2001, όταν ανεστάλη η λειτουργία του αεροδρομίου του Ελληνικού.

Ο σταθμός είναι υπόγειος και διαθέτει δύο εισόδους - εξόδους, εκ των οποίων η ανατολική είναι στη θέση που ήταν ο παράδρομος της λεωφόρου Βουλιαγμένης προς Αθήνα και η δυτική βρίσκεται επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης στο ρεύμα προς Γλυφάδα.

Η κατασκευή του σταθμού ξεκίνησε το 2007 και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των έργων προγραμματιζόταν να εγκαινιαστεί το 2009, ενώ τελικά ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2010, αλλά εγκαινιάστηκε στις 26 Ιουλίου 2013, με καθυστέρηση 3,5 ετών, εξαιτίας του σκανδάλου της Siemens.

Η απόσταση από τον Σταθμό Ελληνικό έως το κέντρο της Αθήνας (Σταθμός Σύνατγμα) διανύεται μόλις σε 14 λεπτά, ενώ με το αυτοκίνητο σε ώρες αιχμής σήμερα χρειάζονται περισσότερο από 45 λεπτά.

Είσοδοι - Έξοδοι 
 Λεωφόρος Βουλιαγμένης & Λ. Ιασωνίδου
 Λεωφόρος Βουλιαγμένης & Ελ. Βενιζέλου

Δομή σταθμού

Φωτογραφικό υλικό

Παραπομπές

Ελληνικό
Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης
Ελληνικό
C7H9N

{{DISPLAYTITLE:C7H9N}}

Ο μοριακός τύπος C7H9N, με μοριακή μάζα 107,15306 amu) μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς αζωτούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 4, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:

 Αιθυλοπυριδίνες: Πρόκειται για τις τρεις (3) αιθυλοπυριδίνες.
 2-αιθυλοπυριδίνη, με γραμμικό τύπο   και αριθμό CAS 100-71-0.
 3-αιθυλοπυριδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 536-78-7.
 4-αιθυλοπυριδίνη, με γραμμικό τύπο και αριθμό CAS 536-75-4.
 Λουτιδίνες: Πρόκειται για τις έξι (6) διμεθυλοπυριδίνες.
 2,3-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 583-61-9.
2,4-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο και αριθμό CAS 108-47-4.
 2,5-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 589-93-5.
 2,6-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 108-48-5.
 3,4-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 583-58-4.
 3,5-λουτιδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 591-22-0.
 Βενζυλαμίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 100-46-9.
 N-μεθυλανιλίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 100-61-8.
 Τολουϊδίνες: Πρόκειται για τις υπόλοιπες τρεις (3) μεθυλανιλίνες, που είναι ταυτόχρονα και αμινοτολουόλια.
 ο-τολουϊδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 95-53-4.
 μ-τολουϊδίνη, με γραμμικό τύπο και αριθμό CAS 108-44-1.
 π-τολουϊδίνη, με γραμμικό τύπο  και αριθμό CAS 106-49-0.
 Προπυλιδενοπυρρόλιο
 Προπενυλοπυρρόλια
 1-(1-προπενυλο)πυρρόλιο.
 1-(2-προπενυλο)πυρρόλιο.
 2-(1-προπενυλο)πυρρόλιο.
 2-(2-προπενυλο)πυρρόλιο.
 3-(1-προπενυλο)πυρρόλιο.
 3-(2-προπενυλο)πυρρόλιο.
 Διυδραζοκίνες:
 1,2-διυδραζοκίνη.
 2,3-διυδραζοκίνη.
 3,4-διυδραζοκίνη.
 4,5-διυδραζοκίνη.
 Μεθυλαζεπίνες:
 1-μεθυλαζεπίνη, με γραμμικό τύπο . Δεν βρέθηκε αριθμός CAS.
 2-μεθυλ-1H-αζεπίνη.
 3-μεθυλ-1H-αζεπίνη.
 4-μεθυλ-1H-αζεπίνη.
 2-μεθυλ-1H-αζεπίνη.
 3-μεθυλ-2H-αζεπίνη.
 4-μεθυλ-2H-αζεπίνη.
 5-μεθυλ-2H-αζεπίνη.
 6-μεθυλ-2H-αζεπίνη.
 7-μεθυλ-2H-αζεπίνη.
 2-μεθυλ-3H-αζεπίνη,
 3-μεθυλ-3H-αζεπίνη.
 4-μεθυλ-3H-αζεπίνη.
 5-μεθυλ-3H-αζεπίνη.
 6-μεθυλ-3H-αζεπίνη.
 7-μεθυλ-3H-αζεπίνη.
 Κυκλοεπταδιενιμίνες:
 2,4-κυκλοεπταδιενιμίνη
 2,5-κυκλοεπταδιενιμίνη
 2,6-κυκλοεπταδιενιμίνη
 Κυκλοεπτατριεναμίνες
 1,3,5-κυκλοεπτατριεναμίνη
 3,5,Δ1,7-κυκλοεπτατριεναμίνη
 1,3,6-κυκλοεπτατριεναμίνη
 2,4,6-κυκλοεπτατριεναμίνη
Το Αιγαίο στις φλόγες

Το Αρχιπέλαγος στις φλόγες (γαλλικά: L’Archipel en feu). Κυκλοφόρησε στα Ελληνικά με τους τίτλους «Το Αιγαίο στις φλόγες» και «Οι Πειραταί του Αιγαίου». Είναι μυθιστόρημα περιπέτειας του Γάλλου συγγραφέα Ιούλιου Βερν που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης. Γράφτηκε το  1884 και εστιάζει στο έτος 1827, κατά τη διάρκεια του ελληνικού πολέμου της Ανεξαρτησίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο του Pierre Jules Hetzel (1814 – 1886).

Υπόθεση 
Τα γεγονότα που περιγράφονται στο βιβλίο διαδραματίζονται το 1827, την εποχή της ναυμαχίας του Ναβαρίνου, η οποία έγειρε την πλάστιγγα προς την πλευρά της ανεξαρτησίας του νεοελληνικού κράτους από την οθωμανική αυτοκρατορία. Η λέξη "Αρχιπέλαγος" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως ονομασία του Αιγαίου Πελάγους και αυτό ακριβώς εννοούσε ο Βερν, όπως και κάθε άλλος σύγχρονος του.

Πλοκή 
Μέσα στο ιστορικό πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης (1821 – 1829), για την οποία ο συγγραφέας παραθέτει αρκετές και απόλυτα έγκυρες πληροφορίες, εξελίσσεται μία ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο νέους. Η κοπέλα ονομάζεται Χατζίνα Ελιζούντο και είναι η μοναχοκόρη ενός πάμπλουτου χήρου, τραπεζίτη της Κέρκυρας. Ο Νέος, αξιωματικός του Γαλλικού Ναυτικού, είναι ο ένθερμος φιλέλληνας υποπλοίαρχος Ερρίκος ντ’ Αλμπαρέ. Παράλληλα με την εξέλιξη του ειδυλλίου, το Αιγαίο Πέλαγος φλέγεται από τις συγκρούσεις των αντιπάλων στόλων (επαναστατημένης Ελλάδας και Οθωμανικής Τουρκίας) αλλά και από τις ανελέητες επιδρομές των κάθε λογής και κάθε εθνικότητας πειρατών, ο πλέον διαβόητος των οποίων είναι ο αιμοσταγής «Σακρατίφ» που κανείς ζωντανός δε τον έχει δει. Καθοριστικό πρόσωπο του έργου είναι ο Μανιάτης εξωμότης καπετάνιος Νικόλας Στάρκος, που δεν διστάζει να προδώσει τον αγώνα των συμπατριωτών του για την ανεξαρτησία, προκειμένου ο ίδιος να κερδίσει πλούτη και δόξα.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου 
 Καπετάν Νικόλας Στάρκος, κυβερνήτης της σακκολέβας Κάρυστος.
 Ανδρονίκη Στάρκου, Ελληνίδα αγωνίστρια, μητέρα του Νικόλα.
 Ανρί ντ’ Αλμπαρέ, Γάλλος αξιωματικός, κυβερνήτης της κορβέτας Σιφαντα.
 Ελιζούντο, Δαλματός ιδιοκτήτης μεγάλου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος της Κέρκυρας.
 Χατζίνα Ελιζούντο, κόρη του τραπεζίτη και κληρονόμος μίας αμφιλεγόμενης περιουσίας.
 Χάρης, ομογάλακτος αδελφός της μητέρας της Χατζίνας, αφοσιωμένος υπηρέτης της οικογένειας.
 «Σκόπελος», υπαρχηγός του Στάρκου.
 Καπετάν Θοδωρής, δεύτερος πλοίαρχος της Σιφάντας.

Πηγές 

 Το Αιγαίο στις φλόγες, Βιβλιοθήκη Ιούλιου Βερν, «Ειδικές Εκδόσεις», Αθήνα.

Αιγαιο
Αιγαιο στις φλογες
Αλτάιρ

Ο Αλτάιρ (Altair) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα α του αστερισμού Αετός (alpha Aquilae, a Aql). Το όνομα αυτό προέρχεται από την αραβική λέξη النسر الطائر ‘an-nasr aṭ-ṭā’ir’, που σημαίνει ο ιπτάμενος αετός, καθώς ήταν μέλος ενός μικρού αρχαίου αραβικού αστερισμού με αυτό το όνομα που περιλαμβάνει επίσης το β Αετού και το γ Αετού. Ο αστερισμός αυτός ήταν γνωστός στα λατινικά ως Vultur Volans. Επίσης ο αστέρας φέρει το όνομα 53 Αετού (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ). Είναι το λαμπρότερο και εγγύτερο άστρο του αστερισμού. Ανήκει στο θερινό τρίγωνο μαζί με το Ντενέμπ και το Βέγα. Το κύριο χαρακτηριστικό του Αλτάιρ είναι η ταχεία περιστροφή του, 286 χλμ/δευτερόλεπτο.

Χαρακτηριστικά 
Ο Αλτάιρ είναι ένας αστέρας της κύριας ακολουθίας και είναι φασματικού τύπου Α7. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι από 6.900 Κ μέχρι 8.500 Κ, ενώ η μάζα του είναι 1,8 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και η διάμετρός του εκτιμάται ότι είναι 1,6 με 2 φορές μεγαλύτερη. Το απόλυτο μέγεθος του Αλτάιρ είναι +2,21, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Η λαμπρότητά του μεταβάλλεται ελαφρά, όπως ανακαλύφθηκε το 1999 και θεωρείται μεταβλητός τύπου Δέλτα Ασπίδος.

Πεπλάτυνση 
Ο Αλτάιρ κατέχει ένα εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό περιστροφής: έχει μια περιστροφική περίοδο περίπου 9 ώρες. Για λόγους σύγκρισης, ο ισημερινός του Ήλιου απαιτεί λίγο περισσότερο από 25 ημέρες για μια πλήρη περιστροφή. Αυτή η γρήγορη περιστροφή αναγκάζει τον Αλτάιρ να είναι πεπλατυσμένος: η ισημερινή διάμετρος του είναι πάνω από 20 τοις εκατό μεγαλύτερη από ότι η πολική του διάμετρος. Η πεπλάτυνση του Αλτάιρ ανακαλύφθηκε με μετρήσεις που έγιναν από το υπέρυθρο συμβολόμετρο του παρατηρητηρίου Πάλομαρ το 1999 και το 2000.

Η θεωρία προβλέπει ότι, λόγω της ταχείας περιστροφής του Αλτάιρ, η βαρύτητα της επιφάνειάς του και πραγματική θερμοκρασία πρέπει να είναι χαμηλότερες στον ισημερινό, καθιστώντας τον ισημερινό λιγότερο φωτεινό από τους πόλους. Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως βαρυτική συσκότιση ή φαινόμενο βον Ζέιπελ, επιβεβαιώθηκε για τον Αλτάιρ από μετρήσεις που έγιναν από το Πολεμικό Ναυτικό Πρωτότυπο οπτικό συμβολόμετρο το 2001,και αναλύθηκαν από μετέπειτα έρευνες.

Παραπομπές

Δείτε επίσης
 Κατάλογος αστέρων του Αετού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου A
Αετός (αστερισμός)
Αντικείμενα Bayer
Μαντάμ Ορτάνς

Η Αδελίνα Γκιτάρ, γνωστότερη ως Μαντάμ Ορτάνς (1863 - 2 Μαΐου 1938) ήταν Γαλλίδα ιερόδουλη, η οποία έγινε γνωστή στην Ελλάδα στις αρχές του εικοστού αιώνα, όταν εγκαταστάθηκε στην Κρήτη. Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της έζησε στην Ιεράπετρα και τιμήθηκε από τις αρχές, με το να δοθεί το όνομά της σε δρόμο της πόλης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννημένη στη Γαλλία, αν και για τον ακριβή τόπο γέννησής της ερίζουν οι πόλεις Παρίσι, Τουλόν και Μασσαλία. Πολύ νεαρή, σε ηλικία 16 ετών, έγινε πόρνη. Όταν ξεκίνησε η κατοχή της Κρήτης, το 1898, η Γκιτάρ εγκαταστάθηκε με γύρω στις 500 ακόμα γυναίκες στα Χανιά, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της στους άνδρες των Μεγάλων Δυνάμεων που υπηρετούσαν στους στόλους. Έπειτα από την επανάσταση στο Θέρισο, το 1905, η Μαντάμ Ορτάνς έφυγε  και περιπλανήθηκε στην ανατολική Κρήτη και ειδικότερα στο Ηράκλειο, στη Σητεία και στον Άγιο Νικόλαο. Τελικά, στις αρχές του 1910 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιεράπετρα, όπου άνοιξε χαρτοπαικτική λέσχη και εστιατόριο στην Μεσοκαστελλιά.  Εν συνεχεία, λειτούργησε ένα ξενοδοχείο ύπνου, στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα το «Hotel Creta». Το ξενοδοχείο εκείνο ονομαζόταν «Η Γαλλία». Αργότερα η Ορτάνς έγινε υποπρόξενος της Γαλλίας και πολλοί την υποπτεύονταν για κατάσκοπο. Έπειτα από τον πόλεμο ανέπτυξε έντονη κοινωνική δραστηριότητα και καταξιώθηκε στην Ιεράπετρα, όπου πέθανε το 1938.

Η Μαντάμ Ορτάνς στην λογοτεχνία 
Η Μαντάμ Ορτάνς αποτέλεσε την ηρωίδα σε πολλά λογοτεχνικά έργα, όπως στο "Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" του Νίκου Καζαντζάκη, ενώ στον κινηματογράφο την υποδύθηκε η ηθοποιός Λίλα Κέντροβα. Επίσης, στα πάρεργα του Γεώργιου Πάγκαλου αναφέρονται αφηγήσεις της Ορτάνς. Στο έργο του Πρεβελάκη Χρονικό μιας Πολιτείας βρίσκουμε την Μαντάμ Ορτάνς ως Φατμέ. Βιογραφία της έγραψε ο Ιωάννης Μανωλικάκης.

Βιβλιογραφία 
Τζώρτζης, Ν., Τα οδωνυμικά της Ιεράπετρας, β΄έκδοση, Δήμος Ιεράπετρας, 2002, σελ. 100-101.
Γάλλοι διπλωμάτες
Νεότερη ιστορία της Κρήτης
Εταίρες και παλλακίδες
Μαξ Ζάουερλαντ

Ο Φρίντριχ Άουγκουστ Μαξ Ζάουερλαντ (γερμ. Friedrich August Max Sauerlandt) (1880-1934) υπήρξε Γερμανός, θεωρητικός των καλών τεχνών. Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς διευθυντές μουσείων της Γερμανίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1880 στο Βερολίνο. Μεγάλωσε στο Αμβούργο, και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ και εργάστηκε αρχικά ως γραμματέας του Γιούστους Μπρίνκμανν, που κατείχε την θέση του Spiritus rector στο Μουσείο Τέχνης (γερμ. Museum für Kunst und Gewerbe) στο Αμβούργο. Σε ηλικία 28 χρονών διορίστηκε διευθυντής του κρατικού μουσείου της Χάλε. Το 1919 διαδέχτηκε τον Μπρίνκμαν ως διευθυντής του μουσείου Τέχνης στο Αμβούργο. Αναδείχτηκε πρώιμος υποστηρικτής του Εξπρεσιονισμού, και γι' αυτό διώχτηκε από τους Ναζί τον Απρίλιο του 1933, ενώ του απαγορεύτηκε η είσοδος στο Μουσείο. Παράλληλα ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, όπου έδινε μαθήματα, και ήταν διευθυντής της κρατικής σχολής τέχνης (γερμ. Landskunstschule). Απολύθηκε και εκεί τον Σεπτέμβριο του 1933 για τον ίδιο λόγο. Απεβίωσε την πρωτοχρονιά του 1934 στο Αμβούργο.

Συγγράμματα 
 Griechische Bildwerke, Langewiesche, Düsseldorf & Leipzig 1907
 Norddeutsche Barock-Möbel, Verlag Alexander Schopp, Elberfeld 1922
 Kleinplastik der deutschen Renaissance. Langewiesche, Königstein/Ts./Leipzig 1927
 Die Kunst der letzten 30 Jahre: Eine Vorlesung aus dem Jahre 1933, Rembrandt-Verlag Berlin 1935

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Συλλογή Βιβλιογραφίας για τον Μαξ Ζάουερλαντ
Doris Blum: Der Mann, der fast alles geschenkt bekam (Εφημερίδα Die Welt, 25 Σεπτεμβρίου 2001)

Γερμανοί συγγραφείς
Τελικός ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2011

Ο Τελικός του Champions League για το 2011 διεξήχθη στις 28 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Μπαρτσελόνα και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο αγώνας έληξε με σκορ 3:1 υπέρ της Μπαρτσελόνα η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Βίκτορ Κάσσαϊ από την Ουγγαρία.

Προϊστορία

Οι δύο ομάδες ξανασυντάθηκαν στον τελικό του Champions League 2008-09, όπου η Μπαρτσελόνα νίκησε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με σκορ 2:0. Στους ημιτελικούς του Champions League 2010-2011, η Μπαρτσελόνα απέκλεισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 2:0 και 1:1. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντιμετώπισε στους ημιτελικούς τη Σάλκε 04 με σκορ 2:0 και 4:1.

Αγώνας

Ο αγώνας άρχισε με δεκάλεπτη πίεση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, παρόλο αυτά η Μπαρτσέλονα κατάφερε να αντέξει και άρχισε να επιτίθεται. Στο 26ο λεπτό, ο Πέδρο, ο οποίος έμεινε ελεύθερος και μετά από πάσα του Τσάβι, έστειλε τη μπάλα στα αριστερά του Φαν ντερ Σαρ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι αυτός ο αγώνας θα αποτελέσει και ο τελευταίος στη καριέρα του.

Παρόλο αυτά, στο 34ο λεπτό, ο Γουέιν Ρούνεϊ, μετά από συνεργασία με τον Γκιγκς, έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βίκτορ Βαλντέζ και διαμόρφωσε το τελικό σκορ για το πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ημίχρονο, στο 54ο λεπτό, ο Λιονέλ Μέσι έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Βαν ντερ Σάρ και έκανε το σκορ 2:1. Το τελικό σκορ διαμόρφωσε ο Νταβίντ Βίγια, ο οποίος έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, με τον Φαν ντερ Σαρ να μην μπορεί να σταματήσει τη μπάλα.

Μετά τη λήξη του αγώνα, οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έλαβαν τα αργυρά μετάλλια τους, και αργότερα οι παίκτες της Μπαρτσελόνα έλαβαν τα χρυσά μετάλλια, με τον Αμπιντάλ να σηκώνει το τρόπαιο. Ο Λιονέλ Μέσι ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης του αγώνα.

Δηλώσεις
Ο Βαν ντερ Σάρ, ο οποίος αποχωρεί από την ενεργό δράση, δήλωσε «η Μπαρτσελόνα είναι η καλύτερη ομάδα του κόσμου. Κάναμε ότι μπορούσαμε για να πάρουμε το τρόπαιο, αλλά ο Μέσι, ο Τσάβι και ο Ινιέστα έπαιξαν εξαιρετικά».

Ο Ζοζέπ Γκουαρντιόλα δήλωσε ότι ο «Μέσι είναι ο καλύτερος παίκτης που είδα ποτέ. Αυτός είναι που έκανε τη διαφορά στον αγώνα και αυτός μας έδωσε τη νίκη». Ο Άλεξ Φέργκιουσον δήλωσε ότι «η Μπάρτσα ήταν η καλύτερη ομάδα, με την οποία είχαμε αναμετρηθεί».

Λεπτομέρειες τελικού

Παραπομπές

Πηγές 

 
 

Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης
Αθλητισμός στο Λονδίνο
Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ισπανικών ομάδων
Ακορντεόν

Το ακορντεόν είναι αερόφωνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, ιδιαίτερα διαδεδομένο στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών χωρών. Εφευρέθηκε κατά πάσα πιθανότητα στη Γερμανία το 1822, αν και το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανήκει στον Cyrill Demian (1829). Έχει σχήμα κουτιού και αποτελείται από δύο πληκτρολόγια και μια αεροπαραγωγό φυσούνα που συμπιέζεται και επεκτείνεται από τον εκτελεστή. Ο ήχος παράγεται με τη δόνηση μεταλλικών ελασμάτων στο εσωτερικό του, που πάλλονται με τη ροή του αέρα.

Τρόπος παιξίματος 

Το ακορντεόν παίζεται κρατώντας το με τα δύο χέρια στο ύψος του στήθους. Χρησιμοποιούνται ιμάντες στήριξης (από το όργανο στους ώμους) λόγω του βάρους του οργάνου. Το αριστερό χέρι χειρίζεται ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο με αυτό του μπαντονεόν, που αντιστοιχεί σε έως και 140 διαφορετικούς συνδυασμούς ελεύθερων μπάσων νοτών ή συγχορδιών. Ο ρόλος του είναι πολυδιάστατος ανάλογα με τον τύπο του ακορντεόν (μπαγιάν, μπαντονεόν, κλασικό ακκορντεόν με πλήκτρα στο δεξί χέρι). Στο δεξί χέρι αντιστοιχεί ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο μ' αυτό του πιάνου -στο κλασικό ακκορντεόν-, για την εκτέλεση της μελωδίας. Ενίοτε το δεξί πληκτρολόγιο έχει μορφή παρόμοια με το αριστερό, όπως και στο μπαντονεόν, το ρώσικο ακορντεόν (μπαγιάν) και την κονσερτίνα. Η φυσούνα χειρίζεται και από τα δύο χέρια, όχι μόνο για την παραγωγή αέρα, αλλά και για την διαφοροποίηση των δυναμικών. Ακόμη, το ακορντεόν διαθέτει κουμπιά, που ονομάζονται ρεζίστρα ή ρετζίστρα τα οποία διαφοροποιούν τη χροιά του ήχου, τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό μέρος, συνήθως με συνδυασμούς οκτάβων.

Μουσική για ακορντεόν 

Λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους του, αλλά και της ιδιότητάς του να συνδυάζει μελωδία και συνοδεία, το ακορντεόν αγαπήθηκε και ενσωματώθηκε στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών λαών. Στην Ευρώπη, συνδέθηκε άρρηκτα με τη γαλλική λαϊκή μουσική του 20ού αιώνα, όπως επίσης και με το ρεπερτόριο του ταγκό. Ευρεία είναι η διάδοσή του στην ιταλική και ελληνική μουσική, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο σε μπάντες σλαβόφωνων χωρών.

Δείτε επίσης 
 Μπαντονεόν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αερόφωνα
Πληκτροφόρα μουσικά όργανα
Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Γερμανικές εφευρέσεις