joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γραμματικιάνοι Εύβοιας

Ο οικισμός των Γραμματικιάνων ή αλλιώς «Μαχαλάς», ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Καλημεριάνων του Κύμης - Αλιβερίου, στην Εύβοια. Έχει μόνιμο πληθυσμό μόλις 2 κατοίκους, σύμφωνα με την πρόσφατη απογραφή.

Έδρα του τέως Δήμου Κοτυλαίων και επί Τουρκοκρατίας διοικητικό κέντρο, οι Γραμματικιάνοι,αναβίωσαν ουσιαστικά από τις «στάχτες» τους.

Όταν μετά το 1940 επί γερμανικής κατοχής ο πληθυσμός λιμοκτονούσε, η φυλλοξήρα ξέραινε τα αμπέλια και το Ανθρακωρυχείο Κύμης έκλεισε αφήνοντας χωρίς δουλειά τους περισσότερους, πολλοί έφυγαν για να βρουν μια καλύτερη τύχη στις πόλεις της Αθήνας , της Χαλκίδας ή και του εξωτερικού . Το μέρος ερήμωσε, κάποια από τα σπίτια έπεσαν και η εγκατάλειψη ρίζωσε για τα καλά στο χωριό.

Το 1974 οι κάτοικοι άρχισαν σιγά σιγά να επιστρέφουν και ο οικισμός ζωντάνεψε πάλι. Τα σπίτια επισκευάσθηκαν και κατασκευάστηκαν νέα πάντοτε ομως στο αρχοντικό παλαιό πέτρινο στυλ με κεραμίδια . Η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, πολιούχων του οικισμού, αναπαλαιώθηκε και θεωρείται σημείο αναφοράς της ευρύτερης περιοχής.

Πλέον προσφέρεται κυρίως ως παραθεριστικός οικισμός από τους κατοίκους που τον επισκέπτονται καθ όλη τη διάρκεια του έτους .

Το χωριό μπορεί να μη διαθέτει κάποιο κατάστημα , καφενείο κλπ ωστόσο είναι ένας επίγειος παράδεισος και όλα αυτά μόλις 2χμ από την πόλη της Κύμης 

Το 2005 ιδρύθηκε η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού με όνομα ''ΜΑΧΗΤΗΣ ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΩΝ'' με πρωτεργάτες τους Γιώργο Γιαννιό του Ευαγγέλου και Μιχάλη Ντέντια.

Η ομάδα έχει συμμετάσχει σε διάφορα πρωταθλήματα του Δήμου Κύμης και έχει αναδειχτεί πολλές φορές πρωταθλήτρια αλλά το μεγαλύτερο επίτευγμα της παρέας του ΜΑΧΗΤΗ είναι η συνεισφορά των νέων του χωριού που είναι και τα μέλη της ομάδας στο ίδιο το χωριό με δικές τους εργασίες στο γήπεδο του χωριού,στην εκκλησία των Αγ.Θεοδώρων και σε διάφορα άλλα μέρη του χωριού.

Προς τιμήν της ομάδας για τα κατορθώματα της διοργανώθηκε συναυλία στον χώρο της εκκλησίας των Αγ.Θεοδώρων το καλοκαιρι του 2015

Τέλος, η ομάδα αγωνιστικά δραστηριοποιείται στο κορυφαίο επίπεδο του Ελληνικού Μίνι Ποδοσφαίρου και μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2022 πανηγύρισε και τον 1ο της τίτλο στην Αθήνα.

Εξωαγωνιστικά, η ομάδα συνεχίζει να συνεισφέρει όπως μπορεί και πάντοτε στηριζόμενη στις δικές της μονάχα δυνάμεις στο πολυαγαπημένο της χωριό με στόχο την καλυτέρευση και την αναδειξή του.

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Κοιλάδα της Αόστα

Η Κοιλάδα της Αόστα ή Αόστης [στα ιταλικά: Valle d'Aosta, (Βάλε ντ΄ Αόστα), στα γαλλικά: Vallée d'Aoste (Βαλέ ντ΄ Αόστ) και στα Φραγκοπροβηγκιανά Vâl d’Aoutha (Βαλ ντ΄Άουθα)] είναι περιφέρεια της Ιταλίας, στο βορειοδυτικό μέρος της, στα σύνορα με την Ελβετία (βόρεια) και τη Γαλλία (δυτικά). Στο νότιό της μέρος συνορεύει με την περιφέρεια του Πεδεμοντίου.

Η περιφέρεια της Κοιλάδας της Αόστης είναι η μόνη περιφέρεια που δεν έχει καμία επαρχία και οι υπηρεσίες σ΄ όλη την περιφέρεια παρέχονται απευθείας από την περιφερειακή κυβέρνηση. Είναι επίσης η μόνη περιφέρεια της Ιταλίας που δεν έχει ούτε ακτογραμμή ούτε οι περιφέρειες με τις οποίες συνορεύει έχουν ακτογραμμή, είναι δηλαδή διπλά περίκλειστη περιοχή.

Η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η Αόστα. Το όνομα της προέρχεται από το ρωμαϊκό όνομα της πόλης «Augusta Praetoria Salassorum», προς τιμήν του αυτοκράτορα Αυγούστου.

Με επιφάνεια 3,263 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό περίπου 120.000 είναι η μικρότερη, και η περισσότερο αραιοκατοικημένη περιφέρεια της Ιταλίας. Στην ουσία είναι η ευρύτερη περιοχή μιας κοιλάδας των Άλπεων.

Η πλειονότητα των κατοίκων της είναι ιταλόφωνοι (λίγο πάνω από 70%), αλλά υπάρχουν και αρκετοί γαλλόφωνοι (μιλούν τη γλώσσα φρανκοπροβενσάλ) και κάποιοι γερμανόφωνοι.

Διοίκηση 
Πρόεδρος από τις 21 Οκτωβρίου του 2020 είναι ο  Έρικ Λαβεβάζ από την Βαλντοτανιανή Ένωση. Ο Λαβεβάζ κέρδισε τις εκλογές στις 20-21 Σεπτεμβρίου 2020.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Κοιλάδα της Αόστα
Αττίλα Αμπόνι

Ο Αττίλα Αμπόνι(αγγλικά Attila Abonyi ) είναι παλαίμαχος Ούγγρος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε με τα χρώματα της Εθνικής Αυστραλίας.

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1946 στην Ουγγαρία και μετανάστευσε σε ηλικία 10 ετών στην Αυστραλία. Εκεί έκανε καριέρα παίζοντας ως μέσος σε αρκετές ομάδες όπως η Ουγγαρία Μελβούρνης, η St George Saints, η Κροατία Σίδνεϊ και η Μελίτα Ιγκλς. Επίσης διετέλεσε διεθνής με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας στην οποία αγωνίστηκε 61 φορές πετυχαίνοντας 25 τέρματα. Μάλιστα ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 στην Δυτική Γερμανία. Ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1980 και στη συνέχεια διετέλεσε προπονητής σε αρκετές ομάδες. Μάλιστα στις Κροατία Σίδνεϊ και Μελίτα Ιγκλς υπήρξε και παίκτης και προπονητής.

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Έμβλημα του Θιβέτ

Το έμβλημα του Θιβέτ διατηρεί πολλά στοιχεία από τη σημαία του Θιβέτ, με ελαφρώς διαφορετικά σχέδια και εμπεριέχει πολλά βουδιστικά σύμβολα. Τα κύρια στοιχεία είναι ο ήλιος και η σελήνη πάνω από τα Ιμαλάια, τα οποία συμβολίζουν το έθνος του Θιβέτ, το οποίο συχνά αναφέρεται ως η Γη που Περιβάλλεται από Χιονισμένα Βουνά. Στις κορυφές των βουνών δεσπόζουν δύο λιοντάρια του χιονιού. Ανάμεσα στα δύο ζώα βρίσκεται ένας τροχός με οκτώ ακτίνες, ο Νταρματσάκρα, που συμβολίζει ττα οκτώ μονοπάτια του βουδισμού. Μέσα στον τροχό βρίσκεται ένα πολύτιμο κόσμημα με τρία χρώματα, επίσης βουδιστικό σύμβολο, που αφορά τις 10 υπέρτατες αρετές και τους 16 ανθρλωπινους τρόπους συμπεριφοράς.

Παραμένει επίσημη σφραγίδα της Κεντρικής Κυβέρνησης του Θιβέτ, που είναι εξόριστη στην Ινδία, με έδρα την Νταραμσάλα. Ως σύμβολο του κινήματος για την ανεξαρτησία του Θιβέτ, έχει απαγορευτεί στη Λαϊκή Δημοκρατία Κίνας και αυτό καλύπτει και τη Λάσα, όπως επίσης και τις υπόλοιπες περιοχές του Θιβέτ. Συχνά απαντάται εκτυπωμένο σε ασπρόμαυρα και ερυθρόλευκα χρώματα, εναλλακτικά.

Δες επίσης 
 Έμβλημα του Μπουτάν

Παραπομπές 

 Επίσημος ιστότοπος της κεντρικής κυβέρνησης του Θιβέτ

Θιβέτ
Θιβετ
Γκανταμές

Η Γκανταμές (βερβερικά: Γαντέμες ɛadēməs, αραβικά: غدامس/Γαντάμις/ɣaˈdæːmɪs, Λιβυκή διάλεκτος: Γντάμες/ġdāməs) είναι μια πόλη-όαση στα δυτικά της Λιβύης. Βρίσκεται περίπου 340 μίλια στα νοτιοδυτικά της Τρίπολης, κοντά στα σύνορα με την Αλγερία και την Τυνησία.

Η όαση έχει πληθυσμό 7.000 κατ. αποτελούμενος από Τουαρέγκ και Βερβέρους. Το παλαιό τμήμα της πόλης, το οποίο περιβάλλεται από ένα τείχος, έχει δηλωθεί στην UNESCO. Η κάθε μια των 7 φυλών που μένουν σ' αυτό το τμήμα της πόλης έχει την δική της περιφέρεια, στην οποία η κάθε φυλή έχει έναν δημόσιο χώρο διεξαγωγής φεστιβάλ. Κατά την δεκαετία του '70, η κυβέρνηση της Λιβύης έκτισε νέες κατοικίες έξω από το παλαιό τμήμα της πόλης. Ωστόσο, αρκετοί κάτοικοι επιστρέφουν στην παλιά πόλη κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς η αρχιτεκτονική αυτών των παλαιών κτιρίων παρέχει καλύτερη μόνωση κατά της ζέστης, κάνοντας τις συνθήκες κατοίκησης πιο ευνοϊκές.

Ιστορικά στοιχεία 
Οι πρώτες αναφορές για την Γκανταμές δεν ισχύουν πριν την Ρωμαϊκή περίοδο, όταν υπήρχαν στρατεύματα στην πόλη. Το Ρωμαϊκό όνομα για την πόλη ήταν Κύδαμος (Cydamus). Κατά τη διάρκεια του 6ου αι., ένας επίσκοπος έφθασε στην όαση, όταν ο πληθυσμός είχε προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό από τους Βυζαντινούς ιεραποστόλους. Τον 7ο αι., η Γκανταμές καταλήφθηκε από τους ισλαμιστές Άραβες. Ο πληθυσμός σύντομα προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και η Γκανταμές έπαιξε σημαντικό ρόλο ως βάση για το υπερ-Σαχαριανό εμπόριο μέχρι τον 19ο αι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις της Λιβύης
Σαχάρα
Οάσεις
Αρχαίες πόλεις της Λιβύης
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Λιβύη
Πετάχ Τίκβα

Η Πετάχ Τίκβα είναι πόλη ανατολικά του Τελ Αβίβ με 182.000 κατοίκους. Η πόλη αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της χώρας. Η πόλη διαθέτει δυο γνωστούς αθλητικούς συλλόγους, την Μακάμπι Πετάχ Τίκβα και την Χάποελ Πετάχ Τίκβα.

Ιστορία 
Το όνομά της σημαίνει "Πύλη της Ελπίδας". Ιδρύθηκε το 1878, κυρίως από Ορθόδοξους Εβραίους, και ήταν η πρώτη Εβραϊκή αγροτική αποικία της Οθωμανικής Συρίας.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, πρόσφυγες από τη Γιάφα και το Τελ Αβίβ κατοικήσανε στην πόλη.

Το 1937 ανακηρύχτηκε σε δήμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος της Πετάχ Τίκβα 

Πόλεις του Ισραήλ
Κασσάνοι Ηρακλείου

Οι Κασάνοι (και Κασσάνοι) είναι χωριό στο δυτικό πρανές των Λασιθιώτικων ορέων και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος. Βρίσκεται σε ύψωμα και έχει πανοραμική θέα.  Σήμερα αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αρκαλοχωρίου. Η θέση του είναι στο 39,1 χλμ. του δρόμου προς τη Βιάννο. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 44,1 χλμ. Κύριες ασχολίες είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια εσπεριδοειδών, στην κοιλάδα που βρίσκεται δυτικά από το χωριό. Φημίζεται επίσης για τα κρεμμύδια του και γίνεται καθε χρόνο μια μεγάλη εορτή.   Στους Κασάνους βρίσκεται ο βυζαντινός ναός του Σωτήρος Χριστού. Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Γεώργιος. Ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού.Στους Κασσάνους έμενε ο Παπατζιρίτης, δρομέας και ιερέας του χωριού, με καταγωγή από τον Άγιο Γεώργιο Λασιθίου, προς τιμήν του οποίου διεξάγεται, υπό την αιγίδα και του ΣΕΓΑΣ ο διεθνής ημιμαραθώνιος που φέρει το όνομά του, κάθε χρόνο το φθινόπωρο.

Ονομασία 
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ειδικότερα, το 1583 στον Καστροφύλακα αναφέρεται Cassanus με 84 κατοίκους. Για την ονομασία, είναι σωστότερος τύπος το Κασάνοι, από ότι ο ενικός: Κασάνος.
Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στο οικογενειακό επώνυμο εβραϊκής οικογένειας της οποίας την ύπαρξη πληροφορούμαστε από έγγραφα του 14ου αιώνα. Από εκεί ίσως ήταν και η καταγωγή των πρώτων οικιστών, σύμφωνα με το Στέργιο Σπανάκη. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό φέρεται να ιδρύθηκε από Ιταλούς, οι οποίοι αποίκισαν την περιοχή. Υπάρχουν μάλιστα και τοπωνύμια στην Ιταλία με το όνομα του χωριού.

Το όνομα Κάσσανοι (και Κασάνοι) χρησιμοποιείται σήμερα από τους κατοίκους του χωριού καθώς και εμφανίζεται στην ταμπέλα κατα την είσοδο στο χωριό. Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)  σχετικά με τις διοικητικές μεταβολές οικισμών, στις 16 Οκτωβρίου 1940 το χωριό μετονομάζεται σε Κασάνος. Σήμερα, ο δήμος Μινώα πεδιάδας αναφέρεται επισήμως στο χωριό ως Κασσάνοι.

Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή γύρω από τον οικισμό από λαθρανασκαφές έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες βρίσκονται στους ναούς της Παναγίας και της Αγίας Κυριακής.

Κοινότητα Κασάνου ή Κασάνων 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κασάνων περιλαμβάνει και τον οικισμό Αυλή. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αυλή, η (259)
 Κασάνος, ο (212)

Συνολικά η κοινότητα έχει 471 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νικόλαο Φουκαράκη.

Κοινοτάρχες Κασάνου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κασάνου.

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Παραπομπές

Κασ
Κασ
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Kamov Ka-22

Το Kamov Ka-22 Vintokryl (Κυριλλικά: Камов Ка-22 Винтокрыл, ονομασία ΝΑΤΟ: Hoop) ήταν ελικόπτερο που εξελίχθηκε από την Kamov για λογαριασμό της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Φέροντας στοιχεία τόσο ελικοπτέρου όσο και αυτογύρου, το Ka-22 εθεάθη μόνο μία φορά από δυτικούς παρατηρητές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, στην επίδειξη της Ημέρας Αεροπορίας στην Μόσχα, στις 9 Ιουλίου 1961. Το Ka-22 χρησιμοποιούσε την άτρακτο του Antonov An-10 η οποία θα του παρείχε θεωρητικά μεταφορική ικανότητα 80 με 100 ατόμων, ή, λόγω της οπίσθιας ράμπας φόρτωσης, τη δυνατότητα μεταφοράς φορτίου και οχημάτων.

Εξαιτίας της μυστικότητας που επικρατούσε την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, ελάχιστα είναι γνωστά για το πρόγραμμα δοκιμών του Ka-22, όμως, συνέπεια δύο συντριβών από άγνωστα αίτια, το πρόγραμμα τερματίστηκε το 1964.

Παρόμοιες εξελίξεις 
 Antonov An-10

Συγκρίσιμα ελικόπτερα 
 Fairey Rotodyne
 Mil Mi-12

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το Kamov Ka-22 στο vstol.org
 Το Kamov Ka-22 στο aviastar.org

K
K
Χουμέρι Ηρακλείου

Το  Χουμέρι (κάτοικοι 97 το 2011) είναι χωριό της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στον Νομό  Ηρακλείου.  Βρίσκεται στην Επαρχία Μονοφατσίου πάνω στο δρόμο από Ηράκλειο για Αρκαλοχώρι καιαπέχει 31 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.  Επίσης, η απόστασή του από την έδρα του Δήμου είναι γύρω στα 3 χιλιόμετρα, προς βορρά. 

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη  γεωργία και τα εδάφη του είναι εύφορα. Παράγεται κυρίως λάδι.  Το Δημοτικό Σχολείο δεν λειτουργεί πια. Αξιοθέατο είναι η βρύση του χωριού, που δροσίζει τους επισκέπτες. Στα βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται η "Χουμεριανή Κεφάλα", όπου έχουν ανακαλυφθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Στο χωριό δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Φανουρίου.

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού πιθανότατα προέρχεται από την αραβική γλώσσα, σύμφωνα με τον Ξανθουδίδη. Με το όνομα Kato Chumeri απαντάται σε έγγραφο του 1364  από το Δουκικό Αρχείο του Χάντακα. Ήταν φέουδο της ονομαστής οικογένειας των Querino ή Quirino. Σε όλες τις ενετικές απογραφές, μεταξύ των οποίων και στον Καστροφύλακα, το βρίσκουμε Cumeri. Στις τουρκικές απογραφές αναγράφεται Humeri και στην αιγυπτιακή Kumeri.

Καταγόμενοι από το Χουμέρι
 Νίκος Ανδρουλάκης: ευρωβουλευτής και πρόεδρος ΚΙΝΑΛ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Στοιχεία για την ιστορία του χωριού από τον ιστότοπο του Δήμου Αρκαλοχωρίου

Πολιτιστικός Σύλλογος Χουμεριανών

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, Έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Δες επίσης
Χουμέρι Ρεθύμνου

Χουμερι
Χουμε
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Φορλί-Τσεζένα (επαρχία)

Η επαρχία των Φορλί-Τσεζένα (ιταλικά: Provincia di Forlì-Cesena) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.377 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 385.607 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Φορλί (Forlì). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 30 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Ραβέννα, ανατολικά με την επαρχία του Ρίμινι, νότια με την περιφέρεια των Μάρκε (επαρχία των Πέζαρο-Ουρμπίνο) και νοτιοδυτικά με την Τοσκάνη (επαρχίες του Αρέτσο και της Φλωρεντίας). Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.

Ιστορία 
Το σημερινό όνομα της επαρχίας υπάρχει από το 1992, οπότε και αποκόπηκε η περιοχή της σημερινής επαρχίας του Ρίμινι από της επαρχία της Φορλί. Προηγουμένως, λεγόταν απλά Επαρχία του Φορλί. Διοικητικά χωρίζεται σε δύο ζώνες που καθεμία αποτελείται από 15 δήμους, τη ζώνη του Φορλί (182.309 κάτ.) και τη ζώνη της Τσεζένα (197.370 κάτ.).

Γεωγραφία 
Το έδαφος της επαρχίας είναι κατά 32,8% πεδινό, 44,5% ημιορεινό και 22,7% ορεινό.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τουριστική πύλη της επαρχίας των Φορλί-Τσεζένα

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Ρίμινι (επαρχία)

Η επαρχία του Ρίμινι (ιταλικά: Provincia di Rimini) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 922 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 337.276 κατοίκους (2021). Έδρα της επαρχίας είναι το Ρίμινι (Rimini). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 27 δήμους.

Συνορεύει νότια με την περιφέρεια των Μάρκε (επαρχία των Πέζαρο-Ουρμπίνο), βόρεια με την επαρχία των Φορλί-Τσεζένα, δυτικά με τον Αγίο Μαρίνο ενώ ανατολικά  βρέχεται από την Αδριατική θάλασσα.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Πρόμαχοι Πέλλας

Οι Πρόμαχοι είναι ο τελευταίος προς βορρά οικισμός και ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αριδαίας, χτισμένος στις υπώρειες της οροσειράς του Βόρα. Αριθμεί 1.740 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η  γεωργία, η υλοτομία και γενικότερα η επεξεργασία του ξύλου. 

Απέχει 8 χιλιόμετρα από την Αριδαία.

Ιστορικά στοιχεία 

Παλαιότερα ονομαζόταν Μπάχοβο. Οι κάτοικοί του έλαβαν μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Μετά τη λήξη του το χωριό ονομάστηκε Ακρόπολις. Στη συνέχεια (1926) πήρε το σημερινό του όνομα.

Μπαχοβίτικες πιπεριές 

Διάσημη είναι η ποικιλία πιπεριάς του χωριού, γνωστή ως πιπεριά Μπαχόβου ή Μπαχοβίτικη πιπεριά. Συλλέγεται πράσινη (άγουρη) και είναι πλατύτερη από τις συνηθισμένες. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η γλυκιά γεύση της.

Προσωπικότητες από τους Προμάχους
Ευστάθιος Καλέσης (1866-1940), Μακεδονομάχος, Επιτροπή Άμυνας του χωριού, οδηγός, μαχητής
Γεώργιος Πρώσιος (1881-1941), Μακεδονομάχος, μαχητής των Μανώλη Κατσιγάρη, Νίκου Δουμπίωτη, Ξενοφώντα Ζορμπά
παπα-Μήτσος Παπανικολάου (1874-1951), Μακεδονομάχος, ομαδάρχης
Αναστάσιος Πρώσιος (1833-1914), προύχοντας, χορηγός Μακεδονικού Αγώνα
Ιωάννης Δημητρίου, Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός
Χρήστος Τσότσιος (Βέσκος), Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός

Παραπομπές

Χωριά του νομού Πέλλας
Δήμος Αλμωπίας
Ραβέννα (επαρχία)

Η επαρχία της Ραβέννας (ιταλικά: Provincia di Ravenna) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.858 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 379.468 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Ραβέννα (Ravenna). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 18 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Φερράρας, δυτικά με την επαρχία της Μπολόνια, νότια με την Τοσκάνη (επαρχία της Φλωρεντίας) και την επαρχία των Φορλί-Τσεζένα. Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.

Κύριοι Δήμοι 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Φερράρα (επαρχία)

Η επαρχία της Φερράρας (ιταλικά: Provincia di Ferrara) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.631 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 355.809 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Φερράρα (Ferrara). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 26 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την περιφέρεια του Βένετο (επαρχία του Ροβίγκο) και την Λομβαρδία (επαρχία της Μάντοβας) κατά μήκος του Πάδου, δυτικά με την επαρχία της Μόντενας, νότια με την επαρχία της Μπολόνιας και την επαρχία της Ραβέννας. Τέλος, βρέχεται ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα.

Είναι η επαρχία με της Εμίλια-Ρομάνια με τον μεγαλύτερο φυσικό πλούτο και τις περισσότερες προστατευμένες ζώνες οι οποίες υπολογίζονται περίπου σε 34.000 εκτάρια.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Μπολόνια (επαρχία)

Η επαρχία της Μπολόνιας (ιταλικά: Provincia di Bologna) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.703 τ.χλμ και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 958.918 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η Μπολόνια (Bologna). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 60 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Επαρχία της Φερράρας, ανατολικά με την επαρχία της Ραβέννας, νότια με την Τοσκάνη (επαρχίες του Πράτο, της Πιστόια και της Φλωρεντίας) και την επαρχία της Μόντενας.

Γεωγραφία 
Το έδαφος της επαρχίας της Μπολόνιας είναι κατά βάση πεδινό ή ημιορεινό καθώς μόνο το 21,3% καλύπτεται από βουνά (σε σχέση με το 25% όλης της Εμίλια-Ρομάνια).

Κυριότερος ποταμός είναι ο Ρένος (211 χλμ) ενώ υπάρχουν και άλλα μικρότερα ποτάμια (Σαντέρνο, Σιλλάρο, Σαβένα, κ.ά.), που όμως κανένα δεν ξεπερνά σε μήκος τα 105 χλμ..

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παλιές φωτογραφίες της Μπολόνια
Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός

Ο Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός ήταν αρχαίος Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος τον οποίον ο Κικέρων αποκαλούσε "Δεύτερο Επίκουρο". Γεννήθηκε περίπου το 330 π.Χ. στη Λάμψακο στην περιοχή του Ελλησπόντου. Το όνομα του πατέρα του ήταν Αθήναιος ή Τιμοκράτης και της μητέρας του Σάνδη. Είχε δυο αδέρφια τον Τιμοκράτη και την Βατίδα σύζυγο του επικούρειου Ιδομενέα. Υπήρξε ο προσφιλέστερος μαθητής και ο καλύτερος φίλος του Επίκουρου ο οποίος και του αφιέρωσε πολλά συγγράμματά του. Γνώρισε τον Επίκουρο και τη φιλοσοφία του όταν αυτός είχε ιδρύσει φιλοσοφική σχολή στη Λάμψακο. Έκτοτε δεν απομακρύνθηκε ποτέ από κοντά του. Αργότερα όταν ο Επίκουρος ίδρυσε τον Κήπο στην Αθήνα τον ακολούθησε και συμφιλοσόφησε μαζί του. Ήρθε σε σύγκρουση με τον αδερφό του τον Τιμοκράτη όταν εκείνος διαφώνησε με την επικούρεια φιλοσοφία. Είχε σχέση με την εταίρα Λεόντιον που ήταν επίσης επικούρεια φιλόσοφος. Ο Μητρόδωρος απόκτησε δύο παιδιά, ένα αγόρι που το ονόμασε Επίκουρο και ένα κορίτσι.  Πέθανε το 277 π.Χ. στην Αθήνα κατά το έτος 53ο της ηλικίας του, επτά χρόνια πριν από τον Επίκουρο, ο οποίος στη διαθήκη του άφησε την επιθυμία του να τιμάται η μνήμη του και η μνήμη του Μητρόδωρου στις 20 κάθε μήνα με τη συνάθροιση των φίλων της επικούρειας φιλοσοφίας.

Η φιλοσοφία
Ο Μητρόδωρος ήταν θεματοφύλακας της φιλοσοφίας του Επίκουρου. Συνέγραψε σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο τα εξής έργα:
Πρὸς τοὺς ἰατρούς, τρία - (3 τόμοι)
Περὶ αἰσθήσεων
Πρὸς Τιμοκράτην
Περὶ μεγαλοψυχίας
Περὶ τῆς Ἐπικούρου ἀρρωστίας
Πρὸς τοὺς διαλεκτικούς
Πρὸς τοὺς σοφιστάς, ἐννέα (9 τόμοι)
Περὶ τῆς ἐπὶ σοφίαν πορείας
Περὶ τῆς μεταβολῆς
Περὶ πλούτου
Πρὸς Δημόκριτον
Περὶ εὐγενείας

Από τα έργα του που μνημονεύει ο Διογένης ο Λαέρτιος ελάχιστα αποσπάσματα διέσωσαν ο Πλούταρχος, ο Σενέκας και ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς.

Στην Επίκουρου Προσφώνησις σώζεται το υπ.αρ. Χ απόσπασμα που ανήκει στον Μητρόδωρο

Να θυμάσαι ότι αν και είσαι θνητός σύμφωνα με τη φύση και έχεις λάβει μια περιορισμένη διάρκεια ζωής, 
ανέβηκες με τους διαλογισμούς περί της φύσης τόσο στην άπειρία της, όσο και στην αιωνιότητά της 
και είδες καθαρά τα τωρινά, τα μελλούμενα και τα παρελθόντα. 

ΜΕΜΝΗΣΟ ΟΤΙ ΘΝΗΤΟΣ ΩΝ ΤΗ ΦΥΣΕΙ ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΧΡΟΝΟΝ ΩΡΙΣΜΕΝΟΝ 
ΑΝΕΒΗΣ ΤΟΙΣ ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙΣ ΕΠΙ ΤΗΝ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ
ΚΑΙ ΚΑΤΕΙΔΕΣ ΤΟ Τ' ΕΟΝΤΑ ΤΑ Τ' ΕΣΣΟΜΕΝΑ ΠΡΟ Τ' ΕΟΝΤΑ.
(Επικ.Προσφ. Χ)

Σημειώσεις

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Επικούρειοι φιλόσοφοι
Ελληνιστική περίοδος
Άρρητος αριθμός

Άρρητος αριθμός ονομάζεται κάθε αριθμός ο οποίος δεν είναι δυνατό να εκφραστεί ως ανάγωγο κλάσμα , όπου  και  είναι ακέραιοι αριθμοί, με   διάφορο του μηδενός, σε αντίθεση με τους ρητούς αριθμούς, οι οποίοι μπορούν να εκφραστούν ως ανάγωγο κλάσμα ακεραίων. 

Παραδείγματα άρρητων αριθμών είναι το π ή το e και η τετραγωνική ρίζα του 2 ().

Οι άρρητοι αριθμοί είναι όλοι οι πραγματικοί αριθμοί (R) οι οποίοι δεν είναι ρητοί. Ως εκ τούτου και ελλείψει μοναδικού συμβολισμού για το σύνολο των αρρήτων, χρησιμοποιείται ο έμμεσος συμβολισμός I (Irrational numbers) ή   ή  , όπου  το σύνολο των πραγματικών αριθμών και  το σύνολο των ρητών. Οι άρρητοι αριθμοί έχουν άπειρο αριθμό, μη επαναλαμβανόμενων περιοδικά, δεκαδικών ψηφίων.

Μία χαρακτηριστική ιδιότητα των άρρητων αριθμών είναι ότι το άθροισμα δύο άρρητων δίνουν μερικές φορές 

ως αποτέλεσμα έναν ρητό αριθμό. Για παράδειγμα  0,101001000100001000001...+1,0101101110111101111101111110...=1,11111111111....=

Ιστορικό 
Η πρώτη καταγραφή για τη γνώση των άρρητων αριθμών ξεκινά με τον Ίππασο, έναν πυθαγόρειο που είτε αποκάλυψε πως η διαγώνιος ενός τετραγώνου με πλευρά ακέραιο δεν είναι ακέραιος ή ανακάλυψε τους άρρητους στην προσπάθεια να αναγνωρίσει τις πλευρές του πενταγράμμου. Οι Πυθαγόρειοι δίδασκαν ότι οποιοσδήποτε φυσικός αριθμός μπορεί να εκφραστεί ως λόγος δυο άλλων φυσικών αριθμών και διέδιδαν πως με τη χρήση των αριθμών μπορούσαν να επιλύσουν όλα τα προβλήματα του πραγματικού κόσμου. Η πρώτη ενδεχομένως κρίση στα Μαθηματικά εμφανίστηκε συνοδευόμενη από πολιτική κρίση όταν, σύμφωνα με την παράδοση, ο Ίππασος ο Μεταπόντιος (450 π.Χ.) αποκάλυψε τον άρρητο, γεγονός που φύλαγαν μυστικό οι Πυθαγόρειοι, και προκάλεσε την εξέγερση των λαών που τελούσαν υπό την εξουσία των Πυθαγορείων.

Δείτε επίσης 

 Αριθμός

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Άρρητοι αριθμοί
Μόντενα (επαρχία)

Η επαρχία της Μόντενα (ιταλικά: Provincia di Modena) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.689 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 677.673 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι η Μόντενα (Modena). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 47 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Λομβαρδία (επαρχία της Μάντοβας), ανατολικά με την επαρχία της Φερράρας και την επαρχία της Μπολόνιας, νότια με την Τοσκάνη (επαρχίες της Λούκα και της Πιστόια) και δυτικά με την επαρχία του Ρέτζιο-Εμίλια.

Κύριοι Δήμοι 

Επαρχία Μόντενα
Ζίντα Ηρακλείου

Η  Ζίντα  (και Ζήντα), είναι οικισμός της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου, στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου στην Επαρχία Μονοφατσίου.  Το 2011 είχε 116 κατοίκους, που ασχολούνται με τη γεωργία. Η θέση της είναι στην άκρη ενός λόφου που η ανατολική κρημνώδης πλαγιά του το κάνει να δεσπόζει στον εύφορο κάμπο που απλώνεται στα ανατολικά και νότια του χωριού. 

Στο 25,5 χλμ. του δρόμου Ηράκλειο - Αρκαλοχώρι, έπειτα από το χωριό Αλάγνι, υπάρχει διασταύρωση που οδηγεί στη Ζίντα, μέσω του Πατσίδερου. Από το Αρκαλοχώρι μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση στη Ζίντα από τη διασταύρωση του Χουμερίου. Γύρω από το χωριό υπάρχει ένα μη επισκέψιμο σπήλαιο. Στο κάτω μέρος του οικισμού, προς Μιλιαρίσι, βρίσκεται μια πηγή. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο (βρίσκεται νότια της πόλης).
Το χωριό αναφέρεται στις απογραφές από τα τέλη του 14ου αιώνα. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου και ο ναός του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης που εγκαινιάστηκε το 2015 και είναι ο πρώτος ναός της Κρήτης στη μνήμη του.

Η Ζίντα φημίζεται για τις ελιές (τα δέντρα ) που είναι όπου κοιτάξεις .Αυτό θεωρείται πολύ καλό στοιχείο για έναν τόπο .Επίσης εκεί κατοικούν κατά μέσο όρο 94% ηλικιωμένοι άνθρωποι οι οποίοι είναι πρόθυμοι ,καλοί και πρόσχαροι . 

ΤΑ ΖΩΑ 

Τα ζώα σε αυτό το συγκλονιστικο χωριό που αφήνει άφονους όλους τους επισκέπτες του είναι πολλά αλλά ακίνδυνα .Κάποια από τα είδη ζώων της ζιντας είναι τα εξής :ερπετά ,πτηνά ,έντομα καθως έχουν εντοπιστεί από κατοίκους μεχρι και κάβουρες ! Οι κάβουρες έρχονται το καλοκαίρι από την λεγόμενη Κάτω Βρύση η οποία είναι νότια του χωριού .Η συγκεκριμένη Βρύση έχει ανακενηθει προσφατα από τον πολιτιστικό σύλλογο ζιντας .

Οι εκκλησίες 

Οι εκκλησίες της ζιντας είναι περίπου δέκα υπέροχες και περιποιημένες εκκλησίες του Αγίου Νικολάου του πολιούχου  ,του Αγίου Γεωργίου ,του Αγίου Χαράλαμπου και Χρυσοστόμου και άλλες .Μια χαρακτηριστική ιδιαίτερη και καταπληκτική εκκλησσια είναι του Αγίου Προκοπίου και είναι η μοναδική εκκλησσια του Αγίου Προκοπίου σε όλη την Κρήτη !Είναι μέσα στην αυλή ενός αρκετά ευρύχωρου σπιτιού που όπου και να ριξεις το βλέμμα σου βλέπεις υπεροχα πολύχρωμα λουλούδια που κάνουν ακόμη πιο όμορφο αυτό το αξιοζηλευτο τοπιο .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Στοιχεία για τα χωριά του Δήμου Αρκαλοχωρίου, Interkriti.org

Παραπομπές

Ζιντα
Ζιντα
Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Φορλί

Το Φορλί (, ) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία Φορλί-Τσεζένα. Είναι έδρα της επαρχίας.

Ιστορία 
Το Φορλί κατοικείται από την παλαιολιθική εποχή. Στην τοποθεσία Ca 'Belvedere έχουν βρεθεί παλαιολιθικές εγκαταστάσεις και εργαλεία που χρονολογούνται πριν 800.000 χρόνια. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη του Φορλί ιδρύθηκε το 188 π.Χ. από τον Γάιο Λίβιο Σαλινάτορα. Η πόλη καταστράφηκε το 88 π.Χ. κατά τη διάρκεια εμφυλίων πολέμων και ξαναχτίστηκε από τον Livius Clodius. 

Μετά την κατάρρευση της Δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η πόλη αποτέλεσε μέρος του βασιλείου των Οστρογότθων. Αργότερα πέρασε στην κυριαρχία των Βυζαντινών και μετά του Πάπα. Τον 9ο αιώνα έγινε ανεξάρτητη πόλη και βρέθηκε πολλές φορές σε πολεμική αντιπαράθεση με τις Μπολόνια και Φαέντσα. Στις 15 Ιουνίου 1275 νίκησε τους Μπολονέζους σε μάχη στο Ponte di San Procolo και στις 14 Νοεμβρίου 1276 νίκησε τις συμμαχικές δυνάμεις άλλων ιταλικών κρατιδίων. Πολλές φορές βρέθηκε αντιμέτωπη και με τα παπικά στρατεύματα, καθώς ο Πάπας επεδίωκε να εντάξει το Φορλί στη σφαίρα επιρροής του. Κατά το Μεσαίωνα, στο Φορλί υπήρχε σημαντική κοινότητα Εβραίων. Τον Ιούνιο του 1796 η πόλη καταλήφθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα ενώ ο ίδιος ο Ναπολέων πέρασε από την πόλη στις 7 Φεβρουαρίου 1797. Τον 19ο αιώνα το Φορλί πήρε μέρος στους αγώνες για την ένωση της Ιταλίας. 

Στις 16 Απριλίου 1988 στο Φορλί, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες σκότωσαν τον γερουσιαστή Ρομπέρτο Ρουφίλλι, σύμβουλο του πρωθυπουργού Κιρίακο ντε Μίτα.

Προσωπικότητες 
 Αικατερίνη Σφόρτσα (1463 - 1509)
 Μελότσο ντα Φορλί (1438 - 1494) ζωγράφος και αρχιτέκτονας της Αναγέννησης
 Τζερόνιμο Μερκουριάλι (1530 - 1606) φιλόλογος και γιατρός
 Τζιοβάνι ντάλε Μπάντε Νέρε (1498 - 1526) στρατηγός.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα της πόλης 

Πόλεις της Εμίλια-Ρομάνια
Μοίρες Ηρακλείου

Οι Μοίρες (επίσης: αἱ Μοῖραι) είναι κωμόπολη και έδρα του Δήμου Φαιστού της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη.

Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία 
Οι Μοίρες βρίσκονται προς τη νότιο Κρήτη, στην πεδιάδα της Μεσσαράς, βόρεια του Γεροποτάμου σε υψόμετρο 87 μέτρα. Η απόστασή τους από το  Ηράκλειο είναι περίπου 38 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά και έχουν πληθυσμό 6.379 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.  Αποτελούν έδρα της Μητροπόλεως Γορτύνης καί Αρκαδίας.

Στον οικισμό βρίσκονται μεταξύ άλλων 3 νηπιαγωγεία, 2 Δημοτικά Σχολεία (έδρα του 4ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης), 1 Γυμνάσιο, 2 Λύκεια (εκ των οποίων ένα ΕΠΑΛ), τράπεζες, ΚΕΠ, ταχυδρομείο, Κέντρο Υγείας, ειρηνοδικείο, αστυνομικό τμήμα και ραδιοφωνικός σταθμός. 

Οι κάτοικοι ασχολούνται με το εμπόριο, τις επιχειρήσεις αλλά περισσότερο με τη γεωργία. Στην κωμόπολη βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Ραφαήλ, του Αγίου Νεκταρίου, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Κωνσταντίνου ενώ οι ναοί του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Μύρωνα στα Καππαριανά.

Ιστορικά - Διοικητικά στοιχεία 
Δείτε Κοινότητα Μοιρών

Σύμφωνα με μια εκδοχή, η κωμόπολη δημιουργήθηκε επί Βενετοκρατίας από Πελοποννήσιους πρόσφυγες που προέρχονταν από το Ναύπλιο και τη Μονεμβασιά.

Οι Μοίρες δεν αναφέρονται στις ενετικές απογραφές ούτε στην τουρκική του 1834. Για πρώτη φορά ο οικισμός αναφέρεται το 1881 με 83 Χριστιανούς και 62 Τούρκους κατοίκους. Αναφέρονται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάσθηκαν από το δήμο Μοιρών και ορίστηκαν έδρα του δήμου Φαιστού.

Το 2001 τα Καππαριανά ενσωματώθηκαν στις Μοίρες και αποτελούν πλέον συνοικισμό τους, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά και το 52ο χλμ. της οδικής αρτηρίας προς Τυμπάκι, σε υψόμετρο 90 μέτρα. Είχε 77 κατοίκους το 1971 και 503 το 1991. Στα Καπαριανά λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο ενώ υπάρχουν 1 βιβλιοπωλείο, 1 ταβέρνα, 1 ψητοπολείο, μια πιτσαρία, περίπτερα και mini market αλλά και 1 super market.

Απογραφές

Κλίμα 
Οι Μοίρες παρουσιάζουν ήπιους χειμώνες και πολύ θερμά καλοκαίρια. Σύμφωνα με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών το χειμώνα οι μέγιστες θερμοκρασίες παραμένουν πάνω από 16 βαθμούς ενώ το καλοκαίρι είναι κοντά στους 35 βαθμούς.

Φωτογραφίες

Πηγές 
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.

Παραπομπές 

Δήμος Μοιρών
Κωμοπόλεις του νομού Ηρακλείου
Δήμος Φαιστού
Ντέιβιντ Μορέλ

Ο Ντέιβιντ Μορέλ (David Morrell, 24 Απριλίου 1943) είναι Καναδός μυθιστοριογράφος και καθηγητής αμερικανικής λογοτεχνίας. Είναι κυρίως γνωστός ως δημιουργός του χαρακτήρα «Ράμπο» στο πρώτο του μυθιστόρημα, «First Blood».

Βιογραφία 
Ο Μορέλ γεννήθηκε στο Κίτσενερ του Καναδά, λίγο μετά το θάνατο του πατέρα του που πολέμησε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα παιδικά του χρόνια πέρασε κυρίως σε ορφανοτροφεία και οικογένειες φιλοξενίας.
Το 1966 πήγε στις ΗΠΑ όπου σπούδασε αμερικανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Αυτό το διάστημα γνώρισε τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Κλας (γνωστός και ως Γουίλιαμ Τεν), ο οποίος δίδασκε εκεί αγγλικά και συγκριτική λογοτεχνία. Το 1970 αποφοίτησε με πτυχία Master of Arts και Doctor of Philosophy (Ph.D.) και στο εξής δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αϊόβα μέχρι το 1986, όταν παραιτήθηκε για να αφοσιωθεί στο συγγραφικό του έργο. Ένα χρόνο αργότερα έχασε τον δεκαπεντάχρονο γιο του που έπασχε από σπάνια μορφή καρκίνου των οστών. Ο θάνατος του γιου του επηρέασε τα κατοπινά του βιβλία, κυρίως το «Fireflies: A Father’s Tale of Love and Loss» (1988) και «Desperate Measures» (1999).

Ο Ντέιβιντ Μορέλ ζει σήμερα με την γυναίκα του στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικού.

Συγγραφικό έργο 

Το 1970 άρχισε τη συγγραφή του πρώτου και μέχρι σήμερα διασημότερου του μυθιστορήματος, του «First Blood», το οποίο δημοσιεύτηκε το 1972 και όπου αναφέρεται για πρώτη φορά ο χαρακτήρας του βετεράνου του Βιετνάμ, Ράμπο. Το 1982 γυρίστηκε με βάση το βιβλίο η ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστή το Σιλβέστερ Σταλόνε (ελληνικός τίτλος: «Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα»), οι παγκόσμιες εισπράξεις της οποίας (126 εκατομμύρια δολάρια) την καθιστούν μια από τις οικονομικά επιτυχέστερες ταινίες της εποχής της. 

Στα τέλη του 2006 το συγγραφικό έργο του Μορέλ συμπεριλαμβάνει συνολικά 28 βιβλία (24 από αυτά είναι μυθιστορήματα), τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 26 γλώσσες.

Βιβλιογραφία

Μυθιστοριογραφία 
 1972 First Blood
 1975 Testament
 1977 Last Reveille
 1979 The Totem
 1982 Blood Oath
 1983 The Hundred-Year Christmas - illustrated by R. J. Krupowicz
 1984 Brotherhood of the Rose
 1985 Fraternity of the Stone
 1985 Rambo: First Blood Part II 
 1987 The League of Night and Fog
 1988 Rambo III - novelization
 1990 Fifth Profession
 1991 The Covenant of the Flame
 1993 Assumed identity
 1994 Desperate Measures
 1994 The Totem - unabridged
 1996 Extreme Denial
 1998 Double Image
 1999 Black Evening
 2000 Burnt Sienna
 2002 Long Lost
 2003 The Protector
 2005 Creepers
 2007 Scavenger
 2013 Murder as a Fine Art

Μη μυθοπλαστική λογοτεχνία 
 1976 John Barth: An Introduction
 1988 Fireflies
 2002 Lessons from a Lifetime of Writing: A Novelist Looks at His Craft

Κόμικς 
 2007 - 2008 Captain America: The Chosen

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του Ντέιβιντ Μορέλ
 Προφίλ στο IMDb

Καναδοί μυθιστοριογράφοι
Καναδοί δοκιμιογράφοι
Καναδοί πανεπιστημιακοί
Πάρμα (επαρχία)

Η επαρχία της Πάρμας (ιταλικά: Provincia di Parma) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.449 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 428.925 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Πάρμα (Parma). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 47 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με τη Λομβαρδία (επαρχίες της Κρεμόνα και της Μάντοβας), ανατολικά με την επαρχία του Ρέτζιο-Εμίλια, νότια με την Τοσκάνη (επαρχία των Μάσσα-Καρράρα) και τη Λιγουρία (επαρχίες της Γένοβας και της Σπέτσια) και δυτικά με την  επαρχία της Πιατσέντσα.

Γεωγραφία 

Η επαρχία της Πάρμα χωρίζεται σε τρεις ζώνες από βορρά προς νότο: πεδιάδα, λοφώδεις εκτάσεις και βουνά. Η βόρεια πλευρά της επαρχίας ορίζεται από τον Πάδο. Τα αστικά κέντρα των ορεινών και ημιορεινών περιοχών βρίσκονται κυρίως πλησίον των παραποτάμων του Πάδου που πηγάζουν από τα Απέννινα Όρη. Τα κυριότερα ποτάμια είναι ο Τάρος και ο Πάρμα.

Γαστρονομία 

Η επαρχία της Πάρμας, όπως επίσης και η επαρχία της Πιατσέντσα, είναι γνωστές και ως "food valley, δηλαδή "κοιλάδα του φαγητού". Εδώ παράγεται το περίφημο προσούτο της Πάρμας και το τυρί παρμεζάνα. Επίσης, γίνεται παραγωγή μανιταριών και τρούφας. Στην επαρχία της Πάρμας εδρεύουν πολλές βιομηχανίες τροφίμων (όπως η Barilla και η Parmalat), που παράγουν προϊόντα από χοιρινό, γάλα, ζυμαρικά, και ντομάτες.

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Σάρτη Χαλκιδικής

Η Σάρτη είναι μεγάλος οικισμός με 1.157 κατοίκους το 2001 στην άκρη της χερσονήσου της Σιθωνίας του νομού Χαλκιδικής. Αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα με ίδια ονομασία και με μοναδικό οικισμό την έδρα. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι ο τουρισμός, όπως επίσης η γεωργία και η αλιεία. Κάθε χρόνο πολλοί τουρίστες επισκέπτονται το θέρετρο αυτό και απολαμβάνουν τον ήλιο και τη θάλασσα. Στον οικισμό λειτουργούν, μεταξύ άλλων, νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο. Κάθε χρόνο της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου, το χωριό πανηγυρίζει (στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) και ρίχνονται πυροτεχνήματα στην παραλία. Η παραλία αυτή βραβεύτηκε το 2004-2005 από τον ιστοχώρο "thalassa.gr" ως μία από τις 10 καλύτερες στην Ελλάδα Πολλοί τουρίστες προτιμούν και τη γειτονική παραλία Καβουρότρυπες και Πορτοκάλι ή Πορτοκά-λιμάνι. Η απόσταση του οικισμού από τη Θεσσαλονίκη είναι γύρω στα 140 χιλιόμετρα. Περιβάλλεται από το καταπράσινο βουνό Ντραγουντέλη. Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής. Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού ιδρύθηκε το 1984..

Ιστορικά στοιχεία 
Η Σάρτη αποτελεί προσφυγικό χωριό. Πιθανότατα στη θέση της βρισκόταν η αρχαία ομώνυμη πόλη, μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, την οποία αναφέρει ο Ηρόδοτοςως μέρος από όπου πέρασε ο Ξέρξης. Δεν είναι γνωστό πότε και γιατί καταστράφηκε. Το 14ο αιώνα αναφέρεται ως αρσενικό (ο Σάρτης) και  ήταν κτήμα της Μονής Ξηροποτάμου, με το ναό να οικοδομείται το 1867. Κάτοικοι από το μικρό νησί Αφησιά στην Θάλασσα του Μαρμαρά, εγκαταστάθηκαν στο χωριό έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Η αρχική του ονομασία ήταν Νέα Αφησιά. Μερικά από τα σπιτάκια των προσφύγων, που έκτισαν όταν πρωτοήρθαν στο χωριό, σώζονται μέχρι σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για τη Σιθωνία 
 Σάρτη , halkidiki.com

Πηγές 

Σαρτη
Σαρτη
Πιατσέντσα (επαρχία)

Η επαρχία της Πιατσέντσα (ιταλικά: Provincia di Piacenza) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.589 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 282.879 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η Πλακεντία (Piacenza). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 48 δήμους.

Συνορεύει βορειοδυτικά με τη Λομβαρδία (επαρχίες του Λόντι, της Κρεμόνα και της Παβίας), δυτικά με το Πεδεμόντιο (επαρχία της Αλεξάνδρειας), ανατολικά με την επαρχία της Πάρμας και νότια με τη Λιγουρία (επαρχία της Γένοβας).

Κύριοι Δήμοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Piacenzainternet.it - Διαδικτυακή πύλη της Πιατσέντσα 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια
Τζίμι Όλιβερ

Ο Τζίμι Όλιβερ (Jimmy Allen Oliver, 12 Ιουλίου 1969) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1969 στο Αρκάνσας των ΗΠΑ. Αγωνίστηκε για το Purdue University. Επιλέχθηκε στο δεύτερο γύρο ντραφτ του ΝΒΑ το 1991 (39η επιλογή), από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Φόρεσε τη φανέλα 5 ομάδων του ΝΒΑ και συγκεκριμένα των Κλίβελαντ Καβαλίερς, Μπόστον Σέλτικς, Τορόντο Ράπτορς, Ουάσινγκτον Ουίζαρντς και Φοίνιξ Σανς.
 
Το 1998 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ της Αθήνας μαζί με τον Ασράφ Αμάγια, με τον οποίο το 2001 κατέκτησαν το Κύπελλο Σαπόρτα αγωνιζόμενοι για το Γ.Σ. Αμαρουσίου. Στον τελικό του Κυπέλλου Σαπόρτα, που διεξήχθη στην Torwar Hall της Βαρσοβίας με αντίπαλο τη γαλλική Σαλόν, ήταν ο πρωταγωνιστής του αγώνα σημειώνοντας 31 πόντους. Το 2002 αγωνίστηκε με το Μαρούσι στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Αφιέρωμα ageofbasketball.net
Στατιστικά
Ο θρίαμβος του Αμαρουσίου το 2001 (άρθρο στην Ελευθεροτυπία, 18 Απριλίου 2001) 

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές 
Καλαθοσφαιριστές του NBA 
Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς
Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς
Καλαθοσφαιριστές Σαλαμάνκα
Καλαθοσφαιριστές Νανσί Μπασκέτ
Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς
Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς
Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998
Γουίλι Σόλομον

Ο Γουίλι Σόλομον (William James "Will" Solomon, 20 Ιουλίου 1978) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Κονέκτικατ στις 20 Ιουλίου του 1978.

Αγωνίστηκε κολλεγιακά στο Clemson University. Το 2001 επιλέχθηκε στο δεύτερο γύρο του νραφτ (33 επιλογή) από τους Βανκούβερ Γκρίζλις με τους οποίους αγωνίστηκε για ένα χρόνο.

Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στον Άρη και κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Challenge Cup) το 2002-03.

Καριέρα
 (2001-02) Βανκούβερ Γκρίζλις 
 (2002-03) Άρης
 (2003-04) Χάποελ Ιερουσαλήμ
 (2004-05) Εφές Πίλσεν 
 (2005-06) Μακάμπι Τελ Αβίβ
 (2006-08) Φενέρμπαχτσε
 (2008-09) Τορόντο Ράπτορς
 (2009)    Σακραμέντο Κινγκς
 (2009)    Φενέρμπαχτσε
 (2010-11) Χάποελ Ιερουσαλήμ
 (2011-12) Τσερκάσκι Μάβπι
 (2012-13) Μερσίν ΒΒ
 (2013-σήμερα) Σαρκ Αντίμπ

Τίτλοι
 2003 European Challenge Cup 
 2004 Κύπελλο Ουλέμπ 
 Τουρκικό Πρωτάθλημα (2005) 
 2006 Ισραηλινό Πρωτάθλημα
 2006 Ισραηλινό Κύπελλο 
 2007 Τουρκικό Πρωτάθλημα
 2008 Τουρκικό Πρωτάθλημα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

NBA stats @ Basketball-Reference.com
Προφίλ του παίκτη στο euroleague.net
  Προφίλ του παίκτη στο fenerbahce.org

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ
Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς
Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς
Καλαθοσφαιριστές Μέρσιν Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι Σ.Κ.
Καλαθοσφαιριστές Ολιμπίκ Αντίμπ
Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ράιαν Στακ

Ο Ράιαν Στακ ( Ryan Eugene Stack) είναι Αμερικάνος καλαθοσφαιριστής γεννημένος στο Τενεσί των ΗΠΑ στις 24 Ιουλίου του 1975. Είναι επίσης πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας και διεθνής με τα χρώματά της εθνικής ομάδας της. Έχει ύψος 2,11 μ. και αγωνίζεται στη θέση του σέντερ και του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα 
Αγωνίστηκε στο κολλέγιο South Carolina και στη συνέχεια επιλέχθηκε στο δεύτερο γύρο του ντραφτ του 1998 του ΝΒΑ (48η επιλογή) από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς.

Μετά από 2 χρονιές μετακόμισε στη Ευρώπη για να αγωνιστεί στην ισπανική Χιχόν τη σεζόν 2000-2001 και την επόμενη χρονιά στην Ισραηλινή Μακάμπι Ραμάτ Γκαν.Από το 2002 έως το 2006 αγωνίστηκε στον Άρη με τον οποίο κατέκτησε το EuroCup το 2003 και το Κύπελλο Ελλάδος το 2004 μετά απο έναν επισοδειακό τελικό με τον ΟΣΦΠ.Παράλληλα συμμετείχε και στους δυο χαμένους τελικούς του Κυπέλλου το 2003 και το 2005 ενώ το 2006 αγωνίστηκε στον τελικό του Κύπελλο Ουλέμπ. Τη σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό και την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από την Ουκρανική BK Kyiv.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 NBA & college στατιστικά στο basketballreference.com
 Προφίλ του παίκτη στο ACB.com (στα ισπανικά)

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές από τη Βόρεια Μακεδονία
Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς
Καλαθοσφαιριστές Χιχόν
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Κιέβου
Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Βαγγέλης Βουρτζούμης

Ο Βαγγέλης Βουρτζούμης (30 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτει ύψος 1,95μ. και αγωνιζόταν στη θέση του Shooting Guard. Είναι ο μοναδικός Έλληνας καλαθοσφαιριστής που έχει ποτέ κατακτήσει τρία ευρωπαϊκά τρόπαια με τρεις διαφορετικές ελληνικές ομάδες.

Καριέρα σε συλλογικό επίπεδο 
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1993 κατέκτησε με τον Άρη το Κύπελλο Κυπελλούχων στο Τορίνο απέναντι στην Εφές Πίλσεν. Το 1996 με τον Παναθηναϊκό το Κύπελλο Πρωταθλητριών (Ευρωλίγκα) στο Παρίσι. Το  2001 με το Μαρούσι το Κύπελλο Σαπόρτα στη Βαρσοβία.

Στον ελληνικό χώρο έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα Ελλάδας με τον Άρη (1989,1990,1991) και 2 κύπελλα (1990,1992) ενώ ήταν φιναλίστ κυπέλλο το 1993. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Ελλάδας το 1998 και ένα κύπελλο το 1996.

Τροπαιοθήκη 
 Πρωτάθλημα Ελλάδος: 1989, 1990, 1991, 1998
 Κύπελλο Ελλάδος: 1989, 1990, 1992, 1996
 European Championship for Men's Clubs: 1996
 Κύπελλο Σαπόρτα: 1993, 2001
 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1996

Εθνική Ελλάδος 
Στην Εθνική Ανδρών Ελλάδος αγωνίστηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1992. Μετρά  συμμετοχές σε 8 φιλικούς και προκριματικούς αγώνες συγκεντρώνοντας 47 πόντους, 5,88 κατά μ.ό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
  Vourtzoumis, Evangelos, στατιστικά του αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της FIBA Europe.
  Vourtzoumis, Vangelis, στατιστικά του αθλητή στον ιστότοπο ProBallers.com.
  «Του αρέσει να κόβει τα διχτάκια», συνέντευξη στον ιστότοπο SuperBasket.gr, 19 Απριλίου 2007.

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Σούτινγκ γκαρντ
Μπράιαν Ντένεχι

Ο Μπράιαν Ντένεχι (Brian Manion Dennehy, 1938-2020) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Ζωή και έργο 
Ο Ντένεχι γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου του 1938 στο Μπρίτζπορτ της πολιτείας Κονέκτικατ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση είχε το 1977 στην ταινία «Looking for Mr. Goodbar». Το 1983 πρωταγωνίστησε στο θρίλερ «Έγκλημα στο Γκόρκυ Παρκ» του Μάικλ Άπτεντ δίπλα στους Γούλιαμ Χαρτ και Λι Μάρβιν. Στο θρίλερ «Θανατηφόρα Εφφέ» (1986) είχε πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στον Μπράιαν Μπράουν. Μια από τις γνωστότερες του εμφανίσεις είχε το 1987 στην καλλιτεχνική ταινία «Η Κοιλιά του Αρχιτέκτονα» του Πίτερ Γκρίναγουεϊ όπου υποδύθηκε τον βαριά άρρωστο μελλοθάνατο αρχιτέκτονα Κράκλαϊτ.  

Το 2005 είχε εμφάνιση στο θεατρικό έργο «Ο θάνατος του εμποράκου» στο Lyric Theatre του Λονδίνου.

Ο Ντένεχι παντρεύτηκε το 1959 την Τζούντιθ Σεφ. Αφού πήρε διαζύγιο το 1974, παντρεύτηκε το 1988 την Τζένιφερ Άρνοτ. Έχει τρία παιδιά από τον πρώτο του γάμο. Η κόρη του Ελίζαμπεθ Ντένεχι είναι επίσης ηθοποιός. 

Ο Ντένεχι απεβίωσε στις 15 Απριλίου 2020.

Φιλμογραφία (επιλεγμένη) 
 1978: A Death in Canaan
 1979: 10
 1982: Ράμπο: Το Πρώτο Αίμα
 1983: Έγκλημα στο Γκόρκυ Παρκ
 1983: Never Cry Wolf
 1984: The River Rat
 1985: Σιλβεράντο
 1985: Κοκούν
 1986: Θανατηφόρα Εφφέ
 1986: Legal Eagles
 1987: Best Seller
 1987: Η Κοιλιά του Αρχιτέκτονα
 1988: Χωρίς Φραγμό
 1989: Αθώος μέχρις Αποδείξεως του Εναντίου 
 1991: Θανατηφόρα Εφφέ ΙΙ 
 1996: Ρωμαίος και Ιουλιέτα
 2005: Επίθεση στο Σταθμό 13
 2006: Το Καρφί 
 2007: Ρατατούης

Παραπομπές

Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Νικητές βραβείου Tony
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καμάρες Ηρακλείου

Οι Καμάρες (επίσημο: αι Καμάραι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πυργιωτίσσης του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στους νότιους πρόποδες της Ίδης, σε μικρή απόσταση από την Γρηγοριά. 

Η ανάβαση προς το Ιδαίο Άντρο είναι εύκολη από το χωριό και αυτό γίνεται η αιτία μεγάλης προσέλευσης τουριστών τους καλοκαιρινούς, κυρίως, μήνες Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Αγίου Γεωργίου. Παράγονται κυρίως λάδι και κτηνοτροφικά φυτά. Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Κοινότητα Καμαρών 
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Καμαρών έχει 331 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κουτεντάκη.

Κοινοτάρχες Καμαρών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καμαρών.

Ιστορικά στοιχεία 
Στις ενετικές απογραφές αναφέρεται Camares. Το 1583 είχε 93 κατοίκους.Στα βορειοανατολικά του χωριού, στις πλαγιές του βουνού Σωρός, σε υψόμετρο 1.720 μ., βρίσκεται το Σπήλαιο Καμαρών. Στο σπήλαιο βρέθηκαν αγγεία του πρωτοανακτορικού ρυθμού. του 2.000 π.Χ., τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους της Φαιστού για σπονδές προς μινωική θεότητα. Από το όνομα του χωριού πήρε το όνομα και το σπήλαιο και ο ρυθμός διακόσμησης των αγγείων (καμαραϊκός). Τα ευρήματα από το σπήλαιο αυτό μοιάζουν στα ευρήματα του σπηλαίου της Ειληθυίας στην Αμνισό και από αυτό συμπεραίνει κανείς ότι λατρευόταν η ίδια θεότητα στα δύο μέρη. Το σπήλαιο βρέθηκε το 1890 και ερευνήθηκε από Ιταλούς αρχαιολόγους. Εξερευνήθηκε το 1913 από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή. Το χωριό καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς κατά την περίοδο της Κατοχής, μαζί με το Μαγαρικάρι και τη Λοχριά.

Βιβλιογραφία
Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομ. Ηρακλείου.

Παραπομπές

Καμαρες
Καμαρες
Αρχαία σπήλαια της Ελλάδας
Δήμος Φαιστού
Μάνφρεντ Σέφερ

Ο Μάνφρεντ Σέφερ (Manfred Schäfer) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1943 στο Καλίνινγκραντ και μετανάστευσε στην Αυστραλία σε ηλικία 14 χρονών. Ήταν μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στο Μουντιάλ του 1974, με την οποία είχε 73 συμμετοχές και 1 γκολ, από το 1967 μέχρι το 1974 οπότε και αποσύρθηκε. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην Blacktown City Demons (1960-63) και την Σαιν Τζόρτζ Μπούνταπεστ (1965-75). 

Αργότερα ακολούθησε προπονητική καριέρα. Οι σημαντικότεροι σύλλογοι όπου εργάστηκε ήταν οι Ολυμπίκ Σίντνεϊ, Κροατία Σίντνεϊ και Μαρκόνι Στάλιονς.

Παραπομπές

Πηγές 

 planetworldcup.com

Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Ρέτζο-Εμίλια (επαρχία)

Η επαρχία του Ρέτζο-Εμίλια (ιταλικά: Provincia di Reggio Emilia) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.293 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 513.408 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Ρέτζο-Εμίλια (Reggio Emilia). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 45 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Λομβαρδία (επαρχία της Μάντοβας), ανατολικά με την επαρχία της Μόντενας, νότια με την Τοσκάνη (επαρχίες της Λούκα και των Μάσσα-Καρράρα) και δυτικά με την επαρχία της Πάρμας.

Κύριοι Δήμοι 

Επαρχίες της Εμίλια-Ρομάνια