joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Θούριο Έβρου

Το Θούριο είναι ένα χωριό που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Έβρου, ανάμεσα στην Ορεστιάδα και το Διδυμότειχο. Ανήκει στο Δήμο Ορεστιάδας. Απέχει 4 χλμ δυτικά του ποταμού Έβρος (Θράκη) που σχηματίζει το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Πλησιέστεροι οικοισμοί είναι το χωριό Νέο Χειμώνιο Έβρου στα βόρεια και το χωριό Σοφικό Έβρου στα νότια. Το Θούριο βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρα πάνω από τη θάλασσα και είναι ένα πεδινό χωριό με εύφορο κάμπο.

Ιστορικά στοιχεία
Στη σημερινή θέση του Θουρίου επί οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν ένα τουρκικό χωριό, το Ουρλί.  Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 κατοικήθηκε από τους έλληνες χριστιανούς κατοίκους που ήρθαν στο Ουρλί από διάφορα άλλα μέρη της Θράκης, κυρίως της ανατολικής Θράκης.  Στους πρόσφυγες κατοίκους του Θουρίου δόθηκαν οικόπεδα και κλήρος, (χωράφια για καλλιέργεια).

Τα πρώτα χρόνια η ανάπτυξη του Θουρίου βασίστηκε στην καλλιέργεια της γης, ωστόσο, αργότερα κάποιοι ασχολήθηκαν με το εμπόριο, άλλοι έγιναν τεχνίτες, και άλλοι υπάλληλοι. Μερικοί από τους κατοίκους του Θουρίου μεταναστεύσανε σε άλλα μέρη της Ελλάδας, αλλά η μεγάλη φυγή έγινε την δεκαετία του 60 όταν έφυγε σχεδόν ο μισός πληθυσμός του χωριού σε χώρες όπως, Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, Βραζιλία, Αυστραλία και αλλού.

Το Θούριο σήμερα
Σήμερα κατοικούν πάνω από 700 άτομα μόνιμα στο Θούριο και ασχολούνται με τη γεωργία, το εμπόριο ή είναι υπάλληλοι του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα, καθώς επίσης αρκετοί είναι συνταξιούχοι.

Στο Θούριο υπάρχει μια  εκκλησία, ένα ειδικό σχολείο, ένα  αγροτικό ιατρείο και το κοινοτικό κατάστημα του τοπικού διαμερίσματος Θουρίου του δήμου Ορεστιάδας καθώς και άλλες μικρές επιχειρήσεις.

Υπάρχει και σιδηροδρομικός σταθμός που εξασφαλίζει την σύνδεση με την Αλεξανδρούπολη και το Ορμένιο.

Πολιτισμός
Στο Θούριο δραστηριοποιούνται οι σύλλογοι: 
Μορφωτικός Σύλλογος
Αθλητικός Σύλλογος "Η ΑΣΠΙΣ", 
Σύλλογος Γυναικών “ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΧΩΡΙ”

Προσωπικότητες
Επώνυμοι με καταγωγή από το Θούριο είναι:

 Γιάννης Στάνκογλου, ηθοποιός
 Στεφανία Λυμπερακάκη, τραγουδίστρια που οποία εκπροσώπησε την Ελλάδα στον μουσικό διαγωνισμό της Eurovision 2021
 Αναστασία Γκαρά, βουλευτής Ν. Έβρου με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 Ζηλιασκόπουλος Αθηναγόρας, επίσκοπος της Επισκοπής Ναζιανζού

 Ζηλιασκόπουλος Αθανάσιος, καθηγητής, πρώην πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και νυν πρόεδρός ΤΑΙΠΕΔ[εκκρεμεί παραπομπή]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα του χωριού

Δήμος Ορεστιάδας
Χωριά του νομού Έβρου
Αργοστόλι

Το Αργοστόλι είναι πόλη της Κεφαλονιάς και πρωτεύουσα του Δήμου Αργοστολίου. Αποτελεί την πρωτεύουσα και το κέντρο δραστηριοτήτων του νησιού από το 1757, οπότε υπήρξε σημαντική μετακίνηση πληθυσμού από την παλαιά πρωτεύουσα, τον Άγιο Γεώργιο, με σκοπό την εκμετάλλευση των εμπορικών δυνατοτήτων του κόλπου της περιοχής. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 9,748 κατοίκους.

Είναι επίσης πρωτεύουσα της επαρχίας Κραναίας που περιλαμβάνει το νότιο και νοτιοδυτικό
τμήμα του νησιού. Επίσης είναι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού και συνδέεται με ferry με το Ληξούρι που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού. Ο κόλπος του Αργοστολίου που το περιβάλει είναι ένα ιδιαίτερα ασφαλές λιμάνι. Η πόλη διαθέτει μία πλούσια σε υλικό βιβλιοθήκη, την Κοργιαλένειο.

Ιστορία 
Από το 1600 περίπου φαίνεται πως άρχισε να οικίζεται η περιοχή κοντά στον Κούταβο και ιδιαίτερα από τη μεριά που σήμερα είναι η περιοχή της Γέφυρας και η Σισιώτισσα. Η λύση για μια νέα πόλη που να έχει όσο δυνατό καλύτερες προδιαγραφές με πρώτη αυτή του ασφαλή λιμένα θα προκύψει αργότερα, όταν το 1757 θα αποφασιστεί να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου εκεί κοντά στον Κούταβο, όπου υπήρχε ένας οικισμός επί το πλείστον από ψαράδες, ένα επίνειο του Κάστρου που ονομαζόταν Tener della Scala di Cefalonia. Παλαιότερα το λιμάνι του νησιού υπήρχε εκεί στον Κούταβο, το Porto  de la Zephalonia ή Porto de l’ Arsenal, στον  μυχό. Από το 1757 και μετά το Αργοστόλι άρχισε να μεγαλώνει σταδιακά.
Όταν τα Επτάνησα πέρασαν στους Άγγλους, περίπου το 1810, η Κεφαλλονιά όπως και τα άλλα Επτάνησα είχε το δικό της Άγγλο κυβερνήτη. Ένας από αυτούς ήταν ο Ντε Μποσέ, ο οποίος έκανε πολλά έργα στο Αργοστόλι και ήταν ο δημιουργός της γέφυρας του Αργοστολίου. Η γέφυρα αυτή μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου συνέδεε το Αργοστόλι με την απέναντι πλευρά του κόλπου του Αργοστολίου.  Η παλαιά πόλη του Αργοστολίου ήταν κατά πολύ γραφικότερη από τη σημερινή αφού περιείχε πολλά μεγάλα κτίρια με Ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική τους.  Η προσεισμική πόλη χαρακτηριζόταν από πολλά επιβλητικά αρχοντικά και μέγαρα, με ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική των σπιτιών του με αναγεννησιακά και μπαρόκ στοιχεία. Το Αργοστόλι, επίσης ήταν η δεύτερη πόλη στην Ελλάδα που ηλεκτροφωτίστηκε.  Ένα από τα «μυστήρια» του Αργοστολίου είναι οι Καταβόθρες, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο.

Ένα από τα κύρια αξιοθέατα του Αργοστολίου είναι και το Φανάρι ή αλλιώς ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων.Βρίσκεται λίγο πιο έξω από το Αργοστόλι και είνα πάνω σε τεχνητή χερσόνησο.Είνζαι ένα κυκλικό κτίριο που στηρίζεται σε είκοσι λευκούς κίονες δωρικού ρυθμού. Χτίστηκε το 1928 ,επί εποχής Κάρολου Νάπιερ. Το 1964 ξαναχτίστηκε από τον Κεφαλλονίτη αρχιτέκτονα Τάκη Παυλάτο, μετά την καταστροφή που υπέστη απο τους σεισμούς του 1953.

Δημογραφικές μεταβολές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιστότοπος του Δήμου Κεφαλονιάς
faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Αργοστόλι - Φάρος Αγίων Θεοδώρων 

Αργοστόλι
Πόλεις της Ελλάδας
Δήμος Κεφαλονιάς
Βυζίκι Αρκαδίας

Το Βυζίκιπαλαιότερα γνωστό ως Βυζίτσι ή Βυζίτζι, είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας, εντός της πρώην Επαρχίας Γορτυνίας. Σύμφωνα με το Διοικητικό Μεταρρυθμιστικό Σχέδιο "Καλλικράτης", αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας. Βρίσκεται 85 χιλιόμετρα ΒΔ της Τρίπολης, σχεδόν πάνω στην Εθνική Οδό Τρίπολης-Πύργου, περίπου στο μέσο της μεταξύ τους απόστασης.

Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 750 μέτρων. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι δυο κεντρικές πλατείες, τα δύο "καστρόσπιτα" εκεί κοντά, το Λαογραφικό Μουσείο και ο Ναός του Αγίου Νικολάου, που δεσπόζει ψηλά στο κέντρο του χωριού. 

Οι μόνιμοι κάτοικοι σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είναι 232, με τους περισσότερους να είναι ηλικιωμένοι. Η βασική παραγωγική δραστηριότητα της περιοχής είναι η κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα), ενώ σε δεύτερο βαθμό έρχεται η γεωργία.

Το Βυζίκι έχει χαρακτηριστεί επισήμως παραδοσιακός οικισμός.

Ιστορικά στοιχεία και ευρήματα 
Στην ανατολική άκρη της περιφέρειας του Βυζικίου υπάρχουν απομεινάρια του Φράγκικου Κάστρου της Άκοβας και  κάθε Αύγουστο - τα τελευταία 40 χρόνια - πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις με την ονομασία "Φεστιβάλ Άκοβας".  

Στην ίδια περιοχή, έχουν βρεθεί αρχαιότητες που υποδηλώνουν συνεχή ανθρώπινη παρουσία από τα αρχαία χρόνια Ενδέχεται να πρόκειται για την αρχαία πόλη Τεύθις του Παυσανία, την οποία έχει επιτυχώς ...διεκδικήσει η Δημητσάνα. 

Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή το δυτικό άκρο της περιφέρειας του χωριού,  βρίσκεται μέσα στην περιοχή της Αρχαίας Θέλπουσας, η οποία - δηλαδή ότι έχει απομείνει από αυτήν - περιμένει ακόμη τη σωστή ανασκαφή της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσ.: Byziki.gr 
 Ιστοσ.: Vyziki.gr

Δήμος Γορτυνίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Δαιμονοληψία

Ο όρος Δαιμονοληψία (Spirit Possession) ή και Πνευματοληψία σημαίνει αφενός, η ακολουθία τελετής πρόσκλησης πνεύματος (δαίμονα ή δαιμόνιου), και αφετέρου, και περισσότερο διαδεδομένη, η αντίληψη ότι κάποιο πνεύμα (δαίμονας) έχει εισέλθει στο σώμα κάποιου ανθρώπου ή έχει αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της σκέψης και των πράξεων αυτού με αποτέλεσμα οι πράξεις αυτές, του κατεχόμενου προσώπου («δαιμονισμένου»), να θεωρούνται πράξεις του πνεύματος (δαίμονα) είτε ως υπαγορευόμενες είτε ως απ΄ ευθείας από το ίδιο το πνεύμα.

Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις ακόλουθες παρατηρήσεις:
 Ο «δαιμονισμένος» θα πρέπει προηγουμένως να πιστεύει στην ύπαρξη πνευμάτων και ότι μπορούν αυτά να καταστούν κύριοι του εαυτού του.
 Η θρησκευτική καταληψία του «δαιμονισμένου» ότι ο ίδιος βρίσκεται στον αντίποδα της θρησκευτικής του πεποίθησης.

Συνεπώς το όλο θέμα μάλλον ανάγεται στον αρρωστημένο θρησκευτικό ψυχισμό του ατόμου.
Η παραδοχή ορισμένων μη κανονικών συμπεριφορών ως δαιμονοληψιών και όχι ως περιπτώσεων που χρήζουν ιατρικής φροντίδας στη σύγχρονη εποχή οδήγησε σε θανάτους  ανθρώπων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την καταδίκη των ιερέων και των συνεργών τους στους τελούμενους εξορκισμούς. Οι γνωστότερες πρόσφατες περιπτώσεις είναι εκείνη της Ανελιέζ Μισέλ, στην οποία ο καθολικός ιερέας και οι γονείς κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και του ορθόδοξου μοναχού Ντανιέλ Πέτρου Κορογκεάνου, ο οποίος καταδικάστηκε μαζί με τις μοναχές συνεργούς του για τη σταύρωση της μοναχής Μαρίτσιτσας Ιρίνας Κορνίτσι. Η περίπτωση της Ανελιέζ Μισέλ αποτέλεσε το υπόβαθρο για την ταινία "Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ".

Λαογραφία
Η δαιμονοληψία θεωρείται από πάρα πολύ παλιά ως μια αρρωστημένη κατάσταση, γι΄ αυτό και στις εκφράσεις του ο ελληνικός λαός χρησιμοποιεί αυτή ως συνήθη βαριά βρισιά - κατάρα, ιδιαίτερα στην επαρχία. Χαρακτηριστικές είναι εκείνες των Κυκλάδων, ειδικότερα της Νάξου όπως: 
«Άλοι (=μακάρι) που νάμπουν οι χίλιοι διαόλοι μέσα σου και νάναι Πάσχα να βαρούν βαρελότα!» ή 
«Που να πάρουν οι χίλιοι διαόλοι τα κόκαλά σου και να τα κάνουν σουραύλια (=φλογέρες) να παίζουν τα παιδιά τους!»
Παρόμοιες και εξίσου χαρακτηριστικές είναι και εκείνες της Κεφαλονιάς.

Υποσημειώσεις

Πνευματισμός
Λαογραφία
Εκφράσεις

nl:Channeling (new age)
Κώστας Παπαχρήστος

Ο Κώστας Παπαχρήστος (Βόλος, 1916 - Αθήνα, 29 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού Δήμητρας Σερεμέτη (1933 - 2014) και μεγαλύτερος αδερφός του Νίκου Παπαχρήστου.   Επί απριλιανής δικτατορίας (1967 - 1974) ήταν ένας από τους δοτούς προέδρους του λεγόμενου «Εθνικού Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών», το οποίο ίδρυσε η χούντα αφού διέλυσε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών.

Βιογραφία 
Έπαιζε συνήθως ρόλους στρατιωτικού, αστυνομικού κ.λπ. και έραβε ο ίδιος τις στολές για τους ρόλους. Έπαιξε σε 200 ταινίες, εκ των οποίων οι 19 ήταν της Φίνος Φιλμ.

Τελευταία σειρά του ήταν η Πρόβα νυφικού το 1995. Στη διάρκεια των γυρισμάτων υπέστη καρδιακό επεισόδιο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, τον Μάρτιο. 

Την ίδια χρονιά πέθανε. Κηδεύτηκε στις 2 Οκτωβρίου στον Κόκκινο Μύλο. Δεν είχε παιδιά.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές 

Ηθοποιοί-επέκταση
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αντώνης Παπαδόπουλος (ηθοποιός, γεν. 1932)

Ο Αντώνης Παπαδόπουλος (4 Μαΐου 1932 - 9 Οκτωβρίου 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον Ζαννίνο και ήταν θείος του τραγουδοποιού Χρήστου Θηβαίου. Δυο χρόνια πριν το θάνατό του, γεννήθηκε η κόρη του. Χαρακτηριστικότατη “φιγούρα” του Ελληνικού κινηματογράφου, από τα τέλη της δεκαετίας του '60 έως τα τέλη της δεκαετίας του '70. Ενσάρκωνε, συνήθως σε δευτερεύοντες κωμικούς ρόλους, τον αφελή, τον γκρινιάρη και τον παραπονεμένο.

Πρωταγωνίστησε με τον Θανάση Βέγγο στη σειρά των σουρεαλιστικών κωμωδιών του πράκτορα Θου Βου (“μυστικός” πράκτορας), ως βοηθός του πράκτορα (Βέγγος), αλλά και σε πολλές άλλες. Πρωταγωνίστησε επίσης σε αρκετές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του 80, όπως στην ταινία “Ρόδα, τσάντα και κοπάνα”, με μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.

Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία μόλις 51 ετών. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Θάνος Κωτσόπουλος

Ο Θάνος Κωτσόπουλος (Οκτώβριος 1911 - 18 Μαρτίου 1993) ήταν Έλληνας ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1931) και αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1932).

Υπήρξε πρωταγωνιστής σε μεγάλο αριθμό θεατρικών έργων ως συνεργάτης στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Αθηνών του Κωστή Μπαστιά, στο θίασο Κατερίνας και στο θίασο Μανωλίδου - Παππά - Κωτσόπουλου. Το 1946 διορίστηκε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου το 1962 ανέλαβε διευθυντής. Στη περίοδο 1967 - 1973 περιορίσθηκε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.) στα έργα "Θυσία του Αβραάμ", "Αγαμέμνων", "Μάκβεθ", "Βασιλιάς Ληρ", "Φιλάργυρος", "Ερωτόκριτος" κ.ά. Έχει διακριθεί σε ρόλους του αρχαίου Δράματος. Μεγάλη επίσης υπήρξε η συμβολή του στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Αν και το 1974 συνταξιοδοτήθηκε,συνέχισε να διδάσκει σε δραματικές σχολές και το 1978 διορίσθηκε διευθυντής του Άρματος Θέσπιδος.

Επίσης υπήρξε συγγραφέας των παρακάτω θεατρικών έργων: "Ο πόλεμος τελείωσε" (1931, Α' Καλοκαιρινό βραβείο), "Το κοράκι στην ερημιά" (1939, Δραματικό ποίημα), "Ο Λυτρωμός" (1946), "Μήδεια και Θησέας" (1952), "Ο τίγρης της Βεγγάλης" (1957), "Εδώ δεν είναι Μεξικό", "Ατρείδες" (1962), "Η τραγωδία του Θησέα" (1973) και μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Έκανε και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό και είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα.

Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η επίσης ηθοποιός Άννα Ραυτοπούλου. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Θεατρικές παραστάσεις 

Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Θ. Κωτσόπουλος ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 Θόδωρος Έξαρχος: Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
 www.9olepta.com
 www.retroDB.gr

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Θάνος Κωτσόπουλος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σούλη Σαμπάχ

Η Αναστασία Χριστοδούλου (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 16 Φεβρουαρίου 1932), γνωστή κυρίως με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Σούλη Σαμπάχ («φως της ανατολής, φως της αυγής» στα αραβικά) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Βιογραφία
Ο πατέρας της καταγόταν από το Πολέμι της Πάφου και η μητέρα της από τη Χίο. Τη δεκαετία του 1950 ήρθε στην Αθήνα και άρχισε να τραγουδάει στο γνωστό κοσμικό κέντρο «Τζάκι». Έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Λατέρνα, φτώχεια και Φιλότιμο μαζί με τους Βασίλη Αυλωνίτη, Μίμη Φωτόπουλο και Τζένη Καρέζη. Έχει παίξει επίσης στην τηλεόραση και στο θέατρο σε σημαντικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις.

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Δημήτρη Νικολαΐδη. Μένει στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές

Πηγές 
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
 90lepta
 Θόδωρος Έξαρχός, ‘Έλληνες Ηθοποιοί‘

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η Σούλη Σαμπάχ στο IMDb
https://web.archive.org/web/20080511001019/http://90lepta.com/
http://www.retrodb.gr/

Ηθοποιοί-επέκταση
Έλληνες της Αιγύπτου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λαυρέντης Διανέλλος

Ο Λαυρέντης Διανέλλος (1911 - 16 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Μαγνησίας το 1911. Σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1936, ενώ στον κινηματογράφο το 1948 στην ταινία "Οι Γερμανοί ξανάρχονται". 

Υπήρξε ο πιο παραγωγικός ηθοποιός του Ελληνικού κινηματογράφου (ακολουθούν κατά πόδας ο Νάσος Κεδράκας και ο Γιώργος Βελέντζας), καθώς έπαιξε κατά τη διάρκεια της 25ετίας (1948-1973) σε 195 ταινίες. 

Ήταν σύζυγος της επίσης ηθοποιού και τραγουδίστριας δημοτικών τραγουδιών Φρόσως Κοκκόλα. Πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1978 στο Σιάτλ (Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής) και κηδεύτηκε στη Ραφήνα στις 19 Σεπτεμβρίου 1978.

Φιλμογραφία

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Θέατρο 

Συμπληρωματικός κατάλογος παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Διανέλλος, ως ηθοποιός. 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ωντρέ Τοτού

Η Ωντρέ Ζυστίν Τοτού (Audrey Justine Tautou, 9 Αυγούστου 1976) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφία 
Η Τοτού γεννήθηκε στη Μπωμόν της Γαλλίας. Το 1999, συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό νέων ταλέντων, χορηγός του οποίου ήταν το Canal Plus, στην εκπομπή "Οι νέοι πρώτα", και κέρδισε το βραβείο νεότερης ηθοποιού στο 9ο Φεστιβάλ Νέων Κωμικών της Μπεζιέ. Αργότερα, την πρόσεξε ο Τόνυ Μάρσαλ ο οποίος της έδωσε ένα ρόλο στο βραβευμένο με Σεζάρ, Venus Beauty Institute (1999). To 2000 κέρδισε το βραβείο Σουζάν Μπιανσέτι ως η πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιός στη Γαλλία.

Το 2001 η Τοτού εξελίχθηκε σε παγκόσμια διασημότητα, ερμηνεύοντας το ρόλο της Αμελί. Ωστόσο στη Γαλλία ακόμη ήταν περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στο Venus Beauty Institute, παρά για το ρόλο της "Αμελί".
Το 2002 συμμετείχε στην ταινία Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά,και το 2004 στην ταινία Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες με τον ίδιο σκηνοθέτη της ταινίας Αμελί.

Το 2005 η Τοτού συμμετείχε στην πρώτη της χολιγουντιανή παραγωγή στο πλευρό του Τομ Χανκς, στην ταινία Κώδικας ντα Βίντσι, διασκευή του ομότιτλου παγκόσμιου μπεστ σέλλερ του συγγραφέα Νταν Μπράουν, σκηνοθετημένη από τον Ρον Χάουαρντ.

Φιλμογραφία
 
Έχει υποδυθεί ρόλους στις παρακάτω ταινίες:
 Venus Beaute - Ινστιτούτο ομορφιάς (1999)
 Αμελί (2001)
 Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά (2002)
 Βρώμικα Όμορφα πράγματα (2002)
 Η θάλασσα της λησμονιάς (2003)
 Όχι στο στόμα (2003)
 Οι Ατελείωτοι Αρραβώνες (2004)
 Κώδικας Da Vinci (2006)
 Κορίτσι για Σπίτι (2006)
 Coco Before Chanel (2009)
 Γλυκό Ψέμα (2010)
 Επιστροφή στον έρωτα (2011).

Παραπομπές

Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ρόζα Παρκς

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 4 Φεβρουαρίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια.

Ήταν μία έγχρωμη μοδίστρα που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων».

Το 1996 της απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Το 1999 τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου για τον αγώνα της κατά του ρατσισμού. Είναι η πρώτη γυναίκα της οποίας η σορός εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στη Ροτόντα του Καπιτωλίου.

Πηγές-εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ηρωίδα του λεωφορείου, Κορίνα Βασιλοπούλου, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 30 Οκτωβρίου 2005
 H «μητέρα της ειρήνης» ταράζει τον ύπνο του Τζορτζ Μπους, Το Βήμα, 28 Αυγούστου 2005.

Αμερικανοί ακτιβιστές
Βουστροφηδόν

Βουστροφηδόν είναι τρόπος γραφής με εναλλασσόμενη φορά. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους αρχαίους Έλληνες για να περιγράψουν την ιδιάζουσα αρχαϊκή ελληνική γραφή που φαίνεται να εγκαταλείφθηκε τον 7ο με 6ο π.Χ. αιώνα. Βουστροφηδόν γραφή εμφανίζεται και σε κάποιες αρχαίες αραβικές γραφές, όπως στη σαβαϊκή γραφή και στη σαφαϊκή διάλεκτο, μια μορφή αρχαίας βόρειας αραβικής διαλέκτου. Καθώς και σε μια μορφή ιερογλυφικών της Ανατολίας, στα Λουβικά ιερογλυφικά (hieroglyphic Luwian).

Η λέξη προέρχεται από αρχαίο ελληνικό επίρρημα που σημαίνει κίνηση όμοια με εκείνη του βοδιού, όταν σέρνει το αλέτρι, ή της σαΐτας κατά την ύφανση στον αργαλειό. Η φορά αυτής της γραφής άλλαζε κατά στίχο. Έτσι, η μια γραμμή (στίχος) είναι γραμμένη από δεξιά προς αριστερά, η επόμενη από αριστερά προς δεξιά, η επόμενη από δεξιά προς αριστερά κ.ο.κ.

Σε αρχαία τρίστιχη κρητική επιγραφή, παρουσιάζεται η ιδιομορφία ο α΄ στίχος να είναι γραμμένος από δεξιά προς τα αριστερά ενώ ο δεύτερος αλλά και ο τρίτος από αριστερά προς τα δεξιά. Πιθανολογείται ότι τότε καθιερώθηκε η γραφή από αριστερά προς δεξιά (από την ευκολία ανάγνωσης).

Κατά τον Αρποκρατίωνα, οι Νόμοι του Σόλωνα ήταν γραμμένοι βουστροφηδόν.

Παράδειγμα αρχαίου ελληνικού κειμένου σε βουστροφηδόν 

Το παρακάτω παράδειγμα προέρχεται από την επιγραφή του Σιγείου (γνωστή ως στήλη του Φανοδίκου), 6ος αιώνας π.Χ. (Βρετανικό Μουσείο, αρ. εγγραφής BM GR 1816.6-10.107) (πληροφορίες ):

Η επιγραφή λέει: «Είμαι [η στήλη] του Φανοδίκου [υιού] του Ερμοκράτους από την Προκόννησο [ο οποίος] δώρισε έναν κρατήρα και μια βάση κρατήρα και ένα στραγγιστήρι στο Πρυτανείο των Σιγειέων».

Αντίστροφη Βουστροφηδόν 
Ξύλινες πινακίδες και άλλα εγχάρακτα αντικείμενα στο Ράπα Νούι (Νησί του Πάσχα), φέρουν μια βουστροφηδόν γραφή που ονομάζεται ρόγκο ρόγκο και δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί ακόμα. Στη ρόγκο ρόγκο, το κείμενο μεταξύ των γραμμών περιστρέφεται 180 μοίρες, αντί να καθρεπτίζεται. Αυτός ο τρόπος ονομάζεται αντίστροφη βουστροφηδόν.

Άλλα παραδείγματα βουστροφηδόν γραφής 

Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα βουστροφηδόν συστήματος αρίθμησης, συνήθως σε χάρτες που χωρίζουν περιοχές όπως στο εθνικό κτηματολόγιο των ΗΠΑ, ή στην αρίθμηση των οδών στις πόλεις όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σε διάφορες τεχνητές γλώσσες, όπως στην Ithkuil, στην ατλαντική για την ταινία «Η χαμένη Ατλαντίδα» και στη γλώσσα των Minbari για την τηλεοπτική σειρά Babylon 5.

Δείτε επίσης 

 Ελικηδόν
 Ρόγκο ρόγκο
 Κατοπτρική γραφή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 ΖιγκΖαγκ εΠάνω 

Ελληνική γλώσσα
Συστήματα γραφής
Καρκινική γραφή

Καρκινικές επιγραφές ή καρκίνοι ονομάζονται συμμετρικές φράσεις οι οποίες μπορούν να διαβαστούν το ίδιο είτε από την αρχή είτε από το τέλος.

Παραδείγματα 
Π.χ. τα ονόματα "ΑΝΝΑ" ή "ΣΑΒΒΑΣ", αλλά και πόλεις όπως "ΣΕΡΡΕΣ" είναι καρκινικές.
Όπως και η λέξη "άλλα" ή "αλλά".

Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η:
"Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν"
(σε ελεύθερη μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες, όχι μόνο το πρόσωπο) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.

Παρόμοιες επιγραφές είναι οι:

"Νοσώ. Σύ ος η ίαμα, Ιησού, σώσον"
"Νόμον, ο κοινός, έχε σον οικονόμον"
"Σος ειμί, τίμιε, σός"
"Σοφά ται μη, γη μια τάφος"

Πολλοί τέτοιοι στίχοι έχουν γραφτεί από Βυζαντινούς, ανάμεσά τους και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, αλλά και από Λατίνους μοναχούς. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης γράψει καρκινικές επιγραφές με παράδειγμα την:
"In girum imus nocte et consumimur igni"
(Μπαίνουμε στη νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά - αναφερόμενο σε έντομα που πέφτουν στη φλόγα, τη νύχτα).

Καρκινικά κείμενα 
Υπό μια ευρύτερη έννοια, έχουμε καρκινικές φράσεις όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η λέξη, και καρκινικά κείμενα όπου "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση.
Ένα καρκινικό κείμενο διαβάζεται ανάποδα πρόταση-προς-πρόταση.
Στην Αγγλική γλώσσα, παραδείγματα Καρκινικών (ή Παλίνδρομων) κειμένων είναι το ποίημα Doppelganger του James A. Lindon, και ο διάλογος "Crab Canon" στο βιβλίο "Gödel, Escher, Bach" του Douglas Hofstadter. Στην ελληνική γλώσσα, πρόσφατο παράδειγμα έχουμε στη συλλογή διηγημάτων "ΛΑΘΟΣ ΟΔΗΓΙΕΣ" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008, όπου ο συγγραφέας Αλέκος Παπαδόπουλος έχει συμπεριλάβει τρία καρκινικά κείμενα ("Στον Αστερισμό του Καρκίνου", "Καρκινικός Κώδικας", "Καρκινοβασίες"), όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση.

Ετυμολογία 
Ο χαρακτηρισμός "καρκινική επιγραφή" προέρχεται από την κίνηση του "καρκίνου" (κάβουρα), ο οποίος κινείται πλαγίως, και προκειμένου να προχωρήσει μπροστά πηγαίνει δεξιά-αριστερά-δεξιά-αριστερά. Διαβάζοντας μια καρκινική επιγραφή, το βλέμμα μας πηγαίνει από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως δηλαδή θα κινείτο αν παρακολουθούσε έναν κάβουρα (καρκίνο) να προχωρά. Εξ ου και ο όρος "καρκινική" επιγραφή.

Στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, για τον χαρακτηρισμό των καρκινικών επιγραφών χρησιμοποιείται η λέξη "παλίνδρομοι".

Εξωτερικές πηγές 
Έχουν γίνει προσπάθειες σε διάφορες γλώσσες, συνήθως με χρήση ειδικού λογισμικού, να κατασκευαστούν εκτεταμένα παλίνδρομα κείμενα. Τα αποτελέσματα, ενίοτε αμφιλεγόμενα, είναι κείμενα με χιλιάδες λέξεις.
 αγγλικά
 γαλλικά 

Παιχνίδια λέξεων
Συμμετρία
Κώστας Σκανδαλίδης

Ο Κώστας Σκανδαλίδης (Καρδάμαινα Κω, 11 Ιανουαρίου 1953) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Αθηνών. Έχει διατελέσει υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (δύο φορές), καθώς επίσης και υπουργός Αιγαίου, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Καρδάμαινα της Κω στις 11 Ιανουαρίου 1953. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και ειδικεύτηκε στη μικροηλεκτρονική, αλλά κυρίως εργάστηκε ως δημοσιογράφος.
 
Δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του το 1974, και διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80.

Ο Κώστας Σκανδαλίδης συνεργάστηκε και με τους τέσσερις προέδρους του κινήματος και επιδίωξε πάντοτε τους χαμηλούς εσωκομματικούς τόνους.

Διετέλεσε υπεύθυνος Τύπου του Δήμου Αθηναίων (1979 - 1981), ειδικός σύμβουλος στα υπουργεία Πολιτισμού, Εθνικής Οικονομίας και Τύπου (1981 - 1985), διευθυντής της εφημερίδας του ΠΑΣΟΚ «Εξόρμηση» (1985 - 1990), υπουργός Αιγαίου (1993 - 1994), υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (1994 - 1995), γραμματέας του ΠΑΣΟΚ (1995 - 2001, ο μακροβιότερος), ξανά υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (2001 - 2004) και υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (2010 - 2012).

Από το 1989 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής Δωδεκανήσου, ενώ από το 2000 μέχρι σήμερα εκλέγεται στην Α΄ Αθηνών.

Επιλέχθηκε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιος για το Δήμο Αθηναίων για τις δημοτικές εκλογές του 2006 όπου αναμετρήθηκε εκλογικά με τον υποψήφιο της Ν.Δ. Νικήτα Κακλαμάνη από τον οποίο ηττήθηκε. Στις 13 Σεπτεμβρίου παραιτήθηκε από βουλευτής δηλώνοντας ότι επιθυμεί να αφοσιωθεί στα προβλήματα της Αθήνας. Τη θέση του κατέλαβε ο Γεράσιμος Αρσένης, ως πρώτος επιλαχών του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών.. 

Στις 28 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ο ίδιος την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ . Αναδείχθηκε τελικά τρίτος σε αριθμό ψηφοδελτίων στις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Γιώργο Παπανδρέου να εκλέγεται και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο να λαμβάνει τη δεύτερη θέση.

Είναι παντρεμένος με τη Βασιλική (Μπέτυ) Παναγοπούλου από το 1989 και έχουν ένα γιο. Είναι συγγραφέας πολιτικών και λογοτεχνικών βιβλίων από τα οποία ξεχωρίζει το Μέσα από την Ελλάδα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003).

Πολιτικά αξιώματα 
Πολιτικά αξιώματα που κατείχε ο Κώστας Σκανδαλίδης:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο δικτυακός τόπος του Κώστα Σκανδαλίδη
 Βιογραφικό του Κώστα Σκανδαλίδη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο
 Η Αθήνα αλλά-ζει (δημοτικός συνδυασμός)

Έλληνες υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Έλληνες υπουργοί Αιγαίου
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Δωδεκανήσου
Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Θάνατοι το 1978



Ιανουάριος

13 Ιανουαρίου - Χιούμπερτ Χάμφρεϊ, 38ος Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ (66)
14 Ιανουαρίου - Κουρτ Γκέντελ, μαθηματικός και λογικός γεννημένος στην Αυστροουγγαρία (σημερινή Τσεχία) (71)
26 Ιανουαρίου - Λέο Τζιν, Βρετανός ηθοποιός (72)
27 Ιανουαρίου - Όσκαρ Χομόλκα, Αυστριακός ηθοποιός (79)

Φεβρουάριος

11 Φεβρουαρίου - Χάρρυ Μάρτινσον, Σουηδός συγγραφέας και ποιητής (73)
18 Φεβρουαρίου - Μάτζι ΜακΝαμάρα, Αμερικανίδα ηθοποιός (49)

Μάρτιος

11 Μαρτίου - Σοφία Βέμπο, Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός (68)
18 Μαρτίου - Πέγκυ Γουντ, Αμερικανίδα ηθοποιός (86)
20 Μαρτίου - Ζακ Μπρουνιόν, Γάλλος τενίστας (82)

Απρίλιος

3 Απριλίου - Ρέι Νομπλ, Βρετανός συνθέτης και ηθοποιός (74)
11 Απριλίου - Φραγκίσκος Μανέλλης, Έλληνας ηθοποιός (67)

Μάιος

9 Μαΐου - Άλντο Μόρο, Ιταλός πολιτικός (61)
29 Μαΐου - Συ Μπάρτλεττ, Αμερικανίδα συγγραφέας (77)

Ιούνιος

7 Ιουνίου - Ρόναλντ Τζορτζ Γρέιφορντ Νόρρις, Βρετανός χημικός (80)

Ιούλιος

Αύγουστος

26 Αυγούστου - Τσαρλς Μπόγιερ, Γάλλος ηθοποιός (78)
28 Αυγούστου - Ρόμπερτ Σω, Βρετανός ηθοποιός (51)

Σεπτέμβριος

7 Σεπτεμβρίου - Κιθ Μουν, ντράμερ του συγκροτήματος ""The Who"" (32)
16 Σεπτεμβρίου - Λαυρέντης Διανέλλος, Έλληνας ηθοποιός (67)
23 Σεπτεμβρίου - Λύμαν Μπόστοκ, Αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ (27)
24 Σεπτεμβρίου - Τζέιμς Μπάσσεττ, Αμερικανός συγγραφέας (66)
26 Σεπτεμβρίου - Μάννε Σίεγκμπαν, Σουηδός φυσικός (Νόμπελ Φυσικής 1924) (91)

Οκτώβριος

16 Οκτωβρίου - Νταν Ντάιλεϊ, Αμερικανός ηθοποιός και χορευτής (64)
19 Οκτωβρίου - Γκιγκ Γιάνγκ, Αμερικανός ηθοποιός (64)

Νοέμβριος

8 Νοεμβρίου - Νόρμαν Ρόκγουελ, Αμερικανός ζωγράφος (84)
27 Νοεμβρίου - Χάρβεϊ Μιλκ, Αμερικανός πολιτικός (48)

Δεκέμβριος

11 Δεκεμβρίου - Βίνσεντ ντου Βινιεόντ, Αμερικανός βιοχημικός (77)
15 Δεκεμβρίου - Τσιλλ Γουίλλς, Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής (73)
17 Δεκεμβρίου - Ντον Έλλις, Αμερικανός τρομπετίστας της τζαζ (44)
27 Δεκεμβρίου - Κρις Μπελλ, Αμερικανός τραγουδιστής και κιθαριστής (27)

1978
Ιδεώδες (μαθηματικά)

Στη Θεωρία δακτυλίων ιδεώδες είναι ένα ειδικό υποσύνολο του δακτυλίου.

Ορισμός

Έστω ) δακτύλιος και  ένα μη κενό υποσύνολο αυτού. Το  θα ονομάζεται δίπλευρο ιδεώδες (ή απλώς ιδεώδες)(Ιdeal) του R και θα συμβολίζoυμε ως  αν ισχύουν τα εξής:

  για κάθε , δηλαδή το  αποτελεί ομάδα ως προς την πρόσθεση του δακτυλίου

  και , για κάθε 
 Υπάρχει  στο  
 Υπάρχει  στο  τέτοιο ώστε να ισχύει 

Από την τρίτη ιδιότητα, προκύπτει ότι κάθε ιδεώδες  του δακτυλίου είναι διάφορο του συνόλου . Στη γενική θεωρία των ιδεώδων και το σύνολο  αποτελεί ιδεώδες.

Μεγιστικό ιδεώδες 

Έστω ) δακτύλιος και  ένα ιδεώδες του. Το Μ καλείται μεγιστικό ιδεώδες (maximal ideal) αν για κάθε  με  έπεται ότι  ή .

Πρώτο Ιδεώδες 

Έστω ) δακτύλιος και  ένα ιδεώδες του. Το  θα καλείται πρώτο ιδεώδες (prime ideal) αν ικανοποιεί την εξής ιδιότητα:

 Αν  τότε είτε  είτε .

Προκύπτει ότι κάθε μεγιστικό ιδεώδες του  είναι πρώτο.

Παραδείγματα 

 Έστω R δακτύλιος. Τότε δύο ιδεώδη αυτού είναι ο εαυτός του καθώς επίσης και το μονοσύνολο 

 Έστω  ένας ομομορφισμός δακτυλίων. Τότε ο πυρήνας αυτού είναι ένα ιδεώδες.

 Το σύνολο  είναι ένα ιδεώδες του  που περιέχει το .Το ιδεώδες αυτό καλείται κύριο (principal ideal) και συμβολίζεται με .

 Έστω p ένας πρώτος αριθμός. Τότε το ιδεώδες  του  είναι πρώτο και μέγιστο.

Βιβλιογραφία 

 Λάκκης, Κωνσταντίνος (1991), Θεωρία Αριθμών, Ζήτη

Θεωρία δακτυλίων
Αλγεβρικές δομές
Όφφενμπαχ

Το Όφφενμπαχ (γερμανικά Offenbach) είναι πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία. Η γεωγραφική θέση της είναι 50°06'N 8°41'E. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 123.734 κατοίκους (2015). Η πόλη είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Φρανκφούρτης (Frankfurt Rhein-Main).

Ιστορία 
Μέχρι τη μεταφορά Ουγενότων από τον πρίγκιπα Ίζενμπουργκ από τη Γαλλία το 1699, το Όφφενμπαχ ήταν ένα χωριό πεντακοσίων ως χιλίων κατοίκων. Σε αντίθεση με την καθολική Φρανκφούρτη, στο Όφφενμπαχ η ανάπτυξη των επαγγελμάτων και του εμπορίου ήταν ελεύθερη. Αυτό το πλεονέκτημα έφερε πολλούς επιχειρηματίες και εφευρέτες στην πόλη, καθώς και πολλούς καλλιτέχνες. Από την πόλη πέρασαν προσωπικότητες όπως ο Μότσαρτ, ο Γκαίτε, ο Ενρίκο Καρούζο και άλλοι.

Με τη βιομηχανοποίηση οι βιοτεχνίες του Όφφενμπαχ ειδικεύτηκαν σε λίγους τομείς όπως την κατασκευή μικρών μηχανημάτων, την επεξεργασία δέρματος και τη γραφιστική. Το 1832 ιδρύεται η Σχολή για τη βιομηχανία και την καλλιτεχνία, φέρνοντας και δημιουργώντας μια ελίτ στον τομέα του σχεδιασμού.

Οικονομία 
Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το Όφφενμπαχ είχε μια σημαντική βιομηχανία μηχανημάτων και βιομηχανία δέρματος. Το Όφφενμπαχ ήταν επίσης κέντρο γραφιστικής. Σήμερα είναι μια δημοφιλής βάση για ευρύ φάσμα υπηρεσιών, ειδικά για την αυτοκινητοβιομηχανία και τον τομέα του σχεδίου.

Ιστορία πληθυσμού

Μουσεία 
 Μουσείο δέρματος (Deutsches Ledermuseum)
 Μουσείο τυπογραφίας και γραφικών τεχνών (Klingspor-M.)
 Μουσείο πόλης (Haus der Stadtgeschichte)

Αξιοθέατα 
 Μπυζινγκπαλαί
 Κάστρο Ρούμπενχαϊμ
 Γαλλική προτεσταντική εκκλησία και γαλλική προτεσταντική Κοινότητα
 Ακαδημία της τέχνης και του σχεδίου (HfG Offenbach) από το 1914 με το κάστρο Ίζενμπουργκ, (χαρακτηριστικό κτήριο αναγέννησης από το 1576)

Παραπομπές

Γκαλερί

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος της πόλης του Όφφενμπαχ

Πόλεις της Έσσης
Δήμος Σαρωνικού Κορινθίας

Ο Δήμος Σαρωνικού ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κορινθίων. Είχε πληθυσμό 5.297 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν τα Αθίκια. Ο δήμος συνόρευε νοτιοανατολικά με το Δήμο Σολυγείας, βόρεια με το Δήμο Κορινθίων, δυτικα με το Δήμο Τενέας και νότια με το Δήμο Μυκηναίων του Νομού Αργολίδας. Βορειοδυτικά βρεχόταν από το Σαρωνικό κόλπο. Είχε 16 οικισμούς.

Διοικητική διαίρεση του δήμου
Ο δήμος περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα:
  Δ.δ. Αθικίων  [ 2.239 ]
 τα Αθίκια [ 2.003 ]
 ο Αλαμάννος [ 195 ]
 η Μονή Ταξιαρχών [ 41 ]
  Δ.δ. Αγίου Ιωάννου   -- ο Άγιος Ιωάννης [ 392 ]
  Δ.δ. Γαλατακίου  [ 2.233 ]
 η Κάτω Αλμυρή [ 589 ]
 η Άνω Αλμυρή [ 36 ]
 το Γαλατάκι [ 442 ]
 η Θυμέλη [ 10 ]
 τα Λουτρά Ωραίας Ελένης (τ. Λουτρό Ελένης) [ 915 ]
 η Νέα Αλμυρή [ 43 ]
 η Ντράσσα [ 50 ]
 το Ρυτό [ 148 ]
  Δ.δ. Κατακαλίου  [ 433 ]
 το Κατακάλι [ 135 ]
 η Αρακούκια [ 152 ]
 τα Βλασαίικα [ 111 ]
 η Σιδερώνα [ 35 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη σελίδα
Αθίκια

Τα Αθίκια είναι κωμόπολη του Νομού Κορινθίας.  Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας του Δήμου Κορινθίων Έχουν 1834 κάτοικους και βρίσκονται 17 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Κορίνθου, σε υψόμετρο 250 μέτρων.

Θέση
Το  «χωριό» όπως συνηθίζεται να λέγεται από τους ντόπιους , είναι χτισμένο στις λοφοειδείς απολήξεις του βουνού Σκαρούμπαλο κι απλώνει τα πόδια του στην εύφορη κοιλάδα που το περιβάλλει. Ολόγυρα τα δασοσκεπή βουνά Βουκίνα, Πίρθι, Σκαρούμπαλο, Άγ.Δημήτριος, Μαλιμπάρδι και οι ελαιοπράσινοι λόφοι Κάστριζα, Λιούκα, Σταυρούλι, Σκούρτη, Άγ. Αθανάσιος, δημιουργούν ένα φυσικό τείχος… προστασίας.

Η μόνη διέξοδος υπάρχει στο βόρειο μέρος στη θέση Δυο Βουνά. Στο μέρος αυτό ενώνονται τα δύο ρέματα- χείμαρροι Αγία Παρασκευή και Ξεριάς που «αυλακώνουν» τον μικρό κάμπο με κατεύθυνση Ν.Β. και συνεχίζουν ως ένα προς την πεδιάδα του Γκα.

Από το ίδιο σημείο περνάει και ο δημόσιος δρόμος που συνδέει τα Αθίκια με την (παλαιά) εθνική οδό Κορίνθου-Άργους  και άλλες περιοχές.

Το σχήμα και η θέση της κοιλάδας, φανερώνουν την ύπαρξη κάποιας προϊστορικής λίμνης τα νερά της οποίας ξεχύθηκαν από τη διέξοδο που αναφέραμε προς τη θάλασσα του Κορινθιακού.

(Από το βιβλίο «Το χωριό ΑΘΙΚΙΑ Χθες και Σήμερα» του Σούλη Μιχ. Τσεκούρα  Αθήνα 1994)

Δημοτική κοινότητα
Η δημοτική κοινότητα Αθικίων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 50,277 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλαμάννος και Μονή Ταξιαρχών.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)

Ιστορία
Υποστηρίζεται ότι στην ευρύτερη περιοχή των Αθικίων, από τους μυκηναϊκούς χρόνους, υπήρχε η πόλη της αρχαίας Τενέας. Αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή Κιάφα, ΝΑ του χωριού, στηρίζουν αυτήν την άποψη. Σημαντικότερο εξ αυτών είναι το άγαλμα του κούρου της Τενέας, που σήμερα φιλοξενείται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου στη Γερμανία.

Αθλητισμός

Στα Αθίκια εδρεύει ο αθλητικός και ποδοσφαιρικός σύλλογος «Τενεάτης Αθικίων», με έτος ίδρυσης το 1930. Έμβλημα του συλλόγου είναι η κεφαλή του Κούρου της Τενέας και χρώματά του το μπλε και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και αγωνίζεται στα πρωταθλήματά της. Έδρα του αποτελεί το δημοτικό γήπεδο των Αθικίων. 

Μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας ως τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία τις περιόδους 1980-81 και 1981-82 και η συμμετοχή του στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ως τέταρτη τη τάξει εθνική κατηγορία (μετέπειτα Δ΄ Εθνική) τις περιόδους 1982-83 και 1983-84. Έχει κατακτήσει 2 πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κορινθίας (1980,2022) και τις χρονιές 1984 και 1997 υπήρξε φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Κορινθίας με αντιπάλους τους Ολυμπιακό Λουτρακίου και Πέλοπα Κιάτου αντίστοιχα.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Κορινθίων
Ελλοπία Βοιωτίας

Η Ελλοπία είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων, όπως αυτός δημιουργήθηκε σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, στο Νομό Βοιωτίας. Έως το 2010 ανήκε στο Δήμο Θίσβης.

Έχει 398 κατοίκους και βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων. Βρίσκεται ανάμεσα στον Κιθαιρώνα και στον Ελικώνα και απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Θήβα.

Ετυμολογία
Το όνομά του το χωριό το πήρε από την αρχαία Ελλοπία της Ηπείρου. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Καραντάς, ονομασία που διατηρήθηκε και επίσημα στη διοίκηση μέχρι το 1916, οπότε επανήλθε το κανονικό όνομα.. Η παλαιά ονομασία προέρχεται από τα τουρκικά και σημαίνει Μαύρη Πέτρα, μάλλον λόγω των ασβεστολιθικών πετρωμάτων που ως βράχοι γκρίζου χρώματος περικυκλώνουν το χωριό.

Ιστορία
Δεν είναι γνωστή η χρονολογία της πρώτης έλευσης κατοίκων στον οικισμό. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, κατοικούνταν από γεωργούς και κτηνοτρόφους.

Σε μικρή απόσταση στα ανατολικά του χωριού, βρέθηκαν λείψανα οικισμών προχριστιανικής εποχής. Ανήκαν κατά την αρχαιότητα στο Κράτος των Θεσπιών. Κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο, εγκαταστάθηκαν στο μέχρι τότε εντελώς ελληνικό χωριό και κάποιες οικογένειες Αρβανιτών, που τελικά αφομοιώθηκαν εντελώς.

Στην Επανάσταση του 1821 συμμετείχε και το χωριό, που αρχικά ήταν από τα πρώτα που απελευθερώθηκαν στη Βοιωτία. Όταν οι Τούρκοι επέστρεψαν με ενισχύσεις, οι κάτοικοι κατέφυγαν στα βουνά για να σωθούν. Η παράδοση λέει ότι ο παπα-Αναστάσης, ιερέας του χωριού, κατέφυγε σε μια σπηλιά, αλλά οι Τούρκοι τον βρήκαν και τον σκότωσαν. Από τότε ο βράχος αυτός ονομάζεται βράχος του Παπα-Αναστάση.

Διάσημοι κάτοικοι
Από την Ελλοπία καταγόταν ο Κώστας Κολιγιάννης (1909 - 1979), στέλεχος του ΚΚΕ και α΄ γραμματέας από το 1956 έως το 1972. Την περίοδο της δικτατορίας, με την  ηγεσία του ΚΚΕ εξόριστη στις χώρες της τότε κομμουνιστικής Ανατολικής Ευρώπης, οι χουντικοί είχαν συλλάβει τα αδέλφια του, Αλέξη και Τάκη, ως μέσο πίεσης. Επίσης, από την Ελλοπία κατάγεται από την πλευρά του πατέρα του ο Βασίλειος Σύρος, Ιστορικός, Διευθυντής του Early Modern Greek Culture Program στο Medici Archive Project στη Φλωρεντία της [[Ιταλία]ς και Εταίρος στο Clare Hall στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραπομπές

Πηγές
Δημοτικές κοινότητες - Ελλοπία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιβλίο (2016): "Βοιωτοί στην Αμερική", (Γ.Ε. Αντωνίου)

Χωριά του δήμου Θηβαίων
Χωριά του νομού Βοιωτίας
Σταύρος Ιατρίδης (ηθοποιός)

Ο Σταύρος Ιατρίδης (1900 - 1974) ήταν Έλληνας ηθοποιός, πρωταγωνιστής κυρίως του θεατρικού είδους της επιθεώρησης αποδίδοντας διάφορους τύπους της αστικής Αθήνας.

Βιογραφικό 
Ο Σταύρος Ιατρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1900 και η πρώτη του εμφάνιση στη θεατρική σκηνή ήταν το 1919. Από τότε ανέπτυξε μια πλούσια δραστηριότητα που γρήγορα τον ανέδειξε σε πρωτεύοντες ρόλους στις οπερέτες και στις επιθεωρήσεις. Αργότερα δημιουργεί δικούς του θιάσους με τους οποίους και εμφανίζεται στο θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας και της επαρχίας.

Η συμμετοχή του επίσης στις παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου ήταν πλούσια. Χαρακτηριστικοί υπήρξαν οι ρόλοι του καθηγητή αλλά και ως "κύριος" της Ρένας Βλαχοπούλου και του Αυλωνίτη σε νυχτερινή έξοδό τους (όχι στη συγκεκριμένη ταινία "Όταν λύπει η γάτα" το ρόλο του αφεντικού ερμήνευσε ο Γιώργος Γαβριηλίδης). Χαρακτηριστική υπήρξε η κινηματογραφική του ατάκα, όταν του ζήτησε βοήθεια η υποδυόμενη, συνήθως, τη σύζυγό του Μαρίκα Κρεβατά που είχε κλεισθεί στο ασανσέρ, της απάντησε: "Να σε παίρνανε τα σύννεφα, οι άνεμοι, τα κύματα.." (Όχι, αυτή η ατάκα είναι του Γιώργου Γαβριηλίδη (1908-1980), στο έργο Στουρνάρα 288, όταν η Μαρίκα Κρεβατά - γυναίκα του στο έργο μα και στη ζωή - κλείστηκε στο ασανσέρ.
Παράλληλα είχε αποδοθεί και στις εικαστικές τέχνες φιλοτεχνώντας γλυπτικά έργα καθώς και στη γελοιογραφία επί της οποίας έργα του δημοσίευσε σε περιοδικά και εφημερίδες. Πέθανε το 1974 στην Αθήνα. Αδελφή του ήταν η ηθοποιός Σωτηρία Ιατρίδου.

Φιλμογραφία 
 Απογραφή (1939)
 Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν (1951) ...... Θανάσης Νικολόπουλος
 Χαρούμενο ξεκίνημα (1954) .... μεθυσμένος
 Γραφείο συνοικεσίων (1956)
 Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956) ...... θείος
 Τζιπ, περίπτερο κι αγάπη (1957)
 Διακοπές στην Αίγινα (1958) .... Θόδωρος - Ντόντος
 Χαρούμενοι αλήτες (1958) ..... Παραξενίδης
 Μια ζωή την έχουμε (1958) .... Παπαδάκης, πελάτης στην τράπεζα
 Ο θείος από τον Καναδά (1959) .... Χαρίλαος
 Όσο υπάρχουν γυναίκες (1959)
 Η μουσίτσα (1959) .... Βύρων, διαπρεπής ελληνοαμερικάνός επιστήμονας
 Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα (1959) ...... Πίπης
 Ανθισμένη αμυγδαλιά (1959) .... Νταουφάρης
 Αμαρτωλά νιάτα (1960)
 Το νησί της αγάπης (1960) ..... ένας πλούσιος
 Κορίτσια της Αθήνας (1961) .... Σάκης
 Χωρίς μητέρα - Τα τέσσερα αδέλφια(1961) ....... Περικλής Χαρώνης
 Διαμάντω - Η πονεμένη τσελιγκοπούλα (1961) ...... Στάθης
 Ο άντρας της γυναίκας μου (1962) ...... ο μεθυσμένος
 Δουλειές του ποδαριού (1962) .... ιδιοκτήτης μαγαζιού
 Ένας βλάκας με πατέντα (1963) ..... εργολάβος μπογιατζής
 Η γέφυρα της ευτυχίας (1964) .... πατέρας
 Έξω φτώχεια και καλή καρδιά (1964) .... ο μεθυσμένος στο μπαρ
 Είναι ένας τρελός, τρελός, τρελός Βέγγος (1965)
 Βοήθεια ο Βέγγος, φανερός πράκτωρ 000 (1967)

Θέατρο 
 Ο ρωμιός ξαναψηφίζει (1958)
 Καζανόβας με το ζόρι (1958)
 Χαρούμενη Ελλάδα (1949)
 Θέλω να χορεύω (1949)
 Γιούπι - Γιούπι (1945)
 Κατεργάρα (1931)

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ούντμπινα

Η Ούντμπινα (Κροατικά: Udbina, Σερβικά: Удбина) είναι κωμόπολη της Κροατίας, στην επαρχία Λίκα-Σεντζ. Στην πόλη ζουν 735 κάτοικοι (2001) και στο δήμο 1.649 (2001). Το 1991 το 80% των κατοίκων ήταν Σέρβοι, ενώ το 1995 μόλις το 15% ήταν Σέρβοι.

Ουντμπινα
Όσιγιεκ

Το Όσιγιεκ (Osijek) βρίσκεται στην ανατολική Κροατία και είναι η 4η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το 2001 είχε 114.616 κατοίκους. Είναι η μεγαλύτερη πόλη, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Σλαβονίας. Η πόλη είναι χτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Ντράβα.

Βιομηχανία 

Υπάρχουν βιομηχανίες ξυλείας και ζάχαρης.

Μεταφορές 

Υπάρχει λιμάνι στον ποταμό Ντράβα και διεθνές αεροδρόμιο. Η πόλη είναι, επίσης, σημαντικός οδικός και σιδηροδρομικός κόμβος.

Αξιοθέατα 

 Κροατικό κρατικό θέατρο
 Μουσείο της Σλαβονίας
 Πεζογέφυρα πάνω στον ποταμό Ντράβα

Εκδηλώσεις 

 Νύχτες καλοκαιριού στο Οσιγιεκ, (κατά τη διάρκεια του Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου)

Αθλητισμός 

 Αθλητικό κέντρο Κοπακαμπάνα

Αδελφοποιημένες πόλεις 

  Βουδαπέστη, Ουγγαρία (2001)
  Λωζάνη, Ελβετία (1997)
  Μαριμπόρ, Σλοβενία (1995)
  Νίτρα, Σλοβακία (1997)
  Πετς, Ουγγαρία (1972)
  Πλοέστι, Ρουμανία (1996)
  Πρίζρεν, Κόσοβο (2010)
  Πφόρτσχαϊμ, Γερμανία (1994)
  Σουμπότιτσα, Σερβία (2004)
  Τούζλα, Βοσνία και Ερζεγοβίνη (1996)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πόλεις της Κροατίας
Ιασίων

Κατά την αρχαία Ελληνική Μυθολογία ο Ιασίων ή Ηετίων ήταν πανέμορφος και εργατικότατος γεωργός γιος του Δία ή κατά άλλους του βασιλιά Κόρινθου και της Πλειάδας Ηλέκτρας, αδελφός του Δαρδάνου.

Από την ομορφιά και την αθλητική του παράσταση δεν άργησε να τον αγαπήσει η θεά Δήμητρα από τον οποίο και απέκτησε τον γιο τους, τον Πλούτο. Επειδή όμως ετόλμησε να δεχθεί, θνητός αυτός, τον έρωτα μιας θεάς, ο Ζεύς τον κατακεραύνωσε.

Στη Κρήτη υπήρχαν πολλές παραλλαγές αυτού του μύθου όπως ότι ήταν γιος του Μίνωα και πατέρας του Κορύβαντα, του Πάριου, του Φιλομήλου κ.ά.

Στη πραγματικότητα ο μύθος αυτός απλά εκθειάζει τον πλούτο της αγροτικής παραγωγής ένεκα της εργατικότητας και της ευγονίας, ανεξάρτητα, ότι το τέλος του, αναγκαστικά θα έπρεπε να προστατεύσει και την τότε ηθική τάξη εκ της υπερβολής.

Παραπομπές 

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Παιδιά του Δία
Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Νικήτας Πλατής

Ο Νικήτας Πλατής (1912 - 14 Νοεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αμοργό. Πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά «Μεθοριακός σταθμός», όπου έκανε μια αξέχαστη εμφάνιση ως ο αντικοινοτάρχης που βρισκόταν σε διαρκή κόντρα με τον κοινοτάρχη προϊστάμενό του. Κηδεύτηκε στον Κόκκινο Μύλο. Υπήρξε σύζυγος της επίσης ηθοποιού Γκόλφως Μπίνη. Είχε ένα γιο, τον Σωτήριο, ο οποίος πέθανε αλλά και δύο εγγόνια, τον Δημήτρη και την Ιωάννα.

Φιλμογραφία

Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες κωμικοί
Παραπληροφόρηση

Παραπληροφόρηση είναι η σκόπιμη διάδοση χαλκευμένων (ψευδών) ειδήσεων με στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης προς ορισμένη κατεύθυνση για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων . 

Πιθανός σκοπός είναι η παραπλάνηση του δέκτη προς εκπλήρωση προσωπικών σκοπιμοτήτων του παραπληροφορούντος. Άλλος πιθανός σκοπός είναι η προστασία ατόμων με την απόκρυψη πληροφοριών που θα ήταν επιβαρυντικές γι' αυτά, οπότε η παραπληροφόρηση είναι καλή πράξη ή επιβάλλεται από τον νόμο.

Αυτός που παραπληροφορεί, αν είναι η πηγή της πληροφορίας, έχει όλη την ευθύνη. Αν δεν είναι η πρωτογενής πηγή της πληροφορίας, αλλά απλώς μεταφέρει όσα γνωρίζει, έχει περιορισμένη ευθύνη στο ότι δεν έχει διασταυρώσει τις πηγές του. 

Κατά την παραπληροφόρηση γίνεται προβολή των επιλεγμένων πτυχών ενός γεγονότος, κατασκευάζονται ψευδείς αλήθειες, γίνεται παραποίηση της αλήθειας και διαβάλλονται τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. 

Σχετικά με τις ειδήσεις που μεταφέρονται από κάποιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης , μπορεί να ισχύει περίπτωση παραπληροφόρησης εκούσια ή ακούσιας, για την οποία πάντα φέρει ευθύνη.

Οι αναγνώστες (ακροατές, θεατές) οφείλουν να διασταυρώνουν τις πηγές των πληροφοριών τους για να αποφεύγουν την παραπληροφόρηση.

Η παραπληροφόρηση σαν ευρύτερη έννοια θα μπορούσε να εννοηθεί και η σκόπιμη διάδοση ιδεών και απόψεων για ένα θέμα για το οποίο υπάρχει συγκεκριμένη επιστημονική ή φιλοσοφική αντίληψη. Για παράδειγμα, η αστρολογία είναι η παραπληροφόρηση της αστρονομίας.

Επικοινωνία
Προπαγάνδα
Τεχνικές προπαγάνδας
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Χειραγώγηση από τα Μέσα Ενημέρωσης