joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σιδηροδρομικός σταθμός Αγίων Αναργύρων

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίων Αναργύρων, στη νέα του θέση, είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Θεσσαλονίκης. Εγκαινιάστηκε το 2010 και βρίσκεται στους Αγίους Αναργύρους Αττικής, στη συμβολή Δημοκρατίας και Ψαρών, έναντι πλατείας Κοκκινοπούλου.

Παλαιός σταθμός Αγίων Αναργύρων
Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση του νέου σταθμού με τον παλαιό, ο οποίος βρισκόταν στην οδό Ηρώων Πολυτεχνείου και μεταξύ των καθέτων οδών Αρετής και Διστόμου και βορείως της πλατείας Αγίων Αναργύρων. Χρησιμοποιούνταν από την μετρική γραμμή Πειραιά–Πάτρας των ΣΠΑΠ, ΣΕΚ και ΟΣΕ.

Υπηρεσίες παλαιού σταθμού

Δομή σταθμού

Παραπομπές 

Άγιοι Ανάργυροι
Άγιοι Ανάργυροι
Άγιοι Ανάργυροι
Σιδηροδρομικός σταθμός Αχαρνών

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αχαρνών είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος, στην χιλιομετρική θέση 21,085 από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιμένα Πειραιά (η νέα χιλιομέτρηση από Πειραιά δεν είναι ακόμα γνωστή). Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και βρίσκεται στο κέντρο των Αχαρνών. Διαθέτει μία πλευρική και μία κεντρική αποβάθρα και βοηθητικές εγκαταστάσεις.

Ο σταθμός έχει την επίσημη ονομασία της περιοχής Αχαρνές - Αχαρναί.

Δομή σταθμού

Αχαρναί
Αχαρναί
Αχαρναί
Αχαρναί
Αχαρνές
Σιδηροδρομικός σταθμός Μεγάρων

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεγάρων είναι σταθμός του ΟΣΕ επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αεροδρομίου–Πάτρας. Βρίσκεται στα Μέγαρα της Δυτικής Αττικής, νοτίως των ορίων του αστικού ιστού και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί.

Ο σταθμός Μεγάρων εγκαινιάστηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2005, μαζί με την επέκταση της γραμμής από το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών έως την Κόρινθο. Εξυπηρετείται από την Γραμμή 2 του Προαστιακού προς Κιάτο και Πειραιά, και από την Γραμμή 5 προς Αίγιο, Αθήνα και Αεροδρόμιο. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2007. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών.

Ο νέος σταθμός δεν πρέπει να συγχέεται με τον παλαιό επί της μετρικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην ΣΠΑΠ, ο οποίος βρίσκεται βόρεια του σημερινού σταθμού, εντός της πόλης των Μεγάρων στην κεντρική πλατεία Μεγάρων (Βασιλέως Κωνσταντίνου), Ζεύξιδος & 28ης Οκτωβρίου.

Δομή γραμμών

Δομή σταθμού

Παραπομπές

Μέγαρα
Μέγαρα
Μέγαρα
Μέγαρα
Μέγαρα
Μέγαρα
Γενικές εκλογές στην Νήσο του Πρίγκιπα Εδουάρδου (2015)

Οι 65ες γενικές εκλογές στην καναδική επαρχία της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου διεξήχθησαν στις 4 Μαΐου 2015. .
Το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου εξελέγη για 3η συνεχή φορά στην κυβέρνηση, με αυτοδυναμία και με νέο ηγέτη τον Γουέιντ Μακ Λόκλαν, ενώ το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου σημείωσε μικρά κέρδη παρότι ο ηγέτης του κόμματος Ρομπ Λαντς απέτυχε στις εκλογές στην Σαρλοτάουν-Μπράιτον. Το Κόμμα των Πρασίνων κέρδισαν την πρώτη τους έδρα στη συνέλευση, για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της επαρχίας.

Αποτελέσματα
Αποτελέσματα εκλογών για τη Νομοθετική Συνέλευση της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου
|- 
!Κόμμα
!Αρχηγός
!Υποψήφιοι
!γενικές εκλογές 2011 (έδρες)
!Διάλυση Κοινοβουλίου (έδρες)
!έδρες 2015
!έδρες μεταβολή
!Λαϊκή ψήφος
! Μεταβολή ψήφος
!# ψήφος
! % ψήφος
!Μεταβολή
|-
|Φιλελεύθεροι
|Γουέιντ Μακ Λόκλαν
|27
|22
|20
|18
| -4
|33.481
|40,83%
|-10,55%
|-
|Προοδευτικοί Συντηρητικοί
|Ρομπ Λαντς
|27
|5
|3
|8
| +3
|30.663
|37,39%
|-2,77%
|-
|Πράσινοι
|Πίτερ Μπίβαν-Μπέικερ
|24
|0
|0
|1
| +1
|8.857
|10,81%
|6,45%
|-
|Νέο Δημοκρατικό Κόμμα
|Μάικλ Ρέντμοντ
|27
|0
|0
|0
|
|8.997
|10,97%
|7,81%
|-
|Ανεξάρτητοι
|
|
|0
|1
|0
|-
|Κενές έδρες
|
|
|3
|-
|-
|colspan="4" align="right"|
|-
| Σύνολο
|
|105
| 27
| 27
| 27
| 
| 81.998
| 
| 
|}

Πλαίσιο 
Στις προηγούμενες εκλογές, που έγιναν στις 3 Οκτωβρίου 2011, το Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου με επικεφαλής τον  Ρόμπερτ Γκιζ διατήρησε την εξουσία, με αυτοδυναμία. Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα εξέλεξε νέο αρχηγό του τον Μάικλ Ρέντμοντ, το 2012. Τους επόμενους μήνες έγιναν ζυμώσεις και στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Παραιτήθηκε η Όλιβ Κρέιν από την ηγεσία των Προοδευτικών Συντηρητικών και στις  30 Ιανουαρίου 2013 και από αρχηγός της αντιπολίτευσης. Προσωρινά την ηγεσία των Προοδευτικών ανέλαβε ο Στίβεν Μάιερς, που συνακόλουθα διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις αρχές του 2015 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Γκιζ και στις 21 Φεβρουαρίου οι Φιλελεύθεροι εξέλεξαν νέο ηγέτη και πρωθυπουργό χωρίς αντίπαλο, τον Γουέιντ Μακ Λάκλαν.
Η ορκωμοσία του νέου πρωθυπουργού έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 2015. Οι εκλογές του Μαΐου έδωσαν μια τρίτη συνεχή κυβέρνηση πλειοψηφίας στους Φιλελεύθερους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 P.E.I. Votes 2015: Tracking the candidates

2015 Νησος Πριγκιπα Εδουαρδου
Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου
Νικόλαος Γκαντώνας

Ο Νικόλαος Γκαντώνας (Γαλατινή 10 Οκτωβρίου 1919 - Θεσσαλονίκη, 17 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, μέλος της ομάδας χουντικών στρατιωτικών η οποία οργάνωσε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και υπουργός κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας.

Συμμετοχή στην ΕΕΝΑ 
Το 1957, αποκαλύφθηκε συνομωτική κίνηση 25 αξιωματικών, στην οποία συμμετείχε ο Γκαντώνας, με την ονομασία Ένωσις Ελλήνων Νέων Αξιωματικών (Ε.Ε.Ν.Α.). Στόχος τους ήταν «η δημιουργία καταλλήλων προϋπο­θέσεων για μια δυναμική επέμβαση στα πολιτικά πράγματα της χώρας και η εξασφάλισις υψηλών προστατών από τους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύ­κλους». Αν και ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής φέρεται πως ήθελε να δώσει εντολή σύλληψης των συνωμοτών, ο αντιστράτηγος Π. Νικολόπουλος τον απέτρεψε με τη δικαιολογία ότι αυτό θα προκαλούσε αναταραχή στο στράτευμα.

Συμμετοχή στη Δικτατορία 
Όταν ο Σπαντιδάκης ανέλαβε αρχηγός ΓΕΣ, ο Γκαντώνας προήχθη σε Συνταγματάρχη Πεζικού, μαζί με τους Κ. Καρύδα, Ν. Μακαρέζο, Γ. Παπαδόπουλο, Ν. Δάμπαση, Γρ. Μπονάνο και Ι. Λαδά, στα πλαίσια του σχεδίου προώθησης σε επιτελικές θέσεις εκείνων των στρατιωτικών που σχεδίαζαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Διετέλεσε Διευθυντής της ΚΥΠ Θεσσαλονίκης.

Μετά το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ανέλαβε διαδοχικά πολλές πολιτικές θέσεις. Στην Κυβέρνηση Παπαδόπουλου το 1971, με τη διοικητική μεταρρύθμιση που επέβαλε η Χούντα, έγινε Υφυπουργός  - Περιφερειακός Διοικητής Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας στις 26 Αυγούστου 1971. Στις 31 Ιουλίου 1972 διορίστηκε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε έως τις 8 Οκτωβρίου 1973.

Στη διάρκεια της θητείας του εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός και έγινε η θεμελίωση κτηριακών εγκαταστάσεων της Πολυτεχνειουπόλεως Ζωγράφου και τα εγκαίνια κτιρίων της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Επιπλέον, προσωπική πρωτοβουλία του είναι το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην παραλία της Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια αναδείξεως του πολιτιστικού πλούτου της Ελλάδος.

Μετά τη Χούντα 
Καταδικάστηκε στη Δίκη των πρωταιτίων της Χούντας σε κάθειρξη 15 ετών και σε 5ετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων.

Τον Μάρτιο του 1986 με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Πειραιώς, κρίθηκε αποφυλακιστέος και εξήλθε από τις Φυλακές Κορυδαλλού.

Απεβίωσε στο σπίτι του στις 17 Δεκεμβρίου 1988. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στη Θεσσαλονίκη στις 19 Δεκεμβρίου 1988.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικόλαος Γκαντώνας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Ανώτατοι και ανώτεροι στρατιωτικοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες υφυπουργοί περιφερειακοί διοικητές Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας
Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ

Ο Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: Vice President of the United States, VPOTUS),  είναι το δεύτερο υψηλότερο δημόσιο αξίωμα που δημιουργήθηκε από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Αντιπρόεδρος μαζί με τον Πρόεδρο, εκλέγεται έμμεσα από το λαό μέσω του Εκλεκτορικού Κολλεγίου για τετραετή θητεία. Ο αντιπρόεδρος είναι το πρώτο πρόσωπο στην προεδρική γραμμή διαδοχής και καταλαμβάνει την Προεδρία σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή καθαίρεσης του Προέδρου. 

Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, θεωρείται η δεύτερη ισχυρότερη πολιτική θέση στον κόσμο, ύστερα από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Αξίωμα του Αντιπροέδρου 
Ο Αντίπροεδρος των ΗΠΑ, εκτός από το πρόσωπο που είναι πρώτο στη διαδοχή του Προέδρου των ΗΠΑ, είναι αντιπρόεδρος και μέλος της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ και του Υπουργικού Συμβουλίου των ΗΠΑ, καθώς επίσης είναι και μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΠΑ. 

Επίσης, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, είναι Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών και με αυτή την ιδιότητα προεδρεύει στη Γερουσία, ενώ επίσης, επιτρέπεται να ψηφίσει στη Γερουσία, όταν είναι απαραίτητο για την λύση μιας ισοψηφίας. 

Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, είναι μία θέση σημαντικής εξουσίας και θεωρείται ευρέως αναπόσπαστο μέρος της διοίκησης ενός προέδρου, αφού εκτός από τα επίσημα καθήκοντά του, λειτουργεί ως βασικός προεδρικός σύμβουλος, κυβερνητικός εταίρος και εκπρόσωπος του Προέδρου των ΗΠΑ. 

Επιπρόσθετα, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, μπορεί να αναλάβει προσωρινά χρέη Προέδρου των ΗΠΑ, όταν ο Πρόεδρος, μπορεί να απουσιάζει για κάποιο χρονικό διάστημα από τη χώρα, είτε να νοσηλεύεται, είτε από απόφαση του Προέδρου.  

Σημερινή Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις 20 Ιανουαρίου 2021, είναι η 49η Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Κάμαλα Ντέιβι Χάρις από την Καλιφόρνια.

Όρκος 
Πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Αντιπρόεδρος δίνει τον ακόλουθο όρκο επικύρωσης: (αγγλικά): 
I, (-name-), do solemnly swear (or affirm) that I will support and defend the Constitution of the United States against all enemies, foreign and domestic; that I will bear true faith and allegiance to the same; that I take this obligation freely, without any mental reservation or purpose of evasion; and that I will well and faithfully discharge the duties of the office on which I am about to enter. So help me God.  

(ελληνικά-ελεύθερη απόδοση): 

«Εγώ (-ονοματεπώνυμο-), ορκίζομαι (ή επιβεβαιώνω), ότι θα υποστηρίξω και θα υπερασπιστώ το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, εναντίον όλων των εχθρών, ξένων και εγχώριων. Θα έχω αληθινή πίστη και υποταγή, στο ίδιο (το Σύνταγμα), ότι αναλαμβάνω αυτήν την υποχρέωση ελεύθερα, χωρίς οποιαδήποτε ψυχική επιφύλαξη ή υπεκφυγές· και ότι θα εκπληρώσω πιστά τα καθήκοντα του αξιώματος, στο οποίο πρόκειται να εισέλθω. Μάρτυράς μου ο Θεός.»

Πρώην Αντιπρόεδροι (εν ζωή)

Δείτε ακόμη 

 Κατάλογος Αντιπροέδρων των ΗΠΑ
 Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση των ΗΠΑ 
 Πρόεδρος των ΗΠΑ 
Γερουσία των ΗΠΑ

Αναφορές 

Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ
Αντιπρόεδροι της Δημοκρατίας
Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γέφυρα του Αλαμίγιο

Η Γέφυρα του Αλαμίγιο (puente del Alamillo) είναι μια καλωδιωτή γέφυρα στη Σεβίλλη της  Ανδαλουσίας (Ισπανία), η οποία χτίστηκε για να επιτρέψει την πρόσβαση στο νησί La Cartuja (χώρος όπου κατασκευάστηκε το εκθεσιακό κέντρο για την παγκόσμια έκθεση Expo '92 της Σεβίλλης), μια χερσόνησο ανάμεσα στο κανάλι του Βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ και τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ.

Η κατασκευή
Η γέφυρα κατασκευάστηκε ως μέρος της βελτίωσης των υποδομών για την διεθνή έκθεση Expo 92, η οποία διεξήχθη  στο νησί, γνωστό για τις μεγάλες φυτείες μπανάνας και για το τωρινό θεματικό πάρκο με την ονομασία "Isla Mágica". Με σχεδιασμό του Σαντιάγο Καλατράβα η κατασκευή ξεκίνησε το 1989 και ολοκληρώθηκε το 1992 . Πρόκειται για κατασκευή τύπου προβόλου δοκαριού, καλωδιωτή γέφυρα  και αποτελείται από ένα ενιαίο πυλώνα, με  άνοιγμα 200 μέτρα. Το τελικό μήκος της γέφυρας είναι 250 μέτρα και το ύψος της φτάνει τα 140 μέτρα. Η αρχική του πρόθεση ήταν να κατασκευάσει δύο συμμετρικές γέφυρες και στις δύο πλευρές του νησιού, αλλά στο τέλος, επεκράτησε η μοναδική σχεδίαση του Alamillo με ένα  εντυπωσιακό αποτέλεσμα.
Αυτή η γέφυρα αντιπροσώπευσε  τις υψηλές φιλοδοξίες της πόλης της Σεβίλλης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την Expo 1992. Χωρίς οικονομικούς περιορισμούς σχετικά με την κατασκευή, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια γέφυρα με συμβολική σημασία και να είναι ορατή από την κορυφή του La Giralda (πρώην μιναρές με ύψος 104 μέτρα), που είναι η συναισθηματική οροφή της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν και το παρόν της Σεβίλλης. Στη γέφυρα, υπάρχει μεγάλη υπερυψωμένη διάβαση πεζών και επίσης η γέφυρα διαθέτει παρατηρητήριο στη κορυφή του μαστού, προσβάσιμο με κλιμακοστάσιο.

Παρόμοιες κατασκευές
Γέφυρες του Καλατράβα με ένα παρόμοιο σχέδιο είναι: 
Γέφυρα Ηλιακό ρολόι (Sundial Bridge), τελείωσε το 2004 στο  Redding της Καλιφόρνια (ΗΠΑ) και κόστισε  23,500,000 δολάρια.
Γέφυρα των χορδών (Bridge of Strings), στην Ιερουσαλήμ εγκαινιάστηκε το 2008 και κόστισε 70.000.000 δολάρια.
Γέφυρα των γυναικών (Puente de la Mujer), στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Πεζογέφυρα Καλατράβα, στην Αθήνα (Λεωφ. Μεσογείων και Κατεχάκη).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

http://www.galinsky.com/buildings/alamillo/
http://en.wikiarquitectura.com/index.php/Alamillo_Bridge
http://www.sevilla5.com/monuments/alamillo.html

Αλαμιγιο
Καλωδιωτές γέφυρες
Σεβίλλη
Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Κώστας Κουμπλής

Ο Κώστας Κουμπλής ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1913. Έγινε γνωστός ως βασικός τερματοφύλακας της ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης κατά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδος της σεζόν 1931-32.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Κουμπλής αποτέλεσε μέλος της δεύτερης ομάδας του Άρη, από το 1927, σε ηλικία μόλις 14 ετών. Στις 22 Ιουνίου 1930, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα, όταν κλήθηκε να αντικαταστήσει τον τραυματία Κατράντζο, στον αγώνα εναντίον του Παναθηναϊκού για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες με 2-2. Μία εβδομάδα αργότερα, η παρουσία του ήταν καταλυτική στη νίκη του Άρη κατά του Ολυμπιακού, η οποία έδωσε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης την δεύτερη θέση.

Την σεζόν 1930-31, αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες του πρωταθλήματος με την ομάδα των "κίτρινων", καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα.

Ο Κουμπλής αγωνίστηκε ως βασικός τερματοφύλακας του Άρη την επόμενη χρονιά, όταν οι "κίτρινοι" κατέκτησαν για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα, αν και στον πρώτο τελικό κυπέλλου, την θέση κάτω από τα δοκάρια πήρε ο Κατράντζος.

Ο διοπτροφόρος τερματοφύλακας αγωνίστηκε δύο ακόμη σεζόν, συμμετέχοντας στο τελικό του κυπέλλου του 1933, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 2-1 από τον Εθνικό. Σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 22 ετών.

Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Κουμπλής είχε κληθεί επανειλημμένα στην ελληνική εθνική ομάδα, αλλά αγωνίστηκε μία μόνο φορά, στην ήττα από την Ρουμανία με 3-0 για το Βαλκανικό Κύπελλο. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 28 Ιουνίου 1932.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
 Κουμπλής Κώστας | aris.re

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης είναι μορφωτικό ίδρυμα με έδρα την Ελλάδα. Σκοπός του είναι η «ανάπτυξη των Γραμμάτων, των Καλών Τεχνών και της Επιστήμης».

Ιστορία 
Συστάθηκε με το Διάταγμα 311 της 1ης Απριλίου 1966, την περίοδο που διοικητής της ΕΤΕ ήταν ο πολιτικός Γεώργιος Μαύρος, που εκείνη την περίοδο είχε αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή της χώρας.  Το πρώτο Δ.Σ. του Ιδρύματος αποτελούσαν οι Ιωάννης Κακριδής, Παντελής Πρεβελάκης, ο Λίνος Πολίτης, ο διπλωμάτης Άγγελος Σ. Βλάχος, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Λεωνίδας Φιλιππίδης και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Πρώτος διευθυντής του Ιδρύματος ορίστηκε ο συγγραφέας Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλης. Τα αρχικά στελέχη του ιδρύματος απομακρύνθηκαν δια της βίας στην περίοδο της Χούντας της 21ης Απριλίου και επανήλθαν το 1974 με νομοθετική ρύθμιση του Γεωργίου Μαύρου, τότε αντιπροέδρου της κυβερνήσεως.Το 1989 ιδρύθηκε και το Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ, το οποίο μέχρι το 1997 λειτουργούσε με την επωνυμία Πολιτιστικό Κέντρο Βορείου Ελλάδος της ΕΤΕ. Το 1995 το Μ.Ι.Ε.Τ τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Αργυρό Μετάλλιο.Από το 2009 υπάγεται στο Μ.Ι.Ε.Τ., ύστερα από την απορρόφησή του, και το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.

Εγκαταστάσεις 
Το Μ.Ι.Ε.Τ. στεγάζεται από το 1984 σε ανακαινισμένο κτίριο των αρχών του 19ου αι. που βρίσκεται στη συνοικία Πλάκα της Αθήνας (Θουκυδίδου 13). Πρωτύτερα χρησιμοποιούσε για έδρα διάφορα κτίρια ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας. Το Ίδρυμα διαθέτει δύο Πολιτιστικά Ιδρύματα: στην Αθήνα, που εδρεύει σε νεοκλασσικό κτίριο των οδών Αγίου Κωνσταντίνου και Μενάνδρου και στη Θεσσαλονίκη, στη Βίλα Καπαντζή (έπαυλη του 19ου αι.).

Συλλογές 
Το Μ.Ι.Ε.Τ. διαθέτει συλλογές:  Έργων Τέχνης, Χαρτογραφίας, Φωτογραφικών Αρχείων (Σεφέρη, Vitti), Αρχείω Καλλιτεχνών. Από το 2009 περιλαμβάνει και τις συλλογές του ΕΛΙΑ το οποίο ενσωματώθηκες στο Μ.Ι.Ε.Τ.

Δραστηριότητες 
Το Μ.Ι.Ε.Τ. πραγματοποιεί εκδόσεις βιβλίων (από το 1977), διοργάνωση εκθέσεων καλλιτεχνικού και ιστορικού περιεχομένου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, εκπαιδευτικά προγράμματα απευθυνόμενα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και συλλόγους κλπ.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

Μορφωτικά Σωματεία
Εκδόσεις
Μουσεία στην Ελλάδα
Ομάδα Ναμπί

Η ομάδα Ναμπί ήταν ομάδα μεταϊμπρεσιονιστών, avant garde καλλιτεχνών που καθόρισαν ως ρεύμα τις εικαστικές τέχνες στη Γαλλία το 1890. Η ομάδα συγκροτήθηκε αρχικά από μία ομάδα φίλων που ενδιαφέρονταν για τη μοντέρνα τέχνη και τη λογοτεχνία, και οι περισσότεροι ήταν συμφοιτητές στην Ακαδημία Ζουλιάν, στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Το όνομά τους Nabi σημαίνει προφήτης στα Εβραϊκά και τα Αραβικά. Σημαντικοί καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην ομάδα ήταν οι Πιέρ Μπονάρ, Μωρίς Ντενί, Πωλ Ρανσόν, Εντουάρ Βιγιάρ, Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ, Φελίξ Βαλοτόν, Πωλ Σερυζιέ και Ωγκύστ Καζαλίς.

Οι Ναμπί επηρεάστηκαν σημαντικά από τις ιαπωνικές ξυλογραφίες, τον γαλλικό συμβολισμό και την αγγλική προραφαηλιτική τέχνη. Ήταν επίσης γνωστοί για τη συμμετοχή τους σε άλλες μορφές τέχνης και μέσα. Δημιουργούσαν ποικίλα έργα, όπως αφίσες, βιτρό, σκηνικά και τα προγράμματα, καθώς και εικονογραφήσεις βιβλίων. Η διχόνοια και οι αποχωρήσεις οδήγησαν στη διάλυση της ομάδας το 1899.

Φωτοθήκη

Παραπομπές -Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Prophets of Montmartre Ashe Journal article on Les Nabis by Alamantra.
 Pierre Bonnard, the Graphic Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Bonnard and others in the Les Nabis

Καλλιτεχνικά ρεύματα
Τροχοφόρα

Τα τροχοφόρα και ενίοτε τροχόζωα είναι  μικροσκοπικά ζώα (40 μm – 3 mm), κοσμοπολίτικα με πάνω από 1.800 είδη, που ζουν κυρίως στα γλυκά νερά, ελεύθερα ή προσκολλημένα. Το διαφανές σώμα τους καλύπτεται από εφυμενίδα και στο πρόσθιο τμήμα φέρει ένα βλεφαριδοφόρο τροχοφόρο όργανο, που ουσιαστικά είναι βλεφαρίδες, των οποίων η συντονισμένη κίνηση δίνει την εντύπωση περιστρεφόμενου τροχού (rotifera).

Πηγές 
Παυλίδης Μιχάλης (2003) Εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑ. ΑΣΚΗΣΗ 4η ΒΕΝΘΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ

Πλατύζωα
Προγκρές Μ-ΜIΜ2

Το Προγκρές Μ-ΜIΜ2 (ρωσ. Прогресс М-МИМ2) ή Προγκρές M-MRM2 ή Progress M-SO2, ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο μετασκευασμένο διαστημόπλοιο Προγκρές του οποίο χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά του τμήματος Πόισκ στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Επρόκειτο για σκάφος της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A55 από το οποίο είχε αφαιρεθεί το τμήμα μεταφοράς φορτίου ώστε να τοποθετηθεί στην θέση του το Πόισκ. Ήταν παρόμοιο με το Προγκρές M-SO1 που μετέφερε στον διαστημικό σταθμό το τμήμα Πιρς το 2001.

Αποστολή 
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 10 Νοεμβρίου 2009 (14:22 GMT) και συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Ζβεζτνά στις 12 Νοεμβρίου. Η διαδικασία μεταφοράς ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα και στις 8 Δεκεμβρίου το Προγκρές αποκολλήθηκε από το Πόισκ και στις 04:48 GMT ξεκίνησε η διαδικασία καταστροφής του στην ατμόσφαιρα.

Δείτε επίσης 
 Διαστημικές αποστολές το 2009

Παραπομπές 

Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Διαστημικές αποστολές το 2009
Boeing F2B

Το Boeing F2B ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό αεροσκάφος, το οποίο χρησιμοποιούσε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ την δεκαετία του 1920. Με F2B ήταν εξοπλισμένη και η ομάδα ακροβατικών επιδείξεων Three Sea Hawks.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη 
Το αεροσκάφος, που εσωτερικά ονομάζονταν Model 69, διέθετε αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-1340B Wasp, είχε ίδια άτρακτο με το προγενέστερο Model 15 και βελτιώσεις στην αεροδυναμική. Ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,62 mm ή ένα των 12,7 mm και μπορούσε να μεταφέρει μικρό φορτίο βομβών κάτω από τις πτέρυγες.

Επιχειρησιακή ιστορία 
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Νοεμβρίου 1926 και στην συνέχεια πέρασε στην κατοχή του Ναυτικού, με την ονομασία XF2B-1. Είχε πολύ καλές για την εποχή του επιδόσεις, γεγονός που οδήγησε το Ναυτικό στην παραγγελία 32 F2B-1. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν στις 20 Ιανουαρίου 1928, με τα αεροσκάφη να διατίθεται στα Σμήνη VF-1B και VF-2B, που επιχειρούσαν από το αεροπλανοφόρο Saratoga. Η Boeing κατασκεύασε δύο ακόμα αεροσκάφη, που τα εξήγαγε στην Ιαπωνία και την Βραζιλία.

Ομάδα ακροβατικών επιδείξεων του Ναυτικού 
Το 1927 ο D. W. "Tommy" Tomlinson, διοικητής της VF-2B, συγκρότησε την πρώτη στην ιστορία του Ναυτικού ομάδα ακροβατικών επιδείξεων, που αποτελούνταν από τρία F2B-1. Πραγματοποίησε την πρώτη ανεπίσημη επίδειξή της τον Ιανουάριο του 1928 στο Σαν Φρανσίσκο, όπου και κέρδισε το παρατσούκλι "Suicide Trio" (το επίσημο όνομά της ήταν "Three Sea Hawks"). Η πρώτη επίσημη εμφάνισή της πραγματοποιήθηκε από τις 8 μέχρι της 16 Σεπτεμβρίου στο Mines Field (το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες). Στα τέλη του 1929 η ομάδα διαλύθηκε διότι οι πιλότοι της μετατέθηκαν σε άλλες μονάδες.

Εκδόσεις 
 XF2B-1 (Model 69)
 Το μοναδικό πρωτότυπο.
 F2B-1 (Model 69)
 Έκδοση παραγωγής για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.
 Model 69B
 Δύο αεροσκάφη, που πωλήθηκαν στην Βραζιλία και την Ιαπωνία.

Χρήστες 
 Βραζιλία
 Πολεμικό Ναυτικό της Βραζιλίας
 Ιαπωνία
 Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό
 ΗΠΑ
 Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Δείτε επίσης

Κατάλογοι 
 Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Eden, Paul and Sophn Moeng. The Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Amber Books Ltd., 2002. ISBN 0-7607-3432-1.
Jones, Lloyd S. U.S. Naval Fighters. Fallbrook CA: Aero Publishers, 1977. ISBN 0-8168-9254-7.
Swanborough, Gordon and Peter M. Bowers. United States Navy Aircraft Since 1911. Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1976. ISBN 0-87021-968-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αεροσκάφη Boeing
Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Μαχητικά αεροσκάφη
Λουνά 10

Το Λουνά 10 ή Λούνικ 10 (ρωσ. Луна-10) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, το οποίο εκτοξεύτηκε το 1966 στα πλαίσια του προγράμματος Λουνά (του σοβιετικού σεληνιακού προγράμματος). Είναι ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης και το πρώτο που έφερε εικόνες και άλλα δεδομένα για την αθέατη από την Γη πλευρά του φυσικού μας δορυφόρου. Ήταν τροχιακό σκάφος, τύπου E-6S.

Αποστολή 
Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 31 Μαρτίου 1966 με πύραυλο R7. Στις 4 Απριλίου 1966 έγινε ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης και ενός άλλου ουράνιου σώματος γενικότερα. Το καινούργιο αυτό επίτευγμα της σοβιετικής αεροδιαστημικής ήρθε να επιβεβαιώσει το συνεχιζόμενο προβάδισμα των Σοβιετικών στον αγώνα δρόμου με τους Αμερικανούς για την κατάκτηση του Διαστήματος.

Το Λουνά 10 μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό για την μέτρηση του μαγνητικού πεδίου και την σύσταση του εδάφους της Σελήνης, καθώς και για την μέτρηση της κοσμικής ακτινοβολίας. Εξ αιτίας των αυξομειώσεων στην τροχιά του κατέστη για πρώτη φορά εφικτό να παρατηρηθούν οι συγκεντρώσεις μάζας που υπάρχουν στον φλοιό της Σελήνης και έχουν την ονομασία mascons.

Οι Σοβιετικοί γιόρτασαν τη διαστημική πρωτιά τους με έναν ασυνήθιστο τρόπο: στις 3 Απριλίου, το Λουνά 10 εξέπεμψε τη Διεθνή στο 23ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. 

Το σκάφος έπαψε να λειτουργεί στις 30 Μαΐου.

Δείτε επίσης 
 Διαστημικές αποστολές το 1966

Παραπομπές  

Πρόγραμμα Λουνά
Διαστημικές αποστολές το 1966
Τζοχάρ Τσαρνάεφ

Ο Τζοχάρ Τσαρνάεφ (Джоха́р Анзо́рович Царна́ев, 22 Ιουλίου 1993) είναι ο αδερφός του Ταμερλάν Τσαρνάεφ, ο οποίος μαζί με τον Τζοχάρ έκαναν την δολοφονική επίθεση στον μαραθώνιο της Βοστώνης το 2013. Ο 26χρονος αδερφός του σκοτώθηκε από την αστυνομία ενώ ο Τζοχάρ διέφυγε βαθιά τραυματισμένος. Καταδικάστηκε στις 16 Μαίου 2015 σε θανατική ποινή, συγκεκριμένα σε θανατηφόρα ένεση. Η εκτέλεση δε θα υλοποιηθεί παρά μετά από αρκετά χρόνια, αφού είναι 62ος σε σειρά εκτέλεσης καταδικασμένων σε θάνατο στις ΗΠΑ.

Αμερικανοί εγκληματίες
Χινοτέγα

Η Χινοτέγα (ισπανικά: Jinotega, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [xinoˈteɣa]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος της Χινοτέγα στη βόρεια κεντρική περιοχή της Νικαράγουα.

Η Χινοτέγα έχει πληθυσμό 123.548 κατοίκων.

Ιστορία
Η ινδιάνικη πόλη της Χινοτέγα υπήρχε πριν φθάσουν οι Ισπανοί. Η σύγχρονη Χινοτέγα ιδρύθηκε γύρω στο 1700.

Το όνομα Χινοτέγα προέρχεται πιθανώς από τη Νάουατλ λέξη "Xinotencatl" (Σινοτένκατλ). Οι γλωσσολόγοι διαφωνούν σχετικά με την έννοια αυτής της λέξης.

Υπάρχουν τρία πανεπιστήμια στη Χινοτέγα:

Δημόσια Πανεπιστήμια
 Universidad Nacional Autónoma de Nicaragua León (UNAN)
 Instituto Nacional Tecnológico (INATEC).

 Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο
 Universidad del Norte de Nicaragua (UNN).

Πηγές 

 Monografía de Jinotega, από τους Julián N. Guerrero και Lolita Soriano, στα ισπανικά (1966) 
 Monografía de Jinotega, από τους Julián N. Guerrero  και Lolita Soriano, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006)
 Jinotega- Recopilación histórica, από τον Simeón Jarquín Blandón, στα ισπανικά (1991), N 972.85 I 37. 
 Jinotega- Recopilación histórica, από τον Simeón Jarquín Blandón, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος της Χινοτέγα
 Στατιστικά Στοιχεία της Χινοτέγα  
 Visita Nicaragua: Jinotega
 Nicatour: Jinotega

Πόλεις της Νικαράγουας
Αυστρονησιακές γλώσσες

Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι μια ομάδα γλωσσών, που κατάγεται από την Ταϊβάν και διασκορπίστηκε στην νοτιοανατολική θαλάσσια Ασία, στην Μαδαγασκάρη και στα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού, με λίγες από αυτές τις γλώσσες να βρίσκονται στην ηπειρωτική Ασία με 386 εκατομμύρια ομιλητές. Μαζί με την Ινδοευρωπαϊκή, την Νιγηροκονγκολεζική, Αφροασιατική και Ουραλική ομάδα γλωσσών, είναι στον ίδιο βαθμό ως καλά δομημένες ομάδες γλωσσών από την αρχαιότητα. 

Ο Γερμανός ερευνητής Όττο Ντέμπβολφ ήταν o πρώτος, που εκτεταμένα ασχολήθηκε με την αυστρονησιακή ομάδα γλωσσών χρησιμοποιώντας την συγκριτική μέθοδο. Ένας άλλος Γερμανός, ο Βίλχελμ Σμιντ, επινόησε το όνομα «αυστρονησιακή» από τη γερμανική λέξη austronesisch, που προέρχεται από την λατινική λέξη auster (νότιος άνεμος) και την ελληνική λέξη «νήσος». Η ονομασία αυτή ταιριάζει με αυτήν την ομάδα γλωσσών, αφού οι περισσότερες γλώσσες βρίσκονται σε νησιά. 

Μόνο λίγες γλώσσες όπως η Μαλάι και η Τσάμικ είναι γηγενείς στην ηπειρωτική Ασία. Πολλές αυστρονησιακές γλώσσες έχουν πολύ λίγους ομιλητές αλλά η πλειοψηφία τους έχουν εκατομμύρια ομιλητές όπως η γλώσσα Μαλάι που έχει 250 εκατομμύρια ομιλητές τοποθετώντας την ως 8η ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο. 20 και περισσότερες γλώσσες είναι επίσημες στις χώρες τους.

Διαφορετικές πηγές μετράν τις γλώσσες διαφορετικά αλλά όποιος τρόπος και αν χρησιμοποιηθεί, η Αυστρονησιακή και η Νιγηροκονγκολεζική ομάδα γλωσσών είναι οι δύο μεγαλύτερες στον κόσμο, έχοντας η καθεμία το ένα πέμπτο των συνολικών γλωσσών στον κόσμο.

Αυστρονησιακές γλώσσες
Κωνσταντίνος Στάικος

Ο Κωνσταντίνος Σπ. Στάικος είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και ιστορικός του βιβλίου. Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1943 και σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, στο τμήμα εφαρμοσμένων Τεχνών, Διακοσμητική - Σκηνογραφία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι, στην École Nationale Superieur des arts Decoratif, και εργάστηκε ως αρχιτέκτων εσωτερικών χώρων από τη δεκαετία του 1960.

Από τα πιο σημαντικά έργα που του ανατέθηκαν ήταν ο σχεδιασμός και η επίβλεψη των εργασιών σε δύο βιβλιοθήκες: η Βιβλιοθήκη της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, που διήρκεσε 10 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1989 και η Βιβλιοθήκη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι, που ολοκληρώθηκε το 1993. Άλλα έργα του είναι η αποκατάσταση, ανάπλαση, διαμόρφωση και ο εξοπλισμός μνημειακών χώρων όπως: το Δημαρχείο Αθηνών, η Βουλή των Ελλήνων, η Εθνική Βιβλιοθήκη κ.α.

Παράλληλα, από το 1973, ασχολείται με την ιστορία του Ελληνικού βιβλίου, από τον 15ο αιώνα ως τον 19ο, δηλαδή από την Αναγέννηση ως τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και με την αρχιτεκτονική εξέλιξη του θεσμού της βιβλιοθήκης από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση. Προϊόν της ενασχόλησης αυτής είναι η έκδοση με τίτλο, «Χάρτα της Ελληνικής Τυπογραφίας» και η έκδοση «Βιβλιοθήκη. Από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση και Σημαντικές Ουμανιστικές και Μοναστηριακές Βιβλιοθήκες (3.000 π.Χ - 1.600 μ.Χ.)», που κυκλοφόρησαν και αγγλικά. Από το 2000, εκδοτικοί οίκοι της Ευρώπης και της Αμερικής του ανέθεσαν τη συγγραφή της ιστορίας της βιβλιοθήκης στο Δυτικό Πολιτισμό, έκδοση που κυκλοφόρησε σε πέντε τόμους: Ο Ελληνικός Κόσμος, η Ρωμαϊκή Εποχή, το Βυζάντιο, ο Δυτικός Μεσαίωνας και η Αναγέννηση. Το Δεκέμβριο του 2012 κυκλοφόρησαν οι μελέτες του «Η Βιβλιοθήκη του Πλάτωνα και της Ακαδημίας» και "Διαχρονικά τεκμήρια της Πλατωνικής παράδοσης", ενώ τον Δεκέμβριο του 2015 εκδόθηκε το έργο του "Αριστοτέλους Βιβλιοθήκη".  

Ο Κωνσταντίνος Στάικος αποφάσισε το 2010 να παραχωρήσει τη συλλογή βιβλίων του στο Ίδρυμα Ωνάση, με στόχο να διατηρηθεί ως κτήμα εσαεί του Ελληνικού έθνους. Η συλλογή βιβλίων του μετονομάστηκε σε "Ελληνική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ωνάση" και εγκαταστάθηκε στο νεοκλασσικό κτήριο που διατηρεί το Ίδρυμα στην οδό Αμαλίας 56.

Ο Κωνσταντίνος Στάικος είναι ιδιοκτήτης του εκδοτικού-τυπογραφικού οίκου Άτων.

Παραπομπές 

Έλληνες αρχιτέκτονες
Έλληνες εκδότες
Συλλέκτες
Ντιν Άτσεσον

Ο Ντιν Γκόντερχαμ Άτσεσον (Dean Gooderham Acheson, 11 Απριλίου 1893 – 12 Οκτωβρίου 1971) ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος. Ως Υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του προέδρου Χάρι Τρούμαν 1949-1953, έπαιξε κεντρικό ρόλο στον καθορισμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ο Άτσεσον βοήθησε στο σχεδιασμό του Σχεδίου Μάρσαλ και έπαιξε κεντρικό ρόλο στην η ανάπτυξη του Δόγματος Τρούμαν και τη δημιουργία του ΝΑΤΟ.

Η πιο διάσημη απόφαση του Άτσεσον ήταν το ότι έπεισε τον Πρόεδρο Τρούμαν να παρέμβει στον πόλεμο της Κορέας τον Ιούνιο του 1950. Έπεισε επίσης τον Τρούμαν για την αποστολή βοήθειας και συμβούλων στις γαλλικές δυνάμεις στην Ινδοκίνα, αν και το 1968 τελικά συμβούλεψε τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον να διαπραγματευτεί ειρήνη με το Βόρειο Βιετνάμ. Κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων της Κούβας, ο Πρόεδρος Κένεντι κάλεσε τον Άτσεσον για παροχή συμβουλών, τοποθετώντας τον στην εκτελεστική επιτροπή (ExComm), μια στρατηγική συμβουλευτική ομάδα.

Παραπομπές

Ατσεσον, Ντιν
Κλάιστ (αποσαφήνιση)

Το επώνυμο Κλάιστ (Kleist) ή φον Κλάιτ  (von Kleist) αφορά τους παρακάτω:

 Έβαντ Κρίστιαν φον Κλάιστ (Ewald Christian von Kleist) - Γερμανός (Πρώσος) στρατιωτικός και ποιητής.
 Κουουπίκ Κλάιστ (Jakob Edvard Kuupik Kleist) - πολιτικός από τη Γροιλανδία, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της νήσου.
 Χάινριχ φον Κλάιστ (Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist) - Γερμανός ρομαντικός ποιητής.
 Πάουλ Έβαλντ φον Κλάιστ (Paul Ludwig Ewald von Kleist) - Στρατάρχης του [Τρίτου Ράιχ.
Σταύρος Πολυζωγόπουλος

Ο Σταύρος Πολυζωγόπουλος (1884 - 1967) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Διονύσιου Πολυζωγόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος με την υποστήριξη του Κόμματος των Ελευθεροφρόνων στις εγκλογές του 1926 και επανεξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1933 με το ίδιο κόμμα. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1946 με το Εθνικό Κόμμα, του 1950 με το Μέτωπο Εθνικής Αναδημιουργίας, του 1951 και 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό για να προσχωρήσει τελικώς στην ΕΡΕ, με την οποία και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1956,  1958, 1961, 1963 και 1964.

Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Μεταξά την περίοδο 1938 - 1941, υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Παπάγου την περίοδο 1954 - 1955 καθώς και Υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Καραμανλή την περίοδο 1955 - 1956.

Παραπομπές  	

Βουλευτές Ηλείας
Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Μέτωπο Εθνικής Αναδημιουργίας
Γεώργιος Θεμελής

Ο Γεώργιος Θεμελής (1897 - 30 Σεπτεμβρίου 1969) ήταν υποπτέραρχος της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, πολιτικός και συνεργάτης της Ναζιστικής Γερμανίας. Διορίσθηκε νομάρχης Πέλλας από τη δωσιλογική κυβέρνηση επί Κατοχής και αργότερα διετέλεσε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης της ΕΡΕ και υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1897 εποχή που η πόλη ήταν ακόμα υπό οθωμανική κατοχή. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε το 1918. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην τότε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, ενώ μετεκπαιδεύτηκε και στη Γαλλία (Γαλλική Σχολή Αεροπορίας και Γαλλική Σχολή Πολέμου). Όταν η Πολεμική Αεροπορία έγινε ανεξάρτητος κλάδος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων το 1930, ο Θεμελής εντάχθηκε σ' αυτή.

Την περίοδο της Κατοχής, ο Θεμελής διορίστηκε έμμισθος νομάρχης Πέλλας από την δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Γι' αυτή τη θέση τον πρότεινε ο - επίσης διορισμένος από τους Ναζί - γενικός επιθεωρητής νομαρχιών Αθανάσιος Χρυσοχόου. Υποστήριξε ότι ο Θεμελής θα προάσπιζε όσο μπορούσε τα ελληνικά συμφέροντα απέναντι σε τυχόν αποσχιστικές τάσεις του σλαβόφωνου πληθυσμού. Αυτό ήταν αντιφατικό όμως καθώς η ναζιστική Γερμανία - με την οποία συνεργάζονταν οι Χρυσοχόου και Θεμελής - είχε ήδη παραχωρήσει την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη στους Βούλγαρους . Παράλληλα, ο Θεμελής δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της αμφιλεγόμενης φασιστικής οργάνωσης «Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργανώσεως » (ΠΑΟ). Η όλη πολιτεία και συμπεριφορά του την περίοδο της Κατοχής είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη, με αριστερούς, ΕΑΜογενείς αλλά και πολλούς κεντρώους να τον κατηγορούν ευθέως ως δωσίλογο, υπηρέτη των Γερμανών, και σφαγέα άμαχου πληθυσμού, ενώ αντίθετα οι δεξιοί θεωρούσαν ότι με τη δράση του προστάτευσε τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Κατά τον εμφύλιο πόλεμο ο Θεμελής πολέμησε και συνέχισε την καριέρα του στην Πολεμική Αεροπορία (τότε Ελληνική Βασιλική Αεροπορία), από την οποία τελικά αποστρατεύθηκε με το βαθμό του υποπτέραρχου.

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την ΕΡΕ από το 1956 έως το 1967, ενώ την τριετία 1958-61 ήταν υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με υπουργό τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Το 1958 έλαβε διαστάσεις η Υπόθεση Μέρτεν που αφορούσε στον ναζιστή αξιωματικό Μαξ Μέρτεν, κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου και κύριο υπεύθυνο της γενοκτονίας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Ο Μέρτεν αθωώθηκε στη Γερμανία, αλλά ισχυρίστηκε στην κατάθεσή του, όπως δημοσίευσε και το «Σπίγκελ», ότι ο πρωθυπουργός Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών, Τάκος Μακρής, η σύζυγός του, Δοξούλα και ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Γεώργιος Θεμελής, υπήρξαν συνεργάτες των Γερμανών.

Πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1969, σε ηλικία 72 ετών.

Ήταν μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στην οποία δώρισε αριθμό βιβλίων.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Νομάρχες Πέλλας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Αντισημιτισμός στην Ελλάδα
Φασισμός στην Ελλάδα
Μακεδόνες
Ηλίας Γλυκοφρύδης

Ο Ηλίας Γλυκοφρύδης του Ναπολέοντος (19 Φεβρουαρίου 1914  - 20 Οκτωβρίου 1982) ήταν Έλληνας νομικός και ευρωβουλευτής για βραχύβια θητεία.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες. Από το 1969 ως το 1974 ήταν αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εξελέγη ευρωβουλευτής το 1982 με το κόμμα των Προοδευτικών, σε αντικατάσταση του Απόστολου Παπαγεωργίου, ο οποίος πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1982.

Ο Γλυκοφρύδης απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 1982, ενώ ήταν εν ενεργεία ευρωβουλευτής και αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Αλεξιάδη.

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Γκολφινοπούλου.

Αναφορές
 

Έλληνες δικαστικοί
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών
Σωτήριος Ι. Χατζηγάκης

Για τον Σωτήρη Χατζηγάκη του Μιχαήλ, (1945- ), βουλευτή και υπουργό σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, δείτε: Σωτήρης Χατζηγάκης

Ο Σωτήρης Χατζηγάκης (1854 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Καταγόταν από το Περτούλι Τρικάλων και ήταν γιος του Ιωάννη Χατζηγάκη, βουλευτή. Ήταν μέλος της οικογένειας Χατζηγάκη και αδελφός του Παναγιώτη Χατζηγάκη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1887, 1890, 1892, 1895, 1902, 1905, 1912, Μαΐου 1915, Δεκεμβρίου 1915, 1923 και 1926. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1929 ο λήσταρχος Μήτρος Τζατζάς απήγαγε τον Σωτήρη Χατζηγάκη μαζί με άλλα τέσσερα άτομα. Η απαγωγή έληξε εννέα μέρες αργότερα με την καταβολή 600.000 δραχμών ως λύτρα. 

Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Εγγονός του είναι ο πολιτικός Σωτήρης Χατζηγάκης.

Παραπομπές 

Σωτήριος
Βουλευτές Τρικάλων
Έλληνες Γερουσιαστές
Οικογένεια Χατζηγάκη

Η οικογένεια Χατζηγάκη είναι παλιά οικογένεια κτηματιών και πολιτικών των Τρικάλων.

Στοιχεία 

Κατάγεται από το Περτούλι Τρικάλων, το οποίο ίδρυσε ο γενάρχης της οικογένειας Τριαντάφυλλος Χατζή Μπέρτα. Στο χωριό διατηρείται ακόμα ο οικογενειακός πύργος, ο οποίος ανήκει ακόμα σε μέλη της οικογένειας και λειτουργεί ως ξενοδοχείο.

Μέλη 

 Τριαντάφυλλος Χατζή Μπέρτα, γενάρχης της οικογένειας
 Γάκης Χατζής, προύχοντας, κτηματίας και γιος του Τριαντάφυλλου
 Ιωάννης Χατζηγάκης, δημογέροντας, δικαστής, κτηματίας και γιος του Γάκη
 Χατζηγάκη, σύζυγος Ευάγγελου Παπασίμου και κόρη του Σωτήρη
 Ευθυμία Παπασίμου, σύζυγος του Αναστασίου Αβέρωφ και κόρη της Χατζηγάκη
 Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας, βουλευτής, υπουργός και γιος της Ευθυμίας
 Μιχαήλ Αβέρωφ, σύζυγος Μαρίας Παπαστράτου και γιος της Ευθυμίας
 Τάσος Αβέρωφ, πρόεδρος της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτος και γιος του Μιχαήλ
 Ιωάννης Αβέρωφ, βουλευτής, ευρωβουλευτής και γιος του Μιχαήλ
 Σωτήρης Ι. Χατζηγάκης, βουλευτής, γερουσιαστής και γιος του Ιωάννη
 Ευρυδίκη Χατζηγάκη, σύζυγος Σταματόπουλου και κόρη του Σωτήρη
 Μιχαήλ Χατζηγάκης, πολιτευτής και γιος του Σωτήρη
 Δημήτρης Χατζηγάκης, πολιτευτής και γιος του Μιχαήλ
 Σωτήρης Χατζηγάκης, βουλευτής, υπουργός και γιος του Μιχαήλ
Μικέλης (Μιχάλης) Χατζηγάκης, πολιτευτής και γιος του Σωτήρη
 Παναγιώτης Χατζηγάκης, δήμαρχος Τρικαίων και γιος του Ιωάννη
 Χρίστος Χατζηγάκης, δήμαρχος Τρικαίων και γιος του Παναγιώτη
 Παναγιώτης Χατζηγάκης, δικηγόρος, συγγραφέας και γιος του Χρίστου
 Κωνσταντίνος Χατζηγάκης, δήμαρχος Αιθίκων και γιος του Ιωάννη
 Αλέξανδρος Χατζηγάκης, λαογράφος, συγγραφέας και γιος του Κωνσταντίνου, Νομάρχης Ρεθύμνης το 1949.
 Δημήτριος Χατζηγάκης, βουλευτής και γιος του Κωνσταντίνου

Παραπομπές
Πυρόμετρο

Το πυρόμετρο είναι ένα όργανο κατάλληλο για τη μέτρηση πολύ υψηλών θερμοκρασιών από απόσταση. Τα πυρόμετρα είναι συχνά εξοπλισμένα με ένα τηλεσκόπιο ευθυγράμμισης ή με μια διάταξη λέιζερ, που είναι είτε ενσωματωμένα ή βιδώνονται στο μπροστινό μέρος της συσκευής. Οι ακτίνες λέιζερ επιτρέπουν στο χρήστη να στοχεύσει στο σημείο μέτρησης γρήγορα και με ακρίβεια. Ειδικότερα, η εστίαση μέσω δέσμης λέιζερ είναι πολύ χρήσιμη για τη μείωση σφαλμάτων αλλά και τη μέτρηση θερμοκρασίας κινούμενων αντικειμένων ή όταν το αντικείμενο βρίσκεται σε κακές συνθήκες φωτισμού.

Αρχή λειτουργίας 
Κάθε μορφή της ύλης σε θερμοκρασία T μεγαλύτερη του απόλυτου μηδενός εκπέμπει υπέρυθρη ακτινοβολία ανάλογα με τη θερμοκρασία στην οποία βρίσκεται. Αυτή η εκπεμπόμενη ακτινοβολία συνδέεται με την εσωτερική κίνηση των μορίων της ύλης, η ένταση της κίνησης των οποίων εξαρτάται από τη θερμοκρασία στην οποία βρίσκεται το υλικό. Το γεγονός ότι η κίνηση αυτή των μορίων αντιπροσωπεύει μετατόπιση φορτίου, έχει ως αποτέλεσμα την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, το φάσμα της οποίας κυμαίνεται από 0,7 έως 1000 μm μήκους κύματος. Για το λόγο αυτό, η εν λόγω ακτινοβολία βρίσκεται στην περιοχή του υπέρυθρου φάσματος και δεν είναι διακρίσιμη με γυμνό μάτι.

Ένα σύγχρονο πυρόμετρο αποτελείται από ένα οπτικό σύστημα φακών και έναν ανιχνευτή. Το οπτικό σύστημα φακών εστιάζει τη θερμική ακτινοβολία στον ανιχνευτή. Η μέτρηση της θερμοκρασίας T που παρέχει ο ανιχνευτής σχετίζεται με τη θερμική ακτινοβολία  (σε μονάδες ) του αντικειμένου-στόχου μέσω του νόμου Στέφαν-Μπόλτζμαν: , όπου σ η σταθερά αναλογίας Στέφαν-Μπόλτζμαν και ε η σταθερά εκπομπής του υλικού. Ως εκ τούτου, η θερμοκρασία ενός αντικειμένου-στόχου μπορεί να μετρηθεί χωρίς την άμεση επαφή πυρομέτρου και αντικειμένου.

Πηγές 

Θερμότητα
Θερμοκρασία
Βιλέμ Φλούσερ

Ο Βιλέμ Φλούσερ (Vilém Flusser 12 Μαΐου 1920 – 27 Νοεμβρίου 1991) υπήρξε φιλόσοφος, θεωρητικός της επικοινωνίας και κριτικός της τέχνης και της τεχνολογίας.

Γεννήθηκε στην Πράγα και το 1939 μετανάστευσε στο Σάο Πάολο όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος και καθηγητής φιλοσοφίας. Ο Φλούσερ έχασε όλη την οικογένειά του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στη δεκαετία του 1970 επέστρεψε στην Ευρώπη. Πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ενώ επισκεπτόταν τη γενέτειρά του για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο.

Εργογραφία 

Έργα του Φλούσερ κυκλοφορούν και στα ελληνικά:

 (2015) Προς μια φιλοσοφία της φωτογραφίας, University Studio Press
 (2008) Προς το σύμπαν των τεχνικών εικόνων, Σμίλη
 (2007) Οι χειρονομίες, University Studio Press
 (2006) Η γραφή, Ποταμός
 (1998) Προς μια φιλοσοφία της φωτογραφίας, University Studio Press

Παραπομπές 

Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Υπαρξιστές
Τσέχοι συγγραφείς
Τσέχοι φιλόσοφοι
Χρήστος Δώνης

Ο Χρήστος Δώνης (Αθήνα, 9 Οκτωβρίου 1994) είναι Έλληνας διεθνής (με τις μικρότερες εθνικές ομάδες) ποδοσφαιριστής. Είναι γιος του πρώην Έλληνα διεθνούς ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή, Γιώργου Δώνη και μεγαλύτερος αδερφός του επίσης διεθνούς ποδοσφαιριστή Τάσου Δώνη.

Καριέρα

Παναθηναϊκός (2012-2020) 
Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Παναθηναϊκού και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την 1η Ιουλίου 2012, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας έως το 2015. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην επικράτηση της ομάδας του με σκορ 4-0 επί της Προοδευτικής στα πλαίσια του κυπέλλου Ελλάδας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα σε μία αναμέτρηση απέναντι στον Λεβαδειακό, η οποία διεξήχθη στις 18 Δεκεμβρίου 2013, πετυχαίνοντας, στη διάρκειά της, το πρώτο του τέρμα με την πρώτη ομάδα του συλλόγου.

Τον Ιανουάριο του 2015, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Στις 21 Ιανουαρίου 2018 άνοιξε το σκορ στην εντός έδρας επικράτηση του Παναθηναϊκού απέναντι στην Κέρκυρα για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που έληξε 4-0. Αυτό ήταν το δεύτερό του γκολ με την φανέλα του Παναθηναϊκού στο Ελληνικό Πρωτάθλημα.

Τον Μάϊο του 2018, ανανέωσε ξανά τη συνεργασία του με την ομάδα έως τον Ιούνιο του 2020.

Δανεικός στην Λουγκάνο (2016) 
Τον Ιανουάριο του 2016 παραχωρήθηκε δανεικός για έξι μήνες στην ελβετική Λουγκάνο, όπου αγωνιζόταν και ο αδελφός του Τάσος.

Δανεικός στον ΠΑΣ Γιάννινα (2016) 
Στις 28 Ιουνίου 2016 παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, για έναν χρόνο στον ΠΑΣ Γιάννινα,

Δανεικός στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2017) 
Τον Ιανουάριο του 2017 αποχώρησε από τον  ΠΑΣ Γιάννινα για να συνεχίσει, εκ νέου ως δανεικός, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Προσωπική ζωή 
Με τη σύντροφο του, Σοφία Χατζηανδρέου, απέκτησαν έναν γιό, τον Γιώργο (γενν. 6 Νοεμβρίου 2019) και μια κόρη, την Εμμανουέλα (γενν. 24 Ιανουαρίου 2022).

Στατιστικά στοιχεία ανά περίοδο 
Ως τις 12 Μαρτίου 2021

* Γιουρόπα Λιγκ, Τσάμπιονς Λιγκ

Τίτλοι 
Παναθηναϊκός
 Κύπελλο Ελλάδος: 2014

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Η καριέρα του Χρήστου Δώνη στο soccerway
Το προφίλ του Χρήστου Δώνη στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λουγκάνο
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Άσκολι Κάλτσιο 1898
Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο
Νύχτα

Η νύχτα είναι η περίοδος της Αστρονομικής ημέρας ανάμεσα στη δύση και την ανατολή, όταν ο Ήλιος είναι κάτω από τον ορίζοντα. Σύμφωνα με άλλο ορισμό, λαμβάνει χώρα μετά το λυκόφως και μέχρι το χάραμα. Το αντίθετο της νύχτας είναι η ημέρα. Τα χρονικά σημεία έναρξης και λήξης της νύχτας εξαρτώνται από την εποχή, το γεωγραφικό πλάτος και μήκος και την ζώνη ώρας.

Σε κάθε δεδομένη στιγμή, η μια πλευρά της Γης είναι εκτεθειμένη στο φως του Ήλιου (μέρα) και η άλλη βρίσκεται στη σκιά της Γης, η οποία διακόπτει την πορεία του φωτός του Ήλιου. Ο φυσικός φωτισμός κατά τη διάρκεια της νύχτας παρέχεται το φως της Σελήνης, των πλανητών και των αστέρων, το ζωδιακό φως, το αντιζωδιακό φως και την ατμοσφαιρική φωταύγεια και σε κάποιες περιπτώσεις από τη βιοφωταύγεια, το σέλας, ακόμη και τεχνητό φωτισμό. Η φωταύγεια η οποία δημιουργείται από τον τεχνητό φωτισμό μερικές φορές ονομάζεται φωτορύπανση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ημέρα
Κορυφές Καβάλας

Οι Κορυφές, επίσημα αι Κορυφαί, είναι ορεινός παραδοσιακός οικισμός του Νομού Καβάλας. Βρίσκονται σε υψόμετρο 800 μέτρων και απέχουν 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν Κουρίτα αν και οι ντόπιοι την ονομάζουν συνήθως "Γκορίτα" και αναφέρεται στο ΦΕΚ 251Α-20/11/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Κορυφές το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κορυφών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλίππων του δήμου Καβάλας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους. Στο χωριό λειτουργούν δύο παραδοσιακές ταβέρνες και ένα τυροκομείο. Κάθε Αύγουστο ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος διοργανώνει μεγάλο λαϊκό γλέντι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Οι Κορυφές (Κορίτα) από  στο https://www.youtube.com

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Καβάλας