joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ναός του Ποσειδώνα (Ταίναρο)

Ο Ναός του Ποσειδώνα βρίσκεται στο Ταίναρο,στο άκρο της χερσονήσου της Μάνης. Ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα 'Ασφάλειο", τον Ποσειδώνα της Ασφάλειας.

Πληροφορίες 
Ο Στράβων, ανέφερε τον ναό ως "ιερό άλσος" με κοντινή σπηλιά. Ο γεωγράφος Παυσανίας περιέγραψε τον ναό σαν σπήλαιο με άγαλμα του Ποσειδώνα στην είσοδό του. Στην αρχαιότητα, το σπήλαιο αυτό θεωρούνταν η είσοδος στον Άδη . Όταν η Σπάρτη καταστράφηκε από σεισμό το 464π.Χ., λέγεται ότι η αιτία, ήταν η εκδίκηση του Ποσειδώνα από τους Σπαρτιάτες έφορους, που σκότωσαν είλωτες που είχαν βρει καταφύγιο στον ιερό ναό. Ο ναός στο Ταίναρο χρονολογείται σε μια εποχή που οι είλωτες ήταν ακόμη ανεξάρτητοι, πριν υποταχθούν στην Σπάρτη.

Μύθος 

Ο μύθος λέει ότι ένα δελφίνι διέσωσε τον Ποσειδώνα από βέβαιο πνιγμό και τον μετέφερε στο ναό του Ποσειδώνα στο Ταίναρο. Έτσι, στην είσοδό του βρισκόταν ένα ορειχάλκινο άγαλμα του κιθαρωδού Αρίωνα (γνωστό και ως Ωρίωνα), καθισμένο σε ένα δελφίνι και μια μικρή πηγή. Σύμφωνα με τον μύθο, όποιος κοιτούσε μέσα της, έβλεπε θάλασσες και πλοία.

Στον ιερό τόπο σήμερα υπάρχει και το εκκλησάκι του Ασωμάτου. H πρώτη εκτίμηση, είναι ότι ο αρχαίος ναός, κατείχε ακριβώς τη θέση της χριστιανικής εκκλησίας. H νέα έρευνα όμως διέψευσε κάτι τέτοιο. Ο ναός του Ποσειδώνα, μάλλον βρισκόταν λίγο πιο πέρα από το εκκλησάκι του Ασωμάτου, για την οικοδόμηση του οποίου χρησιμοποιήθηκαν υλικά από τον ναό.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος αρχαίων ελληνικών ναών
 Αρχιτεκτονική της Αρχαίας Ελλάδας

Παραπομπές 

Μάνη
Ναοί του Ποσειδώνα
Σολομών Μιχόελς

Ο Σολομών Μιχάιλοβιτς Μιχόελς (ρωσ. Соломон Михайлович Михоэлс, 16 Μαρτίου 1890, Ντάουγκαβπιλς - 12 Ιανουαρίου 1948, Μινσκ) ήταν Σοβιετικός θεατρικός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παιδαγωγός.

Γεννήθηκε στο Ντάουγκαβπιλς της Λετονίας και ηταν γιος του Μιχέλ (Μιχαήλ) Ιντέλ-Ζέλικοβιτς Βόβσι και της Έτα Μεέρ-Λέιμποβνας Βόβσι. Το 1903 τελείωσε το χέντερ (εβραϊκό δημοτικό σχολείο για αγόρια).

Παραπομπές 

Σοβιετικοί ηθοποιοί
Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σταύρος Γουδελής

Ο Σταύρος Γουδελής (1904- ; ) ήταν Έλληνας βουλευτής από την Θράκη.

Γεννήθηκε το 1904 στην Πέτρα της Ανατολικής Θράκης στην περιοχή των Σαράντα Εκκλησιών. Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών και δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής. Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά ως ανεξάρτητος αγροτικός στις εκλογές του 1946. Εκλέχθηκε βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1952, 1956, 1963 και 1964. Έγραψε βιβλίο για τις σχέσεις Χριστιανών και Μουσουλμάνων στην Ελληνική Θράκη που εκδόθηκε το 1991.

Παραπομπές 

Έλληνες βουλευτές
Βουλευτές Ροδόπης
Φακούντο Σάντσες

Ο Φακούντο Σάντσες (γεννημένος στις 7 Μαρτίου 1990) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξί μπακ για τον Παναθηναϊκό.

Τίτλοι

Παναθηναϊκός 

 Κύπελλο Ελλάδος: 2021-22

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε
Ποδοσφαιριστές Ντεφένσα ι Χουστίσια
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
ΦΚ Καϊσάρ

Η ΦΚ Καϊσάρ (, Qaısar Fýtbol Klýby) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν από την πόλη Κιζιλορντά. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν. Ιδρύθηκε το 1968. Έδρα της ομάδας είναι το Gany Muratbayev Stadium. Έχει κατακτήσει 1 φορά το κύπελλο (1998).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Προφίλ στην ιστοσελίδα Soccerway

Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Αφαία

Η Αφαία ήταν μια θεά στην ελληνική μυθολογία, που λατρευόταν σχεδόν αποκλειστικά στο νησί της Αίγινας. Ξεκίνησε ήδη από τον 14ο αιώνα π.Χ. ως τοπική θεότητα που σχετίζεται με τη γονιμότητα και τον αγροτικό κύκλο. Κάτω από τη μεταγενέστερη αθηναϊκή ηγεμονία ταυτίστηκε με τις θεές Αθηνά και Άρτεμις, καθώς και με τη νύμφη Βριτόμαρτις, τον 2ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του Παυσανία.Στην Αίγινα καθώς πηγαίνει κανείς προς το βουνό του Δία, θεού όλων των Ελλήνων, ανεβαίνει στο ιερό της Αφαίας, για το οποίο ο Πίνδαρος συνέθεσε μια ωδή κατ' εντολή των Αιγινήτων. Οι Κρήτες λένε (οι μύθοι για αυτήν είναι ιθαγενείς στην Κρήτη) ότι ο Εύβουλος ήταν γιος του Καρμάνορα, ο οποίος καθάρισε τον Απόλλωνα από το φόνο του Πύθωνα, και λένε ότι η Βριτομάρτις ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης (κόρης του Έβουλου). Της άρεσαν οι αγώνες και τα κυνήγια και ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στην θεά Άρτεμις. Ενώ έφευγε από τον Μίνωα, που τόσο την ποθούσε, ρίχτηκε σε δίχτυα ριγμένα για να πιάσει ψάρι. Η Άρτεμις την έκανε θεά και όχι μόνο οι Κρήτες αλλά και οι Αιγινήτες τη σέβονται. Οι Αιγινήτες λένε ότι η Βριτομάρτις τους έδειξε τον εαυτό της στο νησί τους. Το επίθετό της στους Αιγινήτες είναι η Αφαία και είναι η Δίκτυννα των Διχτυών στην Κρήτη. Περιγραφή της Ελλάδας, Παυσανίας 2.30.3Μύθος

Σύμφωνα με τον μύθο, η Αφαία ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης. Ο Μίνωας την ερωτεύτηκε και για να γλυτώσει από την ερωτική του μανία, έφυγε από την Αίγινα. Όμως, την ερωτεύτηκαν και οι ψαράδες και έτσι, έπεσε στην παραλία και έφυγε σε ένα δάσος. Προς τιμήν της, χτίστηκε ο ναός της Αφαίας, στην βορειοανατολική πλευρά του νησιού.  

Αρχαίος ναόςΤα ερείπια του ναού της Αφαίας της ύστερης Αρχαϊκής περιόδου, βρίσκονται σε μια κορυφή 160μ., στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού(συντεταγμένες: 37°45'14,82"Β, 23°32'0,24"Α). Ο σωζόμενος ναός χτίστηκε γύρω στο 500 π.Χ. στη θέση ενός παλαιότερου ναού, που είχε καεί, γύρω στο 510 π.Χ. 

Ένα ενεπίγραφο θραύσμα αγγείων του 5ου αιώνα π.Χ. που βρέθηκε στον περίβολο του ναού του Απόλλωνα στις Βάσσες στην Αρκαδία και από τι φαίνεται, είναι αφιερωμένο στην Αφαία. Αυτό είναι και το μοναδικό επίγραφο αγγείο που είναι αφιερωμένο σε αυτή τη θεά και έχει βρεθεί εκτός Αίγινας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αετωματική Γλυπτική
 Φωτογραφίες του Ναού της Αφαίας
 (Υπουργείο Πολιτισμού) Αρχαιολογικός χώρος Αφαίας Αίγινας
 
 Ferdinand Pajor, "Cockerell and the "Grand Tour""
 Ιστοσελίδα Περσέα: «Αίγινα, Ναός της Αφαίας» Εκτενές φωτογραφικό ρεπερτόριο.
 Ο Adolf Furtwängler για την πολυχρωμία του ναού, 1906

Θεές της γονιμότητας
Ντράκενσμπεργκ

Το Ντράκενσμπεργκ (Αφρικάανς: Drakensberge, Ζουλού: uKhahlamba, Σότο: Maluti) είναι το ανατολικό τμήμα του Μεγάλου Σκαρπισμού, που περικλείει το κεντρικό οροπέδιο της Νότιας Αφρικής. Το Ντράκενσμπεργκ φτάνει στο μεγαλύτερο υψόμετρο του – 2.000 έως 3.482 μέτρα εντός της συνοριακής περιοχής της Νότιας Αφρικής και του Λεσότο.

Ο κρημνός του Ντράκενσμπεργκ εκτείνεται για περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα  από την επαρχία του Ανατολικού Ακρωτηρίου στο Νότο και στη συνέχεια σχηματίζει διαδοχικά, με σειρά από νότο προς βορρά, τα σύνορα μεταξύ του Λεσότο και του Ανατολικού Ακρωτηρίου και τα σύνορα μεταξύ Λεσότο και της ΚουαΖούλου-Νατάλ επαρχίας. Στη συνέχεια σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ ΚουαΖούλου- Νατάλ και της Ελεύθερης Πολιτείας, και στη συνέχεια ως τα σύνορα μεταξύ ΚουαΖούλου-Νατάλ και της επαρχίας Μπουμαλάνγκα. Ο γκρεμός ανεβαίνει βόρεια από εκεί, μέσα από την Μπουμαλάνγκα, όπου περιλαμβάνει χαρακτηριστικά όπως το φαράγγι του ποταμού Μπλάιντ. Στη συνέχεια επεκτείνεται βορειότερα στο Χοεντσπρούιτ στο νοτιοανατολικό Λιμπόπο όπου είναι γνωστό ως «Klein Drankensberg» από τους Αφρικάανς. Από το Χοεντσπρούιτ εκτείνεται δυτικά στο Τζανίν, επίσης στην επαρχία Λιμπόπο, όπου είναι γνωστό ως τα βουνά Βόλκμπεργκ . Στα 2.200 μέτρα  πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Βόλκμπεργκ είναι το υψηλότερο υψόμετρο στο Λιμπόπο. Ο γκρεμός εκτείνεται και πάλι δυτικά και στο Μοκοπάνε, όπου είναι γνωστός ως τα βουνά Στρίτπουρτ.

Ετυμολογία 
Το όνομα στα Αφρικάανς είναι Ντράκενσμπεργκ, το οποίο προέρχεται από το όνομα που έδωσαν οι πρώτοι Ολλανδοί άποικοι στην περιοχή, που ήταν Drakensbergen, ή Βουνά των Δράκων. Το υψηλότερο τμήμα του Μεγάλου Σκαρπισμού είναι γνωστό στα Ζουλού ως uKhahlamba και ως Maluti στα Σόθο («Φράγμα από ψηλά δόρατα»).

Παραπομπές
Τζον Λι

O Τζον Λι (John Lee Ka-chiu,  SBS PDSM PMSM, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1957) είναι πολιτικός και πρώην αστυνομικός του Χονγκ Κονγκ, και από την 1 Ιουλίου 2022, Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ.

Ο Λι υπηρέτησε στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας Διοίκησης μεταξύ 2021 και 2022, Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2017 και 2021, Αναπληρωτής Γραμματέας Ασφάλειας μεταξύ 2012 και 2017, Αναπληρωτής Επίτροπος Αστυνομίας μεταξύ 2010 και 2012.

Ως ο μοναδικός εγκεκριμένος υποψήφιος από την Κίνα στις εκλογές του 2022 στο Χονγκ Κονγκ, ο Λι επιλέχθηκε ως ο επόμενος Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιουλίου 2022.

Πρώτα χρόνια 
Ο Λι αποφοίτησε από το σχολείο το 1977. Σύμφωνα με κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ο δάσκαλός του τον επαίνεσε για την παράδοση όλων των εργασιών του.  

Το 1980 ο Λι παντρεύτηκε την Τζάνετ Λαμ σε νεαρή ηλικία, με την οποία έχει δύο γιους, τον Gilbert Lee Man-lung και τον Lee Man-chun.  Ο Λι δεν παρακολούθησε το πανεπιστήμιο μετά το γυμνάσιο.

Καριέρα

Αστυνομικός 
Στις 15 Αυγούστου 1977,  σε ηλικία 19 ετών, ο Λι εντάχθηκε στη Βασιλική Αστυνομική Δύναμη του Χονγκ Κονγκ ως δόκιμος επιθεωρητής . Έγινε Αρχιεπιθεωρητής στις 11 Μαΐου 1984.  Έγινε Επικεφαλής Έφορος το 1997, Βοηθός Επίτροπος το 2003, Ανώτερος Βοηθός Επίτροπος το 2007 και Αναπληρωτής Επίτροπος το 2010. 
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αστυνομικός, ο Λι απέκτησε μεταπτυχιακό στη Δημόσια Πολιτική και Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Charles Sturt στην Αυστραλία στο πλαίσιο ενός προγράμματος αυτομάθησης που χρηματοδοτήθηκε από τη δύναμη.

Γραφείο Ασφαλείας 
Ο Lee διορίστηκε υφυπουργός Ασφάλειας το 2012 από τον διευθύνοντα σύμβουλο Leung Chun-ying  και προήχθη σε Υπουργός Ασφάλειας τον Ιούλιο του 2017 στη διοίκηση της Carrie Lam .

Στις 3 Ιουλίου 2020 το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua δήλωσε ότι ιδρύθηκε επίσημα η Επιτροπή Προστασίας της Εθνικής Ασφάλειας της Ειδικής Διοικητικής Περιοχής του Χονγκ Κονγκ . Η επιτροπή ήταν 10 μέλη. Ως Γραμματέας Ασφάλειας του Χονγκ Κονγκ, ο Λι ήταν μέλος της επιτροπής. 
Τον Ιανουάριο του 2021, μετά τη σύλληψη 53 προσωπικοτήτων υπέρ της δημοκρατίας, ο Λι δήλωσε στο Νομοθετικό Συμβούλιο ότι συνελήφθησαν για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας».

Κυβερνήτης 
Ως ο μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ στις 8 Μαΐου 2022. Η εκλογή του εγκρίθηκε με 1.416 εκλεκτορικές ψήφους (99,44% των ψήφων). Ορκίστηκε κυβερνήτης την 1η Ιουλίου 2022.

Παραπομπές

Λι
Λι
Ντες Ντίκσον

Ο Ντέσμοντ Ντίκσον (Desmond Dickson, γεννήθηκε το 1948) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής  που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της εποχής του σημείωσε τουλάχιστον 511 γκολ σε 704 επίσημους αγώνες.

Καριέρα 

Γνωστός και ως ο "Χασάπης από το Μπαλιμόνι", ο Ντίκσον ήταν ο πιο παραγωγικός σκόρερ στη Βόρεια Ιρλανδία για πάνω από μια δεκαετία. Εντάχθηκε στην Κόλερεϊν ΦΚ στην ομάδα νέων το 1963 και παρέμεινε πιστός στο σύλλογο παρά το ενδιαφέρον πολλών άλλων συλλόγων. Σε 16 χρόνια σημείωσε 452 γκολ σε 609 επίσημους αγώνες.

Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος έξι φορές: 
το 1970 με 21 γκολ, το 1972 με 15 γκολ, το 1973 με 23 γκολ, το 1974 με 24 γκολ, το 1976 με 23 γκολ και το 1981 με 18 γκολ. Την σεζόν 1973–74 κατέκτησε με το σύλλογο το μοναδικό πρωτάθλημα της ιστορίας της. Η ικανότητά του στο σκοράρισμα τον έφερε στην Εθνική Ομάδα Νέων της χώρας, στην Εθνική Ερασιτεχνών, στην ομάδα της Ιρλανδικής Λίγκας (μία συμμετοχή το 1978) καθώς και τέσσερις συμμετοχές στην Εθνική ανδρών της Βόρειας Ιρλανδίας. Ήταν επίσης παίκτης-προπονητής στην ομάδα το χρονικό διάστημα 1981–83 με σημαντική στιγμή την ευρωπαϊκή παρουσία τη σεζόν 1982–83 στο Κύπελλο Κυπελλούχων, όταν η ομάδα αντιμετώπισε την Κυπελλούχο Αγγλίας Τότεναμ, έστω και χωρίς επιτυχία.

Τίτλοι και διακρίσεις 

 Πρωτάθλημα Βόρειας Ιρλανδίας : 1973–74
 Κύπελλο Βόρειας Ιρλανδίας (3) : 1971–72, 1974–75, 1976–77
 NI Football Writers' Association Παίκτης της Χρονιάς : 1970
  Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βόρειας Ιρλανδίας (6) : 1969–70, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1975–76, 1980–81

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Dickson recalls Killie comeback 

 
 

Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές 
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας
Κώστας Μήτσης (επιχειρηματίας)

Ο Κώστας Μήτσης (27 Νοεμβρίου 1936 - 28 Αυγούστου 2016) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και εκδότης, ο οποίος ανέπτυξε επιχειρηματικές δραστηριότητες στον κλωστοϋφαντουργικό και ιδίως στον ξενοδοχειακό τομέα, ενώ υπήρξε και ιδιοκτήτης των εφημερίδων «Αδέσμευτος Τύπος» και «Βραδυνή». 

Ίδρυσε και οργάνωσε τον επιχειρηματικό ξενοδοχειακό όμιλο Mitsis Hotels που  δραστηριοποιείται σε διάφορες τουριστικές περιοχές της Ελλάδας (Κως, Ρόδος, Κρήτη, Καμένα Βούρλα, Μύκονος, Ιωάννινα) και σήμερα διευθύνεται από τα παιδιά του, Σταύρο Μήτση και Χριστίνα Μήτση.

Βιογραφικά στοιχεία  
Γεννήθηκε το 1936 στο χωριό Κρυονέρι Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων, όπου και έζησε τα πρώτα του χρόνια. Προερχόταν από πολύ φτωχή οικογένεια και είχε δύσκολα παιδικά χρόνια στην τότε ταραγμένη εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σταδιοδρομία  
Το 1945 για βιοποριστικούς λόγους μεταναστεύει στην Αθήνα. Αρχικά φοιτά στο 1ο Γυμνάσιο Αθηνών στην Πλάκα και ως έφηβος αρχίζει να ασχολείται με διάφορες δουλειές, όπως σερβιτόρος, πλασιέ βιβλίων κ.α.

Σε ηλικία 17 ετών ο Κ. Μήτσης αρχίζει να δραστηριοποιείται στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας όπου επενδύει όλες τις οικονομίες του σε ένα μικρό πλεκτήριο στο  Γαλάτσι και ασχολείται με το μικρεμπόριο υφασμάτων, ρούχων και κουρτινών. Αυτή η πρώτη του επιχείρηση σε δέκα έτη θα φτάσει να απασχολεί 170 άτομα προσωπικό. Αποτελείται από καθετοποιημένη μονάδα, με πλεκτήριο και βαφείο, με καινοτομίες στο χώρο της κλωστοϋφαντουργίας της δεκαετίας του 1950 και 1960.

Στη συνέχεια αρχίζει -παράλληλα με την κλωστοϋφαντουργία- να επενδύει και στον τομέα του τουρισμού και ανοίγει το 1974 το πρώτο all inclusive ξενοδοχείο στην Κω, το Ramira, εισάγοντας ένα νέο μοντέλο φιλοξενίας στον κλάδο αυτό. Από τη μια επένδυση στον τομέα των ξενοδοχείων προχωρά αμέσως στην επόμενη και με το πέρασμα των χρόνων επεκτείνεται σημαντικά.

Ο ξενοδοχειακός όμιλος Mitsis Hotels που ίδρυσε ο Κώστας Μήτσης τη δεκαετία του 1970, σήμερα περιλαμβάνει συνολικά 19 ξενοδοχεία και απασχολεί περισσότερους από 4.000 εργαζόμενους.

Θάνατος 
Πέθανε αιφνίδια στην Αθήνα στις 28 Αυγούστου 2016 και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κώστας Μήτσης, ο ιδρυτής - πηγή: mitsishotels.com
 Ιστοσελίδα της επιχείρησης Mitsis Hotels

Έλληνες ξενοδόχοι
Έλληνες επιχειρηματίες
Άλφρεντ Λάμπε

Ο Άλφρεντ Λάμπε (πολωνικά: Alfred Lampe) (14 Μαΐου 1900 – 10 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Πολωνός κομμουνιστής πολιτικός και θεωρητικός.

Βιογραφία 
Ο Λάμπε γεννήθηκε σε εβραϊκή εργατική οικογένεια στη Βαρσοβία. Ήταν μέλος του Ποάλε Ζίον από το 1918 έως το 1921. Το 1921 εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (ΚΚΠ). Το 1922, στο ιδρυτικό συνέδριο της Κομμουνιστικής Ένωσης Νέων της Πολωνίας, της πτέρυγας νεολαίας του ΚΚΠ, διορίστηκε Γραμματέας της οργάνωσης. Το 1926, εξελέγη επίσης στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΠ και το 1929 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου.

Το 1932, ο Λάμπε μετακόμισε στη Σοβιετική Ένωση ως εκπρόσωπος του ΚΚΠ  στην Κόκκινη Διεθνή των Συνδικάτων Εργασίας στη Μόσχα. Μετά την επιστροφή του στην Πολωνία τον επόμενο χρόνο, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση το 1935. Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ο Λάμπε απελευθερώθηκε και κατέφυγε στο Μπιαουίστοκ (μετά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, ένα μέρος της σοβιετικής κατεχόμενης ζώνης). Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη Σοβιετική Ένωση. Υπηρέτησε εκεί ως συντάκτης των πολωνόφωνων περιοδικών Nowe Widnokręgi («Νέοι Ορίζοντες») και Wolna Polska («Ελεύθερη Πολωνία»). Το 1943, μαζί με τη Βάντα Βασιλέφσκα, συνίδρυσε την Ένωση Πολωνών Πατριωτών (ΕΠΠ). Συμμετείχε στο Πρώτο Συνέδριο της οργάνωσης τον Ιούνιο του 1943. Την ίδια χρονιά, ο Λάμπε συμμετείχε επίσης στη δημιουργία της 1ης Μεραρχίας Πεζικού Ταντέους Κοστσιούσκο.

Στη Σοβιετική Ένωση, ο Λάμπε ήταν ιδεολόγος και σχεδιαστής της μελλοντικής Πολωνίας υπό την ηγεσία των κομμουνιστών. Το βιβλίο του Miejsce Polski w Europie («Η θέση της Πολωνίας στην Ευρώπη») εκδόθηκε από την ΕΠΠ.

Ο Λάμπε πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στη Μόσχα το Δεκέμβριο του 1943. Μετά τον πόλεμο, οι στάχτες του ενταφιάστηκαν στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον το Τάγμα του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1ης τάξης.

Παραπομπές 

Πολωνοί πολιτικοί
Πολωνοί θεωρητικοί
Εβραιοπολωνοί πολιτικοί
Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας
Πολωνοί πολιτικοί του 20ου αιώνα
Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 1η τάξη
Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ηρακλής Μεταξάς

Ο Ηρακλής Μεταξάς (10 Ιουλίου 1967, Κολωνία) είναι Ελληνογερμανός προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής του Αστέρα Τρίπολης.

Σταδιοδρομία ως προπονητής 

Στις 3 Ιουνίου 2021, ο ΠΑΣ Γιάννινα ανακοίνωσε την πρόσληψη του Μεταξά με διετές συμβόλαιο.

Στις 9 Ιουνίου 2022, ο Αστέρας Τρίπολης ανακοίνωσε την πρόσληψη του Μεταξά με διετές συμβόλαιο.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Γερμανοί ελληνικής καταγωγής
Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Κωστούλα Μητροπούλου

Η Κωστούλα Μητροπούλου (1933-2004) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, μεταφράστρια και στιχουργός.

Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές της. Ασχολήθηκε αρχικά με δημοσίευση πεζογραφημάτων στην εφημερίδα Βραδυνή. Το 1963 έγραψε τους στίχους δύο τραγουδιών στο δίσκο «ο Δρόμος» του Μάνου Λοΐζου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έζησε στο Παρίσι. Εξέδωσε πάνω από 40 βιβλία και τιμήθηκε με Α' Κρατικό Βραβείο Διηγήματος το 1984 για το έργο της «Η μεγέθυνση». Για πολλά χρόνια είχε εβδομαδιαία στήλη στην εφημερίδα Έθνος. Έγραψε τους στίχους για περισσότερα από 25 τραγούδια. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου 2004. Το 2008, το αρχείο της περιήλθε στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη.

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Γεννητικό φύμα

Το γεννητικό φύμα ή φαλλικό φύμα είναι σώμα ιστού που σχηματίζεται κατά την ανάπτυξη του αναπαραγωγικού συστήματος στα έμβρυα των θηλαστικών και των δύο φύλων με την μορφή ενός πρωταρχικού φαλλικού σώματος. Στο ανθρώπινο έμβρυο το γεννητικό φύμα αναπτύσσεται από την τέταρτη εβδομάδα της κύησης και έως την ένατη εβδομάδα έχει πάρει διακριτά χαρακτηριστικά πέους ή κλειτορίδας. Μετά την ανάπτυξη του φαλλού η ονομασία 'γεννητικό φύμα' αναφέρεται στο τελικό άκρο του οργάνου που αποτελείται από την κλειτορίδα ή την βάλανο του πέους.

Το γεννητικό φύμα είναι ευαίσθητο στην έκκριση διυδροτεστοστερόνης και πλούσιο στο ένζυμο 5α-ρεδουκτάση, ώστε η ποσότητα τεστοστερόνης που εκκρίνεται από τον δεύτερο μήνα να είναι καθοριστικός παράγοντας για το μέγεθος του φαλλού στην γέννα.

Δείτε επίσης
Σεξουαλική διαφοροποίηση στους ανθρώπους

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Overview at mcgill.ca
Υφυπουργείο Πολιτισμού (Κύπρος)

Το Υφυπουργείο Πολιτισμού της Κύπρου δημιουργήθηκε στις 4 Ιουλίου 2022. Η έδρα του Υφυπουργείου βρίσκεται στη Λευκωσία.

Ιστορικό και αρμοδιότητες 
Το Υφυπουργείο Πολιτισμού δημιουργήθηκε στις 4 Ιουλίου 2022. Στο υφυπουργείο εντάχθηκαν οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες, η Υπηρεσία Κυπριακής Χειροτεχνίας, το Τμήμα Αρχαιοτήτων (από 1η Ιουλίου 2023) και μέρος των δραστηριοτήτων του ΘΟΚ. Η ίδρυση του υφυπουργείου από το υπουργικό συμβούλιο έγινε στις 11 Μαρτίου 2021, ενώ η έγκριση του σχετικού νομοσχεδίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων έγινε στις 31 Μαρτίου 2022. Στις 22 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε ο πρώτος Υφυπουργός Πολιτισμού, Γιάννης Τουμαζής, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Ιουλίου 2022.

Διατελέσαντες υφυπουργοί
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υφυπουργούς Πολιτισμού από την ίδρυση του υπουργείο έως σήμερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Νόμος λειτουργίας του Υφυπουργείου Πολιτισμού

Πολιτισμου
Υπουργεία Πολιτισμού
Υφυπουργείο Πολιτισμού (Κύπρος)
Γιάννης Τουμαζής

Ο Γιάννης Τουμαζής είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και ακαδημαϊκός. Είναι Υφυπουργός Πολιτισμού της Κύπρου.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Γιάννης Τουμαζής γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 31 Ιουλίου 1961. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο (1981-1986). Ακολούθως απέκτησε μεταπτυχιακό στη σκηνογραφία από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Ουτρέχτης (1986-1989). Συνέχισε με διδακτορικές σπουδές στην αισθητική, ιστορία και φιλοσοφία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αμιάν (2001-2009).

Πριν αναλάβει υφυπουργός πολιτισμού εργαζόταν ως καθηγητής ιστορίας και θεωρίας της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Frederick. Επιπλεόν, διετέλεσε συνονιστής του προγράμματος διδακτορικών σπουδών του πανεπιστημίου.

Το 1994 ανέλαβε διευθυντής του Δημοτικού Κέντρου Τεχνών Λευκωσίας και του Ιδρύματος Πιερίδη. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (ΘΟΚ) και αντιπρόεδρος της Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής για τον πολιτισμό.

Για τη συμβολή του στον πολιτισμό τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη των Τεχνών και Γραμμάτων από τη Γαλλική Δημοκρατία. Το 2020 εξελέγη ομόφωνα Αντεπιστέλλον Μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών.

Πολιτική διαδρομή 
Στις 4 Ιουλίου 2022 διορίστηκε Υφυπουργός Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.

Παραπομπές

Πηγές 

|-

Κύπριοι πανεπιστημιακοί
Υφυπουργοί Πολιτισμού (Κύπρος)
Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Σχολή Καλών Τεχνών της Ουτρέχτης

Η Σχολή Καλών Τεχνών της Ουτρέχτης () είναι ένα εκαπιδευτικό ινστιτούτο για τις Τέχνες του θεάματος και τις Εικαστικές τέχνες στην Ουτρέχτη, Ολλανδία. Το ινστιτούο έχει 680 καθηγητές και προσωπικό. Συνεργάζεται σε πολλά επίπεδα με το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Προσφέρει προπαρασκευαστικά μαθήματα, προγράμματα πτυχίου και μεταπτυχιακού στις καλές τέχνες, στο σχέδιο, στη μουσική, στο θέατρο, στα μέσα ενημέρωσης, στα παιχνίδια και και στην αλληλεπίδραση και διαχείριση των τεχνών. Με 3900 φοιτητές, αποτελεί το μεγαλύτερο ινστιτούτο πολιτισμού στην Ευρώπη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Utrecht School of the Arts (HKU — Hogeschool voor de Kunsten Utrecht)
Netherlands Carillon School

Τέχνες στην Ολλανδία
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ολλανδία
Τρέβορ Τόμσον

Ο Τρέβορ Τόμσον (Trevor Thompson, γεννήθηκε το Μάρτιο του 1936) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην  ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της εποχής του στη χώρα του, σημείωσε τουλάχιστον 509 γκολ σε 580 επίσημους αγώνες.

Καριέρα 

Ο Τόμσον ξεκίνησε την καριέρα του ως αμυντικός στο σχολείο ενώ υπήρξε και  τερματοφύλακας.  Υπέγραψε στην Αρντς το 1955 και την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στη Γκλεντόραν. Έγινε ένα από τα είδωλα του συλλόγου σημειώνοντας 375 γκολ σε 463 επίσημους αγώνες. 

Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος δύο φορές, το 1960–61 με 22 γκολ και το 1963–64 με 21 γκολ. 
Ήταν ο ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1964, αγωνίστηκε στους επικούς ευρωπαϊκούς αγώνες με αντιπάλους τη Μπενφίκα και τη Ρέιντζερς Γλασκόβης, κέρδισε ένα  Κύπελλο Ιρλανδίας το 1966, δύο τίτλους πρωταθλήματος (1964 και 1967) και συμμετοχές μεταξύ των επίλεκτων ομάδων των πρωταθλημάτων με τη Σκωτία, την Αγγλία και την Λίγκα της Ιρλανδίας.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

 

Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκλεντόραν ΦΚ 
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23

Το Κύπελλο Κύπρου 2022-23 θα είναι η 80η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου.

Σύστημα διεξαγωγής 
Θα διεξαχθεί σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο και Β΄ γύρο θα γίνουν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που θα κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας λήξει ισόπαλος, θα ακολουθήσει ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι ισόπαλο, τότε θα εκτελεστούν πέναλτι.

Στους επόμενους δύο γύρους θα γίνουν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Θα προκρίνεται η ομάδα που θα πετύχει τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες πετύχαιναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων, θα δίνεται ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες θα πετύχουν τον ίδιο αριθμό τερμάτων, η πρόκριση θα καθορίζεται με την εκτέλεση πέναλτι. Από την περίοδο αυτή ο κανόνας του εκτός έδρας καταργήθηκε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΟΠ.

Ο τελικός ήταν μονός και είχε προαποφασιστεί να διεξαχθεί στο Νέο Στάδιο Γ.Σ.Π..

Η κυπελλούχος ομάδα θα έχει το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2023-24.

Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο δεν θα συμμετέχει το ζευγάρι του τελικού της προηγούμενης διοργάνωσης (Ομόνοια Λευκωσίας και Εθνικός Άχνας) καθώς και οι ομάδες που θα εξασφαλίσουν συμμετοχή σε όμιλο διοργάνωσης της ΟΥΕΦΑ.

Παραπομπές

Πηγές

Δείτε επίσης 
 Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23
 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2022-23

Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2022-2023
Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Βασίλειος Δουγαλής

Ο Βασίλειος Α. Δουγαλής (1949 – 1 Ιανουαρίου 2022) ήταν Έλληνας μαθηματικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διακρίθηκε στον χώρο των εφαρμοσμένων μαθηματικών.

Ο Β. Δουγαλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε αρχικώς πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον των ΗΠΑ με άριστα το 1971 και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, παίρνοντας το διδακτορικό του από αυτό, το έτος 1976. Δίδαξε Μαθηματικά ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί (1976-1986), στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1983-1991), στο Ε.Μ.Π. (1991-1995) και τέλος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου απεχώρησε ως Ομότιμος Καθηγητής το 2016. Επιπλέον, είχε διατελέσει Διευθυντής του Ινστιτούτου Υπολογιστικών Μαθηματικών στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας.

Το 2000 τιμήθηκε με το «Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας εις μνήμην Β. Ξανθόπουλου και Στ. Πνευματικού».

Η ερευνητική δραστηριότητα του Δουγαλή επικεντρώθηκε στην αριθμητική ανάλυση, τις μερικές διαφορικές εξισώσεις, τα μη γραμμικά κυματικά φαινόμενα, αλλά και τη μαθηματική πλευρά της υδροακουστικής. Πάντοτε έδινε έμφαση στη διασύνδεση των μαθηματικών με τις άλλες επιστήμες.

Ο Β. Δουγαλής ήταν έγγαμος και με τη σύζυγό του είχαν δύο τέκνα. Απεβίωσε από καρκίνο την ημέρα της ονομαστικής εορτής του, σε ηλικία 72 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 «Μνήμη Ομότιμου Καθηγητή Βασίλειου Δουγαλή», στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου Αθηνών (με φωτογραφία)

Δουγαλης, Βασιλειο
Έντβαρντ Οσούπκα-Μοράφσκι

Ο Έντβαρντ Μπολέσουαφ Οσούπκα-Μοράφσκι (πολωνικά: Edward Bolesław Osóbka-Morawski) (5 Οκτωβρίου 1909 – 9 Ιανουαρίου 1997) ήταν Πολωνός ακτιβιστής και πολιτικός στο Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ) πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά τη σοβιετική κατάληψη της Πολωνίας, Πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης που κυριαρχούταν από κομμουνιστές της Πολωνικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego) που δημιουργήθηκε στο Λούμπλιν με την έγκριση του Ιωσήφ Στάλιν.

Τον Οκτώβριο του 1944, ο Οσούπκα-Μοράφσκι ανέλαβε το ρόλο του Υπουργού Εξωτερικών και Γεωργίας. Αρκετούς μήνες αργότερα, τον Ιούνιο του 1945, διορίστηκε Πρωθυπουργός της Προσωρινής Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej),όπου έμεινε στην εξουσία μέχρι τον Φεβρουάριο του 1947. Ο Οσούπκα-Μοράφσκι πίστευε ότι το ΠΣΚ θα έπρεπε να ενωθεί με το άλλο μη κομμουνιστικό κόμμα στην Πολωνία, το Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα, για να σχηματίσουν ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στο Κομμουνιστικό Πολωνικό Εργατικό Κόμμα. Ωστόσο, ένας άλλος εξέχων σοσιαλιστής, ο Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς, υποστήριξε ότι το ΠΣΚ θα πρέπει να υποστηρίξει τους κομμουνιστές ενώ ήταν αντίθετος στη δημιουργία ενός μονοκομματικού κράτους. Οι κομμουνιστές, με τη σοβιετική υποστήριξη, στηρίχθηκαν σε αυτό το τμήμα και ανάγκασαν τον Οσούπκα-Μοράφσκι να παραιτηθεί υπέρ του Τσιρανκιέβιτς.

Ο Οσούπκα-Μοράφσκι θα έκανε ειρήνη με τους κομμουνιστές και σταδιακά έγινε σταλινικός. Ωστόσο, το 1949 απολύθηκε από τη νέα του θέση ως Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, για τάσεις «παρέκκλισης». Έγινε εκ νέου δεκτός στο Κομμουνιστικό Κόμμα, που τότε ονομάζονταν Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών, κατά τη διάρκεια του Πολωνικού Οκτώβρη του 1956. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως στέλεχος του κόμματος καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής του στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας πριν από τις Επαναστάσεις του 1989, και το 1990 απέτυχε στην προσπάθειά του να αναδημιουργήσει το παλιό Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Πέθανε στη Βαρσοβία το 1997.

Παραπομπές 

Πολωνοί πολιτικοί
Πρωθυπουργοί της Πολωνίας
Πολωνοί διπλωμάτες
Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος
Μέλη του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών
Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1947-1952)
Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη
Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σπύρος Ματσούκας

Ο Σπύρος Ματσούκας (1873-1928) ήταν Έλληνας λαϊκός ποιητής.

Βιογραφία 
Ο Ματσούκας γεννήθηκε στην Υπάτη το 1873 και μετακόμισε στην Αθήνα για σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 μετά τον οποίον αποφάσισε να ασχοληθεί με την πατριωτική ποίηση και τη διενέργεια εράνων για εθνικούς σκοπούς. Περιόδευε συνέχεια, έγραφε και απάγγειλε πατριωτικά ποιήματα, ενώ με τους εράνους που διοργάνωσε αγοράστηκε το αντιτορπιλικό Νέα Γενεά. Αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων του ήταν να του δοθούν προσωνύμια όπως «εθνικός ποιητής» ή «εθναπόστολος». 

Πέθανε στην Αθήνα το 1928. Στην κηδεία του εκφώνησε επικήδειο λόγο ο Κωστής Παλαμάς, ενώ παρέστη και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος. Σήμερα υπάρχει ανδριάντας του στην Υπάτη.

Ενδεικτική εργογραφία 
 Γλυκοχαράματα, Αθήνα, 1899.
 Πατριωτικά τραγούδια, Αθήνα, 1901.

Παραπομπές 

Έλληνες ποιητές
Στέφαν Βισίνσκι

Ο Στέφαν Βισίνσκι (πολωνικά: Stefan Wyszyński) (3 Αυγούστου 1901 – 28 Μαΐου 1981) ήταν Πολωνός προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας. Υπηρέτησε ως επίσκοπος του Λούμπλιν από το 1946 έως το 1948, αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και αρχιεπίσκοπος Γκνιέζνο από το 1948 έως το 1981. Έγινε καρδινάλιος στις 12 Ιανουαρίου 1953 από τον Πάπα Πίο ΙΒ΄. Είχε πάρει τον τίτλο του Προκαθήμενου της Πολωνίας.

Η υπόθεση για την οσιοποίησή του και την αγιοποίησή του άνοιξε το 1989 (είχε τον τίτλο του Υπηρέτη του Θεού όταν ξεκίνησε η υπόθεση) και έχει πολλούς υποστηρικτές στο Βατικανό και στην πατρίδα του την Πολωνία, όπου είναι γνωστός για την ηρωική του στάση ενάντια στο Ναζισμό και τον Κομμουνισμό, και λόγω των διασυνδέσεών του με τον  Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ (έπαιξε βασικό ρόλο στην προτροπή του καρδινάλιου Βοϊτίουα να αποδεχθεί την εκλογή του ως πάπα). Ο Πάπας Φραγκίσκος τον ονόμασε Σεβασμιώτατο στις 18 Δεκεμβρίου 2017 επιβεβαιώνοντας την ηρωική του αρετή. Ήταν προγραμματισμένο να αγιοποιηθεί στη Βαρσοβία στις 7 Ιουνίου 2020, αλλά η αγιοποίηση καθυστέρησε λόγω της πανδημίας COVID-19. Επαναπρογραμματίστηκε και εορτάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.

Για πολλούς ήταν ο αναμφισβήτητος πνευματικός ηγέτης του πολωνικού έθνους, σε αντίθεση με την ολοκληρωτική κομμουνιστική κυβέρνηση. Του πιστώνεται επίσης η επιβίωση του πολωνικού χριστιανισμού ενόψει της καταστολής και των διώξεων του κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1945-1989. Ο ίδιος φυλακίστηκε για τρία χρόνια και θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους εθνικούς ήρωες της Πολωνίας.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Czaczkowska E., Kardynał Wyszyński, Świat Książki, Βαρσοβία 2009, 
 Micewski A., Kardynał Wyszyński. Prymas i mąż stanu, Éditions du Dialogue, Παρίσι 1982, 
 Romaniuk M.P., Prymas Wyszyński. Biografia i wybrane źródła, Gaudentinum, Γκνιέζνο 2001, 
 Szeloch H., Rodzina wobec pomocniczości i dobra wspólnego w nauczaniu społecznym Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Prymasa Polski, PWT Βρότσουαφ 1988.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Rooney, David M., Η θρησκεία και ο εθνικισμός στη σοβιετική και ανατολικοευρωπαϊκή πολιτική, National Review; 7/11/1986.
 Εικονική περιήγηση στον καθεδρικό ναό του Γκνιέζνο 
 Κατάλογος Προκαθημένων της Πολωνίας

Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Πολωνοί καρδινάλιοι
Αρχιεπίσκοποι του Γκνιέζνο
Αρχιεπίσκοποι της Βαρσοβίας
Επαναστάτες της Εξέγερσης της Βαρσοβίας
Πολωνοί Υπηρέτες του Θεού
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη της Βαρσοβίας
Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Φραγκίσκο
Γενς Γιόνσον

Ο Γενς Γιόνσον (δανικά: Jens Jønsson - προφορά: Γενς Γένσον) (γενν. 10 Ιανουαρίου 1993) είναι Δανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Α.Ε.Κ..

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ώρχους 
Γεννημένος στο Ώρχους της Δανίας, ο Γιόνσον ανέβηκε στην πρώτη ομάδα της τοπικής ομάδας Ώρχους ΓΦ το καλοκαίρι του 2011. Στις 10 Δεκεμβρίου 2012, σημείωσε το τελικό γκολ στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Σίλκεμποργκ ΙΦ στο τελευταίο λεπτό του τελευταίου αγώνα του 2012 για τη Σουπερλίγκα Δανίας. Αυτό το γκολ βραβεύτηκε αργότερα ως το «Καλύτερο Γκολ του 2012» από τους τηλεθεατές της εκπομπής του DR «Sport 2012».

Κόνιασπορ 
Στις 26 Αυγούστου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Κόνιασπορ. Με την Κόνιασπορ κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας και το Σούπερ Καπ το 2017. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χρησιμοποιήθηκε σε τέσσερις αγώνες των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2016–17 και 2017–18 . Η Κόνιασπορ αποκλείονταν μετά τη φάση των ομίλων κάθε χρόνο.

Κάδιθ 
Στις 25 Αυγούστου 2020, ο Γιόνσον υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την πρόσφατα προβιβασμένη στην Πριμέρα Ντιβισιόν, Κάδιθ ΚΦ.

ΑΕΚ 
Στις 6 Ιουλίου 2022, ο Γιόνσον υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ.

Εθνική ομάδα 
Ο Γιόνσον έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Δανίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19, Κ21, καθώς και με την ολυμπιακή ομάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

Στις 3 Νοεμβρίου 2020, ο Γιόνσον έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Δανίας. Έκανε το ντεμπούτο στις 11 Νοεμβρίου, σε φιλική νίκη με 2-0 επί της Σουηδίας.

Διακρίσεις 
Κόνιασπορ

 Κύπελλο Τουρκίας: 2016–17
 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2017

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com
 Στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Σούπερλιγκα Δανίας (δανικά)

Δανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Δανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Ποδοσφαιριστές Ώρχους ΓΦ
Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ονς Ζαμπέρ

Η Ονς Ζαμπέρ  (Ons Jabeur,    ; 28 Αυγούστου 1994) είναι Τυνήσια επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Έχει καταταχθεί στο Νο. 2 του κόσμου από την Ένωση Γυναικών Αντισφαίρισης (WTA), που επιτεύχθηκε στις 27 Ιουνίου 2022. Η Ζαμπέρ είναι η σημερινή Νο. 1 Τυνήσια παίκτρια και ο Αφρικανός και Άραβας τενίστας που έχει φτάσει ψηλότερα στην ιστορία της κατάταξης ATP και WTA. Έχει κερδίσει τρεις τίτλους στο μονό στο WTA Tour συν 11 τίτλους στο μονό και έναν τίτλο στο διπλό.

Η Ζαμπέρ έπαιξε για πρώτη φορά τένις σε ηλικία τριών ετών, που της το έμαθε η μητέρα της. Έφτασε σε δύο τελικούς γκαντ σλαμ εφήβων κοριτσιών στο Γαλλικό Όπεν το 2010 και το 2011, κερδίζοντας τον τελευταίο. Ήταν ο πρώτος Άραβας παίκτης που κέρδισε τίτλο σε Γκραντ Σλαμ νεανίδων στο ατομικό από τότε που ο Ισμαήλ Ελ Σαφεΐ κέρδισε τον τίτλο αγοριών του Wimbledon το 1964. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία παίζοντας κυρίως σε επίπεδο ITF, η Ζαμπέρ άρχισε να αγωνίζεται πιο τακτικά στο WTA Tour, αρχίζοντας το 2017. Κέρδισε το Βραβείο Αράβισσα Γυναίκα της Χρονιάς το 2019. Στο Αυστραλιανό Όπεν 2020, η Ζαμπέρ έγινε η πρώτη Αράβισσα γυναίκα που έφτασε στα προημιτελικά μιας μεγάλης κατηγορίας, ένα κατόρθωμα που επανέλαβε στο Πρωτάθλημα Γουίμπλετον του 2021 . Κέρδισε τον πρώτο της τίτλο WTA στο Birmingham Classic το 2021, και έγινε η πρώτη Αράβισσα που κέρδισε τίτλο WTA Tour. Κέρδισε τον μεγαλύτερο τίτλο της στο Όπεν Μαδρίτης 2022, μια διοργάνωση WTA 1000, και έγινε η πρώτη Αφρικανή και Αράβισσα παίκτρια που κέρδισε τίτλο σε αυτό το επίπεδο. Επίσης, έφτασε μέχρι τον τελικό του Γουίμπλετον και τον τελικό του Αμερικανικού Όπεν το 2022.

Παραπομπές 

Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013
Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Τυνήσιοι αθλητές
Αθλητές της αντισφαίρισης
Θανάσης Μπακόλας

Ο Θανάσης Μπακόλας είναι Έλληνας επικοινωνιολόγος και πολιτικός αναλυτής και Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. 

Στις 3 Μαρτίου 2020, με απόφαση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε σύμβουλος του Πρωθυπουργού, αρμόδιος για θέματα Ευρωπαϊκής Ενωσης και ΗΠΑ, με βάση τις Βρυξέλλες.

Την 1η Ιουνίου 2022, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, εξελέγη Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Παραπομπές
Μπραϊάν Νταμπό

Ο Μπραϊάν Νταμπό (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1992) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από την Μπουρικίνα Φάσο, που αγωνίζεται ως μέσος για τον Άρη.

Καριέρα σε συλλόγους

Μονπελιέ 
Ο Νταμπό έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Μονπελιέ, στις 16 Μαΐου 2010 σε μια νίκη με 3–1 εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 84ο λεπτό αντί του Τζέφρι Ντερνίς. Ξεκίνησε για πρώτη φορά βασικός, σε μία αναμέτρηση κόντρα στην Μπαστιά.

Μπλάκμπερν Ρόβερς (δανεικός) 
Στις 28 Ιανουαρίου 2014, ο Νταμπό υπέγραψε ως δανεικός στην ομάδα της Τσάμπιονσιπ, Μπλάκμπερν Ρόβερς, μπαίνοντας και οψιόν αγοράς. Έπαιξε 90 λεπτά για την Μπλάκμπερν Κ21, εναντίον της Τότεναμ Κ21 και ήταν η μοναδική συνεισφορά που είχε στον σύλλογο.

Σάιντ-Ετιέν 
Τον Ιούνιο του 2016, ο Νταμπό εντάχθηκε στην Σάιντ-Ετιέν με τετραετές συμβόλαιο.

Φιορεντίνα 
Στις 30 Ιανουαρίου 2018, εντάχθηκε στη Φιορεντίνα, υπογράφοντας συμβόλαιο τριάμισι ετών. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α, σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–2 επί της Τζένοα. Το δεύτερο γκολ του ήρθε τη σεζόν 2018/2019, στη νίκη με 3–1 στο ντέρμπι με την Έμπολι.

ΣΠΑΛ (δανεισμός) 
Στις 13 Ιανουαρίου 2020, εντάχθηκε στην ΣΠΑΛ ως δανεικός με οψιόν αγοράς.

Μπενεβέντο 
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Ντάμπο εντάχθηκε στη νεοφώτιστη Μπενεβέντο με μόνιμη συμφωνία. Υπέγραψε 2ετές συμβόλαιο με τους 'Στρετζόνι".

Ρίζεσπορ 
Στις 19 Ιουλίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με επιπλέον οψιόν επέκτασης ενός έτους με την τουρκική Ρίζεσπορ.

Άρης Θεσσαλονίκης

Στις 5 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Διεθνής καριέρα 
Ο Ντάμπο γεννήθηκε στη Γαλλία από πατέρα από την Μπορικίνα Φάσο και μητέρα από το Μαλί. Εκπροσώπησε την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 21 ετών της Γαλλίας μία φορά, σε φιλικό παιχνίδι το 2013. Κλήθηκε στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Μπουρκίνα Φάσο και στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Μάλι το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του για την Μπουρκίνα Φάσο στις 22 Μαρτίου 2018.

Προσωπική ζωή 
Στις 21 Νοεμβρίου 2020 βρέθηκε θετικός στον COVID-19.

Διεθνείς στόχοι 

 Οι βαθμολογίες και τα αποτελέσματα αναφέρουν πρώτα τον αριθμό τερμάτων της Μπουρκίνα Φάσο.

Στατιστικά καριέρας

Σε συλλόγους  
.

Παραπομπές

Eξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Bryan Dabo at the French Football Federation (in French)
 
 
 

Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιριστές Ρίζεσπορ
Ποδοσφαιριστές Μπενεβέντο Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές ΣΠΑΛ 2013
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Ποδοσφαιριστές Μπλάκμπερν Ρόβερς
Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο
Ποδοσφαιριστές από τη Μπουρκίνα Φάσο
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γέζι Ποπιεουούσκο

Ο Γέζι Ποπιεουούσκο (πολωνικά: Jerzy Popiełuszko, όνομα γέννησης: Άλφονς Ποπιεουούσκο) (14 Σεπτεμβρίου 1947 – 19 Οκτωβρίου 1984) ήταν Πολωνός Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, ο οποίος συνδέθηκε με το αντιπολιτευόμενο συνδικάτο Αλληλεγγύη στην κομμουνιστική Πολωνία. Δολοφονήθηκε το 1984 από τρεις πράκτορες της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Υπουργείου Εσωτερικών, οι οποίοι λίγο αργότερα δικάστηκαν και καταδικάστηκαν για τη δολοφονία.

Αναγνωρίστηκε ως μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία και οσιοποιήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010 από τον Αρχιεπίσκοπο Άντζελο Αμάτο εκ μέρους του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄. Ένα θαύμα που αποδίδεται στη μεσολάβησή του και απαιτείται για την οσιοποίησή του βρίσκεται τώρα υπό διερεύνηση.

Βιογραφία

Δείτε επίσης 
 To Kill a Priest (1988 γαλλ.), ταινία σε σκηνοθεσία Αγκνιέσκα Χόλαντ, με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Λαμπέρτ ως χαρακτήρα βασισμένο στον Γέζι Ποπιεουούσκο.

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση 
 
 To Kill A Priest: The Murder of Father Popieluszko and the Fall of Communism by Kevin Ruane (Λονδίνο: Gibson Books, 2004),  / 1-903933-54-4.
 The Way of My Cross: Masses at Warsaw by Jerzy Popieluszko (Learning Innovations (1986))  / 089526806X

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιβλιογραφία
 Μουσείο και άλλες σελίδες στο popieluszko.net.pl

Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Πολωνοί αντικομμουνιστές
Πολωνοί αντιφρονούντες
Ακτιβιστές της Αλληλεγγύης (πολωνικό συνδικάτο)
Δολοφονημένοι ακτιβιστές
Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Οσιοποιήσεις από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄
Τζορτζ Σπέιτ

Ο Τζορτζ Σπέιτ (George Speight, γεννημένος το 1957) είναι πολιτικός από τα Φίτζι που ήταν ο ηγέτης του πραξικοπήματος των Φίτζι το 2000 .

Προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε το 1957 στη Ναϊβίκουλα των Φίτζι.  Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Άντριους και μέλος του κόμματος Συντηρητική Συμμαχία-Ματανίτου Βανουά.  Είναι αδελφός του πολιτικού Σαμισόνι Τικοϊνασάου και θείος του παίκτη του ράγκμπι Χένρι Σπέιτ.

Πραξικόπημα στα Φίτζι το 2000 
Ο Σπέιτ ηγήθηκε του πραξικοπήματος των Φίτζι το 2000. 

Η σύντροφος του Σπέιτ, Τορίκα Ρόουλισον, είπε στη φοιτητική εφημερίδα Wansolwara ότι η αρχική πρόθεση ήταν να εκτελεστούν μέλη της έκπτωτης κυβέρνησης το βράδυ πριν από την πραγματοποίηση του πραξικοπήματος. Διέψευσε τις αναφορές άλλων ότι είχαν εμπλακεί Ινδο-Φιτζιανοί επιχειρηματίες. 

Ο Σπέιτ καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη.  Από το 2006 εκτίει την ποινή του στις φυλακές υψίστης ασφάλειας Ναμπόρο. 

Ένας εκπρόσωπος του έκπτωτου πρωθυπουργού Μαχέντρα Τσόντρι είπε ότι θα ήταν έτοιμος να συναντηθεί με τον Σπέιτ καταρχήν.

Παραπομπές 

Σπειτ
Σπειτ
Άνταμ Γκνέζντα Τσέριν

Ο Άνταμ Γκνέζντα Τσέριν (σλοβενικά: Adam Gnezda Čerin) (γενν. 16 Ιουλίου 1999) είναι Σλοβένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Παναθηναϊκό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την 1. ΦΚ Νυρεμβέργη. Στις 26 Αυγούστου 2020, εντάχθηκε με δανεισμό στην κροατική ΧΝΚ Ριέκα.

Στις 2 Ιουλίου 2022, ο Τσέριν υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.

Εθνική ομάδα 
Ο Τσέριν έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Σλοβενίας Κ16, Κ17, Κ18, Κ19 και Κ21, καθώς και με τη Σλοβενία Β.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σλοβενίας ανδρών στις 11 Νοεμβρίου 2020, σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον του Αζερμπαϊτζάν. Ξεκίνησε το παιχνίδι και έγινε αλλαγή στο ημίχρονο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο NZS (σλοβενικά)
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Σλοβένοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Β
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ντομζάλε
Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα
Σλοβένοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα
Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κροατία
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ναός του Νεπτούνους (Ρώμη)

Ο Ναός του Νεπτούνους (λατινικά: Aedes Neptuni) ήταν αρχαίος ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στο Νεπτούνους στο Άρεως Πεδίον, κοντά στον Ιππόδρομο του Φλαμινίου στη Ρώμη.

Ιστορία 
Χτίστηκε το 220 π.Χ., αν και η παλαιότερη αναφορά για ναό αφιερωμένου στο Νεπτούνους χρονολογείται στο 206 π.Χ., σχετικά με τις πόρτες και το βωμό του. Ένας νέος ναός χτίστηκε από τον πρόξενο Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο για να τιμήσει τη ναυτική του νίκη στους Φιλίππους επί του Γναίου Δομίτιου Καλβίνου - μπορεί να ορκίστηκε έναν ναό στο Νεπτούνους την παραμονή της μάχης σε αντάλλαγμα για την επιτυχία σε αυτόν. Ξεκίνησε την κατασκευή λίγο μετά την άφιξή του πίσω στη Ρώμη το 32 π.Χ. και τοποθέτησε ένα γλυπτό του Σκόπα μέσα σε αυτό που έδειχνε το Νεπτούνους, τη Θέτιδα και τον Αχιλλέα να περιτριγυρίζονται από Νηρηίδες, Τρίτωνες και θαλάσσια τέρατα. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται κατά τον 4ο αιώνα, θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια της δίωξης των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Αρχαιολογία 
Μια μεγάλη ζωφόρος, γνωστή ως Βωμός του Δομήτιου Αηνόβαρβου, που δείχνει ένα λουστράτιο ενός ρωμαϊκού στρατού και ενός θαλάσσιου θίασου πιθανότατα προέρχεται από αυτόν τον ναό - τώρα χωρίζεται μεταξύ του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι και της Γλυπτοθήκης του Μονάχου.

Η εκκλησία του Σαν Σαλβατόρε πιστευόταν από καιρό ότι χτίστηκε στα θεμέλια του ναού, αλλά η εκκλησία είναι πιθανώς πολύ μακριά από τον Ιππόδρομο του Φλαμινίου για να είναι σωστό αυτό.

Παραπομπές

Πηγές 
 Λ. Ρίτσαρντσον, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Βαλτιμόρη-Λονδίνο 1992. σελ. 267. 

Ναοί στο Άρεως Πεδίον
Ρωμη
Σάμι Χιουζ

Ο Σάμιουελ «Σάμι»  Χιουζ (Samuel "Sammy" Hughes) ήταν Βορειοϊρλανδός   ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της χώρας του όλων των εποχών σημείωσε τουλάχιστον 650 γκολ σε 694 επίσημους αγώνες.

Καριέρα 

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Κλίφτονβιλ και 
πέρασε τα επόμενα χρόνια παίζοντας ποδόσφαιρο στην Intermidiate league με διάφορες ομάδες έως το καλοκαίρι του 1949, όταν ο εξαιρετικός κεφαλοσφαιριστής εντάχθηκε στην Γκλεντόραν.

Έμεινε εκεί δέκα χρόνια και ήδη από την πρώτη χρονιά σημείωσε 28 γκολ σε 25 αγώνες, 23 από αυτά στο πρωτάθλημα που του έδωσαν το τίτλο του πρώτου σκόρερ, ενώ αναδείχθηκε και πρωταθλητής. Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ και την επόμενη χρονιά με ίδιο αριθμό τερμάτων. Το 1952–53 ήταν η καλύτερη χρονιά του σημειώνοντας 64 γκολ συνολικά σε επίσημους αγώνες και κατέκτησε τους τίτλους πρωταθλήματος, του  Κυπέλλου Πόλης και του Κυπέλλου του Ούλστερ, ενώ έγινε ο πρώτος παίκτης του συλλόγου που κέρδισε το βραβείο Ulster Player of the Year. Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για τρίτη φορά με 32 γκολ. Η σεζόν τελείωσε με την επιλογή του Χιουζ για την ομάδα της Ιρλανδικής Ομοσπονδίας, η οποία έκανε περιοδεία στη Βόρεια Αμερική. Το 1959 τελείωσε την καριέρα του στην Γκλεντόραν σημειώνοντας συνολικά 297 γκολ σε 378 επίσημους αγώνες, τρίτος στην ιστορία του συλλόγου.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκλεντόραν ΦΚ
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές