joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τζαμάλες

( ονομάζεται «το τζαμαλα» / Στη Θράκη και άλλες περιοχές απαντά και ως "η Τζαμάλα")
Τζαμάλες (ενικός: τζαμάλα) είναι ο ιδιότυπος συνοικιακός εορτασμός της αποκριάς που αναβιώνει κάθε χρόνο στα Γιάννενα. Στην πλατεία της κάθε συνοικίας μέσα σε έναν κύκλο από άμμο, τοποθετούνται κούτσουρα και μικροί κορμοί δέντρων και ανάβεται φωτιά που καίει μέχρι το πρωί της Καθαράς Δευτέρας. Γύρω από τις τζαμάλες, σύμφωνα με το έθιμο, στήνεται ένα μεγάλο ολονύκτιο γλέντι με χορό, κρασί και ζεστή φασολάδα. Οι μεταμφιεσμένοι χορεύουν γύρω τους, σε διπλές και τριπλές σειρές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες . Οι συνοικίες έτσι συναγωνίζονται για το ποια γειτονιά θα κάνει την καλύτερη αποκριάτικη γιορτή.

Κάθε γειτονιά των Ιωαννίνων και κάθε χωριό του Νομού Ιωαννίνων έχει την δική του τζαμαλα. Οι πιο δημοφιλείς τζαμαλες είναι της καραβατιάς , του κάστρου, στα Λακκώματα, Πλατανάκια, η Λούτσα . Η δημοφιλέστερη από τους επισκέπτες και τους ντόπιους είναι η φωτιά μέσα στο κάστρο , από νωρίς το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ οι νέες και οι νέοι χορεύουν αρχικά παραδοσιακούς χορούς και αργότερα μετατρέπουν την περιοχή σε υπαίθριο κλαμπ.

Ιστορία
Η λέξη Τζαμάλα προέρχεται από την αντίστοιχη αραβική λέξη που σημαίνει καμήλα. Γι' αυτό, ιστορικά, στα λαϊκά δρώμενα του εθίμου της Τζαμάλας, τα οποία αποτελούν επί της ουσίας, μορφές λαϊκού θεάτρου, απαντά πάντοτε η μεταμφίεση της καμήλας με μόνιμο συνοδό τον τζαμαλάρη.

Το έθιμο ανήκει στην ευρύτερη κατηγορία των ζωομορφικών μεταμφιεσεων των Βαλκανίων, όπου κυριαρχούν η καμήλα και η αρκούδα και σχετίζονται με τη γονιμότητα. Εντάσσεται στα δρώμενα που, κατά την λαϊκή παράδοση, περιλαμβάνουν μαγικής υφής τελετουργικές πράξεις ευετηρίας, που επιτυγχάνονται με αναλογική μαγεία, μέσα από την απομίμηση του θανάτου και της ανάστασης του άντρα που λαμβάνει μερος στο δρώμενο, και η οποία παραπέμπει στον συμβολισμό της σπορας και της βλάστησης της γης.

Η μεταμφίεση της καμήλας, ιστορικά, είναι γνωστή σε όλη τη Ν.Α. Ευρώπη ως και την Αυστρία και εντάσσεται στα δρώμενα και μασκάρεματα της Αποκριάς. Ωστόσο στον χώρο της Θράκης, το έθιμο της Τζαμάλας αρκετά νωρίς ξέφυγε από την καρναβαλική του υφή και συνδέθηκε με πανάρχαιος δοξασίες, έθιμα, δρώμενα και τελετουργικά αγροτικής μαγείας. Η μεταμφίεση της καμήλας κατά την περίοδο των Αποκριών παρέμεινε στον Πόντο, τη Δυτική Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, ενώ σε αλλαγές περιοχές, όπως στην Πετρούσα Δράμας, η μεταμφίεση απαντά στην περίοδο του Δωδεκαήμερο 7-8 Ιανουαρίου.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Τζαμαλάρια

Σύνδεσμοι 
 Οι Τζαμάλες στην ΟΑΣΗ και οι Αποκριές της ως Προοπτική
 Το έθιμο της Τζαμάλας

Λαογραφία
Έθιμα
Ναπάλμ

Η ναπάλμ είναι εμπρηστικό όπλο που αποτελείται από έναν παράγοντα αύξησης ιξώδους και πετρέλαιο ή παρόμοιο καύσιμο. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως εμπρηστικός μηχανισμός και αργότερα ως όπλο κατά προσωπικού, καθώς το εύφλεκτο υλικό που περιέχει κολλάει στο δέρμα και προκαλεί σοβαρά εγκαύματα όταν καίγεται. Οι ναπάλμ αναπτύχθηκαν το 1942 σε ένα μυστικό εργαστήριο στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, από μια ομάδα με επικεφαλής τον χημικό Λούις Φίσερ. Χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στο ευρωπαϊκό θέατρο του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης εκτεταμένα στον ελληνικό εμφύλιο, στον πόλεμο της Κορέας και στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Ο όρος «ναπάλμ» προκύπτει από το συνδυασμό των ονομάτων δύο συστατικών του παράγοντα αύξησης ιξώδους, των συγκαταβυθισμένων αλάτων των αργιλίου του ναφθενικού και του παλμιτικού οξέως. Η ναπάλμ Β είναι μια πιο σύγχρονη μορφή της ναπάλμ, αλλά με διαφορετική χημική σύνθεση, ωστόσο αναφέρεται επίσης ως ναπάλμ.

Παραπομπές 

Όπλα
Βικτωρία της Βάδης

Η Βικτωρία της Βάδης (Victoria of Baden, 7 Αυγούστου 1862 - 4 Απριλίου 1930) ήταν Βασίλισσα της Σουηδίας μέσω του γάμου της με το Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας.

Πρώιμα χρόνια
Η Σοφία Μαρία Βικτωρία γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1862 στο κάστρο της Καρλσρούης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Μπάντεν και της Λουίζας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας, μετέπειτα αυτοκράτορα της Γερμανίας. Ονομάσθηκε Βικτωρία από τη θεία της Βικτωρία, Διάδοχο Πριγκίπισσα της Πρωσίας. Παντρεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 στην Καρλσρούη τον τότε Διάδοχο της Σουηδίας και της Νορβηγίας Γουσταύο, γιο του Βασιλιά Όσκαρ Β΄. Παρόντες στο γάμο, που θεωρήθηκε ότι επικύρωνε τη Σουηδία στη γερμανική σφαίρα επιρροής, ήταν ο Γερμανός Αυτοκράτορας και η Αυτοκράτειρα. Το ζευγάρι έφθασε με επίσημη πομπή στη Στοκχόλμη την 1η Οκτωβρίου 1881, ενώ την 1η Φεβρουαρίου 1882, επισκέφθηκαν το Όσλο. Ο γάμος αυτός ήταν προϊόν οικογενειακής συμφωνίας και θεωρείται ότι δεν ήταν ευτυχής. Το 1888, η Βικτωρία κατέκρινε σε μεγάλο βαθμό το γάμο μεταξύ του κουνιάδου της, Πρίγκιπα Όσκαρ, με την κυρία επί των τιμών της, Έμπα Μουνκ αφ Φουλκίλα.

Θεωρείται ότι ήταν ισχυρογνώμων και καλλιτεχνικά ταλαντούχα. Ασχολήθηκε με την ερασιτεχνική φωτογραφία, τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Σε ταξίδια που πραγματοποίησε στην Αίγυπτο και την Ιταλία φωτογράφησε και ζωγράφισε εκτενώς, ενώ πειραματίστηκε με διάφορες τεχνικές φωτοανάπτυξης, παράγοντας υψηλής ποιότητας φωτογραφικό έργο. Υπήρξε, επίσης, μια εξαιρετική πιανίστρια, καθώς είχε καλή μουσική εκπαίδευση από τα παιδικά της χρόνια. Αγαπημένοι της συνθέτες ήταν ο Φραντς Σούμπερτ και ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.

Η Βικτωρία έγινε Βασίλισσα της Σουηδίας με το θάνατο του πεθερού της στις 8 Δεκεμβρίου 1907. Ως βασίλισσα, ήταν παρούσα στη Σουηδία μόνο κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, αλλά ασκούσε σημαντική επιρροή στην αυλή. Φρόντισε το γάμο του γιου της Γουλιέλμου με τη Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Πάβλοβνα της Ρωσίας, το 1908. Ασχολήθηκε, επίσης, με διάφορα είδη φιλανθρωπίας, τόσο στη Σουηδία, όσο και στη Γερμανία και την Ιταλία.

Η Βασίλισσα Βικτωρία πέθανε στις 4 Απριλίου 1930 στο σπίτι της, στη Βίλα Σβέτσια στη Ρώμη, σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμένη στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμ στη Στοκχόλμη.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1881 τον Γουσταύο Ε΄ των Μπερναντότ βασιλιά της Σουηδίας και απέκτησε τέκνα:
 Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος 1882-1973, βασιλιάς της Σουηδίας.
 Γουλιέλμο 1884-1965, δούκα τον Σέντερμανλανντ.
 Έρικ 1889-1918, δούκα του Βέστμανλανντ.

Πρόγονοι

Τίτλοι
7 Αυγούστου 1862 - 20 Σεπτεμβρίου 1881: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βικτώρια της Βάδης
20 Σεπτεμβρίου 1881 - 7 Ιουνίου 1905: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Σουηδίας και της Νορβηγίας, Δούκισσα του Βάρμλαντ
7 Ιουνίου 1905 - 8 Δεκεμβρίου 1907: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Σουηδίας, Δούκισσα του Βάρμλαντ
8 Δεκεμβρίου 1907 - 4 Απριλίου 1930: Η Μεγαλειότητα της Η Βασίλισσα της Σουηδίας

Παραπομπές

|-

Οίκος των Μπερναντότ
Βασίλισσες της Σουηδίας
Γερμανοί ευγενείς
Οίκος του Τσέρινγκεν
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπερναντότ
Διάδοχοι της Νορβηγίας
Διάδοχοι της Σουηδίας
Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Δούκισσες της Σουηδίας
Συμβούλιο του Στέμματος του Βελγίου

Το Συμβούλιο του Στέμματος του Βελγίου αποτελείται από τον Βασιλιά των Βέλγων, τους Υπουργούς της Κυβέρνησης και τους Υπουργούς Επικρατείας (επίτιμος τίτλος που δίνεται από το Βασιλιά). Ο συνταγματικός μονάρχης προεδρεύει του Συμβουλίου του Στέμματος, το οποίο όμως δεν έχει καμία νομοθετική ικανότητα, παρά μόνο συμβουλευτικό ρόλο.

Από την σύστασή του έως σήμερα, το Συμβούλιο του Στέμματος έχει συνεδριάσει μόνο πέντε φορές:
16 Ιουλίου 1870: Έναρξη του Γαλλοπρωσικού Πολέμου (Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου)
2 και 3 Αυγούστου 1914: Γερμανικό τελεσίγραφο προς το Βέλγιο, κατά την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Αλβέρτος Α΄ του Βελγίου)
2 Μαΐου 1919: Συνθήκη των Βερσαλλιών (Αλβέρτος Α΄ του Βελγίου)
23 Μαρτίου 1950: Το "Βασιλικό Ερώτημα" που οδήγησε στην παραίτηση του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου
18 Φεβρουαρίου 1960: Ανεξαρτησία του Βελγικού Κονγκό (Βαλδουίνος του Βελγίου)

Σήμερα, το Συμβούλιο του Στέμματος θεωρείται από πολλούς ως ένα ξεπερασμένο πολιτικό όργανο. Ακόμη και ο τίτλος του Υπουργού Επικρατείας δίνεται ως τιμητικός τίτλος, καθώς κανένας από τους εν ζωή Υπουργούς Επικρατείας δεν έχει συμμετάσχει σε συνεδρίαση του Συμβουλίου. Κατά τη διάρκεια των προσπαθειών σχηματισμού κυβέρνησης το 2007 με 2008, εν τούτοις, ο Βασιλιάς Αλβέρτος Β΄ ζήτησε τη βοήθεια διάφορων Υπουργών Επικρατείας για την επίλυση της τότε πολιτικής κρίσης. Συχνά, Υπουργοί Επικράτειας διορίζονται σε θέσεις ως μέρος της διαδικασίας διαμόρφωσης κυβέρνησης ή για να επιλυθεί διαφωνία στους κόλπους της κυβέρνησης.

Πηγές 
 André Molitor, La Fonction Royale en Belgique, CRISP, 1979

Παραπομπές 

Συμβουλιο Στεμματος
Χρήστος Χονδροματίδης

Ο Χρήστος Χονδροματίδης (1898 - 25 Μαΐου 1987), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, πολιτικός και βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1898. Εργάστηκε ως ελεγκτής στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών-Πειραιώς (ΗΕΑΠ). Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση.  Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με την ΕΠΕΚ το 1952, όμως η εκλογή του ακυρώθηκε στις 5 Μαρτίου 1953. Στις εκλογές του 1964 εξελέγη με την Ένωση Κέντρου στην Β΄ Πειραιώς. Μεταδικτατορικά ήταν υποψήφιος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις το 1974 λαμβάνοντας 2.857 ψήφους.

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών το 1987 και κηδεύτηκε στις 26 Μαΐου από τον ιερό ναό Αναστάσεως στο Νεκροταφείο του Πειραιά. Ήταν παντρεμένος (με την Αλεξάνδρα]], και είχαν παιδιά.

Παραπομπές 

Έλληνες συνδικαλιστές
Βουλευτές Πειραιά
Βουλευτές Β' Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Αεροδρόμιο Αμυγδαλεώνα Καβάλας

Το Αεροδρόμιο Αμυγδαλεώνα Καβάλας (συντομογραφία ICAO: LGKM) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο κοντά στον Αμυγδαλεώνα του νομού Καβάλας. Αποτελεί βάση του Αεροπορικού Αποσπάσματος Χρυσούπολης, καθώς και της Αερολέσχης Καβάλας.

Ιστορικό 
Το χώρο του αεροδρομίου χρησιμοποιούσε η Στρατιωτική Αεροπορία από το 1938. Το αεροδρόμιο Αμυγδαλεώνα χτίστηκε ανάμεσα στο 1947 και το 1948 και ήταν το μοναδικό αεροδρόμιο της περιοχής του νομού Καβάλας, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 όταν και χτίστηκε ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας.

Η κατασκευή του αεροδρομίου ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου, μαζί με άλλα πολλά εκείνη την περίοδο, κυρίως προς εξυπηρέτηση πολεμικών αναγκών. Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ με οικονομική βοήθεια προερχόμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Πέρα από βομβαρδιστικά αεροσκάφη, μέσω του αεροδρομίου μετακινούνται και αρκετά στελέχη του κρατικού μηχανισμού, που επισκέπτονται τη περιοχή. Μάλιστα αεροπλάνο που είχε απογειωθεί από τον Αμυγδαλεώνα, έπιασε φωτιά εν πτήσει, πάνω στη Βοιωτία στις 6 Ιουνίου 1949.

Τη δεκαετία του 1960 το αεροδρόμιο του Αμυγδαλεώνα άρχισε να θεωρείται μικρό για τις αυξανόμενες ανάγκες της εποχής, μιας και εξυπηρετούσε δύο πόλεις, την Καβάλα και τη Δράμα. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1966, η κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου, μέσω του υπουργού Συγκοινωνιών Ιωάννη Γιαμά, ανακοίνωσε επιτόπου, επέκταση του αεροδρομίου Αμυγδαλεώνα, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Αντιθέτως, τη δεκαετία του 1980 όλη η πολιτική λειτουργία του αεροδρομίου μεταφέρεται στον Κρατικό Αερολιμένα Καβάλας.

Υποδομή 
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 62 μέτρων (203 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο κατεύθυνσης 14/32, με τσιμεντένια επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι 1.570x30 μέτρα (5.150x98 πόδια).

Παραπομπές 

Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα
Νομός Καβάλας
Μονόλιθος Ρόδου

Ο Μονόλιθος Ρόδου είναι χωριό στο νησί της Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, που ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Ατταβύρου. Βάσει της απογραφής της ΕΣΥΕ του 2001, το χωριό είχε πληθυσμό 134 κατοίκους (ομοδημότες 112, ετεροδημότες 10, αλλοδαπούς 12). Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Απολακκιάς και 30 χλμ από το Πρασονήσι.

Πολιτισμός
Έξω από το χωριό βρίσκεται ενετικό κάστρο, χτισμένο στην κορυφή ενός βράχου 100 μ. Το κάστρο χτίστηκε το 1480 από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη, για να προστατεύσουν το νησί από επιθέσεις. Το Κάστρο του Μονολίθου είναι ευρέως ερειπωμένο σήμερα. Μέσα στο κάστρο υπάρχει μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον άγιο Παντελεήμονα. Η πρόσβαση στο κάστρο γίνεται από μια σκάλα λαξευμένη στον βράχο.

Το χωριό βρίσκεται κοντά στην αρχαιολογική θέση αρχαία Κυμισάλα και ενίοτε φιλοξενεί τις ανασκαφικές και άλλες ομάδες έρευνας της περιοχής.

Οικονομία
Εκτός της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής στην κοιλάδα της Κυμισάλας και τα περίχωρα του χωριού, οι κάτοικοι ασχολούνται εκτεταμένα με την μελισσοκομία, εκμεταλλευόμενοι το τοπικό πευκοδάσος της Κυμισάλας και την φθινοπωρινή ερείκη. Το τοπικό ελαιοτριβείο Μονολίθου φέρεται ότι απέδωσε κατά μέσο όρο 75.717 kg ελαιολάδου/έτος την περίοδο 2003-2013.

Αξιοθέατα
Κάστρο Μονολίθου.
Ο Παλιός Μονόλιθος, εστιατόριο του 1929 που λειτουργούσε κατά τις ανάγκες της εποχής, ως παραδοσιακό καφενείο και μπακάλικο.
Παραλία Φούρνοι.
«Γιορτή γεωργού και κτηνοτρόφου», καθιερωμένη επί σειρά ετών στην κεντρική πλατεία του χωριού.
Ιστορικό πέτρινο ιταλικού στιλ κτήριο της Χωροφυλακής και το σχολείο. Το κτήριο της χωροφυλακής Λειτουργεί σήμερα ως εργαστήριο της ανασκαφικής ομάδας της αρχαίας Κυμισάλας.

Φωτοθήκη

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  Rhodes Monolithos: Information and pictures of Monolithos Castle on Rhodes
 Rhodes Island at Greeka.com
 Images of Monolithos at Flickr

Χωριά της Ρόδου
Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν

Ο Αμαδαίος-Εμμανουήλ Χαν (γερμανικά: Amadeus-Emmanuel Hahn, 1801–1867) ήταν Ελβετός στρατιωτικός και φιλέλληνας ο οποίος πολέμησε στην ελληνική επανάσταση και κατόπιν απέκτησε τον βαθμό του στρατηγού στο νέο ελληνικό κράτος.

Γεννήθηκε στη Βέρνη το 1801, και είχε ήδη υπηρετήσει στον ελβετικό στρατό την περίοδο 1818–23. Κατόπιν έφυγε για την Ελλάδα όπου και εντάχθηκε στις δυνάμεις των φιλελλήνων και πολέμησε σε μάχες στην Τρίπολη, Ωρωπό, Θήβα, Χίο, και αλλού. Μετά την καθιέρωση του νέου ελληνικού κράτους, έγινε μέλος του ελληνικού στρατού με τον βαθμό του λοχαγού και κατόπιν υπηρέτησε ως υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα και ως επιθεωρητής των δυνάμεων του πεζικού, ενώ παράλληλα απέκτησε τον βαθμό του αντιστράτηγου. Είχε καθοριστικό ρόλο στην καταστολή της εξέγερσης εναντίον του Όθωνα το 1862 στο Ναύπλιο, λίγο πριν κατά το ίδιο έτος αργότερα ο Όθωνας τελικά καθαιρεθεί.

Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 1865 και επέστρεψε στην Ελβετία όπου και πέθανε στις 22 Ιουνίου του 1867.

Παραπομπές 

Ελβετοί φιλέλληνες
Ελβετοί στρατιωτικοί
Imagine (τραγούδι, Τζον Λένον)

Το "Imagine" είναι τραγούδι σε σύνθεση και ερμηνεία του Άγγλου μουσικού Τζον Λένον. Το single αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του καλλιτέχνη στη διάρκεια της σόλο καριέρας του. Οι στίχοι του τραγουδιού ενθαρρύνουν τον ακροατή να φανταστεί πώς θα ήταν ένας κόσμος όπου όλοι οι άνθρωποι θα ζουν ειρηνικά, χωρίς σύνορα, χωρίς θρησκεία και χωρίς ιδιοκτησία.

Το τραγούδι συμπεριελήφθηκε στον ομότιτλο δίσκο, σε συμπαραγωγή Τζον Λένον, Γιόκο Όνο και Φιλ Σπέκτορ. Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στο ιδιωτικό στούντιο στο σπίτι του Λένον, στο Τίτενχερστ Παρκ του Λονδίνου, τον Μάιο του 1971. Η τελική παραγωγή έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Έναν μήνα μετά την κυκλοφορία του L.P., ο Λένον κυκλοφόρησε το τραγούδι σε single στις ΗΠΑ, όπου κατέλαβε την τρίτη θέση στα Billboard Hot 100, με το L.P. να φτάνει στην πρώτη θέση των βρετανικών τσαρτ τον Νοέμβριο. Αργότερα έγινε το πιο πετυχημένο άλμπουμ, τόσο από εμπορική όσο και από καλλιτεχνική άποψη, στη σόλο καριέρα του Λένον. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν πουληθεί πάνω από 1,6 εκατομμύρια αντίτυπα του τραγουδιού, ενώ μετά τη δολοφονία του Λένον έφτασε και στο νούμερο 1 των τσαρτ. Το 1985, σε ένα σημείο του Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης τοποθετήθηκε, στη μνήμη του Λένον, ένα μωσαϊκό με την επιγραφή Imagine.

Η BMI, ονόμασε το κομμάτι ως ένα από τα 100 τραγούδια με τις περισσότερες ακροάσεις του 20ου αιώνα. Ο αμερικανικός οργανισμός Recording Industry Association of America κατέταξε το κομμάτι στην 30η θέση, μεταξύ 365 τραγουδιών, της λίστας Songs of the Century (Τραγούδια του αιώνα). Το κομμάτι μπήκε, επίσης, στο Grammy Hall of Fame. Το περιοδικό Rolling Stone, στη λίστα του Καταλόγου με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε στη θέση 3. Το τραγούδι έχουν ερμηνεύσει ή ηχογραφήσει δεκάδες γνωστοί τραγουδιστές, μεταξύ των οποίων ο Έλτον Τζον, η Μαντόνα, ο Στίβι Γουόντερ και η Τζόαν Μπαέζ. Η διασκευή που ηχογράφησε η Εμελί Σαντέ στο BBC χρησιμοποιήθηκε στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Κατόπιν το τραγούδι μπήκε ξανά στα βρετανικά τσαρτ UK Top 40, στη θέση 18.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση 

Τραγούδια του 1971
Τραγούδια του Τζον Λένον
Αγγλόφωνα τραγούδια
Αντιπολεμικά τραγούδια
Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Singles του 1971
Singles του 1975
Singles του 1980
Singles της Apple Records
Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Baba O'Riley

To Baba O'Riley (γνωστό λανθασμένα και ως Teenage Wasteland) είναι ένα τραγούδι του Αγγλικού rock συγκροτήματος The Who. Είναι το εναρκτήριο κομμάτι του πέμπτου δίσκου τους, Who's Next, και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη ως single, το 1971, μαζί με το My Wife.

Ο Ρότζερ Ντάλτρι ερμηνεύει όλα τα φωνητικά του κομματιού, εκτός από το σημείο Don't cry/don't raise your eye/it's only teenage wasteland, που τραγουδά ο Πιτ Τάουνσεντ. Ο τίτλος του κομματιού είναι ο συνδυασμός δύο ονομάτων που επηρέασαν τον Τάουνσεντ φιλοσοφικά και μουσικά, δηλαδή Μέχερ Μπάμπα και Τέρι Ράιλι.

Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time, στα 100 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, ενώ το περιοδικό Rolling Stone το συμπεριέλαβε στη λίστα Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών,  επίσης συμπεριλαμβάνεται και στο Rock and Roll Hall of Fame. Τέλος, έχει χρησιμοποιηθεί σε αρκετά ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Παραπομπές 

Τραγούδια του 1971
Τραγούδια των The Who
Singles του 1971
Singles της Decca Records
Ιβέτα Μουκουτσιάν

Η Ιβέτα Μουκουτσιάν (αρμένικα: Իվետա Մուկուչյան, 14 Οκτωβρίου 1986) είναι Αρμένισσα τραγουδίστρια, μοντέλο και ηθοποιός. Εκπροσώπησε την Αρμενία στην Eurovision 2016, με το τραγούδι "Lovewave" και κατέκτησε την έβδομη θέση.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Γερεβάν της Αρμενίας (τότε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης), στις 14 Οκτωβρίου 1986. Η οικογένειά της μετακόμισε στη Γερμανία το 1992. Πήγε σχολείο στη Γερμανία και από το 1998 έως το 2006 φοίτησε στο Catholic Sankt-Ansgar-Schule, στο Αμβούργο. Επέστρεψε στην Αρμενία το 2009 και έμεινε εκεί, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Η Mukuchyan, ξεκίνησε να σπουδάζει φωνητικά-τζαζ στο Ωδείο Komitas State της Γερεβάν.

Καριέρα

2009-2012: Hay Superstar & The Voice of Germany
Το 2009, συμμετείχε στον 4ο κύκλο του talent show "Hay Superstar" και κατέλαβε την 5η θέση. Το 2012, συμμετείχε στη δεύτερη σεζόν του γερμανικού The Voice, όπου τραγούδησε το "Euphoria" της Loreen.

2015-2016: Eurovision 2016
Στις 13 Οκτωβρίου 2015, ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Αρμενίας(PTA) ανακοίνωσε ότι θα εκπροσωπήσει την Αρμενία στην Eurovision 2016, στην Στοκχόλμη. Θα ερμηνεύσει το τραγούδι "LoveWave", το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Μαρτίου 2016. Το 2016, πρωταγωνίστησε με τον Mkrtich Arzumanyan στην περιπετειώδη κωμωδία Run Away Or Get Married, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2016.

Δισκογραφία

Singles

Σόλο

Ως Feature Τραγουδίστρια

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Αρμένισες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αρμενία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αρμένιοι ηθοποιοί
Φωτομοντέλα
Αεροπορική Βάση Τανάγρας

Η Αεροπορική Βάση Τανάγρας ή Αεροδρόμιο Τανάγρας (συντομογραφία ICAO: LGTG) είναι ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο ανάμεσα στο χωριό της Τανάγρας και του Σχηματαρίου στο νομό Βοιωτίας. Δίπλα ακριβώς από το αεροδρόμιο στεγάζεται η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία. Χρησιμοποιείται ως βάση από την 114 Πτέρυγα Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο χώρος ανήκει στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας. Λειτουργεί ως βάση για τη 331 Μοίρα Παντός Καιρού (ιδρύθηκε το 1988) και τη 332 Μοίρα Παντός Καιρού (ιδρύθηκε το 1989).

Ιστορικό 
Η Αεροπορική Βάση Τανάγρας χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό αεροδρόμιο κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του '50. Τότε, με τη συμβολή του ΝΑΤΟ, αναβαθμίστηκε σε κυρίως αεροδρόμιο. Η 114 Πτέρυγα Μάχης οργανώθηκε τον Αύγουστο του 1956 κάτω από τη δικαιοδοσία του 28ου Αρχηγείου Τακτικής Διοίκησης. Τρεις Μοίρες με F-86E Sabre προσγειώθηκαν στις αρχές Νοεμβρίου 1956 στη μονάδα. Αυτές οι Μοίρες Αναχαίτισης Ημέρας (341, 342 και 343 ΜΑΗ) ανατοποθετήθηκαν από την 112 Πτέρυγα Μάχης της Ελευσίνας. Στις 24 Μαΐου 1958 αποχώρησε η 343 ΜΑΗ η οποία μεταφέρθηκε στην 111 Πτέρυγα Μάχης στην Νέα Αγχίαλο. Παράλληλα, το 2ο Ακροβατικό Σμήνος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σχηματίστηκε στην Τανάγρα.

Την 4η Αυγούστου 1975, τα νεοαποκτηθέντα γαλλικά μαχητικά Mirage F-1GC προσγειώθηκαν στην Αεροπορική Βάση της Τανάγρας, αντικαθιστώντας σταδιακά τα F-102. Στις 30 Ιουνίου 2003, μετά από 28 χρόνια συνεχούς παρουσίας, αποσύρονται τα αεροσκάφη Mirage F-1CG και αναστέλλεται η λειτουργία της 342 Μοίρας Παντός Καιρού.

Την 3η Μαΐου 2007, το πρώτο Mirage2000-5 προσγειώθηκε στην Αεροπορική Βάση της Τανάγρας ανανεώνοντας το στόλο της 331 Μοίρας. Εξοπλισμένο με το βλήμα MICA EM/IR καθώς και το υποστρατηγικό βλήμα SCALP, το Mirage 2000-5 έγινε το πλέον αποτρεπτικό όπλο πάνω από τη θάλασσα του Αιγαίου.

Υποδομές 
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 148 μέτρων (485 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο, διεύθυνσης 10/28 διαστάσεων 2.989x45 μέτρα (9.807x148 πόδια). Ο διάδρομος είναι ασφαλτοστρωμένος και φωτισμένος.

Παραπομπές 

Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα
Νομός Βοιωτίας
Κώρυκος (Λυκία)

Ο Κώρυκος ήταν αρχαία ελληνική πόλη και λιμένας της Λυκίας. Η τοποθεσία της πόλης παραμένει ανακριβής. Το Barrington Atlas of the Greek and Roman World δίνει την πόλη με συντεταγμένες . Πρόκειται για μικρή απόσταση στα νότια της σημερινής πόλης Τσιραλί στην περιφέρεια Κουμλουκά της Επαρχίας Αντάλια της Τουρκίας.

Η πόλη αναφέρεται στο Stadiasmus Patarensis και το Stadiasmus Maris Magni. Ο Μουσταφά Αντάκ αμφισβητεί το γεγονός πως η ονομασία του Κώρυκου άλλαξε τελικά σε Όλυμπο, αφότου η αρχική πόλη του Ολύμπου καταστράφηκε ολοσχερώς από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Όλυμπος αρχικώς ιδρύθηκε επί του Όρους Ολύμπου, το οποίο ταυτοποιεί ως το Μουσά Νταγί σε αντίθεση με το Ταχταλί Νταγί. Μετά την καταστροφή, ο πληθυσμός μετεγκαταστάθηκε στον Κώρυκο. Η αλλαγή του ονόματος πιστεύεται πως έλαβε χώρα, όταν ο Αδριανός επισκέφθηκε την πόλη το 131 AD.

Ο γεωγράφος Στράβων αποδίδει στον Άτταλο Β΄ το Φιλάδελφο την αποστολή αποικίας στον Κώρυκο, τον οποίο οχύρωσε με ισχυρά τείχη.

Παραπομπές

Πηγές 

Αρχαίες ελληνικές αποικίες της Μικράς Ασίας
Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Λυκία
Αεροπορική Βάση Δεκέλειας

Η Αεροπορική Βάση Δεκέλειας ή Αεροδρόμιο Τατοΐου (συντομογραφία ICAO: LGTT) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο στην περιοχή της Δεκέλειας στο νομό Αττικής. Απέχει 20 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοδυτικά από το κέντρο της Αθήνας. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1918 και σήμερα διαθέτει έναν διάδρομο μήκους 1.764 μέτρων (χωρίς να υπολογίζουμε το κατώφλι μήκος 347 μέτρων). Το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται από την Πολεμική Αεροπορία, και λειτουργεί και ως (Α.Κ.Α.) Αεραθλητικό κέντρο Αθηνών βάση για τις ακόλουθες αερολέσχες:
 Αερολέσχη Αθηνών
Αερολέσχη Δεκέλειας
 Αερολέσχη Μεσογείων
Ανεμολέσχη Αθηνών
Αερολέσχη Αττικής
Αερολέσχη Φαέθων

Τα αεροσκάφη γενικής αεροπορίας χρειάζονται ειδική άδεια για τη χρήση του αεροδρομίου. Επιπλέον, στον χώρο βρίσκεται το Μουσείο της Πολεμικής Αεροπορίας, στο οποίο εκτίθενται πολλά παλαιά αεροσκάφη.

Γενικά 
Η Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ) της Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιεί την Αεροπορική Βάση Δεκέλειας ως βάση της.

Στο χώρο εδρεύουν οι εξής μονάδες:
 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος
 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης
Επίσης, οι ακόλουθες Σμηναρχίες:
 123 Σμηναρχία Τεχνικής Εκπαίδευσης
 128 Σμηναρχία Εκπαίδευσης Τηλεπικοινωνιών - Ηλεκτρονικών
Στο χώρο εδρεύουν και οι παρακάτω σχολές:
 Σχολή Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας
 Σχολή Υπαξιωματικών Διοικητικών
 Σχολή Ιπτάμενων Ραδιοναυτίλων
 Σχολή Διοίκησης και Επιτελών Πολεμικής Αεροπορίας
 Κέντρο Εκπαίδευσης Προσωπικού Αεράμυνας
 Κέντρο Εκπαίδευσης Φρουρών Σκύλων
Τέλος, οι ακόλουθες Μοίρες εδρεύουν στο χώρο:
 361 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος
 362 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος
 363 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος
 364 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος,

Ατυχήματα και συμβάντα 
Στις 27 Δεκεμβρίου 1991, ένα αεροσκάφος τύπου Douglas C-47B KK171 της Πολεμικής Αεροπορίας καταστράφηκε ολοκληρωτικά σε ατύχημα στο Αεροδρόμιο Τατοΐου. Ένα από τα 6 μέλη πληρώματος σκοτώθηκε.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα Αερολέσχης Δεκέλειας
 Ιστοσελίδα Αερολέσχης Μεσογείων
 Ιστοσελίδα Αερολέσχης Αθηνών

Αεροδρόμια στην Ελλάδα
Στρατιωτικά αεροδρόμια στην Ελλάδα
Pulp

Οι Pulp ήταν αγγλικό εναλλακτικό ροκ συγκρότημα που εντάχθηκε στο κίνημα της Μπριτ ποπ. Δημιουργήθηκαν το 1978 στο Σέφιλντ και εμβληματική φιγούρα τους υπήρξε ο τραγουδιστής τους Τζάρβις Κόκερ.

Δισκογραφία

Άλμπουμς
 It (1983)
 Freaks (1987)
 Separations (1992)
 His 'n' Hers (1994)
 Different Class (1995)
 This Is Hardcore (1998)
 We Love Life (2001)

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Britpop συγκροτήματα
Αγγλικά rock συγκροτήματα
Κρατικός Αερολιμένας Επιταλίου

Ο Κρατικός Αερολιμένας Επιταλίου (συντομογραφία ICAO: LGEP, ΥΠΑ: ΚΑΕΠ) είναι ένα κλειστό αεροδρόμιο στο Επιτάλιο του Νομού Ηλείας. Εγκαινιάστηκε το 1975, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για εμπορική ή επιβατική χρήση. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την εγκατάσταση πυροσβεστικών αεροπλάνων, προτού κλείσει το 2010, λόγω της παρουσίας και της σημασίας των Αερολιμένων σε Ανδραβίδα και Άραξο.

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 1 μέτρου (3 πόδια) από την επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο κατεύθυνσης 13/31, μήκους 648 μέτρων (2.127 πόδια). Οι υποδομές επαρκούν για την υποστήριξη υπερελαφρών αεροσκαφών.

Παραπομπές 

Επιταλιου
Αεροδρομιο Επιταλι
Εφραίμ



Πρόσωπα
Το όνομα Εφραίμ μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα της Εκκλησίας:

Εφραίμ, βιβλικός πατριάρχης, γιος του Ιωσήφ
 Εφραίμ Ιεροσολύμων, πατριάρχης Ιεροσολύμων περιόδου κάπου μεταξύ 111-134
 Εφραίμ ο Σύρος (περ. 305-373), πατέρας της Εκκλησίας και άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας
 Εφραίμ Αντιοχείας (;-545), πατριάρχης Αντιοχείας, χριστιανός άγιος και πατέρας της Εκκλησίας
 Εφραίμ (Σέρβος Πατριάρχης) (1375 - 1380) και (1389 - 1390) 
 Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης (1384-1426), άγιος και μεγαλομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας
 Εφραίμ Β΄ Ιεροσολύμων (1766-1771), πατριάρχης Ιεροσολύμων
 Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης (1912-1998), αγιορείτης μοναχός
 Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης Εφραίμ Στενάκης (1948-)
 Ηγούμενος Εφραίμ (1956-), Ηγούμενος της Μονής Βατοπεδίου, το όνομα του οποίου είχε εμπλακεί στην υπόθεση της Μονής Βοτοπεδίου

Επίσης στα πρόσωπα:

 Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ (1729-1781), Γερμανός συγγραφέας του Διαφωτισμού, δραματικός ποιητής και κριτικός της τέχνης
 Εφραίμ Κατζίρ (1916-2009), 4ος Πρόεδρος του Ισραήλ
 Τζέιμς Εφραίμ Λάβλοκ (1919-), Άγγλος επιστήμονας, συγγραφέας και ερευνητής
 Εφραίμ Κισόν (1924-2005), Ισραηλινός σατιρικός συγγραφέας και δραματουργός
 Γεώργιος Εφραίμ (1989-), Κύπριος ποδοσφαιριστής

 Εφραίμ Κάμποτ, χαρακτήρας του θεατρικού έργου Πόθοι κάτω από τις λεύκες

Άλλες χρήσεις του ονόματος είναι:

 Φυλή του Εφραίμ, μία από τις Δώδεκα φυλές του Ισραήλ
 Όρος Εφραίμ
 Παλίμψηστο του Εφραίμ του Σύρου, μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας

Δρυμός Εφραίμ
Αναφέρεται μία φορά στην Παλαιά Διαθήκη, στο Β΄ Βασιλέων 18:6, ως το μέρος όπου δώθηκε βιαιότατη μάχη μεταξύ του Δαβίδ και του Αβεσσαλώμ, και στην οποία σκοτώθηκε ο τελευταίος από τον Ιωάβ, ο οποίος και σκότωσε όλους τους αιχμαλώτους. Βρίσκεται ανατολικά της Ιορδανίας, όχι μακριά από την πόλη Μαναΐν, και ήταν μέρος του μεγάλου δάσους του Γαλαάδ.

Τοποθεσίες
Το όνομα Εφραίμ εμφανίζεται μία μόνο φορά στην Καινή Διαθήκη, ως το όνομα μιας πόλης κοντά στην έρημο, όπου κατέφυγε ο Ιησούς με τους μαθητές του για να κρυφτεί από τους Εβραίους. 

54 Ἰησοῦς οὖν οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις, ἀλλὰ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου, εἰς Ἐφραὶμ λεγομένην πόλιν, κἀκεῖ διέτριβε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. 
-Κατά Ιωάννη 11:54

Πρόκειται για το σύγχρονο χωριό Ταΐμπε.

Επίσης, υπάρχει ο οικισμός Εφραίμ στην Βουλγαρία.

Πύλη Εφραίμ
Η Πύλη Εφραίμ ήτνα μια πύλη της Ιερουσαλήμ, η οποία αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη τέσσερεις φορές (Βασιλείων Δ΄ 14:13, Παραλειπομένων Β΄ 25:23, Νεεμίας 8:16,  Νεεμίας 12:39). Βρισκόταν στο βόρειο τείχος, και λεγόταν έτσι γιατί οδηγούσε στην περιοχή του Εφραίμ. Μπορεί να ταυτίζεται με την Πύλη του Βενιαμίν, γιατί οδηγούσε επίσης και σε εκείνη την περιοχή. 

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ασινέθ

Η Ασινέθ (εβραϊκά: |אָסְנַת, Osnát), ή Ασεννέθ ή Ασενέθ ή (προφορά στην αγγλική γλώσσα) Ασενάθ (κάποιες φορές μεταφέρεται και ως Οσνάτ, δηλαδή η εβραϊκή προφορά του ονόματος) είναι μια μορφή από το Βιβλίο της Γενέσεως (41:45, 41:50-52), μια αρχαία Αιγύπτια γυναίκα που ο Φαραώ έδωσε για γυναίκα στον Ιωσήφ. Κόρη του Πετεφρή, ιερέα στην Ον, έκανε δύο γιους στον Ιωσήφ, τον Μανασσή και τον Εφραίμ, οι οποίοι έγιναν πατριάρχες των Ισραηλιτικών φυλών του Μανασσή και του Εφραίμ.     

Οι σύγχρονοι μελετητές λένε ότι το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο αιγυπτιακό «αυτή που ανήκει στη (θεά) Νηίθ», και ότι το όνομά της μπορεί να μεταφερθεί φωνητικά από τα ιερογλυφικά του Νέου Αιγυπτιακού Βασιλείου ως Ns-Nt'.

Ελληνιστικά κείμενα
Η Γέννεσις δεν αναφέρει τίποτα άλλο για την Ασινέθ, αλλά η ιστορία της εμπλουτίζεται στο απόκρυφο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης Ιωσήφ και Ασινέθ''. Εκεί, είναι μια παρθένα που απορρίπτει αρκετούς άξιους μνηστήρες για χάρη του Ιωσήφ, αλλά εκείνος δεν δέχεται μια ειδωλολάτρισσα για γυναίκα. Η Ασινέθ κλειδώνεται σε έναν πύργο και απαρνείται την ειδωλολατρία για χάρη του Θεού του Ιωσήφ, και δέχεται την επίσκεψη ενός αγγέλου ο οποίος δέχεται τη μεταστροφή της. Ακολουθεί ένα τελετουργικό που περιλαμβάνει μια κυψέλη. Την καλύπτουν μέλισσες και την τσιμπάνε στα χείλη της για να απομακρύνουν τις ψεύτικες προσευχές στους ειδωλολατρικούς θεούς του παρελθόντος της. Τώρα ο Ιωσήφ δέχεται να την παντρευτεί, και κατόπιν αυτή γεννάει τους γιους του, Μανασσή και Εφραίμ.      

Ο γιος του Φαραώ θέλει για δικιά του την Ασινέθ, και συνωμοτεί για σκοτώσει τον Ιωσήφ με τη βοήθεια των αδελφών Δαν και Γαδ. Παρεμβαίνει όμως ο πιστός αδελφός Βενιαμίν, και τελικά ο γιος του Φαραώ σκοτώνεται.    

Η Ασινέθ συγχωρεί τους συνωμότες, και μαζί με τον Ιωσήφ κυβερνούν την Αίγυπτο για 48 χρόνια, μετά τα οποία περνάνε το στέμμα στον εγγονό του Φαραώ.

Ραβινική λογοτεχνία
Το Μιδράς Pirke De-Rabbi Eliezer καταγράφει την άποψη ότι η Ασινέθ ήταν στην πραγματικότητα η κόρη της αδελφής του Ιωσήφ Δείνας, και ότι η σύλληψη της έγινε από τον βιασμό της Δείνα από τον Σέχεμ. Η ιστορία περιγράφει ότι μεταφέρθηκε από αγγέλους στην Αίγυπτο όπου υιοθετήθηκε. Σε κάποιες εκδοχές, αναγνωρίζεται από μια ειδική πλάκα που είχε τοποθετήσει ο Ιακώβ στο λαιμό της, που έφερε το όνομα του Θεού, και την ιστορία της σύλληψής της.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Ασινέθ ως αγία (Δικαία Ασινέθ), και εορτάζει τη μνήμη της την Κυριακή προ των Χριστουγέννων, ή αλλιώς Κυριακή των Προπατόρων.

«Κάλλει παρῆλθεν ἥλιος μὲν ἀστέρας,
Ἡ δ' Ἀσινὲθ μοι τὰς ὑφ' ἥλιον κόρας.»

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Text of Joseph and Asenath 

Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Μάικ Σάμερμπι

Ο Μάικ Σάμερμπι (αγγλ: Mike Summerbee) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν πρέσβης της Μάντσεστερ Σίτι. Μεγάλωσε στο Τσέλτεναμ της Αγγλίας, όπου χάρη στον γυμναστή που είχε στο σχολείο του, αγάπησε τον αθλητισμό κι έγινε ποδοσφαιριστής.

Καριέρα

Επαγγελματικό ποδόσφαιρο 
Η πρώτη του εμφάνιση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο έγινε με την Σουίντον Τάουν σε ηλικία 16 ετών. Συνολικά έκανε πάνω από 200 εμφανίσεις με την ομάδα αυτήν σκοράροντας 38 φορές. Στο 1965, ο προπονητής Τζο Μέρσερ της Μάντσεστερ Σίτι πήρε τον Μάικ στην ομάδα του έναντι 35.000 £.  Εκείνη την σεζόν ξεκίνησε βασικός σε κάθε ματς, ο μοναδικός παίχτης της ομάδας που πέτυχε κάτι τέτοιο. Παίζοντας ως δεξί εξτρέμ έγινε ζωτικής σημασίας παίχτης για την ομάδα του και κατέκτησε 4 τρόπαια σε 3 χρόνια. Ήταν φλογερός χαρακτήρας και χαρακτηρίστηκε ως 'εκδικητικός' από τον Φράνσις Λι. Το 1975 μετακινήθηκε στην Μπέρνλεϊ Φ.Κ. έναντι 25.000 £ αφού είχε κάνει πάνω από 350 εμφανίσεις για την Σίτι σκοράροντας 47 φορές. Ο Σάμερμπι, την παραμονή Χριστουγέννων του 1976 υπέγραψε με την Μπλάκπουλ ΦΚ κάνοντας μόλις 3 εμφανίσεις. Τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν η Στόκπορτ Κάουντι ΦΚ. Με την Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) έκανε μόλις 8 εμφανίσεις στο Μουντιάλ  του 1970.

Μετά το ποδόσφαιρο 
Εκτός ποδοσφαίρου είχε επιτυχημένες επιχειρήσεις με τον Τζορτζ Μπεστ. Επίσης έπαιξε σε μια ταινία του Σιλβέστερ Σταλόνε με τίτλο Η μεγάλη απόδραση των 11. Ο γιος του, Νίκι, ακολούθησε τα χνάρια του και αφού έπαιξε με την Σουίντον και την Μάντσεστερ Σίτι, πήγε στην Σάντερλαντ ΑΦΚ.

Τίτλοι

Μάντσεστερ Σίτι 
Πρωτάθλημα 2ης Κατηγορίας (1965-66)
Πρωτάθλημα 1ης Κατηγορίας (1967-68)
Κύπελλο Αγγλίας (1969)
Λιγκ Καπ (1970)
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο) (1970)

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφία της καριέρας του

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας U23
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968
Ποδοσφαιριστές Σουίντον Τάουν
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Μπέρνλι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπλάκπουλ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Στόκπορτ Κάουντι
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Στόκπορτ Κάουντι ΦΚ
Άγγλοι επιχειρηματίες
Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Ρωσοκριμαϊκός πόλεμος (1571)

Ο Ρωσοκριμαϊκός πόλεμος του 1571, ήταν πόλεμος ανάμεσα στο Βασίλειο της Ρωσίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο οποίος προκλήθηκε από τον τουρκικό επεκτατισμό κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.

Ιστορικό
Τον Μάιο του 1571 ισχυρός στρατός ενισχυμένος από το Χανάτο της Κριμαίας με 120.000 περίπου άνδρες  και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με 80.000 Τατάρους, 33.000 Τούρκους και 7.000 γενίτσαρους  με επικεφαλής τον Χαν της Κριμαίας Ντεβλέτ Α΄ Γκιρέι, καθώς και διάφορες ορδές από Νογκαι και στρατεύματα των Τσερκέζων, παρέκαμψαν τις αμυντικές οχυρώσεις του Σερπούχοφ στον ποταμό Οκά, διέσχισαν τον παραπόταμο του Ούγκρα και περικύκλωσαν τμήμα 6.000 ανδρών του ρωσικού στρατού και το συνέθλιψαν. Οι ρωσικές δυνάμεις μη έχοντας τις απαραίτητες δυνάμεις για να σταματήσουν την εισβολή, υποχώρησαν προς την Μόσχα. Ο ρωσικός αγροτικός πληθυσμός κατέφυγε επίσης στην πρωτεύουσα. Ο στρατός από το Χανάτο της Κριμαίας κατέστρεψε τις απροστάτευτες πόλεις και τα χωριά γύρω από την Μόσχα και στη συνέχεια, με εντολή του Χαν  Ντεβλέτ Α΄ Γκιρέι, έβαλε φωτιά σε προάστια της πρωτεύουσας.

Καταστροφή της Μόσχας
Λόγω του ισχυρού ανέμου, η φωτιά γρήγορα επεκτάθηκε σε μεγάλη πυρκαγιά σε όλη την πρωτεύουσα. Οι κάτοικοι της πόλης, όσοι επιβίωσαν, κυνηγημένοι από τις φλόγες, έσπευσαν για διαφυγή προς τη βόρεια πύλη της πρωτεύουσας. Ο ρωσικός στρατός, στις καταστάσεις πανικού που ακολούθησαν, διέσπασε την τάξη του και διαλύθηκε -καθώς, ήδη, ο επικεφαλής στρατηγός του, πρίγκιπας Ιβάν Ντιμιτρίεβιτς Μπέλσκι (Prince Ivan Dmitrievich Belsky) είχε χάσει τη ζωή του κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς αυτής- και αναμίχθηκε μαζί με τους πρόσφυγες. Μέσα σε τρεις ώρες, η Μόσχα είχε καεί εντελώς. Μετά από μια ημέρα ακόμα λεηλασιών ο οθωμανικός στρατός ξεκίνησε τη διαδρομή στο δρόμο προς το Ριαζάν (Ryazan) και τις στέπες του.

Αποτελέσματα
Μελετητές υπολογίζουν ως 80.000 περίπου, τα θύματα του Ρωσοκριμαϊκού πόλεμου του 1571 (εισβολή, μάχες, πυρκαγιά) , ενώ περίπου 150.000 ήταν οι Ρώσοι που αιχμαλωτίσθηκαν. Ο πρέσβης του Πάπα και του Βατικανού Αντόνιο Ποσσεβίνο (Antonio Possevino, 1533 – 1611),  αναφέρει, το 1580, ότι ο πληθυσμός της Μόσχας, δεν υπερέβαινε τις 30.000 κατοίκους, αν και το 1520  αριθμούσε περίπου  100.000 κατοίκους.

Δείτε επίσης

 Ρωσοκριμαϊκοί πόλεμοι, Πυρκαγιά της Μόσχας (1571)

Παραπομπές

Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Εμμανουήλ Καραλής

Ο Εμμανουήλ Καραλής (γεννημένος στις 20 Οκτωβρίου του 1999) είναι Έλληνας αθλητής του άλματος επί κοντώ.

Βιογραφικά στοιχεία
Κατάγεται από τον Πύργο Ηλείας. Ο πατέρας του, Χάρης, μεγάλωσε στον Πύργο Ηλείας, όπως και η μητέρα του, Σάρα, η οποία κατάγεται από την Ουγκάντα. Ο Καραλής ανήκει στο τμήμα στίβου του Γ.Σ. Κηφισιάς και προπονούταν με τον Βασίλη Μεγαλοοικονόμου.

Έχει συμμετοχές σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U18, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U18 του 2015 και σε δύο Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου, το 2015 και το 2016 καθώς και σε μια Ολυμπιάδα στο Τόκιο της Ιαπωνίας το 2020 όπου κατέκτησε την 4η θέση ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του σε κλειστό στίβο (5.80). Η μεγαλύτερη διάκρισή του είναι το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U18 το 2015 που πραγματοποιήθηκε στο Κάλι της Κολομβίας. Σε εθνικό επίπεδο, ο Καραλής κέρδισε την τρίτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 2016 που αποτελεί την μεγαλύτερη διάκρισή του σε πρωτάθλημα ανωτέρου επιπέδου. 

Το προσωπικό ρεκόρ του είναι 5.80μ., που το πραγματοποίησε το 2021 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο και 5.80μ. στον κλειστό, που το πραγματοποίησε το 2018 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου. Η καλύτερη επίδοσή του τόσο στον ανοιχτό όσο και στον κλειστό στίβο αποτελεί τις κορυφαίες επιδόσεις όλων των εποχών σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο στην κατηγορία κάτω των 18 ετών (U18) σε κάθε τομέα ξεχωριστά, αλλά και συνολικά η επίδοσή του στον ανοιχτό. Επίσης ο Καραλής βελτίωσε το Ελληνικό Εθνικό ρεκόρ Παίδων που ήταν 5.54 από τον ίδιο και ισοφάρισε το Ελληνικό Εθνικό ρεκόρ Νέων Ανδρών. Η επίδοσή του στον κλειστό συνιστά παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία U20.

Προσωπικά ρεκόρ 

Άλμα επί κοντώ (Ανοιχτός) – 5.80 (Τόκιο 2021)
Άλμα επί κοντώ (Κλειστός) – 5.80 (Μπέρμιγχαμ 2018)

Επιτεύγματα

Εθνικές διοργανώσεις

Διεθνείς διοργανώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εμμανουήλ Καραλής προφίλ στην IAAF

Καραλής Εμμανουήλ
Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Έλληνες αφρικανικής καταγωγής
Νικητές Ανερχόμενου Αστεριού της Χρονιάς των Βαλκανίων
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Σουπρολίγκα ανδρών 2000-01

Η Σουπρολίγκα (FIBA SuproLeague) αποτέλεσε τη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης, που διεξήγαγε η FIBA την περίοδο 2000-01. Μέχρι εκείνη την εποχή υπήρχε μία διοργάνωση, το Κύπελλο Πρωταθλητών Ευρώπης της FIBA, όμως, την περίοδο 2000-01 οι κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες χωρίστηκαν σε δύο διακριτές διοργανώσεις του ίδιου επιπέδου που διεξάγονταν παράλληλα, η «Σουπρολίγκα» της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) και η «Ευρωλίγκα» μιας νεοϊδρυθείσας τότε εταιρείας (Euroleague Basketball) σε συνεργασία με την Ένωση Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Συνδέσμων Καλαθοσφαίρισης (ULEB).

Οι ομάδες διχάστηκαν 
Η Ευρωλίγκα (ιστορικά γνωστή ως «Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης») ιδρύθηκε αρχικά από τη FIBA ​​και διεξαγόταν υπό τη σκέπη της από το 1958 μέχρι το καλοκαίρι του 2000, ολοκληρώνοντας την περίοδο 1999–2000. Τότε ήταν που δημιουργήθηκε η εταιρεία Euroleague Basketball.

Περιέργως, η FIBA ​​δεν είχε ποτέ ως εμπορικό σήμα το όνομα «Euroleague» οπότε η Euroleague Basketball το χρησιμοποίησε απλά χωρίς νομικό πρόβλημα, επειδή η FIBA ​​δεν μπορούσε να κινηθεί νομικά γι' αυτό, έτσι έπρεπε να βρει ένα νέο όνομα για τη διοργάνωση. Οπότε, η περίοδος 2000–2001 ξεκίνησε με 2 διακριτές κορυφαίες ευρωπαϊκές διοργανώσεις επαγγελματικών ομάδων καλαθοσφαίρισης, τη «Σουπρολίγκα» και τη νέα «Ευρωλίγκα».

Το ρήγμα στο κορυφαίο επίπεδο ευρωπαϊκών διασυλλογικών διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, αρχικά δεν έδειξε σημάδια υποχώρησης. Κορυφαίοι σύλλογοι χωρίστηκαν μεταξύ των δύο πρωταθλημάτων, με τον Παναθηναϊκό, τη Μακάμπι, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Εφές Πίλσεν να παραμένουν στη FIBA, ενώ ο Ολυμπιακός, η Κίντερ Μπολόνια, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Ταού Κεράμικα και η Μπενετόν Τρεβίζο εντάχθηκαν στη Euroleague Basketball.

Δύο ηπειρωτικές πρωταθλήτριες 
Το Μάιο του 2001, η Ευρώπη είχε δύο ηπειρωτικές πρωταθλήτριες, τη Μακάμπι της Σουπρολίγκα (FIBA) και την Κίντερ Μπολόνια της Ευρωλίγκας (Euroleague Basketball / ULEB). Οι ηγέτες των δύο οργανισμών συνειδητοποίησαν την ανάγκη να καταλήξουν σε μία ενιαία διοργάνωση. Κατά τη διαπραγμάτευση που ακολούθησε, η Euroleague Basketball ήταν σε πλεονεκτική θέση έναντι της FIBA, η οποία και συμφώνησε τελικά με τους όρους της. Ως αποτέλεσμα, η Ευρωλίγκα ενσωματώθηκε πλήρως υπό τη σκέπη της Euroleague Basketball, ενώ οι ομάδες που συμμετείχαν στη Σουπρολίγκα, εντάχθηκαν στη νέα Ευρωλίγκα. Σήμερα είναι αποδεκτό το γεγονός ότι εκείνη την περίοδο υπήρξαν δύο πρωταθλήτριες ομάδες καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.

Ο σχηματισμός της νέας Ευρωλίγκας 
Ένα χρόνο αργότερα, η Euroleague Basketball και η FIBA ​​αποφάσισαν ότι η Ευρωλίγκα θα είναι η κύρια ηπειρωτική διοργάνωση, στην οποία θα μετέχουν οι κορυφαίοι επαγγελματικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης της Ευρώπης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 SuproLeague - FIBA Europe
 Linguasport.com SuproLeague 2001
 Eurobasket.com SuproLeague

2000-01
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλίγκα ανδρών 2001-02

Η Ευρωλίγκα 2001–02 ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου του 2001, και τελείωσε με τον τελικό του Final Four στις 5 Μαΐου του 2002, στην αρένα PalaMalaguti στην Μπολόνια της Ιταλίας. 32 ομάδες διαγωνίστηκαν για το τρόπαιο, το οποίο κατακτήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Ο Μιρσάντ Τερκτζάν ήταν ο MVP της κανονικής περιόδου και ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα ανακηρύχθηκε MVP του Top 16 και του Final Four.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Euroleague 2001/02 ULEB Euroleague 2001/02
Euroleague.net - Official Euroleague homepage.
Eurobasket.com - Popular basketball news site.
TalkBasket.net - Basketball forum.

2002
Ευρωλιγκα ανδρων
Ευρωλιγκα ανδρων
Bohemian Rhapsody

To "Bohemian Rhapsody" είναι τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος Queen. Γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον τραγουδιστή του σχήματος Φρέντι Μέρκιουρι και συμπεριλήφθηκε στον δίσκο του συγκροτήματος A Night at the Opera, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1975. Πρόκειται για μία σουίτα έξι λεπτών, αποτελούμενο από πολλά μέρη, χωρίς να διαθέτει κουπλέ. Έχει εισαγωγή, μέρη με μπαλάντα, ένα οπερικό πέρασμα που καταλήγει σε ένα hard rock / heavy metal ήχο. Το τραγούδι γραμμένο τη δεκαετία του 1970, προσεγγίζει περισσότερο το είδος της progressive rock. Ενώ αποτέλεσε την ακριβότερη κυκλοφορία single που έγινε ποτέ, έως εκείνη την εποχή.

Όταν κυκλοφόρησε ως single αποτέλεσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία και παρέμεινε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ για εννέα εβδομάδες, πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα έως τον Ιανουάριο του 1976. Το 1991, έφτασε ξανά στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, παραμένοντας εκεί για πέντε εβδομάδες, και έγινε το τρίτο πιο επιτυχημένο single σε πωλήσεις στη Μεγάλη Βρετανία. Πέρα από εκεί κατέκτησε την κορυφή και σε άλλα τσαρτ όπως της Ολλανδίας, του Καναδά, της Νέας Ζηλανδίας και της Ιρλανδίας, ενώ αργότερα έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα εισπρακτικά single παγκοσμίως. Στις ΗΠΑ, με την πρώτη κυκλοφορία, το 1976, έφτασε το νούμερο 9 στα τσαρτ. Το 1992, όμως, επέστρεψε στα αμερικανικά τσαρτ, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση, μετά τη χρήση του στην ταινία Wayne's World.

Παρά τις ανάμεικτες κριτικές που δέχτηκε, το κομμάτι παραμένει ανάμεσα στα πιο γνωστά τραγούδια των Queen, και εμφανίζεται συχνά σε διάφορες λίστες που αφορούν τα σπουδαιότερα τραγούδια όλων των εποχών. Το single συνοδεύτηκε με ένα βίντεο για την προώθηση του κομματιού, που θεωρήθηκε πρωτοποριακό. Το περιοδικό Rolling Stone ανέφερε: «Η επιρροή του δεν μπορεί να υπερεκτιμηθεί, αφού "εφηύρε το video clip", επτά χρόνια πριν από την έναρξη του MTV». Το 2004, το τραγούδι εισήχθη στο Grammy Hall of Fame. Το 2012, το κομμάτι έπιασε την κορυφή σε μία ψηφοφορία του τηλεοπτικού σταθμού ITV, ως το πιο αγαπημένο τραγούδι στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανάμεσα σε 60 άλλα τραγούδια. Τον Δεκέμβριο του 2018 ανακοινώθηκε πως είναι το δημοφιλέστερο τραγούδι του 20ου αιώνα στο διαδίκτυο. Το 2019 έφτασε τις 1 δισεκατομμύριο προβολές στο Youtube. Έχει δημιουργηθεί μία διασκευή βίντεο από τα Muppets που έγινε viral και αργότερα κυκλοφόρησε ως single.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημα YouTube videos:
 Original music video
 Live at Wembley
 Live at The Bowl
 Hungarian Rhapsody: Live in Budapest
 Queen Play Rock Band Live at Wembley Stadium
 Queen + Paul Rodgers (Live)
 Freddie Mercury Tribute Concert (with Elton John and Axl Rose)
  Brian May Video On The Creation of Bohemian Rhapsody

Τραγούδια των Queen
Τραγούδια του 1975
Singles του 1975
Singles του 1976
Singles του 1991
Singles του 1992
Singles της Elektra Records
Singles της Parlophone
Singles της EMI Records
Singles της Hollywood Records
Βλαντίμιρ Μακόφσκι

Ο Βλαντίμιρ Ιγκόροβιτς Μακόφσκι (Ρωσικά: Владимир Егорович Маковский),γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου(Ιουλ. 26 Ιανουαρίου) 1846 στην Μόσχα και πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 1920 στην Αγ. Πετρούπολη, ήταν  ζωγράφος, συλλέκτης έργων τέχνης και δάσκαλος.

Βιογραφία 

Ο Μακόφσκι ήταν ο γιος του συλλέκτη Ιεγκόρ Ιβάνοβιτς Μακόβσκι, ο οποίος ήταν ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Καλών Τεχνών της Μόσχας. Ο Μακόφσκι είχε τρία αδέλφια, τον Νικολάι Μακόφσκι, τον Κονσταντίν Μακόφσκι και την Αλεξάνδρα Μακόφσκι, όλοι τους ήταν διάσημοι ζωγράφοι. Ο Μακόφσκι σπούδασε στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, τελείωσε τις σπουδές του το 1869 και το επόμενο έτος έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας "Πιριντβίζνικι" (ρωσικά: Передви́жники, Ελληνικά: Περιπλανώμενοι), όπου μετά από πολλά χρόνια εργασίας τον έφερε σε ηγετική θέση.

Τα έργα του Μακόφσκι χαρακτηρίζονται από χιούμορ καθώς και από ειρωνεία και περιφρόνηση. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 απεικόνιζε κυρίως την ζωή σε μικρές λαϊκές πόλεις. Ο πίνακας, "Ο πωλητής χυμού σταφύλι" (1879), "Διατήρηση φρούτων" (1876) και "Ο συγχαίρων" (1878) απεικονίζουν διάφορες σκηνές με χαρούμενο ύφος όπου σου προκαλούν γέλιο . Άλλα έργα του, όπως "Ο ευεργέτη" (1874) και "Ο κατάδικος» (1878) είναι έργα με τα οποία ο Μακόφσκι είτε επικρίνει την ψεύτικη συμπάθεια της αριστοκρατίας προς τους φτωχούς, ή εφιστά την προσοχή στην καταπίεση και τις διώξεις από την τσαρική χωροφυλακής. Το 1878, έγινε ακαδημαϊκός.Την δεκαετία του 1880, κατά τη διάρκεια της ρωσικής "δημοκρατικής" ζωγραφική, ο Μακόφσκι έκανε μερικά από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1882, έγινε καθηγητής στο Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας μετά το θάνατο του Βασίλι Περόφ. Μερικά από τα μεγαλύτερα έργα του Μακόφσκι της περιόδου αυτής είναι: "Στο προθάλαμο του Δικαστηρίου της συνδιαλλαγής» (1880), "Ο ελεύθερος κατάδικος" (1882), και "Η κατάρρευση της Τράπεζας" (1881). Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880, ο Μακόφσκι άρχισε να παράγει πιο ζοφερή έργα. Κάποια από τα έργα αυτής της περιόδου είναι: "Δεν θα πας" (1892), και "Στην λεωφόρο" (1888).

Το 1894, ο Μακόφσκι έγινε πρύτανης της προπαρασκευαστικής σχολής της Ακαδημίας Τέχνης. Μετά την πρώτη ρωσική επανάσταση, ζωγράφισε τον πίνακα "9 Ιανουαρίου 1905, στο νησί Βασιλιέφσκι" στο οποίο απεικονίζεται η ένοπλη αστυνομία να πυροβολεί σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους. Στον πίνακα "Οι θυσίες στο Χοντίνκα" απεικονίζεται ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της τελετής στέψη του Νικολάου 'Β το 1896. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ο Μακόφσκι βοήθησε στην μεταφορά των ρεαλιστικών τεχνικών στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, ο οποίος τότε ήταν ακόμα σε πρώιμο στάδιο.

Επιλεγμένα έργα

Παραπομπές

Πηγές
 Vladimir Fiala, Russian Painting of the 18th and 19th Centuries, translated by Jean Layton, Artia, 1981
 https://web.archive.org/web/20160322023111/http://www.artsait.ru/art/m/makovskyV/main.htm
 https://web.archive.org/web/20160304192042/http://artpoisk.info/artist/makovskiy_vladimir_egorovich_1846/
 http://artcyclopedia.ru/makovskij_vladimir_egorovich.htm
 http://www.staratel.com/pictures/ruspaint/368.htm

Ρώσοι ζωγράφοι
Συλλέκτες έργων τέχνης
Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων

Η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (Ε.Ε.Ε.Π.) αποτελεί ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Ιδρύθηκε αρχικά το 2004 ως «Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Τυχερών Παιχνιδιών» (Ε.Ε.Ε.Τ.Π.), ενώ πήρε τη σημερινή της ονομασία το 2011. Είναι επιφορτισμένη με τον έλεγχο, τη ρύθμιση και την εποπτεία των παιγνίων τα οποία λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα.

Η ΕΕΕΠ καταρτίζει επίσης τη λεγόμενη «μαύρη λίστα», στην οποία περιλαμβάνονται ιστότοποι παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνίων, οι οποίοι δεν διαθέτουν την απαιτούμενη άδεια λειτουργίας στην Ελλάδα. Η ΕΕΕΠ έπειτα από συνεχείς ελέγχους ανανεώνει συχνά την blacklist.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνικές ανεξάρτητες αρχές