Banca d'Italia

Η Τράπεζα της Ιταλίας, γνωστή στα ιταλικά ως [La] Banca d'Italia, επίσης γνωστή ως Bankitalia, είναι η κεντρική τράπεζα της Ιταλίας και μέλος του ευρωπαϊκού συστήματος των Κεντρικών Τραπεζών. Βρίσκεται στο Palazzo Koch στην Ρώμη. Ο τωρινός διευθυντής της τράπεζας είναι ο Ignazio Visco, που ανέλαβε καθήκοντα την 1η Νοεμβρίου 2011.

Λειτουργία 
Μετά την ανάληψη της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής το 1998 από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εντός του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, η Τράπεζα της Ιταλίας εφαρμόζει τις αποφάσεις, εκδίδει τραπεζογραμμάτια του ευρώ, αποσύρει και καταστρέφει τα φθαρμένα κομμάτια.

Ως εκ τούτου, η κύρια λειτουργία της Τράπεζας της Ιταλίας αποτελεί η τραπεζική και η χρηματοοικονομική εποπτεία. Ο στόχος της είναι να εξασφαλιστεί η σταθερότητα και η αποτελεσματικότητα του συστήματος αλλά και η συμμόρφωση προς τους κανόνες και τους κανονισμούς της τράπεζας. Η Τράπεζα της Ιταλίας το επιδιώκει αυτό μέσω ελέγχων και συνεργασίας με κυβερνητικές αρχές αλλά και με δευτερογενείς νομοθεσίες.

Μετά την μεταρρύθμιση του 2005, η οποία προκλήθηκε ως αποτέλεσμα των σκανδάλων εξαγοράς, η Τράπεζα της Ιταλίας έχασε την αποκλειστική αντιμονοπωλιακή αρμοδιότητά της στον τομέα της πίστωσης, την οποία μοιράζεται πλέον με την Ιταλική Αρχή Ανταγωνισμού (ιταλικά : Autorità Garante della Concorrenza e del Mercato).

Άλλες λειτουργίες της Τράπεζας της Ιταλίας περιλαμβάνουν την εποπτεία της αγοράς, την εποπτεία του συστήματος πληρωμών και την παροχή υπηρεσιών διακανονισμού, την Υπηρεσία των Δημόσιων Ταμείων, το Κεντρικό Μητρώο Πιστωτικών Ιδρυμάτων, την ανάλυση της οικονομίας και την συμβουλευτική στήριξη των θεσμών.

Από το 2017 η Τράπεζα της Ιταλίας κατέχει 2.451,8 τόνους χρυσού, το οποίο θεωρείται το τρίτο μεγαλύτερο απόθεμα χρυσού στον κόσμο.

Ιστορία 
Η Τράπεζα της Ιταλίας ιδρύθηκε το 1893 με την συγχώνευση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών στην Ιταλία (μετά το σκάνδαλο Banca Romana). Η νέα κεντρική τράπεζα εξέδιδε στην αρχή μόνο χαρτονομίσματα μέχρι το 1926. Μέχρι το 1928, διευθυντής της τράπεζας ήταν ένας γενικός γραμματέας. Από τότε και μέχρι σήμερα, διευθυντής της τράπεζας είναι ένας κυβερνών που εκλέγεται από επιτροπή, με διάταγμα από τον πρόεδρο της ιταλικής δημοκρατίας, και έχει θητεία επτά ετών.

Γενικοί Διευθυντές (1893–1928) 
Giacomo Grillo (1893–1894)
Giuseppe Marchiori (1894–1900)
Bonaldo Stringher (1900–1928)

Κυβερνήτες (1928–σήμερα)
Bonaldo Stringher (1928–1930)
Vincenzo Azzolini (1931–1944)
Luigi Einaudi (1945–1948)
Donato Menichella (1948–1960)
Guido Carli (1960–1975)
Paolo Baffi (1975–1979)
Carlo Azeglio Ciampi (1979–1993)
Antonio Fazio (1993–2005)
Μάριο Ντράγκι (2005–2011)
Ignazio Visco (2011–σήμερα)

Μέτοχοι 
Η Τράπεζα της Ιταλίας κατείχε 300,000 μετοχές με αρχική αξία €25,000. Αρχικά διάσπαρτες στις τράπεζες ολόκληρης της Ιταλίας, οι μετοχές αυτές έχουν τώρα συσσωρευτεί λόγω της συγχώνευσης των ιταλικών τραπεζών την δεκαετία του 1990. Το καταστατικό της τράπεζας αναφέρει ότι τουλάχιστον το 54% των κερδών θα διατίθεται στην ιταλική κυβέρνηση και μόνο το 6% θα διανέμεται με την μορφή μερισμάτων ανάλογα με το μερίδιο των μετοχών. Ο κατάλογος των κύριων συμμετεχόντων έχει ως εξής:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Κεντρικές τράπεζες
Οικονομία της Ιταλίας
Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών