Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι

Οι Αμερικανικές Παρθένες Νήσοι (αγγλικά: United States Virgin Islands) είναι το τμήμα του νησιωτικού συμπλέγματος των Παρθένων Νήσων στην Καραϊβική Θάλασσα που αποτελεί κτήση των ΗΠΑ. Οι αμερικανικές νήσοι, το δυτικό τμήμα της συστάδας, αποτελούνται από τις τρεις μεγαλύτερες εξ αυτών νήσους που είναι ο Άγιος Θωμάς (έκτασης 81 τ.χλμ.), η νήσος Σαιντ Κρουά (Τίμιος Σταυρός) (έκτασης 215 τ.χλμ.) και η νήσος Άγιος Ιωάννης, η ανατολικότερη εξ αυτών, (51 τ.χλμ.) καθώς και 50 άλλες μικρότερες εκ των οποίων οι περισσότερες είναι ακατοίκητες. Πρωτεύουσα είναι η Σαρλότ Αμαλί.

Ο πληθυσμός της χώρας είναι 87.146 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2020 (κατατάσσεται 204η στον κόσμο), ενώ η έκταση είναι 346 τ.χλμ.. Επίσημη γλώσσα είναι τα Αγγλικά και επίσημη θρησκεία είναι ο Χριστιανισμός. Το νόμισμα των νησιών είναι το δολάριο ΗΠΑ.

Το 1917 τις νήσους αυτές αγόρασαν οι ΗΠΑ από τη Δανία για καθαρά στρατηγικούς λόγους.

Ετυμολογία 
Το 1493 ο Χριστόφορος Κολόμβος ονόμασε τα νησιά "Santa Úrsula y las Once Mil Vírgenes" (Η Αγία Ούρσουλα και οι έντεκα χιλιάδες παρθένες) προς τιμήν της Αγίας Ούρσουλας και των 11.000 παρθένων. Το όνομα αργότερα συντομεύτηκε σε «Παρθένες Νήσοι».

Ιστορία

Προ-αποικιακή περίοδος

Οι Αμερικανικές Παρθένες Νήσοι αρχικά κατοικήθηκαν από τους Κίμπονεϊ και τους Αραουάκους, με ορισμένους μελετητές να πιστεύουν ότι τα νησιά κατοικούνταν ήδη από το 1000 π.Χ. Οι Αραουάκοι κατοικούσαν στα νησιά μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν εκτοπίστηκαν από τους πιο επιθετικούς Καραΐβους, μια φυλή από τα νησιά των Μικρών Αντιλλών.

Άφιξη Ευρωπαίων
Ο Χριστόφορος Κολόμβος, το 1493, ήταν ο πρώτος ευρωπαίος που έφτασε στα νησιά στο δεύτερο ταξίδι του στην Αμερική, ο οποίος έδωσε στα νησιά το σύγχρονο όνομά τους. Οι Ισπανοί εγκαταστάθηκαν αργότερα το 1555, με Άγγλους και Γάλλους αποίκους να φτάνουν στο Σαιντ Κρουά από το 1625. Ακολούθησε μια περίπλοκη περίοδο κατά την οποία τα νησιά διεκδικήθηκαν από την Ισπανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία και επίσης την Ολλανδία.

Αποικιακή περίοδος της Δανίας

Η Δανία ενδιαφέρθηκε επίσης για τα νησιά, και η Δανική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών εγκαταστάθηκε στον Άγιο Θωμά το 1672 και στον Άγιο Ιωάννη το 1694, αγοράζοντας αργότερα το Σαιντ Κρουά από τη Γαλλία το 1733. Τα νησιά έγιναν βασιλικές αποικίες της Δανίας το 1754, με το όνομα Δανικά Νησιά Δυτικών Ινδιών (δανικά: De dansk-vestindiske øer). Αρχικά το νόμισμα ήταν το Δανέζικο rigsdaler Δυτικών Ινδιών, που αντικαταστάθηκε από το daler το 1849. Τα νησιά αποδείχτηκαν ιδανικά για φυτείες ζάχαρης - ζαχαροκάλαμο, στις οποίες εργάζονταν σκλάβοι από την Αφρική, και οδήγησαν την οικονομία των νησιών κατά τον 18ο και στις αρχές του 19ου αιώνα. Άλλες καλλιέργειες περιελάμβαναν το βαμβάκι και το λουλάκι. Κατά τη διάρκεια του 17ου-18ου αιώνα, μια αρκετά μεγάλη εβραϊκή κοινότητα άρχισε επίσης να εγκαθίσταται στα νησιά

Το 1733, ο Άγιος Ιωάννης ήταν ο τόπος μιας από τις πρώτες σημαντικές εξεγέρσεις σκλάβων στον Νέο Κόσμο, όταν οι σκλάβοι Akan-Akwamu από τη Χρυσή Ακτή (σύγχρονη Γκάνα) κατέλαβαν το νησί για έξι μήνες. Οι Δανοί κατάφεραν να νικήσουν τους υποδουλωμένους Αφρικανούς με τη βοήθεια των Γάλλων της Μαρτινίκας. Μη θέλοντας να ξανά συλληφθούν, περισσότεροι από δώδεκα από τους ηγέτες πυροβολήθηκαν πριν οι γαλλικές δυνάμεις καταφέρουν να τους συλλάβουν. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 1775, οι σκλάβοι ξεπέρασαν τους Δανούς αποίκους με αναλογία 8 προς 1.

Μετά από μια άλλη εξέγερση σκλάβων στο Σαιντ Κρουά, η δουλεία καταργήθηκε από τον κυβερνήτη Peter von Scholten στις 3 Ιουλίου του 1848, που τώρα γιορτάζεται ως ημέρα χειραφέτησης. Κατά τα επόμενα χρόνια, οι αυστηροί εργατικοί νόμοι εφαρμόστηκαν πολλές φορές, με αποτέλεσμα την εργασιακή ταραχή στο Σαιντ Κρουά το 1878.

Με τις φυτείες να μην είναι πλέον κερδοφόρες, οι Δανοί άποικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν τα κτήματά τους, προκαλώντας σημαντική μείωση του πληθυσμού και της συνολικής οικονομίας. Επιπλέον, ο τυφώνας του 1867 και ο σεισμός και το τσουνάμι επηρέασαν περαιτέρω την οικονομία. Για το υπόλοιπο της περιόδου της δανικής κυριαρχίας, τα νησιά δεν ήταν οικονομικά βιώσιμα και έπρεπε να γίνουν σημαντικά εμβάσματα από τον κρατικό προϋπολογισμό της Δανίας στις αρχές των νησιών.

Αμερικανική αποικιακή περίοδος
Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να ενδιαφέρονται για τα νησιά, και το 1867, συμφωνήθηκε μια συνθήκη για την πώληση του Αγίου Θωμά και του Αγίου Ιωάννη στις ΗΠΑ, αλλά ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε. Επιχειρήθηκαν ορισμένες μεταρρυθμίσεις με στόχο την αναβίωση της οικονομίας των νησιών, αλλά καμία δεν είχε μεγάλη επιτυχία. Ένα δεύτερο σχέδιο συνθήκης για την πώληση των νησιών στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγματεύσεων το 1902, αλλά ηττήθηκε στην ψηφοφορία του κοινοβουλίου της Δανίας με ισοψηφία (επειδή η αντιπολίτευση μετέφερε ένα 97χρονο μέλος στην αίθουσα).

Η έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου έδωσε ένα τέλος στην περίοδο μεταρρυθμίσεων και άφησε και πάλι τα νησιά απομονωμένα. Κατά τη διάρκεια των υποβρυχίων πολεμικών φάσεων του πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες, φοβούμενοι ότι τα νησιά θα μπορούσαν να καταληφθούν από τη Γερμανία ως βάση υποβρυχίων, πλησίασαν ξανά τη Δανία για την αγορά τους. Μετά από λίγους μήνες διαπραγματεύσεων, συμφωνήθηκε τιμή πώλησης 25 εκατομμυρίων δολαρίων σε χρυσό νόμισμα των Ηνωμένων Πολιτειών, που ισοδυναμεί με 587,39 εκατομμύρια δολάρια σε δολάρια του 2019. Ταυτόχρονα, τα οικονομικά της συνεχιζόμενης κατοχής επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το μυαλό των Δανών υπευθύνων λήψης αποφάσεων και προέκυψε συναίνεση υπέρ της πώλησης στο δανικό κοινοβούλιο.

Η Συνθήκη των Δανικών Δυτικών Ινδιών υπογράφηκε τον Αύγουστο του 1916 και ένα δημοψήφισμα για την πώληση πραγματοποιήθηκε στη Δανία τον Δεκέμβριο του 1916, στο οποίο οι ψηφοφόροι ενέκριναν την απόφαση πώλησης. Η συμφωνία ολοκληρώθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1917, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Δανία αντάλλαξαν τις αντίστοιχες επικυρώσεις της Συνθήκης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέλαβαν τα νησιά στις 31 Μαρτίου του 1917 και το έδαφος μετονομάστηκε σε «Αμερικανικές Παρθένες Νήσοι». Κάθε χρόνο, η Ημέρα Μεταβίβασης αναγνωρίζεται ως αργία, για τον εορτασμό της απόκτησης των νησιών από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η αμερικανική υπηκοότητα παραχωρήθηκε σε πολλούς κατοίκους των νησιών το 1927 και το 1932. Το δανέζικο ντάλερ Δυτικών Ινδιών αντικαταστάθηκε από το δολάριο ΗΠΑ το 1934 και από το 1935 έως το 1939 τα νησιά αποτελούσαν μέρος της τελωνειακής περιοχής των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Οργανική πράξη του 1936 και η αναθεωρημένη οργανική πράξη του 1954 ίδρυσαν την τοπική αυτοδιοίκηση. Το 1970, οι ντόπιοι κάτοικοι εξέλεξαν τον πρώτο τους κυβερνήτη, Melvin H. Evans, και από το 1976 τα νησιά άρχισαν να εργάζονται για τη δημιουργία του δικού τους συντάγματος. Ο τουρισμός άρχισε να αναπτύσσεται, με την πάροδο του χρόνου και έγινε ο πιο σημαντικός τομέας της οικονομίας των νήσων.

Το Water Island, ένα μικρό νησί στα νότια του Αγίου Θωμά, διοικείται αρχικά από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ και δεν έγινε μέρος της επικράτειας των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων έως το 1996, όταν μεταφέρθηκαν 50 στρέμματα γης στην τοπική κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα 200 στρέμματα του νησιού αγοράστηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών τον Μάιο του 2005 για 10 $, μια συναλλαγή που σηματοδότησε την επίσημη αλλαγή στη δικαιοδοσία.

Το 1966, η Hess Oil άρχισε να κατασκευάζει διυλιστήριο πετρελαίου. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012, το εργοστάσιο Hovensa που βρίσκεται στο Σαιντ Κρουά ήταν ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια πετρελαίου στον κόσμο, με 494.000 βαρέλια την ημέρα (78.500 m3 / την ημέρα) και συνέβαλε περίπου στο 20% του ΑΕΠ της περιοχής. Το διυλιστήριο έπαψε να λειτουργεί το 2012 και η εγκατάσταση σταμάτησε να εξάγει προϊόντα πετρελαίου το 2014. Κατά το τελευταίο έτος των εργασιών του διυλιστηρίου, η αξία των εξαγόμενων πετρελαιοειδών ήταν 12,7 δισεκατομμύρια δολάρια (φορολογική χρήση 2011). Από το τέλος της διύλισης, η δεξαμενή των 34 εκατομμυρίων βαρελιών λειτουργεί ως εγκατάσταση αποθήκευσης αργού πετρελαίου και πετροχημικών για πελάτες τρίτων. Το κλείσιμο του διυλιστηρίου προκάλεσε τοπική οικονομική κρίση. Μετά την εξαγορά του συγκροτήματος 1.500 στρεμμάτων από την ArcLight Capital Partners, LLC, ιδρύθηκε το 2016 η Limetree Bay Ventures, LLC και εκτελεί ένα έργο ανακαίνισης και επανεκκίνησης του διυλιστηρίου, με δυνατότητα επεξεργασίας έως 200.000 βαρέλια την ημέρα (32.000 m3 / την ημέρα).

Ο τυφώνας Χιούγκο έπληξε τις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους το 1989, προκαλώντας καταστροφικές φυσικές και οικονομικές ζημιές, ιδιαίτερα στο νησί του Σαιντ Κρουά. Η περιοχή χτυπήθηκε και πάλι από τον τυφώνα Μέριλιν το 1995, σκοτώνοντας οκτώ άτομα και προκάλεσε ζημία άνω των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα νησιά επλήγησαν πάλι από τους τυφώνες Μπέρθα, Georges, Lenny και Ομάρ το 1996, 1998, 1999 και 2008, αντίστοιχα, αλλά οι ζημιές δεν ήταν τόσο σοβαρές από αυτές τις καταιγίδες.

Τυφώνες του 2017
Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο τυφώνας Ίρμα κατηγορίας 5 προκάλεσε καταστροφικές ζημιές, ιδιαίτερα στον Άγιο Ιωάννη και τον Άγιο Θωμά. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, ο τυφώνας Μαρία κατηγορίας 5 κατέστρεψε και τα τρία νησιά. Οι άνεμοι στο Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Sandy Point στο Σαιντ Κρουά έφτασαν τα 159 έως 167 km / h μέχρι και τα 220 km / h. Ακόμα πιο δυνατοί άνεμοι πιθανότατα εμφανίστηκαν κάπου στο δυτικό άκρο του νησιού. Οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι και οι άλλες δύο Αμερικανικές Παρθένες Νήσοι, ο Άγιος Ιωάννης και ο Άγιος Θωμάς, ήταν αρκετά βορειοανατολικά για να αποφύγουν τα χειρότερα από τη Μαρία, αλλά επηρεάστηκαν και αυτά, με μεγάλες καταστροφές παντού. Στον Άγιο Θωμά αναφέρθηκε ριπή ανέμου στα 138 km / h. Οι μετεωρολογικοί σταθμοί στο Σαιντ Κρουά κατέγραψαν βροχή 5 και 10 ίντσες από τον τυφώνα και οι εκτιμήσεις για τον Άγιο Ιωάννη και τον Άγιο Θωμά ήταν κάπως λιγότερες. Ο τυφώνας σκότωσε δύο άτομα, και τα δύο στα σπίτια τους: ένα άτομο πνίγηκε και ένα άλλο παγιδεύτηκε κάτω από κατολισθήσεις λάσπης. Ένα τρίτο άτομο υπέστη θανατηφόρα καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια του τυφώνα. Ο τυφώνας προκάλεσε εκτεταμένες και σοβαρές ζημιές στο Σαιντ Κρουά. Μετά από τους δύο τυφώνες, το γραφείο της βουλευτού Stacey Plaskett δήλωσε ότι το 90% των κτιρίων των Παρθένων Νήσων υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν και 13.000 από αυτά τα κτίρια είχαν χάσει τις στέγες τους. Το νοσοκομείο Λούις υπέστη ζημιά στην οροφή και πλημμύρες, αλλά παρέμεινε σε λειτουργία.

Διακυβέρνηση 
Πρόεδρος των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Κυβερνήτης στη χώρα είναι από το 2019 ο Άλμπερτ Μπράιαν, τζούνιορ με αντικυβερνήτη τον Τρεγκέντσα Ρόουτς. Το κοινοβούλιο (του ενός νομοθετικού σώματος) εκλέγεται κάθε δύο χρόνια και αποτελείται από την δεκαπενταμελή Γερουσία. Η θητεία των γερουσιαστών είναι απεριόριστη.

Γενικές εκλογές

2020

2018

Εκλογές Κυβερνήτη στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους 

Κυβερνήτης των νήσων εξελέγη στον δεύτερο γύρο στις 20 Νοεμβρίου 2018 ο Δημοκρατικός Άλμπερτ Μπράιαν, τζούνιορ με ποσοστό 54,54% έναντι 44,14% για τον ανεξάρτητο απερχόμενο κυβερνήτη Κένεθ Μαπ. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη στις 6 Νοεμβρίου 2018 και σε εκείνον ο Μπράιαν είχε λάβει ποσοστό 38% έναντι 33,4 για τον Μαπ.

Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (2018)
Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ χωρίς δικαίωμα ψήφου στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Η μοναδική υποψήφια, Στέισι Πλάσκετ, από το Δημοκρατικό Κόμμα, επανεξελέγη για τρίτη θητεία λαμβάνοντας 16.341 ψήφους (ποσοστό 98,4%).

2010 
Ο Ντε Γιονγκ επανεξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές που έγιναν στις 2 Νοεμβρίου 2010 με ποσοστό 56,27% έναντι 43,58% για τον ανεξάρτητο Κένεθ Μαπ.

2012 
Η Δημοκρατική Ντόνα Κρίστιαν-Κρίστενσεν (εκλεγείσα για 1η φορά το 2010) επανεξελέγη αντιπρόσωπος των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων. 
Στις 6 Νοεμβρίου 2012 παράλληλα με τις γενικές εκλογές εγκρίθηκε η πρόταση για χρήση της βιομηχανικής κάνναβης από το 57% των ψηφοφόρων.

2014 
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2014. Κυβερνήτης εξελέγη στον δεύτερο γύρο (18 Νοεμβρίου) ο ανεξάρτητος Κένεθ Μαπ με ποσοστό 63,89% έναντι 35,87% για την Ντόνα Κρίστιαν-Κρίστενσεν από το Δημοκρατικό Κόμμα.  Μετά την επικράτησή του στον δεύτερο γύρο, ο Μαπ ορκίστηκε Κυβερνήτης στις 5 Ιανουαρίου 2015. Η Στέισι Πλάσκετ εξελέγη αντιπρόσωπος των νησιών στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων με ποσοστό 90% των ψήφων. Στο Κοινοβούλιο, την πλειοψηφία διατήρησαν οι Δημοκρατικοί. Τέλος, την ίδια ημέρα έγινε και δημοψήφισμα, στο οποίο οι πολίτες καταψήφισαν σε ποσοστό 82,4% την πρόταση να αυξηθεί η θητεία των γερουσιαστών από τα δύο χρόνια στα τέσσερα και υπερψήφισαν σε ποσοστό 56,5% την πρόταση για τη χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.

Δημοψηφίσματα

2019 

Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 30 Μαρτίου 2019, το 75% των ψηφισάντων ενέκριναν την αλλαγή στο εκλογικό σύστημα. Όμως το αποτέλεσμα ακυρώθηκε, καθώς η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή (κάτω του 10%) και όχι άνω του 50%, όπως προβλεπόταν.

Δημογραφία 
Ο πληθυσμός της χώρας είναι 87.146 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι -0,42% (εκτίμηση 2021). Ρυθμός γεννήσεων 11,84 γεννήσεις/1000 άτομα πληθυσμού και θανάτων 8,58 θάνατοι/1000 άτομα πληθυσμού (εκτίμηση 2021).
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 τα 80,1 χρόνια (76,8 χρόνια οι άνδρες και 83,5 οι γυναίκες).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι