joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σεφτσέτ Βερλάτσι

Ο Σεφτσέτ ή Σεφκέτ Μπέης Βερλάτσι ( /[ʃɛfcɛt vəɾlat͡si]/, 15 Δεκεμβρίου 1877, Ελμπασάν, Βιλαέτι του Μοναστηρίου, Οθωμανική Αυτοκρατορία – 21 Ιουλίου 1946, Ζυρίχη, Ελβετία) ήταν Αλβανός πολιτικός και εύπορος γαιοκτήμονας. Μετά την κατάληψη της Αλβανίας από τις δυνάμεις της Φασιστικής Ιταλίας το 1939, αποτέλεσε τον πρώτο δωσίλογο πρωθυπουργό της χώρας.

Βιογραφία 
Το 1922, ο Βερλάτσι ήταν ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας της Αλβανίας. Ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος, του μεγαλύτερου συντηρητικού κόμματος στην Αλβανία, το οποίο αντιδρούσε σθεναρά σε οποιαδήποτε αγροτική μεταρρύθμιση που μείωνε την περιουσία των γαιοκτημόνων. Στο Προοδευτικό Κόμμα συμμετείχαν ως μέλη του και φύλαρχοι της βόρειας Αλβανίας και σημαίνοντες μουσουλμάνοι γαιοκτήμονες. 

Στα τέλη του 1922, ο Αχμέτ Ζόγου αρραβωνιάστηκε την κόρη του Βερλάτσι, κερδίζοντας την υποστήριξή του και τη θέση του πρωθυπουργού. 

Στις αρχές του 1924, ο Ζόγου αναγκάστηκε να παραχωρήσει τη θέση του πρωθυπουργού στον Βερλάτσι εξαιτίας ενός οικονομικού σκανδάλου και μιας απόπειρας δολοφονίας στην οποία ο Ζόγου τραυματίστηκε. Ο Βερλάτσι ανέλαβε τη θέση στις 5 Μαρτίου 1924 (ορισμένες πηγές αναφέρουν άλλες ημερομηνίες τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο). Ο Βερλάτσι έμεινε στη θέση του Πρωθυπουργού έως τις 2 Ιουνίου (ή 10 Ιουνίου) και στη συνέχεια διέφυγε στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του επακόλουθου καθεστώτος του Φαν Νόλι, ειδικό δικαστήριο που σύστησε η κυβέρνηση καταδίκασε τον Βερλάτσι σε θάνατο ερήμην μαζί με την κατάσχεση ολόκληρης της περιουσίας του. 

Όταν ο Ζόγου στέφθηκε βασιλιάς το 1928, αμέσως έσπασε τον αρραβώνα του με την κόρη του Βερλάτσι. Έτσι, ο Βερλάτσι έγινε θανάσιμος εχθρός του βασιλιά Ζογ. 

Στις 12 Απριλίου 1939, μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία, ο Βερλάτσι έγινε πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Αλβανίας που σχηματίστηκε υπό την ιταλική κατοχή. Από τις 12 Απριλίου έως τις 16 Απριλίου (έως ότου ο βασιλιάς της Βίκτορας Εμμανουήλ Γ΄ αποδέχτηκε το αλβανικό στέμα), ο Βερλάτσι ήταν αρχηγός του κράτους. Ο Βερλάτσι ονομάστηκε επίσης γερουσιαστής του βασιλείου της Ιταλίας από τον βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ΄. 

Ο Βερλάτσι υποστήριξε τις διεκδικήσεις της Αλβανίας σε περιοχές κατοικούμενες από Αλβανούς σε Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα. 

Στις 28 Νοεμβρίου 1939, στα Τίρανα, υπήρξε μια αντι-ιταλική, αντιφασιστική και αντικυβερνητική διαδήλωση, μαζί με απεργία εργαζομένων σε βιομηχανίες και μεταφορές. 

Ο Βερλάτσι παρέμεινε επικεφαλής της κυβέρνησης μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου (άλλες πηγές αναφέρονται στις 10 Νοεμβρίου ή στις 3 Δεκεμβρίου) 1941. 

Πέθανε το 1946 στη Ζυρίχη της Ελβετίας και τάφηκε στο Προτεσταντικό Νεκροταφείο στη Ρώμη.

Παραπομπές 

Αλβανοί ευγενείς
Γερουσιαστές του Βασιλείου της Ιταλίας
Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Δασικές πυρκαγιές της βόρειας Καλιφόρνιας (2018)

Οι πυρκαγιές της Βόρειας Καλιφόρνιας το 2018 ήταν η πιο θανατηφόρα και καταστροφική πυρκαγιά στην ιστορία της Καλιφόρνιας. Η φωτιά ξεκίνησε στις 8 Νοεμβρίου, 2018 στην κομητεία Μπουτ στην Βόρεια Καλιφόρνια. Η φωτιά προκάλεσε τουλάχιστον 85 θανάτους. Δύο άτομα εξακολουθούν να αγνοούνται μέχρι και σήμερα, ενώ 12 πυροσβέστες τραυματίστηκαν. Η πυρκαγιά κατέκαψε μια έκταση σχεδόν 240.000 στρεμμάτων και κατέστρεψε 18.804 κατοικίες, με το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών να συμβαίνουν εντός των πρώτων τεσσάρων ωρών.  Οι συνολικές ζημιές ανήλθαν στα 16,5 δισ. Δολάρια,

Επίπτωση

Απώλεια ζωής και δομικές ζημιές 

Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, έγινε μνημόσυνο για τους νεκρούς της πυρκαγιάς.

Η κοινότητα Κονκόου και η πόλη Παραντάιζ επλήγησαν από την πυρκαγιά και μεγάλο μέρος των κτιρίων των δύο πόλεων καταστράφηκαν. Η πόλη Μαγκάλια υπέστη επίσης σημαντική ζημιά και η κοινότητα Πούλγκα της Καλιφόρνιας υπέστη ορισμένες ζημιές. Σχεδόν 19.000 κτίρια καταστράφηκαν. Τα περισσότερα ήταν σπίτια, ενώ καταστράφηκαν πέντε σχολεία, μια εκκλησία και το κτίριο του νοσοκομείου Φίδερ Ριβέρα υπέστη σοβαρές ζημιές

Επιπτώσεις στο περιβάλλον 
Ο καπνός της φωτιάς προκάλεσε εκτεταμένη ατμοσφαιρική ρύπανση σε ολόκληρη την Περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο  και την Κεντρική Κοιλάδα  Εκατοντάδες σχολεία έκλεισαν στις 16 Νοεμβρίου. Σύμφωνα με φήμες ο καπνός ήταν ορατός ακόμη και στη Νέα Υόρκη, αφού ο καπνός ταξίδεψε περίπου 5.200 χιλιόμετρα ανατολικά. Σύμφωνα με τον Τζον Μπαλμς, ιατρού στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Μπέρκλεϋ ο οποίος βρίσκεται στο Συμβούλιο Εναέριων Πόρων της Καλιφόρνιας, δήλωσε ότι η πυρκαγιά προκάλεσε την χειρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση στη βόρεια Καλιφόρνια και τα περίχωρα του Σαν Φρανσίσκο.

Παραπομπές
Άιντα Λουπίνο

Η Άιντα Λουπίνο (αγγλικά: Ida Lupino), (4 Φεβρουαρίου 1918 – 3 Αυγούστου 1995), ήταν Αγγλοαμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, σκηνοθέτης και παραγωγός. Θεωρείται ευρέως ως μία από τις  σημαντικότερες  και μία από τις  μοναδικές γυναίκες του κινηματογράφου που δούλευαν στη δεκαετία του 1950 στα στούντιο του Χόλυγουντ. 

Με την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής της, η Λουπίνο συνέγραψε και συν-παράγε αρκετές ταινίες με κοινωνικά μηνύματα και έγινε η πρώτη γυναίκα που σκηνοθέτησε ένα φιλμ νουάρ το «Ο Δολοφόνος της Λεωφόρου» το 1953.

Βιογραφία

Καριέρα 
Η Ίντα Λουπίνο ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός τη δεκαετία του 1930 και την δεκαετία του 1940 μεταπήδησε στη  σκηνοθεσία. Σε  μια εποχή που η τύχη των ηθοποιών καθοριζόταν αποκλειστικά από τα στούντιο, η Λουπίνο ήταν η πρώτη που πήρε στα χέρια της την καριέρα της  με το να σκηνοθετήσει δικές της ταινίες, σε πολλές από τις οποίες ήταν συν-σεναριογράφος και συμπαραγωγός,  επιλέγοντας επιπλέον θεματολογία δύσκολη για την  εποχή όπως η έκφραση της σεξουαλικότητας και οι συνέπειες της, η  ανεξαρτησία αλλά και η εξάρτηση μιας γυναίκας από το άλλο φύλο, ο βιασμός, κ.α. 
Με ύφος φιλμ νουάρ και μικρό προυπολογισμό σε σχέση με αυτά των συναδέλφων της, κατάφερε να παράγει ταινίες εξαιρετικής ποιότητας. 

Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε, χωρίς ωστόσο να μπει το όνομά της στους  τίτλους, ήταν το δράμα του 1949 “Θέλω το παιδί μου”, η οποία ευκαιρία προέκυψε όταν ο σκηνοθέτης Έλμερ Κλίφτον έπαθε έμφραγμα και δεν μπορούσε να συνεχίσει. 

Την ίδια χρονιά  όμως έκανε το επίσημο σκηνοθετικό ντεμπούτο της με την ταινία “Never Fear” με θέμα μια χορεύτρια της οποίας η καριέρα διακόπτεται απότομα λόγω ασθένειας.

Προσωπική ζωή

Πλήρης Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου 
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μούνα αλ‑Χουσεΐν

Η Μούνα αλ‑Χουσεΐν (Muna al-Hussein, γεννημένη Αντουανέτα Εϊβριλ Γκάρντινερ ως Antoinette Avril Gardiner, 25 Απριλίου 1941 -) είναι η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας.

Βιογραφία
Η Μούνα γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1941 στο Τσελμοντίστον του Σάφοκ, κόρη του Ουόλτερ Πέρσι Γκάρντινερ και της Ντόρις Ελίζαμπεθ Σάτον.

Η Μούνα γνωρίστηκε με τον βασιλιά Χουσεΐν περίπου στις αρχές τις δεκαετίας του '60. Παντρεύτηκαν στο Αμμάν στις 25 Μαΐου 1961. Μαζί απέκτησαν 4 παιδιά:
τον Αμπντάλα Β΄ (1962-), παντρεύτηκε την Ράνια Αλ-Γιασσίν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Πρίγκιπα Φαϊσάλ (1963-), παντρεύτηκε (1) την Αλία Αλ-Τάμπα. Απέκτησαν 4 παιδιά; (2) την Σάρα Μπασάμ Καμπάνι. Δεν απέκτησαν παιδιά; (3) την Ζέινα Λούμπαντι. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Πριγκίπισσα Αΐσα (1968-), δίδυμη της Ζέιν, (1) παντρεύτηκε τον Ζέϊγιντ Σαντεντίν Τζαμά. Απέκτησαν 2 παιδιά; (2) παντρεύτηκε τον Άσραφ Μπαναγιότι. Δεν απέκτησαν παιδιά.
την Πριγκίπισσα Ζέιν (1968-), δίδυμη της Αΐσα,  παντρεύτηκε τον Μαζντί Αλ-Σαλέχ. Απέκτησαν 4 παιδιά.

Χώρισαν στις 21 Δεκεμβρίου 1972. Μετά το διαζύγιό της, της επετράπη να κρατήσει το ύφος της Βασιλικής Υψηλότητας και τον τίτλο της Πριγκίπισσας της Ιορδανίας. Συνεχίζει να εργάζεται και να ζει στην Ιορδανία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιορδανοί ευγενείς
Χρυσορράχη Αιτωλοακαρνανίας

Η Χρυσορράχη είναι ημιορεινό χωριό στην Αιτωλοακαρνανία και νοτιοανατολικά της Άρτας σε υψόμετρο περίπου 460 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Χρυσορράχη βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, σε απόσταση 44,5 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία και 23 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση δημιουργήθηκε από κατοίκους του άλλοτε οικισμού Συγγενών, που στη συνέχεια ονομάστηκε Δύο Αλώνια ή Συγγενά. Αναφέρεται επίσημα το 1940 ως Δύο Αλώνια να ανήκει στην τότε κοινότητα Φλωριάδας. Το 1954 με το ΦΕΚ 101Α - 24/05/1954 μετονομάστηκε σε Χρυσορράχη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Παλαιά Φλωριάδα, το Ελαιόφυτο, το Καθαροβούνι, την Καστριώτισσα, την Χρυσοπηγή, το Παλαιόκαστρο και τη Φλωριάδα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Φλωριάδας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 79  κατοίκους.

Σημαντικό αξιοθέατο είναι η Ιερά Μονή Συγγενών η οποία βρίσκεται βορειοανατολικά του χωριού και είναι αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου. Από το 1986 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "επειδή πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα στην επαρχία Bάλτου. Tο καθολικόν της Mονής είναι Bασιλική που χτίστηκε στα 1722 και κοσμείται με τοιχογραφίες, ξυλόγλυπτο τέμπλο, οροφή λαϊκής τέχνης με μικρά ρομβοειδή φατνώματα και φυτική διακόσμηση".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Φλωριάδα Βάλτου από τον ιστότοπο http://www.valtosprovince.com

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Αμφιλοχίας
Nebria holtzi

Το Nebria holtzi είναι είδος σκαθαριού, το οποίο ανήκει στην υποοικογένεια Nebriinae (Νεβριίνες). Το φυτό είναι ενδημικό στο Όρος Ερύμανθος της Πελοποννήσου. Το επιστημονικό όνομα του εντόμου δημιουργήθηκε από τον Κ. Ντάνιελ το 1903.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Nebria holtzi στο Fauna Europaea

Carabidae
Ελληνική Πανίδα
Ανδρέας Παναγιώτου (Κύπριος βουλευτής)

Ο Ανδρέας Παναγιώτου (1936) είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ανδρέας Παναγιώτου γεννήθηκε στην Φυλλιά το 1936. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας και αργότερα σπούδασε νομική στην Αθήνα, ενώ εργαζόταν ως δικηγόρος. Έλαβε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ πρώτα μέλος της νεολαίας της οργάνωσης, ενώ αργότερα συμμετείχε μαζί με τον Μιχαλάκη Καραολή στην εκτέλεση του αστυνομικού Η. Πουλλή, ο οποίος κατηγορείτο ως προδότης. Για τη δράση του συνελήφθη δύο φορές από τις βρετανικές δυνάμεις, καταφέρνοντας ωστόσο να αποδράσει δις.

Την περίοδο των διακοινοτικών συγκρούσεων του 1963-1964 πολέμησε ως εθελοντής στις ελληνοκυπριακές ένοπλες δυνάμεις και αποστρατεύθηκε ως λοχαγός. Κατά τη διάρκεια της Χούντας συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά το 1974 συμμετείχε ενεργά σε κινήσεις εναντίον της παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο.

Πολιτική διαδρομή 
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα
Βουλευτές Λευκωσίας
Κύπριοι δικηγόροι
Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Αντιδικτατορικός αγώνας
Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Πήρεια

Η Πήρεια () ήταν πόλη της Φθιώτιδας στην Αρχαία Θεσσαλία. Το 302 π.Χ., ο Κάσσανδρος σχεδίαζε να μεταφέρει τον πληθυσμό της πόλης στις Φθιώτιδες Θήβες αλλά αυτό απετράπη από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή.

Η τοποθεσία της Πήρειας βρίσκεται στο σύγχρονο Πετρωτό (πρώην Τσατμά).

Παραπομπές

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Ερεικίνιο

Το Ερεικίνιο () ήταν πόλη κράτος της Περραιβίας στην αρχαία Θεσσαλία. Γεωγραφικά, το Ερεικίνιο βρισκόταν κοντά στα σύνορα της αρχαίας Ιστιαιώτιδας.

Η ύπαρξη της πόλης τεκμηριώνεται από επιγραφές, οι οποίες χρονολογούνται τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ.. Στον πόλεμο Ρωμαίων-Σελευκιδών (191 π.Χ.), το Ερεικίνιο κατελήφθη από τους Αθαμάνιους, οι οποίοι συμμετείχαν στον κοινό στρατό που ηγούνταν ο Ρωμαίος Μάρκος Βαίβιος Τάμφιλος και ο Φίλιπππος Ε΄ της Μακεδονίας.

Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης βρίσκεται στο ίδιο σημείο με αυτή του Μεγάλου Ελευθεροχωρίου.

Παραπομπές 

Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Νουρ της Ιορδανίας

Η Νουρ της Ιορδανίας (Noor of Jordan, γεννημένη ως Λίζα Νατζίμπ Χαλαμπάϊ Lisa Najeeb Halaby, 23 Αυγούστου 1951 -) είναι η τέταρτη σύζυγος και χήρα του βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας.

Βιογραφία
Η Νουρ γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1951 στην Ουάσινγκτον, κόρη του Νατζίμπ Χαλαμπάϊ και της Ντόρις Κάρλκουιστ. Ο πατέρας της ήταν ναυτικός πειραματικός δοκιμαστής πιλότος, εκτελεστικός αερομεταφορέας και κυβερνητικός αξιωματούχος.

Στα μέσα της δεκαετίας του '70 γνώρισε τον βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας. Η Νουρ και ο βασιλιάς έγιναν φίλοι ενώ εξακολουθούσε να πενθεί το θάνατο της συζύγου του. Η φιλία τους εξελίχθηκε και το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε το 1978.

Παντρεύτηκαν στις 15 Ιουνίου 1978 στο Αμμάν. Μαζί απέκτησαν 4 παιδιά:
τον Πρίγκιπα Χάμζαχ (1980-), παντρεύτηκε (1) την Νουρ μπιντ Ασέμ μπιν Ναϊγιέφ. Απέκτησαν 1 παιδί; (2) την Μπασμά Μπανί Αχμάντ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
τον Πρίγκιπα Χασίμ (1981-), παντρεύτηκε την Φαχντάχ Μοχάμεντ Αμπουναγιάν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
την Πριγκίπισσα Ιμάν (1983-), παντρεύτηκε τον Ζαγίντ Αζμί Μίρζα. Απέκτησαν 1 παιδί.
την Πριγκίπισσα Ρεϊγιά (1986-)

Η Νουρ ανέλαβε τη διοίκηση του βασιλικού νοικοκυριού και των τριών παιδιών της βασίλισσας Αλία. Είναι το πιο μακροβιότερο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των Επιτρόπων της Διεθνούς Επιτροπής για τους Αγνοούμενους. Από το 2011, είναι πρόεδρος του κινήματος United World Colleges και υποστηρίζει την εκστρατεία διάδοσης των πυρηνικών όπλων Global Zero. Το 2015, η βασίλισσα Νουρ έλαβε το Βραβείο Woodrow Wilson του Πανεπιστημίου Princeton για τη δημόσια υπηρεσία της.

Παραπομπές

 
  A New York Times #1 best seller published in 17 languages

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 King Hussein Foundation website
 Noor Al Hussein Foundation website
 Global Zero Campaign
 Transcript of a speech given at The Kennedy Center For The Performing Arts in 1996
 2002 commencement speech - Mount Holyoke College 

Ιορδανοί ευγενείς
Φαγεντιανή (αιγυπτιακή)

Η αιγυπτιακή φαγεντιανή είναι κεραμική ύλη από πυροσυσσωματώμενο χαλαζία που παρουσιάζει επιφανειακά υαλώδη μετάπτωση η οποία δημιουργεί ένα στιλπνό επίχρισμα ποικίλων αποχρώσεων, κυρίως γαλαζο – πράσινων. Ορίζεται ως «υλικό κατασκευασμένο από κονιορτοποιημένο χαλαζία, καλυμμένο με υαλώδη επίστρωση, συνήθως διαφανές μπλε ή πράσινο ισοτροπικό υάλωμα» και διαχωρίζεται από την κρυσταλλική ένωση του αιγυπτιακού κυανού. Η φαγεντιανή είναι πολύ πιο πορώδης από το καθαυτό γυαλί. Με την τοποθέτησή της σε μήτρες κατασκευάζονται αγγεία, κοσμήματα ή διακοσμητικά αντικείμενα. Παρόλο που περιέχει τα βασικά συστατικά του γυαλιού (πυρίτιο και ασβέστη) και δεν περιείχε καθόλου πηλό έως τις ύστερες περιόδους, η φαγεντιανή συχνά συμπεριλαμβάνεται στις μελέτες της αρχαίας κεραμικής, καθώς κρίνοντας τα αντικείμενα από φαγεντιανή στυλιστικά και κατατάσσοντάς τα εξελικτικά στην ιστορία της τέχνης, βρίσκονται πιο κοντά στους ρυθμούς της κεραμικής τεχνολογίας, παρά στην αρχαία αιγυπτιακή υαλουργία.

Η αιγυπτιακή φαγεντιανή χρησιμοποιήθηκε ευρέως για ποικιλία αντικειμένων μικρού μεγέθους, από μικρές χάντρες μέχρι μικρά αγάλματα, και συναντάται τόσο στις τάξεις των βασιλέων και των ευγενών, όσο και στα λαϊκά στρώματα. Ήταν το συνηθέστερο υλικό κατασκευής των σκαραβαίων, άλλων ειδών φυλακτών, καθώς και ειδωλίων ουσάμπτι. Χρησιμοποιήθηκε στις περισσότερες μορφές της αιγυπτιακής κοσμηματοτεχνίας, καθώς η υαλώδης υφή της ερχόταν σε τέλεια αντίθεση με το απαλό δέρμα. Στα μεγαλύτερης κλίμακας αντικείμενα από φαγεντιανή συμπεριλαμβάνονται κύπελλα και φιάλες, καθώς και πλακίδια που χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στους ναούς. Τα πασίγνωστα αγαλματίδια ιπποπόταμου τα οποία τοποθετούνταν ως κτερίσματα στους τάφους των αξιωματούχων, φθάνουν έως και τα 20 εκ. μήκος, πλησιάζοντας τις μέγιστες διαστάσεις που μπορεί να έχουν τα αντικείμενα από φαγεντιανή, παρόλο που υπάρχουν και εξαιρέσεις. Π.χ. στο Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου στο Λονδίνο εκτίθεται ένα σκήπτρο από φαγεντιανή μήκους 215.9 εκ. το οποίο προέρχεται από την Αίγυπτο και χρονολογείται μεταξύ 1427–1400 π.Χ. (18η Δυναστεία).

Επισκόπηση του όρου 
Ονομάζεται «αιγυπτιακή φαγεντιανή» για να διακρίνεται από την φαγεντιανή (maiolica) που έλαβε την ονομασία της από την πόλη Φαέντσα (Faenza) της βόρειας Ιταλίας πολύ αργότερα, και η οποία είναι πήλινη καλυμμένη με υάλωμα κασσίτερου. Η αιγυπτιακή φαγεντιανή αποτελούσε βασικό εμπορικό προϊόν εξαγωγών κατά την αρχαιότητα, ενώ κατασκευαζόταν επίσης σε πολλά τοπικά εργαστήρια. Συναντάται στην Μεσοποταμία και σε διάφορες περιοχές της Μεσογείου, ακόμα και στη βόρεια Ευρώπη, φθάνοντας ακόμα και σε τοποθεσίες τόσο μακριά από την Αίγυπτο όσο η Σκωτία. Ο όρος χρησιμοποιείται για το υλικό όπου κι αν αυτό φτιάχνεται και οι σύγχρονες επιστημονικές αναλύσεις είναι συχνά ο μόνος τρόπος για να γίνει γνωστή η προέλευση απλών και συνηθισμένων αντικειμένων από φαγεντιανή, όπως είναι για παράδειγμα οι χάντρες.

Παραπομπές

Αρχαία Αίγυπτος
Τέχνη
Κεραμικά υλικά
Νέος Δημοκράτης

Ο Νέος Δημοκράτης ήταν μια καθημερινή κυπριακή εφημερίδα, η οποία εκδιδόταν από το 1949 έως το 1955. Αποτελούσε όργανο της κεντρικής επιτροπής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού (ΑΚΕΛ).

Ιστορικό
Ο Νέος Δημοκράτης διαδέχθηκε την εφημερίδα Δημοκράτης η οποία ανέστειλε την έκδοση της στις 20 Μαρτίου 1949 ύστερα από καταδικαστική απόφαση σύμφωνα με την οποία ο υπεύθυνος της εφημερίδας Μίνως Περδίος φυλακίστηκε για την συγγραφή άρθρου στασιαστικού περιεχομένου. Διασώζονται φύλλα έως τις 31 Μαρτίου 1955. Ωστόσο, υπάρχουν πληροφορίες ότι κυκλοφορούσε έως τον Μάιο του 1955.

Ο Νέος Δημοκράτης είχε μεγάλο μέγεθος (62x46 εκ.), ήταν εννιάστηλη (πλάτος στήλης 4,5 εκ.) και τετρασέλιδη. Ιδιοκτήτης της εφημερίδας παρουσιαζόταν ο Κώστας Χριστοδούλου Μουσκής. Διευθυντής και αρχισυντάκτης ήταν ο δημοσιογράφος Διομήδης Γαλανός. Σύμφωνα με τον νόμο, υπεύθυνος ήταν ο Μιλτιάδης Χριστοδούλου. Αργότερα ως υπεύθυνοι έκδοσης της εφημερίδας παρουσιάζονταν οι Μίνως Περδίος και Νίκος Κατσουρίδης, στελέχη του ΑΚΕΛ.

Παραπομπές

Πηγές 

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο στην ελληνική γλώσσα
Καθημερινές εφημερίδες
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Κομμουνιστικές εφημερίδες
Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού
Υπερνομαρχία Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης

Η υπερνομαρχία Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης ήταν μία από τις τρεις υπερνομαρχίες της Ελλάδας.

Αποτελούνταν από τον νομό Δράμας στα βορειοδυτικά, τον νομό Καβάλας στα κεντρικά και νότια και τον νομό Ξάνθης στα ανατολικά. 

Ο θεσμός καταργήθηκε στις στις 31 Δεκεμβρίου 2010 με την εφαρμογή του  Πρόγραμματος Καλλικράτης

Παραπομπές 

Παλιότερες διοικητικές διαιρέσεις της Ελλάδας
Νίκος Χαρδαλιάς

Ο Νίκος Χαρδαλιάς (Βύρωνας Αθηνών, 10 Νοεμβρίου 1968) είναι Έλληνας πολιτικός. Διατελεί υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη. Πριν από αυτή την θέση, διετέλεσε υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας την περίοδο Μαρτίου 2020 - Αυγούστου 2021.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1968 στον Βύρωνα και κατάγεται από τη Γρανίτσα Ευρυτανίας. Είναι απόφοιτος της Βαρβακείου Προτύπου Σχολής. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Κεντ της Αγγλίας. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επικοινωνία και τα ΜΜΕ. Έχει ειδικευθεί σε θέματα Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

Το 1994 εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος με το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ και τον υποψήφιο Δήμαρχο τότε, Δημήτρη Δράκο, ενώ το 1998 κατέρχεται στις εκλογές ως υποψήφιος Δήμαρχος, επικεφαλής του συνδυασμού ΕΠΟΧΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και συγκεντρώνει ποσοστό 31,9% και 48,9% στον α’ και β’ γύρο αντίστοιχα. Τον Οκτώβριο του 2002, εξελέγη Δήμαρχος Βύρωνα, με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και από το 2003 έως το 2014 υπηρέτησε αυτή τη θέση και από το 2014 έως το 2019 ήταν περιφερειακός σύμβουλος Αττικής. Ο Χαρδαλιάς έχει καταδικαστεί δυο φορές από Ελληνικά δικαστήρια (ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή και 3.000 ευρώ πρόστιμο το 2015 και έξι μήνες με αναστολή το 2016) για ρύπανση στην περιοχή Εργάνη (δασική περιοχή στον Υμηττό) κατά την περίοδο που ήταν δήμαρχος του Βύρωνα. Η ρύπανση αφορά την εναπόθεση απορριμμάτων στην περιοχή κατά τη διάρκεια έργων κατασκευής δρόμων του δήμου. 

Είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, γραμματέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αναπληρωτής γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος. Στις 19 Ιουλίου του 2019, διορίστηκε γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στις 15 Μαρτίου 2020 ορίστηκε υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων. Ανέλαβε μαζί με τον Σωτήρη Τσίοδρα την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την επιδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα, αναλαμβάνοντας το κομμάτι της ανακοίνωσης των μέτρων και της τήρησής τους.

Ανέλαβε τον συντονισμό της αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών το καλοκαίρι του 2021. Στις 16 Αυγούστου 2021, ενώ βρισκόταν εν εξελίξει φωτιά στην Κερατέα, υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου το οποίο αντιμετωπίστηκε με την τοποθέτηση stent. Κατόπιν ανασχηματισμού της κυβέρνησης την 31η Αυγούστου 2021, ο Νίκος Χαρδαλιάς ορίστηκε Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, αντικαθιστώντας τον Αλκιβιάδη Στεφανή.

Παραπομπές

Δήμαρχοι Βύρωνα
Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Έλληνες υφυπουργοί Προστασίας του Πολίτη
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Λαντάχ

Το Λαντάχ είναι περιοχή στην ινδική πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ η οποία υπάγεται διοικητικά στην Ινδία ως ομοσπονδιακό έδαφος Εκτείνεται από τον παγετώνα Σιατσέν στην οροσειρά Καρακορούμ μέχρι τα μεγάλα Ιμαλάια στο νότο. Η περιοχή κατοικείται από άτομα ινδοάριας και θιβετιανής καταγωγής. Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές στην Ινδία, ενώ ο πολιτισμός και η ιστορία του είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή του Θιβέτ. Το Λαντάχ είναι γνωστό για την ομορφιά και τον πολιτισμό του.

Ιστορικά, η περιοχή του Λαντάχ περιλάμβανε τις κοιλάδες του Μπαλιστάν (Μπαλτιγιούλ), οι οποίες ανήκουν τώρα στο μεγαλύτερο μέρος τους στο Πακιστάν, ολόκληρη την κοιλάδα του Ινδού, το απομονωμένο Ζανσκάρ και Λαχαούλ και Σπίτι στα νότια, μεγάλο μέρος του Νγκάρι, την περιοχή Ρουντόκ και το Γκούγκε στα ανατολικά, το Ακσάι Τσιν, και τη κοιλάδα Νούμπρα. Το σύγχρονο Λαντάχ συνορεύει με το Θιβέτ στα ανατολικά, τις περιοχές Λαχαούλ και Σπίτι στα νότια, τις περιοχές Κασμίρ, Τζαμού και Μπαλτιγιούλ στα δυτικά, ενώ διατηρεί και ένα μικρό σύνορο με την επαρχία Σιντσιάνγκ της Κίνας στα βόρεια. 

Το Ακσάι Τσιν είναι αμφισβητούμενη περιοχή στα σύνορα Ινδίας-Κίνας. Η περιοχή διοικείται από την Κίνα ως μέρος της κομητείας Χοτάν αλλά διεκδικείται από την Ινδία ως μέρος της περιοχής Λαντάχ του Τζαμού και Κασμίρ. Το 1962, η Κίνα και η Ινδία ενεπλάκησαν σε πόλεμο για το Ακσάι Τσιν και το Αρουνάτσαλ Πραντές. Ωστόσο το 1993 και το 1996 οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνίες για τον σεβασμό της ζώνης του πραγματικού ελέγχου.

Στο παρελθόν, το Λαντάχ είχε στρατηγική σημασία ως εμπορικός κόμβος, αλλά αφού οι κινεζικές αρχές έκλεισαν τα σύνορα με το Θιβέτ και την Κεντρική Ασία στην δεκαετία του 1960, το διεθνές εμπόριο έχει παρακμάσει εκτός από τον τουρισμό. Από το 1974, η κυβέρνηση της Ινδίας ενθαρρύνει επιτυχώς τον τουρισμό στον Λαντάχ. Αφού το Λαντάχ είναι μέρος του στρατηγικά σημαντικού Τζαμού και Κασμίρ, η περιοχή παραμένει έντονα στρατιωτικοποιημένη. 

Η μεγαλύτερη πόλη στο Λαντάχ είναι το Λεχ και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Καργκίλ. Η κυβέρνηση του Τζαμού και Κασμίρ έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή διοικητική διαίρεση για το Λαντάχ, με δύο πρωτεύουσες: το Καργκίλ είναι πρωτεύουσα το καλοκαίρι και το Λεχ είναι πρωτεύουσα τον χειμώνα. Οι Θιβετιανοί Βουδιστές (39.7%) και Ινδουιστές (12.1%) αποτελούν την πλειονότητα του πληθυσμού, ενώ η πλειονότητα των Λαντάχι (46.4%) είναι Μουσουλμάνοι (κυρίως Σιίτες). Στην περιοχή ζουν επίσης Σιχιστές και πιστοί άλλων θρησκειών. Μερικοί ακτιβιστές από το Λεχ έχουν ζητήσει την αναβάθμιση του Λαντάχ σε ενωσιακή επικράτεια, λόγω άδικης αντιμετώπισης από το Κασμίρ, καθώς και λόγω των πολιτιστικών διαφορών του Λαντάχ με το μουσουλμανικό Κασμίρ. Επίσης, οι κάτοικοι του Καργκίλ είναι αντίθετοι στο καθεστώς ενωσιακής επικράτειας για το Λαντάχ. 

Τον Αύγουστο του 2019, ο άνω θάλαμος του Ινδικού Κοινοβουλίου, Ράτζια Σάμπα, πέρασε νόμο για την επανίδρυση του Λαντάχ ως ενωσιακή επικράτεια, χωρίζοντάς το από την πολιτεία Τζαμού και Κασμίρ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ίλιον (Θεσσαλία)

Το Ίλιον () ήταν μια πόλη στην αρχαία Θεσσαλία. Προς το παρόν η θέση της πόλης δεν έχει εντοπιστεί.

Παραπομπές 

Χαμένες αρχαίες πόλεις
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Λιμναία (Θεσσαλία)

Η Λιμναία () ή Λιμναίο (Λιμναίον) ήταν μια πόλη της Ιστιαιώτιδας στην αρχαία Θεσσαλία, η οποία κατελήφθη από τους Ρωμαίους το 191 π.Χ.

Η θέση της πόλης βρίσκεται εντός των ορίων του Βλοχού.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Πηλούσιο (Θεσσαλία)

Το Πηλούσιο ή Πηλούσιον () ήταν μια πόλη-λιμάνι στην αρχαία Θεσσαλία. Προς το παρόν η τοποθεσία της πόλης του Πηλουσίου είναι άγνωστη.

Παραπομπές 

Χαμένες αρχαίες πόλεις
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Κάμπος Αμπελακίου Αιτωλοακαρνανίας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε το λήμμα: Κάμπος Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα, δείτε τη σελίδα αποσαφήνισης Κάμπος

Ο Κάμπος είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 30 μέτρα, το οποίο βρίσκεται νοτιοδυτικά της λίμνης Αμβρακίας. Απέχει 8 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία και είναι κτισμένη ανάμεσα στα χωριά Αμφιλοχικό Άργος, Αμπελάκι και Κεραμίδι. Στη δυτική πλευρά του χωριού περνάει η Ιόνια Οδός και η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να καταγράφεται στην τότε κοινότητα Αμπελακίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αμφιλοχικό Άργος, το Αμπελάκι, την Αριάδα και το Κεραμίδι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αμπελακίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 183 κατοίκους.

Σημείωση 
 Στην ίδια Δημοτική Κοινότητα Αμφιλοχίας υπάρχει και ο οικισμός Μέγας Κάμπος.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Αμφιλοχίας
Οσμαντζηκλή Ντανισμέντογλου Κοτζά Μεχμέτ Νιζαμουντίν Πασάς

Ο Οσμαντζηκλή Ντανισμέντογλου Κοτζά Μεχμέτ Νιζαμουντίν Πασάς (Οθ. Τούρκικα:محمد نظام الدين باشا) (Τούρκικα: Osmancıklı Danişmendoğlu Koca Mehmet Nizamüddin Paşa, ? - 1439) ήταν Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από το 1429 μέχρι το 1438.

Εγκαταστάθηκε στο Οσμαντζίκ, όπου υπηρέτησε ως μεγάλος βεζίρης, μέχρι το 1438.

Παραπομπές

 Μεγάλοι Βεζίρηδες
Θεύμα (Θεσσαλία)

Το Θεύμα ήταν πόλη της Αρχαίας Θεσσαλίας, κοντά στα σύνορα της Δολοπίας. Ο Λίβιος αναφέρεται ότι η υποχώρηση των στρατευμάτων του Φιλίππου Β΄ μετά τη Μάχη του Αώου το 198 π.Χ. επέτρεψε στους Αιτωλούς να καταλάβουν μεγάλο μέρος της Θεσσαλίας. Επίσης κατέλαβαν το Θεύμα και την κοντινή Κελαθάρα, ενώ οι Αχαρραί παραδόθηκαν.

Παραπομπές 

Χαμένες αρχαίες πόλεις
Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Χερσεκλί Αχμέτ Πασάς

Ο Χερσεκλί Αχμέτ Πασάς (Οθ. Τούρκικα:أحمد باشا من الهرسك) (Τούρκικα: Hersekli Ahmed Paşa, Βοσνιακά: Aхмед-паша Херцеговић, 1459 - 21 Ιουλίου 1517) ήταν Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Στεφάν γεννήθηκε το 1459 στο Χέρτσεγκ Νόβι και καταγόταν από τον Οίκο των Κόζατσα. Ήταν ο τρίτος γιος του Στεφάν Βούκτσιτς Κόζατσα, Δούκας του Αγίου Σάββα, ο πιο ισχυρός ευγενής στο Βασίλειο της Βοσνίας.

Η οικογένεια του Στεφάν ανήκε στην εκκλησία της Βοσνίας, αλλά ήταν . Η ετεροθαλής αδελφή του μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό μετά το γάμο της, ενώ ο Στεφάν μεταστράφηκε στο Ισλάμ και άλλαξε το όνομά του, σε Αχμέτ αφού μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη περίπου το 1473.

Ο Αχμέτ υπηρέτησε πέντε φορές ως Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Μεγάλος Ναύαρχος του σουλτάνου την περίοδο 1497-1515. Το 1484 παντρεύτηκε την κόρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄, την Χουντί Χατούν. Πέθανε στις 21 Ιουλίου 1517 από φυσικά αίτια.

Παραπομπές

 

 Μεγάλοι Βεζίρηδες
Μεξικάνικο πέσο

Το πέσο (peso oro) είναι το νόμισμα του Μεξικού. Συμβολίζεται με το σύμβολο του δολαρίου "$", με το "$" να χρησιμοποιείται για διάκριση από άλλα πέσο ή άλλα δολάρια. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι "MXN". Πριν την ανατίμηση του 1993 ήταν σε χρήση ο κωδικός MXP. Κάθε πέσο υποδιαιρείται σε 100 centavos, για τα οποία χρησιμοποιείται το σύμβολο ¢.

Τα σύγχρονα πέσο και δολάρια έχουν κοινή προέλευση από το ισπανικό δολάριο που χρησιμοποιείτο τον 15ο-19ο αιώνα. Πρόκειται για το 10ο πιο χρησιμοποιημένο νόμισμα σε συναλλαγές διεθνώς, το τρίτο στην Αμερική (μετά το δολάριο ΗΠΑ) και το Δολάριο Καναδά) και το νόμισμα από την Λατινική Αμερική με την μεγαλύτερη χρήση.

Ιστορία 
Η ονομασία του νομίσματος προέρχεται από τα χρυσά βάρη (pesos oros ή pesos platas). Άλλες χώρες στις οποίες χρησιμοποιείται το πέσο είναι: Αργεντινή, Δομινικανή Δημοκρατία, Κολομβία, Κούβα, Ουρουγουάη, Φιλιππίνες και Χιλή.
Τα πρώτα χαρτονομίσματα πέσο εκδόθηκαν από το Μεξικάνικο κράτος το 1823 και παρήχθησαν από τον αυτοκράτορα Αγουστίν ντε Ιτούρμπιδε σε ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 10 πέσος.
Τα πρώτα κέρματα πέσο κόπηκαν το 1863 από τους Ισπανούς στο Μεξικό. Με την πάροδο των δεκαετιών κατέστη ένα από τα πιο σταθερά νομίσματα της Λατινικής Αμερικής. Το 1993 εισήχθη από την Τράπεζα του Μεξικού ένα νέο πέσο (nuevo peso ή MXN).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 [www.cmm.gob.mx Ιστοσελίδα Τράπεζας του Μεξικού]
 Mexican Paper Money, description of the Mexican banknotes of the Bank of Mexico issued from 1925 until now.
 
 Historia de la moneda y del billete en México, Ιστορία του νομίσματος στην ιστοσελίδα της Τράπεζας του Μεξικού (Banco de México)
 Εικόνες παλαιών και σύγχρονων κερμάτων
 Παλαιά χαρτονομίσματα του Μεξικού  

Νομίσματα
Οικονομία στο Μεξικό
Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ

Το Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα που διεξάγεται στις επαρχίες Αμμοχώστου και Λάρνακας της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου-Λάρνακας (ΠΟΑΛ). Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΟΑΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου.

Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που εκπροσωπεί την ΠΟΑΛ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΠΟΑΛ που θα συμμετείχαν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.

Το πρωτάθλημα ΠΟΑΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

Δομή 
Το πρώταθλημα της ΠΟΑΛ διεξάγεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση θα διεξαχθεί με μονούς αγώνες κατάταξης κάθε ομίλου, με τη γηπεδούχο να ορίζεται βάση κλήρωσης.
Στη συνέχεια με βάση τη βαθμολογική κατάταξη οι ομάδες των δυο ομίλων θα διασταυρωθούν σε διπλούς αγώνες νοκ – άουτ ώστε να προκύψουν οι 8 προκριθείσες.Οι 8 προκριθείσες ομάδες θα διαγωνιστούν σε νέα φάση πρωταθλήματος με διπλούς αγώνες ώστε να ανακηρυχθεί η πρωταθλήτρια και δευταρθλήτρια και κατ΄επέκταση οι ομάδες που θα έχουν δικαιώμα συμμετοχής στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.

Ομάδες 
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της ΠΟΑΛ για την περίοδο 2022-23 είναι οι πιο κάτω:

Οι πρωταθλήτριες ομάδες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας δεν είναι πλήρης κάθως δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για όλες τις περιόδους. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι ο Λουκής Ακρίτας Λάρνακας με 10 κατακτήσεις. Το πρωταθλήματα τις περιόδους 2019-20 και 2020-21 διακόπηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

Κατακτήσεις ανά ομάδα

Δείτε επίσης 
 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
 Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
 Κύπελλο ΠΟΑΛ

Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Αντώνης Σρόιτερ

Ο Αντώνης Σρόιτερ (Αθήνα, 11 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Έλληνας δημοσιογράφος. Είναι απόφοιτος της Σχολής Αναβρύτων και του τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από την Απογευματινή ως ρεπόρτερ, το 1996 εργάστηκε στην εφημερίδα Ισοτιμία ως οικονομικός ρεπόρτερ αλλά και στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το 2006 ανέλαβε αρχισυντάκτης του Πρώτου Θέματος και το 2008 έγινε σχολιαστής του δελτίου ειδήσεων του ALPHA. Από τον Μάρτιο του 2009 ανέλαβε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του καναλιού σε ηλικία 34 ετών, τα ηνία του οποίου διατηρεί έως σήμερα. Το 2017 παρέλαβε το δημοσιογραφικό βραβείο Μπότση για την αντικειμενική κάλυψη της ειδησεογραφίας και την ανάδειξη κοινωνικών ρεπορτάζ μέσα από το δελτίο ειδήσεων και την τηλεοπτική του εκπομπή "Αυτοψία". Από την 1η Ιανουαρίου 2014 μέχρι και τις 29 Ιουνίου 2020, το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Alpha ήταν το πρώτο δελτίο σε τηλεθέαση από τα άλλα δελτία ιδιωτικών τηλεοπτικών δικτύων με πανελλήνια κάλυψη.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Άκοβος Αρκαδίας

Ο Άκοβος είναι ορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Αρκαδίας, στις παρυφές του όρους Ταΰγετος. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νότια της Μεγαλόπολης.

Ιστορία
Βόρεια του χωριού, στο ύψωμα Τραπεζόραχη, δόθηκε στις 5 έως 7 Ιουνίου του 1825 η Μάχη της Τραμπάλας (ή Δραμπάλας), κατά την οποία οι Έλληνες αντιμετώπισαν τον Ιμπραήμ πασά της Αιγύπτου και ηττήθηκαν αποφασιστικά. Στο σημείο της μάχης έχει ανεγερθεί μνημείο και ο ναός της Αγίας Παρασκευής.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ακόβου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 26,228 χμ² (2011). Μέρος της κοινότητας αποτελεί και ο οικισμός Γούπατα.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Πρόσωπα
Ο μπάρμπας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και  κλέφτης της εποχής, Αναγνώστης Κολοκοτρώνης, ήταν μόνιμος κάτοικος του Ακόβου. Στη γύρω περιοχή έμενε και ο πατέρας του, Κωσταντής Κολοκοτρώνης, καθώς η περιοχή ήταν καταφύγιο των κλεφτών από τους Τούρκους.
Από τον Άκοβο καταγόταν και η Αικατερίνη Καρούτσου, σύζυγος του Κολοκοτρώνη και κόρη του προεστού και Μορόγιαννη του Άκοβου, Δημητρίου Καρούτσου, καθώς και η Σοφία Δημητρίου Καρούτσου, μητέρα του Νικηταρά. Ο Κολοκοτρώνης έζησε στο χωριό επί δωδεκαετίας, τα εφτά από αυτά μετά το γάμο του, εργαζόμενος σε οικογενειακό μύλο.

Είναι επίσης τόπος καταγωγής της ηθοποιού Μαρία Μενούνος, από την πλευρά του πατέρα της, Κώστα και ο θείος της Μαρίνος Μενούνος όπου κατοικεί στην Αθήνα.

Αξιοθέατα
Το χωριό διαθέτει φυσικές πηγές, με γνωστότερη την επονομαζόμενη «Νεραϊδόβρυση».

Στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης της Σωτήρος διατηρείται ως σήμερα μια πέτρα χαραγμένη από τον Κολοκοτρώνη με τα αρχικά του ονόματος του. Από το 2008 το σπίτι που διέμενε έχει μετατραπεί σε Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Σύλλογος Ακοβιτών Αθήνας-Πειραιά
 Πολιτιστικός Συλλογος Ακόβου 'Ο Κολοκοτρώνης'

Δείτε επίσης
 Μάχη της Τραμπάλας

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Δήμος Μεγαλόπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Βιέν (γαλλικός ποταμός)

Ο ποταμός Βιέν (γαλλικά: Vienne, οξιτανικά: Vinhana) είναι ένας από τους σημαντικότερους ποταμούς στη νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι αριστερός παραπόταμος του Λίγηρα. Υποστηρίζει πολυάριθμα υδροηλεκτρικά φράγματα και είναι ο κύριος ποταμός του βόρειου τμήματος της περιοχής Νέα Ακουιτανία.

Δύο νομοί της Γαλλίας έχουν λάβει το όνομά τους από τον ποταμό Βιέν: οι νομοί Ωτ-Βιέν και Βιέν στα βόρεια της Νέας Ακουιτανίας.

Πορεία του ποταμού 

Οι πηγές του ποταμού Βιέν βρίσκονται στο νομό Κορέζ της  Νέας Ακουιτανίας, κοντά στην κοινότητα Περελεβάντ. Οι πηγές του βρίσκονται στους βορειοδυτικούς πρόποδες της Κεντρικής οροσειράς (Μασίφ Σαντράλ), στο οροπέδιο Μιλβάς, σε υψόμετρο 859 μέτρων.

Από εκεί ο ποταμός διασχίζει τους νομούς στους οποίους έδωσε το όνομά του: Ωτ-Βιέν και Βιέν. Ρέει δυτικά και διασχίζει την πόλη Λιμόζ, όπου στο παρελθόν έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάσημη βιομηχανία πορσελάνης της πόλης.

Λίγο μετά τη Λιμόζ παίρνει μια στροφή προς τα βόρεια. Στο δρόμο προς τη συμβολή του με τον Λίγηρα, ο ποταμός συμβάλει με τους ποταμούς Κρεζ και Κλαιν.

Τέλος, και μετά από διαδρομή 372 χιλιομέτρων, εκβάλει στον Λίγηρα στο Καντ-Σαιν-Μαρτέν στο νομό Αντρ-ε-Λουάρ, σε υψόμετρο 30 μέτρων.

Η μέση ροή του ποταμού κοντά στη Λιμόζ είναι 43,9 μ3 / δευτερόλεπτο και στην συμβολή του με τον Λίγηρα είναι 210 μ3 / δευτερόλεπτο.

Νομοί και πόλεις 

Ο ποταμός διέρχεται από 6 νομούς και πολλές κοινότητες, οι κυριότερες από τις οποίες είναι:

Κορέζ: Περλεβάντ

Κρεζ

Ωτ-Βιέν: Αιμουτιέ, Σαιν-Λεονάρ-ντε-Νομπλά, Λιμόζ, Αιξ-συρ-Βιέν, Σαιν-Ζυνιάν

Σαράντ: Σαμπαναί, Κονφολάν

Βιέν: Λ'Ιλ-Ζουρντάν, Λυσάκ-λε-Σατώ, Σωβινί, Σατελερώ

Αντρ-ε-Λουάρ: Λ'Ιλ-Μπουσάρ, Σινόν

Παραπόταμοι 

 Ο ποταμός Κρεζ, ο οποίος συμβάλει με τον ποταμό Βιέν βόρεια του Σατελερώ.
 Ο ποταμός Κλαιν, ο οποίος διέρχεται από την πόλη του Πουατιέ και συμβάλει επίσης με τον ποταμό Βιέν βόρεια του Σατελερώ.
 Ο ποταμός Μπριάνς, ο οποίος συμβάλει με τον ποταμό Βιέν στο Κοντά-συρ-Βιέν.
 Ο Τωριόν, ο οποίος συμβάλει με τον ποταμό Βιέν βόρεια του Σαιν-Πριστ-Τωριόν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η κοιλάδα του ποταμού Βιέν (επιλογή γλώσσας)

Παραπομπές 

Ποταμοί της Γαλλίας
Ποταμοί στη Νέα Ακουιτανία
Σουλιώτης (αποσαφήνιση)

Ο όρος Σουλιώτης μπορεί να αναφέρεται 

σε κάποιον από τους Σουλιώτες
σε άτομα με το επώνυμο «Σουλιώτης»
Αθανάσιος Σουλιώτης
Κοσμάς Σουλιώτης
Κώστας Σουλιώτης
Μίμης Σουλιώτης
Χαλάλ

Το Χαλάλ () είναι αραβικός όρος και σημαίνει κάτι το επιτρεπτό από τον ισλαμικό νόμο. Το αντίθετο, δηλαδή το μη αποδεκτό και απαγορευμένο λέγεται Haram (Χαράμ).

Τρόφιμα Χαλάλ 
Τα τρόφιμα χαλάλ ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα προϊόντα της αγοράς εξαιτίας των συστατικών τους και του τρόπου παραγωγής ή σφαγής τους (όταν πρόκειται για ζώα εκτός από ψάρια και θαλασσινά), γι' αυτό το λόγο φέρουν ειδική πιστοποίηση (σφραγίδα). Τα τρόφιμα Χαλάλ δεν περιέχουν ποτέ ουσίες από χοιρινό κρέας & αίμα και αλκοόλ. Υπάρχουν και σχετικά rapid test με τα οποία μπορεί να ελέγξει ο καταναλωτής αν υπάρχει χοιρινό κρέας στο γεύμα του  

Τα κρέατα Χαλάλ μάλιστα, προέρχονται από τελετουργική σφαγή των ζώων, δηλαδή κατά τη διάρκεια της σφαγής, ο υποχρεωτικά μουσουλμάνος σφαγέας επικαλείται τον Αλλάχ. Η διαδικασία είναι παρόμοια με τη διαδικασία σφαγής των Εβραίων Κοσέρ. Ορισμένα τρόφιμα μπορούν να έχουν ταυτόχρονα και τις δύο πιστοποιήσεις χαλάλ και κοσέρ. Επίσης, Χαλάλ θεωρείται και το φαγητό των Χριστιανών και των Ιουδαίων, αρκεί να μην περιέχει ουσίες που απαγορεύονται.

Κριτική εναντίον του Χαλάλ
Τα τρόφιμα Χαλάλ έχουν δεχτεί σκληρή κριτική από τις φιλοζωικές οργανώσεις. Πολλοί φιλόζωοι υποστηρίζουν πως τα ζωντανά αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα βάρβαρο τρόπο από τους σφαγείς τους.

Νομοθεσία σχετικά με αναισθητοποίηση

Ο ευρωπαϊκός νόμος απαιτεί τα ζώα να αναισθητοποιούνται πριν από τη θανάτωσή τους, ιδίως στο οργανικό κρέας, έτσι τα ζώα πρώτα αναισθητοποιούνται και μετά ακολουθείται το θρησκευτικό τελετουργικό, το δε κρέας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ως χαλάλ. Η σφαγή χωρίς αναισθητοποίηση επιτρέπεται κατ' εξαίρεση σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες για θρησκευτικούς λόγους εφ' όσον κρίνεται  ότι διασφαλίζεται η ορθή μεταχείριση των ζώων και εφόσον η σφαγή γίνεται σε σφαγείο.  Από το 2017, ο ελληνικός νόμος απαιτεί το ζώο να αναισθητοποιείται αμέσως μετά την κοπή του λαιμού. Ορισμένες ισλαμικές αρχές λένε ότι το κρέας μπορεί να είναι μόνο halal εάν το ζώο σφαγιάζεται χωρίς αναισθητοποίηση, ενώ άλλες ισλαμικές αρχές λένε ότι η αναισθητοποίηση επιτρέπεται. H Νέα Ζηλανδία είναι μεγάλος εξαγωγέας κρέατος χαλάλ όπου εφαρμόζεται υποχρεωτικά η αναισθητοποίηση πριν τη σφαγή .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://halalworldinstitute.org/home?lang=en#.

https://halal-greece.gr/genika-peri-pistopoiisis-trofimon-halal/

Παραπομπές 

Ισλαμικά έθιμα
Κατάλογος πρωθυπουργών του Πακιστάν

Ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν (στην ουρντού: | وزِیرِ اعظم پاکِستان‬‎ , Wazīr-ē-Āzam, στην κυριολεξία:  "Μέγας Βεζίρης") είναι ο αρχηγός κυβέρνησης της  Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν και διορισμένος ως "ανωτάτη εκτελεστική αρχή της Δημοκρατίας".

Εκλέγεται από μέλη της Εθνοσυνέλευσης και είναι ο αρχηγός του κόμματος που κατέχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός επίσης υπηρετεί ως ο ανώτατος σύμβουλος του Προέδρου για κρίσιμα ζητήματα και επηρεάζει τους διορισμούς των διοικητικών αρχών του Στρατού. Οι εξουσίες του αυξήθηκαν σημαντικά με την 18η αναθεώρηση του συντάγματος. Η θέση ήταν κενή κατά τις περιόδους 1960–73, 1977–85 και 1999–2002 λόγω του στρατιωτικού νόμου και της άσκησης της προεδρικής εξουσίας από δικτάτορες.

O Ίμραν Χαν έγινε πρωθυπουργός στις 18 Αυγούστου 2018, έπειτα από τις γενικές εκλογές στις 25 Ιουλίου 2018. Ανετράπη στις 10 Απριλίου 2022, έπειτα από πρόταση μομφής.
 Στις 11 Απριλίου 2022 ανέλαβε πρωθυπουργός ο Σεχμπάζ Σαρίφ.

Υπόμνημα

Πρωθυπουργοί

Υπηρεσιακοί (εκτελούντες χρέη πρωθυπουργού)

Παραπομπές 

 *
Γιάννης Στέφος

Ο Γιάννης Στέφος (γεννήθηκε το 1964 στα Ιωάννινα) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής. 

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια των Ιωαννίνων, ενώ εξελέγη εκ νέου τον Σεπτέμβριο του 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιωάννης Θεοδώρου Στέφος, σελίδα στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Ιωαννίνων
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Όρελ Γκρίνφελντ

Ο Όρελ Γκρίνφελντ (Orel Grinfeld, 21 Αυγούστου 1981) είναι Ισραηλινός διαιτητής ποδοσφαίρου. Βρίσκεται στη λίστα διεθνών διαιτητών της FIFA από το 2012 και διαιτήτευσε τους πρώτους διεθνείς αγώνες του το Μάρτιο εκείνου του έτους, συμμετέχοντας σε δύο αγώνες του 1ου Ομίλου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U17 του 2012. Από τότε συμμετέχει στο ανώτερο επίπεδο, κάνοντας το ντεμπούτο του στη φάση ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ 2015-16.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο WorldReferee.com 

Ισραηλινοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020

Ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision 2020 θα είναι ο 20ος Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision. Θα διεξαχθεί στην Πλατεία King Tomislav, στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020, ώστε να συμπέσει με την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Θα είναι η πρώτη φορά που η Κροατία θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό. Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021

Τοποθεσία

Επιλογή πόλης και χώρου διεξαγωγής 
Μετά τη νίκη του Ρώσου Ivan Bessonov στον  στο Εδιμβούργο, ο εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, Jon Ola Sand είπε στο τηλεοπτικό κανάλι Russia-K, πως η EBU είναι "ανοιχτή" στην ιδέα η Ρωσία να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του 2020.

Ανακοίνωση της πόλης διεξαγωγής 
Στις 8 Ιουλίου 2019, η EBU ανακοίνωσε ότι ο διαγωνισμός του 2020 θα διεξαχθεί στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, στις 21 Ιουνίου 2020. Θα είναι η δεύτερη φορά που το Ζάγκρεμπ θα φιλοξενήσει κάποιον διαγωνισμό Eurovision, με την πρώτη να είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision το  (ως μέρος της Γιουγκοσλαβίας), αλλά θα είναι η πρώτη φορά που ο Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision θα διεξαχθεί εκεί.

Προσωρινή λίστα συμμετεχόντων 
Οι παρακάτω χώρες έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό:

Άλλες χώρες 
Για να μπορεί μια χώρα να συμμετέχει στον Διαγωνισμό Νέων Μουσικών Eurovision πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Είναι άγνωστο εάν η EBU είχε στείλει προσκλήσεις συμμετοχής και στα 56 ενεργά μέλη όπως κάνει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision. Τα ενεργά μέλη της EBU που ακολουθούν έχουν ανακοινώσει τα παρακάτω σχετικά με τις αποφάσεις τους.

Ενεργά μέλη της EBU 
 – Τον Ιούλιο του 2019, η Ana María Bordás, αρχηγός των αποστολών της Ισπανίας στους διαγωνισμούς Eurovision, δήλωσε ότι είναι πολύ πιθανό η χώρα να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, παρόλο που μια τελική απόφαση δεν έχει παρθεί ακόμα λόγω του ότι υπάρχει ακόμα χρόνος μέχρι την προθεσμία υποβολής συμμετοχής.

Οι παρακάτω χώρες συμμετείχαν στον διαγωνισμό το , αλλά δεν έχουν ανακοινώσει κάτι σχετικά με τη συμμετοχή τους το 2020:

Δείτε επίσης 
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Eurovision
Όζντεμιρογλου Οσμάν Πασάς

Ο Όζντεμιρογλου Οσμάν Πασάς (Οθ. Τούρκικα:عثمان بن أوزديمير باشا) (Τούρκικα: Özdemiroğlu Osman Pasha,  1526 - 29 Οκτωβρίου 1585) ήταν Μεγάλος Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1584 μέχρι το 1585.

Βιογραφία
Ο Οσμάν γεννήθηκε το 1526 στο Κάιρο, τμήμα του Εγιαλέτι της Αιγύπτου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Διορίστηκε σε διάφορες θέσεις στην Αίγυπτο. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1561, ο Οσμάν συνέχισε ως διοικητής του Εγιαλέτι του Χαμπές για επτά χρόνια. Το 1569, διορίστηκε ως κυβερνήτης της Υεμένης και το 1573 ως διοικητής του Εγιαλέτι του Ντιγιάρμπακιρ.

Ενώ είναι στο Ντιγιάρμπακιρ, του ανατέθηκε να ενταχθεί στο στρατό κατά τη διάρκεια του Οθωμανικού-Σαφαβιδικού Πολέμου (1578-1590). Τα στρατεύματά του πάλεψαν καλά και συνέβαλαν πολύ στη νίκη κατά τη διάρκεια της μάχης του Τσιλντίρ. Το 1583 πολέμησε εναντίον ενός περσικού στρατού στο Μπαστεπέ, περιοχή στον Βόρειο Καύκασο (σύγχρονη Δημοκρατία του Νταγκεστάν της Ρωσίας), σε μια τριήμερη σύγκρουση που ονομάζεται Μάχη των Φακών (ονομάστηκε έτσι επειδή η μάχη συνεχίστηκε τη νύχτα).

Η επόμενη αποστολή του ήταν να εκθρονίσει τον Κριμαίο Χάνο Μεχμέτ Β΄ Γκιράϊ, ο οποίος ήταν αναξιόπιστος και ενθρόνισε ένα νέο Χάνο, ο οποίος ήταν επιτυχής. Στη συνέχεια, από την Κριμαία έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον επαίνεσε ο σουλτάνος Μουράτ Γ΄.

Στις 28 Μαΐου 1584, προάχθηκε σε Μεγάλος Βεζίρης, διατηρώντας επίσης τον τίτλο του ανώτατου διοικητή του στρατού. Την επόμενη χρονιά ήταν και πάλι στο μέτωπο της μάχης. Κατάκτησε το Ταμπρίζ, στο Δυτικό Ιράν. Ωστόσο, μερικές εβδομάδες αργότερα, στις 29 Οκτωβρίου 1585, αρρώστησε και πέθανε. Θάφτηκε στο Ντιγιάρμπακιρ.

Παραπομπές 

 Μεγάλοι Βεζίρηδες
Οθωμανοί κυβερνήτες της Υεμένης
1922 (ταινία του 1978)

Το "1922" είναι ελληνική ιστορική, δραματική ταινία του 1978, σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου και παραγωγή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Η αρχική πηγή του σεναρίου βασίστηκε στο μυθιστόρημα - αυτοβιογραφία του Ηλία Βενέζη, Το Νούμερο 31328, με θέμα τη Γενοκτονία των Ελλήνων.

Πλοκή 
Η ταινία αφηγείται τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη μαρτυρική πορεία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσα από την προσωπική τραγωδία τριών προσώπων.

Η γυναίκα ενός εύπορου εμπόρου –η Λουκία–, μια δασκάλα –η Αντιγόνη– και ο Ηλίας –ένας δεκαεφτάχρονος μαθητής– προσπαθούν να επιβιώσουν ακολουθώντας τη φάλαγγα των αιχμαλώτων στα βάθη της Μικράς Ασίας. Η δασκάλα θα δολοφονηθεί από έναν Τούρκο, η γυναίκα του εμπόρου θα χάσει τα λογικά της και μόνο ο νεαρός θα καταφέρει να σωθεί.

Βραβεία/Φεστιβάλ 

 Η ταινία συμμετείχε στο 19ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1978 και απέσπασε εννέα βραβεία.
 Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1982, συμμετείχε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Κέιπ Τάουν απέσπασε δύο βραβεία.

Ηθοποιοί 
 Αντιγόνη Αμανίτου - Λουκία
 Ζαχαρίας Ρόχας - Ηλίας
 Ελεονώρα Σταθοπούλου - Αντιγόνη
 Όλγα Τουρνάκη - μητέρα του Ηλία
 Νίκος Κάπιος
 Βασίλης Λάγγος
 Μπέττυ Βαλάση
 Βάσος Ανδρονίδης
 Βασίλης Κολοβός
 Κατερίνα Γώγου
 Πέτρος Ζαρκάδης
 Δημήτρης Κατσιμάνης- αιχμάλωτος των Τούρκων.
Η ταινία προβλήθηκε την περίοδο 1981-1982 και έκοψε 190.704 εισιτήρια, ενώ έφτασε στην 4η θέση ανάμεσα σε 45 ταινίες.

Παραπομπές 

Ταινίες του 1978
Βραβείο_Καλύτερης_Ταινίας_στο_Φεστιβάλ_Κινηματογράφου_Θεσσαλονίκης
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες_βασισμένες_σε_ελληνικά_μυθιστορήματα
Ελληνικές_βιογραφικές_ταινίες
Ταινίες_σε_σκηνοθεσία_Νίκου_Κούνδουρου
Ελληνικές_ιστορικές_ταινίες
Ελληνικές_δραματικές_ταινίες
Jägermeister

Το Jägermeister, δηλαδή «ο άρχοντας των κυνηγών» είναι οινοπνευματώδες λικέρ  που είχε παρασκευάσει ο Κουρτ Μαστ στο Βολφενμπύτελ της Γερμανίας. Το σύμβολο πάνω στη φιάλη του Jägermeister, το ελάφι, δεν άλλαξε ποτέ από την πρώτη εμφιάλωση. Το Jägermeister βασίζεται σε μια συνταγή που αποτελεί μίξη με genever (γιουνίπερος) και βότανα, που δημιούργησε κοντά στο 1743 ο φαρμακοποιός Petrus Boonekamp. Μετά την παρασκευή του από τον Μαστ, για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στη γερμανική αγορά το 1935 και έκτοτε έχει καθιερωθεί σε 108 χώρες, συνεχίζει όμως να παράγεται μόνο εκεί, στο ίδιο εργοστάσιο στο Βολφενμπύτελ.

Εξωτερικές συνδέσεις
 Jägermeister

Λικέρ