joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αββαείο Μπελαπάις

Το Αββαείο Μπελαπάις ή Πέλλαπαϊς ή Πέλλα Πάις είναι γοτθικό μοναστήρι στο Μπέλλα-Πάις της επαρχίας Κερύνεια της Κύπρου. Βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Κερύνεια σε μέσο υψόμετρο 220 μέτρα. 

Το όνομα του προέρχεται από το Γαλλικό "Abbaye de la paix", που σημαίνει Το Μοναστήρι της Ειρήνης. Χτίστηκε ανάμεσα 1198 και του 1205 από τους ιππότες του τάγματος του Αυγουστίνου που ήρθαν από τη Ιερουσαλήμ μετά την πτώση της στους Άραβες και επεκτάθηκε αποκτώντας την σημερινή του μορφή στα 1267 με 1284. Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Αυγουστίνο. Σταδιακά γύρω από το μοναστήρι χτίστηκε χωριό που ονομάζεται σήμερα Μπελαπάις. 

Η μονή σήμερα είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατεστραμμένη. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 τα υπόγειά της χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομείο.

Παραπομπές

Πηγές
Το Αβαείο του Πέλλα Πάις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
Αββαείο Μπελαπαΐς
 ΑΒΒΑΕΙΟ ΠΕΛΛΑ ΠΑΪΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ 

Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Επαρχία Κερύνειας
Μεσαιωνική Κύπρος
Μοναστήρια στην Κύπρο
Θρησκευτικά μουσεία
Σκέφρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκέφρος είναι γνωστός ένας από τους 5 γιους του Τεγεάτη και της Μαίρας. Αδέλφια του Σκέφρου ήταν οι Λειμώνας, Κύδωνας, Αρχήδιος και Γόρτυς. Ο Σκέφρος δολοφονήθηκε από τον Λειμώνα, γιατί ο τελευταίος νόμισε ότι ο Σκέφρος τον συκοφάντησε στον Απόλλωνα και στην Αρτέμιδα, που τριγυρνούσαν στη Γη για να τιμωρήσουν όσους είχαν αρνηθεί να δώσουν άσυλο στη Λητώ. Με την πράξη του αυτή ο Λειμώνας προδόθηκε μόνος του ως προς το ότι δεν είχε φιλοξενήσει τη Λητώ, και γι' αυτό σκοτώθηκε αμέσως από την `Αρτεμι. Οι Αρκάδες απέδωσαν επικήδειες τιμές στον Σκέφρο για να απαλλαγούν από τα δεινά.

Πηγή 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 677

Σκεφρος

Αρχαίοι Αρκάδες
Σκύθης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκύθης είναι γνωστός ένας γιος του Ηρακλή και της Εχίδνης, η οποία καταγόταν από τη Σκυθία. Ομοθαλή αδέλφια του Σκύθη ήταν ο Αγάθυρσος και ο Γελωνός (οι τρεις τους ήταν τρίδυμα). Φεύγοντας από τη Σκυθία, ο Ηρακλής άφησε εντολή να γίνει βασιλιάς στη χώρα εκείνος που θα μπορούσε να τεντώσει το τόξο του. Τον άθλο αυτό, να τεντώσει δηλαδή το τόξο του Ηρακλή, κατόρθωσε μόνο ο Σκύθης, ο οποίος και έγινε βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της Σκυθίας, έδωσε δηλαδή το όνομά του στη χώρα.

Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκυθης
Σκυθης
Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Αβαίος

Στην ελληνική αρχαιότητα το όνομα Αβαίος, (καθαρεύσα ), αποτελούσε τοπωνυμικό επίθετο του θεού Απόλλωνα προς τιμή του οποίου υπήρχε περισπούδαστος ναός αλλά και περίφημο μαντείο στην αρχαία πόλη Άβαι, αφιερωμένη και αυτή στον Απόλλωνα, εξ ου και το επίθετο, που βρισκόταν ανατολικά της Φωκίδας και κοντά στα όρια της Βοιωτίας, δηλαδή κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Όπως εξιστορεί ο Ηρόδοτος, από το Μαντείο αυτό είχαν λάβει χρησμό ακόμα και ο Κροίσος, και αργότερα ο Μαρδόνιος.

Ο περίφημος αυτός ναός και μαντείο του Αβαίου Απόλλωνα, που θεωρούνταν εφάμιλλο του Μαντείου των Δελφών, καταστράφηκε από τους Πέρσες στην εκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.), και για δεύτερη φορά από τους Βοιωτείς. Ανοικοδομήθηκε όμως εκ νέου από τον Ανδριανό.

Παραπομπές

Πηγές
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.18

Ελληνική μυθολογία
Αρχαία ιερά
Αρχαίες θρησκευτικές επικλήσεις
Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ

Ο Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ (Patrick Joseph Kennedy, 14 Ιανουαρίου 1858 - 18 Μαΐου 1929) ήταν Αμερικανός πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στη Βοστώνη και ήταν γιος Ιρλανδών μεταναστών, του Πάτρικ Κέννεντυ και της Μπρίτζετ Μέρφι. Στα δεκατέσσερα του παράτησε το σχολείο για να βοηθήσει την οικογένειά του. Με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει στα 1880 αγόρασε ένα σαλούν και στη συνέχεια προχώρησε και στην αγορά άλλων. Σταδιακά έγινε ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς παράγοντες της Βοστώνης.

Το 1884 εξελέγη μέλος της βουλής των αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης και το 1889 έγινε μέλος της τοπικής γερουσίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1895.

Ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Αουγκούστα Χίκεϊ. Γιος του ήταν ο Τζόζεφ Πάτρικ Κέννεντυ, και εγγονοί του ήταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.

Αναφορές 

Πολιτικοί των ΗΠΑ
Πατρικ Κεννεντυ
Μασαχουσέτη
Ιρλανδομερικανοί
Ρόδος ΙΙ (αρματαγωγό)

Ρόδος ΙΙ (Αρματαγωγό) / L-157

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην πλοίο ‘USS BOWMAN COUNTY LST 391’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News SB & DD, Newport News, Va’. Στην ενεργεία από τις 3 Δεκεμβρίου 1942. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας 9 Αυγούστου 1960 στο Γριν Κόουβ Σπρινγκς, Φλώριδας.

Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος ΙV’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Στις 09/08/1960 παρελήφθη στο Τζάκσονβις της Φλώριδας – Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Α. Ιωάννου.

Πηγές 

Ελληνικά Αρματαγωγά
Ικαρία Ι (αρματαγωγό)

Ικαρία Ι (Αρματαγωγό) / L-154

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην  ‘LST-1086 Potter County’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – AM Bridge Co, Ambridge Pa’. Καθελκύστηκε στις 28 Ιανουαρίου 1945. Στην ενεργεία στις 14 Μαρτίου 1945. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960 στο Γκρην Κόουβ Σπρίνγκς – της Φλωριδας. Ανάδοχος η Ελληνικής Κοινότητα της Νταιητόνα Φλώριδας.  Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας.

Ιδίου τύπου πλοία  ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος ΙV’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1960 στο Τζανσυνβις της Φλώριδας (Η.Π.Α.).

Πηγές 
www.navsource.org 
www.historycentral.com
Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
www.hazegray.org

Ελληνικά Αρματαγωγά
Αβαδδών

Με τον όρο Αβαδδών (ελληνικό αντίστοιχο Απολλύων) αποδίδεται ο τόπος ολέθρου, δηλαδή της καταστροφής και ένας άγγελος στο εννοιολογικό πλαίσιο της Παλαιάς και της Καινής διαθήκης, όπως επίσης και των Γνωστικών Κειμένων.

Ιουδαϊσμός

Ετυμολογία
Σύμφωνα με το λεξικό Μπράουν Ντράιβερ Μπριγκς το εβραϊκό abaddon (Εβραϊκά: אבדון; avadon) είναι εντατική μορφή σημιτικής προέλευσης της ρηματικής ρίζας abad (אָבַד) "απόλλυμι", και απαντάται 184 φορές στην εβραϊκή Βίβλο. Στη μετάφραση των Ο', ο αβαδδών αποδίδεται ως "απώλεια" while the Greek Apollyon comes from 'apollumi (ἀπόλλυμι) "to destroy."

Χριστιανισμός
Ο ελληνικός όρος "ο Καταστροφέας" (Ἀπολλύων) είναι ενεργητική μετοχή του 'ἀπόλλυμι The term is not used as a name in classical Greek texts.

Καινή Διαθήκη
Οι χριστιανικές γραφές εμπεριέχουν την πρώτη γνωστή περιγραφή του Αββαδώνος'' ως εξατομικευμένη οντότητα και όχι ως τόπο. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Θ΄ 11 κ.ύ.) ο Αβαδδών αναφέρεται ως άγγελος της αβύσσου. Βασιλεύς τεραστίων και τρομερών ακρίδων που φέρουν ανθρώπινα πρόσωπα, μακριά γυναικεία μαλλιά, δόντια λιονταριού, στήθος θωρακισμένο, ενώ τα απαίσια φτερά τους είναι τόσο θορυβώδη όπως οι άμαξες με πολλά άλογα που τρέχουν στη μάχη. Αυτά τα φοβερά όντα, συνεχίζει ν΄ αναφέρει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, έχουν επ΄ αυτούς βασιλέα της αβύσσου τον λεγόμενο εβραϊκά Αβαδδών και στην ελληνική απόδοση το όνομα "Απολλύων". Με το σάλπισμα δε του πέμπτου αγγέλου ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου απ΄ όπου και ανέρχεται καπνός που σκιάζει τον Ήλιο και τον αέρα, τότε εξορμούν τα τέρατα εκείνα του Άδη και βασανίζουν επί πέντε μήνες τους ανθρώπους που δεν φέρουν στο μέτωπό τους τη σφραγίδα του Θεού.

Τεκτονισμός
Επίσης στον Ελεύθεροτεκτονισμό η ονομασία Αβαδδών αποτελεί περισπούδαστο αξίωμα, τεκτονικό βαθμό με τη σημασία του "Αγγέλου του εξολοθρευτή", που στρέφεται ενάντια της κάθε κακής κοινωνίας προκειμένου να δημιουργήσει στη συνέχεια μια νέα κοινωνία ηθική και δίκαια.

Δαιμονολογία
Κατά τη δαιμονολογία που αναπτύχθηκε στο Μεσαίωνα, θιασώτες της οποίας συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα ο Αβαδδών κατέχει την ανώτατη τάξη της δαιμονικής ιεραρχίας με συνέπεια, όπως υποστηρίζεται από τη σχετική αντίληψη, να μην ισχύουν επ΄ αυτού αλλά και ούτε επί τους ομότιμούς του οι συνήθεις εξορκισμοί.

Μάρτυρες του Ιεχωβά 
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποστηρίζουν ότι ο Αβαδδών δεν είναι σατανικός, αλλά ότι είναι, ουσιαστικά ένα άλλο όνομα του αναστημένου και ενθρονισμένου Χριστού, σημειώνοντας ότι στην Αποκάλυψη Ιωάννου 20: 1-3 ο κλειδοκράτορας της Αβύσσου εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του Θεού από τον παράδεισο και, αντί να είναι "σατανικός", είναι εκείνος που δένει τον ίδιο τον Σατανά και τον πετάει μέσα στην άβυσσο.

Παραπομπές σημειώσεις

Σχετική βιβλιογραφία

"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ. 1ος, σ. 17

Δείτε επίσης
Αρμαγεδδών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

''Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, Abaddon

Τεκτονισμός
Μαγεία
Ιουδαϊσμός
Κονακρί

Το Κονακρί (γαλλικά: Conakry, Σουσού: Kɔnakiri) είναι πρωτεύουσα, μεγαλύτερη πόλη, λιμάνι και έδρα της κυβέρνησης της Γουινέας.

Κτίστηκε αρχικά στο νησί  Τόμπο, ένα από τα νησιά Λος, και επεκτάθηκε πολεοδομικά στην απέναντι χερσόνησο Καλούμ. Ο πληθυσμός του Κονακρί υπολογίζεται γύρω στα 2 εκατομμύρια, δηλαδή σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού της Γουινέας. Η πόλη αποτελεί επίσης το μεγαλύτερο διοικητικό, οικονομικό και επικοινωνιακό κέντρο στη χώρα.

Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουινέας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Πόλεις της Γουινέας
Κ
Κ
Πρωτεύουσες της Αφρικής
Τόμπο (νήσος)

Η Νήσος Τόμπο (γαλλικά: Île de Tombo) είναι ένα νησί στο άκρο της χερσονήσου Καλούμ, απέναντι από τα Νησιά Λος, στον Ατλαντικό Ωκεανό στη Γουινέα. Στο νησί Τόμπο κτίστηκε αρχικά η πρωτεύουσα Κονακρί, η οποία αργότερα επεκτάθηκε και συνδέθηκε με την απέναντι χερσόνησο.

Ιστορία 
Στις 20 Ιανουαρίου 1880 το νησί κηρύχθηκε από το βασιλιά της Ντουμπρέκα γαλλικό προτεκτοράτο, ώστε να «αποθαρρυνθεί» ή αυξανόμενη επιρροή των Άγγλων στην περιοχή.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1885 η Γερμανία παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της στην περιοχή.

Στις 8 Ιουνίου 1889 το νησί έγινε γαλλικό έδαφος.

Γεωγραφία της Γουινέας
Κέρι Κένεντι

Η Μέρι Κέρι Κένεντι (Mary Kerry Kennedy, 8 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1959 στην Ουάσινγκτον και είναι κόρη του Ρόμπερτ Κένεντι και της Έθελ Σκέικελ. Σπούδασε νομικά και από το 1981 ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα ταξιδεύοντας σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο έχοντας κερδίσει μάλιστα πολλά βραβεία για την συνεισφορά της. Το 1988 ίδρυσε το κέντρο για τα ανθρώπινα δικαιώματα "Ρόμπερτ Φ. Κένεντι". Παράλληλα με την ακτιβιστική της δράση αρθρογραφεί σε εφημερίδες.

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 η Κέρι μαζί με τα αδέρφια της, Ρόμπερτ Κένεντι τζούνιορ και Κάθλιν Κένεντι Ταουνσεντ στήριξε τη Χίλαρι Κλίντον σε αντίθεση με τον θείο της Τεντ Κένεντι και την ξαδερφή της Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι που στήριξαν τον Μπάρακ Ομπάμα.

Ήταν παντρεμένη με τον Άντριου Κουόμο, με τον οποίο χώρισε το 2003. Μαζί του έχει αποκτήσει τρία παιδιά.

Κερι
Αμερικανοί ακτιβιστές
Ιρλανδοαμερικανοί
Λέσβος IV (αρματαγωγό)

Λέσβος ΙV (Αρματαγωγό) / L-172

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην ‘USS Boone County SLT 389’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News Sb & DD co, Newport News’. Καθελκύστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1942. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960. Ανάδοχος η Ελληνική κοινότητα της Jacksonville. Παρελήφθη στις 2 Ιουνίου 1960 από το αμερικανικό Ναυτικό (Τζατισούβι Φλώριδα Η.Π.Α).

Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος ΙV’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παροπλίσθηκε στις 13 Ιουλίου 1990

Πηγές 

Ελληνικά Αρματαγωγά
Αμάρακος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Αμάρακος ήταν γιος του βασιλιά της Κύπρου Κινύρα και αδελφός του Κουρέως.

Ήταν αρωματοποιός και συγκεκριμένα παρασκεύαζε μύρο, ενώ έφτιαχνε και τα αρώματα για τις τελετές στην θεά Αφροδίτη. Μιά μέρα τού έπεσε το κουτί με το άρωμα και έσπασε και οι θεοί για να τον τιμωρήσουν τον μεταμόρφωσαν σε φυτό: Το φυτό Αμάρακο που πήρε και το όνομα του.

Πηγές 
John Bell, Bell's New Pantheon, 1790

Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Λέσβος V (αρματαγωγό)

Λέσβος V (Αρματαγωγό) / L-176

Το Α/Γ ‘ΛΕΣΒΟΣ V’ είναι το τρίτο Α/Γ τυπου ‘ΣΑΜΟΣ V’ που σχεδιάστηκε από Πολεμικό Ναυτικό και ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εντάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό στις 18 Μαρτίου 1999. Καθελκύστηκε στις 1 Ιουλίου 1990. Παραδόθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1999.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Σάμος V’, ‘Χίος VΙ’, ‘Λέσβος V’ και ‘ Ικαρία ΙΙ’.

Ολικό μήκος : 116μ. – Μέγιστο πλάτος : 15.3μ – Μέγιστο βύθισμα : 4.6 μ. – Εκτόπισμα έκφορτο : 4.930 ΤΝ. – Εκτόπισμα άφορτο : 2.770 ΤΝ. – Κύριες μηχανές : 2 κατασκευής WARTSILA τύπου NOHAB 1625 3650 KW κάθε μία 900 RPM. – Ταχύτητα : 17 Knots. – Πλήρωμα : 116 άτομα. – Οπλισμός : OTO MELARA 76/62 BOFORS K70 REIN METAL, πυροβόλα RHEIMENTAL 20MM, 2 εξαπλούς εκτοξευτήρες SRBOC, SDS τύπου VEGA

Βιβλιογραφία 
 Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Ελληνικά Αρματαγωγά
Χίος VI (αρματαγωγό)

Χίος VΙ (Αρματαγωγό) / L-173

Το Α/Γ ‘ΧΙΟΣ VI’ είναι το δεύτερο Α/Γ τυπου ‘ΣΑΜΟΣ V’ που σχεδιάστηκε από Πολεμικό Ναυτικό και ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εντάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό στις 16 Δεκεμβρίου 1996.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Σάμος V’, ‘Χίος VΙ’, ‘Λέσβος V’ και ‘ Ικαρία ΙΙ’.

Ολικό μήκος : 116μ. – Μέγιστο πλάτος : 15.3μ – Μέγιστο βύθισμα : 4.6 μ. – Εκτόπισμα έκφορτο : 4.930 ΤΝ. – Εκτόπισμα άφορτο : 2.770 ΤΝ. – Κύριες μηχανές : 2 κατασκευής WARTSILA τύπου NOHAB 1625 3650 KW κάθε μία 900 RPM. – Ταχύτητα : 17 Knots. – Πλήρωμα : 116 άτομα. – Οπλισμός : OTO MELARA 76/62 BOFORS K70 REIN METAL, πυροβόλα RHEIMENTAL 20MM, 2 εξαπλούς εκτοξευτήρες SRBOC, SDS τύπου VEGA, ΟΚ τύπου PANTA.

Βιβλιογραφία 
 Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Ελληνικά Αρματαγωγά
Ικαρία ΙΙ (αρματαγωγό)

Ικαρία ΙΙ (Αρματαγωγό) / L-175

Το Α/Γ ‘ΙΚΑΡΙΑ ΙΙ’ είναι το τέταρτο Α/Γ τυπου ‘ΣΑΜΟΣ V’  που  σχεδιάστηκε από Πολεμικό Ναυτικό και ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εντάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό τον Οκτώβριο του 1999. Καθελκύστηκε τον Οκτώβριο του 1998.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Σάμος V’, ‘Χίος VΙ’, ‘Λέσβος V’ και ‘Ικαρία ΙΙ’.

Ολικό μήκος : 116μ. – Μέγιστο πλάτος : 15.3μ – Μέγιστο βύθισμα : 4.6 μ. – Εκτόπισμα έκφορτο : 4.930 ΤΝ. – Εκτόπισμα άφορτο : 2.770 ΤΝ. – Κύριες μηχανές : 2 κατασκευής WARTSILA τύπου NOHAB 1625 3650 KW κάθε μία 900 RPM. – Ταχύτητα : 17 Knots. – Πλήρωμα : 116 άτομα. – Οπλισμός : OTO MELARA 76/62 BOFORS K70 RHEINMETALL, πυροβόλα RHEINMETALL 20MM, 2 εξαπλούς εκτοξευτήρες SRBOC, SDS τύπου VEGA, ΟΚ τύπου PANTA.

Βιβλιογραφία
Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Ελληνικά Αρματαγωγά
Σάμος V (αρματαγωγό)

Σάμος V (Αρματαγωγό) / L-174

Το Α/Γ ‘ΣΑΜΟΣ V’ σχεδιάστηκε από Πολεμικό Ναυτικό και ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εντάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό στις 20 Μαΐου 1994.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Σάμος V’, ‘Χίος VΙ’, ‘Λέσβος V’ και ‘ Ικαρία ΙΙ’.

Ολικό μήκος : 116μ. – Μέγιστο πλάτος : 15.3μ – Μέγιστο βύθισμα : 4.6 μ. – Εκτόπισμα έκφορτο : 4.930 ΤΝ. – Εκτόπισμα άφορτο : 2.770 ΤΝ. – Κύριες μηχανές : 2 κατασκευής WARTSILA τύπου NOHAB 1625 3650 KW κάθε μία 900 RPM. – Ταχύτητα : 17 Knots. – Πλήρωμα : 116 άτομα. – Οπλισμός : OTO MELARA 76/62 BOFORS K70 REIN METAL.

Βιβλιογραφία 
 Eric Wertheim, The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World, Naval Institute Press, 2007

Ελληνικά Αρματαγωγά
Σάμος IV (αρματαγωγό)

Σάμος ΙV (Αρματαγωγό) / 33, L-174, L-175

Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος ΙV’

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp. West Yard, Nevilla Island, Pitteburgh, Pa’. Στην ενεργεία από τις 19 Ιουλίου 1943.

Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1934 στη Νέα Ορλεάνη των Η.Π.Α. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ‘ΑΝΤΖΙΟ’ της Νότιας Γαλλίας. Μετά την απελευθέρωση της χώρας χρησιμοποιήθηκε εκτός από τις ασκήσεις και για κρατικές και στρατιωτικές μεταφορές. Παροπλίστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1977.

Ελληνικά Αρματαγωγά
Χίος V (αρματαγωγό)

Χίος V (Αρματαγωγό) / 35, L-195

Πρώην ‘LST 35’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp., West Yard, Neville Island, Pittsburgh, Pa’. Καθελκύστηκε το 1943. Στην ενέργεια από τις 6 Μαρτίου 1943.

Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος ΙV’

Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών. Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1943. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ΑΝΤΖΙΟ και της Νότιας Γαλλίας. Μέχρι το 1971 στην ενεργεία λίγο αργότερα σε κατάσταση εφεδρείας. Το 1974 επανήλθε στην ενεργεία και παροπλίστηκε οριστικά στις 10 Μαΐου 1977.

Ελληνικά Αρματαγωγά
Λέσβος ΙΙΙ (αρματαγωγό)

Λέσβος ΙΙΙ (Αρματαγωγό) / 33

Πρώην ‘LST-34’. 
Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος ΙV’
Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp., East Yard, Naville Island. Pitteburgh, Pa’. Καθελκύσθηκε στις 7 Μαΐου 1943. Παρελήφθη στις 18 Αυγούστου 1943 στην Νέα Ορλεάνη Η.Π.Α. από τον Πλωτάρχη Εμμανουήλ Ζάρπα. Στις 6 Ιουνίου 1944 προσάραξε στη νησίδα PLANE στις ακτές της Τύνιδας. Κατεβλήθησαν τεράστιες προσπάθειες για να αποκολληθεί χωρίς αποτέλεσμα και χάθηκε. Από του επιβάτες και το πλήρωμα του σώθηκαν όλοι εκτός από 6 άτομα (1 έλληνας ναύτης, 2 άγγλοι και 3 ιταλοί αιχμάλωτοι.

Ελληνικά Αρματαγωγά
Λήμνος ΙΙ (αρματαγωγό)

Λήμνος ΙΙ (Αρματαγωγό)/36, L-158

Πρώην "LST-36"

Ιστορικό

Το αρματαγωγό Λήμνος είναι το δεύτερο κατά σειρά πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας, το οποίο φέρει το όνομα Λήμνος. Πρώτο ήταν το θωρηκτό Λήμνος, το οποίο έλαβε αυτό το όνομα σε ανάμνηση της νικηφόρας ναυμαχίας της Λήμνου της 5ης Ιανουαρίου 1913, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να κριθεί οριστικά η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο πέλαγος.

Παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το αμερικανικό Ναυτικό το 1943 για την ενίσχυση του μαχόμενου ελληνικού στόλου κατά το β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Ομοίου τύπου ήταν τα πλοία: 
 "Λέσβος ΙΙΙ"
 "Χίος V" και
 "Σάμος ΙV"

Γενικά χαρακτηριστικά

 Εκτόπισμα: 1625/4080  ΤΝ
 Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια.
 Ταχύτητα: 11 κόμβοι.
 Πρόωση: Ντίζελ.
 Οπλισμός: 1 πυροβόλο 3’’/50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Επιχειρησιακή δράση

Τον Αύγουστο του 1943 παρελήφθη στη Νέα Ορλεάνη των Η.Π.Α. από τον πλωτάρχη Λ. Καλέργη.

Κατά το β΄ παγκόσμιο πόλεμο πήρε μέρος στις αποβατικές επιχειρήσεις στο Άντζιο της Ιταλίας και στη Νότια Γαλλία. Στις 26 Ιουλίου 1944 με Κυβερνήτη τον πλωτάρχη Μ. Λεστό προσέκρουσε σε νάρκη κοντά στις ιταλικές ακτές. Παρόλα τα προβλήματά του οδηγήθηκε με ασφάλεια στον Τάραντα και από εκεί στο Παλέρμο, όπου επισκευάστηκε. Χρησιμοποιήθηκε για τις κρατικές μεταφορές εντατικά.

Παροπλίστηκε στις 10 Μαΐου 1977.

Πηγές 
 Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
 http://www.hellasarmy.gr
 http://www.history.navy.mil 
 http://www.uboat.net

Ελληνικά Αρματαγωγά
Άβαι

Οι Άβαι, επίσης γνωστές ως Άβες, Άβα και Αβαί, ήταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας στα όρια με τη Βοιωτία, κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Βρισκόταν στη συμβολή των ποταμών Άσσου και Κηφισού. Την πόλη φέρεται να είχε ιδρύσει ο μυθικός βασιλιάς του Άργους Άβας, εγγονός του Δαναού και γιος του Λυγκέα και της Υπερμνήστρας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Φωκ. 35, 1). Αντίθετα, κατά την άποψη του Αριστοτέλη και με πηγή τον Στράβωνα (Στράβ. 10, 1, 3), η πόλη ιδρύθηκε από το θρακικό πρωτοελληνικό φύλο των Αβάντων, οι οποίοι αργότερα αποίκησαν την Εύβοια.

Η πόλη ήταν φημισμένη στους αρχαίους Έλληνες για τον ναό και το μαντείο της, αφιερωμένη στον Αβαίο Απόλλωνα. Σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο, εκεί «ην μαντείον προ του εν Δελφοίς» και «πλούσιον, θησαυροίσι τε και αναθήμασι πολλοίσι κατεσκευασμένον» (Ηρόδ. Η, 33). Οι Φωκείς, και μόνον, μετά από τη νίκη τους κατά των Θεσσαλών, είχαν αφιερώσει στο μαντείο 2.000 ασπίδες και ανδριάντες (Ηρόδ. Η, 27).

Τη συμβουλή του μαντείου είχαν ζητήσει, μεταξύ άλλων, ο Κροίσος και ο Μαρδόνιος (Ηρόδ. Η, 27), ενώ ο Ηρόδοτος αναφέρει (Α’, 46-7), ότι ο πρώτος, θέλοντας να δοκιμάσει την αξιοπιστία των ελληνικών μαντείων, απέστειλε πρέσβεις σε όλα για να ρωτήσουν τί ακριβώς έκανε σε μία καθορισμένη ημέρα της ζωής του, και μόνο το Μαντείο των Δελφών απάντησε σωστά. Από τότε όλα τα μαντεία, πλην των Δελφών, παρήκμασαν και μαζί τους εκείνο των Αβών. Πάντως ο Μαρδόνιος συμβουλεύθηκε και πάλι το συγκεκριμένο μαντείο, το 490 π.Χ. (Ηρόδ. Η, 33).

Οι Άβες κατελήφθησαν από τους Πέρσες του Ξέρξη το 480 π.Χ. και τους Θηβαίους κατά τη διάρκεια του Φωκικού Πολέμου (355-346 π.Χ.), οπότε και τις δύο φορές ο ναός κάηκε. Ωστόσο ήταν η μόνη πόλη των Φωκέων που δεν καταστράφηκε από τον Φίλιππο κατά το Τρίτο Ιερό Πόλεμο, διότι δεν είχε λάβει μέρος στον Φωκικό πόλεμο, ούτε στη λεηλασία των θησαυρών του Μαντείου των Δελφών από τους υπόλοιπους Φωκείς, σύμφωνα με απόφαση του αμφικτυονικού συνεδρίου.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη τιμήθηκε με αυτονομία, μάλιστα ο Αδριανός κατασκεύασε μικρό ναό αφιερωμένο στον Απόλλωνα, χωρίς μαντείο αυτή τη φορά (Παυσανίας, 10, 35).

Σε βραχώδη λόφο κοντά στο χωριό Έξαρχος σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια αυτού του ναού, μια πύλη ακρόπολης, καθώς και κάποια ίχνη των τειχών της πόλης. Αυτά βρέθηκαν μετά από ανασκαφές που διενήργησαν από κοινού, η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρία και Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή, υπό τον Γ. Σωτηριάδη. Επίσης βρέθηκαν τάφοι, διάφορα αγγεία του 5ου και του 4ου αιώνα π.Χ., ειδώλια, λάρνακες, κοσμήματα, κ.ά.. Πολλοί από τους τάφους είχαν συληθεί από τους ντόπιους, μέχρι που επενέβη η Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία και προέβη στην κατάσχεση των ευρημάτων τα οποία σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Χαιρώνειας.

Παραπομπές

Πηγές
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμος 1ος, σελ. 18
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, έκδ. 1991, τόμος 1, λήμμα «Άβες»
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963, τόμ. 1, λήμμα «Άβαι»
 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 1, λήμμα «Άβαι»

Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
Κούρης (ποταμός)

Ο Κούρης είναι ο έβδομος μεγαλύτερος ποταμός της Κύπρου με μήκος 38 χιλιόμετρα καί ένας από τους σπουδαιότερους του νησιού όσον αφορά την υδρολογική του αξία. Πηγάζει από το κεντρικό τμήμα της οροσειράς του Τροόδους και χύνεται στον κόλπο της Επισκοπής, 10 περίπου χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Λεμεσού. Η λεκάνη απορροής του, έκτασης πέραν τον 300 τ.χλμ, εκτείνεται νοτίως του υδροκρίτη της οροσειράς του Τροόδους, ανάμεσα στην κορυφή Όλυμπος ή Χιονίστρα (1951 μ.) και την Μαδαρή (1610 μ.). 

Οι κύριες πηγές του βρίσκονται ανατολικά και νοτιοανατολικά της πλατείας Τροόδους σε υψόμετρο περίπου 1700 μ.  Στη πορεία του διέρχεται από το χωριό Αμίαντος, από την κοιλάδα του Σαΐτα και από το χωριό Τριμίκλινη όπου υπάρχει μικρό φράγμα και διασώζεται γεφύρι από την εποχή της Ενετοκρατίας.. Στην περιοχή της Άλασσας συμβάλλει με τους δυο κύριους παραποτάμους του, τον Κρυό και τον Λιμνάτη. Ακολούθως διέρχεται ανάμεσα στις κοινότητες Καντού και Ερήμη και χύνεται στην θάλασσα στον κόλπο της Επισκοπής. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ονομασία του ποταμού παραπέμπει στην αρχαία πόλη του Κουρίου που βρίσκεται πολύ κοντά στις εκβολές του. Η υδρολογική αξία του Κούρη είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Κύπρο, αφού παρέχει περίπου το 20% των υδάτων που καταλήγουν κάθε χρόνο στα φράγματα του νησιού.

Φράγμα του Κούρη 

Στον Κούρη έχει κατασκευαστεί, το 1989, το μεγαλύτερο φράγμα στη Κύπρο χωρητικότητας 115,000,0000  m3. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1984 και διήρκεσε τέσσερα χρόνια , είναι χωμάτινο και έχει 110 μέτρα ύψος. Η τεχνητή λίμνη που σχηματίζεται από το φράγμα καλύπτει έκταση 3,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και εμπλουτίζεται, κυρίως, από τα νερά του Κούρη και των παραποτάμων του Κρυού και Λιμνάτη, καθώς και από μέρος των νερών του Διαρίζου που εκτρέπεται στην κοίτη του Κρυού μέσω υπόγειας σήραγγας μήκους 14 χλμ.που αρχίζει σπό την περιοχή του φράγματος Αρμίνου. . Στα νερά του φράγματος βυθίστηκαν ορισμένα κτίσματα του παρακείμενου χωριού Αλάσσα, μεταξύ των οποίων και ο παλαιός ιερός ναός της κοινότητας, που ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο..

Στον Κούρη υπάρχει και ένα δεύτερο, πολύ μικρότερο φράγμα, στην περιοχή της Τριμίκλινης που κατασκευάστηκε το 1958. Το ανάχωμα του έχει ύψος 33 μέτρα και η χωρητικότητα του είναι 340.000  m3.

Παραπομπές 

Ποταμοί της Επαρχίας Λεμεσού
Κάστρο της Λεμεσού

Το Κάστρο της Λεμεσού είναι μεσαιωνικό κτίσμα στη πόλη της Λεμεσού στην Κύπρο.

Το κάστρο πήρε τη σημερινή του μορφή το 1590 περίπου, κατά τη περίοδο της τουρκοκρατίας και χτιστηκε πάνω σε προγενέστερο κάστρο πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων. Η αρχαιότερη αναφορά για το κάστρο της Λεμεσού μας έρχεται από το 1128 όταν ο Φρειδερίκος ο Β' της Γερμανίας φυλάκισε εκεί ομήρους από τον αντιβασιλέα της Κύπρου Ιβελίνο. Η αναφορά αυτή αποτελεί σοβαρή ένδειξή  στο χώρο υπήρχε ένα Βυζαντινό κτίσμα παρόλο που δεν βρέθηκε κάποιο αρχαιολογικό εύρημα που να υποστηρίζει αυτή τη θέση. Ωστόσο σε στρωματογραφική δομή που έγινε από το τμήμα αρχαιοτήτων βρέθηκαν βάσεις κιονοστοιχίας που ανήκαν σε παλαιοχριστιανική βασιλική που βρισκόταν στη θέση του κάστρου και ίσως αποτελούσε μέρος του βυζαντινού αυτού κτίσματος. 

Οι Τούρκοι αρχικά το χρησιμοποίησαν σαν φυλακή, χρήση που διατήρησε και κατά την Αγγλοκρατία μέχρι και το 1948, όταν λειτούργησαν οι κεντρικές φυλακές στη Λευκωσία, οπότε πέρασε στη δικαιοδοσία της Αρχαιολογικής υπηρεσίας και φιλοξένησε το πρώτο επαρχιακό αρχαιολογικό μουσείο. 

Σήμερα λειτουργεί σαν μεσαιωνικό μουσείο. Σύμφωνα με την παράδοση εδώ νυμφεύτηκε ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος την αγαπημένη του Βερεγγάρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Δήμος Λεμεσού, Το κάστρο της Λεμεσού, ανακτήθηκε 28/12/2008.

Λεμεσου
Δήμος Λεμεσού
Μουσεία της Κύπρου
Λεμεσος
Φυλακές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Woolworths

Η F. W. Woolworth Company (συχνά καλούμενη Woolworths)  ήταν επιχείρηση πολυκαταστημάτων. Το πρώτο κατάστημα Woolworth's ιδρύθηκε, με ένα δάνειο $300, το 1878 από τον Φρανκ Γουίνφιλντ Γούλγουερθ (Frank Winfield Woolworth). Παρά το γεγονός ότι ήταν μια από τις μεγαλύτερες λιανικές αλυσίδες στον κόσμο κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, ο αυξανόμενος ανταγωνισμός οδήγησε στην αρχή της πτώσης  στην δεκαετία του '80. Το 1997 η "F. W. Woolworth Company" μετατράπηκε σε επιχείρηση καταστημάτων αθλητικών ειδών (Champs Sports και Foot Locker).

Στην Κύπρο
Λειτούργησε με την επωνυμία F. W. Woolworth & Co (Cyprus) Ltd από το 1950 ως το 2003. Μέχρι το 1985 μόνο ένα κατάστημα λειτουργούσε στην Λευκωσία. Μετά την πώληση στην Shacolas Group ο Nicolas Shacolas άνοιξε και άλλα υποκαταστήματα. Το 2003 μετονομάστηκαν όλα σε Debenhams.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η Woolworths Group PLC είναι αλυσίδα 807 καταστημάτων σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ υπάρχουν καταστήματα και στην Αυστραλία. Η αλυσίδα ιδρύθηκε το 1909 και έγινε ανεξάρτητη από την Αμερικάνικη μητρική εταιρία το 1982. Η εταιρεία απασχολεί 27,000 άτομα που λογικά θα μείνουν άνεργα γιατί αν μέχρι τις 5 Ιανουαρίου δεν βρεθεί αγοραστής, η αλυσίδα θα κλείσει.

Στην Γερμανία
Η αλυσίδα Woolworth GmbH ιδρύθηκε το 1927 και έγινε ανεξάρτητη από την Αμερικάνικη μητρική εταιρία το 1998. Διαθέτει 340 καταστήματα με έκταση από 400 έως 4000 τετραγωνικά μέτρα, με περισσότερους από 16.000 υπαλλήλους. Το 2010 αναδιοργανώθηκε και μετέπειτα πουλήθηκε στην HH Holding της Tengelmann.

Παραπομπές

Το αγγλικό site (δεν λειτουργεί)  
Το αυστραλιανό site 
Το γερμανικό site 

Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Πρώην επιχειρήσεις της Γερμανίας
Γανγκάρ Πουενσούμ

Το Γανγκάρ Πουενσούμ είναι το υψηλότερο βουνό του Μπουτάν και το υψηλότερο απάτητο βουνό στον κόσμο με υψόμετρο 7570 μέτρων και έξαρση εδάφους 2990 μέτρων. Βρίσκεται στα σύνορα της χώρας με το Θιβέτ. Ωστόσο η ακριβής του θέση έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφωνιών. Το 1983 επιτράπηκε η ορειβασία στο Μπουτάν και τέσσερις αποστολές πραγματοποίησαν αποτυχημένες προσπάθειες να ανέβουν στην κορυφή του το 1985 και το 1986. Ωστόσο, το 1998, μία ομάδα αναρριχήθηκε επιτυχώς σε μία δευτερεύουσα κορυφή του βουνού από το Θιβέτ.

Το υψόμετρο του Γανγκάρ Πουενσούμ μετρήθηκε για πρώτη φορά το 1992, αλλά μέχρι πρόσφατα οι χάρτες της περιοχής δεν ήταν καθόλου ακριβείς και το βουνό απεικονιζόταν σε διάφορες τοποθεσίες και με διαφορετικά υψόμετρα. Λόγω της ανεπαρκούς χαρτογράφησης, η πρώτη ομάδα που επιχείρησε να αναρριχηθεί σε αυτό δεν κατόρθωσε ούτε να το εντοπίσει. 

Με βάση την αναφορά της βρετανικής αποστολής του 1986 το ύψος του βουνού αγγίζει τα 24.770 πόδια και ολόκληρο το βουνό βρίσκεται εντός των ορίων του Μπουτάν, ενώ το κοντινό Κούλα Κάνγκρι μέσα στα όρια του Θιβέτ. Το Κούλα Κάνγκρι με ύψος 7554 μέτρα, είναι ένα ξεχωριστό βουνό που βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά και για πρώτη φορά αναρριχήθηκαν στην κορυφή του το 1986. έχει χαρτογραφηθεί αρκετά και περιγράφεται σαν να βρίσκεται στο Θιβέτ ή στο Μπουτάν.

Από το 1994 η αναρρίχηση σε βουνά άνω των 6000 μέτρων απαγορεύτηκε στο Μπουτάν από σεβασμό στις τοπικές πνευματικές πεποιθήσεις και από το 2003 η ορειβασία απαγορεύτηκε εντελώς.
Το Γανγκάρ Πουενσούμ είναι πιθανόν να διατηρήσει την πρωτιά του για αρκετό καιρό. Όλες οι υπόλοιπες απάτητες κορυφές στον κόσμο είναι κατά πάσα πιθανότητα δευτερεύουσες κορυφές και όχι ξεχωριστά βουνά.

Το 1998 μία ιαπωνική αποστολή εξασφάλισε άδεια από την Κινεζική Ένωση Ορειβασίας  για να αναρριχηθεί στο βουνό, αλλά η άδεια αυτή αποσύρθηκε εξαιτίας ενός πολιτικού ζητήματος με το Μπουτάν. Ωστόσο, το 1999 η ομάδα ξεκίνησε από το Θιβέτ και ανέβηκε με επιτυχία την ύψους 7535 μέτρων δευτερεύουσα κορυφή, Λιανκάνγκ Κάνγκρι, γνωστή και σαν Βόρειο Γανγκάρ Πουενσούμ. Αντίθετα με τους περισσότερους χάρτες, η αναφορά της αποστολής απεικονίζει την κορυφή αυτή στο Θιβέτ και τα σύνορα του Θιβέτ και του Μπουτάν φαίνονται να διασχίζουν την κορυφή του Γανγκάρ Πουενσούμ, περιγράφοντας την σαν την «υψηλότερη κορυφή του Μπουτάν» με ύψος 7570 μέτρα. Το υψόμετρο αυτό υποστηρίζεται από ιαπωνικές πηγές, οι οποίες με τη σειρά τους βασίζονται σε κινέζικες πηγές. Δεν έχει ωστόσο ερευνηθεί από το Μπουτάν.

Παραπομπές

Πηγές 
 Berry, Steven K. (1988). ‘’The Thunder Dragon Kingdom: A Mountaineering Expedition to Bhutan’’ (1st ed.). Marlborough: Crowood Press ISBN 1-85223-146-7 and Seattle: Cloudcap Press ISBN 0-938567-07-1. Αποτελεί την περιγραφή της πρώτης βρετανικής αποστολής το 1986.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Nirvana Expeditions φωτογραφία του βουνού (απεικόνιση, χλωρίδα και πανίδα). 
 Αναφορά της ιαπωνικής αποστολής του 1999 . 

Ιμαλάια
Βουνά του Μπουτάν
Βουνά της Κίνας
Μιχάλης Μπεκίρης

Ο Μιχάλης Μπεκίρης (Πάτρα, 1971) είναι πολιτικός, βουλευτής Αχαΐας και έχει διατελέσει υφυπουργός.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1971 στην Πάτρα και είναι γιος του πρώην βουλευτή & υπουργού Βασίλη Μπεκίρη. 

Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. 

Εντάχθηκε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και στις εκλογές του 2000 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής χωρίς όμως επιτυχία.

Στις εκλογές του 2004 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας για πρώτη φορά και επανεξελέγη το 2007 καθώς και το 2009 πρώτος σε ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Αχαΐας. Στις εκλογές του 2012 απέτυχε να εκλεγεί και έκτοτε δεν συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. 

Την περίοδο 2004-2007 διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της βουλής. Από τον Ιανουάριο του 2009 έως την λήξη της θητείας της κυβέρνησης Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός μεταφορών.

Τον Ιανουάριο του 2016, μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, ο Μιχάλης Μπεκίρης, είχε αναλάβει Διευθυντής του πολιτικού του γραφείου, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις αρχές Απριλίου του 2018 όταν παραιτήθηκε επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.

Στις 10 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε ο ορισμός του Μιχάλη Μπεκίρη, ως Διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Βουλή των Ελλήνων.

Παραπομπές

Βουλευτές Αχαΐας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Γιάννης Γιαννέλης

Ο Γιάννης Γιαννέλης-Θεοδοσιάδης είναι Έλληνας πολιτικός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και κατάγεται από παλιά οικογένεια του νησιού. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και συγκαταλέγεται στα ιδρυτικά της μέλη. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος Μυτιλήνης ενώ το 1989 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μυτιλήνης. Επανεξελέγη το 1990, το 2004 με 11.760 σταυρούς και το 2007. Λόγω του εκλογικού συστήματος ο νομός Λέσβου δεν εξέλεγε βουλευτή για 11 χρόνια με αποτέλεσμα να μένει συνεχώς εκτός βουλής. Επίσης εχει θέσει δύο φορές υποψηφιότητα για τη νομαρχία χωρίς επιτυχία.

Στην ιδιοκτησία του βρίσκεται ο πατρογονικός πύργος της οικογένειας Γιαννέλη, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1910 από τον αρχιτέκτονα Αδαλή κατόπιν παραγγελίας του προγόνου του Γιαννέλη - Θεοδοσιάδη, Ιωάννη Γιαννέλη. Στον πύργο έχουν φιλοξενηθεί σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Οδυσσέας Ελύτης κ.α. ενώ σήμερα υπάρχουν παλιά βιβλία και σπάνιες συλλογές.

Είναι διαζευγμένος. Κατοικεί μόνιμα στη Μυτιλήνη και έχει συγγράψει αρκετά βιβλία. Έχει τιμηθεί από την ολλανδική κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος των Ιπποτών της Οράγγης-Νάσσαου και είναι επίτιμος πρόξενος της Ολλανδίας.

Στις 15 Μάη 2012 ο Γιάννης Γιαννέλης αποχώρησε από τη Ν.Δ. και εντάχθηκε στους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Βουλευτές Λέσβου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αλφισμός

Ο αλφισμός ή αλμπινισμός ή λευκοπάθεια είναι πάθηση που εμφανίζεται εκ γενετής σ' ένα άτομο και σαν κύρια συνέπεια έχει το λευκό χρώμα στο δέρμα και στις τρίχες των μαλλιών και ολόκληρου του σώματος, ενώ η ίριδα των ματιών είναι λευκή.

Οι πάσχοντες από αλφισμό έχουν λεπτό δέρμα που παρουσιάζει μεγάλη ευπάθεια στις λοιμώξεις, καθώς και σοβαρά προβλήματα όρασης η οποία είναι ελαττωματική και μπορούν να προκαλέσουν αχρωματοψία ή καταρράκτη, ενώ εμφανίζουν και φωτοφοβία. Στις βαρύτερες μορφές του, οι δύο κυριότερες επιπλοκές του αλφισμού είναι η τύφλωση και η εμφάνιση καρκινωμάτων του δέρματος. Αντίθετα, στον μερικό αλφισμό, η πάθηση χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες περιοχές του δέρματος και του τριχωτού στις οποίες λείπει η χρωστική και η μοναδική εκδήλωση μπορεί να είναι μία λευκή τούφα τριχών σε κάποιο άλλο σημείο του σώματος.

Αιτία του αλφισμού 

Ο αλφισμός προκαλείται από την έλλειψη της χρωστικής ουσίας του δέρματος μελανίνη και οφείλεται σε βλάβη των γονιδίων που καθορίζουν τη σύνθεση της τυροσινάσης, του ενζύμου που είναι υπεύθυνο για τη βιοσύνθεση της μελανίνης. Η έλλειψη αυτή μπορεί να είναι κληρονομική, μπορεί όμως να είναι και αποτέλεσμα του γενετικού φαινόμενου της μεταλλαγής. Για την εμφάνισή του δεν παίζει ρόλο ούτε η φυλή (παρουσιάζεται σε όλες τις φυλές του κόσμου), ούτε το περιβάλλον και οι κλιματολογικές συνθήκες. Παρ' όλα αυτά, ενώ ο παγκόσμιος μέσος όρος εμφάνισης του αλφισμού είναι 1 στις 20.000 γεννήσεις, σε κάποιους τόπους τα ποσοστά αυξάνονται (στην Αφρική είναι 1 στις 5.000 γεννήσεις), ενώ σε άλλους μειώνονται (στη Δανία είναι 1 στις 60.000 γεννήσεις).

Αλφισμός και «μαγεία» στην Αφρική 
Στην Αφρική όπου υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό αλφισμού παγκοσμίως και όπου κατά συνέπεια είναι περισσότερο ορατά τα διαφορετικά χαρακτηριστικά της πάθησης, έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού τα οποία εντάθηκαν δραματικά στην Τανζανία στα μέσα του 2008, όταν και αναφέρθηκαν περίπου 35 δολοφονίες και ακρωτηριασμοί ανθρώπων με αλφισμό (ανάμεσά τους και παιδιά) ως «μαγεμένων», κυρίως από οργανωμένες συμμορίες που μισθώνονται από γιατρούς - μάγους της φυλής. Το γεγονός καταδίκασε με ψήφισμά του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 3 Σεπτεμβρίου 2008. 

Για τα άτομα που πάσχουν από αλφισμό ισχύει διεθνώς ο χαρακτηρισμός albino (από τη λατινική λέξη albus που σημαίνει λευκό), ενώ στην ελληνική γλώσσα τα άτομα αυτά ονομάζονται λευκοπαθικά.

Ο αλφισμός στη φύση 
Στα ζώα τα συμπτώματα του αλφισμού παρουσιάζονται όπως ακριβώς και στον άνθρωπο, ενώ στα φυτά προκαλείται από έλλειψη χλωροφύλλης και αλλάζει το χρώμα των λουλουδιών, π.χ. λευκά άνθη σε φυτά που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν κόκκινα.

Παραπομπές

Πηγές 

 Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και ζωή», τόμος 1, σελίδα 346 και τόμος 9, σελίδα "Επιστήμη" 24.

Γενετικές διαταραχές
Μεταβολικές διαταραχές
Παπανδρέου

Το επώνυμο Παπανδρέου μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα:

 Παπά-Ανδρέας Σταυρόπουλος, ιερέας και γενάρχης της οικογένειας Παπανδρέου (η αλλαγή του επωνύμου έγινε το 1901)
 Νικόλαος Παπανδρέου (θαν. 1913), σχολάρχης Πατρών, γιος του Παπά-Ανδρέα
 Γεώργιος Παπανδρέου (πρεσβύτερος), (1888-1968) νομικός, πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιος του Παπα-Ανδρέα
 Γιώργος Γ. Παπανδρέου, (γενν. 1928), γιος του Γεωργίου Παπανδρέου
 Ανδρέας Παπανδρέου, (1919-1996) πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, γιος του Γεωργίου Παπανδρέου
 Μαργαρίτα Παπανδρέου - Τσαντ (γενν. 1923), ακτιβίστρια, δεύτερη κατά σειρά σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου
 Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου (γενν. 1955), αεροσυνοδός, πολιτικός, τρίτη κατά σειρά σύγυζος του Ανδρέα Παπανδρέου
 Γιώργος Α. Παπανδρέου, (γενν. 1952) πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας, βουλευτής, υπουργός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου
 Νίκος Παπανδρέου, (γενν. 1956) συγγραφέας, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου
 Ανδρέας Α. Παπανδρέου, (γενν. 1960) καθηγητής οικονομίας του Περιβάλλοντος, γιος του Ανδρέα και της Μαργαρίτας Παπανδρέου

 Γεώργιος Παπανδρέου (ιστορικός) (1859-1940)
 Βάσω Παπανδρέου (γενν. 1944), βουλευτής και υπουργός
 Γιώργος Παπανδρέου (ποδοσφαιριστής) (γενν. 1969)
 Απόστολος Παπανδρέου (γενν. 1975), αθλητής του κανόε-καγιάκ
Σκηνές από έναν γάμο

Σκηνές από έναν γάμο (Scener ur ett äktenskap, 1973) είναι ταινία και τηλεοπτική σειρά σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Η ταινία του Μπέργκμαν είναι η ιστορία αγάπης ενός ζευγαριού σε έξι επεισόδια. Η ταινία γυρίστηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα - μόνο σε τέσσερις μήνες, θεωρείται όμως μια από τις κεντρικές στη φιλμογραφία του Σουηδού σκηνοθέτη. Ήταν τόσο συνεπαρμένος με τη ιστορία του Γιόχαν και της Μαριάννας (τους οποίους έπαιξαν οι αγαπημένοι του ηθοποιοί - Έρλαντ Γιόζεφσον και Λιβ Ούλμαν), που στο τέλος της κινηματογραφικής καριέρας του σκηνοθέτησε και γύρισε τη "Σαραμπάντα" (Saraband, 2003), όπου μας δείχνει τη ζωή τους μετά από πολλά χρόνια.

Αρχικά γυρίστηκε και προβλήθηκε η τηλεοπτική σειρά (Απρίλιος - Μάιος 1973) και μετά από ένα χρόνο βγήκε η ταινία στη βάση της σειράς (Σεπτέμβριος 1974).

Όπως και πολλές άλλες ταινίες του Μπέργκμαν, οι "Σκηνές από έναν γάμο" γυρίστηκε στο στυλ των λεγόμενων ταινιών δωματίου. Μόνο στη αρχή της ταινίας εμφανίζονται οι ήρωες της Μπίμπι Άντερσον, του Γιαν Μάλμσε και της Ανίτας Βαλ. Το υπόλοιπο χρόνο παρατηρούμε στην οθόνη μόνο τη Μαριάννα και το Γιόχαν.

Υπόθεση 

Η ταινία αποτελείται από 6 μέρη, το καθένα από τα οποία περιγράφει τη ζωή και τη σχέση ενός ζευγαριού κατά τη διάρκεια μιας εικοσαετίας. Ο Γιόχαν ('Ερλαντ Γιόζεφσον) είναι καθηγητής πανεπιστημίου, και η Μαριάννα (Λιβ Ούλμαν) είναι δικηγόρος με εξειδίκευση στα διαζύγια. Έχουν πετυχημένες καριέρες και ευημερία, και φαίνεται να έχουν και τον τέλειο γάμο.

Μια μέρα όμως καταλαβαίνουν ότι κάτι τους διαφεύγει. Ένα βράδυ υποδέχονται ένα φιλικό ζευγάρι που βρίσκεται στα πρόθυρα του διαζυγίου που σαν να τους δείχνει τη μελλοντική προοπτική τους.

Κούραση, ψέματα, εγωισμός και επιτέλους απιστία οδηγούν τη φαινομενικά ευτυχή οικογένεια στο διαζύγιο. Αλλά πολύ γρήγορα καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας χωρίς τον άλλο, και έτσι ο χωρισμός τους απρόσμενα αναζωογονεί την αγάπη τους.

Στη τελευταία σκηνή της ταινίας βλέπουμε τη Μαριάννα και τον Γιόχαν, ξαναπαντρεμένους και τους δύο, χρησιμοποιώντας την απουσία των συζύγων τους να συναντιούνται κρυφά στο εξοχικό των φίλων.

Διανομή 
 Λιβ Ούλμαν - Μαριάνα
 Έρλαντ Γιόζεφσον - Γιόχαν
 Μπίμπι Άντερσον - Καταρίνα
 Γκούννελ Λίντμπλομ - Έβα
 Γιαν Μάλμσε - Πέτερ
 Ανίτα Βαλ - κυρία Πάλμ
 Μπάρμπρο Χιόρτ αφ Όρνες - κυρία Γιάκομπι

Βραβεία και υποψηφιότητες

Βραβεία 
 1975 - Βραβείο «David di Donatello»
 Καλύτερη ξένη ηθοποιός - Λιβ Ούλμαν
 1975 - Βραβείο «Χρυσές Σφαίρες»
 Καλύτερη ξένη ταινία
 1975 - Βραβείο NSFC (ΗΠΑ)
 Καλύτερη ταινία
 Καλύτερη ηθοποιός - Λιβ Ούλμαν
 Καλύτερο σενάριο - Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
 Βραβείο καλύτερου δεύτερου γυναικείου ρόλου - Μπίμπι Άντερσον

Υποψηφιότητες 
 1976 - Βραβείο BAFTA
 Καλύτερη ηθοποιός - Λιβ Ούλμαν
 1975 - Βραβείο «Χρυσές Σφαίρες»
 Καλύτερη δραματική ηθοποιός - Λιβ Ούλμαν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σκηνές από έναν γάμο στο IMDb
 Σκηνές από έναν γάμο στο Bergmanorama, ιστοσελίδα αφιερωμένη στο Ίνγκμαρ Μπέργμαν
 Σκηνές από έναν γάμο στην επίσημη ιστοσελίδα του Ίνγκμαρ Μπέργμαν

Σουηδικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Σουηδόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία
Αβανιά

Η λέξη Αβανιά ήταν μια πολύ διαδεδομένη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες επί τουρκοκρατίας με την κυριολεκτική σημασία την αρπαγή περιουσίας μετά όμως από συκοφαντία ή ψευδή μήνυση. Πρόκειται γενικά για λέξη άγνωστης προέλευσης με ίσως κάποια πιθανότητα εκ της εβραϊκής γλώσσας.

Η αβανιά είχε ιδιαίτερα αναπτυχθεί επί τουρκοκρατίας σε βάρος του υπόδουλου Ελληνισμού ως ένας χονδροειδής νομιμοφανής τρόπος αρπαγής των περιουσιακών αγαθών των Ελλήνων, από τους Τούρκους, που πολλές φορές έφθανε ακόμα και στον αφανισμό τους από εκδίκηση. Η ανάπτυξη της αβανιάς οφείλονταν κυρίως αφενός μεν στις αρπακτικές διαθέσεις των Τούρκων, αφετέρου δε και στη πλήρη ατιμωρησία των αποκαλυπτομένων στη συνέχεια συκοφαντών, που λόγω της ανικανότητας της τότε οθωμανικής ποινικής νομοθεσίας δεν καταδίωκε στη συνέχεια αυτούς.

Συνηθέστερος τρόπος άσκησης της αβανιάς ήταν η καταγγελία κάποιου Έλληνα ενώπιον των τότε Αρχών για οποιοδήποτε αδίκημα, περισσότερες φορές φανταστικό παρά πραγματικό, όπου ακολουθούσε η καταδίκη του και η δήμευση της περιουσίας του. Συνηθέστερα όμως αυτή καθαυτή η καταγγελία αποτελούσε τρόπο εκβιασμού  κατά του κατηγορουμένου ο οποίος προκειμένου ν΄ αποφύγει μια επικίνδυνη δίκη δέχονταν ασμένως να καταβάλλει σημαντικό χρηματικό ποσό στον (υπόψη) μηνυτή ή ακόμα και στον δικαστή (καδή).

Πολλά είναι τα παραδείγματα της αβανιάς που εφαρμόστηκαν στα χρονικά της μακραίωνης δουλείας του Ελληνισμού. Οι Τούρκοι την εποχή εκείνη δεν απέφυγαν να την εφαρμόσουν ακόμα και στους κορυφαίους Έλληνες, δεδομένου ότι και Πατριάρχες ακόμα είχαν υποστεί τις συνέπειες της αβανιάς. Σήμερα η λέξη αυτή δεν χρησιμοποιείται πλην όμως ως έννοια όμοιας πράξης όχι σπάνια βλέπει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας με άλλες σύγχρονες δημώδεις ονομασίες, (π.χ. εκβιασμός, φακελάκι, λάδωμα, κ.λπ.).

Πηγές
"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.22

Τουρκοκρατία
Εκφράσεις
18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας

Δίσκος του Μίκη Θεοδωράκη ο οποίος περιέχει μελοποιημένα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου.

Ιστορικό
Πρόκειται για 18 τετράστιχα του Γιάννη Ρίτσου, εκ των οποίων τα 16 ο ποιητής τα έγραψε στο Παρθένι της Λέρου στις 16/9/1968, ύστερα από κρυφή έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη. Τα άλλα δύο τα έγραψε στη Σάμο την Πρωτομαγιά του 1970. Τα ποιήματα είναι γραμμένα στη φόρμα των δημοτικών λιανοτράγουδων, σε ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους στίχους, με πυκνό αλλά λιτό ύφος. Η σύνθεση του δίσκου έγινε στο Παρίσι τη διετία 1971-1973 από τον Μίκη Θεοδωράκη, και η πρώτη εκτέλεση στις 17 Ιανουαρίου 1973 στο Albert Hall με τραγουδιστές τους: Μαρία Φαραντούρη, Πέτρο Πανδή, Αφροδίτη Μάνου, Αχιλλέα Κωστούλη και τον ίδιο το συνθέτη. Η πρώτη ηχογράφηση του έργου έγινε το 1973 στο Παρίσι με τους ίδιους τραγουδιστές και κυκλοφόρησε στην Γαλλία την ίδια χρονιά από την EMI France. Παράλληλα ηχογραφήθηκε και στην Ελλάδα, κρυφά κατά τη διάρκεια της Χούντας, με τον Γιώργο Νταλάρα και την Άννα Βίσση (στις δεύτερες φωνές σε δύο τραγούδια). Με την πτώση της χούντας κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα πρώτα η έκδοση με τον Νταλάρα και μετά η έκδοση με Φαραντούρη, Πανδή, Μάνου και Κωστούλη. Λίγους μήνες αργότερα κυκλοφόρησε και τρίτη έκδοση του έργου με την Μ.Δημητριάδη, Ε.Βιτάλη, Κ.Καμένο, Σ.Πασπαράκη και Σ.Κρυστάλη.

Τραγούδια
 Αναβάφτιση	
 Αυγή	
 Δε φτάνει	
 Εδώ το φως	
 Επιτύμβιο	
 Καρτέρεμα	
 Κουβέντα με ένα λουλούδι
 Λαός	
 Μνημόσυνο	
 Ο ταμένος	
 Πράσινη μέρα	
 Συλλείτουργο	
 Τ' άσπρο ξωκλήσι	
 Τη ρωμιοσύνη μην την κλαις	
 Το κυκλάμινο	
 Το νερό	
 Το χτίσιμο	
 Λιγνά Κορίτσια

Οι εκδόσεις του δίσκου
1973 - Μ.Φαραντούρη, Π.Πανδής, Α.Μάνου, Α.Κωστούλης

1974 - Γ.Νταλάρας, Α.Βίσση

Ο δίσκος με τις εκτέλεσεις του Νταλάρα κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1974. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η Γαλλική του έκδοση από την εταιρεία Decca με τίτλο "18 Chansons de la Patrie Amere" και ένα χρόνο μετά στην Ολλανδία από την Omega International, με τίτλο "18 Liedjes Uit Een Bitter Vaderland". Παρακάτω ακολουθούν και τα εξώφυλλα των δίσκων:

Ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρει στο επίσημο σημείωμα της επανέκδοσης του δίσκου:

1974 - Δημητριάδη, Βιτάλη, Καμένος, Πασπαράκης, Κρυστάλη

Παραπομπές

Ελληνική δισκογραφία
Άλμπουμ του 1974
Γιάννης Ρίτσος
Δυναστεία των Αιακιδών

Οι Αιακίδες (Αἰακίδαι) ήταν οι απόγονοι του Αιακού, ο οποίος ήταν γιος του Δία και της νύμφης Αίγινας.

Πρώτος Αιακίδης ήταν ο Πηλέας, γιος του Αιακού και της νύμφης Ενδηίδας. Αιακίδης ονομαζόταν και ο Τελαμών, αδελφός του Πηλέα, ο Αίαντας, γιος του Τελαμώνος και ήρωας του Τρωικού πολέμου.

Ιστορία των Αιακιδών 
Η Δυναστεία των Αιακιδών ήταν σειρά βασιλέων της Ηπειρωτικής φυλής των Μολοσσών. Ήταν απόγονοι του Νεοπτόλεμου, γιου του Αχιλλέως και της Δειδάμειας και απόγονου του Αιακού. Βασίλεψαν από τον 5ο αι π.Χ. μέχρι το 231 π.Χ. Σημαντικότερος των Αιακιδών ήταν ο βασιλιάς Πύρρος της Ηπείρου, που έκανε εκστρατεία κατά του ανερχόμενου Ρωμαϊκού κράτους. Επίσης σημαντική θυγατέρα των Αιακιδών ήταν η Ολυμπιάς, μητέρα του Αλέξανδρου Γ΄ του Μεγάλου. Γι'αυτό και ο Αλέξανδρος θεωρείται απόγονος του Αχιλλέως. Επίσης, ο Περσεύς είναι απόγονος των Αιακιδών. Τέλος ο οι κάτοικοι της Αίγινας ονομάζονταν Αιακοί και λάτρευαν τον Αιακό. Μετά τον θάνατο του Πτολεμαίου Β΄ οι Ηπειρωτικές φυλές καταλύουν την μοναρχία και ιδρύουν την δημοκρατία με το όνομα Κοινό των Ηπειρωτών.

Κατάλογος βασιλιάδων της Ηπείρου της Δυναστείας των Αιακιδών

Γενεαλογία των Αιακιδών, βασιλέων της Ηπείρου

Πηγές 
 P.R. Franke, Alt-Epirus und das Königtum der Molosser, Erlangen, 1955.
 M. Dieterle, Dodona. Religionsgeschichtliche und historische Untersuchungen zu Entstehung und Entwicklung des Zeus-Heiligtums, diss. Universiteit Hamburg, 1999.

 
Δυναστείες ελληνιστικής περιόδου
Ρεβανί

Το ρεβανί είναι ένα από τα γλυκά της τουρκικής κουζίνας.  Ντιβανοκασέλα

Κατάκτηση της Αρμενίας και του Ερεβάν

Προς τιμήν των εφευρέσεων των μαγείρων του παλατιού και της νίκης του Ερεβάν

Είναι ένα επιδόρπιο που το λένε «Ρεβάνι» εξαιτίας του.

Το ρεβανί, (τουρκ: revani), γνωστό κι ως ριβανί, είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Μέσης Ανατολής, γνωστό στην ελληνική και αρμένικη κουζίνα και ως σάμαλι. Παρασκευάζεται από σιμιγδάλι και γιαούρτι και αφού ψηθεί στο φούρνο, περιχύνεται με σιρόπι. Το ρεβανί της Βέροιας είναι παραδοσιακό γλυκό της πόλης και έχει ιδιαίτερη φήμη σε όλη την Ελλάδα. Στην νότια Ελλάδα κυρίως μπορεί να το συναντήσει κανείς και ως ραβανί. 

Το ίδιο γλυκό παρασκευάζεται και στην Τουρκία, φέροντας το ίδιο όνομα με τα ελληνικά (revani), στον Αραβικό κόσμο όπου αποκαλείται μπασμπούσα, αλλά και σε όλη την υπόλοιπη ανατολική Μεσόγειο φέροντας διάφορα ονόματα. Σε κάποιες παραλλαγές, στα υλικά προστίθεται και τριμμένη καρύδα και σε κάποιες άλλες μπορεί να συνδυαστεί με καϊμάκι (παγωτό).

Γλυκά
Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Ελληνική κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Εβραϊκή κουζίνα
Ακρωτήριο Κορμακίτη

Ο Κορμακίτης είναι ακρωτήριο της Κύπρου . Βρίσκεται στα βόρειο δυτικά της νήσου, και στη , κατεχόμενη σήμερα, Επαρχία Κερύνειας. Αποτελεί το βόρειο άκρο του κόλπου της Μόρφου. Το όνομα του προέρχεται από το κοντινό χωριό Κορμακίτης που πριν την Τούρκικη εισβολή του 1974 κατοικούνταν από Μαρωνίτες.

Κατά τη παράδοση εδώ έφτασε ο Άγιος Αρτέμων , ερχόμενος από τη Μικρά Ασία όπου είχε γλιτώσει με θαύμα από τα βασανιστήρια.

Παραπομπές 

Κ
Επαρχία Κερύνειας