joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νικόλαος Κουνελάκης

Ο Νικόλαος Κουνελάκης  (Χανιά, 1829 - Κάιρο, 1869) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βίος 
Γεννήθηκε το 1829 στην Κρήτη από όπου έφυγε σε μικρή ηλικία μαζί με την οικογένειά του λόγω των τουρκικών διώξεων. Εγκαταστάθηκε αρχικά στην Οδησσό και στη συνέχεια στην Αγία Πετρούπολη όπου αργότερα σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης.

Το 1857 ταξίδεψε στη Ρώμη και τη Βενετία για να εξετάσει από κοντά τα έργα των μεγάλων ζωγράφων της Αναγέννησης και εγκαταστάθηκε τελικά στη Φλωρεντία, όπου έμεινε και εργάστηκε έως το 1867. Κατά την παραμονή του στη Φλωρεντία γνώρισε τη Ζωή Καπλάνη την οποία αργότερα παντρεύτηκε. Ένα χρόνο μετά το γάμο του ζευγαριού, η σύζυγος του Κουνελάκη πέθανε από φυματίωση ενώ και ο ίδιος προσβλήθηκε από την ίδια ασθένεια. Λόγω της φυματίωσης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ιταλία και να εγκατασταθεί στην Αίγυπτο, όπου και τον βρήκε ο θάνατος το 1869 στο Κάιρο.

Μεταθανάτια αναγνώριση 
Το όνομα του Κουνελάκη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1878 στο περιοδικό "Εστία", όπου γνωστοποιείται η παραχώρηση επτά έργων του καλλιτέχνη στην Πινακοθήκη του Σχολείου των Τεχνών από την πεθερά του, Ευφημία Καμπάνη. 

Αν και φαίνεται πως απολάμβανε μιας αναγνώρισης στην Ιταλία όπου δημιουργίες του εκτίθενται στην πινακοθήκη UFfizi της Φλωρεντίας και στο μουσείο Civico της Πάδοβας, τα έργα του Κουνελάκη παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό το 1895 σε έκθεση της Εταιρείας Φιλομούσων. Έργα του παρουσιάστηκαν επίσης στην έκθεση της Εταιρείας Φιλοτέχνων το 1900, στην έκθεση του Πανιωνίου στη Σμύρνη το 1902, στις εκθέσεις της Εθνικής Πινακοθήκης στο Ζάππειο από το 1915 και μετά, στην έκθεση του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών το 1917 κλπ. Ιδιαίτερη μνεία έγινε το 1908 στον καλλιτέχνη από τον Κίμωνα Μιχαηλίδη σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Παναθήναια".

Τεχνοτροπία & έργο 
Ο Κουνελάκης ασχολήθηκε με προσωπογραφίες και σκηνές εμπνευσμένες από τη θρησκεία και τη μυθολογία. Θεωρείται ως έξοχος προσωπογράφος και ένας από τους κύριους εκπροσώπους κατά τα πρώιμα στάδια του είδους στην ελληνική ζωγραφική. Κύρια γνωρίσματα της ζωγραφικής του είναι ο συγκερασμός της κλασικής αναγεννησιακής δομής, του μέτρου και της αρμονίας με το προσεγμένο σχέδιο και τη μελαγχολική απόδοση των μορφών της γαλλικής σχολής. Στα μυθολογικού περιεχόμενου έργα του είναι φανερή η επίδραση από τον Γάλλο ζωγράφο Ντομινίκ Ενγκρ.

Γκαλερί

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω!..

Τρελός είμαι ό,τι θέλω κάνω! (αρχικός τίτλος: Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω!) είναι ο τίτλος μιας Ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1985 σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1984-1985, έκοψε 212.867 εισιτήρια και ήρθε 2η ανάμεσα στις 38 ταινίες της σεζόν.

Πλοκή 

Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τη ζωή ενός ανέργου Έλληνα, του Μιχάλη Βίδα (Στάθης Ψάλτης) ο οποίος, μετά από αποτυχημένες απόπειρες ανεύρεσης εργασίας, οδηγείται στον ψυχίατρο. Ο ψυχίατρος (Γιάννης Βογιατζής) τού προτείνει μία ανορθόδοξη λύση για το πρόβλημά του. Τον εφοδιάζει με αποδεικτικό τρέλας, το οποίο ο Στάθης χρησιμοποιεί έξυπνα για να προσληφθεί σε μια εταιρεία ζυμαρικών που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Εκεί θα γνωρίσει τον έρωτα της ζωής του, τη Λόλα (Καίτη Φίνου), αδελφή του ιδιοκτήτη (Γιάννης Ρώτας), με την οποία μπλέκεται σε καταστάσεις τις οποίες περιπλέκει ακόμη περισσότερο η αρραβωνιαστικιά του ιδιοκτήτη, Καίτη (Τέτα Ντούζου).

Διανομή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω!.. στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1984
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Χαρτοματζίδη
Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Θεοδοσιάδη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε παραγωγή Γιώργου Καραγιάννη
Ιωάννης Τραμπατζής

Ο Ιωάννης Τραμπατζής ήταν Έλληνας ευεργέτης (1813-1890).

Βίος
Ο Ιωάννης Τραμπατζής γεννήθηκε το 1813 στη Σιάτιστα του νομού Κοζάνης. Ο πατέρας του λεγόταν Μιχαήλ και η μητέρα του Πολυζώτρα. Από νωρίς μετανάστευσε στην Ρουμανία, συγκεκριμένα στην πόλη Ζλάτινα και στο Βουκουρέστι, όπου έζησε μέχρι τα γεράματα, πριν γυρίσει ξανά στην Ελλάδα. Ήταν πολύ εργατικός και επιτυχής έμπορος, και έτσι απόκτησε τεράστια για την εποχή εκείνη περιουσία. Μετά το 1878 επαναπατρίσθηκε και εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, της οποίας έγινε δημότης.

Ο καημός του ήταν όμως να κάνει κάτι καλό για τη γενέτειρά του. Υπό τη μεσολάβηση του Ιωάννη Πάικου, ιατρού το επάγγελμα, ήλθε σε επαφή με την τότε Δημογεροντία, η οποία του πρότεινε να διαθέσει ένα ποσό για την ίδρυση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος. Ο Τραμπατζής διέθεσε πέρα του συμφωνηθέντος ποσού και ανέγειρε το 1888 το οικοδόμημα, κατά το σχέδιο του αρχιτέκτονα Κ. Πιπιλιάγκα.

Για την κατοχύρωση του πνευματικού του έργου ο Τραμπατζής διετύπωσε δωρεά του ανεγερθέντος γυμνασίου στην Ελληνική Ορθόδοξο Κοινότητα Σιατίστης και εξασφάλισε οικονομικώς τη συντήρηση και τη λειτουργία του ιδρύματος. Με αναφορά του της 24ης Ιουνίου 1899 προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εξασφαλίζει την αναγνώριση και δημοσίευση στις στήλες της «Εκκλησιαστικής Αληθείας».

Στις 3 Ιανουαρίου 1890 απεβίωσε ο φιλογενής ευεργέτης στην Αθήνα.

Βιβλιογραφία
«Σιατιστέων μνήμη», λεύκωμα συλλόγου Σιατιστέων Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1972.
Αναστασίου Δάρδα, «Ίδρυση και λειτουργία του Τραμπατζίου γυμνασίου Σιατίστης με την εποπτεία της Εκκλησίας», Θεσσαλονίκη 1997.
Δημήτριος Χατζής, «Λεύκωμα εις μνήμην Ιωάννου Τραμπατζή», 1970.

Πηγές
Για το αρχικό κείμενο χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από το άρθρο «Ιωάννης Τραμπατζής» στην Σιατιστέων μνήμη.

Έλληνες ευεργέτες
Ματθίλδη Σεράο

Η Ματθίλδη Σεράο (Matilde Serao), (Πάτρα, 7 Μαρτίου 1856 - Νάπολη, 25 Ιουλίου 1927) ήταν Ιταλίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, γεννημένη στην Ελλάδα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα από Ιταλό πατέρα, τον Φραντσέσκο Σαβάριο Σεράο (Francesco Serao) και Ελληνίδα μητέρα την Παυλίνα Βορέλι (Paolina Borely). Ο πατέρας της ήταν πολιτικός μετανάστης και είχε έρθει το 1848 στην Πάτρα. Η οικογένεια είχε νοικιάσει ένα σπίτι –το οποίο υπάρχει ακόμα και σήμερα– στην σημερινή οδό Κορίνθου 241 στο κέντρο της πόλης, και εκεί γεννήθηκε η Ματθίλδη το 1856. Στο ίδιο σπίτι, τρία χρόνια αργότερα, γεννήθηκε και ο Κωστής Παλαμάς. Στις 15 Αυγούστου 1860 η οικογένεια Σεράο επέστρεψε στην Ιταλία και εγκαταστάθηκε στη Νάπολη. 

Δίδαξε σαν δασκάλα σε σχολεία της Νάπολης, εμπειρία που περιέγραψε στο βιβλίο της Leggende Napolitane (1881). Το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ήταν το Φαντασία (Fantasia, 1883) το οποίο και την καθιέρωσε και σαν μυθιστοριογράφο. Μεταξύ 1880 και 1886 έγραψε πέντε βιβλία με διηγήματα και μυθιστορήματα, τα Cuore infermo (1881), Fior di passione (1883), La conquista di Roma (1885), La Virtù di checchina (1884), και Piccole anime (1883).

Με τον σύζυγό της Εδουάρδο Σκαρφόλιο (Edoardo Scarfoglio) ίδρυσαν στη Ρώμη την εφημερίδα l Corriere di Roma αλλά ήταν βραχύβια και μεταφέρθηκε στη Νάπολη με την ονομασία Il Corriere Di Napoli. Το 1891 ίδρυσε την εφημερίδα Il Mattino η οποία έγινε η σημαντικότερη και ευρύτατα διαβασμένη καθημερινή εφημερίδα της νότιας Ιταλίας. Η έκδοση της εφημερίδας δεν εμπόδισε την συγγραφική της καριέρα η οποία συνεχίστηκε, μεταξύ 1890 και 1892, με τα Il paese di cuccagna, Il ventre di Napoli, Addio amore, All'erta sentinella, Castigo, La ballerina, Suor Giovanna della Croce και  Paese di Gesù. Το τελευταίο έργο της ήταν  το Suor Giovanna della croce του 1901.

Έργα της 
 Opale (1878)
 Cuore infermo (1881)
 Leggende napoletane - Libro d'immaginazione e di sogno (1881)
 Fantasia (1883)
 Il ventre di Napoli (1884)
 La virtù di Checchina (1884)
 La conquista di Roma (1885)
 Telegrafi di stato (1885)
 Il romanzo della fanciulla (1886)
 Vita e avventure di Riccardo Johanna (1887)
 Ο Giovannino, ο la morte (1889)
 Il paese della cuccagna (1890)
 La ballerina (1899)
 Suor Giovanna della croce (1901)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Έργα της Σεράο από το Project Gutenberg
 Βιογραφία της στο italialibri
 Βιογραφία της στο italiadonna
 Κατάλογος με τα βιβλία της Σεράο από το  bol.it

Ιταλοί συγγραφείς
Ιταλίδες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Νόμος των Μπιό-Σαβάρ

Ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ είναι μια εξίσωση του ηλεκτρομαγνητισμού που περιγράφει το διάνυσμα της μαγνητικής επαγωγής Β μέσω του μέτρου και της διεύθυνσης του ηλεκτρικού ρεύματος, της απόστασης από το ηλεκτρικό ρεύμα, και της μαγνητικής διαπερατότητας.

Η σημασία του νόμου των Μπιό-Σαβάρ έγκειται στο ότι είναι ένας νόμος αντίστροφου τετραγώνου, που αποτελεί λύση στο νόμο του Αμπέρ. Είναι επίσης λύση της εξίσωσης στροβιλότητας:  curl A = B, όπου το A μπορεί να θεωρηθεί ως το μαγνητικό διανυσματικό δυναμικό του B. Παρέχει λοιπόν τη λύση του πεδίου Β στις εξισώσεις του Μάξγουελ, όπως ακριβώς η δύναμη Λόρεντζ παρέχει τη λύση του πεδίου Ε. 

Η ίδια εξίσωση, και με την ίδια ονομασία, χρησιμοποιείται επίσης στην αεροδυναμική για τη μοντελοποίηση του πεδίου ταχυτήτων στη περιοχή γύρω από μία δίνη (vortex)  .

Εισαγωγή 
Ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ και η δύναμη Λόρεντζ είναι τόσο θεμελιώδεις για τον ηλεκτρομαγνητισμό, όσο είναι ο νόμος του Κουλόμπ για την ηλεκτροστατική.

Πιο συγκεκριμένα, εάν ορίσουμε ένα απειροστό στοιχείο ρεύματος

τότε το αντίστοιχο διαφορικό στοιχείο του μαγνητικού πεδίου είναι

όπου

, όπου  είναι η μαγνητική σταθερά,
 είναι το ρεύμα, το οποίο μετριέται σε Αμπέρ,
 είναι το διαφορικό διάνυσμα μήκους του στοιχείου ρεύματος,
 είναι το μοναδιαίο διάνυσμα με διεύθυνση από το στοιχείο ρεύματος στο σημείο που υπολογίζεται το πεδίο Β,
 είναι η απόσταση από το στοιχείο ρεύματος στο σημείο του πεδίου Β.

Μορφές

Γενικά 
Στη μαγνητοστατική, το μαγνητικό πεδίο μπορεί να προσδιοριστεί εάν είναι γνωστή η πυκνότητα ρεύματος j:

όπου
 είναι το μοναδιαίο διάνυσμα στη διεύθυνση του r και
 = είναι το διαφορικό στοιχείο όγκου.

Συνεχές ομογενές ρεύμα 
Στην ειδική περίπτωση ενός σταθερού, ομογενούς ρεύματος I, το μαγνητικό πεδίο Β είναι

Σημειακό φορτίο με σταθερή ταχύτητα 
Στην ειδική περίπτωση ενός σημειακού φορτισμένου σωματιδίου  που κινείται με σταθερή ταχύτητα , η παραπάνω εξίσωση για το μαγνητικό πεδίο παίρνει τη μορφή:

Μικροσκοπική κλίμακα 
Στη μικροσκοπική κλίμακα, ο νόμος των Μπιό-Σαβάρ γίνεται

όπου η λύση στο  είναι η δύναμη Κουλόμπ, και όπου

οπότε,

Δείτε επίσης

Πρόσωπα 
 Ζαν-Μπατίστ Μπιό
 Φελίξ Σαβάρ
 Αντρέ Μαρί Αμπέρ
 Τζέιμς Κλαρκ Μάξγουελ

Ηλεκτρομαγνητισμός 
 Εξισώσεις Μάξουελ
 Νόμος του Αμπέρ
 Μαγνητισμός
 Νόμος του Κουλόμπ

Πηγές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Electromagnetism, B. Crowell, Fullerton College
 MISN-0-125 The Ampere-Laplace-Biot-Savart Law (PDF file) by Orilla McHarris and Peter Signell for Project PHYSNET.

Μαγνητοστατική
Αεροδυναμική
Νόμος του Μπιό Σαβάρ
Νεοχώρι Εμμανουήλ Παππά Σερρών

Το Νεοχώρι του Δήμου Εμμανουήλ Παππά είναι ένα από τα οχτώ διαμερίσματα του Δήμου με πληθυσμό 1300 περίπου κατοίκους. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης των Σερρών και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων.

Οι κάτοικοί του είναι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και συγκεκριμένα από τις περιοχές Ζαλούφι της  Αδριανούπολης και Σιλτζίκιοι της περιοχής Ραιδεστού. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αυτή, η οποία ήταν μετόχι της Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, το χειμώνα του 1922 μετά το δεύτερο διωγμό. Το Φεβρουάριο του 2012 η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε 30 σπίτια του χωριού καθώς δεν είχαν πληρώσει ούτε το ρεύμα ούτε όμως και το έκτακτο ειδικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών (ΕΕΤΗΔΕ), γνωστό και ως «χαράτσι».

Κοινότητα

Προσωπικότητες 

 Γεννήθηκαν στο Νεοχώρι
 Δημήτρης Νότας, Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος Εμμανουήλ Παππά

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Φιοντόρ Β΄ της Ρωσίας

Ο Φιοντόρ (Θεόδωρος) Μπορίσοβιτς Γκοντουνόφ (Фёдор Борисович Годуно́в) υπήρξε τσάρος του Ρωσικού Βασιλείου ως Φιοντόρ Β΄ κατά την Εποχή των Αναστατώσεων, διαδεχόμενος τον πατέρα του Μπορίς. Μητέρα του ήταν η Μαρία Σκουράτοβα-Μπέλσκαγια, κόρη του Γρηγόρι Σκουράτοβ-Μπέλσκι του Μαλυούτα αρχηγού της Οπρίτσνινα επί Ιβάν Δ΄.

Γεννημένος το 1589 στη Μόσχα, την περίοδο που ο πατέρας του ήταν de facto αντιβασιλέας του Φιοντόρ Α΄, ο Φιοντόρ Γκοντουνόφ ξεχώριζε για τη μόρφωσή του - λέγεται ότι είναι ο πρώτος ρώσος που έφτιαξε χάρτη της χώρας του. Από μικρό παιδί παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς όλην την κυβερνητική δραστηριότητα του πατέρα του, ακόμα και κλειστές συναντήσεις ή διαπραγματεύσεις με ξένες δυνάμεις. 

Όταν ο Μπορίς Γκοντουνόφ πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο, ο δεκαεξάχρονος Φιοντόρ στέφθηκε τσάρος (23 Απριλίου 1605). Δεν πρόλαβε όμως να κυβερνήσει, αφού στα τέλη Ιουνίου τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό από βογιάρους που υποστήριζαν τον Ψευδοδημήτριο. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 20 Ιουλίου, στραγγαλίσθηκε μαζί με τη μητέρα του.

Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Πόρτα

Η πόρτα (ή θύρα) είναι μια κατασκευή που χρησιμοποιείται για να ανοίξει και να κλείσει μια είσοδο. Μια πόρτα απομονώνει προσωρινά δύο δωμάτια ή θαλάμους. Η πόρτα (σε αντίθεση με το παράθυρο) ξεκινάει από το πάτωμα, για την κύριως είσοδο χρησιμοποιούνται συνήθως οι λεγόμενες πόρτες ασφαλείας. Άλλες πόρτες βρίσκονται σε οχήματα και συσκευές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δόμηση
Παράθυρο

Το παράθυρο είναι ένα άνοιγμα στον τοίχο ενός κτιρίου, και σε αντίθεση με την πόρτα δεν ξεκινάει από το πάτωμα αλλά σε ένα συγκεκριμένο ύψος. Η ανακάλυψη του τζαμιού αντικατέστησε πανιά και χαρτιά που παλαιότερα κάλυπταν ένα παράθυρο. Η αρχιτεκτονική της αρχαιότητας στην κατασκευή του κτιρίου χρησιμοποιούσε για τα παράθυρα τη χρυσή τομή.

Τα παράθυρα στο χθες και στο σήμερα 

Τα πρώτα παράθυρα δεν είχαν τζάμια. Στη συνέχεια, μετά την ανακάλυψη του τζαμιού, τα παράθυρα καλύπτονταν από το τζάμι. Στις αρχές του  20ού αι. τα κουφώματα του παράθυρου ενός σπιτιού ήταν ξύλινα, ενώ στο τέλος του 20ού αι. τα κουφώματα είναι κυρίως από αλουμίνιο. Σήμερα ,όλα τα σπίτια που χτίζονται χρησιμοποιούνται κουφώματα αλουμινίου.

Σήμερα όλα τα παράθυρα έχουν μια κάλυψη με τζάμι ή ακρυλικό.

Δόμηση
Άννα του Κιέβου

Η Άννα του Κιέβου ή Άννα Γιαροσλάβνα (Анна Ярославна, 1024 - 1079) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν κόρη του Γιαροσλάβ Α΄ του Σοφού, ηγεμόνα των Ρως. Μητέρα της ήταν η Σουηδή πριγκίπισσα Ίνγκεγκερντ. 

Το 1051 η Άννα παντρεύτηκε το Γάλλο βασιλιά Ερρίκο Α΄. Ο Ερρίκος είχε χηρεύσει επτά χρόνια νωρίτερα και αναζητούσε νέα γαλαζοαίματη σύζυγο, αλλά το κράτος του βρισκόταν σε δεινή κατάσταση και καμία δυτικοευρωπαϊκή αυλή δεν ανταποκρινόταν. Σε μία απέλπιδα προσπάθεια έστειλε έναν απεσταλμένο στο Κίεβο. Ο Γιάροσλαβ είδε την πρόταση ως ευκαιρία να συνδέσει τη δυναστεία των Ρουρικίδων με ένα βασιλικό οίκο της Δυτικής Ευρώπης και απάντησε θετικά. Ο γάμος έγινε το Μάιο του 1051 στον Καθεδρικό ναό της Ρενς. Το βασιλικό ζεύγος απέκτησε τέσσερα τέκνα: 
 Φίλιππος Α΄ (1052 - 1108): έγινε βασιλιάς στα επτά του χρόνια, όταν πέθανε ο Ερρίκος. Για έξι έτη (μέχρι τον αφορισμό της) η Άννα εκτελούσε χρέη αντιβασιλέως - ήταν η πρώτη βασίλισσα στη γαλλική ιστορία που ανέλαβε τέτοιο ρόλο. Μολονότι διέθετε εξαιρετική μόρφωση, πράγμα σπάνιο για γυναίκα εκείνης της εποχής, υπήρξαν αντιδράσεις με το αιτιολογικό ότι δεν είχε καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας. 
 Ροβέρτος (Robert, 1054 – 1063): Πέθανε σε παιδική ηλικία.
 Έμμα (Emma, 1055 - 1109).
 Ούγος (Hugues, 1057 - 1102): Συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και έχει μείνει στην ιστορία για μία απίστευτα υπεροπτική επιστολή του προς τον βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄. Τραυματίσθηκε βαριά σε μάχη με τους Σελτζούκους στην Ταρσό της Κιλικίας και πέθανε μετά από λίγες ημέρες. 

Μετά το θάνατο του Ερρίκου (1560) και ενώ εκτελούσε χρέη αντιβασιλέως, η Άννα έζησε έναν παράφορο έρωτα με τον παντρεμένο κόμη Ραλφ Γ΄ του Βαλουά. Το 1062 ο Ραλφ, πιθανότατα παρακινημένος και από πολιτική φιλοδοξία, χώρισε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε την Άννα. Το σκάνδαλο επέσυρε αφορισμό από τον Πάπα Αλέξανδρο Β΄. Η Άννα επέστρεψε στην αυλή μόνο μετά μετά το θάνατο του Ραλφ (1074), αν και ο γιος της Φίλιππος δεν κατέκρινε την πράξη της - μάλιστα κατά ειρωνεία της τύχης ο Φίλιππος αφορίστηκε για παρόμοιο λόγο το 1094.

Το ακριβές έτος του θανάτου της είναι άγνωστο. Τοποθετείται ανάμεσα στο 1076 και το 1089, με πιθανότερη εκδοχή το 1079. Το ταφικό μνημείο της στο Αβαείο του Βιγιέ (Σερνί, στα περίχωρα του Παρισιού), το οποίο θα μας έδινε αυτήν την πληροφορία, ξηλώθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό μετά τη Γαλλική Επανάσταση.

Αναφορές σε πηγές

Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Αντιβασιλείς της Γαλλίας
Οίκος των Καπετιδών
Βασιλομήτωρ
Κράντωρ

Ο Κράντωρ ήταν Έλληνας από την Κύπρο, φιλόσοφος της Ελληνιστικής Περιόδου (μαθητής του Πολέμωνα), προσκείμενος στην πλατωνική σκέψη και αναφερόμενος ως ο πρώτος σχολιαστής του Πλάτωνα. Φαίνεται ότι γεννήθηκε περί τα μέσα του 4ου αι. π.Χ. στους Σολούς της Κιλικίας και πέθανε περί το 275 π.Χ..

Αντίθετα προς την απάθεια των Στωικών και των Κυνικών, ο Κράντωρ συνιστούσε όχι την εκρίζωση των παθών, αλλά τον μετριασμό τους. Υπήρξε ο πρώτος σχολιαστής του πλατωνικού διαλόγου Τίμαιου. Είχε συγγράψει πολλά έργα, τόσο έμμετρα όσο και πεζά. Ο Οράτιος αναφέρει τον Κράντορα ως αναγνωρισμένο δάσκαλο της Ηθικής, στην οποία απέδιδε ιδιαίτερη σημασία και ταξινομούσε τα «αγαθά» με την ακόλουθη σειρά: αρετή - υγεία - ηδονή - πλούτη. Το έργο του Κράντορα «Περί πένθους» ήταν ένα είδος παρηγοριάς ή παραινέσεως και είχε γίνει ονομαστό στην εποχή του (επαινείται με τα καλύτερα λόγια από τον Κικέρωνα). Γράφτηκε για να παρηγορήσει τον φίλο του Ιπποκλή για τον θάνατο των παιδιών του. Ακόμα, λέγεται ότι συνέθεσε ποιήματα τα οποία σφράγισε και εναπόθεσε στο ναό της Αθηνάς στους Σολούς (Διογ.Λαέρ. IV 5.25).

Από τα αποσπάσματα των έργων του που σώθηκαν, διαφαίνεται ότι ο Κράντωρ είχε επιτύχει έντεχνο συνδυασμό της ισοκρατικής ρητορικής και της πλατωνικής φιλοσοφίας.

Πηγή 

 Ιωάννης Κακαβούλιας: «Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)», εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κράντωρ
Κύπριοι συγγραφείς
Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
Η Τριλογία του Κόσμου

Η Τριλογία του Κόσμου (His Dark Materials) είναι μια τριλογία βιβλίων από τον άγγλο συγγραφέα φαντασίας Φίλιπ Πούλμαν. Η σειρά αποτελείται από Το Αστέρι τoυ Βορρά (Northern Lights, The Golden Compass στη Βόρεια Αμερική, 1995), Ο Άρχοντας των δύο κόσμων (The Subtle Knife, 1997) και Το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο (The Amber Spyglass, 2000). Η τριλογία έχει εκδοθεί και σε ένα μόνο τόμο στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Βόρεια Αμερική, με τον τίτλο His Dark Materials.

Η τριλογία ακολουθεί την ενηλικίωση των δύο κύριων χαρακτήρων, της Λύρας Μπελάκουα και του Γουίλ Πάρι, καθώς αυτοί ταξιδεύουν ανάμεσα σε παράλληλα σύμπαντα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φίλιπ Πούλμαν, Επίσημη ιστοσελίδα του συγγραφέα
 HisDarkMaterials.org
 Scholastic: His Dark Materials, Ιστοσελίδα του Άγγλου εκδότη
 Randomhouse: His Dark Materials, Ιστοσελίδα του αμερικανού εκδότη

Τριλογία του Κόσμου
Μυθιστορήματα φαντασίας
Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κρατικός Αερολιμένας Σαντορίνης

Ο Κρατικός Αερολιμένας Σαντορίνης (συντομογραφίες IATA: JTR, ICAO: LGSR, ΥΠΑ: ΚΑΣΡ) βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, 6 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Σαντορίνης, τα Φηρά. Λειτουργεί από το 1976. Έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί ταυτόχρονα μέχρι 6 πολιτικά αεροπλάνα.

Πρόσθετες πληροφορίες 
Υπάρχει πολύ μεγάλη δυσκολία κατά την προσγείωση των αεροπλάνων όταν πνέουν δυτικοί άνεμοι με ταχύτητα μεγαλύτερη των 5 μποφόρ και συνήθως, όταν υπάρχουν τέτοιες συνθήκες, οι πτήσεις ματαιώνονται.

Το Δεκέμβριο του 2015 οριστικοποιήθηκε η ιδιωτικοποίηση του Κρατικού Αερολιμένα Σαντορίνης καθώς και άλλων 13 περιφερειακών αεροδρομίων της Ελλάδος. Υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου και της κοινοπραξίας Fraport AG / Όμιλος Κοπελούζου η οποία ορίζει πως τα 14 αεροδρόμια παραχωρούνται στην κοινοπραξία για 40 χρόνια ξεκινώντας από τις 11 Απριλίου 2017.

Έργα από τη Fraport-Greece
Στις 22 Μαρτίου 2017, η Fraport-Greece παρουσίασε τα σχέδια της για την νέα εποχή του αεροδρομίου της Σαντορίνης.

Οι εργασίες που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο του επενδυτικού προγράμματος της Fraport Greece μέχρι το 2021 είναι οι ακόλουθες: 
Γενικό καθαρισμό
Βελτίωση του φωτισμού και της σηματοδότησης στους εσωτερικούς (τερματικοί σταθμοί) και εξωτερικούς χώρους των αεροδρομίων (χώρος στάθμευσης αεροσκαφών-διάδρομοι προσγείωσης-απογείωσης)
Αναβάθμιση και βελτίωση των εγκαταστάσεων υγιεινής
Βελτίωση παρεχόμενων υπηρεσιών συμπεριλαμβανομένης δωρεάν σύνδεσης με το διαδίκτυο (WiFi)
Εργασίες για τη βελτίωση της πυρασφάλειας σε όλους τους χώρους των αεροδρομίων
Νέος πυροσβεστικός σταθμός
Αναδιοργάνωση του χώρου στάθμευσης των αεροσκαφών
236% αύξηση της συνολικής έκτασης του αεροσταθμού 15.640 m2 με την αντικατάσταση τμήματος του υπάρχοντος και την ανέγερση νέου
113% αύξηση των σταθμών Check-in (από 8 σε 17)
Διπλασιασμός των ζωνών παραλαβής αποσκευών (από 1 σε 2)
20% αύξηση του συνολικού αριθμού πυλών (από 5 σε 6)
250% αύξηση των σημείων ασφαλείας και ελέγχου του αεροδρομίου (από 2 σε 7)

Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα

Σαντορινη
Κτίρια και κατασκευές στη Θήρα
Κώστας Καραμουσαλής

Ο Κώστας Καραμουσαλής (1978) είναι Έλληνας αθλητής.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1978 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει πάρει MASTER στις Επιστήμες των Αποφάσεων με αντικείμενο τις E-Business. Του αρέσουν οι υπολογιστές, τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας και οι καταδύσεις. 
Ο Κώστας ασχολείται με τον στίβο και είναι πρωταθλητής Ελλάδας στο Δέκαθλο.
Είναι αθλητής του Ολυμπιακού.
Από το 2007 ανήκει και στο δυναμικό του Διπλωματικού Σώματος της Ελλάδας.

Αθλητική Συμμετοχή
Ο Κώστας Καραμουσαλής έλαβε μέρος στο 1ο διεθνές μίτινγκ συνθέτων αγωνισμάτων που έγινε στο Ναύπλιο το σαββατοκύριακο (21-22 Ιουλίου). Ήταν νικητής στο αφού συγκέντρωσε 7.323 βαθμούς κατά την διήμερη αγωνιστική προσπάθειά του στα δέκα επι μέρους αγωνίσματα. 
Στη δεύτερη θέση ήταν Ρώσος Αντρέι Μπαστάνοφ με 7.262 και τρίτος ο Γάλλος Γκιγιόμ Μπαρράς με 7.152 βαθμούς.
    

Καραμουσαλης Κωστας
Καραμουσαλης Κωστας
Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ
Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ρομπέν των Δασών: Ο πρίγκιπας των κλεφτών

Ο Ρομπέν των Δασών: ο Πρίγκιπας των Κλεφτών, είναι μία κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 1991 σε σκηνοθεσία Κέβιν Ρέινολντς και με πρωταγωνιστή τον Κέβιν Κόστνερ.

Υπόθεση 

Πριν από 800 χρόνια, σε ένα σκοτεινό δάσος στη μεσαιωνική Αγγλία, ζούσε ένας ήρωας - ένας άνδρας τόσο εξαιρετικός ώστε το όνομα και η ιστορία του έγιναν μύθος. Γεννήθηκε μέσα στα πλούτη, αλλά απέκτησε ισχύ αφού έχασε ότι είχε. Ήταν ένας περιπετειώδης με ελεύθερο πνεύμα άνδρας, αλλά έδινε την υπόσχεση του σε μία μόνο γυναίκα. Ήταν άφοβος στο πεδίο της μάχης, αλλά επίσης συμπονετικός φίλος. Ήταν συγκαλυμμένος στην ανωνυμία, αλλά απελευθέρωσε ένα βασίλειο. Αυτός ήταν ο Ρομπέν των Δασών. 

Η περιπέτεια ξεκινά όταν ο Ρομπέν ξεφεύγει από την Ιερουσαλήμ, όπου ήταν αιχμάλωτος από τους μουσουλμάνους με το απίστευτο στυλ του και επιστρέφει από τις Σταυροφορίες στην Αγγλία με τον σύντροφό του Αζίμ Ελ Σιρ Αλ Μπακίρ, για να ανακαλύψει ότι πρέπει να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του. Σε αυτό το ταξίδι, ο Ρομπέν γίνεται αρχηγός των παρανόμων, και η μία περιπέτεια συνοδεύει την άλλη, κλέβουν από τους πλούσιους και δίνουν στους φτωχούς.

Διανομή 
 Κέβιν Κόστνερ - Ρομπέν των Δασών (ή του Λόξλεϊ)
 Μόργκαν Φρίμαν - Αζίμ Ελ Σιρ Αλ Μπακίρ
 Κρίστιαν Σλέητερ - Γουίλ Σκάρλετ
 Άλαν Ρίκμαν - Σερίφης του Νότινγχαμ
 Μαίρη Ελίζαμπεθ Μαστραντόνιο - Λαίδη Μάριαν

Άλλα στοιχεία 
 Η ταινία σε παραγωγή της Warner Bros. στοίχισε 48 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε 390 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ήταν η δεύτερη πιο επιτυχημένη ταινία της χρονιάς πίσω από το Terminator 2: Judgment Day.
 Το τραγούδι του Μπράιαν Άνταμς (Everything I Do) I Do It for You που ακούγεται στην ταινία έγινε παγκόσμια επιτυχία και παρέμεινε για πολλές συνεχόμενες εβδομάδες στα τσαρτς.

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1991
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες δράσης
Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Βρετανικές περιπετειώδεις ταινίες
Τρυφερές Εξαδέλφες

Οι Τρυφερές Εξαδέλφες (γαλλικά: Tendres Cousines) είναι μια δραματική-ερωτική ταινία γαλλο-γερμανικής παραγωγής, γυρισμένη το 1980 από τον Ντέηβιντ Χάμιλτον. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Πασκάλ Λινέ γραμμένο το 1979.

Περίληψη 
Ο 15χρονος Ζυλιέν καταφθάνει στο εξοχικό της οικογένειας κάπου στην επαρχία της Γαλλίας. Είναι ερωτευμένος με την κατά ένα χρόνο μεγαλύτερη εξαδέλφη του τη Τζούλια, ενώ δέχεται καθημερινά την πολιορκία της μικρότερης ξαδέρφης του Πουν. Η Τζούλια αδιαφορεί και τον πικάρει φλερτάροντας με τον Σαρλ, αρραβωνιαστικό της αδερφής του Ζυλιέν. Στο εξοχικό φιλοξενούνται και πολλά άλλα πρόσωπα αφού οι οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν την οικογένεια του Ζυλιέν να το μετατρέψει σε μια άτυπη πανσιόν.

Λίγο αργότερα θα ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και όλοι οι άντρες της περιοχής θα επιστρατευθούν. Ο Ζυλιέν θα είναι ο μοναδικός που θα μείνει ανάμεσα σε τόσες γυναίκες. Οι ερωτικές του περιπέτειες έχουν μόλις ξεκινήσει.

Διανομή 
 Τιερί Τεβινί : Ζυλιέν
 Άνια Σουτ : Τζούλια
 Βαλερί Ντουμά : Πουν
 Εβελίν Νταντρί : Αντέλ
 Ελίζα Σερβιέ : Κλαίρ
 Ζαν-Υβ Σατλέ : Σάρλ
 Σίλκε Ράιν : Λιζελότ
 Λωρ Ντεσανέλ : Κλεμεντίν
 Μάσα Μερίλ : μητέρα του Ζυλιέν
 Πιέρ Βερνιέ : πατέρας του Ζυλιέν
 Ζαν Ρουζερί : Κος Λακρουά
 Κατρίν Ρουβέ : Κα Λακρουά
 Γκαέλ Λεγκράν : Ματίλντ
 Αν Φονταίν : Ζυστίν

Πληροφορίες 
Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο Πασκάλ Λινέ, συγγραφέας επίσης του βιβλίου που βασίστηκε η ταινία, λίγους μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου από τις εκδόσεις Gallimard. Το κεντρικό θέμα της ταινίας και του βιβλίου έχει πραγματευτεί παλιότερα και ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ στο έργο του Τα κατορθώματα ενός μικρού Δον Ζουάν. Το έργο του Απολλιναίρ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο λίγα χρόνια αργότερα, το 1986, από τον Τζιανφράνκο Μινιότσι με πρωταγωνίστρια την Μαρίνα Βλαντί. Το φιλμ του Μινιότσι έλαβε καλύτερες κριτικές όντας πιο "κινηματογραφικό"¨από την καθαρά εικονοκλαστική προσέγγιση του Χάμιλτον, που ως φωτογράφος κατά κύριο επάγγελμα, ασχολήθηκε περισσότερο με το οπτικό αποτέλεσμα και λιγότερο με τις ερμηνείες.

Όπως σε όλες τις ταινίες του Χάμιλτον αλλά και στα φωτογραφικά του λευκώματα κυριαρχεί η παρουσία όμορφων γυναικών (μερικές μάλιστα στα όρια της εφηβείας) που απεικονίζονται γυμνές. Παρούσα είναι και η ιδιαίτερη τεχνική του με το απαλό φόκους και τους παστέλ χρωματισμούς να προσδίδουν μια ονειρική ατμόσφαιρα. Η ταινία παρά το τολμηρό της θέμα και περιεχόμενο, έχει προβληθεί τόσο από την κρατική τηλεόραση (ΕΡΤ) όσο και από ιδιωτικούς σταθμούς χωρίς περικοπές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πληροφορίες για το soundtrack της ταινίας

Ταινίες του 1979
Γαλλικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Ιωάννης Η΄ του Βαντόμ

Ο Ιωάννης Η΄ του Βαντόμ (Jean VIII de Bourbon-Vendôme, 1428 - 6 Ιανουαρίου 1477) από τον Οίκο των Βουρβόνων, κόμης του Βαντόμ (1446 - 1477), ήταν Γάλλος ευγενής.

Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Βαντόμ και της Ιωάννας του Λαβάλ, κόρης τού Γκυ ΙΓ΄ κόμη τού Λαβάλ. Υπήρξε αυλικός του βασιλιά Καρόλου Ζ΄ και πολέμησε στο πλευρό του τους Άγγλους στη Νορμανδία και την Γκυέννη. Επί Λουδοβίκου ΙΑ΄ εξέπεσε της βασιλικής εύνοιας και αποσύρθηκε στο κάστρο του Λαβαρντίν, όπου ολοκλήρωσε την οικοδόμηση του.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1454 την Ισαβέλλα του Μπωβώ,  κόρη του Λουδοβίκου του Μπωβώ, μαρεσάλη της Προβηγκίας και παιδιά τους ήταν:

 Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο κόμη του Γκρανπρέ.
 Αικατερίνη.
 Ιωάννα 1465-1511, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν και μετά τον Ιωάννη Γ΄ κόμη του Ωβέρν.
 Μαγδαληνή ντε Λα Τουρ του Ωβέρν 1498-1519, παντρεύτηκε τον Λαυρέντιο Β΄ των Μεδίκων κυβερνήτη της Φλωρεντίας.
 Ρενέα, ηγουμένη στο αββαείο του Φοντεβρώ.
 Φραγκίσκος 1470-1495, κόμης του Βαντόμ.
 Κάρολος 1489-1537, κόμης, μετά δούκας του Βαντόμ.
 Λουδοβίκος 1473-1520, πρίγκιπας του Λα Ρος-συρ-Υόν.
 Καρλόττα, παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ κόμη του Νεβέρ.
 Ισαβέλλα, ηγουμένη στο αββαείο του λα Τρινιτέ ντε Καέν.

Επίσης από μη νόμιμη σχέση είχε δύο φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Λουδοβίκος, επίσκοπος του Αβράνς.
 (νόθος) Ιάκωβος, κυβερνήτης του Βαλουά και του Βερμαντουά. Εγγονή του ήταν η Γκαμπριέλ ντ' Εστρέ, ερωμένη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Bingham, Denis, The Marriages of the Bourbons, Vol.1, Chapman and Hall Limited:London, 1890.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

http://genealogics.org/getperson.php?personID=I00002115&tree=LEO

Οίκος των Βουρβόνων
Κόμητες του Βαντόμ
Fanta

Η Fanta είναι αναψυκτικό της The Coca-Cola Company. Διατίθεται κυρίως σε χυμό πορτοκαλιού αλλά και σε άλλες γεύσεις ανάλογα με την πολιτική της κάθε θυγατρικής εταιρίας σε κάθε χώρα διάθεσης ή παρασκευής.

Ιστορία 
Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1940 από τη θυγατρική της Coca-Cola Company στη Ναζιστική Γερμανία. Λόγω του πολέμου κάποιες ύλες δεν μπορούσαν να εισαχθούν από τις ΗΠΑ στο Τρίτο Ράιχ για την κατασκευή του αναψυκτικού και εφευρέθηκε η Fanta με ό,τι ήταν διαθέσιμο. Σήμερα εμφιαλώνεται σε 180 χώρες.

Μποϊκοτάζ 
Στο πλαίσιο των απεργιακών κινητοποιήσεων για το κλείσιμο του εργοστασίου παραγωγής στην Θεσσαλονίκη έχει κηρυχτεί από το 2013 μποϊκοτάζ των προϊόντων της Coca-Cola μεταξύ αυτών και της Fanta.

Τύποι 
Η Fanta εμφιαλώνεται στις 180 χώρες σε διάφορους τύπους και τοπικές παραλλαγές. Στην Ελλάδα το αναψυκτικό παρασκευάζεται και από χυμό λεμονιού (λεμονάδα) και μανταρινιού.

Παραπομπές 

Αναψυκτικά
Ant-Man (χαρακτήρας κόμικ)

Ο Ant-Man (μτφρ: Άνθρωπος-Μυρμήγκι) είναι υπερήρωας των κόμικς της Marvel Comics, δημιούργημα των Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι το 1962.

Βιογραφία
Κατά την πάροδο των ετών πολλοί χαρακτήρες χρησιμοποίησαν το όνομα Ant-Man, οι περισσότεροι εκ των οποίων συνδέονται με την ομάδα υπερηρώων Εκδικητές.

Χένρι Πυμ (Henry Pym)
Ο Δρ. Χένρι "Χανκ" Πυμ εφηύρε διάφορους τρόπους για να σμικρύνει το μέγεθός του και να ενδυθεί τον ρόλο του Ant-Man, καθώς και ένα κράνος με το οποίο μπορούσε να ελέγχει τα μυρμήγκια. Ο Δρ. Πυμ αποτέλεσε την πιο δημοφιλή ενσάρκωση του ήρωα και ένα από τα βασικά μέλη των Εκδικητών. Ενεπλάκη σε πολύχρονο ειδύλλιο με την Wasp, επίσης μέλος της ίδιας ομάδας.

Scott Lang
Ο Σκοτ Λανγκ ήταν ένας κλέφτης που αναμορφώθηκε με τη βοήθεια του Δρ. Πυμ και του Iron Man. Μετά από μία σχετικά μακροχρόνια καριέρα ως δεύτερος Ant-Man, εμφανίσθηκε ως δευτερεύων χαρακτήρας στους Fantastic Four και αργότερα έγινε μέλος των Εκδικητών. Για μία περίοδο ενεπλάκη συναισθηματικά με τη Jessica Jones. Σκοτώθηκε στο τεύχος #500 των Εκδικητών, αλλά η κόρη του Cassie ανέλαβε την ηρωική του ιδιότητα στις σελίδες των Young Avengers.

Eric O'Grady
Ο Έρικ ο'Γκρέιντι αποτελεί τον νέο ήρωα που λαμβάνει τον τίτλο και τις ιδιότητες του Ant-Man. Είναι πράκτορας χαμηλού επιπέδου της S.H.I.E.L.D που κλέβει την στολή και τη χρησιμοποιεί για να εξυπηρετήσει όχι το κοινό καλό, αλλά το προσωπικό του όφελος.

Δυνάμεις και ιδιότητες
Όλοι οι χαρακτήρες που ενδύθηκαν τον ρόλο του Ant-Man είχαν τη δυνατότητα να σμικρύνουν σημαντικά το μέγεθός τους είτε με τη χρήση κάποιου αερίου, είτε με την κατάποση ενός δισκίου, είτε απλώς με νοητική εντολή προς το σώμα τους. Επιπλέον είχαν την ιδιότητα να επικοινωνούν με τα μυρμήγκια μέσω συσκευών που βρίσκονταν ενσωματωμένες στο κράνος τους.

Φιλμογραφία
Ο Έντγκαρ Ράιτ είχε δηλώσει ότι σχεδίαζε να σκηνοθετήσει κινηματογραφική ταινία με ήρωα τον Ant-Man, αλλά τα σχέδιά του φαίνονταν να έχουν παγώσει στις αρχές του 2007. Ωστόσο αργότερα ανακοινώθηκε ότι την ταινία θα την σκηνοθετούσε πράγματι ο Έντγκαρ Ράιτ, με ημερομηνία κυκλοφορίας στις 17 Ιουλίου 2015. Ο Ράιτ αποχώρησε ως σκηνοθέτης τον Μάιο του 2014 λόγω δημιουργικών διαφορών με το στούντιο και αντικαταστάθηκε από τον Πέιτον Ριντ. Τον Δεκέμβριο του 2013 ανακοινώθηκε ότι ο Πολ Ραντ έχει επιλεχθεί για τον ρόλο του Ant-Man, ενώ τον Ιανουάριο του 2014 επισημοποιήθηκε ότι ο ηθοποιός Μάικλ Ντάγκλας έχει επιλεχθεί για τον ρόλο του Δρ. Χένρι "Χανκ" Πυμ και επιβεβαιώθηκε ότι ο Πολ Ραντ έχει επιλεχθεί για τον ρόλο του Σκοτ Λανγκ. Ο Ant-Man εμφανίζεται στις ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Ant-Man (2015), Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016), Ο Ant-Man και η Σφήκα (2018), Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019) και Ο Ant-Man και η Σφήκα: Quantumania (2023).

Παραπομπές

Υπερήρωες της Marvel Comics
Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι
Κόμικς που έγιναν ταινίες
Σταν Λι

Ο Στάνλεϊ Μάρτιν Λίμπερ (Stanley Martin Lieber, 28 Δεκεμβρίου 1922 - 12 Νοεμβρίου 2018), ευρύτερα γνωστός ως Σταν Λι, ήταν ένας Αμερικανός συγγραφέας, εκδότης, αρχισυντάκτης και επίτιμος πρόεδρος της εταιρίας Marvel Comics.

Σε συνεργασία με εικονογράφους όπως ο Τζακ Κίρμπι και ο Στιβ Ντίτκο, ο Λι δημιούργησε δημοφιλείς χαρακτήρες κόμικς όπως ο Spider-Man, οι Fantastic Four, οι X-Men, ο Hulk, ο Thor, ο Iron Man, ο Daredevil, ο Doctor Strange και πολλοί άλλοι, μεταμορφώνοντας τη Marvel Comics από μικρό εκδοτικό οίκο σε μεγάλη επιχείρηση, με παρουσία σε πολλούς κλάδους ψυχαγωγίας. Θεωρείται ένας από τους βασικότερους θεμελιωτές των σύγχρονων κόμικς.

Στις 17 Νοεμβρίου του 2008 τιμήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ με το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών, τη μεγαλύτερη καλλιτεχνική διάκριση της χώρας.

Ήταν παντρεμένος με την Τζόαν Λι (1922-2017).

Βιογραφία 
Ο Στάνλεϊ Μάρτιν Λίμπερ γεννήθηκε στη γωνία της 98ης οδού West και West End Avenue στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στο διαμέρισμα των Ρουμανο-εβραίων μεταναστών γονέων του, της Σίλια (το γένος Σόλομον) και του Τζακ Λίμπερ. Ο πατέρας του ήταν ράφτης. Εργάστηκε μόνο σποραδικά μετά τη Μεγάλη Ύφεση, μέχρι που  και η οικογένεια μετακόμισε στο Fort Washington Avenue, στο Washington Heights, στο Μανχάταν. Όταν ο Λι ήταν σχεδόν 9 ετών, γεννήθηκε ο αδελφός του, Λάρι. Είχε πει πως το 2006, ως παιδί, είχε επηρεαστεί από τα βιβλία και τις ταινίες, ιδίως εκείνες με τον Έρολ Φλυν σε ηρωικούς ρόλους. Στην εφηβεία του, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα διαμέρισμα στο Μπρονξ. Ο Λι το περιέγραφε ως «ένα διαμέρισμα τρίτου ορόφου με θέα από πίσω», με τον ίδιο και τον αδελφό του να μοιράζονται ένα υπνοδωμάτιο και τους γονείς τους, να κοιμούνται σε έναν πτυσσόμενο καναπέ.  

Στα νιάτα του εργάστηκε σε θέσεις μερικής απασχόλησης, όπως να γράφει νεκρολογίες για μια υπηρεσία ειδήσεων και δελτία τύπου για το Εθνικό Κέντρο Φυματίωσης. Έκανε παράδοση σάντουιτς για το φαρμακείο Jack May στα γραφεία στο Ροκφέλερ Σέντερ, εργάζεται ως κλητήρας για έναν κατασκευαστή παντελονιών, εγκαινιάζοντας στο θέατρο Rivoli στο Μπρόντγουεϊ, και πουλώντας συνδρομές στην εφημερίδα New York Herald Tribune. Αποφοίτησε το λύκειο νωρίς, σε ηλικία 16,5 ετών το 1939, και εντάχθηκε στο WPA Federal Theatre Project.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς
Αμερικανοεβραίοι
Αγνωστικιστές
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς
Marvel Comics
Γιώργος Αλεξόπουλος

Ο Γιώργος Αλεξόπουλος (Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 1977) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού και μετέπειτα προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα όπου όμως είχε περιορισμένο αριθμό συμμετοχών. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από τον Ηρακλή και αργότερα το Αιγάλεω, με τη φανέλα του οποίου ήταν βασικό στέλεχος το 2004 όταν η ομάδα κατετάγη 5η και κέρδισε την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Οι καλές εμφανίσεις με το Αιγάλεω του χάρισαν τη μεταγραφή στην ΑΕΚ το 2005, ένας σοβαρός τραυματισμός όμως τον άφησε εκτός δράσης για 2 αγωνιστικές περιόδους. Όταν επέστρεψε από τον τραυματισμό έκανε 12 εμφανίσεις όντας "ρεζέρβα" των Σωτήρη Κυργιάκου και Ντάνιελ Μαϊστόροβιτς. Μεταγράφηκε στον Εργοτέλη ως ελεύθερος το καλοκαίρι του 2010, με τη φανέλα του οποίου έκλεισε την καριέρα του.

Στις εθνικές ομάδες 
Το ντεμπούτο του με την εθνική Ελλάδας πραγματοποιήθηκε στις 17 Αυγούστου 2005 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον του Βελγίου, υπό τις οδηγίες του Ότο Ρεχάγκελ. Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα είχε 3 συμμετοχές από το 2005 μέχρι το 2006.

Υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, ενώ ήταν μέλος της ομάδας που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

Καριέρα προπονητή 
Με την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας ξεκίνησε αυτή του προπονητή. Την περίοδο 2011-12 υπήρξε βοηθός προπονητή στην ΑΕΚ, ενώ τον Φεβρουάριο του 2014 ήταν βοηθός προπονητή του Νίκου Κωστένογλου στην Ανόρθωση Αμμοχώστου.. Την άνοιξη του 2021 ο Αλεξόπουλος ανέλαβε το πόστο του βοηθού προπονητή στον Αιγάλεω Α.Ο.

Παραπομπές

Πηγές 
Η καριέρα του Γιώργου Αλεξόπουλου στο national football teams
Το προφίλ του Γιώργου Αλεξόπουλου στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Γκουστάβο Μαντούκα

Ο Γκουστάβο Μαντούκα (Gustavo Manduca, 8 Ιουνίου 1980) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν κυρίως στα άκρα αλλά και ως μέσος. Αγωνίστηκε σε 5 χώρες και είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου.

Καριέρα
Σε ηλικία 18 ετών μετακομίζει στη Φινλανδία για χάρη της ομάδα ΧΓΚ Ελσίνκι. Από κει δίνεται δανεικός σε ομάδα 2ης κατηγορίας της χώρας. Συνεχίζει την πορεία του στην Πορτογαλία παίζοντας στην 2η κατηγορία της χώρας για λογαριασμό της Φελγκέιρας, της Εσποσέντε και της Τσάβες. Ακολούθως παίρνει μετεγραφή στην FC Πάσος ντε Φερέιρα που μόλις ανέβηκε στην 1η κατηγορία. Εκεί μένει για ένα χρόνο και το 2004 μετακομίζει στη Μαρίτιμο όπου με τις εμφανίσεις του τραβά το ενδιαφέρον της Μπενφίκα, η οποία και τον αποκτά έναντι 500.000 ευρώ στη μεταγραφική περίοδο του Γενάρη το 2006.

ΑΕΚ 
Στην Μπενφίκα αγωνίζεται μόνο για ένα εξάμηνο και λόγω του ότι δεν ήταν στα πλάνα του προπονητή και δίνεται δανεικός από τον Ιανουάριο του 2007, στην ΑΕΚ Αθηνών με δικαίωμα για αγορά. Η ΑΕΚ χρησιμοποιεί το δικαίωμα αυτό και αγοράζει τον παίκτη και υπογράφουν συμβόλαιο για τρία (3) χρόνια. Αγωνιζόμενος στην "Ένωση" τέσσερις σεζόν, ήταν σε όλες βασικό στέλεχος της ενδεκάδας. Με τον "Δικέφαλο" θα τερματίσει την πρώτη του χρονιά δεύτερος στο πρωτάθλημα και θα φτάσει μια φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, το 2009.

ΑΠΟΕΛ 
Με τη λήξη του συμβολαίου του με την ΑΕΚ και τη δίψα για ένα τίτλο στην καριέρα του ο Μαντούκα υπογράφει τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του ΑΠΟΕΛ που αγωνίζεται στο Κυπριακό Πρωτάθλημα με την ελπίδα να τα καταφέρει. Κάτι τέτοιο συμβαίνει την πρώτη του σεζόν (2010-11), ενώ ταυτόχρονα κατέκτησε και το Σούπερ Καπ. Εκτός των τίτλων, η ομάδα με πρωταγωνιστή τον Μαντούκα, φτάνει ως τα προημιτελικά το Τσάμπιονς Λιγκ, τη σεζόν 2011-12, και σημειώνει τη μεγαλύτερη διάκριση κυπριακής ομάδας στην Ευρώπη.

Διακρίσεις
ΑΠΟΕΛ
Πρωτάθλημα Κύπρου (2011)
Σούπερ Καπ Κύπρου (2011, 2013)

ΧΓΚ Ελσίνκι
 Κύπελλο Φινλανδίας: 1998
 Λιγκ Καπ Φινλανδίας: 1998

ΑΕΚ
 Κύπελλο Ελλάδος: Φιναλίστ 2008-09

Παραπομπές
Ανακοίνωση - Μεταγραφή Gustavo Manduca στον Α.Π.Ο.Ε.Λ. 27/05/2010
Ανακοίνωση - Μεταγραφή Gustavo Manduca στην ΑΕΚ Αθηνών. 15/05/2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βραζιλιάνικη Ομοσπονδία: Βάση δεδομένων πορτογαλικά
SambaFoot Προφίλ
Στατιστικά και Προφίλ στο Zerozero
Στατιστικά στο ForaDeJogo

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε
Ποδοσφαιριστές ΧΓΚ Ελσίνκι
Ποδοσφαιριστές Ατλαντίς ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φελγκέιρας
Ποδοσφαιριστές ΑΝ Εσποσέντε
Ποδοσφαιριστές ΓΝ Τσάβες
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Αντώνιος της Ναβάρρας

Ο Αντώνιος (Antoine de Bourbon, 22 Απριλίου 1518 - 17 Νοεμβρίου 1562) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν βασιλιάς της Ναβάρρας μέσω του γάμου του με την Ιωάννα του Αλμπρέ, από το 1555 έως το θάνατό του. Επίσης, ήταν δούκας του Βαντόμ και αρχηγός του Οίκου των Βουρβόνων (1537 - 1562).

Ο Αντώνιος ήταν γιος του Καρόλου δούκα του Βαντόμ και της Φραγκίσκης των Βαλουά (απεβ. το 1550), κόρης του Ρενέ δούκα του Αλανσόν. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Κονντέ, και πατέρας του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Κληρονόμος του βασιλείου της Ναβάρρας

Νυμφεύτηκε στο Μουλέν (1548) την Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας της Ναβάρρας. Με τον γάμο του έγινε κόμης της Φουά, του Μπιγκόρ, του Αρμανιάκ και τού Περιγκόρ. Ο Αντώνιος προσπάθησε με κάθε μέσο να ανακτήσει το βασίλειο της Ναβάρρας που είχε κατακτηθεί από τους Ισπανούς (1512). Δεν είχε σταθερές θρησκευτικές πεποιθήσεις, και με τον αδελφό του ήταν επικεφαλής της Προτεσταντικής μερίδας, διαχωρίζοντας τις ιδέες του από αυτές της συζύγου του.

Αντιβασιλιάς της Γαλλίας

Πολέμησε για λογαριασμό της  Αικατερίνης των Μεδίκων, ήταν κηδεμόνας του γιου της Καρόλου Θ΄ της Γαλλίας και Γάλλος στρατάρχης (1561). Όταν η σύζυγος του επέτρεψε στους Ουγενότους να κυριεύσουν την επισκοπή και τις εκκλησίες του Βαντόμ (1562) απείλησε να την κλείσει σε μοναστήρι, αυτή κατέφυγε στο Μπιαρν.
Ήταν ματαιόδοξος και ασταθής στην συμπεριφορά του, πολλές φορές δυσαρέστησε τους υπηκόους του ενώ τον μεταχειρίστηκαν επιδέξια οι ανώτεροί του. Στην πολιορκία της Ρουέν (Νοέμβριος 1562) τραυματίστηκε θανάσιμα και σε λίγο πέθανε.

Οικογένεια 

Νυμφεύτηκε το 1548 την Ιωάννα Γ΄ των Αλμπρέ βασίλισσα της Ναβάρρας, κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας και απέκτησε τέκνα:

 Ερρίκος Δ΄ 1553-1610, βασιλιάς της Γαλλίας και, ως Ερρίκος Γ΄, της Ναβάρρας.
 Αικατερίνη1559-1604, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Λωρραίνης.

Με την ερωμένη του Λουίζα των Μπεροντιέ ο Αντώνιος είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Κάρολος 1554-1610, αρχιεπίσκοπος της Ρουέν.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές 

Achaintre, Nicolas Louis, Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de Bourbon, Vol. 2, Publisher Mansut Fils, 4 Rue de l'École de Médecine, Paris, 1825.
Bergin, Joseph, The making of the French episcopate, 1589-1661, St. Edmundsbury Press Ltd., 1996.
Bryson, David, Queen Jeanne and the Promised Land, Koninklijke Brill NV:Leiden, 1999.
Dupuy, Trevor, Curt Johnson and David L. Bongard, The Harper Encyclopedia of Military Biography, Castle Books: Edison, 1992.
Duruy, Victor, John Franklin Jameson and Mabell Shippie Clarke Smith, A history of France, Thomas Y. Crowell Co.:New York, 1920.
Dussieux, Louis, Généalogie de la maison de Bourbon: de 1256 à 1871, Lecoffre Et Fils, 1872.
Holt, Mack P., The French wars of religion, 1562-1629, Cambridge University Press: New York, 2005.

Οίκος των Βουρβόνων
Βασιλείς της Ναβάρρας
Δούκες του Βαντόμ
Ιάκωβος Β΄ του Λα Μαρς

Ο Ιάκωβος Β΄ (1370 - 1438) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόμης του Λα Μαρς.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς και της Αικατερίνης των Μοντουάρ, κόρης τού Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Βαντόμ & Καστρ. Συμμετείχε στην μάχη της Νικόπολης, επέστρεψε στη Γαλλία και στην συνέχεια επιτέθηκε στην Αγγλία με την υποστήριξη του Όουεν Δ΄ της Ουαλίας. Ο στόλος του κυρίευσε το Πλίμουθ (1403) αλλά 12 πλοία από τον στόλο του χάθηκαν σε θύελλα επιστρέφοντας στην Γαλλία (1404). 
Ήταν οπαδός του Ιωάννη του Ισχυρού και εχθρός του κλάδου των Αρμανιάκ. Οι υποθέσεις του διακόπηκαν από ένα διάστημα παραμονής του στο εξωτερικό. Το 1415 οι βαρόνοι της Νάπολης τακτοποίησαν τον γάμο του με την Ιωάννα Β' της Νάπολης, ελπίζοντας να σπάσει η δύναμη των Παντόλφο Αλόπο και Μούτσιο Σφόρτσα. Ο Αλόπο εκτελέστηκε και αιχμαλωτίστηκε ο Σφόρτσα, αλλά επίσης κρατούσε την βασίλισσα σε ομηρεία ελπίζοντας να γίνει ο ίδιος βασιλιάς. Τότε οι αγανακτισμένοι βαρόνοι τον συνέλαβαν (1416) και αυτός εξαναγκάστηκε να ελευθερώσει τον Σφόρτσα και να παραιτηθεί από τα δικαιώματα του για την βασιλεία.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα (1406) στην Παμπλόνα την Βεατρίκη των Εβρέ, κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας, η οποία απεβίωσε στην γέννα του μικρότερου παιδιού της, απέκτησαν τρεις κόρες:
 Ισαβέλλα 1408-1445 μοναχή.
 Μαρία 1410-1445 μοναχή.
 Ελεονώρα 1412-1464, παντρεύτηκε τον Βερνάνδο του Αρμανιάκ (απεβ. 1462), ο οποίος διαδέχθηκε τον πεθερό του στην κομητεία του Λα Μαρς.

Το 1412 νυμφεύτηκε, σε δεύτερο γάμο του την Ιωάννα Β΄ της Νάπολης, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά.

Μετά τον τέλος και της δεύτερης συζύγου του αρνήθηκε όλους τους τίτλους, παραιτήθηκε υπέρ του γαμπρού του Βερνάρδου και έγινε μοναχός (1435).

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Kenneth Meyer Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries, Vol. I.
The Cambridge Medieval History, Vol. 8, ed. John Bagnell Bury, Henry Melvill Gwatkin and James Pounder Whitney, (Cambridge University Press, 1959).
Elena Woodacre, The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512.

Οίκος των Βουρβόνων
Μονάρχες της Νάπολης
Πρίγκιπες του Τάραντα
Εκδικητές

Οι Εκδικητές είναι φανταστική ομάδα υπερηρώων που πρωταγωνιστεί σε σειρές κόμικς της Marvel Comics. Η ομάδα αποτελείται από διάφορους χαρακτήρες πολλοί εκ των οποίων δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι και τον Τζακ Κίρμπι και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο τεύχος The Avengers vol. 1, #1 (Σεπτέμβριος 1963).

Αποκαλούμενοι ως "Οι Ισχυρότεροι Ήρωες της Γης", οι Εκδικητές αρχικά αποτελούνταν από τους: Ant-Man, Wasp, Thor, Iron Man και Hulk. Σχεδόν από την αρχή πάντως, η σύνθεση της ομάδας υπήρξε ρευστή με τον Hulk σύντομα να αποχωρεί και τον Captain America να εντάσσεται. Παρότι τα πρόσωπα εναλλάσσονται, η θεμελιώδης σταθερά του κόμικ είναι ότι οι Εκδικητές αναλαμβάνουν να αντιμετωπίσουν τις απειλές που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνος ένας υπερήρωας και για να δοθεί έμφαση στη δύναμη της ομάδας, το σύνθημά τους πριν από τη μάχη είναι "Εκδικητές Ενωθείτε!".

Οι Εκδικητές έχουν εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Παίζουν κεντρικό ρόλο στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU) πρωταγωνιστώντας στις ταινίες Οι Εκδικητές (2012), Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Επίσης εμφανίζονται στο Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016). Μεμονωμένα μέλη της ομάδας έχουν επιπλέον αυτόνομα franchises.

Σύνθεση της ομάδας
Στην ομάδα έχουν κατά καιρούς ενταχθεί άνθρωποι, υπεράνθρωποι, μεταλλαγμένοι, Inhumans, ανδροειδή, θεότητες, εξωγήινοι, θρυλικά όντα, ακόμα και πρώην εγκληματίες.

Οι Εκδικητές στην Ελλάδα
Ιστορίες των Εκδικητών δημοσιεύθηκαν τη δεκαετία του '70 από την εταιρία Καμπανάς, ενώ οι ιστορίες τους μετέπειτα εντάχθηκαν στο ιστορικό περιοδικό του Spider-Man. Επίσης η Μαμούθ Comix ενέταξε στα περιοδικά των X-Men και των Fantastic Four κάποια τεύχη των Εκδικητών Δυτικής Ακτής και αργότερα, όταν η Καμπανάς τερμάτισε την κυκλοφορία του περιοδικού του Spider-Man, ανέλαβε μεταξύ άλλων και για βραχύ χρονικό διάστημα την έκδοση της βασικής σειράς των Εκδικητών (δημοσιεύοντας κάποια τεύχη της περιόδου εικονογράφησης από τον Κάρμιν Ινφαντίνο).

Δείτε επίσης 
 Νέοι Εκδικητές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα 

Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κίρμπι
Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics
Νέοι Εκδικητές

Οι Νέοι Εκδικητές είναι σειρά κόμικς της εταιρίας Marvel Comics που φιλοξενεί ιστορίες της επανιδρυθείσας ομάδας των Εκδικητών.

Η σειρά ξεκίνησε την κυκλοφορία της τον Νοέμβριο του 2004, σε σενάριο του Μπράιαν Μάικλ Μπέντις και σε σκίτσο του Ντέιβιντ Φιντς. Η ιστορία του πρώτου τεύχους θυμίζει τις αρχικές συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα των Εκδικητών: ένας υπερ-κακός απελευθερώνει φυλακισμένους εγκληματίες με υπερφυσικές δυνάμεις και οι ήρωες ενώνονται για να αντιμετωπίσουν την απειλή. Η αρχική σύνθεση της νέας ομάδας αποτελείται από τους:

 Spider-Woman (Βεράνκι υποκρινόμενη την Τζέσικα Ντρου)
 Wolverine
 Captain America
 Luke Cage
 Spider-Man
 Iron Man
 Sentry
 Echo

Τα γεγονότα του Εμφυλίου Πολέμου διαιρούν την ομάδα στα δύο, με τον Captain America να δημιουργεί τη δική του ομάδα των Μυστικών Εκδικητών ενάντια στη θέληση του Iron Man.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
New Avengers at Avengers InfoCenter
New Avengers

Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics