Λιονέλ Μέσι

Ο Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι (ισπανικά: Lionel Andrés Messi Cuccittini, γεννήθηκε 24 Ιουνίου 1987), γνωστός ως Λιονέλ Μέσι, είναι Αργεντινός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Παρί Σεν Ζερμέν και την Εθνική Αργεντινής. Συχνά θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του 21ου αιώνα και ένας από τους καλύτερους του αθλήματος όλων των εποχών.
 
Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν και δεύτερος καλύτερος σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ, διοργάνωση στην οποία έχει τερματίσει πρώτος σκόρερ τέσσερις συνεχόμενες σεζόν, όντας συχνά και σε ρόλο πλεϊ-μέικερ και δημιουργίας παιχνιδιού για την ομάδα. 

Αγωνιζόταν με τη Νιούελς Ολντ Μπόις στην Αργεντινή προτού μετακομίσει στην Ευρώπη για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα σε ηλικία 13 ετών. Μεταξύ των πολλών τίτλων που έχει κατακτήσει, περιλαμβάνονται τέσσερα Τσάμπιονς Λιγκ, δέκα Πρωταθλήματα Ισπανίας, τρία Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ, τρία Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων, ένα Κόπα Αμέρικα, ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20. Είναι έτσι ο ποδοσφαιριστής με τους περισσότερους τίτλους στην ιστορία της Μπαρτσελόνα (35) και στους κορυφαίους σε όλη την ποδοσφαιρική ιστορία (41 τίτλοι έως τον Αύγουστο του 2022).

Είναι ο ποδοσφαιριστής στην ιστορία με τον μεγαλύτερο αριθμό βραβείων της IFFHS καθώς και ο μοναδικός παίκτης που έχει κερδίσει βραβεία της IFFHS σε τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες, Ανακηρύχθηκε επίσημα από την IFFHS ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής του κόσμου για την περασμένη δεκαετία (2011–2020). Έχει ανακηρυχθεί επίσης καλύτερος παίκτης στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ τα τελευταία 20 χρόνια από την ΟΥΕΦΑ. Έχοντας λάβει 6 φορές τον τίτλο του Παίκτη της Χρονιάς της ΦΙΦΑ, 7 φορές το βραβείο της Χρυσής Μπάλας (συνεχόμενες 2009 με 2012, το 2015, το 2019 και το 2021), 6 φορές τον τίτλο του κορυφαίου σκόρερ της χρονιάς στην Ευρώπη (Χρυσό Παπούτσι), άλλες δύο τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη για την Ευρώπη της ΟΥΕΦΑ (2009 και 2015), μία του πολυτιμότερου σε Παγκόσμιο Κύπελλο (2014) και δύο του Κόπα Αμέρικα (2015 και 2021), ο Μέσι είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες ατομικές διακρίσεις στην ιστορία του αθλήματος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της ζώνης ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ από το Σεπτέμβριο του 2021. Έχει σημειώσει  περισσότερα από 780 γκολ σε επίσημους αγώνες, καθώς και έχει δώσει πάνω από 340 τελικές πάσες (ασίστ) σε επίσημους αγώνες μέχρι σήμερα.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια

Οικογένεια 
Ο Λιονέλ Αντρές Μέσι Κουτσιτίνι γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1987 στο Ροσάριο, εργατική πόλη στα βορειοανατολικά της Αργεντινής. Είναι γιος του Χόρχε Οράσιο Μέσι, εργαζόμενου σε εργοστάσιο κατασκευών, και της Σέλια Μαρία Κουτσιτίνι, οικιακής βοηθού μερικής απασχόλησης. Έχει δύο μεγαλύτερους αδερφούς και μια μικρότερη αδερφή. Ένας πρόγονος του Χόρχε, ο Άντζελο Μέσι, κατοικούσε στην πόλη της Ανκόνα στην Ιταλία, απ' όπου μετανάστευσε στην Αργεντινή στη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ένας άλλος πρόγονος του Χόρχε, ο Ραμόν Πέρες Γιομπέρα, προερχόταν από το Ελ Ποάλ, ένα χωριό στην Καταλονία.

Από το Ροσάριο στη Βαρκελώνη
Φόρεσε για πρώτη φορά τη μελανέρυθρη φανέλα των Νιούελς Ολντ Μπόις, στην ηλικία τους ενός έτους. Ένα δώρο πολύτιμο, καθώς εκείνη τη χρονιά, η ομάδα είχε αναδειχτεί πρωταθλήτρια Αργεντινής. Τα μέλη της οικογένειας Μέσι είχαν ζήσει για καιρό στη Λας Έρας στην επαρχία της Μεντόσα, μια συνοικία η οποία βρισκόταν στα νότια της πόλης, περίπου μια εκατοστή μέτρα από το Gauchito Gil, ένα δρόμο φτωχών κατοικιών ενός ορόφου συνήθως. Ο Λιονέλ έζησε για περίπου δεκατέσσερα χρόνια σε ένα χαμόσπιτο ενός ορόφου. 

Στην ηλικία των 5 ετών, ο Μέσι εντάχθηκε στην τοπική ομάδα της Γκραντόλι, όπου ο πατέρας του ήταν προπονητής. Το σπάνιο ταλέντο του σύντομα έγινε διακριτό από τη Νιούελς Ολντ Μπόις, μεγάλη ομάδα της πόλης, στην οποία πήγε το 1995. Στην ηλικία των 10 ετών κι ενώ είχε ύψος 1,11 μέτρα, διαγνώστηκε με ορμονική διαταραχή η οποία είχε σημαντικό αντίκτυπο στη φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού. Λόγω αυτού, η πιθανότητα μιας καριέρας ήταν τουλάχιστον ουτοπική. «Χωρίς ορμόνες μεταβολισμού, ο Λιονέλ θα έφτανε, στην καλύτερη, το 1,50 μέτρο κατά την ενηλικίωσή του», δήλωσε ο πατέρας του, Χόρχε, στο περιοδικό L'Équipe. Η οικογένεια Μέσι δεν μπορούσε να αγοράσει τη θεραπεία η οποία κόστιζε μηνιαίως 900 ευρώ, και επρόκειτο για ενέσιμη θυρεοειδική ορμόνη επί τριάντα μήνες. Αρκετές ομάδες της Αργεντινής, μεταξύ των οποίων και η Ρίβερ Πλέιτ, ενδιαφέρονταν για τον παίκτη χωρίς όμως να επιθυμούν να καλύψουν οικονομικά τη θεραπεία.

Εκπαίδευση στη Λα Μασία

Σε ηλικία 13 ετών, ο Μέσι ταξίδεψε στη Βαρκελώνη, όπου και πραγματοποίησε σειρά δοκιμών με την Μπαρτσελόνα τον Ιούλιο του 2000. Εδώ και μερικούς μήνες, η οικογένειά του, οι εκπρόσωποί της και η λέσχη διαπραγματεύονταν την άφιξη του Λιονέλ στην Καταλονία. Ο πατέρας του είχε ανησυχίες, καθώς οι διαπραγματεύσεις δεν φαίνονταν να προχωρούν. Τρία άτομα επιχείρησαν να πιέσουν την κατάσταση με τους διοικούντες της Μπαρτσελόνα και να καθησυχάσουν τον Χόρχε: ο μεγαλοατζέντης του συλλόγου, ο Κάρλες Ρέσακ, τεχνικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα και ο εκπρόσωπος του παίκτη. Έπειτα από έναν μήνα δοκιμών, ο υπεύθυνος των ακαδημιών Κάρλες Ρέσακ αποφάσισε να αναλάβει η ομάδα της Καταλονίας την πληρωμή της θεραπείας. Η Λα Μασία, τα τμήματα υποδομής της ομάδας της Βαρκελώνης, υποδέχτηκε τον Αργεντινό. Το ιατρικό κόστος και η εκπαίδευση του ποδοσφαιριστή αναλήφθηκαν από τους blaugrana και ο Μέσι εγκαταστάθηκε στην Καταλονία με την οικογένειά του. Είδωλο της νεανικής του ηλικίας ήταν ο επίσης (για μία διετία) παίκτης της Μπαρτσελόνα Ντιέγκο Μαραντόνα.

Στις 7 Μαρτίου 2001 αγωνίστηκε για πρώτη φορά και επίσημα ως παίκτης της Μπαρτσελόνα. 
Στη διάρκεια του δεύτερου αγώνα του με την ομάδα των νέων της ομάδας της Βαρκελώνης, υπέστη κάταγμα στην περόνη και παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα τριών μηνών. Το 2001 μια διαμάχη με την παλιά ομάδα του των Νιούελς Ολντ Μπόις τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για το χρονικό διάστημα μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου. Συνέχισε ωστόσο την ποδοσφαιρική του διαπαιδαγώγηση και άρχισε να ανεβαίνει σε σύντομο διάστημα τα επίπεδα των νεανικών ομάδων των Καταλανών. Στην ηλικία των 16 ετών και 145 ημερών, στις 16 Νοεμβρίου 2003, συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα σε φιλική αναμέτρηση με την Πόρτο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σε ακαδημίες, εφηβικές και ομάδες νέων σημείωσε 328 τέρματα σε 250 αγώνες.

Μπαρτσελόνα

Ξεκίνημα στην Ευρώπη
Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2004.
Στις 16 Οκτωβρίου 2004 πραγματοποίησε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση απέναντι στην Εσπανιόλ Βαρκελώνης για το πρωτάθλημα στο Καμπ Νου, μπαίνοντας ως αλλαγή. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα στις 1 Μαΐου 2005 απέναντι στην Αλμπαθέτε Μπαλομπιέ, την οποία η ομάδα του κέρδισε με σκορ 2–0. Σε ηλικία 17 ετών και 331 ημερών έγινε ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου της Καταλονίας.

Η απουσία κοινοτικού διαβατηρίου δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί έως τον Οκτώβριο του 2005, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε τη διπλή υπηκοότητα αργεντίνικη-ισπανική. Κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ισπανίας το 2005 απέναντι στη Ρεάλ Μπέτις και συμμετείχε στις 24 Αυγούστου 2005 στο Τρόπαιο Ζοάν Γκαμπέρ, όπου η ομάδα του ηττήθηκε στα πέναλτι από τη Γιουβέντους, απέναντι στην οποία πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση.

Ο προπονητής Φρανκ Ράικαρντ ξεκίνησε να δίνει στον Μέσι ολοένα και μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Στις 2 Νοεμβρίου 2005, πέτυχε το πρώτο του τέρμα, ενώ έδωσε και την πρώτη του ασίστ σε αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, τον οποίον η ομάδα του διέλυσε με σκορ 5–1 στο Καμπ Νου. Στις 26 Νοεμβρίου 2005, πέτυχε εκ νέου τέρμα, αυτή τη φορά απέναντι στη Ράθινγκ Σανταντέρ για το πρωτάθλημα σε εντός έδρας αναμέτρηση, έπειτα από την οποία Αργεντινός δημοσιογράφος του κόλλησε το ψευδώνυμο La Pulga, το οποίο στα ελληνικά σημαίνει "ο ψύλλος".

Τον Δεκέμβριο του 2005, ο Μέσι αναδείχθηκε κορυφαίος Αργεντινός ποδοσφαιριστής της χρονιάς. και κατέκτησε το Βραβείο Golden Boy του καλύτερου παίκτη στην Ευρώπη με ηλικία κάτω των 21 ετών το οποίο απένειμε η ιταλική εφημερίδα Tuttosport.

Τον Φεβρουάριο του 2006, στη διάρκεια του αγώνα για τη φάση των "16" του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Τσέλσι, αγωνίστηκε ως βασικός δίπλα στους Ετό και Ροναλντίνιο. Άγνωστος στο ευρύ κοινό, η εξαιρετική του εμφάνιση κυρίως απέναντι στους "Μπλε του Λονδίνου" ανέδειξε το ταλέντο που διέθετε. Θύμα ενός τραυματισμού στη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα, θα χάσει το υπόλοιπο της σεζόν. Η χρονιά ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη για το σύλλογο με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, του πρωταθλήματος και του Σούπερ Κυπέλλου Ισπανίας.

Η καθιέρωση (2006–2008)
Στις αρχές της αγωνιστικής περιόδου 2006–07, ο Μέσι καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα. Η επιθετική τριάδα των Ροναλντίνιο - Ετό - Μέσι δημιουργήθηκε, αν και σπάνια χρησιμοποιούνταν λόγω των συχνών τραυματισμών των δύο τελευταίων. Τραυματίας από τον Νοέμβριο, ο Μέσι παρέμεινε εκτός αγωνιστικών για διάστημα τριών μηνών και έχασε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του 2006. Επέστρεψε στην ενεργό δράση στην αναμέτρηση απέναντι στη Λίβερπουλ για τη φάση των "16" του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ τρεις μέρες αργότερα, στη διάρκεια του Ελ Κλάσικο, ο Μέσι πέτυχε χατ τρικ δίνοντας τη δυνατότητα στην Μπαρτσελόνα, που αγωνιζόταν με 10 παίκτες, να πάρει ισοπαλία με 3–3. Έγινε έτσι ο νεαρότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που να πετυχαίνει χατ τρικ σε ένα τέτοιο αγώνα. Έναν μήνα αργότερα, στις 18 Απριλίου, στη διάρκεια του πρώτης συνάντησης για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ισπανίας απέναντι στη Χετάφε, σημείωσε ένα τέρμα πανομοιότυπο με αυτό του Ντιέγκο Μαραντόνα στη διάρκεια του προημιτελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 με αντίπαλο την Αγγλία. Οι συγκρίσεις μεταξύ Μέσι και Μαραντόνα άρχισαν, ενώ στις 9 Ιουνίου, ο ίδιος, σημείωσε τέρμα με το χέρι, αυτή τη φορά, απέναντι στην Εσπανιόλ Βαρκελώνης, όπως ο Μαραντόνα στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986.
 

Στις αρχές της σεζόν 2007–08 ο Μέσι καθιερώθηκε σε ηλικία 20 ετών ως ο ηγέτης στον αγωνιστικό χώρο, ενώ οι συμπαίκτες του στην επιθετική γραμμή Ροναλντίνιο, Σαμουέλ Ετό και Τιερί Ανρί, θα πραγματοποιήσουν μία τουλάχιστον ασταθή σεζόν: στον αντίποδα ο Αργεντινός θα έχει θετική αρχή κατά τους φθινοπωρινούς μήνες. Άλλωστε τον Δεκέμβριο, ήταν ένας από τους υποψήφιους για τη Χρυσή Μπάλα του 2007 στη ψηφοφορία της οποίας τερμάτισε τρίτος, ενώ ήταν επίσης δεύτερος στην κατάταξη του Καλύτερου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς FIFA. 

Το 2008 ξεκίνησε με τους ίδιους οιωνούς: πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στις 20 Φεβρουαρίου για τη φάση των "16" του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο τη Σέλτικ στο Σέλτικ Παρκ, δίνοντας τη δυνατότητα στους Καταλανούς να πάρουν τη νίκη με σκορ 3–2. Όμως στη διάρκεια του επαναληπτικού αγώνα, ο Μέσι τραυματίστηκε και πάλι και έτσι συνολικά τη διετία 2006–08 έμεινε εκτός δράσης για 8 μήνες.

Το triple crown και το sextuple 2008–2009
Ο Ζοζέπ Γκουαρδιόλα, προπονητής της δεύτερης ομάδας της Μπαρτσελόνα και παλιός αρχηγός της αποκαλούμενης dream team (ομάδας-όνειρο) του Γιόχαν Κρόιφ, έγινε προπονητής της πρώτης ομάδας τη σεζόν 2008–09 μετά την αποτυχία της ομάδας την τελευταία χρονιά. Από την έναρξη ο Μέσι κατάφερε να καθιερωθεί ως ο παίκτης-κλειδί στη σύνθεση της ομάδας της Καταλονίας. Με ειδικό πρόγραμμα προπόνησης, διατροφής και προσωπικό γυμναστή κατάφερε να μείνει χωρίς ουσιαστικά τραυματισμούς για τέσσερα χρόνια. Κατέλαβε τη δεύτερη θέση για τη Χρυσή Μπάλα του 2008.

Στις 1 Φεβρουαρίου 2009, κι ενώ η ομάδα βρισκόταν πίσω στο σκορ με 1–0 απέναντι στη Ράθινγκ Σανταντέρ σε εκτός έδρας αναμέτρηση, ο Μέσι μπήκε στον αγωνιστικό χώρο στο 58ο λεπτό και πέτυχε δύο τέρματα βοηθώντας την ομάδα να πάρει τη νίκη. Στις 2 Μαΐου 2009 η Μπαρτσελόνα συνέτριψε τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Μπερναμπέου με το ιστορικό σκορ του 6–2 με δύο τέρματα και μία ασίστ του Αργεντινού, ο οποίος έτυχε αποθέωσης από τους οπαδούς της Ρεάλ κατά την έξοδό του από τον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή. Στις 6 Μαΐου έγινε ο επαναληπτικός αγώνας για την ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Τσέλσι στο Στάμφορντ Μπριτζ. Έπειτα από λευκή ισοπαλία 0–0 στην πρώτη μεταξύ των δύο ομάδων αναμέτρηση, οι Άγγλοι κατάφεραν νωρίς να πάρουν προβάδισμα στο σκορ και στη συνέχεια κλείστηκαν στα μετόπισθεν, ενώ η Μπαρτσελόνα βρέθηκε να αγωνίζεται με 10 παίκτες. Στο 93ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Μέσι, του οποίου η απόδοση είχε κινηθεί σε μετριότατο επίπεδο στις δύο αναμετρήσεις, έδωσε ασίστ για τον Ινιέστα δίνοντας τη δυνατότητα στην ομάδα να πάρει την πρόκριση για τον τελικό της διοργάνωσης, όπου θα αντιμετώπιζε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στις 13 Μαΐου στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας με αντίπαλο την Ατλέτικο Μπιλμπάο, η ομάδα πέτυχε τέσσερα τέρματα, από τα οποία το ένα από τον Μέσι, κατακτώντας τον πρώτο της τίτλο για τη σεζόν. Λίγες ημέρες αργότερα, ο σύλλογος της Καταλονίας εξασφάλισε το πρωτάθλημα. Στις 27 Μαΐου, στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο τη κάτοχο του τίτλου Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η Μπαρτσελόνα επικράτησε με σκορ 2–0 και πραγματοποίησε ένα ιστορικής σημασίας triple crown. Ο Ετό άνοιξε το σκορ νωρίς στο πρώτο ημίχρονο, προτού ο Μέσι πετύχει δεύτερο τέρμα με κεφαλιά, ένα από τα ελάχιστα της καριέρας του. Αυτό ήταν το τελευταίο τέρμα του για τη σεζόν και ένατο για το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2008–09, του οποίου τελείωσε πρώτος σκόρερ και καλύτερος παίκτης. Τον Αύγουστο του 2009 η Μπαρτσελόνα κατέκτησε και το Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας νικώντας στο διπλό τελικό την Ατλέτικο Μπιλμπάο (1–2 στις 16 Αυγούστου στο Μπιλμπάο και 3–0 στη Βαρκελώνη μία εβδομάδα αργότερα). Ο Αργεντινός σημείωσε τα δύο πρώτα γκολ του επαναληπτικού. Στις 28 Αυγούστου η ομάδα κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο νικώντας τη Σαχτάρ Ντονέτσκ με 1–0.

Αυτή ήταν και η χρονιά της καθιέρωσης για τον Λιονέλ Μέσι με συνολικά 38 τέρματα (πρώτος σκόρερ της ομάδας) σε 51 συμμετοχές για την πρώτη του σεζόν χωρίς κανένα τραυματισμό, κάτι που οδήγησε τους αθλητικογράφους στο να τον χρίσουν ως φαβορί για τη Χρυσή Μπάλα, τίτλο που τελικά κατέκτησε σημειώνοντας ρεκόρ ψήφων (98,54 % των δυνητικών), όπως και αυτόν του καλύτερου παίκτη του κόσμου από τη FIFA. Η σεζόν τελείωσε με την κατάκτηση και των έξι τίτλων που διεκδίκησε η ομάδα, γεγονός ρεκόρ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, θεωρούμενη ως μία από τις κορυφαίες της παγκόσμιας ιστορίας. Συγκεκριμένα, μετά από τους δύο τίτλους τον Αύγουστο, κέρδισε και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων με αντίπαλο την Εστουδιάντες ντε Λα Πλάτα της Αργεντινής στις 19 Δεκεμβρίου, με τον Μέσι να σημειώνει το νικητήριο γκολ στο τελικό 2–1 στην παράταση με το στήθος του.

Η διετία 2009–2011 της αναρρίχησης στη κορυφή 
Με την απόκτηση Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς ο Αργεντινός κινήθηκε περισσότερο προς τα πλάγια ως δεξιός ακραίος επιθετικός και συνέχισε την πολύ καλή του πορεία και το 2010: σημείωσε συνολικά 47 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, όσα και ο Ρονάλντο από το 1996–97.
Σημείωσε και τα τέσσερα γκολ της ομάδας του στον προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την Άρσεναλ στις 6 Απριλίου, ενώ έγινε ο κορυφαίος σκόρερ διοργάνωσης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά (8 γκολ). Ως ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 34 γκολ (πάλι όσα και ο Ρονάλντο), βοήθησε το σύλλογο να κερδίσει το δεύτερο συνεχόμενο τρόπαιο του πρωταθλήματος με μία μόνο ήττα. 

thumb |left|280px|Από ντέρμπι με τη Ρεάλ Μαδρίτης. 

Ο Μέσι εξασφάλισε το πρώτο τρόπαιο της Μπαρτσελόνα της χρονιάς 2010–11, το Σούπερ Κύπελλο, σημειώνοντας χατ τρικ στη νίκη 4–0 του δευτέρου αγώνα εναντίον της Σεβίλλης, μετά από ήττα με 1–0 στον πρώτο αγώνα. Η ομάδα πέτυχε 16 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα, ένα ρεκόρ για το ισπανικό ποδόσφαιρο. Οι επιδόσεις του στο σύλλογο το 2010 του έδωσαν το εναρκτήριο FIFA Ballon d'Or (Χρυσή Μπάλα ΦΙΦΑ), μία συγχώνευση του βραβείου της Χρυσής Μπάλας του France Football και του Παγκόσμιου Παίκτη της Χρονιάς της FIFA.

Προς το τέλος της σεζόν, η ομάδα έπαιξε τέσσερα παιχνίδια με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης σε διάστημα 18 ημερών. Ένας αγώνας πρωταθλήματος στις 16 Απριλίου έληξε με ισοπαλία μετά από πέναλτι-γκολ του Μέσι. Αφού η Μπαρτσελόνα έχασε τον τελικό του Κυπέλλου τέσσερις μέρες αργότερα, ο Μέσι σημείωσε και τα δύο γκολ στη νίκη της ομάδας του με 2–0 στον αγώνα των ημιτελικών του Τσάμπιονς Λιγκ μέσα στη Μαδρίτη, το δεύτερο από τα οποία αναγνωρίστηκε ως ένα από τα καλύτερα της διοργάνωσης. Η Μπαρτσελόνα προκρίθηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αντιμετώπισε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε μια επανάληψη του τελικού δύο χρόνια νωρίτερα. Ως ο κορυφαίος σκόρερ του διαγωνισμού για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, με 12 γκολ σημείωσε το τρίτο γκολ της νίκης της ομάδας (3–1), αναγκάζοντας τον Άλεξ Φέργκιουσον να παραδεχθεί ότι η Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα ήταν "η καλύτερη ομάδα που είχε αντιμετωπίσει ποτέ". Τελείωσε τη χρονιά με 53 γκολ και 24 ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις και έγινε ο πρώτος παίκτης στο ισπανικό ποδόσφαιρο που έπιασε το όριο των 50 γκολ.

Την αγωνιστική περίοδο 2011–12 σημείωσε τον αριθμό ρεκόρ των 73 τερμάτων και 29 ασίστ σε όλους τους αγώνες του συλλόγου με 10 χατ τρικ. Η ομάδα κέρδισε τόσο το Ισπανικό όσο και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Κύπελλο. Στο Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας, σκόραρε τρεις φορές για να επιτύχει μια συνολική νίκη 5–4 επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Οι επιτυχίες της ομάδας της έδωσαν την υψηλότερη βαθμολογία όλων των εποχών στο σύστημα Elo για τους συλλόγους. Για τις επιτυχίες του το 2011, έλαβε και πάλι τη Χρυσή Μπάλα της FIFA και έγινε ο τέταρτος παίκτης στην ιστορία που κέρδισε το βραβείο τρεις φορές, μετά τους Γιόχαν Κρόιφ, Μισέλ Πλατινί και Μάρκο φαν Μπάστεν. Επιπλέον, κέρδισε το εναρκτήριο βραβείο της UEFA του καλύτερου ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη (Best Player in Europe), μια αναβίωση του παλαιού τροπαίου της Χρυσής Μπάλας. Τέλος, επελέγη από τη γαλλική L'Équipe ως αθλητής / αθλήτρια της χρονιάς όλων των αθλημάτων (γαλλικά: Champion des champions de L'Équipe) για το 2011, ένας από τους πέντε μόνο ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο από το 1980 που δημιουργήθηκε ο θεσμός.

2012–2014
Καθώς ο Αργεντινός διατήρησε τη φόρμα του στο δεύτερο μισό της σεζόν, το έτος 2012 κατέρριψε πολλά μακροχρόνια ρεκόρ. Στις 7 Μαρτίου, πέτυχε πέντε τέρματα σε αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο της Μπάγερ Λεβερκούζεν, ένα άνευ προηγουμένου επίτευγμα στην ιστορία του θεσμού. Αυτό τον έκανε κορυφαίο σκόρερ της σεζόν με 14 γκολ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Ζοζέ Αλταφίνι από το 1962–63, καθώς επίσης και έγινε μόνο ο δεύτερος παίκτης μετά τον Γκερντ Μίλερ που ήταν πρώτος σκόρερ σε τέσσερις διοργανώσεις.

Παρά την ατομική του φόρμα, ο κύκλος επιτυχίας της Μπαρτσελόνα υπό τον Γκουαρντιόλα - μία από τις καλύτερες εποχές στην ιστορία του συλλόγου - έφτασε στο τέλος. Παρόλο που η Μπαρτσελόνα κέρδισε το Κύπελλο, τον 14ο τίτλο της περιόδου αυτής, η ομάδα έχασε το πρωτάθλημα από τη Ρεάλ Μαδρίτης και αποκλείστηκε στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ από την Τσέλσι. Ο Μέσι τελείωσε τη χρονιά 2011–12 ως κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος στην Ισπανία και την Ευρώπη για δεύτερη φορά, με 50 γκολ, επίδοση ρεκόρ στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος.

Υπό τον νέο προπονητή Βιλανόβα, ο οποίος τον είχε καθοδηγήσει για πρώτη φορά σε ηλικία 14 ετών στη Λα Μασία, ο Μέσι βοήθησε τον σύλλογο να πετύχει το καλύτερο ξεκίνημά του κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012, συγκεντρώνοντας 55 πόντους από το μέσο της χρονιάς, ρεκόρ στο ισπανικό ποδόσφαιρο. Στο τέλος του έτους, ο Μέσι είχε σημειώσει 91 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις για το σύλλογο και την εθνική, που είναι η τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Η επίδοση έλαβε τον τίτλο των  ρεκόρ Γκίνες. Κέρδισε ξανά τη Χρυσή Μπάλα, και έγινε ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία που κέρδισε το βραβείο τέσσερις φορές και μάλιστα συνεχόμενες.

thumb|200px|Ο Μέσι τη χρονιά 2011–12.

Μετά από τέσσερις σεζόν χωρίς τραυματισμούς, οι μυϊκοί τραυματισμοί επανεμφανίσθηκαν από τον Απρίλη και συνεχίστηκαν όλο το χρόνο. Στις 12 Μαΐου τερμάτισε σειρά με 21 συνεχόμενα παιχνίδια πρωταθλήματος σκοράροντας, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ κόσμου καταρρίπτοντας την προηγούμενη του Γιόζεφ Μπίτσαν μετά από 73 χρόνια. Είχε πετύχει 33 γκολ κατά τη διάρκεια της πορείας. Με 60 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων 46 γκολ στο πρωτάθλημα, ολοκλήρωσε τη σεζόν ως κορυφαίος σκόρερ στην Ισπανία και την Ευρώπη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Κατά το δεύτερο μισό της σεζόν 2013–14 κατάφερε να καταρρίψει δύο μακροχρόνια ρεκόρ σε διάστημα επτά ημερών: έγινε πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου και κορυφαίος σκόρερ στα Clásico. Ομως, για πρώτη φορά σε πέντε χρόνια ο σύλλογος τερμάτισε τη σεζόν χωρίς κανένα τρόπαιο.

2014–2016
Την αγωνιστική περίοδο 2014–15 ο Μέσι κατέρριψε ένα μακροχρόνιο ρεκόρ: με χατ τρικ που σημείωσε απέναντι στη Σεβίλλη στις 22 Νοεμβρίου έγινε ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στο πρωτάθλημα, καθώς ξεπέρασε το 59χρονο ρεκόρ των 251 γκολ που κατείχε ο Τέλμο Θάρρα.

Σημαντική στιγμή ήρθε στις 11 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια της νίκης με 3–1 επί της Ατλέτικο Μαδρίτης, την πρώτη φορά που η επιθετική τριπλέτα των Μέσι, Λουίς Σουάρες και Νεϊμάρ, που ονομάστηκε "MSN", σημείωσαν από ένα γκολ στον αγώνα, σηματοδοτώντας την αρχή μιας πολύ επιτυχημένης πορείας. Με 364 γκολ και 173 ασίστ μεταξύ τους σε τρεις σεζόν, οι τρεις ξεκίνησαν με μία εντυπωσιακή πρώτη χρονιά  2014–15 με 122 γκολ και 55 ασίστ που οδήγησε την ομάδα στο τρεμπλ (Λα Λίγκα, Κύπελλο Ισπανίας και Τσάμπιονς Λιγκ) με κυρίαρχη αίσθηση ευκολίας.
Με 58 γκολ από τον Αργεντινό, η ομάδα πέτυχε ρεκόρ στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος με την παραγωγικότητά της.
Παρόλο που δεν μπόρεσαν να επαναλάβουν αυτή τη συλλογή τροπαίων στις άλλες δύο σεζόν μαζί, εξακολουθούσαν να σκόραραν γκολ σε μεγάλο αριθμό. Ο Μέσι μετά από πέντε χρόνια παιχνιδιού που αγωνίστηκε περισσότερα ως επιθετικός μέσος/πλέι-μέικερ, είχε επιστρέψει στην προηγούμενη του θέση στη δεξιά πλευρά της επίθεσης.  Μεταξύ των 43 γκολ του πρωταθλήματος εκείνη τη σεζόν ήταν ένα χατ τρικ που σημείωσε σε 11 λεπτά με αντίπαλο τη Ράγιο Βαγεκάνο στις 8 Μαρτίου, το γρηγορότερο της καριέρας του. Ήταν το 32ο χατ τρικ του για τη Μπαρτσελόνα, ξεπερνώντας τον Τέλμο Θάρρα στο ισπανικό ποδόσφαιρο.
Ο Μέσι σκόραρε δύο φορές καθώς η Μπαρτσελόνα νίκησε την Ατλέτικο Μπιλμπάο με 3–1 στον τελικό του Κυπέλλου στις 30 Μαΐου, επιτυγχάνοντας το έκτο νταμπλ στην ιστορία της. Το πρώτο γκολ χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα καλύτερα στην καριέρα του. Στο Τσάμπιονς Λιγκ, σημείωσε δύο τέρματα στη νίκη στη ημιτελικά με 3–0 επί της Μπάγερν Μονάχου. Το δεύτερο τέρμα ανακηρύχθηκε το καλύτερο της σεζόν από την ΟΥΕΦΑ.
Στον τελικό η Μπαρτσελόνα νίκησε τη Γιουβέντους με 3–1 για να κερδίσει το δεύτερο τρεμπλ, καθιστώντας την πρώτη ομάδα στην ιστορία που το πέτυχε. Ο Μέσι ολοκλήρωσε τη διοργάνωση ως ο κορυφαίος σκόρερ με 10 γκολ, ο πρώτος ποδοσφαιριστής σε πέντε σεζόν του Τσάμπιονς Λιγκ. Τερμάτισε τη χρονιά κερδίζοντας τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων του 2015 στις 20 Δεκεμβρίου, συλλέγοντας το πέμπτο τρόπαιο της λέσχης του 2015 καθώς η ομάδα νίκησε τη Ρίβερ Πλέιτ με 3–0 (ένα γκολ δικό του).

Στις 11 Ιανουαρίου 2016, κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα για πέμπτη φορά στην καριέρα του. Συνολικά, ο Μέσι σημείωσε 41 γκολ και παρείχε 23 ασίστ, καθώς το επιθετικό τρίο της ομάδας πέτυχε ισπανικό ρεκόρ με 131 γκολ καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που είχαν θέσει την προηγούμενη χρονιά και θεωρούμενο ως ένα από τα κορυφαία στην ιστορία του αθλήματος. Στις 16 Φεβρουαρίου του 2016 στην εντός έδρας νίκη με 6–1 επί της Θέλτα Βίγο για το πρωτάθλημα, Μέσι και Σουάρες συνεργάστηκαν στην εκτέλεση πέναλτι όπως ο Γιόχαν Κρόιφ με το Γέσπερ Όλσεν το 1982 σε αγώνα του Άγιαξ. Κάποιοι το έκριναν ως μη σεβασμό στον αντίπαλο. Οι παίκτες της Θέλτα δεν διαμαρτυρήθηκαν και το τέρμα καταλογίστηκε κανονικά. Η γενικότερη εντύπωση ήταν ότι ο τρόπος εκτέλεσης ήταν αφιέρωμα και μήνυμα συμπαράστασης στον Κρόιφ. Ο Ολλανδός αντιμετώπιζε τον καρκίνο εκείνη την περίοδο και δήλωσε «πολύ χαρούμενος» με αυτό, επιμένοντας ότι «ήταν νόμιμο και διασκεδαστικό».

2016–2021

 

Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016–17 και συγκεκριμένα στις 23 Απριλίου, ο Μέσι σκόραρε δύο φορές στην εκτός έδρας νίκη 3–2 επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Το νικητήριο τέρμα ήταν το 500ό του για τη Μπαρτσελόνα. Αξέχαστος ο πανηγυρισμός του να βγάζει τη φανέλα και να την κρατά ψηλά μπροστά στους οπαδούς της Ρεάλ Μαδρίτης - με το όνομα και τον αριθμό του να βλέπει το πλήθος.
Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 54 γκολ και 16 ασίστ, ενώ τα 37 γκολ του στο πρωτάθλημα τον είδαν να κερδίζει τόσο τον τίτλο του πρώτου σκόρερ όσο και το χρυσό παπούτσι για τέταρτη φορά στην καριέρα του.
Στις 18 Οκτωβρίου 2017, στην 122η εμφάνισή του στην Ευρώπη, ο Μέσι σημείωσε το 97ο γκολ του στο Τσάμπιονς Λιγκ και τον 100ό σε όλους τους αγώνες της ΟΥΕΦΑ, στη νίκη με 3–1 επί της Ολυμπιακού. Ο Μέσι έγινε ο δεύτερος παίκτης μετά τον Κριστιάνο Ρονάλντο που έφτασε σε αυτό το ορόσημο, αλλά το κατάφερε σε 21 λιγότερες εμφανίσεις από τον Πορτογάλο.

Στις 19 Μαΐου, στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος της σεζόν, ο Μέσι σκόραρε δύο φορές στην ισοπαλία 2–2 με την Έιμπαρ (το 49ο και το 50ό γκολ της σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις) και έτσι το τέλος της σεζόν 2018–19 τον βρήκε στην κορυφή των σκόρερ του πρωταθλήματος για 6η φορά με 36 γκολ. Κατέκτησε επίσης το έκτο βραβείο χρυσού παπουτσιού και τρίτο συνεχόμενο, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του βραβείου.

Στις 27 Νοεμβρίου 2019, στην 700ή εμφάνισή του για το σύλλογο, έδωσε δύο ασίστ και σημείωσε ένα γκολ στη νίκη με 3–1 επί της Μπορούσια Ντόρτμουντ, η οποία ήταν η 34η ομάδα που έχει σκοράρει στη διοργάνωση, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 33 που είχαν οι Κριστιάνο Ρονάλντο και Ραούλ. Στις 2 Δεκεμβρίου 2019, ο Μέσι κέρδισε την έκτη του Χρυσή Μπάλα, κάτι που αποτελούσε ρεκόρ όλων των εποχών στην ιστορία του θεσμού. Την αγωνιστική περίοδο 2019–20 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος για 7η φορά στην καριέρα του. Στις 22 Δεκεμβρίου 2020 σε εκτός έδρας συνάντηση πρωταθλήματος απέναντι στη Ρεάλ Βαγιαδολίδ (0–3) σημείωσε το 644ο τέρμα του σε επίσημο αγώνα με τη Μπαρτσελόνα, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Πελέ που κρατούσε από το 1974. Μέχρι το τέλος της σεζόν έφτασε τα 672 γκολ σε επίσημους αγώνες με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα, φτάνοντας στην πρώτη θέση των σκόρερ με ένα σύλλογο που σύμφωνα με την RSSSF ανήκε στο Γερμανό Έρβιν Χέλμχεν με τη ΠΣΦ Κέμνιτς από τη δεκαετία του 1940. Με το σύλλογο το 2021 κατέκτησε μόνο ένα τρόπαιο, το Κύπελλο Ισπανίας σκοράροντας δύο φορές στον τελικό με αντίπαλο την Ατλέτικο Μπιλμπάο (4–0). Για 8η φορά και 5η συνεχόμενη (ρεκόρ για το ισπανικό πρωτάθλημα) ήταν πρώτος σκόρερ με 30 τέρματα, με το σύλλογο στην τρίτη θέση της βαθμολογίας της Πριμέρα Ντιβιζιόν. Έκλεισε την καριέρα του στον ισπανικό σύλλογο με 778 επίσημους αγώνες, στους οποίους σημείωσε 672 τέρματα και έδωσε 288 ασίστ.

Παρί Σεν Ζερμέν
Τον Αύγουστο του 2021, ο Μέσι ήταν έτοιμος να υπογράψει νέο πενταετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα, ωστόσο αυτό θα ξεπερνούσε το όριο που θέτουν οι κανόνες του FFP (Financial Fair Play) και έτσι η συμφωνία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Έτσι αποκτήθηκε ως ελεύθερος παίκτης από την Παρί Σεν Ζερμέν με διετές συμβόλαιο.

Το Νοέμβριο του 2021 βραβεύτηκε με την έβδομη Χρυσή Μπάλα της καριέρας του, όντας ο μοναδικός στην ιστορία με κατάκτηση σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες και επιβεβαιώνοντας παλαιά δήλωση του Γιόχαν Κρόιφ που είχε προβλέψει την αριθμητική κυριαρχία του στο θεσμό. Παρ' αυτά οι αντιδράσεις για την επιλογή του περιοδικού (παρ' ότι ήταν όπως πάντα αποτέλεσμα ψηφοφορίας) ήταν εκτεταμένες.

Η πρώτη χρονιά του στη γαλλική ομάδα ήταν πολύ κατώτερη του αναμενομένου. Μικροπροβλήματα τραυματισμών καθυστέρησαν την προσαρμογή του, σε ένα σύνολο αναγνωρισμένων ποδοσφαιρικά αξιών (ειδικά επιθετικά με την παρουσία του παλιού συμπαίκτη του Νεϊμάρ και του Γάλλου Κιλιάν Εμπαπέ), που στόχο είχε την κατάκτηση του κορυφαίου Ευρωπαϊκού τίτλου, του Τσάμπιονς Λιγκ. Στους 25 πρώτους αγώνες που συμμετείχε (έως τις αρχές Μαρτίου 2022), ο Μέσι είχε 7 γκολ και 10 ασίστ, η ομάδα αποκλείστηκε από το Τσάμπιονς Λιγκ από τη Ρεάλ Μαδρίτης στις αρχές Μαρτίου και επίσης αποκλείστηκε στο Κύπελλο Γαλλίας, γεγονότα που προκάλεσαν την οργή ακόμη και των οπαδών της ομάδας, με την κατάκτηση του εγχώριου πρωταθλήματος για πολλοστή φορά να μην θεωρείται αξιοσημείωτη επιτυχία. Η χρονιά έκλεισε με συνολικά 11 γκολ (με πέντε στο Τσάμπιονς Λιγκ) και 14 ασίστ σε 34 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις. Οι εμφανίσεις του αυτές του στέρησαν μία ακόμα υποψηφιότητα για τη Χρυσή Μπάλα το 2022.

Εθνική ομάδα

Μέχρι το 2009 
Ως διπλός Αργεντινός-Ισπανός υπήκοος, ο Μέσι ήταν επιλέξιμος να παίξει για την εθνική ομάδα και των δύο χωρών. Είχε ήδη αποφασίσει να αγωνιστεί με την εθνική της Αργεντινής. Πέντε ημέρες μετά τα 17α γενέθλιά του, στις 29 Ιουνίου, έκανε το ντεμπούτο του για τη χώρα με την Παραγουάη, σημειώνοντας ένα γκολ. Στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για το Πρωτάθλημα Νέων της Νότιας Αμερικής, που πραγματοποιήθηκε στην Κολομβία τον Φεβρουάριο του 2005. Χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή σε έξι από τα εννέα παιχνίδια. Σημείωσε το νικητήριο γκολ στο 2–1 στον κρίσιμο τελευταίο αγώνα απέναντι στην Βραζιλία, εξασφαλίζοντας έτσι την τρίτη θέση τους στο Κόπα Αμέρικα Νέων. Με 5 γκολ συνολικά, ο Μέσι αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης.

Με βελτιωμένη φυσική κατάσταση αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, το οποίο φιλοξένησε η Ολλανδία τον Ιούνιο του 2005. Στη φάση των νοκ-άουτ σκόραρε την ισοφάριση με αντίπαλο την Κολομβία και σημείωσε το πρώτο γκολ στην πρωταθλήτρια Βραζιλία. Σημείωσε δύο γκολ-πέναλτι (κέρδισε ο ίδιος το ένα) στον μεγάλο τελικό στη νίκη 2–1 έναντι της Νιγηρίας, κερδίζοντας το πέμπτο πρωτάθλημα της Αργεντινής και ολοκλήρωσε τη διοργάνωση ως κορυφαίος σκόρερ με 6 γκολ αλλά και ως κορυφαίος παίκτης (χρυσή μπάλα). Οι εμφανίσεις του ήταν τόσο πειστικές που ο Ντιέγκο Μαραντόνα τον έχρισε διάδοχό του.

Σε ηλικία 18 ετών, στις 18 Αυγούστου 2005, έκανε το ντεμπούτο του για την Αργεντινή στο Στάδιο Φέρεντς Πούσκας με την Ουγγαρία, όταν μπήκε στο 63ο λεπτό, μόνο για να αποβληθεί μετά από δύο λεπτά.

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Γερμανία το 2006, στο δεύτερο αγώνα, εναντίον της Σερβίας-Μαυροβουνίου, έγινε ο νεότερος παίκτης που εκπροσώπησε την Αργεντινή στο Παγκόσμιο Κύπελλο όταν μπήκε ως αλλαγή στο 74ο λεπτό. Μοίρασε την ασίστ στον Ερνάν Κρέσπο για το 4–0 και σημείωσε το τελευταίο γκολ στη νίκη με 6–0, καθιστώντας τον τον νεότερο σκόρερ στη διοργάνωση και τον έκτο νεότερο σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Η Αργεντινή θεωρούταν φαβορί για το Κόπα Αμέρικα του 2007 στη Βενεζουέλα. Στον όμιλο ο Μέσι μοίρασε μία ασίστ στη νίκη 4–1 επί των Ηνωμένων Πολιτειών στον εναρκτήριο αγώνα και κέρδισε ένα πέναλτι στον δεύτερο αγώνα με την Κολομβία, την οποία νίκησε 4–2. Στον προημιτελικό σημείωσε το δεύτερο γκολ της νίκης 4–0 επί του Περού, ενώ στον ημιτελικό σκόραρε (πάλι το δεύτερο γκολ) με αντίπαλο το Μεξικό στη νίκη με 3–0. Το γκολ αυτό ανακηρύχτηκε ως το κορυφαίο της διοργάνωσης. Σε μια ήττα-έκπληξη, η Αργεντινή έχασε τον τελικό 3–0 από την ομάδα της Βραζιλίας, που δεν είχε αρκετούς από τους καλύτερους παίκτες της. Ωστόσο, αναδείχθηκε ο καλύτερος νεαρός παίκτης του τουρνουά από την CONMEBOL και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, σημείωσε το πρώτο γκολ στη νίκη της Αργεντινής με 2–1 επί της Ακτής Ελεφαντοστού. Απέναντι στην Ολλανδία, σκόραρε και πάλι το πρώτο γκολ και βοήθησε στο δεύτερο για να κερδίσει με 2–1 στην παράταση. Μετά από τη νίκη με 3–0 στον ημιτελικό επί της Βραζιλίας, ο Μέσι βοήθησε στο μοναδικό γκολ στον τελικό (ασίστ στον Άνχελ Ντι Μαρία) καθώς η Αργεντινή νίκησε τη Νιγηρία και πήρε το Ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο. Ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά.
 Η εικόνα μετά τον αγώνα του Λιονέλ Μέσι να στέκεται στις μύτες των ποδιών του παρηγορώντας το απογοητευμένο είδωλό του Ρόναλντίνιο με μια αγκαλιά δημιούργησε μία ισχυρή εικόνα. Ήταν συμβολικό για το παροιμιώδες πέρασμα της δάδας στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο – από τον έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή στον άλλο.

2010–2015 
Παρά την κακή τους προκριματική πορεία, η Αργεντινή ήταν από τα φαβορί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στη Νότια Αφρική. Με αντίπαλο τη Νότια Κορέα στο δεύτερο παιχνίδι, ο Μέσι διακρίθηκε συμμετέχοντας και στα τέσσερα γκολ της νίκης της ομάδας με 4–1. Φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά στη νίκη 2–0 απέναντι στην Ελλάδα, όπου επίσης διακρίθηκε δημιουργώντας το δεύτερο γκολ. Στον γύρο των "16", η εθνική νίκησε το Μεξικό με 3–1 (μία ασίστ ο Μέσι), αλλά η Αργεντινή αποκλείστηκε στον προημιτελικό με τη Γερμανία, στο ίδιο στάδιο της διοργάνωσης και από τον ίδιο αντίπαλο όπως τέσσερα χρόνια νωρίτερα και με σκορ 4–0. Ο Μέσι έγινε αντικείμενο κριτικής, όμως ήταν μόνο 23 ετών. Ο Μέσι δεν είχε σκοράρει για την Αργεντινή σε επίσημο αγώνα από τον Μάρτιο του 2009. Η δυστοκία του γκολ συνέχισε κατά τη διάρκεια του Κόπα Αμέρικα του 2011, που φιλοξενήθηκε από την Αργεντινή. Οι γηπεδούχοι έφτασαν στον προημιτελικό και αποκλείστηκαν από την Ουρουγουάη στα πέναλτι. Ωστόσο ο Μέσι τελείωσε τη διοργάνωση με 3 ασίστ, όντας πρώτος στη σχετική κατηγορία, και ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.

Στην αρχή της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014, είχε εξαιρετική απόδοση εκλεγόμενος καλύτερος παίκτης της συνάντησης στους τέσσερις πρώτους αγώνες του. Στον πρώτο αγώνα στη νίκη 2–1 επί της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης σημείωσε ένα τέρμα. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου αγώνα με το Ιράν, σημείωσε γκολ από 25 μέτρα για να λήξει το παιχνίδι με 1–0, διασφαλίζοντας την πρόκριση. Σημείωσε δύο γκολ στον τελευταίο αγώνα της πρώτης φάσης, στη νίκη 3–2 επί της Νιγηρίας. Φτάνοντας στον ημιτελικό μετά από ισοπαλία 0–0 σε παράταση, απέκλεισαν την Ολλανδία με 4–2 στα πέναλτι. Ο τελικός ήταν επανάληψη του αγώνα του 1990. Ο Μέσι είχε απόδοση κάτω του αναμενόμενου, η έλλειψη ηγετικών ικανοτήτων εμφανής και η Αργεντινή ηττήθηκε στην παράταση. Μετά τον τελικό, στον Μέσι απονεμήθηκε η Χρυσή Μπάλα ως καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης. Δημιούργησε τις περισσότερες ευκαιρίες, ολοκλήρωσε τις περισσότερες ντρίμπλες και κέρδισε τα περισσότερα βραβεία καλύτερου παίκτη του αγώνα (man of the match, 4). Ωστόσο, η επιλογή του προκάλεσε έντονη κριτική λόγω της έλλειψης τερμάτων και υψηλού επιπέδου απόδοσης στον γύρο των νοκ-άουτ.

Στο Κόπα Αμέρικα του 2015 η Αργεντινή έφτασε στον τελικό ως φαβορί του τίτλου, αλλά ηττήθηκε από την οικοδέσποινα Χιλή με 4–1 στα πέναλτι μετά από ισοπαλία 0–0. Ο Μέσι ήταν ο μόνος Αργεντινός που μετέτρεψε με επιτυχία το πέναλτι του. Ήταν ξανά πρώτος (με τρεις) στον πίνακα των ασίστ. Καθώς η Αργεντινή συνέχισε την απουσία τροπαίων που ξεκίνησε το 1993, οι ήττες στο Παγκόσμιο Κύπελλο και στο Κόπα Αμέρικα έδωσαν ξανά ευκαιρία για έντονη κριτική για τον ποδοσφαιριστή από τα μέσα ενημέρωσης και τους οπαδούς της Αργεντινής.

2016–2020 
Στο επετειακό Κόπα Αμέρικα του 2016 ο Μέσι δεν αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα με τη Χιλή λόγω μικρο-τραυματισμού. Στον δεύτερο αγώνα στη νίκη 5–0 επί του Παναμά, μπήκε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο και σκόραρε το μοναδικό χατ-τρικ ως αλλαγή στην ιστορία του Κόπα Αμέρικα. Στον προημιτελικό έβαλε ένα γκολ και μοίρασε δύο ασίστ στο 4–1 επί της Βενεζουέλας. Στις 21 Ιουνίου 2016, στον ημιτελικό με αντίπαλο τις ΗΠΑ (4–0), έδωσε δύο ασίστ και σκόραρε ένα εντυπωσιακό απευθείας φάουλ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Γκαμπριέλ Μπατιστούτα των 54 τερμάτων με την εθνική. Κατά τη διάρκεια μιας επανάληψης του προηγούμενου έτους, η Αργεντινή και πάλι έχασε από τη Χιλή στα πέναλτι μετά από το 0–0 του αγώνα, με αποτέλεσμα την τρίτη συνεχόμενη ήττα του Μέσι σε ένα μεγάλο τελικό του τουρνουά με την Αργεντινή, και τον τέταρτό του συνολικά. Ο Μέσι έκανε αναμφίβολα εκπληκτικό τουρνουά με 5 γκολ, 4 ασίστ και γενικά άριστη απόδοση. Για τρίτη συνεχόμενη φορά αναδείχθηκε κορυφαίος δημιουργός ασίστ στο Κόπα Αμέρικα και για τέταρτη διαδοχική διοργάνωση ψηφίστηκε στην κορυφαία ομάδα της διοργάνωσης.

Η θέση της Αργεντινής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 ήταν επισφαλής καθώς ήταν στην έκτη θέση, ενώ προκρίνονταν πέντε από τη ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ, που σημαίνει ότι κινδύνευε να μην προκριθεί για πρώτη φορά από το 1970. Στις 10 Οκτωβρίου 2017 οδήγησε τη χώρα του στο Παγκόσμιο Κυπέλλο, σημειώνοντας χατ-τρικ, με τη νίκη επί του Ισημερινού με 3–1 εκτός έδρας. Με τα τρία γκολ ο Μέσι έγινε πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής με 21 γκολ, μαζί με τον Λουίς Σουάρες. 

Ακολουθώντας την κακή πορεία πρόκρισης, οι προσδοκίες δεν ήταν υψηλές στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Στον εναρκτήριο αγώνα της ομάδας κατά της Ισλανδίας στις 16 Ιουνίου, ο Μέσι έχασε πέναλτι στην ισοπαλία με 1–1. Μετά την ήττα από την Κροατία, σκόραρε το πρώτο γκολ στον αγώνα με τη Νιγηρία. Η Αργεντινή νίκησε 2–1 και προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο ως δεύτερη στον όμιλο. Στο δεύτερο γύρο ηττήθηκε από τη Γαλλία με 4–3 και αποκλείστηκε. Ο Μέσι τελείωσε τη διοργάνωση με ένα γκολ και δύο ασίστ. Έγινε έτσι ο μόνος παίκτης που έδωσε ασίστ σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα.

Στο Κόπα Αμέρικα του 2019 σκόραρε το μοναδικό γκολ της ομάδας του απέναντι στην Παραγουάη (1–1) στο δεύτερο άγωνα του ομίλου, χαρίζοντας έτσι τον πρώτο βαθμό στην Αργεντινή, που αργότερα αποδείχθηκε σημαντικός για την πρόκρισή της στους "8". Η Αργεντινή έφτασε στους ημιτελικούς όπου και ηττήθηκε από τη γηπεδούχο Βραζιλία με 2–0, ενώ στο μικρό τελικό με τη Χιλή ο Μέσι αποβλήθηκε στο 37ο λεπτό, έχοντας πάντως προλάβει να βοηθήσει στο πρώτο γκολ της ομάδας του (ασίστ στον Σέρχιο Αγουέρο για το 1–0). Η Αργεντινή κατετάγη τρίτη.  Οι αρνητικές δηλώσεις για τη διαιτησία μετά τον αγώνα οδήγησαν σε χρηματικό πρόστιμο 50.000 δολαρίων και ποινή αποκλεισμού τριών μηνών από την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ.

Κόπα Αμέρικα 2021 και Φιναλίσιμα 2022
Στο Κόπα Αμέρικα του 2021 Μέσι και Αργεντινή έφτασαν στην κορυφή που για την εθνική ομάδα ήταν απομακρυσμένη για 28 χρόνια. Στις 14 Ιουνίου 2021, ο Μέσι σκόραρε με απ' ευθείας φάουλ στην ισοπαλία 1–1 με τη Χιλή στην εναρκτήρια συνάντηση. Στις 18 Ιουνίου έδωσε την ασίστ στο μοναδικό γκολ του αγώνα στη νίκη με αντίπαλο την Ουρουγουάη. Στις 28 Ιουνίου κατέρριψε το ρεκόρ του Χαβιέρ Μασεράνο για τις περισσότερες εμφανίσεις με την εθνική της Αργεντινής με 148, όταν αγωνίστηκε στη νίκη με 4–1 επί της Βολιβίας, σημειώνοντας δύο γκολ και έχοντας μία ασίστ. Στις 3 Ιουλίου, έδωσε δύο ασίστ και σκόραρε ένα τέρμα (απ' ευθείας φάουλ) στη νίκη με 3–0 επί του Εκουαδόρ στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Στον ημιτελικό με την Κολομβία είχε μία ασίστ και σημείωσε το πρώτο πέναλτι για την ομάδα του (ισοφαρίζοντας σε 1-1 τη σειρά), διαδικασία που οδηγήθηκε ο αγώνας μετά το ισόπαλο αποτέλεσμα. Στις 10 Ιουλίου, η Αργεντινή νίκησε στο Μαρακανά τους οικοδεσπότες της Βραζιλίας με 1–0 στον τελικό, δίνοντας στο Μέσι τον πρώτο του μεγάλο διεθνή τίτλο (μετά το χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του 2008) και τον πρώτο της Αργεντινής από το 1993, καθώς και τον 15ο συνολικά τίτλο Κόπα Αμέρικα της «αλμπισελέστε» (ρεκόρ που μοιράζεται μαζί με την Ουρουγουάη). Ο Μέσι συμμετείχε άμεσα σε 9 από τα 12 γκολ της ομάδας, σημειώνοντας τέσσερα και βοηθώντας σε πέντε. Αναδείχθηκε ως πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης και κορυφαίος σκόρερ. Επίσης ήταν πρώτος στις ασίστ (πέντε) και πρώτος στα βραβεία "παίκτη του αγώνα" (τέσσερα). Όλες αυτές οι πρωτιές αποτελούν μοναδικό επίτευγμα σε οποιαδήποτε διεθνή διοργάνωση εθνικών ομάδων σε ατομικό επίπεδο. Στις 9 Νοεμβρίου 2021 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 πέτυχε και τα τρία γκολ με αντίπαλο τη Βολιβία (αποτέλεσμα 3–0), ένα από τα οποία ήταν ανάλογο της ποδοσφαιρικής του αξίας και ξεπέρασε τον Πελέ στην κατάταξη των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής.

Η επιτυχία με την εθνική ομάδα συνεχίστηκε μέσα στο 2022 με την κατάκτηση του Κυπέλλου Finalissima (που διαδέχθηκε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ), στον αγώνα ανάμεσα στις πρωταθλήτριες εθνικές Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, με την Αργεντινή να επικρατεί της Ιταλίας με 3–0 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου στις 1 Ιουνίου 2022. Ο ίδιος έκανε εξαιρετική εμφάνιση με δύο ασίστ, φτάνοντας τις 331 στην καριέρα του, σε 974 από τους 1.031 επίσημους αγώνες στους οποίους αγωνίστηκε (ανεπίσημα στοιχεία). Η Αργεντινή σε αυτή τη συνάντηση συμπλήρωσε 32 συνεχόμενους αγώνες αήττητη, επίδοση ρεκόρ στην ιστορία της και τέταρτη καλύτερη εθνικών ομάδων όλων των εποχών (μαζί με την Εθνική Ουγγαρίας της δεκαετίας του 1950). Τέσσερις ημέρες αργότερα σε φιλικό αγώνα με την Εσθονία (5–0) στην Παμπλόνα της Ισπανίας, ο Μέσι πέτυχε για πρώτη φορά στην καριέρα του με την Εθνική ομάδα πέντε τέρματα, περνώντας στην τέταρτη θέση των διεθνών σκόρερ με 86 τέρματα. Ήταν η δεύτερη φορά στην καριέρα του που σημείωσε πέντε γκολ και το όγδοο χατ τρικ με την εθνική.

Χαρακτηριστικά παιχνιδιού

Με ύψος 1,69 μέτρα και χαμηλό κέντρο βάρους με λεπτή  κατασκευή, ο Μέσι είναι ένας τεχνίτης παίκτης, γρήγορος και πολύ ευκίνητος, με εξαιρετικά προσόντα στον έλεγχο της μπάλας και στην επιτάχυνση. Το καλό του πόδι είναι το αριστερό με το οποίο έχει σημειώσει το 83,2 % των γκολ του με όλους τους δυνατούς τρόπους (κοντινά ή μακρινά σουτ, απευθείας φάουλ). Η αλλαγή κατεύθυνσης είναι ταχύτατη και η δυνατότητα εκτέλεσης εξίσου αστραπιαία. Σε επίπεδο τακτικής, παίζει και στις δύο πλευρές του γηπέδου, όμως στο μεγαλύτερο διάστημα αγωνίζεται ως δεξιός ακραίος επιθετικός. Έχει αγωνιστεί επίσης και ως δεύτερος επιθετικός και ακόμη και ως πλέι μέικερ /επιθετικός μέσος για την εθνική ομάδα της Αργεντινής. Η δυνατότητα παροχής μεγάλου αριθμού τελικών πασών τον έκανε εξίσου πολύτιμο και σε αυτές τις θέσεις.

Ο συχνά εντυπωσιακός τρόπος παιχνιδιού του περιγράφηκε από τον Ουρουγουανό συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο  στους The New York Times: «Κανείς δεν παίζει με τόση χαρά όσο ο Μέσι. … Παίζει σαν παιδί που απολαμβάνει το βοσκότοπο, παίζοντας για την ευχαρίστηση του παιχνιδιού, όχι για το καθήκον της νίκης». Ο Γκαλεάνο έγραψε επίσης: «Μου αρέσει ο Μέσι γιατί δεν πιστεύει ότι είναι ο Μέσι».

Δραστηριότητες εκτός αθλητισμού 

Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μέσι συμμετείχε σε φιλανθρωπικές προσπάθειες με στόχο ευάλωτα παιδιά, δέσμευση που απορρέει εν μέρει από τις ιατρικές δυσκολίες που αντιμετώπισε στην παιδική του ηλικία. Από το 2004, έχει συνεισφέρει οικονομικά του στο Ταμείο για τα Παιδιά των Ηνωμένων Εθνών (UNICEF), οργανισμό με τον οποίο ο σύλλογος έχει επίσης ισχυρή σχέση. Έχει υπηρετήσει ως πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF από το διορισμό του τον Μάρτιο του 2010, ολοκληρώνοντας την πρώτη του επιτόπια αποστολή για την οργάνωση τέσσερις μήνες αργότερα καθώς ταξίδεψε στην Αϊτή για να ενημερώσει το κοινό σχετικά με την κατάσταση των παιδιών της χώρας στη μετά τον πρόσφατο σεισμό. Από τότε έχει συμμετάσχει σε εκστρατείες της UNICEF με στόχο την πρόληψη του AIDS, την εκπαίδευση και την κοινωνική ένταξη των παιδιών με αναπηρία.

Εκτός από τη δουλειά του με τη UNICEF, ίδρυσε τη δική του φιλανθρωπική οργάνωση, το Ίδρυμα Leo Messi, το οποίο υποστηρίζει την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και τον αθλητισμό για τα παιδιά. Ιδρύθηκε το 2007 μετά από επίσκεψη που έκανε σε ένα νοσοκομείο για παιδιά με τελικού σταδίου ασθένειες στη Βοστώνη, εμπειρία που τον επηρέασε στο σημείο που αποφάσισε να επανεπενδύσει μέρος των εσόδων του σε κοινωνικούς φορείς. Μέσω της ίδρυσής του, ο Μέσι έχει χορηγήσει ερευνητικές προσπάθειες, χρηματοδότησε ιατρική εκπαίδευση και επένδυσε στην ανάπτυξη ιατρικών κέντρων και έργων στην Αργεντινή, την Ισπανία και αλλού στον κόσμο. Εκτός από τις δικές του δραστηριότητες συγκέντρωσης χρημάτων, όπως οι αγώνες ποδοσφαίρου Messi and Friends, το ίδρυμά του λαμβάνει οικονομική υποστήριξη από διάφορες εταιρείες στις οποίες έχει εκχωρήσει το όνομά του σε συμφωνίες έγκρισης, με τον κύριο χορηγό του.

Έχει επίσης επενδύσει στο ποδόσφαιρο νέων στην Αργεντινή: υποστηρίζει οικονομικά την Σαρμιέντο, ποδοσφαιρικό σύλλογο που εδρεύει στη γειτονιά του Ροσάριο όπου γεννήθηκε, δεσμεύτηκε το 2013 να ανακαινίσει τις εγκαταστάσεις του και να δημιουργήσει γήπεδα παντός καιρού και χρηματοδοτεί τη διοίκηση ομάδων νέων όπως την πρώτη του ομάδα Νιούελς (χρηματοδότησε την κατασκευή ενός νέου γυμναστηρίου 2012 και ενός κοιτώνα μέσα στο γήπεδο του συλλόγου).

Το 2013 ο Μέσι και ο πατέρας του (ο οποίος διαχειριζόταν τα οικονομικά του γιου του) κατηγορήθηκαν για φορολογική απάτη και κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποίησαν ξένες εταιρείες για να αποφύγει ο παίκτης την καταβολή 4,2 εκατομμυρίων ευρώ σε ισπανικούς φόρους επί των κερδών του. Παρά το γεγονός ότι στη συνέχεια πλήρωσαν 5 εκατομμύρια ευρώ στο ισπανικό κράτος, το ζευγάρι διατάχθηκε ωστόσο να δικαστεί για τις κατηγορίες το 2016. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο Μέσι και ο πατέρας του καταδικάστηκαν ο καθένας σε φυλάκιση 21 μηνών με αναστολή.

Στατιστική

Συγκεντρωτικά στατιστικά επίσημων αγώνων

 Τελευταία ενημέρωση 1 Ιουλίου 2022

Πηγή: RSSSF (2022)

Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων σε συλλόγους

 Τελευταία ενημέρωση 1 Ιουλίου 2022

Πηγές : Goal.com., ESPN, Transfermarkt

Εθνική ομάδα ανδρών

Πηγή: RSSSF

Τίτλοι
Διεθνείς διοργανώσεις
 4  Τσάμπιονς Λιγκ:

2005–06, 2008–09, 2010–11, 2014–15

 3  Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ:
 2009, 2011 και 2015

 3  Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων:
 2009, 2011 & 2015

Εθνικές διοργανώσεις
 10  Πρωταθλήματα Ισπανίας:

2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2017–18 & 2018–19

 7  Κύπελλα Ισπανίας:

2008–09, 2011–12, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2020–21

 8  Σούπερ Καπ Ισπανίας:

 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2018

  Πρωτάθλημα Γαλλίας:
 2021–22 

 Διοργανώσεις Εθνικών Ομάδων
  Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων (Κ-20):
 2005
  Ολυμπιακοί Αγώνες:
 2008

  Κόπα Αμέρικα:
 Κόπα Αμέρικα 2021 

  Κύπελλο Finalissima (Τρόπαιο Αρτέμιο Φράνκι)
 2022

Ατομικές διακρίσεις και ρεκόρ
 Πρώτος σκόρερ και πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της Εθνικής Αργεντινής: 90 τέρματα σε 164 συμμετοχές
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Αργεντινής Νέων Κ-20: 14 τέρματα σε 18 συμμετοχές
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Μπαρτσελόνα: 672 τέρματα σε 778 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες (ρεκόρ κόσμου για ένα ποδοσφαιριστή σε ένα σύλλογο) 
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν (Πρωτάθλημα Ισπανίας): 474 τέρματα σε 520 συμμετοχές
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία των τελικών Κυπέλλου Ισπανίας: 9 γκολ
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Σούπερ Καπ Ισπανίας: 14 τέρματα σε 20 συμμετοχές (13 γκολ σε τελικούς και ένα γκολ σε ημιτελικό)
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Ισπανικού "Ελ Κλάσικο": 25 τέρματα (26 τέρματα, συμπεριλαμβανομένου ενός φιλικού αγώνα στο Μαϊάμι το καλοκαίρι του 2017)
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του "Ντέρμπι Μπαρτσελόνι" (Καταλανικό ντέρμπι): 20 τέρματα
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 3 τέρματα σε 4 συμμετοχές
 6 φορές πρώτος σκόρερ στο Τσάμπιονς Λιγκ: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2014–15 (με Νεϊμάρ και Ρονάλντο) και 2018–19
 7 χρονιές κάτοχος της Χρυσής Μπάλας: 2009, 2010, 2011, 2012, 2015, 2019 και 2021
 6 φορές πρώτος σκόρερ των κορυφαίων Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (Χρυσό Παπούτσι): 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2016–17, 2017–18 και 2018–19
 2 φορές καλύτερος παίκτης της ΟΥΕΦΑ στην Ευρώπη: 2011, 2015
 Μία φορά καλύτερος παίκτης της σεζόν από την ΟΥΕΦΑ: 2008–09
 2 φορές καλύτερος επιθετικός της ΟΥΕΦΑ στην Ευρώπη: 2009, 2019
 4 φορές καλύτερος πλεϊμέϊκερ της χρονιάς στον κόσμο από την IFFHS: 2015, 2016, 2017, 2019
 8 φορές πρώτος σκόρερ στην Πριμέρα Ντιβισιόν: 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20 και 2020–21
 7 φορές κάτοχος του βραβείου "Τροφέο Αλφρέδο Ντι Στέφανο" ως κορυφαίου παίκτη της σεζόν στην Πριμέρα Ντιβισιόν:2008-09, 2009-10, 2010-11, 2014-15, 2016-17, 2017-18 και 2018-19
 6 φορές καλύτερος παίκτης στην Πριμέρα Ντιβισιόν: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13 και 2014–15
 7 φορές καλύτερος επιθετικός στην Πριμέρα Ντιβισιόν: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2014–15 και 2015–16
 5 χρονιές καλύτερος Λατινοαμερικάνος/Ιβηροαμερικάνος παίκτης ("Τροφέο Εφε") στην Πριμέρα Ντιβισιόν: 2007, 2009, 2010, 2011 και 2012
 3 χρονιές καλύτερος ξένος παίκτης (βραβείο "Δον Μπαλόν") στην Πριμέρα Ντιβισιόν: 2007, 2009 και 2010 (το εν λόγω βραβείο καταργήθηκε μετά το 2010)
 12 φορές καλύτερος Αργεντινός παίκτης της χρονιάς (βραβείο "Olimpia de Plata"): 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2019
 Μία φορά καλύτερος Αργεντινός αθλητής της χρονιάς (βραβείο "Olimpia de Oro"): 2011
 2 φορές κάτοχος Χρυσής Μπάλας σε Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων: 2009 και 2011
 Μία φορά κάτοχος Χρυσής Μπάλας σε Παγκόσμιο Κύπελλο εθνικών ομάδων: 2014
 Μία φορά κατάκτηση του Χρυσού Παπουτσιού σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20: 2005 (με 6 τέρματα)
 Μία φορά κάτοχος Χρυσής Μπάλας σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20: 2005
 Δύο φορές πολυτιμότερος παίκτης σε Κόπα Αμέρικα: 2015, 2021 (σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα του τύπου, ο Μέσι αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο του 2015 λόγω της ήττας από τη Χιλή κατά τον τελικό στη διαδικασία των πέναλτι, γεγονός που εξηγεί ότι το βραβείο έμεινε χωρίς κάτοχο για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης).
Μία φορά κάτοχος του Χρυσού Παπουτσιού σε Κόπα Αμέρικα: 2021 (με 4 τέρματα)
 4 φορές κάτοχος του γαλλικού βραβείου Onze d'Or (Καλύτερος παίκτης της σεζόν στην Ευρώπη): 2009, 2010–11, 2011–12, 2017–18
 5 φορές κάτοχος του αγγλικού βραβείου World Soccer Παίκτη της Χρονιάς: 2009, 2011, 2012, 2015, 2019
 4 φορές κάτοχος του λατινικού βραβείου El País King of European Soccer: 2009, 2010, 2011, 2012
 5 φορές κάτοχος του αγγλικού βραβείου The Guardian Best Male Footballer of the Year: 2012, 2013, 2015, 2017, 2019
 8 φορές κάτοχος του αγγλικού βραβείου FourFourTwo Player of the Year: 2009, 2010, 2011, 2012, 2015, 2017, 2018, 2019
5 φορές κάτοχος του αγγλικού βραβείου Goal 50: 2008-09, 2010-11, 2012-13, 2014-15, 2020-21
7 φορές κάτοχος του αμερικανικού βραβείου ESPN Best Forward: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
 Μία φορά κάτοχος του ιταλικού Βραβείου Golden Boy (Καλύτερος νέος παίκτης στην Ευρώπη): 2005
 ESPY Best International Male Athlete of the Year (Καλύτερος διεθνής αθλητής): 2012, 2015, 2019L'Équipe Champion of Champions (Καλύτερος αθλητής του κόσμου): 2011
 Laureus World Sportsman of the Year (Καλύτερος αθλητής του κόσμου): 2019World Soccer Greatest XI of All Time (2013)
 France Football Ballon d' Or Dream Team (2020)
 IFFHS Παγκόσμια Ομάδα - Όνειρο Όλων των Εποχών: 2021
 UEFA Καλύτερη ομάδα της χρονιάς (2021)
 IFFHS Kαλύτερη Oμάδα της Δεκαετίας 2011–2020
 Βιβλίο ρεκόρ Guinness για τα περισσότερα τέρματα σε επίσημους αγώνες σε ένα ημερολογιακό έτος: 91 γκολ, 2012
 Κορυφαίος παίκτης του κόσμου της 25ετίας 1995–2020 από το FourFourTwo'': 2020
 Κορυφαίος παίκτης του κόσμου της 10ετίας 2011–2020 από την IFFHS: 2021
 Κορυφαίος πλεϊμέικερ του κόσμου της 15ετίας 2006–2020 από την IFFHS: 2021
 Κορυφαίος σκόρερ Εθνικών Πρωταθλημάτων της 10ετίας 2011–2020 από την IFFHS: 346 γκολ, 2021
 Καλύτερος Αργεντινός Αθλητής της 10ετίας 2011–2020: 2021
 Κορυφαίος σκόρερ σε ένα πρωτάθλημα με ένα σύλλογο: 474 τέρματα (ρεκόρ κόσμου)
 Περισσότερα συνεχή παιχνίδια πρωταθλήματος σκοράροντας: 21 - 2012 (ρεκόρ κόσμου)

Δείτε επίσης
Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ σε επίσημους αγώνες
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Lionel Andrés Messi, ιστότοπος ΦΚ Μπαρτσελόνα
 Lionel Messi, βάση δεδομένων transfermarkt
 Messi, Lionel, βάση δεδομένων National Football Teams.
Όλα τα ρεκόρ του Λιονέλ Μέσι 

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
FIFA Century Club
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Νικητές Χρυσού Παπουτσιού 
Νικητές Χρυσής Μπάλας
Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ