joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πολ το Χταπόδι

Ο Πολ (26 Ιανουαρίου 2008 – 26 Οκτωβρίου 2010) ήταν ένα κοινό χταπόδι το οποίο έγινε διάσημο για τις προβλέψεις του σε αγώνες ποδοσφαίρου. Οι ακριβείς προβλέψεις του για αγώνες του παγκοσμίου κυπέλλου του 2010 τον έκαναν παγκοσμίως γνωστό ως ζώο-μάντης.

Ο Πολ εκκολάφθηκε στο Γουέιμοθ, Αγγλία το 2008 και μεταφέρθηκε στο Θαλάσσιο Κέντρο του Ομπερχάουζεν της Γερμανίας. Εκεί, οι φύλακές του του ανέθεσαν κυρίως να προβλέψει τα αποτελέσματα των διεθνών αγώνων στους οποίους έπαιζε η γερμανική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου. Κατά τη διάρκεια των μαντειών, οι φύλακες του Πολ του έδιναν δύο κουτιά που περιείχαν φαγητό. Τα κουτιά ήταν πανομοιότυπα εκτός από το ότι ήταν διακοσμημένα με τις διαφορετικές σημαίες των ομάδων που αγωνίζονταν σε έναν επερχόμενο ποδοσφαιρικό αγώνα. Από όποιο κουτί έτρωγε πρώτο ο Πολ θεωρούταν η πρόβλεψή του για ποια ομάδα θα κερδίσει τον αγώνα.

Ο Πολ επέλεξε σωστά τη νικήτρια ομάδα σε τέσσερις από τους έξι αγώνες της Γερμανίας στο Euro 2008 και και τους επτά αγώνες τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 - συμπεριλαμβανομένης της τρίτης θέσης της Γερμανίας στα πλέι οφ με την Ουρουγουάη στις 10 Ιουλίου. Επέλεξε επίσης σωστά την Ισπανία ως νικητή στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA 2010. Συνολικά, ο Πολ είχε συνολικά 12 σωστές προβλέψεις στις 14: ποσοστό επιτυχίας περίπου 85,7%.

Παραπομπές 

Διάσημα ζώα
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2021

Το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2021 ήταν η 46η έκδοση του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ , ένας ετήσιος αγώνας ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την UEFA και θα παιχτεί από τους νικητές των δύο κύριων ευρωπαϊκών διαγωνισμών συλλόγων, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. όπου συμμετείχαν η Τσέλσι ΦΚ, νικήτρια του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21 και η Βιγιαρρεάλ ΚΦ, νικήτρια του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2020–21. Ο αγώνας διεξήχθη στο Γουίντσορ Πάρκ του Μπέλφαστ στις 11 Αυγούστου 2021.

Νικήτριά του θεσμού αναδείχθηκε η Τσέλσι μετά την επικράτηση επι της Βιγιαρρεάλ στα Πέναλτι με σκορ 6-5

Ομάδες

Επιλογή σταδίου
Η ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε την 1η Νοεμβρίου 2018 με την συγκεκριμένη τέσσερις οργανώσεις είχαν εκφράσει ενδιαφέρον για τη φιλοξενία του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2021, και στις 22, Φεβρουαρίου του 2019 ότι και οι τέσσερις ενώσεις υπέβαλαν τους φακέλους τους από τη λήξη της προθεσμίας.

Λεπτομέρειες αγώνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

ΟΥΕΦΑ Σούπερ Κύπελλο
Νεκρές ψυχές

Οι Νεκρές ψυχές (ρωσ. «Мёртвые души») είναι το μοναδικό μυθιστόρημα που συνέγραψε ο Ρώσος συγγραφέας Νικολάι Γκόγκολ, αλλά θεωρείται ένα από τα κορυφαία έργα του. Πρωτοδημοσιεύθηκε το 1842 και θεωρείται ευρύτατα ως υπόδειγμα της ρωσικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα. Το έργο περιγράφει τα ταξίδια και τις περιπέτειες του Πάβελ Ιβάνοβιτς Τσιτσικόφ (ρωσ. П.И. Чичиков), και τους ανθρώπους που συναντά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τυπικό δείγμα της ρωσικής μεσαίας τάξεως της εποχής. Ο ίδιος ο Γκόγκολ δεν χαρακτήρισε το βιβλίο ως μυθιστόρημα, αλλά ως «επικό ποίημα σε πεζό λόγο», αν και μέσα στο ίδιο το έργο το αποκαλεί «μυθιστόρημα σε στίχο». Παρά το ότι μεταγενέστερα απεφάσισε να το καταστήσει το πρώτο μέρος μιας τριλογίας και είχε σχεδόν τελειώσει το δεύτερο μέρος, ο Γκόγκολ το κατέστρεψε αυτή τη συνέχεια στις «Νεκρές ψυχές» λίγο πριν από τον θάνατό του. Παρά το ότι το μυθιστόρημα τελειώνει με μια ημιτελή φράση, θεωρείται από μερικούς ως πλήρες στην υπάρχουσα μορφή του.

Ο τίτλος
Ο αρχικός τίτλος, όπως υπήρχε στο εξώφυλλο της πρώτης εκδόσως, ήταν Οι περιπλανήσεις του Τσιτσικόφ, ή Νεκρές ψυχές. «Ποίημα», ο οποίος συντομεύθηκε σε «Νεκρές ψυχές». Στη Ρωσική Αυτοκρατορία, πριν από την απελευθέρωση των δουλοπαροίκων το 1861, οι γαιοκτήμονες κατείχαν νόμιμα δουλοπάροικους για να καλλιεργούν τη γη τους. Σε γενικές γραμμές οι δουλοπάροικοι θεωρούνταν ατομική ιδιοκτησία του γαιοκτήμονα, που μπορούσε να τους αγοράσει, να τους πουλήσει ή να τους υποθηκεύσει, όπως οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο. Για τη μέτρησή του αριθμού τους χρησιμοποιούσαν τον όρο «ψυχή»: π.χ. «14 ψυχές δουλοπάροικων». Η υπόθεση του μυθιστορήματος βασίζεται σε «νεκρές ψυχές» (δηλαδή νεκρούς δουλοπάροικους), οι οποίοι εξακολουθούν να καταγράφονται σε περιουσιολόγια γαιοκτημόνων. Σε ένα άλλο επίπεδο, ο τίτλος αναφέρεται στις «νεκρές ψυχές» των προσώπων του έργου, καθώς όλοι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκφάνσεις ηθικού και πνευματικού τέλματος, με αποχρώσεις αστικής υποκρισίας και αγραμματοσύνης.

Οι Νεκρές ψυχές έχουν περιγραφεί επίσης ως πικαρέσκο μυθιστόρημα, ένα είδος σχεδόν ανύπαρκτο στη ρωσική λογοτεχνία της εποχής εκείνης.

Ελληνικές εκδόσεις
 Μετάφραση Αβροτέλης Π. Ελευθερόπουλος, εκδ. «Χρυσαυγή», 1954
 Μετάφραση Σπύρος Σκιαδαρέσης, εκδ. «Παπαδημητρίου», 1954
 Μετάφραση Αντώνης Μοσχοβάκης, εκδ. «Γαλαξίας», 1965
 Μετάφραση Αντρέας Σαραντόπουλος, εκδ. «Ζαχαρόπουλος», 1993

Παραπομπές

Πηγές
 Fusso, Susanne: Designing Dead Souls: Anatomy of Disorder in Gogol, Stanford Univ. Press, Stanford 1993, ISBN 978-0-8047-2049-6
 Kolchin, Peter: Unfree Labor: American Slavery and Russian Serfdom, Harvard Univ. Press, 1990

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι Νεκρές ψυχές στην αγγλική μετάφραση του D.J. Hogarth (1916) από τα Standard Ebooks
 Το πλήρες κείμενο των Νεκρών ψυχών στο ρωσικό πρωτότυπο

Ρωσικά μυθιστορήματα
Σάτιρα
Μυθιστορήματα του 1842
Μαργαρίτα Βάισκιρχνερ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarete Weißkirchner (1460-1500), ήταν σύντροφος του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργ από το 1477 μέχρι το τέλος τους το 1500.

Βιογραφία 
Ζούσαν ανοιχτά μαζί μετά το τέλος της συζύγου του Φίλιππου το 1477. Δεν μπορούσαν να παντρευτούν, γιατί αυτή δεν ήταν ευγενής. Η Μαργαρίτα δεν θεωρήθηκε βασιλική ερωμένη του Φίλιππου Α΄, αλλά αντιμετωπιζόταν σαν αυτοί να ήταν παντρεμένοι.

Ο κόμης εμφανιζόταν μαζί της στο κοινό. Η πιο αντιπροσωπευτική μαρτυρία είναι ίσως το πρώτο μεγάλης κλίμακας διπλό πορτρέτο στην ιστορία της τέχνης, οι λεγόμενοι Εραστές του Γκότα. Η σχέση τους είναι εξαιρετικά καλά τεκμηριωμένη.

Οικογένεια 
Το ζευγάρι είχε τα εξής παιδιά:
 Έλσα, παντρεύτηκε το 1508 με τον Ερρίκο Ράμπε.
 Ιωάννης, ιερέας στο Όμπερ-Ρόντεν.
 Άννα, παντρεύτηκε το 1517 με τον Ντητς Ρόιτερ, εκπρόσωπο στο Όρτενμπεργκ.

Αυτά τα παιδιά δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν την κομητεία, επειδή δεν ανήκαν στην υψηλούς ευγενείς. Ωστόσο, ο Φίλιππος Α΄ και η Μαργαρίτα τους συμπεριέλαβαν στη διαθήκη τους.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Johann Adam Bernhard: Acta & Historiae der Hern und Grafen von Hanau. [Handschrift des 18. Jahrhunderts im Staatsarchiv Marburg: H 146]

Παραπομπές σε πηγές
Μαργραβινάτο του Βραδεμβούργου

Το Μαργραβινάτο του Βραδεμβούργου (γερμανικά: Markgrafschaft Brandenburg) ήταν σημαντικό πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1157 έως το 1806 που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της Γερμανίας και της Κεντρικής Ευρώπης.

Το Βρανδεμβούργο αναπτύχθηκε από τον Βόρειο Μάρτιο που ιδρύθηκε στην επικράτεια των Σλαβικών Βενδέων. Οι κυρίαρχοι μαργράβοι του ιδρύθηκαν ως διάσημοι πρίγκιπες-εκλέκτορες με το Χρυσό Διάταγμα του 1356, επιτρέποντάς τους να ψηφίσουν στην εκλογή του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Έτσι, το κράτος έγινε επίσης γνωστό ως Εκλογικό Βραδεμβούργο ή Εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου.

Ο Οίκος των Χοεντσόλερν ανήλθε στο θρόνο του Βρανδεμβούργου το 1415. Το 1417, ο Φρειδερίκος Α΄ μετακόμισε την πρωτεύουσά του από το Βραδεμβούργο αν ντερ Χάβελ στο Βερολίνο. Μέχρι το 1535, το Εκλεκτοράτο είχε έκταση περίπου 10.000 τετραγωνικά μίλια και πληθυσμό 400.000. Υπό την ηγεσία των Χοεντσόλερν, το Βρανδεμβούργο μεγάλωσε γρήγορα στην εξουσία κατά τον 17ο αιώνα και κληρονόμησε το Δουκάτο της Πρωσίας. Το προκύπτον Βραδεμβούργο-Πρωσία ήταν ο προκάτοχος του Βασιλείου της Πρωσίας, το οποίο έγινε το κορυφαίο γερμανικό κράτος κατά τον 18ο αιώνα. Αν και ο ψηλότερος τίτλος των εκλογέων ήταν «Βασιλιάς στην/της Πρωσίας», η εξουσία τους παρέμεινε στο Βραδεμβούργο και την πρωτεύουσα του Βερολίνου.

Το Μαργραβινάτο του Βρανδεμβούργου τελείωσε με τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806. Αντικαταστάθηκε μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους με την Πρωσική Επαρχία του Βρανδεμβούργου το 1815. Το Χοεντσόλερν Βασίλειο της Πρωσίας πέτυχε την ενοποίηση της Γερμανίας και τη δημιουργία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Καθώς η Πρωσία ήταν ο νόμιμος προκάτοχος του ηνωμένου γερμανικού Ράιχ του 1871-1945, και ως άμεσος πρόγονος της σημερινής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το Βρανδεμβούργο είναι ένας από τους πρώτους γραμμικούς προγόνους της σημερινής Γερμανίας.

Παραπομπές

 at Brandenburg1260.de.

Historical map of Brandenburg, 1789
 by Theodor Fontane, 1899 at Lexikus.de.

Μαρκιονίες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Άνω Σαξωνικός Κύκλος
Κατάλογος πρωθυπουργών της Νέας Ζηλανδίας

Ο πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας και αρχηγός του υπουργικού συμβουλίου της Νέας Ζηλανδίας. Επισήμως, ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον Γενικό Κυβερνήτη της Νέας Ζηλανδίας αλλά πρέπει να κατέχει την εμπιστοσύνη του εκλεγμένου κοινοβουλίου της Νέας Ζηλανδίας. Ο πρωθυπουργός είναι πάντα μέλος του Κοινοβουλίου και συνήθως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος σε αυτό.

Κατάλογος Πρωθυπουργών της Νέας Ζηλανδίας
Αματοξίνες

Οι αματοξίνες (αγγλ. amatoxins) είναι σπάνιες τοξίνες που απαντώνται στο φυτικό βασίλειο. Αποτελούν μια υποομάδα τουλάχιστον δέκα τοξινών που συναντώνται σε διάφορα γένη δηλητηριωδών μανιταριών, όπως ο Αμανίτης ο φαλλοειδής (Amanita phalloid), και σε διάφορα είδη του γένους Amanita, καθώς και ορισμένα είδη μυκήτων Conocybe, Galerina και Lepiota.

Χημική δομή 
Αυτές οι ενώσεις έχουν παρόμοια χημική δομή. Αποτελούνται από οκτώ υπολείμματα αμινοξέων διατεταγμένα σε μακροκυκλικό σχήμα, γενικής πεντακυκλική δομής, με κύκλους προλίνης και του παραγώγου της, της τρυπτοφάνης. 

Απομονώθηκαν για πρώτη φορά το 1941 από τους βιοχημικούς Heinrich O. Wieland και Rudolf Hallermayer του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Όλες οι αματοξίνες είναι ολιγοπεπτίδια που συντίθενται ως προ-πρωτεΐνες 35 αμινοξέων, από τα οποία οκτώ αμινοξέα τελικά διασπώνται από μια προπυλική ολιγοπεπτιδάση.

Μέχρι σήμερα είναι γνωστές δέκα αματοξίνες, οι οποίες έχουν γνωστή χημική δομή.

Η δ-αμανιτίνη υπάρχει επίσης, αλλά η χημική της δομή δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί με λεπτομέρεια.

Μηχανισμός δράσης 
Οι αματοξίνες δρουν κυρίως στην RNA πολυμεράση II την οποία και αναστέλλουν, εμποδίζοντας τη σύνθεση του αγγελιοφόρου RNA σε κύτταρα. 

Η αναστολή της σύνθεσης mRNA αποκλείει αυτήν από όλες τις πρωτεϊνες και, κατά συνέπεια, προκαλεί διαφοροποιήσεις του μεταβολισμού των κυττάρων. Αυτό οδηγεί γρήγορα στη διακοπή των βασικών λειτουργιών των κυττάρων. Μεταξύ αυτών των οργάνων, το ήπαρ, το οποίο είναι ένα από τα πρώτα όργανα που υφίστανται την απορρόφηση της τοξίνης από το πεπτικό σύστημα, γίνεται γρήγορα στόχος ιστού για την α-αμανιτίνη, ειδικά επειδή βρίσκεται στο επίκεντρο των διαδικασιών αποτοξίνωσης του οργανισμού.

Κλινικά συμπτώματα 
Το ζωτικό όργανο που επηρεάζεται πολύ είναι το ήπαρ, επειδή είναι το πρώτο που έρχεται σε επαφή με τις αματοξίνες, μετά την απορρόφηση από το πεπτικό σύστημα. Επίσης τα νεφρά μπορεί να επηρεαστούν . 

Η RNA πολυμεράση, από τον αμανίτη τον φαλλοειδή, δεν είναι ευαίσθητο στις επιδράσεις των αματοξινών, οπότε ο μύκητας δεν την επηρεάζει.

Παραπομπές 

Ηπατοτοξίνες
Αναστασία Σπυριδωνίδου

Η Αναστασία Σπυριδωνίδου (γεν. στις 11 Ιουνίου 1997 στην Βέροια) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την Ιταλική ομάδα Pink Bari και την εθνική ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, όπου έχει 11 εμφανίσεις και 3 τέρματα.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Μαρία του Άικεν

Η Μαρία, γερμ.: Maria van Eicken (1571 στις Βρυξέλλες - 21 Απριλίου 1636 στη μονή Πόρτα Ανγκέλικα, στην κοιλάδα Φλάουμπαχ, κοντά στο Tράις-Κάρντεν) ήταν η σύζυγος του Eδουάρδου-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ως κόρη του Γιόοστ φαν ντερ Άυκεν, κυρίου του Nέντερλοο και κυβερνήτη της πόλης Μπρέντα, και της Βαρβάρας ντε Μολ, κόρης του Mάρτιν ντε Μολ, Μεγάλου επί του Κυνηγίου-με-γεράκια του βασιλιά της Ισπανίας στις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

Στις 13 Μαρτίου 1591 στις Βρυξέλλες παντρεύτηκε τον Εδουάρδο-Φορτουνάτο μάργραβο του Μπάντεν-Μπάντεν. Δεδομένου ότι η Μαρία δεν ανήκε στους ανώτερους ευγενείς, δεν θεωρήθηκε ισότιμη σύζυγος για έναν μάργραβο και τα παιδιά τους δεν έγιναν δεκτά ως συγγενείς από τον εξάδελφό του Eρνέστο-Φρειδερίκο μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Ωστόσο ο γιος τους Γουλιέλμος θα κληρονομήσει το Μπάντεν-Μπάντεν.

Οικογένεια
Η Mαρία και ο Εδουάρδος-Φορτουνάτος είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
 Γουλιέλμος (1593–1677), μάργραβος του Μπάντεν-Μπάντεν.
 Χέρμαν-Φορτουνάτος (1595–1665), μάργραβος του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν.
 Κάρολος-Αλβέρτος (1598 στο Kάστελαουν - 1626 στο κάστρο Χούντσλος, όταν πυροβολήθηκε κατά λάθος), απεβ. 28 ετών.
 Άννα-Μαρία-Λουκρητία (1592 Mουράνο - 1654 στο Kάστελαουν).

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Joachim Kühn: Der Roman der Marie van Eycken, σε: Ehen zur linken Hand in der europäischen Geschichte, Koehler, Στουτγκάρδη, 1968, σελ. 105–123

Πaραπομπές σe πηγές

Μαργραβίνες του Μπάντεν-Μπάντεν
Μαρία Άννα του Σβάρτσενμπεργκ

Η Μαρία Άννα (γερμ. Maria Anna von Schwarzenberg, 25 Δεκεμβρίου 1706 - 12 Ιανουαρίου 1755) από τον Οίκο του Σβάρτσενμπεργκ ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Σβάρτσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Μπάντεν.

Βιογραφία 
Ήταν η μόνη κόρη του Αδάμ Φραγκίσκου του Σβάρτσενμπεργκ και της Ελεονώρας, κόρης του Φερδινάνδου Αυγούστου του Λόμπκοβιτς.

Μνηστεύθηκε τον Λουδοβίκο Γεώργιο του Μπάντεν-Μπάντεν στις 18 Μαρτίου 1721. Η μελλοντική πεθερά της ταξίδεψε στη Βιέννη για να ζητήσει άδεια από τον Κάρολο ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η άδεια χορηγήθηκε και η Μαρία Άννα παντρεύτηκε στις 8 Απριλίου 1721 στο Κάστρο του Τσέσκι Κρούμλοβ.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1721 τον Λουδοβίκο Γεώργιο του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ Αυγούστα του Μπάντεν-Μπάντεν (16 Μαρτίου 1726 - 7 Ιανουαρίου 1789, παντρεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1755 τον Μιχαήλ Βέντσελ, Κόμη του Άλταν.
 Kάρολος Λουδοβίκος Δαμιανός, Διάδοχος Πρίγκιπας του Μπάντεν-Μπάντεν (25 Αυγούστου 1728 - 6 Ιουλίου 1734).
 Γεώργιος Λουδοβίκος (11 Αυγούστου 1736 - 11 Μαρτίου 1737).
 Ιωάννα (28 Απριλίου 1737 – 29 Απριλίου 1737).

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος του Τσέρινγκεν
Μαργραβίνες του Μπάντεν-Μπάντεν
Νησί του Χονγκ Κονγκ

Το Νησί του Χονγκ Κονγκ, είναι ένα νησί στο Χονγκ Κονγκ, στην Κίνα. Αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Χονγκ Κονγκ, ενώ η έκτασή του, 78 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αντιπροσωπεύει περίπου το 7% της συνολικής έκτασης του Χονγκ Κονγκ. Ψηλότερο σημείο στο νησί είναι η κορυφή Βικτώρια (552 μέτρα). Έχει πληθυσμό 1.289.500 ατόμων.

Το Νησί του Χονγκ Κονγκ, μαζί με την πόλη Κοουλούν αποτελούν το κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Στο νησί βρίσκονται τα περισσότερα κυβερνητικά κτήρια, όπως το Νομοθετικό Συμβούλιο, και το γραφείο του Κυβερνήτη.

Παρόλο που δεν υπάρχει καμία γέφυρα που να ενώνει την Κοουλούν με το νησί του Χονγκ Κονγκ, αυτό έχει πλήρης σύνδεση με την υπόλοιπη περιοχή. Εκεί καταλήγουν πολλές γραμμές από το Μετρό του Χονγκ Κονγκ. Επίσης υπάρχουν πάμπολλα μικρά φέρι τα οποία εκτελούν συχνά το δρομολόγιο Κοουλούν-νησί του Χονγκ Κονγκ.

Ιστορία 
Το 1842, κατά τον πρώτο πόλεμο του Οπίου, το νησί καταλήφθηκε από τον Βρετανικό στρατό και λίγο μετά ανακηρύχθηκε σε Βασιλική αποικία. Έτσι αποτέλεσε την αρχή της αποικιοκρατίας του Χονγκ Κονγκ, η οποία κράτησε έως το 1997. 

Στην διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, το νησί καταλήφθηκε από τον Ιαπωνικό στρατό. Η κατοχή κράτησε την περίοδο 1941-1945, όποτε και απελευθερώθηκε από του Βρετανούς.

Εικόνες

Παραπομπές 
Χονγκ Κονγκ

Γεωγραφία του Χονγκ Κονγκ
Ζέτα Αποστόλου

Η Ζέτα Αποστόλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Κατά την δεκαετία του 1960 μαζί με την Γκιζέλα Ντάλι υπήρξε μια από τις πιο αισθησιακές ηθοποιούς της εποχής.

Πρώτα χρόνια 
Η Αποστόλου γεννήθηκε στον Αθανάσιο Διάκο Φωκίδας και είναι αδελφή της επίσης ηθοποιού Νατάσας Αποστόλου. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου.

Καριέρα 
Ξεκίνησε την καριέρα της πρώτα στο θέατρο με την παράσταση "Οδός Ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι και έπειτα στο κινηματογράφο το 1960 με τις ταινίες Σουσουράδα του Ηλία Μαχαίρα και Θυσιάστηκα για το παιδί μου του Κώστα Στράντζαλη. Ωστόσο, έγινε ευρύτερα γνωστή όταν συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ και συμμετείχε στην ταινία Αμόκ  του Ντίνου Δημόπουλου, δίπλα στον Λευτέρη Βουρνά και τον Σπύρο Καλογήρου. Σε αυτήν την ταινία η Αποστόλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ακάλυπτο το στήθος της και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρξουν έντονες αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα του Τύπου. Ωστόσο, η ταινία υπήρξε μια εμπορική επιτυχία και πήρε μέρος στο εξωτερικό σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ.

Σε μια συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον δημοσιογράφο Σταμάτη Φιλιππούλη, αναφερόμενη στους αισθησιακούς ρόλους που υποδυόταν είχε πει:

Κατά την δεκαετία του 1960 συμμετείχε σε πολύ γνωστές ταινίες όπως: Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (1961) του Νίκου Τσιφόρου, Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1965) του Βασίλη Γεωργιάδη, Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965) του Κώστα Καραγιάννη και Πόθοι στον καταραμένο βάλτο (1966) του Γρηγόρη Γρηγορίου.

Επίσης το 1965 πρωταγωνίστησε στη Γαλλο-ελληνική ταινία Τα Σκυλιά της Νύχτας () του Ουίλι Ροζιέ δίπλα στον Ζορζ Ριβιέρ και την  Ξένια Καλογεροπούλου. 

Η Αποστόλου συνέχισε να παίζει σε ταινίες μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και τη δεκαετία του 1980 μεταπήδησε στον χώρο της βιντεοκασέτας, ενώ κατά την δεκαετία του '90 και ύστερα άρχισε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές σειρές όπως ο Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης και το Τμήμα Ηθών.

Πλήρης Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιφιγένεια Γεωργαντζή

Η Ιφιγένεια Γεωργαντζή (γεν. στις 17 Αυγούστου 2000) είναι ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως επιθετικός του ελληνικού συλλόγου AEL WFC και είναι μέλος της εθνικής ομάδας γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας.

Συλλογική καριέρα

Διεθνής καριέρα 
Η Γεωργαντζή είναι μέλος της εθνικής Ελλάδας σε ανώτερο επίπεδο κατά τη διάρκεια των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών του 2022.

Έχει αγωνιστεί σε όλα τα κλιμάκια των εθνικών ομάδων Κορασίδων , Νεανίδων , Γυναικών Ελλάδας, έχοντας πετύχει 4 τέρματα.

Παραπομπές 

  

Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες
Δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος μισθός

Δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος μισθός, δώρο Χριστουγέννων-πάσχα και επίδομα αδείας, ονομάζονται οι επιπλέον αποδοχές που καταβάλλονται ως μπόνους, από μισές οι αποδοχές τα Χριστούγεννα και το Πάσχα για τους μισθωτούς και μισές το καλοκαίρι, για τους μισθωτούς που καταβάλλονται την περίοδο της θερινής αδείας, δύο εβδομάδων. Οι ημερομίσθιοι λαμβάνουν δεκαπέντε ημερομίσθια.

Η ιστορία του δεκάτου τρίτου μισθού ανάγεται στις Φιλιππίνες τον Δεκέμβριο του 1975. Το κόστος ζωής είχε αυξηθεί την τελευταία πενταετία, όχι όμως και οι μισθοί, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος των Φιλιππίνων, Φερδινάντο Μάρκος, να θεσπίσει νόμο που προβλέπει την υποχρέωση καταβολής του δεκάτου τρίτου μισθού.

Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, ο 13ος μισθός καθιερώθηκε με τον Αναγκαστικό Νόμο 1777/1951, αποτελώντας συμπλήρωμα του ΑΝ 866/46 (ΦΕΚ 21/26.1.1946). Στην Ελλάδα, οι πρώτοι που διεκδίκησαν ήσαν οι Τυπογράφοι της Κορίνθου τον Απρίλιο του 1822. Με τον ν.1082/1980 δημιουργείται το πλαίσιο καταβολής των και πλέον ονομάζεται επίδομα. Στις 2 Μαΐου 2010 ανακοινώθηκε η κατάργηση και αντικατάστασή του από επίδομα 500 ευρώ για μισθωτούς έως 3.000. Στις 7 Νοεμβρίου 2012 καταργείται το επίδομα αδείας, Χριστουγέννων και Πάσχα για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.

Παραπομπές 

Οικονομία
Ασφάλιση
Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο

Το Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο (ιταλικά: Ducato di Modena e Reggio, λατινικά: Ducatus Mutinae et Regii) ήταν ένα μικρό βορειοδυτικό ιταλικό κράτος που υπήρχε από το 1452 έως το 1859.

Με την διάλυσή του, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων (1796-1814) όταν ο αυτοκράτορας Ναπολέοντας αναδιοργάνωσε τα κράτη και τις δημοκρατίες της Ιταλικής εποχής της αναγέννησης, τότε υπό την κυριαρχία της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Κυβερνήθηκε από την ίδρυσή του από τον ευγενή Οίκο των Έστε και από το 1814 από το κλάδο του Οίκου της Αυστρίας-Έστε.

Παραπομπές

Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της Εμίλια-Ρομάνια
Νεότερη ιστορία της Ιταλίας
Οίκος των Έστε
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Γιώργος Πομάσκι

Ο Γιώργος Πομάσκι (· γενν. 1960) είναι Έλληνας προπονητής του στίβου, με βουλγαρική καταγωγή, ο οποίος έχει εξειδίκευση στα οριζόντια άλματα. 

Αθλητές του, από το 1995 έως και σήμερα, έχουν επιτύχει σπουδαίες διεθνείς διακρίσεις. Τυγχάνει ευρείας αναγνώρισης στον τομέα του στίβου και θεωρείται ως ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων προπονητών όλων των εποχών.

Βιογραφία και σπουδές 
Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1960, στο Πλέβεν της Βουλγαρίας.

Αποφοίτησε το 1988 από τη Γυμναστική Ακαδημία της Σόφιας. Υπήρξε αθλητής στην εθνική ομάδα στίβου της Βουλγαρίας. Στο τελευταίο άλμα της καριέρας του πέτυχε στο άλμα τριπλούν την επίδοση των 17,03 μ. Ωστόσο, δεν επιλέχθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988.

Καριέρα και διακρίσεις 
Εγκατέλειψε τη Βουλγαρία το 1988 και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. 

Από τότε ζει και εργάζεται στην Ελλάδα  ως προπονητής στίβου για περισσότερα από τριάντα χρόνια, με ειδίκευση στα άλματα, ιδίως, άλμα εις μήκος και τριπλούν. Υπό την προπονητική εποπτεία του, επέλεξε, καθοδήγησε και ανέδειξε πολλούς Έλληνες αθλητές σε πρωταθλητές επιπέδου (όπως: Σπύρος Βασδέκης, Νίκη Ξάνθου, Βούλα Τσιαμήτα, Βούλα Πατουλίδου, Λάμπρος Παπακώστας, Κώστας Ζαλαγκίτης, Λούης Τσάτουμας, Αντώνης Μάστορας), αθλητές οι οποίοι έφτασαν σε διεθνείς διακρίσεις τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το 2000, η ομάδα του Ολυμπιακού στο ποδόσφαιρο, τον προσέλαβε ως γυμναστή. Το 2002 αποφάσισε να επιστρέψει στον στίβο. Σήμερα είναι ομοσπονδιακός προπονητής του στίβου με ειδίκευση στα άλματα. 

Το 2017 τιμήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Στίβου με το βραβείο προπονητικής, την υψηλότερη διάκριση που απονέμει η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. 

Πρόσθετα, το 2019 ανακηρύχθηκε ως κορυφαίος Έλληνας προπονητής του στίβου. 

Προπονεί σήμερα δύο διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες πρωταθλητές των αλμάτων, τον Μίλτο Τεντόγλου και τη Βούλα Παπαχρήστου, αμφότεροι με χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Επίσης υπό την καθοδήγησή του έχει και ορισμένους νέους, πολλά υποσχόμενους Έλληνες αθλητές.

Στις 2 Αυγούστου 2021, υπό την καθοδήγηση του Γ. Πομάσκι, ο Έλληνας πρωταθλητής Μίλτος Τεντόγλου στέφθηκε χρυσός ολυμπιονίκης του Τόκιο με άλμα στα 8,41 μ στην τελευταία του προσπάθεια.

Τον Ιούλιο του 2022, υπό την καθοδήγησή του οι δύο αθλητές του, η μεν Αμερικανίδα αθλήτρια Τόρι Φράνκλιν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Όρεγκον με άλμα στα 14,72 μ στο τριπλούν γυναικών, και ο Έλληνας πρωταθλητής Μίλτος Τεντόγλου στέφθηκε αργυρός παγκόσμιος πρωταθλητής στο Όρεγκον με άλμα στα 8,32 μ.

Παραπομπές 

Έλληνες προπονητές στίβου
Βούλγαροι αθλητές του στίβου
Δημήτριος και Πολύβιος

Δημήτριος και Πολύβιος (ιταλικά: Demetrio e Polibio) είναι δίπρακτο οπερατικό δράμα του Ροσσίνι σε λιμπρέτο της Βινσένζα Βιγάνο-Μομπέλι.

Ο Δημήτριος και Πολύβιος ήταν η πρώτη προσπάθεια του Ροσσίνι για μια ολοκληρωμένη όπερα, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του ημερών στη Φιλαρμονική Ακαδημία της Μπολόνια το 1806. Επειδή η όπερα ήταν παραγγελία από τον τενόρο Ντομένικο Μομπέλι (του οποίου η σύζυγος έγραψε το λιμπρέτο) και παρουσιάστηκε ιδιωτικά από τον Μομπέλι και τις δύο κόρες του, μια παράσταση την οποία δεν παρακολούθησε ο Ροσσίνι, δεν ήταν η πρώτη του πλήρως σκηνοθετημένη όπερα. 

Η όπερα δεν πραγματοποιήθηκε ''επαγγελματικά'' μέχρι τις 18 Μαΐου 1812, όταν έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Βάλε της Ρώμης.

Ρόλοι 

 Πολύβιος, βασιλιάς της Παρθίας
 Λισίνγκα, η κόρη του
 Σιβένο, ο εραστής της
 Δημήτριος, βασιλιάς της Συρίας, ο πραγματικός πατέρας του Σιβένο

Σύνοψη 
Χρόνος: 2ος αιώνας π.Χ

Τόπος: Παρθία

Ο καλόκαρδος Πολύβιος, ο βασιλιάς της Παρθίας, είναι υπερβολικά υπερπροστατευτικός με τον γαμπρό του, Σιβένο, όσο και με την κόρη του, Λισίνγκα. Όλοι πιστεύουν ότι ο Σιβένο είναι ο γιος του υπουργού του βασιλιά Δημητρίου της Συρίας, αλλά στην πραγματικότητα είναι ο από καιρό αποξενωμένος γιος του Δημητρίου. Ο τελευταίος, φτάνει στην αυλή της Παρθίας, κατά τη διάρκεια του γλεντιού για τον γάμο της Λισίνγκα και του Σιβένο, μεταμφιεσμένος ως Ευμένης, βασιλικός αγγελιοφόρος, και απαιτεί να παραδοθεί ο Σιβένο στη Συρία. Ο Πολύβιος αρνείται, ενώ ο Ευμένης (Δημήτριος) σχεδιάζει να απαγάγει τον Σιβένο, δωροδοκώντας τους υπηρέτες και τους φρουρούς και το βράδυ καταφέρνει να μπει στην Παρθική αυλή. Ωστόσο, όταν φτάνει στην κρεβατοκάμαρα του νεαρού ζευγαριού, βρίσκει τη Λισίνγκα μόνη και την απαγάγει, ενώ ο Πολύβιος και ο Σιβένο προσπαθούν μάταια να τον σταματήσουν.

Έπειτα από μια σειρά απειλών και λογομαχιών, η κατάσταση επιλύεται όταν ο Ευμένης, κοιτάζει ένα φυλαχτό στο λαιμό του Σιβένο και συνειδητοποιεί ότι είναι ο χαμένος του γιος. Ο Δημήτριος αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα ως βασιλιάς Δημήτριος και ανακοινώνει ότι ο Σιβένο είναι γιος του. Η ειρήνη αποκαθίσταται και το ζευγάρι ζει ευτυχισμένο για πάντα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Λιμπρέτο στα ιταλικά

Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Κατάλογος πρώτων σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ

Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, γνωστό έως το 1992 σαν το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης, είναι μία ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση. Διοργανώνεται από την UEFA με πρώτη σεζόν έναρξης το 1955–56. Αρχικά ήταν μια απλή διοργάνωση νοκ-άουτ στην οποία συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες. Ακολούθως, η διοργάνωση επεκτάθηκε τη δεκαετία του '90 για να ενσωματώσει φάση ομίλων και περισσότερες ομάδες. Η επέκταση είχε ως αποτέλεσμα να παίζονται περισσότερα παιχνίδια, αυξάνοντας τις πιθανότητες των ποδοσφαιριστών για επίτευξη γκολ, επομένως η παρακάτω λίστα βαραίνει υπέρ των σύγχρονων παικτών. Μόνο 9 από τους 50 παίκτες στη λίστα δεν συμμετείχαν ποτέ στο αναμορφωμένο Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, δύο παίκτες συμμετείχαν τόσο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών όσο και στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Οι καλύτεροι σκόρερ όλων των εποχών
Το σύμβολο  υποδηλώνει τους ποδοσφαιριστές του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Οι ποδοσφαιριστές που πήραν μέρος στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2020–21 αναγράφονται με έντονη γραφή.
Ο παρακάτω πίνακας δεν περιλαμβάνει γκολ που σημειώθηκαν στα προκριματικά της διοργάνωσης.

Σημειώσεις

Πρώτοι σκόρερ ανά περίοδο
Ο πιο κάτω πίνακας δεν περιλαμβάνει τα γκολ που επιτεύχθηκαν στις προκριματικές φάσεις της διοργάνωσης.

Ανά ποδοσφαιριστή

Ανά χώρα

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πρωτοι σκορερ
Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης
Κατάλογοι ποδοσφαιριστών
Α.Ε.Κ. (ποδόσφαιρο γυναικών)

Η Α.Ε.Κ. από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη του γυναικείου αθλητισμού και το ίδιο πράττει και τώρα. Έτσι, ιδρύεται και τίθεται άμεσα σε λειτουργία από την αγωνιστική περίοδο 2021-2022 ένα ακόμη τμήμα γυναικών, το τμήμα γυναικείου ποδοσφαίρου. Μαζί με τη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου της Α.Ε.Κ., παράλληλα θα δημιουργηθούν Τμήματα Υποδομής με στόχο την καλλιέργεια του αθλήματος και τη δημιουργία νέων αθλητριών από τα σπλάχνα του Συλλόγου. Το Σεπτέμβριο του 2021 πραγματοποιήθηκε η κλήρωση της Γ’ Εθνικής Ποδοσφαίρου Γυναικών, με την ιστορική συμμετοχή της ΑΕΚ. Οι «κιτρινόμαυρες» θα βρίσκονται στον 5ο Όμιλο της Κατηγορίας, μαζί με τον Άγιο Θωμά, τον Ακράτητο Άνω Λιοσίων, τις Γυναίκες Περιστερίου και τη Λήμνο. Την άνοδο κατακτά η 1η ομάδα του ομίλου. Την σεζόν 2021-2022 η ομάδα κατέκτησε την πρωτιά στον 5ο Όμιλο και παράλληλα την άνοδο στη Β' Εθνική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος της ΠΑΕ AEK  
 Επίσημος ιστότοπος της Original 21
 ΑΕΚ.com

Πηγές 
 https://www.enwsi.gr/1072668/aek/erasitexniki/aek-nikifora-premiera-gia-tin-gynaikeia-omada-podosfairoy.html?utm_source=internal&utm_medium=feed

Παραπομπές 

Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Όττο Γιόχαν Τάντιφελτ

Ο Όττο Γιόχαν Τάντιφελτ (γεννημένος στις 13 Απριλίου 1782) ήταν Φινλανδός δολοφόνος.Ήταν Σουηδόφωνος Φινλανδός και γεννήθηκε στην Σύσμα της Φινλανδία. Επίπλεον ήταν ανιψιός του Άντολφ Τάντερφελτ

Ήταν βασικός παράγοντας στο λιντσάρισμα του Άξελ φον Φέρσεν στις 20 Ιουνίου 1810 στη Στοκχόλμη, εφόσον πήδηξε και με τα δύο του πόδια πάνω στο στήθος του ανώτατου αξιωματούχου. Επίσης ήταν ένας από τους λίγους που κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για τη δολοφονία. Αφού υπηρέτησε μερικά χρόνια στο Φρούριο «Älvsborg», πήρε χάρη από τον Βασιλιά Κάρολο ΙΓ’ και τελικά μετανάστευσε στην Αμερική με το όνομα Πίττερσον. Πιθανότατα πέθανε στην Αμερική.

Παραπομπές

Εγκλήματα του 19ου αιώνα
Φινλανδοί Μετανάστες
Φινλανδοί που διέπραξαν φόνο
Γιοάκιμ Μέλε

Ο Γιόακιμ Μέλε (20 Μαΐου 1997) είναι Δανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό της εθνικής ομάδας της Δανίας και της ιταλικής Αταλάντα.

Ο Μέλε ξεκίνησε την καριέρα του από την Άαλμποργκ το 2016 και το 2017 αποκτήθηκε από την Γκενκ για μη δημοσιευμένο ποσό. Με την Γκενκ κατέκτησε το βελγικό πρωτάθλημα τη σαιζόν 2018-19. Τον Δεκέμβριο του 2020 αποκτήθηκε από την Αταλάντα έναντι περίπου 11 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο Μέλε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα των αντρών το Σεπτέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της Δανίας στο Euro 2020.

Παραπομπές

Δανοί ποδοσφαιριστές
Κριστιάν Παβόν

Ο Κριστιάν Νταβίντ Παβόν (ισπανικά: Cristian David Pavón) (21 Ιανουαρίου 1996) είναι Αργεντίνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος/επιθετικός για τη Μπόκα Τζούνιορς.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Κλουμπ Ατλέτικο Ταγιέρες 
Ο Παβόν έπαιξε για την Κλουμπ Ατλέτικο Ταγιέρες Κ20 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2012, όταν υπέγραψε το επαγγελματικό του συμβόλαιο για την ομάδα. Το έκανε σε ηλικία 16 ετών.

Μπόκα Τζούνιορς 
Στις 9 Ιουλίου 2014, ο Παβόν υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπόκα Τζούνιορς.

Λος Άντζελες Γκάλαξι (δανεισμός) 
Στις 8 Αυγούστου 2019, ο Παβόν εντάχθηκε με δανεισμό στην Λος Άντζελες Γκάλαξι του Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ για το υπόλοιπο της σεζόν του 2019, με επιλογή για μόνιμη μεταγραφή στο τέλος της σεζόν. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 25 Αυγούστου 2019 εναντίον της Λος Άντζελες ΦΚ. Η ομάδα ενεργοποίησε την επιλογή να παρατείνει το δανεισμό του για τη σεζόν 2020 στις 19 Νοεμβρίου 2019.

Εθνική ομάδα 
Σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ο Παβόν εκπροσώπησε την Ολυμπιακή ομάδα της Αργεντινής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Το 2017, κλήθηκε στην Εθνική Αργεντινής για τους φιλικούς αγώνες εναντίον της Ρωσίας και της Νιγηρίας. Είχε ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο εναντίον της Ρωσίας, δίνονταν ασίστ στον Σέρχιο Αγουέρο για το μοναδικό γκολ του παιχνιδιού. Έδωσε άλλη μια ασίστ στον Αγουέρο στον αγώνα εναντίον της Νιγηρίας σε ένα παιχνίδι που τελικά έληξε με ήττα 4-2.

Τον Μάιο του 2018, ο Παβόν ορίστηκε στην προκαταρκτική ομάδα 35 ατόμων της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Αργότερα τον ίδιο μήνα, συμπεριλήφθηκε στην τελική ομάδα 23 ατόμων του Χόρχε Σαμπάολι για τη διοργάνωση και έλαβε τον αριθμό φανέλας Νο 22.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Διεθνή

Διακρίσεις 
Μπόκα Τζούνιορς

 Πριμέρα Ντιβισιόν Αργεντινής: 2015, 2016-17, 2017-18
 Κύπελλο Αργεντινής: 2014-15
 Σούπερ Καπ Αργεντινής: 2018

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ταγιέρες ντε Κόρδοβα
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ
Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν
Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι
Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ
Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ουνάι Σιμόν

Ο Ουνάι Σιμόν (11 Ιουνίου 1997) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της εθνικής ομάδας της Ισπανίας και της  Ατλέτικο Μπιλμπάο.

Ο Σιμόν γεννήθηκε στη Βιτόρια, στη Χώρα των Βάσκων, και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Μπασκόνια. Το 2016 αποκτήθηκε από την Ατλέτικ Μπιλμπάο Β, και έγινε αμέσως ο βασικός της τερματοφύλακας. Το 2018 πέρασε στην πρώτη ομάδα, μετά την μεταγραφή του Κέπα Αριθαμπαλάγα και τον τραυματισμό του Ιάγο Ερερίν και έγινε βασικός την επόμενη χρονιά.

Ο Σιμόν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Ισπανίας τον Νοέμβριο του 2020. Είναι μέλος της αποστολής της εθνικής Ισπανίας στο Euro 2020, όπου έγινε ο βασικός τερματοφύλακας. Στα προημιτελικά κόντρα στην Ελβετία στη διαδικασία των πέναλντι πραγματοποίησε δύο αποκρούσεις, με αποτέλεσμα την πρόκριση της Ισπανίας.

Παραπομπές

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Βάσκοι ποδοσφαιριστές
Λουκάνικος

Ο Λουκάνικος (από το παραδοσιακό ελληνικό λουκάνικο»), αρχικά με το όνομα “Θεόδωρος”, ήταν σκυλί  στην Ελλάδα που συμμετείχε σχεδόν σε κάθε διαδήλωση κατά της λιτότητας στην Ελλάδα. Ήταν  γνωστός για συμμετοχή σε διαδηλώσεις, καθώς και συμμετοχή σε αναρχικές συγκεντρώσεις. Ο Λουκάνικος είχε τη φήμη ότι είναι άφοβος,  και ότι του ρίχνονταν δακρυγόνα πολλές φορές. Ήταν ενεργός σε όλες τις ελληνικές διαδηλώσεις και συχνά οδηγούσε τους διαδηλωτές προς την αστυνομία. Αρχικά ήταν ένας αδέσποτος, έμενε από κτίριο σε κτίριο, αλλά λέγεται ότι προτιμούσε να βρίσκεται στους δρόμους. Τον φρόντιζαν πολλές αριστερές οργανώσεις.

Το Newsnight του BBC δημιούργησε ένα βίντεο  του σκύλου σε δράση κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Ελλάδα, που τον έδειχνε να γαβγίζει εναντίον της αστυνομίας στις ταραχές και να τρέχει μαζί με άλλους διαδηλωτές μακριά από τα δακρυγόνα. Αναδείχτηκε πρόσωπο της χρονιάς το 2011 από το περιοδικό Time.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, με την ευκαιρία μιας απεργιακής κινητοποίησης αστυνομικών υπαλλήλων  «αρχικά μπερδεύτηκε» μεταξύ των δύο αντίθετων πλευρών που έμοιαζαν όμοιες,  αλλά όταν οι αστυνομικοί  επιτέθηκαν στους απεργούς συναδέλφους τους, ο σκύλος πηρέ το μέρος όσων δέχθηκαν επίθεση.

Ο Λουκάνικος πέθανε το 2014 σε ηλικία δέκα ετών. Στήθηκε μνημείο και  έλαβε χώρα ταφή με πλήθος κόσμου.

Δείτε επίσης 
 Ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Ελλάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Kanellos | Facebook 
Louk | Facebook
Loukanikos | Facebook
"The Greek protest dog" picture gallery in The Guardian

Πλάνα βίντεο 
"Sausage, the riot dog of Greece",  Reuters report
"Greece's front-line riot dog", BBC News
"Riot dog stands his ground as Greek firefighters protest in Central Athens-March 26, 2009", independent media
Δουκάτο της Μάντοβα

Το Δουκάτο της Μάντοβα (ιταλικά: Ducato di Mantova, λατινικά: Ducatus Mantuæ) ήταν δουκάτο στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας. Ο πρώτος δούκας του ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα, μέλος του Οίκου των Γκοντζάγκα που κυβερνούσε τη Μάντοβα από το 1328. Τον επόμενο χρόνο, το Δουκάτο απέκτησε επίσης τον Μαργραβινάτο του Μομφερράτου, χάρη στον γάμο μεταξύ του Γκοντζάγκα και της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας.

Η ιστορική δύναμη και επιρροή του Δουκάτου υπό του Οίκου των Γκοντζάγκα το έχει καταστήσει ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και ιδιαίτερα μουσικά κέντρα της Βόρειας Ιταλίας και της χώρας συνολικά. Η Μάντοβα είχε επίσης ένα από τα πιο υπέροχα δικαστήρια της Ιταλίας και της Ευρώπης τον δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο και στις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα.

Το 1708, μετά το θάνατο του Φερδινάνδου Κάρολου Γκοντζάγκα, του τελευταίου κληρονόμου της οικογένειας Γκοντζάγκα, το Δουκάτο έπαψε να υπάρχει. Τα τμήματά του χωρίστηκαν μεταξύ του Οίκου της Σαβοΐας, που απέκτησε το υπόλοιπο μισό του Μομφερράτου, και του Οίκου των Αψβούργων, που απέκτησε την ίδια την πόλη της Μάντοβας.

Παραπομπές

 "The House of Gonzaga, heirs to the sovereign marquessate of Mantua"
 I Gonzaga di Mantova

Ιταλικές πόλεις-κράτη
Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Οίκος των Γκοντζάγκα
Δούκες της Μάντοβα
Λουίς Κασιμίρο

Ο Λουίς Κασιμίρο Παλόμο Κάρντενας (ισπανικά: Luis Casimiro Palomo Cárdenas), πιο γνωστός απλά ως Λουίς Κασιμίρο, είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του Προμηθέα Πατρών.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Κασιμίρο ξεκίνησε την προπονητική στην ΚΜ Πουερτογιάνο και άλλες ομάδες από την Καστίλλη-Λα Μάντσα, πριν ενταχθεί στην ΚΜ Μπρεογάν το 1993, ως βοηθός προπονητή.

Το 1993, ο Κασιμίρο προπόνησε την Γκαντία ΜΑ, της δεύτερης κατηγορίας, στην πρώτη επαγγελματική του εμπειρία ως πρώτος προπονητής.

Πέντε χρόνια αργότερα, ο Κασιμίρο προπόνησε την Μπάσκετ Μανρέσα, με την οποία κέρδισε το Πρωτάθλημα Ισπανίας 1997-98, το οποίο θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα στην ιστορία της ισπανικής επαγγελματικής συλλογικής καλαθοσφαίρισης.

Αφού έφυγε από τη Μανρέσα, ο Κασιμίρο συνέχισε την προπονητική του στην Ισπανία, σε διάφορες ομάδες της Liga ACB και της LEB Oro.

Το 2002, ο Κασιμίρο κατέληξε ως φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα, με την Παμέσα Βαλένθια. Η ομάδα ηττήθηκε από τη Μοντεπάσκι Σιένα στον τελικό της διοργάνωσης.

Τρία χρόνια αργότερα, κατόρθωσε με την Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα να κερδίσει την άνοδο στην Liga ACB, κερδίζοντας το LEB Oro 2004-05. Με αυτόν τον τίτλο, ο Κασιμίρο έγινε ο πρώτος προπονητής που κέρδισε τίτλο πρωταθλήματος στις δύο κορυφαίες κατηγορίες.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016, ο Κασιμίρο οδήγησε την ΚΜ Γκραν Κανάρια στην κατάκτηση του Σούπερ Καπ Ισπανίας 2016, τον πρώτο εθνικό τίτλο της. Στη σεζόν 2017-18, ο Κασιμίρο έφτασε στους ημιτελικούς της ACB με τη Γκραν Κανάρια. Με αυτό το επίτευγμα, η ομάδα προκρίθηκε επίσης για την επόμενη σεζόν της EuroLeague, την πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στη διοργάνωση. Στις 13 Ιουνίου 2018, η Γκραν Κανάρια ανακοίνωσε ο σύλλογος και ο Κασίμιρο θα ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους.

Στις 8 Ιουλίου 2021, ο Κασιμίρο ανακοινώθηκε επίσημα από τον Προμηθέα Πατρών, η οποία είναι η πρώτη του ομάδα εκτός Ισπανίας.

Διακρίσεις 

 Μπάσκετ Μανρέσα

 Πρωτάθλημα Ισπανίας (1): 1997-98
 Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Καταλονίας (2): 1997, 1998

 Γκραν Κανάρια

 Σούπερ Καπ Ισπανίας (1): 2016

 Βαλένθια

 Κύπελλο Σαπόρτα: φιναλίστ, 2001-200

 Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα

 Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Ισπανίας (1): 2004-05
 Κύπελλο Πρίγκιπα των Αστουρίων (1): 2005

 Ατομικές

 Ισπανός Προπονητής της Χρονιάς: 1998

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Λουίς Κασιμίρο στο acb.com (ισπανικά)
 Λουίς Κασιμίρο στο euroleague.net

Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπάσκετ Μανρέσα
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Βαλένθια Μπάσκετ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Βαγιαδολίδ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Εστουδιάντες
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μπαλονθέστο Μάλαγα
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΚΜ Γκραν Κανάρια
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προμηθέα Πατρών
Πρίγκιπας

O πρίγκιπας είναι Μονάρχης (κατατάσσεται κάτω από έναν βασιλιά, μεγάλο πρίγκιπα και μεγάλο δούκα) ή ένα αρσενικό μέλος μιας οικογένειας μοναρχίας ή πρώην μοναρχίας. Ο πρίγκιπας είναι επίσης ένας τίτλος ευγενείας (συχνά υψηλότερος), συχνά κληρονομικός, σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη. Το θηλυκό ισοδύναμο είναι πριγκίπισσα.

Δείτε ακόμη
Πρίγκιπας-εκλέκτορας
Εμίρης
Πριγκιπάτο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Princely States in British India and talaqdars in Oudh.

Πρίγκιπες
Αυλικοί τίτλοι
Φεουδαρχία
Ηγέτες
Ηγεμονικοί τίτλοι
Τίτλοι ευγενείας
Θέσεις εξουσίας
Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Δούκας του Εδιμβούργου

Ο Δούκας του Εδιμβούργου (αγγλικά: Duke of Edinburgh), που πήρε το όνομά του από την πόλη του Εδιμβούργου της Σκωτίας, είναι ένας ουσιαστικός τίτλος που έχει δημιουργηθεί τρεις φορές για μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας από το 1726. Δεν περιλαμβάνει εδαφικές ιδιοκτησίες και δεν παράγει έσοδα για τον κάτοχο του τίτλου.

Τον τίτλο κατείχε για τελευταία φορά ο Κάρολος Γ΄, ο οποίος κληρονόμησε τον τίτλο στις 9 Απριλίου 2021 μετά το θάνατο του πατέρα του Πρίγκιπα Φίλιππου, για τον οποίο ο τίτλος δημιουργήθηκε για τρίτη φορά το 1947 μετά το γάμο του με τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Ο τίτλος παρέμεινε στον Κάρολο Γ΄ μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 2022, όταν διαδέχθηκε τον θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου και ο τίτλος συγχωνεύτηκε στο Στέμμα.

Δούκας του Εδιμβούργου

Πρώτη δημιουργία, 1726
Πρίγκιπας Φρειδερίκος (1726–1751)
Πρίγκιπας Γεώργιος (1751–1760)

Δεύτερη δημιουργία, 1866
Πρίγκιπας Αρθούρος (1866–1900)

Τρίτη δημιουργία, 1947
Πρίγκιπας Φίλιππος (1947–2021)
Πρίγκιπας Κάρολος (2021-2022)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 HRH The Duke of Edinburgh  on Burke's Peerage
 Duke of Edinburgh

Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Τζοβάνι ντι Λορέντσο

Ο Τζοβάνι ντι Λορέντσο (ιταλικά: Giovanni Di Lorenzo) (4 Αυγούστου 1993) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την ΣΣΚ Νάπολι.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Πρώιμη σταδιοδρομία 
Ο Ντι Λορέντσο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία στις ακαδημίες νέων της Ρετζίνα Κάλτσιο το 2009. Στις 29 Μαΐου 2011, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για την πρώτη ομάδα σε έναν αγώνα Σέριε Β εναντίον της Σαουόλο. Πέρασε τη σεζόν 2012–13 με δανεισμό στην ομάδα της τρίτης κατηγορίας, Κούνεο 1905, κάνοντας 27 εμφανίσεις και τραβώντας την προσοχή λόγω των πολλά υποσχόμενων επιδόσεών του.

Ματέρα και Έμπολι 
Μεταξύ 2015 και 2017, ο Ντι Λορέντσο έπαιξε για τη Ματέρα Κάλτσιο, έχοντας 58 συμμετοχές και 3 γκολ.

Ο Ντι Λορέντσο εντάχθηκε στην Έμπολι τον Αύγουστο του 2017. Αφού βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στη Σέριε Α, έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία στις 19 Αυγούστου 2018 εναντίον της Κάλιαρι. Στον αγώνα του δεύτερου γύρου εναντίον της ίδιας αντιπάλου, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α.

Νάπολι 
Στις 7 Ιουνίου 2019, ο Ντι Λορέντσο έκανε μεταγραφή στην ΣΣΚ Νάπολι, με κόστος 8 εκατομμυρίων ευρώ.

Εθνική ομάδα 
Ο Ντι Λορέντσο έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ιταλίας U20 και U21.

Στις 14 Αυγούστου 2013, ο Ντι Λορέντσο έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ιταλίας Κ21 υπό την καθοδήγηση του προπονητή και του πρώην διεθνή Ιταλού ποδοσφαιριστή Λουίτζι Ντι Μπιάτζο, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σλοβακίας, στον οποίο η Ιταλία κέρδισε με 4-1.

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ιταλίας ανδρών στις 15 Οκτωβρίου 2019, παίζοντας βασικός στην εκτός έδρας νίκη με 5-0 εναντίον του Λιχτενστάιν, σε έναν προκριματικό αγώνα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2020.

Τον Ιούνιο του 2021, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Ιταλίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020 από τον προπονητή Ρομπέρτο Μαντσίνι.

Διακρίσεις 
Έμπολι

 Σέριε Β: 2017-18 

Νάπολι

 Κύπελλο Ιταλίας: 2019-20

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Transfermarkt.com 
  
 Σύνοψη καριέρας από το AIC.football.it
  
 Προφίλ στη Σέριε Α (ιταλικά)
 Προφίλ στο Calciatore (ιταλικά)

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές Ματέρα Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ανοικτή διακυβέρνηση

Ανοικτή διακυβέρνηση (αγγλικά: open government) είναι η πολιτική που υποστηρίζει ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα και τις διαδικασίες της κυβέρνησης για να επιτρέψουν την αποτελεσματική δημόσια εποπτεία. Οι πρωτοβουλίες και στρατηγικές για την ανοικτή διακυβέρνηση βασίζονται στις αρχές της διαφάνειας, της ακεραιότητας, της υπευθυνότητας και της συμμετοχής όλων των εμπλεκόμενων. Οι πολιτικές ανοικτής διακυβέρνησης μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κράτος. Για το λόγο αυτό οι πρωτοβουλίες για την ανοικτή διακυβέρνηση κερδίζουν την προσοχή σε ολοένα και περισσότερες χώρες.

Το 2011 ξεκίνησε η Πρωτοβουλία για την Ανοικτή Διακυβέρνηση (Open Government Partnership, OGP) στην οποία συμμετέχουν 78 χώρες και 76 τοπικές κυβερνήσεις.Στα πλαίσια της συμμετοχής της στην παραπάνω πρωτοβουλία η Ελλάδα έχει εκπονήσει το 4ο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ανοικτή Διακυβέρνησης 2019 – 2021.

Δείτε επίσης 

 Ανοικτά δεδομένα
 Συμμετοχική διακυβέρνηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025, https://digitalstrategy.gov.gr/sector/participatory_governance, Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021

Παραπομπές
Συνεργατική διακυβέρνηση

Συνεργατική ή συμμετοχική διακυβέρνηση (αγγλικά: collaborative governance) είναι η πολιτική που υποστηρίζει την επικοινωνία και συνεργασία του δημόσιου τομέα, του ιδιωτικού τομέα και της κοινωνίας με σκοπό την επίτευξη βελτιωμένων αποτελεσμάτων στην επίλυση προβλημάτων και στη λήψη αποφάσεων.

Η αποτελεσματική εφαρμογή των πρακτικών της συνεργατικής διακυβέρνησης μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση πολύπλοκων προβλημάτων με πολλούς εμπλεκόμενους, αλλά και στην ανάπτυξη  αποτελεσματικότερης δράσης. Από την άλλη, οι διαδικασίες της συνεργατικής διακυβέρνησης μπορεί να είναι χρονοβόρες, μπορεί να μην καταλήξουν σε συμφωνία για λύσεις ή ακόμη και να μην εφαρμοστούν οι συμφωνημένες λύσεις.

Παραδείγματα εφαρμογής της συνεργατικής διακυβέρνησης αποτελούν η διαχείριση  πλημμυρών και αστικής ανάπτυξης στην Αυστραλία,  όπως και ο επανασχεδιασμός του «Σημείου Μηδέν» (Ground Zero) στη Νέα Υόρκη.

Δείτε επίσης 
 Ανοικτή διακυβέρνηση

Πηγές 
 Ansell, C., Alison, G., (2008), Collaborative Governance in Theory and Practice, Ανακτήθηκε στις 07 Ιουλίου 2021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025: Ανοικτή και Συμμετοχική Διακυβέρνηση, Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021

Συνεργασία
Ανωνυμοποίηση

Η ανωνυμοποίηση (αγγλικά: anonymization) αφορά στην επεξεργασία πληροφοριών με σκοπό την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας . Κατά τη διαδικασία της ανωνυμοποίησης αφαιρούνται προσωπικά στοιχεία από σύνολα δεδομένων, ώστε τα άτομα που περιγράφουν τα δεδομένα να παραμένουν μη αναγνωρίσιμα, ανώνυμα, και να μη μπορούν να ταυτοποιηθούν με κανένα τρόπο, άμεσα ή έμμεσα.

Σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ) επιβάλλεται όλα τα αποθηκευμένα δεδομένα που αφορούν σε άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση να υποβάλλονται είτε σε διαδικασία ανωνυμοποίησης είτε σε διαδικασία ψευδωνυμοποίησης.

Δείτε επίσης 

 Προσωπικά δεδομένα
 Ψευδωνυμοποίηση
 Ιδιωτικότητα

Πηγές 

 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2016/679 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Παραπομπές 

Ιδιωτικότητα της πληροφορίας
Παλιό Τελωνείο Θεσσαλονίκης

Το κτήριο του Παλιού Τελωνείου Θεσσαλονίκης είναι έργο του Ελί Μοδιάνο, του αρχιτέκτονα που μετά τις σπουδές του στην Ecole Centrale στο Παρίσι, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και έθεσε τις αρχιτεκτονικές του ιδέες στα σχέδια της πόλης. Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1912 και η συνολική επιφάνεια του είναι 5.000 τ.μ. Αποτελεί δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής, με νέο-αναγεννησιακά στοιχεία και έντονα στοιχεία γαλλικής επιρροής. Το Παλιό Τελωνείο αποτέλεσε καινοτομία για την εποχή του, αφού εδώ χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το μπετόν αρμέ στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα φιλοξενεί τον Επιβατικό σταθμό, ενώ έξω από το κτίριο γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία του μεγάλου Θεόδωρου Αγγελόπουλου “Μια αιωνιότητα και μια μέρα”.

Πηγές 
http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=18161
https://parallaximag.gr/thessaloniki/chartis-tis-polis/o-chartis-tis-polis-to-palio-telonio
https://www.real.gr/archive_koinonia/arthro/liftingk_sto_diatiriteo_ktirio_tou_limaniou_tis_thessalonikis-201472/
https://parallaximag.gr/thessaloniki/atheati-plevra-tou-limaniou

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη