joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ολίβιερ Χάνλαν

Ο Ολίβιερ Χάνλαν (αγγλικά: Olivier Hanlan, γενν. 15 Φεβρουαρίου 1993) είναι Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ για την Βαλένθια.

Κολεγιακή σταδιοδρομία

Επαγγελματική σταδιοδρομία

NBA Ντραφτ 
Στις 25 Ιουνίου 2015, ο Χάνλαν επιλέχθηκε με την 42η γενική επιλογή του NBA Ντραφτ 2015 από τους Γιούτα Τζαζ. Ακολούθως, συμμετείχε με τους Τζαζ στο NBA Σάμερ Λιγκ 2015, όπου είχε κατά μέσο όρο 4,1 πόντους και 2,6 ριμπάουντ σε οκτώ αγώνες.

Ζάλγκιρις Κάουνας (2015-2016) 
Στις 8 Αυγούστου 2015, ο Χάνλαν υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο (με επιλογή για ακόμη ένα έτος) με τη λιθουανική Ζάλγκιρις Κάουνας.

Λε Μαν (2016-2017) 
Στις 2 Αυγούστου 2016, εντάχθηκε στη γαλλική Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Γαλλίας.

Όστιν Σπερς (2017-2018) 
Στις 2 Νοεμβρίου 2017, ο Χάνλαν συμπεριλήφθηκε στο ρόστερ των Όστιν Σπερς για τη σεζόν 2017-18. 

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, υπέγραψε με τους Σαν Αντόνιο Σπέρς, οι οποίοι είχαν αποκτήσει τα δικαιώματα του από τους Γιούτα Τζαζ για τον Μπορίς Ντιό και μία επιλογή 2ου γύρου για το 2020, στις 5 Ιουλίου 2016.  Ωστόσο, αποδεσμεύτηκε μόνο λίγες μέρες αργότερα, πριν από την έναρξη της προετοιμασίας.

Τέλεκομ Μπον (2018-2019) 
Στις 27 Νοεμβρίου 2018, η γερμανική Τέλεκομ Μπον του Πρωταθλήματος Γερμανίας ανακοίνωσε την απόκτηση του Χάνλαν.

Ηρακλής Θεσσαλονίκης (2019-2021) 
Στις 27 Ιουλίου 2019, ο Χάνλαν υπέγραψε με τον ελληνικό σύλλογο Ηρακλή Θεσσαλονίκης της Α1 Εθνικής.

Άρης Θεσσαλονίκης (2021-2022) 
Τη σεζόν 2021-22 αγωνίστηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης.

Βαλένθια (2022) 
Τον Απρίλιο του 2022, υπέγραψε με την ισπανική Βαλένθια. Στις 9 Ιουνίου 2022, έκανε τη πρώτη του εμφάνιση με την ομάδα.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Χάνλαν ήταν μέλος της Εθνικής Καναδά U17, η οποία τερμάτισε τρίτη στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2010 στη Γερμανία. Ο Χάνλαν ηγήθηκε της ομάδας του στο σκοράρισμα, στον αγώνα του χάλκινου μεταλλίου εναντίον της Λιθουανίας, με 15 πόντους. Είχε επίσης 4 ασίστ και 5 ριμπάουντ. . Ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Καναδά U19 που αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο U19 του 2011 στη Λετονία. 

Τον Αύγουστο του 2017, ο Χάνλαν ήταν μέλος της Εθνικής Καναδά ανδρών που συμμετείχε στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2017. Στη συνέχεια, το Νοέμβριο του 2017, ήταν μέλος της Εθνικής Καναδά που αγωνίστηκε στους προκριματικούς για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στη FIBA 
 Προφίλ στο Euroleague.net 
 Προφίλ στο Eurobasket.com 
 Boston College Eagles bio 
 Προφίλ στο ESPN.com 
 Προφίλ στο Rivals.com 

Καναδοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας
Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας
Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Ώστιν Σπερς
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Τέλεκομ Μπάσκετς Μπον
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ

Το Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Λεμεσού (ΑΟΚΝΕΛ) από το 1977. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΑΟΚΝΕΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι το Κ.Ν. Καλού Χωριού Λεμεσού με 9 κατακτήσεις.

Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΑΟΚΝΕΛ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΑΟΚΝΕΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.

Το Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

Δομή 
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 14 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Από την περίοδο 2022-23 διεξάγεται σε 2 ομίλους. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.

Ομάδες 
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ 2022-23 είναι:

Οι πρωταθλήτριες ομάδες 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.

α Διεκόπη λόγω της Πανδημίας COVID-19.

Κατακτήσεις ανά ομάδα 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
 Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
 Κύπελλο ΑΟΚΝΕΛ

 
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Κύπελλο ΑΟΚΝΕΛ

Το Πανσόλειο Κύπελλο αποτελεί ποδοσφαιρική τοπική διοργάνωση κυπέλλου στην επαρχία Λεμεσού της Κύπρου. Διοργανώνεται από την Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Λεμεσού (ΑΟΚΝΕΛ) από το 1977.  Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι ομάδες του Πρωταθλήματος ΑΟΚΝΕΛ.

Η κυπελλούχος ομάδα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ.

Δομή 
Στο Κύπελλο ΑΟΚΝΕΛ συμμετέχουν οι ομάδες του Πρωταθλήματος ΑΟΚΝΕΛ, οι οποίες αγωνίζονται σε διπλούς νοκ-άουτ αγώνες μεταξύ τους. Ο τελικός είναι μονός και διεξάγεται σε ουδέτερο στάδιο.

Οι κυπελλούχες ομάδες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου. (Ο πίνακας δεν είναι πλήρης καθώς δεν έχουν εντοπιστεί πληροφορίες για όλες τις περιόδους).

αΔιεκόπη λόγω της Πανδημίας COVID-19.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
 Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ

Αθλητική Ομοσπονδία Κέντρων Νεότητας Λεμεσού
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Internet Broadway Database

Η Internet Broadway Database (IBDB) είναι μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων των παραγωγών των θεάτρων του Μπρόντγουεϊ και των συντελεστών τους. Η βάση σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε από την Karen Hauser το 1996 και λειτουργεί από το Τμήμα Έρευνας του The Broadway League, μιας εμπορικής ένωσης για την εμπορική θεατρική κοινότητα της Βόρειας Αμερικής.
 Ο ιστότοπος διαθέτει επίσης μια αντίστοιχη εφαρμογή τόσο για το IOS όσο και για το Android.

Χαρακτηριστικά 
Η βάση δεδομένων του Μπροντγουέι παρέχει αρχεία παραγωγών από τις απαρχές του θεάτρου της Νέας Υόρκης τον 18ο αιώνα μέχρι σήμερα. Επίσης περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για ηθοποιούς και όλους τους συντελεστές
των θεατρικών παραγωγών από τότε έως σήμερα, καταλόγοι τραγουδιών, βραβεία και άλλα ενδιαφέροντα. Άλλα χαρακτηριστικά του IBDB περιλαμβάνουν ένα εκτεταμένο αρχείο φωτογραφιών από παλιές και σημερινές παραγωγές του Μπρόντγουεϊ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 O 

Διαδικτυακές υπηρεσίες
Ιστότοποι
Θέατρο
Η Συμβολή των ανθρώπων της ΕΣΣΔ στον παγκόσμιο πολιτισμό

Το έργο Η Συμβολή των ανθρώπων της ΕΣΣΔ στον παγκόσμιο πολιτισμό είναι πίνακας του Ρώσου ζωγράφου Ίλια Γκλαζούνοφ που εκτίθεται στις κεντρικές εγκαταστάσεις της UNESCO, στο Παρίσι. Το έργο φιλοτεχνήθηκε αποκλειστικά για την UNESCO το 1980 με δωρεά από την ΕΣΣΔ. Ο Γκλαζούνοφ είχε μεγάλη αναγνώριση σε όλη του την ζωγραφική καριέρα και τιμήθηκε από την UNESCO με χρυσό μετάλλιο για «εξέχουσα συμβολή στον παγκόσμιο πολιτισμό».

Στον πίνακα απεικονίζονται οι μεγαλύτερες προσωπικότητες του Σοβιετικού πολιτισμού και ιδιαίτερα της ρωσικής τέχνης, των γραμμάτων και των επιστημών. 

Ο πίνακας περιλαμβάνει ανθρώπους με τεράστια απήχηση στην παγκόσμια κουλτούρα όπως είναι οι ποιητές και λογοτέχνες: Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Αλεξάντρ Πούσκιν, Νικολάι Γκόγκολ, Λέων Τολστόι, Αντόν Τσέχωφ, οι μουσικοί, συνθέτες: Πιοτρ Τσαϊκόφσκι, Σεργκέι Ραχμάνινοφ, Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Σεργκέι Προκόφιεφ και άλλα εμβληματικά πρόσωπα όπως: Μιχαήλ Λομονόσοφ, Φιόντορ Σαλιάπιν, Μιχαήλ Βρούμπελ, Αλεξάντρ Μπλοκ, Γιούρι Γκαγκάριν και άλλοι.

Ο πίνακας, ακόμη, περιλαμβάνει αναφορές στην ρωσική παράδοση και κουλτούρα, όσο και σε φανταστικούς χαρακτήρες, αντικείμενα και αρχιτεκτονική της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Παραπομπές 

Έργα ζωγραφικής
Οσορκόν Γ΄

Ο Οσορκόν Γ΄, αιγυπτ. Osorkon ήταν φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου τον 8ο αι. π.Χ. Με την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Ουσερμαατρέ Σετεπενανμούν· επίσης είχε το επίθετο Σι-Εσέ (Ίσιδος υιός). Είναι το ίδιο πρόσωπο με τον διάδοχο και ανώτερο ιερέα τού Αμούν Οσορκόν Β, γιο τού Τακελότ Β΄ από τη μεγάλη βασιλική σύζυγό του Καρομάμα Β΄. Ο πριγκιπας Οσορκόν Β  τεκμηριώνεται καλά από το Χρονικό του, που αποτελείται από μία σειρά από επιγραφές για τις δραστηριότητές του στις Θήβες, στην Πύλη της Βούβαστης, στο Καρνάκ. Βασίλευσε αργότερα ως Οσορκόν Γ΄ στην Άνω Αίγυπτο για 28 έτη, αφού νίκησε τις αντίπαλες δυνάμεις τού Πεντουμπάστ Α΄/Σοσένκ ΣΤ΄, που είχαν προφανώς αντισταθεί στην εξουσία τού πατέρα του εκεί.  Ο Οσορκόν Γ΄ είχε τα τελευταία 5 έτη της εξουσίας του συμβασιλιά τον γιο του Τακελότ Γ΄, όπως μας αναφέρει η επιγραφή Νο.13 στο Νειλόμετρο τού Καρνάκ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν μακρύς και επιτηδευμένος: Ουσερμαατρέ, Σετεπεναμούν, Οσορκόν Σι-Εσέ Μερυαμούν, Νετζέρ-Εκά-ουασέτ.

Η άνοδός του στον θρόνο

Η ταυτότητά του

Οικογένεια

Πηγές
 Caminos, Ricardo Augusto (1958). The Chronicle of Prince Osorkon. Roma: Pontificium Institutum Biblicum.
von Beckerath, Jürgen (1966). "The Nile Record Level Records at Karnak and Their Importance for the History of the Libyan Period (Dynasties XXII and XXIII)". Journal of the American Research Center in Egypt. 5: 43–55. doi:10.2307/40000171. JSTOR 40000171.
Redford, Donald B. (1978). "Osorkho... called Herakles". JSSEA. 9: 33–36.
Leahy, M. Anthony (1990). "Abydos in the Libyan Period". In M. Anthony Leahy (ed.). (ed.). Libya and Egypt c1300–750 BC. London: School of Oriental and African Studies, Centre of Near and Middle Eastern Studies, and The Society for Libyan Studies. pp. 155–200.

Παραπομπές 

Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Σάσαλος Χανίων

Ο Σάσαλος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 57,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 340 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στα αγροτικά προϊόντα, κυρίως ελαιόλαδο, κάστανα, φρούτα και κηπευτικά, όπως τα φασόλια μπαρμπούνια.

Κοινότητα Σασάλου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σασάλου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κοντουδιανά και Μανεριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Κουντουδιανά, τα (7)
 Μανεριανά, τα (13)
 Σάσαλος, ο (28)

Συνολικά η κοινότητα έχει 48 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Ελένη Κουκουλάκη.

Κοινοτάρχες Σασάλου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σασάλου.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sassalo, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Sassalo με 121 κατοίκους και 25 οφειλόμενες αγγαρείες. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Sassalo. Οι κάτοικοι του χωριού, μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Δασκαλογιάννη, ασπάστηκαν το ισλάμ και μετά τη λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα του 1771, έκλεισαν στην εκκλησία. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, δεν αναφέρεται, αλλά το αναφέρει ο Χουρμούζης Βυζάντιος στο έργο του Κρητικά το 1842.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 10 χριστιανούς και 218 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 59 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαλάθυρου, αλλά το 1927 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης στη θέση Αγριμοκεφάλα, δόθηκε μάχη ανάμεσα στα γερμανικά στρατεύματα και τον ντόπιο πληθυσμό, με 17 νεκρούς από τη πλευρά των Γερμάνων, με τους Κρητικούς να πέρνουν ως λεία τα πολεμοφόδια. Σε αντίποινα, οι γερμανικές δυνάμεις έκαψαν το χωριό στις 2 Ιουνίου 1941.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο πολιούχος του χωριού είναι η Αγία Ειρήνη, η οποία εορτάζει στις 5 Μαΐου, οπότε και διοργανώνεται στο χωριό πανηγύρι. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι αφιερωμένος στον Αφέντη Χριστό και στην Υπαπαντή. Σώζονται επίσης ερείπια τουρκικού πύργου καθώς με του τζαμιού του χωριού. Επίσης στο χωριό σώζεται παλιός νερόμυλος.

Από τον Σάσαλο ξεκινάει με κατεύθυνση προς βορρά το φαράγγι του Σασάλου ή του Χαλασέ, το οποίο καταλήγει κοντά στα χωριά Μάκρωνας και Βουλγάρω.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η 34η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού (πλήρης τίτλος: 34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία ""Απόσπασμα Σχου Διαλέτη", συντομογραφία 34η Μ/Κ ΤΑΞ) είναι ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Εδρεύει στην Άσσηρο και υπάγεται στην 2η Μηχανοποιημένη Μεραρχία Πεζικού.

Ιστορία 
Η ιστορία της ταξιαρχίας ανάγεται στο 34ο Σύνταγμα Πεζικού (34ο ΣΠ) το οποίο ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1913 στη Φλώρινα ως υπομονάδα της 2ης Μεραρχίας Πεζικού.

Το σύνταγμα διακρίθηκε για τη συμμετοχή του στην Μικρασιατική Εκστρατεία και τον ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Η ταξιαρχία έχει κερδίσει το Αριστείο Ανδρείας δύο φορές. Από τον Ιούνιο του 1999 έως τον Ιανουάριο του 2003 η ταξιαρχία συγκρότησε το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής αποστολής στηδύναμη Κοσσυφοπεδίου. Τον Ιούνιο του 2003, η έδρα της ταξιαρχίας μεταφέρθηκε στα Γιαννιτσά.

Το 2008 η ταξιαρχία έλαβε το τιμητικό τίτλο "Απόσπασμα Σχου Διαλέτη" για να τιμήσει την ανδρεία του επικεφαλής του 34ου συντάγματος, συνταγματάρχου Φωκίωνα Διαλέτη μετά τη Μάχη του Ντουμλουπινάρ το 1922.

Το 2011 η ταξιαρχία έδρευε στην Άσσηρο.

Δομή 
Η 34η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Απόσπασμα Συνταγματάρχου Διαλέτη" (34η Μ/Κ ΤΑΞ Απόσπασμα Σχου Διαλέτη) έχει την έδρα της στην Άσσηρο της Μακεδονίας και περιλαμβάνει:

- Τον Λόχο Στρατηγείου της Ταξιαρχίας.

- Τον 34ο Λόχο Διαβιβάσεων (34 ΛΔΒ).

- Τον 34ο Λόχο Μηχανικού (34 ΛΜΧ).

- Τον 34ο Λόχο Αντιαρματικών (34 ΛΑΤ).

- Την 34η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (34 ΕΜΑ).

- Την 108η Μοίρα Αυτοκινούμενου Πυροβολικού (108 Α/Κ ΜΜΠ).

- Το 501ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (501 Μ/Κ ΤΠ).

- Το 507ο Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (507 Μ/Κ ΤΠ)

Παραπομπές 

Νομός Θεσσαλονίκης
Στροβλές Χανίων

Οι Στροβλές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 55 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένες σε υψόμετρο 450 μ. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στα αγροτικά προϊόντα, κυρίως ελαιόλαδο, κάστανα και κρασί, ενώ είναι ανεπτυγμένη και η κτηνοτροφία.

Κοινότητα Στροβλών 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Στροβλών περιλαμβάνει και τον οικισμό Αλιγοί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Αλιγοί, οι (21)
 Στροβλές, αι (44)

Συνολικά η κοινότητα έχει 65 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παναγιώτη Ηλιάκη.

Κοινοτάρχες Στροβλών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Στροβλών.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Stroviles, στην επαρχία Σελίνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Strovlies με 119 κατοίκους, 31 οφειλόμενες αγγαρείες και 2 προνομιούχους. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Strovles. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως Στροβολιές με 6 χριστιανικές και 30 μουσουλμανικές οικογένειες. Ο Χουρμούζης Βυζάντιος στο έργο του Κρητικά το 1842 αναφέρει ότι το χωριό Στροβιλιαίς αποτελείται από τα χωριά Κουφή Καρά, Αλιγοί, Μυλωνές, Φλωριά, Δρυς και Κοπετοί.

Το 1881 ανήκε στον δήμο Καντάνου και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 122 χριστιανούς και 65 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 161 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Πλεμενιανών. Το 1928 οι Στροβλιές ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της επαρχίας Σελίνου, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκαν στον δήμο Ινναχωρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Στην πάνω γειτονιά του χωριού σώζεται ο ναός του Τιμίου Σταυρού, το εσωτερικό του οποίου είναι τοιχογραφημένο. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός, ο οποίος στο παρελθόν ήταν ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Χρονολογείται στα μέσα του 15ου αιώνα, περί το 1440, ενώ το κωδωνοστασίο είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό του σώζονται σε μέτρια κατάσταση. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτήτορες ήταν οι αδελφοί Μιχάλης, Γεώργιος και Σταύρος Στενός.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Οψιγιάς Ρεθύμνης

Ο Οψιγιάς είναι οικισμός της Κοινότητος Αμαρίου του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους. Απέχει 39 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 480 μ.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Psigia. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Psigia με 40 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το  1630 το αναφέρει Psigia. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στο χωριό καταγράφηκαν 7 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική. Το χωριό αναφέρεται Οψίγα. Ο Στέργιος Σπανάκης ετυμολογεί το όνομα του χωριού από το ρήμα ψύγω, το σημαίνει ξηραίνω ή στεγνώνω, και ψυγιάς είναι το μέρος όπου στεγνώνουν τα σταφύλια για να γίνουν σταφίδες.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Οψυγιάς στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 128 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 135 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Πανακραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Νευς Αμαρίου. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νευς Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Απογραφές πληθυσμού 
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Κοντά στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός ο οποίος χρονολογείται στον 15ο αιώνα και στο εσωτερικό του οποίου διατηρούνται σπαράγματα τοιχογραφιών. Στη νότια πλευρά βρίσκεται θύρωμα με γλυπτό διάκοσμο. Είναι ο κοιμητηριακός ναός του χωριού. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός του Αγίου Νικολάου. Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας Πετράιδας, παλιό μετόχι της μονής Ασωμάτων.

Ανάμεσα στα χωριά Οψιγιάς και Αμάρι βρίσκεται ο ναός της Αγίας Αννάς. Ο ναός ήταν δίκλιτος, αλλά το νότιο κλίτος, το οποίο είναι το νεότερο χρονικά έχει ερειπωθεί και δεν έχει αναστηλωθεί. Ο βόρειος τοίχος φαίνεται να κατέρρευσε τον 13ο αιώνα και ξανακτίστηκε συνδυάζοντας βυζαντινές και βενετικές τεχνικές (οδοντωτή ταινία, οξυκόρυφα τόξα). Στο εσωτερικό σώζονται αποσπασματικά τοιχογραφίες του 13ου αιώνα μόνο στην κόγχη του ιερού του βόρειου κλίτους. Σώζεται τμηματικά η κτητορική επιγραφή, με δύο από τα γράμματα της χρονολογίας να έχουν σβηστεί, με πιθανότερες χρονολογίες είναι το 1225 και το 1237.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Μεταναστευτικό περιστέρι

Το Μεταναστευτικό Περιστέρι ή Άγριο Περιστέρι (Ectopistes migratorius) είναι εξαφανισμένο είδος περιστεριού, ιθαγενές στην βόρεια Αμερική. Το κοινό του όνομα προέρχεται από τον γαλλικό Ότο passager που σημαίνει «προσπερνάω», λόγω των μεταναστευτικών συνηθειών των πτηνών αυτών. Το είδος Zenaida macroura πιστευόταν ότι είναι πιο κοντινός συγγενής αλλά πιο πρόσφατες γενετικές αναλύσεις δείχνουν ότι το γένος Patagioenas είναι πιο κοντινός συγγενής του μεταναστευτικού περιστεριού.

Στα μεταναστευτικά περιστέρια παρουσιάζονταν διάφορες ανάμεσα στα θηλυκά και τα αρσενικά. Το αρσενικό ήταν 390 με 410 mm,με πούπουλα στο χρώμα του μπρούτζου στον λαιμό, και μαύρες κηλίδες στις φτερούγες. Το θηλυκό ήταν από 380 με 400 mm. 

Τα μεταναστευτικά περιστέρια κατοικούσαν στα δάση  ανατολικά της βόρειας Αμερικής, και κυρίως γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες, αν και υπάρχουν αναφορές για την παρουσία των πτηνών αλλού. Ζούσαν σε τεράστια σμήνη και όλα μαζί τα πτηνά φώλιαζαν, έψαχναν τροφή και καταφύγιο. Θεωρείται πως τα άτομα ήταν από 3 με 5 δισεκατομμύρια. Πετούσαν πολύ καλά,  με ταχύτητα 100 χλμ. Τρεφόντουσαν κυρίως με φρούτα και σπόρους.

Τα μεταναστευτικά περιστέρια  κυνηγήθηκαν από τους ντόπιους Αμερικανούς, αλλά το κυνήγι εντάθηκε μετά την άφιξη των Ευρωπαίων, ιδιαίτερα τον 19ο αιώνα. Το κρέας τους  διατέθηκε στο εμπόριο ως φτηνό φαγητό, με αποτέλεσμα να κυνηγηθεί σε μαζική κλίμακα για πολλές δεκαετίες. Υπήρχαν αρκετοί άλλοι παράγοντες που συνέβαλαν στην παρακμή και την επακόλουθη εξαφάνιση του είδους, συμπεριλαμβανομένης της συρρίκνωσης των μεγάλων αναπαραγωγικών πληθυσμών που ήταν απαραίτητες για τη διατήρηση του είδους και της εκτεταμένης αποδάσωσης, που κατέστρεψαν το βιότοπό του. Μια αργή μείωση μεταξύ περίπου 1800 και 1870 ακολούθησε μια ταχεία πτώση μεταξύ 1870 και 1890. Το τελευταίο επιβεβαιωμένο άγριο πουλί θεωρείται ότι πυροβολήθηκε το 1901. Τα τελευταία αιχμαλωσία πτηνά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα, μερικά από τα οποία φωτογραφήθηκαν ζωντανά. Η Μάρθα, που θεωρείται το τελευταίο μεταναστευτικό περιστέρι, πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 1914 στο ζωολογικό κήπο του Σινσινάτι. Η εξάλειψη αυτού του είδους είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα ανθρωπογενούς εξαφάνισης.
Εξαφανισμένα είδη
Περιστερίδες
9η Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η 9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού (πλήρης τίτλος: 9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού "Αδριανούπολη", 9η Μ/Π ΤΑΞΠΖ) είναι μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Εδρεύει στην Κοζάνη και υπάγεται στο Γ΄ Σώμα Στρατού. Η ταξιαρχία δημιουργήθηκε από την διάλυση της 9ης Μεραρχίας Πεζικού στις 1 Απριλίου 1998. Η αρχική ταξιαρχία ιδρύθηκε το 1913 και διαλύθηκε το 1941 με την συνθηκολόγηση της Ελλάδας μετά την γερμανική εισβολή. Η ταξιαρχία επανιδρύθηκε το 1946.

Δομή 
Η 9η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού (9η Μ/Π ΤΑΞΠΖ) έχει την έδρα της στην Κοζάνη.Σχηματίστηκε την 1η Απριλίου του 1998 από την 9η Μεραρχία Πεζικού (IX ΜΠ).

- Τον Λόχο Στρατηγείου (ΛΣ/9ης Μ /Π ΤΑΞΠΖ) στην Κοζάνη.

- Τον 9ο Λόχο Διαβιβάσεων (9 ΛΔΒ)

- Τον 9ο Λόχο Μηχανικού (9 ΛΜΧ)

- Το 523ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού ΚΕΝ (523 Μ/Π ΤΠ/ΚΕΝ) στο Μαυροδένδρι.

- Το 586ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού - ΚΕΝ (586 Μ/Π ΤΠ/ΚΕΝ) στα Γρεβενά.

- Την 106η Μοίρα Αυτοκινούμενου Μέσου Πυροβολικού  (106η Α/Κ ΜΜΠ) στο Αμύνταιο.

- Το 9ο Τάγμα Υποστήριξης (9 ΤΥΠ)

- 1ο Σύνταγμα Πεζικού  (1ο ΣΠ) στην Φλώρινα.

- 15ο Σύνταγμα Πεζικού  (15ο ΣΠ) στην Καστοριά.

Ελληνικός Στρατός
Κοζάνη
Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν

Ο Ρενώ του Νταμμαρτέν (περί το 1165 - 21 Απριλίου 1227), Κόμης της Βουλώνης (1190 - 1216), κόμης του Νταμμαρτέν και κόμης του Ωμάλ (1204 - 1214) ήταν γιος του Αλβερίκιου Γ΄ του Νταμμαρτέν και της Ματθίλδης του Κλερμόν.

Σύμμαχος του Φιλίππου Αυγούστου

Ο Ρενώ μεγάλωσε στην Γαλλική βασιλική αυλή και έγινε στενός φίλος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, πολέμησε με εντολή του πατέρα του εναντίον των Πλανταγενετών. Με την εύνοια του Φιλίππου παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο μια βασιλική εξαδέλφη την Μαρία του Σατιγιόν, κόρη του Γκυ Β΄ του Σατιγιόν και της Αδέλης του Ντρο. Με την συμβουλή του Φίλιππου χώρισε την Μαρία του Σατιγιόν και παντρεύτηκε βίαια την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης. Με τον γάμο αυτό η Κομητεία της Βουλώνης έγινε υποτελής του Γάλλου βασιλιά, μέχρι τότε ανήκε στους Κόμητες της Φλάνδρας. Ο γάμος προκάλεσε έντονο μίσος ανάμεσα στον Ρενώ, την οικογένεια Ντρο και τους κόμητες του Γκιν που είχαν αρραβωνιαστεί την Ίδα. Ο Ρενώ και η σύζυγος του με διάταγμα στην Βουλώνη έδωσαν οικονομικά προνόμια στους εμπόρους (1203). Ο Φίλιππος έκανε τον Ρενώ την επόμενη χρονιά κόμη του Ωμάλ (1204) αλλά ο ίδιος ο Ρενώ είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται. Τον Απρίλιο του 1204 που ο Φίλιππος Αύγουστος κατέκτησε την Νορμανδία παρέδωσε στον Ρενώ την κομητεία του Μορτέν και την τιμή του Γουάρεν που κατείχε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά τρίτος γιος του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας.

Η μάχη του Μπουβίν

Αργότερα αρνήθηκε να παρουσιαστεί μπροστά στον βασιλιά Φίλιππο σε ένα νομικό ζήτημα που είχε προκύψει με τον Φίλιππο του Ντρε, επίσκοπο του Μπωβαί (1211). Ο Φίλιππος Αύγουστος έκανε κατάσχεση των εδαφών του στο Λάμπεθ και το Νταμμαρτέν, ο Ρενώ σε απάντηση συμμάχησε με τον Άγγλο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα, εχθρό του Φιλίππου, δέχτηκε πολλά δώρα στην Αγγλία και ετήσιο μισθό. Η μεταξύ τους συμφωνία ήταν ότι ο κάθε ηγεμόνας θα έκλεινε ξεχωριστά ειρήνη με τον Φίλιππο. Ο Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας επιτέθηκαν στην Γαλλία (1214), στο πλευρό τους ήταν και ο Ρενώ, η σύγκρουση κορυφώθηκε με τη μάχη του Μπουβίν. Ο Γάλλος βασιλιάς ήταν ο μεγάλος νικητής, ο Ρενώ που ανήκε στους ηττημένους ήταν από τους τελευταίους που αρνήθηκαν να παραδοθούν στον Φίλιππο. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν όλα και δόθηκαν στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης γιο του Φιλίππου Αυγούστου με την τρίτη σύζυγο του Αγνή της Μερανίας. Ο Ρενώ φυλακίστηκε ισόβια στην Περόν μέχρι που αυτοκτόνησε από απελπισία (1227), η κόρη του με την Ίδα Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης.

Παραπομπές

Πηγές

Baldwin, John W. (2002). Aristocratic Life in Medieval France: The Romances of Jean Renart and Gerbert de Montreuil, 1190-1230. The Johns Hopkins University Press.
Lambeth, treaty of (4 May 1212). In Dictionary of British History. 1999

Κόμητες της Βουλώνης
Καρολίνα της Βάδης

Η Καρολίνα  (γερμ. Karoline, 13 Ιουλίου 1776 - 13 Νοεμβρίου 1841) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Πρίγκιπα Διαδόχου του Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα, και μετά Βασίλισσα, της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Φρειδερίκη Καρολίνα Βιλελμίνη γεννήθηκε στην Καρλσρούη το 1776. Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Μπάντεν και της Αμαλίας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1797 τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, Εκλέκτορα και μετά Βασιλιά της Βαυαρίας, και είχε τέκνα:
 Μαξιμιλιανός Ιωσήφ (1800-1803).
Ελισάβετ Λουδοβίκα (1801-1873), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ της Πρωσίας.
 Αμαλία Αυγούστα (1801-1877), δίδυμη της Ελισάβετ Λουδοβίκας, παντρεύτηκε τον Ιωάννη της Σαξονίας.
Μαρία Άννα (1805-1877), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο της Σαξονίας (αδελφό του Ιωάννη).
 Σοφία (1805-1872), δίδυμη αδελφή της Μαρίας Άννας, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Κάρολο, Αρχιδούκα της Αυστρίας.
 Λουδοβίκα (1808-1892), παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία.
 Μαξιμιλιανή (1810-1821).

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. pp. 38 (father), 69 (mother).
 Françoise de Bernardy : "Stéphanie de Beauharnais, fille adoptive de Napoléon et grande-duchesse de Bade " L.A.P. Pais, 1977.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βασίλισσες της Βαυαρίας
Γερμανοί ευγενείς
Οίκος του Τσέρινγκεν
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπάντεν
Γερμανίδες κόμισσες
Δούκισσες του Μπεργκ
Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Εκλέκτειρες της Βαυαρίας
Θηρεσία της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν

Η Θηρεσία (γερμ. Therese von Sachsen-Hildburghausen, 8 Iουλίου 1792 - 26 Οκτωβρίου 1854) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν, μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Θηρεσία Καρλόττα Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν (μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ) και της Καρλόττας Γεωργίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1810 τον Λουδοβίκο Α΄ της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Μαξιμιλιανός Β΄ (1811-1864), Βασιλιάς της Βαυαρίας, νυμφεύθηκε την Μαρία της Πρωσίας, απέκτησε δύο γιους:
 Λουδοβίκος Β΄ (1845-1886), Βασιλιάς της Βαυαρίας
 Όθων Α΄ (1848-1916), Βασιλιάς της Βαυαρίας
 Ματθίλδη Καρολίνα (1813-1862), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω.
 Όθων (1815-1867), Βασιλιάς της Ελλάδας.
 Θεοδολίνδη Καρλόττα (1816-1817).
 Λεοπόλδος (1821-1912), Αντιβασιλέας της Βαυαρίας, νυμφεύθηκε την Αυγούστα Φερδινάνδη της Αυστρίας, απέκτησε τέσσερα τέκνα, μεταξύ αυτών ο
 Λουδοβίκος Γ΄ (1845-1921), Βασιλιάς της Βαυαρίας.
 Αδελγόνδη (1823-1914), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Ε΄ της Μόντενα.
 Χιλδεγάρδη (1825-1864), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν.
 Αλεξάνδρα (1826-1875).
 Αδαλβέρτος (1828-1875).

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Βασίλισσες της Βαυαρίας
Βασιλομήτωρ
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
Αυγούστα Βιλελμίνη της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Αυγούστα Βιλελμίνη (γερμ. Augusta Wilhelmine von Hessen-Darmstadt, 14 Απριλίου 1765 - 30 Μαρτίου 1796) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα τού Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

Βιογραφία
Η Μαρία Αυγούστα Βιλελμίνη ήταν η τέταρτη κόρη του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ και της Μαρίας Λουίζας Αλβερτίνας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου Ράινχαρτ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ.

Παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, τότε κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Το 1796 απεβίωσε η Αυγούστα Βιλελμίνη και το 1797 ο σύζυγός της έκανε δεύτερο γάμο με την Καρολίνα της Βάδης. Το 1799 έγινε εκλέκτορας της Βαυαρίας και το 1806 βασιλιάς της Βαυαρίας· απεβίωσε το 1825.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1785 τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ, τότε κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν, και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Α΄ (1786-1868), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς της Βαυαρίας.
 Όθων (1815-1867), Βασιλιάς της Ελλάδας.
 Αυγούστα (1788-1851), παντρεύτηκε τον Εζέν ντε Μπωαρναί, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ.
 Αμαλία Μαρία Αυγούστα (1790-1794).
 Καρολίνα Αυγούστα (1792-1873), παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης και έπειτα τον Φραγκίσκο της Αυστρίας.
 Κάρολος Θεόδωρος (1795-1875), Πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Winkler, Wilhelm. "Die Mutter König Ludwig I. von Bayern nach ungedruckten Briefen", Die Wächter (1924).

Οίκος της Έσσης
Κόμισσες
Μαρία Φραγκίσκη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ

Η Μαρία Φραγκίσκη (γερμ. Maria Franziska von Sulzbach, 15 Ιουνίου 1724 - 15 Νοεμβρίου 1794) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη τού κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα τού Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωσήφ Καρόλου του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και της Ελισάβετ Αυγούστας Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Γ΄ Φιλίππου του Παλατινάτου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1746 τον Φρειδερίκο Μιχαήλ του Παλατινάτου-Τσβαάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
 Κάρολος Β΄ Αύγουστος 1746-1795, Δούκας του Τσβάιμπρυκεν
 Κλήμης Αύγουστος 1749-1750.
 Αμαλία 1752-1828, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ της Σαξονίας,
 Μαρία Άννα 1753-1824, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο, Δούκα εν Βαυαρία
 Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ 1756-1825, Εκλέκτορας, μετά Βασιλιάς, της Βαυαρίας

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 92.
 thePeerage.com
 Oskar Klausner: Die Familienzweige der pfälzischen Wittelsbacher. Die ersten Wittelsbacher, die Kurlinie, die Seitenlinien. Editorial Schimper, Heidelberg 1995.
 Karl Weich: Mannheim - das neue Jerusalem. Die Jesuiten in Mannheim 1720–1773. Palatium-Editorial, Mannheim 1997, p. 142, 151.

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν
Παλατινές κόμισσες του Ζούλτσμπαχ
Καρολίνα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν

Η Καρολίνα, γερμ. Caroline von Nassau (12 Αυγούστου 1704 - 25 Μαρτίου 1774) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Λουδοβίκου Κράτο, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και της Φιλιππίνας Ερριέττας, κόρης του Ερρίκου Φρειδερίκου, κόμη του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1719 τον Χριστιανό Γ΄ του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Τσβαάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
 Καρολίνα 1721-1774, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Θ΄, λαντγράβο της Έσσης-Ντάρμστατ
 Χριστιανός Δ΄ 1722-1775, παλατινός κόμης του Τσβαάιμπρυκεν
 Φρειδερίκος Μιχαήλ 1724-1767, στρατάρχης της Αυστρίας. Γιος του ήταν ο:
 Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας
 Χριστιανή Ερριέττα 1725-1816, παντρεύτηκε τον Κάρολο Αύγουστο, πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πυρμόντ.

Πηγές
 Entry for Caroline, Princess of Nassau in GeneaNet

Οίκος του Νάσσαου
Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν
Κόμισσες του Νάσσαου
Μαρία της Πρωσίας

Η Μαρία (γερμ. Marie, 15 Οκτωβρίου 1825 - 17 Μαΐου 1889) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε Βασίλισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Φρειδερίκη Φραγκίσκη Χεδβίγη ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Μαρίας Άννας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1842 τον Μαξιμιλιανό Β΄ της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Β΄ (1845 - 1886) της Βαυαρίας
 Όθων (1848 - 1916) της Βαυαρίας

Πηγές
 Maria prinzessin von Preussen

Παραπομπές 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Βασίλισσες της Βαυαρίας
Πρώσοι ευγενείς
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Βασιλομήτωρ
Αυγούστα Φερδινάνδη της Αυστρίας

Η Αυγούστα Φερδινάνδη (γερμ. Auguste Ferdinande, 1 Απριλίου 1825 - 26 Απριλίου 1864) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε αντιβασίλισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Φερδινάνδη Λουίζα Μαρία Ιωάννα Ιωσηφίνα ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης και της Μαρίας Άννας, κόρης του Μαξιμιλιανού της Σαξονίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1844 τον Λεοπόλδο, Αντιβασιλέα της Βαυαρίας, και είχε τέκνα:
 Λουδοβίκος Γ΄ (1845-1921) της Βαυαρίας.
 Λεοπόλδος (1846-1930), Πρίγκιπας της Βαυαρίας.
 Θηρεσία (1850-1925).
 Αρνούλφος (1852-1907), Πρίγκιπας της Βαυαρίας.

Πηγές
 Almanacco Toscano per l'anno 1855. Stamperia Granducale. 1855. p. 274.
 Justus Perthes, Almanach de Gotha (1913) p. 14

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βαυαροί ευγενείς
Αδελαΐδα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ

Η Αδελαΐδα (γερμ. Adelheid, 23 Φεβρουαρίου 1800 - 13 Σεπτεμβρίου 1820) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ που με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ολδεμβούργου.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και της Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1817 τον Αύγουστο του Ολδεμβούργου και είχε τέκνα:
 Αμαλία (1818-1875), παντρεύτηκε τον Όθωνα της Βαυαρίας, μετέπειτα Βασιλιά της Ελλάδας
 Φρειδερίκη (1820-1891), παντρεύτηκε τον Γιάκομπ φον Βάσινγκτον, αντιστράτηγο της Βαυαρίας

Πηγές
 Theodor Merzdorf (1875), "Paul Friedrich August (Großherzog von Oldenburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 667–669

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης

Η Φρειδερίκη (γερμ. Friederike von Württemberg, 27 Ιουλίου 1765 - 24 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Βιογραφία

Η Φρειδερίκη Ελισάβετ Αμαλία Αυγούστα ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Παντρεύτηκε τον Πέτρο, τότε Πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Το 1785 η Φρειδερίκη απεβίωσε μόλις 20 ετών λίγο μετά τον τοκετό του (νεκρού) τρίτου τέκνου της, από επιπλοκές του τοκετού ή κατ' άλλες πηγές περίπου ένα μήνα μετά τον τοκετό από καρκίνο του μαστού. Ο θάνατός της στοίχισε πολύ στον σύζυγό της, ο οποίος φρόντισε να ανεγερθεί μαυσωλείο προς τιμήν της, του οποίου την ανέγερση, αλλά και τις διακοσμητικές λεπτομέρειες επέβλεπε προσωπικά και όπου μετά την αποπεράτωσή του μεταφέρθηκαν το 1790 τα λείψανά της.

Το 1823, πολλά χρόνια μετά τον θάνατό της, ο σύζυγός της Πέτρος διαδέχτηκε τον εξάδελφό του Πέτρο Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Όλντενμπουργκ ως Πέτρος Α΄ στο αξίωμα του Μεγάλου Δούκα του Όλντενμπουργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1781 τον Πέτρο Α΄ του Όλντενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αύγουστος 1783-1853, Μέγας Δούκας του Όλντενμπουργκ. Η κόρη του:
 Αμαλία 1818-1875, παντρεύτηκε τον Όθωνα της Βαυαρίας, Βασιλιά της Ελλάδας.
 Γεώργιος 1784-1812, Δούκας του Όλντενμπουργκ.

Πηγές
 Lundy, Darryl. "The Peerage: Friederike Herzogin von Württemberg". Retrieved 16 December 2009.

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης

Η Ελισάβετ (γερμ. Elisabet von Württemberg, 21 Απριλίου 1767 - 18 Φεβρουαρίου 1790) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Βιλελμίνη Λουίζα ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης, κόρης του Φρειδερικου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, τότε αρχιδούκα της Αυστρίας και διάδοχο της αυτοκρατορίας. Το 1790 απεβίωσε η Ελισάβετ. Το ίδιο έτος ο Φραγκίσκος έκανε 2ο γάμο με τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Το 1792 ο Φραγκίσκος Β΄ έγινε αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και το 1808 και το 1816 έκανε άλλους δύο γάμους.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1788 τον Φραγκίσκο, Αρχιδούκα της Αυστρίας, Διάδοχο της αυτοκρατορίας. Δεν είχαν επιζών τέκνο.

Πηγές
 Brigitte Hamann: Die Habsburger, ein biographisches Lexikon. Verlag Carl Ueberreuter, Vienna, 1988

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Τομπίας Στίλερ

Ο Τομπίας Στίλερ (Tobias Stieler, γενν. στις 2 Ιουλίου 1981) είναι Γερμανός διαιτητής ποδοσφαίρου, με έδρα το Αμβούργο. Είναι διαιτητής της ΣΓ Σόζενχουε της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Έσσης. Είναι διαιτητής της FIFA και κατατάσσεται ως διαιτητής της πρώτης κατηγορίας της UEFA.

Σταδιοδρομία ως διαιτητής 
Ο Στίλερ είναι διαιτητής της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από το 2004, διαιτητής της Μπούντεσλιγκα από το 2012 και διαιτητής της FIFA από το 2014.

Προσωπική ζωή 
Ο Στίλερ ζει στο Αμβούργο και εργάζεται ως δικηγόρος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο DFB.de (στα γερμανικά) 
 Προφίλ στο WorldFootball.net 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Γερμανοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ίρμενγκαρτ του Έττινγκεν

Η Ίρενγκαρτ, γερμ. Irmengard von Öttingen (π. 1304 - 6 Νοεμβρίου 1389) από τον Οίκο των Έττινγκεν, ήταν κόρη του κόμη του Έττινγκεν και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα του Ρήνου.

Βιογραφία

Κοντέσα 
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ κόμη του Έττινγκεν και της Αγνής, κόρης του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης. 

Το 1320 η πριγκίπισσα Ίρενγκαρτ παντρεύτηκε τον Κόμη Παλατίνο Αδόλφο του Ρήνου του Οίκου του Βίττελσμπαχ. ήταν επίσης ο Κόμης Παλατίνος του Ρήνου από το 1319 μέχρι τον θάνατό του το 1327. Η αληθινή όμως εξουσία ασκούνταν από ον θείο του Λουδοβίκο Δ'.

Χήρα και καλόγρια 
Ο Αδόλφος πέθανε τον Ιανουάριο του 1327 στο Νόιστατ και θάφτηκε στο Σοναου Άμπεϋ. Την χρονιά του θανάτου του άντρα της, μαζί με τα παιδιά της αποσύρθηκαν στον μοναστήρι του Λίμπεναου στο Βορμς.

Στην αρχή η Ίρενγκαρτ έμενε ως καλεσμένη στο μοναστήρι. Περίπου στο 1347 έγινε Δομινικανή καλόγρια και έζησες ως καλόγρια μέχρι το θάνατό της το 1389 (πολλές πηγές αναφέρουν το 1399).

Η κόμισα Ίρενγκαρτ πέθανε το 1389. Δεν έχουν απομείνει κατάλοιπα του μοναστηρίου σήμερα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1320 τον Αδόλφο των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου και είχε τέκνα:
 Ρούπερτ Β΄ 1325-1398, εκλέκτορας του Ρήνου (1390-98).
 Αδόλφος.
 Φρειδερίκος.
 μία κόρη, απεβ. 1389. Παντρεύτηκε τον Μάινχαρτ Α΄ κόμη του Όρτενμπουργκ.

Πηγές
 Johann Friedrich Schannat: „Historia episcopatus Wormatiensis“, 1734, p. 172
 Bayerische Akademie der Wissenschaften, Munich: „Abhandlungen der Churfürstlich-Baierischen Akademie der Wissenschaften“ 3. Band, 1765; Scan about Irmengard of Oettingen
 Jörg Rogge: „Fürstin und Fürst - Familienbeziehungen und Handlungsmöglichkeiten von hochadeligen Frauen im Mittelalter“, Verlag Thorbecke, 2004, ISBN 3-7995-4266-3, p. 35; Scan about Irmengard von Oettingen
 Ingeborg Schroth: „Ein Reliquienkreuz von 1342 aus Kloster Liebenau“, in: „Pantheon“, Nr. 31, 1943, pp. 43–47 Details about the cross

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Γερμανίδες παλατινές κόμισσες
Μαρία της Βραβάντης, δούκισσα της Βαυαρίας

Η Μαρία, γερμ. Marie von Brabant (1226 - 1256) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του δούκα της Βραβάντης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και της Μαρίας των Χοενστάουφεν, η οποία ήταν κόρη τού Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1254 τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Bumke, Joachim (1991). Courtly Culture: Literature and Society in the High Middle Ages. Translated by Dunlap, Thomas. University of California Press.
 Dunbabin, Jean (2011). The French in the Kingdom of Sicily, 1266–1305. Cambridge University Press.

Παραπομπές 

Οίκος του Ρέγκιναρ
Βουλευτικές εκλογές των Ώλαντ (2019)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους Ώλαντ στις 20 Οκτωβρίου 2019, παράλληλα με τις εκλογές για την ανάδειξη δημοτικών συμβουλίων.

Εκλογικό σύστημα
Τα 30 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν με αναλογική αντιπροσώπευση, με τις έδρες να κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ντ' Οντ.

Αποτελέσματα
 Κέντρο (9)
 Φιλελεύθεροι (6)
 Μετριοπαθής Συνασπισμός (4)

 Σοσιαλδημοκράτες (3)
 Αειφόρος Πρωτοβουλία (2)
 Μέλλον των Ώλαντ (1)
 Δημοκρατία των Ώλαντ (1)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εκλογική Επιτροπή των Ώλαντ

2019
Ωλαντ
Κουτρούλης (όρος)

Κουτρούλης λέγεται ένα βουνό της Κρήτης. Η κορυφή του Κουτρούλη βρίσκεται σε υψόμετρο 1.071 μέτρων.

Ο Κουτρούλης βρίσκεται στο δυτικό άκρο του νησιού της Κρήτης, στον Κίσαμο του δυτικού νομού Χανίων. Το φαράγγι των Σηρικών βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά του Κουτρούλη. Ανατολικά του Κουτρούλη βρίσκεται το όρος Αποπηγάδι.

Παραπομπές 

Βουνά της Κρήτης
Τζόναθαν Πράις

Ο Τζόναθαν Πράις, CBE (αγγλικά: Jonathan Pryce, 1 Ιουνίου 1947), γεννημένος ως Τζον Πράις (John Price), είναι Ουαλός ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Αφού σπούδασε στο Royal Academy of Dramatic Art, κατόπιν εργάστηκε κυρίως στο θέατρο, περί τη δεκαετία του 1970. Περί τα τέλη της δεκαετία κέρδισε βραβείο Ολίβιε, για τον ρόλο τους στο έργο Άμλετ. Το γεγονός αυτό τον έκανε να συμμετάσχει σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, κυρίως σε δευτερεύοντες ρόλους, τη δεκαετία του 1980.

Η πρώτη του επιτυχία ως πρωταγωνιστής στον κινηματογράφο ήρθε με το Μπραζίλ (1985). Ο Πράις, έχει λάβει αρκετές καλές κριτικές λόγω της υποκριτικής του προσαρμοστικότητας, ερμηνεύοντας πληθώρα διαφορετικών χαρακτήρων. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες που έχει συμμετάσχει είναι το Εβίτα (1996), το Tomorrow Never Dies (1997), στη σειρά Pirates of the Caribbean, στο The New World (2005) και το The Wife (2017). Στην τηλεόραση, ιδιαίτερα γωνστός είναι για τη συμμετοχή του στο Game of Thrones, ως High Sparrow, αλλά και στο Taboo.

Μεταξύ των αρκετών βραβεύσεων και υποψηφιοτήτων που έχει λάβει στην καριέρα του είναι δύο βραβεία Tony, το 1977 και το 1991. Το 2020 υπήρξε για πρώτη φορά υποψήφιοα για Όσκαρ στην κατηγορία Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Οι Δύο Πάπες (2019), ως Πάπας Φραγκίσκος, για την ίδια ταινία - και στην ίδια κατηγορία - έλαβε υποψηφιότητα στα BAFTA και τις Χρυσές Σφαίρες. Ο Πράις ξεκίνησε να έχει σχέση με την ηθοποιό Kate Fahy, το 1972, με την οποία παντρεύτηκε το 2015, αποκτώντας τρία παιδιά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Jonathan Pryce – Downstage Center interview at American Theatre Wing.org, March 2006
Jonathan Pryce interview on BBC Radio 4 Desert Island Discs, 25 May 1990

Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ουαλοί άνδρες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Νικητές βραβείου Tony
Λεοπάρδαλη του Αμούρ

Η λεοπάρδαλη του Αμούρ (Panthera pardus orientalis) είναι είδος λεοπάρδαλης που είναι ιθαγενής στην περιοχή Primorye της νοτιοανατολικής Ρωσίας και της βόρειας Κίνας. Εμφανίζεται ως κρίσιμος κίνδυνος για την κόκκινη λίστα της IUCN. Το 2007, μόνο 19-26 άγρια άτομα  εκτιμήθηκε ότι επιβιώνουν στη νοτιοανατολική Ρωσία και στη βορειοανατολική Κίνα. [Θεωρήθηκε ως μία από τις σπανιότερες μεγάλες γάτες στη Γη. 

Από το 2015 εκτιμάται ότι λιγότερα από 60 άτομα θα επιβιώσουν στη Ρωσία και την Κίνα.  Οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν μέσω φωτογραφικών μηχανών μεταξύ του 2014 και του 2015 αποκάλυψαν 92 άτομα σε μια μεγάλη διαμεθοριακή περιοχή μήκους 8.342 χλμ. κατά μήκος των ρωσο-κινεζικών συνόρων. Το 2019, αναφέρθηκε ότι ο πληθυσμός είναι κοντά στις 90 λεοπαρδάλεις.  Η βόρεια κινεζική λεοπάρδαλη αναγνωρίστηκε στο παρελθόν ως ξεχωριστό υποείδος (P. p. japonensis), αλλά εντάχθηκε μαζί με την λεοπάρδαλη του Αμούρ το 2017.

Ταξινόμηση 
Το 1857 ο Χέρμαν Σκέλεγκελ περιέγραψε ένα δέρμα λεοπάρδαλης από την Κορέα και έδωσε την επιστημονική ονομασία Felis orientalis. Έπειτα από τις περιγραφές αρκετοί φυσιοδίφες περιέγραψαν ζωολογικά δείγματα από λεοπαρδάλεις της ασιατικής Ρωσίας και της Κίνας και πρότειναν διαφορετική ονομασία ο καθένας. Μερικές από αυτές είναι: 

• Η ονομασία Leopardus japonensis, που προτάθηκε από τον Τζον Έντγουαρντ Γκρέι το 1862.

• Η ονομασία Leopardus chinensis, που προτάθηκε επίσης από τον Γκρέι το 1867.

• Η ονομασία Felis fontanierii, που προτάθηκε από τον Άλφονς Μ. Έντουαρντς το ίδιο έτος.

•  Η ονομασία Felis ingrami, που προτάθηκε από τον J.Lewis Bonhote το 1903.

• Το όνομα Felis Leopardus  grayi, που προτάθηκε το 1904 από τον  Édouard Louis Trouessart.

Το 2017, η  Cat Classification Task Force of the Cat Specialist Group μετέφερε το  P. p. japonensis στο P. p. Όλα τα άλλα υποείδη δεν θεωρούνται έγκυρα.
Λεοπαρδάλεις
Θηλαστικά της Ασίας
Χοιρινό κρέας

Το χοιρινό κρέας προέρχεται από τον οικόσιτο χοίρο. Είναι το κρέας με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στον κόσμο, ενώ υπάρχουν στοιχεία εκτροφής χοίρων που χρονολογούνται από το 5000 π.Χ. 

Το χοιρινό τρώγεται φρέσκο αλλά και διατηρημένο. Τα κρέατα στο ράφι έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Παραδείγματα διατηρημένων χοιρινών προϊόντων είναι το Ζαμπόν, το καπνιστό χοιρινό, το μπέικον και το λουκάνικο. Πολλά αλλαντικά παρασκευάζονται από χοιρινό κρέας.

Το χοιρινό κρέας είναι το δημοφιλέστερο κρέας στον Δυτικό κόσμο και στην Κεντρική Ευρώπη. Παρομοίως είναι το δημοφιλέστερο κρέας στην Ανατολική Ασία και τα μη μουσουλμανικά κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας (Ινδονησία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Ανατολικό Τιμόρ) καθώς και στην Μαλαισία. Στην ασιατική κουζίνα το χοιρινό κρέας έχει υψηλή αξία για την περιεκτικότητα του σε λίπος και ευχάριστη υφή.

Παραπομπές 

Κρέας
Γαλλική κουζίνα
Ιταλική κουζίνα
Γερμανική κουζίνα
Κινεζική κουζίνα
No Time to Die (τραγούδι)

Το "No Time to Die" είναι τραγούδι από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μπίλλι Άιλις. Είναι το θεματικό τραγούδι για την ομώνυμη ταινία. Το τραγούδι κυκλοφόρησε από την Darkroom και την Interscope Records στις 13 Φεβρουαρίου 2020. Το τραγούδι γράφτηκε από την Άιλις και τον αδελφό της Φιννέας Ο'Κόνελ και κατεγράφη σε στούντιο του υπνοδωματίου της. Σε ηλικία 18 ετών, η Άιλις είναι ο νεότερος καλλιτέχνης που έχει γράψει και καταγράψει ένα τραγούδι για ταινία Τζέιμς Μποντ.

Παραπομπές 

Singles της Interscope Records
Τραγούδια του 2020
Singles του 2020
Μαργαρίτα της Βοημίας, δούκισσα της Βαυαρίας

Η Μαργαρίτα, γερμ. Margaret von Böhmen (1313 - 1341) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη τού Ιωάννη κόμη τού Λουξεμβούργου & βασιλιά της Βοημίας και της Ελισάβετ των Πρευσλιδών, κόρης τού Βεντσέσλαου Β΄ της Βοημίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1328 τον Ερρίκο ΙΔ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Α΄ 1329-1340, δούκας της Κάτω Βαυαρίας.

Πηγές
 Boehm, Barbara Drake; Fajt, Jiri, eds. (2005). Prague: The Crown of Bohemia, 1347-1437. Yale University Press.

Οίκος του Λουξεμβούργου