Η Επιστροφή του Ρίνγκο

Η Επιστροφή του Ρίνγκο (Ιταλικά: Il ritorno di Ringo) είναι ένα σπαγκέτι γουέστερν Ιταλικής και Ισπανικής συμπαραγωγής του 1965 σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι και σε σενάριο των Φερνάντο Ντι Λέο και Ντούτσιο Τεσάρι.Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Μοντγκόμερι Γουντ (ψευδώνυμο του Τζουλιάνο Τζέμα), μαζί με τους Φερνάντο Σάντσο, Τζορτζ Μάρτιν, Αντόνιο Κάσας, Νεβές Ναβάρο και Χάλι Χάμοντ.

Η ταινία αποτελεί την συνέχεια της πρώτης ταινίας του Τεσάρι «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο»

Πλοκή
Δύο μήνες μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, ο Μοντγκόμερι Μπράουν γνωστός και ως «Ρίνγκο» επιστρέφει στο σπίτι του μετά από μια μάχη για τον στρατό της Ένωσης. Ωστόσο, 
συνειδητοποιεί αμέσως ότι τα πράγματα δεν είναι πια αυτά που κάποτε ήταν: Κάποιοι Μεξικανοί ληστές τυραννούν την πόλη εδώ και αρκετό καιρό. Πολλοί στο παρελθόν που αντιτάχθηκαν στον εκφοβισμό τους σκοτώθηκαν, όπως ο πατέρας του Ρίνγκο, ο οποίος ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος. Επιπλέον, ένας από τους ληστές εκβιάζει τη γυναίκα του Ρίνγκο για να την κρατήσει κοντά του, απειλώντας συνεχώς τη μικρή της κόρη. 

Για να βρει έναν τρόπο να τερματιστεί αυτή η κατάσταση, ο Ρίνγκο μεταμφιέζεται αφήνοντας να 
μεγαλώνει η γενειάδα του και βάφει τα μαλλιά του σε καφέ χρώμα, ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμος. 
Αλλά ο αρχηγός των ληστών Εστέμπαν Φουέντες, κουρασμένος να περιμένει την άφιξη του Ρίνγκο, 
πληρώνει έναν στρατιώτη για να ανακοινώσει ψευδώς τον θάνατο του Ρίνγκο, αναγκάζοντας τη σύζυγό του να υποκύψει στον εκβιασμό του Φουέντες και να ξαναπαντρευτεί με τον αδερφό του Πάκο. Ο Ρίνγκο αναγκάζεται να δράσει, αλλά λόγω ενός τραυματισμού στο χέρι αναγκάζεται να δεχθεί βοήθεια 
από τον πιστολέρο Μιοσότις και τον σερίφη, συλλαμβάνοντας τον Φουέντες και προκαλώντας μια πυρκαγιά την ημέρα του γάμου της συζύγου του με τον Πάκο.

Ο Φουέντες, ωστόσο, καταφέρνει να απελευθερωθεί, σκοτώνει τον σερίφη και σώζει τους μεξικανούς συντρόφους του καταφεύγοντας σε μια βίλα. Στη συνέχεια, ο Ρίνγκο καλεί όλους τους πολίτες μαζί, 
οργανώνοντας μια πραγματική λαϊκή εξέγερση και επιτίθεται στη βίλα, σώζοντας την κόρη του 
και απελευθερώνοντας τη χώρα από τους Μεξικανούς.

Διανομή ρόλων

 Μοντγκόμερι Γουντ (Τζουλιάνο Τζέμα) ως...λοχαγός Μοντγκόμερι Μπράουν (Ρίνγκο)
 Φερνάντο Σάντσο ως...Εστέμπαν Φουέντες
 Χάλι Χάμοντ ως...Χάλι Φιτζέραλντ Μπράουν
 Νεβές Ναβάρο ως...Ροζίτα
 Αντόνιο Κάσας ως...Σερίφης Κάρλσον
 Τζορτζ Μάρτιν ως...Φερνάντο Πάκο Φουέντες
 Πατζαρίτο ως...Μιοσότις
 Βίκτορ Μπάιο ως...Τζερεμάια Πιττ, ιδιοκτήτης σαλούν
 Μόνικα Σούργκρειμς ως...Ελιζάμπεθ Μπράουν
 Χουάν Τόρρες ως...Μπάρμαν
 Φερνάντο Ντι Λέο ως.. ληστής
 Φρανκ Ολιβέρας ως.. ληστής
 Ντούτσιο Τεσάρι ως...ληστής
 Ρικάρντο Βαλόρ ως...Πάτερ

Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Ισπανία: τόσο οι σκηνές της οικογενειακής βίλας του Ρίνγκο (Can Fàbregas) όσο και εκείνες του χωριού όπου φτάνει ο Ρίνγκο γυρίστηκαν στο Esplugues de Llobregat (μια επαρχία της Βαρκελώνης). Αντίθετα, οι εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στα PC Balcazar Studios στη Μαδρίτη.

Μουσική
Όπως και στην προηγούμενη ταινία, τα τραγούδια δημιουργήθηκαν από τον Ένιο Μορικόνε και ερμηνεύθηκαν από τον Μαουρίτσιο Γκραφ.
 "Il ritorno di Ringo – Main Titles" – 2:16 
 "The Disguise" – 2:23
 "Mariachi #1" – 1:51
 "Violence" – 5:54
 "Sheriff Carson" – 1:20
 "The Fuentes" – 1:08
 "Mariachi #2" – 2:03
 "Main Titles Instrumental" – 1:26
 "Barnaba's Bamba" – 2:34
 "The Wedding and The Revenge" – 1:28
 "The Funeral" – 2:03
 "Peace Comes Back in Mimbres" – 2:20

Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε στους ιταλικούς κινηματογράφους στις 8 Δεκεμβρίου 1965.

Υποδοχή

Box office
Η ταινία ήταν η τρίτη με τα υψηλότερα κέρδη στην Ιταλία το 1965 πίσω από το 
Για Μια Χούφτα Δολάρια και το Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο.

Κριτικές
Από σύγχρονες κριτικές, το Μηνιαίο Δελτίο Κινηματογράφου αναφέρει ότι η ιστορία των ταινιών «αντιμετωπίζεται με μια φαντασία απαράμιλλη σε άλλα Ιταλικά γουέστερν». και ότι «αυτό που κάνει την ταινία περισσότερο από μια απλή έξυπνη είναι η πλοκή του θέματος: όπως στο δεύτερο μισό της Οδύσσειας, ο ήρωας που αντιμετωπίζεται από όλους ως νεκρός - πρέπει να ανακαλύψει ξανά την ταυτότητά του. Ο Τεσάρι επιβεβαιώνει λαμπρά την αίσθηση του ποιητικού».

Το περιοδικό Variety περιέγραψε την ταινία ως «δίκαιη προς το μεσαίωνα», σημειώνοντας τα κλισέ που είχε η ταινία, αλλά ότι ο Τεσάρι «κρατά τα πράγματα ζωντανά, εναλλάσσοντας την δράση
και το χιούμορ», σημειώνοντας ότι η βία στην ταινία «συνορεύει με τον σαδισμό». Το Variety βρήκε την ταινία ανώτερη από το «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο».

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ταινίες του 1965
Ιταλικές ταινίες
Σπαγκέτι γουέστερν ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντούτσιο Τεσάρι
Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία