joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καστανέα Τρικάλων

Η Καστανιά είναι ορεινό χωριό της Πίνδου με υψόμετρο 850 μέτρων, σε απόσταση 34 χιλιόμετρα δυτικά της Καλαμπάκας με πληθυσμό 150 άτομα το χειμώνα. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός υπερβαίνει τους 1.200 κατοίκους.

Γεωγραφική Θέση
Παλιά το χωριό βρισκόταν στον οικισμό Μηλότοπος, που βρίσκεται κοντά στη σημερινή θέση του χωριού αλλά σε χαμηλότερο υψόμετρο. Πήρε τ’ όνομά του από τις πολλές μηλιές που καλλιεργούνται στην περιοχή. Η περιοχή της Καστανιάς είναι κατάφυτη με καστανιές, καρυδιές, μηλιές, φουντουκιές, οξιές, έλατα και πεύκα. Δίπλα στο χωριό υπάρχουν νερά των πηγών Στίνος (στη θέση Γκούρα) και στη θέση Μπούρος. Όσο αναφορά τα βουνά που βρίσκονται κοντά στο χωριό υπάρχει το δάσος του βουνού Κυνηγός ή Όμορφη ράχη (1.845 μ.), το οποίο  οι Καστανιώτες χάρισαν στο βασιλιά Γεώργιο Α΄, όταν αυτός επισκέφτηκε το χωριό το 1881. Για τον λόγο αυτό ονομάστηκε και «Βασιλικό Δάσος». Επίσης οι κορυφές Κρούνες (1.239 μ.), Μοράβα (1.930 μ.) και Χιόλι στα νοτιοδυτικά (1.970μ.). Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την υλοτομία, συνέπεια της ύπαρξης μεγάλων δασών στην περιοχή και τη γεωργοκτηνοτροφία.

Οικισμοί
Οι πλατείες του χωριού είναι πλακόστρωτες. Γνωστά αρχοντικά σπίτια είναι τα φρούρια των Δημάκη, Νικολάκη Λεβέντη και Κυρνάσιου, στενά συνδεδεμένα με την νεότερη ιστορία του τόπου. Κάηκαν και τα τρία από τους Γερμανούς, μαζί με όλο το χωριό, στις 26 Οκτωβρίου 1943. Σώθηκαν μόνο η εκκλησία του Αγ. Αθανασίου και το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου.

Αξιοθέατα και εκδηλώσεις
Το μοναστήρι του Αγ. Νικολάου Σιαμάδων βρίσκεται στα δεξιά του δρόμου Χάνι Μουργκάνι - Καστανιάς. Σώζεται σήμερα, σε 620 μ. και απόσταση 2 περίπου χλμ. από τον κεντρικό δρόμο, το καθολικό της μονής που κτίστηκε στις αρχές του 19ου αι. Στο χωριό λειτουργεί κοινοτικός ξενώνας, ενώ οι γυναίκες υφαίνουν ακόμη στον αργαλειό. 
Στην Καστανιά παράγονται σε οικιακή βάση μήλα, κάστανα, φασόλια γίγαντες, τυρί φέτα, καθώς και γλυκό σύκο και καρύδι.
Αξιοθέατα του χωριού αποτελούνε οι παραδοσιακές ταβέρνες και καφενεία, η περιοχή Γκούρα, το εκκλησάκι του Αγ. Αθανασίου και η μονή Αγ. Νικολάου Σιαμάδων.

Κοντά στην Καστανιά υπάρχουν οι κορυφές Χιόλι και Μοράβα και ο ποταμός Ασπροπόταμος με την μεγάλη συγκέντρωση πέστροφας.
Στις 26-27 Ιουλίου πραγματοποιείται το πανηγύρι της Αγ. Παρασκευής, ενώ από τις 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου γίνονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επίσης κάθε χρόνο στις 21 Οκτωβρίου στην θέση «Γκούρα» πραγματοποιείται από τον Μορφωτικό και Ευεργετικό Σύλλογο Καστανιάς «Ο Στίνος»  η γιορτή καστάνου.

Live Camera 
https://www.meteolive.gr/p/kastania.html

Πηγές
 3kala.gr

Καστανια
Δήμος Μετεώρων
Μπέρτραντ Γκόλντμπεργκ

Ο Μπέρτραντ Γκόλντμπεργκ (Bertrand Goldberg, 17 Ιουλίου 1913 – 8 Οκτωβρίου 1997) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας γνωστός για το συγκρότημα «Μαρίνα Σίτι» στο Σικάγο, Ιλινόις, το ψηλότερο κτήριο κατοικίας από μπετόν στον κόσμο την εποχή της κατασκευής του (1959–1967).

Ζωή και σταδιοδρομία 

Ο Γκόλντμπεργκ γεννήθηκε στο Σικάγο και σπούδασε στο "Cambridge School of Landscape Architecture". Σε ηλικία 18 ετών, το 1932, πήγε στην Γερμανία να σπουδάσει στο Μπάουχαους και εργάστηκε στο γραφείο του Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε. Γυρνώντας στο Σικάγο εργάστηκε για τους μοντερνιστές αρχιτέκτονες Keck and keck, Paul Schweikher και Χάουαρντ Φίσερ. To 1937 ανοίγει το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Ο ίδιος αποτέλεσε τον μεταφραστή μεταξύ του Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε και του Φρανκ Λόιντ Ράιτ.

Ο Γκόλντμπεργκ ήταν γνωστός για τις καινοτόμους κατασκευαστικές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα, ιδιαίτερα για θέματα που αφορούσαν σχεδιασμό κατοικίας, ιδρυμάτων και βιομηχανικών κτηρίων. Τομή στο έργο του αποτελούν οι δίδυμοι 60οροφοι ουρανοξύστες, γνωστοί ως Μαρίνα Σίτι, στην ακτή του ποταμού στο Σικάγο όπου κατάφερε να οργανώσει της χρήσεις μιας πόλης, όπως κατοικία, εμπόριο, αναψυχή και πάρκινγκ, σε κατακόρυφη διάταξη. Επιπλέον η αναζήτηση του ελάχιστου χώρου αλλά και της καλυύτερης δυνατής διαβίωσης σε περιβάλλον ουρανοξυστών είναι έκδηλη στα σκίτσα και στα γράπτα που άφησε πίσω του.

Έργα

Αρχιτεκτονικό έργo 
 Abrahms house (1937-1938) Glencoe, IL
 Jacobs House(1938 – 1941) Glencoe, IL
 Snyder House(1952 – 1952) Shelter Island, NY
 Astor Tower(1958 – 1963) Chicago, IL 
 West Palm Beach Auditorium(1958 – 1967) West Palm Beach, FL
 Marina City(1959 – 1967) Chicago, IL
 Raymond Hilliard Homes(1963 – 1966) Chicago, IL
 Affiliated Hospitals(1964 – 1971) Boston, MA
 St. Joseph’s Hospital(1969 – 1974) Tacoma, WA
 Prentice Women’s Hospital(1969 – 1975) Chicago, IL
 Health Sciences Center(1965 – 1976) Stony Brook, NY
 River City(1972 – 1986) Chicago, IL
 River City II(1983 – 1986) Chicago, IL
 Providence Hospital(1982 – 1987) Mobile, AL
 Wright College(1986 – 1992) Chicago, IL

Συγγραφικό έργο 
 Bertrand Goldberg: Architecture of Invention

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Ιστοσελίδες 
 Επίσημος ιστότοπος

Βιβλία 
 Conversations with Architects|John W. Cook and Heinrich Klotz | Foreword by Vincent Scully
 Marina City: Bertrand Goldberg's Urban Vision | Igor Marjanovic and Katerina Redi Ray

Άρθρα 
 “Building on Tradition: 10 Chicago gems that will still shine a century from now”|Paul Gapp Chicago| Tribune Magazine| 3/31/91
 River City “High -risk high rises”| Chuck Nebauer, Mark Brown | Chicago Sun-Times| 9/24/89
 “Goldberg on Wright”| Bertrand Goldberg | Metropolitan Review | 11/12/88
 “Man who Changed Chicago Skyline Looks at Urban Problems”, Michael Gibson, International Herald Tribune, 9/8/85

Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Αμερικανοεβραίοι
Καστρί Σύρου

Το Καστρί είναι προϊστορικός οικισμός στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού της Σύρου, ο οποίος χρονολογείται στα τέλη της Πρωτοκυκλαδικής περιόδου II (2800-2300 π.Χ.).

Υπολογίζεται ότι έχει έκταση 3,5 με 5 στρέμματα. Βρίσκεται στην κορυφή ενός απόκρημνου λόφου κοντά στη θάλασσα. Στον οικισμό ανασκάφτηκαν υπολείμματα κτιρίων και νεκροταφείου με περισσότερους από 600 τάφους. Αυτός ο οικισμός πιθανότατα είναι το σημείο όπου πρωτοκατοικήθηκε η Σύρος.

Νότια του Καστρίου και σε απόσταση περίπου 45 λεπτών με τα πόδια, βρίσκεται ο μικρός οικισμός της Χαλανδριανής, όπου έχει ανασκαφεί προϊστορική ακρόπολη. Οι δύο αυτές περιοχές συνδέονται με ένα δύσβατο μονοπάτι.

Ανασκαφές 
Το 1898, ο Χρήστος Τσούντας μελετώντας τον αρχαιολογικό χώρο, διαπίστωσε ότι από το 2800 π.Χ. οι οικισμοί αρχίζουν να κατασκευάζονται κατά προτίμηση σε απόσταση από τις ακτές, σε πλαγιές λόφων, για προστασία από τις πλημμύρες, τον άνεμο και κυρίως από τους πειρατές.

Οι οικίες στο Καστρί χωρίζονταν με στενούς διαδρόμους για οικονομία χώρου, ενώ ολόκληρος ο οικισμός περιβάλλονταν όχι μόνο από τείχος αλλά και από ισχυρό προτείχισμα. Οι κατοικίες ήταν απλές και αποτελούνταν από ένα ή δύο δωμάτια με ευθυγραμμισμένους ή καμπυλόγραμμους πέτρινους τοίχους πάχους μισού μέτρου περίπου, οι οποίοι έδιναν στα σπίτια σχήμα D. Η οροφή καλυπτόταν από ξύλα, κλαδιά ή καλάμια και το πάτωμα ήταν στρωμένο με χώμα ή με μικρές πλάκες. Ο οικισμός προστατεύεται από οχυρωματικό περίβολο, πάχους περίπου 2 μέτρων.

Στον οικισμό εντοπίστηκε και εργαστήριο μεταλλοτεχνίας, στο οποίο βρέθηκαν ασημένια, μολύβδινα και μπρούντζινα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή εργαλείων και όπλων.

Πηγές 
Καστρί Σύρου Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Ελληνική προϊστορία
Αρχαιολογικοί τόποι στη Σύρο
Ferrari 612 Scaglietti

Η Ferrari 612 Scaglietti ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο, τύπου grand tourer και με σαλόνι διάταξης 2+2, που παρήχθη από την ιταλική κατασκευάστρια σπορ αυτοκινήτων Ferrari, μεταξύ του 2004 και του 2011, σε 3.025 αντίτυπα. Πρόκειται για ένα μεγάλο 2-πορτο κουπέ, με συνολικό μήκος κοντά στα 5 μέτρα, που σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει την κάπως μικρότερη Ferrari 456 M και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2004. Αν και τυπικώς αναφέρεται ως αυτοκίνητο με σαλόνι 2+2, το μεγαλύτερο μέγεθός του, πρακτικώς το καθιστά ένα πραγματικό τετραθέσιο αυτοκίνητο, με αρκετό χώρο στα πίσω καθίσματα ακόμα και για ενήλικες. Τον Μάρτιο του 2011 αντικαταστάθηκε από την Ferrari FF.

Προδιαγραφές

Πλαίσιο 

Η 612 Scaglietti ήταν το δεύτερο χρονολογικά μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας που κατασκευαζόταν εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο, μετά την 360 Modena, που εισήχθη το 1999. Το χωροδικτύωμα της 612 αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία Alcoa, με το αλουμινένιο αμάξωμα να συγκολλάται σε αυτό. Επίσης, το σασί της 612 Scaglietti αποτέλεσε και τη βάση της Ferrari 599 GTB Fiorano.

Κινητήρας 

Η 612 Scaglietti χρησιμοποίησε τον κινητήρα της Ferrari 575M Maranello, η οποία παρήχθη μεταξύ του 2002 και του 2006. Το μηχανικό αυτό σύνολο έχει σχέση συμπίεσης 11,2:1 και προσδίδει στην 612 Scaglietti τελική ταχύτητα 320 χιλιόμετρα την ώρα και χρόνο επιτάχυνσης 0-100 km/h μόλις 4,0 δευτερόλεπτα.

Μετάδοση 

Η Ferrari 612 προσφέρθηκε με 6-τάχυτο F1A χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων ή με το 6-τάχυτο F1A ημι-αυτόματο σύστημα αλλαγής ταχυτήτων στο τιμόνι, το οποίο ήταν μια πολύ πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή του ημι-αυτόματου συστήματος F1 της 360 Modena. Στην πράξη, ωστόσο, σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι πελάτες την παρήγγειλαν με το εξατάχυτο F1A και μάλιστα από τα 3.025 αντίτυπα της 612 που κατασκευάστηκαν συνολικά, μόλις τα 199 παρήχθησαν με το χειροκίνητο κιβώτιο. Από την άλλη όμως, οι 612 με το χειροκίνητο κιβώτιο αναμένεται να γίνουν άκρως συλλεκτικές στο μέλλον και με εξαιρετικά υψηλές τιμές μεταπώλησης, λόγω της σπανιότητάς τους.

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
  Eckhard Schimpf: Die Makellosigkeit des teuren Schillerns. In: Frankfurter Allgemeine Zeitung. 9. Mai 2006, ISSN 0174-4909, S. T4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ferrari 612 Scaglietti in police livery for Ferrari's 60th Anniversary relay.
 Special 30th Anniversary edition for Japan.
 Ferrari 60th Anniversary Version.

612 Scaglietti
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Σπορ αυτοκίνητα
Πωλ Ρούντολφ

Ο Πωλ Ρούντολφ (αγγλικά: Paul Rudolph) γεννήθηκε το 1918 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ανήκει στους αρχιτέκτονες  του μοντέρνου κινήματος.  Σπούδασε για 5 χρόνια,  από το 1935-1940, στο πολυτεχνείο της Αλαμπάμα. Στη συνέχεια πήγε στο Harvard Graduate School of Design. Εκεί κατανόησε τη φύση των υλικών και ιδιαίτερα του οπλισμένου σκυροδέματος, το οποίο τον γοήτευσε για τις δυνατότητές του και το χρησιμοποίησε αργότερα εκτεταμένα στις κατασκευές του.  Πέθανε το 1997.

Αξιόλογα έργα του είναι:

Κατοικία Wilson, Sarasota, 1953-1954
Πρόκειται για κτήριο που κατασκευάστηκε εξ’ ολοκλήρου από προκατασκευασμένα πάνελ.

Sarasota school,  1958-1959
Χαρακτηρίζεται από αρμονία με το περιβάλλον, καθαρή κάτοψη, μεγάλα ανοίγματα, μεγάλους προβόλους και επίπεδες στέγες.

Yale Art and Architecture Building, New Haven, 1964
Θεωρείται ως το αριστούργημά του. Πρόκειται για μια κατασκευή από χυτό σκυρόδεμα με 37 διαφορετικά επίπεδα και 9 ορόφους.

Christian Science student center του πανεπιστημίου του Illinois, 1967
Beneficent House, 1969
UMass Dartmouth library, 1970

Lippo Centre, Hong Kong, 1988
Αποτελείται από δύο ουρανοξύστες. Ο πρώτος έχει ύψος 172 και  44 ορόφους και ο δεύτερος 186 και 48 ορόφους.  Εναλλακτική ονομασία του είναι «The Koala Tree» γιατί μοιάζει με κοάλα που σκαρφαλώνει δέντρο.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Conversations with architects: Philip Johnson, Kevin Roche, Paul Rudolph, Bertrand Goldberg, Morris Lapidus, Louis Kahn, Charles Moove, Robert Venturi & Denise Scott Brown/John W.Cook, Heinrich Klotz, Foreword by Vincent Scully
 Paul Rudolph/introduction and notes by Rupert Spade with photographs by Yukio Futagawa

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Hughes Turner Project

Οι Hughes Turner Project ήταν ένα ροκ μουσικό συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε το 2001 από τον μπασίστα και τραγουδιστή Γκλεν Χιούζ (Deep Purple, Black Sabbath, κ.α.) και από τον τραγουδιστή Τζο Λιν Τέρνερ (Fandango, Rainbow, Deep Purple, κ.α.).

Στις 6 Φεβρουαρίου 2002, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τίτλο "HTP", ο οποίος έχει ως χαρακτηριστικό ήχο το μελωδικό χαρντ ροκ. Στο δίσκο αυτό, συμμετείχαν γνωστοί μουσικοί όπως οι κιθαρίστες Τζον Σάικς (Thin Lizzy) και Πολ Γκίλμπερτ (Mr. Big). Για την προώθηση του δίσκου, ξεκίνησαν μία περιοδεία στην Ιαπωνία, παίζοντας εκτός από κομμάτια του δίσκου τους, τραγούδια από παλιότερες συνεργασίες τους, όπως των Deep Purple, Rainbow και Black Sabbath. Τον Μάιο του 2002, έπαιξαν σε κλαμπ το Τόκιο, συναυλίες οι οποίες ηχογραφήθηκαν για να κυκλοφορήσουν στις 21 Αυγούστου 2002, με τίτλο "Live in Tokyo". Η περιοδεία συνεχίστηκε στη Ρωσία και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Την άνοιξη του 2003, ο Τέρνερ και ο Χιούζ ξεκίνησαν να δουλεύουν στο δεύτερο δίσκο τους, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2003, με τον τίτλο "HTP 2". Στο δίσκο αυτό, συμμετείχαν μεταξύ άλλων, ο βιρτουόζος κιθαρίστας Στιβ Βάι και ο ντράμερ των Red Hot Chili Peppers, Τσαντ Σμιθ. Το "HTP 2" κινούνταν στα ίδια ηχητικά πλαίσια με το πρώτο τους άλμπουμ και γνώρισε μικρότερη επιτυχία σε σύγκριση με το΄"HTP" και το "Live in Tokyo". Στις αρχές του 2004, ξεκίνησαν την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, παρόμοια με αυτήν που είχαν κάνει για τον πρώτο δίσκο. Αρχικός προορισμός ήταν η Ιαπωνία και στη συνέχεια η Ευρώπη.

Μετά το πέρας της περιοδείας, τα δύο ιδρυτικά μέλη αποφάσισαν να σταματήσουν τις προσπάθειες τους ως Hughes Turner Project και να επικεντρωθούν στις προσωπικές τους καριέρες.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 hughes turner project on Tumblr
 sing365

Βρετανικά rock συγκροτήματα
Ferrari F430

Η Ferrari F430 ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Ferrari, μεταξύ του 2004 και του 2009. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2004 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, ως ο επίσημος διάδοχος της Ferrari 360 Modena. Αντικαταστάθηκε από την Ferrari 458 Italia, η οποία αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στις 28 Ιουλίου 2009.

Τεχνικά στοιχεία

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Holmes, Mark (2007), Ultimate Convertibles: Roofless Beauty. London: Kandour. pp. 68–69. ISBN 9781905741625.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ferrari website
Ferrari F430 on Edmunds.com
Ferrari F430 GT serial number on Endurance-Series
Ferrari F430

F430
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Σπορ αυτοκίνητα
Κομητεία της Τουλούζης

Η Κομητεία της Τουλούζης είναι παλαιά κομητεία της Νότιας Γαλλίας, της οποίας ο τιτουλάριος ήταν ένας εκ των μελών της Βουλής των Ομοτίμων.

Ιστορικό 

Δημιουργήθηκε το 778 από τον Καρλομάγνο, την επομένη της ήττας στο Ρονσεβώ, ώστε να οργανώσει καλύτερα την άμυνα και τον πόλεμο ενάντια στους Βασκόνων και εντάχθηκε στο Βασίλειο της Ακουιτανίας, όταν αυτό δημιουργήθηκε τρία χρόνια αργότερα. Το Βασίλειο της Ακουιτανίας άρχισε να αποσυντίθεται από το 850. Το κέντρο εξουσίας της Ακουιτανίας μετατοπίσθηκε κατά το Πουατιέ και οι Κόμητες της Ρουέργκ, επίσης κάτοχοι της Τουλούζης, διαδέχονταν ως ένας τον άλλο κατά τους κανόνες της διαδοχής.

Οι τίτλοι του Μαρκησίου της Γοτθίας και του Δούκα της Ναρμπόν, που επίσης κατείχαν έγιναν τίτλοι δίχως νόημα και πέρασαν στο παρακλάδι των Ρουέργκ. Ο θάνατος της Κόμισσας Μπερτ ντε Ρουέργκ έφερε μέσω κληρονομιάς τους τίτλους αυτούς, καθώς και την Ρουέργκ στον Ραϊμόνδο, Κόμη του Σαιν-Ζιλ, δίνοντάς του έτσι την δυνατότητα να ξεκινήσει την δημιουργία ενός ισχυρού κράτους. Στη συνέχεια, έλαβε την Κομητεία της Τουλούζης με τον θάνατο του αδερφού του Γουλιέλμου Δ΄, αν και η διαδοχή διεκδικούνταν και από την κόρη του Γουλιέλμου, Φιλίππα, η οποία είχε παντρευτεί τον Δούκα Γουλιέλμο Θ΄ της Ακουιτανίας. Ο Ραϊμόνδος του Σαιν-Ζιλ πέτυχε να δημιουργήσει ένα ισχυρό πριγκιπάτο, το οποίο παρέδωσε στον γιο του, Βερτράνδο αναχωρώντας για τις Σταυροφορίες.

Ο Βερτράνδος, και αργότερα αδερφός του, Αλφόνς Ζουρνταίν υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν ενάντια στον Δούκα της Ακουιτανίας, ο οποίος κατέλαβε την πόλη της Τουλούζης αρκετές φορές, αλλά αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει όλες, λόγω λαϊκών ξεσηκωμών. Στη συνέχεια, οι Κόμητες της Τουλούζης ήρθαν σε σύγκρουση με τους Κόμητες της Βαρκελώνης που έψαχναν τρόπο να επεκτείνουν την επιρροή του στο Λανγκντόκ και την Προβηγκία. Τελικώς, υπογράφηκε μεταξύ τους συμφωνία, κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. 

Εκείνη την εποχή, μια νέα αίρεση, ο Καθαρισμός, αναπτυσσόταν στην Κομητεία. Ο Κόμης Ραϊμόνδος Ε΄ της Τουλούζης ζήτησε την βοήθεια του Σιτώ ώστε να την καταπολεμήσει, αλλά στις αρχές του 13ου αιώνα, η συγκεκριμένη αίρεση είχε εγκατασταθεί σε τέτοιο βαθμό στα εδάφη της Κομητείας, ώστε ήταν αδύνατο, πλέον, στον Ραϊμόνδο ΣΤ΄ να την καταπολεμήσει χωρίς να βρει απέναντί του τον τοπικό πληθυσμό. Η δολοφονία του παπικού λεγάτου Πιέρ ντε Καστελνώ οδήγησε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, η οποία τελείωσε με την προσάρτηση της Κομητείας της Τουλούζης από τον Βασιλιά της Γαλλίας το 1271.

Υποδιαιρέσεις και υποτελείς περιοχές 
Τα κυριότερα φέουδα της Κομητείας της Τουλούζης ήταν :
 η Κομητεία του Κερσί που αποτελούνταν από τρία ελεκτοράτα: το Μοντωμπάν, την Καόρ και το Φιζάκ και εξαρτιόταν στρατιωτικά από την Γκιγέννη;
 η Υποκομητεία του Αλμπί;
 η Κομητεία της Ρουέργκ, που σταδιακά ελαττώθηκε σε μέγεθος. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Κομητεία του Ροντέ που εξαρτιόταν και αυτή από την Γκιγέννη;
 η Κομητεία της Καρκασσόν, η οποία έγινε στη συνέχεια Υποκομητεία
 η Υποκομητεία της Μπεζιέ
 η Κομητεία της Φουά

Δείτε επίσης

Σχετικά Λήμματα 
 Κατάλογος των Κόμητων της Τολούζης
 Ιστορικός κατάλογος των γαλλικών κομητειών

Παραπομπές 

Ιστορία της Οξιτανίας
Κομητείες της Γαλλίας
Κομητεια
Τ
Πέτρος Μπουσουλόπουλος

Ο Πέτρος Μπουσουλόπουλος (Αθήνα 22 Μαρτίου 1983-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Οι γονείς του είναι στρατιωτικοί. Έχει κάνει μαθήματα φωνητικής και κιθάρας στο Ωδείο Τέχνης Γ. Φακανάς. Η συμμετοχή του σε ένα μιούζικαλ τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική. Το 2007 αποφοίτησε από την Ανώτερη Δραματική Σχολή Θεμέλιο του Ν. Βασταρδή. Έγινε γνωστός στο κοινό από την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά "Ευτυχισμένοι μαζί"

Μουσική 
Έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο του μουσικό δίσκο single με τίτλο "Η αγάπη μου ένα βράδυ", το οποίο κατάφερε να γίνει χρυσός δίσκος. Το 2010 εμφανίστηκε σε ροκ μουσική σκηνή.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Δισκογραφία 
 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ian Gillan Band

Οι Ian Gillan Band είναι το συγκρότημα το οποίο δημιούργησε ο τραγουδιστής Ίαν Γκίλαν , δύο χρόνια μετά την αποχώρηση του από τους Deep Purple, το 1975.

Βιογραφία
Στους Ian Gillan Band συμμετείχαν ο κιθαρίστας Ρέι Φένγουικ, οι κιμπορντίστες Μάικ Μόραν και Μίκι Λι Σουλ, τον οποίο αντικατέστησε το 1976 ο Κόλιν Τάουνς, ο μπασίστας Τζον Γκούσταβσον και ο ντράμερ Μαρκ Νόσεφ. Το μουσικό στυλ του συγκροτήματος είχε τζαζ-ροκ στοιχεία με αρκετούς πειραματισμούς, χαρακτηριστικό της μουσικής τάσης του Ίαν Γκίλαν.
Στις 16 Οκτωβρίου 1975, ο Γκίλαν έκανε την πρώτη του μουσική εμφάνιση μετά από δύο χρόνια, στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, όταν και τραγούδησε το τραγούδι "Sitting in a Dream" για την ηχογράφηση "Butterfly Ball" του πρώην μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ. Το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα στον Γκίλαν να επιστρέψει στα μουσικά δρώμενα, αφού πιο πριν είχε απομακρυνθεί από το χώρο, ανοίγοντας και διοικώντας ένα ξενοδοχείο και ένα στούντιο ηχογραφήσεων.
Με τους Φένγουικ, Γκούσταβσον, Μόραν και Νόσεφ, ηχογράφησαν τον χειμώνα του 1975 το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Child in Time", το οποίο κυκλοφόρησε το καλόκαίρι του 1976 (# 55 στη Μεγάλη Βρετανία), από την εταιρεία "Polydor". Στο συγκρότημα εντάχθηκε για την περιοδεία της προώθησης του δίσκου, ο κιμπορντίστας Μίκι Λε Σουλ, αλλά για την ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ του συγκροτήματος αντικαταστάθηκε από τον Κόλιν Τάουνς. Έδωσαν τις πρώτες τους συναυλίες στην Γαλλία τον Απρίλιο του 1976 και δύο μήνες αργότερα περιόδευσαν ως support συγκρότημα των Nazareth στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο δεύτερος δίσκος των Ian Gillan Band, ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 1976 και κυκλοφόρησε στις 15 Απριλίου 1977 με τίτλο "Clear Air Turbulence", από την "Island Records". Ένα μήνα αργότερα, περιόδευσαν στην Μεγάλη Βρετανία και στην Γερμανία μαζί με τους Black Sabbath και τους AC/DC. Το set list τους αποτελούνταν από δικά τους τραγούδια αλλά και κλασικά κομμάτια των Deep Purple όπως τα "Child in Time", "Smoke on the Water" και "Woman from Tokyo".
Τον Οκτώβριο του 1977 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο "Scarabus", αλλά ο Γκίλαν απογοητεύθηκε λόγω της πολύ μικρής εμπορικής επιτυχίας που είχε το συγκρότημα στην Ευρώπη, η οποία ήταν μηδαμινή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε περιοδεία στην Ιαπωνία, όπου ηχογραφήθηκε ο ζωντανός δίσκος "Live at the Budokan" στο "Budokan Hall" του Τόκιο, αλλά την επόμενη χρονιά, ο Γκίλαν αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα και να επιστρέψει στο χαρντ ροκ ύφος, δημιουργώντας τους επιτυχημένους Gillan.

Δισκογραφία

Πηγές
 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998
 Ian Gillan Band | Music Biography, Credits and Awards - AllMusic
 Ian Gillan Biography | OLDIES.com
 ChartArchive - Ian Gillan Band

Αγγλικά rock συγκροτήματα
Βρυσάκι Ημαθίας

Το Βρυσάκι είναι ένα χωριό της Ημαθίας. Υπάγεται στον Δήμο Αλεξάνδρειας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Ο πληθυσμός του κατά την απογραφή του 2011 ήταν 669 κάτοικοι.

Αθλητισμός 
Το Βρυσάκι είναι η έδρα του ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας που ιδρύθηκε το 1993 και αγωνίζεται στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας. Από το 1993 αγωνιζόταν στις τοπικές κατηγορίες του νομού Ημαθίας. Το 1995-1996 τερμάτισε στην 1η θέση της Γ΄ Κατηγορίας, το 1996-1997 τερμάτισε στην 1η θέση στην Β΄ Κατηγορία, το 1997-1998 τερμάτισε στην 8η. Το 2005-2006 τερμάτισε στην 14η θέση στην Α΄ Κατηγορία και υποβιβάστηκε στην Β΄Κατηγορία. Το 2010-2011 τερμάτισε στην 1η θέση της Α1 ΕΠΣ Ημαθίας και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, αλλά την επόμενη χρονιά τερμάτισε στην 10η θέση και υποβιβάστηκε στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας. Το 2013-14 τερμάτισε πρώτη στην Α1 ΕΠΣ Ημαθίας, ενώ ήταν φιναλίστ του κυπέλλου ΕΠΣ Ημαθίας το 2014 και το 2015, χάνοντας από  την ΑΕ Καψόχωρας 1-2 και ΦΑΣ Νάουσα 2-0 αντίστοιχα.

Προσωπικότητες

 Γεώργιος Σκαρλάτος, λόγιος του 18ου αιώνα

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Αλεξάνδρειας
Εκδόσεις Πατάκη

Οι Εκδόσεις Πατάκη Α. Ε. είναι εκδοτική εταιρεία, η οποία εδρεύει
στην Αθήνα.

Ίδρυση

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1974 από τον Στέφανο Πατάκη. 
Αρχικά στεγάστηκε στην οδό Ακαδημίας 85. Εκεί έμεινε για περίπου 2 χρόνια και το 1976 μετακόμισε στην οδό Θεμιστοκλέους 31, όπου έμεινε μέχρι το σεισμό των Αλκυονίδων στις 24 Φεβρουαρίου του 1981. Τότε μετακόμισε και πάλι σε νέα διεύθυνση (Νικηταρά 3). Μέχρι το 1982, εξέδιδε μόνο σχολικά βοηθήματα. Στο τέλος του 1982, άρχισε να εκδίδει και εξωσχολικά βιβλία για παιδιά και νέους. Το 1987 η εταιρεία εξέδωσε το πρώτο βιβλίο της Ζωρζ Σαρή, το οποίο έχει τίτλο Τα Χέγια. Την 1η Ιανουαρίου του 1992, η εταιρεία άλλαξε και πάλι στέγη. Πήγε στην οδό Βαλτετσίου 14. Μερικές μέρες μετά την εγκατάστασή της σε αυτή τη νέα διεύθυνση, εξέδωσε σε νέα έκδοση όλα τα βιβλία της Ζωρζ Σαρή, τα οποία μέχρι το 1991 εκδίδονταν από άλλους εκδοτικούς οίκους. Στη διεύθυνση αυτή έμεινε μέχρι το τέλος του 2007. Στις αρχές του 2008 η εταιρεία εγκαταστάθηκε στη σημερινή της στέγη, στην οδό Παναγή Τσαλδάρη 38. Επίσης στις αρχές του 1994 εγκαινιάστηκε και ξεκίνησε τη λειτουργία του το βιβλιοπωλείο της εταιρείας στην οδό Ακαδημίας 65 και, τρία χρόνια αργότερα, το 2ο βιβλιοπωλείο στην οδό Εμμανουήλ Μπενάκη 16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα της εταιρείας

Εκδοτικοί οίκοι
Τάσος Νούσιας

Ο Τάσος Νούσιας ( Ροδοτόπι Ιωαννίνων 12 Αυγούστου 1973 ) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία  

Τέλειωσε τη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στη μηχανολογία και αποτέλεσε μέλος ομάδας στίβου. Τελικά, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική.

Έχει συμμετάσχει σε διάφορες σειρές και σε θεατρικές παραστάσεις. Έπαιξε στις μεγαλύτερες σκηνές της Ελλάδας από το Κ.Θ.Β.Ε και το θέατρο Εμπρός ως τον Τεχνοχώρο και το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας. Δοκιμάστηκε σ’ όλα τα είδη θεάτρου από φαρσοκωμωδίες και μπουλβάρ μέχρι το αρχαίο ελληνικό δράμα. Αυτή η ποικίλη υποκριτική διαδρομή του τον καθιέρωσε και του έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως οι Γιώργος Μιχαηλίδης, Τάσος Μπαντής, Γιάννης Κακλέας, Θόδωρος Τερζόπουλος, Αναστασία Ρεβή και άλλοι. Μετρά πολλές συμμετοχές και συνεργασίες σε σημαντικές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές όπου ενσάρκωσε ήρωες μυθιστορημάτων και ιστορικών βιβλίων όπως: Τα παιδιά της Νιόβης του Τάσου Αθανασιάδη, Οι Μάγισσες της Σμύρνης της Μάρας Μεϊμαρίδη, Η Φωνή του Χρήστου Χωμενίδη, Τα Ανίσχυρα Ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου και το 2010 Το Νησί της Βικτόρια Χίσλοπ. Στις παραγωγές αυτές συνεργάστηκε με εξαιρετικούς σκηνοθέτες, όπως οι Κώστας Κουτσομύτης, Νίκος Γραμματικός, Βασίλης Μαζωμένος, Χρήστος Δήμας, Αλέξανδρος Πανταζούδης, Θόδωρος Παπαδουλάκης, Γιώργος Γκικαπέπας, Κώστας Χαραλάμπους κ.λ.π.

Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης ασχοληθεί και με την παραγωγή, δημιουργώντας τέσσερις τηλεταινίες για λογαριασμό της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης, με τίτλο Στιγμές από την Ιστορία του Θεάτρου, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Μαρλένε Καμίνσκυ, εξετάζοντας την εξέλιξη του θεάτρου μέσα από τέσσερις μεγάλους συγγραφείς: Αισχύλο, Σαίξπηρ, Σίλλερ, Τσέχωφ που υπήρξαν ορόσημο για την ιστορία του θεάτρου.

Βραβεία
Έχει τιμηθεί δύο φορές με βραβείο ερμηνείας. Η πρώτη φορά ήταν το 1996 όπου τιμήθηκε με το βραβείο Β' ανδρικού ρόλου στο 37ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τη συμμετοχή του στην ταινία «Απόντες» του Νίκου Γραμματικού  και η δεύτερη ήταν το 2008 που τιμήθηκε με το βραβείο Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία μικρού μήκους «Το Πέρασμα» του Γιάννη Κατσάμπουλα στο 16ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Νέων Κινηματογραφιστών (Λάρισα 2008).

Τηλεόραση

Παραπομπές

Πηγές
 iShow.gr 
 Gossip Tv
 Retro DB

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νερόμυλος

Ο νερόμυλος ή υδρόμυλος είναι η πρώτη μηχανή παραγωγής έργου που κατασκεύασε ο άνθρωπος με τη χρήση φυσικής, ήπιας και ανανεώσιμης πηγής ενέργειας. Με τη δύναμη που δημιουργεί η πτώση του νερού από ψηλά ή η ροή του και με τη βοήθεια του τροχού, εφεύρεση που άλλαξε την ανθρώπινη ιστορία, κινήθηκαν απλές και στη συνέχεια πολύπλοκες μηχανές, που κάλυψαν τις περισσότερες ανάγκες των προβιομηχανικών κοινωνιών, αντικαθιστώντας στις πρώιμες μηχανές την ανθρώπινη ή ζωϊκή δύναμη (χειρόμυλοι και ζωόμυλοι), κινητήριες δυνάμεις πριν το νερό και τον αέρα.Με τον νερόμυλο και την βοήθεια της μυλόπετρας επίσης άλεθαν το αλεύρι.

Η ιστορία του νερόμυλου  
Η ιστορία του νερόμυλου αρχίζει με την νερομηχανή, που αναφέρεται χωρίς λεπτομέρειες σε επιγραφές των Σουμερίων. Πιστεύεται ότι στην Ουρ χρησιμοποιήθηκαν τροχοί με φτερά από κεραμικές πλάκες για υδροδότηση και πιθανόν για άλεση σιταριού. 

Περιγραφή νερόμυλου γίνεται και από τον Στράβωνα όπου αναφέρεται ως «υδραλέτης».Βρισκόταν κατά την παράδοση στα Κάβειρα, στο παλάτι του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα, βασιλιά του Πόντου, όπου το 64 π.Χ. τον είδαν οι Ρωμαίοι κατακτητές. Ο Βιτρούβιος στο έργο του περί αρχιτεκτονικής τον περιγράφει, ενώ ο Πλίνιος τον αναφέρει ως νέα μηχανή.

Ο αριθμός των νερόμυλων από τους οποίους σώζονται ίχνη ξεπερνά τις 20.000 στην Ελλάδα. Μετά την επανάσταση του 1821 στα όρια του τότε ελληνικού κράτους βρέθηκαν 6.000 νερόμυλοι, από τους οποίους 5.500 περιήλθαν στο δημόσιο, κατά τα ¾ καταστραμμένοι. 

Ο Π. Μωραϊτίνης ανεβάζει τους μύλους το 1869 σε 3.000. Καταγραφή των νερόμυλων στην Ήπειρο και τη Μακεδονία που ανήκαν τότε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έκανε ο ταγματάρχης του μηχανικού Νικόλαος Σχινάς.  Νερόμυλους στην τελευταία δεκαετία του προηγούμενου αιώνα αναφέρει ο Χ. Μακρίδης.

Παραπομπές

Πηγές
Καθημερινή «Επτά ημέρες»: Ελληνικοί Νερόμυλοι
Λευκίμμη Έβρου

Η Λευκίμμη είναι οικισμός του νομού Έβρου, 52 χλμ. ΒΑ της Αλεξανδρούπολης. Ανήκει στο δήμο Σουφλίου.

Ιστορία 
Χωριό που κατείχε σημαντική θέση κάποτε στην οικονομία της περιοχής και αξιόλογη αρχιτεκτονική με σημαντικούς μάστορες πέτρας. Στην πλατεία του χωριού μισογκρεμισμένο το αρχοντικό Κιρμιζή, μια επιβλητική μορφή από τις αρχές του αιώνα με τα προσεκτικά λαξευμένα λίθινα της στοιχεία, τις κομψά αποτετμημένες γωνιές και την όλη της διάρθρωση, ζωντανεύει την ευγένεια και την υψηλή αισθητική μιας εποχής, όχι τόσο μακρινής.

Ονομαζόταν πριν από το 1921 Καβατζίκ, όταν και μετονομάστηκε σε Λευκίμη με την Υπουργική Απόφαση 103.298 του 1920 (Φεκ 18-9-1921), αλλά ήδη από το 1924 καταγράφεται επίσημα ως Λευκίμμη.

Μνημεία 
Στο χωριό υπάρχουν δύο μεταβυζαντινοί ναοί. Ο νεότερος, μεγαλοπρεπής ναός του Γενεθλίου της Θεοτόκου. Ένας ναός που επιβάλλεται με την ταπεινότητα ως προς την αρχιτεκτονική. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα λιτή στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, το ξυλόγλυπτο τέμπλο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον με την συμμετρική σύνθεση δύο σκαλιστών αντωπών δρακόντων από τα στόματα των οποίων ξεπηδούν οι Ευαγγελιστές εν μέσω φλογών. Το τέμπλο συνδυάζει τοπικά «αρχαία» στοιχεία με νεωτεριστικές μπαρόκ επιδράσεις ενταγμένων σε μία ευκρινή βάση τους μορφή όπως ανιχνεύονται στη μεταβυζαντινή ζωγραφική των βαλκανικών χωρών. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εικόνες του 1834 και του 1850. Οι εικόνες του Αϊ Γιώργη είναι δίγλωσσες σε Ελληνική και Κυριλλική γραφή. Το στυλ των εικόνων της Παναγιάς της βρεφοκρατούσας, του Χριστού και του Αγ. Προδρόμου, παραπέμπουν σε Ρωσικά αντίστοιχα. Από την άλλη ο ταπεινός και χαμηλός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, πιθανότατα από τις αρχές του 18ου αιώνα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την εκκλησιαστική αρχιτεκτονική κατά την εποχή και κοσμείται με θαυμάσιες φορητές εικόνες του 18ου και 19ου αιώνα, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι παλιές ρώσικες δεσποτικές εικόνες, που σήμερα βρίσκονται στον πρόναο.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Σουφλίου
Λυκόφως Έβρου

Το Λυκόφως είναι χωριό του Νομού Έβρου, το οποίο ανήκει στον Δήμο Σουφλίου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011) είναι 366 κάτοικοι, ενώ το μεσοσταθμικό υψόμετρο είναι 18 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το χωριό είναι κτισμένο πλάι στην εθνική οδό, 8 χιλιόμετρα νότια του Σουφλίου και στη ρίζα των τελευταίων υψωμάτων της Ροδόπης.

Ιστορία 
Οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.Οφείλει το όνομά του στο γεγονός οτι εξαιτίας των υψωμάτων τα οποία βρίσκονται στα δυτικά του χωριού ο ήλιος φαίνεται να δύει νωρίτερα απο την πραγματική ώρα της δύσης του,προσδίδοντας στο χωριό ένα παρατεταμένο λυκόφως ,δηλαδή το διάστημα απο τη φαινομενική δύση του ήλιου μέχρι να νυχτώσει. Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Στην πηγή Ανάβρας σώζονται τα ίχνη μιας παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, το ιερό της οποίας είναι σκαμμένο στη βραχώδη πλαγιά του λόφου. Στις πέτρινες όχθες του ποταμού φαίνονται λαξευμένοι αρχαίοι τάφοι, κάτω από τις σκιές των πεύκων. Στα γύρω υψώματα βρέθηκαν σαρκοφάγοι της Ρωμαϊκής εποχής.Το κατάφυτο της περιοχής και το υγιεινό κλίμα, ευνόησαν να γίνουν εδώ κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις. Στους καταπράσινους λόφους λειτουργεί ένας όμορφος κατασκηνωτικός χώρος για τους λάτρεις της φύσης. Από δω, ξεκινά στενός δρόμος ανάμεσα στο πυκνό δάσος και με υπέροχη διαδρομή, καταλήγει στο Μοναστήρι της Δαδιάς.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Έβρου
Δήμος Σουφλίου
Αγγλικό κόρνο

Το αγγλικό κόρνο ή κορ ανγκλέ είναι ξύλινο πνευστό μουσικό όργανο. Είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο όμποε (15 πόντους μακρύτερο) με πιο βαθύ ήχο. Είναι  όργανο με διπλή γλωττίδα, που είναι στερεωμένη πάνω σε έναν κοντό, λυγισμένο συνδετήρα. Ο λυγισμένος συνδετήρας βοηθάει τον εκτελεστή να κρατάει το όργανο σε αναπαυτική θέση για τα χέρια. Έχει τον ίδιο αριθμό οπών και τους ίδιους δακτυλισμούς με το όμποε, έτσι ώστε να μπορεί ο ίδιος εκτελεστής να παίζει εξίσου εύκολα και τα δύο όργανα. Η καμπάνα του έχει βολβοειδές σχήμα, με ένα μάλλον μικρό άνοιγμα, και σε αυτό οφείλεται το χαρακτηριστικό του ηχόχρωμα, που είναι πιο μαλακό, πιο βελούδινο και μελαγχολικό από του όμποε.

Ετυμολογία
Κατά τα φαινόμενα η ονομασία του οργάνου είναι μάλλον παραπλανητική· το αγγλικό κόρνο δεν σχετίζεται ούτε με την Αγγλία, ούτε με το παρώνυμο (γαλλικό) κόρνο της οικογένειας των χάλκινων πνευστών. Αντίθετα, το αγγλικό κόρνο έλκει την καταγωγή του από τη Σιλεσία, όπου περί το 1720 προστέθηκε η βολβοειδής καμπάνα σε ένα άλλο παρόμοιου τύπου όργανο, ένα κυρτού σχήματος όμποε ντα κάτσια. Το εν λόγω πνευστό, όπως και το συγγενικό τενόρο όμποε (γαλλ. taille de hautbois) διαθέτουν ανοιχτή καμπάνα, θυμίζοντας εν πολλοίς μεσαιωνικές αγιογραφίες, όπου απεικονίζονται άγγελοι να παίζουν το λεγόμενο κέρας. 

Το αγγελικό κόρνο παραφράστηκε στις γερμανόφωνες χώρες ως engellisches Horn, το οποίο στην καθομιλουμένη των μέσων γερμανικών (Mittelhochdeutsch) σημαίνει εξίσου αγγλικό —εξ' ου και προέκυψε η καθιερωμένη του ονομασία. Το νεότευκτο όργανο εκτόπισε το όμποε ντα κάτσια (στα ελληνικά κατά λέξη κυνηγετικό όμποε) περί τα 1760, διατηρώντας παράλληλα το βολβοειδές του άκρο. 

Η δε θεωρία πως ο όρος anglais είναι παραφθορά της μέσης γαλλικής λέξης anglé (γωνιώδης) έχει προ πολλού καταρριφθεί, καθώς η χρήση του όρου cor anglé δεν απαντάται πριν τον 19ο αιώνα. Το σύγχρονο αγγλικό κόρνο, το οποίο όντως διαθέτει κυρτό (γωνιώδες) επιστόμιο, εμφανίζεται τακτικά σε ορχηστρικές παρτιτούρες από τα μέσα του 18ου αιώνα, συνήθως με το ιταλικό του όνομα corno inglese.

Παραπομπές

Ξύλινα πνευστά μουσικά όργανα
Κτίρια της Ιταλικής Περιόδου στη Ρόδο

Από τις 5 Μαϊου του 1912 μέχρι τον Ιούλιο του 1923, έχουμε στα Δωδεκάνησα την Πρώτη Ιταλική Περίοδο. Με τη Συνθήκη της Λωζάννης, 24 Ιουλίου 1923, αρχίζει η δεύτερη ιταλική Περίοδος των νησιών της Δωδεκανήσου.Τα περισσότερα κτίρια στη Ρόδο και στα Δωδεκάνησα χτίστηκαν επί Διοικήσεως Μάριο Λάγκο (Mario Lago), με την Πολιτική του Λίθου που ήθελε να εφαρμόσει στα ελληνικά νησιά. Το κτίριο της νομαρχίας στη Ρόδο το σχεδίασε ο Φλορεστάνο Ντε Φάουστο (Florestano de Fausto) στα 1927. Ο Ναυτικός Όμιλος Ρόδου σχεδιάστηκε από τον R. Petracco (Πετράκκο) στα 1930. Το σημερινό κτίριο της Ακαδημίας, το σχεδίασε ο Αρχιτέκτονας Φλορεστάνο Ντε Φάουστο (1924-1925). Το μεγάλο ξενοδοχείο των Ρόδων, σχεδιάστηκε από το Φλορεστάνο Ντι Φάουστο και άλλους. Στο σημερινό Ταχυδρομείο στο Μανδράκι της Ρόδου, παλιό οθωμανικό οίκημα, εργάστηκε επίσης ο Ντι Φάουστο στα 1928. Το σημερινό οίκημα του ΕΛΛΗ, τότε La Ronda, το επιμελήθηκε ο Μπερναμπίτι (Bernabitti). Η καθολική εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου σχεδιάστηκε στα 1939 επίσης από τον Μπερναμπίτι. Το ξενοδοχείο του Προφήτη Ηλία από τον Πετράκκο, στα 1926-1928. Το σημερινό Ακταίον, παλιό οθωμανικό οίκημα, πήρε την τελική διαμόρφωσή του από τον Ντι Φάουστο το 1936. Η Τράπεζα Ελλάδος στο Μαντράκι σχεδιάστηκε από τον B. Accolti, στα 1930. Το ξενοδοχείο Θέρμαι, σχεδιάστηκε από τον Πετράκκο. Το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου, Theatro Puccini, από τον Μπερναμπίτι στα 1937. Ο Ευαγγελισμός από τον Ντι Φάουστο στα 1925, όπως και τα γραφεία της Μητροπόλεως σήμερα. Το σημερινό Πανεπιστήμιο ήταν το Στρατόπεδο Regina, σχεδιάστηκε από τον Ντι Φάουστο. Το παλιό νοσοκομείο της Ρόδου, Regina Elena, σχεδιάστηκε, στα 1926, από τον αρχιτέκτονα C. Buscaglione.

Ροδος
Κτίρια και κατασκευές στη Ρόδο
Σταθμός Λευκοθέας Σερρών

Ο Σταθμός Λευκοθέας είναι πεδινό χωριό του νομού Σερρών. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις νότιες παρυφές του Μενοίκιου όρους σε υψόμετρο 30 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έως το 2009 αποτελούσε τμήμα του Δήμου Αλιστράτης. Έκτοτε ανήκει διοικητικά στον καλλικρατικό δήμο Νέας Ζίχνης. Από το χωριό διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκη - Κωνσταντινούπολη, ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται ο Αγγίτης ποταμός. Οι κάτοικοί του προέρχονται από τα χωριά Λευκοθέα και Κρυοπηγή, δύο ερειπωμένοι πλέον οικισμοί που βρίσκονται ψηλότερα και βορειότερα του σημερινού χωριού, και λίγοι από το Μανδήλι. Οι κάτοικοί της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 295.

Κοινότητα

Ιστορικά στοιχεία
Δύο περίπου χιλιόμετρα δυτικά της Λευκοθέας, συγκεκριμένα στο λόφο «Κλίτσα», μαρτυρείται η ύπαρξη αρχαίου οικισμού, που ανήκε στη φυλετική περιοχή της Οδομαντικής. Στο λόφο σώζονται ερείπια κάστρου, ενώ στους γύρω λόφους βρέθηκαν αρχαίοι τάφοι (που περιείχαν νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου) και λίγο νοτιότερα διακρίνονταν τμήματα αρχαίου λιθόστρωτου δρόμου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Νέας Ζίχνης
Περιχώρα Δράμας

Η Περιχώρα είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Περιχώρα στους ανατολικούς πρόποδες του Μενοίκιου όρους, σε υψόμετρο 190 μέτρων σε απόσταση 15 χλμ. ΝΔ. από την Δράμα και 18 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Προσοτσάνη (έδρα δήμου). Οι κάτοικοί της είναι πρόσφυγες (105 οικογένειες - 379 άτομα) από τη Θράκη, τη Μικρά Ασία και τη Μαύρη Θάλασσα που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή με την ανταλλαγή πληθυσμών. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως Γκουλάκι το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αλιστράτης. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 μετονομάστηκε σε Περιχώρα και το 1934 με το ΦΕΚ 131Α - 16/04/1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας  κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Άγιο Μηνά αποτελούν την τοπική κοινότητα Περιχώρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιταγρών του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 185 κατοίκους ενώ ως οικισμός 181.

Κοντά στον οικισμό βρίσκεται η γυναικεία  Μονή του Αγίου Μηνά η οποία εορτάζει στις 11 Nοεμβρίου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Προσοτσάνης
Green Bullfrog

Οι Green Bullfrog είναι το συγκρότημα που δημιούργησε ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ (Deep Purple, Rainbow, Blackmore's Night) για να ηχογραφήσουν τον ομώνυμο δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου το 1972 από την "Decca" στην Αμερική και την "MCA" στην Ευρώπη, ενώ εκδόθηκε και σε CD  το 1991 με τρία επιπλέον τραγούδια.
Η ιδέα για το project ήταν του μουσικού παραγωγού Ντέρεκ Λώρενς, ο οποίος είχε δουλέψει στο παρελθόν με το συγκρότημα στο οποίο έπαιζε τότε ο Μπλάκμορ, τους Deep Purple. Το κομμάτι "Bullfrog", είναι παρόμοιο με το τραγούδι "Jam Stew" το οποίο είχε ηχογραφηθεί αλλά δε συμπεριλήφθηκε στο δίσκο των Deep Purple, Deep Purple in Rock, ενώ τα υπόλοιπα κομμάτια περιείχαν αρκετές διασκευές αλλά και δικές τους συνθέσεις, με κύριο χαρακτηριστικό το μπλουζ ροκ στυλ.
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν ήταν οι εξής:
 Ρίτσι Μπλάκμορ - "Boots" (κιθάρα)
 Ίαν Πέις - "Speedy" (τύμπανα)
 Τόνι Άστον - "Bevy" (πλήκτρα)
 Τζιμ Σάλιβαν - "Boss" (κιθάρα)
 Μάθιου Φίσερ - "Sorry" (πλήκτρα)
 Τσας Χότζες - "Sleepy" (φωνητικά)
 Άλμπερτ Λι - "Pinta" (κιθάρα)
 Ερλ Τζόρνταν - "Jordan" (φωνητικά)
 Ροντ Αλεξάντερ - "Vicar" (κιθάρα, φωνητικά)

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε διάφορα χρονικά διαστήματα, τον Φεβρουάριο, τον Απρίλιο και το Μάιο του 1970. Τα τραγούδια του ήταν τα εξής:
1. Bullfrog (Lawrence) - 7:14
2. Walk a mile in my shoes (South) - 3:48
3. My baby left me (Crudup) - 3:19
4. Makin' time (Pickett/Philips) - 3:01
5. Lawdy Miss Clawdy (Price) - 3:17
6. I'm a free man (Klingman) - 4:38
7. Lovin' you is good for me baby (Lawrence/Corlett/Hutton) - 4:54
8. I want you (White) - 3:53

Πηγές
 Martin Leedham review, Μάρτιος 2011
 www.thehighwaystar.com 
 Allmusic 

Deep Purple
Αγγλικά rock συγκροτήματα
Αμυγδαλεώνας

Ο Αμυγδαλεώνας είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Καβάλας, της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Βρίσκεται σε απόσταση 7 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης της Καβάλας. Η κωμόπολη, μέσω του οικισμού Σταυρού, ο οποίος δημιουργήθηκε από κατοίκους του πρώην οικισμού Κόκκαλα, αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο και προάστιο της πόλης της Καβάλας. Βρίσκεται πάνω στο ορεινό πέρασμα από τα τενάγη των Φιλίππων προς την Καβάλα, ανάμεσα στα όρη Σύμβολο και Καστανιές.

Στην κωμόπολη λειτουργεί δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο, ενώ στα βορειοδυτικά του βρίσκεται το αεροδρόμιο της Πολεμικής Αεροπορίας. Δυτικά της κωμόπολης βρίσκεται το δάσος του Αμυγδαλεώνα, ένα από τα 19 αισθητικά δάση της Ελλάδας.
Η τοπική κοινότητα Αμυγδαλεώνα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 15,213 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Ιστορία
Επί Τουρκοκρατίας ονομάζονταν Μαδεμλί ή Μπαντέμ Τσιφλίκι και κατοικούνταν κυρίως από μουσουλμάνους.

Τη νύχτα της 5ης προς 6η Ιουλίου 1917, ελαβε χώρα μεταξύ των οικισμών Δάτο και Αμυγδαλεώνας των Φιλίππων, το μαρτύριο του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Γερμανού Σακελλαρίδη, ο οποίος κατακρεουργήθηκε και απαγχονίστηκε από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό.

Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης οι μουσουλμάνοι κάτοικοι προσέφυγαν στην Τουρκία και στον Αμυγδαλεώνα εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία και τον Πόντο.

Αθλητισμός
Ο Αμυγδαλεώνας διαθέτει χώρους άθλησης, όπως το Κλειστό Γυμναστήριο και το Δημοτικό Γήπεδο, στους οποίους, εκτός από αθλητικά γεγονότα, πραγματοποιούνται και άλλες δράσεις.

Το ποδοσφαιρικό σωματείου της περιοχής, Γ.Π.Σ. Δόξα Αμυγδαλεώνα, ιδρύθηκε το 1947. Την περίοδο 1998–99, το ανδρικό τμήμα κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Καβάλας.

Το 2012 ιδρύθηκε το σωματείο των βετεράνων ποδοσφαιριστών της Δόξας Αμυγδαλεώνα, το οποίο από την ίδρυσή του, μέχρι σήμερα συνεχίζει να δίνει φιλικούς και φιλανθρωπικούς αγώνες με ομάδες βετεράνων σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό,προάγοντας το ''ευ αγωνίζεσθαι'' και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Ακόμη, στο Σταυρό Αμυγδαλεώνα εδρεύει η Ακαδημία Ποδοσφαίρου «Ελπίδες» Καβάλας, η οποία, με έτος ίδρυσης το 1993, αποτελεί την παλαιότερη ακαδημία ποδοσφαίρου στο νομό Καβάλας. Το 1999 ιδρύθηκε η Σχολή Ποδοσφαίρου Γαλαξίας η οποία το 2009 συγχωνεύθηκε με τις Ελπίδες.

Υπάρχει επίσης ο Α.Ο. Αμυγδαλεώνα (Σάρισα) που ιδρύθηκε το 1983 και δραστηριοποιείται στο άθλημα της πετοσφαίρισης. Τα τμήματα του συλλόγου μετέχουν στα πρωταθλήματα της ΕΣΠ Θράκης - Ανατολικής Μακεδονίας.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κωμοπόλεις του νομού Καβάλας
Δήμος Καβάλας
Βραχόβιτσε

Το Βραχόβιτσε είναι ένα χωριό στην περιοχή Όλομουτς της Τσεχικής Δημοκρατίας, κοντά στο Πρόστεγιοφ. Έχει 3.400 περίπου κατοίκους.

Γεωγραφία της Τσεχίας
Πίτερ Χιγκς

Ο Πίτερ Χίγκς (Peter Higgs) είναι Βρετανός φυσικός. Γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1929 στην περιοχή Έλσουϊκ του Νιούκαστλ, στην Αγγλία.
Το διδακτορικό του (1954) είχε θέμα: «Μερικά προβλήματα στις μοριακές ταλαντώσεις» και ήταν αυτό που τον ώθησε στη μελέτη
της εφαρμογής των αρχών συμμετρίας σε φυσικά συστήματα.

Το 1964 δημοσίευσε δύο εργασίες του στο περιοδικό Physical Rev. Letters, για τον μηχανισμό του αυθόρμητου σπασίματος 
της συμμετρίας, εξηγώντας με αυτόν,τον τρόπο που θα μπορούσαν να αποκτήσουν μάζα τα σωματίδια, που αναφέρονται στο 
καθιερωμένο πρότυπο.

Ο μηχανισμός αυτός προβλέπει την ύπαρξη ενός μποζονίου,του οποίου οι διακυμάνσεις πεδίου είναι αυτές που γεννούν τη μάζα όλων των σωματιδίων που συνδέονται με αυτό. Το σωματίδιο αυτό δεν είχε ανιχνευθεί πειραματικά μέχρι τώρα. Τα τελευταία πειραματικά δεδομένα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για την εύρεση του σωματιδίου.

Το 2013 τιμήθηκε με Νόμπελ Φυσικής από κοινού με το Βέλγο Φρανσουά Ανγκλέρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Higgs Centre for Theoretical Physics
 Google Scholar List of Papers by PW Higgs
 Προφίλ του επιστήμονα στο BBC
 The god of small things - An interview with Peter Higgs in The Guardian
 Peter Higgs: the man behind the boson - An article in the PhysicsWeb about Peter Higgs
 My Life as a Boson - A Lecture by Peter Higgs available in various formats
 Physical Review Letters - 50th Anniversary Milestone Papers
 In CERN Courier, Steven Weinberg reflects on spontaneous symmetry breaking
 Physics World, Introducing the little Higgs 
 History of Englert-Brout-Higgs-Guralnik-Hagen-Kibble Mechanism on Scholarpedia
 «I wish they hadn't dubbed it "The God Particle"» Συνέντευξη με τον Πίτερ Χιγκς

Βρετανοί φυσικοί
Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Άγγλοι άθεοι
Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Φυσική παρατήρηση

Μία από τις βασικές εφαρμογές παρατήρησης που ακολουθείται τόσο στις έρευνες των Θετικών επιστημών όσο και των Συμπεριφορικών επιστημών, σε αντίθεση με την εργαστηριακή ή αναλογική παρατήρηση είναι η λεγόμενη φυσική παρατήρηση καλούμενη επίσης και νατουραλιστική παρατήρηση. Πρόκειται για την παρατήρηση ενός αντικειμένου, ή κατάστασης, ή συμβάντος που υφίσταται ή συμβαίνει όπως συμβαίνει μέσα στη φύση χωρίς καμία παρεμβολή ή χειραφέτηση εκ μέρους του παρατηρητή - ερευνητή.

Η Φυσική παρατήρηση είναι η πλέον διαδεδομένη μέθοδος έρευνας του ζωικού και φυτικού βασιλείου, η οποία και αποκαλύπτει ιδιαίτερα συγκινησιακά δεδομένα της ίδιας της φύσης. Η παρατήρηση αυτή απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή εκ μέρους του παρατηρητή έτσι ώστε η παρουσία του να μη δημιουργήσει καμία παρεμβολή στο παρατήρημα. Επειδή αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο τις περισσότερες φορές η χρήση τηλεχειριζόμενων ή αυτογραφικών μέσων καθίσταται επιτακτικά αναγκαία, όπως εγκατάσταση καλυμμένων μικροφώνων, φωτογραφικών ή μαγνητοσκοπικών συσκευών κ.λπ., ανεξάρτητα και μέτρων ακόμα ασφαλείας που θα πρέπει να ληφθούν. Δεν είναι όμως και σπάνιες οι περιπτώσεις εκείνες που επιζητείται προηγουμένως η εξοικείωση του παρατηρητή από το παρατηρούμενο ζώο που όμως είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες, όπως για παράδειγμα μπορεί να κάνει ένας μελισσοκόμος στα μελίσσια του. Απώτερος σκοπός αυτής της μεθόδου είναι η εκ του φυσικού ύψωση της εγκυρότητας και της αξιοπιστίας της έρευνας και των εξ αυτής δεδομένων της, κατά τη σύνταξη της σχετικής αναφοράς.

Η Φυσική παρατήρηση σε συμπεριφορικές έρευνες απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη προσοχή εκ μέρους του παρατηρητή που θα πρέπει να σεβαστεί ηθικές αρχές, εθνότητα, έθιμα, θρησκευτικές πεποιθήσεις κ.λπ., λαμβάνοντας επιπρόσθετα διακριτικά μέτρα. Επί προσωπικής έρευνας αν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν όργανα, π.χ. μαγνητόφωνο, βιντεοκάμερα κ.λπ. αυτά θα πρέπει να δηλωθούν προηγουμένως στον παρατηρούμενο και να συναινέσει, που υποχρεωτικά θα πρέπει να γίνει μνεία στη σχετική αναφορά της παρατήρησης.

Εκπληκτικές φυσικές παρατηρήσεις του ζωικού και φυτικού βασιλείου διενεργούν σήμερα σπουδαία ερευνητικά κέντρα καθώς και υπηρεσίες, εκδοτικοί οίκοι όπως η Εθνική Γεωγραφική Υπηρεσία των ΗΠΑ κ.ά. Στις φυσικές παρατηρήσεις περιλαμβάνονται και εκείνες άμεσες ή έμμεσες της Αστρονομίας, Μετεωρολογίας, Ωκεανογραφίας, Υδρογραφίας, Ηφαιστειολογίας, Γεωθερμίας, Σεισμολογίας κ.ά.

Πηγές 
 Θρασ. Μπέλλας "Η Έρευνα στις Επιστήμες της Συμπεριφοράς" - Αθήνα 1977. τομ.1ος, σελ.53.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Cherry, Kendra: Τι είναι Νατουραλιστική παρατήρηση;
 "Ψυχολογία 202Q Lab": Νατουραλιστική Παρατήρηση, Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ.

Νατουραλισμός
Συμπεριφορισμός
Ιδιοτιμή

Ιδιοτιμή ενός γραμμικού μετασχηματισμού  είναι η μεταβολή στο μέτρο (πιθανόν και στη φορά) ενός διανύσματος, το οποίο κάτω από τον μετασχηματισμό  παραμένει αναλλοίωτο ως προς τη διεύθυνση.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ 

Αν ο  είναι ένας  πίνακας, τότε ένα μη μηδενικό διάνυσμα  στο  ονομάζεται ιδιοδιάνυσμα του  αν το  είναι βαθμωτό πολλαπλάσιο του .

Δηλαδή, αν για κάποια βαθμωτή τιμή  ισχύει:

τότε η βαθμωτή τιμή  ονομάζεται ιδιοτιμή του  και λέμε ότι το  είναι ιδιοδιάνυσμα του  που αντιστοιχεί στην .

Γραμμική άλγεβρα
Περδίκκας Κοζάνης

Ο Περδίκκας είναι κωμόπολη του δήμου Εορδαίας, της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης. Βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ. βόρεια της Πτολεμαΐδας και 34 χλμ. βόρεια της Κοζάνης.

Ένα χλμ. βόρεια του Περδίκκα, στη θέση Άσπρος Κάμπος υπάρχουν τα ερείπια αρχαίου οικισμού του 1ου αιώνα μ.Χ. γνωστού με την ονομασία "Άσπρη Πολιτεία". Οι κάτοικοί του εγκατέλειψαν τον παλιό οικισμό και εγκαταστάθηκαν στο σημερινό, πιθανόν λόγω κάποιου λοιμού. Κατά την Τουρκοκρατία το χωριό ήταν γνωστό με το όνομα Ναλμπάν Κιοΐ ή Ναλμπάνκι, δηλαδή χωριό πεταλωτών. Οι Οθωμανοί που εγκαταστάθηκαν στο χωριό ανάγκασαν πολλούς Έλληνες κατοίκους να καταφύγουν στα γύρω ορεινά. Γύρω στο 1600 ο Οθωμανός περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή το περιγράφει με 150 οικίες, τζαμί, λουτρό και χάνι. Το 1905 λειτουργούσε Ελληνικό δημοτικό σχολείο με 42 μαθητές. Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης αποχώρησαν οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του. Στους ντόπιους προστέθηκαν και πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, στις 16 Οκτωβρίου του 1912 σημειώθηκε η κρίσιμη Μάχη του Ναλμπανκίου, όπου διακρίθηκαν εκτός από τον Ελληνικό Στρατό και πολλοί κάτοικοι του Περδίκκα. Σε ανάμνηση έχει στηθεί μνημείο για τους 5 αξιωματικούς και 51 οπλίτες που σκοτώθηκαν στη μάχη. Το χωριό μετονομάστηκε το 1928 προς τιμή του Μακεδόνα ευγενή Περδίκκα, επίγονου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Δυτικά του Περδίκκα βρίσκεται το Φράγμα Περδίκκα με την ομώνυμη τεχνητή λίμνη που κατασκευάστηκε την περίοδο 1962 - 1964 από τη Γερμανική κυβέρνηση με χρήματα των πολεμικών αποζημιώσεων. Ο χείμαρρος του Περδίκκα πηγάζει από το Άσκιο και καταλήγει στον Εορδαϊκό ποταμό που χύνεται στη Βεγορίτιδα. Το Αθλητικό σωματείο Δόξα Περδίκκα συμβάλλει τα μέγιστα στην αθλητική και πολιτιστική δραστηριότητα των κατοίκων. Σήμερα, στον Περδίκκα λειτουργεί δημοτικό και γυμνάσιο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία αλλά πολλοί απασχολούνται στα ορυχεία και τους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς της ΔΕΗ. Κάθε χρόνο διοργανώνονται τα Περδίκκεια, που αποτελούν τη μεγαλύτερη αθλητικο-πολιτιστική εκδήλωση της Δυτικής Μακεδονίας. Στον Περδίκκα λειτουργεί επίσης το Ανθρωπολογικό Μουσείο Περδίκκα, όπου στεγάζεται και το καλύτερα διατηρημένο απολίθωμα του προϊστορικού ελέφαντα, στην Ευρώπη.

Εξέλιξη πληθυσμού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Εορδαίας