joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αεροπειρατεία στην Πτήση 840 της TWA

Η TWA Πτήση 840 (TWA Flight 840) ήταν μια πτήση της αεροπορικής εταιρείας Trans World Airlines  (TWA), από το Διεθνές Αεροδρόμιο Λεονάρντο Ντα Βίντσι - Φιουμιτσίνο στη Ρώμη, Ιταλία προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίβ, Ισραήλ, στην οποία έγινε αεροπειρατεία στις 29 Αυγούστου 1969. Δεν υπήρξαν τραυματισμοί ή θάνατοι, παρόλο που το αεροσκάφος είχε φθαρεί σημαντικά και κρατήθηκαν δύο όμηροι επί δύο μήνες.

Ιστορικό
Τον Αύγουστο του 1969, οι ηγέτες της αριστερής πτέρυγας της Παλαιστινιακής οργάνωσης «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP)» έμαθαν ότι ο Γιτζάκ Ράμπιν, ο Πρεσβευτής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε προγραμματιστεί να επιβαίνει σε μια πτήση της Trans World Airlines (TWA) Ρώμη-Αθήνα-Τελ Αβίβ. Στα τέλη εκείνου του μήνα (στις 29) δύο μαχητές οι Leila Khaled και Salim Issawi, έκαναν αεροπειρατεία στο αεροσκάφος.

Επακόλουθο
Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, παρ'όλα αυτά, δεν επέβαινε ο Ράμπιν (Rabin). Οι αεροπειρατές υποχρέωσαν τους πιλότους να προσγειώσουν το αεροσκάφος στο Διεθνές Αεροδρόμιο Δαμασκού στη Συρία. Εκκένωσαν το αεροσκάφος, ένα Boeing 707 και ανατίναξαν το ρύγχος του αεροσκάφους. Οι Συριακές Αρχές συνέλαβαν τους αεροπειρατές και αμέσως απελευθέρωσαν τα 12 μέλη του πληρώματος και τους 95 επιβάτες, διατηρώντας αρχικώς έξι Ισραηλινούς επιβάτες. Από αυτούς, οι τέσσερις απελευθερώθηκαν στις 30  Αυγούστου. Οι εναπομείναντες δύο Ισραηλινοί επιβάτες απελευθερώθηκαν τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, εις αντάλλαγμα με 71 στρατιώτες της Συρίας και της Αιγύπτου οι οποίοι απελευθερώθηκαν από το Ισραήλ. Οι δύο Παλαιστίνιοι αεροπειρατές απελευθερώθηκαν δίχως κατηγορίες περί τα μέσα Οκτωβρίου.

Συνέπειες
Το αεροσκάφος επέστη ζημία $4 εκατομμυρίων. Η Boeing επιδιόρθωσε το αεροσκάφος, προσαρμόζοντας το τμήμα του ρύγχους του αεροσκάφους, το παρέκκλινε από τη γραμμή παραγωγής στο Renton και το εξόπλισε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του αεροσκάφους. Το αεροσκάφος κατεγράφη εκ νέου με στοιχεία νηολογίου N28714 και επέστρεψε στην κυκλοφορία. Το Μάρτιο 1980 το αεροσκάφος αποσύρθηκε από την υπηρεσία και πέταξε στην αεροπορική βάση Davis-Monthan Air Force Base, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως ανταλλακτικά για τον ιπτάμενο στόλο των βυτιοφόρων καυσίμων KC-135 Stratotanker της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Τα στοιχεία νηολογίου του αεροσκάφους ακυρώθηκαν το Μάρτιο του 1984.

Δείτε επίσης
 Πτήση TWA 840 (βομβιστική επίθεση)
 Πτήση TWA 841 (1974)

Παραπομπές 

Αεροπειρατεία
Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στη Συρία
Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Δημήτριος Ντάγγας

Ο Δημήτριος Γ. Ντάγγας (1905  - 15 Ιανουαρίου 2002) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής.

Βιογραφία

Πολιτική σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε το 1905, σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στον Πειραιά. Πολιτεύτηκε με επιτυχία για πρώτη φορά το 1950 με την Αριστερά και εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με τη Δημοκρατική Παράταξη. Επανεξελέγη βουλευτής Β΄ Πειραιώς το 1961 και το 1963 με την Ένωση Κέντρου.

Ήτα επίσης πρόεδρος της Εθνικής Μνημοσύνης και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Βορειοηπειρωτών.

Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στο Μανχάταν των ΗΠΑ στις 15 Ιανουαρίου 2002 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά στον Αρχιεπισκοπικό Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νέα Υόρκη. Η ταφή του έγινε στις 18 Ιανουαρίου στο νεκροταφείο της Κηφισιάς.

Οικογένεια 
Ο γιος του  Γεώργιος Ντάγγας, είναι σήμερα διακεκριμένος επιστήμονας στα νοσοκομεία του Μανχάταν και πραγματοποιεί επεμβάσεις στην καρδιά με τη χρήση της τεχνολογίας για κλείσιμο των οπών στην καρδιά χωρίς επέμβαση. Είχεεπίσης μία κόρη, τη Ρωξάνη.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη
Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Βουλευτές Β' Πειραιά
Τζέις Νόρμαν

Ο Τζέις Νόρμαν Jace Norman, 21 Μαρτίου 2000) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός από την τηλεοπτική σειρά του Nickelodeon, Χένρι ο επικίνδυνος, στο ρόλο του Χένρι Χαρτ/Κιντ Ντέιντζερ.

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή

Ο Νόρμαν γεννήθηκε στο Κόραλες του Νέου Μεξικού. Όταν ήταν οκτώ (8) χρονών μετακόμισε στη Νότια Καλιφόρνια. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό ονόματι Ξάντερ. Επίσης, ο Νόρμαν έχει δυσλεξία

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βραβεία και απονομές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η επίσημη ιστοσελίδα του Τζέις Νόρμαν
Ο Τζέις Νόρμαν στο Internet Movie Database

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Σιν Μπετ

Η Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας (εβραϊκά: שירות הביטחון הכללי, Sherut haBitaẖon haKlali, αραβικά: جهاز الأمن العام), περισσότερο γνωστή με το ακρωνύμιο Σαμπάκ (εβραϊκά: שב"כ, αραβικά: شاباك, αγγλικά: ISA) ή Σιν Μπετ (από τα δύο πρώτα εβραϊκά γράμματα της σύντμησης του ονόματος), είναι η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ (παρόμοια με τη βρετανική MI5 ή το αμερικανικό FBI). Το σύνθημά της είναι Μαγκέν βεΛό Γιερα'έ (מגן ולא יראה), που σημαίνει «αμυνόμενος που δεν πρέπει να φανεί» ή «η αόρατη ασπίδα».

Είναι μία από τις τρεις κύριες οργανώσεις της ισραηλινής κοινότητας υπηρεσιών πληροφοριών, παράλληλα με την Αμάν (στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών) και τη Μοσάντ (μυστική υπηρεσία εξωτερικών).

Οργάνωση 
Η Σιν Μπετ πιστεύεται ότι έχει τρεις επιχειρησιακές πτέρυγες:

 Το Τμήμα Αραβικών Υποθέσεων: υπεύθυνο κυρίως για αραβικές δραστηριότητες που σχετίζονται με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο Ισραήλ, τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.
 Το Τμήμα μη Αραβικών Υποθέσεων: υπεύθυνο για μη αραβικά θέματα ασφάλειας και τη συνεργασία με ξένους οργανισμούς ασφάλειας, αφορούσε στο παρελθόν υποθέσεις σχετικές με το ανατολικό μπλοκ.
 Το Τμήμα Προστασίας Ασφάλειας: υπεύθυνο για την προστασία των φυσικών προσώπων υψηλής αξίας και σε περιοχές της χώρας, όπως κυβερνητικοί αξιωματούχοι, πρεσβείες, αεροδρόμια, και ερευνητικές εγκαταστάσεις.

Παρά το γεγονός ότι είναι υπηρεσία ασφαλείας, δεν αποτελεί μέρος του ισραηλινού υπουργείου άμυνας, ενώ ο επικεφαλής λογοδοτεί απευθείας στον πρωθυπουργό του Ισραήλ.

Καθήκοντα και ρόλοι 
Τα καθήκοντα της Σιν Μπετ αφορούν θέματα κρατικής ασφάλειας, αποκαλύψεις σχετικές με περιπτώσεις τρομοκρατίας, ανάκριση υπόπτων για τρομοκρατία, παροχή απόρρητων πληροφοριών για τις αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, αντικατασκοπία, μέσα προσωπικής ασφάλειας των ανωτέρων δημοσίων υπαλλήλων, εξασφαλίζοντας παράλληλα προστασία σε σημαντικές υποδομές και κυβερνητικά κτίρια, όπως και η διαφύλαξη ισραηλινών αεροπορικών εταιρειών και πρεσβειών στο εξωτερικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε επίσης 
 ΜΙ5
 FBI

Υπηρεσίες Πληροφοριών
Ισραήλ
Κανέλλος Λάλος

Ο Κανέλλος Λάλος (Βλόγγος Αρκαδίας, 1949), είναι Έλληνας μηχανικός και πρώην βουλευτής.

Βιογραφία
Ο Κανέλλος Ιωάννη Λάλος, γεννήθηκε το 1949 στο Βλόγγο Αρκαδίας, ορεινό χωριό του Δήμου Δημητσάνας. Από παιδί εγκαταστάθηκε στο Κερατσίνι και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο στη Δραπετσώνα. Είναι πτυχιούχος Πολιτικός Μηχανικός. Επίσης, ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Κερατσινίου, εκπόνησε και υλοποίησε  σειρά μελετών σε έργα ανάπλασης του Δήμου. Επί 40 χρόνια ανέπτυξε σημαντικές κοινωνικές δραστηριότητες και έχει στο ενεργητικό του έντονη συγγραφική δράση με πολλά άρθρα και δημοσιεύσεις. Είναι παντρεμένος και έχει δυο παιδιά. Επίσης είναι πρόεδρος της “Αδελφότητας Βλογγαίων”.

Πολιτική & κοινωνική δράση
Από τα νεανικά του χρόνια πίστευε στη συμμετοχή και την οργανωμένη πάλη. Το 1975 εντάσσεται στο ΠΑΣΟΚ και συμμετέχει στον αγώνα του Ανδρέα Παπανδρέου για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα. 
Με πρωτοβουλίες του Κανέλλου Λάλου επανιδρύθηκαν 3 σύλλογοι, των οποίων την λειτουργία είχε σταματήσει η Χούντα των Συνταγματαρχών, στους οποίους χρημάτισε και πρόεδρος:
 Τον ”Εξωραϊστικό Σύλλογο Χαραυγής”, 
 Τον “Αθλητικό Όμιλο Χαραυγής” και 
 Τον “Γυμναστικό Σύλλογο Κερατσινίου”.

Το 1982 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος στο Κερατσίνι με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, της ΕΔΑ και του ΚΚΕ εσωτερικού. Ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, επί 8 χρόνια, προώθησε την συνεργασία των δημοκρατικών δυνάμεων στον Δήμο και στις Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1990 συμμετείχε στο κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ με υποψήφιο Δήμαρχο τον Δημήτρη Σαράφογλου. Στις εκλογές αυτές πήρε 8.490 ψήφους, αριθμός ρεκόρ για τα δεδομένα του Δήμου, αφού αντιστοιχούσε στο 40% των ψήφων που πήρε συνολικά το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου θήτευσε επί 20 χρόνια, ασκώντας κατά καιρούς, τα καθήκοντα του αντιδημάρχου και του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Την τριετία 1987 ως 1989 διετέλεσε αντιπρόεδρος και στη συνέχεια πρόεδρος στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Nίκαιας.

Το 1993 εκλέγεται βουλευτής και το 1996 επανεκλέγεται, με το ΠΑΣΟΚ στην Β’ Εκλογική Περιφέρεια του Πειραιά.

Από το 2001 έως και το 2004 ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου της ΕΥΔΑΠ Παγίων. 
Το 2007 και το 2009 εκλέγεται πρόεδρος του Διαδημοτικού Συνδέσμου των 8 Δήμων του Πειραιά και το 2011 το Δημοτικό Συμβούλιο του ενιαίου Καλλικρατικού Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας τον εκλέγει σχεδόν ομόφωνα (πήρε 28 θετικές ψήφους και 1 λευκή επί 29 παρόντων), σαν “Συμπαραστάτης του Δημότη”.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Λάλος Κανέλλος, από την ιστοσελίδα του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΜΠΑ).
 Κοινοβουλευτική θητεία βουλευτών, από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα - Λάλος Ιωάννη Κανέλλος", από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
 Κανέλλος Λάλος, (προσωπικό ιστολόγιο).
 "Δενδροφύτευση στο χωριό Βλόγγος Γορτυνίας", 19/04/2015, από την ιστοσελίδα: www.kalimera-arkadia.gr

Έλληνες μηχανικοί
Βουλευτές Β' Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κρίστιαν "Witchhunter" Ντούντεκ

Ο Κρίστιαν "Witchhunter" Ντούντεκ (Christian Dudek, 1966) ήταν Γερμανός μουσικός γνωστός ως ντράμερ των Sodom από το 1981 μέχρι το 1992, ενώ συνεργάστηκε με τους Destruction για την "Eternal tour" του 1987.

Βιογραφία
Ο Ντούντεκ υπήρξε ένα εκ των ιδρυτικών μελών των Sodom το 1981 και μέχρι την αποχώρηση του, έντεκα χρόνια αργότερα, υπήρξε ο βασικός συνθέτης του συγκροτήματος. Από την δεκαετία του '80, ο Ντούντεκ παρουσίασε προβλήματα αλκοολισμού, γεγονός που αποτέλεσε τροχοπέδη για την πορεία του με τους Sodom. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα αποτέλεσε έναν εκ των των τριών σπουδαιότερων και πιο αναγνωρισμένων σχημάτων του τευτονικού thrash metal, με σπουδαίους δίσκους όπως τα "Persecution Mania" και "Agent Orange".

Το 1986, ο Ντούντεκ επισκέφθηκε τον Τόμας "Quorthon" Φόρσμπεργκ στην Στοκχόλμη, απαντώντας στην αγγελία του τελευταίου για ντράμερ στους Bathory, χωρίς τελικά να συνεργαστούν.

Ο Ντούντεκ είχε προβλήματα στην σχέση του με τον Τομ "Angelripper" Ζουκ, μπασίστα και τραγουδιστή των Sodom, με αποτέλεσμα την απόλυση του ντράμερ το 1992, η οποία σύμφωνα με τον Ζουκ οφειλόταν στον ερασιτεχνισμό του Ντούντεκ, ενώ ο τελευταίος χαρακτήρισε τον Ζουκ φιλάργυρο.

Η αποχώρηση του από τους Sodom σήμανε το τέλος της μουσικής του καριέρας, αφού θέλησε να δημιουργήσει ένα συγκρότημα στο ύφος των Metallica και των Megadeth αλλά δεν μπόρεσε να βρει τον τραγουδιστή που επιθυμούσε, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει την ιδέα. Στην συνέχεια, έγραψε σε κάποια fanzines, ενώ επανήλθε στην μουσική βιομηχανία το 2007, όταν οι Sodom τον κάλεσαν να παίξει στη νέα ηχογράφηση του κλασικού τους ΕΡ "In the Sign of Evil" με τίτλο "The Final Sign of Evil".

Το πρωί της 8ης Σεπτεμβρίου του 2008, ο Ντούντεκ πέθανε από πολλαπλή ανεπάρκεια οργάνων. Προς τιμή του, έλαβε χώρα μία συναυλία στο Ομπερχάουζεν στις 11 Απριλίου 2009, με την συμμετοχή των Sodom, Artillery, Assassin και Holy Moses.

Δισκογραφία (με τους Sodom)
 In the Sign of Evil (EP, 1984)
 Obsessed by Cruelty (1986)
 Expurse of Sodomy (EP, 1987)
 Persecution Mania (1987)
 Mortal Way of Live (Live, 1988)
 Agent Orange (1989)
 Ausgebombt (EP, 1989)
 Better Off Dead (1990)
 The Saw Is the Law (EP, 1991)
 Tapping the Vein (1992)
 The Final Sign of Evil (2007)

Παραπομπές

Πηγές
 Chris Witchhunter - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
 Drummerszone artists - Christian "Chris Witchhunter" Dudeck
 Chris Witchhunter Discography at Discogs

Γερμανοί μουσικοί
Ντράμερς
Τζον Γουίλιαμς

Ο Τζον Τάουνερ Γουίλιαμς (John Towner Williams, γενν. 8 Φεβρουαρίου 1932) είναι Αμερικανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και κιθαριστής. Στην καριέρα του, η οποία διαρκεί πάνω από έξι δεκαετίες, ο Γουίλιαμς έχει συνθέσει μερικά από τα πιο δημοφιλή και αναγνωρίσιμα μουσικά θέματα στην ιστορία του κινηματογράφου, ανάμεσα στα οποία είναι τα μουσικά θέματα ταινιών όπως Τα σαγόνια του καρχαρία, Ο Πόλεμος των Άστρων, Σούπερμαν, Ιντιάνα Τζόουνς, Ε.Τ. ο Εξωγήινος, Τζουράσικ Παρκ και οι τρεις πρώτες ταινίες του Χάρι Πότερ. Συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη Στήβεν Σπίλμπεργκ από το 1974. Άλλα αξιοσημείωτα έργα του Τζον Γουίλιαμς ήταν η σύνθεση της μουσικής για τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες και το μουσικό θέμα Lost in Space και Land of the Giants. Επίσης έχει συνθέσει αναρίθμητα κλασικά κονσέρτα και άλλα έργα για ορχηστρικά και σόλο σύνολα.

Ο Γουίλιαμς έχει κερδίσει πέντε Βραβεία Όσκαρ, τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, επτά BAFTA και 22 βραβεία Γκράμι. Με 50 υποψηφιότητες για «Όσκαρ», ο Γουίλιαμς είναι ο άνθρωπος με τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό υποψηφιοτήτων, μετά τον Γουόλτ Ντίσνεϊ. Το 2005, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου διάλεξε το μουσικό θέμα του Πόλεμου των Άστρων ως το σπουδαιότερο μουσικό θέμα όλων των εποχών. Εισήχθη στο Hollywood Bowl's Hall of Fame το 2000. Ο Γουίλιαμς έχει συνθέσει το μουσικό θέμα σε 8 από τις 20 ταινίες με τις μεγαλύτερες εισπράξεις στους αμερικανικούς κινηματογράφους (προσαρμοσμένες στον πληθωρισμό).

Παραπομπές 

Αμερικανοί πιανίστες
Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Βραβευμένοι με BAFTA
Βραβευμένοι με Γκράμι
Βραβευμένοι με Brit
Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Assassin's Creed

Το Assassin's Creed είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης περιπέτειας που αποτελείται από αρκετά βασικά παιχνίδια και spin-offs. Τα παιχνίδια κυκλοφόρησαν στις κονσόλες PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One, Microsoft Windows, Nintendo DS, PlayStation Portable, PlayStation Vita, Wii U και κινητά.

Τα παιχνίδια τοποθετούνται σε μία φανταστική ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και ακολουθεί την έχθρα μεταξύ των Ασασίνων, ανά τους αιώνες, οι οποίοι πολεμούν για την ειρήνη μέσω της ελεύθερης βούλησης της ανθρωπότητας, εναντίον των ιπποτών Σταυροφόρων, οι οποίοι επιθυμούν την ειρήνη μέσω του ασφυκτικού ελέγχου της ανθρωπότητας. Τα βασικά παιχνίδια της σειράς αναπτύχθηκαν από την Ubisoft Montreal για τη λειτουργία ενός παίκτη και από την Ubisoft Annecy για την λειτουργία πολλών παικτών. Οι τίτλοι για τις φορητές κονσόλες αναπτύσσονται από τις εταιρίες Gameloft και Gryptonite Studios, με περαιτέρω ανάπτυξη από την Ubisoft Montreal. Η σειρά δέχθηκε καλές κριτικές από το κοινό και τους κριτικούς, και έχει πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια κομμάτια μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017. Οι δημιουργοί της σειράς δέχθηκαν έμπνευση από τη νουβέλα Alamut του Σλοβάκου Vladimir Bartol, ενώ τα κτίρια από την σειρά Prince of Persia.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Assassin's Creed
Αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς‎
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν μυθιστορήματα
Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια με ιστορικό υπόβαθρο
Βιντεοπαιχνίδια με εναλλασσόμενη ιστορία
Βιντεοπαιχνίδια με παρκούρ
Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων
Στέφεν Κρέιν

Ο  Στέφεν Κρέιν (Stephen Crane, 1 Νοεμβρίου, 1871 - 5, Ιουνίου 1900) ήταν Αμερικανός ποιητής, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος. Παραγωγικός καθ 'όλη τη σύντομη ζωή του, έγραψε αξιοσημείωτα έργα στην Ρεαλιστική λογοτεχνία όπως και πρώιμα παραδείγματα του αμερικανικού Νατουραλισμού και Ιμπρεσιονισμού.  Έχει αναγνωριστεί από τους σύγχρονους κριτικούς ως ένας από τους πιο καινοτόμους συγγραφείς της γενιάς του.
Ο Κρέιν ήταν το ένατο επιζών παιδί  από Προτεστάντες γονείς,άρχισε να γράφει σε ηλικία τεσσάρων και είχε δημοσιεύσει πολλά άρθρα από την ηλικία των 16. Έχοντας μικρό ενδιαφέρον για πανεπιστημιακές σπουδές, έφυγε από το κολέγιο το 1891 να εργαστεί ως δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το πρώτο μυθιστόρημά του Κρέιν ήταν το 1893 Bowery ιστορία Maggie: Ένα Κορίτσι του Δρόμου, θεωρείται γενικά από τους κριτικούς ως το πρώτο έργο της αμερικανικής νατουραλιστικής λογοτεχνίας. Το 1895 είχε κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση για το μυθιστόρημά του (πολεμικού περιεχομένου) Το Κόκκινο Σήμα του Θάρρους, το οποίο έγραψε χωρίς να έχει καμία πολεμική εμπειρία.Το 1896 ο Κρέιν ενεπλάκη σε ένα σε ένα μεγάλο δημόσιο σκάνδαλο, εμφανιζόμενος αργότερα ως μάρτυρας στην δίκη μίας ύποπτης για πόρνη, γνωστή ως Dora Clark. Στα τέλη του έτους δέχτηκε μια προσφορά να ταξιδεύουν στην Κούβα ως πολεμικός ανταποκριτής. Όπως περίμενε στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, για το πέρασμα, συνάντησε την Cora Taylor, με την οποία ξεκίνησε μια μόνιμη σχέση. Στο δρόμο για την Κούβα το σκάφος του Κρέιν το SS Commodore βυθίστηκε στα ανοικτά των ακτών της Φλόριντα, αφήνοντας τον ίδιο και άλλους ανεμοδαρμένους για 30 ώρες σε μια λέμβο. Ο Κρέιν περιέγραψε την δοκιμασία στο "The Open Boat". Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, κάλυψε τις συγκρούσεις στην Ελλάδα (συνοδευόμενος από την Cora, η οποία αναγνωρίζεται ως η πρώτη γυναίκα πολεμικός ανταποκριτής) και αργότερα έζησε στην Αγγλία μαζί της. Ήταν φίλος με συγγραφείς όπως ο Τζόζεφ Κόνραντ και ο Χ. Τζ. Γουέλς. Ο Κρέιν έχοντας οικονομικές δυσκολίες και προβλήματα υγείας πέθανε από φυματίωση σε σανατόριο στο Μαύρο Δάσος της Γερμανίας σε ηλικία 28 ετών.
Προστάτης και πολιούχος άγιος

Ο προστάτης άγιος είναι ένας άγιος που στην Ρωμαιοκαθολική και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται σαν ουράνιος μεσολαβητής για ένα έθνος, μέρος, τέχνη, δραστηριότητα, επάγγελμα, τάξη, ομάδα ατόμων, οικογένεια, άτομα, ιδρύματα, οργανώσεις κ.τ.λ.. Στην αγγλική γλώσσα η λέξη patron, προστάτης, καλύπτει όλα τα παραπάνω, ενώ στην ελληνική ο προστάτης μιας πόλης ή χωριού, και κατ’ επέκταση ενός τόπου ή χώρας ονομάζεται πολιούχος άγιος. Οι Καθολικοί πιστεύουν ότι οι προστάτες άγιοι, έχοντας ήδη μεταβεί στο μεταφυσικό, μπορούν να παρεμβαίνουν με επιτυχία για τις ανάγκες αυτών που προστατεύουν.

Αρχές της παράδοσης 
Οι άγιοι γίνονται συχνά προστάτες των τόπων όπου γεννήθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν. Όμως υπήρξαν περιπτώσεις στη Μεσαιωνική Ευρώπη, όπου μια πόλη που έγινε σημαντική μετέφερε στον καθεδρικό της λείψανα αγίου που έζησε και θάφτηκε αλλού, και τον έκανε προστάτη της πόλεως – με αυτήν την πρακτική να προσδίδει μεγάλο κύρος στην πόλη. Στην Λατινική Αμερική και τις Φιλιππίνες, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι εξερευνητές συχνά έδιναν σε ένα μέρος το όνομα του αγίου ή αγίας που γιόρταζε την πρώτη φορά που το επισκεπτόταν, και έτσι αυτός ο άγιος ή αγία γινόταν προστάτης εκείνου του τόπου.  

Τα επαγγέλματα συχνά έχουν για προστάτη άγιο ο οποίος είχε με τον ένα ή άλλο τρόπο σχέση με αυτό. Όταν τέτοιος άγιος δεν υπάρχει, ένα επάγγελμα μπορεί να έχει προστάτη έναν άγιο του οποίου η πράξεις ή θαύματα με κάποιο τρόπο μπορεί να σχετιστούν με το επάγγελμα. Για παράδειγμα, όταν εμφανίστηκε το πριν άγνωστο επάγγελμα του φωτογράφου το 19ο αιώνα, προστάτης έγινε η Αγία Βερόνικα, καθώς στο πέπλο της αποτυπώθηκε με θαυματουργό τρόπο το πρόσωπο του Ιησού, αφού το είχε σκουπίσει από το αίμα και τον ιδρώτα του.

Δόγματα 
Η τίμηση και αναγνώριση των προστατών αγίων και γενικά των αγίων συναντάται στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, την Ορθόδοξη Εκκλησία, τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες, καθώς και στις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες και τον Αγγλικανισμό.  
 
Όμως, σε γενικές γραμμές αποθαρρύνεται σε κλάδους του Προτεσταντισμού όπως ο Καλβινισμός, όπου αυτή η πρακτική θεωρείται μια μορφή ειδωλολατρίας.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων και πολιούχων αγίων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Catholic Online: Patron Saints

 Οθδόδοξος Συναξαριστής-Πολιούχοι
Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ

Ο Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ (Περσικά: فتحعلى شاه قاجار? Var Fath Αli Shah 25 Σεπτεμβρίου 1772 - 23 Οκτωβρίου 1834) ήταν ο δεύτερος μονάρχης (σάχης) της Περσίας από την Δυναστεία των Κατζάρων. Βασίλεψε από τις 17 Ιουνίου, 1797 μέχρι τον θάνατό του. Η μοναρχία του συνδέθηκε με την αναγκαστική και αμετάκλητη απόσπαση των βόρειων εδαφών του Ιράν (Καυκάσια εδάφη), τα οποία είχαν γίνει τμήμα της αυτοκρατορίας επί αιώνες, περιλαμβάνοντας ό,τι είναι σήμερα γνωστό ως Γεωργία, Δημοκρατία του Νταγκεστάν, Αζερμπαϊτζάν και Αρμενία από τη ρωσική αυτοκρατορία μετά τον Ρωσοπερσικό πόλεμο (1804-1813), τον Ρωσοπερσικό πόλεμο (1826-1828) και τις αντίστοιχες συνθήκες του Γκουλιστάν και του Τουρκμεντσάι. Ο ιστορικός Joseph M. Upton λέει ότι «είναι διάσημος μεταξύ των Περσών για τρία πράγματα, την εξαιρετικά μεγάλη γενειάδα του, τη λεπτή μέση του και τους απογόνους του».

Παραπομπές-σημειώσεις

Βιβλιογραφία
 Dowling Timothy C. (2014) Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond (2 volumes), ABC-CLIO, ISBN 978-1-59884-947-9
 Upton, Joseph M. (1960), The History of Modern Iran: An Interpretation. Cambridge: Harvard University Press ASIN B00N5Y52WY

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Portrait of Fat′h Ali Shah by Mihr Ali,  Qajar Pages
 Complete list of Fath Ali Shah's Descendants, Manoutchehr M. Eskandari-Qajar (Kadjar),  Qajar Pages
 Fath Ali Shah's Standing Portrait by Mihr Ali, 1809–1810, Hermitage Museum,  Hermitage Museum
 Καθιστό πορτραίτο του Fath Ali Shah, από Mihr Ali, 1813–1814, δωρο του Σάχη το 1817 στον Αλεξέι Πέτροβιτς Γιερμόλοφ, Μουσείο Ερμιτάζ,  Hermitage Museum
Genealogy of Fath Ali (Royalark.net)
 Fath 'Ali Shah seated on the Peacock Throne, miniature from Shāhanshāhnāmeh of sābā British Library
 Divān-i-Khāqān, Fat′h Ali Shah's own Poems, presented by the Shah to the Prince Regent in 1812, now in Royal Library at Windsor Castle,  royal collection
Louvre
Crown 
Photos of qajar kings 

Δυναστεία των Κατζάρων
Πέρσες βασιλείς
Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου»

To Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου» βρίσκεται στην Λεωφόρο Δεκελείας 125 και Αττάλειας στην Νέα Φιλαδέλφεια.

Το Μουσείο στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό κτίριο πλησίον του Άλσους της Νέας Φιλαδέλφειας και λειτουργεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Ιδρύθηκε από τη Μικρασιάτισσα Φιλιώ Χαϊδεμένου που μετά από πολυετή έρευνα συγκέντρωσε αντικείμενα και κειμήλια από τη Μικρά Ασία, φερμένα από τους πρόσφυγες. Εκτός από το λαογραφικό υλικό, το μουσείο παρουσιάζει και ιστορικό υλικό που εκτίθεται επίσης σε μόνιμη βάση. Είναι χωρισμένο σε τρεις ενότητες – η ζωή πριν την Μικρασιατική Καταστροφή, τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή και η εγκατάσταση στον ελλαδικό χώρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 

Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού
Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού
Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ρωσοπερσικός πόλεμος (1804-1813)

Ο ρωσοπερσικός πόλεμος (1804-1813) ήταν ένας από τους πολλούς πολέμους μεταξύ της περσικής και της ρωσικής αυτοκρατορίας και εκκίνησε εξαιτίας εδαφικών διαφορών. Ο νέος βασιλέας της Περσίας, Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ θέλησε να διεκδικήσει και να παγιώσει την περσική επικυριαρχία στις βορειότερες περιχές του βασιλείου, που είχαν προσαρτηθεί προσαρτηθεί από τον τσάρο Παύλο Α΄ αρκετά χρόνια μετά τον ρωσοπερσικό πόλεμο του 1796. Όπως ο Πέρσης ομόλογός του, ο τσάρος Αλέξανδρος ήταν επίσης νέος στον θρόνο και εξίσου αποφασισμένος να ελέγξει τα αμφισβητούμενα εδάφη.

Ο πόλεμος τελείωσε το 1813 με τη συνθήκη του Γκουλιστάν που παραχώρησε αμετάκλητα το αμφισβητούμενο έδαφος της Γεωργίας στην αυτοκρατορική Ρωσία, προσθέτοντας επιπλέον τα ιρανικά εδάφη του Νταγκεστάν, το σημερινό Αζερμπαϊτζάν, και μικρές περιοχές της Αρμενίας.

Αίτια και αφορμές
Η προέλευση του πρώτου ρωσοπερσικού πολέμου ευρείας κίμακας επιχειρήσεων ανάγεται στην απόφαση του Τσάρου Παύλου να προσαρτήσει τη Γεωργία (Δεκέμβριος 1800) αφότου ο Ηρακλής Β΄ της Γεωργίας, κυβερνήτης του Κάρτλι, έκανε έκκληση στη χριστιανική Ρωσία στη συνθήκη του Γκεοργκίεβσκ του 1783, για ενσωμάτωση στην αυτοκρατορία. Μετά τη δολοφονία του Παύλου Α΄ (11 Μαρτίου του 1801), η επιθετική πολιτική επί του θέματος συνεχίστηκε από τον διάδοχό του, τσάρο Αλεξάνδρο Α΄, με στόχο τον ρωσικό έλεγχο χανάτων του ανατολικού Καυκάσου. Το 1803, ο νεοδιορισθείς διοικητής των ρωσικών δυνάμεων στην περιοχή του Καυκάσου, ο Πάβελ, επιτέθηκε και κατέλαβε την ακρόπολη του Γκιαντζά στις 15 Ιανουαρίου 1804. Ο κυβερνήτης Γιαβάντ Χαν Καtζάρ, σκοτώθηκε και ένας μεγάλος αριθμός των κατοίκων σφάχτηκε. Ο Κατζάρος βασιλέας Φαθ Αλί Σαχ Κατζάρ, διείδε τη ρωσική απειλή για την Αρμενία, το Καραμπάχ και το Αζερμπαϊτζάν όχι μόνο ως πηγή αστάθειας στα βορειοδυτικά σύνορά του, αλλά και ως άμεση πρόκληση για την Δυναστεία των Κατζάρων.

Παραπομπές-σημειώσεις

Σχετική βιβλιογραφία
N. Dubrovin. История войны и владычества русских на Кавказе, volumes 4–6. SPb, 1886–88.
 

Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Νεότερη ιστορία του Αζερμπαϊτζάν
19ος αιώνας στο Αζερμπαϊτζάν
Νεότερη ιστορία της Αρμενίας
Νεότερη ιστορία της Γεωργίας
19ος αιώνας στη Γεωργία
Ρωσοπερσικοί πόλεμοι

Οι ρωσοπερσικοί πόλεμοι ήταν μια σειρά συγκρούσεων μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Περσικής Αυτοκρατορίας από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα. Γενόμενη σταδιακά υπερδύναμη, η Ρωσία άρχισε να αμφισβητεί την ηγεμονία της Οθωμανικής Αυτοκρατορία και του Ιράν των Σαφαβιδών (ακολουθούμενο από τους Αφσαρίδες και τη Δυναστεία των Κατζάρων) στην Μαύρη θάλασσα την Κασπία και κυρίως τον Καύκασο. Ο Καύκασος άλλωστε ήταν το κεντρικό σημείο για την ρωσοπερσική διένεξη. Σε όλη την ιστορία της η Τρανσκαυκασία (σύγχρονη Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν και Αρμενία) και μεγάλα τμήματα του Νταγκεστάν ήταν συνήθως ενσωματωμένα με τον ιρανικό κόσμο. Κατά τον 19ο αιώνα η ρωσική αυτοκρατορία αφαίρεσε τα εδάφη από το Ιράν των Κατζάρων.

Οι σημαντικότερες συγκρούσεις

Σημειώσεις παραπομπές

 Бабулин И.Б. Русско-иранский военный конфликт 1651-1653 гг.//«Рейтар» № 31, 2006 

Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Χάμιλτον Λάσκε

Ο Χάμιλτον Λάσκε (Hamilton Luton Luske, 16 Οκτωβρίου 1903 - 19 Φεβρουαρίου 1968) ήταν Αμερικανός animator και σκηνοθέτης. Το 1931 εντάχθηκε στην εταιρεία Walt Disney Productions,  και το 1937, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ, τον εμπιστεύθηκε για την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, το Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ως επικεφαλής των animator.Σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες της εταιρείας, αλλά και μικρά θέματα κινουμένων σχεδίων, από το 1936 έως και τον θάνατό του. Το 1965 έλαβε το Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ, για τη δουλειά του στην ταινία Μαίρη Πόππινς. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στην Καλιφόρνια.

Παραπομπές 

Αμερικανοί σκηνοθέτες
Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανοί animators
Επίθεση στην Πτήση 253 της El Al

Η επίθεση στην πτήση El Al 253 έγινε στην Αθήνα σε αεροσκάφος τύπου Boeing 707 καθ' οδόν από το Τελ Αβίβ του Ισραήλ προς τη Νέα Υόρκη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο δέχθηκε επίθεση από δύο Παλαιστίνιους μαχητές στις 26 Δεκεμβρίου 1968, ενώ ήταν έτοιμο να αναχωρήσει από ενδιάμεση στάση στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Το περιστατικό συνέβη πέντε μήνες αφότου μια ομάδα Παλαιστινίων - Αράβων καταδρομέων κατέλαβε ένα άλλο αεροσκάφος της El Al (την πτήση 426 της El Al στις 23 Ιουλίου 1968) λίγο μετά την απογείωσή του από τη Ρώμη προς το Τελ Αβίβ και το υποχρέωσε να πετάξει στο Αλγέρι. Η Αλγερινή κυβέρνηση τελικά απελευθέρωσε όλους τους επιβάτες, το πλήρωμα και το αεροσκάφος.

Οι τρομοκράτες
Οι δυο τρομοκράτες της Αθήνας ήταν ο 19χρονος Naheb H. Suleiman, γεννημένος στην Τρίπολη της Λιβύης, από Παλαιστίνιους γονείς και ο 25χρονος Mahmoud Mohammad Issa Mohammad, γεννημένος στην Παλαιστίνη. Ήταν μέλη της οργάνωσης Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Τα γεγονότα
Οι δύο Άραβες όρμησαν έξω από την αίθουσα transit του αεροδρομίου της Αθήνας, ενώ το ισραηλινό αεροπλάνο, το οποίο ήταν σταθμευμένο σε απόσταση περίπου 180 μέτρων, ετοιμαζόταν να απογειωθεί.

Ο Mohammed πυροβολούσε κατά του αεροσκάφους για περισσότερο από ένα λεπτό, με ένα οπλοπολυβόλο, σκοτώνοντας ένα άτομο, ενώ ο Suleiman πέταξε δύο χειροβομβίδες δημιουργώντας πανικό εντός του αεροσκάφους, το οποίο μετέφερε 41 επιβάτες και 10μελές πλήρωμα.

Συνέπειες
Ένας επιβάτης, ο Ισραηλινός Leon Shirdan, 50 ετών, από την Χάιφα, μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, έπεσε νεκρός ευρισκόμενος εντός του αεροσκάφους και καθισμένος στη θέση του, καθώς μια από τις σφαίρες διαπέρασε το αεροπλάνο. Τραυματίστηκαν επίσης δυο μη ταυτοποιηθείσες γυναίκες, η μια από σφαίρα και η άλλη καθώς πήδηξε από το αεροσκάφος όταν άνοιξε η πόρτα.

Η Αστυνομία συνέλαβε τους δύο άνδρες και ανακοίνωσε ότι ομολόγησαν ότι ήταν μέλη της Παλαιστινιακής οργάνωσης, η οποία είχε προγραμματίσει να καταστρέψει το τζετ και να σκοτώσει όλους τους Ισραηλινούς επιβάτες. Οι δύο άνδρες είχαν φθάσει στην Αθήνα με πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας από το Κάιρο. Οι 37 από τους 41 επιβάτες επιβιβάστηκαν στην πτήση από το Τελ Αβίβ και οι τέσσερις επιβιβάστηκαν στην Αθήνα.

Οι ποινή και η συνέχειά της
Οι δύο τρομοκράτες, συνελήφθησαν από τις Ελληνικές Αρχές. Ο Mohammad καταδικάστηκε σε φυλάκιση 17 χρόνων και 5 μηνών. Απελευθερώθηκε σε λιγότερο από τέσσερις μήνες όταν μια άλλη Παλαιστινιακή τρομοκρατική ομάδα κατέλαβε ένα Ελληνικό αεροσκάφος και απαίτησε την απελευθέρωσή του. Στη συνέχεια μετανάστευσε στον Καναδά. Μόλις οι Καναδικές Αρχές έμαθαν για το έγκλημα που διέπραξε ο Mohammad, ξεκίνησαν τη διαδικασία έκδοσής του, η οποία ολοκληρώθηκε με την έκδοσή του το 2013, στο Λίβανο.

Παραπομπές 

Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στην Ελλάδα 
Τρομοκρατία στην Ελλάδα
Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας

Ο Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας είναι αθλητικό σωματείο στην Καβάλα. Ιδρύθηκε το 1931 και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο νομό Καβάλας, το οποίο υφίσταται έως και σήμερα. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, ενώ διαθέτει και ακαδημία πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο «Άννα Βερούλη» (Βερούλειο).

Ιστορία
Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Καβάλας «ο Βύρων» ιδρύθηκε το 1931 στην ομώνυμη συνοικία της Καβάλας. Το 1937 διέκοψε τη λειτουργία του, ενώ το 1946 ανασυστάθηκε.

Η σπουδαιότερη επιτυχία του συλλόγου, ήταν η συμμετοχή του για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, τρίτης τη τάξει κατηγορίας της εποχής, την περίοδο 1965–66, τερματίζοντας στην 3η θέση του 4ου Ομίλου και συγκεντρώνωντας 34 βαθμούς. Την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο, 1966–67, η κατηγορία μετονομάστηκε σε «Γ΄ Εθνική», στην οποία και έλαβε μέρος τερματίζοντας στη 13η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του 4ου Ομίλου, με 28 βαθμούς.

Το 2015 αποχώρησε από την ομάδα, ο προπονητής με το μεγαλύτερο διάστημα αδιάκοπης παραμονής σε ποδοσφαιρικό σωματείο του νομού, Μπάμπης Πανταζίδης.

Η διαχρονική πορεία 
 1965–66: Β΄ Εθνική Ερασιτεχνική
 1966–67: Γ΄ Εθνική
 2022-23: Γ΄ Εθνική

Τμήμα καλαθοσφαίρισης 
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το 1968. Μετείχε σε διάφορες διοργανώσεις την περίοδο της δεκαετίας του '70. Έκτοτε περιέπεσε σε αδράνεια, λόγω κυρίως της δημιουργίας αντίστοιχου τμήματος από τον Α.Ο. Καβάλα. Σήμερα είναι ανενεργό.

Ακαδημία πετοσφαίρισης 
Το 2017, ο σύλλογος δημιούργησε ακαδημία πετοσφαίρισης για αγόρια και κορίτσια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημο ιστολόγιο

Βύρων Καβάλας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1934
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934
Ροδοχώρι Ημαθίας

Το Ροδοχώρι Ημαθίας είναι Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας και βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βερμίου σε υψόμετρο 540μ. Απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την πόλη της Νάουσας. Μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος «Καποδίστριας» το 1998 αποτελούσε κοινότητα μαζί με, τους κατεστραμμένους από τους Γερμανούς, οικισμούς Μεταμόρφωση και Άγιο Παύλο, χωριά που σήμερα δεν έχουν μόνιμους κατοίκους, αλλά αναπτύσσονται ταχύτατα σαν θερινά αλλά και χειμερινά θέρετρα.

Ονομασία
Η πρώτη ονομασία του χωριού ήταν «Μέγα Ρέμα», κατά τη τοπική διάλεκτο «Γκουλέμα Ρέκα» («μέγα ρέμα» στην καθομιλουμένη). Το 1956 το «Μέγα Ρέμα» μετονομάστηκε σε Ροδοχώρι που είναι και η επίσημη ονομασία του χωριού. Η τότε κοινοτική αρχή ζήτησε την μετονομασία του χωριού σε Ροδόπολη. Ήταν το όνομα της μητρόπολης στην οποία υπαγόταν η περιοχή εκείνη της Τραπεζούντας. Το υπουργείο δεν έκανε δεκτό το αίτημα και ονόμασε το χωριό Ροδοχώρι.

Εκκλησιαστική Υπαγωγή
Εκκλησιαστικά το χωριό υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας.

Δήμος Νάουσας
Χωριά του νομού Ημαθίας
Κωνσταντίνος Αθ. Χριστόπουλος

Ο Κωνσταντίνος Χριστόπουλος (1916 - Δεκέμβριος 1992) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1916. Ακολούθησε νομικές σπουδές και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα.

Εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας αρχικά με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1951 και μετά με την ΦΙΔΕ το 1956 και βουλευτής Κορινθίας ως ανεξάρτητος Φιλελεύθερος το 1961 και μετά με τη Νέα Δημοκρατία το 1974.

Ήταν παντρεμένος με την Ντόρις, και είχαν μία κόρη, την Ιόλη. Πέθανε το 1992 και κηδεύτηκε στις 8 Δεκεμβρίου, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγές 

Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας
Βουλευτές Κορινθίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Ιερός Ναός Αγίων Ασωμάτων Θησείου

Ο Ιερός Ναός Αγίων Ασωμάτων είναι κτίσμα της  βυζαντινής εποχής και βρίσκεται στην Αθήνα, σε μικρή απόσταση από το Θησείο, στην οδό Ερμού και στην ομώνυμη πλατεία (Πλατεία Αγίων Ασωμάτων).

Ιστορικά στοιχεία
Ο μικρός σε διαστάσεις ναός των Αγίων Ασωμάτων, αν και λείπουν σαφείς χρονολογικές αναφορές, οι ειδικοί εκτιμούν ότι χτίσθηκε στο δεύτερο μισό του 11ου αι. ή στον 12ο αι. Στο πέρασμα των αιώνων δέχθηκε πολλές μετατροπές, ιδιαίτερα κατά τον 19ο και 20ο αι. με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η αρχική μορφή του.Το 1959-1960 έγιναν εργασίες αποκατάστασης και επαναφοράς του στην αρχική μορφή. Σήμερα βρίσκεται περίπου δύο μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου.

Αρχιτεκτονική
Πρόκειται για σταυροειδή ναό εγγεγραμμένο μεαθηναϊκό τρούλο, ο οποίος στηρίζεται σε τέσσερις κίονες και αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της Αθηναϊκής σχολής ναοδομίας εκείνης της περιόδου. Τα χαμηλότερα τμήματα των πλευρικών τοίχων σχηματίζονται από μεγάλες πέτρες, τοποθετημένες σε σχήμα σταυρού, χαρακτηριστικό πολλών ναών αυτής της εποχής.Τις όψεις του διακοσμούσε ζωφόρος από πήλινα πλακίδια με ανάγλυφη διακόσμηση παλαιάς αραβικής γραφής (κουφικής), δύο από τα οποία είναι εντοιχισμένα στη δυτική όψη του ναού. Ισλαμικής έμπνευσης είναι και η πεταλοειδής αψίδα πάνω από τη βόρεια είσοδο. Πρόκειται για διακοσμητικά στοιχεία που μιμούνται ανατολίτικα πρότυπα και ίσως συνδέονται με την παρουσία μικρής κοινότητας Αράβων εμπόρων στην Αθήνα. Αναστηλώθηκε το 1960, οπότε αφαιρέθηκαν οι μεταγενέστερες προσθήκες και αποκαταστάθηκε στην αρχική του μορφή. Κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης αποκαλύφθηκαν φθαρμένες τοιχογραφίες μεταγενέστερης εποχής, πιθανόν υστεροβυζαντινών χρόνων, και στην Αγία Τράπεζα βρέθηκε μια αργυρή θήκη με ιερά λείψανα αγνώστου αγίου.

Χρήση 
Ο ναός Αγίων Ασωμάτων λειτουργεί ως ενοριακός ναός εξυπηρετώντας τις λατρευτικές ανάγκες των ορθόδοξων χριστιανών της περιοχής και ανήκει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εορτάζει στις 8 Νοεμβρίου ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τις αγγελικές δυνάμεις.

Παραπομπές

Πηγές
Σοφοκλής Γ. Δημητρακόπουλος, Εκκλησίες και Μοναστήρια των Αθηνών, έκδοση "ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ", Αθήνα 2006, σελ. 116-118.

Ευστάθιος Γ. ΣΤΙΚΑΣ, Ο ναός των Αγίων Ασωμάτων «Θησείου», Δελτίον Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, 19|1960, 115-126

Άγιοι Ασώματοι Θησείου, Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

Υπουργείο Πολιτισμού, Ναός Αγίων Ασωμάτων, Αθήνα

Βυζαντινή Αθήνα, Άγιοι Ασώματοι Θησείου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άγιοι Ασώματοι Θησείου (βίντεο)
 Η σελίδα του ναού Αγίων Ασωμάτων στο Facebook

Ασωματων Θησειου
Ασωματων Θησειου
Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα

Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα ή  Σρεκ 4 (αγγλικά: Shrek Forever After ή Shrek 4) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων. Προβλήθηκε το 2010 και είναι η τέταρτη και η τελευταία ταινία  της Σειράς ταινιών Σρεκ. Πριν από αυτή έχουν προβληθεί στους κινηματογράφους οι ταινίες Σρεκ, Σρεκ 2 και Σρεκ ο Τρίτος. Παράχθηκε από τον Τζίνα Σεΐ (Gina Shay) για την Dreamworks S.K.G. και διανεμήθηκε από την Paramount Pictures. Ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 21 Μαΐου το 2010.

Όπως και οι τρεις πρώτες ταινίες έτσι και αυτή βασίζεται σε θέματα παραμυθιών. Ήταν υποψήφια για την Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στα Βραβεία Kids Choice 2010.

Πλοκή-Υπόθεση 
Ο Σρεκ πλέον ζει μαζί με την οικογένεια του.Κουρασμένος από την οικογενειακή ρουτίνα, ο Σρεκ αναπολεί την εποχή που ήταν μόνος του.Για τον σκοπό αυτόν έρχεται σε συμφωνία με τον Ραμπελστίλτσκιν, έναν απατεώνα που του υπόσχεται μια 24ωρη επιστροφή στην παλιά του ζωή. Χωρίς να το καταλάβει, ωστόσο, τον παγιδεύει σε μια καινούργια, εφιαλτική πραγματικότητα.

Φωνές 
Μάικ Μάιερς στο ρόλο του Σρεκ
Κάμερον Ντίαζ το ρόλο της Πριγκίπισσας Φιόνας
Έντι Μέρφι στο ρόλο του Γάιδαρου
Αντόνιο Μπαντέρας στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου
Γουόλτ Ντορν στο ρόλο του Ραμπελστίλτσκιν
Κόνραντ Βέρνον ως Μπίσκο/Φούρναρης
Άαρον Γουόρνερ ως Κακός Λύκος
Τζον Κλιζ στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ
Τζούλι Άντριους στο ρόλο της Βασίλισσας Λίλιαν
Κρις Μίλερ ως ο Μαγικός Καθρέφτης/Τζεπέτο

Διανομή  
 Γιάννης Στεφόπουλος  στο ρόλο του Σρεκ
 Μαρία Ζερβού  στο ρόλο της Φιόνα
 Τηλέμαχος Κρεβάικας   στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου
 Λυκούργος Μαρκούδης  στο ρόλο του Γάιδαρος
 Χρήστος Θάνος  στο ρόλο του Ραμπελστίλτσκιν
Σπύρος Μπιμπίλας στο ρόλο του Μπίσκο/Μπισκοτούλης
 Τάσος Κωστής στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ
 Πέρυ Ποράβου  στο ρόλο της Βασίλισσα Λίλιαν
  Νίκος Ιωαννίδης  στο ρόλο του Μπρόγκαν 
 Βασίλης Αξιώτης  στο ρόλο του Κούκι
  Ηλίας Ματάμης  στο ρόλο του Πινόκιο 
  Γιάννης Πάζιος  στο ρόλο του Μπουμπούκος 
  Σοφία Τσάκα  στο ρόλο του Άμπερ 
  Άντρια Ράπτη  στο ρόλο της Τζωρτζέτ
  Δημήτρης Δημόπουλος  στο ρόλο του Φούρναρη
  Βίνα Παπαδοπούλου  στο ρόλο της Γκρέτσεντ/Γκριζέλντα

Συμμετέχουν

Αφροδίτη Αντωνάκη, Αυγερινός Σουλόπουλος, Γιάννης Υφαντής, Μανώλης Γιούργος, Κώστας Μπακάλης,  Σταύρος Μαυρίδης ,  Ντίνος Σούτης ,Μαριάννα Παπασάββα ,  Γιώργος Ματαράγκας , Πέτρος Σπυρόπουλος ,  Ιφιγένεια Στάικου ,  Δημήτρης Βουλαρίδης ,  Βασιλική Σούτη, Ζωή Κατσάτου  &  Γιάννης Βουλαρίδης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2010
Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Αμερικανικές buddy ταινίες
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές 3D ταινίες
Ινδίες (αποσαφήνιση)

Ο όρος Ινδίες, κατά πολύ αποδυναμωμένος σήμερα, είχε κατά καιρούς και στις διάφορες γλώσσες ποικίλο περιεχόμενο με όχι πολύ σαφείς οριοθετήσεις. 

Έτσι οι Ινδίες μπορεί να αναφέρονται:

 στην Ινδική υποήπειρο, στην οποία περιλαμβάνονται σήμερα τα κράτη της Ινδίας, Πακιστάν, Νεπάλ, Μπουτάν, Μπανγλαντές και Σρι Λάνκα (Κεϋλάνης). Ως προς την ελληνική ονομασία, το εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκη (προπολεμική έκδοση) επιγράφει το σχετικό λήμμα Ινδίαι ή Ινδία, το δε λεξικό του Δημητράκου (περί το 1950) στο λήμμα Ινδικός χρησιμοποιεί επανειλημμένα τον όρο Ινδίαι. Γεγονός είναι ότι ο όρος χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στα Ελληνικά για την δημοκρατία της Ινδίας. – Σε μια ευρύτερη χρήση του όρου, αναφερόταν αυτός σε όλες τις νοτίως των Ιμαλαΐων και Κίνας χώρες της Ασίας, περιλαμβανομένων συνεπώς και της Μυανμάρ (Βιρμανίας), Ταϋλάνδης, Καμπότζης, Λάος, Μαλαισίας και ενδεχομένως του Βιετνάμ, των χωρών δηλαδή που ήταν γνωστές με το χαρακτηριστικό όνομα Ινδοκίνα. 

 στην Αμερική. Το σύγγραμμα του Βαρθολομαίου ντε λας Κάζας «Brevisima relaciòn de la destrucciòn de las Indias» (Σύντομη ανασκόπηση της καταστροφής των Ινδιών, 1542) αναφέρεται αποκλειστικά στην Αμερική, ενώ τα επεισόδια της όπερας του Rameau «Les Indes galantes» (ΟΙ ερωτόληπτες Ινδίες - 1736) διαδραματίζονται τόσο σε χώρες της Ασίας όσο και της Αμερικής, βορείου και νοτίου. Ομοίως, στο μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν «Les Indes noires» (Οι μέλαινες Ινδίες – 1877), ο όρος χρησιμοποιείται τόσο για χώρες της Ασίας όσο και της Αμερικής. 

 στα νησιά του Μαλαϊκού αρχιπελάγους με τον όρο Ανατολικές Ινδίες. Ως Ανατολικές Ινδίες ή Ινδίες χαρακτηρίζονταν από τους Ευρωπαίους μετά τον 16ο αιώνα οι περιοχές της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας, τα νησιά της Ωκεανίας και οι Φιλιππίνες.

 στις χώρες της Καραϊβικής με τον όρο Δυτικές Ινδίες. 

Η ονομασία Ινδίες για χώρες της αμερικανικής ηπείρου προήλθε από το γεγονός ότι ο Κολόμβος πίστευε πάντοτε ότι έφθασε στην Ασία. Να σημειωθεί ότι στις γλώσσες των αποικιοκρατικών δυνάμεων, η ονομασία των κατοίκων της Ινδικής χερσονήσου και των γηγενών της Αμερικής είναι η ίδια (Indios, Indians).
Δυναστεία των Κατζάρων

Ως Δυναστεία των Κατζάρων (Περσικά: سلسله قاجار Selsele-ye Qazar, Αζερικά: قاجارلار Qacarlar) αναφέρεται η τουρκικής καταγωγής βασιλική δυναστεία που κυβέρνησε την περσική αυτοκρατορία από το 1794 έως το 1925.

Το κράτος που κυβερνήθηκε από τη δυναστεία ήταν επίσημα γνωστό ως Θείο Κράτος του Ιράν (Περσικά: دولت علیه ایران Dowlat-e Elliye ye Iran). Οι Κατζάροι ανέλαβαν τον πλήρη έλεγχο της αυτοκρατορίας το 1794, με την καθαίρεση του Αλί Χαν, του τελευταίου της δυναστείας Ζαντ. Επεβαλε την ιρανική κυριαρχία σε μεγάλα τμήματα του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας. Το 1796, ο Μοχάμαντ Χαν Κατζάρ κατέλαβε τη Μασχάντ, θέτοντας τέλος στη δυναστεία των Αφσαριδών και στέφθηκε επίσημα σάχης μετά την τιμωρητική εκστρατεία του εναντίον των γεωργιανών επαρχιών του Ιράν.

Στην περιοχή του Καυκάσου, η Δυναστεία των Κατζάρων έχασε αμετάκλητα πολλές από τις περιοχές της αυτοκρατορίας από τη ρωσική αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.

Σάχηδες της δυναστείας 1794–1925

Γενεαλογία των Κατζάρ σαχών τού Ιράν

Παραπομπές σημειώσεις

Πηγές 

 
 
 
 
 
 
 Gvosdev, Nikolas K.: Imperial policies and perspectives towards Georgia: 1760–1819, Macmillan, Basingstoke 2000, ISBN 0-312-22990-9
 Lang, David M.: The last years of the Georgian Monarchy: 1658–1832, Columbia University Press, New York 1957

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Qajar (Kadjar) Pages
 The International Qajar Studies Association
 Dar ol-Qajar
 Qajar Family Website
 Royal Ark-Qajar Website by Christopher Buyers
 Royal Ark-Qajar Website by Christopher Buyers
 Some Photos of Qajar Family Members
 Women's Worlds in Qajar Iran Digital Archive by Harvard University

Ιστορία της Περσίας
Δυναστεία των Κατζάρων
Γεώργιος Ιορδανίδης

Ο Γεώργιος Ιορδανίδης (27 Φεβρουαρίου 1902 - 20 Φεβρουαρίου 1977) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη συνέχεια σε στρατιωτικές σχολές στην Αυστρία και στη Γαλλία.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και μεταξύ άλλων ήταν επιτελής του Πρώτου Σώματος Στρατού (1946-49), Ανώτατος Στρατιωτικός διοικητής Ιονίων Νήσων και σύνδεσμος στο ΝΑΤΟ (1954-55). Μετά την αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την πολιτική. Κατά την δικτατορία των Συνταγματαρχών αντιτάχθηκε σθεναρά, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις και βασανιστήρια.
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ) το 1974. 

Απεβίωσε στο Λονδίνο έπειτα από εγχείριση όγκου στην κοιλιά ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, στις 20 Φεβρουαρίου 1977 και στην έδρα του τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος. Η σορός του Ιορδανίδη μεταφέρθηκε από το Λονδίνο στην Ελλάδα, όπου ετέθη σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 23 Φεβρουαρίου 1977.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες αξιωματικοί του Μηχανικού
Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Ακροπόταμος Καβάλας

Ο Ακροπόταμος είναι οικισμός του νομού Καβάλας. Απέχει 50 χιλιόμετρα από την πόλη της Καβάλας και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή έχει μόνιμο πληθυσμό 693 κατοίκων. Ο οικισμός ανήκει στα όρια δικαιοδοσίας του δήμου Παγγαίου.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Κοντά στον Ακροπόταμο έχουν βρεθεί απομεινάρια νεολιθικού οικισμού. Ο Ακροπόταμος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 240 μέτρων και πριν το 1940 ήταν γνωστός ως Μπόμπλιανη και Μονόλιθος Ακροποτάμου. Μετά το 1924 εγκαταστάθηκαν στον οικισμό Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1941, Έλληνες αντάρτες επιτέθηκαν εναντίον της μικρής δύναμης βουλγαρικής χωροφυλακής του οικισμού, σκοτώνοντας σύμφωνα με ελληνικές πηγές, πέντε χωροφύλακες. Λίγες μέρες μετά, περίπου 20 κάτοικοι του Ακροπόταμου εκτελέστηκαν από τις βουλγαρικές δυνάμεις Κατοχής ως αντίποινα για το ξέσπασμα της εξέγερσης της Δράμας.

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, ο Ακροπόταμος υπήχθη στην επαρχία Παγγαίου όπου παρέμεινε μέχρι το 1997. Στη συνέχεια αποτέλεσε κομμάτι του καποδιστριακού δήμου Ορφανού και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καβάλας
Χανς-Γκέοργκ Γκάνταμερ

Ο Χανς-Γκέοργκ Γκάνταμερ (Hans-Georg Gadamer, 11 Φεβρουαρίου 1900 - 13 Μαρτίου 2002) ήταν Γερμανός φιλόσοφος.

Οι επιδράσεις του ήταν από την αρχαία ελληνική και την κλασική γερμανική φιλοσοφία, αλλά και από τον δάσκαλό του Χάιντεγκερ, υπό την επίβλεψη του οποίου εκπόνησε το 1929 την διδακτορική διατριβή του με θέμα «Η διαλεκτική ηθική του Πλάτωνος».

Ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με το θέμα της ερμηνευτικής, μελετώντας κυρίως τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού. Για τον Γκάνταμερ, η ερμηνευτική δεν είναι απλώς τέχνη, αλλά μια οικουμενική θεώρηση του φιλοσοφείν. Επίσης, ασχολήθηκε με τη σχέση μεταξύ της φιλοσοφίας και της επιστήμης.

Το σπουδαιότερο έργο του είναι το Αλήθεια και Μέθοδος (1960).

Βιβλία στα ελληνικά
(1997)	Ο λόγος στην εποχή της επιστήμης, εκδόσεις Νήσος
(1998)	Το πρόβλημα της ιστορικής συνείδησης, εκδόσεις Ίνδικτος
(2000)	Ποιος είμαι εγώ και ποιος είσαι εσύ;, εκδόσεις Ύψιλον
(2003) Για τον Νίτσε, (Συλλογικό: Γκάνταμερ, Αντόρνο και Χορκχάιμερ), εκδόσεις Ίνδικτος
(2003)	Η θρησκεία, (Συλλογικό), εκδόσεις Αλεξάνδρεια
(2005)	Η απαρχή της φιλοσοφίας, εκδόσεις Πατάκη
(2006)	Χρόνια φιλοσοφικής μαθητείας, εκδόσεις Πατάκη
(2008) Συζητήσεις με φιλοσόφους, (Συλλογικό: Γκάνταμερ, Ντεριντά, Χάμπερμας, Αξελός, Ρανσιέρ κ.α.), εκδόσεις Μελάνι
(2008)	Η απαρχή της γνώσης, εκδόσεις Πατάκη
(2013)	Η λογοτεχνική θεωρία του εικοστού αιώνα, (Συλλογικό: Γκάνταμερ, Φουκώ, Λούκατς, Μπένγιαμιν κ.α.) Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Βιβλιογραφία
(2001) Αφιέρωμα: Χανς Γκεοργκ Γκάνταμερ, περιοδικό Νέα Εστία, τ. 1731
(2001) Ο H.G. Gadamer και το ερμηνευτικό φαινόμενο, Δημητρακόπουλος Φ. Μιχαήλ
(2008) Η διαμάχη των ερμηνειών, Ξηροπαΐδης Γιώργος, εκδόσεις Πόλις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βιογραφικό στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Goethe 
Πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Στάνφορντ 

Γερμανοί φιλόσοφοι
Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Υπεραιωνόβιοι