joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ζαν-Πιέρ Μελβίλ

Ο Ζαν-Πιέρ Μελβίλ (γαλλικά: Jean-Pierre Melville), (17 Οκτωβρίου 1917 - 2 Αυγούστου 1973), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Βιογραφία

Καριέρα 
Όταν επέστρεψε από τον πόλεμο, ζήτησε άδεια για να γίνει βοηθός σκηνοθέτη, αλλά απορρίφθηκε. Χωρίς αυτή την υποστήριξη, αποφάσισε να παράγει τις ταινίες του με τα δικά του μέσα και συνέχισε να χρησιμοποιεί το Μελβίλ ως το καλλιτεχνικό του όνομα. Έγινε ανεξάρτητος κινηματογραφιστής και κατείχε το δικό του στούντιο, στο Παρίσι.

Ήταν γνωστός για τις μινιμαλιστικές δραματικές αστυνομικές ταινίες του, όπως Ο Χαφιές,  (1962), Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο (1967) και Ο Κόκκινος Κύκλος (1970) με πρωταγωνιστές μεγάλους ηθοποιούς όπως ο Αλέν Ντελόν, ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και  ο Λίνο Βεντούρα.

Έχοντας επιρροές από τα φιλμ νουάρ του Χόλυγουντ του 1940, ο Μελβίλ χρησιμοποίησε αξεσουάρ όπως  τα όπλα, τα ρούχα (παλτά) και τα καπέλα φεντόρα, για να διαμορφώσει μια χαρακτηριστική  εμφάνιση στις ταινίες του.

Η ανεξαρτησία του Μελβίλ και η «αναφορά» του κινηματογράφικου του στυλ (ήταν ένας από τους πρώτους Γάλλους σκηνοθέτες που χρησιμοποίησαν τακτικά τις πραγματικές τοποθεσίες) είχαν σημαντική επιρροή στο γαλλικό κινηματογραφικό κίνημα του Νέου κύματος.

Θάνατος 
Ο Μελβίλ πέθανε στις 2 Αυγούστου 1973 σε ηλικία 55 ετών από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, ενώ γευμάτιζε με τον συγγραφέα Φίλιπ Λαμπρό στο εστιατόριο PLM Saint-Jacques de Hôtel στο Παρίσι.

Ο Μελβίλ έγραφε εκείνη την περιόδο το σενάριο για την  επόμενη ταινία του, "Contre enquo te", ένα θρίλερ κατασκοπείας για τον παραγωγό Ζακ-Ρικ Στράους και με πρωταγωνιστή τον Υβ Μοντάν. Ωστόσο είχε προλάβει να γράψει ένα σημαντικό μέρος, όπου μετά ο Λαμπρό ελπίζε να τελειώσει το σενάριο και να το σκηνοθέτησει ο ίδιος, αλλά τελικά το έβαλε στην ταινία Le hasard  et la violence (1974), με πρωταγωνιστή τον Υβ Μοντάν.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

Γάλλοι σκηνοθέτες
Γάλλοι σεναριογράφοι
Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ένταξη

Το Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Ένταξη (, LSI) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Αλβανία. Το LSI συστάθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2004 όταν ο Ιλίρ Μέτα, πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας, απομακρύνθηκε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας. Μέσω της χρήσης του όρου «κίνημα», το LSI επιχειρεί να δώσει το μήνυμα ότι είναι ανοιχτό και χωρίς αποκλεισμούς. Ο άλλος λόγος για τη χρήση αυτού του όρου είναι η πρόθεσή του να διαφοροποιηθεί από τα άλλα κόμματα. Το LSI χρησιμοποίησε το σύστημα ψηφοφορίας «ένα μέλος, μία ψήφος» τον Μάρτιο του 2005 για να εκλέξει τον ηγέτη του, Ιλίρ Μέτα.

Εκλογές 
Στις βουλευτικές εκλογές του 2005 το κόμμα κέρδισε πέντε έδρες στο αλβανικό κοινοβούλιο με το 8,4% των ψήφων. Το κόμμα υποστηρίχθηκε κυρίως από την αλβανική νεολαία σε αυτές τις εκλογές. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009 κέρδισε τέσσερις έδρες με το 4,8% των ψήφων. Το κόμμα μαζί με το Σοσιαλιστικό Κόμμα έγιναν οι κυρίαρχες δυνάμεις συνεργασίας για τον σχηματισμό του κυβερνητικού συνασπισμού. Τον Ιούνιο του 2009, το LSI συμμάχησε με το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας (PD) για να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό. 

Το LSI αύξησε με επιτυχία το ποσοστό του στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2013, κερδίζοντας 16 έδρες με το 10,4% των ψήφων.

Ηγέτης του κόμματος 
Ο Ιλίρ Μέτα ίδρυσε το κόμμα και παρέμεινε ηγέτης του μέχρι τις 30 Απριλίου 2017. Στις 28 Απριλίου 2017 εξελέγη 7ος Πρόεδρος της Αλβανίας και παραιτήθηκε από το κόμμα. Ο Πετρίτ Βασίλι, εξέχουσα προσωπικότητα του κόμματος, υπήρξε ηγέτης του LSI μέχρι τις 29 Ιουνίου, και παραιτήθηκε μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι η Μόνικα Κρυεμάντι, σύζυγος του Ιλίρ Μέτα. Αν και σύζυγος του προέδρου, αρνήθηκε να λάβει την τιμητική θέση της Πρώτης Κυρίας της Αλβανίας, παραχωρώντας τη θέση στη μεγαλύτερη κόρη της.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αλβανικά πολιτικά κόμματα
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος

Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος (κατά κόσμον Όμηρος Μασούρας, 21 Ιανουαρίου 1961, Πάνω Ζώδεια Λευκωσία), είναι μητροπολίτης στην Ιερά Μητρόπολη Μόρφου της Εκκλησίας της Κύπρου από το 1998.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Όμηρος Μασούρας γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1962 στο χωριό Πάνω Ζώδεια, που βρίσκεται κοντά στη Μόρφου της επαρχίας Λευκωσίας. Εκεί έζησε τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής του. Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από τον θάνατο του πατέρα του στα τα οκτώ του χρόνια, ενώ στην ηλικία των 12 βίωσε την τουρκική εισβολή και τον θάνατο του μεγαλύτερου αδερφού του, Πέτρου. Ως πρόσφυγας πλέον, πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στον προσφυγικό συνοικισμό των Λατσιών, έξω από την Λευκωσία. Το 1979 ξεκίνησε να σπουδάζει στην Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ.

Δημόσιες δηλώσεις και κριτική
Τον Ιούλιο του 2019, δημόσιες αντιδράσεις προκάλεσε η δήλωσή του ότι συνήθως ο λόγος που ένα παιδί γίνεται ομοφυλόφιλο είναι το ευχάριστο αίσθημα της εγκύου μητέρας του κατά την διάρκεια του πρωκτικού σεξ. Ο ίδιος αργότερα ανέφερε πως εξέφρασε «τη θέση της Εκκλησίας και τη θέση των Αγίων της εκκλησίας μας». Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος υποστήριξε για τις δηλώσεις του Νεόφυτου πως «είναι καθαρά προσωπικές του απόψεις και δεν με εκφράζουν».
Ο Αρχηγός της κυπριακής Αστυνομίας Κύπρος Μιχαηλίδης μετά από οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα Κύπρου διέταξε τον Αύγουστο του 2019 την άμεση διερεύνηση της υπόθεσης των δηλώσεων του Μητροπολίτη Νεοφύτου.

Στις 16 Μαρτίου 2020 δήλωσε σε ομιλία του ότι η απομάκρυνση από τον αληθινό Θεό προκάλεσε τον κορονοϊό.

Προκάλεσε ακόμη αρνητικά σχόλια καθώς παραλλήλισε τη σταύρωση του Χριστού με την κριτική που του άσκησαν τα ΜΜΕ για τις επιστημονικά αβάσιμες δηλώσεις του.

Τον Ιούνιο του 2021 η Εκκλησία της Ελλάδος, δια του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερώνυμου, έστειλε επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και διαμαρτυρήθηκε για τον Νεόφυτο καθώς όσα κατά καιρούς λέει επηρεάζουν και παρασύρουν το ποίμνιο της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Παραπομπές

Κύπριοι ιεράρχες
Γη του Σέκελι

Η γη του Σέκελι ή Σέκλερλαντ (,  (επίσης γνωστό ως Secuimea), , ) είναι ιστορική και εθνογραφική περιοχή της κεντρικής Ρουμανίας, η οποία κατοικείται κυρίως από Ούγγρους. Το πολιτιστικό κέντρο του Σέκελι είναι το Τίργκου Μούρες (Μάροσβασαρχελι), η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής.

Οι Σέκελι (ή Σέκλερ), υποομάδα των Ούγγρων, ζουν στις κοιλάδες και τους λόφους των Ανατολικών Καρπαθίων, δηλαδή στις ρουμανικές επαρχίες Χαργκίτα, Κοβάσνα και μέρη της επαρχίας Μούρες. 

Αρχικά, το όνομα γη του Σέκελι αναφερόταν στις αυτόνομες έδρες (διοικητικές περιοχές) των Σέκελι εντός της Τρανσυλβανίας. Οι αυτοδιοικούμενες περιοχές των Σέκλερ είχαν δικό τους διοικητικό σύστημα, και υπήρχαν ως νομικές οντότητες από τον μεσαίωνα μέχρι την δεκαετία του 1870. Τα προνόμια των εδρών των Σέκελι και των Σαξόνων καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν με κομητείες το 1876. 

Μαζί με την Τρανσυλβανία και την ανατολική κυρίως Ουγγαρία, το Σέκελι μεταφέρθηκε στην Ρουμανία σύμφωνα με την συνθήκη του Τριανόν το 1920. Τον Αύγουστο του 1940, σύμφωνα με τη δεύτερη συμφωνία της Βιέννης, η βόρεια Τρανσυλβανία με το Σέκελι επέστρεψαν στην Ουγγαρία, σύμφωνα με τις διαταγές του Γ΄ Ράιχ. Η βόρεια Τρανσυλβανία ήταν υπό κοινή σοβιετορουμανική κατοχή το 1944, και επιβεβαιώθηκαν ως μέρος της Ρουμανίας το 1947.

Υπό το όνομα Ουγγρική Αυτόνομη Περιοχή με την ονομασία Τίργκου-Μούρες, μέρη της γης του Σέκελι είχαν ένα επίπεδο αυτονομίας από τις 8 Σεπτεμβρίου 1952 έως τις 16 Φεβρουαρίου 1968. Σήμερα υπάρχουν εκστρατείες που αποσκοπούν στην παραχώρηση εδαφικής αυτονομίας στο Σέκελι, παραμένοντας μέρος της Ρουμανίας.

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Ρουμανίας
Τσαντραγιάν-2

Το Τσαντραγιάν-2 (चन्द्रयान-२; , σεληνάκατος ) είναι η δεύτερη ινδική αποστολή εξερεύνησης της Σελήνης, μετά το Τσαντραγιάν-1. Αναπτύχθηκε από τον Ινδικό Οργανισμό Εξερεύνησης του Διαστήματος (ΙΣΡΟ), και εκτοξεύτηκε από το διαστημικό κέντρο Σατίς Νταβάν στις 14:43 ώρα Ινδίας (12:13 ώρα Ελλάδας) με προορισμό τη Σελήνη . Η σχεδιασμένη τροχιά έχει απόγειο 170 χλμ. και απόγειο 45.475 χλμ. Το σύστημα περιλαμβάνει τροχιακό μηχανισμό, ένα προσγειωτή και ένα ρόβερ με το όνομα Πραγκιάν, ενώ τα συστατικά του Τσαντραγιάν κατασκευάστηκαν εξολοκλήρου στην Ινδία. Ο κύριος στόχος του Τσαντραγιάν είναι να μελετήσει την ύπαρξη νερού στην σελήνη.

Το Τσαντραγιάν-2 και το ρόβερ θα προσγειωθούν κοντά στο νότιο πόλο τη Σελήνης, σε μια πεδιάδα ανάμεσα στους κρατήρες Μανζίνους Γ και Σιμπέλιους Ν, σε γεωγραφικό πλάτος περίπου 70 μοιρών νότια στις 7 Σεπτεμβρίου 2019. Το ρόβερ Πραγκιάν θα κινείται στην σεληνιακή επιφάνεια και θα κάνει χημική ανάλυση για μια περίοδο 14 ημερών. Τα δεδομένα θα στέλνονται στην γη από τον τροχιακό μηχανισμό και τον προσγειωτή του Τσαντραγιάν-2, τα οποία εκτοξεύτηκαν στον ίδιο πύραυλο με το Τσαντραγιάν-2. Ο τροχιακός μηχανισμός θα εκτελέσει την αποστολή του για ένα χρόνια σε μια κυκλοποιημένη σεληνιακή πολική τροχιά 100 επί 100 χιλιομέτρων.

Η εκτόξευση του Τσαντραγιάν-2 σχεδιαζόταν αρχικά για τις 2:51 π.μ. ώρα Ινδίας στις 15 Ιουλίου 2019 αλλά ακυρώθηκε μόλις εντοπίστηκε τεχνικό πρόβλημα κατά τη γέμιση της κρυογενικής μηχανής του πυραύλου με ήλιο σχεδόν μια ώρα πριν την εκτόξευση. Η αντίστροφη μέτρηση σταμάτησε ακριβώς 56 λεπτά και 24 δευτερόλεπτα πριν την εκτόξευση. Τελικά εκτοξεύτηκε στις 14:43 ώρα Ινδίας στις 22 Ιουλίου 2019, από το διαστημικό κέντρο Σατίς Νταβάν στην Σριχαρικότα της επαρχίας Νελόρ του κρατιδίου Άντρα Πραντές.  

Εάν η αποστολή επιτύχει τον σκοπό της, η Ινδία θα γίνει η τέταρτη χώρα που θα επιτύχει μια προσγείωση στη σελήνη, μετά τις διαστημικές υπηρεσίες της Σοβιετικής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας. Εάν επιτύχει, το Τσαντραγιάν-2 θα πετύχει τη νοτιότερη προσγείωση στη σελήνη, σκοπεύοντας να προσγειωθεί σε γεωγραφικό πλάτος στις 67 με 70 μοίρες νότια.

Παραπομπές 

Ινδία
Μικέλε Πλασίντο

Ο Μικέλε Πλασίντο (ιταλικά: Michele Placido), (19 Μαΐου 1946), είναι Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι γνωστός για το ρόλο του Corrado Cattani στην τηλεοπτική σειρά της RAI Τα πλοκάμια της μαφίας.

Πρώτα χρόνια και Καριέρα  
Ο Πλασίντο γεννήθηκε στο Άσκολι Σατριάνο, από μια φτωχή οικογένεια από την Βασιλικάτα και έκανε πολλές δουλειές  από νεαρή ηλικία.

Σπούδασε υποκριτική στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου στη Ρώμη και στην Ακαδημία Δραματικών Τεχνών Σίλβιο ντ' Αμίκο. Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο θεατρικό έργο Όνειρο Θερινής Νυχτός το 1969. Δύο χρόνια αργότερα ξεκίνησε την κινηματογραφικ
ή καριέρα με σκηνοθέτες όπως οι Λουίτζι Κομεντσίνι, Μάριο Μονιτσέλι, Σαλβατόρε Σαμπέρι, Νταμιάνο Νταμιάνι, Πασκουάλε Σκουιτιέρι και Φρανσέσκο Ρόσι.

Η πρώτη του επιτυχία ήρθε με το ρόλο του στρατιώτη Πάολο Πασέρι στην ταινία "Marcia trionfale" (1976), για την οποία κέρδισε το Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο. Δύο χρόνια αργότερα κέρδισε το βραβείο Αργυρή Άρκτο Καλύτερου ηθοποιού στο 29ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου για το ρόλο του ομοφυλόφιλου εργάτη στο μελόδραμα "Ernesto" (1978).

Εμφανίστηκε σε  αρκετές τηλεοπτικές ταινίες τη δεκαετία του '70, αλλά το 1983 σηματοδότησε την αρχή της μεγαλύτερης τηλεοπτικής του δημοτικότητας όταν υποδύθηκε τον αστυνομικό  επιθεωρητή που ερευνούσε τη μαφία στην τηλεοπτική σειρά Τα Πλοκάμια της Μαφίας σε σκηνοθεσία Νταμιάνο Νταμιάνι.

Συνέχισε να παίζει το ίδιο ρόλο στις επόμενες τρεις σεζόν της σειράς, μέχρι την δολοφονία του χαρακτήρα του.

Στη συνέχεια, θα εμφανιστεί ως αξιωματούχος της επιβολής του νόμου σε μια σειρά άλλων κινηματογραφικ
ών ταινιών και τηλεοπτικών παραγωγών που ασχολούνται με  το οργανωμένο  έγκλημα, συμπεριλαμβανομένης μιας ημιβιογραφικής ταινίας για τον Τζοβάνι Φαλκόνε, όπου υποδύθηκε έναν δικαστή. Το 2008, σε μια αναστροφή των ρόλων, υποδύθηκε τον ιστορικό ηγέτη της μαφίας Μπερνάρντο Προβεντσάνο  στην τηλεοπτική ταινία Ο Τελευταίος Νονός. Ένας αναγνωρίσιμος ρόλος για το κοινό είναι αυτός ενός Ιταλού επιχειρηματία στην κωμωδία Big Business του 1988.

Προσωπική ζωή 
Ο Πλασίντο ήταν παντρεμένος μέχρι το 1994 με την ηθοποιό Σιμονέτα Στεφανέλι με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Βιολάντε Πλασίντο που είναι επίσης ηθοποιός.

Το 2012 παντρεύτηκε την ηθοποιό Φεντερίκα Βινσέντι μετά από 10 χρόνια σχέσης. Το ζευγάρι χώρισε επίσημα τον Δεκέμβριο του 2017.

Ενδεικτική Φιλμογραφία 

Το Μαύρο Χέρι  (Η Γέννηση της  Μαφίας) (1973) 
Σκάνδαλο στην οικογένεια  (1975) 
Οικόπεδο φόβου (1976, ταινία)
Η Θεϊκή Νύμφη  (1976, ταινία)
Corleone (1977, ταινία) 
Σάββατο, Κυριακή και Παρασκευή (1979, ταινία)
Ernesto (1979, ταινία) 
Τα πλοκάμια της μαφίας (1984, τηλεσειρά) 
Τα πλοκάμια τη ς μαφίας 2 (1985, τηλεσειρά)
Τα πλοκάμια της μαφίας 3 (1987, τηλεσειρά)
Ιδιωτικές Υποθέσεις (1987,  ταινία)
Τα πλοκάμια της μαφίας 4 (1989, τηλεσειρά)
Οι πόλεμοι των ναρκωτικών: Το καρτέλ της κοκαΐνης (1992, τηλεσειρά)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο  

Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλοί σεναριογράφοι
Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Οίκος των Μπίλλουνγκ

Ο Οίκος των Μπίλλουνγκ, γερμ. Haus von Billung ήταν μία δυναστεία της Σαξονίας από τον 9ο ως τον 12ο αι. Εξουσίασαν, μετά τους Οθωνίδες, το δουκάτο της Σαξονίας· τους διαδέχθηκαν σε αυτό οι Γουέλφοι και οι Ασκάνια. Την εποχή εκείνη "Σαξονία" ονομαζόταν η Κάτω Σαξονία με τη Βεστφαλία.

Ιστορία
Το πρώτο γνωστό μέλος τού Οίκου είναι ο κόμης Βίχμανν, που αναφέρεται ως Μπίλλουνγκ το 811. Η σύζυγος τού Βίχμανν, η Φρέντερουνα των Βίντουκιντ, ήταν αδελφή της αγίας Ματθίλδης τού Ρίνγκελχαϊμ, συζύγου τού Ερρίκου Α΄ τού Ορνιθοθήρα βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Επίσης η Όντα, σύζυγος τού Λιούντολφ, γενάρχη των Οίκου των Οθωνιδών, ήταν μέλος τού Οίκου των Μπίλλουνγκ.

Κατά τον 10ο αι. η ιδιοκτησία της οικογένειας επικεντρώθηκε στο Μπάρντενγκαου (βόρεια του Λύνεμπουργκ) και ήλεγχαν τη μαρκιωνία, που ονομάστηκε από αυτούς. Στα μέσα τού 10ου αι., όταν οι Σάξονες δούκες τού Οίκου των Οθωνιδών έγιναν βασιλείς της Ανατολικής Φραγκίας (i.e. Γερμανίας), ο Όθων Α΄ της Γερμανίας, γιος τού Ερρίκου Α΄ τού Ορνιθοθήρα, εμπιστευόταν όλο και πιο πολύ τη δουκική εξουσία στον Χέρμανν μάργραβο τού Μπίλλουνγκ. Για πέντε γενεές, ο Οίκος των Μπίλλουνγκ εξουσίασε το δουκάτο της Σαξονίας.

Το 1106 ο Οίκος εξέλιπε με το τέλος τού Μάγκνους δούκα της Σαξονίας. Αυτός είχε δύο κόρες: η Βούλφχιλντε παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ δούκα της Βαυαρίας από τον Οίκο των Γουέλφων και η Εϊλίκα τον Όθωνα κόμη τού Μπάλλενστετ από τον Οίκο των Ασκάνια, έτσι η Σαξονία εξουσιάστηκε από τους δύο αυτούς Οίκους, που ανταγωνίστηκαν για το δουκάτο.

Οι δούκες της Σαξονίας από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ είναι:
 Χέρμαν 936-973, μάργραβος τού Μπίλλουνγκ, αντιπρόσωπος τού Όθωνα Α΄ στη Σαξονία, de facto κυβερνήτης της.
 Βερνάρδος Α΄ 973-1011.
 Βερνάρδος Β΄ 1011-1059.
 Όρντουλφ 1059-1072.
 Μάγκνους 1072-1106. Τον διαδέχθηκε ο Λοθάριος Β΄ των Σούπλινμπουργκ (1106-1137) (με διεκδικητή τον Όθωνα κόμη τού Μπάλλενστετ) και μετά ο Ερρίκος Β΄ των Γουέλφων δούκας της Σαξονίας (1137-1139) και Ι΄ της Βαυαρίας.

Γενεαλογία των Μπίλλουνγκ

Πηγές
 Roy Family Genealogy, Hermann Billung, Duke of Saxony and Margrave of the Billungermark
 Roy Family Genealogy, Swanhilde of Saxony
Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό

Οι Υφυπουργοί στον Πρωθυπουργό ή Υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ, αποτελούν μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου. Οι αρμοδιότητές τους καθορίζονται με απόφαση του Πρωθυπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Σημερινοί Υφυπουργοί 
Κατά τις αλλαγές στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2019 στις 13 Αυγούστου 2021, καθώς και στις 2 Σεπτεμβρίου 2022, υφυπουργοί στον Πρωθυπουργό έχουν διοριστεί οι:
Γιάννης Οικονόμου, με αρμοδιότητα σε θέματα ενημέρωσης και επικοινωνίας
Χρήστος Τριαντόπουλος, με αρμοδιότητα σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης από φυσικές καταστροφές
Γιάννης Μπρατάκος, με αρμοδιότητα τα καθήκοντα του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού

Διατελέσαντες Υφυπουργοί

Παραπομπές

στον Πρωθυπουργό
Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας

Οι Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας είναι οι διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σαουδικής Αραβίας. Η Κύπρος εκπροσωπείται στην Σαουδική Αραβία μέσω του επίτιμου προξενείου της στην Τζέντα. Η Σαουδική Αραβία εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της πρεσβείας της στη Λευκωσία. Οι διμερείς σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων των δύο χωρών σε ιστορικά, γεωγραφικά και οικονομικά ζητήματα.

Ιστορία 
Οι άριστες διμερείς σχέσεις, καθώς και η ανάγκη περαιτέρω προώθησης της μεσοανατολίτικης διάστασης ήταν μεταξύ των ζητημάτων που συζήτησε ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ-Φαϊσάλ και η Κύπρια υπουργός εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή κατά την επίσκεψη της δεύτερης στο Ριάντ το 2012. Επίσης εξέφρασε την στήριξή του στην εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.

Σαουδαραβική άποψη για το Κυπριακό ζήτημα 
Η σαουδαραβική στάση στο κυπριακό ζήτημα δεσμεύεται από τον Χάρτη των ΟΗΕ και τη διεθνή νομιμότητα. Το 2012, ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ Φαϊσάλ, δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει μια ενωμένη και ομοσπονδιακή Κύπρο, ενώ είναι κατά οποιασδήποτε προσπάθειας διχοτόμησης ή απόσχισης.

Παραπομπές 

Διμερείς σχέσεις της Κύπρου
Διμερείς σχέσεις της Σαουδικής Αραβίας
Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄

Ο Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ (πέθανε το 1265), Σουλτάνος του Ρουμ (1248 - 1265) ήταν δεύτερος γιος του Σουλτάνου Καϋχοσρόη Β΄. Ο πατέρας του πέθανε (1246) και οι Μογγόλοι τον τοποθέτησαν σουλτάνο (1248) στην θέση του μεγαλύτερου αδελφού του Καϊκαούσης Β΄. Δολοφονήθηκε από έναν Πέρση ευγενή τον Περβάν (1265) υπό τις εντολές του μεγάλου Χαν των Μογγόλων Αμπακά Χαν (1234 - 1282), τον διαδέχθηκε ο γιος του Καϊχοσρόης Γ΄.

Παραπομπές

Πηγές
Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history, trans. J. Jones-Williams, (New York: Taplinger, 1968) 271 ff.
Yetkin, S. Kemal (1961). "The Turbeh of Gumaç Hatun, a Seljūk Monument". Ars Orientalis. Vol. 4.
Saunders, J. J. (2001). The History of the Mongol Conquests. University of Pennsylvania Press.

Σελτζούκοι Τούρκοι
Σουλτάνοι του Ρουμ
Καϊχοσρόης Γ΄

Ο Καϊχοσρόης Γ΄ (πέθανε το 1284) των Σελτζούκων, ήταν σουλτάνος του Ρουμ (1265 - 1284). Ήταν γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄, αδύναμου άνδρα της δυναστείας που βρισκόταν υπό την επίδραση του Πέρση ευγενή Περβάν. Ο Περβάν δολοφόνησε τον Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ μετά από εντολή τού μεγάλου Χαν των Μογγόλων Αμπακά Χαν (1234 - 1282)· ο Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν τότε μεταξύ δύο και έξι ετών. 

Ο ανήλικος Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν σκιά του εαυτού του· την εξουσία ασκούσε ο Περβάν και στη συνέχεια ο Μογγόλος βεζίρης του Ρουμ. Ο Καϊχοσρόης Γ΄ συμμετείχε σε εξέγερση εναντίον του Σουλτάνου του Ιλχανάτου Αχμάντ (1283) και εκτελέστηκε για την συμμετοχή του.
Ο Καϊχοσρόης Γ΄ ήταν ο τελευταίος σουλτάνος του Ρουμ, που τάφηκε στο μαυσωλείο του Αλαντίν στο Ικόνιο. Ο θρόνος του, που είναι ένα εξαιρετικό δείγμα ξυλογλυπτικής, βρίσκεται σήμερα στο Εθνογραφικό Μουσείο της Άγκυρας.
Τον διαδέχτηκε ο Μεσούντ Β΄, μεγαλύτερος γιος του Καϊκαούσης Β΄ ο οποίος είχε εξοριστεί.

Παραπομπές

Πηγές
Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history, trans. J. Jones-Williams, (New York: Taplinger, 1968) 
Blue Guide: Turkey (London: A&C Black, 1995)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία των Ανατολικών Σελτζούκων
Δυτική Ασία και Βόρεια Αφρική

Σελτζούκοι Τούρκοι
Σουλτάνοι του Ρουμ
Χέρμαν Μπίλλουνγκ

O Χέρμαν Μπίλλουνγκ, γερμ. Hermann Billung (900/912 - 27 Μαρτίου 973) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν μάργραβος (μαρκήσιος) τού Μπίλλουνγκ (936-973). Ο Όθων Α΄ της Γερμανίας τον είχε έμπιστο υπολοχαγό του.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπίλλουνγκ φον Στούμπενσκορν και της Ερμενγκάρντε της Νάντης.

Ο Όθων Α΄ των Οθωνιδών, που ήταν και δούκας της Σαξονίας, όσο έλειπε στις εκστρατείες του στην Ιταλία (961-972), είχε αφήσει ως εκπρόσωπό του στο δουκάτο τον Χέρμαν, που έτσι κυβερνούσε στη Σαξονία. Ως το τέλος είχε γίνει ο de facto δούκας της, όχι πάντως και ως προς το όνομα.

Ο Χέρμαν απεβίωσε δύο μήνες πριν τον Όθωνα Α΄, το 973, σε ηλικία 61/73 ετών. Ο γιος τού Όθωνα Α΄, ο Όθων Β΄ της Γερμανίας, ονόμασε τον Βερνάρδο Α΄, γιο τού Χέρμαν, ως δούκα της Σαξονίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μάλλον δύο φορές, πρώτα με την Όντα. Σύμφωνα με τα χρονικά τού αββαείου τού Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ, η κόμισσα Όντα απεβίωσε μετά το 973· τα χρονικά της πόλης Κσάντεν αναφέρουν το τέλος μίας "Όντε, συζύγου τού δούκα Χέρμαν" το 973. Αυτή μάλλον ήταν συγγενής των Οθωνιδών: ο Ερρίκος Α΄ ο Ορνιθοθήρας (πατέρας τού Όθωνα Α΄) ήταν εγγονός μίας Όντα των Μπίλλουνγκ και αδελφός μίας Όντα.

Στα χρονικά αναφέρεται ως σύζυγος και η Χίλντεσουιτ/Χίλντεγκαρτ τού Βέστερμπουργκ και πιστεύουμε ότι είναι διαφορετική από την Όντα, δηλ. είναι 2η σύζυγος.

Ο Χέρμαν είχε τέκνα, θεωρούμε από την Όντα, καθώς η εγγονή του λεγόταν επίσης Όντα:
 Βερνάρδος Α΄ π.950-1011, δούκας της Σαξονίας. Νυμφεύτηκε τη Χίλντεγκαρντε τού Στάντε.
 Λιούτγκερ απεβ. 1011, κόμης τού Βέστφαλενγκαου. Νυμφεύτηκε την Έμμα τού Λάσουμ, κόρη τού Ίμμερντ/Ίμμεντινγκερ Δ΄ τού Ρένκουμ.
 Ζβάνεχιλντε π.950-1014, παντρεύτηκε τον Τήτμαρ Α΄ κόμη τού Μάισσεν και μετά τον Έκ(κεχ)αρτ Α΄ μάργραβο τού Μάισσεν. 
 Όντα του Μάισσεν π.996-μετά το 1025, παντρεύτηκε τον Μπόλεσλαφ Α΄ της Πολωνίας.
 Ματθίλδη π.940-1008, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλδουίνο Γ΄ κόμη της Φλάνδρας και μετά τον Γοδοφρείδο Α΄ κόμη τού Βερντέν από τον Οίκο των Αρντέν-Βερντέν.
 Ίμμα, το 995 ήταν ηγουμένη τού Χέρφορτ.

Παραπομπές

Πηγές
 Roy Family Genealogy, Hermann Billung, Duke of Saxony and Margrave of the Billungermark
 Roy Family Genealogy, Swanhilde of Saxony

Οίκος των Μπίλλουνγκ
Γιώργος Πετσίβας

Ο Γιώργος Πετσίβας (Αριδαία 8/3/1946 - Αθήνα 2018) υπήρξε σκηνογράφος με σπουδές στην Αθήνα και το πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Εργάστηκε επίσης ως ηθοποιός στον θίασο της Τζένης Καρέζη και σκηνοθέτης της ΕΡΤ. Όταν, μέσω του επαγγέλματός του, μπόρεσε να αναδιφήσει αρχεία σχετικά με τη Μακεδονία, εγκατέλειψε τη -δημόσια- σταδιοδρομία του και επιδόθηκε στη μελέτη και έκδοση των σχετικών εγγράφων. Για να εκπληρώσει καλύτερα το έργο του, ίδρυσε προσωποπαγή εκδοτικό οίκο και, μέχρι το τέλος της ζωής του, εργάστηκε με ήθος και επιμέλεια αξιοθαύμαστη.

Βιβλιογραφία
(2006)	Τσόντος - Βάρδας, Γεώργιος, Η βενιζελική τυραννία, Πετσίβα [επιμέλεια] ISBN 960-87636-6-5
(2001)	Καραβίτης, Ιωάννης, Ο Βαλκανοτουρκικός πόλεμος, Πετσίβα [επιμέλεια] ISBN 960-90010-5-Χ
(2000)	Δραγούμης, Ίων, 1878-1920, Τα τετράδια του Ίλιντεν, Πετσίβα [επιμέλεια] ISBN 960-90010-3-3
(2008) Ο Νέος Μακεδονικός Αγών. Επιλογή κειμένων και επιμέλεια: Γιώργος Πετσίβας ISBN 978-960-87636-9-2
(2010)  Βασίλης Τσακαλάρωφ, Το Ημερολόγιο του Ίλιντεν, 1901-1903 ISBN 978-960-98165-0-2

Σκηνοθεσίες
1973 Γεύση από... τζιν	
1970 Το κάστρο
1971 Ασπασία (θεατρικό)		
1986 Οι σκληροί του... Μπραχάμι

Παραπομπές σημειώσεις
 

Έλληνες σκηνογράφοι
Έλληνες εκδότες
Έλληνες δοκιμιογράφοι
Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τράτα (χορός)

Η Τράτα είναι ένας παραδοσιακός αναμνηστικός χορός που εκτελείται κάθε χρόνο στα Μέγαρα της Αττικής, αλλά και στα νησιά του Αιγαίου. 

Η Τράτα στα Νησιά του Αιγαίου αναφέρεται σε ένα Συρτό χορό που χορεύεται στο τραγούδι Η τράτα μας η κουρελού. Ο χορός εκτελείται σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις. Στην Ικαρία το χορεύουν με συγκεκριμένες κινήσεις στον επωδό. 

Την Τρίτη του Πάσχα κάθε έτους, οι γυναίκες των Μεγάρων συμμετέχουν στον παραδοσιακό χορό γνωστό ως Τράτα στον ανοιχτό χώρο μπροστά από τη μικροσκοπική εκκλησία που είναι γνωστή ως Άγιος Ιωάννης ο Χορευταράς. Θεωρείται ευρέως ότι εορτάζεται το κτίσιμο αυτού του παρεκκλησίου κατά τη διάρκεια μίας ημέρας κατά τα χρόνια της τουρκοκρατίας στην Ελλάδα. 

Η Τράτα συμβολίζει την αλιεία. Ο διάσημος αυτός χορός λέγεται ότι γιορτάζει την επιτυχία της αλιείας κάθε μέρα. 

Ωστόσο, οι λαογράφοι παρατήρησαν ότι οι κινήσεις αυτού του χορού, οι οποίες μιμούνται την ανάσυρση των αλιευτικών διχτυών, φαίνεται να δείχνουν ότι είναι πιθανότατα ένας πολύ αρχαίος χορός, πολύ παλαιότερος από την οθωμανική περίοδο και αρχικά εκτελέστηκε για να εξασφαλίσει την επιτυχία των ψαράδων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20160303180642/http://www.sacredcircles.com/THEDANCE/HTML/DANCEPAG/TRATAARV.HTM 
 http://www.folkdance.com/federation/dances/trata.pdf 

Ελληνικοί χοροί
Χοροί των νησιών του Αιγαίου Πελάγους
Μάγκνους της Σαξονίας

Ο Μάγκνους, γερμ. Magnus (π.1045 - 23 Αυγούστου 1106) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν δούκας της Σαξονίας (1072-1106), ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Όρντουλφ δούκα της Σαξονίας και της Βούλφχιλντ των Χορφάγκρε, κόρης τού Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας.
 
Το 1070, πριν γίνει δούκας, ακολούθησε τον Όθωνα δούκα της Βαυαρίας (από τον Οίκο των Νόρντχαϊμ) σε εξέγερση εναντίον τού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Όταν ο Όθων κατηγορήθηκε ότι συνωμοτούσε και ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον βασιλιά, αποφασίστηκε ότι έπρεπε να διέλθει από τη δοκιμασία της μάχης με τον κατήγορό του. Ο δούκας ζήτησε να εξασφαλίσει την ασφαλή μετάβασή του προς τον τόπο της συνάντησης και την ασφαλή επιστροφή του, αλλά τού το αρνήθηκαν, έτσι αυτός αρνήθηκε να εμφανιστεί. Ως συνέπεια, ο Όθων στερήθηκε τού δουκάτου του και οι γαίες του στη Σαξονία λεηλατήθηκαν. Η εξέγερση κατεστάλη το 1071, οπότε ο Μάγκνους αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε στο επιβλητικό κάστρο Χάρτσμπουργκ. Έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έπληξε τους ελευθερόφρονες Σάξονες. Ακόμη και όταν ο Μάγκνους έπρεπε να διαδεχθεί τον πατέρα του, δεν αφέθηκε ελεύθερος, παρά μόνο όταν 70 Σουαβοί κρατήθηκαν στο Λύνεμπουργκ.

Όταν το 1073 το Χάρτσμπουργκ καταστράφηκε, ο Ερρίκος Δ΄ εξοργίστηκε. Ανανέωσε την αντιπαράθεση με τη Σαξονία και το 1075 στη μάχη τού Λάνγκενζαλτσα αιχμαλώτισε τον Μάγκνους ακόμη μία φορά. Όταν ο Μάγκνους αφέθηκε πάλι ελεύθερος, ακολούθησε τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή βασιλιά· συμμετείχε στη μάχη τού Μέλλριχστατ το 1078, όπου έσωσε τη ζωή τού Ροδόλφου. Πάντως Ο Μάγκνους και οι Σάξονές του ποτέ δεν υποστήριξαν πλήρως τον Ροδόλφο και συμφιλιώθηκαν με τον Ερρίκο Δ΄, μάλιστα πολέμησαν τους Σλάβους μαζί με τον βασιλικό στρατό.

Έγινε ο πικρός εχθρός τού Αδαλβέρτου αρχιεπισκόπου της Βρέμης, τού οποίου την επισκοπή καταβασάνισε με επαναλαμβανόμενες λεηλασίες. Ήταν το τελευταίο άρρεν μέλος τού Οίκου του. Το 1106 απεβίωσε ο Μάγκνους και ο βασιλιάς. Το δουκάτο δόθηκε αρχικά στον Λοθάριο Β΄ Σούπλινμπουργκ και μετά έγινε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των θυγέρων του: της Βουλφχίλντε, που παντρεύτηκε έναν των Γουέλφων και της Εϊλίκα, που παντρεύτηκε έναν των Ασκάνια.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
 Βουλφχίλδη 1072-1126, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ των Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας.
 Αϊλίκα π.1080-1142, παντρεύτηκε τον Όθωνα των Ασκάνια κόμη τού Μπάλενστετ.

Πηγές
 Fenske, Lutz. "Ordulf (Otto)". Deutsche Biographie. Neue Deutsche Biographie (NDB). Retrieved 26 October 2017.
 Timothy Reuter, Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056, (Routledge, 1998), 200.

Αναφορές

Οίκος των Μπίλλουνγκ
Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Μπαϊράκ

Η Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Μπαϊράκ () είναι ο επίσημος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της αυτοανακηρυγμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.

Ιστορία 
Η ίδρυση του BRT ανάγεται στον Δεκέμβριο του 1963 όταν η διακοινοτική βία ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους έθεσε τέλος σε κάθε συνεργατική επιχείριση. Μέχρι τότε, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου διοικούταν από μέλη των δύο κοινοτήτων.

Το ραδιόφωνο Μπαϊράκ ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου ως αντίβαρο για τον αποκλεισμό των τουρκοκυπρίων από το ΡΙΚ και την κυπριακή κυβέρνηση. Το ραδιόφωνο Μπαϊράκ ξεκίνησε από ένα μικρό γκαράζ ενός σπιτιού στη Λευκωσία με ακτίνα κάλυψης που έφτανε τα 2.5 χιλιόμετρα. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 1964 οι εκπομπές του ραδιοφώνου Μπαϊράκ ήταν διαθέσιμες για ακρόαση σε όλη τη Κύπρο. =

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Τηλεόραση στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Φιλιππινέζοι στην Ελλάδα

Η Φιλιππινέζικη κοινότητα στην Ελλάδα αποτελείται από τους Φιλιπιννέζους μετανάστες στην Ελλάδα και τους απογόνους τους. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της ελληνικής κυβέρνησης, το 1991 υπήρχαν 5.000 Φιλιππινέζοι στην Ελλάδα, οι οποίοι είχαν μειωθεί στους 2.000 το 1996. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν πολλοί περισσότεροι που εργάζονταν παράνομα στην χώρα. Η φιλιππινέζικη κοινότητα διατηρεί ένα σχολείο για τα παιδιά της στην κεντρική Αθήνα.

Το 81% της φιλιππινέζικης κοινότητας στην Ελλάδα είναι γυναίκες, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία για το 1999. Συνήθως εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί. Η σύνδεση μεταξύ φιλιππινέζων γυναικών και οικιακής εργασίας είναι διαδεδομένη. Η έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη για το 1998 όριζε την λέξη Φιλιππινέζα, ως "οικιακή βοηθός από τις Φιλιππίνες ή άτομο που εκτελεί μη αναγκαίες βοηθητικές εργασίες". Μετανάστες και το Υπουργείο Εξωτερικών των Φιλιππινών διαμαρτυρήθηκαν για την παρουσία αυτής της λέξης στο λεξικό.

Δείτε επίσης 

 Έλληνες στις Φιλιππίνες

Παραπομπές

Πηγές 

 . A study of Albanian, Egyptian, and Filipino migrants.

Περαιτέρω ανάγνωση 

 

Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Μεσούντ Β΄

Ο Μεσούντ Β΄ (πέθανε το 1308) των Σελτζούκων, ήταν Σουλτάνος του Ρουμ (1284 - 1296 και 1303 - 1307). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του σουλτάνου Καϊκαούσης Β΄. Ο Μεσούντ Β΄ κυβέρνησε σαν υποτελής των Μογγόλων και δεν είχε ποτέ πραγματική εξουσία. Τα νεανικά του χρόνια έζησε στην Κριμαία και ταξίδευε σποραδικά στην Κωνσταντινούπολη, εμφανίστηκε για πρώτη φορά σαν διεκδικητής του θρόνου των Σελτζούκων του Ρουμ το 1280.

Πρώτη περίοδος

Ο σουλτάνος Καϊχοσρόης Γ΄ εκθρονίστηκε και εκτελέστηκε λόγω συμμετοχής του σε συνωμοσία για την ανατροπή που νέου σουλτάνου του Ιλχανάτου Αχμάντ (1284), τον αντικατέστησε ο Μεσούντ Β΄. Ο διάδοχος του Αχμάντ Αργκούν διαίρεσε το Σουλτανάτο του Ρουμ, παραχώρησε το Ικόνιο και το δυτικό τμήμα στους δύο νεαρούς γιους του Καϋχοσρόη Γ΄. Ο Μεσούντ Β΄ επιτέθηκε με μία μικρή στρατιωτική δύναμη, εκτέλεσε τα δύο μικρά παιδιά και κατέλαβε την πόλη (1286).

Ακολούθησε τους Μογγόλους σε πολλές εκστρατείες εναντίον των Τουρκομάνων άλλοτε συμμετείχε στον στρατό τους άλλοτε με στρατεύματα Μογγόλων, η σημαντικότερη ήταν η εκστρατεία απέναντι στους Γερμιγιανίδες (1286). Οι Γερμιγιανίδες ήταν μία πολεμική φυλή Τουρκικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε στα νοτιοδυτικά από τους Σελτζούκους πριν από μερικά χρόνια για να ελέγξουν τις ασύνταχτες φυλές των νομάδων. Ο Μεσούντ Β΄ είχε μερικές επιτυχίες αλλά δεν κατάφερε να τους διώξει από την περιοχή, την ίδια αποτυχία είχε αργότερα και με άλλες φυλές όπως οι Καραμανίδες.

Δεύτερη περίοδος

Σε μιά ατμόσφαιρα με συνεχείς συνομωσίες εναντίον του σουλτάνου του Ιλχανάτου ο Μεσούντ Β΄ συμμετείχε σε μία από αυτές (1296), ο σουλτάνος τον συγχώρεσε αλλά εκθρονίστηκε και εξορίστηκε στην Ταμπρίζ.
Ο αντικαταστάτης του Καϊκοβάδης Γ΄ ενεπλάκη σε νέα συνωμοσία εναντίον του σουλτάνου Μαχμούτ Γκαζάν, εκτελέστηκε και ο Μεσούντ Β΄ επέστρεψε στον θρόνο (1303).
Το Σουλτανάτο του Ρουμ και ο ίδιος ο Μεσούντ Β΄ εξαφανίστηκαν από όλες τις ιστορικές πηγές μετά το 1307. Τα τελευταία αρχαιολογικά ευρήματα (2015) έχουν αναγνωρίσει τον τάφο του στην Σαμψούντα.
Ο συγγραφέας Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Μεσούντ Β΄ "είχε διπλή πίστη χριστιανική και Ισλαμική και διπλή εθνότητα Ελληνική και Τουρκική."

Παραπομπές

Πηγές
Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history, trans. J. Jones-Williams (New York: Taplinger, 1968)
Peacock, A.C.S.; Yildiz, Sara Nur, eds. (2013). The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East. I.B.Tauris.

|-

Σελτζούκοι Τούρκοι
Σουλτάνοι του Ρουμ
Αυγούστα της Πρωσίας

Η Αυγούστα της Πρωσίας (Auguste von Preußen, 1 Μαΐου 1780 - 19 Φεβρουαρίου 1841) ήταν σύζυγος του Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης.

Βιογραφία
Η Αυγούστα Χριστίνα Φρειδερίκη γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1780 στο Πότσδαμ, και ήταν το πέμπτο παιδί και τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Φρειδερίκης Λουίζας της Έσσης-Ντάρμστατ. 

Στις 13 Φεβρουαρίου 1797 η Αυγούστα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης-Κάσσελ στο Βερολίνο. Ο γάμος της Αυγούστας ήταν πολιτικά κανονισμένος και δυσάρεστος. Η Αυγούστα και ο Γουλιέλμος ερχόντουσαν συχνά σε σύγκρουση μεταξύ τους, γεγονός που οδήγησε σε επιθετικές αντιπαραθέσεις.

Το 1806, η Έσση καταλαμβάνεται από τη Γαλλία. Η Αυγούστα ήταν στο Βερολίνο με τα παιδιά της τότε, έχοντας παραμείνει στην πρωσική πρωτεύουσα λόγω της εγκυμοσύνης της όταν ο στρατός του Ναπολέοντα κατέλαβε την περιοχή. Ο Ναπολέων έβαλε φρουρούς γύρω από το σπίτι της και έδωσε εντολές ώστε να μην διαταραχθεί.

Όταν η Έσση και η Πρωσία κατελήφθησαν και η οικογένειά της ήταν στην εξορία, η Αυγούστα δεν είχε χρήματα και μετά τη γέννηση του παιδιού της ζήτησε συνάντηση με τον Ναπολέοντα. Εμφανίστηκε μπροστά του μαζί με το νεογέννητο μωρό της στα χέρια και με ένα από τα παιδιά της και του ζήτησε ένα επίδομα, το οποίο της χορήγησε.

Μετά τη γέννηση του τελευταίου παιδιού της το 1806, η σχέση μεταξύ της Αυγούστας και του Γουλιέλμου τερματίστηκε ανεπίσημα. Το 1815 συμφώνησαν να μείνουν ξεχωριστά.

Η Αυγούστα πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1841 σε ηλικία 60 ετών στο Κάσσελ.

Οικογένεια 
Το 1797 η Αυγούστα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης-Κάσσελ στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν 6 παιδιά:
τον Γουλιέλμο (1798-1800).
την Καρολίνα (1799-1854).
την Λουίζα (1801-1803).
τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο (1802-1875), παντρεύτηκε την Γκέρτρουντ Λέμαν, απέκτησαν 9 παιδιά.
την Μαρία Φρειδερίκη (1804-1888), παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν, απέκτησαν 2 παιδιά.
τον Φερδινάνδο (9 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου 1806).

Τίτλοι
1 Μαΐου 1780 – 13 Φεβρουαρίου 1797: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αυγούστα της Πρωσίας
13 Φεβρουαρίου 1797 – 15 Μαΐου 1803: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Κληρονομική Πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ
15 Μαΐου 1803 – 27 Φεβρουαρίου 1821: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Εκλεκτορική Πριγκίπισσα της Έσσης
27 Φεβρουαρίου 1821 – 19 Φεβρουαρίου 1841: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Εκλέκτειρα της Έσσης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Οίκος της Έσσης
Πρώσοι ευγενείς
Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Πριγκίπισσες της Έσσης
Εκλέκτειρες
Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς

Η Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς (ή Μονή Παναγίας Φανερωμένης) βρίσκεται στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, έξω από το χωριό Μυρτιά, στο δρόμο που συνδέει το Αγρίνιο με το Θέρμο. Εορτάζει στις 21 Νοεμβρίου (στα Εισόδια της Θεοτόκου) ενώ το παρεκκλήσι της Μεταμορφώσεως, που βρίσκεται στη Μονή, εορτάζει στις 6 Αυγούστου.

Το καθολικό της μονής είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός και χτίστηκε το 16ο αιώνα εκτός από το ιερό που είναι παλαιότερο. Το ιερό είχε χτιστεί ως ξεχωριστός ναός τον 11ο-12ο αιώνα και τέσσερις αιώνες αργότερα προσκολλήθηκε προς τα δυτικά του ο ναός που αποτελεί σήμερα τον κυρίως ναό του καθολικού της μονής. Το 17ο αιώνα κατασκευάστηκε ο νάρθηκας.
  
Οι αγιογραφίες του ναού δεν είναι της ίδιας χρονικής περιόδου. Υπάρχουν τοιχογραφίες του 12ου και του 13ου αιώνα, του 1491, του 1539 και του 1712. Παλαιότερη τοιχογραφία είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου, που χρονολογείται το 12ο ή 13ο αιώνα. Η αγιογράφηση της καμάρας και της αψίδας του ιερού έγινε το 1491 από το ζωγράφο Διγενή Ξένο σύμφωνα με το πνεύμα της Κρητικής Σχολής ενώ ο κυρίως ναός αγιογραφήθηκε από άγνωστο ζωγράφο το 1539 σύμφωνα με την Ηπειρωτική Σχολή.

Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η Μονή της Μυρτιάς αποτέλεσε κέντρο παιδείας και εκεί έζησε ένα διάστημα ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Μετά τη Μάχη της Μυρτιάς, στις 10 Ιουλίου 1943, τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής πυρπόλησαν ως αντίποινα τα κτίρια της μονής αλλά το καθολικό διασώθηκε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://www.religiousgreece.gr/central-greece/-/asset_publisher/wogy5Y4x6Xn2/content/iera-mone-eisodion-tes-theotokou-myrtias
http://www.monastiria.gr/sterea-elada/nomos-aitoloakarnanias/iera-moni-myrtias-aitoloakarnania/

Μονές του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Ερζεγοβίνη (αποσαφήνιση)

Ο όρος Ερζεγοβίνη μπορεί να αναφέρεται σε:

 Ερζεγοβίνη, γεωγραφική περιοχή των Βαλκανίων.
 Βοσνία και Ερζεγοβίνη, χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης.
 Ανατολική Ερζεγοβίνη, ανατολικό μέρος της περιοχής της Ερζεγοβίνης.
 Σαντζάκι της Ερζεγοβίνης, διοικητική υποδιαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 15ο - 19ο αιώνα.
 Εγιαλέτι της Ερζεγοβίνης, διοικητική υποδιαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τον 19ο αιώνα. 
 Παλαιά Ερζεγοβίνη, μέρος της παλαιάς Ερζεγοβίνης, ανήκει στο Μαυροβούνιο.
 Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια Ερζεγοβίνης, σερβική αυτόνομη περιφέρεια στην Ερζεγοβίνη της (τότε) Γιουγκοσλαβίας, υπήρξε το 1991. 
 Καντόνι Ερζεγοβίνης-Νερέτβα, καντόνι στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
 Καντόνι Δυτικής Ερζεγοβίνης, καντόνι στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
 Επαρχία του Ζαχούμλιε και της Ερζεγοβίνης, επισκοπή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Δέσποινα Μπουγιατιώτη

Η Δέσποινα Γιώτη (Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 1983) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Το 2006, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή “Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας” του Γιώργου Κιμούλη.

Βιογραφικό

Θέατρο 
Στο θέατρο συμμετείχε στις παραστάσεις Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή για το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2005 (σκην. Γιώργου Κιμούλη), Ο Παπουτσωμένος Γάτος του Charles Perrault από το Θίασο “Κύτταρο” (σκην. Λευτέρη Λουκαδή), The Sunshine Play του Peca Ştefan στο “Νέο Ελληνικό Θέατρο” (σκην. Βαγγέλη Λεμπέση), Το Απόκρυφον Σημείο του Paul de Kock από τη Θεατρική Εταιρεία “ΑΝΑΣΣΑ” στο Μουσείο Νεώτερης Κεραμικής (σκην. Βενετίας Μοσχόβου).

Τηλεόραση 
Έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 2007 όταν πήρε έναν από τους βασικούς ρόλους στη σειρά εποχής «Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον» στον ΑΝΤ1. Εκεί υποδύθηκε την Εβραία μαθήτρια Ρόζα Λεβή τη σεζόν 2007-2008. Από το 2008 μέχρι το 2011 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά «Η Πολυκατοικία» στο Mega Channel. Εκεί υποδύθηκε την ατίθαση έφηβη τηλεοπτική κόρη του Παύλου Χαϊκάλη και της Νικολέττα Βλαβιανού, έχοντας μόνιμη συμμετοχή και στους τρεις κύκλους της σειράς.
Το 2015, έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στην καθημερινή σειρά «Οι Συμμαθητές». Το 2019, συμμετείχε στις σειρές «Ελεύθερη Σχέση» και «Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές».

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Αναφορές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης

Η ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης είναι ζώνη της Γης γύρω από τον ισημερινό όπου συγκλίνουν οι θερμοί και υγροί αληγείς άνεμοι των δύο ημισφαιρίων. Είναι περιοχή χαμηλού βαρομετρικού και σταθερών καιρικών συνθηκών που προκαλούν ιδιαίτερα πυκνές νεφώσεις, έλλειψη ανέμων (ζώνη τροπικών νηνεμιών) και υψηλές θερμοκρασίες, χαρακτηριστικά των τροπικών περιοχών και κλιμάτων που εντοπίζονται στην ίδια περιοχή.

Παραπομπές 

Μετεωρολογία
Στέλιος Γούτης

Ο Στέλιος Γούτης (Θεσσαλονίκη, 1 Μαρτίου 1944) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Είναι γνωστός ως ''Παπα-Τριαντάφυλλος'' στη σειρά ''Το καφέ της Χαράς''.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη.

Έχει συμμετάσχει τόσο στην τηλεόραση, όσο και στον κινηματογράφο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές

Άνδρες ηθοποιοί
Έλληνες ηθοποιοί
Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπάντα του Ελληνικού Ναυτικού

Η Μπάντα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι ελληνική στρατιωτική μπάντα. Η μπάντα ιδρύθηκε το 1879. Η έδρα της μπάντας βρίσκεται στο ναυτικό οχυρό του Βοτανικού στην Αθήνα.

Στα 143 χρόνια ύπαρξής της, η μπάντα έχει εκπροσωπήσει το Πολεμικό Ναυτικό σε μεγάλες κρατικές εκδηλώσεις. Έχει εμφανιστεί στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ενώ στο ενεργητικό της υπάρχουν και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό. Η μπάντα συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Επίσης έχει συμμετάσχει σε διάφορα φεστιβάλ για στρατιωτικές μπάντες στην Ευρώπη. Επικεφαλής και Αρχιμουσικός της μπάντας είναι ο Πλωτάρχης Αντώνιος Καραγουδάκης.

Παραπομπές 

Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Κορνέλιους Α. Σμιθ

Ο Σερ Κορνέλιους Έλβιν Σμιθ (Sir Cornelius Alvin Smith, GCMG, ON    , γεννήθηκε το 1937) είναι ο Γενικός Κυβερνήτης των Μπαχαμών  από τις 28 Ιουνίου 2019

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1937.  Προηγουμένως ήταν πρεσβευτής στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2008. Ήταν επίσης υπουργός Μεταφορών και Αεροπορίας των Μπαχαμών.   Το 2018 ορκίστηκε ως αναπληρωτής γενικός κυβερνήτης.

Παραπομπές 

Σμιθ
Σμιθ
Σέρβοι στην Ελλάδα

Οι Σέρβοι στην Ελλάδα (, Σρμπι ου Γκρτσκοϊ) αναφέρονται στους Έλληνες κατοίκους σερβικής καταγωγής και τους υπηκόους της Ελληνικής Δημοκρατίας που γεννήθηκαν στην Σερβία (ή στην ΣΔ Σερβίας της πρώην Γιουγκοσλαβίας). Σήμερα ζουν πάνω από 15.000 Σέρβοι στην Ελλάδα, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 περίπου 5.200 γεννηθέντες στη Σερβία έχουν ελληνική ιθαγένεια.

Σερβική πολιτιστική κληρονομιά στην Ελλάδα

Αξιοσημείωτοι Έλληνες σερβικής καταγωγής 

Ναταλί Θάνου
Άννα Πρέλεβιτς
Γιώργος Μπέροβιτς
Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς
Ντράγκαν Σάκοτα
Ντούσαν Σάκοτα
Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς
Μπόμπαν Γιάνκοβιτς
Ντούσαν Βούκτσεβιτς
Μίλαν Τόμιτς 
Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς
Σίνισα Ντομπρασίνοβιτς 
Μίλαν Γκούροβιτς
Μάρκο Γιάριτς
Ντούσαν Γιέλιτς
Βάσος Μαυροβουνιώτης
Τζόρτζε Μιχαήλοβιτς
Ιγκόρ Μιλόσεβιτς
Μίροσλαβ Πετσάρσκι
Δημήτρης Πόποβιτς
Ράντοσλαβ Νεστέροβιτς
Πέγια Στογιάκοβιτς
Ντράγκαν Τάρλατς
Μίταρ Τζούριτς

Δείτε επίσης 

Σερβική διασπορά
 Έλληνες στη Σερβία
 Ελληνοσερβικές σχέσεις

Πηγές 

 
 
 
Σερβική διασπορά στην Ευρώπη
Πληθυσμιακές ομάδες της Ελλάδας
Πρωθυπουργός της Μαλαισίας

Ο Πρωθυπουργός της Μαλαισίας (μαλαισιανά: Perdana Menteri Malaysia) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και το ανώτατο πολιτικό αξίωμα στη Μαλαισία. Ο Yang di-Pertuan Agong διορίζει ένα μέλος του Κοινοβουλίου (MP) , το οποίο απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής και συνήθως είναι ο επικεφαλής του κόμματος που έχει τις περισσότερες έδρες στο Κοινοβούλιο έπειτα από τις γενικές εκλογές. Ο πρωθυπουργός προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου και είναι ντε φάκτο εκτελεστική αρχή της κυβέρνησης.

Έπειτα από τη δημιουργία της Μαλαισίας στις 16 Σεπτεμβρίου 1963, ο Τουνκού Αμπντούλ Ραχμάν, επικεφαλής υπουργός της Ομοσπονδίας της Μαλαίας, έγινε πρωθυπουργός της Μαλαισίας. Από την ανεξαρτησία ως και τις γενικές εκλογές του 2018, ο πρωθυπουργός προερχόταν πάντοτε από το κόμμα Barisan Nasional (προηγούμενα Κόμμα Συνασπισμού). Έπειτα από τις εκλογές του 2018 ο Μαχαθίρ Μοχάμαντ ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Μαΐου 2018, ως ο πρώτος πρωθυπουργός από τον συνασπισμό της αντιπολίτευσης, Pakatan Harapan (PH) και ο πρώτος που υπηρέτησε στο αξίωμα με δύο διαφορετικά κόμματα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Στις 11 Ιουνίου 2018 ο Μαχαθίρ δήλωσε έτοιμος να παραμείνει στην πρωθυπουργία για περισσότερο από δύο χρόνια αν ο κόσμος το επιθυμούσε.

Κατάλογος πρωθυπουργών της Μαλαισίας 
Χρωματοκλείδι (για πολιτικούς συνασπισμούς):

Χρονογραμμή

Εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί 
Οι πρώην πρωθυπουργοί της Μαλαισίας συνεχίζουν να απολαμβάνουν προνομίων και μετά την αποχώρησή τους από την πρωθυπουργία, καθώς συνεχίζουν να θεωρούνται σημαίνουσες προσωπικότητες.

Παραπομπές
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής είναι το εθνικό πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής της Ελλάδας το οποίο διοργανώνεται ετησίως από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (ΕΓΟ). 

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά υπό την αιγίδα του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) στη Θεσσαλονίκη το 1971. Από το 1997 διεξάγεται από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (ΕΓΟ).

Ιστορία 
Στην Ελλάδα η ενόργανη γυμναστική εμφανίστηκε λίγο μετά την ίδρυση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, με την έλευση του βασιλιά Όθωνα το 1834. Οι πρώτοι οργανωμένοι αγώνες γυμναστικής έγιναν το 1889 στην τέταρτη Ζάππεια Ολυμπιάδα με πρωτοβουλία του Ιωάννη Φωκιανού ο οποίος θεωρείται θεμελιωτής της ενόργανης γυμναστικής. Το 1890 πραγματοποιήθηκαν στο κεντρικό γυμναστήριο ασκουμένων της Αθήνας οι ετήσιοι αγώνες στο δίζυγο, στους κρίκους και στο μονόζυγο. Αγώνες γυμναστικής διεξήγαγε και ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος ύστερα από την ίδρυσή του το 1891.

Μετά την τέλεση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής πραγματοποιήθηκαν για τα επόμενα 15 χρόνια. Με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων, κάθε αθλητική δραστηριότητα πέρασε σε δεύτερη μοίρα και σταδιακά η αγωνιστική γυμναστική έπαψε να εξασκείται σε οργανωμένη μορφή με αποτέλεσμα να μείνει στην αφάνεια για πολλά χρόνια.

Με τη σημερινή της μορφή εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το 1968 ξεκίνησε η ανάπτυξη του αθλήματος με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη και με πρωτεργάτρια την Ουγγαρέζα πρώην πρωταθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής Νέλι Τσάπο – Άνταλ.

Το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε στο Παλέ ντε Σπορ, στη Θεσσαλονίκη μεταξύ 22 και 24 Απριλίου του 1971. Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ) ο οποίος υπήρξε ο επίσημος φορέας του πρωταθλήματος μέχρι και το 1996. Στους αγώνες διεξήχθησαν οι κατηγορίες Α΄ (Ανδρών–Γυναικών), Β΄ και Γ΄ και συμμετείχαν 7 σύλλογοι. Ο Νίκος Γραμματικάκης του Ολυμπιακού  και η Νούλη Γιαννιτσοπούλου του Πανθεσσαλονίκειου έγιναν οι πρώτοι πρωταθλητές στην ιστορία του τουρνουά στο σύνθετο ατομικό.

Από το 1997 το πρωτάθλημα διεξάγεται από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (ΕΓΟ) που ιδρύθηκε επίσημα τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.

Διοργανώσεις 

Σημείωση
Η πρώτη ομάδα στον πίνακα μεταλλίων μετά την ολοκλήρωση των αγώνων αναδεικνύεται πρωταθλήτρια. Στον πίνακα μεταλλίων περιλαμβάνεται και το Ομαδικό.

Σύνολο τίτλων

Άνδρες

Γυναίκες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνική Γυμναστικής Ομοσπονδίας
Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία — Αρχείο Αποτελεσμάτων (2009—τώρα)
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης — Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού — Η Ιστορική Εξέλιξη της Ενόργανης Γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη και τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα (1971—2013) στο Internet Archive

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής
Πρωταθλητές Ελλάδος
Χαμζά μπιν Λάντεν

Ο Χαμζά μπιν Λάντεν (Hamza bin Osama bin Mohammed bin Awad bin Laden ; αραβικά : حمزة بن أسامة بن محمد بن عوض بن لادن‎ ; γεννήθηκε το 1989 και πέθανε μεταξύ 2017 και 2019) ήταν γιος του Οσάμα μπιν Λάντεν. Ο πατέρας του, όπως και ο αδερφός του Καλίντ, σκοτώθηκαν κατά την επιχείρηση 2011 Navy SEAL.

Βιογραφία 
Τον Ιανουάριο 2001, ο Χαμζά (τότε 12 ετών), ο πατέρας του και άλλα μέλη της οικογένειας παρευρέθηκαν στον γάμο του αδερφού του Μοχάμεντ μπιν Λάντεν στο Κανταχάρ, στο νότιο Αφγανιστάν. Ένα βίντεο που τραβήχτηκε στην επαρχία Γκαζνί τον Νοέμβριο του ίδιου έτους δείχνει τον Χαμζά και μερικά από τα αδέρφια του σε ένα ελικόπτερο των ΗΠΑ να συνεργάζονται με τους Ταλιμπάν.

Τον Μάρτιο 2003, υπήρχαν ισχυρισμοί ότι ο Χαμζά και ο αδερφός του Σαάντ μπιν Λάντεν είχαν τραυματιστεί και αιχμαλωτιστεί στο Ριμπάτ του Αφγανιστάν. Ο ισχυρισμός τελικά αποδείχθηκε λανθασμένος.

Ο Χαμζά παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών την κόρη του Abdullah Ahmed Abdullah.

Τον Αύγουστο του 2018, η εφημερίδα The Guardian πρόβαλε τους ισχυρισμούς των θείων του Χαμζά ότι είχε παντρευτεί την κόρη του 9/11 hijacker Mohamed Atta. Ωστόσο, ο αδερφός του Ομάρ μπιν Λάντεν διέψευσε το δημοσίευμα.
Η τελευταία του δημόσια δήλωση έγινε το 2018. Σύμφωνα με αναφορές ήταν ήδη νεκρός όταν τον Φεβρουάριο του 2019 επικηρύχθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στις 31 Ιουλίου 2019 ανακοινώθηκε ότι σκοτώθηκε (πιθανόν το 2017 ή το 2018) στη διάρκεια αμερικανικής αεροπορικής επίθεσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Jon Gambrell, Born into al-Qaida: Hamza bin Laden’s rise to prominence, Associated Press, 17 Μαρτίου 2019

Παραπομπές 

Τρομοκρατία
Μητρόπολη (Εύβοια)

Η Μητρόπολη () ήταν μια πόλη στην αρχαία Εύβοια της στερεάς Ελλάδας. Το όνομα και η ύπαρξη της πόλης τεκμηριώνεται σε γραπτό του Στέφανου του Βυζάντιου. Ωστόσο η θέση της πόλης είναι άγνωστη.

Παραπομπές 

Χαμένες αρχαίες πόλεις
Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Κόμμα Ανεξάρτητων και Προσφύγων

Το Κόμμα Ανεξαρτήτων και Προσφύγων ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο έδρασε κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού της δεκαετίας του 1920.

Ιστορία 
Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1926, όπου έλαβε το 1.8% των ψήφων και κέρδισε 2 έδρες. Ωστόσο, οι εκλογές του 1926 ήταν οι μοναδικές εκλογές στις οποίες συμμετείχε.

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα