joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπενχαμίν Ρόχας

Ο Μπενχαμίν Ρόχας Πέσσι (Benjamín Rojas, 16 Απριλίου 1985) είναι Αργεντινός ηθοποιός, τραγουδιστής, μουσικός και εργάστηκε περιστασιακά και ως μοντέλο. 

Γεννήθηκε στο Λα Πλάτα . Είναι πιο γνωστός για τους ρόλους του στις σειρές Τσικιτίτας, Ανυπότακτες Καρδιές , Φλορισιέντα, μία σύγχρονη Σταχτοπούτα , Alma Pirata, Casi Ángeles και Jake & Blake. Αποτελούσε μέλος της αργεντίνικης μπάντας Erreway απο το 2002 έως το 2009 με τους Φελίπε Κολόμπο , Καμίλα Μπορδονάμπα και Λουισάνα Λοπιλάτο, η οποία αποχώρησε το 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Μπενχαμίν Ρόχας στο IMDb

Αργεντινοί ηθοποιοί
Αργεντινοί τραγουδιστές
ΑΣ Μονακό (καλαθοσφαίριση)

Η ΑΣ Μονακό Μπασκέτ (γαλλικά: AS Monaco Basket) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Φονβιέιγ του Μονακό. Δημιουργήθηκε το 1928 ως τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΑΣ Μονακό. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη Σαλ Γκαστόν Μεντσάν, χωρητικότητας 3.000 θεατών.

Τρέχουσα σύνθεση

Προπονητικό επιτελείο

Επιτυχίες

Εγχώριες διοργανώσεις 
 Λίντερς Καπ (Σούπερ Καπ Γαλλίας)
Νικήτρια (3): 2016, 2017, 2018
 Κύπελλο Γαλλίας
 Φιναλίστ (1): 1983
 Προ Β
Πρωταθλήτρια (2): 1973, 2015
 ΝΜ1 (3η Κατηγορία Γαλλίας)
Πρωταθλήτρια (1): 2014

Ευρωπαϊκές διοργανώσεις 
 EuroCup Basketball
 Πρωταθλήτρια (1): 2021

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Γαλλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1928
Στρασμπούρ Ιλκίρχ-Γκραφενσταντέν Μπασκέτ

Η Στρασμπούρ Ιλκίρχ-Γκραφενσταντέν Μπασκέτ (Strasbourg Illkirch-Graffenstaden Basket, SIG), γνωστή ως Στρασμπούρ, είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Στρασβούργο της Γαλλίας, με έτος ίδρυσης το 1929. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Ρενούς Σπορ, χωρητικότητας 6.200 θεατών.

Επιτυχίες

Εγχώριες διοργανώσεις 
 Πρωτάθλημα Γαλλίας
 Πρωταθλήτρια (1): 2005
 Κύπελλο Γαλλίας
Κυπελλούχος (3): 2015, 2018, 2019
 Φιναλίστ (1): 1999
 Λίντερς Καπ
 Νικήτρια (1): 2015
 Φιναλίστ (1): 2013
 Ματς ντε Τσαμπιόνς
 Νικήτρια (1): 2015
 Δεύτερη Κατηγορία
 Πρωταθλήτρια (1): 1998–99

Διεθνείς διοργανώσεις 
 Φιναλίστ Eurocup: 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Γαλλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1929
Ελ Βιέχο, Νικαράγουα

Το Ελ Βιέχο (ισπανικά: El Viejo) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ελ Βιέχο.

Η πόλη

Ε
Ε
Ελ Ρεαλέχο

Το Ελ Ρεαλέχο (ισπανικά: El Realejo, προφορά: Ελ ΡΡεαλέχο) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ελ Ρεαλέχο.

Η πόλη

Ε
Ε
Κορίντο

Το Κορίντο (ισπανικά: Corinto) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Κορίντο.

Η πόλη

Κ
Κ
Ποσολτέγα

Η Ποσολτέγα (ισπανικά: Posoltega) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Ποσολτέγα.

Η πόλη

Π
Π
Πουέρτο Μορασάν

Το Πουέρτο Μορασάν (ισπανικά: Puerto Morazán) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Πουέρτο Μορασάν.

Η πόλη

Π
Π
Σαν Πέδρο δελ Νόρτε, Νικαράγουα

Το Σαν Πέδρο δελ Νόρτε (ισπανικά: San Pedro del Norte) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Πέδρο δελ Νόρτε.

Η πόλη

Σ
Σ
Σάντο Τομάς δελ Νόρτε

Το Σάντο Τομάς δελ Νόρτε (ισπανικά: Santo Tomás del Norte) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σάντο Τομάς δελ Νόρτε.

Η πόλη

Σ
Σ
Σαν Φρανσίσκο δελ Νόρτε

Το Σαν Φρανσίσκο δελ Νόρτε (ισπανικά: San Francisco del Norte) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Φρανσίσκο δελ Νόρτε.

Η πόλη

Σ
Σ
Σαν Χουάν δε Σίνκο Πίνος

Το Σαν Χουάν δε Σίνκο Πίνος (ισπανικά: San Juan de Cinco Pinos) ή Σίνκο Πίνος είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Χουάν δε Σίνκο Πίνος.

Η πόλη

Ο πληθυσμός της πόλης είναι συνολικά 6.781, εκ των οποίων 5.300 περίπου μένουν στους εξής δήμους (comarcas) της: 
 Βίλλια Καμίλο (Villa Camilo)
 Βίλλια Φράνσια (Villa Francia)
 Ελ Καρρισάλ (El Carrizal)
 Ελ Εσπίνο (El Espino
 Ελ Παβόν (El Pavón
 Ελ Σακατόν (El Zacatón)
 Ελ Σέρρο (El Cerro)
 Ελ Χίκαρο (El Jícaro
 Λα Όντα (La Honda
 Λας Λαχίτας (Las Lajitas)
 Λα Μοντάνια (La Montaña)
 Λας Πόσας (Las Pozas
 Λος Αραδίτος (Los Araditos)
 Σάντα Φε (Santa Fé)

Σ
Σ
Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Δανιήλ Πουρτσουκλής

Ο Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Δανιήλ (κατά κόσμον Διονύσιος Πουρτσουκλής) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, από το 2000 Μητροπολίτης της ομώνυμης Μητρόπολης. Ήταν στενός συνεργάτης του Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου.

Βιογραφικά στοιχειά
Γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1952 στη Νέα Μανωλάδα Ηλείας. Φοίτησε στην Ανωτέρα Ιερατική Σχολή Αθηνών το 1971-1973, και κατόπιν στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1973-1977.

Εκάρη μοναχός στις 19 Μαΐου 1974 στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Άνω Ξενιάς Αλμυρού Μαγνησίας, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρου, και έλαβε το όνομα Δανιήλ, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε διάκονος από τον τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλο. Με εισήγηση του τελευταίου διορίζεται το 1978 ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Δημητριάδος. Στις 11 Μαρτίου 1979 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Ως πρεσβύτερος διετέλεσε Διευθυντής τού Γυμνασιακού Οικοτροφείου Αρρένων της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρου (1976-1986). Στις 25 Μαΐου 1998 τοποθετείται από τον Χριστόδουλο στη θέση του Ιεροκήρυκα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και του Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου.

Στις 21 Ιανουαρίου 2000 εξελέγη από την Ιεραρχία της Ελλάδας, Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού με 49 ψήφους από τις 72 των συμμετεχόντων στην ψηφοφορία ιεραρχών, και στις 22 Ιανουαρίου χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων.

Έργο και απόψεις
Είναι πρόεδρος δύο Ειδικών συνοδικών Επιτροπών της Ιεράς Συνόδου, Παρακολούθησης Ευρωπαϊκών Θεμάτων, και Λειτουργικής Αναγεννήσεως. Αναπληρωτής Πρόεδρος του Διορθόδοξου Κέντρου της Εκκλησίας της Ελλάδας, και Συνοδικός Σύνδεσμος της Εκκλησίας της Ελλάδας με τις ένοπλες Δυνάμεις.

Από το 2000 ως το 2015 διετέλεσε μέλος του ΚΕΕΛΠΝΟ ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδας. Η συμμετοχή του αυτή δεν υπήρξε ελεύθερη κάποιων αιτιάσεων.

Κατά τα χρόνια της διακονίας του ως Μητροπολίτης, αλλά και πριν ως πρεσβύτερος, έχει αναπτύξει αξιόλογη ιερατική και μορφωτική δραστηριότητα, ενώ έχει μεριμνήσει για τις κοινωφελείς και κοινωνικές υποδομές της Μητροπόλεως.

Ο Μητροπολίτης έχει εκφράσει απόψεις για διάφορα θέματα, όπως θεολογικά και κοινωνικά.

Συγγραφικό έργο
Έχει γράψει πολλά, σύντομα, βιβλία, μεταξύ των οποίων:

Τα βιοτικά μας, 2006
Η υπερένδοξη μεταμόρφωση του Κυρίου Ιησού Χριστού και η σημασία της, 2007
Μικρά Ασία, 2007
Περί της εν Ελλάδι επισκέψεως του Πάπα Ιωάννου Παύλου Β΄, 2007
Τα βιοτικά μας Β΄, 2007
Υπακοή στον Θεό, 2007
Χριστός επί γης, 2007

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περιοδικό Εντός, Τεύχος 52 σελ. 3,  Ιανουάριος 2000
Βιογραφικό Σημείωμα Ιερά Μητρόπολη Καισαριανής

Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού
Σομοτίλλιο

Το Σομοτίλλιο (ισπανικά: Somotillo) είναι ένας από τους δεκατρείς δήμους του Διαμερίσματος Τσιναντέγα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι Το Σομοτίλλιο.

Η πόλη

Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ρίο Γάλλιο ή Ρίο Γκράντε, ενώ στα βόρειά της ρέει ο Τεκομάπα.

Σ
Σ
Ελ Ροσάριο (Νικαράγουα)

Το Ελ Ροσάριο (ισπανικά: El Rosario) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Ελ Ροσάριο.

Η πόλη

Πηγές
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Ε
Ε
Αγνή του Φωσινύ

Η Αγνή, γαλλ. Agnes (απεβ. 11 Αυγούστου 1268) από τον Οίκο του Φωσινύ ήταν κόρη του κυρίου του Φωσινύ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αϋμόν Β΄ κυρίου του Φωσινύ και της Βεατρίκης του Ωσόν. Ο Αϋμόν Β΄ καταγόταν από τους κόμητες της Γενεύης. Αδέλφια της ήταν η Βεατρίκη και ο νόθος Αϋμόν, έτσι ο πατέρας της την όρισε κληρονόμο του.

Μνηστεύτηκε το 1234 και παντρεύτηκε δύο έτη μετά τον Πέτρο Β΄, που το 1263 έγινε κόμης της Σαβοΐας. Η Αγνή έγινε έτσι κόμισσα για 5 έτη, ως το τέλος της το 1268. Απέκτησαν τη Βεατρίκη, που λόγω του Σαλικού Νόμου δεν μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα της στη Σαβοΐα: όταν το 1268 απεβίωσε ο Πέτρος Β΄, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φίλιππος Α΄.

Η Αγνή ήθελε αρχικά να δώσει τα 2/3 στον σύζυγό της Πέτρο Β΄ και το 1/3 στην κόρη της Βεατρίκη, αλλά τελικά την όρισε μόνη κληρονόμο του Φωσινύ, μαζί με τον σύζυγο εκείνης Γκιγκ Ζ΄. Αυτό οδήγησε σε μελλοντικές διαμάχες μεταξύ των Οίκοων της Σαβοΐας και του Βιενουά για την περιοχή, την οποία έλαβε ο Οίκος της Σαβοΐας από τους Γάλλους με τη Συνθήκη του Παρισιού το 1355. Η Αγνή τάφηκε στο αββαείο του Κονταμίν-συρ-Αρβ του Φωσινύ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνο:
 Βεατρίκη π.1237-1310, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά και μετά τον Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν.

Πηγές
 Carrier, Nicolas (2001). La Vie Montagnard en Faucigny a la Fin du Moyen-Âge (in French). L'Harmattan.
 Pollock, M. A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.

Κόμισσες της Ιταλίας
Κόμισσες της Σαβοΐας
Παντελής Ράλλης

Ο Παντελής Ράλλης (28 Μαΐου 1845 - 21 Αυγούστου 1928) ήταν Βρετανός, ελληνικής καταγωγής, έμπορος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του Θωμά Ράλλη, εμπόρου και συνιδρυτή του εμπορικού οίκου Ράλλη, και της Μαρίας Αργέντη. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Χίο. Σπούδασε στο Kings College στο Λονδίνο. Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε βουλευτής του βρετανικού κοινοβουλίου την περίοδο 1875 - 1885. 

Απεβίωσε το 1928 στο Σάσσεξ.

Πηγές
Εδουάρδος της Σαβοΐας

Ο Εδουάρδος (1284 - 1329) ήταν κόμης της Σαβοΐας (1323-1329). Ήταν ο πρωτότοκος υιός του Αμεδαίου Ε' κόμη της Σαβοΐας και της Σιβύλλας του Μπωζέ.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπωζέ· διαδέχθηκε το 1323 τον πατέρα του που απεβίωσε. Το 1325 ο Γκιγκ Η' κόμης του Αλμπόν και ο Αμεδαίος Γ΄ κόμης της Γενεύης του επιτέθηκαν στο Βαρεΰ και τον νίκησαν. Ο Εδουάρδος μόλις που κατάφερε να ξεφύγει.

Το 1327 οι κάτοικοι του Μωριέν επαναστάτησαν εναντίον του πρίγκιπα-επισκόπου τους, που ζήτησε τη βοήθεια του Εδουάρδου. Εκείνος συμφώνησε με τον όρο ότι θα του παραχωρηθεί η διοίκηση της επισκοπής. Ο επίσκοπος το αποδέχθηκε και ο Εδουάρδος τον αποκατέστησε στην έδρα του. Το ίδιο έτος ο επίσκοπος του Σιόν αρνήθηκε να του δηλώσει την υποτέλεια που συνηθιζόταν από την εποχή του Πέτρου Β', μεγάλου θείου του Εδουάρδου. Τελικά συμφώνησαν ο ένας να δηλώνει υποτέλεια στον άλλο, στη γέφυρα του Μορζ.

Το 1328 κατασκεύασε ξύλινο υδραγωγείο για τη μεταφορά φρέσκου ύδατος στην αυλή του κάστρου του στο Σαμπερύ. Απεβίωσε απροσδόκητα το 1329 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αίμων.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε το 1307 τη Λευκή των Καπετιδών, κόρη του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Είχαν τέκνο:
 Ιωάννα 1310-1344, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ των Ντρε δούκα της Βρεττάνης.

Πρόγονοι

Πηγές
 Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.

Οίκος της Σαβοΐας
Τερτσίνα

Τερτσίνα ονομάζεται η στροφή που αποτελείται από τρεις στίχους και η ομοιοκαταληξία τους είναι ποικίλη.

Ιστορία
Η Τερτσίνα καλλιεργήθηκε από την Ιταλική λογοτεχνία. Εμφανίστηκε στις πρώτες δεκαετίες του 14ου αιώνα. 

Ο πρώτος που χρησιμοποίησε τερτσίνες ήταν ο  Δάντης, ο οποίος θεωρείται και ο ευρέτης της. Ο Δάντης συνέθεσε με το εν λόγω είδος στροφής τη Θεία Κωμωδία.

Μορφή
Η τερτσίνα έχει ποικιλία ομοιοκαταληξίας. Μπορεί να ομοιοκαταληκτούν οι δύο πρώτοι στίχοι της α΄ στροφής (ααβ) ή ο πρώτος και ο τρίτος (αβα) ή ο δεύτερος και ο τρίτος (αββ). Η ομοιοκαταληξία της πρώτης στροφής μπορεί να συνάπτεται όμως και με τη δεύτερη και τρίτη στροφή κλπ., οπότε δημιουργούνται ποικίλες μορφές: αβα - βγβ - γδγ, αβα - αβα, ααβ - ααβ. Ο στίχος που μένει μόνος ομοιοκαταληκτεί με το μονό της παρακάτω στροφής.

Οι εν λόγω στροφές χωρίζονται στις εξής δύο κατηγορίες:
Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται αυτές που ανήκουν σε ποιήματα, τα οποία έχουν σταθερή μορφή, όπως τα σονέτα. Είναι πιο τεχνικές και ακολουθούν ορισμένους κανόνες.  
Στη δεύτερη κατηγορία εντάσσονται αυτές που ανήκουν σε ποιήματα ασταθής μορφής, οι οποίες δεν έχουν ορισμένο αριθμό στροφών.

Νεοελληνική Λογοτεχνία
Στη νεοελληνική λογοτεχνία η τερτσίνα, η οποία έχει ιταλική προέλευση, εισήχθη από το Διονύσιο Σολωμό. 

Τερτσίνες συναντάμε στα δημοτικά τραγούδια σε μικρόστιχα ποιήματα ή σε ποιήματα που γίνονται από μία και μόνη στροφή. Οι τρίστιχες αυτές στροφές, δεν έχουν ποικίλη ομοιοκαταληξία, αλλά την ίδια και στους τρεις στίχους. 

Τερτσίνες έχουν γράψει ο Γεώργιος Χορτάτσης, ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Μάρκος Τσιριμώκος, ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, ο Μήτσος Παπανικολάου.

Ακολουθεί το ποίημα του  Μάρκου Τσιριμώκου, το οποίο είναι ποιημένο σε τερτσίνες.

Μες στης Πλάκας τα σοκάκια
που διαβαίνει πεταχτούλα,
κρυφολένε χωρίς κάκια.

Πως τους πότισε φαρμάκια,
η ξανθομαλλούσσα η Κούλα.
Μες της πλάκας τα σοκάκια.

Του καλού της η Μαριώ,
λαχταρούσε να τον σύρει.
Με την Μάνα και τον Κύρη.

Φτάσανε από το χωριό,
στ' Άη-Θωμά το πανηγύρι,
κι όσο πλήθαιναν οι γύροι.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Μετρική
Παν και Ηχώ (Σιμπέλιους)

Η ορχηστρική σύνθεση Παν και Ηχώ (αριθμ. έργου 53a) (, op. 53a), είναι ένα χορευτικό ιντερμέτζο του Γιάν Σιμπέλιους.

Ιστορικά στοιχεία
Το έργο γράφτηκε το 1906, ως μουσική συνοδεία ενός θεατρικού ταμπλώ, που επρόκειτο να παρουσιαστεί σε λοταρία, με στόχο τη συλλογή χρημάτων για την κατασκευή του συναυλιακού μεγάρου του Ελσίνκι. Eκεί πρωτοπαρουσιάστηκε στις 24 Μαρτίου 1906, με την Ορχήστρα της Φιλαρμονικής Εταιρίας της πόλης (η σημερινή Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι), υπό τη διεύθυνση του ίδιου του συνθέτη. Το 1907 ο Σιμπέλιους το μετέγραψε για πιάνο.

Παραπομπές

Πρόσθετη βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρτιτούρα του έργου, στο International Music Score Library Project. 

 Ερμηνεία του Παν και Ηχώ, από τη St. Petersburg Radio & TV Symphony Orchestra, υπό τον Stanislav Gorkovenko (youtube). 

Ορχηστρική μουσική
Έργα Γιάν Σιμπέλιους
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ελσίνκι (, ) είναι μια ορχήστρα που εδρεύει στο Ελσίνκι της Φινλανδία. Κύριος συναυλιακός τς χώρος είναι το Μουσικό Κέντρο του Ελσίνκι.

Στα 1882, με την υποστήριξη δύο πλούσιων επιχειρηματιών, ο Ρόμπερτ Καγιάνους (Robert Kajanus) ίδρυσε την Ορχήστρα της Φιλαρμονικής Εταιρίας του Ελσίνκι (Helsingin filharmonisen seuran orkesteri) και υπήρξε ο βασικός ενορχηστρωτής του για 50 χρόνια. Ήταν η πρώτη μόνιμη ορχήστρα των Νορδικών χωρών.</span> Στα 1914, συγχωνεύτηκε με το ανταγωνιστικό τότε σχήμα, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ελσίνκι (Helsingin kaupunginorkester), αποκτώντας έτσι το σημερινό όνομα του. Μέχρι και το 1962, λειτούργησε κι ως ορχήστρα για την Εθνική Όπερα της Φινλανδίας (Suomen Kansallisooppera).

Ο Λέιφ Σέγκερσταμ (Leif Segerstam) ήταν βασικός ενορχηστρωτής της ορχήστρας από το 1995 έως και το 2007, και τώρα είναι επίτιμος ενορχηστρωτής. Ο Γιόν Στόργκαρντς (John Storgårds) έγινε ο κύριος έκτακτος ενορχηστρωτής της ορχήστρας το 2003, και ανέλαβε τη βασική ενορχήστρωση της ορχήστρας το φθινόπωρο του 2008, με ένα εισαγωγικό συμβόλαιο 4 ετών. Ακολουθώντας μια αρχική ανανέωση του συμβολαίου του για το 2014, τον Οκτώβριο του 2013, η ορχήστρα ανακοίνωσε μια επιπρόσθετη επέκταση του συμβολαίου του Στόργκαρντς μέσα στο Δεκέμβριο του 2015, τότε περίπου  που θα έπρεπε να απέλθει από τη θέση του βασικού ενορχηστρωτή της ορχήστρας. Τον Σεπτέμβριο του 2014, η ορχήστρα ανακοίνωσε τον διορισμό της Σουσάνα Μάλκι (Susanna Mälkki) ως τον επόμενο βασικό της ενορχηστρωτή, αρχής γενομένης από το φθινόπωρο του 2016, με ένα εισαγωγικό συμβόλαιο 3 ετών. Πρόκειται για τη πρώτη γυναίκα ενορχηστρωτή που διορίζεται στο συγκεκριμένο πόστο στην ιστορία της ορχήστρας.

Η ορχήστρα έχει ηχογραφηθεί για εμπορικούς σκοπούς για δισκογραφικές εταιρείες όπως η Ondine κι η Finlandia, καθώς και επιμέρους για εταιρείες όπως η EMI, η Warner και η Deutsche Grammophon. Το Νοέμβριο του 2011, η ορχήστρα ήταν το πρώτο σύνολο που παρουσίασε εκτεθημένα προσχέδια της Συμφωνίας Νο. 8 του Γιαν Σιμπέλιους.

Βασικοί ενορχηστρωτές 
 Ρόμπερτ Καγιάνους (Robert Kajanus, 1882–1932)
 Γκέοργκ Σνέεβοιγκτ (Georg Schnéevoigt, 1914–1916; 1932–1940)
 Αρμάς Γιάρνεφελτ (Armas Järnefelt, 1942–1943)
 Μάρτι Σιμιλά (Martti Similä, 1945–1951)
 Ταούνο Χανικάινεν (Tauno Hannikainen, 1951–1963)
 Γιόρμα Πανούλα (Jorma Panula, 1965–1972)
 Πάαβο Μπέργκλουντ (Paavo Berglund, 1975–1979)
 Ουλφ Σόουντερμπλομ (Ulf Söderblom, 1978–1979)
 Όκκο Καμού (Okko Kamu, 1981–1988)
 Σέρτζιου Κομισσιόνα (Sergiu Comissiona, 1990–1993)
 Λέιφ Σέγκερσταμ (Leif Segerstam, 1995–2007)
 Γιόν Στόργκαρντς (John Storgårds, 2008 - έως τώρα)

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αρχική σελίδα

Ελσίνκι
Φινλανδία
Ορχήστρες
Καλλιτεχνικοί θεσμοί του 1880
Αγοραίος Κολωνός

Ο Αγοραίος Κολωνός (, σημαίνει «ο λόφος δίπλα από την Αγορά»), βρίσκεται νότια και παραπλεύρως στο λόφο του Ναού του Ηφαίστου, που χρησιμοποιούνταν ως σημείο συνάντησης των Αθηναίων τεχνιτών.

Περιγραφή 
Πρόκειται για χαμηλό λόφο που υψώνεται βορειοδυτικά του λόφου του Αρείου Πάγου και σε κοντινή απόσταση από αυτόν. Στα ανατολικά του όρια χτίστηκε η αρχαία αγορά των Αθηνών, απ’ όπου έλαβε το όνομά «αγοραίος». Δε θα πρέπει να τον συγχέεται με τον Ίππιο Κολωνό, αρχαίο δήμο των Αθηνών που βρισκόταν περίπου στην περιοχή του σημερινού Κολωνού. Συνιστούσε το δυτικό όριο της Αγοράς. Εκτός όμως από αυτό, στην κορυφή του είχε χτιστεί ο Ναός του Ηφαίστου. Στην ανατολική του πλαγιά, βόρεια από το Παλαιό Βουλευτήριο, χτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 5ο αιώνα π.Χ., το «Συνέδριον», το οποίο αποτελούσε δευτερεύοντα τόπο συνάθροισης των πολιτών που συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ..

Δείτε επίσης 
 Αρχαία Αγορά της Αθήνας

Παραπομπές

Πηγές 
Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών - Αγοραίος Κολωνός eie.gr
Αρχαία Αγορά της Αθήνας
Λόφοι της Αθήνας
Τοπογραφία της αρχαίας Αθήνας
Ruins (ντοκιμαντέρ)

Το Ruins (Ερείπια) είναι ελληνικό ντοκιμαντέρ παραγωγής 2013.

Πραγματεύεται την υπόθεση της σύλληψης για κακούργημα και της δημοσιοποίησης φωτογραφιών και στοιχείων ταυτότητας στο διαδίκτυο γυναικών φερόμενων ως οροθετικών λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Συγκεκριμένα, η Υγειονομική Διάταξη 39α/2012 που θεσπίστηκε επί υπουργείας Ανδρέα Λοβέρδου, όριζε ότι τα άτομα που φέρουν συγκεκριμένα λοιμώδη νοσήματα, αποτελούν δημόσιο κίνδυνο θα πρέπει να ελέγχονται. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημοσιοποίηση των στοιχείων γυναικών με AIDS στην ιστοσελίδα της αστυνομίας στις αρχές Μαΐου του 2012. Στο ντοκιμαντέρ, ασκείται κριτική, τόσο στον τότε υπουργό Υγείας Ανδρέα Λοβέρδο, όσο και στον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη.

Συντελεστές
Η σκηνοθεσία είναι της Ζωής Μαυρουδή, ενώ στο ντοκιμαντέρ μίλησαν για την υπόθεση δικηγόροι, δημοσιογράφοι, γιατροί, ακτιβιστές, αλλά και οι ίδιες οι γυναίκες που δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία τους:
Κώστας Φαρμακίδης, Δικηγόρος-Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα των Μεταναστών και Προσφύγων
Oυρανία Γεωργίου, Παθολόγος-Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων Ευαγγελισμού
Μαριανέλλα Κλώκα - ΜΚΟ Θετική Φωνή
Χρύσα Μπότση, Γιατρός-Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων, Νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός – ΜΚΟ, Act Up Hellas
Βαγγελιώ Σουμέλη-Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών
Άννα Καβούρη-ΜΚΟ Κέντρο Ζωής
Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου, Δημοσιογράφος-Περιοδικό UNFOLLOW
Matthew Weait, Καθηγητής Δικαίου και Πολιτικής-Κολέγιο Birkbeck, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

Έχει υποτιτλιστεί σε πολλές γλώσσες όπως: αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, γαλλικά, φινλανδικά, σουηδικά και πολωνικά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Σελίδα IMDb
Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Λιθουανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Λιθουανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (λιθουανικά: Lietuvos futbolo federacija, LFF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Λιθουανία. Εδρεύει στο Βίλνιους και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Λιθουανίας.

Έμβλημα 
Το έμβλημα της Λιθουανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Λιθουανία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Λιθουανία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Λιθουανία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Θωμάς Γ΄ του Πεδεμοντίου

Ο Θωμάς Γ'  (π.1246 - 16 Μαΐου 1282) ήταν κόμης του Πεδεμοντίου (Piedmont) το διάστημα 1259-1282 από τον Οίκο της Σαβοΐας. Ήταν υιός του Θωμά Β' κόμη του Πεδεμοντίου και της Βεατρίκης Φιέσι, ανιψιάς του πάπα Ινοκέντιου Δ'. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Σαβοΐας-Πεδεμοντίου, που μέλη του έγιναν πρίγκιπες της Αχαΐας. Αν και εδικαιούτο να κληρονομήσει την κομητεία της Σαβοΐας, παραγκωνίσθηκε δύο φορές.

Βιογραφία
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1259, όταν εκείνος απεβίωσε. Το 1263 απεβίωσε ο εξάδελφός του Βονιφάτιος κόμης της Σαβοΐας και θα έπρεπε να τον διαδεχθεί, αλλά ήταν μόλις 15 ετών και ο θείος του Πέτρος Β', που είχε δραστηριοποιηθεί στην Αγγλία, κατάφερε να γίνει κόμης της Σαβοΐας. Ο Πέτρος Β απεβίωσε έπειτα από 5 έτη και ο Θωμάς Γ' πάλι διεκδίκησε την κομητεία, αλλά ο νεότερος θείος του Φίλιππος Α΄ αρχιεπίσκοπος της Λυών επέτυχε να αναγνωρισθεί κόμης. 

Ένοιωθε αδικημένος από το ότι κάθε φορά παραγκωνιζόταν. Σαν μια προσπάθεια αποκατάστασής του, νυμφεύτηκε τη Γκουία (Γκυγιόν), κόρη της συζύγου τού Φιλίππου Α' από τον πρώτο της γάμο, μια και με τον δεύτερο γάμο της με τον Φίλιππο Α' δεν είχαν παιδιά. Το 1282 σε μια συμπλοκή στα σύνορα με τον Ουμβέρτο Α' κόμη του Αλμπόν, τραυματίσθηκε θανάσιμα και τον διαδέχθηκε ο υιός του, που θα έπρεπε να κληρονομήσει τον Φίλιππο Α' που απεβίωσε το 1285. Αλλά εκείνος λίγο πριν, είχε ορίσει διάδοχο τον Αμεδαίο Ε', νεότερο αδελφό του Θωμά Γ', διότι ο υιός του Θωμά Γ' ήταν 7ετής. Έτσι η κομητεία της Σαβοΐας έμεινε σε νεότερο κλάδο του Οίκου ως το 1418, οπότε απεβίωσε ο Λουδοβίκος του Πεδεμοντίου τελευταίος γόνος του κύριου κλάδου.

Οικογένεια
Το 1274 νυμφεύτηκε τη Γκυγιόν (Γκουία) των Ιβρέας, κόρη της Αδελαΐδας κόμισσας της Βουργουνδίας από τον πρώτο της γάμο με τον Ούγο του Σαλόν/Σαλίν· η Αδελαΐδα σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Ο Θωμάς Γ΄ και η Γκυγιόν ίχαν τέκνα:
 Φίλιππος Α' 1278-1334, κόμης του Πεδεμοντίου. Με το γάμο του με την Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας έκανε τους απογόνους του να εμπλακούν στις εξελίξεις του Μωρέα.
 Πέτρος απεβ. 1332, αρχιεπίσκοπος της Λυών.
 Θωμάς, Αμεδαίος, Γουλιέλμος.

Πρόγονοι

Πηγές
A Letter from Lewis of Savoy to Edward I, A. J. Taylor and Lewis of Savoy, The English Historical Review, Vol. 68, No. 266 (Jan., 1953), 58-59.

Οίκος της Σαβοΐας
Λα Κονκίστα

Η Λα Κονκίστα (ισπανικά: La Conquista) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Λα Κονκίστα.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Λ
Λ
Ντιριάμπα

Η Ντιριάμπα (ισπανικά: Diriamba) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Ντιριάμπα.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Ν
Ν
Ντολόρες (Καράσο)

Η Ντολόρες (ισπανικά: Dolores) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Ντολόρες.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Ν
Ν
Λα Πας δε Καράσο

Η Λα Πας δε Καράσο (ισπανικά: La Paz de Carazo) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Λα Πας δε Καράσο.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Λ
Λ
Σαν Μάρκος (Νικαράγουα)

Το Σαν Μάρκος (ισπανικά: San Marcos) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Μάρκος.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Σ
Σ
Σάντα Τερέσα (Νικαράγουα)

Η Σάντα Τερέσα (ισπανικά: Santa Teresa) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Καράσο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Τερέσα.

Η πόλη

Πηγές 
 Αγγλική Βικιπαίδεια

Σ
Σ
Χινοτέπε

Η Χινοτέπε (ισπανικά: Jinotepe) είναι η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Καράσο και του ομώνυμου δήμου. Έχει πληθυσμό 29.500 κατοίκων.

Χ
Χ
Καράσο
Κοντέγα

Η Κοντέγα (ισπανικά: Condega) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Εστελί της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Κοντέγα.

Η πόλη

Κ
Κ
Λα Τρινιδάδ (Εστελί)

Η Λα Τρινιδάδ (ισπανικά: La Trinidad) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Εστελί της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Λα Τρινιδάδ.

Η πόλη

Λ
Λ
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τσεχικής Δημοκρατίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τσεχικής Δημοκρατίας (τσεχικά: Fotbalová asociace České republiky, FAČR) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Τσεχία. Εδρεύει στην Πράγα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τσεχίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε στις 19 Οκτωβρίου του 1901 ως «Τσεχική Ένωση Ποδοσφαίρου» (Český svaz footballový, ČSF) με πρωτοβουλία του αθλητικού συλλόγου Σλάβια Πράγας. Το 1906 έγινε μέλος της Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA), αλλά μετά από διαμαρτυρίες από την Αυστριακή Ένωση αναγνωρίστηκε μόνο ως προσωρινό μέλος. Το 1918, η ČSF συμπεριέλαβε στους κόλπους της ολόκληρη την περιοχή της Τσεχοσλοβακίας, ενώ το 1922 μετονομάστηκε σε «Τσεχοσλοβακική Ένωση Ποδοσφαίρου» (Československý svaz footballový, ČSSF), η οποία έγινε το 1922 ιδρυτικό μέλος και μέρος της Τσεχοσλοβακικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Československé fotbalové asociace), που αρχικά ονομαζόταν «Τσεχοσλοβακική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου» (Československá associace footballová, ČSAF), περιλαμβάνοντας και τις ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες των εθνικών μειονοτήτων (ουγγρική, εβραϊκή, γερμανική και πολωνική).

Το 1923, η ČSAF έγινε τελικά αποδεκτή ως μέλος του συνεδρίου της FIFA στη Γενεύη. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η ČSF περιλάμβανε μόνο το προτεκτοράτο του Μοράβα, χωρίς τη Σλοβακία, έπειτα όμως από την απελευθέρωση συμπεριλέλαβε και πάλι την προηγούμενη περιοχή ευθύνης. Την εποχή μετά το κομμουνιστικό πραξικόπημα (από το 1957), πήρε την επωνυμία «Τσεχοσλοβακική Ποδοσφαιρική Ένωση» (Československý fotbalový svaz, ČSFS) και αποτελούσε συστατικό μέρος της Τσεχοσλοβακικής Ένωσης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Československý svaz tělesné výchovy, ČSTV) και η ύπαρξή της ήταν μάλλον τυπική.

Η Εθνική Ποδοσφαιρική Ένωση (Národní fotbalový svaz) λειτούργησε ως αυτόνομη οργάνωση μετά το 1989, ενώ εξακολουθούσε να υπάγεται στην ČSAF, σύντομα όμως, έπειτα από τη διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας το 1993, μετονομάστηκε σε Τσεχομοραβική Ποδοσφαιρική Ένωση (Českomoravský fotbalový svaz, ČMFS) μέχρι τον Ιούνιο του 2011, οπότε και πήρε την ονομασία «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τσεχικής Δημοκρατίας» (Fotbalová asociace České republiky, FAČR).

Λογότυπο 
Το λογότυπο του οργανισμού έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το πρώτο λογότυπο της ομοσπονδίας εμπεριείχε την επιγραφή της αρχικής ονομασίας της «Českomoravský fotbalový svaz». Ένα νέο λγότυπο παρουσιάστηκε το 2011, με την αλλαγή της ονομασίας της ομοσπονδίας, με την αναγραφή του νέου ακρονυμίου της «FAČR».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Τσεχία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Τσεχία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στην Τσεχία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Ποδοσφαιρική Ένωση Σλοβακίας

Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σλοβακίας (σλοβακικά: Slovenský futbalový zväz, SFZ) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σλοβακία. Εδρεύει στη Μπρατισλάβα και αποτελεί μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σλοβακίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε το 1938 και έγινε αρχικά μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) το 1939, όμως διαλύθηκε έπειτα από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς οι διοργανώσεις της Τσεχίας και της Σλοβακίας συνενώθηκαν, όπως και οι αντίστοιχες εθνικές ομάδες. Το 1993 ανασυστάθηκε και έγινε μέλος της Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) και ένα χρόνο αργότερα, το 1994 προσχώρησε ξανά στη FIFA.

Λογότυπο 
Το λογότυπο της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Σλοβακίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Σλοβακία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Σλοβακία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Σλοβακία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Λε Μαν

Το Λε Μαν (γαλλικά: Le Mans) είναι πόλη της Γαλλίας, που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σαρτ. Ήταν η πρωτεύουσα της ιστορικής επαρχίας Μαιν, ενώ σήμερα αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού Σαρτ και την έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Λεν Μαν. Το Λεν Μαν είναι μέρος της διοικητικής περιοχής Πεΐ ντε λα Λουάρ. Κάθε χρόνο, στα μέσα Ιουνίου διοργανώνονται οι 24 ώρες του Λε Μαν, γνωστό γεγονός στον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ελληνοαιγύπτιο συγγραφέα Κλαύδιο Πτολεμαίο με τότε όνομα το «Βιντίνιουμ». Ήταν, επίσης, γνωστή ως  «Σίβιτας Τσενομανόρουμ» ή «Τσενομάνους». Εκεί χτίστηκαν αξιοσημείωτα τείχη και ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο του 3ου αιώνα, απομεινάρια των οποίων σώζονται ακόμη και σήμερα.

Ως η κυριότερη πόλη της επαρχίας Μαιν, υπήρξε πεδίο διεκδίκησης, κατά τον ενδέκατο αιώνα, μεταξύ των Κομήτων του Ανζού και των Δουκών της Νορμανδίας. Ο γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ του Ανζού και της Ματθίλδης της Αγγλίας, Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας, γεννήθηκε εκεί.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά από την απελευθέρωση της πόλης από την 79η και 90η μεραρχία πεζικού των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 8 Αυγούστου 1944, Αμερικανοί μηχανικοί άρχισαν την κατασκευή μιας αεροπορικής βάσης. Το αεροδρόμιο, που κηρύχτηκε λειτουργικό στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, χρησιμοποιήθηκε για πολλές συμμαχικές επιθέσεις εναντίον γερμανικών στόχων στη Γαλλία. Στα τέλη Νοεμβρίου, μετά από την περαιτέρω προέλαση τον Συμμάχων, το αεροδρόμιο με την αεροπορική του βάση έκλεισε.

Παραπομπές

Λε Μαν
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας (σλοβενικά: Nogometna zveza Slovenije, NZS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σλοβενία. Εδρεύει στη Λιουμπλιάνα και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σλοβενίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε αρχικά στις 23 Απριλίου 1920 ως «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιουμπλιάνας» υπό τη σκέπη της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Μάιο του 1948 συστάθηκε η «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σλοβενίας» (Nogometna zveza Slovenije, NZS). Έως το 1980, η εθνική Σλοβενίας μετείχε σε φιλικούς αγώνες με άλλες εθνικές ομάδες της Γιουγκοσλαβίας. Έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Σλοβενίας, η NZS αποσπάστηκε πλήρως από τη Γιουγκοσλαβία, με αποτέλεσμα τη λειτουργία της ως ξεχωριστή οντότητα.

Λογότυπο 
Το λογότυπο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σλοβενίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Σλοβενία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Σλοβενία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Σλοβενία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας

Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας (σερβικά: Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σερβία. Εδρεύει στο Βελιγράδι και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σερβίας.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε αρχικά το 1919 ως Ποδοσφαιρική Ένωση Γιουγκοσλαβίας (Фудбалски савез Југославије, ФСЈ) στο Ζάγκρεμπ. Το 2003 μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου (Фудбалски савез Србије и Црне Горе / Fudbalski savez Srbije i Crne Gore, ФССЦГ / FSSCG). Το 2006 πήρε την ονομασία «Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας» (Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Η Σερβία  στον ιστότοπο της FIFA
 Η Σερβία στον ιστότοπο της UEFA

Ποδόσφαιρο στη Σερβία
Ομοσπονδίες μέλη της ΟΥΕΦΑ
Θόδωρος Καρυπίδης

Ο Θόδωρος Καρυπίδης (23 Μαΐου 1979) είναι Έλληνας επιχειρηματίας,  μεγαλομέτοχος και ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Άρης.

Επιχειρήσεις
Ο Καρυπίδης ίδρυσε την "Karipidis Pallets", εταιρεία παραγωγής παλετών, στη Νάουσα το 2001, με την αδελφή του Ειρήνη, αξιοποιώντας την οικογενειακή τεχνογνωσία τους στην επεξεργασία του ξύλου, που εστιαζόταν κυρίως στον οικοδομικό κλάδο. Η εταιρεία έλαβε μέρος στα ολυμπιακά έργα του 2004 και το 2008 ολοκληρώθηκε μία επένδυση πέντε εκατομμυρίων ευρώ, αναβαθμίζοντας τις παραγωγικές γραμμές στη μονάδα του. Η ετήσια παραγωγή σε παλέτες είναι 1.500.000, ενώ η εταιρία διαθέτει πάνω από 250 κωδικούς στο εν λόγω προϊόν.

Το 2014, αγόρασε την αλυσίδα σούπερ μάρκετ Αρβανιτίδης σε συνεργασία με την Carrefour Μαρινόπουλος. Τον Απρίλιο του 2016, η εταιρεία κατέθεσε αίτηση για να υπαχθεί στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, με σκοπό να ρυθμιστούν τα χρέη της εταιρείας.

Ενασχόληση με το ποδόσφαιρο
Στις 6 Αυγούστου 2014, έγινε γνωστό ότι ο Καρυπίδης ανέλαβε την προεδρία της ομάδας της Βέροιας. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε ενδιαφερθεί για την αγορά της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της ΠΑΕ Εργοτέλης, χωρίς τελικά να ολοκληρωθεί η συμφωνία.

Τον Σεπτέμβριο του 2015, ανέλαβε χρέη εφόρου στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, ο οποίος αγωνιζόταν στην γ' εθνική κατηγορία. Λόγω του ότι οι "κίτρινοι" ήταν ερασιτεχνικό σωματείο σε αυτή την κατηγορία, κατάφερε να διατηρήσει την προεδρία και της ομάδας της Βέροιας. Το καλοκαίρι του 2016 αφού αποσύρθηκε από την προεδρία και τίς μετοχές της ΠΑΕ Βέροια, ο Καρυπίδης καλύπτοντας με 1,2 εκατομμύρια ευρώ, (με την οπισθογραφή της ξαδέρφης και συνεταίρου του Ειρήνη Καρυπίδη) το ΜΚ της νεοσύστατης ΠΑΕ Άρης έγινε ο μεγαλομέτοχος των κιτρινόμαυρων. Μετά την εγγραφή της ΠΑΕ Άρης στο ΓΕΜΗ, ο Θόδωρος Καρυπίδης έγινε και τυπικά ο ιδιοκτήτης της ομάδας.

Παράλληλα, είναι πρόεδρος και ποδοσφαιριστής της ερασιτεχνικής ομάδας του ΑΣ Ειρηνούπολης.

Παραπομπές

Πηγές
 Θ. Καρυπίδης: Οι παλέτες, τα σούπερ μάρκετ, οι επενδύσεις και το ποδόσφαιρο
 Θεόδωρος Καρυπίδης – Το αφιέρωμα του sdna.gr με τίτλο «Qu’est-ce que c’est Καρυπίδης;»
 Θεόδωρος Καρυπίδης - Από την Ειρηνούπολη στην Κρήτη!

Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Α
Έλληνες επιχειρηματίες
Αρτασάτ

Η Αρτασάτ (· ) είναι πόλη στην Αρμενία, πρωτεύουσα της επαρχίας Αραράτ. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Αράξη, στην πεδιάδα του Αραράτ, περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ερεβάν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 22.269 κατοίκους. Ιδρύθηκε το 1945 από τη σοβιετική κυβέρνηση της Αρμενίας και πήρε το όνομά της από την κοντινή αρχαία πόλη Αρτασάτ (ή Αρτάξατα). Το όνομα της πόλης προέρχεται από τις ιρανικές γλώσσες και σημαίνει η «χαρά του Αρτά». Η αρχαία πόλη ιδρύθηκε από τον Αρταξία Α΄ το 176 π.Χ. και υπήρξε πρωτεύουσα του βασιλείου της Αρμενίας μέχρι το 163 μ.Χ..

Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε από τη Σοβιετική κυβέρνηση το 1945, ως αστική κοινότητα από την συγχώνευση τριών χωριών, περίπου 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την αρχαία πόλη. Η πόλη στη συνέχεια επεκτάθηκε ως βιομηχανικό κέντρο, κυρίως επεξεργασίας τροφίμων. Το 1995, με το νέο νόμο για τη διοικητική διαίρεση της Αρμενίας, η Αρτασάτ έγινε έδρα της επαρχίας Αραράτ.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αρμενίας
Αρταξάτα

Ο βασιλιάς Αρταξίας Α΄ ίδρυσε την Αρτασάτ ή Αρτάξατα το 176 π.Χ. στο καντόνι Βοστάν Χαγιότς στην ιστορική επαρχία Αϊραράτ, στο σημείο ότι ο ποταμός Μετσαμόρ συνέβαλε με τον Αράξη στην αρχαιότητα, στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το μοναστήρι Χορ Βιράπ. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες πρωτεύουσες της Αρμενίας, η θέση ήταν οχυρή και πιο κοντά στους διεθνείς εμπορικούς δρόμους. Την ιστορία της ίδρυσης της πόλης αναφέρει ο Μοβσές Χορενατσί. Σύμφωνα με τις περιγραφές των ιστορικών Πλούταρχου και Στράβωνα, η τοποθεσία επιλέγει έπειτα από συμβουλή του Καρχηδόνιου στρατηγού Αννίβα, όμως, σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρουν ότι δεν υπάρχουν άμεσα στοιχεία για το υποστηρίξουν. Κάποιες πηγές υποδεικνύουν ότι η πόλη χτίστηκε στα ερείπια ενός οικισμό των Ουραρτού.

Ο Στράβων και ο Πλούταρχος αναφέρουν ότι ήταν όμορφη και μεγάλη πόλη την οποία αποκάλεσαν Καρχηδόνα της Αρμενίας. Επίκεντρο της (μικρής) διείσδυσης του ελληνιστικού πολιτισμού στην Αρμενία, το πρώτο θέατρο της Αρμενίας χτίστηκε εκεί. Ο Μοβσές Χορενατσί αναφέρει ότι χάλκινα αγάλματα παγανιστικών θεών μεταφέρθηκαν από το Μπαγκαράν και άλλες περιοχές στην πόλη. Επίσης, οι Εβραίοι μετακινήθηκαν από την παλιά πρωτεύουσα Αρμαβίρ στα Αρτάξατα. Ο Αρταξίας κατασκεύασε επίσης ακρόπολη, η οποία αργότερα ονομάστηκε Χορ Βιράπ (όπου τον 4ο αιώνα φυλακίστηκε ο Γρηγόριος Φωτιστής) και προσέθεσε και άλλες οχυρώσεις, όπως μια τάφρο. Η πόλη ήταν κτισμένη τότε σε ένα βραχώδες ακρωτήριο και περιβαλλόταν από όλες τις πλευρές από νερό.

Όταν ο Τιγράνης ο Μέγας επέκτεινε το βασίλειο μέχρι τη Μεσόγειο, μετακίνησε την πρωτεύουσα στη Τιγρανόκερτα, όμως το 69 π.Χ., οι Ρωμαϊκές δυνάμεις νίκησαν το στρατό του Τιγράνη και κατέκτησαν την νέα πρωτεύουσα. Όσο υποχωρούσε, ο Τιγράνης έδωσε άλλη μία μάχη με τους Ρωμαίους στην Αρτάξατα, αλλά ηττήθηκε ξανά. Τα Αρτάξατα έγιναν ξανά πρωτεύουσα της Αρμενίας το 60 π.Χ. Οι Πάρθοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταλάβουν τα Αρτάξατα το 6 π.Χ., αλλά οι Ρωμαίοι, με επικεφαλής τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο, την κατέλαβαν το 59 μ.Χ. Ο Νέρων διέταξε την ανακατασκευή των Αρταξάτων, ώστε να ενισχύσει τον Τιριδάτη Α΄. Η πόλη πήρε τότε επισήμως την ονομασία Νερώνεια. Το 163 μ.Χ. η πόλη καταστράφηκε ξανά από τους Ρωμαίους και η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στο Βαγαρσαπάτ και μετά στο Δούβιο ή Τίβιο (Ντβιν). Η πόλη καταστράφηκε ξανά τη δεκαετία του 360 και το 450 και στη συνέχεια παρήκμασε με γοργούς ρυθμούς.

Το 1945 η Σοβιετική κυβέρνηση ίδρυσε την πόλη Αρτασάτ, ως αστική κοινότητα από την συγχώνευση τριών χωριών, περίπου 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την αρχαία πόλη.

Αναφορές
Αρχή των αξόνων (μαθηματικά)

Στα μαθηματικά, η αρχή των αξόνων σε έναν Ευκλείδειο χώρο είναι ένα ειδικό σημείο, που συνήθως συμβολίζεται με το γράμμα O. Χρησιμοποιείται ως σταθερό σημείο αναφοράς για τη γεωμετρία του περιβάλλοντος χώρου.

Καρτεσιανές συντεταγμένες 
Σε ένα καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων, η αρχή των αξόνων είναι το σημείο όπου οι άξονες του συστήματος τέμνονται. Η αρχή των αξόνων διαιρεί κάθε έναν από αυτούς τους άξονες στα δύο, έναν θετικό και έναν αρνητικό ημιάξονα.  Στη συνέχεια τα σημεία μπορούν να δοθούν σε σχέση με την αρχή των αξόνων, δίνοντας τις αριθμητικές τους συντεταγμένες, τις θέσεις τους δηλαδή των προβολών τους κατά μήκος κάθε άξονα, είτε στην θετική είτε στην αρνητική κατεύθυνση. Οι συντεταγμένες της αρχής των αξόνων είναι πάντα μηδέν, για παράδειγμα (0,0) σε άξονες δύο διαστάσεων και (0,0,0) σε άξονες τριών διαστάσεων.

Άλλα συστήματα συντεταγμένων 
Στο πολικό σύστημα συντεταγμένων, η αρχή των αξόνων ονομάζεται και πόλος. Ο πόλος, όμως, δεν έχει καλά ορισμένες πολικές συντεταγμένες, επειδή οι πολικές συντεταγμένες ενός σημείου περιλαμβάνουν τη γωνία που σχηματίζεται από τον θετικό x-άξονα και την ακτίνα από την αρχή των αξόνων μέχρι ένα σημείο και η γωνία αυτή δεν είναι καλά ορισμένη για την αρχή των αξόνων.

Στην Ευκλείδεια γεωμετρία, η αρχή των αξόνων μπορεί να επιλεγεί ελεύθερα, ωε ένα οποιοδήποτε κατάλληλο σημείο αναφοράς.

Η αρχή των αξόνων του μιγαδικού επιπέδου μπορεί να αναφέρεται ως το σημείο όπου ο πραγματικός άξονας και ο φανταστικός άξονας τέμνονται μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, είναι ο μιγαδικός αριθμός μηδέν.

Πηγές 

Αρχη αξονων
Άκρον (Οχάιο)

Το Άκρον (αγγλικά: Akron, ) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας του Οχάιο και έδρα της Κομητείας Σάμιτ. Εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, 63 περίπου χιλιόμετρα νότια της λίμνης Ήρι και κατά μήκος του ποταμού Λιτλ Κουγιαχόγκα. Στην απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 199.110 κατοίκων.

Η πόλη του Άκρον ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1825 από πρόταση του Πολ Γουίλιαμς στον Σάιμον Πέρκινς. Μετά από την ίδρυση της Κομητείας Σάμιτ, μέσω της ένωσης των κομητειών Πόρτατζ, Μεδίνα και Σταρκ, το Άκρον διαδέχτηκε το Κουγιαχόγκα Φολς, το 1841, ως έδρα της νέας κομητείας.

Πολλά από τα κυβερνητικά και δημόσια κτίρια της πόλης, συμπεριλαμβανομένων του δημαρχείου, του δικαστικού μεγάρου, της δημόσιας βιβλιοθήκης, είναι αρκετά παλαιά. Ένα ιστορικό μέγαρο κινηματογράφου, της δεκαετίας του 1920, στεγάζεται εκεί. Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κτιρίου αυτού είναι ο έναστρος ουρανός με τα σύννεφα που απεικονίζεται στην οροφή του.

Διάσημες προσωπικότητες με καταγωγή από το Άκρον είναι ο φιλόσοφος και λογικολόγος Ουίλαρντ βαν Όρμαν Κουίν, και ο καλαθοσφαιριστής του NBA Λεμπρόν Τζέιμς.

Παραπομπές

Πόλεις του Οχάιο
Εθνική Σλοβενίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Σλοβενίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σλοβενίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Σλοβενίας (KZS).

Ιστορία 
Από την ανεξαρτησία της χώρας το 1991, η ομάδα έχει αγωνιστεί σε όλες τις διοργανώσεις του Ευρωμπάσκετ. Η Σλοβενία τερμάτισε στην 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ 2005 και ως εκ τούτου προκρίθηκε αυτόματα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2006. Στο Ευρωμπάσκετ 2009 κατέλαβε την 4η θέση, κερδίζοντας την πρόκριση για δεύτερη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2010. Στη διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ 2013, ως οικοδέσποινα κατέλαβε την 5η θέση, οπότε και προκρίθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2014. 

Το 2017 η Σλοβενία κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το Ευρωμπάσκετ 2017 που διοργανώθηκε στη Φινλανδία, στην Τουρκία, στη Ρουμανία και στο Ισραήλ. Ο τελικός έγινε στην Κωνσταντινούπολη όπου οι ''Ήρωες'' νίκησαν σε έναν τελικό αντάξιο του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ τη Σερβία με σκορ 93-85. ΜVP του τουρνουά ήταν ο Γκόραν Ντράγκιτς. 

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκυο, κατέκτησε την τέταρτη θέση, χάνοντας στον μικρό τελικό από την Αυστραλία 107-93. Κορυφαίος του τουρνουά για την ομάδα του ήταν ο Λούκα Ντόντσιτς. Στο Ευρωμπάσκετ 2022, η Σλοβενία που ήταν η κάτοχος του τίτλου από το 2017 και κατέβηκε πλήρης με τους Ντόνσιτς και Ντράγκιτς Γκ. να ξεχωρίζουν, θεωρείτο ένα από τα φαβορί για μετάλλιο αλλά αποκλείστηκε στα προημιτελικά της διοργάνωσης από την Πολωνία, μετά την ήττα με 90-87.

Στατιστικά 
Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Γκόραν Ντράγκιτς με 90 εμφανίσεις, ενώ δεύτερος είναι ο Γιάκα Λάκοβιτς με 86. 

Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Γκόραν Ντράγκιτς με 1.095 πόντους, ενώ δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής είναι ο Τέομαν Αλιμπέγκοβιτς με 990 πόντους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Σλοβενιας
Σλοβενια
Το κάρο του σανού

Το κάρο του σανού (The Hay Wain) είναι ελαιογραφία του Τζον Κόνσταμπλ που φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη το 1821. Ανήκει στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα βρετανικά έργα Τέχνης.

Περιγραφή 
Ο πίνακας απεικονίζει μια καθημερινή σκηνή της αγροτικής ζωής με ένα κάρο για το σανό να διασχίζει ένα ποτάμι κοντά στον νερόμυλο του Φλάτφορντ της Ανατολικής Αγγλίας, στα σύνορα ανάμεσα στις κομητείες του Σάφολκ και του Έσσεξ με φόντο το φως του ήλιου, τα σύννεφα και την ύπαιθρο. Σε αυτό το έργο είναι φανερές οι απόψεις του Κόνσταμπλ για τη ζωγραφική, δηλαδή άρνηση του να ακολουθήσει τις τετριμμένες τεχνικές που επικρατούσαν κατά την εποχή του στον τομέα της τοπιογραφίας, έλλειψη πόζας και εκζήτησης και προσπάθεια να αποδοθούν πιστά στον πίνακα αυτά που έβλεπε με την όρασή του.

Πληροφορίες 
Ο πίνακας είναι φιλοτεχνημένος με λάδι σε μουσαμά και έχει διαστάσεις 130,2 x 185,4 εκ. Αρχικά εκτέθηκε το 1821 στην Βασιλική Ακαδημία των Τεχνών χωρίς να διακριθεί. Αντιθέτως όταν παρουσιάστηκε, μαζί με άλλα έργα του καλλιτέχνη, τρία χρόνια αργότερα (1824) στο Σαλόν του Παρισιού γνώρισε σημαντική επιτυχία και οδήγησε στην αναγνώριση του Κόνσταμπλ στη γαλλική πρωτεύουσα.

Παραπομπές 

Ζωγραφική στην Αγγλία
Αντρέα Κόστα

Ο Αντρέα Κόστα (γεννηθείς στις 30 Νοεμβρίου 1851 στην Ίμολα και αποβιώσας στις 10 Ιανουαρίου 1910 στην ίδια πόλη) ήταν Ιταλός μέλος της Πρώτης Διεθνούς, αναρχικός αγωνιστής και μετέπειτα Σοσιαλιστής βουλευτής. Θεωρείται ως ένας εκ των ιδρυτών του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ιταλία.

Βιογραφία 

Αναρχικός αγωνιστής, σύντροφος, μαζί με τους Ερρίκο Μαλατέστα και Κάρλο Καφιέρο, της Ομοσπονδίας του Ζυρά (1870-1880), θεωρείται από τον Τζέιμς Γκιγιώμ ως εμπνευστής της ορολογίας της « εκ πράξεως προπαγάνδας », η οποία έγινε δημοφιλής από τον Πωλ Μπρους. Στις 9 Ιουνίου 1877, έδωσε στην Γενεύη διάλεξη επί της « εκ πράξεως προπαγάνδας », μιας στρατηγικής πολιτικής δράσης βασισμένης στην βία και με στόχο την καλύτερη ανάληψη λαϊκής συνείδησης. Η « εκ πράξεως προπαγάνδα » υιοθετήθηκε στο συνέδριο του Λονδίνου το 1881.

Ασπάστηκε τον κοινοβουλευτισμό το 1879, πιθανώς υπό την επιρροή της συζύγου του, Άννα Κουλισιόφ, η οποία ήταν, επίσης, αναρχική αγωνίστρια.

Το 1881, ίδρυσε το Partito Socialista Rivoluzionario Italiano (Ιταλικό Σοσιαλιστικό Επαναστατικό Κόμμα), πρόγονο του Partito Socialista Italiano (Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα).

Μυημένος στον Ελευθεροτεκτονισμό στις 25 Σεπτεμβρίου 1883 στην Στοά "Ριέντζι" της Ρώμης, υπήρξε Αναπληρωτής Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Ιταλίας.

Βιβλιογραφία 
 Enzo Santarelli, L'anarchisme en Italie, Le Mouvement social, n°83, Απρίλιος - Μάιος 1973, διαδικτυακή ανάγνωση.
 Sandra Mannino, Florence Morel, Andrea Costa et l’anarchisme en Italie, 1877-1882, Institut d'études politiques de Grenoble, 1979, σημείωση.

Σημειώσεις 
 L'Éphéméride anarchiste : βιογραφικό σημείωμα.
 RA.forum : βιβλιογραφικό σημείωμα.
 RA.forum, Italie. Histoire de l’anarchisme. 19° siècle,  βιβλιογραφικό σημείωμα.
  Dizionario biografico degli anarchici italiani, volume I, Pisa, BFS Edizioni, 2003, pp. 453–4590.

Σχετικά Λήμματα 
 Ιστορία του Αναρχισμού
 Αναρχισμός στην Ιταλία

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Ιταλοί ελευθεροτέκτονες
Ιταλοί αναρχικοί
Μέλη της Ομοσπονδίας του Ζυρά
Ιταλοί σοσιαλιστές
Ερρίκος Α΄ της Καστίλης

Ο Ερρίκος Α΄ της Καστίλης (Ισπανικά : Enrique I de Castilla, 14 Απριλίου 1204 - 6 Ιουνίου 1217) μέλος του Καστιλιανού Οίκου της Ιβρέας ήταν Βασιλιάς της Καστίλης (1214 - 1217). Ο Ερρίκος Α΄ της Καστίλης ήταν μικρότερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Ευγενούς και της συζύγου του Ελεονώρας Πλανταγενέτη που ήταν δεύτερη κόρη και έκτο παιδί του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας. Έγινε διάδοχος του θρόνου της Καστίλης όταν πέθανε αιφνίδια και πρόωρα ο μεγαλύτερος αδελφός του Φερδινάνδος της Καστίλης.

Βασιλιάς της Καστίλης

Με τον θάνατο και του πατέρα του (1214) ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Καστίλης σε ηλικία 10 ετών, κηδεμόνας του ορίστηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βερεγγάρια της Καστίλης σύζυγος του Αλφόνσου του Αγριόφωνου επίσης από τον Οίκο της Ιβρέας. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαφάλντα της Πορτογαλίας, κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας (1215). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν 11 ετών και η Μαφάλντα 20, έτσι ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε και διαλύθηκε την επόμενη χρονιά από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ λόγω συγγένειας (1216). Την ίδια χρονιά ο μικρός Ερρίκος Α΄ αρραβωνιάστηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Σάντσα, πριγκίπισσα του Λεόν. 

Ο Ερρίκος Α΄ απεβίωσε στην Παλένθια σε ηλικία 13 ετών (1217) από ατύχημα, όταν έπεσε ένα κεραμίδι από τη στέγη επάνω στο κεφάλι του. Τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βερεγγαρία, που παραιτήθηκε την ίδια χρονιά υπέρ του γιου της Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης. Το σώμα του τάφηκε στο μοναστήρι του Λας Χουέλγκας στο Μπούργος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1215 την εξαδέλφη του Μαφάλντα του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας. Ήταν 11 ετών και διαζεύχθηκε το επόμενο έτος.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Charles William Previté-Orton, The shorter Cambridge Medieval History, Cambridge University Press, 1952.
 Previté-Orton, Charles William, The shorter Cambridge Medieval History, (Cambridge University Press, 1952)
 Taylor, Craig, Debating the Hundred Years War, Cambridge University Press, 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασιλείς της Καστίλης και της Λεόν

Βασιλείς της Καστίλης
Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας