joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μουσμουλιά

Βλέπε επίσης μούσμουλο, ο καρπός της μουσμουλιάς.
Η μουσμουλιά ή μεσκουλιά (επιστ. Εριοβοτρύα η ιαπωνική, Eriobotrya japonica) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Η μουσμουλιά είναι δέντρο αειθαλές, ιθαγενές της Κίνας και Ιαπωνίας.

Ιστορία
Στη Μεσόγειο εισήχθη γύρω στα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για την καλλιέργειά της αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω του ότι τα μούσμουλα εμφανίζονται στην αγορά μια περίοδο που υπάρχει πραγματικό έλλειμμα από φρέσκα φρούτα. 

Απαντάται με τις εξής κοινές ονομασίες: μουσμουλιά ή μεσπιλέα (Πελοπόννησος), νεσπολιά ή νοσπολιά (Κέρκυρα), δεσπολιά (Κρήτη) και μεσπιλιά (Κύπρος). Η κατάσταση της καλλιέργειας στη χώρα μας έχει ως εξής: κανονικές φυτείες 500 στρεμμάτων και περίπου 7.500 διάσπαρτα δένδρα (Λιονάκης, 2008).

Θεωρείται από τα πλέον αρχαία φυτά με καταγωγή από την Ιαπωνία και την Κίνα.
Σήμερα καλλιεργείται για το νόστιμο κίτρινο καρπό της το μούσμουλο, αλλά και ως καλλωπιστικό για το πλούσιο της φύλλωμα.

Χαρακτηριστικά
Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 8 μέτρα και ο κορμός του είναι σχεδόν ευθύγραμμος.
Τα φύλλα του είναι μεγάλα και δερματώδη, σκληρά πράσινα στο πάνω μέρος και ελαφριά πράσινα χνουδωτά στο κάτω φτάνουν δε στο μήκος τα 25 εκατοστά.

Τα άνθη της μουσμουλιάς είναι λευκοκίτρινα  με ευχάριστη οσμή πικραμύγδαλου και σχηματίζουν βότρυς με πυκνό χνούδι.
Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά και το φυτό αναπτύσσεται εύκολα, αλλά και με εμβολιασμό των συγγενικών  δέντρων  της κυδωνιάς και της μεσπιλιάς.

Το  δέντρο ανθίζει από το Σεπτέμβριο ως το Δεκέμβριο και δίνει ώριμους καρπούς από τον Απρίλιο ως το Μάιο. Η καρποφορία του δέντρου αρχίζει από τον 6ο – 7ο χρόνο της ζωής του , ενώ σε πλήρη καρποφορία είναι μετά τον 12ο χρόνο.
Η μουσμουλιά είναι ανθεκτική στο ψύχος και στη ζέστη.

Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η μουσμουλιά εισήχθη περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Καλλιεργείται μαζί με άλλα δέντρα και σπάνια συστηματικά. Μεγαλύτερες καλλιέργειες έχουμε στην Κορινθία, Αχαΐα,  Στερεά Ελλάδα, Κέρκυρα και Κρήτη. 

Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς παράγουν καρπούς μεγαλύτερους και με λιγότερα σπέρματα από τις αυτοφυείς.        

Στο λήμμα μουσμουλιά της  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica ( τομ.16,σελίδα 79), διακρίνεται η μεσπιλιά ως ξεχωριστό είδος (Mespilus germanica).

Αναφέρονται περιπτώσεις τοξικότητας μετά απο κατανάλωση ωμών μεσπίλων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αμυγδαλοειδή
Χλωρίδα της Κίνας
Καλλωπιστικά δέντρα
Δρύπες
Οπωροφόρα δέντρα
Τροπικά φρούτα
Ευρυδίκη της Αιγύπτου

Η Ευρυδίκη από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν κόρη του Αντίπατρου, διοικητή της Μακεδονίας κατά τη βασιλεία του Αλεξάνδρου του Μέγα. Αποτέλεσε επίσης την τρίτη σύζυγο του Πτολεμαίου Α’ του Σωτήρος, γιου του Λάγου και ιδρυτή της αιγυπτιακής δυναστείας των Πτολεμαίων.

Βιογραφία 
Η ακριβής ημερομηνία του γάμου της δεν αναφέρεται στις αρχαίες πηγές, μα πιστεύεται πως έλαβε χώρα λίγο μετά τη Συμφωνία του Τριπαραδείσου και την ανάθεση στον Αντίπατρο της βασιλείας, το 321 π.Χ. Ο λόγος που συμφωνήθηκε ο γάμος ήταν η ενίσχυση της συμμαχίας του πατέρα της με τον Πτολεμαίο, καθώς εκείνη την εποχή μαίνονταν οι Πόλεμοι των Διαδόχων, για το διαμοιρασμό των εδαφών της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου του Μέγα, ανάμεσα στους διαδόχους του. Η Ευρυδίκη έγινε μητέρα τεσσάρων γιων, του Πτολεμαίου, του επονομαζόμενου «Κεραυνού», του Μελέαγρου, που διαδέχτηκε τον αδερφό του στο θρόνο της Μακεδονίας, του Αργαίου και ενός ακόμη του οποίου το όνομα μας είναι άγνωστο. Ο τελευταίος εκτελέστηκε από τον Πτολεμαίο Β' τον Φιλάδελφο. Η Ευρυδίκη έφερε επίσης στον κόσμο δύο κόρες, την Πτολεμαΐδα, σύζυγο του Δημητρίου του Πολιορκητή και τη Λυσάνδρα, σύζυγο του Αγαθοκλή, γιου του Λυσίμαχου. Ο σύζυγός της, Πτολεμαίος όμως, όπως και αρκετοί σύγχρονοί του, είχε πολλές συζύγους ταυτόχρονα, καθώς η πολυγαμία συνηθιζόταν από πολλούς ηγεμόνες. 

Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο, η ευνοούμενη του ήταν η Βερενίκη, πρώην ακόλουθος της Ευριδίκης, της οποίας και τα παιδιά επέλεξε για τη διαδοχή. Πιστεύεται πως για τους παραπάνω λόγους η Ευρυδίκη εγκατέλειψε την αιγυπτιακή αυλή. Γνωρίζουμε πως το 287 π.Χ. κατοικούσε στη Μίλητο, όπου και υποδέχτηκε το Δημήτριο τον Πολιορκητή, στον οποίο έδωσε και το χέρι της κόρης της Πτολεμαΐδας, πράξη που ήταν ιδιαίτερα προσβλητική για τον Πτολεμαίο. Αρχαίοι ιστορικοί αναφέρουν μια γιορτή, τα Ευρυδίκεια, προς τιμήν της απελευθέρωσης της πόλης της Κασσάνδρειας, από τον τύραννο Απολλόδωρο, που βασίλεψε μεταξύ του 279 π.Χ. και του 276 π.Χ. Θεωρείται πως η γιορτή τιμούσε αυτή ακριβώς τη βασίλισσα, η οποία πιθανώς να ανέλαβε τη διοίκηση της πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Κεραυνού. Αν αυτό έχει πράγματι συμβεί, ο θάνατός της τοποθετείται από το 280 π.Χ. και μετά.

Χρονολόγιο

Πηγές 
 Βιογραφία από τον Christopher Bennett.
 Βιογραφία στο livius.org. 
 Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι Δημήτριος #46

Δείτε επίσης 
 Δυναστεία των Πτολεμαίων
 Αρχαία Αίγυπτος
 Ελληνιστική περίοδος

Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Δυναστεία των Πτολεμαίων
Χρυσά Βατόμουρα

Τα Χρυσά Βατόμουρα (πρωτότυπος τίτλος:Golden Raspberry Awards ή Razzie Awards εν συντομία) είναι τα αντιβραβεία των Όσκαρ, τα οποία «βραβεύουν» τις χειρότερες ταινίες της χρονιάς. Ο θεσμός αυτός δημιουργήθηκε από τον Τζων Ουίλσον. Ο θεσμός αυτός διεξάγεται συνήθως την  παραμονή της απονομής των βραβείων Όσκαρ. Η πρώτη τελετή έγινε στις 31 Μαρτίου 1981, στην κατοικία του Ουίλσον στο Λος Άντζελες, με στόχο να «βραβεύσει» τις χειρότερες ταινίες του έτους 1980.

Διάταξη των Razzie Αwards
Η τελετή διεξάγεται συνήθως μια ημέρα πριν την απονομή των βραβείων Όσκαρ.

Συνήθως, οι περισσότεροι νικητές δεν παρευρίσκονται στην τελετή απονομής αυτών των βραβείων. Μερικά αξιομνημόνευτα άτομα τα οποία έχουν παρευρεθεί σε τελετές απονομής αυτών των βραβείων ήταν η Χάλι Μπέρι και η Σάντρα Μπούλοκ.

Κατηγορίες των Χρυσών  Βατόμουρων 
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για τον Χειρότερο Ηθοποιό Πρωταγωνιστικού Ρόλου:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για την Χειρότερο Ηθοποιό Πρωταγωνιστικού Ρόλου:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για τον Χειρότερο Ηθοποιό Υποστηρικτικού Ρόλου:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για την Χειρότερο Ηθοποιό Υποστηρικτικού Ρόλου:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για το Χειρότερο Συνολικό Θίασο ή Ζευγάρι:από 1994 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για το Χειρότερο Σενάριο:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για τον Χειρότερο Σκηνοθέτη:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για την Χειρότερη Ταινία:από 1980 ως και σήμερα
Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για το Χειρότερο Prequel, Remake, Rip-off or Sequel:από 1994 ως και σήμερα,εκτός 1996 και 1999

Παραπομπές

Πηγές 

 Επίσημος ιστότοπος 

 
Ειρωνικά και Χιουμοριστικά βραβεία
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 1915

Οι εκλογές της Δευτέρας 31 Μαΐου 1915 πραγματοποιήθηκαν από την (διορισμένη από τον Βασιλιά Κωνσταντίνο) κυβέρνηση του Δημητρίου Γούναρη. 
Σε αυτές τις εκλογές ψήφισαν πρώτη φορά οι περιοχές της Ελλάδας που είχαν προσαρτηθεί μετά τις νίκες στους Βαλκανικούς Πολέμους - οι επονομαζόμενες και «Νέες Χώρες» - δηλαδή η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.
Το Κόμμα των Φιλελευθέρων απέσπασε την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο, κερδίζοντας όλες τις έδρες της Κρήτης, της Ηπείρου και του ανατολικού Αιγαίου, ενώ διατήρησε την δύναμή του στην λεγόμενη «Παλαιά Ελλάδα». Αντίθετα, ηττήθηκε κατά κράτος στην Μακεδονία, όπου οι εθνικοθρησκευτικές μειονότητες της περιοχής ψήφισαν μαζικά τους υποψήφιους του κόμματος των Εθνικοφρόνων.

Παρά την ξεκάθαρη νίκη του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο σχηματισμός της κυβέρνησής του, θα πραγματοποιηθεί τελικά, στις 10 Αυγούστου του 1915, αφού (σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση) η ασθένεια του Βασιλιά, δεν του επέτρεπε να υπογράψει νωρίτερα το διάταγμα διορισμού της κυβέρνησης.

Ωστόσο η νέα κυβέρνηση Βενιζέλου δεν θα μακροημερεύσει. Η απόφαση του Πρωθυπουργού να επιτρέψει την απόβαση αγγλο-γαλλικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη (παρότι η χώρα επίσημα ήταν ακόμα ουδέτερη), οδήγησε τον Βασιλιά (παρότι η κυβέρνηση είχε μόλις λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή) να τον αποπέμψει. Τελικά, αφού ο Βασιλιάς δεν μπόρεσε να πείσει την Βουλή να δεχτεί τη «λύση Ζαΐμη», διόρισε Πρωθυπουργό τον Στέφανο Σκουλούδη και προκήρυξε νέες εκλογές για τις 6 Δεκεμβρίου 1915.

Αποτελέσματα
Εκλογικό Σύστημα : Πλειοψηφικό με ευρεία και στενή περιφέρεια. Η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο
Εκλογικός Νόμος : Άρθρο 66 του Συντάγματος του 1911 - Εκλογικός νόμος ΧΜΗ΄ του 1877 και ΓΡΙΣΤ΄  του 1906 
Εκλογικές περιφέρειες : 19
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι: 1.300.000 (περίπου)
Ψήφισαν : 687.000

Παραπομπές 

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1915 Α
1915
Εθνικός Διχασμός
Θεσπρωτικό Πρέβεζας

Το Θεσπρωτικό είναι πεδινό χωριό (Τοπική Κοινότητα Θεσπρωτικού - Δημοτική Ενότητα Θεσπρωτικού), και ανήκει στον δήμο Ζηρού της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας σε υψόμετρο 56 μέτρων με πληθυσμό μονίμων κατοίκων 1.363 - σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Γεωγραφία
Το Θεσπρωτικό βρίσκεται ανάμεσα στα Θεσπρωτικά όρη και την οροσειρά της Ζαρκορράχης. Απέχει 19 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλιππιάδα και 42 χλμ. Β. από την Πρέβεζα. Είναι κτισμένη στην κοιλάδα της Κάτω Λάκκας Σουλίου ανάμεσα σε ελιές και οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και κτηνοτροφία. Θεωρείται πρωτεύουσα της περιοχής Λάκκας του νομού Πρέβεζας (ή Λάκκα Λελόβου), η οποία είναι μια όμορφη κοιλάδα που περιλαμβάνει τα χωριά Κρανιά, Τύρια, Ριζοβούνι (Ποδογόρα), Γαλατά (Μπουλιμέτι), Ζερβό, Παπαδάτες, Μελιανά, Άσσο (Νάσαρι), Νικολίτσι, Ελιά (Ντάρα), Πλατάνια. Παραδοσιακά στη Λάκκα Λελόβου υπάγονταν και τα χωριά Στεφάνη (Καντζάς), στη νότια είσοδο της κοιλάδας, και Ρωμιά στα ανατολικά, όπως πιστοποιείται από τις κτηματικές ιδιοκτησίες τους. Η κοιλάδα σχηματίζεται μεταξύ των βουνών Θεσπρωτικά όρη (Μπαλντενέσι) στα δυτικά με υψόμετρο 1.250 μέτρα και Τσούκα Ποδογόρα-Ζαρκοράχη στα ανατολικά με υψόμετρο 1.270 μέτρα. Περιλαμβάνει επίσης τη λίμνη Μαυρή, η οποία αποξηράνθηκε περί το 1960.

Από το Θεσπρωτικό κατάγεται ο Οδυσσέας Μπέτσος (1930-2011), δάσκαλος και λαογράφος και ο Χάρης Πάτσης (1913-2010), εκδότης και παιδαγωγός.

Ονομασία - Ιστορία 
Η ονομασία τα Λέλοβα είναι πολύ παλιά με άγνωστη προέλευση. Πάντως στην κεντρική εκκλησία του χωριού Παναγία η Λαμποβίτισσα που χτίστηκε το 1794 επί Αλή Πασά Ιωαννίνων, υπάρχει επιγραφή σε κεραμικό με το έτος 1429 προερχόμενη από την προηγούμενη εκκλησία που κατεδαφίστηκε (μετόχι). Η εκκλησία αυτή, "το Γενέσιον της Θεοτόκου"  ήταν και  το βουλευτήριο των κατοίκων για τις υποθέσεις τους. Η τοπική παράδοση αναφέρεται σε συνοίκηση δύο μικρότερων χωριών από τα δύο άκρα του χωριού. Ως πιθανή αρχή της συνοίκησης των δύο ακραίων αρχαιότερων χωριών (απάνω και κάτω μαχαλάς σήμερα) μπορεί να θεωρηθεί η εποχή καταστροφής της πόλεως Λάμποβο στη Βόρειο Ήπειρο, από όπου προέρχεται και η πολιούχος εικόνα του χωριού. Το χώρο της σημερινής Παναγίας Λαμποβίτισας στο κέντρο του χωριού κατείχε η ομώνυμη μονή, μετόχι της φημισμένης σταυροπηγιακής μονής του Λαμπόβου.

Σε ολόκληρη τη Βαλκανική δεν υφίσταται χωριό με την ίδια ονομασία (Λέλοβα ή Λέλοβο). Μόνο στη Μακεδονία κοντά στο Κιλκίς βρίσκεται χωριό στο όρος Κρούσσια με την παλαιά ονομασία Λέλοβο (το), που έχει μετονομαστεί σε Άγιος Αντώνιος. Σε χάρτη του 1752 του στρατηγού του Ναπολέοντα P.,-G., de Vaudoncourt, στην θέση του Θεσπρωτικού σημειώνεται οικισμός με την ονομασία Λίνα.

Διοικητικά
Ως Λέλοβα αναφέρεται επίσημα το 1919  στο ΦΕΚ 181Α-14/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α-02/05/1927 μετονομάζεται σε  Θεσπρωτικόν. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Θεσπρωτικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θεσπρωτικού του δήμου Ζηρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.363 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Ζηρού
 Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας

Παραπομπές

Χωριά του νομού Πρέβεζας
Δήμος Ζηρού
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1926

Οι βουλευτικές εκλογές της 7 Νοεμβρίου 1926 έγιναν για πρώτη φορά με αναλογικό εκλογικό σύστημα και έντυπο κομματικό ψηφοδέλτιο. Δε συμμετείχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Αυτοδυναμία δεν κέρδισε καμία παράταξη και, έτσι, προέκυψε οικουμενική κυβέρνηση υπό το Ζαΐμη, η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη.
Ήταν οι τελευταίες εκλογές όπου χρησιμοποιήθηκε το σφαιρίδιο στις προνομιούχες περιφέρειες Ύδρας, Σπετσών, Ψαρών

Αποτελέσματα

Εκλογικό Σύστημα : Απλή αναλογική σε 37 εκλογικές περιφέρειες και πλειοψηφικό στις 3 προνομιούχες κατά τη γ΄κατανομή
Εκλογικός νόμος : Ν.3363/2.9.1926(ΦΕΚ 291τ.Α΄2.9.1926)
Εκλογικές περιφέρειες : 37
Σύνολο υποψηφίων : 2,023
Ψήφισαν 962.304, έγκυρα ήταν τα  958.392 ψηφοδέλτια.

Πολιτική και κοινωνική αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος
Σύμφωνα με τον ιστορικό, Γρηγόριο Δαφνή, το γεγονός ότι καμία παράταξη δε συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία έδειχνε τη βούληση του εκλογικού σώματος για συνεργασία των αστικών κομμάτων.

Εκλεγέντες Βουλευτές

Βουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές του 1926

Παραπομπές

Πηγές 
 Στατιστική των βουλευτικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 1926, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, έκδοση 1928.
Νίκος Οικονόμου, «Εκλογές-Δημοψηφίσματα Α.Πολιτικές συμπεριφορές στην περίοδο 1923-1936», Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000,τομ 7 Ο Μεσοπόλεμος 1922-1940. Από την Αβασίλευτη Δημοκρατία στη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου,εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2003, σελ.33-40
Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1928

Οι βουλευτικές εκλογές στις 19 Αυγούστου 1928 έγιναν από την Κυβέρνηση Ελευθέριου Βενιζέλου (είχε αναλάβει προ 1,5 μηνός μετά την πτώση της Κυβέρνησης Αλέξανδρου Ζαΐμη) και έγιναν με ψηφοδέλτιο.

Εκλογική μάχη
Η καθιέρωση του πλειοψηφικού ανάγκασε τα μικρά δημοκρατικά κόμματα να ζητήσουν εκλογική συνεργασία με τους Φιλελευθέρους και ο Βενίζέλος δέχθηκε μετά την ήττα της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι στους συνδυασμούς των Φιλελευθέρων συνεργάστηκαν 21 υποψήφιοι του Παπαναστασίου, 9 του Κονδύλη, 5 του Μιχαλακόπουλου και 5 του Ζαβιτσιάνου. Ο Καφαντάρης δεν δέχθηκε να συνεργαστεί, παρά τις εκκλήσεις των Φιλελευθέρων, και κατάρτισε συνδυασμούς σε 25 από 98 εκλογικές περιφέρειες. Η αντιβενιζελική παράταξη κατήλθε διαιρεμένη. Στην προσπάθεια δημιουργίας κοινού αντιβενιζελικού μετώπου κλήθηκε από το εξωτερικό ο Γεώργιος Στρέιτ, αλλά δενέγινε δεκτός ως επικεφαλής του αντιβενιζελισμού. Κατέβηκε υποψήφιος των Λαϊκών. 
Στις 23 Ιουλίου 1928 ξεκίνησε η προεκλογική μάχη με την ομιλία του Ελευθέριου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτήν διατύπωνε τις νέες κατευθυντήριες γραμμές της εξωτερικής του πολιτικής: συμφιλίωση με την Τουρκία, αναβάθμιση των σχέσεων της Ελλάδας με την Ιταλία. Κανένας υπαινιγμός δεν γινόταν για την Κύπρο, τα Δωδεκάννησα και Βόρρειο Ήπειρο. Στην εσωτερική πολιτική έμφαση δινόταν στην αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής.Την ημέρα των εκλογών ο Καφαντάρης περιοδεύοντας σε προσφυγικούς συνοικισμούς έπεσε θύμα επίθεσης. Επίσης ο Βενιζέλος δέχθηκε αίτημα των αντιπολιτευομένων σχετικά με την παράδοση των εκλογικών βιβλιαρίων από τους εκλογείς στους δικαστικούς αντιπροσώπους μετά την άσκηση του εκλογικού δικαιώματός τους, στις πόλεις όπου χρησιμοποιούντο τα εκλογικά βιβλιάρια, για την αποφυγή διπλοψηφιών.

Η απαγωγή των Μυλωνά και Μελά και ο κίνδυνος αναβολής των εκλογών 
Η προεκλογική περίοδος σημαδεύεται από την απαγωγή  δύο υποψηφίων του Καφανταρικού κόμματος στα Ιωάννινα  από ληστές, του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Μυλωνά και του Αλέξανδρου Μελά από την ληστρική ομάδα του Τάκη Κουμπή, ο οποίος ζητούσε για λύτρα το ποσό των έξι εκατομμυρίων δραχμών. Μαζί με τους δύο υποψήφιους απήχθησαν και ο πρώην βουλευτής Χασιώτης ο οποίος τελικά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος  δήλωσε πως θα αγωνιζόταν για την κατάργηση της ληστείας και θα παραιτούνταν αν δεν πετύχαινε αυτόν τον στόχο, ακόμα κι αν πετύχαινε το υπόλοιπο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Επίσης δήλωσε πως θα αναβάλλονταν οι εκλογές αν δεν αφηνόταν ελεύθερος ο Μυλωνάς.

Αποτελέσματα

Εκλογικό Σύστημα : Πλειοψηφικό με στενή περιφέρεια 
Εκλογικός νόμος : Ν.Δ. 11.7.1928 (ΦΕΚ 122τ.Α΄11.7.1928)
Εκλογικές περιφέρειες : 98
Σύνολο υποψηφίων : 1.354

Παραπομπές

Πηγές
Νίκος Οικονόμου: «Εκλογές-Δημοψηφίσματα Α.Πολιτικές συμπεριφορές στην περίοδο 1923-1936», Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000,τομ 7 Ο Μεσοπόλεμος 1922-1940. Από την Αβασίλευτη Δημοκρατία στη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου,εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2003, σελ.33-40
Γρηγόρης Δαφνής: Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
1928
Λάμποβο

Το Λάμποβο (αλβ.: Labovë) είναι χωριό της Αλβανίας, βόρεια του Αργυροκάστρου.

Ήταν κέντρο βορειοηπειρωτών ορθοδόξων Ελλήνων. Ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895 ήταν 701 κάτοικοι ενώ το 1913 η ελληνική στατιστική αναφέρει 580.

Στο Λάμποβο γεννήθηκαν οι εθνικοί ευεργέτες Ευάγγελος και Κωνσταντίνος Ζάππας που κατά τα τέλη του 19ου αιώνα ίδρυσαν στο χωριό σχολικό συγκρότημα με δικές τους δαπάνες, που περιελάμβανε βιβλιοθήκη, αλληδοδιδακτικό σχολείο, σχολείο θηλέων και σχολή υφαντουργίας καθώς και ο ιερέας Βασίλειος Γκιώνης που σκοτώθηκε μαχόμενος το 1914 κατά την εξέγερση της Κορυτσάς στα πλαίσια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα.

Σήμερα διασώζονται στα χωριό απομεινάρια του αρχοντικού της οικογένειας Ζάππα και γενικά ο οικισμός παρουσιάζει έντονα σημάδια εγκατάληψης. Κατά τα τελευταία έτη έχουν γίνει ενέργειες για ανάδειξη του χωριού.

Παραπομπές 

Βόρεια Ήπειρος
Χωριά της Αλβανίας
Εγκεφαλικά ημισφαίρια

Τα εγκεφαλικά ημισφαίρια είναι τα δυο τμήματα στα οποία χωρίζεται μορφολογικά αλλά και από άποψη λειτουργιών ο εγκέφαλος του ανθρώπου και άλλων θηλαστικών. Τα δυο εγκεφαλικά ημισφαίρια συνδέονται με το μεσολόβιο, μια πυκνή δέσμη νευραξόνων που επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των δυο ημισφαιρίων. Τα δυο ημισφαίρια δεν έχουν συμμετρική λειτουργία, δηλαδή το καθένα φιλοξενεί τα κέντρα για διαφορετικές δεξιότητες και αντιληπτικές ικανότητες. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου διακοπεί η επικοινωνία μεταξύ τους, κυρίως λόγω χειρουργικής διχοτόμησης του μεσολοβίου, μπορούν να λειτουργήσουν και ανεξάρτητα. Επίσης στην περίπτωση κάποιας βλάβης στο ένα ημισφαίριο, το άλλο μπορεί να αναπληρώσει μερικώς τις λειτουργίες του. Κάθε ημισφαίριο ελέγχει την «χιαστί» αντίθετη πλευρά του σώματος· δηλαδή, το δεξί ημισφαίριο δέχεται τα ερεθίσματα από το αριστερό τμήμα του σώματος, και ελέγχει τις κινήσεις αυτού του τμήματος. Το αντίστροφο ισχύει για το αριστερό.

Αριστερό ημισφαίριο 

Ελέγχει το δεξί ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά, ενώ σε αυτό γίνονται κυρίως οι λεκτικές, αναλυτικές και λογικές νοητικές διεργασίες. Είναι υπεύθυνο για την αντίληψη του χρόνου, την ομιλία, τη γραφή, την αντίληψη του λόγου, τον συμβολισμό, τη λεκτική μνήμη, την αναλυτική σκέψη. Επίσης για την επικοινωνία με λέξεις κατά κυριολεξία, την επεξεργασία των ακουστικών ερεθισμάτων και της αφηρημένης πληροφορίας, την πρόκληση ελεγχόμενης συμπεριφοράς και τη δευτερογενή ερμηνεία συμπεριφοράς. Σε αυτό εκτελούνται διαδικασίες σχετικές με τα μαθηματικά και τη γραμματική.

Δεξιό ημισφαίριο 

Ελέγχει το αριστερό ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά και είναι υπεύθυνο για την οπτική αντίληψη του χώρου, την κατανόηση των μεταφορικών εννοιών και του χιούμορ, συσχέτιση, σύνθεση λεγομένων,
συναισθηματική φόρτιση και μελωδία λόγου, οπτική μνήμη, την επικοινωνία, τόσο με τόνο φωνής όσο και με εκφράσεις του προσώπου και εξωλεκτική κινησιολογία («γλώσσα του σώματος»). Επίσης για την προσοχή, την διάκριση πολύπλοκων ακουστικών τόνων, την πρόκληση παρορμητικής συμπεριφοράς, τα αισθήματα, τις συγκινήσεις, την δημιουργικότητα, την φαντασία και την καλλιτεχνική έκφραση.

Εγκέφαλος
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1912

Την Δευτέρα 12 Μαρτίου 1912 πραγματοποιήθηκαν από την κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου εκλογές για την ανάδειξη των βουλευτών της ΙΘ΄ κοινοβουλευτικής περιόδου. Νικητής των εκλογών αναδείχτηκε το κυβερνών κόμμα των Φιλελευθέρων καταλαμβάνοντας τις 146 από τις συνολικά 181 έδρες του Κοινοβουλίου.
Οι εκλογές προκηρύχθηκαν λόγω της περάτωσης του έργου της προηγούμενης Αναθεωρητικής Βουλής (Σύνταγμα 1910) και της επιθυμίας του Ελευθέριου Βενιζέλου να αναμετρηθεί εκλογικά με τους αντιπάλους του (οι οποίοι δεν είχαν συμμετάσχει στις προηγούμενες εκλογές.

Την ίδια ημέρα με την Ελλάδα, βουλευτικές εκλογές διεξάγονταν και στην Κρήτη, με σκοπό οι 69 βουλευτές (46 παλαιοκομματικοί, 23 φιλελεύθεροι) που εκλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν το νησί στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ωστόσο οι Κρήτες βουλευτές συνάντησαν την άρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου να τους δεχθεί, θεωρώντας πως μόνο ένας απευκταίος (εκείνη την περίοδο) ελληνοτουρκικός πόλεμος θα μπορούσε να εξασφαλίσει την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, και κατά συνέπεια την αποδοχή των Κρητών βουλευτών στο Κοινοβούλιο.
Ωστόσο σε μερικούς μήνες, και συγκεκριμένα την 1η Οκτωβρίου του 1912, λίγο πριν ξεσπάσει ο Α΄ Βαλκανικός πόλεμος,  η ελληνική Βουλή υποδέχτηκε πανηγυρικά τους νέους βουλευτές.

Αποτελέσματα
Εκλογικό Σύστημα : Πλειοψηφικό με ευρεία και στενή περιφέρεια.Η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο
Εκλογικός Νόμος : Άρθρο 66 του Συντάγματος του 1911 - Εκλογικός νόμος ΧΜΗ΄ του 1877 και ΓΡΙΣΤ΄  του 1906 
Εκλογικές περιφέρειες : 19
Σύνολο υποψηφίων :

Παραπομπές

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
1912
Γιάννης Πρετεντέρης

Ο Γιάννης Πρετεντέρης (πλήρες όνομα: Ιωάννης-Βαπτιστής, γεν. 3 Αυγούστου 1954) είναι Έλληνας δημοσιογράφος  και παρουσιαστής ειδήσεων. Είναι γιος του συγγραφέα Κώστα Πρετεντέρη.

Σπουδές 
Είναι πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών, Διπλωματούχος ειδικευμένων σπουδών στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο του πανεπιστημίου Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Επίσης είναι διπλωματούχος ανώτατων σπουδών Πολιτικών Επιστημών με ειδικότητα στη Διεθνή Ιστορία και Πολιτική στο πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Σταδιοδρομία 
Εργάζεται στις εφημερίδες Τα Νέα και Το Βήμα της Κυριακής. Από τις 8 Οκτωβρίου 2000 έως το 2016, όπου και σταμάτησε τις ζωντανές εκπομπές ο τηλεοπτικός σταθμός που εργαζόταν το MEGA ήταν παρουσιαστής της πολιτικής - ενημερωτικής εκπομπής Ανατροπή, ενώ παράλληλα ήταν πολιτικός σχολιαστής στο κεντρικό δελτίο του σταθμού. Από τον Αύγουστο του 2021, δηλαδή μετά την επαναλειτουργία του σταθμού επέστρεψε στο MEGA με διπλό ρόλο. Είναι εντεταλμένος σύμβουλος ειδήσεων και ενημέρωσης, ενώ είναι και ο βασικός σχολιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του σταθμού.

Κριτική 
Έχει κατά καιρούς δεχτεί κριτική από πολιτικά πρόσωπα, όπως η πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά και από άλλους συναδέλφους του δημοσιογράφους, όπως ο Κώστας Βαξεβάνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ του στο biblionet.gr

Έλληνες δημοσιογράφοι
Άννα Παναγιωταρέα

Η Άννα Παναγιωταρέα, γεννημένη στην Αθήνα, είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και Καθηγήτρια στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 

Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά: «Επίκαιρα», «Ελεύθερος Τύπος», «Απογευματινή», «Καθημερινή». Επίσης σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς: Κανάλι 1, ANT1, Flash 9.61, ΝΕΤ, Mega Channel και Alpha TV. Υπήρξε επίσης παραγωγός της εκπομπής «Ουδείς αναμάρτητος» που φιλοξενήθηκε στη συχνότητα της ΝΕΤ. Τιμήθηκε (25.11.2014) με το παράσημο του Χρυσού Λέοντος του Αγίου Μάρκου απ τον Πάπα & Πατριάρχη Αλεξανδρείας & πάσης Αφρικής Κύριο Θεόδωρο Β΄.

Σύντομο βιογραφικό

Σπουδές
Πτυχίο Κλασσικής Φιλολογίας, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιου Αθηνών
Διδακτορικό Ιστορίας και Αρχαιολογίας, ΑΠΘ.

Ερευνητικά ενδιαφέροντα
Αίτια  φθίνουσας πορείας  Τύπου
Παράγοντες εμπορευματοποίησης  ειδήσεων
Ποιοτική και ποσοτική αξιολόγηση  τηλεοπτικής  ενημέρωσης
Πολιτική ενημέρωση και κοινωνική οργάνωση στα Νέα Μέσα

Διδασκόμενα μαθήματα (Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ΑΠΘ)
Προπτυχιακό επίπεδο
Α εξάμηνο: Τηλεοπτική Δημοσιογραφία: Τεχνικές έρευνας και συνέντευξης
Β. Εξάμηνο: Ανάλυση και σύνθεση Ειδήσεων
Πρόγραμμα : GEJII- ERASMUS : Environmental disasters

Μεταπτυχιακό επίπεδο (Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ΑΠΘ)
Α Εξάμηνο: Θεωρία και Πρακτική Σύγχρονης Δημοσιογραφίας-Διεπιστημονική προσέγγιση της  Δημοσιογραφίας
Β Εξάμηνο:  Η δημοσιογραφία στο σινεμά

Πρόσφατες Δημοσιεύσεις
1. Παναγιωταρέα Α., Δυο δικτατορίες κι ένα σκάνδαλο. Τα μέσα σε αντίξοες συνθήκες.[Αθήνα: Εκδ.ΛΙΒΑΝΗ, 2010]. Α΄τόμος.
2. Α.Παναγιωταρέα :«Ελεγκτικοί μηχανισμοί και πραγματικότητα στη μιντιακή αγορά» στον συλλογικό τόμο :  « ΜΜΕ και Δημοκρατία»,  Επ. Κ.Ζώρας, Α.Παναγιωταρέα, Δ.Ποταμιάνος, Μ.Σπουρδαλάκης.[ Αθήνα:Εκδ. ΛΙΒΑΝΗ, 2010]
.Παναγιωταρέα: Α « Η τηλεοπτική εμπορευματοποίηση του πόνου» στον συλλογικό τόμο: « Η διαχείριση του πόνου στα ΜΜΕ. Γλωσσικές και κοινωνικές παράμετροι».[Αθήνα: Εκδ.ΛΙΒΑΝΗ ]  Επ. Ν.Τσιτσανούδη. Υπό  έκδοση.

Τον Σεπτέμβριο του 2014 ανέλαβε καθήκοντα εκπρόσωπου τύπου για το Υπουργείο Πολιτισμού, σχετικά με το ανασκαφικό έργο και ευρήματα του Τύμβου Καστά από την αρχαιολογική ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, σε συνεργασία με τη γενική γραμματέα του υπουργείου Λίνα Μενδώνη.

Κριτική

Στις αρχές του 2009 απέτυχε να εκλεγεί τακτικό μέλος ΔΕΠ στο ΑΠΘ με αποτέλεσμα την έντονη αντίδρασή της, υποστηρίζοντας ότι "αναρχοαυτόνομοι" δεν επέτρεψαν την εκλογή της. Αυτό διαψεύστηκε από τους παρευρισκόμενους. Οι λόγοι της μη εκλογής της συνδέονται με κατηγορίες φοιτητών, που φοίτησαν στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ και αμφισβητούν τα τυπικά της προσόντα, καθώς και τις ικανότητες της, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εισήγηση των μελών ΔΕΠ του Τμήματος Δημοσιογραφίας.

Τον Φεβρουάριο του 2012 κατηγορήθηκε ότι λάμβανε μισθό ύψους 8.000 Ευρώ/μήνα από γνωστό Ελληνικό νοσοκομείο χωρίς κάποια αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο χώρο.

Παραπομπές

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Νάσος Αθανασίου

Ο Νάσος Αθανασίου, γεννημένος στο Αιγάλεω στις 2 Μαρτίου 1951 είναι Έλληνας δημοσιογράφος.

Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, έχει εργαστεί στις εφημερίδες «Έθνος», «Καθημερινή», «Ελεύθερος Τύπος» και στα περιοδικά «Ένα» και «Εικόνες». Στις 2 Φεβρουαρίου 1976 ξεκίνησε να παρουσιάζει στην ΕΡΤ την ενημερωτική εκπομπή Κάθε μεσημέρι. Στις 20 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους πήγε να υπηρετήσει τη θητεία του στο Στρατό και τη θέση του στην παρουσίαση της εκπομπής πήρε ο Μιχάλης Ρούσσος μέχρι τις 14 Απριλίου του 1979, που η ΕΡΤ αποφάσισε την οριστική διακοπή της για οικονομικούς λόγους. Ο Ρούσσος απεβίωσε σε ηλικία 42 ετών στις 6 Αυγούστου του 1983. Ο Αθανασίου έχει εργαστεί επίσης στον τηλεοπτικό σταθμό ΕΤ1 μαζί με τον Γιώργο Παπαδάκη και την Σεμίνα Διγενή, όπου παρουσίαζαν την ενημερωτική εκπομπή «Τρεις στον αέρα». Για πολλά χρόνια εργαζόταν στον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel παρουσιάζοντας την «Εκπομπή».

Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ενεργά με την πολιτική και είναι βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Μάιο του 2012 μέχρι σήμερα.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες παρουσιαστές
Βουλευτές εκλογικής περιφέρειας Αττικής 
Βουλευτές Αττικής
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Τσάμπιονς Λιγκ (πετοσφαίριση ανδρών)

Το CEV Τσάμπιονς Λιγκ πετοσφαίρισης (αγγλικά: CEV Champions League) είναι η σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ξεκίνησε το 1959 ως Κύπελλο πρωταθλητριών και μετονομάστηκε σε Champions League το 2000.

Σύστημα διεξαγωγής 
Στην Α' φάση της διοργάνωσης μετέχουν 28 ομάδες χωρισμένες σε επτά ομίλους των τεσσάρων. Στη Β' φάση προκρίνονται η πρώτη κάθε ομίλου και οι πέντε καλύτερες δεύτερες. Στη Β' φάση οι δώδεκα ομάδες χωρίζονται σε έξι ζευγάρια και δίνουν διπλούς αγώνες. Οι έξι νικήτριες προκρίνονται στα προημιτελικά όπου χωρίζονται σε τρία ζευγάρια και δίνουν διπλούς αγώνες. Οι τρεις νικήτριες προκρίνονται στο final-4. Η τέταρτη ομάδα του final-4 είναι η διοργανώτρια, η οποία προκρίνεται απευθείας σε αυτό μετά το τέλος της Α' φάσης. Στην τελική φάση (final-4) γίνονται μονοί αγώνες για τα ημιτελικά, το μικρό τελικό (θέσεις 3-4) και το Μεγάλο τελικό (θέσεις 1-2) ο νικητής του οποίου αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια ομάδα Ευρώπης στην πετοσφαίριση.

Σύστημα βαθμολόγησης:
 Τελικό σκορ 3-0 ή 3-1 σετ: Η νικήτρια παίρνει τρεις (3) βαθμούς, ενώ η ηττημένη κανέναν (0).
 Τελικό σκορ 3-2 σετ: Η νικήτρια παίρνει δύο (2) βαθμούς, ενώ η ηττημένη παίρνει έναν (1).

Το σύστημα βαθμολόγησης ισχύει για τους ομίλους αλλά και για τις νοκ-αουτ φάσεις.

Νικητές 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις παρενθέσεις βρίσκονται τα ονόματα χορηγών που μπαίνουν στα ονόματα των ομάδων, και που, κατά καιρούς, αλλάζουν.

Σύνολο τίτλων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστότοπος της CEV
 sports123.com

Τσαμπιονς Λιγκ Ανδρων
Τσαμπιονς Λιγκ Ανδρων
Τσαμπιονς Λιγκ
Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
__ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Στη Συνθήκη της Ρώμης προβλεπόταν η ίδρυση Ευρωπαϊκής Τραπέζης Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Η Τράπεζα ιδρύθηκε επισήμως την 1 Ιανουαρίου 1958, μαζί με την έναρξη ισχύος της εν λόγω συνθήκης. Σκοπός της ήταν η χρηματοδότηση των αναγκαίων έργων προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της Ένωσης. Οι δραστηριότητές της εκτείνονται στους εξής τομείς:
Την περιφερειακή ανάπτυξη. Μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους της Ευρωπαϊκής τραπέζης. Στόχος είναι η ανάπτυξη των υποβαθμισμένων περιοχών και η κατά το δυνατόν εξίσωσή τους με τις ανεπτυγμένες.
Χρηματοδότηση των έργων για την ανάπτυξη των δικτύων μεταφοράς ανθρώπων και εμπορευμάτων. Κυρίως ώστε να είναι δυνατή η ομαλή σύνδεσή τους.
Την ανάπτυξη των δικτύων επικοινωνίας-τηλεπικοινωνίας και ενέργειας.
Την υποστήριξη ερευνητικών προγραμμάτων για την ανάπτυξη μεθόδων προστασίας του περιβάλλοντος.
Την έρευνα και την ανάπτυξη της σύγχρονης τεχνολογίας.
Τη χρηματοδότηση εκπαιδευτικών και κοινωνικών προγραμμάτων.

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων υπήρξε επί δεκαετίες ο αποκλειστικός οικονομικός βραχίονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα δραστηριοποιείται σε 130 χώρες εκτός ΕΕ, υποστηρίζοντας κυρίως προγράμματα οικονομικής συνεργασίας και χρηματοδότησης εκπαιδευτικών και κοινωνικών προγραμμάτων. Η έδρα της είναι στο Λουξεμβούργο.

Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Οικονομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Οργανισμοί σχετικοί με την Ευρωπαϊκή Ένωση
Τζελάλ Μπαγιάρ

Ο Τζελάλ Μπαγιάρ (16 Μαΐου 1883 - 22 Αυγούστου 1986) υπήρξε Τούρκος πολιτικός, Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε το 1884 και ήταν γιος μεταναστών από τη Βουλγαρία. Αρχικά έκανε καριέρα ως τραπεζικός και δούλεψε στην Deutsche Orientbank στην Προύσα. Από νεαρής ηλικίας ασχολήθηκε με την πολιτική και εισχώρησε στο κίνημα «Ένωση και Πρόοδος» το 1907. Από το 1908 ως το 1918 διετέλεσε γραμματέας και επικεφαλής του παραρτήματος της Επιτροπής "Ένωσης και Προόδου" στην Σμύρνη. Αργότερα (1920) εξελέγη βουλευτής του Βιλαετίου Σαρουχάν (σημερινή νομαρχία Μαγνησίας) και στη συνέχεια της Σμύρνης. Από τότε αντιπροσώπευε χωρίς διακοπή στη τουρκική εθνοσυνέλευση (Βουλή) την εκλογική του περιφέρεια Σμύρνης εκτός μικρής περιόδου όπου εκλέχθηκε βουλευτής Κωνσταντινούπολης. Πολέμησε κατά των Ελλήνων, εντασσόμενος στα ανταρτικά σώματα της Σμύρνης. Το 1921 ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και το 1923 Υπουργός Ανασυγκρότησης και ανταλλαγής πληθυσμών σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης επί Κυβερνήσεως Ισμέτ Ινονού.

Υπουργικά καθήκοντα 
Το 1924 εγκατέλειψε την θέση του Υπουργού και ανέλαβε γενικός διευθυντής της τουρκικής τράπεζας επιχειρήσεων «Ις Μπακανσί». Το 1932 ανέλαβε ξανά το Υπουργείο Οικονομίας επί κυβερνήσεως ίδιου πρωθυπουργού. Το 1937 διαδέχθηκε τον Ινονού ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και αργότερα ως οριστικός. Το 1938, μετά τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ ο Ινονού ανέλαβε Πρόεδρος Δημοκρατίας και ο Μπαγιάρ ανέλαβε τον σχηματισμό νέας Κυβέρνησης με την οποία και κυβέρνησε την Χώρα μέχρι το 1939. Από τότε διατήρησε μόνο την βουλευτική του ιδιότητα μέχρι το 1945, οπότε και τέθηκε επικεφαλής τεσσάρων βουλευτών που υπέγραψαν δήλωση η οποία και υπήρξε η απαρχή της δημοκρατικής κίνησης από την οποία και οδηγήθηκε η Χώρα στις εκλογές, στις 14 Μαΐου του 1950.

Πρόεδρος 
Μετά τη δήλωση εκείνη, η οποία και προκάλεσε βίαιες συζητήσεις στην Εθνοσυνέλευση, ο Μπαγιάρ και οι οπαδοί του εγκατέλειψαν το Λαϊκό Κόμμα που ανήκαν μέχρι τότε και δημιούργησαν το «Δημοκρατικό Κόμμα». Στις εκλογές εκείνες του 1950 το Δημοκρατικό Κόμμα υπερίσχυσε με συντριπτική πλειοψηφία και ο Τζελάλ Μπαγιάρ εκλέχθηκε Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας αναθέτοντας την Πρωθυπουργία στον Αντνάν Μεντερές. Την θέση του Προέδρου Δημοκρατίας διατήρησε μέχρι το 1960. Καταδικάστηκε σε θάνατο το 1961, αλλά η ποινή του μετατράπηκε εξαιτίας της ηλικίας του. Αφέθηκε ελεύθερος με τη γενική αμνηστία του 1966. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 103 ετών, το 1986.

Παραπομπές 

Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας
Υπεραιωνόβιοι
Τούρκοι πρωθυπουργοί
Τούρκοι βουλευτές
Υπουργοί της Τουρκίας
Ουαγκαντουγκού

Η Ουαγκαντουγκού (αγγλικά: Ouagadougou) είναι η πρωτεύουσα της αφρικανικής χώρας Μπουρκίνα Φάσο. Είναι γνωστή στους κινηματογραφόφιλους, καθώς εκεί διεξάγεται κάθε δύο χρόνια το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ FESPACO.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ouagadougou Επίσημος ιστότοπος της Κυβέρνησης της Ουαγκαντουγκού.
 Το σχέδιο της Ouagadougou
 Burkina-Faso: Le plan de Ouagadougou.(2004). Le plan de Ouagadougou(Burkina-Faso)

Γεωγραφία της Μπουρκίνα Φάσο
Πρωτεύουσες της Αφρικής
418 π.Χ.

Το έτος 418 π.Χ. ήταν ένα έτος του προ-Ιουλιανού Ρωμαϊκού ημερολογίου. Τότε, ήταν γνωστό ως Έτος του Δικαστηρίου των  Φιδένας, Αξίλλα και Μαγκουλάνους (ή, πιο σπάνια, έτος 336 Ab urbe condita). Η ονομασία 418 π.Χ. για το έτος αυτό έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν η ημερολογιακή εποχή του μ.Χ. έγινε η διαδεδομένη μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.

Γεγονότα
 Η Μάχη της Μαντινείας είναι η μεγαλύτερη χερσαία μάχη του Πελοποννησιακού Πολέμου (με 10.000 στρατεύματα σε κάθε πλευρά). Η Σπάρτη υπό το βασιλιά Άγι Β΄ έχει μια σημαντική νίκη επί του Άργους (και των συμμάχων της Αθήνας, Έλλης και Μαντινείας), η οποία έσπασε τη συνθήκη του με τον βασιλιά της Σπάρτης Άγι Β΄ με την επιμονή του Αλκιβιάδη. Η μεγάλη νίκη του Άγι Β΄ διορθώνει το κακό που έκανε στους Σπαρτιάτες η προηγούμενη ανακωχή του με το Άργος. Ο διοικητής των Αθηναϊκών δυνάμεων, Λάχητος, σκοτώνεται στη μάχη.
 Ο βασιλιάς Άγις Β΄ της Σπάρτης δραπετεύει με την καταστροφή του σπιτιού του και τιμωρείται με πρόστιμο 100.000 δραχμών για την αποτυχία του να εκπληρώσει το όφελός τους υποσχόμενος πιο επιτυχημένες εκβάσεις στο μέλλον.
 Εντυπωσιασμένοι με τη νίκη των Σπαρτιατών, οι κάτοικοι του Άργους αλλάζουν την κυβέρνησή τους από δημοκρατία σε ολιγαρχία και λήγουν την υποστήριξή τους προς την Αθήνα υπέρ μίας συμμαχίας με τη Σπάρτη. Πολλοί από τους συμμάχους του Άργους κάνουν το ίδιο. Η Αθήνα γίνεται όλο και πιο απομονωμένη.
 Ο Αλκιβιάδης παροτρύνει τους Αθηναίους να κατακτήσουν τις Συρακούσες, να υποτάξουν τη Σικελία και την Καρχηδόνα κι έτσι να κερδίζουν πρόσθετες δυνάμεις που θα τους επιτρέψουν να τερματίσουν τον πόλεμο εναντίον της Σπάρτης. Το τολμηρό επιθετικό του σχέδιο κερδίζει την υποστήριξη των Αθηναίων.

Γεννήσεις
Επαμεινώνδας, Έλληνας στρατηγός και πολιτικός
 Ιφικράτης, Αθηναίος στρατηγός (ημερομηνία κατά προσέγγιση) (θ. 353 π.Χ.)

Θάνατοι
 Λάχητος, Αθηναίος αριστοκράτης και στρατηγός (γ. 475 π.Χ.)
Έτη
416 π.Χ.



Γεγονότα
 Πελοποννησιακός Πόλεμος: Οι Αθηναίοι καταστρέφουν τη Μήλο
 Παίζεται η τραγωδία του Ευριπίδη, Ηρακλής μαινόμενος
 Αθήνα: Εξοστρακίζεται ο Υπέρβολος του Αντιφάνη

Γεννήσεις

Θάνατοι

Έτη
414 π.Χ.



Γεγονότα

 Η Αθήνα ανταποκρίνεται σε εκκλήσεις του στρατηγού Νικία, στέλνοντας 73 πλοία στη Σικελία υπό την ηγεσία του Δημοσθένη για να βοηθήσει τον Νικία και τις δυνάμεις του στην πολιορκία των Συρακουσών.
 Ο στρατός της Αθήνας συλλαμβάνει τις Συρακούσες. Μετά τα αθηναϊκά στρατεύματα αποδιοργανώνονται από τον Σπαρτιάτη διοικητή Γύλιππο. Ο Αθηναίος διοικητής Λάμαχος σκοτώνεται. Ο Νικίας, αν και είναι άρρωστος, παραμένει αποκλειστικά υπεύθυνος για την πολιορκία των Συρακουσών.
 Παρουσιάζεται το έργο του Αριστοφάνη Όρνιθες.

Γεννήσεις

Θάνατοι

 Λάμαχος, Αθηναίος στρατηγός

Έτη
411 π.Χ.



Γεγονότα 
 9 Ιουνίου - Ανατρέπεται το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα.Το καθεστώς παύει να έχει δημοκρατική βουλή και μετατρέπεται σε ολιγαρχία.Ο Θουκυδίδης συσχετίζει την ανατροπή του πολιτεύματος με την Σικελική εκστρατεία και την έκβασή της.
 Ναυμαχία της Σύμης. Σπαρτιάτες εναντίον Αθηναίων. Το αποτέλεσμα αμφίρροπο
 Ναυμαχία στο Κυνός Σήμα. Νικητές οι Αθηναίοι έναντι των Σπαρτιατών

Γεννήσεις

Θάνατοι 

Έτη
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 1910 (Αναθεωρητική)

Οι δεύτερες βουλευτικές εκλογές του 1910 διεξήχθησαν την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 1910 με σκοπό την ανάδειξη της Β΄ Αναθεωρητικής Βουλής. Σε σύνολο 362 εδρών, το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου κατέκτησε τις 307 κατακτώντας την απόλυτη πλειοψηφία.
Με αυτό το αποτέλεσμα των εκλογών (αποτέλεσμα της αποχής από τις εκλογές των παλαιότερων, ισχυρών πολιτικών παραγόντων της χώρας) ο Βενιζέλος μπόρεσε να κυβερνήσει απρόσκοπτα μέχρι τον Φεβρουάριο του 1915.

Ιστορικό
Νικητής των προηγούμενων εκλογών του Αυγούστου, αναδείχτηκε ο «Ηνωμένος Συνασπισμός Κομμάτων» (πολιτικός συνασπισμός των παλαιότερων ισχυρών πολιτικών παραγόντων της χώρας, Γ. Θεοτόκης Δημ.Ράλλη Αλ. Ζαΐμη), δίνοντας στον ήδη Πρωθυπουργό Στέφανο Δραγούμη τη δυνατότητα να παραμείνει στην διακυβέρνηση της χώρας, αφού εξακολουθούσε να έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Ο Στ. Δραγούμης όμως, παραιτήθηκε από το αξίωμα στις 12 Σεπτεμβρίου, και ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ διόρισε στις 6 Οκτωβρίου 1910 στην θέση του, τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Επειδή όμως, ο Βενιζέλος θα ήταν αδύνατον να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από ένα κοινοβουλευτικό σώμα στο οποίο κατείχε την μειοψηφία, συμφώνησε με τον Βασιλιά, να διαλύσουν την Βουλή και να προκηρύξουν και πάλι εκλογές. Τα παλαιότερα κόμματα, αντιδρώντας στις αντισυνταγματικές, όπως τις θεωρούσαν, διευθετήσεις Βασιλιά και Βενιζέλου αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους στις εκλογές, δίνοντας έτσι στο νεοπαγές Κόμμα Φιλελευθέρων την απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Η Βουλή που συγκλήθηκε μετά τις εκλογές έφερε εις πέρας την Αναθεώρηση  και ψήφισε το νέο Σύνταγμα  την 1η Ιουνίου 1911.

Αποτελέσματα
Εκλογικό Σύστημα: Πλειοψηφικό με ευρεία και στενή περιφέρεια. Η ψηφοφορία έγινε με σφαιρίδιο (οι ψηφοφόροι ψήφιζαν πρόσωπα όχι κόμματα).
Εκλογικός Νόμος: Εκλογικός νόμος ΧΜΗ΄ του 1877 και ΓΡΙΣΤ΄  του 1906 
Εκλογικές περιφέρειες: 19
Σύνολο υποψηφίων: 1,000

Πηγές - Παραπομπές

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1910
1910
Μπερνάρ-Μαρί Κολτές

Ο Μπερνάρ-Μαρί Κολτές (Bernard-Marie Koltès, 9 Απριλίου 1948 - 15 Απριλίου 1989) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφία 
Ο Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, γεννημένος σε μια μεσοαστική οικογένεια στο Μετζ το 1948, ανακαλύπτει για πρώτη φορά τη μαγεία του θεάτρου στα 20 χρόνια του, συγκλονισμένος από την ερμηνεία της ηθοποιού Μαρί Καζαρέ στη Μήδεια. Από τη στιγμή εκείνη ξεκινά να ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή θεατρικών έργων, εκδίδοντας τον μακρύ μονόλογο "Η νύχτα πριν από τα δάση", που ανέβηκε στο φεστιβάλ Αβινιόν το 1977.

Το θέατρο του Κολτές είναι μία συνεχόμενη αναζήτηση με θέμα την επικοινωνία των ανθρώπων και βρίσκεται σε αντίθεση με τη γενιά της οποίας δημιούργημα είναι το θέατρο του παραλόγου.

Τα έργα του Κολτές είναι από τα πλέον γνωστά και ο ίδιος βρίσκεται ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς θεατρικούς συγγραφείς του κόσμου, έχοντας δει όλα τα δημιουργήματά του να ανεβαίνουν επί σκηνής. Τα ταξίδια του στην Αφρική, και η μάχη της Αφρικανικής κουλτούρας με αυτήν της Ευρώπης, τον εμπνέουν και γράφει το έργο "Μάχη νέγρου με σκύλους", ενώ μετά από ένα ταξίδι στην Αμερική γράφει τη "Δυτική αποβάθρα", που καταπιάνεται με την ιστορία δύο αδελφών σε μια ξένη κουλτούρα. Ο ψυχοπαθής δολοφόνος Ρομπέρτο Σούκο είναι η έμπνευση για το τελευταίο του έργο "Ρομπέρτο Σούκο". Πέθανε το 1989 στο Παρίσι από AIDS.

Έργα

Θεατρικά 
 Sallinger (1977)

 Η νύχτα πριν από τα δάση (1977)

 Μάχη νέγρου με σκύλους (1979)

 Δυτική αποβάθρα (1985)

 Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι (1985)

 Ταμπατάμπα (1986)

 Επιστροφή στην έρημο (1988)

 Ρομπέρτο Ζούκο (1988)

Μεταφράσεις 
 Χειμωνιάτικο παραμύθι (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Site φίλων του Κολτές (Στη Γαλλική γλώσσα)
 Βιογραφία του Κολτές (Στη Γαλλική γλώσσα)

Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κρήνη Τρικάλων

Η Κρήνη είναι χωριό του νομού Τρικάλων. Ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σήμερα στους 1090 κατοίκους. Οι κάτοικοί της Κρήνης ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, που είναι η βασικότερη πηγή εσόδων τους. 

Γεωγραφικά, η Κρήνη Τρικάλων εκτείνεται στα ανατολικά του Νομού Τρικάλων και ειδικότερα στο 25ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Τρικάλων-Λάρισας, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Εθνική Οδό. Η συνολική έκταση του χωριού είναι 18.000 στρέμματα και έχει υψόμετρο 130 μέτρα. Συνορεύει ανατολικά με το Γριζάνο, δυτικά με την Οιχαλία, νότια με τον Κλοκοτό, νοτιοανατολικά με τη Φαρκαδόνα και βόρεια με το Αχλαδοχώρι.

Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα κατοικίσιμα χωριά της ευρύτερης περιοχής. Το χωριό μαρτυρείται τουλάχιστον από τη βυζαντινή εποχή, γεγονός που επιβεβαιώνει και η ύπαρξη του βυζαντινού Ναού του Αγίου Νικολάου, ο οποίος κατά τις έρευνες υπολογίζεται ότι χτίστηκε περίπου το 1200 μ.Χ. Σημαντικότερες της χρονολογίας κτίσεως του ναού έχουν χαρακτηριστεί οι εικονογραφίες του και γενικότερα ο εσωτερικός του διάκοσμος, με την εικόνα του θαύματος του Αγίου Ευσταθίου να είναι η μοναδική που διασώζεται Πανελλαδικά.  

Κατά την οθωμανική απογραφή του 1454-1455 μ.Χ., η Κρήνη αναφερόταν στις τούρκικες απογραφές ως Βοστίδι, ήταν καταγεγραμμένη ως Κεφαλοχώρι και είχαν απογραφεί πληθυσμιακά 99 οικογένειες. Εκτός από το Βυζαντινό Ναό του Αγίου Νικολάου, η Κρήνη είναι μεστή από εκκλησίες και παρεκκλήσια. Σύντομα μπορούν να απαριθμηθούν: ο ενοριακός Ναός των Αγίων Θεοδώρων που χτίστηκε το 1731 μ.Χ., το ξωκκλήσι των Αγίων Αναργύρων ( το οποίο και εορτάζεται την 1η Ιουλίου στο πανηγύρι του χωριού), η εκκλησία της Παναγίας, του Αγίου Αθανασίου και της Αγίας Αικατερίνης. 

Η Κρήνη περιβάλλεται από λόφους που δημιουργούν ένα φυσικό φρούριο. Στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται σ’ ένα λόφο ανατολικά της Κρήνης, υπάρχει εδώ και κάποια χρόνια ένα άνετο πάρκο με πανοραμική θέα τόσο του χωριού όσο και του κάμπου. 

Στην ανατολική είσοδο του χωριού και ακριβώς κάτω από το ροδώνα του Αγίου Νικολάου βρίσκεται η τοποθεσία «Πλάτανος» και η οποία οφείλει την ονομασία της σ’ έναν αιωνόβιο πλάτανο που υπήρχε εκεί μέχρι πριν από κάποια χρόνια. Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και μια πετρόχτιστη βρύση με τρεχούμενο πόσιμο νερό προερχόμενο από την υπόγεια πηγή του Ναού του Αγίου Νικολάου. 

Στο νότιο τμήμα απλώνεται ο κάμπος της Κρήνης συνολικής έκτασης 8.000 στρεμμάτων.

Στην Κρήνη δραστηριοποιείται και Πολιτιστικός Σύλλογος που απαριθμεί 200 μέλη, κυρίως νέους, και είναι ένας από τους πιο δραστήριους στην περιοχή. 

Τα τελευταία χρόνια ο Πολιτιστικός Σύλλογος έχει αρχίσει να δημιουργεί το δικό του Λαογραφικό Μουσείο, αναδεικνύοντας πτυχές του παρελθόντος, που κάποτε αποτελούσαν κομμάτι της καθημερινότητας. Ιστορία και Πολιτισμός βρίσκουν στέγη σε μία από τις αίθουσες του Δημοτικού Σχολείου της Κρήνης, που μετά τη συγχώνευσή του πέρασε κι αυτό στην ιστορία.
Χωριά του νομού Τρικάλων
Ομαλός Χανίων

Ο Ομαλός είναι οικισμός της κοινότητος Λάκκων του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Το 2011 είχε 35 κατοίκους. Βρίσκεται στον οροπέδιο του Ομαλού Χανίων, σε απόσταση 38 χιλιομέτρων από τα Χανιά σε ύψος 1100 μέτρων στα Λευκά Όρη.   

Το οροπέδιο εχει έκταση 15 τετραγωνικών χιλιομέτρων και το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στους κατοίκους της Κοινότητας Λάκκων . Επί τουρκοκρατίας ήταν άντρο επαναστατών. Μόνο δυο φορές κατάφεραν οι Τούρκοι να φθάσουν ως εκεί και για λίγες μέρες, κατά την αποτυχούσα επανάσταση των ετών 1886 - 1888 (επανάσταση των χιλίων ημερών). Από τον Ομαλό πηγάζει το γνωστό επαναστατικό άσμα: Πότε θα κάνει ξαστεριά πότε θα Φλεβαρίσει να πάρω το τουφέκι μου...να κατεβώ στον Ομαλό... Εχει τρεις εισόδους μια από την πλευρά των Λάκκων (πόρος), μιά από την πλευρά των Σφακιών (ξυλόσκαλο από όπου αρχίζει και το γνωστό Φαράγγι της Σαμαριάς, και μια από την πλευρά του Ομαλού.

Κλίμα 
Το κλίμα που επικρατεί στην περιοχή του Ομαλού έχει τα χαρακτηριστικά και του μεσογειακού κλίματος και του ηπειρώτικού, με την θερμοκρασία κατά τους χειμερινούς μήνες να κυμαίνεται από τους 3⁰C έως και τους 10⁰C, και το καλοκαίρι από τους 12⁰C έως και τους 28⁰C, κατά τους μήνες Απρίλιο έως και Νοέμβριο ο καιρός είναι ηλιόλουστος, με ελάχιστες μέρες βροχής μικρής διαρκείας αλλά μεγάλης έντασης, αντιθέτως τον χειμώνα επικρατεί ολικό ψύχος, το χιόνι κάνει πολύ συχνά την εμφάνιση του σε πολύ μεγάλες ποσότητες η οποίες ορισμένες φορές ξεπερνάνε τα 2 μέτρα. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν στις (13 Ιανουαρίου 2017) -12,5⁰C, και η υψηλότερη 36,5⁰C.

Χωριά του νομού Χανίων
Νομός Χανίων
Οροπέδια της Ελλάδας
Αρχίδαμος Β΄

Ο Αρχίδαμος Β' ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης. Ανήκε στο βασιλικό γένος των Ευρυποντιδών.

Γιος του Ζευξιδάμου διαδέχθηκε στο θρόνο τον παππού του Λεωτυχίδα όταν εκείνος εξορίστηκε, καθώς ο πατέρας του είχε ήδη πεθάνει. Διακρίθηκε κατά το φοβερό σεισμό της Σπάρτης το 464 π.Χ., στο τέταρτο έτος της βασιλείας του. Τότε οδήγησε το λαό του έξω από την πόλη με τη δικαιολογία της αιφνίδιας επίθεσης από κάποιον εχθρό, με αποτέλεσμα να τον σώσει από τις συνέπειες της καταστροφής του κύριου σεισμού που ακολούθησε. Η ενέργεια αυτή του Αρχίδαμου  θεωρείται μέχρι σήμερα η αρχαιότερη ιστορική πρόβλεψη σεισμού καθώς και μέτρο αντισεισμικής προστασίας. Όμως μετά τον σεισμό εκείνο ο Αρχίδαμος αντιμετώπισε τον ξεσηκωμό των ειλώτων, που είχαν σπεύσει να επωφεληθούν του σεισμού, καθώς και εκείνο των περιοίκων και Μεσσηνίων.

Κατά περιγραφή του Θουκυδίδη (ΙΙ-13,1) όταν κάποτε ήταν φιλοξενούμενος του Περικλή επέδειξε πνεύμα συνδιαλλαγής και φιλειρηνικές διαθέσεις κατά τις προηγηθείσες του Πελοποννησιακού πολέμου διαπραγματεύσεις. Κατηγορήθηκε μάλιστα στη Σπάρτη, ενώ είχε ληφθεί απόφαση έναρξης εχθροπραξιών, ότι εκείνος συνέχεια ολιγωρούσε και ανέβαλλε την έναρξη του πολέμου, είτε προφασιζόμενος θρησκευτικές εορτές, είτε με την ελπίδα ότι οι Αθηναίοι θα φανούν περισσότερο υποχωρητικοί.

Παρέμεινε όμως αρχηγός των Λακεδαιμονίων μέχρι και το τρίτο έτος του πολέμου εκείνου. Το δεύτερο έτος εισέβαλε τελικά στην Αττική, το δε τρίτο προχώρησε, αντί των Αθηνών, στη Βοιωτία όπου και κυρίευσε τις Πλαταιές. Όμως στο τρίτο αυτό έτος αντικαταστάθηκε από τον συμβασιλέα Πλειστοάνακτα. Λίγο αργότερα όταν πέθανε, το χειμώνα του 427-426 π.Χ., τη θέση του ανέλαβε ο γιος του Άγις Β΄.

Δείτε επίσης 
Αρχιδάμειος πόλεμος

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Ραμού-Χαψιάδη, Ά., Αρχίδαμος ο Ζευξιδάμου και η εξωτερική πολιτική της Σπάρτης επί της βασιλείας του (διατριβή επί υφηγεσίᾳ), Αθήναι, 1978.

Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου