joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εθνικό Πάρκο Κιλιμάντζαρο

Το Εθνικό Πάρκο Κιλιμάντζαρο είναι ένα εθνικό πάρκο στην Τανζανία, που βρίσκεται 300 χλμ. νότια του Ισημερινού και στην περιοχή Κιλιμάντζαρο της Τανζανίας. Το πάρκο είναι κοντά στην περιοχή Μόσι και περιλαμβάνει όλο το βουνό Κιλιμάντζαρο πάνω από την γραμμή των δέντρων και την γύρω δασική περιοχή. Καλύπτει μια έκταση 1688 τετραγωνικών χλμ. (652 τετραγωνικά μίλια) και έχει 2°50'–3°10'S γεωγραφικό πλάτος, 37°10'–37°40'E γεωγραφικό μήκος. Το πάρκο διοικείται από την Εθνική Αρχή Πάρκων της Τανζανίας.

Το 2013 το πάρκο είχε έσοδα $51 εκατ. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Τανζανίας και το οικονομικό έτος 2012-13 δημιούργησε πλεόνασμα. (Η ευρύτερη περιοχή Ngorongoro, που περιλαμβάνει τον ιδιαίτερα επισκέψιμο Ngorongoro, δεν θεωρείται εθνικό πάρκο) Η Εθνική Αρχή Πάρκων της Τανζανίας ανέφερε ότι το πάρκο κατέγραψε 58.460 τουρίστες το οικονομικό έτος 2012-13, εκ των οποίων οι 54.584 ήταν αλλοδαποί. Από τους 57.456 τουρίστες το οικονομικό έτος 2011-12, οι 16.425 έκαναν πεζοπορία στο βουνό, όπως αναφέρεται στο Σχέδιο Διαχείρισης του Πάρκου.

Ιστορία 
Στις αρχές του 20ου αιώνα, το όρος Κιλιμάντζαρο και τα γειτονικά δάση ανακηρύχθηκαν προστατευόμενη περιοχή από την γερμανική κυβέρνηση. Το 1921 ανακηρύχθηκαν δασική προστατευόμενη περιοχή. Το 1973 το βουνό πάνω από την γραμμή των δέντρων (περίπου 2700 μέτρα, 8900 πόδια) επανακηρύχθηκε ως εθνικό πάρκο. Το πάρκο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από τον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών το 1987. Το 1985 το πάρκο επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει ολόκληρο το δάσος πάνω στο βουνό, το οποίο αποτελούσε μέρος του δασικού καταφυγίου Κιλιμάντζαρο.

Παραπομπές

Πηγές
 Kilimanjaro National Park World Heritage Site, Tanzania National Parks
 Wings of Kili : Paragliding from Arica's highest peak
 Kilimanjaro National Park, World Heritage Center, United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization
 Ghazali Musa; James Higham; Anna Thompson-Carr, eds. (5 Ιουνίου 2015). Mountaineering TourismRoutledge.
 Ian Christie; Eneida Fernandes; Hannah Messerli; Louise Twining-Ward (2014). Tourism in Africa : Harnessing Tourism for Growth and Improved Livelihoods World Bank Publications.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Kilimanjaro National Park UNESCO property on google arts and culture
Kilimanjaro hiking portal 

Κατηγορία : Ισημερινός
Κατηγορία : Τανζανία
Φυσικό Πάρκο Υφάλου Τουμπατάχα

Το Φυσικό Πάρκο Υφάλου Τουμπατάχα (φιλιππινέζικα : Bahurang Tubbataha) είναι μια προστατευόμενη περιοχή στις Φιλιππίνες η οποία βρίσκεται εντός της θαλάσσιας περιοχής Sulu. Το εν λόγω καταφύγιο θαλάσσιων ζώων και πτηνών αποτελείται από δυο τεράστιες περιοχές (Βόρεια Ατόλη και Νότια Ατόλη) και από τον μικρότερο ύφαλο Τζέσι Μπίζλι ; έχει συνολική έκταση 97.030 εκταρίων (239.800 στρέμματα, 374,6 τετραγωνικά μίλια). Βρίσκεται 150χλμ ΝΑ της πόλης Puerto Princesa, πρωτεύουσα της επαρχίας Παλαουάν. Τα ακατοίκητα νησιά και οι ύφαλοι αποτελούν μέρος του νησιού Cagayancillo στο Παλαουάν, το οποίο βρίσκεται περίπου 130 χλμ (81 μίλια) ΒΑ του υφάλου.

Τον Δεκέμβριο 1993, το Φυσικό Πάρκο Υφάλου Τουμπατάχα μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ενώ ταυτόχρονα κηρύχθηκε ως μοναδικό παράδειγμα υφάλου με υψηλή πυκνότητα σε θαλάσσια είδη. Η βόρεια νησίδα χρησιμεύει ως τοποθεσία για τα αυγά των πουλιών και των θαλάσσιων χελωνών. Η τοποθεσία είναι εξαιρετικό παράδειγμα ενός παρθένου κοραλλιογενούς υφάλου με έναν κάθετο τοίχο 100 μέτρων, εκτεταμένες λιμνοθάλασσες και δυο κοραλλιογενή νησιά. Το 2009 ο Ράμσαρ χαρακτήρισε τον Τουμπατάχα ως έναν υγρότοπο διεθνούς σημασίας. Το 2008 ο ύφαλος προστέθηκε στα Νέα 7 Θαύματα της Φύσης.

Το φυσικό πάρκο και το υπόλοιπο αρχιπέλαγος των Φιλιππινών αποτελεί μέρος ενός κοραλλιογενούς τριγώνου, που είναι αναγνωρισμένο ως κέντρο θαλάσσιας βιοποικιλότητας και περιέχει κατά 75% κοραλλιογενή είδη και κατά 40% ψάρια. Η περιοχή βρίσκεται υπό σοβαρή απειλή λόγω της εκτεταμένης υπεραλίευσης και των καταστροφικών αλιευτικών πρακτικών. Μια έρευνα από επιστήμονες που επισκέφτηκαν τους υφάλους την δεκαετία του 1980 αποκάλυψε ότι το φυσικό πάρκο υφάλου Τουμπατάχα περιλαμβάνει τουλάχιστον 600 διαφορετικά είδη ψαριών, 360 είδη κοραλλιών, 11 είδη καρχαριών, 13 είδη δελφινιών και φαλαινών, 100 είδη πουλιών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Tubbataha Reef Marine Park - UNESCO World Heritage Centre
Tubbataha Reefs National Marine Park  - The Official Tubbataha Reefs National Marine Park Website
Palawan Council for Sustainable Development 
Sulu Sea. Encyclopedia of Earth. Eds. P.Saundry & C.J.Cleveland. Washington DC by C.Michael Hogan. 2011.
Tubbataha Reef- Cagayancillo   - . Tubbataha Reef is recognised as one of the most remarkable coral reefs on our planet.

Κοραλλιογενείς ύφαλοι
Φιλιππίνες
Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης

Το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης είναι ένα εθνικό πάρκο που βρίσκεται στην πολιτεία της Χαβάης στις ΗΠΑ, στο νησί της Χαβάης. Το πάρκο περιλαμβάνει δυο ενεργά ηφαίστεια : το Kīlauea, ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, και το Mauna Loa που είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος ηφαίστειο στον κόσμο. Το πάρκο προσφέρει στους επιστήμονες μια πρώτη εικόνα για την ανάπτυξη των νησιών στην Χαβάη και πρόσβαση για την διεξαγωγή έρευνας πάνω στην ηφαιστειολογία. Για τους επισκέπτες, το πάρκο προσφέρει ηφαιστειακά τοπία, σπάνια χλωρίδα και πανίδα αλλά και μοναδική θέα στον παραδοσιακό πολιτισμό της Χαβάης ο οποίος συνδέεται με αυτά τα τοπία.

Ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1916 ως Εθνικό Πάρκο της Χαβάης, το οποίο αργότερα χωρίστηκε στο Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων και στο Εθνικό Πάρκο Haleakalā. Αναγνωρίζοντας τις εξαιρετικές φυσικές ομορφιές, το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης μπήκε το 1987 στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 2012 το πάρκο απεικονίστηκε στην 14η θέση στην σειρά βιβλίων America the Beautiful Quarters.

Στις 11 Μαΐου 2018, το πάρκο έκλεισε για το κοινό στην κορυφή του ηφαιστείου Kīlauea, λόγω εκρήξεων τέφρας, ζημιών στο οδικό δίκτυο και σεισμών. Τμήματα του πάρκου άνοιξαν ξανά για το κοινό στις 22 Σεπτεμβρίου 2018. Από το 2020, το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου είναι ανοιχτό. Ωστόσο ορισμένα τμήματα του δρομου και των μονοπατιών, καθώς και το παρατηρητήριο του ηφαιστείου, παραμένουν ακόμα κλειστά για τους επισκέπτες.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα, η κατάρρευση του εδάφους και οι εκρήξεις σταμάτησαν στις αρχές Αυγούστου 2018 ενώ η χαλάρωση της ηφαιστειακής δραστηριότητας συνεχίστηκε μέχρι την έκρηξη στις 20 Δεκεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Volcano Gallery: Hawaii Volcanoes National Park - Local Info Photo Gallery, Volcano Live Cam, Eruption Update and General Park Information.
Κίντερνταϊκ

Το Κίντερνταϊκ (ολλανδικά : Kinderdijk) είναι ένα χωριό του δήμου Μόλενλαντεν, στην επαρχία Νότια Ολλανδία, στις Κάτω Χώρες. Βρίσκεται περίπου 15 χλμ. (9 μίλια) ανατολικά του Ρότερνταμ. Βρίσκεται στο πόλντερ Αλμπλάσερβορ, στην συμβολή των ποταμών Lek και Noord. Για την αποστράγγιση του πόλντερ, κατασκευάστηκε το 1740 ένα σύστημα από 19 ανεμόμυλους. Αυτό το σύστημα αποτελεί την μεγαλύτερη μαζική συγκέντρωση παλαιών ανεμόμυλων στις Κάτω Χώρες. Οι ανεμόμυλοι του Κίντερντικ είναι ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή ολλανδικά αξιοθέατα. Το 1997 μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Φωτογραφίες

Πηγές 
 Griffis, William Elliot. The Cat and the Cradle in Dutch Fairy Tales For Young Folks. New York: Thomas Y. Crowell Co., 1918. (English). Available online by SurLaLane Fairy Tales . File retrieved 9-12-2007.
 Meder, Theo. Dutch folk narrative. Meertens Instituut, Amsterdam. File retrieved 9-12-2007.
 World Heritage List: Mill Network at Kinderdijk-Elshout

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Kinderdijk Foundation
 kinderdijk.nl
 Pictures of Kinderdijk
 Spherical Panorama of Kinderdijk at Sunset 
 Photos from Kinderdijk 2011 October
 Visit site in 3600 panophotography

Χωριά της Ευρώπης
Ρία Αντωνίου

Η Γεωργία "Ρία" Αντωνίου (γενν. Αθήνα, 14 Ιουλίου 1988) είναι Ελληνίδα μοντέλο, εστεμμένη ως Β' Σταρ Ελλάς 2008, παρουσιάστρια, τραγουδίστρια και ηθοποιός. Πλέον ζει στην Ιταλία.

Βιογραφία 
Όντας μισή Πελοποννήσια, συμμετείχε και κέρδισε στα καλλιστεία Μις Πελοπόννησος 2007. Έπειτα, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνή διαγωνισμό Model of the World και κατετάγη δεύτερη φιναλίστ. Το 2008, εξελέγη Β' Σταρ Ελλάς στα καλλιστεία του ΑΝΤ1 και ύστερα εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μiss Earth στις 9 Νοεμβρίου 2008, στο Άνχελες των Φιλιππίνων. Έχει φωτογραφηθεί για τα περιοδικά Playboy, Esquire και Nitro.  

Από τις 7 Ιανουαρίου 2012 έως τις 17 Μαρτίου 2012 συμμετείχε στον 8ο κύκλο του Ballando con le Stelle, δηλαδή την ιταλική εκδοχή του Dancing with the Stars που παρουσιάστηκε από τους Μίλι Καρλούτσι και Πάολο Μπέλι και προβλήθηκε από το Rai 1. Η Αντωνίου ήταν ζευγάρι με τον Ραϊμόντο Τοντάρο, όπου τερμάτισαν τρίτοι. 

Από τις 24 Μαρτίου έως τις 7 Απριλίου 2012 παρουσίασε μαζί με τους Καρλούτσι και Μπέλι το Ballando con te, ένα πρόγραμμα χορού του Rai 1. Στις 8 Δεκεμβρίου 2012, παρουσίασε τα βραβεία μόδας The Look of the Year με τον Νίνο Γκρατσιάνο Λούκα. Μαζί με τους Μάσιμο Μπόλντι και Μαξ Τορτόρα, συμμετείχαν στην ταινία La coppia dei campioni σε σκηνοθεσία του Τζούλιο Μπάσε τον Απρίλιο του 2016. Το φθινόπωρο του 2016, έγινε η νέα πριμαντόνα (συνοδευόμενη από τέσσερις χορεύτριες) της 18ης έκδοσης, παρουσιαζόμενη από τους Λούκα Μπιζάρι και Πάολο Κεσίσογκλου, του κωμικού προγράμματος Colorado του Italia 1. Στο ίδιο κανάλι αποτέλεσε μόνιμη σχολιάστρια στην αθλητική εκπομπή Tiki Taka - Il calcio è il nostro gioco από τον Σεπτέμβριο του 2013 μέχρι τον Αύγουστο του 2018, την οποία παρουσιάζει ο Πιερλουίτζι Πάρντο με την Μελίσσα Σάτα και άλλους.

Τον Νοέμβριο του 2016, συμμετείχε στην ταινία Non si ruba a casa dei ladri, σε σκηνοθεσία Κάρλο Βαντσίνα. Η Αντωνίου φωτογραφήθηκε ολόγυμνη τον Αύγουστο του 2017 για το γυμνό ημερολόγιο του περιοδικού For Men το 2018. Η Αντωνίου στο τέλος του 2017 ανακοινώθηκε ως το "πιο σέξι ελληνικό μοντέλο" για το 2017 από το περιοδικό Καυτό, έναντι 143 υποψηφίων. Στην σεζόν 2017-2018 συμμετείχε στην Sbandati, μια τηλεοπτική εκπομπή του Rai 2, με τον ρόλο του μόνιμου σχολιαστή. Το καλοκαίρι του 2018, ήταν η μόνη γυναίκα σχολιάστρια και παρουσιάστρια στην αθλητική εκπομπή του Πιερλουίτζι Πάρντο Tiki Taka Russia με περιεχόμενο για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 στη Ρωσία.

Εργογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Ελληνίδες μοντέλα
Μέσα Βουκολιές Χανίων

Οι Μέσα Βουκολιές είναι οικισμός της κοινότητος Βουκολιών του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει περίπου δυο χιλιόμετρα από τις Βουκολιές και οικισμός βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στα χωριά Κάτω και Πάνω Κεφάλα. Αποτελείται από  δυο γειτονιές και βρίσκεται ανάμεσα σε δυο ποτάμια  με τις ονομασίες Σεμπρωνιώτη και  Ρουματιανό ποταμό. Ακριβώς μετά την συνοικία Μπαρακταριανά, τα δυο ποτάμια συναντιούνται και συνεχίζει η ροή του ποταμού μέχρι το παραθαλάσσιο χωρίο Ταυρωνίτη όπου ο ποταμός από εκεί και κάτω λέγεται Ταυρωνιτιανός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011  είχε 29 κατοίκους. Εχει κωδικό τηλεφωνικό 2824 και ΤΚ 73002.

Σημεία ενδιαφέροντος
Στην συνοικία Μπαρακταριανά. που λέγεται ότι ήταν οικία ενός Τούρκου προύχοντα με το όνομα Μπαϊρακτάρης, βρίσκεται ο αγιογραφημένος μονόκλιτος ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου. Η θεμελίωσή του χρονολογείται στον 14ο με 15ο αι. και στους τοίχους του διασώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών σε δύο στρώματα, μεταξύ των οποίων ο βίος της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας και παράσταση των κολασμένων.

Δήμος Πλατανιά
Χωριά του νομού Χανίων
Φανή Πολυμέρη

Η Φανή Πολυμέρη (πραγματικό όνομα Θεοφανώ Παλημέρη, γενν. Νέα Υόρκη το 1964) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1964 στην Νέα Υόρκη, όπου εργαζόταν ο πατέρας της. Το 1970 η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου η ίδια σπούδασε επιστήμη των υπολογιστών. Το 1989 κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο, με τίτλο Φανή. Ακολούθησε ο δεύτερος δίσκος το 1992, με τον τίτλο Λεπτομέρειες. Λίγο καιρό μετά, αποσύρθηκε από την μουσική και τον καλλιτεχνικό κόσμο.

Είναι γνωστή από την συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1989 που πραγματοποιήθηκε στην Λωζάννη της Ελβετίας. Μαζί με τον Γιάννη Σαββιδάκη, επιλέχθηκε από τον Κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό για να εκπροσωπήσει την Κύπρο με το ποπ τραγούδι Απόψε ας βρεθούμε. Κατέλαβαν την ενδέκατη θέση.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοφία Πατσαλίδη

Η Σοφία Πατσαλίδη (16 Δεκεμβρίου 2000) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να κυνηγήσει το όνειρό της στη μουσική. Σήμερα είναι στο δεύτερο έτος των σπουδών της στο Κολλέγιο του Λιντς, στη Σχολή Μουσικών Σπουδών, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 16 Δεκεμβρίου 2018, κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο της με τίτλο "Everything I Ever Wanted", την ημέρα των 18ων γενέθλιών της. Ο δίσκος αυτός είναι διαθέσιμος σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένου του Spotify και του Apple Music. 

Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε εκπροσωπήσει την Κύπρο στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014 με το τραγούδι "Η πιο όμορφη μέρα".

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2000 στη Λευκωσία της Κύπρου. Έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική ήδη από την παιδική ηλικία της και ξεκίνησε να τραγουδά όταν ήταν 3 ετών. Μεγάλωσε ακούγοντας ποπ μουσική, όπως την Μπιγιονσέ.

Eurovision 2014 
Στις 21 Ιουλίου 2014, η Πατσαλίδη επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον 12ο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στη Μάλτα. Εμφανίστηκε στην πέμπτη θέση με το τραγούδι "Η πιο όμορφη ημέρα". Μετά το τέλος, δήλωσε ότι επιθυμούσε πολύ να συμμετάσχει κάποτε στον ενήλικο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για την Κύπρο.

Δισκογραφία

Singles

References
 Melvan, Mario (9 Νοεμβρίου 2014). Junior Eurovision 2014 : Running order draw determines first half, second half acts. wiwibloggs. Malta.
 Adams, William Lee (19 Νοεμβρίου 2014). Sofia Patsalides after #JESC2014 final : I had the time of my life. wiwibloggs. Malta.
Αν μιλούσε το Παρίσι

Αν μιλούσε το Παρίσι (Γαλλικός τίτλος: Si Paris nous était conté) είναι γαλλική ιστορική ταινία του 1956 σε σκηνοθεσία και σενάριο Σασά Γκιτρί. 

Πρόκειται για ένα πνευματώδες ταξίδι στην ιστορία του Παρισιού με δραματοποιημένες σκηνές από τα σημαντικότερα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα και μεγάλες μορφές που έχουν σηματοδοτήσει τη ζωή της γαλλικής πρωτεύουσας τους τελευταίους αιώνες.

Υπόθεση 
Ένας καθηγητής (Σασά Γκιτρί) στο γραφείο του αφηγείται την ιστορία του Παρισιού, από τη δημιουργία του έως το 1955, σε μια ομάδα νεαρών μαθητών. 

Ανάμεσα στις σκηνές που παρατίθενται, συχνά όχι με ακριβή ιστορική σειρά, είναι: 

 η πρώτη συνάντηση του Καρόλου Ζ' (Πωλ Κολίν) με την Ανιές Σορέλ (Ντανιέλ Νταριέ), 
 η δημιουργία τυπογραφείων υπό την αιγίδα του Λουδοβίκου ΙΑ' (Σασά Γκιτρί ), 
 η ζωή στο παλάτι του Λούβρου κατά την εποχή του Φραγκίσκου Α' (Ζαν Μαρέ), 
 η κλοπή του πίνακα της Μόνα Λίζα το 1911, 
 η τελευταία νύχτα πριν από τη σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου, 

 η δολοφονία του Ερρίκου Γ' (Ζαν Βεμπέρ) από έναν φανατικό μοναχό, 
 η μεταστροφή στον Καθολικισμό του Ερρίκου Δ' (Ζαν Μαρτινέλι) με την παρότρυνση της ερωμένης του Γκαμπριέλ ντ' Εστρέ (Μισέλ Μοργκάν), 
 φυλακίσεις στη Βαστίλλη όπως του νεαρού Βολταίρου (Μπερνάρ Ντεράν), 
 το μυστήριο του άνδρα με το Σιδηρούν προσωπείον, 
 τα λογοτεχνικά σαλόνια του 18ου αιώνα, 
 οι τελευταίες ώρες του Βολταίρου και η κρυφή ταφή του, 
 ο πύρινος λόγος του Καμίγ Ντεμουλέν στους κήπους του Παλαί Ρουαγιάλ, 
 η πτώση της Βαστίλης με σχόλια του Μπωμαρσαί ( Αιμέ Κλαριόντ), 
 η εκτέλεση του Λουδοβίκου ΙΣΤ' (Gilbert Boka) και η δίκη της Μαρίας Αντουανέτας (Lana Marconi),
 ο θάνατος του Ζαν Πωλ Μαρά, 
 λογοτεχνικές βραδιές στο Καφέ Προκόπ, 
 η Κομμούνα του Παρισιού, ο Βικτόρ Ουγκώ, 
 η υπόθεση Ντρέιφους, 
 πρεμιέρες θεατρικών έργων όπως του Συρανό ντε Μπερζεράκ, 
 η ανακάλυψη του εμβολίου κατά της λύσσας από τον Λουί Παστέρ.

Χαρακτηριστική είναι η παρουσία του Ζεράρ Φιλίπ στο ρόλο του τρουβέρου.

Box office 
Η ταινία στη Γαλλία το 1956 πραγματοποίησε 2.813.682 εισιτήρια.

Παραπομπές 

Ταινίες του 2018
Γαλλικές ταινίες
Γαλλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ιστορικές ταινίες
Άννα Φοιτίδου

Η Άννα Φοιτίδου (22 Απριλίου 1977) είναι Κύπρια αθλήτρια του άλματος επί κοντώ. Έκανε τόσο εθνικό όσο και ατομικό ρεκόρ στο Grand Prix του IAAF στην Θεσσαλονίκη όταν έριξε το ακόντιο στα 4,3 μέτρα.

Η Φοιτίδου έκανε την πρώτη επίσημη εμφάνισή της στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, όπου κατέλαβε την 24η θέση στους προκριματικούς γύρους, ξεπερνώντας τα 4,15 μέτρα.

Στους Αγώνες Κοινοπολιτείας του 2006 στην Μελβούρνη της Αυστραλίας, η Φοιτίδου πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας της όταν τερμάτισε δέκατη στον τελικό των γυναικών, με ύψος 4,15 μέτρα.

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο, η Φοιτίδου ξεπέρασε με επιτυχία τα 4 μέτρα με την τρίτη προσπάθεια. Δυστυχώς δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό καθώς στο σύνολο των προσπαθειών της κατέλαβε την 34η θέση στους προκριματικούς γύρους.

Κατάταξη στους αγώνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

NBC Olympics Profile
Έλενα Παναρίτη

H Έλενα Παναρίτη είναι Ελληνίδα οικονομολόγος και πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Νεαρή ηλικία και σπουδές 
Η Έλενα Παναρίτη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά στο Αμερικανικό Κολέγιο της Ελλάδας, αποφοίτησε με πτυχίο το 1989 και το 1990 πήγε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια της Ιταλίας, για να αποκτήσει μεταπτυχιακό τίτλο στα Διεθνή Οικονομικά. Το 1992, έλαβε μεταπτυχιακό στη Διεθνή Οικονομία και Ευρωπαϊκές Σπουδές από τη Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και το 2003 μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το INSEAD.

Παγκόσμια Τράπεζα 
Η Παναρίτη άρχισε να εργάζεται στην Παγκόσμια Τράπεζα, στην Ουάσιγκτον, το 1991, ως περιφερειακή αναλυτής. Ως αναπληρώτρια υπάλληλος της τράπεζας για το Περού, επόπτευσε τα προγράμματα ιδιωτικοποίησης και αναδιάρθρωσης χρέους του κράτους. Βοήθησε επίσης στη διαμόρφωση των όρων που συμφωνήθηκαν με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία, το Περού και η Βενεζουέλα, για δανεισμό διαρθρωτικών προσαρμογών, δημοσιονομικές προσαρμογές και ιδιωτικοποιήσεις.

Ως ειδικός διαχείρισης του δημόσιου/ιδιωτικού τομέα στην Παγκόσμια Τράπεζα, η Παναρίτη εργάστηκε, μεταξύ άλλων προγραμμάτων, στις μεταρρυθμίσεις για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας στις Φιλιππίνες και στις δικαστικές μεταρρυθμίσεις στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο και σχεδίασε τους όρους για δάνειο 100 εκατομμυρίων δολαρίων στο Μαρόκο.

Ακαδημία 
Από το 2001 και μετά, η Παναρίτη υπήρξε επισκέπτρια λέκτορας στη Σχολή Ουάρτον του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια με θέμα τα δικαιώματα στέγασης.

Πολιτική 
Το μετριοπαθές σοσιαλιστικό κόμμα ΠΑΣΟΚ όρισε την Παναρίτη σε μία εκλέξιμη θέση στις λίστες υποψηφίων του για τις γενικές εκλογές του 2009 και εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στις 4 Οκτωβρίου 2009. Δεν ήταν υποψήφια στις γενικές εκλογές του 2012, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ έχασε περίπου 30 ποσοστιαίες μονάδες.

Τον Μάιο του 2015, κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης ελληνικής χρηματοοικονομικής κρίσης, ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης διόρισε την Παναρίτη ως εκπρόσωπο της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο διορισμός της προκάλεσε κριτική από μέλη της κυβέρνησης και του κυβερνώντος κόμματος ΣΥΡΙΖΑ και την 1η Ιουνίου 2015 παραιτήθηκε από τη θέση της.

Συγγραφή βιβλίων 
Έχει συγγράψει πολλά βιβλία και άρθρα για τα οικονομικά.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος «Prosperity Unbound»

Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Έλληνες οικονομολόγοι
Οικονομολόγοι του 20ού αιώνα
Ελεάννα Χριστινάκη

Η Ελεάννα Χριστινάκη (16 Δεκεμβρίου 1996) είναι Ελληνοκύπρια αθλήτρια του μπάσκετ. Επιλέχθηκε να στελεχώσει την εθνική ομάδα μπάσκετ των γυναικών σε ηλικία 17 ετών και από τότε, έχει εκπροσωπήσει την χώρα της σε 38 διοργανώσεις. Είναι το δεύτερο νεότερο μέλος που επιλέχθηκε να μπει σε εθνική ομάδα γυναικών. Είναι επίσης αξιοσημείωτο να αναφερθεί ότι ηγήθηκε της εθνικής ομάδας κάτω των 20 ετών.

Καριέρα 
Η Χριστινάκη μπήκε στον Παναθηναϊκό το 2011 και παρέμεινε εκεί για τρία χρόνια, κερδίζοντας την πρώτη θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην Καλαθοσφαίριση των Γυναικών την σεζόν 2012-13. Σε ηλικία 17 ετών προσκλήθηκε να μπει στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Είναι η δεύτερη νεότερη αθλήτρια που συμμετείχε ποτέ σε εθνική ομάδα. Το 2013, 2014 και 2015 έλαβε το βραβείο της καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης αθλήτριας στην Ελλάδα. Εισήλθε τρεις φορές στην λίστα με τους πέντε πολυτιμότερους αθλητές στην Ελλάδα. Επιπλέον αγωνίστηκε και στον Αθηναϊκό, ο οποίος κέρδισε το Eurocup την σεζόν 2014-15. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η Χριστινάκη ήταν MVP στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης για τις νέες αθλήτριες. Στην καριέρα της στον Αθηναϊκό έβαζε περίπου 15 πόντους ανά αγώνα και έκανε 5 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Καριέρα στην εθνική ομάδα 
Η Χριστινάκη είναι μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης των γυναικών, με την οποία συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2015 και 2017 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2018. Κατέλαβε την 4η θέση με την ελληνική εθνική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2017 και την 9η θέση με την ελληνική εθνική ομάδα στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα στην Τενερίφη. Η Χριστινάκη συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Κάτω των 20 το 2015 και ήταν μέσα στους πέντε πολυτιμότερους παίκτες της διοργάνωσης, με περίπου 19.7 πόντους ανά αγώνα. Η Χριστινάκη συμμετείχε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών Κάτω των 20 το 2016 με περίπου 15.8 πόντους ανά αγώνα, με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Συμμετείχε επίσης στην Εθνική Ομάδα Καλαθοσφαίρισης Κάτω των 16 της Κύπρου, την σεζόν 2010-11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Profile at eurobasket.com
at fibaurope.com

Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Άντρη Χριστοφόρου

Η Άντρη Χριστοφόρου (2 Απριλίου 1992) είναι Κύπρια επαγγελματίας αθλήτρια της ποδηλασίας, που προς το παρόν συμμετέχει στο UCI Women's Continental Team Burgos Alimenta Women Cycling Sport. Το 2016, έγινε εθνική πρωταθλήτρια για την Κύπρο στην ποδηλασία δρόμου και στην ατομική ποδηλασία. Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Κύπρο στους Θερινούς ΟΑ 2016. Προκρίθηκε για να εκπροσωπήσει την Κύπρο στους Θερινούς ΟΑ 2020 στην ποδηλασία δρόμου γυναικών.

Παραπομπές 
 Antri Christoforou Olympedia
 Organico di 15 atlete per la Cogeas-Mettler con Olga Zabelinskaya e Amber Neben Cicloweb.it
 Doltcini - Van Eyck Sport UCI Women Cycling uci.org
 Women Cycling Sport uci.org
 Wiśniewska, Marta (29 December 2020). Małgorzata Jasińska's team has a new sponsor and a new name Naszosie.pl
Cycling Archives, National Championship, Road, ITT, Elite, Cyprus (F) 2016
 Startlist Rio 2016 Cyclingfever.com
 Eleven Cypriots qualified for Tokyo 2020  aroundtherings.com
Antri Christoforou at ProCyclingStats
Ρομπέρ-Ζωρζ Νιβέλ

Ο Ρομπέρ-Ζωρζ Νιβέλ (Robert Georges Nivelle ; 15 Οκτωβρίου 1856 - 22 Μαρτίου 1924) ήταν Γάλλος αξιωματικός του πυροβολικού που υπηρέτησε στην Εξέγερση των Μποξέρ και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Νιβέλ ήταν ένας ιδιαίτερα ικανός διοικητής του πυροβολικού και αρκετά οργανωτικός στο πεδίο της μάχης. Τον Μάιο 1916 διαδέχθηκε τον Φιλίπ Πεταίν στη διοίκηση του γαλλικού δεύτερου στρατού στη Μάχη του Βερντέν, όπου ηγήθηκε των αντεπιθέσεων οι οποίες ανέτρεψαν τις γερμανικές δυνάμεις στα τέλη 1916. Κατά τη διάρκεια αυτών των ενεργειών, ο ίδιος και ο στρατηγός Charles Mangin κατηγορήθηκαν για την απώλεια χιλιάδων ζωών. Έδωσε το όνομά του στην Επίθεση Νιβέλ.

Μετά τις επιτυχίες στο Βερντέν, ο Νιβέλ έγινε αρχηγός του γαλλικού στρατού στο Δυτικό Μέτωπο τον Δεκέμβριο 1916, κυρίως χάρη στην πειστικότητά του απέναντι σε Γάλλους και Βρετανούς πολιτικούς ηγέτες, βοηθούμενος και από την ευχέρεια με την οποία μιλούσε την αγγλική γλώσσα. Ήταν υπεύθυνος για την επίθεση στο Chemin des Dames, η οποία προκάλεσε σκεπτικισμό και ανησυχία ήδη από τα στάδια του προγραμματισμού της. Όταν αυτή η δαπανηρή επίθεση απέτυχε να αποδώσει καρπούς στο Δυτικό Μέτωπο, έγινε μια ανταρσία, η οποία επηρέασε τον μισό γαλλικό στρατό, ο οποίος δεν πραγματοποίησε καμιά άλλη σημαντική επίθεση κατά τους επόμενους μήνες. Ο Νιβέλ αντικαταστάθηκε από τον Φιλίπ Πεταίν τον Μάιο του 1917.

Γενικές παραπομπές 

 Blake, Robert (editor); The Private Papers of Douglas Haig 1914–1918, London 1952
 
 Grigg, John. Lloyd George: War Leader, 1916–1918 (2002) pp 35–44, 81–98
 Hattersley, Roy. David Lloyd George (2010) pp 426–33
 Lloyd George, David.  War Memoirs (2nd ed. 1938) vol 1 ch 50 on "The Nivelle Offensive" pp 873–908
 
 
 Woodward, David R. Field Marshal Sir William Robertson (Westport Connecticut & London). Praeger, 1998,
Όρος Χαμιγκουίταν

Το Όρος Χαμιγκουίταν είναι ένα βουνό που βρίσκεται στην επαρχία Νταβάο Οριεντάλ στις Φιλιππίνες. Έχει ύψος 1620 μέτρα (5315 πόδια). Το βουνό και η γύρω περιοχή διαθέτουν μια μεγάλη πληθώρα πληθυσμών της άγριας ζωής στην χώρα. Ενδεικτικοί εκπρόσωποι της άγριας ζωής που συναντώνται στην περιοχή είναι οι αετοί των Φιλιππινών και κάποια είδη σαρκοφάγων φυτών, τα οποία είναι ενδημικά στην περιοχή. Το βουνό έχει μια προστατευόμενη δασική έκταση 2000 εκταρίων, η οποία φημίζεται για το πυγμαίο δάσος των αιωνόβιων δέντρων με πολλά από αυτά να είναι υπό απειλή, ενδημικά και σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.

Η ευρύτερη περιοχή του όρους Χαμιγκουίταν, με έκταση 6834 εκτάρια, αναδείχθηκε το 2003 εθνικό πάρκο και καταφύγιο άγριας ζωής. Το 2014 το πάρκο μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, και έγινε το πρώτο μνημείο στο Μιντανάο και το έκτο στις Φιλιππίνες που μπήκε σε αυτήν την λίστα.

Το Όρος Χαμιγκουίταν είναι μέρος του διαδρόμου βιοποικιλότητας στο ανατολικό Μιντανάο. Η διατήρηση αυτής της οροσειράς αποτελεί μια προσπάθεια που έγινε με την συμμετοχή της κυβέρνησης του Νταβάο Οριεντάλ, του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, των τοπικών κοινοτήτων και των αυτόχθονων κατοίκων.

Γεωγραφία 
Το Όρος Χαμιγκουίταν βρίσκεται στην επαρχία Νταβάο Οριεντάλ, στο νοτιοανατολικό μέρος του νησιού Μιντανάο, στις Φιλιππίνες. Περιλαμβάνει την περιοχή μέσα στα όρια των περιοχών Mati, San Isidro και Governor Generoso.

Χλωρίδα και πανίδα

Φυτά 

 Leptospermum flavescens
 Wendlandia nervosa
 Tristaniopsis micrantha
 Dacrydium elatum
 Calophyllum blancoi
 Symplocos polyandra
 Almaciga (Agathis philippinensis)
 Elaeocarpus verticillatus
 Patersonia lowii
 Astronia lagunensis
 Nepenthes alata (sensu lato)
 Nepenthes hamiguitanensis
 Nepenthes justinae
 Nepenthes micramphora
 Nepenthes peltata
 Schizaea inopinata
 Schizaea malaccana
 Paphiopedilum ciliolare
 Dipodium paludosum
 Epigeneium sp.
 Dendrochilum longilabre
 Dendrochilum tenellum
 Dendrochilum sp. (unknown species)
 Macodes petola
 Coelogyne chloroptera
 Bulbophyllum sp.
 Appendicula sp.
 Gleichennia hirta
 Drimys piperita
 Hydnophyton sp.
 Dilochia deleoniae
 Lindsaea hamiguitanensis
 Ceratostylis latipetala
 Bulbophyllum colubrimodum

Ζώα 

 Philippine eagle (Pithecophaga jefferyi)
 Giant golden-crowned flying fox (Acerodon jubatus)
 Philippine forest roundleaf bat 
 Philippine tarsier (Tarsius syrichta)
 Philippine warty pig (Sus philippensis)
 Philippine brown deer (Cervus mariannus)
 Fischer's pygmy fruit bat (Haplonycteris fischeri)
 Asian palm civet (Paradoxurus hermaphroditus)
 Tawitawi brown-dove (Phapitreron cinereiceps) 
 Tarictic hornbill (Penelopides panini)
 Grey-hooded sunbird (Aethopyga primigenius)
 Giant scops-owl or Mindanao eagle-owl 
 Batomys hamiguitan (a yellow-brown furry-tailed rat species endemic to the area)

Σημειώσεις

Παραπομπές
 Amoroso, V.B. & R.A. Aspiras 2011. Hamiguitan Range: a sanctuary for native flora. Saudi Journal of Biological Sciences 18(1): 7–15.
Καμαγουέι

Το Καμαγουέι (ισπανικά: Camagüey) είναι πόλη και δήμος στην κεντρική Κούβα και η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Κούβα με περισσότερους από 321,000 κατοίκους. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Καμαγουέι.

Ιδρύθηκε ως Santa María del Puerto del Príncipe το 1514, από Ισπανούς αποικιοκράτες στην βόρεια ακτή της Κούβας και μετακινήθηκε στο εσωτερικό του νησιού το 1528, στην περιοχή του ενός χωριού ονόματι Taino με το όνομα Καμαγουέι. Ήταν μια από τις επτά περιοχές που ιδρύθηκαν στην Κούβα από τους Ισπανούς. Μετά την πυρπόληση της πόλης τον 17ο αιώνα από τον Χένρυ Μόργκαν, επανασχεδιάστηκε με την μορφή λαβυρίνθου ώστε οι εισβολείς να δυσκολεύονται να μετακινούνται εντός της πόλης.

Το σύμβολο της πόλης Καμαγουέι είναι το πήλινο δοχείο ή tinajón, που χρησιμοποιείται για την συγκέντρωση του νερού της βροχής προκειμένου να διατηρείται φρέσκο. Το Καμαγουέι είναι επίσης η γενέτειρα του Ιγνάσιο Αγραμόντε, σημαντικής φιγούρας κατά τον δεκαετή πόλεμο της Κούβας εναντίον της Ισπανίας. Ένα μνημείο του Ιγνάσιο Αγραμόντε, που ανεγέρθηκε στο κέντρο της πόλης Καμαγουέι από τον Ιταλό γλύπτη Σαλβατόρε Μπουέμι, αποκαλύφθηκε από την σύζυγό του το 1912. Περιλαμβάνει ένα ιππικό άγαλμα με χάλκινα ανάγλυφα που αποκαλύπτουν κομμάτια της ζωής του Αγραμόντε ενώ συνοδεύεται από το γλυπτό μιας γυναίκας που συμβολίζει την μητέρα πατρίδα.

Τον Ιούλιο 2008 η παλιά πόλη Καμαγουέι μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 History, architecture, art, and traditions of Camagüey, Cuba
 Camagüey, Cuba: Essays, monographs, legends, poems, images
 Madison-Camagüey Sister City Association
 Links to sites offering Casa Particular in Camaguey
 Camaguey City Map
 Historic Centre of Camagüey by UNESCO
 Camagüey Pays Homage to Maceo and Che June 15, 2009
 Medicine & Health Anniversaries related to Camaguey by Camagüeyanos
   The most important Camaguey Beach
   The "Maximo Gomez" Vocational School.
Βράχινα γλυπτά του Νταζού

Τα Βράχινα γλυπτά του Νταζού (κινέζικα: 大足石刻, πινγίν: Dàzú Shíkè) είναι μια σειρά από κινέζικα θρησκευτικά αγάλματα και γλυπτά που βρίσκονται στην επαρχία Νταζού στην Κίνα. Τα γλυπτά χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα μ.Χ., αναπαριστούν και επηρεάζονται από τις βουδιστικές, κομφουκιανές και ταοϊστικές πεποιθήσεις. Μερικά από αυτά τα γλυπτά είναι λαξευμένα στα σπήλαια, με το συνηθισμένο κινεζικό-βουδιστικό ύφος, όμως πολλά άλλα είναι ανάγλυφα ή λαξευμένα στα βράχια.

Ιστορία 
Τα πρώτα γλυπτά ξεκίνησαν το 650 μ.Χ. κατά την διάρκεια της πρώτης δυναστείας Τανγκ, όμως η κύρια περίοδος της δημιουργίας τους ξεκίνησε στα τέλη του 9ου αιώνα όταν ο Ουέι Τσουντσίνγκ, ιερέας στο Changzhou, έγινε ο πρώτος που έφτιαξε γλυπτά στο Όρος Μπεισάν. Το παράδειγμά του ακολούθησαν, μετά την πτώση της δυναστείας Τανγκ, οι τοπικοί κάτοικοι και οι ευγενείς, οι μοναχοί και οι καλόγριες αλλά και οι απλοί άνθρωποι κατά την διάρκεια της περιόδου των Πέντε Δυναστειών και των Δέκα Βασιλείων (907-965). Τον 12ο αιώνα, κατά την διάρκεια της δυναστείας Σονγκ, ένας βουδιστής μοναχός με το όνομα Τσάο Τσιφένγκ ξεκίνησε να δημιουργεί γλυπτά και αγάλματα στο όρος Μπαοντίνγκ, αφιερώνοντας 70 χρόνια της ζωής του σε αυτό το έργο.

Μη επισκέψιμη περιοχή για πολλά χρόνια, τα εν λόγω γλυπτά έγιναν προσβάσιμα στους Κινέζους ταξιδιώτες το 1961 και στους ξένους επισκέπτες το 1980. Μέχρι το 1975, υπήρχε ένα λασπωμένο μονοπάτι ανάμεσα στην πόλη Νταζού και το κύριο σύμπλεγμα των γλυπτών. Η απομόνωση της περιοχής βοήθησε στο να διατηρηθεί η τέχνη αβλαβής κατά την διάρκεια του μαζικού αντιθρησκευτικού βανδαλισμού στα πλαίσια της Πολιτιστικής Επανάστασης.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Σελίδα στο κέντρο παγκόσμιας κληρονομιάς της Ουνέσκο
Η κινεζική βουδιστική και νταοϊστική γλυπτική τέχνη στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ένας κατάλογος συλλογών από τις Βιβλιοθήκες του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης (πλήρως διαθέσιμο διαδικτυακά ως PDF), με πληροφορίες για τα βράχινα γλυπτά του Νταζού.
Ιστορική πόλη του λιμανιού της Λεβούκα

Η Λεβούκα είναι μια πόλη στην ανατολική ακτή του νησιού Οβαλάου, στην επαρχία Λομαϊβίτι, στο ανατολικό τμήμα των νησιών Φίτζι. Ήταν αρχικά η πρωτεύουσα των νησιών Φίτζι. Στην τελευταία απογραφή πληθυσμού το 2007, η Λεβούκα είχε πληθυσμό 1131 κατοίκους (επιπλέον 3266 κάτοικοι διαμένουν στην περιφερειακή αστική περιοχή όπως όρισε η Στατιστική Αρχή), περίπου οι μισοί από τους 8360 κατοίκους του Οβαλάου. Είναι οικονομικός κόμβος και η μεγαλύτερη από τις 24 πόλεις στο νησί. Η Λεβούκα και το νησί του Οβαλάου αναζητούσαν για δεκαετίες αναγνώριση από την UNESCO ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς και τελικά μπήκαν στην λίστα τον Ιούνιο 2013.

Οικονομικές δραστηριότητες 
Η τοποθεσία της Λεβούκα ως λιμάνι ενδιάμεσης στάσης για τα πλοία που διασχίζουν τον Ειρηνικό Ωκεανό έληξε την δεκαετία του 1950, απειλώντας την πόλη με οικονομική εξαφάνιση. Ωστόσο το 1964 η Pacific Fishing Company ιδρύθηκε από μια ιαπωνική εταιρεία με ειδίκευση στην κατάψυξη και την μεταφορά κονσερβοποιημένου τόνου, κυρίως σε αγορές της Ευρώπης και του Καναδά. Το 1976 άνοιξε ένα κονσερβοποιείο στην περιοχή, μια συνεργατική επιχείρηση μεταξύ της τοπικής κυβέρνησης και της Pacific Fishing Company, και θεωρείται η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία στο νησί Οβαλάου. Λόγω της απομόνωσης στην οποία έχει υπεισέλθει η πόλη Λεβούκα, ο τουρισμός στην περιοχή παίζει έναν μικρό ρόλο στην τοπική οικονομία.

Διακυβέρνηση και πολιτική 
Η Λεβούκα θεωρείται πόλη από το 1977 και διοικείται από ένα εκλεγμένο οκταμελές διοικητικό συμβούλιο, το οποίο έχει τριετή θητεία. Οι δημοτικές εκλογές της 22ας Οκτωβρίου 2005 οδήγησαν σε ήττα την τότε δήμαρχο Taniela Bulivou και το κόμμα της SDL ενώ το κόμμα Balance έλαβε τις 6 από τις 8 έδρες. Το νέο συμβούλιο εξέλεξε ως δήμαρχο τον Τζορτζ Γκίμπσον ; η δημοτική θητεία είναι για ένα έτος αλλά μπορεί αρκετές φορές να λάβει παράταση. Το συμβούλιο τέθηκε πρόσφατα σε αναστολή από την προσωρινή κυβέρνηση των νησιών Φίτζι ενώ ένας προσωρινός διαχειριστής ορίστηκε για την πόλη Λέβουκα.

Σημαντικοί κάτοικοι 

 Hereward Kesteven – ιατρικός επιστήμονας από την Αυστραλία
 Graeme Leung – δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου των Φίτζι
 Maria Liku – Ολυμπιονίκης της άρσης βαρών για τα Φίτζι
 John Maynard Hedstrom – Legislative Council member and founder of Morris Hedstrom
 Katharine Susannah Prichard – Αυστραλός μυθιστοριογράφος και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Αυστρλίας ; γεννήθηκε στην Λεβούκο τον Δεκέμβριο 1883
 Dave Solomon – παίκτης του ράγκμπι
 Manueli Tulo – Ολυμπιονίκης της άρσης βαρών για τα Φίτζι
 Alfred Wendt – παίκτης του κρίκετ
 Ratu Josefa Celua - πέθανε στην Λεβούκα
 Eileen Cikamatana - αθλητής της άρσης βαρών που κέρδισε χρυσό μετάλλιο για τα Φίτζι στους Αγώνες Κοινοπολιτείας 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Levuka Fiji
 Lodge Polynesia 562 SC
 Levuka Days of a Parson in Polynesia, Illustrated memoir by C.W. Whonsbon-Aston (1936)
Γκοϊάς (πόλη)

Το Γκοϊάς είναι ένας δήμος στην πολιτεία Γκοϊάς στην Βραζιλία. Ο πληθυσμός εκτιμάται ότι είναι 22381 κάτοικοι και η έκταση είναι 3108 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι η πρώην πρωτεύουσα του κράτους και διατηρεί ένα μεγάλο μέρος της αποικιακής κληρονομιάς του. Το 2002 μπήκε στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς 
Η πόλη Γκοϊάς ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της πολιτείας Γκοϊάς μέχρι το 1937 όταν η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην τότε πρόσφατα χτισμένη πόλη Goiânia. Ιδρύθηκε από τον διάσημο εξερευνητή Βαρθολομαίο Μπουένο ντα Σίλβα, ο οποίος είχε το παρατσούκλι Ανχαγουέρα. Η πόλη αυτή κατά τα αποικιακά χρόνια είχε την ονομασία Vila Boa de Goyaz ("Καλό Χωριό Γκόγιαλ" στα αρχαία πορτογαλικά). Δεδομένης της ιστορικής σημασίας της, το ιστορικό κέντρο της πόλης Γκοϊάς συμπεριλήφθηκε το 2001 στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Πολιτικά δεδομένα 

 Ενεργοί ψηφοφόροι : 17,813 (2016)
 Δήμαρχος : καθηγητής Selma de Oliveira Bastos Pires (Εργατικό Κόμμα) (2013 - σήμερα)
 Αντιδήμαρχος : ιερέας Marcia Cristina Parreira Santos (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Βραζιλίας) (2017 - σήμερα)
 Μέλη δημοτικού συμβουλίου : 9

Δημογραφικά δεδομένα 

 Πληθυσμός το 1980: 42,958
 Πληθυσμός το 2010: 24,727
 Δείκτης ανάπτυξης του πληθυσμού 1980/2010 : σχεδόν -42.44%
 Πληθυσμός το 2018: 22,916

Εκπαίδευση και υγεία 

 Ποσοστό μορφωμένων κατοίκων : 85.4%
 Ποσοστό θνησιμότητας βρεφών : 28.53 ανά 1,000 γεννήσεις
 Σχολεία : 52 (2006) με 7,913 μαθητές
 Ανώτατη εκπαίδευση :  UEG - Campus Cora Coralina, UFG - Regional Goiás
 Νοσοκομεία : 1 (2019)

Οικονομία 
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στον τουρισμό, την εκτροφή βοοειδών και την γεωργία. Ο πληθυσμός των βοοειδών κυμαίνεται στα 241,000 ζώα. Τα κύρια αγροτικά προϊόντα ήταν οι μπανάνες, τα πορτοκάλια, το ρύζι (2,600 εκτάρια), τα φασόλια, το καλαμπόκι (3,800 εκτάρια), η σόγια και το σιτάρι.

Παραπομπές

Frigoletto

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Site da Cidade de Goiás
Goiás, Património da Humanidade
 Informações sobre da Cidade de Goiás
Cidade de Goiás
City Brasil-Goiás
Fogareu Procession
Prefeitura Municipal da cidade de Goiás

Πόλεις της Βραζιλίας
Βασιλικοί Τάφοι της Δυναστείας Τζόσον

Οι Βασιλικοί Τάφοι της Δυναστείας Τζόσον αποτελείται από 40 τάφους των μελών της κορεατικής δυναστείας των Τζόσον (1392-1897). Είναι διάσπαρτοι σε περισσότερες από 18 τοποθεσίες σε ολόκληρη την Κορέα. Χτίστηκαν για να τιμήσουν και να αποδώσουν σεβασμό στους προγόνους και τα επιτεύγματά τους και για να διατηρήσουν την βασιλική τους εξουσία. Οι τάφοι αυτοί έχουν καταχωρισθεί στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 UNESCO - Royal Tombs of the Joseon Dynasty
 Oriental Architecture
Τζέρσεϊ Σίτι

Το Τζέρσεϊ Σίτι (επίσημα: η πόλη του Τζέρσεϊ, αγγλικά: Jersey City) είναι πόλη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην πολιτεία, μετά το Νιούαρκ. Είναι έδρα και μεγαλύτερη πόλη της Κομητείας Χάντσον. O πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 262.075 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2019). Είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στις ΗΠΑ (ύστερα από την Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο), με 6.462 κατοίκους να βρίσκονται ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.  

Το Τζέρσεϊ Σίτι, συμπεριλαμβάνεται στην μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πολιτείας Νιου Τζέρσεϊ, απέναντι από το Μανχάταν.

Ιστορία

Το Τζέρσεϊ Σίτι έγινε πόλη των ΗΠΑ το 1838. Η πόλη άκμαζε για μεγάλο μέρος του 19ου και του 20ου αιώνα και έφτασε στην μεγαλύτερη ακμή της την δεκαετία του 1930. Τότε η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο του διεφθαρμένου δημάρχου Φρανκ Χεγκ. 

Μετά τον θάνατο του Χεγκ, η πόλη βρέθηκε σε οικονομική ύφεση, όπως και οι περισσότερες πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ. Στις αρχές του 20ου αιώνα όμως, η πόλη ξεκίνησε και πάλι αλματώδη ανάπτυξη.

Παραπομπές

 Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Μεγάλο Τζαμί και Νοσοκομείο του Ντιβριτζί

Το Μεγάλο Τζαμί και το Νοσοκομείο του Ντιβριγί (τουρκικά : Divriği Ulu Cami ve Darüşşifası) είναι ένα περίτεχνα διακοσμημένο συγκρότημα από τζαμιά και νοσοκομεία που χτίστηκε το 1228-29 από την τοπική δυναστεία των Mengujekids στην ανατολική πόλη Ντιβριγί, σημερινός νομός Σίβας της Τουρκίας. Το συγκρότημα αυτό βρίσκεται στην άνω πόλη, ακριβώς κάτω από την ακρόπολη.

Προστασία 
Η βόρεια πύλη του τζαμιού αναφέρει την ημερομηνία 626 ΑΗ (1228-29) και το όνομα του προστάτη του Ahmadshāh Sulaymān, που είναι ένας από τους ηγέτες του παρακλαδιού της δυναστείας Mengüjekids στο Ντιβριγί.

Η επιγραφή στην πύλη του νοσοκομείου περιγράφει το κτίριο ως dār al-shifā' ("σπίτι για θεραπεία") και αποδίδει την ίδρυσή του στην Tūrān Malik, κόρη του Fakhr al-Dīn Bahramshāh. Ο Fakhr al-Dīn Bahramshāh είναι ο γνωστότερος ηγέτης της δυναστείας Mengüjekids, του οποίου η βασιλεία στο Ερζιντζάν διήρκεσε σχεδόν εξήντα χρόνια μέχρι τον θάνατό του το 1225. Παρόλο που θεωρείται συχνά ότι ο Ahmadshāh και η Tūrān Malik ήταν παντρεμένοι, στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν επιγραφικές ή άλλες αποδείξεις ότι προκύπτει μια γαμήλια σχέση μεταξύ αυτών των δυο μελών της βασιλικής οικογένειας της δυναστείας Mengüjekid.

Φωτογραφίες

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Divriği Great Mosque and Hospital with the silhouette of a praying man that appears over either entrance door of the mosque part and changes pose as the sun moves.
Δάση Σεννονγκτζιά

Τα Δάση Σεννονγκτζιά (απλοποιημένα κινέζικα : 神农架林区 ; παραδοσιακά κινέζικα : 神農架林區 ; πινγίν : Shénnóngjià Línqū) είναι μια διοικητική αυτόνομη περιοχή στην ΒΔ επαρχία Χαμπέι, στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, που υπάγεται άμεσα στις αρμοδιότητες και την προστασία της τοπικής κυβέρνησης. Καταλαμβάνει 3253 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1256 τετραγωνικά μίλια) στο δυτικό Χαμπέι και το 2007 ο πληθυσμός εκτιμάται πως ήταν 74.000 κάτοικοι. Στις 17 Ιουλίου 2016, τα Δάση Σεννονγκτζιά καταχωρήθηκαν στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ενώ καταλαμβάνουν την 50η θέση στην λίστα με τα Μνημεία Κληρονομιάς που βρίσκονται στην Κίνα.

Ο πληθυσμός στην επαρχία Χαμπέι είναι κατά 95% Κινέζοι Χαν και κατά 5% Κινέζοι Τούτζια.

Παραπομπές
Νίκη-Κατερίνα Σιδηροπούλου

Η Νίκη-Κατερίνα Σιδηροπούλου (γεννημένη στις 11 Απριλίου 1974 στην Βουδαπέστη) είναι Ελληνίδα ξιφομάχος. Αγωνίστηκε στα γυναικεία αγωνίσματα της ξιφομαχίας επέ στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 και 2004.

Παραπομπές 

Ελληνίδες αθλήτριες
Εθελίνδη του Νόρντχαϊμ

Η Εθελίνδη, γερμ. Ethelinde von Nordheim (1050/1060 - μετά το 1075) από τον Οίκο του Νόρντχαϊμ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βαυαρίας και μετά κόμισσα του Κάλβελαγκε στην Κάτω Σαξονία.

Βιογραφία 
Ήταν η πρώτη κόρη του Όθωνα δούκα της Βαυαρίας (κυβ. 1060-1070) και της συζύγου του Ρίχεντσας των Ετσονιδών, η οποία θεωρείται κόρη του Όθωνα Β΄ δούκα της Σουηβίας.

Ο πρώτος γάμος 
Το 1062, όταν ήταν το πολύ 12 ετών, η Εθελίνδη παντρεύτηκε τον Γουέλφο Α΄ δούκα της Βαυαρίας (γιο του Αλβέρτου-Άτσο Β΄ μαργράβου του Μιλάνου και της Κουνιγούνδης των Παλαιών Γουέλφων).  Το 1070 ο πατέρας τής Εθελίνδης, ο Όθων του Nόρντχαϊμ, κατηγορήθηκε ότι έλαβε μέρος σε μία συνωμοσία για τη δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ και έτσι στερήθηκε το δουκάτο της Βαυαρίας. Ο Γουέλφος Α΄ απέπεμψε την Εθελίνδη και την έστειλε πίσω στον πατέρα της, τον οποίο διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας.  Δεν είναι σαφές για ποιους λόγους διαλύθηκε ο γάμος τους· έπειτα η Eθελίνδη και ο Γουέλφος Α΄ έκαναν ο καθένας δεύτερο γάμο.

Ο δεύτερος γάμος 
Το 1070 ή μετά, η Eθελίνδη παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Κάλβελαγκε στην Κάτω Σαξονία.  Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Χερμαν Β΄ του Κάλβελανγκε (1075-1134).

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1062 τον Γουέλφο Α΄ των Ομπερτιδών/Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1070 διαζεύχθηκαν.

Μετά η εθελίνδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Κάλβελανγκε στην Κάτω Σαξονία και είχε τέκνο:
 Χέρμαν Β΄ 1075-1134, κόμης του Κάλβελανγκε.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (Στουτγκάρδη, 2000).
 IS Robinson, Henry IV της Γερμανίας, 1056-1106 (Cambridge, 2003).
 Κ.-Η. Lange, Die Grafen von Northeim (950-1144). Politische Stellung, Genealogie und Herrschaftsbereich. Beiträge zur Geschichte des sächsischen Adels im Hochmittelalter (Διατριβή, Kiel, 1958).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ethelinde von Northeim (στα γερμανικά)
 Ethelinde του Northeim

Παραπομπές

Γερμανίδες δούκισσες
Γερμανίδες κόμισσες
Χέλμουτ Γιοχάννες Λούτβιχ Μόλτκε

Ο Χέλμουτ Γιοχάννες Λούτβιχ Μόλτκε (Helmuth Johannes Ludwig Graf von Moltke, 25 Μαΐου 1848 - 18 Ιουνίου 1916), επίσης γνωστός ως Μόλτκε ο Νεότερος, ήταν Γερμανός στρατηγός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Γερμανίας. Ήταν επίσης ο ανιψιός του στρατάρχη Χέλμουτ Καρλ Μπέρνχαρντ φον Μόλτκε, που συνήθως αποκαλείται Μόλτκε ο Πρεσβύτερος, προκειμένου να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ των δυο.

Αφού έγινε επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο Μόλτκε ηγήθηκε των γερμανικών στρατευμάτων από την 1η Ιανουαρίου 1906 μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου 1914 κατά τους πρώτους μήνες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Διαμάχη εξακολουθεί να προκαλεί η απόφαση της Γερμανίας να εισέλθει στον πόλεμο όσο και στην αποτυχία του Σχεδίου Σλίφεν.

Περαιτέρω μελέτη
 Craig, Gordon A. The politics of the Prussian army 1640-1945 (1955). Online free to borrow
 Foley, Robert T. "Preparing the German Army for the First World War: The Operational Ideas of Alfred von Schlieffen and Helmuth von Moltke the Younger." War & Society 22.2 (2004): 1-25. online
 Fromkin. David. Europe's Last Summer: Who Started the Great War in 1914? (2005)
 Herwig, Holger H. The Marne, 1914: the opening of World War I and the battle that changed the world (2011).
 Meyer, Thomas (Ed.). Helmuth von Moltke, Light for the new millennium: Rudolf Steiner's association with Helmuth and Eliza von Moltke: letters, documents and after-death communications. Rudolf Steiner Press, London, 1997. .
 Mombauer, Annika. Helmuth von Moltke and the Origins of the First World War. Cambridge University Press, 2001.
 
 Tuchman, Barbara. The Guns of August, also published as August 1914, Macmillan Publishers, 1962.
 Zuber, Terence. Inventing the Schlieffen Plan: German War Planning, 1871–1914. Oxford University Press, 2002.
 
 Helmuth Johannes Ludwig von Moltke: Erinnerungen, Briefe, Dokumente 1877-1916. Stuttgart 1922

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μάχη της Λιέγης

Η Μάχη της Λιέγης (αγγλικά: Battle of Liège, γαλλικά: Bataille de Liège) ήταν η πρώτη εμπλοκή της Γερμανίας στον πόλεμο με την εισβολή των στρατευμάτων της στο Βέλγιο και η πρώτη μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επίθεση στη Λιέγη, μια πόλη που προστατευόταν από οχυρώσεις, δηλαδή ένα οχυρό φρούριο που χτίστηκε στα τέλη του 1880 έως και τις αρχές του 1890. Η εμπλοκή ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου 1914 και διήρκεσε μέχρι τις 16 Αυγούστου 1914, όταν παραδόθηκε και το τελευταίο φρούριο. Η πολιορκία της Λιέγης μπορεί να καθυστέρησε τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία κατά 4-5 μέρες. Οι σιδηρόδρομοι στην κοιλάδα του ποταμού Μεύση, τους οποίους χρειάζονταν τα γερμανικά στρατεύματα στο ανατολικό Βέλγιο, έκλεισαν κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και τα γερμανικά στρατεύματα εμφανίστηκαν αποδυναμωμένα έως τις 20 Αυγούστου στη συμβολή των ποταμών Sambre και Μεύση.

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Βιβλία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ιστοσελίδες

Περαιτέρω μελέτη
Βιβλία
 
 
 
 
 
 

Ιστοσελίδες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 German Atrocities, 1914: A History of Denial
 German Official History map of the advance to Liège OÖLB
 German and Belgian Order of Battle, Lüttich (Liège) 3–7 August 1914
 Hoet, J. C. Histoire des fortifications de Liège 
 The Battle of Liège, 1914
 Siege of Liège, 5–15 August 1914
 The Fortresses of Liège
 Sambre–Marne–Yser (French)

Λιέγη
Δεύτερη Μάχη του Υπρ

Κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Δεύτερη Μάχη του Υπρ διεξήχθη από τις 22 Απριλίου έως τις 25 Μαΐου 1915 προκειμένου να αποφασιστεί ποιος θα ασκεί έλεγχο στην στρατηγικής σημασίας φλαμανδική πόλη Υπρ στο δυτικό Βέλγιο. Η πρώτη μάχη του Υπρ είχε διεξαχθεί το προηγούμενο φθινόπωρο. Στην δεύτερη μάχη του Υπρ, η Γερμανία χρησιμοποίησε για πρώτη φορά μαζικά αέριο δηλητήριο εναντίον του Δυτικού Μετώπου. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που μια πρώην αποικιακή δύναμη (Καναδάς) νίκησε μια ευρωπαϊκή δύναμη (Γερμανική Αυτοκρατορία) στην Ευρώπη, στην Μάχη του Αγίου Ιουλιανού.

Παραπομπές

Βιβλία
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Περιοδικά
 
 
 
 

Ιστοσελίδες

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Spencer Jones Battles of Ypres
 Kitchener's Wood Memorial
 Second Battle of Ypres Overview 
 Historical film documents on the Battles of Ypres
 Order of Battle
 Chlorine, Ucc.ie
 4th Territorial Battalion, Northumberland Fusiliers
 Legion Magazine Online
Μαρίνα Μακροπούλου

H Μαρίνα Μακροπούλου, γεννημένη ως Marina Pogorevici στη Ρουμανία (3 Δεκεμβρίου 1960), είναι Ελληνορουμάνα σκακίστρια με αξιοσημείωτες εγχώριες και διεθνείς επιτυχίες.

Αγωνίστηκε αρχικά με τα εθνικά χρώματα της Ρουμανίας και μετέπειτα, από το 1990, με τα χρώματα της Ελλάδας. Διατηρεί τον υψηλό τίτλο της Grandmaster από το 1982, έχοντας επιτύχει σκακιστικές διακρίσεις. Η κορυφαία βαθμολογία (κατά ELO) ήταν οι 2330 πόντοι, το 1994. Σήμερα έχει βαθμολογία 2186.

Υπήρξε πρωταθλήτρια Ρουμανίας το 1984. Στην Ελλάδα κατόρθωσε να αναδειχθεί πρωταθλήτρια Ελλάδας 8 φορές κατά τα έτη 1990, 1994, 1996, 1998, 1999, 2004, 2007, και 2011, επιτυχία που αποτελεί άπιαστη επίδοση έως και σήμερα. Το 1982, κέρδισε 2 μετάλλια στην παγκόσμια Ολυμπιάδα Σκακιού (25th Chess Olympiad), ένα αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό σκάκι, και ένα χάλκινο μετάλλιο στο ατομικό. 

Την ίδια χρονιά, κατέκτησε και την υψηλότερη θέση (18η) από τη Διεθνή Ομοσπονδία FIDE, στις γυναίκες, σε παγκόσμια κλίμακα.

Παραπομπές 

Έλληνες σκακιστές