Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision

Η Πορτογαλία συμμετείχε στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από το ντεμπούτο της στον διαγωνισμό του . Από τότε, έχει χάσει πέντε διαγωνισμούς, το , το , το , το  και το . Ο διαγωνισμός μεταδίδεται στην Πορτογαλία από την Rádio e Televisão de Portugal (RTP). Η χώρα κέρδισε για πρώτη φορά το  και φιλοξένησε το διαγωνισμό το  στη Λισαβόνα.

Η Πορτογαλία τερμάτισε τελευταία στο ντεμπούτο της το  και πάλι το , προτού πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα του 20ου αιώνα το , με την Lúcia Moniz να τερματίζει έκτη. Στη συνέχεια, η χώρα τερμάτισε τελευταία για τρίτη φορά το . Αφού δεν εμφανίστηκε στον τελικό από το 2010 και ως κάτοχοι του ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις στο διαγωνισμό χωρίς νίκη, η Πορτογαλία κέρδισε στην 49η προσπάθεια της, όταν ο Σαλβαντόρ Σομπράλ κέρδισε το διαγωνισμό του 2017 με το τραγούδι "Amar pelos dois", την πρώτη φορά που η χώρα τερμάτισε στις πρώτες πέντε θέσεις στο διαγωνισμό. Ως διοργανωτές το 2018, η χώρα τερμάτισε τελευταία στον διαγωνισμό για τέταρτη φορά. Το 2019, η χώρα απέτυχε να προκριθεί.

Ιστορία

Η ντεμπούτο της Πορτογαλίας ήταν ο António Calvário με το "Oração". Δεν ήταν ένα επιτυχημένο ντεμπούτο για τη χώρα, με τον Calvário να έρχεται τελευταίος στον διαγωνισμό. Από τότε, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία σε δύο ακόμη περιπτώσεις, το , όταν ο Paulo de Carvalho τραγούδησε το "E depois do adeus", και το , όταν η Célia Lawson τραγούδησε το "Antes do adeus". Παρά το τελευταίο τερματισμό του στο διαγωνισμό, το "E depois do adeus" είχε τότε την εθνική αξιοσημείωτη θέση ως ένα από τα δύο μουσικά σήματα για να ξεκινήσει η Επανάσταση του Γαρύφαλλου κατά του καθεστώτος Estado Novo. Πριν από την έκτη θέση της Lúcia Moniz, με το τραγούδι "Ο meu coração não tem cor" το , το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας στο διαγωνισμό ήταν τα δύο έβδομες θέσεις, για τον Carlos Mendes το  και τον José Cid το . Έχοντας μερικά πραγματικά αδύναμα αποτελέσματα, η δεκαετία του '90 ήταν η πιο επιτυχημένη δεκαετία για τη χώρα, φτάνοντας στις κορυφαίες 10 θέσεις τέσσερις φορές. Η Πορτογαλία είχε λάβει άδεια συμμετοχής στους διαγωνισμούς του 2000 και του 2002, αλλά αρνήθηκε. Η θέση της λήφθηκε από τη Λετονία και στις δύο περιπτώσεις, η οποία κατέληξε να κερδίζει το διαγωνισμό κατά το τελευταίο έτος.

Δεδομένου ότι οι ημιτελικοί εισήχθησαν το , η Πορτογαλία απέτυχε να φτάσει τις τελικές οκτώ φορές, μεταξύ των οποίων και από το 2004 έως το 2007. Η χώρα έφτασε στον τελικό από το 2008 έως το 2010. Το , η Vânia Fernandes τερμάτισε 13η με το τραγούδι "Senhora do Mar", το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας από το 1996. Η χώρα συνέχισε να είναι παρών στους τελικούς μέχρι το 2010. Το , η Πορτογαλία έφτασε στον τελικό με τη συμμετοχή του Σαλβαντόρ Σομπράλ, "Amar pelos dois",  τερματίζοντας μια εξαετή μη εμφάνιση σε τελικούς (η Πορτογαλία δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού το 2013 και το 2016 και δεν προκρίθηκε για τους τελικούς το 2011, το 2012, το 2014 και το 2015) και για να ολοκληρώσουν την επιστροφή στον τελικό, κέρδισαν επίσης τον διαγωνισμό για πρώτη φορά, κερδίζοντας 758 βαθμούς, κάνοντας ρεκόρ για το μεγαλύτερο αριθμό βαθμών στην ιστορία του διαγωνισμού, κερδίζοντας και την ψηφοφορία του κοινού, αλλά και την ψηφοφορία των επιτροπών για πρώτη φορά μετά το "Rise Like a Phoenix" της Αυστρίας το . Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που ερμηνεύτηκε ολοκληρωτικά σε μια εθνική γλώσσα μιας χώρας, μετά το "Molitva" της Σερβίας το . Το , ως διοργανώτρια, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία για τέταρτη φορά στο διαγωνισμό. Αυτό ήταν και το τρίτο παράδειγμα όπου η διοργανώτρια χώρα τερματίζει στις τελευταίες πέντε θέσεις από το .

Απουσίες
Η Πορτογαλία έχει απουσιάσει από πέντε διαγωνισμούς από την πρώτη συμμετοχή. Η πρώτη απουσία της χώρας ήταν το , όπου η Πορτογαλία, μαζί με άλλες τέσσερις χώρες, μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό λόγω του αποτελέσματος του προηγούμενου έτους, όταν τέσσερις χώρες ανακοινώθηκαν ως νικητές.

Η Πορτογαλία έχασε το διαγωνισμό του  λόγω των κακών μέσων αποτελεσμάτων της τα τελευταία πέντε χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ήταν διατεθειμένη να συμμετάσχει στο διαγωνισμό του , η RTP αρνήθηκε να εισέλθει και αντικαταστάθηκε από τον ενδεχόμενο νικητή της Λετονίας.

Η τέταρτη απουσία ήταν το , όταν η Πορτογαλία δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους.

Η πέμπτη απουσία ήταν το . Η RTP ανέφερε ότι αυτό το διάλειμμα ήταν απαραίτητο, έτσι ώστε η εθνική επιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision να έχει ανανεωθεί το περιεχόμενό της.

Festival da Canção

Το Festival da Canção (κάποιες φορές αναφέρεται σαν "Festival RTP da Canção") είναι η πορτογαλική εθνική επιλογή για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, που διοργανώνεται από την RTP και διεξάγεται κανονικά τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του έτους του διαγωνισμού. Είναι μια από τις πιο μακροχρόνιες μεθόδους επιλογής της Eurovision. Προηγουμένως, ορισμένοι περιφερειακοί κριτές επέλεξαν τον νικητή, ωστόσο πρόσφατα ο νικητής έχει επιλεγεί μέσω τηλεψηφοφορίας. Το 2009, το 2010 και το 2017, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα 50-50 μεταξύ των διαφόρων επιτροπών και τηλεψηφοφορίας (όπως στην Eurovision).

Στα χρόνια στα οποία η Πορτογαλία δεν συμμετέχει στο διαγωνισμό, δεν πραγματοποιήθηκε το Festival da Canção, εκτός από δύο περιπτώσεις: το 1970, όταν η Πορτογαλία μποϊκοτάρει τον διαγωνισμό και το 2000.

Συμμετοχές

Ιστορικό ψηφοφορίας 
Μέχρι το 2021, το ιστορικό ψηφοφορίας της Πορτογαλίας έχει ως εξής:

Διοργανώσεις

Βραβεία

Βραβεία Marcel Bezençon

Βραβείο Barbara Dex

Σχετική συμμετοχή

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών

Διευθυντές ορχηστρών

Άλμπουμ

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πορτογαλια
Eurovision