joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ροδόλφος του Ραϊνφέλντεν

Ο Ροδόλφος, γερμ. Rudolf (π. 1025 - 15 Οκτωβρίου 1080) από τον Οίκο του Ραϊνφέλντεν ήταν δούκας της Σουαβίας και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας σε αντιπαράθεση με τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας. Αρχικά ήταν ακόλουθος του βασιλιά, ο οποίος ήταν γαμπρός του Ροδόλφου· όμως η εκλογή του ως "βασιλιά" της Γερμανίας το 1077 πυροδότησε τη Μεγάλη Εξέγερση των Σαξόνων και μια ανοιχτή σύγκρουση του βασιλιά με τον Πάπα (1η φάση της Έριδας της Περιβολής). Έπειτα από μια σειρά ένοπλων συγκρούσεων και όταν οι δυνάμεις του νίκησαν εκείνες του Ερρίκου Δ΄ στη μάχη του Έλστερ, ο Ροδόλφος υπέκυψε στα τραύματά του.

Βιογραφία

Η καταγωγή του
Ήταν γιος του Κούνο κόμη του Ραϊνφέλντεν. Ο Ροδόλφος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1048 σε πράξη, που εκδόθηκε από τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας και αναφέρεται ως κόμης του Σίσγκαου στη Σουαβία, στον Άνω Ρήνο (νυν βορειοδυτική Ελβετία). Το Σίσγκαου έπειτα ανήκε στον πρίγκιπα-επίσκοπο της Βασιλείας. Η οικογένεια του Ροδόλφου κατείχε μεγάλες εκτάσεις από το αββαείο του Αγ. Βλασίου στον Μέλανα Δρυμό ως κάτω στο Άαργκου, πέρα από το σύνορο με το βασίλειο της Βουργουνδίας. Πιθανώς ήταν συγγενής με τον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας (απεβ. 937), τους δούκες της Λωρραίνης και τον Οίκο των Οθωνιδών.

Δούκας της Σουαβίας

Διεκδικητής βασιλιάς

Μετέπειτα ζωή

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματθίλδη των Σαλίων, κόρη του Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα, κόρη του Όθωνα κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
 Αγνή 1065-111, παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Β΄ των Τσέρινγκεν δούκα της Σουαβίας.
 Αδελαΐδα π. 1065-1090, παντρεύτηκε τον Λαδίσλαο Α΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. Η κόρη τους:
 Πιρόσκα (Ειρήνη) 1088-1134, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
 Μπέρτα 1065-μετά το 1128, παντρεύτηκε τον Ούριχ Ι΄ κόμη του Μπρέγκεντς.
 Μπέρτολντ Α΄ 1060-1090, δούκας της Σουαβίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Robinson, Ian Stuart (2002). Bertholds und Bernolds Chroniken. Lateinisch und deutsch (in German). Darmstadt: Wiss. Buchgesellschaft. pp. 35–277. ISBN 3-534-01428-6.
 H. Bresslau and P. Kehr, eds., Die Urkunden Heinrichs III, MGH Diplomata 5 (Berlin, 1931).
 Vita Heinrici IV. imperatoris, ed., W. Eberhard, MGH Script. rer. Germ. 58 (Hannover and Leipzig, 1899).
 Liber de unitate ecclesiae conservanda in W. Schwenenbecher, ed., MGH Libelli, 2 (Hannover, 1892), pp. 184-284.
Μιγκέλ Άνχελ Σιλβέστρε

Ο Μιγκέλ Άνχελ Σιλβέστρε (γεννημένος 6 Απριλίου, 1982) είναι Ισπανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός για τους ρόλους του ως Μοϊσές στη σειρά Sky Rojo και ως Ρενέ στην 5η σεζόν της τηλεοπτικής σειράς La casa de papel.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1982 στην Καστεγιόν δε λα Πλάνα.

Έχει συμμετάσχει στην ταινία Δεν κρατιέμαι του Πέδρο Αλμοδόβαρ και στην ταινία θρίλερ Verbo. Eπίσης, έχει πρωταγωνιστήσει στην ισπανική σειρά Velvet ως Αλμπέρτο Μαρκές.

Επιπλέον, έχει παίξει στη σειρά Sense8 στον ρόλο του Λίτο Ροντρίγκες και στη σειρά Narcos στον ρόλο του Φράνκλιν Χουράδο.

Παραπομπές

Ισπανοί ηθοποιοί
Πινακοθήκη Φλώρινας

Η Πινακοθήκη Φλώρινας ιδρύθηκε το 1985 από το καλλιτεχνικό κέντρο Φλώρινας. Η πινακοθήκη εκθέτει διάφορα έργα, τα οποία έχουν δημιουργηθεί από αρκετούς ντόπιους καλλιτέχνες.

Η πινακοθήκη στεγάζεται στον κτίριο του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού, μια δωρεά του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος προς το καλλιτεχνικό κέντρο Φλώρινας ώστε να υπάρχει μόνιμη στέγη για την πινακοθήκη. Βρίσκεται κοντά στην είσοδο της πόλης, όχι μακριά από το Αρχαιολογικό Μουσείο.

Η συλλογή περιλαμβάνει συνολικά 99 έργα από 32 ντόπιους καλλιτέχνες. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν έργα ζωγραφικής, γλυπτά, σχέδια, φωτοζωγραφιές, και ένα ολόγραμμα, το οποίο συγκεντρώνει την καλλιτεχνική παραγωγή των φλωρινιωτών καλλιτεχνών στα παλαιότερα και νεότερα χρόνια. 
Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα
Φλώρινα
Αλχαράκε

Το Αλχαράκε (στα ισπανικά: Aljaraque) είναι ένα πόλη στην επαρχία της Ουέλβα στην Ανδαλουσία της Ισπανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018 η πόλη έχει πληθυσμό 21.054 κατοίκων. Στην αρχαία εποχή η πόλη ήταν γνωστή ως Καλαθούσα () στους Έλληνες.

Δημογραφία 

Ο πληθυσμός του Αλχαράκε έχει αυξηθεί σταθερά τα τελευταία χρόνια λόγω της αύξησης της τιμής των ακινήτων στην Ουέλβα, αλλά και λόγω της ποιότητας ζωής στην αστική περιοχή.

Επαρχίες 
Το Αλχαράκε αποτελείται από τις επαρχίες Κοράλες, Μπελαβίστα, Ντεέσα Γκολφ και Λα Μοναθίγια, εκ των οποίων οι περισσότερες είναι αστικοποιημένες.

Αξιοθέατα 
 Εκκλησία Νουέστρα Σενιόρα ντε λος Ρεμέδιος
 Ερμιτάζ της Νουέστρα Σενιόρα ντε λος Ρεμέδιος
 Εκκλησία της Νουέστρα Σενιόρα Ρέινα ντελ Μούντο
 Εκκλησία της Νουέστρα Σενιόρα ντε Μπελαβίστα
 Ερμιτάζ του Σαν Σεμπαστιάν
 Αρχαιολογικός χώρος Πάπα Ουβάς

Γκαλερί

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος δήμων της Ισπανίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αλχαράκε - Πολυεδαφικό Σύστημα Πληροφοριών της Ανδαλουσίας

Πόλεις της Ισπανίας
Αλχαράκε
Κουνιγούνδη των Χοενστάουφεν

Η Κουνιγούνδη, γερμ. Kunigunde (Φεβρουάριος/Μάρτιος 1202 - 13 Σεπτεμβρίου 1248) από τον Οίκο των Χοενστάουφεν γεννήθηκε πριγκίπισσα της Σουαβίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βοημίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη τού Φιλίππου δούκα της Σουαβίας & βασιλιά της Γερμανίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Φίλιππος και η Ειρήνη είχαν μόνο κόρες.

Αδελφές της ήταν η Βεατρίκη σύζυγος τού Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας, η Μαρία σύζυγος τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και η Ελισάβετ σύζυγος τού Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης. Οι τέσσερις αδελφές ορφάνευσαν το 1208, όταν απεβίωσε ο πατέρας τους και λίγους μήνες μετά απεβίωσε η Ειρήνη κατά τη γέννηση μίας πέμπτης κόρης, που δεν επέζησε.

Σύντομα μετακόμισε στην Πράγα, όπου ζούσε ο μνηστήρας της Βεγκέσλαος, διάδοχος τότε της Βοημίας. Παντρεύτηκαν το 1224 και το 1228 στέφθηκαν βασιλείς της Βοημίας. Δύο έτη μετά ο Βεγκέσλαος διαδέχθηκε τον πατέρα του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας. Η Κουνιγούνδη δεν αναμείχθηκε στην πολιτική· προτίμησε να ιδρύει μονές.

Το 1227 απεβίωσε άγαμος ο Βλαδίσλαος Β΄ μάργραβος της Μοραβίας και το 1239 απεβίωσε άτεκνος ο Πρέμυσλ μάργραβος της Μοραβίας. Ήταν οι μόνοι αδελφοί τού συζύγου της, έτσι ο Βεγκέσλαος Α΄ και η Κουνιγούνδη θα συνέχιζαν τον Οίκο των Πρεμυσλιδών. Το 1247 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος τους Βλαδίσλαος Γ΄ μάργραβος της Μοραβίας και η Κουνιγούνδη θρήνησε, περισσότερο όμως ράγισε η καρδιά τού Βεγκέσλαου Α΄.

Το επόμενο έτος δυσαρεστημένοι ευγενείς δελέασαν τον δευτερότοκο γιο τους Ότακαρ, ώστε αυτός οδήγησε μία εξέγερση ενάντια στον πατέρα του. Η Κουνιγούνδη έμεινε στην Πράγα, απεβίωσε όμως κατά τη διάρκεια της εξέγερσης το 1248. Τάφηκε στη γυναικεία μονή της Αγ. Αγνής, όμως ούτε ο σύζυγός της, ούτε ο γιος της παραβρέθηκαν στην κηδεία της. Η εξέγερση κατεστάλη και ο Ότακαρ φυλακίστηκε από τον πατέρα του, αφέθηκε όμως σύντομα ελεύθερος.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1224 τον Βεγκέσλαο Α΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας και είχε τέκνα:
 Βλαδίσλαος Γ΄ 1227-1247, μάργραβος της Μοραβίας. 
 Ότακαρ Β΄ π. 1233-1278, βασιλιάς της Βοημίας.
 Βεατρίκη 1225-1290, παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ των Ασκάνια μάργραβο τού Βρανδεμβούργου. 
 Αγνή απεβ. 1268, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ των Ασκάνια μαργράβο τού Μάισσεν.
 κόρη, απεβ. μικρή.

Παραπομπές

Πηγές
 Cawley, Charles, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Οίκος των Χοενστάουφεν
Κατάλογος προέδρων της Γουινέας-Μπισσάου

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Γουινέας-Μπισσάου είναι αρχηγός κράτους της χώρας αυτής. 

Υπήρχαν περιστάσεις κατά τις οποίες έγινε βίαιη ανατροπή του προέδρου, λόγω πραξικοπήματος.. Εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. 

Δύο πρόεδροι απεβίωσαν εν ενεργεία και ο ένας από αυτούς δολοφονήθηκε.

Διατελέσαντες πρόεδροι

Τελευταίες εκλογές (2019)

Παραπομπές 

Προεδρ
Ποταμός Νάπο

Ο ποταμός Νάπο (ισπανικά: Río Napo) είναι σημαντικός παραπόταμος του Αμαζονίου στον άνω ρου του τελευταίου. Ο Νάπο πηγάζει στον Ισημερινό ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια των ανατολικών Άνδεων, τα Αντισάνα, Σιντσουλάγουα και Κοτοπάξι.

Το συνολικό μήκος του Νάπο είναι 1.075 χιλιόμετρα και η μέση παροχή του 6.976 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 100.518 τ.χλμ..

Προτού φθάσει στην πεδιάδα, ο Νάπο δέχεται πολυάριθμα ποταμάκια από απροσπέλαστες κακοτράχαλες περιοχές. Από τον βορρά δέχεται στην πόλη Πουέρτο Φρανσίσκο δε Ορεγιάνα τα νερά ενός μεγάλου παραποτάμου, του Κόκα, και παρακάτω ενός άλλου ισχυρού ποταμού, του Αγουαρίκο, τη στιγμή που εισέρχεται στο άλλο κράτος το οποίο διασχίζει: το Περού.

Μεγάλου μήκους παραπόταμος από τα δυτικά είναι ο Ποταμός Κουραράυ, του οποίου οι πηγές δεν απέχουν πολύ από τις πηγές του Νάπο. Από τον Κόκα μέχρι τον Κουραράυ η κοίτη του Νάπο είναι γεμάτη με βράχους που προεξέχουν και μπάγκους χαλικιών, με αποτέλεσμα να «ρίχνει» έξω πολλά κανό, σε νησίδες της ζούγκλας οι οποίες κατά την εποχή των βροχών πλημμυρίζουν, δίνοντας στον ποταμό ένα πολύ μεγαλύτερο πλάτος. Από τη συμβολή με τον Κόκα μέχρι την εκβολή του στον Αμαζόνιο, ο Νάπο κυλά μέσα σε πεδινό δάσος, από όπου δεν είναι ορατός ούτε ένας λόφος, και οι ομοιόμορφα επίπεδες όχθες του διακόπτονται μόνο από βάλτους και μικρές λίμνες.

Από τον Αμαζόνιο ο Νάπο είναι πλωτός για μικρά ποταμόπλοια προς τα επάνω μέχρι τη συμβολή του με τον Κουραράυ, δηλαδή επί περίπου 348 χιλιόμετρα, ή λίγο περισσότερο για μεγάλες βάρκες. Από εκεί και πάνω, με δύσκολη κωπηλασία κανό, μπορεί κάποιος να τον ανεβεί μέχρι τη Σάντα Ρόζα του κράτους του Ισημερινού, το συνηθισμένο σημείο επιβιβάσεως, στην αντίστροφη πορεία, για φίλους της περιπέτειας που κατεβαίνουν από το υψίπεδο του Κίτο. Αλλά και ο Κόκα είναι πλωτός στο μισό μήκος του.

Παραπομπές

Αμαζόνιος
Ποταμοί του Ισημερινού
Ποταμοί του Περού
Ένωση Λεχωνίων Νηλέας

Η Ένωση Λεχωνίων Νηλέας ιδρύθηκε το 2008. Τα χρώματα της Ένωσης Λεχωνίων Νηλέας είναι το άσπρο και το πράσινο. Η ομάδα χρησιμοποιεί ως έδρα της  το γήπεδο των Κάτω Λεχωνίων. Έχει ως λογότυπο τον πετεινο.

Ιστορία 
Η Ένωση Λεχωνίων Νηλέας ιδρύθηκε το 2008 από την συγχώνευση δυο σωματείων των Λεχωνίων του Νηλέα Κάτω Λεχωνίων (ίδρυση αρχές δεκαετίας '80) και του Α.Ο. Άνω Λεχωνίων (έτος ίδρυσης 1992). Από το 2008 έως το 2011 αγωνιζόταν στη Α' κατηγορία. Το 2011 κατέλαβε την 16η θέση και από το 2012 και για 4 χρόνια έως το 2015 ο σύλλογος ηταν σε αδράνεια. Το 2015 ξεκίνησε από την αρχή από την Β' ΕΠΣΘ που την χρονιά 2015-16 ίσως η χειρότερη της ιστορίας του συλλόγου αφού κατέλαβε την 13η και τελευταία θέση με 9 βαθμούς. Την σεζόν 2016-17 χάνει την άνοδο στην Α' ΕΠΣΘ με διαφορά 20 βαθμών και καταλαμβάνει την 5η θέση του 1ου ομίλου της Β' ΕΠΣΘ. Το 2017 η διοίκηση του συλλόγου βάζει τα δυνατά της για μια επιτυχημένη χρονιά που όμως δεν το πετυχαίνει αφού ο Νηλέας τερματίζει 8ος με 29 βαθμούς και υποβιβάζεται στην Γ' ΕΠΣΘ χάνοντας την παραμονή μόλις 3 βαθμούς. Τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς (2017) η διοίκηση της ομάδας εγκαινίασε γραφεία και μπουτίκ κάτι που δεν το έχει κάνει ομάδα τοπικού επιπέδου. Την σεζόν 2018-19 κάνει μια πετυχημένη πορεία τερματίζοντας στην 2η θέση της Γ' κατηγορίας με 63 βαθμούς και ανεβαίνει στην Β' ΕΠΣΘ.

Η πορεία αναλυτικά 
Η πορεία της Ένωσης Λεχωνίων Νηλέας από την ίδρυσή της ως τώρα:
2008-09 Α' ΕΠΣΘ : 8η θέση
2009-10 Α' ΕΠΣΘ : 14η θέση
2010-11 Α' ΕΠΣΘ : 16η θέση
2011-12  :  σε αδράνεια
2012-13  :  σε αδράνεια
2013-14  :  σε αδράνεια
2014-15  :  σε αδράνεια
2015-16 Β' ΕΠΣΘ : 13η θέση 
2016-17 Β' ΕΠΣΘ (1ος όμιλος) : 5η θέση 
2017-18 Β' ΕΠΣΘ (1ος όμιλος) : 8η θέση 
2018-19 Γ' ΕΠΣΘ : 2η θέση
2019-20 Β’ ΕΠΣΘ: 10η θέση 
2020-21 Β’ ΕΠΣΘ: 1η θέση (αναβλήθηκε)

Τίτλοι και διακρίσεις 
Κατά την πρώτη σεζόν από την ίδρυσή της (2008-09) ήταν φιναλίστ στον τελικό Κυπέλλου της Ε.Π.Σ.Θ. , χάνοντας το τρόπαιο από τον Ρήγα Φεραίο με σκορ 1-0.

Οι "πρόγονοι" της Ένωσης Λεχωνίων Νηλέας είχαν κατακτήσει συνολικά 4 τίτλους :
πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1986-87  (Νηλέας ΓΣ Κάτω Λεχωνίων)
πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1988-89  (Νηλέας ΓΣ Κάτω Λεχωνίων)
πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας ΕΠΣΘ 1997-98  (ΑΟ  Άνω Λεχωνίων)
πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣΘ 2004-05  (ΑΟ  Άνω Λεχωνίων)

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ερρίκος Ράσπε της Θουριγγίας

Ο Ερρίκος Ράσπε, γερμ. Heinrich Raspe (1204 - 16 Φεβρουαρίου 1247) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1241-47), ο τελευταίος τού Οίκου του, και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας (1246-47) σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Δ΄ των Χοενστάουφεν.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε το 1226 καθ' οδόν για την ΣΤ΄ Σταυροφορία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β΄, που ήταν 4 ετών. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε επίτροπος της αρχής και κατάφερε να εκτοπίσει τον ανιψιό του και τη μητέρα εκείνου Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Περί το 1231 διαδέχθηκε επίσημα τον αδελφό του ως λαντγκράβος.

Το 1242 ο Ερρίκος Ράσπε, μαζί με τον Βεγκέσλαο Α΄ της Βοημίας, εξελέγη διοικητής της Γερμανίας από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν για τον ανήλικο γιο τού βασιλιά, τον Κορράδο Δ΄.

Το 1245 ο Πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ επέβαλε παπική απαγόρευση στον Φρειδερίκο Β΄. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε άλλαξε στρατόπεδο και στις 22 Μαΐου 1246 εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, σε αντίπραξη με τον Κορράδο Δ΄. Η ισχυρή υποστήριξη από τον πάπα, έδωσε στον Ερρίκο Ράσπε το παρωνύμιο pfaffenkönig (βασιλιάς τού ιερέα). Τον Αύγουστο τού 1246 στη μάχη της Νίντα, στη νότια Έσση, ο Ερρίκος Ράσπε νίκησε τον Κορράδο Δ΄ και πολιόρκησε το Ουλμ και το Ρόιτλινγκεν. Όμως πληγώθηκε μοιραία και απεβίωσε τον Φεβρουάριο τού 1247 στο κάστρο Βάρτμπουργκ, κοντά στο Άιζεναχ, στη Θουριγγία.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1228 την Ελισάβετ των Ασκάνια (1206-1231), κόρη τού Αλβέρτου Β΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου.

Έπειτα από το τέλος της νυμφεύτηκε για 2η φορά με τη Γκέρτρουντε των Μπάμπενμπεργκ (π.1210/15-1241), κόρη τού Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας.

Όταν απεβίωσε και η Γκέρτρουντε, ο Ερρικος Ράσπε νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Βεατρίκη των Ρέγκιναρ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης.

Δεν απέκτησε τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου του και μετά το τέλος του η Θουριγγία παραχωρήθηκε στον ανιψιό του Ερρίκο Γ΄ μάργραβο τού Μάισσεν (γιο της αδελφής του Γιούττας) από τον βασιλιά.

Πηγές
 Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton University Press.
 Knodler, Julia (2010). "Germany:Narrative (1125-1250)". The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology. Vol. 1. Oxford University Press.
 Rasmussen, Ann Marie (1997). Mothers and Daughters in Medieval German Literature. Syracuse University Press.
 Stubbs, William (1908). Germany in the Later Middle Ages, 1200-1500. Longmans, Green and Co.
 Van Cleve, Thomas C. (1969). "The Crusade of Frederick II". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades. Vol. II. The University of Wisconsin Press.

Οίκος των Λουδοβικιδών
Συμμετοχή της Ιταλίας στη Junior Eurovision

Η Ιταλία έκανε το ντεμπούτο της στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision όταν η δωδέκατη έκδοση του διαγωνισμού λάμβανε χώρα στη Μάλτα το 2014. Ο Ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, Rai, επέλεξε την πρώτη του συμμετοχή μέσω εσωτερικής επιλογής, "Tu primo grande amore" από τον τραγουδιστή Βιντσέντσο Καντιέλο. Η Ιταλία τερμάτισε πρώτη το 2014 (στην πρώτη της εμφάνιση στον διαγωνισμό) με 159 βαθμούς. Αυτό έκανε την Ιταλία την δεύτερη χώρα που κέρδισε στο ντεμπούτο της, μετά τη νίκη της Κροατίας στην πρώτη έκδοση.

Το 2015, ο Ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας αποφάσισε να συμμετέχει ξανά, αυτή τη φορά στέλνοντας τις δίδυμες Κιάρα και Μαρτίνα Σκαρπάρι στον διαγωνισμό. Ωστόσο, η Ιταλία τερμάτισε μόνο 16η στο διαγωνισμό με 34 βαθμούς. Την επόμενη χρονιά, η Ιταλία τερμάτισε τρίτη, καταφέρνοντας να ξαναμπεί στην πρώτη τριάδα.

Συμμετοχές
Table key

Άλμπουμ

Φορείς και ψηφοφορία

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Οι διαγωνισμοί μεταδίδονται σε απευθείας σύνδεση παγκοσμίως μέσω της επίσημης ιστοσελίδας junioreurovision.tv του Junior Eurovision Song Contest και του YouTube. Το 2015, οι διαδικτυακές εκπομπές περιελάμβαναν σχολιασμό στα αγγλικά από τον συντάκτη junioreurovision.tv Luke Fisher και τον βουλγάρικο νεαρό διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2011 Ivan Ivanov. Ο ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός, RAI, έστειλε τους δικούς του σχολιαστές σε κάθε διαγωνισμό για να δώσει σχόλια στην ιταλική γλώσσα. Οι εκπρόσωποι κλήθηκαν επίσης από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα για να ανακοινώσουν τα βραβεία απονομής από την Ιταλία. Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις λεπτομέρειες κάθε σχολιαστής και εκπροσώπου από το 2014.

Ιστορικό βαθμολογίας
Οι πίνακες που ακολουθούν δείχνουν την κορυφαία βαθμολογία της ιταλικής ιστορίας μέχρι την τελευταία συμμετοχή τους το 2016 και λαμβάνει υπόψη το νέο σύστημα ψηφοφορίας το οποίο επιτρέπει στις επιτροπές ενηλίκων και παιδιών να απονέμουν το καθένα ένα σύνολο σημείων που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Εκπομπών 2016 διαγωνισμός και μετά.

Δείτε επίσης
 Συμμετοχή της Ιταλίας στη Eurovision

References

Επιπλέον ιστοσελίδες
Official web page of the Junior Eurovision Song Contest

Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
Χέρμαν Β΄ της Θουριγγίας

Ο Χέρμαν Β΄, γερμ. Hermann II (28 Μαρτίου 1222 - 3 Ιανουαρίου 1241) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1227-1241).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Λουδοβίκου Δ΄ λάντγκραβου της Θουριγγίας και της αγίας Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης τού Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας.

Το 1227 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Χέρμαν Β΄ τον διαδέχθηκε σε ηλικία 5 ετών. Τότε ο Ερρίκος Ράσπε, αδελφός τού Λουδοβίκου Δ΄, ανέλαβε επίτροπος της αρχής. Όμως ο Ερρίκος Ράσπε κατάφερε να εκτοπίσει τον ανιψιό του με την Ελισάβετ της Ουγγαρίας και μετά το τέλος της Ελισάβετ το 1231 να γίνει επίσημα λάντγκραβος της Θουριγγίας, διάδοχος τού αδελφού του. Ο Χέρμαν Β΄ δεν κυβέρνησε ποτέ και απεβίωσε 10 έτη μετά, σε ηλικία 19 ετών· μερικοί ιστορικοί κατηγορούν τον Ερρίκο Ράσπε ότι δηλητηρίασε τον νεαρό ανιψιό του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελένη των Γουέλφων, κόρη τού Όθωνα Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Πηγές
 Klaniczay, Gábor (2002). Holy Rulers and Blessed Princesses: Dynastic Cults in Medieval Central Europe. Translated by Palmai, Eva. Cambridge University Press.
 Mägdefrau, Werner (2010). Thüringen im Mittelalter 1130-1310 Von den Ludowingern zu den Wettinern. Jena: Rockstuhl. ISBN 978-3-86777-152-8.
 Warsitzka, Wilfried (2002). Die Thüringer Landgrafen. Dr. Bussert & Stadeler. ISBN 978-3932906220.
 Knochenhauer, Theodor (1871). Geschichte Thüringens Zur Zeit Des Ersten Landgrafenhauses (1039-1247). Gotha.
 Galletti, Johann Georg A. Geschichte Thüringens.

Οίκος των Λουδοβικιδών
Άκης Σκέρτσος

Ο Χρήστος- Γεώργιος (Άκης) Σκέρτσος (γενν. 1976) είναι Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος και υπουργός Επικρατείας από τις 13 Αυγούστου 2021, με καθήκοντα συντονισμού του κυβερνητικού έργου, που ασκούσε και ως υφυπουργός στον Πρωθυπουργό μέχρι την αναβάθμισή του σε υπουργό.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Άκης Σκέρτσος, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1976. Σπούδασε Δημοσιογραφία και ΜΜΕ, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική διαχείριση και το Lobbying (M.A. in Political Management and  Lobbying) στο Πανεπιστήμιο George Washington των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα (Ιούνιος 2012 - 2014), διευθυντής του γραφείου του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Παναγιώτη Πικραμμένου, καθώς και γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων την περίοδο 2014-2019. Διετέλεσε, επίσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΕΒ-ΙΒΕΠΕ, Γενικός Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων (ΣΕΝ-Junior Achievement) και Ταμίας του Συμβουλίου ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΒΙΑΝ). 

Ανήκει στον στενό κύκλο συνεργατών του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Στις 9 Ιουλίου 2019, διορίστηκε Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, αρμόδιος για τον συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου. Τις 13 Αυγούστου 2021 ορίστηκε υπουργός επικρατείας.

Παραπομπές

Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Έλληνες δημοσιογράφοι
Παλιά Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας

Η Παλιά Πλαγιά είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Πλαγιά βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 24,5 χλμ. ΝΔ. της Βόνιτσας και 4 χλμ. Α. από την Πλαγιά. Οφείλει την ονομασία της στο ότι είναι κτισμένη σε νοτιοανατολική πλαγιά του βουνού Στέρνα από κατοίκους του Ξηρόμερου που σύμφωνα με την τοπική παράδοση, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήθελαν να προφυλαχθούν από τις επιδρομές των πειρατών ή οποιαδήποτε άλλη εχθρική έφοδο από την ξηρά. Το χωριό έχει ερημώσει και μόνο οι δύο εκκλησίες μαζί με την κεντρική βρύση έχουν απομείνει. Αιτία είναι ο σεισμός που έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1966 και κατέστρεψε το χωριό καθώς και η μετανάστευση όσων απέμειναν τη δεκαετία του 1970 για τα παράλια της Λευκάδας. Όλα τα σπίτια έχουν εγκαταλειφθεί εκτός από τις δύο εκκλησίες και την κεντρική βρύση. Δυτικά του χωριού, σε βορειοδυτική πλαγιά του όρους Στέρνας, βρίσκεται η ερειπωμένη Ιερά Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου, ενώ στην μακρόστενη κορυφή του (υψόμετρο 507 μέτρα) βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Στέρνας.

Διοικητικά 
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμμούσα και την Πλαγιά αποτελούν την Τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πάλαιρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1 μόνο κάτοικο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πλαγιά Bόνιτσας: Το ερειπωμένο χωριό φάντασμα από τον ιστότοπο https://iaitoloakarnania.gr
Η κοίμησις της Θεοτόκου στην Παλιά Πλαγιά από τον ιστότοπο https://katounanews.blogspot.com
Το Κάστρο της Στέρνας, στο παλιό χωριό της Πλαγιάς (video)  από τον ιστότοπο https://www.agriniopress.gr

Παραπομπές 

Παλιά Πλαγιά Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Αρχαίο θέατρο Μεγαλόπολης

Το Αρχαίο Θέατρο της Μεγαλόπολης βρίσκεται στον Νομό Αρκαδία στην  Περιφέρεια Πελοποννήσου και κατά τον Παυσανία το μεγαλύτερο θέατρο της αρχαίας Ελλάδας ,(Παυσ. VIII 32.1).Επίσης το Θερσίλιο στηριζόταν σε μαρμάρινους στύλους και χωρούσε 6.000 άτομα καθιστά και 10.000 όρθια.

Η  Μεγαλόπολης χτίστηκε με προτροπή του Επαμεινώνδα[1] το 370 π.Χ., με σκοπό να αποτελέσει ένα κέντρο για όλους τους Αρκάδες και έναν αντίπαλο πόλο δύναμης στη γειτονική της Σπάρτη. Για να κατοικηθεί η πόλη μετακινήθηκαν κάτοικοι από 40 αρκαδικά χωριά και αρκετοί είλωτες που είχαν δραπετεύσει, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι ποτέ αυτή η πόλη δε θα φερόταν φιλικά στη Σπάρτη. Μετά το 337 π.Χ. η πόλη συντάχθηκε με τους Μακεδόνες. Το 331 π.Χ.πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία από τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους. Εκεί,τον ίδιο χρόνο, συγκρούστηκαν οι Σπαρτιάτες και οι συμμαχοί τους με τους Μακεδόνες και τους δικούς τους συμμάχους, που είχαν φτάσει για να βοηθήσουν τη Μεγαλόπολη. Οι Μακεδόνες κατάφεραν να νικήσουν, σβήνοντας έτσι κάθε ελπίδα των Σπαρτιατών για ανασύσταση της ηγεμονίας τους. Στη μάχη σκοτώθηκε ο βασιλιάς της Σπάρτης, Άγις Γ΄. Τους Μακεδόνες διοικούσε ο Αντίπατρος.

Το 223 π.Χ. ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Κλεομένης Γ΄ την κατέλαβε και την έκαψε, αλλά οι κάτοικοί της σώθηκαν ακολουθώντας τον Φιλοποίμενα στην Μεσσηνία. Το 208 π.Χ., ο Φιλοποίμην ως στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείαςτην ανοικοδόμησε. Αργότερα, η πόλη καταστράφηκε οριστικά. Διατηρητέα όμως μέχρι σήμερα και το θέατρο και η  αρχαία αγορά με της πρόσφατες ανασκαφές Το όνομα Μεγάλο-πόλις δεν ήταν τυχαίο η Μεγαλόπολη αποτέλεσε κέντρο της κραταιάς Αρκαδικής Ομοσπονδίας, εκπαίδευσης  και στρατηγικός επιχειρησιακός  κόμβος κατά τον Πελοποννησιακός πόλεμος είχε κέντρα φιλοξενίας για χιλιάδες στρατεύματα απ΄ όλη την αρχαία Ελλαδα σε μια οργανωμένη δομή που είχε η Πόλη σε όλους τους τομής διοικητικό και πολιτισμικό. Στο θέατρο σώζονται ακόμη σήμερα  δυο - τρις σειρές από της μπροστινές των επισήμων θέσεις, που αποκαλύφθηκαν από τις ανασκαφές του Βρετανικού Ινστιτούτου (1890 – 1891), καθόσον όπως λέγεται από τους ντόπιους στα παλιά χρόνια αποξηλώνονταν οι θέσεις του θεάτρου  για να φτιάξουν ή να στηρίξουν γιοφύρια οι ντόπιοι.  εν εξ αυτόν όπως λέγεται είναι δίπλα από το αρχαίο θέατρο στον δρόμο Μεγαλόπολης  Ανδρίτσαινα Ηλείας Καρύταινα https://www.megalopoli.gov.gr/dimos/31-aksiotheata/157-arxaio-theatro-megalopolis  του ποταμού Ελισσώνα .

Αρχαία ελληνικά θέατρα
Δήμος Μεγαλόπολης
Όγκουστιν Ρούμπιτ

Ο Όγκουστιν Κουέρο Ρούμπιτ (αγγλικά: Augustin Cuero Rubit) (Χιούστον, 14 Αυγούστου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,03 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τη Μπάγερν Μονάχου.

Σταδιοδρομία στο κολέγιο 
Ως πρωτοετής στη σεζόν 2010-11, ο Ρούμπιτ ξεκίνησε στην πλειοψηφία των αγώνων. Είχε μέσο όρο 13,1 πόντους και 11,0 ριμπάουντ ανά αγώνα. Τα συνολικά ριμπάουντ τον κατέταξαν 1ο στην περιφέρεια του και 6ο πανεθνικά. Στο τέλος της σεζόν, ο Ρούμπιτ ονομάστηκε στην τρίτη καλύτερη All-conference ομάδα και ο καλύτερος πρωτοετής της χρονιάς. 

Στη δεύτερη σεζόν του, έγινε μία από τις βασικές επιλογές στο σκοράρισμα για τους Τζάγκουαρς, οδηγώντας την ομάδα με 15,2 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε με 9,2 ριμπάουντ και 0,9 κοψίματα ανά αγώνα, κερδίζοντας τις διακρίσεις All-Sun Belt και NABC All-District πρώτη ομάδα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Στην πρώτη του σεζόν (2014-15) στην Ευρώπη, αγωνίστηκε με τη γερμανική Τάιγκερς Τίμπινγκεν.  
Τη σεζόν 2015-16, εντάχθηκε στη Ράτιοφαρμ Ουλμ. Στις 30 Ιουνίου 2017, υπέγραψε με τη Μπρόζε Μπάμπεργκ. 

Στις 8 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Τον Ιούνιο του 2020, έμεινε ελεύθερος από τους ερυθρόλευκους. 

Στις 15 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τη Ζάλγκιρις Κάουνας με συμβόλαιο για 1+1 ετών. Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό την Λιετκαμπέλις με σκορ 76-69. Στις 7 Ιουνίου κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Λιθουανίας, αφού η Ζαλγκίρις κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ρίτας 3-0. Στην Ευρωλίγκα μέτρησε 8,1 πόντους και 4,2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Στις 24 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Τη σεζόν 2021-22 στην Ευρωλίγκα μέτρησε 10.5 πόντους, 4.9 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ ανά αγώνα. Στις 6 Ιουλίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα για μία ακόμα σεζόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στους Σάουθ Αλαμπάμα Τζάγκουαρς 
 Προφίλ στο Realgm.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Τάιγκερς Τίμπινγκεν
Καλαθοσφαιριστές Ράτιοφαρμ Ουλμ
Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας
Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Σούλι Αρκαδίας

Για λοιπά τοπωνύμια στην Ελλάδα κ.λπ. με την ονομασία Σούλι, δείτε: Σούλι (αποσαφήνιση)

Το Σούλι είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Μεγαλόπολης, στη νοτιοδυτική Αρκαδία. Η κοινότητα αποτελείται από τα ορεινά χωριά Σούλι και Δερβένι, τα οποία βρίσκονται στα βουνά στα σύνορα με τη Μεσσηνία, σε υψόμετρο περίπου 500 μέτρων. Το Δερβένι βρίσκεται στον παλιό δρόμο από τη Μεγαλόπολη προς την Καλαμάτα και το Σούλι είναι 1 χλμ. νοτιοανατολικά αυτού. Το Σούλι βρίσκεται 2 χλμ. δυτικά των Χιράδων, 4 χλμ. νοτιοδυτικά της Παραδείσιας, 15 χλμ. νοτιοδυτικά της Μεγαλόπολης και 30 χλμ. βόρεια της Καλαμάτας.

Το Σούλι υπέστη ζημιές από τις δασικές πυρκαγιές του 2007.

Ιστορικό πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστορία και πληροφορίες σχετικά με το Δερβένι 
 Ιστορία και πληροφορίες σχετικά με το Σούλι 
 Το Σούλι στο GTP

Παραπομπές 

Δήμος Μεγαλόπολης
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Επαρχία Δωδώνης

Η επαρχία Δωδώνης ήταν η μεγαλύτερη από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Ιωαννίνων της Ελλάδας. Το έδαφος της επαρχίας καλύπτει πλήρως τους καλλικρατικούς δήμους Δωδώνης, Ιωαννιτών, Βόρεια Τζουμέρκων, Ζαγορίου και Ζίτσας. Επίσης, το έδαφος της επαρχίας καλύπτει πλήρως δύο δημοτικές κοινότητες (δ.κ.), την δ.κ. Άνω Καλαμά και την δ.κ. Καλπακίου. Επίσης, το έδαφος της επαρχίας κάλυπτε εν μέρει την δ.κ. Εγνατίας. Η επαρχία καταργήθηκε το 2006.

Παραπομπές 

Επαρχίες της Ελλάδας
Λήμματα πρώην χωρών που χρειάζονται συντήρηση
Γούργουβλη Αιτωλοακαρνανίας

Η Γούργουβλη είναι χωριό στον Δήμο Ακτίου - Βόνιτσας της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας της Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκων.

Γενικά στοιχεία 
Η Γούργουβλη βρίσκεται προς τις νότιες παραλίες του Αμβρακικού κόλπου. Απέχει 14 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τη Βόνιτσα και 23 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία. Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αμφιλοχίας - Λευκάδας και είναι ανάμεσα στο Δρυμό και Παλιάμπελα. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να ανήκει στην τότε κοινότητα Θυρίου της επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό Δήμο Ανακτορίου, ενώ από το 2011, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Θύριο αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Θυρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ανακτορίου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Μονή Αγίου Δημητρίου Αιτωλοακαρνανίας

Η Μονή Αγίου Δημητρίου Πάλαιρου βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και το δήμο Ακτίου - Βόνιτσας. Απέχει 23 χλμ. νότια από τη Βόνιτσα και 6,5 Ν.-ΝΔ. από την Πάλαιρο. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της δυτικής οροσειράς των Ακαρνανικών Ορέων (Σερέκας) σε υψόμετρο 260. Η γύρω περιοχή είναι κατάφυτη από ελιές και πυκνή βλάστηση και έχει θέα προς τη Λευκάδα, Μεγανήσι, Κάλαμο. Ιδρύθηκε το 1752 και υπήρξε σημαντικό λατρευτικό κέντρο της περιοχής. Το καθολικό της μονής χρονολογείται περίπου στα 1700 και το εσωτερικό του είναι διακοσμημένο με αγιογραφίες από καλό καλλιτέχνη, αλλοιωμένες όμως από την υγρασία και την αιθάλη. Πρόκειται για πέτρινη εκκλησία, μονόχωρη βασιλική, με κεραμιδωτή στέγη και δίλοβο αετωματικό καμπαναριό, Από το 1966 το μοναστήρι έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο

Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Παλαίρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πάλαιρο και τα Περιβόλια αποτελούν τη Δημοτική κοινότητα Παλαίρου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1 μόνο κάτοικο - μοναχό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο Άγιος Δημήτριος Παλαίρου και η ιστορία του από τον ιστότοπο https://katounanews.blogspot.com

Παραπομπές 

Μονές του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα

Η Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα (ιταλικά:Maria Grazia Cucinotta) (Μεσίνα, 27 Ιουλίου 1968), είναι Ιταλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έχει επίσης εργαστεί ως παραγωγός ταινιών, σεναριογράφος και μοντέλο. Σε διεθνές επίπεδο είναι πιο γνωστή για τον ρόλο της στη ταινία Ο Ταχύδρομος και ως το κορίτσι του Τζέιμς Μποντ  στην ταινία Ο κόσμος δεν είναι αρκετός.

Καριέρα 
Η Κουτσινότα έχει πάρει μέρος σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη Ελλάδα είχε έναν ρόλο στην ταινία Ουρανία το 2006.

Το 2010 η Κουτσινότα κέρδισε το Αμερικανικό βραβείο του Ιταλό-Αμερικανικού Ιδρύματος, ενώ το 2012, έλαβε το δικό της αστέρι στη Ιταλική Λεωφόρο της Δόξας στο Τορόντο του Καναδά.

Φιλμογραφία 
Vacanze di Natale '90 (1990)
Viaggio d'amore (1990)
Alto rischio (1993)
Cominciò tutto per caso (1993)
Abbronzatissimi 2 - un anno dopo (1993)
Il Postino (1994)
I laureati (1995)
The Day of the Beast (1995)
Il Sindaco (1996)
Italiani (1996)
Il Decisionista (1997)
A Brooklyn State of Mind (1997)
Camere da letto (1997)
Ballad of the Nightingale (1998)
La Seconda moglie (1998)
The World Is Not Enough (1999) - Giulietta da Vinci  
Picking Up the Pieces (2000)
Just One Night (2000)
Stregati dalla luna (2001)
Strani accordi (2001)
Vaniglia e cioccolato (2004)
Mariti in affitto (2004)
Miracolo a Palermo! (2005)
All the Invisible Children (2005)
Uranya (2006)
Last Minute Marocco (2007)
Sweet Sweet Marja (2007)
Purple Sea (2009)
Fly Light (2009)
Flores negras (2009)
The Trick in the Sheet (2009)
Death of the Virgin (2009)
La bella società (2009)
Un giorno della Vita (2010)
The Museum of Wonders (2010)
The Rite (2011)
Magic Card (2015)
Into the Rainbow (2017)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 Η  

Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Στάθης Δαμιανάκος

Ο Στάθης Δαμιανάκος (Αθήνα 1939 - Παρίσι 2003) ήταν διαπρεπής Έλληνας μαρξιστής κοινωνιολόγος. Η επιστημονική εργασία του και η πανεπιστημιακή του διδασκαλία διεξάχθηκαν κυρίως στη Γαλλία, όπου και διέμενε. Τα επιστημονικά πεδία με τα οποία ασχολήθηκε ήταν η αγροτική κοινωνιολογία, η εθνολογία και ο πολιτισμός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Μετά το πέρας των σπουδών του στην Αθήνα, μετέβη στο Παρίσι για παραπέρα σπουδές, όπου και τελικά παρέμεινε. Διετέλεσε ερευνητής του Centre national de la recherche scientifique (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας), καθώς και καθηγητής (σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο) στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ (Paris-X) και στην École des hautes études en sciences sociales (EHESS -Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) του Παρισιού. Το 2002 είχε διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, στο Ρέθυμνο. Λίγο πριν βρεθεί νεκρός στο διαμέρισμά του, στο Παρίσι, είχε εκφράσει την επιθυμία του να συνεχίσει τη διδασκαλία στην Κρήτη. Τον Μάιο του 2005 πραγματοποιήθηκε επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν του στην Αθήνα. Yπήρξε, επίσης, τακτικός συνεργάτης του ελληνικού Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), ενώ συμμετείχε και σε ερευνητικά προγράμματα των πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Ιωαννίνων.

Σε ερευνητικό επίπεδο διακρίθηκε για την εργασία του στον αγροτικό χώρο, αλλά και γύρω από την κοινωνιολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού, του Καραγκιόζη, τη μελέτη της κοινωνικής ληστείας και, ευρύτερα, διαφόρων εκφάνσεων του λαϊκού πολιτισμού, της υποκουλτούρας κ.λπ.

Εργογραφία 
 Κοινωνιολογία του ρεμπέτικου (Αθήνα, 1976· νέα έκδοση: 2001)
 Théâtres d’ombres: tradition et modernité [επιμ., σε συνεργασία με τη Christine Hemmet] (Παρίσι, 1986)
 Παράδοση ανταρσίας και λαϊκός πολιτισμός (Αθήνα, 1987)
 Διαδικασίες κοινωνικού μετασχηματισμού στην αγροτική [επιμ.] (Αθήνα, 1987)
 Le paysan grec: défis et adaptations face à la société moderne (Παρίσι, 1996)
 Από τον χωρικό στον αγρότη: η ελληνική αγροτική κοινωνία απέναντι στην παγκοσμιοποίηση (Αθήνα, 2002)
 La Grèce dissidente moderne: cultures rebelles (Παρίσι, 2003) 
 Ήθος και πολιτισμός των επικίνδυνων τάξεων στην Ελλάδα (Αθήνα, 2005)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Στάθης Δαμιανάκος» (εργοβιογραφικό σημείομα), Πλέθρον Εκδόσεις.
 Επιστημονικό Συνέδριο προς τιμήν του Στ. Δαμιανάκου στην Αθήνα

Παραπομπές 

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες κοινωνιολόγοι
Βάτος Αιτωλοακαρνανίας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Βάτος (αποσαφήνιση)

Ο Βάτος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 880 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ο Βάτος βρίσκεται σε οροπέδιο των δυτικών πλαγιών των Ακαρνανικών ορέων, δυτικά της Υψηλής Κορυφής (1.589 μ.), που αποτελεί το ψηλότερο σημείο τους. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Βόνιτσα και είναι κτηνοτροφικός οικισμός με τα περισσότερα σπίτια του να έχουν εγκαταλειφθεί. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό δημιουργήθηκε το 1840 από κατοίκους παλιότερων γειτονικών οικισμών (Λιβάδι και Βάρνακα) άρχισαν να κτίζουν σπίτια πιο κοντά στα χωράφια και τα καλοκαιρινά βοσκοτόπια τους.

Σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι η Ιερά Μονή Ρόμβου ή Παναγία Ρομβιώτισσα, που είναι αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Είναι κτισμένη στη δυτική πλευρά των Ακαρνανικών ορέων ανάμεσα σε βράχια με θέα τον Βάτο και το οροπέδιο Λιβάδι. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε 100 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Ελληνική επανάσταση του 1821.

Διοικητικά - Πληθυσμιακά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Βάτο το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σολλίου. Το 1940 διορθώνεται σε Βάτος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική κοινότητα Βάτου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφηκαν 89 κάτοικοι.

Απογραφές πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το άγνωστο και σαγηνευτικό σπήλαιο του Βάτου Ξηρομέρου από τον ιστότοπο https://iaitoloakarnania.gr
ΒΑΤΟΣ: Ακαρνανικά, σωροί ερειπίων και μαντριά από τον ιστότοπο https://katounanews.blogspot.com

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Δημήτρης Καιρίδης

Ο Δημήτρης Καιρίδης είναι Έλληνας τακτικός καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καβάλα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.

Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1991. Αργότερα πραγματοποίησε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Δίκαιο και τη Διπλωματία, στη Σχολή Fletcher, στο Πανεπιστήμιο Ταφτς. 

Από το 1999 έως το 2001 ήταν λέκτορας στο τμήμα Βαλκανικής Πολιτικής, στη Σχολή Πολιτικών Επιστηµών John F. Kennedy School of Government, του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Το 2001 εκλέχθηκε Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεως στο Τµήµα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας ενώ το 2008 έγινε Αναπληρωτής στο ίδιο τμήμα. Το 2012 εκλέχθηκε Αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, στο Τµήµα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, του Παντείου Πανεπιστημίου.

Την περίοδο 2005 έως 2007 εργάστηκε ως chair-holder στην έδρα Έδρα Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής» στο Πανεπιστήμιο Ταφτς.

Από το 1996 μέχρι το 2001 ήταν Διευθυντής του Προγράμματος Κόκκαλη για τη Νοτιοανατολική και την Κέντρο-Ανατολική Ευρώπη, στο Kennedy School, του Πανεπιστήμιου Harvard ενώ έχει διατελέσει και διευθυντής του Ιδρύματος Κόκκαλη στην Αθήνα. Από το 2007 είναι Επιστημονικός Σύμβουλος στο Ίδρυμα «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής».

Πολιτική 
Στις ευρωεκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Μετά από πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής στη Β1' Εκλογική Περιφέρεια Βόρειου Τομέα Αθηνών όπου και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, συγκεντρώνοντας 29.097 σταυρούς προτίμησης.

Σε ένα σεμινάριο ενός ανοιχτού πανεπιστημίου το 2018 ο Καιρίδης είχε δηλώσει μεταξύ άλλων ότι είναι «μύθος» ότι «οι Έλληνες έχουν υπάρξει θύματα εθνοκαθάρσεων, γενοκτονιών» και ότι «ξαφνικά εμφανίζεται η Ποντιακή Γενοκτονία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 για πολύ συγκεκριμένους λόγους». Η δημοσίευση των θέσεων του Καιρίδη τον Απρίλιο του 2019 προκάλεσε την αντίδραση ποντιακών οργανώσεων και η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων ζήτησαν την αποπομπή του από το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Άντιδράσεις προκάλεσαν και άλλες δηλώσεις του, όπως ότι οι Έλληνες είναι «παιδιά των Οθωμανών» και «τεχνητό έθνος [όπως] και οι Μακεντόνσκι». Ο ίδιος απάντησε ότι υπήρξε διαστρέβλωση των απόψεών του και ότι μιλούσε για την πολιτική χρήση της ιστορίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προσωπική ιστοσελίδα Δημήτρη Καιρίδη

Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών
Βόλφγκανγκ του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ

Ο Βόλφγκανγκ, γερμ. Wolfgabg (14 Ιουνίου 1546 - 28 Μαρτίου 1610) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν ο 1ος κόμης τού Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λουδοβίκου-Καζιμίρ τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ, που ονόμαζε τον εαυτό του κόμη των Νόιενσταϊν, Λάνγκενμπουργκ, Βάικερσχαϊμ, Κύντσελσαου, Κίρχμπεργκ & Ίνγκελφινγκεν και της Άννας τού Ζολμς-Λιχ/Λάουμπαχ. Ο Λουδοβίκος-Καζιμίρ ήταν τρισεγγονός τού Αλβέρτου Α΄, μικρανεψιού τού Γοδεφρείδου μαγίστρου των Τευτόνων.

Δύο αδελφοί του, ο Φίλιππος και ο Αλβέρτος είχαν υπηρετήσει στον στρατό τού Νασσάου το 1572. Ο Βόλφγκανγκ, με τον γάμο του με τη Μαγδαληνή τού Νασσάου-Ντίλενμπουργκ, αδελφή τού Γουλιέλμου Α΄ τού Σιωπηλού πρίγκιπα της Οράγγης, ενεπλάκη στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1568-1648) της Ολλανδικής Ανεξαρτησίας, αλλά οι λεπτομέρειες της συμμετοχής του είναι σπάνιες.

Έγινε γνωστός για την ανακατασκευή τού κάστρου Βάικερσχαϊμ σε ένα Αναγεννησιακό ανάκτορο. Το νέο παλάτι σχεδιάστηκε από τον Ολλανδό αρχιτέκτονα Γκέοργκ Ρόμπιν. Βρίσκεται στο Βάικερσχαϊμ, περιοχή της κομητείας Χόενλοε, την οποία περιοχή ο Βόλφγκανγκ έλαβε, όταν η κομητεία διαιρέθηκε έπειτα από το τέλος τού πατέρα του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1567 τη Μαγδαληνή των Νασσάου, κόρη τού Γουλιέλμου Α΄ κόμη τού Νασσαου-Ντίλενμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αικατερίνη 1567-1615, απεβ. 48 ετών.
 Άννα-Αγνή 1568-1616, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Ερνέστο κόμη των Γκλάιχεν, Τόννα, Σπήγκελμπεργκ & Πύρμοντ.
 Γεώργιος-Φρειδερίκος 1569-1645, απεβ. 76 ετών.
 Γιουλιάνα 1571-1634, παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ Β΄ τού Κάστελλ-Ρέμλινγκεν.
 Μαγδαληνή 1572-1596, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη τού Ρόις-Γκέρα.
 Πράξηδις 1574-1633, απεβ. 59 ετών.
 Μάρτα 1575-1632, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Καζιμίρ τού Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ.
 Μαρία-Ελισάβετ 1575-1605, παντρεύτηκε τον Ράινχαρτ Α΄ κόμη τού Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
 Λουδοβίκος-Καζιμίρ 1578-1604, απεβ. 26 ετών.
 Αικατερίνη-Ιωάννα 1579-1615, απεβ. 36 ετών.
 Κράτο Ζ΄ 1582-1641, νυμφεύτηκε τη Σοφία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Καρόλου Α΄ παλατινού κόμη τού Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελτ.
 Φίλιππος-Ερνέστος 1584-1628, κόμης τού Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.
 Αλβέρτος 1585-1605, απεβ. 20 ετών.
 Δωροθέα-Βάλμπουργκα 1590-1656, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Ερρίκο κόμη τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ.

Παραπομπές

Πηγές
 Entry at geneall.net

Οίκος του Χόενλοε
Χέρμαν του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

Ο Χέρμαν, γερμ. Hermann (31 Αυγούστου 1832 - 9 Μαρτίου 1913) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερνέστου Α΄, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Φεοντόρα, κόρης του Έμιχ Καρόλου, δεύτερου πρίγκιπα του Λάινινγκεν.

Έγινε στρατηγός στο πρωσικό ιππικό. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1899 είχε ένα ατύχημα: βρισκόταν με τη σύζυγό του στο βαγόνι-σαλόνι ενός σταθμευμένου τρένου στον Σταθμό Περθ, όταν ένα άλλο τρένο συγκρούστηκε με το σταθμευμένο. Το ζεύγος γλίτωσε τον τραυματισμό σαν από θαύμα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1862 τη Λεοπολδίνη, κόρη του Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Ερνέστος Β΄ 1863-1950, πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
 Ελίζα 1864-1929, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΚΖ΄, πρίγκιπα του Ρόις, του Νεότερου Κλάδου
 Φεοντόρα Βικτώρια Αλβέρτα 1866-1932, παντρεύτηκε τον Έμιχ, πέμπτο πρίγκιπα του Λάινινγκεν

Παραπομπές

Πηγές
 Kurt Eißele: Fürst Hermann zu Hohenlohe-Langenburg als Statthalter im Reichsland Elsass-Lothringen 1894–1907. O.O., 1950
 Günter Richter: Hermann Fürst zu Hohenlohe-Langenburg. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol 9, Duncker & Humblot, Berlin, 1972, p. 491 et suiv.

Οίκος του Χοενλόε
Γιώργος Μαρίνος (πολιτικός)

Ο Γιώργος Μαρίνος είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1954 στον Άγιο Λουκά Ευβοίας και είναι απόφοιτος της Σχολής Ραδιοτηλεγραφητών. Είναι ναυτεργάτης ασυρματιστής και επί σειρά ετών μέλος του ΔΣ του σωματείου Ασυρματιστών, με συνδικαλιστική δράση στο ναυτεργατικό κίνημα.

Εκλέχθηκε βουλευτής νομού Ευβοίας στις εκλογές του 2007, 2009 και του Μαΐου 2012 του Ιανουαρίου 2015 και επανεκλέχθηκε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019. 

Είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά.

Παραπομπές 

Μαρινος
Χαρά Καφαντάρη

Η Χαρά Καφαντάρη (γεννημένη στις 3 Απριλίου 1958) είναι Ελληνίδα γεωλόγος και πολιτικός. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι συνταξιούχος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

Βιογραφία 
Εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο στη δεύτερη εκλογική περιφέρεια της Αθήνας με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στις  εκλογές του Ιουνίου 2012, του   Ιανουαρίου 2015, και του Σεπτεμβρίου 2015 .

Στις εκλογές του 2019, επανεξελέγη ως βουλευτής του Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Χαρούλα (Χαρά) Φωτίου Καφαντάρη, σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων. 
  Προσωπική ιστοσελίδα 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών
Κωνσταντίνα Αδάμου

H Κωνσταντίνα Αδάμου (Θεσσαλονίκη, 21 Απριλίου 1986) είναι Ελληνίδα ιστορικός, φιλόλογος και πολιτικός, βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2019 στην Β' Θεσσαλονίκης.

Βιογραφικά στοιχεία

Προσωπική ζωή και σπουδές
Η Κωνσταντίνα Αδάμου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1986. Είναι Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στις «Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας» από το Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Πολιτική σταδιοδρομία

Έλαβε μέρος στις ευρωεκλογές του 2019 με το ΜέΡΑ25 χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί, όπως και το κόμμα της εξάλλου.

Εξελέγη βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης με το ΜέΡΑ25 στις  Ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2019, συγκεντρώνοντας 2.127 ψήφους.   
Διετέλεσε, παράλληλα, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΜέΡΑ25 και της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.  

Με σοβαρές καταγγελίες εναντίον του κόμματός της ανακοίνωσε στις 23 Ιουλίου του 2021 την απόφαση της να αποχωρήσει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΜέΡΑ25 αλλά και γενικά από το κόμμα. Σε συνεντεύξεις που έδωσε τις επόμενες ημέρες έκανε λόγο για διαρκή εκφοβισμό, τον οποίο υφίστατο λόγω της απόφασής της να μείνει έγκυος, και την εχθρότητα που αντιμετώπισε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της.  Επίσης, καταλογίζει στο κόμμα αντιδημοκρατικές πρακτικές, και κατάχρηση εξουσίας. . Σε ανάρτησή του στο Twitter ο Γιάννης Βαρουφάκης συνέδεσε την αποχώρηση της βουλευτού με την παραπομπή της στην Επιτροπή Δεοντολογίας του κόμματος που είχε εισηγηθεί ο ίδιος.

Η Κωνσταντίνα Αδάμου συμμετείχε στις εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ, εγγραφόμενη στα μητρώα του κόμματος. Λίγες ημέρες αργότερα συναντήθηκε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. - ΚΙΝΑΛ Νίκο Ανδρουλάκη, επισημοποιώντας την ένταξή της στο κόμμα, χωρίς ωστόσο να συμμετέχει στην κοινοβουλευτική του ομάδα. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας της στη Βουλή συμμετέχει ως μέλος στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και στην Ειδική Διαρκή Επιτροπή Παρακολούθησης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης''

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η άποψη του κόμματος για την κοινοβουλευτική παρουσία της Κ. Αδάμου
 Παρουσίαση των απόψεων των πρώην βουλευτών του κόμματος Αγγ. Αδαμοπούλου - Κων. Αδάμου

Παραπομπές

Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΜέΡΑ25
Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Νίνα Κασιμάτη

Η Νίνα (Ειρήνη) Κασιμάτη (γενν. 1978) είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής Β΄ Πειραιώς, εκλεγμένη με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Έχει συμμετάσχει σε διάφορες πολιτικές και αντιπολεμικές πρωτοβουλίες από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Αργότερα οργανώθηκε στο ΠΑΣΟΚ και στήριξε τον Γιώργο Παπανδρέου κατά τις εσωκομματικές εκλογές του 2007. Διαφώνησε ωστόσο με την υπογραφή του μνημονίου από την κυβέρνηση Παπανδρέου το 2010 και αποχώρησε από το κόμμα μαζί με άλλα στελέχη του Νέου Αγωνιστή.  

Εξελέγη βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Πειραιώς στις εκλογές Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2015, ενώ επανεξελέγη τον Ιούλιο του 2019, πρώτη με 18.457 ψήφους.  

Είναι κόρη του Γιώργου Κασιμάτη (1949-1993), πρωταθλητή στίβου, που διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού το 1988-89.

Παραπομπές 

Βουλευτές Β' Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Πάνος Σκουρολιάκος

Ο Πάνος Σκουρολιάκος (Παναγιώτης Σκουρολιάκος) (12 Σεπτεμβρίου 1954, Αθήνα) είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και πολιτικός.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στο Eλληνικό Kοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Αττικής. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 επανεξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ ως βουλευτής της περιφέρειας Α΄ Ανατολικής Αττικής.

Θεατρικές Παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Τηλεοπτικές συμμετοχές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Πάνος Σκουρολιάκος, σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
 Προσωπικός ιστότοπος

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές εκλογικής περιφέρειας Αττικής
Βουλευτές Α' Ανατολικής Αττικής