joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Έρικ Β΄ της Νορβηγίας

Ο Έρικ Β΄ της Νορβηγίας ή Έρικ Μάγκνουσον (νορβηγικά: Eirik Magnusson1268 - 15 Ιουλίου 1299) βασιλιάς της Νορβηγίας (1280 - 1299) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Μάγκνους ΣΤ΄ της Νορβηγίας και της συζύγου του Ίνγκεμποργκ της Δανίας. Πήρε τον τίτλο του βασιλιά σε ηλικία 5 ετών (1273) και προοριζόταν να στεφτεί συμβασιλέας μαζί με τον πατέρα του το καλοκαίρι του 1280 αλλά ο Μάγκνους ΣΤ΄ πέθανε πριν πραγματοποιηθεί η τελετή, ο Έρικ στέφτηκε βασιλιάς της Νορβηγίας στο Μπέργκεν το καλοκαίρι του 1280, την περίοδο που ήταν ανήλικος την κηδεμονία του ασκούσε ένα συμβούλιο ευγενών με τη μητέρα του Ίνγκεμποργκ που είχε την εξουσία και μετά την ενηλικίωση του (1282). Στον μικρότερο αδελφό του Χάακον δόθηκε ο τίτλος του "δούκα της Νορβηγίας" και κυβερνούσε από το 1280 κυβερνώντας μια περιοχή γύρω από το Όσλο και στο Σταβάνγκερ στη νοτιοδυτική Νορβηγία υπό την κυριαρχία του Έρικ, η κατοικία του βασιλιά ήταν στο Μπέργκεν.

Γάμοι

Ο Έρικ Β΄ παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα της Σκωτίας, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ της Σκωτίας στο Μπέργκεν (1281) αλλά πέθανε δυο χρόνια αργότερα στη γέννα γεννώντας τη Μαργαρίτα της Νορβηγίας που έγινε βασίλισσα της Σκωτίας (1286 - 1290), ο θάνατος της οδήγησε στους πολέμους της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας,  ο Έρικ σύντομα διεκδίκησε το στέμμα της Σκωτίας για λογαριασμό της κόρης του. Ο Έρικ παντρεύτηκε στη συνέχεια την Ισαβέλλα Μπρους αδελφή του Ροβέρτου Μπρους αλλά χωρίς να αποκτήσει απογόνους, έκανε μόνο μια κόρη την Ίνγκεμποργκ Έρικσνταττερ της Νορβηγίας που παντρεύτηκε τον Βάλντεμαρ, δούκα της Φινλανδίας (1312) και έγινε δούκισσα του Έλαντ.

Πόλεμοι με τη Δανία

O Έρικ Β΄ συμμετείχε στη συνέχεια στον πόλεμο των παρανόμων (1287 - 1295) στον οποίο ο Έρικ διεκδικούσε τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας για λογαριασμό της μητέρας του, συμμάχησε με μια σειρά από δυσαρεστημένους Δανούς ευγενείς (1287) με πρωταγωνιστές τον Γιάκομπ Νίλσεν, κόμη του Άλλαντ και του Στίγκ Άντερσεν Ιβίντ οι οποίοι είχαν επικηρυχτεί για τη δολοφονία του Έρικ Ε΄ της Δανίας. Ο Έρικ Β΄ της Νορβηγίας έδωσε άσυλο στους Δανούς επικηρυγμένους και οδήγησε έναν μεγάλο Νορβηγικό στόλο εναντίον της Δανίας απειλώντας την Κοπεγχάγη (1289), έγιναν περισσότερες επιθέσεις του ναυτικού στη Δανία (1290, 1293) μέχρι την εποχή που κλείστηκε ειρήνη (1295). 
Πέθανε χωρίς γιους και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπέργκεν ο οποίος καταστράφηκε (1531).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μαργαρίτα Έρικσνταττερ
Ισαβέλλα Μπρους
Έρικ Μάγκνουσον

Βασιλείς της Νορβηγίας
Οίκος του Σβερ
Γιούττα της Δανίας

Η Γιούττα της Δανίας ή Ιουδήθ της Δανίας (1246 - 1286/1295 ) ήταν τρίτη κόρη του του Έρικ Δ΄ της Δανίας και της συζύγου του Γιούττας της Σαξονίας, μεγαλύτερες αδελφές της ήταν η Σοφία της Δανίας, βασίλισσα της Σουηδίας και η Ίνγκεμποργκ της Δανίας, βασίλισσα της Νορβηγίας, μικρότερη αδελφή της ήταν η Αγνή της Δανίας, ήταν μέλος του Οίκου του Έστριντσον και ερωμένη του γαμπρού της Βάλντεμαρ της Σουηδίας. 

Το 1250 που δολοφονήθηκε ο πατέρας της η Γιούττα ήταν μόλις 4 ετών και η μητέρα της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον κόμη Μπουσάρ Η΄ του Ρόζεμπουργκ ο οποίος διεκδικούσε και τον τίτλο του βαγδράβου του Βραδεμβούργου, οι δυο μεγαλύτερες αδελφές της παντρεύτηκαν βασιλιάδες αντίθετα η Γιούττα και η μικρότερη αδελφή της Αγνή πιέστηκαν να γίνουν μοναχές στη μονή της Αγίας Αννέτας στο Ροσκίλντε αλλά ποτέ δεν συμπάθησαν τη μοναχική ζωή. Το 1269 η αδελφή τους Σοφία της Σουηδίας η οποία έκανε επίσκεψη στον τάφο του πατέρα της επισκέφτηκε και τις αδελφές της, αργότερα δραπέτευσαν για τη Σουηδία (1272) οπου η αδελφή τους Σοφία και ο αδελφός της Βάλντεμαρ τις δέχτηκαν στην αυλή τους, η Γιούττα έγινε ερωμένη του ίδιου του γαμπρού της με αποκορύφωμα τη γέννηση του γιου του Έρικ (1273).  Το αμάρτημα ήταν θανάσιμο λόγω της μοιχείας και λόγω της συγγένειας γι'αυτό η Γιούττα επέστρεψε στη μονή όπου έμεινε μέχρι τον θάνατο της ενώ ο Βάλντεμαρ πραγματοποίησε προσκύνημα στη Ρώμη για να ζητήσει συγχώρεση απο τον πάπα. Η αδελφή της Σοφία σε τραγική κατάσταση ακούστηκε οτι είπε : "Δεν πρόκειται να γίνω ποτέ καλά από τη λύπη μου, καταραμένη η μέρα που τη δέχτηκα στη Σουηδία",  αργότερα όταν εκθρονίστηκε ο Βάλντεμαρ τον χώρισε. Ο πρώτος ξάδελφος της Έρικ Ε΄ της Δανίας αρνήθηκε να παραχωρήσει στη Γιούττα και στη μικρότερη αδελφή της Αγνή τα κληρονομικά τους δικαιώματα στον θρόνο της Δανίας.

Παραπομπές

Πηγές

Cawley, Charles, SWEDEN KINGS, Medieval Lands
Christer Öhman (Swedish): Helgon, bönder och krigare. Berättelser ur den svenska historien (Saints, farmers and warriors. Stories from the history of Sweden)

Οίκος του Έστριντσον
Κόναν Ο' Μπράιεν

Ο Κόναν Κρίστοφερ Ο'Μπράιεν (Conan Christopher O'Brien, 18 Απριλίου 1963) είναι Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής, κωμικός και τηλεοπτικός παραγωγός. Είναι περισσότερο γνωστός για την παρουσίαση διάφορων βραδινών talk shows. Από το 2010 παρουσιάζει την εκπομπή Conan στο καλωδιακό κανάλι TBS. Ο Κόναν Ο' Μπράιεν γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Μασαχουσέτης, και μεγάλωσε σε μια ιρλανδική καθολική οικογένεια. Υπηρέτησε ως πρόεδρος στο The Harvard Lampoon ενώ σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και έγραφε για την κωμική σειρά σκίτσων Not Necessarily the News.

Αφού έγραψε για διάφορες κωμωδίες στο Λος Άντζελες, εντάχθηκε στην ομάδα των σεναριογράφων του Saturday Night Live. Ο Ο'Μπράιεν ήταν σεναριογράφος και παραγωγός της σειράς κινουμένων σχεδίων The Simpsons για δύο σεζόν, μέχρι που του ανατέθηκε από το NBC να πάρει την θέση του Ντέιβιντ Λέτερμαν ως οικοδεσπότης του Late Night το 1993. Ο Ο'Μπράιεν, καθώς ήταν άγνωστος στο κοινό, έλαβε δυσμενείς κριτικές κατά την αρχή της θητείας του ως παρουσιαστής του Late Night και τον πρώτο καιρό η εκπομπή κινδύνευε συνεχώς με κόψιμο. Η εκπομπή γενικά βελτιώθηκε με την πάροδο του χρόνου και ήταν σε υψηλή εκτίμηση από το κοινό ιδιαίτερα κατά τη στιγμή της αναχώρησής του το 2009. Στη συνέχεια, Ο'Μπράιεν μετεγκαταστάθηκε από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες για να παρουσιάσει την δική του ενσάρκωση του The Tonight Show για επτά μήνες εώς ότου μια διαμάχη στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC προκάλεσε την αλλαγή του οικοδεσπότη της εκπομπής το 2010.

Είναι γνωστός για το αυθόρμητο στυλ παρουσίασής του, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως "αδέξιο, αυτοσαρκαστικό χιούμορ". Οι βραδινές εκπομπές του Ο'Μπράιεν συνδυάζουν το "ακατάλληλο και εκκεντρικό με πιο κομψές, αφηγηματικές ταινίες μικρού μήκους (εξωτερικά γυρίσματα εκτός στούντιο)". Από το 2010 παρουσιάζει την εκπομπή Conan ενώ έχει παρουσιάσει και άλλες εκδηλώσεις, όπως τα Βραβεία Έμμυ και το Χριστούγεννα στην Ουάσινγκτον. Ο Ο' Μπράιεν έχει γίνει το θέμα ενός ντοκιμαντέρ, με τίτλο Conan O'Brien Can't Stop (2011) και ήταν, επίσης, ο παρουσιαστής μιας κωμικής παράστασης η οποία έκανε περιοδεία σε 32 πόλεις.

Μετά την αποχώρηση του Ντέιβιντ Λέτερμαν, στις 20 Μαΐου 2015, ο Ο'Μπράιεν έγινε ο πιο μακροχρόνιος οικοδεσπότης βραδινών talk shows, με θητεία 22 χρόνων.

Παραπομπές 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ζβόρνικ

Το Ζβόρνικ (Σερβικά Κυριλλικά: Зворник, ) είναι πόλη στην βορειοανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το Ζβόρνικ βρίσκεται νότια της Μπιέλινα.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1991, το Ζβόρνικ είχε πληθυσμό 14.514 κατοίκων. Παρακάτω, παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου: 
 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι - 8,854 (60.71%)
 Σέρβοι - 4,235 (29.03%)
 Γιουγκοσλάβοι - 944 (6.47%)
 Κροάτες - 76 (0.52%)
 Άλλοι και άγνωστο - 475 (3.25%)
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, ο δήμος του Ζβόρνικ είχε πληθυσμό 58,856 κατοίκων. Παρακάτω παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου:
 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι - 19,885 (33.78%)
 Σέρβοι - 38,579 (65.54%)
 Οι κροάτες - 106 (0.18%)
 Άλλοι - 316 (0.53%)
Ο πληθυσμός της πόλης έχει αλλάξει σημαντικά κατά την διάρκεια του Βοσνιακού Πολέμου.

Κύρια αξιοθέατα 

Το μεσαιωνικό φρούριο του Ζβόρνικ βρίσκεται στο Κούλα Γκραντ, που αποτελεί μέρος του δήμου του Ζβόρνικ. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Επίσης, το Ζβόρνικ έχει ένα μουσείο.

Πολιτισμός 
Το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Ζβόρνικ λαμβάνει χώρα συνήθως κάθε Αύγουστο. Ο στόχος είναι να γίνει μία παραδοσιακή πολιτιστική γιορτή που ανοίξει τις πόρτες του Ζβόρνικ για τις αναγνωρισμένες πολιτιστικές αξίες.

Αθλητισμός 
Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, ο ΦΚ Ντρίνα Ζβόρνικ, αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Επίσης, υπάρχει μία ομάδα μπάσκετ που ονομάζεται ΚΚ Ντρίνα Ζβόρνικ.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι 
 Σαμίρ Μουράτοβιτς, ποδοσφαιριστής
 Σέκα Άλεξιτς, τραγουδιστής
 Νάντα Όμπριτς, τραγουδιστής
 Ράντε Τζόκιτς, ποδοσφαιριστής
 Σεγιάντ Σαλίχοβιτς, ποδοσφαιριστής
 Ντένις Ομερμπέγκοβιτς, ποδοσφαιριστής
 Ζλάτκο Γιουνούζοβιτς, ποδοσφαιριστής
 Σαΐντ Χουσεγίνοβιτς, ποδοσφαιριστής
 Ερμίν Μπιτσάκτσιτς, ποδοσφαιριστής
 Γκόραν Ίκονιτς, παίκτης του μπάσκετ
 Αλεξάνταρ Κουκόλι, τζουντόκα
 Μπόρισαβ Πίσιτς, αθλητής
 Αμπντουλάχ Σιντράν, συγγραφέας

Οικισμοί 
Ο δήμος του Ζβόρνικ αποτελείται από τους εξής οικισμούς: Αντροβίτσι, Μπαλικόβιτσα, Μπαλικόβιτσα Ντόνια, Μποσκοβίτσι, Μπουλοζάνι, Τσέλοπεκ, Ντίβιτς, Ντόνια Πίλιτσα, Ντόνγι Λοκάνι, Ντρινγιάτσα, Ντούγκι Ντιό, Τζεβάνιε, Τζουλίτσι, Γκλόντι, Γκλούμινα, Γκόντους, Γκόρνγια Πίλιτσα, Γκόρνγι Λοκάνι, Γκρμπάβτσι Ντόνγι, Γκρμπάβτσι Γκόρνγι, Γκούστερι, Γιάρνταν, Γιασένιτσα, Γιούσιτσι, Κάμενιτσα Ντόνγια, Καμένιτσα Γκόρνγια, Κίσελιακ, Κιτόβνιτσε, Κλίσα, Κοστιγιέρεβο, Κόζλουκ, Κραλιεβίτσι, Κριζεβίτσι, Κούτσιτς Κούλα, Κούλα Γκραντ, Λιγιεσάνι, Λίπλιε, Μαλεσίτσι, Μαρτσίτσι, Μετζέτζα, Μεχμεντίτσι, Νέζουκ, Νόβο Σέλο, Πάτζινε, Παλιεβίτσι, Πετκόβτσι, Ποτοτσάνι, Ραστόσνιτσα, Ρότσεβιτς, Ροζάνι, Σάπνα, Σκότσιτς, Σνάγκοβο, Σνάγκοβο Ντόνιε, Σνάγκοβο Γκόρνγιε, Σόποτνικ, Σέπακ Ντόνγι, Σέπακ Γκόρνγι, Σέτιτσι, Ταμπάντσι, Τρνόβιτσα, Τρσιτς, Ουγκλιάρι, Βιτίνιτσα, Βρέλα, Ζάσεοκ και Ζελίνιε.

Δείτε επίσης 
 Ποντρίνιε
 Δρίνος

Παραπομπές 
 Τα επίσημα αποτελέσματα προέρχονται από το εξής βιβλίο: Εθνική σύνθεση του πληθυσμού της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, κατά δήμους και οικισμούς, απογραφή του 1991, Zavod za statistiku Bosne i Hercegovine - Bilten no.234, Σαράγιεβο 1991.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Drinariver.com
 Zvornik Travel Guide - android aplikacija

 Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Ευστράτιος Φωτάκης

Ο Ευστράτιος Φωτάκης (1882 - 1952) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Εμμανουήλ Φωτάκη, βουλευτή και δημάρχου, και μεγάλωσε στις Μέλαμπες Ρεθύμνης. Σπούδασε νομικά και το 1918 έγινε εισαγγελέας πρωτοδικών στην Αθήνα.

Το 1910 εξελέγη βουλευτής στην κρητική βουλή. Στο ελληνικό κοινοβούλιο εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1936. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ρεθύμνης για εννιαετή θητεία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Σήμερα στο Ρέθυμνο ένας δρόμος φέρει το όνομά του

Παραπομπές 

Βουλευτές Ρεθύμνου
Έλληνες Γερουσιαστές
Παναγιώτης Φλέσσας

Ο Παναγιώτης Φλέσσας ή Παπαφλέσσας ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε το 1870 στο Γαρδίκι της Μεσσηνίας. Ήταν γιός του Κωνσταντίνου Ιωάννου Φλέσσα (1840-19200. Έλέγετο και Πανάγος Φλέσσας.

Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1910 (Αυγούστου) και επανεξελέγη στις εκλογές του 1910 (Νοεμβρίου), του 1912, του Μαΐου 1915, του Δεκεμβρίου 1915 (Αρκαδίας) και του 1923 (Καλαμών). Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ρεθύμνης για τριετή θητεία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αρκαδίας
Βουλευτές Καλαμάτας
Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Μεσσηνίας
Ιωάννης Τσιγκόλης

Ο Ιωάννης Τσιγκόλης (1873 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν δικηγόρος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας στις εκλογές του 1910 (Νοεμβρίου) και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923 και του 1926 (Ευρυτανίας). Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αιτωλίας και Ακαρνανίας για τριετή θητεία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Παραπομπές 

Έλληνες Γερουσιαστές
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές Ευρυτανίας
Πάπας Πίος Ι΄

Ο πάπας Πίος Ι΄, λατ. Pius X (2 Ιουνίου 1835 - 20 Αυγούστου 1914), που γεννήθηκε ως Τζουζέπε-Μελχιόρε Σάρτο, ήταν ποντίφικας από τις 4 Αυγούστου 1903 έως το 1914 που απεβίωσε. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1954. 

Έμεινε γνωστός για τη δυναμική αντίστασή του σε μοντέρνες ερμηνείες του καθολικού δόγματος, για την προώθηση παραδοσιακών πρακτικών λατρείας και ορθοδόξου θεολογίας. Η πιο σημαντική μεταρρύθμισή του ήταν η κωδικοποίηση του πρώτου Κώδικα Κανονικού Δικαίου, που συνέλεξε τους νόμους της Εκκλησίας σε έναν τόμο για πρώτη φορά. Θεωρείται ποιμήν πάπας, με την έννοια της ενθάρρυνσης της προσωπικής αγιότητας, της ευσέβειας και ενός καθημερινού τρόπου ζωής που να αντανακλά βαθιές χριστιαν

ικές αξίες.

Γεννήθηκε στην πόλη Ριέζε, που αργότερα πρόσθεσε το Pio X στο όνομά της.

Πάπες
Ιταλοί Πάπες
Πάπες 20ού αιώνα
Ενωτικό δημοψήφισμα (Κύπρος, 1950)

Με την ονομασία ενωτικό δημοψήφισμα είναι γνωστή η διαδικασία συλλογής υπογραφών το 1950 στην Κύπρο με αίτημα την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα.

Χρονικό 
Η Κύπρος μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν υπό βρετανική κυριαρχία. Οι δυο μεγαλύτερες κοινότητες ήταν οι ελληνοκύπριοι και οι τουρκοκύπριοι. Οι μεν ελληνοκύπριοι επιθυμούσαν την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ενώ οι τουρκοκύπριοι αντιτίθεντο σε τέτοια προοπτική. Εν τω μεταξύ το Κομμουνιστικό Κομμα στην Κύπρο ολοένα και μεγάλωνε σε πολιτική απήχηση, πράγμα που ανησυχούσε την Εθναρχία (δηλαδή την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου) που ήταν ο παραδοσιακός εκφραστής των Ελληνοκύπριων. 

Η ιδέα για διεξαγωγή ενωτικου δημοψηφίσματος το οποίο να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικο επιχείρημα για προώθηση του σκοπού της Ενωσης προήλθε αρχικά από το ΑΚΕΛ, το οποίο το πρότεινε στην Εθναρχία. Ομως η Εκκλησία αποφάσισε να αναλάβει αυτή την πρωτοβουλία των κινήσεων διοργανώνοντας μοναχή της το δημοψήφισμα. 

Το δημοψήφισμα, το οποίο ουσιαστικα ηταν συλλογή υπογραφών διεξίχθη στις 15 και 22 Ιανουαρίου 1950, 2 διαδοχικες κυριακες. Οι ψηφοφόροι ή υπογράφοντες επρεπε να επιλέξουν ενα εκ των δύο επιλογών: «ΑΞΙΟΥΜΕΝ, ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» ή «ΕΝΙΣΤΑΜΕΘΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ». Παρότι υπήρξαν αναφορές για νοθεία (παράδειγμα ένα ατομο υπόγραφε για ολη του την οικογένεια), είναι γενικα παραδεκτό πως ανεδειξε την πλειοψηφικη θεληση αναμεσα στους ελληνοκύπριους για Ενωση με την Ελλάδα. 

Οι τουρκοκύπριοι, οι οποίοι ήταν ενάντια στην προοπτική ενωσης της Ελλάδας, αντιτάχθηκαν του δημοψηφίσματος με μαζικές διαδηλώσεις. 

Τα τελικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, τα μοιράστηκε η Εκκλησία με το ΑΚΕΛ. Δημιουργηθηκαν απο ελληνοκύπριους δυο ξεχωριστές ομάδες/αποστολές, μια απο την Δεξια που απευθυνόταν σε χωρες της Δυσης και μια απο το ΑΚΕΛ που απευθυνοταν σε χωρες του ανατολικου μπλοκ. Και οι δυο αποστολές απευθυνθηκαν οπως αποδείκτηκε σε ωτα μη ακουόντων καθώς καμια χώρα (δυτική ή ανατολική) ήταν πρόθυμη να στηρίξει το αιτημα για Ένωση.

Το δημοψήφισμα του 1950 συζητείται στην Βουλή της Κύπρου το 2017 
Στις αρχές του 2017 προκλήθηκε πολιτική κρίση στην Κύπρο, που επηρέασε τις συνομιλίες Αναστασιάδη-Ακιντζί για λύση του Κυπριακού προβλήματος.

Στις 10 Φεβρουαρίου 2017 εγκρίθηκε από την Βουλή της Κύπρου τροπολογία που εισηγήθηκε το ΕΛΑΜ και αφορούσε τη μνημόνευση του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950 στις σχολικές αίθουσες . Όλα τα κομματα την υπερψήφισαν, εκτός από τον ΔΗΣΥ που τήρησε αποχή και το ΑΚΕΛ που καταψήφισε. . Αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία κρίσης στις συνομιλίες για το Κυπριακό καθώς η τουρκική πλευρά ισχυριζόταν πως ήταν απαράδεκτη η επαναφορά της ενωτικής πολιτικής από τους ελληνοκύπριους. 

Στις 8 Απριλίου 2017 η Βουλή υπερψήφισε διάταξη η οποία ακύρωσε εμμέσως την προηγούμενη τροπολογία, με ψήφους του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ

Παραπομπές

Ιστορία της Κύπρου
Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ

Η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ () είναι η γνωστότερη στρατιά της Γαλλικής Επανάστασης. Σχηματίστηκε στις 29 Ιουνίου 1794 με την συγχώνευση τριών δυνάμεων: της Στρατιάς των Αρδεννών, της αριστερής πτέρυγας της Στρατιά του Μοζέλλα, και την δεξιά πτέρυγα της Στρατιά του Βορρά. Είχε σύντομη αλλά επιτυχημένη παρουσία. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1797, η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ συγχωνεύθηκε με την Στρατιά του Ρήνου και του Μοζέλλα και έτσι δημιουργήθηκε η Στρατιά της Γερμανίας.

Μάχες
Τα διάφορα τμήματα της στρατιάς κέρδισαν μια σημαντική νίκη στην Μάχη του Φλερύς στις 26 Ιουνίου 1794. Η συγχώνευση των δυνάμεων στη Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ έγινε επίσημη σε σύντομο διάστημα. Λίγο μετά το Φλερύς, η Συμμαχική θέση στη Φλάνδρα κατέρρευσε και τα Γαλλικά στρατεύματα λεηλάτησαν τις Αυστριακές Κάτω Χώρες και την Ολλανδική Δημοκρατία τον χειμώνα του 1794-1795.  

Μετά την άλωση του Τουρναί και της Οστένδης, η Συμβατική Εθνοσυνέλευση δήλωσε πως η στρατιά αυτή είχε αποκτήσει αξιέπαινες τιμές. η Στρατιά κέρδισε περισσότερες τιμές μετά την άλωση των Βρυξελλών, του Μάαστριχτ και του Αιξ-λα-Σαπέλ (Άαχεν). Η Στρατιά συμμετείχε στην κατάκτηση της Ολλανδίας και την Πολιορκία του Λουξεμβούργου.  

Το 1795, η Στρατιά του Σαμπρ-ε-Μεζ πολέμησε στον μέσο Ρήνο. η Στρατιά διέσχισε τον Ρήνο το 1796 για να εισβάλει στην Γερμανία αλλά ηττήθηκε στις μάχες του Άμπεργκ και του Βύρτσμπουργκ το καλοκαίρι. η Στρατιά επικράτησε τελικά των Αυστριακών στην Μάχη του Νόιβιντ στις 18 Απριλίου 1797.

Διοικητές
 Ζαν-Μπατίστ Ζουρντάν: 2 Ιουλίου 1794 – 23 Σεπτεμβρίου 1796.
 Ζακ Μωρίς Ατρύ: 21 Δεκεμβρίου 1794 – 28 Φεβρουαρίου 1795.
 Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ: 22 Ιανουαρίου – 28 Φεβρουαρίου 1796 και 31 Ιουλίου – 7 Αυγούστου 1796.
 Πιερ ντε Ρουέλ, μαρκήσιος του Μπωρμονβίλ: 23 Σεπτεμβρίου 1796 – 23 Ιανουαρίου 1797.
 Ζαν Ετιέν Βασιέ Σαμπιονέ: 24 – 31 Ιανουαρίου 1797.
 Ζαν Βικτόρ Μορό: 1 – 25 Φεβρουαρίου 1797.
 Λαζάρ Ος: 26 Φεβρουαρίου – 18 Σεπτεμβρίου 1797.
 Φρανσουά Ζοζέφ Λεφέβρ: 31 Ιουλίου – 3 Αυγούστου 1797 και 19 Σεπτεμβρίου – 20 Οκτωβρίου 1797.

Παραπομπές

Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης
Ροζάλμπα Καρριέρα

Η Ροζάλμπα Καρριέρα (Rosalba Carriera, 1673-1757) ήταν Ιταλίδα ζωγράφος.

Γεννήθηκε στην Βενετία και άρχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία σχεδιάζοντας πατρόν για δαντέλλες. Συνέχισε με μινιατούρες πάνω σε κουτιά ταμπάκου και εξελίχθηκε σε ονομαστότατη προσωπογράφο της τεχνικής του παστέλ. Η επιτυχία της ήταν εντυπωσιακή. Όσοι αριστοκράτες επισκέπτονταν την Βενετία (συμπεριλαμβανομένων και βασιλέων) επεδίωκαν να τους κάνει το πορτραίτο. 

Στο Παρίσι (1721), στην Βιέννη (1730) και σε διάφορα ιταλικά κράτη, έγινε ενθουσιωδώς δεκτή και οι παραγγελίες προσωπογραφιών ήταν εκατοντάδες. Ο αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ αγόρασε 150 πίνακές της και η αυτοκράτειρα έπαιρνε μαθήματα ζωγραφικής από την Καρριέρα. 

Μετά τον θάνατο της αδελφής και βοηθού της Τζοβάννα (1738), η ζωγράφος περιέπεσε σε κατάθλιψη και το 1749 έχασε την όρασή της.

Η Καρριέρα έστρεψε τον Maurice Quentin de La Tour προς το παστέλ κατά την παραμονή της στο Παρίσι, και επηρέασε σημαντικά τις γυναίκες ζωγράφους των ερχόμενων χρόνων. Η φήμη της όμως ακολούθησε την παρακμή του Ροκοκό. Τα έργα της, από τεχνικής απόψεως άψογα, θεωρούνται σήμερα μάλλον ανούσια.

Επιλογή έργων

Παραπομπές 

Ιταλοί ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ιταλίας
Αϊζάια Τόμας

Ο Αϊζάια Λορντ Τόμας (Isiah Lord Thomas III, γεννημένος στις 30 Απριλίου 1961) είναι ΗΠΑ πρώην καλαθοσφαιριστής που έπαιξε επαγγελματικά για τους Ντιτρόιτ Πίστονς στο NBA. Αγωνίστηκε στη θέση του πόιντ γκαρντ, καταφέρνοντας να αναδειχθεί 12 φορές NBA All Star, ως ένας από τους  50 καλύτερους παίκτες στην Ιστορία του ΝΒΑ το 1996 και να ενταχθεί στο   Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Ο Tόμας έχει υπάρξει επίσης επαγγελματίας και κολλεγιακός προπονητής, διοικητικό στέλεχος καλαθοσφαίρισης και τηλεοπτικός σχολιαστής. 

Ο Τόμας έπαιξε κολλεγιακά για τους Indiana Hoosiers, οδηγώντας τους στο πρωτάθλημα NCAA του 1981 ως δευτεροετής φοιτητής και δηλώνοντας στη συνέχεια συμμετοχή στο ντραφτ του ΝΒΑ. Επιλέχθηκε ως η δεύτερη συνολικά επιλογή από τους Ντιτρόιτ Πίστονς στο ντραφτ του NBA του 1981, και έπαιξε για αυτούς σε ολόκληρη την καριέρα του, ενώ οδήγησε τα "κακά παιδιά " στα πρωταθλήματα NBA 1988-89 και 1989-90. 

Μετά την καριέρα του, διετέλεσε στέλεχος των Τορόντο Ράπτορς, σχολιαστής τηλεόρασης, στέλεχος στην Continental Basketball Association, επικεφαλής προπονητής των Ιντιάνα Πέισερς, καθώς και στέλεχος και επικεφαλής προπονητής των Νιου Γιορκ Νικς. Θήτευσε αργότερα ως προπονητής μπάσκετ ανδρών για το κολλέγιο Golden International Panther University (FIU) για τρεις σεζόν από το 2009 έως το 2012. Στις αρχές Μαΐου 2015, εν μέσω διαμάχης, ο Τόμας ανακηρύχθηκε πρόεδρος και εν μέρει ιδιοκτήτης της αδελφικής ομάδας των Νικς στο WNBA, των New York Liberty, μετά την εκ νέου πρόσληψη του πρώην συμπαίκτη του στους Πίστονς, Bill Laimbeer, ως προπονητή της ομάδας.

Παραπομπές

Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές 
Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές του NBA
Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς
Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Marina and the Diamonds

Η Μαρίνα-Λαμπρινή Διαμάντη (Marina Lambrini Diamandis, 10 Οκτωβρίου 1985) γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Μαρίνα και τα Διαμάντια (Marina and the Diamonds), είναι Ουαλή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, στιχουργός και παραγωγός.

Γεννήθηκε στο Brynmawr και μεγάλωσε στο κοντινό Pandy. Μετακόμισε στο Λονδίνο σε εφηβική ηλικία για να γίνει επαγγελματίας τραγουδίστρια, παρά το γεγονός ότι είχε μικρή επαγγελματική εμπειρία στη μουσική. Το 2009, ήρθε στο φως της δημοσιότητας κατακτώντας τη δεύτερη θέση στη λίστα Sound Of 2010 του BBC. Ο πρώτος της δίσκος, The Family Jewels (2010), συνδυάζει τα μουσικά είδη indie pop και new wave. Ανέβηκε στο νούμερο πέντε των βρετανικών τσαρτ (UK Albums Chart) και έγινε πλατινένιος από την British Phonographic Industry. Το δεύτερο τραγούδι του δίσκου, "Hollywood", έφτασε στον νούμερο 12 των βρετανικών τσαρτ (UK Singles Chart).

Ο ακόλουθος δίσκος της, Electra Heart (2012), είναι ένα concept album που έχει να κάνει με έναν ομώνυμο χαρακτήρα. Ενσωματώνει στοιχεία της ηλεκτρονικής ποπ (electropop) και οι παραγωγοί του είναι, μεταξύ άλλων, οι StarGate, Dr. Luke και Diplo. Ήταν το πρώτο της μουσικό έργο που έφτασε στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και έγινε πλατινένιο, και το πρώτο single του δίσκου "Primadonna" είναι το κομμάτι που ανέβηκε γρηγορότερα στα βρετανικά τσαρτ (UK Singles Chart), φτάνοντας στο νούμερο 11. Η Διαμάντη περιγράφει τον δίσκο Electra Heart ως "παιχνιδιάρικο" και θεωρεί ότι έγινε αποδεκτός καλύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς σε κάποιους Βρετανούς φαν δεν άρεσε η αλλαγή στην μουσική της κατεύθυνση. Το τραγούδι Electra Heart περιγράφει τον θάνατο του χαρακτήρα. Ο τρίτος δίσκος της Διαμάντη Froot (2015), εμπνευσμένος από την synthpop, ήταν ο τρίτος της τραγουδίστριας που μπήκε στα top ten άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο, και το ντεμπούτο της στα top ten του αμερικανικού Billboard 200, όπου έφτασε στο νούμερο 8. Παράχθηκε ολοκληρωτικά από τη Διαμαντή και τον David Kosten και δέχθηκε επαίνους για τον συνεκτικό ήχο και τους συνεσταλμένους στίχους του.

Η Διαμάντη έχει περιγράψει τον εαυτό της ως μια "καλλιτέχνη indie με ποπ στοιχεία" και συχνά αναλύει στοιχεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς στη μουσική της. Επιπλέον, αναγνωρίζεται για τις ρετρό, σουρεαλιστικές και καρτουνίστικες στιλιστικές επιλογές της και έχει περιγραφεί ως μια καλλιτέχνης με εξαιρετικά αφοσιωμένους φαν (cult following) και σύμβολο της κοινότητας των ομοφυλόφιλων (gay icon).

Παραπομπές 

Ουαλοί τραγουδιστές
Βρετανοί ελληνικής καταγωγής
Ιβάν Μπιλίμπιν

Ο Ιβάν Γιακόβλεβιτς Μπιλίμπιν (ρώσικα: Ива́н Я́ковлевич Били́бин, 16 Αυγούστου 1876 - 7 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Ρώσος εικονογράφος και σκηνογράφος του 20ού αιώνα που συμμετείχε στο Mir iskusstva, συνέβαλε στα Ρώσικα Μπαλέτα, ήταν συνιδρυτής της Ένωσης Ρώσων Ζωγράφων και από το 1937 ήταν μέλος της Ένωσης Ζωγράφων της ΕΣΣΔ. Καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας του εμπνεύστηκε από την σλαβική λαογραφία.

Βιογραφία 
Ο Μπιλίμπιν γεννήθηκε στην πόλη Τάρκοβκα, ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1898 σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών Anton Ažbe στο Μόναχο και στη συνέχεια στην Ilya Repin στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την αποφοίτησή του τον Μάιο του 1900, πήγε στο Μόναχο όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο Anton Ažbe. Το 1902-1904 ο Μπιλίμπιν ταξίδεψε στον ρωσικό βορρά όπου γοητεύτηκε από την παλιά ξύλινη αρχιτεκτονική και την ρώσικη λαογραφία. Την ίδια περίοδο πήγε και στο εθνογραφικό τμήμα του Μουσείου του Αλεξάνδρου Γ' ώστε να συλλέξει εθνογραφικό υλικό και να φωτογραφίσει μνημεία της αρχαίας υπαίθριας αρχιτεκτονικής στις περιοχές Vologda, Archangelsk, Tver; Skaja; Olonezkaja και Petrozavodsk. Δημοσίευσε τα ευρήματά του στην μονογραφία Λαϊκές Τέχνες του Ρωσικού Βορρά το 1904. Μια άλλη επίδραση στην τέχνη του ήταν οι παραδοσιακές ιαπωνικές εκτυπώσεις.

Μετά την ίδρυση της Ένωσης Καλλιτεχνών Mir Iskusstva, στην οποία ήταν ενεργό μέλος, η είσοδός του στον κόσμο της γραφιστικής των εφημερίδων και των βιβλίων ξεκίνησε με ένα έργο για τον σχεδιασμό του περιοδικού Mir Iskusstva το 1899. Ακολούθησε ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός άλλων περιοδικών όπως το Dog Rose (Шиповник) και οι δαπάνες του εκδοτικού οίκου της Μόσχας. Ο Μπίλιμπιν κέρδισε φήμη το 1899 όταν κυκλοφόρησαν οι εικονογραφήσεις του στα ρώσικα παραμύθια. Κατά την Ρώσικη Επανάσταση του 1905, σχεδίασε επαναστατικές γελοιογραφίες, κυρίως για το περιοδικό Župel, το οποίο απαγορεύτηκε το 1906. Θα χρησιμεύσει και ως σχεδιαστής για την παραγωγή του 1909 The Golden Cockerel του Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, εγκατέλειψε την Ρωσία. Μετά από σύντομη παραμονή στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, το 1925 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου ανέλαβε την διακόσμηση ιδιωτικών αρχοντικών και ορθόδοξων εκκλησιών. Εξακολουθούσε να φιλοξενεί σε αυτά την πατρίδα του και, μετά την διακόσμηση της Σοβιετικής Πρεσβείας το 1936, επέστρεψε στην Σοβιετική Ρωσία παραδίδοντας διαλέξεις στη Ρωσική Ακαδημία Τεχνών μέχρι το 1941. Ο Μπίλιμπιν πέθανε κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ και τάφηκε σε μαζικό τάφο.

Προσωπική ζωή 
Το 1902 ο Μπίλιμπιν παντρεύτηκε την μαθήτριά του Μαρίγια Γιακόβλεβνα Τσέμπερς (Мария Яковлевна Чемберс). Απέκτησαν δυο γιους, τον Αλέξανδρο (1903) και τον Ιβάν (1908). Το 1912 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά μια φοιτήτριά του, την Ρενέ Ρουντόλφοβνα Ο' Κόνελ (Рене Рудольфовна О'Коннель). Το 1923 παντρεύτηκε την ζωγράφο Αλεξάνδρα Βασιλίβγινα (Александра Васильевна Щекатихина-Потоцкая), με την οποία έκανε μια κοινή έκθεση στο Άμστερνταμ το 1929.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Vadeboncoeur Jr, Jim. "Ivan Bilibin" . JVJ Publishing. Retrieved 14 March 2012
 Έργα του Ivan Bilibin στο Cascadia Graphics
 Ivan Yakovlevich Bilibin στο Wayback Machine at www.scumdog.demon.co.uk
Αΐ-Τάμγκα (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Αΐ-Τάμγκα () είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ της περιφέρειας Ος στην νοτιοδυτική Κιργιζία. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Τοολός. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 2467 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Γκερέι-Σορόν (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Γκερέι-Σορόν () είναι χωριό στην Επαρχία Νοοκάτ, στην Περιφέρεια Ος της νοτιοδυτική Κιργιζία. Επίσης, αποτελεί μέρος της επικράτειας του Αγροτικού οκρούγκ Τοολός.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 2,738 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ‎
Καμίλα Λάκμπεργκ

Η Καμίλα Λάκμπεργκ είναι Σουηδή συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στη Σουηδία το 1974 και εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, την «Παγωμένη Πριγκίπισσα», το 2003. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες σε 60 χώρες. Την αποκαλούν "ροκ σταρ του σκανδιναβικού νουάρ".

Παραπομπές

Εργογραφία
Η παγωμένη πριγκίπισσα, 2003
Ο ιεροκήρυκας, 2004
Οικογενειακά μυστικά, 2005
Σε ζωντανή μετάδοση, 2006
Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου, 2006
Το παιδί από τη Γερμανία, 2007
Η γοργόνα, 2008
Ο φαροφύλακας, 2009
Άγγελος θανάτου, 2011
Ο θηριοδαμαστής, 2014
Η Μάγισσα, 2017
Το Χρυσό Κλουβί, 2019
 γυναίκες χωρίς έλεος, 2019
Ασημένια φτερά, 2020

Σουηδές συγγραφείς
Γρηγόριος Καλλιμάχης

Ο Γρηγόριος Καλλιμάχης ( ; - 1769) ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας (1761-64, 67-69) από την Οικογένεια Καλλιμάχη.

Ήταν γιος του Ιωάννη Καλλιμάχη μεγάλου δραγουμάνου στην Κωνσταντινούπολη και πρίγκιπα της Μολδαβίας. Η μητέρα του ήταν από την Οικογένεια Χρυσόσκουλου. Αδέλφια του Γρηγόριου ήταν ο Γαβριήλ, ο Αλέξανδρος, η Μαρία και η Σεβαστή.

Το 1761 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας της Μολδαβίας. Η ηγεμονία του διακόπηκε από τον Γρηγόριο Γ΄ Γκίκα (1764-67), οπότε επανήλθε στην εξουσία. Το 1769 οι Τούρκοι τον αποκεφάλισαν. Τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Μαυροκοδάτος. Ο ανιψιός του Σκαρλάτος Καλλιμάχης έγινε αργότερα πρίγκιπας της Μολδαβίας.

Οικογένεια
Από τη σύζυγό του Ελένη Μαυροκορδάτου είχε τέκνα:
 Σμαράγδα, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Χαντζερή του Κωνσταντίνου.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Γρηγόριο Στούρτζα. Ο γιος τους Ιωάννης Στούρτζας έγινε πρίγκιπας της Μολδαβίας.
 Ραλού, παντρεύτηκε τον Ματθαίο Καντακουζηνό μεγάλο βεστιάριο της Μολδαβίας, γιο του Κωνσταντίνου μεγάλου λογοθέτη.

Πηγές
Eugène Rizo-Rangabé Livre d'or de la noblesse Phanariote en Grèce, en Roumanie, en Russie et en Turquie, Athénes 1892, p. 11-12
Ghyka family website, genealogical tree 

Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Γρηγόριος
Ον Εκί-Μπελ (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Ον Εκί-Μπελ () είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιριγισίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Ζεκεντί.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 3.720 κατοίκους.

Παραπομπές

Ον Εκι-Μπελ
Ακ-Τσαμπούου (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Ακ-Τσαμπούου () είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην Περιφέρεια Ος της Κιργιζίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Τοκτομάτ Ζουλπούγιεφ.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 425 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Ιντιμάκ (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Ιντιμάκ () είναι ένα χωριό στην Επαρχία Νοοκάτ, στην Περιφέρεια Ος στην νοτιοδυτική Κιργιζία. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Ιντιμάκ.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 1,933 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Μπες-Μπουρκάν (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Μπες-Μπουρκάν () είναι χωριό στην Επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος στην νοτιοδυτική Κιργιζία. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Ιντιμάκ.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 2,146 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Χριστίνα Χβίντε

Η Χριστίνα Χβίντε ή Χριστίνα Στίγκσνταττερ (Σουηδ.: Kristina Stigsdotter, περί το 1145 - περί το 1200), βασίλισσα της Σουηδίας λόγω του γάμου της με τον Κάρολο Ζ΄ της Σουηδίας και μητέρα του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας, ήταν Δανέζα ευγενής από τον Οίκο του Χβίντε από τη Σκανία, κόρη του Στίνγκ Τόκεσεν (πέθανε το 1150) και της Μαργαρίτας της Δανίας, κόρης του Κνούτου Λαβάρντ. Παντρεύτηκε τον βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο Ζ΄ (1163 - 1164) και έμεινε γνωστή στους Σουηδούς ως βασίλισσα Χριστίνα.

Το 1163 ο Νορβηγός Γιαρλ Γκουττόρμ ταξίδευσε στη Σκανία για να τη συνοδεύσει στη Σουηδία, αλλά η γαμήλια τελετή έγινε μετά την άνοδο στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Ουψάλας του Στεφάνου (1164). Μετά την εκθρόνιση του συζύγου της, δραπέτευσε στην πατρίδα της τη Δανία με τον γιο της Σβέρκερ.

Πηγές

Åke Ohlmarks: Alla Sveriges drottningar (All the queens of Sweden) (Swedish)

Βασίλισσες της Σουηδίας
Γιολάντα του Μομφερράτου

Η (Γιολάντα) Ειρήνη του Μομφερράτου (1274 – 1317) μέλος του Οίκου των Αλεράμιτσι ήταν δεύτερη σύζυγος του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου.

Η Γιολάντα ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.. 
Το 1284 ο -χήρος από τον πρώτο γάμο του με την Άννα της Ουγγαρίας- Ανδρόνικος Β΄ νυμφεύτηκε τη Γιολάντα, που μετονομάστηκε σε Ειρήνη ως Αυτοκράτειρα. Ο Ανδρόνικος Β΄ και η μητέρα της Βεατρίκη ήταν 4α εξαδέλφια, απόγονοι και οι δύο του Ανδρόνικου Άγγελου. Η Βεατρίκη ήταν τρισεγγονή του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και έτσι η Γιολάντα ήταν 5η απόγονος του Ισαακίου Β΄ Κομνηνού.

Η Γιολάντα μετέφερε τα δικαιώματα του Μομφερράτου στο βασίλειο της Θεσσαλονίκης. Αργότερα αποδείχθηκε η Μαρκιωνία του Μομφερράτου δεν διέθετε άρρενες κληρονόμους της δυναστείας των Αλεράμιτσι και οι γιοι της Γιολάντας το κληρονόμησαν μετά τον θάνατο του αδελφού της Ιωάννη Α΄ του Μομφερράτου. 

Η Αυτοκράτειρα Ειρήνη ζούσε από το 1303 στη Θεσσαλονίκη. Στα τέλη του 1316 έφτασε στην πόλη της Δράμας, όπου υπήρχαν βασιλικά κτήματα και επαύλεις και συνήθιζε να μεταβαίνει για αναψυχή. Μετά από σύντομη ασθένεια πέθανε εκεί το έτος 1317. Ο Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Δράμας που ανάγεται στον 14ο αιώνα, εικάζεται ότι συνδέεται με τον θάνατο και την πρώτη ταφή της Ειρήνης. Μετά το θάνατό της, μια στρατιωτική αποστολή ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη για να την μεταφέρει από τη Δράμα. Ετάφη στην Κωνσταντινούπολη.

Οικογένεια

Με το γάμο της με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων  απέκτησε:
 Ιωάννης Παλαιολόγος 1286-1307, νυμφεύτηκε την κόρη του Νικηφόρου Χούμνου.
 Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος 1290-1338, μαρκήσιος του Μομφερράτου. 
 Σιμωνίς Παλαιολογίνα 1294-1340, παντρεύτηκε τον Στέφαν Ούρο Β΄ Μιλούτιν, κράλη της Σερβίας.
 Δημήτριος Παλαιολόγος 1297-1343, κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης· κόρη του ήταν η:
 Ειρήνη, παντρεύτηκε τον Ματθαίο Καντακουζηνό συναυτοκράτορα και δεσπότη του Μυστρά.
 τρία άλλα τέκνα, ο Βαρθολομαίος, η Θεοδώρα και ο Ισαάκιος απεβίωσαν νωρίς.

Πρόγονοι

Η καταγωγή της (Γιολάντας) Ειρήνης

Παραπομπές

Πηγές
 Donald M. Nicol, The Byzantine Lady: Ten Portraits, 1250-1500, (Cambridge University Press, 1994)
 Marek, Miroslav. "A pedigree of the Montferrat family". Genealogy.EU.
 Cawley, Charles, MONFERRATO SALUZZO SAVONA Yolanda died 1317.

Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Τσουτσούκ (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Τσουτσούκ () είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ, στην περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιργιζίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Τοκτομάτ Ζουλπούγιεφ.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός ανερχόταν στους 2,022 κατοίκους.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ
Γραφικά

Ο όρος γραφικά περιλαμβάνει όλη τη διαδικασία απεικόνισης μιας σειράς εντολών με εικόνες και κείμενο σε μία οθόνη. Η λέξη χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπου τα γραφικά αποδίδουν το σύνολο της εικόνας που έρχεται στο μόνιτορ του χρήστη. Τα γραφικά αποτελούνται από εικόνες και κείμενο και μπορούν να χωριστούν σε δισδιάστατα (2D) και τρισδιάστατα (3D). Τα δισδιάστατα γραφικά χρησιμοποιούνται κυρίως για την απεικόνιση των μενού λειτουργίας και του γενικού περιβάλλοντος χρήσης ενός λειτουργικού, καθώς και για την απόδοση φωτογραφιών και κειμένου. Τα δισδιάστατα γραφικά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, στα διανυσματικά (vector) και στα γραφικά ψηφίδων (bitmap). Η διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες είναι το χαρακτηριστικό της ανάλυσης. Τα διανυσματικά γραφικά αποδίδουν μια εικόνα κάνοντας χρήση της αναλυτικής γεωμετρίας με τη βοήθεια εξισώσεων. Τα γραφικά ψηφίδων λειτουργούν με τη λογική του ψηφιδωτού, κάτι που σημαίνει πως όσο μικρότερες είναι οι ψηφίδες που το αποτελούν τόσο καλύτερο είναι και το τελικό αποτέλεσμα.

Στον τομέα των γραφικών σημαντικό ρόλο παιζει και το "βάθος" των χρωμάτων, δηλαδή η λεπτομέρεια στην απόδοση καθενός στην οθόνη. Για την απόδοση κάθε χρώματος χρησιμοποιείτε ένα σύστημα δυαδίκων ψηφίων (bits) που μπορούν να περιγράψουν κάθε ψηφίδα ξεχωριστά. Οι σύγχρονες οθόνες υπολογιστών υποστηρίζουν 24 και 32 bits. Τα τρισδιάστατα γραφικά αποτελούν την προσπάθεια απεικόνισης ενός αντικειμένου σε όλες τις υπάρχουσες διαστάσεις (πλάτος, βάθος, ύψος). Η χρήση των τρισδιάστατων γραφικών γίνεται κυρίως σε βιντεοπαιχνίδια, όπου και απαιτείται η πιο ρεαλιστική απόδοση κάθε αντικειμένου ή χαρακτήρα/ήρωα.

Στον τομέα των γραφικών στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές παίζει πλέον μεγάλο ρόλο και η ανάλυση που υποστηρίζει τόσο από το κατάλληλο λογισμικό (hardware) όσο και από την οθόνη προβολής.

Παραπομπές

Γραφικά υπολογιστών
Γραφιστική
Street Fighter II: The World Warrior

Το Street Fighter II: The World Warrior (ιαπωνικά: ストリートファイターⅡ -The World Warrior-) είναι βιντεοπαιχνίδι πάλης που αρχικά κυκλοφόρησε για τα arcades το 1991. Είναι η δεύτερη προσθήκη στη σειρά Street Fighter και η arcade συνέχεια του πρώτου Street Fighter που κυκλοφόρησε το 1987. Είναι ο δέκατος τέταρτος τίτλος της Capcom που λειτουργεί με το υλικό arcade CP System. Το Street Fighter II βελτιώνει πολλές έννοιες που εισήχθηκαν στο πρώτο παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ειδικών κινήσεων (special moves) βάσει εντολών και μίας ρύθμισης παραμέτρων έξι κουμπιών, ενώ παράλληλα προσφέρει στους παίκτες μια πληθώρα διαθέσιμων χαρακτήρων, ο καθένας με το δικό του μοναδικό στυλ μάχης, ενώ συστήνει ένα σύστημα συνδυασμών (combos) και ανταγωνιστική multiplayer μάχη ανάμεσα σε δύο παίκτες.

Βιντεοπαιχνίδια του 1991
Βιντεοπαιχνίδια του 1992
Βιντεοπαιχνίδια του 1993
Βιντεοπαιχνίδια Amiga
Arcade παιχνίδια
Βιντεοπαιχνίδια Atari ST
Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64
Βιντεοπαιχνίδια DOS
Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy
Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Κίνα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ινδία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Τζαμάικα
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Μεξικό
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ
Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σοβιετική Ένωση
Μπες-Ορούκ (Επαρχία Μόσκβα)

Το Μπες-Ορούκ () είναι χωριό στην Επαρχία Μόσκβα, στην Περιφέρεια Τσούι στην βόρεια Κιργιζία. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Αλεξαντρόβκα.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 1,144 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Μόσκβα
Ερκέ-Κάσκα (Επαρχία Αραβάν)

Το Ερκέ-Κάσκα () είναι χωριό στην Επαρχία Αραβάν, στην περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιργιζίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Γιουσούποφ.

Πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 221 άτομα.

Παραπομπές 

Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Αραβάν
Το μαύρο τριαντάφυλλο (ταινία)

Το μαύρο τριαντάφυλλο ("The black rose") είναι ταινία της 20th Century Fox 1950, η  οποία σχεδιάστηκε εν μέρει για να είναι η συνέχεια από  προηγούμενη ταινία με τίτλο Ο πρίγκιπας των αλεπούδων  1949, γυρισμένη με τους  ίδιους πρωταγωνιστές, Τάιρον Πάουερ και ο Όρσον Γουέλς και σε σκηνοθεσία Ενρίκου Κινγκ, και είναι ελεύθερη απόδοση του βιβλίου του Σάμουελ Σελαμπάργκερ.

Υπόθεση 
Η υπόθεση, τοποθετείται  στην Αγγλία του Δεκάτου τρίτου αιώνα
αφηγείται την ιστορία ενός ευγενή Σάξονα, του Βολταίρου του Γκέρνυ, ο οποίος, αφού προσπάθησε να  καθοδηγήσει μια εξέγερση ενάντια στους Νορμανδούς κατακτητές της πατρίδας του, αναγκάστηκε να φύγει, αναζητώντας την τύχη του στην Άπω
Ανατολή, παρέα με τον φίλο και σύντροφο του  στις περιπέτειες Τριστάνο.

Κατά την διάρκεια του οδοιπορικού τους οι δύο τους γνωρίζονται με τον Μπαγιάν, μεγαλομανή άρχοντα και γνώστη  του πολέμου της Ανατολής, και ο Γουόλτερ ερωτεύεται την κόρη του δεσπότη αυτού, την όμορφη Μαρία  (χαρακτήρα που εμπνέει τον τίτλο της ταινίας). Αναγκασμένοι να φύγουν, οι δύο τους φτάνουν στην Κίνα , όπου λαμβάνουν ένα τέτοιο καλωσόρισμα που δεν έιναι  σε θέση να εγκαταλείψουν τους οικοδεσπότες τους.

Στο μεταξύ, ο Γουόλτερ θα εξοικειωθεί με πολλές από τις τεχνικές και τις  επιστημονικές καινοτομίες του κινεζικού πολιτισμού, από τον οποίο θα θησαυρίσει. Με το που καταφέρνουν να ξεφύγουν από τους οικοδεσπότες  τους, οι δύο φίλοι θα  επιστρέφουν στην πατρίδα, όπου αρχικά θα κατηγορηθούν  από τον Εδουάρδο Ι, λόγω της συμμετοχής τους στην αντι-νορμανδική επανάσταση. Ωστόσο, στη συνέχεια, χάρη και στις πολλές ανακαλύψεις τις οποίες έφερε ο Βολταίρος (ανάμεσα στις οποίες και το μπαρούτι), αυτοί θα γίνουν  και πάλι ευπρόσδεκτοι με ανοιχτές αγκάλες.

Ταινίες του 1950
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες

Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Αμερικανικές ιστορικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε καναδικά μυθιστορήματα
Μάφιν

Το μάφιν είναι ένα ατομικού μεγέθους ψημένο ψωμάκι γρήγορης εκτέλεσης.

Τα μάφιν στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι παρόμοια με τα καπ κέικ σε μέγεθος και στη μέθοδο παρασκευής. Η κύρια διαφορά είναι ότι τα καπ κέικ τείνουν να είναι γλυκά επιδόρπια σαν κέικ με γλάσο ζάχαρης. Τα μάφιν μπορούν να γίνουν είτε αλμυρά (αλεύρι βρώμης, τυρί) είτε γλυκά (βατόμουρο, σοκολάτα ή μπανάνα). Συνήθως τρώγονται για πρωινό μαζί με τον καφέ. Φρεσκοψημένα μάφιν πωλούνται στα αρτοποιεία, στα ζαχαροπλαστεία και σε επιλεγμένες καφετέρειες. 

Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο
Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου

Η Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου (Λουξεμβουργιανά: Alexandra vu Lëtzebuerg, 16 Φεβρουαρίου 1991 -) είναι το τέταρτο παιδί και η μοναδική κόρη του Μέγα Δούκα Ερρίκου του Λουξεμβούργου.

Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1991 στο Μαιευτήριο Μεγάλη Δούκισσα Καρλότα του Λουξεμβούργου. Είναι η μοναδική κόρη του Μέγα Δούκα Ερρίκου και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Τερέζας του Λουξεμβούργου. Έχει τρία μεγαλύτερα αδέλφια, τον Γουλιέλμο, Διάδοχο Πρίγκιπα του Λουξεμβούργου, τον Πρίγκιπα Φήλιξ και τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο, και ένα μικρότερο Πρίγκιπα Σεβαστιανό.

Στις 23 Μαρτίου 1991 έγινε η βάφτιση της, στο παρεκκλήσι του παλατιού στο Φίσχμπαχ. Ονομάσθηκε Αλεξάνδρα γιατί άρεσε στους γονείς της, Ιωσηφίνα από την γιαγιά της, Πριγκίπισσα Ιωσηφίνα-Καρλότα του Βελγίου (η μητέρα του πατέρα της), Τερέζα από την γιαγιά της, Μαρία Τερέζα Μπατίστα ι Φαγιά (η μητέρα της μητέρα της), Καρλότα από την προγιαγιά της Καρλότα  του Λουξεμβούργου, Μαρία από την Παρθένο Μαρία και Βιλελμίνη καθώς είναι παράδοση μεταξύ των μελών της οικογένειας του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Νονοί της ήταν ο Μισέλ, 14ος Πρίγκιπας του Λίγνε και η Αρχιδούκισσα Μαρία-Άννα της Αυστρίας. 

Η Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα μιλάει Λουξεμβουργιανά, Γερμανικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Ισπανικά και Ιταλικά, έχει επίσης ως χόμπι την ρυθμική γυμναστική, το χορό, το τένις, το σκι, το θαλάσσιο σκι και τον αθλητισμό.

Έχει συμμετέχει σε πολλές εκδηλώσεις που αφορούν την οικογένειά της, ενώ το 2013 ήταν παράνυμφος στο γάμο του αδελφού της, Πρίγκιπα Φήλιξ με την Κλαίρη Λαντεμάχερ.

Η Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα είναι νονά των ανιψιών της, του Πρίγκιπα Γαβριήλ και της Πριγκίπισσα Αμαλίας του Νασσάου.

Τίτλοι
16 Φεβρουαρίου 1991 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου, Πριγκίπισσα του Νασσάου, Πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας

Τιμητικές διακρίσεις
Λουξεμβουργιανές
 : Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Χρυσού Λιονταριού του Οίκου του Νασσάου
 : Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αδόλφου του Νασσάου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website at Grand-Ducal House of Luxembourg
 Luxembourg Royalty Family Tree

|-

Λουξεμβούργιοι ευγενείς
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Κάρα-Κόκτου (Επαρχία Νοοκάτ)

Το Κάρα-Κόκτου () είναι χωριό στην Επαρχία Νοοκάτ, στην Περιφέρεια Ος της νοτιοδυτικής Κιργιζίας. Αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οκρούγκ Μιρμαχμούτνοφ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1090 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παραπομπές 
 “Кыргызстан”. Улуттук энциклопедия:4 -том. Башкы ред. Асанов Ү. А., Б.: Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2012. ISBN 978-9967-14-104-9

Γεωγραφία της Κιργιζίας
Μάιλς Τέλερ

Ο Μάιλς Αλεξάντερ Τέλερ (αγγλικά: Miles Alexander Teller, 20 Φεβρουαρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Γεννημένος στο Ντάουνιγκτάουν της Πενσυλβάνια, φοίτησε στο Tisch School of Arts του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης. Αργότερα, συμμετείχε σε διάφορες ταινίες μικρού μήκους και τηλεοπτικές ταινίες, προτού κάνει το μεγάλο ντεμπούτο του στην ταινία Απώλεια (αγγλικά: Rabbit Hole, 2010). Είχε υποστηρικτικούς ρόλους στις ταινίες Footloose (2011) και Project X (2012), προτού συλλέξει πληθώρα θετικών σχολίων από κριτικούς για τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους στις ταινίες The Spectacular Now (2013), χάρη στην οποία κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού σε δράμα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς, και Χωρίς Μέτρο (2014)(αγγλικά: Whiplash), για την οποία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων και για BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού.

Παιδικά και εφηβικά χρόνια 
Ο Τέλλερ γεννήθηκε στο Ντάουνιγκταουν της Πενσυλβάνια με γονείς τη Merry, μεσίτριας, και του Michael, μηχανικού πυρηνικής ενέργειας. Έχει δύο μεγαλύτερα αδέρφια, την Έριν και τη Ντάνα.Ο ένας παππούς του έχει ρωσική εβραϊκή καταγωγή, ενώ ο άλλος Αγγλική, Ιρλανδική, Πολωνική και Γαλλική. Στην παιδική του ηλικία έμεινε σε πολλά μέρη, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του. Μεταξύ αυτών ήταν η Πολιτεία της Φλόριντα, της Πενσυλβάνιας και του Ντέλαγουερ. Στο γυμνάσιο έπαιζε σαξόφωνο, ήταν ντράμερ της εκκλησιαστικής μαθητικής χορωδίας και πρόεδρος της υποκριτικής λέσχης. Μπορεί, επίσης, να παίξει πιάνο και κιθάρα, ενώ ήταν μέλος και της ομάδας μπέιζμπολ του σχολείου του, με την ελπίδα να γίνει επαγγελματίας. Αποφοίτησε από το Tisch School of Arts του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης με Μπάτσελορ στις Καλές Τέχνες.

Το 2007 ενεπλάκη σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, καθώς επενέβαινε σε όχημα το οποίο έχασε τον έλεγχο στα 80 μίλια την ώρα και αναποδογύρισε 8 φορές, με αποτέλεσμα ο ίδιος να εκσφενδονιστεί από το παράθυρο. Εξαιτίας του ατυχήματος έχει πολλές διακριτές ουλές στο πρόσωπό του.

Καριέρα 
Προτού κάνει το επαγγελματικό ντεμπούτο του ο Τέλλερ συμμετείχε σε πολλές ταινίες μικρού μήκους, ενώ μετά την αποφοίτησή του πήρε μέρος σε ταινίες όπως Απώλεια (αγγλικά: Rabbit Hole, 2010) και Footloose (2011). 

Το 2013, πρωταγωνίστησε στην ταινία 21 & Over, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τ. Λούκας και Σ. Μουρ, όπως επίσης και στην ταινία The Spectacular Now, χάρη στην οποία κέρδισε το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού σε δράμα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς.

Το 2014, πρωταγωνίστησε στην ταινία That Awkward Moment, μαζί με τον Ζακ Έφρον και τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, όπως επίσης και στην ταινία Χωρίς Μέτρο (2014)(αγγλικά: Whiplash), για την ερμηνεία του στην οποία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, μεταξύ των οποίων και για BAFTA Ανερχόμενου Αστεριού.

Ο Τέλλερ έγινε ακόμα πιο γνωστός μέσω της συμμετοχής του στην τριλογία ταινιών The Divergent και στην ταινία Fantastic Four. To 2016, πρωταγωνίστησε, δίπλα στον Τζόνα Χιλ στην επιτυχημένη περιπέτεια War Dogs, καθώς επίσης και στη βιογραφία του μποξέρ Β. Παζ με τίτλο Bleed For This.

Παραπομπές 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κτήριο Φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Το Κτήριο Φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Βοσνιακά, Κροατικά: Zgrada prijateljstva između Grčke i Bosne i Hercegovine, Κυριλλικά σερβικά: Зграда пријатељства између Грчке и Босне и Херцеговине) είναι ένα κτίριο γραφείων που βρίσκεται στο Σεράγεβο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το κτίριο στεγάζει το Συμβούλιο των Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως το κτίριο του Κοινοβουλίου, το οποίο βρίσκεται κοντά στο κτήριο φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Ιστορία

Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1974 και καταλήφθηκε από την κυβέρνηση της πρώην Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αρχικά ονομάστηκε Κτίριο του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Zgrada Izvršnog Vijeća). Χρησίμευσε ως το κυριότερο κυβερνητικό κτίριο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έως ότου υπέστη σοβαρές ζημιές από το Σερβικό βομβαρδισμό το Μάιο του 1992 στις πρώτες εβδομάδες της πολιορκίας του Σεράγεβο, μέρος του πολέμου στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μετά το τέλος του πολέμου, το κτίριο εκκενώθηκε και παρέμεινε κενό μέχρι να ανακατασκευαστεί το 2006.

Ανακατασκευή
Το 2006, η κυβέρνηση της Ελλάδας παρείχε το 80,4% της χρηματοδότησης για την ανακατασκευή του κτιρίου. Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στα 17.057.316 ευρώ. Η ανασυγκρότηση ολοκληρώθηκε από την ελληνική εταιρεία ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ μέσα σε λίγο χρόνο και το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουλίου 2007 από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τον Πρόεδρο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Reconstruction and rehabilitation of the building of Friendship between Greece and Bosnia and Herzegovina THE COUNCIL OF MINISTERS OF BOSNIA AND HERZEGOVINA-DOMOTECHNIKI SA
Building of Friendship between Greece & Bosnia and Herzegovina

Αρχιτεκτονική στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη