joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ευθάριχος

Ο Ευθάρχιος, γερμ. Eutharic, λατιν. Flavius Eutharicus Cillica (απεβ. 522) ήταν (μάλλον πρίγκιπας των Οστρογότθων) από την Ιβηρική, όπου κατά τον 6ο αι. υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος (consul) και filius per arma (γιος για το όπλα) μαζί με τον Ιουστίνο Α΄ μετέπειτα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε γαμπρός -και έτσι πιθανός διάδοχος- του Θεοδώριχου βασιλιά των Οστρογότθων, αλλά απεβίωσε το 522 σε ηλικία 42 ετών, πριν μπορέσει τον διαδεχθεί. Ο Θεοδώριχος ισχυριζόταν ότι ο Ευθάριχος ήταν απόγονος του Γοτθικού Οίκου των Αμάλ, βασιλικής οικογένειας των Οστρογότθων. Ο Θεοδώριχος ήθελε με τον γάμο αυτόν της κόρης του Αμαλασούνθας να ενώσει τα Γοτθικά βασίλεια, ιδρύοντας δυναστεία και να ενδυναμώσει τη Γοτθική κατοχή επί της Ιταλίας. 

Κατά το έτος 519 της υπατείας του, έληξε το 2ο από τα Ακακιανά σχίσματα και άκμασαν οι σχέσεις με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αν και ο Ευθάριχος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν Αρειανιστής και οι απόψεις του συγκρούστηκαν με την Ορθόδοξη πλειοψηφία. Ως ύπατος ενίσχυσε την πολιτική ανοχής προς τους Εβραίους, έτσι εισέπραξε τη δυσαρέσκεια από τους Ορθοδόξους του τόπου, που οι παραδόσεις τους ήταν λιγότερο ανεκτικές. Έπειτα από τις αναταραχές στη Ραβέννα, όταν οι Ορθόδοξοι έκαψαν τελείως έναν αριθμό συναγωγών, πήρε το μέρος των Εβραίων, πράγμα που αναφέρει με δυσαρέσκεια ένα χρονικό της εποχής του, που σώθηκε αποσπασματικά.

Λίγο καιρό μετά το τέλος του Ευθάριχου, ο γιος του Αθαλάριχος έγινε βασιλιάς των Οστρογότθων σε ηλικία 18 ετών, για οκτώ έτη. Έπειτα από το τέλος και του Αθαλάριχου, η Αμαλασούνθα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου περαιτέρω προσπάθειες εγκαθίδρυσης της δυναστείας της απέτυχαν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Αμαλασούνθα, κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και είχε τέκνα:
 Αθαλάριχος 516-534, βασιλιάς των Οστρογότθων (βασ. 526-534).
 Ματασούνθα άκμασε 550, παντρεύτηκε πρώτα τον Ουίτιγι βασιλιά των Οστρογότθων (βασ. 536-540) και μετά τον στρατηγό Γερμανό, εξάδελφο του Ιουστινιανου Α΄.

Πηγές
 Burns, A History of the Ostrogoths, p. 92
 Bury, History of the Later Roman Empire, p. 151.
 Amory, People and Identity in Ostrogothic Italy, 489–554, p. 58 & p. 451
 Bradley, The Goths from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion in Spain, p. 176

Βησιγότθοι
Μελίνα Σπετσιέρη

Η Μελίνα Σπετσιέρη (4 Μαΐου 1994) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, κατάγεται από το Αργοστόλι Κεφαλλονιάς με συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές μεγάλων καναλιών.

Βιογραφία
Η Μελίνα Σπετσιέρη κατάγεται από το Αργοστόλι Κεφαλλονιάς.
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός σε ηλικία 14 ετών, όταν έπαιξε ως Δανάη, την κόρη της Χριστίνας Λουκάκου  (Μυρτώ Αλικάκη), στην κωμική σειρά του Alpha Ο Άγγελος Μου ο Διάβολος Μου  (2008). Δύο χρόνια αργότερα, υποδύεται την κόρη του πρώην σύντρόφου της Δήμητρας Ματσούκας στην κοινωνική σείρα του   Mega Κούκλες. Μαθήτρια ακόμα της τρίτης λυκείου, υποδύεται την Στέλλα Βασιλιά, τη δεύτερη κόρη του Μάρκου (Κώστας Κόκλας), στη δημοφιλή σειρά του  Mega Οι Βασιλιάδες (2012-2013). 
Αργότερα συμμετάσχει στην σειρά του Ant1 Αν Ήμουν Πλούσιος όπου υποδύεται την Ξένια κόρη της Μονικας (Μπέσυ Μάλφα). 
Το 2020 κάνει ένα guest στην σειρά του Ant1 Ήλιος στον ρόλο της Μάρθας.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Videoclips 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καλλιστώ (ναρκοθηρευτικό)

Το «Καλλιστώ» ήταν ναρκοθηρευτικό πλοίο και αποτελούσε το ένα από τα 12 Ναρκοθηρευτικά τύπου «Χαντ» τα οποία κατασκευάστηκαν από τα ναυπηγεία της VOSPER THORNYCROFT στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Ήραν κατασκευάσμενo από πλαστικό ενισχυμένο με υαλονήματα για την ελαχιστοποίηση του μαγνητικού ίχνους και διέθετε υψηλή αντοχή. Το «Καλλιστώ» κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού το 1986 και έφερε το όνομα «HMS BERKELEY» (Μ – 40). Στις 6 Φεβρουαρίου 2001 πωλήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό εν όρμω στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Στις 28 Φεβρουαρίου 2001 ανέλαβε την διοίκηση του πλοίου ο Πλωτάρχης (ΠΝ) Ραϋμούνδος Σαλβέτας και μετονομάστηκε σε Ναρκοθηρευτικό «Καλλιστώ» (Μ – 63). Στις 27 Οκτωβρίου 2020 καταστράφηκε ανεπανόρθωτα μετά από σύγκρουση στον Σαρωνικό.

Ιστορικό
Ήταν το δωδέκατο από τα 13 πλοία της κατηγορίας «Χαντ» και κατασκευάστηκε από τα ναυπηγεία Vosper Thorneycroft στο Γούλστον του Σαουθάμπτον. Η καθέλκυση του έγινε στις 3 Δεκεμβρίου 1986 από την κυρία Τζέρκεν, την σύζυγος του Αντιναυάρχου Σερ Ρόμπερτ Τζέρκεν, πρώην αξιωματικού του Πλύμουθ.

Το ναρκοθηρευτικό «Μπέρκλεϋ» τέθηκε σε υπηρεσία στις 14 Ιανουαρίου 1988 και μετά από δοκιμές στη θάλασσα, ανατέθηκε στην 1η Μοίρα Ναρκαλιείας με έδρα το Ρόσαϊθ της Σκωτίας. [1] Συμμετείχε σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών στον Περσικό Κόλπο μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου και αργότερα είχε καθήκοντα προστασίας της αλιείας στην θάλασσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Πωλήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 2001 και μετονομάστηκε σε «Καλλιστώ».

Μετά την παραλαβή το «Καλλιστώ» παρέμεινε στον ναύσταθμο του Πόρτσμουθ μέχρι τις 30 Μαρτίου 2001 οπότε και απέπλευσε και κινήθηκε προς τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Από τις 11 Απριλίου 2001 μέχρι το τέλος του υπάγονταν στη Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ).

Καταστροφή
Στις 07:30 το πρωί της 27ης Οκτωβρίου 2020 το ναρκοθηρευτικό «Καλλιστώ», ενώ αποπειράθηκε να διασχίσει το σύστημα διαχωρισμού θαλάσσιας κυκλοφορίας (Traffic Seperation Scheme) του Σαρωνικού συγκρούστηκε με το διερχόμενο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (container) «MAERSK LAUNCESTON» και σημαίας Πορτογαλίας. Κατά την πρόσκρουση των δυο πλοίων το πρυμναίο τμήμα του «Καλλιστώ» καταστράφηκε τελείως χωρίς δυνατότητα επισκευής. Δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες παρά μόνο σημειώθηκε ελαφρύς τραυματισμός δύο μελών του πληρώματος, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών.

Παραπομπές 

Πολεμικά πλοία
Ελληνικά Ναρκοθηρευτικά
Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα
Ιωάννης Γ΄ της Γκαέτα

Ο Ιωάννης ήταν βυζαντινός πρόξενος, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο  984 - 1008, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Μαρίνου Β΄ που τον είχε ορίσει συνκυβερνήτη το 979, το ίδιο έκανε και ο Ιωάννης που διόρισε συνκυβερνήτη τον γιο και διάδοχο του Ιωάννη Δ΄ το 991. Παρόλο που το δουκάτο είχε χωριστεί σε κομητείες που κυβερνούσαν οι αδελφοί του είχε την ανώτερη εξουσία σε αυτό, το 999 δήλωσε υποταγή στον Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συμμετείχε στις εκστρατείες του.

Με την σύζυγο του, Αιμιλία είχαν τρία παιδιά :
 Ιωάννης Δ΄, δούκας της Γκαέτας
 Λέων Α΄, δούκας της Γκαέτας
 Μαρίνος

Παραπομπές 

Δούκες της Γκαέτα
Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Οίκος Γκαετάνι
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Μάρκος (γιος του Βασιλίσκου)

Ο Φλάβιος Μάρκος, λατιν. Flavius Marcus Augustus (απεβ. 476/477) ήταν Αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Βασιλίσκου, στρατηγού που σφετερίστηκε τον θρόνο της Κωνσταντινούπολης (475-476) εκτοπίζοντας τον Ζήνωνα. Μητέρα του Φλ. Μάρκου ήταν η Ζηνωνίς. 

Ο Βασιλίσκος ήταν αδελφός της Βηρίνας, συζύγου του Λέοντα Α΄ και μητέρα ης Αριάδνης συζύγου του Ζήνωνα και της Λεοντίας συζύγου του Μαρκιανού. 

Το 475 ο πατέρας του τον ανακήρυξε Καίσαρα και μετά Αύγουστο, έτσι κυβερνούσε με τον πατέρα του ως νεαρός συναυτοκράτορας. Όμως στα τέλη Αυγούστου του 476 ο Ζήνωνας ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη και ο Μάρκος μα τους γονείς του κατέφυγε σε μία εκκλησία. Ο Ζήνωνας υποσχέθηκε "να μην χύσει το αίμα τους" και τους εξόρισε στην πόλη Λίμναι (Gölçük) της Καππαδοκίας. Εκεί τους άφησε να λιμοκτονήσουν.

Πηγές
 Elton, Hugh (1998), "Marcus Caesar (AD 475-476)", De Imperatoribus Romanis, retrieved 23 March 2012
 Martindale, John R.; Morris, John (1980), "Marcus 4", The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume II, AD 395–527, Cambridge University Press, p. 720, ISBN 978-0521201599

Βυζαντινοί Αυτοκράτορες
Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Βυζαντινοί καίσαρες
Νικόλαος Ντούβας

Ο στρατηγός Νικόλαος Ντούβας (γεν. το 1947) υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ο Ντούβας αποστρατεύτηκε τιμητικά από τον Ελληνικό Στρατό την 1η Μαρτίου 2006. Μετά την απόλυση του από το στρατό έχει διοριστεί ως πρόεδρος της ΕΚΟ (της μεγαλύτερης ελληνικής κρατικής εταιρείας πετρελαίου).

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση 
Ο Ντούβας μεγάλωσε στη Λάρισα. Στη συνέχεια, παρακολούθησαν την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1970 με τον βαθμό του δεύτερου ανθυπολοχαγού του πεζικού. Ο Ντούβας ενίσχυσε την στρατιωτική του εκπαίδευση σπουδάζοντας σε στρατιωτικές και μη στρατιωτικές σχολές και κέντρα εκπαίδευσης στην Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής Προχωρημένης Σχολής Πολέμου, της Σχολής Εθνικής Άμυνας, και το Κέντρο για τη Δημόσια Νομική και Πολιτική Επιστήμη στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Άρθρο για τον διορισμό του Ντούβα ως διευθύνων σύμβουλο της ΕΚΟ (ελληνικά)

Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Ιωάννης Ε΄ της Γκαέτα

Ο Ιωάννης ήταν βυζαντινός πρόξενος και Κυβερνήτης της Γκαέτα την περίοδο  1012-1032, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Ιωάννη Γ΄ και της Σιλκεγκάιτα  κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Νάπολης, διαδέχτηκε τον πατέρα του το 1012, ήταν ακόμα βρέφος ή γεννήθηκε μετά τον θάνατο του, και συγκυβέρνησε μαζί με την γιαγιά του Αιμιλία και τον θείο του Λέων Α΄ ο οποίος αμφισβητούσε την αντιβασιλεία της Αιμιλίας την έδιωξε κι ανέλαβε μόνος του αντιβασιλέας. 

Το 1032 εισέβαλε στο δουκάτο ο Πανδόλφος Δ΄ της Κάπουα, κατέλαβε τη Γκαέτα κι έδιωξε τον Ιωάννη ο οποίος συνέχισε να προσπαθεί να ανακαταλάβει το δουκάτο έως τον θάνατο του το 1040.

Παραπομπές

Πηγές
Chalandon, Ferdinand, Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie, Paris, 1907.
John Julius Norwich|Norwich, John Julius, The Normans in the South 1016-1130, Longmans: London, 1967.

Δούκες της Γκαέτα
Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Οίκος Γκαετάνι
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Μοναστήρι του Σουρπ Μαγκάρ (Κύπρος)

Το Μοναστήρι του Σουρπ Μαγκάρ (Αγίου Μακαρίου) (αρμενικά: Սուրբ Մակար) ή Αρμενομονάστηρο ή Μαγκαραβάνκ (αρμενικά: Մակարավանք) είναι αρμενικό μοναστήρι, που βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Πρόκειται για το σημαντικότερο αρμενικό εκκλησιαστικό κτίριο και το μοναδικό αρμενικό μοναστήρι στη Κύπρο. Γιορτάζει την πρώτη Κυριακή του Μαΐου. Σήμερα είναι σε ερειπωμένη κατάσταση.

Το μοναστήρι βρίσκεται στο Πενταδάκτυλο, σε υψόμετρο περίπου 520 μ., 11 χλμ. βόρεια της Κυθρέας, στην περιοχή Χαλεύκας. Στην ίδια περιοχή πιθανολογείται ότι παλιότερα υπήρχε βυζαντινό μοναστήρι, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. 

Το Μοναστήρι του Σουρπ Μαγκάρ είχε ιδρυθεί από Κόπτες Αιγύπτιους και ήταν αφιερωμένο στον άγιο της κοπτικής Εκκλησίας, Μακάριο τον Ερημίτη ή Νεότερο ενώ γιόρταζε και τη μνήμη του επίσης Αιγυπτίου αγίου Μακαρίου του Πρεσβυτέρου. Πότε ακριβώς ιδρύθηκε το μοναστήρι δεν είναι γνωστό υπήρχε πάντως κατά το Μεσαίωνα. Επίσης δεν είναι γνωστό πότε πέρασε στους Αρμένιους αλλά υπάρχουν αναφορές ότι ήταν αρμενικό ήδη το 15ο αιώνα. Ο σημερινός ναός του μοναστηριού χτίστηκε το 1811.

Η μονή ενίσχυε οικονομικά το αρμενικό ορφανοτροφείο της Λευκωσίας, το οποίο ιδρύθηκε μετά τις σφαγές των Αρμενίων από τους Τούρκους, το 1895 -1896, και φιλοξενούσε παιδιά του ιδρύματος τα καλοκαίρια.

Τα κτίσματα του μοναστηριού υπέστησαν μεγάλες καταστροφές κατά τη τουρκική εισβολή, το 1974. Επίσης χάθηκαν τόμοι χειρογράφων μεγάλης ιστορικής θρησκευτικής και εθνικής αξίας ενώ σώθηκαν μόνο 56 χειρόγραφα, που βρίσκονταν για φύλαξη στο Πατριαρχείο του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, στο Λίβανο.Την 1η Ιουνίου 1996 τα περισσότερα κτίσματα της μονής καταστράφηκαν ολοσχερώς από πυρκαγιά, που ξέσπασε στη περιοχή. Υπήρξαν σχέδια για τη μετατροπή της σε ξενοδοχείο, που τελικά αποτράπηκαν, το 1999 και το 2005. Το 2016 κηρύχτηκε αρχαίο μνημείο β’ πίνακα και  το 2020 ξεκίνησαν από τη δικοινοτική Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά εργασίες συντήρησης της μονής.
 
Τη περιουσία του μοναστηριού διαχειριζόταν μέχρι το 1974 η Αρμενική Εκκλησία της Κύπρου, που υπάγεται στον Μεγάλο Οίκο της Κιλικίας, που έχει έδρα το Λίβανο ενώ είχε και στενές επαφές με το αρμενικό πατριαρχείο της Κιλικίας. Η κτηματική περιουσία του μοναστηριού υπολογίζεται σε περίπου 10.000 στρέμματα.

Αρμενικές εκκλησίες
Μοναστήρια στην Κύπρο
Τελική πρόταση

Στα νέα ελληνικά, τελική ονομάζεται μια πρόταση που δηλώνει τον σκοπό ο οποίος οδηγεί σε μια ενέργεια, δηλαδή τον σκοπό για τον οποίο γίνεται μια πράξη που αναφέρει το ρήμα της πρότασης από την οποία εξαρτάται. Στα νέα ελληνικά, εισάγεται με τους συνδέσμους για να και να. Είναι είδος δευτερεύουσας επιρρηματικής πρότασης.

Στα αρχαία ελληνικά εισάγεται με τους συνδέσμους ἴνα, ὄπως και ὡς, αποτελώντας δευτερεύουσα πρόταση.

Δείτε επίσης 

 Δευτερεύουσα πρόταση

Παραπομπές 

Συντακτικό
Καλό Χωριό Πεδιάδας Ηρακλείου

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Καλό Χωριό (αποσαφήνιση)

Το Καλό Χωριό είναι οικισμός της Κοινότητος Λευκοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρα στο κέντρο του νομού, σε απόσταση 5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αρκαλοχώρι, 14 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τον Ευαγγελισμό (έδρα δήμου) και 37 χλμ. ΝΔ. από το Ηράκλειο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να πρ

οσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου.  Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Λευκοχώρι, την Άνω Πουλιά, Κάτω Πουλιά και την Χονδρού αποτελούν την τοπική κοινότητα Λευκοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 32 κατοίκους.

Παραπομπές 

Καλο Χωριο
Γιάννης Φιλίππου

Ο Γιάννης Φιλίππου είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Απριλίου του 1985 και κατάγεται από τα Καλύβια Θορικού Αττικής. Φοίτησε στις Δραματικές Σχολές: «Αθηνών» - Γ.Θεοδοσιάδη και «Θεμέλιο» - Ν.Βασταρδή, από όπου και αποφοίτησε το 2007. Έκτοτε εργάζεται αδιάλειπτα στο θέατρο και την τηλεόραση. Παράλληλα εργάζεται ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού σε σχολεία και θεατρικά εργαστήρια. Είναι μόνιμος συνεργάτης του Κέντρου Γνωσιακού Συμπεριφορικού Δράματος της Δρ. Χάρις Καρνέζη.

Καριέρα 
Έχει συνεργαστεί με θιάσους, ομάδες και πολιτιστικούς φορείς όπως: Εθνικό Θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης, Μαγικές Σβούρες, θίασος '81, Splish-Splash (ειδίκευση στο βωβό - σωματικό θέατρο), θέατρο Περίακτοι κ.ά.

Έχει δουλέψει με σκηνοθέτες όπως: Θωμάς Μοσχόπουλος, Βασίλης Νικολαΐδης, Ν.Νικολάου, Κ.Νικολαΐδη, Δημήτρης Αδάμης, Πάνος Κοκκινόπουλος, Μανούσος Μανουσάκης, Σπύρος Ρασιδάκης κ.ά.                                                                     

Θέατρο

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Optima bank

Η Optima bank, είναι ελληνική εμπορική τράπεζα προσφέροντας προϊόντα λιανικής τραπεζικής σε φυσικά και νομικά πρόσωπα.

Τα κεντρικά γραφεία της Optima bank βρίσκονται στο Μαρούσι (Αιγιαλείας 32 και Παραδείσου). Ανήκει στον όμιλο Βαρδινογιάννη.

Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2000 ως Ελληνική Εμπορική Τράπεζα. Στις 31 Ιουλίου 2019 εξαγοράζεται από την  Ireon Investments Ltd, θυγατρική του Ομίλου Motor Oil. Μέχρι τότε, λειτουργούσε κυρίως ως  χρηματιστηριακή εταιρεία. Στις 2 Οκτωβρίου, μετονομάζεται σε Optima Bank και στις 24 του μηνός ανοίγει το πρώτο κατάστημα. Στις 12 Νοεμβρίου του επομένου έτους, η τράπεζα εξαγόρασε το 94,5% της Optima asset management ΑΕΔΑΚ από την Ireon Investments. Τον Ιανουάριο του 2021, προχώρησε σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 80 εκατομμυριών ευρώ.

Παραπομπές 

Ελληνικά εμπορικά σήματα
Τράπεζες της Ελλάδας
Συναγωγή Καχάλ Σαλόμ

Η Συναγωγή Καχάλ Σαλόμ (Εβραϊκά: בlic הכנסת קהל קדוש שלום) είναι μια Σεφαραδική συναγωγή στη La Juderia, στην εβραϊκή συνοικία της πόλης της Ρόδου στη Ρόδο. Είναι η παλαιότερη συναγωγή που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα .

Ιστορία 
Η Εβραϊκή παρουσία στη Ρόδο μετράει περίπου 2.300 χρόνια. Κατά καιρούς, οι Εβραίοι διώκονταν από τους Ρωμαίους, τους Ιππότες, και άλλους κατακτητές του νησιού. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, οι Εβραίοι της Ρόδου ευημέρησαν, και πολλοί εξόριστοι Σεφαραδίτες εγκαταστάθηκαν εκεί, ιδιαίτερα στην πόλη της Ρόδου, όπου έχτισαν πολλές συναγωγές (υπήρχαν έξι, συμπεριλαμβανομένου της Καχάλ Σαλόμ). Η συναγωγή αυτή κατασκευάστηκε το 1577 (5338 στο εβραϊκό ημερολόγιο) και έκτοτε χρησιμοποιείται. Η συναγωγή και οι πιστοί της ευημέρησαν υπό την οθωμανική κυριαρχία στον εικοστό αιώνα. Ωστόσο, το Βασίλειο της Ιταλίας ανέλαβε τα νησιά των Δωδεκανήσων το 1912 και μεγάλος αριθμός Εβραίων της Ρόδου είχε αρχίσει να μεταναστεύει κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, καθώς ένιωθαν να απειλούνται από το φασιστικό ιταλικό καθεστώς. Όταν η ιταλική φασιστική κυβέρνηση κατέρρευσε , το νησί τέθηκε υπό άμεσο γερμανικό έλεγχο το 1943 και περισσότεροι από 1.550 από τους 1.700 Εβραίους του νησιού στάλθηκαν και θανατώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης .Η Συναγωγή Καχάλ Σαλόμ ήταν η μόνη από τις τέσσερις συναγωγές στη Λα Τζουδέρια (η εβραϊκή συνοικία της πόλης της Ρόδου )εκείνη τη στιγμή που διασώθηκε από  βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα, η συναγωγή  χρησιμοποιείται μόνο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν υπάρχει εισροή Εβραίων τουριστών και Εβραίων με καταγωγή από το νησί, καθώς υπάρχουν μόνο 35 Εβραίοι στο νησί σήμερα. Η συναγωγή αποτελεί την έδρα του Εβραϊκού Μουσείου της Ρόδου .

Διάταξη 
Τα περισσότερα χαρακτηριστικά της Συναγωγής  ταιριάζουν με αυτά των Σεφαραδικών και Οθωμανικών συναγωγών. Το βήμα, ή το βάθρο, από το οποίο διαβάζεται η Σέφερ Τορά, βρίσκεται στο κέντρο του ιερού. Το δάπεδο είναι ένα μωσαϊκό φτιαγμένο από ασπρόμαυρες τοπικές πέτρες που χρησιμοποιούνται και σε πεζοδρόμια στη Ρόδο. Ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό του ναού είναι το γεγονός ότι υπάρχουν δύο κιβωτοί της Torah και στις δύο πλευρές της πόρτας που οδηγεί στην εσωτερική αυλή. Υπάρχει επίσης ένα σιντριβάνι στην αυλή που χρησιμοποιείται για το πλύσιμο των χεριών από τους Kohanim πριν απαγγείλουν τις ιερείς ευλογίες.

Πλάκες 
Ορισμένες πλάκες κοσμούν το εξωτερικό και το εσωτερικό της συναγωγής. Οι περισσότερες γραμμένες  κυρίως στην Ισπανοεβραϊκή γλώσσα, τη γλώσσα της Σεφαραδικής κοινότητας και στα εβραϊκά. Μία πλάκα, γραμμένη στα γαλλικά, είναι αφιερωμένη στα μέλη της κοινότητας που πέθαναν κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Παρούσα κατάσταση 
Επί του παρόντος, η συναγωγή διαθέτει ένα μουσείο για την ιστορία της κοινότητας και χρησιμοποιείται επίσης για εκδηλώσεις της.

Παραπομπές 

Συναγωγές στην Ελλάδα
Ρόδος (πόλη)
Κτίρια και κατασκευές στη Ρόδο
Λεονάρντο Τζενάρι

Ο Λεονάρντο Τζενάρι (ιταλικά: Leonardo Gennari) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας που εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη.

Έργα του 

  Μέγαρο Κωνσταντινίδη (Κτίριο ΕΣΗΕΜ-Θ), Έτος κατασκευής 1925, Στρατηγού Καλλάρη 5, Θεσσαλονίκη
Οικία Δημοπούλου, Έτος κατασκευής 1925, Λεωφ. Νίκης & Μοργκεντάου, Θεσσαλονίκη Έχει κατεδαφιστεί.
 Νοσοκομείο "St Vincent de Paul" του Τάγματος των Αδελφών του Ελέους, Έτος κατασκευής 1925, Θεσσαλονίκη
 Οικοδομή Αρδίττη & Μπενρουμπή, σήμερα Ξενοδοχείο “Superior One” (Ο Λεονάρντο Τζενάρι, έκανε τα προσχέδια, μηχανικός ήταν ο Ανδρέας Λευθεριώτης), Έτος κατασκευής 1925, Ίωνος Δραγούμη 28 & Σολωμού 1, Θεσσαλονίκη
Κνηματογράφος "Διονύσια", Έτος κατασκευής 1925, Οδός Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη  
Η πρόσοψη του κτηρίου είχε εντυπωσιακά ανάγλυφα, που παρίσταναν αρχαίο αιγυπτιακό ναό. Κατεδαφίστηκε το 1973.
 Ανακατασκευή Χαίμ Κοέν (τέως Ισμαήλ Πασά) , Έτος ανακατασκευής 1926, Συγγρού & Βαλαωρίτου & Πάικου, Θεσσαλονίκη
 Μέγαρο Λόγγου (Κόκκινο Σπίτι), Έτος κατασκευής 1926, Πλατεία Αγίας Σοφίας. Ανεγέρθηκε για λογαριασμό της οικογένειας του Γρηγορίου Λόγγου, εύπορου βιομηχάνου από τον κλάδο της υφαντουργίας

Παραπομπές 

Ιταλοί αρχιτέκτονες
Ιωάννης Δημητριάδης

Ο Ιωάννης Δημητριάδης (Αδριανούπολη 1890-;) ήταν αρχιτέκτονας, που σπούδασε στην Ecole Speciale d'Architecture Paris στο Παρίσι και από το 1924 έγινε ιδρυτής και διευθυντής της Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Έργα του 
 Ξενοδοχείο «Νέα Μητρόπολις», Έτος κατασκευής 1924, Οδός Συγγρού & Πτολεμαίων, Θεσσαλονίκη
 Μέγαρο Ι. Τέτου, Έτος κατασκευής 1925, Οδός Ολύμπου & Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη

Εμπορικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, Έτος κατασκευής 1929, Οδός Τσιμισκή 29, Θεσσαλονίκη

Παραπομπές 

Έλληνες αρχιτέκτονες
 Αδριανούπολη
Ασύνδετο σχήμα

Στην γραμματική, όταν έχουμε ασύνδετο σχήμα οι προτάσεις δεν ενώνονται μέσω κάποιας λέξης ή κάποιου συνδέσμου. Αντίθετα χωρίζονται μόνο από κόμμα, ενώ η μία ακολουθεί την άλλη. Ασύνδετο σχήμα ονομάζεται η απλή παράθεση στοιχείων (λέξεων, φράσεων, προτάσεων), που βρίσκονται στον λόγο η μία μετά την άλλη, χωρίς κάποια συνδετική λέξη μεταξύ τους. Όταν χρησιμοποιούμε το ασύνδετο σχήμα στον γραπτό λόγο, βάζουμε κόμμα ανάμεσα στις λέξεις ή τις φράσεις που παρατίθενται ασύνδετα. Προσδίδει στο ύφος και τον τόνο χαρακτήρα λιτό, γοργό, κοφτό (ελλειπτικός λόγος).

Παράδειγμα
Ξύπνησε, σηκώθηκε, πλύθηκε, έφαγε, ντύθηκε, έφυγε

Παραπομπές

Συντακτικό
Panel truck

Ένα panel truck είναι ένα αγροτικό το οποίο έχει μια τελείως κλειστή κουκούλα στην καρότσα, δίνοντάς του την ικανότητα να είναι όσο πρακτικό όσο ένα βανάκι. Αυτά τα φορτηγά φτιάχνονται από το 1910 μέχρι σήμερα. Επίσης υπήρχαν και τα carryalls τα οποία ήταν επιβατικές εκδόσεις από τα panel trucks. Αυτά τα οχήματα οδήγησαν στην κατασκευή των SUV.

Το πρώτο panel truck που φτιάχτηκε ήταν το 1910 από την Ford όταν άρχιζαν να πουλάνε το Ford Model T Panel Delivery το οποίο ουσιαστικά ήταν ένα Model T αγροτικό με ένα κάλυμμα στην καρότσα που το έκανε να μοιάζει σαν βαν. Αξίζει να σημειωθεί πως η Ford κατασκεύαζε και εκδόσεις βαν από τα επιβατικά Model T ή και βανάκια τα οποία ήταν φτιαγμένα σε τελείως δικιά τους πλατφόρμα. 

Το 1935, η Chevrolet έφτιαξε μια επαγγελματική έκδοση από το Chevrolet Suburban με όνομα Chevrolet Panel Truck. Μετά από αυτό, όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αυτοκινήτων άρχιζαν να φτιάχνουν panel trucks ή στα carryalls τους ή στα τα αγροτικά τους. H Chevrolet συνέχιζε να κατασκευάζει panel truck εκδόσεις στο Chevrolet Suburban μέχρι το 1972. 

Τα κανονικά βανάκια και τα βανάκια φτιαγμένα σε πλατφόρμα από επιβατικά αυτοκίνητα όμως πουλούσαν καλύτερα με αποτέλεσμα οι περισσότερες βιομηχανίες να σταματήσουν την κατασκευή τέτοιου τύπου αυτοκινήτων. Σήμερα μόνο η Range Rover προσφέρει panel truck εκδόσεις από το Range Rover (L405). Το στυλ από αυτούς τους τύπων φορτηγών, ήταν η κύρια έμπνευση για το Chrysler PT Cruiser και το Chevrolet HHR.

Συνολικά όλα τα panel trucks από το 1910 μέχρι σήμερα 
 Ford Model T Panel Delivery (1910-1926)
 Ford Model A Panel Delivery (1924-1932)
 Chevrolet Panel Truck (1935-1972)
 Ford F-Series Panel Truck (1948-1962)
 Agrocar Delivery Pickup Truck (1972-1989)
 GAZ-53 Panel Truck (1962-1989)
 Land Rover Defender Delivery (1961-1969)
 Jeep Panel Delivery (1949-1955)
 Jeep Wagoneer Panel Delivery (1969-1991)
 Range Rover Panel Delivery (2011-μέχρι σήμερα)

Παραπομπές
Αμπού Νιντάλ

Ο Αμπού Νιντάλ (πραγματικό όνομα Σάμπρι Χαλίλ αλ –Μπάννα /Αμπού Νιντάλ σημαίνει στα αραβικά πατέρας της μάχης ) (1937 – 2002) ήταν Παλαιστίνιος τρομοκράτης, ιδρυτής της οργάνωσης Φατάχ-Επαναστατικό Συμβούλιο, που είναι πιο γνωστή ως Οργάνωση Αμπού Νιντάλ.  

Ο Αμπού Νιντάλ και η οργάνωσή του πιστεύεται ότι σχεδίασαν και εκτέλεσαν επιθέσεις σε περισσότερες από 20 χώρες, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 300 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 650. 
Πέθανε στις 16 Αυγούστου 2002, στο διαμέρισμά του στη Βαγδάτη, από πυροβολισμό. Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές σκοτώθηκε με εντολή του Σαντάμ Χουσεΐν ενώ αντίθετα ιρακινοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι αυτοκτόνησε κατά τη διάρκεια μιας ανάκρισης. 

Σύμφωνα με το δημοσιογράφο του Guardian, Ντέιβιντ Χιρστ, ο Αμπού Νιντάλ ήταν ο τέλειος μισθοφόρος, ένας πατριώτης που μετατράπηκε σε ψυχοπαθή και υπηρετούσε πλεόν μόνο τον εαυτό του, με τα στρεβλά προσωπικά του κίνητρα να τον οδηγούν σε απεχθή εγκλήματα.

Παραπομπές 

Τρομοκρατία
Πύρινη Λαίλαπα

Η Πύρινη λαίλαπα είναι Ελληνικό hip hop συγκρότημα που εδρεύει στην Αθήνα. 

Δημιουργήθηκε το 2004 από τον Χρήστο Τσιάβο (Hawaii),                                                                                                                               τον Διονύση Αλμπάνη (Σάκης) και τον Νίκο Καλογεράκο και αργότερα μέλος του συγκροτήματος αποτέλεσε και η Ζωή Βάλβη. 

Ενεργά μέλη μέχρι και σήμερα παραμένουν οι Χρήστος Τσιάβος και Διονύσης Αλμπάνης.

Ο μουσικός και στιχουργικός χαρακτήρας του συγκροτήματος είναι κυρίως η έμφαση στα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα, στα καθημερινά προβλήματα και στα ανθρώπινα βιώματα. Λάτρεις ενός Ελληνικού hip hop παλαιάς σχολής, όπως οι ίδιοι δηλώνουν, ενός Ελληνικού hip hop που μάχεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία της έκφρασης και του λόγου με απώτερο σκοπό την έμπνευση μέσω των μηνυμάτων που θέλουν να περάσουν για τη γενιά τους καθώς και για τις επόμενες γενιές. 

Έχουν κυκλοφορήσει ανεξάρτητα 3 δίσκους και έχουν συμμετάσχει με φιλικές συμμετοχές σε δεκάδες άλλους δίσκους Ελληνικών συγκροτημάτων. Έχουν εμφανιστεί ζωντανά σε δεκάδες συναυλίες και festivals στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας και της επαρχείας καθώς και στο "Ρίμα για χρήμα tour" του Τακι Τσαν από το συγκρότημα Ζωντανοί νεκροί όπου έπαιξαν live σε Αθήνα, Πάτρα, Λάρισα, Γιάννενα, Βόλο, Αίγιο και Θεσσαλονίκη.

Έχουν βρεθεί επί σκηνής με hip hop καλλιτέχνες όπως ο Dj alx, Taki Tsan, Εισβολέας, Μηδενιστής, Dj the boy, Μικρός κλέφτης, Βόρεια αστέρια, Στίχοιμα, 12ος πίθηκος, Παύλος killah p Φύσσας, Tiny jackal, ΝΤΠ, Άυλος, Νεκρική σιγή, Phyrosun, Ορθολογιστές, Eversor, Phase 3, Κάπιοι και πολλοί άλλοι. Η Πύρινη λαίλαπα υπήρξε πολύ ενεργή, με δίσκους, πολλά τραγούδια και συμμετοχές και πολλές ζωντανές εμφανίσεις από το 2004 όπου και δημιουργήθηκε μέχρι και το 2012 και ύστερα από μια 8ετή απουσία από τον χώρο, επέστρεψε το 2020, πάντα πιστή στις αρχές και τις αξίες της hip hop μουσικής που εκπροσωπεί. Σήμερα ετοιμάζουν τον καινούριο τους δίσκο με αποκλειστικό μουσικό παραγωγό τον Δημήτρη Πετσούκη, η αλλιώς Σκηνοθετη, Ιδρυτή του συγκροτήματος FF.C. Τραγούδι σταθμός είναι το Όταν μου γελά, ένα τραγούδι όπου μιλάει για τα παιδιά και τις παιδικές ασθένειες.
Γκρόσσο της Γκαέτα

Ο Ενέα Γκρόσσο  (λατινικά : Enea Grosso) ήταν βυζαντινός κυβερνήτης της Γκαέτα και του Τραέττο με το αξίωμα του προέδρου και πρόξενου, (Rettore - rector).

Δεν είναι γνωστή η ακριβής θητεία του, , είναι γνωστός από περγαμηνή του Επίσκοπου Μίντουρνο Λέων. Η περγαμηνή αναφέρει ότι ήταν διοικητής της πόλης επί Πάπα Γρηγορίου, άγνωστο ποιου. Αν ήταν ο Πάπας Γρηγόριος Δ΄ ήταν περίπου το 841 σε αυτή την εκδοχή υπηρέτησε επί τους Δούκες Κωνσταντίνο και Μαρίνο Α΄ Αν ήταν ο Γρηγόριος Β΄ ή ο Γρηγόριος Γ΄ τότε ήταν το 726 ή 781.

Παραπομπές 

Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόεδροι
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Κόμητες του Τραέττο
Γρηγόριος της Γκαέτα (πρόξενος)

Ο Γρηγόριος  (λατινικά : Gregorius) ήταν βυζαντινός κυβερνήτης της Γκαέτα και του Τραέττο με το αξίωμα του προέδρου και πρόξενου, (Rettore - rector), .

Δεν είναι γνωστή η ακριβής θητεία του, είναι γνωστός από περγαμηνή του Επίσκοπου Μίντουρνο Λέων. Η περγαμηνή αναφέρει ότι ήταν διοικητής της πόλης επί Πάπα Γρηγορίου, άγνωστο ποιου. Αν ήταν ο Πάπας Γρηγόριος Δ΄ ήταν περίπου το 841, αν ήταν ο Γρηγόριος Β΄ ή ο Γρηγόριος Γ΄ τότε ήταν το 726 ή 781.

Παραπομπές 

Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόεδροι
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Κόμητες του Τραέττο
Μερκούριος του Τραέττο

Ο Μερκούριος  (λατινικά : Mercurius) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του Δουκάτου της Γκαέτα, δούκας της πόλης του Τραέττο, κατείχε και το αξίωμα του πρόξενου (Rector).

Ο Μερκούριος είναι γνωστός από δύο περγαμηνές που χρονολογούνται το 851 και το 862. Η πρώτη περγαμηνή αναφέρει ότι ήταν Δούκας στο Τραέττο την περίοδο επισκοπίας του Πάπα Λέων Δ΄. Η δεύτερη περγαμηνή δεν αναφέρει τον πάπα αλλά το πρόσωπο ταυτίζεται με αυτόν τον Μερκούριο και τον αναφέρει με το αξίωμα του Eminentisimo. Μαρτυρίες για πρόξενους και δούκες του Τραέττο εκείνη την εποχή δεν αναφέρουν ημερομηνία και είναι δύσκολο να ταυτιστούν.

Παραπομπές 

Κόμητες του Τραέττο
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Δυναστεία των Τζοσόν

Η δυναστεία Τσοσόν (επίσης μεταγράφεται ως Τζοσόν ή Τσοσούν), κορεατικά: 대조선국; 大朝鮮國, γνωστή ως "μεγάλη χώρα του Τσοσούν" ήταν κορεατικό δυναστικό βασίλειο, το οποίο υπήρξε για λίγο παραπάνω από πέντε αιώνες. Το Τζοσόν ιδρύθηκε από τον Γι Σονγκ-γκιε τον Ιούλιο του 1392 και αντικαταστάθηκε από την βραχύβια Κορεατική Αυτοκρατορία (η οποία έγινε ιαπωνικό προτεκτοράτο το 1905 και ιαπωνική κτήση το 1910) τον Οκτώβριο του 1897. Ιδρύθηκε έπειτα από την ανατροπή των Γκόριο στην σημερινή πόλη Κέσονγκ (Βόρεια Κορέα). Το βασίλειο των Γκόριο είχε πέσει σε παρακμή από τις εμφύλιες συγκρούσεις και τις συγκρούσεις με την καταρρέουσα Μογγολική Αυτοκρατορία. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, πρωτεύουσα του κορεατικού δυναστικού κράτους ήταν η Χάνσονγκ, η σημερινή Σεούλ. Τα βορειότερα σύνορα του βασιλείου επεκτάθηκαν στα φυσικά όρια των ποταμών Αμνόκ και Τουμάν μετά την υποταγή των Τζουρτσέν (τα οποία ισχύουν μέχρι σήμερα, ως σύνορο της Βόρειας Κορέας-Κίνας). Η Τσοσόν ήταν η τελευταία δυναστεία της Κορέας και η μακροβιότερη Κομφουκιανή δυναστεία της χώρας.

Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ύπαρξης της, το Τζοσόν ενθάρρυνε την εξάπλωση των Κινεζικών κομφουκιανών ιδεών και δογμάτων στην ευρύτερη κορεατική κοινωνία. Ο Νεοκομφουκιανισμός είχε γίνει η κρατική ιδεολογία. Ο βουδισμός έπεσε έξω από την εύνοια της κυβέρνησης και περιστασιακά σημειώθηκαν κάποιες διώξεις βουδιστών. Το Τζοσόν εδραίωσε την εξουσία του στη σημερινή Κορέα και επί ημερών του άκμασε ο πολιτισμός, το εμπόριο, η λογοτεχνία, η επιστήμη και η τεχνολογία της κλασικής Κορέας. Η ισχύς της Κορέας εξασθένησε λόγω των Ιαπωνικών εισβολών στη Κορέα το 1590 και της πρώτης και δεύτερης εισβολής των Μαντσού (1627 και 1636-7) στην κορεατική Χερσόνησο, οδηγώντας το κορεατικό κράτος σε μια πιο σκληρή απομονωτική πολιτική, για την οποία η χώρα έγινε γνωστή ως "βασίλειο των ερημιτών" στη Δυτική λογοτεχνία. Μετά το τέλος των εισβολών από τη Μαντζουρία, το Τζοσόν έζησε μια σχεδόν διακοσαετή περίοδο ειρήνης, ευημερίας, πολιτιστικής και τεχνολογικής ανάπτυξης. Προς το τέλος του 18ο αιώνα η ισχύς της Κορέας άρχισε να εξασθενεί περαιτέρω, αντιμετωπίζοντας εσωτερικές έριδες, διαμάχες για την εξουσία, διεθνής πίεση και εξεγέρσεις στη μητρόπολη. Η δυναστεία Τζοσόν εξασθένισε ραγδαία στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ ο πληθυσμός στα μέσα του 19ου αιώνα μειώθηκε κατά 10%. Η χώρα ήταν απόλυτη μοναρχία κυβερνώμενη από την δυναστεία Γι.

Η περίοδος του Τζοσόν έχει αφήσει μια σημαντική κληρονομιά στη σύγχρονη Κορέα. Μεγάλο μέρος του σύγχρονου πολιτισμού, των εθίμων, των προτύπων και των κοινωνικών στάσεων στη Κορέα, όπως επίσης η σύγχρονη κορεατική γλώσσα και οι διάλεκτοί της, προέρχονται από τον πολιτισμό και τις παραδόσεις του Τζοσόν.

Παραπομπές 

Σελίδες με πηγές CS1 στα Κορεατικά (ko)
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πρώην κράτη της Κορέας
Κορεατική βασιλεία
Προσήλια Καρδίτσας

Τα Προσήλια είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος είναι  η νοτιοδυτική άκρη του χωριού Κρυονέρι. Βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση περίπου 9 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 28 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Λίμνης Πλαστήρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κρυονέρι και τον Κουτσοδήμο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρυονερίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 102 κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Σισπλατίνη

Η σισπλατίνη είναι φάρμακο χημειοθεραπείας, γνωστό με τις ονομασίες Cisplatin, Platinol, το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων. Αυτοί περιλαμβάνουν τον καρκίνο των όρχεων, τον καρκίνο των ωοθηκών, τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, τον καρκίνο του μαστού, τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, τον καρκίνο της κεφαλής και του τραχήλου, τον καρκίνο του οισοφάγου, τον καρκίνο του πνεύμονα, το μεσοθηλίωμα, τους όγκους του εγκεφάλου και το νευροβλάστωμα. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, προβλήματα ακοής, νεφρικά προβλήματα και έμετο. Άλλες σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν μούδιασμα, δυσκολία στο περπάτημα, αλλεργικές αντιδράσεις, προβλήματα ηλεκτρολυτών και καρδιακές παθήσεις. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο μωρό. Η σισπλατίνη ανήκει στην οικογένεια αντινεοπλασματικών φαρμάκων με βάση τον λευκόχρυσο (πλατίνα). Λειτουργεί εν μέρει δεσμεύοντας το DNA και αναστέλλοντας την αντιγραφή του.

Η σισπλατίνη ανακαλύφθηκε το 1845 και χορηγήθηκε άδεια για ιατρική χρήση το 1978 και το 1979. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Παραπομπές 

Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Χημειοθεραπεία
Θεραπείες για τον Καρκίνο
Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Ενώσεις λευκόχρυσου
Οργανικές ενώσεις χλωρίου
Αμίνες
Κάτω Κτιμένη Καρδίτσας

Η Κάτω Κτιμένη είναι ημιορεινό χωριό της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Η Κάτω Κτιμένη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, σε απόσταση 32 χλμ. Ν. από τους Σοφάδες (έδρα του δήμου), 40 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 54 χλμ. ΒΔ. από την Λαμία. Το χωριό είναι χτισμένο στις όχθες της τεχνητής λίμνης Σμόκοβου, σε υψόμετρο 420 μέτρα στις δυτικές πλαγιές του όρους Ξεροβούνι που αποτελεί τμήμα του οροσυμπλέγματος των Αγράφων και της Νότιας Πίνδου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και τον ιαματικό τουρισμό ενώ λειτουργούν παραδοσιακά καφενεία - ουζοπωλεία και παντοπωλεία λειτουργούν όλο τον χρόνο.

Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κτημένης. Το 1961 με το ΦΕΚ 95Α - 10/06/1961 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Κτιμένη αποτελούν την κοινότητα Κτιμένης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 249 κατοίκους.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Σοφάδων
Πέτρος Κουναλάκης

Ο Πέτρος Κουναλάκης (1937 – 28 Οκτωβρίου 2020) Έλληνας ήταν δημοσιογράφος, οικονομολόγος και πολιτικός. Υπήρξε μέλος της ΕΔΑ και του ΚΚΕ από το 1959, στη διάρκεια της δικτατορίας εργάσθηκε στη Γερμανία και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι ως υπεύθυνος του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑ.ΜΕ.) Δυτικής Ευρώπης.

Στη διάσπαση του 1968 εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στην συνέχεια ήταν στέλεχος της ΕΑΡ και του Συνασπισμού, από τον οποίο παραιτήθηκε το 2003, διαφωνώντας με τις θέσεις του έναντι του ΠΑΣΟΚ και της συνεργασίας των κεντροαριστερών δυνάμεων, που ο ίδιος υποστήριζε. Απεβίωσε ηλικία 83  ετών 28 Οκτωβρίου 2020 

Πηγές: https://www.in.gr/2020/10/28/greece/pethane-o-petros-kounalakis/

Παραπομπές
Διεθνής Αερολιμένας Βερολίνου-Βρανδεμβούργου

Ο Αερολιμένας Βερολίνου-Βρανδεμβούργου «Βίλλυ Μπραντ» (γερμανικά: Flughafen Berlin Brandenburg «Willy Brandt»; BER) (IATA:BER , ICAO:EDDB) βρίσκεται στο κρατίδιο Βρανδεμβούργο στη Γερμανία, στα σύνορα με το Βερολίνο, κόντα στο παλιό αεροδρόμιο Σένεφελντ το μέρος του οποίου κατααλαμβάνει και οποίος θα μεταμωρφοθεί στο 5ο τερματικό σταθμό του. Η εγκαίνια προγραμματήστηκέ 21 Οκτωβρίου 2020. 

Εξ αρχής σχεδιαστηκέ να χτιστούν τρεις τερματικοί σταθμοί: 1ος και 2ος στο νότιο τμήμα του αεροδρομίου οι οποίοι έχουν πρόσβαση σε καινούργια σιδηροδρομική γραμμή, και 5ος τερματικός σταθμός στο βόρειο τμήμα πού ήδη ύπαρχει παλιός σιδηροδρομικός σταθμός «Σένεφελντ». 

Όλες οι πτήσεις των παλιών αεροδρομίων Τέγκελ και Σένεφελντ θα έχουν μεταφερθεί έως 8 Νοεμβρίου 2020.

Παραπομπές 

Αεροδρόμια στη Γερμανία
Διεθνή αεροδρόμια
Μεταφορές στο Βερολίνο
Ζίτο

Ο Ζοζέ Έλι ντε Μιράντα (πορτογαλικά: José Ely de Miranda, 8  Αυγούστου 1932 – 14 Ιουνίου 2015), γνωστός ως Ζίτο (Zito) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962.

Βιογραφία 

Ο Ζίτο γεννήθηκε στην πολιτεία του Σάο Πάολο και προσχώρησε στη Σάντος το 1952, αφού αγωνίστηκε στην ερασιτεχνική ομάδα της γενέθλιας πόλης του για δύο χρόνια και πέρασε δύο ακόμα χρόνια στην Ταμπατέ.  Έκανε το ντεμπούτο του για την Σάντος στις 29 Ιουνίου 1952 σε φιλικό αγώνα με την Μαδουρέιρα.

Καθιερώθηκε γρήγορα στην ομάδα αγωνιζόμενος ως μέσος (συνήθως σε ανασταλτικό ρόλο) και ήταν αρχηγός της από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι το τέλος της καριέρας του. Με τη Σάντος κέρδισε 9 τίτλους του Καμπεονάτο Παουλίστα, πέντε Taça Brazil και δύο Κόπα Λιμπερταδόρες. Του έδωσαν το προσωνύμιο  Gerente (προπονητής στα πορτογαλικά) από τα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών του, καθώς βοήθησε τον προπονητή του όταν ήταν εκτός. Παρά την απώλεια των δύο τελευταίων αγώνων του Διηπειρωτικού Κυπέλλου του 1963 λόγω τραυματισμού, ενήργησε ως βοηθός του Λούλα και στις δύο συναντήσεις καθώς η ομάδα του κέρδισε τον δεύτερο τίτλο στη σειρά. Συνολικά με το σύλλογό του αγωνίστηκε σε 727 αγώνες σημειώνοντας 57 τέρματα.

Σε διεθνές επίπεδο, είχε 46 συμμετοχές με την Βραζιλία και σημείωσε τρία τέρματα. Συνεργάστηκε με τον Ντίντι στο κέντρο και ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1958 απέναντι στη Σουηδία. Ξεκίνησε ως αναπληρωματικός τη διοργάνωση αλλά όπως οι Πελέ και Γκαρίντσα 
ήταν βασικός στο τέλος. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Σοβιετική Ένωση, ενώ έδωσε και μία τελική πάσα (ασίστ) στον τελικό στο Βαβά. Στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962 με τη Τσεχοσλοβακία (3–1), ο Ζίτο άνοιξε το σκορ για τη Βραζιλία. Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. 

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση παρέμεινε στη Σάντος ως προπονητής για μικρό χρονικό διάστημα και διετέλεσε αντιπρόεδρος του συλλόγου για τέσσερα χρόνια. Αναγνώρισε το ταλέντο του Νεϊμάρ, υπογράφοντάς τον για το σύλλογο του Σάο Πάολο το 2003 όταν ήταν μόλις 11 ετών.

Τίτλοι και διακρίσεις 

Σάντος
 Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966
 Καμπεονάτο Παουλίστα (9) : 1955, 1956, 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967
 Taça Brasil (5) : 1961 , 1962 , 1963 , 1964 , 1965
 Κόπα Λιμπερταδόρες (2)  : 1962 , 1963
 Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1962 , 1963

Βραζιλία
 Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1958 , 1962

Ατομικές διακρίσεις	
 Καλύτερη ομάδα Παγκοσμίου Κυπέλλου : 1962
 World Soccer World XI: 1962

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA 
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Γιλντιζελί

Το Γιλντιζελί (τουρκικά: Yıldızeli) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Σεβάστειας της Τουρκίας. Είναι γνωστό επίσης ως μία από τις υψηλότερες περιοχές της Κεντρικής Ανατολίας με υψόμετρο 1400 μέτρα, έχει έκταση 3.044,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά της επαρχιακής πρωτεύουσας, Σεβάστειας. Και οι δύο πόλεις συνδέονται μέσω σιδηροδρομικής γραμμής και του αυτοκινητοδρόμου D200. Επίσης συνδέεται με την πρωτεύουσα Άγκυρα και την Τοκάτη και σιδηροδρομικά με την Σαμψούντα. 

Δήμαρχος είναι ο Γιλμάζ Ναβρούζ με το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος.

Ιστορία 
Το Γιλντιζελί έχει μια ευρεία και πολύχρωμη ιστορία και πολιτισμό. Διάφορες κοινωνικές ομάδες κατοικούν στην πόλη, όπως Αλεβίτες, Τουρκμένοι, Κιρκάσιοι, Οσετοί και Τσετσένιοι. 

Πήρε το όνομά του από το βουνό Γιλντίζ στα βόρεια της πόλης. Σύμφωνα με τη σφραγίδα της πόλης, έλαβε καθεστώς δήμου το 1875 . Η περιοχή έχει πολλά τουριστικά μέρη, καθώς και ιαματικές πηγές, οι οποίες βρίσκονται σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης και 30 χιλιομέτρων από την Σεβάστεια.

Έχει ταυτοποιηθεί ως η αρχαία Φίαρα, η οποία, σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, βρισκόταν στην Σαργαραυσηνή ή Σαργαβρασηνή στην Καππαδοκία.

Πριν από το 1936, το μέρος ονομαζόταν Γενιχάν. Οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι χρησιμοποιούν την ονομασία Νορχάν.

Μορφολογία 
Το Γιλντιζελί, βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Κεντρικής Ανατολίας. Τα βόρεια και ανατολικά του είναι ορεινά. Πλατιά και ελαφρώς λοφώδη εδάφη σχηματίζονται προς το νότο. Τα βόρεια, ανατολικά και μεσαία μέρη χωρίζονται από ποτάμια και βαθιές κοιλάδες. Τα περισσότερα εδάφη είναι ιζηματογενή, με ορυκτά όπως: οργανικό ασβεστόλιθο, πηλό, μάρμαρο, ψαμμίτη και άμμο. Λόγω του χαμηλού υψομέτρου στα δυτικά μέρη της περιοχής, η βλάστηση εκεί είναι πλούσια.

Κλίμα 
Βροχοπτώσεις παρατηρούνται κατά τους φθινοπωρινούς, χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Τα καλοκαίρια είναι σύντομα και οι χειμώνες οξείς και κρύοι. Λόγω των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών τους χειμώνες, το χιόνι μερικές φορές παραμένει για μήνες. Η διαφορά θερμοκρασίας είναι υψηλή μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα, ενώ παρατηρείται και μες στην ίδια ημέρα μεταξύ πρωινού και νύχτας.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 

Σεβάστεια
Έγκλημα στη Μαλαισία

To Έγκλημα στη Μαλαισία εκδηλώνεται με διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένης των δολοφονιών,  την διακίνηση ναρκωτικών, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, την απάτη, την μαύρη αγορά, και πολλά άλλα.  

Η εμπορία του σεξ στη Μαλαισία είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Το ποσοστό εγκληματικότητας στη Μαλαισία παρουσίασε πτώση 11,9% το 2018 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.  Ωστόσο, η αντίληψη του κοινού για το έγκλημα δεν βελτιώθηκε.

Εμπόριο λευκής σαρκός

Η Μαλαισία είναι ένας προορισμός, σημείο προμήθειας και διέλευσης για γυναίκες και παιδιά που διακινούνται για εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση  Γυναίκες και κορίτσια από τη Βιρμανία, την Καμπότζη, την Κίνα, την Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ διακινούνται στη Μαλαισία.
Η Μαλαισία είναι μια χώρα διέλευσης μαζί με την Ινδονησία, τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη στην κινεζική εμπορία ανθρώπων. Γυναίκες από τη Μαλαισία διακινούνται στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Οι μετανάστες από χώρες της περιοχής εργάζονται ως οικιακοί υπάλληλοι και εργάτες στον κατασκευαστικό και γεωργικό τομέα και αντιμετωπίζουν εκμεταλλεύσεις. Μεταξύ 2005 και Σεπτεμβρίου 2009, περισσότερες από 36.858 γυναίκες συνελήφθησαν για πορνεία στη Μαλαισία.

Διακίνηση ναρκωτικών
Η διακίνηση ναρκωτικών είναι ένα πρόβλημα, με την ηρωίνη να είναι το κυρίως ναρκωτικό. Η μέγιστη ποινή για το λαθρεμπόριο ναρκωτικών που φτάνει μέχρι την θανατική ποινή,  είναι ένα μέτρο που θεσπίστηκε κατά τη δεκαετία του 1980 για την καταπολέμηση των αδικημάτων ναρκωτικών.

Έγκλημα εναντίον τουριστών
Το έγκλημα εναντίον ξένων τουριστών είναι λιγότερο συχνό στη Μαλαισία. Ωστόσο, οι κλοπές πορτοφολιών και οι διαρρήξεις είναι κοινές εγκληματικές δραστηριότητες κατά των αλλοδαπών. Άλλοι τύποι μη βίαιων εγκλημάτων περιλαμβάνουν απάτη με πιστωτικές κάρτες και κλοπές οχημάτων. Επίσης υπάρχει υψηλό ποσοστό απάτης με πιστωτικές κάρτες. Οι απάτες είναι ένα πρόβλημα στην Κουάλα Λουμπούρ που περιλαμβάνει και την αγορά χρυσών κοσμημάτων.

Διαφθορά

Η διαφθορά στη Μαλαισία υπάρχει αλλά λιγότερο συχνή από ό, τι σε πολλές άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.  Στον Δείκτη Αντιλήψεων Διαφθοράς του 2014 από τον Διεθνή Οργανισμό Διαφάνειας  η Μαλαισία είχε βαθμολογία στην κλίμακα διαφθοράς 52 στις 100 χώρες (οι υψηλές βαθμολογίες είναι λιγότερο διεφθαρμένες). Αυτό καθιστά την Μαλαισία τη 2η λιγότερο διεφθαρμένη χώρα στη ΝΑ Ασία, την 9η από τις 28 στο APAC και την 50η από τις 175 χώρες που αξιολογήθηκαν παγκοσμίως.

Στον Δείκτη Αντιλήψεων Διαφθοράς του 2015, η Μαλαισία είχε βαθμολογία διαφθοράς 50 στα 100. Η Μαλαισία κατατάχθηκε 54η παγκοσμίως και 2η στη ΝΑ Ασία, με τη Σιγκαπούρη (1η στη ΝΑ Ασία, 8η παγκοσμίως), την Ταϊλάνδη (3η στη ΝΑ Ασία, 76η παγκοσμίως), την Ινδονησία (4η στη ΝΑ Ασία, 88η παγκοσμίως), τις Φιλιππίνες (5η στη ΝΑ Ασία Ασία, 95η παγκοσμίως) και το Βιετνάμ (6ο στη ΝΑ Ασία, 112η παγκοσμίως)

Παραπομπές

Μαλαισία
Μαλαισια
Γενοκτονία της Καμπότζης

Η Γενοκτονία της Καμπότζης (στη γλώσσα των Χμερ: ហាយនភាពខ្មែរ or ការប្រល័យពូជសាសន៍ខ្មែរ) ήταν οι συστηματικές διώξεις και εκτελέσεις 1,5 έως 2 εκατομμύρια κατοίκων της Καμπότζης από το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ, από το 1975 μέχρι το 1979. 

Η γενοκτονία σταμάτησε με την εισβολή του στρατού του Βιετνάμ στη Καμπότζη, τον Ιανουάριο του 1979, και την ήττα των Ερυθρών Χμερ. 

Από το 1970 μέχρι το 1975 διεξήχθη στη Καμπότζη εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καμπότζης, τα μέλη του οποίου είναι γνωστά ως Ερυθροί Χμερ, και είχαν την υποστήριξη του Βορείου Βιετνάμ και των Βιετκόνγκ και των δυνάμεων της Δημοκρατίας των Χμερ, που είχε προκύψει μετά το πραξικόπημα της 18ης  Μαρτίου 1970 και είχε την υποστήριξη των Η.Π.Α. Μετά τη λήξη του εμφυλίου και τη κατάληψη της εξουσίας από τους Ερυθρούς Χμερ, το νέο καθεστώς, υπό την επίδραση της Πολιτιστικής Επανάστασης στη Κίνα και λαμβάνοντας βοήθεια από τη Κίνα, θέλησε να μετατρέψει τη χώρα σε μια αποκλειστικά αγροτική οικονομία χωρίς βιομηχανία και χρηματικές συναλλαγές και για το σκοπό υποχρέωσε το πληθυσμό να εγκατασταθεί σε στρατόπεδα εργασίας, στην ύπαιθρο. Εκεί εκατομμύρια Καμποτζιανοί υπέστησαν βασανιστήρια και εκτελέστηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες, τον υποσιτισμό και τις αρρώστιες.  Η γενοκτονία προκάλεσε μεγάλα κύματα προσφύγων κυρίως προς το Βιετνάμ και δευτερευόντως προς τη Ταϊλάνδη. 

Κατά τη διάρκεια που ήταν στην εξουσία το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ λειτούργησαν στην Καμπότζη 196 φυλακές, σε μια εκ των οποίων, τη Φυλακή Ασφαλείας 21 φυλακίστηκαν 20.000 άνθρωποι από τους οποίους επέζησαν μόνο 7. Οι κρατούμενοι μεταφέρονταν στα λεγόμενα Χωράφια του Θανάτου όπου εκτελούνταν, συχνά με αξίνες για να μη ξοδεύονται σφαίρες, και θάβονταν σε μαζικούς τάφους. 

Στις 2 Ιανουαρίου 2001 η κυβέρνηση της Καμπότζης προχώρησε στη σύσταση του Δικαστηρίου των Ερυθρών Χμερ και δίκασε μέλη του καθεστώτος, που ήταν υπεύθυνα για τη γενοκτονία. Στις 7 Αυγούστου 2014 ο Nuon Chea και ο Khieu Samphan καταδικάστηκαν σε ισόβια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. 

Μέχρι το 2009 το Κέντρο Τεκμηρίωσης της Καμπότζης (Documentation Center of Cambodia) είχε χαρτογραφήσει 23.745 σημεία όπου υπήρχαν μαζικοί τάφοι, που περιείχαν τις σωρούς τουλάχιστον 1,3 εκατομμυρίων θυμάτων.

Παραπομπές

Γενοκτονίες
Λόι Έχρλίχ

Ο Λόι Έχρλίχ (αγγλικα: Loy Ehrlich, γεννημένος το 1950) είναι Γάλλος μουσικός, συνθέτης και παραγωγός με έδρα το Παρίσι.

Μουσικός πολλλών μουσικων οργανων, παίζει πλήκτρα, μπάσο, Guembri, Gumbass και Κόρα. Έπαιξε με μεγάλους Αφρικανούς καλλιτέχνες όπως οι Τουρέ Κούντα, Γιουσού Ν’ Ντουρ και Τζόφφρυ Οργιέμα. Μέλος του Hadouk Trio, είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Gnaoua Essaouira (Μαρόκο) για 12 χρόνια. Εφευρέθηκε το μουσικό όργανο γνωστό ως Gumbass.

Παραπομπές 

Γάλλοι μουσικοί
Hellenic Terrestrial Reference System 2007

Με την υλοποίηση του Ελληνικού Συστήματος Εντοπισμού ή HEPOS από το εθνικό κτηματολόγιο έγινε δυνατός ο προσδιορισμός της θέσης μέσω GPS με ακρίβεια μερικών εκατοστών.Αυτό κατέστησε την απόκλιση του διαδεδομένου συστήματος αναφοράς ΕΓΣΑ87 (GGRS87 EPSG:2100) η οποία φτάνει το 1m στα όρια της επικράτειας απρόσφορη. 

Έτσι ανατέθηκε στον καθηγητή κ. Κ. Κατσάμπαλο η επίλυση ενός συστήματος αναφοράς για τον ελληνικό χώρο με ακρίβεια εκατοστού από όπου προέκυψε το Hellenic Terrestrial Reference System 2007 ή HTRS07 (HEPOS ETRF2005/2007.5). 

Ενώ το ΕΓΣΑ87 χρησιμοποιεί τρεις παραμέτρους μετασχηματισμού των Γεωγραφικών Συντεταγμένων σε καρτεσιανές, το HTRS07 χρησιμοποιεί επταπαραμετρικό μετασχηματισμό για τον μετασχηματισμό της θέσης σε συντεταγμένες (μοίρες σε μέτρα).

Παράμετροι μετασχηματισμού 
Και τα δύο συστήματα χρησιμοποιούν το ελλειψοειδές GRS80 με ημικύριο άξονα (semi-major axis) 6378137.00 m και flattening 298.257222101.

Γεωειδές για το hepos χρησιμοποείται το EGM96.

Proj.5 
Για χρήση στο λογισμικό φωτογραμμετρίας ελεύθερου κώδικα WebODM, οι παράμετροι του hepos για την εισαγωγή σημείων αναφοράς είναι:

+proj=tmerc +lat_0=0 +lon_0=24 +k=0.9996 +x_0=500000 +y_0=0 +ellps=GRS80 +towgs84=203.44,-73.46,-243.59,-0.17,-.06,-.151,-.294 +units=m +no_defs

Παραπομπές
SBS (Νότια Κορέα)

Το SBS (Seoul Broadcasting System) είναι μια εθνική εταιρεία τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών δικτύων της Νότιας Κορέας, που ανήκει στην εταιρεία Taeyoung. Τον Μάρτιο του 2000, η εταιρεία έγινε νόμιμα γνωστή ως SBS, αλλάζοντας το εταιρικό της όνομα από το Seoul Broadcasting System (서울방송). Παρέχει ψηφιακή επίγεια τηλεοπτική υπηρεσία σε μορφή ATSC από το 2001 και υπηρεσία T-DMB από το 2005. Ο κύριος επίγειος τηλεοπτικός σταθμός του είναι το κανάλι 6 για ψηφιακή και καλωδιακή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Επιχειρήσεις στη Νότια Κορέα