joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Διόδια

Τα διόδια είναι ένας φόρος, τον οποίο πληρώνουν οι κάτοχοι Ι. Χ. αυτοκινήτων, Λεωφορείων των ΚΤΕΛ, ταξί, φορτηγών
όταν κυκλοφορούν στις Εθνικές Οδούς για τη συντήρηση του δρόμου. Στην Ελλάδα σήμερα σταθμοί διοδίων υπάρχουν στους αυτοκινητοδρόμους: Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, Αθηνών - Πατρών, Εγνατία Οδός, Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας, Αττικής Οδού, στη Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου και στην υποθαλάσσια Σήραγγα Ακτίου - Πρέβεζας.

Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση σχετικά με το ποιο θα πρέπει να είναι το κοινωνικά αποδεκτό τίμημα στα διόδια, με αποκορύφωμα το κίνημα "Δεν Πληρώνω" σύμφωνα με το οποίο πρέπει να καταργηθούν όλα τα διόδια της χώρας.

Ιστορικό σημείωμα 
Η είσπραξη διοδίων ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις
επιβαλλόταν στους πολίτες να πληρώνουν διόδια. Όταν έγιναν οι Εθνικές Οδοί, σε επιλεγμένα σημεία τους κατασκευάστηκαν Σταθμοί Διοδίων και, μέχρι πριν 10 περίπου χρόνια, όποιος οδηγός αυτοκινήτου περνούσε από εκεί, υποχρεωνόταν να πληρώσει, αλλιώς ο υπάλληλος ειδοποιούσε την Τροχαία, η οποία τον σταματούσε λίγο πιο κάτω και τον υποχρέωνε να γυρίσει πίσω και να πληρώσει. Σήμερα όμως τα διόδια έχουν γίνει ηλεκτρονικά. Δηλαδή ο κάθε κάτοχος αυτοκινήτου έχει εφοδιαστεί με μια κάρτα και όταν περνάει από ένα
Σταθμό Διοδίων, γίνεται αυτόματα η πληρωμή μέσω αυτής της κάρτας και δε χρειάζεται να ψάχνει να βρει χρήματα για να δώσει στον
υπάλληλο.

Φωτογραφίες διοδίων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Εθνικές Οδοί της Ελλάδας
Ύας

Ο Ύας, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν ο θεός των εποχιακών βροχών και αδελφός των Υάδων και των Πλειάδων. Ήταν γιος του Τιτάνα Άτλαντα και της Πλειόνης, μια από τις Ωκεανίδες και κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος. Πέθανε σε νεαρή ηλικία κατά τη διάρκεια κυνηγιού από έναν αγριόχοιρο  (μια άλλη εκδοχή λέει από ένα λιοντάρι όταν ο Ύας προσπάθησε να της πάρει τα μικρά της, ενώ μια άλλη από αγριόχοιρο). Μετά τον θάνατό του έγινε αστέρι στον αστερισμό του Λέοντα. Οι αδερφές του, οι Υάδες, τον πένθησαν με τόσο πάθος και αφοσίωση που πέθαναν από την θλίψη τους. Ο θεός Δίας, ως αναγνώριση της οικογενειακής τους αγάπης, τις λυπήθηκε και τις έκανε αστέρια στον ουρανό (ο αστερισμός των Υάδων) και τις τοποθέτησε πάνω από τον Ταύρο.

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Θεότητες της βροχής
Σαχ Σουλτάνα

Η Σαχ (Σαχουμπάν) Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:شاه سلطان‎) (Τούρκικα: Şah (Şahuban) Sultan, 1509 - 1572) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.

Ζωή
Γεννήθηκε το 1509 στη Μανίσα, κόρη του Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χατούν. Το πλήρες ονομά της ήταν Σαχουμπάν. Το 1523 παντρεύτηκε τον μελλοντικό Μεγάλο Βεζίρη Νταμάτ Λουτφί Πασά. Ο σύζυγος της έγινε Μεγάλος Βεζίρης το 1539. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάνα (σύζυγο του Ηγεμόνα Μεχμέτ και μητέρα της Χιουμασάχ Σουλτάνα), την οποία η Σαχ απέκτησε σε ηλικία 13 ετών, και τη Νεσλιχάν Σουλτάνα. 

Το 1541 χώρισε τον σύζυγο της, Λουτφί Πασά. Το διαζύγιο πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της, σύμφωνα με ισχυρισμούς, λόγω μιας τιμωρίας που επέβαλλε ο σύζυγος της για μοιχεία. Ο Λουτφί Πασάς διέταξε την κοπή ενός άκρου μίας μοιχής και αυτό οδήγησε σε διαφωνία μεταξύ του Λουτφί Πασά και της Σαχ Σουλτάνας και κατόπιν του ξυλοδαρμού της Σαχ Σουλτάνας από τον Λουτφί. 

Μετά το περιστατικό ο Λουτφί Πασάς ξυλοκοπήθηκε από τους υπάλληλους της και η Σαχ Σουλτάνα ​​παραπονέθηκε στον αδερφό της, Σουλεϊμάν και ζήτησε διαζύγιο. Αυτό οδήγησε στην καθαίρεση του Λουτφί Πασά από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη.

Η Σαχ Σουλτάνα πέθανε το 1572 σε ηλικία 63 ετών και θάφτηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν θαφτεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄. Το 1556 είχε χτίσει το Σαχ Σουλτάνα Τζαμί.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Η κάθοδος των εννιά

Η κάθοδος των εννιά, είναι τίτλος βιβλίου του Θανάση Βαλτινού που γράφτηκε το 1959.  Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εποχές το Σεπτέμβριο του 1963.  Κυκλοφόρησε σε βιβλίο για πρώτη φορά στα γερμανικά το  1976 από τις LCΒ-Editionen του Δυτικού Βερολί­νου, σε μετάφραση Johannes Veissert. Στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε σε βιβλίο το 1978 από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ και ανατυπώθηκε το 1979.

Το 1984 μεταφέρθηκε τον κινηματογράφο με τον τίτλο «Η κάθοδος των εννέα», από τον σκηνοθέτη Χρήστο Σιοπαχά. Η ταινία συμμετείχε στο 25o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και τιμήθηκε με τα βραβεία  μουσικής, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και β' ανδρικού ρόλου,. Επίσης, βραβεύτηκε  με Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

Παραπομπές

Μυθιστορήματα του Θανάση Βαλτινού
Κ
ΒΣΚ Βουδαπέστης

Η  ΒΣΚ Βουδαπέστης ένας ουγγρικός αθλητικός σύλλογος από τη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε το 1911. Το ποδοσφαιρικό τμήμα διαλύθηκε το 2001. Το τμήματα στην Επιτραπέζια αντισφαίριση, Πάλη και Υδατοσφαίριση είναι ακόμα ενεργές. Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης κέρδισε το Ευρωπαϊκό κύπελλο το 1980 και πολλά εθνικά πρωταθλήματα.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα συμμετείχε το 1996 και το 1997 στον τελικό του Κυπέλλου Ουγγαρίας και ήταν φιναλίστ στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας το 1996.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Επίσημη ιστοσελίδα

ΒΣΚ Βουδαπέστης
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας
Χάν'νο

Το Χάν'νο ( Hannō-shi) είναι πόλη που βρίσκεται στην περιφέρεια Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1954.
Το Δεκέμβριο του 2013 είχε κατ' εκτίμηση πληθυσμό 81.830 κατοίκων και πυκνότητα πληθυσμού 424 ανθρώπων ανά χλ². Η συνολική έκταση της πόλης είναι 134,60 χλ².
Το Χάν'νο αποτελείται κυρίως από αστικές και ημιαστικές περιοχές, οι οποίες περιβάλλονται από βουνά και ποτάμια.

Αδελφοποιημένες πόλεις
  Μπρέα, Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
  Λάγος δε Μορένο, Χαλίσκο, Μεξικό

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης 

Πόλεις της Ιαπωνίας
Θωμάς Λιακουνάκος

Ο Θωμάς Λιακουνάκος είναι Έλληνας επιχειρηματίας, ιδρυτής του Ομίλου Axon και Πρόεδρος της Επιτροπής Στρατηγικού Σχεδιασμού της Euromedica. Είναι παντρεμένος με τη Νατάσα Κατσαρού και έχει 5 παιδιά.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Οικονομικό Γυμνάσιο του Πειραιά. Έχει ολοκληρώσει το πρόγραμμα OPM στο Harvard Business School.  

Ξεκίνησε να εργάζεται από μικρή ηλικία στο χώρο της εμπορίας ναυτιλιακών υλικών. Σε ηλικία 19 ετών, παράλληλα με τις σπουδές του, ίδρυσε την πρώτη του επιχείρηση. To 1974 ίδρυσε τον Όμιλο AXON, έναν οργανισμό με πολύπλευρη δραστηριότητα που περιλαμβάνει εταιρίες στους κλάδους των υπηρεσιών υγείας, των αντιπροσωπεύσεων, των εκδόσεων, της ανάπτυξης λογισμικού, των οικονομικών υπηρεσιών, του real estate development, της εμφιάλωσης και εμπορίας νερού.

Το 1991 εξαγόρασε το 20% της EUROMEDICA Α.Ε. Σήμερα η EUROMEDICA αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς Ομίλους παροχής υπηρεσιών υγείας, με 68 μονάδες σε 25 πόλεις της Ελλάδας, 10.000 συνεργαζόμενους γιατρούς και πάνω από 2.600 εργαζόμενους.
 
Ο Θωμάς Λιακουνάκος έχει διατελέσει μέλος διοικητικών συμβουλίων σημαντικών οργανισμών, όπως τα American – Hellenic Chamber of Commerce, British – Hellenic Chamber of Commerce και German – Hellenic Chamber of Commerce.

Υπόθεση Interaction 
Ο Θωμάς Λιακουνάκος συνελήφθη αργά το βράδυ της Δευτέρας 28 Σεπτεμβρίου 2015, κατηγορούμενος για υπόθεση χρηματισμού Ελλήνων κρατικών αξιωματούχων από  υπεράκτια (offshore) εταιρεία ονόματι Interaction, η οποία φέρεται να του ανήκει κατά τα συμπεράσματα της ανακριτικής αρχής.

Η υπόθεση στην οποία εμπλέκεται, αφορά την αγορά πολεμικών αεροσκαφών του ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας από την σουηδική εταιρεία Ericsson, την οποία εκπροσωπούσε στην Ελλάδα η εταιρεία AXON του Θ. Λιακουνάκου.

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2015 κρίθηκε προφυλακιστέος μετά την εξάωρη απολογία του στην ανακρίτρια διαφθοράς Βασιλική Μπράτη.

Αφέθηκε ελεύθερος μετά από έξι μήνες, τον Απρίλιο του 2016, καθώς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, στο οποίο είχε προσφύγει, έκανε δεκτή την αίτηση αποφυλάκισης που είχε υποβάλλει, κρίνοντας ως καταχρηστική την προσωρινή του κράτηση.

Παραπομπές

Έλληνες επιχειρηματίες
Λαγοκέφαλος

Ο λαγοκέφαλος (επιστημονική ονομασία: Lagocephalus sceleratus) είναι ψάρι που ζει κυρίως στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μετά το 2003 εμφανίστηκε και στη Μεσόγειο, καθώς και στο Αιγαίο, ως λεσσεψιανός μετανάστης, μεταναστεύοντας δηλαδή από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της διώρυγας του Σουέζ στη Μεσόγειο. Η κατανάλωσή του χωρίς να απομακρυνθούν πριν το μαγείρεμα μέρη του που περιέχουν τη δηλητηριώδη τοξίνη τετραδοτοξίνη, μπορεί να επιφέρει αναπνευστικές διαταραχές, ανεπάρκεια του κυκλοφορικού συστήματος, μυική παράλυση, ακόμη και θάνατο.

Πού βρίσκεται 
Το είδος είναι κοινό στα τροπικά νερά των ωκεανών της Ινδίας και του Ειρηνικού και τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται προς τη δυτική Μεσόγειο. Έχει βρεθεί στις ακτές του Ισραήλ, νότια της Τουρκίας, στην Κύπρο, στις νότιες ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας, στην Κρήτη και στη Ρόδο. Το 2013 βρέθηκε στα ύδατα του νησιού Λαμπεντούζα στην κεντρική Μεσόγειο, το 2015 στα ανοικτά της Μάλτας και σε νερά κοντά στην πόλη Μπέτσιτσι του Μαυροβουνίου, στη νοτιοανατολική Αδριατική Θάλασσα. Ένα δείγμα πιάστηκε στο Γκρισάν (Γαλλία) το καλοκαίρι του 2014. Οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν προειδοποίηση σχετικά με τα ψάρια.

Στην πατρίδα του, την Ερυθρά Θάλασσα, ο λαγοκέφαλος ζει σε βραχώδεις πυθμένες, από ρηχά παράκτια νερά μέχρι νερά βάθους 250 μέτρων.

Τον Δεκέμβριο του 2018, το "A Semana", μια εφημερίδα του Πράσινου Ακρωτηρίου στη Δυτική Αφρική, δημοσίευσε ότι αυτό το ψάρι πιάστηκε στα ύδατα της περιοχής. Συνεπώς, δόθηκε προειδοποίηση σε όλους τους ψαράδες και τον γενικό πληθυσμό για τους θανατηφόρους κινδύνους που φέρει η κατανάλωσή του.

Περιγραφή και διαβίωση 
Ο λαγοκέφαλος μοιάζει πολύ με τις τετραοδοντίδες (ευρέως γνωστές ως ψάρια-φούσκες), αλλά είναι πιο επιμήκης και με συμμετρική ουρά. Η πλάτη του είναι γκρι ή καφέ με πιο σκούρα σημεία και έχει λευκή κοιλιά. Μια χαρακτηριστική ασημένια ζώνη τρέχει κατά μήκος των πλευρών του ψαριού. Ο λαγοκέφαλος μπορεί να έχει μήκος έως και 40 εκατοστά. Θηρεύει τα βενθικά ασπόνδυλα. Τα αυγά του μπορούν να βρεθούν στο πέλαγος.

Κίνδυνος προς τους ανθρώπους 
Παρόμοια με άλλα ψάρια φούσκα, ο ασημένιος λαγοκέφαλος είναι εξαιρετικά δηλητηριώδης όταν φαγωθεί, καθώς περιέχει τετροδοτοξίνη στις ωοθήκες του και σε μικρότερο βαθμό στο δέρμα, στους μυς και στο συκώτι του, η οποία τον προστατεύει από τους θηρευτές. Γίνεται τοξικό, αφού τρώει βακτήρια που περιέχουν τη τοξίνη. Αυτή η θανατηφόρα ουσία προκαλεί παράλυση των μυών, η οποία μπορεί να προκαλέσει στα θύματα διακοπή της αναπνοής ή καρδιακή ανεπάρκεια. Θανατηφόρα περιστατικά έχουν παρουσιαστεί στην Αίγυπτο και το Ισραήλ.

Καταστροφή στον Κόλπο του Μεραμβέλου από τον Λαγοκέφαλο  
Έχει παρατηρηθεί σοβαρή οικολογική καταστροφή στον κόλπο του Μιραμπέλου, στην ανατολική Κρήτη, από την παρουσία του λαγοκέφαλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές

 Ο λαγοκέφαλος στα νερά της Κύπρου, Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Κύπρου.

Ακτινοπτερύγιοι
Επαρχία Αιμιμόντου

Η Επαρχία Αιμιμόντου ή Ημιμόντου όπως αναφέρεται από τον Ιεροκλή στον Συνέκδημο,  ήταν κομμάτι της διοικητικής διαίρεσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Η επαρχία δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλιτιανού τον 3ο αιώνα. Στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο και με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ. η επαρχία πέρασε στην ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη της σημερινής Βουλγαρίας και Ανατολικής Θράκης στον Εύξεινο πόντο. 

Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής και της επαρχότητας της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα. Καταργήθηκε τον 7ο αιώνα με την δημιουργία των Θεμάτων.

Διοικητικό κέντρο της ήταν η Αδριανούπολη, άλλες πόλεις ήταν η Αγχίαλος, η Δελβετός, η Πλωτινόπολη και η Τζόιδα.

Πηγές 
 Ιεροκλέους Συνέκδημος, Hieroclis Synecdemvs; accedvnt fragmenta apvd Constantinvm Porphyrogennetvm servata et nomina vrbivm mvtata; recensvit Avgvstvs Bvrckhardt, Published 1893 by in aedibvs B. G. Tevbneri in Lipsiae

Ρωμαϊκές επαρχίες
Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Επαρχία Μοισίας Β΄

Η Επαρχία Μοισίας Β΄ ή Μοισία δευτέρα ή Κάτω Μοισία ,  ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Η επαρχία δημιουργήθηκε τον 3ο αιώνα από τον Διοκλητιανό και παρέμεινε  στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ.. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη ανάμεσα στην οροσειρά του Αίμου και τον Δούναβη.

Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής, μία από τις έξι επαρχίες της, και της Υπαρχία της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα.

Διοικητικό κέντρο της ήταν η Μαρκιανούπολη (σημερινή Ντέβνια), άλλες πόλεις ήταν η Οδησσός, η Δορόστολος, η Νικόπολη, η Νόβαι, η Απιάρρια, και η Εβραιτός. 

Το 681 μ.Χ. έπαψε να υπάρχει και στα εδάφη της συστάθηκε το Βουλγαρικό βασίλειο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιεροκλέους Συνέκδημος, Hieroclis Synecdemvs; accedvnt fragmenta apvd Constantinvm Porphyrogennetvm servata et nomina vrbivm mvtata; recensvit Avgvstvs Bvrckhardt, Published 1893 by in aedibvs B. G. Tevbneri in Lipsiae

Ρωμαϊκές επαρχίες
Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Μοισία
Επαρχία Σκυθίας

Η Επαρχία Σκυθίας ή Μικρά Σκυθία ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Η επαρχία δημιουργήθηκε τον 3ο αιώνα από τον Διοκλητιανό και παρέμεινε  στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ.. Η επαρχία βρισκόταν στο άκρο της αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια και βρεχόταν από τον Εύξεινο πόντο και στην σημερινή γεωγραφική περιοχή της Δοβρουτσάς. Τον 6ο αιώνα για την καλύτερη άμυνα των συνόρων δημιουργήθηκε η νέα στρατιωτική διοίκηση "Σκυθίας, Καρίας, Κύπρου και Νήσων" γνωστή σαν Quaestura exercitus.

Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής, μία από τις έξι επαρχίες της, και της υπαρχίας της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα. 

Διοικητικό κέντρο της ήταν η Τόμις, άλλες πόλεις ήταν η Διονυσόπολη, η Άκρα, η Καλλατίς, η Ίστρος, η Ζελδέπα, η Κωνσταντιανή, η Αξιούπολη, η Τρόπαιος, η Καπίδαβα, η Κάρσος, η Τρόσμις, η Νοβιοδούνος, η Αίγισος και η Αλμυρίς. Το 681 μ.Χ. έπαψε να υπάρχει και στα εδάφη της συστάθηκε το Βουλγαρικό βασίλειο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιεροκλέους Συνέκδημος, Hieroclis Synecdemvs; accedvnt fragmenta apvd Constantinvm Porphyrogennetvm servata et nomina vrbivm mvtata; recensvit Avgvstvs Bvrckhardt, Published 1893 by in aedibvs B. G. Tevbneri in Lipsiae

Ρωμαϊκές επαρχίες
Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Σκύθες
Ιστορία της Δοβρουτσάς
Πύργος Γκουινίτζι

Ο πύργος Γκουινίτζι (ιταλ. Torre Guinigi) αποτελεί τον σημαντικότερο πύργο της πόλης Λούκα στην Τοσκάνη της κεντρικής Ιταλίας. Η πρόσβαση σε αυτόν είναι δυνατή από τον αριθμό 45 της via Sant'Andrea.

Ο τοσκανικός αυτός πύργος είναι ένα από τα τελευταία μνημεία που σώζονται εντός των τειχών της πόλης και ένα από τα πλέον αντιπροσωπευτικά της Λούκα. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η παρουσία ενός κρεμαστού κήπου στην οροφή του.

Οι Γκουινίτζι, άρχοντες της πόλης, θέλησαν να ομορφύνουν την μάλλον λιτή οικία τους με την προσθήκη αυτού του στεφανωμένου με δέντρα πύργου, ο οποίος και έγινε σύμβολο της εξουσίας τους στην πόλη κατά την διάρκεια της Αναγέννησης.

Κατόπιν σχετικής επιθυμίας των απογόνων της οικογένειας, ο πύργος και το παλάτι του Αγίου Ανδρέα δωρήθηκαν στην Δημοτική Αρχή της Λούκα.

Πληροφορίες 
Via Sant'Andrea, 41, 55100 Lucca LU, Ιταλία

Κτίρια και κατασκευές στη Λούκα
Γκουινιγκι
Παλάτια στη Τοσκάνη
Αξιοθέατα στην Τοσκάνη
Chevrolet Bel Air

To Chevrolet Bel Air ήταν ένα τεράστιων διαστάσεων αυτοκίνητο, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chevrolet, από το 1949 έως το 1981, σε 8 διαδοχικές γενιές. Ειδικότερα η τελευταία γενιά του μοντέλου, κατασκευάστηκε και διατέθηκε αποκλειστικά στον Καναδά, μεταξύ του 1976 και του 1981, ενώ στις ΗΠΑ η παραγωγή είχε διακοπεί από το 1975. Μεταγενέστερα, τη θέση του στην παλέτα της Chevrolet πήρε το αμέσως μικρότερο Chevrolet Impala. Οι παλαιότερες γενιές του μοντέλου έχουν εξελιχθεί σε εικονικά μοντέλα και είναι άκρως συλλεκτικές σήμερα.

Βιβλιογραφία 
 Gunnell, John, Editor (1987). The Standard Catalog of American Cars 1946–1975. Kraus Publications. ISBN 0-87341-096-3.
 Consumer Guide (1991). Chevrolet 1955–1957. Publications International. ISBN 1-56173-311-3.
 Flory, Jr. & J. «Kelly» (2008). American Cars, 1946–1959 Every Model Every Year. McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 978-0-7864-3229-5.
 John Biel, A Glass Half Full: The Story of the 1958 Chevrolet in Collectible Automobile, vol. 21, nº 6, (2005), pp. 8-23.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Chevrolet Bel Air 

Αμερικανικά αυτοκίνητα
Bel Air
NHK World

Το NHK World είναι Ιαπωνικό κανάλι που εκπέμπει στην αγγλική γλώσσα, με στόχο την προώθηση του ιαπωνικού πολιτισμού και της Ιαπωνίας σε όλο το κόσμο, αλλά και στα ιαπωνικά για τους απόδημους Ιάπωνες. Είναι παρόμοιας θεματολογίας με τη Ντόιτσε Βέλε, το BBC World News και την αγγλόφωνη έκδοση του France 24. Μεταδίδει ειδήσεις, πολιτιστικά προγράμματα σχετικά με τον ιαπωνικό πολιτισμό, ταξιδιωτικά προγράμματα, αποσπάσματα από την ιαπωνική έκδοση του ΝΗΚ, μαθήματα ιαπωνικής γλώσσας και άλλα πολιτιστικά και ενημερωτικά προγράμματα.

NHK World Television
Το NHK ξεκίνησε τις διεθνείς υπηρεσίες τηλεοπτικών μεταδόσεων για τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη το 1995. Την 1η Απριλίου 1998, το NHK World Television ξεκίνησε να εκπέμπει. Το ειδησεογραφικό και πληροφοριακό κανάλι του NHK μεταδίδεται μέχρι και σήμερα διεθνώς μέσω δορυφόρου και μέσω καλωδιακής. Το πρόγραμμά του μεταδίδεται στην Αγγλική γλώσσα. Ξεκίνησε ως ειδησεογραφικό κανάλι το Φεβρουάριο του 2009 χρησιμοποιώντας το λογότυπο του ίδιου του σταθμού το οποίο είχε υλοποιήσει το δημιουργικό και διαφημιστικό τμήμα του NHK. Αρχικά, το NHK World TV είχε χρησιμοποιήσει το λογότυπο του ίδιου του φορέα. Μερικές από τις εκπομπές του καναλιού γυρίζονται από τα στούντιο παραγωγής του Ιαπωνικού Ραδιοτηλεοπτικού Οργανισμού JIB TV των οποίων το 60% των μετοχών ανήκει στο NHK και το υπόλοιπο 40% ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές και ιδιωτικές εταιρείες, όπως η Microsoft και η Ιαπωνική τράπεζα Mizuho.

NHK World Premium
Το NHK World Premium Television μεταδίδει ειδήσεις, αθλητισμό και ψυχαγωγία στην Ιαπωνική γλώσσα παγκοσμίως μέσω δορυφόρου ως συνδρομητική υπηρεσία. Στην Ευρώπη το κανάλι μεταδίδεται μέσω της Ιαπωνικής Δορυφορικής Τηλεοπτικής Υπηρεσίας JSTV και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το κανάλι είναι γνωστό ως TV Japan. Τα προγράμματα γενικά δεν φέρουν και δεν χρησιμοποιούν Αγγλικούς υπότιτλους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του NHK World
Radio Japan Ζωντανές μεταδόσεις, podcasting και αρχειοθέτηση
Μαθήματα εκμάθησης ξένων γλωσσών από Basic Japanese for You και Brush Up Your Japanese.

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1995
Μπεϊχάν Σουλτάνα

Η Μπεϊχάν Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:بی‌خان سلطان) (Τούρκικα: Beyhan Sultan, 1497 - 1559) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδερφή του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.

Ζωή
Η Μπεϊχάν Σουλτάνα γεννήθηκε το 1497 στην Τραπεζούντα. Το 1515 σε ηλικία 18 ετών, παντρεύτηκε τον Φερχάτ Πασά που ήταν τρίτος βεζίρης του Σουλτάνου Σελίμ Α΄, κατά την περίοδο του Πιρί Πασά. Μαζί με τον Φερχάτ Πασά απέκτησαν 1 γιο, τον Σουλτανζάντε Ορχάν. Ο Φερχάτ κατηγορήθηκε για ληστεία και αδίστακτη συμπεριφορά στις επαρχίες που διοικούσε.

Μέσα από τη διαμεσολάβηση της Μπεϊχάν και της μητέρα του Σουλεϊμάν, Αϊσέ Χαφσά Σουλτάναας, ο Φερχάτ είχε χάρη μετά τα πρώτα αδικήματα του, αλλά συνέχισε να προκαλεί τα παράπονα από τους ψηφοφόρους του, και έτσι ο Σουλτάνος διέταξε να τον εκτελέσουν.

Το 1524, ο αδερφός της ο Σουλεϊμάν,  εκτέλεσε τον Φερχάτ Πασά, με αποτέλεσμα η Μπεϊχάν να μείνει χήρα. Αποξενώθηκε από τον αδερφό της και αρνήθηκε να ξαναπαντρευτεί και έζησε μιά αυτοεξορία από την Κωνσταντινούπολη. Η πίστη της Μπεϊχάν Σουλτάνας στον σύζυγό της ξεπέρασε την πίστη της στην οικογένειά της, κάτι που ήταν μια σπάνια περίπτωση.

Η Μπεϊχαν παντρεύτηκε το 1536, σε ηλικία 39 ετών, τον Αγιάς Μεχμέτ Πασά, που ήταν μεγάλος βεζίρης μετά τον θάνατο του Ιμπραήμ Πασά. Το 1539, ο Αγιάς Πασά πέθανε από πανούκλα και η Μπεϊχάν έγινε και πάλι μια χήρα. Το ζευγάρι είχε 2 κόρες, την Ραφιγιέ Σουλτάνα και την Γκεβχερχάν Σουλτανα.

Η Μπεϊχάν πέθανε το 1559 σε ηλικία 62 ετών στην Αμάσεια, στο παλάτι της και τάφηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν ταφεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄.

Δείτε επίσης
Αγιάς Μεχμέτ Πασάς
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Σελίμ Α΄

Παραπομπές 

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2014)

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2014 είναι το 65ο που διοργάνωσε η FIA και περιλαμβάνει 19 Γκραν Πρι. Ξεκίνησε την 16η Μαρτίου στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και ολοκληρώθηκε την 23η Νοεμβρίου στο Αμπού Ντάμπι. Στο Πρωτάθλημα πήραν μέρος 22 οδηγοί. Τη σεζόν αυτή εντάχθηκε στο καλεντάρι το Γκραν Πρι της Ρωσίας και το Γκραν Πρι της Αυστρίας αντικαθιστώντας τα Γκραν Πρι της Ινδίας και της Κορέας. Επίσης ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Φόρμουλα 1 που στον τελευταίο αγώνα του Πρωταθλήματος οι βαθμοί μέτρησαν διπλοι.

Ο Σεμπάστιαν Φέτελ ξεκίνησε την σεζόν προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον τίτλο του, αλλά αναδείχθηκε νέος Παγκόσμιος Πρωταθλητής ο Λιούις Χάμιλτον για 2η φορά στην καριέρα του. Νέα πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα της Mercedes και αυτή ήταν η πρώτη κατάκτηση της συγκεκριμένης ομάδας.

Αλλαγές στους Οδηγούς
 Ο Φελίπε Μάσα, έπειτα από οχτώ χρόνια συνεργασίας με την Ferrari, υπέγραψε συμβόλαιο με την Williams.
 Ο Κίμι Ράικονεν ήταν ο αντικαταστάτης του Φελίπε Μάσα στην Ferrari, και για πρώτη φορά μετά το 1954, η ομάδα είχε δύο πιλότους πρώην παγκόσμιους πρωταθλητές.
 Ο Παστόρ Μαλδονάδο, που αντικαταστάθηκε από τον Φελίπε Μάσα στην Williams, υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Lotus, όπου και θα αντικαταστήσει τον Κίμι Ράικονεν, που μετακόμισε στην Ferrari.
 Ύστερα από 12 σεζόν ο Μαρκ Γουέμπερ θα συνεχίσει στο FIA World Endurance Championship, όπου θα οδηγήσει για λογαριασμό της Porsche.
 Αντικαταστάτης του Μαρκ Γουέμπερ στην Red Bull ήταν ο Ντάνιελ Ρικιάρντο.
 Ο Ντανιίλ Κβίατ ήταν ο αντικαταστάτης του Ντάνιελ Ρικιάρντο στην Toro Rosso.
 Μετά από μία μόλις σεζόν στη McLaren ο Σέρχιο Πέρες θα την αφήσει και θα αντικατασταθεί από τον Κέβιν Μάγκνουσεν, με τον Πέρες να συνεχίζει στην Ινδική Force India.
 Ο Νίκο Χούλκενμπεργκ επέστρεψε στην Force India, μετά από μία σεζόν στην Sauber και στη θέση του αγωνίστηκε ο Άντριαν Σούτιλ.

Ομάδες και Οδηγοί

Οι ακόλουθες ομάδες και οδηγοί συμμετείχα στη σαιζόν του 2014.

Πρόγραμμα

 Τ.Ώ. – Η τοπική ώρα δείχνει την ώρα της χώρας που γίνεται ο αγώνας.

Νικητές ανά αγώνα

Βαθμολογίες

Βαθμολογία οδηγών 
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:

† - Οδηγοί που δεν τερμάτισαν τον αγώνα, αλλά κατατάχθηκαν έχοντας συμπληρώσει πάνω από το 90% της συνολικής διαδρομής.‡ - Οι οδηγοί θα κερδίσουν διπλάσιους πόντους στον τελευταίο αγώνα στο Άμπου Ντάμπι.

Βαθμολογία κατασκευαστών 

Μετά την κατάκτηση του 1–2 από τους πιλότους της Mercedes στο Γκραν Πρι της Ρωσίας, το αποτέλεσμα ήταν αρκετό για να εξασφαλίσει η Mercedes το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών, παρότι υπολοίπονταν τρεις ακόμη αγώνες για να λήξει η σεζόν.

Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης

2014
Φόρμουλα 1
Ντιεντονέ Μ'Μπαλά Μ'Μπαλά

Ο Ντιεντονέ Μ'Μπαλά Μ'Μπαλά (γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1966 στο Φοντεναί-ω-Ροζ των Ω-ντε-Σεν στη Γαλλία), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Dieudonné, είναι Γάλλος κωμικός, ηθοποιός και πολιτικός ακτιβιστής. Αρχικά μετέχων του αντιρατσιστικού κινήματος στη Γαλλία, στην πορεία, ωστόσο, συστρατεύτηκε με το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο, καθώς και άλλα πολιτικά κινήματα του ευρύτερου ακροδεξιού και νεοναζιστικού γαλλικού χώρου. Από το 1997, ο Dieudonné συμμετέχει αδιαλείπτως σε βουλευτικές και ευρωπαϊκές εκλογές ως υποψήφιος στις λίστες μικρότερων πολιτικών κομμάτων ή κινημάτων, ενώ απέτυχε να συμμετάσχει σε δύο προεδρικές εκλογές (2002 και 2007). Έχει δηλώσει ανοικτά υποστηρικτής των θέσεων του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ αναφορικά με το Ισραήλ και τους Εβραίους. Ο γνωστός αρνητής του Ολοκαυτώματος Ρομπέρ Φωρισόν είχε εμφανισθεί επανειλημμένα μαζί του. Ο Φωρισόν είχε γιορτάσει τα ογδοηκοστά γενέθλιά του στο θέατρο του κωμικού στις 29 Ιανουαρίου 2009, σε μία αντιπροσωπευτική συνάθροιση αρνητών του Ολοκαυτώματος, ακροδεξιών ριζοσπαστών και ακραίων Σιιτών. Οι Dieudonné και Φωρισόν εμφανίσθηκαν από κοινού σε ένα βίντεο που γελοιοποιούσε το Ολοκαύτωμα και την ανάμνησή του. Ο Dieudonné έχει πραγματοποιήσει χαιρετισμούς που θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό το ναζιστικό heil σε τηλεοπτικό του σκετς, κάτι το οποίο προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, ενώ έχει χαρακτηρίσει την ανάμνηση του Ολοκαυτώματος ως «μνημείο πορνογραφίας». Έχει δικαστεί συνολικά επτά φορές από δικαστήρια με την κατηγορία του αντισημιτισμού.

Ως απάντηση στις δεκάδες αντισημιτικού περιεχομένου δηλώσεις του Dieudonné, ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών Μανουέλ Βαλλς ανέφερε ότι ο Dieudonné «δεν ήταν, πλέον, κωμικός», αλλά περισσότερο «αντισημίτης και ρατσιστής», και ότι θα έκανε καθετί δυνατό από την πλευρά του ώστε να ακυρωθούν όλες οι δημόσιες εμφανίσεις του Dieudonné, καθώς έθεταν σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος Λογαριασμός στο MySpace
 
 Bernard Schmid: Dieudonné, der gar nicht lustige Komiker, hagalil.com, 21 Φεβρουαρίου 2005
 Gudrun Eussner: «Der Effekt Dieudonné – weitere rassistische Aggressionen gegen Jude», 6 και 7 Μαρτίου 2006
 Η «επίσημη» ιστοσελίδα του Dieudonné] στον ιστότοπο του Αντισιωνιστικού Κόμματος

Αντισημιτισμός στη Γαλλία
Καμερουνέζοι ηθοποιοί
Γάλλοι άθεοι
Γάλλοι κωμικοί
Γάλλοι τηλεπαρουσιαστές
Γάλλοι χιουμορίστες
Αρνητές του Ολοκαυτώματος
Ραλφ Σουμάχερ

Ο Ραλφ Σουμάχερ (Ralf Schumacher, 30 Ιουνίου 1975) είναι Γερμανός πρώην οδηγός αγώνων. Αποσύρθηκε από τη Φόρμουλα 1 στο τέλος του 2007, ενώ από το 2008 έως το 2012, αγωνίστηκε στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Τουρισμού (DTM). Αδερφός του είναι ο επτάκις Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Φόρμουλα 1, Μίχαελ Σουμάχερ.

Πρώτα χρόνια
Ο Σουμάχερ γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1975 στο στο Χιρτ Χερμιλχάιμ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Ξεκίνησε απ' τα καρτ σε ηλικία 3 ετών στην πίστα την οποία διατηρεί η οικογένειά του στο Κέρπεν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γερμανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Πάλοι Νισύρου

Οι Πάλοι είναι παραθαλάσσιος παραδοσιακός οικισμός της Νίσυρου στα Δωδεκάνησα σε υψόμετρο 15 μέτρων.  
Οι Πάλοι βρίσκονται στη βόρεια πλευρά του νησιού, 4 χιλιόμετρα από το Μανδράκι.

Ιστορικά στοιχεία και αξιοθέατα 
Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από τη λατινική λέξη palus, η οποία σημαίνει πάσσαλος για να δένουν τα πλοία. Οι Πάλοι ιστορικά αποτελούσαν το επίνειο του Εμπορειού και άρχισαν να κατοικούνται στα τέλη του 19ου αιώνα. Για την εκμετάλλευση των θερμών πηγών της περιοχής άρχισαν κατασκευάζονται το 1895 τα «Ιπποκράτεια Λουτρά», ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο, τα οποία όμως δεν λειτούργησαν. Απέναντί του βρίσκονται τα ρωμαϊκά λουτρά και το εκκλησάκι της Παναγίας της Θερμιανής, το οποίο έχει διαστάσεις 4 επί 2 μέτρα και κατασκευάστηκε το 1871. 

Σήμερα οι Πάλοι εξελίσσονται σε τουριστικό θέρετρο και είναι γνωστοί για τη αμμουδερή παραλία τους και διαθέτουν μαρίνα όπου μπορούν να δέσουν σκάφη αναψυχής και ψαροκάικα.

Διοικητική διαίρεση 
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Εμπορειό, τη νησίδα Άγιο Αντώνιο και τη νησίδα Στρογγύλη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εμπορειού που ανήκει στο δήμο Νισύρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 239 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παναγία η Θερμιανή από τον ιστότοπο Οδυσσεύς του Υπουργείου Πολιτισμού

Παραπομπές 

Χωριά της Νισύρου
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Σελίμ Α΄)

Η Φατμά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:فاطمہ سلطان‎) (Τούρκικα: Fatma Sultan, 1500 - 1573) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και σύζυγος του μεγάλου βεζίρη Καρά Αχμέτ Πασά.

Ζωή
Η Φατμά Σουλτάνα γεννήθηκε το 1500 στην Τραπεζούντα. Στην αρχή είχε παντρευτεί τον Μουσταφά Πασά. Όταν ο Μουσταφά Πασάς πέθανε, η Φατμά Σουλτάνα παντρεύτηκε τον Καρά Αχμέτ Πασά που ήταν Μεγάλος Βεζίρης από το 1553 μέχρι το 1555. Το ζευγάρι είχε 2 παιδιά, τον Σουλτανζάντε Οσμάν και την Γκιουλμπαχάρ Σουλτάνα. Ο Καρά Αχμέτ Πασάς εκτελέστηκε από τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν το 1555.

Κάποιοι πιστεύουν πως η αιτία της εκτέλεσης του Καρά Αχμέτ Πασά ήταν ο Ρουστέμ Πασάς και η Χασεκί Χουρέμ Σουλτάνα. Μετά τον θάνατο του συζύγου της πήγε να ζήσει με τον αδελφό της,Σουλεϊμάν, στο παλάτι Τοπ Καπί. 

Η Φατμά Σουλτάνα πέθανε το 1573 στην Κωνσταντινούπολη. Τάφηκε στη δυτική πλευρά του Τεμένους Καρά Αχμέτ Πασά, μαζί με τον σύζυγό της. Είναι γνωστό ότι η Φατμά Σουλτάνα ​​είχε το σεβασμό των Γενιτσάρων.

Δείτε επίσης
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Καρά Αχμέτ πασάς
Σελίμ Α΄

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Bentley Continental GT

Η Bentley Continental GT είναι ένα υπερπολυτελές 2-πορτο αυτοκίνητο, που παράγεται από τη βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία Bentley, από το 2003 έως σήμερα. Στις αρχές του 2011 εισήχθη η δεύτερη γενιά του και από το 2018 βρίσκεται στην τρίτη γενιά του. Διαχρονικά, προσφέρεται σε εκδόσεις κουπέ (τύπου αμαξώματος fastback) και καμπριολέ, και πάντα με σαλόνι διάταξης καθισμάτων 2+2.

Ιστορικά, η πρώτη γενιά της Continental GT ήταν το πρώτο μοντέλο της εταιρείας που εξελίχθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά μετά την εξαγορά της Bentley από τον Όμιλο Volkswagen το 1998. Επίσης, η πρώτη γενιά της ήταν το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της Bentley στο οποίο εφαρμόστηκαν τεχνικές μαζικής παραγωγής, καθώς και το πρώτο που κατάφερε εμπορική απήχηση και σε πιο νεανικό κοινό.

Continental GT
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Βρετανικά αυτοκίνητα
Οικογένεια Αμπατούτσι

Η οικογένεια Αμπατούτσι είναι γαλλική οικογένεια ευγενών με καταγωγή από το Ζικάβο, ένα χωριό της Κορσικής και η οποία εξακολουθεί να υφίσταται.

Ιστορία

Κυριότερες Προσωπικότητες 
 Ο στρατηγός Ζακ Πιέρ Αμπατουτσί, γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1723 στο Ζικάβο της Κορσικής, ενώ απεβίωσε στις 11 Μαρτίου του 1813 στο Αζαξιό,
 Ο γιος του, Ζαν Σαρλ Αμπατουτσί, γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1771 στο Ζικάβο, ενώ απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1796 στο Χύνινγκεν στον Άνω Ρήνο, επίσης στρατηγός, διάσημος για την άμυνα του Χύνινγκεν της οποίας ήταν και υπεύθυνος το 1796, στη διάρκεια της οποίας και σκοτώθηκε,
 Ο Υπουργός Δικαιοσύνης επί κυβερνήσεως Ναπολέοντα Γ΄, Ζακ Πιέρ Αμπατουτσί, γεννημένος στις 21 Δεκεμβρίου 1791 στο Ζικάβο της Κορσικής, ενώ απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου 1857 στο Παρίσι, εγγονός του στρατηγού Ζακ Πιέρ Αμπατουτσί του οποίου και έφερε τα δύο ονόματα,
 Ο εκπρόσωπος στο νομοθετικό σώμα μεταξύ του 1852 και του 1870, Σεβεράν Πωλ Αμπατουτσί, γεννημένος στο Ζικάβο στις 1 Ιουνίου 1821, ενώ απεβίωσε στις 22 Ιουνίου 1888 στο Ολμέτο.

Πηγές και παραπομπές 
Cronica di a Corsica

Κορσικανική τάξη ευγενών
Πόλεμος των Τριών Ερρίκων (977–978)

Ο Πόλεμος των Τριών Ερρίκων ήταν μια σύντομη εξέγερση τριών Γερμανών ηγετών, που είχαν όλοι το όνομα Ερρίκος. Η εξέγερση ξεκίνησε το 977 κατά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του τότε αυτοκράτορά της Όθωνα Β΄.

Ιστορία 
Μια συνωμοσία ανέκυψε στη Βαυαρία, το 977, ενώ ο Όθωνας ήταν σε εκστρατεία ενάντια στον Μπολεσλάβ Β΄ της Βοημίας. Οι τρεις συνωμότες ήταν ο Ερρίκος Α΄ (Αρχιεπίσκοπος του Άουγκσμπουργκ), ο δούκας Ερρίκος Β΄ της Βαυαρίας (γνωστός και ως ο Εριστικός, ο οποίος στη συνέχεια καθαιρέθηκε από το αξίωμά του) και ο δούκας Ερρίκος Γ΄ της Καρινθίας, οι οποίοι είχαν επίσης και την υποστήριξη της Εκκλησίας. Ο Όθωνας συμμάχησε με τον δούκα Όθωνα Α΄ της Σουηβίας και της Βαυαρίας και προέλασαν εξ αρχής στην πόλη Πάσσαου, την οποία κρατούσαν ως βάση τους οι εξεγερμένοι αντάρτες. Τον Σεπτέμβριο, η πόλη παραδόθηκε μετά από τακτική πολιορκία της, η οποία υποστηρίχθηκε επιτυχώς από μια γέφυρα πλοίων.

Το Πάσχα του 978, έγινε δικαστήριο στο Μαγδεβούργο και οι τρεις συνωμότες τιμωρήθηκαν για την εξέγερσή τους. Ο επίσκοπος φυλακίστηκε μέχρι τον Ιούλιο και οι δύο δούκες εξορίστηκαν. Στη συνέχεια, ο Ερρίκος της Καρινθίας έχασε και το δουκάτο του από τον Όθωνα (γιο του Κορράδου, δούκα της Λωρραίνης). Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν η πλήρης υποταγή της Βαυαρίας, μιας και στο εξής δεν ήταν πλέον το αναμφισβήτητα μεγαλύτερο από τα βλαστικά δουκάτα.

Πηγές 
 

Ιστορία της Βαυαρίας
Εξεγέρσεις
Πόλεμοι
Sonic Dash

Το Sonic Dash είναι ένα παιχνίδι για λογισμικά Android ή Apple. Δημιουργήθηκε σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες που είχαν αναμειχθεί σε οποιαδήποτε edition του Sonic. Αποστολή του παιχνιδιού είναι να τερματιστεί μια σχεδόν ατελείωτη διαδρομή με την αποφυγή εμποδίων. Περιλαμβάνει δύο διαφορετικά είδη εμποδίων με διαφορετικές επιπτώσεις σε περίπτωση σύγκρουσης. 

Sonic
Βιντεοπαιχνίδια για κινητά
Rush (ταινία 2013)

Η ταινία Rush βιογραφικό αθλητικό δράμα σε σκηνοθεσία Ρον Χάουαρντ και σε σενάριο Πίτερ Μόργκαν. Αφορά τη σεζόν 1976 της Φόρμουλα 1 και τη διαμάχη των οδηγών Τζέιμς Χαντ και Νίκι Λάουντα. Πρωταγωνιστούν οι Κρις Χέμσγουορθ ως Χαντ και ο Ντάνιελ Μπρουλ ως Λάουντα. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2013 και προβλήθηκε επίσης στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Σεπτεμβρίου 2013. Κέρδισε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα.

Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Ταινίες του 2013
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Pathé
Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Γερμανικές ταινίες
Γερμανόφωνες ταινίες
Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Γερμανικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές βιογραφικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία
Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Βρετανικές αθλητικές ταινίες
Συμμετοχή της Ελβετίας στη Eurovision

Η Ελβετία συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στον πρώτο διαγωνισμό το , χάνοντας μόνο τέσσερις διαγωνισμούς, το , το , το  και το . Η Ελβετία φιλοξένησε και κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό το 1956. Η Ελβετία κέρδισε και πάλι το διαγωνισμό το .

Η Λις Άσια κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό στο Λουγκάνο το 1956 με το τραγούδι "Refrain". Επέστρεψε στο διαγωνισμό και τερμάτισε στη δεύτερη θέση το . Η Ελβετία θα συνεχίσει να τερματίζει στην τρίτη θέση το  με την Franca Di Rienzo και το  με την Arlette Zola και στη δεύτερη θέση με την Esther Ofarim το  και τη Daniela Simons το , προτού κερδίσει τον διαγωνισμό για δεύτερη φορά 1988 με την Σελίν Ντιόν και το τραγούδι "Ne partez pas sans moi". Το , η Annie Cotton έδωσε στη χώρα τον όγδοο τερματισμό στην πρώτη τριάδα, όταν κατέλαβε την τρίτη θέση.

Στον 21ο αιώνα, η Ελβετία έφτασε μόλις μία φορά στην πρώτη δεκάδα, το , με τo girl band Vanilla Ninja να τερματίζει όγδοο. Από την εισαγωγή του ημιτελικού γύρου το , η Ελβετία δεν κατόρθωσε να προκριθεί στον τελικό δέκα φορές. Στον διαγωνισμό του , ο Sebalter έδωσε στη χώρα το δεύτερο καλύτερο αποτέλεσμα του αιώνα, τερματίζοντας 13ος.

Απουσίες
Η Ελβετία απουσίαζε από την Eurovision τέσσερις φορές από τότε που άρχισε η συμμετοχή της στον πρώτο διαγωνισμό. Αυτές οι απουσίες το , το , το  και το , προκλήθηκαν από ανεπαρκή αποτελέσματα σε προηγούμενους αγώνες που ανάγκασαν την Ελβετία να αποσυρθεί από τον διαγωνισμό.

Συμμετοχές
Η Ελβετία έχει τέσσερις επίσημες γλώσσες: τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Ιταλικά και τα Ρωμαϊκά. Από τις 51 εμφανίσεις της στο Διαγωνισμό η Ελβετία έχει στείλει 52 τραγούδια, 24 από τα οποία ήταν στα γαλλικά, 12 στα γερμανικά, 9 στα Ιταλικά, 9 στα αγγλικά και 1 στην Ρωμαϊκή. Η Ελβετία έχει νικήσει και της δύο φορές με γαλλικό στίχο.

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision

Ιστορικό ψηφοφορίας
Ως το , το ιστορικό ψηφοφορίας της Ελβετίας έχει ως εξής:

Διοργανώσεις

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ελβετία 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Σχετική συμμετοχή

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Κατά καιρούς η Ελβετία έχει μεταδώσει τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision από τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς, το SRF (στα γερμανικά), το RTS (στα γαλλικά) και RSI (στα ιταλικά).

Διευθυντές ορχηστρών

Άλμπουμ

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Επιπλέον λινκ
 Βαθμοί προς και από την Ελβετία  eurovisioncovers.co.uk

Συμμετοχές χωρών στην Eurovision
Μουσική στην Ελβετία
Philomena

Το Philomena είναι βρετανική δραματική ταινία παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία Στίβεν Φρίαρς και σε σενάριο των Στιβ Κούγκαν και Τζεφ Πόουπ. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο The Lost Child of Philomena Lee του Μάρτιν Σίξσμιθ και διηγείται την αληθινή ιστορία της Φιλομένα Λι, μιας ηλικιωμένης γυναίκας που ψάχνει να βρει το γιο της. Πρωταγωνιστούν οι Τζούντι Ντεντς και Στιβ Κούγκαν.

Η ταινία προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 70ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας όπου και έλαβε το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Νοεμβρίου 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 27 Νοεμβρίου 2013 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένων των Καλύτερης Ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Ντεντς. Απέσπασε επίσης τέσσερις υποψηφιότητες για BAFTA κερδίζοντας ένα και τρεις για Χρυσή Σφαίρα.

Πλοκή
Η Φιλομένα Λι έμεινε έγκυος όταν ήταν έφηβη, το 1952 στην Ιρλανδία. Αναγκάστησε να πάει να ζήσει σε ένα μοναστήρι και γρήγορα οι καλόγριες της πήραν το παιδί και το έδωσαν για υιοθεσία στην Αμερική. Η Φιλομένα πέρασε τα επόμενα πενήντα χρόνια της ζωής της ψάχνοντας μάταια το γιο της. Μια μέρα θα συναντήσει τον Μάρτιν Σίξσμιθ, ένα δημοσιογράφο. Ο Μάρτιν συγκλονισμένος από την ιστορία της θα τη βοηθήσει να βρει το γιο της. Μαζί ταξιδεύουν στην Αμερική όπου θα ανακαλύψουν τη συγκλονιστική ιστορία του γιου της ενώ ταυτόχρονα μεταξύ τους αναπτύσσεται μία απροσδόκητη φιλία.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
 Τζούντι Ντεντς στο ρόλο της Φιλομένα Λι
 Στιβ Κούγκαν στο ρόλο του Μάρτιν Σίξσμιθ
 Μέαρ Γουίνιγκχαμ στο ρόλο της Μέρι
 Άννα Μάξγουελ στο ρόλο της Τζέιν
 Μισέλ Φέρλι στο ρόλο της Σάλι Μίτσελ
 Ρουθ Μακέιμπ στο ρόλο της Ηγουμένης Μπάρμπαρα
 Μπάρμπαρα Τζέφορντ στο ρόλο της Αδελφής Χίλντεγκαρντ
 Πίτερ Χέρμαν στο ρόλο του Πιτ Όλσον
 Σιμόν Λαμπίμπ στο ρόλο της Κέιτ Σίξσμιθ
 Σόφι Κένεντι Κλαρκ στο ρόλο της Φιλομένα σε νεαρή ηλικία
 Έιμι ΜακΆλιστερ στο ρόλο της Αδελφής Ανουνσιάτα
 Κάθι Μπέλτον στο ρόλο της Αδελφής Κλερ

Box office
Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ταινία Philomena έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 8η θέση με 3,6 εκατομμύρια δολάρια και συνολικά συγκέντρωσε 37,7 εκατομμύρια δολάρια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε άνοιγμα τριημέρου με 1,4 εκατομμύρια λίρες ενώ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 11,7 εκατομμύρια λίρες. Στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 62,4 εκατομμύρια δολάρια και παγκοσμίες απέφερε 100,1 εκατομμύρια δολάρια.

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Philomena στο IMDb

Βρετανικές ταινίες
Ταινίες του 2013
Ταινίες παραγωγής The Weinstein Company
Ταινίες παραγωγής BBC Films
Βρετανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε βιβλία
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής Pathé
Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά
Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Γαλλικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Γαλλικές δραματικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Φρίαρς
Tesla Model S

Το Tesla Model S είναι αμιγώς ηλεκτρικό πολυτελές αυτοκίνητο μεγάλων διαστάσεων, της κατηγορίας F, που κατασκευάζεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla, Inc. από τις 22 Ιουνίου 2012 έως σήμερα.

Εμπορική απήχηση 
Από την εισαγωγή του, οι παγκόσμιες αθροιστικές πωλήσεις του ανήλθαν σε 18.200 μονάδες μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013, με πάνω από 1.000 αυτοκίνητα να παραδίδονται στην Ευρώπη. Τον Δεκέμβριο του 2013, οι συνολικές πωλήσεις του διεθνώς έφτασαν τα 25.000 αντίτυπα και τον Μάρτιο του 2015 τα 66.800 αντίτυπα. Επίσης, το Model S κατατάχθηκε ως το κορυφαίο σε πωλήσεις plug-in ηλεκτρικό αυτοκίνητο στη Βόρεια Αμερική κατά το πρώτο τρίμηνο του 2013, με 4.900 αντίτυπα να έχουν πωληθεί τότε, ξεπερνώντας έτσι το Chevrolet Volt (με 4.421 αντίτυπα) και το Nissan Leaf (με 3.695 αντίτυπα). Μάλιστα το Model S ήταν το νούμερο 1 σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη Νορβηγία τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2013, που αντιστοιχεί σε μερίδιο αγοράς 5,1% του συνόλου των πωλήσεων των νέων αυτοκινήτων στη χώρα κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα, και έτσι κατάφερε να γίνει το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο στην κορυφή των πωλήσεων κατάταξης σε οποιαδήποτε χώρα.

Τα έτη 2015 και 2016, επίσης, ήταν το πρώτο σε ετήσιες πωλήσεις plug-in ηλεκτρικό αυτοκίνητο διεθνώς, ενώ στη συνέχεια την πρώτη θέση κατέλαβε το μικρότερου μεγέθους και χαμηλότερης τιμής Tesla Model 3, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιούλιο του 2017.

Βραβεία 
Το Tesla Model S έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία και την ευρύτερη αναγνώριση, όπως το Παγκόσμιο Πράσινο Αυτοκίνητο της Χρονιάς για το 2013, το Motor Trend Car of the Year για το 2013, το περιοδικό Automobile's 2013 Αυτοκίνητο της Χρονιάς, το βραβείο του περιοδικού Time Best 25 Εφευρέσεις της Χρονιάς για το 2012 και την κορυφαία βαθμολόγηση αυτοκινήτων του Consumer Reports.

Δείτε επίσης 
 Tesla, Inc.
 Ηλεκτρικό αυτοκίνητο

Βιβλιογραφία 
 Frank van Gilluwe (2013). Tesla Model S - Best Car Ever! (1st. ed.). ISBN 978-0-9860689-0-4.
 Nick J. Howe (2014). Owning Model S: The Definitive Guide to Buying and Owning the Tesla Model S (1st. edition).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Model S - Ο επίσημος ελληνικός ιστότοπος του Tesla Model S.
 Δοκιμή του Tesla Model S. 

Model S
Model S
Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Αμερικανικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Αμιγώς ηλεκτροκίνητα οχήματα
Σωτήρης Κωστόπουλος

Ο Σωτήρης Κωστόπουλος (γένν. 23 Ιουνίου 1943)  είναι Έλληνας πολιτικός επιστήμων, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ και στη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ και ένας από τους συγγραφείς της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη το 1974. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας, κυβερνητικός εκπρόσωπος και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ελαιοχώρι Αχαΐας και μεγάλωσε στην Πάτρα. Οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου από νεαρή ηλικία, προδικτατορικά ήταν μέλος της Ένωσης Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ), της νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Παβία (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ανώτατων Διεθνών Σπουδών της Γενεύης στην Ελβετία, και στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών της ίδιας πόλης. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και ιταλικά.

Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967 συμμετείχε στην ίδρυση του ΠΑΚ το 1968 και μεταπολιτευτικά δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ, συμβάλλοντας στη συγγραφή της ιδρυτικής του διακήρυξης, ενώ παράλληλα ήταν εκδότης της κομματικής εφημερίδας «Εξόρμηση» και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.

Μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Αύγουστο του 1985. Στη συνέχεια ανέλαβε σύμβουλος του πρωθυπουργού επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας έως το Μάρτιο του 1987, οπότε και ξαναδιορίστηκε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, έως το Νοέμβριο του 1988. Τότε ανέλαβε καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου, μέχρι τον Ιούνιο του 1989, όταν τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας ως ευρωβουλευτής την πενταετία 1989-1994.

Έχει εκδώσει 28 βιβλία και μελέτες. Γνωστά και πολυσυζητημένα ήταν τα βιβλία του «Η Αμφιλεγόμενη Πενταετία: ΚΚΕ 1936-1941» και «Η Τρομοκρατία». Μάλιστα το βιβλίο του για την τρομοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί ως βασικό ανάγνωσμα από αναλυτές της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, αλλά και από τρομοκράτες: κατά τη διάρκεια της σύλληψης μελών της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και της εφόδου στη γιάφκα τους στο Χαλάνδρι, βρέθηκαν αντίτυπα του βιβλίου.

Παραπομπές 

Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες συγγραφείς
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Μοχαμέντ Λαμίν Γιαταρά

Ο Μοχαμέντ Λαμίν Γιαταρά, γεννημένος στις 28 Ιουλίου 1993 στο Κονακρί (Γουινέα), είναι διεθνής με την Γουινέα ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή χαφ για λογαριασμό της Ανζέ ΣΚΟ.

Βιογραφία

Παίκτης προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Λυών 

Ερχόμενος το 2009 στις ακαδημίες της Ολιμπίκ Λυών, προερχόμενος από την ΚΟΚ Σαμιέ, ερασιτεχνικό σύλλογο από τα προάστια του Περιγκέ, ο νεαρός από το Κονακρί αγωνίστηκε αρχικά στην ηλικιακή κατηγορία των Κ-17, με την οποία και πέτυχε 37 τέρματα στην διάρκεια της πρώτης του χρονιάς.

Στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012, συμμετείχε σε 10 αναμετρήσεις, στη διάρκεια των οποίων πέτυχε 2 τέρματα με την ομάδα του CFA. 

Στις αρχές του 2012, ο Γιαταρά δοκιμάστηκε από την ΑΚ Αρλ-Αβινιόν για διάστημα μιας εβδομάδας και αγωνίστηκε απέναντι στη Νιμ Ολιμπίκ σε φιλική αναμέτρηση με τη νέα του ομάδα. Η περίοδος δοκιμαστικών αυτή είχε θετική κατάληξη και υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας έξι μηνών με την ομάδα της Προβηγκίας ως δανεικός.

Στην Αρλ, έφερε τον αριθμό 19 στη φανέλα του και υπήρξε συμπαίκτης ενός άλλου παίκτη που προερχόταν από τα τμήματα υποδομής της Λυών: τον Ουσμάν Ν'Ντιαγιέ, κεντρικό αμυντικό ο οποίος είχε αφιχθεί στην έναρξη της σεζόν, καθώς και τον ξάδερφό του, Ναμπί-Μουσά Γιαταρά.

Τα ξεκινήματά του ήταν άκρως πειστικά με τον σύλλογο, καθώς πέτυχε το πρώτο του τέρμα από την δεύτερη κιόλας συμμετοχή του, κερδίζοντας με αυτόν τον τρόπο θέση βασικού για τις επερχόμενες αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας.

Πέτυχε δύο τέρματα στην τέταρτή του συμμετοχή με την προβιγκηκή ομάδα και βοήθησε, έτσι, στην βαθμολογική της ανάκαμψη.
Με το πέρας μιας σεζόν η οποία κρίθηκε πετυχημένη με τον ίδιο να πετυχαίνει 5 τέρματα σε διάστημα 5 μηνών, επέστρεψε στην Λυών ώστε να καταφέρει να βρει θέση στην πρώτη ομάδα.

Στις 3 Αυγούστου 2012, παραχωρήθηκε ως δανεικός για μία σεζόν στην ΕΣΤΑΚ, χωρίς να μπει ρήτρα αγοράς του.

Παραχωρήθηκε, εκ νέου, ως δανεικός στην Ανζέ ΣΚΟ για την σεζόν 2013-2014. Στις 21 Σεπτεμβρίου, για την πρώτη του αναμέτρηση με τη νέα του ομάδα, πέτυχε το πρώτο του τέρμα απέναντι στην ΑΖ Οσέρ. Στις 24 Σεπτεμβρίου, πέτυχε χατ-τρικ απέναντι στην ΕΣ Τρουά ΑΚ.

Εθνική Γουινέας 
Στα τέλη Φεβρουαρίου, ο Γιαταρά κλήθηκε για πρώτη φορά από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Μισέλ Ντυσουϊγιέ για την αναμέτρηση απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού στις 1 Μαρτίου 2012 και με την ίδια να ευκαιρία, να πραγματοποιήσει την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την εθνική ομάδα της χώρας του. Ωστόσο, προς γενική έκπληξη, αρνήθηκε την πρόσκληση αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι προτιμούσε να έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στην Λιγκ 2.

Πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή στις 15 Αυγούστου 2012 στη διάρκεια μιας φιλικής αναμέτρησης απέναντι στο Μαρόκο, όπου εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο στο ημίχρονο ως αλλαγή.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αρλ-Αβινιόν
Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ
Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές