joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ανδρέας Παπαδόπουλος (πολιτικός)

Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος γεννήθηκε στη Λεμεσός το 1922. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα. Σπούδασε πολιτική μηχανική και εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός.

Απεβίωσε το 2009.

Πολιτική διαδρομή 
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, πριν την πρώτη συνεδρία της βουλής, διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 20 Απριλίου 1966.

Παραπομπές

Πηγές 

|-

Βουλευτές Λεμεσού
Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο
Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος)
Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960
Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ντέιβιντ Γ. Πανουέλο

Ο Ντέιβιντ Γ. Πανουέλο (David W. Panuelo, 1964-) είναι πολιτικός από τις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας και ο 9ος Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών Μικρονησίας. Η θητεία του ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 2019.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στο νησί Πονπέι, όπου ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσής του. Στη συνέχεια φοίτησε σε κολέγιο στις ΗΠΑ, αποκτώντας διδακροτικό τίτλο στις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Ανατολικού Όρεγκον το 1987.

Το 1988 διορίστηκε αναπληρωτής πρεσβευτής στα Φίτζι, υπηρετώντας έως το 1993. Το 1993 διορίστηκε να υπηρετήσει την μικρονησιακή αποστολή στα Ηνωμένα Έθνη, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 1996. Από το 1997 έως το 2001 διατέλεσε διευθυντής του Τμήματος Διαχείρισης Πόρων και Ανάπτυξης για την πολιτεία Πονπέι.

Από το 2003 έως το 2010 ο Πανουέλο παραιτήθηκε από την κυβέρνηση και εργάστηκε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Εξελέγη για δύο χρόνια γερουσιαστής της Τρίτης Εκλογικής Περιφέρειας Πονπέι στις 11 Μαΐου 2011. Επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο το 2013 και το 2015.

Προεδρία 
Ο Πανουέλο το 2019 εκλέχθηκε πρόεδρος της Μικρονησίας. Το κεντρικό θέμα του στην ομιλία επί τη αναλήψει των καθηκόντων του, ήταν “Αναλαμβάνοντας Δράσεις Σήμερα για την Ευημερία του Έθνους μας Αύριο." Δεσμεύτηκε επίσης ότι η κυβέρνησή του θα είναι "διαφανής, ανοικτή και υπολογίσιμη."

Σχέσεις με την Κίνα 
Παρότι οι ΗΠΑ βοηθούν στην άμυνα και την ασφάλεια στη χώρα, όπως και χορηγούν οικονομική βοήθεια σε ετήσια βάση, ο πρόεδρος Πανιουέλο υποστηρίζει σθεναρά την Κίνα. Τον Μάρτιο του 2022 Ο Πανουέλο χαρακτήρισε την Κίνα, με το ντε φάκτο μονοκομματικό καθεστώς, "παραδείγματα δέσμευσης για ειρήνη, φιλία, συνεργασία και αγάπη στην κοινή ανθρωπότητα." Ο Πανουέλο χαρακτηρίζει εαυτόν ως "έναν ειλικρινή φίλο της Κίνας" και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ως "τους δικούς μας πολύ αγαπημένους Κινέζους φίλους."

Προσωπική ζωή 
Ο Πανουέλο είναι παντρεμένος. Έχει πέντε παιδιά και επτά εγγόνια.

Παραπομπές 

Πανουελο
Πανουελο
Τίνδη

Η Τίνδη (), επίσης γνωστή ως Τίνδιο (Τίνδιον), ήταν μια πόλη της Χαλκιδικής στην αρχαία Μακεδονία. Η πόλη είχε ενταχθεί στην Αθηναϊκή συμμαχία, δεδομένου ότι στο αθηναϊκό μητρώο για το έτος 434/3 π.Χ., η πόλη της Τίνδης είχε καταβάλει φόρο 3000 δραχμών από κοινού με τις πόλεις Κίθα, Γίγονος, Σμίλα και Λισαία.

Η τοποθεσία της Τίνδης είναι άγνωστη, αλλά μάλλον βρίσκεται εντός των ορίων της Βοττιαίας.

Παραπομπές 

Αρχαία Βοττιαία
Χαμένες αρχαίες πόλεις
Γεωγραφία της Αρχαίας Χαλκιδικής
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Οικισμοί στην Αρχαία Μακεδονία
Βάργασα (βόρεια Καρία)

Τα Βάργασα () ήταν μια μεσόγεια πόλη στο βόρειο τμήμα της αρχαίας Καρίας. Κατοικήθηκε κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή εποχή.

Η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται κοντά στο Χαϊντερέ/Καβακλί της Ασιατικής Τουρκίας.

Παραπομπές 

Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Οικισμοί στην Αρχαία Καρία
Παρθενόπολη (Χαλκιδική)

Η Παρθενόπολη () ήταν οικισμός της Σιθωνίας στην Χαλκιδική της αρχαίας Μακεδονίας. Η τοποθεσία της Παρθενόπολης είναι περίπου 4.8 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Παρθενών στην χερσόνησο Σιθωνίας.

Παραπομπές

Γεωγραφία της Αρχαίας Χαλκιδικής
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Οικισμοί στην Αρχαία Μακεδονία
Συνεργαστικό Αγροτικό Κόμμα

Το Συνεργαστικό Αγροτικό Κόμμα ήταν πολιτικό κόμμα της Ελλάδας, το οποίο έδρασε κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920.

Ιστορία 
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές του 1926,, όπου κέρδισε τρεις έδρες στις βουλευτικές εκλογές λαμβάνοντας το 0.9% της εθνικής ψήφου. Ωστόσο, το κόμμα δεν συμμετείχε σε κάποια επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κόμμα Δημοκρατικών Φιλελεύθερων

Το Κόμμα Δημοκρατικών Φιλελεύθερων ήταν πολιτικό κόμμα της Ελλάδας, το οποίο έδρασε κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1920.

Ιστορία 
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές του 1926,, όπου κέρδισε τρεις έδρες στις βουλευτικές εκλογές και έλαβε το 0.8% της εθνικής ψήφου. Ωστόσο, το κόμμα δεν συμμετείχε σε άλλη εκλογική αναμέτρηση.

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κάρολος της Αυστρίας-Έστε

Ο Κάρολος, γερμ. Karl (2 Νοεμβρίου 1785 - 2 Σεπτεμβρίου 1809) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης - Αυστρίας-Έστε ήταν αρχιεπίσκοπος τού Έστεργκομ στην Ουγγαρία.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Φερδινάνδου-Καρόλου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Βεατρίκης των Έστε δούκισσας της Μάσσα & Καρράρα, κόρης τού Έρκολε Γ΄ δούκα της Μόντενα & του Ρέτζο.

Ο Κάρολος-Αμβρόσιος-Ιωσήφ-Ιωάννης Βαπτιστής γεννήθηκε στο Μιλάνο και πέρασε τη νεανική του ζωή στη Μόντσα της Λομβαρδίας, όπου η οικογένειά του είχε καταφύγει μετά από τη Γαλλική εισβολή στο δουκάτο της Μόντενα. Αφού έμεινε στη Βερόνα, την Πάδουα, την Τεργάστη και τη Λιουμπλιάνα, η οικογένειά του μετακινήθηκε στο Βήνερ Νόιστατ (κοντά στη Βιέννη).

Επειδή ήταν ευαίσθητος, ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε επίσκοπος του Βακ (βόρεια της Ουγγαρίας) το 1806 και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ δύο έτη μετά. Η τελευταία θέση τον έκανε πρωθιερέα (primate) της Ουγγαρίας. Απεβίωσε το επόμενο έτος σε ηλικία 24 ετών στην Τάτα, βόρεια της Ουγγαρίας.

Παραπομπές

Πηγές
 www.catholic-hierarchy.org

Οίκος της Λωρραίνης
Μαρία του Αινώ

Η Μαρία, γαλλ. Marie (1280 - 1354) από τον Οίκο του Αβέν γεννήθηκε ως κόρη τού κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα τού Μπουρμπόν.

Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη τού Ιωάννη Β΄ κόμη τού Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας και της Φιλίππης του Λουξεμβούργου, κόρης τού Ερρίκου Ε΄ κόμη τού Λουξεμβούργου.

Ο αδελφός της Γουλιέλμος Α΄ κόμης τού Αινώ είχε κόρες: τη Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα τού Αινώ, σύζυγο τού Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας· τη Φιλίππη, σύζυγο τού Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας· την Ιωάννα, σύζυγο τού Γουλιέλμου Ε΄ δούκα του Γύλιχ· και την Ισαβέλλα, σύζυγο τού Ροβέρτου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1310 τον Λουδοβίκο Α΄ των Βουρβόνων κόμη τού Μπουρμπόν και είχε τέκνα:
 Πέτρος Α΄ 1311-1356, δούκας του Μπουρμπόν.
 Ιωάννα 1312-1402, παντρεύτηκε τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη τού Φορέζ.
 Μαργαρίτα 1313-1362, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Β΄ του Συλλύ και μετά τον Ουτίν του Βερμέιγ.
 Μαρία 1315-1387, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυ των Λουζινιαν, τιτουλάριο πρίγκιπα της Γαλιλαίας και μετά τον Ροβέρτο τιτουλάριο πρίγκιπα τού Τάραντα.
 Ιάκωβος Α΄ 1319-1362, κόμης του Λα Μαρς. Ιδρυτής του κλάδου Λα Μαρς/Βαντόμ.
 Βεατρίκη 1320-1383, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη της Βοημίας από τον Οίκο του Λουξεμβούργου και μετά τον Εύδη Β΄ του Γκρανσεΐ.

Παραπομπές

Πηγές
 Goeij, Hana de (23 November 2016). "A Breakthrough in C-Section History: Beatrice of Bourbon's Survival in 1337". New York Times. p. A17. Retrieved 24 November 2016.

Οίκος του Αβέν
Δούκισσες της Βουρβόνης
Κόμμα Συμπράξεως Συντηρητικών

Το Κόμμα Συμπράξεως Συντηρητικών ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο έδρασε κατά την δεκαετία του 1920.

Ιστορία 
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές το 1926, όπου κέρδισε τρεις έδρες στις βουλευτικές εκλογές και έλαβε το 1,3% της εθνικής ψήφου. Ωστόσο, το κόμμα δε συμμετείχε σε κάποια άλλη εκλογική αναμέτρηση.

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Ανανεώστε την Ευρώπη

Ανανεώστε την Ευρώπη (RE) είναι πολιτική ομάδα του 9ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αποτελεί συνέχεια της Συμμαχίας Φιλελεύθερων και Δημοκρατών, που σχηματίστηκε το διάστημα 2004-2019.

Ιστορία 
Τον Μάιο του 2019, ο πρόεδρος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, Γκι Φερχόφστατ, μιλώντας σε ένα debate, ανακοίνωσε ότι μετά τις εκλογές η Κοινοβουλευτική Ομάδα θα διαλυθεί για να σχηματιστεί μια νέα Ομάδα, με τη συμμετοχή και του Γάλλου Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν.

Η νέα ομάδα ανακοίνωσε την υιοθέτηση του ονόματός της στις 12 Ιουνίου 2019, αφού σχημάτισε συμμαχία με την La République En Marche!.

Στις 19 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Ντατσιάν Τσιόλος, πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας και Επίτροπος Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, είχε επιλεγεί ως αρχικός πρόεδρος της ομάδας.

Ευρωβουλευτές

9ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές 

Πολιτικές ομάδες Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Ζακλίν του Λονουί

Η Ζακλίν, γαλλ. Jaqueline (πριν το 1520 - 28 Αυγούστου 1561) γεννήθηκε ως κόρη του βαρόνου του Πανύ & Μιρεμπώ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μονπανσιέ & Ωβέρν.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Δ΄ του Λονουϊ, κυρίου του Ζιβρύ και βαρόνου του Πανύ & Μιρεμπώ (απεβ. 1520) και της Ιωάννας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Ανγκουλέμ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1538 τον Λουδοβίκο Β΄ των Βουρβόνων δούκα του Μονπανσιέ και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκη 1539-1587, παντρεύτηκε τον Ερρίκο-Ροβέρτο του Λα Μαρκ, δούκα του Μπουγιόν & πρίγκιπα του Σεντάν.
 Άννα 1540-1577, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο της Κλέβης, δούκα του Νεβέρ.
 Ιωάννα 1541-1620, ηγουμένη του Ζουάρ.
 Φραγκίσκος 1542-1592, δούκας του Μονπανσιέ.
 Καρλόττα 1547-1582, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης.
 Λουίζα 1548-1586, ηγουμένη του Φαρμουτιε.

Πηγές
 Couchman, Jane (1997). "Charlotte of Bourbon's Correspondence: Using Words to Implement Emancipation". In Winn, Colette H.; Kuizenga, Donna (eds.). Women Writers in Pre-revolutionary France: Strategies of Emancipation. Garland Publishing Inc.
 McIlvenna, Una (2016). Scandal and Reputation at the Court of Catherine de Medici. Routledge.48

Οίκος των Μεδίκων
Κυρίες Επί Των Τιμών
Δούκισσες του Μονπανσιέ
Γαλλίδες κόμισσες
Γαλλίδες δούκισσες
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Δοξαρά

Το Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Δοξαρά συνέβη το απόγευμα της 16ης Ιανουαρίου 1972 στη σιδηροδρομική γραμμή ανάμεσα στους σταθμούς Ορφανών Καρδίτσας και Δοξαρά Λάρισας όπου συγκρούστηκαν η αμαξοστοιχία «Ακρόπολις Εξπρές», που εκτελούσε το δρομολόγιο Μόναχο –Αθήνα και μια αμαξοστοιχία (που έκανε πολλές στάσεις και ήταν γνωστή ως «πόστα» γιατί μετέφερε και το ταχυδρομείο), η οποία κατευθυνόταν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Από τη σύγκρουση σκοτώθηκαν 19 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 44. Πρόκειται για ένα από τα πιο πολύνεκρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα που έχουν συμβεί στην Ελλάδα.

Το σιδηροδρομικό δυστύχημα συνέβη λόγω της έλλειψης συνεννόησης μεταξύ των σταθμαρχών των δύο σταθμών σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το δίκτυο ήταν μονής γραμμής και δεν υπήρχαν σύγχρονες μέθοδοι ενδοεπικοινωνίας. Οι δυο σταθμάρχες διαφωνούσαν ποια από τις δυο αμαξοστοιχίες θα έπρεπε να είχε προτεραιότητα και παρά την παρέμβαση του ρυθμιστή κίνησης τρένων από την Αθήνα, τόσο το «Ακρόπολις Εξπρές» όσο και η «πόστα» διήλθαν κανονικά από το σταθμό του Δοξαρά και των Ορφανών αντίστοιχα με αποτέλεσμα να συγκρουστούν στην ενδιάμεση διαδρομή, στις 16:55. Από τη σύγκρουση που ήταν σφοδρή, επειδή το «Ακρόπολις Εξπρές» είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, τα τρία πρώτα βαγόνια της πόστας διαλύθηκαν.

Εναντίων των δύο σταθμαρχών και του ρυθμιστή κίνησης ασκήθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονίες από αμέλεια και διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών και στη δίκη σε πρώτο βαθμό, που έγινε τον Νοέμβριο του 1972 στην Καρδίτσα, καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης από 3 έως 5 έτη. Οι ποινές δεν είχαν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Τον Ιανουάριο του 1973 στο εφετείο στη Λάρισα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών ο σταθμάρχης των Ορφανών ενώ οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.

Πηγές
https://www.sansimera.gr/articles/1283
https://web.archive.org/web/20200308043636/https://www.makthes.gr/otan-i-asynennoisia-skorpise-ton-thanato-ston-doxara-189502
https://thessalyrailways.gr/?p=359

Ατυχήµατα µέσων µεταφοράς στην Ελλάδα
Ιγκόρ Παβλιούκ

Ο Ιγκόρ Παβλιούκ (στα ουκρανικά αναγράφεται ως Ιχόρ Παβλιούκ, ουκρανικά: І́гор Зино́війович Павлю́к, ρωσικά: Игорь Зиновьевич Павлюк, γεννήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1967 στην Ούζοβα της Ουκρανικής ΣΣΔ) είναι Ουκρανός συγγραφέας, ερευνητής και μεταφραστής.

Είναι νικητής του Αγγλικού βραβείου ΠΕΝ του 2013, Νικητής του λογοτεχνικού βραβείου Ελβετίας 2021 και δόκτωρ κοινωνικής επικοινωνίας.

Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συγγραφέων.

Παραπομπές 

Ουκρανοί ποιητές
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Μεσογειακό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης 1968

Το Μεσογειακό Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης 1968 (αγγλικά: Mediterranean Table Tennis Championships 1968) ή Α΄ Μεσογειακοί Αγώνες Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ήταν η πρώτη διοργάνωση του Μεσογειακού Πρωταθλήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γήπεδο Καλαθοσφαίρισης του Δημαρχιακού Σταδίου στην Αλεξάνδρεια, στη Αίγυπτο από την Παρασκευή 20 έως και την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου του 1968. 

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τα αγωνίσματα μονό ανδρών, μονό γυναικών, διπλό ανδρών, διπλό γυναικών, ομαδικό ανδρών, ομαδικό γυναικών και διπλό μικτό. Συμμετείχαν 100 αθλητές από τις χώρες Αίγυπτος, Γαλλία, Ελλάδα, Κύπρος, Λίβανος, Λιβύη και Παλαιστίνη.

Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Γαλλία κατακτώντας 7 χρυσά, 2 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Την δεύτερη θέση κατέλαβε η Αίγυπτος με 4 ασημένια και 6 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη η Ελλάδα με 1 ασημένιο και 4 χάλκινα μετάλλια.

Κάτοχοι μεταλλίων

Πίνακας μεταλλίων

Συνθέσεις 
Οι συνθέσεις της Εθνικής Ελλάδας και της Κύπρου ήταν:
Εθνική Ελλάδας (9):
Άνδρες: Χρήστος Χριστοδουλάτος, Παναγιώτης Ζωΐδης, Ε. Αγγέλικας, Α. Βαζούκης, Μ. Κελιμπάδης
Γυναίκες: Μαρία Λουκά, Παναγιώτα Κότσια, Ελένη Μαρίνου, Αργυρώ Λαλαΐτου

Εθνική Κύπρου (7):
Άνδρες: Σταύρος Λούρας, Μίκη Ηρακλέους, Θέμης Θεμιστοκλέους, Διομήδης Σαββίδης, Ανδρέας Στούρου, Μιχαήλ Φιλιππίδης, Φ. Λοΐζου
Δεν συμμετείχαν γυναίκες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
1968 Mediterranean Championships
ITTF old website — Mediterranean Championships στο Internet Archive

Επιτραπέζια αντισφαίριση στην Αφρική
Επιτραπέζια αντισφαίριση το 1968
Αθλητισμός στην Αλεξάνδρεια
Μαώ του Σατιγιόν

Η Μαώ, γαλλ. Mahaut (1293 - 3 Οκτωβρίου 1358) από τον Οίκο του Σατιγιόν γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Σαιν-Πολ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βαλουά.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ Δ΄ κόμη του Σαιν-Πολ και της Μαρίας των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρεττάνης.

Έγινε η τρίτη σύζυγος του Καρόλου δούκα του Βαλουά, γιου του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας και αδελφού του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1308 τον Κάρολο δούκα του Βαλουά και είχε τέκνα;
 Μαρία 1309-1331, παντρεύτηκε τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα της Καλαβρίας.
 Ισαβέλλα 1313-1383, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.
 Λευκή 1317-1348, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας από τον Οίκο του Λουξεμβούργου.
 Λουδοβίκος 1318-1328, κόμης του Σαρτρ, απεβ. 10 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Delbert W. Russell, Language and Culture in Medieval Britain: The French of England, C.1100-c.1500, ed. Jocelyn Wogan-Browne, (Boydell & Brewer, 2013), 299.

Οίκος του Σατιγιόν
Κόμησσες του Αλανσόν
Σλόμο Βενέτσια

Ο Σλόμο Βενέτσια (29 Δεκεμβρίου 1923 – 1 Οκτωβρίου 2012) ήταν Ελληνοϊταλός Εβραίος. Ήταν επιζών του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Βιογραφία 
Ο Βενέτσια γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, όπου συνελήφθη μαζί με την οικογένεια του τον Μάρτιο του 1944. Απελάθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου, ένα από τα τρία κύρια στρατόπεδα που αποτελούσαν το συγκρότημα του Άουσβιτς. Κατά την άφιξη τους στο στρατόπεδο ελέγχονταν από γιατρούς-συνεργάτες των Ναζί για να χωρίσουν αυτούς που κρίνονταν ακατάλληλοι για εργασία από αυτούς που θεωρούνταν κατάλληλοι. Όσοι κρίνονταν ακατάλληλοι για εργασία στέλονταν απευθείας στους θαλάμους αερίων. Ο Βενέτσια διεσώθη μαζί με τον αδελφό του Μωρίς και δύο ξαδέρφια. 

Κατά την διάρκεια της κράτησής του εργάστηκε στις Ειδικές Μονάδες (Ζοντερκομμάντο), οι οποίες ήταν ομάδες κρατουμένων που αναλάμβαναν το έργο της εναπόθεσης και αποτέφρωσης των κρατουμένων που εκτελούνταν στους θαλάμους αερίων. Τα μέλη των ομάδων σκοτώνονταν για να διατηρηθεί το μυστικό της υλοποίησης της Τελικής Λύσης.  

Ο Βενέτσια ήταν ένας εκ των ελάχιστων επιζώντων από τις εργασίες των Ειδικών Μονάδων και ο μόνος επιζών Ιταλός. Δημοσίευσε την αυτοβιογραφία τον Οκτώβριο του 2007, με τίτλο Sonderkommando Auschwitz. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών στη Ρώμη, πλησιάζοντας τα 89 του χρόνια.

Εμπειρίες στο Άουσβιτς 
Ο Βενέτσια υπέστη τις συνήθεις διαδικασίες των καταδικασθέντων του Άουσβιτς που επιλέγονταν ως κατάλληλοι για εργασία: ξυρίστηκε, πλύθηκε, του δόθηκε ο αριθμός κρατουμένου και φόρεσε την στολή του κρατουμένου. Στο τέλος της διαδικασίας ο Βενέτσια κλείστηκε σε καραντίνα, σε ένα ξεχωριστό και απομονωμένο τμήμα του στρατοπέδου. Σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές στο στρατόπεδο, αυτό γινόταν για να αποτραπεί η διασπορά επιδημιών μέσα στο στρατόπεδο. Μετά από 20 μέρες καραντίνας, ο Βενέτσια τοποθετήθηκε στις Ειδικές Μονάδες ενός μεγάλου κρεματορίου στο Άουσβιτς, οι οποίες αποτελούνταν κυρίως από νεαρούς και δυνατούς κρατουμένους σε καλή φυσική κατάσταση, λόγω της φυσικής προσπάθειας που απαιτούσε η δουλειά. 

Ο Βενέτσια ήταν μέλος των Ειδικών Δυνάμεων για έξι μήνες. Στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου οι δύο αδερφές και η μητέρα του εκτελέστηκαν. Μετά την απελευθέρωση του ο Βενέτσια εμφανιζόταν τακτικά ως καλεσμένος σε σχολεία, τηλεοπτικές εκπομπές και εκδηλώσεις για το Ολοκαύτωμα, καθώς θεωρούσε ότι οι νέοι θα ήταν οι μελλοντικοί εκπρόσωποι τύπου για το Ολοκαύτωμα του 1940-1945. Οι εμπειρίες του ώθησαν τον Ρομπέρτο Μπενίνι να τον χρησιμοποιήσει ως σύμβουλο.

Ο Σλόμο έπαιξε στην ταινία "Άουσβιτς - Ο τελευταίος αυτόπτης μάρτυρας", η οποία παρήχθη από την Sky για το Channel 5. Η ταινία τον επανένωσε με τον αδερφό και τον ξάδερφό του (οι οποίοι εργάζονται και αυτοί στις Ζοντερκομμάντο) όπου επισκέφθηκαν το στρατόπεδο θανάτου για πρώτη φορά μετά από 50 χρόνια.

Βιβλιογραφία 

 Σλόμο Βενέτσια. Sonderkommando Auschwitz. Penguin Books, 2007. ISBN 88-17-01778-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Βιογραφία

Παραπομπές 

Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Ιταλοεβραίοι
Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Φίλιππος Σοφιανός

Ο Φίλιππος Σοφιανός (Καλαμάτα, 20 Ιανουαρίου 1957) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια 
Γεννήθηκε το 1957 στην Καλαμάτα ενώ σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1977 αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας της σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε το 1980.

Βιογραφικό

Τηλεοπτικές δουλειές 
Έκανε τις πρώτες του τηλεοπτικές εμφανίσεις το 1983 στις σειρές "Ιστορία γραμμένη με νότες" και "Το μινόρε της αυγής". Έγινε ευρύτερα γνωστός το 1988 με τη συμμετοχή του στη σειρά "Ποιος σκότωσε τον Άβελ". Από το 1990 έλαβε μέρος σε διάφορες επιτυχημένες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης. Η πρώτη από αυτές ήταν η καθημερινή σειρά "Οικογένεια" την περίοδο 1989-1990 ενώ από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής σειράς "Παράλληλοι δρόμοι". Ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι τη δεκαετία του 1990, μεταξύ των οποίων "Στρας", "Η πρόβα του νυφικού", "Διπλανή πόρτα", "Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια", ενώ τη σεζόν 1998-1999 συμμετείχε ως ηθοποιός φωνής στη ελληνική σειρά cartoon "Πανδώρα και Πλάτωνας". 

Από το 2011 μέχρι και σήμερα ζει στην Κύπρο, όπου έχει λάβει μέρος σε επιτυχημένες σειρές της κυπριακής τηλεόρασης, μερικές εκ των οποίων έχουν προβληθεί και στην Ελλάδα. Αρχικά τη σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Σάκη Μπουλά και Μαριάννα Καυκαρίδου στην κωμική σειρά "Daddy Cool". Την επόμενη σεζόν είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά "Μοιραία Φεγγάρια". Τη σεζόν 2013-2014 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά "Όνειρο ήταν", ενώ τη σεζόν 2014-2015 έλαβε μέρος στη σειρά "Το δαχτυλίδι της φωτιάς".
Έχει επισης παρουσιάσει τα Παιχνίδια χωρίς σύνορα στην κρατική τηλεόραση.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαργαρίτα του Νεβέρ

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Marguerite (Δεκέμβριος 1393 - Φεβρουάριος 1442) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε τον δελφίνο της Γαλλίας, που έφερε τον τίτλο του δούκα του Γκυγιέν.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1404 τον Λουδοβίκο των Βαλουά δελφίνο της Γαλλίας & δούκα του Γκυγιέν. Αυτός απεβίωσε το 1415 σε ηλικία 18 ετών.

Το 1423 έκανε δεύτερο γάμο με τον Αρθούρο Γ΄ των Ντρε δούκα της Βρεττάνης. Το 1442 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1458 ο Αρθούρος.

Δεν απέκτησε τέκνα.

Παραπομπές

Πηγές
 Vaughan, Richard (2002). Philip the Good: The Apogee of Burgundy. Boydell Press. p. 10. ISBN 0-85115-917-6.
 Morewedge, Rosemarie Thee (1975). The Role of Woman in the Middle Ages: Papers of the Sixth Annual Conference of the Center for Medieval and Early Renaissance Studies. State University of New York Press. pp. 97–98, 114–115. ISBN 1-4384-1356-4.

Οίκος των Βαλουά-Βουργουνδίας
Κάρολος της Γαλλίας (1446-1472)

Να μην συγχέεται με τον Κάρολο των Βουρβόνων, δούκα του Μπερρύ.

Ο Κάρολος των Βαλουά, (Γαλλική γλώσσα : Charles, 26 Δεκεμβρίου 1446 - 24 Μαΐου 1472) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν δούκας του Μπερρύ και μετά της Νορμανδίας και της Ακουιτανίας. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε σύγκρουση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού.

Γεννήθηκε στην Τουρ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος (ΙΑ΄), τότε δελφίνος, ήταν συνέχεια σε διαμάχη με τον πατέρα του και από το 1456 ζούσε εξόριστος στην Αυλή της Βουργουνδίας. Έτσι μερικοί περίμεναν το στέμμα να περάσει στον Κάρολο. Ωστόσο, όταν το 1461 απεβίωσε ο Κάρολος Ζ΄, τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄.

Έπειτα από τη διαδοχή, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ χορήγησε στον μικρότερο αδελφό του το δουκάτο του Μπερρύ ως πρόσοδο (appanage). Ο Κάρολος δυσαρεστήθηκε και προσχώρησε με τον Κάρολο διάδοχο της Βουργουνδίας, τότε κόμη του Σαρολαί και με άλλους ισχυρούς ευγενείς, όπως ο Φραγκίσκος Β΄ δούκας της Βρεττάνης, στην Ένωση της Δημόσιας Ευημερίας τον Μάιο του 1465.  Αυτό ξεκίνησε τον Τρελό Πόλεμο, ο οποίος τελείωσε τον Οκτώβριο με τη συνθήκη του Κονφλάν μεταξύ του Λουδοβίκου ΙΑ΄ και του Καρόλου κόμη του Σαρολαί.

Παραπομπές

Πηγές
Hanawalt, Barbara (1998). The Middle Ages: An Illustrated History. New York: Oxford University Press. 
Jean Favier, Louis XI, Paris, Fayard, 2001, 1019

Οίκος των Βαλουά
Μαρία του Μπλουά (1345-1404)

Η Μαρία, γαλλ. Marie (1345 - 1404) από τον Οίκο του Σατιγιόν-Μπλουά γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βρεττάνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ανζού.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη τού Καρόλου και της Ιωάννας των Ντρε δούκισσας της Βρεττάνης.

Ο σύζυγός της Λουδοβίκος Α΄ ήταν δούκας του Ανζού & του Τουραίν, τιτουλάριος βασιλιάς της Νάπολης & της Ιερουσλαήμ, και κόμης του Μαιν & της Προβηγκίας. Κατά τη διάρκεια του γάμου της οι τίτλοι αύξαιναν, αν και δεν κυβέρνησαν ποτέ τη Νάπολη. Όταν ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε, οι πιο πολλές πόλεις της Προβηγκίας εξεγέρθηκαν εναντίον του γιου τους Λουδοβίκου Β΄. Τότε η Μαρία ενεχυρίασε τα κοσμήματά της και συγκέντρωσε στρατό.

Μαζί με τον γιο της και τον στρατό πήγαιναν από πόλη σε πόλη για να λάβουν υποστήριξη. Το 1387 ο Λουδοβίκος Β΄ αναγνωρίστηκε επίσημα ως κόμης του Αιξ-αν-Προβάνς. Η Μαρία έκανε έκκληση στον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας να υποστηρίξει τον γιο της για να αποκτήσει τη Νάπολη. Έτσι το 1390 ο Λουδοβίκος, υποστηριζόμενος από τον πάπα και τους Γάλλους, απέπλευσε προς τη Νάπολη. Εν τω μεταξύ η Μαρία διαπραγματευόταν τον γάμο του με τη Γιολάντα της Αραγωνίας, ώστε να προλάβει τους Αραγωνέζους από το να τον παρακωλύσουν.

Τελικά ο γάμος έγινε το 1400. Ήταν ικανή διαχειρίστρια και στην επιθανάτιο κλίνη της αποκάλυψε στον Λουδοβίκο, ότι είχε αποταμιεύσει 200.000 εκύ· τα συνγκέντρωνε για να τα δώσει ως λύτρα, σε περίπτωση που θα την είχαν αιχμαλωτίσει.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1360 τον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού και είχε τέκνα;
 Μαρία 1370-μετά το 1383.
 Λουδοβίκος Β΄ 1377-1417, δούκας ου Ανζού.
 Κάρολος 1380-1404, πρίγκιπας του Τάραντα, απεβ. 24 ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Potter, David (1995). A History of France, 1460-1560: The Emergence of a Nation State. St. Martin's Press.
Rohr, Zita Eva (2016). Yolande of Aragon (1381-1442) Family and Power: The Reverse of the Tapestry. Palgrave Macmillan.

Οίκος του Σατιγιόν
Κόμησσες του Ανζού
Δούκισσες του Ανζού
Κόμησσες της Προβηγκίας
Δούκισσες της Καλαβρίας
Κόμησσες του Μαιν
Γαλλίδες δούκισσες
Γιώργος Κασαπίδης

Ο Γιώργος Κασαπίδης (γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1971 στην Κοζάνη) είναι Έλληνας πολιτικός. 

Σπούδασε Γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε βουλευτής Κοζάνης με τη Νέα Δημοκρατία από τις εκλογές του 2004 ως αυτές του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εξελέγη περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Γεώργιος Κασαπίδης, σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
  Προσωπική ιστοσελίδα

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Κοζάνης
Περιφερειάρχες Δυτικής Μακεδονίας
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P102
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P69
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Χαλκιόπουλοι Αιτωλοακαρνανίας

Το Παλιό Χαλκιόπουλο  ή  Χαλκιόπουλοι είναι ορεινό  χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο  850 μέτρα  όπου  πυκνά έλατα γειτνιάζουν με δρυς, αριές, πλατάνια και πουρνάρια.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Παλιό Χαλκιόπουλο  ή Χαλκιόπουλοι , βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και δυτικά της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών. Απέχει 49 χλμ. ΒΑ. από την Αμφιλοχία, 56 χλμ. Β. από το Αγρίνιο και 13 χλμ. Δ. από τη γέφυρα Τατάρνας της λίμνης. Το χωριό είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες του όρους Καλάνα του Βάλτου, ανάμεσα στον όμορο Άγιο Βλάσιο (Δ.) και στον Αγραπιδόκαμπο (ΝΑ.). Την περίοδο της τουρκοκρατίας, μαζί με το Σακαρέτσι (σημερινό Περδικάκι), το Πατιόπουλο και τη Ντούνιστα (Σταθάς) υπήρξε από τις κοιτίδες του ορεινού Βάλτου στον αγώνα εναντίον των Τούρκων. Είναι ο τόπος καταγωγής του Γιάννη Κοντογιάννη οπλαρχηγού του προεπαναστατικού αγώνα και της οικογένειας Βαλτινών.

Αξιοθέατα 

 Το σπήλαιο του Αγίου Ανδρέα του Ερημίτη, το οποίο βρίσκεται προς τις βόρειες πλαγιές του βουνού σε υψόμετρο 1.520 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. βόρεια του χωριού (με σχετικά βατό χωματόδρομο)  και ακόμα 2 χλμ  με οδοιπορικό μονοπάτι  σε  επιβλητική  πλαγιά  κατάφυτη με πανύψηλα έλατα. Μέσα σε αυτό βρίσκεται  ο τάφος και μικρός ναός του Αγίου Ανδρέα του Ερημίτη που ασκήτεψε εκεί τον 13ο αι. Στην κόγχη  του ιερού σώζεται, σε αρκετά καλή κατάσταση, σημαντική τοιχογραφία του 14ου αιώνα της Παναγίας της Πλατυτέρας. Στην αρχή του μονοπατιού προς το σπήλαιο σε υψόμετρο 1160  μ. είναι η  τοποθεσία Αγραπιδούλες-Παρατηρητήριο από όπου  η θέα είναι εντυπωσιακή.
Στη βόρεια πλευρά της Καλάνας, σε υψόμετρο περίπου 1.230 μέτρα, βρίσκεται σπήλαιο με την ονομασία "Όμορφη Σπηλιά". Εξερευνήθηκε από τον καθηγητή σπηλαιολόγο Ιωάννη Πετρόχειλο και τη σύζυγό του Άννα Πετροχείλου για το οποίο αναφέρουν: "Το σπήλαιο έχει τουριστικό ενδιαφέρον, ένεκα της περιέργου και πρωτοτύπου διακόσμησής του εκ σπηλαιογάλακτος".
 Η περιοχή βορειοδυτικά του χωριού στο όρος Καλάνα, η οποία έχει χαρακτηριστεί βιότοπος CORINE όπου διαβιούν  κάποια ζευγάρια από σπάνια όρνεα (Gyps fulvus).
Στο πάνω μέρος του χωριού, μπορεί να θαυμάσει κανείς τη βρύση "Καμάρα" και το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου που αναστηλώθηκε πριν απο μερικά χρόνια και που γιορτάζει κάθε χρόνο στις 2 Μάϊου.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1836 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Φυτείας και μετέπειτα το 1920 του δήμου Ιδομένης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα χωριά και οικισμούς  Άγιοι Θεόδωροι, Άγιος Βλάσιος, Άγιος Μηνάς, Νέο Χαλκιόπουλο,Αρωνιάδα, Ξωμερή, Προσήλια, και Αγραπιδόκαμπος, αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χαλκιοπούλων που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ίναχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 53 κατοίκους.

Kλίμα 
Xαρακτηριστικό στο Παλιό Χαλκιόπουλο  είναι το πολύ μικρό ποσοστό υγρασίας (0-20% τους περισσότερους μήνες του χρόνου, 10-50% το χειμώνα).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εκπολιτιστικός Σύλλογος Χαλκιοπουλιτών Αττικής-Πειραιά ¨Ο Αγιος Ανδρέας ο Ερημίτης¨ 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Αμφιλοχίας
Αντώνιος Τρακατέλλης

Ο Αντώνιος Τρακατέλλης (γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου του 1931 στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας Ευρωβουλευτής(ΒΕΚ), και βιοχημικός. Εξελέγη Ευρωβουλευτής με την Νέα Δημοκρατία, εκπροσωπώντας το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Υπήρξε ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ από το 2000.

Ο Τρακατέλλης έχει διδάξει σε διάφορα ελληνικά και Αμερικανικά πανεπιστήμια. Ήταν πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1988-1994. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό άρθρων και βιβλίων για την ινσουλίνη, τα νουκλεϊκά οξέα, τις πρωτεΐνες και την βιταμίνη Β6.

Στις 20 Ιουλίου 2004 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η θητεία του έληξε στις 15 Ιανουαρίου 2007.

Είναι ο αδελφός του πρώην Αρχιεπισκόπου Αμερικής, Δημητρίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπική ιστοσελίδα

Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες βιολόγοι
Έλληνες της Αζοφικής

Οι Έλληνες της Αζοφικής είναι η τρίτη μεγαλύτερη εθνική ομάδα στην περιφέρεια Ντόνετσκ, μετά τους Ρώσους και τους Ουκρανούς. Οι Έλληνες της Αζοφικής είναι η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα στην πρώην Σοβιετική Ένωση . Οι πρώτοι Έλληνες που έφτασαν στην Αζοφική ήταν κατά την δεκαετία του 1780. Σύμφωνα με την ειρηνευτική συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, το Χανάτο της Κριμαίας ανεξαρτητοποιήθηκε, επίσημα πλέον, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το Χανάτο ήταν υποτελές κράτος μέχρι τότε στους Οθωμανούς. Κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774, χιλιάδες Έλληνες ανεξαρτήτως επαγγέλματος και ηλικίας μετανάστευσαν στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Οι Έλληνες μετανάστες ήταν κυρίως στρατιώτες, αξιωματικοί και νησιώτες. Οι Έλληνες μετανάστες εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Κερτς και στο Γιένι-Κάλε. Αργότερα κοινότητες Ελλήνων μετανάστευσαν στην Μπαλακλάβα, στο Ταγκανρόγκ και τη Χερσώνα. Το 1775, σύμφωνα με ειδικό διάταγμα της Αικατερίνης Β΄, οι Έλληνες μετανάστες έλαβαν σημαντικά οφέλη: Ειδικότερα απαλλάχθηκαν από φόρους και στρατολογήσεις για 30 χρόνια και λάμβαναν ετησίως χρηματική βοήθεια.

Γλωσσικά, οι Έλληνες της Αζοφικής ομιλούν δύο διαφορετικές διαλέκτους. Άλλοι ομιλούν την μαριουπολίτικη διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας, ενώ άλλοι ομιλούν την Ουρούμ, μια διάλεκτο που ανήκει στην ομάδα των τουρκικών γλωσσών. Η μαριουπολίτικη διάλεκτος συγγενεύει περισσότερο με την νεοελληνική ενώ η διάλεκτος Ουρούμ συγγενεύει περισσότερο με τις τουρκικές γλώσσες.

Παραπομπές 

Έλληνες της Σοβιετικής Ένωσης
Νίκος Παπακυριαζής

Ο Νίκος Παπακυριαζής (3 Αυγούστου 1940, Θεσσαλονίκη - 29 Σεπτεμβρίου 2003) είναι Έλληνας πολιτικός. Ήταν μέλος του 2ου και 4ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπηρετώντας από τις 31 Δεκεμβρίου 1985 έως τις 24 Ιουλίου και από τις 19 Ιουλίου 1994 έως τις 19 Ιουλίου 1999.

Βιογραφία 
Το 1964 αποφοίτησε από τη σχολή Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου πήρε το διδακτορικό του το 1972. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο.

Ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ. Το 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στη Θεσσαλονίκη και το 1983-1985 ήταν αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης. Από το 1985-1999 και το 1994-1999 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Νικόλαος Παπακυριαζής στο europarl.europa.eu

Παραπομπές 

Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P102
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P106
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P27
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P570
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P19
Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P569
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Σωκράτης Κοσμίδης

Ο Σωκράτης Κοσμίδης είναι επίτιμος Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός ο οποίος διατέλεσε και Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης καθώς και βουλευτής επικρατείας.

Βιογραφία 
Ο Σωκράτης Κοσμίδης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος με τη Δομνίκη Μυτιληναίου και έχει δύο παιδιά, την Ιωάννα και τον Νικόλαο. Ζει στη Βούλα.

Δικηγορία 
Ο Κοσμίδης ήταν δικηγόρος για 25 χρόνια (1968-1993). Κατά τη διάρκεια της δικηγορίας του, ο Κοσμίδης είχε επίσης και άλλες δραστηριότητες: Διευθυντής και αρθρογράφος της εφημερίδας Πειραϊκοί Αντίλαλοι (1975-1978), Μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά (1984-1987), Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφάλισης Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων (1982-1989).

Πολιτική Καριέρα 
Μετά τις εκλογές του 1993, ο Κοσμίδης διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου, με υπουργό τον Κώστα Σημίτη, θέση που κατείχε για δύο χρόνια, πριν επιστρέψει στην δικηγορία. Αφού δικηγόρησε για μερικούς ακόμη μήνες, διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Μετά από επτά μήνες διορίστηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου από τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, θέση στην οποία παρέμεινε για περίπου οκτώ χρόνια. Πριν την αποχώρησή του, η γενική γραμματεία του υπουργικού συμβουλίου μετονομάστηκε με πρωτοβουλία του σε γενική γραμματεία της κυβέρνησης.

Ο Κοσμίδης ήταν ένας από τους στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Στις εκλογές του 2004, ο εκλέχθηκε Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.

Βιβλία 
 Απάνθισμα άρθρων και σχολίων (1981)
 Αυτό το κράτος μπορεί να διοικηθή; (1996)
 Πολιτική για το φάρμακο (2002)
 Μια «αχρείαστη» Συνταγματική Αναθεώρηση (2007)
 Εκσυγχρονισμός και μεταρρυθμίσεις (2010)

Παραπομπές και σημειώσεις 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες δικηγόροι
Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Ιωάννης Κωστή

Ο Ιωάννης Κωστή (17 Μαρτίου 2000) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος και κεντρικός αμυντικός για τη ΑΕ Λάρισας, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Στις 15 Οκτωβρίου 2019, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό από τη Νέα Σαλαμίνα με πενταετές συμβόλαιο, με τον Κωστή να μένει με δανεισμό στην κυπριακή ομάδα μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έκανε το ντεμπούτο της με την Εθνική Κύπρου στις 8 Ιουνίου 2019, σε έναν προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020 εναντίον της Σκωτίας, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 70ο λεπτό στη θέση του Ματίγια Σπόλιαριτς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com 
  

Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Β
Δημήτρης Γάκης

Ο Δημήτρης Γάκης (γεννήθηκε το 1957) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία 
Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Δημήτριος Θωμά Γάκης, σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων. 
  Προσωπική ιστοσελίδα

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Δωδεκανήσου
Έλενα Τσαβαλιά

Η Έλενα Τσαβαλιά (Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 1964) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια και επιχειρηματίας.

Βιογραφικό

Βιντεοταινίες 
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1984, παίζοντας μαζί με τη Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία Μια Ρένα χωρίς φρένα. Από το 1986 μέχρι το 1989 ακολούθησε αρκετές βιντεοταινίες άλλοτε με πρωταγωνιστικούς και άλλοτε με μικρότερους ρόλους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχε λάβει μέρος σε συνολικά 29 βιντεοταινίες.

Τηλεόραση 
Παράλληλα με την ρόλους της στον κινηματογράφο έκανε τα πρώτα της βήματα και στην τηλεόραση. Συγκεκριμένα τη σεζόν 1988-1989 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά της κρατικής τηλεόρασης Συνωμοσία παίζοντας μαζί με τους Γιώργο Τσιτσόπουλο, Τάσο Χαλκιά και Γιώργο Παρτσαλάκη. Ακολούθησαν οι συμμετοχές τις σε δύο επεισόδια της κωμικής σειράς του ANT1 Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης, ενώ την περίοδο 1990-1991 έπαιξε στην κωμική σειρά του ίδιου καναλιού Οι εργένηδες. Έγινε ευρύτερα γνωστή στο ευρύ κοινό με το ρόλο της Ελένης Πετρίδου μέσα από την κωμική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη Οι μικρομεσαίοι τη σεζόν 1992-1993 που προβλήθηκε από το Mega Channel.

Στη συνέχεια από το 1993 μέχρι το 1995 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του Τάκη Βουγιουκλάκη στον ANT1 Η καλή πεθερά, με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Γιουλάκη. Τις σεζόν 1995-1997 έπαιξε μαζί με τη Σοφία Αλιμπέρτη και τον Απόστολο Γκλέτσο στην κωμική σειρά του Γιώργου Κωνσταντίνου Σοφία ορθή. Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από αρκετά χρόνια τη σεζόν 2000-2001 με το ρόλο της Ελπίδας Βενετάκου στον δέκατο κύκλο της καθημερινής σειράς του Νίκου Φώσκολου Η λάμψη. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στο επεισόδιο "Πάντα μαζί" της αστυνομικής σειράς Κόκκινος κύκλος. Ακολούθησε ο ρόλος της αστυνομικού Μαρίας Σαπαρλή στη μαύρη κωμωδία Η σειρήνα και ο μπάτσος. Από το 2002 μέχρι το 2006 έλαβε μέρος σε τρεις σατιρικές σειρές του Μάρκου Σεφερλή.

Τη σεζόν 2014-2015 παρουσίασε μαζί με τον σύζυγό της Μάρκο Σεφερλή την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή του Mega Channel "MEGA με μία". Το 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Open TV για την παρουσίαση της μεσημεριανής εκπομπής Μεσημεριάτικα. Εξαιτίας κακής συνεργασίας με την παραγωγή της εκπομπής αποχώρησε μετά από δύο εβδομάδες συνεργασίας σε μόλις 8 επεισόδια της εκπομπής.

Πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στην επερχόμενη σειρά του ΑΝΤ1, Mamacita.

Επιχειρηματικότητα 
Το 2020, άνοιξε από κοινού με τον σεφ Ανδρέα Λαγό το μαγαζί «ERTHE», το οποίο πουλάει ροφήματα και υγιεινά σνακ.

Προσωπική ζωή 
Στις 15 Ιανουαρίου 1999 παντρεύτηκε με τον επιχειρηματία Αργύρη Τσέλλο. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο δύο χρόνια μετά. Το 2003 ξεκίνησε την σχέση της με τον επίσης ηθοποιό Μάρκο Σεφερλή. Το 2004, ήρθε στον κόσμο ο γιος τους, Χάρης. Ο γάμος του ζευγαριού έγινε πέντε χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 3 Σεπτεμβρίου 2009.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Βιντεοταινίες

Θεατρογραφία

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες επιχειρηματίες
Αλεχάντρο Γιαματέι

Ο Αλεχάντρο Γιαματέι (Alejandro Eduardo Giammattei Falla, γενν. 9 Μαρτίου 1956) είναι πολιτικός της Γουατεμάλας και πρόεδρος της χώρας του από τις 14 Ιανουαρίου 2020. Υπηρέτησε ως διευθυντής του σωφρονιστικού συστήματος της Γουατεμάλας το 2006. Εκτός από τη χρονιά εκλογής του στην προεδρία (2019), συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές των ετών 2007, 2011 και 2015. Μετά τη νίκη του στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2019, εξελέγη στο ύπατο αξίωμα της χώρας.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1985, του 1988 και του 1990 ως γενικός συντονιστής των εκλογικών διαδικασιών. Έλαβε αναγνώριση τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο σύμφωνα με τις εντολές του πρώην αντιπροέδρου της Δημοκρατίας της Γουατεμάλας Αρτούρο Χέρμπουργκερ Αστούριας , Ο Γιαματέι είναι αναγνωρισμένος σύμβουλος σε πολλές εταιρείες και ιδιωτικές υπηρεσίες από το 2000. 

Μετά τη μεγάλη αποτυχία στις δημοτικές εκλογές, διορίστηκε διευθυντής του σωφρονιστικού συστήματος της Γουατεμάλας το 2006. Αφού ανέλαβε καθήκοντα, είχε αρκετές συγκρούσεις και κατηγορήθηκε για την υπόθεση Pavorreal, γεγονός που οδήγησε στη φυλάκισή του για μικρό χρονικό διάστημα. Έπαψε να είναι διευθυντής του σωφρονιστικού συστήματος το 2008 μετά την εκλογή του Προέδρου.  

Ο Γιαματέι ήταν τρεις φορές υποψήφιος στις γενικές εκλογές για το αξίωμα του Προέδρου της Γουατεμάλας. Η πρώτη ήταν το 2007, με τον τότε επίσημο Μεγάλο Εθνικό Συνασπισμό  (GANA) με ισχυρή συμμετοχή. Η δεύτερη ήταν το 2011 με το Κόμμα του Κέντρου Κοινωνικής Δράσης, αλλά με πολλές δυσκολίες, οι οποίες προκάλεσαν τη διάλυση του Κόμματος λόγω μη επίτευξης του ελάχιστου ποσοστού των ψήφων που απαιτούσε η Εθνική Εκλογική Επιτροπή. Στις εκλογές του 2015 ήταν υποψήφιος με το κόμμα FUERZA. Κατήλθε ως υποψήφιος για το αξίωμα του προέδρου με το κόμμα Vamos στις προεδρικές εκλογές του 2019. Έχασε τον πρώτο γύρο στις 16 Ιουνίου 2019 με 13,95% των ψήφων, αλλά κέρδισε τον δεύτερο γύρο με αντίπαλο τη Σάντρα Τόρες στις 11 Αυγούστου 2019 συγκεντρώνοντας το 57,96% των ψήφων.
Ο Γιαματέι ορκίστηκε πρόεδρος στις 14 Ιανουαρίου 2020.

Πολιτικές απόψεις 
Ο Γιαματέι έχει δεσμευθεί να επαναφέρει τη θανατική ποινή για να βοηθήσει "να συντριφθούν οι βίαιες συμμορίες, να καταπολεμηθεί η φτώχεια για να σταματήσει η μετανάστευση και να τελειώσει η " αηδιαστική "διαφθορά".

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος με την Ροσάνα Κάσερες από τις 11 Φεβρουαρίου 1989 και έχει τρία παιδιά: τη Μαρσέλα, τον Εστέφανο και τον Αλεχάντρο Γιαματέι.

Παραπομπές

Γιαματει
Γιαματει
Σχέσεις Ελλάδας-Ιρλανδίας

Οι Σχέσεις Ελλάδας-Ιρλανδίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Η έναρξη των επίσημων διπλωματικών επαφών και σχέσεων έγινε στις 22 Ιανουαρίου 1975. Από το 1977, η Ελλάδα εκπροσωπείται με πρεσβεία στο Δουβλίνο. Η Ιρλανδία κατέχει 4 επίτιμα προξενεία στη Κέρκυρα, το Ηράκλειο, τη Ρόδο και τη Θεσσαλονίκη. Από το 1978 η Ιρλανδία έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Το Ιρλανδικό Ινστιτούτο Ελληνικών Σπουδών στην Αθήνα άνοιξε το 1995 και είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Αθήνα.

Οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων διεθνών οργανισμών. Επίσης έχουν το ίδιο νόμισμα, καθώς ανήκουν στην Ευρωζώνη. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών χαρακτηρίζονται ως εξαίρετες και φιλικές. Και οι δύο χώρες, έχουν αναπτύξει μεταξύ τους πολύ καλές σχέσεις, τόσο διπλωματικές, όσο και εμπορικές, γεγονός που αποτελεί μια κύρια πηγή καλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Κατάλογος διμερών επισκέψεων 

 Το 2000, ο Πρόεδρος της Ελλάδας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος επισκέφθηκε το Δουβλίνο.
 Το 2002, η Πρόεδρος της Ιρλανδίας Μαίρη Μακ Αλίς επισκέφθηκε την Αθήνα.
 Τον Μάιο του 2003, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης επισκέφθηκε το Δουβλίνο
 Τον Μάιο του 2004, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής επισκέφθηκε το Δουβλίνο
 Στις 16 Ιανουαρίου 2006, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής και η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη επισκέφθηκαν το Δουβλίνο.

Κατάλογος διμερών συμφωνιών 

 Εκπαιδευτική Συμφωνία του 1980,
 Συμφωνία για την Αποφυγή της Διπλής Φορολογίας. Τέθηκε σε ισχύ τη 1η Ιανουαρίου 2005.

Οι περισσότερες συνθήκες και κανονισμοί μεταξύ των δύο χωρών γίνονται μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Ιρλανδία 
 Ελληνική πρεσβεία στο Δουβλίνο 
 Σελίδα του Ιρλανδικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις Ιρλανδικές αντιπροσωπείες στην Ελλάδα
 Ιρλανδική πρεσβεία στην Αθήνα

Παραπομπές 

Ιρλανδια
Ελλαδα
Αψίνης (σοφιστής)

Ο Αψίνης () ήταν αρχαίος Αθηναίος σοφιστής. Ήταν γιος του Ονέσιμου και εγγονός του συνονόματου Αθηναίου σοφιστή Αψίνη. Ο Αψίνης δίδαξε ρητορική στον τέταρτο αιώνα μ.Χ.. Επειδή ο Αψίνης άκμασε τον 4ο αιώνα μ.Χ., ο Αψίνης θεωρείται Λακεδαιμόνιος.

Ο Αψίνης και οι μαθητές του ήταν εχθρικοί προς τον ρητορικό Ιουλιανό και τη σχολή του. Αυτή η εχθρότητα μεγάλωσε σε τέτοιο σημείο που κάποια στιγμή η Αθήνα ήταν σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου, η οποία κατεστάλη από τον Ρωμαίο ανθύπατο.

Παραπομπές 

Σοφιστές
Αρχαίοι Αθηναίοι
Αγάπη Που 'γινες Δίκοπο Μαχαίρι

Το Αγάπη Που 'γινες Δίκοπο Μαχαίρι είναι ένα τραγούδι από τον Έλληνα συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι και ερμηνευμένο από τη Μελίνα Μερκούρη για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη Στέλλα στην οποία πρωταγωνιστεί η Μελίνα Μερκούρη και ο Γιώργος Φούντας.
Ηχογραφήθηκε τον Ιούνιο του 1955 και έγινε μεγάλη επιτυχία αν και η πρώτη ηχογράφηση είχε γίνει παλιότερα από τη Μαρίκα Νίνου. Η μελωδία του είναι βασισμένη στο τραγούδι του 1949 Ο Τρελός Τσιγγάνος της Ιωάννας Γεωργακοπούλου.

Παραπομπές 

Ελληνικά τραγούδια
Τραγούδια του 1955
Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Σύλβια Δεληκούρα

Η Σύλβια Δεληκούρα (γενν. Σύλβια-Πανδώρα Δεληκούρα, Άρτα, 27 Μαΐου 1979) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1979 στην Άρτα. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1999 συμμετέχοντας στις σειρές "Θύματα Ειρήνης" και "Χωρικά Ύδατα". Την ίδια χρονιά έκανε και τη πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στη ταινία "Προπατορικό Αμάρτημα" με πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στην τηλεόραση στις σειρές "Εκτός Πορείας", "Να με προσέχεις", "Κόκκινος Κύκλος", "Τα Φιλαράκια" και "Το πιο γλυκό μου ψέμα". 

Τη σεζόν 2003-2004 πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς του Mega Channel "Φιλοδοξίες". Έγινε ευρύτερα γνωστή το 2005 με τη συμμετοχή της στην κωμική νεανική σειρά "Θα βρεις το δάσκαλό σου". Η σειρά ολοκληρώθηκε το 2007 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία ενώ μετά από αυτή ακολούθησαν κι άλλες επιτυχημένες τηλεοπτικές δουλειές. Το 2007 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Εντιμότατοι κερατάδες" ενώ τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "1 μήνας και κάτι" σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Το 2008 έλαβε μέρος σε ένα επεισόδιο της σειράς "Σε είδα" ενώ από το 2008 μέχρι το 2009 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "Λόλα". 

Το 2013 έλαβε μέρος στο πρώτο κύκλο του show μεταμφιέσεων "Your Face Sounds Familiar" όπου πήρε την 9η θέση. Τη σεζόν 2013-2014 συμμετείχε στην ομάδα του late night show "Νικ Ο' Κλοκ" με τον Νίκο Μουτσινά ενώ τη επόμενη σεζόν συμμετείχε στην κωμική σειρά "Μάνα Χ Ουρανού". Το 2018 έκανε κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές "Μην αρχίζεις τη μουρμούρα" και "Κάνε γονείς να δεις καλό".

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Διαδίκτυο

Κινηματογράφος

Θεατρογραφία 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου