Κάστρο του Χαμαμάτσου

Το κάστρο Χαμαμάτσου  (浜松城, Hamamatsu-jō) είναι αντίγραφο Ιαπωνικού κάστρου σε στυλ χιραγιάμα. Ήταν η έδρα διάφορων φουντάι νταϊμιό, που κυβέρνησαν τον τομέα Χαμαμάτσου, που βρισκόταν στην επαρχία Τοτόμι, υπό το σογκουνάτο Τοκουγκάβα στην περίοδο Έντο. Σήμερα η περιοχή αυτή βρίσκεται στο νομό Σιζουόκα της Ιαπωνίας.Ονομάζεται επίσης, κάστρο Σούσσε (出世城, Shusse-jō).

Ιστορικό 
Το Χαμαμάτσου  βρίσκεται στην άκρη του οροπεδίου Μικαταγκαχάρα στο κέντρο της επαρχίας Τοτόμι και ήταν από την αρχαιότητα ταχυδρομικός σταθμός στον αυτοκινητόδρομο Τοκάιντο, που συνδέει το Κιότο με τις ανατολικές επαρχίες της Ιαπωνίας. Κατά τη διάρκεια της ύστερης περιόδου Μουρομάτσι και Σενγκόκου, αυτή η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο της φυλής Ιμαγκάβα, ενός ισχυρού πολέμαρχου από την επαρχία Σουρούγκα. Είναι αβέβαιο πότε κατασκευάστηκε το αρχικό Κάστρο Χαμαμάτσου. Ωστόσο, φαίνεται ότι χτίστηκε μια οχύρωση στο σημερινό Χαμαμάτσου  Τόσο-γκου, ανατολικά του σημερινού κάστρου, από τον Ιμαγκάβα Σαντατσούκε, τον τέταρτο αρχηγό της φυλής Ένσου Ιμαγκάβα από περίπου το 1504–1520. Το πρώιμο κάστρο ονομαζόταν Κάστρο Χικούμα (引馬城 or曳馬城, Hikuma-jō) και ανατέθηκε στον συντηρητή Ιμαγκάβα Ιίο Νοριτσούρα. Μετά την πτώση του Ιμαγκάβα Γιοσιμότο στη μάχη της Οκεχαζάμα το 1560, ο Ιίο Τσουρατάτσου επαναστάτησε εναντίον του Ιμαγκάβα Ουτζινάο, αλλά ηττήθηκε. Ωστόσο, η πολύ εξασθενημένη φυλή Ιμαγκάβα δεν μπόρεσε να αντέξει τις συνδυασμένες δυνάμεις για τον Τοκουγκάβα Ιεγιάσου από τον Μικάβα και τον Τακέντα Σίνγκεν από τον Κάι. Τα πρώην εδάφη Ιμαγκάβα στο Τοτόμι χωρίστηκαν μεταξύ του Τοκουγκάβα και του Τακέντα το 1568. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου πολιόρκησε το Κάστρο Χικούμα και το πήρε από τον Οτάζου νο κάτα. Μετέφερε την έδρα του από το Κάστρο Οκαζάκι στο Χαμαμάτσου το 1570 και ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου κάστρου σε μια τοποθεσία, που επικαλύπτονταν εν μέρει με αυτήν του αρχικού Κάστρου Χικούμα.

Σχέδιο 
Το Κάστρο Χαμαμάτσου ήταν περίπου 500 μέτρα βόρεια-νότια επί 450 μέτρα ανατολή-δυτικά. Η τοποθεσία έχει λίγα φυσικά εμπόδια, αλλά το κάστρο αξιοποιεί τη φυσική πλαγιά του οροπεδίου Μικαταγκαχάρα, με το ντόντζον στο υψηλότερο σημείο στα βορειοδυτικά. Στα ανατολικά ήταν το εσωτερικό περιτείχισμα, ακολουθούμενο από το δεύτερο περιτείχισμα και το τρίτο περιτείχισμα περίπου σε ευθεία γραμμή προς τα νοτιοανατολικά. Οι πέτρινοι τοίχοι κατασκευάστηκαν σε στυλ νοζούρα-ζούμι (nozura-zumi) χρησιμοποιώντας άμορφες πέτρες, με τα ερείπια των οχυρώσεων του αρχικού Κάστρου Χικούμα να αποτελούν επίσης μέρος της εξωτερικής άμυνας.

Ιστορία 

Ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου πέρασε 17 χρόνια στο Κάστρο Χαμαμάτσου, από 29 έως 45 ετών. Η Μάχη της Ανεγκάουα, η Μάχη του Ναγκασίνο και η Μάχη του Κομάκι και του Ναγκακούτε έγιναν όλα όταν το Χαμαμάτσου ήταν η έδρα του. Μετά την ήττα του στη Μάχη της Μικαταγκαχάρα, ο Ιεγιάσου αναγκάστηκε να υποχωρήσει εδώ για αυτό που νόμιζε ότι θα ήταν η τελική του στάση. Ωστόσο, αντιστράφηκε αργότερα το κλίμα για τον Ιεγιάσου και επέζησε. Μετονόμασε το Κάστρο Χικούμα σε «Κάστρο Χαμαμάτσου» το 1577.

Ο Ιεγιάσου μετακόμισε στο Κάστρο Σούνπου το 1586, εμπιστεύοντας το Κάστρο Χαμαμάτσου στον Χορίο Γιοσιχάρου, τον οποίο ακολούθησε ο γιος του Χορίο Ταντάουτζι. Υπό τον Χορίο Γιοσιχάρου, το κάστρο ανακαινίστηκε σύμφωνα με τις σύγχρονες εξελίξεις σε πέτρινες επάλξεις και επεκτάθηκε σε μέγεθος. Τα σύγχρονα αρχεία δείχνουν ότι το κάστρο δεν χτίστηκε ποτέ με φυλάκιο σε στιλ τενσουκάκου. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, ένα διώροφο γιαγκούρα, που βρισκόταν στο δεύτερο περιτείχισμα, χρησίμευε ως υποκατάστατο.

Μετά τη μάχη της Σεκιγκαχάρα, η φυλή των Χορίο μεταφέρθηκε στην επαρχία Ιζούμο και το Χαμαμάτσου κυβερνήθηκε για λίγο από τον Τοκουγκάβα Γιορινόμπου, ακολουθούμενο από μια διαδοχή των φουντάι νταϊμιό κατά το υπόλοιπο της περιόδου Έντο. Η ανάθεση στο Χαμαμάτσου θεωρήθηκε ως μία πολύ διάσημη ανάθεση λόγω της σχέσης του κάστρου με τον Τοκουγκάβα Ιεγιασού, τον ιδρυτή του σογκουνάτου Τοκουγκάβα. Οι περισσότεροι από τους 25 νταϊμιό, που κυβέρνησαν το Χαμαμάτσου ανατέθηκαν στο Χαμαμάτσου μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, πριν μεταφερθούν σε άλλο τομέα, συνήθως με υψηλότερη κατάταξη κοκουντάκα (kokudaka). Πολλοί συνέχισαν επίσης να κατέχουν υψηλά αξιώματα στη διοίκηση των σογκούν, συμπεριλαμβανομένων πέντε ρότζου, δύο Κιότο Σοσιντάι, δύο Οσάκα τζόνταϊ και τεσσάρων Τζίσα-μπουγκιό. Για το λόγο αυτό, το Κάστρο Χαμαμάτσου απέκτησε το παρατσούκλι του Κάστρου Σούσε, που σημαίνει «Κάστρο της προαγωγής».

Με την αποκατάσταση του Μεϊτζί, οι υπόλοιπες στρατιωτικές κατασκευές του κάστρου καταστράφηκαν, οι εξωτερικές τάφροι γεμίστηκαν και οι εξωτερικές τάφροι ξεπουλήθηκαν. Το κεντρικό τμήμα διατηρήθηκε από την πόλη Χαμαμάτσου ως πάρκο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1958, ένα faux donjon κατασκευάστηκε από οπλισμένο σκυρόδεμα πάνω από το αρχικό πέτρινο παλάτι, που χτίστηκε από τον Τοκουγκάβα Ιεγιασού. Η ανακατασκευασμένη δομή έχει τρεις ορόφους με ένα παρατηρητήριο, που προσφέρει θέα στον Ειρηνικό Ωκεανό στο ανώτατο επίπεδο. Υπάρχει ένα μικρό μουσείο μέσα στο οποίο φιλοξενούνται πανοπλίες και άλλα λείψανα της φυλής Τοκουγκάβα, καθώς και ένα μικροσκοπικό μοντέλο για το πώς θα μπορούσε να φαινόταν η πόλη στην αρχή της περιόδου Έντο. Γύρω από το μουσείο βρίσκεται το πάρκο του κάστρου Χαμαμάτσου, που είναι φυτεμένο με πολλά δέντρα σακούρα. Ένα μεγάλο χάλκινο άγαλμα του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου στέκεται επίσης στο πάρκο.  Το κάστρο συμπεριλήφθηκε ως ένα από τα κορυφαία 100 ιαπωνικά κάστρα το 2017.

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία 

 
 
 
 
 

Κάστρα στην Ιαπωνία
Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία