joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Animation World Network

Η Animation World Network (ή AWN εν συντομία) είναι ένας διαδικτυακός εκδοτικός όμιλος που ειδικεύεται σε πηγές για animators, με έναν εκτενή ιστότοπο που προσφέρει ειδήσεις, άρθρα και συνδέσμους για επαγγελματίες animators και οπαδούς των κινουμένων σχεδίων. Συγκεκριμένα, η AWN καλύπτει προφίλ animators, την διανομή ανεξάρτητων ταινιών, τις δραστηριότητες μεγάλων στούντιο κινουμένων σχεδίων, αδειοδοτήσεις και δρώμενα στον χώρο των αντίστοιχων τεχνολογιών, όπως το CGI, καθώς επίσης τρέχοντα γεγονότα σε όλους τους κλάδους των κινουμένων σχεδίων.

Η AWN εκδίδει επίσης έντυπα περιοδικά. Τα περιοδικά αυτά είναι το Animation World, αφιερωμένο στα κινούμενα σχέδια γενικότερα, και το VFX World, που εστιάζει σε ειδικά εφφέ και εικόνες που έχουν παραχθεί από υπολογιστή.

Ιστότοποι
Το Animation of Heaven & Hell είναι ένας ιστότοπος της Animation World Network, αφιερωμένος σε μη γνωστές παραγωγές model και stop-motion animation, όπως των Γιαν Σβανκμάγερ και Τζορτζ Παλ. Δημιουργήθηκε από τον ντιζάινερ γραφικών Τιμ Φίτζπατρικ· εικόνες και βίντεο παρέχονται από την συλλογή του. Ο ιστότοπος ξεκίνησε την λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1995 στην Ατλάντα, και αργότερα άρχισε να στεγάζεται από την AWN. Διάφορα plug-in χρειάζονται για την παρουσίαση τρισδιάστατων γραφικών στο Heaven & Hell.

Ιστορικό
Το 1995, ο Ρον Ντάιμοντ συνεργάστηκε με τον Νταν Σάντο και ίδρυσε την Animation World Network. Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο της ταινίας Η Ιστορία των Παιχνιδιών, οι Σάντο και Ντάιμοντ παρήγαγαν το πρώτο τους τεύχος. «Τότε δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που εξέδιδαν στο Διαδίκτυο, αλλά αποφασίσαμε να μπούμε στο διαδίκτυο και να παρακάμψουμε τα έντυπα εντελώς; όχι μόνο λόγω κόστους αλλά επειδή οι animators είναι πάντα προχωρημένοι όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες» είπε ο Ντάιμοντ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ιστότοποι
Κινούμενα σχέδια
Κινηματογράφος
Καρίμπ'ιλ Ουατάρ

Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ () (διέπρεψε τον 7ο αιώνα π.Χ.), που μερικές φορές διακρίνονταν ως Καρίμπ'ιλ Ουατάρ Β΄, ήταν ίσως ο σημαντικότερος κυβερνήτης των πρώτων ημερών του Βασιλείου των Σαβαίων. Μερικές φορές θεωρείται ως ο ιδρυτής του βασιλείου, καθώς ήταν υπεύθυνος για την αλλαγή του τίτλου του κυβερνήτη από «Μακαρίμπ» σε Βασιλιά (Μαλίκ).

Όνομα 
Το όνομα Καρίμπ'ιλ (𐩫𐩧𐩨𐩱𐩡, KRBʾL), με διαφορετική μεταγραφή, είναι πιθανώς σαβαιϊκό για το «ευλογημένος από τον Θεό» ή «ο θεός», όπου στην περίπτωση των πρώτων Σαβαίων συνήθως αναφέρεται στον θεό της Σελήνης Αλμάκα. Μπορεί επίσης να σημαίνει «υπάκουος στον Θεό» ή «ο θεός».

Το όνομα Ουατάρ (𐩥𐩩𐩧, WTR) έχει αβέβαιο νόημα, αλλά εμφανίζεται σε πολλά ονόματα ρέγκναλ στην περιοχή.

Ζωή 

Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ, γιος του Ντάμαρ Ελ Γιάνουφ Γ΄, που βασίλευσε στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ., άλλαξε τον τίτλο του από τον Μακαρίμπ σε Μαλίκ. Αναφέρεται σε μια από τις μακρύτερες και πιο σημαντικές επιγραφές των Σαβαίων που βρίσκεται στον Μεγάλο Ναό της Αλμάκα στη Σίρουα, 40 χιλιόμετρα δυτικά του Μαρίμπ.

Η επιγραφή στη Σίρουα που αποτελείται από είκοσι γραμμές περιγράφει τις στρατιωτικές εκστρατείες με επικεφαλής τον Καρίμπ'ιλ Ουατάρ. Από την πρώτη γραμμή της επιγραφής, φαίνεται ότι ο συγγραφέας είναι έκθαμβος από τις πολλές εκτεταμένες νίκες του.

Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ ξεκίνησε τις εκστρατείες με την επίθεση στα δυτικά εδάφη του Μαρίμπ, σκοτώνοντας και συλλαμβάνοντας χιλιάδες εχθρούς του. Στη συνέχεια, εστίασε την προσοχή του στην κατάκτηση των νοτιοδυτικών θαλάσσιων λιμένων και περιοχών, προκειμένου να αποδυναμώσει το Βασίλειο του Αουσάν.

Συνέχισε την προέλασή του για να φτάσει στα εδάφη του Αουσάν, που από εκεί έλεγχε τις νότιες περιοχές μέχρι τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας. Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ διέταξε τους στρατιώτες του να σκοτώσουν και να συλλάβουν χιλιάδες από τους πολίτες του Αουσάν και να κάψουν όλες τις πόλεις τους μέχρι τη θάλασσα.

Οι Μηναίοι αποτέλεσαν τον επόμενο επικίνδυνο αντίπαλο. Επομένως, επιτέθηκε στις πόλεις τους, όπως η Νασάν και τις έκαψε. Στη συνέχεια, πολιόρκισε τη Νασάκ για τρία χρόνια. Το αποτέλεσμα της πολιορκίας ήταν μια ταπεινωτική ήττα για τους Μηναίους και η προσάρτηση όλων των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και φραγμάτων τους, και η επιβολή φόρου στην θεά Αλμάκα.

Η τελευταία εκστρατεία ήταν στα βόρεια του Αλ Ζάουφ κοντά στη Νατζράν. Το αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν μια σαρωτική νίκη στην οποία ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ σκότωσε πέντε χιλιάδες, υποδούλωσε δώδεκα χιλιάδες παιδιά και κατάσχεσε περισσότερα από διακόσια χιλιάδες βοοειδή.

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μια επιγραφή που περιγράφει στρατιωτικές εκστρατείες με επικεφαλής τον Καρίμπ'ιλ Ουατάρ. RES 3945, RES 3946 .

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 .
 

Σαβαίοι
Μακαρίμπ των Σαβαίων
Βασιλιάδες των Σαβαίων
Αιμίλιος Ζαχαρέας

Ο Αιμίλιος Ζαχαρέας είναι Έλληνας συγγραφέας, γνωστός για τις μελέτες του σε ζητήματα της οικονομίας και της πολιτικής, καθώς επίσης για την έντονη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες από την εποχή του 1-1-4 μέχρι σήμερα.

Αποφοίτησε το 1952 από το Β Γυμνάσιο Αρρένων.

Τη δεκαετία του 60 ήταν μέλος σπουδάζουσας νεολαίας ΕΔΑ. 

Ήταν τον Ιούλη του 1962 όταν δύο νεολαίοι της ΕΔΑ, ο ίδιος και ο Θανάσης Τσιώκος αποφασίζουν να ανεβάσουν στην Ακρόπολη –εσαεί σύμβολο ελευθερίας- μια σημαία ελληνική με τον αριθμό 114.

Δημοσίευσε ικανό αριθμό βιβλίων, άρθρων, μελετών και δίδαξε σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια. 

Υπήρξε για πολλά χρόνια συνεργάτης του Ινστιτούτου Γκράμσι της Ρώμης και έχει τιμηθεί από διεθνείς οργανισμούς για το έργο του.

Κόρη του είναι η δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιάστρια Μάρα Ζαχαρέα

Έλληνες συγγραφείς
Τζεβντέτ Σουνάι

Ο Τζεβντέτ Σουνάι (, 10 Νοεμβρίου 1899 – 22 Μαΐου 1982) ήταν τούρκος πολιτικός και αξιωματικός του στρατού, ο οποίος υπηρέτησε ως ο πέμπτος Πρόεδρος της Τουρκίας από το 1966 έως το 1973.

Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία 
Ο Σουνάι γεννήθηκε το 1899 στην Τραπεζούντα, στην βορειοανατολική Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αφού ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές στο Ερζερούμ και την Αδριανούπολη, αποφοίτησε από το Στρατιωτικό λύκειο του Κουλελί στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε στο μέτωπο της Παλαιστίνης το 1917 και έγινε αιχμάλωτος πολέμου των Βρετανών στην Αίγυπτο το 1918. Μετά την απελευθέρωσή του, πολέμησε πρώτα στο νότιο μέτωπο και στη συνέχεια στο δυτικό μέτωπο του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

Ο Σουνάι ολοκλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση το 1927 και αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Πολεμικό Κολέγιο το 1930, ως αξιωματικός. Αναρριχήθηκε στην στρατιωτική ιεραρχία και το 1949 έγινε στρατιωτικός και μετά στρατιωτικός τεσσάρων αστέρων το 1959, κατέχοντας σημαντικά στρατιωτικά αξιώματα. Το 1960 διορίστηκε επικεφαλής του στρατού και μετά επικεφαλής του γενικού επιτελείου της χώρας. Στις 14 Μαρτίου 1966 διορίστηκε στην γερουσία από τον Τζεμάλ Γκιουρσέλ υπό το προεδρικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.

Όταν η προεδρία του Γκιουρσέλ τερματίστηκε λόγω της κατάστασης της υγείας του σύμφωνα με το σύνταγμα, ο Σουνάι εξελέγη πέμπτος πρόεδρος της Τουρκίας από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Διατήρησε την θέση του ως πρόεδρος παρά την αυξανόμενη τρομοκρατική δραστηριότητα, φοιτητικές διαδηλώσεις και τις πραξικοπηματικές απειλές. Υπηρέτησε τη συνταγματική θητεία των επτά ετών μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973 και στη συνέχεια έγινε μόνιμος γερουσιαστής.

Παντρεύτηκε την Ατουφέτ Σουνάι το 1929 και είχαν τρία παιδιά.

Προεδρίας 
Ο Σουνάι εξελέγη ως ο πέμπτος πρόεδρος έπειτα από ψηφοφορία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας στις 28 Μαρτίου 1966. Η προεδρική του θητεία συνεχίστηκε μέχρι τις 28 Μαρτίου του 1973. Ο Σουνάι παραιτήθηκε από την προεδρία λόγω της επιδεινούμενης υγείας του.

Θάνατος 
Ο Σουνάι πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 22 Μαΐου του 1982 στην Κωνσταντινούπολη. Το σώμα του μεταφέρθηκε τον Αύγουστο του 1988 σε ένα μόνιμο τόπο ταφής στο νεόκτιστο Τουρκικό Κρατικό Νεκροταφείο στην Άγκυρα.

Τιμές 

 Εθνικές τιμές

  : Παραλήπτης του Μεταλλίου της Ανεξαρτησίας με κόκκινη κορδέλα.

 Ξένες τιμές

  Αυτοκρατορία του Ιράν : Αναμνηστικό μετάλλιο της 2500ης επετείου από την ίδρυση της μοναρχίας του Ιράν (14/10/1971).
  Ηνωμένο Βασίλειο: Ιππότης-διοικητής του Τάγματος του Μπαθ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας
 Προεδρία της Τουρκίας

Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας
Σελίδες με πηγές CS1 στα Τουρκικά (tr)
Ράνια Τζίμα

Η Ράνια (Ουρανία) Τζίμα (Θεσσαλονίκη, 8 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.

Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία από την ΕΡΤ3. Συνέχισε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ όπου ανέλαβε το ελεύθερο ρεπορτάζ από τη Θεσσαλονίκη σχετικά με τα εργασιακά θέματα. Από το 2008 παρουσίαζε μαζί με τον Δημήτρη Γιαγτζόγλου την ταξιδιωτική εκπομπή "Γυρίσματα". Όταν ολοκληρώθηκε η εκπομπή, μετακινήθηκε στον ενημερωτικό τομέα του σταθμού, αναλαμβάνοντας το ρεπορτάζ του Υπουργείου Εργασίας. 

Στα τέλη του 2011 ξεκίνησε να συνεργάζεται με τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel όπου τοποθετήθηκε στο ρεπορτάζ του Υπουργείου Ανάπτυξης για να προαχθεί λίγο αργότερα σε πολιτική συντάκτρια. Από τον Ιούλιο του 2012 ανέλαβε τη θέση της οικονομικής συντάκτριας του σταθμού. 

Μετά το κλείσιμο του Mega, από το Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι και τον Ιούλιο του 2019, παρουσίαζε μαζί με τον Σπύρο Λάμπρου στον Alpha TV την ενημερωτική εκπομπή "Alpha Ρεπορτάζ". Τον Φεβρουάριο του 2020, όταν επαναλειτούργησε το Mega, ανέλαβε την παρουσίαση του μεσημεριανού δελτίου ειδήσεων του σταθμού και τον Σεπτέμβριο του 2020 ξεκίνησε να παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega.

Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Έλληνα οικονομολόγο και πολιτικό Γαβριήλ Σακελλαρίδη και έχουν μία κόρη, την Ελένη.

Παραπομπές

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Αντίνα (Ροσσίνι)

Αντίνα ή ο χαλίφης της Βαγδάτης (ιταλικά: Αdina, ossia II califfo di Bagdad) είναι μονόπρακτη φαρσοκωμωδία του Τζοακίνο Ροσσίνι. Έκανε πρεμιέρα στις 22 Ιουνίου 1826 στο Εθνικό Θεάτρο Σάο Κάρλος της Λισαβόνας. Το έργο είναι μια παραλλαγή της όπερας Απαγωγή από το Σεράι.

Ιστορικό σύνθεσης 
Ο Ροσσίνι είχε αναθέσει την όπερα στον επιθεωρητή των πορτογαλικών θεάτρων. Η όπερα προοριζόταν ως δώρο για μια άγνωστη σοπράνο που είχε γοητεύσει τον επιθεωρητή με τις εμφανίσεις της στο θέατρο. Σύμφωνα με την κριτική έκδοση της όπερας του 2001 ''Ο Ροσσίνι συνέθεσε μόνο τέσσερις από τους εννέα αριθμούς του έργου. Την Εισαγωγή, την Καβατίνα, το Κουαρτέτο και το Φινάλε και τους άλλους αριθμούς τους συνέθεσε ένας συνεργάτης του. Επίσης το έργο έχει χαρακτηριστεί ως ''πιο σοβαρό οπερατικό είδος από ό, τι θα περίμενε κανείς για μια μονόπρακτη φάρσα''.

Ρόλοι

Πλοκή 
Τόπος: Βαγδάτη

Σκηνή: Κήπος του Χαλίφη

Οι υπηρέτες του Χαλίφη της Βαγδάτης γιορτάζουν τον γάμο του με την σκλάβα του, την Αντίνα. Θέλει να την παντρευτεί γιατί του θυμίζει μια άλλη γυναίκα που αγαπούσε κάποτε. Όλοι είναι χαρούμενοι εκτός από τον Σελίμο, τον πρώην εραστή της, ο οποίος σχεδιάζει να την κλέψει από το χαρέμι και να φύγουν για να ζήσουν ευτυχισμένοι. Έτσι πληρώνει με ένα πουγκί νομίσματα τον Μουσταφά, τον κηπουρό για να τον βοηθήσει στο σχέδιο του. Η Αντίνα μια και νόμιζε ότι ο Σελίμο ήταν νεκρός, δέχτηκε την πρόταση του Χαλίφη να την παντρευτεί. Όμως όταν βλέπει ζωντανό τον Σελίμο, συγκινείται και σχεδιάζουν μαζί πως θα φύγουν, με τη βοήθεια των Μουσταφά και Αλί, φίλος του Σελίμο. Το σχέδιο τους αποτυγχάνει όμως καθώς συλλαμβάνονται από τον Χαλίφη, ο οποίος καταδικάζει το ζευγάρι σε θάνατο. Όταν ακούει η Αντίνα για την καταδίκη του Σελίμο σε θάνατο λιποθυμάει και ο Χαλίφης βλέπει στο λαιμό της το μενταγιόν που φορούσε η χαμένη του κόρη. Τελικά αποκαλύπτεται ότι η Αντίνα ήταν η χαμένη κόρη του Χαλίφη, ο οποίος τελικά ελευθερώνει τον Σελίμο και τους αφήνει να παντρευτούν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Πλοκή της όπερας στην αρχική σελίδα του Rossini Opera Festival

Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Ανεπάρκεια DOCK8

Ανεπάρκεια DOCK8 ονομάζεται η μετάλλαξη του γονιδίου DOCK8. 189 άτομα παγκοσμίως είναι διαπιστωμένοι πάσχοντες της μετάλλαξης. 
Η μετάλλαξη αυτή συναντάτααι πιο συχνά σε χώρες της Ασίας, όπου συχνά γίνονται γάμοι μεταξύ συγγενικών ατόμων. 
Τα άτομα που φέρουν την γονιδιακή ανωμαλία της μετάλλαξης του γονιδίου DOCK8 έχουν συμπτώματα από πολλές παθήσεις και  η ποιότητα ζωής τους δεν είναι η καλύτερη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους το περνούν νοσηλευόμενοι στα νοσοκομεία και αρκετές  φορές στην μονάδα εντατικής θεραπείας

Συμπτώματα
 Σοβαρό έκζεμα
 Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος- Άσθμα
 Ωτίτιδες
 Αυτοάνοση θρομβοπενία
 Έλκη στο στόμα και στα γεννητικά όργανα
 Περιοδικοί πόνοι
 Οίδημα στις αρθρώσεις
 Τροφικές αλλεργίες 
 Πυρετός

Ιστορικό
Στο Λονδίνο, το 2008,  οι γιατροί μελετώντας τόσο την κλινική  εικόνα  ασθενών που είχαν τα πιο πάνω συμπτώματα,  όσο και τις αναλύσεις αίματός τους, συμπέραναν ότι είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι άγνωστο και σπάνιο. Με τα δεδομένα που είχαν μπροστά τους οι γιατροί αποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεκινήσουν άμεσα ανοσοθεραπεία. Αυτή βελτίωσε την κατάσταση την υγείας των ασθενών αυτών.

Το 2015 στο Λονδίνο, ερευνητική ομάδα ιατρών  που ασχολούνται με σπάνια νοσήματα  ενέταξε τους ασθενείς αυτούς σε κλινική μελέτη, στην οποία μελετούσαν μεταλλάξεις γονιδίων. Το αποτέλεσμα αυτής της μελέτης δύο χρόνια μετά, ήταν η ταυτοποίηση μίας νέας μετάλλαξης, της DOCK8. 

Τα νέα δεδομένα για τη μετάλλαξή του DOCK8  οδήγησαν τους γιατρούς στην απόφαση ότι οι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων.
Όρη Σαραουάτ

Τα Όρη Σαραουάτ (), επίσης γνωστά ως Σαράτ, είναι μια οροσειρά στο δυτικό τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου. Με μια ευρεία έννοια, εκτείνονται παράλληλα με την ανατολική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και επομένως περιλαμβάνει τα όρη Φαϊφά, Ασίρ και Χετζάζ, τα οποία μπορεί να θεωρηθούν ότι συμπεριλαμβάνουν το Μαδιάμ. Με μια στενή έννοια, τα όρη Σαραουάτ ξεκινούν στο Ασίρ στη νότια Σαουδική Αραβία και εκτείνονται στον Κόλπο του Άντεν στο νότο, διασχίζοντας ολόκληρη τη δυτική ακτή της Υεμένης, σε αυτό που ήταν η Βόρεια Υεμένη, και επεκτείνεται ανατολικά σε μέρος αυτού που παλαιότερα ήταν η Νότια Υεμένη, που το διασχίζει παράλληλα με τον Κόλπο του Άντεν.

Γεωλογία 
Αυτά τα βουνά είναι κυρίως βραχώδη αν και ορισμένα περιέχουν βλάστηση. Πολλές από τις κορυφές είναι αρκετά νέες και οδοντωτές, αλλά μερικές είναι ομαλότερες από τις καιρικές συνθήκες. Κοντά στα σύνορα της Υεμένης, τα Σαραουάτ αρχίζουν να εξαπλώνονται σε μεμονωμένες κορυφές και η Χετζάζ στρέφεται από ένα βράχο σε μια σταδιακή ανάβαση μέχρι το Υεμενικό Οροπέδιο. Στην Υεμένη, τα Σαραουάτ χωρίζονται στα δυτικά και κεντρικά υψίπεδα, όπου τα δυτικά υψίπεδα δέχονται πολλές βροχοπτώσεις, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στη χερσόνησο και τα κεντρικά υψίπεδα έχουν τα υψηλότερα βουνά στη χερσόνησο. Ένα πολύ δραματικό μέρος των υεμενικών Σαραουάτ είναι τα Τζάμπαλ Χαράζ, όπου μερικές κορυφές φτάνουν τα 3.000 μέτρα, αλλά οι καταβάσεις και οι θεάσεις από τα βουνά είναι συγκλονιστικές. Ορισμένα πόδια των βουνών βρίσκονται μόλις 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά οι κορυφές τους είναι στα 2.800-3.000 μέτρα. Όλα τα βουνά πάνω από 3.000 μέτρα βρίσκονται στην Υεμένη, το υψηλότερο από τα οποία είναι το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ κοντά στην πρωτεύουσα Σαναά. Στα 3.666 μέτρα, το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ είναι επίσης η υψηλότερη κορυφή στην Αραβία.

Γεωλογικά, τα Σαραουάτ αποτελούν μέρος της Αραβικής Ασπίδας και αποτελούνται κυρίως από ηφαιστειακό πέτρωμα. Οι δυτικές πλαγιές καταλήγουν απότομα κοντά στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, ενώ η ανατολική πλευρά της οροσειράς έχει πιο απαλή κλίση προς τα κάτω και διασταυρώνεται με ουάντι που υποστηρίζουν τη γεωργία ειδικά στις νότιες άκρες των Σαραουάτ, όπου τα βουνά αντιμετωπίζουν τους μουσώνες. Μεταξύ των πόλεων που βρίσκονται μέσα στα Σαραουάτ είναι η πρωτεύουσα της Υεμένης, Σαναά, που βρίσκεται κοντά σε μερικές από τις υψηλότερες κορυφές των Σαραουάτ.

Άγρια ζωή 

Η παρουσία της αραβικής λεοπάρδαλης αναφέρθηκε εδώ. Οι μπαμπουίνοι οι αμαδρυείς είναι παρόντες τόσο στην Υεμένη όσο και στη Σαουδική Αραβία.

Συλλογή εικόνων

Δείτε επίσης 

 Όρη Χατζίρ
 Νότια Αραβία
 Τιχάμα

Παραπομπές 

Οροσειρές της Σαουδικής Αραβίας
Οροσειρές της Υεμένης
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Δίψηφα σύμφωνα

Στην νέα ελληνική, τα δίψηφα σύμφωνα είναι φθόγγοι που δεν απεικονίζονται με μόνο ένα γράμμα, άλλα έναν συνδυασμό δύο ήδη υπαρχόντων γραμμάτων. Υπάρχουν πέντε από αυτούς του φθόγγους συνολικά, και είναι το μπ, ντ, γκ/γγ, τσ, τζ. Η πιο λογική θεωρία σχετικά με το πως εισάχθηκαν στην ελληνική ορθογραφία είναι η ανάγκη να καλυφθεί η έλλειψη συγκεκριμένων φθόγγων, ειδικά αφού τα γράμματα βήτα, γάμμα και δέλτα έπαψαν να προφέρονται με την αρχαία προφορά τους, δηλαδή ως κλειστά σύμφωνα. (/b/, /d/ /g/)

Προφορά 

Ωστόσο, ο ήχος του [n] που προηγείται από το μπ, ντ, γκ και γγ συχνά δεν προφέρεται στον προφορικό λόγο, ή η έμφαση του είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη σε πολλές λέξεις.

Ελληνική γραμματική
Έφη Οικονόμου

Η Έφη (Ευτυχία) Οικονόμου (1938 - 2 Αυγούστου 2016) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Πρώτα χρόνια και καριέρα 
Γεννημένη το 1938 στον Πειραιά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου του Μενέλαου Θεοφανίδη. Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε το 1959 με την ταινία «Ματωμένο ηλιοβασίλεμα» σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Λαμπρινού και συμπρωταγωνιστή τον Σπύρο Φωκά. Πήρε μέρος σε 78 συνολικά ταινίες εκ των οποίων 49 από αυτές σε διάστημα 4 ετών (1962-1965). Υποδυόταν ρόλους συνήθως «κακιάς» ηρωίδας σε μελοδράματα όπως «Είναι μεγάλος ο καημός» (1964) του Χρήστου Κυριακόπουλου και «Με ιδρώτα και δάκρυα» (1965) του Σπύρου Ζιάγκου, ενώ συμμετείχε και σε κωμικές ταινίες όπως οι «Δέκα μέρες στο Παρίσι» (1962) του Ορέστη Λάσκου, και «Ο παράς και ο φουκαράς» (1964) του Κώστα Καραγιάννη.

Το θεατρικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε το 1968 με τον θίασο του Νίκου Αθερινού στο θέατρο «Κολωνός», ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της μακρόχρονης καριέρας της δίδασκε υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Περίακτος» του Βασίλη Ρίτσου.

Προσωπική ζωή 
Από το 1970 μέχρι το θάνατο της υπήρξε σύζυγός του επίσης ηθοποιού Χάρη Παναγιώτου.
Τα τελευταία χρόνια παραθέριζε στο Διακοφτό, όπου στήριζε με διάφορους τρόπους την τοπική Θεατρική Ομάδα. Πέθανε στο Αίγιο το 2016.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αυτοκράτορας Γκο-Ντάιγκο

Ο αυτοκράτορας Γκο-Ντάιγκο (ιαπωνικά: 天皇 醍醐 天皇) (26 Νοεμβρίου 1288 - 19 Σεπτεμβρίου 1339) ήταν ο 96ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Ανέτρεψε με επιτυχία τον Καμακούρα το 1333 και ίδρυσε τη βραχύβια αποκατάσταση Κένμιου, πετυχαίνοντας να επαναφέρει τον Αυτοκρατορικό Οίκο στην εξουσία. Αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που ο αυτοκράτορας καταφέρνει να αποκτήσει οποιαδήποτε εξουσία μέχρι την αποκατάσταση του Μεϊτζί το 1868. Η αποκατάσταση του Κένμιου με τη σειρά της ανατράπηκε από τον Ασικάγκα Τακάουτζι το 1336, εγκαινιάζοντας το Σογκουνάτο της Ασικάγκα και διχάζοντας την αυτοκρατορική οικογένεια σε δύο αντίπαλες ομάδες μεταξύ της υποστηριζόμενης από το Ασικάγκα βόρεια αυλη που βρίσκεται στο Κιότο και της νότιας αυλής που εδρεύει στο Γιοσίνο με επικεφαλή τον Γκόου-Ντάιγκο και τους μετέπειτα διάδόχος του.

Αυτός ο κυρίαρχος του 14ου αιώνα επέλεξε προσωπικά το μεταθανάτιο όνομά του ως τιμή για τον αυτοκράτορα Ντάγκο του 9ου αιώνα, και το Γκόου (ιαπωνικά: 後), που μεταφράζεται ως "αργότερα", και έτσι μερικές φορές ονομάζεται "Αυτοκράτορας Ντάιγκο ο μετέπειτα", ή, σε ορισμένες παλαιότερες πηγές, "Ντάιγκο ο δεύτερος" ή ως "Ντάιγκο Β΄".

Βιογραφία 
Πριν από την άνοδό του στο θρόνο του χρυσάνθεμου, το προσωπικό του όνομα (ιμίνα) ήταν ο Τακαχάρου-σίνου (ιαπωνικά: 尊 治 親王).

Ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Νταικακούτζι-το (μεταθανάτιο όνομα: Αυτοκράτορας Γκόου-ούντα). Η μητέρα του ήταν η Φουτζίγουαρα νο Τσούσι / Ταντάκο (ιαπωνικά: 藤原 忠 子), κόρη του Φουτζίγουαρα νο Ταντατζούκου (Ιτσουτσουύζι Ταντατζούκου) (ιαπωνικά: 藤原 忠 継 / 五 辻 忠 継). Όταν η μητέρα του έγινε σύζυγος του αυτοκρατορα, πήρε το όνομα Ντάντενμον-ιν (ιαπωνικά: 談天 門 院). Ο μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο αυτοκράτορας Γκόου-Νίτζο.

Η ακμή της ισχύος του αυτοκράτορα Γκόου-Ντάιγκο ήταν η εποχή του Ένγκι (901–923) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Η περίοδος Ένγκι, υπήρξε μια περίοδος άμεσης αυτοκρατορικής κυριαρχίας. Το μεταθανάτιο όνομα ενός αυτοκράτορα επιλέγεται κανονικά μετά το θάνατό του, αλλά ο αυτοκράτορας Γκόου-Ντάιγκο, επέλεξε το δικό του προσωπικά κατά τη διάρκεια της ζωής του, για να το μοιραστεί με τον αυτοκράτορα Ντάιγκο.

Πηγές 

Ιάπωνες Αυτοκράτορες
Ιερά Μονή Οδηγήτριας Τιθορέας

Η Ιερά Μονή Οδηγήτριας ή Ιερά Μονή Παναγίας Οδηγήτριας Τιθορέας βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε απόσταση 6 χλμ. ΝΔ. από την Κάτω Τιθορέα, 69 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 37 χλμ. ΒΔ. από την Λιβαδειά. Είναι κτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού. Η Μονή άρχισε να κτίζεται το 1996, είναι ανδρική και πανηγυρίζει στις αρχές Οκτωβρίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 όταν απογράφηκε στον δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Τιθορέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Τιθορέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τιθορέας του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν απογράφεται κάποιος μοναχός.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο ιστότοπος της Ιεράς Μονής Παναγίας Οδηγητρίας Παρνασσού - Τιθορέα

Παραπομπές

Μονές του νομού Φθιώτιδας
Δήμος Αμφίκλειας - Ελάτειας
Σωφηνή

Η Σωφηνή () ήταν μια επαρχία του αρχαίου βασιλείου της Αρμενίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του βασιλείου. Η περιοχή βρίσκεται στη νοτιοανατολική Τουρκία.

Η περιοχή, που επρόκειτο να γίνει Σωφηνή, ήταν μέρος του βασιλείου της Αραράτ (Ουράρτου) τον 8ο-7ο αιώνα π.Χ. Αφού ένωσε την περιοχή με το βασίλειό του στις αρχές του 8ου αιώνα π.Χ., ο βασιλιάς Αργύστης Α΄ του Ουραρτού μετεγκατέστησε πολλούς από τους κατοίκους του στη νεόκτιστη πόλη Ερεμπούνι (σημερινή πρωτεύουσα της Αρμενίας Ερεβάν). 

Γύρω στο 600 π.Χ., η Σωφηνή έγινε μέρος του πρόσφατα αναδυόμενου αρχαίου Αρμενικού Βασιλείου της Δυναστείας των Οροντιδών. Αυτή η δυναστεία λειτούργησε ως σατράπες της Αρμενίας, αρχικά υπό τη Μηδική Αυτοκρατορία και αργότερα υπό την Περσική Αυτοκρατορία.

Σύμφωνα με τον Ανανία του Σιράκ, η Σοπσκ (Σωφηνή) ήταν η 2η μεταξύ των 15 επαρχιών της Μεγάλης Αρμενίας. Αποτελούνταν από 8 γαβάρ: 

 Χορτζιάν
 Χαστιάνκ
 Παγνατούν
 Μπαλαβίτ
 Σοπκ Σαχουνιάτς
 Αντζίτ
 Ντεγίκ
 Γκαβρέκ

Μετά τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 330 π.Χ. και την επακόλουθη κατάρρευση της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας, η Σωφηνή παρέμεινε μέρος του πρόσφατα ανεξάρτητου βασιλείου της Μεγάλης Αρμενίας. Στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ., με υποκίνηση της Αυτοκρατορίας των Σελευκίδων, η οποία προσπαθούσε να αποδυναμώσει το Αρμενικό βασίλειο, η Σωφηνή χωρίστηκε από την Ευρύτερη Αρμενία και σχημάτισε το Βασίλειο της Σωφηνής. 

Το βασίλειο κυβερνήθηκε από ένα παρακλάδι της αρμενικής βασιλικής δυναστείας των Οροντίδων. Στη συνέχεια, η Σωφηνή διαχωρίστηκε και από το βασίλειο Σωφηνής-Κομμαγηνής δημιουργώντας ένα ανεξάρτητο βασίλειο. Η Κομμαγηνή ήταν μέρος της Σωφηνής εκείνη την περίοδο.

Περίπου το 200 π.Χ., στην προσπάθειά του να υποτάξει τελικά την Αρμενία, ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ' κατέκτησε τόσο τη Μεγάλη Αρμενία όσο και τη Σωφηνή, εγκαθιστώντας τους Αρμένιους στρατηγούς Αρταξία Α' και Ζαριάδρη ως κυβερνήτες-στρατηγούς στα αντίστοιχα βασίλεια. Μετά την ήττα του Αντίοχου από τους Ρωμαίους στη μάχη της Μαγνησίας το 190 π.Χ., και οι δυο δήλωσαν ότι ήταν ανεξάρτητοι βασιλιάδες. Ο Ζαριάδρης και οι απόγονοί του κυβέρνησαν το βασίλειο της Σωφηνής, μέχρι που επανενώθηκε με την Ευρύτερη Αρμενία από τον Τιγράνη τον Μέγα στη δεκαετία του 80 π.Χ.

Ο Πομπήιος έδωσε την Σωφηνή στον Τιγράνη, αφού νίκησε τον πατέρα του, Τιγράνη τον Μέγα. Η Σωφηνή έγινε αργότερα μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μετατράπηκε σε επαρχία της. Η πρωτεύουσα ήταν η Αμίδα (σύγχρονη πόλη Ντιγιάρμπακιρ). Περίπου το 54, η επαρχία κυβερνήθηκε από τον Σόαιμο της Έμεσας. 

Το 530, η Σωφηνή συμπεριλήφθηκε στην ρωμαϊκή επαρχία της Αρμενίας Τετάρτης. 

Ο τοπικός αρμενικός πληθυσμός παρέμεινε εκεί μέχρι τη γενοκτονία των Αρμενίων του 1915.

Δείτε επίσης 

 Βασίλειο της Σωφηνής

Παραπομπές 

Εγγύς Ανατολή στην διάρκεια της Κλασικής Αρχαιότητας
Επαρχίες της Μεγάλης Αρμενίας
Σωφηνή
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατάλογος των πιο πυκνοκατοικημένων πόλεων του κόσμου

Αυτός είναι ο κατάλογος των πιο πυκνοκατοικημένων πόλεων του κόσμου. Ο πληθυσμός, η πυκνότητα πληθυσμού και η έκταση των πόλεων που αναφέρονται στο λήμμα βασίζονται στα όρια της κυρίως πόλης, τα καθορισμένα όρια ή σύνορα μιας πόλης ή τα όρια της πόλης της πόλης. Η πυκνότητα του πληθυσμού των πόλεων που αναγράφεται στο λήμμα βασίζεται στον μέσο όρο των ατόμων που ζουν στο κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο της πόλης. Αυτός ο κατάλογος δεν αναφέρεται στον πληθυσμό, την πυκνότητα του πληθυσμού ή την έκταση μιας μεγαλύτερης μητροπολιτικής περιοχής ή αστικής περιοχής, καθώς και συγκεκριμένων περιοχών μιας πόλης.

Οι πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις 
Οι Φιλιππίνες, η 12η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο με περίπου 110 εκατομμύρια κατοίκους, κατέχει το μεγαλύτερο αριθμό των πόλεων (με 13 πόλεις) στον παρακάτω πίνακα, ενώ η Ελλάδα διαθέτει τρεις πόλεις

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των μεγαλύτερων πόλεων του κόσμου
 Κατάλογος των επαρχιών πόλεων ανά πυκνότητα πληθυσμού
 Κατάλογος χωρών και εδαφών ανά πυκνότητα πληθυσμού
 Κατάλογος πόλεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανά πυκνότητα πληθυσμού
 Κατάλογος πόλεων των Ηνωμένων Πολιτειών ανά πυκνότητα πληθυσμού

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The World's Densest Cities: Forbes 2007
 World's Densest Cities: Forbes 2006
Σελίδες με πηγές CS1 στα Εβραϊκά (he)
Νέα Παύλιανη Φθιώτιδας

Η Νέα Παύλιανη ή Κάτω Παύλιανη είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Νέα Παύλιανη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή ενότητα Φωκίδας, κτισμένη  στις νοτιοανατολικές πλαγιές της Οίτης σε υψόμετρο 510 μέτρων και σε απόσταση 47 χλμ. ΝΔ. από τη Λαμία. Είναι συνοικισμός νοτιοδυτικά της Παύλιανης σε απόσταση 1,5 χλμ. από αυτήν και ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα  Παύλιανης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Παύλιανη αποτελούν την τοπική κοινότητα Παύλιανης που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Παύλιανης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 131 κατοίκους, ενώ με αυτήν του 2001 είχε 136.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Οίτη
Δήμος Λαμιέων
Λουθία (τραγουδίστρια)

Η Μαρία Ισαμπέλ Λινέρος Ροδρίγεθ {Ισπανικά: María Isabel Lineros Rodríguez, Ισπανική προφορά: [luθi.a], γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1964), γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα, Λουθία (Lucía), είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια.

Η Λουθία γεννήθηκε στη Σεβίλλη της Ανδαλουσίας. Είναι κυρίως γνωστή για το ότι εκπροσώπησε την Ισπανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision  στο Χάρογκειτ της Αγγλίας, με το τραγούδι "Él". Τερμάτισε 10η από τις 18 συνολικά συμμετοχές.<ref>{{cite web|url=http://www.esc-history.com/details.asp?key=481|title=ESC History 1982}}</ref>

Εργάστηκε επίσης ως ραδιοφωνική και τηλεοπτική παρουσιάστρια στη Σεβίλλη και συμμετείχε στο διαγωνισμό ριάλιτι σόου La Granja de los Famosos'' (ισπανική έκδοση της Φάρμας) το 2005.

Παραπομπές

Επιπλέον 

Ισπανοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1982
Γιώργος Παπαπαύλου

Ο Γιώργος Παπαπαύλου  είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου καθώς και δάσκαλος υποκριτικής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πάτρα. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του δήμου Αγίας Βαρβάρας ''Ιάκωβος Καμπανέλλης''  και πτυχιούχος της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών .  Άρχισε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 2010 και έχει εργαστεί τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Διδάσκει υποκριτική στη  ανώτερη δραματική σχολή ''Αθηναική Σκηνή'' ενώ παράλληλα έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση των θεατρικών εργαστηρίων του κε.ψ.υ.π.α.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρέ Σε είδα...: Ο επίμονος κηπουρός και Μαύρα μεσάνυχτα και Ματωμένα Χώματα και Έρωτας Μετά και Άγριες μέλισσες 3ος κύκλος 

 

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Δημήτρης Μπασδάνης

Ο Δημήτρης Μπασδάνης (γνωστός και ως James Basdanis) (Βόλος, 7 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1988. Ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα στην ηλικία των 15 ετών. 

Το 2009 δημιουργεί μαζί με φίλους και άλλους συνεργάτες το συγκρότημα Στιχόβολη, με τους οποίους δημιουργούν δικά τους τραγούδια και τα οποία κυκλοφορούν το 2015 στο μοναδικό και παρθενικό τους άλμπουμ με τίτλο "Στιχόβολη" από την δισκογραφική εταιρία Music Mirror (Καθρέφτης ήχων αληθινών). Στο άλμπουμ συνεισφέρει ως κιθαρίστας, συνθέτης αλλά και στιχουργός.
Παράλληλα με τους Στιχόβολη, δημιουργεί και με το συγκρότημα Programmed to Rock με το οποίο παίζουν πολύ ιδιαίτερες διασκευές σε διάφορους χώρους ανά την Ελλάδα.  

Tον Οκτώβριο του 2019 κυκλοφορεί το πρώτο του Instrumental Άλμπουμ με τίτλο "James Basdanis - Kaemos" από το δικό του ανεξάρτητο Label την JBMusic.Έναν μόλις χρόνο μετά τον δίσκο "Kaemos" κυκλοφορεί ένα EP με τίτλο "James Basdanis - Diddycoy".  Το 2021 κυκλοφορεί το EP με τίτλο "Echographia" που είναι μία Solo ζωντανή ηχογράφηση, ενώ τον Οκτώβριο του ίδιου έτους συμπράττει με  τον Ιταλό μουσικοσυνθέτη Φάμπιο Τουρκέτι (Fabio Turchetti) και μαζί συνθέτουν το άλμπουμ "The Pallini Session". Τον Φεβρουάριο του 2022 κυκλοφορεί από την Jazz Breeze Records το άλμπουμ "Cosmos 'n' Duniyas".

Προσωπική Δισκογραφία

Δισκογραφία με Συγκροτήματα 
Στιχόβολη 

 Η Βόλτα (Single, 2014)
 Στιχόβολη (Album, 2015)

Programmed to Rock 

 Hey Menoussis (Single, 2016)
 Η Προσευχή του Μάγκα (Θεέ μου μεγαλοδύναμε) (Single, 2017)

Jacart 

 Θέλω Να ταξιδέψω (Single, 2021)
Σταγόνες της Βροχής (EP, 2021)

Soundtracks για Θέατρο και Ραδιόφωνο 

 Γλυκομυομαχίες (Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής) (2021, παραγωγή: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων)  
Σταχτοπούτα (Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής / Μουσικοθεατρική παράσταση) (2021, παραγωγή: Θεατρική Συμπαιγνία)  
O Εραστής (Harold Pinter's "The Lover") (2019, παραγωγή: Θέατρο Έκφραση)
 Σήμα αρχής του Ράδιο Εν Πλω 89,2 (2016)

Βιβλία 
Ο Δημήτρης "James" Μπασδάνης είναι συγγραφέας 3 βιβλίων με τεχνικές και μεθόδους για την κιθάρα.

 Modes (Τρόποι) – Ένας οδηγός για κιθαρίστες (2015, γλώσσα: Ελληνικά, ebooks4greeks.gr)
 Anatolian Modes: Eastern and Greek Scales Analyzed on Modal Theory (2018, γλώσσα: Αγγλικά, Createspace) 
 Μάθετε και τελειοποιήστε τις Πεντατονικές Κλίμακες (2020, γλώσσα: Ελληνικά, JBMusic)

Άλλες Παρουσίες 

 ECHOGRAPHIA (Μικρού Μήκους Ταινία, Μουσικό Ντοκιμαντέρ) (2021, συμπαραγωγή: Just Born Music και Soundcheck.gr)

Παραπομπές

Σύνδεσμοι 
Επίσημη Ιστοσελίδα 

Έλληνες κιθαρίστες
Έλληνες ροκ μουσικοί
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες μουσικοί
Πόκα

Η πόκα είναι παιχνίδι με τράπουλα, άμεσα συγγενές με το Πόκερ. Η επικρατέστερη ερμηνεία του ονόματός της είναι ότι προέρχεται από την προσπάθεια των ελλήνων παικτών να προφέρουν τη λέξη "poker" με βαριά αγγλική προφορά (pokah). Λέγοντας βέβαια πόκα δεν εννοούμε ένα συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά μια μεγάλη ομάδα δεκάδων παιχνιδιών και παραλλαγών τους, με κοινούς όμως βασικούς κανόνες. Σε μια τυπική βραδιά πόκας κάθε παίκτης που στη σειρά του μοιράζει φύλλα (μάνα ή ντίλερ) επιλέγει εκείνη τη στιγμή και παίζει το παιχνίδι της αρεσκείας του.

Ομοιότητες πόκας με το πόκερ 
 Οι επιδιωκόμενοι κερδοφόροι συνδυασμοί είναι ακριβώς οι ίδιοι (ένα ζεύγος, δύο ζεύγη, τρία όμοια, κέντα, φουλ, χρώμα, καρέ, κέντα-χρώμα, φλος ρουαγιάλ)
 Πόκα και πόκερ έχουν κοινή ορολογία
 Έχουν παρόμοια διαδικασία πονταρίσματος, στρατηγική και γενικά το ίδιο πνεύμα παιχνιδιού.

Διαφορές πόκας και πόκερ 
 Η πόκα παίζεται με 32 ή 40 φύλλα αντί 52 του πόκερ. Αφαιρούνται τα 2άρια, 3άρια, 4άρια (40 φύλλα) και επιπλέον τα 5άρια, 6άρια (32 φύλλα). Εξαιτίας της χρήσης μικρότερης τράπουλας οι σπάνιοι και εντυπωσιακοί κερδοφόροι συνδυασμοί είναι πολύ συχνότεροι στην πόκα από ό,τι στο πόκερ και το παιχνίδι πιο «ζωντανό».
 Στην πόκα υπάρχει συνεχής εναλλαγή παιχνιδιών και παραλλαγών
 Η ποικιλία παιχνιδιών της πόκας συνεπάγεται διαφορές στον αριθμό και τον τρόπο μοιράσματος των φύλλων, τον αριθμό των γύρων και των πονταρισμάτων
 Στο πόκερ υπάρχει μία και συγκεκριμένη ιεραρχία συνδυασμών ενώ στην πόκα υπάρχει διαφοροποίηση ανάλογα με το παιχνίδι επειδή διαφοροποιούνται αντίστοιχα οι στατιστικές πιθανότητες των συνδυασμών.

Παιχνίδια της πόκας       
Είναι αρκετές δεκάδες. Μερικά από τα πιο ευρέως γνωστά: Ασανσέρ, Μπόμπες, Σταυρός, Κούκος, Καθρέφτης, Μαμουθάκι, Πολυκατοικία, Χαρακίρι, Νεκροταφείο, Σιδηρόδρομος, Πυραμίδα και άλλα πολλά. Τα παιχνίδια του πόκερ όπως π.χ. τα Τέξας Χόλντεμ, Ομάχα Χόλντεμ μπορούν επίσης να παιχθούν ως παιχνίδια της πόκας. Οι ορισμοί των παιχνιδιών της πόκας δεν είναι αυστηρά καθορισμένοι. Μπορεί να συναντάται το ίδιο παιχνίδι με άλλο όνομα ή το ίδιο παιχνίδι με ελαφρά διαφορετικούς κανόνες. Υπάρχει ακόμα η δυνατότητα αυτοσχεδιασμών από τους παίκτες.

Παράδειγμα παιχνιδιού πόκας

Μαμουθάκι
Η μάνα (ντίλερ) μοιράζει 4 κλειστά φύλλα σε κάθε παίκτη και τοποθετηθεί 3 κοινά φύλλα κλειστά στο κέντρο του τραπεζιού. Γίνεται το αρχικό ποντάρισμα. Η μάνα ανοίγει τα φύλλα στο τραπέζι ένα-ένα και μετά από κάθε άνοιγμα ακολουθεί ποντάρισμα από τους παίκτες. Κάθε παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο 2 φύλλα από το χέρι του σε συνδυασμό με τα 3 κοινά στο τραπέζι. Μετά και το τελευταίο ποντάρισμα ο παίκτης που έχει τον καλύτερο κερδοφόρο συνδυασμό κερδίζει όλο το ποσό που έχει μαζευτεί στο τραπέζι από τα διαδοχικά πονταρίσματα.

Πηγές
Ίρις Μαουντμπάττεν

Η Ίρις Μαουντμπάττεν (Iris Mountbatten, γεννημένη ως Ίρις Βικτώρια Βεατρίκη Γκρέις Iris Victoria Beatrice Grace, 13 Ιανουαρίου 1920 - 1 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός και μοντέλο και η νεότερη δισέγγονη της Βασίλισσας Βικτώριας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1920 στο Παλάτι του Κένσινγκτον, και ήταν η μοναχοπαίδι του Αλέξανδρου Μαουντμπάττεν, 1ου Μαρκήσιου του Κάρισμπρουκ και της Λαίδης Ειρήνης Ντένισον.

Ήταν παράνυφος στο γάμο των εξαδέλφων της, Πριγκίπισσας Μαρίνας της Ελλάδας και της Δανίας και Πρίγκιπα Γεωργίου, Δούκα του Κεντ και του θείου της Λόρδου Λόντσμπρο και Μαριγκόλδης Ρόζμαρι Τζόις Λάμποκ.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως βοηθός νοσοκόμα, και αργότερα μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε χορό. Έγινε ηθοποιός και μοντέλο, ενώ υπήρξε οικοδέσποινα στο ζωντανό τηλεοπτικό πρόγραμμα Versatile Varieties, στο οποίο συμμετείχαν οι ηθοποιοί Εύα Μαρί Σέιντ και Έντι Άνταμς.

Η Ίρις υπήρξε παντρεμένη τρεις φορές. Το 1941 παντρεύτηκε τον Ταγματάρχη Χάμιλτον Ιωσήφ Ο'Μάλεϊ. Το 1957 παντρεύτηκε τον Αμερικανό κιθαρίστα της Τζαζ Μάικ Μπράιαν. Μαζί απέκτησαν 1 παιδί:
τον Ρόμπιν Αλέξανδρο (γενν. το 1957-), έχει 3 παιδιά.

Το 1965 παντρεύτηκε τον Καναδό ηθοποιό και εκφωνητή Γουίλιαμ Αλεξάντερ Κεμπ. Από τον πρώτο και τον τρίτο γάμο της, δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε από όγκο στον εγκεφάλο την 1η Σεπτεμβρίου 1982 στο Νοσοκομείο Γουέλσλεϊ του Τορόντο στον Καναδά σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στη Εκκλησία της Αγίας Μίλντριθ της Νήσου Γουάιτ.

Παραπομπές

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Βρετανοί ευγενείς
Βρετανίδες ηθοποιοί
Βρετανοί μοντέλα
Έξετερ

Το Έξετερ ή Έξιτερ (αγγλικά: Exeter) είναι πόλη στην Νοτιοδυτική Αγγλία και πρωτεύουσα της κομητείας Ντέβον. 

Απέχει 58 χιλιόμετρα από το Πλίμουθ, 105 χιλιόμετρα από το Μπρίστολ και έχει πληθυσμό περίπου 131.000 κατοίκων. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Εξ. Είναι έδρα του Πανεπιστημίου του Έξετερ.

Παραπομπές

Πόλεις της Αγγλίας
Ντέβον
Ειρήνη Μαουντμπάττεν του Κάρισμπρουκ

Η Ειρήνη Μαουντμπάττεν του Κάρισμπρουκ (Irene Mountbatten of Carisbrooke, 4 Ιουλίου 1890 - 16 Ιουλίου 1956) ήταν Βρετανίδα ευγενής και η σύζυγος του Αλέξανδρου Μαουντμπάττεν, 1ου Μαρκήσιου του Κάρισμπρουκ.

Βιογραφία
Η Αϊρήν Φράνσες Άντζα γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1890 στο Λονδίνο, και ήταν κόρη του Ουίλλιαμ Ντέννισον, 2ου Κόμη του Λόντσμπρω, και της Λαίδης Γκρέις Άντελαϊντ Φέιν.

Στις 19 Ιουλίου 1917 παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Μαουντμπάττεν, 1ο Μαρκήσιο του Κάρισμπρουκ, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
την Λαίδη Άιρις Βικτόρια Μπίατρις Γκρέις (1920-1982), παντρεύτηκε (1) τον Χάμιλτον Τζόσεφ Ο'Μάλεϋ. Δεν απέκτησαν παιδιά; (2) τον Μάικ Μπράιαν. Απέκτησαν 1 παιδί και (3) τον Ουίλλιαμ Αλεξάντερ Κεμπ. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Διαδέχθηκε την Βεατρίκη του Ηνωμένου Βασιλείου ως πρόεδρος του Frank James Memorial Hospital στο East Cowes το 1946, συνεχίζοντας το ρόλο μέχρι να αναλάβει η Εθνική Υπηρεσία Υγείας το 1948.

Της απονεμήθηκε ο τίτλος της Κυρίας Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Κυρίας της Δικαιοσύνης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Στην Ισπανία, τιμήθηκε ως Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας.

Πέθανε στις 16 Ιουλίου 1956 στο Λονδίνο σε ηλικία 66 ετών. Είναι θαμμένη στη Εκκλησία της Αγίας Μίλντριθ της Νήσου Ουάιτ.

Παραπομπές
 C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, U.K.: Garnstone Press, 1973), volume 1, p. 155
 G.E. Cokayne; with Vicary Gibbs, H.A. Doubleday, Geoffrey H. White, Duncan Warrand and Lord Howard de Walden, editors, The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed., 13 volumes in 14 (1910-1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, UK: Alan Sutton Publishing, 2000), volume XIII, p. 262
 L. G. Pine, The New Extinct Peerage 1884-1971: Containing Extinct, Abeyant, Dormant and Suspended Peerages With Genealogies and Arms (London, U.K.: Heraldry Today, 1972), p. 52

Οίκος Μπάττενμπεργκ
Βρετανοί ευγενείς
Βρετανίδες μαρκησίες
Ιόνιος βουλή

Το κτίριο  του Ιονίου κοινοβουλίου  πιό γνωστό ως Ιόνιος βουλή βρίσκεται στην  πόλη της κέρκυρας κατασκευάστηκε απο τον Ιωάννη Χρόνη το 1855 σε νεοκλασικό αρχιτεκτονικό ρυθμό και χαρακτηριστική είσοδο από κίονες δωρικού ρυθμού.

Στο κτίριο της Ιονίου βουλής σφυρηλατήθηκε η σταθερή θέληση των εκπροσώπων του Λαού των Ιονίων Νήσων για την ένωση με την Ελλάδα και επικυρώθηκε τελικά με το ψήφισμα της Ιονίου Βουλής στις 23 - 9 -1863.

Το κτίριο αναστυλώθηκε το 1978 και από τότε είναι η έδρα Μουσείου αφιερωμένου στους αγώνες για την ελευθερία των Επτανήσων.

Η κύρια είσοδος φέρει μαρμάρινες επιγραφές στα Ελληνικά και στα Αγγλικά που μνημονεύουν το ψήφισμα της Ένωσης με την Ελλάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κέρκυρα: Ιόνιος Βουλή - Ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα της δημοκρατίας

 
Μουσεία στην Κέρκυρα
Λουίζ ντε Γκεενέκ

Η Λουίζα Αντωνία Λαν του Μοντέμπελο (Louise Antoinette Lannes of Montebello, γεννημένη ως Λουίζα Αντωνία Σχολαστίκ του Γκιουενέκ Louise Antoinette Scholastique of Guéhéneuc, 26 Φεβρουαρίου 1782 - 3 Ιουλίου 1856) ήταν Γαλλίδα αυλικός και Κυρίας των Ενδυμάτων της Αυτοκράτειρας Μαρίας Λουίζας της Γαλλίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1782 στο Παρίσι, και ήταν κόρη του γερουσιαστή και οικονομολόγου Φραγκίσκου Σχολαστίκ, Κόμη του Γκιουενέκ και της Μαρίας Λουίζας Ερριέτας Κρεπί.

Στις 16 Σεπτμεβρίου 1800 παντρεύτηκε τον Στρατηγό Ιωάννη Λαν στο Ντόρνε της Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
τον Λουδοβίκο Ναπολέων Αύγουστο (1801-1874), παντρεύτηκε την Ελεονόρα Τζένκινσον. Απέκτησαν 7 παιδιά.
τον Αλφρέδο Ιωάννη (1802-1861), παντρεύτηκε την Μαρία Αυγουστίνα Ματθίλδη Περιέ. Απέκτησαν 1 παιδί.
τον Ιωάννη Ερνέστο (1803-1882), παντρεύτηκε την Μαίρη Μπόντινγκτον. Απέκτησαν 6 παιδιά.
τον Γουσταύο Ολίβιο (1804-1875), παντρεύτηκε την Ανδριανή του Βιλνέβ-Μπάργκεμοντ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
την Ιωσηφίνα Λουίζα (1806-1889), παντρεύτηκε τον Ιππόλυτο Μπουασέλ. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Το 1810 έγινε Κυρία των Ενδυμάτων Αυτοκράτειρας Μαρίας Λουίζας της Γαλλίας, μια θέση που κράτησε μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα το 1814.

Πέθανε στις 3 Ιουλίου 1856 στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών.

Παραπομπές

Γάλλοι ευγενείς
Γαλλίδες δούκισσες
Κυρίες Επί Των Τιμών
Κυρίες των Ρομπών
Πισσέλαιο

Το πισσέλαιο είναι προϊόν είτε της πυρόλυσης είτε της καταστρεπτικής απόσταξης και έχει σκούρο μαύρο χρώμα και πολύ δυσάρεστη οσμή.  Έχει μεγάλο ιξώδες και παράγεται είτε από την πίσσα (λιθανθρακόπισσα), που προέρχεται από ξηρή απόσταξη των λιθανθράκων, είτε από το πετρέλαιο, που είναι το πιο σύνηθες. Χρησιμοποιείται για συντηρητική ουσία σε πολλές εφαρμογές. Είναι αναμφίβολα μια καρκινογόνος ένωση.

Το πισσέλαιο, ή αλλιώς κρεοζωτέλαιο, είναι ένα σύνθετο μίγμα που περιέχει περίπου 200 χημικές ενώσεις με προεξέχουσες τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (σε ποσοστό 85% κατά βάρος) καθώς και φαινολικές και αρωματικές αζωτούχες και θειούχες ενώσεις.. Έχει από το 1838 χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα στον εμποτισμό ξυλείας που προορίζεται για γέφυρες, για στύλους ηλεκτρισμού και για στρωτήρες σιδηροδρόμων Τα τελευταία χρόνια έχει απαγορευτεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης για περιβαλλοντικούς λόγους.

Παραπομπές

Έλαια
Μάι αλ-Κάιλα

Η Μάι αλ-Κάιλα (, γεννημένη 8 Απριλίου 1955) είναι Παλαιστίνια γιατρός, διπλωμάτης και πολιτικός, και η πρώτη γυναίκα Υπουργός Υγείας της Παλαιστίνης. Κατέχει διδακτορικό (PhD) στη Δημόσια Υγεία και στη Διοίκηση Υγείας. Διετέλεσε Πρόεδρος του Παλαιστινιακού Ιατρικού Συμβουλίου υπό την ιδιότητά της ως Υπουργός Υγείας.

Εκπαίδευση
Η Μάι Σαλέμ Χάνα αλ-Κάιλα γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ στις 8 Απριλίου 1955. Έλαβε τη βασική και προκαταρκτική της εκπαίδευση στα σχολεία της Μπιρζέιτ και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Ιδιωτικό Κολέγιο της Ραμάλα. Σπούδασε νοσηλευτική στο Νοσοκομείο Αουγκούστα Βικτώρια στην Ιερουσαλήμ και ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδας στην Ισπανία, όπου και απέκτησε το πτυχίο της ως ιατρός. Έπειτα, ειδικεύτηκε στο πεδίο της μαιευτικής και γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, από όπου έλαβε το μεταπτυχιακό της. Απέκτησε το διδακτορικό της (PhD) πάνω στη Δημόσια Υγεία και Επιδημιολογία από το Πανεπιστήμιο της Χιλής.

Καριέρα
Η αλ-Κάιλα εργάστηκε ως ιατρός στο Νοσοκομείο Ερυθρής Ημισελήνου (Red Crescent Hospital) της Παλαιστίνης πάνω στο πρόγραμμα Μαιευτικής και Γυναικολογίας. Έχει προωθήσει θέσεις εργασίας δουλεύοντας ως λέκτορας στο Τμήμα Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Al-Quds και ως επικεφαλής στο Πρόγραμμα Μητρότητας και Παιδικής Ηλικίας του Οργανισμού Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες της Παλαιστίνης στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA).

Το 1994, η αλ-Κάιλα διορίστηκε στην παλαιστινιακή αντιπροσωπεία για να συμμετάσχει στην Παγκόσμια Διάσκεψη για Γυναίκες, 1995 στο Πεκίνο, στην Κίνα.

Στις 31 Οκτωβρίου 2005, διορίστηκε Πρέσβειρα του Κράτους της Παλαιστίνης στη Χιλή, θέση που διατήρησε μέχρι την 1η Οκτωβρίου 2013, οπότε και διορίστηκε Πρέσβειρα του Κράτους της Παλαιστίνης στην Ιταλία. Στις 4 Δεκεμβρίου 2016, κέρδισε τις εκλογές του Παλαιστινιακού Επαναστατικού Συμβουλίου, οι οποίες διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια του δέκατου έβδομου συμβουλίου της Φατάχ, και έγινε μέλος του.

Στις 13 Απριλίου 2019, η αλ-Κάιλα έδωσε τον συνταγματικό όρκο ενώπιον του Προέδρου του Κράτους της Παλαιστίνης, Μαχμούντ Αμπάς, ως Υπουργός Υγείας εντός της κυβέρνησης του Μοχάμαντ Σταγιέχ.

Τιμητικές διακρίσεις
Το 2017, η αλ-Κάιλα βραβεύτηκε με χρυσό μετάλλιο από τη Νορμανδική Ακαδημία σε συνεργασία με την Ιταλική Πολεμική Αεροπορία, για τη δράση της ως ακτιβίστρια και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

Παραπομπές

Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ
Ζαν-Αντουάν Μαρμπό

Ο Ζαν-Αντουάν Μαρμπό (γαλλικά: Jean-Antoine Marbot, [ʒɑ̃ ɑ̃twan maʁbo]; 7 Δεκεμβρίου 1754 – 19 Απριλίου 1800), ήταν Γάλλος στρατηγός και πολιτικός. Πέθανε κατά την πολιορκία της πολιορκία της Γένοβας.

Ήταν ο πατέρας των στρατηγών Αδόλφου (1781-1844) και Μαρσελέν Μαρμπό (1782-1854).

Τιμητικές διακρίσεις 
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Δυτικός πυλώνας, Στήλη 34).

Δείτε επίσης 
 Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
 Νομοθετική Συνέλευση
 Πόλεμος του Πρώτου Συνασπισμού
 Πόλεμος του Δεύτερου Συνασπισμού
 Ναπολεόντειοι Πόλεμοι

Βιβλιογραφία 
 Rabbe, Vieilh de Boisjolin, Sainte-Preuve, Biographie universelle et portative des contemporains: Marbot, Antoine Paris, Levrault, 1834.
 Robert, Cougny, Dictionnaire des parlementaires français de 1789 à 1889: Marbot, Jean-Antoine Paris, Bourloton, 1889.
 Marbot, Mémoires du Général Marbot Paris, Plon et Nourrit, 1891.
 Ressources de la Bibliothèque nationale de France: Jean-Antoine de Marbot.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ζαν-Αντουάν Μαρμπό στην ιστοσελίδα του Rulers.org
 Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι
 Βιογραφία στον ιστότοπο 1789-1815.com

Γάλλοι στρατιωτικοί
Γάλλοι πολιτικοί
Γαλλική τάξη ευγενών
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Μεξιάτες Φθιώτιδας

Οι Μεξιάτες είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 60 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Οι Μεξιάτες βρίσκονται στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού και τις νότιες όχθες του, σε απόσταση 14 χλμ. Δ. της Λαμίας και 9 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Υπάτης. Είναι κτισμένοι στους βόρειους πρόποδες της Οίτης, ανάμεσα στους Κομποτάδες (Α.-ΝΑ.), τα Λουτρά Υπάτης (Δ.-ΒΔ.). και το Λιανοκλάδι (ΒΔ.). Το πιο σημαντικό αξιοθέατο είναι το παραποτάμιο πλατανόδασος, έκτασης περίπου 1.000 στρεμμάτων, δάσους με 17 είδη δέντρων, που αποτελεί απομεινάρι του «Αινιανικού Δάσους» το οποίο αναφέρεται από τον Όμηρο. Σημειώνει μάλιστα ότι από την ξυλεία του φτιάχνονταν τα τρίτα κατά σειρά κατάρτια των πλοίων της Ελλάδας. Άλλα αξιοθέατα είναι: το ξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στα νότια του χωριού στο όρος Οίτη και σε υψόμετρο 600 μέτρων, με πανοραμική θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού τον κάμπο της Λαμίας και τον Μαλιακό Κόλπο, το «Κεφαλόβρυσο» (πολύ κοντά στο χωριό) καθώς και το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής (στα νοτιοδυτικά). Στα ανατολικά του χωριού Μεξιάτες και σε απόσταση 1 χλμ. από το κέντρο του, βρίσκονται δίδυμοι τάφοι οι οποίοι χρονολογούνται τον 3ο αιω. π.Χ.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας γραμμένος Μεξιάταις και το ίδιο, μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835, να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Μεξιατών και το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Μεξιάται. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεξιατών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 618 κατοίκους, ενώ με αυτήν του 2001 είχε 793.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Ελληνιστικοί Τάφοι, Μεξιάτες, Φθιώτιδα στο https://www.youtube.com/
 Μετανάστες στην Αμερική από τις Μεξιάτες Φθιώτιδος (1905-1921) από τον ιστότοπο http://amfictyon.blogspot.com/
Το παραδοσιακό έθιμο των Αποκριών & της Καθαράς Δευτέρας στις Μεξιάτες Φθιώτιδος από τον ιστότοπο https://www.topoikaitropoi.gr/

Δήμος Λαμιέων
Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Μαρσελέν Μαρμπό

Ο Ζαν-Μπατίστ Αντουάν Μαρσελέν Μαρμπό, γνωστός ως Μαρσελέν Μαρμπό (γαλλικά: Jean-Baptiste Antoine Marcelin Marbot, [maʁsølɛ̃ maʁbo]; 18 Αυγούστου 1782 – 16 Νοεμβρίου 1854), ήταν Γάλλος στρατηγός.

Ήταν ο γιος του στρατηγού Ζαν-Αντουάν Μαρμπό (1754-1800). Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Αδόλφος Μαρμπό (1781-1844), ήταν επίσης στρατηγός.

Τιμητικές διακρίσεις 
 Γαλλική Αυτοκρατορία
 Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής:
  Ιππότης (1808)
  Αξιωματικός (1813)

 Βασίλειο της Γαλλίας
 Τάγμα του Αγίου Λουδοβίκου:
  Ιππότης (1827)

 Βασίλειο της Γαλλίας
 Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής:
  Ταξιάρχης (1831)
  Μέγας Αξιωματικός (1836)

 Βασίλειο του Βελγίου
 Τάγμα του Λεοπόλδου:
  Ταξιάρχης (1833)

 Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου
 Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς:
  Μεγαλόσταυρος (1842)

Δείτε επίσης 
 Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
 Ιουλιανή Μοναρχία
 Ζαν-Αντουάν Μαρμπό
 Αδόλφος Μαρμπό

Βιβλιογραφία 
 Rabbe, Vieilh de Boisjolin, Sainte-Preuve, Biographie universelle et portative des contemporains: Marbot, Jean-Baptiste Antoine Marcelin. Paris, Levrault, 1834.
 Chisholm, Encyclopædia Britannica (Eleventh Edition): Marbot, Jean-Baptiste Antoine Marcelin. Cambridge University Press, 1911.
 Marbot, Mémoires du Général Marbot. Paris, Plon et Nourrit, 1891.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πόροι του γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού (Base Léonore)
 Βιογραφία στον ιστότοπο 1789-1815.com

Γάλλοι του 19ου αιώνα
Γάλλοι στρατιωτικοί
Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής
Γάλλοι στρατηγοί του 19ου αιώνα
Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Γαλλική τάξη ευγενών
Γάλλοι συγγραφείς του 19ου αιώνα