joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ραμόν Τσάο

Ο Ραμόν Λουίς Τσάο Ρέγο (Ramón Luís Chao Rego, 21 Ιουλίου 1935 – 20 Μαΐου 2018) ήταν Ισπανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κέρδισε το πρώτο βραβείο στο πιάνο το 1955. Την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει μουσική με την Νάντια Μπουλανζέ και τον Λαζάρ Λεβί. Το 1960 ξεκίνησε την συνεργασία του με την Υπηρεσία Ιβηρικών Γλωσσών του RTF. Έγινε επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας δέκα χρόνια αργότερα. Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με την ισπανική εβδομαδιαία εφημερίδα Triunfo, την μηνιαία εφημερίδα Le Monde Diplomatique και τις ημερήσιες εφημερίδες Le Monde και La Voz de Galicia.

Ο Ραμόν Τσάο έλαβε τον τίτλο του ιππότη της Τάξης των Γραμμάτων και Τεχνών (chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres το 1991 και τον τίτλο του officier το 2004. Το 2003 η ισπανική κυβέρνηση τον βράβευσε με το Orden del Mérito Civil. Το 1997 κέρδισε το βραβείο Premio Galicia de la Comunicación. Το 2001 έλαβε το βραβείο Liberpress για την συνοχή του απέναντι στον άνθρωπο και την αλληλεγγύη του στο πεδίο της δημοσιογραφίας : “pela seva coherència humana y solidaritat periodística”.

Ήταν ο πατέρας του δημοσιογράφου του ραδιοφώνου Αντουάν Τσάο και του μουσικού και τραγουδιστή Μάνου Τσάο - και οι δυο μέλη του συγκροτήματος Mano Negra του οποίου η περιπέτεια στην Κολομβία περιγράφηκε στο βιβλίο του Ραμόν Τσάο Mano Negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego.

Φιλμογραφία 

 Llorens Artigas with Georges Ferraro TVF (1970)
 Arriba España with José María Berzosa and André Camp. SFP París (1976)
 Oú es-Tu ? with J.M. Berzosa FR3 (1989)
 50 años después de la guerra, with José Maria Berzosa (1980- SFR)
 Tres días con Onetti, with José María Berzosa - SFP-Paris (1990), Océaniques

Ραδιόφωνο 

 De la Bastilla a Moncada Premio Radio La Habana. ORTF (1978
 Conversaciones con Jorge Luis Borges, σε συνεργασία με τον Ignacio Ramonet ORTF (1980)
 Julio Cortázar Esbozo with (Adelaida Blázquez) Premio International "España" (1984)
 De Berceo al altiplano, itinerario del español Premio International "España", σε συνεργασία με την Erlens Calabuig (1985)

Βιβλιογραφία 

 Georges Brassens (1973)
 Después de Franco, España (1975)
 Guía secreta de París (1979)
 O lago de Como (1982)
 Conversaciones con Alejo Carpentier (1984)
 Un possible Onetti (1992)
 Mano negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego (1992) (αγγλική μετάφραση : The Train of Ice and Fire, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Route, 2009).
 Prisciliano de Compostela (1999)
 Abecedario (subjetivo) de la globalización (με τον Ignacio Ramonet και τον Jacek Woźniak)
 La pasión de la Bella Otero (2001)
 Desde mi otero (2003)
 Porque Cuba eres tú (2005)
 Las Travesías de Luis Gontán (2006)
 Las andaduras del Che (με τον Jaceck Wozniak) (2007)
 Guia del París Rebelde con Ignacio Ramonet, (2008)
 Memorias de un invasor (2008)
 Cuba-Miracles (με τον Jacek Wozniak και τον Αντουάν Τσάο (2009)

Ισπανοί δημοσιογράφοι
Ισπανοί συγγραφείς
Λίμνη του Παραδείσου

Η λίμνη του Παραδείσου (Κορεατικά: 천지, Ch'ŏnji ή Cheonji· Κινεζικά: 天池, Tiānchí· Μαντσού: Tamun omo ή Tamun juce) είναι ηφαιστειακή λίμνη στα σύνορα μεταξύ Κίνας και Βόρειας Κορέας. Βρίσκεται μέσα σε μια καλδέρα στην κορυφή του ηφαιστειογενές βουνού Πέκτου, τμήματος της οροσειράς Μπεκντουντέγκαν και της οροσειράς Τσάνγκμπαϊ. Βρίσκεται εν μέρει στην επαρχία Γιάνγκανγκ-ντο της Βόρειας Κορέας, στις  και εν μέρει στην επαρχία Τζιλίν της βορειοανατολικής Κίνας.

Γεωλογία και λιμνολογία
Η καλδέρα που περιέχει τη λίμνη του Παραδείσου δημιουργήθηκε από την έκρηξη του βουνού Πέκτου το 946.

Η λίμνη έχει ύψος επιφάνειας 2.189,1 μ. Η λίμνη καλύπτει έκταση 9,82 τ.χλμ. με μήκος από τα βόρεια προς τα νότια 4,85 χλμ. και μήκος από τα ανατολικά προς τη δυτικά 3,35 χλμ. Το μέσο βάθος της λίμνης είναι 213 μ. και το μέγιστο βάθος είναι 384 μ. Από τα μέσα Οκτωβρίου έως τα μέσα Ιουνίου, συνήθως καλύπτεται με πάγο.

Παραπομπές

Λίμνες της Κίνας
Λίμνες της Βόρειας Κορέας
Μπουκουρά Ντουμπράβα

Η Μπουκουρά Ντουμπράβα (ρουμανικά: Bucura Dumbravă, 28 Δεκεμβρίου 1868 - 26 Ιανουαρίου 1926), γνωστή και με το καλλιτεχνικός της Στεφανία "Φάννυ" Σέκουλιτς (Ștefania "Fanny" Szekulics)  ήταν Ρουμάνα, γεννημένη στην Ουγγαρία, μυθιστοριματογράφος, που προωθούσε τον πολιτισμό, πεζοπόρος, φιλάνθρωπος και θεοσοφίστρια. Το λογοτεχνικό της έργο, κατά κύριο λόγο, είναι γραμμένο στη γερμανική γλώσσα και επικεντρώνεται σε ρομαντικές ιστορίες και θρύλους, όπως του ήρωες Χατζούκ. Τα έργα της αποδείχθηκαν εμπορικά και της έφεραν επιτυχία, τόσο στη γερμανόφωνη Ευρώπη, όσο και στη Ρουμανία, εκ των οποίων κάποια είχαν πορλογηθεί από τη Βασίλισσα Ελισάβετ του Βιντ.

Γεννήθηκε στην Μπρατισλάβα και ο πατέρας ήταν ουγγρικής και σλοβακικής καταγωγής, ενώ η μητέρα της άνηκε στο γερμανικό έθνος. Περισσότερο η Μπουκουρά, έλαβε τον γερμανικό πολιτισμό και θεωρούσε τον εαυτό της Γερμανίδα. Κατά την παιδική της ηλικία, μετακόμισε αρκετές φορές σε διάφορα μέρη της Αυστροουγγαρίας, ενώ σε ηλικία 4 ετών, επισκέφθηκε και τη Βιέννη. Όταν πια ήταν στην ηλικία των 5, η οικογένεια της μετακόμισε στο Βασίλειο της Ρουμανίας, ως φίλοι του Καρόλου Α΄.  Μερικοί ιστορικοί λένε ότι ο πατέρας της εκεί, εργάστηκε σε ένα Μουσονικό Οίκημα, το zur Brüderlichkeit. Η βασιλική οικογένεια γρήγορα κατάλαβε την αγάπη της Μπουκουρά για τη μουσική, τη λογοτεχνία και τη ρουμανική γλώσσα.  Το 1884, η Βασίλισσα την συνέστησε στην υψηλή κοινωνία. 

Η Φαννύ έγινε, αργότερα, φιλάνθρωπος και ακτιβίστρια, βοηθώντας φτωχά παιδιά να πάνε σχολείο τις Κυριακές. Το πρώτο της έργο κυκλοφόρησε το 1908 και είχε τον τίτλο Der Haiduck. Εξ αιτίας του ψευδωνύμου, πολλοί υπέθεταν ότι πρόκειται για μία λογοτεχνική προσπάθεια της Βασίλισσας.  Όταν το 1912, το έργο κυκλοφόρησε ξανά, το προλόγησε η Βασίλισσα, με το ψευδώνυμο Carmen Sylva. Το 1913, έπαιξε στο κάστρο Πέλε, πιάνο, συνοδεύοντας τον σπουδαίο Ρουμάνο βιολονίστα Τζόρτζε Ενέσκου. Η φιλία της με τη Βασίλισσα συνεχίστηκε και πολλές φορές κάνανε πεζοπορίες στα Καρπάθια Όρη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της άρχισε να καταπιάνεται με τον θεοσοφισμό. Σε ένα ταξίδι της στην Αίγυπτο, κόλλησε μαλάρια  και απεβίωσε λίγο αργότερα. Για λόγο άγνωστό, το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της στάλθηκαν πίσω στη Ρουμανία, μέσα σε αιγυπτιακό βάζο.

Παραπομπές

Αναφορές 
"Cronica", in Boabe de Grâu, October 1934, p. 632-640
Mihail Dragomirescu, Semănătorism, poporanism, criticism, Editura Noului Institut de Literatură, Bucharest, 1934
 Ion Georgescu, "Cărți românești", in Transilvania, Nr. 4/1921, p. 295-299 (digitized by the Babeș-Bolyai University Transsylvanica Online Library)
 Luiza Marinescu, "Bucura Dumbravă: escalade et littérature" , in the Romanian Academy Philologica Jassyensia, Nr. 1/2012, p. 27-36
 Marcel Montandon, "Lettres roumaines", in Mercure de France, Nr. 270, September 1908, p. 350-355 (digitized by the Bibliothèque nationale de France Gallica digital library)
 Octavian Tăslăuanu, "Dări de seamă", in Luceafărul, Nr. 10/1913, p. 326-329 (digitized by Transsylvanica)

Ρουμάνοι συγγραφείς
Ρουμάνοι βιογράφοι
Λαογράφοι
Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι
Πιανίστες
Ορειβάτες
J. L. Schellenberg

O J. L. Schellenberg (1959) είναι Καναδός φιλόσοφος, περισσότερο γνωστός για την εργασία του σχετικά με τη φιλοσοφία της θρησκείας. Πήρε διδακτορικό από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Mount Saint Vincent Universityκαι στο  Dalhousie University.

Ο Schellenberg’s είναι γνωστός για την ανάπτυξη του επιχειρήματος από τη θεϊκή απόκρυψη, το οποίο είχε σημαντική επίδραση. Αργότερα κατέληξε σε ένα είδος θρησκείας, τη «σκεπτικιστική θρησκεία» η οποία είναι συμβατή με τον αθεϊσμό. Το 2013, το ακαδημαϊκό περιοδικό του Cambridge University Press, Religious Studies έκδωσε ένα ειδικό άρθρο αφιερωμένο στο έργο του Schellenberg για τη φιλοσοφία της θρησκείας.

Θεϊκή απόκρυψη 

Το πρώτο βιβλίο του Schellenberg Divine Hiddenness and Human Reason (θεϊκή απόκρυψη και ανθρώπινη λογική) (Cornell University Press, 1993), ανέπτυξε ένα επιχείρημα από την θεία απόκρυψη σύμφωνα με το οποίο ο θεός δεν υπάρχει. Η συζήτηση για το επιχείρημα, ακόμη συνεχίζεται. .

Το επιχείρημα του Schellenberg είναι ως εξής: Ένας Θεός, ως τέλειος που είναι πρέπει να είναι πανάγαθος. Ένας πανάγαθος θεός δεν μπορεί παρά να είναι ανοικτός σε συνειδητή προσωπική σχέση με το κάθε άτομο ξεχωριστά, (συμπεριλαμβάνει και το να μην την εμποδίζει παραλείποντας να κάνει πράγματα) το οποίο θέλει και μπορεί να να έρθει σε μια τέτοια σχέση. Αυτό υπονοεί πως αν υπάρχει τέτοιος Θεός, κάθε ξεχωριστό άτομο που ταιριάζει στην περιγραφή, θα μπορούσε να πάρει μέρος σε μια τέτοια σχέση. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει με τον καθένα, επειδή πολλοί που θα ήθελαν να έχουν μια συνειδητή προσωπική σχέση μαζί τον θεό, πρέπει να πειστούν ότι υπάρχει Θεός. Συνεπάγεται πως αν υπάρχει θεός, δεν υπάρχει κανένας που να θέλει να έχει σχέση με τον Θεό με λογικές αιτίες. Αλλά υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, άρα ο Θεός δεν υπάρχει.

Παραπομπές

Καναδοί άθεοι
Αθεϊστές φιλόσοφοι
Φιλόσοφοι της γλώσσας
Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Φιλόσοφοι της θρησκείας
Καναδοί φιλόσοφοι
Γιεσαούλ

Το Γιεσαούλ, ή Οσαούλ (, , από το τουρκικό yasaul που σημαίνει επικεφαλής), είναι θέση και κατάταξη στις ουκρανικές και ρωσικές κοζακικές μονάδες.

Τα πρώτα αρχεία του αξιώματος υποδηλώνουν ότι εισήχθη από τον Στεφάν Μπατόρι, βασιλιά της Πολωνίας το 1576.

Κοζάκοι στην Ρωσία 
Υπήρχαν διαφορετικές θέσεις και κατατάξεις του γιεσαούλ στους Κοζάκους στην αυτοκρατορική Ρωσία:

 Γκενεράλνι γιεσαούλ (ρωσικά: Генеральный есаул) - Στρατηγός Γιεσαούλ
 Ποχόντνι γιεσαούλ (ρωσικά: Походный есаул) - Εκστρατευτικός Γιεσαούλ
 Βοϊσκοβόι γιεσαούλ (ρωσικά: Войсковой есаул) - Στρατιωτικός Γιεσαούλ
 Πολκοβόι γιεσαούλ (ρωσικά: Полковой есаул) - Ταγματικός Γιεσαούλ
 Αρτιλεριίσκι γιεσαούλ (ρωσικά: Артиллерийский есаул) - Πυροβολικός Γιεσαούλ
 Σοτένι γιεσαούλ (ρωσικά: Сотенный есаул) - Γιεσαούλ Λόχου (διοικητής μιας σότνια)
 Στανίτσνι γιεσαούλ (ρωσικά: Станичный есаул) - Γιεσαούλ μιας στάνιτσα

Κοζακικό Χετμανάτο και Ελεύθερη Ουκρανία 
Στην Ουκρανία του 17ου και 18ου αιώνα ο οσαούλ ήταν στρατιωτικός και διοικητικός υπάλληλος που ασκούσε τα καθήκοντα του βοηθού του στρατοπέδου. Ο αρχηγός του κράτους, ο χετμάνος, θα διορίσει μέχρι δύο οσαούλ γνωστό ως στρατηγός Οσαούλ. Υπήρξε επίσης ένας Ομοσπονδιακός Οσαούλ καθώς και ένας Οσαούλ του λόχου, με κάθε τακτικό κοζακικό σύνταγμα και λόχος εκτός από το πυροβολικό έχοντας δύο από αυτούς. Εκτός από αυτούς υπήρχαν οσαούλ με ειδικές αποστολές, μία από τις οποίες υπηρετούσε για τον στρατηγό Ομπόζνι που ασκούσε τα καθήκοντα ενός επικεφαλής εκτελεστικού και ήταν ο δεύτερος σε σημασία μετά τον χετμάνο.

Στρατηγός οσαούλ 
Ένας ανώτερος αξιωματικός ενός κοζακικού χετμανατικού στρατεύματος ήταν μέλος του προσωπικού του γενικού αξιωματικού.

Μερικά από τα καθήκοντά του ήταν τα εξής:

 επίβλεψη της κατάστασης του στρατού
 καθοδήγησε μεγάλων αποσπασμάτων (σε καιρό πολέμου)
 καθοδήγηση των μηχανικών του στρατού
 καθοδήγηση μισθοφορικών στρατευμάτων
 μερικές φορές να υπηρετεί ως προσωρινός χετμάνος

Τα άλλα καθήκοντα αποτελούνταν από την θέση ως απεσταλμένος του χετμάνου, την επίβλεψη θεμάτων εσωτερικής ασφάλειας, την διεξαγωγηή ετήσιων συνταγματικών επιθεωρήσεων και άλλα. Μεταξύ των περίφημων οσαούλ ήταν ο Πέτρο Ντοροσένκο, ο Ντεμιάν Μνοχοχρίσνι, ο Ιβάν Μαζέπα και ο Ιβάν Σκοροπάντσκι. 

Το 1798-1800 μετά την εκκαθάριση της Ζαποριζιακής Εστίας, ο βαθμός του οσαούλ ισοδυναμούσε με τις τάξεις του ριτμάιστερ στο ιππικό και του καπετάνιου στο πεζικό.

Συνταγματικός οσαβούλ 
Ο συνταγματικός οσαβούλ () είναι βοηθός συνταγματάρχης στρατιωτικών υποθέσεων.

Σοτένι Οσαβούλ 
Ο σοτένι οσαβούλ () είναι βοηθός σότνικ σε στρατιωτικές υποθέσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Osaul at the encyclopedia of Ukraine

Κοζάκοι
Κανταΐφι

Το καταΐφι (τουρ.:Kadayif) ή κανταΐφι είναι γλυκό του ταψιού ή αλλιώς ένα σιροπιαστό γλυκό που συναντάται σε αρκετές κουζίνες των χωρών της Μέσης Ανατολής και των πρώην Οθωμανικών χωρών. Το γλυκό έχει κύριο συστατικό του το ψωμί. Φτιάχνεται από μια ειδική, θρυμματισμένη ζύμη (καταΐφι), ινώδους μορφής, η οποία παράγεται από σιτάρι και νερό -ωστόσο η φυλλοειδής αυτή ζύμη χρησιμοποιείται και για την παραγωγή μοναδικών αλμυρών ορεκτικών.- συνήθως, το γλύκισμα περιέχει ξηρούς καρπούς (αμύγδαλο, φουντούκι, φιστίκια) και μέλι που του προσδίδουν τραγανή και ιδιαίτερα γλυκιά γεύση.

Πολλές χώρες διεκδικούν την δημιουργία του γλυκού διότι η ακριβής καταγωγή του χάνεται μεταξύ των χωρών της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Παρ’ ‘όλα αυτά, η επικρατέστερη θεωρία είναι πως το γλυκό δημιουργήθηκε στο Αφιόν Καραχισάρ της Μικράς Ασίας (τωρινής:Τουρκίας).  

Το κανταΐφι είναι ιδιαίτερα δημοφιλές γλυκό στις Αραβικές χώρες όπως είναι ο Λίβανος και η Αίγυπτος και ιδιαίτερα στην Παλαιστίνη και στον πρώην Οθωμανικό κόσμο, στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Συνήθως συνοδεύεται με παγωτό καϊμάκι και σερβίρεται, κατά κύριο λόγο, με ελληνικό καφέ και σπανιότερα με ρακί και ούζο.

Εκδοχές 
Οι δημοφιλέστερες εκδοχές του γλυκού είναι το κιουνεφέ καταΐφι («konafah» κατά την πρωτότυπη ονομασία του), το σαράι εκμέκ κανταΐφ, το μπούρμα κανταΐφι, το εκμέκ καταΐφι με ντοντουρμά, εκμέκ καταΐφι με καϊμάκι και το κιουνεφέ καταΐφι με τυρί. Ωστόσο η επικρατέστερη είναι η πιο απλή εκδοχή στην οποία προστίθεται αμύγδαλο, κανέλλα και μέλι.

Στις μέρες μας το κανταΐφι, αν και καταναλώνεται όλο το χρόνο, θεωρείται παραδοσιακά το επίσημο κέρασμα, που προσφέρεται τις ημέρες των Χριστουγέννων. 

Σε μια άλλη χώρα της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την Βοσνία το κανταΐφι έχει ένα διαφορετικό στυλ, γίνεται με την τοποθέτηση ενός στρώματος από σύρμα κανταΐφι, έπειτα ένα στρώμα από μια γέμιση από ψιλοκομμένα καρύδια και τέλος ένα ακόμα στρώμα σύρματος κανταΐφι. Τα αρτοσκευάσματα είναι βαμμένα με λιωμένο βούτυρο, ψημένα μέχρι χρυσαφί και μετά διαβρέχονται σε ζάχαρη ή σιρόπι μελιού.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σιροπιαστά γλυκά
Τουρκική κουζίνα
Αραβική κουζίνα
Κωστής Ευσταθίου

Ο Κωστής Ευσταθίου (Λευκωσία, 13 Ιουνίου 1961) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ.. Διετέλεσε επίσης Δήμαρχος Λατσιών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κωστής Ευσταθίου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 13 Ιουνίου 1961. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ευρωπαϊκό δίκαιο στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών στο Βέλγιο και στο δίκαιο του ανταγωνισμού στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, απέκτησε προδιδακτορικό δίπλωμα (D.E.A.) στο ευρωπαϊκό δίκαιο του ανταγωνισμού στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1990.

Είναι νυμφευμένος με την Κατερίνα Τιμοθέου και έχει δύο υιούς και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή 
Διετέλεσε μέλος της Νεολαίας Δώρου Λοΐζου και της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ. Την περίοδο των σπουδών του οργανώθηκε στον Αγώνα Αθήνας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΦΕΚ Αθηνών.

Στις Δημοτικές εκλογές του 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λατσιών. Στις Δημοτικές εκλογές του 2001 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λατσιών.

Την περίοδο 2012-2015 ήταν δεύτερος αντιπρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ, ενώ από τον Μάρτιο του 2015 έως τον Μάιο του 2017 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής. Επιπρόσθετα, είναι αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ
Βουλευτές Λευκωσίας
Κύπριοι δικηγόροι
Δήμαρχοι Λατσιών
Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Διαθήκη

Διαθήκη είναι η μονομερής δικαιοπραξία με την οποία ένα φυσικό πρόσωπο (διαθέτης) εκδηλώνει τη βούλησή του για το πώς θα διατεθεί η περιουσία του μετά τον θάνατό του. 

Η διαθήκη είναι τυπική δικαιοπραξία. Πρέπει δηλαδή να καταρτισθεί με ορισμένο τύπο, ήτοι είτε να γραφεί ολόκληρη με το χέρι του διαθέτη και να χρονολογηθεί (ιδιόγραφη διαθήκη) είτε να καταρτισθεί από συμβολαιογράφο, ο οποίος καταγράφει τη βούληση του διαθέτη ενώπιον μαρτύρων (δημόσια διαθήκη) είτε να παραδοθεί το έγγραφο που περιέχει τη διαθήκη από τον διαθέτη σε συμβολαιογράφο ενώπιον μαρτύρων (μυστική διαθήκη).

Ο Νόμος προβλέπει τη σύνταξη διαθηκών και σε έκτακτες περιστάσεις με προφορική δήλωση προς τον εκάστοτε παρόντα δημόσιο λειτουργό (διαθήκη σε πλοίο, διαθήκη σε εκστρατεία, διαθήκη σε αποκλεισμένο τόπο).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αστικό Δίκαιο
Επαρχία Κουριγκράμ

Η επαρχία Κουριγκράμ (βεγγαλικά: কুড়িগ্রাম জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Κούριγκραμ. Η έκταση της επαρχίες είναι 276 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 1.782.277 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 22.3%, σημαντικά κάτω από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, το 91.65% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι και το 7.7% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 9 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Κουριγκράμ Σαντάρ (Κουριγκράμ)
 Ναγκεσουάρι (Ναγκεσουάρι)
 Μπουρουνγκαμάρι (Μπουρουνγκαμάρι)
 Φουλμπάρι (Φουλμπάρι)
 Ρατζαρχάτ (Ρατζαρχάτ)
 Ουλιπούρ (Ουλιπούρ)
 Τσιλμάρι (Τσιλμάρι)
 Ραουμάρι (Ραουμάρι)
 Τσαρ Ρατζιπούρ (Τσαρ Ρατζιπούρ)}

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επαρχία Κουριγκράμ στη Banglapedia.(Αγγλικά)

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Χουάν Πλάθα

Ο Χουάν Πλάθα Ντουράν, γεννημένος στις 26 Δεκεμβρίου του 1963, είναι Ισπανός επαγγελματίας προπόνητης της Ουνικάχα Μάλαγα, ομάδας που συμμετέχει στην Λίγκα Εντέσα. Εκπαιδεύτηκε για τρία χρόνια στην Ρεάλ Μαδρίτης, κερδίζοντας ένα πρωτάθλημα Ισπανίας και ένα Ούλεμπ Καπ ( τώρα ονομάζεται Γιούροκαπ). Το 2009, μετά από μία κακή σεζόν, αντικαταστάθηκε στον πάγκο της Ρεάλ από τον επιτυχημένο προπονητή της Τσκα Μόσχας, Έτορε Μεσίνα.

Προπονητική Καριέρα 
Ο Χουάν Πλάθα ξεκίνησε την καριέρα με τη μπασκετική σχολή που ίδρυσε αυτός και οι αδερφοί του, την EB Betsaida. Ταυτοχρόνως, εργάστηκε για την γυναικεία ομάδα EB Santisima Trinitat, όπως επίσης και για το μικρό κλαμπ της CB Sant Adria. Το 1995, τελικά έγινε ο νέος προπονητής της Γιουβεντούντ Μπανταλόνα, όπου εργάστηκε σαν βοηθός προπονητής, μέχρι το 2004. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ήταν της σεζόν 2000-01 όταν και η ομάδα του κατέκτησε το ισπανικό πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών.

Το καλοκαίρι του 2004, μετά την επιθυμία του νέου προπονητή Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, έγινε ανταλλαγή στη Ρεάλ Μαδρίτης. Όταν ο Σέρβος προπονητής αποχώρησε έπειτα από μία απογοητευτική σεζόν, ο Πλάθα ανέλαβε τη θέση του προπονητή.

Την επόμενη χρονιά, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε στη σειρά τα πρώτα δεκατρία παιχνίδια της Λίγκας ACB, δίνοντας στον Πλάθα τα σκήπτρα ενός καινούριου ρεκόρ, για την πιο επιτυχημένη πρώτη χρονιά ενός προπονητή. Η ομάδα επίσης κέρδισε το πανευρωπαϊκό τίτλο του Ούλεμπ Καπ (τώρα ονομάζεται Γιούροκαπ) και ανακηρύχθηκε προπονητής της χρονιάς από την Ισπανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.

Τη σεζόν 2007-08, η Ρεάλ Μαδρίτης υπέγραψε τον Έλληνα σταρ, Λάζαρο Παπαδόπουλο, ο οποίος απέτυχε να αποδώσει καλά κατά τη διάρκεια ολόκληρης της χρονιάς. Η ομάδα έχασε στον πρώτο γύρο των πλέι οφ της Λίγκα ACB και δεν πήγε στο Φάιναλ Φορ, για δωδέκατη συνεχόμενη χρονιά. Η ομάδα της Μαδρίτης τη σεζόν 2008-09 αναδιαμορφώθηκε, αλλά απέτυχε ακόμα μία φορά να φτάσει στο Φάιναλ Φορ, ή να έχει καλή απόδοση στο Ισπανικό Κύπελλο. Μετά τον αποκλεισμό στο δεύτερο γύρο των πλέι οφ της Λίγκα ACB από την Ταού Κεράμικα, ο Πλάθα απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον 4 φορές νικήτη της Ευρωλίγκας ως προπονητή, Έτορε Μεσίνα, στις 18 Ιουνίου. Την επόμενη μέρα, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την ισπανική ομάδα Καχασόλ Σεβίλλη.

Τη σεζόν 2016-17 ο Πλάθα κέρδισε το δεύτερο τίτλο Γιούροκαπ στην καριέρα του με την Ουνικάχα κερδίζοντας τη Βαλένθια στους τελικούς. Ο Πλάθα έγινε ο τρίτος προπονητής που έχει κερδίσει πάνω από έναν τίτλο Γιούροκαπ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Joan Plaza at acb.com (in Spanish)

Joan Plaza at euroleague.net

Ισπανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ισπανικών συλλόγων
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεάλ Μαδρίτης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζάλγκιρις Κάουνας
Επαρχία Νιλφαμάρι

Η Επαρχία Νιλφαμάρι (βεγγαλικά: নিলফামারী জেলা) είναι μια επαρχα στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Νιλφαμάρι. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 1.641 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.550.686 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 25.35%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, το 82.64% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι και το 17.17% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 6 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Νιλφαμάρι Σαντάρ (Νιλφαμάρι)
 Σαΐντπούρ (Σαΐντπούρ)
 Τζαλντάκα (Τζαλντάκα)
 Κισοργκάντζ (Κισοργκάντζ)
 Ντομάρ (Ντομάρ)
 Ντίμλα (Ντίμλα)

Συνδέσεις 

 Επαρχία Νιλφαμάρι στη Banglapedia (Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Joon (αεροπορική εταιρεία)

Η Joon S. A. S., γνωστή και ως Joon, είναι γαλλική αεροπορική εταιρία που έχει βάση το Αεροδρόμιο Παρισιού-Σαρλ-ντε-Γκωλ. Είναι θυγατρική της Γαλλικής αεροπορικής εταιρείας Air France.

Ιστορία 
Η αεροπορική εταιρία Joon απευθύνεται σε νέους ανθρώπους, σύμφωνα με τη μητρική της εταιρεία Air France. Η λέξη "Joon" ακούγεται παρόμοια με τη γαλλική λέξη "jeune", που σημαίνει νέος. Θα εξυπηρετεί προορισμούς που αντιμετωπίζουν έντονο ανταγωνισμό από εταιρείες χαμηλού κόστους. Η αεροπορική εταιρία ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στις 1 Δεκεμβρίου 2017. Τα αρχικά της δρομολόγια ήταν προς την Βαρκελώνη, το Βερολίνο, τη Λισαβόνα και το Πόρτο.

Προορισμοί 
Από τον Απρίλιο του 2018, η Joon πετάει στους παρακάτω προορισμούς:

Στόλος 

Από το Μάρτιο του 2018, ο στόλος της Joon αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη::

Ανάπτυξη στόλου 
Η Joon σχεδιάζει την λειτουργία Airbus A350-900 τον Απρίλιο του 2018. Επίσης είχε σχέδια να λειτουργήσει 28 αεροσκάφη μέχρι το 2020. Ωστόσο, δεν ανακοινώθηκε εάν τα αεροσκάφη θα μεταφερθούν από την Air France ή αν θα τα παραγγείλουν αποκλειστικά για την Joon.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος αεροπορικών εταιρειών της Γαλλίας
 Μεταφορές στη Γαλλία

Παραπομπές 

Γαλλικές αεροπορικές εταιρείες
Μεγάλη Συναγωγή της Ρώμης

Η Μεγάλη Συναγωγή της Ρώμης (στα Ιταλικά: Tempio Maggiore di Roma) είναι η μεγαλύτερη συναγωγή στη Ρώμη.

Ιστορία 
Η Εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης ανάγεται στον 2ο αιώνα π.Κ.Χ. όταν η Ρωμαϊκή Δημοκρατία σύναψε συμμαχία κατά κάποιο τρόπο με την Ιουδαία υπό την ηγεσία του Ιούδα του Μακκαβαίου. Εκείνη την περίοδο, πολλοί Εβραίοι ήρθαν από την Ιουδαία στην Ρώμη. Ο αριθμός των Ιουδαίων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων εξαιτίας της αποίκησης που προήλθε με το εμπόριο της Μεσογείου. Έπειτα, μεγάλο πλήθος Ιουδαίων μεταφέρθηκαν στην Ρώμη ως δούλοι μετά τους Ιουδαιορωμαϊκούς Πολέμους στην Ιουδαία από το 63 μέχρι το 135 Κ.Χ.

Η παρούσα Συναγωγή δημιουργήθηκε λίγο μετά την Ιταλική ενοποίηση το 1870, όταν το Βασίλειο της Ιταλίας κατέλαβε τη Ρώμη και τα Παπικά Κράτη, έπαψαν να υπάρχουν. Το Ρωμαϊκό Γκέτο καταστράφηκε και οι Εβραίοι απέκτησαν υπηκοότητα. Το κτίριο στο οποίο πριν στεγαζόταν η γκέτο συναγωγή, δηλαδή ένα πολυσύνθετο οικοδόμημα που είχε πέντε scolas (ο ιταλικό-εβραϊκός όρος για τη λέξη "συναγωγή") κατεδαφίστηκε και η Εβραϊκή κοινότητα άρχισε να κάνει σχέδια για ένα νέο και εντυπωσιακό κτίριο.

Αναμνηστικές πλακέτες επισυνάφθηκαν για να τιμήσουν τους ντόπιους Εβραίους που έπεσαν θύματα των Ναζί της Γερμανίας αλλά και της επίθεσης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης το 1982.

Στις 13 Απριλίου το 1986, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επισκέφθηκε ξαφνικά την Μεγάλη Συναγωγή. Αυτό το γεγονός σημείωσε την πρώτη αξιοσημείωτη επίσκεψη ενός Πάπα σε συναγωγή από την εποχή της πρώιμης ιστορίας της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας. Ο Πάπας προσευχήθηκε με τον Elio Toaff, τον τότε Μέγα Ραβίνο της Ρώμης. Το 2010 ο Ραβίνος Riccardo Di Segni φιλοξένησε τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄, ενώ ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέφθηκε τη συναγωγή στις 17 Ιανουαρίου 2016.

Η συναγωγή γιόρτασε την εκατοστή επέτειό του το 2004. Εκτός του ότι χρησιμεύει ως χώρος για προσευχή, χρησιμεύει και ως ένα πολιτισμικό και  οργανωτικό κέντρο για την εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης. Στεγάζει τα γραφεία του Μεγάλου Ραβίνου της Ρώμης, όπως και το Εβραϊκό Μουσείο της Ρώμης.
Transavia France

H Transavia France, παλαιότερα transavia.com France, είναι μια γαλλική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα το Αεροδρόμιο Orly, στο Παρίσι. Η Transavia France είναι θυγατρική της Air France και της Transavia Airlines .

Ιστορία 
H Transavia France ιδρύθηκε ως transavia.com France τον Νοέμβριο του 2006 από την Air France και από την ολλανδική αεροπορική εταιρεία Transavia (τότε transavia.com ) και ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Μάιο του 2007. Πραγματοποιεί τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις. Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο Αντουάν Pussiau από τον Ιανουάριο του 2013.

Από τις αρχές του 2015, η Transavia France, μαζί με την ολλανδική αδελφική του εταιρεία, Transavia, έλαβε ένα νέο εταιρικό σχεδιασμό αφαιρώντας το ".com" από την ονομασία της καθώς και αλλάζοντας τα βασικά χρώματά της από το λευκό/πράσινο/μπλε σε λευκό/πράσινο.

Προορισμούς

Στόλου 

O στόλος της Transavia France αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη (Αύγουστος 2017):

Αναφορές 

Γαλλικές αεροπορικές εταιρείες
Καλίνα της Βουλγαρίας

Η Καλίνα (Βουλγάρικα: Калина Сакскобургготска, 19 Ιανουαρίου 1972 -) είναι η μοναχοκόρη του πρώην τσάρου της Βουλγαρίας, τσάρου Συμεών Β΄.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1972 στη Μαδρίτη και είναι το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του πρώην τσάρου των Βουλγάρων, τσάρου Συμεών Β΄ και της Μαργαρίτας Γκόμεθ-Αθέμπο ι Θεχουέλα. Η Καλίνα εκπαιδεύτηκε στο Lycée Francais de Madrid και εκτός από την μητρική της γλώσσα τα Ισπανικά, μιλάει Γαλλικά, Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά και λίγα Βουλγάρικα.  Έχει ένα ασυνήθιστο βασιλικό στυλ, συχνά το εκφράζει με τη μόδα που περιλαμβάνει ασυνήθιστα ρούχα, χτενίσματα και μακιγιάζ. Είναι χορτοφάγος και τα ενδιαφέροντά της περιλαμβάνουν τη μόδα, την τέχνη, την αποκατάσταση επίπλων, τη ζωγραφική και τα δικαιώματα των ζώων. 

Στις 26 Οκτωβρίου 2002 η Καλίνα παντρεύτηκε τον Αντόνιο Χοσέ "Κιτίν" Μούνιοθ ι Βαλκάρθελ, έναν ισπανό εξερευνητή της θάλασσας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε το μοναδικό του παιδί:
τον Συμεών Χασάν Μούνιοθ ι Σαξομπουργκότσκι (2007-)

Από το 2015 η Καλίνα και η οικογένεια της ζουν στο Ραμπάτ.

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βικτόρια Λοπιριόβα

Η Βικτόρια Πετρόβνα Λοπιριόβα (ρωσικά: Виктория Петровна Лопырёва, 26 Ιουλίου 1983) είναι Ρωσίδα τηλεπαρουσιάστρια, ηθοποιός, μοντέλο, blogger και κάτοχος βραβείου ομορφιάς, κερδίζοντας το το 2003 και παίρνοντας τον τίτλο της Μις Ρωσίας. Γεννήθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον, στη Σοβιετική Ένωση. Μαζί με το σχολείο της, παρακολουθούσε και μαθήματα μουσικής. Αργότερα σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Ροστόφ και πήρε το πτυχίο της στη διοίκηση επιχειρήσεων. Αν και σε εφηβική ηλικία είχε απορρίψει αρκετές προτάσεις να γίνει μοντέλο, το 1999, ουσιαστικά ξεκινά την καριέρα της. Την ίδια χρονιά είχε κερδίσει το βραβείο του Μοντέλου του Ντον, ενώ το 2001, κέρδισε Βραβείο Ομορφιάς Ροστόφ.

Με το ξεκίνημα της καριέρας της ως μοντέλο εμφανίστηκε σε διάφορα περιοδικά όπως το Cosmopolitan, το Hello! και το OK!. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της καριέρας της η εξέλιξη της ήταν μεγάλη: το 2002 κέρδισε το Donbass_Open fest και το 2003 Μις Ρωσία. Αργότερα μετακόμισε στη Μόσχα και το 2006 ξεκίνησε να εργάζεται στην Κεντρική Τηλεόραση. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε διάφορες εκπομπές και σειρές, όπως το Football Night, το Fashion Academy και το Real Love. Το 2006, ήταν η "οικοδέσποινα" του διαγωνισμού ομορφιάς Μις Ευρώπη, που έγινε στην Ουκρανία. Το 2008, εμφανίστηκε και στο ριάλιτι σόου Last Hero, μια ρωσική εκδοχή του αμερικανικού Survivor.

Από το 2007, η Λοπιριόβα, έχει ξεκινήσει να ασχολείται και με το ποδόσφαιρο, όταν εργάστηκε ως συμπαρουσιάστρια του Γκέοργκι Χερντάτσεφ, στην εκπομπή Football Night, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Στις 3 Ιουλίου του 2015, η Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας, στην ετήσια γιορτή βραβείων της, βράβευσε και τη Λοπιριόβα, ως Καλύτερη στην Προώθηση του πρωταθλήματος. Επίσης, ο διεθνής Ρώσος επιθετικός Φίοντορ Σμόλοφ, υπήρξε σύζυγός της. Τον Οκτώβριο του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με το Ροστόφ επί του Ντον 2018 και έγινε πρέσβειρα της περιοχής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, που θα γίνει στη Ρωσία. Έτσι, θα έπαιρνε μέρος σε διάφορες εκδηλώσεις για το Μουντιάλ, οι οποίες προωθούν την εικόνα και τον πολιτισμό του Ροστόφ επί του Ντον.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Victoria Lopyreva Official site

Ρώσοι μοντέλα
Ρώσοι παρουσιαστές
Ρώσοι Τηλεπαρουσιαστές
Μις Ρωσία
Βέρα Πανόβα

Η Βέρα Φιοντόροβνα Πανόβα (ρωσικά: Ве́ра Фёдоровна Пано́ва, 20 Μαρτίου 1905 - 3 Μαρτίου 1973) ήταν Σοβιετική μυθιστορηματογράφος, δραματουργός και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον, στη Σοβιετική Ένωση. Ο πατέρας ήταν ο Φίοντορ Πανόβ, ο οποίος άνοιξε δύο λέσχες γιοτ στο Ροστόφ. Ωστόσο, βρήκε τραγικό θάνατο, όταν η Βέρα ήταν ακόμα 5 ετών, αφού πνίγηκε στον ποταμό Ντον. Έτσι, μετά τον θάνατό του, η μητέρα της ξεκίνησε να εργάζεται ως πωλήτρια. Να διαβάζει και να γράφει η Βέρα, έμαθε από έναν οικογενειακό φίλο. Το γυμνάσιο το τελείωσε λίγο πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά δεν κατάφερε να σπουδάσει λόγω οικονομικών δυσκολιών. 

Λάτρης της ποίησης διάβαζε από μικρή, ενώ σε μικρή ηλικία είχε δοκιμάσει κι η ίδια να γράψει ποίηση. Μερικοί από τους λογοτέχνες που διάβαζε ήταν ο Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, ο Νικολάι Γκόγκολ και ο Ιβάν Τουργκένιεφ. Ενώ παράλληλα διάβαζε εγχειρίδια επιστήμης, γεωγραφίας και ιστορίας, περισσότερο για επιμορφωτικούς λόγους. Σε ηλικία 17 ετών, ξεκινάει να εργάζεται στην εφημερίδα Trudovoy Don, γράφοντας άρθρα, με το παρωνύμιο "V". Περί το 1933, ξεκίνησε και τη δραματουργία. Το 1935, ο δεύτερος της σύζυγος και δημοσιογράφος της Komsomolskaya Pravda, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Της επιτράπηκε μόνο μία φορά να πάει να τον δει, και αυτό το περιστατικό την ενέπνευσε και έγραψε το Svidanie. 

Κατά το 1940 ζούσε στο Λένινγκραντ. Σε εκείνη τη φάση του πολέμου οι Ναζί είχαν αποκτήσει το πλεονέκτημα και αυτή με την κόρη της, κατέληξαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Παρόλα αυτά, κατάφεραν να αποδράσουν και ζούσαν έκτοτε στην περιοχή Νάρβα, παράνομα, σε μία διαλυμένη συναγωγή. Το 1943, όταν άρχισαν να υποχωρούν τα γερμανικά στρατεύματα, μετακόμισε στο Περμ, συνεχίζοντας να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Αυτήν την περίοδο κυκλοφορεί και το πρώτος της μυθιστόρημα, το Yevdokia. Έκτοτε συνέχισε να γράφει συνεχώς. Πολλά έργα της κυκλοφόρησαν και στην αγγλική γλώσσα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε, βοηθώντας νέους συγγραφείς, γράφοντας παράλληλα και μυθοπλαστικά έργα. Το 1967, ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, την άφησε παράλυτη από την αριστερή πλευρά, παρόλα αυτά συνέχισε να εργάζεται με τη βοήθεια γραμματέων. Πέθανε το 1973, στο Λένινγκραντ, σε ηλικία 67 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Works of Panova
 

Ρώσοι συγγραφείς
Σοβιετικοί συγγραφείς
Ρώσοι δημοσιογράφοι
Ρώσοι σεναριογράφοι
Ρώσοι μυθιστοριογράφοι
Ρώσοι κομμουνιστές
Γέφυρα του Δούναβη

Η Γέφυρα του Δούναβη (πρώην γνωστή ως Γέφυρα της Φιλίας, , Most na druzhbata ή, πιο συνηθισμένο, Дунав Mост, Dunav most;  ή Podul de la Giurgiu) είναι χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Δούναβη που συνδέει τη βουλγαρική όχθη στα νότια με τη ρουμανική όχθη στα βόρεια και τις πόλεις Ρούσε και Τζιούρτζιου αντίστοιχα. Είναι μία από τις δύο γέφυρες που συνδέουν τη Ρουμανία με τη Βουλγαρία. Η άλλη είναι η Γέφυρα της Νέας Ευρώπης, που συνδέει το Βιντίν και το Καλαφάτ. Στη γέφυρα του Δούναβη μπορεί να φθάσει κάποιος με χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών - των λεωφορείων των γραμμών 4,11,12 και 28.

Ιστορία 

Εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 1954 και σχεδιάστηκε από τους Σοβιετικούς μηχανικούς Β. Αντρέγιεφ και Ν. Ρουντομάζιν. Η γέφυρα έχει μήκος 2.223,52 μέτρων και ήταν τότε η μόνη γέφυρα πάνω από τον Δούναβη που μοιραζόταν μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ενώ η υπόλοιπη κυκλοφορία εξυπηρετούταν από πορθμεία και χερσαίες διαδρομές. Τα διακοσμητικά στοιχεία σχεδιάστηκαν από τον Βούλγαρο αρχιτέκτονα Γκεόργκι Οβτσάροφ. Η γέφυρα έχει δύο καταστρώματα. έναν αυτοκινητόδρομο δύο λωρίδων και έναν σιδηρόδρομο. Περιλαμβάνονται πεζοδρόμια για πεζούς. Το κεντρικό τμήμα της γέφυρας (85 μ.) είναι κινητό και μπορεί να ανυψωθεί για διέλευση μεγάλων σκαφών. Η συντήρηση του κινητού μέρους αποτελεί ευθύνη της Ρουμανίας και ελέγχεται περιοδικά. Η γέφυρα κατασκευάστηκε σε δυόμισι χρόνια με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης.

Οι Σοβιετικοί την ονόμασαν "Γέφυρα Φιλίας", αλλά μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις δύο χώρες, η γέφυρα πήρε το πιο λειτουργικό όνομα "Γέφυρα του Δούναβη".

Στη γέφυρα υπάρχουν σταθμοί συνοριακών ελέγχων, καθώς χρησιμεύει ως συνοριακή διέλευση μεταξύ των δύο χωρών. Από τον Ιανουάριο του 2007 δεν υπάρχει πλέον τελωνειακός έλεγχος και ο έλεγχος διαβατηρίου / ταυτότητας γίνεται "σε ένα γραφείο" είτε από τη βουλγαρική ή τη ρουμανική συνοριακή αστυνομία, που αποτελεί "εσωτερικό σύνορο" εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο συνοριακός έλεγχος θα καταργηθεί εντελώς όταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρήσουν στη ζώνη Σένγκεν.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2011 άνοιξε το βουλγαρικό τμήμα της γέφυρας, μετά από δύο μήνες αποκατάστασης.

Υπάρχει ένα ζευγάρι ορθογώνιων πύργων που στηρίζονται από τους στύλους και στις δύο άκρες.

Διόδια 
Για την διέλευση της γέφυρας από την ρουμανική πλευρά, ισχύουν τα παρακάτω διόδια:

Γκαλερί

Δείτε επίσης 

 Ευρωπαϊκή οδός E70
 Ευρωπαϊκή οδός E85
 Διαδρομή DN5 στη Ρουμανία
 Γραμμή 900 της Căile Ferate Române (Τζιούρτζιου – Βουκουρέστι) και γραμμή 903 της CFR 903 (Τζιούρτζιου – Βιντέλε) στη Ρουμανία
 Γέφυρα του Δούναβη 2, μια άλλη γέφυρα που συνδέει τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Halfway down the Danube, a short story about crossing the bridge

Γέφυρες στη Βουλγαρία
Διεθνείς γέφυρες
Άννα Τσιτσέροβα

Η Άννα Βλαντιμίροβνα Τσιτσέροβα (ρωσικά: Анна Владимировна Чичерова, γεννήθηκε 22 Ιουλίου 1982) είναι Ρωσίδα αθλήτρια του άλματος εις ύψος. Είναι χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 του Λονδίνου.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στο Γερεβάν, της ΣΣΔ Αρμενίας στην ΕΣΣΔ, αλλά γρήγορα μετακόμισε στην Μπελάγια Καλίτβα (μέρος της σημερινής Ρωσίας). Το 1999, κατέκτησε το πρώτη της χρυσό σε μεγάλη διοργάνωση, σε ηλικία 16 ετών, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων, που είχε γίνει στην Πολωνία.

Από το 2000 έως και το 2010 ήρθαν αρκετά μετάλλια και υψηλές θέσεις αυτήν. Πήρε χρυσό μετάλλιο στους Στρατιωτικές Αγώνες, το 2003. Ενώ το 2005, πήρε δύο χρυσά μετάλλια, έναν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2005, στην Ισπανία κι ένα στην Πανεπιστημιάδα, στην Τουρκία. Η πρώτη της συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες έγινε το 2008 στο Πεκίνο, χωρίς να έχει κάποια διάκριση. Για πολλά χρόνια ήταν στο υψηλότερο επίπεδο του άλματος εις ύψος, με μικρό διάλειμμα εξ αιτίας της εγκυμοσύνης της. Το 2011 επέστρεψε και εδραιώθηκε ως μία από τις σπουδαιότερες αθλήτριες του αγωνίσματος. Κατέλαβε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που είχε γίνει στην Νότια Κορέα, παίρνοντας τη θέση της Μπλάνκα Βλάσιτς. 

Οι επιτυχίες συνεχίζονται, και την ίδια χρονιά παίρνει το ασημένιο μετάλλιο στο Ντάιμοντ Λιγκ. Το 2012, στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, συμμετέχει για δεύτερη φορά σε ολυμπιάδα, κατακτώντας κιόλας το χρυσό μετάλλιο. Την ίδια χρονιά είχε πάρει και το ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Μετά του Ολυμπιακούς, δεν έλαβε άλλο χρυσό, αλλά έως και το 2015, πήρε ακόμα δύο ασημένια και τρία χάλκινα σε μεγάλες διοργανώσεις. Το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημους αγώνες κλειστού στίβου είναι τα 2,06 μέτρα, ρεκόρ που πέτυχε το 2012. Προηγουμένως, το 2011, το προσωπικό της ρεκόρ σε επίσημες διοργανώσεις ανοιχτού στίβου ήταν το 2,07. Και τα δύο αυτά είναι στην κατηγορία τους τα τρίτα υψηλότερα όλων των εποχών. Παρόλα αυτά, μπλέχτηκε κι αυτή με τις υποθέσεις ντόμπινγκ της ρωσικής ομάδας και τις αφαιρέθηκαν μετάλλια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Russian Athletics Association Profile

 

Άλτες του ύψους
Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Ρώσοι αθλητές του στίβου
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Επαρχία Θακουργκαόν

Το Θακουργκαόν (βεγγαλικά: ঠাকুরগাঁও জেলা) είναι επαρχία στο βορειοδυτικό Μπαγκλαντές, στην επαρχία Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το Διοικητικό κέντρο είναι στο Θακουργκαόν. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 1.810 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.429.196 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 27.3%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του  Μπαγκλαντές (43.1%). Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 74.97% του πληθυσμού ενώ οι Ινδουιστές το 24.05% και οι Χριστιανοί το 0.54%.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 5 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Θακουργκαόν Σαντάρ (Θακουργκαόν)
 Πιργκάντζ (Πιργκάντζ)
 Μπαλιαντάνγκι (Μπαλιαντάνγκι)
 Χαριπούρ (Χαριπούρ)
 Ρανισανκάιλ (Ρανισανκάιλ)

Γκαλερί

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επαρχία Θακουργκαόν στη Banglapedia. (στα αγγλικά)΄.

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Επαρχία Ρανγκπούρ

Η επαρχία Ρανγκπούρ (βεγγαλικά: রংপুর জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Ρανγκπούρ. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην Ρανγκπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.308 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.534.365 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 26.7%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 89.60% του πληθυσμού, ενώ οι Ινδουιστές το 9.59%.

Διοικητική-εδαφική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 8 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Μπανταργκάντζ (Μπανταργκάντζ)
 Γκανγκατσάρα (Γκανγκατσάρα)
 Καούνια (Καούνια)
 Ρανγκπούρ Σαντάρ (Ρανγκπούρ)
 Πιργκάτσχα (Πιργκάτσχα)
 Πιργκάντζ (Πιργκάντζ)
 Ταραγκάντζ (Ταραγκάντζ)
 Μιθαπουκούρ (Μιθαπουκούρ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η Επαρχία Ρανγκπούρ στη Banglapedia (στα Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Επαρχία Γκαϊμπάντα

Η επαρχία Γκαϊμπάντα (βεγγαλικά: গাইবান্ধা জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην επαρχία Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στο Γκαϊμπάντα. Η έκταση της επαρχίας είναι 2.179 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.117.959 κάτοικοι. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 24.3%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 91.29% του πληθυσμού, ενώ οι Ινδουιστές το 7.79%.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 7 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Γκαϊμπάντα Σαντάρ (Γκαϊμπάντα)
 Γκομπινταγκάντζ (Γκομπινταγκάντζ)
 Παλασμπάρι (Παλασμπάρι)
 Φουλτσάρι (Φουλτσάρι)
 Σαντουλαπούρ (Σαντουλαπούρ)
 Σουγκάτα (Σουγκάτα)
 Σουνταργκάντζ (Σουνταργκάντζ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επαρχία Γκαϊμπάντα στη Banglapedia (Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Επαρχία Ντινατζπούρ

Η επαρχία Ντινατζπούρ (βεγγαλικά: দিনাজপুর জেলা) είναι επαρχία στο βορειοδυτικό Μπαγκλαντές, στην περιφέρεια Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1786. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ντινατζπούρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 3.438 τ.χλμ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 2.617.942 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 27.4%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο από το Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 76.65% του πληθυσμού, οι Ινδουιστές το 20.58% και οι Χριστιανοί το 0.80% του πληθυσμού.

Διοικητική διαίρεση 
Η επαρχία αποτελείται από 13 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

 Μπιραμπούρ (Μπιραμπούρ)
 Μπιργκάντζ (Μπιργκάντζ)
 Μπιράλ (Μπιράλ)
 Μποτσαγκάντζ (Μποτσαγκάντζ)
 Τσιριρμπαντάρ (Τσιριρμπαντάρ)
 Φουλμπάρι (Φουλμπάρι)
 Γκοραγκάτ (Γκοραγκάτ)
 Χακιμπούρ (Χακιμπούρ)
 Καχαρόλε (Καχαρόλε)
 Χανσάμα (Χανσάμα)
 Ντινατζπούρ Σαντάρ (Ντινατζπούρ)
 Ναουαμπγκάντζ (Ναουαμπγκάντζ)
 Παρμπατιπούρ (Παρμπατιπούρ)

Δείτε επίσης 
 Ναός Κανταναγκάρ
 Ναός Καλία Τζου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επαρχία Ντινατζπούρ στη Banglapedia (Αγγλικά).

Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Ποίηση χωρίς τέλος

Ποίηση Χωρίς Τέλος  (αγγλικά Endless Poetry) είναι γαλλοχιλιανή δραματική ταινία του 2016 που σκηνοθετήθηκε από τον Αλεχάντρο Χοδορόσφκι. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στο φεστιβάλ των Καννών το 2016.

Πλοκή 
Ο Αλεχάντρο Χοδορόφσκι ([Alejandro Jodorowsky), ο οποίος ζει στο Σαντιάγκο της Χιλής και δουλεύει στο μαγαζί του πατέρα του, αρνείται την πίεση της Εβραϊκής οικογένειας του να σπουδάσει ιατρική και αντίθετα κυνηγά μια καριέρα ως ποιητής. Μέσα απο την δημιουργία του από μαριονέτες έρχεται σε επικοινωνία με έναν άνδρα που του δίνει ένα στούντιο ως την πρώτη του κατοικία. Στη νέα του ζωή γνωρίζει και συναναστρέφεται με καλλιτέχνες, ποιητές και χορευτές άλλους αξιοσημείωτους και άλλους ερασιτέχνες, ανάμεσα τους και ο Nicanor Parra, τον οποίο προσβάλει σε μία παρεξήγηση σχετικά με την γυναίκα η οποία ήταν έμπνευσή του για το ποίημα " H οχιά" (the Viper)

Ο καλύτερος του φίλος και ποιητής Ενρίκε Λιν (Enrique Lihn) έχει έναν καβγά με την κοπέλα του, την οποία ο Αλεχάντρο σώζει από την αυτοκτονία. Κάνουν έρωτα και μένει έγκυος.  Ένας γέρος άνθρωπος του προσφέρει δουλειά στο τσίρκο που δούλευε ο πατέρας του και τον ενθαρρύνει να επιστρέψει στο τσίρκο. Με αυτόν τον τρόπο ο Αλεχάντρο επιλέγει να αγνοήσει τα προβληματά του. Αργότερα, ο Αλεχάντρο και ο Ενρίκε συμφιλιώνονται.  

Οι γονείς του Αλεχάντρο τον ενημερώνουν πως το σπίτι τους έχει καεί μαζί και όλα του τα γραπτά και τα αντικείμενα που έιχε από τα παιδικά του χρόνια.. Επισκέπτεται το σπίτι για να αποχαιρετήσει την παιδική του ηλικία και αναπολεί αυτό που ευχόταν να γίνει. Επισκέπτεται τον Πάρα, ο οποίος διδάσκει μαθηματικά σε μια Πολυτεχνική Σχολή, για να του ζητήσει μια πατρική συμβουλή για το μέλλον του. Ο Πάρα τον παροτρύνει να μην ακολουθήσει μια καρίερα σαν ποιητής αλλά ο Αλεχάντρο τον αγνοεί και αρνείται να συμβιβαστεί. 

Με την άνοδο του Ιμπανέζ στη Χιλή, ο Αλεχάντρο αποφασίζει να φύγει για το Παρίσι για να σώσει τον σουρεαλισμό. Ο πατέρας του τον προλαβαίνει στην αποβάθρα πριν επιβιβαστεί και προσπαθεί να τον οδηγήσει πίσω στην δουλειά στο μαγαζί τους. Ο Αλεχάντρο όμως δεν δέχεται, αναχωρεί και δεν βλέπει ξανά τον πατέρα του.

Διανομή 

 Adan Jodorowsky ως Alejandro (έφηβος)
 Jeremias Herskovits ωςAlejandro (αγόρι)
 Alejandro Jodorowsky ως ο εαυτός του
 Brontis Jodorowsky ως Jaime
 Pamela Flores ως Sara και Stella Díaz Varín
 Leandro Taub ως Enrique Lihn
 Julia Avendaño ως Pequeñita
 Felipe Ríos ως Nicanor Parra
 Carolyn Carlson ως Maria Lefevre
 Bastián Bodenhofer ως Carlos Ibáñez del Campo
 Felipe Peña ως Gustavo Becerra-Schmidt

Αναφορές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Άννα Θεολόγου

Η Άννα Θεολόγου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου. Είναι επικεφαλής του κόμματος Αλλαγή Γενιάς.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Άννα Θεολόγου γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 12 Μαρτίου 1986. Κατάγεται από το Λευκόνοικο. Μέχρι δύο ετών έζησε στη Σαουδική Αραβία, ακολούθησαν δύο χρόνια στη Λεμεσό και μετέπειτα εγκαταστάθηκε στη Λευκωσία. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την ιταλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στα νομισματικά και χρηματοοικονομικά στο ίδιο πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές (MBA) στη διαχείριση ενεργειακών πόρων στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Είναι οικονομολόγος.

Έχει 1 κόρη.

Πολιτική διαδρομή 
Αρχικά βρέθηκε στο πλευρό της Ελένης Θεοχάρους όταν ιδρύθηκε η Αλληλεγγύη, αλλά μετά από ένα μήνα αποχώρησε λόγω της απόφασης του Κινήματος Αλληλεγγύης για εκλογική συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κόμμα. Υπέβαλε όμως υποψηφιότητα, ως αριστίνδην βουλευτής, στις βουλευτικές εκλογές του 2016 με τη Συμμαχία Πολιτών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τη Συμμαχία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, από τις 2 Φεβρουαρίου 2018 ανεξαρτητοποιήθηκε, καθώς αποχώρησε από τη Συμμαχία Πολιτών, διαφωνώντας με την απόφαση του κόμματος της για ψήφο κατά συνείδηση στον β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών του 2018, καταγγέλλοντας «απόφαση για φίμωση της διαφορετικής άποψης» και έμμεση υποστήριξη της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη. Τον Οκτώμβη του 2019 δημιούργησε το κίνημα Ανεξάρτητοι, το οποίο μετά απο γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα αναγκάστηκε να μετονομαστεί σε Αλλαγή Γενιάς.

Ως βουλευτής, ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση και τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής.

Επίσης συμμετείχε ως εκλελεγμένο μέλος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU) στην επιτροπή των σχέσεων με τα Ηνωμένα Έθνη.

Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 με την Αλλαγή Γενιάς αλλά δεν επανεκλέγηκε.

Άλλες δραστηριότητες 
Το 2005, σε ηλικία 19 ετών, συμμετείχε στα καλλιστεία Κύπρου κερδίζοντας τον τίτλο της Miss Carlsberg (3η θέση).

Παραπομπές

Πηγές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Συμμαχία Πολιτών
Βουλευτές Αμμοχώστου
Κύπριοι οικονομολόγοι
Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
NGC 1140

Ο NGC 1140 είναι ένας ακανόνιστος γαλαξίας στον νότιο αστερισμό Ηριδανό. Εκτιμήσεις με τη μέθοδο Tully-Fisher τοποθετούν τον γαλαξία αυτόν σε απόσταση περί τα 59 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ανακαλύφθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1786 από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Αργότερα ο Γιόχαν Ντράιερ τον περιέγραψε ως «αρκετά φωτεινό, μικρό, στρογγυλό, παρόμοιο με αστέρα» στον Νέο γενικό αστρονομικό κατάλογο (NGC).

Ο NGC 1140 είναι ένας «αστρογόνος γαλαξίας», δηλαδή σε αυτόν γεννιούνται νέοι αστέρες με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Στην πραγματικότητα, ενώ είναι δέκα φορές μικρότερος σε διάμετρο από τον Γαλαξία μας, παράγει αστέρες με ρυθμό 0,65 ηλιακή μάζα ανά έτος, δηλαδή περίπου το ίδιο με τον Γαλαξία μας. Οι φωτογραφίες του NGC 1140 δείχνουν φωτεινές γαλανόλευκες και ερυθρές αστρογόνες περιοχές, παρόμοιες με αυτές του NGC 1569. Η παρούσα φάση στην αστρογένεση εκτιμάται ότι άρχισε πριν από 65 εκατομμύρια έτη, δηλαδή παρατηρούμε τον γαλαξία όπως ήταν μετά από 5 εκατομμύρια έτη αστρογενέσεως. Η μικρή τουμεταλλικότητα καθιστά τον NGC 1140 παρόμοιο με αρχέγονους γαλαξίες.

Ο γαλαξίας αυτός έχει τόσους πολλούς αστέρες Βολφ-Ραγιέ (κυανούς αστέρες πολύ μεγάλης μάζας και λαμπρότητας), ώστε το φάσμα του προσομοιάζει με το φάσμα αυτών των αστέρων, που έχουν ευρείες γραμμές εκπομπής. Οι γαλαξίες που παρουσιάζουν αυτό το φαινόμενο είναι γνωστοί και ως «γαλαξίας Βολφ-Ραγιέ», και είναι αρκετά σπάνιοι επειδή οι αστέρες Βολφ-Ραγιέ ζουν πολύ λίγο. Για τον λόγο αυτό, οι όροι «αστρογόνος γαλαξίας» και «γαλαξίας Βολφ-Ραγιέ» ειναι πρακτικά συνώνυμοι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ακανόνιστοι γαλαξίες
1140
Ηριδανός (αστερισμός)