joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ντανίλο Λουίς ντα Σίλβα

Ο Ντανίλο Λουίς ντα Σίλβα (Danilo Luiz da Silva, 15 Ιουλίου 1991), περισσότερο γνωστός απλά ως Ντανίλο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται δεξιός αμυντικός για τη Γιουβέντους και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας.

Ο Ντανίλο ξεκίνησε την καριέρα του από την Αμέρικα Μινέιρο πριν μετακινηθεί στη Σάντος, όπου σκόραρε το τέρμα που κέρδισε το Κόπα Λιμπερταδόρες 2011. Τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε από την Πόρτο για 13 εκατομμύρια ευρώ, όπου κέρδισε συνεχόμενη πρωταθλήματα, πρωτού αποκτηθεί από τη Ρεάλ Μαδρίτης για 31,5 εκατομμύρια ευρώ το 2015, με την οποία κατέκτησε δύο Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2017 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 26,5 εκατομμύρια λίρες. Μετά από δύο χρόνια στους πολίτες, με τους οποίους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, ένα FA Cup και δύο EFL Cup, ο Ντανίλο αποκτήθηκε από τη Γιουβέντους για 37 εκατομμύρια ευρώ.

Ο Ντανίλο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Βραζιλίας το 2011 και ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2018. Επίσης με τις εθνικές ομάδες έχει κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο Κ-20 το 2011 και το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.

Παραπομπές 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (Μίνας Ζεράις)
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Στέφανος Η΄ Μπάτορυ

Ο Στέφανος Η΄ Μπάτορυ, ουγγρ. Báthory István (1477 - 1534) από τον Οίκο των Μπάτορυ ήταν βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Νικόλας Μπάτορυ (1462-1500), του κλάδου Μπάτορυ-Σομλυό και της Σοφίας Μπάνιφυ του Λοσόντς. 

Το 1521 διορίστηκε βοηθός (adjoin) του βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και υπηρέτησε υπό τον βοϊβόδα Ιωάννη Ζαπόλυα. Έπειτα από τη μάχη του Μοχάτς το 1526, ο Στέφανος Η΄ υποστήριξε τη διεκδίκηση του Ιωάννη στον θρόνο της Ουγγαρίας και το 1529 έγινε βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Τελέγκντι, κόρη του Στέφεν του Κινσταρτό, θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
 Νικόλαος, άκμασε 1516.
 Αικατερίνη, άκμασε 1516.
 Ανδρέας, απεβ. 1563.
 Σοφία, παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τσάκυ ντε Κούροσεγκ.
 ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Λάγιος Πέκρυ ντε Πετροβίνα και μετά τον Λαζλό Καρετσιλί ντε Κάνυαφελντ.
 Χριστόφορος 1530-1581, βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.
 Στέφανος 1533-1586, βοϊβόδας, μετά πρίγκιπας, της Τρανσυλβανίας και βασιλιάς της Πολωνίας.

Πηγές
 Derwich M. (red.), Polska. Dzieje cywilizacji i narodu. Monarchia Jagiellonów 1399-1586, Wydawnictwo Dolnośląskie, Warszawa – Wrocław 2003, ISBN 83-7384-018-4, s. 227.
Αικατερίνη Τελέγκντι

Η Αικατερίνη Τελέγκντι, ουγγρ. Katalin Telegdi (1492 - 1547) από τον Οίκο Τελέκντι του Κινσταρτό ήταν κόρη του θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Στέφανου Τελέγκντι, βασιλικού θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας και της Μαργκίτ Μπέμπεκ ντε Πέλσουτς.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Στέφανο Η΄ Μπάτορυ βοηθό βοϊβόδα της Τρανσυλβανίας και είχε τέκνα:
 Νικόλαος, άκμασε 1516.
 Αικατερίνη, άκμασε 1516.
 Ανδρέας, απεβ. 1563.
 Σοφία, παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τσάκυ ντε Κούροσεγκ.
 ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Λάγιος Πέκρυ ντε Πετροβίνα και μετά τον Λαζλό Καρετσιλί ντε Κάνυαφελντ.
 Χριστόφορος 1530-1581, βοϊβόδας της Τρανσυλβανίας.
 Στέφανος 1533-1586, βοϊβόδας, μετά πρίγκιπας, της Τρανσυλβανίας και βασιλιάς της Πολωνίας.

Πηγές
 Derwich M. (red.), Polska. Dzieje cywilizacji i narodu. Monarchia Jagiellonów 1399-1586, Wydawnictwo Dolnośląskie, Warszawa – Wrocław 2003, ISBN 83-7384-018-4, s. 227.

Ούγγροι ευγενείς
Φερνάντο Μουσλέρα

Ο Φερνάντο Μουσλέρα (Fernando Muslera, 16 Ιουνίου 1986) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Γαλατασαράι και την εθνική ομάδα της Ουρουγουάης. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους τερματοφύλακες της γενιάς του, και το 2011 κατετάγη ως έκτος καλύτερος στον κόσμο.

Ο Μουσλέρα ξεκίνησε την καριέρα του από την Μοντεβιδέο Γουόντερερς και τη Νασιονάλ. Το 2007 αποκτήθηκε από τη Λάτσιο για 3 εκατομμύρια ευρώ και κέρδισε το Κόπα Ιτάλια το 2009. Το 2011 αποκτήθηκε από τη Γαλατασαράι για 12 εκατομμύρια ευρώ, και έκτοτε έχει κερδίσει 5 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα και 4 Σούπερ Καπ Τουρκίας.

Ο Μουσλέρα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική το 2009 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 110 συμμετοχές. Έχει αγωνιστεί σε τέσσερα Κόπα Αμέρικα, κερδίζοντας τη διοργάνωση του 2011, και έχει αγωνιστεί κάθε λεπτό ως ο αδιαμφισβήτητος τερματοφύλακας της χώρας στα Μουντιάλ 2010, 2014 και 2018, βοηθώντας την Ουρουγουάη να κατακτήσει την τέταρτη θέση το 2010.

Παραπομπές 

Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης
Ποδοσφαιριστές Μοντεβιδέο Γουόντερερς ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
FIFA Century Club
Στράτος Βουλγαρόπουλος

Ο Ευστράτιος «Στράτος» Βουλγαρόπουλος (γενν. 31 Οκτωβρίου 2000, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον Γ.Σ. Λαυρίου στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Έχει ύψος 2,18m

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Βουλγαρόπουλος εντάχθηκε στις ομάδες νέων του ΚΑΟΔ, το 2014. Υπέγραψε με την ομάδα νέων του Άρη, το 2016. Στην σεζόν 2018-19, έπαιξε στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ, για πρώτη φορά, με την ομάδα ανδρών του Άρη, σε ένα παιχνίδι εναντίον του Παναθηναϊκού. Την πρώτη του χρονιά ως επαγγελματίας αγωνίστηκε σε 5 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. 

Στις 30 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε από την ομάδα του Γ.Σ. Λαυρίου.

Εθνική ομάδα 
Ο Βουλγαρόπουλος υπήρξε μέλος των εφηβικών εθνικών ομάδων της Ελλάδας. Με τις εθνικές ομάδες της Ελλάδας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIBA Under-18 2018 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIBA Under-19 του 2019 .

Διακρίσεις

Ατομικές 

 2x Ελληνικό All Star Game νέων: (2019, 2020)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ FIBA Europe Cup 
 Προφίλ Basketball-Reference.com 
 Προφίλ Eurobasket.com 
 Προφίλ KapaSports.gr  
 Προφίλ Greek Basket League (αγγλικά) 
 Προφίλ Greek Basket League
 Προφίλ Άρης 

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου
Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ραφαέλ Γκερέιρο

Ο Ραφαέλ Γκερέιρο (Raphaël Guerreiro, 22 Δεκεμβρίου,1993) είναι Πορτογάλος διεθνής ποδοσφαιριστής με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του ενώ αγωνίζεται ως αριστερός οπισθοφύλακας ή αριστερός μέσος στην Μπορούσια Ντόρτμουντ από το καλοκαίρι του 2016, κατά την διάρκεια του οποίου αποκτήθηκε με μεταγραφή από την γαλλική Λοριάν.

Γεννήθηκε στην Λε Μπλαν-Μενίλ ,πόλη της βορειοανατολικής πλευράς της Γαλλίας από πατέρα πορτογαλικής καταγωγής και από μητέρα γαλλικής καταγωγής.

Επαγγελματική καριέρα

Καέν 

Με την φανέλα της Καέν, ο Ραφαέλ Γκερέιρο πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο ως ποδοσφαιριστής την σεζόν 2012-2013, σημειώνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις που τον οδήγησαν στο να συμπεριληφθεί στην ομάδα της χρονιάς στην Ligue 2. Αξίζει να σημειωθεί πως αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες με την ομάδα του με εξαίρεση έναν αγώνα στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου.

Λοριάν 

Έπειτα μεταπήδησε στην ΦΚ Λοριάν και αγωνίστηκε στην ομώνυμη ομάδα της πόλης, η οποία αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία της Γαλλίας, την Ligue 1. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την φανέλα της Λοριάν, στις 10 Αυγούστου του 2013 στην εκτός έδρας ήττα από την Λιλ, ενώ το πρώτο του τέρμα το σημείωσε απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν στις 1 Νοεμβρίου 2014.

Μπορούσια Ντόρτμουντ 

Το καλοκαίρι του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Μπορούσια Ντόρτμουντ έναντι του ποσού των 12.000.000 ευρώ. Στην Μπορούσια Ντόρτμουντ πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις τόσο ως αριστερός μπακ αλλά και ως αριστερός εξτρέμ. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του οδήγησαν και στην ανανέωση του συμβολαίου του το 2019, όπου ανανέωσε και με την ομάδα της Γερμανίας μέχρι και το 2023.

Συμμετοχές με εθνική Πορτογαλίας 
Στις 21 Μαρτίου του 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του ηλικίας κάτω των 21, στην εντός έδρας ήττα από την αντίστοιχη ομάδα της Σουηδίας. Το Νοέμβριο του 2014 κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό προπονητή του, Φερνάντο Σάντος, στα δύο φιλικά προετοιμασίας ενόψει  του Euro 2016, καταγράφοντας τις πρώτες του συμμετοχές με την Εθνική Πορτογαλίας.Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι η εθνική ομάδα της Πορτογαλίας ήταν η νικήτρια ομάδα του θεσμού.Παρόλο που αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού, βρισκόταν στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.

Παραπομπές 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Τιάγκο Μότα

Ο Τιάγκο Μότα (Thiago Motta, 28 Αυγούστου 1982) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος, και προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει διπλή υπηκοότητα, Βραζιλιανική και Ιταλική.

Ο Μότα ξεκίνησε την καριέρα του από τη Μπαρτσελόνα, όπου όμως υπέφερε από συχνούς τραυματισμούς. Στη συνέχεια πέρασε από την Ατλέτικο Μαδρίτης και τη Τζενόα για μικρό χρονικό διάστημα και το 2009 αποκτήθηκε από την Ίντερ για 10,2 εκατομμύρια ευρώ, παράλληλα με τον Ντιέγο Μιλίτο. Τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν για περίπου 10 εκατομμύρια. Έχει κατακτήσει 27 τίτλους σε συλλογικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου ενός Τσάμπιονς Λιγκ με την Ίντερ το 2010.

Γεννημένος στη Βραζιλία, ο Μότα έχει και Ιταλική υπηκοότητα. Πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις με την εθνική Βραζιλίας το 2003, αλλά επέλεξε για τη συνέχεια να εκπροσωπήσει την εθνική Ιταλίας, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του το 2011, και πραγματοποιώντας 30 συμμετοχές με το ιταλικό εθνόσημο. Ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2014 και σε δύο Euro, φτάνοντας στον τελικό το 2012.

Μετά την απόσυρσή του το 2018, έγινε προπονητής των ακαδημιών της Παρί ΣΖ. Τον Οκτώβριο του 2019 ορίστηκε προπονητής της Τζένοα, όμως μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων απολύθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Παραπομπές 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Τζένοα ΚΦΚ
Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Γκρυζέλντα Κωνστάντσια Βισνιοβιέτσκα

Η Γκρυζέλντα-Κωνστάντσια, πολων. Gryzelda Konstancja Zamoyska Wiśniowiecka (27 Απριλίου 1623 - 17 Απριλίου 1672) από τον Οίκο του Ζαμοΰσκι ήταν κόρη του βοϊβόδα της Ποδολίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του βοϊβόδα της Ρουθηνίας.

Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Τόμας Ζαμοΰσκι βοϊβόδα της Ποδολίας, στάροστ της Κρακοβίας & αντικαγκελλάριου της Πολωνο-Λιθουανικής Ένωσης και της Καταζύνας Οστρόγκσκας, κόρης του Ολεκσάντερ βοϊβόδα του Βολύν.

O αδελφός της Ιωάννης Ζαμοΰσκι (1627-1665) νυμφεύτηκε τη Μαρία Καζιμίρα Λουίζα ντε Λα Γκρανζ ντ'Αρκιάν. Όταν αυτός απεβίωσε, η Μαρία-Καζιμίρα-Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι βασιλιά της Πολωνίας-Λιθουανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1639 τον Ιερεμία Βισνιοβιέτσκι βοϊβόδα της Ρουθηνίας, πρίγκιπα του Βισνιόβιετς και είχε τέκνο:
 Μίχαλ-Κορύμπουτ 1640-1673, βασιλιάς της Πολωνίας-Λιθουανίας.

Πηγές
 http://genealogia.grocholski.pl/gd/osoba.php?id=001522
 http://www.sejm-wielki.pl/b/dw.4626
Ιάκωβος Σομπιέσκι

Ο Ιάκωβος, πολων. Jakub Sobieski (5 Μαΐου 1590 - 23 Ιουνίου 1646) από τον Οίκο των Σομπιέσκι ήταν Πολωνός ευγενής, μέλος του Κοινοβουλίου, συγγραφέας, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Μάρεκ Σομπιέσκι ευγενούς (szlachcic) της Πολωνίας-Λιθουανίας, σημαιοφόρου (chorąży) της Αυλής, καστελάνου, μετά βοϊβόδα, του Λούμπιν και της Γιαντβίγκα Σνοπκόβσκας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τη Μαριάννα Βισνιοβιέτσκα (1600-1624), κόρη του Κωνστάντυ Bισνιοβιέτσκι βοϊβόδα του Μπελτς & Ρουθηνίας και είχε τέκνα:
 Τερέσα 1622-1623, μία κόρη 1624, απεβίωσαν νήπια.

Έπειτα ο Ιάκωβος έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοφίλα-Σοφία Ντανίλοβιτς, κόρη του Γιαν Ντανίλοβιτς βοϊβόδα της Ρουθηνίας και είχε τέκνα:
 Μάρεκ 1628-1652, σταρόστα (ενοικιαστής βασιλικών γαιών).
 Ιωάννης Γ΄ 1629-1696, βασιλιάς της Πολωνίας & μεγάλος δούκας της Λιθουανίας.
 Καταρζύνα 1634-1694, παντρεύτηκε πρώτα τον Βλαντύσλαφ Ντόμινικ Ζασλάβσκι σταυλάρχη, βοϊβόδα του Σαντόμιερς και της Κρακοβίας και μετά τον Μιχαήλ Καζιμίερς Ραντζίβιου βοϊβόδα του Βίλνιους.
 Άννα Ροζαλία, Βενεδικτίνη μοναχή στο Λβοβ.
 Σοφία, Στανίσλαφ, Στανίσλαφ-Μίχαλ απεβίωσαν νήπια.

Πηγές
 Jacek Jędruch (1998). Constitutions, elections, and legislatures of Poland, 1493–1977: a guide to their history. EJJ Books. p. 113. ISBN 978-0-7818-0637-4. Retrieved 13 August 2011.

Παραπομπές
Θεοφίλα Σοφία Σομπιέσκα

Η Θεοφίλα-Σοφία, πολων. Teofila Zofia Daniłowic[zówna] Sobieska (1607 - 27 Νοεμβρίου 1661) από τον Οίκο των Ντανίλοβιτς ήταν κόρη του βοϊβόδα της Ρουθηνίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος πολιτικού & στρατιωτικού της Πολωνίας-Λιθουανίας.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Γιαν Ντανίλοβιτς βοϊβόδα της Ρουθηνίας και της 2ης συζύγου του Σοφίας Ζουκιέβσκι, κόρης του Στανίσλαφ Ζουκιέβσκι βοϊβόδα του Κιέβου.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1627 τον Ιακώβ Σομπιέσκι πολιτικό & στρατιωτικό της Πολωνίας-Λιθουανίας και είχε τέκνα:
 Μάρεκ 1628-1652, σταρόστα (ενοικιαστής βασιλικών γαιών).
 Ιωάννης Γ΄ 1629-1696, βασιλιάς της Πολωνίας & μεγάλος δούκας της Λιθουανίας.
 Καταρζύνα 1634-1694, παντρεύτηκε πρώτα τον Βλαντύσλαφ Ντόμινικ Ζασλάβσκι σταυλάρχη, βοϊβόδα του Σαντόμιερς και της Κρακοβίας και μετά τον Μιχαήλ Καζιμίερς Ραντζίβιου βοϊβόδα του Βίλνιους.
 Άννα Ροζαλία, Βενεδικτίνη μοναχή στο Λβοβ.
 Σοφία, Στανίσλαφ, Στανίσλαφ-Μίχαλ απεβίωσαν νήπια.

Πηγές
 https://web.archive.org/web/20161201021814/http://genealogia.grocholski.pl/gd/osoba.php?id=001834

Παραπομπές 

Πολωνοί ευγενείς
Πάνορμος Καλύμνου

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πάνορμος

Η Πάνορμος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα με υψόμετρο 40 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Πάνορμος βρίσκεται στα δυτικά παράλια του νησιού και τον όρμο Λιναριάς. Είναι κτισμένη στο δυτικό τμήμα της κοιλάδας Πόθιας, ανάμεσα στην πρωτεύουσα (ΝΑ.) και το Καμάρι (Β.), σε απόσταση μόλις 6 χλμ. από το λιμάνι της Καλύμνου (Πόθια). Στα δυτικά είναι η νησίδα Αγία Κυριακή και νότια το αεροδρόμιο της Καλύμνου. Είναι παραθεριστικός οικισμός που διαθέτει αρκετά ξενοδοχειακά καταλύμματα (ξενοχεία, ενοικιαζόμενα κ.α.), γνωστός για τις παραλίες "Καντούνι", "Λινάρια" και "Πλατύς Γιαλός". Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η ανδρώα Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονα, η οποία βρίσκεται στα βορειοανατολικά και τις πλαγιές του υψώματος Πατέλα, χρονολογείται στον 17ο αιώνα και θεωρείται δεύτερος Πολιούχος του νησιού.

Ιστορία 
H Πάνορμος βρίσκεται στην περιοχή του αρχαίου Mέσου Δήμου ή Δάμου σύμφωνα με τους ντόπιους.  Στη γύρω της περιοχή υπάρχουν ευρήματα κατοίκησής της από την αρχαία εποχή με πιο σημαντικά αυτά από αρχαία εργαστήρια αγγειοπλαστικής στην τοποθεσία "Τσουκαλαριάς". 
Ο κηρυγμένος, από το 2006, αρχαιολογικός χώρος της περιλαμβάνει τα παρακάτω αξιοθέατα:

 Ευρυόθολος Εμπορειού: καμαροσκεπές οικοδόμημα που πιθανόν χρησίμευε ως παρατηρητήριο της θαλάσσιας περιοχής.
 Παλαιοχριστιανικός λουτρώνας Εμπορειού.
 Παλαιοχριστιανικός οικισμός Εμπορειού.
 Παλαιοχριστιανική Βασιλική Εμπορειού.
 Ελληνιστικό οχυρό, στη θέση Καστρί, βορειοανατολικά του χωριού στις πλαγιές του υψώματος Πατέλα.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1948, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 με την ονομασία Μπροστά να προσαρτάται στο δήμο Καλύμνου. Το 1950 με το ΦΕΚ 196Α - 02/09/1950 μετονομάστηκε σε Πάνορμος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Καλυμνίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2.069 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Panormos, Kalymnos - Πάνορμος, Κάλυμνος στο https://www.youtube.com/

Παραπομπές 

Γεωγραφία της Καλύμνου
Κωμοπόλεις του νομού Δωδεκανήσου
Σαβοΐα

Η Σαβοΐα (αρπιτανικά: Savouè, , , πεδεμοντικά: Savòja, ) είναι μια πολιτιστική-ιστορική περιοχή στην Ευρώπη. Η Σαβοΐα καταλαμβάνει τμήμα των Δυτικών Άλπεων. Εκτείνεται από τη Λίμνη της Γενεύης στα βόρεια μέχρι την επαρχία Ντωφινέ στα νότια.

Η ιστορική περιοχή της Σαβοΐας ήταν η φεουδαρχική επικράτεια που κυβερνούσε ο Οίκος της Σαβοΐας από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα. Σήμερα τα εδάφη της Σαβοΐας αποτελούν τμήμα τριών χωρών: της Γαλλίας, της Ιταλίας, και της Ελβετίας.

Το 1003 ο Ροδόλφος Γ΄ της Βουργουνδίας ίδρυσε τον Οίκο της Σαβοΐας. Ο οίκος έγινε ο μακροβιότερος βασιλικός οίκος της Ευρώπης, καθώς μέλη του οίκου βασίλεψαν διάφορες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου από τις αρχές του 11ου αιώνα μέχρι το 1946. Ο ίδιος οίκος βασίλεψε την Κομητεία της Σαβοΐας μέχρι το 1416, καθώς και το διάδοχο Δουκάτο της Σαβοΐας από το 1416 μέχρι το 1860.

Το 1792, η Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία προσάρτησε τα εδάφη της Σαβοΐας. Το 1815, μετά την ήττα της Γαλλίας, τα σαβοϊκά εδάφη επεστράφησαν στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, το 1815. Το 1860, η Σαβοΐα (καθώς και η παραπλήσια Κομητεία της Νίκαιας) προσαρτήθηκαν στη Γαλλία, ύστερα από στημένο δημοψήφισμα, στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των περιοχών αυτών αναγκάστηκε να ψηφίσει υπέρ της ένταξης του στη Γαλλία, λόγω της παρουσίας στρατευμάτων της Δεύτερης Γαλλική Αυτοκρατορίας. Η προσάρτηση αυτών των περιοχών στη Γαλλία ήταν αποτέλεσμα πολιτικής συμφωνίας (Συνθήκη του Τορίνου), η οποία προέκυψε από τις διαπραγματεύσεις του γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄ και του βασιλιά της Σαρδηνίας, Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄. Η υπογραφή της συμφωνίας έθεσε τα θεμέλια για την πραγματοποίηση των τελευταίων βημάτων που έπρεπε να γίνουν για την ενοποίηση της Ιταλίας. Ο Οίκος της Σαβοΐας (υπό τον Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄) διατήρησε την κυριαρχία του στο Πεδεμόντιο και τη Λιγουρία. Ένα χρόνο αργότερα, ο Οίκος της Σαβοΐας έγινε ο βασιλικός οίκος του ενιαίου ιταλικού κράτους.

Παραπομπές 

Ιστορικές περιοχές
Δουκάτο της Σαβοΐας
Παιγί της Σαβοΐας
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιταλικά
Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γαλλικά
Τουρκικό Εθνικό Κίνημα

Το τουρκικό εθνικό κίνημα ήταν ένα εθνικιστικό κίνημα αντίστασης που ξεκίνησε σε περιοχές που δεν ελέγχονταν από την Αντάντ στην Ανατολία κατά την περίοδο 1919-1923. Ηγέτης του κινήματος ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Στόχος του κινήματος ήταν η δημιουργία ενός νέου τουρκικού εθνικού κράτους, αποξενωμένο από την οθωμανική αυτοκρατορία που αποτελούσε παρελθόν, την πλήρη ανεξαρτησία τους από τις ξένες δυνάμεις και στην συνέχεια, την εθνοκάθαρση των λαών που κατοικούσαν στα εδάφη της πρώην οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο σουλτάνος και οι Δυνάμεις αντιμετώπιζαν το εθνικό κίνημα ως ανταρσία και καταδίκαζαν τη δραστηριότητα του Κεμάλ.

Ιστορία 
Η ήττα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η παρουσία στρατευμάτων της Αντάντ σε διάφορες περιοχές της χώρας γέννησαν αισθήματα ταπείνωσης στους μουσουλμανικούς-τουρκικούς πληθυσμούς του οθωμανικού κράτους, οι οποίοι αντέδρασαν με διαδηλώσεις. Παράλληλα, αρκετοί αξιωματικοί του σουλτανικού στρατού έδειχναν απροθυμία να παραδοθούν. Ένας από αυτούς, ο Μουσταφά Κεμάλ (1881-1938), ξεκίνησε την οργάνωση ενός κινήματος αντίστασης. 

Το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1919, στο Ερζερούμ και στη Σεβάστεια, πραγματοποιήθηκαν δύο συνέδρια στα οποία συμμετείχαν αντιπρόσωποι τουρκικών οργανώσεων αντίστασης από όλη τη χώρα. Οι στόχοι του κινήματος έγιναν αποδεκτοί από όλους και ο Κεμάλ αναδείχτηκε σε αναμφισβήτητο ηγέτη. Επιπλέον, διατυπώθηκαν οι βάσεις μιας εθνικής διακήρυξης, ενός πολιτικού προγράμματος αγώνα των Τούρκων για την ανεξαρτησία τους.

Στα τέλη του 1919, ο Κεμάλ όρισε ως έδρα του εθνικού κινήματος την Άγκυρα. Στο μεταξύ, κατά τις γενικές εκλογές για την οθωμανική Βουλή στην Κωνσταντινούπολη, οι κεμαλικοί κέρδισαν την πλειοψηφία και πέτυχαν να αποδεχτεί η νέα Βουλή ως δική της απόφαση την εθνική διακήρυξή τους (Ιανουάριος 1920), που ονομάστηκε από τότε Εθνικό Συμβόλαιο. Αντιδρώντας οι Βρετανοί διέλυσαν τη Βουλή (Μάρτιος 1920). Τότε ο Κεμάλ συγκάλεσε την Α΄ Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας στην Άγκυρα. Εκεί ψηφίστηκε νέο σύνταγμα, το οποίο όριζε ότι η χώρα θα ονομάζεται από εδώ και πέρα Τουρκία, καταργούσε το θρησκευτικό χαρακτήρα που είχε ως τότε το κράτος θεσπίζοντας το κοσμικό κράτος και προέβλεπε ότι η νομοθετική εξουσία θα ασκούνταν από τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση. Ο Κεμάλ αναδείχθηκε αρχηγός του κράτους και πρωθυπουργός.

Στη συνέχεια –και αφού διέλυσαν το ποντοαρμενικό κράτος, σφαγιάζοντας τους ντόπιους (Νοέμβριος 1920) – οι κεμαλικοί στράφηκαν στη Μικρά Ασία. Από τη στιγμή αυτή, η μικρασιατική εμπλοκή άρχισε να γίνεται μια σύγκρουση δύο αντίπαλων εθνικών στρατών, πίσω από τους οποίους στοιχίζονταν, εκ των πραγμάτων, δύο πληθυσμοί, ο ελληνικός και ο τουρκικός, που η υλοποίηση των εθνικών ονείρων του ενός προΰπέθετε τη ματαίωση των εθνικών ονείρων του άλλου.

Παραπομπές

Ιστορία
__ΜΕΠΠ__
Νέλσον Σεμέδο

Ο Νέλσον Σεμέδο (Nélson Semedo, 16 Νοεμβρίου 1993) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής (με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο)  ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για την Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.

Ο Σεμέδο ξεκίνησε την καριέρα του από την Σιντρένσε πριν αποκτηθεί από την Μπενφίκα το 2012. Αρχικά δόθηκε δανεικός στη Φάτιμα, έπειτα πραγματοποίησε εμφανίσεις με τη δεύτερη ομάδα της Μπενφίκα και το 2015 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα, κερδίζοντας συνεχόμενα πρωταθλήματα, μεταξύ άλλων τίτλων. Το 2017 αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα για 30,5 εκατομμύρια €, κερδίζοντας το πρωτάθλημα τις δύο σαιζόν του στην ομάδα. Το 2020 αποκτήθηκε από την Γουλβς για 30 εκατομμύρια ευρώ.

Ο Σεμέδο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας τον Οκτώβριο του 2015, και ήταν μέλος της εθνικής στο κύπελλο συνομοσπονδιών το 2017 και το πρωτάθλημα εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2018-19, το οποίο κατέκτησε και ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά.

Παραπομπές 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Φάτιμα
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Πορτογάλοι με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο
Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Σέρτζι Ρομπέρτο

Ο Σέρτζι Ρομπέρτο (Sergi Roberto, 7 Φεβρουαρίου 1992) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Μπαρτσελόνα και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως αμυντικός, αμυντικός μέσος και πλάγιος μέσος.

Ο Ρομπέρτο προέρχεται από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα σε ηλικία 18 ετών. Έκτοτε έχει κερδίσει πολλά βραβεία με το σύλλογο, συμπεριλαμβανομένων έξι πρωταθλημάτων και δύο Τσάμπιονς Λίγκ. Σκόραρε το τελευταίο γκολ στην νίκη με 6-1 έναντι της Παρί Σεν Ζερμέν, δίνοντας την πρόκριση στην Μπαρτσελόνα παρά την ήττα με 4-0 στον προηγούμενο αγώνα.

Ο Σέρτζι Ρομπέρτο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Ισπανίας το 2016 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει άλλες 6 συμμετοχές με το εθνόσημο.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κέβιν-Πρινς Μπόατενγκ

Ο Κέβιν-Πρινς Μπόατενγκ (Kevin-Prince Boateng, 6 Μαρτίου 1987) είναι Γκανέζος-Γερμανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Χέρτα. Αν και μέσος, μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως επιθετικός και είναι γνωστός για τη δύναμη, ταχύτητα και τα κόλπα με τη μπάλα.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μπόατενγκ αγωνίστηκε για διάφορους συλλόγους κυρίως σε Γερμανία και Ιταλία. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Χέρτα και το 2007 αποκτήθηκε για δύο χρόνια από την Τότεναμ για περίπου 5,4 εκατομμύρια λίρες. Δόθηκε δανεικός για μισή σαιζόν στην Μπορούσια Ντόρτμουντ και την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από την Πόρτσμουθ. Το 2010 αποκτήθηκε από τη Τζένοα και δόθηκε δανεικός στη Μίλαν, με καθεστώς συνιδιοκτησίας, αρχικά, ενώ η Μίλαν αγόρασε και τα υπόλοιπα δικαιώματα το 2011 έναντι 7 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2013 αποκτήθηκε από τη Σάλκε για 10 εκατομμύρια ευρώ για τετραετές συμβόλαιο, το οποίο όμως τερματίστηκε τον Δεκέμβριο του 2015 και επέστρεψε στη Μίλαν. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τη Λας Πάλμας, την Άιντραχτ Φραγκφούρτης, τη Σασουόλο, τη Φιορεντίνα, η οποία τον έδωσε δανεικό στην Μπεσίκτας, και τη Μόντσα. Το 2021 επέστρεψε στη Χέρτα.

Γεννημένος στη Γερμανία, εκπροσώπησε τη Γερμανία με τις νεανικές ομάδες, όμως σε επίπεδο αντρών επέλεξε να αγωνιστεί για την Γκάνα, πραγματοποιώντας 15 συμμετοχές από το 2010 μέχρι το 2014. Συμμετείχε στα Μουντιάλ 2010 και 2014. Το 2011 αποσύρθηκε προσωρινά, αναφέροντας κόπωση από τα ταξίδια, ενώ το 2014 αποβλήθηκε από την αποστολή, μαζί με τον Σουλεΐ Μουντάρι. Ο αδελφός του, Ζερόμ, αγωνίστηκε για την εθνική Γερμανίας.

Παραπομπές 

Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου
Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Βαθύλακκος Καρδίτσας

Ο Βαθύλακκος (Λακρέσι), Καρδίτσας αποτελεί οικισμό της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε απόσταση 41 χλμ. από την πρωτεύουσα του νομού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 780 περίπου μέτρων ενώ συνορεύει ανατολικά με την Λουτροπηγή (Σμόκοβο), νοτιοανατολικά με το Αηδονοχώρι, δυτικά με την Μολόχα, βόρεια με το Θραψίμι και την Απιδιά και νοτιοδυτικά με την Φουρνά της Ευρυτανίας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Σοφάδων.

Αξιόπιστες γραπτές μαρτυρίες αναφέρουν την ύπαρξη του χωριού στα τέλη του 16ου αιώνα. Ονομαζόταν Λακρέσι και προσαρτήθηκε στην Ελλάδα μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881 με την διάσκεψη της Κωνσταντινούπολης. Μετονομάστηκε σε Βαθύλακκο το 1927. Ο αριθμός των κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 126 ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 234.

Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι κατά πολύ λιγότεροι, κυρίως γεωργοί και κτηνοτρόφοι που συνεχίζουν την παραγωγή γνήσιων τυροκομικών προϊόντων, κρέατος ελευθέρας βοσκής, φασολιών, πατάτας, κρασιού, τσίπουρου και μελιού. Παράγονται επίσης καρύδια, κάστανα και αρωματικά φυτά που υπάρχουν σε αφθονία στις πλαγιές και τις εκτεταμένες δασικές εκτάσεις της περιοχής. Δύο ποτάμια περνάνε μέσα από το χωριό. Το ένα πηγάζει από τη θέση «Παπά Βρύση» και το άλλο από τη θέση «Κουδουνόβρυση».

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καρδίτσας
Δήμος Σοφάδων
Καλιντού Κουλιμπαλί

Ο Καλιντού Κουλιμπαλί (Kalidou Koulibaly, 20 Ιουνίου 1991) είναι Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Τσέλσι και την εθνική Σενεγάλης.

Ο Κουλιμπαλί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη γαλλική Μετς το 2010, και το 2012 αποκτήθηκε από τη Γκένκ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Βελγίου την πρώτη του χρονιά. Το 2014 αποκτήθηκε από την Νάπολι για περίπου 6,5 εκατομμύρια λίρες. Με τη Νάπολι έχει κατακτήσει ένα Σουπερκόπα (2014). Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α τις σαιζόν 2015–16, 2016–17, 2017–18 και 2018–19, καθώς και καλύτερος αμυντικός της Σέριε Α για το 2018-19. Τον Ιούλιο του 2022 αποκτήθηκε από την Τσέλσι για 33 εκατομμύρια λίρες.

Καθώς ο Κουλιμπαλί γεννήθηκε στη Γαλλία από Σενεγαλέζους γονείς, μπορούσε να αγωνιστεί με τις εθνικές και των δύο χωρών, και αρχικά αγωνίστηκε στην Κ-20 ομάδα της Γαλλίας. Όμως, το 2015 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Σενεγάλης και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο κύπελλο εθνών Αφρικής 2017, στο Μουντιάλ 2018 και στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2019, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό. Το 2022 κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής.

Παραπομπές 

Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς
Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ
Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Ζοάο Κανσέλο

Ο Ζοάο Κανσέλο (João Cancelo, 27 Μαΐου 1994) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται κυρίως ως δεξιός αμυντικός για τη Μάντσεστερ Σίτι και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας. Μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως δεξιός μέσος και αριστερός αμυντικός.

Ο Κανσέλο ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπενφίκα και άρχισε να αγωνίζεται για τη δεύτερη ομάδα το 2012 και το 2014 με τη πρώτη. Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Βαλένθια από την οποία αποκτήθηκε το 2015 για 15 εκατομμύρια ευρώ. Ο Κανσέλο δόθηκε δανεικός στην Ίντερ σαιζόν 2017-18 και ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Οι επιδόσεις του Κανσέλο τράβηξαν το ενδιαφέρον της Γιουβέντους, η οποία τον απέκτησε το 2018 για 40,4 εκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στους Μπιανκονέρι, ο Κανσέλο κέρδισε το πρωτάθλημα και το Σουπερκόπα Ιταλιάνα τη μία και μοναδική σαιζόν του, και ήταν πάλι μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Το 2019 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 30 εκατομμύρια ευρώ και με ανταλλαγή με τον Ντανίλο.

Ο Κανσέλο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την εθνική αντρών της Πορτογαλίας το 2016, ενώ προηγουμένως ήταν μέλος των νεανικών ομάδων, φτάνοντας στον τελικό του Euro Κ-21 το 2015. Ήταν μέλος της αποστολής της Πορτογαλίας στο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019, το οποίο κατέκτησε.

Παραπομπές 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Άλεξ Σάντρο

Ο Άλεξ Σάντρο (Alex Sandro, 26 Ιανουαρίου 1991) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για τη Γιουβέντους και την εθνική Βραζιλίας.

Ο Σάντρο ξεκίνησε την καριέρα του από την Ατλέτικο Παραναένσε και αργότερα δόθηκε δανεικός στη Σάντος. Το 2011 αποκτήθηκε από την Πόρτο για 9,6 εκατομμύρια ευρώ μαζί με τον συμπαίκτη του Ντανίλο, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός. Το 2015 αποκτήθηκε από τη Γιουβέντους για 26 εκατομμύρια ευρώ, κερδίζοντας το εγχώριο νταμπλ τις πρώτες τρεις σαιζόν του, ενώ κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα τη σαιζόν 2018-19. Ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Σέριε Α για τις χρονιές 2016–17 και 2017–18.

Σε επίπεδο εθνικών, ο Σάντρο ήταν μέλος της Κ-20 ομάδας της Βραζιλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20 το 2011 καθώς και της ομάδας Κ-23 που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2012. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2011 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 20 συμμετοχές. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα 2019.

Παραπομπές 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας
Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Επιστολή Ταβαγκαλάβα

Η επιστολή Ταβαγκαλάβα (CTH 181) γράφτηκε από ένα Χετταίο βασιλιά (πιθανότατα από τον Χατουσίλι Γ΄, σύμφωνα με τους μελετητές), με παραλήπτη ένα βασιλιά της Αχιγιάβα γύρω στο 1250 π.Χ. Στο τρίτο πλακίδιο της επιστολής (το οποίο είναι το μόνο πλακίδιο που έχει σωθεί) εκφράζεται η ανησυχία του Χετταίου βασιλιά για τις δραστηριότητες του τυχοδιώκτη Πιγιάμα-Ραντού κατά των Χετταίων, ζητώντας την απέλαση του στο Χαττί υπό εγγυήσεις για καλή συμπεριφορά. Το όνομα της επιστολής προέρχεται από την αναφορά ενός αδελφού του βασιλιά της Αχιγιάβα με το όνομα Ταβαγκαλάβα. Σύμφωνα με διάφορους μελετητές, το όνομα Ταβαγκαλάβα (Tawagalawa) ίσως είναι η παραφθορά του ελληνικού ονόματος Ετεοκλής από παλαιότερο τύπο Ἐτεϝοκλέϝης (Etewoklewes) στη χετταιική γλώσσα.

Παραπομπές
A Perfect Circle

Το αμερικανικό ροκ συγκρότημα A Perfect Circle δημιουργήθηκε το 1999 από τον κιθαρίστα Billy Howerdel και από τον τραγουδιστή της την μπάντα Tool, Maynard James Keenan. Το συγκρότημα έχει δημοσιεύσει τέσσερα albums, τα πρώτα τρία στις αρχές του 2000: Mer de Noms, ήταν το πρώτο album τους το 2000, το οποίο ακολουθείτε από το Thirteenth Step το 2003 και τέλος το 2004 το Emotive, ένα album με ριζικά ξαναδουλεμένα cover songs. Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του Emotive, η μπάντα έμεινε στο κενό, ο Keenan επέστρεψε στους Tool και ξεκίνησε solo καριέρα υπό την μπάντα Puscifer και ο Howerdel κυκλοφόρησε έναν solo album, Keep Telling Myself It's Alright, στα πλαίσια του project Ashes Divide. Η δραστηριότητα της μπάντας στα επόμενα χρόνια ήταν σποραδική, η μπάντα επανασυνδέθηκε το 2010 και έκανε live παραστάσεις από το 2010 έως το 2013, αλλά έμεινε αδρανής μετά τη κυκλοφορία της μίας συλλογής των καλύτερων τραγουδιών από όλα τα album τους, Three Sixty και ένα album με live παραστάσεις, A Perfect Curcle Live: Featuring Stone and Echo στα τέλη του 2013. Η μπάντα ξανασχημάτιστηκε για δεύτερη φορά το 2017 για να καταγράψει ένα τέταρτο album, Eat The Elephant, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου του 2018.

Επιρρεπής στο χρόνο αναμονής λόγω των μουσικών δεσμεύσεων του Keenan, η μπάντα έχει μία ποικιλία από μουσικούς σε άλλους ρόλους στη διάρκεια των συνεχόμενα εναλλασσόμενων περιόδων μεταξύ της δραστηριοποίησης και της αδράνειας. Η αρχική ενσάρκωση της μπάντας περιελάμβανε τον Paz Lenchantin στο μπάσο, τον Troy Van Leeuwen στη κιθάρα και τον John Freese στα ντραμς. Ο ντράμερ των Primus, Tim Alexander έμεινε για σύντομο χρονικό διάστημα πριν από τον Freese, για τις αρχικές live παραστάσεις, παρ΄ όλα αυτά ήταν πριν από την κυκλοφορία κάποιου υλικού. Ο συνεργάτης και παραγωγός της μπάντας Danny Lohner και ο Marylin Manson καθώς και ο μπασίστας Joerdie Osbourne White ή Τwiggy ήταν επίσης μέλη της μπάντας για μία μικρή χρονική περίοδο στις αρχές του 2000. Η τωρινή σύνθεση της μπάντας είναι ο κιθαρίστας James Iha των Smashing Pumpkin, ο μπασίστας Matt McJunkins και ο ντράμερ James Friedl, οι δύο τελευταίοι μάλιστα είχαν συνεφέρει στο σχετικό Puscifer και Ashes Divide. Παρά το ποικίλο καστ και τις πολλές αλλαγές της σύνθεσής τους το στυλιστικό περιεχόμενο των τραγουδιών της μπάντας έχει παραμείνει σταθερό με τον Howerdel ως τον μουσικοσυνθέτη και τον Keenan ως στιχουργό και μελοποιό. Τα albums της μπάντας έχουν ληφθεί γενικά με θετικό πρόσημο τόσο κριτικά όσο και διαφημιστικά, με τα τρία πρώτα τους album να έχουν πωλήσει συλλογικά τέσσερα (4) εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι το 2005.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Alternative metal συγκροτήματα
Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα
Νόνη Ιωαννίδου

Η Νόνη Ιωαννίδου (15 Απριλίου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1958. Ξεκίνησε την πορεία της αρχικά ως μοντέλο ενώ στη συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ξεκινώντας τις σπουδές της, ενώ αποφοίτησε λίγα χρόνια μετά.

Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1986 μέσω της τηλεοπτικής σειράς Η ζωή του Αττίκ και της κινηματογραφικής ταινίας Τατουάζ με βελόνες. Ακολούθησαν αρκετοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε τηλεοπτικές σειρές με την πρώτη από αυτές να είναι η Κερένια Κούκλα το 1987 στην ΕΡΤ2 όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Νίκο Βερλέκη. Τη σεζόν 1988-1989 πρωταγωνίστησε στη σατιρική σειρά Όλη η δόξα... όλη η χάρη και στη νεανική σειρά Στο κάμπινγκ. Ένας αρκετά γνωστός της τηλεοπτικός ρόλος ήταν αυτός της Αντιγόνης στη δραματική σειρά Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά την περίοδο 1992-1993.

Από το 1999 μέχρι το 2003 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά της ΕΤ1 Στα φτερά του έρωτα. Τη σεζόν 2003-2004 υποδύθηκε την Αγγέλα Σολωμού στη σειρά μυστηρίου Με θεά στο πέλαγο. Ακολούθησε ο ρόλος της Αμαλίας Αγγελίδου στη 14η σεζόν της καθημερινής σειράς του ANT1 Η Λάμψη. Από το 2005 μέχρι το 2007 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Έρωτας υποδυόμενη τη Βέρα Δούκα.

Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει την πορεία της ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Εφάπαξ (ταινία)

Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2001.

Πλοκή ταινίας 
Ο Παντελής (Πέτρος Φιλιππίδης), ένας υπάλληλος στα απορριμματοφόρα του Δήμου Αθηναίων για 25 χρόνια, έχει ως προτεραιότητά στη ζωή του να παρέχει ό,τι είναι δυνατό στη γυναίκα του Δέσπω (Ασπασία Τζιτζικάκη), την κόρη του Γωγώ (Κατερίνα Σκουρλή) και την πεθερά του Κούλα (Μαρία Μαρτίκα). Ο ίδιος είναι ιδιαίτερα ολιγαρκής και νιώθει ευχαριστημένος με πολύ απλά πράγματα, όπως το διάβασμα παραπεταμένων βιβλίων, ο πρωινός πατσάς στην αγορά με το συνάδελφο Μανώλη (Βασίλης Χαλακατεβάκης), οι συζητήσεις με τη  Βάσω (Εβελίνα Παπούλια) και τη Γιώτα (Ματθίλδη Μαγγίρα), που είναι κορίτσια της νύχτας. Η ώρα της συνταξιοδότησης έχει φτάσει πλέον και όλοι στην οικογένεια περιμένουν το εφάπαξ. Μία στιγμή όμως, μία κεραυνοβόλος σκέψη θα αντιστρέψει τα πάντα. Ο Παντελής εισπράττει το ποσό των 12,000,000 δραχμών (περίπου 35,000 €)  και στο δρόμο για το σπίτι, παίρνει τη μεγάλη απόφαση. Τηλεφωνεί στις εμβρόντητες "γυναίκες" του και ανακοινώνει ότι θα τα ξοδέψει μόνος του όπως επιθυμεί και μετά θα γυρίσει στο σπίτι. Και αυτό είναι μόνο η αρχή!

Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα
Λευτέρης Μυτιληναίος

Ο Λευτέρης Μυτιληναίος (Αθήνα, 24 Απριλίου 1946 - Κόρινθος, 5 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. Κυκλοφόρησε 18 προσωπικά στούντιο άλμπουμ, σε εταιρείες όπως η Columbia Records, η CBS Records International, η EMI και άλλες.  

Απεβίωσε από κορωνοϊό (COVID-19) σε ηλικία 74 ετών στις 5 Απριλίου του 2021, 
19 μέρες πριν κλείσει τα 75. Τον τελευταίο καιρό διαβιούσε σε μονάδα φροντίδας στο Λουτράκι από όπου μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου. Η κηδεία του έγινε στο Βέλο Κορινθίας.

Δισκογραφία 
Κυκλοφόρησε τα ακόλουθα προσωπικά στούντιο άλμπουμ :  

 01 "Λευτέρης Μυτιληναίος" (Columbia, 1971)
 02 "Νο 2" (EMI (re-release), 1974)
 03 "Νο 3" (Columbia, 1975)
 04 ''Συνήθειες'' (Columbia, 1976)
 05 "Ένα Δάκρυ.."(Columbia, 1977)
 06 "Τα Φώτα Χαμηλώστε" (CBS, 1979)
 07 "Πού Νάσαι"  (CBS, 1980)
 08 "Θά Σέ Λησμονήσω" (CBS, 1981)
 09 "Στάσου Μια Στιγμή" (CBS, 1983)
 10 "Λίγο Πριν Ξημερώσει" (CBS, 1984)
 11 "Θα Περιμένω"  (CBS, 1985)
 12 "Ότι Έχω Και Δεν Έχω"  (CBS, 1986)
 13 "Αντικανονικά... Σ' Αγαπώ" (Pan-Vox, 1987)
 14 "Καμμιά Δεν Σου Μοιάζει" (EMI, 1988)
 15 "Για Προδομένους" (EMI, 1990)
 16 "Και Το Ρωτάς" (Music Box International, 1994)
 17 "Μονάχα Δυο Βραδιές" (Music Box International, 1996)
 18 "Η Δική Μου Υπογραφή" (Legend Recordings, 2002)

Συμμετείχε στα ακόλουθα άλμπουμ:

"Αυταπάτες" (Columbia, 1975, split album) Με την Πόλυ Πάνου και τον Κωστή Χρήστου
"Λαικό Ξεφάντωμα" (Pan-Vox, 1988, split album) Με την Μελίνα Ζαχά και τον Γιάννη Ντουνιά

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Μονή Οσίου Δαυίδ Γέροντος Εύβοιας

Η Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ του Γέροντος βρίσκεται στη βόρεια Εύβοια, στον δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας. Απέχει 16 χιλιόμετρα από τις Ροβιές και 22 χιλιόμετρα από τη Λίμνη. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Καβαλλάρης, ανάμεσα στα χωριά Δρυμώνα και Καλαμούδι. Είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Είναι ανδρική και γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, καθώς και την 1η Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Οσίου Δαυίδ.

Ιστορία 
Η ίδρυση και ανέγερση της Μονής, περίπου το 1540, οφείλεται στον Όσιο Δαυίδ. Στο σημείο προϋπήρχαν τα ερείπια παλαιότερου ναού ο οποίος πιθανώς καταστράφηκε από τους Τούρκους μετά την κατάληψη της Εύβοιας το 1470. Σύντομα η Μονή απέκτησε μεγάλη φήμη και προνόμια και σε έγγραφο του 1638 αναφέρεται ως πατριαρχική και σταυροπηγιακή. Στην επανάσταση του 1821 είχε σημαντική δράση και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους το 1824. Η νέα ανοικοδόμηση έγινε το 1877. 

Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η Μονή στα χρόνια της Ηγουμενίας του μακαριστού Αρχιμ. Ιακώβου Τσαλίκη (1975-1991). Κατετάγη επίσημα στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας την 27η Νοεμβρίου 2017 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Αρχιτεκτονική 
Το συγκρότημα της Μονής είναι τετράπλευρο και σχηματίζεται από πτέρυγες κελιών και βοηθητικών χώρων. Στο κέντρο του βρίσκεται το καθολικό, που είναι ναός σταυρεπίστεγος με τρούλο, χωρίς εσωτερικές αγιογραφίες. Τριγύρω και έξω από τη Μονή υπάρχουν ακόμη μικροί ναοί αφιερωμένοι σε διάφορους αγίους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στη νοτιοανατολική πτέρυγα της μονής, που είναι υπόγειο, λαξευμένο στον βράχο, και διακοσμείται με τοιχογραφίες του 18ου αιώνα.

Κειμήλια 
Στο καθολικό της Μονής φυλάσσονται σε καλλίτεχνη λειψανοθήκη τα οστά του οσίου Δαυίδ του Γέροντος, καθώς το θυμιατό και το πετραχήλι του Αγίου, ρωσικής προέλευσης. Σώζεται επίσης χειρόγραφο δανειστήριο του Αγγελή Γοβιού, ο οποίος ερχόμενος από το Πήλιο επισκεύθηκε τη Μονή και δανείσθηκε 1.000 γρόσια για τις ανάγκες του αγώνα. Στο δανειστήριο αυτό ο Ευβοέας στρατηγός ευχαριστεί τους Πατέρες της Μονής αλλά και τους κατοίκους για τη συμβολή τους στον αγώνα για την ελευθερία.

Μοναστική δύναμη 
Η μοναστική δύναμη της Μονής, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 12 άτομα.

Παραπομπές 

Οσιου Δαυιδ
Μονη Οσιου Δαυιδ Γεροντος
In.gr

Το in.gr είναι ελληνική διαδικτυακή πύλη. Η πύλη αποτελούσε ιδιοκτησία του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, του οποίου οι μετοχές εξαγοράστηκαν το 2017 από την Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε. ενώ ο ιστότοπος δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1999.

Περιεχόμενο
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι γραμμένο στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα και είναι χωρισμένο σε πολιτική, οικονομία, σπορ, πολιτισμός και ψυχαγωγία μεταξύ άλλων.

Η σελίδα περιέχει ειδήσεις από την Ελλάδα αλλά και από όλο τον κόσμο, γνώμες, κάλυψη ποικίλων θεμάτων και ενδιαφερόντων όπως η πολιτική, η οικονομία, ο αθλητισμός, οι απόψεις, η υγεία, μεταξύ άλλων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος

Όμιλος Alter Ego Media
Ιστοσελίδες
Ειδησεογραφικές Ιστοσελίδες
Δημήτριος Λιανουλόπουλος

Ο Δημήτριος Λιανουλόπουλος (1906-1969), του Αλεξίου, ήταν Έλληνας γιατρός, κλινικάρχης και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φωκίδας από το 1958 ως το 1963, εκλεγμένος με την ΕΡΕ. Νωρίτερα υπηρέτησε επί δύο θητείες ως Δήμαρχος Άμφισσας.

Πρώτα χρόνια και ιατρικό λειτούργημα 
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας το πτυχίο του το 1929. Ειδικεύτηκε στην παθολογία και εργάστηκε σε κλινική που ίδρυσε ο ίδιος στο κτήριο του Δημητρίου Ταράτσα (αργότερα στο ισόγειο του ίδιου κτηρίου διατηρούσε το βουλευτικό του γραφείο), και στην οποία έδωσε το όνομα "Άγιοι Ανάργυροι".

Δήμαρχος 
Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη δήμαρχος Αμφίσσης, με τον συνδυασμό του να κερδίζει τις εκλογές με 851 ψήφους έναντι 814 για τον αντίπαλο συνδυασμό "Πρόοδος".   Επανεξελέγη δήμαρχος στις επόμενες εκλογές του 1954 ως ο μοναδικός υποψήφιος δήμαρχος με τον Ελληνικό Συναγερμό. Υπηρέτησε ως δήμαρχος μέχρι την παραίτησή του, τον Μάρτιο του 1958, προκειμένου να πολιτευτεί στις βουλευτικές εκλογές του 1958. Τον διαδέχθηκε ως δήμαρχος ο αντιπρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής, Κωνσταντίνος Δ. Κορδώνης.

Κοινοβουλευτική δραστηριότητα 
Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1961.

Θάνατος 
Ο Δημήτριος Λιανουλόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1969 και ετάφη στην Άμφισσα. Στην κηδεία χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φωκίδος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εικόνα του Λιανουλόπουλου (στη μέση) στο ΠΙΚΠΑ, τη δεκαετία του '50.

Παραπομπές 

Λιανουλοπουλος
Λιανουλοπουλος
Λιανουλοπουλος
Λιανουλοπουλος
Κλίφορντ Όλμπατ

Ο σερ Τόμας Κλίφορντ Όλμπατ (Thomas Clifford Allbutt, 20 Ιουλίου 1836 – 22 Φεβρουαρίου 1925) ήταν Βρετανός ιατρός, γνωστότερος για τις έρευνές του στην επιληψία και την εφεύρεση του κλινικού θερμομέτρου.

Οικογένεια και σπουδές
Ο Τ. Κλίφορντ Όλμπατ γεννήθηκε στο Ντιούσμπερυ της Αγγλίας και ήταν γιος του Αιδεσιμότατου Τόμας Όλμπατ και της συζύγου του Μαριάννας, το γένος Γούλερ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο φυσικών επιστημών το 1859-1860. Κατόπιν σπούδασε Ιατρική στο Νοσοκομείο του Σαιν Τζωρτζ, στο Λονδίνο, και μετά πήγε στο Παρίσι και μαθήτευσε στις κλινικές του Αρμάν Τρουσώ, Ντυσέν ντε Μπουλόν και Πιερ-Αντουάν-Ερνέστ Μπαζέν

Σταδιοδρομία
Από το 1861 έως το 1889 ο Όλμπατ ήταν επιτυχημένος γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο του Ληντς, όπου εισήγαγε το βυθοσκόπιο του οφθαλμού και το μικροσκόπιο. Το 1865-1866 θεράπευσε ασθενείς μιας επιδημίας τύφου με μεθόδους «ανοικτού αέρα», τις οποίες αργότερα υπεστήριξε για τους ασθενείς από φυματίωση. Υπήρξε μέλος του συμβουλίου της Σχολής Ιατρικής του Ληντς (σήμερα μέρος του Πανεπιστημίου του Ληντς) από το 1864 έως το 1884 και δύο φορές πρόεδρός του.

Το 1870 ο Όλμπατ δημοσίευσε το «Ιατρική θερμομετρία», ένα άρθρο που συνόψιζε την ιστορία της θερμομετρίας και περιέγραφε αυτό που ο ίδιος είχε εφεύρει: ένα «κλινικό θερμόμετρο», μήκους περίπου 15 εκατοστομέτρων, το οποίο ένας γιατρός θα μπορούσε να έχει από συνήθεια σε μια τσέπη του. Η εκδοχή του για το ιατρικό θερμόμετρο, που εφεύρε το 1867, υιοθετήθηκε γρήγορα σε όλη την Αγγλία. Το προηγούμενο ιατρικό θερμόμετρο που χρησιμοποιούσαν ως τότε είχε το διπλάσιο μήκος και οι ασθενείς έπρεπε να το κρατούν επί περίπου 20 λεπτά.

Ο Όλμπατ διεξήγε κάποιες από τις έρευνές του στη γειτονική ψυχιατρική κλινική, το Άσυλο του Γουέστ Ράιντινγκ. Στο βιβλίο του On the Use of the Ophthalmoscope in Diseases of the Nervous System and of the Kidneys (1871),
 περιέλαβε ένα παράρτημα με 214 περιπτώσεις φρενοβλάβειας στις οποίες είχε παρατηρήσει τους οφθαλμούς των ασθενών με βυθοσκόπιο. Είχε ανακαλύψει μεταβολές στα μάτια πολλών από όσους είχαν διαγνωσθεί με παλαιές ή οργανικές περιπτώσεις εγκεφαλικής νόσου.

Επιπλέον ο Όλμπατ εισήγαγε το 1885 και ενθάρρυνε την πρακτική της χειρουργικής θεραπείας των αδένων με φυματίωση. Εξάλλου, σε μια ομιλία του στη Γλασκώβη το 1888 συνέστησε με θέρμη τη μελέτη της συγκριτικής ιατρικής, λέγοντας ότι δεδομένα από την παρατήρηση της φυσιολογίας και των ασθενειών των ζώων θα μπορούσαν συχνά να βρουν εφαρμογή στην ανθρώπινη ιατρική. Επίσης πραγματοποίησε σημαντικές μελέτες για τον τέτανο και τη λύσσα.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Allbutt, T.C.: «Medical Thermometry», British and Foreign Medico-Chirurgical Review, τόμ. 45, No. 90 (Απρίλιος 1870), σσ. 429-441 και τόμ. 46, No. 91, (Ιούλιος 1870), σσ. 144-156

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το λήμμα για τον T.C. Allbutt στην Encyclopædia Britannica
 Το έργο του «Επιστήμη και μεσαιωνική σκέψη» από το Project Gutenberg

Βρετανοί ιατροί
Βρετανοί εφευρέτες