joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Βασίλης Ακρίβος

Ο Βασίλης Ακρίβος (Αθήνα, 5 Μαΐου 1970) είναι  Έλληνας σεφ, αρχιμάγειρας και επιχειρηματίας.

Προσωπική ζωή
Ο Βασίλης Ακρίβος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νέο Ηράκλειο Αττικής στις 5 Μαΐου του 1970, όπου και διαμένει έως σήμερα. Είναι αυτοδίδακτος μάγειρας. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε ηλικία 27 ετών όταν η συγκυρία το έφερε και ανέλαβε τη λειτουργία ενός εστιατορίου, μαζί με τον αδερφό του, στο Αγκίστρι. Χωρίς προηγούμενη εμπειρία στον χώρο της εστίασης, εκπαιδεύτηκε μόνος του για να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του μαγαζιού, υπηρετώντας σε όλα τα πόστα ενός εστιατορίου, ενώ αποκόμισε τα “μυστικά” των θαλασσινών μαθητεύοντας ένα καλοκαίρι δίπλα σε ψαράδες, ανακαλύπτοντας την τέχνη τους. Τα τελευταία 25 χρόνια πολλοί έχουν δοκιμάσει τον εναλλακτικό τρόπο προσέγγισης της κουζίνας του κάνοντας τον γνωστό για το ιδιαίτερο στυλ μαγειρικής του.

Επαγγελματική Πορεία
Το 2000 ανοίγει το πρώτο του εστιατόριο, το «Ψάριστον»,την πιο γνωστή πλέον στην περιοχή του Ν. Ηρακλείου Αττικής. Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα των πρώτων υλών, δούλεψε πολύ προκειμένου να να την καταστήσει σταθερή αξία στη συνείδηση των λάτρεων της ψαροφαγίας εδώ και 20 χρόνια.

H επόμενη επιχειρηματική του ιδέα αφορά ένα delicatessen με το όνομα «Umami Tales», στο κέντρο της Αθήνας. Το Umami Tales διαθέτει σπάνια και γκουρμέ προϊόντα από όλο τον κόσμο αλλά και την Ελλάδα, αναζητώντας πεισματικά την 5η γεύση σε όλα του τα προϊόντα. Το 2016 ξεκινά τη λειτουργία του νέου εστιατορίου, «Αιόλου 68», νεοκυκλαδίτικης αισθητικής, στην ομώνυμη οδό του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, συνδυάζοντας αμιγώς τα θαλασσινά με πιάτα surf & turf.

Το 2017, κάνει το μεγάλο πέρασμα από τα θαλασσινά στο κρέας και εγκαινιάζει ένα νέο εστιατόριο στη Μεταμόρφωση, το Γίδι, μια μοντέρνα χασαποταβέρνα με μια cult προσέγγιση της κρεοφαγίας ξανασυστήνοντας μας τη χασαποταβέρνα στον 21ο αιώνα με μια νοσταλγική διάθεση.

Το πιο πρόσφατο γαστρονομικό εγχείρημα του Βασίλη Ακρίβου είναι το εστιατόριο Salty Bone στη Σαντορίνη που λειτουργεί από το 2019 και φιλοδοξεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στις κλασικές, παλιές ταβέρνες του νησιού και στα πολύ μοντέρνα εστιατόρια.

Βραβεύσεις
Το 2017, 2018 και 2019, το Ψάριστον βραβεύεται από το γαστρονομικό κοινό για το Tasty Guide, λαμβάνοντας την πρώτη θέση στην κατηγορία Fish & Seafood. Το 2019 το Γίδι βραβεύεται επίσης από το γαστρονομικό κοινό για το Tasty Guide, λαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στην κατηγορία Meat and More Meat.

Τηλεοπτικές Εμφανίσεις
Το 2018 θα παρουσιάσει από τη συχνότητα της Nova την εκπομπή Black Fat Rabbit, η οποία είναι αφιερωμένη στο street food, οδηγώντας ένα μαύρο, κομψό και αεροδυναμικό τρίκυκλο – καντίνα μαγειρεύοντας σε χώρους διαφορετικούς και απρόβλεπτους.

Βιβλία
To 2015 εκδίδει ένα βιβλίο μαγειρικής με τίτλο "Συν Ουσίες".

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
•Βασίλης Ακρίβος: Ο ιδιοκτήτης της θρυλικής ψαροταβένας Ψάριστον μιλάει στο Docville
Μπεν Τσίλγουελ

Ο Μπεν Τσίλγουελ  (21 Δεκεμβρίου 1996) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για λογαριασμό της Τσέλσι και της εθνικής ομάδας Αγγλίας.

Σε ηλικία 12 ετών ο Τσίλγουελ εντάχθηκε στις ακαδημίες της Λέστερ. Πραγματοποίησε τις πρώτες του συμμετοχές με τη Λέστερ τον Οκτώβριο του 2015, αλλά στη συνέχεια της σαιζόν δόθηκε δανεικός στη Χάντερσφιλντ Τάουν. Το 2016 επέστρεψε στη Λέστερ και υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο, το οποίο ανανεώθηκε το 2018. Ο Τσίλγουελ αποκτήθηκε τον Αύγουστο του 2020 από την Τσέλσι έναντι ποσού που υπολογίστηκε στις 45 εκατομμύρια λίρες.

Ο Τσίλγουελ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Αγγλίας τον Σεπτέμβριο του 2018.

Παραπομπές 

Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Χάντερσφιλντ Τάουν
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ρούντι Τζουλιάνι

Ο Ρούντολφ Γουίλιαμ Λουίς Τζουλιάνι (αγγλικά: Rudy Giuliani, γενν. 28 Μαΐου 1944) είναι Αμερικανός νομικός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Δήμαρχος της Νέας Υόρκης από το 1994 έως το 2001. 

Είναι επίσης ο δικηγόρος του Ντόναλντ Τραμπ.

Βιογραφία 

Ο Ρούντολφ Τζουλιάνι γεννήθηκε στις 28 Μαίου του 1944. Σπούδασε στο Κολέγιο του Μανχάταν και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. 

Ο Τζουλιάνι ηγήθηκε της προσπάθειας αντιμετώπισης της Αμερικανικής Μαφίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Αφού απέτυχε να εκλεγεί δήμαρχος της πόλης του το 1989, ο Τζουλιάνι εξελέγη το 1993 και αργότερα επανεξελέγη. Επιτέθηκε στο οργανωμένο έγκλημα και στην διαφθορά, ενώ οργάνωσε προσπάθειες εξάλειψης των οίκων ανοχής και των sex clubs από την Τάιμς Σκουέαρ, δίνοντας έμφαση στο θέατρο και τις τέχνες. Θεωρήθηκε ο "Δήμαρχος της Αμερικής" για τον χειρισμό των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου και του δόθηκαν πολλά βραβεία, ενώ η Βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας τον έχρισε ιππότη. 

Ο Τζουλιάνι ίδρυσε την επενδυτική τράπεζα Giuliani Partners, αλλά αργότερα την πούλησε και δούλεψε ως δικηγόρος. Δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στην πολιτική εκείνη την περίοδο και ασχολήθηκε περισσότερο με την νομική και τις επιχειρήσεις. 

Τον Απρίλιο του 2018, ο Τζουλιάνι προσλήφθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ ως δικηγόρος του. Οι δραστηριότητες του ως δικηγόρος του Τραμπ τον έχουν κάνει ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Το 2019, ο Τζουλιάνι ήταν υπό έρευνα από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, ως κύρια μορφή σε σκάνδαλο του Τραμπ, το οποίο οδήγησε σε δίκη. Ο Τζουλιάνι έχει επίσης κατηγορηθεί για δηλώσεις του περί εκλογικής απάτης του Τζο Μπάιντεν το 2020 και μιας διεθνούς κομμουνιστικής συνωμοσίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί δικηγόροι
Πολιτικοί των ΗΠΑ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Δήμαρχοι της Νέας Υόρκης
Ντόναλντ Τραμπ
Δουκάτα της Σιλεσίας

Τα Δουκάτα της Σιλεσίας ήταν περισσότερα από είκοσι διαιρεμένες περιοχές της Σιλεσίας που σχηματίστηκαν μεταξύ του 12ου και του 14ου αιώνα από τη διάλυση του Δουκάτου της Σιλεσίας, τότε τμήμα του Βασιλείου της Πολωνίας. Το 1335, τα δουκάτα παραχωρήθηκαν στο Βασίλειο της Βοημίας, βάσει της Συνθήκης του Τρέντσεν. Στη συνέχεια, μέχρι το 1742, η Σιλεσία ήταν ένα από τα εδάφη της στέμματος της Βοημίας και βρισκόταν στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. 

Το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας προσαρτήθηκε από τον Βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο Β΄ βάσει της Συνθήκης του Βερολίνου το 1742. Μόνο το Δουκάτο του Τέσεν, το Δουκάτο του Τρόπαου και το Δουκάτο της Νύσας παρέμειναν υπό τον έλεγχο του Βοημιακού στέμματος και ως εκ τούτου ήταν γνωστό ως το Δουκάτο τηε Άνω και Κάτω Σιλεσίας έως το 1918.

Βιβλιογραφία
ŽÁČEK, Rudolf. Dějiny Slezska v datech. Praha : Libri, 2003. .

Ιστορία της Σιλεσίας
Νταγκ Ντούσεϊ

Ο Ντάγκλας Άνθονι Ντούσεϊ τζούνιορ (αγγλικά: Douglas Anthony Ducey Jr., 9 Απριλίου 1964), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 23ος Κυβερνήτης της Αριζόνα από τον Ιανουάριο του 2015. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 42ος Υπουργός Οικονομικών της Αριζόνα από το 2011 έως το 2015. Επίσης, εργάστηκε ως διευθύνων σύμβουλος (CEO) της εταιρείας παγωτών "Cold Stone Creamery" από το 1995 έως το 2007.

Εξελέγη Κυβερνήτης της Αριζόνας, στις Κυβερνητικές εκλογές του 2014 στην Αριζόνα, με ποσοστό 53,5% έναντι 41,6% του Δημοκρατικού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη στο αξίωμα, στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018, με ποσοστό 56,0% έναντι 41,85% του Δημοκρατικού ανθυποψήφιού.

Βιογραφία 
Ο Νταγκ Ντούσεϊ, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1964 στο Τολέδο του Οχάιο των ΗΠΑ. Αποφοίτησε το Λύκειο "St. John's Jesuit High School and Academy" στο Τολέδο, το 1982. Σπούδασε Οικονομικά στο πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας (ASU), λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1986.

Παραπομπές 

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κυβερνήτες της Αριζόνα
Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί πολιτικοί
Φιλ Μέρφι

Ο Φίλιπ Ντάντον Μέρφι (αγγλικά: Philip "Phil" Dunton Murphy, 16 Αυγούστου 1957), είναι Αμερικανός πολιτικός, τραπεζίτης και διπλωμάτης, που υπηρετεί ως 56ος Κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ από το 2018. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως υπηρέτησε ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Γερμανία από το 2009 έως το 2013, καθώς και ως Επικεφαλής Οικονομολογός του Δημοκρατικού Κόμματος από το 2006 έως το 2009. 

Επίσης εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος της επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs επί 23 χρόνια. Η προσωπική περιουσία του, υπολογίζεται ότι ξεπερνάει τα 55 εκατομμύρια δολάρια ($).

Στις Κυβερνητικές εκλογές του 2017 στο Νιου Τζέρσεϊ εξελέγη 56ος Κυβερνήτης του Νιου Τζέρσεϊ, νικώντας την τότε Ρεπουμπλικανή ανθυποψήφιά του Κιμ Γκουαντάνιο, με ποσοστό 56.1% έναντι 41.8%. Ο Μέρφι κατάφερε να επανεκλεγεί το 2021, κερδίζοντας με μικρή πλειοψηφία τον Ρεπουμπλικανό ανθυποψήφιό του Τζακ Τσιαταρέλι με 50.2% έναντι 49.0%.

Παραπομπές 

Κυβερνήτες του Νιου Τζέρσεϊ
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί διπλωμάτες
Αμερικανοί τραπεζίτες
Αμερικανοί οικονομολόγοι
Ντόμινικ Σκουτέτσκι

Ο Ντόμινικ Σκουτέτσκι (σλοβακικά: Dominik Skutecký) (14 Φεβρουαρίου 1849, Γκαγιάρι - 13 Μαρτίου 1921, Μπάνσκα Μπίστριτσα) ήταν Σλοβάκος ζωγράφος, εβραϊκής καταγωγής. Οι εναλλακτικές μορφές του ονόματός του περιλαμβάνουν τον Ντέιβιντ, τον Ντομένικο, τον Ντόμε, τον Σκουτέζκι, τον Σκουτέτσκι και τον Σκουτέτζκι. Ειδικεύτηκε κυρίως σε τοπία, πορτρέτα και σκηνές ειδών. Τα έργα του διακρίνονται για την ρεαλιστική τους απεικόνιση, τη φυσική απόδοση του φωτός και του αέρα. Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους απλούς καθημερινούς εργάτες, που τους απεικόνισε σε πίνακες ζωγραφικής.

Βιογραφία 
Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1859, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη, όπου ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές σπουδές του με τον γλύπτη Γιόχαν Μάιξνερ (). Πήρε επίσης ιδιωτικά μαθήματα τέχνης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, όπου σπούδασε με τους Καρλ Βούρτζινγκερ και Καρλ φον Μπλάας από το 1865 έως το 1867. Αφού έλαβε υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του στη Βενετία από το 1867 έως το 1870, όπου συνεργάστηκε με τον ζωγράφο ιστορίας, τον Πομπέο Μαρίνο Μολμέντι στην Accademia di Belle Arti της Βενετίας (Ακαδημία Καλών Τεχνών). Η ανάπτυξη του έργου του καλλιτέχνη επηρεάστηκε ουσιαστικά από την επαφή με το βενετσιάνικο περιβάλλον. Επικεντρώθηκε κυρίως σε ιστορικά και θαλάσσια μοτίβα. Κατά τη διάρκεια της 15χρονης παραμονής του στη Βενετία, δημιούργησε πολλούς πίνακες ζωγραφικής, που συχνά ήταν προσωπογραφίες με στοιχεία κομψότητας και ελαφρότητας. Πέρασε επίσης μερικούς μήνες στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου.

Μετά το 1873, ήταν κάτοικος της Βιέννης, όπου ήταν ως επί το πλείστον ζωγράφος πορτρέτων. Η πρώτη του μεγάλη έκθεση ήταν στο Κουνστλερχάους το 1875. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνάντησε τη Σεσίλια Λόβι, ένα μοντέλο με το οποίο θα παντρευόταν αργότερα. Κατά την πρώτη παραμονή του στην  Μπάνσκα Μπίστριτσα, από το 1884 έως το 1886, επικεντρώθηκε σε τοπία και σκηνές ειδών από την τοπική αγροτιά. Εγκαταστάθηκε εκεί μόνιμα το 1889 και για άλλη μια φορά άρχισε να παράγει πορτρέτα των αξιοσημείωτων πολιτών της περιοχής. Από τα αγαπημένα του θέματα περιλαμβάνουν τη ζωή των εργαζομένων, που τους ζωγράφισε στους χώρους εργασίας τους (π.χ. λεβητοστάσια, σιδηρουργείο). Δημιούργησε επίσης πολλούς πίνακες του «Χάλκινου Σφυριού», ένα εργοστάσιο χαλκού, που φημίζεται για τις προοδευτικές πρακτικές διαχείρισης. Αργότερα, οργάνωσε εκθέσεις τέχνης, οι μεγαλύτερες (120 έργα) των οποίων πραγματοποιήθηκαν το 1902.

Τα έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβακίας και στη . Πολλά είναι σε ιδιωτικές συλλογές.

Πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 13 Μαρτίου 1921 και η ταφή του έγινε στο εβραϊκό νεκροταφείο στην Μπάνσκα Μπίστριτσα. 

Η κόρη του, η Καρόλα Σκούτετσκα-Καρβασοβά, ήταν επίσης ζωγράφος και ο γιος του, Αλεξάντερ Σκουτέτσκι, ήταν γνωστός αρχιτέκτονας.

Επιλεγμένοι πίνακες

Παραπομπές 

Σλοβάκοι ζωγράφοι
Σλοβάκοι Εβραίοι
Αλβέρτος Ερρέρα

Ο Αλβέρτος Ερρέρα (Θεσσαλονίκη 1913 - Άουσβιτς 1944) ήταν Έλληνας Εβραίος, μέλος των Ζοντερκομάντο στο Στρατόπεδο Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου, από το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο του 1944.

Σύμφωνα με μαρτυρίες είναι ο άνθρωπος που τράβηξε τις φωτογραφίες, που είναι γνωστές ως Φωτογραφίες των Ζοντερκομάντο. Σε μια από αυτές απεικονίζεται γυναίκες κρατούμενες γυμνές λίγο πριν μπουν στους θαλάμους αερίων και σε άλλες δύο η καύση των σωρών των κρατουμένων μετά την εξόντωσή τους στους θαλάμους. Τέσσερις φωτογραφίες του χρησιμοποιήθηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία στην Δίκη της Νυρεμβέργης.

Στο στρατόπεδο του Μπιρκενάου ηγήθηκε εξέγερσης μαζί με άλλους 300 Ελληνοεβραίους, η οποία τελείωσε με την ανατίναξη του κτιρίου όπου βρίσκονταν οι εξεγερμένοι. Όσοι επέζησαν εκτελέσθηκαν από τους Ναζί.

Παραπομπές

Έλληνες φωτογράφοι
Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Ενωμένη Δεξιά (Πολωνία)

Η Ενωμένη Δεξιά (πολωνικά: Zjednoczona Prawica) είναι ανεπίσημη συντηρητική πολιτική συμμαχία στην Πολωνία, επί του παρόντος μεταξύ των Νόμος και Δικαιοσύνη, Αλληλέγγυα Πολωνία και των πολιτικών κομμάτων της Συμφωνίας (πολιτικό κόμμα). Μετά από μερικές εσωτερικές διαμάχες, η συμμαχία ανανεώθηκε το 2019.

Η συμμαχία είναι στην εξουσία από τις βουλετικές εκλογές του 2015. Ασκεί αντιπολίτευση στον Πολιτικό Συνασπισμό, με επικεφαλής την Πολιτική Πλατφόρμα.

Ξεκινώντας το 2014, η συμμαχία αρχικά είχε τη μορφή ενός κοινοβουλευτικού συλλόγου στο Σέιμ, με την ονομασία Απλά Πολωνία (εναλλακτικά μεταφράζεται ως Δίκαιη Πολωνία, πολωνικά: Sprawiedliwa Polska), η οποία σχηματίστηκε από πολιτικούς της Πολωνία Μαζί και της Αλληλέγγυα Πολωνία. Στη συνέχεια συμφώνησαν να συνεργαστούν με το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (η Παράταξη Πιαστ είχαν ήδη ενσωματωθεί μαζί τους) και εντάχθηκαν στην κοινοβουλευτική ομάδα και τους εκλογικούς καταλόγους του Νόμος και Δικαιοσύνη την ίδια χρονιά, εγκαίρως για τις τοπικές εκλογές του 2014 και τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015. Η σύνθεση της συμμαχίας έχει έκτοτε αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, καθώς τα κόμματα εντάχθηκαν και εγκατέλειψαν τη συμμαχία.

Εσωτερικές παρατάξεις 
Ο Νόμος και Δικαιοσύνη χωρίζεται σε πολλές εσωτερικές παρατάξεις, αλλά μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τρία κύρια τμήματα.

Το Τάγμα της Συμφωνίας Κέντρου είναι ανεπίσημη ονομασία της πιο σημαντικής, αν και όχι της πιο πολυάριθμης παράταξης του Νόμου και Δικαιοσύνης. Ηγέτης του είναι ο Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, τα κύρια μέλη του είναι ο Γιοάχιμ Μπρουντζίνσκι, ο Άνταμ Λιπίνσκι και ο Μάριους Μπουάστσακ. Είναι οικονομικά αριστερή πτέρυγα. Η δεύτερη από τις ομάδες του Νόμου και Δικαιοσύνης είναι η ριζοσπαστική, θρησκευτική και σκληρά ευρωσκεπτικιστική δεξιά πτέρυγα που επικεντρώνεται γύρω από το κόμμα τους Αντόνι Ματσιερέβιτς, Μπεάτα Σίντουο και το κόμμα Αλληλέγγυα Πολωνία του Ζμπίγκιεφ Ζιόμπρο. Η παράταξη παραμένει σε αντιπολίτευση στον Ματέους Μοραβιέτσκι, είναι υπέρ των ριζικών μεταρρυθμίσεων και υποστηρίζεται από τον Γιάτσεκ Κούρσκι και τον Ταντέους Ρίντζικ.

Η τρίτη παράταξη είναι η χριστιανική δημοκρατική και συντηρητική φιλελεύθερη ομάδα που επικεντρώνεται γύρω από τους Ματέους Μοραβιέτσκι, Γούκας Σουμόφσκι, Γιάτσεκ Τσαπουτόβιτς και τη Συμφωνία του Γιαρόσουαφ Γκόβιν. Υποστηρίζεται από τον Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, αλλά όχι από όλες τις παρατάξεις της Συμφωνίας Κέντρου.

Υπάρχει επίσης μια μικρή προεδρική ομάδα του Άντζεϊ Ντούντα.

Παραπομπές 

Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Πολωνία
Ευρωσκεπτικισμός στην Πολωνία
Συντηρητισμός στην Πολωνία
Ακροδεξιά πολιτικά κόμματα στην Πολωνία
Δεξιά κόμματα στην Ευρώπη
Δεξιός λαϊκισμός
Βιλιούι

Ο Βιλιούι (, γιακουτικά: Бүлүү, Bülüü - Μπίλι) είναι ποταμός στην Ρωσία και ο μακρύτερος παραπόταμος του Λένα. Διασχίζει μια απόσταση 2.650 χιλιομέτρων, κυρίως εντός της Δημοκρατία των Σαχά. Η λεκάνη του καλύπτει περίπου 454.000 χιλιόμετρα.

Ιστορία 
Ο ποταμός αναφέρεται για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα με την ρωσική κατάκτηση της Σιβηρίας. Το 1634, οι Ρώσοι Κοζάκοι, με επικεφαλής τον Βόιν Σάχοφ, ίδρυσαν έναν χειμερινό οικισμό στην συμβολή των ποταμών Βιλιούι και Τιουκιάν. Αυτός ο οικισμός χρησίμευσε ως διοικητικό κέντρο της περιοχής για αρκετές δεκαετίες, απ'όπου μετά η έδρα της περιοχής μεταφέρθηκε στην περιοχή Γιολιονιόχ 45 χιλιόμετρα κάτω στον Βιλιούι, όπου ιδρύθηκε το όστρογκ (οχυρωμένος οικισμός) του Ολένσκ, σημερινό Βιλιούισκ, το 1773.

Στη δεκαετία του 1950 βρέθηκαν αποθέματα διαμαντιών στην περιοχή, περίπου 700 χιλιόμετρα από το στόμιο του. Αυτό οδήγησε στην κατασκευή του οχυρού Μιρ, μαζί με τους δρόμους πρόσβασης και έναν αερολιμένα, και το φράγμα Βιλιούι για να παραγάγει τη δύναμη που απαιτείται για τους συμπυκνωτές διαμαντιών.

Γεωγραφία και γεωλογία 
Ο Βιλιούι πηγάζει στο οροπέδιο Βιλιούι, μέρος του Κεντρικό Σιβηρικό Οροπέδιο, στην επαρχία Εβενκίσκι (στο κράι Κρασνογιάρσκ) και, ρέοντας προς τα ανατολικά, εισέρχεται στη δημοκρατία των Σαχά. Στρέφεται προς τα νότια και νοτιοανατολικά στη πεδιάδα της κεντρικής Γιακουτίας, στη συνέχεια κινείται προς τα ανατολικά, και τελικά εισέρχεται στη Λένα περίπου 350 χιλιόμετρα βόρεια του Γιακούτσκ, κοντά στο Σανγκάρ. Η οροσειρά Ουστ-Βιλιούι βρίσκεται πάνω από τον Λένα, απέναντι από το στόμιο του Βιλιούι.

Στα δυτικά του Βιλιούι και του Τσόνα βρίσκεται η λεκάνη Νίζνιαγια Τουνγκούσκα. Η λεκάνη του Βιλιούι είναι αραιοκατοικημένη, όπως και η δημοκρατία των Σαχά. Το Βιλιούισκ, το Βερχνεβιλιούισκ, το Σουντάρ και το Νιούρμπα είναι μικροί οικισμοί γύρω από τον Βιλιούι.

Οι κύριοι δεξιοί παραπόταμοι του Βιλιούι είναι οι Ουλαχάν-Βαβά, Τσιρκούο, Τσόνα, Τσιμπίντα, Ουλαχάν-Μποτουομπούγια, Οτστσουγκούι-Μποτουμπούγια, Τανγκνάρι και Μπαπαγκάι. Οι κύριοι αριστεροί παραπόταμοι του Βιλιούι είναι οι Αχταράντα, Ιγκιάτα, Μάρχα, Τιούκιαν και Τιούνγκ.

Ο Βιλιούι συνδέεται με τους γεωλογικούς σχηματισμούς του ρήγματος Γιακούτσκ-Βιλιούι και τη μεγάλη πυριγενής επαρχία Γιακούτσκ-Βιλιούι.

Δείτε επίσης 

 Τουκουλάν, αμμοθίνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Λήμμα για τον ποταμό Βιλιούι στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα

Ποταμοί της Ρωσίας
Εμβόλιο πολιομυελίτιδας

Το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας χρησιμοποιείται για την πρόληψη της πολιομυελίτιδας. Υπάρχουν δυο τύποι : ο απενεργοποιημένος ιός της πολιομυελίτιδας που χορηγείται με ένεση και ο εξασθενημένος ιός της πολιομυελίτιδας που χορηγείται από το στόμα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά σε όλα τα παιδιά να εμβολιάζονται κατά της πολιομυελίτιδας. Τα δυο ανωτέρω εμβόλια έχουν εξαλείψει την πολιομυελίτιδα στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού και έχουν μειώσει τον αριθμό των ασθενών που πάσχουν από αυτήν κάθε χρόνο από 350.000 το 1988 σε 33 το 2018.

Τα απενεργοποιημένα εμβόλια της πολιομυελίτιδας θεωρούνται αρκετά ασφαλή. Μια ήπια ερυθρότητα ή πόνος ενδέχεται να εμφανιστεί στο σημείο της ένεσης. Τα εμβόλια πολιομυελίτιδας που λαμβάνονται από το στόμα έχουν περίπου τρεις πιθανότητες να προκαλέσουν παραλυτική πολιομυελίτιδα, η οποία σχετίζεται με ένα εμβόλιο ανά ένα εκατομμύριο δόσεις. Αυτή η περίπτωση προκύπτει από την σύγκριση 5000 περιστατικών ανά ένα εκατομμύριο ασθενών, οι οποίοι νιώθουν παράλυση μετά από λοίμωξη πολυομυελίτιδας. Και τα δυο εμβόλια θεωρούνται γενικώς ασφαλή να δοθούν στις εγκύους και σε όσους πάσχουν από AIDS.

Ο πρώτος επιτυχημένος εμβολιασμός κατά της πολιομυελίτιδας έγινε από την Χίλαρυ Κοπρόβσκι το 1950, μετά την πόση ενός ζωντανού εξασθενημένου ιού. Το εμβόλιο δεν εγκρίθηκε για χρήση στις ΗΠΑ αλλά χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία σε άλλες χώρες. Ένα απενεργοποιημένο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας, που αναπτύχθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τον Γιόνας Σαλκ, τέθηκε σε χρήση το 1955. Ένα ζωντανό εξασθενημένο εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας, με χορήγηση από το στόμα, αναπτύχθηκε από τον Άλμπερτ Σάμπιν και τέθηκε σε εμπορική χρήση το 1961.

Το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας περιλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Global Polio Eradication Initiative final project to eliminate polio by 2018.
 History of Vaccines Website – History of Polio  History of Vaccines, a project of the College of Physicians of Philadelphia
 PBS.org – 'People and Discoveries: Salk Produces Polio Vaccine 1952', Public Broadcasting Service (PBS)
 "Conquering Polio", Smithsonian, April 2005
 "The Global Effort To Eradicate Polio", Dream 2047 Magazine, April 2004
Εμβόλιο κατά της ευλογιάς

Το εμβόλιο κατά της ευλογιάς ήταν το πρώτο εμβόλιο που αναπτύχθηκε κατά μιας μεταδοτικής νόσου. Το 1796 ο Βρετανός γιατρός Έντουαρντ Τζένερ απέδειξε ότι μια μόλυνση από τον ήπιο ιό της δαμαλίτιδας προσέφερε ανοσία έναντι του θανατηφόρου ιού της ευλογιάς. Ένα φυσικό εμβόλιο χρησιμοποιήθηκε μέχρι την εμφάνιση του σύγχρονου εμβολίου της ευλογιάς τον 19ο αιώνα. Από το 1958 έως το 1977, ο ΠΟΥ διεξήγαγε μια παγκόσμια εκστρατεία εμβολιασμού που εξάλειψε την ευλογιά, καθιστώντας την ως την μοναδική ανθρώπινη ασθένεια που εξαλείφθηκε με εμβόλιο. Παρόλο που ο συνηθισμένος εμβολιασμός για την ευλογιά δεν εκτελείται πλέον στο ευρύ κοινό, το εμβόλιο εξακολουθεί να παράγεται για την προστασία από την βιοτρομοκρατία και τον βιολογικό πόλεμο.

Ο όρος λατινογενής όρος για το εμβόλιο σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες, λ.χ. αγγλ. vaccine, γαλλ. vaccin, προέρχεται από την λατινική λέξη που αναφέρεται στην αγελάδα, η οποία αντικατοπτρίζει την προέλευση του εμβολιασμού κατά της ευλογιάς. Στα ελληνικά το σχετικό σημασιολογικό δάνειο "δαμαλισμός" έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν αποκλειστικά για τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς. Ωστόσο, η ακριβής προέλευση του εμβολίου κατά της ευλογιάς παραμένει ασαφής.

Περαιτέρω μελέτη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
 Smallpox Vaccine: Contraindications, Administration, and Adverse Reactions 
 CDC Smallpox Home
 Quick Guide to Preexposure Smallpox Vaccination
 Early smallpox Vaccination Certificate Norway 1821 GG Archives. Norwegian and English Text
Νεντέλικο Τσουμπρίλοβιτς

Ο Νεντέλικο Τσουμπρίλοβιτς (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1953) (σερβικά: Недељко Чубриловић / Nedeljko Čubrilović) είναι Βόσνιος Σέρβος πολιτικός, ο οποίος είναι ο 7ος και νυν Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.

Βιογραφία 
Ο Νεντέλκο Τσουμπρίλοβιτς γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1953 στο χωριό Krupa na Vrbasu, που βρίσκεται στο δήμο Μπάνια Λούκα, της Δημοκρατίας Σέρπσκα, της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.  Αποφοίτησε το 1978 από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών της Μπάνια Λούκα.Διαθέτει μεταπτυχιακό ως Μηχανολόγος Μηχανικός. Εργάστηκε στην εταιρεία "Rudi Čajavec" από το 1980 έως το 1988 και αργότερα έγινε διευθυντής της εταιρείας κοινής ωφέλειας στη Μπάνια Λούκα. Από το 1996 έως το 1998, διετέλεσε Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Πόλης της Μπάνια Λούκα και στη συνέχεια μετακόμισε στη θέση του Διευθυντή της Διεύθυνσης Οδικών της Δημοκρατίας Σέρπσκα. Από το 2001 έως το 2006, ήταν μηχανικός και διευθυντής του "NIS Promet". Έχει διατελέσει Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην Κυβέρνηση της Δημοκρατίας Σέρπσκα.

Το 2000, εντάχθηκε στη Δημοκρατική Λαϊκή Συμμαχία (DNS). Η προεδρία του DNS απέλυσε τον Τσουμπρίλοβιτς  ως αντιπρόεδρό του στις 14 Νοεμβρίου 2018.  Λίγο μετά, εξελέγη ως ο 1ος πρόεδρος του νεοσύστατου DEMOS στις 22 Δεκεμβρίου 2018 στη Μπάνια Λούκα. Έχει λάβει το Τάγμα του Αγίου Σάββα, που αποτελεί μία τιμητική διάκριση, που δίνεται σε προσωπικότητες για τις αξιέπαινες πράξεις τους για την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Προσωπική ζωή 
Ο Νεντέλκο Τσουμπρίλοβιτς  είναι παντρεμένος με τη Μίλια Τσουμπρίλοβιτς  και μαζί έχουν έναν γιο, που ονομάζεται Ντούρο και μια κόρη, που ονομάζεται Μιριάνα.  Ζει και εργάζεται στη Μπάνια Λούκα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Nedeljko Čubrilović στο NSRS .net

Σερβοβόσνιοι
Σέρβοι πολιτικοί
Βόσνιοι πολιτικοί
Βεϋζέλ Ντίνο

Ο Βεϋζέλ μπέης Ντίνο ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αχμέτ Ντίνο και Οθωμανός πολιτικός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα του βιλαετίου Ιωαννίνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι γόνος ενός κλάδου της γνωστής οικογένειας Ντίνο. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Δεκεμβρίου 1876, εξελέγη βουλευτής και συμμετείχε στην πρώτη οθωμανική βουλή κατά το διάστημα από 19 Μαρτίου 1877 έως 28 Ιουνίου 1877.

Μετά την ανάρρηση του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στον σουλτανικό θρόνο, επιταχύνθηκαν οι εξελίξεις της ψήφισης νέου οθωμανικού Συντάγματος και διοργανώθηκαν εσπευσμένα εκλογές για την ανάδειξη βουλευτών. Στο βιλαέτι των Ιωαννίνων αναλογούσαν έξι βουλευτές από τους οποίους οι τρεις έπρεπε να είναι μουσουλμάνοι. Στις εκλογές της 27.12.1876 εκλέχτηκαν: ο Μουσταφά μπέης του Αχμέτ Πασά, από τα Γιάννενα, ο Νακή μπέης του Μαλίκ Πασά από το Λιμπόχοβο, ο Βεϋζέλ μπέης Ντίνο από την Πρέβεζα, ο Νικόλας εφέντης Τσανάκας από το Μέτσοβο, ο Αλκιβιάδης Λιάμπεης από τα Γιάννενα και ο Αργύρης εφέντης Κανταρτζής από το Βόλο.

Πηγές 
 </ref>

Παραπομπές 

Οθωμανοί πολιτικοί
Τσάμηδες
Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ

Ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ (Frans Francken III, 1607 – 1667) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος και το πιο γνωστό μέλος της τέταρτης γενιάς της οικογένειας καλλιτεχνών Φράνκεν.

Βίος 
Ο Φράνκεν γεννήθηκε και πέθανε στην Αμβέρσα . Ήταν ο γιος του Φρανς Φράνκεν του νεότρου και της Ελίζαμπετ Πλακέ (Elisabeth Placquet) και έγινε Πρύτανις στη συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1639.  Ήταν κοσμήτορας του Συντεχνίας του Αγίου Λουκά κατά την περίοδο 1656-66. 

Ήταν ο δάσκαλος του Κάρστιαν Λούιξ (Carstian Luyckx) και του Γιαν Μπάπτιστ Σέχερτ (Jan Baptist Segaert) .

Έργο 
Ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ είναι γνωστός για τις ρωπογραφίες και τα πορτρέτα του, και ζωγράφισε τις μορφές στα έργα του Πίτερ Νέιφς του πρεσβύτερου και, πιο συχνά, του γιου του Πίτερ Νέιφς του νεότερου. Ενώ οι μορφές του ακολουθούν γενικά το ύφος του πατέρα του, είναι ζωγραφισμένα με λιγότερη ακρίβεια. Ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος στη διευθέτηση των μορφών του στη σύνθεση και στο φως.

Οι μικροί πίνακες του με ιστορικά θέματα ακολουθούν επίσης εν γένει το ύφος του πατέρα του, δείχνοντας παράλληλα μια ισχυρή επιρροή του υφους του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ως αποτέλεσμα, ο Φρανς Φράνκεν ΙΙΙ αναφέρεται μερικές φορές ως «Rubensschen Francken» (ο «Ρουμπενσιανός Francken»).

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
Ένχελμπερτ Έρχο

Ο Ένχελμπερτ Έρχο ή Ένχελ Έρχο (περ. 1615 - μετά το 1652) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος πινάκων με ιστορικά θέματα και τοπία . Τα λίγα γνωστά έργα του περιλαμβάνουν συχνά θρησκευτικά στοιχεία ή αλληγορίες.

Βίος 
Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του Ένχελμπερτ Έρχο είναι λιγοστές. Γεννήθηκε στο Άουντενααρντε.  Ήταν εγγεγραμμένος στην Συντεχνία του Αγίου Λουκά το έτος 1629/30 με το όνομα Ένχελμπερτ Έρχο στην  ως μαθητής του Κέρστιεν ντε Κένινκ (Kerstiaen de Keuninck), καλλιτέχνη γνωστού για το έργο του με τοπία και σκηνές καταστροφών.  Καταγράφηκε ως Πρύτανις το 1641/42. Το 1644/45 και το 1651/52 ανέλαβε μαθητές.

Δεν υπάρχουν καταγραφές για τον καλλιτέχνη μετά το 1652.  Πιστεύεται ότι εργάστηκε για εμπόρους τέχνης της Αμβέρσας, όπως η οικογένεια Φόρσοντ (Forchondt).

Έργο 
Ο Έργκο είναι γνωστός για τους ιστορικούς του πίνακες και τα τοπία του.  Τα έργα τουείναι πολύ σπάνια. Οι πίνακες του περιέχουν συχνά αλληγορικές έννοιες. Για παράδειγμα, μια τοπιογραφία  που κατέχει το Μουσείο Πούσκιν περιέχει αλληγορική έννοια που σχετίζεται με την υπομονή και ως εκ τούτου ο πίνακας αναφέρεται ως Αλληγορία της Υπομονής .  Ο Έρχο δημιούργησε αντίγραφα της δικής του δουλειάς, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μια παρόμοια αλληγορία υπομονής δημοπρατήθηκε στο Christie's το 2012 (δημοπρασία του Άμστερνταμ της 14ης Νοεμβρίου 2012, παρτίδα 33). 

Δημιούργησε επίσης πολλά τοπία με ζώα όπως ο Ορφέας που γοητεύει τα ζώα (στο Jean Moust της Μπρυζ το 2014) και ο Νώε που συλλέγει τα ζώα (Δημοπρασία στο Bonhams στις 17 Ιουνίου 2008 στο Λονδίνο, παρτίδα 12).

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαλτέρ Νταμερύ

Ο Βαλτέρ Νταμερύ Walther Damery, 1610, Λιέγη – μετά το 1672, Λιέγη ), ήταν ζωγράφος της τεχνοτοπίας  μπαρόκ από τη Φλάνδρα.

Βιογραφία 
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν γνωστός μαζί με τον Λεονάρντ φαν Όρλι για εμβλήματα με το ύφος του Γιάκομπ Κατς. 

Σύμφωνα με το RKD ήταν ο δάσκαλος του μικρότερου αδελφού του Ζακ Νταμερύ (Jacques Damery) και του Ζιλ Αλλέ (Gilles Hallet) .  Ταξίδεψε στην Αγγλία το 1639 και τον επόμενο χρόνο έφυγε για την Ιταλία και στο δρόμο του το 1643 συνελήφθη από πειρατές και μεταφέρθηκε στο Αλγέρι.  Έφυγε και το 1644 έκανε ένα υψόμετρο για τον καθεδρικό ναό της γαλλικής πόλης Τουλόν .  Στη συνέχεια ταξίδεψε βόρεια και έμεινε στο Παρίσι μέχρι το 1646 πριν επιστρέψει στη Λιέγη, όπου ανέλαβε μαθητές. Είναι γνωστός για πορτρέτα και θρησκευτικά έργα, ένα από τα οποία χρονολογείται το 1672.

Φωτοθήκη

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Walther Damery στο Artnet
Δημοτική Ενότητα Νέστορος Μεσσηνίας

Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος είναι μία από τις 6 Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Πύλου - Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος περιλαμβάνει τα 8 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Νέστορος που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής. Ο Δήμος αυτός είχε ως έδρα του την Χώρα, καταλάμβανε έκταση 91,902 τ.χλμ. και λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος.

Προέλευση ονομασίας 
Το όνομα της Δημοτικής Ενότητας προέρχεται από τον Νέστορα, το βασιλιά της Αρχαίας Πύλου. Σύμφωνα με τον Όμηρο ο Νέστορας περιγράφεται ως σοφός και συνετός γέροντας, του οποίου οι συμβουλές ακούγονταν με σεβασμό από όλους τους Αχαιούς. Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα είναι το Ανάκτορο του Νέστορα, δείγμα της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής και το καλύτερα σωζόμενο βασιλικό οικοδόμημα της συγκεκριμένης περιόδου. Βρίσκεται στη θέση Άνω Εγκλιανός, σε απόσταση 4 χιλιόμετρα νότια της Χώρας. Επίσης, στη Χώρα βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας Μεσσηνίας, το οποίο στεγάζει τα ευρήματα από το χώρο του Ανακτόρου και την ευρύτερη περιοχή. Το όρος Αιγάλεω διατρέχει τη Δημοτική Ενότητα Νέστορος.

Διοικητική διαίρεση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Πύλου - Νέστορος

Παραπομπές 

Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Επαρχία Πυλίας
Δήμος Πύλου - Νέστορος
Πύλος
Ελευθερία (εφημερίδα Καλαμάτας)

Η Ελευθερία είναι καθημερινή εφημερίδα της Καλαμάτας και κυκλοφορεί Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή, ως Ελευθερία. Την Δευτέρα κυκλοφορεί ως Ελευθερία της Δευτέρας και το Σάββατο ως Ελευθερία Σαββατοκύριακο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 eleftheriaonline.gr (ιστοσελίδα)

Παραπομπές 
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Καλαμάτα
Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Καθημερινές εφημερίδες
Ερρίκος της Έσσης και παρά τω Ρήνω

Ο Ερρίκος, γερμ.: Heinrich Ludwig Wilhelm Adalbert Waldemar Alexander of Hesse und bei Rhein (28 Νοεμβρίου 1838 - 16 Σεπτεμβρίου 1900) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ και στρατηγός του ιππικού.

Βιογραφία 
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κάρολου πρίγκιπα της Έσσης και παρά τω Ρήνω και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης του Γουλιέλμου πρίγκιπα της Πρωσίας. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος Δ΄ μεγάλος δούκας της Έσσης.

Ο Ερρίκος σπούδασε στο Γκέτινγκεν και τονΓκήσεν και εισήλθε στον στρατό της Έσσης ως υπολοχαγός το 1854. Από το 1869 ήταν αρχηγός του Πρωσικού στρατού. Πολέμησε στον Α΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ, τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο και τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο.

Από το 1879 έγινε διοικητής του 25ου τμήματος του Μεγάλου Δουκάτου της Έσσης και λίγο αργότερα ο υπολοχαγός. Στις 21 Αυγούστου 1884 έλαβε τον βαθμό του γενικού διοικητή και δύο χρόνια αργότερα στις 18 Σεπτεμβρίου 1886 προήχθη σε στρατηγό του ιππικού. Αποσύρθηκε από το ιππικό ως στρατηγός το 1892 και εγκαταστάθηκε στο Μόναχο. Από το 1881 μέχρι το τέλος του ήταν μέλος του Γαιοκτημόνων της Έσσης.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε μοργανατικά στις 25 Φεβρουαρίου 1878, με την Καρολίνα-Βίλιχ φον Πόλνιτς (1848-1879), η οποία έλαβε τον τίτλο της βαρόνης της Νίντα. Απεβίωσε μετά τη γέννηση του μοναδικού παιδιού τους:
 Καρλ (1879-1920), κόμης της Νίντα.

Ο Ερρίκος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1892, επίσης μοργανατικά, με την Εμιλίε Χρτσικ ντε Τόπουσκα (1868-1961), που έλαβε τον τίτλο της βαρόνης του Ντόρνμπεργκ. Είχαν επίσης έναν γιο: 
 Έλιμαρ (1893-1917), βαρόνος του Ντόνμπεργκ, απεβίωσε σε ατύχημα, 24 ετών.

Διακρίσεις 
Έλαβε διάφορα μετάλλια ταγμάτων και διακρίσεων:

Βιβλιογραφικές αναφορές

Πηγές 
 geni.com
 Hessen und bei Rhein, Heinrich Ludwig Prinz von.

   
Οίκος της Έσσης
Καρολίνα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η Καρολίνα (γερμ. Caroline von Hesse-Darmstadt, 2 Μαρτίου 1746, Μπούσβαϊλερ - 18 Σεπτεμβρίου 1821, Χόμπουργκ) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Χόμπουργκ. Είχε επτά αδέλφια (που επέζησαν της ενηλικίωσης), που παντρεύτηκαν με τις πιο διάσημες οικογένειες.

Βιογραφία 
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της συζύγου του Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ στις 27 Σεπτεμβρίου 1768. Ο γάμος συνήφθη για διπλωματικούς και πολιτικούς λόγους, ως συμβιβασμός μίας διαφοράς κληρονομιάς μεταξύ των αντίστοιχων οικογενειών τους. Η Καρολίνα και ο Φρειδερίκος Ε΄ είχαν πολλά παιδιά, αλλά ο γάμος τους δεν εξελίχθηκε ποτέ σε προσωπική σχέση, και έζησαν ως επί το πλείστον ξεχωριστές ζωές. Η Καρολίνα περνούσε συχνά χρόνο στη φημισμένη μικρή βίλα, που της δόθηκε στο δάσος κοντά στο Χόμπουργκ.
 Φρειδερίκος ΣΤ΄ (1769–1829), Λάνδγραβος της Έσσης-Χόμπουργκ
 Λουδοβίκος Γουλιέλμος (1770–1839), Λάνδγραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
 Καρολίνα (1771–1854), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φρειδερίκο Β΄ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ (1767-1807).
 Λουίζα Ουλρίκα (1772–1854), παντρεύτηκε τον Κάρολο Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ (1771–1825).
 Αμαλία (1774–1846), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Ντέσαου (1769–1814).
 Αυγούστα (1776–1871), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1778–1819).
 Φίλιππος (1779-1846), παντρεύτηκε τη Ροζαλία Αντωνία, Κόμισσα του Nάουμπουργκ, Βαρόνη Σίμελπενινγκ φαν ντερ Όυε, το γένος Ποτότσινγκ (1806-1845).
 Γουσταύος (1781–1848), παντρεύτηκε την Λουίζα Φρειδερίκη του Άνχαλτ-Ντάσαου (1798–1858).
 Φερδινάνδος (1783–1866), ο τελευταίος λάνδγραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
 Μαρία Άννα (1785–1846), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Πρωσίας (1783–1851).
 Λεοπόλδος (1787-1813), έπεσε στη Μάχη του Γκρόσγκερσεν.

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Οίκος της Έσσης
Πάου Τόρες

Ο Πάου Τόρες (Pau Torres, 16 Ιανουαρίου 1997) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Βιγιαρεάλ και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. 

Γεννημένος στο Βιγιαρρεάλ, ο Πάου Τόρες ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της τοπικής Βιγιαρεάλ και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη δεύτερη ομάδα το 2016 και αργότερα στο ίδιο έτος αγωνίστηκε και για την πρώτη ομάδα, ως αλλαγή. Τη σαιζόν 2018-19 δόθηκε δανεικός στη Μάλαγα. Την επόμενη χρονιά ήταν βασικό μέλος στην ομάδα της Βιγιαρεάλ. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς του Γιουρόπα Λιγκ για τη σαιζόν 2020-21. 

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Ισπανίας τις 15 Νοεμβρίου 2019, όταν και σκόραρε.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας

Το Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας (Λατινικά: Ducatus Curlandiæ et Semigalliæ; Γερμανικά: Herzogtum Kurland und Semgallen; Λετονικά: Kurzemes un Zemgales hercogiste; Λιθουανικά: Kuršo ir iriemgalos kunigaikštystė; Πολωνικά: Księstwo Kurlandii i Semland) ήταν τότε γνωστό ως Λιβονία, που υπήρχε από το 1561 έως το 1569 ως ονομαστικά υποτελές κράτος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και στη συνέχεια έγινε έδαφος του Στέμματος του Πολωνικού Βασιλείου από το 1569 έως το 1726 και ενσωματώθηκε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία το 1726. Στις 28 Μαρτίου 1795, προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία στο τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας.

Υπήρχε επίσης μια βραχύβια πολεμική πολιτεία που υπήρχε από τις 8 Μαρτίου έως τις 22 Σεπτεμβρίου 1918 με το ίδιο όνομα. Τα σχέδια για να γίνει μέρος του Ενωμένου Δουκάτου της Βαλτικής, υπό την επιφύλαξη της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, αποτρέπονται από την παράδοση της Γερμανίας από την περιοχή της Βαλτικής στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή έγινε μέρος της Λετονίας στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές

Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας
Ιστορικές περιοχές της Λετονίας
Εμτρισιταβίνη

Η εμτρισιταβίνη (emtricitabine) είναι ένα συνθετικό νουκλεοσιδικό ανάλογο της κυτιδίνης με δραστηριότητα η οποία είναι ειδική έναντι του ανθρώπινου ιού της ανοσοανεπάρκειας (HIV-1 και HIV-2) και του ιού της ηπατίτιδας Β (HBV).

Παραπομπές 

Αντιιικά φάρμακα
Ηλεκτρικός αστικός σιδηρόδρομος της Γουαδαλαχάρας

Το σύστημα ελαφρού σιδηροδρόμου της Γουαδαλαχάρας (), το οποίο λειτουργείται από την Sistema de Tren Eléctrico Urbano (Αστικό Ηλεκτρικό Σιδηροδρομικό Σύστημα), είναι σύστημα αστικού σιδηροδρόμου το οποίο εξυπηρετεί τους δήμους της Γουαδαλαχάρας, του Σαποπάν και του Τλακεπάκε, οι οποίοι βρίσκονται στο Χαλίσκο, μια πολιτεία του κεντρικού Μεξικού. 

Η ιδιοκτησία του σιδηροδρόμου ανήκει στην πολιτεία του Χαλίσκο, επομένως η εταιρεία SITEUR που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του είναι κρατική αρχή. Το σύστημα εγκαινιάστηκε το 1989 και αποτελείται από τρεις γραμμές: την γραμμή 1, που ακολουθεί μια γραμμή από τα βόρεια προς τα νότια και περιέχει 20 σταθμούς, την γραμμή 2, που ακολουθεί μια γραμμή από το κέντρο της πόλης προς τα ανατολικά και περιέχει 10 σταθμούς, αλλά και την γραμμή 3, η οποία ακολουθεί μια γραμμή από τα βορειοδυτικά προς το νοτιοανατολικά και περιέχει 18 σταθμούς.

Παραπομπές
Δουκάτο της Μάσσα και της Καρράρα

Το Δουκάτο της Μάσσα και της Καρράρα (Ιταλικά: Ducato di Massa e Carrara) ήταν κρατίδιο στο βόρειο τμήμα της ιταλικής χερσονήσου που ελέγχει τις πόλεις της Μάσσα και της Καρράρα, από το 1473 έως το 1829. Ακόμη και με τις πολλές εδαφικές αλλαγές και επεκτάσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων, το δουκάτο δεν επεκτάθηκε ποτέ πέρα ​​από τα σύνορα με την τρέχουσα επαρχία Μάσσα-Καρράρα, στην ιταλική περιοχή της Τοσκάνης.

Δουκάτο της Μάσσα-Καρράρα
Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Μάσσα
Καρράρα
Οίκος των Μαλασπίνα
Καμπεονάτο Γκαούτσο

Το Καμπεονάτο Γκαούτσο είναι μια ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση της ομοσπονδίας ποδοσφαίρου του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Είναι το ανώτατο πρωτάθλημα στην πολιτεία του Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Το πρώτο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1919. Μετέχουν 12 σύλλογοι. Στην διαχρονική ιστορία του πρωταθλήματος, η Ιντερνασιονάλ και η Γκρέμιο είναι οι δύο παραδοσιακές δυνάμεις της πολιτείας που διεκδικούν κάθε χρόνο το τρόπαιο. Η μεταξύ τους αντιπαλότητα θεωρείται από τις μεγαλύτερες σε όλη την Βραζιλία.

Πολυνίκης είναι η Ιντερνασιονάλ με 45 τρόπαια.

Πρωταθλήτριες

Τίτλοι ανά σύλλογο

Ρεκόρ συνεχόμενων πρωταθλημάτων 
Οκτώ

  Ιντερνασιονάλ (1969-1976)

Επτά

  Γκρέμιο (1962-1968)

Έξι

  Ιντερνασιονάλ (1940-1945, 2011-2016)
  Γκρέμιο (1985-1990)

Πέντε

  Γκρέμιο (1956-1960)
  Γκρέμιο (2018-2022)

Τέσσερα

  Ιντερνασιονάλ (1950-1953, 1981-1984, 2002-2005)

Δύο

  Γκρέμιο (1921-1922, 1931-1932, 1979-1980, 1995-1996, 2006-2007)
  Ιντερνασιονάλ (1947-1948, 1991-1992, 2008-2009)

Ποδόσφαιρο
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βραζιλίας
Μπόχολτ (Βέλγιο)

Το  Μπόχολτ (ολλανδικά: Bocholt), είναι δήμος του Βελγίου, στην επαρχία της Λιμβουργίας. Έχει έκταση 59,29 χμ² και πληθυσμό 13.144 κατοίκους (2020).

Ο δήμος περιλαμβάνει δύο πρώην δήμους:

Παραπομπές 

Πόλεις του Βελγίου
Καμπεονάτο Σεαρένσε

Το Καμπεονάτο Σεαρένσε είναι η ανώτατη ποδοσφαιρική διοργάνωση της πολιτείας Σεαρά, στην Βραζιλία. Θεσπίστηκε το 1915.

Πολυνίκης είναι η Σεαρά με 45 τίτλους.

Πρωταθλήτριες ομάδες

Πρωταθλήματα ανά σύλλογο 

Ποδόσφαιρο
Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Βραζιλίας
Mad (περιοδικό)

Το Mad είναι ένα αμερικανικό χιουμοριστικό περιοδικό που ιδρύθηκε το 1952 από τον επιμελητή Harvey Kurtzman και τον εκδότη William Gaines. Αρχικά κυκλοφόρησε ως κόμικς και αργότερα έγινε περιοδικό. Απέκτησε αρκετούς μιμητές και άσκησε μεγάλη επιρροή, κυρίως στα σατιρικά μέσα ενημέρωσης και στο πολιτιστικό περιβάλλον του 20ου αιώνα, με τον επιμελητή Al Feldstein να αυξάνει το αναγνωστικό κοινό του σε πάνω από 2 εκατ. αναγνώστες κατά την διετία 1973-74.

Το περιοδικό, που είναι ο τελευταίος ενεργός τίτλος από την σειρά EC Comics, σατιρίζει όλες τις πλευρές της ζωής και του λαϊκού πολιτισμού, της πολιτικής, της διασκέδασης και των δημόσιων προσώπων. Χωρίζεται σε αυτοτελή επεισόδια και εμφανίζεται επίσης σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παρωδίες και σε άρθρα. Η μασκότ του Mad, ο Alfred E. Neuman, είναι το κεντρικό πρόσωπο του εξωφύλλου του περιοδικού, με το πρόσωπό του να αντικαθιστά συχνά το πρόσωπο μιας διασημότητας ή ενός χαρακτήρα που σατιρίζεται μέσα στο περιοδικό.

Με πάνω από 67 χρόνια κυκλοφορίας, από το 1952 έως το 2018, το Mad κυκλοφόρησε 550 αντίτυπα αλλά και επανεκδόσεις, χαρτόνια με πρωτότυπο υλικό και συλλογές. Τον Ιούνιο 2018, το Mad τερμάτισε την έκδοση για τις εφημερίδες και συνέχισε να κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και μέσω συνδρομής. Το νέο περιεχόμενο περιορίστηκε στα τυπικά τεύχη (εκτός από ειδικές προσφορές στο τέλος του έτους), με το κανονικό περιοδικό να χρησιμοποιεί αποκλειστικά επιμελημένες εκτυπώσεις και νέα εξώφυλλα, αν και υπάρχει ελάχιστο νέο περιεχόμενο σε κάθε τεύχος.

Παραπομπές

Πηγές

 Evanier, Mark, Mad Art, Watson Guptil Publications, 2002, 
 Jacobs, Frank, The 'Mad' World of William M. Gaines, Secaucus, N.J.: Lyle Stuart, 1972; Without ISBN
 Reidelbach, Maria, Completely Mad, Little Brown, 1991,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  (Circulation figures, contributor index)
  (Contributor index, individual issue contents)
 
 Alfred E. Neuman at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on March 15, 2012.
 International MAD Magazine Editions
  Audio of flexi-record originally included in The Worst from Mad #9
Κοινωνική αλλαγή

Η κοινωνική αλλαγή αφορά την μεταβολή της κοινωνικής κατάταξης μιας κοινωνίας. Ενδέχεται να περιλαμβάνει τυχόν αλλαγές σε κοινωνικούς οργανισμούς, κοινωνικές συμπεριφορές ή κοινωνικές σχέσεις.

Η κοινωνική αλλαγή ίσως αναφέρεται στον όρο της κοινωνικής προόδου ή της κοινωνικοπολιτιστικής εξέλιξης, στην φιλοσοφική ιδέα ότι η κοινωνία προχωρά προς τα εμπρός χάρη σε εξελικτικά μέσα. Ίσως να αναφέρεται σε μια παραδειγματική αλλαγή στην κοινωνικοοικονομική δομή, για παράδειγμα στην μετάβαση από τον φεουδαλισμό στον καπιταλισμό, ή σε μια υποθετική μελλοντική μετάβαση σε κάποια μορφή μετακαπιταλισμού.

Η κοινωνική ανάπτυξη αναφέρεται στο πώς οι άνθρωποι αναπτύσσουν κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες καθ'όλη την διάρκεια της ζωής, με ιδιαίτερη προσοχή στην παιδική ηλικία και την εφηβεία. Η υγιής κοινωνική ανάπτυξη μάς επιτρέπει να σχηματίζουμε θετικές σχέσεις με την οικογένεια, τους φίλους, τους δασκάλους και με άλλους ανθρώπους στην ζωή μας.

Συνεπώς, ενδέχεται επίσης να αναφέρεται στην κοινωνική εξέλιξη, όπως για παράδειγμα παρουσιάστηκε η σοσιαλιστική επανάσταση μέσα στον μαρξισμό ή σε άλλα κοινωνικά κινήματα, όπως η εξέγερση των γυναικών ή το κίνημα για τα αστικά δικαιώματα. Η κοινωνική αλλαγή ενδέχεται να καθοδηγείται μέσω πολιτιστικών, θρησκευτικών, οικονομικών, επιστημονικών ή τεχνολογικών δυνάμεων.

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη
 Eisenstadt, SN (1973). Tradition, Change, and Modernity. Krieger Publishing.
 Giddens, Anthony (2006). Sociology. Cambridge: Polity Press.
 Haralambos, Michael and Holborn, Martin (2008). Sociology: Themes and Perspectives. London: HarperCollins. 
 Harper, CL (1993). Exploring Social Change. New Jersey: Engelwood Cliffs.
 
 Polanyi, Karl. (1944). The Great Transformation. New York: Farrar & Rinehart.
 Tilly, Charles. (1988). "Misreading, then Rereading, Nineteenth-Century Social Change." Pp. 332–58 in Social Structures: A Network Approach, eds. Barry Wellman and S.D. Berkowitz. Cambridge: Cambridge University Press.
 Tilly, Charles. (2004). Social Movements, 1768-2004. Boulder, CO: Paradigm Publishers. .
 Vago, Steven. (1999). Social Change, 4th ed. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Understanding The World Today – Reports about global social, political, economic, demographic and technological change.
 Social Change Collection from Georgia State University

Κοινωνιολογία
Γιώργος Γάλλος

Ο Γιώργος Γάλλος (Βοστόνη, 1972) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Μεγάλωσε στα Τρίκαλα. Έχει σπουδάσει οικονομικά και έχει εργαστεί επί έξι χρόνια ως βοηθός του εικαστικού Νίκου Αλεξίου. Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1999.

Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στην ταινία ‘Ο εχθρός μου΄ του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2013) για την οποία ήταν υποψήφιος για το βραβείο Β΄ανδρικού ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στο σήριαλ του Alpha ‘Αστέρας Ραχούλας΄ (2016) και 'Άγριες Μέλισσες' (ΑΝΤ1, 2019-2021).

Είναι παντρεμένος με την Σταυρούλα Σιάμου, πατέρας δύο παιδιών και ζει στην Αθήνα.

Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Νεφέλες (2019), Ξύπνα Βασίλη (2018), Βάκχες (2018), Μήδεια (2017).

Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές Άγριες Μέλισσες (2019), Αστέρας Ραχούλας (2016).

Τη σεζόν 2022 συμμετέχει στην σειρά Ο Όρκος.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες σκηνοθέτες
Σούπερ Λίγκα 2021–22

Το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας 2021-22 ή Super League 1 ήταν το 86ο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου (63ο από την καθιέρωση της Α' Εθνικής).  

Διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 ομάδων, συγκεκριμένα όσων κατέλαβαν την 1η έως και τη 13η θέση της προηγούμενης διοργάνωσης και του Ιωνικού που εξασφάλισε την άνοδο από την Super League 2 2020–21.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 47η φορά στην ιστορία του.  

Υποβιβάστηκε ο Απόλλων Σμύρνης.

Έδρες 

 Στις συμμετοχές περιλαμβάνεται η σεζόν 2021-22.
 Σε συνεδρίαση της επιτροπής λοιμωξιολόγων πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, αποφασίστηκε η επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα έως και 80% της χωρητικότητας του κάθε γηπέδου, με μέγιστο επιτρεπόμενο όριο όμως τις 25.000 θεατές. Στις 20 Οκτωβρίου επανεκτιμήθηκε η κατάσταση και η χωρητικότητα ανέβηκε στο 90% και με μέγιστο όριο τις 40.000 θεατές.

Βαθμολογία

Κανονική διάρκεια 

* Ο Άρης ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -6 βαθμούς για υπόθεση πλαστογραφίας. Μετά από προσφυγή του Άρη στο CAS στις 3/3/22, οι βαθμοί επεστράφησαν.

* Απ' τον ΠΑΣ Γιάννινα -πρωτοδίκως-αφαιρέθηκαν 5 βαθμοί, επειδή παρέβη διατάξεις για μη δηλωμένη μεταβίβαση μετοχικού κεφαλαίου. Με τη λήξη της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και ύστερα από έφεση του, οι βαθμοί επεστράφησαν.

Αποτελέσματα

Κανονική διάρκεια 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
|}

Play Off

Αποτελέσματα πλέι οφ

Play Out

Αποτελέσματα πλέι άουτ

Σκόρερ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022