joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αριστερό Μέτωπο (Γαλλία)

Το Αριστερό Μέτωπο (γαλλ. Front de gauche) ήταν γαλλικός εκλογικός συνασπισμός που δημιουργήθηκε προκειμένου να συμμετάσχει στις ευρωεκλογές του 2009 από το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το Αριστερό Κόμμα (το οποίο προέκυψε ύστερα από διάσπαση στο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας) και την Ενωτική Αριστερά (η οποία προέκυψε ύστερα από διάσπαση στο Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα). Η συμμαχία διατηρήθηκε και για τις περιφερειακές εκλογές του 2010, τις προεδρικές εκλογές του 2012 και τις βουλευτικές εκλογές του 2012.

Εκτός από τα προαναφερθέντα κόμματα, συμμετείχαν στον συνασπισμό τα κόμματα και οι οργανώσεις Ομοσπονδία για μια Κοινωνική και Οικολογική Εναλλακτική (Fédération pour une alternative sociale et écologique, FASE), Δημοκρατία και Σοσιαλισμός (République et socialisme), Συγκλίσεις και Εναλλακτική (Convergences et alternative), Αντικαπιταλιστική Αριστερά (Gauche anticapitaliste), Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών της Γαλλίας (Parti communiste des ouvriers de France, PCOF) και Οι Εναλλακτικοί (Les Alternatifs).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κομμουνιστικά κόμματα στη Γαλλία
Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στη Γαλλία
Οι κυνηγοί

Οι κυνηγοί είναι ελληνική ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Βαγγέλης Καζάν, Γιώργος Δάνης, Μπέτυ Βαλάση, Μαίρη Χρονοπούλου, Ηλίας Σταματίου, Αλίκη Γεωργούλη, Εύα Κοταμανίδου, Νίκος Κούρος, Στράτος Παχής, Χριστόφορος Νέζερ, Δημήτρης Καμπερίδης, Λουκάς Χρέλιας, Τάκης Δουκάκος, Βασίλης Τσάγκλος, Γιώργος Τζιφός και Αλέκος Αργυρίου. Η υπόθεση της ταινίας εκτυλίσσεται στη λίμνη Παμβώτιδα και ξεκινά όταν έξι κυνηγοί ανακαλύπτουν το πτώμα ενός αντάρτη.

Η ταινία προτάθηκε για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1977.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών

Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες του 1977
Win Hands Down

{{Infobox Album
| Όνομα  = Win Hands Down
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Armored Saint
| Εξώφυλλο  = Armored Saint - Win Hands Down.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 2 Ιουνίου 2015
| Ηχογράφηση  = 
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal
| Διάρκεια  = 51:00
| Δισκογραφική  = Metal Blade
| Παραγωγός  = Τζόι Βέρα
| Προηγούμενο album  = La Raza (2010)| Αυτό το album  = Win Hands DownLa Raza (2010)| Επόμενο album  = 
}}Win Hands Down είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.

Ο δίσκος επανέφερε το συγκρότημα στις λίστες του Billboard μετά το "Raising Fear" του 1987, ενώ μπήκε στο Top-40 στην Γερμανία και τους καταλόγους επιτυχιών της Ελβετίας.

Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Metal Archives" να το βαθμολογεί με 73%, το "Angry Metal Guy" με 3 / 5 και το "Metal Storm" με 7,9 / 10.

Τραγούδια
1. Win Hands Down (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:06
2. Mess (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 4:35
3. An Exercise in Debauchery (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 6:00
4. Muscle Memory (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 7:14
5. That Was Then, Way Back When (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:08
6. With a Full Head of Steam (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:18
7. In an Instant (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 7:36
8. Dive (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 4:40
9. Up Yours (Vera, Bush, P. Sandoval, G. Sandoval, Duncan) - 5:23

Θέσεις τσαρτ
Win Hands Down (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 2 Ιουνίου 2015

Μέλη των Armored Saint
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Win Hands Down" είχε την εξής μορφή:

 Τζον Μπους - φωνητικά
 Τζεφ Ντάνκαν - κιθάρα
 Φιλ Σάντοβαλ - κιθάρα
 Τζόι Βέρα - μπάσο
 Γκόνζο Σάντοβαλ - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Win Hands Down - Armored Saint | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
 Armored Saint - Win Hands Down Review | Angry Metal Guy
 Armored Saint - Win Hands Down - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Άλμπουμ του 2015
Άλμπουμ των Armored Saint
Νικολάι Λομπατσέφσκι

Ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι (ρώσικα: Никола́й Ива́нович Лобаче́вский, 1 Δεκεμβρίου [Π.Η. 20 Νοεμβρίου] 1792 - 24 Φεβρουαρίου [Π.Η. 12 Φεβρουαρίου] 1856) ήταν διαπρεπής Ρώσος μαθηματικός και γεωμέτρης, γνωστός κυρίως για το έργο του στην υπερβολική γεωμετρία, γνωστή και ως γεωμετρία Λομπατσέφσκι, και θεωρείται ο θεμελιωτής της μη ευκλείδειας γεωμετρίας.

Βιογραφία
Ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι γεννήθηκε στο Νίζνι Νόβγκοροντ το 1792. Mετά το θάνατο του πατέρα του μετακόμισε στο Καζάν, όπου τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Το 1807 με προτροπή των καθηγητών του ενεγράφη στο Πανεπιστήμιο του Καζάν, όπου και σπούδασε μαθηματικά. Το 1814 έγινε λέκτορας στο πανεπιστήμιο και το 1827 έγινε πρύτανης του πανεπιστήμιου, προβαίνοντας σε αναδιοργάνωση του προσωπικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1846, οπότε και απομακρύνθηκε, ίσως εξαιτίας της επιδεινούμενης κατάστασης της υγείας του. Πέθανε το 1856 τυφλός.

Το κύριο επίτευγμα του Λομπατσέφσκι ήταν η ανάπτυξη (ανεξάρτητα από τον Γιάνος Μπολιάι) μιας μη ευκλείδειας γεωμετρίας. Ο Λομπατσέφσκι αντικατέστησε το 5ο αξίωμα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας, το λεγόμενο ευκλείδειο αίτημα, με το εξής αξίωμα: 
 Από σημείο εκτός ευθείας άγονται περισσότερες από μία παράλληλες ευθείες. 
Το αξίωμα αυτό καλείται αξίωμα Λομπατσέφσκι-Μπολυάι.
Ανακοίνωσε την ιδέα του για πρώτη φορά το 1826 στο πανεπιστήμιο του Καζάν, αλλά δημοσιεύτηκε τρία χρόνια αργότερα, το 1829, στο περιοδικό "Αγγελιοφόρος του Καζάν".
Η γεωμετρία που ανέπτυξε ο Λομπατσέφσκι σήμερα είναι γνωστή ως υπερβολική γεωμετρία ή γεωμετρία Λομπατσέφσκι η οποία στηρίζεται στο αξίωμα που αναφέραμε προηγουμένως. Θεμελιώδης έννοια είναι η "γωνία παραλληλίας".

Το 1835-8 εκδόθηκε το βιβλίο του "Νέες Βάσεις της Γεωμετρίας".

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Σωτήρης Γκουντουβάς, Γεωμετρικές Διαδρομές, Αθήνα 2021
Ε.Τ.Bell, Οι μαθηματικοί, τόμος 2, εκδόσεις ΠΕΚ, Ηράκλειο 2002

Ρώσοι μαθηματικοί
Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Γεωμέτρες

Βιβλιογραφία
Σωτήρης Γκουντουβάς, Γεωμετρικές Διαδρομές, Αθήνα 2021

Παραπομπές
Σωτήρης Γκουντουβάς, Γεωμετρικές Διαδρομές, Αθήνα 2021
Φίλιππος Βέροιας (χειροσφαίριση ανδρών)

Το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Φιλίππου Βέροιας, το οποίο ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1977, αποτελεί μέρος του αθλητικού σωματείου Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας. Έχει κατακτήσει συνολικά 9 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα Ελλάδας. Αποτελεί την πρώτη ελληνική ομάδα που κατάφερε να φτάσει σε ένα ευρωπαϊκό τελικό, το 2003 στο Τσάλεντζ Καπ, ενώ έχει φτάσει και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993.

Το πρώτο πρωτάθλημα που έλαβε χώρα, τον Σεπτέμβριο του 1978, είχε διοργανωθεί από τον ΣΕΓΑΣ, όπως και το δεύτερο τον Μάϊο του 1979, θεωρούνται ανεπίσημα και δεν αναγνωρίζονται από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (ΟΧΕ). Μαζί με τον Αμύντα Αμυνταίου, είναι οι ομάδες που έφεραν, την νέα εποχή του αθλήματος, μετά τη δεκαετία του 1920-30, στην Ελλάδα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πιο ιστορικός ελληνικός σύλλογος χειροσφαίρισης μαζι με τον Ιωνικό Ν.Φ., καθώς πρωταγωνίστησαν για χρόνια σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας.

Επιτυχίες 
 9 πρωταθλήματα Ελλάδας: 1986, 1988, 1989, 1990, 1991, 1994, 1995, 2003, 2016
 6 κύπελλα Ελλάδας: 1985, 1991, 1992, 2003, 2007, 2016
 3 φορές φιναλίστ κυπέλλου Ελλάδας: 1989, 1995, 2009
 1 κύπελλο Ελλάδας Beach Handball: 2015
 Τσάλεντζ Κάπ Φιναλίστ: 2003

Μικρές ηλικίες:
 7 πρωταθλήματα Ελλάδας εφήβων: 1983, 1985, 1987, 1988, 1991, 1998, 1999.
 9 πρωταθλήματα Ελλάδας παίδων: 1984, 1985, 1991, 1998, 2006, 2009, 2010, 2011, 2016.
 3 πρωταθλήματα Ελλάδας παμπαίδων: 2005, 2014, 2015.
 4 πρωταθλήματα Ελλάδας μίνι αγοριών: 1988, 2004, 2005, 2013.

Διακεκριμένοι αθλητές 
  Πέπι Μανάσκοφ
  Ζόραν Ραντόγεβιτς
  Βόιν Μένκοβιτς

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Χειροσφαιριση Ανδρων
Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Νταϊάν Φάινσταϊν

Η Νταϊάν Γκόλντμαν Μπέρμαν Φάινσταϊν (αγγλικά: Dianne Goldman Berman Feinstein, 22 Ιουνίου 1933), είναι Αμερικανίδα πολιτικός που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Καλιφόρνια από το 1992. Είναι Μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Επίσης, διατέλεσε 38η Δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο από το 1978 έως το 1988.

Βιογραφία 
Γεννημένη στις 22 Ιουνίου 1933 στο Σαν Φρανσίσκο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ Ιστορία και Ιστορία της Τέχνης. Στη δεκαετία του 1960 εργάστηκε στη δημοτική κυβέρνηση και το 1970 εκλέχτηκε στην Επιτροπή Εποπτών του Σαν Φρανσίσκο. Διαδέχτηκε τον Τζορτζ Μόσκον ως η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος της πόλης. Κατά τη διάρκεια της θητείας της βελτιώθηκε το σύστημα μετακινήσεων της πόλης μέσω των τελεφερίκ.

Μετά από μια αποτυχημένη εκστρατεία της να γίνει Κυβερνήτης της Καλιφόρνια το 1990, θα κερδίσει την μάχη για τη Γερουσία δύο χρόνια αργότερα. Η Φάινσταϊν έχει επανεκλεχτεί τέσσερις φορές από τότε και στην εκλογή του 2012, κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ στην ιστορία της Αμερικανικής Γερουσίας, λαμβάνοντας 7,75 εκατομμύρια ψήφους.

Η Νταϊάν Φάινσταϊν είναι η συντάκτης του νόμου Ομοσπονδιακής Απαγόρευσης των Επιθετικών Όπλων του 1994, ο οποίος ήταν σε ισχύ μέχρι το 2004. Το 2013 εισήγαγε έναν νέο νομοσχέδιο για τα επιθετικά όπλα, που απέτυχε να περάσει. Στο παρελθόν προήδρευσε στην Επιτροπή Κανόνων της Συγκλήτου και στην Ειδική Επιτροπή Πληροφοριών. Είναι η μόνη γυναίκα, που προήδρευσε σε ορκωμοσία Αμερικανού Προέδρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Καλιφόρνια
Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αμερικανοί πολιτικοί
Αμερικανοί ιστορικοί
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Έλσα Ρίζου

Η Έλσα Ρίζου (10 Δεκεμβρίου 1933) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο την έκανε στην ταινία Το σωφεράκι, το 1953, ως Έλσα Λαμπροπούλου, που είναι και το πατρικό της όνομα. Εκτός από αυτό, έχει συμμετάσχει σε αρκετές γνωστές ελληνικές κωμικές ταινίες της δεκαετίας του 1960: Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός, Οι γαμπροί της Ευτυχίας, Κάτι να καίει, Η αρχόντισσα κι ο αλήτης, Ο γόης κ.λπ., χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα γνωστή, καθότι υπήρξε 44 χρόνια παντρεμένη με τον  Νίκο Ρίζο. Ο Ρίζος με τη Ρίζου συμπρωταγωνίστησαν σε 19 ταινίες. Ενώ, πρωταγωνίστησε και στη σειρά του 1977 Ο κόσμος και ο Κοσμάς, της ΕΙΡΤ.

Συνολικά έχει συμμετάσχει σε 30 κινηματογραφικές ταινίες, σε 2 τηλεοπτικές σειρές και σε 11 θεατρικές παραστάσεις.

Φιλμογραφία 
Ταινίες
 Το σωφεράκι (1953) ... Κική
 Τα κοθώνια του Συντάγματος (1956)
 Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956)
 Το εισπρακτοράκι (1958)
 Η κυρά μας η μαμμή (1958)
 Επιστροφή απ’ το μέτωπο (1959) ... Έλσα
 Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα (1959) ... Μίρκα
 Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (1961) ... Ρέα Ζαρκαδοπούλου
 Η Ελληνίδα και ο έρωτας (1962) ... πελάτισσα Αφροδίτης
 Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος (1962) ... Μαριώ
 Οι γαμπροί της Ευτυχίας (1962) ... Γιούλα Ταρνιάτη
 Τέρμα τα δίφραγκα (1962) 
 Κάτι να καίει (1964) ... Άννα
 Οι κληρονόμοι (1964) ... Φώφη
 Διχασμός (1965) 
 Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο (1965) ... Τούλα
 Ο μπαμπάς μου ο τεντυμπόυς (1966)
 Χωρίσαμε ένα δειλινό (1966) ... Καίτη
 Η αρχόντισσα κι ο αλήτης (1968) ... καμαριέρα
 Ο τυχεράκιας (1968) ... Ανθούλα
 Ο γόης (1969) ... Κατίνα
 Ο νάνος και οι 7 χιονάτες (1970) ... Μάγδα Πίτουλα
 Η περιπτερού (1970)
 Εθελοντής στον έρωτα (1971) ... Σοφία Ραΐζη
 Αγάπη μου παλιόγρια (1972) ... Νίτσα
 Συμμορία εραστών  ... υπάλληλος
 Ένας τρελός τρελός αεροπειρατής (1973) ... κυρία Μποσταντζή
 Ο αισιόδοξος (1973) ... Νίτσα Κώστιου
 Ένας κοντός θα μας σώσει! (1981) ... Μάρθα

Τηλεοπτικές σειρές
 Ο κόσμος και ο Κοσμάς (1973) ... σύζυγος
 Ο δρόμος (1977) ... Ροδούλα

Βιντεοταινίες
 Οι ερωτιάρηδες (1986) ... Αγάθη

Θέατρο 
 30 το δολάριο	(1953)
 Τζώνηδες και καουμπόυ	(1955)
 Χειμώνας στην Αθήνα: Ένας ασφαλισμένος του ΙΚΑ	(1958)
 Κάθε καρυδιάς καρύδι	(1960)
 Κάτω οι γυναίκες	(1962)
 Ήταν ένας playboy	(1967)
 Ο Στρατής παραστράτησε (1969) (II)
 Από την Αθήνα με αγάπη	(1972)
 Ποιος είμαι εγώ, ποια είναι αυτή	(1972)
 Η Ρένα, ο κοντός και το σόι τους	(1977)
 Τρελλές επαφές ρωμέικου τύπου	(1978)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έλσα Ρίζου στο Finosfilm.com
 Έλσα Ρίζου στο Cine.gr
 Elsa Rizou στο IMDb.com
 Έλσα Ρίζου RetroDB.gr

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φιλοσοφική λίθος

Η φιλοσοφική λίθος () είναι μια θρυλική αλχημική ουσία, ικανή να μετατρέψει βασικά μέταλλα όπως ο υδράργυρος σε χρυσό ή άργυρο. Επίσης, είναι σε θέση να παρατείνει τη ζωή κάποιου και λέγεται το ελιξίριο της ζωής, χρήσιμο για την αναζωογόνηση και για την επίτευξη αθανασίας. Για πολλούς αιώνες, ήταν ο πιο περιζήτητος στόχος στην αλχημεία. Η φιλοσοφική λίθος ήταν το κεντρικό σύμβολο της μυστικής ορολογίας της αλχημείας, που συμβολίζει την τελειότητα, τον πνευματικό διαφωτισμό, και ουράνια μακαριότητα. Οι προσπάθειες για να την ανακάλυψη της φιλοσοφικής λίθου ήταν γνωστές ως Magnum Opus («Μεγάλο Έργο»).

Η πρώτη μνεία της φιλοσοφικής λίθου βρίσκεται στο έργο Χειρόκμητα του Ζώσιμου του Πανοπολίτη.

Παραπομπές 

Μεσαιωνικοί θρύλοι
Αλχημεία
Αθανασία

Ιστορία

Αρχαιότητα 
Η παλαιότερη γνωστή γραπτή αναφορά για τη φιλοσοφική λίθο βρίσκεται στα Χειροκμετά του Ζώσιμου της Πανόπολης (περίπου 300 μ.Χ.).   Οι αλχημικοί συγγραφείς, ωστόσο, της αποδίδουν μια μεγαλύτερη ιστορία. Ο Elias Ashmole και ο ανώνυμος συγγραφέας του Gloria Mundi (1620) ισχυρίζονται ότι η ιστορία της λίθου ανάγεται στον Αδάμ, ο οποίος απέκτησε τη γνώση της λίθου απευθείας από τον Θεό. Αυτή η γνώση λέγεται ότι μεταδόθηκε μέσω των βιβλικών πατριάρχων, και ήταν αυτή που τους έδωσε τη μακροζωία τους. Ο θρύλος της λίθου συγκρίθηκε επίσης με τη βιβλική ιστορία του Ναού του Σολομώντα και τον απορριφθέντα ακρογωνιαίο λίθο που περιγράφεται στον Ψαλμό 118 .  

Οι θεωρητικές ρίζες που σκιαγραφούν τη δημιουργία της λίθου εντοπίζονται στην ελληνική φιλοσοφία. Οι αλχημιστές αργότερα χρησιμοποίησαν τα κλασικά στοιχεία, την έννοια του anima mundi και τις ιστορίες δημιουργίας που παρουσιάζονται σε κείμενα όπως ο Τίμαιος του Πλάτωνα, ως αναλογίες για τη διαδικασία τους.  Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, τα τέσσερα στοιχεία προέρχονται από μια κοινή πηγή ή prima materia (πρώτη ύλη), που σχετίζεται με το χάος . Prima materia είναι επίσης το όνομα που αποδίδουν οι αλχημιστές στο αρχικό συστατικό για τη δημιουργία της φιλοσοφικής πέτρας. Η σημασία αυτής της φιλοσοφικής πρώτης ύλης παρέμεινε σε όλη την ιστορία της αλχημείας. Τον δέκατο έβδομο αιώνα, γράφει ο Thomas Vaughan, «η πρώτη ύλη της λίθου είναι ίδια με την πρώτη ύλη όλων των πραγμάτων».
Ηρακλής Θεσσαλονίκης (πετοσφαίριση γυναικών)

Το τμήμα πετοσφαίρισης των γυναικών του Ηρακλή αποτελεί μέρος του αθλητικού σωματείου Γυμναστικός Σύλλογος Ηρακλής.

Παίκτριες

Σύνθεση ομάδας
Ακολουθεί το ρόστερ της γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης του Ηρακλή για την αγωνιστική περίοδο 2010-11:

Τμήματα Υποδομών Νεανίδων και Κορασίδων 
Από τα μέσα της δεκαετίας 2000-2010 παρουσιάστηκε αξιόλογη δουλειά και στα τμήματα νεανίδων και κορασίδων στο βόλεϊ του Ηρακλή με συνέπεια τα τμήματα να κατακτήσουν από 2 τίτλους.

Τίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας νεανίδων: 2008, 2012
 5 Πρωταθλήματα Ε.ΠΕ.Σ.Θ. νεανίδων: 2007, 2008, 2009, 2011, 2012
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας κορασίδων: 2007, 2009
 2 Πρωταθλήματα Ε.ΠΕ.Σ.Θ. κορασίδων: 2009, 2010

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γυμναστικός Σύλλογος Ηρακλής, επίσημος ιστότοπος
 Iraklis Volley, ιστότοπος τμήματος πετοσφαίρισης

Πετοσφαιριση
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Γιώργος Κοκκινίδης

Ο Γιώργης Κοκκινίδης (1955 - 2012) ήταν Έλληνας ποιητής.

Βίος 
Ο Γιώργης Κοκκινίδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1955. Το 1973 ξεκίνησε σπουδές χημικού μηχανικού στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, αλλά το 1978 διαγνώστηκε ψυχικά ασθενής και ξεκίνησε να θεραπεύεται κατά διαστήματα στο Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Χανίων. Έφυγε από τη ζωή το 2012 σε ηλικία 57 ετών.

Έργο 
Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Η φωνή μας» και «Νεώριον», σε συλλογική έκδοση του Θ.Ψ.Π. Χανίων (), καθώς και στην προσωπική συλλογή «Το σκηνικό μιας αιτίας» που εκδόθηκε στα Χανιά το 1995. 

Το σκηνικό μιας αιτίας είναι η μοναδική ποιητική συλλογή που εξέδωσε ο Γιώργης Κοκκινίδης στη διάρκεια της ζωής του. Κυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα τα οποία εξαντλήθηκαν πάραυτα. 

Δύο από τα πιο γνωστά του ποιήματα είναι τα «Ψύχως» και «Το εξιτήριο μου». Άλλα ποιήματά του είναι τα «Σκορπίζω», «Άτιτλο» και «Στο εκτός της βαρύτητος».

Εργογραφία

Ντοκιμαντέρ 
Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη, «Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν» (1998), έλαβε τον τίτλο του από στίχο ποιήματος του Γιώργου Κοκκινίδη, ενώ στο ντοκιμαντέρ εμφανίζεται και ο ίδιος ο ποιητής να μιλάει για την ψυχική ασθένεια και τη ζωή του στο ψυχιατρείο, αλλά και ν' απαγγέλει την αρχή της Οδύσειας του Νίκου Καζαντζάκη, ομότεχνό του που θαύμαζε και εκτιμούσε.

Δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του ο Κοκκινίδης έλαβε μέρος και σε ένα άλλο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη, «Οι επιζώντες» (2010), όπου «άνθρωποι με ψυχιατρική εμπειρία από την Ελλάδα και το εξωτερικό μιλούν για τη ζωή τους, τη στέρηση βασικών δικαιωμάτων και το βίωμα της ισόβιας φυλακής που χτίζει η ψυχιατρική διάγνωση, αλλά και για την δυναμική των κινημάτων αυτοβοήθειας».

Εκδήλωση μνήμης 
Το 2013, στις 21 Μαρτίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, η «Ομάδα ανάδειξης του ποιητικού χρόνου» διοργάνωσε εκδήλωση μνήμης για τον ποιητή Γιώργο Κοκκινίδη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 TVXS - TV Χωρίς Σύνορα, Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν.
 TVXS - TV Χωρίς Σύνορα, Οι επιζώντες.

Νεοέλληνες ποιητές
Έβα Κουομπουκόφσκα

Η Έβα Γιανίνα Κλομπουκόφσκα (, 1 Οκτωβρίου 1946) είναι Πολωνέζα πρώην αθλήτρια.

Ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας 4x100 μ. και κέρδισε δύο μετάλλια στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1964 στο Τόκιο (χάλκινο στα 100 μ. και χρυσό στα 4x100). Το 1965, στην Πράγα, τερμάτισε πρώτη σε αγώνα των 100 μ. καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 11.1., αλλά το 1967, με βάση εξέταση χρωμοσωμάτων, αποκλείσθηκε από τους αγώνες γυναικών. Όλα τα ρεκόρ της ακυρώθηκαν το 1970. Σύμφωνα με τους γιατρούς, έπασχε από μία σπάνια γενετική ιδιομορφία, η οποία πάντως δεν της έδινε πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες αθλήτριες. Η Κλομπουκόφσκα αποκλείστηκε διά βίου, μολονότι δεν υπήρχε δόλος στην περίπτωσή της. Για να αποδείξει πως ήταν γυναίκα, έφερε στον κόσμο το 1968 ένα γιο και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά.

Παραπομπές

Πολωνοί αθλητές του στίβου
Δρομείς ταχύτητας
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός (ποδόσφαιρο)

Ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο, για το χρονικό διάστημα 2004–08, έλαβε μέρος στα πρωταθλήματα της Β΄ και της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας.

Η ομάδα, η οποία προέκυψε έπειτα από συμφωνία μελών του Ολυμπιακού Βόλου με τον Α.Σ. Κασσάνδρα ΠΑΕ, την περίοδο 2004–05 έπαιρνε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας με την επωνυμία «Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός ΠΑΕ», ενώ από τα τέλη του πρώτου γύρου και έπειτα έδρευε στο Βόλο. Την ίδια αγωνιστική περίοδο, η ερασιτεχνική ομάδα Α.Ο. Εθνικός Ολυμπιακός Βόλου μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Οι δύο ομάδες έφεραν παρόμοια σήματα και διακριτικά, ενώ δεν άργησε να εκδηλωθεί διαμάχη μεταξύ των υπευθύνων των δύο ομάδων. Επίσης, οι δύο ομάδες αναμετρίθηκαν το 2007 σε φιλικό αγώνα, με τελικό αποτέλεσμα 2–2.

Με την ολοκλήρωση της περιόδου 2004–05, ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός κατέληξε στην 5η θέση της βαθμολογίας. Εν συνεχεία, την περίοδο 2005–06 κατετάγη 14ος στο βαθμολογικό πίνακα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστει στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2006–07, κατέλαβε τη 2η θέση στο 2ο Όμιλο η οποία οδηγούσε σε αγώνα διαβάθμισης, με την αντίστοιχη ομάδα που τερμάτησε επίσης 2η στον 1ο Όμιλο. Ο Α.Σ.Κ. Ολυμπιακός επικράτησε του Α.Σ. Ρόδου με 2–1, πετυχαίνοντας την άνοδο και την επιστροφή στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2007–08, η ομάδα τερμάτησε 14η στη βαθμολογία.

Έπειτα από την ολοκλήρωση της περιόδου, λήφθηκε η απόφαση της ενοποίησης του Α.Σ.Κ. Ολυμπιακού με τον Εθνικό Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα ο Βόλος να έχει και πάλι έναν ενιαίο Ολυμπιακό, ο οποίος την επόμενη περίοδο πήρε την ονομασία Α.Σ. Ολυμπιακός Βόλου 1937.

Στατιστικά στοιχεία 
 2004–05 Β΄ Εθνική 5η
 2005–06 Β΄ Εθνική 14η (Υποβιβασμός)
 2006–07 Γ΄ Εθνική (2ος Όμιλος) 2η (Προβιβασμός έπειτα από αγώνα διαβάθμισης)
 2007–08 Β΄ Εθνική 14η

Παραπομπές 

Κ
Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Jurassic World

Η ταινία Jurassic World  είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής του 2015 και η τέταρτη της σειράς Jurassic Park. Σκηνοθέτης είναι ο Κόλιν Τρέβοροου ο οποίος επίσης συνέγραψε το σενάριο μαζί με τον Ρικ Τζάφα, την Αμάντα Σίλβερ και τον Ντέρεκ Κόνολι. Πρωταγωνιστές είναι ο Κρις Πρατ και η Μπράις Ντάλας Χάουαρντ.

Η ταινία διαδραματίζεται 22 χρόνια μετά τα γεγονότα του αρχικού Τζουράσικ Παρκ στη νήσο Ίσλα Νάμπαρ, στην οποία  λειτουργεί ένα πάρκο με δεινόσαυρους, όπως το είχε οραματιστεί ο Τζον Χάμοντ. Κάποια στιγμή, ένας γενετικά τροποποιημένος δεινόσαυρος, ονόματι Indominus rex, το σκάει από την αιχμαλωσία, εξαπολύοντας τον πανικό σε όλο το νησί.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 10 Ιουνίου 2015 σε περίπου 60 χώρες. Έλαβε θετικές κριτικές, με καλά σχόλια επαίνεσαν για τα οπτικά εφέ της, για τις σκηνές δράσης και τη μουσική. Ωστόσο, επικρίθηκε για το σενάριο και τις ιδέες της. Η ταινία απέφερε το πρώτο Σαββατοκύριακο 500 εκατομμύρια δολάρια  ιπλέον,παγκοσμίως η ταινία απέφερε 1,6 δισ. δολάρια παγκοσμίως  και έγινε η δημοφιλέστερη του 2015 μετά το ( Ο πόλεμος των άστρων: Επεισόδιο 7 - Η δύναμη ξυπνάει ) και η τέταρτη μεγαλύτερη εισπρακτικά ταινία όλων των εποχών παγκοσμίως.

Πλοκή
Είκοσι δύο χρόνια μετά τα γεγονότα του αρχικού Τζουράσικ Παρκ, η νήσος Ίσλα Νάμπαρ έχει πια ένα πλήρες λειτουργικό πάρκο με δεινόσαυρους, όπως το είχε οραματιστεί ο Τζον Χάμοντ. Το νέο αυτό πάρκο ανήκει στην εταιρία Masrani Corporation. Όμως, μετά από χρόνια, η επισκεψιμότητα πέφτει επικίνδυνα και μια νέα ατραξιόν κάνει την εμφάνιση της.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
 Κρις Πρατ στο ρόλο του Όουεν Γκράντι
 Μπράις Ντάλας Χάουαρντ στο ρόλο του Κλερ Ντίαρινγκ
 Βίνσεντ Ντ' Ονόφριο στο ρόλο του Βικ Χόσκινς
 Τάι Σίμπκινς στο ρόλο του Ζάκ Μίτσελ
 Νικ Ρόμπινσον στο ρόλο του Γρέι Μίτσελ
 Τζέικ Τζόνσον στο ρόλο της Λάουερι
 Μπ. Ντ. Γουόνγκ στο ρόλο του Δρ. Χένρυ Γου
 Ίρφαν Καν στο ρόλο του Σάιμον Μασράνι
 Ομάρ Σάι στο ρόλο του  Μπάρι
 Τζούντι Γκριρ στο ρόλο της Κάρεν Μίτσελ  
 Κέιτι ΜακΓκράθ στο ρόλο της Ζάρα

Βραβεία και Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών

Εξωτερικοί Συνδέσμοι
 
 

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2015
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες σίκουελ
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες)
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες με δεινόσαυρους
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Jurassic Park
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα
Ευθυμένης ο Μαινάλιος

Ο Ευθυμένης ο Μαινάλιος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από το Μαίναλο της Αρκαδίας, ο οποίος υπήρξε νικητής στο αγώνισμα της πάλης παίδων κατά τους 95ους (400 π.Χ.) και της πάλης ανδρών στους 97ους (392 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία είχε φιλοτεχνηθεί από τον Σικυώνιο γλύπτη Άλυπο.

Παραπομπές

Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎
Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη

Οι Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη υπήρξαν μια αυστριακή εφημερίδα γραμμένη στην ελληνική γλώσσα που εκδόθηκε στη Βιέννη κατά την περίοδο από τις 2 Ιουλίου 1811 έως τις 27 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.

Εκδότες τις εφημερίδας ήταν ο Γιόζεφ Φρανζ Χαλλ (Joseph Franz Hall), διευθυντής της ελληνικής σχολής της Βιέννης και κριτικός βιβλίου, και ο Ευφρόνιος Ραφαήλ Πόποβιτς, καθηγητής στο ίδιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Η εφημερίδα δημοσίευσε φύλλα δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, ενώ κάθε φύλλο περιείχε οκτώ σελίδες. Η ειδησιογραφία του αφορούσε πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα στην Ευρώπη, επιχειρηματικές ειδήσεις, λογοτεχνικά νέα καθώς και ειδήσεις από τα νησιά του Ιονίου. Επειδή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της ελληνικής κοινότητας, παρουσίαζε τα ειδήσεις από την Ανατολική Ευρώπη και σύντομα διέκοψε τη δημοσίευση της. Αντικαταστάθηκε από το Ελληνικό Τηλέγραφο, που εκδιδόταν από 1812 έως το 1836.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας, Eideseis dia ta anatolika mere

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Βιέννη
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αυστρία στην ελληνική γλώσσα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Βυζαντινοαβαρική σύναψη ειρήνης του 558

Η Βυζαντινοαβαρική σύναψη ειρήνης του 558 ήταν μία σύναψη ειρήνης, άγνωστο εάν υπογράφηκε συνθήκη, μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Αβάρων που ζούσαν τότε στον Κάυκασο και δεν είχαν μετακινηθεί ακόμα στη Παννονία]. Η σύναψη ειρήνης έγινε στην Κωνσταντινούπολη ανάμεσα στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και τον άβαρο πρέσβη Κανδίχ.

Η διπλωματική αυτή αποστολή έγινε με πρωτοβουλία των Άβαρων και ήταν η πρώτη επαφή των δύο λαών. Οι Άβαροι ζήτησαν εδάφη στα Βαλκάνια να μετεγκατασταθούν με τον όρο να είναι στο πλευρό του αυτοκράτορα στους πολέμους που διεξήγαγε. Ο Ιουστινιανός αρνήθηκε τα αιτήματα τους και συμφώνησε μόνο ως προς τη σύναψη  ειρήνης δίνοντας μάλιστα στους πρέσβεις πολλά δώρα, υφάσματα, άλλα αντικείμενα και χρυσό, επίσης έστειλε μαζί τους και τον σπαθάριο Βαλεντίνο.

Ο Ιουστινιανός ήθελε την σύναψη της ειρήνης για να διασφαλίσει τα βόρεια σύνορα του και την περιοχή της Κριμαίας, την ίδια ώρα που πολεμούσε τους Πέρσες στο ανατολικό του σύνορο. Η συμφωνία αυτή βοήθησε και τους Αβάρους να κατακτήσουν πολλούς γειτονικούς τους λαούς και να ελέγξουν στη συνέχεια τη περιοχή του Βόρειου Καυκάσου και να διασφαλίσουν τα εκεί σύνορα για τους Βυζαντινούς. Η κυριαρχία τους αυτή ήταν όμως βραχύβια, κράτησε ως το 562, οπότε αναγκάσθηκαν να μετακινηθούν στην περιοχή του Δούναβη και στα εκεί σύνορα των Βυζαντινών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Καρδαράς, Γεώργιος (2007, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ’-Θ’ αι.

Άβαροι
Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Μεγαλέξαντρος

Ο Μεγαλέξαντρος είναι μια ελληνική ταινία του 1980 σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου και σενάριο του ίδιου και του Πέτρου Μάρκαρη. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ταινίες σε διάρκεια, καθώς διαρκεί περίπου 4 ώρες.

Υπόθεση
Η υπόθεση αφορά τον Αλέξανδρο, έναν ισχυρό ηγέτη που, στις αρχές του 20ού αιώνα, πάνω στο άσπρο άλογό του και με τη συνοδεία μιας ομάδας ληστών καταφέρνουν να διαφύγουν από το σωφρονιστικό ίδρυμα στο οποίο κρατούνταν. Πιάνουν σαν ομήρους μερικούς Άγγλους ευγενείς και μαζί με αρκετούς αναρχικούς οδεύουν προς ένα μικρό χωριό, στο οποίο βρισκόταν ο αρχηγός τους. Σε εκείνο το μέρος έχει κατασκευαστεί επιτυχώς ένα σύστημα που λειτουργεί με βάση την κοινοκτημοσύνη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη των πολιτών. Λένε στους τοπικούς άρχοντες να δώσουν πίσω τα κτήματα που κατέχουν στους χωρικούς και τους αγρότες, όμως τα αιτήματά τους αντικρούουν σε στρατιωτικά τάγματα που περικυκλώνουν το μέρος αυτό. Από αυτό το σημείο και μετά τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Ο Αλέξανδρος, πληγωμένος, γίνεται βορά του πλήθους, και το σώμα του εξαφανίζεται. Ό,τι απέμεινε απ' τον μυθικό ήρωα, είναι ένα μαρμάρινο κεφάλι και λίγο αίμα γύρω του. Στην έρημη πλατεία του χωριού, μετά την αντιπαράθεση με το στρατό, ο μικρός Αλέξανδρος, καβάλα σ’ ένα μουλάρι, θα απομακρυνθεί με προορισμό την πόλη.

Πληροφορίες 
Πολλά από τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε τοποθεσίες του Νομού Γρεβενών, όπως στην πόλη των Γρεβενών, στο Δοτσικό και στη Δεσκάτη. 

Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Sergio Arreco, το «αρχικό Άλφα στη λέξη Αλέξανδρος είναι το Άλφα του ονόματος Αγγελόπουλος, το Άλφα του Άρης (Βελουχιώτης). Ο Αλέξανδρος είναι ο “αμύνων άνδρας”, αυτός που πολεμάει τους ανθρώπους, ο πατριάρχης πόλεμος, ο πατήρ πάντων, του Ηράκλειτου». 

Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος γράφει:Στην ταινία του Αγγελόπουλου, ο Αλέξανδρος είναι μια μορφή μεσολάβησης ανάμεσα σε δύο κόσμους. Αναλαμβάνει να βάλει τάξη στο επίγειο χάος. Ασκεί την εξουσία κατά την κρίση του και φυλακίζεται. Τα κατορθώματα του ήρωα έχουν συμβεί στο παρελθόν του κινηματογραφικού μύθου, πριν ακόμα αρχίσει η ταινία, κι ο Μεγαλέξαντρος, μυθοποιημένος ήδη, δραπετεύει από τη φυλακή για να πορευτεί προς την τελείωση, να παρευρεθεί στη θεοποίηση του ειδώλου του.

O Αλέξανδρος βγαίνει από τη φυλακή για να πραγματοποιήσει το ταξίδι προς την Ουτοπία. Στην πορεία του, θα διαπιστώσει την εξάρτηση των πράξεών του από τον ίδιο του το μύθο και θα επιδιώξει εναγώνια την οριστική του απελευθέρωση μέσα απ’ την αυτοκαταστροφή και τον αφανισμό του.

Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε 5 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και τα βραβεία Special Jury Prize και FIPRESCI Prize στο Φεστιβάλ Βενετίας.Βραβεύθηκε επίσης με Χρυσό Λέοντα.

Παραπομπές 

Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες του 1980
Ελληνικές ταινίες
Ταινίες σε σενάριο Θεόδωρου Αγγελόπουλου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ρέιτσελ Τσίζλεϊ, Λαίδη Γκραντζ

Η Ρέιτσελ Τσίζλεϊ , γνωστή και ως Λαίδη Γκραντζ (1679-1745), ήταν η γυναίκα του Λόρδου Γκραντζ, Σκοτσέζου δικηγόρου με συμπάθειες στον Ιακωβιτισμό. Μετά απο 25 χρόνια γάμου και εννέα παιδιά, η οικογένεια Γκραντζ χωρίστηκε. Επειδή η Λαίδη Γκραντζ έγραφε γράμματα σε αγνώστους και ισχυριζόταν την ενοχή του για προδοσία ενάντια στην κυβέρνηση του Οίκου του Αννοβέρου, ο άντρας της την απήγαγε (1732). Την είχε φυλακισμένη σε πολλές απομακρυσμένες περιοχές στις δυτικές ακτές της Σκωτίας, όπως τα νησιά Σκάι  και στα απομακρυσμένα νησιά Σεντ Κίλντα. 

Ο πατέρας της είχε καταδικαστεί για δολοφονία και αυτή ήταν γνωστό πως είχε βίαιες διαθέσεις. Αρχικά η απουσία της φαίνεται να προκάλεσε κάποια σχόλια. Τα δυσάρεστα νέα για την απαγωγή της έφτασαν στην πόλη της, το Εδιμβούργο. Μια αποτυχημένη προσπάθεια που έγινε για την διάσωσή της ήταν από τον Τόμας Χοπ του Rankeillor. Η Λαίδη Γκραντζ πέθανε μετά απο 13 χρόνια φυλάκισης. Η ζωή της όμως αναφέρεται σε διάφορα ποιήματα, σε πεζογραφίες και σε προσευχές

Πρώτα χρόνια 
Η Ρέιτσελ Τσίζλεϊ ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του Τζων Τσίζλεϊ, απο το Dalry, και της Μάργκαρετ Νίκολσον. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος και η Μάργκαρετ αποφασισμένη για διαζύγιο πήγε τον άντρα της στα δικαστήρια για διατροφή. Της δόθηκε το ποσό των 1.700 μάρκων απο τον Sir George Lockhart του Carnwath, Λόρδο Πρόεδρο του Δικαστηρίου. Ανήσυχος με το αποτέλεσμα, ο  Τζόν Τσίζλεϊ πυροβόλησε τον Lockhart μέχρι θανάτου, στη Χάι Στρητ του Εδιμβούργου καθώς περπατούσε προς το σπίτι του απο την εκκλησία την μέρα του Πάσχα, στις 31 Μαρτίου το 1689. Ο Τζόν δεν προσπάθησε να ξεφύγει και ομολόγησε για την πράξη του, έτσι πιάστηκε την επόμενη μέρα. Δύο μέρες μετά μεταφέρθηκε από το Tolbooth στο Mercat Cross της οδού High Street. Ακρωτηριάστηκε στο δεξί του χέρι πριν κρεμαστεί, και το όπλο που χρησιμοποίησε δέθηκε στο λαιμό του.  

Η ημερομηνία γέννησης της Ρέιτσελ Τσίζλεϊ είναι άγνωστα, αυτό που γνωρίζουμε είναι πως βαπτίστηκε στις 4 Φεβρουαρίου το 1679 και πιθανώς να γεννήθηκε λίγο πρίν απο αυτά, έτσι ήταν περίπου δέκα χρονών όταν ο πατέρας της εκτελέστηκε.

Γάμος και παιδιά 

Η ημερομηνία γάμου της Chiesley με τον Τζέιμς Έρσκιν δεν είναι γνωστή: σύμφωνα με ενα γράμμα που έγραψε, υπολογίζεται οτι παντρεύτηκε το 1707 στα 28 της χρόνια.

Στην νεαρή Ρέιτσελ Τσίζλεϊ δινόταν η περιγραφή μιας  "άγριας ομορφιάς", και ο γάμος της οργανώθηκε μόνο όταν έμεινε έγκυος. (This pregnancy and another in 1708 ended in miscarriage.) Ο άντρας της ήταν ένας επιτυχιμένος δικηγόρος και έγινε ο Lord Justice Clerk το 1710, μαζί είχαν εννιά παιδιά :
 Charlie, γεννήθηκε τον Αύγουστο του1709.
 Johnie, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1711, (πέθανε δυο μηνών).
 James, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1713.  (Παντρεύτηκε την κόρη του θείου του John την  Frances.
 Mary, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1714,
 Meggie, η οποία πέθανε νέα το 1717.
 Fannie, γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1716.
 Jeannie, γεννήθηκε το Δεκέμβρη 1717.
 Rachel.
 John.

Παραπομπές
Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ

Ο Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Εμμανουήλ (Άγιος Νικόλαος Λασιθίου, 19 Δεκεμβρίου 1958) είναι Έλληνας Επίσκοπος, Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος από τις 16 Φεβρουαρίου 2021. Διετέλεσε Μητροπολίτης Γαλλίας από το 2003 έως το 2021, ex officio Πρόεδρος της Συνέλευσης των Ορθόδοξων Επισκόπων της Γαλλίας, και προεδρεύων της Διάσκεψης των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών από το 2009. Επίσης, είναι ένας από τους εκπροσώπους του Χριστιανισμού στο διοικητικό συμβούλιο του Διεθνούς Κέντρου Διαθρησκευτικού και Διαπολιτισμικού Διαλόγου Βασιλιάς Αμπντουλάχ Μπιν Αμπντούλ Αζίζ, στη Βιέννη.

Βιογραφία
Ο Εμμανουήλ Αδαμάκης γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1958 στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου. Πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου, συνέχισε τις σπουδές του σε μεταπτυχιακό επίπεδο στη Φιλολογική Σχολή του Καθολικού Ινστιτούτου Παρισιού και στο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου. Συνέχισε τις σπουδές του επί της ιστορίας των θρησκειών στην Σορβόννη (Paris IV) και στο Ανώτατο Ινστιτούτο Οικουμενικών Σπουδών. Χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος το 1985 από τον Μητροπολίτη Βελγίου Παντελεήμονα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Ορθόδοξης Θεολογίας Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, από όπου έλαβε το δίπλωμά του στην Θεολογία το 1987.

Στη συνέχεια, κατόπιν αποφάσεως του Μητροπολίτου Βελγίου Παντελεήμονα διακόνησε ως Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Βελγίου, παραμένοντας Εφημέριος της Ενορίας των Αρχαγγέλων  στις Βρυξέλλες. Είχε για πολλά έτη την διεύθυνση του Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από την ίδρυσή του το 1995. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1996 εξελέγη παμψηφεί από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρηγίου, Βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου.

Στις 20 Ιανουαρίου 2003 εξέλεγη παμψηφεί Μητροπολίτης Γαλλίας από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Του ανατέθηκε η εκπροσώπηση του Πατριαρχείου στον θεολογικό διάλογο με τις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες. Διατηρεί την ευθύνη του αμφίδρομου ακαδημαϊκού διαλόγου με τον Ισλαμισμό και τον Ιουδαϊσμό. Είναι επίσης προεδρεύων της Διάσκεψης των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2021 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε παμψηφεί Γέροντα Μητροπολίτη Χαλκηδόνος. Την 20ή Μαρτίου πραγματοποιήθηκε η ενθρόνισή του στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Χαλκηδόνος, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Τιμητικές διακρίσεις
  Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής της Ελλάδας (2010)
  Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής της Ελλάδας (2011)
  Τάγμα της Φιλίας του Καζακστάν (2019)
  Τάγμα της Τιμής (α΄ τάξης) της Ουκρανίας
  Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού της Ουκρανίας (δ΄ τάξης)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Ο Μητροπολίτης Εμμανουήλ στην Orthowiki

Σημειώσεις και παραπομπές 

Εμμανουηλ
Εμμανουηλ
Εμμανουηλ
Κάπρος (αποσαφήνιση)

Η λέξη Κάπρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

Πρόσωπα
 Κάπρος ο Ηλείος (3ος αιώνας π.Χ.), ολυμπιονίκης της πάλης και του παγκράτιου

Μυθολογία
 Ερυμάνθιος Κάπρος
 Καλυδώνιος Κάπρος

Τοπωνύμια
 Κάπρος (νησί) (ή Καυκανάς), μικρό νησί κοντά στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής
 Κάπρος, ακρωτήρι της Κεφαλλονιάς

Γλώσσα
 Κάπρος, αρχαία λέξη για το αγριογούρουνο
Κυψελοχώρι Λάρισας

Το Κυψελοχώρι είναι οικισμός που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Νέσσωνος του Δήμου Τεμπών, της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Πηγές
Ιστοσελίδα του Δήμου Τεμπών 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Διαλεκτό Τρικάλων

Το Διαλεκτό ή Διαλεχτό Τρικάλων είναι οικισμός που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλωρείας, του Δήμου Τρικκαίων, της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων,που βρίσκεται στηνΠεριφέρεια Θεσσαλίας.

Πηγές
Ιστοσελίδα του δήμου Τρικκαίων

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Τρικκαίων
Μελισσοχώρι Λάρισας

Το Μελισσοχώρι Λάρισας είναι οικισμός που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατύκαμπου, στο Δήμο Κιλελέρ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.

Πηγές
Ιστοσελίδα του Δήμου Κιλελέρ

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Κιλελέρ
Νίκος Βασιλειάδης (πεζογράφος)

Ο Νίκος Βασιλειάδης ( Χρυσούπολη Καβάλας, 1942) είναι έλληνας πεζογράφος της μεταπολεμικής λογοτεχνίας της Θεσσαλονίκης, όπου και ζει τα τελευταία χρόνια. Επίσης, είναι γνωστός για το μεταφραστικό και ποιητικό του έργο.

Βιογραφία 
Το πραγματικό του όνομα είναι Ιορδάνης Βλαχόπουλος. Γεννήθηκε στη Χρυσούπολη της Καβάλας το 1942 από πρόσφυγες γονείς. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε. Επιπλέον, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μετάφραση έργων της αγγλικής και ιταλικής γλώσσας καθώς και αρχαίων συγγραφέων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζει στη Θεσσαλονίκη. Το 2009 η θεατρική ομάδα " Πανδαιμόνιο 7" ανέβασε στη σκηνή το έργο του " Άγημα τιμών" σε σκηνοθεσία του Γιάννη Ρήγα.

Εργογραφία

Πεζογραφία 
Ο συμβολαιογράφος. Αθήνα, Νεφέλη, 1995.

Άγημα τιμών. Αθήνα, Νεφέλη, 1990.

Αγάθος. Αθήνα, Νεφέλη, 1989.

Συλλογικά έργα 
Παλίμψηστο Καβάλας: ανθολόγιο μεταπολεμικών λογοτεχνικών κειμένων. Αθήνα, Καστανιώτης, 2009.

Από το φωτεινό πέρασμα ενός ανθρώπου: έκφραση αγάπης και τιμής στον πεζογράφο Σώτο Χονδρόπουλο. Αθήνα, Καινούργια Γη, 2002.

Ξένος, ο άλλος μου εαυτός. Αθήνα, Πατάκης, 1999.

Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο: 29 ιστορίες που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Τα Νέα» το καλοκαίρι του '97. Αθήνα, Κέδρος, 1997.

Γαλλικές μεταφράσεις 
Vassiliadis, Nikos. Le notaire: récit. [tr.by]: Jean-Marie Verlet. Athènes: Hatier - Librairie Kauffmann, 1997.

Γερμανικές Ανθολογίες 
Ausflug mit Freundinnen: Eine Anthologie zeitgenössischer griechischer Erzählungen. [tr.by]: Fanny Atheras, Eleonore Bung, Klaus Eckhardt, Hans Eideneier, Niki Eideneier, Sophia Georgallidis, Veronika Koumides, Janna Mavrogeorgi, Ivo Meraskendis, Eleni Torossi, Theo Votsos, Elfi Vozikis & Ursula Wuckel. Köln: Romiosini Verlag, 2002.

Die Erben des Odysseus: Griechische Erzählungen der Gegenwart. [tr.by]: Doris Wille, Evangelia Nanou, Sofia Georgallidis, Nina-Maria Jaklitsch, Birgit Hildebrand, Hans Eideneier, Klaus Billig, Theo Votsos & Maria Petersen. München: Deutscher Taschenbuch Verlag, 2001.

Πηγές 
Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνία. Πρόσωπα- έργα- ρεύματα, Αθήνα,Πατάκης,2007

http://www.ekebi.gr- Εθνικό κέντρο βιβλίου

 http://www.biblionet.gr

Παραπομπές 

Έλληνες λογοτέχνες
Ντάσιελ Χάμετ

Ο Ντάσιελ Χάμετ (Samuel Dashiell Hammett, 27 Μαΐου 1894 - 10 Ιανουαρίου 1961) ήταν Αμερικανός λογοτέχνης και συγγραφέας. Θεωρείται  ο άνθρωπος που γέννησε την αμερικάνικη αστυνομική λογοτεχνία.

Γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ. Υποχρεώθηκε να παρατήσει το σχολείο σε νεαρή ηλικία, έτσι ώστε να βοηθήσει την οικογένειά του. Η πρώτη του αστυνομική ιστορία, που υπέγραψε με  ψευδώνυμο, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Black Mask" το 1923. Την εποχή πριν τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ασχολήθηκε κυρίως με τον πολιτικό ακτιβισμό και το 1937 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Υπηρέτησε στον πόλεμο ενώ την περίοδο του Μακαρθισμού φυλακίστηκε, εξαιτίας των πολιτικών του φρονημάτων. Η υγεία του αποδυναμώθηκε και πέθανε τελικά πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1961.

Σημαντικά του έργα είναι η Μαύρη Μάσκα, η Κατάρα των Ντέην, Το Γυάλινο κλειδί, ο Αδύνατος άνδρας, το Γεράκι της Μάλτας, ο Κόκκινος θερισμός και το Γυάλινο κλειδί. Πολλά από τα βιβλία του έγιναν μετέπειτα κινηματογραφικές ταινίες, όπως το Το Γεράκι της Μάλτας. Το βιβλίο Το γεράκι της Μάλτας μετέφρασε στα Ελληνικά ο Ανδρέας Αποστολίδης (εκδ. "Μεταίχμιο", 2005)

Παραπομπές 

Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
Χ
Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κλειτόμαχος ο Θηβαίος

Ο Κλειτόμαχος ο Θηβαίος (γιος του Ερμοκράτη, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θήβα.

Βιογραφικό  
Στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του παγκράτιου κατά τους 141ους (216 π.Χ.) και  στο αγώνισμα της πυγμαχίας στους 142ους (212 π.Χ.),  στους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν επίσης πολυνίκης στις διοργανώσεις των Νέμεων, Δελφικών και Πύθιων αγώνων, ενώ στα Ίσθμια νίκησε όλους τους αντιπάλους του στην πυγμαχία και το παγκράτιο την ίδια ημέρα.Κατά τους 142ους αγώνες ζήτησε από τους κριτές να διαγωνιστεί στο παγκράτιο πριν την πυγμαχία, κάτι που έγινε δεκτό, ωστόσο νικήθηκε από τον Κάπρο τον Ηλείο.

Απελάμβανε τόσο μεγάλης φήμης, ώστε ο Πτολεμαίος Δ´ του ελληνιστικού βασιλείου της Αιγύπτου έστειλε έναν εξαιρετικά ισχυρό πυγμάχο, τον Αριστόνικο, ώστε να νικήσει τον Κλειτόμαχο, τον οποίο όμως ο Κλειτόμαχος κέρδισε. Σύμφωνα με μια αναχρονιστική παράδοση ο Μέγας Αλέξανδρος (4ος αιώνας π.Χ.) ξαναθεμελίωσε τη Θήβα σεβόμενος τις νίκες του Κλειτόμαχου. 

Χαρακτηριστικό του Κλειτόμαχου ήταν η πλήρης αποχή από τη σεξουαλική δραστηριότητα κατά την περίοδο όπου γινόταν οι αγώνες έτσι ώστε να διατηρεί το μέγιστο των δυνάμεων του.

Ιστορικές μαρτυρίες

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Παραπομπές

Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Πυθιονίκες
Ισθμιονίκες
Νεμεονίκες]]
Αρχαίοι Θηβαίοι ολυμπιονίκες
Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας‎
Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Μάλες Λασιθίου

Οι Μάλες ή Μάλλες (επίσημο: αι Μάλαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 580 μέτρων, 26 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιεράπετρας, βόρεια της κοιλάδος του Σαραντάπηχου, με θέα την πεδιάδα του Μύρτου και προς το Λιβυκό πέλαγο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην παραγωγή ελαιόλαδου.

Ιστορικά στοιχεία 
Ανάμεσα στα σημερινά χωριά Μάλες και Χριστός βρισκόταν η αρχαία πόλη Μάλλα, της οποίας το όνομα διατηρούν οι Μάλες μέχρι σήμερα. Η πόλη, ανεξάρτητη και αυτόνομη, δεν ήταν γνωστή μέχρι το 1885, οπότε και βρέθηκε μια επιγραφή συνθήκης ανάμεσα στη Μάλλα και τη Λυττό. Είναι πιθανό η πόλη της Κιλικίας Μαλλός να ήταν αποικία της. Ήταν μία από τις 30 κρητικές πόλεις οι οποίες είχαν συνάψει συμμαχία με τον Ευμένη Β΄ το 183 π.Χ. Η θεότητα που λατρευόταν ήταν ο Ζευς ο Μοννίτιος. Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.

Κατά την Ενετοκρατία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Κρήτης. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα, του 1376. Αναφέρεται το 1577 από τον Φραγκίσκος Μπαρόκιος ως Males στην επαρχία Ιεράπετρας, ενώ στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 αναφέρεται ως Malles με 1.483 κατοίκους, και ήταν το μεγαλύτερο χωριό στην επαρχία της Ιεράπετρας. Αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 και στην τουρκική απογραφή του 1671 ως Males. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, οι Μάλες κάηκαν από τον Αιγύπτιο Χασάν Πασά. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Males με 200 οικογένειες. Το 1881 είχε 754 Χριστιανούς κατοίκους και 15 Τούρκους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοινότητα Μαλών 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Μαλών περιλαμβάνει και την Μονή Εξακούστη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Ιερά Μονή Παναγίας Εξακουστής, η (0)
 Μάλαι, αι (302)

Συνολικά η κοινότητα έχει 302 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Μαρία Βολυράκη.

Κοινοτάρχες Μαλών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μαλών.

Υποδομή 
Στις Μάλες υπάρχει κοινοτικό γραφείο, αγροτικό ιατρείο, πολιτιστικός σύλλογος με πολιτιστικό κέντρο, αγροτικός συνεταιρισμός, δημοτικό σχολείο και βιβλιοθήκη. Στο χωριό λειτουργούν και παντοπωλείο, καφενεία, ταβέρνες, όπως και ξενώνες. Η στάση λεωφορείων των Μαλών εξυπηρετείται από γραμμή από/προς Καλαμαύκα - Ιεράπετρα.

Αξιοθέατα 
 Μέσα και γύρω από το χωριό σώζονται πολλές παλιές εκκλησίες, όπως ο Άγιος Νικόλαος, με επιγραφή του 17ου αιώνα, η Ζωοδόχος Πηγή, ο Άγιος Γεώργιος, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και η Παναγιά η Μεσοχωρίτισσα με τοιχογραφίες που χρονολογούνται από το 1431, σύμφωνα με επιγραφή στο δυτικό τοίχο.
 Η μονή της Παναγιάς της Εξακουστής. Βρίσκεται ανάμεσα στις Μάλες και την Ανατολή, σε υψόμετρο 560.
 Στους γειτονικούς λόφους σώζονται ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Μάλλας. Ο Άρθουρ Έβανς εντόπισε λείψανα μυκηναϊκής οχύρωσης.

Παραπομπές 

Δήμος Ιεράπετρας
Χωριά του νομού Λασιθίου
When You Believe

Το When you Believe  είναι το θεματικό τραγούδι της πρώτης κλασσικής ταινίας της DreamWorks Ο Πρίγκιπας της Αιγύπτου. Τη μουσική και τους στίχους συνέθεσε ο Στεφάν Σκουάρτζ.

Πρωτότυπη Ερμηνεία 
Στη φιλμογραφική απόδοση, αφού ο Φαραώ Ραμσής Β΄ έδωσε την άδεια στους Εβραίους σκλάβους να φύγουν από την Αίγυπτο, η Σάλι Ντρόσκι ως Μαριάμ και η Μισέλ Φάιφερ ως Σεπφώρα τραγουδούν το πρώτο μέρος του "When you Believe" καθώς οι Εβραίοι φεύγουν από την Αίγυπτο με οδηγό τον Μωυσή, ακολουθούμενοι κι από Αιγύπτιους. Στο δεύτερο μέρος, μια χορωδία παιδιών τραγουδά στα Εβραϊκά Ύμνους Δοξολογίας προς το Θεό και σταδιακά ενώνονται με τις φωνές των ενηλίκων και των Σάλι Ντρόσκι και Μισέλ Φάιφερ καθώς φτάνουν προς την Ερυθρά Θάλασσα.
Στην ποπ έκδοση το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τις Γουίτνεϊ Χιούστον και Μαράια Κάρεϊ.

Ελληνική Ερμηνεία 
Στην ελληνική απόδοση της ταινίας το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τις Χριστίνα Αργύρη ως Μαριάμ και Έλλη Κοκκίνου ως Σεπφώρα μαζί με την χορωδία, με τίτλο "Την Πίστη Αν Βρεις". Οι Εβραϊκοί Ύμνοι διατηρήθηκαν, όπως και σε όλες τις μεταγλωτίσεις της ταινίας.

Βραβεύσεις 
Το "When you Believe", κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού στα Academy Awards 1999.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 When You Believe at Discogs
 When You Believe (Leon Jackson) at Discogs
 

Τραγούδια του 1998
Singles του 1998
Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Singles του 2007
Singles (ντεμπούτο)
Πάνος Κοντέλλης

Ο Πάνος Κοντέλλης (1924 - 18 Ιουνίου 2014) ήταν Έλληνας σεναριογράφος, συγγραφέας και λογοτέχνης.  Το 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Σεναριογράφων, για το σύνολο του έργου του, ενώ έχει βραβευθεί δις στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για Καλύτερο Σενάριο. Συμμετείχε σε πάνω από 30 κινηματογραφικές ταινίες και σε 5 τηλεοπτικές σειρές. Ενώ έχει κυκλοφορήσει και 6 βιβλία, εκ των οποίων τα 2 έχουν διακριθεί.

Βιογραφία 
Ο Πάνος Κοντέλλης γεννήθηκε στο Μεσότοπο, της Λέσβου, το 1924. Σε νεαρή ηλικία έδειχνε ότι είχε ροπή στη λογοτεχνία, ωστόσο σπούδασε Νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Έτσι, ξεκίνησε να εργάζεται Υπουργείο Δικαιοσύνης, ως δημόσιος υπάλληλος, χωρίς όμως να σταματήσει να γράφει ως το τέλος της ζωής του.

Άρχισε να γράφει, αρχικά, για θεατρικά έργα, κυρίως, με ηθογραφικό περιεχόμενο. Το πρώτο του σενάριο, που έγινε ταινία, ήταν το 1960, στο Χίλιες παρά μία νύχτες, μία ταινία του Τζανή Αλιφέρη. Μέσα στη δεκαετία του 1960 ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές ταινίας όπως ο Διωγμός, το 1964,Η μεγάλη στιγμή του 21:Παπαφλέσσας το 1971 και το ο 13ος, το 1967. Τα σενάρια αυτά του δώσανε βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αντιστοίχως.

Πέντε σενάρια του Κοντέλλη, γυρίστηκαν και στην τηλεόραση: Στα δίχτυα της αράχνης (1972), Στα δίχτυα του τρόμου (1973), Το ταξίδι (1976), Το ουράνιο τόξο (1983) και Το μινόρε μιας καρδιάς (1992).

Εκτός από σενάρια, έγραψε και 6 βιβλία. Μεταξύ των οποίων, έχει διακριθεί για το Ο κόσμος ο μικρός, με Έπαινο από την Ακαδημία Αθηνών και για το Καημοί του Κάμπου με το Βραβείο Καλοκαιριού διαγωνισμού, το 1957. Το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε τη χρονιά, όπου πέθανε, με τίτλο Εύθυμα και σοβαρά από το Χτες, στο οποίο κάνει αναδρομή στη ζωή του.

Πέθανε στις 18 Ιουνίου 2014.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Πάνος Κοντέλης στο 90lepta.com
 Πάνος Κοντέλης στο Cine.gr

Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες λογοτέχνες
Έλληνες συγγραφείς