joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Shotzi Blackheart

Η Ashley Urbanski (γεννημένη στις 13 Μαρτίου 1993), πιο γνωστή με το ψευδώνυμο Shotzi Blackheart, είναι επαγγελματίας Παλαιστίνια-Φιλιππινέζα-Αμερικανή που έχει υπογράψει στο WWE SmackDown.

Καριέρα 
(2014-2016) 

Η Blackheart ξεκίνησε την καριέρα της στο Όκλαντ της Καλιφόρνιας στο Hoodslam το 2014 ως "Missy Highasshit", μια μαζορέτα για τον Hoodslam Stoner U.

Η Blackheart εμφανιζόταν  επίσης συχνά στην ανεξάρτητη σκηνή της Καλιφόρνια. Πάλεψε για εταιρείες όπως All Pro Wrestling, Bar Wrestling και Big Time Wrestling. Τον Ιούνιο του 2017, η Blackheart θα αντιμετώπιζε μελλοντικούς συναδέλφους παλαιστές όπως η Candice LeRae και η Rachael Ellering στο APW Cow Palace Royale '17. 

RISE Wrestling, SHIMMER Wrestling (2016-2019) 

Η Blackheart έκανε το ντεμπούτο της για τη SHIMMER στις 11 Νοεμβρίου 2016 στο Σικάγο του Ιλλινόις. 

Στο Evolve 137 στις 11 Οκτωβρίου 2019, ο William Regal προσέφερε στη Blackheart ένα συμβόλαιο WWE κατά τη διάρκεια μιας αιφνιδιαστικής εμφάνισης.

NXT (2019 – σήμερα) 

Στις 15 Οκτωβρίου 2019, αναφέρθηκε ότι η Blackheart είχε υπογράψει με το WWE και θα έκανε αναφορά στο WWE Performance Center. Η Blackheart έκανε το ντεμπούτο της σε μια ζωντανή εκπομπή NXT house στις 5 Δεκεμβρίου 2019, χάνοντας από την Chelsea Green.  Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στο NXT στις 18 Δεκεμβρίου 2019 εναντίον της Bianca Belair. Στο επεισόδιο του NXT στις 15 Ιανουαρίου 2020, η Blackheart μπήκε σε ένα Battle Royal για μια ευκαιρία στο Πρωτάθλημα Γυναικών NXT στο NXT TakeOver: Portland, όπου απέκλεισε τη Shayna Baszler.Αυτό οδήγησε σε αγώνα εναντίον της Baszler στο επόμενο επεισόδιο, όπου η Blackheart ηττήθηκε. [Στο Royal Rumble, η Blackheart μπήκε στον αγώνα Royal Rumble των γυναικών στο νούμερο 26, πριν απομακρυνθεί από τη Shayna Baszler, καταφέρνοντας να διαρκέσει μέχρι το τελικό επτά του αγώνα. Επιπλέον, δέχτηκε επίθεση στα παρασκήνια από τη Deonna Purrazzo μετά τον αγώνα, με αποτέλεσμα έναν αγώνα μεταξύ των δύο στο επεισόδιο της 29ης Ιανουαρίου 2020.

Πηγές 
Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE

 www.californiabirthindex.org/birth/ashley_louise_urbanski_born_1992_21852804.
 ↑ www.wrestlingdata.com/index.php?befehl=bios&wrestler=31271
Άγιος Ζαφείριος ο Νεομάρτυς

Ο Ζαφείριος ο Νεομάρτυς έζησε τον 19ο αιώνα και είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο βίος του
Ήταν Έλληνας και ο τόπος καταγωγής του είναι αμφίβολος, αλλά σίγουρα καταγόταν από κάποιο χωριό της Χαλκιδικής.

Το 1821 με την επανάσταση της Χαλκιδικής, πολλοί κάτοικοι των χωριών της περιοχής κατέφυγαν με τις οικογένειές τους στο Άγιον Όρος προκειμένου να διαφύγουν της σφαγής από τους Τούρκους. Υπήρξαν περιπτώσεις Χαλκιδικιωτών οι οποίοι δεν αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν με αποτέλεσμα να δεχθούν τον στέφανο του μαρτυρίου, ένας από αυτούς ήταν και ο νεαρός Ζαφείριος. Έφηβος στην ηλικία, ήταν ο μόνος από το σύνολο των νεαρών παιδιών που οδηγήθηκαν από το Άγιο Όρος στη Θεσσαλονίκη που παρέμεινε πιστός στον Χριστό.

Υπάρχουν πολλά στοιχεία της ζωής του που παραμένουν άγνωστα, όπως ο ακριβής τόπος καταγωγής του ή η ημερομηνία γεννήσεως ή θανάτου του.

Αγιοκατάταξη
Η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του στις 11 Ιουνίου και στην Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων (η Κυριακή μετά των Αγίων Πάντων). Η ακολουθία του συντέθηκε από τον Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη.

Απολυτίκιον 
Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Εν τη πίστεως πέτρα εδρασθείς γενναιότατα,

πλάνην εμυκτήρισας Αγαρ,

νεομάρτυς Ζαφείριε·

νεότητος το άνθος παριδών,

τό αίμά σου προσήνεγκας Θεώ·

όθεν στέφει εκοσμήθης εν ουρανοίς,

ως αθλητής χριστόψυχος.

Δόξα τώ σε καλέσαντι Θεώ,

δόξα τώ σε δυναμώσαντι,

δόξα τώ δεδωκότι σε ημίν,

μεσίτην ακαταίσχυντον

Παραπομπές

Ζαφειριος
Δεν Θα Έκλεβες Ποτέ ένα Αυτοκίνητο

Το «Δεν Θα Έκλεβες Ποτέ ένα Αυτοκίνητο» (αγγλικά: You Wouldn't Steal a Car) είναι η πρώτη πρόταση δημόσιας ανακοίνωσης, ως μέρος καμπάνιας της δεκαετίας του 2000 κατά της παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, ονόματι «Η Πειρατία είναι Έγκλημα». Δημιουργήθηκε από την FACT (Federation Against Copyright Theft) και την Ένωση Εταιρειών Κινηματογράφου της Αμερικής σε συνεργασία με το Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Σιγκαπούρης τον Ιούλιο του 2004, και αναπαράχθηκε από πολλά εμπορικά DVD παγκοσμίως, που πουλόντουσαν έως το 2007, ως κλιπ με δυνατότητα παράλειψης ή χωρίς, πριν την προβολή μιας ταινίας. Αν και παραγωγή της Ένωσης, οι μόνες κινηματογραφικές εταιρείες στις Ηνωμένες Πολιτείες που έκαναν χρήση του είναι οι Paramount, 20th Century Fox, Metro-Goldwyn-Mayer, Touchstone Films, και Miramax. Περιλήφθηκε επίσης σε ελληνικά DVD της Audio Visual Enterprises και της Videosonic.

Στην ανακοίνωση πρωταγωνιστεί ένας άντρας που διαπράττει κλοπές διαφόρων αντικειμένων, οι οποίες συγκρίνονται με την μη εξουσιοδοτημένη αντιγραφή και διανομή περιεχομένου με κατοχυρωμένα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως ταινίες. Αυτή έχει συγχυστεί με Ολλανδική ανακοίνωση του 2006 για την καταπολέμηση της πειρατείας, με αποτέλεσμα να γίνεται λόγος για κλοπή της μουσικής επένδυσης του εν λόγω σποτ.

Στην ποπ κουλτούρα
Η διαφήμιση έχει διακωμωδηθεί σε διαδικτυακά μιμίδια, συμπεριλαμβανομένων όσων χρησιμοποιούν την φράση «You wouldn't download a car» (Δεν θα μεταφόρτωνες ένα αυτοκίνητο). Το επεισόδιο της σειράς Μηχανοργάνωση για Κλάματα «Moss and the German» την σατιρίζει στην αρχή του επεισοδίου.

Οι Πράσινοι-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, σε συνεργασία με την Rafilm, κυκλοφόρησε την δική της εκδοχή της ταινίας, ώστε να εναντιωθεί στην βιομηχανία των μίντια και τις κυβερνητικές απόψεις περί υπαρχόντων νόμων πνευματικής ιδιοκτησίας, καθώς και να ενημερώσει το κοινό σχετικά με εναλλακτικές θέσεις για την πνευματική ιδιοκτησία. Στο επεισόδιο του The Amazing World of Gumball «The DVD», ο Ντάργουιν μεταβιβάζει τις πληροφορίες στον Γκάμπολ αφού ανακοινώνει την μεταφώρτωση μιας ταινίας με τίτλο Alligators on a Train.

Η Juice Media παρήγαγε μια επίμαχη παρωδία του βίντεο για την Ημέρα της Αυστραλίας τον Ιανουάριο του 2017. Σε αυτό, συγκρίνεται η εορτή της εν λόγω Ημέρας, που σημάνει την άφιξη του Πρώτου Στόλου, με μια σειρά από διαβόητες στιγμές στην ιστορία, όπως την «Τελική Λύση» των Ναζί, την ρίψη ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Παραπομπές
Κώστας Φλωκατούλας

Ο Κώστας Φλωκατούλας είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1985 στην ταινία μικρού μήκους Ραντεβού ενώ την επόμενη χρονιά έλαβε μέρος στη βιντεοταινία Οι σκληροί της κρουαζιέρας. Το 1988 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στην παιδική σειρά της ΕΤ1 Σκληρή Γη. Το 1990 εμφανίστηκε στην κωμωδία Κόκκινη μαργαρίτα ενώ από την ίδια χρονιά, μέχρι το 1991, ξεκίνησε να υποδύεται τον Εωσφόρο στην κωμική σειρά του Γιώργου Κωνσταντίνου Άγγελος κατά λάθος στον ANT1. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν αρκετές συνεργασίες στο θέατρο ενώ έκανε διάφορες εμφανίσεις στις σειρές Οι τρεις  σωματοφύλακες, Οι Απαράδεκτοι και Τμήμα Ηθών. Τη σεζόν 1994-1995 υποδύθηκε τον ρεπόρτερ Χάρη στην κωμική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Ταύρος με Τοξότη στον ANT1.

Ο ρόλος που τον κατέστησε ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό ήταν αυτός του φιλάργυρου παντοπώλη Τάσου Πολυμενέα στη κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά  Το καφέ της Χαράς. Ο χαρακτήρας του Πολυμενέα ξεκίνησε να εμφανίζεται στη σειρά του ANT1 από το πρώτο επεισόδιο το 2003, μέχρι και το 88ο το 2006. Το 2004 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Τα μαχαιρώματα ενώ το 2006 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Εντιμότατοι κερατάδες. Ακολούθησε μία guest εμφάνιση στη σειρά εποχής του ANT1 Γιούγκερμαν. Από το 2008 μέχρι το 2010 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη κωμική σειρά του Mega Channel Η Πολυκατοικία. Εκεί υποδύθηκε τον άνεργο συγγραφέα Αργύρη Γαλατσάνου έχοντας συνεχή παρουσία στους δύο πρώτους κύκλους της σειράς. Τη σεζόν 2010-2011 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της ίδιας σειράς ως guest. Το 2009 έπαιξε στη ταινία μικρού μήκους Ευφορία. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε την πορεία του ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο. Το 2014 έπαιξε στην κωμική ταινία του Θανάση Τσαλταμπάση Πέμπτη & 12 ενώ το 2015 εμφανίστηκε στην Ειμαρμένη. Τη σεζόν 2017-2018 έπαιξε στην παράσταση Μαντάμ Σουσού΄ στο Παλλάς. Το 2017 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στο τρίτο κύκλο της σειράς Το σόι σου ενώ το 2019 συμμετείχε στην κωμική σειρά Κρατάς Μυστικό;. Τη σεζόν 2019-2020 επέστρεψε και πάλι ως Τάσος Πολυμενέας στο καστ της σειράς Το καφέ της Χαράς. και το 2021 στην καθημερινή σειρά του ΕΡΤ1 Ποιός ήτον ο φονεύς του αδελφού μου.

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κάρι-Αν Μος

Η Κάρι-Αν Μος (Carrie-Anne Moss ; 21 Αυγούστου 1967) είναι Καναδή ηθοποιός. Μετά από μικρούς ρόλους στην τηλεόραση, απέκτησε διεθνή αναγνώριση για τον ρόλο της Τρίνιτυ στην σειρά The Matrix (1999-2003 ; 2021). Έχει πρωταγωνιστήσει στις ταινίες Memento (2000), Red Planet (2000), Chocolat (2000), Fido (2006), Snow Cake (2006), Disturbia (2007), Αδιανόητες πράξεις (2010), Silent Hill: Revelation (2012), Φωτιά Πάνω Από την Πομπηία (2014). Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές για το Netflix, σε παραγωγή της Marvel, με κυριότερη την σειρά Τζέσικα Τζόουνς (2015–2019).

Βιογραφία 
Η Κάρι-Αν Μος γεννήθηκε στο Μπέρναμπι της βρετανικής Κολομβίας και είναι η κόρη της Μπάρμπαρα και του Μέλβιν Μος. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Μπρουκ. Η μητέρα της επέλεξε αυτό το όνομα με αφορμή την επιτυχία των The Hollies "Carrie Anne" (1967), που είχε κυκλοφορήσει τον Μάιο του ίδιου έτους. Ως παιδί, η Μος έζησε με την μητέρα της στο Βανκούβερ. Σε ηλικία 11 ετών, έγινε μέλος του παιδικού μουσικού θεάτρου στο Βανκούβερ και αργότερα έκανε περιοδεία στην Ευρώπη με την χορωδία Magee Secondary School.

Προσωπική ζωή 
Η Μος παντρεύτηκς τον Αμερικανό ηθοποιός Στήβεν Ρόϋ το 1999. Έχουν αποκτήσει δυο γιους και μια κόρη. Κατοικούν στο Λος Άντζελες. Έχει ιδρύσει το Annapurna Living, μια εταιρεία που έχει σχεδιαστεί για να ενδυναμώσει τις γυναίκες μέσω του διαλογισμού και της αφοσίωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Καναδοί ηθοποιοί
Καστέλ Γκοφρέντο

To Καστέλ Γκοφρέντο (Castel Goffredo) είναι μικρή πόλη της βόρειας Ιταλίας, στην Επαρχία της Μάντοβα, στη Λομβαρδία. Πήρε τον τιμητικό τίτλο της «πόλεως» με προεδρικό διάταγμα στις 12 Σεπτεμβρίου 2003.

To Καστέλ Γκοφρέντο βρίσκεται σε απόσταση 36 χιλιομέτρων περίπου από την επαρχιακή πρωτεύουσα Μάντοβα, προς τα βορειοδυτικά.

Είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο για την παραγωγή γυναικείων καλτσών και καλσόν.

«Αδελφές» πόλεις
Το Καστέλ Γκοφρέντο είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής μικρές πόλεις:

  Πιράν Σλοβενίας, από το 1993

Καστέλ Γκοφρέντο
Γιάννης Χανδρής

Ο Γιάννης Χανδρής (1890-1942) ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Ο Χανδρής γεννήθηκε το 1890 στη Χίο (η οποία ήταν κτήση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνη την εποχή). Το 1915, μετά από χρόνια εμπειρίας στον τομέα της ναυτιλίας, αγόρασε το πρώτο πλοίο του, στο οποίο έδωσε την ονομασία Δημήτριος. Στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής είχε στην κατοχή του 4 πλοία, συμπεριλαμβανομένων ατμοπλοίων. Το 1922, επέκτεινε τις δραστηριότητές του στην ακτοπλοΐα.

Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής ήταν ένας από τους πολλούς Έλληνες εφοπλιστές που εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Χανδρής διεύθυνε την εταιρεία κρουαζιέρων που διατηρούσε μέχρι το 1939, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Πέθανε το 1942 από φυσικά αίτια. 

Αργότερα οι δύο γιοι του, Αντώνιος και Δημήτριος, ίδρυσαν μια νέα εταιρεία κρουαζιέρων, την Chandris Line. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1996.

Παραπομπές 

Έλληνες εφοπλιστές
Έλληνες επιχειρηματίες
Μάναρης Αρκαδίας

Ο Μάναρης Αρκαδίας (ή Μάναρι  ή του Μάναρη) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Μάναρη της δημοτικής ενότητας Βαλτετσίου του δήμου Τρίπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μάναρης έχει πληθυσμό 58 κατοίκων. 

Είναι ένα ορεινό χωριό 15 χιλ. νότια της Τρίπολης. Η οδική πρόσβαση στο χωριό γίνεται από το οδικό άξονα Τρίπολης-Μεγαλόπολης, στρίβοντας αριστερά πριν την Ασέα. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 774μ. στην πλαγιά υψώματος, ανατολικά του Ασεατικού πεδίου. Οι λίγοι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία. Το καλοκαίρι συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες.

Ο δρόμος που διασχίζει το χωριό καταλήγει στην Βλαχοκερασιά.

Γέφυρα Μάναρη 
Ένα χιλιόμετρο πριν τον Μάναρη βρίσκεται η μεγαλύτερη τοξωτή κοιλαδογέφυρα στην Ελλάδα, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής, κατασκευασμένη από γαλλική εταιρεία το 1897 για να εξυπηρετήσει τη Σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου - Καλαμάτας. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το γραφικό διατηρητέο  κτήριο του Σιδηροδρομικό Σταθμού. Η γέφυρα είναι αδελφοποιημένη με τη γέφυρα Ρίου-Αντιρίου από το 2014.
Η γέφυρα φωταγωγείται το βράδυ και διακρίνεται στα αριστερά του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Καλαμάτας στο ύψος των διοδίων Μάναρη.

Άλλα αξιοθέατα 
Η κεντρική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου η οποία χρονολογείται από το 1864 και η ειδυλλιακή τοποθεσία 'Λεύκο', με το ξωκκλήσι του Αι-Νικόλα.

Το Λαογραφικό μουσείο.

Το κεφαλόβρυσο στη Μαναρέικη βρύση, μία από τις πηγές του Αλφειού ποταμού στην κοιλάδα της Ασέας.

Αξιοσημείωτα άτομα 
 Δημήτρης Τσιόδρας, δημοσιογράφος και πολιτικός

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Κωστής Πετράκης

Ο Κωστής  ή Κώστας Πετράκης (Απεσωκάρι, 1911 - 5 Μαρτίου 1989) ήταν Έλληνας υπολοχαγός και αντιστασιακός κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αντίσταση
Ο Πετράκης πολέμησε και τραυματίστηκε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα την άνοιξη του 1941, διέφυγε μέσω Τουρκίας στην υπό Βρετανικό έλεγχο Μέση Ανατολή. Εκεί κατετάγη στον εξόριστο ελληνικό στρατό, στις τάξεις του οποίου πολέμησε γενναία.

Τον Ιούνιο του 1942, συμμετείχε σε επιδρομή κομάντο στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου Κρήτης που βρισκόταν υπό Γερμανική κατοχή. Η ομάδα των κομάντο ήταν υπό τις διαταγές του Βρετανού George Jellicoe και, εκτός από τον Πετράκη, περιλάμβανε τέσσερα μέλη των Ελεύθερων Γάλλων (Georges Bergé, Jacques Mouhot, Pierre Léostic, και Jack Sibard). Η επιδρομή ήταν επιτυχής και είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή περίπου 20 γερμανικών αεροσκαφών. Ωστόσο, στο δρόμο προς τη νότια Κρήτη για τη διαφυγή στην Αίγυπτο, η ομάδα έπεσε σε ενέδρα. Ο Pierre Léostic σκοτώθηκε και οι άλλοι τρεις Γάλλοι συνελήφθησαν. Ο Πετράκης και ο Jellicoe  κατάφεραν να ξεφύγουν.

Μεταπολεμικά
Λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων, ο Πετράκης διώχθηκε μετά το τέλος του υπολέμου και αναγκάστηκε να περάσει πάνω από 17 χρόνια στην εξορία. Για να τιμήσει τη μνήμη του Pierre Léostic, βάφτισε τον γιο του με το όνομά του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Συνέντευξη του Κ. Πετράκη: .

Έλληνες Αντιστασιακοί
Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Βραζιλία)

Το Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα ( ) είναι ένα ακροδεξιό  πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 1994 ως κόμμα με κοινωνική φιλελεύθερη ιδεολογία, και το 1998 εγγράφηκε στο Βραζιλιάνικο Ανώτατο Δικαστήριο Εκλογών με αριθμό ταυτότητας 17.  

Τον Ιανουάριο του 2018, ο Ζαίρ Μπολσονάρο, έφυγε από το Κοινωνικό Χριστιανικό Κόμμα και ήρθε στο Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα για να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του ίδιου έτους. Η επιρροή του ώθησε την ιδεολογία του κόμματος προς συντηρητικές και δεξιές κατευθύνσεις. Ωστόσο, πυροδότησε τη διάσπαση των «Ελεύθερων» που εγκατέλειψαν το ΚΦΚ και ίδρυσαν δικό τους πολιτικό κίνημα. Ο Μπολσονάρο έγινε ο 38ος Πρόεδρος της Βραζιλίας. Όμως, το Νοέμβριο του 2019 εγκατέλειψε το ΚΦΚ κατόπιν συγκρούσεων με τον πρόεδρο του κόμματος, τον Λουσιάνο Μπιβάρ, και ίδρυσε μία δική του πολιτική ομάδα με την επωνυμία «Συμμαχία για τη Βραζιλία».

Ιστορία 
Το ΚΦΚ ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1994, από τον επιχειρηματία Λουσιάνο Μπιβάρ. Στις δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκαν 11 δήμαρχοι και 314 δημοτικοί σύμβουλοι από το κόμμα. Το κόμμα εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους κομμάτων στις 2 Ιουνίου 1998. Στις γενικές εκλογές του 1998 εκλέχτηκε ο πρώτος βουλευτής από το κόμμα: ο Μπιβάρ κέρδισε την έδρα του Περναμπούκο. Επιπλέον, 10 μέλη του κόμματος κέρδισαν έδρες στις νομοθετικές Συνελεύσεις: πέντε στα βόρεια και πέντε στα βορειοανατολικά. Στις εκλογές του 2006 ο Μπιβάρ ήταν υποψήφιος Πρόεδρος, αλλά έχασε από τον Λούλα ντα Σίλβα, συγκεντρώνοντας το 0,06% των ψήφων μόνο.  

Το 2015 σχηματίστηκε μία ελευθεριστική παράταξη στο ΚΦΚ , στην οποία συμμετείχαν αρκετοί σημαντικοί πολιτικοί, με συμπεριλαμβανόμενο τον γιο του Λουσιάνο, τον Σέργκιο Μπιβάρ. Οι καλούμενοι ως «Ελεύθεροι» σκόπευαν να εκσυγχρονίσουν το κόμμα προωθώντας την ιδεολογία τους.   To 2016, όταν η Ντίλμα Ρούσεφ κατηγορήθηκε για παραποίηση στοιχείων για το έλλειμα, το ΚΦΚ ψήφισε υπέρ της παραπομπής της σε δίκη.

Αποτελέσματα εκλογών

Προεδρικές εκλογές

Βουλευτικές εκλογές

Παραπομπές 

Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Όουεν Στάνλεϊ (οροσειρά)

Η οροσειρά Όουεν Στάνλεϋ αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς Μπίσμαρκ στην Παπούα Νέα Γουινέα. Η οροσειρά βρίσκεται ακριβώς βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Πορτ Μόρεσμπι. Το υψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το όρος Βικτόρια, με ύψος 4.038 μέτρων.  

Η οροσειρά έχει ονομαστεί προς τιμήν του εξερευνητή Όουεν Στάνλεϊ. Ο Όουεν Στάνλεϊ ανακάλυψε την οροσειρά το 1849 κατά τη διάρκεια βρετανικής ερευνητικής αποστολής, η οποία διήρκεσε από το 1846 έως το 1850. Ο Γουίλιαμ ΜακΓκρέγκορ σκαρφάλωσε πρώτοϛ την οροσειρά το 1888. 

Υπάρχουν λίγα πρακτικά περάσματα στην οροσειρά. Ένα από αυτά είναι το γνωστό πέρασμα Κοκόντα, το οποίο μπορεί να διασχιστεί ευκολότερα. Το πέρασμα έγινε γνωστό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προσπάθησε να το διασχίσει τμήμα ιαπωνικών στρατευμάτων.Οι δύο επιστημονικέϛ ονομασίεϛ που έχει πάρει η οροσείρα είναι Papuascinsus Stanleyanus και Toxicocalamus Stanleyanus.

Παραπομπές 
 
3. Owen Stanley Range
Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (soundtrack)

Το Marvel's Avengers: Age of Ultron (Original Motion Picture Soundtrack) αποτελεί το soundtrack άλμπουμ της ταινίας Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron των Marvel Studios. Τη μουσική συνέθεσαν οι Μπράιαν Τάιλερ και Ντάνι Έλφμαν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Hollywood Records σε ψηφιακή και φυσική μορφή στις 28 Απριλίου και 19 Μαΐου 2015 αντίστοιχα.

Ιστορικό
Τον Μάρτιο του 2014, ο Μπράιαν Τάιλερ υπέγραψε για να συνθέσει τη μουσική επένδυση της ταινίας, αντικαθιστώντας τον συνθέτη της πρώτης ταινίας, Άλαν Σιλβέστρι, και κάνοντας αυτήν την τρίτη συνεργασία του με τη Marvel μετά τις ταινίες Iron Man 3 και Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος το 2013. Ο Τάιλερ δήλωσε πως η μουσική αποτίει φόρο τιμής στις μουσικές συνθέσεις του Τζον Γουίλιαμς για τις ταινίες Ο Πόλεμος των Άστρων, Σούπερμαν και Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, και αναφορές στις μουσικές συνθέσεις των ταινιών Iron Man, Thor και Captain America, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα παρόμοιο μουσικό σύμπαν λέγοντας: «Αυτός είναι σίγουρα ο στόχος. Πρέπει να χτίσεις πάνω στη νοσταλγία και να το κάνεις με τολμηρό τρόπο, έτσι ώστε να μπορείς να συσχετιστείς μαζί του». Ο Ντάνι Έλφμαν συνέβαλε επίσης στη μουσική της ταινίας, χρησιμοποιώντας το θέμα του Σιλβέστρι από την πρώτη ταινία για να δημιουργήσει ένα νέο υβριδικό θέμα. Σχετικά με τη συνεισφορά του Έλφμαν, ο Τάιλερ ανέφερε: «Η ταινία είναι ένας τόσο μεγάλος καμβάς και υπάρχουν μέρη τα οποία πραγματικά επωφελούνται από τη δική του φωνή. Αλλά επίσης, έπρεπε όλα να δένουν μαζί και να κρατιούνται μαζί απρόσκοπτα, κι αυτό ήταν κάτι το οποίο δουλέψαμε πραγματικά πολύ για να το πετύχουμε».

Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios στις αρχές του 2015 από τη βρετανική ορχήστρα Φιλαρμόνια. Τον Απρίλιο του 2015, η Marvel κυκλοφόρησε τη λίστα κομματιών και ανακοίνωσε πως το soundtrack θα ήταν διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή στις 28 Απριλίου 2015 και σε φυσική μορφή στις 19 Μαΐου 2015. Την επόμενη μέρα, κυκλοφόρησε ένα έξτρα κομμάτι με τίτλο «New Avengers: Age of Ultron» και το οποίο συνέθεσε ο Έλφμαν.

Λίστα κομματιών

Πηγές:

Επιπρόσθετη μουσική
Επιπρόσθετα κομμάτια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron:

Παραπομπές

Άλμπουμ του 2015
Soundtracks Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Γεώργιος Ψαρόπουλος

Ο Γεώργιος Ψαρρόπουλος (γενν: 3 Μαρτίου 1941) είναι Έλληνας σκιτσογράφος, συγγραφέας, πολιτικός και αθλητής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1941 στο Γκάζι , και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την πολιτική και την πυγμαχία. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και στέλεχος της ΟΝΕΚ και της ΕΔΗΝ ενώ έχει διετελέσει γραμμάτεας του Γεωργίου Παπανδρέου και εκφωνητής της Ένωσης Κέντρου. Υπήρξε, για πέντε χρόνια πυγμάχος στα τμήματα του Παναθηναϊκού, κατακτώντας 2 πρωταθλήματα και σήμερα είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου παλαίμαχων αθλητών του Παναθηναϊκου. Στις 21 Απριλίου του 1967, ήταν από τους πρώτους συλληφθέντες όπου κρατήθηκε στη "Μπουμπουλίνα" για 18 ημέρες και κακοποιήθηκε επανειλημμένως από τον Σμαϊλη. Με τον Αλέξανδρο Παναγούλη, συμμετείχε ενεργά μετά την πτώση της Χούντας στην επανίδρυση της ΕΔΗΝ, ενώ υπήρξε και μέλος του κόμματος των Νεοφιλελευθέρων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του ΟΠΑΠ καθώς επίσης έχει διαγράψει μεγάλη πορεία και στο χώρο της διαχείρισης απορριμμάτων ως διευθύνων σύμβουλος των εταιρειών Γη Ανταίος Α.Ε. και Κωστούλας Α.Ε.. Έχει βραβευτεί για το καλλιτεχνικό του ταλέντο, καθώς έχει σκιαγραφήσει την πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, ενώ αρκετά πορτρέτα κοσμούν αρκετά μουσεία και χώρους στην Ελλάδα. Η εκπομπή "Μαρτυρίες" του Γιώργου Πετρίτση, έχει παρουσιάσει την ζωή του με τον Αλέκο Παναγούλη .

Συμμετοχή σε έργα 

 Η βιογραφία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα 1996
 ΕΔΗΝ 30 χρόνια μετά, 1995
 Ιστορικό - Πολιτικό συμπόσιο ΟΝΕΚ - ΕΔΗΝ, εκδόσεις Πιτσιλός 1997
 ΕΔΗΝ αντιδιδακτορικός αγώνας, Εκδόσεις Πιτσιλός 2000
 Ο Αλέκος Παναγούλης που γνώρισα, έκδοση του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών 2007
 Στην μνήμη του Αλέκου Παναγούλη
 Το πολιτικό σκίτσο ενός ηγέτη, εκδόσεις Λιβάνη
 Το πολιτικό σκίτσο του Γεωργίου Παπανδρέου
 Οι άνθρωποι του κινήματος του Ναυτικού 1973
 Νίκος Ξυλούρης
 Μελίνα

Παραπομπές
Νεριτάν Ζιντζιρία

Ο Νεριτάν Ζιντζιρία (γενν. Neritan Christos Zinxhiria στις 28 Απριλίου 1989, Τίρανα) είναι Ελληνοαλβανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στα Τίρανα της Αλβανίας, από τον Σπετίμ Ζιντζίρια και την Φατμπάρδα Ζιντζιρία και μεταναστεύει μαζί με την οικογένεια του στην Αθήνα τον χειμώνα του 1990. Η μεγαλύτερη του αδερφή, Μαρία, ξεκινάει το 2000 να εργάζεται στον κινηματογράφο Τριανόν, έναν ιστορικό κινηματογράφο - σημείο αναφοράς του κέντρου της πόλης. Κοντά της και σε νεαρή ηλικία, ο Ζιντζιρία έρχεται σε επαφή με την έβδομη τέχνη βγάζοντας τα πρώτα του χρήματα κάνοντας αφίσες. Αυτοδίδακτος, σε ηλικία 18 ετών, παρουσιάζει την πρώτη του μικρού μήκους ταινία Την Καλύτερη Νύφη η οποία και βραβεύεται στο 31ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας με το βραβείο Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Σκηνοθέτης/ Ντίνος Κατσουρίδης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, παρουσιάζει τη μικρού μήκους ταινία Χαμομήλι κάνοντας κοινό και κριτικούς να τον συγκρίνουν με τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η ταινία κερδίζει το Βραβείο Καλύτερης Μικρού Μήκους Ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Δρέσδης και σημειώνει αξιοσημείωτη πόρεια σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ. Μετρώντας περισσότερες από 200 συμμετοχές και πολυάριθμα βραβεία, καταγράφεται ως μια από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων ετών ενώ γίνεται η μόνη μικρού μήκους που κερδίζει Πρώτο Βραβείο και στους τρεις μεγαλύτερους θεσμούς της χώρας: Φεστιβάλ Δράμας, Νύχτες Πρεμιέρας, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Τα επόμενα χρόνια, στην ΙταλοΑλβανική μικρού μήκους ταινία Προετοιμασία για Φόνο, θα συνεργαστεί με τους παραγωγούς Γκαμπριέλε Ορίκιο και Βαλέρια Γκολίνο ενώ στη Ρουμανία θα τελειώσει την τέταρτη του μικρού μήκους A Country of Two, σε παραγωγή της βραβευμένης με Χρυσή Άρκτο και υποψήφιας για Όσκαρ παραγωγού Μπιάνκα Οάνα. Η ταινία έπειτα από προβολές σε διεθνή φεστιβάλ, φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη σε έκθεση των New Museum και Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ. Το 2018, βραβεύεται από το Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος

Φιλμογραφία 

 2008 Την καλύτερη νύφη
 2012 Χαμομήλι
 2015 The Time of a Young Man About To Kill
 2016 A Country of Two

Νομαδικό σινεμά 
Ο Ζιντζιρία μαζί με την αρχιτέκτονα Iphi Ghenie δημιούργησαν το νομαδικό σινεμά Cine Tarkovsky. Με όνομα που δανείζεται από τη μοναδικότητα του Αντρέι Ταρκόφσκι και σε σχήμα κινηματογραφικής εγκατάστασης, το δημιουργικό δίδυμο ταξιδεύει στα Βαλκάνια και προσκαλεί γνωστούς δημιουργούς να παρουσιάσουν το έργο τους σε εμβληματικά σημεία στο μετασοσιαλιστικό κόσμο. Τον Αύγουστο του 2019, η δράση εγκαινιάστηκε με κινηματογραφικές προβολές και συζήτησεις με τον Β. Κεκάτο, μέσα στην οικία του δικτάτορα Ενβέρ Χότζα. Ο πρώτος Χρυσός Φοίνικας Μικρού Μήκους για την Ελλάδα, προβλήθηκε στα Τίρανα αμέσως μετά τη νίκη του στις Κάννες. Ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, στέφθηκε με επιτυχία: μετά την πτώση του καθεστώτος στη γειτονική Αλβανία, αυτή ήταν η πρώτη φορά στην οποία η κατοικία του Χότζα άνοιξε για το κοινό. .

Παραπομπές 

Σκηνοθέτες
Έλληνες σκηνοθέτες
Αλβανοί σκηνοθέτες
Σεναριογράφοι
Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος

Η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος (Elisabeth Kübler-Ross ; 8 Ιουλίου 1926 – 24 Αυγούστου 2004) ήταν Ελβετίδα-Αμερικανίδα ψυχίατρος, πρωτοπόρος στην μελέτη με θέμα τον θάνατο και συγγραφέας του μπεστ-σέλερ On Death and Dying (1969), όπου ανέπτυξε την θεωρία της για τα πέντε στάδια του πένθους, επίσης γνωστό ως "Μοντέλο Κιούμπλερ-Ρος".

Το 2007 εισήχθη στην Λεωφόρο της Δόξας για Γυναίκες Επιστήμονες και το περιοδικό Time την έβαλε στην λίστα με τους "100 σημαντικότερους στοχαστές" του 20ου αιώνα. Η ίδια έλαβε δεκαεννέα τιμητικά βραβεία. Μέχρι τον Ιούλιο 1982, η Κιούμπλερ-Ρος πρόσφερε σε 125.000 μαθητές μαθήματα με θέμα τον θάνατο. Παράλληλα δίδαξε σε κολέγια, ιατρικές σχολές, τμήματα κοινωνικής εργασίας και παρέδωσε σεμινάρια. Το 1970 έδωσε μια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ όπου ανέπτυξε το θέμα "Περί Θανάτου".

Παραπομπές 

Αμερικανοί ψυχίατροι
Κούρο ο Σουπερ-Γάτος

Το 'Κούρο ο Σουπερ-Γάτος' (ιαπωνικά:サイボーグクロちゃん Χέπμπορν: Saibōgu Kurochan) είναι ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime επιστημονικής φαντασίας. Έχει ως επίκεντρο τον πρωταγωνιστή, έναν σπιτόγατο τον οποίο απαγάγει ένας τρελός επιστήμονας ο οποίος τον τροποποιεί σε Ανδροειδές ώστε να τον εντάξει στον στρατό του που έχει ως σκοπό την παγκόσμια κυριαρχία. Ο κούρο σπάει το τσιπ που τον ελέγχει και αφού αποδράσει γίνεται αυτόκλητος τιμωρός. Οι περιπέτειες του Κούρο ποικίλουν από αστικές καταστροφές, ταξίδια στο διάστημα, παράλληλα σύμπαντα και μάχες με άλλους ανδροειδής γάτους. Η σειρά έχει προβληθεί σε διάφορες χώρες στην Ασία, στην Αμερική και την Ευρώπη. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε στο 0-6 και κυκλοφόρησε σε DVD από την Joconda Video.

Ιστορία 
Ο κούρο είναι ένας σπιτόγατος ενός ζευγαριού ηλικιωμένων που βρίσκονται διαρκώς σε κίνδυνο. Μία μέρα τον απαγάγει ο τρελός επιστήμονας Δρ. Γκόου ο οποίος τον τροποποιεί σε Ανδροειδές με απεριόριστη δύναμη ώστε να τον εντάξει στον στρατό γάτων ρομπότ του που έχει ως σκοπό την παγκόσμια κυριαρχία. Ο Κούρο καταφέρνει να αποδράσει από το εργαστήριο του Δρ. Γκόου και να το καταστρέψει και συνειδητοποιεί ότι μπορεί να μιλάει την γλώσσα των ανθρώπων, γίνετε αυτόκλητος τιμωρός ενώ ταυτόχρονα διατηρεί την ιδιότητα του ως σπιτόγατος. Ο Γκόου αισθανόμενος προδοσία από τις πράξεις του Κούρο, στέλνει τον ανώτερο γάτο-ρομπότ του, τον Μι για να τον εξολοθρεύσει.

Παραπομπές 

Anime και manga επιστημονικής φαντασίας
Σειρές anime
Ο Φόβος (ταινία, 1966)

Ο φόβος είναι μια ελληνική αστυνομική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Κώστα Μανουσάκη. Συμμετείχε στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 1966 ως η επίσημη ελληνική συμμετοχή και προτάθηκε για το βραβείο Χρυσής Άρκτου Καλύτερης Ταινίας.  Το 2005, παρουσιάστηκε στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε ειδική προβολή.

Βασικοί ηθοποιοί 

 Έλλη Φωτίου ως Χρύσα Καβανάρη
 Ανέστης Βλάχος ως Ανέστης Καννάλης
 Σπύρος Φωκάς ως Νίκος
 Έλενα Ναθαναήλ ως Άννα Καννάλη
 Μαίρη Χρονοπούλου ως κυρία Καννάλη
 Αλέξης Δαμιανός ως Δημήτρης Καννάλης
 Κώστας Γεννατάς
 Θόδωρος Κατσαδράμης
 Γιώργος Σήφης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1966
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μάγοι και Γίγαντες

Το Μάγοι και Γίγαντες (ισπανικά: Magos y Gigantes) είναι μεξικανική φανταστική-κωμική ταινία παραγωγής 2003. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Νοεμβρίου 2003, από την 20th Century Fox. Αυτή είναι η πρώτη κινηματογραφική παραγωγή της Ánima Estudios και η πρώτη που δημιουργήθηκε για τους κινηματογράφους μέσω Adobe Flash, ενός προγράμματος που συνήθως χρησιμοποιείται για διαδικτυακά κινούμενα σχέδια. Επρόκειτο τότε για την πρώτη Μεξικάνικη ταινία κινουμένων σχεδίων μετά το La Aventuras de Oliver Twist (1987). 

Μια σειρά κινουμένων σχεδίων μερικώς βασισμένη στην ταινία, το Awesome Magical Tales (επίσης γνωστό ως Teenage Fairytale Dropouts), έκανε πρεμιέρα στο Αυστραλιανό Seven Network στις 31 Δεκεμβρίου 2012.

Πλοκή
Η ταινία αφηγείται τις περιπέτειες ενός Γίγαντα, μιας κακοδιάθετης νεράιδας που περιμένει να μεγαλώσουν τα φτερά της και ενός περίεργου μικρού μάγου, οι οποίοι συμμετέχουν σε έναν διαγωνισμό μάγων στην χώρα Μagic Realm. Εκεί παραμονεύει ο Titan Goldface, ένας μάγος που αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό και αναζητά εκδίκηση καταστρώνοντας ένα σχέδιο, κατά το οποίο θα κλέψει τις μαγικές δυνάμεις από τους κατοίκους της χώρας.

Ηθοποιοί
 Ζοσίτι Ουγκάρτε ως Γίγαντας
 Ρόσι Αγκίρε (στη μεταγλώττιση η Χριστέλα Γκιζέλη) ως Άντα, μια νεράιδα που δεν πετάει.
 Ρουμπέν Τρουχίγιο ως Τράφαλγκαρ, ένας αδέξιος μάγος που ρίχνει λάθος ξόρκια.
 Αράθ ντε λα Τόρε ως Titan Caradura
 Φρανσίσκο Κολμενέρο ως Mago Enigma
 Μιγκέλ Κουτιριέ ως Omega
 Εντουάρντο Γκάρζα ως Jack in the Box
 Χουάν Ραμόν Ουέρτα ως Alfa
 Μοϊσές Ιβάν Μόρα ως Cochinito
 Γκάμπι Ουγκάρτε ως Πριγκίπισσα Λούνα
Η ελληνική μεταγλώττιση έγινε στα στούντιο Τρίτον, σε σκηνοθεσία Παύλου Τσιάντου.

Κυκλοφορία
Η ταινία ήταν η 4η πριν το The Matrix Revolutions, Απίστευτη Παρασκευή και 21 γραμμάρια στα box office του Μεξικού το πρώτο Σαββατοκύριακο, βγάζοντας $4,531,492 πέσο ($398,023 δολάρια ΗΠΑ). Η ταινία αργότερα κατέληξε σε βόμβα στα εγχώρια box office, λόγω αποτυχημένου ανταγωνισμού με πιο επιτυχημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων στο Μεξικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Ταινίες του 2003
Ταινίες κινουμένων σχεδίων
Μεξικάνικες ταινίες‎
Ισπανόφωνες ταινίες
Φρανσίσκο Φερέρ

Ο Φρανσίσκο Φερέρ υ Γκουάρδια (1859–1909) ήταν ένας ριζοσπαστικός ελεύθερος στοχαστής, αναρχικός και εκπαιδευτικός πίσω από ένα δίκτυο κοσμικών, αυτο-οργανωμένων, ελευθεριακών σχολείων μέσα και γύρω από τη Βαρκελώνη. Η εκτέλεσή του, μετά από μια εξέγερση στη Βαρκελώνη, οδήγησε τον Φερέρ σε μαρτύριο και μεγάλωσε ένα διεθνές κίνημα ριζοσπαστών και ελευθεριακών, οι οποίοι ίδρυσαν σχολεία στο μοντέλο του και προώθησε την προσέγγιση του στην εκπαίδευσή.

Ο Φερέρ μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Βαρκελώνη, όπου ανέπτυξε δημοκρατικές και αντι-κληρικές πεποιθήσεις. Ως διευθυντής αμαξοστοιχίας, έστειλε μηνύματα για τον ηγέτη της δημοκρατίας Μάνουελ Ρουίς Σορίγια, που εξορίστηκε στη Γαλλία. Μετά από μια αποτυχημένη δημοκρατική εξέγερση το 1885, ο Φερέρ μετακόμισε επίσης στο Παρίσι με την οικογένειά του, όπου έμειναν για 16 χρόνια. Ο Φερέρ άρχισε να μελετά τον αναρχισμό και την εκπαίδευση. Στα τέλη του αιώνα, ο Φερέρ είχε αποφασίσει να ανοίξει ένα σχολείο ελευθερίας με το μοντέλο του ορφανοτροφείου του Πολ Ρόμπιν στο Πρεβώ. Μια μεγάλη κληρονομιά από έναν παρισινό δάσκαλο παρείχε τα μέσα για να το κάνει.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Francisco Ferrer Collection at the University of California, San Diego, Mandeville Special Collections and Archives

Ισπανοί αναρχικοί
Ισπανοί εκπαιδευτικοί
Καταλανοί
Xbox Series X

Το Xbox Series X είναι η κονσόλα που θα διαδεχθεί την γενιά xbox one με τα μοντέλα xbox one, xbox one s και xbox one x και θα ανταγωνιστεί την επερχόμενη κονσόλα playstation5 (εν συντομία ps5) που θα λανσαριστεί στα τέλη του 2020.

H κονσόλα θα έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: Custom AMD Zen 2 CPU, 1TB NVMe SSD, 16GB GDDR6 μνήμη, 12 teraflop RDNA 2 GPU και θα υποστηρίζει 4k  60 fps 8k 120 fps ray tracing, καθώς θα είναι και η πιο δυνατή κονσόλα της microsoft.

Παραπομπές 

Xbox
Βιντεοπαιχνίδια
Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Microsoft
Αυστραλοί

Οι Αυστραλοί είναι τα άτομα που σχετίζονται με την Αυστραλία. Συνήθως έχουν την αυστραλιανή ιθαγένεια. Η Αυστραλία είναι μια πολυπολιτισμική κοινωνία και έχει τον όγδοο μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών του κόσμου, με τους μετανάστες να αποτελούν το 30% του πληθυσμού της χώρας το 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαντίθα

Η Χαντίθα (αραβ. حديثة) είναι πόλη του Ιράκ, στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ, περίπου 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαγδάτης και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Είναι αγροτική πόλη, κτισμένη πάνω στον ποταμό Ευφράτη, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 34°08΄23΄΄ Βόρειο και μήκος 42°22΄41΄΄ Ανατολικό και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 107 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 46.500 κάτοικοι, οι περισσότεροι Άραβες και Σουνίτες μουσουλμάνοι. Η πόλη βρίσκεται κοντά στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια (Μπουχαϊράτ αλ Καντισίγια), η οποία δημιουργήθηκε με την ανέγερση του (ομώνυμου της πόλεως) Φράγματος Χαντίθα, του μεγαλύτερου στο Ιράκ.

Γεωργία και άρδευση
Οι όχθες του Ευφράτη στο Διαμέρισμα Χαντίθα καταλαμβάνονται από καλώς αρδευόμενα αγροκτήματα, με μεγάλη παραγωγή εδώδιμων αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον υπάρχει σημαντική εκτροφή αιγοπροβάτων, ενώ τροφή αποκτάται και με ψάρεμα στον ποταμό ή στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια.

Κατά την είσοδο στο «υπο-διαμέρισμα» της Πόλεως της Χαντίθα, το πιθανότερο είναι ο επισκέπτης να δει σήματα του δήμου με την απεικόνιση ενός νεροτροχού, μια αναφορά στην ιστορία της περιοχής: Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι τα αρχαία ερείπια πάνω ή κοντά στον Ευφράτη αποτελούσαν τμήμα αντλητικού συστήματος με νεροτροχούς, που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή εποχή. Οι κάτοικοι τότε υποτίθεται ότι είχαν κατασκευάσει νεροτροχούς ώστε να εγκαταστήσουν ένα περιορισμένο υδραγωγικό σύστημα, παρόμοιο με εκείνο που εξυπηρετούσε την ίδια την αρχαία Ρώμη. Το εάν στρατιώτες ή πολίτες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατοίκησαν ποτέ στη Χαντίθα παραμένει ανοικτό ζήτημα.

Το κλίμα της Χαντίθα είναι κλίμα «θερμής ερήμου» (BWh στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με τις βροχές να πέφτουν τον χειμώνα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 21,1 °C και η μέση ετήσια βροχόπτωση περίπου 127 χιλιοστόμετρα.

Παραπομπές

Χαντιθα
Ντιέγκο ελ Σιγάλα

Ο Ντιέγκο Ραμόν Χιμένεθ Σαλαθάρ (ισπανικά: Diego Ramón Jiménez Salazar, 27 Δεκεμβρίου 1968), γνωστός περισσότερο ως Ντιέγκο ελ Σιγάλα (Diego el Cigala) είναι Τσιγγάνος από την Ισπανία τραγουδιστής της φλαμένκο gypsy.

Βιογραφία 
Γεννημένος, το 1968, σε μία οικογένεια καλλιτεχνών και διανοούμενων Ρομά, ο ελ Σιγάλα, άρχισε να τραγουδά από νεαρή ηλικία. Η ιδιαίτερη έφεση και ικανότητα του στον ρυθμό τράβηξε τα βλέμματα γνωστών μουσικών του είδους, όπως η Μαρία Μάγιο και η Μανουέλα Καράσκο, που τον παίρνανε μαζί τους σε τουρ, ως μέρος της κομπανίας τους.

Το ψευδώνυμο του, όπως ο ίδιος έχει πει, δεν προήλθε από τον Camarón de la Isla, αλλά από τους Los Losada, λόγω της δυναμικής του φωνής. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, είχε συνεργαστεί με αρκετούς γνωστούς τραγουδιστές, ενώ ήταν έτοιμος να κυκλοφορήσει και τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, ειδικότερα, μετά την επιτυχία του στο τραγούδι "Undebel", το οποίο τον βοήθησε να καθιερωθεί ως σόλο τραγουδιστής πλέον.

Ένα από τα γνωστότερα και πιο σημαντικά του άλμπουμ ήταν το Lágrimas Negras, του 2003, στο οποίο συνεργάστηκε με τον γνωστό Κουβανό πιανίστα Μπέμπο Βαλδές. Η ένωση κουβανικών ρυθμών και φλαμένκο, οδήγησε τον δίσκο σε διεθνή επιτυχία. 

Έως και σήμερα έχει κυκλοφορήσει 8 στούντιο άλμπουμ, ενώ έχει κερδίσει 2 Grammy και 5 Latin Grammy υποψηφιότητες. and 5 Latin Grammy nominations. Το 2015, χάνει τη γυναίκα του, Αμπάρο Φερνάντες, από καρκίνο, στην Πούντα Κάνα. Ο ελ Σιγάλα, επίσης, κατέχει και  δομινικανή υπηκοότητα.

Δισκογραφία 
1998 – Undebel
2000 – Entre vareta y Canasta
2001 – Corren tiempos de alegría
2002 – Teatro Real (Diego El Cigala Feat. Niño Josele)
2003 – Blanco y Negro en vivo (Bebo & Cigala)
2003 – Lágrimas negras
2005 – Picasso en mis ojos
2008 – Dos lágrimas
2010 – Cigala & Tango
2013 – Romance de la luna Tucumana
2016 – Indestructible

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Official Website
Diego el Cigala biography and discography
Flamenco Forum 

Ισπανοί τραγουδιστές
Ισπανοί Ρομά
Νεπαλέζοι

Οι Νεπαλέζοι (νεπαλικά: नेपाली गण) είναι οι ινδοάριοι και σινοθιβετιανοί κάτοικοι του Νεπάλ σύμφωνα με τις διατάξεις του νεπαλικού νόμου υπηκοότητας. Η χώρα είναι πατρίδα πολλών εθνικοτήτων. Λόγω αυτού, οι Νεπαλέζοι δεν εξισώνουν την εθνικότητά τους με την εθνότητα και τη γλώσσα, αλλά την εξισώνουν με την υπηκοότητα και τη αφοσίωση. Οι περισσότεροι Νεπαλέζοι είναι υπήκοοι Νεπάλ, αν και στη χώρα ζουν επίσης μη υπήκοοι κάτοικοι, άτομα με διπλή υπηκοότητα και μετανάστες (οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν τη νεπαλική υπηκοότητα). Οι Νεπαλέζοι αποτελούνται τόσο από αυτόχθονες κατοίκους όσο και απογόνους μεταναστών από την Ινδία, το Θιβέτ και τμήματα της Βιρμανίας, του Γιουνάν και άλλων περιοχών (ακόμη και από την Κεντρική Ασία). Το Νεπάλ είναι μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική χώρα. Η κοιλάδα της Κατμαντού, στην περιοχή των μέσων λόφων, αποτελεί ένα μικρό τμήμα της έκτασης της χώρας, αλλά είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της χώρας. Εκεί ζει σχεδόν το 5% του πληθυσμού της χώρας.

Παραπομπές 

Νεπάλ
Αργεντίνοι

Οι Αργεντίνοι (επίσης γνωστοί ως Αργεντινοί, , θηλυκή μορφή ) είναι τα άτομα που σχετίζονται με την Αργεντινή. Η σχέση αυτή μπορεί να είναι κατοικησιακή, νομική, ιστορική ή πολιτιστική. Για τους περισσότερους Αργεντίνους, αρκετές (ή όλες) από αυτές τις συνδέσεις υπάρχουν και είναι συλλογικά η πηγή του αυτοπροσδιορισμού τους ως Αργεντίνοι.

Η Αργεντινή είναι μια πολυεθνική και πολύγλωσση κοινωνία, η οποία είναι πατρίδα εκατομμυρίων ατόμων με διάφορες εθνικές, θρησκευτικές και εθνοτικές καταγωγές. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Αργεντινής αποτελείται από τους μετανάστες από χώρες του Παλαιού Κόσμου και τους απογόνους τους. Λόγω αυτού, η πλειοψηφία των Αργεντίνων δεν εξισώνουν την εθνικότητα τους με την εθνότητά τους αλλά με την αφοσίωση και την υπηκοότητα στην Αργεντινή. Πέρα από τον ιθαγενή πληθυσμό, σχεδόν όλοι οι Αργεντίνοι και οι απόγονοί τους μετανάστευσαν στη χώρα κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων αιώνων. Επίσης, η Αργεντινή είναι μια από τις χώρες που έχουν δεχθεί τους περισσότερους μετανάστες στη σύγχρονη ιστορία. Η Αργεντινή στεγάζει 6.6 εκατομμύρια μετανάστες σήμερα. Στεγάζει τον μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες στεγάζουν 27 εκατομμύρια μετανάστες), ξεπερνώντας διάφορους προορισμούς μετανάστευσης όπως ο Καναδάς, η Βραζιλία και η Αυστραλία.

Σύμφωνα με την αργεντίνικη απογραφή του 2010, η Αργεντινή είχε πληθυσμό 40.091.359 κατοίκων, εκ των οποίων οι 1.805.957 (ή το 4.6% του πληθυσμού) είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό. Η χώρα έχει εδώ και καιρό ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά πληθυσμιακής αύξησης στην Λατινική Αμερική, η οποία εκτιμήθηκε στο 0.917% ετησίως, με ποσοστό γεννητικότητας 16.32 γεννήσεων ανά 1.000 άτομα και θνησιμότητα που φτάνει τους 7.54 θανάτους ανά 1.000 άτομα.  Απολαμβάνει επίσης ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας. Το ποσοστό γεννητικότητας της χώρας (2.3 παιδιά ανά γυναίκα) είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό της Ισπανίας και της Ιταλίας, παρόλο που έχουν παρόμοια ποσοστά θρησκευτικότητας. Η μέση ηλικία του πληθυσμού είναι περίπου τα 30 έτη και το προσδόκιμο ζωής των κατοίκων κατά τη γέννηση φτάνει τα 76 έτη.

Παραπομπές
Χένρυ Άμπεϋ

Ο Χένρυ Άμπεϋ (Henry Abbey, 11 Ιουλίου 1842 – 7 Ιουνίου 1911) ήταν Αμερικανός ποιητής, με γνωστότερο ποίημά του το "What do we plant when we plant a tree?" (= «Τι φυτεύουμε όταν φυτεύουμε ένα δέντρο;»). Εργάσθηκε επίσης ως δημοσιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Άμπεϋ γεννήθηκε στο Ρόνταουτ (σήμερα μέρος του Κίνγκστον) της Νέας Υόρκης και ήταν γιος του Στήβεν Άμπεϋ, εμπόρου αγροκτηνοτροφικών προϊόντων, και της Κάρολιν Βάιλ. Ο Χένρυ πήγε στην Ακαδημία (γυμνάσιο) του Κίνγκστον και στο Ινστιτούτο του Ποταμού Χάντσον, αλλά η αβέβαιη οικονομική κατάσταση της οικογένειας δεν επέτρεψε να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο.

Σε ηλικία περίπου είκοσι ετών, ο Άμπεϋ εξασφάλισε εργασία ως βοηθός συντάκτη στην τοπική εφημερίδα Rondout Courier, ενώ για λίγο καιρό είχε την ίδια θέση στο έντυπο Spectator του Όραντζ (Νιου Τζέρσεϊ). Ταυτοχρόνως συνεισέφερε στίχους σε πολλά περιοδικά. Το 1862 εξέδωσε με δικά του έξοδα μια ποιητική συλλογή του, το May Dreams, αφιερωμένο στον επίσης ποιητή και δημοσιογράφο Γουίλιαμ Κάλεν Μπράιαντ. Ο στίχος του ήταν σχετικώς απλός στην προσωδία, στη γλώσσα και στη θεματική, με μεγάλο μέρος των ποιημάτων να υμνεί τη φύση και τις ομορφιές της περιοχής του.

Η δεύτερη συλλογή του, με τίτλο Ralph, and Other Poems (1866), εκδόθηκε επίσης με έξοδά του. Αλλά τώρα πια το έργο του εμφανιζόταν τακτικά σε πανεθνικής κυκλοφορίας περιοδικά, όπως τα Appleton's, The Overland Monthly και Chambers, ενώ ο ίδιος είχε γίνει μέλος λογοτεχνικών κύκλων τοπικά και στην πόλη της Νέας Υόρκης, ιδίως της «Ομάδας Pfaff», που σύχναζε στο κελάρι του Pfaff's Café και περιελάμβανε τους Ουώλτ Ουίτμαν και Τόμας Ναστ.

Παρά όλη αυτή την εξέλιξη, ο Άμπεϋ δεν προσπάθησε ποτέ στα σοβαρά να βιοπορισθεί από το ποιητικό του έργο: Το 1864 έγινε ταμίας στην τοπική τράπεζα της γενέτειράς του, ενώ λίγο αργότερα κατέληξε να εργάζεται με τον πατέρα και τον αδελφό του στην οικογενειακή εμπορική επιχείρηση. Το 1865 ο ποιητής νυμφεύθηκε τη Μαίρυ Λουίζ Ντυμπουά (Mary Louise DuBois), αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Αν και επιτυχημένος επιχειρηματίας, παρέμεινε σταθερός και επιμελής δημιουργός ποιημάτων, όπως και μέλος του Authors Club και της Shakespeare Society της Νέας Υόρκης. Οι υπόλοιπες ποιητικές συλλογές του είναι οι ακόλουθες:

 Stories in Verse (1869)
 Ballads of Good Deeds (1872)
 Poems (1879)
 The City of Success and other Poems (1883)
 Dream of Love (1910)

Πηγές
 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5
 Wilson, J.G. και Fiske, J. (επιμ.): το λήμμα «Abbey, Henry» στην Appletons' Cyclopædia of American Biography, εκδ. D. Appleton, Νέα Υόρκη 1900

Παραπομπές 

Αμερικανοί ποιητές
Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κολομβιανοί

Οι Κολομβιανοί () είναι τα άτομα που ταυτίζονται με την Κολομβία. Η σχέση μπορεί να είναι κατοικησιακή, νομική, ιστορική ή πολιτιστική. Για τους περισσότερους Κολομβιανούς, αρκετές (ή όλες) από αυτές τις συνδέσεις υπάρχουν και είναι συλλογικά η πηγή του αυτοπροσδιορισμού τους ως Κολομβιανοί.

Η Κολομβία είναι πολυεθνική κοινωνία. Είναι η πατρίδα πολλών ατόμων με διαφορετική εθνική και θρησκευτική καταγωγή. Λόγω αυτού, η πλειοψηφία των Κολομβιανών δεν εξισώνουν την εθνικότητα τους με την εθνότητά τους αλλά με την αφοσίωση στην Κολομβία. 

Η πλειοψηφία των κατοίκων της Κολομβίας αποτελείται από μετανάστες που κατάγονται από τον Παλαιό Κόσμο και τους απογόνους τους. Εδώ και σχεδόν έξι αιώνες, ξεκινώντας από την αρχική περίοδο της ισπανικής κατάκτησης και αποίκησης της περιοχής, στην χώρα κατέφθασαν και καταφθάνουν διάφορα κύματα μεταναστών απ'όλες τις χώρες του κόσμου. Διάφορα στοιχεία του αμερινδιανικού πολιτισμού της χώρας έχουν αναμειχθεί με τις γλώσσες, την θρησκεία και τα έθιμα των νεοαφιχθέντων μεταναστών δημιουργώντας τον κολομβιανό πολιτισμό και την σύγχρονη κολομβιανή ταυτότητα.

Παραπομπές
Ισλανδοί

Οι Ισλανδοί (ισλανδικά: Íslendingar) είναι μια βόρεια γερμανική εθνότητα και λαός που ζει στην νησιωτική χώρα της Ισλανδίας και μιλούν τα Ισλανδικά.

Οι Ισλανδοί ίδρυσαν την Ισλανδία στα μέσα του 930 μ.Χ. όταν συγκλήθηκε το Αλθίνγκι για πρώτη φορά. Η Ισλανδία κατακτήθηκε από τα βασίλεια της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Δανίας αλλά ανέκτησε την πλήρη κυριαρχία και ανεξαρτησία της από την δανική μοναρχία στις 1 Δεκεμβρίου 1918, όταν η Ισλανδία έγινε ανεξάρτητο βασίλειο. Στις 17 Ιουνίου 1944 η μοναρχία καταργήθηκε και ιδρύθηκε η ισλανδική δημοκρατία. Μιλούν τα Ισλανδικά, μια βόρεια γερμανική γλώσσα. Οι περισσότεροι Ισλανδοί είναι λουθηρανοί. Οι ιστορικές καταγραφές, καθώς και οι έρευνες δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως (DNA) αποδεικνύουν ότι το 60 με 80% των ανδρών αποίκων ήταν νορβηγικής καταγωγής (κυρίως από την δυτική Νορβηγία) ενώ ένα παρόμοιο ποσοστό γυναικών είχαν γαελική καταγωγή και κατάγονταν από την Ιρλανδία και τη Σκωτία.

Παραπομπές
Ουρουγουανοί

Οι Ουρουγουανοί () είναι τα άτομα που ταυτίζονται με την Ουρουγουάη μέσω της υπηκοότητας ή της καταγωγής. Η Ουρουγουάη είναι η πατρίδα ατόμων με διάφορες εθνικές καταγωγές. Λόγω αυτού, πολλοί Ουρογουανοί δεν εξισώνουν την εθνικότητα τους με την εθνότητά τους αλλά με την αφοσίωση στην Κολομβία. Στην καθομιλουμένη, κυρίως μεταξύ άλλων ισπανόφωνων χωρών της λατινικής Αμερικής, οι Ουρουγουανοί είναι γνωστοί και ως "οι ανατολικοί" ().

Η Ουρουγουάη, όπως και οι περισσότερες χώρες της Αμερικής, είναι ένα ποτ πουρί διαφορετικών λαών, με την διαφορά ότι έχει διατηρήσει παραδοσιακά ένα μοντέλο που προωθεί την πολιτιστική αφομοίωση, δηλαδή ότι οι διαφορετικοί λαοί έχουν απορροφηθεί από τον κύριο.

Η Ουρουγουάη είναι ένα από τα πιο ομοιογενή κράτη της Νότιας Αμερικής. Με μεγάλη διαφορά οι δύο κύριες χώρες καταγωγής των κατοίκων της χώρας είναι η Ισπανία και η Ιταλία (δείτε επίσης: Ισπανοουρουγουανοί και Ιταλοουρουγουανοί).

Παραπομπές
Μεξικανοί

Οι Μεξικανοί () είναι οι κάτοικοι του Μεξικού, μιας χώρας στην Κεντρική Αμερική. 

Οι Μέξικα ίδρυσαν το Τενοτστιτλάν ως αλτεπέτλ (πόλη-κράτος) ευρισκόμενη σε ένα νησί της λίμνης Τεξκόκο, στην κοιλάδα του Μεξικού. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της επεκτεινόμενης Αυτοκρατορίας των Αζτέκων στον 15ο αιώνα, θέση την οποία κράτησε μέχρι το 1521, όταν η πόλη έπεσε στους Ισπανούς. Κατά την διάρκεια της ακμής του, ήταν η μεγαλύτερη πόλη της προκολομβιανής Αμερικής. Στη συνέχεια έγινε καμπεσέρα της αντιβασιλείας της Νέας Ισπανίας. Σήμερα τα ερείπια του Τενοτστιτλάν βρίσκονται στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού.

Το σύγχρονο έθνος του Μεξικού ανεξαρτητοποιήθηκε από την Ισπανική Αυτοκρατορία το 1810. Αυτό το γεγονός ξεκίνησε την διαδικασία διαμόρφωσης μιας εθνικής ταυτότητας που συνδύαζε χαρακτηριστικά του πολιτισμού των προκολομβιανών ιθαγενών λαών της χώρας με αυτά του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ειδικά του ιβηρικού. Αυτό οδήγησε στη διαμόρφωση μιας "ιδιόμορφης μορφής πολυεθνικού εθνικισμού".

Η πιο ομιλούμενη γλώσσα στο Μεξικό είναι τα Μεξικάνικα Ισπανικά, αλλά μερικοί Μεξικανοί μπορεί να ομιλούν κάποια ή κάποιες γλώσσες που ανήκουν σε οποιαδήποτε από τις 68 αυτόχθονες γλωσσικές οικογένειες που είναι παρούσες στο Μεξικό, ή κάποια άλλη γλώσσα που έχει εισαχθεί στο Μεξικό λόγω της μετανάστευσης ή την έχουν μάθει από μεξικανούς μετανάστες που κατοικούν σε άλλες χώρες. Το 2015, το 21.5% του πληθυσμού του Μεξικού αυτοπροσδιοριζόταν ως ιθαγενής ή εν μέρει ιθαγενής. Υπάρχουν περίπου 12 εκατομμύρια Μεξικανοί υπήκοοι που ζουν εκτός Μεξικού. Από αυτούς, περίπου 11.7 εκατομμύρια ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μεγαλύτερη μεξικανική διασπορά μπορεί να περιλαμβάνει τους ανθρώπους που κατάγονται από το Μεξικό και αυτοπροσδιορίζονται ως Μεξικανοί.

Παραπομπές
Ερριέττα Αλεξανδρινή του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ

Η Ερριέττα Αλεξανδρινή (γερμ. Henriette Alexandrine, 30 Οκτωβρίου 1797 – 29 Δεκεμβρίου 1829) από τον Οίκο της Έσσης, ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας & Δούκισσα του Τέσσεν.

Βιογραφία
Η Ερριέττα Αλεξανδρινή Φρειδερίκη Βιλελμίνη ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και της Λουίζας Ισαβέλλας, κόρης του Γουλιέλμου Γεωργίου του Σάιν-Χάχενμπουργκ, Βουργράβου του Κίρχμπεργκ.

Η Ερριέττα πέθανε σε ηλικία 32 ετών από οστρακιά, την οποία κόλλησε από τα παιδιά της.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1815 τον Αρχιδούκα Κάρολο της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν (πολων. Τσέσυν, στη Σιλεσία), και είχε τέκνα:
 Μαρία Θηρεσία 1816-1867, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ των Δύο Σικελιών.
 Αλβέρτος 1817-1895, Δούκας του Τέσσεν.
 Κάρολος Φερδινάνδος 1818-1894, αντιστράτηγος του αυστριακού στρατού.
 Φρειδερίκος 1821-1847, διοικητής του αυστριακού ναυτικού.
Ροδόλφος 1822.
 Μαρία Καρολίνα 1825-1915, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αρχιδούκα Ράινερ Φερδινάνδο της Αυστρίας, πρωθυπουργό της Αυστρίας.
 Γουλιέλμος Φραγκίσκος 1827-1894, Αρχιδούκας της Αυστρίας.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "A listing of descendants of the House of Nassau-Weilburg". Genealogy.EU.

Παραπομπές 

Οίκος της Έσσης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ