joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος

Ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος ήταν μαζί με τον ξάδελφο του Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο οι δύο πρώτοι Ύπατοι όταν ανακηρύχτηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία, οι δύο άντρες ανέτρεψαν το Ρωμαϊκό Βασίλειο. Ο βασιλιάς Ταρκύνιος ο Υπερήφανος που ήταν ανεπιθύμητος από τον Ρωμαϊκό λαό αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να φύγει με την οικογένεια του σε εξορία. Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή παράδοση ο Λεύκιος ήταν γιος του Εγέριου και εγγονός του Αρρούν που μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο πέμπτος Βασιλιάς της Ρώμης Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στην φτώχεια επειδή είχε αποκληρωθεί από τον παππού του αλλά όταν ο θείος του Ταρκύνιος ο πρεσβύτερος υπέταξε την Κολλατία τον διόρισε αρχηγό της Ρωμαϊκής φρουράς, από εκεί έδωσε στον γιο του το προσωνύμιο "Κολλατίνος". Ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος παντρεύτηκε την πανέμορφη και πιστή Λουκρητία, κόρη του θείου του Σπούριου Λουκρήτιου Τρικιπτίνου. 

Ο ξάδελφος του Σέξτος Ταρκύνιος και γιος του βασιλιά τον προκάλεσε σχετικά με την πίστη των συζύγων τους, η δική του σύζυγος Λουκρητία αποδείχτηκε η περισσότερο πιστή. Ο Σέξτος ζήλεψε θανάσιμα και αποφάσισε να την βιάσει, εκείνη το αρνήθηκε αλλά τελικά συμφώνησε αφού πρώτα την απείλησε ότι θα την κατηγορήσει για μοιχεία με έναν υπηρέτη. Η Λουκρητία κάλεσε τον σύζυγο και τον πατέρα της, τους αφηγήθηκε την τραγική ιστορία και στην συνέχεια αυτοκτόνησε από ντροπή με ένα μαχαίρι στο στήθος παρά τις εκκλήσεις τους να μην το κάνει. Ο Κολλατίνος, ο πεθερός του και ο ξάδελφος της συζύγου του Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ξεσήκωσαν τον λαό σε εξέγερση εναντίον του βασιλιά και των γιων του αφού διέδωσαν τον βιασμό του Σέξτου, κατέλαβαν τις πύλες της πόλης όταν έλλειπε ο βασιλιάς σε εκστρατεία και ανακήρυξαν την Δημοκρατία. Ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος και ο ξάδελφος του Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ανακηρύχτηκαν οι δυο πρώτοι Ύπατοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας αλλά θα παραμείνει στην θέση πολύ λίγο. Ο ξάδελφος του Λεύκιος ζήτησε από τον Κολλατίνο να παραιτηθεί, ήταν ανεπιθύμητος από τον Ρωμαϊκό λαό επειδή ανήκε στην βασιλική οικογένεια των Ταρκύνιων, μαζί του συμφώνησε και ο πεθερός του με αποτέλεσμα να πάει ο Κολλατίνος εξορία στο Λανούβιο. Ο Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ήταν ανεψιός του πρώην βασιλιά αλλά παρέμεινε Ύπατος επειδή ανήκε στην οικογένεια των Ιούνιων, έπεσε ωστόσο σε μάχη την ίδια χρονιά. Ο Πούμπλιους Βαλέριους Ποπλίκολα διορίστηκε Ύπατος στην θέση του Κολλατίνου και ο ηλικιωμένος Σπούριος Λουκρήτιος Τρικιπτίνος στην θέση του Λεύκιου αλλά πέθανε αμέσως μετά. Ο Οράτιος Μάρκους Πόλβιλλος διορίστηκε στην θέση του Σπούριου Λουκρήτιου Τρικιπτίνου σαν πέμπτος Ύπατος τον πρώτο χρόνο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

Παραπομπές

Πηγές

Livy, i. 38, 57–60, ii. 2.
Dionysius of Halicarnassus, iv. 64.
Cassius Dio, Frag. 24.
Cicero, De Republica, ii. 53, De Officiis, iii. 10.
as quoted in the Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1870).

Ταρκύνιοι
Μιτσιάκι Τακαχάσι

Ο Μιτσιάκι Τακαχάσι (ιαπωνικά: 高橋 理明) (17 Φεβρουαρίου 1928 – 16 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ιάπωνας ιολόγος, περισσότερο γνωστός για την επινόηση του πρώτου εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς και για την εξασθένηση του ιού της ανεμοβλογιάς ζωστήρα για την παραγωγή του εμβολίου Όκα.

Βιογραφία 
Ο Τακαχάσι γεννήθηκε στην Οσάκα στις 17 Φεβρουαρίου 1928. Απέκτησε το διδακτορικό του το 1954 από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οσάκα και ολοκλήρωσε το 1959 το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ιατρικής Επιστήμης, με εξειδίκευση στην ιολογία του ιού της ευλογιάς.

Μεταξύ 1963 και 1965 σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Μπέιλορ στο Τέξας και στο Ινστιτούτο Ερευνών Φελς του Πανεπιστημίου Τεμπλ στην Πενσυλβάνια.

Η εμπειρία του να παρακολουθεί τον μεγαλύτερο γιο του, Τερουγιούκι, να υποφέρει από ανεμοβλογιά ενώ σπούδαζε στις ΗΠΑ τον οδήγησε να ξεκινήσει την ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς το 1971. Η έρευνα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, αλλά ολοκληρώθηκε το 1973. Το 1984, το εμβόλιο πιστοποιήθηκε από τον ΠΟΥ ως το καταλληλότερο εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς και το 1986, το ιαπωνικό Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας το ενέκρινε για πρακτική χρήση σε χώρες σε όλο τον κόσμο.

Μετά τη συνταξιοδότηση από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου καθηγητή.

Πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου 2013, από καρδιακή ανεπάρκεια.

Βραβεία 

 Αναμνηστικό Βραβείο Πολιτισμού Σαμπούρο Κοτζίμα (1975)
 Τρίτο Βραβείο Επιστημονικών Επιτευγμάτων του VZVRF (1997)
 Βραβείο «Πρίγκιπας Μαχιντόλ» (2008)

Διακρίσεις 
Η Ιαπωνική Εταιρεία Εμβολιολογίας παρουσιάζει ένα ετήσιο βραβείο προς τιμήν του Τακαχάσι, το Βραβείο Τακαχάσι της Ιαπωνικής Εταιρείας Εμβολιολογίας, που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2005.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Πρώτο Πρόσωπο: «Δημιούργησα το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς»
 Νεκρολόγια των NYTimes

Ιολόγοι
Ιάπωνες επιστήμονες
Εμβολιολόγοι
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οσάκα
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Τεμπλ
Πέρε Λουίς δε Μπόρχα

Ο Πέρε Λουίς δε Μπόρχα, ισπαν.: Pedro Luis de Borja, δούκας του Σπολέτo και μαρκήσιος της Τσιβιταβέκια (1432 – 26 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο των Βοργία ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ροδρίγο Μπόρχια (μετέπειτα πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία) και ανιψιός του καρδινάλιου Aλόνσο ντε Μπόρχα, ο οποίος το 1455 έγινε ο πάπας Κάλλιστος Γ΄. Τον αποκαλούσαν δον Πέδρο Λούις.

Βιογραφία 
Μολονότι δεν ήταν ιερέας αλλά λαϊκός, λίγο μετά την ανάδειξη τού θείου του στην παπική εξουσία, ανέλαβε πολλά αξιώματα και τιμές. Την άνοιξη του 1456 ονομάστηκε στρατηγός της Εκκλησίας και καστελάνος του Σαντ'Άντζελo· το φθινόπωρο του ίδιου έτους ο πάπας τον έκανε κυβερνήτη των Tέρνι, Nάρνι, Tόντι, Ριέτι, Oρβιέτo, Σπολέτo, Φολίνιo, Nοτσέρα, Ασίζη, Αμέλια, Τσιβιτά Καστελλάνα και Nέπι· και στις αρχές του 1457 προστέθηκαν σε αυτά οι κυβερνήσεις των επαρχιών της Πατριμονία και της Τοσκάνα. Την ίδια περίοδο ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροδρίγκο Μπόρχια έγινε καρδινάλιος-διάκονος, αρχιστράτηγος των παπικών στρατευμάτων και αντιπρόεδρος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, ενώ ένας άλλος συγγενής του, ο Λούις Χουάν ντελ Μίλα ι Μπόρχα αναβιβάστηκε επίσης σε καρδινάλιο. Τέτοιες γρήγορες προαγωγές νεαρών συγγενών του Ισπανού πάπα Καλλίξτου Γ΄ επικρίθηκαν από πολλούς, μεγαλύτερους καρδινάλιους (π.χ. Ντομένικο Καπρανίκα) και συνάντησαν επίσης την αντίθεση του μάλλον ξενοφοβικού λαού της Ρώμης. Ιδιαίτερα η οικογένεια Ορσίνι αντιτάχθηκε στον Βοργία. Η εχθρότητά τους απέναντί στους Βοργίες αυξήθηκε, όταν ο δον Πέδρο Λούις στάλθηκε να ανακτήσει για την Εκκλησία μερικά φρούρια, που κρατούσαν οι Ορσίνι και στις 19 Αυγούστου 1457 διορίστηκε έπαρχος της Ρώμης, ως διάδοχος τού Αντόνιο Ορσίνι. Για να εξισορροπήσει τον Ορσίνι, ο Κάλλιστος Γ΄ συντάχθηκε με την οικογένεια Κολόνα, αντιπάλους των Ορσίνι, αλλά το σχέδιο τού γάμου τού δον Πέδρο Λούις με την οικογένεια Κολόνα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Λέγεται ότι ο πάπας Κάλλιστος Γ΄ ήθελε να τον κάνει αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης μετά την ανάκτησή της από τους Οθωμανούς.

Ο δον Πέδρο Λούις ήταν μισητός στους Ρωμαίους, όπως όλοι σχεδόν οι συγγενείς και σύμμαχοι του Καλλίστου Γ΄, που τους αποκαλούσαν «Καταλανούς» λόγω της Ισπανικής καταγωγής τους. Στις 6 Αυγούστου 1458, την ίδια ημέρα που απεβίωσε ο θείος του ο πάπας, αναγκάστηκε να διαφύγει μακριά από τη Ρώμη, επειδή είχε ξεκινήσει μία εξέγερση κατά των «Καταλανών». Απεβίωσε καθοδόν προς τη Τσιβιταβέκια, εγκαταλειμμένος από σχεδόν όλους τους συντρόφους του· ήταν μόλις 26 ετών.

Παραπομπές

Πηγές 
  

Βοργίες
Άγιος Νικόλαος Βοιών Λακωνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Στην τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου Βοιών ανήκουν και οι οικισμοί Βαλτάκι, Κόρακας, Προφήτης Ηλίας και Τσουμάλα.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται νοτιοανατολικά  της Νεάπολης, στο διάσελο που σχηματίζουν οι κορυφές «Βαβίλα» στα βόρεια και «Κρίθινα» στα νότια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 121 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 35,846 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Νικολάου Βοιών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.

Αξιοθέατα
Ο ναός του Αγίου Νικολάου στο βόρειο τμήμα του οικισμού
Η εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου, νοτιοδυτικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Μονεμβασιάς
Red Bull RB8 Renault

Η Red bull RB8 ήταν το μονοθέσιο της Red Bull για την σεζόν 2012, το οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών με τον Σεμπάστιαν Φέτελ και το πρωτάθλημα κατασκευαστών .Οι οδηγοί της ήταν ο Γερμανός Σεμπάστιαν Φέτελ, ο οποίος σημείωσε 5 νίκες, 6 pole positions, 10 podiums, 6 ταχύτερους γύρους, 281 πόντους και είχε μόνο 1 εγκατάλειψη. Συναθλητής του εκείνη την σεζόν ήταν ο Αυστραλός Μάρκ Γουέμπερ, ο οποίος σκόραρε 2 νίκες, 2 pole positions, 4 podiums, 1 ταχύτερο γύρο, 179 πόντους και είχε 2 εγκαταλείψεις. Ο οδηγός της Torro Rosso, Σεμπαστιέν Μπουεμί, συμπλήρωσε τη θέση του test driver. Οι κινητήρες της Red Bull εκείνη την χρονιά προμηθευόταν από τη Renault.

Οδηγοί 

 Σεμπάστιαν Φέτελ
 Μαρκ Γουέμπερ
 Σεμπαστιέν Μπουεμί

Παραπομπές
Αρρούν Ταρκύνιος (γιος του Ταρκύνιου του Υπερήφανου)

Ο Αρρούν Ταρκύνιος ήταν δεύτερος γιος του έβδομου και τελευταίου βασιλιά της Ρώμης Ταρκύνιου του Υπερήφανου. Την περίοδο που ήταν βασιλιάς ο πατέρας τους ο ίδιος, ο μεγαλύτερος αδελφός του Τίτος Ταρκύνιος και ο ξάδελφος τους Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος επισκέφτηκαν το Μαντείο των Δελφών να ρωτήσουν την Πυθία για τον επόμενο βασιλιά της Ρώμης. Η Πυθία τους απάντησε ότι ο επόμενος βασιλιάς θα γίνει αυτός που θα φιλήσει πρώτος την μητέρα του. Ο Τίτος και ο Αρρούν περίμεναν να επιστρέψουν στην Ρώμη να φιλήσουν την μητέρα τους, ο Βρούτος κατάλαβε το νόημα και έσκυψε να φιλήσει το έδαφος, που ανήκε στην θεά Γαία, μητέρα των πάντων. Μόλις ανατράπηκε ο πατέρας του τον ακολούθησε μαζί με τον αδελφό του Τίτο στην εξορία τους στο Τσερβέτερι, ο Βρούτος εξελέγη ο πρώτος Ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Μετά την πρώτη ανεπιτυχή προσπάθεια επαναφοράς των Ταρκύνιων στην βασιλεία, ο Αρρούν συνόδευσε τον πατέρα του σε δεύτερη εκστρατεία (509 π.Χ.) όπου συνάντησε κατά πρόσωπο τον ξάδελφο του Βρούτο. Οι δυο άντρες μονομάχησαν σκληρά με τελικό αποτέλεσμα να πεθάνουν και οι δύο, οι Ταρκύνιοι απέτυχαν για δεύτερη φορά και παρέμειναν στην εξορία.
Ο Δάντης Αλιγκέρι στο πρώτο τμήμα του έργου του Θεία Κωμωδία παρουσιάζει τον Αρρούν στον 4ο Βολγία του Όγδοου Κύκλου της Κόλασης μαζί με αστρολόγους και άλλους ψευτοπροφήτες.

Παραπομπές

Πηγές

Ovid Fast. 2.725ff.
Dionys., iii, 46
William Smith (ed.) (1870), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 
The Early History of Rome: Books I-V of The History of Rome from Its Foundations by Livy, Aubrey De Sélincourt, Stephen P. Oakley.
Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Tarquinius Superbus, Lucius" . Encyclopædia Britannica. Vol. 26 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 431.

Ετρούσκοι
Ρωμαϊκή μυθολογία
Ταρκύνιοι
Άνθρωποι – Ζώα – Φύση

Το Άνθρωποι – Ζώα – Φύση, ΑΖΦ (πορτογαλικά: Pessoas-Animais-Natureza, PAN) είναι πορτογαλικό πολιτικό κόμμα για την προστασία του περιβάλλοντος, των ζώων και των δικαιωμάτων τους.

Ιστορία 
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 22 Μαΐου 2009 με αρχική ονομασία Κόμμα για τα Ζώα. Στις 13 Ιανουαρίου 2011 εγγράφηκε επίσημα στους καταλόγους πολιτικών κομμάτων του Πορτογαλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου με την ονομασία Κόμμα για τα Ζώα και τη Φύση. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2014, μετονομάστηκε στην τρέχουσα ονομασία του, Άνθρωποι – Ζώα – Φύση.

Ιδεολογία 
Το κόμμα ιδρύθηκε για να καταπολεμήσει την κακοποίηση των ζώων και να προασπίσει τα δικαιώματά τους. Η ιδεολογία του κόμματος διευρύνθηκε ώστε να συμπεριλάβει την προστασία του περιβάλλοντος, τον προοδευτισμό, τον οικοφεμινισμό, την συμμετοχική δημοκρατία και την κυκλική οικονομία.

 Η Συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων
 Η προσβασιμότητα στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης.
 Ένα βασικό άνευ όρων εισόδημα
 Η απαγόρευση των πειραμάτων σε ζώα
 Η απαγόρευση στις ταυρομαχίες
 Ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και των δυνάμεων ασφαλείας.
 Προαγωγή της Πορτογαλοφωνίας και του Πορτογαλικού πολιτισμού.
 Επένδυση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
 Οι δείκτες κοινωνικής ανάπτυξης, όπως η Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία.
 Να μην πηγαίνουν χαμένα τα τρόφιμα
 Η κυκλική οικονομία
 Η καταπολέμηση της διαφθοράς

Αποτελέσματα στις εκλογές

Βουλευτικές εκλογές

Ποσοστά ψήφων

Ευρωεκλογές

Ποσοστά ψήφων

Παραπομπές 

Πορτογαλικά πολιτικά κόμματα
Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (προπονητής τένις)

Ο Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (αγγλ. Richard Dove Williams Jr.), γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1942, είναι Αμερικανός προπονητής τένις και ο πατέρας των διάσημων τενιστριών Βένους και Σερένα Ουίλιαμς.

Πρώιμη ζωή 
Ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά  και ο μόνος γιος της Τζούλια Μέι Μέτκαλφ (πέθανε το 1985) και του Ρίτσαρντ Ντόουβ Ουίλιαμς, που ήταν πρεσβύτερος από το Σρίβπορτ της Λουιζιάνα.

Αποφοίτησε από το λύκειο και μετακόμισε στο Σαγκινόου του Μίσιγκαν και αργότερα στην Καλιφόρνια.

Προπονητική 
Ήταν ένας αυτοδίδακτος προπονητής. Έλαβε  "ιδιαίτερα" μαθήματα τένις από έναν άντρα γνωστό ως Old Whisky και αποφάσισε ότι οι κόρες του θα γίνουν επαγγελματίες του τένις, όταν είδε τη Βιρτζίνια Ρούζιτς να παίζει στην τηλεόραση. 

Ισχυρίζεται ότι έγραψε ένα σχέδιο 85 σελίδων και άρχισε να δίνει μαθήματα τένις στην Βένους και τη Σερένα όταν ήταν ακόμη τεσσεράμισι ετών και άρχισε να τους πηγαίνει στα δημόσια γήπεδα του τένις.  Σύντομα τους πήρε και στα τουρνουά τένις του Shreveport. Το 1995, ο Ουίλιαμς ενώ τις είχε εγγράψει σε ακαδημία τένις, τις απέσυρε και άρχισε να τις προπονεί ο ίδιος.

Προσωπική ζωή 
Ο Γουίλιαμς έχει παντρευτεί τρεις φορές.

Τον Ιούλιο του 2016 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Η Lakeisha Williams, σύζυγός του τότε, δήλωσε ότι η κατάστασή του ήταν σταθερή. Ωστόσο, στη συνέχεια ο Ρ. Ουίλιαμς υπέστη και άλλα εγκεφαλικά.

Βιογραφική ταινία 
Η βιογραφική ταινία του Ρίτσαρντ Ουίλιαμς, King Richard, με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Γουίλ Σμιθ στον ομώνυμο ρόλο κυκλοφόρησε στον κινηματογράφο στις 19 Νοεμβρίου 2021 από την Warner Bros.  Ο Σμιθ έλαβε την αναγνώριση των κριτικών για την ερμηνεία του και προτάθηκε για το Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, ενώ η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.

Βιβλία 
 With Bart Davis, Black and White: The Way I See It (New York: Atria Books, 2014, ).

Παραπομπές 

Προπονητές τένις
Ρουβρένιο

Το ρουβρένιο (5,6,11,12- τετραφαινυλοτετρακένιο) είναι πολυκυκλικός αρωματικός υδρογονάνθρακας, κόκκινου χρώματος. Έχει τον χημικό τύπο C42H28, ενώ το μοριακό του βάρος είναι 532,7 g/mol. Χρησιμοποιείται ως φωτοευαισθητοποιητής στη χημειοφωταύγεια και ως πηγή κίτρινου φωτός στα φωτιστικά.

Ηλεκτρονικές ιδιότητες 
Ως οργανικός ημιαγωγός, η κύρια εφαρμογή του ρουβρένιου είναι στις οργανικές διόδους εκπομπής φωτός (OLED) και στα οργανικά τρανζίστορ φαινομένου πεδίου, τα οποία είναι τα βασικά στοιχεία των εύκαμπτων οθονών. Τα μονοκρυσταλλικά τρανζίστορ μπορούν να παρασκευαστούν χρησιμοποιώντας κρυσταλλικό ρουβρένιο, το οποίο αναπτύσσεται σε κλίβανο τροποποιημένης ζώνης. Αυτή η τεχνική, γνωστή ως φυσική μεταφορά ατμών, εισήχθη το 1998.

Το ρουβρένιο έχει, ως οργανικός ημιαγωγός, την υψηλότερη κινητικότητα φορέα φτάνοντας τα 40 cm 2 /(V·s) για τρύπες ηλεκτρονίων. Αυτή η τιμή μετρήθηκε σε OFET που παρασκευάστηκαν με την αποφλοίωση λεπτού στρώματος μονοκρυσταλλικού ρουβρένιου και τη μεταφορά σε υπόστρωμα Si/SiO2.

Κρυσταλλική δομή 
Είναι πολλά τα γνωστά πολύμορφα του ρουβρενίου. Οι κρύσταλλοι που αναπτύσσονται από ατμό στο κενό μπορεί να είναι ως: μονοκλινικά, τρικλινικά, και ορθορομβικά μοτίβα. Οι ορθορομβικοί κρύσταλλοι λαμβάνονται σε ένα κλειστό σύστημα σε έναν κλίβανο δύο ζωνών σε πίεση περιβάλλοντος.

Σύνθεση 
Το ρουβρένιο παρασκευάζεται με επεξεργασία 1,1,3-τριφαινυλπροπ-2-υν-1-όλης με θειονυλοχλωρίδιο. Το προκύπτον χλωροαλένιο υφίσταται διμερισμό και αφυδροχλωρίωση για να δώσει τελικά το ρουβρένιο.

Παραπομπές 

Αρωματικοί υδρογονάνθρακες
Virgin f1

Η Virgin Racing ήταν μια αγωνιστική ομάδα της Formula 1 που ήταν υπό τη διαχείριση της Manor Motorsport, της Wirth Research και της Virgin Group του Richard Branson που αγωνίστηκε στη Formula 1 το 2010 και το 2011. Δεν σημείωσε πόντους και τερμάτισε τελευταία στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών για τα δύο χρόνια της ομάδας διαγωνίστηκε.

Η ομάδα ήταν μία από τις δώδεκα ομάδες που έλαβαν συμμετοχή για τη σεζόν του 2010 και ήταν αρχικά γνωστή ως Manor Grand Prix, πριν μετονομαστεί σε Virgin Racing όταν η Virgin έφερε δικαιώματα μετοχών και ονομασίας στα τέλη του 2009. Το αρχικό αυτοκίνητο της ομάδας, η Virgin Το VR-01, ήταν το πρώτο στη Formula 1 που αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας μόνο υπολογιστική ρευστοδυναμική και οδηγήθηκε από τους Timo Glock και Lucas di Grassi. Στο τέλος της σεζόν, η Marussia Motors αγόρασε ένα μερίδιο στην ομάδα και έγινε ο κύριος χορηγός, με την ομάδα γνωστή ως Marussia Virgin Racing και να αγωνίζεται με ρωσική άδεια για το 2011. Η συνεργασία με τη Wirth έληξε στα μέσα του 2011 και μια νέα Η τεχνική δομή που φέρνει την ανάπτυξη αυτοκινήτων στην εταιρεία δημιουργήθηκε για το 2012.

Η Marussia Virgin Racing μετονομάστηκε σε Marussia F1 Team στα τέλη του 2011. Η εταιρεία διατήρησε τη βάση της στο Dinnington, στο Νότιο Γιορκσάιρ, καθώς και δημιούργησε την τεχνική βάση στο Banbury, Oxfordshire για την κατασκευή των αγωνιστικών αυτοκινήτων.
Κραματόρσκ

Το Κραματόρσκ (ουκρανικά: Крамато́рськ) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Ντονέτσκ, στην ανατολική Ουκρανία. Πριν το 2020, το Κραματόρσκ ήταν πόλη με περιφερειακή σημασία. Από τις 11 Οκτωβρίου 2014, το Κραματόρσκ είναι η προσωρινή έδρα της Περιφέρειας Ντονέτσκ, μετά τα γεγονότα γύρω από τον πόλεμο στο Ντονμπάς. Παρόμοιο καθεστώς, για την περιφέρεια Λουχάνσκ, έχει το Σιεβιεροντονέτσκ. Οι προηγούμενες πόλεις τους εξακολουθούν να είναι de jure διοικητικά κέντρα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 έχει πληθυσμό 150.084 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Καζέννυι Τόρετς που είναι δεξιός παραπόταμος του Σεβέρσκι Ντονέτς. Αποτελεί σημαντικό κέντρο βιομηχανίας και μηχανολογίας στην Ουκρανία. Σε διάφορες περιόδους, το Κραματόρσκ ήταν τόπος διαμονής πολλών αξιοσημείωτων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Λεονίντ Μπύκοβ, Ιωσήφ Κομπζόν και Ρουσλάν Πονομαριόβ, του νεότερου ανθρώπου που έγινε ποτέ Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας.

Παραπομπές

Πόλεις της Ουκρανίας
Γιώργος Μαντάνης

Ο Γιώργος Μαντάνης (γενν. 1966) είναι Έλληνας επιστήμων ξύλου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και εκλεγμένο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου.

Πρώιμα χρόνια 
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1966. Μεγάλωσε στη Στύψη της Λέσβου και ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γενικό Λύκειο Καλλονής το 1984.

Σπουδές & καριέρα 
Εισήχθη στο τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αποφοίτησε το 1989 με ειδίκευση στην τεχνολογία ξύλου. 

Μετά από υποτροφία, εκπόνησε διδακτορικές σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής υπό την επίβλεψη του καθηγητή Raymond A. Young στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα το 1994, αφού πραγματοποίησε μελέτες για τη διόγκωση του ξύλου σε νερό και οργανικά αντιδραστήρια, οι οποίες έχουν υπερβεί σε διεθνή απήχηση τις 750 ετεροαναφορές.

Την περίοδο 1998-2001 εργάστηκε ως ερευνητής στην εταιρεία ACM Wood Chemicals, σήμερα Chimar Hellas. Το 2002 εκλέχθηκε καθηγητής στο νεοσύστατο τμήμα Σχεδιασμού και Τεχνολογίας Ξύλου και Επίπλου του πρώην ΤΕΙ Θεσσαλίας, όπου και θήτευσε μέχρι το 2019.

Έργο 
Έχει δημοσιεύσει 70 επιστημονικά άρθρα σε ξένα περιοδικά και το ερευνητικό έργο του έχει αναγνωριστεί με περισσότερες από 1.200 αναφορές στη βάση Scopus. Το διάστημα 2000-2002 ανέπτυξε δύο παγκόσμια διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

Έργο του έχει δημοσιευτεί στον ελληνικό Τύπο  και αρθρογραφεί για τη διάχυση του ξύλου ως οικολογικού υλικού στις κατασκευές. Επιπλέον, ακαδημαϊκό και ερευνητικό έργο σχετιζόμενο με την τεχνολογία και τις επιστήμες ξύλου -που υλοποιήθηκε από κοινού με συναδέλφους του- στα ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα έχει αναγνωριστεί και δημοσιευτεί στα ΜΜΕ.

Διακρίσεις 
Το 2018 εκλέχθηκε Co-editor στο διεθνές περιοδικό Wood Material Science and Engineering το οποίο δημοσιεύει θέματα της επιστήμης ξύλου και της μηχανικής του και έχει δείκτη απήχησης 2,732. Έχει επιλεγεί επίσης ως κριτής στα έγκριτα επιστημονικά περιοδικά Holzforschung, European Journal of Wood and Wood Products και BioResources.

Τον Οκτώβριο 2020 σε μετα-έρευνα των Ioannidis κ.ά. στο επιστημονικό περιοδικό Plos Biology, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους καταλόγους Mendeley Data 2020 για τη διεθνή απήχηση του έργου του στις επιστήμες ξύλου. Σε μετα-έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο 2021, έγινε επίσης συμπερίληψη του ονόματός του στην Mendeley Data 2021 για αναγνώριση της έρευνάς του το 2020.

Τον Δεκέμβριο 2021 η Διεθνής Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου (IAWS), η οποία περιλαμβάνει διακεκριμένους ερευνητές ξύλου, τον εξέλεξε στα τακτικά μέλη της.

Προσωπικά 
Ζει μόνιμα στην Καρδίτσα και είναι παντρεμένος με την Παρασκευή Ζούγρου, μαζί με την οποία, έχουν δύο παιδιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Google Scholar, George I. Mantanis
 Dr. George Mantanis - ResearchGate

Παραπομπές 

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Καθηγητές Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Τζουγλόνη

Η τζουγλόνη (αγγλ. juglone), που ονομάζεται επίσης 5-υδροξυ-1,4-ναφθαλενοδιόνη (βάσει IUPAC), είναι  οργανική ένωση με μοριακό τύπο C10H6O3. Στη βιομηχανία τροφίμων η τζουγλόνη είναι εμπορικά γνωστή ως C.I. Natural Brown 7 και C.I. 75500. Χημικώς είναι αδιάλυτη στο βενζόλιο αλλά διαλυτή στο διοξάνιο, από το οποίο κρυσταλλώνεται, και μετατρέπεται σε κίτρινες βελόνες. Είναι ένα ισομερές της λαοσόνης η οποία είναι η ένωση χρώσης στο φύλλο της χένας.

Γενικά 
Η τζουγλόνη εμφανίζεται -με φυσικό τρόπο- στα φύλλα, τις ρίζες, τους φλοιούς, τους καρπούς (το επικάρπιο) και το φλοιό των φυτών της οικογένειας Juglandaceae, ιδιαίτερα της μαύρης καρυδιάς Juglans nigra, και είναι τοξική ή καθυστερεί την ανάπτυξη σε πολλούς τύπους φυτών και δένδρων. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ως ζιζανιοκτόνο, ως βαφή για υφάσματα και μελάνια, όπως επίσης και ως χρωστική ουσία για τρόφιμα και καλλυντικά.

Οι βλαβερές επιπτώσεις των ειδών της καρυδιάς σε άλλα φυτά έχουν παρατηρηθεί για τουλάχιστον δύο χιλιετίες. Οι αρχαίοι Έλληνες και επίσης και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν το καρύδι για τις κυτταροτοξικές του ιδιότητες, όπως και οι κάτοικοι των νότιων Πολιτειών της Αμερικής για να μαζεύουν εύκολα ψάρια όταν πετούσαν κομμένους φλοιούς στο νερό με τα ψάρια. Ωστόσο, η τζουγλόνη δεν ήταν χημικά απομονωμένη μέχρι τη δεκαετία του 1850. Δύο ερευνητές, ο A. Vogel Jr. και ο C. Reischauer, κατάφεραν να απομονώσουν την ένωση από την καρυδιά το 1851. Η ένωση ήταν γνωστή ως νουκίνη εκείνη την εποχή. Στη συνέχεια, η ένωση συντέθηκε και χαρακτηρίστηκε για πρώτη φορά το 1887 από τους A. Bernthsen και A. Semper.

Χρήσεις 
Χρησιμοποιείται περιστασιακά ως ζιζανιοκτόνο. Παραδοσιακά, η τζουγλόνη έχει χρησιμοποιηθεί ως φυσική βαφή για ρούχα και υφάσματα, ιδιαίτερα για μαλλί, και ως μελάνι. Λόγω της τάσης της να δημιουργεί σκούρους καφέ-πορτοκαλί λεκέδες, η τζουγλόνη έχει επίσης χρήση ως χρωστική ουσία για τρόφιμα και καλλυντικά, όπως λ.χ. βαφές μαλλιών.

Μελετάται επί του παρόντος η εν λόγω χημική ουσία για τις αντικαρκινικές της ιδιότητες. Έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την πιθανότητα εντερικών όγκων σε αρουραίους που έχουν εκτεθεί σε καρκινογόνες ουσίες. Ένα από τα πιθανά μονοπάτια μέσω των οποίων η τζουγλόνη επιτυγχάνει τις αντικαρκινικές του ιδιότητες είναι μέσω του σχηματισμού της ρίζας ημικινόνης (semiquinone). Η ρίζα ημικινόνης προκαλεί το σχηματισμό ριζών ανιόντων υπεροξειδίου που μπορεί να οδηγήσουν σε απόπτωση όταν υπάρχουν σε μεγάλες συγκεντρώσεις. Αυτή η μετατροπή από ρίζα τζουγλόνης σε ημικινόνη που προκαλεί το σχηματισμό της ρίζας ανιόντος υπεροξειδίου λαμβάνει χώρα στα μιτοχόνδρια καθώς και στο κυτταρόπλασμα.

Παραπομπές 

Χρωστικές ουσίες τροφίμων
Ζιζανιοκτόνα
Δευτερογενείς μεταβολίτες
Φυσικές βαφές
Στιλβενοειδή

Τα στιλβενοειδή είναι υδροξυλιωμένα παράγωγα του στιλβενίου. Έχουν τη χημική δομή C6–C2–C6. Από βιοχημική άποψη, ανήκουν στην οικογένεια των φαινυλοπροπανοειδών και μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος της οδού βιοσύνθεσής τους με τις χαλκόνες.  

Τα περισσότερα στιλβενοειδή παράγονται από φυτά,  και η μόνη γνωστή εξαίρεση είναι το αντιελμινθικό και αντιμικροβιακό στιλβενοειδές, 2-ισοπροπυλ-5-[( Ε )-2-φαινυλβινυλ]βενζολο-1,3-διόλη, που βιοσυντίθεται από το Gram-αρνητικό βακτήριο Photorhabdus luminescens.

Χημεία 
Ανήκουν στην οικογένεια των φαινυλοπροπανοειδών και μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος της οδού βιοσύνθεσής τους με τις χαλκόνες. Υπό την υπεριώδη ακτινοβολία, το στιλβένιο και τα παράγωγά του υφίστανται ενδομοριακή κυκλοποίηση, που ονομάζεται φωτοκυκλοποίηση στιλβενίου για να σχηματίσουν διυδροφαινανθρένια. Οι ολιγομερείς μορφές είναι γνωστές ως ολιγοστιλβενοειδή.

Τύποι 
 Πικοταννόλη στις ρίζες της ερυθρελάτης της βόρειας Ευρώπης.
 Πινοσυλβίνη είναι μια μυκητιασική τοξίνη που προστατεύει το ξύλο από μυκητιασική μόλυνση, που βρίσκεται σε δέντρα της οικογένειας πεύκων
 Πτεροστιλβένιο σε αμύγδαλα, πεύκο και βατόμουρα.
 Ρεσβερατρόλη στα σταφύλια.

Παραγωγή 
Τα στιλβενοειδή παράγονται σε διάφορα φυτά, για παράδειγμα είναι δευτερογενή προϊόντα σχηματισμού εγκάρδιου σε δέντρα που μπορούν να λειτουργήσουν ως φυτοαλεξίνες. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η ρεσβερατρόλη, ένα αντιμυκητιασικό που βρίσκεται στα σταφύλια και το οποίο έχει προταθεί ότι έχει οφέλη για την υγεία.

Παραπομπές

Βιβλία 
 
 

Φαινόλες
Δευτερογενείς μεταβολίτες
Νόμισμα (νομισματολογία)

Το νόμισμα ήταν η αρχαία ελληνική λέξη για το «χρήμα» και προέρχεται από το νενομισμένο (δηλ. το καθορισμένο από τον νόμο) οτιδήποτε αποδίδεται, μία χρήση, ένα έθιμο, μία διάταξη, ένα διάταγμα» 

"αλλά το χρήμα έγινε από σύμβαση ως ένα είδος αντιπροσώπευσης της ζήτησης. Και γι' αυτό πήρε το όνομα "νόμισμα", διότι δεν υπάρχει από τη φύση, αλλά από τον νόμο και είναι στη δικαιοδοσία μας να το αλλάξουμε ή να το κάνουμε άχρηστο" Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια, 1133b 1.

Ο όρος νόμος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα αχαϊκό νόμισμα περίπου 8 γραμμαρίων.   Στην Κάτω Ιταλία οι ελληνικές πόλεις έκοψαν κέρματα με την ονομασία νόμος. Αυτά τα αντέγραψαν οι Ρωμαίοι. Από εδώ προέρχεται ο nummus, το χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Άλλες χρήσεις 
Στα νέα ελληνικά η λέξη νόμισμα σημαίνει «κέρμα».  Είναι επίσης ένας όρος που χρησιμοποιούν οι νομισματολόγοι, όταν αναφέρονται στα κομμάτια χρημάτων ή κερμάτων, παράδειγμα των οποίων είναι το Aes rude του Nουμά Πομπίλιου (του 2ου βασιλιά της Ρώμης).

Δείτε επίσης 
 Αριστοτέλης
 Νομισματολογία
 Νομίσματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας

Βιβλιογραφικές αναφορές

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Αρχαία Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ: "χρήματα", The King James Version (KJV) New Testament Greek Lexicon; Αριθμός Strong:3546 
 Aristotle, NICOMACHEAN ETHICS [1133b 1], μεταφράσεις: α) Thomas Taylor  ; β) Sir (William) David Ross KBE  ; γ) Χάρις Ράκχαμ 
 Σύγχρονα Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ: «νόμισμα»  
 Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Η Φυσική Ιστορία, ΒΙΒΛΙΟ XXXIV. Η ΦΥΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ. ΣΚΑΣΙΜΟ. 1. (1.)--THE ORES OF BRASS., Εκδόσεις και μεταφράσεις: Αγγλικά (επιμ. John Bostock and Henry Thomas Riley | Λατινικά (επιμ. Karl Friedrich Theodor Mayhoff) 

Νομισματική
Κέρματα
Νομίσματα
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σαλγκοταριάνι ΜΤΚ

Η Σαλγκοταριάνι Μπαράτοκ Τόρνα Κλαμπ (Salgótarjáni Barátok Torna Club) είναι ουγγρικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Σαλγκοταριάν. Ιδρύθηκε το 1920 και συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της χώρας το 1935-36 καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Αγωνίζεται στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος Ουγγαρίας.

Παραπομπές

Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
Φάμπιο Ντέιβσον Λόπες Μασιέλ

Ο Φάμπιο Ντέιβσον Λόπες Μασιέλ (Fábio Deivson Lopes Maciel, γεννήθηκε 30 Σεπτεμβρίου 1980), περισσότερο γνωστός απλά ως Φάμπιο, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Φλουμινένσε.

Τίτλοι και διακρίσεις 

Ατλέτικο Παραναένσε
 Πρωτάθλημα Παρανά: 1998

Βάσκο ντα Γκάμα
 Πρωτάθλημα Βραζιλίας: 2000
 Κόπα Μερκοσούρ: 2000
 Πρωτάθλημα του Ρίο ντε Τζανέιρο: 2003

Κρουζέιρο
 Πρωτάθλημα της Μίνας Ζεράις: 2006, 2008, 2009, 2011, 2014, 2018, 2019
 Πρωτάθλημα Βραζιλίας: 2013, 2014
 Κύπελλο Βραζιλίας: 2000, 2017, 2018
 Φιναλίστ του Κόπα Λιμπερταδόρες: 2009

Βραζιλία Κ-17 
 Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-17: 1997

Βραζιλία
 Κόπα Αμέρικα: 2004

Ατομικές διακρίσεις

 Μπόλα ντε Πράτα: 2010, 2013
 Μελος της Ομάδας της Χρονιάς στο Πρωτάθλημα Βραζιλίας: 2010, 2013

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 
 

 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές ΚΡ Βάσκο ντα Γκάμα
Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε
Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας ανδρών Κ20
Ναός του Αγίου Ανδρέα στο Κίεβο

Ο Ναός του Αγίου Ανδρέα (ουκρ. Андріївська церква, Andriivska tserkva) είναι Ορθόδοξος Χριστιανικός ναός στο Κίεβο της Ουκρανίας. Ανεγέρθηκε μεταξύ του 1747 και του 1754 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Μπαρτολομέο Ραστρέλλι, με επικεφαλής της ομάδας κατασκευής τον Ρώσο αρχιτέκτονα Ιβάν Φιοντόροβιτς Μιτσούριν, και αποτελεί ένα από τα σπάνια δείγματα «ελισαβετιανού μπαρόκ» στην Ουκρανία. Βρίσκεται πάνω σε έναν απότομο λόφο, όπου κατά τον θρύλο ο ίδιος ο Απόστολος Ανδρέας προείπε για το σπουδαιο μέλλον της περιοχής ως λίκνου του Χριστιανισμού στις σλαβικές χώρες. Κάτω από τον λόφο απλώνεται η ιστορική κεντρική συνοικία Ποντίλ. Από το 1968 μέχρι σήμερα ο ναός λειτουργεί ως μουσείο, μέρος του Εθνικού Συγκροτήματος «Σοφία του Κιέβου», ως τοπόσημο της πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα το κτήριο αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα εξαιτίας της ασταθούς θεμελιώσεώς του και δέχθηκε μεγάλες εργασίες υποστηλώσεως κατά τη δεκαετία του 2010, ιδίως αφότου παραχωρήθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως το 2018.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Lytvynchuk, Janna: St. Andrew's Church, εκδ. Anateya, Κίεβο 2006, ISBN 966-8668-22-7
 Mironenko, Aleksandr: St. Andrew's Church (στη ρωσική, την πολωνική και την τσεχική γλώσσα), εκδ. Mystetstvo, Κίεβο 1977

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Ο Ναός του Αγίου Ανδρέα ανοίγει στο Κίεβο μετά από 11 χρόνια έργων αποκατάστασης χωρίς προηγούμενο», 11 Φεβρουαρίου 2021
 

Ανδρεα Κιεβο
Ναος Αγιου Ανδρεα
Κιεβο
Τζούλιαν Γουέιντ

Ο Τζούλιαν Γουέιντ (Julian Wade, γεννήθηκε 12 Ιουλίου 1990) είναι Δομινικανός  ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας της χώρας του με 19 γκολ.

Καριέρα

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2010 σε ηλικία 19 ετών, με τον ερασιτεχνικό σύλλογο Ιντεάλ στο Μοντσερράτ. Μετά από σεζόν στο πρωτάθλημα του Μοντσερράτ, μετακόμισε στη γενέτειρά του Δομινίκα για να αγωνιστεί στην πρώτη κατηγορία με τη Μπαθ Εστέιτ, όπου κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλήματος το 2012–13. Τον Ιούλιο του 2013 μεταγράφηκε στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Στην καριέρα του ακολούθησαν ομάδες από τη Γουιάνα, τη Γουαδελούπη και τη Σκωτία.

Ο Γουέιντ έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Μοντσερράτ (έχοντας ήδη αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας) κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς της για πρόκριση για το Κύπελλο Καραϊβικής τον Οκτώβριο του 2010. Ωστόσο, αφού δηλώθηκε μη επιλέξιμος για περαιτέρω εκπροσώπηση της Μοντσερράτ και έκανε διεθνή αλλαγή για να εκπροσωπήσει την πατρίδα του τη Δομινίκα κάνοντας το ντεμπούτο του τον Απρίλιο του 2014. Έχει συμμετάσχει σε 41 διεθνείς συναντήσεις και έχει πετύχει 19 γκολ.

Δείτε επίσης

 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές

Δομινικανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δομινίκας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μοντσερράτ
[[Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Lucy (ταινία)

Η Lucy είναι γαλλική ταινία δράσης επιστημονικής φαντασίας του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λυκ Μπεσσόν για την εταιρεία του, EuropaCorp και παραγωγή της συζύγου του, Βιρζινί Μπεσόν-Σιλά. Είναι μια αγγλόφωνη ταινία που γυρίστηκε στην Ταϊπέι, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Τζοχάνσον, Μόργκαν Φρίμαν, Τσόι Μιν-σικ και Αμρ Γουακέντ. Η Τζοχάνσον υποδύεται τον τίτλο του χαρακτήρα, μια γυναίκα που αποκτά ψυχοκινητικές ικανότητες όταν ένα νοοτροπικό, ψυχεδελικό φάρμακο απορροφάται στο αίμα της.

Πλοκή

Ηθοποιοί

Παραγωγή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  στο Internet Archive
 
 

Ταινίες του 2014
Biopunk ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο
Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Ταινίες τοποθετημένες στην Ταϊβάν
Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊβάν
Γαλλικές ταινίες
Ντενίς Πουσίλιν

Ο Ντενίς Βλαντίμιροβιτς Πουσίλιν (ρωσικά: Дени́с Влади́мирович Пуши́лин· ουκρανικά: Денис Володимирович Пушилін· γεννηθείς στις 9 Μαΐου 1981) είναι ο αρχηγός του κράτους της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, ενός μη αναγνωρισμένου αυτονομιστικού κράτους στην περιοχή Ντονμπάς της Ουκρανίας. Ο Πουσίλιν είναι αρχηγός κράτους της ΛΔτΝ από τον Σεπτέμβριο του 2018.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, αφότου ο προκάτοχός του ο Αλεξάντρ Ζαχάρτσενκο σκοτώθηκε από έκρηξη βόμβας, ο Πουσίλιν διορίστηκε προσωρινός επικεφαλής της ΛΔτΝ· θέση την οποία κατείχε μέχρι τις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου 2018 οπότε και έγινε μόνιμη.

Ο Πουσίλιν υπηρέτησε προηγουμένως ως αρχηγός κράτους για λίγο το 2014 μετά την ίδρυση της οντότητας. Συνέχισε να υπηρετεί ως Πρόεδρος του Λαϊκού Συμβουλίου (Πρόεδρος του Κοινοβουλίου) της ΛΔτΝ μέχρι το θάνατο του Ζαχάρτσενκο το 2018.

Παραπομπές

Ρώσοι πολιτικοί
Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς
Μιμίδιο

Ένα μιμίδιο είναι μια ιδέα, συμπεριφορά ή στυλ που εξαπλώνεται μέσω μίμησης από άτομο σε άτομο μέσα σε έναν πολιτισμό και συχνά φέρει συμβολικό νόημα που αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο φαινόμενο ή θέμα. Ένα μιμίδιο λειτουργεί ως μονάδα μεταφοράς πολιτιστικών ιδεών, συμβόλων ή πρακτικών, που μπορούν να μεταδοθούν από το ένα μυαλό στο άλλο μέσω γραφής, ομιλίας, χειρονομιών, τελετουργιών ή άλλων φαινομένων που μπορούν να μιμηθούν με θέμα που μιμείται. Οι υποστηρικτές της έννοιας θεωρούν τα μιμίδια ως πολιτισμικά ανάλογα των γονιδίων, καθώς αυτοαναπαράγονται, μεταλλάσσονται και ανταποκρίνονται σε επιλεκτικές πιέσεις.
Άγιος Νικόλαος Ψαρίου Μεσσηνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ψαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Δωρίου, του δήμου Οιχαλίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού)  Μεσσηνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.  
Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Κολιότσι.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις του Τετραζίου όρους, κοντά στην επαρχιακή οδό Δωρίου-Ψαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220. Απέχει 51 χλμ. περίπου ΒΔ. της Καλαμάτας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940, ως Κολιότσι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ψαρίου του νομού Μεσσηνίας.. Το 1957 μετονομάστηκε σε Άγιος Νικόλαος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ψαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Δωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιχαλίας.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
eetaa.gr

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Οιχαλίας
Νέα Τίρυνθα Αργολίδας

Η Νέα Τίρυνθα (παλαιά ονομασία: Κοφίνι) είναι πεδινό χωριό του Νομού Αργολίδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 20 μέτρων κτισμένη επάνω στον Αργολικό κάμπο στα βόρεια του Ναυπλίου. Στην απογραφή του 2011 είχε 1.186 κατοίκους ενώ αποτελεί την έδρα της κοινότητας Νέας Τίρυνθας και άλλοτε ήταν η έδρα του Καποδιστριακού Δήμου Νέας Τίρυνθας. 

Οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και ελιών. Κοντά στην Νέα Τίρυνθα βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Τίρυνθας που ανάγεται στην Μυκηναική εποχή.

Πληθυσμός 
Η Νέα Τίρυνθα είχε συνεχή πληθυσμιακή αύξηση μέχρι και το 1961 ενώ έπειτα ο πληθυσμός της σταθεροποιήθηκε.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Ναυπλιέων
Μαπούτσε (μυθιστόρημα)

Το Μαπούτσε (γαλλικός τίτλος: Mapuche) είναι κοινωνικοπολιτικό αστυνομικό μυθιστόρημα του Καρίλ Φερέ που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2012 από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ, το οποίο έχει κερδίσει δύο βραβεία. Με στοιχεία πολιτικού θρίλερ, αναφέρεται σε μελανές σελίδες της ιστορίας της Αργεντινής κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα (1976-1983) και τις προεκτάσεις τους χρόνια αργότερα.

Τίτλος 
Ο τίτλος αναφέρεται στη φυλή Μαπούτσε, κυριολεκτικά «Άνθρωποι της Γης», ενός ιθαγενούς λαού της Αργεντινής και της κεντρικής-νότιας Χιλής που σφαγιάσθηκαν κατά τον 19ο αιώνα και σήμερα οι απόγονοί τους ζουν ανάμεσα στην ενσωμάτωση, την υποταγή και την αντίσταση.

Περίληψη 
Μπουένος Άιρες, 2009-2010. Μετά την οικονομική κρίση της Αργεντινής το 2001-2002, η Ζάνα με καταγωγή από τη φυλή Μαπούτσε, τώρα γλύπτρια, ζει μόνη της στο Μπουένος Άιρες και, στα 28 της χρόνια, αισθάνεται ανεξάρτητη παρά το βαρύ παρελθόν της.

Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Ρούμπεν Καλντερόν, ένας ανατρεπτικός χαρακτήρας, είναι ένας από τους λίγους που βγήκαν ζωντανοί από τις μυστικές φυλακές της Σχολής Ναυτικής Μηχανικής, όπου χάθηκαν ο πατέρας και η μικρότερη αδερφή του κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Βιδέλα (1976-1983). 

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από την επιστροφή της δημοκρατίας. Ο Ρούμπεν, διεξάγει έρευνες για λογαριασμό των Μητέρων της Πλατείας του Μαΐου και εξακολουθεί να αναζητά τα παιδιά των αγνοουμένων που απήχθησαν και υιοθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και τους υπεύθυνους.

Τίποτα φαινομενικά δεν ενώνει τη Ζάνα και τον Ρούμπεν, όλα τους χωρίζουν. Όταν κοντά στο παλιό εγκαταλελειμμένο λιμάνι της Λα Μπόκα βρίσκεται το γυμνό και ευνουχισμένο πτώμα μιας τραβεστί, της Λουζ, που έκανε πιάτσα στις αποβάθρες με την Πάουλα, τη μοναδική φίλη της Ζάνας, αυτή ζητά από τον Ρούμπεν να ερευνήσει. Από την πλευρά του, ο Ρούμπεν ερευνά ήδη την εξαφάνιση μιας φωτογράφου, της Μαρίας Βικτόριας, κόρης ενός από τους πιο σημαντικούς επιχειρηματίες της χώρας. Ο Ρούμπεν ανακαλύπτει ότι η Μαρία Βικτόρια είναι ένα από τα μωρά που απήχθησαν από τη δικτατορία και μια μεγάλη επιχείρηση βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι δύο υποθέσεις τέμνονται και οι δύο ήρωες από ερευνητές γίνονται πρωταγωνιστές της ιστορίας, αποκαλύπτοντας ένοχα μυστικά της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας της Αργεντινής 30 χρόνια μετά το τέλος της δικτατορίας.

Παρά την πολιτική Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εφαρμόζεται, τα φαντάσματα των εκτελεστών εξακολουθούν να ελλοχεύουν στην Αργεντινή μαζί με τη σκιά αυτών που έδιωξαν την κοινότητα των Μαπούτσε από τα πατρογονικά τους εδάφη...

Βραβεία 

 Prix Landerneau polar 2012
 Prix Tenebris (Κεμπέκ) 2013

Ελληνική μετάφραση 

 Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2013 με τίτλο Μαπούτσε από τις εκδόσεις Άγρα, σε μετάφραση Αργυρώς Μακάρωφ.

Παραπομπές 

 
Αστυνομικά μυθιστορήματα
Γαλλικά μυθιστορήματα
Βιττόρια Αγκανούρ-Πομπίλι

Η Βιττόρια Αγκανούρ (ιταλ. Vittoria Aganoor, αρμεν. Վիկտորիա Աղանուր, 26 Μαΐου 1855 – 9 Απριλίου 1910) ήταν Ιταλίδα ποιήτρια με αρμενική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της. Ο σύζυγός της Γκουίντο Πομπίλι ήταν βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Βιττόρια γεννήθηκε στην Πάδοβα και ήταν το έβδομο τέκνο του Εντοάρντο Αγκανούρ και της Τζουζεππίνα Πατσίνι. Η οικογένεια του πατέρα της ανήκε στην αρμενική αριστοκρατία και είχε εγκατασταθεί στην Περσία από τον 11ο αιώνα. Αιώνες αργότερα, με συμβουλή των Μεχιταριστών Πατέρων, η οικογένεια μετανάστευσε στο Παρίσι. Εκεί ίδρυσε ένα αξιόλογο εκπαιδευτικό ίδρυμα για την αρμενική διασπορά, το Κολέγιο Ραφαέλ.

Οι γονείς της Βιττόρια παντρεύτηκαν το 1847 και εγκαταστάθηκαν στην Πάδοβα, στον «Οίκο των Αρμενίων» στο Πράτο ντελλα Βάλλε. Εκεί μεγάλωσαν η Βιττόρια και οι 4 αδελφές της.

Το 1876 η Βιττόρια πήγε να ζήσει στη Νάπολη. Εξαρτιόταν όμως πολύ συναισθηματικά από την οικογένειά της εξαιτίας της καταθλιπτικής της ιδιοσυγκρασίας και, παρά το ότι έγραφε από πολύ νεαρή ηλικία, δημοσίευσε το πρώτο της σημαντικό έργο, το Leggenda eterna, σε ηλικία 45 ετών, το 1900. Το 1901 παντρεύτηκε τον Γκουίντο Πομπίλι, γνωστό βουλευτή και αργότερα υφυπουργό Εξωτερικών. Μαζί πήγαν και έζησαν στην Περούτζα. Η Βιττόρια πέθανε μετά από εγχείρηση για την αφαίρεση καρκινικού όγκου στη Ρώμη σε ηλικία μόλις 54 ετών.

Ο σύζυγός της, συντετριμμένος από τον θάνατό της, αυτοκτόνησε λίγο αργότερα δίπλα στη σορό της.

Εκδόσεις έργων της 
 I cavalli di San Marco, Βενετία 1892
 A mio padre. Versi, Βενετία 1893
 Leggenda eterna, εκδοτικός οίκος Treves, Μιλάνο 1900
 Nuove Liriche, Ρώμη 1908
 Poesie complete, έκδ. F. Le Monnier, Φλωρεντία 1927
 Nuove liriche, με επιμέλεια του John Butcher, έκδ. Nuova S1, Bologna 2007

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικά της Αγκανούρ (στην αρμενική γλώσσα)

Ιταλοί ποιητές
Ποιήτριες
Αυτοσυναρμολογούμενες μονοστιβάδες

Οι αυτοσυναρμολογούμενες μονοστιβάδες ( SAM ) οργανικών μορίων είναι μοριακά συγκροτήματα που σχηματίζονται αυθόρμητα σε επιφάνειες με προσρόφηση και οργανώνονται σε περισσότερο ή λιγότερο μεγάλες διατεταγμένες περιοχές.   Σε ορισμένες περιπτώσεις τα μόρια που σχηματίζουν τη μονοστιβάδα δεν αλληλεπιδρούν έντονα με το υπόστρωμα. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, με τα δισδιάστατα υπερμοριακά δικτύα  π.χ. υπερυλενοτετρακαρβοξυλικού διανυδρίτη ( PTCDA ) σε χρυσό  ή π.χ. πορφυρινών σε πυρολιτικό γραφίτη υψηλού προσανατολισμού (HOPG).  Σε άλλες περιπτώσεις τα μόρια διαθέτουν μια ομάδα κεφαλής που έχει ισχυρή συγγένεια με το υπόστρωμα και αγκυρώνει το μόριο σε αυτό.  Ένα τέτοιο SAM που αποτελείται από μια ομάδα κεφαλής, ουρά και λειτουργική ακραία ομάδα απεικονίζεται στο Σχήμα 1. Οι κοινές ομάδες κεφαλής περιλαμβάνουν θειόλες, σιλάνια, φωσφονικά κ.λπ.

Παραπομπές

Νανοτεχνολογία
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νανοηλεκτρονική

Η νανοηλεκτρονική αναφέρεται στη χρήση της νανοτεχνολογίας σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Ο όρος καλύπτει ένα ποικίλο σύνολο συσκευών και υλικών, με κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι τόσο μικρά ώστε οι διατομικές αλληλεπιδράσεις καθώς και οι κβαντομηχανικές ιδιότητες πρέπει να μελετηθούν εκτενώς. Μερικοί από αυτούς τους υποψηφίους περιλαμβάνουν: υβριδικά ηλεκτρονικά μοριακά/ ημιαγωγών, μονοδιάστατους νανοσωλήνες / νανοσύρματα (π.χ. νανοσύρματα πυριτίου ή νανοσωλήνες άνθρακα ) ή προηγμένα μοριακά ηλεκτρονικά .
Μικροσκοπία ατομικής δύναμης

Η μικροσκοπία ατομικής δύναμης ( AFM ) ή η μικροσκοπία δύναμης σάρωσης ( SFM ) είναι ένας πάρα πολύ υψηλής ανάλυσης τύπος μικροσκοπίου ανιχνευτή σάρωσης (SPM), με αποδεδειγμένη ανάλυση της τάξης των κλασμάτων ενός νανομέτρου, περισσότερο από 1000 φορές καλύτερη από την οπτική περίθλαση όριο .
Αμερικανικές εφευρέσεις
Κανονισμοί νανοτεχνολογίας

Λόγω της συνεχιζόμενης διαμάχης σχετικά με τις επιπτώσεις της νανοτεχνολογίας, υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με το εάν η νανοτεχνολογία ή τα προϊόντα τα οποία βασίζονται στη νανοτεχνολογία αξίζουν ειδική κυβερνητική ρύθμιση . Αυτό σχετίζεται κυρίως με το πότε πρέπει να αξιολογηθούν οι νέες ουσίες πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά, την κοινότητα και το περιβάλλον.
Η Νανοτεχνολογία στη μυθοπλασία

Η χρήση της νανοτεχνολογίας στη μυθοπλασία έχει προσελκύσει πάρα πολύ την προσοχή των επιστημόνων.     Η πρώτη χρήση των χαρακτηριστικών εννοιών της νανοτεχνολογίας ήταν το « Υπάρχει άφθονο δωμάτιο στο κάτω μέρος », μια ομιλία που δόθηκε από τον φυσικό Richard Feynman το 1959. Το βιβλίο του K. Eric Drexler το 1986 Engines of Creation εισήγαγε στο ευρύ κοινό την έννοια της νανοτεχνολογίας. Έκτοτε, η νανοτεχνολογία έχει χρησιμοποιηθεί συχνά σε ένα ευρύ φάσμα μυθοπλασίας, συχνά ως δικαιολογία για ασυνήθιστα ή τραβηγμένα περιστατικά που εμφανίζονται στην εικαστική μυθοπλασία .

Παραπομπές
Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αφορά μια επιλεκτική οικονομική παροχή ώστε όλοι οι πολίτες να απολαμβάνουν ένα ελάχιστο βιοτικό επίπεδο και να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες. Έχει δοκιμαστεί και εφαρμόζεται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλες. Το 2019 ενσωματώθηκε ώς απαιτούμενο στο Σύνταγμα της Ελλάδας.

Αναγκαιότητα Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος 
Αρχικά αποσυνδέει την εργασία από την κάλυψη των βασικών αναγκών. Αυτό δίνει την ελευθερία στο κάθε μέλος της κοινωνίας, να ασχοληθεί με τα πραγματικά ενδιαφέροντα του επί ίσοις όροις, μετατρέπει την εργασία σε δημιουργικότητα αντί καταναγκαστικής ασχολίας που υποβάλλεται από τις απαιτήσεις της αγοράς. Προσφέροντας ένα ελάχιστο αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, αποσυνδέει την εργασία από το άγχος της επιβίωσης, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η ψυχική και σωματική υγεία. 

Σε οικονομικούς όρους, δίνει λύση στο πρόβλημα της φτώχειας και της απώλειας θέσεων εργασίας λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης, της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Οι άνθρωποι κερδίζουν χρόνο για  να επενδύσουν στον εαυτό τους, στην προσωπική τους ανάπτυξη και εκπαίδευση, ώστε να βρουν ενδιαφέρουσες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Έτσι αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και η κυκλοφορία του χρήματος, δημιουργούνται επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη. Όσον αφορά κοινωνικούς δείκτες, λύνει το πρόβλημα της παραβατικότητας και των οικονομικών εγκλημάτων, μειώνει την εικόνα της οικονομικής ανισότητας και αυξάνει την εμπιστοσύνη στους δημόσιους φορείς. Ενισχύεται η αλληλεγγύη και η συνοχή της κοινωνίας.

Δείτε επίσης 

 Βασικό άνευ όρων εισόδημα
 Κοινωνικό Μέρισμα

Παραπομπές
Ντόλι

Η Ντόλι (Dolly) (5 Ιουλίου 1996-14 Φεβρουαρίου 2003) ήταν θηλυκό φινλανδικό πρόβατο ράτσας ντορσέ και το πρώτο θηλαστικό που κλωνοποιήθηκε από ενήλικο σωματικό κύτταρο. Κλωνοποιήθηκε από εργαζόμενους στο Ινστιτούτο Ρόσλιν στην Σκωτία, μέσω της διαδικασίας της πυρηνικής μεταφοράς από ένα κύτταρο που ελήφθη από μαστικό αδένα. Η κλωνοποίησή της απέδειξε ότι ένας κλωνοποιημένος οργανισμός μπορεί να παραχθεί από ένα κύτταρο από ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματος. Σε αντίθεση με την λαϊκή πεποίθηση, δεν ήταν το πρώτο ζώο που κλωνοποιήθηκε.

Η χρήση ενήλικων σωματικών κυττάρων αντί εμβρυϊκών βλαστοκυττάρων για την κλωνοποίηση προέκυψε από το θεμελιώδες έργο του Τζον Γκάρντον, ο οποίος με αυτή την προσέγγιση το 1958 κατάφερε να κλωνοποιήσει βατράχους. Η επιτυχής κλωνοποίηση της Ντόλι οδήγησε σε εκτεταμένες εξελίξεις στην έρευνα για τα βλαστοκύτταρα, συμπεριλαμβανομένης της ανακάλυψης επαγόμενων πολυδύναμων βλαστοκυττάρων.

Η Ντόλι έζησε στο Ινστιτούτο Ρόσλιν καθ΄ όλη την διάρκεια της ζωής της και γέννησε αρκετά αρνάκια. Της έγινε ευθανασία στην ηλικία των 6 ετών λόγω προϊούσας πνευμονοπάθειας. Δεν βρέθηκε κάποια αιτία που να συνδέει την ασθένεια με την κλωνοποίησή της.

Το σώμα της Ντόλι συντηρήθηκε και δωρήθηκε από το Ινστιτούτο Ρόσλιν στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας, όπου εκτίθεται από το 2003.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Dolly the Sheep στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας, στο Εδιμβούργο
 Cloning Dolly the Sheep Η Ντόλι και η σημασία της έρευνας στα ζώα
 Κλωνοποίηση των ζώων και Ντόλι

Κλωνοποίηση