joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δευτεροβάθμια εξίσωση

Στα μαθηματικά, δευτεροβάθμια εξίσωση ονομάζεται κάθε πολυωνυμική εξίσωση δευτέρου βαθμού. Μερικές φορές αναφέρεται και ως τετραγωνική εξίσωση.

Η γενική μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης είναι:
 

όπου τα γράμματα α, β και γ παριστάνουν σταθερούς αριθμούς, με

Οι σταθερές α, β και γ ονομάζονται συντελεστές, με το α να είναι ο συντελεστής του x2, το β να είναι ο συντελεστής του x και γ ο σταθερός όρος. Οι συντελεστές μπορεί να είναι πραγματικοί ή μιγαδικοί αριθμοί.

Απόδειξη με συμπλήρωση τετραγώνου 
Θέλουμε να φέρουμε την εξίσωση  στη μορφή  ώστε να είναι πιο εύκολο να λυθεί.

Αρχικά εξετάζουμε τους όρους με x2 και x και τους χωρίζουμε από τη σταθερά γ:

Κατόπιν προσθαφαιρούμε στο αριστερό μέλος της εξίσωσης κατάλληλη σταθερά, ώστε να «συμπληρωθεί» το τετράγωνο:

και φέρνουμε τη σταθερά στο δεξί μέρος:

Φέρνουμε στο αριστερό μέρος όλα τα μεγέθη που μπορούν να γραφούν ως τετράγωνο:

Το δεξί μέρος της εξίσωσης ονομάζεται διακρίνουσα: 

Οπότε έχουμε φέρει την εξίσωση στη μορφή που θέλουμε και συγκεκριμένα:

Αποτετραγωνίζοντας και τα δύο μέλη, έχουμε:

Από την  προκύπτει ότι η εξίσωση έχει πάντα δύο ρίζες, μία που περιέχει το  και μία που περιέχει το  Ανάλογα με την τιμή της διακρίνουσας  διακρίνονται τρεις περιπτώσεις:

Αν , τότε προκύπτουν δύο διαφορετικές πραγματικές ρίζες:  

Αν , τότε προκύπτουν δύο ρίζες, που εκφυλίζονται σε μια διπλή πραγματική ρίζα:

Αν , τότε η διακρίνουσα μπορεί να γραφεί ως , όπου  η φανταστική μονάδα με  και  η απόλυτη τιμή της διακρίνουσας. Τώρα η υπόριζη ποσότητα είναι μη αρνητική και επομένως ορίζεται στο σύνολο των μιγαδικών αριθμών. Επομένως, σε αυτή τη περίπτωση προκύπτουν δύο συζυγείς μιγαδικές ρίζες:

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι για να έχει η εξίσωση πραγματικές λύσεις, πρέπει να ισχύει , επειδή κάθε πραγματικός αριθμός υψωμένος στο τετράγωνο είναι μη αρνητικός (αριστερό μέρος της εξίσωσης 6), η διακρίνουσα  (δεξί μέρος της εξίσωσης 6) πρέπει να είναι και αυτή μη αρνητικός αριθμός.

Οι τύποι του Βιέτ 
Οι τύποι του Βιέτ ( Φρανσουά Βιέτ, François Viète) δίνουν απλές σχέσεις μεταξύ των ριζών ενός πολυωνύμου και των συντελεστών του. Στην περίπτωση των δευτεροβάθμιων εξισώσεων παίρνουν την ακόλουθη μορφή:

και

Αν συμβολίσουμε με  το άθροισμα των ριζών μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης και με  το γινόμενό τους τότε κάθε δευτεροβάθμια εξίσωση γράφεται και ως εξής:

όπου 

και

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Εξισώσεις
Στοιχειώδης άλγεβρα
Συμμετοχή της Μολδαβίας στη Eurovision

Η Μολδαβία συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 17 φορές, κάνοντας ντεμπούτο το . Το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας είναι η τρίτη θέση με το συγκρότημα SunStroke Project το  με το τραγούδι "Hey, Mamma!".

Το ντεμπούτο της Μολδαβίας στο διαγωνισμό το 2005 ήταν επιτυχημένο, με τους Zdob şi Zdub να τερματίζουν έκτοι. Η χώρα έφτασε επίσης στην πρώτη δεκάδα με τη Νατάλια Μπάρμπου (), τους DoReDoS () και τους Zdob și Zdub και Αδερφούς Αντβάχοφ (). Συνολικά, η Μολδαβία προκρίθηκε στον τελικό δώδεκα φορές, αποτυγχάνοντας να προκριθεί από τους ημιτελικούς τις χρονιές , , ,  και .

Ιστορία
Μετά την 20η θέση της Μολδαβίας στο διαγωνισμό του 2006, ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Teleradio-Moldova (TRM) ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από τη συμμετοχή και δεν διέθεσε προϋπολογισμό για το διαγωνισμό του 2007. Ωστόσο, σε απάντηση της δημόσιας πίεσης, η TRM κατέθεσε τα προκαταρκτικά έγγραφα για να ανταγωνιστεί και έστειλε τη Natalia Barbu με το τραγούδι "Fight".

Το 2008, η Μολδαβία, για πρώτη φορά σε 4 χρόνια συμμετοχής, απέτυχε να προκριθεί με το "A Century of Love", καταλήγοντας στην 12η θέση στον τομέα των 19. Το 2010 ο σαξοφωνίστας Σεργκέι Στεφάνοφ των SunStroke Project έγινε φαινόμενο του Διαδικτύου ("Epic Sax Guy") με το σόλο του για σαξόφωνο 30 δευτερολέπτων.

Το 2011, οι Zdob si Zdub εκπροσώπησαν τη Μολδαβία για δεύτερη φορά στο διαγωνισμό, με το τραγούδι So Lucky όπου κατάφερε να τερματίσει 12ο στον τελικό. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Μολδαβία κατέληξε στην 10η θέση στον ημιτελικό, τον τελευταίο προκριθέντα για τον τελικό.

Το 2012, ο Pasha Parfeny εκπροσώπησε τη Μολδαβία, με το τραγούδι "Lăutar", τοποθετώντας το 5ο στον ημιτελικό και τον 11ο στον τελικό.

Το 2013, η Aliona Moon εκπροσώπησε τη Μολδαβία με το τραγούδι "Ο Mie" που τερμάτισε 4ο στον ημιτελικό και 11ο στον τελικό. Το 2014 με 2016 η Μολδαβία απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.

Το 2017, η Μολδαβία πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα στον διαγωνισμό, όταν οι SunStroke Project τερμάτισαν τρίτοι στον τελικό με το τραγούδι "Hey, Mamma!".

Το 2020, η Νατάλια Γκορντιένκο που εκπροσώπησε τη Μολδαβια το 2006, αποφασίστηκε ότι θα εκπροσωπήσει τη χώρα με το τραγούδι "Prison", ωστόσο ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Αντ' αυτού, εκπροσώπησε τη Μολδαβία το 2021 με το τραγούδι "Sugar". Προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό και τερμάτισε στη 13η θέση με 115 βαθμούς. Η νότα των 17 δευτερολέπτων που εκτέλεσε στο τέλος του "Sugar" αναφέρθηκε ως η μεγαλύτερη σε διάρκεια νότα στην ιστορία της Eurovision.

Συμμετοχές

Ιστορικό ψηφοφορίας 
Μέχρι το , το ιστορικό ψηφοφορίας της Μολδαβίας έχει ως εξής:

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Μολδαβία 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Σχετική συμμετοχή

Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμών

Χορογράφοι

Άλμπουμ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η σελίδα για τη Μολδαβία στον ιστότοπο της Eurovision TV.

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Μολδαβια
Eurovision
Ευσέβιος της Καισαρείας

Ο Ευσέβιος ο Καισαρείας (Εὐσέβιος τῆς Καισαρείας) (265 – 340), γνωστός και ως Εὐσέβιος τοῦ Παμϕίλου, ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, εξηγητής και ιστορικός. Συνήθως αναφέρεται ως ο πατέρας της εκκλησιαστικής ιστορίας λόγω του έργου του, της καταγραφής της ιστορίας στις απαρχές της Χριστιανικής εκκλησίας, που είναι γνωστό ως Εκκλησιαστική Ιστορία, ενώ είχε συντάξει και δίτομο ιστορικό χρονικό με τον τίτλο Παντοδαπή Ιστορία.. Ο Ευσέβιος υπήρξε ηγετική μορφή του μετριοπαθούς αρειανικού κινήματος των Ομοιουσιανών.

Θάνατος
Όπως και η γέννησή του, η ακριβής ημερομηνία του θανάτου του Ευσέβιου είναι άγνωστη. Ωστόσο, υπάρχει γραπτή απόδειξη από ένα συμβούλιο στην Αντιόχεια ότι από τη χρονιά 341 ο διάδοχός του, Ακάκιος, είχε ήδη τελέσει τη θέση του δεσπότη. Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός και ο Σωζομενός γράφουν για τον θάνατο του Ευσέβιου, και τον τοποθετούν πριν το θάνατο τού γιου τού Κωνσταντίνου (του Κωνσταντίνου Β΄ ή Κωνσταντίνου του Νεότερου), ο οποίος συνέβη στις αρχές του 340. Επίσης, αναφέρουν ότι ο θάνατός το επήλθε μετά το δεύτερο εξορισμό του Αθανασίου της Αλεξάνδρειας, ο οποίος ξεκίνησε στα μέσα του 339, πράγμα που σημαίνει ότι πέθανε το διάστημα ανάμεσα του δεύτερου μισού του 339 και τις αρχές του 340.

Έργα του Ευσέβιου Καισαρείας σε νεοελληνική απόδοση

Ευσέβιος Καισαρείας, Εκκλησιαστική Ιστορία, εισαγωγή, μτφρ. σχόλια, Παναγιώτης Χρήστου, τόμ. 1-3, Πατερικαί εκδόσεις Γρηγόριος Παλαμάς, Θεσ/νίκη, 1977-1978.
Ευσέβιος Καισαρείας, ΄΄Εις τον Κωνσταντίνον Τριακονταετηρικός, Εις τον βίον Κωνσταντίνου, εισαγωγή, μτφρ. σχόλια, Παναγιώτης Χρήστου, τόμ. 4, εκδ. Πατερικαί εκδόσεις Γρηγόριος Παλαμάς, Θεσ/νίκη, 1982.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία βιβλίο Α΄ 
 Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία βιβλίο Β΄ 
 Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία βιβλίο Γ΄ 
 Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία βιβλίο Δ΄ 
 Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία (βιβλία 1-5)  
 Encyclopædia Britannica 2006, λήμμα "Eusebius Of Caesarea.", Encyclopædia Britannica Premium Service, στην αγγλική  .

Παραπομπές

Χριστιανοί απολογητές
Αχιλιασμός
Αρειανισμός
Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Πίρι Ρέις

Ο Πίρι Ρέις (Pîrî Reis, Ahmet Muhiddin Piri, Ahmet ibn-i el-Haç Mehmet El Karamani. περ.1470-1554) ήταν διάσημος Κουρδικής καταγωγήςΟθωμανός ναυτικός, ναύαρχος και συγγραφέας μιας λεπτομερειακής μελέτης για τη Μεσόγειο με τίτλο Κιτάμπ Μπαχρίγιε.

Βιογραφία
Ο Πίρι Ρέις Ήταν ανιψιός του Κεμάλ Ρέις, ενός πειρατή που έγινε διάσημος για τις μαχητικές του ικανότητες σε ναυμαχίες. Ο Πίρι Ρέις σαλπάρισε με το θείο του και έμαθε δίπλα του την πειρατική τέχνη από το 1487 ως το 1493. Ο βασικός τους στόχος στη Μεσόγειο, όπου έγινε και θρυλικό το όνομά τους, ήταν κάτι ανάμεσα στην πειρατεία και την υπεράσπιση των οθωμανικών συμφερόντων στις θάλασσες. Άλλωστε κάτι τέτοιο αποτελούσε κοινή πρακτική τόσο για τους Άγγλους όσο και για τους Γάλλους και Ισπανούς θαλασσοκράτορες της εποχής.

Το 1495 ο Κεμάλ Ρέις έλαβε επίσημο φιρμάνι από τον σουλτάνο Βαγιαζίτ Β' (1481-1512), να συνδεθεί με την τουρκική πολεμική αρμάδα με το βαθμό του ναυάρχου. Πήρε μαζί του και τον ανιψιό του, ο οποίος επίσης εντάχθηκε με τον ίδιο βαθμό. Με αυτόν τον τρόπο οι δυο κουρσάροι έγιναν ναύαρχοι. Η συμμετοχή τους στις μάχες ενάντια στη βενετσιάνικη αρμάδα ήταν εντυπωσιακή (1500-1502). Τα μεγάλα πλεονεκτήματα που αποκόμισε η Οθωμανική αυτοκρατορία από τη Συνθήκη της Βενετίας, οφείλονται κυρίως στη γενναιότητα των δύο ναυτικών.

Μετά το θάνατο του θείου του σε μια ναυμαχία το 1502, ο Πίρι Ρέις ξεκίνησε μια νέα καριέρα ως χαρτογράφος. Λάτρης της τελειότητας ο Πίρι Ρέις δεν μπορούσε να ανεχθεί λάθη στη σχεδίασή του. Στον περίφημο πορτολάνο που σχεδίασε το 1513 χρησιμοποίησε ως πηγές διάφορους παλαιότερους χάρτες οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, προέρχονται από τον Χριστόφορο Κολόμβο και άλλους, που χρονολογούνται στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι χάρτες που του αποδίδονται είναι διάσημοι για την ακρίβεια της προβολής τους.

Βιβλιογραφία
 Loupis D. K., «Piri Reis's Book on Navigation (Kitab-i Bahriye) as a Geography Handbook: Ottoman Efforts to produce an Atlas during the Reign of Sultan Mehmed IV (1648-1687)», στο The Portolan (Washington Map Society) – 52, 2001/2
 ΓΝΩΣΤΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (ΕΞΩΜΟΤΕΣ) ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, Φώτης Βρακάς, εκδόσεις

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Οθωμανοί χαρτογράφοι
Οθωμανοί γεωγράφοι
Οθωμανοί εξερευνητές
Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Ναύαρχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Έκθεση (μουσική)

Έκθεση στη μορφολογία της μουσικής ονομάζεται το τμήμα εκείνο ενός έργου ή ενός μέρους έργου, στο οποίο ο συνθέτης παρουσιάζει ατόφιο το θέμα ή τα θέματα του έργου. Αν υπάρχουν δύο θέματα, το πρώτο παρουσιάζεται στη βασική τονικότητα του έργου και το δεύτερο στην τονικότητα της δεσπόζουσας, αν η βασική τονικότητα είναι μείζονα, ή στην τονικότητα της σχετικής μείζονας, αν η βασική τονικότητα είναι ελάσσονα. Χαρακτηριστικό της έκθεσης είναι η τονική σαφήνεια και σταθερότητα, που εξασφαλίζεται με το άκουσμα των κλιμάκων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Μετά την έκθεση ακολουθεί συνήθως η ανάπτυξη, στην οποία ο συνθέτης επεξεργάζεται με ποικίλους τρόπους το θεματικό υλικό που παρουσιάστηκε στην έκθεση.

Μουσική μορφολογία
Σουλτάνος Χασανάλ Μπολκιάχ

Ο Σουλτάνος Χασανάλ Μπολκιάχ (15 Ιουλίου 1946-) είναι ο ηγέτης του Μπρουνέι από το 1984. Το πλήρες όνομά του είναι Sultan Haji Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah ibni Al-Marhum Sultan Haji Omar Ali Saifuddien Sa'adul Khairi Waddien. Είναι ο δεύτερος μακροβιότερος εν ενεργεία μονάρχης μετά τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ της Αγγλίας.

Προσωπικά στοιχεία 
Γιος του σουλτάνου Ομάρ Αλί Σαϊφουντίν Σααντούλ Χαϊρί Ουαντιέν (Sir Omar Ali Saifuddin Sa'adul Khairi Waddien), προηγούμενου σουλτάνου, γεννήθηκε στο Μπρουνέι Τάουν (σημερινό Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν) το 1946 και σπούδασε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποφοιτώντας το 1967.
Ανακηρύχθηκε διάδοχος του θρόνου το 1961 και Σουλτάνος στις 5 Οκτωβρίου 1967, μετά την εθελοντική παραίτηση του πατέρα του. Σύζυγός του είναι η Σαλέχα, Αλ Μουχταντί Μπιλάχ Μπολκιάχ. Τον Αύγουστο του 2005 έκανε τον τρίτο του γάμο. Από τους 3 γάμους του έχει 5 γιους και 7 κόρες.

Διακυβέρνηση 

Στις αρχές της δεκαετίας του του '90 εισήγαγε στο σουλτανάτο του Μπρουνέι μια νέα συντηρητική ιδεολογία που την ονόμασε Μαλαϊκή Ισλαμική Μοναρχία, η οποία ονομάζεται "Μαλαϊκή" επειδή η χώρα βρίσκεται στην ευρεία περιοχή της Μαλαϊκής Χερσονήσου και "Ισλαμική Μοναρχία" επειδή παρουσιάζει τη μοναρχία ως υπερασπιστή της πίστης. Τα τελευταία χρόνια έχει κάνει αρκετές κινήσεις για τον εκδημοκρατισμό των θεσμών, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του Πρωθυπουργό και Πρόεδρο. Το 2004 επαναλειτούργησε τον θεσμό του Νομοθετικού Συμβουλίου.

Στο όνομά του έχει προσθέσει τους τίτλους του "Χατζί" (ιερού προσκυνητή στους αγίους τόπους) και του "σερ" (όπως ανακηρύχτηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄). Είναι ο δεύτερος πλουσιότερος μονάρχης  του κόσμου (μετά τον Βασιλιά της Ταϊλάνδης).

Άλλες δραστηριότητες 

Ο σουλτάνος του Μπρουνέι, Χασανάλ Μπολκιάχ, ξεχωρίζει ως ο άνθρωπος που έχει διοργανώσει το μεγαλύτερο και ακριβότερο πάρτι γενεθλίων παγκοσμίως. Ήταν Ιούλιος του 2006 όταν ο σουλτάνος έγινε 60 ετών και για να το γιορτάσει κάλεσε στο Μπρουνέι 60.000 ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο. Στο μικρό σουλτανάτο βρέθηκε και ο βασιλιάς της ποπ Μάικλ Τζάκσον, ο οποίος έδωσε τρεις συναυλίες προς τιμήν του μονάρχη. Τα έξοδα για το πάρτι έφτασαν τα 27 εκατ. δολάρια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ανεπίσημος ιστότοπος για τον Σουλτάνο
 Σουλτανάτο του Μπρουνέι 
 Χασανάλ Μπολκιάχ

Παραπομπές 

Ασιάτες πολιτικοί
Σουλτάνοι
Μπρουνέι
Ηγέτες εν ενεργεία
Συλλέκτες αυτοκινήτων
Μουσουλμάνοι μονάρχες
Σανάνα Γκουσμάο

Ο Σανάνα Γκουσμάο (Xanana Gusmão, 1946-) ήταν ο Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ από το 2002, οπότε η χώρα έγινε ανεξάρτητη, μέχρι το 2007 και πρωθυπουργός της χώρας από τις 8 Αυγούστου 2007 ως τις 16 Φεβρουαρίου 2015.

Προσωπική ζωή 
Το πλήρες όνομά του είναι Kay Rala Xanana Gusmão. Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1946 στο Μαναουτούτο. Παντρεύτηκε την Εμίλια Μπατίστα, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά. Σήμερα είναι παντρεμένος με την Κίρστι Σουόρντ και έχουν 3 παιδιά. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Ζαχάρωφ. Το 2000 τιμήθηκε με βραβείο ειρήνης Σίδνεϊ.

Το 1993 ο αγωνιστής για την ανεξαρτησία της χώρας καταδικάστηκε σε ισόβια από τις ινδονησιακές αρχές. Το 2002 έγινε ανεξάρτητη χώρα το Ανατολικό Τιμόρ και στις εκλογές του 2001 ο Γκουσμάο εξελέγη πρώτος πρόεδρος. To 2006, έπειτα από πολιτική κρίση, απείλησε να παραιτηθεί, επειδή ο πρωθυπουργός Μάρι Αλκατίρι δε δέχτηκε να παραιτηθεί εκείνος. Τελικά, Πρωθυπουργός έγινε ο Νομπελίστας Ζοζέ Ράμος Όρτα, ο οποίος και τον διαδέχθηκε στην προεδρία, το 2007. Ο Πρόεδρος Ζοζέ Ράμος Όρτα επέλεξε επίσημα τον Γκουσμάο για τη θέση του Πρωθυπουργού στις 6 Αυγούστου 2007. Ο Γκουσμάο ορκίστηκε πρωθυπουργός δύο ημέρες μετά. Στην τελετή ορκωμοσίας του δεν παρέστησαν μέλη της αντιπολίτευσης.

Απόπειρα δολοφονίας 
Στις 11 Φεβρουαρίου του 2008 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Γκουσμάο, λίγο μετά την επίσης αποτυχημένη απόπειρα κατά του προέδρου Ζοζέ Ράμος Ορτά, ο οποίος τραυματίστηκε. Ο Γκουσμάο δεν έπαθε το παραμικρό. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας για 48 ώρες και οι αρχές έκαναν λόγο για "αποτυχημένο πραξικόπημα". Παράλληλα, οι διεθνείς αντιδράσεις στις επιθέσεις ήταν η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως και η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της Αυστραλίας στο Τιμόρ.

Στις 12 Οκτωβρίου 2009 η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στο κοινοβούλιο, με 26 υπέρ της πρότασης μορφής και 39 κατά. Το 2015 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και ανέλαβε υπουργός Σχεδιασμού και Επενδύσεων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Άρθρο της BBC News (αγγλικά)

Πρωθυπουργοί του Ανατολικού Τιμόρ
Πρόεδροι του Ανατολικού Τιμόρ
Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎
Ταουφααχάου Τουπόου Δ'

Ο Ταουφααχάου Τουπόου Δ΄ (Tāufaa'āhau Tupou IV,  Βασιλιάς της Τόνγκα, 4 Ιουλίου 1918 - 10 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν ο βασιλιάς της Τόνγκα από το 1965 ως το θάνατό του το 2006 . Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Τόνγκα από τις 12 Δεκεμβρίου 1949 ως τις 16 Δεκεμβρίου 1965.

Βιογραφία 

Έκανε σπουδές στο Κολέγιο Νιόυινγκτον και στο Σίδνεϊ. Στη νεανική του ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, με επιτυχία.  Ως διάδοχος του θρόνου ήταν γνωστός ως Siaosi Taufa'ahau Tupoulahi. Παντρεύτηκε τη Halaevalu Mata'aho 'Ahome'e (γ. 1926 - θ. 2017). Απέκτησαν τα εξής παιδιά
 Γεώργιος Τουπόου Ε΄ (Siaosi Tāufa'āhau Manumataongo Tuku'aho Tupou, γ. 1948 - θ. 2012), διάδοχός του στο θρόνο το 2006. 
 Πριγκίπισσα Salote Mafile'o Pilolevu Tuita (γ.1951)
 Fatafehi ʻAlaivahamamaʻo Tukuʻaho (γ 1954 - θ. 2004). Του αφαιρέθηκε ο τίτλος μετά το γάμο του με μια γυναίκα μη βασιλικής καταγωγής.
 Τουπόου ΣΤ΄, Πρίγκιπας Λαβάκα Άτα Ουλουκαλάλα (γ. 1959, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδερφό του στο θρόνο μετά το θάνατο του τελευταίου χωρίς να αφήσει νόμιμο απόγονο για διάδοχο).

Αξιώματα
Χρημάτισε υπουργός Παιδείας το 1943, Υγείας το 1944,  και Πρωθυπουργός από το 1949 ως το 1965. Διαδέχτηκε τη μητέρα του Σαλότε Τουπόου Γ΄ το 1965, μετά το θάνατό της. Απολάμβανε μεγάλης δημοφιλίας , ωστόσο ενεπλάκη σε σκάνδαλο επενδύσεων. 

Ο βασιλιάς υπήρξε τη δεκαετία του ' 70 ένας από τους βαρύτερους ηγέτες στον κόσμο, καθώς το βάρος του υπερέβαινε τα 200 κιλά. Κατά τις επίσημες επισκέψεις του στη Γερμανία, μάλιστα, οι αρχές τοποθετούσαν ειδικά καθίσματα κατασκευασμένα γι' αυτόν. Ο Τουπόου τα θεωρούσε επίσημα δώρα και τα φύλαγε στο Παλάτι. Τη δεκαετία του ' 90 κατάφερε να χάσει το ένα τρίτο από το βάρος του.

Θάνατος 
Στις 15 Αυγούστου του 2006 ο πρωθυπουργός Φελέτι Σεβέλε διέκοψε τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα ανακοινώνοντας ότι ο βασιλιάς ήταν σοβαρά άρρωστος  και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Ώκλαντ.. Απεβίωσε στις 23:34 στις 10 Σεπτεμβρίου του 2006 (ώρα Νέας Ζηλανδίας: ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα 11 Σεπτεμβρίου, ώρα Τόνγκα).

Ο βασιλιάς κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2006 στο βασιλικό κοιμητήριο της Νουκουαλόφα και στην κηδεία του παρέστησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και πρωθυπουργοί από κράτη του Ειρηνικού Ωκεανού, ο διάδοχος του θρόνου της Ιαπωνίας και πλήθος κόσμου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα International Herald Tribune, "η διάρκειας 41 ετών βασιλεία του Ταουφααχάου Τουπόου Δ΄ τον έκανε έναν από τους μακροβιότερους εν ενεργεία ηγέτες στον κόσμο, μετά το βασιλιά της Ταϊλάνδης Μπουμιμπόλ Αντουλγιαντέι, την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον αρχηγό Κράτους των Σαμόα, Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄."

Τον διαδέχθηκε ο γιος του (ένα από τα 4 συνολικά παιδιά του), Γεώργιος Τουπόου Ε΄.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νεκρολογία
 Επίσημο άγγελμα του θανάτου του Βασιλέα
 Ιστότοπος της Μοναρχίας στην Τόνγκα
Άρθρο New Zealand Herald
 Επίσκεψη του Τουπόου Δ΄ στο Χονγκ Κονγκ
The 1993 Silver Jubilee of Tāufa'aāhau Tupou IV

Τουποου
Πρωθυπουργοί της Τόνγκα
Φελέτι Σεβέλε

Ο Φελέτι Σεβέλε (Feleti Sevele) ήταν πρωθυπουργός της Τόνγκα από το 2006 ως τις 22 Δεκεμβρίου 2010.

Γεννήθηκε γύρω στο 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1999 και επανεξελέγη το 2002 και 2005. Χρημάτισε Υπουργός Εργασίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας. Διορίστηκε νέος πρωθυπουργός έπειτα από την ξαφνική παραίτηση του πρίγκιπα Λαβάκα Άτα Ουλουκαλάλα στις 11 Φεβρουαρίου του 2006. Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας ο οποίος δεν προέρχεται από βασιλική οικογένεια, ούτε καν είναι ευγενής. Ο επίσημος διορισμός του έγινε στις 30 Μαρτίου του 2006. 

Έπειτα από την παραίτηση του Υπουργού Οικονομικών, Σιοσίουα Ουτοϊκαμάνου, ο Σεβέλε προσωρινά ανέλαβε το χαρτοφυλάκιό του στις 26 Φεβρουαρίου του 2008 ως το διορισμό του Οτενίφι Αφουάλο Ματότο στις 20 Μαρτίου.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σιαλεαταόνγκα Τουιβακάνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 BBC News
 Matangi Tonga

Πρωθυπουργοί της Τόνγκα
Βασίλειος Χριστόπουλος

Ο Βασίλειος Χριστόπουλος (1951) είναι Έλληνας συγγραφέας.

Σπούδασε στην Αθήνα, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πολιτικός μηχανικός και στη Γλασκώβη, μεταπτυχιακά στη χωροταξία και περιφερειακή ανάπτυξη. Ζει και εργάζεται στην Πάτρα από το 1976.

Έχει γράψει μυθιστορήματα, μελέτες για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και δοκίμια για την τέχνη.

Βιβλία του Βασίλη Χριστόπουλου
«Αχαΐα», σειρά: "Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική", εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 1984
«Τέχνη: μια δυνατότητα», 1987, Αχαϊκές εκδόσεις
«Κάτοικος Πατρών», Κέδρος, 1998, ISBN 960-04-1458-0
«Ορέστης, ο Πατρινός Καραγκιοζοπαίχτης Ανέστης Βακάλογλου», 1999, Αχαϊκές εκδόσεις
«Στο φως της ασετυλίνης», 2002, Κέδρος, ISBN 960-04-2099-8
«Κι εσύ Έλληνας, ρε;», 2005, Κέδρος, ISBN 960-04-2847-6
«Αναζητώντας το Θεό», 2008, Κέδρος, ISBN  960-04-3837-6
«Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ», 2012, Κέδρος, ISBN 960-04-4273-1
«Γιατί σε μένα»; 2018, Κέδρος, ISBN: 978-960-04-4949-5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Λογοτεχνία στην Κοινωνία. Προσωπικό ιστολόγιο του Βασίλειου Χριστόπουλου

Νεοέλληνες λογοτέχνες
Έλληνες λογοτέχνες
Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Φαράντ (μονάδα μέτρησης)

Το Φαράντ (Farad, σύμβολο: F) είναι η μονάδα μέτρησης της ηλεκτρικής χωρητικότητας (capacitance) στο Διεθνές Σύστημα (International System) S.I.. Ισούται με την χωρητικότητα ενός πυκνωτή, ο οποίος έχει διαφορά δυναμικού ενός βολτ (volt) ανάμεσα στους οπλισμούς του, όταν το ηλεκτρικό φορτίο σε έναν από τους οπλισμούς του είναι 1 Κουλόμπ (coulomb) και ο απέναντι οπλισμός έχει ίσο και αντίθετο φορτίο.

Το παραπάνω σημαίνει πως ένας πυκνωτής, χωρητικότητας 1 F (φαράντ), αποθηκεύει φορτίο 1 C (κουλόμπ) όταν δέχεται αυτό τάση 1 V (βολτ).

.

 1 μικροφαράντ (μF) ισούται προς ένα εκατομμυριοστό του φαράντ.
 Το όνομα της μονάδας αυτής δόθηκε προς τιμή του Μάικλ Φαραντέι.

Μονάδες ηλεκτρισμού
Παραγόμενες μονάδες του SI
Θέατρο Ντόλμπι

Το  Θέατρο Ντόλμπι, προηγουμένως γνωστό ως Θέατρο Κόντακ (Αγγλικά: Dolby Theatre) είναι θέατρο  στην περιοχή Χόλυγουντ του Λος Άντζελες. 

Από το άνοιγμά του στις 9 Νοεμβρίου του 2001, το θέατρο είναι το "σπίτι" των βραβείων Όσκαρ, η απονομή των οποίων έλαβε χώρα για πρώτη φορά στο θέατρο αυτό το Μάρτιο του 2002 και από τότε έγινε η μόνιμη στέγη τους. 

Το θέατρο σχεδιάστηκε συγκεκριμένα με γνώμονα τα βραβεία Όσκαρ.  Έχει χωρητικότητα 3.400 θέσεων και η σκηνή είναι μία  από τις μεγαλύτερες στις  Ηνωμένες Πολιτείες , 120 πόδια (περίπου 40 μέτρα) μήκος και 75 πόδια (περίπου 25 μέτρα) πλάτος. Στο πίσω μέρος της σκηνής είναι κατασκευασμένο ένα γραφείο τύπου που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 1.500 δημοσιογράφους. 

Το θέατρο επιχορηγείται από την εταιρία Κόντακ (Kodak), η οποία κατέβαλε 75 εκατομμύρια δολάρια για να συνδέσει το όνομά της με το κτήριο. Ανήκει στην πόλη του Λος Άντζελες και νοικιάζεται από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την νύχτα των Όσκαρ. Στη αίθουσα εισόδου του θεάτρου πλαισιώνεται μια στήλη που αναγράφονται οι νικητές των Βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης ταινίας από το 1928.

Το υπόλοιπο του έτους το θέατρο χρησιμοποιείται για συναυλίες με αρκετούς γνωστούς τραγουδιστές, για μιούζικαλ που έχουν παιχτεί στο Μπρόντγουέι και για εκδηλώσεις όπως τα  βραβεία ESPY για την ανάδειξη καλύτερων αθλητών της χρονιάς, για τον τελικό του American Idol και για την παρουσίαση και προώθηση της παιχνιδομηχανής Wii από την Nintendo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη σελίδα του θεάτρου Ντόλμπι 

Θεατρικοί χώροι στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Λος Άντζελες
Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών (, συντομογραφία: ) ιδρύθηκε στις 11 Μαΐου 1927 στην Καλιφόρνια, και είναι μια επαγγελματική τιμητική οργάνωση που αφιερώνεται στην πρόοδο των τεχνών και των επιστημών των κινηματογραφικών ταινιών. Η Ακαδημία είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τα ετήσια Βραβεία Όσκαρ. 

Η Ακαδημία αποτελείται από πάνω από 6.000 επαγγελματίες ταινιών. Ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των μελών προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, μέλη μπορούν να γίνουν και παραγωγοί ταινιών από όλο τον κόσμο. Από το 2004 περιλαμβάνει παραγωγούς από 36 χώρες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Βραβεία Όσκαρ
Κινηματογραφικων
Πολιτισμός του Λος Άντζελες
Πολιτισμός της Καλιφόρνια
Γλώσσα Χανίων

Η Γλώσσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων. Το χωριό αποτελείται από τέσσερις γειτονιές, τους Κουμαρές, τα Ντουρουδιανά, τα Σκορδιλιανά και τη γειτονιά Α και ως οικισμός είναι διάσπαρτος.

Κοινότητα Γλώσσης 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γλώσσης περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μοθιανά και Σκαφιώτες. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Γλώσσα, η (69)
 Μοθιανά, τα (61)
 Σκαφιώται, αι (21)

Συνολικά η κοινότητα έχει 151 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Φουράκη.

Κοινοτάρχες Γλώσσης 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γλώσσης.

Ιστορία 
Η Γλώσσα αναφέρεται από το Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Glossa d' Antiladho στην επαρχία Κισσάμου. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 αναφέρεται ως Glossa da Mulladho (K238) και Glossa Damilladho (K224), με 76 κατοίκους και 22 οφειλώμενες αγγαρείες. Στη απογραφή του 1881 είχε 103 χριστιανούς και 2 τούρκους κατοίκους και το 1900 είχε 113 κατοίκους. Στις επόμενες απογραφές, η Γλώσσα είχε 99 (1920), 55 (1928), 102 (1940), 91 (1951), 108 (1961), 135 (1971), 118 (1981), 90 (2001) κατοίκους.

Το 1925 η Γλώσσα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας στην οποία υπάγονταν και οι συνοικισμοί Κουμαρές, Μετόχι Χατζή (Τραγανού), Μοθιανά, Σκαφιώτου και Σκορδιλιανά. Οι κάτοικοι της κοινότητας αυτής το 1950 έφθαναν περίπου τους 500 κατοίκους, είχε δημοτικό σχολείο και τηλεφωνική σύνδεση. Οι οικισμοί Σκορδιλιανά και Κουμαρές καταργήθηκαν και προσαρτήθηκαν στη Γλώσσα. Το 1997 η κοινότητα καταργήθηκε και έγινε τμήμα του δήμου Κολυμβαρίου και με το πρόγραμμα Καλικράτης υπάχθηκε πάλι ως κοινότητα στο δήμο Πλατανιά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών

Η Διεπαφή Προγραμματισμού Εφαρμογών (αγγλ. API, από το Application Programming Interface), γνωστή και ως Διασύνδεση Προγραμματισμού Εφαρμογών (για συντομία διεπαφή ή διασύνδεση), είναι η διεπαφή των προγραμματιστικών διαδικασιών που παρέχει ένα λειτουργικό σύστημα, βιβλιοθήκη ή εφαρμογή προκειμένου να επιτρέπει να γίνονται προς αυτά αιτήσεις από άλλα προγράμματα ή/και ανταλλαγή δεδομένων.

Περιγραφή 
Ένας από τους βασικούς σκοπούς μίας διεπαφής είναι να ορίζει και να διατυπώνει το σύνολο των λειτουργιών-υπηρεσιών που μπορεί να παρέχει μια βιβλιοθήκη ή ένα λειτουργικό σύστημα σε άλλα προγράμματα, χωρίς να επιτρέπει πρόσβαση στον κώδικα που υλοποιεί αυτές τις υπηρεσίες. Η διεπαφή, ένα «συμβόλαιο κλήσης» μεταξύ καλούντος και καλούμενου, διαχωρίζει την προγραμματιστική υλοποίηση κάποιων υπηρεσιών από τη χρήση τους.

Π.χ. το ταχυδρομείο παρέχει την υπηρεσία της αποστολής γραμμάτων. Οι κανόνες οι οποίοι πρέπει να ακολουθηθούν για την υποβολή ενός αιτήματος αποστολής (φορμά διεύθυνσης παραλαβής, γραμματόσημο κτλ) είναι καλώς ορισμένοι, αλλά το πώς θα υλοποιηθεί στην πράξη αυτό το αίτημα αφορά έναν ολόκληρο μηχανισμό υπαλλήλων εν πολλοίς αθέατο στον χρήστη της υπηρεσίας. Στο εν λόγω παράδειγμα διεπαφή είναι οι υπηρεσίες που παρέχονται στους πελάτες οι οποίες συνήθως είναι γραμμένες σε ένα φυλλάδιο, τη διεπαφή του ταχυδρομείου προς τους χρήστες του.

Έτσι π.χ. το λειτουργικό σύστημα Windows έχει τη δική του διεπαφή (κλήσεις συστήματος), η φόρμα της οποίας διατίθεται από την κατασκευάστρια εταιρεία Microsoft, και η οποία περιγράφει τους τρόπους αξιοποίησης από προγράμματα χρήστη του συνόλου των υπηρεσιών που παρέχει το λειτουργικό. Το τμήμα του λειτουργικού συστήματος το οποίο υλοποιεί τις υπηρεσίες που περιγράφονται στη διεπαφή, συνήθως στον πυρήνα του, λέμε ότι είναι η υλοποίηση της διεπαφής.

Προγραμματισμός
Assembly (γλώσσα προγραμματισμού)

Μια συμβολική γλώσσα (Αγγλικά: assembly language) είναι μια χαμηλού επιπέδου γλώσσα προγραμματισμού, δηλαδή μια γλώσσα πολύ κοντά στη γλώσσα μηχανής και στο υλικό του υπολογιστή. Κάθε συγκεκριμένη αρχιτεκτονική συνόλου εντολών, δηλαδή κάθε οικογένεια επεξεργαστών, έχει τη δική της συμβολική γλώσσα, η οποία δίνεται συνήθως από τον κατασκευαστή της.

Ένα πρόγραμμα σε γλώσσα μηχανής είναι ένα μοτίβο από bits στα οποία κωδικοποιούνται εντολές του επεξεργαστή και δεδομένα. Αυτό γίνεται πιο ευανάγνωστο αντικαθιστώντας τις ακολουθίες των bits με μνημονικά σύμβολα.
 
Για παράδειγμα ένας επεξεργαστής της αρχιτεκτονικής x86/IA-32 θα καταλάβει την εντολή σε
γλώσσα μηχανής:
 10110000 01100001
Ένας προγραμματιστής όμως είναι πιο εύκολο να θυμάται την ισοδύναμη συμβολική αναπαράσταση, για παράδειγμα μια τυπική εντολή σε συμβολική γλώσσα είναι η εξής:
 mov  al, 061h
που είναι συντομογραφία της αγγλικής λέξης move ("μετακίνησε"). Η εντολή αυτή μετακινεί τη δεκαεξαδική τιμή 61 (97 στο δεκαδικό σύστημα) στον καταχωρητή με το όνομα "al".

Η μετατροπή ενός προγράμματος από συμβολική γλώσσα σε γλώσσα μηχανής γίνεται από ένα συμβολομεταφραστή (assembler) και το αντίστροφο γίνεται από έναν αποσυμβολομεταφραστή (disassembler).

Δείτε επίσης 
 x86
 x86-64

Βιβλιογραφία 
 "Παραδείγματα Προγραμματισμού μικρο-Υπολογιστικών Συστημάτων 8080-8085",Γεώργιος Παπαδόπουλος,Σωτήρης Λεβέντης,Σταύρος Κουμπιάς,Γιάννης Κωνσταντινίδης, Πάτρα 1984.
 "8086 και 370 Assembly", Γιώργου Β.Θεοδώρου, Αθήνα 1985.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 Εγχειρίδο Χρήσης AT91 του Χαρίδημου Βέργου και του Νικόλαου Κωστάρα.
 Αρχιτεκτονική Η/Υ ΙΙ - Συμβατική μηχανή και συμβολική γλώσσα, Δ. Σπινέλλης, ΟΠΑ.

Γλώσσες προγραμματισμού
Κοόρτις

Η Κοόρτις (cohors) ήταν στρατιωτική μονάδα του Ρωμαϊκού στρατού στην αρχαία Ρώμη, υπομονάδα της ρωμαϊκής λεγεώνας. Στα χρόνια της Δημοκρατίας, κοόρτεις έλεγαν τις μονάδες που συνεισέφεραν οι συμμαχικές προς τη Ρώμη ιταλικές πόλεις. Αφότου οι κάτοικοι των πόλεων αυτών απέκτησαν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη (89 π.Χ.), κάθε πόλη όφειλε να παρέχει μια μονάδα πεζικού σε καθεμιά από τις δύο υπατικές στρατιές. 

Η κοόρτις αποτελούνταν από 3 λόχους. Κάθε λόχος είχε 2 ουλαμούς. Ο αριθμός των ανδρών που είχε μια κοόρτις ποίκιλλε ανάλογα με τη δύναμη της λεγεώνας. Η λεγεώνα θεωρητικά είχε 6.000 άνδρες και επί Δημοκρατίας 2 λεγεώνες αποτελούσαν μια στρατιά. Μια λεγεώνα από 4.200 άνδρες είχε δέκα κοόρτεις, που καθεμιά είχε 420 άνδρες. Τον καιρό της Αυτοκρατορίας η κοόρτις είχε 600 άνδρες. 

Η διαίρεση της λεγεώνας σε κοόρτεις την κατέστησε πολύ πιο ευέλικτη σε σύγκριση με την ελληνική φάλαγγα. Μπορούσε έτσι να δώσει μάχη με ανοιχτό σχηματισμό, προσαρμοζόμενη εύκολα στις ιδιομορφίες του εδάφους και εκτελώντας ταχύτερα τις εντολές εν ώρα μάχης. Σε κοόρτεις επίσης διαιρούνταν η πυροσβεστική δύναμη της Ρώμης καθώς και η φρουρά των πραιτωριανών.

Δείτε επίσης 

 Ρωμαϊκός στρατός

Ρωμαϊκά σώματα στρατού
Καύδιον

Το Καύδιον (λατ. Caudium) ήταν ιταλική πόλη της Σαμνίτιδας στην Αππία Οδό, ανάμεσα στο Μπενεβέντο και την Κάπουα κάτω από το όρος Ταμπούρνο. Στη θέση της βρίσκεται σήμερα το χωριό Μοντεζάρκιο (Montesarchio). Ήταν η πρωτεύουσα της φυλής των Σαμνιτών Καυδίνων. Πολύ παλιά ήταν ανεξάρτητη πόλη ενώ στους αυτοκρατορικούς χρόνους έγινε πόλη ισοπολίτις της Ρώμης. Αργότερα προσαρτήθηκε στη Φαλερνία φυλή. Το όνομά της υπήρχε μέχρι τον 9ο μ.Χ. αιώνα.

Παραπομπές

Σαμνίτιδα
Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Κιγκινάτος

Ο Λεύκιος Κουίνκτιος Κιγκινάτος (Lucius Quinctius Cincinnatus ή απλώς Cincinnatus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της αρχαίας Ρώμης, του οποίου η απέραντη αρετή εξαίρεται ως παροιμιώδης στη Ρωμαϊκή ιστορία.

Βιογραφία
Ήταν πατρίκιος και ανήκε στην οικογένεια των Κοϊντίων. 

Το 460 π.Χ. έγινε ύπατος. Ήταν πολύ δίκαιος, τόσο ώστε να μην ανακαλέσει από την εξορία το γιο του, Καίσωνα, που τον είχε εξορίσει η προηγούμενη αρχή. Στον Καίσωνα είχε επιβληθεί μεγάλο χρηματικό πρόστιμο, το οποίο για να πληρώσει ο πατέρας του έμεινε φτωχός σ' όλη του τη ζωή. Τελειώνοντας τη θητεία του, δεν δέχτηκε να επανεκλεγεί στο αξίωμα αυτό, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο θα ήταν παράνομο. Είχε ένα μικρό χωράφι πέρα από τον Τίβερη και ασχολήθηκε με την καλλιέργειά του. 

Το 458 π.Χ. ανακηρύχθηκε από την Σύγκλητο δικτάτορας, με την εντολή να πολεμήσει τους Αικούους, οι οποίοι πολιορκούσαν το στρατόπεδο του υπάτου Μινούκιου στο όρος Άλγιδο του Λατίου, το σημερινό Καστέλο ντ' Άλιο. Εν σώματι οι συγκλητικοί, φορώντας τις τηβέννους τους, πήγαν στον Κιγκινάτο να του αναγγείλουν ότι ανακηρύχθηκε δικτάτορας. Τον βρήκαν να καλλιεργεί το χωράφι του. Τους ζήτησε να περιμένουν, πήγε στο σπίτι του και φόρεσε την τήβεννό του κι έπειτα βγήκε να μιλήσουν. Την άλλη μέρα ξεκίνησε να πολεμήσει, νίκησε τους Αικούους και απεγκλώβισε τον Μινούκιο. Επέστρεψε στη Ρώμη, έκανε θρίαμβο και κατόπιν παραιτήθηκε από το αξίωμα του δικτάτορα. Ο χρόνος από την ανακήρυξή του σε δικτάτορα μέχρι την παραίτησή του ήταν 16 μέρες.

Πληροφορία μεταγενέστερων συγγραφέων σύμφωνα με την οποία το 439 π.Χ. ο Κιγκινάτος ανέλαβε, για δεύτερη φορά, δικτάτορας εναντίον του στασιαστή Σπουρίου Μαιλίου, αμφισβητείται. Και μάλλον εξυπηρετεί σκοπιμότητα: να καλυφθεί με το όνομα του Κιγκινάτου ο άδικος φόνος του Σπουρίου Μαιλίου, που συγκέντρωσε υποψίες όταν σε κάποια σιτοδεία φέρθηκε με υπερβολική ελευθεριότητα στο πλήθος. Παρέστησαν λοιπόν τον Μαίλιο ως στασιαστή και τον Κιγκινάτο ως τον δικτάτορα που κατέστειλε τη στάση κι επέβαλε το νόμο.

Παραπομπές 

Ρωμαίοι πολιτικοί
Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Ρωμαίοι δικτάτορες
Δικτάτορες
Χουσεΐν ιμπν Αλί

Ο Χουσεΐν ιμπν Αλί ή Χουσεΐν ιμπν Αλί ιμπν Αμπί Τάλιμπ (8 Ιανουαρίου 626 – 10 Οκτωβρίου 680) ήταν γιος του Αλί ιμπν Αμπί Τάλιμπ και της Φάτιμα Ζάχρα και εγγονός του Προφήτη Μωάμεθ. Θεωρείται ως ο τρίτος ιμάμης των Σιιτών από τους περισσότερους Σιίτες. Ορισμένοι Σιίτες τον αποδέχονται ως δεύτερο ιμάμη. Θεωρείται σημαντική φυσιογνωμία και στο σουνιτικό και στο σιιτικό Ισλάμ, ως μέλος της οικογένειας του Μωάμεθ.

Έχασε τη ζωή του στη Μάχη της Καρμπάλα. Η ημέρα μνήμης του θανάτου του ονομάζεται Ασούρα και είναι μέρα μεγάλου πένθους για τους Σιίτες.

Μουσουλμάνοι
Άραβες
Ιστορία του Ισλάμ
Μωάμεθ
Γλωσσάριο

Με τον όρο γλωσσάριο κάποιοι νεοέλληνες χαρακτήριζαν παλαιότερα  συναγωγές λέξεων  που ανήκαν σε ειδικό επιστημονικό, τεχνολογικό, επαγγελματικό κλπ τομέα ή χώρο.

Δείτε επίσης

Γλωσσογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολύγλωσση συλλογή με λεξικά και γλωσσάρια για μεταφράσεις - Lexicon AE

Λεξικογραφία
Σχεδιασμός βιβλίων
Φυσικό φαινόμενο

Το φυσικό φαινόμενο ως όρος «υπό στενή» έννοια στην Επιστήμη της Φυσικής  προσδιορίζει την οποιαδήποτε μεταβολή της φυσικής ιδιότητας (κατάστασης) ενός σώματος υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ή δυνάμεις που επιδρούν σ΄ αυτό. Ταυτόσημος όρος είναι και η φυσική μεταβολή ενός σώματος.

Φυσικά φαινόμενα εν προκειμένω είναι η εξάτμιση, η τήξη, ο βρασμός ,η πήξη κλπ. Δεν θα πρέπει όμως να συγχέονται με άλλα γενικότερα φαινόμενα που εξετάζουν άλλες Γεωεπιστήμες με αντίστοιχες όμως ονομασίες όπως ουράνια, ατμοσφαιρικά, μετεωρολογικά, μαγνητικά κλπ. που δεν παύουν κι αυτά να είναι φυσικά φαινόμενα με την ευρύτερη όμως έννοια του όρου.

Κύριο χαρακτηριστικό στα φυσικά φαινόμενα είναι ότι δεν μεταβάλλεται η σύσταση του υλικού σώματος.

Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Ισραήλ Λίπσιτς

Ο Ισραήλ Λίπσιτς (Lipschitch) ήταν ραββίνος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στο Ντάντσιχ το 1782. Ήταν μέλος του εβραϊκού θρησκευτικού δικαστηρίου του Δάντσιχ και είχε γίνει διάσημος για τις γνώσεις του στη "Μιζνά", την εβραϊκή νομολογία. Επειδή ήταν θεοσεβής και φιλάνθρωπος οι Εβραίοι σύγχρονοί του τον θεωρούσαν άγιο. Το σημαντικότερο έργο του είναι "Η δόξα του Ισραήλ", το οποίο θεωρείται κλασικό κι έχει κάνει αλλεπάλληλες εκδόσεις. Σ' αυτό αναλύει τους εβραϊκούς νόμους σχετικά με όλα τα ζητήματα της καθημερινότητας. Πέθανε το 1860.

Αναφορές

Ραββίνοι
Γερμανοεβραίοι
Μεγαβάτης (στόλαρχος)

Ο Μεγαβάτης ήταν Πέρσης στόλαρχος του Ξέρξη. Μετά τη μάχη στις Θερμοπύλες του ανατέθηκε να επιτεθεί στον ελληνικό στόλο. Απέπλευσε από τη Θέρμη με όλα τα καράβια του, αλλά έπεσε σε κακοκαιρία στη Σηπιάδα της Μαγνησίας με αποτέλεσμα να χάσει 300 τριήρεις και πολλά φορτηγά πλοία. Τελικά, με τα χίλια ζόρια έφτασε στους Αφέτες κι από κει έστειλε 300 τριήρεις εναντίον των Ελλήνων που βρίσκονταν στο Αρτεμίσιο. Στη ναυμαχία που ακολούθησε ο περσικός στόλος απέτυχε να καταστρέψει τον ελληνικό στόλο, που μόλις έμαθε την έκβαση της μάχης στις Θερμοπύλες αποσύρθηκε νοτιότερα.

Πέρσες
Φινλανδικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη, μεταξύ των οποίων είναι και η Φινλανδία. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή.

Τα φινλανδικά κέρματα ευρώ φέρουν τρία σχέδια, τα δύο εκ των οποίων βρίσκονται στα μεγάλα κέρματα, του ενός και των δύο ευρώ. Το σχέδιο της μικρής και μεσαίας σειράς κερμάτων είναι του Heikki Häiväoja, το σχέδιο του κέρματος του ενός ευρώ του Pertti Mäkinen και αυτό του κέρματος των δύο ευρώ του Raimo Heino. Όλα τα κέρματα φέρουν επίσης το έτος κοπής και τα 12 αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα κέρματα των € 0,01 και € 0,02 (ενός και δύο λεπτών) δεν χρησιμοποιούνται στη Φινλανδία (όπως και στην Ολλανδία). Έχουν κοπεί λίγα σχετικά κέρματα, για συλλεκτικούς σκοπούς. Τα κέρματα αυτά παραμένουν νόμιμα, αλλά δεν γίνονται πλέον δεκτά στα καταστήματα. Οι τιμές στρογγυλοποιούνται στο πλησιέστερο πεντάλεπτο (€ 0,05). Έτσι, τιμές που λήγουν σε € 0,01, € 0,02, € 0,06 και € 0,07 στρογγυλοποιούνται προς τα κάτω, ενώ αυτές που λήγουν σε € 0,03, € 0,04, € 0,08 και € 0,09 προς τα πάνω. Η στρογγυλοποίηση εφαρμόζεται στο τελικό ποσό μόνο, ενώ οι καθαρές τιμές (προ ΦΠΑ για παράδειγμα) εμφανίζονται ακόμη σε υποδιαιρέσεις του ενός λεπτού (€ 0,01).

Η εθνική όψη των φινλανδικών κερμάτων ευρώ

1999-2006

2007-
Το 2007 η Φινλανδία το τροποποίησε τα σχέδια προσθέτοντας την ένδειξη της χώρας FI, ώστε να συμφωνούν με το νέο κανονισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ 

Η Φινλανδία εξέδωσε μέχρι σήμερα δύο αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Κεντρική Τράπεζα της Φινλανδίας

Κέρματα ευρώ ανά χώρα έκδοσης
Φινλανδία
Νέβις

Το νησί Νέβις (αγγλικά: Nevis, προφορά Νίβις) είναι ημιαυτόνομο έδαφος του νησιωτικού κράτους Άγιος Χριστόφορος και Νέβις. Αριθμεί 12.106 κατοίκους, με βάση στοιχεία του 2006. Οι κάτοικοι είναι αφρικανικής καταγωγής. Στις 10 Αυγούστου 1998 το ημιαυτόνομο νησί ψήφισε σε δημοψήφισμα υπέρ της ανεξαρτησίας του, με 61,7%. Ωστόσο, το εν λόγω δημοψήφισμα απέτυχε λόγω της μη συμπλήρωσης του απαραίτητου 66,7% για την έγκριση. Αναπληρώτρια γενική κυβερνήτρια είναι η Μάρτζορι Λ. Μέιναρντ Μόρτον, από την 1 Σεπτεμβρίου 2017. Πρωθυπουργός στο νησί είναι από τις 19 Δεκεμβρίου 2017 ο Μαρκ Μπράντλεϊ.

Πρωθυπουργοί του Νέβις

Δείτε επίσης
Φορολογικός παράδεισος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νεβις
Πολύκαρπος Α΄ Βυζαντίου

Ο Πολύκαρπος Α' ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βυζαντίου από το 71 μέχρι το 89.

Αφού διετέλεσε τρία έτη σε χηρεία η επισκοπή των Βυζαντίων, εξελέγη ο Πολύκαρπος επίσκοπος σε διαδοχή του Ονήσιμου το έτος 71. Επισκόπευσε δεκαοκτώ έτη και απεβίωσε το 89. Το λείψανο του απετέθη στο ναό της Αργυρούπολης, όπως και των προκατόχων του.

Κατά την αρχιερατεία του Πολυκάρπου, τα τελευταία οκτώ έτη (81-89) μαινόταν ο διωγμός του αυτοκράτορα Δομιτιανού εναντίον των χριστιανών.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές 
 

Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Επίσκοποι του 1ου αιώνα
Μαξ Ρόμαν

Ο Μηνάς Τσοχατζόπουλος (Θεσσαλονίκη, 24 Μαΐου 1938 - 17 Φεβρουαρίου 2002), γνωστός με το ψευδώνυμο Μαξ Ρόμαν, ήταν παραγωγός ταινιών. Οργάνωσε την παραγωγή πολλών ξένων ταινιών στην Ελλάδα. Παράλληλα, εμφανίστηκε και ως ηθοποιός σε αρκετές ταινίες, με τελευταία το Αυτή η νύχτα μένει.
Το 1991 ήταν υποψήφιος για τη θέση του διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, έχασε όμως από τον Μισέλ Δημόπουλο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διέμενε κοντά στην οδό Αχαρνών και ήταν ασθενής και καθηλωμένος στο κρεβάτι του .Κηδεύτηκε στο Α Νεκροταφείο Αθηνών και φίλοι του υπήρξαν ο ηθοποιός Πάντης Κούσης και ο τραγουδιστής και πρώην χορευτής Μιχάλης Ραζής.

Φιλμογραφία 
Ως ηθοποιός
 Άρχοντες (1977)
 Θου- Βου φαλακρός πράκτωρ , επιχείρησις Γης Μαδιάμ (1969)
 Στα σύνορα της προδοσίας (1968)
 Φουσκοθαλασσιές (1966)
 Αυτό το κάτι άλλο (1963)

Ως σεναριογράφος
 Οι απάνθρωποι (1973)

Πηγές 
 RetroDB

Αναφορές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Έλληνες σεναριογράφοι
Ζακ Μπορέλ

Ο Ζακ Μπορέλ (Jacques Borel, 17 Δεκεμβρίου 1925 - 25 Σεπτεμβρίου 2002) ήταν Γάλλος συγγραφέας, μεταφραστής και κριτικός.

Το κυριότερο μυθιστόρημά του, L'Adoration (1965), το οποίο κέρδισε το Βραβείο Γκονκούρ ήταν ημι-αυτοβιογραφικό και αφορούσε στη σχέση μιας χήρας γυναίκας με το γιο της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Γάλλοι συγγραφείς
Τζορτζ Μόουζες Χόρτον

Ο Τζορτζ Μόουζες Χόρτον (George Moses Horton, 1797? – 1883?), ήταν αφρο-αμερικανός ποιητής. Εγραψε συναισθηματικά ερωτικά ποιήματα και διαμαρτυρίες ενάντια στη δουλεία. Υπήρξε ένας από τους πρώτους μαύρους επαγγελματίες συγγραφείς στην Αμερική.

Το πρώτο του βιβλίο ποίησης είχε τίτλο Η ελπίδα της ελευθερίας (The Hope of Liberty, 1829).

Αμερικανοί ποιητές
Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Ιμπεριαλισμός

Ο ιμπεριαλισμός (γνωστός και ως επεκτατισμός) αποτελεί πολιτική επέκτασης του ελέγχου ή της εξουσίας που ασκείται σε ξένες οντότητες ως μέσο απόκτησης και/ή διατήρησης μιας αυτοκρατορίας. Αυτό συμβαίνει είτε μέσω άμεσης εδαφικής κατάκτησης ή εποικισμού είτε με έμμεσες μεθόδους άσκησης ελέγχου στα πολιτικά και/ή τα οικονομικά δρόμενα άλλων κρατών. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει την πολιτική επικυριαρχίας ενός έθνους σε άλλες χώρες, ανεξάρτητα από το αν το έθνος θεωρεί τον εαυτό του μέρος της αυτοκρατορίας. Η «Εποχή του Ιμπεριαλισμού» συνήθως αναφέρεται στην περίοδο του Νέου Ιμπεριαλισμού που ξεκίνησε το 1860, όταν κυρίαρχα ευρωπαϊκά κράτη ξεκίνησαν τον αποικισμό άλλων ηπείρων.

Ετυμολογικά, ο όρος ιμπεριαλισμός προέρχεται από τη λατινική λέξη imperium (αυτοκρατορία) και αρχικά αποτέλεσε νεολογισμό στη γαλλική γλώσσα (impérialisme), κατά τα τέλη του 1800 , για να περιγράψει την πολιτική κάποιων κρατών, όπως οι επεκτάσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας στην Αφρική και την Αμερική. 

Στο έργο του Ιμπεριαλισμός, το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού ο Λένιν υποστήριξε ότι ο καπιταλισμός στις αρχές του 20ού αιώνα πέρασε σε ένα νέο στάδιο, τον ιμπεριαλισμό, αποσκοπώντας στην εύρεση νέων αγορών και πόρων. Η θεωρία της μετάβασης του καπιταλισμού στο νέο στάδιο, τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό  υποστηρίχτηκε επίσης από τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Το βασικό χαρακτηριστικό του ιμπεριαλισμού σε σχέση με την προηγούμενη ποιότητα του καπιταλισμού είναι κατά το Λένιν "το πέρασμα από την κατάκτηση των εδαφών στο μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των αγορών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Μοίρασμα των αγορών σημαίνει και εξαγωγή των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων στις αποικίες".  

Έκτοτε, ο όρος αυτός έχει επεκταθεί από τους Μαρξιστές διανοούμενους ώστε να αποτελεί συνώνυμο της καπιταλιστικής διεθνούς αγοράς και του τραπεζικού συστήματος.

Παραπομπές

Βλέπε επίσης 
 Νέος ιμπεριαλισμός
 Αποικισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοκτέιλ μολότοφ

Το κοκτέιλ μολότωφ (ή λανθασμένα βόμβα μολότωφ) είναι εμπρηστικός μηχανισμός. Η ορολογία που συχνά χρησιμοποιείται και την περιγράφει ως βόμβα είναι καταχρηστική, καθώς δεν πρόκειται για εκρηκτικό μηχανισμό παρά μόνο για εμπρηστικό.

Περιγραφή 
Αποτελείται από γυάλινη φιάλη γεμάτη κατά ένα μέρος με εύφλεκτο υγρό, το στόμιο της οποίας κλείνεται με ύφασμα. Συνήθως μια φιάλη χωρητικότητας ενός λίτρου γεμίζεται με δύο τρίτα πετρέλαιο και ένα τρίτο λάδι. Έπειτα κατασκευάζεται ένα φιτίλι από ένα κουρέλι μουσκεμένο σε βενζίνη και μετά εμπήγνυται στο στόμιο της φιάλης. Η φιάλη πωματίζεται με φελλό και το φιτίλι ανάβεται. Μετά η φιάλη εκτοξεύεται και, όταν σπάσει με την πρόσκρουσή της, ξεσπά σε φλόγες, προσθέτοντας στο μείγμα 1 ή 2 (το πολύ) ταμπλέτες ναφθαλίνης έχουμε 1 με 1,5 μέτρο μεγαλύτερη φλόγα (σε ύψος). Το κοκτέιλ μολότοφ, λόγω της απλής του κατασκευής, χρησιμοποιείται σε μάχες πόλεων.

Ιστορία 

Η ευκολία κατασκευής και χρήσης της ανακαλύφτηκε από παλιά. Γνωστά παρόμοια όπλα είναι το υγρό πυρ στην εποχή του Βυζαντίου, καθώς και άλλες παρεμφερείς κατασκευές βολής. 

Αναφορές χρήσης στην σύγχρονη εποχή έχουμε τον καιρό του εμφύλιου πολέμου το 1918-1922 στη Ρωσία και αργότερα, στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας το 1936-1938. Η σημερινή της ονομασία είναι όμως μεταγενέστερη. 

Η ονομασία της προέρχεται από τον Σοβιετικό υπουργό Εξωτερικών επί διακυβέρνησης Στάλιν, τον Βιατσεσλάβ Μιχαήλοβιτς Μολότοφ (Вячеслав Михайлович Молотов). Κατά τη διάρκεια της επίθεσης του Κόκκινου Στρατού εναντίον των Φινλανδών το Νοέμβριο του 1939, ο Μολότοφ σε ραδιοφωνικό του μήνυμα προς τον σοβιετικό λαό υποστήριξε πως η χώρα του δεν έριχνε βόμβες, αλλά «πανέρια» με τρόφιμα στους πεινασμένους Φινλανδούς. Τότε οι Φινλανδοί ονόμασαν ειρωνικά τις βόμβες αυτές «βόμβες πικ-νικ του Μολότοφ» και ως αντίδραση χρησιμοποίησαν εμπρηστικές φιάλες κατά των σοβιετικών αρμάτων, ονομάζοντές τις, επίσης ειρωνικά, «κοκτέιλ Μολότοφ».

Εκτός από τον Φιννοσοβιετικό πόλεμο, χρησιμοποιήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, από τους ίδιους τους Σοβιετικούς κατά των Ναζί, κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας και σε πολλές ανά τον κόσμο εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών ταραχών του 2008.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η χρήση του κοκτέιλ μολότοφ στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Βόμβες
Εκρηκτικά
Τζον Μάξγουελ Κούτσι

Ο Τζον Μάξγουελ Κούτσι (John Maxwell Coetzee, γενν. 9 Φεβρουαρίου 1940), αναφερόμενος συχνότερα ως «Τζ. Μ. Κούτσι», είναι Νοτιοαφρικανός μυθιστοριογράφος, γλωσσολόγος, κριτικός και μεταφραστής. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2003. Το 2002 εγκαταστάθηκε και ζει στην Αυστραλία (Αδελαΐδα), ενώ από το 2006 είναι και Αυστραλός πολίτης.

Πριν το Βραβείο Νόμπελ, ο Κούτσι είχε βραβευθεί με το νοτιοαφρικανικό λογοτεχνικό βραβείο CNA (τρεις φορές), το γαλλικό Prix Femina Étranger, το Διεθνές Βραβείο Μυθοπλασίας των Irish Times και το Βραβείο Μπούκερ (δύο φορές).

Ο Κούτσι γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν. Ο πατέρας του, Ζαχαρίας Κούτσι, ήταν δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος, ενώ η μητέρα του, Βέρα Βέμάγερ, δασκάλα.

Έργα
Μυθιστορήματα
 Dusklands (Σκοτεινοί τόποι) (1974)
 In the Heart of the Country (Στην καρδιά της χώρας) (1977)
—μτφ. Μιλτ.Φραγκόπουλος (εκδ. "Κρύσταλλο")
 Waiting for the Barbarians (Περιμένοντας τους βαρβάρους)(1980)
—μτφ. Αθηνά Δημητριάδου  (εκδ. "Scripta")
 Life & Times of Michael K (Ζωή και εποχή του Michael K) (1983)
 Foe (Εχθρός) (1986)
 Age of Iron (Εποχή του σιδήρου) (1990)
 The Master of Petersburg (Ο άρχοντας της Πετρούπολης) (1994)
 Disgrace (Ατίμωση) (1999)
 Elizabeth Costello (2003)
 Slow Man (Αργός άντρας) (2005)
 Diary of a Bad Year (Ημερολόγιο ενός κακού χρόνου) (2007)
 The Childhood of Jesus (Η παιδική ηλικία του Ιησού)(2013)
—μτφ. Κατερίνας Σχινά (εκδ. "Μεταίχμιο", Αθήνα, 2014)
 The Schooldays of Jesus (Τα σχολικά χρόνια του Ιησού) (2016)

Διηγήματα και νουβέλες
 The Lives of Animals (Η ζωή των ζώων) (1999)
 A House in Spain (Ένα σπίτι στην Ισπανία) (2000)
 The African Experience (Η αφρικανική εμπειρία) (2002). Επανακυκλοφόρησε το 2014 ως  «Nietverloren»
 As a Woman Grows Older (Καθώς η γυναίκα μεγαλώνει) (2004)
 He and His Man (Αυτός και ο άνθρωπός του) (2004)
 The Old Woman and the Cats (Η γριά και οι γάτες) (2013)

Μυθιστορηματική αυτοβιογραφία
 Boyhood: Scenes from Provincial Life (Παιδική ηλικία : Σκηνές της επαρχιακής ζωής) (1997)  
 Youth: Scenes from Provincial Life II (Νεότητα: Σκηνές της επαρχιακής ζωής, 2)(2002)  
 Summertime (Καλοκαίρι) (2009)

Παραπομπές

Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Νοτιοαφρικανοί συγγραφείς
Αυστραλοί συγγραφείς
Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες
Αυστραλοί νομπελίστες
Νοτιοαφρικανοί ακτιβιστές
Αυστραλοί ακτιβιστές
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν