joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κλίμακα Ράνκιν (ιατρική)

Η τροποποιημένη κλίμακα Rankin (mRS) είναι μια ευρέως χρησιμοποιούμενη κλίμακα για τη μέτρηση του βαθμού αναπηρίας ή της εξάρτησης στις καθημερινές δραστηριότητες ατόμων που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή άλλες αιτίες νευρολογικής αναπηρίας. Έχει γίνει το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο κλινικό μέτρο έκβασης για κλινικές δοκιμές εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η κλίμακα εισήχθη αρχικά το 1957 από τον Δρ. John Rankin του Νοσοκομείου Stobhill, Γλασκώβη, Σκωτία [1] [2] και στη συνέχεια τροποποιήθηκε στην επί του παρόντος αποδεκτή μορφή του από την ομάδα του καθηγητή C. Warlow στο Δυτικό Γενικό Νοσοκομείο στο Εδιμβούργο για χρήση Η μελέτη UK-TIA στα τέλη της δεκαετίας του 1980. [3] Η πρώτη δημοσίευση της τρέχουσας τροποποιημένης κλίμακας Rankin έγινε το 1988 από τον van Swieten et al., Ο οποίος δημοσίευσε επίσης την πρώτη ανάλυση της συμφωνίας συμφωνίας με το τροποποιημένο Rankin κλίμακα [4]

Η αξιοπιστία του Integrserver του mRS μπορεί να βελτιωθεί χρησιμοποιώντας ένα δομημένο ερωτηματολόγιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνέντευξης [5] [6] και με την ύπαρξη κριτών που υποβάλλονται σε μια διαδικασία κατάρτισης πολυμέσων [7]. Το εκπαιδευτικό σύστημα πολυμέσων mRS, το οποίο αναπτύχθηκε από την ομάδα του καθηγητή Κ. Lees στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Το mRS συχνά επικρίνεται για τον υποκειμενικό χαρακτήρα του, το οποίο θεωρείται ότι έχει ως αποτέλεσμα τα αποτελέσματα, αλλά χρησιμοποιείται σε όλα τα νοσοκομειακά συστήματα για την εκτίμηση των αναγκών αποκατάστασης και της πορείας εξωτερικών ασθενών. Αυτές οι κριτικές ασχολήθηκαν με τους ερευνητές που δημιούργησαν δομημένες συνεντεύξεις, οι οποίες θέτουν απλές ερωτήσεις τόσο στον ασθενή όσο και στον / την φροντιστή. [5] [8]

Πιο πρόσφατα, αναπτύχθηκαν διάφορα εργαλεία για τον συστηματικό προσδιορισμό του mRS, συμπεριλαμβανομένων των mRS-SI, [9] RFA, [10] και mRS-9Q [11]. Το mRS-9Q είναι δημόσιο τομέα και ένας δωρεάν ηλεκτρονικός υπολογιστής διατίθεται στο www.modifiedrankin.com.
Αλμετγιέφσκ

Το Αλμετγιέφσκ (, ταταρικά: Әлмәт, ταταρικά λατινικά: Älmät) είναι πόλη στην Δημοκρατία του Ταταρστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ζάι, 265 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καζάν. Πληθυσμός: 146,393(απογραφή του 2010) 140,437 (απογραφή του 2002), 129,008 (απογραφή του 1989), 77,000 (απογραφή του 1969), 49,000 (απογραφή του 1959).

Ιστορία 
Το Αλμετγιέφσκ είναι μία από τις νεαρότερες πόλεις στην δημοκρατία, καθώς απέκτησε καθεστώς πόλης το 1953.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Αλμετγιέφσκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Αλμετγιέφσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, αποτελεί μέρος της πόλης δημοκρατικής σημασίας του Αλμετγιέφσκ, έχοντας καθεστώς ισοδύναμο με αυτό των επαρχιών..

Βιομηχανία 
Το Αλμετγιέφσκ είναι σημαντικό κέντρο της Ρωσικής πετρελαϊκής βιομηχανίας. Ο αγωγός Ντρούζμπα ξεκινά στο Αλμετγιέφσκ.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Αλμετγιέφσκ (Ρωσικά)
 Φωτογραφίες του Αλμετγιέφσκ

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Καρατάς Αδάνων

Ο Καρατάς (ελληνικά: Μέγαρσος) είναι μια μικρή πόλη και περιοχή στην Επαρχία Αδάνων, στη Μεσογειακή ακτή της Τουρκίας. Απέχει 47 χλμ. από την πόλη των Αδάνων και βρίσκεται μεταξύ των ποταμών Σάρου και Πυράμου. Η πόλη έχει πληθυσμό 21.867 (2016), με ακόμα 13.000 να ζουν στα γύρω χωριά.

Ιστορία 
Η περιοχή κατοικείται τουλάχιστον από τα χρόνια των Χετταίων και πιθανώς νωρίτερα. Αργότερα έγινε επαρχία των Ασσυρίων. Από την εποχή των Ελλήνων, που ήξεραν την πόλη ως Μεγαρσός, υπήρχε ένα λιμάνι στο στόμιο του ποταμού Πυράμου ο οποίος ήταν πλωτός, παρέχοντας μια σημαντική στρατιωτική και εμπορική δίοδο στην πεδιάδα της Κιλικίας, και πρόσβαση στη θάλασσα για παραποτάμιες πόλεις, όπως τη Μαλλό. Το 333 π.Χ. λίγο πριν τη μάχη της Ισσού, ο Μέγας Αλέξανδρος θυσίασε εδώ στο ναό, που από interpretatio graeca, θεώρησε ότι ανήκε στην Αθηνά. Η "Αθηνά της Mαγαρσού" που εμφανίζεται στα Ελληνιστικά νομίσματα έχει διαγνωσθεί από το μοντέλο και τα χαρακτηριστικά που την περιβάλλουν, να έχει επιρροές από την Μεσοποταμία. Ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ, αναγνωρίζει την προέλευση της λατρείας του τόπου από τις νίκες του Σενναχειρείμ, ο οποίος είχε χτίσει το ιερό 696 π.Χ. μετά από μια ναυμαχία όπου νίκησε τους Έλληνες στο στόμα του ποταμού. Είναι αφιερωμένο στην πολεμική θεά, Ανατ, ή Ιστάρ. 

Οι Ρωμαίοι μετονομάζουν τη Μεγαρσό σε Megarsus. Το λιμάνι αργότερα κατακτήθηκε από τον Αραβικό στρατό κατά τη διάρκεια της διάδοσης του Ισλάμ και στη συνέχεια από τους Οθωμανούς το 1517. 

Ο Καρατάς καταλήφθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Καρατάς σήμερα 
Σήμερα ο Καρατάς είναι γνωστός για την αλιευτική βιομηχανία και ως ένα μέρος που οι κάτοικοι των Αδάνων μπορούν εύκολα να έχουν πρόσβαση για να χαλαρώσουν στην παραλία. Υπάρχουν επίσης πλούσια καλλιεργήσιμα εδάφη πίσω από την ακτή, όπου καλλιεργείται βαμβάκι, καρπούζια, πεπόνια και άλλα.

Θαλάσσια πανίδα 

Ο Καρατάς βρίσκεται δίπλα στό εθνικό πάρκο Ακυατάν Γκολού που είναι δίασημος τόπος αναπαραγωγής της χελώνας Καρέτα καρέτα αλλά και της πράσινης χελώνας. Αυτές έρχονται στο γειτονικό εθνικό πάρκο για να εναποθέσουν τα αυγά τους και συχνά εμφανίζονται στις παραλίες του Καρατά.

Αναφορές 

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία Αδάνων
Καλκάν

Η Καλκάν (Ελληνικά: Καλαμάκι) είναι κωμοπόλη στις τουρκικές ακτές της Μεσογείου, σε μικρή απόσταση από το Καστελλόριζο προς τα δυτικά και σημαντικός τουριστικός προορισμός. Η περιοχή περιλαμβάνει πολλά ιστορικά μνημεία (όπως την αρχαία Τλο) και πολλές ωραίες παραλίες (συμπεριλαμβανομένων την παραλία Πάταρα και την παραλία Καπούτας)

Η Καλκάν είναι ένα παλιό ψαροχώρι, και το μόνο ασφαλές λιμάνι μεταξύ της Κας και της Φετίγιε. Είναι διάσημο για τα ασβεστωμένα σπίτια, κατεβαίνοντας προς τη θάλασσα, και τις πολύχρωμες βουκαμβίλιες. Κατά μέσο όρο έχει 300 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο.

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920, η πλειονότητα των κατοίκων ήταν Έλληνες. Έφυγαν το 1923, λόγω της Ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετά τον Ελληνο-τουρκικό Πόλεμο και μετανάστευσαν κυρίως στην Αττική, όπου ίδρυσαν την νέα πόλη του Καλαμακίου. Εγκαταλελειμμένα ελληνικά σπίτια μπορεί ακόμα να δει κάποιος στη Καλκάν

Η Καλκάν ήταν ένα σημαντικό λιμάνι μέχρι τη δεκαετία του 1970. Η κίνηση μειώθηκε μετά την κατασκευή ενός νέου δρόμου, αλλά αναβίωσε μετά από την εμφάνιση της τουριστικής βιομηχανίας της περιοχής.

Αν και μέρος της επαρχίας της Αττάλειας διοικητικά, η Καλκάν συνδέεται πιο στενά με την Φετίγιε οικονομικά και για τη μεταφορά.

Η Βρετανική εφημερίδα, The Independent αναφέρει την Καλκάν μεταξύ των καλύτερων τουριστικών προορισμών για το 2007. Την συνιστά ειδικά για εκείνους που αναζητούν ρομαντικές διακοπές και που δεν θέλουν να ταξιδέψουν μακριά από την πατρίδα τους στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με μια έρευνα του 2012, το 96% των επισκεπτών στην Καλκάν κατά τη διάρκεια του 2011 ήταν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η κατανομή ήταν: Αγγλία (82%), Σκωτία, (9%), Ουαλία (3%), Βόρεια Ιρλανδία (2%).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

 

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία Αττάλειας
Τζερεμάια Κλαρκ

Ο Τζερεμάια (Ιερεμίας) Κλαρκ (Jeremiah Clarke, περ. 1674 – 1 Δεκεμβρίου 1707) ήταν Άγγλος συνθέτης της μουσικής μπαρόκ και δεξιοτέχνης του εκκλησιαστικού οργάνου.

Βιογραφία
Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στο Λονδίνο περί το 1674 και ήταν ένας από τους μαθητές τού Τζον Μπλόου στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Αργότερα έγινε οργανίστας στο Βασιλικό Παρεκκλήσι. Μετά τον θάνατό του, τον διαδέχθηκε στη θέση αυτή ο Ουίλιαμ Κροφτ.

Ο Κλαρκ είναι περισσότερο γνωστός σήμερα για το δημοφιλές έργο Εμβατήριο του Πρίγκιπος της Δανιμαρκίας ή Trumpet Voluntary, που γράφτηκε περί το 1700. Από το 1878 μέχρι τη δεκαετία του 1940, το έργο αυτό αποδιδόταν στον Χένρι Πέρσελ και αναφέρεται ως Trumpet Voluntary by Henry Purcell στο βιβλίο του William Spark Short Pieces for the Organ, Book VII, No. 1. Ο σερ Χένρυ Γουντ το μετέγραψε σε δύο ορχηστρικές εκδοχές, που αμφότερες ηχογραφήθηκαν. Οι ηχογραφήσεις αυτές παγίωσαν τη λανθασμένη αντίληψη ότι το αρχικό κομμάτι ήταν έργο του Πέρσελ. Το κομμάτι αυτό αποτελεί μία δημοφιλή επιλογή για γάμους, έχοντας χρησιμοποιηθεί σε βασιλικούς γάμους.

Το εξίσου περίφημο Θέμα για τρομπέτα σε ρε (επίσης λανθασμένα αποδοθέν στον Πέρσελ) ανήκε στην ημιόπερα The Island Princess, μία κοινή μουσική παραγωγή των Κλαρκ και  production of Clarke and Ντάνιελ Πέρσελ (τον μικρότερο αδελφό του Χένρι), κάτι που πιθανώς οδήγησε στη σύγχυση.

Η αυτοκτονία του
«Ενα βίαιο και απελπισμένο πάθος για μία πολύ όμορφη κυρία ανωτέρας της ιδικής του τάξεως» ώθησε τον Κλαρκ να αυτοκτονήσει. Σκέφθηκε ως επιλογές τον απαγχονισμό και τον πνιγμό, οπότε για να αποφασίσει έπαιξε «κορόνα-γράμματα». Ωστόσο, το κέρμα προσγειώθηκε στη λάσπη μένοντας όρθιο. Αντί να παρηγορηθεί, αποφεύγοντας την αυτοκτονία, ο Κλαρκ επέλεξε και αυτοκτόνησε με πυροβόλο όπλο. Οι αυτόχειρες απαγορευόταν γενικώς να ταφούν σε ιερό έδαφος, αλλά για τον Κλαρκ έγινε μία εξαίρεση και η σορός του θάφτηκε στην κρύπτη του Καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου (αν και άλλες πηγές αναφέρουν ότι τάφηκε στο προαύλιο του ναού).

Έργα
 Μουσική για τσέμπαλο και εκκλησιαστικό όργανο
 Θείες Λειτουργίες και άλλα έργα θρησκευτικής μουσικής (συμπεριλαμβανομένων 20 ύμνων και αρκετών ωδών)
 Εμβατήριο του Πρίγκιπος της Δανιμαρκίας (Prince of Denmark's March), γνωστό κοινώς ως Trumpet Voluntary (από τη «Σουίτα σε ρε μείζονα»)
 Θέμα για τρομπέτα σε ρε (Trumpet Tune in D), από την ημιόπερα The Island Princess
 Εμβατήριο του Βασιλέως Γουλιέλμου
 Ωδή στον θάνατο του Henry Purcell

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δωρεάν παρτιτούρες και μουσική στο ChoralWiki
 Δωρεάν παρτιτούρες στο
 Ιστοσελίδα για τον Κλαρκ

Άγγλοι συνθέτες
Συνθέτες του Μπαρόκ
Οργανίστες
Αυτόχειρες
Horizon Zero Dawn

Το Horizon Zero Dawn είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και δράσης ρόλων  που αναπτύχθηκε από την Guerrilla Games και κυκλοφορεί από την Sony Interactive Entertainment για το PlayStation 4. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο το 2017.

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από την Aloy, η οποία είναι κυνηγός και τοξότρια σε έναν κόσμο που έχει καταληφθεί από ρομπότ. Έχοντας ζήσει ως περιθωριακό στοιχείο όλη της τη ζωή, βάζει στόχο να ανακαλύψει τους κινδύνους που την κράτησαν μακριά από το παρελθόν της. Ο χαρακτήρας κάνει χρήση ranged και melee όπλα, καθώς και τακτικής μυστικότητας για να πολεμήσει εναντίον των μηχανοποιημένων πλασμάτων. Τα απομεινάρια των πλασμάτων μπορούν να λεηλατηθούν για απόκτηση πόρων. Το παιχνίδι διαθέτει δέντρο δεξιοτήτων για τη βελτίωση του gameplay. Το παιχνίδι κινείται σε ανοικτό περιβάλλον για την Aloy να διερευνήσει τον κόσμο, οι χαρακτήρες του παιχνιδιού χωρίζονται σε φυλές που κατέχουν δευτερεύουσες αποστολές για να αναλάβει η Aloy, ενώ η κύρια ιστορία της την οδηγεί σε όλο τον κόσμο.

Αποκλειστικότητες του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια του 2017
Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Κολοράντο
Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων
Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας
Βιντεοπαιχνίδια της Guerrilla Games
Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γιούτα
Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ολλανδία
Βιντεοπαιχνίδια με παρκούρ
Βιντεοπαιχνίδια με Decima
Δυστοπικά βιντεοπαιχνίδια
Επαυξημένη πραγματικότητα στη μυθοπλασία
Μαζική δολοφονία στη μυθοπλασία
Μετα-αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια
Νικητές Ivor Novello Awards
Δαυγάτα Κεφαλονιάς

Tα Δαυγάτα ανήκουν στον δήμο Κεφαλονιάς της Περιφερειακής Ενότητας Κεφαλληνίας , που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".

Τα Δαυγάτα είναι χωριό λίγο έξω από το Αργοστόλι.  Εχουν υψόμετρο 308 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 38,216375226 και γεωγραφικό μήκος 20,4911863787, απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι και έχει 66 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.    

Από τα Δαυγάτα καταγόταν ο πρωτεργάτης της ριζοσπαστικής κίνησης για την ένωση με την Ελλάδα, Δημήτριος Δαυής Λορεντζάτος, την προτομή του οποίου βλέπει κανείς στο χωριό.     

Στο χωριό υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και η εκκλησία του Αγιου Γεωργίου.

Χωριά της Κεφαλονιάς
Δήμος Κεφαλονιάς
Χιμπετουλάχ Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄)

Η Χιμπετουλάχ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:هیبت الله سلطان) (Τούρκικα: Hibetullah Sultan, 6 Μαρτίου 1789 - 18 Σεπτεμβρίου 1841) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και αδελφή των σουλτάνων Μουσταφά Δ΄ και Μαχμούτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Χιμπετουλάχ Σουλτάνα γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1789 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και της Φατμά Σεμπσαφά Καντινεφέντι. Το 1804 παντρεύτηκε τον Αλαντίν Πασά, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Το 1812 σε ηλικία 32 ετών έμεινε χήρα από τον θάνατο του συζύγου της, αργότερα παντρεύτηκε άλλη μια φορά.

Η Χιμπετουλάχ πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1841 σε ηλικία 52 ετών στην Κωνσταντινούπολη, είναι θαμμένη στον τάφο του αδελφού της Μαχμούτ Β΄.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αθανάσιος Δροσόπουλος

Ο Αθανάσιος Δροσόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Ιωάννη Δροσόπουλου. Σπούδασε γεωπονική στη Γερμανία και διατηρούσε κτήματα στο Γαρδίκι Λάρισας. Εξελέγη, με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων, βουλευτής Αλμυρού το 1930, αντί του Α. Παπαοικονόμου, καθώς και στις εκλογές του 1933.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθανάσις Δροσόπουλος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Βουλευτές Αλμυρού
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Σαλιχά Σουλτάνα (κόρη του Μαχμούτ Β΄)

Η Σαλιχά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:السلطان الصالح) (Τούρκικα: Saliha Sultan, 16 Ιουνίου 1811 - 19 Φεβρουαρίου 1843) ήταν η κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Σαλιχά γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1811 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν κόρη του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και της έβδομης συζύγου του, Ασουμπιτζάν Καντινεφέντι. Στις 24 Μαΐου 1834 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Γκιουρτζού Χαλίλ Ριφάτ Πασά, ο οποίος ήταν Πρέσβης στην Ρωσία από το 1829-1830, Καπουντάν Πασάς κατά τις περιόδους 1830-1832, 1843-1845, 1847-1848 και 1854-1855 και γενικός διοικητής της Ανατολίας από το 1852.

Μετά το γάμο της, η Τζούλια Πάρντοε, η οποία ήταν σε ένα καΐκι στον Βόσπορο, παρακολούθησε τον φωτισμό του παραθαλάσσιου παλατιού της Εσμά Σουλτάν με την ευκαιρία του γάμου:

Οι κυρίες της πομπής του γάμου ταξίδευαν σε βαγόνια και λεωφορεία διακοσμημένα με αστέρια. 

Η Σαλιχά και ο Γκιουρτζού Χαλίλ Ριφάτ Πασάς απέκτησαν μια κόρη και δυο γιους:
την Αϊσέ Σαντικά Χανίμσουλταν (22 Μαρτίου 1835-?), δίδυμη του Αμπντούλ Χαμίτ, παντρεύτηκε τον Σερβέρ Πασά μαζί απέκτησαν τρείς κόρες:
την Αϊσέ Χανίμ, παντρεύτηκε τον Φεχίμ Πασά μαζί απέκτησαν μια κόρη:
 την Χατιτζέ Χανίμ
την Αζιζέ Χανίμ, παντρεύτηκε τον Σαούντ Μπέη μαζί απέκτησαν μια κόρη και δυο γιους:
 την Φαχριγιέ Χανίμ
 τον Μαχμούτ Μπέη
 τον Ζιγιά Σονγκιουλέν, παντρεύτηκε την Έρνα Βαλεντίνα Μέγιερ/Εσμά Χανίμ μαζί απέκτησαν τρια πειδιά:
 Α. Σερβέρ
 την Αζιζέ Χανίμ
 την Γκιουζέλ Χανίμ
την Φατμά Χανίμ
τον Σουλτανζάντε Αμπντούλ Χαμίτ (22 Μαρτίου 1835-1837), δίδυμος της Αϊσέ Σαντικά Χανίμσουλταν
τον Σουλτανζάντε Τζαβίντ (1837-1837)

Η Σαλιχά πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1843 σε ηλικία 31 ετών στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
 Fanny Davis (1986). The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-24811-5

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Γραικοπίθηκος

Ο Γραικοπίθηκος (διωνυμική ονομασία: Graecopithecus freybergi) είναι μέλος της ταξινομικής οικογένειας των ανθρωπίδων ο οποίος αρχικά προσδιορίστηκε από ένα μόνο κομμάτι κρανίου που βρέθηκε το 1944. Από τότε η ανάλυση των δειγμάτων δοντιών έχει οδηγήσει στην υπόθεση ότι ο Γραικοπίθηκος μπορεί να είναι ο παλαιότερος γνωστός άμεσος πρόγονος του σύγχρονου ανθρώπου, αν και ο ισχυρισμός αμφισβητείται.

Η κάτω γνάθος του δείγματος που ανακαλύφθηκε είναι πολύ φθαρμένη, ενώ η ρίζα ενός δοντιού (δεύτερος τραπεζίτης) και το θραύσμα ενός προγόμφιου χρονολογούνται από το ύστερο Μειόκαινο. Η περαιτέρω έρευνα και ανασκαφή του χώρου δεν ήταν δυνατή (1986) λόγω του ότι ο ιδιοκτήτης είχε κατασκευάσει πισίνα στην τοποθεσία. Η γνάθος βρέθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα στην τοποθεσία Πύργος Βασιλίσσης στο Ίλιον, βορειοδυτικά της Αθήνας, ενώ ο προγόμφιος στην περιοχή Αζμάκα της Βουλγαρίας.

Ο G. freybergi θεωρείται ίσως ότι είναι ο ίδιος με τον Ουρανοπίθηκο τον μακεδονικό. Το ανθρωποειδές είναι το λιγότερο γνωστό από αυτά που βρέθηκαν στην Ευρώπη.

Μια εξέταση της λεπτομερούς μορφολογίας των τραπεζιτών δοντιών από δύο απολιθώματα του G. freybergi που δημοσιεύθηκε το 2017 υποδηλώνει ότι μπορεί να είναι ανθρώπινος, που μοιράζεται την καταγωγή με τον Homo αλλά όχι με τους Χιμπαντζήδες. Αυτό θα έθετε υπό αμφισβήτηση την επικρατούσα πεποίθηση ότι τα προ-ανθρώπινα ανθρωποειδή προέρχονται από την Αφρική, αν και άλλοι είναι σκεπτικοί για τους ισχυρισμούς αυτούς.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ελληνική προϊστορία
Ανθρωπίδες
Προϊστορικά θηλαστικά
Ζακλίν Μπουαγιέ

Η Ζακλίν Μπουαγιέ (Jacqueline Boyer, γεννήθηκε ως Ελιάν Ντικό στις 23 Απριλίου 1941 στο Παρίσι) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Είναι, επίσης, η κόρη των ερμηνευτών Ζακ Πιλς και Λισιέν Μπουαγιέ.

Το 1960 κέρδισε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision εκπροσωπώντας τη Γαλλία με το τραγούδι "Tom Pillibi", σε μουσική του Αντρέ Ποπ και στίχους του Πιέρ Κουρ. Το τραγούδι σημείωσε κάποια επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο, φτάνοντας στο #33 στα UK Singles Chart τον Μάιο του 1960.

Φιλμογραφία 
 Το καραβάνι
 Das Rätsel der grünen Spinne
 Soldatensender Calais
 Schlager-Raketen
 Gauner-Serenade
 Der Nächste Urlaub kommt bestimmt
 Auf den Flügeln bunter Träume
 Diabolo menthe
 Flotte Formen - Kesse Kurven
 So schön wie heut', so müßt' es bleiben

Παραπομπές 

Μπουαγιε
Μπουαγιε
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1960
Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Αντρέ Ράιντερ

O Αντρέ ή Αντρέα Ρυντέρ ή Ρίντερ (Andre ή Andrea Ryder), (1908-1971), ήταν Έλληνας συνθέτης που έζησε και δραστηριοποιήθηκε στην Αίγυπτο. Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1908 στην Ελλάδα, και το πραγματικό του όνομα ήταν Ανδρέας Αναγνώστου ή Αναγνώστης. Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τα χρόνια της νεότητάς του. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, έζησε και  εργάστηκε εκεί ως συνθέτης κινηματογράφου, ενώ το 1970 τιμήθηκε με την Αιγυπτιακή υπηκοότητα. Ο Αντρέ Ρυντέρ συνέθεσε μουσική για 61 αιγυπτιακές ταινίες και για 6 ελληνικές. Επίσης, εργάστηκε ως συνθέτης στην Αιγυπτιακή Εθνική Ραδιοφωνία, καθώς και συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας. Πήρε μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ με συνθέσεις του, όπως το 1969 στην Βαρκελώνη, το 1970 στο Τόκιο και στην Αθήνα. Του απονεμήθηκε το Παράσημο της Δημοκρατίας από τον Αιγύπτιο Πρόεδρο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Το 2008 μάλιστα, εορτάστηκαν τα 100 χρόνια από την γέννησή του, εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Ο Αντρέ Ρυντέρ σκοτώθηκε σε μία φιλονικία στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή) κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του, στις 5 Μαρτίου 1971.

Εργογραφία  
Ακολουθεί κατάλογος με μερικές από τις ταινίες στις οποίες συνέθεσε την μουσική.
 1952 Ένα Βότσαλο στη λίμνη
 1954 Δεσποινίς ετών 39
 1956 Mawad gharam
 1956 Κυριακάτικο Ξύπνημα (ως Ανδρέας Αναγνώστης)
 1958 Wind of Hate
 1959 The Nightingale's Prayer
 1961 Nahr el hub
 1964 El bab el maftuh
 1965 Agla mn hayaty
 1967 Al moukhareboun (The saboteurs)
 1967 El eib (The Vice)
 1967 El khouroug min el guana (Leaving Heaven)
 1967 El lekaa el tani (The Second Meeting)
 1967 El nessef el akhar (The Other Half)
 1967 El saman wal karif
 1967 Moaskar el banat
 1968 El ragol el-lazi fakad zilloh (The Man who lost his shadow)
 1969 Al hob al kabeer (The Great Love)

Παραπομπές

Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών
Ρεφιά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)

Η Ρεφιά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:ريفيا سلطان) (Τούρκικα: Refia Sultan, 7 Φεβρουαρίου 1842 - 4 Ιανουαρίου 1880) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ρεφιά γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1842 στο Παλάτι Μπεσίκτας, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν. Είχε μια ειδική εκπαίδευση στο Κοράνι, την κατήχηση, τα αραβικά, τα περσικά, καθώς και στα κλασικά μαθήματα, όπως τα γαλλικά, ενώ πήρε μαθήματα πιάνου από την Θηρεσία Ρωμάνο.

Το 1857 σε ηλικία 15 ετών παντρεύτηκε τον Μαχμούντ Εντχέμ Μπέη στο Τοπ Καπί, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Κατά την βασιλεία του πατέρας της, η Ρεφιά ξόδευε αρκετά χρήματα, όταν πέθανε αφήσε δυο εκκατομύρια Akses χρέος. 

Η Ρεφιά πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1880 στην Κωνσταντινούπολη, πιθανόν να πέθανε από πολυκυστικές ωοθήκες, λόγω ότι της είχε εμφανίσει 12 φορές ή κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Είναι θαμμένη στο Τέμενος Φατίχ.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αγαρηνοί

Αγαρηνοί αποκαλούνταν ιδίως από τον 10ο αιώνα οι Άραβες από τους Βυζαντινούς. Το όνομα προέρχεται από την βιβλική Άγαρ με την οποία ο Αβραάμ γέννησε τον Ισμαήλ. Ο τελευταίος θεωρείται ο γενάρχης των Αράβων, γι'αυτό αποκαλούνται και Ισμαηλίτες. Το όνομα "Αγαρηνοί" εχρησιμοποιείτο από τους Βυζαντινούς με την έννοια του "μουσουλμάνου", ανεξαρτήτως του έθνους στο οποίο ανήκαν. Μερικές φορές μάλιστα αυτό το όνομα παρατίθεται μαζί με το εθνώνυμο, π.χ. Άραβες Αγαρηνοί, Πέρσες Αγαρηνοί και Τούρκοι Αγαρηνοί. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ ο Β' έγραψε σύγγραμμα με τον τίτλο "Διάλογοι μετά Πέρσου Αγαρηνού". Η ονομασία Αγαρηνοί απέκτησε αρνητική σημασία λόγω των μεγάλων καταστροφών και αγριοτήτων που διέπραξαν οι Άραβες όταν κατείχαν την Κρήτη, μετά το 823.

Στην εποχή της τουρκοκρατίας το Αγαρηνός έγινε συνώνυμο του Τούρκος και είχε τη μεταφορική έννοια του άπιστου και του αιμοβόρου και εκδήλωνε το μίσος των υποδούλων κατά των κατακτητών. Με αυτή την έννοια η λέξη συναντάται σε εκκλησιαστικά τροπάρια, σε ύβρεις (π.χ. σκύλε Αγαρηνέ) και κατάρες (π.χ. να σε πνίξει το σκοινί τ' Αγαρηνού).

Παραπομπές

Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ιστορία του Ισλάμ
Μουνιρέ Σουλτάνα

Η Μουνιρέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:مونيري سلطان) (Τούρκικα: Münire Sultan, 9 Δεκεμβρίου 1844 - 29 Ιουνίου 1862) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Μουνιρέ γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1844 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της πέμπτης συζύγου του Βερντιτζανάν Καντινεφέντι. Τον Μάρτιο του 1854, ο ένας αγγελιοφόρος από την Κωνσταντινούπολη ανακοίνωσε την αρραβώνα της Μουνιρέ με τον πρίγκιπα Ιμπραήμ Ιλχαμί Πασά. Οι μεγάλοι δημόσιοι εορτασμοί ανακηρύχθηκαν και ο αντιβασιλέας αναφέρθηκε ότι ήταν πολύ ευχαριστημένος με τα νέα. 

Ο Γάμος έγινε στις 31 Ιουλίου 1857 στην Κωνσταντινούπολη. Η Μουνιρέ και ο Ιμπραήμ Ιλχαμί Πασάς απέκτησαν ένα γιο και τρεις κόρες:

τον Σουλτανζάντε Ναϊλ Μπέη (1858-1858), δίδυμος της Εμινέ, πέθανε λίγο μετά την γέννησή της.
την Εμίνε Νετζιμπέ Χανίμσουλταν (1858-1931), δίδυμη του Ναϊλ, παντρεύτηκε τον Τεβφίκ Πασά, Χεβίδη της Αιγύπτου. Απέκτησαν 5 παιδιά.
την Ζεϊνέπ Χανίμσουλταν (1859-1918), παντρεύτηκε και απέκτησε απογόνους.
την Τεβχιντέ Χανίμσουλταν (1860-1882), παντρεύτηκε και απέκτησε απογόνους.
 
Το 1860 ο Ιμπραήμ Ιλχαμί Πασάς πεθαίνει και η Μουνιρέ μένει χήρα από τον θάνατό του. Στις 2 Ιανουαρίου 1861 η Μουνιρέ παντρεύτηκε τον Ιμπραήμ Πασά, ο οποίος είχε το ίδιο όνομα με τον πρώτο της σύζυγο. Το ζευγάρι απέκτησε το μοναδικό τους παιδί ένα γιο:
τον Σουλτανζάντε Αλαεντίν Μπέη (1861-1915) 

Η Μουνιρέ πέθανε στις 29 Ιουνίου 1862 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 17 ετών, και είναι θαμμένη στον Τουρμπέ Μουνιρέ Σουλτάνα στο Τέμενος Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ντάγκμαρ Νόρμετ

Η Ντάγκμαρ Νόρμετ (13 Φεβρουαρίου 1921, Τάλιν - 16 Οκτωβρίου 2008 Τάλιν) ήταν εσθονή συγγραφέας και μεταφράστρια.

Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Ουλιάνοφσκ και στο Ινστιτούτο Φυσικής Εκπαίδευσης της Μόσχας. Το 1945, επέστρεψε στο Τάρτου και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου.

Από το 1945 έως το 1960, ήταν παντρεμένη με τον εσθονό συνθέτη Λέο Νόρμετ, με τον οποίον απέκτησε δύο παιδιά, τον Ίνγκο και την Χάλντι.

Έργα 
 "Maalesõit" (1948)
 "Με ehitame maja" (1957)
 "Vöödiline hobune" (Θεατρικό έργο 1968)
 "Lo Tui" (Δοκίμιο, 1973)
 "Delfiinia" (1975)
 "Suur saladus" (Ραδιοφωνικό δράμα, 1977)
 "Une-Mati, Päris-Mati ja Tups" (1979)
 "Kümme ust" (1985)
 "Une-Mati rannakülas" (1986)
 "Ernst Idla – võlur Tallinnast" (1991)
 "Naeratuste vikerkaar" (1992)
 "Lõvi ja lohe" (1993)
 "Avanevad uksed" (2001)
 "... ainult võti taskus" (2004)

Παραπομπές
Σύντομες περιλήψεις βιβλίων από Εσθονούς συγγραφείς 

Εσθονοί συγγραφείς
Εσθονοί πανεπιστημιακοί
Εσθονοί εκπαιδευτικοί
Blow-Up

Το Blow-Up είναι βρετανοϊταλική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία Μικελάντζελο Αντονιόνι και σε σενάριο του ίδιου και του Τονίνο Γκουέρα.

Κέρδισε Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών του 1967.

Πλοκή
Ο Τόμας είναι ένας φωτογράφος στον χώρο της μόδας, ο οποίος αισθάνεται πως η ζωή του είναι βαρετή και αδιάφορη. Μία μέρα, περπατώντας σε ένα πάρκο, αρχίζει να τραβάει φωτογραφίες ένα ζευγάρι, με τη γυναίκα να εξαγριώνεται με το γεγονός. Μετά από αυτό, ο Τόμας συναντά τον ατζέντη του και νιώθει ότι κάποιος τον παρακολουθεί. όταν η γυναίκα πηγαίνει στο στούντιο να του ζητήσει τις φωτογραφίες, ο Τόμας επίτηδες δίνει άλλες, ενώ εκείνη του δίνει λάθος τηλέφωνο.

Το βράδυ πηγαίνει ξανά στο πάρκο χωρίς τη φωτογραφική μηχανή και βρίσκει το πτώμα ενός ανθρώπου. Γυρίζοντας στο στούντιο, διαπιστώνει ότι όλα τα αρνητικά έχουν εξαφανιστεί εκτός από ένα που δείχνει τον νεκρό. Στη συνέχεια, μπαίνει στο αυτοκίνητο και όσο οδηγεί ακολουθεί τη γυναίκα, η οποία μπαίνει σε ένα μπαρ. Στο μπαρ παίζουν οι Yardbirds με τον Τζεφ Μπεκ, ο οποίος σπάει την κιθάρα του και την πετά στο κοινό. Ο Τόμας την παίρνει σαν αναμνηστικό, όμως όταν βγαίνει έξω από το μπαρ, την πατάει στον δρόμο.

Έπειτα, παρακολουθεί έναν εικονικό αγώνα τένις. Παίρνει την υποτιθέμενη μπάλα και την επιστρέφει στους δύο παίκτες. Ενώ παρακολουθεί το παιχνίδι, ακούγεται ο ήχος της μπάλας. Στη συνέχεια, όσο παρακολουθεί τον αγώνα, η μορφή του του εξαφανίζεται και φαίνεται μόνο το γρασίδι.

Διανομή

Παραπομπές

Ταινίες του 1966
Βρετανικές ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Μικελάντζελο Αντονιόνι
Ταινίες βασισμένες σε βιβλία
Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Αμερικανικές ταινίες
Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Ιταλικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Βρετανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Μπεχιτζέ Σουλτάνα

Η Μπεχιτζέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:كل من سلطان) (Τούρκικα: Behice Sultan, 26 Αυγούστου 1848 - 21 Δεκεμβρίου 1876) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Μπεχιτζέ γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1848 στο Παλιό Παλάτι Τσιραγάν στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και Νεσρίν Χανιμεφέντι. Η Φυματίωση είχε πολλά θύματα στο παλάτι, όπως και σε όλο τον κόσμο τον δέκατο ένατο αιώνα. Ένα από τα θυματά του ήταν και η Μπεχιτζέ Σουλτάν. Εκείνη τη στιγμή υπήρχε μια αφανή επιστολή από την Φελεκσού Καλφά, η οποία ήταν άρρωστη από ελονοσία.

Η Ώρα του γάμου της Μπεχιτζέ πλησίαζε, και η Φελεκσού ήταν χαρούμενη γι'αυτήν καθώς μετά τον γάμο θα έπρεπε να πάει μαζί της στο νέο παλάτι, αλλά την ίδια στιγμή ήταν και ανήσυχη για την υγεία της. Μια επιστολή της Φελεκσού προς την Μπεχιτζέ έγραφε:

Η Μπεχιτζέ πίστευε ότι ήταν αρκετά καλά για να παντρευτεί στις 4 Δεκεμβρίου 1876 στο Παλάτι Μπεμπέκ της Κωνσταντινούπολης το Νταμάτ Χαλίλ Χαμίντ Πασαζάντε, γιο του Μεχμέτ Νουρουλάχ Μπέη και εγγονό του Χαλίλ Χαμίντ Πασά, εν'όψη του γάμου τους δόθηκε το παλάτι στο Κουρού Τσεσμέ, στον Βόσπορο.

Η Μπεχιτζέ πέθανε μόλις δύο εβδομάδες μετά το γάμο της, στις 21 Δεκεμβρίου 1876 σε ηλικία 28 ετών στην Κωνσταντινούπολη. Είναι θαμμένη στο Τουρμπέ της Μουνιρέ Σουλτάνα, στο Τέμενος Φατίχ, στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τραπ μουσική

Η τραπ (αγγλικά: trap) είναι μουσικό υποείδος που δημιουργήθηκε κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000 από το χιπ χοπ του Νότου στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Χαρακτηρίζεται από τους απειλητικούς της στίχους και ήχο που ενσωματώνει μισές ή τριπλές διαιρέσεις του χρόνου με hi-hat, βαριά μπάσα με την ονομασία 808 που πήραν την ονομασία τους από το Roland TR-808, πολυεπίπεδα πλήκτρα, και "κινηματογραφικά" έγχορδα. Ο όρος "τραπ" αρχικά αναφερόταν σε μέρη όπου πραγματοποιούνταν διακινήσεις ναρκωτικών. Τα τελευταία χρόνια έχει ενσωματωθεί με την ηλεκτρονική χορευτική μουσική (EDM) από καλλιτέχνες που έχουν κάνει ρεμίξ και έχουν δημιουργήσει τραγούδια τραπ με χαρακτηριστικά που μοιάζουν περισσότερο στην EDM.

Αρχές 
Παρόλο που η παγκόσμια δημοτικότητα της τραπ είναι ένα πρόσφατο φαινόμενο, ένα από τα πρώτα τραπ κομμάτια κυκλοφόρησε το 1992. Το τραγούδι Pocket Full of Stones από τους Underground Kingz (γνωστοί και ως UGK) συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Too Hard to Swallow και οι στίχοι περιγράφουν το πώς καταφέρνει κανείς από πλανόδιος πωλητής δρόμου να μετατραπεί σε έναν μεγάλο βασιλιά. Αυτό το τραγούδι έθεσε το έδαφος για την εμφάνιση ενός ολόκληρου μουσικού είδους.

Ωστόσο, παρατηρείται πως το τραγούδι δεν μοιάζει πολύ με τη σύγχρονη μουσική τραπ. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρώιμη τραπ μουσική καθορίστηκε αποκλειστικά από το λυρικό της περιεχόμενο, ενώ το instrumental βασίστηκε στη συμβατική δομή της hip hop. Αυτό το συγκεκριμένο μοντέρνο στυλ trap που αναζητούμε έχει τις ρίζες του σε εντελώς διαφορετικές σκηνές, όπως το 80s electro, το Miami bass από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και την crunk μουσική της δεκαετίας του 1990 και 2000. Τα μπάσα Electro και Miami οδήγησαν σημαντικά προς την τραπ μουσική, αλλά χωρίς την μουσική crunk, η τραπ δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ.

Διάσημοι καλλιτέχνες 
Διάσημοι καλλιτέχνες που η μουσική τους βασίζεται στην τραπ μουσική είναι παραγωγοί όπως οι: Metro Boomin, TM88, 808 Mafia, Southside, Sonny Digital και Young Chop. Διάσημοι ραπερ είναι οι: Chief Keef, Big Sean, Migos, Drake, Fetty Wap, 2 Chainz, Lil Wayne και πολλοί άλλοι. 

Στην Ελλάδα, η τραπ χρησιμοποιείται από καλλιτέχνες των δισκογραφικών εταιρειών Capital Music, OffBeat Records, Jungle Juice, Ath Records, Mad House Records,Trapsion Entertainment και Lemon Music. Καθως και από καλλιτεχνες οπως ο SNIK, ο
Yung Light, o Mad Clip (ο οποίος πέθανε πολύ νέος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 2021),ο Thug Slime, 
o Saske,o FY, o Rack ο Billy Sio ,ο Ypo , ο Illeoo και ο Trannos.στακαρω Φράγκα μπρο στακαρω εκατωσταρικα σλετ ολη χωρα ξέρει οτι τα καταφερα ειμαι σλατινος🙏🏿🙏🏿 καντε και ενα φολοου στο ινστα

Παραπομπές

Επιπλέον πηγές 
 

Μουσική στην Ατλάντα
Μουσική στο Χιούστον
Hip hop
Απολλωνία-Αρσούφ

Η Απολλωνία ή Αρσούφ, τοποθεσία στο Ισραήλ σήμερα, λίγο βορειότερα του Τελ Αβίβ, ήταν μια αρχαία πόλη στην ελληνιστική και ρωμαϊκή Ιουδαία, η οποία μετονομάστηκε σε Σώζουσα (Sozusa) ή Σώζουσα της Παλαιστίνης στην ύστερη ρωμαϊκή περίοδο, για να ξεχωρίζει από την ομώνυμη πόλη της Λιβύης. Βρισκόταν σε ένα βράχο πάνω από τη Μεσόγειο Θάλασσα, περίπου 34 χλμ. νότια της Καισάρειας (Άρκα).

Έπεσε στα χέρια των μουσουλμάνων το 640 μ.Χ., οι οποίοι την οχύρωσαν ενάντια στις επιθέσεις των Βυζαντινών. Σήμερα είναι γνωστή ως Αρσούφ. Κατακτήθηκε από το σταυροφορικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ το 1101, αποτελώντας ένα σημαντικό από στρατηγικής πλευράς κάστρο κατά τη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορίας, όταν και δόθηκε η Μάχη του Αρσούφ (1191) εκεί κοντά. Το κάστρο καταλήφθηκε από τους Μαμελούκους το 1265, οι οποίοι το κατέστρεψαν για να προστατευτούν από πιθανή χρησιμοποίησή του από νέα κύματα Σταυροφόρων.
Αχράφ Μπαζνάνι

Ο Αχράφ Μπαζνάνι (Achraf Baznani, 1979) είναι μαροκινός καλλιτέχνης, σκηνοθέτης και φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Μαρακές.

Είναι αυτοδίδακτος καλλιτέχνης, χωρίς τυπική εκπαίδευση στη φωτογραφία αλλά θεωρείται ότι η φαντασία του αναπληρώνει την έλλειψη κατάρτισης.

Ο ίδιος δεν ήξερε ότι ήταν καλλιτέχνης μέχρι την εφηβεία του. Ανακάλυψε τις καλλιτεχνικές του τάσεις όταν κάποιος του δώρισε μία κάμερα για τα γενέθλιά του. Συνεχίζοντας την παράδοση του σουρεαλισμού, άρχισε να εισάγει μικρές ανθρώπινες φιγούρες σε φανταστικές και εντελώς ανέφικτες εικόνες.  Συνήθως εμφανίζεται παγιδευμένος σε γυάλινα βάζα ή στο μέγεθος ενός φωτογραφικού φακού, ενώ σε άλλα έργα του τεμαχίζει το ίδιο του το σώμα αφαιρώντας τον εγκέφαλό του από το κρανίο του.

Ο Μπαζνάνι είναι περισσότερο γνωστός ως ο πρώτος καλλιτέχνης στον Αραβικό κόσμο που δημοσίευσε ένα φωτογραφικό βιβλίο βασισμένο σε σουρεαλιστικές εικόνες. Και τα δύο βιβλία , “Μέσα από τον φακό μου” (Through my Lens) και “Μέσα στα όνειρά μου” (Inside my Dreams), έχουν υπερρεαλιστικά στοιχεία με τον Μπαζνάνι να τοποθετεί τον εαυτό του μέσα στις φωτογραφίες του με αντικείμενα καθημερινής χρήσης, σκηνές και διασκεδαστικές καταστάσεις.

Εκθέσεις 

 2018: Everything but the girl, Patras, Greece 
2018: Africa Photo Festival, New York

 2018 : Fare|Fair, Patras, Greece 
2017  Fine Art, Blank Wall Gallery , Αθήνα , Ελλάδα
 2017 Artmuc, Munich, Γερμανία
 2017: Nordart, Γερμανία
 2017 : Colección Arte Al Límite, Sin Límites, Santiago, Chile
2016  International Surrealism Now , Κοϊμπρα , Πορτογαλία
 2016  Park Art Fair International 2016, Triberg, Γερμανία
 2016  Männer, Gräfelfing, Γερμανία
 2016  Inside my Dreams, Solo Exhibition, Ραμπάτ , Μαρόκο
2015  "Colour brust", PH21 Gallery , Βουδαπέστη , Ουγγαρία
 2015  Park Art Fair International 2015,Triberg , Γερμανία
 2015  Gallery Globe, Adisson, Τέξας , Η.Π.Α.
 2015  Digital Private Exhibition Louvre Museum,Παρίσι , Γαλλία
 2015  My Small World, Solo Exhibition , Μαρακές , Μαρόκο
International Color Awards

Δημοσιεύσεις 
 2014  Through my Lens, Art book, ISBN 9781502793386.
 2014  Inside my Dreams, Art book, ISBN 9781502856586.
 History of Surrealism. Edilivre, France 2018, ISBN 978-2-414-21510-2

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Official site
 IMDb

Μαροκινοί φωτογράφοι
Μαροκινοί σκηνοθέτες
Ράμλα

Η Ράμλα (εβραϊκά: רַמְלָה‎, Ράμλα, αραβικά: الرملة, αρ-Ράμλαχ (επίσης Ράμλαχ, Ράμλε, Ρέμλε και κάποιες φορές Ράμα) είναι πόλη στο κεντρικό Ισραήλ. Είναι κυρίως εβραϊκή πόλη, αλλά με σημαντική αραβική μειονότητα. Ιδρύθηκε περίπου το 705-715 μ.Χ. από τον τοπικό κυβερνήτη των Ομαγιαδών και μελλοντικό χαλίφη, Σουλεϊμάν ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ. Η Ράμλα βρίσκεται δίπλα στην οδό Via Maris, που συνδέει το παλαιό Κάιρο (Φουστάτη) με τη Δαμασκό, και συγκεκριμένα στη διασταύρωση αυτής με το δρόμο που ενώνει το λιμάνι της Γιάφας με την Ιερουσαλήμ.

Κατακτήθηκε πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας της, από τους Αββασίδες, Ιχσιδίδες, Φατιμίδες, Σελτζούκους Τούρκους, Σταυροφόρους, Μαμελούκους της Αιγύπτου, Οθωμανούς Τούρκους, Βρετανούς, και Ισραηλινούς. Μετά από μια επιδημία πανώλης το 1347, που μείωσε σε μεγάλο βαθμό τον πληθυσμό της, ένα τάγμα Φραγκισκανών μοναχών ίδρυσε εκεί ένα παράρτημά του. Υπό την αραβική και οθωμανική εξουσία η πόλη αποτέλεσε σημαντικό κέντρο εμπορίου. Ο γαλλικός στρατός του Μεγάλου Ναπολέοντα την κατέλαβε το 1799 καθ'οδόν προς την Άκρα.

Πόλεις του Ισραήλ
Αραβικές χριστιανικές κοινότητες στο Ισραήλ
Ζωή Ζαούτζαινα

Η Ζωή Ζαούτζαινα (πέθανε τον Μάιο του 899) ήταν βυζαντινή αυτοκράτειρα και δεύτερη σύζυγος του βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄. Ήταν κόρη του Στυλιανού Ζαούτζη, υψηλόβαθμου γραφειοκράτη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συζύγου της.

Βιογραφία
Η Ζωή παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Θεόδωρο Γουνιάτζισεζε. Έγινε ερωμένη στον αυτοκράτορα μετά το θάνατο του συζύγου της. Ο Θεόφανης αναφέρει ότι ο Θεόδωρος δηλητηριάστηκε, εμπλέκοντας τον Λέοντα στον πρόωρο θάνατό του. Ο Συμεών Μεταφραστής αναφέρει ότι ο Λέοντα την ερωτεύτηκε κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του, τοποθετώντας τη συνάντησή τους στο 889. Την εποχή εκείνη ο Λέων ήταν παντρεμένος με τη Θεοφανώ Μαρτινιακή, κόρη του Κωνσταντίνου Μαρτινιακού. Ο γάμος τους είχε οργανωθεί από τον πατέρα του, τον Βασίλειο Α΄. Είχαν μια κόρη, αλλά ο γάμος του Λέοντα και της Θεοφανώς φαίνεται να ήταν χωρίς αγάπη.

Τον έβδομο χρόνο της βασιλείας του, δηλαδή γύρω το 893, η Θεοφανώ αποσύρθηκε στο μοναστήρι των Βλαχερνών και ο Λέων άρχισε να συζεί με την ερωμένη του. Μετά τον θάνατο της Θεοφανώς κατάφερε να παντρευτεί τη Ζωή, η οποία στέφθηκε Αυγούστα μετά τον θάνατο της προκατόχου της.

Η ίδια η Ζωή πέθανε το 899. Είχε γεννήσει τουλάχιστον δύο κόρες, την Άννα, που θεωρείται ότι πέθανε νέα και θάφτηκε με τον πατέρα και τη μητέρα της στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, και την Άννα ή Ευδοκία. Η Ευδοκία ήταν το όνομα της μοναδικής κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ και της Θεοφανώς, ενώ η Άννα ήταν το όνομα της πρώτης κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ και της Ζωής. Σε κάθε περίπτωση είτε ονομάστηκε έτσι από την ήδη αποθανούσα ετεροθαλή αδελφή ή τη βιολογική της αδελφή. Μια επιστολή του Νικολάου Μυστικού αναφέρει τις διαπραγματεύσεις για να αρραβωνιάσει τη δεύτερη κόρη με τον Λουδοβίκο τον Τυφλό. Δεν έχει γίνει γνωστό αν οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν και αν ο γάμος έγινε ποτέ. Ωστόσο, ορισμένοι γενεαλογίστες θεωρούν καρπό του γάμου τους τον Κάρολο Κωνσταντίνο της Βιέννης.

Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Υπουργείο Παιδείας (Μπασκορτοστάν)

Το Υπουργείο Παιδείας του Μπασκορτοστάν είναι ένα υπουργείο της εκτελεστικής εξουσίας της κυβέρνησης της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν.

Η πολιτική του στοχεύει στην διάσωση και ανάπτυξη της γλώσσας Μπασκίρ και την ενίσχυση της παιδείας στο Μπασκορτοστάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://www.morb.ru Επίσημη Ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν (στα ρωσικά)

Πολιτική της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
Εσμά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Αζίζ)

Η Εσμά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:إسما سلطان) (Τούρκικα: Esma Sultan, 21 Μαρτίου 1873 – 7 Μαΐου 1899) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και ετεροθαλής αδελφή του τελευταίου Χαλίφη του Ισλάμ Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Εσμά γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1873 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της πέμπτης συζύγου του Νεσερέκ Καντινεφέντι. Είχε ένα μεγαλύτερο αδελφό τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεβκέτ. 

Μετά την εκθρόνιση του πατέρα της, σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ στις 30 Μαΐου 1876 και λίγες μέρες μετά τον θάνατο του, μεταφέρθηκε στο χαρέμι του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ σε ηλικία τριών ετών.

Στις 20 Απριλίου 1889 σε ηλικία 16 ετών παντρεύτηκε το Νταμάτ Τσερκές Μεχμέτ Πασάς στο Παλάτι Γιλντίζ. Ο Σύζυγός της ήταν στρατηγός του Οθωμανικού Στρατου και πρώτος υπασπιστής του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. 

Η Εσμά Σουλτάν πέθανε στις 7 Μαΐου 1899 σε ηλικία 26 ετών στην Κωνσταντινούπολη και είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης. 

Η Εσμά Σουλτάνα και ο Μεχμέτ Πασάς απέκτησαν τρεις γιους και μια κόρη:
 τον Σουλτανζάντε Χασάν Μπεντρεντίν Μπέη (1890-1909)
 τον Σουλτανζάντε Χουσεϊν Χαϊρεντίν Μπέη (1890-1956)
 την Φατμά Σαντικά Χανίμσουλταν (1894-1894)
 τον Σουλτανζάντε Σαντεντίν Μεχμέτ Μπέη (1895-1976)
 τον Σουλτανζάντε Αμπντουλάχ Μπέη (1899-1899)

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Α΄ Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 1994-1995

Το Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών Α΄ Εθνικής κατηγορίας 1994-95 κατέκτησε ο Α.Ο. Δόξα Πειραιά για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και για 4η φορά στην ιστορία της (ή 5η αν συμπεριληφθεί και το ανεπίσημο του 1989). Στον τελικό επικράτησε του Α.Ο. Ηλιούπολης Θεσσαλονίκης.

Στο πρωτάθλημα μετείχαν 12 σωματεία και διεξήχθη σε ενιαίο όμιλο. Όμως, οι ομάδες αντιμετώπισαν πολλά οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα πέντε σωματεία να μην μπορέσουν να το ολοκληρώσουν: Νίκη Μυτιλήνης, Μεσσηνιακός Γ.Σ., Ελλάς Σύρου, Νίκαια 85 Σερρών και Νεοχώρι Σερρών.

Τελικός πρωταθλήματος 
Στάδιο Νίκης Βόλου: Α.Ο. Δόξα Πειραιά - Α.Ο. Ηλιούπολης Θεσσαλονίκης 3-2

 Σύνθεση Δόξας:
 Τεχνικοί: Νίκος Ηλιαδάκης (προπονητής), Γιάννης Ζερβακάκης (τεχνικός σύμβουλος).
 Παίκτριες: Άρτεμις Σκούταρη, Κατερίνα Μιχαλοπούλου, Θεοδώρα Λέκκα, Ράνια Φώσκολου, Ειρήνη Παπαδάκη, Αθηνά Ρεντούμη, Σοφία Μαμζερίδη, Ντίνα Τσιβιλή, Φωτούλα Ξηρού, Ζίνα Καγκιά, Αργυρώ Βαβουλιώτου, Βιργινία Σκοδρογιάννη, Ματούλα Καρατζά, Ελευθερία Αργυροπούλου, Σουζάνα Ορφανίδου, Γεωργία Τρετά, Κατερίνα Δράκου, Αναστασία Καπουτσή.

Πηγές 
 Ματιές στα σπορ, τ. 33, Ιανουάριος 1996, σ. 166.

Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Ποταμός Ικ

Ο Ποταμός Ικ (Ρωσικά: Ик Ταταρικά: Ык, λατινικό αλφάβητο: Iq, Μπασκιρικά: Ыҡ) είναι ποταμός στη Ρωσία που ρέει βόρεια του Ποταμού Κάμα. Διασχίζει τις δημοκρατίες του Μπασκορτοστάν και του Ταταρστάν, και την Περιφέρεια Ορενμπούργκ. Οι αριστεροί παραπόταμοι είναι ο Μέλλγια, ο Μενζέλια και ο Ντύμκα, ενώ ο δεξιός παραπόταμος είναι ο Ουσέν. 

Ποταμοί στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ποταμοί της Ρωσίας
Κατάλογος των ποταμών του Τουρκμενιστάν

Αυτός είναι ένας κατάλογος των ποταμών του Τουρκμενιστάν. Οι ποταμοί της χώρας ρέουν σε ενδορροϊκές λεκάνες και κανένας δεν καταλήγει σε κάποιο ωκεανό.

Κασπία Θάλασσα 
 Ποταμός Ατρέκ
 Σουμπάρ (Σάρι-σου)
 Ποταμός Ουζμπόι, πρώην παραπόταμος του Αμού Ντάρια

Έρημος Καρακούμ 
 Ποταμός Τετζέν (Χαριρούντ)
 Ποταμός Μοργκάμπ - τώρα ρέει στο Κανάλι Καρακούμ
 Ποταμός Κουσκ
 Ποταμός Κασκάν

Λεκάνη απορροής της Αράλης 
 Αμού Ντάρια

Ποταμοί του Τουρκμενιστάν
Εμινέ Σουλτάνα

Η Εμινέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:ايمين سلطان) (Τούρκικα: Emine Sultan, 24 Αυγούστου 1874 - 30 Ιανουαρίου 1920) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

H Εμινέ γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1874 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της Νεσερέκ Καντινεφέντι. Σε ηλικία δύο ετών ο πατέρας της Αμπντούλ Αζίζ πεθαίνει, που μόλις έχει εκθρονιστεί. Στο παλάτι του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ η Εμινέ θα ανατραφεί από το χαρέμι. Είχε μια σπάνια ομορφιά, ψηλή, μεγάλα μαύρα μάτια, μακρύ πρόσωπο, πλάγια φρύδια και λευκή επιδερμίδα.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1901 θα παντρευτεί τον Μεχμέτ Σερίφ Τζαβνταρόγλου από αυτό τον γάμο θα γεννηθεί το μοναδικό παιδί, μια κόρη, η Χαμιντέ Χανίμσουλταν. Ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ έκανε γαμήλιο δώρο στην Εμινέ μια έπαυλη στο Νακκαστεπέ στην περιοχή Κουσκουντζούκι. Στην έπαυλη έμεινε μέχρι τον θάνατο της, το καλοκαίρι του 1935 η έπαυλη κατεδαφίστηκε.

Η Εμινέ Σουλτάν πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1920 στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία 45 ετών. Είναι θαμμένη στο Τουρμπέ του Μαχμούτ Β΄ στο Τέμενος Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κουνγκ Φου Πάντα

To Κουνγκ Φου Πάντα (Kung Fu Panda) είναι μια αμερικανική κινηματογραφική ταινία κινουμένων σχεδίων δράσης παραγωγής 2008 με παραγωγή από την DreamWorks Animation και διανέμεται από την Paramount Pictures. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τους John Stevenson και Mark Osborne ενώ πρωταγωνιστούν ο Τζακ Μπλακ, ο Ντάστιν Χόφμαν, η Αντζελίνα Τζολί και ο Τζάκι Τσαν. Το Κουνγκ Φου Πάντα έκανε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 6 Ιουνίου 2008, κερδίζοντας $ 20,3 εκατομμύρια την ημέρα έναρξης και $ 60,2 εκατομμύρια στο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο, με αποτέλεσμα την πρώτη θέση στο box office. Η ταινία έγινε το μεγαλύτερο άνοιγμα της DreamWorks για μια ταινία χωρίς σικουελ, ενώ έγινε η πρώτη σε εισπράξεις κινούμενη ταινία του 2008 παγκοσμίως. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, στις 15 Μαΐου 2008 ενώ προτάθηκε την ίδια χρονιά για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. Η ιστορία του Κουνγκ Φου Πάντα κατέληξε να γίνει τριλογία με την συνέχεια της πρώτης ταινίας στο Kung Fu Panda 2 και Kung Fu Panda 3.

Πλοκή 
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από ένα πελώριο πάντα που ονομάζεται Πο που φιλοδοξεί να γίνει δάσκαλος Κουνγκ Φου, τοποθετημένο σε μια εκδοχή της αρχαίας Κίνας που κατοικείται από ανθρωπόμορφα ζώα που μιλάνε. Όταν ένας κακός πολεμιστής του Κουνγκ Φου προφητεύεται για να δραπετεύσει μετά από είκοσι χρόνια στη φυλακή, ο Πο ονομάζεται άθελά του ως ο επιλεγμένος που προορίζεται να τον νικήσει και να φέρει την ειρήνη στη γη, τόσο για την καταστροφή των κατοίκων του όσο και για τους πολεμιστές Κουνγκ Φου.

Ιδέα 
Η ιδέα για την ταινία σχεδιάστηκε από τον Michael Lachance, στέλεχος της DreamWorks Animation. Η ταινία προοριζόταν αρχικά να είναι παρωδία, αλλά ο σκηνοθέτης Stevenson αποφάσισε αντ'αυτού να δημιουργήσει μια ταινία δράσης wuxia κωμωδίας που ενσωματώνει το ταξίδι του αρχαίου αφηγηματικού αρχέτυπου για τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα.

Παραπομπές 

Ταινίες του 2008
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Αλ Τζαμπρίγια

Το Αλ Τζαμπρίγια είναι χωριό στην Επαρχία Μαδίνα, στην Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της χώρας..

Παραπομπές 

Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Αλ Χάμρα (Επαρχία Μεδίνα)

Το Αλ Χάμρα είναι χωριό στην Επαρχία Μεδίνα στην Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της χώρας.

Παραπομπές 

Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Μάρκο Ρότα

Ο Μάρκο Ρότα (18 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Ιταλός σχεδιαστής κόμικς της Ντίσνεϊ.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Μιλάνο. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής των ιταλικών περιοδικών κόμικς (Topolino κ.α.) της Ντίνσνεϊ (εκδόσεις Mondadori) κατά την περίοδο 1974 - 1988.

Το 1971 χρησιμοποίησε για πρώτη φορά χαρακτήρα του Ντίσνεϊ και από τότε συνέχιζε να σχεδιάζει ιστορίες κόμικς με χαρακτήρες του Ντισνευ. Ο πιο διάσημος χαρακτήρας κόμικς που δημιούργησε ήταν ο Άντολντ ο Ανήμερος, πρόγονος του Ντόναλντ Ντακ.

Μεταξύ των θαυμαστών του έργου του συγκαταλέγεται και ο Καρλ Μπαρκς.

Σήμερα εργάζεται για τον εκδοτικό οίκο Egmont.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ιταλοί δημιουργοί κόμικς
Δημιουργοί κόμικς Ντίσνεϋ