Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας

Ο Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας ή Βάλντεμαρ ο Μέγας (δαν.: Valdemar den Store, 14 Ιανουαρίου 1131 - 12 Μαΐου 1182)  βασιλιάς της Δανίας (1157 - 1182) ήταν γιος του Κνούτου Λαβάρντ ενός ιπποτικού και δημοφιλούς Δανού πρίγκιπα πρωτότοκου γιου του βασιλιά της Δανίας Έρικ Α΄ και της Ίνγκεμποργκ του Κιέβου. Ο πατέρας του Κνούτος Λαβάρντ δολοφονήθηκε από τον Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας λίγες ημέρες πριν από τη γέννηση του ίδιου του Βάλντεμαρ, η μητέρα του Ίνγκεμποργκ του Κιέβου κόρη του Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου και της Χριστίνας Ινγκεσντότερ της Σουηδίας του έδωσε το όνομα του παππού της Βλαδίμηρου του Μονομάχου. Ως διάδοχος του θρόνου και ενώ οι αντίπαλοί του κέρδιζαν γρήγορα εξουσία ανατράφηκε στην αυλή του Άσσερ Ρίγκ του Φζέννεσλεβ μαζί με τους γιους του Άσσερ και Αμπσαλόν που θα γίνονταν οι πιο έμπιστοι φίλοι του.

Άνοδος του Βάλντεμαρ στον θρόνο της Δανίας μετά τον φόνο των υπόλοιπων διεκδικητών

Όταν ο Βάλντεμαρ Α΄ ήταν δεκαπέντε ετών (1146) ο βασιλιάς της Δανίας Έρικ Γ΄ παραιτήθηκε και ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος, διεκδικητές του θρόνου ήταν δύο : Ο πρώτος ήταν ο Σβεν Γ΄ της Δανίας γιος του Έρικ Β΄ της Δανίας και εγγονός του Έρικ Α΄, δεύτερος διεκδικητής του θρόνου ήταν ο Κνούτος Ε΄ της Δανίας γιος του Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας και εγγονός του βασιλιά Νιλς της Δανίας αδελφού του Έρικ Α΄. Ο Βάλντεμαρ διατηρούσε την Γιουτλάνδη, τουλάχιστον το Σλέσβιχ, στην κατοχή του, ο εμφύλιος πόλεμος κράτησε τουλάχιστον δέκα έτη.
Οι τρεις διεκδικητές συμφώνησαν τελικά (1157) να μοιράσουν την χώρα στα τρία μεταξύ τους, ο Σβεν φιλοξένησε σε ένα μεγάλο συμπόσιο τον Κνούτο, τον Αμπσαλόν και τον Βάλντεμαρ με σκοπό να τους σκοτώσει όλους και να παραμείνει μόνος του βασιλιάς της Δανίας. Ο Κνούτος σκοτώθηκε αλλά ο Αμπσαλόν και ο Βάλντεμαρ δραπέτευσαν, ο Βάλντεμαρ επέστρεψε στη Γιουτλάνδη. Ο Σβεν ξεκίνησε γρήγορα μια εισβολή ηττήθηκε όμως από τον Βάλντεμαρ στη μάχη του Γκραθ Χιθ και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης, όπως λέγεται σκοτώθηκε από μια ομάδα αγροτών που έπεσε πάνω του καθώς ο ίδιος διέφευγε από το πεδίο της μάχης. Ο Βάλντεμαρ, έχοντας επιβιώσει όλων των αντιπάλων διεκδικητών του, έγινε ο μοναδικός βασιλιάς της Δανίας.
Ο Αμπσαλόν εξελέγη Επίσκοπος του Ρόσκιλδ (1158) και ο Βάλντεμαρ Α΄ έκανε τον αντιβασιλιά του αρχισύμβουλο του, αναδιοργάνωσε και ξανάχτισε την χτυπημένη από τον πόλεμο Δανία, με προτροπή του Αμπσαλόν κήρυξε τον πόλεμο κατά Σλαβικών φύλων που έκαναν επιδρομές στις ακτές της Δανίας τα οποία εκχριστιάνισαν και τους επέβαλαν επικυριαρχία της Δανίας, η Δανική επιρροή έφθασε έτσι επί των ημερών του στην Πομερανία.
Η βασιλεία του Βάλντεμαρ ξεκίνησε την άνοδο της Δανίας η οποία έφθασε στο αποκορύφωμά της με το δεύτερο γιο του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας.

Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Σοφία του Μινσκ, μάλλον κόρη του Βολοντάρ του Μινσκ (Οίκος των Ρουρικιδών),  παιδιά του ήταν:
 Σοφία 1159-1208, παντρεύτηκε τον Ζήγκφρηντ Γ΄ των Ασκάνια κόμη της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε.
 Κνούτος ΣΤ΄ 1163-1202, βασιλιάς της Δανίας.
 Μαρία γεν. π.1165, μοναχή στο Ρόσκιλντε.
 Μαργαρίτα π.1167-π.1205, μοναχή στο Ρόσκιλντε.
 Βάλντεμαρ Β΄ 1170-1241, βασιλιάς της Δανίας.
 Ίνγκεμποργκ 1174-1237, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας.
 Ελένη π.1176-1233, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο κύριο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
 Ριτσέζαπ.1178-1220, παντρεύτηκε τον Έρικ Ι΄ της Σουηδίας (Οίκος του Έρικ).
 Βάλμπουργκις απεβ. 1177, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Από την ερωμένη του Φρίλλε Τόβε είχε και ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Χριστόφορος 1150-1173, δούκας της Γιουτλάνδης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βάλντεμαρ ο Μέγας
Βασιλείς της Δανίας

|-

Βασιλείς της Δανίας
Οίκος του Έστριντσον
Δούκες της Δανίας