joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πιέτρο Τσεντρανίκο

Ο Πιέτρο Τσεντρανίκο (Ιταλικά : Pietro Centranico) ήταν ο 28ος Δόγης της Βενετίας (1026 - 1032) με καταγωγή από τον μυθικό Ηράκλειο τον ιδρυτή της ομώνυμης πόλης βόρεια της Βενετίας. Οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του Πιέτρο Τσεντρανίκο είναι άγνωστες, επελέγη νέος Δόγης της Βενετίας σε συνέλευση των ευγενών μετά την εκθρόνιση του Οττόνε Ορσεόλο. Η οικογένεια του ήταν ευγενείς αλλά χωρίς έντονη διοικητική παρουσία, δεν αναφέρεται κανένας άλλος δόγης.

Δόγης της Βενετίας

Ο Πιέτρο Τσεντρανίκο επελέγη να κυβερνήσει στην πιο δύσκολη στιγμή για την Βενετία, ο λαός ήταν σφόδρα αντίθετος στην μορφή κληρονομικής μοναρχίας που πήγε να τοποθετήσει ο προκάτοχος του. Ο νεαρός Οττόνε Ορσεόλο ήταν αλαζόνας και αυταρχικός χωρίς να έχει ούτε τα κυβερνητικά χαρίσματα του πατέρα του και του παππού του. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ο Πιέτρο προσπάθησε να επαναφέρει την ανάκαμψη αλλά δεν κατάφερε τίποτα, οι Ορσεόλο είχαν αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς με όλους τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης και πολλοί ήταν έτοιμοι να επιτεθούν στρατιωτικά στην Βενετία για να εκδικηθούν την ανατροπή τους. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας απέσυρε όλα τα εμπορικά προνόμια που είχε παραχωρήσει στην Δημοκρατία της Βενετίας όταν ήταν δόγης ο πατέρας του Οττόνε Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο (992). Ζήτησε από τον αυτοκράτορα Κορράδο Β΄ να ανανεώσει τα προνόμια που είχε παραχωρήσει ο Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και εκείνος το αρνήθηκε. Ο Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας κουνιάδος του Οττόνε Ορσεόλο επιτέθηκε στην Δαλματία και κατέλαβε πολλές πόλεις που είχαν κατακτηθεί από τον Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο.

Παραίτηση

Η Δημοκρατία της Βενετίας βρισκόταν στα όρια της κατάρρευσης και μεγάλο τμήμα του λαού της ζήτησε από τον Πιέτρο Τσεντρανίκο να παραιτηθεί και να επανέλθει  ο Οττόνε Ορσεόλο από την Κωνσταντινούπολη όπου βρισκόταν σε εξορία. Ο Πιέτρο δέχτηκε αλλά έφτασαν ταυτόχρονα τα νέα ότι ο Οττόνε είχε πεθάνει, ο μικρότερος αδελφός του Ντομένικο Ορσεόλο έκανε αμέσως απόπειρα να ανέβει στην θέση του δόγη αλλά η ενέργεια αυτή έγινε έντονα μισητή από την συντριπτική πλειοψηφία των Βενετσιάνων. Η Συνέλευση επέλεξε νέο δόγη τον Ντομένικο Φλαμπανίκο (1032) που ήταν ένας πλούσιος έμπορος αλλά δεν καταγόταν από οικογένεια ευγενών ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε νέα απόπειρα για την ίδρυση κληρονομικής ηγεσίας.

Παραπομπές

Πηγές

Andrea Castagnetti, Dai Veneti ai Venetici, in Storia di Venezia, Vol. 1 - Origini, Età ducale - Famiglie e affermazione politica, Treccani, 1992.
Rendina, Claudio. (2003). I Dogi. Storia e segreti. 2.ed. Rome.

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών 2019

Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2018-19 διεξήχθη με την συμμετοχή των 8 ομάδων της Α1 κατηγορίας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης.

Προημιτελικοί

Φάιναλ-φορ 

Το final 4 της διοργάνωσης διεξήχθη στη Χίο, 15 και 16 Φεβρουαρίου.

Παραπομπές 

Υδατοσφαίριση στην Ελλάδα
Υδατοσφαίριση το 2018
Υδατοσφαίριση το 2019
Αμαλαφρίδας

Ο Αμαλαφρίδας ήταν γιος του ηγεμόνα των Θουριγγίων. Υπηρέτησε ως στρατηγός υπό τον Ιουστινιανό Α΄ και κατάφερε σημαντική νίκη εναντίον των Γεπιδών.

Βιογραφία
Ήταν γιος του τελευταίου βασιλιά της Θουριγγίας Χερμάναφριντ και της συζύγου του Αμαλαβέργας, κόρης της Αμαλαφρίδας και ανιψιάς του βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας Θεοδώριχου.

Μετά την πτώση της βασιλικής Θουριγγικής έδρας του Σιθίνγκι στον βασιλιά του Μετς Θευδέριχο Α΄ το 531, ο Αμαλαφρίδας κατέφυγε με την οικογένειά του στον βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδάτο. Εκεί οι δύο τους συνελήφθησαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Βελισάριο και στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον αιχμάλωτο Οστρογότθο βασιλιά Ουίτιγι. Ο Ιουστινιανός Α΄ έκανε τον Αμαλαφρίδα στρατηγό και πάντρεψε την αδελφή εκείνου Ροδελίντα με τον βασιλιά των Λομβαρδών Αλδουίνο.

Όταν οι Λομβαρδοί ζήτησαν βοήθεια από τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ιουστινιανό Α΄ εναντίον των Γεπιδών, αυτός έστειλε στρατό υπό την διοίκηση των στρατηγών Ιουστίνου και Ιουστινιανού (γιων του εξαδέλφου του Γερμανού), Αράτιου και Αμαλαφρίδα. Όλοι οι πρώτοι παρέμειναν στα Ουλπιανά της Ιλλυρίας, για να αποφασίσουν για ένα θέμα διδασκαλίας μεταξύ των τοπικών χριστιανών. Ο Αμαλαφρίδας οδήγησε μέρος του Ρωμαϊκού στρατού ενάντια στους Γεπίδες. Φτάνοντας ο Αμαλαφρίδας, δεν περίμενε τον υπόλοιπο στρατό και με την βοήθεια του Αλδουίνου κέρδισε μεγάλη νίκη επί των Γεπιδών.

Ο Αμαλαφρίδας είχε έναν γιο με το όνομα Αρτάρχις, αλλά τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.

Παραπομπές

Πηγές 
 Procopius, Gothic War VII, 25
 Venantius Fortunatus,  Carm. App. 3
 

Γότθοι
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κλέφτες καταστημάτων

Το Κλέφτες καταστημάτων (αγγλικά: Shoplifters, ιαπωνικά: 万引き家族) είναι ιαπωνική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Χιροκάζου Κόρε-έντα.

Διανομή ρόλων 
Λίλι Φράνκι ως Οσάμου Σιμπάτα
Σακούρα Άντο ως Νομπούγιο Σιμπάτα
Μάγιου Ματσουόκα ως Άκι Σιμπάτα
Κάιρι Τζο ως Σότα Σιμπάτα
Μίγιου Σασάκι ως Γιούρι
Κίριν Κίκι ως Χατσούε Σιμπάτα

Βραβεία/Διακρίσεις 
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 71ο φεστιβάλ των Καννών.

Είναι υποψήφια για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 91α Βραβεία Όσκαρ, για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ιαπωνικές ταινίες
Ιαπωνικές δραματικές ταινίες
Ιαπωνόφωνες ταινίες
Νικητές Χρυσού Φοίνικα
Ταινίες του 2018
Πριβόλνογιε

Το Πριβόλνογιε () είναι μια αγροτική τοποθεσία (σέλο) στην επαρχία Κρασνογκβαρντέισκι του κράι Σταυρούπολης στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Γιεγκόρλικ και το 2010 είχε πληθυσμό 3.350 κατοίκων.

Αξιοσημείωτα άτομα 

 Μχαήλ Γκορμπατσόφ, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (11 Μαρτίου 1985 – 24 Αυγούστου 1991), Πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης (15 Μαρτίου 1990 – 25 Δεκεμβρίου 1991) γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1931 στο Πριβόλνογιε.

Ως παιδί, ο Γκορμπατσόφ έζησε τον Σοβιετικό λιμό του 1932-1933. Υπενθύμισε στην αυτοβιογραφία του ότι "Σε αυτό το απαίσιο έτος [1933], σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού του μητρικού μου χωριού, του Πριβόλνογιε, λιμοκτόνησε, συμπεριλαμβανομένων δύο αδελφών και ενός αδελφού του πατέρα μου."

Παραπομπές 

Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Πόλεις της Ρωσίας
Γιονίντα Μαλίτσι

Η Τζονίντα Μαλίκι (Jonida Maliqi, 26 Μαρτίου 1983-) είναι Αλβανίδα τραγουδίστρια και τηλεοπτική παρουσιάστρια.  Εκπροσώπησε την Αλβανία στη Eurovision 2019 με το τραγούδι "Ktheju tokës", πετυχαίνοντας να προκριθεί στον μεγάλο τελικό στο Τελ Αβίβ, όπου κατέλαβε την 17η θέση με 90 βαθμούς.

Ζωή και καριέρα
Η Τζονίντα Μαλίκι ξεκίνησε την τραγουδιστική της καριέρα στο Festivali i Këngës όταν ήταν 13 ετών με το τραγούδι "Planeti i fëmijëve", σε ένα ντουέτο με τον Aleksandër Rrapi. Το 1997 επέστρεψε στο Festivali με ένα άλλο ντουέτο, αυτή τη φορά με τον Kastriot Tusha, ένα τραγούδι αφιερωμένο στη Μητέρα Τερέζα. Η σόλο καριέρα της άρχισε το 1999, με το τραγούδι της "Do jetoj pa ty" να κερδίσει τη δεύτερη θέση στο φεστιβάλ.

Η Μαλίκι είναι επίσης γνωστή για την απεικόνιση της Ιουλιέτας στην αλβανική μουσική έκδοση του Ρωμαίο και Ιουλιέτα, μαζί με τον Alban Skënderaj. Παρουσίασε την τέταρτη σεζόν της αλβανικής έκδοσης του Dancing with the Stars και επίσης ήταν κριτής στην πέμπτη σεζόν του The Voice της Αλβανίας το 2016.

Δισκογραφία
 Nuk të pres (2005)
 Jonida Maliqi (2013)

Βραβεία και υποψηφιότητες
Festivali i Këngës

|-
||1999
||"Do jetoj pa ty"
|Second place
|
|-
||2004
||"Frikem se më pëlqen"
|Third place
|
|-
|2018
||"Ktheju tokës"
|First place
|
|}

Kënga Magjike

|-
||2003
||"Vetem një natë"
|Best Performer
|
|- 
||2004
||"Nuk kam faj që robëroje"
|Etno Music Award
|
|-
||2005
||"Papagalli i dashurisë"
|Best Performer
|
|-
|rowspan="2"|2008
|rowspan="2"|"Njëri nga ata"
|Best Song
|
|-
|10th Anniversary Award
|
|-
||2011
||"Thesar pa emër"
|Çesk Zadeja Award
|
|-
||2013
||"Ti"
|Jon Music Award
|
|}

Video Fest Awards

|-
||2014
||"Sonte" (ft. Dj Blunt & Real)
|Best Collaboration
|
|}

Top Fest

|-
||2006
||"Forca e femrës" (με Tuna)
|Best Female
|
|-
||2010
||"Sot t'i japim fund" (με Big Basta)
|Best Pop
|
|}

Zhurma Show Awards

|-
||2015
||"Jam bërë si ti"
|Best Performer
|
|}

Τηλεόραση
 Festivali i Këngës (1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2018)
 Big Brother (2008)
 Dua vendin tim (2012)
 Dancing with the Stars (2014)
 The Voice of Albania (2016)

Παραπομπές

Αλβανοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αλβανία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σερμπούκ

Η Σερμπούχι Σαργκσιάν (Αρμένικα: Սրբուհի Սարգսյան, γεν. στις 3 Απριλίου 1994), επαγγελματικά γνωστή ως Σερμπούκ, είναι Αρμένισσα τραγουδίστρια. Η Sargsyan πρωτοεμφανίστηκε στην πρώτη σεζόν της Αρμενικής έκδοση του The X Factor, όπου έλαβε την πρώτη θέση. Το 2018, αγωνίστηκε στην όγδοη σεζόν του The Voice της Ουκρανίας, παίρνοντας την τέταρτη θέση. Η Σερμπούκ εκπροσώπησε την Αρμενία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.

Πρώτα χρόνια
Η Sargsyan γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1994 στο Ερεβάν. Σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Κομητάς του Ερεβάν, όπου έμαθε να παίζει το κανονάκι.

Καριέρα
Το 2010, η Σερμπούκ έλαβε μέρος στην ακρόαση για την πρώτη σεζόν της αρμενικής εκδοχής του The X Factor, όπου τραγουδούσε "Soon We'll Be Found" από τη Σία. Εντάχθηκε στην ομάδα του Garik Papoyan και κατέληξε στη δεύτερη θέση. Το 2012, η Srbuk σχημάτισε το συγκρότημά της, το Allusion. Το 2014, εμφανίστηκε στο single "Boat" του Papoyan, ένα από τα soundtracks για μια ρωσική ταινία που ονομάζεται "Λёгок на помине".

Το 2016, η Srbuk κυκλοφόρησε το ντεμπούτο single της "Yete Karogh Es". Το 2018, αγωνίστηκε στην όγδοη σεζόν του Thw Voice της Ουκρανίας, προπονούμενη από την ουκρανική τραγουδίστρια Potap, κατακτώντας την τέταρτη θέση. Τον Νοέμβριο του 2018 ανακοινώθηκε ως ο εκπρόσωπος της Αρμενίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2019. Αμέσως μετά την ανακοίνωση, το AMPTV άνοιξε επίσης την περίοδο υποβολής των τραγουδιών για τους συνθέτες να στείλουν τις συμμετοχές τους.

Το τραγούδι της "Walking Out" απέτυχε να προκριθεί στον τελικό της Eurovision το 2019.

Δισκογραφία

Σίνγκλς

Ως κύριος καλλιτέχνης

Ως εμφανιζόμενος καλλιτλεχνης

Παραπομπές

Επιπλέον λινκ 

Αρμένισες τραγουδίστριες
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αρμενία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μπραχίμ Γκάλι

Ο Μπραχίμ  Γκάλι () (αραβικά: إبراهيم غالي, ισπανικά: Brahim Gali,  16 Σεπτεμβρίου 1949-) είναι ο σημερινός πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας και πρώην πρέσβης στην Αλγερία .  Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον αγώνα  για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία από το Μαρόκο. Συνέβαλε στην εξέγερση του 1970 στη Ζέμλα ενάντια στην ισπανική κυριαρχία,  και στην ίδρυση του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Saguia el-Hamra και του Río de Oro (Μέτωπο Πολισάριο) το 1973, και της Δημοκρατίας της Σαχάρας το 1976. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στην Δυτική Σαχάρα και στην ίδρυση της MINURSO, της ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ.

Ο Γκάλι εξελέγη ως ο πρώτος γενικός γραμματέας του Πολισάριο και οργάνωσε την πρώτη στρατιωτική δράση του μετώπου, κατά του στρατού της Ισπανίας. 

Στις 4 Μαρτίου 1976, ορίστηκε ως υπουργός Άμυνας από την πρώτη κυβέρνηση της Λαϊκής Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας. Παρέμεινε σε αυτό το πόστο μέχρι το 1989, όταν επιλέχθηκε ως στρατιωτικός διοικητής της Δεύτερης Στρατιωτικής Περιφέρειας.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Ιουλίου του 2016 στο στρατόπεδα προσφύγων Τιντούφ, ο Γκάλι επιλέχθηκε ως ο επόμενος πρόεδρος της χώρας αντικαθιστώντας  τον βετεράνο ηγέτη Μοχάμετ Αμπντελαζίζ, ο οποίος πέθανε στις 31 Μαΐου του 2016.

Παραπομπές 

Ηγέτες κρατών μη αναγνωρισμένων διεθνώς
Ουίν Μιντ

Ο Ουίν Μιντ (Win Myint, βιρμανικά: wɪ́ɴ mjɪ̰ɴ|) (γεννημένος στις 8 Νοεμβρίου 1951) είναι πολιτικός και πρώην κρατούμενος στη Μιανμάρ. Από τις 30 Μαρτίου 2018 ως την 1η Φεβρουαρίου 2021 υπηρέτησε ως ο 10ος Πρόεδρος της Μιανμάρ. 

Για την συμμετοχή του στην εξέγερση 8888, φυλακίστηκε από τη χούντα ως το 1990.

Διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Μιανμάρ από το 2016 ως το 2018 και υπηρέτησε ως βουλευτής της Pyithu Hluttaw από το 2012 ως το 2018. Ο Ουίν Μιντ σπούδασε γεωλογία στο Πανεπιστήμιο της Ραγκούν θεωρείται σημαντικός σύμμαχος της κρατικής συμβούλου (και ντε φάκτο αρχηγού της κυβέρνησης), Αούν Σαν Σου Κίι. Είναι παντρεμένος με την Τσο Τσο και έχουν μία κόρη.

Ο Μιντ εξελέγη πρόεδρος της χώρας του από τη Συνέλευση της Ένωσης (Pyidaungsu Hluttaw) στις 28 Μαρτίου 2018, λαμβάνοντας 403 ψήφους επί συνόλου 636 βουλευτών.

Στις 17 Απριλίου 2018 ο νέος πρόεδρος χορήγησε αμνηστία σε 8.500 κρατουμένους, μεταξύ των οποίων και σε 51 ξένους και 36 πολιτικούς κρατουμένους.

Έπειτα από στρατιωτικό πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου 2021, ανατράπηκε και συνελήφθη από το στρατό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρόεδροι της Μιανμάρ
Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο

Ο Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο (Ιταλικά : Pietro III Candiano, πέθανε το 959), Δόγης της Βενετίας (942 - 959) από την Οικογένεια Καντιάνο ήταν γιος του δόγη Πιέτρο Β΄ Καντιάνο. Το 948 εξεστράτευσε με 33 γαλέρες για να τιμωρήσει τους Ναρεντίνους πειρατές στην Δαλματία για συνεχείς επιδρομές σε Βενετσιάνικα πλοία στην Αδριατική Θάλασσα που συνεχίστηκαν μέχρι την εποχή του Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο. Η δόγισσα του ήταν η Ριχίλδη Καντιάνο.
Απέκτησε δυο γιους τον μετέπειτα δόγη Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο και τον Ντομένικο Καντιάνο, επίσκοπο του Τορκέλλο.

Παραπομπές

Πηγές

Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Οι δόγισσες της Βενετίας

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Οικογένεια Καντιάνο
Lufthansa Group



Ο Όμιλος Lufthansa 
Ο όμιλος Lufthansa είναι αεροπορική εταιρία με διεθνείς δραστηριότητες. Κατά το οικονομικό έτος 2017, ο όμιλος Lufthansa πραγματοποίησε έσοδα ύψους 35,6 δισ. Ευρώ και απασχολούσε κατά μέσο όρο 128.856 άτομα. Η δομή των επιχειρηματικών τομέων προσαρμόστηκε σύμφωνα με την έννοια των τριών πυλώνων πίσω από την εταιρική στρατηγική στην αρχή του οικονομικού έτους. Από τότε, ο όμιλος Lufthansa έχει οργανωθεί στους επιχειρηματικούς τομείς της Network Airlines, Point-to-Point Airlines, Αεροπορικές Υπηρεσίες (συμπεριλαμβανομένων των τομέων Logistics, MRO και Catering) και των Επιπρόσθετων Επιχειρήσεων και Ομάδων.

Βασικά στοιχεία 
Τα συνολικά έσοδα για τον όμιλο Lufthansa το 2017 ανήλθαν σε 35,6 δισ. Ευρώ, αύξηση 12,4% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το προσαρμοσμένο EBIT ύψους 2,97 δισ. Ευρώ σημείωσε σημαντική βελτίωση από 69,7% σε ετήσια βάση. Και το περιθώριο EBIT που προσαρμόστηκε κατά 8,4% ήταν αυξημένο κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Το EBIT για το έτος αυξήθηκε κατά περισσότερο από 1 δισ. Ευρώ σε 3,3 δισ. Ευρώ.

 Υπάλληλοι: 129424

Μέλη 

 Lufthansa 
 Swiss International Airlines 
 Austrian Airlines 
 Eurowings
 Germanwings
 Brussels Airlines 
 Sun Express (50 %)
 Edelweiss Air 
 Lufthansa Cargo
 LSG Lufthansa Service Holding 
 Lufthansa Technik

Σημαντικά Πρόσωπα 

 Carsten Spohr

Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος

 Thorsten Dirks

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, Διευθύνων Σύμβουλος της Eurowings και των Υπηρεσιών Αεροπορίας

 Harry Hohmeister

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, Διευθυντής Hub Managament

 Ulrik Svensson

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Οικονομικός Διευθυντής

 Dr. Bettina Volkens

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, Διευθύνων Σύμβουλος Εταιρικών Ανθρωπίνων Πόρων και Νομικών Υποθέσεων

Πηγές 
https://www.lufthansagroup.com/en/home.html

Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Παγκάκι

Ένα παγκάκι είναι ένα μακρύ κάθισμα στο οποίο μπορούν να κάθονται ταυτόχρονα πολλοί άνθρωποι. Τα παγκάκια είναι συνήθως κατασκευασμένα από ξύλο, αλλά μπορεί επίσης να είναι κατασκευασμένα από μέταλλο, πέτρα ή συνθετικά υλικά. Πολλά παγκάκια έχουν βραχίονες και πλάτη ενώ μερικά δεν έχουν πλάτη ούτε και βραχίονες. Συνήθως τα συναντούμε σε πολυσύχναστους υπαίθριους χώρους όπως πάρκα πλατείες και παραλίες.

Διαφορετικοί τύποι παγκακιών

Τα παγκάκια πάρκων που τοποθετούνται ως καθίσματα σε δημόσια πάρκα και ποικίλλουν στον αριθμό των ατόμων που μπορούν να κάθονται.
Τα παγκάκια κήπων είναι παρόμοια με τα παγκάκια του δημόσιου πάρκου, αλλά είναι μακρύτερα και προσφέρουν περισσότερο αριθμό καθήμενων.
Τα τραπέζια για πικ-νικ. Αυτά τα παγκάκια μπορούν να έχουν πτυσσόμενα τραπέζια, ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά και αποθήκευση.

Έπιπλα
Διεθνές Στάδιο Καλίφα

Το Διεθνές Στάδιο Καλίφα (Αραβικά: ملعب خليفة الدولي), επίσης γνωστό ως Εθνικό Στάδιο, είναι ένα στάδιο πολλών χρήσεων στο Κατάρ.

Το στάδιο θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022.

Ιστορία 
Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 3 Μαρτίου 1976, που αρχικά είχε χωρητικότητα 20,000 θεατών. Το 2005, ανακαινίστηκε για να επεκτείνει τη χωρητικότητά του από 30 σε 40 χιλιάδες θεατές, για τους Ασιατικούς Αγώνες 2006.

Ξανανακαινίστηκε το 2017 για να μπορέσει να αναπτυχθεί πιο πολύ για τα Diamond League κάθε χρόνο, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019, καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2022.

Εκεί στεγάζεται τώρα η Εθνική Κατάρ στο ποδόσφαιρο ανδρών.

Παραπομπές 

Στάδια ποδοσφαίρου στο Κατάρ
Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022
Σκιά ματιών

Η σκιά ματιών είναι ένα καλλυντικό που εφαρμόζεται στα βλέφαρα και κάτω από τα φρύδια. Συνήθως χρησιμοποιείται για να κάνει τα μάτια του χρήστη να ξεχωρίζουν ή να φαίνονται πιο ελκυστικά.

Η σκιά ματιών μπορεί να προσθέσει βάθος και διάσταση στα μάτια, να συμπληρώσει το χρώμα των ματιών, να κάνει τα μάτια να φαίνονται μεγαλύτερα ή απλά να τραβήξει την προσοχή στα μάτια. Η σκιά ματιών έρχεται σε πολλά διαφορετικά χρώματα και υφές. Συνήθως γίνεται από σκόνη και μαρμαρυγία, αλλά μπορεί επίσης να βρεθεί σε μορφή υγρού, μολυβιού, κρέμας.

Η σκιά χρησιμοποείται κυρίως από γυναίκες. Στη Δυτική κοινωνία, θεωρείται ως γυναικείο καλλυντικό, ακόμη και όταν χρησιμοποιείται από τους άνδρες. Στην Gothic τάση, η μαύρη ή παρόμοια σκοτεινή σκιά ματιών και άλλα είδη μακιγιάζ των ματιών είναι δημοφιλή και στα δύο φύλα.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν σκιά ματιών απλά για να βελτιώσουν την εμφάνισή τους, αλλά χρησιμοποιείται επίσης συχνά στο θέατρο. Ανάλογα με τον τόνο και την εμπειρία του δέρματος, η επίδραση της σκιάς ματιών συνήθως αναδεικνύει την αίγλη και κερδίζει την προσοχή. Η χρήση της σκιάς ματιών επιχειρεί να αναπαράγει τη φυσική σκιά των ματιών που παρουσιάζουν μερικές γυναίκες λόγω της φυσικής αντίθεσης χρωματισμού στα βλέφαρά τους. Η φυσική σκιά ματιών μπορεί να κυμαίνεται οπουδήποτε από μια γυαλιστερή λάμψη στα βλέφαρα κάποιου, σε ροζ ή ακόμα και σε ασημένια εμφάνιση.

Κοσμητική
Πιέτρο Β΄ Καντιάνο

Ο Πιέτρο Β΄ Καντιάνο (Ιταλικά : Pietro II Candianoc, 872-939) ήταν ο 19ος Δόγης της Βενετίας (932 - 939) από την Οικογένεια Καντιάνο. Διαδέχθηκε διαδοχικά τον πατέρα του Πιέτρο Α΄ Καντιάνο (887), τον Πιέτρο Τριμπούνο (888 - 912) και τον Όρσο Β΄ Παρτετσιπάτσιο (912 - 932). 
Με την άνοδο του προσπάθησε να επεκτείνει την Δημοκρατία της Βενετίας στην Ιταλική χερσόνησο και ξεκίνησε από την αρχή σκληρό οικονομικό αποκλεισμό στην αντίπαλο Ίστρια, έκαψε την γειτονική πόλη του Κομάτσιο για ανύπαρκτο διπλωματικό επεισόδιο. Ο γιος του Πιέτρο Γ΄ Καντιάνο έγινε αργότερα Δόγης της Βενετίας (942).

Παραπομπές

Πηγές
 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 143976583

Δείτε επίσης
 Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Οικογένεια Καντιάνο
Σουνίκας

Ο Σουνίκας ήταν Ούνος που υπηρέτησε στο βυζαντινό στρατό κατά τον ιβηρικό πόλεμο, κατά την πρώιμη βασιλεία του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565).

Βιογραφία 
Σύμφωνα με τον Ζαχαρία της Μυτιλήνης, ο Σουνίκας ήταν Ούνος που κατέφυγε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όπου βαφτίστηκε χριστιανός. Το 527 ήταν αξιωματικός που βρισκόταν στο φρούριο της Δάρας στη Μεσοποταμία μαζί με τον Σίμμα και το υπερασπίστηκε από τις επιθέσεις των Σασσανίδων Περσών . 

Το 530 εμφανίζεται ως δούκας, αν και δεν είναι σαφές αν κατείχε την εδαφική διοίκηση του δουκάτου Μεσοποταμίας ή αν είχε μόνο τον τίτλο. Με αυτή την ιδιότητα, συμμετείχε στη μεγάλη βυζαντινή νίκη στη Μάχη του Δάρας τον Ιούνιο του 530, όπου, μαζί με τον Αιγάν, διηύθυνε μια μονάδα 600 ιππέων Ούνων που παρατάχθηκαν στα αριστερά της βυζαντινής παράταξης. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Ούννοι απέκρουσαν την περσική επίθεση και έπειτα απεστάλησαν από τον Βυζαντινό διοικητή Βελισάριο για να ενισχύσουν τα δεξιά της παράταξης. Εκεί, ο Σουνίκας σκότωσε τον Πέρση, δεύτερο σε τάξη διοικητή, Βαρασμανά, αναγκάζοντας τους Πέρσες να υποχωρήσουν, ενισχύοντας τη βυζαντινή νίκη.

Την επόμενη χρονιά, υπηρέτησε ξανά κάτω από τον Βελισάριο στη νέα του εκστρατεία εναντίον των Σασσανίδων της Περσίας. Με δική του πρωτοβουλία, οδήγησε μια δύναμη στην περσική οπισθοφυλακή, όπου έπιασε αιχμάλωτους πολλούς  Πέρσες και οι άραβες συμμάχους τους. Επειδή όμως είχε ενεργήσει χωρίς εντολές εξόργισε τον Βελισάριο και χάρη στην επέμβαση του μάγιστρου Ερμογένη επήλθε συμφιλίωση.  Στη Μάχη του Καλλίνικου (19 Απριλίου 531), ο Σουνίκας και ο Σίμας τοποθετήθηκαν στην αριστερή πλευρά της παράταξης. Αν και απωθούσαν τις διαδοχικές περσικές επιθέσεις, το υπόλοιπο του στρατού νικήθηκε και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Ο Σουνίκας και οι άντρες του, ως επί το πλείστον πεζικό, συνέχισαν να αγωνίζονται, εμποδίζοντας τους Πέρσες να καταδιώξουν τους ηττημένους Βυζαντινούς. Μετά τη μάχη αυτή τίποτε δεν είναι γνωστό γι' αυτόν.

Παραπομπές

Πηγές 

Martindale, John R., ed. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume III, AD 527–641. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8.

Ούννοι
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί δούκες
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Βυζαντινοί κυβερνήτες
Κατάλογος χωρών της Παιδικής Eurovision

Τριάντα επτά χώρες έχουν συμμετάσχει στον διαγωνισμό τραγουδιού Junior Eurovision από τότε που ξεκίνησε το 2003. Δέκα από αυτές έχουν κερδίσει κάποια έκδοση του διαγωνισμού. Ο διαγωνισμός διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, διεξάγεται ετησίως μεταξύ των μελών της Ένωσης. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από διαφορετικές χώρες υποβάλλουν τραγούδια στην εκδήλωση και ψηφίζουν για να καθορίσουν τον νικητή στον διαγωνισμό.

Η συμμετοχή στο διαγωνισμό είναι κυρίως ανοικτή σε όλους τους ενεργούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μέλη της Ένωσης. Για να είναι ενεργό μέλος, οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί πρέπει να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης ή να ανήκουν σε κράτος-μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η επιλεξιμότητα συμμετοχής δεν καθορίζεται από τη γεωγραφική ένταξη στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Το Euro στο όνομα "Eurovision" δεν έχει άμεση σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πολλές χώρες εκτός των συνόρων της Ευρώπης συμμετέχουν, όπως η Κύπρος, η Αρμενία και το Ισραήλ, στη Δυτική Ασία, από το 2003, το 2007 και το 2012 αντίστοιχα. Η Αυστραλία έκανε ντεμπούτο το 2015. Επιπλέον, αρκετές διηπειρωτικές χώρες με μέρος της επικράτειάς τους στην Ευρώπη επίσης συμμετέχουν: η Ρωσία από το 2005, η Γεωργία από το 2007, το Αζερμπαϊτζάν, από το 2012 και το Καζακστάν από το 2018. Η Αυστραλία μεταδίδει τον διαγωνισμό από το 2003, αλλά έκανε ντεμπούτο το 2015. Η Ουαλία, η οποία έκανε το ντεμπούτο της το 2018, είναι η πρώτη μη ανεξάρτητη περιοχή που συμμετέχει στο διαγωνισμό.

Η Λευκορωσία και η Ολλανδία συμμετέχουν στον διαγωνισμό κάθε χρόνο, ενώ η Ελβετία μπήκε μόνο μία φορά το 2004. Τέσσερις χώρες, η Γερμανία, η Σλοβακία, το Μονακό και η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, προσπάθησαν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό, αλλά αποσύρθηκαν πριν κάνουν το ντεμπούτο τους.

Ντεμπούτα χωρών ανά έτος

Παραπομπές 

Eurovision
Οι περιπέτειες του Πινόκιο (μίνι σειρά)

Οι περιπέτειες του Πινόκιο είναι μια δραματική σειρά βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κάρλο Κολόντι, σκηνοθετημένο από τον Λουίτζι Κομεντσίνι, και μεταδόθηκε για πρώτη φορά από την ιταλική τηλεόραση στο κανάλι Rai 1 τον Απρίλιο του 1972, χωρισμένο σε πέντε επεισόδια, με συνολική διάρκεια 280 λεπτά. Στη συνέχεια επαναλήφθηκε, πάλι σε πέντε επεισόδια, με την ευκαιρία των 10 χρόνων της ταινίας, το 1982, και πάλι στο Rai 1.

Ο Κομεντσίνι έκανε μια μεγαλύτερη έκδοση, 320 λεπτών, χωρισμένη σε έξι επεισόδια. Αυτή η έκδοση προσαρμόστηκε επίσης στα γαλλικά, από τον Pierre Cholodenko, για να μεταδοθεί τον Δεκέμβριο του 1972 από το γαλλικό κανάλι Première chaîne de l ORTF. 

Πρωταγωνιστές είναι οι Andrea Balestri (Πινόκιο), Νίνο Μανφρέντι (Τζεπέτο),Τζίνα Λολομπρίτζιτα (η Νεράιδα), Φράνκο Φράνκι (η Γάτα), Τσίτσο Ινγκράσια (η Αλεπού), Βιττόριο ντε Σίκα (ο δικαστής), Λάιονελ Στάντερ (Mangiafoco), Domenico Santoro (Lucignolo).

Πλοκή 
Όπως και το διάσημο μυθιστόρημα, η τηλεταινία εξιστορεί τις περιπέτειες της διάσημης μαριονέτας, όμως, σε αντίθεση με τη λογοτεχνική έκδοση, ο Πινόκιο παίζεται από ένα πραγματικό αγόρι, που μόνο σε κάποια σημεία μεταμορφώνεται σε μαριονέτα (σε αυτή τη σειρά, ο Πινόκιο γίνεται κούκλα ή παιδί για να τιμωρηθεί, να ανταμειφθεί, ή να σωθεί από τη Νεράιδα, μέχρι το τέλος, όταν γίνεται για πάντα παιδί  λόγω της καλής του συμπεριφοράς, και η ψυχή του αφήνει τη νεκρή μαριονέτα).

Μεταγλώττιση 
Στην ελληνική μεταγλώττιση ακούστηκαν οι φωνές των: Χρυσούλας Παπαδοπούλου, Γιώργου Πετρόχειλου, Γιάννη Στεφόπουλου, Σοφίας Παναηλίδου, Τηλέμαχου Κρεβάικα, Νίκου Νίκα, Μάντυς Λάμπου, Βίνας Παπαδοπούλου και Λουκά Φραγκούλη.

Μουσική 
Η περίφημη μουσική επένδυση της τηλεταινίας δημιουργήθηκε από τον Φιορέντζο Κάρπι, και είχε πολλές επανεκτελέσεις. Από τα έργα του, θυμόμαστε:

 το τραγούδι του Lucignolo (τίτλοι αρχής)
 το τραγούδι του Πινόκιο ή Σκανταλιά (τίτλοι τέλους των επεισοδίων)
 το τραγούδι Αναζητώντας τροφή, το οποίο έχει μελαγχολικό χαρακτήρα 
 το τραγούδι του Τζεπέτο, το οποίο ερμηνεύτηκε και ως τραγούδι από το Νίνο Μανφρέντι (τίτλοι τέλους της σειράς)
 το τραγούδι της Γαλάζιας Νεράιδας, το οποίο, επίσης, έχει προσαρμοστεί σε μορφή τραγουδιού.

Τα γυρίσματα 
Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον του μυθιστορήματος ήταν η Τοσκάνη, τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στην περιφέρεια του Λάτσιο, μεταξύ των επαρχιών της Ρώμης και του Βιτέρμπο:

Εικόνες

Σημειώσεις

Που σχετίζονται με στοιχεία 

 Οι περιπέτειες του Πινόκιο
 Ο πινόκιο (μίνι σειρά ή τηλεταινία)

Άλλα έργα 

Ιταλόφωνες ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Πινόκιο
Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση

Η Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση (ΠΑΤ.ΡΙ.Ε.) είναι εθνικιστικό ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2018. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι ο Ελευθέριος Συναδινός.

Ιστορικό
Η Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση ιδρύθηκε στις 22 Ιουνίου 2018, από τον ευρωβουλευτή Ελευθέριο Συναδινό, ο οποίος είχε αποχωρήσει από τη Χρυσή Αυγή, παραμένοντας ανεξάρτητος.

Η ίδρυση του κόμματος ανακοινώθηκε από τη Θεσσαλονίκη, σε ειδική εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο ανεξάρτητος, προερχόμενος από τη Χρυσή Αυγή, βουλευτής Μεσσηνίας Δημήτρης Κουκούτσης και οι πρώην βουλευτές Δέσποινα Σβερώνη και Συμεών Κουμπάνης. Συμμετείχαν επίσης αντιπροσωπείες από την διάφορες οργανώσεις, όπως από το Ριζοσπαστικό Εθνικό Συναγερμό, που συνεργάζονται με την ΠΑΤ.ΡΙ.Ε., και από το Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας.

Το κόμμα ενισχύθηκε περαιτέρω με την προσχώρηση μελών που παραιτήθηκαν από τη Χρυσή Αυγή και άλλες μικρότερες ομάδες.

Τον ίδιο μήνα, ανακοινώθηκε η προσχώρηση του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας στην ΠΑΤ.ΡΙ.Ε., ωστόσο, η Κεντρική Επιτροπή του Συνδέσμου, δεν ενέκρινε τη συνεργασία. Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση πολλών στελεχών, κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα, μεταξύ αυτών και του Γενικού Γραμματέα του κόμματος, τα οποία εντάχθηκαν στην ΠΑΤ.ΡΙ.Ε.. Το Φεβρουάριο του 2019 συνενώθηκαν με μια σειρά από μικρά κόμματα ή ομάδες του εθνικιστικού χώρου.

Στις 18 Οκτωβρίου 2018, ανακοινώθηκε η στήριξη της υποψηφιότητας του Γιάννη Κουριαννίδη για τον Δήμο της Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απριλίου 2019 ανακοινώθηκε η κοινή κάθοδος της ΠΑΤ.ΡΙ.Ε. με τον ΛΑ.Ο.Σ. στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα ΠΑΤ.ΡΙ.Ε.

Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Εθνικιστικά κόμματα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Συντηρητικά κόμματα
Αιγάν

Ο Αιγάν ήταν ένα βυζαντινός στρατηγός, Ουνικής καταγωγής, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527-565).

Το όνομα του χαρακτηριζεται ως ιρανικής καταγωγής από τον Ferdinand Justi και από τον Otto Maenchen-Helfen. Ο Justi δεν ακολουθεί μια ετυμολογία για τη λέξη, αλλά ταξινομεί το όνομα μεταξύ άλλων με καταλήξεις σε -an ή gan. Ο Maenchen-Helfen προτείνει ότι προέρχεται από την τουρκική και ίσως ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Ογκούζ Χαν.

Αναφέρεται για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 530, στη Μάχη του Δάρας, όπου πήρε μέρος μαζί με τον Σουνίκα και 600 Ιππείς υπό τις διαταγές του Βελισάριου. Βοήθησαν να κρατήσουν την αριστερή περσική πτέρυγα και στη συνέχεια να ενισχύσουν τη βυζαντινή δεξιά πτέρυγα που ήταν υπό τη διοίκηση των Σίμμα και Ασκάνης. Το 533 ο Αιγάν ήταν μέρος της προσωπικής φρουράς του Βελισάριου που τον έδωσε κύρος στο στρατό.

Το 533 ήταν από τους τέσσερις αρχηγούς των ιππέων που έστειλε ο Βελισάριος σε μια εκστρατεία εναντίον των Βανδάλων. Οι άλλοι ήταν ο Ρουφίνο, ο Πάππος και ο Βάρβαρος. Συμμετείχε στη μάχη του Τρικαμάρο ως ένας από τους διοικητές της δεξιάς Βυζαντινής πλευράς. Το καλοκαίρι του 534, όταν ο Βελισάριος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, ο Αιγάν παρέμεινε στην Αφρική, κοντά στον Ρουφίνο, υπό τις διαταγές του Σολομών. Αργότερα το ίδιο έτος κατά πάσα πιθανότητα ως διοικητής του ιππικού μαζί με τον Ρουφίνο έστησαν ενέδρα στον βανδαλικό στρατό, κερδίζοντας την μάχη και την απελευθέρωση των κρατουμένων τους. Σε αντίποινα, οι βανδαλικές δυνάμεις ανασυντάχθηκαν και ξεκίνησαν νέα επίθεση εναντίον των βυζαντινών στην οποία σκοτώθηκε ο Αιγάν.

Παραπομπές

Πηγές 
 Justi, Ferdinand (1895). Iranisches Namenbuch. Marburgo: N. G. Elwertsche Verlagsbuchhandlung
Maenchen-Helfen, Otto J. (1973). The World of the Huns: Studies in Their History and Culture. Berkeley, Los Angeles e Londres: University of California Press. ISBN 9780520015968
 Martindale, John R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1992). «Aigan». The Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III, AD 527–641. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8

Ούννοι
Βυζαντινοί στρατηγοί
Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη‎
Σπουδή Op. 10, No. 6 (Σοπέν)

Η Σπουδή Op. 10, No. 6 σε Μι ύφεση ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1830. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1833, σε Γαλλία,  Γερμανία και Αγγλία. Το τέμπο  της εν λόγω σπουδής είναι Adante σε 6/8, και είναι μαζί με τη Op. 10, No. 3 και Op. 25 Νο. 7, είναι πιο αργές. Η συγκεκριμένη σπουδή εστιάζει περισσότερο στην έκφραση και στη μελωδία. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 3,5 λεπτά. Η σπουδή αυτή είναι γνωστή και ως η Adante.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano
 Chopin Etude Op. 10, No. 6 played by Alfred Cortot (YouTube)
 Chopin Etude Op. 10, No. 6 played by Vladimir Horowitz (YouTube)
 Chopin/Godowsky Op. 10 No. 6 (left hand) played by David Saperton (1952) (YouTube)
 Chopin/Godowsky Op.10 No.6 (left hand) played by Marc-André Hamelin (YouTube)

10 06
Συνθέσεις του 1830
Συνθέσεις σε Μι ύφεση ελάσσονα
Όρσο Α΄ Παρτετσιπάτσιο

Ο Όρσο Α΄ Παρτετσιπάτσιο (λατινικά: Ursus Particiacus, πέθανε το 881) ήταν κατά παράδοση ο 14ος και ιστορικά ο 12ος Δόγης της Βενετίας (864 - 881) από την Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο. Εξελέγη δόγης ύστερα από σκληρές οδομαχίες που κράτησαν πολλές μέρες μετά τη δολοφονία του προκατόχου του Πιέτρο Τραντονίκο (13 Σεπτεμβρίου 864). Συνελήφθησαν οκτώ υπεύθυνοι για τη δολοφονία, από αυτούς άλλοι εκτελέστηκαν και άλλοι εξορίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη και τη Γαλλία.

Μεταρρυθμίσεις

Το πιο σημαντικό επίτευγμα του Όρσο Α΄ ήταν οι κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, μέχρι τότε η εξουσία του δόγη ήταν απεριόριστη και οι "Βηματοδότες" που είχαν προορισμό να ελέγξουν την εξουσία υποτιμήθηκαν σημαντικά. Ο δόγης συνήθιζε να κάνει κάποιον γιο του συγκυβερνήτη και τον όριζε διάδοχο, η Δημοκρατία της Βενετίας βρισκόταν στα πρόθυρα να μετατραπεί σε κληρονομική μοναρχία, ο Όρσο Α΄ όρισε την εκλογή αιρετών δικαστών για να ελέγξουν την εξουσία των δόγηδων. Ο Όρσο Α΄ Παρτετσιπάτσιο αναδιοργάνωσε επίσης τις εκκλησιαστικές ενορίες σε νησιά στη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, δημιούργησε πέντε νέες επισκοπές για να περιορίσουν τις απεριόριστες εξουσίες των πατριαρχών της Ακυληία και του Γκράντο. Ο Όρσο Α΄ όπως και ο Πιέτρο Τραντονίκο συνέχισε τους πολέμους απέναντι στους Σλάβους και τους Σαρακηνούς πειρατές που κατοικούσαν στην Αδριατική Θάλασσα, κατασκεύασε μεγάλα πλοία. Ο Όρσο παρουσίασε στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο ένα νέο καμπαναριό για την Αγία Σοφία.

Κληρονόμοι

Απέκτησε με μια άγνωστη σύζυγο έξι παιδιά τα οποία σύμφωνα με το "Βενετσιάνικο Χρονικό" ήταν : Τζοβάννι Β΄ Παρτετσιπάτσιο, Μπαντοάριο, Όρσο, Πιέτρο, Φελίτσιο και Τζοβάννα. Ο μεγαλύτερος γιος του Τζιοβάννι ορίστηκε από τον πατέρα του συγκυβερνήτης και εκλέχτηκε Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του (881).

Παραπομπές

Πηγές

Donald M. Nicol, Byzantium and Venice: A Study in diplomatic and cultural relations (Cambridge: University Press, 1988)
Norwich, John Julius. A History of Venice. Alfred A. Knopf: New York, 1982.

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο
Πιέτρο Τραντονίκο

Ο Πιέτρο Τραντονίκο (Λατινικά : Petrus Tradonicus, Ίστρια, 800 - 13 Σεπτεμβρίου 864) ήταν ο 13ος σύμφωνα με την παράδοση και ιστορικά ο 11ος Δόγης της Βενετίας (836 - 864). Η εκλογή του έσπασε την εξουσία της Οικογένειας Παρτεσιπάτσιο. Η Οικογένεια του με καταγωγή από την Πούλα ήρθε στο Ριάλτο από το Ιεσόλο, τα διατάγματα τον καταγράφουν περισσότερο σαν πολεμιστή παρά σαν διπλωμάτη. Με την εκλογή του (836) νομιμοποίησε τον γιο του Τζιοβάνι σαν συμβασιλέα, έκανε και ο ίδιος αποτυχημένη απόπειρα όπως οι περισσότεροι δόγηδες στην εποχή του να μετατρέψει τη Δημοκρατία της Βενετίας σε κληρονομική μοναρχία.

Ήττα από τους Ναρεντίνους

Πολέμησε τους Σαρακηνούς στο Μπάρι και στον Τάραντα, οι Σαρακηνοί είχαν νικήσει τους Βενετούς στο Σανσέγκο ένα νησί νότια της Πούλα, έπρεπε να κλείσει συνθήκη όχι μόνο με τους Σαρακηνούς αλλά και με τους Σλάβους. Προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Ναρεντίνων πειρατών (839) που είχαν λεηλατήσει και θανατώσει πολλούς Βενετσιάνους εμπόρους όταν επέστρεφαν από το Μπενεβέντο (834 - 835), έκλεισε ειρήνη με τον δούκα Μίρλαβ της Κροατίας και έναν Ναρεντίνο πρίγκιπα τον Ντρουζάκ. Η εκστρατεία επί των Ναρεντίνων απέτυχε, με την επιστροφή του στη Βενετία είχε χάσει 100 άνδρες (840). Οι Ναρεντίνοι πειρατές συνέχισαν να τον καταδιώκουν μέχρι τη Βενετία, λεηλάτησαν την Καόρλ μια πόλη πάνω στη λιμνοθάλασσα (846).

Φιλοξενία του αυτοκράτορα

Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βενετίας που είχε ήδη αναγνωριστεί από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πήρε τους τίτλους του "Σπαθάριου" και του "Υπάτου". Την άνοιξη του 856 ο Πιέτρο Τραντονίκο και ο συμβασιλέας γιος του Τζιοβάνι φιλοξένησαν τρεις μέρες στη Βενετία τον αυτοκράτορα Λουδοβίκο Β΄ της Ιταλίας και τη σύζυγο του, ο αυτοκράτορας τότε βάπτισε τη μικρή κόρη του Τζιοβάνι.

Δολοφονία

Ο Τζιοβάνι πέθανε το 963, έναν χρόνο αργότερα (13 Σεπτεμβρίου 864) ο δόγης έπεσε σε παγίδα από μια ομάδα κακοποιών ενώ επέστρεφε από τον ναό του Αγίου Ζαχαρία και δολοφονήθηκε. Το σώμα του βρέθηκε αργότερα από μοναχούς και τάφηκε στον ναό του Αγίου Ζαχαρία, οι δολοφόνοι του τιμωρήθηκαν άλλοι εκτελέστηκαν, άλλοι εξορίστηκαν στη Γαλλία και στην Κωνσταντινούπολη. Δεν υπήρχαν φυσικοί του διάδοχοι και στη θέση του δόγη επανήλθε η Οικογένεια Παρτεσιπάτσιο με τον Όρσο Α΄ Παρτεσιπάτσιο.

Παραπομπές

Πηγές

Norwich, John Julius. A History of Venice. Alfred A. Knopf: New York, 1982.

Δείτε επίσης

Δόγηδες της Βενετίας

Δόγηδες της Βενετίας
Βυζαντινοί Ύπατοι
Βυζαντινοί σπαθάριοι
Ηρακλής Νίκαιας

Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεαπόλεως Ηρακλής Νίκαιας είναι ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Νίκαια. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1947 και έμβλημά του ο Ηρακλής του Λύσιππου. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Νίκαιας «Παντελής Νικολαΐδης». Μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στα πρωταθλήματα της Γ' Εθνικής και της Δ' Εθνικής κατηγορία.

Ιστορικό 

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με την ονομασία «Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νέων Ηρακλής Νίκαιας» και αποτέλεσε συνέχεια του ομώνυμου αθλητικού συλλόγου «Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος Ηρακλής Κοκκινιάς» (έτος ίδρυσης 1929), που μόλις το έτος αυτό συγχωνεύτηκε με την ιστορική «Άμυνα Νικαίας» (έτος ίδρυσης 1926) και δημιούργησαν την «Αθλητική Ένωση Νικαίας», πρόγονο του Ιωνικού Νικαίας. Το 1951 εντάχθηκε στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το 1953 εντάχθηκε επίσημα πλέον στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. 

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επίσημα από τη σεζόν 1953-54, όποτε και εντάχθηκε στην Γ' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Τη σεζόν 1966-67 αγωνίστηκε στο τελευταίο τότε πειραματικό πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας, με αντιπάλους τους ΑΕΚ Φαλήρου, Ρεθυμνιακό, Ατρόμητο Ρεθύμνου, Πειραϊκό Νέου Φαλήρου, Ηρόδοτο Ν. Αλικαρνασσού Ηρακλείου, Άρη Ρεθύμνου, Π.Ο.Α. Ηρακλείου και Τάλω Χανίων. Έκτοτε συνέχισε ανελλιπώς να αγωνίζεται στο Πειραϊκό πρωτάθλημα με εξαίρεση τις χρονιές 1992-93 και 2006-07 που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής. Το 1976 ήταν φιναλίστ του κύπελλου Ε.Π.Σ. Πειραιώς.

Κατόπιν, ο σύλλογος διαλύθηκε και επανιδρύθηκε το 2016 έπειτα από πρωτοβουλία παλαιών φιλάθλων και παικτών του, οι οποίοι πήραν το καταστατικό της «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» η οποία προέκυψε το 2011 από συγχώνευση των «Α.Σ. Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1947) και «Πειραϊκού Α.Ο. Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1926). Το 2017 η Ε.Π.Ο. ενέκρινε την τροποποίηση της ονομασίας «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» σε «Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεαπόλεως Ηρακλής Νικαίας» με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 426 και έδρα τη Νίκαια, επαναφέροντας έτσι τον ιστορικό σύλλογο της Νίκαιας που αμέσως επανεντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.

Ο Ηρακλής Νικαίας έχει αναδείξει σπουδαίους ποδοσφαιριστές μεταξύ των οποίων οι Δημήτρης Ράλλης (που έπαιξε στον Ολυμπιακό και τον Ιωνικό), Λεωνίδας Πανωηλίας (που έπαιξε στον Ιωνικό), Γιάννης Καλαϊτζίδης (που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό), Άρης Δαμιανίδης κ.α.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ηρακλής Νίκαιας, επίσημος ιστότοπος Ε.Π.Σ. Πειραιά
 Επίσημη σελίδα Facebook του συλλόγου
 "Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΙΝΔΑΛΜΑ ΣΤΗ ΝΕΑΠΟΛΗ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 1/3/1968, σελ. 5

Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
ΚΥΚΝΟΣ Α.Ε.

Η ΚΥΚΝΟΣ Α.Ε. είναι ελληνική εταιρεία κονσερβοποιίας. Έχει την έδρα της στο Ναύπλιο. Κατασκευάζει πάστα τομάτας, κέτσαπ και σάλτσες τομάτας. Τα προϊόντα της εξάγονται και σε πόλεις των ΗΠΑ, που υπάρχει ελληνική διασπορά.

Ο Κύκνος έχει πολλά εργοστάσια σε όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου των Σαβαλίων και της Ζακύνθου.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1915. Αρχικά η παραγωγή γινόταν σε συσκευαστήριο λαχανικών και τοματοπολτού στο χωριό της Ασίνης. Το 1928 η εταιρεία εγκαινίασε το πρώτο εργοστάσιο της στο Ναύπλιο, το οποίο εξοπλίστηκε με ταχυσυμπυκνωτές χυμού ντομάτας για τον σκοπό της παραγωγής τοματοπολτού. Το εργοστάσιο διέθετε κυτιοποιείο για την παραγωγή κονσερβών που γεμίζει η εταιρεία.

Την δεκαετία του 1950 η εμφάνιση του εργοστασίου της εταιρείας ανανεώθηκε. Ο σχεδιασμός του βασίζεται στο σχέδιο του αρχιτέκτονα Καλλικλή.

Την δεκαετία του 1970 αρχίζει να εξάγει προϊόντα της στο εξωτερικό και άρχισε να προμηθεύει τοματοπολτό σε γνωστές εταιρείες τροφίμων.

Ελληνικές βιομηχανίες
Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Σίλλη Δράμας

Η Σίλλη, έως το 1927 γνωστή ως Μπελέν ή Μπέλλεν, είναι χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Παρανεστίου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Πτελέα Δράμας

Η Πτελέα ή Πτελέα Πλατανιά είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας. Στο παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού στεγάζεται το Μουσειακό Εκθετήριο Πτελέας.

Ιστορία 
Έως το 1927 αναφέρεται ως Μπέριστα, και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του με την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν116 οικογένειες προσφύγων (414 άτομα) από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. 

Αναφέρεται μετά την απελευθέρωση ως Μπέριστα το 1919 στο  ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουζλού Κιόϊ και στο ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε Πτελέα. Το 1956 με το ΦΕΚ 125Α - 21/05/1956 μετονομάστηκε σε Φτελιά και το 1961 με το όνομά της διορθώθηκε σε Πτελέα Πλατανιά. 

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάτω Θόλο, την Κρήνη  και τη Στέρνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Θολού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρανεστίου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Lacta

Η Lacta είναι μια σειρά ελληνικών προϊόντων σοκολάτας που εισήχθησαν στη δεκαετία του 1960 από τον ζαχαροπλάστη Παυλίδη, που ιδρύθηκε το 1841 στην Αθήνα. Το 1991, η εταιρεία Παυλίδης πωλήθηκε στην Kraft Foods Inc., η οποία με τη σειρά της μετονομάστηκε σε Mondelēz International. Εκτός από την κλασσική ράβδο σοκολάτας γάλακτος, υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές και γεύσεις της Lacta, όπως το Oreo, το φουντούκι. Η Lacta διανέμεται επίσης στην Κύπρο.
Σοκολατοποιίες
Ράβδοι σοκολάτας
Μικρομηλιά Δράμας

Η Μικρομηλιά ή Μικρομηλέα είναι μικρό ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία 
Η Μικρομηλιά βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Βουλγαρία σε υψόμετρο 630 μέτρα. Είναι κτισμένη βόρεια από την τεχνητή λίμνη Θησαυρού μέσα στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης. Απέχει 50 χλμ. Β. από τη Δράμα και 37 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Κάτω Νευροκόπι (έδρα του δήμου).

Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Όστιτσα και οι τότε κάτοικοί του μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών μετακινήθηκαν ενώ ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 61 οικογένειες προσφύγων (173 άτομα). Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1919 με την ονομασία Όστιτσα στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μπορόβου (Ποταμών). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Μικρομηλιά  και το 1940 διορθώθηκε σε Μικρομηλέα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μικρομηλέας που υπάγεται στο Δήμου Κάτω Νευροκοπίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 μόνιμους κατοίκους.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Αλλατίνη

Η Αλλατίνη είναι εταιρεία αλέσεως αλευριού, που ιδρύθηκε το 1858 από τον Μωυσή Αλλατίνη και τον αδελφό του στη Θεσσαλονίκη.

Η εταιρεία διέθετε δύο κλάδους της βιομηχανίας, την κεραμική και τους αλευρόμυλους.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η οικογένεια Αλλατίνη ανήγειρε αλευρόμυλους σε μια μεγάλη βιομηχανική περιοχή της πόλης. Κατά τις επόμενες δεκαετίες η εταιρεία επεκτάθηκε και τη δεκαετία του 1930 οι μύλοι ήταν οι μεγαλύτεροι στα Βαλκάνια.

Από τότε, η ιδιοκτησία της εταιρείας άλλαξε πολλές φορές, διατηρώντας όμως το ιστορικό της όνομα. Από το 1988 η εταιρεία ανήκει στον Όμιλο ELBISCO. Οι νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της βρίσκονται στη Σίνδο.

Ελληνικές βιομηχανίες
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ποταμάκι Δράμας

Το Ποταμάκι, έως το 1927 γνωστό ως Ντάλια ή Δάλια, είναι ένα ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Παρανεστίου στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Ηρακλής Α.Γ.Ε.Τ.

Η Ανώνυμος Γενική Εταιρία Τσιμέντων Ηρακλής ήταν αμιγώς ελληνική τσιμεντοβιομηχανία που παρήγαγε σκυρόδεμα και λειτουργούσε μεγάλο αριθμό εγκαταστάσεων σε όλη την Ελλάδα ιδρυθείσα το 1911. Το 1991 η Lafarge προέβη σε αγορά  τριών εργοστασίων τσιμέντου και τριών λατομείων. Τα επόμενα έτη εισήλθαν και άλλες εταιρίες στη διαχείρισή της και οι ιδιοκτήτες εναλλάσσονταν. Από το 2000-2001 Η Α.Γ.Ε.Τ Ηρακλής είναι μία εκ των τριών εταιριών-μελών  του Ομίλου Ηρακλής και επίσης είναι μέλος του πολυεθνικού ομίλου LafargeHolcim ο οποίος από το 2021 είναι γνωστός ως Holcim Ltd.

Η ΑΓΕΤ Ηρακλής είχε μέσο ετήσιο κύκλο εργασιών 521,69 εκατ. Ευρώ. Η ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ στη δεκαετία του 1960 αναδείχθηκε σε πρώτη εξαγωγική τσιμεντοβιομηχανία στην Ευρώπη. Ο κύκλος εργασιών της εταιρίας παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος το 2020 σε σχέση με το 2019  οπότε η εταιρία επέστρεψε στην κερδοφορία για πρώτη φορά έπειτα από 10 έτη. Συγκεκριμένα, ανήλθε σε 188,5 εκατομμύρια Ευρώ το 2020 έναντι 188,8 εκατομμύρια Ευρώ το 2019.

Εγκαταστάσεις
Η ΑΓΕΤ Ηρακλής λειτουργεί τρία εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου, ένα από τα οποία στον Βόλο, και είναι το μεγαλύτερο εργοστάσιο τσιμέντου στην Ευρώπη. Διαθέτει επίσης έξι κέντρα διανομής σε όλη την Ελλάδα.

Η εταιρεία προσφέρει υπηρεσίες μεταλλικών κατασκευών και μηχανικής συντήρησης, καθώς και υπηρεσίες θαλάσσιας μεταφοράς και διαχείρισης πλοίων. Τα κύρια προϊόντα της περιλαμβάνουν διάφορες ποιότητες τσιμέντου, σε σάκο ή χύμα, αδρανή υλικά και σκυρόδεμα, για κατασκευές ή για άλλους σκοπούς. Επίσης πωλεί ενδιάμεσα υλικά παραγωγής τσιμέντου, όπως κλίνκερ.

Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ελληνικές επιχειρήσεις
Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών
Ελληνικές βιομηχανίες
Toshiba

Η Toshiba Corporation (株式会社 東芝) είναι ιαπωνικός πολυεθνικός όμιλος με έδρα το Τόκιο της Ιαπωνίας. Τα διαφοροποιημένα προϊόντα και  εξοπλισμό και συστήματα πληροφορικής και επικοινωνιών, ηλεκτρονικά εξαρτήματα και υλικά, συστήματα ισχύος, συστήματα βιομηχανικής και κοινωνικής υποδομής, ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, οικιακές συσκευές, ιατρικό εξοπλισμό, 

Η Toshiba ιδρύθηκε το 1990 ως Tokyo Shibaura Denki K.K. μέσω της συγχώνευσης της Shibaura Seisaku-sho (ιδρύθηκε το 2017) και του Tokyo Denki (που ιδρύθηκε το 1890). Το όνομα της εταιρείας άλλαξε επισήμως στην Toshiba Corporation το 1978.

Η Toshiba είναι οργανωμένη σε τέσσερις ομίλους: την Ομάδα Ψηφιακών Προϊόντων, την Ομάδα Ηλεκτρονικών Συσκευών, την Ομάδα Οικιακών Συσκευών και την Ομάδα Κοινωνικής Υποδομής. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Τόκιο, όπου αποτελεί συστατικό στοιχείο των δεικτών Nikkei 225 και TOPIX, του Χρηματιστηρίου Αξιών της Οζάκα και του Χρηματιστηρίου της Ναγκόγια. Η Toshiba είναι ο ένατος μεγαλύτερος κατασκευαστής στον κόσμο. Το 2017, η Toshiba κατέθεσε ανέλεγκτα τριμηνιαία αποτελέσματα εξαιτίας αβεβαιότητας στο Westinghouse.

Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ιαπωνίας
Επιχειρήσεις υπολογιστών
Lenovo

Η Lenovo Group Ltd, Lenovo PC International είναι μια πολυεθνική εταιρία τεχνολογίας με έδρα το Πεκίνο. Σχεδιάζει, αναπτύσσει, κατασκευάζει και πωλεί προσωπικούς υπολογιστές, tablet, smartphones, διακομιστές, ηλεκτρονικές συσκευές αποθήκευσης, λογισμικό διαχείρισης πληροφορικής και έξυπνες τηλεοράσεις. Η Lenovo ήταν ο μεγαλύτερος πωλητής προσωπικών υπολογιστών παγκοσμίως κατά τις πωλήσεις μονάδων από το 2013 έως το 2015. 

Η Lenovo δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 60 χώρες και πωλεί τα προϊόντα της σε περίπου 160 χώρες. Οι κύριες εγκαταστάσεις της Lenovo είναι στο Πεκίνο και στο Morrisville, με ερευνητικά κέντρα στο Πεκίνο, τη Σαγκάη, το Shenzhen, το Xiamen, το Chengdu, το Nanjing και το Wuhan στην Κίνα, το Yamato στην Ιαπωνία και το Morrisville στις ΗΠΑ. Η Lenovo NEC Holdings, παράγει προσωπικούς υπολογιστές για την ιαπωνική αγορά.

Η Lenovo ιδρύθηκε στο Πεκίνο τον Νοέμβριο του 1984 ως Legend και ενσωματώθηκε στο Χονγκ Κονγκ το 1988. Η Lenovo εξαγόρασε την επιχείρηση ηλεκτρονικών υπολογιστών της IBM το 2005 και συμφώνησε να αποκτήσει την επιχειρηματική της στον τομέα των διακομιστών που βασίζεται στην Intel το 2014. Η Lenovo εισήλθε στην αγορά smartphone το 2012 και από τότε Το 2014 ήταν ο μεγαλύτερος πωλητής smartphones στην ηπειρωτική Κίνα. Η Lenovo είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ και αποτελεί συστατικό στοιχείο του δείκτη εταιρειών Hang Seng China-Affiliated Corporations.

Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Επιχειρήσεις της Κίνας
Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων