joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άνω Παυλιάνα Κέρκυρας

Η Άνω Παυλιάνα είναι χωριό της Κέρκυρας. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελιτειέων, του δήμου Νότιας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.   

Το χωριό βρίσκεται στις πλαγιές του βουνού Παυλιάνα. Χαρακτηρίζεται από τα παλαιά πέτρινα σπίτια και τις στενές γειτονιές. Το χωριό συνορεύει με τα χωριά Πεντάτι, Κάτω Παυλιάνα, Άγιο Ματθαίο και Κάτω Γαρούνα. Το χωριό επίσης είναι δίπλα σε μερικές παραλίες όπως είναι ο Παραμόνας και ο Άγιος Νικόλαος.
Ο υφιστάμενος ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αγ. Ματθαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Παυλιάνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 3,643 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Παραμόνας.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Αρχιτεκτονική
Παλαιότερα στην Άνω Παυλιάνα τα σπίτια ήταν κτισμένα κυρίως από πέτρα και άλλα ανθεκτικά υλικά ώστε να αντέχουν στους σεισμούς. Είχαν βυζαντινά κεραμίδια στη σκεπή. Διέθεταν και κατώγια (αποθήκες) αλλά τα έπιπλα στα σπίτια ήταν ελάχιστα. Διαθέτουν ακόμα και σήμερα τις περίφημες ογνίστρες (εργαλείο φούρνου), τα ασβεστοκάμινα (ασβέστης) και τις μπουγιάτες (παρασκευή ξυλοκάρβουνου). Τα παλιά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού φορούσαν χειροποίητα παραδοσιακά ρούχα. Είχαν δυο διαφορετικές ενδυμασίες. Την καθημερινή και την γιορτινή. Για παράδειγμα οι άνδρες φορούσαν την δημοφιλή βράκα και την λεγόμενη “τρίτσα”. Οι γυναίκες φορούσαν την “μπόλια” (ένα είδος καπέλου), και το “ροκέττο” (είδος βαμβακερού νυχτικού).

Δημοτικοί χοροί και τραγούδια
Παράδοση αποτελούν ο χορός και η μουσική για το νησί της Κέρκυρας αλλά  και για την Άνω Παυλιάνα όπου οι κάτοικοι εκφράζονται μέσω αυτής της παράδοσης. Πολλοί από αυτούς έχουν συνθέσει και τραγούδια. Σε πανηγύρια που γίνονται στο χωριό υπάρχει και χορευτικό με χειροποίητες φορεσιές της Κέρκυρας. Στο χωριό υπάρχουν 2 σύλλογοι. Ο περιβαλλοντολογικός και φιλοδασικός σύλλογος, που τα μέλη του είναι υπεύθυνα για την προστασία του φυσικού πλούτου του χωριού. Ιδρύθηκε την περίοδο 2005-2006 και ανήκει στο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία και Εσταυρωμένου. Ακόμα υπάρχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος με κύριο αντικείμενο τη διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων στο χωριό.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Χωριά της Κέρκυρας
Αρχάγγελος

Οι Αρχάγγελοι είναι μέλη της τρίτης ταξιαρχίας αγγέλων. Τους βρίσκουμε σε πολλές θρησκείες όπως στον Χριστιανισμό, Ισλάμ, Ιουδαϊσμό και Ζωροαστρισμό. Τα ονόματά τους συχνά χρησιμοποιούνται και ως πρώτα ανδρικά ονόματα σε πολλές κουλτούρες.

Ονόματα Αρχαγγέλων στον Χριστιανισμό 
Αρχάγγελος Μιχαήλ, που σημαίνει «τις ως ο Θεός ημών», είναι ο μόνος που αναφέρεται στην Βίβλο ως αρχάγγελος (Δαν. 10,21)και αναγνωρίζεται από το Καθολικό και Προτεσταντικό δόγμα.
 Αρχάγγελος Γαβριήλ, αρχάγγελος και αγγελιοφόρος του Θεού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Γέννηση του Ιησού μεταφέροντας το χαρμόσυνο μήνυμα της γέννησής Του λέγοντας στην Μαριάμ «Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού».
 Αρχάγγελος Ραφαήλ, (αρχικό όνομα Λαββιήλ) το όνομά του οποίου σημαίνει «ο Κύριος θεραπεύει» (αναφέρεται στον Τωβίτ) και με βάση τα Απόκρυφα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο άγγελος που έδειξε στον Νώε πως να φτιάξει την Κιβωτό.
 Αρχάγγελος Ουριήλ (το Φως του Θεού) το όνομα του οποίου συναντάμε σε ένα από τα Απόκρυφα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης γραμμένο από τον Ενώχ, αν και η εκκλησία τον αφαίρεσε από το αρχείο της το 745 μ.χ.

Οι Αρχάγγελοι στο Ισλάμ 

Οι ονομαζόμενοι Αρχάγγελοι στο Ισλάμ είναι οι Γαβριήλ, Μιχαήλ, Ραφαήλ και Αζραήλ.

Οι αρχάγγελοι στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία 
Στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Κόπτες δίνουν ιδιαίτερη σημασία στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Πέρα όμως από τους Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ επίσης διακρίνουμε τέσσερα ακόμα ονόματα Αρχαγγέλων: 
 Σαριήλ που σημαίνει "Πρίγκηπας του Θεού"
 Ζαδκιήλ που σημαίνει "Χάρην Θεού"
 Σαρακουήλ
 Αναήλ που σημαίνει "Βροχή Θεού"

Εορτασμός από Καθολικούς και Ορθοδόξους 
Οι αρχάγγελοι Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ εορτάζονται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 29 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους και από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες στις 8 Νοεμβρίου εκάστου έτους.

Παραπομπές 

Ασώματα
Κορούνδιο

Το κορούνδιο (αγγλ. corundum) είναι ορυκτό οξείδιο του αργιλίου με χημικό τύπο Al2O3. Το όνομά του προέρχεται από την σανσκριτική λέξη kuruvinda = κόκκινο. Είναι το δεύτερο σε σκληρότητα υλικό που ανευρίσκεται στην φύση, μετά το διαμάντι. Η υψηλή αυτή σκληρότητα αποδίδεται στους πολύ ισχυρούς δεσμούς αργιλίου - οξυγόνου, οι οποίοι προσδίδουν στο ορυκτό και σχετικά μεγάλη πυκνότητα, λόγω της μικρής μεταξύ τους απόστασης.

Απαντάται σε μεταμορφωσιγενή πετρώματα, κυρίως γνευσίους και σχιστολίθους, αλλά και σε πυριγενή πτωχά σε διοξείδιο του πυριτίου (συηνίτες). Ενίοτε απαντά ως πρόσμιξη και σε ιζηματογενή πετρώματα. Η άχρωμη παραλλαγή του ονομάζεται, επίσης, λευκοσάπφειρος (αγγλ. Leucosapphire).

Αποτελεί το κύριο συστατικό της σμύριδας, πετρώματος με εκμεταλλεύσιμη εμφάνιση στη νήσο Νάξο.

Παραλλαγές του κορουνδίου αποτελούν οι πολύτιμοι λίθοι ρουμπίνι (αγγλ. ruby, από την λατινική λέξη rubeus = κόκκινο) και ζαφείρι (αγγλ. sapphire). Το κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού οφείλεται σε προσμίξεις χρωμίου, ενώ το γαλάζιο του ζαφειριού σε προσμίξεις σιδήρου και τιτανίου. Συχνά συνδέεται με ασβεστίτη, ζωισίτη, αστρίους, μαρμαρυγίες, κυανίτη, συλλιμανίτη, μαγνητίτη (κυρίως στην σμύριδα) και ορυκτά της ομάδας του γρανάτη.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κύριες εμφανίσεις των πολύτιμων παραλλαγών του είναι στη Μιανμάρ και στη Σρι Λάνκα. Υπάρχει, επίσης, σε πολλές χώρες της Αφρικής, στην Ινδία και στις ΗΠΑ (Πολιτείες Μοντάνα και Βόρεια Καρολίνα), στην Βραζιλία, την Τουρκία και την Μαδαγασκάρη. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται ιδιαίτερα στη νήσο Νάξο υπό μορφή σμύριδας πολύ καλής ποιότητας.

Πηγές
Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Mindat.org
Minerals.net
Galleries.com
Webmineral.com
Handbook of Mineralogy

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
 Daniel E Russell, The Emery Mines of Naxos, Greece, (αγγλικά)

Δείτε επίσης
Ζαφείρι
Ρουμπίνι
Jewelpedia

Ορυκτά του αργιλίου
Εκατόμπολις

Η Εκατόμπολις ήταν μια ελληνιστική πόλη στην Μηδία. Την αναφέρει ο Πευτιγγερινός πίνακας (tabula peutingeriana) ως Hecantopolis, σαν έναν από τους σταθμούς μεταξύ των Εκβατάνων (η Επιφάνεια των Σελευκιδών) και των Ραγών -Ευρωπού (σήμερα προάστιο της Τεχεράνης). Μολονότι οι ερευνητές την ταυτίζουν με την Εκατόμπυλο της Παρθίας, ωστόσο ο Γερμανός ερευνητής Droysen την διαφοροποιεί. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
Tabula Peutingeriana.
Johann Gustav Droysen: Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Κωνσταντίνου Παπαρηγόπουλου Ιστορία του ελληνικού έθνους.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Προξενούπολις

Την Προξενούπολη αναφέρει ο Στέφανος ο Βυζάντιος κοντά στην επίσης ελληνική Ναύκρατη. Βρισκόταν επί το Δέλτα του Νείλου, αλλά δεν είναι σίγουρο εάν κτίστηκε στον Α΄ ή Β΄ ελληνικό αποικισμό, ή εάν υπήρξε Πτολεμαϊκή αποικία.

Πηγές
Johann Gustav Droysen Ιστορία διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Ιστορία του Ελληνικού έθνους.
Στεφάνου Βυζαντίου Εθνικά.
Αρχαίες πόλεις της Αφρικής
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Amar Shonar Bangla

Το Amar Shonar Bangla (Χρυσή μου Βεγγάλη) (στα βεγγαλικά: আমার সোনার বাংলা) είναι ένα τραγούδι του 1906 με συνθέτη και στιχουργό τον Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ. Οι πρώτοι 10 στίχοι καθιερώθηκαν το 1972 ως ο εθνικός ύμνος του Μπανγκλαντές.

Η λέξη shonar στην κυριολεξία σημαίνει "φτιαγμένο από χρυσάφι", όμως στο τραγούδι shonar Bangla μπορεί να ερμηνευτεί ως ύμνος της πολυτιμότητας της Βεγγάλης ή ότι κάνει αναφορά στους αγρούς πριν την συγκομιδή. Το τραγούδι γράφτηκε το 1906 στη διάρκεια της περιόδου Μπανγκαμπάνγκα (Bôngobhôngo - το 1905, όταν χωρίστηκε από τη βρετανική κυβέρνηση η Βεγγάλη σε δύο τμήματα ανάλογα με τη θρησκεία). Το τραγούδι αυτό, όπως και άλλα, υμνεί το ενωτικό πνεύμα της Βεγγάλης.

Ένα ακόμα ποιήμα του Ταγκόρ (Jana Gana Mana) καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος της Ινδίας.

Στίχοι 
Ο ακόλουθος πίνακας παρέχει τους στίχους του "Amar Sonar Bangla" όπως τους έγραψε ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ. Μόνο οι 10 πρώτες γραμμές του τραγουδιού αποτελούν τον εθνικό ύμνο του Μπανγκλαντές, οι οποίες επισημαίνονται με έντονα γράμματα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο εθνικός ύμνος του Μπανγκλαντές
 Κείμενο στη γραφή της Βεγγάλης

Εθνικοί ύμνοι
Εθνικά σύμβολα του Μπανγκλαντές
Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
ΟΚ Σαμπντόρια

Η ΟΚ Σαμπντόρια (ιταλικά: UC Sampdoria) είναι ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Γένοβα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1946 με τη συνένωση δύο ομάδων των Σαμπιερνταρενέσε και Αντρέα Ντόρια που ήδη υπήρχαν από τη δεκαετία του 1890. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο Λουίτζι Φερράρις, το οποίο μοιράζεται με την συμπολίτισσα Τζένοα.

Τίτλοι 
Η Σαμπντόρια έχει κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας και 4 φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Έχει κατακτήσει, επίσης, το Κύπελλο Κυπελλούχων ενώ έχει φτάσει μία φορά στον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ αλλά ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα 1991-92

Εγχώριοι 
 Πρωτάθλημα Ιταλίας (1): 1990-91
 Κύπελλα Ιταλίας (4): 1985, 1988, 1989, 1994

Διεθνείς 
 Κύπελλο Κυπελλούχων (1): 1990

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα της Σαμπντόρια

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Βόρακας

Το παρόν άρθρο αφορά στο ορυκτό βόρακας. Για την ομώνυμη χημική ένωση δείτε βόρακας (ένωση).

Ο βόρακας (αγγλ. borax) είναι ένυδρο  ορυκτό του βορίου. Το όνομά του προέρχεται από την αραβική λέξη buraq = λευκός, λόγω του χρώματός του. Η βασική του δομή συνίσταται από τριγωνικά συμπλέγματα BO2(OH) και τετράεδρα BO3(OH), τα οποία συνδέονται με αλυσίδες νατρίου και οκτάεδρα κρυσταλλικού νερού. Συνηθέστερο χρώμα του είναι το λευκό, χαρακτηριστική, όμως, είναι η γεύση του, η οποία είναι υπόγλυκη μεταλλική.

Στην ατμόσφαιρα τα κρυσταλλικά του δείγματα αφυδατώνονται παρέχοντας το δευτερεύον ορυκτό τινκαλκονίτη (Na2B4O7 . 5H2O), χωρίς, όμως, να χάσουν το αρχικό τους σχήμα. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται ψευδομορφισμός.

Σχηματίζεται με την εξάτμιση υδάτινων μαζών, στις οποίες βρίσκεται διαλυμένος, κυρίως αλμυρών λιμνών που αναφέρονται ως "playas", δηλαδή λιμνών που δεν έχουν νερό όλες τις εποχές του έτους και υπάρχουν μόνο κατά την εποχή των βροχών σε ξηρές περιοχές. Στις περιπτώσεις που οι λίμνες από τις οποίες προέκυψαν τα κοιτάσματα δεν σχηματιστούν ξανά, για διάφορους λόγους, οι αποθέσεις βόρακα εμφανίζουν το φαινόμενο της "εξάνθησης" (efflorescence), δηλαδή οι κρύσταλλοι καλύπτονται επιφανειακά από μια μορφή σκόνης, προερχόμενης από την αφυδάτωση του ορυκτού (δείτε τον τινκαλκονίτη πιο πάνω). Το φαινόμενο αυτό αποτρέπει την συλλογή δειγμάτων από συλλέκτες, καθώς για την φύλαξή του απαιτούνται ειδικές συνθήκες.

Ανευρίσκεται σε περιοχές του Θιβέτ (από όπου μεταφερόταν εξαγόμενο από τον 16ο αιώνα), στην Τουρκία, στην Βολιβία, το Μεξικό και σε πολλές περιοχές της Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Σχετίζεται με τα ορυκτά κερνίτη, ουλεξίτη, αλίτη και τερναρδίτη, δηλαδή άλλους εβαπορίτες. Είναι γνωστός από τα πολύ παλιά χρόνια και, πριν την ανακάλυψη του κερνίτη, το 1926, στην Καλιφόρνια ( Kramer District of Kern Co., εξ ου και το όνομα κερνίτης), ήταν το βασικό μετάλλευμα βορίου.

Ο βόρακας χρησιμοποιείται σε καθαριστικά προϊόντα για τις λευκαντικές του ιδιότητες, στα χημικά εργαστήρια για τη δημιουργία ρυθμιστικών διαλυμάτων, ως συμπλοκοποιητής, ως χημικό για την αποσκλήρυνση του νερού, μαζί με χλωριούχο αμμώνιο χρησιμοποιείται ως συλλίπασμα στη μεταλλουργία, ως μια από τις πρώτες ύλες για την παρασκευή εύκαμπτης πάστας (Flubber) π.χ. στη σχολική επίδειξη της διαδικασίας δημιουργίας γέλης και ως πρόσθετο τροφίμων, χρησιμοποιούμενο σε κάποιες χώρες, αλλά απαγορευμένο σε άλλες.

Πηγές 
 EUROmin Project
 Webmineral.com 
 Mindat.org
 Minerals.net
 Galleries.com
 Handbook of Mineralogy

Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών
Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία 
 James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Ορυκτά του βορίου
Ορυκτά του νατρίου
Ένυδρα ορυκτά
Δημήτρης Μάζης

Ο Δημήτρης Μάζης (5 Σεπτεμβρίου 1976) είναι παλαίμαχος διεθνής υδατοσφαιριστής και νυν προπονητής της υδατοσφαίρισης. Αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1976 στην Πάτρα. Με καταγωγή από την Κέρκυρα, ξεκίνησε την καριέρα του ως κολυμβητής στον Παναθηναϊκό από την ηλικία των πέντε ετών και έπειτα στον Ν.Ο. Βουλιαγμένης και διακρινόταν κυρίως στο ύπτιο και στο ελεύθερο στυλ. Στη συνέχεια τον κέρδισε το πόλο. Με το Ν.Ο.Β. γνώρισε μεγάλες διακρίσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη καθώς και με την εθνική ομάδα. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς (2004-2008), με τον οποίο το 2005 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος και το 2006 το Πρωτάθλημα Ελλάδος.

Το 2008 μεταγράφηκε για τρία χρόνια στον Πανιώνιο, στον οποίο συνέβαλε στην καθιέρωσή του στη δυάδα του ελληνικού πόλο και στην πρόκρισή του στον τελικό του Λεν Τρόφι 2009,αποκλείοντας κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μπαρτσελόνα και η Ποζίλιπο. Τελευταίος σύλλογος στη καριέρα του ως υδατοσφαιριστής υπήρξε ο Ολυμπιακός (2011-12).

Τη σεζόν 2021-22 ανέλαβε ρόλο προπονητή της Α.Ε.Κ. Την 1η Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό ως προπονητής για τη σεζόν 2022-23.

Προσωπική ζωή 
Το 2002 ξεκίνησε τη σχέση του με την παρουσιάστρια-ηθοποιό Μπέττυ Μαγγίρα. Παντρεύτηκαν το 2009 και απέκτησαν δύο κόρες, την Αντριάνα (γενν. 2010) και την Καλλινίκη (γενν. 2013).

Σύλλογοι
 Ν.Ο. Βουλιαγμένης: έως 2004
 Εθνικός Πειραιώς.: 2004-2008
 Πανιώνιος: 2008-2011
 Ολυμπιακός: 2011-2012

Τίτλοι-Διακρίσεις
 Ολυμπιάδες: 2000 (10ος), 2004 (4ος), 2008 (7ος).
 Παγκόσμιο πρωτάθλημα: 2005 (χάλκινο), 2003 (4η θέση)
 Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων: 1995 (ασημένιο)
 Κύπελλο Κυπελλούχων: 1997
 Πρωταθλήματα Ελλάδος (4): 1997, 1998, 2006, 2013
 Κύπελλα Ελλάδος (3): 1996, 1999, 2005, 2013

Πηγές 
 Ι. Τζούστας, «Ωραίος (και)  ως Έλληνας ο Πανιώνιος, εφ. Το Βήμα (Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009). 
 Αχιλλέας Κώτσογλου, εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 15 (4-4-2009), σελ. 8-9.
 ΜΕΝ Magazine, φ. 128 (Απρίλιος 2004).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://web.archive.org/web/20090903071058/http://www.sport.gr/default.asp?pid=97&sid=2&cid=82&scid=930&personID=2170
https://web.archive.org/web/20090330120148/http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=261482
http://www.men.gr/128/kouzina/default8.asp 
http://www.e-tipos.com/content/staticfiles/issues/2008/08/03/Kokkino%20biblio/kokkinobiblio%2072.pdf
https://web.archive.org/web/20080913222023/http://www.olympionikes.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=126&Itemid=31

Παραπομπές 

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κολυμβητές ΠΑΟ
Προπονητές υδατοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου
Μ
Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Πέτρε Σάντα

Ο Πέτρε (Πέτρος-Στέφανος) Σάντα είναι Έλληνας ρουμανικής καταγωγής αθλητής της υδατοσφαίρισης που πήρε την ελληνική υπηκοότητα και αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδας.
Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1976 στη Ρουμανία, έχει ύψος 1,86 μ., βάρος 92 κ. και αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.

Βιογραφικό 

Ο Πέτρε Σάντα ως το 1997 αγωνιζόταν στη Ρουμανία και είχε αγωνιστεί στην εθνική ομάδα της χώρας αυτής. Τη χρονιά εκείνη ήρθε στην Ελλάδα στον Ηλυσιακό. Πήρε την ελληνική υπηκοότητα και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για το Ν.Ο. Βουλιαγμένης.

Το 2003 ενσωματώθηκε στην ομάδα του Πανιωνίου. Τη σεζόν 2003-04 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 75 γκολ, ενώ έχει πετύχει 463 γκολ συνολικά. Έμεινε τρία χρόνια συμβάλλοντας στην ανοδική πορεία του συλλόγου και στην καθιέρωσή του ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού πόλο. Επίσης, γνώρισε τις πρώτες ευρωπαϊκές διακρίσεις. Έμεινε στον Πανιώνιο ως το 2006.

Παράλληλα κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας και μετείχε στην Ολυμπιάδα 2004.

Σύλλογοι 

  Βιτορούλ
  Στεάουα Βουκουρεστίου
  Ναπόκα Κλουζ
  Ηλυσιακός: 1997-2001
  Ν.Ο. Βουλιαγμένης: 2001-2003
  Πανιώνιος: 2003-2006
  Ολυμπιακός: 2006-2009
  Ν.Ε. Πατρών: 2009-2010
  Ν.O. Χίου: 2011
  ΑΕΚ: 2017-2019

Τίτλοι-Διακρίσεις 

 Ολυμπιάδες: 2004 (4ος).
 Παγκόσμιο πρωτάθλημα: 2005 (χάλκινο), 2003 (4η θέση)
 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2007, 2008, 2009.
 Κύπελλα Ελλάδος: 2007, 2008, 2009.
 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 2004

Πηγές 

 Ι. Τζούστας, «Ωραίος (και) ως Έλληνας ο Πανιώνιος, εφ. Το Βήμα (Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009).
 Αχιλλέας Κώτσογλου, εφ Πανιώνιος Κόσμος, φ. 15 (4-4-2009), σελ. 8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 https://web.archive.org/web/20090903071058/http://www.sport.gr/default.asp?pid=97&sid=2&cid=82&scid=930&personID=2170
 https://web.archive.org/web/20090330120148/http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=261482
 http://sports.pathfinder.gr/other-sports/polo/204214.html
 http://www.olympionikes.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=128&Itemid=31
 

Ρουμάνοι υδατοσφαιριστές
Έλληνες ομογενείς αθλητές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές Πανιωνίου
Υδατοσφαιριστές Ν.Ε. Πατρών
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
M48 Patton

Το Μ48 Patton είναι ένα μέσο άρμα μάχης αμερικανικής προέλευσης, που βρέθηκε σε υπηρεσία πολλών ΝΑΤΟϊκών και άλλων στρατών τις προηγούμενες δεκαετίες, ενώ συνεχίζει να υπηρετεί σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Οι αρχικές εκδόσεις έφεραν πυροβόλο 90mm ενώ οι μεταγενέστερες πυροβόλο 105mm. Έχει θωράκιση ομοιογενούς χάλυβα πάχους 120mm, και βάρος 50 τόνων. Μέγιστη ταχύτητα επί οδού 48 χλμ/ώρα. Ήταν το πρώτο Patton με πλήρωμα 4 ατόμων (αντί 5).

Ιστορία 
Το Μ48 προέρχεται από την οικογένεια των αρμάτων Patton, που ξεκίνησε με το Μ26 στα τέλη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης του M47 Patton, το οποίο υπέφερε από προβλήματα αξιοπιστίας, έχοντας έναν εντελώς νέο πύργο, βελτιωμένη ανάρτηση και ανασχεδιασμένο σκάφος. 

Το πρωτότυπο παρουσιάστηκε το 1951, και από το 1952 ξεκίνησε η μαζική παραγωγή η οποία απέδωσε ως το 1959 (οπότε και το νέο Μ60 Patton τέθηκε σε παραγωγή) συνολικά περίπου 12.000 κομμάτια.

Βασικές Εκδόσεις 
 Μ48: Η αρχική έκδοση του άρματος
 Μ48Α1: Νέα θυρίδα για τον οδηγό, και νέος πυργίσκος για τον αρχηγό, που επιτρέπει την επαναγέμιση του πολυβόλου Μ2 μέσα από τον πύργο
 Μ48Α2: Νέος κινητήρας και βελτιωμένη ανάρτηση
 Μ48Α3: Μ48Α1 με νέο κινητήρα και βελτιωμένο σύστημα ελέγχου πυρός
 Μ48Α4: Μ48Α3 με πύργο από Μ60
 Μ48Α5: Πυροβόλο 105mm

Επιχειρησιακή Δράση 

Το Μ48 αποτέλεσε το κύριο άρμα μάχης αρκετών στρατών, και συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Το Μ48 υπηρέτησε στο Βιετνάμ με τον στρατό των ΗΠΑ. Πολέμησε επίσης και στους αραβοϊσραηλινούς πολέμους του 1967 και του 1973, με τους στρατούς του Ισραήλ και της Ιορδανίας, ενώ σημαντική δράση είδε με τον στρατό του Πακιστάν, κατά τους ινδοπακιστανικούς πολέμους του 1965 και του 1971. Τέλος το Μ48 χρησιμοποιήθηκε και από τον τουρκικό στρατό (από την 5 τεθωρακισμένη ταξιαρχία) κατά τη εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Υπηρεσία 
Το Μ48 υπηρετεί ή υπηρέτησε με πολλούς στρατούς σε ολόκληρο τον κόσμο:

Χρήστες 

  - 390 M48A5 MOLF και 3 Μ48Α3 MOLF
  - 80
  - 561 Magach 5 Golan 
  - 200
  -  850 M48A5K 
  - 104 M48A1 και M48A5
  - 345 M48A5
  - 450 CM-11, 100 CM-12 
  - 150 M48A5
  - 28
  - 751 Μ48Α5Τ2 και 1.043 Μ48Α5Τ1
  - 20 M48

Πρώην χρήστες 
  - 224 M48A5
  - 38 M48A5
  - 86 M48A5
  - 164 M48A5E
 
 
  - 35 M48A2 σε αποθήκευση, ορισμένα εκτίθενται σε μουσεία

Ελληνική υπηρεσία 
Τα Μ48 παραλήφθηκαν για πρώτη φορά από τον Ελληνικό Στρατό τον Σεπτέμβριο του 1963 στα πλαίσια της Αμερικανικής βοήθειας. Αποκτήθηκαν συνολικά πάνω από 1.300 κομμάτια από τις ΗΠΑ και την Δυτική Γερμανία. Το 1990 ο ΕΣ αποφάσισε να αναβαθμίσει 400 Μ48Α5 με το σύστημα MOLF, ο πυρήνας του οποίου είναι το Σύστημα Ελέγχου Πυρός EMES-18, που αναπτύχθηκε για τα Leopard 1Α5, το οποίο αναβαθμίζει κατακόρυφα τις δυνατότητες του άρματος. Τα Μ48Α5 MOLF συνεχίζουν να υπηρετούν στον Ελληνικό Στρατό, ενώ οι παλαιότεροι τύποι έχουν πλέον αποσυρθεί.

Αναφορές

Δικτυακοί τόποι 

Άρματα μάχης του Ελληνικού Στρατού
Αμερικανικά άρματα μάχης
Μέσα άρματα μάχης

pl:Patton (czołg)#M48
Αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος Α΄

Ο Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεόδωρος Μηνόπουλος, 1848 - 19 Δεκεμβρίου 1931) ήταν Έλληνας ιεράρχης που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κατά τα έτη 1902-1917 και 1920-1922.

Βιογραφία 
Καταγόταν από την Τρίπολη Αρκαδίας και έκανε διακεκριμένες σπουδές, καθώς απέκτησε και διδακτορικό στη φιλοσοφία από γερμανικό Πανεπιστήμιο. Εκάρη μοναχός και έγινε ηγούμενος στη Μονή Γοργοεπηκόου, έξω από την Τρίπολη. Το 1892 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Μονεμβασίας και Σπάρτης. Στα δέκα χρόνια που υπηρέτησε στη Μητρόπολη αυτή άφησε αξιόλογο έργο. Μεταξύ άλλων, εγκαινίασε τον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και άλλους ναούς, ίδρυσε Ιερατικό Σύνδεσμο και σχολή εξομολόγων Ιερέων, Επαγγελματική σχολή και Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία («Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάτσης»), εξέδωσε περιοδικό και αναδιοργάνωσε μοναστήρια.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών - α' θητεία 
Το 1902 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Ως Αρχιεπίσκοπος, ίδρυσε εκκλησιαστικό ταμείο, ιεροδιδασκαλεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αναμείχθηκε όμως στις πολιτικές αναταραχές της εποχής. Παλαιότερα ήταν στέλεχος της Εθνικής Εταιρείας, ενώ ως Αρχιεπίσκοπος συντάχθηκε με τη βασιλική, αντιβενιζελική παράταξη. Πολιτικοποίησε την Εκκλησία, την ανέμειξε στα εθνικά θέματα και πρωταγωνίστησε προσωπικά στην τελετή του «αναθέματος» κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Πεδίον του Άρεως το 1916. Για το λόγο αυτό, το ανώτατο ειδικό εκκλησιαστικό δικαστήριο τον καθαίρεσε το 1917 και στον Θρόνο ανέβηκε ο Μελέτιος Μεταξάκης.

Άρνηση αναγνώρισης της μονής του Νεκταρίου Κεφαλά
Ο Νεκτάριος Κεφαλάς, επίσκοπος Πενταπόλεως, είχε ζητήσει από τον Θεόκλητο την αναγνώριση της μονής Αγίας Τριάδος που είχε δημιουργήσει στην Αίγινα. Μάλιστα παρότι είχαν περάσει πάνω από 10 χρόνια από την επαναλειτουργία της μονής Αγίας Τριάδος, ο Μητροπολίτης Θεόκλητος αρνείτο να αναγνωρίσει τη μονή, παρά την αρχική συγκατάθεσή του. Ο μετέπειτα Άγιος Νεκτάριος προσπάθησε να τον μεταπείσει, όμως μέχρι τέλους της ζωής του, δεν είδε το αίτημά του να πραγματοποιείται.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών - β' θητεία
Με την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μελέτιος απομακρύνθηκε ως βενιζελικός με βασιλικό διάταγμα, ενώ ο Θεόκλητος επανήλθε στο θρόνο ως φιλοβασιλικός. Η καθαίρεση του Μελετίου και η τοποθέτηση του Θεόκλητου θεωρήθηκε πράξη αντισυνταγματική και αντικανονική. Ο Θεόκλητος παρέμεινε Αρχιεπίσκοπος έως τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922.

Έργα
http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/bookfull.php?Book_ID=3296&contents=, Αθήνα 1893
http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/bookfull.php?Book_ID=37832&contents=, Αθήνα 1893

Παραπομπές

Πηγές
Ιερά Μητρόπολις Σπάρτης, ιστορικά στοιχεία
athos.gr
Εκκλησία εθνάρχουσα και εθνική, Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάνου Ανδρέα, Εκδόσεις Βάνιας, 2002
Αρχιεπισκόπου το ανάγνωσμα, Γιάννης Γιανουλόπουλος, «Ελευθεροτυπία», 25/08/2006

Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδος
Μητροπολίτες Μονεμβασίας και Σπάρτης
Έλληνες ιεράρχες
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Ίκαρος (βασιλιάς της Καρίας)

Ίκαρος ονομαζόταν ένας μυθικός βασιλιάς της Καρίας. Ερωμένη του ήταν η Θεονόη, κόρη του Θέστορα και αδελφή του περίφημου μάντη Κάλχαντα.

Μυθικοί βασιλείς της Καρίας
Γιώργος Φαμέλης

Ο Γιώργος Φαμέλης (γενν. 19 Αυγούστου 1967) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, με καριέρα στην ΑΕΚ και στον Πανιώνιο και νυν προπονητής.

Βιογραφικό

Ως ποδοσφαιριστής ο Γιώργος Φαμέλης είχε πλούσια καριέρα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Α.Ο. Βουλιαγμένης και το 1988 πήγε στην ΑΕΚ. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και ήταν μέλος της μεγάλης ΑΕΚ του Ντούσαν Μπάγεβιτς, που κατέκτησε πρωταθλήματα στις αρχές της δεκαετίας του '90. Στη συνέχεια έπαιξε στον Απόλλων Αθηνών και ακολούθως για 3 χρόνια στον Πανιώνιο. Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε στον Παναιτωλικό, τον οποίο βοήθησε να ανέβει στη Β΄ Εθνική το 1995-96.

Σήμερα εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων (σκάουτερ) στην ομάδα του Παναθηναϊκού.

Εργασια γραμμικη αλγεβρα ==1

Σύλλογοι

 Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

Πηγές 

 Βασίλης Κιντής, "Γιώργος Φαμέλης", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 15 (4/4/2009), σελ. 3

Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Φαμελης
Κάτω Βροντού Δράμας

Η Κάτω Βροντού είναι ένα μικρό χωριό στο νοτιότερο άκρο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων και περιβάλλεται από τα Όρη Βροντούς, με πυκνή βλάστηση από πεύκα, οξυές και δρυς.Το χωριό αριθμεί 554 κατοίκους και συνδέει το Νομό Δράμας με την πόλη των Σερρών. Η μεταβυζαντινή εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που χτίστηκε το 1835 και δεσπόζει ψηλά στο χωριό.Στο εσωτερικό της τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας,με το χαγιάτι και τον πολύχρωμο γυναικωνίτη, σώζονται εικόνες του 1839 και του 1863 στο κεντρικό ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Ιστορία 
Στους βυζαντινούς χρόνους, είναι γνωστό πως η ευρύτερη περιοχή της Δράμας ήταν αγροτική και ανήκε σε μεγάλες γαιοκτησίες ή μετόχια μοναστηριών. Την επόμενη περίοδο, οι Οθωμανοί κατέλαβαν ολόκληρη την περιοχή από το 1383 έως το 1912 και οι χριστιανοί κατέφυγαν στα ορεινά, όπως το λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου, για ασφάλεια.Σταδιακά εγκαταστάθηκαν μουσουλμάνοι κοντά σε χριστιανικούς οικισμούς και συγκροτήθηκε η επαρχία Νευροκοπίου.Στο μεταξύ την περιοχή διεκδικούν και Βούλγαροι, την οποία και καταλαμβάνουν το 1912.Το χωριό θα πυρποληθεί και ύστερα από πολύμηνη κατοχή, ο ελληνικός στρατός θα το απελευθερώσει το καλοκαίρι του 1913.Την περίοδο 1920-1929, οι Βούλγαροι και οι μουσουλμάνοι εγκαταλείπουν την περιοχή στα πλαίσια των κρατικών συμφωνιών για την αναταλλαγή των πληθυσμών και στη θέση τους εγκαταθίστανται πρόσφυγες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και τη Θράκη, απόγονοι των οποίων είναι και οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού.Την περίοδο 1941-1944 ακολουθεί η νέα κατοχή από τους Βούλγαρους και το χωριό πυρπολείται ξανά.Τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός του χωριού μειώνεται δραματικά εξαιτίας της οικονομικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού-κυρίως προς τη Γερμανία.

Οικονομία 
Η καλλιέργεια της πατάτας και των φασολιών, καθώς και η κτηνοτροφία αποτελούν τις βασικές παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων της Κάτω Βροντούς.Η πατάτα και τα φασόλια ειδικότερα, είναι προϊόντα αναγνωρισμένα με Π.Ο.Π (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης)και Π.Γ.Ε (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) για την ευρύτερη περιοχή του Κάτω Νευροκοπίου.

Αθλητισμός 
Τοπική ομάδα  Δόξα Κάτω Βροντούς.

Πηγές 

Αναπτυξιακή Δημοτική Επιχείρηση Κάτω Νευροκοπίου,2001,"Τουριστικός Οδηγός Κάτω Νευροκοπίου"
Δ.Δ. Κάτω Βροντούς

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Μαλαχίτης

Ο μαλαχίτης είναι ορυκτό του χαλκού. Χημικά χαρακτηρίζεται ως βασικός ανθρακικός χαλκός. Έχει ζωηρό πράσινο χρώμα, στο οποίο οφείλει το όνομά του: Ονομάστηκε από το φυτό μαλάχη (κοινώς μολόχα), καθώς έχει παρόμοιο χρώμα με τα φύλλα του.

Ο μαλαχίτης είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Οι επάλληλες ζωνώδεις αλλαγές αποχρώσεων τον κάνουν κατάλληλο ως υλικό διακόσμησης. Οι εναλλαγές αυτές είναι πολύ χαρακτηριστικές και τον διακρίνουν εύκολα από άλλα παρόμοιου χρώματος ορυκτά. Οι έμπειροι τεχνίτες μπορούν να κατεργαστούν ένα κομμάτι μαλαχίτη όχι μόνο για να του δώσουν το επιθυμητό σχήμα, αλλά για να κάνουν αυτές τις ζώνες να ακολουθούν το περίγραμμα του σχήματος. Έτσι, από μαλαχίτη κατασκευάζονται αντικείμενα όπως σταχτοδοχεία, βάσεις ανθοδοχείων, κοσμηματοθήκες και άλλα αντικείμενα διακόσμησης. Χρησιμοποιείται, επίσης, και στην κοσμηματοποιία, όπου, συνήθως, «δένεται» με άργυρο. Για τη χρήση του στην κατασκευή κοσμημάτων αποκαλείται επίσης «ψευδής σμάραγδος» (ψευδοσμαράγδι).

Ο μαλαχίτης, ως δευτερεύον ορυκτό του χαλκού, απαντά στις ζώνες οξείδωσης φλεβών πλούσιων σε χαλκό, γι' αυτό και συνδέεται με αζουρίτη, κυπρίτη, αυτοφυή χαλκό, χρυσόκολλα, χαλκοπυρίτη και χαλκομιγή λειμωνίτη. Συνδέεται επίσης με τον ψευδομαλαχίτη (Cu5(PO4)2(OH)4), με τον οποίο μοιάζει πολύ στη μορφή. Τα δύο ορυκτά μπορούν να διακριθούν με αραιό ψυχρό υδροχλωρικό οξύ, καθώς ο μαλαχίτης αντιδρά αναβράζοντας, ενώ ο ψευδομαλαχίτης δεν αντιδρά.

Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου, ωστόσο οι πολύτιμες και ημιπολύτιμες παραλλαγές του προέρχονται κυρίως από τα Ουράλια όρη στην Ρωσία (από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα παγκοσμίως), στην περιοχή Τσουμέμπ Ναμίμπια (όπου σχημάτιζε τον αποκαλούμενο «πράσινο λόφο», Green Hill), στο Ζαΐρ, στην Αυστραλία και στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Χώρες με μεγάλη παραγωγή μαλαχίτη είναι επίσης η Νότια Αφρική, η Γερμανία, η Ρουμανία, η Χιλή, το Μεξικό.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου.

Πηγές 
 Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
 Mindat.org
 Minerals.net
 Galleries.com
 Handbook of Mineralogy

Βιβλιογραφία 
 James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K.A.G. Mills: Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Πολύτιμοι λίθοι
Ορυκτά του χαλκού
Ανθρακικά ορυκτά
Γκόραν Τούφεγκτζιτς

Ο Γκόραν Τούφεγκτζιτς (Σερβικά: Горан Туфегџић), είναι Σέρβος προπονητής και τέως παίκτης ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στο Πόζαρεβατς, της Δημοκρατίας της Σερβίας. Είναι επί του παρόντος προπονητής της εθνικής ομάδας του Κουβέιτ.

Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Φεραί Παρθίας

Στην πόλη των Φερών στην Παρθία αναφέρεται μονάχα ο Στέφανος Βυζάντιος: «εισί και άλλαι Ιαπυγίας και Αιτωλίας και Παρθυαίων». Αδύνατον να υποθέσει κανείς εάν ήταν ελληνιστικός στρατιωτικός οικισμός ή όχι, αλλά δεν υπηρετούσαν λίγοι Θεσσαλοί ιππείς στον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Διαδόχων. Ίσως, όπως και με την περίπτωση της συριακής Λαρίσης, έτσι και εδώ Θεσσαλοί ιππείς από τις Φερές της Θεσσαλίας (σημ. Βελεστίνο) να ίδρυσαν ομώνυμη αποικία στην Παρθία.

Πηγές 
 Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
 Στεφάνου Βυζαντίου Εθνικά.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Παρθίας
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Ιμπραήμ Κουτλουάι

Ο Ιμπραήμ "Ίμπο" Κουτλουάι (τουρκικά: İbrahim Kutluay) είναι Τούρκος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1974 στην Κωνσταντινούπολη.

Καριέρα 
Έπαιξε στην Φενερμπαχτσέ Κωνσταντινούπολης (1993-1999) και στην Εφές Πίλσεν (1999-2000). Έπαιξε επίσης στην ΑΕΚ Αθηνών (2000-2001) αλλά και στον Παναθηναικό (2001-2003, 2005). Την περίοδο 2004-2005 έκανε το μεγάλο βήμα και πήγε στο NBA και τους Seattle Supersonics. Έπειτα ξαναγύρισε στον Παναθηναϊκό το 2005 και την περίοδο 2005-2007 έπαιξε στην Ούλκερ. Επόμενος σταθμός του, ο ΠΑΟΚ, στην προσπάθειά του να αποφύγει τη στρατιωτική θητεία και τελευταίος η ITU. Έκτοτε έχει υπηρετήσει το άθλημα που τον ανέδειξε είτε ως σχολιαστής τηλεοπτικών μεταδόσεων - είτε ως διοικητικός παράγοντας (Νταρουσάφακα). 

Έχει σκοράρει 50 πόντους σε έναν αγώνα στο Ευρωμπάσκετ κάτω των 22 εναντίον της Ιταλίας και 41 πόντους  σε αγώνα της Ευρωλίγκας εναντίον της Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ.

Έχει επίσης υπάρξει μέλος και αρχηγός της εθνικής ομάδας της Τουρκίας.

Διακρίσεις 
 1996: Μέλος της Μικτής Ομάδας της Ευρώπης.
 1998: Μέλος της Μικτής Ομάδας της Ευρώπης.
 1999: Πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκας με μέσο όρο πόντων 21,4.
 1999: Μέλος της Μικτής Ομάδας της Ευρώπης.
 2000: Τρίτη θέση στο Final Four με την Εφές Πίλσεν.
 2001: Κυπελλούχος Ελλάδας με την ΑΕΚ και MVP του τελικού.
 2001: Ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Τουρκίας.
 2002: Ευρωλίγκα με τον Παναθηναϊκό και πρώτος σκόρερ του τελικού (22π).
 2003: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό.
 2003: Κυπελλούχος Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό. 
 2005: Τρίτη θέση στο Final Four της ευρωλίγκας.
 2005: Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό.
 2005: Κυπελλούχος Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό.
 2006: Πρωταθλητής Τουρκίας με την Φενερμπαχτσέ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Τούρκοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Καλαθοσφαιριστές Ούλκερσπορ
Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Καλαθοσφαιριστές Τεχνικού Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης
Σούτινγκ γκαρντ
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Θέατρο Μουσείο Νταλί

Το Θέατρο Μουσείο του Νταλί (ισπ.: Teatro-Museo Dalí) είναι μουσείο αποκλειστικά για τα έργα του Σαλβαδόρ Νταλί. Βρίσκεται στην πόλη Φιγέρας της Ισπανίας, όπου γεννήθηκε. Στους χώρους του βρίσκεται μια κατακόμβη με τον τάφο του Νταλί.

Ιστορία 
Το σημερινό κτίριο στα παιδικά χρόνια του Νταλί ήταν το θέατρο της πόλης. Εκεί είχε κάνει την πρώτη έκθεση ζωγραφικής του. Είναι χτισμένο στα ερείπια ενός παλαιότερου κτιρίου, που είχε καταστραφεί στον Ισπανικό εμφύλιο και είχε ανοικοδομηθεί το 1960 από τον δήμαρχο της πόλης και με την βοήθεια του Νταλί, για να γίνει μουσείο. Το μουσείο εγκαινιάστηκε και άνοιξε τις πόρτες του το 1974. Διευρύνθηκε την δεκαετία του 1980.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα του Μουσείου - Fundació Gala-Salvador Dalí (καταλανικά, ισπανικά, αγγλικά, γαλλικά)

Μουσεία τέχνης στην Ισπανία
Tú alfagra land mítt

Tú alfagra land mítt ("Εσύ η ομορφότερη χώρα μου"), (επίσημα τιτλοφορείται Mítt alfagra land), είναι ο εθνικός ύμνος των Φαιρόων Νήσων. Οι στίχοι γράφτηκαν το 1906 από τον Σίμουν αβ Σκάρδι (1872-1942) και η μελωδία είναι του Πέτερ Άλμπεργκ (Peter Alberg, 1885-1940).

Στη γλώσσα των Φερόε 

 Mítt alfagra land

 Tú alfagra land mítt, mín dýrasta ogn!
 á vetri so randhvítt, á sumri við logn,
 tú tekur meg at tær so tætt í tín favn.
 Tit oyggjar so mætar, Guð signi tað navn,
 sum menn tykkum góvu, tá teir tykkum sóu.
 Ja, Guð signi Føroyar, mítt land!

 Hin roðin, sum skínur á sumri í líð,
 hin ódnin, sum týnir mangt lív vetrartíð,
 og myrkrið, sum fjalir mær bjartasta mál,
 og ljósið, sum spælir mær sigur í sál:
 alt streingir, ið tóna, sum vága og vóna,
 at eg verji Føroyar, mítt land.

 Eg nígi tí niður í bøn til tín, Guð:
 Hin heilagi friður mær falli í lut!
 Lat sál mína tváa sær í tíni dýrd!
 So torir hon vága - av Gudi væl skírd -
 at bera tað merkið, sum eyðkennir verkið,
 ið varðveitir Føroyar, mítt land!

Ελληνικά 
 Η Ωραιότερή μου Χώρα

 Χώρα μου, ω πιο όμορφο, πιο αγαπημένο έδαφος,
 με έφερες τόσο κοντά, αγκαλιάζοντάς με ήρεμα
 ήσυχη το καλοκαίρι, χιονοσκέπαστη το χειμώνα,
 μεγαλόπρεπα νησιά, που ονομάστηκαν αγαπημένα από το Θεό.
 Το όνομα που οι άνθρωποι σάς έδωσαν όταν σας ανακάλυψαν,
 Ω, Θεέ ευλόγησέ τα, τα νησιά Φερόες, τη χώρα μου.

 Φωτεινή λάμψη, που το καλοκαίρι ομορφαίνει τόσο τους λόφους
 άγριοι άνεμοι, που το χειμώνα οδηγούν τους ανθρώπους στην απόγνωση
 ω καταιγίδα που παίρνεις τις ζωές, ω κατάκτηση της ψυχής,
 που φτιάχνετε γλυκιά μουσική που ενώνει το σύνολο.
 Ελπίζοντας ο καθένας και έχοντας εμπιστοσύνη, εμπνέοντάς μας όλους,
 Για να σε προστατεύουμε, Ω Φερόες, χώρα μου.

 Και γι΄αυτό, γονατίζω, στο Θεό σου, με προσευχές,
 είθε να έχεις ειρήνη, και σπλαχνίσου με,
 η ψυχή μου εξαγνίστηκε με δόξα, ζητώ για σένα την ευλογία
 όταν σηκώνω τη σημαία και τολμώ να επιδείξω τη δύναμή μου.
 Το σύνθημα για το καθήκον μου, θα είναι να είναι σηκωμένη ψηλά (η σημαία),
 Για να σε προστατεύω, ω Φερόες χώρα μου.

Βιβλιογραφία 
 W.B. Lockwood: An Introduction to Modern Faroese, Tórshavn 1977 

Tu alfagra land mítt
Νήσοι Φερόες
Βασίλης Παπαθεοδώρου

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου είναι συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Από το 1979 ζει στη Γλυφάδα. Φοίτησε στο γυμνάσιο και λύκειο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε μεταλλειολόγος και χημικός μηχανικός στο ΕΜΠ, ενώ έκανε μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. 
Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη συγγραφή βιβλίων το 1996. Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Σχολική Παράσταση» βραβεύτηκε στον αντίστοιχο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Από τότε έως σήμερα γράφει παιδικά μυθιστορήματα, πέντε από τα οποία (Το μήνυμα, Οι Εννέα Καίσαρες, Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών, Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας) διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε μετεκπαιδευόμενους δασκάλους. Διατέλεσε υπεύθυνος του τμήματος Παιδικού βιβλίου των εκδόσεων Καστανιώτη.

Τον Οκτώβριο του 2022 του ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας και προφυλακίστηκε στην Τρίπολη.

Εργογραφία 
 Σχολική παράσταση (2000)
 Άλφα (2001)
 Το μήνυμα (2001)
 Οι εννέα Καίσαρες (2004)
 Χνότα στο τζάμι (2007)
 Ποιος απήγαγε τον Αϊ-Βασίλη (2007)
 Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας (2008)
 Στη διαπασών (2009)
 Μια αστεία επιδημία (2010)
 Ο Αϊ - Βασίλης στο ραντάρ - Και άλλες χριστουγεννιάτικες ιστορίες (2011)
 Οι άρχοντες των σκουπιδιών (2012)

Βραβεία / διακρίσεις 
 Οι άρχοντες των σκουπιδιών - Βραβείο ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ» 2013 στην κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ
 Ιπτάμενες σελίδες - Έπαινος Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου
 Στη διαπασών - Κρατικό βραβείο παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου 2010 - Βραβείο Περιοδικού «ΔΙΑΒΑΖΩ» 2010 για Παιδικό Λογοτεχνικό Βιβλίου - Εύφημη Μνεία Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 2008.
 Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας - Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2009.
 Χνότα στο τζάμι - Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου 2008- Βραβείο Περιοδικού «ΔΙΑΒΑΖΩ» 2008 για Παιδικό Λογοτεχνικό Βιβλίου- Έπαινος Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2008.
 Άλφα - Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 1998.
 Σχολική παράσταση, Βιβλιοπωλείον της Εστίας - Έπαινος Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 1996.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προσωπική ιστοσελίδα Βασίλη Παπαθεοδώρου

Πηγές 
 Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
 Ανακοίνωση Υπουργείου Πολιτισμού για τα κρατικά βραβεία 2010
 Παρουσίαση βιβλίου: "Ο Άι Βασίλης στο ραντάρ"
 Βιογραφικό συγγραφέα με παρουσίαση βιβλίων
 Πληροφορίες για το συγγραφέα από το biblionet.gr
 Άρθρο στην ηλεκτρονική σελίδα της Ελευθεροτυπίας για τα βραβεία 2013 του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης

Αναφορές

Έλληνες συγγραφείς
Συμμαχία της Δήλου

[[Αρχείο:Map athenian empire 431 BC-el.svg|thumb|300px|Χάρτης της Δηλιακής Συμμαχίας πριν από την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου το 431 π.Χ.]]
Η Συμμαχία της Δήλου ήταν μια πολιτική και στρατιωτική ένωση περίπου 150 αρχαίων ελληνικών κρατών-πόλεων κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., υπό την ηγεμονία της πόλης των Αθηνών. Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι, τα κίνητρα που ώθησαν τους Ίωνες να στραφούν στην Αθήνα, για να αναλάβει εκείνη επικεφαλής των επιχειρήσεων (και όχι η Σπάρτη) από τη μία η συγγένεια αφού η Αθήνα εθεωρείτο μητρόπολη της Ιωνίας και από την άλλη ο φόβος για τη βιαιότητα που χαρακτήριζε τη συμπεριφορά του βασιλιά της Σπάρτης, Παυσανία, καθώς οι Έλληνες της Ιωνίας δεν ήθελαν να τους φέρονται σαν να ήταν δούλοι. Κυρίως λόγος όμως ήταν ότι ο Παυσανίας είχε κατηγορηθεί για προδοσία και για συνεργασία με τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη (πράγμα που οδήγησε του Σπαρτιάτες στην εκτέλεσή του). Στόχος της ήταν η περαιτέρω αντιμετώπιση της περσικής απειλής μετά τη νίκη των Ελλήνων στη Μάχη των Πλαταιών προς το τέλος των Μηδικών Πολέμων. Ιδρυμένη το 478 π.Χ., ονομάστηκε έτσι από την αρχική της έδρα, τη νήσο της Δήλου, όπου συναντήσεις διεξάγονταν σε έναν ναό κι όπου τηρούταν το κοινό ταμείο των συμμαχικών πόλεων. Το τελευταίο μεταφέρθηκε στην Αθήνα από τον Περικλή το 454 π.Χ.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Θουκυδίδη, επίσημος σκοπός της Συμμαχίας ήταν να «εκδικηθούν τα δεινά που υπέφεραν λεηλατώντας την επικράτεια του (Πέρση) βασιλέως''». Στην πράξη, ο στόχος αυτός μοιράστηκε σε τρία σχέδια: την προετοιμασία μιας μελλοντικής επιδρομής, την αναζήτηση εκδίκησης από τους Πέρσες και την οργάνωση ενός συστήματος μοιρασιάς των λαφύρων. Τα μέλη της Συμμαχίας ορκίστηκαν να έχουν κοινούς φίλους και εχθρούς και πέταξαν στη θάλασσα σιδερένιες ράβδους ως σύμβολο της μονιμότητας των φιλικών τους αισθημάτων. Οι υποχρεώσεις των μελών γενικά η συμμετοχή τους σε επιχειρήσεις εναντίον των Περσών, και η άμυνα από επιθέσεις αυτών, η πολεμική συνεισφορά σε πλοία και άντρες για την υποστήριξη των επιχειρήσεων από τις μεγαλύτερες πόλεις, ενώ οι μικρές πόλεις πλήρωναν χρήματα, με αυτή με τη μεγαλύτερη συνεισφορά σε ασήμι να είναι η Αίγινα. Κατόπιν, όλο και περισσότερα μέλη προτιμούσαν να πληρώνουν χρήματα, και καθιερώθηκε πάγια απόδοση ποσών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Δηλιακη συμμαχια
Δηλιακη συμμαχια
Ιστορία της Δήλου
Στάσις

Η πόλη Στάσις αναφέρεται μονάχα από τον Στέφανο Βυζάντιο: Στάσις, πόλις περσική επί πέτρης μεγάλης, ήν είχεν Αντίοχος ο Σελεύκου. 

Εδώ λογικά θα αναφερόταν στον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα, ο οποίος όπως και ο πατέρας του Σέλευκος Α΄ αντιμετώπιζαν προβλήματα με την ημιαυτόνομη Περσίδα. Σε αυτό συνεπικουρεί και η ονομασία της πόλεως που σημαίνει επανάσταση, οπότε θα κτίστηκε είτε από Πέρση στασιαστή, είτε πιθανότατα από κάποιον εκ των δύο πρώτων Σελευκιδών. Επί των πρώτων χρόνων βασιλείας του Αντιόχου Α΄, κάποιοι Ιρανοί ευγενείς ανεξαρτητοποιήθηκαν με έδρα την πόλη Ιστάχρ, από όπου ξεπήδησε αιώνες αργότερα η δυναστεία των Σασσανιδών. Εκτός όμως από τους Πέρσες, είχαν δυσαρεστηθεί και οι Μακεδόνες έποικοι της περιοχής. Ο Σελευκίδης βασιλιάς προέβη σε εκτελέσεις αυτών ενώ οι υπόλοιποι εξοντώθηκαν από σελευκιδικό μακεδονικό στρατό (περ. 3.000). 

Με τον όρο πόλις ο Στέφανος θα εννοεί μια οχυρή πόλη πάνω σε μεγάλο βράχο που μπορεί να βρισκόταν επί εμπορικής οδού στην Περσίδα (νότιο Ιράν). Μάλιστα φαίνεται να έκοψε νομίσματα που από νωρίς εξέλιπαν από την νομισματική.

Πηγές
 Stephani Byzantii "Ethnicorum quae supersunt".
 Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
 Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Ιστορία του Ελληνικού έθνους.
 Ιστορία των Ελλήνων (τόμος 4), εκδ. ΔΟΜΗ.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Χρόνινγκεν (επαρχία)

Το Χρόνινγκεν (ολλανδικά: ) είναι η πιο βορειοανατολική επαρχία της Ολλανδίας. Στα ανατολικά συνορεύει με το Γερμανικό κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, στα νότια με την επαρχία Ντρέντε, στα δυτικά με το Φρίσλαντ, ενώ βρέχεται στα βόρεια από τη Βόρεια Θάλασσα. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη του Χρόνινγκεν. Η περιοχή εντάχθηκε στις πάλαι ποτέ Ηνωμένες Ολλανδικές Επαρχίες το 1594. Η οικονομία της είναι κυρίως αγροτική.

Εκτός από τα Ολλανδικά ομιλείται στην επαρχία και η τοπική διάλεκτος των Χρόνινγκς.

Καλύπτει έκταση 2.336 τ.χλμ. από τα οποία, 623 τ.χλμ. είναι επιφάνειες νερού. Έχει συνολικό πληθυσμό 574.042 κατοίκων (2006) με πληθυσμιακή πυκνότητα 246 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Επαρχίας

Επαρχίες της Ολλανδίας
Λαοδίκεια της Περσίδος

Την Λαοδίκεια της Περσίδος (νότιο Ιράν), αναφέρει ο Πλίνιος. Αμέσως μετά ο Ρωμαίος ιστορικός αναφέρει την Περσέπολη, άρα η εν λόγω πόλη βρισκόταν στην ανατολική Περσίδα κοντά στα σύνορα με την Καρμανία. Λογικά ο ιδρυτής της θα ήταν ο Αντίοχος Α' Σωτήρ για να τιμήσει την κόρη του Λαοδίκη.

Πηγές 
Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Ιστορία του ελληνικού έθνους.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Χέλντερλαντ

Το Χέλντερλαντ (ολλανδικά: ) είναι μια από τις επαρχίες της Ολλανδίας. Βρίσκεται στο κεντρο-ανατολικό μέρος της χώρας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Άρνεμ, αν και οι δύο άλλες μεγάλεις πόλεις, Ναϊμέχεν και Άπελντοορν έχουν μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων.

Καλύπτει έκταση 4.975 τ.χλμ. (η μεγαλύτερη επαρχία) από τα οποία, 161 τ.χλμ. είναι επιφάνειες νερού. Έχει συνολικό πληθυσμό 1.975.704 κατοίκων(2006) με πληθυσμιακή πυκνότητα 397 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Επαρχίας
 

Επαρχίες της Ολλανδίας
Μεθώνη Περσίδος

Η Μεθώνη της Περσίδος αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Οι ξένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την πόλη Μαίτονα του Κλαυδίου Πτολεμαίου κοντά στα σύνορα με την Σουσιανή. Πιθανότατα -εάν βέβαια ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο- να την αποίκησαν Έλληνες από την Μεθώνη της Πιερίας, μια αποικία των Ερετριέων του 8ου αιώνα π.Χ.. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου Ιστορία του ελληνικού έθνους.
Κλαυδίου Πτολεμαίου γεωγραφική υφήγησις.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Νότια Ολλανδία

Η Νότια Ολλανδία (ολλανδικά: ) είναι μία από τις επαρχίες της Ολλανδίας. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της χώρας και βρέχεται από τη Βόρεια Θάλασσα. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Χάγη και μεγαλύτερη πόλη το Ρότερνταμ.

Καλύπτει έκταση 2.818 τ.χλμ. από τα οποία, 585 τ.χλμ. είναι επιφάνειες νερού. Έχει συνολικό πληθυσμό 3.458.875 κατοίκων (2006) με πληθυσμιακή πυκνότητα 1.227 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 
 

Επαρχίες της Ολλανδίας
Νάγκα

Τα Νάγκα είναι όντα της Ινδικής μυθολογίας, φίδια που άλλοτε παίρνουν ανθρώπινη μορφή.

Τα Νάγκα είχαν πολλά κεφάλια ενώ ζούσαν κάτω από την γη σε μυστηριώδη παλάτια. Σύμφωνα με τον μύθο τα Νάγκα τα προσηλύτισε ο Βούδας όταν μια μέρα που καθότανε κάτω μια συκιά ένα Νάγκα τυλίχτηκε γύρω του και τα κεφάλια του σχημάτισαν ομπρέλα για να τον προφυλάξουν από την βροχή. Ο Βούδας αργότερα όταν κήρυξε τους δυο νόμους, έναν για τους ανθρώπους κι έναν για τους θεούς, εμπιστεύτηκε στα Νάγκα να φυλάνε τον νόμο για τους θεούς ο οποίος ήταν μυστικός. Μετά από αιώνες τα Νάγκα τον αποκάλυψαν στον μοναχό Ναγκαρχούνα.

Ένας άλλος μύθος σχετίζεται με τον Ινδό βασιλιά Ασόκα, όταν κάποτε αποφάσισε να γκρεμίσει μια παγόδα εμφανίστηκε μπροστά του ένα Νάγκα με μορφή μοναχού, ο μοναχός τον οδήγησε μέσα στη παγόδα και του έδειξε τα ιερά της σκεύη, βλέποντάς τα ο Ασόκα φοβήθηκε γιατί δεν ήταν φτιαγμένα από ανθρώπινο χέρι, κι έτσι αποφάσισε να μην γκρεμίσει την παγόδα.

Πηγές 
 Χόρχε Λούις Μπορχές, Το βιβλίο των φανταστικών όντων, μετάφραση Γιώργος Βέης, Εκδόσεις LIBRO, Αθήνα 1983

Ινδική μυθολογία
Μυθολογικά όντα
Δράκοι
Αντισεισμικές κατασκευές

Ο αντισεισμικός σχεδιασμός κατασκευών (earthquake-resistant design of structures) αναφέρεται στο σχεδιασμό κατασκευών ικανών να ανθίστανται επαρκώς σε σεισμικές διεγέρσεις με σκοπό τη μεγιστοποίηση της ασφάλειας των ανθρώπων. 

Η δομική σεισμική μηχανική αφορά στη μελέτη της απόκρισης κατασκευών (π.χ. κτηρίων, γεφυρών, φραγμάτων κ.λπ.) σε σεισμική διέγερση και είναι κλάδος της Σεισμικής Μηχανικής. 

Η σεισμολογία αφορά στη μελέτη της γένεσης, διάδοσης και εξέλιξης των σεισμών και είναι κλάδος της Γεωλογίας. 

Οι κύριοι στόχοι του αντισεισμικού σχεδιασμού των κατασκευών είναι:

 η μοντελοποίηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των κτηρίων και του εδάφους
 
η πρόβλεψη των πιθανών συνεπειών ισχυρού σεισμού στη αστική υποδομή σε αστικές περιοχές
 ο σχεδιασμός, κατασκευή και συντήρηση δομών ικανών να δέχονται με ασφάλεια τις ισχυρές καταπονήσεις που προκαλεί ο σεισμός, σύμφωνα με τους ισχύοντες αντισεισμικούς κανονισμούς/κώδικες.

Η εφαρμογή του ισχύοντος αντισεισμικού κανονισμού, για το σχεδιασμό και κατασκευή των κτηρίων, είναι υποχρεωτική από την νομοθεσία. Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ο ΕΑΚ 2000  που τροποποιήθηκε από τον ΕΑΚ 2003. Στην Ευρώπη εφαρμόζεται ο Ευρωκώδικας 8 στα πλαίσια της εφαρμογής των Ευρωκωδίκων για σχεδιασμό εργων Πολιτικού Μηχανικού.

Δείτε επίσης 

 EPETO
 NEESit's Channel
 Vibration control videos

 
Επιστήμες Γης και Περιβάλλοντος