joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λιπαριά

Η λιπαριά (επιστ. ονομ. Alosa macedonica) είναι ενδημικό είδος ψαριού της λίμνης Βόλβης. Παρά το γεγονός ότι η Βόλβη επικοινωνεί με τη θάλασσα μέσω του ποταμού Ρήχειου και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αυτήν, η λιπαριά δεν μεταναστεύει στη θάλασσα, σε αντίθεση με τα συγγενικά της είδη που είναι κατά κανόνα μεταναστευτικά. Η λιπαριά ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα είδη του γένους Alosa από την παρουσία μικρών δοντιών στα υπερώια, 48 έως 50 σπόνδυλους και 106 ώς 128 μακριές και πυκνές βραγχιακές άκανθες πάνω στο πρώτο βραγχιακό τόξο. Το ολικό μέγιστο μήκος της μπορεί να φτάσει τα 35 cm. 

Αναπαράγεται μια φορά το χρόνο και η αναπαραγωγική περίοδος διαρκεί από τα μέσα Ιουνίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Η λιπαριά τρέφεται κυρίως με ζωοπλαγκτικούς οργανισμούς ασκώντας επιλεκτική θήρευση. Ωστόσο, τα μεγαλύτερα σε μέγεθος άτομα εκδηλώνουν προτίμηση στην ιχθυοφαγία, καταναλώνοντας ψάρια όπως Knipowitschia caucasica και Rhodeus amarus.  

Το ψάρι αυτό συναντάται μόνο στην συγκεκριμένη λίμνη και πουθενά αλλού παγκοσμίως. Οι ντόπιοι κάτοικοι το παστώνουν και το απολαμβάνουν σαν μεζέ μαζί με το τσίπουρό τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://ikee.lib.auth.gr/record/282639?ln=el

http://biodiversity-info.gr/index.php/el/greek-nature-and-biodiversity/species/fauna/fish/alosa-macedonica

Παραπομπές 

Ψάρια
Ψάρια γλυκών υδάτων
Κλυπεόμορφα
Στερεότυπο

Στην κοινωνική ψυχολογία, το στερεότυπο είναι η υπεργενικευμένη πεποίθηση σχετικά με μια κατηγορία ανθρώπων. Είναι η προσδοκία ότι ο άνθρωπος που ανήκει σε μια συγκεκριμενη κοινωνική ομάδα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ομάδας στην οποία ανήκει. Παραδείγματα στερεότυπων πεποιθήσεων είναι ότι «οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι», «οι γυναίκες είναι συναισθηματικές», «οι μεσογειακοί λαοί είναι θερμόαιμοι», «οι αλλοδαποί είναι εγκληματίες», «οι Γερμανοί είναι οργανωτικοί» κτλ. Ο τύπος της προσδοκίας μπορεί να ποικίλλει: μπορεί να είναι για παράδειγμα μια προσδοκία σχετικά με τη προσωπικότητα, τις προτιμήσεις ή τις ικανότητες ενός ανθρώπου. 

Τα στερεότυπα είναι γενικευμένα, επειδή το άτομο υποθέτει ότι το στερεότυπο που πιστεύει για μια κατηγορία ανθρώπων ισχύει για κάθε μεμονωμένο άτομο σε μια συγκεκριμένη κατηγορία ατόμων. Ενώ τέτοιες γενικεύσεις μπορεί να φανούν χρήσιμες όταν γίνονται γρήγορες αποφάσεις, αυτές οι γενικεύσεις μπορεί να είναι εσφαλμένες όταν εφαρμόζονται για συγκεκριμένα πρόσωπα. Τα στερεότυπα οδηγούν στη κοινωνική κατηγοριοποίηση, η οποία είναι ένας από τους λόγους ανάπτυξης συμπεριφορών προκατάληψης. Τέλος, η ανάπτυξη συμπεριφορών προκατάληψης μπορεί να γίνει για διάφορους λόγους.

Παραπομπές 

Στερεότυπα
Αντρέι Κράμαριτς

Ο Αντρέι Κράμαριτς (Andrej Kramarić, 19 Ιουνίου 1991) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος με την 1899 Χοφενχάιμ και την εθνική ομάδα της Κροατίας.

Ο Κράμαριτς άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στη Δυναμό Ζάγκρεμπ και κατέχει το ρεκόρ του κορυφαίου νεαρού σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του συλλόγου και αγωνίστηκε πρώτη φορά επαγγελματικά σε ηλικία 17 ετών. Το 2013, μετά από διαφωνία με τη διοίκηση της Δυναμό, ο Κράμαριτς πήρε μεταγραφή για τη Ριέκα, όπου σκόραρε 37 φορές σε 42 αγώνες πρωταθλήματος, πριν αποκτηθεί από τη Λέστερ Σίτι για 9 εκατομμύρια ευρώ. Έπαιξε για ενάμιση χρόνο εκεί, και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Χοφενχάιμ, πριν αποκτηθεί μονίμως.

Ο Κράμαριτς είχε 53 συμμετοχές και 22 γκολ με τις νεανικές ομάδες της εθνικής Κροατίας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2014 και συμμετείχε στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Κροατία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, όπου στη δεύτερη η Κροατία έφτασε στον τελικό. Ο ίδιος σκόραρε στα προημιτελικά ενάντια στη Ρωσία.

Παραπομπές 

Κροάτες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα
Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μαρσέλο Μπρόζοβιτς

Ο Μαρσέλο Μπρόζοβιτς (Marcelo Brozović, 16 Νοεμβρίου 1992) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ίντερ και την εθνική ομάδα της Κροατίας.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς, συνέχισε το 2011 στη Λοκομοτίβα και την επόμενη χρονιά μετεγράφει στην Δυναμό Ζάγκρεμπ. Το 2016 αποκτήθηκε από την Ίντερ, στην οποία έχει υπάρξει αρχηγός.

Σε επίπεδο εθνικών, ο Μπρόζοβιτς αγωνίζεται με την εθνική Κροατίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 51 εμφανίσεις και σκοράρει 6 φορές. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο παγκόσμιο κύπελλο 2014, ενώ επιλέχθηκε στις ομάδες που εκπροσώπησαν την Κροατία στο Euro 2016 και στο Μουντιάλ 2018, με την εθνική Κροατίας στο δεύτερο να φτάνει μέχρι τον τελικό. Στην εθνική σχηματίζει ένα δυναμικό τρίγωνο με τον Λούκα Μόντρις και τον Ιβάν Ράκιτις.

Παραπομπές 

Κροάτες ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Ποδοσφαιριστές ΝΚ Χρβάρτσκι Ντραγκόβολιατς
Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λοκομοτίβα
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Άντε Ρέμπιτς

Ο Άντε Ρέμπιτς (Ante Rebić, 21 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην Μίλαν, δανεικός από την Άιντραχτ Φραγκφούρτης, και την εθνική ομάδα της Κροατίας.

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά στην ΡΝΚ Σπλιτ και το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με την Φιορεντίνα για άγνωστο ποσό. Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στις Λειψία, Ελλάς Βερόνα και Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Ο Ρέμπιτς τελικά αποκτήθηκε από την Άιντραχτ τον Ιούλιο του 2018.

Ο Ρέμπιτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Κροατίας το 2013 και την ίδια χρονιά ψηφίστηκε Ελπίδα της Χρονιά για το κροατικό ποδόσφαιρο. Εκπροσώπησε την Κροατία στα παγκόσμια κύπελλα του 2014 και του 2018, φτάνοντας στο δεύτερο μέχρι τον τελικό. Σκόραρε στους ομίλους ενάντια στην Αργεντινή, μετά από λάθος μπαλιά του Καμπαγιέρο, ανοίγοντας το σκορ.

Κροάτες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Ποδοσφαιριστές ΡΝΚ Σπλιτ
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας
Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Ρενέ Ιγκίτα

Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Ο Ρενέ Ιγκίτα (René Higuita, γεννήθηκε 27 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έχει το παρατσούκλι "Ελ Λόκο" (ο Τρελός) για το στυλ παιχνιδιού του, το οποίο περιελάμβανε συχνές εξόδους από το καρέ και κατοχή μπάλας με τα πόδια, καθώς και τη ροπή που είχε προς το δραματικό. Έχοντας πετύχει 41 γκολ, είναι ένας από τους δέκα τερματοφύλακες με τα περισσότερα γκολ.

Ο τρόπος παιχνιδιού του παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο παγκόσμιο κοινό κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, και κρίθηκε πρωτοποριακός, εμπνέοντας τους τερματοφύλακες να δώσουν περισσότερο έμφαση και να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες όταν είναι μακριά από το τέρμα. Ο τρόπος παιχνιδιού του βοήθησε την Κολομβία να περάσει στο τους ομίλους, όμως στους "16" απέναντι στο Καμερούν, ενώ βρισκόταν μακριά από το τέρμα, προσπάθησε να ντριπλάρει ανεπιτυχώς τον Ροζέ Μιλά, με αποτέλεσμα να χάσει την μπάλα και ο Ροζέ Μιλά να σκοράρει, δίνοντας την πρόκριση στο Καμερούν.

Επίσης, θεωρείται ότι εφηύρε το λεγόμενο "χτύπημα του σκορπιού", όπου ο τερματοφύλακας βουτάει προς τα εμπρός φέρνοντας τα πόδια πάνω από το κεφάλι και στην πορεία αποκρούει και την μπάλα με δύο πόδια του. Στην πράξη είναι διασημότερο όταν το χρησιμοποίησε σε ένα φιλικό αγώνα με την Εθνική Αγγλίας το 1995 αποκρούοντας μία σέντρα του Τζέιμι Ρέντναπ.

Σε επίπεδο συλλόγων έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες, αλλά τις περισσότερες συμμετοχές τις είχε στην Ατλέτικο Νασιονάλ.

Παραπομπές 

Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1987
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1989
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1991
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1995
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999
Μάρκο Ματεράτσι

Ο Μάρκο Ματεράτσι (Marco Materazzi, 19 Αυγούστου 1973) είναι Ιταλός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίστηκε ως αμυντικός και κατέκτησε με την εθνική ομάδα της Ιταλίας το Μουντιάλ του 2006.

Στα πρώτα στάδια της καριέρας του, ο Ματεράτσι αγωνίστηκε με διάφορες ιταλικές ομάδες της Σέριε Β και Σέριε C και με την Έβερτον. Αγωνίστηκε δύο σαιζόν με την Περούτζια και υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ με την Ίντερ το 2001, με την οποία αγωνίστηκε για δέκα χρόνια. Σε επίπεδο συλλόγων, έχει κερδίζει πέντε πρωταθλήματα στη σειρά με την Ίντερ, ένα Τσάμπιονς Λιγκ, ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα συλλόγων, τέσσερα Κόπα Ιτάλια και το Σούπερκοπα Ιταλιάνα τέσσερις φορές.

Ο Ματεράτσι αγωνίστηκε 41 φορές με το εθνόσημο από το ντεμπούτο του το 2001 μέχρι το 2008, και έπαιξε σε δύο παγκόσμια κύπελλα και δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ήταν ένας από τους παίκτες κλειδιά στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου το 2006 ενάντια στη Γαλλία, όπου σκόραρε το γκολ της Ιταλίας και στην παράταση δέχτηκε κεφαλιά στο στήθος από τον Ζιντάν, ο οποίος τιμωρήθηκε με κόκκινη κάρτα. Στη συνέχεια η Ιταλία κέρδισε το Μουντιάλ στα πέναλντι, όπου ο Ματεράτσι σκόραρε ξανά.

Μια προκλητική και αμφιλεγόμενη μορφή του ποδοσφαίρου, είναι περισσότερο γνωστός για το πολύ επιθετικό τρόπο παιχνιδιού ως αμυντικός, καθώς και τα στενά μαρκαρίσματα και δυνατά τάκλιν, με αποτέλεσμα να δεκτεί πάνω από 60 κίτρινες και 25 κόκκινες κάρτες κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Εξαιτίας της προκλητικότητάς του και του ταμπεραμέντου του, έχει λογομαχήσει με πολλούς παίκτες.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ποδοσφαιριστές Κάρπι ΦΚ 1909
Φάμπιο Γκρόσο

Ο Φάμπιο Γκρόσο (28 Νοεμβρίου 1977) είναι Ιταλός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός, και προπονητής, με τελευταία ομάδα την Μπρέσια.

Αφότου έπαιξε για πολλούς μικρότερους συλλόγους, όπως οι Ρενάτο Κούρι, Κιέτι και Περούτζια, έγινε περισσότερο γνωστός τις δύο σαιζόν που αγωνίστηκε με τη Παλέρμο, με αποτέλεσμα το 2006 να πάρει μεταγραφεί για την τότε πρωταθλήτρια Ίντερ. Τη μόνη χρονιά που έμεινε στην Ίντερ κέρδισε ένα πρωτάθλημα και ένα Σουπερκόπα Ιταλιάνα. Μετά την Ίντερ αγωνίστηκε με τη Λυόν στη Γαλλία και έπειτα με τη Γιουβέντους. Αποσύρθηκε το 2012, αφότου πήρε το Σκουντέτο με τη Γιουβέντους.

Σε διεθνές επίπεδο, ο Γκρόσο πραγματοποιήσε 48 εμφανίσεις με την εθνική ομάδα ανδρών της Ιταλίας από το 2003 μέχρι το 2009 και σκόραρε στην παράταση το καθοριστικό πρώτο τέρμα ενάντια στη Γερμανία στον ημιτελικό του παγκοσμίου κυπέλλου του 2006. Επίσης σκόραρε το νικηφόρο πέναλντι ενάντια στη Γαλλία στον τελικό, με αποτέλεσμα η Ιταλία να κερδίσει το κύπελλο για τέταρτη φορά στην ιστορία της. Επίσης αγωνίστηκε στο Euro 2008.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α
Προπονητές ποδοσφαίρου Ελλάς Βερόνα
Μάουρο Καμορανέζι

Ο Μάουρο Καμορανέζι (Mauro Camoranesi, 4 Οκτωβρίου 1976) είναι Ιταλός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός μέσος ή δεξιός επιθετικός, και προπονητής ποδοσφαίρου. Σήμερα προπονεί τη σλοβένικη Τάμπορ Σεζάνα.

Ο Καμορανέζι ξεκίνησε την καριέρα του στην Αργεντινή το 1995, έπειτα έπαιξε στο Μεξικό για τη Σάντος Λαγούνα και την Κρους Ασούλ και στην Ουρουγουάη με τη Μοντεβιδέο Γουόντερερς. Το 2000, μετακόμισε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για τη Βερόνα, όπου με τις καλές του επιδόσεις τράβηξε το ενδιαφέρον της Γιουβέντους, η οποία τον απέκτησε το 2002. Την πρώτη χρονιά ο Καμορανέζι κέρδισε το πρωτάθλημα και το Σουπερκόπα και έφτασε μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Παρέμεινε στη Γιουβέντους μέχρι το 2010, οπότε και στη συνέχεια αποκτήθηκε από τη Στουτγκάρδη και έπειτα τη αργεντίνικη Λανούς και τη Ρασίγκ Κλουμπ, μέχρι που αποσύρθηκε το 2014. Ύστερα ασχολήθηκε με την προπονητική και έχει προπονήσει την μεξικανική Κόρας δε Τέπικ και την αργεντίνικη Τίγρε.

Ο Καμορανέζι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αργεντινή, αλλά προτίμησε να εκπροσωπήσει σε διεθνές επίπεδο την Ιταλία, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2003. Με την εθνική Ιταλίας συμμετείχε στα Euro 2004 και Euro 2008, ήταν μέλος της πρωταθλήτριας ομάδας στο Μουντιάλ 2006 και συμμετείχε επίσης στο Μουντιάλ 2010.

Παραπομπές

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Αλντοσίβι
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου

Το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου (Skupština Crne Gore-Скупйтина Йрне Горе) είναι το νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου. Το Κοινοβούλιο έχει επί του παρόντος 81 μέλη, τα οποία εκλέγονται για μια τετραετή θητεία. Μετά από το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στις 21 Μαΐου 2006, το Κοινοβούλιο ανακήρυξε και επικύρωσε την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου (3 Ιουνίου 2006). Το εκλογικό σύστημα της χώρας είναι η αναλογική εκπροσώπηση. Σημερινός Πρόεδρος του Κοινοβουλίου είναι ο Ιβάν Μπράγιοβιτς (SD), ενώ αντιπρόεδροι είναι οι Μπράνιμιρ Γκβοζνένοβιτς (DPS) και Γκέντσι Νιμανμπέγκου (FORCA). Στην αντιπολίτευση απονέμεται η εναπομείνασα τρίτη αντιπροεδρία της Βουλής, η οποία επί του παρόντος είναι κενή, λόγω του συνεχιζόμενου μποϊκοτάζ 39 βουλευτών της αντιπολίτευσης, μετά από τη φερόμενη εκλογική νοθεία που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των τελευταίων κοινοβουλευτικών εκλογών.

Ιστορικά στοιχεία
Το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου ιδρύθηκε για πρώτη φορά με το Σύνταγμα του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου, το 1905, υπό το όνομα «Λαϊκή Συνέλευση» (Narodna skupština). Εκείνο το νομοθετικό σώμα είχε περιορισμένο ρόλο και ήταν κάτω από τον έλεγχο του «Knjaz» (Πρίγκιπα). Η πρώτη σύγκληση του Κοινοβουλίου πραγματοποιήθηκε το 1906. Μετά την ένταξη του Βασιλείου του Μαυροβουνίου στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, το 1918, το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου έπαψε να υπάρχει μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Επανήλθε το 1944, με την ονομασία Αντιφασιστική Συνέλευση για την Εθνική Απελευθέρωση του Μαυροβουνίου (CASNO), που αργότερα θα αλλάξει το όνομά της σε Εθνοσυνέλευση του Μαυροβουνίου. Το 1946, μετά την πολιτειακή μεταβολή που συντελέστηκε, εξελέγη η Συνέλευση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μαυροβουνίου, μιας συνιστώσας Δημοκρατίας της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Η σημερινή κοινοβουλευτική σύνθεση είναι η 23η από την ίδρυση της Βουλής.

Εξουσίες
Το Κοινοβούλιο διορίζει τον Πρωθυπουργό, που επιλέγει ο Πρόεδρος, καθώς και τους Υπουργούς που επιλέγονται από τον Πρωθυπουργό. Το Κοινοβούλιο ψηφίζει, επίσης, όλους τους νόμους που έχουν ισχύ στη χώρα, επικυρώνει διεθνείς συνθήκες, διορίζει τους δικαστές όλων των δικαστηρίων, εγκρίνει τον προϋπολογισμό και εκτελεί άλλα καθήκοντα όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το Κοινοβούλιο μπορεί να εκκινήσει τη διαδικασία πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης εφόσον έχει την στήριξη της πλειοψηφίας των μελών του.

Παραπομπές

Πολιτική του Μαυροβουνίου
Κοινοβούλια ανά χώρα
Επιτροπή για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας

Η Επιτροπή για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας (πολωνικά: Komitet Obrony Demokracji, KOD) είναι μια πολωνική οργάνωση πολιτών και μη κυβερνητική οργάνωση που σκοπό έχει να προωθήσει τις ευρωπαϊκές αξίες, όπως τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2015 από μια ομάδα πολιτών, συμπεριλαμβανομένου του Ματέους Κιόφσκι, ως συνέπεια της πολωνικής συνταγματικής κρίσης που ξέσπασε το ίδιο έτος. Η οργάνωση είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα και έχει δηλώσει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να μετασχηματιστεί σε πολιτικό φορέα, ωστόσο οι ενέργειες και οι εκδηλώσεις του υποστηρίζονται από τη φιλελεύθερη αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένων των κομμάτων Σύγχρονο (.N) και Πολιτική Πλατφόρμα (PO). Η οργάνωση αντιτίθεται στην πολιτική της κυβέρνησης του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη.

Η έδρα της Επιτροπής για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας βρίσκεται στη Βαρσοβία, ενώ λειτουργεί διεθνές γραφείο στις Βρυξέλλες (KOD International) και βρίσκεται σε επαφές και συνεργασία με οργανώσεις στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία. Η οργάνωση έχει τιμηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη για την υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας.

Δράση
Στις 26 Νοεμβρίου 2015, τα μέλη της KOD έγραψαν μια ανοικτή επιστολή με τίτλο «Μια Επιστολή των Πολιτών του Συνταγματικού Κράτους προς τον Αντρέι Ντούντα, τον Πρόεδρο της Πολωνίας» ζητώντας του να ορκιστεί ενώπιον τριών από τους πέντε δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η KOD υποστήριξε ότι αυτοί οι τρεις, εξαιρουμένων των άλλων δύο, εκλέχθηκαν αξιοκρατικά από το προηγούμενο κοινοβούλιο.

Καθώς οι διαφωνίες μεταξύ του κυβερνώντος κόμματος και του Συνταγματικού Δικαστηρίου συνεχίστηκαν, η KOD κάλεσε τους πολίτες σε διαμαρτυρίες ενάντια στην, σύμφωνα με την οργάνωση, παραβίαση του Συντάγματος και των δημοκρατικών κανόνων, όπως του συνταγματικού διαχωρισμού των εξουσιών μεταξύ της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας.

Οι περισσότερες διαδηλώσεις στην Πολωνία συνοδεύτηκαν από μικρότερες διαμαρτυρίες από «πυρήνες» της KOD στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και σε όλο τον κόσμο, με σημαντικότερες αυτές εκείνες διεξήχθησαν στις Βρυξέλλες, το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και τις ΗΠΑ.

Παραπομπές

Πολιτικά κινήματα στην Πολωνία
Οικονομία της Ρωσίας

Η οικονομία της Ρωσίας είναι οικονομία ανώτερου μεσαίου εισοδήματος μεικτού και μεταβατικού χαρακτήρα. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη εθνική οικονομία στην Ευρώπη, η ενδέκατη μεγαλύτερη (κατά το ονομαστικό ΑΕΠ) οικονομία στον κόσμο και έχει την έκτη μεγαλύτερη οικονομία σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Νόμισμα της Ρωσίας είναι το ρωσικό ρούβλι.

Η τεράστια έκταση της Ρωσίας είναι σημαντικό στοιχείο της οικονομικής της δραστηριότητας. Κάποιες πηγές εκτιμούν ότι η Ρωσία κατέχει πάνω από το 30% των φυσικών πόρων του κόσμου. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά την συνολική αξία των φυσικών πόρων της Ρωσίας στα 75 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η Ρωσία εξαρτάται στα κέρδη από την ενέργεια για να τροφοδοτήσει το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης της. Η Ρωσία έχει άφθονα κοιτάσματα πετρελαίου, φυσικού αερίου και πολύτιμων μετάλλων, τα οποία αποτελούν μεγάλο μέρος των εξαγωγών της Ρωσίας. Το 2012, ο τομέας του πετρελαίου και του φυσικού αερίου παρήγαγε το 16% του ΑΕΠ της Ρωσίας, το 52% των ομοσπονδιακών κερδών του προϋπολογισμού και πάνω από το 70% των συνολικών εξαγωγών. Η Ρωσία θεωρείται ως "ενεργειακή υπερδύναμη". Έχει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου και τονμεγαλύτερο εξαγωγό φυσικού αερίου. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγός πετρελαίου.

Η Ρωσία έχει μια μεγάλη και εξελιγμένη αμυντική βιομηχανία, ικανή να σχεδιάσει και να παράξει στρατιωτικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένου ενός μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, υποβρύχια τροφοδοτούμενα με πυρηνική ενέργεια, πυροβόλα και βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου και μικρού εύρους. Η αξία των ρωσικών εξαγωγών όπλων έφτασε τα 15.7 δισεκατομμύρια δολάρια το 2013 και ήταν δεύτερη μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κύριες στρατιωτικές εξαγωγές της Ρωσίας περιλαμβάνουν: στρατιωτικά αεροσκάφη, αντιαεροπορικά συστήματα, πλοία και υποβρύχια.

Η οικονομική ανάπτυξη της χώρας είναι γεωγραφικά ανισόρροπη, καθώς η περιοχή της Μόσχας συνεισφέρει στο ΑΕΠ της χώρας ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του. Υπάρχει μια μεγάλη αύξηση στην εισοδηματική ανισότητα της Ρωσίας από το 1990 (πολύ περισσότερο από την Κίνα και άλλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες). Η Credit Suisse έχει περιγράψει την εισοδηματική ανισότητα στη Ρωσία ως ακραία συγκριτικά με άλλες χώρες, σε τέτοιο βαθμό "που αξίζει να τοποθετηθεί σε ξεχωριστή κατηγορία." Μια μελέτη εκτιμά ότι "ο πλούτος που διατηρούν οι πλούσιοι Ρώσοι στο εξωτερικό έχει περίπου το τριπλάσιο μέγεθος των επίσημων καθαρών ξένων αποθεματικών της Ρωσίας, ενώ το μέγεθος του συγκρίνεται με το σύνολο των οικονομικών περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε νοικοκυριά στη Ρωσία."

Παραπομπές 

Οικονομία της Ρωσίας
Πειθαρχία

Πειθαρχία ονομάζεται μία συγκεκριμένη κατάσταση στην οποία ένα άτομο ή μία ομάδα ανθρώπων συμβαδίζουν σε έναν συγκεκριμένο κώδικα δεοντολογίας ή τάξης. Η πειθαρχία εφαρμόζεται συνήθως για τη ρύθμιση της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Η πειθαρχία μπορεί να είναι μια σειρά από προσδοκίες που απαιτούνται από οποιαδήποτε οντότητα ή κλάδο.

Κατά τη βικτοριανή εποχή αναπτύχθηκε η ιδέα της επιβολής πειθαρχίας στα παιδιά. Ο Εδουάρδος Ή είχε έναν πειθαρχημένο πατέρα, και η γιαγιά του, η Βασίλισσα Βικτώρια, ήταν υπέρμαχος αυτής της πρακτικής. Ο Εδουάρδος επέβαλλε ένα αυστηρότερο σύνολο κανόνων που στόχευαν στην ανάπτυξη παιδιών με μεθόδους σχηματισμού χαρακτήρα, διδασκαλίας αυτοέλεγχου και αποδεκτής συμπεριφοράς.

Αρετή
Κώδικες δεοντολογίας
Νίκος Παπαναστασίου

Ο Νίκος Παπαναστασίου (γενν. Αθήνα, 1936) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Διακρίθηκε σε ρόλους νεαρού δανδή, ενώ πρωταγωνίστησε και σε γνωστές τηλεοπτικές διαφημίσεις κατά τη δεκαετία του ’80. Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Καρόλου Κουν και της σχολής του Κώστα Μιχαηλίδη. Κατά τη διάρκεια της χούντας της 21ης Απριλίου συνελήφθη και βασανίστηκε. Από τον γάμο του είχε αποκτήσει δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, την Εύα, η οποία απεβίωσε σε ηλικία 23 ετών, το 2011Τα τελευταία χρόνια ζει μόνος σε χωριό του Νομού Φωκίδας.

Θεατρικές παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Πηγές 
 Νίκος Παπαναστασίου (βιογραφικό)

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κούπα Κιλκίς

Η Κούπα είναι ορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 700 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Κούπα βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας. Είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Πάικο, σε απόσταση 35 χλμ. ΒΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Σκρα όπου έγινε η ομώνυμη μάχη, μία από τις σημαντικότερες μάχες του Μακεδονικού Μετώπου κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.  Το χωριό πολιτισμικά ανήκει στα λεγόμενα Βλαχομογλενίτικα χωριά της Παιονίας, όπου οι κάτοικοί του ομιλούν ένα Ρομαντικό ιδίωμα, τη μογλενίτικη διάλεκτο, με πλήθος ελληνικών στοιχείων. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία του οφείλεται στον πρώτο κάτοικό του που λεγόταν Κούπης και κατέφυγε με την οικογένειά του στην περιοχή για να αποφύγει τους Τούρκους. Η αρχική θέση του οικισμού ήταν  βορειοδυτικότερα από τη σημερινή, στην τοποθεσία "Βέκλιακουπ" (βλάχικα: Παλαιά Κούπα) και λόγω επιδημίας χολέρας το 1700 ερημώθηκε.

Λίγο πριν την απελευθέρωση της Μακεδονίας(Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης) από τον δεσμό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, κατα τον Πρώτο βαλκανικό πόλεμο και συγκεκριμένα τον Οκτώβριο του 1912, οι κάτοικοί της Κούπας αγόρασαν τα περίχωρα του χωριού, συμπεριλαμβανομένων των δασών, και το χωριό, από τον τοπικό Πασά, Αλί Φερίντ και κατέχουν τα πλήρη δημογραφικά, οικολογικά, και οικονομικά δικαιώματα του χωριού έως και σήμερα.

Αξιοθέατα 
Η εκκλησία του χωριού Κοίμηση της Θεοτόκου από το 1991 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική που χρονολογείται στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα και "διασώζει στο εσωτερικό την αρχική του μορφή με αξιόλογα διακοσμητικά στοιχεία και αποτελεί μοναδική μαρτυρία αυτών των χρόνων στην περιοχή αυτή".

Η ευρύτερη περιοχή της Κούπας χαρακτηρίζεται από σπάνιας πυκνότητας και ανάπτυξης δάση βελανιδιάς και οξιάς, έχει πολλά φυσικά σπήλαια, τρεχούμενα νερά και πηγές με πιο σημαντική αυτή με ξινό ιαματικό νερό.

Διοικητικά 
Η Κούπα αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 48Α - 05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Σκρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκρα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 47 κατοίκους.

Παραπομπές 

Δήμος Παιονίας
Χωριά του νομού Κιλκίς
Γκιουλσέ Μπρισέλ

Η Γκιουλσέ Μπρισέλ (τουρκικά: Gülse Birsel, 11 Μαρτίου 1971) είναι Τουρκάλα ηθοποιός, συγγραφέας, σεναριογράφος και αρθρογράφος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του δικηγόρου Γκιουλτεκίν Σενέρ και της Σεμίχα Σενέρ.  Το μικρό της όνομα το πήρε από τις πρώτες συλλαβές των ονομάτων των γονιών της. Ο αδελφός της Μποζκούρτ ήταν αθλητής του βόλεϊ και οφθαλμίατρος. Η Μπρισέλ εκπλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο σχολείο Beyoğlu Anadolu, και από τότε ήθελε να γίνει ηθοποιός. Παρόλα αυτά, η οικογένειά της ήταν αρνητική σε αυτήν την καριέρα, κατέληξε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Boğaziçi οικονομικά, ενώ μεταξύ το 1994 και το 1996, σπούδασε Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. 

Κατά τη φοίτησή της εκεί άρχισε να συνεργάζεται με το περιοδικό Aktüel.  Το 1996, γύρισε στην Τουρκία και ξεκίνησε να δουλεύει στον τηλεοπτικό σταθμό ATV. Περί το 1997, έγινε αρχισυντάκτρια της τουρκικής έκδοσης του περιοδικού Esquire. Ενώ από το 1997 έως και το 2003, έγινε αρχισυντάκτρια της τουρκικής έκδοσης του Harper’s Bazaar. Μεταξύ το 2001 και το 2002 υπήρξε και αρθρογράφος της καθημερινής τουρκικής εφημερίδας Sabah. Το 2002 έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση, με το  g.a.g., του οποίου έγραψε και το σενάριο την επόμενη χρονιά. Το 2004, συμμετείχε τόσο ως ηθοποιός όσο και ως σεναριογράφος στην τηλεοπτική σειρά Avrupa Yakası.  Το 2005, έκανε και το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με την ταινία Hırsız Var!.

Το 2008, μετέφερε την Ολυμπιακή Φλόγα στην Κωνσταντινούπολη. Το 2009, πρωταγωνίστησε στην ταινία 7 Kocalı Hürmüz, όπως επίσης και στην ταινία Aile Arasında (2017). Η τελευταία ήταν και η πρώτη της προσπάθεια να γράψει σενάριο στον κινηματογράφο. Παράλληλα συνέχισε να έχει τον ρόλο της ηθοποιού και της σεναριογράφου και στη σειρά Yalan Dünya, χωρίς να αφήσει τελείως την αρθρογραφία, αφού το 2013 έγινε αρθρογράφος της Hürriyet, έως και το 2019, που παραιτήθηκε. Η Μπίρσελ, επίσης, είναι και συγγραφέας έχοντας κυκλοφορήσει έξι βιβλία. Τον Αύγουστο του 1999 παντρεύτηκε τον Μουράτ Μπιρσέλ, χωρίς, όμως, να έχουν αποκτήσει παιδιά, αφού θεωρεί τον εαυτό της ακατάλληλο να γίνει μάνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Gülse Birsel's biography 

Τούρκοι ηθοποιοί
Τούρκοι συγγραφείς
Τούρκοι σεναριογράφοι
Κιρ Στάρμερ

Ο Σερ Κιρ Ρόντνεϊ Στάρμερ (αγγλικά: Sir Keir Rodney Starmer, 2 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Βρετανός πολιτικός και πρώην δικηγόρος, που υπηρετεί ως Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλείου και ως Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, από τον Απρίλιο του 2020.  

Είναι βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Εργατικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Χόλμπορν εντ Σαιντ Πάνκρας, από τον Μάιο του 2015.  

Εξελέγη στη Βουλή των Κοινοτήτων στις γενικές εκλογές του 2015 και ο Τζέρεμι Κόρμπιν τον όρισε ως σκιώδη Υπουργό Μετανάστευσης, θέση από την οποία ο Στάρμερ παραιτήθηκε το 2016 μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές του Εργατικού Κόμματος σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ηγεσία του Κόρμπιν. Αργότερα διορίστηκε σκιώδης υπουργός αρμόδιος για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετά την ήττα του Εργατικού Κόμματος στις γενικές εκλογές του 2019, ο Στάρμερ εξελέγη νέος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος στις 4 Απριλίου 2020.  

Μετά την εγγραφή του στον δικηγορικό σύλλογο, εργάστηκε αποκλειστικά ως δικηγόρος υπεράσπισης ειδικευμένος σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πριν οριστεί ως Σύμβουλος της Βασίλισσας (QC) το 2002. Το 2008 έγινε Διευθυντής Δημόσιας Εισαγγελίας (DPP) και Προϊστάμενος της Βασιλικής Εισαγγελίας (CPS), θέση που διατήρησε ως το 2013. Για τον ρόλο του ως Διευθυντή Δημόσιας Εισαγγελίας, χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού (KCB) το 2014. 

Τον Μάιο του 2022, η βρετανική αστυνομία ανακοίνωσε την έναρξη έρευνας για εικαζόμενη παραβίαση των κανόνων υγειονομικού περιορισμού που ίσχυαν το 2021 στο Ηνωμένο Βασίλειο..

Ο Στάρμερ, έχει χαρακτηριστεί ως κεντροαριστερός έως και κεντρώος πολιτικός. Γενικότερα είναι μετριοπαθές μέλος του Εργατικού Κόμματος.

Βιογραφία 
Ο Κιρ Στάρμερ, γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1962 στο νότιο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Σάρρεϋ της Αγγλίας. Προέρχεται από οικογένεια όπου στήριζει το Εργατικό Κόμμα. Αποφοίτησε το Λύκειο "Reigate Grammar School" στο Σάρρεϋ το 1981. Επίσης, είναι κάτοχος διπλωμάτων μουσικής πάνω στο Φλάουτο, στο Πιάνο και το Βιολί, από την μουσική σχολή "Guildhall School of Music and Drama" του Λονδίνου. 

Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, λαμβάνοντας αριστούχος (First Class Honours) πτυχίο το 1985. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο Αστικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (BCL) το 1986.

Είναι εγγεγραμμένος στον δικηγορικό σύλλογο του Σίτι του Λονδίνου από το 1987.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος από το 2007 με την δικηγόρο Βικτώρια Αλεξάντερ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί 2 παιδιά. Ο ίδιος έχει δηλώσει άθεος. Είναι υποστηρικτής της Άρσεναλ και έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά στο παρελθόν με το ποδόσφαιρο. Τέλος έχει δηλώσει πως είναι χορτοφάγος (vegeterian). 

Διαμένει στο βόρειο Λονδίνο.

Παραπομπές

΄

Ηγέτες του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Πολιτικοί του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο)
Βρετανοί πολιτικοί
Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Ληντς
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ηλικία

Ηλικία είναι ο χρόνος ο οποίος έχει διαμεσολαβήσει από την γέννηση ενός οργανισμού μέχρι το παρόν. Στην αστρονομία η ηλικία είναι το διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την δημιουργία ενός πλανήτη ή ενός γαλαξία ή άλλου σώματος μέχρι σήμερα.

Δείτε επίσης 

 Παιδική ηλικία
 Τρίτη ηλικία, η οποία ξεκινά γύρω στα 65έτη.

Παραπομπές 

Ανθρώπινη ανάπτυξη
Γοργόπη Κιλκίς

Η Γοργόπη είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Η Γοργόπη βρίσκεται στην κοιλάδα του Μεγάλου ποταμού (ή Γοργόπης), που είναι παραπόταμος του Αξιού, σε απόσταση 7 χλμ. Ν Δ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου), ανάμεσα στη Γουμένισσα (Δ.) και την Αξιούπολη (ΒΑ.). Αξιοθέατο του χωριού είναι το Λαογραφικό Μουσείο της με αντικείμενα οικιακής χρήσης (αργαλειό, πινακοτές κ.α.) που έφεραν οι πρόσφυγες (από Μικρά Ασία, Πόντο, Ανατολική Θράκη) που εγκαταστάθηκαν μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και τα χρησιμοποιούσαν μέχρι τη δεκαετία του 70' και του 80'. Θρησκευτικό αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία είναι τρίκλιτη βασιλική κτισμένη το 1802 με εσωτερικό διάκοσμο (τέμπλο, αναλόγια, εικόνες) του 19ου αιώνα και η οποία έχει ανακηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ονομασία - Διοικητικά 
Αναφέρεται ως Γοργόπ, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 80Α - 14/04/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μποεμίτσης (Αξιουπόλεως). Το 1926 με το ΦΕΚ 217Α - 30/06/1926 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και στη συνέχεια με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε αρχικά σε Γοργώπη ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Γοργόπη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γοργόπης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 872 κατοίκους.

Παραπομπές 

Δήμος Παιονίας
Χωριά του νομού Κιλκίς
Περιοχή Κυέλα

Η Περιοχή Κυέλα (αγγλικά: Kyela District, σουαχίλι: Wilaya ya Kyela) είναι μια από τις έξη Περιοχές στην Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) της Τανζανίας.

Η Επαρχία Κυέλα (Kyela District) συνορεύει στα βόρεια με την Περιοχή Ρούνγκουε (Rungwe District), στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region), στα νοτιοανατολικά με τη Λίμνη Νυάσα (Lake Nyasa), στα νότια με το Μαλάουι (Malawi) και στα δυτικά με την Περιοχή Ιλέτζε (Ileje District).

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, το 2002 ο πληθυσμός στην Επαρχία Κυέλα (Kyela District) ήταν 174.470 κάτοικοι, ενω, το 2012 ο πληθυσμός του αυξήθηκε σε 221.490 κατοίκους.

Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Κυέλα (Kyela District) είναι ο E. Mashimba.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Τμήματα 
Το 2012, η Περιοχή Κυέλα (Kyela District) χωρίζεται διοικητικά σε είκοσι τμήματα (σε παρένθεση αναγράφονται οι κάτοικοι κατά το 2012):

Αστικά Τμήματα

Μεικτά Τμήματα

Αγροτικά Τμήματα

Γεωργία
Στην Κυέλα (Kyela), η παραγωγή του ρυζιού ευνοείται κυρίως από τη γεωγραφική της θέση και τις καιρικές συνθήκες. Ποτάμια όπως ο Μπάκα (Mbaka), Κιουίρα (Kiwira), Λουφιλύο (Lufilyo) και Σόνγκουε (Songwe) τα οποία ρέουν εντός της Λίμνης Μαλάουι (Lake Malawi) όλα τους διασχίζουν την Περιοχή Κυέλα (Kyela District). Αυτό κάνει την περιοχή να έχει συνεχώς υγρά εδάφη τα οποία είναι κατάλληλα για την παραγωγή του ρυζιού. Εκτός από ρύζι, η Κυέλα (Kyela) παράγει επίσης και άλλες καλλιέργειες όπως μπανάνες, κάσιους, φασόλια, κακάο και καρπούζια.

Δείτε επίσης

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Επαρχίες της Τανζανίας
 
Επαρχίες της Περιφέρειας Μπέυα
 
Επαρχία Κυέλα
Ορθοδοξία στην Εσθονία

Η Ορθοδοξία στην Εσθονία ακολουθείται από το 16,5% του πληθυσμού, καθιστώντας την ως τo πιο αναγνωρισμένo χριστιανικό δόγμα στο κατά πλειοψηφία κοσμικό κράτος. Βρίσκεται πάνω από τον Λουθηρανισμό, που ακολουθεί με 9,1%, παρότι στην απογραφή του 2000 ο Λουθηρανισμός κατείχε ποσοστό της τάξης του 13,6%. Η Ορθοδοξία, ή πιό συγκεκριμένα ο Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός, ακολουθείται κυρίως από τη ρωσική εθνική μειονότητα και μια μειοψηφία του εγγενή εσθονικού πληθυσμό. Σύμφωνα με την εσθονική απογραφή του 2000, το 72,9% όσων απογράφηκαν ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί ήταν ρωσικής καταγωγής.

Η Ορθοδοξία εισήχθη για πρώτη φορά στην Εσθονία κατά το 10ο ως το 12ο αιώνα, από ιεραποστόλους του Νόβγκοροντ και το Πσκοβ. Η πρώτη αναφορά μιας Ορθόδοξης κοινότητας στην Εσθονία χρονολογείται στο 1030. Αργότερα, Ρώσοι έμποροι από το Νόβγκοροντ και το Πσκοβ δημιούργησαν μικρές Ορθόδοξες κοινότητες σε αρκετές πόλεις της Εσθονίας.

Σήμερα, υπάρχουν δύο κλάδοι της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνυπάρχουν στην Εσθονία: η Εσθονική Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία, μια αυτόνομη Εκκλησία υπό την δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, και η Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας, μια ημιαυτόνομη Εκκλησία της δικαιοδοσίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα
Η Ορθόδοξη κοινότητα στην Εσθονία, που αντιπροσωπεύει περίπου το 16,5% του συνολικού πληθυσμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, παραμένει διαιρεμένη, με την πλειοψηφία των πιστών (συνήθως εθνικών Ρώσων) να παραμένουν υπό τη σκέπη του Πατριαρχείου Μόσχας. Σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση του 2004, περίπου 20.000 πιστοί, (κυρίως Εσθονοί) σε 54 ενορίες, αποτελούν μέρος της Εσθονικής Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που εντάσσεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, ενώ 150.000 πιστοί σε 30 ενορίες, μαζί με τη μοναστική κοινότητα της Πουχτίτσας, ανήκουν στο Πατριαρχείο Μόσχας. 

Τα ζητήματα γύρω από την ακίνητη ιδιοκτησία έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους διευθετηθεί. Το 2002, η Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία συμφώνησε να μεταβιβάσει την κυριότητα των εκκλησιών που χρησιμοποιούνται από το Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας προς το κράτος, το οποίο με τη σειρά του θα εξέδιδε 50ετείς μισθώσεις για τα ακίνητα προς την Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας. Σε αντάλλαγμα, το κράτος συμφώνησε να ανακαινίσει τις εκκλησίες Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Παραπομπές

Θρησκεία στην Εσθονία
Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα
Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα

Σύμφωνα με τον αριθμό των πιστών, η Ορθόδοξη Εκκλησία (επίσης γνωστή ως Ανατολική Ορθοδοξία) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Χριστιανική εκκλησία στον κόσμο, μετά την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Οι εκτιμήσεις συνήθως θέτουν τον αριθμό των Ορθόδοξων Χριστιανών σε όλο το κόσμο σε περίπου 200 με 260 εκατομμύρια άτομα. Αξίζει να αναφερθεί πως οι Προτεστάντες, ο τρίτος κλάδος του Χριστιανισμού, ανά τον κόσμο ξεπερνούν ως πληθυσμός αυτόν των πιστών της Ορθοδοξίας, αλλά οι προτεσταντικές ομάδες έχουν θεολογικές διαφορές και δεν σχηματίζουν μια ενιαία εκκλησία.

Η Ανατολική Ορθοδοξία είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στην μεγαλύτερη όσον αφορά την έκταση χώρα του κόσμου: τη Ρωσία (60%-77%). Στην Ρωσία ζει περίπου το ήμισυ των Ορθόδοξων Χριστιανών. Πέρα από τη Ρωσία, η Ορθοδοξία είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στις εξής χώρες: Ουκρανία (65.4%-77%), η Ρουμανία (82%), τη Λευκορωσία (48%-73%) Ελλάδα (95%-98%), Σερβία (97%), τη Βουλγαρία (88%), Μολδαβία (93%), Γεωργία (84%), Σκόπια (65%), Κύπρος (89%) και Μαυροβούνιο (74%). Επίσης είναι η θρησκεία της πλειοψηφίας των κατοίκων των παρακάτω μη ή μερικώς αναγνωρισμένων κρατών: Αμπχαζία, Νότια Οσετία και Υπερδνειστερία.

Σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες ζουν σημαντικές μειονότητες ορθοδόξων χριστιανών. Αυτές είναι οι: Βοσνία και Ερζεγοβίνη (31%), Λετονία (18%), Εσθονία (14%), Αλβανία (7%), Λιθουανία (4%), Κροατία (4%), Σλοβενία (2%) και Φινλανδία (1.5%). Στην Ασία, οι σημαντικότερες κοινότητες Ορθοδόξων εντοπίζονται στις δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι η μεγαλύτερη θρησκεία στο βόρειο Καζακστάν, ενώ το ποσοστό των Ορθοδόξων ως προς τον συνολικό πληθυσμό της χώρας είναι 23.9%. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αποτελούν σημαντική μειοψηφία του πληθυσμού στις εξής πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Ασίας: Κιργιζία (17%),Τουρκμενιστάν (5%), Ουζμπεκιστάν (5%), Αζερμπαϊτζάν (2%), και Τατζικιστάν (1%). Στο Λίβανο, το 8% των κατοίκων είναι Ελληνορθόδοξοι. Στη Συρία, πριν τον πόλεμο το 5-8% των κατοίκων της ήταν Ορθόδοξοι. Ένα 0.5% με 2.5% των κατοίκων της Παλαιστίνης είναι Ορθόδοξοι, ενώ το ποσοστό των Ορθοδόξων ξεπερνά το 1% στην Ιορδανία. Λόγω της πρόσφατης μετανάστευσης και του ιεραποστολικού έργου τα ποσοστά των Ορθοδόξων Χριστιανών στην Αυστραλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, τον Καναδά και την Ελβετία φτάνουν περίπου το 2% του πληθυσμού των παραπάνω χωρών.

Το ποσοστό των Χριστιανών στην Τουρκία συρρικνώθηκε από 19% το 1914 σε 2.5% το 1927, λόγω σημαντικών ιστορικών γεγονότων τα οποία επηρέασαν την σύνθεση του πληθυσμού (Γενοκτονία των Αρμενίων, Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών, μετανάστευση Χριστιανών άλλες χώρες, κυρίως στην Ευρώπη και στην Αμερική). Σήμερα στην Τουρκία ζουν περίπου 160.000-180.000 άτομα τα οποία πιστεύουν σε διάφορες Χριστιανικές ομολογίες.

Παραπομπές 

Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή
Ιστορία της Ανατολικής Ορθοδοξίας
Ανατολική Ορθοδοξία στην Ευρώπη
Ανατολική Ορθοδοξία ανά χώρα
Πολίνα Πόποβα

Η Πολίνα Αλεξέγεβνα Πόποβα  (ρωσικά: Полина Алексеевна Попова), (γεννηθείσα στις 1 Ιουνίου 1995, στο Γεκατερίνμπουργκ) είναι μια Ρωσίδα μοντέλο και νικήτρια του εθνικού διαγωνισμού ομορφιας Miss Russia ο οποίος διεξήχθη το 2017. Η Πόποβα εκπροσώπησε την χώρα της στον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Miss World 2017.

Βιογραφία
Η Πολίνα Πόποβα γεννήθηκε στο Γεκατερίνμπουργκ και δουλεύει ως μοντέλο μόδας, σε περιοδικά και συμμετέχει σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στο κρατικό πανεπιστήμιο της Μόσχας, με σχέδια να γίνει δημοσιογράφος. Εκτός απο την μητρική της γλώσσα τη ρωσική, μπορεί να μιλά άπταιστα Αγγλικά και Κινέζικα.

Μις Ρωσία 2017
Η Πόποβα εκπροσώπησε την περιφέρεια του Σβερντλόφσκ στο διαγωνισμο ομορφιας Miss Russia του 2017, η οποία ήταν και η πρώτη της συμμετοχή. Στέφθηκε νικήτρια, κερδίζοντας 3,000,000, ρούβλια, ενα αυτοκίνητο Hyundai Solaris, και την ευκαιρία να σπουδάσει σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο στον κόσμο που θα ήθελε. Οι επιλαχούσες του διαγωνισμού ήταν η Ξένια Αλεξάντροβα από την Μόσχα και η Αλμπίνα Αχτσαμόβα από το Μπασκστοστάν. Η Πόποβα εκπροσώπησε τη Ρωσία στον διαγωνισμό της Miss World 2017, όπου πέρασε στην πρωτη δεκαδα του διαγωνισμού, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει τον παγκόσμιο τίτλο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Ρωσίδες μοντέλα 
Μις Ρωσία
Samsung Electronics

Η Samsung Electronics Co., Ltd. (κορεατικά: 삼성전자· χάντσα: 三星電子) είναι νοτιοκορεατική πολυεθνική εταιρεία ηλεκτρονικών με έδρα το Σούουον της Νότιας Κορέας. Λόγω κάποιας διασταυρούμενης ιδιοκτησίας, είναι η κορωνίδα της Samsung τσεμπόλ, αντιπροσωπεύοντας το 70% των εσόδων του ομίλου το 2012. Η Samsung Electronics διαθέτει εργοστάσια συναρμολόγησης και δίκτυα πωλήσεων σε 80 χώρες και απασχολεί περίπου 308.745 άτομα. Είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής ηλεκτρονικών ειδών και ημιαγωγών παγκοσμίως περί εσόδων. Από τον Ιούνιο του 2018, η κεφαλαιοποίηση της Samsung Electronics ανερχόταν στα 325,9 δισ. δολάρια.

Παραπομπές

Επιχειρήσεις στη Νότια Κορέα
Κία Μπόζου

Η Κία (Ευδοκία) Μπόζου (Ελευθερούπολη, 1935 - 7 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και του κινηματογράφου. 

Γεννήθηκε το 1935 στην Ελευθερούπολη Καβάλας, σπούδασε στη Δραματική σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε το 1961. Έκανε το ντεμπούτο της την ίδια χρονιά στο θέατρο, με το θίασο τραγωδίας του Κώστα Λειβαδέα. Εργάστηκε επί ένα χρόνο στη πρόζα και από το 1963 βγήκε στην επιθεώρηση. Εμφανίστηκε στα θέατρα Ακροπόλ, Κήπου, Περοκέ, Καλουτά, Άλφα, Βέμπο, Μετροπόλιταν κ.α. Μαθήτρια ακόμη της δραματικής σχολής συμμετείχε σε ταινίες.

Ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία νυχτερινών κέντρων Λάκη Αγραπίδη που απεβίωσε το 2016. Από το γάμο της, έχει έναν γιο ο οποίος είναι γιατρός. Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.

Φιλμογραφία
 Οι άντρες ξέρουν να αγαπούν (1971)
 Ο ξεροκέφαλος (1970) [Κία Μπόζου]
 Η σκλάβα (1970)
 Το παιδί της μαμάς (1970)
 Ακόμα μια φορά πριν ξεψυχήσω (1970)
 Ένας Κίτσος στα μπουζούκια (1970) [Βίκυ Μπόλα]
 Η περιπτερού (1970)
 Σε ικετεύω αγάπη μου (1970)
 Γυμνοί στο δρόμο (1969) (γειτόνισσα)
Γαμπρός από τη Γαστούνη (1969)
 Η Σμυρνιά (1969)
 Το ανθρωπάκι (1969) [πελάτισσα καταστήματος Βουτσά]
 Οι ζαβολιές (1969)
 Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου (1969)
 Θου-Βου φαλακρός πράκτωρ (επιχείρησις: Γης μαδιάμ) (1969) [Ζωή Σέξογλου]
 Αυτή που δεν λύγισε (1968) [Φρόσω]
 Γοργόνες και μάγκες (1968) [φίλη Πέτρου]
 Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968) [Ερμιόνη]
 Ο μαχαραγιάς (1968) [Ροζαλία]
 Μείνε κοντά μου αγαπημένε (1968)
 Ο ναύτης του Αιγαίου (1968) [Κατερίνα]
 Το ΠΡΟΠΟ και τα μπουζούκια (1968)
 Συννεφιασμένοι ορίζοντες (1968)
 Έμπαινε Κίτσο (1968)
 Η παιχνιδιάρα (1967) [Σοφία]
 Σήκω χόρεψε συρτάκι (1967) [Λίνα]
 Τα δολάρια της Ασπασίας (1967)
 Λάλα το Λαλάκη (1967)
 Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966) [Γιαννούλα]
 Ο παπατρέχας (1966) [αδελφή θυρωρού]
 Κούνια που σε κούναγε... (1966) [Θεοδώρα]
 Το σπίτι των ανέμων (1966) [Νίκη]
 Τώρα που φεύγω απ' τη ζωή (1966) (Φωφάκι)
 Φως... νερό... τηλέφωνο οικόπεδα με δόσεις (1966)
 Τσακισμένη από την ορφάνια (1965)
 Εξιλέωση (1965)
 Βάνα (1965)
 Το λάθος (1965)[νοσοκόμα]
 Μια γυναίκα χωρίς ντροπή (1965)
 Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965)
 Η αστεφάνωτη (1964)
 Η σωφερίνα (1964)
 Τα δίδυμα (1964)
 Ήταν όλοι τους... κορόιδα! (1964) [Μπιρμπίλω Σουσάμη] 
 Ένας βλάκας με πατέντα (1963)
 Το "τεμπελόσκυλο" (1963) [γραμματέας]
 Ο δρόμος με τα κόκκινα φώτα (1963)
 Εφιάλτης (1961)
 Το κλωτσοσκούφι (1960)
 Αστέρω (1959)
 Ο Θύμιος τa 'κανε θάλασσα (1959) [Κατίνα]

Πηγές
Κία Μπόζου στο IMDB
RetroDB

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη

Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη είναι μια παραβολή του Ιησού Χριστού, το κείμενο της οποίας παρατίθεται μόνο στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Σε αυτή, ο Ιησούς διηγείται την ιστορία κάποιου οδοιπόρου που δέρνεται και αφήνεται μισοπεθαμένος από ληστές στην άκρη του δρόμου. Μετά από αυτό περνούν από τον δρόμο πρώτα ένας ιερέας και κατόπιν ένας Λευίτης, αλλά αμφότεροι αποφεύγουν το θύμα των ληστών. Στο τέλος περνά ένας Σαμαρείτης. Παρά το ότι οι Σαμαρείτες και οι Εβραίοι αλληλοπεριφρονούνταν, ο Σαμαρείτης βοηθεί τον τραυματισμένο άνθρωπο.

Αναφέρεται ότι ο Ιησούς αφηγείται την παραβολή ως απάντηση στο ερώτημα ενός δικηγόρου: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;» Το συμπέρασμα είναι ότι ο «πλησίον» στην παραβολή ταυτίζεται με τον άνθρωπο που βοηθεί τον τραυματία, δηλαδή με τον Σαμαρείτη.

Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη έχει εμπνεύσει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, σάτιρας, ποιήματα, και κινηματογραφικές ταινίες. Η φράση «καλός Σαμαρείτης», που σημαίνει κάποιον που βοηθά σημαντικά κάποιον άγνωστό του, προέρχεται από αυτή την παραβολή, και πολλά νοσοκομεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα στις χριστιανικές χώρες φέρουν εξαιτίας της αυτή την ονομασία.

Το κείμενο
Στο δέκατο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου, η παραβολή εισάγεται από ένα ερώτημα:

Ο Ιησούς απαντά με μια ιστορία:

Ιστορικό-πραγματολογικό πλαίσιο

Η οδός Ιερουσαλήμ-Ιεριχούς
Στην εποχή του Ιησού ο δρόμος από την Ιερουσαλήμ προς την Ιεριχώ ήταν πράγματι γνωστός για τον κίνδυνο και τις δυσκολίες του, σχεδόν διαβόητος: Τον αποκαλούσαν «Οδόν του αίματος» εξαιτίας «του αίματος που χυνόταν συχνά εκεί από ληστές». Ακόμα και σήμερα, ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος έχει αναπόφευκτα πολλές στροφές, καθώς κατεβαίνει από το υψόμετρο των 754 μέτρων της Ιερουσαλήμ στα −258 μέτρα της Ιεριχούς, μια υψομετρική διαφορά άνω των χιλίων μέτρων, μέσα σε διαδρομή τριάντα περίπου χιλιομέτρων. Οι πολλές στροφές και τα βράχια ήταν βέβαια κατάλληλη μορφολογία για ενέδρες.

Η αλληγορική σημασία της παραβολής του καλού Σαμαρείτη 
Η αλληγορική σημασία της παραβολής είναι η εξής: Ο καλός Σαμαρείτης είναι ο Χριστός. Ο χτυπημένος από τους ληστές διαβάτης, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι ο κάθε λαβωμένος από την αμαρτία άνθρωπος. Η σε χαμηλότερο υψόμετρο υπάρχουσα Ιεριχώ φανερώνει την κάθοδο του Θεανθρώπου στη γη για να υπηρετήσει τον τρωθέντα άνθρωπο.

Το πανδοχείο συμβολίζει την Εκκλησία, που είναι μοναδικό πνευματικό νοσοκομείο. Το λάδι και το κρασί συμβολίζουν την θεραπεία μέσω των αγιαστικών μυστηρίων. Τα δύο δηνάρια, που πλήρωσε ο Σαμαρείτης στον πανδοχέα, αναγνωρίζουν την μοναδική αξία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Και τέλος, η επιστροφή του καλού Σαμαρείτη με σκοπό να μάθει περί της υγείας του ημιθανή διαβάτη, τονίζει την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο οποίος θα ξαναγυρίσει, εμφανιζόμενος με δύναμη και δόξα πολύ, «ίνα κρίνει ζώντας και νεκρούς».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Biblical Art on the Internet:
 Assault and First Aid 
 The Expert in the Law 
 The Inn
 Good Samaritan websites:
 Good Samaritan Industries  – Charity helping people with disabilities.
 Good Samaritan Day  – Promotes October 13 as 'Good Samaritan Day'.

Καλου Σαμαρ