joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Εθνικό Δασικό Πάρκο της Ζανγκτζιατζιέ

Το Εθνικό Δασικό Πάρκο της Ζανγκτζιατζιέ (κινεζικά: 湖南张家界国家森林公园, πινγίν: Húnán Zhāngjiājiè Guójiā Sēnlín Gōngyuán) είναι μια ορεινή δασική περιοχή η οποία βρίσκεται κοντά στην πόλη Ζανγκτζιατζιέ στα βόρεια της επαρχία Χουνάν της Κίνας. Είναι ένα από τα πάρκα εντός της ευρύτερης γραφικής περιοχής της Γουλινγκγιουάν.

Ιστορία 
Το 1982 αναγνωρίστηκε ως το πρώτο εθνικό πάρκο της Κίνας με την περιοχή του να εκτείνεται σε 48.1 τ.χλμ. (4810 εκτάρια). Το πάρκο αποτελεί ένα μικρό μέρος μόνο της κατά πολύ μεγαλύτερης γραφικής περιοχής της Γουλινγκγιουάν με έκταση 264 τ. χλμ., και η οποία το 1992 αναγνωρίστηκε επίσημα ως Τοπίο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Το 2004, το γεωπάρκο της Ζανγκτζιατζιέ ονομάστηκε ως ένα από τα παγκόσμια γεωπάρκα της ΟΥΝΕΣΚΟ.  

Μια από τις στήλες στο πάρκο η οποία αποτελείται από χαλαζία και αμμόλιθο, έχει ύψος 1080 μέτρα και ονομαζόταν Στήλη του Νότιου Ουρανού έως τον Ιανουάριο του 2010, όταν και μετονομάστηκε παίρνοντας το όνομα Όρος Άβαταρ Αλληλούια (阿凡达-哈利路亚山, πινγίν: Āfándá hālìlùyà shān) προς τιμή της κινηματογραφικής ταινίας Άβαταρ. Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του πάρκου, οι φωτογραφίες από την Ζανγκτζιατζιέ ενέπνευσαν τους κινηματογραφικούς συντελεστές ώστε να δημιουργήσουν τα αιωρούμενα Όρη Αλληλούια στην ταινία. Ο σκηνοθέτης της ταινίας και οι σχεδιαστές της παραγωγής ανέφεραν πως εμπνεύστηκαν από διάφορα βουνά σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων αυτών στην επαρχία Χουνάν.

Το 2015 ανακοινώθηκε η έναρξη της κατασκευής γυάλινης γέφυρας μήκους 380 μέτρων (1247 πόδια), εύρους 6.19 (20 πόδια), και σε ύψος 300 μέτρων (984 πόδια), με σκοπό τη σύνδεση δύο απόκρημνων κορυφών της περιοχής, και την διάθεση της στο κοινό να έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2015.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά 

Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του πάρκου είναι οι στηλοειδής σχηματισμοί μεγάλου μεγέθους που υπάρχουν διάσπαρτοι στο πάρκο. Αν και μοιάζουν με ασβεστολιθικούς σχηματισμούς, οι στήλες αυτές δεν αποτελούν το προϊόν διαδικασίας χημικής διάβρωσης, το κύριο φαινόμενο από το οποίο προέρχονται οι ασβεστόλιθοι στα καρστικά συστήματα, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης φυσικής αποσάθρωσης των πετρωμάτων.   

Τα κύρια κλιματικά χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούν στον σχηματισμό των στηλών, είναι η δημιουργία του πάγου ο οποίος σχηματίζεται και διογκώνεται κατά τον χειμώνα, και των φυτών τα οποία φυτρώνουν ανάμεσα στα πετρώματα. Ο καιρός είναι υγρός κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου, με αποτέλεσμα η βλάστηση να είναι πολύ πυκνή. Τα παράπλευρα υλικά που δημιουργούνται από την κλιματική επίδραση, μεταφέρονται εκτός του περιβάλλοντος με ρυάκια. Οι σχηματισμοί αυτοί είναι σήμα κατατεθέν των φυσικών τοπίων της Κίνας, και συναντώνται επίσης και σε πολλά αρχαία κινεζικά έργα ζωγραφικής.

Δείτε επίσης
 Όρος Τιανζί
 Γραφική περιοχή της Γουλινγκγιουάν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  Zhangjiajie China's National Park - Αναλυτική παρουσίαση από τον επίσημο φορέα της περιοχής

Γεωγραφία της Κίνας
Γαληνοτάτη Δημοκρατία

Η Γαληνοτάτη Δημοκρατία (Serenissima Respublica στα λατινικά) είναι τίτλος που χρησιμοποιείτο από αριθμό ευρωπαϊκών κρατών ανά την ιστορία. Κατά παράδοση, ο τίτλος "Γαληνοτάτη" είναι ενδεικτικός εδαφικής κυριαρχίας (δείτε επίσης Γαλήνια Εξοχότητα ή Γαληνοτάτη Εξοχότητα για έναν ανεξάρτητο μονάρχη) και, ως συνέπεια, ο τίτλος "Γαληνοτάτη Δημοκρατία" αναφέρεται συγκεκριμένα στην εδαφική κυριαρχία ενός δημοκρατικού καθεστώτος.

Σύγχρονα κράτη 
Το Σαν Μαρίνο αποτελεί το μοναδικό σύγχρονο ανεξάρτητο κράτος το οποίο χρησιμοποιεί ακόμη τον όρο αυτό. Αν και η επίσημη ονομασία του είναι "Δημοκρατία του Σαν Μαρίνο", με συντομευμένη εκδοχή το "Σαν Μαρίνο", αναφέρεται ανεπίσημα, σε ορισμένες περιπτώσεις, ως τέτοια (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Σαν Μαρίνο, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di San Marino).

Ιστορικά κράτη 
Δημοκρατία της Βενετίας (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, Βενετικά: Serenìsima Repùblica Vèneta, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Venezia), μία πόλη-κράτος η οποία υφίστατο από το 697 έως το 1797, με πρωτεύουσα την πόλη της Βενετίας με συνεχιζόμενη εδαφική παρουσία κατά μήκος των ανατολικών ακτών της Αδριατικής, κατά την περίοδο του απόγειου της δύναμής της. Ο όρος "La Serenissima" χρησιμοποιείτο, επίσης, ευρέως για την εξειδικευμένη αναφορά στην ενετική κυβέρνηση ή τις κρατικές αρχές.
Δημοκρατία της Γένοβα (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Γένοβα, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Genova), ένα ανεξάρτητο κράτος με επίκεντρο την σημερινή περιοχή της Λιγουρίας στις βορειοδυτικές ιταλικές ακτές, το οποίο υφίστατο από το 1100 έως το 1805. Για καιρό γνωστή απλώς ως "Δημοκρατία", το τιμητικό "Γαληνοτάτη" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά την εκλογή του πρώτου Δόγη της Γένοβα (1339). Ακόμη κι έτσι, προκειμένου να διαχωρίζεται η κυβέρνησή τους από αυτή των παλαιοτάτων εχθρών τους στα ανατολικά, οι Γενοβέζοι σπάνια χρησιμοποιούσαν τον όρο "Γαληνοτάτη", προτιμώντας περισσότερο αυτόν της "Έξοχης Δημοκρατίας" (Ιταλικά: La Superba Repubblica), μία ονομασία την οποία αναφέρει και ο Πετράρχης το 1358.
Δημοκρατία της Λούκκα (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Λούκκα, Ιταλικά: Serenissima Repubblica di Lucca), μία πόλη-κράτος η οποία υφίστατο από το 1119 έως το 1799 με πρωτεύουσα την πόλη της Λούκκα, στην βόρεια Τοσκάνη της Ιταλίας. Η Λούκκα ήταν η τρίτη μεγαλύτερη ιταλική πόλη-κράτος (μετά την Βενετία και την Γένοβα) με ένα δημοκρατικό σύνταγμα ("comune"), το οποίο την βοήθησε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της με το πέρας των αιώνων.
Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία (Ελληνικά: Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Πολωνίας, Πολωνικά: Najjaśniejsza Rzeczpospolita Polska, Λατινικά: Serenissima Res Publica Poloniae), μία εκλεγόμενη μοναρχία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, η οποία υφίστατο από το 1569 έως το 1795.

Παραπομπές 

Ιστορία της Ευρώπης
Πρώην δημοκρατίες
Κωνσταντίνος Αραβαντινός

Ο Κωνσταντίνος Αραβαντινός  (1846 - 8 Φεβρουαρίου 1911) ήταν Έλληνας τραπεζίτης, πολιτικός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και εξελέγη το 1910 βουλευτής Αττικοβοιωτίας (Αττικής αναφέρεται στο μητρώο της Βουλής). Πέθανε στην Αθήνα, όταν ήταν εν ενεργεία βουλευτής, το Φεβρουάριο του 1911.

Παραπομπές 

Βουλευτές Αττικής
Αχιλλέας Κούππας

Ο Αχιλλέας Κούππας (1852 - 1937) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Κούππα, υπαλλήλου σε ελληνικούς εμπορικούς οίκους με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, και της Αικατερίνης Καλογερά, με καταγωγή από τη Λέσβο. Αδέρφια του ήταν οι Επαμεινώνδας και Γρηγόριος Κούππας. Μεγάλωσε στη Μυτιλήνη αλλά μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει. Παρακολούθησε μαθήμα στο πρακτικό τμήμα της Σχολής Καλών Τεχνών και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Λίβερπουλ, όπου παρέμεινε για επτά χρόνια μαθητεύοντας σε μεταλλουργικές επιχειρήσεις. Το 1877 επιστρέφει στην Ελλάδα και έναν χρόνο αργότερα προσλαμβάνεται ως μηχανικός στη γαλλική εταιρείων των Μεταλλείων Λαυρίου. 

Το 1882 με την οικονομική υποστήριξη των αδερφών του ίδρυσε, σε ιδιόκτητο οικόπεδο στον Πειραιά, μηχανουργείο με την επωνυμία "Η Εργάνη Αθηνά". Σύντομα το μηχανουργείο εξελίχθηκε σε ένα εκ των σημαντικότερων του Πειραιά παραμένοντας σε λειτουργία μέχρι το 1987, οπότε και έκλεισε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Με την παραγωγή του προμήθευε την ελληνική αγορά αλλά και αυτή της Μέσης Ανατολής. Το 1906 η περιουσία του υπολογιζόταν σε ένα με τρία εκατομμύρια δραχμές.

Στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο φυλάσσεται το αρχείο Γρηγορίου Κούππα, το οποίο μεταξύ άλλων περιέχει την αλληλογραφία του με τον αδερφό του, Αχιλλέα, ενώ στο Κέντρο Νεοελλη­νικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών φυλάσσεται το αρχείο της επιχείρησης του Αχιλλέα Κούππα, δωρεά των δύο εγγονών του, Μιχάλη και Αχιλλέα Μητσού.

Είχε αποκτήσει μια κόρη που ήταν παντρεμένη με τον Ιωάννη Μητσό, διευθυντή της "Αχιλλέας Κούππας Α.Ε." και πρόεδρο του ΣΕΒ.

Παραπομπές  	

Έλληνες βιομήχανοι
Πέτρος Φέτσης

Ο Πέτρος Φέτσης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1924 μέχρι το 1927, παίζοντας σε περισσότερους από 40 αγώνες με τους "κίτρινους". Συνέχισε την καριέρα του στην Ρουμανία.

Καριέρα
Ο Φέτσης πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα με τον Άρη στα τέλη του 1924 και τις αρχές του 1925. Στις 28 Μαΐου 1925, βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια των "κίτρινων" στον φιλικό αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 1-3. Ακολούθησε ο φιλικός αγώνας κατά της Μπιτόλ Περιστέρ στις 21 Ιουνίου 1925, όπου ο Άρης κέρδισε με 2-0.

Στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1926, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων", παίζοντας σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος, όπως και στο μπαράζ του τίτλου, όπου ο Άρης νίκησε τον Ηρακλή με 4-1.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1926, στον φιλικό αγώνα του Άρη εναντίον της ομάδας του αγγλικού θωρηκτού Ριζολούσιον, μπροστά σε 10.000 θεατές, ο Φέτσης εκτέλεσε χτύπημα πέναλτι και έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας του συλλόγου ο οποίος σκόραρε. Την επόμενη χρονιά, έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας της νεοϊδρυθείσας μικτής Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.

Μετά από μία σειρά φιλικών αγώνων το καλοκαίρι του 1927, ανακοινώθηκε η αναχώρηση του Φέτση από την Θεσσαλονίκη με επόμενο σταθμό του την ρουμάνικη Ουνιρέα Τρικολόρε, με την οποία επισκέφθηκε την Θεσσαλονίκη για φιλικούς αγώνες. Τα Χριστούγεννα του 1927, ο Άρης κατέβαλε τη νέα ομάδα του Φέτση με 2-1, με σκόρερ τους Λεονταρίδη και Βογδάνου. Κάτω από τα δοκάρια των φιλοξενούμενων καθόταν ο Φέτσης, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στη νίκη της νέας του ομάδας κατά του Ηρακλή με 2-0, στο δεύτερο φιλικό της ημέρας.

Η τελευταία είδηση στην οποία αναφέρεται ο Φέτσης πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1932, όπου αναφέρθηκε ότι οι εμφανίσεις του με την Ουνιρέα τον έχουν φέρει κοντά στην εθνική ομάδα της Ρουμανίας, χωρίς περαιτέρω αναφορές.

Ο Φέτσης είχε αγωνιστεί και στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Θεσσαλονίκης την σεζόν 1926–27 με την ομάδα του Άρη, κατακτώντας τον τοπικό τίτλο.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
 Πέτρος Φέτσης: Ένας σπουδαίος τερματοφύλακας ... - aris.re

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Αϊσέ Σουλτάν (κόρη του Μουράτ Γ΄)

Η Αϊσέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:عائشة سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Sultan, 1570 - 15 Μαΐου 1605) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία 
Η Αϊσέ Σουλτάνα γεννήθηκε το 1570 στην Μανίσα όταν ο πατέρας της, Μουράτ Γ' ήταν ακόμη πρίγκιπας. Το 1586, παντρεύτηκε με τον Νταμάτ Ιμπραήμ Πασά ο οποίος, χάρη στο γάμο του, τρεις φορές κατείχε τη θέση του Μεγάλου Βεζίρη. Μετά το θάνατο του Ιμπραήμ Πασά η Αϊσέ Σουλτάν αρραβωνιάστηκε με τον Νταμάτ Γιεμιστσί Χασάν Πασά στις 5 Απριλίου 1602, αλλά ο Χασάν εκτελέστηκε και ο γάμος δεν έγινε ποτέ. Στις 29 Ιουνίου 1604 παντρεύτηκε τον Γκιουζελτσέ Μαχμούτ Πασά και πέθανε δύο χρόνια αργότερα. 

Η Αϊσέ Σουλτάνα ήταν διάσημη για τη φιλανθρωπία της. Στη διαθήκη της, έδωσε τις ακόλουθες οδηγίες για την κληρονομιά της: οι σκλάβοι και οι σκλάβες της ελευθερώθηκαν, χρήματα κληροδοτήθηκαν για να καλύψουν τα χρέη μετρητά των ατόμων που κρατούνται στη φυλακή, επίσης δώθηκαν χρήματα για τους φτωχούς, τους αρρώστους και τα ορφανά, και τα υπόλοιπα για τους φτωχούς στις ιερές πόλεις της Μέκκα, Μεδίνα και Ιερουσαλήμ. Ένα ορισμένο ποσό των χρημάτων διατέθηκαν για να πληρωθούν τα λύτρα για τις μουσουλμάνες που ήταν σε συνθήκες αιχμαλωσίας. 

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Μαΐου 1605 σε ηλικία 35 ετών.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
 "Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014.
 Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i Metodiĭ.Orientalski otdel, International Centre for Minority Studies and  Intercultural Relations, Research Centre for Islamic History, Art, and Culture (2003). Inventory of Ottoman Turkish documents about Waqf preserved in the Oriental Department at the St. St. Cyril and Methodius National Library: Registers. Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i Metodiĭ.

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Θόδωρος Μπέφας

Ο Θόδωρος Μπέφας ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας στην πρώτη ομάδα από το 1932 μέχρι το 1937, πριν συνεχίσει στην Ρουμανία.

Καριέρα
Ο Μπέφας γεννήθηκε στο Νυμφαίο και εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1929, όταν και έγινε μέλος της τρίτης ομάδας του συλλόγου. Την επόμενη χρονιά, ανέβηκε στην δεύτερη ομάδα, ενώ από το 1932 και έπειτα έπαιζε στην πρώτη ομάδα του Άρη.

Την σεζόν 1932-33, κατέκτησε με τους "κίτρινους" το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου, αλλά στην τελική φάση κατέλαβε την δεύτερη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό. Ο Μπέφας σκόραρε στην εντός έδρας ήττα του Άρη από τους ερυθρόλευκους με 2-3, μειώνοντας το σκορ λίγο πριν την λήξη του αγώνα.

Την επόμενη χρονιά, ο Άρης τερμάτισε δεύτερος στον Βόρειο Όμιλο, χάνοντας την πρόκριση στην τελική φάση από τον Ηρακλή. Ακολούθησε η πρώτη θέση του 1934-35, αλλά η διεξαγωγή του πανελλήνιου πρωταθλήματος αναβλήθηκε  και εν συνεχεία ματαιώθηκε με σκοπό την πληρέστερη προετοιμασία της Εθνικής Ελλάδος για το πέμπτο Βαλκανικό Κύπελλο.

Ο Μπέφας ήταν μέλος της ομάδας του Άρη στο πρωτάθλημα του 1936, όπου οι "κίτρινοι" παρέμειναν τέταρτοι πίσω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Απόλλωνα Αθηνών.

Το 1936-37, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ο Μπέφας μετακόμισε στο Βουκουρέστι, όπου συνέχισε την καριέρα του στην Βένους Βουκουρεστίου. Αγωνίστηκε μέχρι το 1945, συνεχίζοντας την καριέρα του ως προπονητής στην Ρουμανία.

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
 Μπέφας Θόδωρος | aris.re

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Σάββας Καμινάρης Φωκιανός

Ο Σάββας Καμινάρης Φωκιανός ήταν Έλληνας αξιωματούχος στην Μολδαβία, Φιλικός και παράγων που σχετίστηκε με την επανάσταση του Αλ. Υψηλάντη το 1821.
Γεννήθηκε στην Πάτμο το 1785 από πατέρα που καταγόταν από την Παλαιά Φώκαια (Μ. Ασία). Σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή και στις αρχές του 19ου αιώνα μετέβη στη Μολδαβία. Σχετίστηκε με το περιβάλλον του Σκαρλάτου Καλλιμάχη και αναρριχήθηκε σε στρατιωτικά αξιώματα όπως του "καμινάρη", δηλαδή αρμόδιος για τον φόρο του κρασιού, των οινοπνευματωδών ποτών και του καπνού. Πολέμησε κατά Τούρκων που είχαν αυτονομηθεί από την οθωμανική εξουσία και λυμαίνονταν τη χώρα,  και ιδίως κατά του πασά Πασβάνογλου του Βιδινίου. Για τις υπηρεσίες του αυτές προήχθη σε χιλίαρχο από τον μεγάλο βεζύρη Κιόρ-Γιουσούφ. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας αλλά με επιφυλάξεις γιατί ζητούσε την πλήρη ετοιμασία πριν ξεκινήσει η επανάσταση. Εστάλη στη Σερβία για να συνεννοηθεί με τους Σέρβους για κοινή δράση αλλά επέστρεψε άπρακτος.
Όταν ξεκίνησε το κίνημα του Υψηλάντη ήρθε σε αντίθεση με τον τελευταίο με την αιτιολογία ότι η βοήθεια από τη Ρωσία ήταν μη πραγματοποιήσιμη. Για το λόγο αυτό συνεργάστηκε με τους Τούρκους και τον Μάιο του 1821 πολέμησε κατά των Ελλήνων επικεφαλής 700 Αρναούτων. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης του Υψηλάντη, και παρ' ότι είχε συνεργαστεί με τους Τούρκους, οι τελευταίοι τον παγίδευσαν στο Βουκουρέστι όπου σκότωσαν τον ίδιο και όλο το στρατιωτικό του σώμα.

Πηγές
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (Δρανδάκη). Λήμμα "Σάββας Φωκιανός".
Άρθρο της Βικιπαίδειας στα Βουλγαρικά για τον ίδιο (στα Βουλγαρικά λέγεται Сава Бинбаши, όπου το τελευταίο σημαίνει το ίδιο με το Καμινάρης - είναι ένα τουρκικό αξίωμα): https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B0%D0%B2%D0%B0_%D0%91%D0%B8%D0%BD%D0%B1%D0%B0%D1%88%D0%B8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Το ’21 ως μια χαμένη ευκαιρία πανβαλκανικής εξέγερσης» Συνέντευξη Λατσεζάρ Κράστεφ

Αγωνιστές του 1821
Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Γκεβχερχάν Σουλτάν (κόρη του Αχμέτ Α')

Η Γκεβχερχάν Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα: گوھرخان سلطان) (Τούρκικα: Gevherhan Sultan, 1608 – 1660) ήταν η κόρη παιδί του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανιψιά του σουλτάνου Μουσταφά Α΄, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Οσμάν Β΄, αδελφή των σουλτάνων Μουράτ Δ΄, και Ιμπραήμ Α΄ και θεία των σουλτάνων Μωάμεθ Δ΄,Σουλεϊμάν Β΄ και Αχμέτ Β΄.

Βιογραφία 
Η Γκεβχερχάν Σουλτάνα γεννήθηκε το 1606 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ και της ελληνίδας αγαπημένης του συζύγου του Κιοσέμ Σουλτάνας.Ηταν όμορφη και όπως και η αδελφή της Αϊσέ είχε καστανά μαλλιά και πράσινα μάτια. Η Γκεβχερχάν κατείχε το ρεκόρ μεταξύ των αδελφών της σε σχέση με τους Μεγάλους Βεζίρηδες, από τον αρραβώνα της με τρεις Μεγάλους Βεζίρηδες: Οκιούζ Μεχμέτ Πασά, Τοπάλ Ρετζέπ Πασά και Σιγιαβούς Πασά.

Το 1619 παντρεύτηκε πρώτα τον Μεγάλο Βεζίρη Οκιούζ Μεχμέτ Πασά και έγινε χήρα από το θάνατο του. Στο γάμο της με τον Μεχμέτ οι επισκέπτες διασκέδασαν με αιγύπτιους παίκτες σκιών. Το 1624 παντρεύτηκε τον Τοπάλ Ρετζέπ Πασά και πάλι έγινε χήρα από το θάνατο του. Μετά το θάνατο του Τοπάλ αρραβωνιάστηκε με τον Σιγιαβούς Πασά, αλλά αυτός πέθανε πριν από το γάμο. Είχε ένα γιο από τον πρώτο της σύζυγο και μια κόρη από τον δεύτερο σύζυγο της. 

Η Γκεβχερχάν Σουλτάνα πέθανε το 1660 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 52 ετών και θάφτηκε στο Μπλε Τζαμί.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης

Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης (ΠΑΤΡΙ.Δ.Α.) είναι ένα μικρό ελληνικό πολιτικό κόμμα της κεντροδεξιάς που ιδρύθηκε το 2014 από τον Παναγιώτη Ψωμιάδη.

Ιστορικό
Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης ιδρύθηκε στις 7 Απριλίου 2014, από τον πρώην Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας και στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Παναγιώτη Ψωμιάδη.

Στις 14 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε σε κοινή συνέντευξη τύπου η συνεργασία της Ένωσης για την Πατρίδα και τον Λαό με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης, εν όψει των ευρωεκλογών του 2014. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κόμματος.

Στις ευρωεκλογές ο συνασπισμός κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις το 1,04% της λαϊκής ψήφου, και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης ήταν πρώτος σε σταυρούς προτίμησης, λαμβάνοντας 27.222.

Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης, μετά τις Ευρωεκλογές, αποφάσισε αυτόνομη πορεία.

Αποτελέσματα Εκλογών

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παναγιώτης Ψωμιάδης-ΠΑΤΡΙ.Δ.Α.

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Συντηρητικά κόμματα
Γαϊδουρίσιο γάλα

Το γαϊδουρίσιο γάλα ή γάλα γαϊδούρας είναι γάλα που προέρχεται από οικόσιτες γαϊδούρες (Equus asinus). Το γάλα αυτό ήταν ήδη σε διατροφική και καλλυντική χρήση από τα χρόνια της αιγυπτιακής αρχαιότητας.

Γενικά χαρακτηριστικά 
Σύμφωνα με τον οργανισμό U.S.D.A το γαϊδουρίσιο γάλα δεν θεωρείται κατάλληλο για κατανάλωση μέχρι το 2001, και η χρήση του δεν ενδεικνυόταν για τη μέση αμερικανική κοινωνία. Η γαλακτοκομική παραγωγή του γίνεται σε φάρμες εκτροφής γαϊδουριών χωρητικότητας έως και εξακοσίων ζώων, ενώ η δυνατότητα παραγωγής γάλακτος κυμαίνεται μεταξύ 0,2 έως 0,3 λίτρα ανά φοράδα.

Σύσταση 

Η σύσταση του γαϊδουρινού, αλλά και του αλλογίσιου γάλακτος, ομοιάζει πολύ προς στο μητρικό γάλα, με πολύ παραπλήσιες αναλογίες και ιδίως ως προς τη χαμηλή ποσότητα λιπιδίων και τα υψηλά ποσοστά λακτόζης.

Δείτε επίσης 
 Μητρικό γάλα
 Πρόβειο γάλα

Παραπομπές 

Γαλακτοκομικά προϊόντα
Ροφήματα
Ιουλιανή Ανικία

Η Ιουλιανή Ανικία (Anicia Juliana, 463 - 528) ήταν Ρωμαία αυτοκρατορική πριγκίπισσα, κόρη του αυτοκράτορα της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Ολύβριου, της γενιάς των Ανικίων. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα της ήταν η Πλακιδία, η νεότερη κόρη του αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Γ΄ και της Λικινίας Ευδοξίας.

Παντρεύτηκε τον Αρεόβινδο (Flavius Areobindus Dagalaiphus Areobindus) και απέκτησαν πολλά παιδιά, ένα από τα οποία, ο Ολύβρος, έγινε πρόξενος το 491. Με τον σύζυγό της πέρασε τη ζωή της κατά την προ-Ιουστινιανού εποχή, στην Κωνσταντινούπολη, ενώ θεωρούνταν η πιο αριστοκρατική και η πλουσιότερη κάτοικος».

Με σπουδαία γενεαλογία, η Ιουλιανή έμεινε στην ιστορία ως μια από της πρώτες γυναίκες προστάτιδες της τέχνης στην ιστορία.

Οι προ-ρωμαϊκές πολιτικές της απόψεις, όπως τις ενστερνίστηκε σε επιστολή της προς τον πάπα Ορμίσδα (σώζεται στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Εσκοριάλ) αποκαλύπτονται στο χρονικό του Κόμη Μαρκελλίνου, ο οποίος έχει συνδεθεί με τους λογοτεχνικούς κύκλους της. Είναι αβέβαιο αν η Ιουλιανή είχε πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά είναι γνωστό ότι ο σύζυγός της αρνήθηκε να πάρει το στέμμα της Αυτοκρατοριας κατά τη διάρκεια των ταραχών του 512. Αν και η Ιουλιανή αντιτάχθηκε σθεναρά στις τάσεις του μονοφυσίτη Αυτοκράτορα Αναστασίου, επέτρεψε στον γιο της Ολύβρο να νυμφευτεί την ανιψιά του Αυτοκράτορα.

Καλλιτεχνική επίδραση 
Το όνομα της Ιουλιανής είναι συνδεδεμένο με ένα έργο του Διοσκουρίδη, το Vienna Dioscurides, επίσης γνωστό ως Juliana Anicia Codex, που είναι ένα από τα αρχαιότερα και πιο πλούσια εικονογραφημένα χειρόγραφα που διασώθηκαν. Η πρόσοψη του χειρογράφου διαθέτει το πορτραίτο της, το πρώτο πορτραίτο χορηγών στην ιστορία των χειρογράφων και πλαισιώνεται από την προσωποποίηση της μεγαλοψυχίας και της σύνεσης, με μια αλληγορία την "Ευγνωμοσύνη των Τεχνών". Η επιγραφή διακηρύσσει την Ιουλιανή ως μια μεγάλη προστάτιδα της τέχνης.

Παραπομπές 

Ρωμαίοι ευγενείς
Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής εγκαινιάστηκε το 1976 και εδρεύει στην οδό Συμεωνίδη στην Κομοτηνή, σε ένα κτίριο που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Άρης Κωνσταντινίδης. Καλύπτει ένα σημαντικό φάσμα της ιστορίας της Θράκης, από τη Νεολιθική μέχρι και τη Βυζαντινή περίοδο, παρουσιάζοντας σε χρονολογική σειρά τα ευρύματα από τις σημαντικότερες ανασκαφές που έχουν γίνει στην ευρύτερη περιοχή. Η δεύτερη έκθεσή της με τίτλο «Αρχαία Θράκη και ελληνικός Πολιτισμός» περιορίζεται μονάχα σε εκθέματα από τον 5ο π.Χ. μέχρι τον 2ο μ.Χ. αιώνα.

Παραπομπές 

Κομοτηνης

Κτίρια και κατασκευές στην Κομοτηνή
Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας είναι μουσείο της ομώνυμης πόλης και υπάγεται στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας - Θάσου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μουσεία  της Ελλάδας στο είδος του. Φιλοξενεί αντιπροσωπευτικά ευρήματα από την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Η περιήγησή σας ξεκινά από τη νεολιθική περίοδο με ευρήματα από τον οικισμό Ντικιλί Τας. Το μεγαλύτερο μέρος του μουσείου καταλαμβάνει η μόνιμη έκθεση με τίτλο «Νεάπολις – Χριστούπολις –Καβάλα», με θέμα τη διαχρονική παρουσία της πόλης μέσα από τα μνημεία της.

Σημαντική θέση στο μουσείο κατέχει η αναφορά στη θεά Παρθένο, την πολιούχο θεά της Νεάπολης, και στο ιερό της, το μοναδικό κτίριο της αρχαίας πόλης που γνωρίζουμε. Πρόκειται για μεγαλοπρεπή ιωνικό ναό των αρχών του 5ου π.Χ. αιώνα, κτισμένο με λευκό μάρμαρο από τη Θάσο. Στο μουσείο θα δείτε αρχιτεκτονικά μέλη του ναού, συγκεκριμένα δύο κίονες του στο πραγματικό τους ύψος, το οποίο εντυπωσιάζει! Μεταξύ άλλων, γλυπτά, νομίσματα και μεγάλη συλλογή αγγείων και ειδωλίων, τα οποία ήταν συνήθως αφιερώματα των πιστών προς τη θεά, καθώς και έναν μαρμάρινο μικρογραφικό ναΐσκο, επίσης αφιέρωμα στο ιερό της Παρθένου, ο οποίος πιθανόν απεικονίζει τον παλαιότερο ναό της θεάς.

Ίδρυση του Μουσείου 
Ιδρύθηκε το 1934, αν και λειτουργεί στη σημερινή του κατάσταση από το 1964, όταν μεταστεγάστηκε σε νέο κτήριο στην παραλία που κτίστηκε το 1963. Η τελευταία επέκτασή του έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 2000 για να δημιουργηθεί χώρος για μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις. Είναι το κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο της Ανατολικής Μακεδονίας. Το κτίριο που το φιλοξενεί είναι έργο των αρχιτεκτόνων Δημήτρη Φατούρου και Γεωργίου Τριανταφυλλίδη. Περιέχει αντικείμενα από τον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης και κειμήλια από την αρχαία πόλη της Νεάπολης που στη συνέχεια εξελίχθηκε στη σημερινή Καβάλα.

Έκθεση φωτογραφιών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Υπουργείο Πολιτισμού, «Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας»
Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Καβάλας - "Δημωφέλεια", «Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας»

Καβαλα
Καβάλα
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
__ΔΕΣΜΟΣΝΕΑΣΕΝΟΤΗΤΑΣ__
Χέρι

Χέρι είναι όργανο προσαρμοσμένο να κρατάει και να πιάνει το οποίο βρίσκεται στην άκρη του άνω άκρου των πρωτευόντων, όπως οι άνθρωποι. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει όλο το άνω άκρο (ώμος, βραχίονας, αντιβράγχιο, παλάμη). Στο χέρι βρίσκονται τα δάχτυλα, τα οποία διαθέτουν νύχια. Τα δάκτυλα αποτελούν μερικές από τις πιο πυκνές περιοχές νευρικών απολήξεων στο σώμα, και πλουσιότερη πηγή αισθητικής ανατροφοδότησης, και έτσι η αίσθηση της αφής έχει συνδεθεί με τα χέρια. Όπως και άλλα όργανα σε ζεύγη (μάτια, πόδια), κάθε χέρι ελέγχεται από το αντίπλευρο εγκεφαλικό ημισφαίριο.

Ανθρώπινο χέρι
Το ανθρώπινο χέρι διαθέτει 27 οστά, μη συμπεριλαμβανομένων των σησαμοειδών οστών, ο αριθμός των οποία διαφέρει ανάμεσα στους ανθρώπους, 14 από τα οποία είναι οι φάλαγγες των δακτύλων. Τα μετακάρπια οστά συνδέουν τα δάκτυλα με τον καρπό. Κάθε ανθρώπινο χέρι έχει πέντε μετακάρπια και οχτώ καρπιαία οστά. Στους ανθρώπους, τα χέρια έχουν σημαντικό ρόλο στη γλώσσα του σώματος και τη νοηματική γλώσσα. Ακόμη, χρησιμοποιούνται και για το γράψιμο, με τους πιο πολλούς ανθρώπους να είναι δεξιόχειρες (περίπου 90%).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ανατομία ζώων
Νίκος Ράμμος

Ο Νίκος Ράμμος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης στα τέλη της δεκαετίας του '30 μέχρι και την χρονιά που κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

Καριέρα
Ο Ράμμος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού και, περιστασιακά, του μέσου, πραγματοποιώντας τις πρώτες του εμφανίσεις την σεζόν 1936-37 ως αλλαγή του Μιχάλη Κολωνιάρη. Τον Απρίλιο του 1937, οι "κίτρινοι" περιόδευσαν στην Συρία και την Παλαιστίνη, όπου σε πέντε φιλικούς αγώνες πέτυχαν τέσσερις νίκες και μία ισοπαλία. Ο Ράμμος άνοιξε το σκορ στη νίκη της ομάδας του κατά της Χάποελ Τελ Αβίβ στις 3 Απριλίου 1937.

Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ως βασικός πλέον, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 2-1 στις 20 Μαρτίου 1938, ενώ στην συνέχεια κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.

Το 1938-39, ο Άρης κατετάγη δεύτερος στον βόρειο όμιλο του πρωταθλήματος, με τον Ράμμο να αγωνίζεται ως αλλαγή του Τάκη Νικολαΐδη. Επίσης, σκόραρε στη νίκη επί του Απόλλωνα Αθηνών με 3-1 για το κύπελλο Χριστουγέννων του 1938, με τον Άρη να κερδίζει τον ΠΑΟΚ την επομένη με 2-0, κατακτώντας το τρόπαιο.

Την σεζόν 1939-40, αγωνίστηκε ως βασικός, στους περισσότερους αγώνες των "κίτρινων", συμμετέχοντας στους ημιτελικούς του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της ΑΕΚ, όπως και στον τελικό στις 2 Ιουνίου 1940, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1.

Μεταπολεμικά, ο Ράμμος συνέχισε την παρουσία του στην ομάδα, αναφερόμενος στους πρωταθλητές Ελλάδος του 1946, χωρίς όμως να συμμετάσχει σε κάποιο από τα τέσσερα ματς της τελικής φάσης.

Παραπομπές

Πηγές 

 Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6
 Ράμμος Νίκος | aris.re

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ηρώ Λάμπρου

Η Ηρώ Λάμπρου (Αθήνα, 1915 - 20 Μαρτίου 1988) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός, η πρώτη γυναίκα βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Ανέπτυξε έντονη φεμινιστική δράση και άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο.

Βιογραφία 
Ήταν κόρη του καθηγητή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Εμμανουήλ Πεζόπουλου, πρώτου ξαδέλφου του Νικόλαου Πεζόπουλου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παντρεύτηκε το διπλωμάτη Δ. Λάμπρου και μαζί απέκτησαν 2 παιδιά. Κατά την παραμονή της στη Βρετανία, ήταν καθηγήτρια της ελληνικής γλώσσας στο Τμήμα Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και εργάστηκε κατά την Κατοχή ως παρουσιάστρια και εκφωνήτρια του δελτίου ειδήσεων στον σταθμό της ελληνικής υπηρεσίας του BBC. Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου των Αθηνών.

Έγινε βουλευτής Α΄ Αθηνών ως η πρώτη επιλαχούσα , μετά τον θάνατο τον Δεκέμβριο του 1966, του Θωμά Υψηλάντη, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1964..

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας ήταν μέλος του Κινήματος Δημοκρατικών Γυναικών, της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί μακρόν.

Κηδεύτηκε στις 21 Μαρτίου 1988.

Έργα 
Η Ηρώ Λάμπρου εργάστηκε στο χώρο του θεάτρου ως κριτικός, ενώ συνέγραψε πολλά άρθρα και διηγήματα, δοκίμια και ποιήματα. Μετέφρασε στα ελληνικά το έργο "Ψυχανάλυση και πολιτική" του Χέρμπερτ Μαρκούζε και το έργο "Το σοσιαλιστικό όνειρο" του Ερνστ Φίσερ.

Παραπομπές

Βουλευτές Α' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος

Ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Κυρός Γεράσιμος Φωκάς (1951 - 2015) ήταν Έλληνας θεολόγος και Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδoς.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας την 25η Μαρτίου 1951 και ήταν γιος του Σπυρίδωνος Φωκά και της Αναστασίας Λαγγούση, έλκων την καταγωγή από μητρός εκ Σμύρνης. Αδερφός του ήταν ο Αθανάσιος Φωκάς. Μετά την εγκύκλια μόρφωσή του στην Κεφαλλονιά, φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου έλαβε το πτυχίο του το 1998. Μοναχός εκάρη το 1988 στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Κεφαλληνίας Σπυρίδωνα Καλαφατάκη, το 1989, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς, και Πρεσβύτερος το 1998, στην Ιερά Μονή Αγίου Γερασίμου Ομαλών, λαμβάνοντας συνάμα το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη.

Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας από το έτος 1998 έως και το 2015. 

Στις 27 Μαΐου 2015 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας, διαδεχόμενος τον πνευματικό του πατέρα Μητροπολίτη Κεφαλληνίας κυρό Σπυρίδωνα. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου στο Κολωνάκι, στις 31 Μαΐου 2015, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο με τη συμμετοχή πλειάδας Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Απεβίωσε, έπειτα από ανακοπή, τα ξημερώματα της 21ας Ιουνίου 2015 στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χορτιάτη, όπου και διανυκτέρευσε για να συμμετέχει στην ενθρόνιση του Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνου, στην Θεσσαλονίκη. Η ενθρόνισή του στο νησί της Κεφαλλονιάς είχε προγραμματιστεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος για τις 2 Ιουλίου 2015. Η σορός του μεταφέρθηκε στο νησί της Κεφαλλονιάς την ίδια ημέρα και τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελίστριας Αργοστολίου, ενώ την επόμενη ημέρα μεταφέρθηκε στην Ιερά Μονή του Αγίου Γερασίμου Ομαλών όπου και πραγματοποιήθηκε η Εξόδιος Ακολουθία και στη συνέχεια η ταφή υπό του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου και πλειάδας Αρχιερέων.

Πηγές
Η ομιλία του κ. Αθ. Φωκά στην Ακαδημία Αθηνών συγκέντρωσε το ενδιαφέρον προσωπικοτήτων από όλα τα επίπεδα γνώσης
Νέος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας ο Αρχιμανδρίτης Γεράσιμος Φωκάς

Παραπομπές

Έλληνες ιεράρχες
Γερασιμος
Έλληνες θεολόγοι
Κεφαλονίτες
Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος

Ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος (κατά κόσμον Στέφανος Μπαρδάκας, Μελίτη Φλώρινας, 1969) είναι Έλληνας Επίσκοπος και θεολόγος που διατελεί Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς από το 2015.

Βιογραφικό
Κατὰ κόσμον Στέφανος Μπαρδάκας, γεννήθηκε στη Μελίτη Φλώρινας το 1969 και είναι γόνος Μικρασιατών προσφύγων. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Φλώρινα και εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., από την οποία αποφοίτησε το 1991 με τον βαθμο "Άριστα". Παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στον τομέα της Πατερικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. καθώς επίσης και στο Πανεπιστήμιο Νεαπόλεως Κύπρου. Εργάστηκε στο Κεντρο Βυζαντινών Ερευνών του Α.Π.Θ. ως επιστημονικός συνεργάτης.

Το 1993 εκάρη μοναχός στην καλύβη Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου και χειροτονήθηκε διάκονος και το 1996 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγουστίνο Καντιώτη. Από τον ίδιο έλαβε και το οφφίκιο του αρχιμανδρίτου και το οφίκιο της Πνευματικής πατρότητος.

Το 1997 διορίσθηκε, με πρόταση του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου, ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Φλωρίνης. Το 2000 διορίσθηκε από τον Μητροπολίτη Φλωρίνης Θεόκλητο, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης. Το έτος 2011 εξελέγη Καθηγούμενος της Ιεράς Ιστορικής Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλαδορράχης Φλωρινας. Διετέλεσε διευθυντής συντάξεως του Περιοδικού της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης «ΣΑΛΠΙΓΞ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ».

Το 2013 διορίσθηκε Γραμματεύς της Ειδικής Επιτροπής για τις σχέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά του Εκκλησιαστικού Τηλεοπτικού Σταθμού «4Ε». Στις 26 Μάϊου 2015 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Νεάς Κρήνης και Καλαμαριάς. Η χειροτονία του σε Επίσκοπο έλαβε χώρα στις 1 Ιουνίου στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Η ενθρόνιση του πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλαμαριάς υπο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου.

Κριτική
Συχνά γίνεται αποδέκτης κριτικής για τα συνεχή ταξίδια εκτός της επαρχίας του, τις πολλές αρχιερατικές στολές, τις υποδοχές αντιγράφων εικόνων από το Άγιο Όρος στους ναούς της Μητροπόλεως και τις λειτουργικές καινοτομίες κατά τις ακολουθίες.

Παραπομπές

Πηγές
Βιογραφικό νέου μητροπολίτου Νέας Κρήνης & Καλαμαριάς
Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλαδοράχης

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς
Κυριάκος Σπυριούνης

Ο Κυριάκος Σπυριούνης του Πέτρου (γενν. 17 Νοεμβρίου 1933) είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός. Διετέλεσε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1933 στον Πύργο Δυρού Λακωνίας, γόνος παλιάς στρατιωτικής οικογένειας της Μάνης. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι επίσης πτυχιούχος Νομικής και Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Υπήρξε διοικητής ταξιαρχίας, μεραρχίας και του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη, από τον Ιανουάριο του 1988 ως τον Ιούλιο του 1989 (διαδέχθηκε τον αντιστράτηγο Νικόλαο Βορβολάκο, επίσης υποστηρικτή του Ανδρέα Παπανδρέου).

Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ το Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993, το 1996 και το 2000. Τον Μάιο του 1991 έχασε την έδρα του στο εκλογοδικείο από το Νίκο Παπαδάκη, και επανήλθε στη Βουλή το 1993, ενώ τον Αύγουστο του 1995 διαγράφτηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ επειδή άσκησε σκληρή κριτική στις πολιτικές φιλοδοξίες της Δήμητρας Λιάνη. Μετά την εκλογή του Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία το 1996, επανήλθε στο ΠΑΣΟΚ.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος Κόμπος

Ο  Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος (Κόμπος) γεννήθηκε το 1920 στο Άργος Αργολίδος. Υπήρξε απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κάτοχος μεγάλης θεολογικής παιδείας, συμπλήρωσε της σπουδές του στα Πανεπιστήμια Οξφόρδης και Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητής και Διευθυντής των Εκκλησιαστικών Σχολών Κορίνθου, Κατερίνης, Ξάνθης και Λαμίας.  Στις 3 Δεκεμβρίου 1967 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Ξάνθης Αντώνιο και την επομένη ημέρα έγινε η εις πρεσβύτερον χειροτονία του. Κατά τα έτη 1971-1974 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Στις 23 Μάϊου 1974 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπολεως Σισανίου και Σιατίστης. Η χειροτονία του τελέσθηκε στις 26 Μάϊου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αθηνών.

Ως μητροπολίτης έγινε γνωστός για τον λιτό βίο του. Ο ίδιος δήλωσε πως διδάχθηκε τον ασκητικό βίο του μοναχού από τον πνευματικό του πατέρα, τον Θρακιώτη Μητροπολίτη Κορίνθου Μιχαήλ (τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αμερικής). Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας χαρακτήριζαν τον Αντώνιο "δεσπότη των ΚΤΕΛ¨ και "δεσπότη των τρόλεϊ" επειδή δεν διέθετε αυτοκίνητο και χρησιμοποιούσε τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Μεγάλο υπήρξε το πνευματικό και κοινωνικό του έργο στην επισκοπή του και για αυτό ήταν ιδιαίτερα αγαπητός ως κληρικός.

Εξέδωσε θεολογικά έργα, ενώ δημοσίευσε βιβλιοκρισίες και άρθρα σε διάφορα περιοδικά.

Απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 2005 από καρκίνο στο Μποδοσάκειο Νοσοκομείο Πτολεμαΐδας.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
«Ὁ Μοναχὸς καὶ Φιλομόναχος Ἐπίσκοπος», ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου Σιατίστης, ἔκδ. α' 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αντώνιος (Κόμπος) Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης
 Αντώνιος Σιατίστης “ο Ασκητής της πόλης”
 Ένας δεσπότης πάνω στην καρότσα αγροτικού

Μητροπολίτες Σισανίου και Σιατίστης
Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Έλληνες ιεράρχες
Ζακ Σαντέρ

Ο Ζακ Σαντέρ (γεννήθηκε στις 18 Μαΐου του 1937) είναι Λουξεμβουργιανός πολιτικός.

Λουξεμβούργιοι πολιτικοί
Κατάλογος επεισοδίων του Agents of S.H.I.E.L.D.

Agents of S.H.I.E.L.D. είναι μια Αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά, η οποία δημιουργήθηκε για το ABC από τους Τζος Γουίντον, Τζεντ Γουίντον και Μορίσσα Τανσαροέν, βασισμένη στον οργανισμό S.H.I.E.L.D. (Strategic Homeland Intervention, Enforcement and Logistics Division) των Marvel Comics , ένα φανταστικό οργανισμό κατασκοπείας σε έναν κόσμο που κατοικείται με υπερήρωες και πολλά υπερφυσικά φαινόμενα. Η σειρά παράγεται από τα ABC Studios, την Marvel Television και την Mutant Enemy και είναι μέρος του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel και μοιράζεται την ίδια χρονική συνέχεια με τις ταινίες. Περιστρέφεται γύρω από τον χαρακτήρα του Φιλ Κόλσον, με τον Κλαρκ Γκρεγκ να επαναλαμβάνει το ρόλο του από την σειρά ταινιών. Η σειρά ανανεώθηκε για τρίτη σεζόν στις 7 Μαΐου 2015, και άρχισε την προβολή το Σεπτέμβριο του 2015 ως μέρος της σεζόν 2015 με 16. Μέχρι τις 12 Μαΐου 2015, 44 επεισόδια της σειράς Agents of S.H.I.E.L.D. προβλήθηκαν, με την ολοκλήρωση της δεύτερης σεζόν.

Επισκόπηση σειράς

Επεισόδια

1ος κύκλος (2013–14)

Παραπομπές 

Agents of S.H.I.E.L.D.
Agents
Agents of S.H.I.E.L.D. (1ος κύκλος)

Η πρώτη σεζόν της αμερικανική τηλεοπτικής σειράς Agents of S.H.I.E.L.D., η οποία είναι βασισμένη στον οργανισμό S.H.I.E.L.D. (Strategic Homeland Intervention, Enforcement and Logistics Division) των Marvel Comics, περιστρέφεται γύρω από τον χαρακτήρα Φιλ Κόλσον και της ομάδας του από πράκτορες της S.H.I.E.L.D., στους οποίους αναθέτονται διάφορες επικίνδυνες υποθέσεις. Οι υποθέσεις επικεντρώνονται γύρω από Πρόγραμμα Σαρανταποδαρούσα και τον ηγέτη του, τον Μάντη, ενώ ο Κόλσον επίσης ψάχνει για απαντήσεις σχετικά με τη μυστηριώδη ανάσταση του μετά το θάνατο του στην ταινία Οι Εκδικητές. Είναι μέρος του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) και μοιράζεται την ίδια χρονική συνέχεια με τις ταινίες. Η σεζόν, που προβλήθηκε στο ABC από τις 24 Σεπτεμβρίου 2013, έως τις 13 Μαΐου 2014, αποτελείται από 22 επεισόδια, που παράχθηκαν από τα ABC Studios, την Marvel Television και την Mutant Enemy Productions, με τους Τζεντ Γουίντον, Μορίσσα Τανσαροέν και Τζέφρι Μπελ ως υπεύθυνους.

Επεισόδια

Αναμετάδοση 
Η CTV ανακοίνωσε τον Ιούνιο του 2013 ότι κατέχει τα δικαιώματα μετάδοσης για τον Καναδά και η σειρά έκανε το ντεμπούτο της στις 24 Σεπτεμβρίου του 2013, σε ταυτόχρονη μετάδοση με την αμερικανική μετάδοση. Στις 22 Αυγούστου του 2013, επιβεβαιώθηκε ότι το Channel 4 θα μεταδώσει τη σειρά στο Ηνωμένο Βασίλειο και έκανε πρεμιέρα στις 27 Σεπτεμβρίου του 2013. Στην Αυστραλία, έκανε την πρεμιέρα στο Channel 7 στις 2 Οκτωβρίου του 2013, με την μετάδοση των πρώτων δύο επεισοδίων.

Υποδοχή 
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το επεισόδιο της πρεμιέρας του Agents of S.H.I.E.L.D. κέρδισε βαθμολογία 4.7/14 στο κοινό 18-49 ετών, με 12.12 εκατομμύρια θεατές, καθιστώντας την το μεγαλύτερο ντεμπούτο δράματος του δικτύου σε διάστημα τεσσάρων ετών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ντεμπούτο του επεισοδίου έγινε η μεγαλύτερη κυκλοφορία δράματος του Channel 4 του έτους, με κατά μέσο όρο 3,1 εκατομμύρια τηλεθεατές, ή ένα μερίδιο 14,2 τοις εκατό των ατόμων που παρακολουθούσαν τηλεόραση στο Ηνωμένο Βασίλειο εκείνη τη χρονική στιγμή. Στον Καναδά, το πρώτο επεισόδιο έκανε πρεμιέρα στο CTV με 2.706.000 τηλεθεατές, κερδίζοντας την τρίτη υψηλότερη τηλεθέαση για την εβδομάδα στο δίκτυο. Την πρεμιέρα στο Channel 7 στην Αυστραλία παρακολούθησαν 1,3 εκατομμύρια τηλεθεατές, την κορυφαία σειρά εκείνης της νύχτας.

Βαθμολογίες

Ηνωμένων Πολιτειών

Ηνωμένου Βασιλείου 
Τα στοιχεία παρέχονται από το BARB.

Βραβεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 Marvel's Agents of S. H.I.E.L. D.  at TV.com

  

Agents of S.H.I.E.L.D.
Τσαρλς Φίνεϊ

Ο Τσαρλς Φίνεϊ (αγγ: Charles Francis "Chuck" Feeney) (γεν. 23 Απριλίου 1931) είναι Ιρλανδοαμερικανός επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και ιδρυτής της  Atlantic Philanthropies, ενός από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά ιδρύματα στον κόσμο.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ήταν συνιδρυτής με τον Robert Warren Miller των Duty Free Shoppers Group. Το "duty-free shopping" προσέφερε υψηλές υπηρεσίες προς ταξιδιώτες, οι οποίοι απαλάσσονταν στις αγορές τους, στα duty free, από φόρους.

Φιλανθρωπία 
"Είχα μια ιδέα που ποτέ δεν άλλαξε- ότι πρέπει να χρησιμοποιείς τον πλούτο σου για να βοηθάς τους ανθρώπους"

Αυτή είναι η φιλοσοφία πίσω από την ίδρυση της Atlantic Philanthropies

Παραπομπές

Αμερικανοί επιχειρηματίες
Αμερικανοί ανθρωπιστές
Ιρλανδοαμερικανοί
Γιάννης Λιακόπουλος

Ο Γιάννης Λιακόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1945 ως το 1957, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

Βιογραφία
Ο Λιακόπουλος γεννήθηκε στην Δράμα και μετακόμισε κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Θεσσαλονίκη, μαζί με την οικογένεια του. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Μελιτέα και στα 19 του χρόνια εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη, αγωνιζόμενος στην επιθετική γραμμή δίπλα στον Κλεάνθη Βικελίδη και τον Μιχάλη Κολωνιάρη. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος και στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδος με την ομάδα των "κίτρινων".

Από εκεί και έπειτα, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του Άρη, διακρινόμενος σε πολλές περιπτώσεις. Στις 11 Ιανουαρίου 1948, οι "κίτρινοι" απέκλεισαν τον ΠΑΟΚ για την διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, κερδίζοντας με 2-5 εκτός έδρας, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει χατ-τρικ. Δύο χρόνια αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1950, ο Άρης αντιμετώπιζε και πάλι τον ΠΑΟΚ για το κύπελλο, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει ένα γκολ και να δημιουργεί ακόμη ένα στην ισοπαλία με 3-3. Στον επαναληπτικό, ο Άρης κέρδισε με 3-1 και προκρίθηκε στην ημιτελική φάση, όπου απέκλεισε τον Εθνικό, πριν ηττηθεί στον τελικό από την ΑΕΚ.

Το καλοκαίρι του 1950, ο επιθετικός των "κίτρινων" τιμωρήθηκε με ετήσιο αποκλεισμό από τους αγωνιστικούς χώρους από την διοίκηση του Άρη, όταν κατηγορήθηκε ότι εσκεμμένα δεν αγωνίστηκε κατά του ΠΟ Ξηροκρήνης, ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είχε πάρει άδεια από μέλος της διοίκησης της ομάδας με σκοπό να ξεκουραστεί. Επέστρεψε στην ενεργό δράση την σεζόν 1951-52 ως αρχηγός του Άρη και την ίδια περίοδο αποφοίτησε από το τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σε ηλικία τριάντα ετών, την σεζόν 1955-56, αγωνίστηκε σε 27 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, όπου ο Άρης απέκλεισε τον Εθνικό Έδεσσας, τον Απόλλων Καλαμαριάς και τον Ηρακλή, πριν αποκλειστεί στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό. Ο Λιακόπουλος σκόραρε στους δύο νικηφόρους αγώνες κατά του Μακεδονικού για το τοπικό πρωτάθλημα, στην ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ για το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου και στην ήττα από τον Απόλλωνα Αθηνών με 1-2 για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.

Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο, κλείνοντας την πολυετή ποδοσφαιρική του καριέρα. Απεβίωσε το 2003.

Στατιστικά

</div>
 Τα στοιχεία του πίνακα δεν είναι ολοκληρωμένα, λόγω ελλειπούς ενημέρωσης από τα ΜΜΕ της εποχής

Παραπομπές

Πηγές 

 Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6
 Λιακόπουλος Γιάννης | aris.re

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Αλφρέντ-Μπάριν Γκάροντ

Ο Άλφρεντ-Μπάριν Γκάροντ (αγγ.: Alfred Baring Garrod) ήταν Άγγλος γιατρός. Γεννήθηκε στο Ίπσουιτς το 1819 από τον Ρίτσαρντ και την Σάρα Γκάροντ.

Εκπαιδεύτηκε αρχικά στο νοσοκομείο του Ίπσουιτς και συνέχισε τις σπουδές του στο νοσοκομείο του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (University College Hospital) από όπου αποφοίτησε το 1843. Μετά από εργασία σε άλλα νοσοκομεία του Λονδίνου, το 1849 τιμήθηκε με το διορισμό του ως γιατρός του University College Hospital.

Το όνομα του Sir Alfred Baring Garrod συνδέεται με την αιτιοπαθογένεια της ουρικής αρθρίτιδας, καθώς  πρώτος  το 1848 δημοσίευσε την ανίχνευση αυξημένου ουρικού οξέος στο αίμα πασχόντων από  ουρική αρθρίτιδα. Το 1859 απέδειξε τη συσσώρευση ουρικού οξέως στους αρθρικούς χόνδρους πασχόντων. Την ίδια χρονιά δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, από τον οίκο Walton και Maberly, το βιβλίο του, που αριθμεί 601 σελίδες και έχει τίτλο "Πραγματεία για τη φύση και τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της ρευματοειδούς  αρθρίτιδας". Σημειωτέον ότι ο όρος “ρευματοειδής αρθρίτιδα” διαμορφώθηκε από τον ίδιο σε επόμενη έκδοση του βιβλίου.

Το 1863 κατόπιν παραιτήσεώς του από το University College Hospital, εξελέγη καθηγητής της Θεραπευτικής στην Ιατρική Σχολή του Βασιλικού Κολλεγίου (King's College Hospital). Δέχθηκε πολλούς τιμητικούς τίτλους και θέσεις, ενώ το 1887 χρίσθηκε ιππότης από τη βασίλισσα Βικτωρία. Μετά το θάνατο της συζύγου του, τη φροντίδα του στο σπίτι της Harley Street ανέλαβε η κόρη του μέχρι τον θάνατό του, το 1907.

Παραπομπές

Άγγλοι ιατροί
Κάινα Χανίων

Η Κάινα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Βρίσκεται σε απόσταση 28 χλμ. από την πόλη των Χανίων.

Κοινότητα Κάινας 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κάινας περιλαμβάνει και τον οικισμό Πλάτανος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Κάνια, η (147)
 Πλάτανος, ο (17)

Συνολικά η κοινότητα έχει 164 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Απόστολο Σταυρουλάκη.

Κοινοτάρχες Κάινας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κάινας.

Ιστορία 
Βρίσκεται στη θέση της αρχαίας πόλης Κάϊνου ή Κάνου, μίας από τις 147 αρχαίες πόλεις της Κρήτης. Στη Βενετική και Οθωμανική περίοδο αναφερόταν ως Gayna (1301), Caina (1577, 1630), Κayna (1650), Kayna ma´a Kalivya (1670), Κάυνα (1881). Στην απογραφή του 1650, 1670 είχε 30 νοικοκυριά και στην απογραφή του 1881 είχε 317 χριστιανούς κατοίκους.

Εκεί λέγεται ότι γεννήθηκε η θεότητα Βριτομάρτις Δίκτυννα θυγατέρα του Δία και της Κάρμης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://digitalcrete.ims.forth.gr/tourkology_habitation_display.php?id=808

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Αποκορώνου