joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ποσειδώνας Γιόλου

Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ποσειδώνας Γιόλου είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Γιόλου της επαρχίας Πάφου. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έχει δέκα συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Γιόλου.

Ιστορία 
Ο Ποσειδώνας ιδρύθηκε το 1970. Το όνομα του προέρχεται από το θεό της ελληνική μυθολογίας Ποσειδώνα. Αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ).

Το 1989, μέσω του πρωταθλήματος ένταξης, εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας.

Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Στην πρώτη του συμμετοχή, την περίοδο 1989-90, τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου του.

Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Ο Ποσειδώνας κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση του ομίλου του και συνέχισε στην ενιαία Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος, την υψηλότερη της ιστορίας του.

Παρέμεινε στη Δ΄  κατηγορία έως την περίοδο 1998-99 που τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.

To 2004 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου ενοποιήθηκε με την ΑΕΜ Μεσόγης δημιουργώντας την ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου. Το 2007 η ΑΕΜ διαλύθηκε και η ποδοσφαιρική ομάδα του Ποσειδώνα επαναδραστηριοποιήθηκε. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.

Το 2017 μέσα από το Πρωτάθλημα ένταξης 2017 κέρδισε την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Ωστόσο, την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (1): 2012-13
Κύπελλο ΠΟΑΣΠ (1): 2016-17

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
Γιόλου
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ της Πρωσίας

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ (γερμ. Friedrich Wilhelm IV., 15 Οκτωβρίου 1795 - 2 Ιανουαρίου 1861) ήταν βασιλιάς της Πρωσίας (1840-1861) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν. Ήταν υιός του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Αναφέρεται ως «ένας ρομαντικός εστεμμένος» για την ολοκλήρωση του γοτθικού καθεδρικού της Κολωνίας και για τα πολλά κτήρια που κατασκεύασε στο Βερολίνο και στο Πότσδαμ. Ήταν συντηρητικός στην πολιτική, έτσι όταν το 1849 το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης του πρόσφερε τον τίτλο του αυτοκράτορα των Γερμανών, τον απέρριψε λέγοντας ότι αυτό δεν είναι στη δικαιοδοσία του Κοινοβουλίου. Το 1857 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που τον κατέστησε ανήμπορο, ώσπου απεβίωσε τέσσερα έτη μετά.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ-Λουδοβίκα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ της Βαυαρίας, που από καθολική έγινε λουθηρανή. Δεν είχαν απογόνους, έτσι τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Δ΄ διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄, που από βασιλιάς της Πρωσίας έγινε το 1871 αυτοκράτορας της Γερμανίας.

Πρόγονοι

Πηγές
Frederick William IV and the Prussian Monarchy 1840-1862, by David E. Barclay, (Oxford, 1995).
Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia, 1600-1947, by Christopher Clark, (Harvard University Press, 2006).
Koch, H.W. (2014). A History of Prussia. Routledge. ISBN 978-1317873082.

Βασιλείς της Πρωσίας
Οίκος των Χοεντσόλερν
Προτεστάντες μονάρχες
Διάδοχοι της Πρωσίας
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (Friedrich Wilhelm II., 25 Σεπτεμβρίου 1744 - 16 Νοεμβρίου 1797) ήταν βασιλιάς της Πρωσίας (1786-1797) και πρίγκιπας του Νεσατέλ. Ήταν γιος του Αυγούστου Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Λουίζας των Γουέλφων, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπάτελ. 

Αγαπούσε την άνετη ζωή και τη νωχέλεια, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Φρειδερίκο Β΄. Στην εποχή του, η Πρωσία αποδυναμώθηκε εσωτερικά όσο και εξωτερικά, αποτυγχάνοντας να αντιμετωπίσει επαρκώς τις προκλήσεις της νέας τάξης πραγμάτων που έθεσε η Γαλλική Επανάσταση. Στο θρησκευτικό τομέα στράφηκε κατά του Διαφωτισμού, με στόχο την αποκατάσταση του παραδοσιακού Προτεσταντισμού. Ήταν ένας προστάτης των τεχνών: κατασκεύασε την Πύλη του Βρανδεμβούργου, το Μαρμάρινο Παλάτι στο Πότσδαμ και άλλα αξιοσημείωτα κτήρια.

Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελισάβετ Χριστίνα των Γουέλφων, κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ, και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκη Καρλόττα 1767-1820, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Δούκα της Υόρκης & του Ώλμπανυ.

Αφού τη διαζεύχθηκε, νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά τη Φρειδερίκη Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (1770 - 1840), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς της Πρωσίας.
 Χριστίνα (1772 - 1773).
 Λουδοβίκος Κάρολος (1773 - 1796), νυμφεύτηκε τη Φρειδερίκη, κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
 Βιλελμίνη (1774 - 1837), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Κάτω Χωρών.
 γιος (1777).
 Αυγούστα (1780 - 1841), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης.
 Ερρίκος (1781 - 1846), Πρίγκιπας της Πρωσίας.
 Γουλιέλμος (1783 - 1851), νυμφεύτηκε τη Μαρία Άννα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

Νυμφεύτηκε μοργανατικά: πρώτα με την Γιούλια Αμάλια, Κόμισσα φον Φος, και μετά το τέλος της νυμφεύτηκε με τη Σοφί Γιουλιάνα, Κόμισσα φον Ντάνχοφ, με την οποία είχε τέκνα:
 Φρίντριχ Βίλεμ 1792-1850.
 Σοφί Γιούλια 1793-1848, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Φερδινάνδο του Άνχαλτ-Κέτεν.

Επίσημες ερωμένες του ήταν η Βιλελμίνε Ένκε, Κόμισσα του Λίχτεναου, με την οποία έκανε τέσσερα -εκτός γάμου- τέκνα, μεταξύ των οποίων:
 (νόθος) Αλεξάντερ, Κόμης του Ντερ Μαρκ.
 (νόθη) Ελίζαμπετ Ελένε φον Βίερεκ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
Feldhahn, Ulrich (2011). Die preußischen Könige und Kaiser (German). Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg. pp. 15–16. ISBN 978-3-89870-615-5.
Komander, Gerhild H. M. "Friedrich Wilhelm II. König von Preußen (German)". Verein für die geschichte Berlins e.V. Retrieved 29 April 2013.
"Preussenchronik: Der neue König macht wenig besser und vieles schlimmer (German)". Rundfunk Berlin Brandenburg. Retrieved 29 April 2013.
"Preussenchronik: Friedrich Wilhelm II. Preußen (German)". Rundfunk Berlin Brandenburg. Retrieved 29 April 2013.
Clark, Christopher (2006). Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia, 1600 to 1947. Cambridge, MA: Belknap Press of Harvard University Press. p. 270.
Nancy Mitford, "Frederick the Great" (1970) pp. 206-207.

Βασιλείς της Πρωσίας
 Οίκος των Χοεντσόλερν
Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου

Ο Αθλητικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα το Ορφάνι στο νομό Καβάλας και επίσημο έτος ίδρυσης το 1974. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Γήπεδο Ορφανίου. Σήμερα, μετέχει στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.

Ιστορία 
Ο «Αθλητικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου» ιδρύθηκε το 1974 και ξεκίνησε την πορεία του από τις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (ΕΠΣΚ). Την περίοδο 1987–88 κέρδισε το κύπελλο της ΕΠΣΚ, πράγμα το οποίο της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, το οποίο και κατέκτησε, νικώντας με 1-0 τον Φοίβο Κρεμαστής Ρόδου στον τελικό που διεξήχθη στο γήπεδο Αιγάλεω, γεγονός το οποίο αποτέλεσε τη σημαντικότερη επιτυχία του συλλόγου.

Την περίοδο 1989–90 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Εκεί παρέμεινε έως και την περίοδο 1994–95, όταν και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1995–96, επανήλθε στη Δ΄ Εθνική της περιόδου 1996–97, για να υποβιβαστεί και πάλι την ίδια περίοδο στο τοπικό πρωτάθλημα, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο, 1997-98, υποβιβάστηκε και από την Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚ και τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στις χαμηλότερες τοπικές κατηγορίες.

Το 2010 αποφασίστηκε η επανασύσταση της ομάδας με την ονομασία «Αθλητικός Σύλλογος Νέος Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου» και έλαβε μέρος στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ Το 2019 αναδείχθηκε πρωταθλητής του 3ου ομίλου της Β΄ Κατηγορίας και επέστρεψε στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚ μετά από 23 χρόνια, ενώ το 2020 αναδείχθηκε πρωταθλητής ΕΠΣΚ, κερδίζοντας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική και την επιστροφή στις εθνικές κατηγορίες μετά από 23 χρόνια.

Η διαχρονική πορεία 
 1989–90: Δ΄ Εθνική
 1990–91: Δ΄ Εθνική
 1991–92: Δ΄ Εθνική
 1992–93: Δ΄ Εθνική
 1993–94: Δ΄ Εθνική
 1994–95: Δ΄ Εθνική
 1996–97: Δ΄ Εθνική
 2020-21: Γ΄ Εθνική
 2021-22: Γ΄ Εθνική
 2022-23: Γ΄ Εθνική

Επιτυχίες 
 Κύπελλο Ερασιτεχνών
Κυπελλούχος (1): 1987–88

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Σελίδα στο Facebook

Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1974
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1974
Α.Σ. Ποσειδών Νέας Μηχανιώνας

Ο Ποσειδώνας Νέας Μηχανιώνας είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1947 και έχει χρώματα μπλε και άσπρο.

Τμήμα ποδοσφάιρου 

Το ποδοσφαιρικό τμήμα του Ποσειδώνα Μηχανιώνας αγωνίζεται στην Γ' Εθνική Ερασιτεχνική.

Σημαντική στιγμή για την ομάδα, υπήρξε η πρόκριση επί της ΑΕΚ με σκορ 1–0 στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Ελλάδας την περίοδο 1998–99.

Τίτλοι 
Δ' κατηγορία
 Πρωταθλητής (3): 1984, 1991, 2021
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
 Πρωταθλητής (3): 1982, 1989, 2019
Κύπελλο Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
 Κυπελλούχος (1): 1995

Τμήμα καλαθοσφάιρισης ανδρών 
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκε το 1981.

Τμήμα καλαθοσφάιρισης γυναικών 
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκε το 1981.

Τμήμα πετοσφάιρισης 
Ο Ποσειδών Νέας Μηχανιώνας διαθέτει τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών, το οποίο μετέχει στις κατηγορίες της Ένωσης Σωματείων Χειροσφαίρισης Θεσσαλονίκης (ΕΠΕΣΘ).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα τμημάτων καλαθοσφαίρισης

Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1981
Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Φιόντορ Λιχολίτοφ

Ο Φιόντορ Λιχολίτοφ (), γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1980 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, είναι πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,11 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Καριέρα
Ο Λιχολίτοφ ξεκίνησε να αγωνίζεται στις ακαδημίες της Μπάλτικα Αγίας Πετρούπολης και το 1998 εντάχθηκε στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, παραμένοντας εκεί για τέσσερα χρόνια. Στην τελευταία του χρονιά, αγωνίστηκε σε 32 παιχνίδια, με μέσο όρο 10,5 πόντων, 7,7 ριμπάουντ και 2,4 κοψιμάτων.

Τον Απρίλιο του 2002, υπέγραψε στην γαλλική Στρασμπούρ μέχρι το τέλος της σεζόν και το καλοκαίρι του ίδιου έτους συμφώνησε με την ομάδα του Άρη. Παρέμεινε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για δύο χρόνια, κατακτώντας το FIBA Champions Cup του 2003, όπου ο Άρης κέρδισε στον τελικό την Προκόμ Τρεφλ με 84-83, ενώ έφθασε και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 81-76. Ο Λιχολίτοφ αγωνίστηκε σε 25 αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 117 πόντους και μαζεύοντας 124 ριμπάουντ, ενώ έκανε και 25 κοψίματα, όντας ο τέταρτος του πρωταθλήματος στην συγκεκριμένη κατηγορία.

Παρέμεινε στους "κίτρινους" και για την σεζόν 2003-04, όπου έπαιξε σε 26 αγώνες πρωταθλήματος, με 175 πόντους και 127 ριμπάουντ, ενώ έκανε 33 κοψίματα, την δεύτερη καλύτερη επίδοση του πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά, ο Άρης κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70, με τον Ρώσο σέντερ να πετυχαίνει 13 πόντους.

Το 2004-05, υπέγραψε στην Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για δύο σεζόν, κατακτώντας το ULEB Cup του 2006, όπου στον τελικό κέρδισε την προηγούμενη ομάδα του, τον Άρη, με 73-60. Το καλοκαίρι του 2006, συμφώνησε με την ΜΚ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια, πριν μεταγραφεί στην Ουράλ Γκρέιτ για την σεζόν 2008-09. Την επόμενη χρονιά, ξεκίνησε με την ομάδα της Ούνικς Καζάν και τον Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στην τουρκική Μπεσίκτας, παραμένοντας εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 2011.

Οι δύο τελευταίοι σταθμοί της καριέρας του υπήρξαν οι ρωσικές Κράσνιε Κρίλια και Κράσνι Οκτιάμπρ, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση το καλοκαίρι του 2015.

Τίτλοι
 1 FIBA Champions Cup: 2002-03
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2003-04
 1 ULEB Cup: 2005-06
 1 Κύπελλο Ρωσίας: 2011-12

Παραπομπές

Πηγές 
 Fedor Likholitov Basketball Player Profile
 LIKHOLITOV, FEDOR - Euroleague Basketball
 Fedor Likholitov Europe Stats | Basketball-Reference.com

Ρώσοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ‎
Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας‎
Καλαθοσφαιριστές Ουράλ Γκρέιτ Περμ
Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν
Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας‎‎
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ντράκαρ

Το ντράκαρ (σουηδικά drakkar) ήταν μεγάλο κωπήλατο ή ιστιοφόρο πλοίο που χρησιμοποιούσαν οι Βίκινγκ στη ναυσιπλοΐα κατά τον 8ο και 10ο μ.Χ. αι. Το όνομά του, που σημαίνει δράκος, προέρχεται από τη διακόσμηση της πλώρης του η οποία είχε σχήμα δράκοντα. Οι Βίκινγκ πίστευαν στους δαίμονες των δασών και θαλασσών, γι΄ αυτό λάξευαν στις πλώρες των καραβιών τους, αλλά και στα δοκάρια των σπιτιών τους, δράκοντες ώστε να τους κρατούν μακριά. Τα σκάφη που η πλώρη τους είχε λαξευμένο φίδι ονομάζονταν σνέκαρ (snekar) και ήταν μικρότερου μήκους. Το ντράκαρ είχε μήκος περίπου 30 μ. πολύ λεπτό σχήμα, με πλώρη και πρύμνη ίσες μεταξύ τους και κυρτές προς τα πάνω. Δεν υπήρχε κατάστρωμα και είχαν ένα κατάρτι, στο κέντρο περίπου του σκάφους, με  ένα μεγάλο τετράγωνο πανί, που χρησίμευε και σαν κάλυμμα όποτε χρειαζόταν.

Οι Βίκινγκ χρησιμοποιούσαν τα ντράκαρ κυρίως για ναυμαχίες και επιδρομές, γι΄ αυτό και είχαν υψηλές πλώρες, πρύμνες και έξαλα, ώστε το πλήρωμα να βάλλει σχετικά προστατευμένο κατά των αντιπάλων του και να αποκρούει ευκολότερα απόπειρες επιβίβασής τους σε αυτό. Η κατασκευή τους ήταν πολυδάπανη, γι' αυτό και ανήκαν κυρίως σε βασιλείς ή ισχυρούς ηγεμόνες. Γνωστά ιστορικά παραδείγματα τέτοιων πλοίων είναι το "Μακρύ Ερπετό" (Ormren Lange, 995 - 1000 μ.Χ.) του βασιλιά Όλαφ Τρύγκβασον, που είχε καρίνα μήκους 32 μ. με πλήρωμα από 68 κωπηλάτες και χωρητικότητα 500 ανδρών. Άλλα ντράκαρ ήταν το "Βισούντεν" (Visund, 1026 μ.Χ.) του βασιλιά Όλαφ Χάραλντσον, με την το ακρόπρωρό του να έχει τη μορφή ενός επιχρυσωμένου ταύρου και 60 κωπηλάτες καθώς και ο "Μεγάλος Δράκος" του Χάραλντ Χαρντράντα με 70 κωπηλάτες. 
Το τελευταίο ιστορικά που αναφέρεται, μάλλον το μεγαλύτερο της κατηγορίας του, ήταν το "Πλοίο του Χριστού" (Kristsuden, 1262 - 1263 μ.Χ.), το οποίο ναυπηγήθηκε στο Μπέργκεν της Νορβηγίας για τον βασιλιά Χάκωνα Δ' με 74 κωπηλάτες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το ιστιοφόρο πλοίο από το tallos.gr

Κωπήλατα πλοία
Βίκινγκ
Ιστιοφόρα
Ρέιμοντ Ρόμπινς

Ο Ρέιμοντ Ρόμπινς (αγγλικά: Raymond Robins, 17 Σεπτεμβρίου 1873, Στέιτεν Άιλαντ, Νέα Υόρκη – 26 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος και συγγραφέας. Ήταν υπέρμαχος της συνδικαλισμένης εργασίας και των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας με κυβέρνηση Μπολσεβίκων.

Βιογραφία 
Μετά από οικονομικά προβλήματα, ο πατέρας του άφησε τα παιδιά στη φροντίδα της μητέρας τους και έφυγε να ασχοληθεί με την εξόρυξη στο Κολοράντο. Όταν η μητέρα του πήγε σε ψυχιατρείο, η ανατροφή του αφέθηκε στους συγγενείς. Μορφώθηκε ιδιωτικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 εργάσθηκε σαν ανθρακωρύχος στο Τενεσί και στο Κολοράντο. Μετά από μια κακή νομική εμπειρία σε μια συμφωνία γης, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσιγκτον (τότε Πανεπιστήμιο Κολούμπια) απ’ όπου αποφοίτησε το 1896. Προσχώρησε και αυτός στην εξόρμηση χρυσού του Κλοντάικ το 1897, όπου έβγαλε κάποια χρήματα, ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, και έγινε πάστορας (ιερέας) της  Κονγκρεγκασιοναλιστικής εκκλησίας στην Νομ της Αλάσκα. Το 1900 μετακόμισε στο Σικάγο. Συνδέθηκε εκεί με την κοινωνική εργασία το 1902 ως το 1905, και ήταν μέλος του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Σικάγο από το 1906 ως το 1909. Υπηρέτησε επίσης ως ειδικός των κοινωνικών υπηρεσιών για τους Άνδρες και Θρησκεία Κίνημα προς τα Μπρος το 1911-12 και έκανε παγκόσμια περιοδεία για τα συμφέροντά του το 1913. Ήταν επικεφαλής της Εθνικής Χριστιανικής Κοινωνικής Ευαγγελικής καμπάνιας το 1915.

Ταυτίστηκε με το Προοδευτικό Κόμμα και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Πολιτειακής Κεντρικής Επιτροπής. Το 1914 ήταν υποψήφιος του κόμματος στο Ιλινόις για Γερουσιαστής των ΗΠΑ, και ήταν προσωρινός και μόνιμος πρόεδρος του Προοδευτικού Εθνικού Συνεδρίου το 1916. 

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνδέθηκε με το έργο της Y.M.C.A. (ΧΕΝ) και του Ερυθρού Σταυρού στη Γαλλία. Το 1917, ήταν επικεφαλής της εκστρατείας του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού στην Ρωσία, και εργάστηκε χωρίς επιτυχία για την καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, όμως μερικά χρόνια αργότερα, το 1933, κατάφερε να πείσει τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ να ανταλλάξει πρεσβευτές. Με την επιστροφή του από την εκστρατεία του 1917, παρουσίασε μια λεπτομερή έκθεση για τις συνθήκες στην Ρωσία, η οποία προκάλεσε πολύ συζήτηση εξ αιτίας της υποτιθέμενης ροπής της έκθεσης προς το Σοβιετικό κίνημα. Αν και όχι συμπαθών από ιδεολογία με το αποτέλεσμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, αντιλαμβανόταν ότι ήταν δημοφιλής, και ότι οι αντεπαναστατικές προσπάθειες ήταν αντιπαραγωγικές.

Οικογένεια 
Η ηθοποιός και συγγραφέας Ελίζαμπεθ Ρόμπινς ήταν αδελφή του. Το 1905, παντρεύτηκε την συνδικαλίστρια Μάργκαρετ Ντρέιερ Ρόμπινς.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
Chinsegut Hill Manor House
United States Senate elections, 1914

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπάρμπαρα Πάλβιν

Η Μπάρμπαρα Πάλβιν (Barbara Palvin, 8 Οκτωβρίου 1993) είναι Ουγγαρέζα μοντέλο και ηθοποιός.

Νεαρή ηλικία 
Η Μπάρμπαρα γεννήθηκε στη Βουδαπέστη. Από νεαρή ηλικία ξεκίνησε ποδόσφαιρο και τραγούδι, ενώ θεωρεί ότι είναι και τα αγαπημένα της χόμπυ.

Μόντελινγκ 
 Ανακαλύφθηκε στους δρόμους της Βουδαπέστης το 2006 στην ηλικία των 13. Έκανε την πρώτη της φωτογράφιση το ίδιο έτος για το περιοδικό Spur Magazine. 
 Έπειτα, το 2008, πήγε στην Ιαπωνία που είχε μια σταθερή ροή από δουλειές. 
 Το 2009 υπογράφει στα IMG Models. 
 Ιανουάριος 2010, εμφανίζεται στην ιταλική Vogue με θέμα τα κοσμήματα και φωτογραφίζεται από τους Luciana Val & Franco Musso.
 Φεβρουάριος 2010, εμφανίζεται στο εξώφυλλο του γαλλικού περιοδικού L’Officiel, σε δύο στήλες για το Jalouse.  Ενώ κάνει το ντεμπούτο της στην πασαρέλα για λογαριασμό της Prada για τη φθινοπωρινή συλλογή στο Μιλάνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η Μπάρμπαρα Πάλβιν στο thefamouspeople.com 

Φωτομοντέλα
Ούγγροι ηθοποιοί
After the Rain

After the Rain είναι ο τίτλος του άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε στις 12 Μαΐου του 1969 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Cadet Records".

Το συγκεκριμένο άλμπουμ ακολούθησε το "Electric Mud", το οποίο είχε κυκλοφορήσει μόλις επτά μήνες νωρίτερα και γι' αυτό τον λόγο οι περισσότεροι μουσικοί που συμμετείχαν σε εκείνο τον δίσκο έπαιξαν και εδώ. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στα "Ter Mar Studios" του Σικάγο, τον Ιανουάριο του 1969.

Το "After the Rain" είχε πολύ λιγότερα στοιχεία ψυχεδελικής μουσικής σε σχέση με τον προκάτοχο του, με αποτέλεσμα οι κριτικές να είναι πιο θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, το "Rate Your Music" με 3,8 / 5 και το "Discogs" με 4,4 / 5.

Επανεκδόθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2011 σε μορφή CD από την "Get On Down Records", όπως και σαν δίσκος βινυλίου από την "Cadet Concept Records" το 2015.

Τραγούδια του δίσκου

Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "After the Rain" ήταν οι εξής:

 Μάντι Γουότερς - φωνητικά, κιθάρα
 Λούις Σάτερφιλντ - μπάσο
 Ότις Σπαν - πιάνο
 Πιτ Κόζεϊ - κιθάρα
 Φιλ Άπτσερτς - κιθάρα
 Πολ Όσερ - φυσαρμόνικα
 Τσαρλς Στέπνεϊ - πλήκτρα
 Μόρις Τζένινγκς - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 After the Rain - Muddy Waters | Songs, Reviews, Credits - AllMusic
 Muddy Waters - After The Rain (Vinyl, LP) at Discogs
 After the Rain by Muddy Waters

Δισκογραφία του Muddy Waters
Άλμπουμ του 1969
Άντι Νίκιλα

Ο Άντι Νίκιλα (Τάμπερε της Φινλανδίας, 25 Αυγούστου 1978), είναι Φινλανδός πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,11 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Σέντερ.

Σταδιοδρομία
Ο Νίκιλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ομάδα Τάμπερεν Πιρίντε σε ηλικία δεκαεννέα ετών και το 1999 ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Βαλπαραΐσο της Ιντιάνα, όπου αγωνίστηκε με την ομάδα των Crusaders, παίζοντας σε 125 παιχνίδια με μέσο όρο 3,0 πόντων, 2,2 ριμπάουντ και 0,7 κοψιμάτων.

Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε 22 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 83 πόντους και μαζεύοντας 51 ριμπάουντ.

Το 2004-05 φόρεσε την φανέλα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, ο οποίος αγωνίστηκε και στην διοργάνωση του FIBA Cup, αλλά τον Ιανουάριο του 2005 μεταγράφηκε στην γαλλική Γκρέιβλαϊνς, με την οποία έπαιξε σε δεκαέξι αγώνες, με μέσους όρους 6,0 πόντων και 2,9 ριμπάουντ.

To 2005-06, φόρεσε την φανέλα της Καζέρτα από την Ιταλία, με μέσους όρους 11,0 πόντων και 8,5 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε το νταμπλ στην Τσεχία με τη Νίμπουργκ, ενώ το 2007-08 κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας της Ιταλίας με την Ντιναμό Σάσσαρι, παίζοντας σε 33 παιχνίδια με 7,7 πόντους και 6,1 ριμπάουντ.

Το 2008-09, επέστρεψε στην πατρίδα του και την Τάμπερεν Πιρίντε, όπου αγωνίστηκε σε πενήντα αγώνες, με μέσους όρους 11,8 πόντων και 8,8 ριμπάουντ, για να βραβευθεί ως MVP του πρωταθλήματος Φινλανδίας. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην Ισπανία και την Κλαμπ Μπάσκετ Χιρόνα, με την οποία έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία της χώρας, πριν υπογράψει στην γερμανική Μιτελντόιτσερ το 2010-11, για να επιστρέψει στην Τάμπερεν Πιρίντε λίγο μετά την έναρξη της σεζόν. Στην ομάδα με την οποία ξεκίνησε, παρέμεινε μέχρι το 2014, κατακτώντας το κύπελλο Φινλανδίας το 2012-13, ενώ την προηγούμενη χρονιά είχε φτάσει ως τον τελικό. Επίσης, κατέκτησε το πρωτάθλημα Φινλανδίας του 2011 και του 2014.

Μετά από έναν χρόνο αποχής από τους αγωνιστικούς χώρους, επέστρεψε στην ενεργό δράση το 2015 με την ομάδα της BC Nokia.

Εθνική ομάδα 
Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Φινλανδίας από το 1997 ως το 2013, συμμετέχοντας στα Ευρωμπάσκετ του 2011 και του 2013.

Τίτλοι
 Κύπελλο Ελλάδας: 2004
 Πρωτάθλημα Τσεχίας: 2007
 Κύπελλο Τσεχίας: 2007
 2x Πρωταθλήματα Φινλανδίας: 2011, 2014
 Κύπελλο Φινλανδίας: 2013

Παραπομπές

Πηγές 
 Antti Nikkila Basketball Player Profile
 Antti Nikkila Europe Stats | Basketball-Reference.com
 Antti Nikkila Stats, Bio - ESPN - ESPN.com - Go.com

Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν
Καλαθοσφαιριστές Μιτελντόιτσερ
Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας‎
Καλαθοσφαιριστές φινλανδικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές τσεχικών συλλόγων‎
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎‎
Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων‎‎
Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας

Ο Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Β΄ (Maximilian II. Joseph, 28 Νοεμβρίου 1811 - 10 Μαρτίου 1864) ήταν βασιλιάς της Βαυαρίας (1848-1864) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και της Θηρεσίας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν, μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Όθωνα, Βασιλιά της Ελλάδας.

Η εποχή του
Ο πατέρας του και ο γιος του Λουδοβίκος Β΄ ενασχολήθηκαν υπερβολικά με την κατασκευή οικοδομημάτων· αντίθετα ο Μαξιμιλιανός Β΄ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον με τη διακυβέρνηση του κράτους, έτσι έγινε πολύ δημοφιλής. Ανέβηκε στο θρόνο το έτος που στη Γερμανία εξελισσόταν η Επανάσταση του 1848 και κατάφερε να επαναφέρει τη σταθερότητα στη χώρα.

Προσπαθούσε να διατηρήσει τη Βαυαρία ανεξάρτητη από τους πολέμους της Γερμανικής Ενοποίησης και να μεταμορφώσει το Μόναχο, πρωτεύουσα του βασιλείου, σε πρωτεύουσα του πολιτισμού και της παιδείας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Χοεντσόλλερν, κόρη του Γουλιέλμου της Πρωσίας. Είχαν τέκνα:
 Λουδοβίκος Β΄ (1864-1886), Βασιλιάς της Βαυαρίας.
 Όθων (1848-1916), Βασιλιάς της Βαυαρίας.
Και οι δύο υιοί του διακηρύχθηκαν παράφρονες και εκθρονίστηκαν.

Πηγές
 George Windell (1954), The Catholics and German Unity, University of Minnesota Press. Pages 17–19.
Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

Βασιλείς της Βαυαρίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Χανίων

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Χανίων.

Σωματεία μέλη 

Θύελλα Σπηλιάς Χανίων

Θύελλα Σπηλιάς

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Χανίων
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Φλώρινας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Φλώρινας.

Σωματεία μέλη 

Α΄ Εθνική Γυναικών
Φιλυριακός

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον 

 ΠΣ Φλωρίνης Μέγας Αλέξανδρος, 1923 -1934: θα διαλυθούν οι ομάδες για να ιδρυθεί η 'ΕΛΛΑΣ'. 1943-1961: Δευτερη περίοδος, θα διαλυθεί ξανά όταν οι παίκτες του θα προσχωρήσουν στο ΝΙΚΗΦΟΡΟ
ΠΣ Φλωρίνης ΑΣΤΗΡ: 1926-1928 και 1950-1954
ΠΣ Ένωση Μοναστηριωτών, 1927-1934: θα διαλυθεί για να δημιουργηθεί η 'ΕΛΛΑΣ'.
Αθλητική Ένωση Προσφύγων ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ, 1927-1934: θα διαλυθεί για να δημιουργηθεί η 'ΕΛΛΑΣ'.
Μακεδονικός Σόροβιτς (Αμυνταίου), 1927
Θρίαμβος Σόροβιτς (Αμυνταίου), 1927
Απόλλων Έξι-Σου (Ξινό Νερό), 1927
Αθλητικός Σύλλογος Φλωρίνης ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, 1932-34: θα διαλυθεί για να δημιουργηθεί η 'ΕΛΛΑΣ'. 1961-1968: δεύτερη περίοδος
Αθλητικός Σύλλογος ΠΑΟΚ, 1933-1934: θα διαλυθεί για να δημιουργηθεί η 'ΕΛΛΑΣ'.
Αθλητικός Σύλλογος ΕΛΛΑΣ, 1934-1961: θα δημιουργηθεί από την συγχώνευση όλων των ομάδων. Το 1961 οι παίκτες του θα προσχωρήσουν στον Νικηφόρο Φλώρινας.
Νικηφόρος Φλώρινας, -1968: θα μετονομαστεί σε Αθλητικός Σύλλογος Φλώρινας «Φλώρινα» ο οποίος πλέον ονομάζεται Π.Α.Σ. Φλώρινα.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Φλώρινας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.

Σωματεία μέλη 

Τελευταία ενημέρωση: 2 Ιανουαρίου 2022

1 Οι «Α.Ο. Στυλίδας» και «ΠΑΣ Προμηθέας Στυλίδας» συγχωνεύτηκαν σε μία ομάδα με όνομα «Α.Ο. Στυλίδας».

2 Η «Α.Ε. Εχιναίων» προέρχεται από την συγχώνευση των συλλόγων «Α.Ο. Ραχών» και «Κένταυρος Αχινού»

3 Ο Ολυμπιακός Ανθήλης το 2013 μετονομάστηκε σε «Π.Α.Ο. Ανθήλης».

4 Η «Ένωση 2010» προέρχεται από την συγχώνευση των συλλόγων «Ατρόμητος Σπερχειάδας» και «Νίκη Μακρακώμης».

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Σερρών

Ο κατάλογος των ποδοσφαιρικών σωματείων 
της Ε.Π.Σ. Σερρών κατά το ποδοσφαιρικό έτος 2019-2020.

Ανά κατηγορία:

•Γ' Εθνική: 3 σωματεία

•Επίλεκτη Κατηγορία Ε.Π.Σ. Σερρών: 12 σωματεία

•Ανώτερη Κατηγορία Ε.Π.Σ. Σερρών: 22 σωματεία

•Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Σερρών: 18 σωματεία

Πηγές: ΕΠΣΣ, ΓΓΑ

Σωματεία (ενεργά)

Σωματεία (ανενεργά)

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Σερρών
Θέμις Μπαζάκα

Η Θέμις Μπαζάκα (Θεσσαλονίκη, 3 Μαρτίου 1957-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου με καταγωγή από την Ξιφιανή Αλμωπίας της περιφερειακής ενότητας Πέλλας.

Βιογραφία 
Από τη δεκαετία του 1980 έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές και αξιόλογες ταινίες, όπως Παραγγελιά! (1980), Ρεμπέτικο, Πέτρινα Χρόνια (1985), Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991), Ακροπόλ (1996) κ.ά. Πρόσφατες γνωστές δουλειές της είναι το Ο Ηλίας του 16ου (2008) και το Αν... (2012).

Έχει συμμετάσχει και σε τηλεοπτικές σειρές, αρχής γενομένης με Το μινόρε της αυγής (1983), Σαν τα τρελά πουλιά (1987), Ανατομία ενός εγκλήματος, Δυο μέρες μόνο, αλλά και σε αρκετά επεισόδια της αστυνομικής δραματικής σειράς 10η Εντολή. Επίσης, έχει και κάποιες εμφανίσεις στο θέατρο.

Το 2021 επιστρέφει τηλεοπτικά στην κοινωνική σειρά του MEGA, Σκοτεινή Θάλασσα.

Διακρίσεις 
Έχει βραβευθεί τρεις φορές από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, δύο φορές για Β' Γυναικείο Ρόλο για τις ταινίες Ρεμπέτικο και Οι ακροβάτες του κήπου και με Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία τα Πέτρινα χρόνια. Για αυτόν τον ρόλο, απέσπασε και Εύφημο Μνεία, από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Θέμις Μπαζάκα στο IMDb

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Ξάνθης

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ξάνθης.

Σωματεία μέλη 

Πηγή: ΓΓΑ

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον 
 Α.Π.Σ. Μελίβοια Ξάνθης
 Γ.Σ. Γενισέας Β-52

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Ξάνθης
Κατάλογος θωρηκτών της Γερμανίας

Πρώτο το Γερμανικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και μετά το Kriegsmarine, έφτιαξαν ολόκληρες κλάσεις θωρηκτών από το 1890 μέχρι και τη δεκαετία του 40. Αρχικά, για την άμυνα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής, οι γερμανοί κατασκεύασαν θωρακισμένα πλοία και θωρικτά παράκτιας άμυνας. Όταν όμως το 1888 στο θρόνο ανέβηκε ο Γουλιέλμος Β΄, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα μεγάλης επέκτασης του ναυτικού του.

Προ-Ντρέτνοτ Θωρηκτά

Κλάση Βραδεμβούργο

Κλάση Φρειδερίκος III

Κλάση Bίττελσμπαχ

Κλάση Μπράουνσβαϊγκ

Κλάση Ντόιτσλαντ

Θωρηκτά Ντρέτνοτ

Κλάση Νάσσαου

Κλάση Χέλγκολαντ

Κλάση Κάιζερ

Κλάση Κόνιγκ

Κλάση Μπάγερν

Κλάση L 20a
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Μακεδονίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας για την ποδοσφαιρική περίοδο 2019-20.

Σωματεία μέλη

Σημειώσεις

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Τσίτσιο, ο Λέων της Ρώμης

Ιταλική ταινία, παραγωγής 1970 και διάρκειας 85 λεπτών (Πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: SATIRICOSISSIMO).

Υπόθεση

Ο Ciccio λατρεύει τη νουβέλα Satyricon του Petronius Arbiter, ενώ ο φίλος του, ο Franco, δεν καταλαβαίνει τίποτα από το σπουδαίο αυτό έργο. Επίσης ο Ciccio έχει δει την ομώνυμη ταινία του Federico Fellini, ενώ ο Franco δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή της. Το εν λόγω δίδυμο της συμφοράς καταλήγει σε ένα πανδοχείο, κοντά στη Ρώμη, για μεροκάματο. Εκεί ο διευθυντής του πανδοχείου, βλέποντας την επιτυχία της ταινίας του Fellini, το διακοσμεί στο στυλ της Αρχαίας Ρώμης. Ακόμα και οι καλεσμένοι και οι σερβιτόροι ντύνονται με τις αρχαίες φορεσιές, το ίδιο κάνουν και ο Ciccio με τον Franco. Όμως κάνουν μια γκάφα, σπάζουν μια κανάτα με αρχαίο κρασί και τους παίρνουν στο κυνήγι. Τους βρίσκει η νύχτα στην εξοχή, κοιμούνται και ξυπνούν στην Ρώμη της εποχής του Αυτοκράτορα Νέρωνα...

Πρωταγωνιστούν: Franco Franchi, Ciccio Ingrassia, Έντβιτζε Φένεκ, Giancarlo Badessi, Arturo Dominici, Karin Schubert, Pino Ferrara

Σενάριο: Roberto Gianviti, Dino Verde

Σκηνοθεσία:  Mariano Laurenti

Ταινίες του 1970
Ιταλικές ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Ιταλικές buddy ταινίες
Ιταλικές κωμικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Λέσβου

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λέσβου.

Σωματεία μέλη

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Λέσβου
Ελπίδα Λιοπετρίου

Η Ελπίδα Λιοπετρίου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα έχει τρεις συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Αγωνίζεται στο αγροτικό πρωτάθλημα  και την περίοδο 2016-2017 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος.Στην ομάδα αγωνίζονται κυρίως παιδιά του χωριού και  των γύρω χωριών. Στα αξιοσημείωτα είναι ο αρκετός κόσμος που ακολουθεί την ομάδα εντός και εκτός έδρας για τα δεδομένα του πρωταθλήματος

Ιστορία 
Η Ελπίδα ιδρύθηκε το 1948 και χρώματα έχει το πράσινο και το άσπρο. Πριν το 1974 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΑ Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το 1975, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ) και στη συνέχεια συμμετείχε στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας.

Το 1990 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε για τρεις περιόδους στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας (το οποίο τότε διεξαγόταν σε ομίλους) τερματίζοντας στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα του ομίλου της. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ελπίδα τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ. Απο το 2016 η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου Λάρνακας (ΠΟΑΛ).

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ελπίδα στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.

Τίτλοι
 Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ (1): 2022

 Ασπίδα ΣΤΟΚ (1): 2022

ΠΟΑΛ:
Πρωτάθλημα ΠΟΑΛ (3): 2017, 2018, 2022
Κύπελλο ΠΟΑΛ (3): 2017, 2018, 2022

ΠΟΕΠΑ:
Πρωτάθλημα ΠΟΕΠΑ (7): 1975, 1977, 1978, 1981, 1988, 2011, 2012
Κύπελλο ΠΟΕΠΑ (5): 1978, 1982, 1986, 1988, 2012

Παραπομπές

Πηγές

Δείτε επίσης 

Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Λιοπέτρι
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Λάρισας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας.

Σωματεία μέλη

Σημειώσεις

Πρόσφατα αδρανοποιημένα σωματεία

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Στατιστικά και άλλα στοιχεία

Συμμετοχές σε εθνικά πρωταθλήματα 
Συνολικά 29 διαφορετικοί σύλλογοι της ΕΠΣΛ συμμετείχαν σε εθνικά πρωταθλήματα με τις διάφορες μορφές τους. Ακολουθεί κατάλογος με τις πιο "επιτυχημένες" ομάδες που είχαν έστω μια συμμετοχή σε πρωτάθλημα Α' εως Δ' κατηγορίας ή παρουσία σε κάποιο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου σε αυτές από την περίοδο 1959-60 εως 2020-21.

 1 ο Τοξότης αγωνίστηκε με την ονομασία Όλυμπος Λάρισας στη Γ' Εθνική 1966-67

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936.

Παραπομπές 

Ε.Π.Σ. Λάρισας
Κατάλογος γερμανικών θωρηκτών

Πρώτο το Γερμανικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό και μετά το Kriegsmarine, έφτιαξαν ολόκληρες κλάσεις θωρηκτών από το 1890 μέχρι και τη δεκαετία του 40. Μέχρι τότε, για την άμυνα της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής, οι γερμανοί κατασκεύασαν θωρακισμένα πλοία και θωρηκτά παράκτιας άμυνας. Όταν όμως το 1888 στο θρόνο ανέβηκε ο Γουλιέλμος Β΄, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα μεγάλης επέκτασης του ναυτικού του.

Προ-Ντρέτνοτ Θωρηκτά

Κλάση Βραδεμβούργο

Κλάση Φρειδερίκος III

Κλάση Bίττελσμπαχ

Κλάση Μπράουνσβαϊγκ

Κλάση Ντόιτσλαντ

Θωρηκτά Ντρέτνοτ

Κλάση Νάσσαου

Κλάση Χέλγκολαντ

Κλάση Κάιζερ

Κλάση Κόνιγκ

Κλάση Μπάγερν

Κλάση L 20a

Πηγές 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Γερμανικό Ναυτικό
Θωρηκτά
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Καβάλας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Καβάλας.

Σωματεία μέλη 

Πηγές: ΕΠΣΚ, ΓΓΑ

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον 

Καβάλα
 Φίλιπποι Καβάλας
 Ηρακλής Καβάλας
 Άτλας - Κεραυνός Καβάλας (Ατλοκεραυνός)
 Παύλος Μελάς Καβάλας
 Α.Π.Σ. Νεάπολις Καβάλας
 Χελιδόνια Καβάλας
 Ιωάννης Μπαλάσης Πήγασος
 Ακαδημία Ποδοσφαίρου Αστέρας Καβάλας
 Α.Σ. ΕΤ.ΑΝ.ΑΛ. Ιχθυόσκαλας Καβάλας
 Α.Μ.Σ. Απόλλων Δάτου
 Π.Σ. Ελπίς Κρυονερίου
 Α.Π.Σ. Αναγέννηση Βουνοχωρίου
 Α.Ε. Λιπασμάτων
 Α.Ο. Ποντίων
 Δόξα Χαϊδευτού
 Πήγασος Προφήτη Ηλία

Παγγαίο
 Μ.Α.Ε. Παγγαίο 90
 Μ.Γ.Σ. Νίκη Νικήσιανης
 Α.Σ. Δρυάδα Παλαιοχωρίου
 Α.Σ. Πιερικός Μελισσοκομείου
 Α.Σ. Μακεδονικός Κοκκινοχωρίου
 Α.Σ. Ο.Φ.Η. Νέας Ηρακλείτσας
 Α.Σ. Φίλιππος Χρυσοκάστρου
 Π.Α.Σ. Πόντος Χορτοκοπίου
 Γ.Α.Σ. Ηρακλής Μυρτοφύτου
 Α.Σ. Μακεδονικός Μέλισσας
 Γ.Α.Σ. Ελπίς Ποδοχωρίου
 Α.Σ. Απόλλων Μουσθένης
 Α.Ο. Στρυμών Οφρυνίου
 Α.Σ. Φρίξος Ελευθερούπολης
 Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Μεσορόπης
 Α.Σ. Αυλώνα Αυλής
 Α.Ο. Δωματίων
 Α.Ο. Κηπιών
 Ολυμπιάδα Πυργοχωρίου

Νέστος
 Αναγέννηση Χρυσούπολης
 Αχιλλεύς Νέας Καρυάς
 Ελπίς Ελαφοχωρίου
 Α.Ο. Πετροπηγής
 Α.Μ.Σ. Ζαρκαδιά
 Α.Μ.Σ. Παράδεισος
 Α.Μ.Σ. Άρης Κεχροκάμπου
 Μ.Γ.Σ. Μακεδονικός Αγιάσματος

Θάσος
 Ποσειδών Θάσου
 Αυγερινός Θεολόγου
 Α.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Λιμεναρίων
 Ολυμπιακός Λιμεναρίων
 Θύελλα Παναγίας
 Αρίων Παναγίας
 Υψάριον Ποταμιάς
 Δόξα Πρίνου

Πηγές: ΚΑΒΑΛΙΩΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ, Elafohori, To ποδοσφαιρο στη Θάσο

Ανεπίσημα σωματεία 
Η Ποδοσφαιρική Ένωσις Ανεπίσημων Σωματείων ιδρύθηκε το 1930. Ορισμένα από τα ανεπίσημα σωματεία ήταν τα εξής:

Καβάλα
Π.Σ. Χαραυγή, από το 1923 (θα μετοναμαστεί σε Γ.Σ. Απόλλων Καβάλας)
Γ.Σ. Απόλλων Καβάλας, από το 1923 (σωματείο κυρίως με Κωνσταντινοπολίτες αθλητές)
Βυζάντιον, από το 1924 (θα αλλάξει το όνομα του σε ΑΕΚ Καβάλας το 1928
Γ.Σ. Σύλλογος Πραβίου "Η Ένωσις", απο το 1925
Ορφεύς, από το 1926
Μέγας Αλέξανδρος, από το 1926
Αστήρ, από το 1926
Αισχύλος, από το 1926
Κέντρο Αθλητών Δ' Σ.Σ. , από το 1926
Ένωσις Ποντίων, από το 1927
Ερμής Παναγίας, από το 1927
Ιέραξ, από το 1927
Αγών, από το 1927
Αετός Φρουρίου, από το 1927
Ακοάχ (εβραϊκής κοινότητας), από το 1927
Άτλας Παναγίας, από το 1927
Σπάρτη Παναγίας, από το 1927
Χρυσούν Τρίφυλλον (προσκοπόπων), από το 1927
Ολυμπιακός, από το 1927
Άρης, από το 1927 (συγχωνεύθηκε με τον Ηρακλή το 1934)
Εθνικός Παναγίας, από το 1927
Βύρων, από το 1928
Ατρόμητος Λέων, από το 1929
Αρμενική Ένωσις, από το 1929
Ήφαιστος, από το 1929
Σατανάς, από το 1929
Πάνθηρ (Αγίας Βαρβάρας), από το 1929
Αρμενικός Αστήρ, από το 1929
Άραξ (αρμενικής κοινότητας), από το 1929
Νέα Γενεά, από το 1930
Π.Α.Ο.Κ., από το 1931
Χ.Ο.Κ., από το 1933
Ασπίς, από το 1933
Ελπίς (Πεντακοσίων), από το 1947
Θύελλα (Αγίου Ιωάννη), από το 1947
Π.Ε.Α.Β., από το 1947
Ποσειδών, από το 1947
Φωστήρ (Ποταμουδίων), από το 1947
Άμυνα (Σούγιουλου), από το 1947
Τέξας, από το 1949
Τυφών, από το 1949
Αρμενική Νεολαία
Πανιώνιος

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Σημειώσεις

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Καβάλας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας.

Σωματεία μέλη ενεργά κατά την περίοδο 2019-20

Σωματεία μέλη ανενενεργά κατά την περίοδο 2019-20

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936.

Παραπομπές 

Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Ευβοίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ευβοίας.

Σωματεία μέλη

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Ευβοίας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής.

Σωματεία μέλη

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Σημειώσεις

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αργολίδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Αργολίδας.

Σωματεία μέλη

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Αργολίδας
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αθηνών

Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Σωματεία μέλη

Σωματεία που δεν υφίστανται πλέον

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Ελλάδας

Σημειώσεις

Παραπομπές

Περαιτέρω μελέτη 

 Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ 1922-1936. 

Ε.Π.Σ. Αθηνών
Ida (ταινία)

Το Ida (προφορά:  [ˈida]) είναι πολωνική δραματική ταινία του 2013, σε σκηνοθεσία Πάβελ Παβλικόφσκι. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τη Ρεμπέκα Λίνκεβιτς. Πρωταγωνιστούν οι Αγκάτα Κουλέζα, Αγκάτα Τρεμπουσόφσκα και  Νταβίντ Όγκροντνικ.

Η ταινία τοποθετείται στην Πολωνία το 1962 και στο επίκεντρό της είναι μια νεαρή δόκιμη καθολική μοναχή, η οποία έχασε τους γονείς της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η μόνη εν ζωή συγγενής της είναι η θεία της, Βάντα, μία  πρώην κομμουνίστρια κατήγορος, η οποία και της αποκαλύπτει πως είναι εβραϊκής καταγωγής. Οι δύο γυναίκες ξεκινούν τότε ένα ταξίδι για να ανακαλύψουν τα ίχνη και τα αίτια θανάτου των γονιών της.

Η ταινία απέσπασε πολύ καλές κριτικές και μεταξύ άλλων χαρακτηρίστηκε ως ένα «συμπαγές αριστούργημα» και μια «παράξενα όμορφη ταινία δρόμου» που παράλληλα «περιέχει έναν κόσμο ενοχής, πόνου και βίας». Αν και η ταινία έχει βασιστεί εν μέρει σε ιστορικά γεγονότα, όπως τη Γερμανική Κατοχή, το Ολοκαύτωμα, τον σταλινισμό κ.λ.π κανένα από αυτά δεν αναφέρεται, αλλά όλα κτίζονται μέσω της ατμόσφαιρας που δημιουργεί η ταινία.

Το 2015, η ταινία κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, από την Αμερικανική Ακαδημία, και έγινε η πρώτη πολωνική ταινία που το κατάφερε. Το 2014 επελέγη ως Καλύτερη Ταινία από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, ενώ απέσπασε και το βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα βραβεία BAFTA.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  at Music Box Films
 
 
 
 

Ταινίες του 2013
Πολωνόφωνες ταινίες
Πολωνικές ταινίες
Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα
Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Ασπρόμαυρες ταινίες
Πολωνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Πολωνία
Πολωνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Κάρολος Εμμανουήλ Β΄ της Σαβοΐας

Ο Κάρολος Εμμανουήλ Β'  (20 Ιουνίου 1634 - 12 Ιουνίου 1675) ήταν δούκας της Σαβοΐας (1638-1675), μαρκήσιος του Σαλούτζο, κόμης της Αόστης, Γένουας, Μοριάνα και Νίκαιας. Ήταν δευτερότοκος υιός του Βίκτωρος Αμεδαίου Α' δούκα της Σαβοΐας και της Χριστίνας των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ βασιλιά της Γαλλίας.

Η ζωή του
Διαδέχθηκε το μεγαλύτερο αδελφό του Φραγκίσκο-Υάκινθο σε ηλικία 4 ετών με αντιβασίλισσα τη μητέρα του. Όταν ενηλικιώθηκε το 1648 κάλεσε τη μητέρα του να συνεχίσει τη διακυβέρνηση· προτιμούσε την ευχάριστη ζωή μακριά από τις υποθέσεις του κράτους.

Στην εποχή του το παλαιό θρησκευτικό κίνημα του Πέτρου Βάλδεν αναζωπυρώθηκε προσχωρώντας στη Μεταρρύθμιση. Ο Κάρολος-Εμμανουήλ Β' δίωξε τους οπαδούς του, τους Βαλδένσιους, με αποκορύφωμα τη σφαγή τους το 1655. Αυτή ήταν τόσο βίαιη που ο ποιητής Τζον Μίλτον έγραψε το σονέτο Στην αλησμόνητη σφαγή του Πεδεμοντίου. Ο Όλιβερ Κρόμβελ κάλεσε σε ετοιμότητα τη Βρετανία και πρότεινε να στείλει το Ναυτικό αν δεν σταματούσε η σφαγή, ενώ συγκέντρωνε χρήματα για να βοηθήσει του Βαλδένσιους. Αργότερα έγραψε και την Ιστορία των Ευαγγελιστών του Πεδεμοντίου.

Όταν απεβίωσε η μητέρα του το 1663 ανέλαβε ουσιαστικά την εξουσία. Για να αποκτήσει πέρασμα εις βάρος της Γένουας προκάλεσε το 2ο Πόλεμο Γένουας-Σαβοΐας, αλλά ατελέσφορα. Με δυσκολία κρατούσε την επιρροή της ισχυρής Γαλλίας. Η ανάπτυξη του λιμένα της Νίκαιας και η διάνοιξη δρόμου διαμέσου των Άλπεων προς τη Γαλλία, βελτίωσε σημαντικά το εμπόριο και επέφερε πλούτο στο δουκάτο. Μεταρρύθμισε το στρατό, αντικαθιστώντας τους ως τότε μισθοφόρους με 5 Συντάγματα, αναδιαμόρφωσε το ιππικό και εισήγαγε στολές. Αποκατέστησε τις οχυρώσεις. Έκτισε στο Τορίνο το Βασιλικό Ανάκτορο και άλλα καλαίσθητα κτήρια.

Απεβίωσε το 1675 και ετάφη στον Καθεδρικό του Τορίνο. Τον διαδέχθηκε ο 9ετής υιός του με αντιβασίλισσα τη μητέρα του.

Οικογένεια
Ο Κάρολος-Εμμανουήλ Β΄ είχε ερωτευθεί την κόρη της εξαδέλφης του, τη Μαρία Ιωάννα Μπατίστη της Σαβοΐας-Νεμούρ, αλλά η μητέρα του διαφώνησε και του πρότεινε την ανιψιά της Φραγκίσκη-Μαγδαληνή των Βουρβόνων, κόρη του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης. Τη νυμφεύτηκε το 1663· σε λίγους μήνες απεβίωσε η μητέρα του και το 1664 η σύζυγός του, έτσι μπόρεσε να νυμφευτεί τελικά το 1665 τη Μαρία-Ιωάννα-Μπατίστα, κόρη του Καρόλου-Αμεδαίου δούκα του Νεμούρ. Υιός του από τον δεύτερο γάμο του ήταν ο:
 Βίκτωρ-Αμεδαίος Β' 1666-1732, δούκας της Σαβοΐας, ο οποίος στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής συμμάχησε με την Αυστρία και ως αντάλλαγμα έγινε βασιλιάς της Σικελίας, που την αντάλλαξε με τη Σαρδηνία.

Από τρεις εκτός γάμου σχέσεις είχε νόθα τέκνα, από τα οποία αναγνώρισε τα πέντε.

Πρόγονοι

Σημειώσεις - παραπομπές

Πηγές
 Oresko, Robert (2004). "Maria Giovanna Battista of Savoy-Nemours (1644-1724): daughter, consort, and Regent of Savoy". In Campbell Orr, Clarissa. Queenship in Europe 1660-1815: The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp. 16–55. ISBN 0-521-81422-7.

Οίκος της Σαβοΐας
Μονάρχες της Ιταλίας
Δούκες της Σαβοΐας
Κόμητες της Γενεύης
Θανάσης Κακογιάννης

Ο Θανάσης Κακογιάννης (1914 - 1η Μαΐου 2002) υπήρξε Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός της Αριστεράς.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1914 στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας και η οικογένειά του υπέστη τους διωγμούς του 1914 και του 1922 από τους Τούρκους. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στο Αγρίνιο. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εργάστηκε ως δικηγόρος.

To 1944 εξελέγη εθνοσύμβουλος Αγρινίου, λαμβάνοντας μέρος στο συνέδριο στις Κορυσχάδες.
Από τις 15 Σεπτεμβρίου 1944 ως τις 31 Μαρτίου 1945 υπηρέτησε ως Δήμαρχος Αγρινίου. Το 1946 συνελήφθη και εκτοπίστηκε σε νησιά όπως η Ικαρία και η Μακρόνησος, για να εγκλειστεί στο δημόσιο ψυχιατρείο στο Δαφνί ως το 1951, οπότε τερματίστηκε ο εκτοπισμός του.

Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΔΑ το 1958 και επανεξελέγη το  1963. Κατά την περίοδο της χούντας υπέστη διωγμούς και μετά τη μεταπολίτευση άσκησε πάλι το δικηγορικό λειτούργημα ως τη συνταξιοδότησή του, το 1983.

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 2 Μαΐου 2002, από το νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου. 

Άφησε συγγραφικό έργο (ιστορικά βιβλία). Ήταν παντρεμένος με την Αντιγόνη Κυριάκου-Τσίτση και απέκτησαν 1 κόρη.

Πηγές 
Τεκμήριο, Οι βουλευτές κ.κ. Μπούσιος, Κοντουδάκης και Κακογιάννης με αντιπροσώπους της νεολαίας της ΕΔΑ.

Παραπομπές 

Δήμαρχοι Αγρινίου
Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Εύα Κουμαριανού

Η Εύα Κουμαριανού (Χαϊδάρι 1954-) είναι τρανς Ελληνίδα ηθοποιός και χορεύτρια.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε ως Κωνσταντίνος Γαβριήλ. Δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της και έζησε τα παιδικά χρόνια με τη μητέρα της. Όταν ήταν 10 ετών μπήκε σε αναμορφωτήριο και στα 12 μπήκε στη φυλακή, όπου υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από έναν συγκρατούμενό της. 

Όταν ενηλικιώθηκε σπούδασε θέατρο και χορό στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Έχει κάνει κάποιες επεμβάσεις για να γίνει η εμφάνισή της πιο θηλυκή, ωστόσο εγχείριση επαναπροσδιορισμού φύλου δεν έκανε ποτέ. Σε ηλικία 22 ετών έφυγε οριστικά από το σπίτι της και με τη μητέρα της δεν έχει καμία σχέση μέχρι σήμερα.

Από το 1996 κάνει drag show στο club Κούκλες και από το 2010 είναι ενεργό μέλος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών. Το 2012 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο Το ταξίδι της ζωής μου από τις εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές

Έλληνες χορευτές
ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης