joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πατριωτική Συμμαχία

Η Πατριωτική Συμμαχία (ΠΑΤΡΙ.Σ.) ήταν ακροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 2004 από οργανώσεις και προσωπικότητες του εθνικιστικού χώρου. Έπαυσε τη λειτουργία του το 2007.

Η Πατριωτική Συμμαχία ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Εθνικού Μετώπου.

Ιστορικό
Στις 21 Απριλίου 2004, επέτειο του πραξικοπήματος του 1967, η Χρυσή Αυγή, πρώην μέλη του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και μικρότερες ακροδεξιές οργανώσεις ανακοίνωσαν την ίδρυση της Πατριωτικής Συμμαχίας. Στο εγχείρημα συμμετείχαν και προσωπικότητες του εθνικιστικού χώρου όπως ο Γιάννης Σχοινάς από το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα και ο πρώην ευρωβουλευτή της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως, Σπύρος Ζουρνατζής. Η Πατριωτική Συμμαχία αποσκοπούσε στη σύγκλιση εθνικοσοσιαλιστών και φιλοχουντικών δυνάμεων και εμφανιζόταν ως διάδοχος της Χρυσής Αυγής. Τα τρία από τα εννιά γραφεία της ήταν γραφεία της Χρυσής Αυγής, τα κεντρικά γραφεία της Αθήνας στέγαζαν το βιβλιοπωλείο της οργάνωσης, ενώ επικεφαλής της ήταν ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, στέλεχος της Χρυσής Αυγής και εκδότης της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.

Το κόμμα συμμετείχε στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004, όπου έλαβε 10.618 ψήφους (0,17%).

Στις 18-19 Δεκεμβρίου 2004 πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο του κόμματος. Τις εργασίες του συνεδρίου παρακολούθησαν στελέχη της ιταλικής Κοινωνική Εναλλακτική και του νεοναζιστικού Εθνικοδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας.

Το 2005, ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, ανακοίνωσε την παύση των αυτόνομων πολιτικών δραστηριοτήτων της οργάνωσης και διακόπηκε η κυκλοφορία της ομώνυμης εφημερίδας, προβάλλοντας ως λόγο την ενίσχυση της Πατριωτικής Συμμαχίας. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2007, η Χρυσή Αυγή απέσυρε την υποστήριξή της στην Πατριωτική Συμμαχία, η οποία έπαυσε τη δράση της, καθώς ο Ζαφειρόπουλος συστρατεύτηκε με τους νοσταλγούς της δικτατορίας που φιλοξενούνταν στον Ελεύθερο Κόσμο. Η Χρυσή Αυγή ισχυρίστηκε πως η Πατριωτική Συμμαχία ξεκίνησε ως ένας εθνικιστικός φορέας και πως τελικά η συνεργασία με διάφορες προσωπικότητες, άσχετες μέχρι εκείνη τη στιγμή με την οργάνωση, οδήγησαν στην εξαγωγή ενός θολού ιδεολογικοπολιτικού τοπίου, το οποίο έπρεπε να παύσει.

Αποτελέσματα εκλογών

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Κομματικά έντυπα
Η Πατριωτική Συμμαχία εξέδιδε την εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος.

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Χρυσή Αυγή
Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Simca

Η Simca (Σίμκα) ήταν γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 1934 από την Fiat και από το 1951 ανήκε στην Ford. Το 1958 η Ford παρέδωσε τις μετοχές της στην Chrysler και από το 1970 η Simca ήταν θυγατρική και εμπορικό σήμα της Chrysler Ευρώπης. Η επωνυμία Simca αντικαταστάθηκε από αυτή της Talbot (Τάλμποτ) το 1978 και την περίοδο 1978 - 1979 τα αυτοκίνητα πωλούνταν υπό την ονομασία Simca-Talbot, ενώ το 1980 το σήμα της Simca αποσύρθηκε εντελώς.

Κατά το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολεμικής περιόδου, η Simca ήταν μια από τις κορυφαίες αυτοκινητοβιομηχανίες της Γαλλίας. Το Simca 1100 υπήρξε για κάποιο διάστημα το αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη χώρα, ενώ τα μοντέλα Simca 1307 και Simca Horizon κέρδισαν τον κορυφαίο τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1976 και το 1978 αντίστοιχα. Τα μοντέλα αυτά πωλήθηκαν σε κάποιες άλλες χώρες ως προϊόντα άλλων επωνυμιών. Για παράδειγμα, το Simca 1307 πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως Chrysler Alpine, ενώ και το Horizon πωλήθηκε υπό την επωνυμία της Chrysler.

Αυτοκίνητα Simca κατασκευάστηκαν και από την Simca do Brasil στη Βραζιλία, καθώς και από την Barreiros (επίσης θυγατρική της Chrysler) στην Ισπανία. Κατά την εποχή που η εταιρεία ήταν ιδιοκτησία του ομίλου Chrysler, συναρμολόγηση μοντέλων της γινόταν και στη Χιλή, την Κολομβία και την Ολλανδία.

Γαλλικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Πρώην αυτοκινητοβιομηχανίες
Σούρτσεϊ

Το Σούρτσεϊ (Surtsey) είναι ηφαιστειογενές νησί που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Βέστμαναεϊγιαρ ανοικτά της νότιας ακτής της Ισλανδίας.

Σχηματισμός
Το νησί Σούρτσεϊ δεν υπήρχε πριν από το 1963, οπότε και αναδύθηκε από τη θάλασσα και δημιουργήθηκε σε διάστημα λίγων εβδομάδων από μία σειρά εκρήξεων ηφαιστείου, που εκτίναξαν υλικό σε ύψος εκατοντάδων μέτρων. 

Ένα παράξενο, νευρικό, σκαμπανέβασμα του καραβιού τους και η τεράστια στήλη καπνού που πετάχτηκε ξαφνικά από την ήρεμη θάλασσα, ειδοποίησαν, στις αρχές Νοεμβρίου του 1963, τους άνδρες ισλανδικού αλιευτικού ότι είναι μάρτυρες μίας γέννησης στην άβυσσο του ωκεανού: αμέτρητοι τόννοι λάβας ξεχύθηκαν από μία σχισμή στον πυθμένα, ανυψώνοντάς τον αργά αλλά σταθερά στο σημείο εκείνο. Οι ειδικοί έσπευσαν επί τόπου και, στις 15 Νοεμβρίου, είδαν ένα νέο νησί να ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, μέσα σε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο καπνών, αστραπών και υπόκωφων κρότων. Δύο μόλις ημέρες μετά την ανάδυσή του, το νέο νησί είχε ήδη μήκος 500 μέτρων και ύψος 40. Δέκα ημέρες μετά την ανάδυση είχε μήκος 900 μέτρων και πλάτος 650. Παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών, οι σκληροτράχηλοι κάτοικοι του γειτονικού νησιωτικού συμπλέγματος των Βέστμαν, όχι μόνο δεν ανησύχησαν, αλλά βάφτισαν κιόλας το νησί "Σέρτσεϊ", δηλαδή "το νησί του Σούρτουρ", από το όνομα μίας θεότητας της σκανδιναβικής μυθολογίας. Τρία νησιά γεννήθηκαν από εκείνη την κοσμογονία, αλλά μόνο το Σέρτσεϊ "επέζησε", καθώς νέα ηφαιστειακή έκρηξη τον Απρίλιο του 1964 και συνεχής ροή λάβας έως το Μάιο του 1965 διασφάλισε την ύπαρξή του, ενώ τα άλλα δύο σαρώθηκαν από τα κύματα του βόρειου Ατλαντικού. Το 1967 πήρε τη σημερινή μορφή του.

Παραπομπές

Ηφαίστεια της Ισλανδίας
Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών

Η Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών (ΝΟΠΟ) ήταν φασιστική και ρατσιστική συσπείρωση οπαδών του Παναθηναϊκού, που ιδρύθηκε το 1977, αλλά κυρίως έδρασε τη δεκαετία του 1980, εποχή μεγάλης άνθησης του κινήματος των οργανωμένων οπαδών, την οποία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί. Τα πιο γνωστά επεισόδια στα οποία έλαβε μέρος, σημειώθηκαν το 1982, στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ.

Η μεγάλη πλειονότητα των φιλάθλων του Παναθηναϊκού ήταν εξ αρχής αντίθετη με την ύπαρξη και δράση της ΝΟΠΟ, όπως και η διοίκηση της ομάδας, που τελικά κατάφερε να διαλύσει την οργάνωση σε συνεργασία με τον αρχηγό της Αστυνομίας, Νίκωνα Αρκουδέα, και τον διευθυντή της Ασφάλειας Αττικής, Μανώλη Μποσινάκη.

Ο πολιτικός Μάκης Βορίδης υπήρξε μέλος της οργάνωσης με το ψευδώνυμο Mavor, καθώς και ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Παναγιώταρος.

Επιπλέον βιβλιογραφία
«Κάθε Κυριακή μάχη για την απομόνωση των νεοναζιστών», Ελευθεροτυπία, 19 Οκτωβρίου 2013.
«Οι τρεις πρόεδροι που τα έβαλαν με τους χούλιγκαν», ΕΘΝΟΣΠΟΡ, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, 28 Φεβρουαρίου 2015.

Πηγές

Φασισμός στην Ελλάδα
Παναθηναϊκός Α.Ο.
Σύνδεσμοι φιλάθλων στην Ελλάδα
Φελίξ Μπενουά

Ο Φελίξ Μπενουά (γαλλικά:Félix Benoist, Σωμήρ 1818 – Νάντη 1896) ήταν γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος. Η θεματολογία του περιλαμβάνει απόψεις μνημείων και τοπίων, στη Βρετάνη και Νορμανδία της Γαλλίας, καθώς και Ιταλία, Ρωσία, και άλλες χώρες.

Μερικά από τα έργα του εκθέτονται στο Μουσείο Πούσκιν στη Μόσχα.

Έργα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Félix Benoist - Wikigallery.org

Γάλλοι ζωγράφοι
Γάλλοι λιθογράφοι
Iced Earth (άλμπουμ)

{{Infobox Album
| Όνομα  = Iced Earth
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Iced Earth
| Εξώφυλλο  = Iced Earth Album Original.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = Νοέμβριος 1990
| Ηχογράφηση  = Αύγουστος 1990 στην Φλόριντα
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal
| Διάρκεια  = 44:14
| Δισκογραφική  = Century Media
| Παραγωγός  = Τομ Μόρις
| Προηγούμενο album  = 
| Αυτό το album  = Iced Earth (1990)| Επόμενο album  = Night of the Stormrider (1991)}}Iced Earth είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1990 στην Ευρώπη και τρεις μήνες αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες με διαφορετικό εξώφυλλο, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media".

Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος του συγκροτήματος με τον τραγουδιστή Τζιν Άνταμ και το ντράμερ Μάικ ΜακΓκιλ στη σύνθεση του. Μετά την κυκλοφορία του, οι Iced Earth περιόδευσαν στην Ευρώπη μαζί με τους Blind Guardian. Ο Άνταμ αποχώρησε αμέσως μετά, αφού αρνήθηκε να κάνει μαθήματα φωνητικών, δίνοντας την θέση του στον Τζον Γκρίλι.

Τραγούδια
1. Iced Earth (Schaffer) - 5:22
2. Written on the Walls (Adam, Shawver, Schaffer, Abell) - 6:06
3. Colors (Shawver, Schaffer) - 4:50
4. Curse the Sky (Shawver, Schaffer) - 4:41
5. Life and Death (Shawver, Schaffer) - 6:07
6. Solitude (Shawver, Schaffer) - 1:44
7. Funeral (Shawver, Schaffer) - 6:15
8. When the Night Falls (Schaffer) - 8:44

Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Iced Earth" είχε την εξής μορφή:

 Τζιν Άνταμ - φωνητικά
 Τζον Σέιφερ - κιθάρα, φωνητικά
 Ράνταλ Σόβερ - κιθάρα
 Ντέιβ Αμπέλ - μπάσο
 Μάικ ΜακΓκιλ - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Iced Earth - Iced Earth | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
 Iced Earth | The Official Iced Earth Website
 Iced Earth - Iced Earth - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Iced Earth
Άλμπουμ του 1990
Οδός Βουκουρεστίου

Η Οδός Βουκουρεστίου είναι κεντρικός δρόμος της Αθήνας, στο Κολωνάκι. Εκτείνεται από την οδό Σταδίου έως το λόφο του Λυκαβηττού, τέμνοντας κάθετα τις οδούς Πανεπιστημίου, Ακαδημίας και Σόλωνος. Θεωρείται ένας από τους πιο εμπορικούς δρόμους της Αθήνας, μαζί με την Ερμού. Στην οδό, και περισσότερο στο πεζοδρομημένο κομμάτι του από την οδό Σταδίου ως την Ακαδημίας, βρίσκονται επώνυμα καταστήματα ρούχων καθώς και χρυσοχοΐα. Από τη δεκαετία του 1950 αποτελεί κέντρο διακίνησης των τάσεων της Αμερικανικής και Ευρωπαϊκής μόδας. Έχει μήκος περίπου 700 μέτρα.

Οφείλει την ονομασία του στη συνθήκη του Βουκουρεστίου, το 1913 μέσω της οποίας έληξε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος. Το αρχικό όνομα του δρόμου ήταν οδός Αγχεσμού από το αρχαίο όνομα μίας από τις κορυφές του Λυκαβηττού.

Ήταν η πρώτη οδός στο κέντρο των Αθηνών που πεζοδρομήθηκε, το 1978.

Ιστορικό 
Πριν από τη χάραξη της οδού, υπήρχε χείμαρρος ο οποίος στη συνέχεια καλύφθηκε. Το 1946, το τμήμα της οδού Βουκουρεστίου μεταξύ των οδών Σταδίου και Ακαδημίας μετονομάστηκε σε «Γιαν Σματς». Κατά πάσα πιθανότητα, η ονομασία αυτή οφείλεται στη σχέση που είχε αναπτύξει η βασίλισσα Φρειδερίκη με αυτόν κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στη Νότιο Αφρική, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επίσημη εξήγηση από τη πλευρά της κυβέρνησης αναφέρει πως ο Σματς είχε υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Εμπρός» αναφέρει:«Την 11ην π.μ. χθες εγένετο η αποκάλυψις της εντοιχισθείσης πινακίδος επί της γωνίας των οδών Βουκουρεστίου και Τσώρτσιλ περί μετονομασίας της οδού Βουκουρεστίου εις οδόν Στρατάρχου Γιαν Σματς. Κατά την τελετήν παρέστησαν ο προεδρεύων της Κυβερνήσεως κ. Γονατάς, ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Ι. Πιτσίκας, το Δημοτικόν Συμβούλιον και πολλοί βουλευταί. Τελευταίος προσήλθεν ο επιτετραμμένος της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως κ. Μπάουερ, όστις επευφημήθη ζωηρώς υπό του παρισταμένου πλήθους»

Διασταυρώσεις 
Οδός Σταδίου (Αρχή οδού)
Οδός Πανεπιστημίου (130μ.)
Οδός Βαλαωρίτου (240μ.)
Οδός Ακαδημίας (290μ.)
Οδός Αλέξανδρου Σούτσου (350μ.)
Οδός Σόλωνος (400μ.)
Οδός Ρώμα (450μ.)
Οδός Σκουφά (500μ.)
Οδός Τσακάλωφ (540μ.)
Οδός Παναγιώτου Αναγνωστοπούλου (590μ.)
Οδός Φωκυλίδου (630μ.)
Οδός Στρατιωτικού Συνδέσμου (690μ., τέλος οδού)

Παραπομπές 

Βουκουρεστίου
Κόμμα Κολοράδο (Ουρουγουάη)

Το Κόμμα Κολοράδο {ισπανικά: Partido Colorado) είναι πολιτικό κόμμα στην Ουρουγουάη. Ιδρύθηκε το 1836. Ιστορικά καλύπτει διάφορους τομείς ιδεολογίών όπως ο φιλελευθερισμός, ο ρεπουμπλικανισμός, ο κραουσισμός, η σοσιαλδημοκρατία, ο συντηρητισμός και ο πραγματισμός, καταλαμβάνοντας στο πολιτικό φάσμα θέσεις από το κέντρο έως τη δεξιά. Ωστόσο, συνθέτει επίσης τομείς του κέντρου και της κεντροαριστεράς, που συνδέονται σε ορισμένες περιπτώσεις, με τα ρεύματα μπατγίστας (batllistas).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πολιτικά κόμματα της Ουρουγουάης
Φιλελεύθερα κόμματα
60 μέτρα στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου

Τα 60 μέτρα στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχουν πραγματοποιηθεί από τους άνδρες και τις γυναίκες από την δοκιμαστική έκδοση το 1991 και από την εναρκτήρια το 1994. Είναι ο τέταρτος πιο σημαντικός τίτλος στα 60 μέτρα μαζί με τα 60 μέτρα στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου, μετά από τα 60 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, τα 60 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και τα 60 μέτρα στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Η μορφή της διοργάνωσης έχει συνήθως τρεις σειρές και η τελική κατάταξη διαμορφώνεται από τους καλύτερους χρόνους σε αυτές τις σειρές.

Τα 60 μέτρα διοργανώθηκαν για πρώτη φορά το 1991 στο ανεπίσημο πρωτάθλημα και ξανά μετά από τρία χρόνια το 1994 όπου και πήρε επίσημη μορφή. Την περίοδο 2010 έως 2011 το πρωτάθλημα δεν πραγματοποιήθηκε. Το 2012 επέστρεψε όπου διεξάγεται μέχρι σήμερα. Συνολικά έχουν διεξαχθεί είκοσι δύο φορές από το 1994 και είκοσι τρείς από το 1991.

Τα ρεκόρ των αγώνων για το αγώνισμα είναι 6.58 δευτερόλεπτα για τους άνδρες, που καταρρίφθηκε από τον Γεώργιο Θεοδωρίδη το 1999, και 7.13 δευτερόλεπτα για τις γυναίκες, που καταρρίφθηκε από την Τεζντζάν Ναΐμοβα το 2007. Το ρεκόρ των αγώνων στους άνδρες έχει καταρριφθεί δύο φορές: από τον Αλεξάνδρο Τερζιάν το 1994, καθώς και από τον Γεώργιο Θεοδωρίδη το 1999. Το ρεκόρ των αγώνων στις γυναίκες έχει καταρριφθεί τέσσερις φορές: από την Ντεσισλάβα Ντιμιτρόβα το 1994, από την Κατερίνα Κόφφα το 1995, από την Κατερίνα Θάνου το 1999, καθώς και από την Τεζντζάν Ναΐμοβα το 2007.

Ο Άγγελος Παυλακάκης και ο Αριστείδης Πετρίδης, και οι δύο από την Ελλάδα, είναι οι πιο επιτυχημένοι αθλητές της διοργάνωσης, έχοντας ο καθένας κερδίσει τρεις χρυσούς τίτλους. Η Ίνα Εφτίμοβα και η Τεζντζάν Ναΐμοβα από τη Βουλγαρία, η Γεωργία Κοκλώνη και η Μαρία Τσώνη από την Ελλάδα, καθώς και η Αντρέα Ιβάνσεβιτς από την Κροατία, είναι οι μόνες γυναίκες που έχουν κερδίσει δύο χρυσούς τίτλους στην ιστορία των Βαλκανικών Αγώνων Κλειστού Στίβου.

Από το 1991 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί δεκαέξι πρωταθλητές από τέσσερις διαφορετικές χώρες στους άνδρες και δεκαοκτώ πρωταθλητές από έξι διαφορετικές χώρες στις γυναίκες. Οι πρώτοι πρωταθλητές ήταν ο Ντανιέλ Κογιοκάρου στους άνδρες και η Μιρέλα Ντουλγκέρου στις γυναίκες από την Ρουμανία το 1991. Οι πιο πρόσφατοι πρωταθλητές είναι ο Ντένις Ντιμιτρόφ και η Ίνα Εφτίμοβα από την Βουλγαρία.

Η Ελλάδα είναι η πιο επιτυχημένη χώρα στο αγώνισμα, έχοντας κερδίσει είκοσι πέντε χρυσά μετάλλια, δεκαπέντε στους άνδρες και δέκα στις γυναίκες. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι στη δεύτερη θέση με οκτώ χρυσά μετάλλια, δύο και πέντε στους άνδρες και έξι και τρία στις γυναίκες.

Κάτοχοι μεταλλίων

Ανδρών

Μετάλλια ανά αθλητή

Μετάλλια ανά χώρα

Γυναικών

Μετάλλια ανά αθλήτρια

Μετάλλια ανά χώρα

Εξέλιξη ρεκόρ αγώνων

Ανδρών

Γυναικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα της ABAF
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου στο gbrathletics

Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου
Σοφία Βούλτεψη

Η Σοφία Βούλτεψη (Πειραιάς, 10 Οκτωβρίου 1956) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και πολιτικός, μέλος της Βουλής των Ελλήνων εκλεγμένη με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών από το 2004. Είναι υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, υπεύθυνη για την Ένταξη. Διετέλεσε υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Μέσων Ενημέρωσης και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Ελλάδας στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά.

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1956,  σπούδασε στην Ιταλική Σχολή Αθηνών και φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών (Τμήμα Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών). Είναι κόρη του δημοσιογράφου Γιάννη Βούλτεψη (1923–2010), είναι παντρεμένη με τον Αθανάσιο Αγγελόπουλο και έχει δύο παιδιά.

Εργάστηκε στις ημερήσιες αθηναϊκές εφημερίδες «Απογευματινή», «Έθνος», «Ελεύθερος Τύπος» και στα περιοδικά «Επίκαιρα», «Ιστορία», «Εικόνες», «Εγώ» και «Είναι», στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Διετέλεσε αρχισυντάκτρια στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» μέχρι την εκλογή της στη Βουλή των Ελλήνων (7 Μαρτίου 2004).

Παραπομπές 

Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Β' Αθηνών
Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Λυκαίνοπας

Ο Λυκαίνοπας είναι ένα γένος σαρκοφάγων θηριαψιδωτών. Έζησε κατά τη Μέση Πέρμια έως την πρώιμη Ύστερη Πέρμια, περίπου 260 εκατομμύρια χρόνια, στη σημερινή Νότια Αφρική .

Περιγραφή 

Ο Λυκαίνοπας είχε ύψος περίπου 1 μέτρο και ζύγιζε έως και 15 κιλά .  Όπως οι σύγχρονοι λύκοι από τους οποίους πήρε το όνομά του, ο Λυκαίνοπας είχε ένα μακρύ και λεπτό κρανίο, με ένα σύνολο κυνόδοντων που μοιάζουν με σκύλους τοποθετημένα τόσο στην άνω όσο και στην κάτω γνάθο του.  Αυτά τα μυτερά δόντια κυνόδοντα ήταν ιδανικά για τη χρήση μαχαιρώματος ή/και σχίσιμο της σάρκας οποιουδήποτε μεγάλου θηράματος συναντούσε. Ο Λυκαίνοπας πιθανότατα κυνηγούσε μικρά σπονδυλωτά όπως ερπετά και δικυνοδόντια .

Ο Λυκαινοπής περπατούσε και έτρεχε με τα μακριά του πόδια κρατημένα κοντά στο σώμα του. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που συναντάται στα θηλαστικά, αλλά όχι σε πιο πρωτόγονους αμνιώτες, πρώιμα ερπετά και συνάψιδες όπως οι πελυκόσαυροι, των οποίων τα πόδια είναι τοποθετημένα στα πλάγια του σώματός τους. Η ικανότητα να κινείται σαν θηλαστικό θα έδινε στον Λυκαίνοπα πλεονέκτημα έναντι άλλων σπονδυλωτών της ξηράς, αφού θα μπορούσε να τα ξεπεράσει.

Παραπομπές
Άιμπενστοκ

Το Άιμπενστοκ (γερμανικά: Eibenstock) είναι δήμος του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς στο κρατίδιο της Σαξονίας στην Γερμανία.

Βιβλιογραφία 
 Ipoenander: Alte und Neue Merckwürdigkeiten Von der Königl. Pohln. und Churfürstl. Sächßl. Berg-Stadt Eybenstock. Schneeberg 1747 (Digitalisat).
 Johann Paul Oettel: Alte und Neue Historie Der Königl. Pohln. und Churfürstl. Sächßl. freyen Berg-Stadt Eybenstock, in Meißnischen Ober-Erz-Gebürge. Schneeberg 1748 (erweiterter Nachdruck 1997).
 Johann Paul Oettel: Alter und Neuer Geschichte der löblichen freyen Bergstadt Eybenstock, in Meißnischen Ober-Erzgebürg gelegen, Andere Haupt Abtheilung. Schneeberg 1749 (erweiterter Nachdruck 1997).
 Stadt Eibenstock (Hrsg.): 850 Jahre Bergstadt Eibenstock – Festschrift. Eibenstock 2005.
 Richard Steche: Eibenstock. In: Beschreibende Darstellung der älteren Bau- und Kunstdenkmäler des Königreichs Sachsen. 8. Heft: Amtshauptmannschaft Schwarzenberg. C. C. Meinhold, Dresden 1887, S. 12.
 Eybenstock, Eibenstock. In: August Schumann: Vollständiges Staats-, Post- und Zeitungslexikon von Sachsen. 2. Band, Zwickau 1815, S. 583–589.
 Eibenstock. In: Die Bergbaulandschaft von Schneeberg und Eibenstock (= Werte der deutschen Heimat. Band 11). 1. Auflage. Akademie Verlag, Berlin 1967. S. 130–140.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Δήμοι του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς
Άμτσμπεργκ

Το Άμτσμπεργκ (γερμανικά: Amtsberg) είναι δήμος του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς στο κρατίδιο της Σαξονίας στην Γερμανία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Δήμοι του Έρτσγκεμπιργκσκραϊς
Όσκαρ Γκρένιγκ

Ο Όσκαρ Γκρένινγκ  (Oskar Groening 1921-2018) υπήρξε  μέλος των Ες-Ες (SS) και του αποδόθηκε από τον Τύπο ο χαρακτηρισμός   «Λογιστής του Άουσβιτς». 

Στις 21 Απριλίου  2015, ενώ διανύει το 93ο έτος της ηλικίας του, ξεκινά η δίκη του  στο Λούνενμπουργκ της Γερμανίας, για εγκλήματα πολέμου.  
Ο Γκρένιγκ είχε ορισθεί υπεύθυνος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς για την καταμέτρηση των χρημάτων, τα οποία κατάσχονταν από τους Εβραίους που μεταφέρονταν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Ο Γκρένιγκ  παραδέχθηκε ότι δολοφονίες διεπράχθησαν ενώπιόν του, αλλά αρνήθηκε τη συμμετοχή του  στη γενοκτονία  κατά των Εβραίων. Απολογούμενος ενώπιον του δικαστηρίου  για την ενοχή του, δήλωσε ότι έχει μερίδιο μόνο στην ηθική ευθύνη και ζήτησε συγγνώμη. Κατηγορία εναντίον του είχε απαγγελθεί από το 1985, αλλά είχε τεθεί στο αρχείο, από όπου ανασύρθηκε. 

Η δίκη του Γρένιγκ είναι ενδεχομένως μία από τις τελευταίες δίκες ναζιστών εγκληματιών πολέμου, ίσως η τελευταία, δεδομένου ότι λόγω της παρελεύσεως χρόνου δεν υπάρχουν πλέον άλλοι εγκληματίες εν ζωή.

Παραπομπές

Πηγές
http://www.naftemporiki.gr/story/943039/dikazetai-o-logistis-tou-aousbits

http://www.agro24.gr/tags/oskar-gkrenigk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ολοκαύτωμα
Σωματείο

Σωματείο ή σύλλογος είναι μια ένωση δύο ή περισσότερων ατόμων με κοινό συμφέρον ή στόχο. Υπάρχουν σωματεία που δραστηριοποιούνται στο χώρο του αθλητισμού, σωματεία που ασχολούνται με κοινωνικές δράσεις κλπ.

Ο θεσμός στην Ελλάδα 
Το σωματείο, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. 

Ως σωματείο ορίζεται ένωση τουλάχιστον είκοσι προσώπων που επιδιώκει σκοπό μη κερδοσκοπικό και απέκτησε νομική προσωπικότητα , αφού εγγράφηκε σε ειδικό δημόσιο βιβλίο που τηρείται στο πρωτοδικείο της έδρας του. 

Τα σωματεία διέπονται από τις γενικές  διατάξεις του Αστικού Κώδικα (άρθρα 78-106), αλλά και για ορισμένες κατηγορίες σωματείων έχουν συμπληρωματική εφαρμογή ειδικές διατάξεις της νομοθεσίας, όπως για τα αλληλοβοηθητικά σωματεία (ν. 281/1914) , για τα εργατοϋπαλληλικά σωματεία (ν. 1264/1982), για τα επαγγελματικά σωματεία (ν. 1712/1987), για τα αθλητικά σωματεία (ν. 2725/1999).

Παραπομπές

Πηγές
Άρθρα 69 & 78-106 του Αστικού Κώδικα (Υπουργείο Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Αστικό Δίκαιο
Χάρης Νικολαΐδης

Ο Χάρης Νικολαΐδης (γεννήθηκε το 1967 ή το 1968) είναι ένας Αυστραλός συγγραφέας με ελληνοκυπριακή καταγωγή, ο οποίος έχει φυλακιστεί στην Ταϊλάνδη με το νόμο για «προσβολή της μοναρχίας», για ένα απόσπασμα σε ένα μυθιστόρημα του, το 2005 που θεωρήθηκε ότι δυσφήμιζε την ταϊλανδική μοναρχία. Στις 19 Ιανουαρίου 2009 καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκισης. Στις 21 Φεβρουαρίου πήρε χάρη, αφού πέρασε έξι μήνες σε μια φυλακή της Ταϊλάνδης.

Προσωπικό υπόβαθρο 
Το 2002 ο Νικολαΐδης δημοσίευσε το Concierge Confidential, μια συλλογή φανταστικών διηγημάτων με βάση την εμπειρία του, που έχει εργαστεί για επτά χρόνια ως επικεφαλής θυρωρός της Melbourne's Rydges Hotel. Έζησε στην Ταϊλάνδη μεταξύ του 2003 με το 2005, και εργάστηκε ως δάσκαλος στην βόρεια πόλη της Ταϊλάνδης Τσιάνγκ Ράι. Ο Νικολαΐδης επίσης έζησε και εργάστηκε αργότερα στη Σαουδική Αραβία, και έγραψε ένα άρθρο για τη χώρα, όπως ο ίδιος είχε αντιληφθεί, για το περιοδικό The New Statesman.

The lèse majesté law 
Με τον νόμο της Ταϊλάνδης στην παράγραφο 112, λέει τα εξής: "Όποιος μολύνει, προσβάλλει ή απειλεί τον Βασιλέα, την Βασίλισσα, τον κληρονόμο του θρόνου ή τον αντιβασιλέα, τιμωρείται με φυλάκιση τριών έως δεκαπέντε ετών.

Φυλάκιση, δίκη, καταδίκη

Κείμενο παραβατικότητας

Απονομή χάριτος

Κίνητρο 
Λίγο μετά την απελευθέρωση του Νικολαΐδη ένας πρώην συνάδελφος στο Mae Fah Luang University, ο Heath Dollar, κατηγόρησε τον συγγραφέα οτι σκόπιμα συμπεριέλαβε το επίμαχο κείμενο γνωρίζοντας ότι θα παραβίαζε το νόμο της Ταϊλάνδης. Αυτό έγινε, σύμφωνα με τον Dollar, ως ένα εμπορικό κόλπο για να προσελκύσει την προσοχή και να διασφαλιστεί ότι τα βιβλία του Νικολαΐδη θα δημοσιευτούν.

Παραπομπές 

Αυστραλοί συγγραφείς
Δίκαιο της Ταϊλάνδης
Δημήτριος Δαυής

Ο Δημήτριος Δαυής (1812 - 1894) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Γεννήθηκε στα Δαυγάτα Κεφαλονιάς. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην Κεφαλονιά και στην Κωνσταντινούπολη, όπως επίσης και ως έμπορος και ως συμβολαιογράφος. Ήταν ο ιδρυτής του αναγνωστήριου "Κοραής", που ήταν ένας αντιαγγλικός σύλλογος. Αγωνίστηκε για την αποτίναξη της βρετανικής κατοχής μέσα από το σύλλογο αυτό και υπέστη πολλές διώξεις για το λόγο αυτό. Εξέδωσε στο Αργοστόλι την εφημερίδα "Χωρικός". 
Στις εκλογές του 1868 εξελέγη βουλευτής Κραναίας (Κεφαλληνίας) και θήτευσε ως το 1869.

Παραπομπές 

Δαυης
Δαυης
Προγκρές Μ-01Μ

Το Προγκρές Μ-01Μ (η NASA το ονόμασε Progress 31 ή 31P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 2008 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ήταν το πρώτο σκάφος της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A60 που στάλθηκε στο διάστημα και διέθετε τον ψηφιακό υπολογιστή πτήσης TsVM-101 και το ψηφιακό σύστημα τηλεμετρίας MBITS αντί των προγενέστερων αναλογικών.

Αποστολή 
Εκτοξεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου 2008 (12:38 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με πύραυλο Soyuz-U. Μετά από τέσσερις ημέρες, το Προγκρές συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 30 Νοεμβρίου (12:28 GMT). Είχε προηγηθεί πρόβλημα με την κεραία του αυτόματου συστήματος Κουρς, χάρη στο οποίο τα Προγκρές συνδέονται με τους διαστημικούς σταθμούς.. Η κεραία άνοιξε σωστά τρεις ώρες μετά την εκτόξευση του διαστημοπλοίου, όμως αποφασίστηκε η σύνδεσή του με το εφεδρικό σύστημα TORU, με τον κοσμοναύτη Yury Lonchakov.

Το Προγκρές Μ-01Μ μετέφερε 2423 kg φορτίου, συμπεριλαμβανομένων καυσίμων, νερού και τροφίμων. Παρέμεινε στον σταθμό μέχρι και την 6η Φεβρουαρίου 2009 (04:10 GMT) και δύο ημέρες μετά την αποσύνδεσή του καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Δείτε επίσης 
 Διαστημικές αποστολές το 2008
 Διαστημικές αποστολές το 2009

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Αποστολές διαστημοπλοίων Πρόγκρες
Διαστημικές αποστολές το 2008
Πιερ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς

Ο Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς (γεννημένος στο Καρπαντρά το 1759 και αποβιώσας στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε του Παρισιού το 1792) ήταν Γάλλος ιερέας, ο οποίος ανακηρύχτηκε, μετά θάνατον, Μακάριος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Μετά την χειροτόνησή του ως ιερέα, ξεκίνησε το ποιμαντικό του έργο κατά την περίοδο μεταξύ 1784-1785 ως εφημέριος, ενώ αργότερα έφτασε να γίνει βικάριος στην Εκκλησία Σαιν-Μερί του Παρισιού. Ταυτόχρονα, την ίδια αυτή περίοδο, εργαζόταν εντός της Αρχιεπισκοπής Παρισίων. Όταν η επαναστατημένη Γαλλία εντατικοποίησε τις διώξεις κατά των Καθολικών, ο Βιταλίς φυλακίστηκε το 1792 στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε. Πέθανε στα χέρια του όχλου, ο οποίος έσφαξε τους μεταφερόμενους από το Δημαρχείο προς το Αββαείο φυλακισμένους, στα πλαίσια των Σεπτεμβριανών Σφαγών.

Η Καθολική Εκκλησία τιμά την μνήμη του μαζί με εκείνη των υπολοίπων νεκρών.

Ο Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς ανακηρύχτηκε Μακάριος στις 17 Οκτωβρίου 1926, μαζί με άλλους 190 Γάλλους μάρτυρες από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄.

Παραπομπές 

Μακάριοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Γάλλοι κληρικοί
Βασίλης Σαραντίτης

Ο Βασίλης Σαραντίτης (1938) είναι Έλληνας δικηγόρος με ειδίκευση στα ναυτιλιακά θέματα και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός σε κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1938 στη Νεάπολη Λακωνίας. Είναι ανηψιός του κεντροδεξιού πολιτικού Βασίλη Αναστασάτου, που διετέλεσε βουλευτής της ΕΡΕ και γενικός διευθυντής του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) επί κυβερνήσεων Καραμανλή. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό και το Ασφαλιστικό Δίκαιο στο Λονδίνο.

Ο Βασίλης Σαραντίτης είναι διαιτητής του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και νομικός σύμβουλος πολλών εφοπλιστών. Το δικηγορικό γραφείο του στον Πειραιά έχει στενές σχέσεις με πολλές βρετανικές και νορβηγικές ναυτιλιακές εταιρείες. Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου για ναυτιλιακά θέματα (1981-1982) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (1982-1983). Το 1985 και τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιά και Νήσων του ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (1986), υπουργός Εμπορίου (1986-1987), υπουργός αναπληρωτής Μεταφορών και Επικοινωνιών (1987-1988) και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (1988-1989).

Πηγές

Έλληνες δικηγόροι
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές Α΄ Πειραιά
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Night of the Stormrider

{{Infobox Album
| Όνομα  = Night of the Stormrider
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Iced Earth
| Εξώφυλλο  = Iced Earth - Night of the Stormrider.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 1 Νοεμβρίου 1991
| Ηχογράφηση  = 1991 στην Φλόριντα
| Είδος_Μουσικής  = Heavy Metal, Thrash Metal
| Διάρκεια  = 46:06
| Δισκογραφική  = Century Media
| Παραγωγός  = Τομ Μόρις, Τζον Σέιφερ
| Προηγούμενο album  = Iced Earth (1990)| Αυτό το album  = Night of the Stormrider (1991)| Επόμενο album  = Burnt Offerings (1995)}}Night of the Stormrider είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1991 στην Ευρώπη και τον Απρίλιο του 1992 στις Ηνωμένες Πολιτείες με διαφορετικό εξώφυλλο, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media". Ο δίσκος επανεκδόθηκε το 2008, με επιπλέον κομμάτι την ζωντανή εκτέλεση του "Stormrider".

Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ ξεκίνησαν μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του ομώνυμου δίσκου των Iced Earth. Ο τραγουδιστής Τζιν Άνταμ αντικαταστάθηκε από τον Τζον Γκρίλι, όταν αρνήθηκε να κάνει μαθήματα φωνητικής, ενώ ο ντράμερ Μάικ ΜακΓκιλ έδωσε την θέση του στον Ρικ Σεκιάρι. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα "Morrisound Recording Studios", με τον Τομ Μόρις και τον ηγέτη του συγκροτήματος, Τζον Σέιφερ να αναλαμβάνουν την παραγωγή.

Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, το συγκρότημα περιόδευσε και πάλι με τους Blind Guardian, στην Ευρώπη.

Τραγούδια
1. Angels Holocaust (Schaffer) - 4:53
2. Stormrider (Shawver, Schaffer) - 4:47
3. The Path I Choose (Shawver, Schaffer) - 5:54
4. Before the Vision (Shawver, Abell, Schaffer) - 1:35
5. Mystical End (Schaffer) - 4:44
6. Desert Rain (Abell, Schaffer) - 6:56
7. Pure Evil (Shawver, Schaffer) - 6:33
8. Reaching the End (Schaffer) - 1:11
9. Travel in Stygian (Schaffer) - 9:32

Θέσεις τσαρτ
Night of the Stormrider (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 1 Νοεμβρίου 1991

Μέλη των Iced Earth
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Night of the Stormrider" είχε την εξής μορφή:

 Τζον Γκρίλι - φωνητικά
 Τζον Σέιφερ - κιθάρα, φωνητικά
 Ράνταλ Σόβερ - κιθάρα
 Ντέιβ Αμπέλ - μπάσο
 Ρικ Σεκιάρι - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές
 Ρότζερ Χαφ - πλήκτρα
 Κεντ Σμιθ - πλήκτρα

Παραπομπές

Πηγές
 Night of the Stormrider - Iced Earth | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
 Night of the Stormrider | The Official Iced Earth Website
 Iced Earth - Night of the Stormrider - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Iced Earth
Άλμπουμ του 1991
Μάχη των Ρουστίκων

Η Μάχη των Ρουστίκων ή μάχη του Ζουριδίου ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 1821 στην Κρήτη με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Στις 16 ή 17 Ιουνίου (ή Ιουλίου) 1821 Έλληνες επαναστάτες, Ρεθύμνιοι και 500 Σφακιανοί με αρχηγούς το Παπαδόπωλο, τους Αναγνώστη και Πέτρο Μανουσέλη, Γεώργιο Δεληγιαννάκη, Κωστόπουλο, Γεώργιο Σακόρραφο από Άγιο Κωνσταντίνο,  Ιωάννη Δρουλίσκο με Ατσιπουλιανούς που εμποδίσαν τις ενισχύσεις από Τουρκοκρητικούς των Χανίων και Μανώλη Ρουστικιανό κέρδισαν στο Ζουρίδι, αλλά και πιο πριν στο Κάτω Βαλσαμόνερο και Καλονύκτι τους Τούρκους της Ρεθύμνης οι οποίοι εξεστράτευσαν με σκοπό να προσβάλλουν τους επαναστάτες κατά πρώτον στα Ρούστικα και στον Άγιο Κωνσταντίνο όλα χωριά του Δυτικού Ρεθύμνου και κατά δεύτερον στα Σφακιά. Ήταν η πρώτη μεγάλη μάχη μαζί με αυτή του Αγίου Βασιλείου και μεγάλη νίκη της Εθνεγερσίας στον νομό Ρεθύμνης που τον κατέστησε κέντρο της εξέγερσης και ακολούθησε την εναρκτήρια μάχη που δόθηκε στην Κρήτη, στον Λούλο Χανίων στις 14 Ιουνίου 1821.

Παραπομπές

Πηγές
 Διονύσιος Κόκκινος Η Ελλνική Επανάστασις Β' Τόμος σελ.28
 Δεληγιαννάκης, Σφακιά, η ρίζα της Κρήτης.
 Καλομενόπουλου, Κρητικά Τοπογραφία και Οδοιπορικά.
 Παναγιώτου Κ. Κριάρη, Ιστορία της Κρήτης. 
 Δημήτριος Νικολακάκης, Χρονολόγιο σημαντικότερων μαχών της επανάστασης του 1821-1830 στην Κρήτη. ensfakia.gr.
 Στεφάνου Α. Ξανθουδίδη, Επίτομος Ιστορία της Κρήτης, Ελεύθερη Σκέψις, σελ. 128.
 Φαφουτάκης Παύλος, Συλλογή Ηρωικών Κρητικών ασμάτων, Τυπογραφείον "Αθηναίς", Αθήναι 1889, σελ. 71.
 Ψιλλάκης Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης, 5ος τόμος, σελ. 264.
 Οι βιασμοί των Τούρκων και το «κακό παρατήρημα» των Σφακιανών στην επανάσταση του 1821 στην Κρήτη
 http://www.hellenicaworld.com/Greece/History/gr/MachiTonRoustikon.html
 https://www.patris.gr/2021/11/20/i-egkrateia-ton-kriton-agoniston-tis-epanastasis-toy-1821/
 https://flashnews.gr/post/463055/epeteiakes-ekdhlwseis-toy-dhmoy-rethymnoy-gia-ta-200-xronia-apo-thn-epanastash-toy-21
 https://galanoleykoblog.wordpress.com/2016/06/17/%CE%BC%CE%AC%CF%87%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%B5-%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%81%CE%AD%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%BD%CE%BF-15-1761821/

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανική Κρήτη
Λουσιάνα Σαλασάρ

Η Λουσιάνα Σαλασάρ (Luciana Salazar) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [luˈsjana salaˈsar],  γεννημένη στις 7 Νοεμβρίου 1980 στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή, είναι ένα διάσημο μοντέλο, τραγουδίστρια, σόουγκερλ, και ηθοποιός.

Βιογραφία
Η Σαλασάρ άρχισε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία τεσσάρων ετών, όταν γύρισε την πρώτη τηλεοπτική διαφήμιση της. Ως έφηβη, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο στο Μπουένος Άιρες και άρχισε να παίρνει μαθήματα του χορού και του τραγουδιού.

Τηλεόραση 
Η σημαντική εξέλιξη της ήρθε με την παράσταση της στην τηλεοπτική εκπομπή Poné a Francella. Το 2003, πραγματοποίησε διάφορες δημοσιογραφικές σημειώσεις για το αργεντίνικο τηλεοπτικό κανάλι America TV και έκανε μια αμφιλεγόμενη εμφάνιση στα MTV Video Music Awards Latin America, προωθώντας την εικόνα της ακόμα περισσότερο. Έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές Costumbres argentinas, de las buenas y de las malas (2003), Los Roldán (2004), Amo de casa, Gladiadores de Pompeya. Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία film Bañeros III, Todopoderosos.

Εμφανίστηκε επίσης στην χιλιανή τηλεόραση, προσκεκλημένη από το κανάλι Televisión Nacional de Chile στην εκπομπή De Pé a Pá στις 24 Οκτωβρίου 2004. Συμμετείχε στην ερωτική τηλεοπτική σειρά Luli in Love στο Playboy TV.

Καριέρα στο μόντελινγκ 
Το Φεβρουάριο του 2005 ψηφίστηκε Βασίλισσα του Διεθνούς Φεστιβάλ Τραγουδιού Βίνια ντελ Μαρ στη Χιλή, και έγινε πολύ δημοφιλής προσωπικότητα στη χώρα αυτή. Συμμετείχε στις διάφορες επιδείξεις μόδας, και αυτό το ίδιο έτος ήταν το αστέρι του Abtao Fashion 2005, μια εκδήλωση στο Περού, μαζί με 70 άλλα περουβιανά μοντέλα που επέδειξαν τα τελευταία σχέδια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Λουσιάνα Σαλασάρ στο IMDb
 Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο biografias.es 
 Η Λουσιάνα Σαλασάρ στο Cinenacional.com 
 Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Infobiografías 
 Βιογραφία και φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Mujeres Hermosas (Όμορφες Γυναίκες) 
 Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Mujeres Famosas (Διάσημες Γυναίκες) 
 Φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ 
 Φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ 

Αργεντινοί μοντέλα
Αργεντινοί ηθοποιοί
Νεοχώρι Αχαΐας

Με το όνομα Νεοχώρι υπάρχουν τρεις οικισμοί στην Αχαΐα:

 Νεοχώρι Φαρρών Αχαΐας, γνωστότερο ως Νεοχώρι Ελληνικού.
 Νεοχώρι Φλάμπουρων Αχαΐας, γνωστότερο ως Νεοχώρι Καλαβρύτων.
 Νεοχώρι Ωλενίας Αχαΐας, γνωστότερο με την παλαιότερη ονομασία του Μπινιαραίικα.

Δείτε επίσης
 Νεοχώρι

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Edubuntu

Edubuntu γνωστή και ως Ubuntu Educational Edition, είναι μια κατανομή του ανοικτού κώδικα λειτουργικού Ubuntu, σχεδιασμένο για να χρησιμοποιηθεί σε τάξεις σχολείων, σπίτια και κοινότητες.

Το Edubuntu έχει αναπτυχθεί σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και τους τεχνολόγους σε πολλές χώρες . Το Edubuntu είναι χτισμένο στην κορυφή της βάσης του Ubuntu , ενσωματώνει την LTSP λεπτή αρχιτεκτονική πελάτη και άλλες εφαρμογές εκπαίδευσης, και απευθύνεται σε χρήστες ηλικίας 6 έως 18 ετών. Έχει σχεδιαστεί για εύκολη εγκατάσταση και συνεχή συντήρηση του συστήματος .

Χαρακτηριστικά
Μαζί με το Edubuntu περιλαμβάνονται εργαλεία όπως το Linux Terminal Server Project, ένας μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών εφαρμογών , συμπεριλαμβανομένων GCompris , το KDE Edutainment σουίτα, Sabayon Διαχειριστή Προφίλ, Pessulus Επεξεργαστής κλειδώματος , το Edubuntu Menueditor , LibreOffice , το Gnome Nanny και iTALC καθώς και πολλά άλλα.

Σκοπός
Ο πρωταρχικός στόχος του Edubuntu είναι να καταστεί δυνατή η εκπαίδευση με περιορισμένες τεχνικές γνώσεις και δεξιότητες για να δημιουργήσει ένα εργαστήριο υπολογιστών ή ένα on-line μαθησιακό περιβάλλον σε μια ώρα ή λιγότερο και στη συνέχεια διαχειρίζονται αποτελεσματικά αυτό το περιβάλλον.

Οι κύριοι στόχοι του σχεδιασμού του Edubuntu είναι κεντρική διαχείριση της διαμόρφωσης , των χρηστών και των διαδικασιών , σε συνδυασμό με εγκαταστάσεις για συλλογική εργασία σε ένα σκηνικό τάξης . Εξίσου σημαντική είναι η συγκέντρωση μαζί του την καλύτερη διαθέσιμη δωρεάν λογισμικό και ψηφιακό υλικό για την εκπαίδευση. 

Σύμφωνα με δήλωση στην επίσημη ιστοσελίδα του Edubuntu: «Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός συστήματος που περιέχει όλο το καλύτερο δωρεάν λογισμικό που διατίθεται στον τομέα της εκπαίδευσης και να είναι εύκολο να εγκαταστήσει και να διατηρήσει οποιοσδήποτε».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δημιουργία Ελληνικής Κοινότητας Edubuntu-gr!

Edubuntu
Citroën C-ZERO

Το Citroën C-ZERO ήταν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Κατασκευάστηκε στην Ιαπωνία από το 2010 έως το 2020, μαζί με τα συγγενικά Peugeot iOn και Mitsubishi i-MiEV, στο πλαίσιο μιας σχετικής συνεργασίας ανάμεσα στον Όμιλο PSA και την Mitsubishi.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια 

Όλες οι εκδόσεις του C-ZERO φέρουν ως στάνταρ:

 Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (Anti-lock Braking System / ABS),
 Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system),
 Σύστημα Ηλεκτρονικού Ελέγχου Ευστάθειας (ESP), ικανό να επεμβαίνει στη δύναμη πέδησης και στην ισχύ του κινητήρα, όταν εμφανίζεται απώλεια πρόσφυσης κατά την οδήγηση σε στροφή,
 Προβολείς ομίχλης εμπρός και πίσω,
 Βομβητές υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας για τους μπροστινούς και για τους πίσω επιβάτες,
 Πυροτεχνικούς προεντατήρες και σύστημα περιορισμού δύναμης για τις μπροστινές ζώνης ασφαλείας,
 2 μπροστινούς αερόσακους,
 Πλευρικούς αερόσακους στα μπροστινά καθίσματα,
 Αερόσακους κεφαλής εμπρός και πίσω.

Το Citroën C-ZERO επίσης, απέσπασε 4 στα 5 αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2011, με τα εξής ποσοστά:

 73% στην προστασία ενηλίκων,
 78% στην προστασία ανηλίκων,
 86% για τα συστήματα ασφαλείας που διαθέτει στάνταρ και
 48% στην προστασία πεζών, σε προσομοίωση πρόσκρουσης με πεζούς.

Τεχνικά στοιχεία

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αφιέρωμα στο Citroën C-ZERO από το Citroënët (στα αγγλικά)
 Autocar.co.uk/car-review/ Citroën C-ZERO
 Autoexpress.co.uk/ Citroën C-ZERO review
 Carbuyer.co.uk/reviews/ Citroën C-ZERO micro car
 New-Electric-Cars.wordpress.com/ Citroën C-ZERO

Μοντέλα Citroën
Αυτοκίνητα πόλης
Γαλλικά αυτοκίνητα
Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Πλακέτα τυπωμένου κυκλώματος

Μια πλακέτα τυπωμένου κυκλώματος, είναι μια πλακέτα η οποία χρησιμοποιείται για την υποστήριξη και διασύνδεση ηλεκτρονικών στοιχείων μέσω αγώγιμων μονοπατιών τα οποία τυπώνονται πάνω στην πλακέτα. Μια τέτοια πλακέτα μπορεί να είναι μονής όψης, διπλής όψης είτε να αποτελείται από πολλαπλά επίπεδα. Οι πλακέτες πολλαπλών στρώσεων επιτρέπουν την τοποθέτηση περισσότερων στοιχείων στην ίδια επιφάνεια. Οι πιο εξελιγμένες πλακέτες ενσωματώνουν ηλεκτρονικά στοιχεία μέσα σε μια στρώση.

Σχεδιασμός 
Οι πρώτες πλακέτες τυπωμένου κυκλώματος σχεδιάζονταν με το χέρι πάνω σε ειδικά φύλλα τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή της πλακέτας. Σήμερα ο σχεδιασμός των πλακετών γίνεται με εξειδικευμένο λογισμικό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ηλεκτρονική μηχανική
Ηλεκτρολογία
IEEE

Το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών — IEEE (αγγλ. Institute of Electrical and Electronics Engineers) (I triple E — «Αϊ-τριπλ-ι») είναι ένας επαγγελματικός οργανισμός με τα κεντρικά του γραφεία να βρίσκονται στην Νέα Υόρκη. Ιδρύθηκε το 1963 απο την ένωση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και του Ινστιτούτου Ραδιομηχανικών. Σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο οργανισμό επαγγελματιών τεχνολογίας με περισσότερα απο 400.000 μέλη σε διάφορα τμήματα ανα τον κόσμο. Βασικοί σκοποί του Ινστιτούτου αποτελούν η εκπαιδευτική προώθηση και η τεχνική εξέλιξη της ηλεκτρονικής και ηλεκτρολογικής μηχανικής, των τηλεπικοινωνιών, της επιστήμης των υπολογιστών και των ενοποιημένων προτύπων.

Οργανισμός
Ο οργανισμός είναι δομημένος με το όνομα ΙΕΕΕ. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες στον οργανισμό αποτελούν κυρίως μηχανικοί καθώς και επιστήμονες/ακαδημαϊκοί. Η πλειονότητα των επαγγελματιών-μελών αποτελείται απο επιστήμονες υπολογιστών, μηχανικούς λογισμικού, επαγγελματίες πληροφορικής, φυσικούς μέχρι και ιατρούς. Για αυτό το λόγο ο οργανισμός δεν χρησιμοποιεί συχνά το πλήρες όνομα και προτιμά τη χρήση του αρκτικόλεξου.

Υπάρχουν περίπου 430.000 εγγεγραμένα μέλη σε περίπου 160 χώρες, με τους μισούς να βρίσκονται στις Η.Π.Α..

Δημοσιεύσεις
Ο οργανισμός παράγει λίγο παραπάνω απο το 30% των δημοσιεύσεων στους τομείς των ηλεκτρολόγων/ηλεκτρονικών μηχανικών και επιστήμης υπολογιστών σε περισσότερες απο 100 επιστημονικές εφημερίδες.

Το μεγαλύτερο πλήθος αυτών των δημοσιεύσεων καθώς και το περιεχόμενο των περισσότερων ετήσιων συνεδρίων που χρηματοδοτούνται απο τον οργανισμό είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του οργανισμού, IEEE Xplore, μέσω επι πληρωμής πρόσβασης καθώς και ατομικών αγορών.

Αναφορές

Διεθνείς οργανισμοί
Ηλεκτρολογία
Ηλεκτρονική
Σιγκετσίγιο Ιζούμι

Ο Σιγκετσίγιο Ιζούμι (29 Ιουνίου 1865 - 21 Φεβρουαρίου 1986) ήταν Ιάπωνας υπεραιωνόβιος και ο γηραιότερος άνθρωπος του κόσμου την περίοδο 16 Νοεμβρίου 1976 - 21 Φεβρουαρίου 1986, ημέρα θανάτου του. Επίσημα τότε, πέθανε σε ηλικία 120 ετών, αλλά σήμερα η χρονολογία γέννησής του είναι αμφισβητούμενη και ο γηραιότερος αναμφισβήτητος άνδρας ήταν ο επίσης Ιάπωνας Γιροεμόν Κιμούρα (1897-2013).

Υπεραιωνόβιοι
Γιανγκ Τσουάν-κουάνγκ

Ο Γιανγκ Τσουάν-κουάνγκ (楊傳廣, 10 Ιουλίου 1933 - 27 Ιανουαρίου 2007) ήταν δεκαθλητής από τη Δημοκρατία της Κίνας.

Στις 28 Απριλίου του 1963 κατέρριψε στο Γουόλνατ το παγκόσμιο ρεκόρ στο δέκαθλο.

Παραπομπές
Ροβέρτος Σπυρόπουλος

Ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος (1 Μαΐου 1947 - 22 Ιουνίου 2019) ήταν Έλληνας πολιτικός και συνδικαλιστής, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Είχε διατελέσει πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ), οργανωτικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, βουλευτής Αρκαδίας, υφυπουργός, γενικός γραμματέας υπουργείων και διοικητής κρατικών οργανισμών. Από το 2010 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2015 υπηρέτησε ως διοικητής του ΙΚΑ.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1947 στην Τρίπολη. Σπούδασε στο Τμήμα Τεχνολόγων Μηχανικών ΤΕΙ.

Στο ΠΑΣΟΚ εντάχθηκε από την ίδρυσή του το 1974. Από το πρώτο συνέδριο του Κινήματος εκλέγεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ διετέλεσε τρεις φορές γραμματέας του Τομέα Συνδικαλιστικού του ΠΑΣΟΚ.

Το 1975 πρωτοεκλέχθηκε συνδικαλιστής στην Πανελλήνια Ένωση Τεχνολόγων Μηχανικών, όπου ανέλαβε υπεύθυνος διαχειριστής των οικονομικών της. Το 1977 έγινε γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Μηχανικών του ΟΤΕ, ενώ το 1981 έγινε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων του ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ). Το 1982 εκλέχθηκε οργανωτικός γραμματέας της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), και το 1991 έγινε πρόεδρος του Ινστιτούτου Εργασίας, που είναι ο ερευνητικός φορέας της ΓΣΕΕ.

Μετά το 1985 ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος ήρθε σε σύγκρουση με τον τότε ηγέτη της ΠΑΣΚΕ και της ΓΣΕΕ Γιώργο Ραυτόπουλο, αλλά και με τον ισχυρό διοικητή του ΟΤΕ Θεοφάνη Τόμπρα, και αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ. Εντάχθηκε στο Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα που είχε δημιουργήσει ο Γεράσιμος Αρσένης μαζί με την αριστερή τάση της ΠΑΣΚΕ. Το Νοέμβριο του 1989, ο Αρσένης και τα περισσότερα μέλη του ΕΣΚ, μεταξύ των οποίων και ο Σπυρόπουλος, επέστρεψαν στο ΠΑΣΟΚ.

Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993-1996) ήταν διοικητής του ΟΑΕΔ και πρόεδρος του Πειραματικού Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Εκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ το 1996 και το 2000, και διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το 2001 ως το 2004 στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.

Το 2006 έγινε γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ. Στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου έγινε αρχικά γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης από το 2009 ως το 2010, ενώ από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι τις 29 Ιουνίου 2015 ήταν διοικητής του ΙΚΑ.

Απεβίωσε στις 22 Ιουνίου 2019 σε ηλικία 72 ετών, ενώ βρισκόταν στην παραλία Χιλιαδού στην Εύβοια, μετά από ξαφνική αδιαθεσία που ένοιωσε. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Κύμης όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Αιτία θανάτου ήταν η ανακοπή καρδιάς.

Πηγές 

Έλληνες συνδικαλιστές
Βουλευτές Αρκαδίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Διοικητές του ΙΚΑ
Κοτομίστα Ιωαννίνων

Η Κοτομίστα είναι χωριό που βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων. Βρίσκεται 17,5 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στον Δήμο Παμβώτιδος.

Πηγές
https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δήμος Ιωαννιτών
Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δρίσκος Ιωαννίνων

Ο Δρίσκος είναι χωριό που βρίσκεται στο Νομό Ιωαννίνων. Βρίσκεται 12,6 χιλιόμετρα Ανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Παμβώτιδος.

Πηγές
https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Νεοκαισάρεια Ιωαννίνων

Η Νεοκαισάρεια είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νότια της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά, μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών , ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Ανατολής.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός δημιουργήθηκε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1924 από Έλληνες πρόσφυγες που προέρχονταν από τα χωριά Ζίλε, Καράτζορεν, Αξός και Αϊ Κωστέν της Καισάρειας της Καππαδοκίας, μετά από ενέργειες του - επίσης πρόσφυγα - Ελευθερίου Χατζηπέτρου. Προς ανάμνηση του τόπου καταγωγής τους, οι κάτοικοι έδωσαν στον οικισμό την ονομασία Νέα Καισάρεια, η οποία με την πάροδο των ετών μετατράπηκε σε Νεοκαισάρεια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20080526115428/http://www.dimospambotidos.gr/

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
Τρογιάνι (Βοεβοδάτο Μασοβίας)

Το Τρογιάνι (πολωνικά: Trojany, ΔΦΑ: [trɔˈjanɨ]) είναι χωριό της Γκμίνα Ντομπρούφκα στο Πόβιατ Βοουόμιν του Βοεβοδάτου Μασοβίας στην κεντροανατολική Πολωνία. Βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Βοουόμιν και 36 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βαρσοβίας.

Ο πληθυσμός του χωριού είναι 490 κάτοικοι.

Παραπομπές

Χωριά της Πολωνίας
Χωριά του Πόβιατ Βοουόμιν
Αργουλές Χανίων

Ο Αργουλές είναι οικισμός της κοινότητος Σκαλωτής του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Είναι ο ανατολικότερος οικισμός της περιφερειακής ενότητος Χανίων.

Τοποθεσία
Ο Αργουλές απέχει 85 χλμ από τα Χανιά και είναι χτισμένος σε υψόμετρο 120 μέτρων στους νότιους πρόποδες των Λευκών Ορέων, προσφέρoντας θέα στο Λιβυκό Πέλαγος. Η κοντινότερη παραλία είναι η Αγία Μαρίνα, στα νότια του οικισμού. Στον Αργουλέ καταλήγει το ομώνυμο Αργουλιανό φαράγγι, το οποίο ξεκινά από το οροπέδιο του Μανικά και αποτελεί ένα σημαντικό φυσικό βιότοπο. Από τον Αργουλέ περνά επίσης ένα παρακλάδι του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4, το οποίο εκτείνεται από το Φραγκοκάστελλο προς το Κάτω Ροδάκινο.

Ιστορικά στοιχεία
Ένας μικρός πρώιμος μινωικός οικισμός έχει εντοπιστεί στο λόφο Χαλέπα, στο μέσο της απόστασης μεταξύ Αργουλέ και Ροδάκινου, περίπου 1 χλμ. βόρεια από τη θάλασσα. Εικάζεται επίσης ότι η αρχαία πόλη Απολλωνιάς βρισκόταν ανάμεσα στον Αργουλέ και τη Σκαλωτή. Ο χρόνος της ίδρυσης του Αργουλέ είναι άγνωστος, ωστόσο ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Μπαρότσι το 1577, ως κομμάτι της επαρχίας Ρεθύμνου με την ονομασία Αγαλέ. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της οθωμανικής απογραφής του 1881, στον Αργουλέ ζούσαν 78 κάτοικοι, όλοι χριστιανοί.

Διοικητικά ο Αργουλές υπήχθη αρχικά το 1878 στον δήμο Καλλικράτους της επαρχίας Σφακίων. Μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα αποτέλεσε χωριό της κοινότητας Καψοδάσου της επαρχίας Σφακίων ενώ αργότερα εντάχτηκε στην κοινότητα Σκαλωτής της ίδιας επαρχίας μέχρι το 1997. Στο πλαίσιο του σχεδίου Καποδίστρια εντάχθηκε στο νεοσύστατο δήμο Σφακίων, στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές που επήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση στα πλαίσια του προγράμματος Καλλικράτη.

Γενικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Αργουλές είχε 41 κατοίκους. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την αιγοπροβατοτροφία, μετακινώντας τα κοπάδια τους στο ορεινότερο χωριό του Καλλικράτη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Αξιοθέατα του χωριού είναι τα βυζαντινά ναΰδρια της Αγίας Παρασκευής και της Αγίας Μαρίνας.

Απογραφές πληθυσμού

Προσωπικότητες
 Πολάκης Αθανάσιος: διδάσκαλος
 Παύλος Πολάκης: πολιτικός, ιατρός, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας (Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα 2015-2019)

Παραπομπές

Χωριά του νομού Χανίων
Σφακιά
Γκέρχαρντ Χετς

Ο Γκέρχαρντ Χετς (Gerhard Hetz, 13 Ιουλίου 1942 - 19 Μαΐου 2012) ήταν Γερμανός κολυμβητής.

Στις 12 Οκτωβρίου του 1963 κατέρριψε στο Τόκιο το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. μικτής, με επίδοση 4'50"2.

Παραπομπές