joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ανδρέας Μπαλοδήμος

Ο Ανδρέας Μπαλοδήμος (1894 - 1962) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (αντιστράτηγος).

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1894. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό ως εθελοντής υπαξιωματικός το 1913, όπου και συμμετείχε ως αντάρτης στον Α'  Βαλκανικό Πόλεμο στη μάχη του Δρίσκου. Στη συνέχεια εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε, το 1917, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού ιππικού (ανθυπίλαρχος) όπου και συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο διοικώντας ίλη του 3ου ιππικού συντάγματος και στη συνέχεια την 3η ημιλαρχία της 3ης Μεραρχίας λαμβάνοντας μέρος στις μάχες διάσπασης του γερμανοβουλγαρικού μετώπου και στην προέλασή της μέχρι του Πιρότ. Ακολούθως συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία στη Σχολή Ιππικού του Σωμύρ.

Με την επιστροφή του συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία διοικώντας το 3ο ιππικό σύνταγμα όπου και τραυματίσθηκε στη κατάληψη της Φιλαδέλφειας. Προάχθηκε ίλαρχος τον Αύγουστο του 1922. Ακολούθως μετά το τέλος της εκστρατείας μετέβη στη Γαλλίας σπουδάζοντας στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου στο Παρίσι. Τον Δεκέμβριο του 1928 προάχθηκε σε επίλαρχο.

Λίγο μετά το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Δεκέμβριο του 1940, προάχθηκε στο βαθμό του συνταγματάρχη. Στις επιχειρήσεις της περιόδου 1940 - 1941, υπηρέτησε στην αρχή σε προκεχωρημένο κλιμάκιο του Γενικού Στρατηγείου και στη συνέχεια διευθυντής επιχειρήσεων της στρατιάς Ηπείρου. Στη Γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή που ακολούθησε συμμετείχε σε εθνικιστικές οργανώσεις καθώς και επιτελάρχης του στρατιωτικού Διοικητή Αθηνών στρατηγού Σπηλιωτόπουλου.
 
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, τον Δεκέμβριο τον 1944 ανέλαβε διευθυντής του Γραφείου Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, το 1947, διετέλεσε επιτελάρχης της 1ης Στρατιάς. Τον Μάιο του 1948 όπου και προάχθηκε σε υποστράτηγο ανέλαβε την διοίκηση της 8ης Μεραρχίας μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων. Τον Μάρτιο του 1951 ανήλθε στον βαθμό του αντιστράτηγου.

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.883.

Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Μικρασιατική Εκστρατεία
Ελληνοϊταλικός πόλεμος 1940
Έλληνες Αντιστασιακοί
Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων
Επιγραφές νέον

Οι επιγραφές νέον κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας ηλεκτροδοτούμενους σωλήνες που φωτοβολούν, οι οποίοι περιέχουν νέον ή άλλα αέρια. Τα πρώτα φώτα νέον παρουσιάστηκαν από τον Ζορζ Κλοντ στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1910.

 
de:Neonröhre
hu:Fénycső
Γιατροί Χωρίς Σύνορα

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι μια διεθνής, ανεξάρτητη, ιατρική και ανθρωπιστική  οργάνωση, που παρέχει επείγουσα βοήθεια σε άτομα που έχουν τραυματιστεί από ένοπλες συγκρούσεις, επιδημίες, αποκλεισμό από την παροχή ιατρικής φροντίδας και φυσικές καταστροφές, κυρίως σε χώρες της Αφρικής και της Ασίας, που έχουν έλλειψη ειδών πρώτης ανάγκης.

Η οργάνωση είναι γνωστή στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου από τη Γαλλική ονομασία της ή απλά MSF, αλλά και στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ονομασία που χρησιμοποιείται συνήθως είναι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (Doctors Without Borders). Το 2007 πάνω από 26.000 ντόπιοι, γιατροί, νοσηλευτές και άλλοι επαγγελματίες υγείας, 
( λογιστικοί εμπειρογνώμονες, μηχανικοί κ.α) παρείχαν ιατρική βοήθεια σε περισσότερες από 60 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ιδρύθηκαν το 1971 από μια μικρή ομάδα Γάλλων γιατρών και δημοσιογράφων. Είναι  μια διεθνής  ανεξάρτητη ιατρική ανθρωπιστική οργάνωση που παρέχει φροντίδα σε ανθρώπους αποκλεισμένους  από την υγειονομική περίθαλψη  σε θύματα βίας φυσικών καταστροφών ή ένοπλων συγκρούσεων. Η οποία πίστευε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη, ανεξάρτητα από τη φυλή, τη θρησκεία, τα πιστεύω ή τις πολιτικές πεποιθήσεις  και ότι οι ανάγκες αυτών των ανθρώπων υπερβαίνουν το σεβασμό για τα εθνικά σύνορα.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα είναι αναγνωρισμένοι ως μη κερδοσκοπικό σωματείο από το Δεκέμβριο του 1990 και έχει έδρα την Αθήνα. Το Ελληνικό Τμήμα ξεκίνησε τη δράση του το 1990 από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα μέλη του έχουν συμμετάσχει σε αποστολές στη Συρία, την Αϊτή, την Παλαιστίνη, τη Ρουάντα την Αιθιοπία, το Αφγανιστάν κ.α., αλλά και την Ελλάδα και σήμερα συνεργάζεται με το Ισπανικό Τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα , μέσα από το Κοινό Επιχειρησιακό Κέντρο Βαρκελώνης - Αθήνας (OCBA). Το τμήμα διοικείται από ένα επταμελές διοικητικό συμβούλιο το οποίο εκλέγεται από την Ετήσια Γενική Συνέλευση και αποτελείται από εθελοντές. Σήμερα αριθμεί πάνω από 136.000 υποστηρικτές που ενημερώνονται από το τριμηνιαίο περιοδικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και άλλες ενημερωτικές εκδόσεις.

Το 2020, το Ελληνικό Τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα Συμπληρώνει 30 Χρόνια από την ίδρυσή του.

Σήμερα οι Γιατροί χωρίς Σύνορα λειτουργούν 21 τμήματα σε  ισάριθμες χώρες με περισσότερους από 48.000 Γιατρούς, Νοσηλευτές, ειδικούς Ψυχικής Υγείας, Τεχνικούς και Οικονομικούς  Διαχειριστές να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους  σε προγράμματα Ιατρικής και Ανθρωπιστικής βοήθειας σε περισσότερες από 70 χώρες.

Μέχρι τώρα πάνω από 450 Έλληνες γιατροί, νοσηλευτές, διοικητικοί και τεχνικοί έχουν συμμετάσχει σε προγράμματα , σε πάνω από 40 χώρες. Το Ελληνικό Τμήμα λειτουργεί προγράμματα στη Ζάμπια, το Νίγηρα, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και το Μαρόκο, ενώ έχουν ολοκληρωθεί προγράμματα στο Μαλάουι, τη Λιβερία, την Αρμενία, τη Γιουγκοσλαβία, την Παλαιστίνη, τη Γεωργία, τη Ρωσία, το Καζακστάν, την Μοζαμβίκη, την Ινδία και την Τουρκία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γιατροί Χωρίς Σύνορα - επίσημη ιστοσελίδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ελλάδα.

Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Επακόλουθα πολέμου
Λάνα

Η Λάνα (ιταλικά: Lana, γερμανικά: Lana) είναι πόλη αλλά και δήμος της βόρειοανατολικής Ιταλίας  με 11.206  κατοίκους στην Μπολτσάνο και στις Δολομιτικές Άλπεις.

Ιστορία 
Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά ως "Lóina" το 1034, επίσης "Lounaha" το 1048 - 1068, "Lŏnun" το 1143 και ως "Lonan" το 1275. Κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από τη λατινική "Leonianum" («γη του Λέοντα»). Άλλες θεωρίες υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το γερμανικό "Lahn" (η ίδια λέξη με τη Λατινική Labina, "κατολίσθηση") ή την "Lucanius".

Κοντά στην πόλη και στο χωριό "Foiana" (Völlan) στα 702 μέτρα υψόμετρο υπάρχει το κάστρο Mayenburg και μεσαιωνικές γέφυρες.

Δημογραφία 
Το 91,80% των κατοίκων της Λάνα έχουν μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 7,91% τα Ιταλικά και το 0,29% τα Λαδινικά. Το 1921 είχε 4510 κατοίκους μέχρι το 1951 είχε φτάσει στους 5491, από τότε γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κι έφτασε τους 7706 το 1981 και τους 9759 το 2001.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Lana - Vergangenheit und Gegenwart, a cura della Raiffeisenkasse, Lana, Raiffeisen, 1985.
 Albert Innerhofer, Reinhold Staffler, Stählerne Stege: der Seilbahnpionier Luis Zuegg, Bolzano, Raetia, 1996. ISBN 88-7283-078-8
 Christoph Gufler, 100 Jahre Heimatschutz in Lana 1910-2010, Lana, Heimatschutzverein, 2010.
 Giovanni Caliò, Arcipelago Lana - istantanee di una comunità, Merano-Lana, 2010.
 Walter Garber, Erschließung Historischer Bibliotheken in Südtirol, 6: Die Kapuzinerbibliotheken von Lana und Neumarkt, Bressanone, Provinz Verlag, 2010. ISBN 978-88-88118-70-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Comune di Lana
 Associazione culturale "Bücherwürmer Lana"
 Associazione "Literatur Lana"
 Turismo a Lana

Λανα
Ελατιά

Η Ελατιά ή Καράντερε είναι δασοσκεπές βουνό της Μακεδονίας, στον  νομό Δράμας, με μέγιστο υψόμετρο 1.826 μέτρα (κορυφή Τσάκαλος). Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα.

Ιστορία 
Το όρος ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό.

Γεωγραφία 

Βρίσκεται στο νομό Δράμας και αποτελεί τμήμα της οροσειράς της Κεντρικής Ροδόπης. Ορίζεται ανατολικά από το Μεγάλο Ρέμα και δυτικά από το Δεσπάτη ποταμό. Από την Ελατιά πηγάζει επίσης και το Βαθύρεμα ή Μαύρο Ρέμα (Καρά Ντερέ). Εκτός από τον Τσάκαλο (υψόμ. 1826μ.), άλλες κορυφές είναι: οι Οξιές (υψόμ. 1811μ.), η Ελατιά (υψόμ. 1647μ.), η Μπουζάλα (υψόμ. 1631μ.), η Πυραμίδα Κούτρα (υψόμ. 1628μ.), το Ζερβό (υψόμ. 1578μ.). τα Καλύβια Γραβάνη (υψόμ. 1556μ.) κ.α. Στην Ελατιά, υπάρχει το Δασικό Χωριό Ελατιάς, κοντά στην κορυφή Πυραμίδα Κούτρα, στη θέση του παλιότερου τσελιγκάτου Σαρακατσαναίων με την ονομασία Καλύβια Κούτρα. Εκεί, κάθε χρόνο στις 20 Ιουλίου (του Προφήτη Ηλία) πραγματοποιείται το αντάμωμα Σαρακατσαναίων Ανατολικής Μακεδονίας. Το Δασικό χωριό βρίσκεται στο κέντρο του Δάσους της Ελατιάς.

Φυσικό περιβάλλον 

Το δάσος της Ελατιάς είναι το μεγαλύτερο στην Ελλάδα σε έκταση (700 τετραγωνικά χιλιόμετρα), και αποτελείται από ερυθρελάτη, πεύκα, κέδρους, οξιές, σημύδες, λεύκες, σφενδάμια, δρύες, αγριοτριανταφυλλιές κ.α. Στο δυτικό τμήμα του βουνού, στη θέση Μαγούλα, υπάρχει το δάσος Σημύδας, το μοναδικό του είδους του στην Ελλάδα.

Πανίδα 
Η πανίδα της περιοχής έχει είδη ζώων όπως η φαιά αρκούδα, ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι, ο λαγός, ο λύκος, η αγριόγατα, η φάσσα, ο αετός, το γεράκι και ο δρυοκολάπτης, μεταξύ άλλων.

Τα χωριά της Ελατιάς 
Στις πλαγιές της Ελατιάς βρίσκονται οι οικισμοί:
 Άνω Μανδριά (ακατοίκητο),
 Κάτω Μανδριά (ακατοίκητο),
 Κάροβο (ακατοίκητο),
 Αετοράχη (ακατοίκητο),
 Συκίδια (ακατοίκητο),
 Μίλητος (ακατοίκητο),
 Θησαυρός (ακατοίκητο),
 Κλειστά (ακατοίκητο),
 Ελατιά (ακατοίκητο),
 Βαθύρεμα (ακατοίκητο),
 Σκαλωτή,
 Κόκκινο (ακατοίκητο),
 Σιδηρόνερο,
 Οροπέδιο,
 Παππάδες,
 Λακκούδα (ακατοίκητο),
 Καλλίκαρπο,
 Μυλόπετρα (ακατοίκητο),
 Ψυχρό (ακατοίκητο),
 Μικρομηλιά,
 Διπλοχώρι (ακατοίκητο),
 Μελισσόμανδρα (ακατοίκητο),
 Ποταμοί,
 Δέλτα (ακατοίκητο),
 Μαυροχώρι (ακατοίκητο),
 Καλύβια Καρυώτη (ακατοίκητο),
 Αγριοκερασιά (ακατοίκητο).

Εικόνες

Δείτε επίσης 
 Ελατιά Δράμας

Παραπομπές 

Βουνά της Δράμας
Βουνά της Βουλγαρίας
Ροδόπη
Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Δήμος Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
Καρολίνα Γουέλς

Η Κάρολ Γουέλς (αγγ: Carol Wells, γενν. Βοστώνη, 25 Δεκεμβρίου 1939), ή Καρολίνα όπως έγινε γνωστή και υπογράφει τους πίνακές της, είναι ναΐφ ζωγράφος της Μυκόνου. Γεννήθηκε στην Αμερική και ζει μετά τα 23 της χρόνια στη Μύκονο, τοπία και σκηνές της οποίας ζωγραφίζει και πουλά στους τουρίστες.

Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1939 στη Βοστώνη και σπούδασε στο Boston School of Fine Arts. Το 1962 πήγε στη Μύκονο και από τότε κατοικεί εκεί και πουλά τους πίνακές της στους τουρίστες και τους ντόπιους.

Η Καρολίνα χαρακτηρίζεται ως «θρυλικός χαρακτήρας», «επιφανής πολίτης» της Μυκόνου, βασίλισσα της σκηνής της τέχνης της Μυκόνου, ως η διάσημη ζωγράφος του νησιού, «μεγάλη ζωγράφος του νησιού» και ως «πραγματική εικόνα του νησιού» που «δίνει χρώμα στα Ματογιάνια και το λιμάνι».

Το έργο της αναφέρεται ως αγαπημένο των ντόπιων για δεκαετίες, καθώς και ότι έχει διεθνή απήχηση, ότι συλλαμβάνει με μαγικό τρόπο την απλότητα της ελληνικής ζωής, με ναΐφ στυλ. Το στυλ της είναι αναγνωρίσιμο.

Η ζωή της Καρολίνας παρουσιάστηκε σε εκπομπή στην ελληνική τηλεόραση και έγινε πηγή έμπνευσης για σύντομο διήγημα του Πήτερ Σέλγκιν και για ποίημα του Νέιλ Μέιλι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι: Έργα της 
Παρακάτω παρουσιάζονται σύνδεσμοι σε έργα της:
 Karolinas Paintings Mykonos (επίσημη ιστοσελίδα της Καρολίνας)
Το λιμάνι από ψηλά, με μπλε θάλασσα (άσπρος και μπλε)
Θέα του λιμανιού, 1975 (View of Mykonos Harbour 1975)
 Karolinas Paintings Mykonos (σελ. 2)
Θαλάμι Μπαρ (Χορευτές)
Gallery bar, Galleraki, La Mer (Μικρή Βενετία)
 Γλέντι στο λιμάνι, 2006
 Karolina Unknown - Mykonos Το λιμάνι από ψηλά, με κίτρινη θάλασσα
 Karolina paints the Mykonos sky
Καφενείο ο Μανώλης, 1990
Βάρκες και ψαράδες στο λιμάνι, 2002, υπογραφή KARolinNA
Εκκλησία
Θέα από το λιμάνι προς το βουνό
Οι ανεμόμυλοι 1991
 Η ζωγράφος Καρολίνα Γουέλς και η κόρη της (πίνακας με το εκκλησάκι του λιμανιού) 
 Η Καρολίνα με πίνακα, σε τραπέζι με φίλους
 Το λιμάνι της Μυκόνου 
 Η Μικρή Βενετία 
 Κούκλα
 Η Καρολίνα με ημιτελή πίνακα Pierros - Manto
 Η Καρολίνα με to σκύλο της

Αναφορές

Αμερικανίδες ζωγράφοι
Μύκονος
Νιετόσκα Νιεζβάνοβα

Η Νιετόσκα Νιεζβάνοβα είναι ένα ημιτελές μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, το οποίο γράφτηκε το 1849.

Η πλοκή και η δομή του έργου
Στο πρώτο μέρος κεντρική μορφή είναι ο πατρυιός της ηρωίδας , ένας βιολιστής με ταλέντο, από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα (ένας «ρασνοτσίνετς»). Αρχικά υποστηρίζεται από διάφορους μαικήνες αλλά λόγω του ιδιότροπου χαρακτήρα του καταστρέφει την καριέρα του, την οικογένειά του και τον ίδιο τον εαυτό του. Στο δεύτερο επεισόδιο η ηρωίδα, ορφανή πλέον, ζεί με μία αριστοκρατική οικογένεια που την έχει πάρει ως συνοδό για τη συνομίλική της θυγατέρα. Η αρχικά σαδιστική-τυραννική στάση της μικρής κοντέσσας προς την ήπια και παθητική-συναισθηματική Νιέτοσκα, μεταβάλλεται σταδιακά σε μια εξίσου τυραννική αγάπη «που αγγίζει τα όρια της λεσβιακής σχέσης» Στο τρίτο επεισόδιο η ηρωίδα βρίσκεται σε μια νέα οικογένεια. Εδώ γίνεται μάρτυρας της τραγωδίας μια γυναίκας η οποία στο παρελθόν είχε παρασυρθεί σε μια σύντομη απιστία. Ο σύζυγος φαινομενικά είχε συγχωρήσει το ολίσθημά της, εκμεταλλεύεται όμως τη μεγαλοψυχία του για να βασανίζει ψυχικά τη γυναίκα με πανούργους εκλεπτισμένους τρόπους.

Η τεχνική του έργου
Ο τίτλος του έργου είναι ΄΄Νιετόσκα Νιεζβάνοβα΄΄ και ο υπότιτλος ΄΄Η ιστορία μιας γυναίκας΄΄. Αποτελείται από τρία μέρη, αν και ο αρχικός σχεδιασμός του προέβλεπε τουλάχιστον έξι. Και στα τρία επεισόδια ο ρόλος της ηρωίδας του τίτλου περιορίζεται κυρίως στο να παρατηρεί τα γεγονότα, να τα ζει από κοντά και να δίνει μια ώθηση στην πλοκή. Δύσκολα όμως η Νιετόσκα, θα χαρακτηριζόταν πρόσωπο της πλοκής αφού το κέντρο βάρους δεν εντοπίζεται ούτε στη μορφή ούτε στη ζωή της ηρωίδας. Πρόκειται για τρία διαφορετικά αφηγήματα που «συνδέονται μεταξύ τους μόνο με το ότι το πρόσωπο του τίτλου παίζει και στα τρία ένα ρόλο»
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις στο τέλος του τρίτου επεισοδίου πως θα ήταν δυνατόν η ηρωίδα του να αναλάβει έναν πρωτεύοντα ρόλο: η Νιετόσκα, η οποία διαθέτει μια πολύ ωραία φωνή, είναι φανερό πως βρίσκεται στην αρχή μιας πολύ μεγάλης καριέρας.
Έτσι ο πιο ακριβής υπότιτλος θα ήταν, «ιστορίες γύρω από μία γυναίκα» 
Γράφτηκε τμηματικά και με διακοπές και εξ' αρχής ως μία έκθεση, ενώ η καθαυτό ιστορία θα ξετυλιγόταν έπειτα από τα αποσπασματικά νεανικά βιώματα. Είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και έχει τη μορφή των απομνημονευμάτων.

Οι ιστορικές συνθήκες συγγραφής του έργου
Ο κύριος λόγος που έμεινε ημιτελής η νουβέλα Νιετόσκα Νιεζβάνοβα είναι η σύλληψη του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι το 1849 και η καταδίκη του με τέσσερα χρόνια φυλακής στη Σιβηρία που ακολούθησαν. Ποτέ αργότερα δεν έκανε λόγο για το ενδεχόμενο να συνεχίσει με τη μία ή την άλλη μορφή το έργο του που βίαια είχε διακοπεί.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Φ. Ντοστογιέβσκη: Νιετότσκα Νιεζβάνοβα, μετάφρ. Αθηνά Σαραντίδη, εκδ. «Γκοβόστης», Αθήνα 1995
 Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι: Νιέτοτσκα Νιεσβάνοβα, μτφρ. Γιάννος Ισαακίδης, εκδ. «Ερατώ», Αθήνα 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νιετοσκα Νι
Ζήνων ο Ταρσεύς

Ο Ζήνων ο Ταρσεύς ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος.

Άκμασε περί τον 2ο αιώνα π.Χ.. Καταγόταν από την Ταρσό της Κιλικίας και δίδαξε στην αρχαία Αθήνα. Υπήρξε διάδοχος του Χρυσίππου. Όπως έχει αναφερθεί, ο Ζήνων ο Ταρσεύς αρνούνταν την «περί εκπυρώσεως» θεωρία. Παρέμεινε άγνωστο το έτος γέννησης και θανάτου του. Διάδοχός του στη σχολή των Στωικών ήταν ο Διογένης ο Σελεύκιος.

Τον φιλόσοφο αυτόν αναφέρουν ο Διογένης ο Λαέρτιος και ο Ευσέβιος ο Καισαρείας.

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τομ.8ος, σελ.730.

Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Στωικοί φιλόσοφοι
Νατζντ

Η Νατζντ, λιγότερο γνωστή ως Κεντρική Περιφέρεια (αραβικά: نجد , Υψίπεδα) είναι μια από τις 5 περιφέρειες της Σαουδικής Αραβίας. Καλύπτει όλο το κεντρικό τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου. Πρωτεύουσα είναι το Ριάντ, που είναι και η πρωτεύουσα όλου του έθνους.

Γεωγραφία 
Η Νατζντ καλύπτει όλο το κεντρικό τμήμα, εξ ού και το όνομά της. Είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Σαουδικής Αραβίας.

Σύνορα 
Η Νατζντ συνορεύει με όλες τις άλλες επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας, με εξαίρεση την Τζιζάν και την Μπαά. Στα δυτικά συνορεύει με τις επαρχίες Ταμπούκ, Μαδίνα, Μακά και Ασίρ: η επαρχία Χαΐλ συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Ταμπούκ και στα νοτιοδυτικά με τη Μαδίνα, η επαρχία Κασίμ στα δυτικά με την Μεδίνα και η επαρχία Ριάντ στα βορειοδυτικά με την Μεδίνα, στα βορειο-κεντρικά με την Μακά και στα νοτιοδυτικά με την Ασίρ. Στα νότια η επαρχία Ριάντ συνορεύει με την Νατζράν. Στα ανατολικά η επαρχία Ριάντ συνορεύει με την Ανατολική επαρχία. Στα βορειοανατολικά η Νατζντ συνορεύει με τα Βόρεια Σύνορα: η επαρχία Χαΐλ στα ανατολικά και η επαρχία Ριάντ στα βορειοανατολικά.

Ονομασία 
Η αραβική λέξη νατζντ σημαίνει υψίπεδα.

Επαρχίες 
Η Νατζντ διαιρείται σε 3 επαρχίες. Το κεντρο-δυτικό τμήμα της Ανατολικής Περιφέρειας ανήκει στη Νατζντ, χωρίς, όμως να αποτελεί επαρχία.

Οι 3 επαρχίες της Νατζντ είναι:

Πόλεις 
Οι κυριότερες πόλεις της Νατζντ είναι η Ριάντ που είναι και η πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, η Μπουραϊντά και η Χαΐλ. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Ουναϊζά και η Αν-Ρας. Μικρότερες πόλεις είναι η Σουνταΐρ, η Αλ Χαρτζ, η Νταουάδμι, η Αλ Ζιλφί, η Αλ Ματζμαά, η Σάρκαα, η Ταρμαντά, η Ντούρμα, η Αλ Γκουαϋίγια, η Αλ Χαρήκ, η Χοτάτ Μπάνι Ταμίμ, η Λάϋλα, η Ας Σουλαϋγίλ και η Ουάντι αντ-Νταουασίρ, η νοτιότερη πόλη της Νατζντ.

Θρησκεία 
Η Νατζντ είναι γνωστή για την πουριτανική ερμηνεία του Ισλάμ και θεωρείται μια έπαλξη θρησκευτικής συντηρητικότητας, που σήμερα είναι γνωστή ως Ουαχαμπισμός.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες και επαρχίες της Σαουδικής Αραβίας
Ρομίρι Ζακύνθου

Το Ρομίρι είναι οικισμός της Ζακύνθου και που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Βραχιώνας. Ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα Αρτεμισίων. Βρίσκεται μεταξύ του χωριού Λιθακιά και Μαχαιράδο Ζακύνθου, ενώ χει 478 κατοίκους (Απογραφή 2001).

Δείτε Επίσης
 Δήμος Ζακύνθου

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Diadrasis Romiri Project

Χωριά της Ζακύνθου
Δήμος Ζακύνθου
Γαβριήλ Ρωμανός

Ο Γαβριήλ Ρωμανός (βουλ: Гаврил Радомир) ήταν γιος του Σαμουήλ και της Αγαθής. Ο Ρωμανός ήταν Τσάρος της Βουλγαρίας απ' τον Οκτώβριο του 1014 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1015.

Αναφέρεται ότι έσωσε τον πατέρα του από βέβαιο θάνατο όταν οι Βυζαντινοί έσφαξαν τους Βούλγαρους στην πολύνεκρη μάχη του Σπερχειού. Μετά την καταστροφική, για τους Βούλγαρους, μάχη του Κλειδίου, ο Ρωμανός έστησε ενέδρα του Θεοφύλακτου Βοτανειάτη (στρατηγός του Βασίλειου Β' και στρατηγός της Θεσσαλονίκης) και τον σκότωσε. Ο πατέρας του πέθανε εκείνη την περίοδο και ο Ρωμανός έλαβε τη θέση του Τσάρου. 

Ο Ρωμανός προσπάθησε να συνθηκολογήσει με τον Αυτοκράτορα των Βυζαντινών, Βασίλειο Β', αλλά σκοτώθηκε από τον ξάδερφό του, Ιωάννη Βλαντισλάβ, το 1015, στο φρούριο του Πετρίσκου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα με τη Μαργαρίτα (;) κόρη του Γκέζα της Ουγγαρίας (ή την Αδελαΐδα, κόρη του Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ντουμπράβκα της Βοημίας, σύμφωνα με άλλη εκδοχή) και είχε τέκνα:
 Αγάθη Χρυσήλια.
 Πέτρος Δελεάνος απεβ. 1041, ίσως όμως να ήταν ένας ντόπιος που έγινε αρχηγός της εξέγερσης και ισχυρίστηκε ότι ήταν γιος του Γαβριήλ.

Έπειτα ο Γαβριήλ Ρωμανός/Ραντομίρ έκανε δεύτερο γάμο με την Ειρήνη της Λάρισσας και είχε:
 μερικούς γιους και κόρες.

Πηγές
Οι βυζαντινοί χρόνοι, ενότητα «Μέσοι βυζαντινοί χρόνοι», Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Αγία Σοφία

Τσάροι της Βουλγαρίας
Οίκος Κομητόπουλων
Μιροσλάβα της Βουλγαρίας

Η Μιροσλάβα της Βουλγαρίας ήταν κόρη του Σαμουήλ και αδελφή του Γαβριήλ Ρωμανού (και οι δύο ήταν Τσάροι της Βουλγαρίας). Ο Σαμουήλ, το 996 μ.Χ, επιτέθηκε στην Θεσσαλονίκη και αιχμαλώτισε τον γιό του Κυβερνήτη της Θεσσαλονίκης, Ασώτιο Ταρωνίτη. Η Μιροσλάβα ερωτεύτηκε τον Ασώτιο και έπεισε τον πατέρα της να τούς παντρέψει. Και οι δύο στάλθηκαν στο Δυρράχιο, απ' όπου και δραπέτευσαν και έφθασαν στη Κωνσταντινούπολη και ειδοποίησαν τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β' ότι ο Ιωάννης Χρυσήλιος ήθελε να παραδώσει την πόλη στους Βυζαντινούς. Για αυτή την πράξη, η Μιροσλάβα έλαβε τον τίτλο της ζωστής πατρικίας.

Πηγές
Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Αγία Σοφία

Βούλγαροι ευγενείς
Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Οίκος Κομητόπουλων
Βουλγάρες πριγκίπισσες
Αγώνες σφαιροβολίας στην αρχαία Σπάρτη

Στην αρχαία Σπάρτη διοργανώνονταν ετήσιοι αγώνες σφαιροβολίας. Οι ομάδες που έπαιρναν μέρος λέγονταν «σφαιρείς» και ήταν εκπρόσωποι των λεγόμενων «ωβών», δηλαδή των τοπικών οικογενειών και ήταν οι εξής:
 Λιμναείς
 Κονοουρείς
 Αμυκλαείς
 Νεοπολίται
και ίσως οι
 Μεσοάται
 Πιτανάται

Η λέξη «σφαιρείς» χρησιμοποιείται και από τον Παυσανία σε μια πρόταση, «έστι δε άγαλμα αρχαίον Ηρακλέους, ω θύουσιν οι σφαιρείς.» Επιγραφές που βρέθηκαν στη Σπάρτη και φιλοξενούνται στο εκεί αρχαιολογικό μουσείο μαρτυρούν για τις νίκες των ομάδων.

Δείτε επίσης
 Ανάγλυφο σφαιρέων (Σπάρτη)

Παραπομπές

Πηγές 
 

Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης
Σφαιροβολια Σπαρτη
Σπαρτη
Ναρώνα

Η Ναρώνα ήταν αρχαία ρωμαϊκή πόλη στην παραλιακή Δαλματία. 

Η αρχαία πόλη βρισκόταν σε προσχωσιγενές έδαφος επί της κοιλάδας του σημερινού ποταμού Neretva. Ιδρύθηκε μετά τον Ιλλυρικό πόλεμο (229-8 π.Χ.) σαν ελληνιστική εμπορική πόλη. Για πρώτη φορά αναφέρεται στον Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακος (4ος-3ος αι. π.Χ.). Αργότερα κατέστη ρωμαϊκή οχυρή πόλη κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. και έγινε μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας. Αργότερα κατά τον 6ο αιώνα περιήλθε στην βυζαντινή εξουσία, ενώ έπαψε να υπάρχει από τον 7ο αιώνα όταν κατέφτασαν στην επαρχία οι Σλάβοι.

Το 1995 ανακαλύφθηκε στα ερείπια της αρχαίας Ναρώνος ένας ρωμαϊκός ναός του κυβερνήτη Dolabella που περιείχε αγάλματα του αυτοκράτορος Κλαυδίου, Βεσπασιανού, καθώς και του Αυγούστου και της συζύγου του Λιβίας. Αυτά τα αγάλματα είχαν υποστεί κατά τον 4ο αιώνα βανδαλισμό: ήταν πεσμένα στο πάτωμα και τα κεφάλια είχαν κοπεί. Τα κεφάλια του Βεσπασιανού και της Λιβίας είχαν αποκτηθεί από την γύρω περιοχή από τον Άρθουρ Έβανς το 1878. Έτσι οι κεφαλές ξανακολλήθηκαν στα σώματα των αγαλμάτων, τα οποία έκαναν περιοδείες σε μεγάλα Ευρωπαϊκά μουσεία.

Η Ναρώνα βρίσκεται στην σημερινή Κροατία μεταξύ της πόλεως Metković και του χωριού Vid. 

Ιλλυρία
Ελληνιστικές πόλεις
Αραούζο Έτο

Ο Οέλινγκτον Αραούζο Ντος Σάντος πορτογαλική  προφορά ΔΦΑ: [ɐɾɐˈuʒu], γνωστός με το ψευδώνυμο Έτο είναι βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Μπακού. Από 1 Σεπτεμβριόυ 2007 ο Έτο έχει λάβει την κροατική υπηκοότητα και έχει εκφράσει τη επιθυμία του να αγωνιστεί με την Εθνική Κροατίας.

Ποδοσφαιρική καριέρα 

Καριέρα στην Βραζιλία

Η επαγγελματική καρίερα του Αραούζο Έτο ξεκίνησε το 2002 μέχρι το 2005 αγωνίστηκε στις Μπαΐα, Κρικιούμα, Παρανά και Ατλέτικο Παραναένσε.

Ντιναμό Ζάγκρεμπ

Πήγε στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ τον Αύγουστο του 2005 αγωνίστηκε συνολικά με την κροατική ομάδα σε 107 αγώνες πετυχαίνοντας 8 γκολ συνολικά κατέκτησε με την ομάδα συνολικά 5 πρωτάθληματα Κροατίας 3 Κυπελλα Κροατίας και 2 Σουπερκαπ Κροατίας.

ΠΑΟΚ Θεσ/νίκης

Στις 28 Ιανουαρίου 2011 ο Αραούζο Έτο μετακόμισε στον ΠΑΟΚ Θεσ/νίκης υπογράφοντας συμβόλαιο 2,5 ετών.

Μπακού

Στις 5 Αυγούστου 2013, ο Αραούζο Έτο υπέγραψε συβόλαιο 1 χρόνου με την Μπακού.

Τίτλοι
Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Πρωτάθλημα Κροατίας (5): 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
Κύπελλο Κροατίας (3): 2007, 2008, 2009
Σούπερ Καπ Κροατίας: 2006, 2010

Πηγές-Συνδέσεις 
Ο Αραούζο Εττό στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ
Βιογραφικό του Αραούζο Εττό στο Onsports.gr
Στατιστικά του Αραούζο Εττό στο mysport.gr

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Μπαΐα
Ποδοσφαιριστές Κρισιούμα Εσπόρτε Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Παρανά Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε
Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Σπυρίδων Μπαμπαλετάκης

Ο Σπυρίδων Μπαμπαλετάκης, (1892 -  -;-), ήταν Έλληνας στρατιωτικός (συνταγματάρχης) στο Β' Π.Π. και στην εθνική αντίσταση.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Μυστρά της Σπάρτης το 1892. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων και έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940.
Επιστρέφοντας από το αλβανικό μέτωπο μετά την εισβολή της Γερμανίας και την κατάρρευση του μετώπου,  εντάχθηκε στην εθνική αντιστασιακή Οργάνωση Ανάστασης του Γένους, που προέβαινε σε συλλογή πληροφοριών και δολιοφθορές. Η δραστηριότητά του αυτή έγινε γνωστή στις ιταλικές αρχές των δυνάμεων κατοχής όπου και τον συνέλαβαν. Κατά τη διάρκεια των πολλών εξαντλητικών ανακρίσεων και βασανισμών που υποβλήθηκε υπέστη τύφλωση.

Μετά την απελευθέρωση τιμήθηκε ιδιαίτερα με πλείστα παράσημα ανδρείας και στρατιωτικής αξίας ελληνικά και συμμαχικά.

Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.886.

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες Αντιστασιακοί
Σπαρτιάτες
Εθνική Καταλονίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Καταλονίας (καταλανικά: Selecció de futbol de Catalunya) είναι η ομάδα ποδοσφαίρου της αυτόνομης κοινότητας της Καταλονίας, αυτόνομης κοινότητας της Ισπανίας. Η εθνική ομάδα ελέγχεται από την Καταλανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, και δεν είναι αναγνωρισμένη διεθνώς. Συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο ή το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Από το 1912, παίζει φιλικούς αγώνες απέναντι σε χώρες ή ομάδες, ή απέναντι σε άλλες κοινότητες της Ισπανίας.

Ο Γιόχαν Κρόιφ, ιστορικός παίκτης και προπονητής της Μπαρτσελόνα, ήταν ο ομοσπονδιακός προπονητής της Καταλονίας από τις  2 Νοεμβρίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία διαδέχτηκε τον Πέρε Γκρατακός στην τεχνική της ηγεσία. Τον Κρόιφ αντικατέστησε ο Τζεράρντ Λόπεζ.

Ιστορία 
Το 1904, χάρη στην στήριξη της Καταλανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, η εθνική ομάδα της Καταλονίας δίνει τον πρώτο της αγώνα. Ωστόσο, από το 1912 που κάνει τα "σοβαρά" ξεκινήματα της με έναν αγώνα απέναντι στην Γαλλία. Στη διάρκεια των δεκαετιών 10, 20 και 30, η εθνική ομάδα της Καταλονίας έζησε τις χρυσές στιγμές της.

Με τον ερχομό του Φράνκο στην εξουσία, οι καταλανικές ομάδες διεγράφηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα της Ισπανίας. 

Με τον θάνατο του δικτάτορα ξεκινάει μία άλλη εποχή για την εθνική ομάδα της Καταλονίας. Το 1976 η Καταλονία παίζει αγώνα απέναντι στην Σοβιετική Ένωση, αλλά έπειτα κάνει 14 χρόνια να ξαναπαίξει αγώνα.
Ο Γιόχαν Κρόιφ, Ολλανδός παλιός μεγάλος παίκτης και προπονητής της Μπαρτσελόνα, αναλαμβάνει ομοσπονδιακός προπονητής της Καταλονίας από τις 2 Νοεμβρίου 2009, ημερομηνία κατά την οποία διαδέχτηκε τον Πέρε Γκρατακός στην τεχνική της ηγεσία. Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, όταν ανακοίνωσε την λίστα με τους παίκτες που είχαν κληθεί για τον αγώνα με αντίπαλο την Τυνησία, ο Γιόχαν Κρόιφ δήλωσε πως είχε στη διάθεσή του την καλύτερη καταλανική ομάδα στην ιστορία.

Αγώνες από το 1904

Τωρινοί παίκτες 

 Τερματοφύλακες
 Βίκτορ Βαλντές
 Φράνθεσκ Αρνάου

 Αμυντικοί
 Κάρλες Πουγιόλ
 Ζεράρ Πικέ
 Βίκτορ Ρουίθ
 Αντρέου Φοντάς
 Νταβίντ Γκαρθία
 Αλμπέρτο ντε λα Μπέλα
 Μαρκ Μπαρτρά
 Νταμιά Αμπελά

 Μέσοι
 Τσάβι Ερνάντεζ
 Σέρχιο Γκονζάλεθ
 Σέρχιο Μπουσκέτς
 Θεσκ Φάμπρεγας
 Μοϊσές Ουρτάδο
 Χοάν Βερδού
 Όσκαρ Σεράνο
 Επιθετικοί
 Μπόγιαν Κρκιτς
 Σέρχιο Γκαρσία

Σημειώσεις και παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Επίσημη ιστοσελίδα ομοσπονδίας

Καταλονία

Ευρωπαϊκές εθνικές και επίσημες ομάδες μη συνδεδεμένες με τη FIFA
Γιώργος Αρκομάνης



Σύντομο βιογραφικό 
Συνθέτης και μαέστρος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981.    

Σε ηλικία 10 ετών, ξεκίνησε μαθήματα κλασικής κιθάρας με τον Jack Rogers και συγχρόνως ασχολήθηκε με την ηλεκτρική και την ακουστική κιθάρα.
Στη συνέχεια μελέτησε -θεωρητικά και πρακτικά- την "λαϊκή" και "έντεχνη" ελληνική μουσική, με τη βοήθεια σημαντικών καλλιτεχνών του είδους (Χρήστου Κωνσταντίνου, Νίκου Τατασόπουλου, Ηλία Λεπενιώτη, Κώστα Βαμβούκου κ.π.α.) και από το 1998 άρχισε την επαγγελματική του πορεία, ως σολίστ μπουζουκιού.

Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα πιάνου και θεωρίας με τον Τάσο Ξηράκη, έπειτα αρμονία, μορφολογία, μουσική ανάλυση και τραγούδι με τον Γρηγόρη Σουρμαϊδη και τζαζ αρμονία και ενορχήστρωση με τον Νίκο Κοταρά.

Σπούδασε "ειδικό αρμονίας" με τον Φίλιππο Χίου (ωδείο Ορφέας), "ειδικό αντίστιξης" και "φούγκα" με τον Νίκο Καριώτη (Εθνικό ωδείο) και διεύθυνση ορχήστρας με τον Ραφαήλ Πυλαρινό (LCM, University of west London.
Επιπλέον, είναι ο πρώτος έλληνας που πήρε τον τίτλο "FLCM".

Συμμετείχε σε σεμινάρια, συνέδρια και master classes (διεύθυνσης, σύνθεσης, ενορχήστρωσης, αισθητικής, ανάλυσης έργων, μορφολογίας, οργανογνωσίας, σημειογραφίας, ιστορίας, μουσικοκινητικής, μουσικοθεραπείας, φιλοσοφίας, ψυχολογίας κλπ) κορυφαίων προσώπων (Θεόδωρου Αντωνίου, John Howard, Σπύρου Σακκά, Γιώργου Μηνά, Σπύρου Κλάψη κ.π.α.).
Στον τομέα της διδασκαλίας, έχει εργαστεί και έχει αναλάβει την παρουσίαση σεμιναρίων ποικίλης θεματολογίας (Η μουσική στη τέχνη της μαγείας, Οι δρόμοι της ελληνικής λαϊκής μουσικής, Οργανογνωσία κλπ) σε ωδεία, εργαστήρια και χώρους τέχνης & πολιτισμού (Ωδείο Ορφέας, Α.Τ. Ελλάδας, Δημοτικό ωδείο Πεύκης κ.α.).

Εργασίες και έρευνες του έχουν δημοσιευτεί (Τα νέα, Βήμαgazino κ.α.).

Στο ενεργητικό του έχει πληθώρα εμφανίσεων και συμμετοχών (ως συνθέτης, μαέστρος, σολίστ, ενορχηστρωτής και καλλιτεχνικός διευθυντής) σε θέατρα (Λυρική σκηνή, Γυάλινο μουσικό, Δαϊς κλπ), ακαδημαϊκά ιδρύματα ([University of Indianapolis], νυχτερινά κέντρα (CineΚεραμεικός, Τολ, Old times κλπ), συναυλιακούς χώρους (Μέγαρο μουσικής Αθηνών & Θεσσαλονίκης, Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη, An Art κλπ), ξενοδοχεία (Divani Caravel, Metropolitan, Intercontinental), στούντιο ηχογραφήσεων (Sierra, Studio 5, Play recording studio κλπ), τηλεοπτικά (ANT1, Alpha TV, ΕΡΤ, RIK κλπ) και ραδιοφωνικά κανάλια (Όασις, Επικοινωνία, ΕΡΑ κλπ).

Έχει συνθέσει έργα και τραγούδια για σόλο, μικρά και μεγάλα μουσικά σύνολα, με τη συχνή συνύπαρξη μουσικών οργάνων, δομών και ειδών διαφορετικής κατεύθυνσης και αισθητικής, σε συνδυασμό με σύγχρονες και -πολλές φορές- καινοτόμες αντιλήψεις, που σκιαγραφούν το προσωπικό "ύφος" του.

Μερικά χαρακτηριστικά έργα του: Νύχτα βροχερή (2003), Γιατί μ'αγάπησες (2003-'06), Ψυχές της νύχτας (2004), Μικρό ρέκβιεμ (2009), Ηχώ του διαστήματος (2009), Γυμνοί αυτοσχεδιασμοί (2010), Ψεύτικες αλήθειες (2008-'11), Εξομολογήσεις (2011-'12) κ.π.α.

Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερις δισκογραφικές δουλείες του: «Γιατί μ'αγάπησες» (2011), με τραγούδια και ορχηστρικά κομμάτια βασισμένα σε ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη, «Rainy Night» (2013), για σόλο πιάνο, «Fake Truths» (2014) και «Confessions», σε ποίηση και μουσική του ιδίου.

Πηγές
1527 Μάλμκβιστα

Η Μάλμκβιστα (Malmquista) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,003. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου Γκούναρ Μάλμκβιστ (Gunnar Malmquist, 1893-1982).

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος της Μάλμκβιστα εκτιμάται σε περίπου 12 χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Μάλμκβιστα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 5 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαλμκβιστα
1532 Ίναρι

Ο Ίναρι (Inari) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,687. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από τη λίμνη Ίναρι, την τρίτη μεγαλύτερη της Φινλανδίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Η μέση διάμετρος του Ίναρι εκτιμάται σε 28,10 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0562 ± 0,008. Ο Ίναρι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 25 περίπου ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιναρι
Πέντε Εύκολα Κομμάτια

Η ταινία Πέντε Εύκολα Κομμάτια (αγγλ. Five Easy Pieces) είναι δράμα παραγωγής 1970 σκηνοθεσίας Μπομπ Ράφελσον με πρωταγωνιστές τον Τζακ Νίκολσον, σε έναν από τους πρώτους του κινηματογραφικούς ρόλους, την Κάρεν Μπλακ και την Σούζαν Άνσπαχ. Το 2000 ταινία επελέγη από τη την Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.

Πλοκή 
Ο Μπόμπι Ερόικα Ντιπέα (Τζακ Νίκολσον) ένας πρώην πιανίστας από καλή και εύρωστη οικογένεια παρατά την καριέρα του κι εργάζεται τώρα σε μια πετρελαιοπηγή. Ο Μπόμπι σκοτώνει το χρόνο του σε γυναίκες, στο ποτό και στο πόκερ. Η αδιέξοδη πορεία της ζωής του αλλάζει όταν αποφασίζει να γυρίσει στο πλούσιο πατρικό του και να πάρει καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον του. Έτσι μαζί με την κοπέλα του τη Ρεϊέτ (Κάρεν Μπλακ) την οποία διστακτικά παίρνει μαζί του, επιστρέφει στην οικογένεια του κι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.

Πληροφορίες 
 Όταν ο Μπόμπ Ράφελσον το 1968 τελείωσε τα γυρίσματα της ταινίας Head, είχε την ιδέα να σκηνοθετήσει μια ταινία με θέμα τη ζωή ενός πρώην πιανίστα, ο οποίος έχει δίψα για να γνωρίσει τον κόσμο και να κάνει νέες εμπειρίες, έχοντας αφήσει πίσω του την εύπορη οικογένεια του και την πλούσια ζωή, ανέθεσε έτσι στην Κάρολ Ίστμαν τη συγγραφή σχετικού σεναρίου. 

Στο ρόλο του Μπόμπι ο Ράφελσον θέλησε τον Τζακ Νίκολσον, ο οποίος είχε συνεργαστεί μαζί του για τη συγγραφή του σεναρίου του Head το 1968 κι είχε καταφέρει να κάνει επιτυχία το 1969, μετά από 10 χρόνια ανωνυμίας, με τη συμμετοχή του στην ταινία Ξένοιαστος καβαλάρης (Easy Rider) πλάι στους Ντένις Χόπερ και Πίτερ Φόντα, μια ταινία που του είχε επίσης αποφέρει υποψηφιότητα για όσκαρ Β' Ανδρικού ρόλου. 

Ο Νίκολσον συνεργάστηκε ξανά με τον Ράφελσον το 1981 για το Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυό φορες (The Postman Always Rings Twice) επανεκτέλεση του μυθιστορήματος του Τζέιμς Μ. Κέιν.

Ο Λαρς Φον Τρίερ, ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν κι οι Αδερφοί Κοέν έχουν μιλήσει με θαυμασμό για την ταινία, ενώ η σκηνη στην οποία ο Νίκολσον παραγγέλνει το σάντουιτς με την κοτοσαλάτα από την ψυχρή και ξυνή σερβιτόρα έχει μένει κλασσική στην ιστορία του κινηματογράφου.

Βραβεία 
Η ταινία προβλήθηκε το 1970 και κατάφερε ν' αποσπάσει τα βραβεία των κριτικών και την αγάπη του κοινού, έλαβε 4 υποψηφιότητες για όσκαρ χωρίς να κερδίσει κάποιο. Έχασε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από την ταινία Πάττον, ο θρύλος της Νορμανδίας (Patton) κι ο Νίκολσον έχασε το όσκαρ Α' Ανδρικού ρόλου από το Τζορτζ Σ. Σκοτ υποψήφιο επίσης για το Πάττον.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) 

Υποψηφιότητα:
 Καλύτερης Ταινίας – Μπομπ Ράφελσον και Ρίτσαρντ Γουέξλερ
 Α’ Ανδρικού Ρόλου – Τζακ Νίκολσον
 Β' Γυναικείου Ρόλου - Κάρεν Μπλακ
 Πρωτότυπου Σεναρίου - Μπομπ Ράφελσον και Έιντριεν Τζόις

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Η ταινία στο imdb
Η ταινία στο cine.gr

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1970
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Σνίτσελ

Σνίτσελ (γερμ. Schnitzel) αποκαλείται παραδοσιακό φαγητό της αυστριακής και γερμανικής κουζίνας, διαδεδομένο και δημοφιλές διεθνώς. Γίνεται από κομμάτια κρέατος που, αφού χτυπηθούν με ειδικό ξύλινο σφυρί, πανάρονται και τηγανίζονται σε λάδι. Το κρέας προέρχεται συνήθως από μαρνακι , αν και χρησιμοποιείται επίσης πλάτη.

Ετυμολογία

Η λέξη προέρχεται από το υποκοριστικό snitzel της λέξης sniz (κομμάτι, φλούδι) στη μέση υψηλή γερμανική γλώσσα για την περιγραφή κομμένου κρέατος. Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται με την Αυστριακή σημασία του 19ου αιώνα, δηλώνοντας γενικότερα λεπτή φέτα κρέατος ή το μαγειρεμένο αποτέλεσμα συνοδεία ορεκτικών.

Βιεννέζικο σνίτσελ  
Το βιεννέζικο σνίτσελ είναι δημοφιλές πιάτο της βιεννέζικης κουζίνας. Παράγεται από μοσχαρίσιο κρέας και γαρνίρεται παραδοσιακά με λεμόνι, ή πατατοσαλάτα (ή και πατάτες) με μαϊντανό και βούτυρο. 

Ο όρος βιενέζικο σνίτσελ είναι προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη στη Γερμανία και την Αυστρία, και μπροεί να παραχθεί μόνο από μοσχάρι. Όταν χρησιμοποιηθεί άλλος τύπος κρέατος, το πιάτο πρέπει να ονομαστεί  ("Βιενέζικο σνίτσελ γουρουνιού/γαλοπούλας/κοτόπουλο") ή  ("Σνίτσελ βιεννέζικου σνίτσελ") για να το διαφοροποιήσει από την αρχική έκδοση με μοσχάρι.

Δείτε επίσης 

 Γερμανική κουζίνα

Παραπομπές 

Αυστριακή κουζίνα
Γερμανική κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το κρέας
Παγκόσμια κουζίνα
Αναθηματική πόρπη Αρτέμιδος Ορθίας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 750)

Η αναθηματική πόρπη της Αρτέμιδος Ορθίας που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι αρχαιολογικό εύρημα από τον Ναό της Αρτέμιδος Ορθίας στην Σπάρτη. Βρέθηκε στις ανασκαφές που διενήργησε η Βρετανική Σχολή Αθηνών το 1906 στην Σπάρτη. Είναι ένα από τα ωραιότερα ευρήματα της ανασκαφής αυτής.

Περιγραφή 
Πρόκειται για τετράγωνο χαμηλό ανάγλυφο ελεφάντινο πλακίδιο στο οποίο είναι κολλημένη μια μπρούτζινη βελόνα τύπου παραμάνας, όπως οι σημερινές πόρπες. Είναι επεξεργασμένη με μεγάλη δεξιοτεχνία και προσοχή, αν και το ανάγλυφο δεν έχει μεγάλο βάθος. Μοιάζει περισσότερο με ζωγραφιά παρά με γλυπτό. Εικονίζει την θεά Άρτεμις με φτερά πλαισιωμένη από κορνίζα με σπείρες. Το πρόσωπο και τα πόδια είναι στραμμένα προς τα δεξιά, ενώ το σώμα είναι στραμμένο προς τα εμπρός. Είναι στεφανωμένη με κορώνα, και φοράει ποδήρη ένδυμα. Η πλούσια κόμη πέφτει κάθετα στους ώμους. Κρατάει από ένα πουλί στο κάθε χέρι, ενώ ένα πουλί στέκει σε κάθε ώμο της.

Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο λακωνικής τέχνης αρχαϊκού τύπου και χρονολογείται στο έτος 660 π.Χ.

Δείτε επίσης
 Ο κυρίαρχος των ζώων (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 762)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Παρουσίαση της κεφαλής από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αρχαία Σπάρτη
Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Επαμεινώνδας Σκυφτούλης

Ο Επαμεινώνδας (Νώντας) Σκυφτούλης (γνωστός και ως "θείος Νώντας") είναι Έλληνας αντιεξουσιαστής και ένας από τους ιδρυτές της "Αντιεξουσιαστικής Κίνησης" (Α.Κ.) και του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Nosotros στην πλατεία των Εξαρχείων όπου  λαμβάνουν χώρα οι συνελεύσεις της Κίνησης αλλά και διάφορα καλλιτεχνικά γεγονότα (παραστάσεις και συναυλίες) και μαθήματα (μουσικής, θεάτρου κ.α.)

Παράλληλα έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί για πράξεις βίας χωρίς να έχει ποτέ καταδικαστεί. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1992, συνελήφθη στα Εξάρχεια (στην οδό Ιπποκράτους) μαζί με τον Χριστόφορο Μαρίνο για κλοπή αυτοκινήτου. Στη συνέχεια όμως κατηγορήθηκε και ως μέλος της οργάνωσης «17 Νοέμβρη» μετά από κατάθεση ενός οδηγού ταξί ότι στο πρόσωπό του αναγνώρισε έναν από τους συμμετέχοντες στη ένοπλη συμπλοκή των Σεπολίων (στις 21/11/91 μεταξύ αγνώστων και αστυνομικών) και προφυλακίστηκε. Ο οδηγός ανακάλεσε γρήγορα και το κατηγορητήριο κατέρρευσε στη δίκη (Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, 20/10/92) όπου ο Σκυφτούλης αθωώθηκε. Μετά την πρωτόδικη αθωωτική απόφαση, οι δικαστικές του περιπέτειες συνεχίστηκαν για την "απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου", με αθωωτική και πάλι απόφαση του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας στις 22/12/1997. Το 2004, κλήθηκε να καταθέσει για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του δημοσιογράφου Κυριάκου Διακογιάννη (1989), η οποία είχε αποδοθεί στον «ΕΛΑ» και την «1η Μάη». "Τελικά, όλες οι εναντίον του δικογραφίες κατέληξαν στην έκδοση αθωωτικών βουλευμάτων, ενώ μέχρι και σήμερα έχει λευκό ποινικό μητρώο."

Το 2011, βρέθηκε ανάμεσα στους συμπαραστάτες της κατάληψης των μεταναστών αρχικά σε χώρο της Νομικής Σχολής και αργότερα στο νεοκλασικό "Υπατία". Το 2012, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ακολούθησαν την διαμαρτυρία για την ψήφιση των όρων επίτευξης του PSI και της επέκτασης της δανειακής σύμβασης από την Βουλή των Ελλήνων, συνελήφθη με την κατηγορία ότι συμμετείχε στην κατάληψη του Δημαρχιακού Μεγάρου.

Σημειώσεις

Πηγές
Εύα Kαραμανώλη,Σκυφτούλης: Mετριοπαθής η 17N, Καθημερινή, 18-06-03 (ανακτήθηκε 14/9/2022)
Δ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο... Μαρίνος!, Το Βήμα, 28/07/1996 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
Αθώος και πάλι ο Σκυφτούλης, Ριζοσπάστης, 23 Δεκέμβρη 1997 (ανακτήθηκε 14/2/2012
Ο... πιο γνωστός από τους «αγνώστους», Τα Νέα, 14/2/2012 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
Οι «Σκυφτούληδες» και οι άλλοι, Το Βήμα, 11/07/2010 (ανακτήθηκε 15/2/2012)
 Π.Λ, Επαμεινώνδας Σκυφτούλης: Ο «θείος Νώντας» της πλατείας Εξαρχείων σε νέες περιπέτειες, New Post, Τετάρτη, 15/2/2012  (ανακτήθηκε 15/2/2012)
 Νίκος Β. Τσίτσας Οι ύπατοι και οι ανθύπατοι της Υπατίας, 12/3/2011 (ανακτήθηκε 15/2/2012)

Έλληνες αναρχικοί
Μαρσέλ Σμέλτσερ

Ο Μαρσέλ Σμέλτσερ (Marcel Schmelzer) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1988 στο Μαγδεβούργο της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Αγωνίζεται στη θέση του αριστερού μπακ για την Μπορούσια Ντόρτμουντ στη γερμανική Μπουντεσλίγκα.

Βιογραφία 
Έχοντας περάσει από τις ακαδημίες της Μπορούσια Ντόρτμουντ, ο Μάρσελ Σμέλτσερ κάνει το ντεμπούτο του με τις ρεζέρβες του συλλόγου στην Regionalliga Nord το 2007. Ένα χρόνο αργότερα, κάνει το επαγγελματικό του ντεμπούτο στην Μπουντεσλίγκα στην ηλικία των 20 ετών, αντικαθιστώντας τον Βραζιλιάνο Ντέντε, τον πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ποδοσφαιριστή της ομάδας στο αριστερό άκρο της άμυνας. Θα πάρει μέρος σε μόλις 12 αγώνες στην διάρκεια της πρώτης επαγγελματικής του χρονιάς, αλλά στη διάρκεια της επόμενης σεζόν, το 2009/2010, επιβάλλεται οριστικά εντός της ομάδας αποτελώντας βασική επιλογή του προπονητή του στη θέση του αριστερού μπακ.

Ενσωματωμένος στην εθνική ελπίδων της Γερμανίας, κατακτά το 2009 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων. Στις 17 Νοεμβρίου 2010, πραγματοποιεί την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Γερμανίας σε επίπεδο ανδρών απέναντι στη Σουηδία.

Πραγματοποιεί το ξεπέταγμά του στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, όπου επιβάλλεται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του στην Μπουντεσλίγκα, και κατακτά με την ομάδα του την Μπορούσια Ντόρτμουντ το γερμανικό πρωτάθλημα. Ταυτόχρονα υπάρχει έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στον ίδιο και τον Ντένις Αόγκο του Αμβούργου για την θέση του βασικού στην εθνική ομάδα.

Καριέρα 
 2001-2005 :  Μαγδεβούργο ΦΚ
 2005-Σήμερα :  Μπορούσια Ντόρτμουντ

Τίτλοι

Με τον σύλλογο 
 Μπορούσια Ντόρτμουντ
 Μπουντεσλίγκα (2) : 2011,2012
 Κυπελλο Γερμανιας (1) : 2012

Με την εθνική 
 Νικητής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων το 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Προφίλ του Σμέλτσερ στην ιστοσελίδα της Ντόρτμουντ

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Μαγδεβούργο ΦΚ
Μεγάλε μου Έρωτα

Η ταινία Μεγάλε μου Έρωτα (αγγλ. An Affair To Remember) είναι ρομαντικό δράμα παραγωγής 1957 σκηνοθεσίας Λίο ΜακΚάρεϊ με πρωταγωνιστές τους Κάρι Γκραντ και Ντέμπορα Κερ. Η ταινία χαρακτηρίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ως μια από τις πιο ρομαντικές όλων των εποχών.

Υπόθεση 
Ένας πλέιμποϊ, ο Νικ Φεράντε (Κάρι Γκραντ), και μια τραγουδίστρια σε νάιτ κλαμπ, η Τέρι Μακ Κέι (Ντέμπορα Κερ) γνωρίζονται σε πλοίο με προορισμό την Αμερική κι ερωτεύονται, παρόλο που και οι δυο τους είναι ήδη αρραβωνιασμένοι. Πριν φτάσουν στις Η.Π.Α. ο Νικ κι η Τέρι υπόσχονται ο ένας στον άλλο να συναντηθούν ξανά μετά από έξι μήνες στην οροφή του "Empire State Building". Οι μήνες περνούν κι η μέρα της συνάντησης φτάνει, αλλά ένα ατύχημα που έχει η Τέρι στο δρόμο εμποδίζει τη συνάντησή τους.

Πληροφορίες 
Η ταινία αποτελεί επανεκτέλεση της ταινίας του 1939 Ο Πόνος της Αγάπης (Love Affair) με τον Σαρλ Μπουαγιέ και την Άιριν Νταν σκηνοθετημενο επίσης από τον Λίο ΜακΚάρεϊ. Η ταινία είχε ακριβώς το ίδιο σενάριο με την αυθεντική εκτέλεση, αυτό δεν την εμπόδισε στο να κάνει τεράστια επιτυχία, κυρίως λόγω της χημείας μεταξύ των πρωταγωνιστών και λόγω του τραγουδιού An Affair to Remember (Our Love Affair) που τραγουδάει στους τίτλους έναρξης ο Βικ Νταμόουν. Το τραγούδι τραγουδήθηκε επίσης από την Κερ σε κάποια σκηνή της ταινίας, την οποία ντουμπλάρισε η Μάρνι Νίξον. Άλλη επανεκτέλεση της ταινίας αποτελεί το Ένας Μεγάλος Έρωτας (Love Affair) του 1994 του Γκλεν Γκόρντον Καρόν με τους Γουόρεν Μπίτι, Ανέτ Μπένινγκ και Κάθριν Χέπμπορν.

Το ενδιαφέρον του κοινού για την ταινία ανανεώθηκε μετά την προβολή της ταινίας της Νόρα Έφρον Άγρυπνος στο Σιάτλ (Sleepless In Seattle, 1993) η έμπνευση της οποίας βασίστηκε στην εν λόγω ταινία, για την οποία γίνονται συνεχείς αναφορές, με αποκορύφωμα την τελική συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών Μεγκ Ράιαν και Τομ Χανκς στην οροφή του Empire State Building.

Υποψηφιότητες για Όσκαρ 
Η ταινία προτάθηκε για 4 Όσκαρ στην τελετή του 1958, χωρίς όμως να κερδίσει κανένα βραβείο.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) 

Υποψηφιότητα:
 Φωτογραφίας, (Έγχρωμη Ταινία) - Μίλτον Κράσνερ
 Κοστουμιών - Τσαρλς ΛαΜερ
 Μουσικής Επιμέλειας - Χιούγκο Φρίντχοφερ
 Πρωτότυπου Τραγουδιού - Χάρι Γουόρεν, Χάρολντ Άνταμσον και Λίο ΜακΚάρεϊ

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Η ταινία στο imdb
Η ταινία στο cine.gr

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1957
Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Ταινίες με θέμα την αναπηρία
Βουλή των Λαζάρων

Με την ονομασία «Βουλή των Λαζάρων» αποκάλεσαν σκωπτικά τη μοναδική στην  ελληνική ιστορία επαναφορά Βουλής περασμένων εκλογών, η οποία σχηματίσθηκε τον Ιούλιο του 1917 με διάταγμα που προώθησε ο Γαλλος Αρμοστής Καρολος Ζονναρ  και υπέγραψε ο Βασιλιάς Αλέξανδρος, με το οποίο «νεκραναστήθηκε» η προηγούμενη Βενιζελική Βουλή, του 1915, που είχε παύσει να υφίσταται μετά την δεύτερη παραίτηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον Οκτώβριο του 1915, λήγοντας, τυπικά μόνο, τον Εθνικό Διχασμό υπέρ του δεύτερου. 

Η δεύτερη παραίτηση είχε προκύψει με αφορμή την εμπλοκή του Βενιζέλου στην απόβαση της Στρατιάς της Ανατολής της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ) στην Θεσσαλονίκη, οπόταν ο πατέρας του Αλέξανδρου, βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε να ενεργοποιήσει το Ελληνοσερβικό σύμφωνο, παρόλη την πρόσφατη συμπαράταξη της Βουλγαριας στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων και την επικείμενη επίθεσή της στη Σερβία, μία μέρα αφότου ο Βενιζέλος είχε επιτύχει την ψήφο εμπιστοσύνης για την επιστράτευση και το άνοιγμα του Μακεδονικού Μετώπου.  Η Διάλυση της βουλής ακολούθησε 1 μήνα αργότερα, όταν η βουλή των «Φιλελευθέρων» αρνηθηκε να δεχτεί τις διορισμένη από το βασιλια κυβέρνηση του Ζαΐμη.

Συσχετιζόμενη η πράξη αυτή με την ευαγγελική περικοπή περί της νεκρανάστασης του Λαζάρου, έλαβε το όνομα «Βουλή των Λαζάρων».

Ιστορικό 
Συγκεκριμένα μετά την εκθρόνιση του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄ και την ανάρρηση του Βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄, (19 Μαΐου του 1917), που συνέβη κατ΄ απαίτηση της Αντάντ, αφού προηγουμένως η τελευταία είχε παραβιάσει την κυριαρχία της Ελλάδας, καθιστώντας την προτεκτοράτο, θέτοντας ακόμα και Αρμοστή και έχοντας κατασχέσει τον ελληνικό στόλο, επιστρέφοντας ο Ελευθέριος Βενιζέλος από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, δια του γαλλικού θωρηκτού «Προβάνς», στις 7 Ιουνίου, υποστηριζόμενος από τις σενεγαλέζικες ξιφολόγχες περιπόλων που είχαν στο μεταξύ αποβιβαστεί στον Πειραιά και περιπολούσαν στην Αθήνα, έξι ημέρες μετά σχηματίζει κυβέρνηση της οποίας και ανέλαβε πρόεδρος.

Στη συνέχεια, παρακάμπτοντας την πολιτική κατάσταση, προώθησε το Βασιλικό Διάταγμα της 29ης Ιουνίου με το οποίο ανακαλούσε το ΒΔ της 29ης Οκτωβρίου του 1915 που αναφερόταν στη διάλυση της προηγούμενης βουλής, προσδιορίζοντας έτσι την ανασύσταση της Βουλής του 1915 σε νέα τακτική σύνοδο 13 ημέρες μετά, στις 12 Ιουλίου. Έτσι στη νέα αυτή «Βουλή των Λαζάρων» που προέκυψε, πρόεδρος εκλέχθηκε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης λαμβάνοντας 180 ψήφους επί συνόλου 194 που φέρονταν να ψήφισαν (την εποχή εκείνη το σύνολο των βουλευτών ήταν 200).

Η Βουλή αυτή παρέμεινε για τρία χρόνια μέχρι το 1920, χωρίς να γίνουν εκλογές. 

Όμοια περίπτωση επαναφοράς προηγούμενης βουλής ούτε προηγήθηκε, ούτε επαναλήφθηκε στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Πηγές 
 Δ. Βρατσάνος "Ιστορία των Ελληνικών Επαναστάσεων 1824-1935" Εκδ. Αρίων - Αθήναι, σ.189

Ιστορία της Ελλάδας (1909-24)
1917
Βουλή των Ελλήνων
Εκφράσεις
Εθνικός Διχασμός
Θεμιστοκλής Π. Σοφούλης

Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Παναγιώτη Σοφούλη και εγγονός του πρωθυπουργού Θεμιστοκλή Σοφούλη και της Λουκίας Καραθεοδωρή. 

Το 1981 εξελέγη βουλευτής Σάμου με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας Νέα Δημοκρατία.

Αναφορές 

 
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Σάμου