joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Chameleon

{{Infobox Album
| Όνομα  = Chameleon
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Chameleon.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 31 Μαΐου 1993
| Ηχογράφηση  = 1992 στο Αμβούργο
| Είδος_Μουσικής  = Rock, Hard Rock
| Διάρκεια  = 71:26
| Δισκογραφική  = EMI Records
| Παραγωγός  = Τόμι Χάνσεν, Helloween
| Προηγούμενο album  = Pink Bubbles Go Ape (1991)| Αυτό το album  = Chameleon (1993)| Επόμενο album  = Master of the Rings (1994)}}Chameleon είναι ο τίτλος του πέμπτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου του 1993 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας ΕΜΙ Records.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1992 στο Chateau du Pape του Αμβούργου της Γερμανίας, ενώ η μίξη του έγινε στα Scream Studios του Λος Άντζελες.

Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος με τον Μίκαελ Κίσκε στα φωνητικά και τον Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ στα τύμπανα και χαρακτηρίστηκε από μία μεγάλη αλλαγή στον ήχο των Helloween, κινούμενο σε ροκ ρυθμούς με πλήκτρα και μία παιδική χορωδία.

Με εξαίρεση την Ιαπωνία, το άλμπουμ δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία, αν και συνοδευόταν από τέσσερα σινγκλ, τα «When The Sinner», «Windmill», «Step Out of Hell» και «I Don't Wanna Cry No More», για το πρώτο εκ των οποίων γυρίστηκε και βίντεο κλιπ.

Μετά την περιοδεία του δίσκου, η οποία πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1993 στην Ευρώπη, το μικρόφωνο του συγκροτήματος ανέλαβε ο Άντι Ντέρις και τα τύμπανα ο Ούλι Κους.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ
Chameleon (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 31 Μαΐου 1993

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του «Chameleon» είχε την εξής μορφή:

 Μίκαελ Κίσκε - φωνητικά, ακουστική κιθάρα
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Ρόλαντ Γκράποφ - κιθάρα
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές
 Άξελ Μπέργκστεντ - ενορχήστρωση, πλήκτρα
 Παιδική χορωδία Johann Sebastian Bach
 Στέφαν Πίντεφ - βιολί

Παραπομπές

Πηγές
 Chameleon - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Chameleon - Metal Storm
 Helloween - Chameleon - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1993
Πρωθυπουργός της Ρουμανίας

Ο Πρωθυπουργός της Ρουμανίας () είναι ο επικεφαλής της Κυβέρνησης της Ρουμανίας. Αρχικά, το αξίωμα είχε τον τίτλο Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών (), όπου στον όρο "Κυβέρνηση" περιλαμβάνονται περισσότερα από τον όρο Υπουργικό συμβούλιο, ενώ το Υπουργικό συμβούλιο ονομαζόταν Συμβούλιο των Υπουργών (Consiliul de Miniștri). Ο τίτλος άλλαξε επίσημα σε Πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Υποψηφιότητα 
Ένας από τους ρόλους του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι να ορίσει έναν υποψήφιο για το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πρόεδρος πρέπει να συμβουλευτεί το κόμμα που έχει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο ή, αν δεν υπάρχει πλειοψηφία,τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο.

Μόλις οριστεί, ο υποψήφιος καταθέτει επίσημα την πρότασή του για το κυβερνητικό πρόγραμμα και το υπουργικό συμβούλιο. Η πρόταση πρέπει να εγκριθεί από το Κοινοβούλιο εντός δέκα ημερών, μέσα από μια διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης. Τόσο το πρόγραμμα όσο και ο ορισμός των μελών της κυβέρνησης συζητώνται στο Κοινοβούλιο σε κοινή συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Η πρόταση γίνεται δεκτή μόνο αν η πλειοψηφία όλων των βουλευτών και γερουσιαστών εγκρίνει.

Μόλις αποκτήσει την ψήφο εμπιστοσύνης, ο υποψήφιος γίνεται πρωθυπουργός και όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου γίνονται υπουργοί. Ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί, και άλλα μέλη της Κυβέρνησης, ορκίζονται ενώπιον του Προέδρου της, όπως ορίζεται σύμφωνα με το Άρθρο 82 του Συντάγματος. Η Κυβέρνηση στο σύνολό της και καθένα από τα μέλη της ασκούν την εντολή τους από την ημερομηνία ορκωμοσίας.

Λειτουργίες 
Ο Πρωθυπουργός κατευθύνει τις ενέργειες της Κυβέρνησης και συντονίζει τις δραστηριότητες των μελών της. Καταθέτει για συζήτηση στη Βουλή των Αντιπροσώπων ή τη Γερουσία, εκθέσεις και δηλώσεις για την κυβερνητική πολιτική. Η βουλή μπορεί να αποσύρει την υποστήριξή του μέσω ψήφου δυσπιστίας.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πρωθυπουργών της Ρουμανίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Guvernele României  (Ρουμανικά) 
 Κυβερνητική ιστοσελίδα
19η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 19η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα K. 132 (γερμανικά: Sinfonie in Es-Dur Köchelverzeichnis 132) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1772, όταν ο συνθέτης ήταν 16 ετών.

Δομή και ενορχήστρωση 
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 4 κόρνο (δύο εκ των οποίων γράφτηκαν σε Μι ύφεση alto) και έγχορδα.

Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:

Allegro, 4/4
Andante, 3/8
Menuetto — Trio, 3/4
Allegro, 2/2

Το πρώτο μέρος ανοίγει με ένα μοτίβο, το οποίο ο Μότσαρτ θα το χρησιμοποιήσει στο ξεκίνημα του 22ου κονσέρτου για πιάνο, γραμμένο στην ίδια κλίμακα. Το θέμα βεβαίως είναι μικρό και δεν έχει επανάληψη. Η συνέχεια εξάλλου επικεντρώνεται στο καινούριο υλικό. Υπάρχει, ωστόσο, ένα εναλλακτικό αργό μέρος, το οποίο σημειώθηκε ως Andantino grazioso. Το tempo είναι σημειωμένο, στο πρώτο, στο δεύτερο και στο τέταρτο μέρος, από τον γραφικό χαρακτήρα του Λέοπολντ Μότσαρτ. Το finale είναι σε γαλλικό rondo, σε επτά μέρη. Όλα τα μέρη του rondo επαναλαμβάνονται εκτός από το τελευταίο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Symphony No.19 in E-flat major, K.132 (Mozart, Wolfgang Amadeus) στο IMSLP.org
 Η παρτιτούρα της 19η Συμφωνίας στο DME.at

Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Μπόμπλα

Το Μπόμπλα είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 490 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μπόμπλα, Εντσέκοφ και Ζεϊνέκο.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Σιχαντάγκ

Το Σιχαντάγκ (επίσης, Σαχάν-Νταγκ και Σάχαν-Νταγκ, Κισλάκ) είναι ένα χωριό στην επαρχία Γκομπουστάν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

Αναφορές 
 

Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκομπουστάν
Γουέλφος Ζ΄ της Τοσκάνης

ο Γουέλφος Ζ΄ (π. 1135 - 11/12 Σεπτεμβρίου 1167) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν μαρκήσιος της Τοσκάνης και δούκας του Σπολέτο (1160-67).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουέλφου ΣΤ΄ μαρκήσιου της Τοσκάνης και δούκα του Σπολέτο και της Ούτας κόμισσας του Σάουενμπουργκ, κόρης του Γκόντφριντ του Καλφ, παλατινού κόμη του Ρήνου. Ο πατέρας του ήταν κάτοχος των πατρικών κτήσεων στη Σουηβία, δηλ. του Άλτντορφ και του Ράβενσμπουργκ και διέμενε εκεί. Ο Γουέλφος Ζ΄ προτιμούσε τις Ιταλικές κτήσεις. Η αδελφή του Γουέλφου ΣΤ΄, η Ιουδήθ των Γουέλφων, ήταν μητέρα του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν.

Μαζί με τον πατέρα του, ο Γουέλφος Ζ΄ υποστήριξε τον Φρειδερίκο Α΄, που έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Μάλιστα τον ακολούθησε στις ιταλικές εκστρατείες του, που άρχισαν το 1154. Το 1160 ο πατέρας του ζήτησε από τον ανιψιό του Φρειδερίκο Α΄ να επιτρέψει την παραχώρηση των ιταλικών κτήσεων στον Γουέλφο Ζ΄, πράγμα που έγινε. Το 1164-66 έλαβε μέρος στη διαμάχη του πατέρα του με τον Ούγο του Τυμπίγκεν, που λύθηκε με επέμβαση του Φρειδερίκου Α΄. 

Ακολούθησε τον βασιλιά σε νέα εκστρατεία το 1167 στην Ιταλία, αλλά ασθένησε από ελονοσία που αποδεκάτισε το στρατό και έκανε τον Φρειδερίκο Α΄ να επιστρέψει στη Γερμανία. Απεβίωσε από την ασθένεια στη Σιένα. Ετάφη στο αβαείο Στάινγκαρντεν που είχε ιδρύσει ο πατέρας του στη Βαυαρία. Ο βασιλιάς επέστρεψε τις Ιταλικές κτήσεις στον Γουέλφο ΣΤ΄, που τις κράτησε ως το 1173 και μετά τις παρέδωσε στον Φρειδερίκο Α΄.

Όταν το 1167 ο Γουέλφος Ζ΄ έμεινε, με το θάνατο του Γουέλφου Ζ΄, χωρίς απογόνους, ο ανιψιός του Ερρίκος ο Λέων ζήτησε να κληρονομήσει τις κτήσεις του στη Σουηβία, που ήταν από παλιά των Γουέλφων. Ο Γουέλφος Ζ΄ τελικά τις κληροδότησε στον γιο του Φρειδερίκου Α΄, Φίλιππο. Ο Γουέλφος ΣΤ΄ απεβίωσε το 1191 και ετάφη επίσης στο Στάινγκαρντεν.

Πηγές
Knödler, Julia (2010). "Germany: Narrative (1125–1250)". In Rogers, Clifford J. The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology. 2. New York: Oxford University Press. pp. 176–85.
Fuhrmann, Horst (1986). Germany in the High Middle Ages: c.1050–1200. Cambridge: Cambridge University Press.

Δούκες του Σπολέτο
Κιουσνετκάζμα

Το Κιουσνετκάζμα (επίσης, Κιουσνέτ κάζμα και Κγιουσνετκάζμα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κιζιλκάζμα.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Όθων Δ΄ του Λύνεμπουργκ

Ο Όθων Δ΄ ο χωλός (; - 1446) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1434-46), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Μαργαρίτας των Άνχαλτ, κόρης του Βεγκέσλαου Α΄ εκλέκτορα δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1434 και τον διαδέχθηκε μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ τον ευσεβή. Κατά τα 12 έτη της διακυβέρνησής του έκανε πολλά νομοθετήματα, που βελτίωσαν το νομικό καθεστώς των αγροτών έναντι των τοπικών αρχόντων. Επίσης έκανε εθρείας κλίμακας κατασκευές στο κάστρο του Σέλε, την κύρια πόλη του πριγκιπάτου.

Απεβίωσε το 1446 χωρίς άρρενες απογόνους, αφήνοντας τον αδελφό του μόνο κύριο του Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
Το 1425 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Εμπερστάιν και είχαν:
 μία κόρη.

Πηγές
Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Βερνάρδος Β΄ του Λύνεμπουργκ

Ο Βερνάρδος Β΄ (π. 1437 - 1464) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρώτα επίσκοπος του Χιλντεσχάιμ (1452-57) και έπειτα πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1457-64), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ του ευσεβούς, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα μαρκήσιου του Βρανδεμβούργου.

Ο επίσκοπος του Χιλντεσχάιμ σκέφτηκε πως αν εκλεγόταν επόμενος επίσκοπος ένα μέλος των Γουέλφων, η θέση της επισκοπής μέσα στο πριγκιπάτο τους του Βολφενμπύτελ θα ενισχυόταν. Έτσι το 1452 ζήτησε ο Βερνάρδος να γίνει βοηθός επίσκοπος του Χιλντεσχάιμ, θέση που εξασφάλιζε τη διαδοχή. Όμως ο επίσκοπος διαψεύστηκε, μια και ο Βερνάρδος θεωρούσε υποχρέωσή του να εξυπηρετεί πρώτα τα συμφέροντα της οικογένειάς του.

Ο πατέρας του ίδρυσε τη μονή του Τιμίου Σταυρού των Φραγκισκανών στο Σέλε και αποσύρθηκε εκεί το 1457, αφού πρώτα ζήτησε από τον Βερνάρδο Β΄ να αφήσει την επισκοπή και να αναλάβει τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου μαζί με τον νεότερο αδελφό του Όθωνα Ε΄ τον νικηφόρο. Το 1464 απεβίωσε ο Βερνάρδος Β΄ και το 1471 ο Όθων Ε΄, αφήνοντας έναν γιο 4ετή, έτσι ο Φρειδερίκος Β΄ άφησε τη μονή και επέστρεψε στην εξουσία ως το 1478 που απεβίωσε.

Οικογένεια
Το 1463 νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Σάουενμπουργκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Βερνάρδος Β΄ και το 1466 ο εξάδελφος του πατέρα του, Γουλιέλμος Γ΄ πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, νυμφεύτηκε τη Ματίλντα.

Παραπομπές

Πηγές
Die Diözese Hildesheim. In Vergangenheit und Gegenwart von Thomas Scharf-Wrede ISBN 3-7954-1721-X
Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175.
Ferdinand Spehr (1875), "Bernhard von Braunschweig-Lüneburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 2, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 418–
 https://www.bistum-hildesheim.de

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Φραγκίσκος του Γκίφχορν

Ο Φραγκίσκος (1508 - 1549) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκίφχορν (1539-49), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ & Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ουέλτσεν και ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Α' πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου εκλέκτορα δούκα της Σαξονίας. Ο πατέρας του τον προόριζε για επίσκοπο του Χιλντεσχάιμ και υποστήριξε τον επίσκοπο στην Έριδα του Χιλντεσχάιμ, αλλά το 1519 στη μάχη του Ζολτάου νικήθηκε από τον μόλις εκλεγμένο Κάρολο Ε' των Αψβούργων, που τον εξόρισε το επόμενο έτος. Την εξουσία στο πριγκιπάτο ανέλαβαν οι μεγαλύτεροι γιοί του Όθων Α' και Ερνέστος Α'· τον 12ετή Φραγκίσκο τον σπούδασαν και έπειτα από 4 έτη τον έστειλαν στο Πανεπιστήμιο του Βίτενμπεργκ. Το 1526 ενηλικιώθηκε και πήγε στην Αυλή της Σαξονίας, όπου εντυπωσιάστηκε από τις εορτές, τα κυνήγια, τα ταξίδια και τη φανταχτερή ζωή της Αυλής. Έπειτα από 10 έτη εκεί, τον κάλεσε ο αδελφός του Ερνέστος Α', που είχε εν τω μεταξύ γίνει Λουθηρανός.

Μετά την επιστροφή του το 1536 δεν έδειξε ενδιαφέρον για τις ευθύνες του και δεν του άρεσε η μετρημένη ζωή του Σέλε, της κύριας πόλης του Λύνεμπουργκ. Ζήτησε να λάβει το ήμισυ του πριγκιπάτου, πράγμα αδύνατο για το υπερχρεωμένο Λύνεμπουργκ. Τρία έτη μετά ο Ερνέστος Α' του παραχώρησε την επαρχία του Γκίφχορν, το Φαλερσλέμπεν και το αβαείο του Ιζενχάγκεν. Στο μικρότατο πριγκιπάτο του ο Φραγκίσκος απολάμβανε την άσκηση των υψηλών πριγκιπικών του καθηκόντων. Επέκτεινε το κάστρο Γκίφχορν σε μεγαλόπρεπο ανάκτορο και το κάστρο Φαλερσλέμπεν το μετέτρεψε σε θερινό ενδιαίτημα.

Το παρεκκλήσιο του μεγάρου του ήταν ο πρώτος προτεσταντικός ναός που κτίστηκε. Εισήγαγε τα δόγματα του Μ. Λούθηρου στην περιοχή του. Μαζί με τον αδελφό του ανήκαν στη Σμαλκαλδική Ένωση των προτεσταντών πριγκίπων και ζήτησαν τo 1529 από τον βασιλιά της Γερμανίας Συνέλευση (Diet) στο Σπέγιερ. Συμμετείχε το 1542 στον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών και το 1546 στον πόλεμο της Σμαλκαλδικής Ένωσης.

Νυμφεύτηκε το 1547 την Κλάρα των Άνχαλτ. Τρία έτη μετά, από ένα τραύμα στο πόδι, έπαθε λοίμωξη και δεν μπορούσε να σωθεί ούτε με ακρωτηριασμό· απεβίωσε με μεγάλους πόνους. Ενταφιάστηκε στο παρεκκλήσι του ανακτόρου του, όπου υπάρχει επιτύμβιο μνημείο. Δεν είχε άρρενες απογόνους και το Γκίφχορν επέστρεψε στον αδελφό του. Στη γυναίκα του δόθηκε το Φαλερσλέμπεν, όπου έζησε κάνοντας αγαθοεργίες.

Οικογένεια
Το 1547 νυμφεύτηκε την Κλάρα των Άνχαλτ, κόρη του Μάγκνους Α' δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ και είχε τέκνα:
 Αικατερίνη 1548-1565, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΣΤ' κόμη (burgrave, καστελάνο) του Μάισσεν και κύριο του Πλάουεν
 Κλάρα 1550-1598, παντρεύτηκε πρώτα τον Βερνάρδο Ζ' πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσέρμπστ και έπειτα τον Μποόγκισλαβ ΙΓ' δούκα της Πομερανίας, που προς τιμήν του πεθερού του έδωσε το όνομά του στην πόλη Φράντσμπουργκ της Πομερανίας.

Πηγές
Brüggemann, Fritz (1973). Ein Herzog namens Franz. Das abenteuerliche Leben des Reichsfürsten Herzog Franz zu Braunschweig und Lüneburg, Herzog in Gifhorn. Ein Tatsachenbericht. Gifhorn 1973.
http://www.welfen.de/Franz.htm
http://www.welfen.de/ErnstBek.htm

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Όθων Α΄ του Χάρμπουργκ

Ο Όθων Α΄ ο πρεσβύτερος (Otto I., 24 Αυγούστου 1495 - 11 Αυγούστου 1549) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Χάρμπουργκ (1527-49). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Γουέλφων-Χάρμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ του Μεσαίου, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας. Όταν ήταν νέος σπούδασε, όπως και οι μικρότεροι αδελφοί του Ερνέστος Α΄ και Φραγκίσκος στο Πανεπιστήμιο του Βίτενμπεργκ και επηρεάστηκε από τις Μεταρρυθμιστικές ιδέες του Μαρτίνου Λούθηρου.

Ο πατέρας του έλαβε το μέρος του επισκόπου στην Έριδα της επισκοπής του Χιλντεσχάιμ, αλλά στη μάχη του 1519 στο Ζολτάου ηττήθηκε από τον μόλις εκλεγέντα Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων, που τον εξόρισε το επόμενο έτος. Την εξουσία ανέλαβε ο γιος του Όθων Α΄ με συγκυβερνήτη τον Ερνέστο Α΄. Το πριγκιπάτο είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, καθώς σχεδόν όλες οι επαρχίες ήταν υποθηκευμένες. Έτσι κύρια προτεραιότητα του Όθωνα Α΄ ήταν να τακτοποιήσει τα οικονομικά του. Τα δύο αδέλφια κυβέρνησαν από κοινού για 7 έτη, το 1527 όμως χώρισαν το πριγκιπάτο: ο Όθων Α΄ πήρε το Χάρμπουργκ και ο Ερνέστος Α΄ το υπόλοιπο Λύνεμπουργκ.

Ο Ερρίκος Α΄ ο μεσαίος απεβίωσε το 1532 και ο Όθων Α΄ το 1549. Τον διαδέχθηκε ο 21 ετών γιος του Όθων Β΄.

Οικογένεια
Το 1527 νυμφεύτηκε τη Μέτα φον Κάμπε, αν και ήταν κατώτερη από τη θέση του και είχε τέκνα (που επέζησαν της ενηλικίωσης):
 Όθων Β΄ 1528-1603, πρίγκιπα του Χάρμπουργκ.
 Σουζάνα 1536-1581, απεβίωσε 45 ετών.

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Όθων Β΄ του Χάρμπουργκ

Ο Όθων Β΄ του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ (Otto II. von Braunschweig-Harburg, 25 Σεπτεμβρίου 1528 - 26 Οκτωβρίου 1603), ο επονομαζόμενος ο Νεότερος ή ο Διάσημος, ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ από το 1549 μέχρι τον θάνατό του.

Βιογραφία
Προερχόταν από τον Οίκο των Γουέλφων. Ήταν ο μόνος γιος (που επέζησε της ενηλικίωσης) του Όθωνα Α΄ του πρεσβύτερου, πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Μέτα φον Κάμπεν. Η μητέρα του ήταν κατώτερης θέσης και τα παιδιά, από τον μοργανατικό αυτόν γάμο, δεν μπορούσαν να διαδεχθούν τον Όθωνα Α΄. Έτσι, αν και ο Όθων Β΄ μορφώθηκε ως πρίγκιπας, όταν το 1549 απεβίωσε ο πατέρας του, οι συγγενείς του Γουέλφοι δεν αναγνώριζαν τη διαδοχή. Τότε ο Όθων Β΄ έκανε κατ' επανάληψη αιτήματα στον Φερδινάνδο Α΄ των Αψβούργων, που τον υποστήριξε επιβεβαιώνοντας τελικά τη διαδοχή του το 1560.

Επεξέτεινε την περιοχή του με την απόκτηση του Μόιζμπουργκ. Συνέχισε το οικοδομικό σχέδιο του πατέρα του και το μετέτρεψε σε ανάκτορο, στο οποίο εγκαταστάθηκε από το 1551. Το 1560 ξεκίνησε την κατασκευή παρεκκλησίου. Για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές του αύξησε τους φόρους και επέβαλε άλλους, ειδικούς φόρους, που οδήγησαν σε δυσαρέσκεια. Ως συνέπεια της επιδημίας πανώλης το διάστημα 1561-77, ο πληθυσμός ελαττώθηκε. Δεν επέτρεπε σε Εβραίους και χριστιανούς άλλων δογμάτων να εγκατασταθούν στη χώρα του.

Έκτισε αποθήκη άλατος για την προαγωγή της εμπορίας του, αλλά δεν είχε την προσδοκώμενη επιτυχία. Απεβίωσε το 1603 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος-Αύγουστος που όταν απεβίωσε το 1642 χωρίς απογόνους, εξέλιπε ο κλάδος Γουέλφων-Χάρμπουργκ. Το πριγκιπάτο μοίρασαν τα 2α εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄ του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1551 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη-Ερρίκου κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Λιούτενμπεργκ και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ 1553-1618, παντρεύτηκε τον Έρικ-Μπράχε κόμη του Βίσινγκσμποργκ.
 Όθων-Ερρίκος 1555-1591, διάδοχος. Απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
 Ιωάννης-Φρειδερίκος 1557-1619, παραιτήθηκε του δικαιώματος να κυβερνήσει.

Το 1559 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1562 ο Όθων Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, τη Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρη του Έννο Β΄ κόμη της ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:
 Γουλιέλμος-Αύγουστος 1564-1642, πρίγκιπας του Χάρμπουργκ.
 Έννο 1565-1600, απεβίωσε 35 ετών.
 Άννα-Μαργαρίτα 1567-1643, βοηθός ηγουμένη (provost) του αβαείου του Κέτλινμπουργκ.
 Χέντβιχ 1569-1620, απεβίωσε 51 ετών.
 Χριστόφορος 1570-1606, συγκυβερνήτης του Χάρμπουργκ.
 Όθων Γ΄ 1572-1641, συγκυβερνήτης του Χάρμπουργκ.
 Ιωάννης 1573-1625, απεβίωσε 52 ετών.
 Αικατερίνη-Σοφία 1577-1665, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Χέρμαν κόμη του Σάουμπουργκ.
 Φρειδερίκος 1578-1605, απεβίωσε 27 ετών σε μάχη.

Πηγές
Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 96
http://www.thepeerage.com/p758.htm#i7577

Παραπομπές

Οίκος των Γουέλφων
Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Εσπερεστί

Το Εσπερεστί (επίσης, Εσπεραστί, Ασπερεστί, και Ασπαραστί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κορχμαζόμπα.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Master of the Rings

{{Infobox Album
| Όνομα  = Master of the Rings
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - Master of the Rings.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 8 Ιουλίου 1994
| Ηχογράφηση  = 1994 στο Αμβούργο
| Είδος_Μουσικής  = Power Metal
| Διάρκεια  = 50:12
| Δισκογραφική  = Castle Communications
| Παραγωγός  = Τόμι Χάνσεν, Helloween
| Προηγούμενο album  = Chameleon (1993)| Αυτό το album  = Master of the Rings (1994)| Επόμενο album  = The Time of the Oath (1996)}}Master of the Rings είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 8 Ιουλίου του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Castle Communications.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1994 στο Chateau du Pape του Αμβούργου της Γερμανίας, με παραγωγούς τον Τόμι Χάνσεν και τα ίδια τα μέλη του συγκροτήματος.

Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Helloween με τον Άντι Ντέρις στο μικρόφωνο, πρώην μέλος των Pink Cream 69. Παράλληλα, ο ντράμερ Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ αντικαταστάθηκε από τον Ούλι Κους, μετά από ένα περιστατικό κατά την ιαπωνική περιοδεία του προηγούμενου τους άλμπουμ.

Οι πωλήσεις του "Master of the Rings" υπήρξαν θετικές στην χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου, όπου ανέβηκε ως την έκτη θέση του καταλόγου επιτυχιών και πούλησε περισσότερα από 120.000 αντίτυπα.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ
Master of the Rings (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 8 Ιουλίου 1994

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Master of the Rings" είχε την εξής μορφή:

 Άντι Ντέρις - φωνητικά
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Ρόλαντ Γκράποφ - κιθάρα, φωνητικά
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ούλι Κους - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 Master of the Rings - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - Master of the Rings - Metal Storm
 Helloween - Master of the Rings - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1994
The Time of the Oath

{{Infobox Album
| Όνομα  = The Time of the Oath
| Είδος  = Στούντιο άλμπουμ
| Καλλιτέχνης  = Helloween
| Εξώφυλλο  = Helloween - The Time of the Oath.jpg
| Background = lavender
| Κυκλοφορία  = 1 Μαρτίου 1996
| Ηχογράφηση  = 1995 στο Αμβούργο
| Είδος_Μουσικής  = Power Metal
| Διάρκεια  = 61:29
| Δισκογραφική  = Raw Power, Castle Communications
| Παραγωγός  = Τόμι Χάνσεν
| Προηγούμενο album  = Master of the Rings (1994)| Αυτό το album  = The Time of the Oath (1996)| Επόμενο album  = Better Than Raw (1998)}}The Time of the Oath είναι ο τίτλος του έβδομου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Μαρτίου του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Raw Power και της Castle Communications. Είναι αφιερωμένο στη μνήμη του πρώην ντράμερ του συγκροτήματος Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ, ο οποίος είχε αυτοκτονήσει ένα χρόνο νωρίτερα.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 1995 στο Chateau du Pape του Αμβούργου της Γερμανίας, με παραγωγό τον Τόμι Χάνσεν.

Το άλμπουμ έχει κοινό στιχουργικό περιεχόμενο, το οποίο σύμφωνα με τον Άντι Ντέρις είναι βασισμένο στις προφητείες του Νοστραδάμου, οι οποίες αναφέρονταν στην εποχή από το 1994 ως το 2000. Επίσης, το κομμάτι "Steel Tormentor" είναι αφιερωμένο στους Judas Priest.

Τα σινγκλ του δίσκου ήταν τα κομμάτια "Power", "The Time of the Oath" και "Forever And One (Neverland)", ενώ το άλμπουμ μπήκε στο Top-10 στην Ιαπωνία και το Top-20 στη Φινλανδία.

Τραγούδια

Θέσεις τσαρτ
The Time of the Oath (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 1 Μαρτίου 1996

Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "The Time of the Oath" είχε την εξής μορφή:

 Άντι Ντέρις - φωνητικά
 Μίκαελ Γουάικατ - κιθάρα
 Ρόλαντ Γκράποφ - κιθάρα, φωνητικά
 Μάρκους Γκρόσκοπφ - μπάσο
 Ούλι Κους - τύμπανα

Παραπομπές

Πηγές
 The Time of the Oath - Helloween | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
 Helloween - The Time of the Oath - Metal Storm
 Helloween - The Time of the Oath - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Δισκογραφία των Helloween
Άλμπουμ του 1996
Χριστόφορος του Χάρμπουργκ

Ο Χριστόφορος (Christoph von Braunschweig-Lüneburg-Harburg, 21 Αυγούστου 1570 - 7 Ιουλίου 1606) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Χάρμπουργκ (1603-06) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η περιοχή τους ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο 4ος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Το σύνθημά του ήταν Consilio et armis (με τη συμβουλή και με τα όπλα).

Το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του. Μια και ο πρώτος αδελφός είχε αποβιώσει 12 έτη πριν και ο δεύτερος είχε αποποιηθεί της εξουσίας, τον διαδέχθηκαν ο Γουλιέλμος-Αύγουστος και ο Χριστόφορος ως συγκυβερνήτης. Το 1604 το Χάρμπουργκ απέδωσε τιμές στους δύο επικυριάρχους του.

Νυμφεύτηκε εννιά μήνες αργότερα την έκτη εξαδέλφη του Ελισάβετ. Το 1606, μετά από πτώση στο κάστρο Χάρμπουργκ, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Όθων Γ' ως συγκυβερνήτης.

Οικογένεια
Το 1604 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
August B. Michaelis and Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, Meyer, 1759, vol. 1, p. 120 ff
Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 400 ff

Παραπομπές σε πηγές

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Όθων Γ΄ του Χάρμπουργκ

Ο Όθων Γ΄ (Otto III. von Braunschweig-Lüneburg-Harburg, 20 Μαρτίου 1572 - 4 Αυγούστου 1641) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν λόρδος του Χάρμπουργκ (1606-1641) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η περιοχή τους ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο 5ος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του. Ο πρώτος αδελφός του Όθων-Ερρίκος είχε αποβιώσει 12 έτη πριν και ο δεύτερος Ιωάννης-Φρειδερίκος είχε αποποιηθεί της εξουσίας. Έτσι τον διαδέχθηκαν ο Γουλιέλμος-Αύγουστος και ο Χριστόφορος ως συγκυβερνήτης.

Το 1606 απεβίωσε ο Χριστόφορος και τον διαδέχθηκε ο Όθων Γ΄ ως συγκυβερνήτης του πριγκιπάτου του Χάρμπουργκ, μαζί με τον Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η σχέση τους ήταν αρμονική. Επειδή ο Όθων Γ΄ δεν είχε τέκνα και ο αδελφός του ήταν άγαμος, το πριγκιπάτο θα κληροδοτείτο σε κάποιον συγγενή τους Γουέλφο. Συμφώνησαν με τον δεύτερο εξάδελφό τους Χριστιανό πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ να πληρώσει το χρέος τους, που ήταν περισσότερο από 150.000 τάληρα και το 1630 ανακοίνωσαν επίσημα την απόφασή τους να τους διαδεχθεί.

Ο Όθων Γ΄ απεβίωσε το 1641 στο Χάρμπουργκ και στο πριγκιπάτο έμεινε μόνος κύριος ο αδελφός του Γουλιέλμος-Αύγουστος. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο αυτός και το πριγκιπάτο κληροδοτήθηκε στα δεύτερα εξαδέλφια τους.

Οικογένεια
Το 1621 νυμφεύτηκε την 6η εξαδέλφη του Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
August B. Michaelis and Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, vol. 1, Meyer, 1759, p. 121
Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, pp. 129, 401 ff, 422, and 424

Παραπομπές σε πηγές

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Φραγκίσκος Όθων του Λύνεμπουργκ

Ο Φραγκίσκος-Όθων (20 Ιουνίου 1530 - 29 Απριλίου 1559) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1546/55-59), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Σοφίας, κόρης του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Ο πατέρας του πήρε το προσωνύμιο ο ομολογητής, αφού διέδωσε τη Μεταρρύθμιση στο πριγκιπάτο του και ένωσε τους προτεστάντες πρίγκιπες εναντίον των Καθολικών. Απεβίωσε το 1546 αφήνοντας χρέη και τρεις ανήλικους γιους.

Τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος-Όθων, που λόγω της ανηλικιότητάς του την κυβέρνηση ανέλαβε προσωρινά επιτροπή. Λόγω των χρεών, υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός περιορισμών και ο νέος πρίγκιπας έπρεπε να υποσχεθεί ότι θα συμμορφωνόταν με αυτούς.

Ο ίδιος ανέλαβε το πριγκιπάτο το 1555. Νυμφεύτηκε το 1559, όμως το ίδιο έτος ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκαν οι δύο μικρότεροι αδελφοί του Ερρίκος Ζ΄ και Γουλιέλμος ΣΤ΄.

Οικογένεια
Το 1559 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ-Μαγδαληνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορος δούκα του Βρανδεμβούργου, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175.

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Ιούλιος Ερνέστος του Ντάνενμπεργκ

Ο Ιούλιος-Ερνέστος (1571 - 1636) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Ντάνενμπεργκ (1598-1636), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφικό
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Ζ' πρίγκιπα του Ντάνενμπεργκ και της Ούρσουλας των Άνχαλτ, κόρης του Φραγκίσκου Α' δούκα του Σαχ-Λάουενμπουργκ. 

Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1598, τον διαδέχθηκε στο Ντάνενμπεργκ και το Χιτσάκερ. Ο ίδιος απεβίωσε το 1636, χωρίς άρρενα τέκνα (που να επέζησαν της ενηλικίωσης) και έτσι τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Αύγουστος Β'.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Μαρία των Σίρκσενα, κόρη του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνο:
 Μαρία-Αικατερίνη 1616-1665, παντρεύτηκε τον Αδόλφο-Φρειδερίκο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.

Η Μαρία απεβίωσε το 1616 και έπειτα ο Ιούλιος-Ερνέστος νυμφεύτηκε για 2η φορά, την εξαδέλφη του  Σίβυλλα των Γουέλφων, κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αύγουστος, γενν. 1619.
 Άννα-Μαρία, γενν. 1622.

Πηγές
http://www.thepeerage.com/p299.htm#i2982
https://web.archive.org/web/20160304125404/http://dcodriscoll.pbworks.com/w/page/9955350/Brunswick-Dannenberg-Wolfenb%C3%BCttel

Υποσημειώσεις

Δούκες του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ
Σάσα Στάροβιτς

Ο Σάσα Στάροβιτς (Saša Starović, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1988) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.07 μ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγώνιου για τον Παναθηναϊκό.

Καριέρα 
Ο Σάσα Στάροβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της ΟΚ Γκάκο (2005-06), στη συνέχεια μετακόμισε στο Μαυροβούνιο, όπου αγωνίστηκε για λογαριασμό της Μπούντουσνοστ (2006-09) και μετέπειτα στην Ρωσία για την Ουράλ Ούφα (2009-10). Επόμενος σταθμός στην καριέρα του η Ιταλία, στην οποία αγωνίστηκε για την Λατίνα (2010-11 και 2013-15), την Ούμπρια (2011-12), την Λούμπε Μπάνκα (2012-13), την Βερόνα (2015-16) και την Μιλάνο (2016). Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα και τον Π.Α.Ο.Κ. (2017), ενώ μετά επέστρεψε στην Ιταλία και την Λατίνα (2018).

Σε εθνικό επίπεδο έχει κατακτήσει, με την Εθνική ομάδα της Σερβίας, το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Αυστρίας/Τσεχίας (2011), και το χάλκινο στην Ρωσία (2007) και στην Δανία/Πολωνία (2013). Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιταλίας το 2010 ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου θέση, ενώ στο Παγκόσμιο Λιγκ κατέκτησε 3 φορές το ασημένιο μετάλλιο, στο Ρίο (2008 και 2015) και στο Βελιγράδι (2009), και το χάλκινο μετάλλιο στην Κόρδοβα το 2010.

Το 2009 αναδείχθηκε καλύτερος σέρβερ στο τουρνουά "Memorial of Hubert Jerzy Wagner" και το 2011 MVP της Serie A1 League.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Σάσα Στάροβιτς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας από το 2007, έχοντας κατακτήσει πολλά μετάλλια και προσωπικές διακρίσεις, ενώ εκπροσώπησε την χώρα του και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο και του 2012 στο Λονδίνο.

Τίτλοι

Διεθνείς 
 1  Παγκοσμίου Πρωταθλήματος:
2010
 1  Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος:
2011
 2  Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος:
2007, 2013
 3  Παγκοσμίου Λιγκ:
2008, 2009, 2015
 1  Παγκοσμίου Λιγκ:
2010

Συλλογικοί 
 2 Πρωταθλήματα Μαυροβουνίου:
2007, 2008
 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας:
2012
 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας
2012
 1 Challenge Cup:
2016
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας:
2017
'''1 Λιγκ Καπ Ελλάδας
2020

Πηγές 
 Στον Δικέφαλο ο Στάροβιτς
 Ο Σάσα Στάροβιτς στον ΠΑΟΚ

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Ασάγκι Χαλάτζ (Σαλγιάν)

Το Ασάγκι Χαλάτζ (επίσης, Γιενικέντ, Μπασιραμπάτ, Γιένικεντ, Γιετιμλάρ, και Γιετιμλγιάρ) αποτελεί χωριό και δήμο στην επαρχία Σαλγιάν του νοτιοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2,110 κατοίκων. Το χωριό μετονομάστηκε στο όνομα Ασάγκι Χαλάτζ μετά από απόφαση της βουλής του Αζερμπαϊτζάν στις 11 Μαΐου 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαλγιάν
Νταρντοκάζ

Το Νταρντοκκάζ (επίσης, Ντάρντοκκαζ; Αβάρων) είναι ένα χωριό της επαρχίας Ζακατάλα του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκόγιεμ.

Παραπομπές 

 
Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Αύγουστος Γουλιέλμος του Βολφενμπύτελ

Ο Αύγουστος-Γουλιέλμος (8 Μαρτίου 1662 - 23 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1714-1731), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αντωνίου-Ούλριχ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Ελισάβετ-Τζουλιάνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ. Το 1714 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε αποβιώσει 19 ετών. Ο ίδιος δεν είχε ενδιαφέρον με τη διακυβέρνηση, αν και ο πατέρας του ήταν οξυδερκής στην πολιτική. Άφηνε τις αποφάσεις σε υπουργούς, που όμως ήταν διεφθαρμένοι.

Στη Βενετία γνώρισε την τέχνη του να έλκεται από το ίδιο φύλο, μάλιστα ερωτεύτηκε τον Κάρολο-Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ, γιο του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου εκλέκτορα του Παλατινάτου. Απεβίωσε το 1731 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος-Ροδόλφος.

Οικογένεια
Το 1681 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Χριστίνα-Σοφία των Γουέλφων, κόρη του Ροδόλφου-Αυγούστου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ.

Το 1695 απεβίωσε η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Σοφία-Αμαλία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Χριστιανού-Αλβέρτου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Το 1710 απεβίωσε και η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελισάβετ-Σοφία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Ροδόλφου-Φρειδερίκου (γιου του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ).

Παραπομπές

Πηγές
Paul Derks: Die Schande der heiligen Päderastie. Homosexualität und Öffentlichkeit in der deutschen Literatur 1750-1850, Verlag Rosa Winkel, Berlin 1990, S. 34f
Elisabeth Charlotte von Orleans: Briefe aus den Jahren 1676 bis 1706, hrsg. von Wilhelm Ludwig Holland, Stuttgart 1867, Nr. 108, S. 196f., Elisabeth Charlotte an Louise, Raugräfin zu Pfalz (Stiefschwester, 27. Juli 1700)

Πρίγκιπες του Βόλφενμπιτελ
Οίκος των Γουέλφων
Γιαροπόλκ Α΄ του Κιέβου

Ο Γιαροπόλκ Α' του Κιέβου ή Γιαροπόλκ Σβιατασλάβιτς ήταν ένας νεαρός και μάλλον αινιγματικός κυβερνήτης του Κιέβου μεταξύ 972 και 980. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου με την Πρεντσλάβα. Ο βασιλικός τίτλος του (Князь) παραδοσιακά μεταφράζεται ως "Ηγεμόνας".

Ζωή
Στον Γιαροπόλκ δόθηκε το Κίεβο από τον πατέρα του Σβιατοσλάβ, ο οποίος πήγε σε μια στρατιωτική εκστρατεία εναντίων των Βουλγάρων του Δούναβη. Ωστόσο, λίγο μετά τον θάνατο του Σβιατοσλάβ ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε μεταξύ του Γιαροπόλκ και των αδελφών του. Ο Γιαροπόλκ σκότωσε τον Όλεγκ και στη συνέχεια έστειλε στρατιώτες στο Νόγκβοροντ, από το οποίο ο άλλος αδελφός του Βλαδίμηρος είχε φύγει, όταν έμαθε για τον θάνατο του Όλεγκ. Ο Γιαροπόλκ έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας των Ρως. 

Το 980, ο Βλαδίμηρος επέστρεψε με Βαράγγους μισθοφόρους και επιτέθηκε στον Γιαροπόλκ. Στον δρόμο για το Κίεβο, ο Βλαδίμηρος κατέκτησε το Πόλοτσκ, επειδή η Ρογκνέντα, η κόρη του πρίγκιπα Ρόγκβολοντ, είχε επιλέξει τον Γιαροπόλκ αντί γι' αυτόν. Ο Βλαδίμηρος ανάγκασε την Ρογκνέντα να τον παντρευτεί. Στη συνέχεια, κατέκτησε το Κίεβο με τη βοήθεια ενός συμβούλου του Γιαροπόλκ. Ο Βλαδίμηρος πολιόρκησε την πόλη Ρόντυα και οδήγησε τον Γιαροπόλκ σε διαπραγματεύσεις. Ο Γιαροπόλκ επισκέφτηκε τον σύμβουλό του και τις υποσχέσεις του Βλαδίμηρου και κατευθύνθηκε για το αρχηγείο του Βλαδίμηρου, όπου σκοτώθηκε σε ενέδρα από δύο Βαράγγους.

Πιστεύεται ότι μπορεί να ήταν χριστιανός.

Οικογένεια
Επίσης, είναι γνωστό ότι ο Γιαροπόλκ παντρεύτηκε μια Ελληνίδα μοναχή και είχαν έναν γιο:
 Σβιατοπόλκ Α΄ του Κιέβου ο αθεόφοβος, π. 980-1019, πρίγκιπας του Τούροβ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.

Παραπομπές

Μεσαιωνική Ρωσία
Gadjo Dilo (συγκρότημα)

Οι Gadjo Dilo είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα που παίζει gypsy τζαζ-gypsy σουίνγκ.

Ιστορία 

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2009 από τους μουσικούς Κώστα Μητρόπουλο και Σωτήρη Πομόνη στις κιθάρες και Νίκο Βλάχο στο κοντραμπάσο και ξεκίνησαν τις ζωντανές εμφανίσεις σαν τζαζ τρίο. Πέντε μήνες αργότερα προστέθηκε στο σχήμα ο βιολιστής Σέργιος Χρυσοβιτσάνος και τον Ιανουάριο του 2012 ο ακορντεονίστας Γιώργος Τσιατσούλης και -μετά από οντισιόν- η τραγουδίστρια Ηλιάνα Τσαπατσάρη. Την άνοιξη του 2016, μετά από αποχώρηση του Νίκου Βλάχου, προστέθηκε στο σχήμα ο κοντραμπασίστας Γιώργος Ρούλος.

Η ονομασία του συγκροτήματος είναι επηρεασμένη από την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του 1997 και σημαίνει «ο τρελός μπαλαμός».

Στην αρχή το συγκρότημα έπαιζε διασκευές ορχηστρικών κομματιών του δεξιοτέχνη κιθαρίστα Τζάνγκο Ράινχαρντ καθώς και άλλων συνθετών της swing μουσικής από τις δεκαετίες του ’30 και του ’40. Αργότερα, μέσα από πειραματισμούς, οδηγήθηκε «στην διαπίστωση της ομοιότητας της αισθητικής αλλά και της θεματολογίας του παλιού ελληνικού τραγουδιού με τα τραγούδια και τους ρυθμούς του swing και της gypsy jazz. Αυτή η διαπίστωση ήταν και η αφορμή για την απόπειρα, ή καλύτερα τις απόπειρες, πειραματισμού παντρέματος των δύο αυτών στιλ μουσικής.»

Στη δισκογραφία τους και στις ζωντανές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές αλλά και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο Έχουν εντάξει στη δισκογραφία τους τη διασκευή πολλών ρεμπέτικων, λαϊκών και ελαφρολαϊκών τραγουδιών, όπως του Τσιτσάνη, του Χιώτη κ.ά.

Τον Αύγουστο του 2013 συμμετείχαν στα βαλκανικά φεστιβάλ τζαζ μουσικής Bansko International Jazz Festival της Βουλγαρίας και Nisville International Jazz Festival της Σερβίας. Στις 7 Αυγούστου του ίδιου έτους κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Manouche De Grec, vol. I.

Τον Ιούλιο του 2015 συμμετείχαν  στο Sommerfestival der Kulturen (Θερινό Φεστιβάλ Πολιτισμών) καθώς και στο Radeberger Open Air '15, και τα δύο τη Γερμανία.

To 2015 η διασκευή του τραγουδιού «Σα μαγεμένο το μυαλό μου» συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της ταινίας του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Ένας άλλος κόσμος και πλάνα από την ταινία χρησιμοποιήθηκαν στο μουσικό βίντεο του τραγουδιού του συγκροτήματος.

Στις 31 Οκτωβρίου του 2016 κυκλοφόρησε το άλμπουμ τους Manouche De Grec, vol. II.

Δισκογραφία 

 Manouche De Grec, vol. I (2013)
 Manouche De Grec, vol. II (2016)

Μέλη 
 Κώστας Μητρόπουλος (κιθάρα)
 Σωτήρης Πομόνης (κιθάρα)
 Γιώργος Ρούλος (κοντραμπάσο)
 Σέργιος Χρυσοβιτσάνος (βιολί)
 Γιώργος Τσιατσούλης (ακορντεόν)
 Ηλιάνα Τσαπατσάρη (τραγούδι)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Gadjo Dilo στο Facebook

Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Τζαζ μουσική
Σονάτα για βιολί No. 1 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Βιολί No. 1 σε Ρε μείζονα, Op. 12 (γερμανικά: Violinsonate Nr. 1 in D-Dur, Op. 12 Nr. 1) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε το 1798. Η σονάτα αυτή είναι η πρώτη από τις Opus 12  του συνθέτη, οι οποίες και οι τρεις είναι αφιερωμένες στον Αντόνιο Σαλιέρι. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη:

Allegro con brio
Tema con variazioni: Andante con moto
''Rondo: Allegro'

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Performance of Violin Sonata No. 1 by Corey Cerovsek (violin) and Paavali Jumppanen (piano) from the Isabella Stewart Gardner Museum in MP3 format
List of works by Beethoven with dates, keys and internal movement keys including for example that for opus 12/2.

Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Ρε μείζονα
Σονάτα για βιολί No. 2 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Βιολί No. 2 σε Λα μείζονα, Op.12 (γερμανικά: Violinsonate Nr. 1 in D-Dur, Op. 12 Nr. 1) είναι μία σονάτα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε μεταξύ το 1878 και το 1879. Μαζί με τη No. 1 και τη No. 3 αποτελούν τις Opus 12, οι οποίες και οι τρεις αφιερώθηκαν στον Αντόνιο Σαλιέρι. Μία τυπική εκτέλεση της Σονάτας διαρκεί περίπου 18 λεπτά. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη:

Allegro vivace
Andante, più tosto allegretto
Allegro piacevole

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
List of works by Beethoven with dates, keys and internal movement keys including for example that for opus 12/2.

Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Λα μείζονα
Σονάτα για βιολί No. 3 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Βιολί No. 3 σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 12 (γερμανικά: Violinsonate Nr. 3 in Es-Dur, Op. 12 Nr. 3) είναι μία σονάτα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε το 1798. Αποτελεί μέρος των Opus 12 του συνθέτη, μαζί με τη No. 1 και No. 2, οι οποίες και τρεις αφιερώθηκαν στον Αντόνιο Σαλιέρι.  Μία μέση εκτέλεση της Σονάτες διαρκεί περίπου 18 λεπτά. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: 

Allegro con spirito
Adagio con molta espressione - in C major
Rondo: Allegro molto

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Performance of Violin Sonata No. 3 by Corey Cerovsek (violin) and Paavali Jumppanen (piano) from the Isabella Stewart Gardner Museum
List of works by Beethoven with dates, keys and internal movement keys including for example that for opus 12/2.

Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση περίπου 15 χλμ νοτιοδυτικά του Άστρους και κοντά στην Μελιγού Αρκαδίας.

Ιστορία

Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλιο του Πατριάρχη Νεόφυτου Β΄ το 1612, όταν της αποδίδεται το σταυροπηγιακό της προνόμιο. Η αρχική της ονομασία ήταν Αγία Τριάδα Ελεούσα. Σύμφωνα με την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε περί το 1500, όπως αποδεικνύει και ο αρχιτεκτονικός της τύπος. Σίγουρα, ιδρύθηκε πριν το 1611, όταν χτίστηκε το μετόχι της, ο ναός των Αγίων Αποστόλων, στο Καστράκι Μελιγούς. Ο ναός αυτός, ανήκε πρώτα στην Μονή Παλαιοπαναγιάς, αλλά αφιερώθηκε στην μονή το 1612. Στους επόμενους αιώνες, η μονή απέκτησε μεγάλη κτηματική περιουσία, κυρίως με ελαιώνες και αμπέλια. Επιπλέον, παρήγαγε εκλεκτό κρασί, για το οποίο έγινε διάσημη. 

Στις 3 Αυγούστου 1826, η μονή καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ Πασά. Την εποχή εκείνη, η μονή είχε 3 μετόχια: τους Αγίους Αποστόλους στο Καστράκι της Μελιγούς, τον Άγιο Χαράλαμπο κοντά στο Κορακοβούνι και ένα μετόχι στην θέση Σαβανάς, κοντά στην Ορεινή Μελιγού. Όλα της τα μετόχια, καταστράφηκαν επίσης από τον Ιμπραήμ. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα και οι λίγοι μοναχοί της, κατέφυγαν στην γειτονική Μονή Παλαιοπαναγιάς.

Η μονή

Από την μονή, σώζεται σήμερα, σε καλή κατάσταση, το καθολικό του ναού. Γύρω από το καθολικό, υπάρχουν ακόμη τα ερείπια κτισμάτων, που παλαιότερα αποτελούσαν τα κελιά της μονής. Το καθολικό, που εντυπωσιάζει από το μέγεθός του, ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Ο τρούλος του ναού είναι οκτάπλευρος και στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Ο ναός, διαθέτει τρεις κόγχες, είναι δηλαδή τρισυπόστατος. Εσωτερικά, είναι αγιογραφημένος, με αγιογραφίες του 18ου αι., από άγνωστο λαϊκό ζωγράφο. Οι περισσότερες αγιογραφίες έχουν καταστραφεί από τον χρόνο, από βανδαλισμούς, αλλά και από την πυρπόληση της, καθώς είναι ορατά, ακόμη και σήμερα, τα σημάδια πυρκαγιάς στις ξυλοδεσίες του ναού. Εσωτερικά, η εκκλησία, είναι στρωμένη με πλάκες, ενώ υπάρχει και δικέφαλος αετός, όπως και σε άλλα μοναστήρια της Κυνουρίας. 

Η μονή, διέθετε κάποτε πολλά κειμήλια και αντικείμενα, όπως ασημένια και χρυσά σκεύη, εικόνες, καντήλια και πολλά άλλα. Στους τοίχους του καθολικού, βρίσκονται εντοιχισμένα γλυπτά, μάρμαρα και επιστήλια. Η κτητορική επιγραφή είναι κατεστραμμένη, επομένως, δεν μπορούμε να ξέρουμε το ακριβές έτος ίδρυσης της μονής, ούτε και τον αγιογράφο που εργάστηκε εκεί. Το 1966, ο ναός, κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Σημειώσεις

Πηγές

 Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια - Θυρεάτις Γη, Αθήνα 1981, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη
 Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
 Νικολάου Φλούδα - Θυρεατικά, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας, Αθήνα 1982

Α
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Ανθήνη

Η Ανθήνη είναι μια αρχαία πόλη κοντά στη σημερινή κωμόπολη του Άστρους. Βρίσκεται στα όρια της πεδιάδας της Θυρεάτιδος, στην παραλία του Αγίου Ανδρέα και σε απόσταση 3 χλμ από τον οικισμό. Επάνω σε λόφο γνωστό ως "νησί του Άγιου Ανδρέα" βρίσκονται τα λείψανα της οχύρωσης του οικισμού, κυκλώπειου τύπου, τα οποία είναι διακριτά στη βόρεια πλευρά του λόφου. Τμήματα σώζονται επίσης από τον εξωτερικό οχυρωματικό περίβολο, με πύργους που χρονολογούνται κατά τον 5ο με 4ο αιώνα π.Χ.

Ο οικισμός μετέπειτα μεταφέρθηκε πιο χαμηλά προς τη θάλασσα, όπου σήμερα υπάρχουν ερείπια από την υστερορωμαϊκή εποχή καθώς και συμπληρωματική οχύρωση που προστέθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους.

Τέλος στην ευρύτερη περιοχή και σε μικρή απόσταση, στο σημερινό Βρασιάτη ποταμό, υπάρχει παλαιό λιθόκτιστο γεφύρι τοξωτού τύπου, το οποίο είναι ημικατεστραμμένο.

Φωτοθήκη

Δείτε επίσης
 Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους

Παραπομπές

Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ

Η Α΄ Κατηγορία ΕΠΟΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λεμεσού (ΕΠΟΛ) απο το 1956. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΟΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΖ Ζακακίου με 8 κατακτήσεις.

Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΕΠΟΛ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΟΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου. 

Η Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

Δομή 
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 12 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ. Για την περίοδο 2022-23 το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε 2 ομίλους των 9 ομάδων. Με την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, οι δύο ομάδες που θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα στον ομίλο τους θα δώσουν αγώνα μπαράζ για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Ο ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 2 και 3  σε κάθε όμιλο θα δώσουν επίσης αγώνα μπαραζ για τις θέσεις 2 και 3. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις 4 τελευταίες θέσεις σε κάθε όμιλο θα αποτελέσουν την Β'Κατηγορία για την περίοδο 2023-24.

Ομάδες 
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2022-23 είναι:

Οι πρωταθλήτριες ομάδες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Την περίοδο 1974-75 το πρωτάθλημα καθυστέρησε να ξεκινήσει λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και ως εκ τούτου δεν έγιναν αγώνες για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού.

Κατακτήσεις ανά ομάδα 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις πρωταθλήματος ανά ομάδα.

Κατακτήσεις πρωταθλημάτων ομίλων ανά ομάδα 

Μέχρι το 2001 καθώς και στις περιόδους 2011-12 και 2012-13, το πρωτάθλημα της ΕΠΟΛ διεξαγόταν σε ομίλους και οι πρωταθλήτριες των ομίλων έδιναν αγώνες νοκ-αουτ για την ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας της ομοσπονδίας. Ο πιο κάτω πίνακας παρουσιάζει τις κατακτήσεις πρωταθλημάτων ομίλων άνα ομάδα:

Δείτε επίσης 
 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
 Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
 Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα ΕΠΟΛ