joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Χρήστος Σερέλης

Ο Χρήστος Σερέλης (21 Αυγούστου 1974), είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Είναι ο τωρινός προπονητής του Γ.Σ. Λαυρίου.  

Υπήρξε από τους μακροβιότερους προπονητές σε πάγκο ελληνικού συλλόγου καλαθοσφαίρισης, όντας πρώτος προπονητής του Γ.Σ. Λαυρίου από το 2005 έως και το 2022.

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Σερέλης έγινε ο προπονητής του Γ.Σ. Λαυρίου το 2005,όταν η διοίκηση του συλλόγου τον αναβάθμισε σε πρώτο προπονητή μετά την παραίτηση του Αντρέα Πολέμη ο οποίος αποχώρησε από το Λαύριο πέντε αγωνιστικές πριν από τη λήξη του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής. Με το Λαύριο, κέρδισε το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής το 2007 και το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής το 2010. Το 2015 προβιβάστηκε στην Α1, έχοντας κατακτήσει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της Α2 καθώς και  μετά την αδυναμία του ΚΑΟ Δράμας να συμμετάσχει στη μεγάλη κατηγορία. 

Το 2016 κατάφερε να μείνει στην πρώτη κατηγορία ένα παιχνίδι πριν τελειώσει η σεζόν, ενώ στο Κύπελλο Ελλάδας αποκλείστηκε από ομάδα Α2, τον Φάρο Κερατσινίου (που μετέπειτα έφτασε στον τελικό). 

Το 2017 ήρθε η πρώτη πρόκριση στα πλέι οφ του πρωταθλήματος καθώς το Λαύριο κατέκτησε την 8η θέση. Αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Παναθηναϊκό (2-0).  

Το 2018 το Λαύριο κατέκτησε την έκτη θέση, και αποκλείστηκε στον προημιτελικό από τον Προμηθέα (2-0).  

Το 2019 το Λαύριο μετά από δυο συνεχόμενες σεζόν στα προημιτελικά του πρωταθλήματος, πήρε την 13η θέση αλλά τελικά δεν  όχι υποβιβάστηκε λόγω της αναδιάρθρωσης του πρωταθλήματος. 

Τη σεζόν 2020-21, πραγματοποίησε με το Λαύριο την καλύτερη πορεία στην ιστορία της ομάδας. Κατέκτησε την δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια του Πρωταθλήματος Ελλάδας, ενώ αγωνίστηκε στους τελικούς όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1. Μάλιστα έγινε η η έβδομη ομάδα στην ιστορία, που έπαιξε σε τελικούς πρωταθλήματος. Επιπλέον για να φτάσει στους τελικούς, απέκλεισε στα ημιτελικά τον Προμηθέα Πάτρας, με 3-2 και ενώ επέστρεψε έχοντας 2-0 ήττες. Επίσης έφτασε στον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αποκλείοντας στα προημιτελικά την Α.Ε.Κ με 90-85. Με την επιτυχημένη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα, προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, συμμετέχοντας τη σεζόν 2021-22 στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Για την πολύ επιτυχημένη του χρονιά ανακηρύχθηκε καλύτερος προπονητής του Πρωταθλήματος Ελλάδας, αφού συγκέντρωσε 17 από τις συνολικά 24 ψήφους (ποσοστό 70, 83%) στην ψηφοφορία των προπονητών και των αρχηγών των 12 ομάδων, ενώ στην ψηφοφορία των εκπροσώπων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, συγκέντρωσε τις 26 από τις 40 προτιμήσεις (ποσοστό 65%).

Στις 14 Απριλίου 2022, εντάχθηκε επίσημα στο προπονητικό επιτελείο του Παναθηναϊκού, υπό τον Γιώργο Βόβορα, μέχρι το τέλος της σεζόν 2021-22.

Την 1η Ιουλίου 2022, επέστρεψε στο Λαύριο, αναλαμβάνοντας και πάλι την τεχνική ηγεσία της ομάδας.

Διακρίσεις 

 Προπονητής της χρονιάς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2021)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προπονητικό προφίλ στο Eurobasket.com 
 Προπονητικό προφίλ στο Realgm.com 

Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Γ.Σ. Λαυρίου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ελληνικών συλλόγων
Μάρι Κιβινιέμι

Η Μάρι Κιβινιέμι γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1968 είναι Φινλανδή πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από το 2010 έως και το 2011, είναι η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός της Φινλανδίας, μετά την Ανέλι Γιαατενμάκι.

Πρώιμη ζωή 
Η Κιβινιέμι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην αγροτική Νότια Οστροβοθνιά, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν αγρότες στο επάγγελμα. Ως έφηβη όπου σπούδαζε στο γυμνάσιο, πέρασε ένα χρόνο από την ζωή της στην Γερμανία, στα πλαίσια ανταλλαγής μαθητών. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι οικονομικά. Ενώ το 1994 έλαβε το μεταπτυχιακό της πάνω στις πολιτικές επιστήμες.

Πολιτική 
Η Κιβινιέμι ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική, αφού στις Γενικές εκλογές του 1991 έβαλε υποψηφιότητα, όμως δεν εκλέχθηκε έλαβε περίπου 5000 ψήφους. Ενώ διετέλεσε και γραμματέας της νεολαίας του Κεντρώου Κόμματος. Στις εκλογές του 1995 έλαβε περίπου 9300 ψήφους και εκλέχθηκε βουλευτής στη Οστροβοθνιά. Ενώ από το 2012 είναι μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Ελσίνκι.

Αρχηγός του Κεντρώου Κόμματος 
Το 2003 η Κιβινιέμι εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος της μέχρι και τον Ιούνιο του 2010, αφού διαδέχθηκε στην αρχηγία του Κέντρου τον πρωθυπουργό Μάτι Βάνχανεν, ενώ η ίδια διετέλεσε και ειδικός σύμβουλος του. Επίσης κατά την περίοδο 2004-2008 έχει υπηρετήσει σε διάφορα υπουργεία.

Στις 22 Ιανουαρίου 2010, μόλις ένα μήνα από την ανακοίνωση, ότι θα αποχωρήσει από την αρχηγία του κόμματος του Κέντρου στο συνέδριο το καλοκαίρι του 2010, η ίδια έβαλε υποψηφιότητα για την πλήρωση της θέσης του προέδρου του Κέντρου. Ενώ η προεκλογική εκστρατεία της ξεκίνησε και επίσημα τον Απρίλιο. Στις εκλογές όπου έγιναν η ίδια κέρδισε τον αντίπαλο της με 1357 έναντι 1035 ψήφων.

Πρωθυπουργός 
Ο Πρωθυπουργός Μάτι Βάνχανεν, στις 18 Ιουνίου 2010 υπέβαλλε και επίσημα την παραίτησή του στην πρόεδρο της Φινλανδίας Τάρια Χάλονεν, ενώ την ίδια ημέρα επικυρώθηκε ο διορισμός της από το κοινοβούλιο με 115 ψήφους υπέρ, 56 κατά, ενώ 29 βουλευτές απείχαν από την ψηφοφορία.

Στις εκλογές του 2011 το Κεντρώο κόμμα ηττήθηκε στις εκλογές ενώ η πρωθυπουργός συνέχισε τις συνομιλίες για την συγκρότηση μας κυβέρνησης με την ίδια πρωθυπουργό, οι συνομιλίες αυτές κατέρρευσαν και η ίδια παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Γίρκι Κατάινεν.

Παραίτηση από πρόεδρος του Κέντρου 
Στις 22 Ιουνίου 2011 η Κιβινιέμι επέστρεψε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, ενώ σε δηλώσεις της στις αρχές του 2012, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια πρόεδρος του κόμματος στο συνέδριο του καλοκαιριού όπου θα γινόταν. Την διαδέχθηκε στην αρχηγία του κόμματος της ο Γιούχα Σίπιλα.

Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας του ΟΟΣΑ 
Η Κιβινιέμι ανέλαβε τα καθήκοντα της στις 25 Αυγούστου 2014. Είναι υπεύθυνη για την στρατηγική εποπτεία των εργασιών του ΟΟΣΑ, την αποτελεσματική διάκυβέρνηση, το εμπόριο και την γεωργία.

Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας
Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα

Το Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα (πρώην Μαιευτήριο Αλεξάνδρα) είναι νοσηλευτικό και εκπαιδευτικό ίδρυμα του κέντρου της Αθήνας. Οφείλει την ονομασία του στην Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα στης οποίας τη μνήμη δόθηκε, από τον Βασιλιά Παύλο. Ανήκει στην Α΄ Υγειονομική Περιφέρεια Αθηνών και είναι ενταγμένο στο ΕΣΥ. Τα εγκαίνια του νοσοκομείου πραγματοποιήθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου του 1954. Ξεκίνησε ως μαιευτική κλινική, αλλά, σταδιακά, περιέλαβε όλες τις ιατρικές ειδικότητες.

Πηγές 
 Επίσημος ιστότοπος του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα Ανακτήθηκε στις 13/12/2019

Αλεξανδρα Νοσοκομειο Γενικο
Τετρακομία

Η Τετρακομία ήταν πόλη στην Αρχαία Βιθυνία.

Η τοποθεσία της βρίσκεται πλησίον του Κεραμέτ, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στη Βιθυνία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας της Προύσας
Αρεταίειο Νοσοκομείο

Το Νοσοκομείο Αρεταίειο είναι νοσηλευτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του κέντρου της Αθήνας. Οφείλει τη δημιουργία του σε δωρεά του ζεύγους Θεόδωρου και Ελένης Αρεταίου. Ανήκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1898, αρχικά ως χειρουργική κλινική και σταδιακά, περιέλαβε όλες τις ιατρικές ειδικότητες. Έχει ενταχθεί στο ΕΣΥ.

Πηγές 
 Επίσημος ιστότοπος του Νοσοκομείου Αρεταίειο Ανακτήθηκε στις 13/12/2019

Αρεταιειο
Μητρώον (Βιθυνία)

Το Μητρώον (), επίσης γνωστό ως Αυλία (λατινικά: Aulia) ήταν πόλη επί των μικρασιατικών ακτών της Μαύρης Θάλασσας, στην Αρχαία Βιθυνία.

Η τοποθεσία της βρίσκεται πλησίον του Κιοσεαγζί, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στη Βιθυνία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας του Ζονγκουλντάκ
Σανδαράκη

Η Σανδαράκη (, λατινικά: Sandaraca) ήταν παράκτια πόλη στην Αρχαία Βιθυνία, σε απόσταση 90 σταδίων ανατολικά του Ποταμού Οξίνη.

Η τοποθεσία της βρίσκεται πλησίον του Ζονγκουλντάκ, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές

Πηγές 

Οικισμοί στη Βιθυνία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας του Ζονγκουλντάκ
Ρήσιον

Το Ρήσιον ήταν πόλη στην Αρχαία Θράκη, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου.

Η τοποθεσία του βρίσκεται πλησίον του Τσομπαναγιαζμά, στην Ανατολική Θράκη.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Θράκη
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της Επαρχίας της Κωνσταντινούπολης
Κυπαρώδης

Ο Κυπαρώδης ήταν πόλη στην Αρχαία Θράκη, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου. 

Η τοποθεσία της βρισκόταν πλησίον του Καρακιόι, στην Ανατολική Θράκη.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Θράκη
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας της Κωνσταντινούπολης
Άγιος Στέφανος Κασσωπαίων Κέρκυρας

Ο Άγιος Στέφανος Κασσωπαίων ή Άγιος Στέφανος Σινιών, είναι παραθαλάσσιο χωριό στις βορειοανατολικές ακτές της Κέρκυρας σε υψόμετρο 7 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 34 χλμ. (οδηγικά) βόρεια από την πόλη της Κέρκυρας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σινιών. Το 1994 με το ΦΕΚ 56Α - 14/04/1994 αποσπάται από την κοινότητα Σινιών και προσαρτάται στον τότε δήμο Κασσοπαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσωπαίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 87 κατοίκους.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης 
Στην Κέρκυρα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Στέφανος Θιναλίου και Άγιος Στέφανος Αυλιωτών.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά της Κέρκυρας
Λίμναι (Παμφυλία)

Οι Λίμναι () ήταν πόλη στην Αρχαία Παμφυλία, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου.

Η τοποθεσία της βρισκόταν πλησίον του Γιαλνιζμπάγ Ντεγιρμέν, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Παμφυλία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας Αττάλειας
Τετραπυργία (Παμφυλία)

Η Τετραπυργία ήταν πόλη στην Αρχαία Παμφυλία, πλησίον των ακτών, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου.

Η τοποθεσία της βρισκόταν ανατολικά των Λιμνών, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Παμφυλία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας Αττάλειας
Τετραπυργία (Καππαδοκία)

Η Τετραπυργία ήταν πόλη στην επαρχία της Γαρσαυρίας, στην Αρχαία Καππαδοκία.

Η τοποθεσία της πιθανολογείται πως βρισκόταν πλησίον του Κεμεργιαϊλά, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές

Πηγές 

Οικισμοί στην Αρχαία Καππαδοκία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας Μερσίνης
Τένεδος (Παμφυλία)

Η Τένεδος ήταν οχυρωμένη παράκτια πόλη στα δυτικά της Αρχαίας Παμφυλίας, σε απόσταση 20 σταδίων δυτικά της Αττάλειας.

Η τοποθεσία της βρισκόταν επί του Αράμπ Σου, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές

Πηγές 

Οικισμοί στην Αρχαία Παμφυλία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κόραμα

Τα Κόραμα ήταν πόλη στην Αρχαία Καππαδοκία, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου. 

Η τοποθεσία της βρισκόταν πλησίον του Γκιόρεμε, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Καππαδοκία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της Επαρχίας της Καισαρείας
Χάρτβιγκ Λέγκερ

Ο Χάρτβιγκ Λέγκερ γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1965, είναι αυστριακός πολιτικός και πρώην υπηρεσιακός καγκελάριος και αντικαγκελάριος της Αυστρίας.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση 
Ο Λέγκερ γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1965 στο Selzthal της Στυρίας και αποφοίτησε το 1983 από το Stiftsgymnasium Admont. Ξεκίνησε η σταδιοδρομία του ως πιλότος, αλλά μετά από έναν τραυματισμό, αποσύρθηκε από αυτή την επιλογή και ξεκίνησε ως ασφαλιστής σε μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες όπως π.χ Allianz.Επίσης από το 2014 έως το 2017 ασχολήθηκε και με τον αθλητισμό αφού διετέλεσε και πρόεδρος της αθλητικής ένωσης.

Πολιτική 
Στις 18 Δεκεμβρίου 2017, ανέλαβε ως εξωκοινοβουλευτικός υπουργός το υπουργείο Οικονομικών, μετά την ανάληψη της καγκελαρίας από τον Σεμπάστιαν Κουρτς, επίσης έχει διατελέσει και ειδικός σύμβουλος στον καγκελάριο κατά την περίοδο της θητείας του.

Αντικαγκελάριος της Αυστρίας 
Έπειτα από το ξέσπασμα του σκανδάλου Ίμπιζα, όπου και ύποπτος ήταν ο Χανς-Κρίστιαν Στράχε ο οποίος ήταν και αντικαγκελάριος της κυβέρνησης συνασπισμού. Λόγος ήταν εξαγορά από Ρώσο Ολιγάρχη και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Έτσι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και στις 22 Μαΐου 2019 τον διαδέχθηκε σε αυτό το αξίωμα και τις 28 Μαΐου 2019 όπου παραιτήθηκε για να γίνει Καγκελάριος.

Καγκελάριος της Αυστρίας 
Στις 28 Μαΐου 2019 διαδέχθηκε στο αξίωμα της καγκελαρίας τον Σεμπάστιαν Κουρτς, μετά την υποβολή της παραίτησής του, λόγω το ότι δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από το εθνικό συμβούλιο, λόγω του σκανδάλου Ίμπιζα. Διορίσθηκε προσωρινά στην καγκελαρία εως ότου διορισθεί μια υπηρεσιακή κυβέρνηση όπου θα διενεργήσει τις εκλογές. Στις 3 Ιουνίου 2019 τον διαδέχθηκε στο αξίωμα της Καγκελαρίας η Μπριγκίτε Μπίρλαϊν, καθώς όλα τα πολιτικά κόμματα συμφώνησαν στον διορισμό της.

Παραπομπές 

Αυστριακοί πολιτικοί
Πύρινδος

Η Πύρινδος (λατινικά: Pyrindus) ήταν πόλη στην Αρχαία Καρία, η ύπαρξη της οποίας αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Επρόκειτο για πόλη-κράτος.
 
Η ακριβής τοποθεσία της δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Καρία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη
Χαμένες αρχαίες πόλεις
Χώνος Ρεθύμνης

Ο Χώνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 50 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 360 μ.. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη, η οποία στο κρητικό ιδίωμα σημαίνει καταβόθρα.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Ghono, στην επαρχία Μυλοποτάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Cono με 212 κατοίκους και 554 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Chono. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Honos με 14 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στον δήμο Δαμάστας και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 170 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 263 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ο Χώνος προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αΐμονα, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1959 η έδρα της κοινότητας μεταφέρθηκε στη Δροσιά, όπου παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν το χωριό εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι ο δίκλιτος ναός της Αγίας Κυριακής (νότιο κλίτος) και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (βόρειο κλίτος). Στην ενορία του χωριού εντάσονται επίσης τα εξωκλήσια Άγιος Γεώργιος και Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος.. Στο χωριό λειτουργούσε παλαιότερα μονοτάξιο δημοτικό σχολείο. Το κτίριο του σχολείου κτίστηκε τη δεκαετία του 1930. Η αρχική σκεπή από κεραμίδια έχει αντικατασταθεί από αμιαντοτσιμέντο.

Το τοπίο του γύρω από το χωριό έχει σχηματιστεί λόγω της καρστικής αποσάθρωσης των ασβεστολιθικών πετρωμάτων του Ψηλορείτη. Νότια του χωριού έχει σχηματιστεί με αυτό τον τρόπο πλάτωμα το οποίο παροχετεύεται από δύο φυσικές δολίνες ή χώνους. Ακόμη νοτιότερα, στην περιοχή Κουρτσά έχει καρστική αποσάθρωση έχει δημιουργήσει φυσικά γλυπτά στους βράχους, σχηματίζοντας κοφτερές άκρες. Η Κουρτσά είναι η μεγαλύτερη σε έκταση τέτοια περιοχή στην Κρήτη.

Διοικητικά στοιχεία

Κοινότητα Χώνου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Χώνου περιλαμβάνει και τον οικισμό Δροσιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Δροσιά, η (40)
 Χώνος, ο (40)

Συνολικά η κοινότητα έχει 80 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παναγίωτη Σωπάση.

Κοινοτάρχες Χώνου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Χώνου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Μυλοπόταμου
Δορουκώμη

Η Δορουκώμη ήταν πόλη στην Αρχαία Λυδία, η οποία κατοικείτο κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου.

Η τοποθεσία της πιθανολογείται πως βρισκόταν πλησίον του Αϊβατλάρ, στη Μικρά Ασία.

Παραπομπές 

Οικισμοί στην Αρχαία Λυδία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Ιστορία της Επαρχίας της Μανίσας
Όρος Ρεθύμνου

Το Όρος είναι χωριό του δήμου Ρεθύμνης, της περιφερειακής ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 54 κατοίκους. Απέχει 20 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο, και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 490 μ., στους πρόποδες του όρους Βρύσινας. Η οικονομία του χωριού είναι αγροκτηνοτροφική.

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Oros στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Oros με 141 κατοίκους και 308 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως Oros. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Horoz με 52 σπίτια. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Χρωμοναστηρίου ως Όρος και είχε 83 Χριστιανούς και 16 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 116 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925, το Όρος ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Δείτε: Κοινότητα Όρους

Στις 28 Αυγούστου 1941, στην αρχή της Γερμανικής Κατοχής της Κρήτης, ο Φριτς Σούμπερτ και οι στρατιώτες του δολοφόνησαν τον κοινοτάρχη του Όρους Παντελή Παπαδάκη με την κατηγορία ότι υποσάλπτει και κρύβει Βρετανούς στρατιώτες και αμοίβεται για τις υπηρεσίες του με χρυσές λίρες. Aπό το Όρος κατάγεται ο αντιπρόεδρος του ΤΕΕ και αρχιμηχανικός του ΟΣΕ Αντώνιος Κοτζαμπασάκης.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Αξιοθέατα 
Στο Όρος βρίσκεται ο ναός της Αγίας Μαρίνας. Ο ναός είναι αναγεννησιακού ρυθμού και στο εσωτερικού βρίσκονται εικόνες του 1862 και του 1871 από τους Βυβιλάκη και Σταθάκη. Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο. Άλλοι ναοί του χωριού είναι του Αγίου Bασιλείου και Αγίου Γεωργίου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης
Δήμητρα Στογιάννη

Η Δήμητρα Στογιάννη (Κοζάνη,15 Οκτωβρίου 1983) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1983 στην Κοζάνη όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο πέρασε στο Τμήμα Τεχνολογίας Γεωπονίας του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης όμως αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική. Έτσι έδωσε εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος όπου τελικά ολοκλήρωσε τις σπουδές της λίγα χρόνια μετά. 

Από τις πρώτες της συνεργασίες στο θέατρο ήταν αυτή στην παράσταση «Ποια Ελένη» στο Εθνικό Θέατρο τη σεζόν 2004-2005. Ακολουθήσαν κι άλλες θεατρικές συμμετοχές τα επόμενα χρόνια σε έργα όπως «Μύγα Τσετσέ», «Συμπέθεροι από τα Τίρανα» και «Βαφ' τα μαύρα». Στην τηλεόραση έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην κωμική σειρά «Πενήντα Πενήντα» το 2006 υποδυόμενη την κόρη του Παύλου (Σάκη Μπουλά) και της Ειρήνης Στρατέα (Βάνα Ραμπότα). Η σειρά σημείωσε μεγάλη επιτυχία κι ενώ ο ρόλος της ως Εύα Στρατέα ήταν αρχικά guest, τελικά συνέχισε με αρκετές έκτακτες συμμετοχές τόσο στην τηλεταινία όσο και στον τρίτο κύκλο της σειράς το 2011. Στο μεταξύ τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά «Πάλι από την αρχή» ενώ τη σεζόν 2007-2008 συμμετείχε στη δραματική σειρά Πήρα κόκκινα γυαλιά «Αν μ' αγαπάς». Επτά Θανάσιμες Πεθερές Κος & Κύρια Πελς Η γενιά των 592 ευρώ Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί στις σειρές «Έλα στη θέση μου» και «Το σόι σου». και σειρά Χαιρέτα μου τον Πλάτανο στο ΕΡΤ1 σειρά Συμπέθεροι από τα Τίρανα στο Mega. σειρά Κι όμως είμαι ακόμα εδώ στο ΕΡΤ1,σειρά Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη στο Mega.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φόρα το 2004 στην ταινία μικρού μήκους «Πορτοκαλί και γαλάζιο». Το 2006 έπαιξε στην κωμωδία «Ένας ήρωας στη Ρώμη». Ένας αρκετά που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή μέσω του κινηματογράφου ήταν αυτός της Τζούλης Βίκου στην ταινία «Αυστηρώς κατάλληλο» των Μιχάλη Ρέππα & Θανάση Παπαθανασίου. Στην ταινία αυτή το 2008 υποδύθηκε μία ηθοποιό ερωτικών ταινιών που εξαιτίας της ερωτικής της σχέσης με ένα παραγωγό θα βρεθεί να πρωταγωνιστεί σε μία μεγάλη εισπρακτική επιτυχία του επονομαζόμενου ποιοτικού κινηματογράφου. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας ακολούθησε η συμμετοχή της στη ταινία «Μικρό έγκλημα» την ίδια χρονιά ενώ το 2009 συμμετείχε στις ταινίες «Μαρία» και «Άμα δε σε θέλει».

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Inonotus

{{ταξινομοπλαίσιο
| όνομα = Ινονότους
| εικόνα = Inonotus tamaricis 01.JPG
| πλάτος_εικόνας = 430px
| λεζάντα_εικόνας = Inonotus tamaricis 
| βασίλειο= Μύκητες
| συνομοταξία = Βασιδιομύκητες (Basidiomycota) 
| τάξη = Υμενομύκητες (Hymenochaetales)
| οικογένεια = Υμενοχαιέτακα (Hymenochaetaceae)  
| γένος = Ινονότους (Inonotus)| genus_authority = (P.Karst. (1879)) 
| type_species = Inonotus cuticularis (Ινονότους ο Κουτικουλάρης) 
| type_species_authority = (Bull.) P.Karst. (1879)
| synonyms_ref = 
| synonyms = Cyclomyces Kunze ex Fr. (1830)
Inoderma P.Karst. (1879)
Inodermus Quél. (1886)
Phaeoporus J.Schröt. (1888)
Flaviporellus Murrill (1905)
Cycloporellus Murrill (1907)
Xanthoporia Murrill (1916)
Polystictoides Lázaro Ibiza (1917)
Inonotopsis Parmasto (1973)
}}Το Ινονότους (Inonotus) είναι ένα γένος μυκήτων στην οικογένεια Hymenochaetaceae. Το γένος περιγράφηκε από τον Petter Karsten το 1879,  εκτιμάται ότι περιέχει περίπου 80 είδη sensu lato και 30 είδη sensu stricto.  

Το όνομα προέρχεται από Ίνο που σημαίνει ινώδες και το ουτ που σημαίνει αυτί .

Είδος 

Inonotus acutus
Inonotus adnatus
Inonotus afromontanus
Inonotus albertinii
Inonotus amazonicus
Inonotus andersonii
Inonotus arizonicus
Inonotus australiensis
Inonotus austropusillus
Inonotus boninensis
Inonotus chihshanyenus
Inonotus chilanshanus
Inonotus chrysomarginatus
Inonotus clemensiae
Inonotus costaricensis
Inonotus crocitinctus
Inonotus cuticularis
Inonotus dentatus
Inonotus dentiporus
Inonotus diverticuloseta
Inonotus dryadeus
Inonotus dryophilus
Inonotus duostratosus
Inonotus euphoriae
Inonotus farlowii
Inonotus fimbriatus
Inonotus flammans
Inonotus flavidus
Inonotus fulvomelleus
Inonotus glomeratus
Inonotus gracilis
Inonotus griseus – China
Inonotus hamusetulus
Inonotus hastifer
Inonotus hemmesii
Inonotus hispidus
Inonotus japonicus
Inonotus juniperinus
Inonotus leporinus
Inonotus lloydii
Inonotus ludovicianus
Inonotus luteoumbrinus
Inonotus marginatus
Inonotus micantissimus
Inonotus microsporus
Inonotus mikadoi
Inonotus minutoporus
Inonotus munzii
Inonotus navisporus
Inonotus neotropicus
Inonotus nidus-pici
Inonotus niveomarginatus
Inonotus nodulosus
Inonotus nothofagi
Inonotus novoguineensis
Inonotus obliquus
Inonotus ochroporus
Inonotus pacificus
Inonotus palmicola
Inonotus papyrinus
Inonotus patouillardii
Inonotus pegleri
Inonotus peristrophidis
Inonotus pertenuis
Inonotus poncei
Inonotus porrectus
Inonotus pseudoglomeratus
Inonotus pseudoradiatus
Inonotus pusillus
Inonotus quercustris
Inonotus radiatus
Inonotus rheades
Inonotus rickii
Inonotus rigidus
Inonotus rodwayi
Inonotus setulosocroceus
Inonotus shoreae
Inonotus sideroides
Inonotus splitgerberi
Inonotus tabacinus
Inonotus tamaricis
Inonotus tenuissimus
Inonotus triqueter
Inonotus ungulatus
Inonotus venezuelicus
Inonotus xanthoporus

βιβλιογραφικές αναφορές 

Μύκητες
Άγιος Παντελεήμονας Κέρκυρας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)

Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι ημιορεινό χωριό στη βόρεια Κέρκυρα και τους βόρειους πρόποδες του Παντοκράτορα σε υψόμετρο 170 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 32 χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΔ. (μέσω Πυργί) από την πόλη της Κέρκυρας, ανάμεσα στα Λαζαράτικα και τη Βραχλερή. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κασσωπαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με την Αραχάβη, τη Βραχλερή, τα Λαζαράτικα, τα Πριφτιάτικα, τη Στρογγυλή και το Φουρνί αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Παντελεήμονα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θιναλίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,937 χμ² (2011).

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά της Κέρκυρας
Νοζάν-συρ-Σεν

Το Νοζάν-συρ-Σεν (γαλλικά: Nogent-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Ωμπ στην περιοχή Γκραντ Εστ, στα βορειοανατολικά της Γαλλίας. Έχει πληθυσμό 5.973 κατοίκους (2016).

Οι κάτοικοί του ονομάζονται Νοζανταί (ζ).

Γεωγραφικά στοιχεία 

Το Νοζάν-συρ-Σεν βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Ωμπ, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, σε απόσταση 108 χιλιομέτρων (οδικώς) νοτιοανατολικά του Παρισιού και 52 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Τρουά, της πρωτεύουσας του νομού Ωμπ.

Είναι μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού Ωμπ, η άλλη είναι το Μπαρ-συρ-Ωμπ, και βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού. Έχει πληθυσμό 5.973  κατοίκους (2016).

Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Σηκουάνα. Υπάρχουν επίσης δύο κανάλια, τα οποία δημιουργούν δύο νησάκια. Το ένα, το νησί Ολίβ, εκτάσεως 3 εκταρίων, καλύπτεται από δάσος και αποτελεί χώρο αναψυχής και περιπάτου. Το άλλο νησί συνδέεται με τις όχθες με δύο παλιές γέφυρες. Τα νησιά συνδέονται με έναν υπερχειλιστή, ένα μακρύ ταμιευτήρα με πεζογέφυρα.

Τα κανάλια δημιουργήθηκαν για την εγκατάσταση των μύλων του Νοζάν, ένα τεράστιο κτίριο που εκτείνεται σε όλο το πλάτος του ποταμού. 

Η πόλη αναπτύχθηκε κυρίως στην αριστερή όχθη. Εκεί βρίσκεται το ιστορικό, διοικητικό και εμπορικό κέντρο. Στη δεξιά όχθη, μετά από μια μικρή αστική περιοχή βρίσκεται η βιομηχανική περιοχή.

Αξιοθέατα-Τουρισμός 

Το Νοζάν-συρ-Σεν βρίσκεται περίπου 1,5 ώρα νοτιοανατολικά του Παρισιού στη συμβολή της Καμπανίας, του Μπρι και της Βουργουνδίας. Είναι χτισμένο πάνω στον Σηκουάνα, ένα ποτάμι που επέτρεψε την ανάπτυξή του κατά τη διάρκεια των αιώνων, και είναι πόλη πολιτιστικής κληρονομιάς και ιστορίας.

Διάφορα διάσημα πρόσωπα έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στην πόλη: ο Ερρίκος Δ' και η έπαυλη όπου διέμενε, ο Λουδοβίκος ΙΔ' που θαύμασε το όμορφο καμπαναριό της εκκλησίας Σαιν-Λωράν, ο Ναπολέων ο οποίος παρέμεινε εκεί δύο φορές κατά τη διάρκεια της Γαλλικής εκστρατείας, ο Γκυστάβ Φλωμπέρ, ο οποίος πήγαινε τακτικά για να επισκεφτεί συγγενείς του και η δράση του μυθιστορήματος του Η αισθηματική αγωγή διαδραματίζεται εν μέρει στην πόλη, ο γλύπτης Αλφρέ Μπουσέ που το 1902 ίδρυσε ένα μουσείο αρχαιολογίας, ζωγραφικής και γλυπτικής που φέρει το όνομά του, ο Πωλ Κλωντέλ και η αδελφή του Καμίγ που, παιδιά, έζησαν εκεί για 3 χρόνια και το σπίτι τους στεγάζει μουσείο αφιερωμένο στην Καμίγ.

Η αστική αρχιτεκτονική των οικημάτων στις όχθες του Σηκουάνα, τα μεσαιωνικά σπίτια, οι μύλοι και η γοητεία των υγροτόπων της κοιλάδας του Σηκουάνα καθιστούν το Νοζάν-συρ-Σεν έναν ευχάριστο τουριστικό προορισμό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης (γαλλικά)
 Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού (επιλογή γλώσσας)

Πόλεις της Καμπανίας-Αρδεννών
Πόλεις της Γαλλίας
Λαμπιώτες Ρεθύμνης

Οι Λαμπιώτες (επίσημο: αι Λαμπιώται) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 41 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 340 μ.

Κοινότητα Λαμπιωτών 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Λαμπιωτών έχει 61 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Μαρία Κουφάκη.

Κοινοτάρχες Λαμπιωτών 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Λαμπιωτών

Ιστορικά στοιχεία 
Σύμφωνα με τον Στέργο Σπανάκη το χωριό δημιουργήθηκε από κατοίκους της αρχαίας Λάππας ή Λάμπης, η οποία βρίσκεται κοντά στην Αργυρούπολη, οι οποίοι αποκαλούνται Λαμπιώτες. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε συμβόλαιο του 1301, όπου αναφέρεται ως Lambrotes. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Lambrotes. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lambiotes με 80 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Lambiotes.

Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 8 χριστιανικές οικογένειες να διαμένουν στο χωριό. Ο Χουρμουζής Βυζάντιος στο έργο του Κρητικά αναφέρει το χωριό ως Ζαμπρώτες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 133 χριστιανούς κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 178 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925, οι Λαμπιώτες υπάχθηκαν στην κοινότητα Βυζαρίου. Το 1934 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Στους Λαμπιώτες βρίσκεται ο μονόχωρος τοιχογραφημένος ναός της Παναγίας, ο οποίος χρονολογείται από τις αρχές του 14ου ή τον 15ο αιώνα. Στον εξωτερικό τοίχο του ναού βρίσκεται τάφος με οικόσημο. Ο ναός βρίσκεται περίπου 500 μέτρα από το χωριό.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου
Άγιος Γεώργιος Κασσιόπης Κέρκυρας

Ο Άγιος Γεώργιος Κασσιόπης, είναι ημιορεινό μικρό χωριό στα βορειοανατολικά της Κέρκυρας και τις πλαγιές του Παντοκράτορα σε υψόμετρο 290 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 37 χλμ. (οδηγικά) Β. από την πόλη της Κέρκυρας και 3 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Κασσιόπη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κασσιόπης. Το 1994 με το ΦΕΚ 56Α - 14/04/1994 αποσπάται από την κοινότητα Σινιών και προσαρτάται στον τότε δήμο Κασσοπαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 ανήκει στη δημοτική ενότητα Κασσιόπης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κασσωπαίων του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1 μόνο κάτοικο.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης 
Στη βόρεια Κέρκυρα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Αρμενάδων και Άγιος Γεώργιος Πάγων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά της Κέρκυρας
Σερ Τσαρλς Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος

Ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος (18 Φεβρουαρίου 1810 – 10 Μαΐου 1869) ήταν Άγγλος καλλιτέχνης, κηπουρός και πολιτικός. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους κύριους υποστηρικτές της Μεγάλης Έκθεσης του 1851. Γεννήθηκε στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Ήταν γιος του Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ και της Μαρία Ντόουβ Γουόκερ. Ήταν επίσης ο πατέρας του Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ου Βαρενότου και του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ.

Σπουδές και υπόβαθρο 
Σπούδασε στο Δημόσιο Σχολείο Westminster του Λονδίνου και αργότερα στο Τρίνιτι Χολ του Κέιμπριτζ. Σπούδασε νομική όπου και πήρε το πτυχίο του το 1884 αλλά χωρις ποτέ να εξασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου.

Βοήθησε να γίνει δεκτός ο κοινοβουλευτικός νόμος περί μεταρρυθμίσεων του 1832 , που εκδόθηκε υπό τη διοίκηση του κόματος του Λόρδου Gray.

Δημόσια ζωή  
Ο Ντίλκ βοήθησε τον πατέρα του στο λογοτεχνικό του έργο και υπήρξε μερικά χρόνια πρόεδρος του συμβουλίου της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών, όπως επίσης έπαιξε εξέχοντα ρόλο στις υποθέσεις της Βασιλικής Κηπευτικής Εταιρείας και άλλων φορέων. Το 1841 ίδρυσε το κηπευτικό περιοδικό "The Gardeners' Chronicle" μαζί με τους Τζόζεφ Πάξτον, Τζον Λίντλι και Γουίλλιαμ Μπράντμπερι. Ήταν ένας από τους πιο δραστήριους υποστηρικτές της Μεγάλης Έκθεσης του 1851 (εκ των οποίων ο Πάξτον ήταν πάλι αναπόσπαστο μέρος) και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής. Στο τέλος της έκθεσης τιμήθηκε από ξένους ηγεμόνες, και η Βασίλισσα του προσέφερε την τιμή να γίνει ιππότης, το οποίο όμως δεν δέχτηκε. Απέρριψε επίσης μια μεγάλη χρηματοδότηση που του προσέφερε η βασιλική επιτροπή. Το 1853 ο Ντιλκ ήταν ένας από τους Βρετανούς επιτρόπους στη Βιομηχανική Έκθεση της Νέας Υόρκης και συνέταξε μια αναφορά σχετικά με αυτό. Και πάλι αρνήθηκε να λάβει οποιαδήποτε χρηματική ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του.

Ο Ντιλκ διορίστηκε ένας από τους πέντε βασιλικούς επιτρόπους της Μεγάλης Έκθεσης του 1862. Σύντομα μετά το θάνατο του πρίγκιπα Αλβέρτου της Σαξονίας διεκδίκησε τον τίτλο του βαρονέτου, κληρονομώντας και ιδιοκτησία στην οδό Sloane στην κομητεία του Middlesex.  Το 1865 εισήλθε στο κοινοβούλιο ως μέλος για το Wallingford μια έδρα που κατείχε μέχρι το 1868. Το 1869 απεστάλη στη Ρωσία ως εκπρόσωπος της Αγγλίας στην έκθεση οπωροκηπευτικών που πραγματοποιήθηκε στην Αγία Πετρούπολη. Ωστόσο, η υγεία του τον εγκατέλειψε για κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι που πέθανε ξαφνικά σε αυτήν την πόλη, στις 10 Μαΐου του 1869. Μια επιλογή από τα γραπτά του, Papers of a Critic (2 vols., 1875), περιέχει ένα βιογραφικό σκίτσο από τον μεγαλύτερο γιο του Τσαρλς.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε την Μέρι Τσάτφιλντ το 1840 (εώς το 1853 όταν η οποία πέθανε).

Ο τίτλος του Βαρονέτου του Ντιλκ κληροδοτήθηκε στον γιο του Τσαρλς του οποίου η πολιτική καριέρα καταστράφηκε απο ένα άσχημα δημοσιευμένο διαζύγιο περί τα 1880.

Ο νεότερος γιος του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ ήταν επίσης πολιτικός.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναφορές στο όνομα του Σερ Τσαρλς Ντιλκ, 1ου Βαρονέτου: https://discovery.nationalarchives.gov.uk/details/c/F47549

Πηγές 

Πολιτικά πρόσωπα
Βρετανοί συγγραφείς
Βρετανοί πολιτικοί
Βαρονέτοι της Μεγάλης Βρετανίας
Ελληνική προεδρική εκλογή (2020)

Στις 22 Ιανουαρίου 2020 διεξήχθη η πρώτη έμμεση ψηφοφορία για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Ο απερχόμενος Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος εξελέγη από το Κοινοβούλιο στις 18 Φεβρουαρίου 2015, ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή, ωστόσο δεν είχε προταθεί από κάποιο κόμμα. Εξελέγη η Κατερίνα Σακελλαροπούλου με 261 ψήφους.

Κατά το άρθρο 32 του Συντάγματος γίνονται 5 ψηφοφορίες: στις δύο πρώτες απαιτούνται 200 ψήφοι για την εκλογή προέδρου και στην τρίτη 180 ενώ, σε περίπτωση που μετά από 3 ψηφοφορίες δεν εκλεγεί ο πρόεδρος, στην τέταρτη απαιτούνται 151 ψήφοι στη πιθανή περίπτωση πέμπτου γύρου η εκλογή του/της γίνεται κατά πλειοψηφία.

Την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την υποστήριξη της υποψηφιότητας της προέδρου του ΣτΕ Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Ψηφοφορία

Παραπομπές

Ελληνικές προεδρικές εκλογές
Άγιος Γεώργιος Αρμενάδων Κέρκυρας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)

Ο Άγιος Γεώργιος Αρμενάδων είναι παραθαλάσσιο χωριό στη βορειοδυτική Κέρκυρα με υψόμετρο 5 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται στον όρμο Αγίου Γεωργίου, αποτελεί τουριστικό  προορισμό γνωστό για την αμμώδη παραλία και τα κρυστάλλινα νερά και είναι το επίνειο των Αρμενάδων δίπλα (ΒΔ.) ακριβώς στον συνώνυμο οικισμό Άγιος Γεώργιος Πάγων. Απέχει 33 χλμ. ΒΔ. από την πόλη της Κέρκυρας και 9 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τους Αρμενάδες. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αρμενάδων. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997  αποσπάται από την κοινότητα Πάγων και προσαρτάται στο δήμο Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 60 κατοίκους.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης 
Στη βόρεια Κέρκυρα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Κασσιόπης και Άγιος Γεώργιος Πάγων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Αγίου Γεωργίου Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ

Ο Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ (11 Αυγούστου 1850 – 12 Μαρτίου 1883) ήταν Βρετανός Ριζοσπάστης και φιλελεύθερος πολιτικός που κατείχε έδρα στην Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου απο το 1880 μέχρι το 1883.

Οικογένεια 

 Ο Άστον γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν ο μικρότερος γιος του Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ου Βαρονέτου και της συζύγου του, Μέρι Τσάτφιλντ. Η μητέρα του πέθανε το 1853 όταν ο ίδιος ήταν τριών χρονών.

 Ο μεγάλος αδελφός του Άστον ήταν ο Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος, επίσης πολιτικός του Φιλελεύθερου Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου.
 Σύζυγός του εώς και τον θάνατό του ήταν η Μάργκαρετ Γιούστας Σμιθ, η μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ.
 Ο μεγαλύτερος γιος του και κληρονόμος της περιουσίας αλλά και του τίτλου των Βαρονέτων Ντίλκ ήταν ο Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος. Ο δεύτερος γιος του ήταν ο Κλίμεντ Ουέντγουερθ Ντιλκ και η κόρη του η Σύμπιλ Μέρι Ουέντγουερθ Ντιλκ.

Προσωπική ζωή 

Μαθησιακή εκπαίδευση έλαβε ιδιωτικά απο τον πατέρα του πριν γίνει η εγγραφή του στο Trinity Hall του Κέιμπριτζ το 1868. Έγινε λόγιος πριν το 1870 και ένα διακεκριμένο μέλος της Ένωσης του Κέιμπριτζ, παρόλο που παράτησε το κολλέγιο το 1872 πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει στην Ρωσία. Για αρκετούς μήνες έζησε σε ένα Ρωσικό χωριό και μελέτησε την γλώσσα, αλλά και για την κοινωνική τάξη των χωρικών της περιοχής. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1873, έχοντας σημάδια φυματίωσης, της αρρώστιας που αργότερα θα τον σκότωνε. Ξεκίνησε να γράφει ένα βιβλίο για την Ρωσία, του οποίου δύο κεφάλαια εμφανίστηκαν στο Fortnightly Review του 1874, αλλά το οποίο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.

Το 1875, αγόρασε την εφημερίδα Weekly Dispatch για £14,000 (στερλίνες), δρώντας ως συντάκτης της μέχρι το 1876 και μετά ξανά απο το 1878 μέχρι το 1880. Το 1878 δημοσίευσε μια μετάφραση του βιβλίου Virgin Soil του Ivan Turgenev.

Το 1876 παντρεύτηκε την Μάργκαρετ Σμιθ, την μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ, με την οποία έκανε δύο γιους και μία κόρη.

Το 1880 εκλέχθηκε ως Μέλος του Κοινοβουλίου του Νιούκαστλ, αλλά η επιδείνωση της υγείας του τον έκανε να παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 1883, ξοδεύοντας τους τελευταίους μήνες τις ζωής του στο Αλγέρι, όπου και πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 32 ετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Συνεισφορές του Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ στο Κοινοβούλιο:https://api.parliament.uk/historic-hansard/people/mr-ashton-dilke

Παραπομπές 

Βρετανοί πολιτικοί
Βρετανοί συγγραφείς
Γαλακτοχορτοφαγία

Γαλακτοχορτοφαγία είναι όταν ένας χορτοφάγος προτιμά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων όπως το γάλα και το γιαούρτι. Οι γαλακτοχορτοφάγοι δεν τρώνε κρέας ,ψάρι και αυγά. Εάν ένας γαλακτοχορτοφάγος τρώει αυγά τότε θεωρείται  ωο-γαλακτοχορτοφάγος(ovo-lacto-vegetarian)

Παραπομπές 

Χορτοφαγία
Ντένι Κλόζε

Ο Ντένι Κλόζε (γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1979 στο Άινμπεκ) είναι Γερμανός τηλεπαρουσιαστής και κωμικός.

Ο Κλόζε ήταν μέλος του θεατρικού συγκροτήματος της κοινότητας του Άινμπεκ. Εμφανίστηκε επίσης σε θεατρική εταιρεία του Μύνστερ (την Εταιρεία Καμπαρέ του Μύνστερ). Το 1999 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Καφέ Τσιβίλ και το 2001 ήταν ηθοποιός στην τηλεοπτική εκπομπή Internet Four. Το 2002 είχε επιπλέον σόλο εμφανίσεις στο Γκέτινγκεν και τη γύρω περιοχή, δημιουργώντας το πρώτο ατομικό σταντ-απ θεατρικό του με τίτλο The Last Ice Horn. Το 2003 ήταν υποψήφιος για το βραβείο κωμωδίας ΦΦΝ στην κατηγορία του νεοεισερχόμενου. (γερμανικά: ffn-ComedyAward-Newcomer - σημείωση: η χρήση της αγγλικής γλώσσας είναι συνήθης σε κατηγορίες και τίτλους γερμανικών και μη βραβείων).

Ο Κλόζε έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό το 2003 με τη συμμετοχή του στην πρώτη σεζόν του Star Search στη Γερμανία, όπου έφτασε στον 16ο γύρο στην κατηγορία Κωμικοί. Εμφανίστηκε και στην εκπομπή Comedy Total τον Ιανουάριο του 2006, ένα νυχτερινό σόου του Super RTL.

Εκτός από τις τηλεοπτικές του παρουσιάσεις, ο Κλόζε συντονίζει και εκδηλώσεις, γράφει για διάφορα (ηλεκτρονικά) μέσα, εργάζεται ως ομιλητής στην εκπαίδευση των νέων και των ενηλίκων και είναι λέκτορας τηλεοπτικής κωμωδίας στο τεχνικό πανεπιστήμιο του Μπραουνσβάιχ, στο Πανεπιστήμιο του Πασάου και στο Μόναχο.

Ο Κλόζε πέρασε την πρώτη του κρατική εξέταση στο Πανεπιστήμιο Γκέοργκ-Άουγκουστ της Γοτίγγης το 2008 στα θέματα του αθλητισμού και της διδασκαλίας της γερμανικής. Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011 εργάστηκε ως εκπαιδευτικής στην κρατική αθλητική ένωση της Κάτω Σαξονίας. Ο Κλόζε εργάζεται ως σύμβουλος, προπονητής και εκπαιδευτής από το Ιανουάριο του 2012.
Δαμάσκο

Το δαμάσκο είναι κεντημένο ύφασμα (στόφα) με χρυσά (συνήθως) κρόσσια που  κρεμούν από τα παράθυρα (κάτω μέρος του κουφώματος) και τα μπαλκόνια στην Κέρκυρα, όταν περνούν λιτανείες, του Αγίου Σπυρίδωνος, της Αγ. Θεοδώρας της Αυγούστας (Κυριακή της Ορθοδοξίας - Αναστήλωση των εικόνων), Επιτάφιοι, το βράδυ της Αναστάσεως, καθώς και Θεομητορικές (Παναγίας) λιτανείες.

Τα υφάσματα αυτά είναι κεντημένα με την τεχνική της "στόφας" (ανάγλυφο κέντημα) και απεικονίζουν διάφορες παραστάσεις, που χρησιμοποιούνται και στην Ορθόδοξη αγιογραφία, με πολύτιμες κλωστές και λέγεται δαμάσκο επειδή προέρχονται από τη Δαμασκό που τα έφερναν την παλαιά εποχή,  αλλά και, διότι είναι συνήθως σε χρώμα δαμασκηνί ή πορφυρούν(το χρώμα της χλαμύδας των Αυτοκρατόρων - Βασιλέων - αρχόντων κλπ). Υπάρχουν βέβαια και χωρίς κεντήματα, απλά δαμάσκο, πάντα όμως στα παραπάνω χρώματα.

Το έθιμο "κρατάει" από την Βυζαντινή εποχή που τα κρεμούσαν σε διάφορες θρησκευτικές αλλά και θριαμβευτικές ή ονομαστικές των Αυτοκρατόρων γιορτές. Από τους Βυζαντινούς το αντέγραψαν οι Βενετοί, που είχαν, τότε, πολιτισμικές (και όχι μόνον), σχέσεις και οι Βενετοί όπως ήταν φυσικό το μετέφεραν στην Κέρκυρα όπου και διατηρείται μέχρι των ημερών μας!
Ηπειρωτική Μαλαισία

Η Ηπειρωτική Μαλαισία, επίσης γνωστή ως Μαλάγια ή Δυτική Μαλαισία, είναι το τμήμα της Μαλαισίας που βρίσκεται στη χερσόνησο της Μαλαισίας και τα γύρω νησιά. Η έκτασή της είναι 132.265 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν το 40% της συνολικής έκτασης της χώρας. Μοιράζεται χερσαία σύνορα με την Ταϊλάνδη στα βόρεια και τη Σιγκαπούρη στο νοτιότερο άκρο.

Δυτικά από το στενό της Μαλάκκα βρίσκεται η νήσος Σουμάτρα (Ινδονησία) και ανατολικά απέναντι από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας βρίσκονται τα νησιά Νάτουνα (Ινδονησία). Η ηπειρωτική Μαλαισία αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία (περίπου 81,3%) του πληθυσμού και της οικονομίας της Μαλαισίας, το 2017 ο πληθυσμός της ήταν περίπου 26 εκατομμύρια (92% του συνολικού πληθυσμού).

Κρατίδια και Ομοσπονδιακές Επικράτειες

Η ηπειρωτική Μαλαισία αποτελείται από τα ακόλουθα 11 κρατίδια της Μαλαισίας και δύο ομοσπονδιακές επικράτειες (ξεκινώντας από τον Βορρά προς Νότο):
 Βόρεια Περιφέρεια: Περλίς, Κεντάχ, Πενάνγκ, Περάκ
 Ανατολική Περιφέρεια: Κελάνταν, Τερενγκάνου, Παχάνγκ,
 Κεντρική Περιφέρεια: Σελάνγκορ, ομοσπονδιακές επικράτειες της Κουάλα Λουμπούρ και Πουτρατζάγια
 Νότια Περιφέρεια: Νέγκερι Σεμπιλάν, Μαλάκκα, Τζοχόρ

Ετυμολογία

Η Ηπειρωτική Μαλαισία είναι επίσης γνωστή ως Δυτική Μαλαισία (Malaysia Barat) ή Κρατίδια της Μαλάγια (Negeri-negeri Tanah Melayu).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Virtual Malaysia  - Η επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Τουρισμού της Μαλαισίας

Γεωγραφία της Μαλαισίας
Παναγιώτα Δριτσέλη

Η Παναγιώτα Δριτσέλη (γεννημένη στις 11 Ιανουαρίου 1982 στα Τρίκαλα) είναι Ελληνίδα φιλόλογος και πολιτικός.

Βιογραφία 
Αποφοίτησε από τη σχολή Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων . 

Στις εκλογές του Ιουνίου 2012, καθώς και του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στη Βουλή των Ελλήνων με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την περιφέρεια Τρικάλων. Εξελέγη γραμματέας στην πρώτη συνεδρίαση της 16ης κοινοβουλευτικής περιόδου με 216 θετικές ψήφους στις 6 Φεβρουαρίου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παναγιώτα Ιωάννη Δριτσέλη, σελίδα στον ιστοτόπο της Βουλής των Ελλήνων 
 Επίσημος ιστότοπος

Έλληνες φιλόλογοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Τρικάλων

Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P856
Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου

Η Δέσποινα Σβερώνη-Χονδρονάσιου (γεννηθείσα στις 9 Απριλίου 1960 στο Κιλελέρ) είναι Ελληνίδα πολιτικός . 

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο της Χρυσής Αυγής στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν επανεξελέγη. Το 2018 αποχώρησε από την Χρυσή Αυγή.

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή
Βουλευτές Λάρισας
Στέλλα Φουράκη

Η Στυλιανή "Στέλλα" Φουράκη (γεννηθείσα στις 24 Μαρτίου 1994) είναι ελληνίδα παίκτρια της καλαθοσφαίρισης. Αγωνίζεται για τον Ολυμπιακό στο ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στη σελίδα της ΦΙΜΠΑ
 Προφίλ στην ιστοσελίδα Γιουρομπάσκετ
Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Ράνια Πρασσά

Η Ράνια Πρασσά (γεν. 10 Μαΐου 1976 στην Θεσσαλονίκη) είναι παλαίμαχη Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ γυναικών του 2001 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας, ενώ το 2005-2006 αγωνίστηκε στον Μεγαλέξανδρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Πετροχώρι Ρεθύμνης

Το Πετροχώρι (επίσημο: Πετροχώριον, μέχρι το 1931 Αποσέτι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχει 40 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 360 μ. στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Σάμιτος, πάνω από την κοιλάδα του Αμαρίου. Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως αγροκτηνοτροφική.

Κοινότητα Πετροχωρίου 
Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Πετροχωρίου έχει 137 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ελευθέριο Πατρικαλάκη.

Κοινοτάρχες Πετροχωρίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πετροχωρίου

Ιστορικά στοιχεία 
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Aposetti. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Aposseti με 83 κατοίκους και στην απογραφή του Βασιλικάτα κατά το 1630 αναφέρεται ως Apossetis. Ο Νίκος Σταυρινίδης έχει ταυτίσει το χωριό με το χωριό Abesgat το οποίο αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1659 με 9 σπίτια, όμως ο Στέργιος Σπανάκης σημειώνει ότι εκείνο το χωριό ήταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου και όχι στην επαρχία Αμαρίου.

Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους καταγράφηκαν 12 χριστιανικές οικογένειες και μια μουσουλμανική να διαμένουν στο χωριό.Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μοναστηρακίου και είχε 195 χριστιανούς και 35 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 260 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1926 το χωριό ορίστηκε έδρα δικής του κοινότητας της επαρχίας Αμαρίου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Κουρητών. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.

Πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Σημεία ενδιαφέροντος 
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι δίκλιτος αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα και στους Άγιους Πάντες. Ο ναός κτίστηκε το 1885 στα ανατολικά ερειπωμένο μεσαιωνικού ναΰδριου, του 13ου αιώνα, το οποίο στη συνέχεια ξανακτίστηκε. Ο νέος ναός στη νότια είσοδο φέρει επιγραφή η οποία γράφει Το πνεύμα της αληθείας το παρά του πατρός εκπορευόμενον μαρτυρύσει περί εμού: Αύγουστος ,ΑΩϡΕ΄ ο αρχητέκτων Ηλίας Μοσχάκης. Πάνω από τη βόρεια είσοδο βρίσκεται καμπαναριό, ενώ διαθέτει και δεύτερο, νεότερο, καμπαναριό στην αυλή του. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο μικρός ναός των Αγίων Αποστόλων. Στο εσωτερικό του ναού βρίσκεται χάραγμα από επισκέπτη του ναού το οποίο γράφει Die prima Marzo 1580. Hic fruit Aloisio Neotero.

Προσωπικότητες 
 Διογένης Μοσχοβίτης - δάσκαλος και οπλαρχηγός στην επανάσταση του 1866.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Αμαρίου