joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Οθωμανική Τράπεζα

Η Οθωμανική Τράπεζα (τουρκικά: Osmanlı Bankası) ιδρύθηκε το 1856 στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, πρωτεύουσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως κοινοπραξία μεταξύ των βρετανικών συμφερόντων, της Banque de Paris et des Pays-Bas της Γαλλίας και της οθωμανικής κυβέρνησης. Το αρχικό κεφάλαιο της Τράπεζας αποτελούταν από 135.000 μετοχές, εκ των οποίων 80.000 αγοράστηκαν από τον αγγλικό όμιλο και 50.000 από τον γαλλικό όμιλο ενώ 5.000 μετοχές διατέθηκαν στους Οθωμανούς.

Λειτουργούσε με την επωνυμία Αυτοκρατορική Οθωμανική Τράπεζα (οθωμανικά τουρκικά: Bank-i Osmani-i Şahane) από το 1863 έως το 1924. Έχοντας το προνόμιο ως κρατική τράπεζα, λειτουργούσε ως κεντρική τράπεζα. Τον Ιούνιο του 1996, η οθωμανική τράπεζα πωλήθηκε στον όμιλο Doğuş, από τον οποία οι τραπεζικές δραστηριότητές της επικεντρώνονταν κυρίως στην Τουρκία. Το 2001, η Οθωμανική Τράπεζα έγινε τμήμα της τράπεζας Garanti.

Μουσείο Οθωμανικής Τράπεζας

Η έδρα της Οθωμανικής Τράπεζας στην Bankalar Caddesi στο Καράκιοϊ της Κωνσταντινούπολης χτίστηκε από το διάσημο Γαλλοτούρκο αρχιτέκτονα Αλεξάντερ Βαλωρύ το 1890 και χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Οθωμανικής Τράπεζας από την ίδρυσή της στις 27 Μαΐου 1892, μέχρι το 1999. Εκτός από τη στέγαση του υποκαταστήματος της τράπεζας Garanti στο Καράκιοϊ και των διευθύνσεων της περιοχής, το κτίριο ήταν ο χώρος του Μουσείου της Οθωμανικής Τράπεζας και του Κέντρου Αρχείων και Ερευνών της Οθωμανικής Τράπεζας. Τα αντικείμενα και τα έγγραφα που παρουσιάστηκαν στο Μουσείο της Οθωμανικής Τράπεζας έδωσαν πληροφορίες για την ύστερη οθωμανική και πρώιμη δημοκρατική περίοδο, παρουσιάζοντας το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον της εποχής μέσα από πράξεις αγοράς, υποκαταστήματα τραπεζών, αρχεία πελατών και φακέλους προσωπικού σε ένα συνδυασμό χρονολογικών και θεματικών προσεγγίσεων.

Τέσσερα θησαυροφυλάκια της τράπεζας, που βρίσκονται στο κέντρο της κύριας εκθεσιακής αίθουσας, χρησιμοποιήθηκαν για την εμφάνιση αρχειακών σειρών όπως μετοχές και ομόλογα, λογιστικά βιβλία, αρχεία πελατών, κάρτες καταθέσεων, αρχεία προσωπικού και φωτογραφίες. Η μεγαλύτερη διώροφη καμάρα φιλοξένησε τα τραπεζογραμμάτια και τα ασημένια νομίσματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1863 και 1914 μαζί με την ιστορία, το σχεδιασμό, την εγγραφή και τα δείγματα του καθενός.

Καθώς παρέμεινε κλειστό για κατασκευή το 2009, το κτίριο της Οθωμανικής Τράπεζας άνοιξε ξανά στις 22 Νοεμβρίου 2011 από το SALT Galata, ως ένα από τα δύο κτίρια που φιλοξενούν τις δραστηριότητες του πολιτιστικού ιδρύματος SALT. Το SALT Galata φιλοξενεί το Μουσείο της Οθωμανικής Τράπεζας και καθιστά διαθέσιμη στο κοινό τη βιβλιοθήκη και τα αρχεία του Κέντρου Αρχείων και Ερευνών της Οθωμανικής Τράπεζας μέσω της SALT Research.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Επιχειρήσεις της Τουρκίας
Λουίζα της Ορλεάνης, βασίλισσα του Βελγίου

Η Λουίζα της Ορλεάνης (Louise d'Orléans, 3 Απριλίου 1812 - 11 Οκτωβρίου 1850) ήταν η πρώτη βασίλισσα του Βελγίου και η δεύτερη σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου. Έμεινε γνωστή ως Λουίζα Μαρία.

Βιογραφία
Η Λουίζα Μαρία Θηρεσία Καρλόττα Ισαβέλλα γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 3 Απριλίου 1812 και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. 

Ως παιδί, είχε μία θρησκευτική και αστική εκπαίδευση, χάρη στον ρόλο που διαδραμάτιζε η μητέρα της και η θεία της, η Αδελαΐδα της Ορλεάνης, στην οποία ήταν πολύ κοντά. Ως μέλος του Οίκου των Βουρβόνων, είχε το δικαίωμα να κατέχει τον τίτλο της πριγκίπισσας του Βασιλικού Αίματος.

Στις 9 Αυγούστου 1832, η εικοσάχρονη Λουίζα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου, ο οποίος ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερός της. Ο Λεοπόλδος Α΄ ήταν χήρος από τη σύζυγό του Καρλόττα της Ουαλίας, μετά το τέλος της κατά τη διάρκεια της γέννας του θνησιγενούς τους γιου το 1817. Επειδή ο Λεοπόλδος ήταν Προτεστάντης, ο γάμος του είχε δύο τελετές, μία Καθολική και μια Καλβινιστική. 

Η Λουίζα ήταν μία αφοσιωμένη σύζυγος και αγαπητή ως μητέρα· ήταν πολύ ντροπαλή από τη φύση και εμφανιζόταν τακτικά στο κοινό, όταν ο σύζυγός της την ανάγκαζε. Σύντομα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής στη βελγική Αυλή με την περίφημη γενναιοδωρία και την ομορφιά της.

Η βασίλισσα Λουίζα απεβίωσε από φυματίωση στο πρώην Βασιλικό Ανάκτορο της Οστάνδης στις 11 Οκτωβρίου 1850 σε ηλικία 38 ετών. Η σορός της μεταφέρθηκε στο Λαίκεν και ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Οστάνδη. Έχει ταφεί δίπλα στον σύζυγό της στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λαίκεν.

Οικογένεια 
Η Λουίζα παντρεύτηκε το 1832 το Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
 τον Λουδοβίκο Φίλιππο (1833-1834).
 τον Λεοπόλδο Β΄ του Βελγίου (1835-1909), παντρεύτηκε την Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας. Απέκτησαν 4 παιδιά.
 τον Φίλιππο, Κόμη της Φλάνδρας (1837-1905), παντρεύτηκε την Μαρία του Χοεντσόλλερν-Ζιγκμαρίνγκεν. Απέκτησαν 5 παιδιά.
 την Καρλόττα (1840-1927), παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό της Αυστρίας, Αυτοκράτορα του Μεξικού. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Τίτλοι και οικόσημα
3 Απριλίου 1812 – 9 Αυγούστου 1830: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Κυρία της Ορλεάνης
9 Αυγούστου 1830 – 9 Αυγούστου 1832: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα της Ορλεάνης
9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα των Βέλγων

Διακρίσεις
  : Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Λεοπόλδου
  : 298η Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας - 

<center>
{| class="wikitable"
| <center><center>Έμβλημα του Βασιλιά Λεοπόλδου  και της Βασίλισσας Λουίζας
| <center>Μονόγραμμα της Βασίλισσας Λουίζας του Βελγίου
|}

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Mia Kerckvoorde (2002). Louise d’Orléans, reine oubliée, 1812-1850. Paris: Duculot. .
  Madeleine Lassère (2006). Louise, reine des Belges. 1812-1850. Paris: Perrin. .

Οίκος της Ορλεάνης
Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Βασίλισσες του Βελγίου
Άιτελ Φρειδερίκος του Τσόλερν

Ο Άιτελ-Φρειδερίκος, γερμ. Eitel-Friedrich (1454 - 27 Ιουλίου 1490) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν-Σουαβίας ήταν ναύαρχος των Κάτω Χωρών.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιάκωβος-Νικόλαος Α΄ κόμης του Χοεντσόλερν και της Αγνής, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Βέρντενμπουρκ-Ζάργκανς.

Ακολούθησε τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας στις Κάτω Χώρες εναντίον της εξέγερσης της Φλάνδρας. Ο Φίλιππος των Λα Μαρκ ως ναύαρχος των Κάτω Χωρών είχε αποτύχει με τους εξεγερθέντες και ο Άιτελ-Φρειδερίκος τον αντικατέστησε. Κατά την πολιορκία του Μόντφοορτ το 1490, απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών. Δύο αδέλφια του είχαν αποβιώσει σε μάχη πριν από αυτόν.

Τον διαδέχθηκε ο Κορνέλις του Γκλύμες ως ναύαρχος των Κάτω Χωρών.

Πηγές
 Wolfgang Neugebauer: Die Hohenzollern. Anfänge, Landesstaat und monarchische Autokratie bis 1740, vol. 1, Stuttgart, Berlin, and Cologne, 1996
 Gustav Schilling: Geschichte des Hauses Hohenzollern in genealogisch fortlaufenden Biographien aller seiner Regenten von den ältesten bis auf die neuesten Zeiten, nach Urkunden und andern authentischen Quellen, Fleischer, Leipzig, 1843, Online

Αναφορές

Οίκος των Χοεντσόλερν
Άιτελ Φρειδερίκος Γ΄ του Χοεντσόλερν

Ο Άιτελ-Φρειδερίκος Γ΄, γερμ. Eitel-Friedrich III (1494 - 15 Ιανουαρίου 1525) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν-Σουαβίας ήταν κόμης του Χοεντσόλερν (1512-1525).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Άιτελ-Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Χοεντσόλερν και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου κυρίου του Άλτμαρκ.

Το 1525 απεβίωσε στην Παβία σε ηλικία 31 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1515 την Ιωάννα των Βίττεμ, κόρη του Φιλίππου κυρίου των Μπέερσελ & Μπούτερσεμ και είχε τέκνα:
 Κάρολος Α΄ 1516-1576, κόμης του Χοεντσόλερν.
 Άννα απεβ. 1574.
 Άιτελ-Φρειδερίκος απεβ. 1544 στην πολιορκία του Σανκτ Ντίτσηρ.
 Φέλιξ-Φρειδερίκος απεβ. 1550.
 Ιωάννα απεβ. 1550, παντρεύτηκε τον σενεσάλη Ιάκωβο Γ΄ βαρόνο του Βάλντμπουρκ-Τράουχμπουρκ.

Πηγές
 Wolfgang Neugebauer: Die Hohenzollern. Anfänge, Landesstaat und monarchische Autokratie bis 1740, vol. 1, Stuttgart, Berlin and Cologne, 1996

Παραπομπές 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Έλληνες στην Ουγγαρία

Οι Έλληνες στην Ουγγαρία (ουγγρικά: Görögök) αποτελούν μια από τις δεκατρείς αναγνωρισμένες εθνικές μειονότητες στην Ουγγαρία, με βάση το νόμο περί δικαιωμάτων των εθνικών και εθνοτικών μειονοτήτων που θεσπίστηκε από το ουγγρικό κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου 1993.

Η ουγγρική νομοθεσία αναγνωρίζει τα μειονοτικά δικαιώματα των ατόμων, θεσπίζει την έννοια των συλλογικών δικαιωμάτων των εθνοτικών μειονοτήτων και δηλώνει το αναφαίρετο συλλογικό δικαίωμα των μειονοτήτων να διατηρούν την εθνοτική τους ταυτότητα. Ο νόμος επιτρέπει επίσης ενώσεις, κινήματα και πολιτικά κόμματα εθνικού χαρακτήρα και δίνει εντολή στην απεριόριστη χρήση εθνικών γλωσσών. Για να αναγνωριστεί, μια εθνοτική ομάδα πρέπει να έχει τουλάχιστον 100 χρόνια παρουσίας στη χώρα και τα μέλη της πρέπει να είναι πολίτες της χώρας.

Οι πρώτες μετακινήσεις Ελλήνων στο έδαφος της σημερινής Ουγγαρίας (ως τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας) σημειώθηκαν τον 15ο και 16ο αιώνα και αποτελούνταν κυρίως από μεμονωμένα άτομα με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Μαζικές μεταναστεύσεις δεν συνέβησαν μέχρι τον 17ο αιώνα, με τα μεγαλύτερα κύματα να είναι το 1718 και το 1760-1770, συνδέονταν κυρίως με τις οικονομικές συνθήκες της περιόδου Εκτιμάται ότι 10.000 Έλληνες μετανάστευσαν στην Ουγγαρία στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.

Η σημερινή ελληνική κοινότητα αποτελείται κυρίως από πολιτικούς πρόσφυγες από τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο και αριθμεί 3.916 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στο χωριό Μπελογιάννης, που ιδρύθηκε το 1950 από Έλληνες πρόσφυγες, ο δήμαρχος είναι παραδοσιακά Έλληνας αν και ο αριθμός των Ελλήνων έχει μειωθεί σε περίπου 300 σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό, που είναι 1.200 κάτοικοι.

Δείτε επίσης 
 Έλληνες
 Απόδημος Ελληνισμός
 Σχέσεις Ελλάδας-Ουγγαρίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 / Αυτοδιοίκηση των Ελλήνων της Ουγγαρίας
 / Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης - Εξαρχάτο της Ουγγαρίας

Έλληνες στην Ουγγαρία
Φρειδερίκος της Πρωσίας (1911-1966)

Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (19 Δεκεμβρίου 1911 - 20 Απριλίου 1966) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου διαδόχου της Γερμανίας και της Καικιλίας, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Γ΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Το 1966 απεβίωσε στον ποταμό Ρήνο σε ηλικία 55 ετών και τάφηκε στο κάστρο Χοεντσόλερν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1945 τη λαίδη Μπρίγκιντ Γκίννες, κόρη του Ρούπρεχτ Γκίννες 2ου κόμη του Άιβη. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος-Νικόλαος γενν. 1946, νυμφεύτηκε τη Βικτώρια-Λουσίνντ Μάνκροφτ και έχει τέκνα:
 Βεατρίκη γενν. 1981, Φλόρενς γενν. 1983, Αυγούστα γενν. 1986, Φρειδερίκος γενν. 1990.
 Ανδρέας γενν. 1947, παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Μπλάχοβα και έχει τέκνα:
 Τατιάνα γενν. 1980, Φρειδερίκος γενν. 1984.
 Βικτώρια-Μαρίνα γενν. 1952, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Αλφόνσο Άχαχε και έχει τέκνα:
 Γεώργιος-Ιωάννης γενν. 1980, Φραγκίσκος-Μαξιμιλιανός-Φρειδερίκος γενν. 1982.
 Ρούπρεχτ γενν. 1955, νυμφεύτηκε τη Ζίμπα Ράστεγκαρ-Γιαβαχέρι, κόρη Ιρανού βιομηχάνου και έχει τέκνα:
 Μπρίγκιτ γενν. 1983, Άστριντ γενν. 1985.
 Αντωνία γενν. 1955, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Γουέλσλεϋ 9ο δούκα του Γουέλινγκτον (5ο απόγονο του Άρθουρ Γουέλσλεϋ, δούκα του Γουέλινγκτον, νικητή του Ναπολέοντα) και έχει τέκνα:
 Αρθούρος γενν. 1978, η Χόνορ, Μαίρη, Καρλόττα, Φρειδερίκος.

Πηγές
 Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XIV. "Haus Preußen". C.A. Starke Verlag, 1991, pp. 148-149. ISBN 3-7980-0700-4.

Παραπομπές

Οίκος των Χοεντσόλερν
Επιχείρηση Δρυς

Η Επιχείρηση Δρυς (γερμανικά: Operation Eiche) ή αλλιώς η καταδρομή του Γκραν Σάσσο ήταν μια καταδρομική επιχείρηση των Γερμανών με επικεφαλής τον Λοχαγό Ότο Σκορτσένυ κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πόλεμου για τη διάσωση του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι, και πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943.

Ιστορία
Αμεσως μετά την απόβαση των συμμάχων στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943 και τον 
βομβαρδισμό της Ρώμης,Το Ανώτατο Φασιστικό Συμβούλιο αποφάσισε να καθαιρέσει τον Ντούτσε από αρχηγό και τον αντικατέστησε με τον Στρατηγό Πιέτρο Μπαντόλιο. Ο Μπενίτο Μουσολίνι συνελήφθη, κατ' εντολή του τότε βασιλιά της Ιταλίας Βιτόριο Εμμανουέλε τον Γ', που είχε εν τω μεταξύ προσχωρήσει στο φασιστικό κίνημα.

Ο Μουσολίνι μετά από περιπλάνηση εντός της Ιταλίας κατέληξε σ' ένα τουριστικό χειμερινό θέρετρο, στο ξενοδοχείο Κάμπο Ιμπερατόρε, που βρίσκεται στο ομώνυμο οροπέδιο, στο κέντρο του Γκραν Σάσσο.

Η Επιχείρηση Διάσωσης
 
Όταν μαθεύτηκε η είδηση στο Βερολίνο ότι ο Μουσολίνι καθαιρέθηκε ο Χίτλερ ενοχλήθηκε από αυτήν την κίνηση των Ιταλών συμμάχων του, και αποφάσισε και για λόγους κύρους του Άξονα την απελευθέρωσή του. Έτσι ανέθεσε στον Ταγματάρχη Χάραλντ Μος την εκπόνηση του σχεδίου διάσωσης του Μουσολίνι. Ο ίδιος ο Χίτλερ επέλεξε τον Ότο Σκορτσένυ, έναν ήρωα των Ναζί για τις επιτυχημένες αποστολές του, να εκτελέσει το σχέδιο.Ο Σκορτσένυ με το δίκτυο πληροφοριών που διέθετε, κατάφερε να εντοπίσει τον Μουσολίνι, και έτσι στις 12 Σεπτεμβρίου 1943 η καταδρομική 
δύναμη επιβιβάσθηκε σε ανεμόπτερα τύπου DFS 230 για να εκτελέσει την ιδιόμορφη αποστολή. Όλη η καταδρομική δύναμη ανήκε στους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές.Χρησιμοποιήθηκαν 12 ανεμόπτερα που προσγειώθηκαν σε κοντινά υψώματα. Οι Ιταλοί θα αιφνιδιαστούν και οι απώλειες θα είναι ελάχιστες, και ο λόγος ήταν επειδή μαζί με τους Γερμανούς Κομάντο βρισκόταν και ένας έμπιστος Ιταλός Στρατηγός του Μουσολίνι, ο Φερντινάντο Σολέτι, που χάρη στη μεσολάβηση του κατάφερε να πείσει τους Ιταλούς να μην αντισταθούν. Ο Ότο Σκορτσένυ κατέστρεψε τον ασύρματο των Ιταλών και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στον Μουσολίνι και του είπε : "Ντούτσε ο Φύρερ με έστειλε να σας απελευθερώσω". Και ο Μουσολίνι θα του απαντήσει: "Ήξερα ότι ο φίλος μου δεν θα ξεχνούσε". 
Στη συνέχεια επιβιβάσθηκαν σε ένα αεροπλάνο και πρώτα πήγαν στη Ρώμη και έπειτα στη Βιέννη, όπου ο Μουσολίνι διανυκτέρευσε στο ξενοδοχείο Ιμπέριαλ.

Η επιχείρηση διάσωσης του Μουσολίνι θα γίνει γνωστή σε όλον τον κόσμο μέσα από τη Γερμανική προπαγάνδα του Γκαίμπελς και θα κάνει μεγάλη αίσθηση. Ωστόσο θα είναι μία από τις τελευταίες επιτυχίες των Ναζί πριν από το τέλος του 2ου παγκόσμιου πόλεμου.

Πηγές

Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κωδικές ονομασίες
Κυβέρνηση Άνγκελα Μέρκελ 2018

Η τρέχουσα κυβέρνηση της Γερμανίας είναι η 24η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση και σχηματίστηκε 171 ημέρες μετά τις Ομοσπονδιακές εκλογές του 2017. Στις 14 Μαρτίου 2018 η Μπούντεσταγκ υπερψήφισε την Άνγκελα Μέρκελ ως καγκελάριο με 364 ψήφους από τους συνολικά 692 ψηφίσαντες. Είναι η τέταρτη συνεχόμενη κυβέρνηση στην οποία είναι καγκελάριος η Άνγκελα Μέρκελ και αποτελείται από τη συνεργασία των κομμάτων CDU, CSU και SPD.

Σύνθεση της κυβέρνησης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας
Τα Ομοσπονδιακά Υπουργεία

Πολιτική της Γερμανίας
Κυβερνήσεις συνεργασίας κομμάτων
Θωμάς Στρακόσια

Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!

Ο Θωμάς Στρακόσια (Thomas Strakosha, Θομάς Στρακόσσα, 19 Μαρτίου 1995) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Μπρέντφορντ και στην Εθνική Αλβανίας στη θέση του τερματοφύλακα.

Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Φώτη Στρακόσια.

Καριέρα 
Ξεκίνησε να αγωνίζεται από τις ομάδες νέων του Πανιωνίου και της Λάτσιο. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2012 από τη Λάτσιο, στην οποία παίζει μέχρι σήμερα και έχει κατακτήσει δύο Κύπελλα (2012-2013, 2018-2019) και δύο Σούπερ Καπ Ιταλίας (2017, 2019). Τον Ιούλιο του 2022 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην Μπρέντφορντ ως ελεύθερος.

Στην Εθνική Αλβανίας κλήθηκε για πρώτη φορά το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Μαρτίου 2017 σε έναν αγώνα εναντίον της Ιταλίας.

Παραπομπές 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σαλερνιτάνα 1919
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Έλληνες αλβανικής καταγωγής
Αλέξανδρος της Πρωσίας

Ο Αλέξανδρος, γερμ. Alexander (21 Ιουνίου 1820 - 4 Ιανουαρίου 1896) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας. Έγινε στρατηγός του Πεζικού.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Αλεξίου-Φρειδερίκου-Χριστιανού δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ.

Εισήλθε στο στρατό σε νεαρή ηλικία και ακολούθησε το επιτελείο του Φρειδερίκου Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο (1866). Κατά την αποφασιστική μάχη του Κέννιγκρετς διαδόθηκε το πρωί ότι έφυγε έφιππος και πράγματι το απόγευμα βρέθηκε σε γειτονικό δάσος.

Υπηρέτησε ως στρατηγός του Πεζικού και διοικητής του 3ου Συντάγματος Δυτικού Πεζικού· επίσης επικεφαλής του 2ου Συντάγματος Γρεναδιέρων της Φρουράς του Λάνντβερ.

Το 1896 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 76 ετών, άγαμος.

Πηγές
 Lundy, Darryl. "The Peerage: Alexander Prinz von Preußen".

Αναφορές

Οίκος των Χοεντσόλερν
Γεώργιος της Πρωσίας

Ο Γεώργιος, γερμ. Georg (12 Φεβρουαρίου 1826 - 2 Μαΐου 1902) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας. Σε διαφορετικές περιόδους της ζωής του ήταν στρατηγός, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας 25 έργων με το ψευδώνυμο "Γκύντερ φον Φράιμπερκ" ή "Γκέορκ-Κόνρατ".

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Αλεξίου-Φρειδερίκου-Χριστιανού δούκα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ.

Μεγάλωσε στην κατοικία του πατέρα του, στο κάστρο Γιέγκερχοφ, κοντά στον Ρήνο. Ταξίδευε στη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Ρώμη, όπου ανακάλυψε την τέχνη και τη λογοτεχνία. Τα μέλη του Οίκου του ακολουθούσαν στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά ο Γεώργιος δεν έδειξε κλίση σε αυτήν. Αν και το μουσικό του ταλέντο αναφάνηκε πολύ καλό, έγινε αξιωματικός το 1836. Το 1861 τέθηκε επικεφαλής του 4ου Συντάγματος Πομερανών Λογχοφόρων και το 1866 στρατηγός του Ιππικού. Συμμετείχε στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 με το Σύνταγμά του· επίσης στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο το 1870-71.

Το 1902 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 76 ετών.

Πηγές
 "The Late Prince George of Prussia", The Washington Post, Berlin, 7 May 1902

Αναφορές

Οίκος των Χοεντσόλερν
Γουλιέλμος της Πρωσίας (1783-1851)

Ο Γουλιέλμος (γερμ. Wilhelm, 3 Ιουλίου 1783 - 28 Σεπτεμβρίου 1851) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.

Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Κάρολος ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Φρειδερίκης Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Το 1851 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 68 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1804 τη Μαρία Άννα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ, και είχε τέκνα:
 Αμαλία Φρειδερίκη Λουίζα Καρολίνα Βιλελμίνη (4 Ιουλίου-23 Νοεμβρίου 1805).
 Ειρήνη (3 Νοεμβρίου 1806), θνησιγενής.
 θνησιγενής γιος (30 Αυγούστου 1809).
 Φρειδερίκος Τάσσιλος Γουλιέλμος (1811-1813).
 Ερρίκος Γουλιέλμος Αδαλβέρτος (1811-1873), Πρίγκιπας της Πρωσίας.
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Τάσσιλος (1813-1814).
 Μαρία Ελισάβετ Καρολίνα Βικτωρία (1815-1885), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Έσσης & παρά τω Ρήνω.
 Φρειδερίκος Γουλιέλμος Βάλντεμαρ (1817-1849), Πρίγκιπας της Πρωσίας.
 Μαρία Φρειδερίκη Φραγκίσκη Χεδβίγη (1825-1889), παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Β΄ της Βαυαρίας.

Πηγές
 Herman von Petersdorff (1898), "Wilhelm, Prinz von Preußen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 171–177
 Franz Joseph Adolph Schneidawind (1856), Prinz Wilhelm von Preußen in den Kriegen seiner Zeit, Verlag der Deckerschen Geheimen Ober-Hofbuchdruckerei, Complete text at Google Books

Παραπομπές 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Αδαλβέρτος της Πρωσίας (1811-1873)

Ο Αδαλβέρτος, γερμ. Adalbert (29 Οκτωβρίου 1811 - 6 Ιουνίου 1873) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας της Πρωσίας.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Μαρίας-Άννας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ λαντγράβου της Έσσης-Χόμμπουρκ.

Το 1873 απεβίωσε στο Κάρλσμπατ σε ηλικία 62 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Τερέζα Έλσλερ, χορεύτρια, κόρη του Γιόχανν-Φλόριαν Έλσλερ γραφέα του Γιόζεφ Χάυντν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο εξάδελφος του Αδαλβερτου Φρειδερίκου-Γουλιέλμος Δ΄ της Πρωσίας απένειμε στη σύζυγο και στουςαπογόνους της τον τίτλο του βαρόνου/βαρόνης του Μπάρνιμ. Είχε τέκνο:
 Αδαλβέρτος 1841-1860, απεβίωσε 19 ετών σε εξερεύνηση στον Νείλο.

Πηγές
 Herman von Petersdorff (1898), "Wilhelm, Prinz von Preußen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 171–177
 Franz Joseph Adolph Schneidawind (1856), Prinz Wilhelm von Preußen in den Kriegen seiner Zeit, Verlag der Deckerschen Geheimen Ober-Hofbuchdruckerei, Complete text at Google Books

Παραπομπές 

Οίκος των Χοεντσόλερν
Τάλορκ Α΄ των Πίκτων

Ο Ταλόρκ, γιος του Άνιελ, ήταν βασιλιάς των Πικτών από το 452 έως το 456.

Οι κατάλογος βασιλιάδων του Χρονικού των Πικτών αναφέρει ότι βασίλεψε 2 ή 4 χρόνια ανάμεσα στον Ντρεστ Α΄ και τον αδερφό του Νέχταν.

Παραπομπές

Anderson, Alan Orr, Early Sources of Scottish History A.D 500–1286, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Pictish Chronicle

Βασιλείς των Πικτών
Μαρία του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν

Η Μαρία του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν (Prinzessin Marie von Hohenzollern-Sigmaringen, 17 Νοεμβρίου 1845 - 26 Νοεμβρίου 1912) ήταν η μητέρα του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου.

Βιογραφία
Η Μαρία Λουίζα Αλεξάνδρα Καρολίνα γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1845 στο Ζίγκμαρινγκεν του πριγκιπάτου Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και ήταν κόρη του Καρόλου Αντωνίου του Χοεντσόλλερν, Πρωθυπουργού της Πρωσίας, και της Ιωσηφίνας του Μπάντεν, αδελφής του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας.

Η Μαρία θεωρήθηκε πιθανή σύζυγος για τον μέλλοντα βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου, Αλβέρτο Εδουάρδο. Παρόλο που η οικογένειά της την θεωρούσε «πολύ όμορφη», η Ρωμαιοκαθολική της θρησκεία την εμπόδισε να είναι η κατάλληλος σύζυγος για τον επικεφαλής της Αγγλικανικής εκκλησίας.

Στις 25 Απριλίου 1867 παντρεύτηκε τον Φίλιππο, Κόμη της Φλάνδρας, δεύτερο γιο του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου.

Η Μαρία ήταν φτασμένη καλλιτέχνης, με περιστασιακές εκθέσεις ακόμα και στην Έκθεση των Βρυξελλών. Είχε ένα λογοτεχνικό σαλόνι, που αποτέλεσε τόπο συγκέντρωσης πολλών συγγραφέων και σημείο αναφοράς της κοινωνικής ζωής των Βρυξελλών για σαράντα χρόνια. Είχε επίσης αποδείξει την εκτίμησή της για τη μουσική και απένειμε ένα χρυσό μετάλλιο στο Κουαρτέτο Ζόλνερ, μετά την παράστασή του ενώπιον της Βελγικής βασιλικής οικογένειας.

Πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1912 στις Βρυξέλλες σε ηλικία 67 ετών μετά από πνευμονία, η οποία την ταλαιπωρούσε αρκετές ημέρες. Τάφηκε στην Εκκλησία της Παναγίας του Λαίκεν.

Οικογένεια 
Η Μαρία παντρεύτηκε το 1867 τον Φίλιππο, Κόμη της Φλάνδρας, και μαζί απέκτησαν τα εξής παιδιά:
 Βαλδουίνος (1869 - 1891).
 Ερριέττα (1870 - 1948), παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ, Δούκα του Βαντόμ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
Ιωσηφίνα Μαρία (1870 - 1871), δίδυμη αδελφή της Ερριέττας.
 Ιωσηφίνα Καρολίνα (1872 - 1958), παντρεύτηκε τον Κάρολο Αντώνιο του Χοεντσόλλερν. Απέκτησαν 4 παιδιά
 Αλβέρτος Α΄ (1875 - 1934), Βασιλιάς του Βελγίου. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ της Βαυαρίας και απέκτησαν 3 παιδιά.

Τίτλοι
17 Νοεμβρίου 1845 – 25 Απριλίου 1867: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν
25 Απριλίου 1867 – 17 Νοεμβρίου 1905: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Κόμισσα της Φλάνδρας
17 Νοεμβρίου 1905 – 26 Νοεμβρίου 1912: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Κόμισσα της Φλάνδρας

Ο πλήρης τίτλος της ήταν: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Μαρία, Πριγκίπισσα Φιλίππου του Βελγίου, Κόμισσα της Φλάνδρας, Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκισσα της Σαξονίας

Τιμητικές διακρίσεις
 Βασίλειο της Βαυαρίας: Κυρία του Τάγματος της Αγίας Ελισάβετ, 1900: γαμήλιο δώρο προς τιμήν του γιου της.
 Βασίλειο της Ισπανίας: 823η Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας - .
 Κυρία του Τάγματος του Έναστρου Σταυρού.
 Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Σιδερένιου Στέμματος.
 Κυρία του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας.

Παραπομπές

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Πριγκίπισσες του Βελγίου
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Αστρονομικό ρολόι

Το αστρονομικό ρολόι είναι ρολόι με ειδικούς μηχανισμούς και δείκτες για την εμφάνιση αστρονομικών πληροφοριών, όπως οι σχετικές θέσεις του ήλιου, της σελήνης, των ζωδιακών αστερισμών και μερικές φορές των κύριων πλανητών.

Αρχαία ελληνική αστρονομία
Αστρονομικά όργανα
Ελληνιστική μηχανική
Βουκάσιν Ράντισιτς

Ο Βουκάσιν Ράντισιτς (1810-1843) (σερβικά: Vukašin Radišić) ήταν Σέρβος λόγιος και εκπαιδευτικός.

Βίος
Ο Βουκάσιν Ράντισιτς γεννήθηκε το 1810 στη Μπατάνιτσα, χωριό κοντά στο Σεμλίνο. Εκεί έμαθε ελληνικά, λόγω  και της ακμαίας εκεί ελληνικής κοινότητας. Στη συνέχεια δίδαξε την ελληνική γλώσσα στο ίδιο μέρος. Εγκαταστάθηκε στην Ηγεμονία της Σερβίας και δίδαξε στο Γυμνάσιο του Κραγούγεβατς. Το 1840 εστάλη ως Γραμματέας της σερβικής αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη. Επέστρεψε στο Βελιφράδι όπου πέθανε φθισικός στις 15 Δεεκεμβρίου 1843.

Συγγραφικό έργο
Εξέδωσε το Αναγνωσματάριο εις χρήσιν της των Σέρβων νεολαίας σχεδιασθέν υπό Βουκασίνου Ράδισσικι διδασκάλου της σήμερον ελληνικής γλώσσης εν τω Ηγεμονικό -Σερβικώ Γυμνασίω της Κραγουέβτσης Μετέφρασε στην σερβική ολόκληρο τον Ανακρέοντα , αποσπάσματα του Ξενοφώντα, του Βίωνα, του Μόσχου, του Τυρταίου, του Πτωχοπρόδρομου.

Θαυμαστής και μεταφραστής του Κοραή
Ο Βουκάσιν Ράντισιτς υπήρξε θαυμαστής του Κοραή και προέβη σε μεταφράσεις αποσπασμάτων των έργων του. Στην επίσημη εφημερίδα Serbske Novine  με άρθρο του τον χαρακτήρισε Σωκράτη της νεωτέρας Ελλάδος. 
Μετεφρασε τα 
Αδαμάντιου Κοραή λόγοι εις τους Έλληνας περί επιστήμης και παιδείας  στο περιοδικό  Golubica (1842),  εκ του προλόγου της μετάφρασης του Μπεκαρία περί αδικημάτων
Αδαμάντιου Κοραή διδαχή προςνεωτέρους Έλληνας περί Θεάτρου, απόσπασμα εκ του Διαλόγου των Γραικών (από τα Πολιτικά του Πλουτάρχου)
 Αδαμάντιου Κοραή υποθήκαι προς τους νέους Έλληνας περί διδασκαλίας των επιστημων στοίδιο περιοδικό (1843) εκ του προλόγου του πέμπτου τόμου των Βίων του ΠλουτάρχουΛόγοι του Αδαμάντιου Κοραή προς τους κατηγορούντας την φιλοσοφίαν στο ίδιο περιοδικό εκ των προλεγομένω στον ΙσοκράτηΑδαμάντιου Κοραή υποθήκαι περί Αναγγενήσεως της Ελλάδος'' στο ίδιο περιοδικό από ταπρολεγόμενα του Ισοκράτη.

Παραπομπές

Πηγές
Μιχαήλ Λάσκαρις,«Σέρβος μεταφραστης του Κοραή. Ο Βουκάσιν Ράδισιτς»,Ελληνικά, τομ.6 (1933), σελ.78-80
Ιάσων Μοσχοβίτης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932. Δημοσιογράφος με παράλληλες σταδιοδρομίες στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ από 1951. Αρχικά ως ρεπόρτερ και ακολούθως ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες Βραδινή, Ακρόπολις και Απογευματινή. Την περίοδο 1983 – 1985 διετέλεσε διευθυντής της Απογευματινής και 1985 – 86 της Βραδυνής. Στα ηλεκτρονικά μέσα εργάστηκε σε ζωντανά ρεπορτάζ στο ραδιόφωνο του ΕΙΡ και από το 1969 πρωτοστάτησε στην δημιουργία της κρατικής τηλεόρασης, ως κεντρικός παρουσιαστής δελτίου ειδήσεων , πρώτος αρχισυντάκτης στον τομέα των ειδήσεων και τέλος ως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής επί διετία. Στο χώρο των ιδιωτικών ηλεκτρονικών ΜΜΕ υπήρξε, το 1987, ο δημιουργός & πρώτος διευθυντής του ραδιοφώνου του ΑΝΤ1 FM και από το 1992 για πολλά έτη στέλεχος του ομίλου ΑΝΤ1. Το 1989 οργάνωσε και υπήρξε ο πρώτος διευθυντής ειδήσεων του MEGA CHANNEL. Το 1959 στην ανεξάρτητη Κύπρο, οργάνωσε και διετέλεσε για 3 χρόνια διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στην Λευκωσία. Μέλος του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου ΕΡΣ, την περίοδο 1994 – 2002. Ως παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων, περιέγραψε σε απευθείας μετάδοση την αποστολή του Απόλλων 11 στο φεγγάρι και την πρώτη προσεδάφιση ανθρώπων στην Σελήνη, που μέχρι σήμερα κατέχει το ρεκόρ τηλεθέασης στην ελληνική τηλεόραση. Έχει τιμηθεί με πληθώρα διακρίσεων, μεταξύ αυτών, το Βραβείο Αθανασίου Μπότση και το Βραβείο της Ένωσης Συντακτών. Έχει παρασημοφορηθεί για την προσφορά του από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό.
Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας

Η Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας (Marie Henriette von Österreich, 23 Αυγούστου 1836 - 19 Σεπτεμβρίου 1902) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν πριγκίπισσα της Αυστρίας-Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα του Βελγίου.

Βιογραφία
Η Μαρία Ερριέττα Άννα γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1836 στο Παλάτι της Βούδας στη Βουδαπέστη και ήταν κόρη του Ιωσήφ, αρχιδούκα της Αυστρίας & παλατινού (κόμη) της Ουγγαρίας, και της Μαρίας Δωροθέας, κόρης του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης.

Στις 22 Αυγούστου 1853 η δεκαεξάχρονη Μαρία Ερριέττα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο, τότε διάδοχο πρίγκιπα του Βελγίου. Ο γάμος έγινε για να ενισχυθεί το καθεστώς της βελγικής Μοναρχίας. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος και το ζευγάρι έζησε περισσότερο ή λιγότερο ξεχωριστές ζωές. 

Μετά το θάνατο του μόνου γιου τους το 1869, το ζευγάρι χωρίστηκε τελείως, αφού έκανε μια τελευταία προσπάθεια να αποκτήσει άλλο έναν γιο: όμως το αποτέλεσμα ήταν μία τρίτη κόρη, η Κλημεντίνη. 

Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της δυστυχισμένη και δυσαρεστημένη. Το 1895 αποσύρθηκε στο Σπα. Η μικρότερη κόρη της Κλημεντίνη την αντικατέστησε ως πρώτη κυρία στην Αυλή των Βρυξελλών για το υπόλοιπο της ζωής του συζύγου της.

Η Μαρία Ερριέττα πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1902 στο Σπα σε ηλικία 66 ετών. Τάφηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.

Οικογένεια 
Παντρεύτηκε το 1853 τον Λεοπόλδο, τότε Διάδοχο Πρίγκιπα, μετά βασιλιά του Βελγίου και μαζί απέκτησαν τα εξής παιδιά:
 Λουίζα Μαρία 1858-1924, παντρεύτηκε τον Φίλιππο της Σαξονίας-Κόμπουρgκ & Γκότα.
 Λεοπόλδος 1859-1869.
 Στεφανία 1864-1945, παντρεύτηκε (1) τον Ροδόλφο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Αυστρίας. Απέκτησαν 1 παιδί; και (2) τον Ελεμέρ του Λόνυεϊ και του Νάγκι-Λόνυα. Δεν απέκτησαν παιδιά.
 Κλημεντίνη 1872-1955, παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Βοναπάρτη, πρίγκιπα Ναπολεόν. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Τίτλοι
23 Αυγούστου 1836 – 22 Αυγούστου 1853: Η Αυτοκρατορική & Βασιλική Υψηλότητα Αρχιδούκισσα Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας
22 Αυγούστου 1853 – 17 Δεκεμβρίου 1865: Η Αυτοκρατορική & Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Βραβάντης, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας
17 Δεκεμβρίου 1865 – 19 Σεπτεμβρίου 1902: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα των Βέλγων

Τιμητικές διακρίσεις
Βελγικές
 Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Λεοπόλδου

Ξένες
  Αυστριακή Αυτοκρατορία: Κυρία του Ευγενούς Τάγματος του Έναστρου Σταυρού
  Δεύτερη Μεξικανική Αυτοκρατορία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Καρόλου
  Βασίλειο της Γαλλίας: Κυρία του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
  Βασίλειο της Πρωσίας: Κυρία του Τάγματος της Λουίζας
  Βασίλειο της Πορτογαλίας: Κυρία του Βασιλικού Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας
  Βασίλειο της Ισπανίας: Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας
  Αγία Έδρα: Χρυσό Τριαντάφυλλο από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ το 1893
 : Κυρία του Βασιλικού Τάγματος της Βικτώριας και του Αλβέρτου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

|-

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουρgκ & Γκότα
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες του Βελγίου
Βασίλισσες του Βελγίου
Άλμπουμ Δισκογραφία της Μαντόνα

Η αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαντόνα έχει κυκλοφορήσει δεκατρία στούντιο άλμπουμ, τρία σάουντρακ άλμπουμ, πέντε ζωντανά (live) άλμπουμ, έξι συλλογές και άλλες τριάντα τέσσερις περιορισμένες κυκλοφορίες. Το 1982, η Μαντόνα υπέγραψε δισκογραφικό συμβόλαιο με την Sire Records, μια εταιρεία που ανήκει στην Warner Bros. Records. Η πρώτη κυκλοφορία με την εταιρεία ήταν το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ της, Madonna (1983). Έφτασε στο νούμερο οκτώ στα Billboard 200 τσαρτς και πιστοποιήθηκε πέντε φορές πλατινένιο. Ακολούθησε το δεύτερο άλμπουμ, Like a Virgin (1984). Το άλμπουμ έφτασε την πρώτη θέση σε διάφορες χώρες και πιστοποιήθηκε διαμαντένιο στην Αμερική. Το True Blue ήταν το τρίτο στούντιο άλμπουμ της και κυκλοφόρησε το 1986 με πωλήσεις που ξεπερνάνε τα 25 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, ενώ έγινε ο δεύτερος δίσκος της που πήγε νούμερο ένα στις ΗΠΑ. Το 1987, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ που έγιναν πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες: το σάουντρακ Who's That Girl και την πρώτη συλλογή από remix, You Can Dance. Δύο χρόνια αργότερα, το τέταρτο στούντιο άλμπουμ της Like a Prayer (1989), έγινε το τρίτο της νούμερο ένα άλμπουμ στις Ηνωμένες Πολιτείες και κατέληξε τέσσερις φορές πλατινίνιο εκεί.

Στούντιο Άλμπουμ

Σάουντρακ Άλμπουμ

Συλλογές

Ζωντανά Άλμπουμ

Remix Άλμπουμ 
 Remixed Prayers (1989)
 GHV2 Remixed: The Best of 1991-2001 (2001)
 Confessions Remixed (2006)

Δισκογραφία της Μαντόνα
Σούζαν Σόνταγκ

Η Σούζαν Σόνταγκ (Susan Sontag, 16 Ιανουαρίου 1933 - 28 Δεκεμβρίου 2004) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, δοκιμιογράφος, σκηνοθέτρια και ακτιβίστρια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1933 στη Νέα Υόρκη ως Σούζαν Ρόζενμπλατ και προερχόταν από εβραϊκή οικογένεια. Το 1950, σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε τον κοινωνιολόγο Φίλιπ Ριφ, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Ντέιβιντ. Ο γάμος διήρκεσε μέχρι το 1959.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο φιλοσοφία, αρχαία ιστορία και λογοτεχνία. Έκανε στο Χάρβαρντ μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλική φιλολογία και στη φιλοσοφία και ξεκίνησε τη διαδακτορική της διατριβή στην ελληνική φιλοσοφία, την οποία δεν ολοκλήρωσε ποτέ.

Σε ηλικία 22 ετών έφυγε για το Παρίσι, όπου άρχισε να αισθάνεται σεξουαλικά απελευθερωμένη, συνάπτοντας σχέσεις με γυναίκες. Στα έργα της ασχολήθηκε με ζητήματα όπως η φωτογραφία, η τέχνη, ο φασισμός και το HIV/AIDS. Η τελευταία της σύντροφος ήταν η φωτογράφος Άνι Λίμποβιτς.

Απεβίωσε το 2004 από μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο σε ηλικία 71 ετών.

Βιβλία στα ελληνικά
(1993)	Περί φωτογραφίας, Φωτογράφος
(1998)	Για το στυλ. Ενάντια στην ερμηνεία. Περί κινηματογραφοφιλίας, Καθρέφτης
(1998)	Ο εραστής του ηφαιστείου, Οδυσσέας
(2001)	Αμέρικα, Οδυσσέας
(2003)	Παρατηρώντας τον πόνο των άλλων, Scripta
(2006)	Η νόσος ως μεταφορά. Το AIDS και οι μεταφορές του, Ύψιλον
(2010)	Η γοητεία του φασισμού, Ύψιλον
(2010)	Το πνεύμα ως πάθος, Ύψιλον

Παραπομπές

Αμερικανοί συγγραφείς
Αμερικανοί σκηνοθέτες
Αμερικανοεβραίοι
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
ΛΟΑΤ Εβραίοι
Αμερικανοί ακτιβιστές
Αμερικανοί φεμινιστές
Εβραίοι φεμινιστές
Μπαλίς Οβέζοφ

Ο Μπαλίς Οβέζοβιτς Οβέζοφ (29 Δεκεμβρίου 1915 – 13 Οκτωβρίου 1975) (τουρκμενικά: Balyş Öwezow), υπηρέτησε δύο φορές ως Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκμενικής ΣΣΔ.

Διαδέχτηκε τον Σάντζα Μπατίροφ, ξεκινώντας την πρώτη θητεία του το 1950 και παραμένοντας στην εξουσία μέχρι τον Οκτώβριο του 1951, όταν ο Σουχάν Μπαμπάγιεφ τον διαδέχθηκε ως Γενικό Γραμματέα.

Ο Οβέζοφ επέστρεψε στην εξουσία στις 13 Ιουνίου 1960, μετά το θάνατο του Ντζούμα Ντούρντι Καράγιεφ. Υπηρέτησε μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 1969. Ο Μουχαμεντνάζαρ Γκαπούροοφ τον διαδέχθηκε.

Παραπομπές
 Κυβερνήτες των Σοβιετικών Δημοκρατιών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Turkmenia: Man Masters the Desert  by Balysh Ovezov

Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος του Τουρκμενιστάν
YouTube Kids

Το YouTube Kids είναι μια εφαρμογή στο Google Play Store και στο iOS App Store. Ο σκοπός της εφαρμογής είναι να παρέχει μια φιλική και οικογενειακή έκδοση του YouTube για τα παιδιά, με λειτουργίες γονικού ελέγχου και φίλτρα βίντεο. Εκτός από το περιεχόμενο του YouTube, εμφανίζεται περιεχόμενο ειδικά για το YouTube Kids, όπως οι εκπομπές Hyperlinked, Kings of Atlantis και DanTDM Creates a Big Scene.

Προγραμματισμός 
Οι εμφανίσεις που δημιουργήθηκαν ειδικά για τα παιδιά YouTube περιλαμβάνουν:
 The Fab Lab
 Hyperlinked
 Dan TDM Creates a Big Scene
 The Kings of Atlantis
 Fruit Ninja: Frenzy Force

Καμπάνιες 
Το YouTube Kids, κατά την επίσημη Παγκόσμια Ημέρα Φυσικής Δραστηριότητας, συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Gasol για να δημιουργήσει τη λίστα αναπαραγωγής "Make It Healthy, Make It Fun". Η λίστα αναπαραγωγής περιελάμβανε 20 βίντεο που περιελάμβαναν κινούμενα σχέδια και πληροφορίες για ασκήσεις και συνταγές. Η πρωτοβουλία προέκυψε λόγω της αύξησης των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας.

Kids
Λογισμικό Android
Λογισμικό iOS
Κολοκυνθοειδή

Τα κολοκυνθοειδή (λατ.: Cucurbitaceae) είναι οικογένεια φυτών που αποτελείται από 965 είδη, τα οποία διαχωρίζονται σε 95 γένη.  
Όλα τα είδη είναι ευαίσθητα στην παγωνιά και γι' αυτόν τον λόγο αναπτύσσονται κυρίως σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Τα περισσότερα είδη έχουν μεγάλο κίτρινο ή άσπρο λουλούδι. Το στέλεχος του φυτού του κάθε γένους είναι τριχωτό και πενταγωνικό. 

Οι καρποί που παράγονται από πολλά είδη αυτής της οικογένειας είναι βρώσιμοι και συμβάλλουν στην οικονομία της περιοχής στην οποία καλλιεργούνται, μιας και υπάρχει ζήτηση αυτών των προϊόντων στην τοπική και διεθνή αγορά.

Γένη και είδη 
Στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών ανήκουν, μεταξύ άλλων, τα εξής γένη και είδη, τα οποία είναι σημαντικά για τον άνθρωπο: 
Γένος: Citrullus (Κίτρουλλος)
Είδη: καρπούζι (Citrullus lanatus), Citrullus colocynthis κ.ά.
Γένος: Cucumis (Σικυός)
Είδη: αγγούρι (Cucumis sativus), ξυλάγγουρο (Cucumis melo var. flexuosus), πεπόνι (Cucumis melo), μελοπέπονο (Cucumis melo var.)
 Γένος: Cucurbita (Κολοκύνθη)
Είδη: κοινή κολοκυθιά (Cucurbita pepo), κολοκύθα (Cucurbita maxima), γλυκιά κολοκύθα (Cucurbita moschata) κ.ά.
 Γένος: Ecballium (Εκβάλλιον)
Είδος: πικραγγουριά (Ecballium elaterium)
 Γένος: Lagenaria (Λαγηνάρια)
Είδος: φλασκιά ή νεροκολοκύθα ή κρεατοκόλοκο (κυπρ.) (Lagenaria siceraria, παλιές ονομασίες Cucurbita lagenaria και Cucurbita longa) και άλλα είδη που δεν είναι βρώσιμα
 Γένος: Luffa
Είδη: λούφα ή ελίφη (κυπρ.) (μη βρώσιμοι ινώδεις καρποί), δύο είδη χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του σφουγγαριού καθαρισμού
 Γένος: Momordica (Μομορντίκα)
Είδη: αρκετά είδη αυτού  του γένους χρησιμοποιούνται για την παρασκευή παραδοσιακών φαρμάκων

Απολίθωμα 
Ένα από τα παλαιότερα απολιθώματα της οικογένειας των Κολοκυνθοειδών είναι το †Cucurbitaciphyllum lobatum, το οποίο ανάγεται στην Παλαιόκαινο εποχή. Βρέθηκε στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ και περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1924 από τον παλαιοβοτανολόγο Frank Hall Knowlton. Το απολιθωμένο φύλλο είναι παλαμοειδές και το σχήμα του είναι παρόμοιο με τα μέλη των γενών Kedrostis, Melothria και Zehneria.

Παραπομπές

Πηγές, Βιβλιογραφία 

 Κώτσιρας Α., Νηφάκος Κ. «Κολοκυνθοειδή»  Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Εργαστήριο Λαχανοκομίας
 Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα Ιατρικής. «Κουκούρβιτα η μεγίστη (Cucurbita maxima)» Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 

Κολοκυνθώδη
Λίο Βαράντκαρ

Ο Λίο Βαράντκαρ (Leo Varadkar, 18 Ιανουαρίου 1979-) είναι Ιρλανδός πολιτικός και γιατρός. Από τις 14 Ιουνίου 2017 μέχρι τις 27 Ιουνίου 2020 ήταν πρωθυπουργός της Ιρλανδίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1979 στο Δουβλίνο από Ινδό πατέρα και Ιρλανδή μητέρα. Σπούδασε ιατρική στο King’s Hospital και στο κολλέγιο Trinity του Δουβλίνου. Το 2015 δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλος. Ο σύντροφός του είναι ο επίσης γιατρός, Μάθιου Μπάρετ.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εξελέγη στην Κάτω Βουλή της Ιρλανδίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 2007, όπου εκλέγεται μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια, ήταν υπουργός Μεταφορών, Τουρισμού και Αθλητισμού (2011-2014), Υγείας (2014 – 2016) και Κοινωνικής Προστασίας (2016-2017).

Πρωθυπουργός
Στις 2 Ιουνίου εξελέγη αρχηγός του Φίνε Γκελ, διαδεχόμενος τον Έντα Κένι. Από τις 14 Ιουνίου 2017 είναι πρωθυπουργός της Ιρλανδίας και υπουργός Άμυνας.

Προκήρυξε πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 8 Φεβρουαρίου 2020, λόγω του Brexit για μια καλύτερη συμφωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο. Το κόμμα του κατετάγη τρίτο. Ενώ κανένας από τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν έλαβε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ενώ στις 12 Φεβρουαρίου 2020 ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Υπέβαλλε την παραίτηση του στις 21 Φεβρουαρίου 2020 και θα παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός, έως ότου σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση.

Παραπομπές 

Πρωθυπουργοί της Ιρλανδίας
Ιατροί
ΛΟΑΤ πρόσωπα
Ηγέτες εν ενεργεία
Υπουργοί άμυνας
Μεγαλοχώρι Σερρών

''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεγαλοχώρι

To Μεγαλοχώρι (επίσημα Μεγαλοχώριον) είναι πεδινό χωριό του νομού Σερρών σε υψόμετρο 35 μέτρα. Βρίσκεται στις ΒΔ. παρυφές της λίμνης Κερκίνης κοντά στο σημείο που εκβάλλει στη λίμνη ο ποταμός Στρυμόνας. Απέχει 43 χλμ. ΒΔ. από τις Σέρρες και 20 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Σιδηρόκαστρο. Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1927, ήταν Μπογιούκ Μαχαλέ, οπότε και με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Μεγαλοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Πετριτσίου που υπάγεται στο Δήμο Σιντικής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 658 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές
Τουφάν Ερχουρμάν

Ο Τουφάν Ερχιουρμάν (γεννήθηκε το 1970) είναι Τουρκοκύπριος ακαδημαϊκός, δικηγόρος, διπλωμάτης και πολιτικός, αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος από το 2016. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας από το 1988 και στη συνέχεια απέκτησε από το ίδιο πανεπιστήμιο μεταπτυχιακό και διδακτορικό τίτλο. Μεταξύ 2008 και 2010 ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού. Από το 1999 ως το 2004 εργάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας και έθεσε στόχο την θεσμοθέτηση του συνηγόρου του πολίτη στην Τουρκία. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές στην ΤΔΒΚ το 2013 με το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.  Διορίστηκε "πρωθυπουργός" στο ψευδοκράτος της ΤΔΒΚ (μη αναγνωρισμένο διεθνώς) τον Ιανουάριο του 2018, έπειτα από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιανουαρίου 2018, στις οποίες επανεξελέγη βουλευτής.. Στις 19 Ιανουαρίου 2018 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού αποτελούμενη από το κόμμα του και το Λαϊκό Κόμμα, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας.

Παραπομπές 

Ερχουρμαν Τουφαν
Ναραγιανγκάντζ

Το Ναραγιανγκάντζ (βεγγαλικά: নারায়ণগঞ্জ, Naraeongônj) είναι πόλη στο κεντρικό Μπανγκλαντές. Βρίσκεται στην επαρχία Ναραγιανγκάντζ, κοντά στην πρωτεύουσα Ντάκα και έχει πληθυσμό περίπου 2.2 εκατομμυρίων κατοίκων. Η πόλη βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Σιταλάκσια. Το λιμάνι του Ναραγιανγκάντζ είναι σημαντικό ναυτιλιακό και βιομηχανικό κέντρο. Αποτελεί επίσης κέντρο επιχειρηματικών και βιομηχανικών δραστηριοτήτων, ιδίως των μονάδων εμπορίας και μεταποίησης γιούτας και του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας της χώρας. Έχει το παρατσούκλι Ντάντι του Μπαγκλαντές λόγω της παρουσίας πολλών εργοστασίων γιούτας. (Η Ντάντι ήταν η πρώτη βιομηχανική 'Γιουτόπολη' στον κόσμο.)

Ιστορία 
Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Μπικόν Λαλ Πάντεϊ, θρησκευτικό ηγέτη ινδουιστών που ήταν επίσης γνωστός ως Μπενούρ Θακούρ ή «Λάξμι Ναραγιάν Θακούρ». Ενοίκιασε την περιοχή από τη Βρετανική Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών το 1766 μετά τη Μάχη του Πλάσσεϊ. Δώρισε τις αγορές και τη γη στις όχθες του ποταμού, ως ιδιοκτησία του "Ντεβότορ" ή "Δοσμένος στο Θεό", και τα κληροδότησε για έξοδα συντήρησης για τη λατρεία του θεού Ναραγιάν.

Το ταχυδρομείο δημιουργήθηκε το 1866 και η υπηρεσία τηλέγραφου Ντάκα-Ναραγιανγκάντζ ξεκίνησε το 1877. Η Τράπεζα της Βεγγάλης εισήγαγε την πρώτη τηλεφωνική υπηρεσία το 1882.

Ο Δήμος Ναραγιανγκάντζ δημιουργήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1876. Το πρώτο νοσοκομείο της περιοχής, το νοσοκομείο Ναραγιανγκάντζ Βικτόρια ιδρύθηκε το 1885 από το δήμο με οικονομική συνεισφορά του Χαρακάντα Μπανερτζί.

Η Αστική Εταιρεία του Ναραγιανγκάντζ ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 2011 συγχωνεύοντας τους πρώην δήμους Ναραγιανγκάντζ, Σιντιργκάντζ και Καντάμ Ρασούλ. Ο δήμαρχος της Αστικής Εταιρείας του Ναραγιανγκάντζ είναι η Δρ. Σελίνα Χαγιέτ Άιβι.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Website of Narayanganj City Corporation

Πόλεις του Μπανγκλαντές
Ναραγιανγκάντζ
Βασιλικό Σώμα Μηχανικών

Το Βασιλικό Σώμα Μηχανικών (), ή αλλιώς Σκαπανείς (Sappers), είναι βοηθητικό σώμα του Βρετανικού Στρατού Ξηράς. Ασχολείται με τη μηχανική στο πεδίο της μάχης: στρατιωτική μηχανική, μηχανική και διάφορες βοήθειες στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις.

Η βάση του σώματος βρίσκεται στο Τσάτχαμ του Κεντ, στην Αγγλία. Το σώμα είναι χωρισμένο σε πολλά συντάγματα, διασκορπισμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία.

Ιστορικά στοιχεία 
Οι καταβολές του σώματος βρίσκονται στους μηχανικούς του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Για περισσότερα από 900 χρόνια, βρίσκονται στην υπηρεσία του θρόνου. Το σώμα, στη σημερινή του μορφή, ιδρύθηκε από το Συμβούλιο Πυρομαχικών, μια κυβερνητική οργάνωση του 15ου αιώνα η οποία διαχειριζόταν τα πυρομαχικά του βρετανικού στρατού. Το 1717, το Συμβούλιο Πυρομαχικών ίδρυσε ένα σώμα μηχανικών, αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από αξιωματικούς. Οι χειρωνακτικές εργασίες ανατέθηκαν σε λόχους τεχνιτών, που αποτελούνταν από τεχνίτες και εργάτες που είχαν συμβόλαια με το στρατό. Το 1782, δημιουργήθηκε λόχος τεχνιτών στρατιωτών για να υπηρετήσει στο Γιβραλτάρ. Επρόκειτο για τη πρώτη μονάδα μη στρατευμένων σκαπανέων.

Το 1787, το σώμα έγινε βασιλικό, και απέκτησε το σημερινό του όνομα. Την ίδια περίοδο, δημιουργήθηκε Βασιλικό Σώμα Τεχνιτών, το οποίο αποτελούνταν από μη στρατευμένους αξιωματικούς και στρατιωτικούς οι οποίοι θα βρισκόταν υπό τις εντολές του Βασιλικού Σώματος Μηχανικών. Δέκα χρόνια αργότερα, ο λόχος του Γιβραλτάρ απορροφήθηκε από το στρατό, και έπειτα, το 1812 μετονομάστηκε σε Βασιλικό Σώμα Σκαπανέων και Ανθρακωρύχων.

To 1855, διαλύθηκε το Συμβούλιο Πυρομαχικών, και η δικαιοδοσία του σώματος των μηχανικών, μαζί με αυτά των σκαπανέων και των ανθρακωρύχων, αλλά και του πυροβολικού πέρασαν στις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις.

Την επόμενη χρονιά, μηχανικοί, σκαπανείς και ανθρακωρύχοι συγχωνεύθηκαν στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικών. Το σώμα αυτό, το οποίο απέκτησε το προσωνύμιο Ubique (πανταχού) από το βασιλιά Γουλιέλμο Δ΄ το 1832, ήταν παρόν σε όλες τις σημαντικές συγκρούσεις του βρετανικού στρατού. Το δεύτερο σύνθημα του είναι Quo Fas et Gloria ducunt (Όπου καθοδηγεί το δίκαιο και η δόξα).

Το μουσείο του σώματος βρίσκεται στο Τζίλιγχαμ του Κεντ.

Προσωπικό 

Όλα τα μέλη του σώματος εκπαιδεύονται αρχικά ως μάχιμοι μηχανικοί. Οι σκαπανείς και οι μη στρατευμένοι αξιωματικοί διαθέτουν επίσης μία ειδικότητα. Επίσης υπάρχει δυνατότητα κατάταξης και για γυναίκες.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Βρετανικός Στρατός Ξηράς
 Ρόγιαλ Εντζινίρς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Επίσημη ιστοσελίδα

Βρετανικός Στρατός
Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Ελλάδα)

Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Aντιπολίτευσης της Ελληνικής Δημοκρατίας, είναι ο πολιτικός που ηγείται της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα. Ο αρχηγός της αξιωματική αντιπολίτευσης είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος που δεν ανήκει στην κυβέρνηση, το οποίο είναι και το δεύτερο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Σημερινός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

Ρόλος
Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής των Ελλήνων (άρθρο 20) «Ο πρόεδρος της μεγαλύτερης κοινοβουλευτικής ομάδας που δεν συμμετέχει στην κυβέρνηση ονομάζεται αρχηγός της αντιπολίτευσης και έχει ειδικά δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής και τις ισχύουσες διατάξεις».

Μία εξαίρεση στον κανόνα αυτό ήταν κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Παπαδήμου, όταν ο Αντώνης Σαμαράς, πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, παρά τη στήριξη της νέας κυβέρνησης, διατήρησε τη θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παρά τις διαμαρτυρίες των άλλων κομμάτων, ο Πρόεδρος της Βουλής αποφάσισε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 20, καθώς κανένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δεν συμμετείχε στην κυβέρνηση, αφού και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος παραιτήθηκε από την θέση του προκειμένου να τηρήσει την παραπάνω διάταξη.

Αρχηγοί αξιωματικής αντιπολίτευσης από το 1974
Πολιτικό κόμμα:

Δείτε επίσης 
 Βουλή των Ελλήνων
 Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελλάδας
Πολιτική της Ελλάδας