joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αίθαια Μεσσηνίας

Η Αιθαία, είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 314 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αιθαίας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα Αιθαίας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 1,894 χμ² (2011).

Τοποθεσία 
Η Αιθαία βρίσκεται σε υψόμετρο 39 μέτρων και παλαιότερα ονομαζόταν Ντελίμεμη μέχρι το 1867, Ανθαία μέχρι το 1912 και Αιθεία μέχρι το 1940.

Διοικητικές μεταβολές 

 21-04-1835, ο οικισμός Ντελίμεμη προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
 10-07-1867, ο οικισμός Ντελίμεμη μετονομάζεται σε Ανθαία.
 31-08-1912, το όνομα του οικισμού Ανθαία διορθώνεται σε Αιθεία και ο οικισμός Αιθεία αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αιθείας.
 16-10-1940, το όνομα του οικισμού Αιθεία διορθώνεται σε Αιθαία και η Κοινότητα Αιθείας σε Κοινότητα Αιθαίας.
 04-12-1997, ο οικισμός Αιθαία αποσπάται από την Κοινότητα Αιθαίας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
 07-06-2010, ο οικισμός Αιθαία αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Καλαμάτας

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Καλαμάτας
Σεξουαλική έλξη

Η σεξουαλική έλξη είναι η συναισθηματική αντίδραση που οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν, όταν βρίσκουν κάποιο άτομο σεξουαλικά ελκυστικό. 

Η σεξουαλική έλξη μπορεί να υπάρξει προς οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου, ακόμη και προς οποιοδήποτε αντικείμενο. Η σεξουαλική ελκυστικότητα (αγγλ: Sex appeal), είναι η ικανότητα ενός ατόμου να έλκει τα σεξουαλικά ή ερωτικά ενδιαφέροντα άλλων ανθρώπων, ενώ αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην σεξουαλική επιλογή ή αλλιώς στην επιλογή συντρόφου. Η σεξουαλική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά του ατόμου. Τα σωματικά χαρακτηριστικά μπορούν να περιλαμβάνουν την εμφάνιση, τη κίνηση, τη μυρωδιά, την ένδυση και πολλά ακόμη. Τα σωματικά χαρακτηριστικά τα οποία καταλήγουν σε μία σεξουαλική ή ερωτική αντίδραση, επηρεάζουν τη βασική σεξουαλική έλξη ενός ατόμου. Χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι απευθείας διαθέσιμα όπως η ψυχολογία, τα γονίδια του ατόμου και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, είναι ικανά να οδηγήσουν στη σεξουαλική έλξη. Η δευτερεύουσα σεξουαλική έλξη είναι η έλξη που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της σχέσης και της συναισθηματικής σύνδεσης με ένα άλλο άτομο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ένας αποδεκτός ορισμός της σεξουαλικής έλξης. Ένας συχνός ορισμός της σεξουαλικής έλξης ορίζεται ως μία έλξη με βάση τη σεξουαλική επιθυμία.  

Η σεξουαλική έλξη συχνά βιώνεται μαζί με άλλα είδη έλξης, όπως τη ρομαντική, την αισθητική, την αισθησιακή και την συναισθηματική. Ωστόσο, η σεξουαλική έλξη μπορεί να είναι ανεξάρτητη, δηλαδή να βιώνεται χωρίς τη συνοδεία άλλων έλξεων ή συναισθηματικών συνδέσεων, το οποίο καταλήγει μόνο στη σεξουαλική επιθυμία. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η σεξουαλική έλξη δεν είναι το ίδιο με τη σεξουαλική επιθυμία, αν και συνήθως αυτά τα δύο συνυπάρχουν.   

Όσον αφορά τη θεωρία της εξέλιξης, η υπόθεση της αλλαγής του έμμηνου κύκλου, υποστηρίζει πως οι θηλυκοί άνθρωποι παρουσιάζουν διαφορετικές σεξουαλικές συμπεριφορές και επιθυμίες κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου, θέλοντας να βεβαιώσουν ότι οι γυναίκες έλκονται από μία υψηλή ποιότητα συντρόφου κατά τη διάρκεια των πιο γόνιμων ημερών, εξαιτίας της αλλαγής των επιπέδων των ορμονών.

Δείτε επίσης 
 Ρομαντική έλξη

Παραπομπές 

Σεξουαλική έλξη
Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Ντεζιρέ της Σουηδίας

Η Ντεζιρέ της Σουηδίας (Désirée av Sverige, 2 Ιουνίου 1938 -) είναι κόρη του Πρίγκιπα Γουσταύου Αδόλφου, Δούκα του Βεστερμπότεν.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1938 στο Παλάτι Χάγκα, και είναι το τρίτο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Γουσταύου Αδόλφου, Δούκα του Βεστερμπότεν και της Πριγκίπισσας Σίβυλλα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Η Βάπτισή της έγινε στις 30 Ιουνίου 1938 στην Εκκλησία Σόλνα της Στοκχόλμης. Μεγάλωσε στο Παλάτι Χάγκα μαζί με τις τρεις αδελφές της, οι οποίες ήταν γνωστές ως "Πριγκίπισσες του Χάγκα".

Τον Νοέμβριο του 1960 η Ντεζιρέ επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες συνοδευόμενη από τη μεγαλύτερη αδερφή της Πριγκίπισσα Μπιργκίτα για λογαριασμό του παππού τους, Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας για την 50η επέτειο του Αμερικανικού-Σκανδιναβικού Ιδρύματος.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1963 ανακοινώθηκε ανακοινώθηκε ο αρραβώνας της με τον Νικόλαο, Βαρώνο Σίλβεχελντ. Ο γάμος τους έγινε στις 5 Ιουνίου 1964 στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Στοκχόλμης. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
τον Βαρώνο Κάρολο Όθωνα Εδμόνδο (1965-), παντρεύτηκε την Γκουνίλλα Μαρία Φρέντρικσον . Απέκτησαν 1 παιδί.
την Βαρώνη Χριστίνα Λουίζα Έυα Ντεζιρέ (1966-), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Λουδοβίκο Γεράρδο ντε Γκιρ του Φίνσπον. Απέκτησαν 3 παιδιά.
την Βαρώνη Ελένη Ίνγκεμποργκ Σίβυλλα (1968-), δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Η Πριγκίπισσα Ντεζιρέ περιστασιακά παραβρίσκεται στους εορτασμούς των βραβείων Νόμπελ και σε δημόσιες εκδηλώσεις της βασιλικής οικογένειας στη Στοκχόλμη με ημι-επίσημη ιδιότητα, μερικές φορές φορώντας τιάρες και κοσμήματα που ανήκαν στη βασιλική οικογένεια. Εκπροσώπησε επίσης τη Σουηδία στην πρώτη υποδοχή του Αυτοκράτορα Ακιχίτο της Ιαπωνίας όταν έφτασε για μια επίσημη επίσκεψη το 2000.

Τίτλοι
2 Ιουνίου 1938 — 5 Ιουνίου 1964: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ντεζιρέ της Σουηδίας
5 Ιουνίου 1964 — σήμερα: Πριγκίπισσα Ντεζιρέ, Βαρώνη Σίλβεχελντ

Τιμητικές διακρίσεις
Εθνικές
 : Μέλος Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (LoK av KMO)
 : Μέλος του Βασιλικού Οικογενειακού Παρασήμου του Βασιλιά Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου, 1ης Τάξης
 : Μέλος του Βασιλικού Οικογενειακού Παρασήμου του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, 1ης Τάξης
 : Παραλήπτρια Μεταλλίου των 90ων Γενεθλίων του Βασιλιά Γουσταύου Ε΄
 : Παραλήπτρια του Αναμνηστικού Μεταλλίου του Βασιλιά Γουσταύου Ε΄
 : Παραλήπτρια Μεταλλίου Σήματος των 85ων γενεθλίων του Βασιλιά Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου
 : Παραλήπτρια Μεταλλίου Σήματος των 50ων γενεθλίων του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου
 : Παραλήπτρια του Γαμήλιου Μεταλλίου της Διαδόχου Πριγκίπισσας Βικτώριας και του Δανιήλ Βέστλινγκ
 : Παραλήπτρια του Ρουμπινένιου Ιωβηλαίου Μεταλλίου Σήματος του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου
 : Παραλήπτρια Μεταλλίου Σήματος των 70ων γενεθλίων του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου

Ξένες
 : Μεγαλόσταυρος 1ης Τάξης του Τάγματος της Τιμής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
 : Κύρια Μεγάλου Κορδονιού του Τάγματος του Πολύτιμου Στέμματος
 : Μεγαλόσταυρος του Τάγματος των Πρωτοπόρων της Λιβερίας
 : Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Χρυσού Λιονταριού του Οίκου του Νασσάου
 : Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Όλαφ

Παραπομπές

Οίκος των Μπερναντότ
Σουηδοί ευγενείς
Σουηδέζες πριγκίπισσες
Άννα Μαρία της Βάδης

Η Άννα Μαρία της Βάδης (Anna Maria von Baden, 22 Μαΐου 1562 - 25 Απριλίου 1583) ήταν κόρη του Φιλιβέρτου, Μαργράβου της Βάδης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1562, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φιλιβέρτου, Μαργράβου της Βάδης και της συζύγου του Μέχτιλντ της Βαυαρίας.

Στις 27 Ιανουαρίου 1578 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Ρόζενμπεργκ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. 

Πέθανε στις 25 Απριλίου 1583 στο Τρέμπον σε ηλικία 20 ετών. Είναι θαμμένη στη Εκκλησία του Αγίου Βίτου στο Τσέσκι Κρούμλοβ.

Παραπομπές

Οίκος του Τσέρινγκεν
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπάντεν
Ρομαντική έλξη

Η ρομαντική έλξη είναι η συναισθηματική αντίδραση την οποία βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, που καταλήγει στην επιθυμία για μία ρομαντική σχέση. Η ρομαντική έλξη μπορεί να προκύψει με οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου. Ο ρομαντικός προσανατολισμός και ο σεξουαλικός προσανατολισμός ξεχωρίζονται, αν και για τους περισσότερους ανθρώπους και οι δύο προσανατολισμοί βρίσκονται σε συμφωνία (π.χ. ετεροφυλόφιλος και ετερορομαντικός). 

Η ρομαντική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά. Τα σωματικά χαρακτηριστικά είναι τα πιο προφανή χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται άμεσα με τη ρομαντική επιθυμία. Τα χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι κατευθείαν διαθέσιμα, όπως η ψυχολογία, τα γονίδια και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, οδηγούν συχνότερα σε ένα ρομαντικό ενδιαφέρον παρά σε ένα σεξουαλικό. 

Υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί ρομαντικών προσανατολισμών ως αντίστοιχοι με αυτούς των σεξουαλικών προσανατολισμών. 

Οι ρομαντικές σχέσεις ορίζονται τυπικά από τη συμμετοχή ρομαντικών ενεργειών και την αδιαφορία για σεξουαλικές ενέργειες. Οι ρομαντικές ενέργειες περιλαμβάνουν τα δείπνα, τον κινηματογράφο, τις βόλτες στη παραλία, ακόμη και τις αγκαλιές και τα φιλιά.

Δείτε επίσης 
 Σεξουαλική έλξη 
 Ρομαντικός προσανατολισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 http://wiki.asexuality.org/Romantic_attraction
 https://www.sparknotes.com/psychology/psych101/socialpsychology/section6/

Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Λεοπολδίνη Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου

H Λεοπολδίνη Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου (Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau, 12 Δεκεμβρίου 1716 - 27 Ιανουαρίου 1782) ήταν κόρη του Λεοπόλδου Α΄, Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1716 στο Ντέσαου και ήταν το ένατο παιδί και τέταρτη κόρη του Λεοπόλδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Άννας-Λουίζας Φέζε. 

Στις 13 Φεβρουαρίου 1739 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ερρίκο, μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
τη Φρειδερίκη-Καρλόττα-Λεοπολδίνη-Λουίζα (1745-1808), τελευταία πριγκιπική ηγουμένη του Αββαείου του Χέρφορντ
τη Λουίζα-Ερριέττα-Βιλελμίνη (1750-1811), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Γ΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1782 στο Κόλμπεργκ σε ηλικία 65 ετών.

Παραπομπές
 Renate du Vinage: Leopoldine von Brandenburg-Schwedt. Schicksal einer Markgräfin am Preußischen Hof. MatrixMedia, 2012. ISBN 978-3932313424
 Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau, geneee.org
  Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau, gw.geneanet.org
 Anhalt-Dessau, Leopoldine von, genealogy.richardremme.com

Οίκος των Ασκάνια
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Μνημείο Ηρώων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Αζόφ)

Το Μνημείο Ηρώων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου () είναι μνημείο στην πόλη του Αζόφ, στο Όμπλαστ του Ροστόφ, στη Ρωσία. Είναι αφιερωμένο στους στρατιώτες και αξιωματικούς του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού οι οποίοι συμμετείχαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατασκευάστηκε το 2014, ενώ η τοποθεσία του βρίσκεται επί της Λεωφόρου Πετρόφσκι.

Ιστορία 
Συνολικά, περίπου 125.000 Κοζάκοι του Ντον, οι οποίοι ήσαν χωρισμένοι σε εξήντα συντάγματα ιππικού, τριάντα τρία ιππήλατα πυροβόλα, έξι τάγματα πεζικού, πέντε συντάγματα εφέδρων, τρία εφεδρικά πυροβόλα, καθώς και παραπάνω από ογδόντα ξεχωριστές μονάδες, συμμετείχαν στις μάχες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συμμετείχαν σχεδόν σε καθεμία εκ των σημαντικότερων στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ρωσικού Μετώπου.

Η επερχόμενη επέτειος από την ημερομηνία έναρξης του πολέμου είχε είχε προκαλέσει το δημόσιο ενδιαφέρον στη Ρωσία αναφορικά με τον εορτασμό της μνήμης των ηρώων της. Οι εργασίες κατασκευής του μνημείου του Αζόφ ξεκίνησαν το 2012, ενώ τοποθετήθηκε εντός εκμαγείου τον Φεβρουάριο του 2014. 

Το ίδιο το μνημεία αποτελείται από την μορφή ενός όρθιου Κοζάκου, συνοδευόμενου από τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου, σύμβολο στρατιωτικής αξίας, ο οποίος βρίσκεται πίσω του. Στο δεξί χέρι του, ο Κοζάκος κρατά ένα σπαθί, ενώ στο αριστερό τη θήκη ενός ξίφους. Η θλιμμένη έκφραση του Κοζάκου αντιστοιχεί στην κατάληξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για την Ρωσία. Το μνημείο είναι τοποθετημένο επί γρανιτένιου βάθρου. Ο σχεδιασμός του πραγματοποιήθηκε από τον γλύπτη Α. Μ. Ντεμεντίεφ.

Το ύψος του γλυπτού του Κοζάκου είναι της τάξεως των δύο μέτρων. Ο ύψους τριών μέτρων Σταυρός του Αγίου Γεωργίου είναι κατασκευασμένος από χαλκό και ορείχαλκο. Ο γρανίτης ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του βάθρου προέρχεται από την Καρελία και την Ουκρανία. Η ανέγερση του μνημείου χρηματοδοτήθηκε μέσω σχετικής δωρεάς των κατοίκων του Αζόφ.

Η τελετή των εγκαινίων του μνημείου έλαβε χώρα στις 30 Ιουλίου 2014.

Παραπομπές 

Αξιοθέατα στη Ρωσία
Μαρία της Βάδης (1834-1899)

Η Μαρία της Βάδης (Marie von Baden, 20 Νοεμβρίου 1834 - 21 Νοεμβρίου 1899) ήταν σύζυγος του Ερνέστου Λεοπόλδου του Λάινινγκεν.

Βιογραφία
Η Μαρία Αμαλία γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1834 στην Καρλσρούη, και ήταν το έβδομο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου του Μπάντεν και της Σοφίας της Σουηδίας.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1858 παντρεύτηκε τον Ερνέστο Λεοπόλδο του Λάινινγκεν. στην Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
την Αλβέρτα (1863-1901).
τον Έμιχ (1866-1939), παντρεύτηκε την Θεοδώρα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Απέκτησαν 5 παιδιά.

Πέθανε στις 21 Νοεμβρίου 1899 στο Άμορμπαχ σε ηλικία 65 ετών.

Τίτλοι
20 Νοεμβρίου 1834 – 11 Σεπτεμβρίου 1858: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαρία της Βάδης
11 Σεπτεμβρίου 1858 – 21 Νοεμβρίου 1899: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Λάινινγκεν

Παραπομπές
Marie Amelie Prinzessin von Baden

Portrait at the NPG

Παραπομπές σε πηγές

Οίκος του Τσέρινγκεν
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Μπάντεν
Τανγκί Ντομπελέ

Ο Τανγκί Ντομπελέ (Tanguy Ndombele, 28 Δεκεμβρίου 1996) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Τότεναμ και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ξεκίνησε την επαγγελματκή του καριέρα από την Αμιάν και το 2017 δόθηκε δανεικός στη Λυόν με ρήτρα αγοράς έναντι 8 εκατομμυρίων ευρώ. Πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις και τη σαιζόν 2018-19 ήταν μέλος τόσο της ομάδας της χρονιάς για τη Λιγκ 1 όσο και στην ομάδα της χρονιάς για το Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2019 αποκτήθηκε για 55 εκατομμύρια λίρες από την Τότεναμ, ρεκόρ συλλόγου.

Ο Ντομπελέ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Οκτωβρίου 2018, σε φιλικό αγώνα, και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 6 συμμετοχές με το εθνόσημο.

Παραπομπές 

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Ποδοσφαιριστές Αμιάν ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Ντάβινσον Σάντσες

Ο Ντάβινσον Σάντσες (Davinson Sánchez, 12 Ιουνίου 1996) είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Τότεναμ και την εθνική ομάδα της Κολομβίας.

Ο Σάντσες ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ατλέτικο Νασιονάλ, όπου τράβηξε την προσοχή των συλλόγων του εξωτερικού. Τον Ιούλιο του 2016 αποκτήθηκε από τον Άγιαξ έναντι 5 εκατομμυρίων ευρώ. Με τον Άγιαξ εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του και αναδείχθηκε παίκτης της σαιζόν 2016-17 για τον Άγιαξ. Τότε αποκτήθηκε από την Τότεναμ έναντιν 42 εκατομμυρίων λιρών, ποσό που αποτελούσε ποσό ρεκόρ για τον σύλλογο.

Ο Σάντσες πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το Μάιο του 2018 και ήταν μέλος της αποστολής στο Μουντιάλ 2018, και αγωνίστηκε και στα 4 παιχνίδια, και στο Κόπα Αμέρικα 2019.

Παραπομπές 

Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ
Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Κέπα Αριθαμπαλάγα

Ο Κέπα Αριθαμπαλάγα (Kepa Arrizabalaga, 3 Οκτωβρίου 1994) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Τσέλσι και την εθνική ομάδα της Ισπανίας. Κάποιες φορές αναφέρεται μόνο με το μικρό του όνομα.

Ο Κέπα ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ατλέτικ Μπιλμπάο, αλλά πραγματοποίησε τους πρώτους επαγγελματικούς του αγώνες από την Πονφεραδίνα και τη Ρεάλ Βαγιαδολίδ. Επέστρεψε στην Μπιλμπάο το 2016 και αγωνίστηκε στην κύρια ομάδα σε 54 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις. Το 2018 η Τσέλσι πλήρωσε τη ρήτρα του, ύψους 80 εκατομμυρίων ευρώ, για να τον αποκτήσει, γεγονός που τον κατέταξε ως την ακριβότερη μεταγραφή τερματοφύλακα στην ιστορία. Ήταν μέλος της αποστολής που κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2019, με τον ίδιο να είναι μέλος της καλύτερης ομάδας του τουρνουά.

Ο Αριθαμπαλάγα κέρδισε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-19 με την Ισπανία και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2017. Ήταν μέλος της αποστολής της Ισπανίας στο Μουντιάλ 2018.

Παραπομπές 

Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Ποδοσφαιριστές ΣΝ Πονφερραδίνα
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ
Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Παίκτες νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Ζοάο Φέλιξ

Ο Ζοάο Φέλιξ (πορτογαλικά: Zoao Felix Sequeira, γενν. στις 10 Νοεμβρίου 1999) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας. Είναι γνωστός για την ταχύτητά του και την τεχνική του, και μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως πλάγιος μέσος ή επιθετικός μέσος.

Ο Φέλιξ ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Πόρτο πριν μετακινηθεί στην Μπενφίκα το 2015. Άρχισε πρώτα από την εφεδρική ομάδα και αργότερα, το 2018, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα. Ο Φέλιξ έλαμψε ως σκόρερ της Μπενφίκα και τη βοήθησε να κερδίσει το πρωτάθλημα στη μόνη σαιζόν που αγωνίστηκε στην ομάδα, και έλαβε τα βραβεία καλύτερος νέος παίκτης της χρονιάς για τη Πριμέιρα Λίγκα και το βραβείο Χρυσό Αγόρι. Επίσης έγινε ο νεότερος παίκτης που σκόραρε χατ-τρικ στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, σε ηλικία 19 ετών.

Οι αποδόσεις του Φέλιξ τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων, και τελικά αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 126 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που την κατατάσει ως την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του συλλόγου, δεύτερη ακριβότερη για έφηβο και τέταρτη ακριβότερη γενικότερα όλων των εποχών. Στην ομάδα πήρε τη θέση του Αντουάν Γκριεζμάν, ο οποίος μεταγράφηκε για την Μπαρτσελόνα.

Ο Ζοάο Φέλιξ ήταν αρχηγός των νεανικών ομάδων της Πορτογαλίας Κ-18, Κ-19 και Κ-21, και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών στο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019, το οποίο κατέκτησε η εθνική Πορτογαλίας.

Παραπομπές 

Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κρίστιαν Πούλισικ

Ο Κρίστιαν Πούλισικ (Christian Pulisic, γεννημένος στις 18 Σεπτεμβρίου 1998, στα Ελληνικά το επώνυμό του συναντάται και Πούλισιτς στον ελληνικό Τύπο, λόγω της γιουγκοσλάβικης-σλάβικης προέλευσής του) είναι Αμερικανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός ή επιθετικός μέσος για την Τσέλσι και την εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γεννημένος στο Χέρσεϊ, Πενσιλβάνια, ο Πούλισικ ξεκίνησε την καριέρα του από την Μπορούσια Ντόρτμουντ όπου πραγματοποίησε αλματώδη πρόοδο στις ακαδημίες και το 2016, σε ηλικία 17 ετών, άρχισε να αγωνίζεται για την κύρια ομάδα. Αν και αρχικά χρησιμοποιούταν σποραδικά, η συμμετοχή αυξήθηκε δραστικά στη συνέχεια. Τον Ιανουάριο του 2019 ο Πούλισικ αποκτήθηκε από την Τσέλσι για 73 εκατομμύρια δολλάρια, αποτελώντας τον ακριβότερο Αμερικανό όλων των εποχών.

Ο Πούλισις πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική των ΗΠΑ τον Μάρτιο του 2016 και έχει αγωνιστεί 34 φορές με το εθνόσημο, σκοράροντας 14 φορές. Είναι ο νεαρότερος παίκτης που ορίστηκε αρχηγός της εθνικής ομάδας τη σύγχρονη εποχή, σε ηλικία 20 ετών.

Παραπομπές 

Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ
Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2019
Ντήτριχ Γ΄ του Λίμπουργκ

Ο Ντήτριχ Γ΄, γερμ. Johann von Limburg (απεβ. πριν το 1364) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ & Στίρουμ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ και της 1ης συζύγου του Ούντας του Ράβενσμπεργκ ή της 2ης Μαργαρίτας του Άχαους.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1353 την Ιωάννα του Ράιφερσαϊντ και είχε τέκνα:
 Φρειδερίκος άκμασε 1378-97.
 Ιωάννης άκμασε 1379-96.
 Έμπερχαρντ απεβ. πριν το 1426, κόμης του Λίμπουργκ.
 Ντήτριχ άκμασε 1387.
 Γκέρχαρντ άκμασε 1421.
 Ίρμισβιντ απεβ. 1429, μοναχή στο Τορν.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Μπούρκχαρντ Στέκε τσου Μύλενμπροϊχ.

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955
 W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Γουλιέλμος του Λίμπουργκ

Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm von Limburg (άκμασε 1422-1498) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ κόμη του Λίμπουργκ και της Ποντσέτας του Σάφενμπεργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή του Λίμπουργκ και είχε τέκνα:
 Αδόλφος απεβ. 1506, κόμης του Λίμπουργκ.
 Άννα άκμασε 1507, ηγουμένη του αββαείου του Φίλιχ και Μπόργκχορστ.
 Ποντσέτα απεβ. 1524, ηγουμένη του αββαείου του Χέρφορντ.
 Σοφία απεβ. 1535, παντρεύτηκε τον Ράινερ του Στρύνκεντε.

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955;
 W. Gf v. Limburg Stirum, Stamtafel der Graven van Limburg Stirum, 's Gravenhage 1878;

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Αδόλφος του Λίμπουργκ

Ο Αδόλφος, γερμ. Adolf von Limburg (απεβ. 1506) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου κόμη του Λίμπουργκ και της Αγνής του Λίμπουργκ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 147 την Ελισάβετ του Ράιχενσταϊν (απεβ. 1506) και είχε τέκνα:
 Γουλιέλμος Β΄ απεβ. πριν το 1522, κόμης του Λίμπουργκ.
 Γεώργιος αππεβ. 1552, κόμης του Λίμπουργκ.
 Άννα απεβ. 1585, ηγουμένη του αββαείου Χέρφορντ και του αββαείου Γκέρρεσχαϊμ.
 Ελισάβετ απεβ. 1551, παντρεύτηκε τον Ντιρκ του Μπρόνκχορστ.
 Βερόνικα απεβ. 1528, μοναχή στο Έλτεν.
 Αγνή απεβ. 1570, ηγουμένη του Φρέκενχορστ & Μέτελεν.
 Αικατερίνη απεβ. 1572, ηγουμένη του Μπόργκχορστ.

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955
 W. Gf v. Limburg Stirum, Stamtafel der Graven van Limburg Stirum, 's-Gravenhage 1878

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Γεώργιος του Λίμπουργκ

Ο Γεώργιος, γερμ. Georg von Limburg (απεβ. 1552) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου κόμη του Λίμπουργκ και της Ελισάβετ του Ράιχενσταϊν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1539 την Ίρμγκαρντ του Βις οπ Όουντ-Βις, Βίλντενμποχ, Όβερχαγκεν & Λίχτενφοορντε, διάδοχος στην κομητεία του Μπρόνκχορστ (π.1520-1587) και είχε τέκνα:
 Χέρμαν-Γεώργιος 1540-1574, κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ.
 Μαρία απεβ. 1637, παντρεύτηκε τον Βέρνερ Άλτγκραφ του Ζαλμ-Ράιφερσαϊτ (απεβ. 1629).

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955
 W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Ιωάννης του Στίρουμ

Ο Ιωάννης, γερμ. Jan von Stirum (1567 - 1613) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας και κυβερνήτης του Γκρολ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χέρμαν-Γεωργίου κόμη του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ και της Μαρίας κόμισσας της Χόυα και Μρούχχαουζεν.

Γεννήθηκε στο Μπόρκουλο και ήταν μία μορφή της Ολλανδίας στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1566-1648). Αρχικά ήταν μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας, αλλά αργότερα άλλαξε σταδιοδρομία και υπηρέτησε στον στρατό της Ισπανικής αυτοκρατορίας, όπου ανήλθε τους βαθμούς και έγινε κυβερνήτης του Γκρολ (στην Ολλανδία) το διάστημα 1592-1597, περιλαμβανομένης της πολιορκίας του 1595.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1612 τη Βάλμπουργκ-Άννα του Ντάουν, κόμισσα του Φάλκενσταϊν.

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955
 W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Ιάκωβος του Λίμπουργκ

Ο Ιάκωβος, γερμ. Jobst von Limburg (19 Απριλίου 1560 - 7 Αυγούστου 1621) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ, κύριος του Σρύρουμ, Βις και Μπόρκουλο.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χέρμαν-Γεωργίου κόμη του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ και της Μαρίας κόμισσας της Χόυα και Βρούχχαουζεν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1591 τη Μαρία κόμισσα του Σάουενμπουργκ και Χόλσταϊν-Πίννεμπεργκ και είχε τέκνα:
 Χέρμαν-Όθων Α΄ 1592-1644, κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ, Γκέμεν, Βις, Μπόρκουλο.
 Γουλιέλμος-Φρειδερίκος απεβ. 1636.
 Ιωάννης-Αδόλφος απεβ. 1624, νυμφεύτηκε τη Βάλπουτγκα-άννα του Ντάουν, κόμισσα του Φάλκενσταϊν.
 Γεώργιος-Ερνέστος άκμασε 1625-1641, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κόμης του Μπρόνκχορστ, κύριος του Βις, Λίχτενφοορντε και Βίλντενμπορχ.
 Βερνάρδος-Αλβέρτος απεβ. 1669, κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ.
 Άννα-Σοφία, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη βαρόνο του Μόριεν και μετά τον Ιωάννη-Μέλχιορ του Ντόμμπροεκ.

Πηγές
 Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955
 W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878

Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Δαυίδ της Βουργουνδίας

Ο Δαυίδ, γαλλ. David de Bourgogne (π. 1427 - 1496) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης (1456-1496) και του Τερουάν (1451-1456).

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος νόθος γιος του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας με μία από τις ερωμένες του.

Ο πατέρας του τον έκανε επίσκοπο της Ουτρέχτης (1456-1496), σε μία προσπάθειά του να ενδυναμώσει τον έλεγχο της Βουργουνδίας στις Κάτω Χώρες. Ο Δαυίδ έγινε επίσης επίσκοπος του Τερουάν (1451-1456). Με τις ενωμένες προσπάθειες των Κοντ (προοδευτικών πόλεων της Ολλανδίας, σε αντίθεση με τις συντηρητικές Χόοκ) και της Βουργουνδίας, διορίστηκε επίσκοπος της Ουτρέχτης από τον πάπα. Ωστόσο οι Σύλλογοι των εκκλησιών της Ουτρέχτης, είχαν εκλέξει τον -ευνοούμενο των Χόοκ- κοσμήτορα Χάισμπρεχτ φαν Μπρέντεροντε ως επίσκοπο. Αλλά ο Φίλιππος Γ΄ ο Καλός  πίεσε την επαρχία της Ουτρέχτης να αποδεχθεί τον διορισμό του Δαυίδ το 1456 με τη συμφωνία του Ίγιζελσταϊν. Το Οφεράισσελ αναγκάστηκε να πειστεί με τα όπλα και το Ντέβεντερ πολιορκήθηκε για πέντε εβδομάδες πριν να παραδοθεί.

Πηγές
 Νέο Ολλανδικό Βιογραφικό Λεξικό.

Οίκος των Βαλουά
Βίρτσμπουργκερ Κίκερς

Η Βύρτσμπουργκερ Κίκερς είναι γερμανική ένωση ποδοσφαιρικού συλλόγου που παίζει στο Βύρτσμπουργκ της Βαυαρίας. Στο ποδόσφαιρο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο σύλλογος έχει αγωνιστεί για λίγο στο υψηλότερο επίπεδο, στην Bezirksliga Bayern και, κατά τη διάρκεια του πολέμου, στην Gauliga Bayern. Μετά τον πόλεμο, έκανε μια μοναδική εμφάνιση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στο νότιο τμήμα της 2. Bundesliga το 1977–78. Μετά από μια μακρά περίοδο στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, πέφτοντας τόσο χαμηλά όσο στην έβδομη βαθμίδα, ο σύλλογος άρχισε την ανάκαμψη. Οι Kickers έφτασαν ξανά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2014–15 αφού κέρδισαν την προώθηση στο 3. Liga και την επόμενη σεζόν προωθήθηκαν στην 2. Μπούντεσλιγκα. Μετά από έναν επόμενο υποβιβασμό, ο σύλλογος βρίσκεται επί του παρόντος στη 3. Λίγκα. 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γερμανίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907
Ναός Αγίας Σοφίας (Σόφια)

Ο ναός της Αγίας Σοφίας (βουλγαρικά: църква „Света София“) είναι ο παλαιότερος ναός που σώζεται στη Σόφια, Βουλγαρία. Ο σημερινός ναός κτίστηκε στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ. στη θέση παλαιότερου ναού. Ο ναός εξελίχθηκε στο θρησκευτικό κέντρο της πόλης και το 14ο αιώνα η πόλη πήρε το όνομά της από το ναό, η οποία ήταν γνωστή μέχρι τότε ως Σρέντετς.

Ιστορία 

Η εκκλησία χτίστηκε στη θέση πολλών παλαιότερων εκκλησιών από τον 4ο αιώνα και τόπους λατρείας που χρονολογούνται από τις ημέρες που ήταν η νεκρόπολη της ρωμαϊκής πόλης Σερδική. Τον 2ο αιώνα, ήταν η θέση ενός ρωμαϊκού θεάτρου. Κατά τους επόμενους αιώνες, αρκετές άλλες εκκλησίες κατασκευάστηκαν, αλλά καταστράφηκαν από εισβολείς όπως οι Γότθοι και οι Ούννοι. Το σχέδιο της σημερινής βασιλικής, με τους δύο ανατολικούς πύργους και έναν πύργο-τρούλο, πιστεύεται ότι είναι η πέμπτη κατασκευή που κατασκευάστηκε στο χώρο και χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού στα μέσα του 6ου αιώνα (527-565). Είναι επομένως σύγχρονος της πιο γνωστής εκκλησίας της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Κατά τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, ο ναός απέκτησε το καθεστώς μητροπολιτικής εκκλησίας. Τον 14ο αιώνα, η εκκλησία έδωσε το όνομά της στην πόλη. Τον 16ο αιώνα, κατά την οθωμανική κυριαρχία, η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί: οι αρχικές τοιχογραφίες του 12ου αιώνα καταστράφηκαν και προστέθηκαν μιναρέδες. Τον 19ο αιώνα, δύο σεισμοί, ένας το 1818 και ένας το 1856 κατέστρεψαν έναν από τους μιναρέδες και το τζαμί εγκαταλείφθηκε. Μετά την αυτονομία της Βουλγαρίας το 1878, ο ναός ήταν μισοκατεστραμμένος. Ο ναός χρησίμευσε ως αποθήκη πετρελαίου και στην κορυφή της κτίστηκε πύργος της πυροσβεστικής. Οι εργασίες αποκατάστασης άρχισαν μετά το 1900 και λειτούργησε ως εκκλησία μετά το 1930. Το 1950 ανακηρύχθηκε μνημείο.

Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας είναι πλέον ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το σημερινό κτίριο είναι μια σταυροειδής βασιλική με τρεις βωμούς. Το δάπεδο της εκκλησίας είναι καλυμμένο με πολύπλοκα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά με φυτικά και ζωικά μοτίβα. Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας βρίσκεται στη μέση μιας αρχαίας νεκρόπολης και έχουν ανακαλυφθεί πολλοί τάφοι, περίπου 100, κάτω και κοντά στην εκκλησία. Μερικοί από τους τάφους διαθέτουν ακόμη τοιχογραφίες.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 

Κτίρια και κατασκευές στη Σόφια
Αγια Σοφια
Βυζαντινοί ναοί
Βικτώρια Φαρνέζε, δούκισσα της Μόντενα

Η Βικτώρια Φαρνέζε (Vittoria Farnese, 29 Απριλίου 1618 - 10 Αυγούστου 1649) ήταν κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1618 στην Πάρμα, και ήταν το όγδοο παιδί και η τέταρτη κόρη του Ρανούτσο Α΄ Φαρνέζε, Δούκα της Πάρμα και της Μαργαρίτας Αλντομπρανντίνι και ανιψιά του Πάπα Κλήμη Η΄. Είχε μια δίδυμη αδελφή την Μαρία που πέθανε κατά την γέννησή της.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1648 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκος Α΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
την Βικτώρια (1649-1656), πέθανε σε ηλικία 7 ετών.

Πέθανε δύο μέρες μετά την γέννηση της κόρη της, στις 10 Αυγούστου 1649 στη Μόντενα σε ηλικία 31 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Βικεντίου στη Μόντενα.

Τίτλοι
29 Απριλίου 1618 - 12 Φεβρουαρίου 1648: Η Υψηλότητα Βικτώρια Φαρνέζε, Πριγκίπισσα της Πάρμα και της Πλακεντίας
12 Φεβρουαρίου 1648 - 10 Αυγούστου 1649: Η Υψηλότητα Η Δούκισσα της Μόντενα και του Ρέτζο

Παραπομπές
 G. Panini: La famiglia Estense da Ferrara a Modena, Ed. Armo, Modena 1996
 Riccardo Rimondi: Estensi. Storie e leggende, personaggi e luoghi di una dinastia millenaria. Cirelli & Zanirato, Ferrara 2008, ISBN 978-88-902193-6-8, S. 210–213.
 Vittoria Farnese, principessa di Parma, geneall.net
 Farnese 2, genealogy.euweb.cz
 Velf 10, genealogy.euweb.cz

Οίκος των Φαρνέζε
Οίκος των Έστε
Ιταλοί ευγενείς
Δούκισσες της Μόντενα
Δούκισσες του Ρέτζο
Πλατύ Μεσσηνίας

Το Πλατύ είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 488 κατοίκων.Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πλατέος και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

Πληροφορίες 
Το Πλατύ βρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων και απέχει 17 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν Μπάστα. Πήρε το όνομά του, από το πλάτωμα του Ποταμού Παμίσου, που βρίσκεται έξω από το χωριό. Με βάση την προσφορά τους στο χωριό, οι σημαντικότερες οικογένειες θεωρούνται η οικογένεια Τσώνη(προσφορά στην εκκλησία, στο σχολείο και στο οδικό δίκτυο), Χρονόπουλου (προσφορά στην εκκλησία), Ταχταμπα(επιχειρήσεις και άλλες προσφορές) και Τσάκωνα( προσφορά στη εκκλησία και στο οδικό δίκτυο).

Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου 
Σημαντικό μνημείο στο Πλατύ, είναι ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου, που άρχισε να κατασκευάζεται, το 1830, από τεχνίτες από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Το σχέδιο της εκκλησίας είναι του Τσίλλερ, για τον οποίο είχε τοποθετηθεί άγαλμα στον περίβολο της εκκλησίας, το οποίο κατέστρεψαν οι Γερμανοί κατακτητές κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Την αγιογράφηση έκανε ο Μίμης Σπυρίδων Πελεκάσης, ο οποίος, ήταν δάσκαλος του Φώτη Κόντογλου. Τρεις οικογένειες του χωριού υποθήκευσαν τις περιουσίες τους, με σκοπό την δανειοδότηση από την  τράπεζα, για το χτίσιμο του Ιερού Ναού. Αυτές οι οικογένειες, ήταν η οικογένεια Τσώνη , Χρονόπουλου και Τσάκωνα.

Μπαστογέφυρο 
Κοντά στο Πλατύ, υπάρχει το Μπαστογέφυρο, ένα πέτρινο γεφύρι του 1950.

Ιππικοί Αγώνες 
Κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου, του Αγίου Γεωργίου, γίνονται Ιππικοί Αγώνες στο Πλατύ, που είναι έθιμο από την Τουρκοκρατία. Οι αγώνες γίνονται στο Ιπποδρόμιο, έναν χωμάτινο δρόμο, μήκους 1 χιλιομέτρου και πλάτους 10 μέτρων, από το εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, μέχρι το χωριό.

Διοικητικές μεταβολές 

 21-04-1835, ο οικισμός Μπάστα προσαρτάται στο Δήμο Άριος.
 31-08-1912, ο οικισμός Μπάστα αποσπάται από το Δήμο Άριος και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μπάστας.
 22-12-1927, ο οικισμός Μπάστα μετονομάζεται σε Πλατύ.
 04-12-1997, ο οικισμός Πλατύ αποσπάται από την Κοινότητα Πλατέος και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
 07-06-2010, ο οικισμός Πλατύ αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

Εξωτερικοί δύνδεσμοι 

Πλατύ Καλαμάτας Μεσσηνίας
Maria Iliaki - Πλατύ: Το χωριό της Καλαμάτας με τις πλούσιες παραδόσεις
Δήμος Καλαμάτας

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Καλαμάτας
Άγιος Φλώρος Μεσσηνίας

Ο Άγιος Φλώρος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 195 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αγίου Φλώρου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας. Η τοπική κοινότητα Αγίου Φλώρου περιλαμβάνει και τον οικισμό Χριστοφιλαίικα και είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,330 χμ² (2011).

Πληροφορίες 
Ο Άγιος Φλώρος βρίσκεται σε υψόμετρο 28 μέτρων, πάνω στην 7η Εθνική Οδό, Κορίνθου - Καλαμάτας και απέχει 20 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Εδώ βρίσκονται οι Πηγές Παμίσου και ο Ιστορικός Πλάτανος από το 1599.

Το όνομα του χωριού οφείλεται στο Εξωκκλήσι των Αγίων Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου, που ήταν χτισμένο στη θέση που βρίσκεται σήμερα, ο Ιερός Ναός Αγίου Φλώρου.

Το 1933 ήρθαν στο φως τα ερείπια από το Ιερό Παμίσου. Ο Πάμισος λατρευόταν ως θεός - θεραπευτής. Ο Παυσανίας μας πληροφορεί, ότι στις Πηγές Παμίσου, έβρισκαν γιατρειά τα παιδιά.

Διοικητικές μεταβολές 
 04-10-1889, ο οικισμός Άγιος Φλώρος προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας.
 31-08-1912, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αγίου Φλώρου.
 04-12-1997, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από την Κοινότητα Αγίου Φλώρου και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών.
 07-06-2010, ο οικισμός Άγιος Φλώρος αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Καλαμάτας

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Καλαμάτας
Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

Η Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (Adelheid von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 19 Οκτωβρίου 1889 - 11 Ιουνίου 1964) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Βιογραφία
Η Αδελαΐδα Λουίζα γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1889 στο μέγαρο Γκρύνχολς στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ήταν το τέταρτο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, και της Καρολίνας Ματθίλδης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.

Την 1η Αυγούστου 1914 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, τρίτο Πρίγκιπα του Ζολμς-Μπάρουτ στο Πότσδαμ και απέκτησαν πέντε τέκνα:
 Φρειδερίκη Λουίζα 1916-1989.
 Φεοντόρα 1920-2006, παντρεύτηκε (1) τον Γκερτ Σενκ και απέκτησαν 2 παιδιά; (2) τον Κάρολο Αδόλφο του Άουερσπεργκ και απέκτησαν 1 παιδί
 Ρόζα Καικιλία Καρολίνα Ματθίλδη Ειρήνη Σίβυλλα Άννα 1925-2008, παντρεύτηκε (1) τον Νέβιλ Λιούις και απέκτησαν 2 παιδιά; (2) τον Ερρίκο Βέμπερ και δεν απέκτησαν παιδιά
 Φρειδερίκος 1926-2006, νυμφεύτηκε τη Μπιργκίτα του Μπέρχεμ-Κένιγκσφελντ και απέκτησαν 2 παιδιά
 Καρολίνα Ματθίλδη 1929-2016, παντρεύτηκε τον Ιωάννη φαν Στέιντερεν και δεν απέκτησαν παιδιά

Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1964 στο Σάλτσμπουργκ σε ηλικία 74 ετών.

Τίτλοι
19 Οκτωβρίου 1889 – 1 Αυγούστου 1914: Η Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αδελαΐδα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
1 Αυγούστου 1914 – 31 Δεκεμβρίου 1920: Η Υψηλότητα Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Ζολμς-Μπάρουτ
31 Δεκεμβρίου 1920 – 12 Σεπτεμβρίου 1951: Η Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Ζολμς-Μπάρουτ
12 Σεπτεμβρίου 1951 – 11 Ιουνίου 1964: Η Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Ζολμς-Μπάρουτ

Παραπομπές

Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Γερμανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Μεσοχώρι Καρπάθου

Το Μισοχώρι είναι χωριό του νησιού της Καρπάθου που βρίσκεται στα Δωδεκάνησα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Μισοχώρι βρίσκεται περιπου στο κέντρο του νησιού και προς τα δυτικά παράλιά του, σε απόσταση 28 χλμ. βορειοδυτικά της Καρπάθου (ή Πηγαδιών). Είναι κτισμένο σε πλαγιά, στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Λάστος σε υψόμετρο 135 μέτρων. Το χωριό έχει θέα το Αιγαίο πέλαγος και τη γύρω του περιοχή με ελιές και αμπελώνες. Τα σπίτια του διατηρούν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού και το κέντρο του είναι προσβάσιμο μόνο με τα πόδια. Η γύρω περιοχή και σε έκταση 11,69 τ.χλμ. έχει χαρακτηριστεί "Καταφύγιο άγριας ζωής: Καμινάκια - Άγιος Επιφάνειος - Μακρύς Γυαλός" .

Παναγία η Βρυσιανή 
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία Παναγία η Βρυσιανή, που είναι κτισμένη πάνω στη μοναδική πηγή - βρύση (με τρεις κρουνούς) του χωριού και από την οποία προέρχεται το προσωνύμιό της. Η εκκλησία είναι βυζαντινού ρυθμού, φέρεται να πρωτοκτίστηκε γύρω στα 1553, ανακαινίστηκε πιθανόν το 1791 και πήρε τη σημερινή μορφή της τις πρώτες δεκαετίες μετά την απελευθέρωση, αρχής γενομένης το 1935. Πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου (Γέννηση της Θεοτόκου) για τρεις ημέρες συγκεντρώνοντας προσκυνητές απ’ όλα τα χωριά της Καρπάθου αλλά και της Κάσου.

Αυτοδιοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, το 1948 στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 και ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοσυσταθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Λευκό, τον Κάτω Λευκό, τη νησίδα Νησί και το Σώκαστρο αποτελούν την Κοινότητα Μεσοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο οικισμός Μεσοχώρι έχει πληθυσμό 225 κατοίκων ενώ η Κοινότητα Μεσοχωρίου έχει συνολικό πληθυσμό 371 κατοίκων.

Δήμαρχοι, Κοινοτάρχες και Πρόεδροι της Κοινότητας Μεσοχωρίου Καρπάθου

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες της Παναγίας της Βρυσιανής από τον ιστότοπο ορθόδοξος συναξαριστής
 "Αρτσιχρονιά στο Μεσοχώρι...", του Μανώλη Δημελλά από τον ιστότοπο https://www.verena.gr/
 Αντιπατητής - ο χορός του Μεσοχωρίου από τον ιστότοπο http://dance-pandect.gr/

Χωριά της Καρπάθου
Το Ρόδι (περιοδικό)

«Το Ρόδι» ήταν ένα περιοδικό με εκπαιδευτικό χαρακτήρα και με διαδραστική συμμετοχή των αναγνωστών του. Με την έκδοση του περιοδικού ήθελαν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις των παιδιών με ύλη την οποία δεν κάλυπταν τότε τα σχολεία, κάτι που τα παιδιά χρειάζονταν, τη γνώση αλλιώς . Η έκδοση του περιοδικού «Το Ρόδι» ήταν εμβληματική στον χώρο του εντύπου στην Ελλάδα για παιδιά από 7 έως 12 ετών.

Το ιστορικό και εκδοτικό πλαίσιο 
Το περιοδικό για παιδιά «Το Ρόδι» πρωτοκυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1977. Κυκλοφόρησε σε τρεις διαφορετικές περιόδους: Α' περίοδο 1977-1982 με 59 τεύχη, Β' περίοδο 1993-1996 με 34 τεύχη και τη Γ' περίοδος από το 1997-1998 κυκλοφόρησε 14 τεύχη .

Εκδότης ήταν η Δροσούλα Βασιλείου Έλλιοτ , με την πολύ σημαντική συντακτική ομάδα την Ελένη Γαζή-Αρβανίτη, Μαριάννα Βερέμη  και την Χίλαρη Σακελλαριάδη.

Συνεργάτες 
Γνωστοί και σημαντικοί συγγραφείς όπως ο Νικηφόρος Βρεττάκος, η Άλκη Ζέη, ο Μάνος Κοντολέων, η Τατιάνα Μιλλιέξ, η Ειρήνη Νάκου, η Κίρα Σίνου, ο Ευγένιος Τριβιζάς  και πολλοί άλλοι αλλά και ο ιστορικός Θάνος Βερέμης πρόσφεραν κείμενα και παραμύθια στις σελίδες του περιοδικού.

Τις ζωγραφιές των παιδιών εμπλούτισαν και σπουδαίοι εικαστικοί καλλιτέχνες, όπως ο Αλέξης Ακριθάκης, ο Σπύρος Βασιλείου, ο Γιάννης Γαΐτης, ο Αντώνης Καλαμάρας, ο Γιάννης Κουτσούρης, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος (Κυρ), η Ρίτα Λαουτάρη, ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Μποστ), ο Σπύρος Ορνεράκης και πολλοί άλλοι.

Εκπαιδευτικοί, ιστορικοί, παιδοψυχολόγοι, ιατροί και παιδίατροι προσέφεραν τις γνώσεις τους εμπλουτίζοντας το περιοδικό.

Παραπομπές

Ροδι
Νικόλαος Ηγουμενίδης

Ο Νίκος Ε. Ηγουμενίδης είναι Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1961 στην Άνω Βιάννο του Νομού Ηρακλείου Κρήτης.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι Καρδιολόγος με εξειδίκευση στην Επεμβατική Καρδιολογία.

Έχει θέση στην Καρδιολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠαΓΝΗ), με βαθμό Διευθυντή Καρδιολογίας ΕΣΥ. Είναι διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης. Η διδακτορική του διατριβή αφορά στην "αξιολόγηση του θεραπευτικού ρόλου της αμιωδαρόνης σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή".

Πολιτική Δραστηριότητα 
Τον Μάιο του 2014, στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, υπήρξε υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στο Νομό Ηρακλείου με τον συνδυασμό «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης» που υποστήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Από τον Απρίλιο έως και τον Αύγουστο του 2015 διετέλεσε Διοικητής της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ Κρήτης).

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Ηρακλείου με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουλίου 2019.

Παραπομπές 

Βουλευτές Ηρακλείου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λίλιαν Μηνιάτη

Η Λίλιαν Μηνιάτη (γεννηθείσα στις 4 Απριλίου 1943) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.

Ξεκίνησε την καριέρα της στον ελληνικό κινηματογράφο το 1964 με την κωμωδία Σχολή για σωφερίνες σε σκηνοθεσία του Κώστα Στράντζαλη και πρωταγωνιστές τον Θανάση Βέγγο και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. 
Συνολικά έχει εμφανιστεί σε 13 ταινίες και οι πιο σημαντικοί της ρόλοι ήταν στις ταινίες  «Υιέ μου... Υιέ μου...» σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου και «Να ζει κανείς ή να μη ζει» σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου. Η τελευταία της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1967  στην ταινία «Ο κόσμος τρελάθηκε» του Ερρίκου Θαλασσινού.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Λεονίδα Γεωργίεβνα Μπαγκρατιόν του Μουχράνι

H Λεονίδα, ρωσικά: Великая Княгиня Леонида Георгиевна Романова Βελίκαγια Κνιάγκινια Λεοντίντα Γκεοργκίεβνα Ρομάνοβα, γεννημένη ως Λεονίδα Μπαγκρατιόν του Μουχράνι, γεωργιανά: ლეონიდა გეორგიევსნა ბაგრატიონი-მუხრანელი Λεονίντα Γκεοργκίεβνα Μπαγκρατιόνι-Μουχρανέλι, 6 Δεκεμβρίου 1914 - 23 Μαΐου 2010) από τον Οίκο του Μουχράνι, κύριου κλάδου του Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ήταν πριγκίπισσα τού Μουχράνι της Γεωργίας και με τον 2ο γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1914 στην Τιφλίδα, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γεωργίου πρίγκιπα του Μουχράνι και της Ελένης Ζλοτνίτσκα Νοβίνα.

Στις 6 Νοεμβρίου 1934 παντρεύτηκε τον Σάμνερ Μουρ Κίρμπι στη Νίκαια της Γαλλίας και μαζί απέκτησαν ένα παιδί την:
 Ελένη Λουίζα (1935-). 

Η Λεονίδα και ο Κίρμπι χώρισαν τρία χρόνια αργότερα, στις 18 Νοεμβρίου 1937.

Στις 13 Αυγούστου 1948 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Βλαδίμηρο Κυρίλλοβιτς μεγάλο δούκα της Ρωσίας. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί, τη:
 Μαρία (γενν. 1953), μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας· παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Γουλιέλμο της Πρωσίας. Απέκτησαν 1 παιδί.

Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 2010 στη Μαδρίτη σε ηλικία 95 ετών. Τάφηκε στο Μεγάλο Δουκικό Μαυσωλείο στην Αγία Πετρούπολη.

Τίτλοι
23 Σεπτεμβρίου 1914 - 13 Αυγούστου 1948: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λεονίδα Γεωργίεβνα Μπαγκρατιόν Μουκράνσκι
13 Αυγούστου 1948 - 21 Απριλίου 1992: Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα Η Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας
21 Απριλίου 1992 - 23 Μαΐου 2010: Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα Η Χήρα Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας

Τιμητικές διακρίσεις
Εθνικές
  Οίκος των Βαγρατιδών: Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Βασίλισσας Ταμάρ
  Οίκος των Ρομάνοφ: Ιππότης Μεγάλου Κορδονιού με Κολάρο της Αυτοκρατορικού Τάγματος του Αγίου Ανδρέα
  Οίκος των Ρομάνοφ: Πρώην Μεγάλη Μαγίστρα Κυρία Μεγάλου Κορδονιού του Αυτοκρατορικού Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης
  Οίκος των Ρομάνοφ: Ιππότης Μεγάλου Κορδονιού του Τάγματος του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού
  Οίκος των Ρομάνοφ: Πρώην Μεγάλη Μαγίστρα Κυρία του Τάγματος του Αγίας Όλγας, 1ης Τάξης

Ξένες
 
  Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Τιμής
  Βασιλική Οικογένεια Δύο των Σικελιών: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Τιμής των Δύο Σικελίων Βασιλικού Ιερού Στρατιωτικού Κωνσταντίνειου Τάγματος του Αγίου Γεωργίου
  Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
The Daily Telegraph: Grand Duchess Leonida of Russia
Obituary – RIA Novosti

|-

Οίκος των Βαγρατιδών
Οίκος Ρομάνοφ
Γεωργιανοί ευγενείς
Πρώσοι ευγενείς
Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Οροσειρά Κσουρ

Η Οροσειρά Κσουρ (,  ή Djebel Ksour) είναι οροσειρά στην Αλγερία. Εκτείνεται στις επαρχίες Μπεσάρ και Ελ Μπαγιάντ, και είναι το δυτικό τμήμα του Σαχαριανού Άτλαντα, με την οροσειρά Αμούρ στα ανατολικά.

Γεωγραφία 
Η οροσειρά εκτείνεται μεταξύ της επαρχίας Φιγκίγκ στην Ανατολική Περιφέρεια του Μαρόκου κοντά στα σύνορα Μαρόκου - Αλγερίας και την κοινότητα Ελ Μπαγιάντ στην Αλγερία. Η οροσειρά συνεχίζει δυτικά μέχρι τον Υψηλό Άτλαντα. Η υψηλότερη κορυφή της περιοχής είναι το Όρος Ισσά ή Τζεμπέλ Αϊσσά (جبل عيسى) στα 2.236 μέτρα.

Τέχνη βράχων 
Νεολιθική τέχνη, με τη μορφή χαραγμένων βράχων που παρουσιάζουν άλογα, ελέφαντες και άλλα ζώα, βρίσκεται σε αρκετές σπηλιές και τοίχους σε ολόκληρη την οροσειρά.

Προστατευόμενες περιοχές 
Το Εθνικό Πάρκο Τζεμπέλ Αϊσσά είναι προστατευόμενη περιοχή επί της οροσειράς από το 2003.

Φωτογραφίες

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος βουνών στην Αλγερία 
 Σαχαριανός Άτλαντας

Παραπομπές 

Κσουρ