joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Άκρη Λάρισας

Το χωριό Άκρη (παλαιά ονομασία Μπισιρτσιά ή Μπεσιριτσ(ι)ά) βρίσκεται στα σύνορα 3 νομών: Λάρισας, Κοζάνης και Γρεβενών σε υψόμετρο 950 μ. Ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιχασίων του Δήμου Ελασσόνας. Η απόσταση από την Ελασσόνα είναι 46 χιλιόμετρα και από την Κοζάνη 56 χιλιόμετρα.

Ιστορία 
Το χωριό σχηματίστηκε γύρω στο 1860, όταν διάφοροι ακτήμονες πήγαν για δουλειά στο μετόχι του μοναστηριού της Αγίας Τριάδας Γιαννωτάς ως βοσκοί, αγρότες και ζευγάδες. Λένε ότι το μοναστήρι είχε 2000 γιδοπρόβατα. Μετά την απελευθέρωση το 1912 και μέχρι το 1935 το χωριό ανήκε στο μοναστήρι, απ' όπου και το αγόρασαν οι ακτήμονες: χωράφια και δασική έκταση. Ένα μεγάλο κομμάτι έκτασης το αγόρασε το Λιβαδερό Κοζάνης. 

Υποδομή την περίοδο αυτή για την επαρχία Ελασσόνας δεν υπήρχε καμία, γι' αυτό υπήρξε έξαρση της ληστείας (π.χ. Θωμάς Γκαντάρας). Όλα αυτά τελειώσανε το 1935 όταν ανέλαβε το κράτος με τη Χωροφυλακή. Στη συνέχεια, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε το κάψιμο του χωριού από τους Γερμανούς λόγω του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ: λόγω της ορεινής του θέσης, το χωριό συντηρούσε αντάρτικες ομάδες και με ανθρώπους από όλη την επαρχία Ελασσόνας. Κατά τον Εμφύλιο, το χωριό μεταφέρθηκε για 2 χρόνια στο Λιβαδερό Κοζάνης. 

Κατά τη δεκαετία του '60, παρατηρήθηκε κύμα μετανάστευσης προς τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία και άλλες χώρες. Όσοι μείνανε πίσω, εργάζονταν στους κάμπους, στη Βέροια, στην Κατερίνη, στην Καρδίτσα, ενώ ασχολούνταν με τα καπνά, βαμβάκια, ροδάκινα κλπ.

Πιο μετά τη δεκαετία του '80 παρατηρήθηκε από την Άκρη εσωτερική μετανάστευση σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα, η Λάρισα και η Θεσσαλονίκη.

Τοπικές ασχολίες 
Οι ασχολίες του ντόπιου πληθυσμού αποτελούσαν κυρίως την κτηνοτροφία, αργότερα τα καπνά και τώρα βιολογική καλλιέργεια πατάτας, κρεμμύδια, λάχανα, κουνουπίδια κ.ά.

Αξιοθέατα 
Το βουνό Αμάρμπεης με θέα ανατολικά βλέπει τον Όλυμπο, τον κάμπο της Ελασσόνας, δυτικά την Πίνδο, τα Γρεβενά, τον Αλιάκμονα, βόρεια την Κοζάνη, την Πτολεμαΐδα και τη λίμνη Πολυφύτου. 

Πιο χαμηλά στο βουνό υπάρχει μια λίμνη στα 1200 μέτρα, κοντά ένα κεδροδάσος με κοτσύφια και φτέρες, ενώ υπάρχει πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει βελανιδιές, αγριοφουντουκιές, αγριομηλιές, κρανιές, κουμαριές, καρυδιές, κορομηλιες, αχλαδιές, αμυγδαλιές, δαμασκηνιές, κερασιές και κυδωνιές. 

Όλα τα μέρη του χωριού είναι βατά για πεζοπορία. Υπάρχουν παντού πηγές με πόσιμο νερό και πάρα πολλά μονοπάτια. Αρκετοί ντόπιοι και ξένοι επισκέπτονται το χωριό για το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Πηγές 
 «Άκρη Ελασσόνας», www.elassona.com.gr
 «Άκρη Ελασσόνας», akrielassonas.blogspot.gr

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Ελασσόνας
Σεύθης Β΄

Ο Σεύθης Β΄ ήταν βασιλιάς των Οδρυσών και της Θράκης.

Βίος
Ήταν γιος τού Μαισάδη, πατέρας τού Κότυος και βασίλεψε περίπου  από το 405 έως το 391 π.Χ. . Αναφέρεται ότι ήταν στρατηγός (Σεύθης ο Θραξ) του Αμάδοκου Β΄ επαναστάτησε εναντίον του και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς σε μικρό τμήμα ή σε όλο το βασίλειο του Αμάδοκου, αργότερα ο Αμάδοκος τον εκδίωξε. Προσπάθησε να ανακαταλάβει τα εδάφη που είχε χάση ο πατέρας του ξεκινώντας πόλεμο με την βοήθεια του Ξενοφώντα που βρισκόταν στην Θράκη με τους μύριους. 

Αναφέρεται ότι σύναψε συμμαχία με την Αθήνα.

Πηγές 
 Κωνσταντίνος Κουρτίδης: Ιστορία της Θράκης από των  αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.χ., Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932

Παραπομπές

Βασιλείς των Οδρυσών
Μπέργκαμο

Το Μπέργκαμο (ιταλικά: Bergamo) είναι μια πόλη της Ιταλίας που ανήκει στη περιφέρεια της Λομβαρδίας. Απέχει περίπου 40 χλμ από το Μιλάνο.

Ιστορία 

Το Μπέργκαμο χτίστηκε επάνω στην αρχαία πόλη Μπέργκομουμ που χτίστηκε από Κέλτες. Το 49 π.Χ., το Μπέργκαμο έγινε Ρωμαϊκός δήμος που είχε περίπου 10.000 κατοίκους. Τελικά, η πόλη πολιορκήθηκε από τον Αττίλα. Από τον 6ο αιώνα ήταν η έδρα δουκάτου που περιελάμβανε τη Μπρέσια, το Τρέντο και το Φρίουλι. Έπειτα, το δουκάτο αυτό κατακτήθηκε από τον Καρλομάγνο. Από τον 11ο αιώνα και έπειτα, το Μπέργκαμο έγινε ανεξάρτητος δήμος, καθώς και μέλος της Λομβαρδιανής Συμμαχίας, που απέκρουσε τον Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσσα. Το 1428, η πόλη περιήλθε στην κυριαρχία της Δημοκρατίας της Βενετίας. Το 1815, το Μπέργκαμο πέρασε στη κατοχή της Αυστρίας, ενώ το 1859 ο Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι προσάρτησε την πόλη στο τότε Βασίλειο της Ιταλίας.

Μουσική 
Το Μπέργκαμο έχει μεγάλη παράδοση στη μουσική. Η ρομανική εκκλησία Σάντα Μαρία Ματζιόρε, από το 1187, έχει μια παράδοση στη διδασκαλία και στην εκτέλεση της μουσικής για πάνω από 800 χρόνια. Πολλοί συνθέτες όπως ο Γκαετάνο Ντονιτσέτι και ο Πιέτρο Λοκατέλι γεννήθηκαν στη πόλη.

Αδελφοποιημένες πόλεις 
  Γκρίνβιλ, Νότια Καρολίνα
  Πουέμπλο, Κολοράντο
 Μυλούζ, Γαλλία
 Τβερ, Ρωσία
 Μπενγκμπού, Κίνα
 Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
 Κοτσαμπάμπα, Βολιβία

Πόλεις της Λομβαρδίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1980

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1980 (αγγλ.: UEFA European Football Championship) έλαβε χώρα στην Ιταλία. Επρόκειτο για την έκτη κατά σειρά διοργάνωση του θεσμού, η οποία διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια υπό τη στήριξη της UEFA. Η τελική φάση πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1980 και συγκεκριμένα από τις 11 Ιουνίου μέχρι και τις 22 Ιουνίου.

Ήταν η πρώτη διοργάνωση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην τελική φάση του οποίου συμμετείχαν οχτώ ομάδες αντί για τέσσερις που λάμβαναν μέρος μέχρι τότε. Επτά από αυτές κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε προκριματικούς γύρους, ενώ επίσης για πρώτη φορά η ομάδα της διοργανώτριας χώρας, στην περίπτωση αυτή η Ιταλία, πέρασε αυτόματα στην τελική φάση του θεσμού.

Συμμετοχές 
Οι παρακάτω χώρες συμμετείχαν στην τελική φάση:

  Βέλγιο
  Τσεχοσλοβακία
  Αγγλία
  Ελλάδα
  Ιταλία
  Ολλανδία
  Ισπανία
  Δυτική Γερμανία

Στον τελικό που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης (Ολίμπικο) τροπαιούχος αναδείχθηκε η Δυτική Γερμανία, η οποία επικράτησε του Βελγίου με σκορ 1-2.

Στάδια 
Η διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στην Ιταλία, είχε ως χώρους των αγώνων της τέσσερα στάδια σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις της χώρας το καθένα. Αυτά ήταν τα εξής:

Αποτελέσματα 

Στο τουρνουά υπάρχουν δύο όμιλοι που έκαστος έχει τέσσερις ομάδες. Οι δύο αυτοί όμιλοι προέκυψαν έπειτα από κλήρωση με τις οκτώ προκριθέντες ομάδες στα τελικά της διοργάνωσης. Όλοι οι αγώνες είναι μονοί. Η κάθε νίκη αποφέρει 2 βαθμούς και η ισοπαλία 1. Οι δύο πρώτες ομάδες των δύο αυτών ομίλων της διοργάνωσης προκρίθηκαν στον τελικό, ενώ οι δύο δεύτερες παίξανε στον μικρό τελικό (κατάταξης) για την τρίτη θέση. 

Στον 1ο Όμιλο πρώτη αναδείχτηκε η ομάδα της Δυτικής Γερμανίας, ενώ δεύτερη ακολούθησε αυτή της Τσεχοσλοβακίας, με την Ολλανδία και την Ελλάδα να καταλαμβάνουν την τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα. Στον 2ο Όμιλο πρώτη ομάδα αναδείχτηκε αυτή του Βελγίου με την Ιταλία να ισοψηφεί αλλά μαζί της και στο μεταξύ τους παιχνίδι να έχουν βγει ισόπαλες, καθώς και να έχουν ίδια διαφορά γκολ αλλά λόγω λιγότερων γκολ υπέρ της, τελικά κατέλαβε την δεύτερη θέση, με την Αγγλία και τη Ισπανία να ακολουθούν στην τρίτη και τέταρτη θέση αντίστοιχα.

Στον μικρό τελικό η Τσεχοσλοβακία επικράτησε της διοργανώτριας Ιταλίας έπειτα από την διαδικασία των πέναλτι (9-8), αφού στην κανονική διάρκεια του αγώνα το σκορ ήταν 1-1 και η παράταση που ακολούθησε δεν το άλλαξε.

Στον τελικό της διοργάνωσης η Δυτική Γερμανία αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, επικρατώντας του Βελγίου με σκορ 2-1.

Αναλυτικά οι βαθμολογίες των δύο ομίλων και όλα τα αποτελέσματα των αγώνων της διοργάνωσης, καθώς και στατιστικές και λοιπές πληροφορίες έχουν ως εξής:

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

Μικρός τελικός

Τελικός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
Euro 1980 - Ιταλία

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1980
Διεθνείς Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην Ιταλία
Tupolev Tu-95

Το Tupolev Tu-95 (Κωδικός NATO: Bear) είναι ένα Ρωσικό τετρακινητήριο στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος.

Επιχειρησιακή δράση 
 
Μετά από απουσία περίπου 10 ετών οι παραβιάσεις του εναερίου χώρου των γειτονικών χωρών επανήλθαν στο προσκήνιο και ειδικά ενεργή δράση υπήρξε το έτος 2008 όταν, παραβιάζοντας τον εναέριο χώρο της Ιαπωνίας, ένα τέτοιο αεροσκάφος προσέγγισε σε χαμηλό ύψος το αεροπλανοφόρο USS Nimitz (σ.σ. πιθανώς "έσπασαν" το σύστημα αεράμυνας του Αμερικανικού Ναυτικού στην περιοχή του δυτικού Ειρηνικού ωκεανού), ενώ την ίδια χρονιά παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της Κορέας και πλησιάζει το αεροπλανοφόρο USS Nimitz που έπλεε κοντά στις ακτές, και παραβιάζουν και τον εναέριο χώρο της Αλάσκας. Οι παραβιάσεις συνεχιστήκαν και σε άλλες χώρες όπως: οι ακτές της Σκωτίας, εισχώρησαν στην Ισλανδική ζώνη επιτήρησης. Αρκετά περιστατικά δεν καταγράφονται και δεν ανακοινώνονται από τις εμπλεκόμενες χώρες. 

Το ρωσικής κατασκευής στρατηγικό βομβαρδιστικό Tu-95 είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή βομβαρδιστικά που παραμένουν ενεργά πάνω από μισό αιώνα (χάρη στις αναβαθμίσεις που υπέστη κατά την διάρκεια της εκμετάλλευσής του) και έτσι αναμένεται να παραμείνει σε υπηρεσία μέχρι το 2030. 
Tu-95 MS - πρόκειται για μια βαθειά εκσυγχρονισμένη έκδοση του Tu-142Μ. Το βασικό βομβαρδιστικό που θα εκσυγχρονιστεί θα είναι το μοντέλο Tu-95MS Bear-H.

Υποεκδόσεις του Tu-95 MS 

 Tu-95 MS-6: τροποποιημένο για μεταφορά βλημάτων στην εσωτερική του αποθήκη και τέσσερα βλήματα στους εξωτερικούς φορείς. 

 Tu-95MS-16: με αυξημένη δυνατότητα μεταφοράς βλημάτων σε εξωτερικούς φορείς ως 10 βλήματα Χ-55, φέρει δε καινούργιο πυροβόλο GSh-23L, ενώ αναβαθμίσθηκε και το κόκπιτ δημιουργώντας έτσι καλύτερες συνθήκες για το πλήρωμα. 

Η παραγωγή του Tu-95MS συνεχίστηκε μέχρι και το 1992. Κατά την περίοδο της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, παρέμειναν 23 αεροσκάφη στην Ουκρανία (ενώ το 1998 τα αεροσκάφη αυτά άρχισαν να καταστρέφονται σταδιακά από την Ουκρανία ενώ ταυτόχρονα υπήρχαν διαπραγματεύσεις για την επιστροφή ενός αριθμού στην Ρωσία). 
Στις αρχές του ‘80 η Ρωσία ανέπτυξε ένα καινούργιο βομβαρδιστικό προοριζόμενο για την αντικατάσταση των Tu-95MS. Μετά την διάλυση της Ρωσίας σχεδόν όλα τα προγράμματα είχαν διακοπεί λόγω μη χρηματοδότησής τους.

Διαθέτει εκσυγχρονισμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό όπως το ραντάρ ναυτιλίας και βομβαρδισμού Obzor-MS (εγκαταστημένο στο κάτω μέρος του ρύγχους του αεροσκάφους) με συνδυασμό με το ραντάρ καιρού. Στον υπόλοιπο εξοπλισμό περιλαμβάνεται σύστημα ελέγχου πτήσης, ναυτιλίας και δορυφορικό σύστημα επικοινωνιών. Επίσης φέρει σύστημα αυτοπροστασίας Meteor-NH που αποτελείται από το RWR τύπου Beryoza, με πλήθος κεραιών στο κάτω τμήμα της ατράκτου, αναζήτηση υπέρυθρου προειδοποίησης επερχόμενων βλημάτων, παρεμβολές και εκτοξευτές θερμοβολίδων και αεροφύλλων.

Χρήστες 

 Η δύναμη των στρατηγικών βομβαρδιστικών ανέρχεται σε 28 ή 31 Αφη Tu-95MS-6 και 35 Αφη Tu-95MS-16.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
Ukrainian Aviation Magazine, 1996 #5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα αφιερωμένη στο Tu-95 MS

Tu-95
Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Λυκούργος ο Δρύαντος

Ο Λυκούργος ήταν μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Θράκης.

Ήταν γιος του Δρύαντος ή κατά άλλη εκδοχή του Άρη. Κατά μια εκδοχή του μύθου  ήταν βασιλιάς των Ηδωνών που κατοικούσαν δίπλα στον Στρυμόνα. Κάποτε πέρασε από τη χώρα του ο θεός Διόνυσος και ο Λυκούργος τον έδιωξε και φυλάκισε τους συνοδούς του, Βάκχες και Σάτυρους . Ο Διόνυσος τους ελευθέρωσε και μανία κατέλαβε τον Λυκούργο που με τσεκούρι διαμέλισε ένα κλήμα αμπέλου. Ο Διόνυσος τότε άφησε χρησμό αν δεν θανατωθεί ο Λυκούργος δεν θα ξαναφυτρώσει άμπελος στην χώρα των Ηδωνών όπως κι δεν ξαναφύτρωσε. Οι Ηδωνοί οδήγησαν τον Λυκούργο στο Παγγαίο και τον άφησαν να τον φάνε οι ίπποι για να εξυμνήσουν τον Διόνυσο. 

Κατά άλλη εκδοχή του μύθου Ο Λυκούργος ήταν βασιλιάς στον Ελλήσποντο, σε περιοχή που κατοικούσαν οι Κίκονες, φτάνοντας κάποτε εκεί ο Διόνυσος με την συνοδεία του ο Λυκούργος τους επιτέθηκε στην Νυσίη σκοτώνοντας πολλούς προκαλώντας το μίσος των θεών και ο Δίας τον τύφλωσε.

Πηγές 

Μυθικοί βασιλείς της Θράκης
Duffy (τραγουδίστρια)

Η Ντάφυ (αγγλικά: Amie Ann Duffy, 23 Ιουνίου 1984) είναι Ουαλή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Έγινε παγκοσμίως γνωστή από τον πρώτο της δίσκο με τίτλο Rockferry και  συγκεκριμένα με το τραγούδι Mercy. Μόνο στη Μεγάλη Βρετανία πούλησε περίπου 2 εκατομμύρια δίσκους, ενώ παγκοσμίως περίπου 6 εκατομμύρια. Το 2008, η Ντάφι κέρδισε το Βραβείο Γκράμι στην κατηγορία για τον καλύτερο ποπ δίσκο, ενώ είχε προταθεί για άλλα δύο.

Βιογραφία 
Η Ντάφι γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1984. Έχει μια δίδυμη αδερφή, την Κέιτι Ανν και μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κέλλυ. Ξεκίνησε να τραγουδά στην ηλικία των 6 ετών, ενώ οι γονείς της πήραν διαζύγιο όταν ήταν δέκα ετών. Το 1998, σε ηλικία 13 ετών, αποκαλύφθηκε πως η πρώην σύζυγος του πατριού της προσέλαβε έναν πληρωμένο δολοφόνο προκειμένου να τον σκοτώσει. Αυτό το γεγονός, όπως λέει και η ίδια, στιγμάτισε τη ζωή της. Το 2003, έλαβε μέρος σε έναν διαγωνισμό ταλέντων στην Ουαλία και, τελικά, παρόλο που θεωρούνταν ως το φαβορί, βγήκε δεύτερη. Το 2004, η Ντάφι συναντήθηκε με τον πρώην κιθαρίστα των Suede, Μπέρναρντ Μπάτλερ. Στις 23 Νοεμβρίου 2007, η Ντάφι υπέγραψε με την A&M Records και, ύστερα από πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις, αναγνωρίστηκε το ταλέντο της. Στις 3 Μαρτίου 2008, η Ντάφι κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο με τίτλο Rockferry, ο οποίος σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 2009, η Ντάφι κέρδισε 3 Brit Awards. Τέλος, την ίδια χρονιά ερμήνευσε το τραγούδι Smoke Without Fire για τη ταινία «Μια κάποια εκπαίδευση».

Δισκογραφία 
 Rockferry (2008)
 Endlessly (2010)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Ντάφυ στο Allmusic
 Ντάφυ στο Instagram

Ουαλοί τραγουδιστές
Ουαλοί μουσικοί
Ποπ μουσικοί
Ουαλές ηθοποιοί κινηματογράφου
Νικητές Ivor Novello Awards
Λεβεδοντία

Η Λεβεδοντία ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Ταρρακωνησία. 

Κτίστηκε από Ίωνες αποίκους, προερχομένους πιθανότατα από την ιστορική Λέβεδο της παραλιακής Ιωνίας (η ελληνιστική Πτολεμαΐς). Οι Ίβηρες Εδετανοί στην περιοχή που κτίστηκε η πόλη εναρμονίστηκαν με το εκεί ελληνικό στοιχείο. Από την προρρωμαϊκή και ρωμαϊκή εποχή σώζονται αμφορείς και ακροκέραμα από ψημένο πηλό με γυναικεία μορφή. Ως ελληνική αποικία, ανέπτυξε πλούσιο το εμπόριο. 

Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης βρίσκεται η σημερινή ισπανική πόλη Λ' Αμπόλλα, κοντά στην Ταρραγόνα.

Πηγές 
 http://www.ampolla.org/eng/historia.asp 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Τσάιτγκαϊστ

Τσάιτγκαϊστ (γερμανικά: Zeitgeist, ετυμ.: zeit: χρόνος, geist:πνεύμα) είναι το γενικό πολιτιστικό, πνευματικό, ηθικό και / ή πολιτικό κλίμα μέσα σε ένα έθνος ή ακόμη και σε συγκεκριμένες ομάδες, παράλληλα με τη γενική ατμόσφαιρα, τα ήθη, και κοινωνικοπολιτιστική κατεύθυνση ή διάθεση μιας εποχής (παρόμοια με την αγγλική λέξη mainstream ή trend).

Προέλευση
Η έννοια του Zeitgeist χρονολογείται από τον Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ και άλλους Γερμανούς Ρομαντιστές όπως ο Κορνήλιος Γιάγκντμαν, αλλά είναι περισσότερο γνωστή σε σχέση με τη φιλοσοφία της ιστορίας του Χέγκελ. Το 1769 ο Χέρντερ έγραψε μια κριτική για το έργο Genius seculi του φιλολόγου Christian Adolph Klotz και εισήγαγε την λέξη Zeitgeist στα γερμανικά ως μετάφραση του genius seculi (λατινικά: genius - «πνεύμα φύλακας» και saeculi - "του αιώνα").

Οι Γερμανοί Ρομαντιστές συνήθως προσπαθούσαν να μειώσουν το παρελθόν ως αποστάγματα και αντιμετώπιζαν το Zeitgeist ως ιστορικό χαρακτήρα από μόνο του, παρά μια γενικευμένη περιγραφή για την εποχή.

Δείτε επίσης
 Μιμίδιο

Φιλοσοφικές έννοιες
Φιλοσοφία της ιστορίας
Θανάσης Βάγιας

Ο Θανάσης Βάγιας (1765-1834), ήταν Έλληνας που υπήρξε μέλος της αυλής του Αλή Πασά, άρχοντα των Ιωαννίνων εκείνη την εποχή, έμπιστος σύμβουλός του και αρχηγός της σωματοφυλακής του. Οι πηγές της εποχής είναι ιδιαίτερα αντιφατικές σχετικά με τη δράση του: κάποιες τον αναφέρουν ως προδότη του ελληνικού έθνους και άλλες ως ήρωα που διέσωσε χιλάδες συμπατριώτες του.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Λέκλη, μεταξύ Τεπελενίου και Αργυροκάστρου (περιοχή Βορείου Ηπείρου στη σημερινή Αλβανία). Ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του Λουκά Βάγια. Ο πατέρας του ήταν έμπορος με δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη καθώς και γνωστός του Αλή Πασά. Ο Θανάσης Βάγιας απέκτησε την εμπιστοσύνη του Αλή, ο οποίος τον διόρισε επικεφαλής της αλβανικής φρουράς του, των τσοχανταραίων. Το 1812 εκστράτευσε εναντίον των Αλβανών του Αργυροκάστρου και του Γαρδικίου (ΒΔ του Αργυροκάστρου), ύστερα από εντολή του Αλή. Σύμφωνα όμως με τον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στο έργο Θανάσης Βάγιας, η κατηγορία ότι σκότωσε 600 Γαρδικιώτες πρέπει να θεωρείται ανυπόστατη. Πέρα από τις αντιφατικές προσεγγίσεις των πηγών της εποχής σχετικά με την συμπεριφορά του προς τους συμπατριώτες του, ο Βάγιας ήταν αφοσιωμένος στον Αλή Πασά, που τον υπηρέτησε πιστά ώς την κατάλυση της εξουσίας του, το 1822.

Μετά την πτώση και τον θάνατο του Αλή Πασά, ο Βάγιας μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμεινε έως το 1827 και πρόσφερε υπηρεσίες στο εκεί ελληνικό στοιχείο. Το 1829 ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης του ελληνικού κράτους Ιωάννης Καποδίστριας τον διόρισε επιστάτη του προτύπου Αγροκηπίου της Τίρυνθας.

Μαρτυρείται επίσης ότι το 1834 ζούσε στην αφάνεια στα Ιωάννινα και ότι πέθανε στην πατρίδα του, τη Λέκλη, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία.

Αναφορές

Βιβλιογραφία

 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, 1987. Τόμ. 2, σ. 119-120.

 Χρήστος Δάλλας, «Περί Βάγια και Πουκεβίλ», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. Θ, σελ.553-555.
 Φωτιάδης, Ευάγγελος Π. «Συμβολή εις την περί του Θανάση Βάγια έρευναν». Ηπειρωτικά Χρονικά 1 (1926), σσ. 304-312.

Οθωμανοί στρατιωτικοί
Βορειομακεδονικό Δηνάριο

Το Δηνάριο ( / ντέναρ, πληθυντικός: денари / ντέναρι, κωδικός ISO 4217: MKD) είναι το  νόμισμα της Βόρειας Μακεδονίας. Η ονομασία προέρχεται από το νόμισμα της αρχαίας Ρώμης, το δηνάριο (λατινικά: denarius / ντενάριους). Το σύμβολο του νομίσματος είναι ден, που είναι και τα τρία πρώτα γράμματα του ονόματός του.

Ιστορία 
Το πρώτο βορειομακεδονικό δηνάριο εισήχθη στις 26 Απριλίου 1992 και αντικατέστησε το Γιουγκοσλαβικό δηνάριο του 1990, με  το οποίο είχε ίδια αξία. Το νόμισμα μεταβλήθηκε σε αξία στις 5 Μαΐου 1993, με το 1 νέο δηνάριο (MKD) να ισούται με 100 παλαιά δηνάρια (MKN). Το νέο δηνάριο (MKD) συνδέθηκε, με καθορισμένη ισοτιμία, με το γερμανικό μάρκο για λόγους νομισματικής σταθερότητας και το 1997 υποτιμήθηκε. Τον Αύγουστο του 2003 το βορειομακεδονικό δηνάριο συνδέθηκε με το Ευρώ.

Κέρματα 
Για το πρώτο δηνάριο δεν κυκλοφόρησαν κέρματα. Το 1993 εισήχθησαν κέρματα για το δεύτερο δηνάριο σε αξίες των 50 ντένι (το οποίο δεν κυκλοφορεί πλέον),  του 1, των 2 και των 5 δηναρίων μαζί με τα κέρματα των 10 και των 50 δηναρίων.

Χαρτονομίσματα

Πρώτο δηνάριο 
Το 1992 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 10, 25, 50, 100, 500, 1000, 5.000 και 10.000 δηναρίων.

Δεύτερο δηνάριο 
Μετά το πρώτο κυκλοφόρησε το δεύτερο δηνάριο το 1993, σε αξίες των 10, 20, 50, 100 και των 500. Τα 20 δηνάρια τυπώθηκαν μόνο στην πρώτη σειρά. Το 1996 προστέθηκαν τα χαρτονομίσματα των 1.000 και των 5.000 δηναρίων.

Κέρματα 
Κυκλοφορούν σήμερα κέρματα σε αξίες των 50 ντένι, του ενός δηναρίου και των 2, 5, 10 και 50 δηναρίων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εικόνες με τραπεζογραμμάτια και κέρματα, Εθνική Τράπεζα της Βόρειας Μακεδονίας
 Ιστότοπος του Υπουργείου Οικονομικών της Βόρειας Μακεδονίας

Βορειομακεδονικό Δηνάριο
Βορειομακεδονικό Δηνάριο
Νομίσματα της Ευρώπης
Γόρδιος

Ο Γόρδιος ήταν ένας φτωχός Φρύγας, που είχε λίγη καλλιεργήσιμη γη και δύο ζευγάρια βόδια. Με το ένα όργωνε, με το άλλο έσερνε την άμαξά του. 

Κάποτε, εκεί που όργωνε, ένας αετός κάθισε στο ζυγό της άμαξας και έμεινε εκεί μέχρι την ώρα που έπρεπε να λυθούν τα βόδια. Τόσο εντυπωσιάστηκε από το θέαμα ώστε πήγε να αναφέρει το θεϊκό σημάδι στους Τελμησσείς μάντεις, διότι οι Τελμησσείς είχαν την σοφία να εξηγούν θεϊκά σημάδια και η μαντική τέχνη μεταδιδόταν σ' αυτούς από γενιά σε γενιά, ακόμη και στις γυναίκες και στα παιδιά. 

Καθώς πλησίασε σε κάποιο χωριό τους, συνάντησε μια κοπέλα που έπαιρνε νερό και της διηγήθηκε την ιστορία με τον αετό. Αυτή, που καταγόταν επίσης από μαντική γενιά, του είπε να γυρίσει στον ίδιο τόπο και να θυσιάσει στον Δία. Ο Γόρδιος παντρεύτηκε το κορίτσι και γέννησαν ένα γιο, τον Μίδα. Ο Μίδας ήταν ήδη ένα όμορφο και άξιο παλικάρι.

Όταν ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους Φρύγες, οι εμπόλεμοι πήραν χρησμό ότι μια άμαξα θα τους φέρει το βασιλιά. Ενώ τα συζητούσαν αυτά, έφτασε ο Μίδας με τον πατέρα του και τη μητέρα του και σταμάτησε την άμαξα για να δει την σύναξη. Οι Φρύγες ρώτησαν το μαντείο και πήραν την απάντηση ότι αυτός είναι ο άνθρωπός που τους είπε ο θεός ότι θα φέρει την άμαξα. Έκαναν λοιπόν τον Μίδα βασιλιά τους και αυτός σταμάτησε την εξέγερση και αφιέρωσε την άμαξα του πατέρα του στον Δία το βασιλιά, για να τον ευχαριστήσει που έστειλε τον αετό.

Πηγή 
Αλεξάνδρου Ανάβασις Β:3

Μυθικοί βασιλείς της Φρυγίας
Πόρτο Κουφό

Το Πόρτο Κουφό είναι ένας όρμος ο μυχός του οποίου αποτελεί ένα φυσικό μικρό λιμάνι με κατεύθυνση εισόδου από Νότο προς Βορρά. Βρίσκεται στο Τορωναίο Κόλπο παρά το νότιο-δυτικό άκρο της  Σιθωνίας στην Χαλκιδική. Υπάγεται στον Δήμο Σιθωνίας.

Πρόκειται για έναν από τους ασφαλέστερους όρμους και αγκυροβόλια  της Βορείου Ελλάδος που αν και η είσοδος του είναι παρά τη δυτική πλευρά της χερσονήσου, (περίπου 1,5 μίλι Β.ΒΔ. από την εσχατιά που είναι το ακρωτήριο Δρέπανο ή Άμπελος), στη συνέχεια ο όρμος στρέφει κατά 90 μοίρες προς Βορρά παρέχοντας έτσι ασφαλή κάλυψη σε όλους τους καιρούς (άνεμους). Η είσδυσή του είναι περίπου ένα ναυτικό μίλι, ενώ το εύρος της εισόδου του, που διανοίγεται μεταξύ των ακρωτηρίων Δρεστήναγα (βόρεια) και Παγώνα (νότια) φθάνει περίπου τα 620 μ.
 
Εντός του όρμου δημιουργούνται διάφοροι μικρότεροι ορμίσκοι με σημαντικότερο εκείνο του μυχού και του ορμίσκου «Γκούρα» που βρίσκεται έναντι των ερειπίων των άλλοτε μεγάλων τουρκικών στρατώνων. Οι άκρες της εισόδου είναι ψηλές περίπου 90 μ. και βραχώδεις. Κατά την είσοδο βόρεια (αριστερά), μεταξύ της άκρας Δρεστήναγα και της άκρας Αντίκουφο σχηματίζεται ο πρώτος ορμίσκος καλούμενος "Κόρακας", εύρους 2,5 σταδίων και μέσου βάθους 9 μ. Αμέσως μετά την άκρα Αντίκουφο και σε απόσταση 2 σταδίων ακολουθεί η άκρα Σπηλιά από την οποία και διανοίγεται Β.ΒΔ. ο εσωτερικός μεγάλος όρμος. Αντίθετα ΝΑ. διανοίγεται μικρός όρμος που λεγόταν παλαιότερα Καντίκιοϊ. 

Σημειώνεται ότι η είσοδος του όρμου Πόρτο Κουφό σε απόσταση από θαλάσσης είναι δυσδιάκριτη. Για το λόγο αυτό φέρονται δύο φάροι εκατέρωθεν της εισόδου. Κατά την ημέρα η ασφαλής είσοδος επιτυγχάνεται με ευθυγράμμιση το μέσον της εισόδου με την Τρίκρανο κορυφή του Άθωνος. Είναι ο "Κωφός λιμήν" των αρχαίων Ελλήνων, όπως τον αναφέρει ο Θουκυδίδης.

Κατά την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου πόλεμου χρησιμοποιήθηκε από τα Γερμανικά υποβρύχια λόγω της στρατηγικής του θέσης που παρείχε αφενός φυσική αντιεροπορική κάλυψη, αφετέρου άμεση πρόσβαση στο Αιγαίο, ενώ στην αρχή του όρμου επί της Άκρας Αντίκουφο, είχαν εγκαταστήσει ένα πολυβολείο όπου φρουρούσε την είσοδο του όρμου.

Σήμερα ο μυχός του Πόρτο Κουφό έχει διαμορφωθεί ανάλογα σε μικρό αλιευτικό λιμάνι (καταφύγιο), με περιορισμένη όμως εγκατάσταση πρόσδεσης μικρών τουριστικών σκαφών και θαλαμηγών. Η λιμενική αστυνόμευση της περιοχής ασκείται από τη Λιμενική Αρχή της Θεσσαλονίκης.

Σημειώσεις 
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για το Πόρτο Κουφό παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 3ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-266, που αποτελεί και τον λιμενοδείκτη του όρμου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Xάρτες της περιοχής και πληροφορίες στο toronaios.gr
 Πληροφορίες για Πόρτο Κουφό
 Το Πόρτο Κουφό στο sithonianet.gr
 Φωτογραφίες από το Πόρτο Κουφό από το halkidiki.com

Νομός Χαλκιδικής
Όρμοι της Ελλάδας
Γιάννης Βούλτεψης

Ο Γιάννης Βούλτεψης 15 Οκτωβρίου 1923 - 2 Ιανουαρίου 2010 ήταν Έλληνας διακεκριμένος δημοσιογράφος, συγγραφέας και αντιστασιακός στις τάξεις του ΕΛΑΣ.

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι στις 15 Οκτωβρίου του 1923. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1940 και στη συνέχεια κατατάχθηκε στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο "Ακέλας", πήρε μέρος ως αξιωματικός του ΕΛΑΣ σε αρκετές μάχες μεταξύ αυτών την Μάχη της Αμφιλοχίας. Συμμετείχε στα Δεκεμβριανά στην Ήπειρο και συνελήφθη από τους Άγγλους και παρέμεινε κρατούμενος μέχρι το 1945. Το 1946 μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας συνελήφθη και πάλι για παράβαση περί του τύπου και καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών με τριετή εκτοπισμό στη Μακρόνησο. 
Από τον Μάρτιο του 1953 υπήρξε συντάκτης της εφημερίδας “Αυγής”. Το 1965 μαζί με δύο άλλους δημοσιογράφους, τους Γιώργο Ρωμαίο και Γιώργο Μπέρτσο, ξεσκέπασε την «Υπόθεση Λαμπράκη» για την οποία έρευνά του έλαβε αργότερα τιμητικό βραβείο από το ίδρυμα Μπότση.

Στη διάρκεια της δικτατορίας κατέφυγε στη Ρώμη από την οποία και επέστρεψε με την μεταπολίτευση. Στη συνέχεια ανέλαβε συντάκτης στις εφημερίδες Έθνος, Απογευματινή, Ελεύθερος Τύπος και Μεσημβρινή ενώ αρθρογραφούσε στα περιοδικά «Επίκαιρα», «Αντί» και «Πολιτικά Θέματα». Από το 1984 και μέχρι το 1993 υπήρξε Διευθυντής του Γραφείου Τύπου της «Νέας Δημοκρατίας» διατηρώντας πολύ φιλικές σχέσεις με τον Κ. Μητσοτάκη.

Ο Γιάννης Βούλτεψης υπήρξε μέλος της ΕΣΗΕΑ της οποίας είχε διατελέσει για μακρό χρόνο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Για την αντιστασιακή του δράση  είχε τιμηθεί με το μετάλλιο εθνικής αντίστασης. Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου του 2010 σε ηλικία 87 ετών στο Φάληρο Αττικής όπου κατοικούσε. Η κηδεία του τελέστηκε στις 4 Ιανουαρίου στο νεκροταφείο του Π. Φαλήρου. 
Ήταν πατέρας της εκλεγμένης βουλευτού της Ν.Δ. Σοφίας Βούλτεψη.

Παραπομπές

Πηγές
Απεβίωσε ο Γιάννης Βούλτεψης, skai.gr
Απεβίωσε ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Γιάννης Βούλτεψης, kathimerini.gr
Κηδεύτηκε ο Γιάννης Βούλτεψης, naftemporiki.gr
 Στην τελευταία του κατοικία οδηγήθηκε ο Γιάννης Βούλτεψης, news.ert.gr
Γιάννης Βούλτεψης: Έφυγε ένας θρύλος της ερευνητικής δημοσιογραφίας, avgi.gr

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Μέλη του ΕΛΑΣ
Ιερά Μητρόπολις Μεγάρων και Σαλαμίνος

Η  Ιερά Μητρόπολις Μεγάρων και Σαλαμίνος, είναι μια από τις 81 Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Σήμερα Μητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος είναι ο Κωνσταντίνος Γιακουμάκης.

Η Ιερά Μητρόπολις Μεγάρων και Σαλαμίνος, δημιουργήθηκε μετά την τριχοτόμηση της μητρόπολης Αττικής και Μεγαρίδος του 1974. Πρώτος Μητροπολίτης της ο Βαρθολομαίος Κατσούρης, ο οποίος ποίμανε την Μητρόπολη έως τον θανατό του, το 2014.

Στις 10 Οκτωβρίου 2014 εξελέγη νέος Μητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος ο Κωνσταντίνος Γιακουμάκης.

Αγιολογία
 Θεοτόκου Φανερωμένης, στην ομώνυμη μονή της Σαλαμίνας (23 Αυγούστου).
 Θεοτόκου Γοργοεπηκόου, στην ομώνυμη μονή της Μάνδρας, όπου φυλάσσεται η ιερά εικόνα της Παναγίας της Γοργοεπηκόου που προέρχεται από τη Σμύρνη (8 Σεπτεμβρίου).
 αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στον ομώνυμο Ναό στο Νέο Μελί Μεγάρων (26 Σεπτεμβρίου). Η εικόνα του Αγίου Ιωάννη Θεολογου μεταφέρθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες το 1922 από το Μελί Μικράς Ασίας στο Νέο Μελί Μεγάρων. Σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μελί Ερυθραίας Μικράς Ασίας, οι Μικρασιάτες έκτισαν τον ομώνυμο Ναό στο Νέο Μελί Μεγάρων, και εκεί φυλάσσουν την εικόνα του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου από την πατρίδα τους.
 οσίου Λαυρεντίου (+1707) προστάτου της ιεράς Μητροπόλεως: Δ΄ Κυριακή Νηστειῶν - 7 Μαρτίου στο ομώνυμο παρεκκλήσιο του επισκοπείου στα Μέγαρα - 10 Μαΐου στον ομώνυμο Ναό στη Σαλαμίνα (ανάμνηση θαύματος).
 αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων (Αδριανού, Πολυεύκτου, Πλάτωνος, Γεωργίου) των εκ Σερρών της Μακεδονίας καταγομένων και εν Μεγάροις μαρτυρησάντων (4ος αι.) στο ομώνυμο παρεκκλήσιο στα Μέγαρα (1 Φεβρουαρίου).
 αγίων Έξι Μαρτύρων (Δωροθέου, Σαράντη, Σεραφείμ, Ιακώβου, Βασιλείου και Δημητρίου) των εν Μεγάροις μαρτυρησάντων (4ος αι.) στο ομώνυμο παρεκκλήσιο στα Μέγαρα (16 Αυγούστου).
 οσίου Μελετίου (+1105), στη μονή Κιθαιρώνος (1 Σεπτεμβρίου).
 αγίου Ιεροθέου επισκόπου Αθηνών (1ος αι.), στην ομώνυμη μονή στα Μέγαρα (4 Οκτωβρίου).

Διατελέσαντες Μητροπολίτες

Παραπομπές

Μεγαρων και Σαλαμινος
Μέγαρα
Σαλαμίνα (νησί)
Μεγαρίδα
Λόγγος Δρόπολης

Ο Λόγγος είναι ορεινό χωριό της Νοτίου-Ανατολικής Αλβανίας στην περιοχή της Άνω Δρόπολης (Βόρειος Ήπειρος) που κατοικούν Έλληνες ομογενείς.

Κατά τον επαναπροσδιορισμό των συνόρων το 1913, το χωριό εντάχτηκε στην Αλβανία. Στα 3/4 των ορίων του εκτείνονται τα σύνορα με την Ελλάδα στο Νομό Ιωαννίνων. Ο Λόγγος είναι δασώδης περιοχή. Ακριβής χρονολόγηση του χωριού δεν υπάρχει, αλλά λίγες αυθεντικές πηγές το τοποθετούν στον 18ο-19ο αιώνα. Βέβαια γίνονται αναφορές και σε παλαιότερες ημερομηνίες, αλλά δεν εξακριβώνονται. 

Στον Λόγγο ανέκαθεν κατοικούσαν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και υπάρχουν στοιχεία για μερικό πληθυσμό που ασχολούνταν παλαιότερα με την κεραμική. Ακόμη και σήμερα οι κυριότερες ασχολίες παραμένουν ίδιες. Βάσει δημογράφησης το 1990 στο χωριό κατοικούσαν 476 άτομα και υπήρχαν 100 σπίτια. Σήμερα, ύστερα από μεγάλο κύμα μετανάστευσης (ξεκίνησε το 1989), κατά μεγάλη πλειοψηφία προς την Ελλάδα, έχουν απομείνει περίπου 30-40 μόνιμοι κάτοικοι.

Χωριά της Αλβανίας
Εθνική Τασμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η επίσημη ποδοσφαιρική ομάδα της Τασμανίας είναι η επίσημη ποδοσφαιρική ομάδα της Τασμανίας. 

Η All-star ομάδα της Τασμανίας εκπροσώπησε την ομώνυμη Αυστραλιανή νήσο σε δύο αγώνες. Όμως νικήθηκε από την Αυστραλιανή εθνική ποδοσφαιρική ομάδα (10 Οκτωβρίου του 1984). Ήταν επίσημα η δεύτερη ομάδα της Αυστραλίας, αλλά πολλοί παίκτης της κανονικής ομάδας συμπεριλήφθηκαν σε αυτήν: ο Γουώλλυ Σέιβορ, ο ο Άλλαν Ντάβιντσον , ο Τζόι Γουάτσον, ο Φρανκ Φαρίνα, ο Πωλ Γουέιντ, ο Γκράχαμ Άρνολντ (προπονητής της εθνικής Αυστραλίας την περίοδο 2006-2008). Η Τασμανία πέτυχε μια ισοπαλία με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ταϊτή, στις 1 Μαΐου 1985. 

Οι ενδεκάδες για έναν ακόμα αγώνα μεταξύ Τασμανίας και Αυστραλίας στις 21 Ιουλίου του 1956 έγιναν γνωστές, αλλά τελικά ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε.

Επιλεγμένοι διεθνείς αγώνες 

Εθνική Τασμανίας (ποδόσφαιρο)
Δήμητρα Παπαδοπούλου

Η Δήμητρα Παπαδοπούλου (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 19 Ιουλίου 1962) είναι Ελληνίδα  ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτιδα. Επίσης έχει υπάρξει παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών, καθώς και ραδιοφωνική παραγωγός.

Βιογραφία
Η Παπαδοπούλου σπούδασε αγγλική φιλολογία. Η καριέρα της ως ηθοποιός ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980. Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, στα περισσότερα από τα οποία πρωταγωνίστησε. Στην τηλεόραση σημείωσε μεγάλη επιτυχία με τις κωμικές σειρές Οι Απαράδεκτοι και Σ' αγαπώ μ' αγαπάς.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θέατρο

Κινηματογράφος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμητρα Παπαδοπούλου στο IMDb

Έλληνες σεναριογράφοι
Ηθοποιοί-επέκταση
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Έλληνες κωμικοί
Εθνική Κιριμπάτι (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Κιριμπάτι είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Κιριμπάτι και ελέγχεται από την  Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Κιριμπάτι (KIFA). Το Κιριμπάτι δεν είναι μέλος της FIFA, αλλά είναι συνδεδεμένο μέλος της ΟΦΚ, και ως εκ τούτου δεν είναι από τις επιλέξιμες χώρες για συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA, αλλά μπορούν να εισέλθουν στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας. Έγινε ένα προσωρινό μέλος του NF-Board στις 10 Δεκεμβρίου του 2005. 

Τα νησιά Κιριμπάτι έχουν παίξει μόλις έξι παιχνίδια στην ιστορία τους, όλα στους Αγώνες Νοτίου Ειρινικού. Οι μεγαλύτερες νίκες για τις ομάδες των νήσων Φίτζι και Βανουάτου είναι κατά των νήσων Κιριμπάτι, με 24-0 και 18-0 αντίστοιχα. Το Κιριμπάτι δεν έχει κερδίσει ποτέ διεθνή αγώνα ποδοσφαίρου.

Αγώνες Νοτίου Ειρηνικού 
 1963 - Δεν προκρίθηκε
 1966 - Δεν προκρίθηκε
 1969 - Δεν προκρίθηκε
 1971 - Δεν προκρίθηκε
 1975 - Δεν προκρίθηκε
 1979 - 1ος γύρος(1)
 1983 - Δεν προκρίθηκε
 1987 - Δεν προκρίθηκε
 1991 - Δεν προκρίθηκε
 1995 - Δεν προκρίθηκε
 2003 - 1ος γύρος
 2007 - Δεν προκρίθηκε
 2011 - 1ος γύρος

(1) Εκπροσωπήθηκε από έναν σύλλογο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Kiribati results at rsssf

 
Ποδόσφαιρο στο Κιριμπάτι
Εθνική Κιριμπάτι (ποδόσφαιρο)
Ακτιβισμός

Ο όρος ακτιβισμός,όπως αποδόθηκε στην ελληνική γλώσσα ο διεθνής γαλλικός όρος “activisme” είναι ένας σύγχρονος σχετικά όρος της κοινωνικής – πολιτικής φιλοσοφίας.

Ανάλυση 
Ο ακτιβισμός ως έννοια ανήκει γενικά στη ρεαλιστική σκέψη και στον εθελοντισμό. Με τον όρο αυτό δηλώνεται χαρακτηριστικά όχι τόσο η θεωρητική αντίληψη του ανθρώπου περί του κόσμου γύρω του, όσο η θέλησή του να τον διαμορφώσει ανάλογα με τις επιθυμίες του «επί τω βέλτιστω», με την ανάλογη δράση του.
Η ρεαλιστική αυτή αντίληψη είναι γεγονός ότι παρέχει μία κάποια αλήθεια και αυτός είναι ο λόγος που συνοδεύεται σχεδόν πάντα με μια εσωτερική ηθική παρόρμηση εθελοντισμού για εφαρμογή με ανάλογες πράξεις (δράσεις). Τις περισσότερες όμως φορές συμβαίνει να δίνεται μια υπερβολική έμφαση στις αντίστοιχες δράσεις με συνέπεια έτσι να μειώνεται η θεωρητική θεμελίωση της κάθε επ΄ αυτού εκδηλούμενης δράσης. Αυτός τελικά είναι και ο κύριος λόγος που συνηθέστερα τέτοιες εκδηλώσεις εμφανίζονται κατά πρώτον σε καθεστώτα με πολλούς πολιτικούς περιορισμούς.

Παλαιότερα για παρόμοιες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν ο όρος «μεταβατική περίοδος», όπως π.χ. από την προ- και μετά- βιομηχανική επανάσταση και την εξ αυτής οριζόμενη βιομηχανική κοινωνία. Τον όρο εκείνο χρησιμοποίησαν και οι ιστορικοί κοινωνιολόγοι, καθώς και οι ιστορικοί της πολιτικής φιλοσοφίας, προκειμένου να χαρακτηρίσουν διάφορες σύγχρονες φιλοσοφικές θέσεις.
Στο πλαίσιο αυτό χαρακτηρίστηκαν ως ακτιβισμός, μεταξύ άλλων, ο «Βολουνταρισμός» του Νίτσε, ο «Ιδεαλισμός» του Φίχτε, ο «Θετικισμός» του Κοντ, καθώς και η «συνειδητή δράση» στον «Νεοϊδεαλισμό» του Όικεν.

Στην τέχνη 
Στον καλλιτεχνικό χώρο ο όρος αυτός αποδίδεται με την ίδια σημασία του εξπρεσιονισμού, στο δε θέατρο και κινηματογράφο χαρακτηρίζει τη θεματολογία εκείνη που παρουσιάζει γενικά ρεαλιστικές λύσεις των διαφόρων κοινωνικών προβλημάτων.

Οι εκδηλώσεις του ακτιβισμού στη σύγχρονη εποχή 
Οι μεγαλύτερες σήμερα εκδηλώσεις (δραστηριότητες) ακτιβισμού αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη προστασία του περιβάλλοντος, της εργασίας, της μόρφωσης κτλ. που παρουσιάζονται με διάφορες μορφές δράσης, όπως υπαίθριες συναυλίες, πορείες, απεργίες, κινητοποιήσεις καθαρισμού, αναδάσωσης κ.λπ. Όπως όμως αναφέρθηκε παραπάνω, η υπερβολική έμφαση σε τέτοιου είδους δραστηριότητες όταν εμφανίζεται, δημιουργεί πολλές φορές αντίθετες παραμέτρους (π.χ. οικονομικές, εθιμικές, θρησκευτικές κ.λπ.), με συνέπεια να συνοδεύονται τότε με επιθετικές συγκρούσεις πολιτών με αστυνομικές ή και στρατιωτικές ακόμη δυνάμεις, για την αποκατάσταση της δημόσιας τάξης.

Σημαντικοί ακτιβιστές 
Οι οπαδοί του ακτιβισμού χαρακτηρίζονται ακτιβιστές. Σημαντικοί ακτιβιστές ήταν ο Μαχάτμα Γκάντι, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο Τζον Λένον κ.ά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθνική Νιούε (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νιούε είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Δημοκρατίας της Νιούε, που ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Νήσου Νιούε (NISA). Δεν είναι μέλος της FIFA, αλλά είναι συνδεδεμένο μέλος της ΟΦΚ. Η ομάδα ως εκ τούτου δεν είναι επιλέξιμη για να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά μπορεί να εισέλθει στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας. 

Το Νιούε έχει παίξει μέχρι σήμερα μόνο δύο παιχνίδια - και τα δυο στους Αγώνες Νοτίου Ειρηνικού του 1983. Μια ήττα με 0-19 από την Παπούα Νέα Γουινέα ακολουθήθηκε από μια ήττα με 0-14 από την Ταϊτή.

Αγώνες Νοτίου Ειρινικού Ωκεανού 
 1963 - Δεν προκρίθηκε 
 1966 - Δεν προκρίθηκε
 1969 - δεν προκρίθηκε
 1971 - Δεν προκρίθηκε
 1975 - Δεν προκρίθηκε
 1979 - Δεν προκρίθηκε
 1983 - Γύρος 1 
 1987 - Δεν προκρίθηκε
 1991 - Δεν προκρίθηκε
 1995 - Δεν προκρίθηκε
 2003 - Δεν προκρίθηκε
 2007 - Δεν προκρίθηκε
 2011 - Απόρριψη προσφοράς

Εθνική Νιούε (ποδόσφαιρο)
Intracom

Η Intracom είναι όμιλος ελληνικών εταιρειών που εξειδικεύονται στην ανάπτυξη λογισμικού αμυντικών συστημάτων, όπως επίσης και στην ανάπτυξη και κατασκευή τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού και ηλεκτρονικών. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Κωνσταντίνο Δημητριάδη.

Η Intracom Holdings είναι ο κύριος μέτοχος ενός ομίλου κορυφαίων πολυεθνικών εταιρειών με εξειδίκευση στους τομείς των υπηρεσιών και λύσεων πληροφορικής υψηλής τεχνολογίας, των σύνθετων κατασκευαστικών έργων και των προηγμένων αμυντικών ηλεκτρονικών συστημάτων.

Γενικά οι βασικές εταιρείες του Ομίλου Intracom Holdings είναι: 

 Intrasoft International, μία από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες παροχής προηγμένων υπηρεσιών και λύσεων πληροφορικής.
 Intrakat, μία από τις πέντε μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες στην Ελλάδα με σταθερά αυξανόμενη διεθνή παρουσία.
 IDE (Intracom Defense Electronics), ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές αμυντικών ηλεκτρονικών συστημάτων, προηγμένων συστημάτων επικοινωνίας και λογισμικού αμυντικών εφαρμογών. Η εταιρεία επεκτάθηκε πρόσφατα στο σχεδιασμό και την κατασκευή υβριδικών ενεργειακών συστημάτων.

Εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 1990, η Intracom έχει ισχυρή παρουσία στην ελληνική και διεθνή αγορά, διατηρώντας 16 θυγατρικές στο εξωτερικό και η διεθνής της δραστηριότητα εκτείνεται σε 70 χώρες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ελληνικές επιχειρήσεις
Εταιρείες ηλεκτρονικών της Ελλάδας
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Σεμπαστιάν Σάχα

Ο Σεμπαστιάν Σάχα είναι ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1979 στην Αργεντινή. Αγωνίζεται στην Ράσινγκ Κλουμπ  στη θέση του τερματοφύλακα.

Καριέρα 
Έχει αγωνιστεί στη Σαν Λορένσο, στην Μπρέσια, στη Ράγιο Βαγιεκάνο, στην Αμέρικα, στην Κόρδοβα στη Γκρέμιο και στην ΑΕΚ. Το 2011 επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε στη Ράσινγκ Κλουμπ. Το 2016 ως ελευθέρος μετακινήθηκε στην Ταρραγόνα. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς έλυσε το συμβόλαιό του και πήγε στην Ρεάλ Σαραγόσα. Στις 9 Ιουνίου του 2017, Ο Σάχα ανακοίνωσε την απόσυρσή του στην ηλικία των 38.

Συμμετοχές στην Α' Εθνική

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Στοιχεία στο site της ΑΕΚ

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόρδοβα
Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο
Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο
Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Αμέρικα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Σάββας Εξουζίδης

Ο Σάββας Εξουζίδης (γεννημένος στις 4 Δεκεμβρίου 1981) είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε διάφορες ομάδες στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Γερμανία και στην Ολλανδία. Έχει ύψος 1,93 μ. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 είχε παίξει σε 143 ματς πρωταθλήματος στην Ελλάδα και είχε πετύχει 7 γκολ.

Βιογραφικό 

Ο Σάββας Εξουζίδης γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1981 στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2000 στη Λούντβιγκσμπουργκ (SpVgg Ludwigsburg) και το 2002 πήγε στον Άρη Λεμεσού Κύπρου. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στον Ποσειδώνα Ν. Πόρων και από το 2004 ως το 2007 έπαιξε με τον Πανιώνιο στην Α΄ Εθνική και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Ακολούθως, έπαιξε για μια σεζόν στην ολλανδική Βααλβάικ και έπστρεψε στην Ελλάδα, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται με τον Πιερικό στη Β΄ Εθνική.

Καριέρα

Αναφορές 

 player history

Πηγές 

 "Football League Αφιέρωμα 2010-2011", εφ. Εξέδρα, 11/9/2010. 

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Ποδοσφαιριστές ΡΚΣ Βάαλβαϊκ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βίντερτουρ
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Νταρίο Φερνάντες

Ο Νταρίο Φερνάντες (Darío Ezequiel Fernández) (γεν. 1978) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,79 μ., παίζει στη μεσαία γραμμή. Παλιότερα έκανε σημαντική καριέρα στον Πανιώνιο. Το 2009-10 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Το 2011 έπαιξε στην Κύπρο και το 2012-13 στο Ισραήλ.

Βιογραφικό

Ο Νταρίο Φερνάντες γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1978 στην πόλη Πούντα Άλτα της Αργεντινής. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Σπόρτινγκ Πούντα Άλτα και το 2000 πήγε στην Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια. Ως το 2005 αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της πατρίδας του. Στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο, στον οποίο υπήρξε βασικό στέλεχος της μεσαίας γραμμής επί τρεις σεζόν και βοήθησε αποφασιστικά την ομάδα στις διακρίσεις που πέτυχε στο πρωτάθλημα αλλά και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 2008-09 έπαιξε στην Μπειτάρ Ιερουσαλήμ του Ισραήλ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ισραήλ (Israel State Cup). Τη σεζόν 2009-10 επέστρεψε στο ελληνκό πρωτάθλημα και αγωνίστηκε ως δανεικός στον Άρη Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Μπεϊτάρ και τον Ιανουάριο 2011 πήγε στην κυπριακή Αλκή Λάρνακας. Το 2012 εέστρεψε στην Μπεϊτάρ.

Καριέρα

Τίτλοι

Κύπελλο Ισραήλ: 2009.

Αναφορές 

http://www.zerozero.eu
Player CV  
Base Datos Futbol Argentino

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Κομπρελόα
Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Ποδοσφαιριστές Γοδόι Κρους
Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια
Ποδοσφαιριστές Τσακαρίτα Τζούνιορς
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ολίμπο
Ποδοσφαιριστές Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ
Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας
Ποδοσφαιριστές Χάποελ Χάιφα
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Σταυρόπουλος

Το λήμμα Σταυρόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

Στρατιωτικοί
Χαράλαμπος Σταυρόπουλος, στρατιωτικός και νομάρχης.

Πολιτικοί 
Αντώνιος Κ. Σταυρόπουλος (1906-1985), Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης.
Γιώργος Σταυρόπουλος (1946-), δικαστικός και υπουργός Επικρατείας (2011-12).
Ιωάννης Σταυρόπουλος (; - 1940), δήμαρχος Αιγίου.
Κωνσταντίνος Α. Σταυρόπουλος (1905-1984), Έλληνας νομικός και νομάρχης.

Δικαστικοί 
Χρήστος Σταυρόπουλος, διατελέσας πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Μητροπολίτες 
 Χρυσόστομος Σταυρόπουλος, νυν Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας.

Δημοσιογράφοι
Κώστας Σταυρόπουλος, δημοσιογράφος και εκφωνητής ραδιοφώνου.

Σχεδιαστές μόδας 
Γεώργιος Σταυρόπουλος, σχεδιαστής μόδας.

Αθλητές 
Μπάμπης Σταυρόπουλος, ποδοσφαιριστής.
Νίκος Σταυρόπουλος, καλαθοσφαιριστής.
Μαρία Κανελλοπούλου

Η Μαρία Κανελλοπούλου (Καλάβρυτα, 25 Μαΐου 1951) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός, εκλεγμένη βουλευτής μέχρι το 2015.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1951 στα Καλάβρυτα. Έχει παίξει σε πολλές σειρές της τηλεόρασης. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό παίζοντας στις τηλεοπτικές σειρές Μάνα είναι μόνο μία, Εμείς κι εμείς, Οι στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη και Το καφέ της Χαράς.

Υπήρξε υποψήφια βουλευτής Αχαΐας με το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2007 και του 2009, εξελέγη δημοτική σύμβουλος Αθηναίων έως το 2012, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012 εξελέγη βουλευτής με 8.760 ψήφους, δεύτερη πίσω από τον αρχηγό του κόμματος Αλέξη Τσίπρα. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και του Ιανουαρίου 2015. Τον Αύγουστο του 2015 ανακοίνωσε πως δεν θα ξαναβάλει υποψηφιότητα σε βουλευτικές εκλογές.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θέατρο

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βουλευτές Αχαΐας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Σέτλαντ

Τα Σέτλαντ (αγγλικά: Shetland IPA , είναι αρχιπέλαγος το οποίο βρίσκεται έξω από τις βορειοανατολικές ακτές της Σκωτίας. Τα νησιά βρίσκονται βορειοανατολικά από τις Ορκάδες και νοτιοανατολικά από τις Φερόες. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από περίπου 100 νησιά, από τα οποία κατοικούνται τα 16. Η συνολική έκταση των νησιών είναι περίπου 1.468 τ.χλμ. και ο πληθυσμός τους ανέρχεται στους 23.167 κατοίκους. Το μεγαλύτερο νησί είναι το Μέινλαντ, το οποίο βρίσκεται στον νότο του συμπλέγματος και αποτελεί τα δύο τρίτα της συνολικής του έκτασης. Άλλα μεγάλα νησιά του συμπλέγματος είναι το Γελλ, το Ουνστ και το Φέτλαρ τα οποία βρίσκονται βόρεια, το Μπρέσεϊ και το Γουέλσεϊ στα ανατολικά και τα Μακλ Ρόου και Φούλα στα δυτικά. Τα Σέτλαντ ανήκουν πολιτικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ διοικητικά αποτελούν την ομώνυμη περιφέρεια. Το Λέργουικ (6.958 κάτοικοι το 2011), η μοναδική πόλη και διοικητικό κέντρο, βρίσκεται στο νησί Μέινλαντ.

Τα νησιά κατοικούνταν ήδη από τη μεσολιθική περίοδο, ενώ οι πρώτες γραπτές αναφορές σε αυτά χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή. Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, στα νησιά επικρατούσαν σκανδιναβικές και ιδίως νορβηγικές επιρροές. Αποτελούν τμήμα της Σκωτίας από το 15ο αιώνα. Όταν τα Σέτλαντ έγιναν τμήμα του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας το 1707 το εμπόριο με τη βόρεια Ευρώπη μειώθηκε, αλλά η αλιεία συνέχισε να αποτελεί σημαντικό τμήμα της οικονομίας τους έως και σήμερα. Η ανακάλυψη πετρελαίου στη Βόρεια θάλασσα κατά τη δεκαετία του 1970 συνετέλεσε στη σημαντική αύξηση των εισοδημάτων, της απασχόλησης και των δημοσίων εσόδων στα Σέτλαντ.

Ο τρόπος ζωής των κατοίκων των νησιών αντανακλά την κοινή νορβηγική και σκωτική κληρονομιά. Περιλαμβάνει μία ιδιαίτερη μουσική παράδοση, βασιζόμενη στο παραδοσιακό βιολί, καθώς και το φεστιβάλ Up Helly Aa. Τα νησιά έχουν αναδείξει αρκετούς ποιητές και πεζογράφους, πολλοί από τους οποίους χρησιμοποιούν την τοπική διάλεκτο.

Παραπομπές
Κώστας Κιάσσος

Ο Κώστας Κιάσσος (Χανιά, 13 Δεκεμβρίου 1975) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος.

Καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1993 στον ΟΦΗ, σύλλογο στον οποίο ολοκλήρωσε και την καριέρα του το 2017 σε ηλικία 42 ετών, συμπληρώνοντας 24 χρόνια συνεχούς επαγγελματικής παρουσίας, όντας ένας από τους μακροβιότερους σε επαγγελματικό επίπεδο Έλληνες ποδοσφαιριστές. Έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες στην Ελλάδα και στην Κύπρο, ενώ για μια χρονιά αγωνίστηκε στην Ισπανία. Το 1999 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό, αγωνιζόμενος ως αλλαγή.

Παραπομπές

Πηγές 

Το προφίλ του Κώστα Κιάσσου στο transfermarkt
Ο Κώστας Κιάσσος στο soccerway
 "Football League Αφιέρωμα 2010-2011", εφ. Εξέδρα, 11/9/2010. 
Συνεχίζει απτόητος στα 42 του ο Κιάσσος

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νουμάνθια
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φωστήρα
Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ποδοσφαιριστές Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικό ποδόσφαιρο)
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
IC 1101

Ο IC 1101 (ή UGC 9752) είναι γιγαντιαίος γαλαξίας. Ανήκει στη μορφολογική κατηγορία E-S0 και επομένως είναι ελλειπτικός - φακοειδής γαλαξίας . Όπως και άλλοι γιγαντιαίοι ελλειπτικοί γαλαξίες, ο IC 1101 βρίσκεται στο κέντρο ενός μεγάλου  σμήνους γαλαξιών, του Abell 2029  στον αστερισμό του Όφεως, κοντά στα όρια με τον αστερισμό της Παρθένου. Απέχει 1,07 δισεκατομμύρια έτη φωτός και με διάμετρο 6 περίπου εκατομμυρίων ετών φωτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους γνωστούς γαλαξίες, αν όχι ο μεγαλύτερος  
, αποτελούμενος από περίπου 100 τρισεκατομμύρια αστέρες. Θεωρείται ότι ο IC 1101 σχηματίστηκε από τις συγχωνεύσεις πολλών μικρότερων γαλαξιών .

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 IC 1101 at wikisky

Ελλειπτικοί γαλαξίες
1101
Όφις (αστερισμός)
Κοκκίνι Κέρκυρας

To Κοκκίνι είναι ένα χωριό και έδρα του δήμου Παρελίων στη μέση Κέρκυρα στα δυτικά παράλια. 
Τη δεκαετία του '90, ο πληθυσμός του έφτανε περίπου τους 1000 κατοίκους, ενώ σήμερα στο χωριό ζουν περίπου 465 μόνιμοι κάτοικοι, κυρίως ηλικιωμένοι.Στο χωριό δεν ζουν μόνο ηλικιωμένοι.Κατεχει το ρεκόρ γεννήσεων  σε όλη την περιοχή.ΤοΑπογεγ.α όταν τα παιδιά μας μαζεύονται και παίζουν είτε στην πλατεία του χωριού είτε αυτήν της εκκλησίας φτιάχνουν μια μεγάλη παιδική χαρά. Είναι ένα καταπράσινο χωριό με πολλούς λοφίσκους και πλούσια βλάστηση. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την οινοποιΐα και την ελαιουργία, καθώς το χωριό περιβάλλεται από πολλούς ελαιώνες. 

Το κλίμα είναι υγρό και ξηρό, με αποτέλεσμα την περίοδο του χειμώνα να κάνει παγωνιά και τσουχτερό κρύο. Το χωριό διασχίζεται από την οδό Εθνική Πέλεκα που καταλήγει στο χωριό Πέλεκας.

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Ζάππας

Με το όνομα Ζάππας αναφέρονται οι παρακάτω Έλληνες της νεότερης εποχής:

Ευάγγελος Ζάππας (1800–1865) και 
Κωνσταντίνος Ζάππας (1814–1892), επιχειρηματίες και εθνικοί ευεργέτες.
Αθανάσιος Ζάππας
Βύρων Ζάππας (1927-2008), σκακιστής.

Εξάλλου, παρεμφερή ονομασία φέρει ο:
 Φρανκ Ζάπα (1940-1993), Αμερικανός μουσικός.