joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Βουνί Κέρκυρας

Το Βουνί (ή επίσημα Βουνίον) είναι ημιορεινός οικισμός 37 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 187 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Βουνίον, με 2 κατοίκους και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Βουνίον υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Βουνίον, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Κάρνιαρης Κέρκυρας

Ο Κάρνιαρης είναι παραλιακός οικισμός 12 κατοίκων (απογραφή 2011) στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1981, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Κάρνιαρης, με έναν κάτοικο και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Κάρνιαρης υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Κάρνιαρης, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Βασίλειος Παπακώστας

Ο Βασίλειος Παπακώστας του Γεωργίου (19..-2002) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Διορίστηκε Νομάρχης Χίου υπηρετώντας στο νησί ως το 1960. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 1960, μετατέθηκε στο Νομό Σερρών. Παρέμεινε Νομάρχης Σερρών ως το 1964, οπότε ανέλαβε Νομάρχης Δωδεκανήσου για πρώτη φορά. Η πρώτη του εκείνη νομαρχία διακόπηκε από τη χούντα το 1967, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Καμπαδέλλη. Επανήλθε στα Δωδεκάνησα μεταπολιτευτικά, το 1974.

Με τη σύζυγό του, Πόπη, είχαν μία κόρη, τη Ρενάτα.

Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2002 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Αντωνίου του Β΄ Κοιμητηρίου Αθηνών.

Παραπομπές 

Νομάρχες Δωδεκανήσου
Νομάρχες Σερρών
Νομάρχες Χίου
Κρινιάς Κέρκυρας

Ο Κρινιάς είναι οικισμός 16 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 147 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6,5 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Κρινιάς και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Κρινιάς υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Κρινιάς, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Πελεκητό Κέρκυρας

Το Πελεκητό είναι παράκτιος οικισμός 126 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 44 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Πελεκητό με 10 κατοίκους και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Πελεκητό υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Πελεκητό, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Περούλι Κέρκυρας

Το Περούλι (ή επίσημα Περούλιον) είναι παράκτιος οικισμός 39 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 74 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγίες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Αποτελεί γενέτειρα του σπουδαίου σύγχρονου ποιητή, Σπύρου Αστερίου.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Περούλιο και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Περούλιο υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Περούλι, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Πίθος Κέρκυρας

Ο Πίθος είναι οικισμός 26 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 47 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Πίθος με 10 κατοίκους και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Πίθος υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Πίθος, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Ριλιάτικα Κέρκυρας

Τα Ριλιάτικα είναι οικισμός 32 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 124 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.) και Πίθος (26 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, κατά την απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός Ριλιάτικα και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
 Το 1989, η κοινότητα Περιθείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Πεταλείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Έτσι ο οικισμός Ριλιάτικα υπάγεται διοικητικά στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός Ριλιάτικα, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Περούλι (39 κ.) και Πίθος (26 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Πεδιάδα των Ηλυσίων

Η Πεδιάδα των Ηλυσίων, είναι μια πεδιάδα που διασχίζεται από τον ισημερινό του Άρη, στις 3°00 'Β 154°42" E / 3.0°N 154.7°E / 3.0; 154.7. Βρίσκεται στα νότια της ηφαιστειακής επαρχία των Ηλυσίων που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ηφαιστειακή περιοχή του πλανήτη, μετά από αυτή της Θαρσίδος.

Παραπομπές 

Χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Άρη‎
Γρηγόρης Μαχαιρίδης

Ο Γρηγόρης Μαχαιρίδης είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ (1963 έως 1968 ) και στον Α.Ο.Καβάλας (1968 έως 1979). Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1946 στα Λευκάδια Ημαθίας.

Βιογραφικό 
Ο Γρηγόρης είναι ο τρίτος γιος του Νικολάου και της Κυριακής . Οι γονείς του, Ποντιακής καταγωγής από την περιοχή του Νοβοροσίσκ της Ρωσίας , μετά την γέννηση του Γρηγόρη μετακόμισαν από τα Λευκάδια στη Θεσσαλονίκη το 1947 .

Το ξεκίνημα 
Η πρώτη εμφάνιση του Γρηγόρη με τα χρώματα του ΠΑΟΚ στην πρώτη ομάδα με προπονητή τον Ούγγρο Γκιόρ. Μπαμπολτσάι ήταν στις 15/4/1964 στο παιγνίδι Απόλλων Αθηνών - ΠΑΟΚ 2-1.
Στις 6-11-1966 στην νίκη του ΠΑΟΚ επί της Βεροίας μέσα στη Τούμπα με 3-1  ο Γρηγόρης σημείωσε και τα τρία γκολ της ομάδας του.( Προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν ο Νίκος Πάγκαλος )

Α. Ο. Καβάλας 
Το 1968 ο Γρηγόρης μεταγράφηκε στον Α.Ο.Κ. μαζί με τον Ονούφριο Χαραλαμπίδη σαν αντάλλαγμα για την μεταγραφή του Δημήτρη Παρίδη από τον ΑΟΚ στον ΠΑΟΚ. Στην Καβάλα παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του ( 1979 ). Κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος ο ΑΟΚ έπαιξε στην Α' Εθνική πλην 1968-1969 και 1975-1976 .
Αξιοσημείωτο είναι πως στην χρονική περίοδο που έπαιξε ο Γρηγόρης στον ΑΟΚ ήταν αυτός που σημείωσε τα νικητήρια γκολ στις μοναδικές νίκες του ΑΟΚ επί του ΠΑΟΚ στην Καβάλα το 1971 και το 1974. Επιπλέον ήταν αυτός που πέτυχε το γκολ στο μοναδικό θετικό αποτέλεσμα που πήρε ο ΑΟΚ στην Τούμπα το 1977 ( ΠΑΟΚ - ΑΟΚ 1-1 )

Πηγές 
aspromavresistories.blogspot.com

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Ντβινά (Βόρειος)

Ο Βόρειος Ντβίνα (, κόμι: Вы́нва / Výnva) είναι ποταμός στη βόρεια Ρωσία που διέρχεται από την περιφέρεια Βόλογκντα και την περιφέρεια Αρχάγγελσκ στον κόλπο Ντβίνα της Λευκής θάλασσας. Μαζί με τον ποταμό Πετσόρα προς τα ανατολικά, αποστραγγίζουν το μεγαλύτερο μέρος της Βορειοδυτικής Ρωσίας στον Αρκτικό Ωκεανό. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Δυτικό Ντβίνα.

Οι κύριοι παραπόταμοι είναι: ο Βιτσέγκντα στα δεξιά, ο Βάγκα στα αριστρρά και ο Πινέγκα στα δεξιά.

Ποταμοί της Ρωσίας
Αντινετρίνο

Αντινετρίνο είναι το αντισωματίδιο του νετρίνου. Έχει αντίθετους προσθετικούς κβαντικούς αριθμούς από το νετρίνο. Έχει μάζα περίπου δέκα χιλιάδες φορές μικρότερη από εκείνο του ηλεκτρονίου, περιστροφή 1/2 και ανήκει στην οικογένεια των λεπτονίων , από τα οποία υπάρχουν τρεις τύποι: το ηλεκτρονικό αντινετρίνο, το μυονικό αντινετρίνο και το αντινετρίνο ταυ. Επειδή το αντινετρίνο αλληλεπιδρά πολύ ασθενικά με την ύλη, η παρατήρησή του είναι εξαιρετικά δύσκολη .

Δείτε επίσης 

 Αντισωματίδιο

Παραπομπές 

Λεπτόνια
Αντιύλη
Κώστας Τσόκλης

Ο Κώστας Τσόκλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1930 και είναι Έλληνας εικαστικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κώστας Τσόκλης γεννήθηκε το 1930 και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα.  Από τα 10 του χρόνια μέχρι τα 15, έζησε τον πόλεμο, τη γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο. Από τα 14 μέχρι τα 18 του δούλεψε ως βοηθός σπουδαίων μαστόρων στα ντεκόρ των κινηματογράφων. 

Στα 18 του, μπήκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου για 6 χρόνια διδάχτηκε μια τυπική ακαδημαϊκή Τέχνη, χωρίς καλλιτεχνικές εξάρσεις και κάτω από άθλιες οικονομικές συνθήκες. 

Στα 24 του υπηρέτησε για δύο χρόνια τη στρατιωτική του θητεία. Σ' αυτά τα δύο χρόνια όμως έκανε δύο τρία θαυμάσια έργα ζωγραφικής, έμαθε ιταλικά και κέρδισε μια τρίχρονη κρατική υποτροφία, που του επέτρεψε να φύγει από την Ελλάδα σαν πολιτιστικός μετανάστης.

Το 1957, παντρεύτηκε την Φάνια Καπλανίδου, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη γνωστή δημοσιογράφο Μάγια Τσόκλη. 

Για 11 χρόνια έζησε στη Ρώμη και το Παρίσι. Το Βέλγιο, η Ιταλία και η Γερμανία τον στήριξαν και άρχισαν να αγοράζουν έργα του, να γράφουν για εκείνον, να οργανώνουν εκθέσεις, να γίνονται φίλοι του. 

Το 1971 έφυγε για το Βερολίνο, όπου έζησε, δούλεψε και εξέθεσε για 18 μήνες. 

Το 1971- 1972 έζησε με τη δεύτερη σύζυγό του Ελένη, και τη Μάγια την κόρη του, στο Βερολίνο με υποτροφία της DAAD.

Όταν επέστρεψε στο Παρίσι, μπήκε στη ζωή του ο Αλέξανδρος Ιόλας, αυτό το μοιραίο για τη διεθνή του καριέρα πρόσωπο και βγήκε από τη ζωή του το 1986, λίγο πριν το θάνατό του. 

Το 1973, η Ελένη και η Μάγια γύρισαν στην Αθήνα κι ο Κώστας Τσόκλης για 12 ολόκληρα χρόνια, ζούσε μεταξύ Παρισιού και Αθήνας, αμελώντας σταδιακά τη διεθνή του παρουσία και τονίζοντας την παρουσία του στην Ελλάδα.

Το 2010, άνοιξε στην Τήνο το Μουσείο που φέρει το όνομά του.

Παραπομπές 

Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες γλύπτες
Άγιος Συμεών Αιτωλοακαρνανίας

Ο Άγιος Συμεών είναι πεδινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 190 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Συμεών βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός), βορειοδυτικά του Μεσολογγίου σε απόσταση 8,5 χλμ από το κέντρο της πόλης. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών ή Άη Συμιού, το οποίο κτίστηκε το 1740 και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο. Έγινε γνωστό τη διάρκεια της πολιορκίας του Μεσολογγίου γιατί υπήρξε το σημείο συνάντησης των πολιορκημένων μετά  την έξοδό τους στις 10 Απριλίου του 1826. Εξ' αιτίας όμως της προδοσίας του σχεδίου τους στον Ιμπραήμ μόνο λίγοι από αυτούς κατάφεραν να φθάσουν εκεί και να σωθούν. Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 3 Φεβρουαρίου κάθε έτους. αλλά για τέσσερις ημέρες του Αγίου Πνεύματος και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο ξεχωριστά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής του Μεσολογγίου. Από το 2000, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο του, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 28Α-08/02/1908 να προσαρτάται με το όνομα Μονή Αγίου Συμεώνος στον τότε δήμο Μεσολογγίου του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Το 1928 καταργείται, αναγνωρίζεται ξανά το 1951 με το όνομα Άγιος Συμεών και προσαρτάται στο δήμος Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα του Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 4  κατοίκους.

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Το Πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι από την Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδας
Ιερά μονή Αγίου Συμεών Μεσολογγίου από τον ιστότοπο http://www.monastiria.gr
 Το εκστατικό πανηγύρι του Άη-Συμιού στο Μεσολόγγι από τον ιστότοπο https://www.lifo.gr

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Μεσολογγίου
Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Χρήστος Τέντζος

Ο Χρήστος Τέντζος (1891-1966) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1891 και άσκησε τη δικηγορία.
Υπηρέτησε ως Νομάρχης Σερρών από το 1933 ως το 1934.
Εξελέγη βουλευτής Δράμας για πρώτη φορά το 1932 και στη συνέχεια με το Λαϊκό Κόμμα (τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση) το 1936.

Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στη Δράμα στις 13 Ιανουαρίου 1966.

Παραπομπές 

Βουλευτές Δράμας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Νομάρχες Σερρών
Πλατανιά Δράμας

Η Πλατανιά είναι χωριό που ανήκει στον Νομό Δράμας και αποτελεί σήμερα ένα από τα τοπικά διαμερίσματα του Δήμου Παρανεστίου. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα ανατολικά της Δράμας προς Ξάνθη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 686 κατοίκων. Η τούρκικη ονομασία του χωριού ήταν "Κιουζλούκιοϊ" - που στα ελληνικά σημαίνει χωριό ανήλιαγο- και αντικαταστάθηκε το 1928 από την Ελληνική Κυβέρνηση με το όνομα Πλατανιά,γιατί ο τότε γραμματέας της κοινότητας Γιώργος Κουσίδης καταγόταν από τα Πλάτανα της Τραπεζούντας.

Ιστορία 
Στα τέλη του 19ου αιώνα η Πλατανιά ήταν χωριό στο καζά της Δράμας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τις στατιστικές του Βασίλη Καντσόφ («Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική») μέχρι το 1900, η Πλατανιά είχε 900 κατοίκους, όλοι Τούρκοι. Μετά τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο προσαρτήθηκε στην Ελλάδα.
Πριν φτάσουν οι πρόσφυγες το 1922-1924, οι Έλληνες κάτοικοι του χωριού ήταν Ηπειρώτες που ήρθαν στο Κιουζλούκιοϊ, πριν και μετά την απελευθέρωση της Δράμας το 1913.
Οι πρώτοι πρόσφυγες έφτασαν στην Πλατανιά το 1922 και ήταν οι ταλαιπωρημένοι από κακουχίες Μικρασιάτες. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, όλοι οι Τούρκοι έφυγαν στην Τουρκία με όλα τα υπάρχοντά τους φορτωμένα σε κάρα και Έλληνες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στο χωριό. Ενάμισι-δύο χρόνια αγότερα, έφτασαν στην Πλατανιά οι Πόντιοι και οι Θρακιώτες. 
Το 1928 το χωριό μετονομάστηκε σε Πλατανιά. Μέχρι τότε το χωριό ήταν απόλυτα προσφυγικό με 238 οικογένειες και συνολικά 1010 άτομα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Δράμας
Δήμος Παρανεστίου
[[Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου]
Μεγρί

Το Μεγρί (αρμενικά: Մեղրի) είναι πόλη και το κέντρο της αστικής κοινότητας του Μεγρί, στην επαρχία Σιουνίκ στα νότια της Αρμενίας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Από την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 4.500. 
Το Μεγρί βρίσκεται 376 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 73 χιλιόμετρα νότια της επαρχιακής πρωτεύουσας Καπάν. Μια κοντινή ρωσική στρατιωτική βάση στεγάζει περίπου 2.000 στρατιώτες, οι οποίοι μαζί με αρμένιους στρατιώτες φυλάσσουν τα σύνορα με το Ιράν.

Ως αποτέλεσμα των κοινοτικών συγχωνεύσεων το 2016, ο δήμος του Μεγρί διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει τα γύρω χωριά Αγκαράκ, Αλβάνκ, Αϊγκεντζόρ, Γκουντεμνίς, Καρτσεβάν, Κουρίς, Λεχβάζ, Λιτσκ, Νρναντζόρ, Σβανιντζόρ, Ταστούν, Τχκουτ, Βαχραβάρ και Βαρντανιντζόρ.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αρμενίας
Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών της Κύπρου είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Κύπρου σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και μεμονωμένους αγώνες. Η ομάδα σήμερα (28 Σεπτεμβρίου 2018) βρίσκεται στην 110η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIFA σε σύνολο 147 αναγνωρισμένων εθνικών ομάδων ανά τον πλανήτη, ενώ η υψηλότερη θέση που έχει βρέθει είναι η 92η κατά τον Δεκέμβριο του 2009 και η χαμηλότερη 128η τον Νοέμβριο του 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος δικτυακός τόπος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (Κ.Ο.Π.)

Γυναικείο ποδόσφαιρο Κύπρου
Κύπρος
Θαρούνια Εύβοιας

Τα Θαρούνια Εύβοιας είναι ορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια. Υπάγεται στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου στη δημοτική ενότητα Ταμυναίων. Το 2011 είχε πληθυσμό 74 κατοίκων.

Ιστορία 

Στο σπήλαιο Σκοτεινή, κοντά στο χωριό, έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από τη μέση νεολιθική εποχή μέχρι τη μυκηναϊκή εποχή, καθώς και από τους ιστορικούς χρόνους· φαίνεται όμως η πιο εντατική κατοίκηση να έλαβε χώρα από το τέλος της 6ης έως και την 4η χιλιετία π.Χ, το οποίο αντιστοιχεί στην ύστερη νεολιθική περίοδο. Τα ευρήματα από το σπήλαιο είναι κυρίως πιθάρια, τα οποία υποδεικνύουν αποθηκευτική χρήση. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα άθικτα πρωτοβερνίκωτα αγγεία. Κατά καιρούς γίνονταν στο σπήλαιο ταφές και λατρευτικές πράξεις. Κοντά στο σπήλαιο βρέθηκαν λείψανα μικρού νεολιθικού οικισμού και νεκροταφείο της ίδιας εποχής, καθώς και πρωτοελλαδικές θέσεις (όπως στη θέση Κρούσματα).

Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Sarunya. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 26 σπίτια. Το χωριό στη σημερινή θέση κτίστηκε το 1666 από κατοίκους του παλιού χωριού Κακή Πέτρα, συγκεκριμένα από αυτούς που απέμειναν μετά από μία θανατηφόρα πανώλη. Τα ερείπια του παλιού χωριού σώζονται μέχρι σήμερα σε απότομο λόφο ανάμεσα στα Θαρούνια και το Τραχήλι, όπου βρίσκονται κατάλοιπα βυζαντινής οχύρωσης και ο τοιχογραφημένος βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου.

Ο οικισμός ενσωματώθηκε στο δήμο Ταμυναίων το 1836, ενώ το 1845 μεταφέρθηκαν στο δήμο Δυστίων. Το Σεπτέμβριο του 1896 ο δήμος Δυστίων μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων, ενώ από τον Αύγουστο του 1912 το χωριό αποτελούσε κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η κοινότητα καταργήθηκε και το χωριό έγινε δημοτικό διαμέρισμα, μετά την ενοποίηση των Δήμων και Κοινοτήτων υπό το πρόγραμμα Ιωάννης Καποδίστριας.

Απογραφές πληθυσμού 
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Ο Πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο είναι ο αρχηγός του κράτους του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και αρχηγός του στρατού. Η θέση ιδρύθηκε όταν η χώρα έγινε δημοκρατία το 1976. Πρωθύστερη αρχηγός κράτους ήταν η Βασίλισσα Ελισάβετ B΄. Ο τελευταίος  Γενικός Κυβερνήτης, Σερ Έλις Κλαρκ, ορκίστηκε ως ο πρώτος πρόεδρος την 1η Αυγούστου 1976, με μια μεταβατική διάταξη. Επιλέγηκε επίσημα για Πρόεδρος από ένα εκλεκτορικό σώμα που αποτελείτο από μέλη και των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου στις 24 Σεπτεμβρίου 1976, η οποία εορτάζεται ως Ημέρα της Δημοκρατίας.

Με βάση το σύνταγμα του 1976, ο Πρόεδρος ασκεί κατά όνομα μόνο την εκτελεστική εξουσία. Όπως στο Βρετανικό σύστημα (και σε περιπτώσεις αρχηγών κρατών σε άλλες χώρες ή εδάφη με συστήματα του Westminster), "κυριαρχεί, αλλά δεν κυβερνά". Στην πράξη, η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρωθυπουργό και το υπουργικό συμβούλιο, εξ ονόματος του Προέδρου. Ο Πρόεδρος διορίζει ως Πρωθυπουργό τον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων, και, επίσης διορίζει τα μέλη της Γερουσίας έπειτα από πρόταση του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της Αντιπολίτευσης. Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι τουλάχιστον 35 ετών (αν και δεν υπήρξε ακόμα πρόεδρος ηλικίας κάτω των 59), πολίτης του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, και κατά το χρόνο του διορισμού πρέπει να είναι κάτοικος στη χώρα για συνεχή περίοδο δέκα ετών. 

Σημερινή πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο είναι η Πόλα-Μέι Γουίκς. Η επίσημη κατοικία του Προέδρου είναι ο Προεδρικός Οίκος, παλαιότερα γνωστός ως Οίκος της Κυβέρνησης, όταν χρησιμοποιήθηκε από τους γενικούς διοικητές και τους διοικητές των νησιών.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος αρχηγών κράτους του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 Κατάλογος πρωθυπουργών του Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Παραπομπές 

Πολιτική του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Πέραμα Πεταλείας Κέρκυρας

Το Πέραμα (παλαιότερη ονομασία Σαλιβανάμπελα) είναι μικρός οικισμός που σχεδόν έχει εγκαταλειφθεί από την δεκαετία του 1980. Στην απογραφή του 2011 δεν δηλώθηκε κάποιος κάτοικος, ενώ το 2001, ύπήρξε ένας κάτοικος. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, κοντά και δυτικά της κορυφής του όρους Παντοκράτορας. Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πετάλεια (121 κ.) και Στρινύλα (38 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας. Απέχει περίπου 29 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και 2,3 χλμ από την Πετάλεια.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 

Για τα έτη από 1961 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο.

Διοικητικές μεταβολές 

Το 1961, κατά την απογραφή, ο οικισμός με την τότε ονομασία «Σαλιβανάμπελα» και 37 κατοίκους, αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Πεταλείας με έδρα τον οικισμό Πετάλεια.
Το 1962, ο οικισμός μετονομάζεται σε «Πέραμα, το».
Το 1989, η κοινότητα Πεταλείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Περιθείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Ο οικισμός υπάγεται στο δήμο Θιναλίου.
Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Ερίβα (26 κ.), Πετάλεια (121 κ.) και Στρινύλα (38 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Φρανσουά Περιέ

Ο Φρανσουά Περιέ  (γαλλικά: Francois Perier, 10 Νοεμβρίου 1919- 29 Ιουνίου 2002) ήταν Γάλλος ηθοποιός.

Γεννημένος στο Παρίσι ως Φρανσουά Πιλού, πήρε μέρος σε περισσότερες από 110 κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές μεταξύ του 1938 και 1996.

Φιλμογραφία  

1938 : La Chaleur du sein, που σκηνοθετήθηκε από τον Jean Boyer
1938 : Hôtel du Nord, που σκηνοθετήθηκε από τον Μαρσέλ Καρνέ
1939 : Le Duel, που σκηνοθετήθηκε από τον Pierre Fresnay
1939 : La Fin du jour, που σκηνοθετήθηκε από τον Julien Duvivier
1939 : The Fatted Calf, που σκηνοθετήθηκε από τον Serge de Poligny
1940 : Nightclub Hostess, που σκηνοθετήθηκε από τον Albert Valentin
1941 : Premier bal, που σκηνοθετήθηκε από τον Christian-Jaque
1941 : Les Jours heureux, που σκηνοθετήθηκε από τον Jean de Marguenat
1942 : Mariage d'amour, που σκηνοθετήθηκε από τον Henri Decoin
1942 : Lettres d'amour, που σκηνοθετήθηκε από τον Claude Autant-Lara
1943 : Le Camion blanc, που σκηνοθετήθηκε από τον Léo Joannon
1943 : La Ferme aux loups, που σκηνοθετήθηκε από τον Richard Pottier
1944 : Bonsoir mesdames, bonsoir messieurs, που σκηνοθετήθηκε από τον Roland Tual
1944 : L'Enfant de l'amour, που σκηνοθετήθηκε από τον Jean Stelli
1946 : Sylvie et le fantôme, που σκηνοθετήθηκε από τον Claude Autant-Lara
1946 : La Tentation de Barbizon, που σκηνοθετήθηκε από τον Jean Stelli
1946 : Au petit bonheur, που σκηνοθετήθηκε από τον Marcel L'Herbier
1946 : Un revenant, που σκηνοθετήθηκε από τον Christian-Jaque
1947 : La Vie en rose, που σκηνοθετήθηκε από τον Jean Faurez
1947 : Le Silence est d'or, που σκηνοθετήθηκε από τον René Clair
1948 : Une jeune fille savait, που σκηνοθετήθηκε από τον Maurice Lehmann
1948 : Femme sans passé, που σκηνοθετήθηκε από τον Gilles Grangier
1949 : Au p'tit zouave, που σκηνοθετήθηκε από τον Gilles Grangier
1949 : Jean de la Lune, που σκηνοθετήθηκε από τον Marcel Achard
1949 : Retour à la vie, που σκηνοθετήθηκε από τον Georges Lampin (segment Le retour d'Antoine)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο

Παραπομπές

Γάλλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Ερίβα Κέρκυρας

Η Ερίβα είναι οικισμός 26 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 480 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Παντοκράτορας. Απέχει περίπου 30-31 χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και περίπου 8,8 χλμ από την Αχαράβη, εμπορικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής, αλλά και έδρα του άλλοτε δήμου Θιναλίου. Μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Στρινύλα (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 

Για τα έτη από 1940 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο.

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, στην απογραφή, ο οικισμός Ερίβα, με 141 κατοίκους (70 άρρενες και 71 θύλεις), αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Πεταλείας με έδρα τον οικισμό Πετάλεια.
 Το 1989, η κοινότητα Πεταλείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Περιθείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Ο οικισμός υπάγεται στο δήμο Θιναλίου.
 Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός μαζί με τους οικισμούς Δροσερή (24 κ.), Στρινύλας (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Αρχαίο θέατρο Δελφών

Το θέατρο των Δελφών, βρίσκεται μέσα στον ιερό του Θεού Απόλλωνα, στους αρχαίους Δελφούς. Η χωρητικότητά του φθάνει τους 5.000 θεατές. 
Στην αρχαιότητα φιλοξενούσε τους αγώνες φωνητικής και ενόργανης μουσικής, που διεξάγονταν στο πλαίσιο των Πυθίων και διάφορων άλλων θρησκευτικών εορτών και τελετουργιών. 
Η όψη του πρώτου θεάτρου, που κατασκευάστηκε στο χώρο, δεν είναι γνωστή. 
Είναι πιθανό ότι οι θεατές κάθονταν σε ξύλινα καθίσματα ή απευθείας στο έδαφος.

Δελφοί
Αρχαία ελληνικά θέατρα
Ο Δρόμος προς τον Πλούτο

Ο Δρόμος προς τον πλούτο είναι δοκίμιο που γράφτηκε από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο το 1758. Πρόκειται για μια συλλογή συμβουλών που παρουσιάστηκε στο Poor Richard's Almanack κατά τη διάρκεια των πρώτων 25 χρόνων δημοσίευσής του, οργανωμένο σε μια ομιλία που δόθηκε από τον «Πατέρα Αβραάμ» σε μια ομάδα ανθρώπων. Πολλές από τις φράσεις που παραθέτει ο πατέρας Αβραάμ εξακολουθούν να είναι χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Οι συμβουλές του δοκίμιου βασίζονται στα θέματα της ηθικής εργασίας και της λιτότητας.

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 The Way to Wealth complete text online
 Benjamin Franklin quotes on Wikiquote

Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Τοξότης Λάρισας

Ο Π.Α.Ο. Τοξότης Λάρισας είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και έχει έδρα στην πόλη της Λάρισας στην Ελλάδα.  Ιδρύθηκε το 1943  και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Θεσσαλίας εως το 1960 και της ΕΠΣ Λάρισας εως το 1964 που συμμετείχε στη συγχώνευση των ποδοσφαιρικών συλλόγων της Λάρισας για τη δημιουργία της Α.Ε. Λάρισας οπότε και μετονομάστηκε σε «Όλυμπος Λάρισας» απορροφώντας και τον Πανθεσσαλικό. To 1966 ως Όλυμπος κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Λάρισας και αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική. Το 1976 ο Όλυμπος μετονομαστηκε ξανά σε Τοξότης Λάρισας, αγωνίστηκε απο το 1987 ως το 1995 στη Δ Εθνική και εως σήμερα αγωνίζεται στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Λάρισας.

Πραπομπές

Πηγές
 Ιστοσελίδα Ακαδημίας Τοξότη (αρχειοθετημένη): Π.Α.Ο ΤΟΞΟΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ 1943. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Τσερνόμπιλ (πόλη)

Αυτό το άρθρο αφορά την ίδια την πόλη. Για το πυρηνικό ατύχημα, δείτε την καταστροφή του Τσερνομπίλ. Για το πυρηνικό εργοστάσιο, ανατρέξτε στο Πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ. Για άλλες χρήσεις, δείτε το Τσέρνομπιλ (αποσαφήνιση) .
Το Τσερνόμπιλ (ρωσικά: Чернобыль), ή Τσορνόμπιλ (ουκρανικά: Чорнобиль), είναι πόλη στην περιορισμένη Ζώνη Αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ που βρίσκεται στο Ραγιόν Ιβάνκιβ στα βόρεια της Περιφέρειας Κιέβου, κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία. Το Τσερνόμπιλ βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κιέβου και περίπου 140 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λευκορωσικής πόλης Γόμελ και 16 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία. Η πόλη ήταν το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν Τσερνόμπιλ από το 1923 μέχρι που καταργήθηκε το 1988. Πριν την εκκένωσή της, η πόλη είχε περίπου 14.000 κατοίκους.

Η πόλη εκκενώθηκε στις 27 Απριλίου 1986, 30 ώρες μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ, το οποίο ήταν το πιο καταστροφικό πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία. Ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής ήταν εντός της περιοχής του Ραγιόν Τσερνόμπιλ. Το Πρίπιατ, μια πόλη μεγαλύτερη και πιο κοντά στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το Τσερνόμπιλ, είχε κατασκευαστεί ως κατοικία για τους εργαζόμενους στα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής. Μετά το ατύχημα, η διοίκηση της περιοχής του Ραγιόν Τσερνόμπιλ μεταφέρθηκε στο γειτονικό Ραγιόν Ιβάνκιβ. Η πόλη Σλαβούτιτς, που χτίστηκε για όσους εγκατέλειψαν το Πρίπιατ, έλαβε τον πληθυσμό που είχε εκκενωθεί από το Τσερνόμπιλ.

Πρόσφατα, οι τραγωδίες του Τσερνομπίλ απεικονίστηκαν σε μια σειρά που ονομάζεται Chernobyl.

Σήμερα το Τσερνόμπιλ είναι ως επί το πλείστον πόλη-φάντασμα, αλλά ένας μικρός αριθμός ατόμων εξακολουθεί να κατοικεί σε σπίτια με ταμπέλες που αναγράφουν: «Ο ιδιοκτήτης αυτού του σπιτιού ζει εδώ».

Οι εργαζόμενοι στο εποπτικό και διοικητικό προσωπικό της Ζώνης Απομόνωσης βρίσκονται στην πόλη σε μακροχρόνια βάση. Υπάρχουν δύο γενικά καταστήματα και ένα ξενοδοχείο για τους τουρίστες, που συνεχίζουν να επισκέπτονται τον χώρο του πυρηνικού ατυχήματος και την πόλη.

Κατά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, η πόλη έπεσε στα χέρια του ρωσικού στρατού.

Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία (2022) 
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, την πρώτη ημέρα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η πόλη έπεσε στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων, ανοίγοντας το δρόμο προς το Κίεβο. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι περιγράφει αυτή την επίθεση ως «κήρυξη πολέμου στην Ευρώπη».

Παραπομπές

Πόλεις της Ουκρανίας
Κορώνης-Φίλανδρος

Κορώνης-Φίλανδρος ονομαζόταν το ελληνικό μουσικό ντουέτο που συναποτελούσαν οι τραγουδιστές Σπύρος Κορώνης και ο Φίλανδρος Μάρκου.

Ιστορικό
Πρωτοεμφανίστηκαν τη μεταπολεμική περίοδο όπου και μεσουράνησαν για χρόνια με κύριο μουσικό είδος ενασχόλησης τους να είναι το ελαφρό τραγούδι, ενώ επίσης να έχουν ερμηνεύσει και πολλά αρχοντορεμπέτικα τραγούδια. Ως καλλιτεχνικό δίδυμο ερμήνευσαν πολλά τραγούδια, μεταξύ των οποίων και δικά τους· συνθέτοντας μουσική και γράφοντας στίχο, με ορισμένα εξ αυτών να είναι τα: «Μίλα μας και μη μας αγαπάς», «Τι ωραία που είσαι απόψε», «Τι παθαίνω σαν σε βλέπω να μιλάς», «Είσαι αυτή που φαντάστηκα», και «Παράβλεψε λιγάκι», «Στης Πλάκας τις ανηφοριές», «Κάτι με τραβάει κοντά σου», «Τι έχεις και όλο κλαις», «Κελαηδήστε ωραία μου πουλάκια» Πραγματοποιούσαν εμφανίσεις σε όλη στην Αθήνα και όλη την Ελλάδα, αλλά και κατά καιρούς σε Κύπρο, Ευρώπη και Αμερική.

Τα μέλη
Ο Σπύρος Κορώνης γεννήθηκε το 1918 και απεβίωσε το 1984 σε ηλικία 66 ετών. Ο Φίλανδρος Μάρκου γεννήθηκε το 1907 στη Σάμο και απεβίωσε το 1993 στην Αθήνα σε ηλικία 86 ετών, ενώ επίσης είχε παντρευτεί την Άννα, κόρη του τραγουδιστή του ρεμπέτικου Αντώνη Διαμαντίδη (γνωστότερου ως Αντ. Νταλκάς).

Δίσκοι βινυλίου (LP)
Ενδεικτικά ακολουθούν παρακάτω, ονομαστικά και με αναφορά στη σχετική χρονολογία κυκλοφορίας τους, δίσκοι βινυλίου (LP) - 33 στροφών που έχουν ηχογραφήσει ως δικούς τους το ντουέτο «Κορώνης-Φίλανδρος» αλλά επίσης και άλλοι που έχουν συμμετάσχει.

Δικοί τους
 «Αξέχαστες μελωδίες» (1968) 
 «Άλλες εποχές, άλλες μελωδίες» (1968) 
 «Τραγούδια του παλιού καλού καιρού» (1969)
 «Τραγούδια της ταβέρνας» (1969) 
 «Κορώνης-Φίλανδρος» (1970)
 «Κορώνης-Φίλανδρος» (1976) 
 «Αξέχαστες καντάδες» (1978)
 «Τα αρχοντορεμπέτικα, 2: 1950-1960» (1984)
 «Άρχισαν τα όργανα» (1993)

Συμμετοχές
 «Εύθυμα τραγούδια» (1969)
 «Υπέροχες μελωδίες» (1977)
 «Αθάνατη Εποχή: Tango, Waltz» (1993)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Discogs: Κορώνης - Φίλανδρος. Discogs.com. Δημοσιεύτηκε: 01/12/2018.
 Reverb LP: Κορώνης - Φίλανδρος. Lp.reverb.com. Δημοσιεύτηκε: 01/12/2018.

Ελληνικά μουσικά ντουέτα
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Σλοβένι Γκράντετς

Το Σλοβέν Γκράντετς (σλοβενικά: Slovenj Gradec) είναι κωμόπολη στη βόρεια Σλοβενία. Το 2020 είχε πληθυσμό 7249 κατοίκους. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Στυρίας, στο ανατολικό άκρο της οροσειράς Κάραβανκς, στην κοιλάδα Μίσλινια, σε απόσταση περίπου 45 χλμ από το Μάριμπορ και 65 χλμ βορειοανατολικά από την Λιουμπλιάνα.

Αδελφοποιήσεις 
 Μόρφου, Κύπρος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύδνεσμοι
 
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Πόλεις της Σλοβενίας
Αντώνης Νταλγκάς

Ο Αντώνης Νταλγκάς (πραγματικό επώνυμο:Διαμαντίδης) ήταν Έλληνας μουσικός και σημαντική μορφή για το ρεμπέτικο τραγούδι, ενώ υπήρξε συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής, καθώς και οργανοπαίκτης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην περιοχή Μέγα Ρεύμα της Κωνσταντινούπολης το 1892. Από πολύ μικρός ασχολήθηκε με τη μουσική· έμαθε και έπαιζε ούτι και κιθάρα, και κατά το 1910 άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά ως τραγουδιστής. Λόγω των όμορφα "τσακισμάτων", και τους "κυματισμών" της φωνής του, απέκτησε το παρατσούκλι Νταλγκάς -που στα ελληνικά σημαίνει "πάθος", και στα τουρκικά "κυματισμός"- με το οποίο και έμελλε να γίνει περισσότερο γνωστός στη συνέχεια. Το 1919 νυμφεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη την Αργυρώ Νικολάου με την οποία απέκτησαν μια κόρη, την Άννα. 

Την διετία 1920-1922 μαζί με την ορχήστρα του τραγουδά στο υπερωκεάνιο πλοίο «Βασιλεύς Αλέξανδρος» για τους Έλληνες μετανάστες που ταξιδεύουν στην Αμερική τότε. Στο πλοίο μαθαίνει τα γεγονότα Μικρασιατική καταστροφή και εγκαθίσταται τελικά μόνιμα με την οικογένειά του στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στον Πειραιά, ενώ αργότερα μετακόμισε στα Πετράλωνα. 

Στην Ελλάδα αρχίζει να εργάζεται ως τραγουδιστής και μουσικός σε διάφορα κέντρα με σμυρνέικα, λαϊκά, και ρεμπέτικα συγκροτήματα. Μεταξύ των συνεργατών του αυτή την εποχή, υπήρξαν οι Κώστας Τζόβενος, Δημήτρης Σέμσης, Κώστας Καρίπης, Σπύρος Περιστέρης, κ.ά. Την ίδια περίοδο αρχίζει να συνθέτει και δικά του τραγούδια. Στη δισκογραφία εμφανίζεται μεταξύ 1926-1933, ηχογραφώντας κυρίως στην «His Master's Voice», περισσότερα από 400 ρεμπέτικα και παραδοσιακά τραγούδια. Ως τραγουδιστής υπήρξε ιδιαίτερος και ανεπανάληπτος, ενώ λόγω των εξαιρετικών φωνητικών του ικανοτήτων αναδείχτηκε ως ένας από τους καλύτερους -μαζί με τον Κώστα Νούρο και το Βαγγέλη Σωφρονίου- εκτελεστές αμανέδων. Στον Αντώνη Νταλγκά ως ερμηνευτή ανήκει η πρώτη (παλιότερη) ηχογραφημένη στην δισκογραφία εκτέλεση του παραδοσιακού δημοτικού τραγουδιού «Ένας αετός καθότανε», που πραγματοποιήθηκε το 1928.

Μετά το 1933, και ενώ έχει ήδη εγκαταλείψει το ούτι και παίζει κιθάρα, εξαφανίζεται από τη δισκογραφία και αρχίζει να εμφανίζεται σε διάφορες αριστοκρατικές ταβέρνες τραγουδώντας ελαφρά (καντάδες, ρομάντζες, επιθεωρησιακά κ.λ.π.) τραγούδια. Κύριος συνεργάτης του αυτή την εποχή υπήρξε ο Φίλανδρος Μάρκου ο οποίος μετέπειτα νυμφεύτηκε την κόρη του Νταλγκα την Άννα. Μεταξύ 1937-1939, κάνει την εμφάνιση του ξανά ως συνθέτης στη δισκογραφία, με ένα μικρό αριθμό ελαφρών τραγουδιών. Συνεχίζει τις εμφανίσεις του μέχρι το 1941. Με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα και την έναρξη της Κατοχής, εγκαταλείπει το πάλκο, βυθίζεται στη μελαγχολία και πεθαίνει τελικά στις αρχές του 1945 σε ηλικία 53 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 My Greek FM: Διαμαντίδης Αντώνης ή Νταλγκάς . Ανακτήθηκε: 01/12/2018.

Ρεμπέτες
Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες μουσικοί
Έλληνες συνθέτες
Έλληνες στιχουργοί
Δροσερή Κέρκυρας

Η Δροσερή (παλαιότερη ονομασία - μέχρι 1962 - Λούστρα) είναι ορεινός οικισμός 24 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 570 μέτρων περίπου, στα βόρεια του νησιού της Κέρκυρας, στις δυτικές πλαγιές του όρους Παντοκράτορας. Απέχει περίπου 30,1χλμ από την πόλη της Κέρκυρας και περίπου 9,5 χλμ από την Αχαράβη, εμπορικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής, αλλά και έδρα του άλλοτε δήμου Θιναλίου. Μαζί με τους οικισμούς Εριβα (26 κ.), Στρινύλα (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Πληθυσμιακή εξέλιξη 

Για τα έτη από 1940 έως και 1991 η απογραφή αναφέρεται σε πραγματικό πληθυσμό και για τα 2001 και 2011 σε μόνιμο.

Διοικητικές μεταβολές 

 Το 1940, στην απογραφή, ο οικισμός με την τότε ονομασία «Λούστρα» και με 48 κατοίκους (23 άρρενες και 25 θύλεις), αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Περιθείας με έδρα τον οικισμό Περίθεια.
Το 1951, ο οικισμός καταργείται.
Το 1961, κατά την απογραφή, ο οικισμός, με 44 κατοίκους, επαναναγνωρίζεται και προσαρτάται στην κοινότητα Πεταλείας με έδρα τον οικισμό Πετάλεια.
Το 1962, ο οικισμός μετονομάζεται σε «Δροσερή, η».
 Το 1989, η κοινότητα Πεταλείας μαζί με τις κοινότητες Αγίου Παντελεήμονος, Λαυκίου, Περιθείας, Επισκέψεως, Λουτσών και Σφακερών συνενώνονται για να αποτελέσουν τον δήμο Θιναλίου με έδρα τον οικισμό Αχαράβη. Ο οικισμός υπάγεται στο δήμο Θιναλίου.
 Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θιναλίου, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Κέρκυρας.

Σήμερα ο οικισμός μαζί με τους οικισμούς Ερίβα (26 κ.), Στρινύλας (38 κ.), Πέραμα (0 κ.) και Πετάλεια (121 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Πεταλείας (209 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Τεηλορισμός

Η επιστημονική διαχείριση είναι θεωρία διαχείρισης η οποία αναλύει και συνθέτει ροές εργασίας, και αποτελεί τη βάση της μαζικής παραγωγής. Ο κύριος στόχος του είναι η βελτίωση της οικονομικής αποδοτικότητας, ιδίως της παραγωγικότητας της εργασίας. Ήταν μια από τις πρώτες προσπάθειες εφαρμογής της επιστήμης στη μηχανική των διαδικασιών και στη διαχείριση. Η επιστημονική διαχείριση είναι μερικές φορές γνωστή ως Τεηλορισμός από τον ιδρυτή της, Φρέντερικ Τέηλορ,   που την εφάρμοσε στο εργοστάσιο παραγωγής αυτοκινήτων Ford. 

Ο Τέηλορ άρχισε την ανάπτυξη της θεωρίας στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880 και της δεκαετίας του 1890 στο πλαίσιο των μεταποιητικών βιομηχανιών, ιδίως του χάλυβα. Η αιχμή της επιρροής της ήρθε το 1910. Ο Τέηλορ πέθανε το 1915 και από τη δεκαετία του 1920, η επιστημονική διαχείριση ήταν ακόμα επιδραστική, αλλά είχε εισέλθει σε ανταγωνισμό και συγκρητισμό με αντιτιθέμενες ή συμπληρωματικές ιδέες. Η συγκεκριμένη θεωρία σχετίζεται με τον καταμερισμό των εργασιών με σκοπό την εξειδίκευση, την ταχύτερη παραγωγή, με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Οι υπεύθυνοι παραγωγής- διευθυντές των εργοστασίων, αναλάμβαναν το διαχωρισμό των ρόλων, δηλαδή το αντικείμενο με το οποίο έπρεπε να ασχοληθεί ο κάθε εργάτης. Το κάθε άτομο εργαζόταν σε ένα συγκεκριμένο πόστο (π.χ. κατασκευή ρόδας αυτοκινήτου), μην έχοντας εικόνα για το υπόλοιπο έργο, μη γνωρίζοντας τι συμβαίνει στην υπόλοιπη παραγωγική διαδικασία και χωρίς να αντικρίζει ολοκληρωμένο το αποτέλεσμα. 

Αν και η επιστημονική διαχείριση ως ξεχωριστή θεωρία ή σχολή σκέψης ήταν παρωχημένη από τη δεκαετία του 1930, τα περισσότερα από τα θέματα της εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά τμήματα της βιομηχανικής μηχανικής και διαχείρισης σήμερα. Αυτά περιλαμβάνουν τα παρακάτω: ανάλυση, σύνθεση, λογική, αισθησιαρχία, ηθική εργασίας, αποτελεσματικότητα και την εξάλειψη των αποβλήτων και άλλα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η συγκεκριμένη θεωρία πέρασε στα εκπαιδευτικά πλαίσια. Αναλυτικότερα, ο Τεϊλορισμός αποτελεί τα θεμέλια της Συμπεριφοριστικής προσέγγισης (μπιχεβιορισμός). Αναφορικά, στον συμπεριφορισμό συναντάμε τον θρυμματισμό της γνώσης, με σκοπό να παρέχεται στο υποκείμενο σε κομμάτια, δηλαδή μεμονωμένα και όχι ολοκληρωτικά. Έπειτα, στην συμπεριφοριστική προσέγγιση συναντάμε το φαινόμενο το άτομο που δέχεται τις γνώσεις να μην γνωρίζει εξ ολοκλήρου τη διαδικασία μάθησης και ο έλεγχός του να εξαρτάται μόνο από αυτούς που ορίζουν τα κομμάτια που θα μάθει. Ακόμη, η μάθηση επιτυγχάνεται όταν το υποκείμενο καταφέρει να ισορροπήσει τις αντιδράσεις του με τα ερεθίσματά του. Τέλος, για του λάτρεις του μπιχεβιορισμού δεν υπάρχου σχολικά φαινόμενα, όπως η βούληση, το υποκείμενο για αυτούς αντιμετωπίζεται ως άβουλο ον.

Παραπομπές 

Οικονομικές θεωρίες
Βολούστανα

Η Βολούστανα ή πέρασμα Βολούστανας ήταν η κύρια πύλη μεταξύ της αρχαίας Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Δεν απέχει πολύ από την Πέτρα.

Δείτε επίσης
 Στενά Σαρανταπόρου

Παραπομπές
In the shadow of Olympus By Eugene N. Borza Page 77 
Travels in northern Greece By William Martin Leake page 337 

Γεωγραφία της Αρχαίας Πιερίας
Γεωγραφία της Αρχαίας Θεσσαλίας
Ορεινά περάσματα της Ελλάδας
Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πιερίας
Λ Περιστεράς

Ο λ (λάμδα) Περιστεράς (Lambda Columbae, λ Col) είναι αστέρας, πιθανώς διπλός, στον νότιο αστερισμό Περιστερά. Με φαινόμενο μέγεθος 4,86, είναι υπό ευνοϊκές συνθήκες (νύχτα χωρίς φεγγάρι και σε τοποθεσία χωρίς φωτορύπανση) ορατός με γυμνό μάτι, σχετικώς κοντά στους φωτεινότερους αστέρες της Περιστεράς, τους α και β (τρεις και δύο μοίρες αντιστοίχως). Η ετήσια ηλιοκεντρική (αστρική) του παράλλαξη μετρήθηκε από την αποστολή HIPPARCOS σε 9,75 ± 0,21 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, τιμή που αντιστοιχεί σε απόσταση από τη Γη περί τα 330 ως 340 έτη φωτός.

Ονομασίες
Στους αρχαίους Άραβες ο λ Περιστεράς μαζί με τους ζ Μεγάλου Κυνός, λ Μεγάλου Κυνός, και γ, δ, θ, κ, μ και ξ Περιστεράς σχημάτιζαν τον αστερισμό Al Ḳurūd (= «οι Πίθηκοι»). Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία, ο 子 (Zǐ = γιος) ήταν μια μικρή ομάδα αστέρων, την οποία αποτελούσαν οι λ και β Περιστεράς. Ο ίδιος ο λ Περιστεράς ήταν έτσι γνωστός ως 子一 (Zǐ yī), δηλαδή «ο πρώτος (αστέρας) του Γιου».

Αστροφυσικά δεδομένα
Ο λ Περιστεράς έχει φασματικό τύπο γαλανόλευκου νάνου (B5 V), όντας ένας αστέρας ευρισκόμενος στην Κύρια ακολουθία με δείκτη χρώματος (B−V) = −0,15, που αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 13.524 K. Από την απόστασή του προκύπτει ότι το απόλυτο μέγεθος του λ Περιστεράς είναι −0,17, δηλαδή έχει 213 φορές μεγαλύτερη απόλυτη λαμπρότητα από τον Ήλιο. Η μάζα του εκτιμάται σε 4,0 ηλιακές μάζες, ενώ η διάμετρός του είναι 3,4 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο του Ηλίου.

Από το 1985 υπάρχει η υποψία ότι ο λ Περιστεράς είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας εξαιτίας του πολύ πεπλατυσμένου σχήματος και της περιφοράς του γύρω από το κοινό του κέντρο μάζας με έναν αόρατο πολύ κοντινό συνοδό αστέρα, αποτελεί δηλαδή έναν αλληλεπιδρώντα διπλό αστέρα. Η περίοδος μεταβολής εκτιμήθηκε σε 15,4 ώρες και το πλάτος της μεταβολής σε 0,07 του μεγέθους. Η ηλικία του αστέρα ή του διπλού συστήματος έχει εκτιμηθεί σε περίπου 30 μέχρι 82 εκατομμύρια έτη. Απομακρύνεται από τη Γη με μέση ταχύτητα 30 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (108.000 χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές

λ Περιστερ
λ Περι
Βασίλειος Ορφανός (βουλευτής Δράμας)

Ο Βασίλειος Ορφανός (1889-1963)  ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1889. Εξελέγη βουλευτής Δράμας το 1935 με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα ( ΕΡΚ) του Κονδύλη..
Πέθανε στη Δράμα το 1963.

Παραπομπές 

Βουλευτές Δράμας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα