Συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision

Το Ισραήλ συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision  από τότε που έκανε το ντεμπούτο του το . Το Ισραήλ είναι σε θέση να συμμετάσχει στο διαγωνισμό αφού το IBA είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, η οποία είναι υπεύθυνη για την εκδήλωση. Το Ισραήλ έχει κερδίσει τον διαγωνισμό μόνο τέσσερις φορές.

Η πρώτη εμφάνιση του Ισραήλ στο διαγωνισμό το  ήταν επιτυχημένη, με την Ilanit να τερματίζει τέταρτη. Το  και το , το Ισραήλ πέτυχε τις νίκες του, με νίκες για τους Ιζχάρ Κοέν και τους Alphabeta, με το τραγούδι "A-Ba-Ni-Bi" και τους Γκάλι Ατάρι και τους Milk and Honey με το "Hallelujah". Τα καλύτερα αποτελέσματα της χώρας στη δεκαετία του '80 ήταν οι δεύτερες θέσεις για τους Avi Toledano το  και το Ofra Haza το . Ο πρώην νικητής Ιζχάρ Κοέν επέστρεψε για την πέμπτη θέση το . Οι Duo Datz τερμάτισαν τρίτοι το , προτού το Ισραήλ πέτυχε την τρίτη του νίκη το , με την Ντάνα Ιντερνάσιοναλ και το "Diva". Στη συνέχεια, οι Eden τερμάτισαν πέμπτοι το . Το Ισραήλ φιλοξένησε το διαγωνισμό δύο φορές, το  και το , και οι δύο φορές στην Ιερουσαλήμ. Το , το IBA αρνήθηκε να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό για δεύτερη συνεχή χρονιά για οικονομικούς λόγους. Αντ' αυτού, ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Χάγη. Δεδομένου ότι η ημερομηνία που είχε οριστεί για το διαγωνισμό του 1980 έρχεται σε σύγκρουση με την Yom Hazikaron - Ισραηλινή Ημέρα Μνήμης - το Ισραήλ δεν συμμετείχε. Αυτή είναι η μοναδική φορά που η νικήτρια χώρα δεν ανταγωνίζεται το επόμενο έτος. Από το 2014, το Ισραήλ έχει το ρεκόρ για τις περισσότερες συμμετοχές στον διαγωνισμό χωρίς ποτέ να έχει τερματίσει τελευταία, αλλά κατέκτησε την προτελευταία θέση τρεις φορές, το , το  και το .

Από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, το Ισραήλ απέτυχε να φτάσει στο τελικό έξι φορές. Το , η χώρα δεν κατάφερε να προκριθεί για τέταρτη συνεχή χρονιά, όταν η Mei Feingold τερμάτισε 14η (από τους 15) στον δεύτερο ημιτελικό, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα φαβορί για να προκριθεί. Το , το Ισραήλ έφτασε στον τελικό για πρώτη φορά σε πέντε χρόνια, με τον Nadav Guedj να τερματίζει ένατος. Ο μόνος Ισραηλινός συμμετέχοντας που επέτυχε ένα καλύτερο αποτέλεσμα τον 21ο αιώνα είναι η Shiri Maimon το , η οποία έδωσε στη χώρα τον δέκατο τερματισμό στην πρώτη πεντάδα, τερματίζοντας τέταρτη. Εν τέλει το η 2018 η  και το τραγούδι της  κατάφερε να κερδίσει την πρώτη θέση.

Ιστορία

Νίκες

Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει τέσσερις ισραηλινές νίκες στο διαγωνισμό. Οι Ιζχάρ Κοέν και Alphabeta κέρδισαν στο Παρίσι το 1978 με το uptempo "A-Ba-Ni-Bi". Στην πατρίδα της Ιερουσαλήμ το επόμενο έτος, το Ισραήλ κέρδισε και πάλι, αυτή τη φορά με το ανθεμικό "Hallelujah" που ερμήνευσαν οι Γκάλι Ατάρι και Milk and Honey. Ασυνήθιστα, το Ισραήλ δεν υπερασπίστηκε τον τίτλο το 1980 (βλ. Παρακάτω). Η τρίτη νίκη ήρθε περίπου 20 χρόνια αργότερα στο Μπέρμιγχαμ το 1998. Η τραγουδίστρια Ντάνα Ιντερνάσιοναλ κέρδισε κορυφαίες διακρίσεις με το τραγούδι Diva, ξεκινώντας διαδεδομένες εορταστικές εκδηλώσεις στο Ισραήλ. 20 χρόνια αργότερα, η Νέτα Μπαρζιλαι έδωσε στη χώρα την τέταρτη της νίκη.

Άλλες παρουσιάσεις
Οι πρώτες επιλογές του Ισραήλ επελέγησαν από την Αρχή του Ισραήλ. Η πρώτη τραγουδίστρια που εκπροσωπεί τη χώρα το 1973 ήταν η Ilanit, η οποία τερμάτισε 4η. Η κριτική αυξήθηκε μετά την αποστολή της πάλι τέσσερα χρόνια αργότερα, οδηγώντας σε έναν κανόνα ότι ο νικητής του ήδη καθιερωμένου εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού θα εκπροσωπήσει επίσης το Ισραήλ στο διαγωνισμό. Οι νικητές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 1978 και του 1979 επελέγησαν με αυτή τη μέθοδο. Από το 1981 η διαδικασία επιλογής χειρίστηκε η Kdam Eurovision με τις εξαιρέσεις των ετών 1990, 1998, 1999, 2000, 2002-2004, 2006-2007 και 2010, όπου οι επιλογές επιλέχθηκαν και πάλι από τον IBA.

Ο νικητής του Εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορωδίας του 1980, μιας μπάντας που ονομάζεται The Brothers & Sisters με το τραγούδι "Pizmon Chozer", δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού. Αφού κέρδισε το διαγωνισμό το 1978 και το 1979, ο IBA δεν ήταν σε θέση να διοργανώσει την εκδήλωση για δεύτερη συνεχή χρονιά. Η οργάνωση του φεστιβάλ μεταδόθηκε στη συνέχεια στις Κάτω Χώρες, οι οποίες τελικά συμφώνησαν να το οργανώσουν. Επειδή είχε περάσει πολύς χρόνος, ήταν δύσκολο να βρεθεί μια κατάλληλη ημερομηνία για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού. Η επιλεγμένη ημερομηνία συνέπεσε με μια ημέρα μνήμης στο Ισραήλ και η χώρα αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Αυτό κατέστησε το Ισραήλ τη μοναδική χώρα μέχρι σήμερα ανίκανη να υπερασπιστεί τον τίτλο της.

Εκτός από τις νίκες του, οι συμμετοχές του Ισραήλ είχαν μια μικτή υποδοχή στο διαγωνισμό. Ο Avi Toledano (1982) και ο Ofra Haza (1983) σημείωσαν καλά με μεγάλους αριθμούς αναγέννησης, αλλά το στυλ όλων των τραγουδιών έγινε όλο και λιγότερο δημοφιλές αργότερα τη δεκαετία και η είσοδος του Ισραήλ το 1986 Yavo Yom από Moti Giladi & Sarai Tzuriel Το 19ο, τη χειρότερη εμφάνιση της χώρας.

Το 1987 το Ισραήλ τελείωσε το 8ο με Shir Habatlanim από το σατιρικό duo Lazy Bums. Λόγω της σατιρικής του φύσης, προτρέπεται τότε ο Ισραηλινός Υπουργός Πολιτισμού, Yitzhak Navon, να απειλήσει να παραιτηθεί, αν το τραγούδι συνέχισε να αντιπροσωπεύει το Ισραήλ τη νύχτα του διαγωνισμού. Ωστόσο, δεν το έκανε.

Το 1990 η αισθησιακή μπαλάντα της Ρίτας δεν έγινε δεκτή, αλλά το 1991 οι Orna και Moshe Datz έφτασαν στην τρίτη θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα του Ισραήλ από το 1983. Η τρίτη νίκη του Ισραήλ έγινε το 1998, όταν η Dana International κέρδισε το στέμμα με το τραγούδι της "Diva". Το Ισραήλ είχε επίσης 5η θέση από την Eden όταν φιλοξένησε τον διαγωνισμό του 1999. Ωστόσο, η δισκογραφική προσπάθεια του Ping-Pong το 2000 απέτυχε άσχημα, αν και η ομάδα σημειώθηκε για τους αισιόδοξους στίχους τους και το μήνυμα της συμφιλίωσης και της ειρήνης στη Δυτική Ασία. Πήγαν όσο φώναζαν συριακές σημαίες στο τέλος της παράστασης τους, θυμώντας μερικούς Ισραηλινούς.

Το 2004 ο David D'Or ήρθε στην 11η θέση στον ημιτελικό με το τραγούδι "Leha'amin" (להאמין), αφήνοντας το Ισραήλ έξω από τους τελικούς για πρώτη φορά από το 1997. Η απόδοση του Shiri Maymon στο Κίεβο το 2005 έφερε το Ισραήλ στην κορυφή Πέντε, και εξασφάλισε μια θέση στον τελικό της Αθήνας το 2006. Το 2006, το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε από τον τραγουδιστή Eddie Butler, ο οποίος τελείωσε το 5ο ως τμήμα της Eden το 1999. Ωστόσο, η απόδοση του τραγουδιού "Together We Are One" ολοκληρώθηκε 23η, με μόλις τέσσερα σημεία.

Η επιτροπή της Eurovision της IBA επέλεξε το συγκρότημα Teapacks να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο ημιτελικό του 2007 στο Ελσίνκι. Η χιουμοριστική είσοδός τους "Push the Button" δεν έφτασε καλά, τελειώνοντας στην 24η θέση από έναν ημιτελικό αγώνα 28 και δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό. Το Ισραήλ έπρεπε να αγωνιστεί στον ημιτελικό του Βελιγραδίου 2008, από τον οποίο πέρασε στον τελικό. Ο Boaz τελείωσε το ένατο. Στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2009, ένας αραβικός πολίτης του Ισραήλ εκπροσώπησε τη χώρα για πρώτη φορά, όπως η Mira Awad παρουσίασε μαζί με τον εβραϊκό-ισραηλινό τραγουδιστή Noa στη Μόσχα. Το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε το 2010 από τον Harel Skaat, ο οποίος ήρθε στην 14η θέση στον τελικό.

Οι συμμετοχές του Ισραήλ στους τελευταίους τέσσερις διαγωνισμούς από το 2011 έως το 2014 ήταν λιγότερο επιτυχημένες, καθώς ο πρώην νικητής της Eurovision Dana International στο Ντίσελντορφ, το συγκρότημα Izabo στο Μπακού, ο Moran Mazor στο Malmö και ο Mei Finegold στην Κοπεγχάγη, όλοι δεν κατάφεραν να τερματίσουν. Ωστόσο, ο 16χρονος Nadav Guedj προσδιόρισε το Golden Boy το 2015, το πρώτο ισραηλινό τραγούδι χωρίς εβραϊκό στίχο.

Αραβική αντίδραση στη συμμετοχή του Ισραήλ 
Το 1978, κατά τη διάρκεια της ισραηλινής συμμετοχής, ο ιορδανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός JRTV ανέστειλε την εκπομπή και έδειξε φωτογραφίες από λουλούδια. Όταν έγινε φανερό κατά τα τελευταία στάδια της σειράς ψηφοφορίας ότι το Ισραήλ επρόκειτο να κερδίσει τον διαγωνισμό, η JRTV τερμάτισε απότομα τη μετάδοση. Στη συνέχεια, τα μέσα ενημέρωσης της Ιορδανίας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το γεγονός ότι το Ισραήλ είχε κερδίσει και ανακοίνωσε ότι ο νικητής ήταν το Βέλγιο (το οποίο είχε έρθει στη δεύτερη θέση). Με σύμπτωση, το Ισραήλ δεν μεταδίδει ούτε τη νίκη, καθώς ο IBA δεν αγόρασε αρκετό χρόνο εκπομπής. Η νίκη μεταδόθηκε την επόμενη μέρα.

Την εποχή εκείνη, η ισραηλινή τηλεόραση ήταν στα σπάργανα και εκπέμπει ασπρόμαυρα. Πολλοί/περισσότεροι Ισραηλινοί παρακολουθούσαν επομένως τα διεθνή γεγονότα στο χρώμα, χρησιμοποιώντας το σήμα από τη γειτονική Ιορδανία. Καθώς η Ιορδανία δεν μεταδίδει την ισραηλινή είσοδο και η IBA δεν μεταδίδει τα αποτελέσματα της εκδήλωσης, η νίκη έγινε γνωστή μόνο ως αποτέλεσμα ραδιοφωνικών εκπομπών.

Λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, πολλά αραβικά κράτη που είναι επιλέξιμα για συμμετοχή δεν το κάνουν. Η Τυνησία, το Μαρόκο και ο Λίβανος είναι υποθέσεις. Η Τυνησίας ήταν έτοιμη να συμμετάσχει το 1977, αλλά αποφάσισε να μην το κάνει τελικά. Ο Λίβανος επρόκειτο να συμμετάσχει το 2005, όταν αποσύρθηκε (επιβάλλοντας πρόστιμο από την EBU) επειδή ο νόμος του Λιβάνου δεν επιτρέπει την αναγνώριση του Ισραήλ και, κατά συνέπεια, η λιβανέζικη τηλεόραση δεν θα διαβιβάσει κανένα ισραηλινό υλικό - κάτι που θα αποτελούσε παραβίαση των νόμων της EBU.

Συμμετοχές

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision

Ιστορικό ψηφοφορίας 
Ως το , το ιστορικό ψηφοφορίας του Ισραήλ έχει ως εξής:

Διοργανώσεις

Βραβεία

Βραβεία Marcel Bezençon

Νικητές από μέλη του OGAE

Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το Ισραήλ 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία

Σχετική συμμετοχή

Αρχηγοί αποστολών

Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμών

Διευθυντές ορχηστρών

Άλμπουμ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σελίδα της EBU
 Σελίδα της IBA

Σημειώσεις και παραπομπές

Σημειώσεις

Παραπομπές

Ισραηλ
Eurovision