joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λαυσαϊκή Ιστορία

Η Λαυσαϊκή Ιστορία είναι ένα από τα αρχαιότερα ιστορικά-βιογραφικά έργα που αφορούν στις ζωές των ασκητών οι οποίοι έδρασαν τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Οι περισσότεροι ασκητές έδρασαν στις περιοχές της Αιγύπτου, Συρίας, Ρώμης, Καμπανίας και Παλαιστίνης.

Συγγραφέας 

Συγγραφέας του έργου είναι ο ασκητής Παλλάδιος. Ο Παλλάδιος γεννήθηκε το 364 μ.Χ. στην Γαλατία. Μοναχός εκάρη σε ηλικία είκοσι ετών. Το 400 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος Ελενοπόλεως της Βιθυνίας. Το 417 μ.Χ. ανέλαβε επίσκοπος Ασπουτών της Γαλατίας. Περί το 431 μ.Χ. πέθανε.

Λειτουργική χρήση 
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία (Βυζαντινά χρόνια) η Λαυσαϊκη Ιστορία διαβαζόταν κατά τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως πατερικά κείμενα.

Μεταφράσεις του έργου 
Η Λαυσαϊκή Ιστορία έχει μεταφραστεί: στα Λατινικά, Γαλλικά, Ισπανικά και στα Νεοελληνικά.

Βιβλιογραφικές πηγές 

 Βυζαντινή Βιβλιοθήκη, Παλλαδίου, Λαυσαική Ιστορία α', Εκδόσεις Τήνος, Αθήναι, Έκδοση Β'.
 Βυζαντινή Βιβλιοθήκη, Παλλαδίου, Λαυσαϊκή Ιστορία β', Εκδόσεις Τσιβεριώτης, Αθήναι, 1972.

Παραπομπές

Εξωτερικός σύνδεσμος 

Βιογραφικά λεξικά
Μάουρο Ικάρντι

Ο Μάουρο Ικάρντι (Mauro Icardi, 19 Φεβρουαρίου 1993)  είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Παρί Σεν Ζερμέν, ως δανεικός από την Ίντερ, και στην Εθνική Αργεντινής στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται στην παιδική του ηλικία στη Βεσιντάριο και στη συνέχεια έπαιξε στην ομάδα νέων της Μπαρτσελόνα. Τον Ιανουάριο του 2011 δόθηκε δανεικός στη Σαμπντόρια και τον Ιούλιο του ίδιου έτους έγινε παίκτης της ομάδας.

To 2013 υπέγραψε στην Ίντερ, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Έχει αναδειχθεί δύο φορές (2014-2015 και 2017-2018) στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α, ενώ ανακηρύχθηκε ο καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης για το 2018. Επίσης, ήταν δύο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος: τη σεζόν 2014–15 πετυχαίνοντας 22 γκολ μαζί με τον Λούκα Τόνι και τη σεζόν 2017-2018 πετυχαίνοντας 29 γκολ μαζί με τον Τσίρο Ιμόμπιλε.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμέν με τη μορφή δανεισμού από την Ίντερ. Στις 30 Μαΐου 2020 η γαλλική ομάδα ενεργοποίησε την οψιόν αγοράς που διατηρούσε και απέκτησε τον Ικάρντι με κανονική μεταγραφή. Με την μεταγραφή αυτή η Ίντερ έβαλε στα ταμεία της το ποσό των 50 εκατομμυρίων ευρώ.

Στην εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αργεντινής στις 15 Οκτωβρίου 2013 σε αγώνα με την Ουρουγουάη για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2014. Πέτυχε το πρώτο του γκολ στις 20 Νοεμβρίου 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με το Μεξικό.

Προσωπική ζωή 
Είναι νυμφευμένος από το 2014 με τη Γουάντα Νάρα, με την οποία έχει αποκτήσει δύο κόρες. Γνωρίστηκαν το 2013, όταν ο Ικάρντι έπαιζε στη Σαμπντόρια και η Νάρα ήταν παντρεμένη με τον συμπαίκτη του, Μάξι Λόπεζ.

Παραπομπές

Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κώστας Μπάρκας

Ο Κώστας Μπάρκας (Φιλιππιάδα, 1981) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούνιο 2012. Έχει διατελέσει υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Είναι απόφοιτος της σχολής Γεωπονίας του ΤΕΙ Ηπείρου και του Εργαστηρίου Δημοσιογραφίας στην Αθήνα. Εργάστηκε ως υπεύθυνος παραγωγής σε διάφορες μονάδες κτηνοτροφίας του νομού Πρέβεζας και ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Αυγή», στο ελεύθερο πολιτικό ρεπορτάζ.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Οργανώθηκε από τα μαθητικά του χρόνια στη Νεολαία Συνασπισμού. Ανέπτυξε δράσεις στο πλαίσιο του Συλλόγου Φοιτητών αναφορικά με τα προβλήματα των ΤΕΙ και την απόπειρα υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ενεργά στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ και στα κινήματα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούλιο του 2013. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015, καθώς και τον Ιούλιο του 2019.

Διετέλεσε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων. Διετέλεσε, επίσης, μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής για την Παρακολούθηση του Σωφρονιστικού Συστήματος και μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Από τις 15 Φεβρουαρίου του 2019 έως τις 9 Ιουλίου 2019 ήταν Yφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Πρέβεζας
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Έλληνες βουλευτές
Ιβάνα Σπάνοβιτς

Η Ιβάνα Σπάνοβιτς (Σερβικά: Ивана Шпановић, γεν. 10 Μαΐου 1990) είναι Σέρβα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στο άλμα εις μήκος γυναικών. Είναι η κάτοχος του χάλκινου μεταλλίου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, με επίδοση 7.08, τότε επίδοση του ρεκόρ Σερβίας.

Καριέρα 
Το πρώτο της μετάλλιο σε διοργάνωση ανωτέρου επιπέδου το πήρε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 6.82 μέτρα, τότε ρεκόρ Σερβίας.

Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014. Στη σεζόν του ανοιχτού στίβου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, με επίδοση 6.81 μ.

Το 2015, κατέκτησε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015, με επίδοση 6.98 και ρεκόρ Σερβίας. Επίσης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, με επίδοση 7.01 που κατέρριψε το ρεκόρ Σερβίας.

Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, με επίδοση 7.07 - ξανά ρεκόρ Σερβίας - πίσω από τη Μπρίτνεϊ Ριζ. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ με 6.94 μ. Στη μεγαλύτερη διοργάνωση της χρονιάς (τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016) κατάφερε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 7.08 μέτρων και νέου ρεκόρ Σερβίας.

Με 7.24 μέτρα (νέο ρεκόρ Σερβίας) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017, στο Βελιγράδι. Και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 τερμάτισε ακριβώς έξω από τα μετάλλια, με επίδοση 6.96 μ.

Τη σεζόν 2018 την άρχισε με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε εύκολα τον αγώνα, αφού μόλις στην πρώτη προσπάθεια πήδηξε 7.04 μ. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 προκρίθηκε ως πρώτη στον τελικό, αλλά δεν άρχισε τον αγώνα της στον τελικό και έτσι έμεινε εκτός.

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός: 7.10 μέτρα (2016)
 Κλειστός: 7.24 μέτρα (2017)

Παραπομπές 

Σέρβες αθλήτριες του στίβου
Άλτες του μήκους
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Νικητές Αθλητή της Χρονιάς των Βαλκανίων
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αρχαιολογικό Μουσείο Βραυρώνας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Βραυρώνας  βρίσκεται σε μικρή απόσταση από  το ιερό της Θεάς Αρτέμιδος στη Βραυρώνα.

Ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με τον Ευριπίδη στο έργο του Ιφιγένεια εν Ταύροις , η Ιφιγένεια, κόρη του βασιλιά Αγαμέμνονα, θα γινόταν   ιέρεια  της  Αρτέμιδος  στη Βραυρώνα  εκεί που θα θαβόταν μετά το θάνατό της. 

Ευριπίδης,  Ἰφιγένεια ἡ ἐν Ταύροις (1453-1463)

Η λατρεία της Αρτέμιδος Βραυρωνίας  μεταφέρθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον Πεισίστρατο,  τότε  χρίστηκε το Βραυρώνειο. (Παυσανίας, Ἑλλάδος περιήγησις 1. 23. 7) 

Κατά τη διάρκεια της Κλασικής εποχής στην υπηρεσία της  θεάς ήταν κορίτσια ηλικίας πέντε έως δέκα ετών. Ήταν γνωστές ως" άρκτοι" «μικρές αρκούδες» .
Εντός του Μουσείου η ιστορία της περιοχής  αναδιπλώνεται μέσα από διάφορα αγγεία μικρά και μεγαλύτερα, αφιερώματα αγαλματίδια και αγάλματα, παιδικές κεφαλές,  αναθηματικές πλάκες κτλ.

Έκθεση φωτογραφιών

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Βραυρώνα
 Άρτεμις
 Ναός της Αρτέμιδος της Εφέσου

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Αρχαιολογικό Μουσείο Βραυρώνος
 odysseus.culture.gr
 Greek Travel Pages
 Βραυρώνια - Σαν Σήμερα

Βιβλιογραφία 
 Thēsauros tēs Hellēnikēs glōssēs, Τ1

Αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα
Μουσεία στην Ελλάδα
Προπονητικό κέντρο Παιανίας

Το προπονητικό κέντρο Παιανίας αποτελεί τη βάση προπόνησης και εκπαίδευσης των ακαδημιών του ποδοσφαιρικού συλλόγου του Παναθηναϊκού. 

Επισήμως, άνοιξε στις 19 Ιουνίου 1981. 

Βρίσκεται στην Παιανία και καλύπτει 70 στρέμματα. Χρησιμοποιείται από το 1981 για τις προπονήσεις της πρώτης ομάδας.

Εγκαταστάσεις 

 Καταλύματα που αποτελούνται από 27 δίκλινα δωμάτια, εστιατόριο, μπαρ, αίθουσα τηλεόρασης, εσωτερική πισίνα, σάουνα, αίθουσα ψυχαγωγίας, αίθουσες παιχνιδιών, αποθηκευτικούς χώρους και αίθουσα συνεδριάσεων. 
 Τρία φωτισμένα γήπεδα ποδοσφαίρου με φυσικό χλοοτάπητα. 
 Τρία φωτισμένα γήπεδα ποδοσφαίρου με τεχνητό χλοοτάπητα για ειδική προετοιμασία. 
 Πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο, ιατρικό δωμάτιο φυσικοθεραπείας, αποδυτήρια για την επαγγελματική ομάδα και την Ακαδημία. 
 Γραφεία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
Προπονητικά κέντρα ποδοσφαίρου
LiFO

Η LiFO είναι εβδομαδιαίος δωρεάν έντυπος οδηγός πόλης που εκδίδεται απ’ την ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ και μοιράζεται σε επιλεγμένα σημεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε απ’ τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο το 2005 και το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Το LIFO.gr ξεκίνησε ως ιστότοπος του εντύπου, αλλά πλέον περιλαμβάνει ειδήσεις, πολιτιστικά θέματα, ρεπορτάζ και έρευνες, οδηγό πόλης, αγορά και ενότητα με βίντεο. 

Πρόσφατα προστέθηκε ειδική ενότητα με podcasts, πάνω σε διάφορες θεματικές (Μπούλινγκ, Ημερολόγια Σεφέρη, Συνεντέυξεις κ.λπ.). 

Το 2018 δημιουργήθηκαν δυο νέα υπο-σάιτ: το γυναικείου ενδιαφέροντος ampa.lifo.gr και το mikropragmata.lifo.gr. 

Ειδικά αφιερωματικά τεύχη κυκλοφορούν τακτικά κάθε χρόνο με τους τίτλους: Ιστορία μιας πόλης, Lifo Taste, Lifo Kid, Summer in the City, The Book Lovers, Yγεία, Οι λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα, Αύγουστος κ.λπ. 

Eπίσης, εκδίδεται ετησίως ένας αγγλόφωνος οδηγός της Αθήνας και των ελληνικών νησιών.

Ιστορία

Το πρώτο τεύχος  της LIFO κυκλοφόρησε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 1.12.2005. Στα πρώτα τεύχη της, το λογότυπο περιλάμβανε και τη λέξη ATHINA γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες. 

Ως δωρεάν οδηγός πόλης, παρουσίαζε όσα συνέβαιναν στην Αθήνα μαζί με άρθρα και συνεντεύξεις, σταδιακά όμως η ύλη εμπλουτίστηκε και η LIFO έγινε ένα πολιτιστικό έντυπο. 

Το 2007 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα LIFO.gr, στην οποία στεγαζόταν εκτός από την ύλη της εφημερίδας επιπλέον άρθρα των συντακτών της, μαζί με στήλες γνώμης, ροή ειδήσεων, οδηγό αγοράς, βίντεο και περιεχόμενο αναγνωστών (με κύρια την ενότητα Εξομολογήσεις).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Προφίλ Facebook
Αγαπητή Α,μπα
Μικροπράγματα

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Αλέξανδρος Ταμπάκης

Ο Αλέξανδρος Ταμπάκης (γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1992), γνωστός και ως Άλεξ Ταμπάκης, είναι Έλληνας τερματοφύλακας, ο οποίος αγωνίζεται στη Νορθ Καρολάινα ΦΚ της USL.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ακαδημία του Τάκη Οικονόμοπουλου, στην Αρτέμιδα Αττικής, όπου από εκεί, μετακόμισε στην Παιανία για να γίνει μέλος των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Ανέβηκε στην πρώτη ομάδα την 1η Ιουλίου 2011, υπογράφοντας συμβόλαιο με διάρκεια μέχρι το 2016. Έκανε το ντεμπούτο του ως παίκτης της πρώτης ομάδας στις 23 Απριλίου 2012, σε μία νίκη με 4-0 εναντίον του Παναιτωλικού, αντικαθιστώντας τον Κοτσόλη στο 86ο λεπτό. 

Στις 2 Φεβρουαρίου 2015, μετακινήθηκε ως δανεικός στη Φένλο της Εέρστε Ντιβίζιε μέχρι το τέλος της σεζόν, αλλά δεν είχε συμμετοχή σε αγώνα της πρώτης ομάδας πριν επιστρέψει. Είχε δύο συμμετοχές με την ομάδα U21 και επίσης, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα για τους αγώνες πλέι οφ του πρώτου γύρου εναντίον της Ος. 

Στις 25 Ιανουαρίου 2016, μετακινήθηκε από τον Παναθηναϊκό στην Ατλάντα Γιουνάιτεντ ΦΚ με ελεύθερη μεταγραφή. Έγινε ο πρώτος παίκτης που υπογράφηκε από το σύλλογο, ο οποίος είχε προγραμματιστεί να κάνει το ντεμπούτο του στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ το 2017. Αμέσως στάλθηκε δανεικός στην Τσάρλεστον Μπάτερι της 3ης κατηγορίας.   Εκεί, είχε 19 συμμετοχές για τη σεζόν 2016, καθώς και 2 ακόμη στα πλέι οφ, έχοντας 6 αγώνες με καθαρή εστία. Δανείστηκε πίσω στην Τσάρλεστον πριν την έναρξη της σεζόν 2017 και ανακλήθηκε πολλές φορές από την Ατλάντα καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν. Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της πρώτης ομάδας της Ατλάντα στις 18 Μαρτίου, ως αναπληρωματικός του Κάιλ Ρέινις. 

Στις 3 Οκτωβρίου 2017, έκανε το ντεμπούτο του στο MLS, μπαίνοντας ως αλλαγή για το Ρέινις, ο οποίος αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα, καθώς σταμάτησε παράνομα τον αντίπαλο επιθετικό της Μινεσότα Γιουνάιτεντ, που είχε ευκαιρία για να σκοράρει. Μπαίνοντας στον αγώνα με πίσω στο σκορ 1-0, η Ατλάντα σκόραρε δύο γκολ, προτού δεχτεί ακόμη δύο, στην ήττα με 3-2. Ο Ταμπάκης ήταν στην ομάδα, επειδή ο πρώτος τερματοφύλακας Μπραντ Γκούζαν ήταν με την Εθνική ΗΠΑ και ο δεύτερος Άλεκ Καν, ήταν τραυματίας. 

Στις 10 Δεκεμβρίου 2017, τα δικαιώματα του, ανταλλάχτηκαν από την Ατλάντα στη Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι, μαζί με τον Kenwyne Jones και μία επιλογή στο MLS SuperDraft 2021 σε αντάλλαγμα για μία επιλογή δεύτερου γύρου του MLS SuperDraft του 2018, τον Κέβιν Ολιβέιρα και τον Τάιλερ Πέισερ. 

Στις 2 Μαρτίου 2018, μετακινήθηκε στη Νορθ Καρολάινα της Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έχει υπάρξει διεθνής με την Εθνική Νέων Ελλάδας.

Διακρίσεις 

 Παναθηναϊκός 

 Κύπελλο Ελλάδας : 2014

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο Scoresway.com 
 Προφίλ και στατιστικά στοιχεία στο Myplayer.gr 
 Προφίλ στο leoforos.gr 
 Προφίλ στο transfermarkt.com 

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Ποδοσφαιριστές Τσάρλεστον Μπάτερι
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αναστάσιος Σιδηρόπουλος

Ο Αναστάσιος «Τάσος» Σιδηρόπουλος (γεννημένος στις 9 Αυγούστου 1979) είναι Έλληνας διαιτητής ποδοσφαίρου. Σφύριξε στο Γιουρόπα Λιγκ 2013-14. Έγινε διαιτητής της FIFA το 2011.

Σταδιοδρομία 
Σφύριξε τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας 2015-16, μεταξύ του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2018, σφύριξε τον αγώνα της 14ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος Σαουδικής Αραβίας, μεταξύ της Αλ-Καντσία και της Αλ-Τααβούν

Στις 21 Αυγούστου 2020, υπήρξε τέταρτος διαιτητής στον τελικό του UEFA Europa League στην αναμέτρηση Σεβίλλη - Ίντερ Μιλάνου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο transfermarkt.com

Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Ιουλία η Πρεσβύτερη (αδελφή του Καίσαρα)

Η Ιουλία η Πρεσβύτερη, λατιν. Julia Major (πριν το 101 π.Χ. - μετά το 61 π.Χ. (;) ) από το γένος των Ιουλίων, ήταν αδελφή του Γαΐου Ιουλίου Καίσαρα της Α΄ Τριανδρίας, δικτάτορα, υπάτου τρις και της Ιουλίας της Νεότερης.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γαΐου Ιουλίου Καίσαρα ανθυπάτου και της Αυρηλίας Κόττας. Ήταν το πρώτο από τα τρία τέκνα τους. Το ακριβές έτος της γέννησής της δεν είναι γνωστό, αλλά πρέπει να είναι πριν το 101 π.Χ., καθώς μετά γεννήθηκε η αδελφή της και το 100 π.Χ. ο αδελφός της Γ. Ιούλιος Καίσαρας. Την περίοδο αυτή οι κόρες των Ρωμαίων δεν λάμβαναν μικρό όνομα (praenomen), αλλά μόνο το όνομα του γένους τους (nomen)· αν ήταν δύο, προσδιοριζόταν ως "η Πρεσβύτερη και "η Νεότερη".

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Ιουλίας, εκτός από το ότι παντρεύτηκε δύο φορές: τον Λεύκιο Πινάριο, μέλος παλαιάς πατριαρχικής οικογένειας και τον Κουίντιο Πέντιο· η σειρά των γάμων δεν είναι γνωστή. Είχε έναν τουλάχιστον γιο από κάθε γάμο. Εγγονός της ήταν ο Λεύκιος Πινάριος και ο Κουίντος Πέντιος, που μαζί με τον 2ο εξάδελφό τους Γάιο Οκτάβιο (μετέπειτα Αύγουστο), εγγονό της Ιουλίας της Νεότερης, ονομάστηκαν κληρονόμοι του Καίσαρα με τη διαθήκη του δικτάτορα. Ο Τίτος Πινάριος, φίλος του Κικέρωνα, ήταν μάλλον άλλος εγγονός της, αδελφός του Λεύκιου. Πάντως μερικοί ερευνητές έχουν προτείνει, ότι o Λεύκιος Πινάριος και ο Κουίντος Πέντιος ήταν γιοί της και όχι εγγονοί της.

Όταν ο Πούμπλιος Κλόδιος Πούλχερ κατηγορήθηκε για ασέβεια το 61 π.Χ., κατέθεσαν εναντίον του η μητέρα τού Καίσαρα Αυρηλία Κόττα και μία από τις αδελφές του, αλλά δεν ξέρουμε ποια Ιουλία από τις δύο. Αυτό έγινε ως εξής: η  δεύτερη σύζυγος του Καίσαρα, η Πομπηία προθυμοποιήθηκε να γίνει σπίτι της η εορτή της Καλής Θεάς (Bona Dea), που απαγορευόταν στους άνδρες να παρακολουθήσουν. Κατά την εορτή ο Κλόδιος εισήλθε στο σπίτι μεταμφιεσμένος σε γυναίκα και υποτίθεται, ότι αποπλάνησε την Πομπηία. Αν και ο Κλόδιος αθωώθηκε, το συμβάν έκανε τον Καίσαρα, που τότε ήταν Μέγιστος Αρχιερέας (Pontifex Maximus), να διαζευχθεί την Πομπηία, λέγοντας το διάσημο "η σύζυγος του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται τίμια", δηλ. να είναι υπεράνω υποψίας. Ίσως λοιπόν η Ιουλία η Πρεσβύτερη να κατέθεσε εναντίον του.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λεύκιο Πινάριο, μέλος παλαιάς πατριαρχικής οικογένειας και εγγονοί της ήταν οι:
 Λεύκιος Πινάριος, κληρονόμος του μεγάλου θείου του Ιουλίου Καίσαρα.
 Τίτος Πινάριος, φίλος του Κικέρωνα.

Επίσης παντρεύτηκε τον Κουίντο Πέντιο και εγγονός της ήταν ο:
 Κουίντος Πέντιος, επίσης κληρονόμος του Ιουλίου Καίσαρα.

Παραπομπές

Πηγές
 Gaius Suetonius Tranquillus, The Twelve Caesars, "Caesar".
 Appianus Alexandrinus (Appian), Bellum Civile (The Civil War), book iii.
 Scholia Bobiensa, In Clodio, Johann Caspar von Orelli, ed.
Ιουλία η Νεότερη (αδελφή του Καίσαρα)

Η Ιουλία η Νεότερη, λατιν. Julia Minor (101 - 51 π.Χ.) από το γένος των Ιουλίων, ήταν η μικρότερη αδελφή της Ιουλίας της Πρεσβύτερης, αδελφή του Ιουλίου Καίσαρα και εκ μητρός γιαγιά του Αυγούστου.

Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γαΐου Ιουλίου Καίσαρα ανθυπάτου και της Αυρηλίας Κόττας, κόρης του Λεύκιου Αυρήλιου Κόττα υπάτου το 119 π.Χ. Κατά τη συνήθεια των Ρωμαίων, όλες οι κόρες έφεραν το ίδιο όνομα (nomen), αυτό της γενιάς τους· δεν είχαν μικρό όνομα (prenomen). Αν ήταν δύο, προσδιοριζόταν ως "η Πρεσβύτερη" και "η Νεότερη", αλλιώς prima, secunda, tertia, κ.ο.κ.

Το 61 π.Χ. ο Πούμπλιος Κλόδιος Πούλχερ μεταμφιέστηκε σε γυναίκα και εισήλθε στο σπίτι του Ιουλίου Καίσαρα, όπου μόνο γυναίκες εόρταζαν την Αγαθή Θεά (Bona Dea). Όταν ανακαλύφθηκε, ο Π. Κ. Πούλερ κατηγορήθηκε για ασέβεια και η Ιουλία η Νεότερη (ή η αδελφή της) μαζί με τη μητέρα της κατέθεσαν εναντίον του, δίνοντας ακριβή περιγραφή του τι έγινε. Ένεκα του σκανδάλου, ο Καίσαρας διαζεύχθηκε τη σύζυγό του.

Παντρεύτηκε τον Μάρκο Άτιο Βάλβο πρωτεύοντα (praetor) και επίτροπο (commissarius), που προερχόταν από οικογένεια συγκλητικών, πληβείας καταγωγής. Έκανε κόρες: την Ατία Βάλβα Πρίμα, Ατία Βάλβα Σεκούνδα (μητέρα της Οκταβίας της Νεότερης, μητέρας του Αυγούστου), Ατία Βάλβα Τέρτια.

Οικογένεια
Η Ιουλία η Νεότερη παντρεύτηκε τον Μάρκο Άτιο Βάλβο (πρωτεύοντα το 62 π.Χ) και είχε τέκνα:
 Ατία Βάλβα Πρίμα
 Ατία Βάλβα Σεκούντα 85 - 43 π, παντρεύτηκε πρώτα τον Γάιο Οκτάβιο ανθύπατο και μετά τον Λεύκιο Μάρκιο Φίλιππο ύπατο το 56 π.Χ. και είχε τέκνο:
 Οκταβία η Νεότερη 69 - 11 π.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Γάιο Κλαύδιο Μάρκελλο τον Νεότερο, ύπατο το 50 π.Χ. και έπειτα τον Μάρκο Αντώνιο της Β΄ Τριανδρίας.
 Γάιος Οκτάβιος, μετά Γάιος Ιούλιος Καίσαρ απλούστερα Οκταβιανός και έπειτα Αύγουστος.
 Ατία Βάλβα Τέρτια, παντρεύτηκε τον Λεύκιο Μάρκιο Φίλιππο ύπατο το 38 π.Χ. και είχε τέκνο:
 Μαρκία, παντρεύτηκε τον Παύλο Φάμπιο Μάξιμο ύπατο το 11 π.Χ. και είχε τέκνο:
 Παύλος Φάμπιος Περσίσκος 2/1 π.Χ. - απεβ. 41-55 μ.Χ.
 (;) Φαμπία Νουμαντίνα, κόρη του Π. Φ. Μάξιμου και της Μαρκίας ή του αδελφού του Αφρικανού Φαβίου Μαξίμου υπάτου το 45 π.Χ..
Μάρκος Άτιος Βάλβος, από γάμο του με την Κλαυδία. Είχε τέκνο:
Ατία
 Γάιος Ιούνιος Σιλουανός ύπατος το 10 μ.Χ. Το Ατία μπορεί να είναι και διόρθωση του Αππία. Αυτός είχε τέκνα:
 Άππιος Ιούνιος Σιλουανός ύπατος το 28 μ.Χ.
 Δέκιμος Ιούνιος Σιλουανός, που ενεπλάκη στο να χάσει την εύνοια του Αυγούστου η Ιουλία η Νεότερη.
 Μάρκος Ιούνιος Σιλουανός ύπατος το 15.

Παραπομπές

Πηγές
 Suetonius - The Twelve Caesars - Caesar and Augustus.
 Julia, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology

Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Ντόνγκιε

Οι Ντόνγκιε (κορεατική προφορά: [toŋ.je]), που σημαίνει Ανατολικοί Γιε, ήταν κορεατική φυλή που κατέλαβαν τμήματα της βορειοανατολικής Κορεατικής Χερσονήσου από περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. περίπου μέχρι αρχές του 5ου αιώνα. Συνόρευε με το Κόγκουριο και το Όκτζο προς τα βόρεια, το Τζίνχαν προς τα νότια και την αρχηγία Λέλανγκ της Κίνας στα δυτικά. Σήμερα, αυτή η περιοχή αποτελείται από τις επαρχίες Νότιου Χάμγκιονγκ και Κάνγκουον στην Βόρεια Κορέα, και τη Γκάνγκουο στη Νότια Κορέα.

Ιστορία 

Το Ντόνγκιε εμφανίζεται στην ιστορία σαν ένα υποτελές κράτος των Κόγκουριο. Στις αρχές του 5ου αιώνα, ωστόσο, ο Βασιλιάς Γκουάνγκετο ο Μέγας προσάρτησε τους Ντόνγκιε, με αποτέλεσμα τη κυριαρχία του Κόγκουριο σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου και το μεγαλύτερο μέρος της Μαντζουρίας. Ένα μικρό μέρος των Ντόνγκιε στα νότια απορροφήθηκε από τη Σίλλα.

Βιβλιογραφία 

 

Αρχαίοι λαοί
Αρχαία ιστορία της Κορέας
Πρώην κράτη της Κορέας
Σανσουσί

Το Σανσουσί (Sanssouci) είναι ανάκτορο το οποίο βρίσκεται στο Πότσνταμ, κοντά στο Βερολίνο. Κατασκευάστηκε ως το θερινό ανάκτορο του Φρειδερίκου του Μεγάλου, βασιλιά της Πρωσίας και είναι κτισμένο σε ρυθμό ροκοκό. Αναφέρεται συχνά ως το γερμανικό αντίπαλο δέος των Βερσαλλιών, παρά το πολύ μικρότερο μέγεθός του. Περιβάλλεται από πάρκο, στο οποίο βρίσκονται αμπελώνες, κήποι, περίπτερα και ναοί.
Τα περίτεχνα φανάρια μπροστά από το Παλάτι κατασκευάστηκαν τιμής ένεκεν για τα 35α γενέθλια του βασιλιά απο τον διάσημο αυστροουγγαρό καλλιτέχνη Βόχτντενσταιν . 

Το παλάτι σχεδιάστηκε/κτίστηκε από τον Γκέοργκ Βεντσεσλάους φον Κνόμπελσντορφ ανάμεσα στο 1745 και το 1747 για να εκπληρώσει την ανάγκη του βασιλιά Φρειδερίκου για μία ιδιωτική κατοικία όπου θα μπορεί να ξεκουράζεται μακριά από το τελετουργικό και την επισημότητα της αυλής του Βερολίνου. Το όνομα του ανακτόρου δίνει έμφαση σε αυτό, καθώς προέρχεται από τη γαλλική φράση η οποία σημαίνει χωρίς έγνοιες, συμβολίζοντας το ανάκτορο ως χώρο ανάπαυσης και όχι εξουσίας.

Το Σανσουσί είναι λίγο μεγαλύτερο από μία μεγάλη βίλα. Περιλαμβάνει μόνο δέκα κυρίως δωμάτια, τα οποία κτίστηκαν στην κορυφή ενός λόφο στο κέντρο του πάρκου. Η επιρροή του βασιλιά Φρειδερίκου στη διακόσμηση και στον σχεδιασμό ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο ρυθμός του παλατιού να αναφέρεται ως ροκοκό του Φρειδερίκου και τα αισθήματά του για το ανάκτορο ήταν τόσο έντονα ώστε είχε πει ότι «το μέρος θα πεθάνει μαζί του». Εξαιτίας μιας διαφωνίας για τη θέση του παλατιού, ο Κνόμπελσντορφ απολύθηκε το 1746 και το έργο ολοκλήρωσε ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Γιαν Μπούμαν.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το παλάτι έγινε κατοικία του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄. Προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Λούτβιγκ Πέρσιους για να ανακαινίσει και να μεγαλώσει το παλάτι, ενώ ο Φέρντιναντ φον Άρνιμ ανέλαβε να βελτιώσει τη θέα του παλατιού. Το Πότσνταμ, με τα παλάτια του, ήταν ένα αγαπημένο μέρος διαμονής της γερμανικής αυτοκρατορικής οικογένειας μέχρι τη πτώση του Οίκου των Χοεντσόλερν το 1918.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το παλάτι έγινε τουριστικό αξιοθέατο στην Ανατολική Γερμανία. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, το σώμα του Φρειδερίκου επιστράφηκε στο παλάτι και θάφτηκε σε ένα νέο τάφο με θέα τους κήπους. Το Σανσουσί και οι κήποι του ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1990.

Παραπομπές 

Ανάκτορα στη Γερμανία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Ροκοκό αρχιτεκτονική
Τόμπιας Μόντλερ

Ο Τόμπιας Νίλσον Μόντλερ (γεν. 15 Φεβρουαρίου 1996) είναι Σουηδός αθλητής του στίβου, ειδικευμένος στο άλμα εις μήκος. Κατέκτησε την 4η θέση στο μήκος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.

Παραπομπές 

Σουηδοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ασίνη Λακωνίας

Η Ασίνη () ήταν πόλη της αρχαίας Λακωνίας. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, βρισκόταν μεταξύ της Άμαθους (λάθος ανάγνωση για τη Ψαμαθού) και του Γυθείου. Ήταν συχνά υπό τον έλεγχο της Σπάρτης. Ο Πολύβιος αναφέρει ότι ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας, κατά την εισβολή του στη Λακωνία, απωθήθηκε πριν από την Ασίνη (218 π.Χ.), που φαίνεται από την αφήγησή του ότι βρίσκεται κοντά στο Γύθειο. Ο Παυσανίας, στην περιγραφή του ίδιου γεγονότος με τον Πολύβιο, λέει ότι ο Φίλιππος αποκρούστηκε πριν από την πόλη Λας, η οποία αρχικά βρισκόταν στη κορυφή του «Όρους Ασίας». Φαίνεται ότι η «Λας» του Παυσανία και η «Ασίνη» του Πολύβιου είναι ο ίδιος τόπος. Η ομοιότητα μεταξύ των ονομάτων «Ασία» και «Ασίνη», πιθανότατα οδήγησε τον Πολύβιο στο λάθος να αποκαλέσει τη Λας με το τελευταίο όνομα, ένα λάθος το οποίο ήταν πιο πιθανό να προκύψει, διότι ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης μιλάνε για την μεσσηνιακή Ασίνη ως πόλη στη Λακωνία, αφού η Μεσσηνία αποτελούσε μέρος της Λακωνίας τη στιγμή που έγραφαν. Το σφάλμα του Πολύβιου διαιωνίστηκε από το Στράβωνα και το Στέφανο το Βυζάντιο. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου η Ασίνη ανήκε στη Σπάρτη, αν και οι περισσότερες από τις άλλες πόλεις της περιοχής ανήκαν στους Ελεύθερους Λάκωνες. 

Η πόλη επανιδρύθηκε το 1451 ως Σκουτάρι. Η τοποθεσία της βρίσκεται κοντά στο σύγχρονο Σκουτάρι.

Παραπομπές 
          "Asine".  Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας .  Λονδίνο: Τζον Μάρεϊ. 
Πόλεις της Αρχαίας Πελοποννήσου
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Οικισμοί στην Αρχαία Λακωνία
Τζιανμάρκο Ταμπέρι

Ο Τζιανμάρκο Ταμπέρι (Gianmarco Tamberi, γεννήθηκε 1 Ιουνίου 1992) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στο άλμα εις ύψος. Είναι χρυσός Ολυμπιονίκης του 2021 στο Τόκιο και πρωταθλητής Ευρώπης το 2016 και 2022.

Καριέρα 
Ο Ταμπέρι προπονείται από τον πατέρα του, Μάρκο Ταμπέρι, πρώην αθλητή του άλματος εις ύψος.

Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, με άλμα στα 2.36. Το ίδιο μετάλλιο κατέκτησε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016.

Δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, λόγω σοβαρού τραυματισμού κατά τη διάρκεια του μίτινγκ Herculis στο Μονακό.

Κατέκτησε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, με άλμα στα 2.29.

Επανήλθε ξανά στις πρωτιές, με το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, με άλμα στα 2.32 μέτρα.

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός: 2.39 μ. (Μονακό 2016)
 Κλειστός: 2.38 μ. (Χιουστοπέτσε 2016)

Παραπομπές 

 Ο 
 

Ιταλοί αθλητές του στίβου
Ιταλοί Ολυμπιονίκες 
Άλτες του ύψους
Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κριστίνα Σβάνιτς

Η Κριστίνα Σβάνιτς (γεννήθηκε 24 Δεκεμβρίου 1985) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στη σφαιροβολία γυναικών.

Καριέρα 
Γεννημένη στη Δρέσδη, έχει κατακτήσει πάρα πολλά μετάλλια στην κατηγορία των γυναικών.

 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013 - 
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 - 
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014 - 
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 - 
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 - 
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 - 
 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016 - 6η
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 - 
 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 - 
 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 -

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός: 20.77 (2015)
 Κλειστός: 20.05 (2014)

Παραπομπές 

Γερμανοί αθλητές του στίβου
Γερμανοί Ολυμπιονίκες 
Σφαιροβόλοι
Γερμανοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κάτοχοι μεταλλίων του Γερμανικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου 
Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο 
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Έλληνες της Σουηδίας

Οι Έλληνες της Σουηδίας, επίσης γνωστοί ως Ελληνοσουηδοί, αποτελούνται από άτομα ελληνικής υπηκοότητας που έχουν εγκατασταθεί στη Σουηδία, καθώς και Σουηδούς κατοίκους ελληνικής κληρονομιάς. 

Υπάρχουν 17.060 άτομα που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και σήμερα ζουν στη Σουηδία, καθώς και 14.097 άτομα που γεννήθηκαν στη Σουηδία με τουλάχιστον ένα γονέα που γεννήθηκε στην Ελλάδα. Η ελληνική κοινότητα στη Σουηδία εκτιμάται ότι ανέρχεται από 12.000 έως 15.000 άτομα μέχρι το 2008. Βρίσκονται κυρίως στο νότιο τμήμα της Σουηδίας, ιδίως γύρω από τη Στοκχόλμη.

Ιστορία 
Το πρώτο μεγάλο μεταναστευτικό κύμα από την Ελλάδα με κατεύθυνση τη Σουηδία έλαβε χώρα κατά τη δεκαετία του 1960, κυρίως λόγω της έντονης ζήτησης εργασίας εργατικών χεριών από τη σουηδική βιομηχανία. Η πρώτη εταιρεία στην οποία εστάλησαν Έλληνες εργάτες ήταν η Scania στο Σεντερτέλιε, στην οποία εργάζονταν 30 Έλληνες εργάτες. Το 1964, όλοι οι Έλληνες (ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων) απέκτησαν το δικαίωμα να αποκτήσουν διαβατήριο για ταξίδια στο εξωτερικό. Έτσι πολλοί Έλληνες υπέβαλαν αίτηση στη Σουηδία για εργασία. Το 1967, λόγω του στρατιωτικού πραξικοπήματος που έλαβε χώρα στην Ελλάδα, πολλοί Έλληνες μετανάστευσαν στη Σουηδία και άλλες χώρες. Το 1970, σύμφωνα με στατιστικά, λόγω της εργατικής μετανάστευσης, οι γεννημένοι στην Ελλάδα κάτοικοι της Σουηδίας, οι άντρες που ανήκαν στις εργατικές ηλικίες ήταν πολλαπλάσιοι από τις γυναίκες.

Υπάρχουν πολλές ελληνικές ενώσεις στη Σουηδία, όπως το Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο, ο Σύνδεσμος Ελλήνων και το Δίκτυο για την Ελλάδα.

Λόγω της οικονομικής κρίσης που έπληξε την Ελλάδα κατά την οκταετία 2010-18, η μετανάστευση από την Ελλάδα προς τη Σουηδία αυξήθηκε και πάλι, λόγω της αυξανόμενης ανεργίας στην Ελλάδα, ακόμη και μεταξύ ατόμων με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, όπως γιατροί και μηχανικοί.

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι 

 Steve Angello - DJ, παραγωγός και ιδιοκτήτης ετικετών μουσικής 
 Μίκι Ντι - ντράμερ και τραγουδοποιός των Motörhead 
 Θεόδωρος Καλλιφατίδης - συγγραφέας 
 Κιμ Κεσάριον - τραγουδιστής 
 Έλενα Παπαρίζου - τραγουδίστρια 
 Απόλλων Παπαθανασίου - τραγουδιστής 
 Αλεξάνδρα Πασχαλίδου - δημοσιογράφος, παρουσιάστρια και συγγραφέας 
 Μπάμπης Στεφανίδης - ποδοσφαιριστής και προπονητής 
 Παναγιώτης Δημητριάδης - ποδοσφαιριστής 
 Έλλη Αβράμ - Ηθοποιός του Μπόλυγουντ 
 Σωτήρης Δελής - πολιτικός, μέλος του Κοινοβουλίου της Σουηδίας από το 2014

Δείτε επίσης 

 Σχέσεις Ελλάδας-Σουηδίας 
 Απόδημος Ελληνισμός

Παραπομπές

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ελληνική πρεσβεία στη Στοκχόλμη 

Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
Σουηδια
Σάαρ (αποσαφήνιση)

Ο όρος Σάαρ μπορεί να αναφέρεται σε:

 Ζάαρ, περιοχή στην Γερμανία
 Μαρτ Σάαρ (1882 - 1963), Εσθονός συνθέτης.
 Φράγκο του Σάαρ, πρώην νόμισμα στο Σάαρλαντ της Γερμανίας.
Άλβαρο Μόρτε

Ο Άλβαρο Αντόνιο Γκαρθία (Αλχεθίρας, 23 Φεβρουαρίου του 1974) γνωστός ως Άλβαρο Μόρτε, είναι Ισπανός ηθοποιός. Έγινε παγκοσμίως γνωστός από τον ρόλο του Σέρχιο Μαρκίνα "Ελ Προφεσόρ" στη σειρά La Casa de Papel, που προβλήθηκε αρχικά από το ισπανικό κανάλι Antena 3 και μετά έγινε διεθνώς γνωστή από το Netflix.

Βιογραφία
Ο Μόρτε γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ισπανική πόλη Αλχεθίρας, που βρίσκεται στην Ανδαλουσία - νότια Ισπανία.

Καριέρα 
Ο Μόρτε ξεκίνησε την υποκριτική του καριέρα όταν έπαιξε έναν μικρό ρόλο στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Hospital Central. Συνέχισε με τον ρόλο του Ray στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Planta 25, του Adolfo Castillo στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Bandolera, του Gabriel Areta στην ισπανική σαπουνόπερα Amar en tiempos revueltos, του Lucas Moliner στην ισπανική τηλενουβέλα El secreto de Puente Viejo.

Το 2017 ενσάρκωσε τον ρόλο του Σέρχιο "Ελ Προφεσόρ" Μαρκίνα στην ισπανική τηλεοπτική σειρά του Anthena 3 La Casa de Papel, όπου επαινέθηκε αρκετά για την ενσάρκωση αυτού του χαρακτήρα και απέκτησε, μαζί με την τηλεοπτική σειρά, παγκόσμια φήμη. Στα τέλη του 2017, το Netflix απέκτησε τα δικαιώματα της σειράς και την μετέδωσε παγκοσμίως στην πλατφόρμα της ενώ η δεύτερη σεζόν από την ίδια πλατφόρμα αναμένεται να προβληθεί στις 19 Ιουλίου του 2019, το πρώτο μέρος.

Ο Μόρτε έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο όταν έπαιξε τον μικρό ρόλο του Rafael Torres στην ισπανική ταινία Lola, la película (2007). Είχε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο όταν ενσάρκωσε τον ρόλο του David Ortiz στην ισπανική σειρά του Netflix Mirage (2018). Το 2019, ενσάρκωσε τον ρόλο του Óscar στην ισπανική τηλεοπτική σειρά του Movistar+ El embarcadero.

Παράλληλα με το τηλεοπτικό του έργο, ο Μόρτε είναι ιδιοκτήτης μιας θεατρικής εταιρείας με τίτλο 300 pistolas (ελληνικά : 300 πιστόλια), η οποία ιδρύθηκε το 2012.

Προσωπική ζωή
Ο Μόρτε είναι δίγλωσσος - μιλάει τόσο την ισπανική όσο και την αγγλική γλώσσα.

Είναι παντρεμένος με την Μπλάνκα Κλεμέντε, σχεδιάστρια μόδας, με την οποία έχει αποκτήσει δυο παιδιά, την Τζουλιέτα και τον Λεόν, τα οποία είναι διζυγωτικά δίδυμα.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Βραβεία και υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Ισπανοί ηθοποιοί
Ευαγγελισμός Τεμπών Λάρισας

Ο Ευαγγελισμός Λάρισας (έως το 1928 Χατζηόμπασι) είναι χωριό του δήμου Τεμπών του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 127 κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Ο Ευαγγελισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 50 μέτρων, ΒΑ της πρωτεύουσας του νόμου, Λάρισας, σε κοντινή απόσταση από την κοιλάδα των Τεμπών και την οροσειρά της Όσσας. Μέχρι το 1997 αποτελούσε την έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Λαρίσης, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού δήμου Μακρυχωρίου. Το 2011 υπήχθη στον καλλικρατικό δήμο Τεμπών.

Κατά τις αρχές του 2016 στο Σ.Ε.Α. της περιοχής φιλοξενήθηκαν προσωρινά διερχόμενοι πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά του νομού Λάρισας
Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ



Τμήμα ξιφασκίας με αμαξίδιο 
Το τμήμα ξιφασκίας με αμαξίδιο συμμετείχε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2019. Ο αθλητής του Παναθηναϊκού Απόστολος Δαβής, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο ξίφος ασκήσεως, το οποίο αποτέλεσε και το πρώτο μετάλλιο στην ιστορία του ΠΑΟ ΑμεΑ.

Στις 25 Αυγούστου 2021, ο ξιφομάχος του Παναθηναϊκού Πάνος Τριανταφύλλου έγραψε ιστορία, καθώς κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο του Συλλόγου σε Παραολυμπιακούς αγώνες στη σπάθη Β.

Την 11η Δεκεμβρίου 2021, ο Παναθηναϊκός κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελλάδος στη Γενική Βαθμολογία που διεξάχθηκε στην Πανεπιστημιούπολη του Άλσους Αιγάλεω.

Τμήμα ποδηλασίας 
Στις 10 Νοεμβρίου 2019 ο Νίκος Ρούσσος, με καταγωγή από τη Σύρο, έγινε ο πρώτος αθλητής ΑμεΑ του Παναθηναϊκού που διένυσε τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας με ειδικό τρίτροχο αμαξίδιο, τερματίζοντας σε χρόνο 3:55.00.

Την 1η Αυγούστου του 2021, ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα Ελλάδος στην Ποδηλασία Πίστας ΑμΕΑ που διοργανώθηκε στο κλειστό ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ, κερδίζοντας τέσσερα χρυσά μετάλλια και δύο χάλκινα.

Τμήμα ποδοσφαίρου ακρωτηριασμένων 
Στις 27 Ιουνίου του 2021 η ομάδα του ΠΑΟ κατέκτησε τον πρώτο επίσημο τίτλο της στο ποδόσφαιρο ακρωτηριασμένων κατακτώντας το διασυλλογικό κύπελλο ανάπτυξης που διοργάνωσε η ΕΟΠ ΑμεΑ. Στις 14 Μαΐου 2022 κατέκτησε και το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Τμήμα κολύμβησης  
Στις 17 και 18 Οκτωβρίου του 2020 ο Παναθηναϊκός συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμΕΑ με τον αθλητή Θοδωρή Μωραΐτη.

Στο επόμενο πρωτάθλημα στις αρχές Ιουλίου του 2021, ο ΠΑΟ έχοντας περισσότερες συμμετοχές με τους αθλητές Δρακόπουλο, Μωραΐτη, Ανέστη και Γρατσώνη, κατάφερε να πετύχει την υπέρβαση κατακτώντας 5 μετάλλια (1 χρυσό, 2 ασημένια και 2 χάλκινα).

Τίτλοι 
Μπάσκετ με αμαξίδιο:
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2022
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2022

Ποδόσφαιρο ακρωτηριασμένων: 
 1 (1ο ) Διασυλλογικό Κύπελλο Ανάπτυξης: 2021
 1 (1ο) Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2022

Ποδηλασία:
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας Πίστας Ανδρών  ΑμΕΑ  Βαθμολογίας: 2021

Ξιφασκία με αμαξίδιο:
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Γενικής Βαθμολογίας Ανδρών και Γυναικών: 2021, 2022

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το επίσημο site του σωματείου Παναθηναϊκός Α.Ο. ΑμεΑ
 Επίσημη ιστοσελίδα των ερασιτεχνικών τμημάτων
 Ο.Σ.Ε.Κ.Α. – Ρόστερ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑμεΑ

Καλαθοσφαίριση με αμαξιδιο
Παναθηναικος
Παναθηναικος
Άρνε Τισέλιους

Ο Άρνε Τισέλιους (πλήρες όνομα: Άρνε Βίλελμ Κάουριν Τισέλιους, 10 Αυγούστου 1902 – 29 Οκτωβρίου 1971) ήταν Σουηδός βιοχημικός, ο οποίος κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1948 "για την έρευνά του σχετικά με την ηλεκτροφόρηση και την ανάλυση προσφόρησης, ειδικά για τις ανακαλύψεις του σχετικά με την πολύπλοκη φύση των πρωτεϊνών ορού."

Εκπαίδευση 
Ο Τισέλιους γεννήθηκε στην Στοκχόλμη. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η οικογένεια μετακόμισε στο Γκέτεμποργκ, όπου πήγε σχολείο και μετά φοίτησε στο τοπικό Ρεαλγκιμνάσιουμ. Το 1921 ξεκίνησε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, με ειδίκευση στη χημεία.

Σταδιοδρομία 
Ο Τισέλιους έγινε βοηθός έρευνας στο εργαστήριο του Θέοντορ Σβέντμπεργκ το 1925 και έλαβε το πτυχίο ιατρικής το 1930 για τη διατριβή του σχετικά με την μέθοδο μετακίνησης των ορίων της ηλεκτροφόρησης των πρωτεϊνών. Από τότε και μέχρι το 1935 είχε δημοσιεύσει μια σειρά από έγγραφα σχετικά με τη διάχυση και τη προσρόφηση σε φυσικούς ζεόλιθους με ανταλλαγή βάσης, και οι μελέτες αυτές συνεχίστηκαν για ένα έτος στην επίσκεψη στο εργαστήριο του Χ.Σ. Τέιλορ στο Πρίνστον με την υποστήριξη υποτροφίας από το ίδρυμα Ροκφέλερ. Με την επιστροφή του στην Ουψάλα, συνέχισε το ενδιαφέρον του στις πρωτεΐνες και την εφαρμογή των φυσικών μεθόδων για τα βιοχημικά προβλήματα. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας πολύ βελτιωμένης μεθόδου για την ηλεκτροφορητική ανάλυση κατά τα επόμενα έτη.

Ο Τισέλιους πήρε ενεργό μέρος στην αναδιοργάνωση της επιστημονικής έρευνας στη Σουηδία κατά τα έτη μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας το 1951-1955. Ήταν Πρόεδρος του Διοικητικού συμβουλίου για το Ίδρυμα Νόμπελ για τα έτη1960-1964.

Ρήσεις από τον Άρνε Τισέλιους

Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις 

 1948: Βραβείο Νόμπελ Χημείας
 1957: Εξελέγη ξένος εταίρος της Βασιλικής εταιρείας (ΞΕΒΕ).
 1961: Χρυσό μετάλλιο Πωλ Καρέρ

Ο σεληνιακός κρατήρας Τισέλιους ονομάστηκε προς τιμήν του.

Προσωπική ζωή 
Ο Τισέλιους ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 29 Οκτωβρίου 1971 στην Ουψάλα. Η γυναίκα του πέθανε το 1986.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Σουηδοί νομπελίστες
Σέρπικο (ταινία)

Το Σέρπικο (αγγλικά: Serpico), είναι μια νέο-νουάρ  βιογραφική αστυνομική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Πήτερ Μάας. Η μουσική είναι του Μίκη Θεοδωράκη και πρωταγωνιστούν ο Αλ Πατσίνο, η Κορνηλία Σαρπ Μπρέγκμαν και ο Τζον Ράντολφ.

Η ταινία, όπως και το βιβλίο αναφέρονται στην πραγματική ιστορία του αξιωματικού της αστυνομίας της Νέας Υόρκης Φρανκ Σέρπικο, που στις αρχές της δεκαετίας του 1970 κατήγγειλε τη διαφθορά που ήταν διάχυτη στο αστυνομικό σώμα της Νέας Υόρκης με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με διεφθαρμένους συναδέλφους του.

Πλοκή 
Ο Φρανκ Σέρπικο (Αλ Πατσίνο) μετά την αποφοίτηση του από την Αστυνομική Ακαδημία, θα ενταχθεί σε ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα και ως νέος αστυφύλακας θα δείξει ιδιαίτερο ζήλο για την καταπολέμηση του εγκλήματος, κάνοντας συνεχείς συλλήψεις μικροκακοποιών.

Κατά την διάρκεια μιας συνηθισμένης περιπολίας με έναν συνάδελφο του θα βρούν ένα σεσημασμένο πράκτορα παρανόμων στοιχημάτων, ο οποίος είχε καθυστερήσει να καταβάλει την μηνιαία μίζα στους αστυνομικούς. Τότε ο Σέρπικο έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με την διαφθορά μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Οι αστυνομικοί του τμήματος θα προτείνουν στον Σέρπικο να πάρει και αυτός το μερίδιο που του αναλογεί, αλλά ο Σέρπικο δεν δέχεται.

Μετά τα συνεχόμενα κρούσματα διαφθοράς στο τμήμα και την συνεχή πίεση των άλλων αστυνομικών να πάρει μίζα, ο Σέρπικο αποφασίζει να απευθυνθεί στους ανωτέρους του, αλλά χωρίς κάποιο αποτέλεσμα, επειδή αρνείται να καταθέσει εναντίων των συναδέλφων του. Παρόλα αυτά όμως δεν θα το βάλει κάτω και θα συνεχίσει την προσπάθειά του για την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ο αγώνας του θα οδηγήσει σε  εσωτερικές διαμάχες στο  αστυνομικό σώμα της Νέας Υόρκης, σε προβλήματα στις προσωπικές σχέσεις του, καθώς και σε απειλές κατά της ζωής του. Τέλος, αφού πυροβολήθηκε στο πρόσωπο κατά την διάρκεια μιας σύλληψης για ναρκωτικά στις 3 Φεβρουαρίου 1971, θα καταθέσει στην  Επιτροπή Knapp, που δημιουργήθηκε από την Αμερικανική κυβέρνηση, για να ερευνήσει τη διαφθορά της αστυνομίας στην Νέα Υόρκη μεταξύ των ετών 1970 και 1972. 
 
Μετά την απονομή του Μεταλλίου της Τιμής από το αστυνομικό σώμα της Νέας Υόρκης και την σύνταξη αναπηρίας, ο Σέρπικο παραιτείται από την αστυνομία και πηγαίνει να μείνει στην Ελβετία.

Διανομή ρόλων 
Αλ Πατσίνο ως Φρανκ Σέρπικο 
Κορνηλία Σαρπ Μπρέγκμαν ως Λέσλι 
Τζον Ράντολφ ως Αρχηγός Σίντνεϊ Γκριν
Μπιφ Μαγκουάιρ ως Επιθεωρητής Μακλέιν 
Τόνι Ρόμπερτς ως Μπομπ Μπλαιρ
Άλαν Ριτς Εισαγγελέας Χέρμαν Τάουμπερ

Υποψηφιότητες 
Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Αλ Πατσίνο, και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας για τον Ντίνο ντε Λαουρέντις και Όσκαρ Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για τον Γουάλντο Σκοτ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Ταινίες του 1973
Νεο-νουάρ ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Θερμόπολις

Η Θερμόπολις (αγγλικά: Thermopolis) είναι η μεγαλύτερη πόλη στην Κομητεία Χοτ Σπρίνγκς του Ουαϊόμινγκ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η έδρα της κομητείας. Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 3.009 κάτοικοι.

Φιλοξενεί πολυάριθμες φυσικές ιαματικές πηγές, στις οποίες τα πλούσια σε μέταλλα ύδατα είναι θερμαινόμενα με γεωθερμικές διεργασίες. Η πόλη ονομάζεται έτσι για τις θερμές πηγές που βρίσκονται εκεί.

Η πόλη διεκδικεί τη μεγαλύτερη μεταλλική ιαματική πηγή του κόσμου, κατάλληλα ονομαζόμενη The Big Spring («Η Μεγάλη Πηγή»), ως μέρος του Κρατικού Πάρκου Χοτ Σπρίνγκς του Ουαϊόμινγκ (Hot Springs State Park). Οι πηγές είναι ανοικτές στο κοινό δωρεάν, ως μέρος μιας συνθήκης του 1896 που υπογράφηκε με τις ινδικές φυλές Σοσόνι και Αραπάχο.

Απολιθώματα δεινοσαύρων βρέθηκαν στο Warm Springs Ranch το 1993, και λίγο μετά ιδρύθηκε το Κέντρο Δεινοσαύρων του Ουαϊόμινγκ (Wyoming Dinosaur Center).

Παραπομπές

Πόλεις του Ουαϊόμινγκ
Siren Song (τραγούδι της Maruv)

Το Siren Song (απόδοση: Τραγούδι της Σειρήνας) είναι τραγούδι από την ουκρανική τραγουδίστρια Μαρούβ, το οποίο αρχικά επελέγη για να εκπροσωπήσει την Ουκρανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2019 στο Τελ Αβίβ. Αργότερα η Μαρούβ ανακοίνωσε ότι δεν θα πάει στην Eurovision.Η αιτία σχετιζόταν με την ρωσοουκρανική διαμάχη για το καθεστώς της Κριμαίας.

Παραπομπές 

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Σαν Τζοβάννι ντελι Ερεμίτι

Ο Σαν Τζοβάννι ντελι Ερεμίτι (ιταλικά: San Giovanni degli Eremiti, μτφ. Άγιος Ιωάννης των Ερημιτών) είναι εκκλησία στο Παλέρμο της Σικελίας, πλησίον του Παλάτσο ντεϊ Νορμάνι.

Ιστορία 

Οι καταβολές της εκκλησίας χρονολογούνται στον 6ο αιώνα. Στη συνέχεια, κατόπιν της ισλαμικής κατάκτησης της Σικελίας, μετατράπηκε σε τζαμί. Έπειτα από την εγκαθίδρυση της νορμανδικής κυριαρχίας επί της Νότιας Ιταλίας, μετατράπηκε εκ νέου σε χριστιανική εκκλησία από τον Ρογήρο Β΄ της Σικελίας, ο οποίος, προς το 1136, την παραχώρησε στους Βενεδικτίνους μοναχούς του Αγίου Γουλιέλμου του Βερτσέλλι.

Η εκκλησία υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις κατά την διάρκεια των επόμενων αιώνων. Μία αναστήλωση, η οποία έλαβε χώρα προς το 1880, επιχείρησε να επαναφέρει την αρχική μεσαιωνική μορφή της.

Αρχιτεκτονική 
Η εκκλησία χαρακτηρίζεται από τους λαμπερούς κόκκινους θόλους της, οι οποίοι, εμφανώς, καταδεικνύουν την διατήρηση των αραβικών επιρροών στη Σικελία κατά την περίοδο της ανακατασκευής της, κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα, υπό την μορφή του αραβονορμανδικού πολιτισμού. Εντός του, χρονολογούμενου από το 1882, έργου της, Diary of an Idle Woman in Sicily, η Φράνσις Έλιοτ την περιγράφει ως «... πλήρως ανατολίτικη... θα μπορούσε, κάλλιστα, να βρίσκεται στη Βαγδάτη ή την Δαμασκό». Ωστόσο, το κόκκινο χρώμα των θόλων δεν υφίστατο εξαρχής, καθώς, οι τελευταίοι, αναστηλώθηκαν λαμβάνοντας την σημερινή μορφή τους στα τέλη του 19ου αιώνα από αρχιτέκτονα, οποίος, έχοντας βρει κομμάτια κόκκινου κονιάματος επί των θόλων, προχώρησε στον χρωματισμό του συνόλου εξ'αυτών σε κόκκινο χρώμα.

Η εκκλησία γειτνιάζει σε μία πλευρά της με τετράγωνη κατασκευή, η οποία, πιθανώς, ήταν πρώην τζαμί. Η εκκλησία ακολουθεί σχέδιο Λατινικού Σταυρού, έχοντας ένα κεντρικό κλίτος και δύο πλευρικά κλίτη, καθώς και τρεις αψίδες. Κάθε ένα εκ των τετράγωνων ανοιγμάτων της οροφής επισκιάζεται από έναν θόλο. Το πρεσβυτέριο, το οποίο καταλήγει σε μία κόγχη, επίσης διαθέτει θόλο.

Το περιστύλιο, το οποίο κοσμείται από έναν πολυτελή κήπο, αποτελεί το καλύτερα διατηρημένο τμήμα του παλαιού μοναστηριού. Διαθέτει σημαντικούς μικρού μεγέθους διπλούς κίονες με κιονόκρανα διακοσμημένα με φυτικά μοτίβα, τα οποία υποστηρίζουν αψιδωτά τόξα. Περιλαμβάνει, επίσης, μία αραβική στέρνα.

Δείτε επίσης 
 Αραβονορμανδικό Παλέρμο και Καθεδρικοί Ναοί της Τσεφαλού και του Μονρεάλε
 Ιστορία των Μεσαιωνικών Αραβικών και των Δυτικών Ευρωπαϊκών θόλων

Παραπομπές 

Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες του 12ου αιώνα
Τζοβαννι ντελι Ερεμιτι
Αραβονορμανδική αρχιτεκτονική στο Παλέρμο
Πρώην τζαμιά στην Ιταλία
Μοναστήρια στη Σικελία
Νορμανδική αρχιτεκτονική στην Ιταλία
Εκκλησίες νορμανδικής αρχιτεκτονικής
Γοτθική αρχιτεκτονική στη Σικελία
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Αραβονορμανδικό Παλέρμο και Καθεδρικοί Ναοί της Τσεφαλού και του Μονρεάλε
Έλενα Ασημακοπούλου

Η Έλενα Ασημακοπούλου (Αθήνα, 27 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. 

Το 2006 κέρδισε τον τίτλο Β' Μις Ελλάς στον Διαγωνισμό Ομορφιάς ANT1.

Τα τελευταία χρόνια έχει ιδρύσει εταιρία υποδημάτων, με την επωνυμία "Scarpiamo by Elena Asimakopoulou".

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1984 στον Άγιο Στέφανο Αττικής όπου και μεγάλωσε. Ολοκληρώνοντας το σχολείο σπούδασε αισθητική και κομμωτική ενώ μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται σε αυτόν τον τομέα. Το 2006, σε ηλικία, 22 ετών αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στα καλλιστεία του ANT1. Από την συμμετοχή της εκεί κέρδισε τον τίτλο Β' Μις Ελλάς 2006 ξεκινώντας να δουλεύει ως μοντέλο. Τη σεζόν 2006-2007 συμμετείχε στην ψυχαγωγική εκπομπή «Πρωινός καφές», με παρουσιάστρια την Ελεονώρα Μελέτη, ως μοντέλο της εκπομπής. Την επόμενη σεζόν ύστερα από πρόταση του σκηνοθέτη Βασίλη Θωμόπουλου πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του MEGA «1 μήνας και κάτι» ξεκινώντας να δουλεύει ως ηθοποιός.

Μετά το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός στη σειρά «1 μήνας και κάτι» ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στη κωμική σειρά «Η Πολυκατοικία». Εκεί τη σεζόν 2008-2009 υποδύθηκε μια άνεργη ηθοποιό την Αλίκη που συγκατοικούσε με τη Βασιλική Ανδρίτσου σε ένα από τα διαμερίσματα της σειράς. Τις σεζόν 2009-2011 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Ονειροπαγίδα» στον ANT1 μαζί με τους Γιώργο Καραμίχο και Μαρία Σολωμού μεταξύ άλλων. Το 2011 επέστρεψε στη «Η Πολυκατοικία» κάνοντας μία γκεστ εμφάνιση στο τελευταίο επεισόδιο. Τις σεζόν 2012-2014 εμφανίστηκε σε κάποια επεισόδια της σειράς «Με τα παντελόνια κάτω», ενώ τη σεζόν 2014-2015 άνηκε στο βασικό καστ του τέταρτου κύκλου της σειράς Κλεμμένα Όνειρα. 

Τη σεζόν 2015-2016 ασχολήθηκε με τη παρουσίαση. Πιο συγκεκριμένα ήταν συμπαρουσιάστρια της Ναταλίας Γερμανού στη ψυχαγωγική εκπομπή του Epsilon TV «Namaste». Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του OPEN, «Για Πάντα Παιδιά» μαζί με τους Αποστόλη Τότσικα, Νίκο Πουρσανίδη, Λεωνίδα Καλφαγιάννη και Τζένη Θεωνά. Τη σεζόν 2022-23 παίζει στη σειρά του ΣΚΑΪ, «Άγρια γη» ως Ρένα Σερέτη.

Προσωπική Ζωή 
Το Πάσχα του 2007 γνώρισε στη Μύκονο τον Ιταλό ποδοσφαιριστή Μπρούνο Τσιρίλο και σύντομα έγιναν ζευγάρι. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο το 2010, ενώ την ίδια χρόνια γεννήθηκε και η κόρη τους, Μαρία-Ροζάρια. Το 2018 παντρεύτηκαν και με θρησκευτικό γάμο. Τον Ιούνιο του 2022, ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες επιχειρηματίες