joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ξενοδοχείο Νεγκρέσκο

Το Ξενοδοχείο «Νεγκρέσκο» (Negresco Hotel) βρίσκεται στην κατάφυτη με φοινικόδεντρα παραλιακή λεωφόρο της Νίκαιας στη Γαλλία, την Promenade des Anglais (αγγλικός περίπατος), και με θαυμαστή θέα στον «Κόλπο των Αγγέλων» (Baie des Anges). Χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα, ενώ το 1974 χαρακτηρίστηκε ως εθνικό ιστορικό μνημείο.

Ιστορία 

Το Ξενοδοχείο «Νεγκρέσκο» της Νίκαιας χτίστηκε το 1912, σύμφωνα με τη τεχνοτροπία της Μπελ Επόκ από τον Ρουμάνο Ανρί Νεγκρέσκου (Henri Negrescu, 1868 – 1920). Ο Νεγκρέσκου γεννήθηκε το 1868 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας και ήταν γιος ενός τσιγγάνου πανδοχέα και βιολονίστα, ο οποίος είχε εγκατασταθεί από το 1893 στο Μόντε Κάρλο. 

Σε ηλικία 15 ετών, ο Ανρί Νεγκρέσκου έφυγε από τη Ρουμανία και εγκαταστάθηκε αρχικά στο Παρίσι και αργότερα στο Μονακό και τη Νίκαια, όπου απέκτησε κύρος και πλούτο και έγινε διευθυντής του Καζίνο της Νίκαιας. Τότε αποφάσισε να κατασκευάσει το πολυτελές ξενοδοχείο «Νεγκρέσκο», αντάξιο της διεθνούς πελατείας του. Εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα με το όνομα  Ανρί Νεγκρέσκο, που έδωσε και στο ξενοδοχείο του.

Ο Νεγκρέσκο ανέθεσε το σχεδιασμό και την κατασκευή του ξενοδοχείου στον ολλανδικής καταγωγής αρχιτέκτονα Édouard-Jean Niermans (1859 – 1928), ενώ στον Γουστάβο Άιφελ (1832 – 1923), κατασκευαστή του Πύργου του Άιφελ στο Παρίσι, ανέθεσε την κατασκευή του πελώριου ροζ θόλου, που δεσπόζει σήμερα στην παραλιακή λεωφόρο της Νίκαιας.   

Ο εντυπωσιακός πολυέλαιος, που κοσμεί το λόμπι του ξενοδοχείου και αποτελείται από 16.309 κρύσταλλα Μπακαρά (Baccarat), είχε παραγγελθεί από τον Τσάρο Νικόλαο Β΄, αλλά με την έκρηξη της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία δεν μπόρεσε ποτέ να τον παραλάβει.

Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και δύο μόλις χρόνια μετά τα εγκαίνια του «Νεγκρέσκο», ο Ανρί Νεγκρέσκο χρεοκόπησε και το ξενοδοχείο του μετατράπηκε σε νοσοκομείο. Μετά το τέλος του πολέμου, το «Νεγκρέσκο» πουλήθηκε σε μια βελγική εταιρεία, ενώ ο Ανρί Νεγκρέσκο πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 1920, στο Παρίσι σε ηλικία 52 ετών.

Το 1957, η νέα ιδιοκτήτρια του «Νεγκρέσκο» Ζαν Ωζιέ (Jeanne Augier) αποκατέστησε το ξενοδοχείο στις παλιές δόξες του και το διακόσμησε με θαυμαστά έργα τέχνης, έτσι ώστε να το μετατρέψει πραγματικά σε ζωντανό μουσείο, που μπορούσε να ικανοποιεί τις αισθητικές απαιτήσεις της κοσμικής πελατείας του.

Διάσημοι επισκέπτες

Τα εγκαίνια του «Νεγκρέσκο» έγιναν στις 8 Ιανουαρίου 1913 και αμέσως προσήλκυσε μεγιστάνες του πλούτου και διασημότητες από όλο τον κόσμο. Στα εκατό περίπου χρόνια λειτουργίας του, πέρασαν από τα σαλόνια του οι διασημότερες προσωπικότητες, πολιτικοί και καλλιτέχνες.

Ανάμεσα σ' αυτούς συγκαταλέγονται οι κροίσοι της εποχής: οι Βάντερμπιλντ, οι Ροκφέλερ και οι Σίνγκερ, καθώς και η βασίλισσα  Αμελί της Πορτογαλίας, οι Μεγάλοι Δούκες Βλαντιμίρ και Ντιμίτρι, αλλά και σύγχρονες διασημότητες, όπως ο Έλτον Τζον, η Ισπανίδα υψίφωνος Μονσεράτ Καμπαγιέ κ. ά.

Πηγές

 Οfficial web site of the Negresco Hotel (www. hotel- negresco-nice.com)

 Εφημ. «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», Ένθετο «Ταξίδια»: “Ξενοδοχεία....Αξιοθέατα” (Κείμενο: Μαρία Αθήνη), 5 Δεκεμβρίου 2010.

Νεγκρεσκο
Χρήστος Πρωτόπαπας

Ο Χρήστος Πρωτόπαπας είναι Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1956 στα Χανιά. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην ΑΣΟΕΕ. Από το 1978 είναι υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας.

Έχει αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση από τα φοιτητικά χρόνια ως σήμερα, με αποκορύφωμα την εκλογή του ως Πρόεδρος της ΓΣΕΕ στο διάστημα 1993-1996.

Εξελέγη Βουλευτής Β' Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ το 1996 και επανεξελέγη το 2000, 2004 και 2009. Διατέλεσε Υφυπουργός Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο διάστημα 1996-2001 και Υπουργός Τύπου & Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο διάστημα 2001-2004. Από τον Οκτώβριο 2010 είναι πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο των ομολόγων. Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.

Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Κάντα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές
 Προσωπική ιστοσελίδα του Χρήστου Πρωτόπαπα
 Βιογραφικό του Χρήστου Πρωτόπαπα στην Ελευθεροτυπία

Έλληνες συνδικαλιστές
Έλληνες υπουργοί Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Ίρια Αργολίδας

Τα Ίρια είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας, χτισμένο στις ακτές του Αργολικού κόλπου, 22 χιλιόμετρα νότια του Ναυπλίου. Διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Ασίνης και ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 650 κάτοικοι. Κοντά στα Ίρια βρίσκεται το χωριό Κάντια Αργολίδας καθώς και άλλα χωριά. 

Η περιοχή των Ιρίων είναι κυρίως αγροτική καθώς περιβάλλεται από μεγάλη πεδινή έκταση με κυριότερο προϊόν της που είναι η αγκινάρα. Η αγκινάρα είναι το κύριο προϊόν καλλιέργειας των κατοίκων της περιοχής μαγειρεύεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και διατηρείται καθαρισμένη και στην κατάψυξη.  Λόγω της σημασίας του προϊόντος για την τοπική οικονομία, κάθε χρόνο για πάνω από είκοσι χρόνια την περίοδο της άνοιξης  πραγματοποιούνται οι εορταστικές αυτές εκδηλώσεις, του φεστιβάλ αγκινάρας. Στη γιορτή της αγκινάρας αναδεικνύεται και προβάλλεται η διατροφική αξία και οι φαρμακευτικές ιδιότητές της. Πρόκειται για γιορτή που περιλαμβάνει χορούς και πολιτιστικές εκδηλώσεις αλλά και παρουσιάσεις συνταγών βασισμένων στην αγκινάρα.
 

Τα Ίρια γνωρίζουν και τουριστική ανάπτυξη εκμεταλλευόμενα την παραλία που διαθέτουν και την μικρή απόσταση που τα χωρίζει από σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς όπως το Ναύπλιο και η Επίδαυρος.

Παραλία 
Η παραλία των Ιρίων είναι μήκους 3,5 χλμ και μέσου πλάτους 10 μέτρων. Ο προσανατολισμός της είναι νοτιοδυτικός. Στα όρια της ακτής εμφανίζεται σποραδική βλάστηση, καθώς και αλμυρίκια και καλαμιώνες. Στο νότιο τμήμα της παραλίας υπάρχειο τοιχίο.

Η ευρύτερη περιοχή αποτελεί το δέλτα του ρέματος Ραδούς και επί της ακτής παρατηρούνται εκβολές ρεμάτων. Είναι κατάλληλη για οικογένειες, με ψιλό και χονδρό πετραδάκι ανάμεικτο με άμμο, ενώ ο βυθός είναι αμμώδης με μερικά πετρώδη σημεία. Η παραλία είναι οργανωμένη σε ελάχιστα σημεία με ξαπλώστρες, ομπρέλες, ντους, καφέ-μπαρ, εστιατόρια και parking. Αναγνωρίστηκε ως ακτή κολύμβησης το 1995.

Πληθυσμός 
Τα Ίρια είχαν μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 και έκτοτε ο πληθυσμός τους έχει σταθεροποιηθεί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Δήμος Ασίνης, οι οικισμοί του δήμου
Παραλία Ιρίων

χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Ναυπλιέων
Κάντια Αργολίδας

Η Κάντια είναι παραθαλάσσιο χωριό του νομού Αργολίδας, χτισμένο στις ακτές του Αργολικού κόλπου, στη διαδρομή μεταξύ Ιρίων και Δρέπανου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ναυπλιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 241 κατοίκους.

Στην Κάντια βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες παραλίες της Αργολίδας που σύμφωνα με τουρίστες θεωρείτε αξία γαλάζιας σημαίας.Στην παραλία θα βρείτε πολλές ψαροταβέρνες, καφέ και σνακ μπαρ.Στο πάνω χωριό συναντάμε τον Ιερό Ναό τριών ιεραρχών καθώς και στην Ακρόπολη την Παναγία Ελεούσα.Την Παραμονή της εορτής του ναού γίνεται μεγάλο πανηγύρι από τον Εξωραϊστικό και Μορφωτικό Σύλλογο.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Ο οικισμός χτίστηκε λίγο μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους από Αρκάδες και πρόσφυγες από την Κρήτη. Έλαβε το όνομά του από την ονομασία με την οποία ήταν γνωστό το Ηράκλειο κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας. Σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι ο πύργος της Κάντιας, γνωστός και ως πύργος του Αγά, που κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτελούσε κατοικία ντόπιου Οθωμανού αξιωματούχου. Παράλληλα στον γειτονικό λόφο της Αγίας Ελεούσας έχουν βρεθεί ερείπια της μυκηναϊκής εποχής. Το χωριό διαθέτει ομώνυμη παραλία. 

Διοικητικά υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Ιρίων της επαρχίας Ναυπλίας και στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Ασίνης. Από το 2011 υπάγεται στο δήμο Ναυπλιέων.

Ο Πύργος του Αγά

Το παραδοσιακό πυργόσπιτο στον άνω οικισμό φανερώνει την αρχή κατοίκησης στην περιοχή. Το πυργόσπιτο χρονολογείται  στα τέλη της  ελληνικής επαναστάσεως και στέγαζε την οικία του Κάντια Αγα.

Πληθυσμός
Η Κάντια είχε σταθερό πληθυσμό μεταξύ του 1879 και του 1940 (με εξαίρεση το 1889 και 1896) όμως μεταπολεμικά γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση που συνεχίζει μέχρι σήμερα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Ασίνης, οι οικισμοί του δήμου

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Ναυπλιέων
Φοιτητήριο Ιωαννίνων

Το Φοιτητήριο ήταν ιστορική Ελληνική σχολή στα Ιωάννινα. Ιδρύθηκε το 1282 από τον Μιχαήλ Φιλανθρωπινό Οικονόμο στη Μονή του Σπανού, στο νησί των Ιωαννίνων. Διευθυντές της Σχολής υπήρξαν διάφορα μέλη της γενιάς των Φιλανθρωπινών, οι οποίοι χρημάτισαν ηγούμενοι και διδάσκαλοι συγχρόνως. Η σχολή έπαψε να λειτουργεί το 1756.

Διδάσκαλοι της Σχολής
Στην σχολή αυτή δίδαξαν διαδοχικά οι εξής λόγιοι:
 1505 ο ηγούμενος της Μονής, αγνώστου ονόματος
 1532 Νεόφυτος Φιλανθρωπινός
 1534 Ματθαίος Φιλανθρωπινός
 1542 ο Σακελλάριος της Μητρόπολης Ιωαννίνων
 Ιωάσαφ Φιλανθρωπινός
 1642 Ιωάννης Φιλανθρωπινός

Αξιόλογοι μαθητές της σχολής
Στην σχολή αυτή φοίτησαν και αναδείχτηκαν αργότερα αξιομνημόνευτοι άνδρες της εποχής τους:
 Πρόκλος μοναχός, συντάκτης του Χρονικού των Ιωαννίνων 
 Κομνηνός μοναχός
 Μακάριος ο Φιλανθρωπινός 
 Θεοφάνης και Νεκτάριος Αψαράδες
 Νήφων Μεταξάς, Μητροπολίτης Ιωαννίνων
 Παρθένιος ο μικρός

Πηγές
  

Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα
Ελληνικά σχολεία κατά την τουρκοκρατία
Νικάνωρ Μητροπολίτης Αθηνών

Ο Νικάνωρ ήταν Μητροπολίτης Αθηνών την εποχή της πατριαρχίας του Ιερεμία Β΄. Είναι άγνωστο το πότε γεννήθηκε, και αναφέρεται από τον Πανάρετο Κωνσταντινίδη ότι πέθανε το 1591, χωρίς όμως κανένα στοιχείο. Δεν είναι γνωστό ούτε το ακριβές διάστημα στο οποίο διατέλεσε μητροπολίτης, και η ανάρρηση του στον θρόνο τοποθετείται στην περίοδο πατριαρχίας του Ιερεμία Β΄ (1572-1584). Είναι γνωστό σίγουρα ότι ήταν ήδη μητροπολίτης το 1573, όπως προκύπτει από επιγραφή που σώζεται στην  μονή Οσίου Μελετίου, και εξακολουθούσε να είναι το 1590, ενώ ο διάδοχός, Θεοφάνης, αναφέρεται πρώτη φορά το 1593. Σώζονται τρεις επιστολές του, δύο προς τον Θεοδόσιο Ζυγομαλά τις οποίες δημοσίευσε ο Μαρτίνος Κρούσιος στην Τουρκογραικία και μία προς τον πατριάρχη Ιερεμία Β', που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά από τον . Ο Νικάνωρ συμμετείχε στην Σύνοδο η οποία καθαίρεσε τον πατριάρχη Παχώμιο τον Φεβρουάριο του 1585.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Νικανωρ
Έλληνες ιεράρχες
Φιδάκια Ευρυτανίας

Τα Φιδάκια είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας, του δήμου Καρπενησίου. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 920 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα. Ο οικισμός ξεχωρίζει για τα καλαίσθητα σπίτια του και για το πολεοδομικό του σχήμα που ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους οικισμούς της περιοχής. Για τους παραπάνω λόγους είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός.

Η προέλευση της ονομασίας είναι άγνωστη. Συναντάται επίσης και ως Φειδάκια. Στο ψηλότερο σημείο του οικισμού είναι ορατά υπολείμματα αρχαίας εγκατάστασης. Σύμφωνα με μία άποψη στην περιοχή βρισκόταν η Αρχαία Οιχαλία πρωτεύουσα των Ευρυτάνων

Τα Φιδάκια παρουσίασαν μεγάλη μείωση πληθυσμού κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960 λόγω μαζικής μετανάστευσης των κατοίκων στην Αμερική. Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός συγκρατείται λόγω της τουριστικής ανάπτυξης της Ευρυτανίας και ανέρχεται σε 27 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011 .

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Κότορ

Το Κότορ (Σερβικά: Котор / Kotor, Λατινικά: Acruvium; Ελληνικά: Ασκρήβιον, Ιταλικά: Càttaro) είναι μια παραθαλάσσια πόλη του Μαυροβουνίου. Η πόλη (μαζί με την πόλη Ντομπρότα/Dobrota βορείως ουσιαστικά δημιουργούν μια πόλη) έχει πληθυσμό 13.176 <ref name="monstats_2003">{{cite web | url=http://www.monstat.org/userfiles/file/popis03/Popis01a.zip | title=Έγγραφο Nacionalna ili etnicka pripadnost – Podaci po naseljima i opstinama (Απογραφή πληθυσμού 2003, έγγραφο "'Εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής - Στοιχεία για τις γειτονιές και τις κοινότητες) | accessdate=2010-12-10 | date=2003 | publisher=Στατιστική Υπηρεσία Μαυροβουνίου | pages=48-49}}</ref> και είναι το διοικητικό κέντρο του Δήμου Κότορ. Ο Δήμος Κότορ έχει πληθυσμό 22.947 και συμπεριλαμβάνει τις γειτονικές πόλεις και μικρά χωρία γύρω από το κόλπο του Κότορ .

Το παλαιό Μεσογειακό λιμάνι του Κότορ είναι περικυκλωμένο από ένα τείχος το οποίο ανοικοδομήθηκε από τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Οι ενετικές επιρροές φαίνονται στην αρχιτεκτονική της πόλης. Ο κόλπος του Κότορ (Boka Kotorska) ορισμένες φορές καλείται το νοτιότερο φιόρδ της Ευρώπης'' (καλείτε έτσι λόγω του φυσικού τοπίο, γιατί στην πράξη δεν είναι φιόρδ). 

Πόλος έλξης των τουριστών είναι το τοπίο του Κόλπου του Κότορ αλλά και η αρχιτεκτονική της παλιάς πόλης. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των τουριστών. 

Η φυσική πολιτιστική-περιοχή του Κότορ είναι μέρος των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Πληθυσμός 

Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 2003  στο Κότορ (το Κότορ και η Ντόμπροτα βορείως-δίπλα από το Κότορ θεωρούνται ως μία πόλη) υπάρχουν:

Ιστορία 

Το Κότορ έχει για πρώτη φορά αναφερθεί το 168 π.Χ. και είχε κατοικηθεί κατά την διάρκεια των Αρχαίων Ρωμαϊκών χρόνων. Την εποχή εκείνη ήταν γνωστή ως Acruvium, Ascrivium ή Ascruvium και ήταν μέρος της Ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας. 

Στον μεσαίωνα το φυσικό λιμάνι του Κότορ στην Αδριατική θάλασσα αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο.

Αξιοθέατα 

Η φυσική πολιτιστική-περιοχή του Κότορ είναι χαρακτηρισμένη από το 1979 ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Εξωτερικοί σύνδεμοι 
 Εκπομπή της ΕΤ3 - balkan express Επεισόδιο Νο.41 (41 λεπτών): "Μαυροβούνιο – Κότορ – Budva."

Παραπομπές 

Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Νέναντ Βούκτσεβιτς

Ο Νέναντ Βούκτσεβιτς είναι παλαίμαχος Μαυροβούνιος ποδοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητή στην Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα.Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1974 στην Ποντγκόριτσα και αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1993 από τη Μπούντουτσνοστ και το 1997 πήρε μεταγραφή για τη Σπάρτακ Σουμπότιτσα, όπου αγωνίστηκε για μια διετία. Τον Ιούλιο του 1999 αποκτήθηκε από την Παναχαϊκή μαζί με τους Μέστερ και Κόστιτς. Κατά την τετραετή παρουσία του στους Πατρινούς πέτυχε σε 103 αγώνες πρωταθλήματος 22 τέρματα. Καλύτερη χρονιά του όσον αφορά τον παραγωγικό τομέα ήταν η σεζόν 2000/01, όταν και σημείωσε 10 γκολ σε 29 αγώνες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και άλλα δύο στους αγώνες μπαράζ με τον Πανηλειακό, συμβάλλοντας καθοριστικά στην επίτευξη του στόχου της παραμονής στην Α΄ Εθνική. Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του στην Παναχαϊκή αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Γ΄ Εθνική με τον Βύζαντα Μεγάρων και τη Χαλκίδα για να επιστρέψει εν συνεχεία στο Μαυροβούνιο ολοκληρώνοντας την καριέρα του το 2007 στην Κομ.

Στατιστικά στο ελληνικό πρωτάθλημα

*υπολογίζονται και οι αγώνες μπαράζ με τον Πανηλειακό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα της Μπούντουτσνοστ.
Αθλητική Ηχώ:3 Σέρβους ανακοίνωσε η Παναχαϊκή.
Οι Πατρινοί το προβάδισμα,2-0 τον Πανηλειακό.
Μεταγραφικό ντεμαράζ στα Μέγαρα.
Γ΄ Εθνική:2003/04

Μαυροβούνιοι ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Ποδοσφαιριστές Σπάρτακ Σουμπότιτσα
Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κομ
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαλκίδας
Ποδοσφαιριστές Λιουνγκσίλε ΣΚ
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Νινζούτσου

Το Νινζούτσου (ή και νιντζίτσου) ή Νινπό () αναφέρεται ως πολεμική τέχνη. Σε αυτήν την μορφή ιαπωνικής πολεμικής τέχνης το μυστικό είναι η στρατηγική, οι τακτικές που πρέπει να μάθει ασκούμενος και η ασυμβίβαστη μέθοδος στην οποία εξασκούνταν οι shinobi , γνωστοί και ως ninja. Αρχικά μάλιστα εξασκούνταν κρυφά αφού κανείς, εκτός απ’ τους νίντζα, δεν γνώριζε για την ανάπτυξη αυτής της τέχνης.

Φιλοσοφία 
Το ninjutsu ,ηλικίας 800 ετών, στηρίζει την ερμηνεία του στα ιδεογράμματα που έχουν χρησιμοποιήσει οι Ιάπωνες. Το nin (忍?) αποτελείται από δύο γράμματα. ha (刃?) που σημαίνει η άκρη του σπαθιού ενώ το kokoro (心?) σημαίνει καρδιά ή ψυχή. Μαζί και τα δύο ερμηνεύονται ως μυστικότητα, υπομονή, ενθάρρυνση. Jutsu (術?) σημαίνει τέχνη ή τεχνική. Ο θρύλος θέλει το ninjutsu ν΄ αναπτύσσεται από τους νίντζα σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν τις δύσκολες εποχές των πολιτικών αναταραχών στην Ιαπωνία. Τότε που οι σαμουράι θεωρούνταν επίγειοι Θεοί. Έτσι οι μέθοδοι που τελειοποίησαν οι «πατέρες» της τέχνης, οι οποίοι μάλιστα φρόντιζαν να εξωθούν τους εαυτούς τους στα άκρα, είναι συγκέντρωση πληροφοριών και τεχνικές αποφυγής εντοπισμού, μεταμφίεση, απόδραση, κρυφτό, παρασκευή εκρηκτικών και δηλητήριου καθώς και τοξοβολία.

Ιστορία 
Ο θρύλος θέλει το ninjutsu ν΄ αναπτύσσεται από τους νίντζα σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν τις δύσκολες εποχές των πολιτικών αναταραχών στην Ιαπωνία. Τότε που οι σαμουράι θεωρούνταν επίγειοι Θεοί. Έτσι οι μέθοδοι που τελειοποίησαν οι «πατέρες» της τέχνης, οι οποίοι μάλιστα φρόντιζαν να εξωθούν τους εαυτούς τους στα άκρα, είναι συγκέντρωση πληροφοριών και τεχνικές αποφυγής εντοπισμού, μεταμφίεση, απόδραση, κρυφτό, παρασκευή εκρηκτικών και δηλητήριου καθώς και τοξοβολία.

18 τομείς εκπαίδευσης 
Στη συγκεκριμένη τέχνη 18 ικανότητες, 18 τομείς εκπαίδευσης αποτελούν τον οδηγό των αρχών πάνω στις οποίες βασίζεται η επιτυχία. 

Seishin-teki kyōkō (πνευματική λεπτότητα, ευγένεια)
 
Taijutsu (άοπλη μορφή μάχης)
 
Kenjutsu (μάχη μεσπαθί) 

Bōjutsu (μάχη με ραβδί) 

Shurikenjutsu (εκτόξευση αστεριών) 

Sōjutsu ( μάχη με λόγχη) 

Naginatajutsu ( μάχη με naginata, ειδικό ξίφος) 

Kusarigamajutsu (μάχη με kusarigama) 

Kayakujutsu ( εκρηκτικά)
 
Hensōjutsu (μεταμφίεση) 

Shinobi-iri (μέθοδοι αθόρυβων εισβολών) 

Bajutsu ( ιππευτική δεινότητα) 

Sui-ren (εκπαίδευση στο νερό)
 
Bōryaku (μέθοδοι τακτικής) 

Chōhō () 

Intonjutsu (τεχνικές απόδρασης) 

Tenmon (μετεωρολογία) 

Chi-mon (γεωγραφία) 

Για να καταφέρει όμως κάποιος να διακριθεί σε όλ’ αυτά ήταν σημαντικό η εκπαίδευση να ξεκινά σχεδόν ταυτόχρονα με τα πρώτα του βήματα. Από μωρό δηλαδή. Μέσα από παιχνίδια που σχεδιάστηκαν ειδικά γι αυτό το σκοπό, τα παιδιά απ’ τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής τους, μάθαιναν άοπλη μάχη, ξιφασκία, καμουφλάζ, αποδράσεις και άλλα.

Το Νιντζουτσου σήμερα 
Στις μέρες μας υπάρχουν αρκετές σχολές ninjutsu. Η Neoninja για παράδειγμα, είναι ένας όρος που αναφέρεται στις μοντέρνες σχολές που ισχυρίζονται ότι διδάσκουν στοιχεία ίδια με αυτά που δίδασκαν και οι νίντζα της Ιαπωνίας και σε όλο τον κόσμο.

κατασκοπεία
Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Ραμπ

Το Ραμπ, (κροατικά: Rab) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 86,1  τ.χλμ και 9.480 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Ραμπ με 554 κατοίκους. Το Ραμπ είναι η Ρωμαϊκή Arba (λατινικά: Arba) καί μεσαιωνική Arbe (ιταλικά: Arbe), που αποτελούν παραφθορά του Αρχαιοελληνικού Άρβων ή Αρβών (ελληνικά: Άρβων ή Αρβών). Αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο: "Άρβων ή Αρβών, Ιλλυρίας πόλις. Πολύβιος δευτέρα. Το εθνικόν Αρβώνιος και Αρβωνίτης, ως Αντρώνιος και Ασκαλωνίτης"

Το νησί Ραμπ είναι πλούσιο σε πολιτιστική κληρονομιά και πολιτιστικά-ιστορικά μνημεία που το καθιστούν δημοφιλή προορισμό για διακοπές. Το Ραμπ είναι επίσης γνωστό ως πρωτοπόρο του γυμνισμού μετά την επίσκεψη του Βασιλιά Εδουάρδου Η΄ και της Κυρίας Ουόλις Σίμπσον. Το νησί είναι σήμερα πολύ δημοφιλές για τουρίστες και οικογένειες για την ωραία του φύση, τις παραλίες, την κληρονομιά και πολλές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα το τουρνουά μεσαιωνικού τόξου του Ραμπ και το Μεσαιωνικό Φεστιβάλ του Ραμπ – Ράπσκα Φιέρα (Rapska Fjera).

Παραπομπές

Ραμπ
Ελληνικές γλώσσες

Με τον όρο Ελληνικές γλώσσες εννοούμε πολλές φορές την ομάδα των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών που περιέχει την ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με τις περισσότερες κατατάξεις, οι Ελληνικές γλώσσες σαν οικογένεια περιέχουν μόνο την ομώνυμη Ελληνική, και γι'αυτό οι δύο προηγούμενες έννοιες είναι ταυτόσημες. Η εξαφανισμένη Βόρεια Πικηνική γλώσσα έχει προταθεί πως μπορεί να ενταχθεί ως διαφορετικό μέλος.

Γλώσσα της αρχαίας Μακεδονίας

Για την γλώσσα την οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες πριν τον 4ο αιώνα π.Χ., ελάχιστα είναι γνωστά, και γι'αυτό δεν είναι σίγουρο αν πρόκειται για μια ελληνική διάλεκτο, ή μια άλλη ξεχωριστή ελληνική γλώσσα (όχι διάλεκτο) που να συγγενεύει με την ελληνική.

Συνήθως συγκαταλέγεται κάτω από την οικογένεια των Ελληνικών γλωσσών ως μια διαφορετική γλώσσα πολύ συγγενική με την Ελληνική. Άλλες φορές θεωρείται μια άλλη μορφή της Δωρικής διαλέκτου, όπως πιθανότατα μαρτυρά το εύρημα του κατάδεσμου της Πέλλας, ένα κείμενο που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. και δείχνει να είναι γραμμένο σε ένα είδος Δωρικής διαλέκτου. Επίσης, ο Ηρόδοτος θεωρούσε τους Μακεδόνες συγγενικό φύλο με τους Δωριείς, πράγμα που ιστορικά φέρνει πιο κοντά την πιθανότητα να ήταν η αρχαία Μακεδονική μια διαφοροποίηση της Δωρικής.

Ελληνικές διάλεκτοι και γλώσσες
Πολλοί γλωσσολόγοι θεωρούν Ελληνογενείς γλώσσες τη νέα Ελληνική, μαζί με κάποιες άλλες διαλέκτους οι οποίες όμως δεν είναι αμοιβαία κατανοήσιμες. Πρόκειται για την Τσακωνική, την Ποντιακή, και την Καππαδοκική διάλεκτο. Μερικές φορές έχει την ίδια αντιμετώπιση και η Κυπριακή διάλεκτος.

Κλάδοι της Ελληνικής γλώσσας
Πρωτοελληνική
Μυκηναϊκή†
Αρχαία Ελληνική
Αττική-Ιωνική
Ελληνιστική κοινή
Μεσαιωνική Ελληνική
Νέα Ελληνική
Δημοτική
 Καθαρεύουσα
 Καππαδοκική διάλεκτος †
 Κρητική διάλεκτος
 Ποντιακή διάλεκτος
 Κυπριακή διάλεκτος
 Κατωιταλική διάλεκτος
 Ρωμανιώτικη διάλεκτος †
Ρομανοελληνική γλώσσα
 Αρχαία Μακεδονική † 
 Αιολική †
 Αρκαδοκυπριακή †
 Παμφυλιακή †
 Ομηρική 
 Δωρική †
 Τσακωνική

Κατανομή
Οι Ελληνικές είναι παρακλάδι των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Πέρα από την αρχαία Μακεδονική , άλλη μία γλώσσα που παρουσιάζεται ως συγγενική με την Ελληνική είναι η Φρυγική. Ανάμεσα σε ζωντανές Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, λέγεται ότι τη μεγαλύτερη συγγένεια με την Ελληνική έχουν η Αρμενική γλώσσα και οι Ινδοϊρανικές γλώσσες.

Δείτε επίσης
 Αρχαία Ελληνική γλώσσα
 Αττική διάλεκτος
 Ρωμανιώτικη διάλεκτος
 Ποντιακή διάλεκτος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 B. Joseph (2001): "Ancient Greek". In: J. Garry et al. (eds.) Facts about the World's Major Languages: An Encyclopedia of the World's Major Languages, Past and Present. Online paper.
 N. Nicholas (1999), The Story of Pu: The Grammaticalisation in Space and Time of a Modern Greek Complementiser. PhD Disseration, University of Melbourne. P. 482f. (PDF.)
 www.bbc.co.uk/languages/european_languages/languages/greek.shtml.
 www.reference.com/browse/wiki/Proto-Greek_language.
USS Ranger (CV-61)

Με το όνομα Ρέιντζερ φέρονται ένα παλαιότερο και ένα σύγχρονο αεροπλανοφόρο.

Το σύγχρονο αεροπλανοφόρο Ρέιντζερ (= Καταδρομέας), (USS RANGER CV-61) είναι το τρίτο που ναυπηγήθηκε αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για λογαριασμό του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και ανήκει στη Κλάση Φόρεσταλ.

Τη ναυπήγησή του ανέλαβαν τα ναυπηγεία Newport News Shipbuilding Co στη Βιρτζίνια που ναυπήγησαν και το πρώτο της ίδιας κλάσης. Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου του 1954 (ημερομηνία που τέθηκε η τρόπιδα), καθελκύστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1956 και εντάχθηκε στη δύναμη του αμερικανικού ναυτικού στις 10 Αυγούστου του 1957.

Τεχνικά χαρακτηριστικά 
Εκτόπισμα 81.000 τόνοι με πλήρες φόρτο
Mήκος (ολικό) 1046 πόδια ή 319 μέτρα
Πλάτος (μέγιστο) 130 πόδια ή 40 μέτρα.
Βύθισμα 37 πόδια ή 11,3 μέτρα
Καταπέλτες 4
Αεροσκάφη μεταφερόμενα, περίπου, 70
Οπλισμός 3 των 20 mm πυροβόλα συνδεδεμένα με σύστημα "Φάλαγξ" και 4 των 40 mm για χαιρετισμούς.
Πύραυλοι 2 εκτοξευτές  πυραύλων ΕΠ/ΑΕ - ΕΠ/ΕΠ τύπου Σπάροου.
Πρόωση 4 συνδεδεμένες τουρμπίνες τύπου Γουενστινχάουζ, σε 4 άξονες που καταλήγουν σε 4 έλικες.
Ταχύτητα (επιχειρησιακή) 34 κόμβοι.
Χωρητικότητα δεξαμενών πετρελαίου 7.800 τόνοι.
Πλήρωμα 2790,  (εκ των οποίων 145 αξιωματικοί και περίπου 2645 υπαξιωματικοί και ναύτες) και 3390 επιπρόσθετο προσωπικό, ιπτάμενο, μηχανικό και τεχνικό, της αεροναυτικής δύναμης που μεταφέρει συμποσούμενοι συνολικά σε 6180 άτομα.

Σημείωση: Το κόστος κατασκευής και του αρχικού εξοπλισμού του (εκτός των αεροσκαφών) έφθασε τα 182 εκατομμύρια δολάρια.

Δράση 
Το αεροπλανοφόρο Καταδρομέας εντάχθηκε στον 7ο Αμερικανικό στόλο, έλαβε μέρος στον Πόλεμο του Βιετνάμ και στο Πόλεμου του Κόλπου, στην επιχείρηση καταιγίδα της ερήμου.

Παροπλισμός 
Στις 10 Ιουλίου 1993 αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία και έκτοτε παραμένει παροπλισμένο, στο Μπρήμερτον, σε αναμονή διάθεσης, μετατροπής σε μουσείο.

Πηγές 
 
Jane's Fighting Ships (y. 1985-1986)

Κλάση Φόρεσταλ
Βις

Η Βις (κροατικά: Vis / Βις) είναι η Ίσσα  των αρχαίων και είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 89,7  τ.χλμ. και 3.617 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Βις με 1.960 κατοίκους.

Παραπομπές

Βις
Πάσμαν

Το Πάσμαν, (κροατικά: Pašman) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 60,1  τ.χλμ. και 2.711 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Πάσμαν.

Παραπομπές

Πάσμαν
Ξενοδοχείο Εβρόπα

Το Ξενοδοχείο «Εβρόπα» (Grand Hotel Evropa) βρίσκεται στην ιστορική Πλατεία Βέντσεσλας (τσέχικα: Vaclavske namesti) της Πράγας και η πολυκύμαντη ενός και πλέον αιώνα ιστορία του αντανακλά την ίδια την ιστορία της τσεχικής πρωτεύουσας σ' όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα.

Το κτίριο του σημερινού ξενοδοχείου χτίστηκε το 1889, ως ξενοδοχείο με το όνομα «Αρχιδούκας Στέφανος» (Hotel Erzherzog Stefan) και απετέλεσε το αριστούργημα του αρχιτέκτονα Φράντα Μπέλσκι (Franta Belsky).

Μεταξύ των ετών 1903 και 1905, το πρώτο αυτό ξενοδοχείο ανασχεδιάστηκε σε ρυθμό αρ-νουβό (art nouveau) από τους διάσημους αρχιτέκτονες της εποχής Μπέντριχ Μπεντελμάγιερ (Bedřich Bendelmayer), Άλοϊς Ντριάκ (Alois Dryak) και άλλους. Το ξενοδοχείο «Εβρόπα», όπως και το ξενοδοχείο «Τσεντράλ», που χτίστηκε το 1900, αντικατοπτρίζουν το αποκορύφωμα της αρ-νουβά τεχνοτροπίας στην Πράγα.

Το ξενοδοχείο «Εβρόπα» φημίζεται για την εντυπωσιακή πρόσοψή του, με τις επιχρυσωμένες γυμνές νύμφες, που φιλοτεχνήθηκαν από το γλύπτη Λάντισλαβ Σάλουν (Ladislav Soloun). Το εσωτερικό του στο ισόγειο με τα αυθεντικά μπαρ, τους μεγάλους καθρέπτες, τους ζωγραφικούς πίνακες και τα φωτιστικά διατηρεί τα χαρακτηριστικά της αρ νουβό διακόσμησης.

Το περίφημο καφέ του ξενοδοχείου ήταν τόπος συνάντησης και έντονης συζήτησης πολιτικών, διανοούμενων, συγγραφέων και καλλιτεχνών, όπως ο Φραντς Κάφκα, ο Γιάροσλαβ Χάσεκ, ο Μίλαν Κούντερα, ο Μίλος Φόρμαν κ. ά.

Παραπομπές

Πηγές
 Petr Wittlich: “Art – Nouveau in Prague – Forms of the Style”, Charles University in Prague, The Karolinum Press, Praha, 2009.
 Official website of the Hotel Evropa (www.evropahotel.cz)
 Hotel Evropa’s official brochure, Praha, Czech Republic.
 «Πράγα» (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/DORLING KINDERSLEY Ltd, Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (για την ελληνική γλώσσα), Αθήνα, 1998.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ξενοδοχεία στην Τσεχία
Πράγα
Αριστείο του Αγώνα

Το Αριστείο του Αγώνα ήταν τιμητικό μετάλλιο οποίο απένειμε το νεοσύστατο ελληνικό κράτος σε όλους όσοι είχαν πάρει μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ιδρύθηκε διά Βασιλικού Διατάγματος την 20η Μαΐου 1834. Διαιρέθηκε σε τρεις τάξεις:

 αργυρό, απονεμήθηκε σε αξιωματικούς
 χάλκινο, σε υπαξιωματικούς
 σιδερένιο, σε στρατιώτες, τακτικούς και ατάκτους, καθώς και σε όποιον άλλο πήρε μέρος στον αγώνα υπέρ της ελευθερίας.
Φοριόταν στο αριστερό μέρος του στήθους και στηρίζονταν σε κυανή ταινία. Συνοδευόταν επίσης από έγγραφο δίπλωμα, το οποίο υπέγραφε ο βασιλιάς στους αξιωματικούς, και ο γραμματέας του Υπουργού της Επικρατείας στους άλλους. Αυτοί που τιμήθηκαν είχαν ως αμοιβή το δικαίωμα α) να έχουν τα πρωτεία στις εκλογές, β) να οπλοφορούν χωρίς άδεια, γ) να παίρνουν τιμητική θέση μαζί με τις αρχές σε όλες τις εορτές, δ) να είναι ελεύθεροι κάθε σωματικής εργασίας στις γενικές υπηρεσίες του κράτους.

Πηγές
 
 
 

Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αβραάμ Καλφίν

Ο Αβραάμ Καλφίν είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α' Εθνική με τη φανέλα της Παναχαϊκής. Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1948 στην Κωνσταντινούπολη. Αν και ξεκίνησε ως επιθετικός στη συνέχεια καθιερώθηκε στην άμυνα.

Καριέρα
Εντάχτηκε σε ηλικία 14 ετών στην Πέρα Κλουμπ, ομάδα της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης και σε ηλικία 17 ετών προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου η οποία τότε αγωνιζόταν στη Β' Κατηγορία της Τουρκίας.Τη σεζόν 1970-71 αφήνει την Πέρα Κλουμπ που συμμετείχε στην Γ' Κατηγορία και μεταγράφεται στην Γαλατασαράι ενώ τον Μάιο του ίδιου έτους έρχεται στην Ελλάδα και δοκιμάζεται από την ΑΕΚ χωρίς να καταφέρει να πείσει τον τότε προπονητή της ομάδας,Στάνκοβιτς,παρά το γεγονός πως άφησε καλές εντυπώσεις.

Τελικά αποκτάται από την Παναχαϊκή στην οποία θα μείνει μέχρι και το 1980 μετρώντας 210 συμμετοχές και 2 γκολ στην Α' Εθνική και αποτελώντας ένα από τα βασικά στελέχη της μεγάλης ομάδας της Παναχαϊκής της δεκαετίας του 1970 μαζί με ποδοσφαιριστές όπως ο Δαβουρλής, ο Ρήγας, ο Λεβεντάκος , ο Στραβοπόδης και άλλους. Μάλιστα, συμμετείχε και σε 4 παιχνίδια της πατρινής ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1973-74 εναντίον των Γκράτσερ και Τβέντε.

Μετά την αποχώρησή του από την Παναχαϊκή αγωνίστηκε για μια τριετία στην Αχαϊκή, τότε ομάδα της Β' Εθνικής όπου και κρέμασε τα παπούτσια του.Σήμερα ασχολείται με ακαδημίες ποδοσφαίρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ,4/5/1971,σελ 8.
Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ,9/5/1971,σελ 6.
Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ,22/9/2002,σελ 17.

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
κ
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Αχαϊκής
Έλληνες αρμενικής καταγωγής
Λάστοβο

Το Λάστοβο (κροατικά: Lastovo) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 40,8  τ.χλμ. και 835 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Λάστοβο με 451 κατοίκους.

Παραπομπές

Λάστοβο
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972

Το 25ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στη Βαγδάτη του Ιράκ, από 9 ως 19 Ιουνίου 1972. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ιράκ, ενώ η Εθνική Ενόπλων της Ελλάδας τερμάτισε στην 3η θέση.

Χώρες που μετείχαν

Στην τελική φάση προκρίθηκαν έξι χώρες (συνολικά μετείχαν 19), οι πέντε από προκριματικούς ομίλους και η διοργανώτρια ομάδα. Αλλά έλαβαν μέρος μόνο οι πέντε:

 Ακτή Ελεφαντοστού, απέκλεισε: Ζαΐρ, Γκάνα, Καμερούν.
 Ελλάδα 2β (3-2) - Γαλλία 2β (3-3) - Βέλγιο 2β (2-3). Η Ελλάδα προκρίθηκε λόγω καλύτερου συντελεστή τερμάτων.
19/1/72, Σαρλερουά: Βέλγιο-Γαλλία: 2-1
23/2/72, Σεντ-Ουέν: Γαλλία-Ελλάδα: 2-1 (Ελευθεράκης 12΄)
05/4/72, Αθήνα: Ελλάδα-Βέλγιο: 2-0 (Δαβουρλής 53΄, Ελευθεράκης 79΄)
 Ιταλία, απέκλεισε: Ολλανδία (2-2, 3-2), Γερμανία (1-1, [;]), Αυστρία (4-0, [;]).
 Τουρκία, απέκλεισε: Κουβέιτ, Ιράν, Συρία.
 Ιράκ, διοργανώτρια.
 Νότιο Βιετνάμ (αποσύρθηκε): απέκλεισε Νότια Κορέα, Ταϊλάνδη.

Σύστημα διεξαγωγής

Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων και σε νέα ισοβαθμία υπερίσχυε η ομάδα που είχε κερδίσει τα περισσότερα κόρνερ, σύμφωνα με κανονισμό που εφάρμοζε παραδοσιακά το ΣΙΣΜ, θεωρώντας πως έτσι προκρίνεται η πιο επιθετική ομάδα.

Αγώνες

Ιράκ - Ιταλία: 1-1
Ιράκ - Τουρκία: 2-2
Ιράκ - Ελλάδα: 1-0
Ιράκ - Ακτή Ελεφαντοστού: 3-0
Ιταλία - Ελλάδα: 2-2 (Βασιλόπουλος 18΄, Στραβοπόδης 50΄ πέναλτι)
Ιταλία - Τουρκία: 0-0
Ιταλία - Ακτή Ελεφαντοστού: 9-1
Ελλάδα - Τουρκία: 2-0 (Σαράφης 8΄, Ελευθεράκης 18΄)
Ελλάδα - Ακτή Έλεφαντοστού: 2-0 (Δαβουρλής 75΄, 77΄)
Τουρκία - Ακτή Έλεφαντοστού: 4-1

Βαθμολογία
 

Σύνθεση ελληνικής ομάδαςΠροπονητής: Μιχ. Παπαθεοδώρου.Ποδοσφαιριστές''': Λευτέρης Πουπάκης (τερμ., 4 αγώνες), Τόλης Τσιρογιάννης (3), Ναλπάντης (3), Σεμερτζής (1), Σταυρίδης (1), Τάκης Νικολούδης (3), Σταύρος Σαράφης (3), Βασίλης Στραβοπόδης (3), Κώστας Ελευθεράκης (3), Βασιλόπουλος (3), Κώστας Δαβουρλής (3), Ανδρέας Μιχαλόπουλος (2), Γιώργος Δεληκάρης (3), Εμ. Παππάς (2), Μουτάφης (2), Πανόπουλος (1), Λ. Παπαδόπουλος, Διαμαντόπουλος, Φανάρας (τερμ.).

Στην προκριματική φάση μετείχαν επίσης οι: Κόης (τερμ.), Βίκτωρ Μητρόπουλος, Γιάννης Κυριαζής, Άνθιμος Καψής, Άγγελος Σπυρίδων, Λιάπης, Γιάννης Μαντζουράκης, Τάκης Παπαδημητρίου, Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος, Σιλιβίστρας, Κώστας Αθανασόπουλος, Πανταζής.

Πηγές 

εφ. Αθλητική Ηχώ, 7/6/1972 ως εφ. Αθλητική Ηχώ, 24/6/1972
εφ. "Μακεδονία", 16/6/72, σ.9.
RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία

Σημειώσεις

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων
Ποδόσφαιρο το 1972
Χαρικλής

Ο Χαρικλής ήταν αρχαίος Αθηναίος δημαγωγός. Το 413 π.Χ. του ανατέθηκε αποστολή έχοντας υπό τις διαταγές του τον στόλο να πλεύσει στην Πελοπόννησο μαζί με το Δημοσθένη. Πέτυχε να οχυρώσει μια μικρή ακτή στη Λακωνία. Το 404 π.Χ. διορίστηκε μαζί με τους άλλους Τριάκοντα Τύρανους.

Πηγές
 Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος Σ-Ω, σελ. 568

Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Αρχαίοι Αθηναίοι
Περιστερά Θεσσαλονίκης

Η Περιστερά είναι χωριό και έδρα τοπικής Κοινότητας του δήμου Θέρμης στη Μακεδονία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 770 (2011) κατοίκους και είναι χτισμένη στα 580 μέτρα.

Πρόκειται για ένα πολύ παλιό χωριό, γνωστό για την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, κτίσμα του οσίου Ευθυμίου του Νέου (9ος αιώνας). Σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας υπαγόταν διοικητικά στο ναχιγιέ του Παζαργκιάχ (σημερινή Απολλωνία Θεσσαλονίκης) και ήταν ένα από τα χωριά που παρήγαγαν ξυλοκάρβουνο για τα μεταλλεία των Σιδηροκαυσίων.
 
Το 1821 συμμετείχε στην επανάσταση της Χαλκιδικής και καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Τούρκους. Σημαντικοί αγωνιστές του 1821 από την Περιστερά ήταν ο Τριαντάφυλλος Αγοραστού, ο Αναστάσιος Παναγιώτου, ο Κυπαρίσσης Αθανασίου και ο Ιωάννης Γεωργίου, οι οποίοι πήραν μέρος σε πολλές μάχες στη νότια Ελλάδα.

Παραπομπές

Σημειώσεις 

Δήμος Θέρμης
Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Ξενοδοχείο Βύρων

Το Ξενοδοχείο «Βύρων» είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ιστορικά ξενοδοχεία της Αθήνας. Βρίσκεται στη γωνία της οδού Αιόλου 38 με την πλατεία της Αγίας Ειρήνης. Με ιστορία 170 ετών, λειτούργησε ως ξενοδοχείο αρχικά με την επωνυμία «Η Ανατολή» και από τα τέλη του 19ου αιώνα ως «Βύρων».

Το ξενοδοχείο «Βύρων» οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1833 και 1839 και η αρχιτεκτονική του, όπως σημειώνει σε άρθρο της η Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη, «εκφράζει μια πρώιμη νεοκλασική άποψη με έμφαση στη δωρικότητα και την απλότητα».  

Ήταν το πιο αριστοκρατικό ξενοδοχείο της εποχής, ενώ οι δεξιώσεις που δίνονταν σ’ αυτό αποτελούσαν μεγάλο κοσμικό γεγονός της αθηναϊκής κοινωνίας. Υποστηρίζεται ότι φιλοξένησε  τον Όθωνα, όταν είχε έρθει στην Αθήνα. Για ένα διάστημα, μεταξύ των ετών 1839 και 1842, είχε στεγάσει το αστρονομικό και μετεωρολογικό παρατηρητήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τον αστρονόμο και καθηγητή των φυσικομαθηματικών Γεώργιο Βούρη (1802 – 1860).

Στο ισόγειο του ξενοδοχείου στεγάστηκαν κατά διαστήματα διάφορα εμπορικά καταστήματα, όπως σήμερα τα εμπορικά ενδυμάτων και φυτοφαρμάκων. Το 1987 κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο ιστορικό μνημείο.

Παραπομπές

Πηγές
 Κάτια Μητροπούλου : «Αθήνα: Μνήμες και κτήρια», Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, α΄ έκδοση, Αθήνα, Ιούλιος 2004. 
 Επαμεινώνδας Κ. Στασινόπουλος: «Η Αθήνα του περασμένου αιώνα (1830 – 1900)», Αθήνα, 1963.
 Μ. Καρδαμίτση – Αδάμη: «Παλαιά ξενοδοχεία της Αθήνας: Μοναδικές κτιριολογικές περιγραφές», Εφημ. Καθημερινή/Επτά Ημέρες, 8 Οκτ. 2000.
 Αρχείο Νεοτέρων Μνημείων
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Βούρης, Γεώργιος», τόμος 15, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.
 Χαρίλαος Πατέρας: «Ξενοδοχεία της Αθήνας». Εκδόσεις Συλλογές, Αθήνα, 2021.

Ξενοδοχεία στην Αθήνα
Νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας
Όλιμπ

Το Όλιμπ, (κροατικά: Olib) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 26,1  τ.χλμ. και 147 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Όλιμπ.

Παραπομπές

Νησιά της Κροατίας
Περιοχή των Βρυξελλών

Η Περιοχή των Βρυξελλών ή αλλιώς Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτεύουσας (γαλλικά: Région de Bruxelles-Capitale, ολλανδικά: Brussels Hoofdstedelijk Gewest) είναι μία από τις τρεις διοικητικές περιοχές πρώτου βαθμού του Βελγίου. Έχει έκταση 161 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.191.041 κατοίκους (εκτίμηση 2018). Είναι η εκ των πραγμάτων πρωτεύουσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η μεγαλύτερη αστική περιοχή του Βελγίου.  Αποτελείται από 19 δήμους. Ένας από αυτούς τους δήμους είναι και η Πόλη των Βρυξελλών, που είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου, σύμφωνα με το Βελγικό Σύνταγμα, καθώς και η έδρα της Γαλλικής αλλά και της Φλαμανδικής Κοινότητας.

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Βρυξέλλες έχουν αποτελέσει ένα κύριο κέντρο των διεθνών πολιτικών δρώμενων. Το γεγονός ότι στην πόλη βρίσκονται οι έδρες των κυριότερων ευρωπαϊκών ιδρυμάτων, καθώς και τα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ, εξηγεί γιατί η πόλη έχει μετατραπεί σε μια πολύγλωσση έδρα αμέτρητων διεθνών οργανισμών, πολιτικών, διπλωματών και δημόσιων υπαλλήλων. Στα μέσα του 19ου και 20ου αιώνα οι Βρυξέλλες από μία αμιγώς Ολλανδική, στη γλώσσα, περιοχή μετατράπηκε σε μία Γαλλόφωνη πόλη. Σήμερα η πλειονότητα των κατοίκων της έχει ως μητρική τη Γαλλική, ενώ και οι δύο γλώσσες αποτελούν τις επίσημες γλώσσες της περιφέρειας.

Δήμοι 

Οι δήμοι είναι δεκαεννέα.

Κλίμα 

Οι Βρυξέλλες έχουν Ωκεάνιο Κλίμα. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η Περιφέρεια δεν βρίσκεται μακριά από τις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού, και έτσι μεταφέρονται αέρινες μάζες από τον ωκεανό στις Βρυξέλλες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περίπου 200 ημέρες βροχής το χρόνο στην Περιφέρεια των Βρυξελλών.

Αδελφοποιημένες πόλεις 

 Ακχισάρ, Τουρκία
 Ατλάντα, ΗΠΑ
 Πεκίνο, Κίνα
 Βερολίνο, Γερμανία
 Μπρέντα, Ολλανδία
 Κίεβο, Ουκρανία
 Κινσάσα, Κόνγκο
 Λιουμπλιάνα, Σλοβενία
 Μακάου, Κίνα
 Μαδρίτη, Ισπανία
 Μόντρεαλ, Καναδάς
 Μόσχα, Ρωσία
 Πράγα, Τσεχία
 Σόφια, Βουλγαρία
 Τίρανα, Αλβανία
 Ουάσινγκτον, ΗΠΑ

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 Demey, Thierry 2007. Brussels, capital of Europe Badeaux, Brussels. ISBN 2-9600414-2-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Brussels-Capital Region. Centre d'Informatique pour la Région Bruxelloise (Brussels Regional Informatics Center)
 GIS Brussels-Capital Region
 Interactive map
Flower Carpet in Brussels 2010
 360º Interactive Virtual Tour of Brussels with Google Maps
 Brussels photo gallery
 Brussels photo gallery 2007
Σταθμός Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Ο σταθμός και η επέκταση παραδόθηκαν στο κοινό στις 26 Ιουλίου 2013, αν και ήταν έτοιμα από τις αρχές του 2010, αλλά παραδόθηκαν με καθυστέρηση 3,5 ετών, εξαιτίας του σκανδάλου της Siemens.

Γενικά
Ο σταθμός πήρε το όνομά του από το Δήμο Ηλιούπολης, τον οποίο εξυπηρετεί. Επίσης, ο Δήμος Ηλιούπολης είχε από χρόνια αιτηθεί προς την Αττικό Μετρό, ο σταθμός να φέρει και το όνομα του αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη, ο ανδριάντας του οποίου φιλοξενούνταν σε πλατεία, στο χώρο όπου βρίσκεται η ανατολική είσοδος/έξοδος του σταθμού. Τελικώς, το αίτημα έγινε δεκτό και το Σάββατο 22 Μαΐου 2015 ο σταθμός μετονομάστηκε σε "Ηλιούπολη - Γρηγόρης Λαμπράκης".

Η χρονική διάρκεια της διαδρομής από το σταθμό Ηλιούπολης έως το σταθμό Συντάγματος είναι περίπου 11 λεπτά και έως το σταθμό Ανθούπολης περίπου 22 λεπτά.

Ο σταθμός είναι υπόγειος και διαθέτει δύο εισόδους/εξόδους, με αναγνωρίσιμα στέγαστρα, εκ των οποίων η ανατολική βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πύρρωνος και Κλεάνθους, στη Β΄ Είσοδο Ηλιούπολης, και η δυτική επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης.

Διαθέτει τρια επίπεδα και ένα ημιεπίπεδο. Στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται η είσοδος/έξοδος του σταθμού. Στο ημιεπίπεδο βρίσκονται οι κλίμακες που οδηγούν από το επίπεδο της οδού στο εσωτερικό του σταθμού και ξεκινάνε αυτές που οδηγούν στο επίπεδο των εκδοτηρίων. Στο δεύτερο επίπεδο βρίσκεται το γραφείο του υπεύθυνου του σταθμού, τα εκδοτήρια εισιτηρίων και οι αυτόματοι πωλητές εισιτηρίων, τα ακυρωτικά μηχανήματα, καθώς και ο ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκονται οι δύο αποβάθρες, οι οποίες είναι πλευρικές και μήκους 110 μέτρων, εκ των οποίων η μία χρησιμοποιείται από τους συρμούς που έχουν κατεύθυνση προς Ελληνικό και η άλλη από αυτούς που έχουν κατεύθυνση προς Ανθούπολη.

Στο εσωτερικό του σταθμού έχουν κατασκευαστεί συνολικά 12 σταθερές κλίμακες και αντίστοιχος αριθμός κυλιόμενων, ενώ η μετακίνηση των επιβατών μπορεί να γίνει και με 4 ανελκυστήρες που είναι τοποθετημένοι, για να συνδέουν τόσο το επίπεδο της οδού με το επίπεδο διακίνησης επιβατών (εκδοτήρια), όσο και το δεύτερο με τις αποβάθρες.

Δομή σταθμού

Παραπομπές 

Ηλιουπολη
Ηλιουπολη
Ίσκια

Η Ίσκια (ιταλ.: Ischia, αρχ. ελλ.: Πιθηκοῦσαι, λατ.: Aenaria) είναι το όγδοο μεγαλύτερο ιταλικό νησί με έκταση 46,3 τ.χλμ και πληθυσμό 62.027 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Ίσκια με πληθυσμό 18.253 κατοίκους. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του Κόλπου της Νάπολης, περίπου 30 χιλιόμετρα (19 μίλια) από την πόλη της Νάπολης.

Στις αρχές του 8ου αιώνα π.Χ. οι Ευβοείς ίδρυσαν στην Ίσκια αποικία με το όνομα Πιθηκούσσες. Ήταν οι πρώτη αποικία που ίδρυσαν οι Ευβοείς στην δύση και αποτέλεσε την αφετηρία για την ίδρυση νέων αποικιών στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Λίγα χρόνια αργότερα πέρασαν από την Ίσκια στην απέναντι ακτή ιδρύοντας την αποικία Κύμη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νησιά της Ιταλίας
Αλαμίντα

Η Αλαμήντα είναι παράλια πόλη και λιμένας της ομώνυμης κομητείας της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ. Βρίσκεται επί της μικρής ομώνυμης μακρόστενης νησίδας μήκους 10,5 χλμ. και πλάτους περίπου 1,6 χλμ., παρά την ανατολική ακτή του Κόλπου Σαν Φραντζίσκο, ακριβώς απέναντι από την πόλη Ώκλαντ. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 60 τ.χλμ. εκ των οποίων μόνο τα 28 τ.χλμ. είναι ξηρά, ενώ το υπόλοιπο λιμνοθάλασσα.

Ιστορία
Στη περιοχή αυτή ζούσε παλαιά τμήμα της αμερικανικής φυλής Όχλον, μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν έφθασαν οι πρώτοι Ισπανοί άποικοι. Βλέποντας τη νήσο κατάφυτη τότε από μεγάλο δάσος με λεύκες της έδωσαν την ονομασία Αλαμήντα, (= δάσος από λεύκες), στην ισπανική γλώσσα άλαμο = λεύκα. Η πόλη Αλαμήντα φέρεται να ιδρύθηκε στις 6 Ιουνίου του 1853 όπου με λαϊκή ψήφο επιλέχθηκε το μέχρι σήμερα όνομά της, αποτελώντας τότε τρεις μικρούς οικισμούς, γνωστοί και με το όνομα Ένσιναλ. Σχετικά σύντομα κατασκευάστηκε μεγάλος μώλος (προβλήτα) από τον οποίο και αναδείχθηκε η πόλη σε μεγάλο κέντρο διακίνησης φορτίων. Έτσι με ταχύ ρυθμό άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η πόλη με ωραίους δρόμους και δενδροστοιχίες και με ωραία επίσης σπίτια βικτοριανής αρχιτεκτονικής.

Έργα
Αρχικά η περιοχή αυτή ήταν χερσόνησος που με την παλιρροϊκή διώρυγα που ανοίχθηκε το 1902 μετατράπηκε σε νησίδα. Το 1928 συνδέθηκε με υποθαλάσσια σήραγγα μήκους 1.372 μ. με την έναντι πόλη Ώκλαντ. Στην Αλαμήντα αναπτύχθηκαν μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις χαλυβουργίας, ναυπηγείων, οινοποιίας  κ.ά. Ο δε λιμένας της θεωρείται από τους σημαντικότερους της περιοχής, διαθέτει μεγάλες εγκαταστάσεις, χώρους και μέσα, διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων, ιδιαίτερους χώρους εξυπηρέτησης μεγάλου στόλου αλιευτικών σκαφών καθώς και εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης φορτηγών πλοίων και πορθμείων.

Το 1940 στη δυτική ελώδη άκρη της νησίδας κατασκευάστηκε μεγάλη μικτή αεροναυτική βάση για την εξυπηρέτηση κυρίως του στόλου του Ειρηνικού, από την οποία η πόλη έγινε ευρύτερα γνωστή στους στρατιωτικούς κύκλους παγκόσμια. Στη βάση αυτή ελλιμενίζονταν κυρίως τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα του 7ου στόλου.

Πληθυσμός
Το 1970 αριθμούσε περίπου 71.000 κατοίκους, ενώ το 2000 αριθμούσε περίπου 72.000.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.6ος, σελ.87.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης Αλαμήντα

Πόλεις της Καλιφόρνια
Νικήτας Βυζάντιος

Ο Νικήτας Βυζάντιος ήταν Έλληνας φιλόσοφος και διδάσκαλος του 9ου αιώνα. Ήκμασε από το έτος 842 ως το έτος 886. Χειρόγραφά του σώζονται στην Βιβλιοθήκη του Μονάχου.

Έργα
Έλεγχος και ανατροπή της σταλείσης επιστολής εκ του άρχοντος της Αρμενίας 
Ανατροπή της παρά του Άραβος Μωαμέτ πλαστογραφηθείσης Βίβλου

Πηγές 
 Migne, Patrologia Graeca, τόμος 105, σελ. 587 και 670
 

Ορθόδοξοι λόγιοι
Νικήτας Παφλαγών

Ο Νικήτας Παφλαγών ή Νικήτας Δαυίδ υπήρξε Βυζαντινός συγγραφέας του 10ου αιώνα. Η καταγωγή του δεν είναι ακριβώς γνωστή άν και στον συναξαριστή του επισκόπου Ματθαίου Λαγγή τόμος Φεβρουαρίου, έκτη τού μηνός , σελ. 144 ,σε υποσημείωση λέγει οτι είναι ο Συμεών ο Μεταφραστής. Ήκμασε κατά τις βασιλείες Λέοντος του Σοφού και Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου. Σπουδαιότερο έργο του ο Βίος Ιγνατίου, εξυμνητικό του Ιγνάτιου και επικριτικό για τον Φώτιο.

Έργα
Των πάνυ Αποστόλων εγκωμιαστικοί λόγοι
Ιγνατίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, βίος ήτοι άθλησις
Εξήγησις των επών του Μεγάλου Γρηγορίου του Θεολόγου

Πηγές 
 Migne, Patrologia Graeca, τόμος 105, σελ. 15, 487 και 578

Εξωτερικοί  σύνδεσμοι 
 Αρτόποπουλος Γ. Ιωάννης, «Συμβολή στη μελέτη για τον Νικήτα τον Παφλαγόνα» από ejournals.epublishing.ekt.gr/. Αρχειοθετήθηκε 17 Φεβρ.2018. Ανακτήθηκε 17 Φεβρ.2018
 «Νικήτας ο Παφλαγών» από ENCYCLOPAEDIA OF THE HELLENIC WORLD. Αρχειοθετήθηκε 17 Φεβρ.2018. Ανακτήθηκε 17 Φεβρ.2018

Ορθόδοξοι λόγιοι
Νικήτας Σερρών

Ο αρχιεπίσκοπος Σερρών Νικήτας ήταν λόγιος του 11ου αιώνα. Χειροτονήθηκε διάκονος και διδάσκαλος σε εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, αργότερα αρχιεπίσκοπος Σερρών, και κατόπιν αρχιεπίσκοπος Ηρακλείας. Άκμασε περί το έτος 1075. Έγραψε πόνημα «Περί της αγίας Τριάδος και του αγίου Πνεύματος εκ του αποστόλου Παύλου, των Ευαγγέλων, του Αμφιλοχίου, Αθανασίου, Βασιλείου, Κυρίλλου, και λοιπών Πατέρων». Αντίγραφο του έργου του φυλάγεται στην βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας.

Πηγές 
 

Μητροπολίτες Σερρών
Ορθόδοξοι λόγιοι
Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Θεόδωρος Κουροπαλάτης

Ο Θεόδωρος Κουροπαλάτης ήταν σημαντικός Έλληνας φιλόσοφος του 12ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Σμύρνη. Πήρε μέρος στην Σύνοδο που συγκρότησε ο Λέων Χαλκηδόνος επί αυτοκράτορα Αλεξίου. Ο λόγος του «περί των αζύμων και περί της λεγομένης παρα Ρωμαίοις του Πεύματος εκ του Υιού εκπορεύσεως» σε είκοσι κεφάλαια σώζεται στην βιβλιοθήκη της Ιεράς Συνόδου στην Μόσχα με αύξοντα αριθμό 353 και 355.

Πηγές 
 

Ορθόδοξοι λόγιοι
Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Νείλος Δοξαπατρής

Ο Νείλος Δοξαπατρής υπήρξε βυζαντινός λόγιος του 12ου αιώνα. Δοετέλεσε αρχιμανδρίτης της Μεγάλης Εκκλησίας, νοτάριος του Πατριαρχείου, πρωτοπρόεδρος των συγγέλων, και νομοφύλακας. Άκμασε περί το έτος 1140. Αντιτάχτηκε στη γνώμη των Λατίνων, σύμφωνα με την οποία ο πάπας της Ρώμης έλαβε τα πρωτεία από τον απόστολο Πέτρο. Έζησε και στη Σικελία και έγραψε το έτος 1143 Σύνταγμα περί των πέντε πατριαρχικών θρόνων.

Πηγές 
 

Ορθόδοξοι λόγιοι
Βασίλειος Αχριδηνός

Ο Βασίλειος Αχριδηνός υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Αρχικά υπηρέτησε ως αρχιγραμματέας του Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως, αργότερα χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Όταν ο Πάπας Αδριανός Δ΄ απέστειλε δύο πρεσβευτές στον Αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό, ο Αχριδηνός έγραψε επιστολή περί της ενώσεως των Εκκλησιών και προς τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Βασίλειο, ο οποίος απάντησε στον Αδριανό.

Πηγές
 

Βασιλ
Λεόντιος Β΄ Ιεροσολύμων

Ο Λεόντιος ( -1190) είναι άγιος της ορθοδοξης εκκλησίας, ο οποίος διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Γεννήθηκε στην Τιβεριούπολη (Στρώμνιτσα) της Μακεδονίας. Χαρακτηρίζονταν από το ήθος και την αρετή. Έγραψε 14 δογματικά κεφάλαια περί της Αγίας Τριάδας. Σήμερα, στην Στρώμνιτσα, στο χωριό Βόντοτσα υπάρχει η μονή του Αγίου Λεοντίου με ομώνυμο ιερό ναό.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Μαΐου.

Πηγές

Παραπομπές 

Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Βιογραφία-επέκταση
Λεοντιος
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση
Ορθόδοξοι λόγιοι
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Νικηφόρος Κάλλιστος

Ο Νικηφόρος Κάλλιστος Ξανθόπουλος υπήρξε λόγιος κληρικός του 14ου αιώνα και ιερεύς του ναού της Αγίας Σοφίας. Πατέρας του ήταν ο Ξανθόπουλος Κάλλιστος Κωνσταντινουπολίτης. Ως μοναχός πρώτα, ήκμασε επί της βασιλείας του Ανδρόνικου του Παλαιολόγου. Ήταν γόνιμος υμνογράφος και ασματογράφος και παρήγαγε σημαντικό έργο, μέρος του οποίο αναφέρεται παρακάτω. Τα έργα του εναντίον των Λατίνων περί αζύμων και περί καθαρτηρίου πυρός αφανίστηκαν τον 16ο αιώνα από τον Πάπα της Ρώμης.

Έργο 

 Ἀκολουθία εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς καὶ Συναξάριον περί τῆς Ἑορτῆς.
 Ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς.
 Κανὼν εἰς τήν Θεοτόκον.
 Διάφορα ασματικά προϊόντα.
 Τροπάρια.
 Συναξάρια εἰς τὰς ἐπισήμους ἑορτὰς τοῦ Τριῳδίου.
 Σύνοψις Τριῳδίου καὶ Πεντηκοσταρίου.
 Σύνοψις Τριῳδίου ἀκριβεστάτη.
 Ἑρμηνεία εἰς τοὺς Ἀναβαθμοὺς τῆς Ὀκτωήχου.

Πηγές

Παραπομπές

Κληρικοί
Ορθόδοξοι λόγιοι
Άγιος Θωμάς (Γουδή)

Ο Άγιος Θωμάς είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Είναι ρυθμού βασιλικής καμαροσκέπαστης. Η αψίδα έχει σχήμα ημιεξαγωνικό. Σύμφωνα με ένα σημείωμα του ηγούμενου της Μονής Πεντέλης η εκκλησία αυτή ανήκε στη μονή και ονομαζόταν Πεντελιώτισσα. Αρχικά στην εκκλησία αυτή γιόρταζε η Κοίμηση της Θεοτόκου. Η εκκλησία ξανακτίστηκε επάνω στα παλιά θεμέλια το 1867 και τιμήθηκε στην μνήμη του Απόστολου Θωμά.

Πηγές
 Καμπούρογλους, Εφημερίδα Εστία, 16 Απριλίου 1931

Πηγές 
 

Θωμας Γουδη