joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Στάλινγκραντ (ταινία 2013)

Το Στάλινγκραντ (Ρωσικά: Сталинград) είναι Ρωσική πολεμική ταινία του 2013, σκηνοθετημένη από τον σκηνοθέτη Φιόντορ Μπονταρτσούκ, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Πιότρ Φιόντοροφ. Η ταινία βγήκε σε IMAX 3D και σε 3D. Η ταινία μιλάει για τη Μάχη του Στάλινγκραντ (23 Αυγούστου 1942 - 2 Φεβρουαρίου του 1943), που έγινε μεταξύ των Σοβιετικών, με αρχηγό τον Ιωσήφ Στάλιν και των Γερμανών με αρχηγό τον Άντολφ Χίτλερ. Νικητές ήταν οι Σοβιετικοί.

Πλοκή
Μια ομάδα των σοβιετικών στρατευμάτων αναγνώρισης υπό την εντολή του Γκρόμοφ (Πιότρ Φιόντοροφ) προσγειώνονται στην πόλη. Η ομάδα στεγάζεται σε ένα κτίριο που στεγάζει επίσης τον άμαχο πληθυσμό, και σύντομα αγωνίζονται γερμανικά στρατεύματα τα οποία προσπαθούν να καταλάβουν το κτίριο. Ο Κάπτεν Χάουπτμαν Καν (Τόμας Κρέτσμαν), ο αξιωματικός διοικητής των γερμανικών στρατευμάτων, ερωτεύεται με μία σοβιετική νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Μάσα (Γιανίνα Στουντίλινα).

Καστ
 Πιότρ Φιόντοροφ - Γκρόμοφ
 Τόμας Κρέτσμαν - Κάπτεν Χάουπτμαν Καν
 Γιανίνα Στουντίλινα - Μάσα
 Μαρία Σμόλνικοβα - Κάτια

Box office
Το Στάλινγκραντ πήγε πάρα πολύ καλά στο Box Office, είναι η πιο κερδοφόρα ρωσική ταινία, το γεγονός αυτό οφείλεται στην 3D και IMAX 3D εικόνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρωσικές ταινίες
Ταινίες του 2013
Ρωσόφωνες ταινίες
Γερμανόφωνες ταινίες
Ρωσικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία
Πολεμικές δραματικές ταινίες
Ρωσικές ιστορικές ταινίες
Ρωσικές πολεμικές ταινίες
Ρωσικές περιπετειώδεις ταινίες
Ρωσικές 3D ταινίες
Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο

Το ΣΝΟΦ (, СНОФ, κυριολεκτικά: Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο), ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1943 στην Καστοριά και στη συνέχεια  στη Φλώρινα από σλαβικά στελέχη του ΚΚΕ και αυτοδιαλύθηκε τον Μάιο του επόμενου έτους για να το διαδεχθεί το ΕΑΜ (Απρίλιος 1945) με έδρα τα Σκόπια.

Δείτε επίσης
Ειρήνη Γκίνη.
Διάλυση του τάγματος Γκότσε.
Σλαβόφωνοι της ελληνικής Μακεδονίας.
Χαλάρα Καστοριάς.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Σπυρίδων Σφέτας, Η γένεση του «Μακεδονισμού» στον Μεσοπόλεμο
Σπυρίδων Σφέτας, Αυτονομιστικές κινήσεις κατά το 1944, η στάση του ΚΚΕ και η φύλαξη των Ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων

Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας

Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας (ρωσικά: Ру́сская Правосла́вная Це́рковь Заграни́цей, РПЦЗ, Russkaya Pravoslavnaya Tserkov' Zagranitsey, αγγλικά: Russian Orthodox Church Outside Russia, η οποία είναι περισσότερο γνωστή με τα αρχικά ROCOR), αποτελεί ημιαυτόνομη δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ιδρύθηκε ως Ορθόδοξη δικαιοδοσία σε απάντηση στην μπολσεβική πολιτική αναφορικά με την θρησκεία εντός της Σοβιετικής Ένωσης, αμέσως μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1917, ενώ αποσχίστηκε από το Πατριαρχείο Μόσχας το 1927 αφότου ο Πατριάρχης Μόσχας Σέργιος δήλωσε πίστη στο σοβιετικό κράτος. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας υπέγραψε μία Συνθήκη Κανονικής Επανένωσης με το Πατριαρχείο Μόσχας στις 17 Μαΐου του 2007, αποκαθιστώντας με αυτόν τον τρόπο την Κανονική σχέση μεταξύ των δύο αυτών Εκκλησιών.

Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας (Πρωθιεράρχης) φέρει τον τίτλο του μητροπολίτη, ενώ έχει ως έδρα την Νέα Υόρκη. Νυν μητροπολίτης είναι ο Σεβασμιώτατος Ιλαρίων Καπράλ (από τις 18 Μαΐου 2008).

Πρωθιεράρχης 
 Αντώνιος Χραποβίτσκι (1920 - 10 Αυγούστου 1936)
 Αναστάσιος Γριμπανόβσκι (10 Αυγούστου 1936 - 27 Μαΐου 1964)
 Φιλάρετος Βοζνεσένσκι (27 Μαΐου 1964 - 21 Νοεμβρίου 1985)
 Βιτάλιος Ουστίνοφ (22 Ιανουαρίου 1986 - 10 Αυγούστου 2001)
 Λαύρος Σκούρλα (27 Οκτωβρίου 2001 - 16 Μαρτίου 2008)
 Ιλαρίων Καπράλ (από τις 18 Μαΐου 2008)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Επίσημη Ιστοσελίδα

Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ιστορία της Ρωσίας
Τρίτο Πρόγραμμα

Το Τρίτο Πρόγραμμα είναι το τρίτο δημόσιο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Ο σταθμός έχει ως κύριο πρόγραμμα εκπομπές επικεντρωμένες στον πολιτισμό και την κλασική μουσική, ενώ γνώρισε σημαντική άνθηση την περίοδο που επικεφαλής του ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις.

Ιστορία
Βγήκε στον αέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1954, με πρωτοβουλία του συγγραφέα Διονυσίου Ρώμα, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Δευτέρου Προγράμματος. Ο σταθμός τότε βγήκε από έναν παρατημένο πομπό μεσαίων κυμάτων, και εκπέμποντας ολιγόωρο πρόγραμμα.

Η ουσιαστική ιστορία του, ξεκίνησε από την Μεταπολίτευση και μετά, όταν τα ηνία του ανέλαβε ο μεγάλος συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Με πρόγραμμα που κέντριζε το ενδιαφέρον σε άτομα όλων των ηλικιών, ακόμα και των παιδιών με χαρακτηριστική εκπομπή το Εδώ Λιλιπούπολη η δημοτικότητα του Τρίτου Προγράμματος εκτοξεύθηκε κατακόρυφα.

Ασχολούμενο με την κλασική μουσική και διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, το Τρίτο Πρόγραμμα, είναι το μοναδικό ραδιόφωνο του είδους στην Ελλάδα, έχοντας πιστό κοινό.

Ύστερα από το προσωρινό κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013 ο σταθμός εξέπεμπε 4 ώρες το 24ωρο στην ενιαία ΕΡΑ, ενώ τρεις μήνες αργότερα (από τις 25 Σεπτεμβρίου) εξέπεμπε μέσω της ΕΡΤ Open. Ύστερα από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, ο σταθμός επανεντάχθηκε στην ΕΡΑ και σταμάτησε η μετάδοσή του από την ΕΡΤ Open.

Λογότυπα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακούστε ζωντανά το Τρίτο Πρόγραμμα στο ERT Echo
Δείτε το πρόγραμμα του ραδιοφώνου στο ERT Echo
Το επίσημο προφίλ του ραδιοφώνου στο Facebook

Ελληνική Ραδιοφωνία
Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Λογγάδες Ιωαννίνων

Οι Λογγάδες είναι μικρό χωριό του νομού Ιωαννίνων, σε μικρότερη απόσταση από 500 μ. από τη λίμνη Παμβώτιδα των Ιωαννίνων, στην ανατολική πλευρά της. Ο πληθυσμός με απογραφή του 2011 ήταν 859 άτομα. Η απόσταση από το κέντρο των Λογγάδων μέχρι το κέντρο των Ιωαννίνων είναι 13 χλμ. Τα γειτονικά χωρία είναι η Βασιλική, η Αμφιθέα, η Μάζια, το Δρωσοχόρι, το Πέραμα, η Κατσικά. Το προηγούμενο όνομα των Λογγάδων ήταν Αρδομίστα ή Αδρομίστα. Η κεντρική εκκλησία είναι ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. 

Οι Λογγάδες έχουν και μία τοπική ομάδα με όνομα Τιτάν Λογγάδων, ενώ παλαιότερα ονομαζόταν Άφοβος. Αυτή η ομάδα έχει αναδείξει πολλούς ποδοσφαιριστές που μέχρι και σήμερα παίζουν μέχρι και στην α΄ κατηγορία Ελλάδος. Αυτη η ομάδα έχει φτάσει μέχρι την Δ εθνική κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος την αγωνιστική περίοδο 1991-1992.

Στο χωριό είναι χτισμένο το Αρσάκειο δημοτικό και γυμνάσιο Ιωαννίνων.  Το Αρσάκειο Ιωαννίνων (2009) χτίστηκε λόγω της ομόφωνης απόφασης των Λογγαδίτων να δοθούν μερικά στρέμματα για να χτιστεί το κτίριο.

Στην κοινότητα των Λογγάδων βρίσκονται σε λειτουργία επίσης το δημόσιο Νηπειαγωγείο, Δημοτικό καθώς και το Γυμνάσιο. 

Οι Λογγάδες είναι ένα χωριό με πολλές εκκλησίες. Μερικές είναι ο Άγιος Μηνάς, η Αγία φανερωμένη κ.α. Όμως ο κεντρικός ναός της εκκλησίας είναι ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Πριν από 40 χρόνια, οι Λογγαδιώτες, βλέποντας ότι η Παλαιά Εκκλησία δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες τους, αποφάσισαν να χτίσουν τον Ιερό Ναό,προς Τιμήν Της Παναγίας. Πρωτοστάτης ο Χρήστος Μάστορας, με όλους τους συγχωριανούς δίπλα του, με εράνους και  αιτήματα βοήθειας  κατάφεραν να θεμελιώσουν τον ναό. Ο ναός εγκαινάστηκε από τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων δέκα χρόνια ύστερα απο την αρχή της κατασκευής του.                                       
                                                                                              

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Ιωαννιτών
BBC Entertainment

Το BBC Entertainment (BBC Ψυχαγωγία) είναι ένα διεθνές τηλεοπτικό κανάλι του BBC Worldwide, το οποίο μεταδίδει κωμωδίες, δραματικές σειρές, ελαφρά ψυχαγωγικά προγράμματα, ριάλιτι εκπομπές και παιδικά προγράμματα του BBC, του ITV και του Channel 4. Το κανάλι μεταδίδει τα προγράμματά του με τέτοιο τρόπο, ώστε να ταιριάζουν στην τοπική ώρα της κάθε χώρας. Το κανάλι αντικατέστησε το BBC Prime.

Πρεμιέρα
Το κανάλι έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2006, αντικαθιστώντας το κανάλι BBC Prime στις Ασιατικές χώρες, όπως τη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, την Ταϊλάνδη και τη Νότια Κορέα. Ωστόσο, το 2016 σταμάτησε να εκπέμπει από τις δύο πρώτες.

Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στην Μαλαισία στις 28 Δεκεμβρίου 2006 μέσω της δορυφορικής πλατφόρμας Astro (ιδιοκτησία της Astro Malaysia Holdings) μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2009, ώσπου αντικαταστάθηκε από το Granada TV μετέπειτα ITV Choice και έκλεισε στις 16 Ιανουαρίου 2017. Τον Αύγουστο του 2012 ξεκίνησε να εκπέμπει εκ νέου στη Μαλαισία μέσω της πλατφόρμας UniFi (ιδιοκτησία της Telekom Malaysia η οποία με τη σειρά της ανήκει στη Khazanah Nasional) μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015 που έπαψε οριστικώς να λειτουργεί.

Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει στην Ινδία τον Μάϊο του 2007 μέσω της δορυφορικής πλατφόρμας Tata Sky (κοινοπραξία Tata Sons, 21st Century Fox και κρατικής Temasek Holdings) μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2012.

Το κανάλι έκανε πρεμιέρα στην Πολωνία, στην πλατφόρμα Cyfrowy Polsat, τον Δεκέμβριο του 2007. Στη Νότια Αφρική έκανε πρεμιέρα στις 1 Σεπτεμβρίου 2008 και αντικατέστησε το BBC Prime. Το κανάλι ξεκίνησε να εκπέμπει μαζί με τα συνεργαζόμενα κανάλια του (BBC Knowledge, BBC Lifestyle και BBC HD) στις Νορδικές χώρες τον Νοέμβριο του 2008 αντικαθιστώντας το BBC Prime από τις πλατφόρμες Canal Digital (ιδιοκτησία της Telenor), Com Hem (ιδιοκτησία της Kinnevik AB), Telia Digital-TV (ιδιοκτησία της Telia Company) και FastTV. Στο Μεξικό ξεκίνησε να εκπέμπει τον Αύγουστο του 2008 από την πλατφόρμα SKY México (ιδιοκτησία της Televisa και της θυγατρικής της AT&T).

Το κανάλι αντικατέστησε το BBC Prime στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή τον Νοέμβριο του 2009.

Επίσης στις 1 Μαρτίου του 2010 σταμάτησε η μετάδοση του καναλιού και από το Sky Italia.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα

Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί
Διεθνείς τηλεοπτικοί σταθμοί του BBC
Τηλεοπτικοί σταθμοί στην Ολλανδία
Ολύβριος

Ο Ολύβριος  (λατινικά: Anicius Olybrius, ... - 22 Οκτωβρίου ή 2 Νοεμβρίου 472) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 472 μέχρι τον θάνατό του. Η βασιλεία του δεν αναγνωρίστηκε ως νόμιμη από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Στην πραγματικότητα ήταν κυβερνήτης μαριονέτα τοποθετημένος στο θρόνο από τον γερμανικής καταγωγής Ρωμαίο στρατηγό Ρίκιμερ και ενδιαφέρθηκε κυρίως για τη θρησκεία. Η πραγματική εξουσία ασκήθηκε από τον Ρίκιμερ και τον ανιψιό του.
 
Διαδέχθηκε τον Ανθέμιο, ενώ μετά το θάνατό του από φυσικά αίτια, τον διαδέχθηκε ο Γλυκέριος.

Οικογενειακές καταβολές
Ο Ολύβριος γεννήθηκε στη Ρώμη και ανήκε σε παλιά και ισχυρή οικογένεια. Είχε θείο τον βασιλιά των Βανδάλων Γκιζέριχο. Παντρεύτηκε την Πλακιδία, η οποία ήταν κόρη του Βαλεντινιανού Γ´ και της Ευδοξίας κόρης του βυζαντινού αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β´.

Η βασιλεία
Η βασίλεια του Ολύβριου ήταν σύντομη και άνευ γεγονότων. Στις 9 ή 19 Αυγούστου πέθανε ο προστάτης του Ρίκιμερ, τον οποίο διαδέχθηκε ο Gundobad. 
Περιγράφεται ως ευσεβής άνθρωπος ο οποίος απεικονιζόταν στα νομίσματα της εποχής χωρίς πηδάλιο και δόρυ, συνηθισμένα σύμβολα στα νομίσματα των προκατόχων του, γεγονός που δείχνει το μικρό του ενδιαφέρον για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Το τέλος
Πέθανε από οίδημα το 472 (για την ημερομηνία θανάτου διίστανται οι απόψεις οι οποίες την τοποθετούν είτε στις 22 Οκτωβρίου είτε στις 2 Νοεμβρίου του 472).

Πηγές

Πρωτογενείς

Δευτερογενείς
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 46, σελίδα 371.

 Παραπομπές και σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές 

 Mathisen, Ralph W., "Anicius Olybrius", De Imperatoribus Romanis'' (αγγλικά)

Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
95.8 FM

Ο 95.8 FM είναι το Δεύτερο Πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας της Γενικής Διεύθυνσης της ΕΡΤ3.

Ιστορία
Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει τον Φεβρουάριο του 1994, με προτροπή της τότε υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, αλλά αποτελεί διάδοχος του ραδιοφωνικού σταθμού της τότε ΕΡΤ1 (πρώην ΕΙΡΤ) στην περιοχή και ο οποίος μέχρι το 1994 εξέπεμπε μόνο στα μεσαία κύματα, και έτσι από τότε μετεξελίχθηκε στο σημερινό 95.8 FM με πολιτισμικό και ψυχαγωγικό προσανατολισμό.

Τον Αύγουστο του 2011 η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε να συγχωνεύσει τα τρία δημόσια ραδιόφωνα της ΕΡΤ3 κάτι που τελικά δεν έγινε. Για το συγκεκριμένο θέμα υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση από τον κόσμο αλλά και από τους εργαζομένους.

Μετά την ΕΡΤ & Επαναλειτουργία
Στις 11 Ιουνίου 2013 το ραδιόφωνο διέκοψε τη λειτουργία του, επειδή η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ. Η ΕΡΤ ξεκίνησε ξανά τη λειτουργία της στις 11 Ιουνίου 2015. Από εκείνη τη μέρα, έως και τις 30 Αυγούστου, ο 95.8 FM μαζί με τον 102 FM εξέπεμπαν κοινό πρόγραμμα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα και, συνεπώς τα δύο ραδιόφωνα επέστρεψαν στην ΕΡΤ. Οι δύο συχνότητες ξεκίνησαν κανονικά το ξεχωριστό πρόγραμμά τους στις 31 Αυγούστου 2015.

Σημαντικά πρόσωπα
Δημήτρης Νικολούδης.

Εγκαταστάσεις
Οι εγκαταστάσεις του σταθμού είναι στην Θεσσαλονίκη, στην οδό Αγγελάκη 14, δίπλα από τις εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.

Λογότυπα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακούστε ζωντανά τον 95.8 FM στο ERT Echo
Δείτε το πρόγραμμα του 95.8 FM στο ERT Echo

Ελληνική Ραδιοφωνία
Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Θεσσαλονίκης
Γιανίνα Στουντίλινα

Η Γιανίνα Σεργκέγεβνα Στουντίλινα (Ρωσικά: Яни́на Серге́евна Студи́лина) είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη 6 Αυγούστου του 1985 στο Ομσκ της Ρωσίας.

Βιογραφία
Η Γιανίνα Στουντίλινα γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1985 στο Ομσκ. Το 2000 αποφοίτησε από τη σχολή θεάτρου και  μουσικής. Το 2011 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Θεάτρου. Κέρδισε τη δημοτικότητά της μετά την τηλεοπτική σειρά "Ранетки". Εργάστηκε στο κανάλι  RU.TV, ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια της Ρωσίας. Το 2013 έγινε γνωστή από την ταινία Στάλινγκραντ με τους Πιότρ Φιόντοροφ και Τόμας Κρέτσμαν, σε σκηνοθεσία  του Φιόντορ Μπονταρτσούκ.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Official Site
 Η Γιανίνα Στουντίλινα στο Ruskino.ru
 Η Γιανίνα Στουντίλινα στο IMDB.com

Ρωσίδες ηθοποιοί
Ρωσίδες μοντέλα
Φωτομοντέλα
Τέος Ρόμβος

Ο Τέος Ρόμβος (1945-) είναι Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής, εκδότης και ακτιβιστής, πρωτοπόρος στο κίνημα των Εξαρχείων, γνωστός για τη σχέση του με τον αναρχισμό και την underground κουλτούρα.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε το 1945 στο Κουκάκι της Αθήνας. Μπαρκάρισε στα καράβια το 1961 μετά από προτροπή του πατέρα του. Στη συνέχεια έζησε κατά διαστήματα στη Λατινική Αμερική, στην Ιαπωνία, στις Ηνωμένες Πολιτείες κι αλλού. Έζησε μόνιμα στη Γαλλία (1966-1969), στη Γερμανία (1969-1974 και 1987-1991), στην Αθήνα (1974-1981).  Το 1984-1985 έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στο Κογκό. Σήμερα ζει στην Άνω Σύρο.

Σπούδασε κινηματογράφο, εργάστηκε ως νυχτοφύλακας στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε στην Φρανκφούρτη και μετέπειτα στη γερμανική τηλεόραση. Κατά την παραμονή του στο εξωτερικό έζησε το Μάη του '68 συναναστράφηκε με μπητ συγγραφείς όπως τον Γιοργκ Φάουζερ, τον Καρλ Βάισνερ, τον Γιούργκεν Πλογκ. Επίσης ήρθε σε επαφή με το κίνημα των καταλήψεων και τα κοινόβια. Αργότερα, το 1976 προσπάθησε να μεταφέρει την εμπειρία αυτή στην Ελλάδα, στήνοντας το κοινόβιο της Μπενάκη, το οποίο για μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιήθηκε από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Ρολφ Πόλε και μη έκδοσής του στη Γερμανία, ενώ τότε ο Τέος Ρόμβος εκτελούσε χρέη διερμηνέα του Ρολφ Πόλε. Επίσης σύστησε το αναρχικό βιβλιοπωλείο Octopus Press στην οδό Κωλέττη 9, το οποίο ήταν σημείο συνάντησης για περιθωριακούς, καλλιτέχνες, ποιητές, συγγραφείς που συμμετείχαν σε πλήθος πολιτικών συζητήσεων.. Το βιβλιοπωλείο πυρπολήθηκε τον Μάρτιο του 1975 από φασίστες. Επίσης την άνοιξη του 1975 πρωτοστάτησε στην επανενεργοποίηση της Πλατείας Εξαρχείων, διοργανώνοντας με άλλους το πρώτο εναλλακτικό χάπενινγκ. Από το 1979 μέχρι το 1981 εξέδιδε το αβανγκάρντ περιοδικό "Τρύπα".

Εξέδωσε τα βιβλία "Τρία φεγγάρια στην πλατεία", "Κείμενο Πάθος", "Γεώργιος Νέγρος, o Τίγρης του Αιγαίου", την ιστορία του Πλωτίνου Ροδοκανάκη, σπουδαίου Έλληνα αναρχικού του 19ου αιώνα που έδρασε στο Μεξικό, "Πλάνος Δρόμος", "Τηλεφυματίωση", "Κρυφά Ταξίδια", "Ασσασίνοι του Βορρά Δροσουλίτες του Νότου" και "Ίχνη". Επίσης έχει κάνει μεταφράσεις, όπως το "Ανθολόγιο των Κακών Αμερικάνων", τα "Παραμύθια της Αφρικής" που συνέλεξε κατά τη διαμονή του στο Κογκό, "Αντεργκράουντ της Νέας Εποχής", "Ρώτα τον Άνεμο του Τζον Φάντε", "Σημειώσεις ενός πορνόγερου του Μπουκόφσκι" κ.ά. Το Φεβρουάριο του [2011] ελευθέρωσε το σύνολο του έργου του στο διαδίκτυο. 

Το 1977 συμμετείχε στην ταινία "Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι" του Νίκου Αλευρά, ενώ το '98 γύρισε σε συνεργασία με τον φίλο του Νίκο Θεοδοσίου το συριανό ντοκιμαντέρ "Οι τοίχοι που τραγουδούν".

Πηγές

Αναφορές 
Ιστοσελίδα Τέου Ρόμβου, με το σύνολο του έργου του

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες μεταφραστές
Έλληνες εκδότες
Έλληνες ακτιβιστές
Εθνική Συσπείρωση (Γαλλία)

Η  Εθνική Συσπείρωση (γαλλ. Rassemblement national), προηγουμένως Εθνικό Μέτωπο (γαλλ. Front National) είναι γαλλικό οικονομικά προστατευτικό και κοινωνικά ακροδεξιό κόμμα. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1972 έχοντας ως στόχο την ενοποίηση πολλών γαλλικών εθνικιστικών κινημάτων της εποχής. Το 1973, το κόμμα ίδρυσε ένα κίνημα νεολαίας, το Εθνικό Μέτωπο Νεολαίας (γαλλ. Front national de la jeunesse). 

Ο Ζαν-Μαρί Λε Πεν ήταν ηγέτης του κόμματος από την ίδρυσή του και το αναμφισβήτητο κέντρο του κόμματος μέχρι την παραίτησή του το 2011. Παρόλο που το κόμμα ήταν περιθωριοποιημένο για τα πρώτα δέκα χρόνια της ύπαρξής του, από το 1984 έχει χαρακτηριστεί ως ο κύριος εκπρόσωπος του δεξιού εθνικισμού της Γαλλίας.Τον Μάρτιο του 2018, μετονομάστηκε από "Εθνικό Μέτωπο" σε "Εθνική Συσπείρωση". 

Το κόμμα θεωρείται ως η σημερινή μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της Γαλλίας προσπερνώντας τους  Ρεπουμπλικανούς και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας. Οι προεδρικές εκλογές του 2002 ήταν οι πρώτες στις οποίες συμμετείχε ακροδεξιός υποψήφιος στον δεύτερο γύρο, αφού ο Λε Πεν ξεπέρασε τον υποψήφιο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Λιονέλ Ζοσπέν στον πρώτο γύρο, ωστόσο ηττήθηκε με πολύ μεγάλη διαφορά από τον Ζακ Σιράκ, υποψήφιο του Συναγερμού για τη Δημοκρατία. Εξαιτίας του γαλλικού εκλογικού συστήματος, η εκπροσώπηση του κόμματος είναι περιορισμένη παρά τα ποσοστά που κερδίζει στις εκλογές. Σημερινή ηγέτιδα του κόμματος είναι η Μαρίν Λε Πεν, η οποία διαδέχτηκε τον πατέρα της το 2011.

Ανάμεσα στις κύριες πολιτικές του κόμματος συμπεριλαμβάνονται ο οικονομικός προστατευτισμός, η προσέγγιση μηδενικής ανοχής σε ζητήματα νόμου και τάξης, και η αντίθεση στη μετανάστευση. Επιπλέον, το κόμμα προωθεί τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Από τη δεκαετία του 1990, το κόμμα έχει γίνει ολοένα και πιο ευρωσκεπτικιστικό. Η αντίθεση στη μετανάστευση του κόμματος έχει εκφραστεί για μη Ευρωπαίους μετανάστες, ενώ υποστηρίζει και την απέλαση παρανόμων, εγκληματιών και άνεργων μεταναστών. Η πολιτική αυτή του κόμματος έχει μετριαστεί σε σχέση με εκείνη της δεκαετίας του 1990.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 

Γαλλικά πολιτικά κόμματα
Εθνικιστικά κόμματα
Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Concorde New Horizons

Η Concorde New Horizons είναι εταιρεία θεάματος ασχολούμενη κυρίως με την παραγωγή και διανομή ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού. Η Concorde ξεκίνησε το 1983 όταν ο Ρότζερ Κόρμαν ένωσε την New Horizons με την Concorde. Η εταιρία είναι τώρα γνωστή ως New Horizons Picture Corp.

Σύνδεσμοι
Concorde New Horizons στο IMDb

Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Τζων Μπόρντμαν

Ο Σερ Τζων Μπόρντμαν (αγγλ. John Boardman, γενν. 1927) είναι Βρετανός ιστορικός τέχνης και κλασικός αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1927 στο Ίλφορντ του Λονδίνου. Σπούδασε αρχαιολογία και έμεινε στην Ελλάδα πολλά χρόνια. Διετέλεσε διευθυντής της Βρετανικής Σχολής Αθηνών από το 1952 ως το 1955. Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στη Σμύρνη, Κρήτη, Εμπορειό στη Χίο και Λιβύη. Από το 1955 ανέλαβε αναπληρωτής διευθυντής στο Μουσείο Άσμολ στην Οξφόρδη, και μετά Καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας στο Κολλέγιο Μέρτον στην Οξφόρδη. Δίδαξε από το 1978 ως το 1994 κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και συνταξιοδοτήθηκε το 1995. Μελέτησε κυρίως την ελληνική τέχνη, ιδίως τη γλυπτική και την αγγειογραφία.

Στο βιβλίο του "The Greeks in Asia" εκφράζει την άποψη πως οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες.

Ενδεικτική εργογραφία 
 John Boardman. A bibliography. In: Greek offerings. Essays on Greek art in honour of John Boardman (Oxford 1997) 231-241.
 Publications by John Boardman, 1952–1999. In: Periplous. Papers on classical art and archaeology presented to Sir John Boardman (London 2000) 403-410.
 Greek Gems and Finger Rings. Early Bronze Age to Late Classical. Thames & Hudson, London 1970, ISBN 0-500-16015-5
 The Greeks Overseas. The Archaeology of Their Early Colonies and Trade. Penguin, Harmondsworth 1964. Deutsche Übersetzung: Kolonien und Handel der Griechen: vom späten 9. bis zum 6. Jahrhundert v. Chr. Beck, München 1981, ISBN 3-406-08039-1
 Greek Sculpture. The Archaic Period: A Handbook. Thames & Hudson, London 1978. Deutsche Übersetzung: Griechische Plastik, die archaische Zeit: ein Handbuch. Zabern, Mainz 1981, ISBN 3-8053-0346-7
 Greek Sculpture. The Classical Period: A Handbook Thames & Hudson, London 1985. Deutsche Übersetzung: Griechische Plastik, die klassische Zeit: ein Handbuch. Zabern, Mainz 1987, ISBN 3-8053-0818-3
 The Diffusion of Classical Art in Antiquity. Thames & Hudson, London 1994, ISBN 0-500-23696-8
 Persia and the West. An Archaeological Investigation of the Genesis of Achaemenid Art. Thames & Hudson, London 2000. Deutsche Übersetzung: Die Perser und der Westen. Eine archäologische Untersuchung zur Entwicklung der Achämenidischen Kunst. Zabern, Mainz 2003, ISBN 3-8053-2919-9

Βραβεύσεις - Διακρίσεις 
 Georgios S. Korres: Sir John Boardman. In: Επίσημοι λόγοι. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστημίο Αθηνών 30 (1988-91)[1998] 1059-1063.
 Olga Palagia-Ladopoulou: Sir John Boardman. In: Επίσημοι λόγοι. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστημίο Αθηνών 30 (1988-91)[1998] 1067-1072.
 Donna C. Kurtz: John Boardman's curatorship of the Cast Gallery, Ashmolean Museum, 1978–1994. In: Periplous. Papers on classical art and archaeology presented to Sir John Boardman (London 2000) 178-189.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό σημείωμα του Τζων Μπροντμαν στο Dictionary of Art Historians

Άγγλοι αρχαιολόγοι
Μανώλης Σαρμάνης

Ο Μανώλης Σαρμάνης είναι Έλληνας πυγμάχος. Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1962 στην Αθήνα.

Το 1982 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο πυγμαχίας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αντρών στην κατηγορία 60 κιλών. Την ίδια χρονιά τον Οκτώβριο κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στου Βαλκανικούς Αγώνες Πυγμαχίας Αντρών, στην κατηγορία των 60 κιλών. Κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 1983 στην κατηγορία 60 κιλών, και το 1984 στην κατηγορία 63,5 κιλών.

Το 1982-1983 ήταν μέλος της Εθνικής Ομάδας Πυγμαχίας, ενώ το 1984 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο Μετάλλιο στο Προολυμπιακό Τουρνουά στην Γερμανία, στην κατηγορία των 63,5 κιλων. 

Στον Παναθηναϊκό εντάχθηκε στο τμήμα πυγμαχίας το 1975, ενώ από το 2013 είναι ο έφορος της Ομάδας Πυγμαχίας του Παναθηναϊκού.

Σε ψηφοφορία της ιστοσελίδας leoforos το 2015 για τον πολυτιμότερο πυγμάχου του Παναθηναϊκού, ο Σαρμάνης ψηφίστηκε στην πέμπτη θέση με 28 ψήφους

Ο Μανώλης Σαρμάνης συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο με το «Παναθηναϊκό Κίνημα» ως υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στην Αθήνα στις δημοτικές εκλογές του 2014.

Παραπομπές

Έλληνες πυγμάχοι
Πυγμάχοι ΠΑΟ
Μουχαμέντ Ζακαρία Γκουνάιμ

Ο Μουχαμέντ Ζακαρίς Γκουνάιμ ήταν Αιγύπτιος αρχαιολόγος, γνωστός για τις ανακαλύψεις του στην Σακκάρα. Έγινε γνωστός για την ανακάλυψη της ημιτελούς κλιμακωτής πυραμίδας του Σεκχεμχέτ.

Εργάστηκε στις ανασκαφές στην Σακκάρα μέχρι τον Β'ΠΠ, και κατά την διάρκεια του πολέμου στο Λούξορ. Επέστρεψε στην Σακκάρα, όπου ανακάλυψε την κλιμακωτή πυραμίδα του Σεκχεμχέτ. Στην συνέχεια έδωσε μαθήματα σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, και εξέδωσε βιβλίο με τις ανακαλύψεις του, το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.

Εργογρφία 
 The buried pyramid. Longmans, Green; London, New York; 1956
 The lost pyramid. Rinehart; New York; 1956 
 Excavations at Saqqara: Horus Sekhem-khet, the unfinished step pyramid at Saqqara; Impr. de l’Institut français d’archéologie orientale; Le Caire, 1957

Αιγυπτιολόγοι
Αχμέτ Καμάλ

Ο Αχμέτ Καμάλ (1851-1923) ήταν Αυγύπτιος αιγυπτιολόγος και πρωτοπόρος αρχαιολόγος στην Αίγυπτο.

Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1851 στην Αίγυπτο. Μαθήτευσε στον Γερμανό αιγυπτιολόγο Χάινριχ Μπρούγκς. Διετέλεσε διευθυντής του Αιγυπτιακού Μουσείου στο Κάιρο.

Εργογραφία 
 Kamal, Ahmed, Stèles ptolémaiques et romaines, two volumes, Le Caire, 1904–1905, (Catalogue général des antiquités égyptiennes du Musée du Caire).
 Kamal, Ahmed, Tables d'offrandes, two volumes, Le Caire, 1906, 1909, (Catalogue général des antiquités égyptiennes du Musée du Caire).

Πηγές
 Abou-Ghazi, Dia', Ahmed Kamal. 1849–1923, Annales du Service des Antiquités de l’Égypte, volume 64 (1981), pp. 1 – 5, portrait plate.
 Dawson, Warren R. ; Uphill, Eric P. ; Bierbrier, M. L., Who was who in Egyptology, London : The Egypt Exploration Society, 1995 (3rd edition), p. 224.

Καμαλ
Μαγκλίτς

Με το όνομα "Μαγκλιτς" είναι γνωστά τα παρακάτω :

 Μαγκλίτς όρος, βουνό στα σύνορα του Μαυροβουνίου με την Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
 Μαγκλίτς (Μπάτσκι Πέτροβατς), χωριό της Σερβίας.
 Κάστρο του Μαγκλίτς, κάστρο στην Σερβία.
 Μεσαιωνικό Μαγκλίτς, μεσαιωνική πόλη της Σερβίας κοντά στο Κράλιεβο.
Μιλένκο Στοΐκοβιτς

Ο Μιλένκο Στοΐκοβιτς (σερβικά : Миленко Стојковић) (Κλιτσέβκου 1769 - Κριμαία μετά το 1831 ) ήταν Σέρβος διοικητής, καπετάνιος και πολιτικός κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Γεννήθηκε στο χωριό Κλιτσέβκου το 1769 και ήταν γιος του Στόικα και της Μάικα Στεβάνε. Ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά είχε άλλον έναν αδελφό και μία αδελφή. Όταν ήταν ακόμα μικρός έμαθε την τέχνη του Ράφτη κι έμαθε γράμματα πιθανώς στο κοντινό μοναστήρι Νιμνίκ. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Σμεντέρεβο όπου άνοιξε ραφτάδικο. Διατηρούσε σχέση με μία Τουρκάλα κι απέκτησε παιδί μαζί της και όταν αυτή πέθανε τον έδωσε στην αδελφή του και το γαμβρό του που δεν είχαν παιδιά να τον μεγαλώσουν. Ο γιος αυτός ήταν ο Τζούκα Στοΐκοβιτς Κνεζ και αγωνιστής της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης. Ο Μιλένκο είχε άλλους δύο γιους , τον Ιβάν και τον Μίλαν και μία κόρη την Ιβάνα. Αργότερα απέκτησε κι άλλον γιο, τον Ίλια, με την Βλάινα Κατίνκα που ήταν στο χαρέμι του.

Το 1804 γλίτωσε την σφαγή των Κνέζων και προετοίμασε την γενέτηρά του για εξέγερση. Με την έναρξη της εξέγερσης οδήγησε τους αντάρτες στις πρώτες μάχες. Πήρε μέρος στην Μάχη του Ιβάνκοβατς, στην Πολιορκία του Βελιγραδίου (1806) στο Άντα Καλέχ κι άλλες. Ταυτόχρονα έγινε μέλος  του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων, της επαναστατικής κυβέρνησης, και του προτάθηκε η θέση του υπουργού αλλά αρνήθηκε. 

Όταν κατέκτησε το φρούριο Ράμ στις όχθες του Δούναβη οικειοποιήθηκε το χαρέμι του Οθωμανού διοικητή. Το 1807 μετά την πολιορκία του Βελιγραδίου απέκτησε κι άλλες οθωμανές γυναίκες για το χαρέμι του οι οποίες έμειναν χήρες και ζητιάνευαν. Σύμφωνα με μαρτυρίες ο συνολικός αριθμός των γυναικών που είχε στο χαρέμι του ήταν 42.

Μετά την μάχη στο Ντέλιγκραντ το 1809 ήρθε σε πολιτική σύγκρουση με τον Καραγιώργη. Η σύγκρουση αυτή έφερε και την άρνηση του να αναλάβει το υπουργείο εσωτερικών και αναγκάστηκε να φύγει στην Ρωσία όπου υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό. Φεύγοντας διέλυσε και το χαρέμι του και αναφέρεται ότι τις προίκισε όλες με πολλά χρήματα κι ελευθερία να κάνουν ότι θέλουν.

Αναφορές 
 Историјска библиотека: Харем војводе Миленка

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Γιάνκο Τζούρτζεβιτς

Ο Γιάνκο Τζούρτζεβιτς (σερβικά : Јанко Ђурђевић) (Μιχαΐλοβατς, άγνωστο πότε - Χότιν, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1828), ήταν σέρβος πολιτικός κατά την Πρώτη Σερβική εξέγερση.

Ο Γιάνκο ήταν σύμβουλος στο Ναχαγιέ Σμεντέρεβο την περίοδο 1805-1813. Αναφέρεται ότι ήταν ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος και βοηθούσε τους φτωχούς και συχνά αποκαλούνταν η «μητέρα του φτωχού». Ήταν πολλές φορές εκπρόσωπος του ναχαγιέ στο Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων την κυβέρνηση των Σέρβων επαναστατών.

Το 1812 κατέφυγε στην Ρωσία όπου και πέθανε το 1828. Ο γιος του εκπαιδεύτηκε στην Ρωσία κι έπειτα επέστρεψε στην Σερβία όπου διορίστηκε σε κυβερνητική θέση.

Παραπομπές 

Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Ηδύλος

Ο Ηδύλος (γεννήθηκε περί το 300 π.Χ.) ήταν Αθηναίος ή Σάμιος αρχαίος Έλληνας ποιητής της Ελληνιστικής Περιόδου

Παραδίδεται ότι η μητέρα του, η Αθηναία ποιήτρια Ηδύλη και ότι γιαγιά του, η επίσης ποιήτρια Μοσχίνη η Αττική. Γεννήθηκε περί το 300 π.Χ. και έζησε στη Σάμο και στην Αλεξάνδρεια στα χρόνια του Πτολεμαίου του Φιλαδέλφου.

Ποιήματα του Ηδύλου, του Ποσείδιππου και του Ασκληπιάδη ήταν μέρος της συλλογής επιγραμμάτων με τον τίτλο Σωρός. 

Ο Ηδύλος έγραψε το επύλλιο Γλαύκος και σχόλια στα ποιήματα του Καλλίμαχου. Το έργο του εκφράζει μιαν επικούρεια αντίληψη της ζωής. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται πέντε επιγράμματά του
από τον Στέφανο του Μελέαγρου.

Ο Ηδύλος αναφέρεται από τον Αθήναιο στους «Δειπνοσοφιστές» του.

Παραπομπές

Πηγές 
εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Ηδύλος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Academic Dictionaries and Encyclopedias, Ηδύλος
 Υγείαonline, Ηδύλος

Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Παλατινή Ανθολογία
Στέφανος του Μελεάγρου
Ανθολογία του Πλανούδη
Αρχαίοι Αθηναίοι
Αρχαίοι Σάμιοι
Σόνια Μποροβίντσεκ

Η Σόνια Μποροβίντσεκ (γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Σλοβένα επαγγελματίας διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης που αγωνίζεται ως διαγώνια. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σλοβενίας, του Βελγίου, της Ρουμανίας, της Τσεχίας και της Ελλάδας.

Καριέρα 
Η Σόνια Μποροβίντσεκ υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999 στη Νόβα Μπράνικ, ομάδα της Σλοβενίας. Στη Μπράνικ παρέμεινε για τρία χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ισάριθμα πρωταθλήματα αλλά και Κύπελλα Σλοβενίας (2000, 2001, 2002).

Το 2002 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Πανελληνίου, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν Στη συνέχεια επέστρεψε στη Σλοβενία και μετεγγράφη στη Σλάντκι Λιουμπλιάνας, με την οποία κατέκτησε σε ένα χρόνο το εγχώριο νταμπλ της Σλοβενίας (2004).

Από το 2004 και μέχρι το 2007, η Μποροβίνσεκ αγωνιζόταν κυρίως σε ελληνικούς συλλόγους και συγκεκριμένα στο Φιλαθλητικό, στον Παναθηναικό και στον Ολυμπιακό. Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την τετραετία συνεχούς παρουσίας της στην Ελλάδα αποτέλεσε ενα πέρασμά της από τη βελγική Σαρλερουά.

Το 2008 επέστρεψε και πάλι στη Σλοβενία και συγκεκριμένα στη Νόβα Μπράνικ, την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του. Στη Μπράνικ παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα Σλοβενίας του 2009.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Ρουμανίας με τη φανέλα της Μέταλ Γκαλάτι, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ρουμανίας εκείνης της σεζόν. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ.

Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας προλάβει ενδιάμεσα να κατακτήσει όλους τους εγχώριους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε ο σύλλογος την αγωνιστική περίοδο 2012-13.

Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε με τη φανέλα της τσέχικης Μοντράνσκα Προστέγιοφ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Τσεχίας του 2014. Η Μποροβίντσεκ παραμένει στην ομάδα της Προστέγιοφ μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Η Σόνια Μποροβίντσεκ έχει πραγματοποιήσει με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σλοβενίας αρκετές συμμετοχές καθώς είναι διεθνής για περισσότερο από δέκα χρόνια και συγκεκριμένα από το 2002.

Τίτλοι 
 5 Πρωταθλήματα Σλοβενίας: 2000, 2001, 2002, 2004, 2009
 4 Κύπελλα Σλοβενίας: 2000, 2001, 2002, 2004
 1 Πρωτάθλημα Βελγίου: 2006
 1 Πρωτάθλημα Ρουμανίας: 2010
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2007, 2012
 1 Πρωτάθλημα Τσεχίας: 2014
 1 Κύπελλο Τσεχίας: 2014

Πηγές 
 Το προφίλ της Σόνια Μποροβίντσεκ στο cev.lu
 Το προφίλ της Μποροβίντσεκ στο vkprostejov.cz
 Νταμπλούχος ο Ολυμπιακός

Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Έλενα Κόλεβα

Η Έλενα Κόλεβα (γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1977) είναι Βουλγάρα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως διαγώνιος στη Μπισόντε Σαν Κασιάνο, ομάδα της Ιταλίας.

Καριέρα 
Η Έλενα Κόλεβα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Λέφσκι Σόφιας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2000. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στην Ελλάδα, για λογαριασμό του Βύρωνα Αθηνών. Ωστόσο, στην ομάδα του Βύρωνα παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες καθώς μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου 2000-01 αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο και να ταξιδέψει στην Ιταλία για λογαριασμό της Φόρμε Σολιέρα.

Το 2001 ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό της Μπάγερν Λόλοφ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2002 επέστρεψε στη Βουλγαρία και τη Λέφσκι Σόφιας, την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα της.

Από το 2003 και μέχρι το 2009, η Έλενα Κόλεβα αγωνίστηκε σε διάφορους συλλόγους της Ιταλίας και συγκεκριμένα στις: Βιρτζίλιο Γκαμπιόλι, Μόντε Σιάβο, Ρεμπέτσι Ριβεργκάρο, Καριμπάρμα Βόλλευ και Λούπα Πασιέντζα. Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την εξαετία της συνεχούς παρουσίας της στην Ιταλία, αποτέλεσε ένα πέρασμά της από τη ρωσική Φάκελ Νόβι (2007-08).

Το 2009 επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα της στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 2011. Η κατάκτηση του τροπαίου αυτού αποτελούσε τη μέχρι τότε ιστορικότερη επιτυχία του συλλόγου, καθώς ήταν ο πρώτος τίτλος του συγκεκριμένου τμήματος του Ολυμπιακού -σε εθνικό επίπεδο- από την ίδρυσή του και μετά.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα της Κόλεβα ήταν η Ντιναμό Βουκουρεστίου, ομάδα της Ρουμανίας. Στην ομάδα του Βουκουρεστίου παρέμεινε για μία μόλις αγωνιστική περίοδο.

Το 2012 επέστρεψε στην Ιταλία και αγωνίστηκε αρχικά με τη Σάνιταρς Μαθάνο (2012-13) κι έπειτα με τη Μπισόντε Σαν Κασιάνο (2013-14). Στη Σαν Κασιάνο παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Η Έλενα Κόλεβα έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Βουλγαρίας.

Τίτλοι 
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2011

Πηγές 
 Το προφίλ της Έλενα Κόλεβα στο legavolleyfemminile.it
 Ανακοίνωσε Κόλεβα ο Ολυμπιακός
 Ανανέωσε με τον Ολυμπιακό η Κόλεβα

Βούλγαροι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μάγια Ογκνιένοβιτς

Η Μάγια Ογκνιένοβιτς (γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1984) είναι Σέρβα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως πασαδόρος στη Σεμίκ Πολίς, ομάδα της Πολωνίας.

Καριέρα 
Η Μάγια Ογκνιένοβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της επαγγελματικής πετοσφαίρισης στην ομάδα της ΟΚ Πόσταρ, στην οποία βρέθηκε το 2002 και παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2003 μεταπήδησε στον Ερυθρό Αστέρα. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2004).

Το 2005 μετεγγράφη στη σερβική Πόσταρ 064. Η αγωνιστική περίοδο 2005-06 αποδείχθηκε εξαιρετική για την Πόσταρ και την Ογκνιένοβιτς, καθώς ο σύλλογος του Βελιγραδίου κατέκτησε όλους τους εγχώριους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε.

Τη διετία 2006-08, η Μάγια Ογκνιένοβιτς αγωνίστηκε στη Μέταλ Γκαλάτι, ομάδα της Ρουμανίας. Με τη Μέταλ κατάφερε να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ρουμανίας σε ισάριθμα χρόνια.

Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στο ιταλικό πρωτάθλημα  με τη φανέλα της Μοντεσιάβο Τζέσι, με την οποία μπορεί να μην κατέκτησε κάποιο εγχώριο τίτλο, κατάφερε ωστόσο να κατακτήσει το CEV Challenge Cup του 2009. Την αμέσως επόμενη περίοδο, η Ογκνιένοβιτς αγωνίστηκε στην τουρκική Εσκατσίμπασι.

Το 2010 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος του 2011. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για τον σύλλογο, καθώς αυτός αποτελούσε τον πρώτο τίτλο του Ολυμπιακού στο συγκεκριμένο τμήμα από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Επόμενος σταθμός της καριέρας της Ογκνιένοβιτς ήταν η ιταλική Μοντένα Βόλλει, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2012 ταξίδεψε στην Πολωνία και αγωνίστηκε αρχικά για την Ιμπέλ Βρόκλο (2012-13) κι έπειτα για τη Σεμίκ Πολίς (2013-14) με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρωτάθλημα Πολωνίας του 2014. Στη Σεμίκ Πολίς παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Η Μάγια Ογκνιένοβιτς είναι διεθνής από το 2006 έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας, έχοντας συμμετάσχει τόσο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2006, 2013) όσο και σε Πρωταθλήματα Ευρώπης (2007, 2010, 2011, 2012).

Τίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Σερβίας: 2004, 2006
 1 Κύπελλο Σερβίας: 2006
 2 Πρωταθλήματα Ρουμανίας: 2007, 2008
 1 CEV Τσάλεντζ Καπ: 2009
 1 Πρωτάθλημα Πολωνίας: 2014

Πηγές 
 Χωρίς την Ογκνιένοβιτς η Σερβία στο Παγκόσμιο
 Αφήνει το λιμάνι η Μάγια Ογκνιένοβιτς

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς

Η Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς (γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1987) είναι Σέρβα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως ακραία στους Πιονίρ Ρεντ Ουίνγκς, ομάδα της Ιαπωνίας.

Καριέρα 
Η Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στις ακαδημίες της Πόσταρ 064, στις ακαδημίες της οποίας βρέθηκε το 2002, σε ηλικία 15 ετών. Από την ομάδα του Βελιγραδίου αποχώρησε το 2007, έπειτα από πέντε χρόνια συνεχούς παρουσίας. Ενδιάμεσα, η Τσερντσέβιτς είχε καταφέρει να κατακτήσει με την Ποστάρ δύο Πρωταθλήματα (2006, 2007) και τέσσερα Κύπελλα Σερβίας (2004, 2005, 2006, 2007).

Την περίοδο 2007-08, η Τσερντσέβιτς μεταπήδησε στη Δυναμό Παντσέβο, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς όμως να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Κατάφερε ωστόσο να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Σερβίας, στον οποίο και ηττήθηκε από την προηγούμενη ομάδα της, την Πόσταρ 064 (3-1 σετ).

Το 2008 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα της τη Σερβία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ιωνικού. Στην ομάδα της Νίκαιας παρέμεινε για ένα χρόνο.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Ο. Μαρκοπούλου, με τον οποίο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις προκαλώντας έτσι το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικά, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν ο  Ολυμπιακός Πειραιώς. Ωστόσο, το πέρασμα της Τσερντσέβιτς από την ομάδα του Πειραιά αποδείχθηκε ιδιαίτερα σύντομο καθώς τα δεινά οικονομικά προβλήματα του συλλόγου ανάγκασαν την Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς να ζητήσει την αποχώρησή της από την ομάδα, αίτητμα το οποίο έγινε αποδεκτό από τη διοίκηση του ερυθρόλευκου συλλόγου.

Λίγες μέρες μετά την αποχώρησή της από τον Ολυμπιακό, η Τσερντσέβιτς αποκτήθηκε από τη Δυναμό Βουκουρεστίου. Στην ομάδα της Ρουμανίας παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11.

Το 2011 μεταπήδησε στη Γαλλία και μετεγγράφη στη Χάινό Βόλλει, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2013 ταξίδεψε στην Ιαπωνία για λογαριασμό της Πιονίρ Ρεντ Ουίνγκς. Στην ομάδα της Ιαπωνίας παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Η Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς ήταν διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες πετοσφαίρισης της Σερβίας για τρία χρόνια και συγκεκριμένα το 2002, το 2003 και το 2004.

Tίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Σερβίας: 2006, 2007
 4 Κύπελλα Σερβίας: 2004, 2005, 2006, 2007

Πηγές 
 Οι διεθνείς συμμετοχές της Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς
 Το προφίλ της Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς στο scoresway.com
 Παρελθόν από τον Ολυμπιακό η Τσερντσέβιτς
 Στη Ντιναμό Βουκουρεστίου η Τσερντσέβιτς

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Δημήτρης Μπίρμπας

Ο Δημήτρης Μπίρμπας (γεν. Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 1958) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφιος βουλευτής (2007) επικεφαλής της δημοτικής παράταξης "Ανάπλαση Αιγάλεω" και 17ος κατά χρονολογική σειρά δήμαρχος Αιγάλεω από 1 Σεπτεμβρίου 2014 έως τις 31 Αυγούστου 2019.
Επικράτησε τόσο στον πρώτο, όσο και στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών του 2014, κατακτώντας ποσοστό που ξεπέρασε το 60%, ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν καταγραφεί ποτέ στην πόλη της δυτικής Αθήνας στα χρονικά και εκλέγοντας 25 δημοτικούς συμβούλους.

Ο Δημ. Μπίρμπας συμμετείχε από πολύ νέος στο μεταπολιτευτικό μαθητικό κίνημα της πόλης του, όπως και στο σπουδαστικό κίνημα, ως μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, αλλά έδρασε επίσης και ως συνδικαλιστής.

Πτυχιούχος τεχνολόγος γραφικών τεχνών του ΤΕΙ Αθήνας, έχει εργαστεί ως ωρομίσθιος καθηγητής ΤΕΙ σε τομείς πώλησης και διαφήμισης και στον ΟΕΔΒ. Σήμερα υπηρετεί ως υπάλληλος στο ΥΠΕΠΘ.
Ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος επί δημαρχίας του Γιάννη Μυστακόπουλου, (1995-2002) και ακολούθως (2009 έως 2014). Έχει επίσης υπάρξει αντιδήμαρχος Αιγάλεω των τομέων αθλητισμού, πρασίνου, πολιτισμού, ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Υπηρέτησε ακόμη, σαν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Δημοτικής Επιχείρησης, αντιπρόεδρος του Διαδημοτικού Κέντρου και του ΚΕΚ υποστήριξης γυναικών Δυτικής Αθήνας.
Από το 2011 τυγχάνει μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CoR), όπως και στέλεχος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής, Αλληλεγγύης και Απασχόλησης της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές άλλες κοινωνικές, περιβαλλοντολογικές, εργατικές και πολιτικές επιτροπές σε διάφορα τοπικά, εγχώρια και ευρωπαϊκά όργανα και θεωρείται γνώστης της Ευρωπαϊκής/Κοινοτικής Νομοθεσίας και πραγματικότητας.

Διετέλεσε μέλος της κεντρικής πολιτικής επιτροπής του ΣΥΝ από το 1996 έως και το 2010 και ακολούθως του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου τυχαίνει επιπλέον μέλος της γραμματείας των τμημάτων τοπικής αυτοδιοίκησης και Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Είναι επίσης, ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ.

Πηγή
Επίσημη ιστοσελίδα της Δημοτικής Παράταξης "ΑΝΑΠΛΑΣΗ Αιγάλεω"

Παραπομπή

Δήμαρχοι Αιγάλεω
Ευτυχίδης ο Σικυώνιος

Ο Ευτυχίδης ήταν Σικυώνιος γλύπτης, μαθητής του Λυσίππου που έζησε μετά τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η καλλιτεχνική δράση του τοποθετείται μεταξύ των ετών 330 και 290 π.Χ..

Εργογραφία
Το ονομαστότερο έργο του είναι το κολοσσιαίο χάλκινο άγαλμα η "Τύχη της Αντιοχείας" που παριστάνει με αλληγορικό τρόπο την πόλη της Αντιόχειας, πρωτεύουσας των Σελευκιδών. Αναπαράσταση του αγάλματος χαράχθηκε πάνω σε νομίσματα της πόλης, όπως και ένα αντίγραφό του σε αγαλματίδιο της Βουδαπέστης που υπάρχει στο Βατικανό. Ο Πλίνιος αναφέρει (HN 34.78.) ότι ο Ευτυχίδης δημιούργησε το χάλκινο άγαλμα του Ευρώτα «τέχνης υγροτέρας του ποταμού». Από τον Παυσανία αναφέρεται ότι ήταν δημιουργός ενός χάλκινου αγάλματος του αθλητή Τιμοσθένη στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας.

Δείτε επίσης
Τύχη (μυθολογία)
 «Η θεά Τύχη της Αντιόχειας» από την Ψηφιακή Αρχαιοθήκη Πυξίς

Παραπομπές

Πηγές
 Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Ηλιακών Β, ΣΤ, 2

Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Αρχαίοι Σικυώνιοι
Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στο Κάιρο

Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στο Κάιρο (γερμ. Deutsche Archäologische Institut Kairo), αρχικά ως Αυτοκρατορικό Γερμανικό Ινστιτούτο Αιγυπτιακής Αρχαιολογίας (γερμ. Kaiserlich Deutsches Institut für Ägyptische Altertumskunde) ιδρύθηκε το 1907. Από το 1929 τελεί ως παράρτημα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και υπάγεται στο γερμανικό υπουργείο εξωτερικών.
Γκέοργκ Κάρο

Ο Γκέοργκ Κάρο (γερμ. Georg Karo, 1872 - 1963) ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1872 στην Βενετία. Αν και εβραϊκής καταγωγής, βαφτίστικε χριστιανός. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στο Φράιμπουρκ γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου σπουδάζοντας κλασική φιλολογία και αρχαιολογία. Αποφοίτησε το 1892 με διδακτορικό. Ακολούθως ταξίδεψε ανα τη Μεσόγειο και έκανε μεταδιδακτορική εργασία το 1902 στην Βόνη. Εργάστηκε στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, αρχικά ως αναπληρωτής Διευθυντής («Γραμματέας»), και διετέλεσε διευθυντής από το 1910 ως το 1919. Το 1920 ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χάλε, και επέστρεψε δέκα χρόνια αργότερα, το 1930 ως διευθυντής στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα. Κυνηγήθηκε το 1936 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής και κατέφυγε στις ΗΠΑ, όπου δίδαξε ως καθηγητής. Επέστρεψε στην Γερμανία το 1953 και εγκαταστάθηκε στο Φράιμπουρκ, διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο. 

Απεβίωσε στις 12 Νοεμβρίου 1963 στο Φράιμπουρκ. Εν ζωή του απονεμήθη ο Μεγαλόσταυρος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.

Ενδεικτική εργογραφία 
Ο Κάρο μελέτησε την επιρροή των ανατολικών πολιτισμών στην ελληνική και ετρουσκική τέχνη. Μελέτησε επίσης τον μινωικό και μυκηναϊκό πολιτισμό. Διηύθηνε ανασκαφές της Γερμανικής Σχολής στην Τίρυνθα και αξιολόγησε κτερίσματα από τις ανασκαφές του Σλήμαν στις Μυκήνες. 
 Die Schachtgräber von Mykenai, 2 Bde., 1930/33
 Greek Personality in Archaic Sculpture, 1948
 Greifen am Thron, 1959
 50 Jahre aus dem Leben eines Archäologen, 1959

Παραπομπές

Πηγές 
 Ράινχαρντ Λούλις: Georg Karo. In: Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache. von Zabern, Mainz 1988, ISBN 3-8053-0971-6, S. 181–182.
 Φρίντριχ Ματζ: Georg Karo. In: Gnomon 36 (1964), S. 637ff.

Γερμανοί αρχαιολόγοι
Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών
Θεοφάνης Λαμπουκάς

Ο Θεοφάνης Λαμπουκάς (Theophanis Lamboukas, γνωστός και ως Théo Sarapo, 26 Ιανουαρίου 1936 – 28 Αυγούστου 1970) ήταν ελληνικής καταγωγής Γάλλος τραγουδιστής, περισσότερο γνωστός ως ο δεύτερος και τελευταίος σύζυγος της διάσημης Γαλλίδας τραγουδίστριας Εντίθ Πιάφ.

Βιογραφία
Ο Λαμπουκάς γεννήθηκε στο Παρίσι. Αρχικώς εργάσθηκε ως κομμωτής στο κομμωτήριο του πατέρα του, ενώ υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό, στην Αλγερία, επί 33 μήνες. Τον γνώρισε στην Πιάφ ο γραμματέας της, Claude Figus. Με την Πιαφ τραγούδησαν το 1962 τη μεγάλη επιτυχία «À quoi ça sert l'amour?». Η Πιαφ τον προώθησε με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο (Théo) Sarapo, από την ελληνική φράση «σ' αγαπώ», με την οποία είναι ομόηχο όταν το «R» προφέρεται με γαλλική προφορά. Τον παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όταν εκείνη ήταν 46 ετών και ο Θεοφάνης 26.

Καριέρα
Ο Σαγαπό ήταν το τελευταίο από μία μακρά σειρά ταλέντων που ανέδειξε και προώθησε η Πιάφ, όπως οι Σαρλ Αζναβούρ, Ζιλμπέρ Μπεκό, Έντι Κονσταντέν, Υβ Μοντάν, Ζωρζ Μουστακί, Ζακ Πιλ, Les Compagnons de la chanson, κ.ά.. Ηχογράφησε και εκτέλεσε ζωντανά πολλά τραγούδια με την Πιαφ. Περιόδευσαν μαζί στη Γερμανία και στις Κάτω Χώρες, ενώ σχεδίαζαν μία περιοδεία στις κυριότερες πόλεις των ΗΠΑ, αλλά δεν πρόλαβαν εξαιτίας της επιδεινώσεως της υγείας της Πιάφ. Την εποχή που άρχισε να τραγουδά μαζί της, η φωνή του ήταν πολύ ένρινη, αλλά τα επόμενα χρόνια ανέπτυξε μία ιδαίτερα γλυκιά χροιά. Σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο, κληρονόμησε τα χρέη της Πιαφ μετά τον θάνατό της, περίπου 7 εκατομμύρια γαλλικά φράγκα, οπότε τού έγινε έξωση από το διαμέρισμά τους στη Λεωφόρο Λαν την ημέρα των Χριστουγέννων του 1963, και ηχογράφησε το σχετικό τραγούδι «La maison qui ne chante plus» (= «το σπίτι που δεν τραγουδά πια»), το οποίο έγινε επιτυχία.

Μερικές ακόμα επιτυχίες του Σαγαπό ήταν τα τραγούδια «Le jour viendra», «La Ronde» και «Nous n'étions pas pareils». Υπήρξε επίσης ικανός ηθοποιός, του οποίου η γνωστότερη ταινία ήταν η Judex (1963), σε σκηνοθεσία Ζωρζ Φρανζύ, που βρισκόταν στο στάδιο των γυρισμάτων όταν πέθανε η Πιάφ.

Το τέλος
Ο Θεοφάνης Λαμπουκάς πέθανε στην άκρη ενός δρόμου στη Λιμόζ, μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, σε ηλικία μόλις 34 ετών. Τάφηκε δίπλα στην Πιάφ στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ στο Παρίσι. Η επιγραφή πάνω στον κοινό τους τάφο μεταφράζεται ως «Η αγάπη τα κατακτά όλα». Στο ίδιο τάφο αναπαύεται και ο πατέρας της Εντίθ, o Λουί Αλφόνς Γκασσιόν, αλλά και η κόρη της Μαρσέλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Théo Sarapo στην IMDB
 Βιογραφία του από τη μικρότερη αδελφή του, Christie Laume

Γάλλοι άνδρες τραγουδιστές
Γάλλοι ελληνικής καταγωγής