joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιμπραϊμά Φαλ Φάι

Ο Ιμπραϊμά Φαλ Φάι (Ibrahima Fall Faye, γεννήθηκε 10 Ιανουαρίου 1997) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣ Μονακό του Γαλλικού Πρωταθλήματος (LNB Pro A) και της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Σενεγάλης.

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Φαλ Φάι έπαιξε στις νεανικές ομάδες της Ελάν Σαλόν. Έπαιξε σε 9 αγώνες στο Γαλλικό Πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της περιόδου 2016–17. καθώς και σε τρεις αγώνες στο FIBA Europe Cup  και σε έναν στο Κύπελο Ηγετών του 2017.

Στις 7 Ιουλίου 2019, ο Φαλ Φάι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Τέλενετ Άντβερπ Τζάιαντς.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2021, ο Φαλ Φάι υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Πορεία στην Εθνική ομάδα 
Ο Φαλ Φάι υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Σενεγάλης. Έπαιξε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019 .

Παραπομπές

 
Σενεγαλέζοι καλαθοσφαιριστές
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Καλαθοσφαιριστές Ελάν Σαλόν
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Άντβερπ Τζάιαντς
Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Στο διαδίκτυο, κανείς δεν ξέρει ότι είσαι σκύλος

Το «Στο Διαδίκτυο, κανείς δεν ξέρει ότι είσαι σκύλος» είναι ένα γνωμικό και μιμίδιο στο διαδίκτυο σχετικά με την ανωνυμία στο διαδίκτυο που ξεκίνησε ως λεζάντα μιας γελοιογραφίας σχεδίασε ο Πίτερ Στάινερ και δημοσιεύτηκε από την The New Yorker στις 5 Ιουλίου 1993. Η φράση είναι ενός μεγαλόσωμου σκύλου που κάθεται σε μια καρέκλα σε ένα γραφείο, με το πόδι του στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή μπροστά του, και μιλάει σε ένα μικρότερο σκυλί που κάθεται στο πάτωμα δίπλα του.  Ο Στάινερ είχε κερδίσει μεταξύ 200.000 και 250.000 δολαρίων μέχρι το 2013 από την επανεκτύπωσή της, οπότε είχε γίνει η γελοιογραφία που είχε αναπαραχθεί περισσότερο από την The New Yorker .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστότοπος του Peter Steiner
 Myth/Reality 
 The Cartoon Bank online
 Nobody Knows I'm a Dog production

Πολιτισμός του διαδικτύου
Διαδικτυακά μιμίδια
Ακρωτήριο Λεκτόν

Το ακρωτήριο Λεκτόν (τουρκικά: Baba Burnu, Ακρωτήριο Μπαμπά) είναι το δυτικότερο σημείο της τουρκικής ηπειρωτικής χώρας, καθιστώντας το το δυτικότερο σημείο της Ασίας. Βρίσκεται στο χωριό Μπαμπάκαλε («Κάστρο του Πατέρα») στο Άιβατζικ της Επαρχίας του Τσανάκκαλε, στην ιστορική περιοχή της Τρωάδας. Κατά τους κλασικούς χρόνους, στο ακρωτήριο υπήρχε ένας φάρος ονόματι Λεκτόν.

Οι Πράξεις των Αποστόλων καταγράφουν ένα ταξίδι γύρω από το ακρωτήριο από την Τρωάδα στην Άσσο που ανέλαβε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και οι σύντροφοί του, ενώ ο Απόστολος Παύλος έκανε το ταξίδι στη στεριά (Πράξεις 20:13).

Παραπομπές

Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Επαρχίας του Τσανάκκαλε
Εκκλησοχώρι Ιωαννίνων

Το Εκκλησοχώρι είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

Γεωγραφικά στοιχεία 
Το Εκκλησοχώρι βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 260 μέτρα. Απέχει 33 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 27 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Ανατολικά και νότια του χωριού περνάει ο Καλαμάς (Θύαμις) ενώ ανατολικά, δίπλα στον ποταμό, η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Το χωριό αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας με την ονομασία Τσαρκοβίστα και στη οθωμανική στατιστική της Ηπείρου του 1895 καταγράφεται να απέχει: "4 ώρες από τα Γιάννενα, να έχει 55 χανέδες (φορολογούμενες οικογένειες/σπίτια), 165 άρρενες - 109 θήλεις". Αποτελεί τον τόπο καταγωγής του θεολόγου καθηγητή Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα Ευάγγελου Αντωνιάδη (1882-1962) και του βραβευμένου φωτογράφου Άγγελου Καλογερίδη. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την παλιά του ονομασία Τσαρκοβίστα Κουρέντων το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Εκκλησοχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Εκκλησοχωρίου της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εκκλησοχώρι (Τσαρκοβίτσα) Ιωαννίνων από το Ιδρυματικό Αποθετήριο Ολυμπιάς

Παραπομπές

Δήμος Ζίτσας
Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Τσαφαρίνας

Οι Νήσοι Τσαφαρίνας (ισπανικά: Islas Chafarinas) είναι τρεις μικρές ισπανικές νησίδες οι οποίες βρίσκονται στη Θάλασσα του Αλμποράν στα ανοικτά των ακτών του Μαρόκου με συνολική έκταση 0,525 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 45 χιλιόμετρα ανατολικά του Ναδόρ και 3,3 χιλιόμετρα από τη μαροκινή πόλη Ρας Κεμπντάνα.

Τα νησιά Τσαφαρίνας είναι από τα ισπανικά εδάφη στη Βόρεια Αφρική στα ανοιχτά των μαροκινών ακτών, γνωστά ως πλάθας δε σοβερανία.

Γεωγραφία
Τα νησιά Τσαφαρίνας αποτελούνται από τρία νησιά (από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με τις εκτάσεις τους σε τετραγωνικά μέτρα):

 Νησί Κονγκρέσο (256000 τ.μ.)
 Νησί Ισαβέλ Β’ (153000 τ.μ.) (έχον φρουρά)
 Νησί Ρέυ (116000 τ.μ).

Βρίσκονται υπό ισπανικό έλεγχο από το 1847 και υπάρχει μια στρατιωτική φρουρά 30 ανδρών στο Νησί Ισαβέλ Β’, ο μόνος σταθερός πληθυσμός στο μικρό αρχιπέλαγος, από 426 άτομα το 1900 και 736 άτομα το 1910. Μικρός αριθμός επιστημόνων, αστυνομικών για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, και άλλο εξουσιοδοτημένο προσωπικό μερικές φορές αυξάνουν τον πληθυσμό περίπου στα 50 άτομα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νησιά της Ισπανίας
Νησιά της Αφρικής
Αρχιπελάγη της Αφρικής
Νησιά της Μεσογείου
Ζβέζνταν Μίτροβιτς

Ο Ζβέζνταν Μίτροβιτς ( , Τίτογκραντ, 19 Φεβρουαρίου 1970) είναι Μαυροβούνιος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης.

Προπονητική σταδιοδρομία

Ουκρανικό πρωτάθλημα (2002–2014) 
Κατά τη διάρκεια δώδεκα ετών στον Ουκρανικό Πρωτάθλημα, ο Μίτροβιτς προπονούσε την Χίμικ, Κριβμπασμπάσκετ, Μπούντιβελνικ Κάιιβ και Αζοβμάς Μαριούπολ.

Μονακό (2015–2018) 
Ως νέος προπονητής, ο Μίτροβιτς εντάχθηκε στην ΑΣ Μονακό τον Μάρτιο του 2015. Κέρδισε το πρωτάθλημα της 2ης Κατηγορίας Γαλλίας league ( LNB Pro B ) της περιόδου 2014–15.  Η ΑΣ Μονακό προβιβάστηκε στην 1η Κατηγορία (LNB Pro A) για τη χρονιά 2015–16. Στο τέλος της περιόδου, τερμάτισε 2ος στην ψηφοφορία για τον καλύτερο προπονητή της χρονιάς.

Την περίοδο 2015–16, η ομάδα του τερμάτισε στην πρώτη θέση στην κανονική περίοδο και έχασε από την ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν στους ημιτελικούς των πλέι οφ του πρωταθλήματος. Ο Μίτροβιτς επιλέχθηκε ως επικεφαλής προπονητής της Διεθνούς Ομάδας του Γαλλικού All-Star Game 2016. Τη χρονιά 2017–18, ο Μίτροβιτς οδήγησε το Μονακό στον αγώνα πρωταθλήματος του Basketball Champions League, όπου ο σύλλογος έχασε από την ΑΕΚ. Στις 16 Μαΐου 2018, αναδείχθηκε ο καλύτερος προπονητής του Γαλλικού Πρωταθλήματος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν (2018–2020) 
Στις 26 Ιουνίου 2018, ο Μίτροβιτς υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ. Την περίοδο 2018-19, οδήγησε την ομάδα στον τίτλο του εθνικού πρωταθλήματος Γαλλίας και στην κατάκτηση του Κυπέλλου Γαλλίας. Απολύθηκε από την ΑΣΒΕΛ τον Μάιο του 2020 και αμφισβήτησε την απόφαση του συλλόγου.

Μονακό (2020–2021) 
Στις 2 Ιουλίου 2020 επέστρεψε στην ΑΣ Μονακό. Στις 13 Δεκεμβρίου 2021, αποτέλεσε παρελθόν από την Μονακό, λόγω άσχημων αποτελεσμάτων.

Σταδιοδρομία προπονητικής εθνικής ομάδας 
Ο Μίτροβιτς ήταν βοηθός προπονητή για την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Μαυροβουνίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2013, υπό τον προπονητή Λούκα Παβίτσεβιτς.

Στις 6 Οκτωβρίου 2017, ο Μίτροβιτς διορίστηκε επικεφαλής προπονητής της εθνικής ομάδας ανδρών του Μαυροβουνίου.

Επιτεύγματα και βραβεία σταδιοδρομίας

Ως πρώτος προπονητής 
 Νικητής γαλλικού Κυπέλλου Ηγετών : 3 (με ΑΣ Μονακό : 2016, 2017, 2018 )
 Πρωταθλητής 2ης Κατηγορίας Γαλλίας : 1 (με ΑΣ Μονακό : 2014–15)
 Πρωταθλητής Ουκρανίας : 1 (με Κριβμπασμπάσκετ : 2008–09)
 Κυπελλούχος Ουκρανίας : 1 (με Μπούντιβελνικ Κάιιβ : 2011–12)
 Basketball Champions League τρίτη θέση: 1 (με ΑΣ Μονακό : 2017 )
 FIBA EuroCup Challenge δευτεραθλητής: 1 (με Χίμικ Γιούζνε : 2005–06 )

Ως βοηθός προπονητή 
 Κυπελλούχος Γιουγκοσλαβίας : 2 (με την Μπουντούτσνοστ : 1995–96, 1997–98)

Ατομικές διακρίσεις 
 Προπονητής της Χρονιάς Γαλλικού Πρωταθλήματος : 2017   2018
 Προπονητής της Χρονιάς Ουκρανικού Πρωταθλήματος: 2009

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος προπονητών κατόχων EuroCup

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ προπονητή στην ΑΣ Μονακό
 Προφίλ προπονητή στο eurobasket.com
 Προφίλ προπονητή στο fibaeurope.com

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Sebastiano Caracciolo

Ο Sebastiano Caracciolo (1922–2013) ήταν ένας σημαντικός Τέκτονας και Μαρτινιστής . Υπηρέτησε ως μέλος της διοίκησης του Τεκτονικού τάγματος Le Droit Humain στην Ιταλία, αλλά αργότερα αφοσιώθηκε στον Τύπο Misraim - Memphis. Το 1981 έγινε ο Κυρίαρχος Μέγας Γενικός Ιεροφάντης του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και του Μέμφις διαδεχόμενος τον Γκαστόνε Βεντούρα . Επίσης, την ίδια χρονιά ανέλαβε και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Ταγματος.

Αναλυτικά:

Ο Sebastiano Caracciolo γεννήθηκε την 1-1-1922 και πέρασε στην Αιώνια Ανατολή την 4-4-2013. Υπηρέτησε από πολύ νωρίς τον Εσωτερισμό, εντασσόμενος στον Τεκτονισμό και τον Μαρτινισμό.

Το 1981 είχε διαδεχθεί την Μεγάλη Ιεροφανεία του Μισραΐμ Μέμφις από τον Gastone Ventura, καθώς και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Τάγματος.

Υπηρέτησε τον Παραδοσιακό Τεκτονισμό με πάθος, ενάντια στις δυνάμεις που πάντοτε, ακόμη και σήμερα προσπαθούν να τον συμβιβάσουν με το επίπεδο ενός σωματείου. Δεν συμβιβάσθηκε και συγκρούσθηκε όταν χρειάσθηκε για να διατηρήσει τον Παραδοσιακό χαρακτήρα των Μυητικών Οργανισμών. 

Κέρδισε τον διεθνή σεβασμό για το έργο του και την προσήλωση στις αρχές του.

Εγραψε τα:

Η Ερμητική Παράδοση στον Ελευθεροτεκτονισμό

 Η Γυναικεία Μύηση στον Τεκτονισμό
 Ο Εσωτερισμός στον "Εμπορο της Βενετίας" του W.Shakespeare
 Πληθώρα άρθρων στην έντυπη και μετέπειτα ηλεκτρονική έκδοση «Η Μυητική Αφύπνιση» καθώς και στην ηλεκτρονική έκδοση «ο Ερημίτης» του Ιταλικού Μαρτινιστικού Τάγματος

Ιταλοί ελευθεροτέκτονες
Δαφνόφυτο Ιωαννίνων

To Δαφνόφυτο είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο απέχει 30 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 24 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και είναι σε υψόμετρο 360 μέτρα. Δυτικά από το χωριό περνάει ο ποταμός Καλαμάς (Θύαμις) και στα βορειοανατολικά (στα 4 χλμ. περίπου) είναι η Ζίτσα. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία Μπουρτάρι το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1950 με το ΦΕΚ 208Α - 16/09/1950 μετονομάστηκε σε Δαφνόφυτον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δαφνόφυτου της δημοτικής ενότητας Ζίτσας που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 35 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 To πανηγύρι του Π'λου στο Δαφνόφυτο Ιωαννίνων : μια παλιά γιορτή γυναικείου καλλωπισμού από τον ιστότοπο Ιδρυματικό Αποθετήριο Ολυμπιάς

Παραπομπές 

Δήμος Ζίτσας
Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Απεργία των εργαζομένων στη Χαλυβουργία Ελλάδος (2011 - 2012)

Η απεργιακή κινητοποίηση στην Χαλυβουργίας Ελλάδας στον Ασπρόπυργο έλαβε χώρα από τις 1 Νοεμβρίου 2011 έως τις 28 Ιουλίου 2012.

Μετά από ζημιές περίπου 50 εκατομμυρίων ευρώ τα τελευταία τρία χρόνια, η διοίκηση της επιχείρησης ζήτησε από τους εργαζόμενους να δουλεύουν εκ περιτροπής πεντάωρη απασχόληση και στα δύο εργοστάσια της Ελληνικής Χαλυβουργίας , στον Βόλο και τον Ασπρόπυργο.

Το εργοστάσιο στο Βόλο το δέχτηκε ενώ το εργοστάσιο του Ασπροπύργου το απέρριψε και ξεκίνησε έτσι την 1η Νοεμβρίου του 2011 απεργιακές κινητοποιήσεις. Οι κινητοποιήσεις αυτές κράτησαν περίπου 9 μήνες.

Εργαζόμενοι από όλα τα εργοστάσια της χώρας ήρθαν για συμπαράσταση στους απεργούς χαλυβουργούς στο διάστημα της απεργίας. 

Η απεργία τελείωσε στις 28 Ιουλίου του 2012, μετά από συνέλευση των εργαζομένων στο εργατικό κέντρο Ελευσίνας. Το σωματείο εισηγήθηκε τη συνέχιση του αγώνα του με άλλες μορφές. Λίγες μέρες νωρίτερα προηγήθηκε επέμβαση των ΜΑΤ στο χώρο της απεργίας, λόγω του γεγονότος ότι η απεργία είχε κριθεί παράνομη τον Ιούνιο του 2012. Δυο χρόνια αργότερα η παραγωγική δραστηριότητα του εργοστασίου του Ασπροπύργου μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο του Βόλου.

Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια απεργίες  που έγιναν ποτέ στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Ελλάδας και το 2014 κυκλοφόρησε ντοκιμαντέρ για την απεργία.

Παραπομπές
Μπρεντ Σκοτ

Ο Μπρεντ Στίβεν Σκοτ (γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1971) είναι ένας πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, στο παρελθόν στο ΝΒΑ . Ο Σκοτ είχε ύψος 2,08 μέτρων και βάρος 110 κιλών και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ . Ο Σκοτ είναι επί του παρόντος βοηθός προπονητή στο Πανεπιστήμιο της Κοινοπολιτείας της Βιρτζίνια .

Κολεγιακή σταδιοδρομία 
Ο Σκοτ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο Ράις .

Επαγγελματική πορεία 
Ο Σκοτ έπαιξε 16 παιχνίδια με τους Ιντιάνα Πέισερς κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996–97 στο ΝΒΑ, με μέσο όρο 1,2 πόντους και 0,6 ριμπάουντ ανά αγώνα. Έπαιξε επίσης επαγγελματικά στην Πολωνία ( Άνβιλ Βλοτσλάβεκ ), στην Ισπανία (για Ταού Κεράμικα, Ρεάλ Μαδρίτης, Πολαρίς Ουόρλντ Μούρθια ), Ιταλία (για Ολιτάλια Φορλί, Βιόλα Ρέτζιο Καλάμπρια  και Σναϊντέρο Ούντινε ) και Ελλάδα ( Γυμναστικός Σ. Λάρισας, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ ).

Προπονητική σταδιοδρομία 
Στις 25 Ιουνίου 2007, το Πανεπιστήμιο Ράις ανακοίνωσε ότι ο Σκοτ θα ήταν βοηθός προπονητή καλαθοσφαίρισης.  Έκτοτε υπηρέτησε με την ίδια ιδιότητα στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα και στο TCU, και στις δύο θέσεις υπό τον προπονητή Τρεντ Τζόνσον . Στις 16 Μαΐου 2016, ο Σκοτ επέστρεψε στο πανεπιστήμιο όπου αποφοίτησε, Ράις, μετά από τέσσερα χρόνια στο TCU, για να υπηρετήσει στο προσωπικό του Μάικ Ρόουντς.  Τον Μάρτιο του 2017 εντάχθηκε στο επιτελείο του Ρόουντς στο VCU.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό προπονητή TCU 
 Στατιστικά ΝΒΑ στο basketballreference.com
 Προφίλ παίκτη της ΑΕΚ στο aek.com
 Συνέντευξη με τον Μπρεντ Σκοτ, του Μάρεκ Μοσακόφσκι στο  24sec.net

Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια
Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Βλοτσλάβεκ
Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα
Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Μούρθια
Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Perseus Project

Το Perseus Project είναι σχέδιο ψηφιακής βιβλιοθήκης το οποίο ξεκίνησε και διευθύνεται από το  Πανεπιστήμιο Ταφτς,  το οποίο  συγκεντρώνει ψηφιακές συλλογές ανθρώπινων πόρων. Η έκδοση 4.0 είναι επίσης γνωστή ως "Perseus Hopper",  και φιλοξενείται από το Τμήμα Κλασικών Σπουδών. Το σχέδιο αναπαράγεται από την Εταιρεία Max Planck στο Βερολίνο (Γερμανία), καθώς και από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Ιστορία
Το σχέδιο ξεκίνησε  το 1987 με τη συλλογή και παρουσίαση υλικού για τη μελέτη της αρχαίας Ελλάδας. Εκδόθηκαν δύο CD-ROM και ιδρύθηκε η Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Perseus το 1995.  Το σχέδιο επεκτάθηκε. Οι τρέχουσες συλλογές καλύπτουν τα κλασικά ελληνορωμαϊκά και την αγγλική Αναγέννηση. Άλλα υλικά, όπως οι εργασίες του Edwin Bolles και η ιστορία του Πανεπιστημίου Ταφτς, έχουν μεταφερθεί στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Ταφτς. 

Αρχισυντάκτης του σχεδίου  είναι ο Gregory R. Crane, η έδρα της οικογένειας Tufts Winnick στην Τεχνολογία και την Επιχειρηματικότητα. Κατείχε αυτή τη θέση από την ίδρυση του Perseus Project.

Μορφή κειμένου
Τα αρχαία ελληνικά έργα στον Περσέα αποθηκεύονται σε μορφή βήτα, αν και μπορούν να διαμορφωθούν εκ νέου για να εμφανιστούν σε διάφορα μεταγραφικά συστήματα .

Για να εξηγηθεί η ελαττωματική ελληνική ορθογραφία των φωνηέντων, οι επικεφαλίδες των διαδικτυακών λεξικών χρησιμοποιούν  τα σύμβολα α ^ ι ^ υ ^ για συντομία (συντίθεται στην εκτύπωση Liddell & Scott ως ᾰ ῐ ῠ) και α_ ι_ υ_ για ι υ μακρύ (συντίθεται με κεφαλαία γράμματα όπως π.χ. ᾱ ῑ ῡ).

Πνευματικά δικαιώματα
Το έργο Perseus υποστηρίζει περιεχόμενο open source  και δημοσίευσε κωδικό στο SourceForge . Το έργο Perseus συνεισφέρει στην Open Content Alliance.  Το σχέδιο υποστηρίζει επίσης το Internet Archive.

Δείτε επίσης
 Λεξικό Λίντελ-Σκοτ
 Πάπυροι του Ηρακλείου Καμπανίας
 Thesaurus Linguae Graecae

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Thomas R. Martin (1996). Ancient Greece from Prehistoric to Hellenistic Times. Yale University Press. . A text written by Professor Martin to accompany the Perseus Project online resources.

Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Τόρστεν Χας

Ο Τόρστεν Χας (γερμανικά: Torsten Haß) (21 Νοεμβρίου 1970, Νοϊμύνστερ), γνωστός και με το ψευδώνυμο Κιμ Γκούντολ (Kim Godal), είναι Γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, συγγραφέας και βιβλιοθηκάριος. Για παράδειγμα, έγραψε το Bibliotheken für Dummies. Το βιβλίο εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2019 και ανατυπώθηκε δύο φορές λόγω μεγάλης ζήτησης. Ζητήθηκαν σχεδόν 60.000 βιβλία μέχρι το τέλος του 2020.  Το βιβλίο έχει λάβει αρκετές κριτικές  και χρησιμοποιείται σε πολλά πανεπιστήμια. Παραδείγματα:
Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Τύμπινγκεν (Βάδη-Βυρτεμβέργη),
Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπόχουμ (Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία),
Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Μπίνγκεν (Ρηνανία-Παλατινάτο).

Ειδικά βιβλία 
 Bibliotheken für Dummies (2019); μαζί με Ντέτλεφ Σνάιντερ-Σάντερλαντ (Detlev-Schneider-Suderland)
 Arbeitgebermarke Bibliothek mit k(l)einem Budget : eine Einführung mit Übungen (2021)
 Vahīṅ dekhiye : Festschrift für Hellmut Vogeler (1996); εκδότης 
 Das Ende der Gemütlichkeit : Entwurf eines Fundraising-Konzepts für kleinere und mittlere Wissenschaftliche Bibliotheken  (2021)
 Dieses Buch ist für die Tonne : Einführung in den klassischen Zynismus (Kynismus) (2020); μαζί με Μαξιμίλιαν Σπανμπρούκερ (Maximilian Spannbrucker)
 Wohnriester und Erbbau : ein aktuelles Fallbeispiel (2021)

Δοκίμιο, ανασκόπηση
 Der Verlust der Magie : Essays, Polemiken, Satiren (2021)
 Die Rezensionen, Bd.A,1 (2021)
 Die Rezensionen, Bd.A,2 (2021)
 Die Rezensionen, Bd.A,3 (2021)
 Die Rezensionen, Bd.B,1 (2021)
 Die Rezensionen, Bd.B,2 (2021)

Μυθιστόρημα, αφήγηση 
 Das Kartenhaus : ein Betrugs-Roman (2002)
 Der König des Schreckens :  ein Vatikan-Krimi  (2013)
 Männchensache : Rechtsfälle zur Vorbereitung im Geschlechterkampf – Roman (2009)
 Morddeich : und andere Kurzprosa (2021)
 Die Schwarze Zeit : ein Mittelalter-Roman (2006)
 Die Schwarze Zeit II : Aphrodites Puppen – Roman (2007)
 Die Schwarze Zeit III : Metathronos – Roman (2008)
 Die Schwarze Zeit IV : Agonie – Roman (2009)
 Die Schwarze Zeit V : Staub – Roman (2010)
 Die Schwarze Zeit VI : Terra re-mota – Roman (2011)
 Totenmelodie : ein Kurpfalz-[[Αστυνομικό μυθιστόρημα|Krimi (2017)
 Totenquintett : ein Kurpfalz-Krimi (2018)
 Totentraum : ein Kurpfalz-Krimi  (2019)

Δράματα 
 En Nuit: Dramolett (2021)
 Omega oder Das Hochzeitsmahl: Drama (2020)
 Die Staatsschuld – In a State of Bonds: Drama (2003)

Ποιήματα
 Das Christkind taumelt betrunken im Wald, der Weihnachtsmann torkelt nicht minder : Winter- und Weihnachts-Gedichte (2020)
 Es wiehert der Gaul, es graset das Pferd. Es machte auch nichts, wär’s mal umgekehrt : Liebes-Gedichte und andere (2020)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 KVK (Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, WorldCat): Αποτελέσματα αναζήτησης Torsten Haß
 KVK (Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία, WorldCat): Αποτελέσματα αναζήτησης Kim Godal

Γερμανοί συγγραφείς
Γερμανοί ποιητές
Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Γερμανοί δοκιμιογράφοι
Πύλη των Λεόντων (Ιερουσαλήμ)

Η Πύλη των Λεόντων (   Sha'ar ha-Arayot, ), επίσης Πύλη του Αγίου Στεφάνου ή Πύλη των Προβάτων, είναι μία από τις Πύλες της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι η ανατολική πύλη από τις επτά ανοικτές πύλες στα τείχη της Παλαιάς Πόλης.

Ιστορία 
Η έναρξη του παραδοσιακού χριστιανικού εορτασμού της τελευταίας πορείας του Ιησού από τη φυλακή στη σταύρωση, η Οδός του Μαρτυρίου (Via Dolorosa), ξεκινά από την Πύλη των Λεόντων. Στον τοίχο επάνω από την πύλη είναι σκαλισμένα τέσσερα λιοντάρια, δύο στα αριστερά και δύο στα δεξιά. Ο Σουλεϊμάν Α΄ ο μεγαλοπρεπής έφτιαξε το ανάγλυφο αυτό, για να εορτάσει τη νίκη των Οθωμανών επί των Μαμελούκων το 1517. Ο θρύλος λέει, ότι ο προκάτοχος τού Σουλεϊμάν Σελίμ Α', ο οποίος σχεδίαζε να ισοπεδώσει την πόλη, ονειρεύτηκε λιοντάρια που επρόκειτο να τον φάνε. Γλίτωσε, μόνο αφού υποσχέθηκε να προστατεύσει την πόλη κτίζοντας ένα τείχος γύρω της. Αυτό οδήγησε στο να γίνει το λιοντάρι το εραλδικό σύμβολο της Ιερουσαλήμ. 

Ο ιστορικός Μοσέ Σαρόν σημειώνει την ομοιότητα των γλυπτών λιονταριών με παρόμοια ζεύγη στο Jisr Jindas και στο Κασρ αλ Μπάσα στη Γάζα. Αυτά τα ζεύγη αντιπροσωπεύουν τον ίδιο σουλτάνο: τον Μπαϊμπάρς. Ο Σαρόν εκτιμά, ότι όλα χρονολογούνται περίπου στο 1273 

Η πύλη είναι μέρος των σωζόμενων τειχών της πόλης, που κτίστηκαν από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ το 1538. Τα τείχη εκτείνονται για περίπου 4,5 χλμ. και ανεβαίνουν σε ύψος 5-15 μ., με πάχος 3 μ.  Όλα μαζί τα τείχη της Παλαιάς Πόλης περιέχουν 43 πύργους επιτήρησης και 11 πύλες, επτά από τις οποίες είναι επί του παρόντος ανοιχτές.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 The Old City Gates: www.jewishvirtualibrary.org
Πύλη της Σιών (Ιερουσαλήμ)

Η Πύλη Σιών (, Sha'ar Σιών, , Bab Sahyun), επίσης γνωστό στα αραβικά ως Πύλη της Εβραϊκής Συνοικίας (Bab Harat al-Yahud)  ή Πύλη του Προφήτη Δαβίδ (Bab an-Nabi Dawud), είναι η νοτιοδυτική πύλη από τις επτά ιστορικές Πύλες της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ.

Ιστορία 
Η Πύλη Σιών κτίστηκε τον Ιούλιο του 1540, δυτικά της θέσης της μεσαιωνικής πύλης, η οποία ήταν άμεση συνέχεια της οδού των Εβραίων (γνωστή και ως Cardo). Στο νότιο τμήμα του τείχους ανεγέρθηκαν έξι πύργοι φρούρησης, τέσσερις από τους οποίους ευρίσκοντο στο τμήμα του όρους Σιών.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αι μία αποικία λεπρών, ένα σφαγείο και η κτηνοτροφική αγορά ευρίσκοντο κοντά στην Πύλη της Σιών. Προς τα τέλη του 19ου αι. κατασκευάστηκαν καταστήματα κατά μήκος του νότιου τείχους, που κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια της Βρετανικής Εντολής. 

Στις 13 Μαΐου 1948, καθώς ο Βρετανικός Στρατός αποσυρόταν από την Ιερουσαλήμ, ένας ταγματάρχης από το Σύνταγμα Σάφολκ παρέδωσε στον Μορντεχάι Βάινγκαρτεν το κλειδί για την Πύλη της Σιών.  

Το 2008 πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης της πύλης, εορτάζοντας τα 468α γενέθλιά της.

Δείτε επίσης 
 Τείχη της Ιερουσαλήμ
 Μάχη για την Ιερουσαλήμ
 Σουλειμαν Α΄ ο μεγαλοπρεπης

Βιβλιογραφικές αναφορές
Ιπποδρομία

Οι ιπποδρομίες είναι άθλημα ιππικής απόδοσης, που συνήθως περιλαμβάνει δύο ή περισσότερα άλογα που οδηγούνται από αναβάτες, ή και όχι, σε προκαθορισμένη διαδρομή, για αγώνες. Είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα όπως και ο στόχος του αθλήματος που έχει παραμείνει αμετάβλητος, ο ταχύτερος τερματισμός ενός ίππου.

Οι ιπποδρομίες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ως προς τη μορφή και πολλές χώρες έχουν αναπτύξει τις δικές τους ιδιαίτερες παραλλαγές γύρω από το άθλημα. Οι παραλλαγές περιλαμβάνουν περιορισμό των αγώνων σε συγκεκριμένα είδη ίππων, αναπήδηση εμποδίων, τρέξιμο σε διαφορετικές αποστάσεις, τρέξιμο σε διαφορετικές επιφάνειες πίστας και τρέξιμο σε διαφορετικούς βηματισμούς. 

Ένα σημαντικό μέρος του ενδιαφέροντος και της οικονομικής σημασίας των ιπποδρομιών έγκειται στον τζόγο που σχετίζεται με αυτό, μια δραστηριότητα που το 2008 δημιούργησε μια παγκόσμια αγορά αξίας περίπου 115 δισεκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ

Παραπομπές

 Αθλητισμός
Άννα Σιούελ

Η Άννα Σιούελ (Anna Sewell ; 30 Μαρτίου 1820 – 25 Απριλίου 1878) ήταν Αγγλίδα μυθιστοριογράφος. Είναι γνωστή ως η συγγραφέας του μυθιστορήματος του 1877 Μαύρη Καλλονή, το μοναδικό έργο της που κυκλοφόρησε, το οποίο θεωρείται ένα από τα δέκα καλύτερα μυθιστορήματα για παιδιά παρόλο που η συγγραφέας στόχευε το έργο για ένα ενήλικο κοινό. Η Σιούελ πέθανε μόλις πέντε μήνες μετά την έκδοση της Μαύρης Καλλονής, έχοντας ζήσει αρκετό χρονικό διάστημα για να δει το μοναδικό της μυθιστόρημα να γίνεται επιτυχία.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια 
Η Σιούελ γεννήθηκε στο Νόρφολκ, σε μια οικογένεια κουάκερων. Ο πατέρας της ήταν ο Ισαάκ Φίλιπ Σιούελ (1793-1879) και η μητέρα της, Μαίρη Ράιτ Σιούελ (1798-1884), ήταν μια πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είχε έναν μικρότερο αδερφό που λεγόταν Φίλιπ. Τα δυο παιδιά εκπαιδεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό στο σπίτι από την μητέρα τους λόγω της έλλειψης χρημάτων για το σχολείο.

Το 1822, η επιχείρηση του πατέρα της, ένα μικρό κατάστημα, έκλεισε και η οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο. Η ζωή ήταν δύσκολη για την οικογένεια και έτσι ο Ισαάκ και η Μαίρη έστειλαν τον Φίλιπ και την Άννα να μείνουν με τους γονείς της Μαίρης στο Μπάξτον του Νόρφολκ.

Το 1832, όταν η Άννα ήταν δώδεκα ετών, η οικογένεια μετακόμισε στο Stoke Newington και η Σιούελ πήγε σε σχολείο για πρώτη φορά. Σε ηλικία 14 ετών, η Σιούελ γλίστρησε και τραυμάτισε σοβαρά τα γόνατά της. Για την υπόλοιπη ζωή της, δεν μπορούσε να σταθεί όρθια χωρίς πατερίτσα ή να περπατά για αρκετή ώρα. Για καλύτερη κινητικότητα, συχνά χρησιμοποιούσε άμαξες για άλογα, οι οποίες συνέβαλαν στην αγάπη της για τα άλογα και στην ανησυχία της για την μεταχείριση των ζώων από τους ανθρώπους.

Θάνατος 
Μετά την κυκλοφορία του μοναδικού μυθιστορήματός της, η Σιούελ αρρώστησε βαριά. Είχε έντονους πόνους και για τους επόμενους μήνες ήταν εντελώς κλινήρης μέχρι που πέθανε στις 25 Απριλίου 1878 σε ηλικία 58 ετών από ηπατίτιδα ή φυματίωση, μόλις πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία της Μαύρης Καλλονής. Τάφηκε στις 30 Απριλίου 1878 στο νεκροταφείο Κουάκερ, κοντά στο Μπάξτον, στο Νόρφολκ, όχι μακριά από το Νόργουιτς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπορίσπιλ

Το Μπορίσπιλ ( Μπορύσπιλ, , Μπορίσπολ, ελληνικά: Μπορίσπολη, δηλ. πόλη του Μπορίς) είναι πόλη περιφερειακής σημασίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κιέβου, στην βόρεια Ουκρανία. Λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο του ραγιόν του Μπορίσπιλ, αν και διοικητικά δεν ανήκει σε αυτό. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται σε 63.674 κατοίκους (εκτίμηση 2021).

Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουκρανικά (uk)
Πόλεις της Ουκρανίας
Ανήριστος

Ο Ανήριστος (5ος αιώνας π.Χ.), γιος του Σπερθίου, ήταν αρχαίος Σπαρτιάτης, πρέσβυς των Λακεδαιμονίων. Γνωρίζουμε ότι ο παππούς του λεγόταν και εκείνος Ανήριστος.

Ο Ανήριστος είναι γνωστός από την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στις αρχές του πολέμου αυτού, περί το 430 π.Χ., στάλθηκε από τη Σπάρτη προκειμένου να ζητήσει τη βοήθεια του βασιλιά της Περσίας κατά των Αθηναίων. Ωστόσο στο δια ξηράς ταξίδι του τον συνέλαβε, μαζί με τους άλλους απεσταλμένους που τον συνόδευαν, ο Σάδοκος, γιος του Σιτάλκη, βασιλέως στη Θράκη. Στον Σάδοκο είχαν απονείμει οι Αθηναίοι τιμητικά τον τίτλο του Αθηναίου πολίτη. Το ίδιο διάστημα συνέπεσε να βρίσκονται εκεί και πρέσβεις των Αθηναίων, οι οποίοι έπεισαν τον Σάδοκο να τους παραδώσει τους πρέσβεις των Λακεδαιμονίων. Αυτό και έγινε. Μετέφεραν τον Ανήριστο και τη συνοδεία του στην Αθήνα, όπου και τους θανάτωσαν ρίχνοντας τους αυθημερόν σε βάραθρο, χωρίς δίκη. Τα ονόματα των λοιπών Λακεδαιμονίων απεσταλμένων, όπως τα παραδίδει ο Θουκυδίδης, ήταν: Νικόλαος, Πρατόδαμος και Τιμαγόρας ο Τεγεάτης, ενώ μαζί τους ήταν ο Αριστεύς ο Κορίνθιος εκπροσωπώντας την πόλη του και ο Πόλλις ο Αργείος, ο τελευταίος αυτός χωρίς επίσημη εντολή.

Παραπομπές

Πηγές

Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Εκτελεσθέντες
Ιβάν Ούχοφ (καλαθοσφαιριστής)

Ο Ιβάν Ούκοφ (γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας του VTB Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας .

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2016–17, η Πάρμα Μπάσκετ εισήλθε στο VTB Πρωτάθλημα . Παρά τα κακά αποτελέσματα της ομάδας στο πρωτάθλημα, καθώς η ομάδα κέρδισε μόνο ένα παιχνίδι, ο Ούκοφ είχε μία προσωπική επιτυχία καθώς αναδείχθηκε ο νέος παίκτης της χρονιάς στο VTB Πρωτάθλημα. 

Στις 25 Ιουλίου 2018, ο Ούκοφ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια VTB, ΤΣΣΚΑ Μόσχας . Στις 21 Ιουνίου 2021, ο Ούκοφ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΤΣΣΚΑ για τρία (2+1) ακόμη χρόνια.

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Ευρωλίγκα 

|- 
| style="text-align:left;"|2018–19†
| style="text-align:left;" rowspan="3"|CSKA Moscow
| 13 || 0 || 5.3 || .818 || .200 || 1.000 || 0.8 || 0.6 || .2 || .0 || 1.7 || 1.8
|- 
| style="text-align:left;"|2019–20
| 6 || 0 || 5.1 || .667 || .200 || .0 || 1.2 || 0.3 || .3 || .2 || 1.2 || 0.7
|-
| style="text-align:left;"|2020–21
| 26 || 4 || 9.0 || .286 || .385 || .250 || 0.8 || 0.8 || .3 || .0 || 2.2 || 0.7

Παραπομπές 

 
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές Πάρμα Μπάσκετ
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σεμέν Αντόνοφ

Ο Σεμέν Σεργκέιβιτς Αντόνοφ (    , γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1989) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας του VTB Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας . Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα της Ρωσίας, κερδίζοντας χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκό και Ολυμπιακό επίπεδο. Μπορεί να παίξει είτε σε θέσεις σμολ φόργουορντ είτε σε πάουερ φόργουορντ .

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Αντόνοφ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με την Άβτοντορ Σαράτοφ το 2006. Έμεινε στον σύλλογο μέχρι το τέλος της περιόδου 2008-09 και πήγε στην TSU Μπάσκετ Τάμποφ για έναν χρόνο.

Το 2011, μεταγράφηκε στη Νίζνι Νόβγκοροντ όπου έμεινε για έξι χρόνια.

Στις 17 Ιουνίου 2016, ο Αντόνοφ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με επιλογή ενός ακόμη έτους με τη ρωσική ομάδα ΤΣΣΚΑ Μόσχας .  Στις 21 Ιουνίου 2021, ο Αντόνοφ ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΤΣΣΚΑ για άλλες τρεις χρονιές.

Εθνική ομάδα της Ρωσίας 
Ο Αντόνοφ ήταν μέλος των εθνικών ομάδων νέων της Ρωσίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2007, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2008 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA το 2009.

Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ρωσίας . Με την ανώτερη ομάδα της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2011, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο,  και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Επίσης έχει παίξει στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2013, του 2015 και του 2017 .

Στατιστικά σταδιοδρομίας

Ευρωλίγκα 

|-
| style="text-align:left;"| 2014–15
| style="text-align:left;"| Nizhny Novgorod
| 24 || 23 || 25.6 || .444 || .384 || .700 || 3.3 || 1.7 || .5 || .6 || 7.1 || 5.3
|-
| style="text-align:left;"| 2016–17
| style="text-align:left;" rowspan=5| CSKA Moscow
| 28 || 3 || 8.7 || .468 || .538 || 1.000 || 1.1 || .3 || .3 || .3 || 2.1 || 1.4
|-
| style="text-align:left;"| 2017–18
| 34 || 22 || 13.8 || .500 || .400 || .727 || 2.1 || .6 || .4 || .5 || 4.2 || 4.0
|-
| style="text-align:left;background:#AFE6BA;"| 2018–19†
| 21 || 5 || 7.0 || .474 || .133 || .556 || 1.0 || .1 || .1 || .0 || 1.4 || 1.0
|-
| style="text-align:left;"| 2019–20
| 21 || 0 || 7.5 || .560 || .077 || .786 || 1.3 || .0 || .2 || .1 || 2.0 || 1.7
|-
| style="text-align:left;"| 2020–21
| 32 || 1 || 8.3 || .407 || .458 || .500 || 1.0 || .3 || .2 || .1 || 1.8 || 1.1
|- class="sortbottom"
| style="text-align:left;"| Career
| style="text-align:left;"|
| 86 || 48 || 15.4 || .435 || .414 || .727 || 2.1 || .8 || .4 || .5 || 4.3 || 3.5

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Σεμέν Αντόνοφ στο euroleague.net
 Ο Σεμέν Αντόνοφ στο fiba.com (αρχείο)
 Ο Σεμέν Αντόνοφ στο eurobasket.com

Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Σμολ φόργουορντ
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Νίζνι Νόβγκοροντ
Καλαθοσφαιριστές Αβτοντόρ Σαράτοφ
Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αντρέι Μιχαΐλοβιτς Λοπάτιν

Ο Αντρέι Μιχαΐλοβιτς Λοπάτιν (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1998, στη Μόσχα, στη Ρωσία ) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει στη θέση του πάουερ φόργουορντ στο σύλλογο καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Σταδιοδρομία 
Ο Λοπάτιν ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ σε ηλικία 7 ετών, στο Εφεδρικό Σχολείο Τρίντα Ολυμπίκ Κατάταξης 49ης θέσης. Πρώτος προπονητής είναι ο Αντρέι Βιατσεσλάβοβιτς Σιγκίν  . Από το 2014 αγωνίζεται στον σύλλογο ΤΣΣΚΑ . Το 2015, ο Αντρέι έγινε ο μοναδικός Ρώσος εκπρόσωπος που προσκλήθηκε στον Ευρωπαϊκό αγώνα U-18 All-Star κάτω των 18, ο οποίος έλαβε χώρα στη Λιλ της Γαλλίας, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2015  . Τον Σεπτέμβριο του 2016 πήρε μέρος σε προπονήσεις προετοιμασίας με την κύρια ομάδα  .

Την περίοδο 2016-17 της Πρωταθλήματος Νέων VTB, ο Λοπάτιν αναγνωρίστηκε ως ο «πολυτιμότερος παίκτης» τον Απρίλιο  και επιλέχτηκε στη συμβολική πεντάδα της κανονικής περιόδου  .

Τον Ιούνιο του 2017, ο Αντρέι υπέγραψε 5ετές συμβόλαιο με την ΤΣΣΚΑ  .

Τη χρονιά 2017-18, ο Λοπάτιν έγινε 3 φορές πρωταθλητής του Πρωταθλήματος Νέων VTB και αναγνωρίστηκε επίσης ως ο "πολυτιμότερος παίκτης" του "Φάιναλ Έιτ" και επιλέχτηκε στη συμβολική πεντάδα του τελικού τουρνουά  .

Στις 5 Οκτωβρίου 2018, ο Λοπάτιν έκανε την παρθενική εμφάνισή του για την κύρια ομάδα της ΤΣΣΚΑ στον αγώνα του VTB Πρωταθλήματος στην 1η Αγωνιστική απέναντι στην Ενισέι (91:66). Σε αυτό το παιχνίδι ο Αντρέι σημείωσε 1 πόντο και 1 τάπα  .

Εθνική ομάδα Ρωσίας 
Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Λοπατιν συμπεριλήφθηκε στην τελική αποστολή της εθνικής ομάδας της Ρωσίας (κάτω των 18 ετών) για την συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  .

Τον Ιούνιο του 2019, ο Λοπάτιν έλαβε πρόσκληση σε ανοιχτό στρατόπεδο προπόνησης για την πλησιέστερη εφεδρεία της εθνικής ομάδας της Ρωσίας  .

Προσωπική ζωή 
Στις 18 Ιουνίου 2021, ο Αντρέι και η κοπέλα του Ταϊσίγια έγιναν επίσημα σύζυγοι  .

Επιτεύγματα 

 Файл:Med_1.png Πρωταθλητής Ευρωλίγκας : 2018/2019
 Файл:Med_1.png Πρωταθλητής VTB (2): 2018/2019, 2020/2021
 Файл:Med_1.png Πρωταθλητής Ρωσίας (2): 2018/2019, 2020/2021
 Файл:Med_1.png Πρωταθλητής Νέων VTB (3): 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018
 Файл:Med_1.png Πρωταθλητής JBL : 2015/2016
 Файл:Med_2.png 2η θέση στο DUBL: 2014/2015

Σημειώσεις

Συνδέσεις 

 Προφίλ στον ιστότοπο της ΠΜΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Ρώσοι καλαθοσφαιριστές
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
47 Ρονίν

Η ιστορία των 47 ρόνιν αναφέρεται στο σχέδιο 47 ρόνιν να εκδικηθούν τον άδικο θάνατο του αφέντη τους, του ντάιμγιο Ασάνο Ναγκανόρι. Η "εκδίκηση των 47 ρόνιν" (四十七士, Shijūshichishi) αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες ιστορίες της Ιαπωνίας οι οποίες υπογραμμίζουν τις ηθικές αξίες και τον κώδικα τιμής, γνωστό ως μπούσιντο, που ακολουθούν οι σαμουράι. Στην συγκεκριμένη ιστορία, η προσήλωση στα ιδανικά τους, οδήγησε 47 πολεμιστές στο να ανταλλάξουν τις ίδιες τους τις ζωές για την τιμή του αφέντη τους.

Στις 17 Απριλίου του έτους 1701 (την χρονική περίοδο - νένγκο - του Γκένροκου (1688-1704) ) ο 34χρονος Ασάνο Ναγκανόρι, ντάιμγιο του Άκο (νοτιοδυτική επαρχία Χιόγκο, δυτικό Χονσού, Ιαπωνία)  καταδικάστηκε στο να διαπράξει σεπούκου και να πεθάνει με τιμή, έχοντας διαπράξει το έγκλημα να επιτεθεί στον ανώτερό του Κίρα Γιοσιχίσα. Ακολουθώντας τον θάνατό του, η γη που ανήκε στην οικογένειά του κατασχέθηκε από το Σογκουνάτο και οι 320 σαμουράι που τον υπηρετούσαν έγιναν ρόνιν, σαμουράι που περιπλανιούνται χωρίς αφέντη.  Περίπου 47 από τους πολεμιστές αυτούς αποφάσισαν να πάρουν εκδίκηση από τον Κίρα, καθώς τον θεώρησαν υπεύθυνο για την αυτοχειρία του αφέντη τους δεδομένου ότι ο Ασάνο επιτέθηκε στον Κίρα αφότου ο τελευταίος τον προσέβαλε επανειλημμένα.

Έχοντας σχεδιάσει προσεκτικά την εκδίκησή τους, 46 από τους ρόνιν με επικεφαλής τον Όισι Κουρανόσουκε Γιόσιο εισέβαλαν στο αρχοντικό του Κίρα στις 30 Ιανουαρίου του 1703, ενώ ο 47ος ρόνιν στάλθηκε ως αγγελιαφόρος να μεταφέρει την είδηση της επίθεσης στον Κίρα στον διάδοχο του Ασάνο.   Αφού βρήκαν τον Κίρα, πήραν τη ζωή του και έχοντας αποδώσει τις απαραίτητες νεκρικές τιμές τόσο στον αφέντη τους όσο και στον Κίρα, συνελήφθησαν χωρίς αντίσταση από τις αρχές.  Παρόλο που τόσο ο λαός όσο και ο ίδιος ο Σόγκουν συμφωνούσαν με την εκδίκηση των ρόνιν, οι αξίες της Ιαπωνίας της περιόδου του Γκένροκου καταδίκαζαν τέτοιες πράξεις που προέρχονται από τα βίαια ιδεώδη του παρελθόντος, με αποτέλεσμα οι ρόνιν να καταδικαστούν σε θάνατο. Όπως και ο Ασάνο, οι ρόνιν καταδικάστηκαν να διαπράξουν σεπούκου. Έτσι, στις 20 Μαρτίου του 1703, 46 ρόνιν πέθαναν με τιμή, έχοντας υπερασπιστεί επιτυχώς την τιμή του αδικοχαμένου αφέντη τους.

Τα γεγονότα του Άκο αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πληθώρα θεατρικών έργων Καμπούκι (στα οποία όμως τα ονόματα των σαμουράι αλλάχθηκαν λόγω της απαγόρευσης της απεικόνισης τέτοιων γεγονότων κατά την περίοδο Γκένροκου), πινάκων Ουκιγιο-ε, καθώς και ταινιών, που εισάγουν βέβαια σε μικρό ή μεγάλο βαθμό αρκετά στοιχεία μυθοπλασίας στην αληθινή ιστορία. Το βιβλίο Θρύλοι της Παλιάς Ιαπωνίας του Άλγκερνον Μπέρτραμ Φρίμαν-Μίτφορντ αποτελεί ίσως μία από τις πρώτες ολοκληρωμένες καταγραφές της ιστορίας, ενώ υπάρχουν επιπλέον ιστορικά στοιχεία τα οποία παρέχουν κάποιες αντικειμενικές πληροφορίες για τα αληθινά γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν και μετά την εκδίκηση των ρόνιν.

Παραπομπές 

Ιστορία της Ιαπωνίας
Σαμουράι
Αλεξάνδρεια η επί του Ινδού

Η Αλεξάνδρεια (αρχαία ελληνικά: Ἀλεξάνδρεια) είναι πόλη η οποία αναφέρεται από τον Κόιντο Κούρτιο Ρούφο και τον Διόδωρο Σικελιώτη. Εικάζεται ότι είναι η ίδια πόλη με αυτή που αναφέρει ο Αρριανός, χωρίς να την κατονομάζει, οτι διέταξε ο Αλέξανδρος ο Μέγας τον Φίλιππο, γιο του Μαχάτα, να οικοδομήσει στη συμβολή των ποταμών Ινδού και του Ακεσίνη. Η ύπαρξη της πόλης αμφισβητείται. Η θέση της, αν υποτεθεί ότι υπήρξε δεν είναι γνωστή. Έχει υποτεθεί ότι βρίσκονταν στη θέση Ουτς του Πακιστάν.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές
Xkcd

Το xkcd,  είναι ένα webcomic που δημιουργήθηκε το 2005 από τον Αμερικανό συγγραφέα Ράνταλ Μανρόε.  Το tagline του κόμικ το περιγράφει ως «ένα webcomic ρομαντισμού, σαρκασμού, μαθηματικών και γλώσσας».   Ο Μανρόε δηλώνει στον ιστότοπο του κόμικ ότι το όνομα του κόμικ δεν αποτελεί αρκτικόλεξο.

Το θέμα του κόμικ ποικίλλει από δηλώσεις για τη ζωή και την αγάπη έως τα μαθηματικά, προγραμματιστικά και επιστημονικά ανέκδοτα. Ορισμένα στριπ περιλαμβάνουν αναφορές σε απλό χιούμορ ή στη λαϊκή κουλτούρα. Έχει ένα καστ από φιγούρες ραβδιών,   και το κόμικ περιστασιακά παρουσιάζει τοπία, γραφήματα, γραφήματα και περίπλοκα μαθηματικά μοτίβα όπως φράκταλ .  Νέα κινούμενα σχέδια προστίθενται τρεις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.  

Ο Munroe κυκλοφόρησε τέσσερα spinoff βιβλία από το κόμικ. Το πρώτο βιβλίο, που εκδόθηκε το 2010 και με τίτλο xkcd: volume 0, ήταν μια σειρά από επιλεγμένα κόμικς από τον ιστότοπό του. Το βιβλίο του το 2014 What If? βασίζεται στο ομώνυμο ιστολόγιό του που απαντά σε ασυνήθιστες επιστημονικές ερωτήσεις των αναγνωστών με έναν ήπιο τρόπο που είναι επιστημονικά τεκμηριωμένος.    Η στήλη What If στον ιστότοπο ενημερώνεται κατά καιρούς με νέα άρθρα. Το βιβλίο του Thing Explainer του 2015 εξηγεί επιστημονικές έννοιες χρησιμοποιώντας μόνο τις χίλιες πιο συχνά χρησιμοποιούμενες λέξεις στα αγγλικά .   Ένα τέταρτο βιβλίο, How To, το οποίο περιγράφεται ως «ένα βαθύτατα άχρηστο βιβλίο αυτοβοήθειας», κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2019.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

 
 xkcd What-If
 Explain xkcd, ένα wiki αφιερωμένο στο να εξηγεί τις αναφορές που βρίσκονται σε κάθε κόμικ
Χιούμορ υπολογιστών
Αγία Μαρίνα Λακωνίας

Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μελιτίνης, της δημοτικής ενότητας Σμύνους, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Η παλαιά ονομασία του οικισμου ήταν Τσέρια.

Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη νοτιοκεντρική Λακωνία, στις νοτιοανατολικές απολήξεις του Ταϋγέτου, κοντά στο ρέμα της Στεμνίτσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει 47 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Τσέρια
Με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Αγία Μαρίνα
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελιτίνης και προσαρτήθηκε στο δήμο Σμύνους
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Σμύνους και προσαρτήθηκε στο δήμο Ανατολικής Μάνης

(Πηγή: )

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου
Ο βυζαντινός, κοιμητηριακός ναός Κοίμησης της Θεοτόκου

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μίκαελ Άντερσεν

Ο Μίκαελ Νταλ Άντερσον (γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1974), είναι πρώην Δανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,13 μέτρων και παίζει στη θέση του σέντερ .

Διακρίσεις

Πρόκομ Σοπότ 

 2 φορές Πολωνικό Πρωτάθλημα ως παίκτης για την Πρόκομ Σοπότ : ( 2006, 2007)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ Παίκτη στο AEK.com
 Στατιστικά Ιταλικού Πρωταθλήματος (στα ιταλικά)
Σέντερ
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Ασέκο Γκντίνια
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Σασάκι Κοτζίρο

Ο Σασακι Κοτζιρο (佐々木 小次郎 ,   περίπου 1575 – 13 Απριλίου 1612) ήταν ένας περίφημος Ιάπωνικής καταγωγής ξιφομάχος ο οποίος γεννήθηκε  στο Νομό Φουκούι, Ιαπωνία. Έζησε κατά τις περιόδους Αζουτσι-Μομογιαμα και "πρόλαβε" τα πρώτα χρόνια της περιόδου Εντο. Έχει μείνει γνωστός κυρίως  για την θρυλική μάχη του με τον Μιγιαμοτο Μουσασι κατά την οποία και βρήκε μοιράιο τέλος απο τον αντίπαλο του (1612). Κάποιοι πιστεύουν πως δολοφωνήθηκε πρίν την μάχη αλλά όμως δεν υπαρχει κανενα ορθό επιχείρημα που να στηρίζει την άποψη αυτή σε αντίθεση με την επικρατέστερη άποψη πως πέθανε απο τα χέρια του Μουσασι κατα την διαρκεια της μονομαχίας.  Αυτά που ξέρουμε σήμερα για τον Σασακι προέρχονται κυριώς απο πηγές που δεν σχετίζονται άμεσα με τον ίδιο οπως π.χ.  βιβλία του  Μουσασι.

ιστορία 
Ο νεαρός  Μιγιαμοτο Μουσασι, τότε, περίπου 29  ετών, άκουσε για τη φήμη του Σασακι και ζήτησε από τον φεουδάρχη Χοσοκαγα Τανταοκι, μέσω ενός μεσάζοντα, του Νανταοκα Σαντο Οκιναγκα, βασικού υποτελούς του Τανταοκι, να κανονίσει μια μονομαχία. Ο Τανταοκι συμφώνησε και όρισε την ώρα και τον τόπο ως τις 13 Απριλίου 1612 στο σχετικά απομακρυσμένο νησί Γκανρουτζιμα της Φουνασιμα, το στενό μεταξύ Χονσου και Κιουσου. Ο αγώνας έγινε πιθανότατα σε ένα τόσο απομακρυσμένο μέρος, επειδή εκείνη τη στιγμή ο Σασακι είχε αποκτήσει πολλούς  μαθητές, και εάν  έχανε, πιθανότατα θα είχαν προσπαθήσει να σκοτώσουν τον Μουσασι.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Μουσάσι έφτασε με καθυστέρηση μεγαλύτερη των τριών ωρών και κορόιδεψε τον Σασάκι χλευάζοντας τον. Όταν ο Σασακι επιτέθηκε, το χτύπημα του έφτασε τόσο κοντά που έκοψε το chonmage το μαλλί   δηλαδή  του Μουσασι ( πρόκριτε για ενα ειδος κουρέματος που έχουν σήμερα κυρίως οι παλαιστές Σουμο). Έφτασε κοντά στη νίκη αρκετές φορές μέχρι που, υποτίθεται, τυφλώθηκε από το ηλιοβασίλεμα πίσω από τον Μουσάσι, ο οποίος τον χτύπησε στο κρανίο με το μεγάλο του bokken, ή ξύλινο σπαθί, που ήταν 110 εκατοστά. Ο Μουσάσι υποτίθεται ότι είχε φτιάξει το μακρύ bokken ,  σκαλίζοντας ένα κουπί από το πλοιάριο (βάρκα) με το οποίο έφτασε. στη μονομαχία χρησιμοποιώντας  το wakizashi (ιαπωνικού τύπου μαχαίρι) του. Ο Μουσάσι ήρθε αργά επίτηδες για να νευριάσει  τον αντίπαλό του, μια τακτική που είχε χρησιμοποιήσει σε προηγούμενες περιπτώσεις, όπως κατά τη διάρκεια της σειράς μονομαχιών του με τους ξιφομάχους Γιοσιοκα.

Μια άλλη εκδοχή του μύθου αφηγείται ότι όταν τελικά έφτασε ο Μουσάσι, ο Σασάκι τον  έβρισε, αλλά ο Μουσάσι απλώς χαμογέλασε. Θυμωμένος ακόμη περισσότερο, ο Σασακι έπεσε στη μάχη, τυφλός από οργή. Ο Sasaki επιχείρησε το διάσημο "swallow's blade" ή "swallow cut" μια κίνηση αρκετά δύσκολη και προχωρημένη , αλλά το μεγάλο bokken του Μουσασι χτύπησε πρώτο τον Σασακι, προκαλώντας τον να πέσει κάτω. προτού ο Σασάκι προλάβει να τελειώσει το χτύπημα του, ο Μουσάσι έσπασε το αριστερό πλευρό του Σασάκι, τρυπώντας τους πνεύμονες του  και σκοτώνοντάς τον. Τότε ο Μουσάσι αποσύρθηκε βιαστικά στη βάρκα του και απέπλευσε ώστε να μην δολοφονηθεί απο τους μαθητές του Σασακι.

Παραπομπές
Νικήτας Σιώης

Ο Νικήτας Σιώης (Σιδηρόκαστρο Σερρών, 4 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Έλληνας πολιτικός και επαγγελματίας οδηγός. Εξελέγη βουλευτής Σερρών στις εκλογές του Μαΐου του 2012 και του Ιουνίου του 2012. Τον Ιούλιο του 2012 υπέβαλε την παραίτησή του από βουλευτής και την έδρα του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών Αρτέμης Ματθαιόπουλος. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες των εφημερίδων, ο εκλεγμένος βουλευτής ενέδωσε σε πιέσεις που του ασκήθηκαν από τα ανώτατα ηγετικά κλιμάκια της Χρυσής Αυγής.

Παραπομπές 

Σιώης Νικήτας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή
Σιώης Νικήτας
Τόνια Αντωνίου

Η Τόνια Αντωνίου (Λιβανάτες, 1967) είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής από τις 26 Οκτωβρίου 2021, εκπροσωπώντας την Β3' Αθηνών.

Βιογραφία 
Η Αντωνίου γεννήθηκε στους Λιβανάτες το 1967.

Σπούδασε κοινωνιολογία. Εργάστηκε στον ΟΤΕ και πολιτικοποιήθηκε για πρώτη φορά την πενταετία 1989-94, ούσα μέλος του Δ.Σ. της ΠΣΥΠ-ΟΤΕ (1989-1994). Την διετία 1996-98 ήταν γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα το 1994-2004 ήταν και μέλος της Γενικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ.

Από το 2004 έως το 2012 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με το ΠΑΣΟΚ. Κατά την διάρκεια της βουλευτικής της θητείας της, διετέλεσε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής. Από το 2004 έως το 2007 διετέλεσε μέλος των επιτροπών Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, Απόδημου Ελληνισμού, Κοινωνικών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου. Από το 2005 έως το 2006 ήταν αναπληρώτρια συντονίστρια του Τομέα Κοινωνικών Υποθέσεων της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Μετά από 9 χρόνια απουσίας στις 26 Οκτωβρίου 2021 επέστρεψε στο κοινοβούλιο αναλαμβάνοντας την έδρα του Β3' Αθηνών, λόγω του θανάτου της Φώφης Γεννηματά μια μέρα νωρίτερα. Ήταν πρώτη επιλαχούσα στις εκλογές του 2019 στην ίδια περιφέρεια για το ΠΑΣΟΚ.

Παραπομπές

Βουλευτές Φθιώτιδας
Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Μπουρχάν Μπαράν

Ο Μπουρχάν Νετζαντή Μπαράν ( Σούνιο Ξάνθης, 20 Σεπτεμβρίου 1959 - ) είναι Έλληνας μειονοτικός, ψυχίατρος και πολιτικός, εσχάτως βουλευτής Ξάνθης με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Σούνιο Ξάνθης. Φοίτησε στο μειονοτικό λύκειο Ξάνθης απ' όπου αποφοίτησε το 1977. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, όπου είναι και διδάκτωρ, και έλαβε την ιδιότητα του Ογκολόγου.

Σταδιοδρομία στην πολιτική
Το 2002 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης. 
Το 2010 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με τον  συνδυασμός «Περιφερειακή Αναγέννηση» του Γιώργου Παυλίδη. (ΠΑΣΟΚ) (6.984 ψήφοι).  
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 και πάλι υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε ωστόσο να εκλεγεί. Μετά την αποτυχία του, ο βουλευτής δήλωσε ότι ο λόγος της αποτυχίας του οφειλόταν στην απόφαση του τουρκικού προξενείου και του τουρκόφωνου τύπου της περιοχής, να υποστηρίξει τους Χουσεϊν Ζεϊμπέκ αρχικά (υποψήφιο με το κόμμα Δημοκρατική Συμμαχία) και  Χατζημεμίς Τουρκές ύστερα.  Τότε δήλωσε ότι αποσύρεται από την πολιτική, απόφαση που όμως αναθεώρησε το 2014, όταν και πήρε μέρος στην ίδρυση του Ποταμιού, συμμετέχοντας μάλιστα και στην «Επιτροπή διαλόγου» του κόμματος. . 
Στις 22 Δεκεμβρίου του 2014 όμως, ο Μπαράν εξαιτίας της εισήγησής του για την τουρκική (μουσουλμανική) μειονότητα της δυτικής Θράκης, τέθηκε εκτός ψηφοδελτίων και εκτός κόμματος.

Στις 2019 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης με το ΚΙΝΑΛ (2.136 ψήφοι).  Διατελεί μέρος της διαρκούς επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων, αποτελώντας και μέλος της υποεπιτροπής για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Άρθρο του Μπ. Μπαράν : «Η ψυχική υγεία εν μέσω κορωνοϊού»
 Η επίμαχη εισήγηση για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης

Παραπομπές 

Βουλευτές Ξάνθης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Έλληνες Μουσουλμάνοι
Χαρά Κεφαλίδου

Η Χαρά Κεφαλίδου (Δράμα, 1965) είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής για την Δράμα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Δράμα το 1965. Φοίτησε ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ (1983-88) και συνέχισε την εκπαίδευση της στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου όπου αποφοίτησε με πτυχίο στην πληροφορική. 

Από το 2000 έως το 2002 φοίτησε σε πρόγραμμα διοίκησης επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί σε επαγγέλματα σχετικά με την πληροφορική και τους υπολογιστές κατά την δεκαετία του 1990 και διετέλεσε Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας το 1999-2000. Το ίδιο έτος έγινε Ειδική Επιστήμων Πληροφορικής στο Υπουργείο Οικονομικών
Σπουδές:

Τις περιόδους 2009-2012 και 2015-σήμερα η Κεφαλίδου έχει εκλεγεί βουλευτής με το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής. Έχει συμμετάσχει στην μόνιμη επιτροπή Παιδείας και άλλες βουλευτικές επιτροπές.

Παραπομπές 

Βουλευτές Δράμας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Αλλαγής
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ