joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1993-94 ήταν η 55η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Απόλλων για 2η φορά στην ιστορία του.

Σύστημα διεξαγωγής 
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1993-94 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1994-95. Η ενδέκατη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1993-94, με τη νικήτρια να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορίας 1994-95 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορίας 1994-95.

Λόγω της χαμηλής βαθμολογικής συγκομιδής των κυπριακών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τα προηγούμενα χρόνια, η πρωταθλήτρια ομάδα της περιόδου 1993-94 δεν εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1994-95 αλλά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1994-1995. Στην ίδια διοργάνωση συμμετείχε και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση.

Σύστημα βαθμολόγησης 
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο 
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1992-93, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1993-94 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1992-93 Ομόνοια Αραδίππου και ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς . Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Άρης Λεμεσού και ο ΑΠΟΠ Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1993-94.

Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.

Βαθμολογία 
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:

Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.

1Από την ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς έχουν αφαιρεθεί 4 βαθμοί. Το παιχνίδι της ομάδας με αντίπαλο τον ΑΠΟΕΛ (και ενώ έχανε με 7-0) διακόπηκε στο 87ο λεπτό λόγω αντικανονικού αριθμού παιχτών (η ΑΠΕΠ παρέμεινε με 6 ποδοσφαιριστές λόγω μίας κόκκινης κάρτας και 4 τραυματισμών ποδοσφαιριστών της). Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ τιμώρησε την ΑΠΕΠ για αντιαθλητική συμπεριφορά και παράβαση της αθλητικής δεοντολογίας γιατί έκρινε ότι από δική της υπαιτιότητα διακόπηκε το παιχνίδι.

Αποτελέσματα 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:

Μπαράζ
Ο Ολυμπιακός Λευκωσίας έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 2η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1993-94, ΑΠΟΠ Πάφου. Το πρώτο παιχνίδι έγινε στο Παφιακό Στάδιο με τον Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-3. Ο επαναληπτικός έγινε στο παλιό Γ.Σ.Π. με το γηπεδούχο Ολυμπιακό να κερδίζει με 2-0 και να παραμένει στην Α΄ κατηγορία.

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία

Δείτε επίσης 

 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94
 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
 Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου

Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1993-1994
ΙΦΚ Γκέτεμποργκ

Η ΙΦΚ Γκέτεμπορκ (σουηδικά: IFK Göteborg) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. Η ΙΦΚ Γκέτεμπορκ ιδρύθηκε το 1904 και είναι από τους πλέον πετυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στη Σουηδία.

Οι Τίτλοι 

Η ΙΦΚ Γκέτεμπορκ έχει κατακτήσει 18 Πρωταθλήματα Σουηδίας, 8 Κύπελλα Σουηδίας και 2 φορές το Κύπελλο Ουέφα.

Πρωταθλήματα Σουηδίας

1908, 1910, 1918, 1934-35, 1941-42, 1957-58, 1969, 1982, 1983, 1984, 1987, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 2007

Κύπελλα Σουηδίας

1979, 1982, 1983, 1991, 2008, 2012-13, 2014-15, 2019-20

Κύπελλο ΟΥΕΦΑ

 1982 Ι.Φ.Κ Γκέτεμποργκ - Αμβούργο ΣΦ 	1-0, 3-0
 1987 Ι.Φ.Κ Γκέτεμποργκ - Νταντί Γιουν. 	 1-0, 1-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα της ΙΦΚ Γκέτεμπορκ 

Αθλητικοί σύλλογοι Σουηδίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Καπουλέτοι και Μοντέκοι

Οι Καπουλέτοι και οι Μοντέκοι ή Μοντέγοι ήταν δύο σπουδαίες οικογένειες ευγενών της Βερόνας, στην Ιταλία, τις οποίες όμως χώριζε θανάσιμο μίσος. Το μίσος αυτό προέρχονταν από κάποια βεντέτα που είχε συμβεί μεταξύ των δύο οικογενειών σε μακρινούς προγόνους τους, που ακριβώς και οι ίδιες δεν γνώριζαν, αλλά την μνημόνευαν για τη διατήρηση της διχόνοιας. Από τις δύο αυτές οικογένειες προέρχονταν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα που συνδέθηκαν με παράφορο έρωτα και τον οποίο απαθανάτισε ο Σαίξπηρ στην ομώνυμη τραγωδία του.

Τις έριδες των δύο αυτών οικογενειών πρώτος περιέγραψε ο Μαζούκιο σε διήγημά του με τον τίτλο "Οι τραγικοί εραστές της Βερόνας" που εξέδωσε το 1470. Μάλιστα ο συγγραφέας βεβαιώνει πως όλη η υπόθεση περί της έχθρας των δύο αυτών οικογενειών ήταν αληθινή, αν και δεν υφίσταται άλλη ιστορική πηγή για διασταύρωση.

Το θέμα του διηγήματος αυτού πραγματεύτηκαν αργότερα ο Λουΐτζι ντα Πόρτο (1535), ο  Μπαντάλο, ο Άγγλος ποιητής Αρθούρος Μπωκ και τέλος ο Σαίξπηρ. Εκτός όμως αυτών η υπόθεση ενέπνευσε και ζωγράφους αλλά και μουσικούς, όπως και τον Βιντσέντσο Μπελλίνι που συνέθεσε την όπερα (μελόδραμα) Οι "Καπουλέτοι και οι Μοντέκοι" σε στίχους του Ρομάνι.

Η υπόθεση του έργου με μικρές παραλλαγές μεταφέρθηκε  και στον ελληνικό κινηματογράφο σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου το 1969, με τον τίτλο "Η νεράιδα και το παλικάρι", με πρωταγωνιστές τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Αλίκη Βουγιουκλάκη και  τις οικογένειες της Κρήτης των Βροντάκηδων και Φουρτουνάκηδων, και στην ελληνική τηλεόραση με το "Της αγάπης μαχαιριά"

Ιταλικά θεατρικά έργα
Ιταλικές οικογένειες
Αγία Τριάδα Βοιωτίας

Η Αγία Τριάδα (πρώην Στεβενίκο) είναι ορεινό χωριό του δήμου Λεβαδέων του νομού Βοιωτίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 291 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά στοιχεία 
Ο οικισμός είναι κτισμένος στους πρόποδες του Ελικώνα, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Βρίσκεται 21 χλμ νότια της πρωτεύουσας του νομού Βοιωτίας, Λιβαδειάς. Κοντά στην Αγία Τριάδα βρίσκονται τα χωριά Κορώνεια (στα ανατολικά), Ελικώνας (στα δυτικά) Αγία Άννα (στα νότια) και Άγιος Γεώργιος (βόρεια του οικισμού).

Ιστορικά στοιχεία 
Η ύπαρξη ρωμαϊκών επιγραφών και βυζαντινού κάστρου ενισχύει τις απόψεις σχετικά με την κατοίκηση της περιοχής από την αρχαιότητα ή τον Μεσαίωνα, ενώ ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικά έγγραφα του 1466 με την ονομασία Στεβενίκο και καταγράφεται ως ελληνόφωνος οικισμός σε αντίθεση με τα γειτονικά χωριά που αναφέρονται ως αρβανίτικα.

Κατά τη διάρκεια της ύστερης Τουρκοκρατίας ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της περιφέρειάς του και αποτέλεσε σημείο στρατηγικής σημασίας λόγω της οχύρωσής του. Μάλιστα στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης έγινε αρκετές φορές πεδίο μάχης ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τις οθωμανικές δυνάμεις. Το 1940 η ονομασία του χωριού μετατράπηκε από Στεβενίκο σε Αγία Τριάδα.

Διοικητικά το χωριό αποτέλεσε από το 1840 (ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840) μέχρι το 1914 τμήμα του δήμου Πέτρας και στη συνέχεια υπαγόταν έως το 1997 στην επαρχία Λεβαδείας ως έδρα κοινότητας. Έπειτα υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Κορωνείας ενώ από το 2011 είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Αγίας Τριάδας του καλλικρατικού δήμου Λεβαδέων.

Αξιοθέατα 
Σημαντικά αξιοθέατα της Αγίας Τριάδας είναι τα απομεινάρια του μεσαιωνικού καταλανικού κάστρου, τα ερείπια ρωμαϊκής στοάς στις πηγές Πόντζα, ο ναός των Ταξιαρχών που διαθέτει τοιχογραφίες των αρχών του 19ου αιώνα και ο ναός της Παλιοκκλήσας εντός του οποίου υπάρχουν τοιχογραφίες των μέσων του 18ου αιώνα.

Άλλο σημαντικό αξιοθέατο είναι το σπήλαιο Νύμφης Κορώνειας. Βρίσκεται στα δυτικά του χωριού σε υψόμετρο 820 μέτρων. Στις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο σπήλαιο το 1989 αποκαλύφθηκε σημαντικός αριθμός ευρημάτων που καλύπτουν το διάστημα από την αρχαϊκή μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτει πως το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως ιερό αφιερωμένο στις Νύμφες.

Αθλητισμός 

Ομάδα της περιοχής είναι ο Άρης Αγίας Τριάδας στο ποδόσφαιρο.

Δημογραφικά στοιχεία

Πορεία του πληθυσμού:
{|class="wikitable" style="text-align:center;
|Έτος
|1835
|1861
|1879
|1889
|1896
|1907
|1920
|1928
|1940
|1951
|1961
|1971
|1981
|1991
|2001
|2011
|2021
|Πληθ.
|510
|452
|502
|536
|593
|666
|804
|699
|1.104
|1.331
|1.401
|1.225
|1.263
|1.472
|1.183
|652
|291

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Βοιωτίας
Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Διαστημική αποστολή Dawn

Η αποστολή Dawn (στα αγγλικά σημαίνει αυγή) είναι μια αποστολή της NASA. Πρόκειται για ένα ρομποτικό διαστημόπλοιο που περιπλανάται στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών και εξερευνά τους μεγαλύτερους από αυτούς.

Στόχος της αποστολής είναι να απαντηθούν κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την εξέλιξη των πλανητών. Αυτό θα επιτευχθεί ερευνώντας λεπτομερώς τους δυο μεγαλύτερους αστεροειδείς, την 1 Δήμητρα και την 4 Εστία που έχουν παραμείνει άθικτες από την στιγμή της δημιουργίας τους . Η αποστολή εκτοξεύτηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2007, από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ (Cape Canaveral) στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Στις 26 Ιουνίου 2011 το Dawn έφτασε στην Εστία, γύρω από την οποία παρέμεινε σε τροχιά μέχρι το 2012. Έφτασε στη Δήμητρα στις 6 Μαρτίου του έτους 2015.

Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του DAWN είναι ότι προωθείται με τρεις κινητήρες ιόντων ξένου. Είναι ο πρώτος βολιστήρας της ΝΑΣΑ με αυτό τον τύπο προώθησης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 απευθείας από τη NASA που βρίσκεται τώρα το διαστημόπλοιο 
 Η εκτόξευση
 Η επίσημη ιστοσελίδα
 Η επίσημη περιγραφή της αποστολής

Διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ
Μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη
Διαστημικές αποστολές το 2007
Ροζέττα (διαστημόπλοιο)

Η αποστολή Rosetta της ESA έχει σκοπό τη μελέτη του κομήτη 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο. Αποτελείται από δύο στοιχεία, τη ρομποτική διαστημοσυσκευή Ροζέττα και τη συσκευή προσεδάφισης Φίλαι.

Η Ροζέττα αποτελεί το πρώτο σκάφος που τέθηκε σε τροχιά γύρω από κομήτη. Θα τον ακολουθήσει στην πορεία του γύρω από τον Ήλιο και θα πραγματοποιήσει τη λεπτομερέστερη μελέτη κομήτη που έχει γίνει μέχρι σήμερα από το διάστημα. Η αποστολή ενδέχεται να αποφέρει σημαντικά δεδομένα για την προέλευση και την ιστορία του ηλιακού μας συστήματος, ενώ για να υλοποιηθεί συνεργάστηκαν όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε., καθώς και τρίτες χώρες. Η αρχική ιδέα για την αποστολή γεννήθηκε τη δεκαετία του 1980 και το χρονικό πλαίσιο της μελέτης, κατασκευής και εκτέλεσης της αποστολής καλύπτει σχεδόν τρεις δεκαετίες.

Η Ροζέττα εκτοξεύτηκε στις 2 Μαρτίου 2004 από την διαστημική βάση της ESA στην Γαλλική Γουιάνα. Η αποστολή πέρασε επιτυχημένα κοντά από δύο αστεροειδείς, τον 2867 Στέινς τον Σεπτέμβριο του 2008 και τον 21 Λουτησία τον Ιούλιο του 2010. Στις 6 Αυγούστου 2014, η Ροζέττα έφτασε στον κομήτη Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο και τέθηκε σε τροχιά γύρω από αυτόν.

Στις 12 Νοεμβρίου, η αποστολή πέτυχε την πρώτη επιτυχημένη προσεδάφιση πάνω σε κομήτη, όταν το Φίλαι, μετά από κάθοδο περίπου επτά ωρών, επικάθισε ομαλά πάνω στην επιφάνεια του 67Ρ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη
Διαστημικές αποστολές το 2004
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος
Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) είναι το βασικό χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της οικονομικής και της κοινωνικής συνοχής μειώνοντας τις περιφερειακές διαφορές. Η συμβολή αυτή πραγματοποιείται μέσω της στήριξης της ανάπτυξης και των διαρθρωτικών προσαρμογών των περιφερειακών οικονομιών, συμπεριλαμβανομένης και της ανασυγκρότησης βιομηχανικών περιοχών που παρακμάζουν.

Ιδρύθηκε το 1975 με κύρια αποστολή τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Πρόκειται για το μεγαλύτερο από πλευράς πόρων, διαρθρωτικό όργανο της Ε.Ε.. Η παρέμβαση του ΕΤΠΑ επικεντρώνεται σε ορισμένες θεματικές προτεραιότητες που αντικατοπτρίζουν τη φύση των στόχων «Σύγκλιση», «Περιφερειακή ανταγωνιστικότητα και απασχόληση» και «Ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία».

Πρόκειται, ιδίως, για χρηματοδοτήσεις που αφορούν:
τις επενδύσεις που συμβάλλουν στη δημιουργία βιώσιμων θέσεων απασχόλησης
τις επενδύσεις σε υποδομές
τα μέτρα στήριξης της περιφερειακής και τοπικής ανάπτυξης, που περιλαμβάνουν την παροχή βοήθειας και υπηρεσιών στις επιχειρήσεις, ιδίως στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ)
την τεχνική βοήθεια

Αναφορές 
Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης  (PDF, 260KB)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Ιστότοπος της ΜΟΔ ΑΕ για το ΕΣΠΑ
Παρουσίαση του ΕΣΠΑ από την ΕΕ

Ευρωπαϊκή Ένωση
Αργοσαρωνικός

Ο Αργοσαρωνικός είναι η γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει τον Σαρωνικό κόλπο, τον Αργολικό κόλπο και την νότια Αργολική ακτή. 

Στο μεγαλύτερο μέρος της, η περιοχή του Αργοσαρωνικού ανήκε διοικητικά στον Νομό Αττικής μέχρι το 1964 όπου εντάχθηκε στον νεοιδρυθέντα Νομό Πειραιά μέχρι την κατάργηση του το 1972 ενώ στην συνεχεία επανεντάχθηκε στον Νόμο Αττικής μέχρι την κατάργηση των νομών το 2010. Με την εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού Σχεδίου Καλλικράτης (2011) αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής.

Περιλαμβάνει τα νησιά Αίγινα, Σαλαμίνα, Σπέτσες, Ύδρα, Πόρο, Αγκίστρι, Δοκό και πολλά άλλα μικρότερα νησιά και βραχονησίδες. Η περιοχή του Αργοσαρωνικού συγκεντρώνει τα περισσότερα σκάφη και ιστιοφόρα στον ελλαδικό χώρο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Κατάλογος νησιών Αργοσαρωνικού
Πεταλιοί

Οι Πεταλιοί είναι νησιωτικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στον νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Ανήκουν στον δήμο Καρύστου της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Το σύμπλεγμα περιλαμβάνει 10 νησιά τα οποία είναι όλα ακατοίκητα. Στο κοντινό παρελθόν όμως, διατηρούσαν έναν μικρό πληθυσμό η Μεγαλόνησος και το Χερσονήσι τα οποία είναι και τα μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος. Τα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος είναι τα Αβγό, Λαμπερούσα, Λουλούδι, Μακρονήσι, Ποντικόνησο, Πράσο, Τράγος και Φούντι. Η συνολική έκταση του συμπλέγματος είναι περίπου 22,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα νησιά που αποτελούν το σύμπλεγμα αναφέρονται παρακάτω κατά αλφαβητική σειρά.

Τα νησιά των Πεταλιών

Ιστορικά στοιχεία
Οι Πεταλιοί την εποχή της τουρκοκρατίας ανήκαν στον Ομέρ πασά της Καρύστου και φιλοξενούσαν το χαρέμι του. Το 1830 προσφέρθηκαν από το ελληνικό κράτος στον τσάρο Νικόλαο Α' ως ευγνωμοσύνη για την αποτελεσματική του συνδρομή στην απελευθέρωση της Ελλάδας. Το 1867, ο διάδοχός του Αλέξανδρος Β' τα έκανε δώρο στην ανηψιά του Όλγα Κωνσταντίνοβνα στο γάμο της με το βασιλιά των Ελλήνων Γεώργιο. Αργότερα, ο πρίγκιπας Γεώργιος τα πούλησε στον εφοπλιστή Εμπειρίκο. Στην οικογένεια Εμπειρίκου εξακολουθούν να ανήκουν μέχρι σήμερα. Το 2016 φέρεται να πέρασε στην οικογένεια Δαβίδ. [3]

Παραπομπές
3. https://www.athensmagazine.gr/article-amp/news/253088-oikogeneia-dayid-extisan-thn-aytokratoria-ths-coca-cola-kai-twra-agorasan-toys-petalioys-photos

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Wikimapia - Οι Πεταλιοί

ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Βραχονησίδες Εύβοιας
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1961-62

Το Κύπελλο Κύπρου 1961-62 ήταν η 20η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για τρίτη φορά στην ιστορία της.

Σύστημα διεξαγωγής 
Στο κύπελλο Κύπρου 1961-62 συμμετείχαν οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1961-62 και οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1961-62. Διεξήχθη σε 5 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.

Α΄ γύρος

Β΄ γύρος

Προημιτελικά

Ημιτελικά

Τελικός 
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός. Ο τελικός διεξήχθη στις 17 Ιουνίου 1962 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του Ολυμπιακού) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 5-2.

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία

Δείτε επίσης 

 Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62

Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1961-1962
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1962-63

Το Κύπελλο Κύπρου 1962-63 ήταν η 21η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για πέμπτη φορά στην ιστορία του.

Σύστημα διεξαγωγής 
Στο κύπελλο Κύπρου 1962-63 συμμετείχαν οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1962-63 και οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1962-63. 

Διεξήχθη σε 5 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας. 

Το 1962 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου έγινε μέλος της UEFA και από το 1963 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Έτσι, η κυπελλούχος ομάδα της περιόδου 1962-63 εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1963-64.

Α΄ γύρος 
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 12 ομάδες. Οι υπόλοιπες 10 προκρίθηκαν στον Β΄ γύρο χωρίς αγώνα.

Β΄ γύρος

Προημιτελικά

Ημιτελικά

Τελικός 
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση. Ο τελικός διεξήχθη στις 23 Ιουνίου 1963 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του ΑΠΟΕΛ) στη Λευκωσία. Το παιχνίδι τελείωσε 2-2. Για το λόγο αυτό διεξήχθη επαναληπτικός στις 30 Ιουνίου 1963 στο ίδιο γήπεδο. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 1-0.

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία

Δείτε επίσης 

 Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1962-63

Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1962-1963
Δήμος Φαλώρειας

Ο Δήμος Φαλώρειας υπήρξε δήμος της Ελλάδας στο νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον οικισμό Κεφαλόβρυσο.

Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα βόρεια με τον Δήμο Καλαμπάκας και τον Δήμο Βασιλικής, στα ανατολικά με τον Δήμο Παραληθαίων, στα νοτιοανατολικά με τον Δήμο Τρικκαίων, στα νότια με τον Δήμο Πιαλείων και τον Δήμο Καλλιδένδρου, στα νοτιοδυτικά με τον Δήμο Κόζιακα και στα δυτικά με τον Δήμο Κλεινοβού. Ήταν κατά βάση δήμος αγροτικός με μέσο σταθμικό υψομέτρου 145 μέτρων. Αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα (από το 2006 ονομάζονταν τοπικά διαμερίσματα) και 8 οικισμούς, καταλάμβανε έκταση 76,329 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 3946 κατοίκων στην απογραφή του 2001.

Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Φαλώρειας ενσωματώθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Τρικκαίων της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Φαλώρειας ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων.

Διοικητική διαίρεση 
Ο Δήμος Φαλώρειας περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:

Δήμαρχοι 

Δήμαρχοι Φαλώρειας διετέλεσαν οι εξής:

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Αναφορές 

Φ
Αναξαγόρας (μυθολογία)

Ο Αναξαγόρας στην Ελληνική Μυθολογία ήταν βασιλιάς του Άργους, επί της βασιλείας του οποίου η Αργολική χώρα διανεμήθηκε αρχικά σε τρία μερίδια έκαστο εκ των οποίων έλαβαν ο Αναξαγόρας, ο Μελάμπους και ο Βίας από τους οποίους και προήλθαν οι αντίστοιχοι βασιλικοί οίκοι των Αναξαγοριδών, των Μελαμποδιδών και των Βιαντιδών.

Η διανομή αυτή είχε γίνει μετά από συμφωνία του Αναξαγόρα με τον μάντη Μελάμποδα που είχε αναλάβει να θεραπεύσει γυναίκες του Άργους από την μανία που τις είχε κυριέψει, την εποχή εκείνη, εξ αιτίας μεγάλης ασέβειας που είχαν επιδείξει προς τον θεό Διόνυσο.

Βασιλείς του Άργους
Αβαντιάδες
Γερολιμένας Λακωνίας

Ο Γερολιμένας είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 43 μόνιμους κατοίκους.

Ονομασία 
Η ονομασία του οικισμού πιθανότατα οφείλεται στην θεώρησή του ως ιερού λιμανιού. Αναφέρεται ως επίνειο των αρχαίων λακωνικών πόλεων Μέσσα και Ιππόλα που βρίσκονταν στα ΒΔ του σημερινού οικισμού. Κατά το παρελθόν αναφερόταν στην τοπική διάλεκτο της Μάνης ως Λιμένας.

Γενικά στοιχεία 
Ο Γερολιμένας είναι κτισμένος σε υψόμετρο 8 μέτρων, στο νότιο άκρο της Μάνης στο μυχό ενός ομώνυμου όρμου, του τρίτου επιμέρους βορειοδυτικά του ακρωτηρίου του Ταινάρου. Κοντά στον Γερολιμένα καταλήγει το υψίπεδο Εμπρός το οποίο εκτείνεται μέχρι τον Μέζαπο. Απέχει 49 χλμ από το Γύθειο και 95 χλμ από την, πρωτεύουσα του νομού Λακωνίας, Σπάρτη. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Μάνης ενώ ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Η οικονομία του Γερολιμένα βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.

Ιστορικά στοιχεία 
Επί τουρκοκρατίας ο Γερολιμένας ήταν ένα από τα ορμητήρια των Μανιατών πειρατών. Κατά την ύστερη τουρκοκρατία αξιοποιήθηκε από την οικογένεια των Μαντούβαλων ως τοπικό εμπορικό κέντρο. Πέραν των Μαντούβαλων, στον Γερολιμένα έδρευαν ακόμη οι οικογένειες Νταϊφά και Περιμένη, ενώ και οι τρεις οικογένειες διέθεταν δικούς τους πύργους.

Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, πραγματοποιήθηκε περαιτέρω εμπορική αξιοποίηση του οικισμού. Δείγματα αυτής της ανάπτυξης του Γερολιμένα είναι η ύπαρξη νεοκλασικών κτιρίων που χρονολογούνται εκείνη την περίοδο.

Παράλληλα ο Γερολιμένας αποτελούσε σημαντικό αλιευτικό καταφύγιο με πολλές εγκαταστάσεις διάθεσης πάγου, καταστήματα διακίνησης αλιευμάτων καθώς και λιμάνι προσέγγισης σπογγαλιευτικών σκαφών. Ήταν ένα από τα τελευταία λιμάνια προσέγγισης των ελληνικών αλιευτικών που κατευθύνονταν προς τις ακτές της Αφρικής  (προς "Μπαρμπαριά και Τούνεσι") και λιμένας επιλογής κατά την επιστροφή τους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στον όρμο του Γερολιμένα προσέγγιζε το πλοίο της άγονης τότε ακτοπλοϊκής γραμμής Πειραιώς - Νότιας Πελοποννήσου-Κυθήρων.

Διοικητικά ο Γερολιμένας υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Οιτύλου ως έδρα της κοινότητας, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οιτύλου. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Ανατολικής Μάνης.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Ελευθέριος Π. Αλεξάκης, Τα γένη και η οικογένεια στην παραδοσιακή κοινωνία της Μάνης, Διδακτορική Διατριβή, Αθήναι, 1980.
 Δικαίου Β. Βαγιακάκου, Αρχαία και μεσαιωνικά τοπωνύμια εκ Μάνης (Συμβολή πρώτη), περιοδικό Ελληνικά, ΕΜΣ, τόμος 15ος, Θεσσαλονίκη 1957.
 Ορέστης Δουμάνης - Paul Oliver (επιμ.), Οικισμοί στην Ελλάδα, εκδόσεις Αρχιτεκτονικά Θέματα, 1974.
 Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, Α΄ τόμος, ΤΑ ΝΕΑ, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

- Οδηγός για τη Μάνη Λακωνίας

Χωριά του νομού Λακωνίας
Μάνη
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Δήμος Κάτω Ολύμπου

Ο Δήμος Κάτω Ολύμπου λειτούργησε ως δήμος  από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα τον Πυργετό του νομού Λάρισας.

Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού, στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 128,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.496 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Τεμπών της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

  Δ.δ. Πυργετού   -- ο Πυργετός [ 1.463 ]
  Δ.δ. Αιγάνης  [ 1.134 ]   
 η Αιγάνη [ 535 ]
 η Κάτω Αιγάνη [ 98 ]
 τα Νέα Μεσάγκαλα [ 388 ]
η Καστρί-Λουτρό [ 110 ]
 το Παπαπούλι [ 3 ]
  Δ.δ. Κρανέας  [ 212 ]   
 η Κρανέα [ 107 ]
 η Κουλούρα [ 88 ]
 οι Μαθητικές Κατασκηνώσεις [ 0 ]   
 η Παραλία Κουλούρας [ 17 ]
  Δ.δ. Ραψάνης  [ 687 ]   
 η Ραψάνη [ 555 ]
 ο Άγιος Κωνσταντίνος [ 13 ]
 η Περαταριά [ 119 ]

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

K
Δήμος Λευκώνα

Ο δήμος Λευκώνα ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σερρών. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.897 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Λευκώνας.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Λευκώνα  -- ο Λευκώνας [ 2.136 ]
  Δ.δ. Καλών Δένδρων  -- τα Καλά Δένδρα [ 1.356 ]
  Δ.δ. Χριστού  -- ο Κάτω Χριστός [ 405 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Λ

en:Lefkonas
Δήμος Εμμανουήλ Παππά (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο δήμος Εμμανουήλ Παπά του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος του Νομού Σερρών, ο οποίος λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Εμμανουήλ Παππά. Βρίσκονταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με το Νομό Δράμας και συγκεκριμένα με τον Δήμος Προσοτσάνης. Στα νοτιοανατολικά συνόρευε με το Δήμο Νέας Ζίχνης, νοτιοδυτικά με το Δήμο Στρυμώνα και βόρεια βορειοδυτικά με το Δήμο Σερρών. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 11.789 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Χρυσό.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Χρυσού  -- το Χρυσό [ 2.010 ]
  Δ.δ. Αγίου Πνεύματος  -- το Άγιο Πνεύμα [ 1.954 ]
  Δ.δ. Δαφνουδίου  -- το Δαφνούδι [ 1.182 ]
  Δ.δ. Εμμανουήλ Παπά  -- ο Εμμανουήλ Παπάς [ 1.121 ]
  Δ.δ. Μετάλλων  [ 386 ]  
 τα Μέταλλα [ 275 ]  
 η Συκέα [ 111 ]  
  Δ.δ. Νέου Σουλίου  -- το Νέο Σούλι [ 2.539 ]
  Δ.δ. Πενταπόλεως  -- η Πεντάπολη [ 1.715 ]
  Δ.δ. Τούμπας  -- η Τούμπα [ 882 ]

Δήμαρχοι
Τελευταίος δήμαρχος του Καποδιστριακού Δήμου Εμμανουήλ Παππά ήταν ο εκλεγμένος το 2006 Βασίλειος Τσικές του Αποστόλου και αμέσως προηγούμενος ο Ευάγγελος Δεδούσης, το 2002, ο οποίος είχε εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998, ως πρώτος δήμαρχος του Δήμου.

Ιστορία διοικητικής διαίρεσης
Πριν το 1999, το δήμο αποτελούσαν οι παρακάτω κοινότητες:
Κοινότητα Χρυσού
Κοινότητα Αγίου Πνεύματος
Κοινότητα Δαφνουδίου
Κοινότητα Εμμανουήλ Παππά (δημιουργήθηκε το 1933), πρώην Κοινότητα Παππά (1927-1933) και πρώην κοινότητα Δοβίστης (1920-1927)
Κοινότητα Μετάλλων (δημιουργήθηκε το 1934), πρώην Κοινότητα Άνω Δαφνουδίου (1927-1934) και πρώην κοινότητα Άνω Νούσκας (1927)
Κοινότητα Νέου Σουλίου
Κοινότητα Πενταπόλεως
Κοινότητα Τούμπας

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Ε

en:Emmanouil Pappas
Δήμος Αλιστράτης

Ο δήμος Αλιστράτης ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νέας Ζίχνης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.121 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αλιστράτη.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Αλιστράτης  [ 2.764 ]  
 η Αλιστράτη [ 2.761 ]  
 η Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής [ 3 ]  
  Δ.δ. Αγιοχωρίου  -- το Αγιοχώρι [ 330 ]
  Δ.δ. Λευκοθέας  -- ο Σταθμός Λευκοθέας [ 406 ]
  Δ.δ. Μανδηλίου  -- το Μανδήλι [ 134 ]
  Δ.δ. Σκοπιάς  -- η Σκοπιά [ 163 ]
  Δ.δ. Σταθμού Αγγίστης  -- ο Σταθμός Αγγίστης [ 324 ]

Ιστορική εξέλιξη
Ο Δήμος Αλιστράτης δημιουργήθηκε στις 4/12/1997 με συνένωση των:
Κοινότητα Αλιστράτης (δημιουργία στις 4/1/1920)
Κοινότητα Αγιοχωρίου (δημιουργία στις 21/1/1925 ως Κοινότητα Γράτσιανης και μετονομάστηκε στις 14/05/1928 σε Κοινότητα Αγιοχωρίου)
Κοινότητα Λευκοθέας (δημιουργήθηκε στις 12/09/1924 ως κοινότητα Δρατσόβου και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Λευκοθέας στις 14/01/1927)
Κοινότητα Μανδηλίου (δημιουργήθηκε στις 04/01/1920)
Κοινότητα Σκοπιάς (δημιουργήθηκε στις 07/05/1927 με απόσπαση από την Μανδηλίου)
Κοινότητα Σταθμού Αγγίστης (δημιουργήθηκε στις 16/04/1934 ως Κοινότητα Σιδηροδρομικού Σταθμού Αγγίστης με την απόσπαση του οικισμού Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγγίστης από την Κοινότητα Αγγίστης. Στις 16/10/1940 το όνομα διορθώθηκε σε Κοινότητα Σταθμού Αγγίστης και στις 12/08/1965 μετονομάστηκε σε Σιδηροδρομικός Σταθμός Λευκοθέας)

Την 1/1/2011 ο δήμος Αλιστράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον ευρύτερο δήμο Νέας Ζίχνης σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Α

bg:Алистрат (дем)
Δήμος Νέας Ζίχνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο δήμος Νέας Ζίχνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Νέας Ζίχνης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με το νομό Δράμας. Ο δήμος αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.952 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Νέα Ζίχνη.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός στην απογραφή του 2001).
  Δ.δ. Νέας Ζίχνης  -- η Νέα Ζίχνη [ 2.421 ]
  Δ.δ. Αγίου Χριστοφόρου  -- ο Άγιος Χριστόφορος [ 390 ]
  Δ.δ. Αγριανής  -- η Αγριανή [ 448 ]
  Δ.δ. Αναστασίας  -- η Αναστασία [ 362 ]
  Δ.δ. Γαζώρου  -- ο Γάζωρος [ 1.666 ]
  Δ.δ. Δήμητρας  -- η Δήμητρα [ 490 ]
  Δ.δ. Δραβήσκου  -- ο Δραβήσκος [ 1.660 ]
  Δ.δ. Θολού  -- ο Θολός [ 918 ]
  Δ.δ. Μαυρολόφου  -- ο Μαυρόλοφος [ 652 ]
  Δ.δ. Μεσορράχης  -- η Μεσορράχη [ 420 ]
  Δ.δ. Μυρκίνου  -- ο Μύρκινος [ 370 ]
  Δ.δ. Μυρρίνης  -- η Μυρρίνη [ 318 ]
  Δ.δ. Νέας Πέτρας  -- η Νέα Πέτρα [ 389 ]
  Δ.δ. Σφελινού  -- ο Σφελινός [ 448 ]

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Ν
Δήμος Αμφίπολης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο δήμος Αμφίπολης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος του νομού Σερρών που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου (Κοινότητα Παλαιοκώμης, Κοινότητα Νέας Αμφίπολης, Κοινότητα Μεσολακκιάς και Κοινότητα Νέων Κερδυλίων). Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Αμφίπολης σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρισκόταν στο νοτιότερο τμήμα του νομού και ήταν ο μόνος δήμος του νομού που βρεχόταν από την θάλασσα. Ο δήμος αποτελούταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα και το 2001 είχε συνολικό πληθυσμό 12.940 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η  Παλαιοκώμη.

Η έκταση του Δήμου και των δημοτικών διαμερισμάτων ήταν:
Σύνολο δήμου: 152.088 m2
Δ.δ. Παλαιοκώμης: 39.609 m2
Δ.δ. Αμφιπόλης: 20.367 m2
Δ.δ. Μεσολακκιάς: 33.984 m2
Δ.δ. Νέων Κερδυλίων: 58.128 m2

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (Σε αγκύλες αναφέρεται ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2001):
  Δ.δ. Παλαιοκώμης  [ 1.950 ]  
 η Παλαιοκώμη [ 1.723 ]  
 η Νέα Φυλή [ 227 ]  
  Δ.δ. Αμφιπόλης  [ 307 ]  
 η Αμφίπολη [ 213 ]  
 η Νέα Αμφίπολη [ 94 ]  
  Δ.δ. Μεσολακκιάς  [ 465 ]  
 η Μεσολακκιά [ 29 ]  
 η Νέα Μεσολακκιά [ 436 ]  
  Δ.δ. Νέων Κερδυλίων  [ 901 ]  
 τα Νέα Κερδύλια [ 685 ]
 η Ακτή Νέων Κερδυλίων [ 75 ]  
 το Λιμάνι [ 27 ]
 το Λογκάρι [ 22 ]  
 η Συκιά [ 92 ]

Δήμαρχοι
Ο τελευταίος Δήμαρχος Αμφίπολης ήταν ο Πέτρος Πετρίδης του Βασιλείου, ο οποίος είχε εκλεγεί δυο φορές, το 2006 και το 2002. Πρώτος Δήμαρχος Αμφίπολης είχε εκλεγεί το 1998 ο Τάσος Καρυπίδης.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 https://web.archive.org/web/20120324095445/http://www.dimos-amfipolis.gr/ Ο επίσημος ιστότοπος του Καποδιστριακού δήμου Αμφίπολης (ενεργός στις 5 Φεβρουαρίου 2011)
 Ιστοτόπος για το δήμο Αμφίπολης
 Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Α

bg:Амфиполи (дем)
Δήμος Βισαλτίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο δήμος Βισαλτίας του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Βισαλτίας. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 8.563 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Δημητρίτσι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Δημητριτσίου  -- το Δημητρίτσι [ 1.461 ]
  Δ.δ. Αγίας Παρασκευής  -- η Αγία Παρασκευή [ 986 ]
  Δ.δ. Αμπέλων  -- οι Άμπελοι [ 945 ]
  Δ.δ. Βέργης  -- η Βέργη [ 1.279 ]
  Δ.δ. Λυγαριάς  -- η Λυγαριά [ 617 ]
  Δ.δ. Νικοκλείας  -- η Νικόκλεια [ 1.316 ]
  Δ.δ. Σησαμίας  -- η Σησαμία [ 996 ]
  Δ.δ. Τριανταφυλλιάς  (Τριανταφυλλιών) -- η Τριανταφυλλιά (τ. οι Τριανταφυλλιές) [ 963 ]

Μέχρι το 2001 μέρος του δήμου ήταν και οι οικισμοί, οι οποίοι καταργήθηκαν:
Εξοχή και
Μεσάδα

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Δες επίσης
Δήμος Βισαλτίας (η κατάσταση του Δήμου μετά το 2011)

Παραπομπές 

Β
Δήμος Νιγρίτας

Ο Δήμος Νιγρίτας ήταν δήμος του νομού Σερρών μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύθηκε στο νέο Δήμο Βισαλτίας, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 9.783 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Νιγρίτα.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Νιγρίτης  -- η Νιγρίτα [ 5.566 ]
  Δ.δ. Ανθής  -- η Ανθή [ 625 ]
  Δ.δ. Θερμών  -- τα Θερμά [ 574 ]
  Δ.δ. Τερπνής  -- η Τερπνή [ 2.189 ]
  Δ.δ. Φλαμπούρου  -- το Φλάμπουρο [ 829 ]

Τα εδάφη του Δήμου, μετά το 2011 αποτελούν τη Δημοτική Ενότητα Νιγρίτας στο πλαίσιο του Σχεδίου Καλλικράτης.

Παλαιότερος δήμος Νιγρίτας
Ο Δήμος Νιγρίτας σχηματίστηκε για πρώτη φορά το 1943 και προήλθε από αναγνώριση της προϋπάρχουσας κοινότητας Νιγρίτας σε δήμο. Ο αρχικός δήμος εκτός από τη Νιγρίτα περιλάμβανε και τον οικισμό Φυτόκιο Σερρών (μετέπειτα Ανθή), ο οποίος το 1947 αποσπάστηκε και αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Ο δήμος παρέμεινε στη συνέχεια αμετάβλητος μέχρι το 1998 οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας διευρύνθηκε ενσωματώνοντας και τις πρώην κοινότητες Τερπνής, Φλαμπούρου,  Ανθής και Θερμών .

Δήμαρχοι Νιγρίτας 
Διατελέσαντες  πρόεδροι κοινότητας Νιγρίτας  &  Δήμαρχοι Δήμου Νιγρίτας  

Το έτος 1915 Χατζηϊωάννης Αποστόλου Βαγενάς

Το έτος 1919 Κωνσταντίνος Νικολάου Βαδικόλιος

Το έτος 1920 Αναστάσιος " Παπαγεωργίου Πρόεδρος

Από 26-1-1921 Θεοχάρης Κων/νου Καραγιάννης

Από 29-1-1923 Γεώργιος  Κανδήλας

Από 4-12-1925 Γεώργιος  Καραγιαννίδης

Από 1-4-1927 Διονύσιος Δημητρίου Παλιούρας

Από 26-8-1928 Αστέριος Αποστόλου Μπλιάτης

Από 13-9-1929 Παναγιώτης Χατζηστραβός

Από 8-9-1931 Βασίλειος Θωμά Κωφοκώτσιος

Από 1-1-1933 Απόστολος Αθανασίου Παντούσας

Από19-12-1934 Νικόλαος Βλαδίκας

Από 24-3-1935 Βασίλειος Θεοχάρη Μηνάς

Από 8-2-1937 Σάββας " Ματσούκας

Από 8-12-1938 Αστέριος Αποστόλου Μπλιάτης

Από 23-6-1942 Διονύσιος Αθανασίου Σιούλας

Από 20-10-1942 Βασίλειος Γεωργίου Βασιλούδας

Από 14-11-1944 Ιωάννης Δήμου Ιωαννίδης

Από 25-3-1945 Θεόδωρος  Κοκκίνης

Από 30-7-1945 Θεοφάνης Χρήστου Ζβές

Από 5-6-1946 Αλέξανδρος Θωμά Μπάκας

Από 28-9-1949 Απόστολος Θεοχάρη Βαγενάς

Από 29-5-1959 Ηρακλής Ιωάννου Ζαπριάνος

Από 10-1-1961 Ιωάννης Μπλιάτης

Από 21-4-1967 Ιωάννης Καζαμίας

Ιούλιος 1974 Ιωάννης Παπαϊωάννου Ειρηνοδίκης Νιγρίτας

Από 8-12-1974 Κωνσταντίνος Δημητρίου Βαγενάς

Από 1-1-1983 Μαρία Σκέμπερη

Από 1-1-1995 Αθανάσιος Μενελάου Κασιακόγιας

Από 1-1-1999 Δημήτριος Θεοδώρου Δάπης

Από 1-1-2003 Νικόλαος Θεοφάνους Βλαδίκας

Από 1-1-2007 έως 31-12-2010 Αγγελική Ευσταθίου Μήκα η οποία ήταν και η τελευταία Δήμαρχος Νιγρίτας

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Νιγρίτας

bg:Нигрита (дем)
Δήμος Καπετάν Μητρούση

Ο Δήμος Κ. Μητρουσίου (ονομαζόμενος και Δήμος Καπετάν Μητρουσίου ή Μητρούσιου ή Δήμος Καπετάν Μητρούση ή Δήμος Καπετάν Μητρούσης ή και απλά Δήμος Μητρουσίου) (1997-2010) ήταν δήμος του νομού Σερρών. Βρίσκονταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.402 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι ο Προβατάς. Ονομάστηκε προς τιμήν του Έλληνα μακεδονομάχου Δημήτριου Γκογκολάκη, που είναι γνωστός στην ιστοριογραφία ως Καπετάν Μητρούσης, που καταγόταν από το σημερινό οικισμό Μητρούσι (τότε Χομονδό) της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Με την διοικητική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του σχεδίου Καλλικράτης, ενσωματώθηκε στον διευρυμένο δήμο Σερρών.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Προβατά  -- ο Προβατάς [ 1.344 ]
  Δ.δ. Αναγεννήσεως  -- η Αναγέννηση [ 990 ]
  Δ.δ. Άνω Καμήλας  -- η Άνω Καμήλα [ 746 ]
  Δ.δ. Βαμβακιάς  -- η Βαμβακιά [ 700 ]
  Δ.δ. Μητρουσίου  [ 2.224 ]  
 το Μητρούσι [ 1.569 ]  
 το Κάτω Μητρούσι [ 655 ]  
  Δ.δ. Μονοκκλησιάς  -- η Μονοκκλησιά [ 398 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 www.dkmitrousi.gr, επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου (δεν είναι ενεργή σήμερα, ο σύνδεσμος δείχνει σε αρχείο από την wayback machine)
 Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Πηγές
 Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ, Δ. Μητρουσίου Ν. Σερρών
 ΦΕΚ A 244/1997, σελ. 8827 (ΦΕΚ δημιουργίας του δήμου)
ΦΕΚ A 87/2010, σελ. 1793 (ΦΕΚ κατάργησης του δήμου)

Παραπομπές 

Καπεταν Μητρουση
Δήμος Αχινού

Ο Δήμος Αχινού ήταν δήμος του Νομού Σερρών. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Βισαλτίας, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 7 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.008 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Σιτοχώρι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Σιτοχωρίου  -- το Σιτοχώρι [ 663 ]
  Δ.δ. Αχινού  -- ο Αχινός [ 431 ]
  Δ.δ. Δάφνης  [ 566 ]  
 η Δάφνη [ 386 ]  
 η Ορέσκεια [ 80 ]  
  Δ.δ. Ζερβοχωρίου  -- το Ζερβοχώρι [ 117 ]
  Δ.δ. Λευκοτόπου  -- ο Λευκότοπος [ 273 ]
  Δ.δ. Πατρικίου  -- το Πατρίκι [ 367 ]
  Δ.δ. Χουμνικού  [ 391 ]  
 το Χουμνικό [ 251 ]  
 το Λαγκάδι [ 140 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Αχινου
Δήμος Κερκίνης

Ο δήμος Κερκίνης ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής. Βρισκόταν στο βόρειοδυτικότερο τμήμα του νομού, βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης. Ο δήμος αποτελούταν από 10 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.037 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι η Ροδόπολη.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Ροδοπόλεως  [ 1.181 ]  
 η Ροδόπολη [ 1.129 ]  
 η Οδηγήτρια [ 52 ]  
  Δ.δ. Ανατολής  [ 524 ]  
 η Ανατολή [ 200 ]  
 το Θεοδώρειο [ 112 ]  
 ο Παραπόταμος [ 212 ]  
  Δ.δ. Άνω Ποροΐων  -- τα Άνω Πορόια [ 1.529 ]
  Δ.δ. Καστανούσσης  [ 1.000 ]  
 η Καστανούσσα [ 733 ]  
 το Καλοχώρι [ 267 ]  
  Δ.δ. Κάτω Ποροΐων  [ 746 ]  
 τα Κάτω Πορόια [ 627 ]  
 το Σιδηροχώρι [ 119 ]  
  Δ.δ. Κερκίνης  [ 2.217 ]  
 η Κερκίνη [ 1.472 ]  
 το Κορυφούδι [ 49 ]  
 το Μοναστηράκι [ 380 ]  
 το Σταυροδρόμι [ 316 ]  
  Δ.δ. Λιβαδιάς  -- η Λιβαδιά [ 1.094 ]
  Δ.δ. Μακρινίτσης  -- η Μακρινίτσα [ 365 ]
  Δ.δ. Νεοχωρίου  (Σιντικής) -- το Νεοχώρι [ 684 ]
  Δ.δ. Πλατανακίων  -- τα Πλατανάκια [ 697 ]

Δήμαρχοι
Δήμαρχος τις δύο τελευταίες τετραετίες λειτουργίας του δήμου διετέλεσε ο Ιάκωβος Ιακωβίδης. Λίγο πριν ολοκληρώσει τη θητεία του παύτηκε από δήμαρχος για μία υπόθεση αναψυκτηρίου στις όχθες της λίμνης Κερκίνης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Κ
Δήμος Πρώτης

Ο δήμος Πρώτης ήταν δήμος του Νομού Σερρών που είχε συσταθεί με το πρόγραμμα Καποδίστριας, με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής οι οποίες αποτέλεσαν τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Αμφίπολης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στις πλαγιές του όρους Παγγαίο. Ο δήμος αποτελείτο από 3 δημοτικά διαμερίσματα, με συνολικό πληθυσμό 2.999 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Πρώτη.

Διοίκηση 
Πρόεδροι της Κοινότητας Πρώτης μεταπολιτευτικά ήταν οι: Ευάγγελος Λαδιάς και Βασίλης Τσιουτσιούλης.

Πρώτος δήμαρχος ήταν ο φαρμακοποιός Βασίλης Τσιουτσούλης από το 1999 έως το 2002. Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών στις 7 Οκτωβρίου 2021.<ref>Σέρρες: Σε κλίμα συγκίνησης κηδεύτηκε ο Βασίλης Τσιουτσιούλης - Συλλυπητήριο ο Δήμος Αμφίπολης, serraikanea.gr, 9 Οκτωβρίου 2021. Από το 2003 έως το 2010 τελευταίος δήμαρχος ήταν ο Κωνσταντίνος Αστρίνης.

Διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Πρώτης  -- η Πρώτη [ 1.855 ]
  Δ.δ. Αγγίστης  -- η Αγγίστα [ 341 ]
  Δ.δ. Κρηνίδος  -- η Κρηνίδα [ 803 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Πρώτης 
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Π
Δήμος Ροδολίβους

Ο δήμος Ροδολίβους ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίπολης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στις πλαγιές του όρους Παγγαίο. Ο δήμος αποτελούταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.284 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Ροδολίβος.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Ροδολίβους  -- το Ροδολίβος [ 2.552 ]
  Δ.δ. Δομίρου  -- ο Δόμιρος [ 182 ]
  Δ.δ. Μικρού Σουλίου  -- το Μικρό Σούλι [ 550 ]

Ιστορικά στοιχεία
Ο δήμος δημιουργήθηκε στις 24 Ιουλίου 1996 από τις εξής κοινότητες:
Κοινότητα Ροδολίβους (είχε δημιουργηθεί στις 04/01/1920 ως Κοινότητα Ροδολείβους, ενώ το 1940 το όνομα άλλαξε ορθογραφία σε Κοινότητα Ροδολίβους)
Κοινότητα Δομίρου  (είχε δημιουργηθεί στις 06/09/1927 ως Κοινότητα Δόμηρου, με απόσπαση του οικισμού Δόμηρος από την Κοινότητα Μυρρίνης, ενώ το 1940 το όνομα άλλαξε ορθογραφία σε Κοινότητα Δόμιρος)
Κοινότητα Μικρού Σουλίου (είχε δημιουργηθεί στις 04/01/1920 ως Κοινότητα Σεμάλτου με έδρα τον οικισμό Σέμαλτον και στις 30/08/1927 μετονομάστηκε στο όνομα Κοινότητα Μικρού Σουλίου)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Ρ

bg:Радолиово (дем)
Δήμος Σκοτούσσας

Ο Δήμος Σκοτούσσας ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ηρακλείας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.389 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Σκοτούσσα.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (στις αγκύλες είναι ο πληθυσμός από την απογραφή του 2001).
  Δ.δ. Σκοτούσσης  -- η Σκοτούσσα [ 1.440 ]
  Δ.δ. Αμμουδιάς  -- η Αμμουδιά [ 1.124 ]
  Δ.δ. Γεφυρουδίου  -- το Γεφυρούδι [ 729 ]
  Δ.δ. Μελενικιτσίου  -- το Μελενικίτσι [ 759 ]
  Δ.δ. Νέας Τυρολόης  -- η Νέα Τυρολόη [ 614 ]
  Δ.δ. Παλαιοκάστρου  -- το Παλαιόκαστρο [ 723 ]

Δήμαρχοι
Πρώτος Δήμαρχος εκλέχθηκε ο Κώστας Τρέντσιος. Στη συνέχεια, δήμαρχος της Δήμου Σκοτούσας ήταν ο Λάζαρος Ευαγγελίδης, εκλεγμένος το 2002 και το 2006.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 https://web.archive.org/web/20110624100405/http://www.dimosskotoussis.gr/ Επίσημος δικτυακός τόπος (σε λειτουργία τον Ιούλιο του 2011)
 Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Σ
Δήμος Σκουτάρεως

Ο δήμος Σκουτάρεως ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σερρών. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 90,2 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7517 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Σκούταρι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Σκουτάρεως  -- το Σκούταρι [ 2.614 ]
  Δ.δ. Αγίας Ελένης  -- η Αγία Ελένη [ 636 ]
  Δ.δ. Αδελφικού  -- το Αδελφικό [ 526 ]
  Δ.δ. Βαμβακούσσης  -- η Βαμβακούσσα [ 368 ]
  Δ.δ. Κάτω Καμήλας  -- η Κάτω Καμήλα [ 1.430 ]
  Δ.δ. Κουβουκλίων  -- τα Κουβούκλια [ 445 ]
  Δ.δ. Κουμαριάς  -- η Κουμαριά [ 533 ]
  Δ.δ. Κωνσταντινάτου  -- το Κωνσταντινάτο [ 414 ]
  Δ.δ. Πεπονιάς  -- η Πεπονιά [ 551 ]

Διοικητική ιστορία

Διατελέσαντες δήμαρχοι Δήμου Σκουτάρεως

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Σ

bg:Копеки (дем)
en:Skoutari, Serres
Δήμος Στρυμωνικού

Ο δήμος Στρυμωνικού ήταν δήμος του νομού Σερρών ο οποίος δημιουργήθηκε στις 4/12/2007 με το Σχέδιο Καποδίστριας και καταργήθηκε στις 31/12/2010 με το Σχέδιο Καλλικράτης, όταν συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Ηρακλείας. Η θέση του ήταν στο δυτικό τμήμα του νομού και συνόρευε βορειοδυτικά με το Νομό Κιλκίς και νοτιοδυτικά με το Νομό Θεσσαλονίκης. Ο δήμος αποτελείτο από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 156,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.755 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Στρυμωνικό, από το οποίο είχε πάρει και το όνομά του. Από τη συνολική έκταση 156.850 στρεμμάτων του δήμου, 31% καλύπτεται από δάση / δασικές περιοχές και 31% από γεωργικές εκτάσεις με συνηθισμένη καλλιέργεια τα σιτηρά.

Ο δήμος περιλαμβάνει τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (στις αγκύλες φαίνεται ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
  Δ.δ. Στρυμωνικού  -- το Στρυμωνικό [ 1.645 ]
  Δ.δ. Ζευγολατιού  -- το Ζευγολατιό [ 480 ]
  Δ.δ. Καλοκάστρου  [ 512 ]  
 το Καλόκαστρο [ 368 ]  
 το Κεφαλοχώρι [ 144 ]  
  Δ.δ. Λιβαδοχωρίου  [ 721 ]  
 το Λιβαδοχώρι [ 560 ]  
 το Βαρικό [ 161 ]  
  Δ.δ. Τριάδος  -- η Τριάδα [ 529 ]
  Δ.δ. Χειμάρρου  -- ο Χείμαρρος [ 868

Ιστορικό
Κατά τη δημιουργία του ο Δήμος αποτέλεσε συγχώνευση των Κοινοτήτων:
Κοινότητα Στρυμωνικού (συστάθηκε με το όνομα Κοινότητα Ορλιάκου στις 4/1/1920 και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Στρυμωνικού στις 30/8/1827)
Κοινότητα Τριάδος (συστάθηκε στις 6/9/1927 με απόσπαση του οικισμού Τριάς από την Κοινότητα Ζευγολατιού)
Κοινότητα Λιβαδοχωρίου (συστάθηκε στις 6/9/1927 με απόσπαση του οικισμού Λειβαδοχώρι από την Κοινότητα Βαμβακιάς)
Κοινότητα Καλοκάστρου (συστάθηκε ως Κοινότητα Καλού Κάστρου στις 7/5/1927 με απόσπαση του οικισμού Καλό Κάστρο από την Κοινότητα Ορλιάκου )
Κοινότητα Ζευγολατιού (συστάθηκε το 1920 με το όνομα Κοινότητα Δραγοσίου και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Ζευγολατιού το 1927)
Κοινότητα Χειμάρρου (συστάθηκε στις 4/1/1920 με το όνομα Κοινότητα Κοπρίβης και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Χειμάρρου στις 30/8/1927)

Ο Δήμος Στρυμωνικού καταργήθηκε την 31-12-2010 και συγχωνεύτηκε στον Δήμο Ηρακλείας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Δήμος Στρυμονικού
Δήμος Στρυμονικού
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Σ

bg:Орляк (дем)
en:Strymoniko
Δήμος Στρυμόνα

Ο Δήμος Στρυμώνα ήταν δήμος του νομού Σερρών ο οποίος είχε δημιουργηθεί το 1998 με το σχέδιο Καποδίστριας και καταργήθηκε το 2010 με το σχέδιο Καλλικράτης, όταν συγχωνεύθηκε με τον νέο Δήμο Εμμανουήλ Παππά. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 135,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.055 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Νέος Σκοπός.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
  Δ.δ. Νέου Σκοπού  -- ο Νέος Σκοπός [ 2.529 ]
  Δ.δ. Βαλτοτοπίου  -- το Βαλτοτόπι [ 1.138 ]
  Δ.δ. Μεσοκώμης  -- η Μεσοκώμη [ 167 ]
  Δ.δ. Μονόβρυσης  -- η Μονόβρυση [ 604 ]
  Δ.δ. Νεοχωρίου Σερρών  -- το Νεοχώρι [ 1.201 ]
  Δ.δ. Παραλιμνίου  -- το Παραλίμνι [ 713 ]
  Δ.δ. Πεθελινού  -- ο Πεθελινός [ 602 ]
  Δ.δ. Ψυχικού  -- το Ψυχικό [ 1.101 ]

Ιστορικά στοιχεία
Ο δήμος Στρυμώνα δημιουργήθηκε με συνένωση των κοινοτήτων:
Κοινότητα Νέου Σκοπού (δημιουργήθηκε το 1926 με απόσπαση την Κοινότητα Τοπόλιανης)
Κοινότητα Βαλτοτοπίου (δημιουργήθηκε το 1946 με απόσπαση από την Κοινότητα Πεπονιάς )
Κοινότητα Μεσοκώμης (δημιουργήθηκε το 1949 με απόσπαση από την Κοινότητα Πενταπόλεως)
Κοινότητα Μονόβρυσης
Κοινότητα Νεοχωρίου Σερρών
Κοινότητα Παραλιμνίου Σερρών (δημιουργήθηκε αρχικά το 1927 και ξανά το 1930)
Κοινότητα  Πεθελινού
Κοινότητα Ψυχικού

Δήμαρχος
Δήμαρχος Στρυμώνα είχε εκλεγεί ο Βασίλειος Κετσετζής του Ευαγγέλου για τρεις συνεχείς φορές, το 2006 και το 2002 και το 1998.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές

Σ

bg:Струма (дем)