Ελληνική Πολεμική Αεροπορία

Η Πολεμική Αεροπορία (Π.Α.), είναι ο τρίτος κατ' αρχαιότητα Κλάδος των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων και αποτελεί την πολεμική αεροπορική ισχύ της Ελλάδας. Πρώτιστη αποστολή της Πολεμικής Αεροπορίας είναι η φύλαξη και προστασία του ελληνικού εναέριου χώρου από κάθε είδους παραβιάσεις, η παροχή εναέριας υποστήριξης σε επιχειρήσεις τόσο στον Ελληνικό Στρατό όσο και το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και παράλληλα η έρευνα και διάσωση, πυρόσβεση, καθώς και η παροχή κάθε δυνατής ανθρωπιστικής βοήθειας ακόμα και σε άλλες χώρες όταν παρίσταται έκτακτη ανάγκη.

Το σύνθημα της Πολεμικής Αεροπορίας είναι «Αίεν Υψικρατείν», το οποίο σημαίνει «Πάντοτε να κυριαρχείς στα ύψη», φράση που αποδίδεται στον Αντισμήναρχο (αργότερα Υποπτέραρχο) Σπύρο Παπασπύρο, διοικητή του Κέντρου Κατάταξης στη Βάση της Γάζας, ο οποίος με τη φράση αυτή, στην Ημερήσια Διαταγή της 5ης Οκτωβρίου 1941, καλωσόρισε στην Αίγυπτο το προσωπικό της 335 Μοίρας, της πρώτης ελληνικής Μοίρας μαχητικών αεροσκαφών στη Μέση Ανατολή. Το έμβλημα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας αναπαριστά αετό σε πτήση μπροστά από το κυκλικό διακριτικό της.

Η Πολεμική Αεροπορία (Π.A.) τελεί υπό τη διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Γ.Ε.Α.)

Ιστορία

Προέλευση 
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία ιδρύθηκε το 1911 και μετράει 114 χρόνια ιστορίας. Οι πρώτες προσπάθειες εισαγωγής της αεροπορίας στην Ελλάδα ανήκουν στον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, τη συνεισφορά του οποίου η Ελληνική Κυβέρνηση αναγνώρισε το 2000, δίνοντας το όνομά του στον νέο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Παρ' όλα αυτά, οι πρώτες εμφανίσεις αεροπλάνων στην Ελλάδα, οφείλονταν σε ιδιωτική πρωτοβουλία, όπως αυτή του επιχειρηματία Λεωνίδα Αρνιώτη που το 1908 έκανε δύο αποτυχημένες προσπάθειες απογείωσης με το αεροσκάφος του τύπου Bleriot των 30 ίππων, με αποτέλεσμα την καταστροφή του. Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος έγινε ο πρώτος Έλληνας αεροπόρος πετώντας με ένα αεροσκάφος Nieuport IV.G Alcuin στην περιοχή του Ρουφ. Στη δεύτερη πτήση που εκτέλεσε ο Αργυρόπουλος την ίδια μέρα, πέταξε με τον τότε Πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Καραμανλάκης επέλεξε τον ίδιο χώρο απογείωσης με ένα αεροσκάφος Bleriot, όμως προτίμησε μια τολμηρή πτήση προς το Ρίο, με αποτέλεσμα την αναγκαστική προσθαλάσσωσή του λόγω απειρίας και ισχυρών ανέμων και κατά συνέπεια στον πνιγμό του.

Ίδρυση 
Τον Μάρτιο του 1911, η Ελληνική Κυβέρνηση ανέθεσε σε Γάλλους ειδικούς τη δημιουργία Ελληνικής Αεροπορικής Υπηρεσίας. Τον Δεκέμβριο του 1911, έξι αξιωματικοί στάλθηκαν στη Γαλλία, στη σχολή των αδελφών Farman, λίγο έξω από το Παρίσι για να εκπαιδευτούν ως πιλότοι, ενώ παραγγέλθηκαν και τα πρώτα διπλάνα τύπου Farman III.

Η πρώτη στρατιωτική πτήση έγινε στις 13 Μαΐου 1912 από τον Υπολοχαγό Δημήτριο Καμπέρο με το πρώτο στρατιωτικό αεροπλάνο της Ελλάδας τύπου Farman III στο Φάληρο, εκεί που σήμερα βρίσκεται το μουσείο ιστορίας της Πολεμικής Αεροπορίας. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους ο Καμπέρος πέταξε με τον «Δαίδαλο», το αεροσκάφος Farman HF Daedalus το οποίο είχε μετασκευαστεί σε υδροπλάνο, θέτοντας έτσι τις βάσεις της Ναυτικής Αεροπορίας. Τον Σεπτέμβριο ο Ελληνικός Στρατός απέκτησε την πρώτη του πολεμική αεροπορική μονάδα, τον «Λόχο Αεροπόρων», με έδρα τη Λάρισα.

Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912 - 1913) 

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, αναδεικνύοντας το αεροπλάνο ως πρωτοποριακό πολεμικό μέσο. Λόγω της ανεπάρκειας των αεροσκαφών Farman III για πολεμικές επιχειρήσεις, παραγγέλθηκαν τα βελτιωμένα Maurice Farman MF.7 και Henri Farman HF.10, ενώ μαζί τους κατατάχθηκε με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Μηχανικού ο Εμμανουήλ Αργυρόπουλος με το Nieuport IV.G Alcuin, έπειτα από την προτροπή ένταξης στον Λόχο Αεροπορίας, όσοι ιδιώτες διέθεταν δίπλωμα αεροπόρου.

Στις 5 Οκτωβρίου 1912 πραγματοποιήθηκε η πρώτη παγκοσμίως πολεμική αεροπορική αποστολή αναγνώρισης των Οθωμανών στο μέτωπο της Θεσσαλίας, ενώ ακολούθησαν αποστολές βομβαρδισμού με ρίψεις αυτοσχέδιων βομβών στα οχυρά του Μπιζανίου, καθώς και ρίψεις τροφίμων και εφημερίδων στους πολιορκούμενους κατοίκους των Ιωαννίνων. Στις 24 Ιανουαρίου 1913 πραγματοποιήθηκε η πρώτη πολεμική αποστολή ναυτικής συνεργασίας στον κόσμο, πάνω από τα Δαρδανέλλια, γεγονός που αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία των θαλάσσιων επιχειρήσεων. Με τη βοήθεια από το αντιτορπιλικό του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού Βέλος, ο Υπολοχαγός Μιχαήλ Μουτούσης και ο Σημαιοφόρος Αριστείδης Μωραϊτίνης, πετώντας με ένα υδροπλάνο Farman MF.7, εντόπισαν και κατάρτισαν σχεδιάγραμμα των θέσεων του τουρκικού Στόλου, τον οποίο και βομβάρδισαν. Η αποστολή αυτή σχολιάστηκε ευρέως τόσο από τον ελληνικό όσο και τον διεθνή Τύπο.

Στις 4 Απριλίου 1913 ο αεροπόρος Εμμανουήλ Αργυρόπουλος έγινε ο πρώτος νεκρός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, χάνοντας τη ζωή του όταν έπεσε το αεροπλάνο του τύπου Bleriot ΧΙ.

Αρχικά, ο Ελληνικός Στρατός και το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό λειτουργούσαν ξεχωριστές μονάδες Στρατιωτικής Αεροπορίας και Ναυτικής Αεροπορίας. Η Ελληνική Ναυτική Υπηρεσία ιδρύθηκε το 1914 από τον τότε Βρετανό αρχηγό του γενικού επιτελείου του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού, Ναύαρχο Μαρκ Κερρ. 

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, χρησιμοποιήθηκαν διάφορα Γαλλικά αεροσκάφη των αδερφών Henry και Maurice Farman. Στις 16 Αυγούστου 1913, η Θεσσαλονίκη ορίστηκε ως η έδρα του "Λόχου της Αεροπορίας", ενώ στις 23 Δεκέμβριου 1913, ο «Λόχος Αεροπορίας» υπήχθη στο Υπουργείο Στρατιωτικών με Διοικητή τον Λοχαγό Δημήτριο Καμπέρο και έδρα το αεροδρόμιο Λεμπέτ (σημερινή Ευκαρπία).

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Μικρασιατική Εκστρατεία 

Τον Οκτώβριο του 1915, ο «Λόχος» μετονομάστηκε σε Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού (ΑΥΣ), και παράλληλα διέθετε το Αεροδρόμιο, τον Έμπεδο Λόχο Αεροπόρων και την Αεροπορική Μοίρα Παλαιού Φαλήρου. Η ΑΥΣ αποτελούσε το επιτελείο με τα σημερινά δεδομένα και είχε ως διοικητή τον Ταγματάρχη Καμπέρο. Στις αρμοδιότητές της περιλαμβανόταν η οικονομική υπηρεσία, η διαχείριση υλικού και η υγειονομική υπηρεσία. Στο Αεροδρόμιο, ανήκαν οι εκπαιδευόμενοι χειριστές, το βοηθητικό προσωπικό οπλιτών και το συνεργείο τεχνιτών, ενώ στον Έμπεδο Λόχο Αεροπόρων ανήκε το προσωπικό για τη στρατολογία και τη Διοικητική Μέριμνα. Τέλος, η Αεροπορική Μοίρα Παλαιού Φαλήρου ήταν η μονάδα επιφορτισμένη με την επισκευή των αεροπλάνων.

Με την είσοδο της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1917 στο πλευρό των συμμάχων, ξεκίνησε μια νέα δραστηριοποίηση της ΑΥΣ με τους Έλληνες ιπτάμενους και τεχνικούς να εκπαιδεύονται από τους Γάλλους που είχαν σημαντική παρουσία στη Θεσσαλονίκη, στο αεροδρόμιο Σέδες. Το Νοέμβριο του 1917 η ΑΥΣ επανήλθε στη Θεσσαλονίκη και μετά την εκπαίδευση από τους Γάλλους, το 1918 μετατράπηκε σε διακριτό Σώμα Αεροπορίας, ισότιμο με τα υπόλοιπα Όπλα του Ελληνικού Στρατού.

Η πρώτη Ελληνική Πολεμική Μοίρα ήταν η 532 Μοίρα Αναγνωρίσεως που επιχειρούσε από την Αξιούπολη από τις 10 Δεκεμβρίου του 1917 με 12 αεροσκάφη Dorand AR.1 και λίγα Breguet 14A2/Β2 με αποστολή τη φωτογράφιση και αναγνώριση των εχθρικών θέσεων, ενώ διέθετε μικτό προσωπικό Ελλήνων και Γάλλων έως το 1918. Ακολούθησε η 531 Μοίρα Δίωξης η οποία συγκροτήθηκε την 13η Μαρτίου 1918 και επιχειρούσε στην ίδια περιοχή με αεροσκάφη Nieuport 24bis και Spad VII/XIII με το πρωτόγνωρο έργο της επιβολής αεροπορικής κυριαρχίας, ώστε να μπορούν να δρουν τα υπόλοιπα αεροσκάφη και οι χερσαίες δυνάμεις. Η διοίκησή της προσφέρθηκε τιμητικά στον Ανθυπίλαρχο Αλέξανδρο Ζάννα. Με έδρα το Δημητρίτσι Σερρών συγκροτήθηκε και η 533 Μοίρα Αναγνώρισης και Βομβαρδισμού (ΜΑΒ) την 1η Ιουνίου 1918. Η τελευταία ελληνική Μοίρα του πολέμου ήταν η 534 Μοίρα Αναγνώρισης, η οποία συγκροτήθηκε το Σεπτέμβριο του 1918 στο Λεμπέτ (σημερινή Ευκαρπία). Επιπλέον βοηθητικές υπηρεσίες ανέπτυξε η ΑΥΣ στο Μικρό Καραμπουρνού της Θεσσαλονίκης.

Τον Αύγουστο του 1918 δόθηκε ένα οριστικό οργανωτικό σχήμα με την κατάργηση όλων των προηγούμενων νόμων. Έτσι η νέα οργανωτική μορφή της Αεροπορίας περιλάμβανε το Αεροπορικό Σώμα, στο οποίο υπάγονταν οι 531, 532 και 533 Αεροπορικές Μοίρες, η Έμπεδος Μοίρα, η Μοίρα Εκπαιδεύσεως (Σέδες), το Αεροπορικό Απόσπασμα στο Γουδί, το Αεροπορικό Απόσπασμα Ελευσίνας και το Τμήμα Αεροπορίας Υπαγόμενο στη Διεύθυνση Μηχανικού του Υπουργείου Στρατιωτικών.

Η Πολεμική Αεροπορία πραγματοποιούσε περιπολίες και αναγνωρίσεις, φωτογραφίσεις και συλλογή πολύτιμων πληροφοριών πάνω από τις εχθρικές γραμμές, καθώς και προσβολές των εχθρικών χαρακωμάτων. Το Ναυτικό Αεροπορικό Σώμα από την πλευρά του εκτελούσε νυκτερινές επιδρομές, ανθυποβρυχιακές έρευνες και προσβολές στόχων ζωτικής σημασίας, ενώ εμπλεκόταν και σε αερομαχίες. Χαρακτηριστικές είναι οι νυκτερινές επιδρομές στη χερσόνησο της Καλλίπολης - Κωνσταντινούπολης, η επιδρομή κατά των γερμανικών καταδρομικών Γκέμπεν και Μπρέσλαου, οι επιδρομές και η συμμετοχή στη μάχη του Σκρα και βομβαρδισμοί της Σμύρνης. Οι απώλειες της Πολεμικής Αεροπορίας στη διάρκεια του πολέμου ανήλθαν σε 17 αεροπόρους.

Μετά τη σύναψη ανακωχής από τη Βουλγαρία (30 Σεπτεμβρίου 1918) και την Οθωμανική Αυτοκρατορία (20 Οκτωβρίου 1918), η 531 Μοίρα διαλύθηκε στο αεροδρόμιο της Μίκρας τον Οκτώβριο του 1918, ενώ η 534 Μοίρα εστάλη στη Ρωσία προς ενίσχυση της συμμαχικής εκστρατείας το 1919. Παράλληλα η 533 Μοίρα παρέλαβε αεροσκάφη Breguet 14A2/Β2. Μετά τη λήξη του πολέμου οι εγκαταστάσεις πέρασαν στην κυριότητα της ΑΥΣ. Η Στρατιωτική Αεροπορία διέθετε 70 αεροσκάφη και η Ναυτική Αεροπορία 50. 

Η Ελληνική Αεροπορία συμμετείχε ενεργά και στις επιχειρήσεις της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Ήδη από τον Μάιο του 1919 είχε αναπτυχθή η Ναυτική Αεροπορική Μοίρα Σμύρνης, ενώ τον Ιούνιο του 1919 η 533 Μοίρα διενέργησε βομβαρδισμό στο Αϊδίνιο. Οι 3 Στρατιωτικές Μοίρες καθώς και η Ναυτική Μοίρα ανέλαβαν αποστολές αναγνωρίσεως, φωτογραφίσεως και βομβαρδισμού, χωρίς να λείπουν οι αερομαχίες. 

Τον Δεκέμβριο του 1919 οργανώθηκε η Διεύθυνση Αεροπορικής Υπηρεσίας Στρατιάς (ΔΑΥΣ) που ενσωμάτωσε όλες τις αεροπορικές δυνάμεις στη Μ. Ασία και οι Μοίρες 532, 533, 534 μετονομάσθηκαν σε Α', Β' και Γ' αντίστοιχα, αριθμώντας 8-12 αεροσκάφη καθεμία. Το 1921 κάλυπτε αποτελεσματικά ένα μέτωπο που έφθανε τα 700 χλμ. Καθοριστικές ήταν οι αποστολές βομβαρδισμού της Κιουτάχειας και του Εσκί Σεχίρ. Στις 12 Ιουλίου 1922 ο αεροπόρος Χριστόφορος Σταυρόπουλος κατέρριψε ένα τουρκικό Breguet βορειοανατολικά του Αφιόν Καραχισάρ.

Στις 16/08/1920 ο αεροπόρος Ανθ/γός Πέτρος Πετροπουλέας, μετέπειτα Διοικητής της Σχολής Αεροπορίας Στρατού και στη συνέχεια Αρχηγός αυτής, με το καταδιωκτικό του τύπου Spad γίνεται ο πρώτος Έλληνας πιλότος που έρχεται σε επαφή με τουρκικό αεροπλάνο, το οποίο και κυνήγησε αναγκάζοντας τον πιλότο του να το προσγειώσει ενώ στις 25 Ιουνίου 1920 είχε προσγειώσει το αεροπλάνο του μέσα στον περίβολο της Οθωμανικής Στρατιωτικής Ακαδημίας στην Προύσα, υψώνοντας την Ελληνική σημαία. 

Τον Αύγουστο του 1922, με την εκκίνηση της γενικής αντεπίθεσης από τις τουρκικές δυνάμεις, ξεκίνησε και η σύμπτυξη του Ελληνικού Στρατού με τα 10 αεροσκάφη Airco De Havilland DH.9 της ΝΑΜΣ, ενώ από πλευράς ΔΑΥΣ υπήρχαν περίπου 25-30 αναγνωριστικά / βομβαρδιστικά και 15 καταδιωκτικά στις Β', Γ' και Δ' Μοίρες. Μέχρι τις 26 Αυγούστου, όλα τα αεροσκάφη που είχαν διασωθεί, είχαν επιστρέψει σε ελληνικό έδαφος. Οι απώλειες της Πολεμικής Αεροπορίας στη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας ανήλθαν σε 23 αεροπόρους, ενώ η χρήση το αεροπορικού όπλου είχε πλέον αποδείξει την αξία της.

Μεσοπόλεμος 

Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου η Πολεμική Αεροπορία ανασυγκροτήθηκε και εκσυγχρονίστηκε, παρόλο της συνεχής πολιτικής αστάθειας. Κατά τις περιόδους της Βασιλευομένης Δημοκρατίας της Ελλάδας μεταξύ του 1935 και 1973, η αεροπορική δύναμη ονομαζόταν Ελληνική Βασιλική Αεροπορία (EBA). Από το 1923 και έπειτα παρελήφθησαν νέοι τύποι αεροπλάνων αγγλικής και γαλλικής κυρίως κατασκευής, καταδιωκτικά τύπου Gloster Mars Nighthawk της Ε' Μοίρας, Fairey III F, εκπαιδευτικά Morane-Saulnier MS-137/147, Hawker Horsley, Avro 621, Avro 626 και αναγνωριστικά - βομβαρδιστικά Breguet 19A2/B2. 

Τον Μάιο του 1923, η Διεύθυνση Αεροπορίας του υπουργείου Στρατιωτικών εξέδωσε το 62 σελίδων εγχειρίδιο «Αποστολαί βολής πυροβολικού δια παρατηρήσεως απ' αεροπλάνου», που ήταν ουσιαστικά μια μετάφραση γαλλικού κανονισμού, όπου καθορίζονταν με λεπτομέρειες οι διαδικασίες αλλά και τα κωδικοποιημένα σήματα για τη συνεννόηση επίγειων και εναέριων δυνάμεων.

Παράλληλα ιδρύθηκε στο Φάληρο το Εργοστάσιο Αεροσκαφών Φαλήρου όπου, σε συνεργασία με την εταιρεία Blackburn Aeroplane, κατασκευάζονταν για λογαριασμό του ΝΑΜΣ τα υδροπλάνα Τ.3Α Velos από την 1η Ιουλίου 1925, καθώς και τα αεροσκάφη Atlas, Avro 504, Avro 621 και Avro 626 αργότερα, ενώ ιδρύθηκε και Σχολή Αεροπορίας και η σχολή Ναυτικής Αεροπορίας στο Τατόι με εκπαίδευση για πρώτη φορά σε νυχτερινές πτήσεις, χρησιμοποιώντας δοχεία γεμάτα με στουπί εμποτισμένα με πετρέλαιο ώστε να οριοθετούν τον διάδρομο προσγείωσης. Τέλος, αναβαθμίστηκε η εκπαίδευση στη Στρατιωτική Σχολή Αεροπλοΐας στο Σέδες με σύστημα εφάμιλλο της Σχολής Ευελπίδων στα θεωρητικά μαθήματα.

Στις 8 Ιουνίου του 1928, με πρωτοβουλία του διοικητή της Αεροπορίας συνταγματάρχη Αδαμίδη, έγινε προβολή της ελληνικής Αεροπορίας διεθνώς, με την ευκαιρία της απόκτησης των αεροσκαφών Brequet 19Α2/Β2, αφού ο χειριστής υπολοχαγός Ευάγγελος Παπαδάκης και ο παρατηρητής συνταγματάρχης Χρήστος Αδαμίδης απογειώθηκαν από το Τατόι και ξεκίνησαν με στάσεις στα Άδανα, Χαλέπι, Αλεξάνδρεια, Κάιρο, Βεγγάζη, Αλγέρι, Τρίπολη, Καζαμπλάνκα, Παρίσι, Βουκουρέστι, Θεσσαλονίκη και με την επιστροφή τους την 1η Ιουλίου στην Αθήνα, έχοντας διανύσει 12.800 χλμ. μέσα σε 75 ώρες και 35 λεπτά.

Με το νόμο 4451/1929, το 1930 ιδρύθηκε το Υπουργείο Αεροπορίας και η Πολεμική Αεροπορία καθιερώθηκε ως αυτοτελής, τρίτος, Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρώτος Υπουργός Αεροπορίας ορκίστηκε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, οποίος ανέθεσε στον Αλέξανδρο Ζάννα το έργο της συνολικής συγκρότησης του Όπλου, ενώ σε συνεργασία με τον γλωσσολόγο Μανώλη Τριανταφυλλίδη καθιέρωσαν τις ονομασίες βαθμών που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Παρόλα αυτά, συνέχισαν να υφίστανται δύο ξεχωριστές διοικήσεις, με τη διοίκηση Αεροπορίας Στρατού. Το οργανωτικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε μέχρι να ψηφιστεί ο νόμος «Περί οργανισμού της Πολεμικής Αεροπορίας», ο οποίος ενοποίησε πλήρως τις δύο διοικήσεις αποτελούμενη από τρεις Σμηναρχίες, ενώ με μετέπειτα νόμους καταργήθηκαν οι διακρίσεις μεταξύ στελεχών προερχόμενοι από Στρατό ή Ναυτικό και όλοι έφεραν ίδια στολή και βαθμούς.

Παράλληλα το 1931 ιδρύθηκε στο Τατόι η Σχολή Αεροπορίας, η σημερινή Σχολή Ικάρων, ενώ με το νόμο «Περί τεχνικών υπηρεσιών της Πολεμικής Αεροπορίας» θεσπίστηκαν διατάξεις για το τεχνικό προσωπικό. Επίσης συστάθηκε η Μετεωρολογική Υπηρεσία, γεγονός που αποτέλεσε επίτευγμα ύψιστης σημασίας για την ασφάλεια των πτήσεων. Το 1934 ιδρύθηκε το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, ενώ παρελήφθησαν νέα αεροπλάνα τύπου PZL Ρ.24, Dornier Do 22, Avro Anson Mk.I, Potez 633 B2, Henschel Hs 126, Fairey Battle και Bristol Blenheim. Το 1939 παραγγέλθηκαν 24 μαχητικά αεροσκάφη Marcel Bloch MB.151, από τα οποία παρελήφθησαν μόνο εννέα, καθώς η έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εμπόδισε τη Γαλλία να ολοκληρώσει την παραγγελία. Τα εννέα αεροσκάφη εντάχθηκαν στην 24η Μοίρα Δίωξης της τότε Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας. Για τον ίδιο λόγο, έμειναν ανεκτέλεστες αρκετές ακόμα παραγγελίες της Αεροπορίας, όπως τα 12 βομβαρδιστικά Potez 633 B2 Grec, τα 12 ναυτικής συνεργασίας Avro Anson MkI, τα 16 καταδιωκτικά Bloch MB.151, τα 12 βομβαρδιστικά Bristol Blenheim MkIV και τα 32 αναγνωριστικά Henschel Hs126K-6. Είχαν επίσης παραγγελθεί 24 καταδιωκτικά Spitfire MkI και 30 καταδιωκτικά F4F-3A Wildcat, ενώ οι πρωτόγνωρες για την εποχή επαφές για προμήθεια 30 καταδιωκτικών Curtiss P-40 Warhawk και 48 βομβαρδιστικών Martin Maryland, δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Τέλος, σημαντική ήταν και η προσπάθεια οργάνωσης του δικτύου των αεροδρομίων, με τις μεγαλύτερες αεροπορικές βάσεις στις Σέδες, τη Λάρισα, το Τατόι, το Φάληρο, τη Νέα Αγχίαλο και την Ελευσίνα, με ακόμα 23 βοηθητικά αεροδρόμια και άλλα 22 "εμπιστευτικού χαρακτήρα".

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου η Ελλάδα, έχοντας 79 αεροπλάνα πρώτης γραμμής (από σύνολο 128 ενεργών όλων των τύπων), κλήθηκε να αντιμετωπίσει περισσότερα από 463 ιταλικά. Παρά την αριθμητική υπεροχή της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας, η Ελληνική Αεροπορία ανέτρεψε από τις πρώτες ημέρες του πολέμου τα σχέδια των Ιταλών και κατάφερε να εμποδίσει τη δράση της, να συγκεντρώσει πληροφορίες για τις κινήσεις του εχθρού, να καταστρέψει σημαντικές εχθρικές γραμμές ανεφοδιασμού και να παράσχει προστασία στα ελληνικά στρατεύματα.

Χαρακτηριστική είναι η αποστολή της 2 Νοεμβρίου 1940 κατά την οποία ένα Breguet Bre 19, εκτελώντας χαμηλή πτήση κατά μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων, εντόπισε την Ιταλική Ταξιαρχία Αλπινιστών Τζούλια τη στιγμή ακριβώς που είχε εισδύσει στην Πίνδο και κινούνταν προς κατάληψη του Μετσόβου. Την ίδια μέρα ο Υποσμηναγός Μαρίνος Μητραλέξης όταν κατά τη διάρκεια αερομαχίας, έχοντας εξαντλήσει τα πυρομαχικά του, κατέρριψε ένα τρικινητήριο ιταλικό βομβαρδιστικό χτυπώντας το πηδάλιο του με την έλικα τού PZL του, σε αερομαχία πάνω από τον Λαγκαδά. Η Αεροπορία ενισχύθηκε με 22 Gloster Gladiator MkII και 6 Bristol Blenheim MkI από τα βρετανικά αποθέματα, ενώ η RAF συνέβαλε σημαντικά εξορμώντας από ελληνικά και αιγυπτιακά αεροδρόμια, πλήττοντας Ιταλικά στρατεύματα και γραμμές ανεφοδιασμού.

Η δράση της Ελληνικής Αεροπορίας συνεχίστηκε αμείωτη τόσο κατά τη μεγάλη εαρινή επίθεση του Μαρτίου του 1941, η οποία αντιμετωπίσθηκε με επιτυχία, όσο και κατά τη γερμανική εισβολή και τη σύγκρουση με τη Luftwaffe που διέθετε πάνω από 1.000 αεροσκάφη, καταρρίπτοντας 4 γερμανικά, ενώ τα περισσότερα ελληνικά αεροσκάφη που είχαν απομείνει, καταστράφηκαν από τις μαζικές επιθέσεις, με 6 ακόμα να χάνονται σε αερομαχίες. Μόλις 14 από τη συνολική δύναμη κατάφεραν να διαφύγουν στη Μ. Ανατολή.

Η Ελληνική Αεροπορία κατά τη διάρκεια της ιταλικής και γερμανικής εισβολής έχασε 52 πιλότους και καταρρίφθηκαν συνολικά 64 εχθρικά αεροσκάφη, ενώ πιθανολογείται η κατάρριψη άλλων 24, με 804 πολεμικές αποστολές και 1530 ώρες πτήσεις για τα καταδιωκτικά, ενώ τα βομβαρδιστικά εκτέλεσαν 237 αποστολές με 926 ώρες και τα αεροσκάφη στρατιωτικής συνεργασίας 252 ώρες. 

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής η Ελληνική Αεροπορία ανασυγκροτήθηκε στη Μέση Ανατολή και έδρα το Κάιρο που υπήχθησαν υπηρεσιακά στη RAF. Εκεί οργανώθηκαν 3 Μοίρες. Η 13η Μοίρα Ελαφρού Βομβαρδισμού (ΜΕΒ) με 5 αεροσκάφη Avro Anson τα οποία είχαν διαφύγει με τα πληρώματα τους εκεί μετά την κατάρρευση του μετώπου και τον Ιούνιο ξεκίνησε τις επιχειρήσεις. Το Νοέμβριο παρέλαβε αεροσκάφη Bristol Hlenheim MkIV για ανθυποβρυχιακές κυρίως αποστολές, ενώ τον Ιανουάριο του 1943 ενισχύθηκε με τα Bristol Blenheim MkV Bisley και τον Αύγουστο παρέλαβε τα βομβαρδιστικά Martin A-30 Baltimore MkIII/IV/V, η οποία επιχείρησε εντατικά και σε αποστολές βομβαρδισμού εναντίον Γερμανών στη Γιουγκοσλαβία μετά τη μετακίνησή της στην Ιταλία. Με τη συμβολή της RAF συγκροτήθηκαν δύο ελληνικές Βασιλικές Μοίρες Διώξεως Βομβαρδισμού (ΒΕΜΔ). Η 335 με αεροσκάφη τύπου Hawker Hurricane I/II και αργότερα Supermarine Spitfire MkVb/Vc, η οποία συνέβαλε σημαντικά εναντίον του Ιταλικού Στρατηγείου Μ. Ανατολής την 28η Οκτωβρίου 1942. Τέλος, τον Φεβρουάριο του 1943 οργανώθηκε η 336 ΒΕΜΔ με παρόμοιο εξοπλισμό και μέσα. Παράλληλα δημιουργήθηκαν μονάδες επισκευής και τεχνικής εκπαιδεύσεως στη Γάζα της Παλαιστίνης, καθώς και κέντρα εκπαίδευσης στη Νότια Ροδεσία. Όλες οι Μοίρες μετακινήθηκαν στην Ιταλία το φθινόπωρο του 1944.

Η δραστηριότητα των ελληνικών μοιρών περιελάμβανε συνοδείες νηοπομπών, ανθυποβρυχιακές έρευνες, επιθετικές περιπολίες, αναγνωρίσεις, επιθέσεις και αναχαιτίσεις της εχθρικής αεροπορίας. Το καλοκαίρι του 1943 οι ελληνικές Μοίρες Διώξεως πήραν μέρος στις μεγάλες επιδρομές που σχεδίαζαν οι Σύμμαχοι για την προσβολή γερμανικών στρατιωτικών στόχων στην Κρήτη. Οι απώλειες της Ελληνικής Αεροπορίας ανήλθαν σε 86 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, ενώ καταρρίφθηκαν και 3 γερμανικά αεροσκάφη. Συνολικά, οι 335 και 336 ΒΕΜΔ είχαν πάνω από 32.927 ώρες πτήσεις σε 13.616 αποστολές, ενώ η 13η Μοίρα 6.166 αποστολές.

Μετά την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από την Ελλάδα το Νοέμβριο του 1944 και την απελευθέρωση η Ελληνική Αεροπορία με τις 3 Μοίρες επέστρεψε στη χώρα, όπου έλαβε μέρος στις τελευταίες επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών που είχαν κρατήσει αρκετά νησιά και έπειτα στον Εμφύλιο Πόλεμο, που κράτησε μέχρι το 1949. Για τον λόγο αυτό, μετακινήθηκαν στο αεροδρόμιο Σέδες οι 335 και 336 Μοίρες Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας (ΜΕΒΑ), οι οποίες, χρησιμοποιώντας και αρκετά βοηθητικά αεροδρόμια, ενίσχυσαν τον Ελληνικό Στρατό στις επιχειρήσεις εναντίον των δυνάμεων του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος σε ολόκληρη τη χώρα και κυρίως στην κεντρική και βόρεια Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, έγινε χρήση από διάφορες εκδόσεις αεροσκαφών τύπου Supermarine Spitfire, North American T-6 Texan / Harvard ως αεροσκάφη εναέριας παρατήρησης και συνεργασίας, καθώς και ελαφρού βομβαρδισμού, ενώ από το 1947 ενισχύθηκαν με νεότερες εκδόσεις Supermarine Spitfire MkIXe/MkXVI, με τα οποία οργανώθηκε και τρίτη Μοίρα, η 337. Ταυτόχρονα αποκτήθηκαν και τα μεταγωγικά Douglas C-47 Dakota, ενώ τα Martin A-30 Baltimore επεστράφησαν στη RAF και αποκτήθηκαν στη θέση τους Curtis SB2C-5 Helldiver από τις ΗΠΑ για την 336 Μοίρα Ελαφρού Βομβαρδισμού.

Πόλεμος της Κορέας 

Στις αρχές του 1950 η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ και η Ελληνική Αεροπορία ανασυντάχθηκε και οργανώθηκε σύμφωνα με τα νατοϊκά πρότυπα με τη βοήθεια των ΗΠΑ και αφορούσε αεροσκάφη (1ης γενιάς), καθώς και διάδρομοι Π/Γ, υπόστεγα, καταφύγια και άλλα έργα υποδομών. Κύρια βάση υποδοχής των αεροσκαφών ορίστηκε η 115 Πτέρυγα Μάχης (ΠΜ) στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνας. 

Το Νοέμβριο του 1950, στο πλαίσιο αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Νότια Κορέα, η οποία είχε δεχθεί επίθεση από τη Βόρεια Κορέα, η Ελλάδα συμμετείχε με το Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδος (ΕΚΣΕ), το οποίο περιλάμβανε ένα ενισχυμένο Τάγμα Πεζικού και το 13ο Σμήνος Μεταφορικών Αεροσκαφών που αποτελούνταν από επτά αεροσκάφη C-47 Dacota της 355 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών και 67 αξιωματικούς και οπλίτες. Μέχρι τον Μάιο του 1955 το 13ο Ελληνικό Σμήνος πραγματοποίησε 2.916 πολεμικές αποστολές μεταφοράς προσωπικού, αιχμαλώτων και εφοδίων, συλλογής πληροφοριών και μεταφοράς τραυματιών κάτω από δυσμενέστατες συνθήκες, μεταφέροντας συνολικά 70.568 επιβάτες, 9.243 τραυματίες και καταγράφοντας 13.777 ώρες πτήσης.

Τα πληρώματα που συμμετείχαν στον Πόλεμο της Κορέας διακρίθηκαν για την τόλμη και την αποφασιστικότητά τους, ενώ οι απώλειες του ελληνικού Σμήνους στη Νότια Κορέα ανήλθαν σε δώδεκα άτομα και τέσσερα αεροσκάφη.

Μεταπολεμικές εξελίξεις 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 τα ελικοφόρα αεροσκάφη της Ελληνικής Αεροπορίας άρχισαν να αντικαθίστανται από αεριωθούμενα. Τον Σεπτέμβριο του 1951 παρελήφθησαν τα πρώτα εκπαιδευτικά Τ-33Α Silver Star, το 1952 τα πρώτα μαχητικά F-84G Thunderjet, το 1954 τα F-86Ε Sabre και το 1957 τα F-84F Thunderstreak και τη φωτοαναγνωριστική έκδοσή του, τα RF-84F, τα οποία έμειναν σε υπηρεσία στην 348 Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης μέχρι το 1991. Το 1964 παρελήφθησαν τα F-104G Starfighter και το 1969 τα F-102 Delta Dagger, για να ακολουθήσουν τα F-5 Freedom Fighter, τα μεταγωγικά Nord Noratlas, τα εκπαιδευτικά Cessna T-37, τα F-4E Phantom, τα Α-7Η Corsair, Dassault Mirage F1CG, C-130 και Canadair CL-215 το 1975 και τα RF-4Ε το 1979.

Στις 27 Αυγούστου του 1966, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος έθεσε το θεμέλιο λίθο του γενικού νοσοκομείου της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας στου Γουδή. 

Τον Ιούλιο του 1974 αεροσκάφη Noratlas της 354 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών συμμετείχαν στην επιχείρηση αερομεταφοράς Ελλήνων καταδρομέων από την Κρήτη στην Κύπρο. Παρά την παλαιότητα των αεροσκαφών και τις αντίξοες συνθήκες πτήσης, 12 από τα 15 αεροσκάφη που συμμετείχαν στην αποστολή «ΝΙΚΗ» προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, ένα αεροσκάφος όμως καταρρίφθηκε από φίλια πυρά στοιχίζοντας τη ζωή του τετραμελούς πληρώματός του και 27 αλεξιπτωτιστών.

Εκσυγχρονισμός και πρόσφατες εξελίξεις 
Το 1988 παρελήφθησαν τα πρώτα αεροσκάφη τρίτης γενιάς Mirage 2000 EGM/BGM, ενώ το 1989 τα πρώτα F-16C/D Block 30. Στις 29 Μαρτίου 1991 αποσύρθηκαν τα RF-84F, ενώ τον Νοέμβριο του 1992 παρελήφθησαν επιπλέον αεροσκάφη RF-4E.

Τον Ιούλιο του 1997 ξεκίνησε η παραλαβή των F-16 Block 50, τα οποία εξοπλίζονταν με ατρακτίδια πλοήγησης και σκόπευσης LANTIRN και πυραύλους AMRAAM και HARM.

Το 2000 αποφασίστηκε η αγορά 15 αεροσκαφών Mirage 2000-5 Mk2 και τον Σεπτέμβριο του 2004 άρχισε ο εκσυγχρονισμός δέκα επιπλέον αεροσκαφών Mirage 2000BGM/EGM στο επίπεδο 2000-5 Mk2 από την κατασκευάστρια Dassault και την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία. Την ίδια περίοδο, παραγγέλθηκαν με το πρόγραμμα Peace Xenia III 60 συνολικά F-16C/D Βlock 52+, η παράδοση των οποίων τελείωσε το 2004. Το 2005 η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε την αγορά άλλων 30 F-16C/D Βlock52+ Adv. Με τα F-16 Block 52+ και Block 52M (Blk52+ Αdv.) η Πολεμική Αεροπορία έγινε μία από τις πρώτες χώρες που απέκτησε τα αναβαθμισμένα F-16 Block 52+.

Τον Οκτώβριο του 2017, η κυβέρνηση αποφάσισε τον εκσυγχρονισμό των 55 εναπομενόντων F-16C/D Block52+ καθώς και των 30 F-16C/D Block52+ Adv. στο πλέον προηγμένο επίπεδο Viper με αναβαθμίσεις σε ηλεκτρονικά, νέο Ραντάρ Ενεργητικής Ηλεκτρονικής Σάρωσης (AESA) APG-83 SABR (Scalable Agile Beam Radar), σύστημα ανταλλαγής δεδομένων LINΚ 16 και ένα νέο σύστημα σχεδιασμού πτήσεως (JMPS). Η συμφωνία προβλέπει επίσης έναν προσομοιωτή πτήσεως F-16V, την αναβάθμιση δυο υπαρχόντων προσομοιωτών της Πολεμικής Αεροπορίας σε F-16V, αναβάθμιση 26 συστημάτων αυτοπροστασίας ASPIS I σε επίπεδο ASPIS II, εξοπλισμό υποστηρίξεως εδάφους, συστήματα ολοκληρώσεως των συστημάτων και δοκιμών, καθώς και ανταλλακτικά. Το πρόγραμμα αναβαθμίσεων ξεκίνησε μέσα στο 2018 με 2 αεροσκάφη να ταξιδεύουν στις ΗΠΑ για δοκιμές και τα υπόλοιπα να εισέρχονται στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ σταδιακά έως το 2026 που θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως η αναβάθμιση και των 85 αεροσκαφών. 

Τον Σεπτέμβριο του 2020, κατά τη διάρκεια του Φόρουμ της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε την αγορά 18 Dassault Rafale, εκ των οποίων 12 μεταχειρισμένα και 6 νέων, με ορίζοντα παράδοσης από το 2021 έως το 2023, με σκοπό τη σταδιακή απόσυρση των παλαιότερων και μη εκσυγχρονισμένων Mirage 2000EGM/BGM, συνολικού κόστους περίπου 2,3 δις ευρώ με τα όπλα και τις συμβάσεις εν συνεχεία υποστήριξης. Από το ίδιο βήμα, το αμέσως επόμενο έτος, ο Πρωθυπουργός της χώρας ανακοίνωσε την απόκτηση 6 επιπλέον αεροσκαφών Rafale, ανεβάζοντας τα συνολικά αεροσκάφη σε 24, με 12 μεταχειρισμένα και 12 νέα, όλα στο πρότυπο F3R.

Η κυβέρνηση εξετάζει την αναβάθμιση και των F-16C/D Block50 με απάρτια που θα περισσέψουν από τα αναβαθμισμένα Block52+/Adv σε Viper, με σκοπό να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητές τους. Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί με τη συνεργασία της κατασκευάστριας εταιρίας Lockheed Martin με την 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο όπου και εδρεύουν οι 341 "ΒΕΛΟΣ" και 347 "ΠΕΡΣΕΑΣ" Μοίρες, με την κατασκευή ενός υπόστεγου και τριών εξειδικευμένων συνεργείων από πλευράς της LM και τους τεχνικούς της 111ΠΜ να αναλαμβάνουν την αναβάθμιση των αεροσκαφών, με ορίζοντα παράδοσης τα 6 έτη.

Σε συνέντευξή του σε εφημερίδα, ο Υπουργός Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, δήλωσε ότι υπάρχει σχετική επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την απόκτηση F-35, χωρίς περαιτέρω αναφορές για το πότε αλλά και σε τι αριθμό.

Οργάνωση 

Το ανώτατο επιτελικό όργανο της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας είναι το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ), το οποίο ιεραρχικά υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), το οποίο με τη σειρά του υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ).

Οργανωτικά στο ΓΕΑ υπάγονται:

 Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ) με έδρα την Α/Β στη Λάρισα

Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων (ΕΚΑΕ)
1 και 2 ΑΚΕ
Μονάδες Αεράμυνας και RADARS
Πτέρυγες Μάχης (Α/Φ - Κ/Β)
Σμηναρχίες Μάχης
Λοιπές Μονάδες ( ΑΤΑ )
 Διοίκηση Αεροπορικής Υποστήριξης (ΔΑΥ) με έδρα την Α/Β Θριάσιου (Ελευσίνα)
 Μονάδες Αεροσκαφών
 Εργοστάσια
 Μονάδες Εφοδιασμού
 Λοιπές Μονάδες
 Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ) με έδρα την Α/Β Τατοϊου στη Δεκέλεια Αττικής.
 Μονάδες (ΔΑΕ) (Σχολές οι οποίες παρέχουν την εκπαίδευση)
 Μονάδες και Υπηρεσίες του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΜΤΑ - ΓΝΑ κ.α.)

Οι πολεμικές επιχειρήσεις επιβλέπονται από το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο (ΑΑΣ). Η Σχολή Ικάρων (ΣΙ) και η ΣΜΥΑ (Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Αεροπορίας) [ένωση Σχολής Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας (ΣΤΥΑ), Σχολής Υπαξιωματικών Διοικητικών (ΣΥΔ) και Σχολής Ιπταμένων Ραδιοναυτίλων (ΣΙΡ)] είναι οι παραγωγικές σχολές Αξιωματικών και Υπαξιωματικών της ΠΑ, ενώ η Αεροπορική Σχολή Πολέμου (ΑΣΠ), το ΚΕΑΤ (Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής) - Σχολείο Όπλων Τακτικής (ΣΟΤ), το Κέντρο Εκπαίδευσης Προσωπικού Αεράμυνας (ΚΕΠΑ), το Σμήνος Μετεκπαίδευσης Αεράμυνας (ΣΜΕΑ), το Κέντρο Εκπαίδευσης Φρουρών – Σκύλων (ΚΕΦΣΚΥ), το Σχολείο Πυρασφάλειας Πολεμικής Αεροπορίας (ΣΠΥΠΑ) καθώς και πολλά άλλα σχολεία της ΠΑ, αποτελούν βασικά Σχολεία εξειδίκευσης ή στάδια μετεκπαίδευσης κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομία του προσωπικού της ΠΑ.

Οι οκτώ κυριότερες αεροπορικές βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας βρίσκονται στη Λάρισα, τη Νέα Αγχίαλο, την Ελευσίνα, την Τανάγρα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σούδα, την Ανδραβίδα και τον Άραξο. Βοηθητικά αεροδρόμια βρίσκονται διάσπαρτα στα νησιά του Αιγαίου, την Κάρπαθο, τη Σαντορίνη, τη Ρόδο, τη Σκύρο, τη Λήμνο, την Καβάλα, το Ηράκλειο και το Τατόι.

Πτέρυγες της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας 

 Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων (ΕΚΑΕ)
 Έδρα: Λάρισα
 1 ΑΚΕ
 Έδρα: Λάρισα
 2 ΑΚΕ
 Έδρα: Αθήνα

110 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Λάρισα
337 Μοίρα Παντός Καιρού «Φάντασμα» - F-16 C/D Block 52+
111 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Νέα Αγχίαλος
330 Μοίρα «Κεραυνός» - F-16C/D Block 30
341 Μοίρα «Bέλος» - F-16C/D Block 50
347 Μοίρα «Περσεύς» - F-16C/D Block 50

112 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Ελευσίνα
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων «Κόσμος»- Embraer Legacy, Gulfstream V
354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών «Πήγασος» - C-27J Spartan
355 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών «Άτλας» - Canadair CL-215
356 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών «Ηρακλής» - C-130 Hercules
358 Μοίρα Έρευνας Διάσωσης «Φαέθων» - Agusta Bell 205/205Α1, Bell-212, A-109E Power
384 Μοίρα Έρευνας Διάσωσης «Πούμα» -AS 332C1 Super Puma
380 Μοίρα Αερομεταφερόμενου Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης & Ελέγχου «Ουρανός»- EMB-145H AEW&C Erieye
31 Μοίρα Ειδικών Επιχειρήσεων «Αχιλλέας» 
Μοίρα Συντήρησης Ε/Π (ΜΣΕ/Π) Όλοι οι τύποι Ελικοπτέρων
Μοίρα Συντήρησης Αεροσκαφών (ΜΣΑ) CL-215/415

113 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Μίκρα Θεσσαλονίκης
383 Μοίρα Ειδικών Επιχειρήσεων & Αεροπυρόσβεσης «Πρωτέας» - Canadair CL-415

114 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Τανάγρα
331 Μοίρα Παντός Καιρού «Θησέας» - Mirage 2000-5 Mk2
332 Μοίρα Παντός Καιρού «Γεράκι» - Rafale F3R

115 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Σούδα
340 Μοίρα «Αλεπού» - F-16C/D Block 52+
343 Μοίρα «Αστέρι» - F-16C/D Block 52+

116 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Άραξος
 335 Μοίρα «Τίγρης» - F-16C/D Block 52+ Advanced
 336 Μοίρα «Όλυμπος» - F-16C/D Block 52+ Advanced

117 Πτέρυγα Μάχης
 Έδρα: Ανδραβίδα
338 Μοίρα Δίωξης/Βομβαρδισμού «Άρης» - F-4E Phantom II (Peace Icarus 2000)

120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος
 Έδρα: Καλαμάτα
361 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Μυστράς» - T-6A Texan II
362 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Νέστωρ» - T-2E Buckeye
363 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Δαναός» - T-2E Buckeye
364 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος «Πέλοψ» -  T-6A Texan II

123 Πτέρυγα Τεχνικής Εκπαίδευσης
 Έδρα: Δεκέλεια

124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης
 Έδρα: Τρίπολη

350 Πτέρυγα Κατευθυνομένων Βλημάτων
 Έδρα: Σέδες Θεσσαλονίκης

359 Μονάδα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών
351 Μοίρα Αεροπορικών Εφαρμογών - PZL Μ-18 Dromader
 Έδρα: Δεκέλεια

Σχολή Ικάρων
360 Μοίρα Εκπαίδευσης Αέρος - T-41 Mescalero
 Έδρα: Δεκέλεια

Βαθμοί και διακριτικά Αξιωματικών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας

Βαθμοί και διακριτικά Ανθυπασπιστών – Υπαξιωματικών και Στρατευσίμων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας

Προσωπικό 
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία αριθμεί 21.000 άτομα προσωπικό, από τα οποία οι περισσότεροι είναι επαγγελματίες οπλίτες και στελέχη, με ένα ποσοστό 10,5% υποχρεωτικής θητείας (2.200 στρατεύσιμοι). Η διάρκεια για τους τελευταίους είναι 12 μήνες (ή 9 μήνες σε συγκεκριμένες περιοχές). 

Οι Αξιωματικοί της ΠΑ διακρίνονται σε Ιπτάμενους, Μηχανικούς, Αεράμυνας και Σωμάτων. Τα Σώματα είναι τα εξής δέκα: Οικονομικών, Υγειονομικών, Εφοδιαστών, Διοικητικών, Μετεωρολόγων, Έρευνας−Πληροφορικής, Ραδιοναυτίλων, Τεχνικής Υποστήριξης (Μηχανικών, Οπλουργών, Αεράμυνας, Ηλεκτρολόγων, Τηλεπικοινωνιών−Ηλεκτρονικών, Συντηρητών Αεροπορικών Εγκαταστάσεων, Εφοδιαστών), Υπηρεσιών Υποστήριξης (Διοικητικών, Πληροφοριών, Μετεωρολόγων, Οικονομικών, Άμυνας Αεροδρομίων) και Μουσικών. Τέλος, τέσσερα Σώματα, όντας κοινά και για τους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, εξυπηρετούν και την ΠΑ. Πρόκειται για το Σώμα Στρατολογικό-Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων, το Σώμα Στρατιωτικών Δικαστικών Γραμματέων, το Σώμα Στρατιωτικών Ιερέων (τέως Θρησκευτικό) και το Σώμα Διοικητικών Στρατολογικού. Το Δικαστικό Σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αποτελεί στοιχείο των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς ανήκει στην προσωπικά και λειτουργικά ανεξάρτητη δικαστική εξουσία.

Εξοπλισμός

Αεροσκάφη και ελικόπτερα σε υπηρεσία 
{| class="wikitable" style="text-align:center"
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Αεροσκάφη και Ελικόπτερα 
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Εικόνες
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Προέλευση
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Αποστολή
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Έκδοση
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Χρονιά Ένταξης
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Σε Υπηρεσία 
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Συνολικός Αριθμός
! style="text-align: center; background: #aacccc;" |Σημειώσεις
|-
|Dassault 
Rafale F3-R
|
|
|Μαχητικό
|Rafale EGRafale DG
|2021
|62
|24 υπό παραγγελία
|Την αρχική παραγγελία απαρτίζουν 12 μεταχειρισμένα (2 διθέσια 'DG' & 10 μονοθέσια 'EG) και 6 καινούργια (2 διθέσια & 4 μονοθέσια) μαχητικά.
Στις 16/2/2021 εγκρίθηκε από τη βουλή η αγορά 6 επιπλέον μαχητικών Rafale (σύνολο 24) από τη Γαλλία.
|-
| Lockheed F-16C Fighting Falcon
||| || Μαχητικό|| Βlock30Block50  Block52+/52+advBlock72 Viper
|19891997  20022022
| 2831  52*3
|3432  6055*
| Τα Block52+ και Block52+adv θα αναβαθμιστούν μέχρι το 2027 σε Block72 Viper. Μελλοντικά υπάρχει σκέψη και τα Block 50 να αναβαθμιστούν σε Block50+adv. 
|-
|Lockheed F-16D Fighting Falcon
|
|
|Μαχητικό/Εκπαιδευτικό
|Βlock30Block50  Block52+/52+advBlock72 Viper
|19891997  20022022
|47  26*2
|68  3028*
|Τα Block52+ και Block52+adv θα αναβαθμιστούν μέχρι το 2027 σε Block72 Viper. Μελλοντικά υπάρχει σκέψη και τα Block 50 να αναβαθμιστούν σε Block50+adv. 
|-
| Dassault 
Mirage 2000
||| || Μαχητικό|| 2000-5 MkΙΙ 
|2004|| 24 || 25 ||Tα 15 M2000-5 MkII αποκτήθηκαν από τη Γαλλία το 2004, ενώ άλλα 10 ήταν αεροσκάφη Μ2000 της ΠΑ, τα οποία αναβαθμίστηκαν σε Μ2000-5, στο εργοστάσιο της ΕΑΒ.
|-
| McDonnell-Douglas 
F-4 Phantom II
|||
| Μαχητικό/Βομβαρδιστικό ||F-4E
PI2000 AUP 
|1974|| 34|| 35|| Σε διαδικασία σταδιακής απόσυρσης. Τα υφιστάμενα βομβαρδιστικά F-4E της ΠΑ έχουν όλα αναβαθμιστεί στο επίπεδο Peace Icarus 2000 AUP [Avionics Upgrade Program].
|-
| Rockwell 
T-2 Buckeye
||| || Εκπαιδευτικό/Επιθετικό Εγγύς Υποστήριξης || T-2C/T-2E 
|1977|| 39 || 40 |40 
|Προκεχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης (5 αεροσκάφη T-2C και 34 T-2Ε). Το Τ-2Ε μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 3500 lb οπλισμού σε 6 πτερυγικούς φορείς συμπεριλαμβανομένων και ατρακτιδίων πολυβόλων και ρουκετών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εκπαίδευση με οπλικό φορτίο αλλά και να αναλάβει πολεμικό ρόλο αν απαιτηθεί. Προς απόσυρση μετά την ένταξη των M-346 Master και την αναβάθμιση των Τ-6 Texans.
|-
|Alenia 
M-346 Master
|
|
|Εκπαιδευτικό/Επιθετικό Εγγύς Υποστήριξης
|M-346 Master
|2022
|
|10 υπό παραγγελία
|Προκεχωρημένης και επιχειρησιακής εκπαίδευσης. Παροχή με χρονομίσθωση στα πλαίσια του προγράμματος για τη δημιουργία του Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα από την Ισραηλινή Elbit.
|-
| Beechcraft 
T-6 Texan II
||| || Εκπαιδευτικό || T-6A/T-6A ΝΤΑ
|2000|| 45 || 45 | 45 
|Αρχικής και βασικής εκπαίδευσης. Τα 20 από τα 45 είναι τύπου Τ-6Α ΝΤΑ (η οπλισμένη εκδοχή) με δυνατότητες μεταφοράς εξωτερικών δεξαμενών καυσίμων, ατρακτιδίων με πολυβόλα, βομβών αλλά και καλάθων ρουκετών. Η ισραηλινή εταιρεία που έχει αναλάβει να δημιουργήσει στην Καλαμάτα το Διεθνές Κέντρο Εκπαίδευσης Πιλότων, στις συμβατικές της υποχρεώσεις, θα αναλάβει και την αναβάθμιση του συνόλου των εκπαιδευτικών T-6 σε υπερσύγχρονα εκπαιδευτικά αεροσκάφη.
|-
|Tecnam 
P2002-JF
|
|
|Εκπαιδευτικό
|P2002JF
|2018
|12
|12
|Αντικατέστησαν τα T-41D ως τα βασικά αεροσκάφη αρχικής εκπαίδευσης των Ικάρων.
|-
| Lockheed 
C-130 Hercules
| || || Τακτικό MεταγωγικόΗλεκτρ. πολέμου || C-130B/ΗC-130H (EW)
|1975-19922013
| 72 || 172 || Υπό αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων τους. Οκτώ επιπλέον αεροσκάφη βρίσκονται υπό μακροχρόνια επισκευή 
|-
| Alenia 
C-27 Spartan
| || || Τακτικό Mεταγωγικό || C-27J 
|2004|| 8 || 8 ||
|-
| Embraer 
EMB-145H AEW&C
||| || Έγκαιρης Προειδοποίησης & Ελέγχου || R-99A 
|2009|| 4 || 4
| Γνωστό ως «Ericsson Erieye» 
|-
|IAI Eitan 
Heron TP
|
|
|Αναγνωριστικό UAV
|Heron TP
|2020
|4
|4
|Με χρονομίσθωση από το Ισραήλ
|-
| HAI Pegasus II Block I
| || || Αναγνωριστικό UAV || ΕΑΒ E1-79 Πήγασος II 
|2005|| 16 || 16 ||
|-
| Bombardier 
CL-415
||| || Αεροπυρόσβεση || 415GR/MP 
|1999|| 8 || 10 || Το 415MP έχει ικανότητα έρευνας και διάσωσης 
|-
| Bombardier 
CL-215
||| || Αεροπυρόσβεση ||CL-215-1A10
|1974-1990|| 11 || 20 |20
|
|-
| PZL-Mielec 
M-18 Dromader
||| || ΑεροπυρόσβεσηΑεροψεκασμοί || M-18M-18BS 
|1983|| 193|| 22 ||
|-
|Dassault 
Falcon 7X
|
|
|Μεταφοράς VIP
|Falcon 7X
|2021
|1
|1
|Δωρεάν παραχώρηση στην πολεμική αεροπορία από την Dassault ενός μεταχειρισμένου αεροσκάφους, ως ανεκπλήρωτη υποχρέωση από το 2000, ανοικτού συμψηφισμού σε αντισταθμιστικά ωφελήματα (σύμβαση Mirage 2000-5).
|-
| Gulfstream V
||| || Μεταφοράς VIP || G500
|2003|| 1 || 1
|Σε διαδικασία πώλησης λόγω απόκτησης του Falxon 7X.
|-
| Embraer Legacy
||| || Μεταφοράς VIP || ERJ-135BJ 
|2002|| 1 || 1
|Το EMB-135BJ LEGACY έχει ικανότητα μεταφοράς 15 ατόμων.
|-
|Beechcraft 
King Air 350ER
|
|
|Αεροδιακομιδής Ασθενών
|King Air 350ER
|2021
|2
|2
|Δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος
|-
| Agusta A-109
||| || Ελικόπτερο Αεροδιακομιδής Ασθενών || A-109 PowerA-109 Trekker
|20002021|| 32 || 62
||Τα 2 A-109 Trekker είναι δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος προς το ΕΚΑΒ.
|-
| Bell 212
|||
/ 
| Ελικόπτερο Αεροδιακομιδής Ασθενών και Μεταφοράς VIP || Agusta-Bell
AB 212
|1976|| 4 ||4||
|-
| Eurocopter Super Puma
||| || Ελικόπτερο Έρευνας και Διάσωσης (CSAR) || AS-332C1 
|2002|| 12 ||12
|
|-
| Bell 205
|||
/ 
| Ελικόπτερο Έρευνας και Διάσωσης (SAR) || Agusta-Bell 205
/ UH-1H (Huey)
|1967|| 12 || 13||
|}

Η πλέον διαδεδομένη παραλλαγή των ελληνικών αεροσκαφών είναι η Aegean Ghost (Φάντασμα του Αιγαίου).

 Παλαιά και ιστορικά αεροσκάφη 

 Dassault Mirage 2000 EGM/BGM
 McDonnell Douglas RF-4E Phantom
 Dassault-Breguet Mirage F1CG
 Dornier Do28D-2 Skyservant
 Α-7E Corsair II
 NAMC YS-11A
 Grumman Schweizer G.164G Ag-Cat
 FIAT G.91
 Bloch MB.151
 Cessna T-37B/C Tweety Bird
 Convair F-102 Delta Dagger
 de Havilland Canada L-20A Beaver
 Grumman Gulfstream I
 Grumman HU-16B (ASW) Albatross
 Lockheed F-104 Starfighter
 Lockheed T-33A Shooting Star
 Nord Noratlas
 North American F-86D Sabre Dog
 North American F-86ESabre E(M) Sabre
 Northrop F-5A/Β Freedom Fighter
 Republic F-84 Thunderjet
 Republic F-84F Thunderstreak
 Republic F-84F Thunderflash
 Curtiss SB2C Helldiver
 Douglas C-47 Skytrain
 Hawker Hurricane
 Martin A-30(A) Baltimore
 Supermarine Spitfire
 Bristol Blenheim
 Avro Anson
 Taylorcraft Auster
 Fieseler Fi 156C Storch

 Douglas C-47 Dakota/Skytrain

 PZL P.24F/G
 Gloster Gladiator
 Breguet Bre XIX A2/B2
 Bristol F2B(R) Fighter
 Hawker Horsley
 Blackburn Velos
 Avro 504N/O
 Airco de Havilland
 Sopwith 1½ Strutter Fighter
 Nieuport
 Maurice Farman MF.7
 Henry Farman IIIΕλικόπτερα'''
Agusta - Bell 206Α Jetranger
Agusta – Bell 47
CH-47 Chinook
 Sikorsky H-19D Chickasaw

 Οπλισμός 

 AIM-120 Amraam- B/C5: 600
 AIM-9 Sidewinder - M: 657
 AIM-9 Sidewinder - L: 647
 AIM-9 Sidewinder - 
 MBDA MICA: 300
 IRIS-T: 350
 R550 Magic-2: 300
 Exocet AM-39 Block 2: 38
 SCALP EG: 90
 AFDS: 70
 AGM-65G: 200
 AGM-65A/B: 800
 AGM-88 HARM Block IIIA: 84
 AGM-154C JSOW: :
 GBU-12 Paveway II και GBU-16 Paveway II: 
 GBU-24 Paveway III: 
 Meteor:

 Αντιαεροπορικά συστήματα 
 Σύστημα Αντιαεροπορικών Πυραύλων Patriot PAC III: 6 πυροβολαρχίες, 36 Εκτοξευτές, 325 Πύραυλοι MIM-104C
 Σύστημα Αντιαεροπορικών Πυραύλων S-300 PMU1: 1 Μοίρα, 4 συστηματα 8πυροβολαρχίες, 32 Εκτοξευτές, 
 Αντιαεροπορικό Σύστημα Skyguard Velos: 20 Εκτοξευτές, 280 Πύραυλοι και 20 αντιαεροπορικά πυροβόλα Oerlikon-35
 Σύστημα Αντιαεροπορικών Πυραύλων Crotale NG/GR: 9 Συστηματα, 18  Εκτοξευτές, 400 πυραυλοι VT-1
 Σύστημα Αντιαεροπορικών Πυραύλων TOR M1: 4 συστηματα, 16 Εκτοξευτές για την προστασία των πυροβολαρχιών S-300 PMU-1
 Φορητοί Αντιαεροπορικοί Πύραυλοι Stinger: Άγνωστος αριθμός εκτοξευτών, 700 Πύραυλοι 
 Αντιαεροπορικά Πυροβόλα Rheinmetall 20 mm AA guns: 460

 Παραπομπές 

 Πηγές "World Military Aircraft Inventory", Aerospace Source Book 2007, Aviation Week & Space Technology, 15 January 2007The Library of Congress Country Studies; CIA World FactbookΗ επίσημη ιστοσελίδα της Πολεμικής Αεροπορίαςhttps://web.archive.org/web/20100115050154/http://www.hellas.org/military/air_force/hafhist.htmhttp://www.photius.com/countries/greece/national_security/greece_national_security_the_hellenic_air_for~220.html''

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ελληνική Πολεμική Αεροπορία