joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Όθων Ε΄ της Βαυαρίας

O Όθων Ε΄, γερμ. Otto V (1340/42 - 15 Νοεμβρίου 1379) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1347-49), μετά της Άνω Βαυαρίας (1349-51). Ως ΣΤ΄ ήταν μαργράβος (1351-56), μετά εκλέκτορας (1356-73) του Βρανδεμβούργου.

Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄, η Μαργαρίτα Β΄ των Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας.

Το 1347 απεβίωσε ο πατέρας του και οι γιοί του κυβέρνησαν αρχικά από κοινού. Δύο έτη μετά χώρισαν τη Βαυαρία και ο πρωτότοκος Λουδοβίκος Ε΄, ο τριτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έλαβαν μαζί την Άνω Βαυαρία. Το 1351 ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ παραχώρησαν την Άνω Βαυαρία στον πρωτότοκο με αντάλλαγμα το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου, που το 1356 έγινε εκλεκτοράτο. 

Ο Όθων Ε΄ ήταν ακόμη μικρός και μεγάλωνε στην κομητεία της Ολλανδίας της μητέρας του, υπό την κηδεμονία του Λουδοβίκου Ε΄, ως το 1360 που ενηλικιώθηκε. 

Το 1363 απεβίωσε ο Μάινχαρντ, γιος του Λουδοβίκου Ε΄ και τον κληρονόμησε ο δευτερότοκος Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ διεκδίκησαν μερίδιο και συγκρούστηκαν μαζί του, χωρίς αποτέλεσμα. Για εκδίκηση, οι δύο άτεκνοι αδελφοί υποσχέθηκαν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄. 

Το 1365 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ και ο Όθων Ε΄ έμεινε μόνος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το 1371 ο Κάρολος Δ΄ εισέβαλε στο Βρανδεμβούργο και δύο έτη μετά ο Όθων Ε΄ έλαβε μία υπέρογκη αποζημίωση, το Νόργκαου και το δικαίωμα του να κρατήσει τον τίτλο του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου για το υπόλοιπο της ζωής του. Αποσύρθηκε στη Βαυαρία στα εδάφη του αδελφού του Στεφάνου Β΄, στο κάστρο Λάντσουτ, όπου έζησε με διασκεδάσεις.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1366 την Αικατερίνη του Οίκου Λουξεμβούργου, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Βοημίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Οθων Ε΄ της Βαυαριας
136 (αριθμός)

Το 136 (εκατόν τριάντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός μετά το 135 και πριν το 137.

Ιδιότητες 
 Ο αριθμός είναι τριγωνικός αριθμός (τα ατομικά ψηφία του μπορούν να διευθετηθούν οπτικά έτσι ώστε να σχηματίσουν το σχήμα τριγώνου), κεντρωμένος τριγωνικός αριθμός (το τρίγωνο δημιουργείται από το κέντρο του σχήματος) και κεντρωμένος μη γωνικός αριθμός (δημιουργία διαδοχικών εννεάγωνων το ένα μέσο στο άλλο).
 Το 136 αποτελεί αυτοπεριγραφικό αριθμό στη βάση 4 (20204), καθώς αποτελείται από τον ίδιο αριθμό ψηφίων (4 ψηφία) με τη βάση του και παράλληλα τα ψηφία του υποδηλώνουν ανάλογα με τη θέση τους το πόσα παρόμοια ψηφία ακολουθούν (π.χ. στο 20204 το 2 στην 1η θέση δηλώνει ότι υπάρχουν δύο 2άρια, ενώ το 0 στη 2η θέση ότι υπάρχουν 2 μηδενικά). 
 Στη βάση 10, όταν τα ψηφία του 136 υψώνονται στον κύβο και προστίθενται δίνουν ως αποτέλεσμα το 244 ως , και όταν επαναληφθεί η ίδια διαδικασία στα ψηφία του 244 ο αριθμός που προκύπτει είναι ο 136, .

Άλλα
 Το έτος 136 ή 136 π.Χ.
 Στο ισλαμικό ημερολόγιο το αντίστοιχο έτος είναι το 753 – 754
 Ο 136 Αυστρία είναι αστεροειδής στην Κύρια ζώνη αστεροειδών

Παραπομπές 

136
Λουδοβίκος Ι΄ της Βαυαρίας

Ο Λουδοβίκος Ι΄  (γερμ.: Ludwig X, 18 Σεπτεμβρίου 1495 - 22 Απριλίου 1545) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1516-45) μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Γουλιέλμο Δ΄.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Κουνιγούνδης των Αψβούργων, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας. 

Ο πατέρας του το 1506 δήλωσε πως ο πρωτότοκος Γουλιέλμος Δ΄ θα κληρονομούσε όλες τις κτήσεις του. Ο Λουδοβίκος Ι΄ αρνήθηκε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, με το επιχείρημα ότι γεννήθηκε πριν τη δήλωση. Το 1508 ο Αλβέρτος Δ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του. Ο Λουδοβίκος Ι΄, υποστηριζόμενος από τη μητέρα του και τον γενικό Σύμβουλο του κράτους, πίεσε τον αδελφό του να τον αποδεχθεί ως συγκυβερνήτη το 1516. Διοίκησε το Λάντσχουτ και το Στράουμπινγκ, γενικά σε συμφωνία με τον αδελφό του.

Όπως ο αδελφός του, αρχικά έδειξε συμπάθεια στη Μεταρρύθμιση των Προτεσταντών, αλλά το 1522 αποφάσισε να δράσει εναντίον της εξάπλωσής της στη Βαυαρία. Οι δύο αδελφοί κατέστειλαν την εξέγερση των αγροτών στη Νότια Γερμανία το 1525. Διεκδίκησε το στέμμα της Βοημίας και ήλθε γι' αυτό σε ρήξη με τους Αψβούργους ως το 1534, οπότε οι δύο δούκες συμφώνησαν με τον Φερδινάνδο Α΄ της Γερμανίας στο Λιντς.

Επισκέφθηκε την Ιταλία και μετά έκτισε ένα ανάκτορο σε Αναγεννησιακό ρυθμό, το πρώτο του είδους του βόρεια των Άλπεων, στο Λάντσουτ. Οικοδομήθηκε το διάστημα το 1537-43 με πρότυπο το παλάτσο ντελ Τε στη Μάντουα.

Απεβίωσε το 1545 άγαμος και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του. Έτσι έληξε η τελευταία διαίρεση του δουκάτου της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθη) Άννα φον Λέονσμπεργκ 1525-1556, παντρεύτηκε τον Γιόχαν-Άλμπρεχτ Βίντμανστετερ.
Ερνέστος της Βαυαρίας (1500-1560)

Ο Ερνέστος (γερμ.: Ernst Herzog von Bayern, 13 Ιουνίου 1500 - 7 Δεκεμβρίου 1560) ήταν διοικητής των επισκοπών Πασάου και Σάλτσμπουργκ και κύριος του Γκλατς.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Κουνιγούνδης των Αψβούργων, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας.

Το 1506 ο πατέρας του εξέδωσε μία πράξη Πρωτοτοκίας, όπου δήλωνε ότι η Βαυαρία θα παρέμενε αδιαίρετη. Έτσι ο δευτερότοκος Λουδοβίκος Ι΄ και ο Ερνέστος θα έπρεπε να αποκλειστούν της διαδοχής. Οι γονείς του Ερνέστου αποφάσισαν να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία και του έθεσαν εκπαιδευτή τον ιστορικό της Αυλής Γιοχάννες Αβεντίνους. Μαζί με τον αδελφό του Λουδοβίκο Ι΄ ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου σπούδασε στην Παβία και παρακολούθησε διαλέξεις του διάσημου λογίου, νομικού Γιάζον Μάγκνους. Συνέχισε ταξιδεύοντας στο Παρίσι και τη Σαξονία με τον Ιωάννη του Μάλενταϊν, μετέπειτα επίσκοπο του Ζέκαου. Το 1515 εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Ίνγκολστατ. Έγινε μέλος της Αδελφότητας του Ίνγκολστατ, μίας λογοτεχνικής εταιρείας που ιδρύθηκε από τον Γιοχάννες Αβεντίνους με υπόδειξη του ανθρωπιστή Κόνραντ Κέλτις.

Πηγές
 August Leidl, Franz Ortner, in: Erwin Gatz: Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448-1648, ISBN 3-428-08422-5, p. 160–163
 Einrich von Zeißberg στο Allgemeine Deutsche Biographie, τ. 6, σελ. 249-250: Ernst, Herzog von Baiern. Λειψία Duncker & Humbolt.
 
 Ronny Baier (2003). "Bayern, Ernst Herzog von". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 21. Nordhausen: Bautz. cols. 85–87. ISBN 3-88309-110-3.
 Hans und Marga Rall: Die Wittelsbacher in Lebensbildern. Munich, 2005, ISBN 978-3-492-24597-5, p. 114
 Arno Herzig, Małgorzata Ruchniewicz: Geschichte des Glatzer Landes, Hamburg/Wrocław, 2006, ISBN 3-934632-12-2, p. 66–70
Ερνέστος της Βαυαρίας, αρχιεπίσκοπος

Ο Ερνέστος (γερμ.: Ernst von Bayern, 17 Δεκεμβρίου 1554 - 17 Φεβρουαρίου 1612) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας-εκλέκτορας-αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας (1583-1612). Επίσης επίσκοπος του Μύνστερ, Χίλντεσχαϊμ, Φράιζινγκ και Λιέγης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και της Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Γερμανίας.

Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φερδινάνδος ως αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ernest of Bavaria – the Prince-Bishop of Liege in modern Europe, 400th anniversary
 Tripota – Trier portrait database
 Ernest of Bavaria in the Portal of Rhenish History
 Epitaph of Ernest of Bavaria
Λουίς Αντρεούτσι

Ο Λουίς Αντόνιο Αντρεούτσι Luis Antonio Andreuchi γεννήθηκε σε Μοντε Βυέι στις 17 Σεπτεμβρίου του 1955 και είναι αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως επιθετικός, ήταν ο πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της Αργεντινής το 1978 και αναδείχθηκε 2 φορές πρωταθλητής Αργεντινής.

Καριέρα 

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1973 με την Altos Hornos Zapla και εν συνεχεία υπέγραψε με τη Κλουμπ Ατλέτικο Ροσάριο Σεντράλ το 1976. Κατά τη διάρκεια του 1977 έπαιξε τα περισσότερα παιχνίδια της ομάδας του και στον τελευταίο αγώνα του στις 11 Ιανουαρίου 1978 σημείωσε τρία γκολ στη νίκη 4-0 εναντίον Κίλμες ΑΚ, η οποία έγινε και η επόμενη ομάδα του. Με την Κίλμες ΑΚ, αγωνίστηκε σε 85 παιχνίδια και σημείωσε 44 γκολ.

Έχοντας εξαιρετικές επιδόσεις στην Κίλμες ΑΚ, αναδείχθηκε πρωταθλητής και πρώτος σκόρερ του Campeonato Metropolitano του 1978, με 22 γκολ, ισάριθμα με το Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο τίτλος του πρώτου σκόρερ ήταν ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα καθώς το ποδόσφαιρο της χώρας βρισκόνταν σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του. Ο Αντρεούτσι στέφθηκε πρώτος σκόρερ Αργεντινής τη χρονιά που η χώρα κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, με σχεδόν το σύνολο των τροπαιούχων αθλητών της να συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Αργεντινής και το επίπεδο των παικτών ήταν πολύ υψηλό με συνέπεια αθλητές όπως ο Μαραντόνα να μην χωρούν στην εθνική. 
 
Το 1980 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό στην Ελλάδα ως μέρος ενός φιλόδοξου πλάνου που σχεδιάστηκε από το σύλλογο σε συνεργασία με Σερ Άλφ Ράμσεϊ και περιελάμβανε την απόκτηση και άλλων ταλαντούχων Αργεντινών ποδοσφαιριστών. Ο Σερ Άλφ Ράμσεϊ ταξίδεψε στην Αργεντινή για να δει τον Αντρεούτσι να αγωνίζεται και να ολοκληρώσει τη μεταγραφή του. Αγωνίστηκε για μια σεζόν 1980-81 σε 18 αγώνες στην Ελλάδα και σημείωσε 4 γκολ ένα εκ των οποίων στην αναμέτρηση με τη Γιουβέντους που βρήκε τον Παναθηναϊκό νικητή με 4-2 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η παρουσία του στον Παναθηναϊκό υπήρξε ταραχώδης καθώς ο αθλητής παρουσίασε προβλήματα προσαρμογής αλλά και συμπεριφοράς. Ο ίδιος αποτελούσε τον αθλητή πάνω στον οποίο ο σύλλογος είχε εναποθέσει τις ελπίδες του για διακρίσεις που αφορούσαν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Η πίεση που δέχθηκε ήταν τεράστια και παρά τις ικανοποιητικές εμφανίσεις οι προσδοκίες υπήρξαν πολύ μεγαλύτερες με συνέπεια ο Αντρεούτσι να τιμωρηθεί με τρίμηνο αποκλεισμό από τον αθλητικό δικαστή για ανάρμοστη συμπεριφορά εντός του γηπέδου και να δημιουργήσει αρκετά εσωτερικά προβλήματα στον Παναθηναϊκό.

Επέστρεψε στη Αργεντινή και στη Φέρρο Καρρίλ Οέστε με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής του Campeonato Nacional του 1982. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε πολλούς συλλόγους στην καριέρα του κυρίως στην Αργεντινή αλλά είχε και ένα σύντομο πέρασμα από την Κολομβία.

Μόλις αποσύρθηκε, εργάστηκε ως μάνατζερ στο ποδόσφαιρο. Στα μέσα του 2015, διορίστηκε ως διευθυντής επαγγελματικού ποδοσφαίρου της Quilmes στη θέση αυτή εργάστηκε μόνο ένα σύντομο χρονικό διάστημα.

Σύλλογοι

Τίτλοι

Ατομικές διακρίσεις

Αναφορές 

Ποδοσφαιριστές Αλμιράντε Μπράουν
Ποδοσφαιριστές Μπάνφιλντ
Ποδοσφαιριστές Ουνιόν ντε Σάντα Φε
Ποδοσφαιριστές Φέρρο Καρρίλ Οέστε
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Πολύνερο Καβάλας

Το Πολύνερο (μέχρι το 1928 Ναϊπλή) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 18 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 510 μέτρων.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, το Πολύνερο κατοικούνταν από μουσουλμάνους. Η στατιστική του 1900 αναφέρει ότι είχε 360 κατοίκους και η στατιστική Χαλκιόπουλου αναφέρει ότι είχε 256 κατοίκους. Η στατιστική και η απαρίθμηση πληθυσμού από τον ελληνικό στρατό το 1911 και 1913 αναφέρουν ότι είχε 531 και 551 κατοίκους αντίστοιχα. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Πολύνερο εγκαταστάθηκαν 49 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό. Στην απογραφή του 1928 είχε 160 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 233 κατοίκους. Το Πολύνερο αποτελούσε έδρα κοινότητας μέχρι το 1997, όταν με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στον δήμο Καβάλας.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Καβάλας
Night in the Woods

Το Night in the Woods είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας για έναν παίκτη για Microsoft Windows, MacOS, Linux και PlayStation 4. Αναπτύχθηκε από το Infinite Fall, ένα στούντιο που ιδρύθηκε από τον σχεδιαστή παιχνιδιών Άλεκ Χολόκα και τον animator/εικονογράφο Σκοτ Μπένσον. Πρόκειται για ένα εξερευνητικό παιχνίδι επικεντρωμένο κυρίως στην ιστορία στην οποία οι παίκτες χειρίζονται μια γάτα που ονομάζεται Μέη, η οποία πρόσφατα αποχώρησε από το κολέγιο και επέστρεψε στον τόπο κατοικίας της για να βρει απροσδόκητες αλλαγές. Χρηματοδοτήθηκε από την πλατφόρμα Kickstarter, όπου τελικά κέρδισε πάνω από το 400% του στόχου της χρηματοδότησης ύψους 50.000$ δολαρίων ΗΠΑ.

Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Χολόκα και ο Μπένσον, μαζί με τη συν-σεναριογράφο Bethany Hockenberry, κυκλοφόρησαν ένα συνοδευτικό παιχνίδι με τίτλο Longest Night. Τον Δεκέμβριο του 2014, κυκλοφόρησε ένα δεύτερο συμπληρωματικό παιχνίδι, με τίτλο Lost Constellation.

Τρόπος παιχνιδιού 
Ως η Μέη, οι παίκτες τρέχουν, πηδούν και μαθαίνουν άλλες μηχανικές που τους επιτρέπουν να εξερευνήσουν το Πόσουμ Σπρινγκς, μια πόλη που κατοικείται από ποικίλα ανθρωπόμορφα ζώα. Ο Μπένσον περιγράφει ότι οι βασικές ενέργειες για τον παίκτη είναι "να εξερευνήσει, να συνομιλήσει, να δει και να αγγίξει", ενώ ο Χολόκα περιγράφει την προσέγγισή τους περισσότερο ως "αφηγηματική". Οι παίκτες θα παίρνουν επίσης αποφάσεις που επηρεάζουν την πλοκή της ιστορίας, αν και ο Μπένσον είπε, "είναι  περισσότερο έτσι 'κάνεις παρέα με αυτό το άτομο;' Εντάξει, τέλεια. Το πρόσωπο αυτό μπορεί να μην σε γνωρίζει μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, αλλά με αυτό το πρόσωπο με το οποίο κάνεις παρέα, θα βαλθείς να δεις τη δική του ιστορία."

Πλοκή
Η Μέη, ένα μοναχοπαίδι, επέστρεψε στο σπίτι της στο Πόσουμ Σπρινγκς, όπου οι καιροί έχουν αλλάξει από το κλείσιμο των ανθρακωρυχείων. Τώρα που ζει στη σοφίτα των γονιών της, αποκαλύπτει ένα σκοτεινό μυστήριο που την οδηγεί στο κοντινό δάσος, αναγκάζοντάς την να αντιμετωπίσει ένα φρικτό μυστικό που κρύβει η πόλη εδώ και δεκαετίες, αφορώντας όχι μόνο το ορυχείο της πόλης αλλά και της πρόσφατης εξαφάνισης του παλιού της φίλου Κέισυ. Οι φίλοι της Μέη περιλαμβάνουν επίσης τη Μπία, έναν καπνιστή αλιγάτορα και τον παιδικό φίλο της Μέη τον Γκρεγκ, μια υπερκινητική αλεπού· και το αγόρι του, μια αρκούδα που ονομάζεται Άνγκους. Το Paste περιγράφει τα θέματα που καλύπτονται ως "ψυχική ασθένεια, κατάθλιψη, στασιμότητα των μεσαίων και κατώτερων τάξεων και τον αργό θάνατο μιας μικρής πόλης της Αμερικής."

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βιντεοπαιχνίδια του 2017
Βιντεοπαιχνίδια του Linux
Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Βιντεοπαιχνίδια με Unity
Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στον Καναδά
Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Λιμένας Λιτοχώρου

Ο Λιμένας Λιτοχώρου ή Γρίτσα είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Δίου-Ολύμπου. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Λιτοχώρου. Ο οικισμός Λιμένας Λιτοχώρου είχε πληθυσμό 9 κατοίκων από το 2011. Ο Λιμένας Λιτοχώρου είναι μέρος της κοινότητας του Λιτοχώρου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πιερίας
Ιωσήφ Κλήμης της Βαυαρίας, αρχιεπίσκοπος

Ο Ιωσήφ-Κλήμης, (γερμανικά: Joseph Clemens, 5 Δεκεμβρίου 1671 - 12 Νοεμβρίου 1723) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος - εκλέκτορας της Κολωνίας (1688 - 1723).

Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος επιζήσας γιος του Φερδινάνδου-Μαρία εκλέκτορα της Βαυαρίας και της Ερριέτας-Αδελαΐδας, κόρης του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ δούκα της Σαβοΐας. 

Από τους γονείς του προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας το 1688, διαδεχόμενος τον εξάδελφο τού πατέρα του Μαξιμιλιανό-Ερρίκο. Τον διόρισε ο πάπας Ιννοκέντιος ΙΑ΄ και αυτό ήταν μία από τις αφορμές του Εννεαετούς Πολέμου. Αργότερα υπηρέτησε ως πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης, του Ρέγκενσμπουργκ, του Φράιζινγκ και του Χίλντεσχαϊμ. 

Η αδελφή του Μαρία-Άννα-Βικτωρία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων Μέγα Δελφίνο, γιο του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο Ιωσήφ-Κλήμης ήταν προτεινόμενος γαμπρός στην Ελισάβετ-Καρλότα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Α΄ δούκα της Ορλεάνης (αδελφού του Λουδοβίκου ΙΔ΄), αλλά αυτή αρνήθηκε και παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο δούκα της Λωρραίνης.

Όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός του Μαξιμιλιανός Β΄ Εμμανουήλ εκλέκτορας της Βαυαρίας, συμμάχησε με τη Γαλλία κατά τον Πόλεμο για την Ισπανική Διαδοχή. Αναγκάστηκε να διαφύγει από τη Βόννη το 1702, βρίσκοντας καταφύγιο στη Γαλλική Αυλή. Ο πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας τελείωσε το 1714 με τη Συνθήκη του Μπάντεν, που αποκατέστησε τον Ιωσήφ-Κλήμη. Απεβίωσε στη Βόννη και τάφηκε στον καθεδρικό της Κολωνίας. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Κλήμης-Αύγουστος.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κλήμης Φραγκίσκος ντε Πάουλα της Βαυαρίας

Ο Κλήμης- Φραγκίσκος ντε Πάουλα, γερμ. Clemens-Franz de Paula (19 Απριλίου 1722 - 6 Αυγούστου 1770) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν εγγονός του [[[Μαξιμιλιανός Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας|Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ]] εκλέκτορα της Βαυαρίας.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Φερδινάνδου-Μαρία-Ιννοκεντίου στρατάρχη της Αυστρίας και της Μαρίας-Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου-Γουλιέλμου-Αυγούστου κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε το 1742 την Μαρία-Άννα των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου, κόρη του Ιωσήφ-Καρόλου κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ· τέσσερα τέκνα που απέκτησε, απεβίωσαν σύντομα μετά τη γέννησή τους:
 Μαρία 1748, Μαρία-Άννα 1755, ένας γιος 1754, ένας γιος 1756. 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μεσόβουνο Κοζάνης

Το Μεσόβουνο είναι χωριό του νομού Κοζάνης σε υψόμετρο 840 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεσοβούνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βερμίου του δήμου Εορδαίας (παλαιότερα στον καταργηθέντα δήμο Βερμίου) και έχει πληθυσμό 407 κατοίκους. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Ανήκει στο δίκτυο των μαρτυρικών χωριών και πόλεων της Ελλάδας.

Ολοκαυτώματα 

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το Μεσόβουνο υπέστη 2 φορές τα μαζικά αντίποινα των Γερμανών. Το πρώτο ολοκαύτωμα του Μεσόβουνου συντελέσθηκε την 23η Οκτωβρίου 1941. Σε αυτό κάηκε το χωριό και εκτελέστηκαν 142 (σύμφωνα με τους Γερμανούς) ή 165 (σύμφωνα με τους κατοίκους) Μεσοβουνιώτες. 

Στις 24 Απριλίου 1944, Γερμανοί, Τουρκμένιοι εθελοντές και Έλληνες δωσίλογοι συνεργάτες τους επέδραμαν στο χωριό, στα πλαίσια της επιχείρησης Μαγιάτικη Καταιγίδα (Maigewitter), την οποία είχε διατάξει ο Γερμανός διοικητής Καρλ Σύμερς. Τα θύματα ήταν 150 εκτελεσθέντες και το χωριό, τα σπίτια του οποίου είχαν ξαναχτίσει οι κάτοικοι μετά την επιστροφή τους το 1942, πυρπολήθηκε ξανά.

Δείτε επίσης 
 Σφαγή των Πύργων Κοζάνης
 Μεσόβουνο Κοζάνης: το Χωριό της Αντίστασης

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Εορδαίας
Κλήμης Αύγουστος της Βαυαρίας

O Κλήμης-Αύγουστος, γερμ. Clemens-August (17 Αυγούστου 1700 - 6 Φεβρουαρίου 1761) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν ο τρίτος επιζήσας γιος του Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ εκλέκτορα της Βαυαρίας και της Θηρεσίας-Κουνεγούντας Σομπιέσκι, κόρης του Ιωάννου Γ΄ της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή η οικογένειά του διεσπάρη και για πολλά έτη ήταν σε κατ' οίκον περιορισμό στην Αυστρία· επανενώθηκε μόλις το 1715. 

Ο θείος του Ιωσήφ-Κλήμης αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας κανόνισε ο Κλήμης-Αύγουστος να τοποθετηθεί στο Άλτεττινγκ, στην επισκοπή του Ρέγκενσμπουργκ και ως βοηθός-επίσκοπος του Μπέρχτεσγκαντεν. Σύντομα έλαβε την παπική έγκριση ως επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ και αργότερα για την Κολωνία.

Ως αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας ήταν εκλέκτορας του Γερμανού βασιλιά, πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ, του Χίλντεσχαϊμ και του Οσναμπρύκ και μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος. 

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Αυστριακή Διαδοχή ήταν κυρίως με το μέρος των Αψβούργων-Λωρραίνης και έστεψε προσωπικά τον αδελφό του Κάρολο Ζ΄ ως βασιλιά της Γερμανίας το 1742 στη Φρανκφούρτη. Έπειτα από τρία έτη ο αδελφός του απεβίωσε και ο Κλήμης-Αύγουστος ξανά έκλινε προς την Αυστρία. Προϊόντος του χρόνου άλλαζε πιο συχνά συμμάχους μεταξύ Αυστρίας και Γαλλίας, λόγω της επιρροής των Πρωθυπουργών του, που άλλαζαν συχνά απόψεις και λόγω μεγάλων δωρεών.

Απεβίωσε το 1761 στο Φέστουνγκ Έρενμπραϊτσταϊν. Ο αδελφός του Ιωάννης-Θεόδωρος προσπάθησε να τον διαδεχθεί, αλλά ο πάπας Κλήμης Η΄ τον απέρριψε, διότι είχε μερικές αμφιβολίες για την ηθική του συμπεριφορά. Έτσι έληξε η 178 ετών κυριαρχία των Βίττελσμπαχ στην αρχιεπισκοπή της Κολωνίας. Με τη διαθήκη του άφηνε κληρονόμο τον επόμενο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας· ο ανιψιός του Μαξιμιλιανός Γ΄ Ιωσήφ εκλέκτορας της Βαυαρίας προσπάθησε να την προσβάλλει, αμφισβητώντας την στο Ανώτατο Εφετείο το 1767, αλλά απέτυχε.

Πολιτιστική παρακαταθήκη
Ήταν προστάτης των Τεχνών: μεταξύ άλλων διέταξε την οικοδόμηση των ανακτόρων Αουγκούστουσμπουργκ και Φάλκενλουστ στο Μπρελ της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, που τώρα είναι στον κατάλογο μνημείων παγκοσμίου κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Επίσης έκτισε το ναό του Αγ. Μιχαήλ στο Μπεργκ αμ Λάιμ στο Μόναχο. Ο Φλαμανδός πάππος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ήταν μουσικός στη Βόννη κατά την αρχιερατεία του Κλήμη-Αυγούστου.

Οικογένεια
Από την μη νόμιμη σχέση του με την ερωμένη του Μέχτιλντ Μπρίον είχε κόρη:
 Άννα-Μαρία τσου Λέβενφελντ, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φραντς-Λούντβιγκ των Βίττελσμπαχ κόμη του Χολστάιν, νόθο γιο του Καρόλου Ζ΄.
 Μαξιμιλιανός-Ιωσήφ, κόμης τού Χόλσταϊν, νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ιωσηφίνα, κόρη τού Καρόλου-Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ.

Αναφορές

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ερρίκος ΙΓ΄ της Βαυαρίας

Ο Ερρίκος ΙΓ΄, γερμ. Heinrich XIII (19 Νοεμβρίου 1235 - 3 Φεβρουαρίου 1290) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Κάτω Βαυαρίας (1253-90). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Κάτω Βαυαρίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου.

Το 1253 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Β΄ και ο Ερρίκος ΙΓ΄ τον διαδέχθηκαν από κοινού, αλλά το 1255 διαίρεσαν την κτήση, ενάντια στον νόμο. Ο πρώτος έλαβε την Άνω Βαυαρία και ο Ερρίκος ΙΓ΄ την Κάτω Βαυαρία: διέμενε στο Λάντσουτ και το ίδιο έτος ξεκίνησε την οικοδόμηση του κάστρου Μπούργκχαουζεν.

Οι επίσκοποι της Βαυαρίας δυσαρεστήθηκαν με την παράνομη διαίρεση του δουκάτου και συμμάχησαν με τον Ότακαρ Β΄ Πρεμυσλιδών της Βοημίας το 1257. Ο Ότακαρ Β΄ εισέβαλλε στη Βαυαρία, αλλά οι αδελφοί δούκες κατάφεραν να τον απωθήσουν. Σπάνια οι δύο τους συμφωνούσαν· συνήθως διαπληκτιζόταν. Ο Ερρίκος ΙΓ΄ ήλθε σε διαμάχη με τον αρχιεπίσκοπο του Ζάλτσμπουργκ και τον επίσκοπο του Πασάου. Κατά την αντιπαράθεση του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων με τον Όττακαρ Β΄, ο Ερρίκος ΙΓ΄ άλλαξε στρατόπεδο πολλές φορές.

Κατά τη διακυβέρνησή του εφαρμόστηκαν οι Διατάξεις για την Ειρήνη, όπως αυτή που θεωρούσε ύποπτο όποιον τη νύχτα κυκλοφορούσε χωρίς φανάρι ή έφερε (τη μέρα ή τη νύχτα) σπαθί ή μαχαίρι και τον τιμωρούσε. 

Απεβίωσε το 1290 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Όθων Γ΄, που έγινε και βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1250 την Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας και είχε τέκνα:
 Αγνή 1254-1315, μοναχή στην Κιστερκιανή μονή του Ζέλιγκενταλ.
 Ελισάβετ 1258-1314, μοναχή στην Κιστερκιανή μονή του Ζέλιγκενταλ.
 Όθων Γ΄ 1261-1312, δούκας της Κάτω Βαυαρίας.
 Σοφία π. 1264-1282, παντρεύτηκε τον Πόππο Η΄ κόμη του Χέννεμπεργκ.
 Αικατερίνη 1267-1310, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Τούτα των Βέττιν μαργράβο του Λάντσμπεργκ.
 Λουδοβίκος Γ΄ 1269-1296, συγκυβερνήτης δούκας της Κάτω Βαυαρίας μαζί με τον Όθωνα Γ΄.
 Στέφανος Α΄ 1271-1310, συγκυβερνήτης δούκας της Κάτω Βαυαρίας μαζί με τον Όθωνα Γ΄.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Cawley, Charles, His listing along with his wife . The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments.", Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
 Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Otto I, Count of Scheyern, including Henry XIII and his children". Genealogy.EU.
 Arnold, Benjamin (2004). Power & Property in Medieval Germany Economic and Social Change 900-1300. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-927221-1.
Όθων Γ΄ της Βαυαρίας

Ο Όθων Γ΄, γερμ. Otto III (11 Φεβρουαρίου 1261 - 9 Νοεμβρίου 1312) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Άνω Βαυαρίας (1290-1312) και Α΄ ως βασιλιάς της Ουγγαρίας (1305-08) σε αντιπαράθεση με τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπούργκχαουζεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου ΙΓ΄ και της Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. 

Το 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Οι δύο μικρότεροι αδελφοί του Λουδοβίκος Γ΄ και Στέφανος Α΄ έγιναν συγκυβερνήτες στο δουκάτο. Το 1180 η Βαυαρία έχασε τη Στυρία στους Αψβούργους και ο Όθων Γ΄ προσπάθησε να την ανακτήσει. Έτσι συμμάχησε με τον Αδόλφο των Νασσάου της Γερμανίας εναντίον των Αψβούργων και πολέμησε στη μάχη του Γκέλλχαϊμ. Το 1301 του προσφέρθηκε το στέμμα της Ουγγαρίας, ως εγγονού του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Ο Βεγκέλσαος Γ΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας, που ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας από το 1301, παραιτήθηκε το 1305 της αξίωσής του στο θρόνο υπέρ του Όθωνα Γ΄. 

Αυτός αποδέχθηκε τη θέση, αλλά ο Αλβέρτος Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας είχε αποκλείσει το δρόμο. Ο Όθων Γ΄ μεταμφιέστηκε σε έμπορο, πήγε στη Βούδα και στέφθηκε με το στέμμα της Ουγγαρίας στο Σβέκεσφεχερβαρ από δύο επισκόπους, λαμβάνοντας το όνομα Μπέλα Ε΄. Δεν μπορούσε να ισχυροποιήσει τη θέση του: ο άλλος διεκδικητής Λουδοβίκος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού κατέλαβε φρούρια της βόρειας Ουγγαρίας (1306) και τη Βούδα (1307). Τότε ο Όθων Γ΄ επισκέφθηκε τον ισχυρό Λαδίσλοαο Γ΄ Καν βοεβόδα της Τρανσυλβανίας, που τον έπιασε και τον φυλάκισε. Στη Συνέλευση στο Ράκος οι μεγιστάνες ανακήρυξαν τον Κάρολο Α΄ βασιλιά· ο Λαδίσλαος Γ΄ ελευθέρωσε τον Όθωνα Γ΄ (1307), που εγκατέλειψε τη χώρα και παραιτήθηκε το 1308. 

Η ενασχόλησή του με την Ουγγαρία εξασθένησε τη θέση του στη Βαυαρία και προκάλεσε οικονομικά προβλήματα. Κατά την απουσία του 1305-08 την Κάτω Βαυαρία διοικούσε ο αδελφός του Στέφανος Α΄. 

Το 1310 ένας νέος πόλεμος με τους Αψβούργους κατέστρεψε το Μπούργκχαουζεν. Απεβίωσε το 1312 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερρίκος ΙΕ΄ με συγκυβερνήτες του δύο εξαδέλφους του Ερρίκο ΙΔ΄ και Όθωνα Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1279 την Αικατερίνη των Αψβούργων, κόρη του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας και έκαναν δύο τέκνα που απεβίωσαν το ίδιο έτος.

Ο Όθων Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1282, με την Αγνή των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρη του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
 Αγνή 1310-1360.
 Ερρίκος ΙΕ΄ 1312-1333, δούκας της Βαυαρίας.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Historisches Lexikon Bayerns: Ungarisches Königtum Ottos III. von Niederbayern, 1305–1307 (Sarah Hadry)
 
 A listing of descendants of Otto I, Count of Scheyern, including Henry XIII and his children

Οθων Γ΄ της Βαυαριας
Ερρίκος ΙΕ΄ της Βαυαρίας

Ο Ερρίκος ΙΕ΄, γερμ. Heinrich XV (28 Αυγούστου 1312 - 18 Ιουνίου 1333) ήταν δούκας της Κάτω Βαυαρίας (1312-1333).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Όθωνα Γ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και της Αγνής των Πιάστ, κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλογκάου/Γκλόγκουφ. Διέμενε στην αγαπημένη του κατοικία στο κάστρο Νάττερνμπεργκ. Γεννήθηκε δύο μήνες μετά που απεβίωσε ο πατέρας του και ήταν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου τού πατέρα του Λουδοβίκου Δ΄ Βίττεσλμπαχ της Γερμανίας. Έπειτα ήλθε σε ρήξη με τους συγκυβερνήτες εξαδέλφους του Ερρίκο ΙΔ΄ και Όθωνα Δ΄ με αποτέλεσμα να κυβερνά μόνο μερικές περιοχές, με πρωτεύουσα το Ντέγγενντορφ. Ήταν υποψήφιος για το στέμμα της Ουγγαρίας το 1327, αλλά δεν επέτυχε.

Απεβίωσε 21 ετών το 1333 άτεκνος και τον διαδέχθηκαν τα εξαδέλφια του Ερίκος ΙΔ΄ και Όθων Δ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1327 την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησε τέκνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 A listing of descendants of Otto I, Count of Scheyern, including Henry XIII and his children
Λουδοβίκος Γ΄ δούκας της Βαυαρίας

Ο Λουδοβίκος Γ΄, γερμ. Ludwig III (9 Οκτωβρίου 1269 - 9 Οκτωβρίου 1296) ήταν συγκυβερνήτης στο δουκάτο της Κάτω Βαυαρίας μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Όθωνα Γ΄.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάντσουτ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου ΙΓ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και της Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. 

Το 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Όθων Γ΄ με συγκυβερνήτες τα αδέλφια του Λουδοβίκο Γ΄ και Στέφανο Α΄. Ο Λουδοβίκος Γ΄ ήταν γνωστός για τη δαπανηρή Αυλή που διατηρούσε, πράγμα που οδήγησε σε αύξηση φόρων. 

Απεβίωσε άτεκνος το 1296.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές
Ερρίκος ΙΔ΄ της Βαυαρίας

Ο Ερρίκος ΙΔ΄, γερμ. Heinrich XIV (29 Σεπτεμβρίου 1305 – 1 Σεπτεμβρίου 1339) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Κάτω Βαυαρίας (1310-39).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάντσουτ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στεφάνου Α΄ συγκυβερνήτη της Κάτω Βαυαρίας και της Γιούτας των Πιάστ, κόρης του Μπόλκο Α΄ δούκα της Σβίντνικα. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Δ΄.

Το 1310 απεβίωσε ο πατέρας τους και ο Ερρίκος ΙΔ΄ και ο Όθων Δ΄, που ήταν 5 και 3 ετών αντίστοιχα, τέθηκαν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου τού πατέρα τους Λουδοβίκου Δ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας. Υποστήριξε τον Λουδοβίκο Δ΄ εναντίον του Φρειδερίκου Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Ήταν υποψήφιος για τον θρόνο της Γερμανίας, όταν ο Λουδοβίκος Δ΄ σκέφθηκε να παραιτηθεί το 1333, που όμως τελικά δεν παραιτήθηκε.

Συγκρούστηκε με τον αδελφό του Όθωνα Δ΄ και τον εξάδελφό του Ερρίκο ΙΕ΄ δούκα της Βαυαρίας, προσπαθώντας να διαιρέσει την Κάτω Βαυαρία. Ο Λουδοβίκος Δ΄ δυσαρεστήθηκε και συμμάχησε με τον πεθερό τού Ερρίκου ΙΔ΄, τον Ιωάννη Α΄ της Βοημίας. Ο Ερρίκος ΙΔ΄ συμφιλιώθηκε με τον Λουδοβίκο Δ΄ το 1339. Λίγους μήνες μετά απεβίωσε από λέπρα και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1328 τη Μαργαρίτα τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, κόρη του Ιωάννη της Βοημίας και είχε επιζόν τέκνο:
 Ιωάννης Α΄ 1329-1340, δούκας της Κάτω Βαυαρίας.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Έμπερχαρντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

A pedigree of him
138 (αριθμός)

Το 138 (εκατόν τριάντα οκτώ) είναι σύνθετος αριθμός μετά το 137 και πριν το 139.

Ιδιότητες
 Είναι σφαιρικός αριθμός, καθώς αποτελεί το σύνολο τεσσάρων συνεχόμενων πρώτων αριθμών (29 + 31 + 37 + 41 = 138), ενώ αποτελεί και το μικρότερο γινόμενο 3 πρώτων αριθμών (2 * 3 * 23), και με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε ο τρίτος πρώτος αριθμός (23) αποτελεί συνένωση των ψηφίων των δύο προηγούμενων (2 και 3).
 Είναι ο τρίτος πολυγωνικός αριθμός με 47 γωνίες ως ½(47n² - 45n) καθώς και αριθμό Ούλαμ, καθώς και παλίνδρομο (138 + 831 = 969.)

Άλλα
 Το έτος 138 ή 138 π.Χ.
 Ο 138 Τολόζα είναι αστεροειδής στην κύρια ζώνη αστεροειδών με έντονο χρωματισμό
 Το αντικείμενο NGC-138 αποτελεί σπειροειδή γαλαξία στον αστερισμό των Ιχθύων και καταχωρημένο στον Νέο Γενικό Αστρονομικό Κατάλογο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Prime Curios! 138 - primes.utm.edu
 Properties of the number 138 - numberempire.com

138
1-ναφθυλαμίνη

Η 1-ναφθυλαμίνη (αγγλικά 1-naphthylamine) είναι αρωματική οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C10H9N. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια αρωματική αμίνη, που ανήκει στα «θυγατρικά» ναφθαλίνια. Κρυσταλλώνεται σε μορφή άχρωμων βελόνων, που τήκονται σε θερμοκρασία 50 °C. Έχει μια δυσάρεστη οσμή, εξαχνώνεται εύκολα, και γίνεται καφέ αν εκτεθεί στον αέρα. Είναι πρόδρομη ένωση για μια ποικιλία χρωστικών.

Παραγωγή 
Μπορεί να παραχθεί με αναγωγή 1-νιτροναφθαλινίου από σίδηρο και   υδροχλωρικό οξύ (HCl), περίπου στους 70 °C. Μετά,  το μείγμα της αντίδρασης εξουδετερώνεται με γάλα ασβέστου [Ca(OH)2], και η έτσι παραγώμενη  1-ναφθυλαμίνη αποστάζεται με υδρατμούς.  

Μπορεί, επίσης, να παραχθεί, με τη μορφή του ακετυλοπαραγώγου της, μετά από συνθέρμανση 1-ναφθόλης με οξικό νάτριο (CH3COONa), χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl) και οξικό οξύ (CH3COOH), με χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2)-αμμωνία (NH3) στους 270 °C και τέλος συνθερμαίνοντας 2-φουροίκό οξύ, ανιλίνη (PhNH2), χλωριούχο ψευδάργυρο (ZnCl2) και ασβέστη (CaO) στους 300°C.

Αντιδράσεις 
Με οξειδωτικά μέσα, όπως ο τριχλωριούχος σίδηρος (FeCl3), δίνει ένα μπλε ίζημα, σε αλατούχα διαλύματα. Το χρωμικό οξύ (H2CrO4) μετατρέπει την 1-ναφθυλαμίνη σε 1-ναφθοκινόνη.  

Με νάτριο βραστό σε αμυλική αλκοόλη ανάγει την 1-ναφθυλαμίνη στην επίσης αρωματική τετραϋδρο-1-ναφθυλαμίνη, μια ένωση που έχει τις ιδιότητες των αρωματικών αμινών, μπορεί να σχηματίσει διαζωενώσεις και δεν έχει την αμμωνιακή οσμή. Εφόσον δεν σχηματίζει προϊόν προσθήκης με βρώμιο (Br2), η αναγωγή λαμβάνει μέρος μόνο σε έναν μόνο από τους δακτυλίους, και λόγω του αρωματικού χαρακτήρα της, η ένωση πρέπει να είναι σε αυτόν το δακτύλιο, ο οποίος δεν περιέχει την αμινομάδα. Αυτή η τετραϋδροένωση δίνει αδιπικό οξύ, όταν οξειδώνεται από το υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). 

Με υδρόλυση στους 200 °C παρουσία θειικού οξέος (H2SO4), μετατρέπει την 1-ναφθυλαμίνη σε 1-ναφθόλη.

Eφαρμογές 
Τα παράγωγα της 1-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αζωχρωμάτων. Αυτές οι χρωστικές έχουν τη σημαντική ιδιότητα της βαφής άμορφου βάμβακος. Το πιο σημαντικό παράγωγο είναι το 1-αμινο-4-ναφθαλινοσουλφονικό οξύ, που παράγεται μετά από συνθέρμανση 1-ναφθυλαμίνης με θειικό οξύ στους 170-180 °C, παρουσία 3% οξαλικού οξέος (HOOCCOOH). Σχηματίζει μικρές βελόνες, πολύ λίγο διαλυτές στο νερό. Κατά την επίδραση με το δις(διαζόνιο), που είναι παράγωγο της βενζιδίνης, το 1-αμινο-4-ναφθαλινοσουλφονικό οξύ δίνει «ερυθρό του Κογκό».

Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για την παραγωγή της απτιγανέλης.

Ασφάλεια 
Η 1-ναφθυλαμίνη αναφέρεται ως μία από τις 13 καρκινογόνες ουσίες που καλύπτονται από τα Γενικά Πρότυπα Βιομηχανίας OSHA.

Αναφορές 

C10
Αρωματικές αμίνες
Ναφθαλίνια
Κινέζικα (έκφραση)

Η λέξη κινέζικα ή η φράση μιλάω κινέζικα και σχετικές παραλλαγές της αποτελεί ιδιωματική έκφραση στην ελληνική γλώσσα με την οποία εννοείται πως κάτι δεν είναι κατανοητό στον ακροατή ή αναγνώστη.

Περιγραφή

Γενικά 
Η έκφραση χρησιμοποιείται και σε περιπτώσεις όπου κάτι είναι εξαιρετικά δυσνόητο, έχει υπερβολική ειδική ορολογία, σχετίζεται με μαθηματικά ή άλλα σύμβολα, ή περίπλοκα διαγράμματα και παραστάσεις. Η επιλογή των κινεζικών έχει γίνει ως αποτέλεσμα των μεγάλων διαφορών της γλώσσας με την ελληνική γλώσσα, τόσο στην προφορική ομιλία όσο και στον τρόπο γραφής. Εκτός από τα ελληνικά, η ίδια έκφραση σχετικά με τα κινεζικά χρησιμοποιείται και σε πολλές άλλες γλώσσες. Συναφής έκφραση είναι επίσης πως κάποιος κάνει τον Κινέζο, προσποιείται δηλαδή τον ανήξερο.  

Σε παλαιότερες εποχές, χρησιμοποιούνταν και η έκφραση μου φαίνονται αλαμπουρνέζικα. Στην κυπριακή διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας ορισμένες φορές χρησιμοποιείται και η έκφραση Εν τούρτζικα που μιλάς; (μιλάς τουρκικά;). Κατά την ελληνική αρχαιότητα ως έκφραση χρησιμοποιούνταν τα βαρβαρικά και εν γένει η γλώσσα των βαρβάρων (από τον ήχο των άλλο γλωσσών ο οποίος εκτιμώνταν ως βαρ βαρ).

Κινεζική γλώσσα 
Η αντίστοιχη φράση στην κινεζική γλώσσα (μανδαρινικά), είναι πως κάτι προήλθε από τον ουρανό που λέγεται σε περιπτώσεις όπου κάτι είναι δύσκολο να κατανοηθεί, ή πως είναι αρειανά (από τον πλανήτη Άρη) ή πως είναι γλώσσα των πουλιών, ενώ στην καντονέζικη διάλεκτο υπάρχει η έκφραση πως κάτι είναι εντόσθια κοτόπουλου (για την λατινική γραφή).

Ελληνική γλώσσα 
Σε ότι αφορά την ίδια την ελληνική γλώσσα ωστόσο, σε γλώσσες όπως τα αγγλικά ή ολλανδικά καθώς και τα λατινικά, η αντίστοιχη έκφραση είναι μου ακούγονται ελληνικά υποδηλώνοντας την δυσκολία κατανόησης της ελληνικής γλώσσας. 

Συγκεκριμένα στην λατινική γλώσσα υπήρχε η έκφραση Graeca sunt, non leguntur (ελληνικά είναι, δεν διαβάζονται) δεν πρόκειται όμως για την περίοδο της κλασικής εποχής στην αρχαία Ρώμη αλλά για την περίοδο του Μεσαίωνα καθώς υπήρχαν σχετικά λίγοι γραφείς στην δυτική Ευρώπη που γνώριζαν ελληνικά σε αντίθεση με τα λατινικά, και έτσι όταν αντέγραφαν κάποιο χειρόγραφα με ελληνικό κείμενο συνήθως σημείωναν στο περιθώριο την παραπάνω φράση. Ανάλογη φράση ήταν και η Transeat, Graecum est (παραλείπεται, είναι ελληνικά).Η αντίστοιχη αγγλική έκφραση (Greek to me) πιθανώς προέρχεται από την λατινική εκδοχή, και η πρώτη εμφάνιση της φαίνεται να έγινε τον 17ο αιώνα σε έργα του Σαίξπηρ (στο έργο Ιούλιος Καίσαρ) και σε έργα άλλων Άγγλων συγγραφέων της εποχής.

Σε άλλες γλώσσες
Στις περισσότερες γλώσσες η έκφραση περιέχει αναφορά σε κάποια άλλη ξένη γλώσσα η οποία η ομιλία ή/και γραφή είναι δυσνόητη ή ακατάληπτη στους ιθαγενείς χρήστες της πρώτης γλώσσας. Η γλώσσα η οποία χρησιμοποιείται πιο συχνά από τις άλλες γλώσσες για να υποδηλώσει δυσκολία κατανόησης, είναι τα κινεζικά.Ωστόσο υπάρχουν και αρκετοί ιδιωματισμοί, με έναν από τους πιο κοινούς να είναι μου ακούγεται σαν ισπανικό χωριό που χρησιμοποιείται σε αρκετές σλαβικές γλώσσες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Omniglot: "Translations of It's all Greek/Chinese/Hebrew/Arabic to me in many languages"

Γλώσσες
Εκφράσεις
The Garfield Show

Το The Garfield Show είναι μια γαλλο-αμερικανική τηλεοπτική σειρά. Με βάση την αμερικανική ταινία κόμικς Garfield, η σειρά παράγεται από τον δημιουργό του Garfield, τον Jim Davis σε σκηνοθεσία Mark Evanier, ο οποίος έγραψε επίσης τα περισσότερα από τα επεισόδια της σειράς Garfield and Friends. Στα φωνιτικά είναι: Julie Payne (Liz) και Gregg Berger (Odie). Ο Frank Welker αντικαθιστά τον Lorenzo Music (λόγω του θανάτου του το 2001) ως φωνή του Garfield και ο Wally Wingert αντικαθιστά τον Thom Huge (λόγω της συνταξιοδότησής του το ίδιο έτος) με τη φωνή του Jon Arbuckle. Επίσης, επιστρέφει ο David Lander, ανακαλύπτοντας τον ρόλο του ως Doc Boy από την προγενέστερη ειδική Garfield Special Special (1987). Παραγωγός είναι η Dargaud Media Paws Inc, σκηνοθέτης ο Philippe Vidal και η μουσική αποτελείται από τους Laurent Bertaud και Jean-Christophe Prudhomme.
Η εκπομπή αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε παύση.

Η σειρά είναι η συνέχεια του Garfield and Friends αλλά βρίσκεται σε ένα διαφορετικό σύμπαν. Ωστόσο, η εκπομπή κάνει μερικές φορές αναφορά στην προηγούμενη. Σε αντίθεση με το προηγούμενο κινούμενο σχέδιο, η Liz θεωρείται πλέον κύριος χαρακτήρας και έχει επίσημη σχέση με τον Jon. Το Garfield Show αναθεωρεί επίσης την Arlene ως σύντροφος Garfield, όπως στο comic strip, αντικαθιστώντας την Penelope. Παρά το γεγονός ότι είναι κύριος χαρακτήρας, ο πραγματικός ρόλος της στη σειρά είναι σχετικά μικρός.

Το Garfield Show παρουσιάζει επίσης πολλούς νέους χαρακτήρες που αποτελούν μέρος του κανονικού cast, όπως ο Vito: ένας ιταλός σεφ, του οποίου η μαγειρική Garfield απολαμβάνει και τον Squeak: ο φίλος του Garfield που ζει στο σπίτι του Jon (αντικαθιστώντας τον Floyd). 

Το Garfield Show είναι μια σειρά CGI που άρχισε να δημιουργείται και να αναπτύσσεται το 2007 για να συμπέσει με την 30ή επέτειο της ταινίας.

Μετά την προηγούμενη κινούμενη σειρά του Garfield που έκανε το ντεμπούτο του το 1988, πολλά από τα μέλη του πληρώματος θα επέστρεφαν στην The Garfield Show.

Ο Lorenzo Music αντικαταστάθηκε από τον Frank Welker σε αυτή τη σειρά λόγω του θανάτου του Music το 2001, ενώ ο Wally Wingert αντικατέστησε τον Thom Huge καθώς ο Jon και ο Jason Marsden αντικατέστησαν τον Desirée Goyette ως Nermal.

Χαρακτήρες
Garfield
Jon
Odie
Arlene

Squeak
Eddie Gourmand
nermal
Dr. Whipple
Θεία Ivy
Vito Cappelletti 
Doc Boy
Drusilla και Minerva

Garfield
Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Γαλλικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες (2016)

Το πρωί της 22ας Μαρτίου 2016 πραγματοποιήθηκαν τρεις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες: δύο βόμβες εξερράγησαν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, στο Ζάβεντεμ, και μια τρίτη στο σταθμό του μετρό Maalbeek, στο κέντρο της πόλης. Από τις επιθέσεις έχασαν τη ζωή τους 32 άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων και  οι τρεις δράστες ενώ άλλοι 300 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Την ευθύνη των επιθέσεων ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος. Οι δράστες των επιθέσεων ανήκαν σε μια ομάδα τρομοκρατών που είχε εμπλοκή και στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015.

Οι επιθέσεις
Στις 7:58 το πρωί της 22ας Μαρτίου 2016 εξερράγη στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών η πρώτη βόμβα, στον έλεγχο των εισιτηρίων, στο σημείο 11. Εννιά δευτερόλεπτα αργότερα έγινε η δεύτερη έκρηξη, στον έλεγχο των εισιτηρίων στο σημείο 2. Κάποιοι μάρτυρες δήλωσαν ότι πριν την πρώτη έκρηξη ακούστηκαν πυροβολισμοί και κραυγές στα αραβικά, αλλά σύμφωνα με τις αρχές δεν υπήρξαν πυροβολισμοί. Από τις εκρήξεις έχασαν τη ζωή τους 18 άνθρωποι (κατά την επίθεση σκοτώθηκαν 14, ενώ άλλοι τέσσερις υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους) καθώς και οι δύο από τους τρείς δράστες, ο Ιμπραχίμ Ελ Μπακράουι (Ibrahim El Bakraoui) και ο Νατζίμ Λααχράουι (Najim Laachraoui), Βέλγοι μαροκινής καταγωγής, που μετέφεραν τις δύο βόμβες στο αεροδρόμιο σε μεγάλες βαλίτσες. Μαζί τους ήταν ο επίσης Βέλγος μαροκινής καταγωγής Μοχάμεντ Αμπρινί (Mohamed Abrini), που μετέφερε μια τρίτη βόμβα αλλά δεν μπόρεσε να την ενεργοποιήσει καθώς το ωστικό κύμα από τη δεύτερη έκρηξη τον πέταξε μακριά από την βαλίτσα στην οποία είχε τη βόμβα. Η τρίτη βόμβα βρέθηκε αργότερα και απενεργοποιήθηκε με ελεγχόμενη έκρηξη. Και στις τρείς βόμβες είχαν τοποθετηθεί καρφιά με σκοπό να προκληθούν όσο το δυνατόν περισσότερα θύματα.

Περίπου μια ώρα αργότερα, στις 9:11, μια άλλη βόμβα εξερράγη σε συρμό του μετρό που έφευγε από το σταθμό Maalbeek, κοντά στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο κέντρο των Βρυξελλών. Από την έκρηξη αυτή έχασαν τη ζωή τους άλλοι 14 άνθρωποι και ο Χαλίντ Ελ Μπακράουι (Khalid El Bakraoui), αδελφός του Ιμπραχίμ που μετέφερε τη βόμβα στο αεροδρόμιο.

Τα περισσότερα από τα θύματα των επιθέσεων ήταν Βέλγοι. Οι υπόλοιποι νεκροί ήταν από περισσότερες από 10 χώρες: από τις ΗΠΑ, την Ολλανδία, τη Σουηδία, την Ιταλία, την Πολωνία, το Περού, την Κίνα, τη Γαλλία, την Λιβερία, το Μαρόκο και το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ δύο είχαν διπλή υπηκοότητα. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν και ο πρώην Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Βελγίου στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, Αντρέ Αντάμ (André Adam).

Παραπομπές

2016
Μετονομασία των Τουρκμενικών μηνών και ημερών της εβδομάδας (2002)

Στις 10 Αυγούστου 2002, η κυβέρνηση του Τουρκμενιστάν ενέκρινε νόμο για την μετονομασία όλων των μηνών και των περισσότερων ημερών της εβδομάδας. Τα ονόματα έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τα εθνικά σύμβολα της χώρας, όπως περιγράφεται στο Ρουχνάμα, ένα βιβλίο γραμμένο από τον Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, τον πρώτο ισόβιο πρόεδρο του Τουρκμενιστάν. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ Η Σκιά του Ιερού Βιβλίου του Άρτο Χαλόνεν, η ιδέα της μετονομασίας των μηνών προήλθε από τον Τούρκο επιχειρηματία Αχμέτ Τσαλίκ καθώς προσπαθούσε να προσεγγίσει τον Νιγιαζόφ για να επεκτείνει την επιχείρησή του στη χώρα.

Μετά την έγκριση του νόμου τα νέα ονόματα χρησιμοποιούνταν σε όλα τα τουρκμενικά κρατικά μέσα ενημέρωσης. Οι εκδόσεις σε άλλες γλώσσες εκτός από τα τουρκμενικά χρησιμοποιούν συχνά τα νέα ονόματα, ιδιαίτερα εκείνες που είχαν ως στόχο τους ρωσόφωνους πολίτες του Τουρκμενιστάν, με τα παλιά ονόματα να γράφονται μερικές φορές σε παρένθεση. Τα παλιά ονόματα των μηνών χρησιμοποιούνται ακόμα στην λαϊκή γλώσσα.

Ο Νιγιάζοφ πέθανε το 2006. Στις 23 Απριλίου 2008 αναφέρθηκε ότι το υπουργικό συμβούλιο του Τουρκμενιστάν συζητούσε για την αποκατάσταση των παλιών ονομάτων των μηνών και ημερών της εβδομάδας. Τα παλιά ονόματα είχαν αποκατασταθεί τον Ιούλιο του 2008.

Τα αρχικά ονόματα των μηνών εισήχθησαν από την ρωσική γλώσσα. Τα υιοθετημένα τουρκμενικά ονόματα των μηνών ήταν ως εξής:

Τα αρχικά ονόματα των ημερών της εβδομάδας ελήφθησαν από τα περσικά. Τα εγκεκριμένα ονόματα έχουν ως εξής:

Δείτε επίσης 
 Γρηγοριανό ημερολόγιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μήνες του Γρηγοριανού (Χριστιανικού) ημερολογίου σε διάφορες γλώσσες
 Ημέρες της εβδομάδας σε διάφορες γλώσσες
 Бердымухамедов велел вернуть старый календарь, Аркадий Дубнов, gundogar.org, 2008-04-25 (Ρωσικά)
Γλώσσες του Τουρκμενιστάν
Πολιτισμός του Τουρκμενιστάν
139 (αριθμός)

Το 139 (εκατόν τριάντα εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός μετά το 138 και πριν το 140.

Ιδιότητες
 Αποτελεί τον 34ο πρώτο αριθμό, και δίδυμο πρώτο αριθμό με το 137. Καθώς το 141 είναι ημιπρώτος αριθμός (γινόμενο 2 πρώτων αριθμών), το 139 αποτελεί επίσης πρώτο αριθμό Τσεν.
 Το 139 είναι επίσης ο μικρότερος πρώτος αριθμός πριν το κενό πρώτων αριθμών όπου κανείς από τους επόμενους 10 δεν είναι πρώτος.
 Εκφράζεται και ως το σύνολο 5 συνεχόμενων πρώτων αριθμών (19 + 23 + 29 + 31 + 37).
 Είναι ευτυχής αριθμός και αυστηρά μη παλινδρομικός αριθμός.

Άλλα
Το 139 αντιστοιχεί επίσης:
 στο έτος 139 ή 139 π.Χ.
 στον 139 Τζουέιγουα, μεγάλο αστεροειδή στην Κύρια ζώνη αστεροειδών, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1874

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Prime Curios! 139 - primes.utm.edu
 Properties of the number 139 - numberempire.com

139
Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί‎
Προοδευτική Παράταξις

Η Προοδευτική Παράταξις ήταν ένα δεξιό πολιτικό κόμμα της Κύπρου με πρόεδρο τον Οδυσσέα Ιωαννίδη. Το κόμμα τασσόταν υπέρ μίας πιο στενής σχέσης με την Ελλάδα αν και υποστήριζε ότι αυτό πρέπει να είναι αποτέλεσμα της βούλησης του λαού.

Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1969 από δυνάμεις που προήλθαν από το Πατριωτικόν Μέτωπον καθώς και με την υποστήριξη της Παγκύπριας Ένωσης Αγροτών (ΠΕΚ), στον οργανωτικό μηχανισμό της οποίας στηρίχτηκε κατά πολύ. Πραγματικός αρχηγός του κόμματος ήταν ο διοικητής Συνεργατικής Αναπτύξεως, Αντρέας Αζίνας. Όμως, λόγω της θέσης του, όρισε τον Οδυσσέα Ιωαννίδης αρχηγό, ενώ ο ίδιος καθοδηγούσε το κόμμα από το παρασκήνιο.

Πριν από τις εκλογές του 1970, ο Γλαύκος Κληρίδης προσπάθησε να συνενώσει το Ενιαίον με την Προοδευτική Παράταξη και είχε συνομιλίες με τον Αζίνα, χωρίς αποτέλεσμα. Σύντομα, η Προοδευτική Παράταξις, απορρόφησε το Προοδευτικόν Κόμμα του Νίκου Σαμψών που είχε ιδρυθεί νωρίτερα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1970, η παράταξη κέρδισε 7 στις 35 έδρες της Ελληνοκυπριακής κοινότητας, στηριζόμενη κυρίως στον αγροτικό πληθυσμό του νησιού.

Μετά το πραξικόπημα του 1974 και την επακόλουθη τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το κόμμα κατέρρευσε εξαιτίας της συμμετοχής μελών του στην πραξικοπηματική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων του Νίκου Σαμψών και του Οδυσσέα Ιωαννίδης, οι οποίοι ανέλαβαν Πρόεδρος της Κύπρου και Υπουργός Υγείας αντίστοιχα.

Πριν από τις βουλευτικές του 1976, ηγετικά στελέχη του κόμματος ενώθηκαν με το Ενιαίον για να σχηματίσουν το Δημοκρατικό Συναγερμό.

Η Προοδευτική Παράταξις διαλύθηκε επισήμως το 1976.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Αντιπροσώπων

Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Κοινοβουλευτική Ομάδα

Βουλή των Αντιπροσώπων

Β' Βουλευτική περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1970, η Προοδευτική Παράταξις εξέλεξε 7 βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν η εξής:

Παραπομπές

Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Περιφέρεια Μπαλκάν

Η Περιφέρεια Μπαλκάν () είναι μία από τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται στο δυτικότερο μέρος της χώρας, συνορεύει με το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, την Κασπία Θάλασσα, και το Ιράν. Πρωτεύουσά είναι το Μπαλκαναμπάτ, παλαιότερα γνωστό ως Νεμπίτ Νταγκ. Το Μπαλκάν σημαίνει "Δασωμένο βουνό" στα τουρκικά. Η περιφέρεια έχει έκταση 139,270 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό 553.500 κατοίκων, σύμφωνα με εκτίμηση του 2005. Η πυκνότητα πληθυσμού της περιφέρειας είναι 3.3 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι η χαμηλότερη από όλες τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν.

Στις άλλες πόλεις περιλαμβάνονται οι εξής: Μπερεκέτ, Τουρκμένμπασι, Γκουμντάγκ, Σερντάρ, Χαζάρ, Γκιζιλετρέκ και Εσενγκούλι. 

Η περιφέρεια Μπαλκάν έχει σημαντικά ενεργειακά αποθέματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 94% της παραγωγής φυσικού αέριου του Τουρκμενιστάν και το 12% της παραγωγής πετρελαίου της χώρας. Επίσης, παράγει το 18% της ηλεκτρικής ενέργειας του Τουρκμενιστάν. Λόγω της πολύ χαμηλής παροχής νερού, η γεωργία είναι αμελητέα, και μόνο το 4,5% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας βρίσκεται εντός της περιφέρειας. 

Στις κασπιακές ακτές της περιφέρειας Μπαλκάν περιλαμβάνεται το νησί Ογκούρτζα Αντά, το πιο σημαντικό νησί στο Τουρκμενιστάν και ένα από τα μεγαλύτερα στην Κασπία Θάλασσα.

Επαρχίες 
Η περιφέρεια Μπαλκάν διαιρείται διοικητικά σε 6 επαρχίες (etraplar; ενικός: etrap) και επτά πόλεις (il). Οι μετονομασίες από το 1995 εμφανίζονται σε παρενθέσεις:
 Περιοχές
 Επαρχία Μπερεκέτ (πρώην γνωστή ως Γκαζαντζίκ)
 Επαρχία Εσενγκουλί
 Επαρχία Ετρέκ (πρώην γνωστή ως Γκιζιλετρέκ)
 Επαρχία Μαγκτιμγκούλι (πρώην γνωστή ως Γκαριγκάλα)
 Επαρχία Σερντάρ (πρώην γνωστή ως Γκιζιλαρμπάτ)
 Επαρχία Τουρκμένμπασι
 Πόλεις

 Μπαλκαναμπάτ (πρώην γνωστό Νεμπίτ-Νταγκ)
 Μπερεκέτ (πρώην γνωστό Γκαζαντζίκ, (ρωσικά: Казанджик ή Газанджык)
 Γκαραμπογκάζ (πρώην γνωστό ως Μπεκντάς)
 Γκουμντάγκ
 Χαζάρ (πρώην γνωστό ως Τσελεκέν)
 Πόλη Σερντάρ (πρώην γνωστό ως Κιζίλ-Αρβάτ, Γκιζιλαρμπάτ), το καθεστώς ετράπ (επαρχίας) χορηγήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2008
 Πόλη Τουρκμένμπασι (πρώην γνωστό ως Κρασνοβόντσκ)

Δείτε επίσης 
 Εφημερίδα Μπαλκάν (Τουρκμενιστάν)
 Ογκούρτζα Αντά
 Σπήλαιο του Ντζεμπέλ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τουρισμός στην Περιφέρεια Μπαλκάν
Περιφέρειες του Τουρκμενιστάν