joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια

Η Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια (Εβραϊκή Βίβλος της Στουτγκάρδης) ή Biblia Hebraica Stuttgartensia, συντομογραφικά BHS, αποτελεί έκδοση της Εβραϊκής Βίβλου που εκδόθηκε από τη Γερμανική Βιβλική Εταιρία (Deutsche Bibelgesellschaft) στην Στουτγκάρδη. Θεωρείται ευρέως, τόσο από τους Ιουδαίους όσο και τους Χριστιανούς, ως η πιο αξιόπιστη έκδοση των εβραϊκών και των αραμαϊκών γραφών (δηλαδή, του Τανάκ κατά την Ιουδαϊκή ορολογία ή της Παλαιάς Διαθήκης κατά την Χριστιανική ορολογία) και είναι ουσιαστικά η πλέον χρησιμοποιούμενη έκδοση του πρωτότυπου κειμένου μεταξύ των λογίων.

Αποτελεί αναθεώρηση της τρίτης έκδοσης της Μπίμπλια Χεμπράικα που εξέδωσε ο Ρούντολφ Κίτελ (Rudolf Kittel), η οποία ήταν η πρώτη που βασίστηκε στον Κώδικα του Λένινγκραντ. Οι υποσημειώσεις της αναθεωρήθηκαν πλήρως. Κυκλοφόρησε τμηματικά από το 1968 ως το 1976, ενώ η μονότομη έκδοση παρουσιάστηκε το 1977. Από τότε έχει ανατυπωθεί πολλές φορές.

Το κείμενό της είναι ακριβές αντίγραφο (αφαιρέθηκαν ελάχιστα λάθη) του Μασοριτικού Κειμένου όπως καταγράφεται στον Κώδικα του Λένινγκραντ. Η μόνη σημαντική διαφορά είναι ότι τα Βιβλία των Χρονικών, ενώ στον Κώδικα προηγούνται του βιβλίου των Ψαλμών, μετακινήθηκαν στο τέλος, όπου βρίσκονται και σε άλλες Εβραϊκές Βίβλους. Το βιβλίο του Ιώβ προηγείται των Παροιμιών, όπως συμβαίνει με τον Κώδικα αλλά ανόμοια με άλλες Εβραϊκές Βίβλους.

Στα περιθώρια υπάρχουν οι Μασοριτικές περιθωρειακές σημειώσεις, οι οποίες βασίζονται σε εκείνες του Κώδικα οι οποίες όμως προσαρμόστηκαν ώστε να είναι πιο συνεπείς και ευανάγνωστες. Οι υποσημειώσεις καταγράφουν πιθανές διορθώσεις στο εβραϊκό κείμενο. Πολλές από αυτές βασίζονται στην Σαμαριτική Πεντάτευχο, στους Ρόλους της Νεκράς Θαλάσσης και σε άλλες αρχαίες μεταφράσεις όπως η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, η Βουλγάτα και η Πεσίτα.

Συνεχίζονται η εργασίες για τη δημιουργία μια αναθεωρημένης έκδοσης, η οποία πρόκειται να γίνει γνωστή ως Μπίμπλια Χεμπράικα Κουίντα (Biblia Hebraica Quinta) ή Πέμπτη Εβραϊκή Βίβλος, καθώς η BHS θεωρείται ως τέταρτη έκδοση της Μπίμπλια Χεμπράικα.

Βλέπε επίσης
 Αγία Γραφή
 Παλαιά Διαθήκη
 Τανάκ
 Μεταφράσεις της Αγίας Γραφής
 Κριτική του κειμένου

Βιβλιογραφία 
Εκδόσεις της BHS:
 Biblia Hebraica Stuttgartensia, Hardcover: ISBN 3438052180, Paperback: ISBN 3438052229

Σχετικά με την BHS:
 "Όλη η Γραφή είναι Θεόπνευστη και Ωφέλιμη", Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, 1963, 1990.
 The Masorah of Biblia Hebraica Stuttgartensia, Kelley, Page H, Mynatt, Daniel S and Crawford, Timothy G, Eerdmans, 1998.
 The Sub Loco Notes in the Torah of Biblia Hebraica Stuttgartensia, Mynatt, Daniel S, Bibal Press, 1994.
 Understanding BHS, Wonneberger, R, Biblical Institute Press, 1984.
 The Text of the Old Testament, an Introduction to the Biblia Hebraica (2nd edition), Würthwein, Ernst, SCM Press, 1995.
 Introduction to the Massoretico-Critical Edition of the Hebrew Bible, C.D. Ginsburg.

Μεταφράσεις και αποδόσεις της Αγίας Γραφής
Κόπρος του Αυγεία

Η 'Κόπρος του Αυγείου ήταν η κοπριά που είχε συγκεντρωθεί στους τεράστιους στάβλους του βασιλιά της Ήλιδος Αυγεία με τα 3.000 βόδια, οι οποίοι δεν είχαν καθαρισθεί επί πολλά (αναφέρεται και 30) χρόνια. Το καθάρισμα αυτών των στάβλων από όλη την κοπριά μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή.

Ο Ηρακλής παρουσιάσθηκε στον Αυγεία και, αποκρύπτοντας τη διαταγή του Ευρυσθέα για τον άθλο, προσφέρθηκε να καθαρίσει τους στάβλους σε μία ημέρα με αντάλλαγμα το ένα δέκατο του κοπαδιού. Ο Αυγείας κορόιδεψε τον ήρωα για την προσφορά του, όμως δέχθηκε τη συμφωνία και έθεσε τον πρωτότοκο γιο του, τον Φυλέα, ως μάρτυρα.

Ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά σκάβοντας δύο χαντάκια στα θεμέλια των στάβλων και στρέφοντας μέσα από αυτά τα νερά του Πηνειού και του Αλφειού προς τους στάβλους. Τα νερά των δύο αυτών ποταμών (κατ' άλλους μόνο του Πηνειού) παρέσυραν όλη την κοπριά.

Αφού τελείωσε το έργο του μέσα στην προκαθορισμένη προθεσμία, ο Ηρακλής ζήτησε από τον βασιλιά την αμοιβή του, όμως εκείνος αρνήθηκε να του τη δώσει, επειδή στο μεταξύ είχε πληροφορηθεί ότι ο ήρωας στην πραγματικότητα εκτελούσε τις διαταγές του Ευρυσθέα. Στη δίκη που ακολούθησε για να λυθεί η διαφορά, ο Φυλέας κατέθεσε υπέρ του Ηρακλή αναφέροντας την υπόσχεση του πατέρα του. Πριν ανακοινωθεί η απόφαση, ο Φυλέας και ο Ηρακλής εκδιώχθηκαν από την Ήλιδα με βασιλική διαταγή του Αυγεία. Ο πρώτος πήγε στο νησί Δουλίχιο και ο ήρωας στην πόλη Ώλενο. Αρκετά χρόνια αργότερα ο Ηρακλής επέστρεψε στην Ήλιδα, κατέκτησε την πόλη και θανάτωσε τον Αυγεία.

Πηγές
 "Ελληνική Μυθολογία, Ηρακλής - Πανελλήνιες Εκστρατείες" μέρος Ά, Εκδοτική Αθηνών, 2014, σελ. 44-46.

Άθλοι του Ηρακλή
Αρχαία Ηλεία
Μόσοβτσε

Το Mόσοβτσε (Mošovce) είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά στην περιοχή Τύριετς (Turiec) της Σλοβακίας.

Στο παρελθόν, το Mošovce ήταν σημαντικό κέντρο τεχνών της περιοχής Turiec. Σήμερα το Mošovce μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σημαντική τουριστική περιοχή.

Αξιοθέατα 
Ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μνημεία είναι ένα φεουδαρχικό σπίτι στυλ ροκοκό-κλασσικό από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα με ένα εκτενές αγγλικό πάρκο. Άλλες περιοχές στην πόλη περιλαμβάνουν: Ο τόπος γεννήσεως του Ján Kollár, μια νεογοτθική καθολική εκκλησία με έναν πολύτιμο βωμό, μια λουθηρανική εκκλησία που χτίστηκε το 1784, ένα μαυσωλείο που φιλοξενεί τώρα το μουσείο των τεχνών, ένα θερμοκήπιο Art-Nouveau, και ένα περίπτερο κήπων από το 1800.

Πολιτισμός και παραδόσεις 
Στο Mošovce έχουν γεννηθεί πολλές σημαντικές προσωπικότητες όπως: ο Frico Kafenda (1883-1963), συνθέτης η Anna Lacková-Zora (1899-1988), συγγραφέας ο Štefan Krčméry (1892-1955), λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός, και ποιητής ο Júr Tesák Mošovský, μπαρόκ θεατρικός συγγραφέας και ο Miloslav Schmidt, ο ιδρυτής των ερασιτεχνικών πυροσβεστικών σωμάτων στη Σλοβακία.

Πιθανώς το σημαντικότερο πρόσωπο γεννημένο στο Mošovce, είναι ο μεγάλος σλάβος ποιητής, φιλόσοφος, και προτεστάντης ιεροκήρυκας, Ján Kollár (1793-1852), ο οποίος επηρέασε πολύ τη λογοτεχνία τουλάχιστον δυο εθνών με την ποιητική σύνθεσή του Slávy Dcera. Η εργασία του είναι η βάση και μια κινητήρια για τους σύγχρονους πατριώτες και τα εθνικά ενεργά στελέχη. Έχει μεταφραστεί σε διάφορες σλαβικό, καθώς επίσης και μη-σλαβικές γλώσσες.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 επίσημη περιοχή
 Φυλλάδιο τουριστών
 Πληροφορίες για Mošovce
 Drienok

Χωριά της Σλοβακίας
Το Τρίγωνο του Μίσους

Το Τρίγωνο του Μίσους (αγγλικά: Three, γνωστό επίσης με τον τίτλο Survival Island) είναι μια ταινία του 2006 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Στιούαρτ Ράφιλ. Πρωταγωνιστούν οι Κέλλυ Μπρουκ, Μπίλυ Ζέην και Χουάν Πάμπλο Ντι Πάτσε.

Περίληψη 
Ο Τζακ, πλούσιος επιχειρηματίας και η νεαρή όμορφη γυναίκα του Τζένιφερ, ναυαγούν κατά τη διάρκεια μιας εξωτικής κρουαζιέρας όταν το σκάφος τους πιάνει φωτιά. Η Τζένιφερ θα βρεθεί απομονωμένη σε ένα παραδεισένιο νησί μαζί με τον νεαρό και όμορφο Μανουέλ, ένα από τα μέλη του πληρώματος. Δεν θα μείνουν για πολύ μόνοι τους καθώς ο σύζυγος της Τζένιφερ εμφανίζεται μερικές μέρες μετά. Ένα επικίνδυνο ερωτικό τρίγωνο σχηματίζεται που απειλεί την ευαίσθητη ισορροπία του μικρού ειδυλλιακού κόσμου τους.

Άλλες πληροφορίες 
Η ταινία γυρίστηκε το 2003 και θα έβγαινε στις αίθουσες το 2004. Τελικά βγήκε κατευθείαν στο βίντεο το 2006. Οι ηθοποιοί Κέλλυ Μπρουκ και Μπίλυ Ζέην γνωρίστηκαν στη διάρκεια των γυρισμάτων και αργότερα αρραβωνιάστηκαν. Στα τέλη του 2005 το ζευγάρι Μπρουκ και Ζέην απαίτησαν από τους παραγωγούς την διαγραφή των γυμνών σκηνών της Μπρούκ από την τελική κόπια κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε δεκτό. Στο DVD υπάρχουν ακέραιες όλες οι σκηνές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ταινία Three στην IMDb
 SoundtrackCollector Soundtrack Information
 ComingSoon.net

Ταινίες του 2006
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ερωτικές ταινίες
Βρετανικές ταινίες
Βρετανικές ερωτικές ταινίες
Βιασμός σε ταινίες
Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες επιβίωσης
Σπυρίδων Ξύνδας

Ο Σπυρίδων Ξύνδας (Κέρκυρα, 8 Ιουνίου 1812 – Αθήνα, 25 Νοεμβρίου 1896) ήταν Έλληνας συνθέτης και ερμηνευτής κιθάρας.

Βιογραφία
Ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της Επτανησιακής Μουσικής Σχολής και συνεισέφερε σημαντικά στην καλλιέργεια της έντεχνης νεοελληνικής μουσικής και στην εδραίωση της μουσικής παιδείας στην Κέρκυρα και την Αθήνα. Σπούδασε μουσική στη Νάπολη από το 1833 έως το 1837, παρά τον Niccolò Antonio Zingarelli. Επιστρέφοντας το 1837 στην Κέρκυρα, μαθήτευσε κοντά στον Νικόλαο Χαλικιόπουλο Μάντζαρο, με τον οποίον ίδρυσε στη συνέχεια τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας, όπου για πολλά χρόνια δίδαξε θεωρητικά και εκκλησιαστική μουσική. Παράλληλα φαίνεται ότι δίδαξε στο Αρσάκειο της Κερκύρας από το 1875 έως το 1883. Μαθητής του υπήρξε ο Σπυρίδων Φιλίσκος Σαμάρας για τον οποίον κυκλοφορεί η μη εξακριβωμένη φήμη ότι ήταν και νόθος γιος του. Συχνά ο Ξύνδας περιόδευε στην Ελλάδα παίζοντας κιθάρα σε συναυλίες, ενώ τον συνόδευε στο τραγούδι η κόρη του. Το 1886 εγκαθίσταται στην Αθήνα, οπού εκεί και θα πεθάνει δέκα χρόνια αργότερα, τυφλός και σε άθλια οικονομική κατάσταση.

Ο Ξύνδας έγραψε πολλά έργα για κιθάρα, αλλά και τραγούδια, καντάδες, όπερες σε ιταλικά και ελληνικά λιμπρέτα κ.ά. και καταπιάστηκε συστηματικά με τη φωνητική μουσική. Η όπερά του Ο Υποψήφιος Βουλευτής (πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 1867 στο θέατρο San Giacomo της Κέρκυρας), διανθισμένη με φολκλορικά στοιχεία από την επτανησιακή (και όχι μόνο) παράδοση, αλλά και γεμάτη με έντονη κοινωνική κριτική, είναι το πρώτο μελόδραμα που γράφτηκε από Έλληνα συνθέτη σε ελληνικό λιμπρέτο, το κείμενο του οποίου υπογράφει ο Ιωάννης Ρινόπουλος. Στην Αθήνα παίχτηκε στις 14 Μαρτίου 1888 στο Χειμερινό Θέατρο Αθηνών - Μπούκουρα από τον Ελληνικό Μελοδραματικό Θίασο του Αντωνίου Λάνδη. Το 2017 και μετά από 150 χρόνια από την κερκυραϊκή πρεμιέρα του, το ξεχασμένο αυτό έργο ανέβηκε σε πανηγυρική παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Κερκύρας, ενώ το λιμπρέτο του αποκαταστάθηκε και εκδόθηκε σε συλλεκτική επετειακή έκδοση από τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας. Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στο εξωαστικό περιβάλλον της Κέρκυρας το 1857 και θίγει τα προβλήματα του αγροτικού πληθυσμού, καθώς και την ανεντιμότητα των πολιτικών. 

Πολλά από τα έργα του Ξύνδα πιστεύεται ότι χάθηκαν στο βομβαρδισμό της Κέρκυρας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Έργα

Όπερες
Anna Winter ο I tre Moschettieri | Άννα Γουίντερ ή Οι τρεις σωματοφύλακες  (1855) 
Il conte Giuliano | Ο κόμης Ιουλιανός (1857)
Ο υποψήφιος [βουλευτής] (1867)
Ο νεόγαμπρος (1877)
I due pretendenti |  Οι δύο απαιτητικοί (1878) 
Galatea | Γαλάτεια (1895, ημιτελής)

Τραγούδια
Έγραψε πολλά τραγούδια δημοφιλέστερα των οποίων ήταν:
Νάνι-νάνι
Το φιλί
Το όνειρο

Δισκογραφία
Greek Composers Millenium Edition, 12 CD Box

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
OperaGlass page (cached)
http://www.klassika.info/Komponisten/Xyndas_Spyridon/wv_gattung.html www.klassika.info page
Modern Greek Music

Έλληνες κιθαρίστες
Επτανησιακή σχολή
Συνθέτες όπερας
Συνθέτες κλασικής μουσικής
Συνθέτες του Ρομαντισμού
Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Τουρκοβούνια

Με το όνομα Τουρκοβούνια είναι γνωστή μια λοφοσειρά της Αττικής, καθώς και μία συνοικία του Δήμου Αθηναίων και μια συνοικία του Δήμου Κερατσινίου.

Είναι η υψηλότερη υψομετρικά και η πλέον εκτεταμένη λοφοσειρά στην κεντρική περιοχή του Λεκανοπεδίου της Αττικής με υψόμετρο 337 μέτρων. Χωρίζει, έτσι, το λεκανοπέδιο σε ανατολικό και δυτικό. Στην αρχαιότητα ονομάζονταν Αγχεσμός, ονομασία που σχετίζεται με το οξύ σχήμα κάποιων κορυφών τους και η οποία αποδίδονταν επίσης στον Λόφο του Στρέφη. Η παλαιότερη ονομασία της λοφοσειράς ήταν Λυκοβούνια. Το σημερινό όνομα δόθηκε κατ' κάποιους επειδή εκεί υπήρχε τουρκικό νεκροταφείο και κατ' άλλους επειδή εκεί στρατοπέδευαν τα στρατεύματα του Τούρκου Πασά Ομάρ, πριν την απελευθέρωση της Αθήνας. Τα Τουρκοβούνια αποτελούν το φυσικό όριο μεταξύ των δήμων Γαλατσίου (δυτικά, βορειοδυτικά), Φιλοθέης (βόρεια) και Ψυχικού (βορειοανατολικά), ενώ το νότιο τμήμα τους ανήκει στο Δήμο Αθηναίων (συνοικισμός Παπανδρέου). Στους νεότερους χρόνους στα Τουρκοβούνια είχε το λημέρι του ο φοβερός λήσταρχος Κακαράς, εξ ου και η ονομασία της σπηλιάς που υφίσταται εκεί (σπηλιά του Κακαράμπη). 

Σήμερα στη περιοχή τους βρίσκεται το Αττικό άλσος, το Κέντρο Νεότητας του Γαλατσίου, καθώς και η μονή με την εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Στην κορυφή του είχε προγραμματιστεί επί δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974) η ανέγερση του «Τάματος του Έθνους», δηλαδή ενός ναού του Σωτήρος, που όμως ποτέ δεν κατασκευάσθηκε. Στις πλαγιές των Τουρκοβουνίων είναι κτισμένο το Πολύγωνο και το υψηλότερο τμήμα του Γαλατσίου, γνωστό ως Πανόραμα Γαλατσίου.

Από το 1937 μέχρι το 1976 στα Τουρκοβούνια η εταιρία ΚΕΚΡΩΨ λειτουργούσε λατομείο και έτσι η γεωμορφολογία της περιοχής έχει, σε πολλά μέρη, καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Αν και σήμερα το λατομείο έχει κλείσει, το βιομηχανικό στοιχείο παραμένει πολύ έντονο στη περιοχή. Εγκαταλελειμμένα κτήρια, τσιμεντένιες δομές και απορρίμματα πολλών ειδών είναι διάσπαρτα στα Τουρκοβούνια, τα οποία ονομάζονται γι' αυτόν τον λόγο και Νταμάρια. Η εταιρία από το 1988 μέχρι και σήμερα βρίσκεται σε νομική διαμάχη με το Ελληνικό Δημόσιο και τον Δήμο Ψυχικού σχετικά με τη κυριότητα των εκτάσεων αυτών. 

Η συνοικία Τουρκοβούνια του δήμου Κερατσινίου αποτελούν και αυτά λόφο που βρίσκεται μεταξύ της Αμφιάλης και του Δήμου Νίκαιας.

Παραπομπές 

Λόφοι της Αθήνας
Βουνά της Αττικής
Αθηναϊκό πεδίο
Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος

Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής ταινίας παρεξηγήσεων του 1960, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη, Ντίνος Ηλιόπουλος και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.

Πλοκή 

Ο βιομήχανος χάλυβα Τέλης Καράλης (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) έχει υπάλληλό του τον ντροπαλό λογιστή Γρηγόρη (Ντίνος Ηλιόπουλος) που τα κάνει θάλασσα και χάνει την δουλειά του. Επειδή όμως κατά λάθος παίρνει στο σπίτι του τα διπλά βιβλία της εταιρείας, ο βιομήχανος, για να μην τον καρφώσει στους μετόχους και στην εφορία, τον ξαναπροσλαμβάνει και βάζει την κακομαθημένη κόρη του, τη Τζούλια (Τζένη Καρέζη), να του κάνει τα γλυκά μάτια και να πάρουν πίσω τα βιβλία. Τέλος, παγιδεύονται οι ίδιοι στην παγίδα τους και ο ντροπαλός νέος δεν είναι πλέον κοροϊδάκι αλλά νικητής παίρνοντας το κορίτσι. Και τελικά "...αντί να φάει γάτα το ψαράκι, το ψάρι τρώει τη γατούλα π' αγαπώ...!", όπως λέει και το τραγούδι που ακούγεται στην ταινία.

Διανομή 

 Τζένη Καρέζη - Τζούλια Καράλη
 Ντίνος Ηλιόπουλος - Γρηγόρης
 Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - Τέλης Καράλης
 Σταύρος Ξενίδης - Μανώλης
 Ρίκα Διαλυνά - Αλίκη
 Τζόλυ Γαρμπή - Κατερίνα
 Λουίζα Μπατίστα - Λούσυ
 Άγγελος Μαυρόπουλος - Κίμων Καρανταούνης
 Γιώργος Τσιτσόπουλος - Νούλης
 Κώστας Παπαχρήστος - τροχονόμος
 Νίκος Φέρμας - πελάτης

Παραγωγή 
Η παραγωγή ήταν της εταιρίας Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς Ε.Π.Ε. και τα δικαιώματα ανήκουν στην Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Α.Ε. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 14 Μαρτίου 1960 και, κόβοντας 115.029 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 3η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Επιχρωματίστηκε στα WEST WING STUDIOS INC στη Φλόριντα των ΗΠΑ και έκανε τηλεοπτική πλέον πρεμιέρα στις 2/4/2018 στον ΑΝΤ1. Η ασπρόμαυρη εκδοχή της κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 30 Ιανουαρίου 2003. 

Στην ταινία, που ήταν διασκευή του ομότιτλου θεατρικού των Τσιφόρου-Βασιλειάδη που ανέβαζαν την ίδια περίοδο οι δυο πρωταγωνιστές,  ακούγεται το ομότιτλο τραγούδι "Το κοροϊδάκι" που τραγουδούν ντουέτο οι πρωταγωνιστές.

Σε ένα από τα εξωτερικά γυρίσματα, όπου φαίνεται η Τζούλια να οδηγεί το σπορ αυτοκίνητό της, διακρίνεται η διασταύρωση των λεωφόρων Ποσειδώνος και Αμφιθέας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος  στο cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μητρόπολη (αποσαφήνιση)

Η ονομασία μητρόπολη μπορεί να αναφέρεται:

Ανθρωπογεωγραφία 
 μητρόπολη (αστική γεωγραφία), μεγάλο αστικό κέντρο.
 μητροπολιτική περιοχή, διευρυμένη οικιστική περιοχή μιας πόλης, συχνά οριοθετημένη.
 παλαιότερος ορισμός για να δηλώσουμε την πρωτεύουσα μιας περιοχής ή ενός κράτους.
 στην αρχαιότητα η σχέση μίας αποικίας ως προς την πόλη–κράτος, μεταγενέστερα η σχέση μιας υπερπόντιας κτήσης-αποικίας ως προς το μητρικό κράτος.

Θρησκεία 
 μητρόπολη (αρχιερατική περιφέρεια), περιοχή στην δικαιοδοσία ενός μητροπολίτη.
 μητρόπολη (καθεδρικός ναός), ο κύριος ναός στην έδρα της αρχιερατικής περιφέρειας μιας μητρόπολης.
 μητροπολιτικό μέγαρο, το διοικητικό κέντρο μιας μητρόπολης στο οποίο διαμένει επίσης ο μητροπολίτης.

Οικισμοί 
 Μητρόπολη Καρδίτσας, οικισμός του νομού Καρδίτσας.
 Μητρόπολη Ηρακλείου, οικισμός του νομού Ηρακλείου.
 Μητρόπολη Λακωνίας, οικισμός του νομού Λακωνίας.

Κινηματογράφος 
 Μετρόπολις, ταινία του Γερμανού σκηνοθέτη Φριτς Λανγκ.
 Μετρόπολις (κόμικς), φανταστική πόλη στο κόσμο των κόμικς και του κινηματογράφου με ήρωα τον Σούπερμαν.

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Η Χρονιά του Δράκου (ταινία)

Η Χρονιά του Δράκου (αγγλικά:Year of the Dragon) είναι αστυνομική ταινία του 1985 σε σκηνοθεσία Μάικλ Τσιμίνο, με πρωταγωνιστές τους Μίκι Ρουρκ, Τζον Λον και Αριάν Κοϊζούμι. Το σενάριο έγραψαν ο Μάικλ Τσιμίνο και ο Όλιβερ Στόουν και αποτελεί μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου που έγραψε ο Ρόμπερτ Ντάλεϊ.

Πλοκή 

Ο Μίκυ Ρουρκ είναι ο Στάνλεϊ Γουάιτ, ένας παρασημοφορημένος αστυνομικός και βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, που όταν παίρνει μετάθεση στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης αποφασίζει να βάλει ένα τέλος στις εγκληματικές πράξεις. Ο Τζον Λον είναι ο Τζόι Τάι, ένας αδίστακτος νεαρός που σκαρφαλώνει στην κορυφή της εγκληματικής οργάνωσης των Τριάδων, με αποτέλεσμα να μπει τόσο ο ίδιος όσο και η εγκληματική οργάνωση στο στόχαστρο της αστυνομίας. Από κοινού με τον αστυνόμο Γουάιτ θα βάλουν τέλος στην εύθραυστη ειρήνη ανάμεσα στο νόμο και το οργανωμένο έγκλημα. Η ταινία πραγματεύεται θέματα όπως οι συμμορίες, το εμπόριο ναρκωτικών, ο ρατσισμός και τα εθνολογικά στερεότυπα.

Αντιδράσεις 
Αμέσως μετά την προβολή της ταινίας, ακολούθησαν πολλές αντιδράσεις. Μέλη της κινεζοαμερικανικής και ασιατικής κοινότητας επέκριναν την ταινία για την ανακριβή και γεμάτη στερεότυπα απεικόνιση των Κινέζων της Αμερικής και της Chinatown.

Άλλες πληροφορίες 
 Η ταινία ήταν υποψήφια για 3 «Χρυσά Βατόμουρα» (χειρότερη σκηνοθεσία, χειρότερο σενάριο και χειρότερη γυναικεία ερμηνεία).
 Τα εξωτερικά πλάνα της Νέας Υόρκης ήταν στην ουσία σκηνικά χτισμένα κάπου στη Βόρεια Καρολίνα. Η δουλειά ήταν τόσο καλή που ακόμη και ο γεννημένος στο Μπρονξ, Στάνλεϊ Κιούμπρικ είχε πειστεί ότι ήταν αυθεντικά.
 Στην ταινία χρησιμοποιήθηκε το, σήμερα δημοφιλές, περίστροφο «Desert Eagle» για πρώτη φορά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη σελίδα στην IMDb
 Κριτική στην ιστοσελίδα DVD Town.
 Κριτική  στην ιστοσελίδα eFilmCritic.com

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 1985
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Καρολίνα
Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν
Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Πιστά Ερωτευμένοι (ταινία)

Το Πιστά Ερωτευμένοι (αγγλ. Keeping the Faith είναι μια ρομαντική κομεντί του 2000, σε σενάριο του Στούαρτ Μπλούμπεργκ και σκηνοθεσία Έντουαρντ Νόρτον. Η ταινία βγήκε στις αίθουσες στις 5 Απριλίου του 2000, στοίχισε 30 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε 37 εκατομμύρια δολάρια στα Αμερικανικά ταμεία.

Περίληψη 

Δυο καλοί φίλοι που μεγάλωσαν και ζουν στη Νέα Υόρκη, ο ένας (Μπράιαν) καθολικός ιερέας και ο άλλος (Τζέικ) ραβίνος ξανασμίγουν μετά από πολλά χρόνια με την παιδική τους φίλη Άννα (με την οποία υπήρξαν ερωτευμένοι και οι δυο στα σχολικά τους χρόνια). Η Άννα είναι πλέον μια κούκλα και επιτυχημένο στέλεχος σε επιχείριση. Αρχίζει μια σχέση με το Τζέικ ο οποίος όμως διστάζει να δεσμευτεί επειδή η Άννα δεν είναι Εβραία. Η πίστη του Μπράιαν δοκιμάζεται καθώς θα πρέπει να παλέψει μεταξύ των συναισθημάτων του για την Άννα και του όρκου αγαμίας που έχει πάρει σαν ιερέας.

Διανομή 
 Μπεν Στίλερ ... Ραβίνος Τζέικ Σραμ
 Έντουαρντ Νόρτον ... Πατήρ Μπράιαν Φιν
 Τζένα Έλφμαν ... Άννα Ράιλι
 Αν Μπάνκροφτ ... Ρουθ Σραμ
 Ελάι Γουάλας ... Ραβίνος Μπεν Λιούις
 Μίλος Φόρμαν ... Πατήρ Χάβελ

Άλλες πληροφορίες 
 Η ταινία είναι αφιερωμένη στην εκλιπούσα μητέρα του σκηνοθέτη, Ρόμπιν Νόρτον.
 Είναι η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί ο Έντουαρτ Νόρτον.
 Τον Καζανόβα, τον επιχειρηματία στο γραφείο απέναντι από αυτό της Τζένα Έλφμαν, υποδύεται ο πραγματικός σύζυγος της Τζένα, Μπόντι Έλφμαν.
 Η σκηνή που οι χαρακτήρες σε νεαρή ηλικία τρέχουν στο πάρκο είναι μια αναφορά στην γνωστή ταινία "Jules et Jim" (1962), μια ταινία που ασχολείται επίσης με ένα ερωτικό τρίγωνο.
 Ο διάσημος σκηνοθέτης Μίλος Φόρμαν υποδύεται έναν από τους ανωτέρους του ραββίνου Τζέικ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ταινία στην IMDB
 Η ταινία  στο Cine.gr
 SoundtrackCollector Soundtrack Information]
 Οικονομικά στατιστικά στοιχεία

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2000
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Αμερικανικές buddy ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Γιοσίκι Χαγιάσι

Ο Γιοσίκι Χαγιάσι (), 20 Νοεμβρίου 1965) είναι γνωστός Ιάπωνας μουσικός, συνθέτης και παραγωγός, γνωστός περισσότερο ως ο ντράμερ, πιανίστας και ιδρυτής της ιαπωνικής ροκ μπάντας, X Japan.

Ο Γιοσίκι Χαγιάσι γεννήθηκε στην Τατεγιάμα της Ιαπωνίας. Δημιούργησε τους X Japan μαζί με τον τραγουδιστή τους, Τοσίμιτσου «Τόσι» Ντεγιάμα (出山利三, Toshimitsu "Toshi" Deyama) το 1982. Τέσσερα χρόνια αργότερα, δημιούργησε την δική του ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία, την Extasy Records, έτσι ώστε να κυκλοφορεί τους δίσκους των X Japan. Το απόγειο της καριέρας τους ήρθε το 1989, με την κυκλοφορία του δίσκου τους, Blue Blood. Μετά από τρία albums, και πάρα πολλές περιοδείες, η μπάντα διαλύθηκε το 1997.

Εκτός από την δραστηριότητα του στους X Japan, ο Yoshiki έχει συνεργαστεί με αρκετούς καταξιωμένους καλλιτέχνες, όπως τον ντράμερ των Queen, Ρότζερ Τέιλορ, τον παραγωγό των Beatles, Τζορτζ Μάρτιν, καθώς και είχε μια συμμετοχή σε ένα παγκόσμιο tribute album στους KISS, το Kiss My Ass. Ως παραγωγός, έχει προωθήσει μέσω της Extasy Records πολλές τότε πρωτοεμφανιζόμενες μπάντες, όπως τους Luna Sea, τους Glay και τους Zi:Kill.

Μετά την διάλυση των X Japan, το επόμενο του βήμα ήταν η δημιουργία ενός νέου project, όπου εξελίχθηκε στους Violet UK, μία μπάντα που περιλαμβάνει ολοκληρωμένη ορχήστρα, πλήκτρα, κ.ά.
Μέχρι στιγμής η μπάντα δεν έχει κάποια επίσημη δισκογραφική κυκλοφορία, παρά μόνο έχουν κάνει μία συναυλία το 2002, όπου κυκλοφόρησε σε DVD το 2005 (όπου περιελάμβανε ορχηστρικές εκτελέσεις παλαιότερων κομματιών των X Japan, καθώς και δουλειά γραμμένη αποκλειστικά για τους Violet UK).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Yoshiki Foundation America website
Y Wine website
Yoshiki Jewelry website

Ιάπωνες πιανίστες
Ιάπωνες συνθέτες
Hide

Ο Χιντέτο Ματσουμότο ή αλλιώς hide (, 13 Δεκεμβρίου 1964 – 2 Μαΐου 1998) ήταν Ιάπωνας μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός. Ήταν βασικός κιθαρίστας του ιαπωνικού heavy metal συγκροτήματος X Japan. Από το 1993 και έπειτα έκανε σόλο καριέρα, ενώ υπήρξε και συνεργάτης των Αμερικανών Zilch. Επίσης, αποτέλεσε τον ιδρυτή και μάνατζερ του συγκροτήματος hide with spread beaver.

Θάνατος 
Ο hide απεβίωσε στις 2 Μαΐου του 1998 σε ηλικία 33 χρόνων. Μετά από μία νύχτα με κατάποση αλκοόλ, κρεμάστηκε με μία πετσέτα στο χερούλι του διαμερίσματός του στο Τόκιο. Είχε επιστρέψει στην Ιαπωνία έπειτα από μία τρίμηνη διαμονή στο Λος Άντζελες. Βρέθηκε αναίσθητος στις 07:30 πμ, μεταφέρθηκε σε ένα νοσοκομείο στο Χίροο της Σιμπούγια και ανακοινώθηκε νεκρός στις 8:52 πμ. Ο θάνατός του κρίθηκε από τους αρμόδιους ως αυτοκτονία.

Παραπομπές 

Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Ιάπωνες μουσικοί
Ρότσεστερ (Αγγλία)

Το Ρότσεστερ (αγγλ. Rochester) είναι πόλη στην κομητεία του Κεντ (αγγλ. Kent) στη Μεγάλη Βρετανία. Βρίσκεται πάνω στον ποταμό Μέντγουεη (αγγλ. Medway) περίπου 50 χιλιόμετρα απο το Λονδίνο, στα νοτιανατολικά της χώρας. Έχει πληθυσμό 24.000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 1991. Μαζί με το Τσάταμ (αγγλ. Chatham), το Γκίλινχαμ (αγγλ. Gillingham), το Στρουντ (αγγλ. Strood) και μερικά ακόμη παρακείμενα χωριά αποτελούν το δήμο του Μέντγουεη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Δημοτικού Συμβουλίου του Μέντγουεη
 Tο Portal του Mέντγουεη 

Πόλεις της Αγγλίας
Κρίστοφερ Μελόνι

Ο Κρίστοφερ Μελόνι (Christopher Meloni, 2 Απριλίου 1961) είναι Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως ντετέκτιβ Έλιοτ Στέιμπλερ (Elliot Stabler), στη δραματική σειρά του NBC Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα (Law & Order: Special Victims Unit).

Βιογραφία
Ο Μελόνι έχει Ιταλική καταγωγή από τη μεριά του πατέρα του, και Γαλλο-Καναδικές ρίζες από τη μεριά της μητέρας του. Μεγάλωσε στην Ουάσινγκτον και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, όπου και άρχισε να ασχολείται και με την υποκριτική.

Μετά την αποφοίτησή του, πήγε στη Νέα Υόρκη όπου συνέχισε τις σπουδές του στο φημισμένο Neighborhood Playhouse. Ο Μελόνι και η σύζυγός του Meloni Sherman μοιράζουν το χρόνο τους σε Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες. Έχουν δύο παιδιά, την Sophia Eva Pietra, και τον  Dante Amadeo.

Καριέρα
Πριν του δοθεί η ευκαιρία να δουλέψει σαν ηθοποιός, ο Μελόνι έκανε διάφορες άλλες δουλειές, όπως εργάτης σε οικοδομή, μπάρμαν, και προσωπικός γυμναστής.

Ξεκίνησε να παίζει σε τηλεοπτικές σειρές, που είχαν όμως μικρή διάρκεια και μικρούς ρόλους σε αρκετές ταινίες. Οι πρώτου αξιοπρόσεκτοι ρόλοι του ήταν στις ταινίες Bound και Runaway Bride, με την Τζούλια Ρόμπερτς. Επίσης, έπαιξε τον αμφιλεγόμενο ρόλο του αμφιφυλόφιλου Chris Keller στο δραματική τηλεοπτική σερά του HBO Oz. Στην ταινία Wet Hot American Summer (2001), έδειξε τις κωμικές του ικανότητες.

Το 2006, προτάθηκε για πρώτη φορά για βραβείο Emmy , στην κατηγορία του καλύτερου ηθοποιού σε δραματική σειρά, για τον ρόλο του Στέιμπλερ στην σειρά Law & Order: SVU.

Επιλεγμένη φιλμογραφία
Άνθρωπος από Ατσάλι (2013)
True Blood (2012) 
Harold & Kumar Go to White Castle (2004) 
Murder in Greenwich (2002) 
Scrubs (2002)
That Brief Moment (2002)     
Wet Hot American Summer (2001)     
Law & Order: Special Victims Unit (1999) (τηλεοπτική σειρά)
Runaway Bride (1999)
Carlo's Wake (1999) 
Shift(1999) (TV)  Oz (1997) (τηλεοπτική σειρά) (1998-2003) The Souler Opposite (1998)     Fear and Loathing in Las Vegas (1998) Target Earth (1998) (TV)  Brown's Requiem (1998)  Every 9 Seconds (1997) (TV)  The Last Don (1997) (μίνι σειρά)Leaving L.A. (1997) (τηλεοπτική σειρά)The Small Hours (1997)  Bound (1996) Twelve Monkeys (1995)  Misery Loves Company (1995) (τηλεοπτική σειρά)A Dangerous Affair (1995) (TV)  Junior'' (1994)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Βιογραφία του ηθοποιού στο NBC
Ιστοσελίδα θαυμαστών
Ο Κρίστοφερ Μελόνι στο Rotten Tomatoes 
Συνέντευξη στο The Trades
Συνέντευξη στο Ability Magazine

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
ECDIS

Το ECDIS (Electronic Chart Display and Information Systems, ελλ. Ηλεκτρονικά Συστήματα Απεικόνισης Χαρτών και Πληροφοριών) είναι συνδυασμός πολλών διαφορετικών ναυτιλιακών βοηθημάτων, συσκευών και οργάνων (ηλεκτρονικοί χάρτες ναυσιπλοΐας, RADAR/ARPA, ανεμόμετρο, γυροσκόπιο, GPS, πυξίδα, βυθόμετρο) σε μια κεντρική οθόνη από όπου μπορεί να παρακολουθείται πλήρως ο πλους και να ρυθμίζονται τα στοιχεία του. Η άμεση απεικόνιση στην οθόνη του συστήματος όλων των βασικών στοιχείων του πλου (στίγμα, πορείες, ταχύτητες, αληθής και σχετική κίνηση στόχων) μειώνει σημαντικά την ένταση εργασίας στη γέφυρα και συμβάλλει στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, παρέχοντας τη δυνατότητα λήψεως άμεσων και σωστών αποφάσεων.

Η χρήση ECDIS θεσμοθετήθηκε από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) το 1995. Έκτοτε, οι έντυποι χάρτες και τα υπόλοιπα παραδοσιακά εργαλεία του ναυτιλλόμενου αντικαθίστανται σταδιακά από

τα Συστήματα Ηλεκτρονικού Χάρτη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
ECDIS – Πότε και πού;

ECDIS: οδηγίες για σωστή χρήση στα πλοία

John Wilson, Οι επιπτώσεις της τεχνολογίας στη ναυτιλία

Αθανάσιος Παλληκάρης, Συστήματα ηλεκτρονικού χάρτη
Ναυτιλιακά βοηθήματα
Ιζαμπέλα Σκορούπκο

Η Ιζαμπέλα Σκορούπκο (Izabella Dorota Scorupco, 4 Ιουνίου 1970) είναι Πολωνή ηθοποιός που έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στην ταινία του 1995, "GoldenEye" (ελλ. Επιχείρηση Χρυσά Μάτια στο ρόλο του κοριτσιού του Τζέημς Μποντ, Natalya Simonova.

Η Ιζαμπέλα γεννήθηκε στο Μπιάλιστοκ (αγγλ. Bialystok) της Πολωνίας.Όταν ήταν μόλις ενός έτους οι γονείς της, Λεχ και Μαγκνταλένα χώρησαν και η Ιζαμπέλα πήγε να ζήσει με τη μητέρα της. Το 1978 μετακόμισαν στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Εκεί έμαθε να μιλάει Σουηδικά και Αγγλικά εκτός από τη μητρική της γλώσσα τα Πολωνικά. Δούλεψε σαν μοντέλο και το 1989 την ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Staffan Hildebrand και της έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Ingen kan älska som vi".

Υπήρξε παντρεμένη με τον Mariusz Czerkawski, παίχτη του χόκευ, από το 1996 εως και το 2000. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, τη Τζούλια (Σεπτέμβριος 1997). Στις 30 Ιανουαρίου του 2003 παντρεύτηκε τον Αμερικανό Jeffrey Raymond. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Τζέηκομπ (24 Ιουλίου, 2003).

Επιλεγμένη Φιλμογραφία 
Exorcist: The Beginning (Εξορκιστής: Η Αρχή του Σκότους, 2004)
Reign of Fire, (Το Βασίλειο της Φωτιάς, 2002)
Vertical Limit, (Όρια Αντοχής, 2000)
With Fire and Sword (Ogniem i mieczem, 1999) - Πολωνική παραγωγή
GoldenEye, (Επιχείρηση Χρυσά Μάτια, 1995)
Ingen kan älska som vi (Nobody can love like we do, 1989) - Σουηδική παραγωγή

Δισκογραφία

Singles
 Shame, Shame, Shame (1992)
 I Write You a Love Song (1991/1992)  
 Brando Moves (1991)
 Substitute (1990)

Albums
Iza (1991/1992)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η Ιζαμπέλα στην IMDb
Η Ιζαμπέλα στο Cine.gr
Συνέντευξη μετά τα γυρίσματα της ταινίας "Vertical Limit"
Izabella Scorupco Fan Site

Αναφορές

Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου
Πρόσωπα με επίκτητη αμερικανική ιθαγένεια
Ιβάνγκοροντ

Το Ιβάνγκοροντ (ρωσικά: Ивангород, εσθονικά: Jaanilinn) είναι πόλη της βορειοδυτικής Ρωσίας, κτισμένη στις όχθες του ποταμού Νάρβα. Υπάγεται στην Περιφέρεια Λένινγκραντ και απέχει 159 χλμ. από την Αγία Πετρούπολη. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 11.200 κατοίκους (απογραφή 2004).

Το Ιβάνγκοροντ βρίσκεται ακριβώς πάνω στα ρωσο–εσθονικά σύνορα. Στο παρελθόν μάλιστα ήταν τμήμα της πόλης Νάρβα, που τώρα ανήκει στην Εσθονία. Σήμερα αποτελεί έναν από τους κυριότερους οδικούς και σιδηροδρομικούς σταθμούς εισόδου στη Ρωσία από τη γειτονική χώρα. Αποτελεί επίσης τουριστικό προορισμό, για την ομορφιά του τοπίου και το μεσαιωνικό του κάστρο.

Ιστορία
Η ιστορία της πόλης είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τη Νάρβα. Όταν οι γερμανοί καθολικοί σταυροφόροι της Τευτονικής Ορδής κατέλαβαν την πόλη το 1492, ο ρώσος Ιβάν Γ΄ της Μοσχοβίας ανέγειρε το κάστρο στην απέναντι πλευρά του ποταμού για να θέσει ένα τέρμα στην επέκτασή τους. Μετά την εκδίωξη των γερμανών, πόλη και κάστρο ενοποιούνται.

Το 1581 καταλαμβάνουν τη Νάρβα οι Σουηδοί, αλλά οι Ρώσοι την ανακτούν εννέα χρόνια αργότερα. Το 1612 οι Σουηδοί την ανακαταλαμβάνουν και την κρατούν μέχρι το 1704, όταν ο Μέγας Πέτρος την απελευθερώνει οριστικά.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και την ανεξαρτητοποίηση της Εσθονίας, η Νάρβα ανακηρύσσεται εσθονικό έδαφος με τη Συνθήκη του Τάρτου. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Εσθονία (της οποίας οι κάτοικοι έβλεπαν θετικά τους ναζί) εξαναγκάζεται να προσχωρήσει στη Σοβιετική Ένωση και η πόλη διαιρείται σε δύο τομείς: τον εσθονικό που κρατά το παλαιό όνομα, και το ρωσικό που περιλαμβάνει τη συνοικία του κάστρου και ονομάζεται Ιβάνγκοροντ (πόλη του Ιβάν).

Όταν το 1991 διαλύεται η Σοβιετική Ένωση, το Ιβάνγκοροντ αποτελεί αιτία προστριβής μεταξύ των δύο πρώην ομόσπονδων δημοκρατιών της. Οι εσθονοί ισχυρίζονται ότι τα σύνορα πρέπει να επανέλθουν στο καθεστώς της συνθήκης του Τάρτου, ενώ οι ρώσοι επιμένουν πως πρέπει να διατηρηθούν τα σύνορα όπως ήταν κατά τη σοβιετική εποχή. Η διαμάχη κρατά μέχρι σήμερα, σε αυστηρά διπλωματικό επίπεδο, με τη Ρωσία να έχει κατοχυρώσει ένα ευνοϊκό για αυτήν status quo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημο site
Φωτογραφίες

Όμπλαστ του Λένινγκραντ
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Φελίξ Καμάτσο

Ο Φελίξ Καμάτσο (フェリクス・ペレス・カマチョ, 30 Οκτωβρίου 1957) ήταν ο κυβερνήτης του Γκουάμ (μετονομάστηκε σε Γκουαχάν το 2010) από τις 6 Ιανουαρίου 2003 ως τις 3 Ιανουαρίου του 2011.

Καριέρα 
Γεννήθηκε σε στρατόπεδο της Ιαπωνίας στις 30 Οκτωβρίου 1957. Το πλήρες όνομά του είναι Felix Perez Camacho. Γιος του πρώην Κυβερνήτη Κάρλος Καμάτσο, είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Το 2002 εξελέγη κυβερνήτης με 55,4%, έναντι του Δημοκρατικού Ρόμπερτ Άντεργουντ, με 44,8%, με τους Δημοκράτες να κερδίζουν 9 έδρες στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές, την 5 Νοεμβρίου 2002. Ο Καμάτσο εξελέγη ξανά Κυβερνήτης, με 50% έναντι 48% για το Δημοκρατικό Ρόμπερτ Άντεργουντ, στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 5 Νοεμβρίου 2006.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2010 υπέγραψε διάταγμα για τη μετονομασία του Γκουάμ σε Γκουαχάν. Παράλληλα ζήτησε την ένωση του νησιού με τις Βόρειες Μαριάνες Νήσους. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Κυβερνήτη ο Έντι Κάλβο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γκουάμ
Πολιτικοί των ΗΠΑ
Λευκότοπος Σερρών

Ο Λευκότοπος είναι χωριό του νομού Σερρών. Αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Βισαλτίας της δημοτικής ενότητας Αχινού, με 311 κατοίκους (2011), ενώ στην απογραφή του 2001 εμφάνισε 273 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καπνός, ελιές, κεράσια, αμύγδαλα, καρύδια, σύκα, αρωματικά φυτά). Είναι κτισμένο σε ιδιαίτερα κεντρική θέση, ανάμεσα στη Νιγρίτα και τη Μαυροθάλασσα. Στο χωριό λειτουργεί το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου Βισαλτίας. Η απόστασή του από τη θάλασσα (Αμφίπολη, Εγνατία Οδός) είναι 35 χλμ. περίπου. Το χωριό διαθέτει πολύ πράσινο.

Η καταγωγή σχεδόν του 100% των κατοίκων είναι ποντιακή. Οι πρόγονοί τους ήσαν Πόντιοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο χωριό μετά τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού, στα 1922 (Μικρασιατική καταστροφή). Το παλιό όνομα του χωριού ήταν "Καβάκι" (=λεύκα), λόγω τών πολλών δένδρων λεύκας που ευδοκιμούσαν στην περιοχή. 

Κάποιοι κάτοικοι ασχολούνται επιτυχώς με τη γεωργία, ενώ άλλοι είναι μετανάστες στην Δυτική Ευρώπη (κυρίως Γερμανία), ή έχουν εγκατασταθεί στη γειτονική Θεσσαλονίκη. Στο χωριό λειτουργούν τρία σύγχρονα ελαιοτριβεία, που καλύπτουν μεγάλο μέρος των αναγκών των ελαιοπαραγωγών της περιοχής.

Στις 28 Αυγούστου κάθε χρόνου (παραμονή της γιορτής της Αποκεφάλισης του Ιωάννου του Προδρόμου, στον οποίο είναι αφιερωμένη η εκκλησία του χωριού, που ξανακτίστηκε πρόσφατα), ο Σύλλογος Λευκοτοπιτών Θεσσαλονίκης διοργανώνει πανηγύρι με ενδιαφέρουσες ποντιακές εκδηλώσεις.

Κοινότητα

Φωτογραφίες

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Βισαλτίας
Πλέξιμο με βελονάκι

Το πλέξιμο με βελονάκι είναι μια μορφή χειροτεχνίας για την κατασκευή πλεκτών διακοσμητικών και χρηστικών αντικειμένων. Στην τεχνική αυτή χρησιμοποιείται μια ειδική βελόνα με κυρτή απόληξη για την πλέξη του νήματος. Για τα διακοσμητικά εργόχειρα συνήθως χρησιμοποιείται ειδικό λευκό νήμα, όμως συχνά χρησιμοποιείται και μάλλινο νήμα, κορδόνι και άλλα υλικά. 

Τα εργόχειρα που έχουν φτιαχτεί με την τεχνική αυτή μπορεί να είναι είτε μικρά σε μέγεθος, π.χ. για διακοσμητική κάλυψη μικρών επιφανειών είτε μεγαλύτερα π.χ. για τραπέζια, αλλά ακόμα και για ρούχα.

Η κυριότερη διαφορά της τεχνικής του πλεξίματος με βελονάκι είναι η χρήση μιας βελόνας, ενώ στο πλέξιμο με βελόνες χρησιμοποιούνται δυο βελόνες ή και περισσότερες. Επίσης, στο πλέξιμο με βελονάκι η εργασία προχωράει μια-μια βελονιά, ενώ στο πλέξιμο με βελόνες παραμένει "ανοικτή" την ίδια στιγμή μια ολόκληρη σειρά από βελονιές.

Βελονάκια
Τα βελονάκια κατασκευάζονται σε ποικιλία μεγεθών και υλικών, όπως ξύλο, αλουμίνιο, πλαστικό και μέταλλο. Το μέγεθος καθορίζεται από την διάμετρο. 
Τα βελονάκια από ατσάλι κατασκευάζονται σε μεγέθη από 0,4 εώς 3,5 χιλιοστά και χρησιμοποιούνται για λεπτομερείς δημιουργίες, όπως δαντέλες και σεμεδάκια. Δεν κατασκευάζονται από άλλα υλικά λόγω του μικρού μεγέθους που απαιτεί υλικό αντοχής.

Βελονάκια από άλλα υλικά είναι διαθέσιμα σε μεγέθη από 2 εώς 20 χιλιοστά. Στην Ευρωπαϊκή αγορά κυκλοφορούν 27 διαφορετικά μεγέθη. Τα πιό διαδεδομένα μεγέθη που χρησιμοποιούνται συχνότερα είναι από 2 εώς 9. Κάθε υλικό προσδίδει διαφορετικά χαρακτηριστικά στο βελονάκι, για παράδειγμα τα μεταλλικά είναι πιό ανθεκτικά και σκληρά στην χρήση, τα πλαστικά και τα ξύλινα είναι ελαφρότερα και πιό "ζεστά" ενώ τα βελονάκια με εργονομική λαβή βοηθούν άτομα που κουράζονται με τη χρήση.

Νήματα
Τα νήματα πωλούνται συνήθως σε κουβάρια, μπάλες ή τυλιγμένα. Κάθε νήμα διαθέτει μια χάρτινη ετικέτα που αναγράφει την μάρκα, το βάρος, το μήκος, την σύσταση των ινών, το χρώμα, την παρτίδα, οδηγίες φροντίδας, προτεινόμενο μέγεθος βελόνας κ.α. Είναι συχνή πρακτική να φυλάσσονται αυτές οι πληροφορίες για μελλοντική χρήση. Τα συνηθισμένα υλικά των νημάτων είναι βαμβάκι, μαλλί, ακρυλικό και προσμίξεις αυτών. 

Προτείνεται να χρησιμοποιούνται νήματα τις ίδιας παρτίδας χρώματος σε μια δημιουργία καθώς μπορεί να υπάρχουν μικρές αποκλίσεις στην απόχρωση μεταξύ διαφορετικών παρτίδων. Το πάχος και το βάρος του νήματος είναι σημαντικά γιατί, σε συνδυασμό με το μέγεθος που θα έχει το βελονάκι, καθορίζουν το μέγεθος της πλέξης. Τα λεπτά νήματα μπορούν να πλεχθούν με οποιοδήποτε μέγεθος αλλά τα χοντρά χρειάζονται χοντρό βελονάκι. Τα χοντρά νήματα παράγουν μεγαλύτερο όγκο πλεκτού γρηγορότερα.

Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση των ατόμων που ασχολούνται με το πλέξιμο λόγω της ψυχοθεραπευτικής του επίδρασης, σε σημείο που να ασχολούνται και αρκετοί άντρες.. Έχουν δημοσιευτεί ιατρικές μελέτες σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά που αποδίδουν την επίδραση αυτή στη ρυθμική κίνηση της βελόνας και στο αίσθημα χαλάρωσης που προσφέρει.

Εργόχειρα και αντικείμενα που δημιουργήθηκαν με βελονάκι

Παραπομπές 

Κέντημα
Χειροτεχνία
Ζοζέφ Καμπιλά

Ο Ζοζέφ Καμπιλά (Joseph Kabila Kabange, 4 Ιουνίου 1971) ήταν ο 4ος πρόεδρος της Λαοκρατικής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση 
Γεννήθηκε το 1971 στη Hewa Bora II, στο νότιο Κίβου. Ήταν γιος του Λοράν Ντεζιρέ Καμπιλά και της Mahanya Sifa Kabila και το πλήρες όνομά του είναι Joseph Kabila Kabange.

Έκανε στρατιωτική (αντάρτικη) εκπαίδευση στην Τανζανία και στη Ρουάντα και το 1996 έγινε μέλος της αντάρτικης Συμμαχίας των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση του Κονγκό (AFDL). Μετά τη νίκη του AFDL και την άνοδο του πατέρα του στην προεδρία, ο Ζοζέφ Καμπιλά έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση στο Πεκίνο. Διορίστηκε αναπληρωτής αρχηγός ΓΕΣ το 1998. Το 2000 ανέλαβε και την αρχηγία του Στρατού, μέχρι τη δολοφονία του πατέρα του, λοράν-Ντεζιρέ Καμπιλά, το 2001.

Αρχηγός Κράτους 

Σε ηλικία 29 ετών, στις 26 Ιανουαρίου του 2001, έγινε Αρχηγός του Κράτους και είχε κάποια επιτυχία στο να σταματήσει τον πόλεμο. Το 2002 υπογράφτηκε ειρηνευτική συμφωνία στο Σαν Σίτυ, στη Νότια Αφρική, η οποία κατ' όνομα τερμάτισε το Δεύτερο Πόλεμο του Κονγκό. Στις 28 Μαρτίου του 2004 έγινε αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος από οπαδούς του άλλοτε ηγέτη Μομπούτου Σέσε Σέκο, ενώ παρόμοια απόπειρα ανατροπής της κυβερνήσεως έλαβε χώρα και στις 11 Ιουνίου του 2004, με ηγέτη τον Ταγματάρχη Ερίκ Λενζ.. Το Δεκέμβριο του 2005, με δημοψήφισμα εγκρίθηκε ένα νέο Σύνταγμα και οι προεδρικές εκλογές ορίστηκαν για τις 30 Ιουλίου του 2006.

Ο Ζοζέφ πρώτευσε κατά τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της 30ης Ιουλίου και ευχαρίστησε τους Κογκολέζους σε διάγγελμά του στην κρατική τηλεόραση της χώρας. Ο δεύτερος γύρος των πρώτων ελεύθερων εκλογών στο πρώην Ζαΐρ για περισσότερα από 40 χρόνια, διεξήχθη στις 29 Οκτωβρίου του 2006. Με ποσοστό 58,05%, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Κονγκό ανακήρυξε τον Ζοζέφ Καμπιλά νικητή των προεδρικών εκλογών. Ο αντίπαλός του Ζαν-Πιέρ Μπεμπά έλαβε το 41,95% των ψήφων.. Η Επιτροπή απέρριψε τις αιτιάσεις του ηττημένου για νοθεία. Ο Καμπιλά ορκίστηκε σε φαντασμαγορική τελετή, στις 6 Δεκεμβρίου του 2006. . Παντρεύτηκε την Ολίβ Λεμπέ ντι Σιτά στις 17 Ιουνίου του 2006.
Η δεύτερη θητεία του Καμπιλά έληξε στις 20 Δεκεμβρίου 2016, αλλά ωστόσο οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω έλλειψης χρημάτων και της τεταμένης κατάστασης που επικρατούσε στη χώρα. Η θητεία του Καμπιλά παρατάθηκε για το 2017, ενώ οι εκλογές ορίστηκε να διεξαχθούν το έτος 2018. Τον Αύγουστο του 2018, ο Καμπιλά ανακοίνωσε ότι δε θα θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2018 και ότι θα αποσυρθεί από την προεδρία της χώρας. Η θητεία του Καμπιλά έληξε στις 24 Ιανουαρίου 2019, μετά από 18 έτη στην εξουσία και τον διαδέχτηκε ο Φέλιξ Τσισεκέντι, ο νικητής των προεδρικών εκλογών του Δεκεμβρίου 2018. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Joseph Kabila υπερασπίστηκε τη διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ. Του απονεμήθηκε μεταπτυχιακό στις πολιτικές επιστήμες και τις διεθνείς σχέσεις στο τέλος των σπουδών του που διήρκεσαν πέντε χρόνια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

DR Congo presidential candidates face off in second round  - Jane's Intelligence Watch Report, 22 Αυγούστου 2006.

Πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας Κονγκό
Σλίσελμπουργκ

Το Σλισελμπούργκ (ρώσικα: Шлиссельбу́рг, γερμανικά: Schlüsselburg, φινλανδικά: Pähkinälinna, σουηδικά: Nöteborg) είναι πόλη της βορειοδυτικής Ρωσίας, στη νότια όχθη της λίμνης Λάντογκα. Υπάγεται στην Περιφέρεια Λένινγκραντ και απέχει 45 χμ. από την Αγία Πετρούπολη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 12.401 κατοίκους. Το κέντρο και το φρούριο της πόλης έχουν ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Το αρχαιότερο κτίσμα της πόλης είναι το κάστρο της. Κτίσθηκε από τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ το 1300, για να λειτουργήσει ως πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια στην επικείμενη σουηδική εισβολή από τον βορρά. Το κάστρο έφερε τη χαρακτηριστική ονομασία "καρυδάκι" (Όρεσεκ) διότι βρίσκεται πάνω στο νησάκι Ορέχοβετς (καρύδι), φράζοντας το στόμιο μεταξύ της Λαντόγκα και του ποταμού Νέβα. Οι Σουηδοί το ονόμαζαν ομοίως Νέτεμποργκ (Nöteborg), δηλαδή "πύργο του καρυδιού".

Το 1323 υπεγράφη στο "Καρυδάκι" η συνθήκη του Νέτεμποργκ, ανάμεσα στη Σουηδία και το Νόβγκοροντ. Με τη συνθήκη τα δύο κράτη μοιράζονταν τα εδάφη της Φινλανδίας. Δεδομένου ότι οι εχθροπραξίες είχαν ξεκινήσει τον προηγούμενο αιώνα με την παπική προτροπή προς τους Σουηδούς να διεξάγουν "σταυροφορία κατά των άπιστων Ρώσων", η συνθήκη θεωρείται ως η πρώτη ρύθμιση συνόρων ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη Ευρώπη.

Τρεις αιώνες αργότερα, το 1611, οι Σουηδοί κατέκτησαν την πόλη και την έκαναν πρωτεύουσα κομητείας. Η κατοχή κράτησε μέχρι το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο - το 1702 ο Μέγας Πέτρος την απελευθέρωσε οριστικά με (πρωτότυπη για την εποχή) αμφίβια επίθεση εναντίον του κάστρου και της έδωσε το γερμανικό όνομα Σλισελμπούργκ (Schlüsselburg: φρούριο-κλειδί), γιατί τη θεωρούσε κλειδί για τον έλεγχο της Ίνγκριας.

Μετά την οριστική κυριαρχία των Ρώσων στην περιοχή, το Σλισελμπούργκ έχασε τη στρατηγική σημασία του και το κάστρο λειτούργησε ως φυλακή για πολιτικούς κρατουμένους κάθε ιδεολογίας. Εκεί εκτελέσθηκε ο τσάρος Ιβάν ΣΤ' το 1764, αλλά και ο ναρόντνικος Αλέξανδρος Ουλιάνοφ (αδελφός του Λένιν) για τη δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου Β' το 1881.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη καταλήφθηκε από τους Γερμανούς στα πλαίσια της Πολιορκίας του Λένινγκραντ. Η ανάκτηση της πόλης από τους Ρώσους το 1943 είχε τεράστια σημασία, διότι εξασφάλισε χερσαίο διάδρομο μεταξύ της ελεύθερης Ρωσίας και του Λένινγκραντ. Το 1944 η πόλη μετονομάσθηκε σε Πετροκρεπόστ (φρούριο του Πέτρου), αλλά το 1992 ξαναπήρε την ονομασία Σλισελμπούργκ.

Σήμερα το κάστρο αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο - έχουν αποκατασταθεί ένα τμήμα από το τείχος και πέντε πύργοι του. Στο εσωτερικό του βρίσκεται μία εκκλησία-μνημείο των υπερασπιστών του, καθώς και το Μουσείο Πολιτικών Κρατουμένων. Τέλος, εκτίθεται μία μικρή συλλογή με όπλα πυροβολικού που χρησιμοποιήθηκαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμπλαστ του Λένινγκραντ
Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Xellent

Η Xellent είναι Ελβετική βότκα. Η σύστασή της είναι βότκα και νερό παγετώνα. Παρασκευάζεται με τριπλή απόσταξη.

Το βασικό συστατικό που χρησιμοποιείται στη βότκα Xellent είναι ελβετική σίκαλη, που καλλιεργείται στις Άλπεις της κεντρικής Ελβετίας, σε ύψη όχι λιγότερο από 500 μέτρα και όχι περισσότερο από 800 όπως επίσης και σε έκταση όχι μεγαλύτερη από δύο εκτάρια. Οι ποικιλίες αναπτύσσονται μέσα σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές. Η συγκομιδή γίνεται μόνο όταν έχουν υπάρξει σχετικά λίγες βροχοπτώσεις. Έπειτα αποθηκεύεται σε μικρούς μύλους λίγα μέτρα από το αποστακτήριο.

Εκεί, πλένεται και επιλέγεται πριν παραδοθεί για απόσταξη.

Αποστάζεται με μια διαδικασία οι οποία περιλαμβάνει τρία στάδια:

Κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου αποστάζεται σε έναν μικρό χάλκινο αποστακτήρα.
Στη δεύτερη φάση της απόσταξης, καθαρίζεται με ένα σύστημα reflux που αποτελείται από μια μικρή χάλκινη στήλη με 45 πιάτα. Η DIWISA είναι το μόνο αποστακτήριο στον κόσμο που κατέχει αυτόν τον εξοπλισμό ο οποίος επιτρέπει την παραγωγή της συγκεκριμένης βότκα.
Η τρίτη απόσταξη γίνεται για να αφαιρεθούν τυχόν υπολείμματα. Η διαδικασία αυτή ρυθμίζει την γεύση. Σε αυτό το σημείο, η βότκα έχει μια περιεκτικότητα σε αλκοόλ πάνω από 96%.

Αφού μείνει για μερικούς μήνες σε βαρέλια στη συνέχεια η βότκα αραιώνεται με νερό ώστε να ελαττωθεί το οινόπνευμα στο 40%.

Το νερό που χρησιμοποιείται προέρχεται από τον παγετώνα Titlis ο οποίος βρίσκεται στις Άλπεις της κεντρικής Ελβετίας. Ρέει από ύψος 3.000 μέτρων και δια μέσου του βουνού συλλέγεται στην κοιλάδα Engelberg, περίπου 15 μέτρα κάτω από το έδαφος. Το νερό είναι μαλακό, πλούσιο σε οξυγόνο και μέταλλα. 

Για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, συνεχίζει να φιλτράρεται αρκετές φορές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Η ιστοσελίδα της μάρκας

Βότκα
Επιχειρήσεις της Ελβετίας
Ρακίνας

Ο Ρακίνας ή Ζαν Ρασίν (Jean Racine, 22 Δεκεμβρίου 1639 - 21 Απριλίου 1699) ήταν Γάλλος δραματουργός, ένας από τους τρεις μεγάλους θεατρικούς συγγραφείς στη Γαλλία του 17ου αιώνα (μαζί με τον Μολιέρο και τον Πιέρ Κορνέιγ) και σημαντική προσωπικότητα της δυτικής λογοτεχνικής παράδοσης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Ζαν Μπατίστ Ρασίν γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1639 στο Λα Φερτέ-Μιλόν της Πικαρδίας και πέθανε στις 21 Απριλίου του 1699 στο Παρίσι. Η μητέρα του πέθανε το 1641 και ο πατέρας του το 1643.

Το 1649 μπήκε στο μοναστήρι Πορ-Ρουαγιάλ όπου και τάφηκε όταν πέθανε το 1699 δίπλα στους παλιούς καθηγητές του σύμφωνα με την διαθήκη του που έγραψε το 1689. Το 1658 πήγε στο Παρίσι και σπούδασε στο κολέγιο του Αρκούρ. Το 1661 ο Ρακίνας βρέθηκε στο Βρε στο νότο της Γαλλίας κοντά σε έναν θείο του ο οποίος ήταν αξιωματούχος της εκκλησίας. Το 1663 έγραψε ωδές για τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και παρουσιάστηκε στην Αυλή του βασιλιά. Το 1666 οι σχέσεις του με το Πορ-Ρουαγιάλ ήρθαν σε ρήξη καθώς οι δάσκαλοί του θεωρούν το θέατρό του ανήθικο. 

To 1672 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και του παραχωρήθηκε τίτλος ευγενείας. Το 1677 παντρεύεται, ονομάζεται μαζί με τον Μπουαλό, ιστοριογράφος του βασιλιά, εγκαταλείπει την έντονη ζωή και υιοθετεί έναν αυστηρό τρόπο ζωής. Το 1679 συμφιλιώνεται με το Πορ-Ρουαγιάλ. Το 1676 κυκλοφόρησε η συλλογική έκδοση των έργων του Ρακίνα. Πηγή έμπνευσης των έργων του υπήρξαν η ιστορία και οι τραγωδίες των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων, όπως του Ευριπίδη και του Σενέκα, περί το τέλος δε της ζωής του και η Βίβλος (Εσθήρ, Αθαλία).

Το θέατρο του Ρακίνα παρουσιάζει το πάθος ως μια μοιραία δύναμη που καταστρέφει εκείνους που έχουν καταληφθεί από αυτό, οι ήρωές του κυριαρχούνται από το πεπρωμένο. Εδώ βρίσκονται οι επιρροές των Γιανσενιστικών θεωριών: είτε ο άνθρωπος έχει λάβει τη θεϊκή χάρη, είτε τη στερείται, τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει το πεπρωμένο του, είναι καταδικασμένος από τη γέννησή του. Στα πρότυπα της κλασικής τραγωδίας, το θέατρο του Ρακίνα παρουσιάζει μια απλή, ξεκάθαρη δράση, με περιπέτειες που γεννιούνται από τα ίδια τα πάθη των χαρακτήρων.

Έργα 
La Thébaïde (Η Θηβαΐδα,1664)
Alexandre le Grand (Μέγας Αλέξανδρος, 1664) 
Andromaque (Ανδρομάχη 1667) 
Les Plaideurs (Οι δικομανείς, 1668) 
Britannicus (Βρεταννικός 1669)
Bérénice (Βερενίκη 1670)
Bajazet (Βαγιαζήτ, 1672)
Mithridate (Μιθριδάτης 1673)
Iphigénie (Ιφιγένεια 1674)
Phèdre (Φαίδρα, 1677) ― ελλην.μετάφρ.Στρ.Πασχάλης ("Ίκαρος")
Esther (Εσθήρ, 1689) ― ελλην.μετάφρ.Δ.Βικέλας, 1851
Athalie (Αθαλία, 1691)

Θεατρικές Παραστάσεις 
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων των έργων του Ρακίνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Γάλλοι ποιητές