joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Λουίζα Μέι Άλκοτ

Η Λουίζα Μέι Άλκοτ (αγγλ. Louisa May Alcott, 27 Σεπτεμβρίου 1832 – 6 Μαρτίου 1888) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας.

Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1832 στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Μαζί με τις τρεις αδελφές της, Άννα, Ελίζαμπεθ και Μέι εκπαιδεύθηκαν από τον πατέρα τους, τον φιλόσοφο και δάσκαλο Μπρόνσον Άλκοτ. Μεγάλωσαν με τα χριστιανικά «πιστεύω» της μητέρας τους, Άμπιγκεϊλ Μέι. Η συγγραφέας πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Βοστώνη και στο Κόνκορντ, μεγάλωσε σαν την πρωταγωνίστρια της, την Τζόζεφιν Μάρτς, παίζοντας όπως τα αγόρια. Η μικρή Λουίζα είχε πάθος για τη γραφή, είχε πλούσια φαντασία και έλεγε ιστορίες στις αδελφές. Έκανε θεατρικές παραστάσεις στο αχυρώνα του σπιτιού τους, που συνήθως έπαιζε τον κακό ρόλο ή την κακιά βασίλισσα.
 
Η σταδιοδρομία της ξεκίνησε με την ποίηση και διηγήματα σε περιοδικά. Σε ηλικία 22 ετών κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο "Flower Fables", δηλαδή Μύθοι λουλουδιών. Στη συνέχεια, έκανε βιβλίο τις επιστολές της που έστελνε στο σπίτι της, όταν δούλευε ως νοσοκόμα στον Εμφύλιο πόλεμο, οπου αρρώστησε και έγραψε το βιβλίο Ιστορίες νοσοκομείου. Το 1867, ο εκδότης της Τόμας Νάιλς της ζήτησε να γράψει ένα μυθιστόρημα για κορίτσια. Από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο του 1868, έγραψε το κλασικό μυθιστόρημα Μικρές κυρίες, βασισμένο σε προσωπικές της εμπειρίες. Άλλα έργα της είναι τα Ένα ρομαντικό κορίτσι, Μικροί κύριοι, Τα αγόρια της Τζο,Οι μικρές κυρίες παντρεύονται, Το παιδί του τσίρκου, Τα οκτώ ξαδέρφια και τα Διαθέσεις, Εργασία και Ένας Μεφιστοφελής του καιρού μας, τα τρία τελευταία όμως δεν είχαν τόση απήχηση.
 
Η Άλκοτ έγραψε πάνω από 30 βιβλία. 

Στις 6 Μαρτίου 1888 άφησε την τελευταία της πνοή, δύο μέρες μετά τον θάνατο του πατέρα της. Τάφηκε στο Κόνκορντ. Έχει διακριθεί ως συγγραφέας, αν και ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός.

Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει 
 1849: Η κληρονομιά (The Inheritance), το μυθιστόρημα πρωτοεκδόθηκε το 1997 (μτφ. Γιάννα Μυράτ, εκδ. Καστανιώτης, 2000)
 1866: Πίσω από τη μάσκα (Behind a Mask, or a Woman's Power), με το ψευδώνυμο  A. M. Barnard (μτφ. Ξενοφών Μπρουντζάκης για τις εκδ. της εφημ. Το Ποντίκι, 2006)
 1866: Μοιραία ερωτική καταδίωξη (A Long Fatal Love Chase), με το ψευδώνυμο  A. M. Barnard. Το μυθιστόρημα αυτό πρωτοεκδόθηκε το 1995 (μτφ. Μαρία Κράλλη, εκδ. Καστανιώτης, 1996)
 1868: Μικρές κυρίες (Little Women, or Meg, Jo, Beth and Amy) (μτφ. Ρένα Χατχούτ για τις εκδ. Καστανιώτης, 1995, έκδοση για ενήλικες)
 1869: Οι μικρές κυρίες παντρεύονται (Good Wives), συνήθως αυτό το δεύτερο μέρος εκδίδεται μαζί με το πρώτο (μτφ. Γ. Τσουκαλάς για τις εκδ. Άγκυρα, α΄ έκδοση 2006, για παιδιά Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη για τις εκδ. Μίνωας, α΄ έκδ. 1994 με τίτλο "Οι μικρές κυρίες μεγαλώνουν", για παιδιά)
 1870: Ένα ρομαντικό κορίτσι (An Old Fashioned Girl) (μτφ. Γιώργος Τσουκαλάς για τις εκδ. Άγκυρα, 2006, έκδοση για παιδιά)
 1874: Μικροί κύριοι (Little Men: Life at Plumfield with Jo's Boys) (μτφ. Βασίλης Μουστάκης για τις εκδ. Παπαδημητρίου, 1989, έκδοση για παιδιά)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αμερικανοί ποιητές
Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Αμερικανοί νοσηλευτές
Εμμανουήλ Κοθρής

Ο Εμμανουήλ Κοθρής ( Ιεράπετρα, 26 Νοεμβρίου 1904 - 8 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Έλληνας πολιτικός, 10 φορές βουλευτής Λασιθίου και μέλος των κυβερνήσεων του Σοφοκλή Βενιζέλου και του Στέφανου Στεφανόπουλου . Ήταν στενός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου. Είχε στενές σχέσεις με πολλές διεθνείς προσωπικότητες και ήταν προσκεκλημένος κατ' επανάληψη στο Λευκό Οίκο. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα και μετάλλια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Μιχαήλ Κοθρή, περιώνυμου Κρητικού αγωνιστή. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πρώτου Δημοκρατικού Συλλόγου Κρητών Φοιτητών (Δεκέμβριος 1923) και εξελέγη Πρόεδρος της Πανελληνίου Φιλελευθέρας Νεολαίας (1933). Δυο χρόνια μετά έλαβε μέρος στο κίνημα του 1935 και φυλακίστηκε από Στρατοδικείο επί περίπου έναν χρόνο. Εν συνεχεία εκτοπίστηκε στη Σίκινο. Αργότερα ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.
Το 1946 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με το Κόμμα των Φιλελευθέρων, για να επανεκλεγεί το 1950, το 1951, το 1952 (με την ΕΠΕΚ και τους Φιλελευθέρους), το 1956 (άνευ σταυρών με τη Δημοκρατική Ένωση, εξαιτίας του πλειοψηφικού) και το 1958. Το 1961 εξελέγη με το κόμμα της Ενώσεως Κέντρου και επανεξελέγη το το 1963 και το 1964. Το 1965 ήταν ανάμεσα στα 48 πρόσωπα που αποστάτησαν από την Ένωση Κέντρου.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1974  κατήλθε με τη νεοσύστατη ΝΔ έλαβε 4.427 ψήφους χωρίς να εκλεγεί. Ωστόσο στις εκλογές του 1977 κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Λασιθίου συγκεντρώνοντας 6.819 σταυρούς. Το 1981 ήταν η τελευταία εκλογική αναμέτρηση με την οποία διεκδίκησε ξανά την έδρα του. Ωστόσο, ηττήθηκε μένοντας στους 2.664 σταυρούς.

Ο Κοθρής πέθανε πλήρης ημερών και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο της Αθήνας το Φεβρουάριο του 2000

Το όνομά του φέρει κεντρικός δρόμος της Ιεράπετρας.

Υπουργικά αξιώματα 
13 Σεπτεμβρίου 1950 -  1η Φεβρουαρίου 1951: υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου
1η Φεβρουαρίου 1951- 3 Αυγούστου 1951: υπουργός Συντονισμού
3 Αυγούστου 1951- 11 Οκτωβρίου 1952: υφυπουργός Συγκοινωνιών
17 Σεπτεμβρίου 1965-5 Οκτωβρίου 1965:υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως και προσωρινά Κοινωνικής Προνοίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έργα 
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σήμερα, Συλλογικό έργο (συμμετοχή) , εκδόσεις Ευθύνη 1990.

Παραπομπές 

Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Έλληνες υπουργοί Συντονισμού
Έλληνες υπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Πολιτικοί-επέκταση
Πάπας Στέφανος Θ΄

Ο Πάπας Στέφανος Θ΄ (περ. 1020 – Φλωρεντία, 29 Μαρτίου 1058) ήταν Πάπας από τις 3 Αυγούστου 1057 μέχρι τις 29 Μαρτίου 1058.

Βιογραφικά στοιχεία
Βαπτίστηκε με το όνομα Φρειδερίκος της Λοραίνης (γαλλικά:Frédéric de Lorraine), και ήταν νεότερος αδελφός του Γοδεφρείδου Γ΄, Δούκα της Κάτω Λοραίνης, ο οποίος, ως Μαργράβος της Τοσκάνης (μέσω του γάμου του με την Βεατρίκη του Μπαρ, χήρα του Βονιφάτιου Γ΄ της Τοσκάνης), έπαιξε σημαντικό ρολό στα πολιτικά εκείνης της περιόδου.

Ο Φρειδερίκος, ο οποίος είχε τεθεί στο αξίωμα του Καρδιναλίου από τον Πάπα Λέοντα Θ΄, για κάποιο χρονικό διάστημα έπαυσε τη λειτουργία του παπικού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν με τον Λέοντα Θ΄ στην εκστρατεία του εναντίον των Νορμανδών και κάποια στιγμή αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο στο Μόντε Κασίνο από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄. Πέντε ημέρες μετά το θάνατο του Πάπα Βίκτωρα Β΄ (ο οποίος τον είχε κάνει καρδινάλιο-ηγούμενο του Αβαείου του Μόντε Κασίνο) επιλέχθηκε για να τον διαδεχθεί ως Πάπας Στέφανος Θ΄.

Επέβαλε τις πολιτικές της Γρηγοριανής μεταρρύθμισης ως προς την κληρική αγαμία και σχεδίαζε την εκδίωξη των Νορμανδών από την Ιταλία και την ανάδειξη του αδελφού του στον αυτοκρατορικό θρόνο, όταν κατελήφθη από μια σοβαρή ασθένεια, από την οποία συνήλθε μόνο εν μέρει και προσωρινά. Ο Στέφανος Θ΄ πέθανε στη Φλωρεντία στις 29 Μαρτίου 1058 και θεωρείται από την σημερινή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ότι τον διαδέχτηκε ο Πάπας Νικόλαος Β΄, αν και κάποια κείμενα υποστηρίζουν ότι διάδοχός του ήταν ο Πάπας Βενέδικτος Ι΄, ο οποίος θεωρείται επισήμως ως αντιπάπας.

Παραπομπές

Πηγές

 Προσαρμοσμένο από την 9η έκδοση (1888) της Encyclopædia Britannica

Πάπες
Οίκος του Αρντέν
Πάπες 11ου αιώνα
Γάλλοι Πάπες
Γερμανοί Πάπες
Τίμαιος (διάλογος)

Ο Τίμαιος είναι φιλοσοφικός διάλογος του Πλάτωνα, που εμφανίζεται ως συνέχεια κατά κάποιο τρόπο της Πολιτείας του Πλάτωνα. Ο Σωκράτης ανοίγει τη συζήτηση με αναφορά στα βασικά σημεία που εξέθεσε στην ίδια συντροφιά προσώπων την προηγούμενη ημέρα [17b-19b] και η ανακεφαλαίωση που γίνεται συμπίπτει απολύτως με τα περιεχόμενα των πρώτων πέντε βιβλίων (A-E) της "Πολιτείας". Ο Κικέρων μετέφρασε ή (διασκεύασε) τον Τίμαιο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του έργου του έχει χαθεί.

Δομή του διαλόγου
Το έργο χωρίζεται σε τρία ευδιάκριτα μέρη:
α) την εισαγωγική ανακεφαλαίωση των περιεχομένων των πρώτων πέντε βιβλίων της "Πολιτείας" [172-19b] από τον Σωκράτη με έκφραση της έντονης επιθυμίας υλοποίησης της θεωρίας σε συγκεκριμένα επιτεύγματα [19b-20c].
β) την αφήγηση του Κριτία με τη φημολογούμενη αντίσταση και νίκη της Αθήνας κατά των βασιλέων της Ατλαντίδας (20c-26d) και  
γ) την κοσμολογική ομιλία του Τίμαιου χωρίς παρεμβολές προσώπων του ακροατηρίου του εκτός από κάποιες σποραδικές παρεμβολές του Σωκράτη με λόγια συγκατάθεσης [27c-92c].

|  κείμενο2 = 
|      πηγή =
|    πλάτος = 235px
|    font-size = 82%}}

Προκαταρτικός μύθος
Σε ένα προκαταρκτικό μύθο, ο Κριτίας αφηγείται την κατάκτηση από τους Αθηναίους της αυτοκρατορίας της Ατλαντίδας, μιας Ηπείρου που, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν δυτικά από τις Ηράκλειες στήλες (Γιβραλτάρ) και η οποία βυθίστηκε στη θάλασσα. Ο μύθος συνεχίζεται στο  διάλογο Κριτίας.

Η ομιλία του Τίμαιου
Η αφήγηση του Τίμαιου εισάγει δύο αρχές:

Τα αισθητά ανήκουν στον κόσμο της γενέσεως, είναι δημιουργημένα. Επίσης, κάθε δημιουργημένη υπόσταση, κάθε γιγνόμενον, έχει κάποια αιτία. Η αιτία του αισθητού κόσμου είναι δημιουργός, που, όπως κάθε τεχνίτης, εργάζεται με βάση κάποιο υπόδειγμα. Ο δημιουργός, ως άριστος, επέλεξε το υπόδειγμα, το οποίο, επειδή συγκεντρώνει κάθε είδους ωραιότητητα και τελειότητα, είναι ποιοτικώς υπέρτερο και συνεπώς αιώνιο και αμετάβλητο. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, ο αισθητός κόσμος ως εικόνα του αιώνιου και άριστου υποδείγματος.

Επιδράσεις  στους μεταγενέστερους
Ο Τίμαιος αποτελεί απόπειρα για ερμηνεία της φύσης, υπό την ευρύτερη έννοιά της, με βάση την αριθμητική και τη γεωμετρία. Η επίδρασή του ήταν ισχυρή από την αρχαιότητα και παρέμεινε μέχρι τους νεότερους χρόνους. Οι διατυπώσεις της Πλατωνικής κοσμογονίας, η διερεύνηση των οντολογικών περιοχών σε σχέση με τον αισθητό κόσμο, έργο και εικόνα της θεότητας, η κίνηση της κοσμικής ψυχής, η αναγωγή της φυσικής επιστήμης στα μαθηματικά κλπ., είναι αντικείμενα που άσκησαν σημαντική επίδραση στο έργο των Καρτέσιου, Λάιμπνιτς, Σπινόζα κ.ά.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Πλούταρχος, Ηθικά, Περί της εν Τιμαίω ψυχογονίας, εκδ. Κάκτος
Κ.Δ. Γεωργούλης, Τίμαιος, Κριτίας, άρθρα για τους διαλόγους στο Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου».
Taylor A.E., Πλάτων. Ο άνθρωπος και το έργο του, μετ. Ιορδ. Αρζόγλου, Αθήνα 1990
Πλάτων, Τίμαιος ή Περί φύσεως, φυσικός, εκδ. Ζήτρος, 2010 ISBN 978-960-463-086-8

Πλατωνικοί διάλογοι
Σωκρατικοί διάλογοι
Φυσική κοσμολογία
Φυσική φιλοσοφία
Ιστορία της φυσικής
Ατλαντίδα
Βιβλία φιλοσοφίας
Κωστής Δερμιτζάκης

Ο Κωστής (Κωνσταντίνος) Δερμιτζάκης (29 Ιουλίου 1953) είναι Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Λασιθίου με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2015. Έχει 3 παιδιά.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στην Επισκοπή Λασιθίου. Ακολούθησε Φαρμακευτικές σπουδές και το 1978 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιεράπετρα. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια ήταν πρόεδρος του Δημοκρατικού Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών στο Παλέρμο της Ιταλίας. Το 1989 εντάχθηκε στο Συνασπισμό και κατήλθε υποψήφιος με το κόμμα αυτό στις εκλογές.

Πολιτική καριέρα 
Υπηρέτησε σε διάφορα αξιώματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, μεταξύ των οποίων εκείνα του αντιδημάρχου, νομαρχιακού συμβούλου και του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δήμο Ιεράπετρας.

Ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας 6.391 ψήφους και δεν εξελέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέφυγε στο Εκλογοδικείο, καθώς η διαφορά από τον δεύτερο και τελικό εκλεγέντα Ιωάννη Πλακιωτάκη ήταν μερικές δεκάδες ψήφοι. Ωστόσο, στις εκλογές του Ιουνίου, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτο κόμμα στο Λασίθι για πρώτη φορά στην ιστορία του νομού και ο Κωστής Δερμιτζάκης εξελέγη βουλευτής.

Από τους πρώτους μήνες της θητείας του, ο Δερμιτζάκης ασχολήθηκε με τα προβλήματα στο χώρο της υγείας που ταλανίζουν το νομό και στήριξε τις απεργιακές κινητοποιήσεις διαφόρων κλάδων. Ο βουλευτής κατέθεσε ερώτηση αναφορικά με την ενοποίηση των νοσοκομείων στο Λασίθι και έλαβε μέρος στο παλλασιθιώτικο συλλαλητήριο στο Σεληνάρι Λασιθίου εναντίον της υποβάθμισης του νομού, που έγινε στις 20 Φεβρουαρίου 2013.

Επανεξελέγη βουλευτής με 6.413 σταυρούς στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και έγινε ο πρώτος βουλευτής της Αριστεράς στο Λασίθι που εξελέγη για δεύτερη συνεχή κοινοβουλευτική θητεία. Αργότερα προσχώρησε στη Λαϊκή Ενότητα με την οποία ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 αλλά χωρίς να εκλεγεί, αφού το κόμμα του συγκέντρωσε 2,86%, μη καταφέρνοντας να μπει στην Βουλή.

Συγγραφικό έργο 
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Όραση, Θυρίδες και Λευκό χαρτί, και τη συλλογή διηγημάτων Μαγικός αριθμός. Έχει συνεργαστεί με πολλά τοπικά ΜΜΕ και περιοδικά, ενώ υπήρξε η ψυχή της "Γεραπετρίτικης Απόπειρας". Έχει επίσης επιμεληθεί την παρουσίαση της ραδιοφωνικής εκπομπής Ταξίδι στην ελληνική ποίηση. Αρκετά από τα έργα του έχουν βραβευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λασιθίου
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Πάπας Κλήμης Γ΄

Βλέπε επίσης, τον αντιπάπα Κλήμεντα Γ΄ του 11ου αιώνα.
Ο Κλήμης Γ΄ (Papa Clemente III, 1130 – 20 Μαρτίου 1191), κατά κόσμον Παόλο Σκολάρι, ήταν Πάπας από τις 19 Δεκεμβρίου 1187 έως το θάνατό του.

Καρδινάλιος
Γεννημένος Ρωμαίος, διορίσθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄ Αρχιεφημέριος της πατριαρχικής Λιβεριανής Βασιλικής, Καρδινάλιος-διάκονος του Σέρτζιο ε Μπάκο, και τελικά Καρδινάλιος επίσκοπος του Παλεστρίνα τον Δεκέμβριο 1180. Εμφανίζεται ως υπογράφοντας στις παπικές βούλες που εκδόθηκαν μεταξύ 15 Οκτωβρίου 1179 και 11 Δεκεμβρίου 1187.

Πάπας

Λίγο μετά την ανάρρησή του κατά το πέρας της παπικής εκλογής του Δεκεμβρίου 1187, ο Κλήμης πέτυχε να κατευνάσει τη σύγκρουση, η οποία ήδη προϋπήρχε επί μισό αιώνα μεταξύ των Παπών και των πολιτών της Ρώμης, με μια συμφωνία με την οποία οι πολίτες επιτρεπόταν να εκλέγουν τους magistrates τους, ενώ η πρόταση για την θέση του κυβερνήτη της πόλης παρέμεινε στα χέρια του Πάπα. Στις 31 Μαΐου 1188 ολοκλήρωσε μαι συνθήκη με τους Ρωμαίους η οποία αναίρεσε μακροχρόνιες δυσκολίες, επαναφέροντας την Παποσύνη στη Ρώμη.

Ο Κλήμης επίσης κληρονόμησε ένα εξαντλημένο κολέγιο των καρδιναλίων, αποτελούμενο από όχι περισσότερους από είκοσι καρδιναλίους. Ενορχήστρωσε τρεις σειρές προαγωγών (Μάρτιος 1188, Μάιος 1189 και Οκτώβριος 1190) οι οποίες κατέληξαν σε πάνω από τριάντα νέους καρδιναλίους.

Πίεσε τον Βασιλιά Ερρίκο Β΄της Αγγλίας και τον Βασιλιά Φίλιππο Β΄της Αγγλίας να αναλάβουν την Τρίτη Σταυροφορία. Τον Απρίλιο 1189, ο Κλήμης σύναψε ειρήνη με τον Αυτοκράτορα Φρειδερίκος Α' Βαρβαρόσσα.

Δημιούργησε μια αμφιβολία με τον Βασιλιά Γουλιέλμο Α΄ της Σκωτίας σχετικά με την επιλογή του Αρχιεπισκόπου του Σεντ Άντριους, και στις 13 Μαρτίου 1188 αφαίρεσε την Σκωτική εκκλησία από την λεγατική δικαιοδοσία του  Αρχιεπισκόπου της Υόρκης, καθιστώντας την ούτως ανεξάρτητη όλων πλην της Ρώμης.

Παρότι συμφώνησε να στέψει τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ΄, ο Κλήμης Γ΄ τον εξόργισε δίνοντας τη Σικελία στον Τανκρέδο. Η κρίση ήταν οξεία και όταν ο Πάπας πέθανε στα τέλη Μαρτίου 1191.

Σημειώσεις

Αναφορές 

 Benson, Robert Louis and Robert Charles Figueira, Plenitude of power: the doctrines and exercise of authority in the Middle Ages, Ashgate Publishing Ltd, 2006.
 Blair, D. Oswald Hunter, History of the Catholic Church of Scotland, Willian Blackwood and Sons, 1887.
 
 Cheetham, Nicolas, Keepers of the Keys, Charles Scribner's Sons, 1982.
 Reston, James, Warriors of God: Richard the Lionheart and Saladin in the Third Crusade, Random House Inc., 2001.
 Robinson, Ian Stuart, The Papacy, 1073–1198: Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990.

Πάπες
Πάπες 12ου αιώνα
VCU French Film Festival

Το VCU French Film Festival είναι ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που διεξάγεται στο Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια, επικεντρωμένο σε πρόσφατα παραγμένες Γαλλόφωνες ταινίες.

Δημιουργήθηκε στο Virginia Commonwealth University το 1993. Θεωρείται το μεγαλύτερο φεστιβάλ Γαλλικών ταινιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τότε, έχει υποδεχθεί συνολικά 160 σκηνοθέτες, παραγωγούς, ηθοποιούς, κινηματογραφικούς ερευνητές, κριτικούς, και αξιωματούχους της Γαλλικής κυβέρνησης.

Το Φεστιβάλ 
Το φεστιβάλ φιλοξενεί μια ποικιλία Γαλλικών ταινιών, αμφότερων μικρού και μεγάλου μήκους. Γάλλοι σκηνοθέτες και αστέρες ηθοποιοί συνδιαλέγονται με το κοινό μετά την προβολή των ταινιών τους.

Το Φεστιβάλ επιχορηγείται από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών, το Unifrance, το l’ARP (Γαλλικό ακρωνύμιο για το "Guild of French Directors and Producers"), και το SACD (Γαλλικό ακρωνύμιο για το "Guild of Authors, Composers and Directors"). Η Community Idea Stations (PBS), καθώς και ο τηλεοπτικός σταθμός TV5MONDE είναι επίσης εταίροι του φεστιβάλ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official Festival homepage
 Coverage of the 2007 Festival

Φεστιβάλ κινηματογράφου
Φεστιβάλ στη Βιρτζίνια
Βιβλιοθήκες παιχνιδιών

Οι βιβλιοθήκες παιχνιδιών είναι κέντρα που παρέχουν πόρους για τους γονείς και τα παιδιά και προσφέρουν υποστήριξη, συμβουλευτική, διδακτικές δραστηριότητες και χρήσιμες πληροφορίες για τους γονείς. Σύμφωνα με τις βρετανικές βιβλιοθήκες παιχνιδιών οι παιχνιδοβιβλιοθήκες είναι μια υπηρεσία που καλύπτει κενά για όλες τις οικογένειες με μωρά και μικρά παιδιά και για άτομα με ειδικές ανάγκες. Η πρώτη βιβλιοθήκη παιχνιδιών ιδρύθηκε στο Λος Άντζελες το 1935.Η ιδέα αυτών των ειδικών βιβλιοθηκών επανεμφανίστηκε και κέρδισε τη δημοτικότητά της στις δεκαετίες του 60’ και του 70’ με την εφαρμογή του Head Start και άλλων νομοθετικών πλαισίων. Έχουν καταγραφεί βιβλιοθήκες παιχνιδιών στη Γερμανία το 1952 και στη Δανία το 1959. Στη Νορβηγία, την Ιταλία και την Ινδία οι βιβλιοθήκες παιχνιδιών καταγράφονται από το 1965 ενώ στη Βρετανία ο θεσμός της βιβλιοθήκης παιχνιδιών εμφανίστηκε το 1967 και στην Αυστραλία το 1971. Στη Σουηδία οι πρώτες βιβλιοθήκες παιχνιδιών ιδρύθηκαν τη δεκαετία του 60’ με σκοπό να εξυπηρετήσουν παιδιά με ειδικές ικανότητες. Το 1986 στη Βρετανία υπήρχαν 1000 βιβλιοθήκες παιχνιδιών που εξυπηρετούσαν παιδιά με ειδικές ικανότητες. Στον Καναδά η πρώτη παιχνιδοβιβλιοθήκη άνοιξε το 1972 και τρία χρόνια μετά ιδρύθηκε η Καναδική Ένωση Βιβλιοθηκών Παιχνιδιών, την οποία ακολούθησε η Αμερικανική Ένωση το 1984 και κάθε τρία χρόνια διεξάγεται Διεθνές Συνέδριο Παιχνιδοβιβλιοθηκών ().

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Οι πρώτες βιβλιοθήκες παιχνιδιών επανδρώθηκαν κυρίως από εθελοντές και εργαζόμενους χωρίς ειδικά προσόντα. Στις ΗΠΑ παιχνίδια συγκεντρώθηκαν από ηλικιωμένους πολίτες, μια βιβλιοθήκη στο Σικάγο ξεκίνησε τη λειτουργία της από τον βοηθό ενός καθηγητή ενώ μία βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης λειτούργησε με την πρωτοβουλία μιας μοναχής. Σήμερα έχουν γίνει προσπάθειες για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των βιβλιοθηκών παιχνιδιών καθιστώντας απαραίτητη την πρόσληψη βιβλιοθηκονόμων που διαθέτουν έστω και ένα προσόν που ειδικεύεται στον τομέα των βιβλιοθηκών.

ΕΙΔΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ
Συναντάμε κυρίως:
Παζλ
Κατασκευές
Μπλοκ ζωγραφικής
Επιτραπέζια παιχνίδια
Λούτρινες κούκλες
Ζώα μινιατούρες
Μικρά αυτοκίνητα
Κουδουνίστρες

Παραπομπές
Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος

Ο Νεόφυτος (βουλγ. Неофит, κατά κόσμον Συμεών Νικόλωφ Δημητρώφ, βουλγ. Симеон Николов Димитров) είναι ο 28ος προκαθήμενος της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον τίτλο Πατριάρχης Πάσης Βουλγαρίας και Μητροπολίτης Σόφιας.

Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1945 στη Σόφια. Σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία Σόφιας και έκανε περαιτέρω σπουδές στη Μόσχα. Υπήρξε λέκτορας και υπεύθυνος της Χορωδίας της Ακαδημίας, Πρόεδρος της Θεολογικής Ακαδημίας, πρώτος Κοσμήτορας της ανασυσταθείσης Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Σόφιας ενώ υπηρέτησε και ως Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Διετέλεσε Μητροπολίτης Ρούσε από το 1994. 

Εξελέγη Πατριάρχης Σόφιας στις 24 Φεβρουαρίου 2013 και ενθρονίστηκε την ίδια μέρα.

Παραπομπές

Πηγές
 amen.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ενθρόνιση του Πατριάρχη Νεόφυτου (βίντεο)

Νεοφυτος
Σαμανίδες

Οι Σαμανίδες (819-999 μ.Χ., περσικά: سامانیان) ήταν γηγενής περσική δυναστεία στο Μεγάλο Ιράν και την Κεντρική Ασία, ηγέτες της "Αυτοκρατορίας των Σαμανιδών", μετά την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών που προκάλεσε η αραβική κατάκτηση. Ιδρύθηκε από τον Σαμάν Χούντα, ο οποίος προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ, παρά την καταγωγή του από τη ζωροαστρική θεοκρατική αριστοκρατία της χώρας του.

Βασίλεψαν για 180 χρόνια, σε μια έκταση που περιελάμβανε τις περιοχές Χορασάν, Καμπούλ, Ρέι, Υπερωξιανή, Ταπουρία, Καρμανία, Γκοργκάν, και δυτικά από αυτές τις επαρχίες μέχρι το Ισφαχάν. Στην ακμή της δύναμής τους, ήλεγχαν μια περιοχή που εκτεινόταν νότια ως τα Όρη Σουλεϊμάν στο Πακιστάν, τη Γκάζνα και την Κανταχάρ. Ήταν απόγονοι του διάσημου Πέρση στρατηγού Μπαχράμ Τσομπίν, και εξ'αυτού κατάγονταν από τον Οίκο των Μιχράν, έναν από τους "Επτά Μεγάλους Οίκους" του Ιράν. Στην κυβέρνηση της επικράτειάς τους μιμήθηκαν το διοικητικό μοντέλο των Αββασιδών, με την Αυλή του χαλίφη και τη γενικότερη οργάνωση. Ανταμείφθηκαν για την υποστήριξη των Αββασιδών στην Υπερωξιανή και το Χορασάν, και με τις μεγάλες πόλεις-πρωτεύουσές τους στη Μπουχάρα, τη Μπαλχ, τη Σαμαρκάνδη και τη Χεράτ, διαμόρφωσαν το βασίλειό τους μετά τη νίκη τους επί των Σαφαριδών.

Με τις καταβολές τους από την πόλη Μπαλχ, τμήμα τότε του Μεγάλου Χορασάν, προώθησαν τις Τέχνες, αναπτύσσοντας τις επιστήμες και τη λογοτεχνία, έλκοντας έτσι λογίους όπως τον Ρουντακί και τον Αβικέννα. Η Μπουχάρα μάλιστα, συναγωνιζόταν σε δόξα τη Βαγδάτη των Αββασιδών.

Διάφοροι επιστήμονες σημειώνουν ότι οι Σαμανίδες αναζωογόνησαν την Περσία περισσότερο από τους Βουγίδες και τους Σαφαρίδες, ενώ συνέχισαν να πατρονάρουν τους Άραβες σε σημαντικό βαθμό. Παρόλα αυτά, σε μια διάσημη έδικτο, οι σαμανιδικές Αρχές διακήρυξαν ότι "εδώ, σε αυτή την περιοχή, η γλώσσα είναι η Περσική, και οι βασιλιάδες του βασιλείου είναι Πέρσες βασιλιάδες".

Κατά τη διάρκεια της σαμανιδικής περιόδου σχηματίστηκε στην Κεντρική Ασία το έθνος των Τατζίκων. Η Αυτοκρατορία των Σαμανιδών θεωρείται ως το πρώτο τατζικικό κράτος, ενώ και παλαιότερες ιρανικές δυναστείες προέρχονταν από τις περιοχές ὀπου οι Τατζίκοι κατοικούν έως σήμερα (Ταχιρίδες, Σαφαρίδες, Φαριγουνίδες κλπ.).

Περσία
Ιστορία του Ιράν
Ιστορία του Αφγανιστάν
Ιστορία του Καζακστάν
Ιστορία του Ουζμπεκιστάν
Ιστορία του Τατζικιστάν
Ιστορία του Τουρκμενιστάν
Πρώην κράτη της Ασίας
Σαμανιδες
Σαμανιδες
Νεόφυτος Αντιοχείας

Ο Νεόφυτος (εκ Χίου) διετέλεσε Πατριάρχης Αντιοχείας από το 1673 ως το 1682.

Καταγόταν από τη Χίο, αλλά μαθήτευσε κοντά σε Ιησουΐτες στη Δαμασκό. Ήταν ανηψιός του προηγούμενου Πατριάρχη Ευθύμιου Γ' και ορίστηκε εφημέριος στο Χαλέπι της Συρίας επί Πατριαρχείας του Μακαρίου Γ΄. Το 1672 εξελέγη επίσκοπος Χάμα.

Μετά το θάνατο του Μακαρίου Γ΄ το 1672, ο ανηψιός του Κωνσταντίνος εξελέγη Πατριάρχης σε ηλικία μικρότερη των είκοσι ετών με τη βοήθεια του Κυβερνήτη της Δαμασκού. Χειροτονήθηκε επίσκοπος και πήρε το όνομα Κύριλλος. Η εκλογή του όμως δεν αναγνωρίστηκε από πολλούς επισκόπους, μεταξύ των οποίων και ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, οι οποίοι την θεώρησαν άκυρη, καθώς ο Κωνσταντίνος δεν ήταν σε ηλικία νόμιμη για να χειροτονηθεί στον τρίτο βαθμό της ιεροσύνης. Η μερίδα αυτή υποστήριξε τον Νεόφυτο, ο οποίος το 1673 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου απέσπασε φιρμάνι από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Δ΄, καθώς και απόφαση ορισμού του από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο Δ΄. Επρόκειτο για την πρώτη παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον θρόνο της Αντιόχειας.

Ο Νεόφυτος πάντως δεν αναγνωρίστηκε ως Πατριάρχης από το σύνολο των πιστών, οι οποίοι διασπάστηκαν σε δύο φατρίες, οι οποίες κατόρθωναν, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, να αποσπούν εναλλάξ την εύνοια της Υψηλής Πύλης. Έτσι, ο Κύριλλος απέσπασε τρεις φορές επίσημη αναγνώριση και ο Νεόφυτος δύο. Η διαμάχη μεταξύ των δύο διεκδικητών του θρόνου διήρκεσε εννιά χρόνια, ως το 1682, οπότε ο Νεόφυτος αποφάσισε να αποσυρθεί υπό το βάρος των χρεών του, αφήνοντας τον Κύριλλο ως Πατριάρχη. Ο Νεόφυτος παραιτήθηκε και από την επισκοπή της Χάμα και εξελέγη επίσκοπος Λαττάκειας, διατηρώντας και τον τίτλο του επίτιμου Πατριάρχη. Πέθανε το 1686.

Παραπομπές

Πατριάρχες Αντιοχείας
Ρομπέρ Εσκαρπίτ

Ο Ρομπέρ Εσκαρπίτ (γαλλ.: Robert Escarpit, 24 Απριλίου 1918 - 19 Νοεμβρίου 2000) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας.

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Σεν-Μακέρ. Στο Γαλλικό κοινό είναι γνωστός μεταξύ άλλων για τη στήλη που διατηρούσε στην εφημερίδα Le Monde από το 1949 έως το 1997. Στην Ελλάδα είναι γνωστός για τη νεανική σειρά Ρουλταμπός, που έγραψε κατά τη δεκαετία του 1980.

Ο Εσκαρπίτ συμμετείχε στο Λαϊκό Μέτωπο, πολέμησε στη Γαλλική Αντίσταση και μετέπειτα υπήρξε συνοδοιπόρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, καθώς και μέλος επιτροπών υποστήριξης του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας. Μετά τον πόλεμο διατέλεσε γενικός γραμματέας και διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Λατινικής Αμερικής στο Μεξικό. Δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία στη Φιλοσοφική Σχολή του Μπορντώ (1951-1970) και υπήρξε επιστημονικός διευθυντής του Διεθνούς Λεξικού Λογοτεχνικών Όρων (Dictionnaire international des termes littéraires, DITL), εγχειρήματος της Διεθνούς Ένωσης Συγκριτικής Λογοτεχνίας. Μαζί με άλλους ακαδημαϊκούς, υπήρξε από το 1972 από τους πρώτους που πίεσαν για την αναγνώριση και την συμπερίληψη στα ακαδημαϊκά προγράμματα των επιστημών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας, τις οποίες και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Μπορντώ ΙΙΙ από το 1975 έως το 1978.

Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι πανεπιστημιακοί
Kia Sorento

Το Kia Sorento είναι ένα 5-πορτο μεσαίο SUV αυτοκίνητο (εκτός από την πρώτη γενιά του, που είχε καταταχθεί επίσημα ως 5-πορτο μικρομεσαίο SUV), που κατασκευάζεται από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Kia Motors από το 2002. Μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί 4 γενιές του μοντέλου, καθώς η δεύτερη γενιά του παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2009 και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2009 στη Νότια Κορέα και μέσα στο έτος 2010 διεθνώς (ειδικότερα στη Γερμανία στις 29 Ιανουαρίου 2010), ενώ η τρίτη γενιά του παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2014 και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις αρχές του 2015. Η πρώτη γενιά του Sorento είχε διατεθεί επίσημα στην Ελλάδα, μετά όμως η εισαγωγή του διακόπηκε, καθώς η έναρξη των εξαγωγών της δεύτερης γενιάς στην Ευρώπη μέσα στο 2010 συνέπεσε με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στη χώρα. Τον Φεβρουάριο του 2020 παρουσιάστηκε η τέταρτη γενιά του μοντέλου και κυκλοφόρησε μέσα στο ίδιο έτος, για τη σεζόν (model year) του 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αυτοκίνητα SUV
Sorento
Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα
Κόλπος της Τεργέστης

Ο Κόλπος της Τεργέστης (ιταλ.Golfo di Trieste, σλοβ.Tržaški zaliv, κροατ.Tršćanski zaljev) είναι ένας κόλπος της Αδριατικής θάλασσας, ο οποίος εκτείνεται από το νησί Γκράντο της ιταλικής επαρχίας της Γκορίτσια μέχρι τη Σαβούντρια της Κροατίας, πολύ κοντά στην πόλη Πιράν της Σλοβενίας. 

Ο κόλπος έχει έκταση περίπου 550 τ.χλμ, με μέσο βάθος 16 μ. και μέγιστο περίπου 25 μ. Η είσοδος του κόλπου έχει πλάτος 21 χιλιόμετρα. Η ακτή είναι σχετικά χαμηλή με αμμώδη βυθό στα δυτικά ενώ το υπόλοιπο τμήμα της ακτής εμφανίζει ως επί το πλείστον ανάγλυφο απότομο και βραχώδες, καθώς βρίσκεται κοντά στο καρστικό οροπέδιο.  Στο ιταλικό τμήμα του κόλπου της Τεργέστης χύνεται ο ποταμός Ιζόντσο και ο ποταμός Τιμάβο ενώ στο σλοβένικο τμήμα οι ποταμοί Ριτζάνα και Ντραγκόνια. 

Η πόλη της Τεργέστης βρίσκεται στο εσωτερικό και ανατολικό τμήμα του κόλπου ενώ τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα με θέα στον κόλπο είναι το Μονφαλκόνε, το Ντουίνο και η Μούτζα στην Ιταλία και το Κόπερ, η Ίτζολα και το Πιράν στη Σλοβενία​​.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κόλποι της Μεσογείου
Γεωγραφία της Ιταλίας
Γεωγραφία της Σλοβενίας
Γεωγραφία της Κροατίας
Τεργέστη
Γεώργιος Θεοχάρης (αγωνιστής)

Ο Γεώργιος Θεοχάρης ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και αγωνιστής του 1821 από την Ηλεία.

Είχε γεννηθεί περίπου το 1795 κι έζησε στην Δερβινή του τότε νομού Ηλείας. Είχε πάρει μέρος στην συνάντηση κλεφτών, οπλαρχηγών και προκρίτων στην Άνω μονή Δίβρης το 1821 όπου αποφασίστηκε η κήρυξη της επανάστασης στην ορεινή Ηλεία. Είχε συγκροτήση δικό του μικρό στρατιωτικό σώμα και πήρε μέρος σε πολλές μάχες με πρώτη αυτή των στενών του Κατσαρού υπό τις διαταγές του Γιαννιά. Το 1825 προήχθει σε ταξίαρχο.

Σε πιστοποιητικό του 1845 οι Πλαπούτας και Πετιμεζάς βεβαιώνουν ότι πήρε μέρος μαζί τους στις μάχες στο Πούσι, στην Πολιορκία του Λάλα, στην Πάτρα, στην Αθήνα, στην Ακροκόρινθο, στο Μεσολόγγι, στα Καλάβρυτα και κατά του Ιμπραήμ.

Πηγές 
 Παναγιώτη Θεοδ. Παπαθεοδώρου, Η Κρυόβρυση της Ηλείας, ιστορία και ζωή, Εκδόσεις Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2003, ISBN 960-87799-0-1
Πολ Γουέσλι

Ο Πολ Γουέσλι (πραγματικό όνομα: Πολ Βασιλέφσκι, Pawel Tomasz Wasilewski, 23 Ιουλίου 1982) είναι Πολωνός και Αμερικανός ηθοποιός και πρώην μοντέλο, περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Στέφαν Σάλβατορ στο τηλεοπτικό δράμα The Vampire Diaries  στο CW και ως Άαρον Κόρμετ στη σειρά Fallen του ABC Families.

Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Νιου Μπράνσγουικ του Νιου Τζέρσι και μεγάλωσε στο Μάρλμπορο Τάουνσιπ του Νιου Τζέρσι. Oι  γονείς του, Αγκνιέσκα και Τόμας Βασιλέφσκι,κατάγονται από την Πολωνία. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Μόνικα, και δύο μικρότερες, τη Τζούλια και τη Λέα. Επιπλέον γνωρίζει Πολωνικά, έχοντας ξοδέψει 4 μήνες κάθε χρόνο στην Πολωνία, μέχρι την ηλικία των 16.

Ο Γουέσλι φοίτησε στην Ακαδημία Κρίστιαν Μπράδερς στο  Λίνκροφτ του Νιου Τζέρσι και στο Λύκειο του Μάρλμπορο για ένα διάστημα κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων του. Ενώ ήταν ακόμα στο γυμνάσιο έκανε οντισιόν για την σαπουνόπερα  Guiding Light  παίζοντας τον Μαξ Νίκερσον.

Μεταφέρθηκε από το λύκειο Μάρλμπορο στο Λέικγουντ Πρεπ στο Χάουελ του Νιου Τζέρσι, καθώς το δεύτερο μπορούσε να διευκολύνει το πρόγραμμα του, ως ηθοποιός πλέον. Αποφοίτησε από εκεί το 2000 και ξεκίνησε το κολέγιο στο Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς στο Νιου Τζέρσι αλλά έφυγε μετά το πρώτο τετράμηνο, με την υποστήριξη των γονιών του, καθώς του προσφέρονταν όλο και περισσότεροι ρόλοι. Κατάλαβε λοιπόν ότι μπορεί να κάνει μια επιτυχημένη καριέρα στην υποκριτική.

Καριέρα
Το 2005 άρχισε να συστήνεται ως Πολ Γουέσλι. Όταν ρωτήθηκε γιατί άλλαξε το επαγγελματικό του όνομα , απάντησε: "Το όνομα μου είναι πολύ δύσκολο να το προφέρει κανείς. Ζήτησα την άδεια από την οικογένεια μου για να το αλλάξω, και πράγματι βοήθησε την καριέρα μου".

Είχε ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές όπως: 24, 8 Simple Rules, American Dreams, Army Wives, Cane, Everwood, Guiding Light, Smallville, The O.C. και Wolf Lake. Πρωταγωνίστησε μαζί με τον Άμπερ Τέιμπλιν στο The Russell Girl, και επιπλέον είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη μινι-σειρά Fallen. Επίσης,είχε έναν μικρό ρόλο στο Bounce  Roll ως Μπάου Γουάου. 

Πρωταγωνιστεί στη  σειρά The Vampire Diaries ως ο βρικόλακας Στέφαν Σάλβατορ, η οποία έκανε πρεμιέρα το Σεπτέμβρη του 2009 στο CW. Υποδύεται τον μικρό αδερφό του Ντέιμον Σάλβατορ(Ίαν Σομερχάλντερ), που ερωτεύεται μια θνητή που ονομάζεται Ελένα Γκίλμπερτ (Νίνα Ντόμπρεβ). Η πρώην σύζυγος του, η Τόρει ΝτεΒίττο, δούλεψε μαζί του στο The Vampire Diaries ως Μέρεντιθ Φελ, μια γιατρός στο Μίστικ Φολς στην τρίτη σαιζόν της σειράς. 

Τον Μάιο του 2011 έλαβε μέρος στη σειρά The Baytown Outlaws.

Το 2019 πρωταγωνιστεί στην σειρά Tell me a story

Προσωπική ζωή
Ο Γουέσλι συνάντησε και άρχισε να βγαίνει με την ηθοποιό Τόρει ΝτεΒίτο το 2007, όταν έπαιξαν μαζί στην ταινία Killer Movie. Παντρεύτηκαν σε μια ιδιωτική τελετή στην Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 2011. Τον Ιούλιο του 2013 έγινε γνωστό ότι το ζευγάρι έπαιρνε διαζύγιο, μετά από δύο χρόνια γάμου. Το 2015-16 αρχισε να βγαίνει με την Phoebe Tonkin και το 2017 χώρισαν.Το 2018 βγαίνει με την Ines De Ramon και το 2019 αραβωνιάστηκαν.

Φιλμογραφία

Παραπομπές
Τάλαντα Σύρου

Τα Τάλαντα είναι οικισμός της Σύρου που βρίσκεται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Ερμούπολης. 

Την τελευταία δεκαετία πολλές εμπορικές επιχειρήσεις εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Σε λόφο στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται το ησυχαστήριο της μονής Ιησουιτών και το συγκρότημα της μονής Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, όπου λειτουργεί και γηροκομείο.

Διοίκηση και πληθυσμός 
Διοικητικά, τα Τάλαντα ανήκουν στη Δημοτική Ενότητα Ερμουπόλεως, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγονταν στον Δήμο Ερμουπόλεως. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 335 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Δήμος Σύρου - Ερμούπολης 

Χωριά της Σύρου
Αλεξανδρινό Τυπικό

Το Αλεξανδρινό Τυπικό ονομάζεται επίσημα Λειτουργία του Αγίου Μάρκου, παραδοσιακά θεωρούμενου ως πρώτου επισκόπου της Αλεξάνδρειας. Το Αλεξανδρινό Τυπικό περιέχει στοιχεία από την λειτουργία του Αγίου Βασιλείου, του Κυρίλλου του Μεγάλου και του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. Η Λειτουργία του Αγίου Κυρίλλου είναι μια Κοπτική έκδοση της Λειτουργία του Αγίου Μάρκου η οποία ήταν στα Ελληνικά.

Το Αλεξανδρινό Τυπικό υποκατηγοριοποιείται σε δύο τυπικά: το Κοπτικό Τυπικό και το Τυπικό Ge'ez. Κυρίως απαντώμενο στην Αίγυπτο, το Κοπτικό Τυπικό χρησιμοποιεί τα Κοπτικά στην λειτουργία του σε αμφότερες την Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία και την Κοπτική Καθολική Εκκλησία. Το Τυπικό Ge'ez συναντάται στην Αιθιοπία, στην Ερυθραία, στην Ιερουσαλήμ και την Σομαλία. Χρησιμοποιείται στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία, την Ερυθραϊκή Ορθόδοξη Tewahedo Εκκλησία και την Αιθιοπική Καθολική Εκκλησία στις λειτουργίες τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Liturgy of Saint Mark in English 
 Eastern Rites: A family tree
 Catholic Encyclopedia

Καθολική Εκκλησία
Πηγές Καβάλας

Οι Πηγές είναι χωριό του Νομού Καβάλας, που αποτελεί την Κοινότητα Πηγών. Σήμερα υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Κεραμωτής (με έδρα την Κεραμωτή), που αποτελεί μία από τις τρεις Δημοτικές Ενότητες του Καλλικρατικού Δήμου Νέστου με έδρα την Χρυσούπολη Καβάλας. Πριν την ψήφιση του Νόμου Καλλικράτη, ανήκε στον Καποδιστριακό Δήμο Κεραμωτής με έδρα την Κεραμωτή. Οι Πηγές υπάγονται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο τηλεφωνικός κωδικός του χωριού είναι 25910, ενώ ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 64011.

Γεωγραφία 
Οι Πηγές έχουν υψόμετρο 17 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το γεωγραφικό τους πλάτος είναι 40,902366505, ενώ το γεωγραφικό μήκος είναι 24,6709342242.

Γειτονικά μέρη 
Πλησιέστερα χωριά είναι το Αγίασμα, η Νέα Καρυά και η Κεραμωτή, απέναντι απο την οποία βρίσκεται το νησί της Θάσου, ενώ σε απόσταση 7 χιλιομέτρων δυτικά από τις Πηγές, βρίσκεται το Αεροδρόμιο της Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος». Η πόλη της Καβάλας και η πόλη της Ξάνθης βρίσκονται σε απόσταση 35 και 43 χιλιομέτρων αντίστοιχα από τις Πηγές, η Καβάλα δυτικά και η Ξάνθη προς τα ανατολικά με άμεση πρόσβαση μέσω της Εγνατίας Οδού, αλλά και των παλαιότερων επαρχιακών οδών.

Κάτοικοι και προϊόντα 
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σε 770 κατοίκους. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες και τα προϊόντα τους, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα σπαράγγια, τα φασόλια, το καλαμπόκια, καθώς και τα ρόδια, διανέμονται εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας.

Πολιούχος 
Στις 26 Ιουλίου κάθε έτους εορτάζει η προστάτιδα του χωριού Αγία Παρασκευή. Στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής στην είσοδο του χωριού βρίσκεται και το κοιμητήριο των Πηγών. Επίσης, στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου (κύριος ναός του χωριού) και της Αγίας Παρασκευής της Επιβατινής.

Αθλητισμός 
Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΡΗΣ ΠΗΓΩΝ" είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τις Πηγές Νέστου του νομού Καβάλας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1955 και δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα του ποδοσφαίρου συμμετέχοντας στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Καβάλας. Ο Άρης Πηγών διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο Δημοτικό Στάδιο Πηγών, χωρητικότητας σκεπαστής κερκίδας 550 θεατών. Οι φίλαθλοι της ομάδας χαρακτηρίζονται από τους πιο ένθερμους στην Ελλάδα σε τοπικό επίπεδο.

Παραπομπές

Εκδηλώσεις 
Κάθε χρόνο παραμονή της Αγίας Παρασκευής (25/7) διοργανώνετε μεγάλο λαϊκοδημοτικό πανηγύρι στο γήπεδο του χωριού προσελκύοντας πλήθος επισκεπτών.

Πηγες
Πηγες
Πήγασος Α.Ο. Θυρέας

Ο Πήγασος Αθλητικός Όμιλος Θυρέας, γνωστός επίσης με την επωνυμία Πήγασος Άστρους, είναι Ελληνικός αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1980 και δραστηριοποιείται στο Άστρος Κυνουρίας. Αγωνίζεται με τα χρώματα βυσσινί και λευκό και έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο «Χάρης και Νίκος Γρηγορόπουλος». Το λογότυπό του απεικονίζει έναν καλπάζοντα Πήγασο, το φτερωτό άλογο της Ελληνικής Μυθολογίας. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιών. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Παύλος Μαυριάς.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Ιστορική αναδρομή
Ο Πήγασος Θυρέας ιδρύθηκε το έτος 1980 και εντάχθηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α.Κ. Διαθέτει στην τροπαιοθήκη του επτά στον αριθμό Πρωταθλήματα της κορυφαίας κατηγορίας ανδρών της Ένωσης (1990, 1991, 1992, 1993, 1997, 2002, 2004).

Η κατάκτηση του τοπικού πρωταθλήματος το 2001-02 οδήγησε το σύλλογο στη Γ' Εθνική, όπου και εντάχθηκε την περίοδο 2002-03 στον 1ο Όμιλο Νότου. Η κατάληψη της 13ης θέσης στην τελική βαθμολογία (9 νίκες και 17 ήττες) επέφερε την επιστροφή της ομάδας στο τοπικό της πρωτάθλημα.

Την επόμενη χρονιά ωστόσο, 2003-04, ο Πήγασος κατέκτησε και πάλι την κορυφή της Ε.Σ.Κ.Α.Κ., όπως και το εισιτήριο για τη Γ' Εθνική. Την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στην 9η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας στην κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2005-06, η ομάδα βελτιώθηκε σκαρφαλώνοντας στην 6η θέση της κατάταξης.

Το καλοκαίρι του 2006 ο Πήγασος συγχωνεύτηκε με την ομάδα της Αργολίδας που αγωνιζόταν στη Γ' Εθνική, την ΑΕΚ Άργους, διατηρώντας την με τον τρόπο αυτό στην κατηγορία. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2006-07, με την ονομασία ΑΕΚ Πήγασος Άργους, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Τη χρονιά 2007-08 σκαρφάλωσε στην 3η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ήταν τελικά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 που ο σύλλογος κατέκτησε την κορυφή του ομίλου του και κέρδισε το δικαίωμα ανόδου στη Β' Εθνική. Έκτοτε οι ομάδες χωρίστηκαν και πάλι με τον Πήγασο να επιστρέφει στο τοπικό πρωτάθλημα.

Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 η ομάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α.Κ., τερματίζοντας στην 5η θέση, ενώ τη σεζόν 2016-17 τερμάτισε στην 7η.

Την αγωνιστική περίοδο 2021-22 ο Πήγασος κατέλαβε την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α.Κ., κατακτώντας το 8ο πρωτάθλημά του μετά από 18 χρόνια και την επιστροφή του στη Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών έπειτα από 16 χρόνια.

Παρουσία στις Εθνικές Κατηγορίες

Τίτλοι

Τοπικοί
 Καλαθοσφαίριση ανδρών
 Πρωταθλητής Α' Ε.Σ.Κ.Α.Κ.: 8 (ρεκόρ)
 1990, 1991, 1992, 1993, 1997, 2002, 2004, 2022

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πήγασος Α.Ο. Θυρέας, επίσημος ιστότοπος.

Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ.
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1980
Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα

Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (αγγλ.: Diary Of A Wimpy-Kid)  είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας και αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς βιβλίων Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, γραμμένο από τον Τζεφ Κίνι ο οποίος επίσης το εικονογράφησε. Το βιβλίο αφηγείται την ζωή ενός παιδιού ονόματι Γκρεγκ Χέφλι που πηγαίνει στο γυμνάσιο και αλλάζουν όλες οι συνήθειες που είχε πριν πάει. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Πλοκή
"Μια μέρα θα γίνω διάσημος!Αλλά για την ώρα είμαι ακόμη στο γυμνάσιο μαζί με ένα μάτσο βλαμμένους." Το να είσαι μικρός είναι φρίκη ώρες ώρες. Και κανένας δεν το γνωρίζει καλύτερα από τον Γκρεγκ Χέφλι που βρίσκεται ξαφνικά στο γυμνάσιο, όπου μικροκαμωμένα πιτσιρίκια μοιράζονται τους διαδρόμους του σχολείου με μαντραχαλάδες, οι οποίοι έχουν κιόλας αρχίσει να ξυρίζονται. Στο Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, ο συγγραφέας και εικονογράφος Τζεφ Κίνι μας συστήνει έναν απροσδόκητο ήρωα. Και όπως γράφει κι ο Γκρεγκ στο ημερολόγιό του: Μην περιμένετε να δείτε τίποτε "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", αυτό, και "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", εκείνο, εντάξει; Ευτυχώς για εμάς, αυτό που ο Γκρεγκ λέει πως δε θα το κάνει και αυτό που, τελικά, κάνει είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Ιστορικό
Το 2004, η ιστοσελίδα FunBrain και ο Jeff Kinney κυκλοφόρησαν την online εκδοχή του Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, με 217 σελίδες. Στον δικτυακό τόπο γινόντουσαν καθημερινά αναρτήσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Το βιβλίο έγινε αμέσως επιτυχία και η ηλεκτρονική έκδοση έλαβε περίπου 20 εκατομμύρια προβολές ως το 2007. Πολλοί διαδικτυακοί αναγνώστες ζήτησαν μια τυπωμένη έκδοση. Ο Jeff Kinney συμφώνησε και το 2007, τo Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα δημοσιεύτηκε έντυπα.

Συνέχεια
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς ημερολόγιο ενός σπασίκλα, ενώ το επόμενο είναι Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν παίζεται.

Συνέντευξη στον συγγραφέα 
Σύμφωνα με μια συνέντευξη στον συγγραφέα της σειράς, Jeff Kinney, δήλωσε την προέλευση της σειράς Ημερολόγιο ενός σπασίκλα, " ήθελα να γράψω μια ιστορία για τα αστεία μέρη που συναντάς κατά την διάρκεια που μεγαλώνεις και κανένα από τα σοβαρά πράγματα. Είχα μια αρκετά συνηθισμένη παιδική ηλικία, αλλά  είχα και πολλά χιουμοριστικά πράγματα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της. Έτσι, αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο για το τι ήταν πραγματικά  να είσαι ένα παιδί, ή τουλάχιστον ό,τι ήταν για μένα ".

Βραβεία 
Το βιβλίο της σειράς, κέρδισε το βραβείο Blue Peter Book Award 2012, το οποίο την απονομή του την έδειξε ζωντανά το British kids channel CBBC, στις 1 Μαρτίου 2012.

Ταινία 
Τo βιβλίο της σειράς έχει βγει και στον κινηματογράφο από την 20th Century Fox.
Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει σε DVD και BLUE-RAY από την ODEON.
Και πρωταγωνιστούν οι  Zachary Gordon, Robert Capron,Steve Zahn,Rachael Harris και Devon Bostick.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Εκδόσεις Ψυχογιός 

Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα (σειρά)
Αλαίν Μπαντιού

Ο Αλαίν Μπαντιού ( ; γεννημένος στις  17 Ιανουαρίου 1937) είναι Γάλλος φιλόσοφος της Μαρξιστικής σχολής και καθηγητής στο European Graduate School, πρώην κάτοχος της έδρας της Φιλοσοφίας στην  École Normale Supérieure (ENS). Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή στοχαστές και από τους σπουδαιότερους Γάλλους φιλόσοφους της δεκαετίας του '60.Εκτός από αμετανόητος κομμουνιστής είναι και υπέρμαχος του Μαοϊσμού και της Κινέζικης πολιτιστικής επανάστασης, καθώς γοητεύτηκε από τις ιδέες τους.   Ο ίδιος έχει ταχθεί υπέρ ενός μη- Σταλινικού Κομμουνισμού και παρότι έχουν σχολιαστεί κατά καιρούς οι ακροαριστερές του απόψεις, αυτό δεν τον εμπόδισε από το να δώσει δεκάδες διαλέξεις σε πολλά μέρη του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Συχνά δίνει συνεντεύξεις στον τύπο, όπου εκφράζει την άποψή του για ζητήματα της επικαιρότητας.

Βιβλία στα  ελληνικά
 (2005) Περιστάσεις 1 και 2
 (2009) Μικρό φορητό πάνθεον
 (2009) Η κομμουνιστική υπόθεση
 (2011) Δεύτερο μανιφέστο για τη φιλοσοφία
 (2011) Από το είναι στο συμβάν
 (2014) Η δημοκρατική ανυπαρξία
 (2015) Μεταφυσική της πραγματικής ευτυχίας
 (2016) Το κακό έρχεται από πιο μακριά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Alain Badiou Faculty Page at European Graduate School
 Alain Badiou Bibliography at Lacan Dot Com
 What is a philosophical Institution? or: Address, Transmission, Inscription. Cosmos and History: The Journal of Natural and Social Philosophy, Vol 2, No 1-2 (2006)
 LES REPONSES ECRITES D’ALAIN BADIOU Interviewed by Ata Hoodashtian, for Le journal Philosophie Philosophie, Université Paris VIII.
Συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών (2016)

Γάλλοι φιλόσοφοι
Φιλόσοφοι των μαθηματικών
Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Γάλλοι μαοϊστές
Μαρξιστές θεωρητικοί
Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (Καναδάς)

Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (αγγλ. New Democratic Party, γαλλ. Nouveau Parti démocratique) είναι ένα καναδικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Τωρινός αρχηγός του κόμματος είναι ο Τζαγκμίτ Σινγκ από το 2017.

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1961 ύστερα από συγχώνευση της Συνεργατικής Ομοσπονδίας Κοινοπολιτείας με το Καναδικό Εργατικό Κογκρέσο.

Τα τοπικά παραρτήματα του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος στην Μανιτόμπα και στη Νέα Σκωτία ηγούνται των κυβερνήσεων στις επαρχίες αυτές. Στο παρελθόν, τα τοπικά παραρτήματα του κόμματος στη Βρετανική Κολομβία, στο Οντάριο στο Σασκάτσουαν και στο Γιούκον σχημάτισαν κυβερνήσεις στις επαρχίες αυτές. Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2011, το κόμμα, υπό την ηγεσία του Τζακ Λέιτον, το κόμμα βγήκε δεύτερο και έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του αξιωματική αντιπολίτευση. 

Καναδικά πολιτικά κόμματα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Αβεντίκ Ισαακιάν

Ο Αβεντίκ Ισαακιάν (Καζαραπάτ, 30 Οκτωβρίου 1875 - Γερεβάν, 17 Οκτωβρίου 1957) ήταν Αρμένιος ποιητής.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Καζαραπάτ, κοντά στη σημερινή πόλη Γκιουμρί το 1875. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Γεβορκιάν στην πόλη Εκμιατζίν από το 1889 μέχρι το 1892. Το 1896, συνελήφθη για αντίσταση εναντίον του Τσάρου και εξορίστηκε στην Οδησσό. Το 1897, εξέδωσε την πρώτη του συλλογή. Τα ποιήματα του Ισαακιάν, ο λυρισμός, ο συναισθηματισμός και η μουσικότητα, τα έκαναν προσιτά στο ευρύ κοινό σε μεγάλο βαθμό. Τα καλύτερα ποιήματά του είχαν διάχυτο το λυπηρό αίσθημα και δρυμμείες σκέψεις για τις τύχες των ανθρώπων και τις αδικίες της ζωής.

Παραπομπές 

Αρμένιοι ποιητές
Αψίδα του Θριάμβου (Μονπελιέ)

Η Αψίδα του Θριάμβου του Μονπελιέ είναι μνημείο το οποίο ανεγέρθηκε το 1691 από τον Ωγκυστέν-Σαρλ ντ'Αβιλέ, αρχιτέκτονα της επαρχίας του Λανγκντόκ, με βάση σχέδια του Φραγκίσκου Β΄ του Ορμπαί.

Αυτή η πύλη ήταν το υποχρεωτικό σημείο εισόδου στην Πεϊρού, βασιλική πλατεία αφιερωμένη στην δόξα του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ευεργέτη της πόλης. Έχει εμπνευστεί, σε μαγάλο βαθμό, από την αντίστοιχη του Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι.

Γενικότητες, διαστάσεις 
Η κατασκευή του κτίσματος αυτού κόστισε συνολικά  λίβρες στην πόλη.

Κατασκευασμένο σε ένα από τα υψηλότερα σημεία της πόλης σε υψόμετρο 52 μέτρων, προσέφερε πρόσβαση στο Πουί ντ'Αρκινέλ, το « πετρώστροτο » σημείο της πόλης, γνωστό ως Πεϊρού. Πριν από την κατασκευή του, μια κατακορύφως αιρόμενη γέφυρα έδινε την δυνατότητα περάσματος ενός χάσματος που χώριζε τα τείχη από την « περιτοιχισμένη κοινότητα ». Σήμερα υπάρχει πέτρινη γέφυρα μήκους 28 μέτρων που έχει πάρει την θέση της προαναφερθείσας. 

Αν και μικρότερη της Πορτ Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι, έχει, ωστόσο, ύψος 15 μέτρων και μήκος 18 μέτρων. Το περιστήλιό της έχει άνοιγμα 4.70 μέτρων και ύψος 7 μέτρων. Χρειάστηκε για την κατασκευή του η εξόρυξη περισσότερων από 120 m3 πέτρας, με τα περισσότερα εξ αυτών να προέρχονται από τους θαμνότοπους, κυρίως τα λατομεία, στα περίχωρα του Μονπελιέ με κυριότερα αυτά των Πινιάν, Σαιν-Ζαν-ντε-Βεντάς, Ποντρ ή ακόμη το Σαιν-Ζενιέ ντε Μουργκ.

Υπογραφή 

Αυτή η Αψίδα Θριάμβου φέρει την ακόλουθη επιγραφή :  
« Ludovico magno LXXII annos regnante dissociatis repressis conciliatis gentibus quatuor decennali bello conjuratis pax terra marique parta 1715 », κάτι που μεταφράζεται ακολούθως : « Ο Λουδοβίκος ο Μέγας, του οποίου η βασιλεία διήρκεσε 72 χρόνια, έφερε την ειρήνη σε στεριά και θάλασσα αφού διαχωρίστηκε, αυτοσυγκρατήθηκε και συμπορεύτηκε με συμμαχικούς λαούς σε έναν πόλεμο διάρκειας σαράντα ετών ».

Σημειώνεται η παρουσία 4 μεταλλίων αλληγορικών στην δόξα του "Μεγάλου" Βασιλιά, μεταξύ των οποίων κι αυτό που αναπαριστά την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης (το οποίο είχε εξασφαλίσει ορισμένες θρησκευτικές ελευθερίες στους Προτεστάντες μεταξύ 1598 και 1685, ενώ στη συνέχεια καταργήθηκε), τραγικό περιστατικό και ιδιαιτέρως επίπονο τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Δείτε επίσης 
 Πλατεία ΠεϊρούPlace du Peyrou
 Οδός Φος (Μονπελιέ)
 Πλατεία Μαρτύρων της Αντίστασης (Μονπελιέ) (Place des Martyrs de la Résistance)
 Πλας ντε λα Κομεντί (Μονπελιέ) (Place de la Comédie)
 Πλατεία Ανθαγοράς (Μονπελιέ) (Place du Marché-aux-Fleurs)
 Rue de la Loge

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Άρθρο με μια εικόνα από δορυφόρο της Αψίδας
 Τμήμα μιας ιστοσελίδας αφιερωμένης στο Μονπελιέ με αναφορά στην Αψίδα του Θριάμβου

Μονπελιε