joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μέλισσα Φρυγίας

Η Μέλισσα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό μέρος της τεράστιας επαρχίας, περίπου μεταξύ Συννάδων και Ευμενείας, Ευκαρπίας και Μητροπόλεως. Η πόλη έμεινε γνωστή στην αρχαία ιστορία, ως το μέρος όπου δολοφονήθηκε ο Αθηναίος Αλκιβιάδης, το 404 π.Χ. Αργότερα ο φιλλέλην αυτοκράτωρ Αδριανός τίμησε τον Αθηναίο πολιτικό στήνοντάς στον τάφο του, στην Μέλισσα, έναν ανδριάντα του από πάριο μάρμαρο. Από την φρυγική πόλη περνούσε η βασιλική οδός που ένωνε τα Σούσα με τις Σάρδεις της Λυδίας. 

Η αρχαία ελληνική πόλη βρίσκεται στην επαρχία Oyneş και πρόκειται μάλλον για την σημερινή Baljik Hisar που βρίσκεται δύο ώρες νότια των Συννάδων. Εξ' άλλου Bal τα τουρκικά σημαίνει μέλισσα και jik μικροσκοπική απόληξη, εννοώντας τα άκρα του εντόμου.

Πηγές
 Αδριανός. 
 The Historical Geography of Asia Minor από τον W. M. Ramsay. 

Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Περεχίλ

Η νήσος Περεχίλ (ισπ.: Perejil, ελληνική μετάφραση: Μαϊδανός) είναι μία μικρή ακατοίκητη νησίδα της Μεσογείου που διεκδικείται από την Ισπανία αλλά και από το Μαρόκο. Το 2002 αποφεύχθηκε σύγκρουση για την βραχονησίδα, η οποία απέχει 200 μέτρα από τις ακτές του Μαρόκου, 8 χιλιόμετρα από την ισπανική πόλη Θέουτα και 13,5 από την Ισπανία. Έχει έκταση 0,15 τ. χλμ. και μέγιστο υψόμετρο 74 μέτρα. 

Γεωγραφία του Μαρόκου
Αμφισβητούμενα νησιά
Νευρικές Μάγισσες

Το Νευρικές Μάγισσες (στα αγγλικά Equal RItes) είναι το τρίτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ Δισκόκοσμος (στα αγγλικά Discworld), μετά το Το Φως της Φαντασίας. Εκδόθηκε το 1987. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 2001.

Υπόθεση 
Ο μαγοποιός Ντραμ Μπίλετ λίγο πριν πεθάνει αποφασίζει να δώσεις τις δυνάμεις του στο όγδοο γιο ενός όγδοου γιου (δηλαδή πατέρας και παιδί είχαν άλλα 7 αδέλφια) που όπως λέει η παράδοση θα γίνει και αυτό μαγοποιός. Το πρόβλημα είναι ότι τελικά το νεογέννητο παιδί είναι τελικά κορίτσι. Η μικρή Εσκαρίνα, ή χαϊδευτικά Εσκ, μεγαλώνει ανέμελα τα πρώτα χρόνια της ζωής της, παίζοντας με τα αδέλφια της, για να αποφύγουν όμως να κάνει κανένα από αυτά γουρούνι (στην καλύτερη των περιπτώσεων) η μάγισσα του χωριού Γκράνι Γουέδεργουαξ, που συγχρόνως ήταν και η μαμή του παιδιού θα πείσει τους γονείς του να την εκπαιδεύσει. Βλέποντας τις ικανότητές της κατανοεί πως χρειάζεται εκπαίδευση μαγοποιού και θα προσπαθήσει να την στείλει στο Αθέατο Πανεπιστήμιο. Η παράδοση όμως θέλει στο Αθέατο Πανεπιστήμιο να εισάγονται μόνο άντρες, όπως και μόνο άντρες γίνονται μαγοποιοί. Οι δυο τους θα ξεκινήσουν με πολλά απρόοπτα προς αυτόν τον προορισμό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
http://www.lspace.org/books/apf/equal-rites.html
http://discworld.wikia.com/wiki/Equal_Rites

Μυθιστορήματα του Τέρι Πράτσετ
Μυθιστορήματα του 1987
Γιώργος Κατσικογιάννης

Ο Γιώργος Κατσικογιάννης (γεν. Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του μέσου. Προέρχεται από γνωστή ποδοσφαιρική οικογένεια του Αιγάλεω, αφού είναι γιος του Γιάννη Κατσικογιάννη και ανηψιός του Παναγιώτη Κατσικογιάννη, οι οποίοι έκαναν μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής κατά τη δεκαετία του '80, με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιά. Στο ξεκίνημά του θεωρήθηκε ως ένας από τους ταλαντούχους και ανερχόμενους νέους ποδοσφαιριστές.

Ξεκίνησε από τις "Ακαδημίες" του Ολυμπιακού Πειραιά σε ηλικία 12 ετών και το καλοκαίρι του 2007 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο, λαμβάνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας της ίδιας περιόδου (2007-2008), όταν οι Πειραιείς κατάκτησαν το νταμπλ. Την επόμενη διετία αγωνίσθηκε με την ομάδα του Λεβαδειακού επίσης στη Σούπερ Λίγκα, ενώ τον Ιανουάριο του 2010 παραχωρήθηκε σαν δανεικός στον ΟΦΗ όπου έμεινε για για μιάμιση χρονιά, κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ Εθνική μέσω της διαδικασίας των Πλέι-Οφ. Μετά τον ΟΦΗ επέστρεψε στη Σούπερ Λίγκα με τη φανέλα της Δόξα Δράμας (περίοδος 2011-12) και από το καλοκαίρι του 2012 αγωνίστηκε για λογαριασμό της Καλλιθέας, στη Football League. Το καλοκαίρι του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με το Αιγάλεω, την ομάδα που έπαιξε επί σειρά ετών ο θείος του. Το 2020 αγωνίζεται με τα χρώματα του Μαρκό.

Πηγές 

 Αθλητική ιστοσελίδα
 Αρχείο αθλητικής εφημερίδας "ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ"

Παραπομπές 

Κατσικογιάννης Γιώργος
Κατσικογιάννης Γιώργος
Κατσικογιάννης Γιώργος
Κατσικογιάννης Γιώργος
Κ
Γιοάχιμ Γκάουκ

Ο Γιοάχιμ Γκάουκ (Joachim Gauck, 24 Ιανουαρίου 1940) ήταν πρόεδρος της Γερμανίας από τις 18 Μαρτίου 2012 μέχρι τον Μάρτιο του 2017. Ήταν Λουθηρανός πάστορας, ενώ έγινε περισσότερο γνωστός ως ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ανατολική Γερμανία. 

Κατά τη διάρκεια της Ειρηνικής Επανάστασης, ήταν συνιδρυτής του Νέου Φόρουμ, μιας οργάνωσης που συνείσφερε στην κατάρρευση του καθεστώτος του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας. Μετά τη Γερμανική επανένωση, ο Γκάουκ εξελέγη επίτροπος για τα αρχεία της Στάζι. Μέσα από τη θητεία του, έμεινε γνωστός ως "κυνηγός της Στάζι" και "ακούραστος συνήγορος υπέρ της δημοκρατίας" για την αποκάλυψη πολλών εγκλημάτων της Στάζι. 

Προτάθηκε ως υποψήφιος για το χρίσμα της προεδρίας της Γερμανίας το 2010 από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και τους Πράσινους, έχασε όμως οριακά από τον Κρίστιαν Βουλφ. Παρ' όλη την ήττα του, όμως, κέρδισε μεγάλη φήμη από το λαό και τα ΜΜΕ. Ύστερα από την παραίτηση του Βουλφ, ο Γκάουκ εξελέγη με 991 ψήφους από συνολικά 1228, ως υποψήφιος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης, του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος και του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

Παραπομπές 

Γερμανοί πρόεδροι της δημοκρατίας
Γερμανοί πολιτικοί
Γερμανοί ακτιβιστές
Εκλογική περιφέρεια Χίου

Η εκλογική περιφέρεια Xίου είναι μια από τις τρεις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. 

Πλέον ταυτίζεται με το Δήμο Χίου, ενώ προγενέστερα περιελάμβανε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης  τρεις δήμους (Χίου, Οινουσσών και Ψαρών). 

Οι βουλευτικές έδρες που αντιστοιχούν σε αυτήν την εκλογική περιφέρειες είναι 2. 

Οι σημερινοί βουλευτές Χίου, όπως προέκυψαν από τις εκλογές του 2019, είναι από τη Νέα Δημοκρατία ο Νότης Μηταράκης και από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Ανδρέας Μιχαηλίδης.

Αποτελέσματα Εθνικών Εκλογών

Αποτελέσματα Ευρωεκλογών

Διατελέσαντες βουλευτές
Ακολουθούν οι βουλευτές Χίου της περιόδου από το 1974 έως σήμερα

Παραπομπές
Χρήστος Δουβανάς

Ο Χρήστος Δουβανάς ήταν Έλληνας αθλητής του Παναχαϊκού Γ.Σ. από την Πάτρα. Διακρίθηκε στην άρση βαρών και στον μαραθώνιο από τους πρώτους μαραθωνοδρόμους στην Ελλάδα.

Ο Δουβανάς συμμετέχει πρώτη φορά σε αγώνες το 1893 στους εσωτερικούς του Παναχαϊκού όπου στην άρση βαρών ήταν πρώτος και κέρδισε το αθλοθετημένο έπαθλο που ήταν ένα "μεγάλο ωρολόγιο τοίχου". Στους εσωτερικούς αγώνες του 1894 ήταν πάλι πρώτος στην άρση βαρών 55 οκάδων και διακρίθηκε στην "αθλητική γυμναστική" όπου δεν έγινε κατάταξη των αθλητών αλλά ανακηρύχθηκαν τρεις "άξιοι στεφάνου".

Το 1895 αποχώρησε από τον Παναχαϊκό και ήταν από τους πρώτους αθλητές της Γ.Ε. Πατρών μετά την διάσπαση, δεν διευκρινίζεται αν αποχώρησε η διαγράφηκε από τον Παναχαϊκό. Στα Τήνια του 1895 ήταν δεύτερος στην άρση βαρών με τα δυο χέρια. Από το 1895 άρχισε να τρέχει σε αγώνες αντοχής, σε αγώνα 24 χλμ ήταν πρώτος με 1 ώρα 49' ενώ σε ατομικές χρονομετρήσεις στα 32,5 χλμ έκανε 2.35' και σε άλλο αγώνα ίδιας απόστασης 2.30, στα 40 χλμ έκανε 3.08'. Στους "δοκιμαστικούς αγώνες" της Γ.Ε. Πατρών το 1896 ήταν πρώτος στην άρση βαρών.

Το 1896 στους δοκιμαστικούς αγώνες που ήταν και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα έτρεξε στον μαραθώνιο εκεί ο Δουβανάς ήταν άτυχος αφού δεν κατάφερε να τερματίσει. Ο Δουβανάς μετέβη στον Μαραθώνα μαζί με τους συναθλητές του από την Πάτρα την προηγούμενη ημέρα του αγώνα και διανυκτέρευσαν εκεί. Το μεσημέρι οι αθλητές έφαγαν, ο Δουβανάς έφαγε πολύ, με το ξεκίνημα του αγώνα μάλιστα ξέφυγε γρήγορα μπροστά αλλά στο 25ο χλμ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Έτσι ο Δουβανάς έχασε την συμμετοχή του στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες.

Παραπομπές

Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων
Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Έλληνες αθλητές της γυμναστικής
Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Αρσηβαρίστες της Παναχαϊκής
Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Χρήστος Κωνσταντόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Ο Χρήστος  Νικ. Κωνσταντόπουλος (γεν. Πάτρα, στις 14 Φεβρουαρίου του 1953) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του επιτελικού μέσου. Έκανε πολυετή καριέρα, τόσο στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής όσο και της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, τις δεκαετίες του '70 και του '80, με τα χρώματα τριών διαφορετικών συλλόγων. Στο τέλος της καριέρας του, αγωνίστηκε και στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1966 από την ερασιτεχνική ομάδα του Ιάσονα Αγίου Φανουρίου (Ιλίου) που μετείχε στη Γ΄ κατηγορία Αθήνας, σε ηλικία μόλις 13 ετών. Λίγα χρόνια αργότερα με δικό του γκολ η ομάδα υπερίσχυσε σε μπαράζ του Νεοπεντελικού με 1-0 και προήχθη στη Β'  Αθήνας. Το καλοκαίρι του 1971 η ομάδα του Πανασπροπυργιακού ενδιαφέρθηκε για αυτόν και εκμεταλλευόμενη μια διάταξη του τότε αθλητικού νόμου τον απέκτησε και τον προώθησε άμεσα στην ανδρική ομάδα. Έπειτα από 2 συνεχόμενες χρονιές στο σύλλογο του Ασπροπύργου και ενώ την πρώτη του χρονιά με προπονητή το Θανάση Μπέμπη σημείωσε 15 τέρματα, μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Λιοσίων (1973), όπου παρέμεινε για ακόμη τέσσερις περιόδους, πάντοτε στη Β΄Εθνική.

Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του  κέντρισαν το ενδιαφέρον των παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο., στο οποίο και υπέγραψε, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο τη στην Α΄Εθνική, το φθινόπωρο του 1977. Στην ομάδα της δυτικής Αθήνας παρέμεινε έως και το καλοκαίρι του 1983, συμπληρώνοντας με το σύλλογο αυτό 34 συμμετοχές (και 4 γκολ) στην Α΄Εθνική και 79 συμμετοχές (με 9 γκολ) στη Β΄Εθνική. Επίσης με το Αιγάλεω σημείωσε και τρία γκολ για το Κύπελλο Ελλάδας. Την περίοδο 1983-84 έπαιξε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό με τα χρώματα του Αργοναύτη, για να κλείσει τη σταδιοδρομία του, τη διετία 1985-1986 στον Ολυμπιακό Λιοσίων, επίσης στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, σε ηλικία 33 ετών.

Προπονητική καριέρα
Το καλοκαίρι του 1986, αμέσως μετά τη λήξη της αγωνιστικής του πορείας, ο Κωνσταντόπουλος ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ερασιτεχνικής ομάδας Α.Ε.Κ. Νέων Λιοσίων

Πηγές 

Αθλητική ιστοσελίδα
Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (ένθετο περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", έκδοση "Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.")
"40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΓΑΛΕΩ" (έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)

Παραπομπές

Κωνσταντοπουλος Χρηστος
Κωνσταντοπουλος Χρηστος
Κ
Χύτρα του Γκούντεστρουπ

Η χύτρα του Γκούντεστρουπ είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Δανία. 
Βρέθηκε το 1891 σε βάλτο κοντά στο Γκούντεστρουπ και από εκεί πήρε το όνομά του. Φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας.

Ιστορία του ευρήματος
Βρέθηκε λυμένο και τοποθετημένο σε ένα ξηρό μέρος του βάλτου, ενώ πιστεύεται ότι διαμελήθηκε πριν τοποθετηθεί. Βρέθηκε το 1891 και ανασυγκροτήθηκε από τον Δανέζο αρχαιολόγο Σόφους Μίλλερ το 1982.

Περιγραφή
Είναι αργυρό σκεύος πλούσια διακοσμημένο, που εικονίζει σκηνές από τη μυθολογία των Κελτών ή Γερμανών ή Θρακών. Το υλικό είναι σχεδόν ατόφιο ασήμι, εν μέρει επίχρυσο. Αποτελείται από δεκατρία ελάσματα. Ένα στρογγυλό, πέντε μακρόστενα και επτά βραχύτερα παραλληλόγραμμου σχήματος. Λείπει ένα κομμάτι τετραγωνικών διαστάσεων. Λείπει επίσης μια λαβή, και μερικά άλλα τμήματα. Φέρει φθορές που προέρχονται από συχνή χρήση.

Διάκοσμος 
Στον πυθμένα της χύτρας εικονίζεται ένα βόδι και μια γυναικεία μορφή, (θεά ή ιέρεια) που κρατάει δόρυ, έτοιμη να θυσιάσει το ζώο. Δύο άλλοι σκύλοι συμπληρώνουν τη σκηνή. Στα εξωτερικά ελάσματα εικονίζονται προτομές γυναικείων θεοτήτων και άνδρες.

Ερμηνεία και χρονολόγηση
Η χύτρα του Γκούντεστρουπ είναι το μεγαλύτερο σωζόμενο αργυρό σκεύος της εποχής του σιδήρου στην Ευρώπη. Η τεχνοτροπία φαίνεται πως είναι θρακική, ενώ ο διάκοσμος είναι κέλτικος. Πιστεύεται ότι ήταν κέλτικη παραγγελία σε θρακικό εργαστήριο. Πιθανόν να μεταφέρθηκε από Κίμβριους έμπορες που διέσχισαν τον Δούναβη με βόρεια διεύθυνση. Άλλοι όμως ερμηνεύουν το σκεύος ετούτο ως έργο Γαλατικού εργαστηρίου της εποχής του αυτοκράτορα Άυγουστου, και υποθέτουν ότι καταποντίστηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους.

Παραπομπές

Πηγές 
 A. K. Bergquist und T. F. Taylor: The origin of the Gundestrup Cauldron. Antiquity, vol. 61, 1987, 10–24
 Rolf Hachmann: Gundestrup-Studien. Untersuchungen zu den spätkeltischen Grundlagen der frühgermanischen Kunst. Bericht der Römisch-Germanischen Kommission 71, 1991, 568–903
 Jean-Jaques Hatt: Eine Interpretation der Bilder und Szenen auf dem Silberkessel von Gundestrup. in: Die Kelten in Mitteleuropa. Kunst - Kultur - Wirtschaft. Ausstellungskatalog. Salzburg 1980, S. 68 ff.
 Garett S. Olmsted: The Gundestrup version of Táin Bó Cuailnge. Antiquity, vol. 50, 1976, 95–103
 Ole Klindt-Jensen: The Gundestrup Bowl — a reassessment. Antiquity, vol. 33, 1959, 161–169
 Rudolf Grosse: Der Silberkessel von Gundestrup. Phil.-Anthr. Vlg., Dorn, 1983, ISBN 3723502962
 Richard Pittioni: Wer hat wann und wo den Silberkessel von Gundestrup angefertigt? 1984, ISBN 3700106696
 Lisa Pörschke: Das Geheimnis des Silberkessels von Gundestrup; Novalis Media, 2008, ISBN 978-3-907260-34-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εθνικό Μουσείο Δανίας (englisch)
 Celtic Art & Cultures : λεπτομερής περιγραφή του εκθέματος 
 παρουσίαση του εκθέματος 
 Cernunnos
 Οι θεοί των Κελτών: παρουσίαση και ερμηνεία του εκθέματος

Αρχαιολογικά ευρήματα
Τέχνεργα
Χυτρα
My Way

Το My Way είναι από τα γνωστότερα τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα. Κατέκτησε όλα τα top ten, μεταφράστηκε και τραγουδήθηκε από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της υφηλίου και αποτελεί σήμερα αναπόσπαστο μέλος του ρεπερτορίου των μουσικών, τραγουδιστών, πιανίστων, κιθαρίστων και ερμηνευτών της γης. Είναι το πιο πολυτραγουδισμένο κομμάτι μουσικής όλων των εποχών.

Οι στίχοι του γράφτηκαν από τον Πωλ Άνκα, σε μουσική του Γάλλου Κλωντ Φρανσουά. Οι στίχοι του Άνκα όμως έχουν δικό τους πρωτότυπο θέμα. Φιλοσοφεί τη ζωή και τα έπη ενός ενήλικα στην δύση της σταδιοδρομίας του.

Τραγούδια του 1967
Singles του 1969
Singles του 1970
Singles του 1977
Singles του 1980
Τραγούδια της Νίνα Σιμόν
Singles της RCA Records
Τραγούδια του Φρανκ Σινάτρα
Τραγούδια του Έλβις Πρίσλεϊ
Singles της Reprise Records
Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Χουάν Γκρις

Ο Χοσέ Βικτοριάνο (Καρμέλο Κάρλος) Γκονθάλεθ-Πέρεθ (José Victoriano González-Pérez, Μαδρίτη, 23 Μαρτίου 1887 - 11 Μαΐου 1927), περισσότερο γνωστός ως Χουάν Γκρις (Juan Gris), ήταν Ισπανός ζωγράφος και γλύπτης που έζησε και εργάστηκε στη Γαλλία το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Τα έργα του, τα οποία είναι στενά συνδεδεμένα με την ανάδυση ενός καινοτόμου καλλιτεχνικό ύφους-Κυβισμός-είναι μεταξύ των πιο διακεκριμένων του κινήματος.

Παραπομπές

Ισπανοί ζωγράφοι
Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Ισπανοί γλύπτες
Σωτήρης Μαυρονάσιος

Ο Σωτήρης Μαυρονάσιος (γεν. 1954 Κορινθία) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ μπακ, προπονητής ποδοσφαίρου και νυν διοικητικός παράγοντας.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

Πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα Ολυμπιακού Άσσου (Ε.Π.Σ. Κορινθίας) στην αρχή της δεκαετίας του 70 και από εκεί μετεγράφηκε στους ερασιτέχνες του Εθνικού Πειραιά, από το 1974 έως το 1977. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετεγγράφηκε στον Αχαρναϊκό, με τον οποίο αγωνίσθηκε μια σεζόν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, κερδίζοντας την άνοδο το 1978 και 2 σεζόν στη Β΄Εθνική, το διάστημα 1979-1980. Θεωρούνταν από τα καλύτερα κεντρικά μπακ της κατηγορίας και έτσι κέντρισε το ενδιαφέρον των παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο. οι οποίοι τον απέκτησαν το καλοκαίρι του 1980 επί προεδρίας Αλέξανδρου Σταυρόπουλου, δαπανώντας το πολύ μεγάλο για την εποχή ποσό των 650.000 δραχμών .

Στο Αιγάλεω έπαιξε για τις δυο επόμενες περιόδους, ως βασικός, ωστόσο προς τα τέλη της δεύτερης χρονιάς ήρθε σε αντιπαράθεση με τον τότε πρόεδρο της αθηναϊκής ομάδας Βίκτωρα Μητρόπουλο, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με 6μηνη διακοπή συμβολαίου .

Το φθινόπωρο του 1982 υπόγραψε στην Κόρινθο, μαζί με τους συμπαίκτες του Δ. Παπαϊωάννου και Μιχ. Μυλωνά, αλλά σύντομα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα από την προηγούμενη ποινή του, τα οποία οδήγησαν σε έντονη αντιπαράθεση την νέα ομάδα του με την προηγούμενη.

Συνέχισε να αγωνίζεται με τα χρώματα της Κορίνθου έως και το 1985, πάντα στη Β΄Εθνική, ενώ την περίοδο 1985-86 έπαιξε στον Παννεμεατικό  στην Α΄κατηγορία Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το 1986-87 επέστρεψε σαν βετεράνος πια, στον Αχαρναϊκό, τερματίζοντας την αγωνιστική του καριέρα.

Προπονητικό και παραγοντικό έργο
Άρχισε από τον Άτλαντα Αθηνών (Ε.Π.Σ. Αθηνών), το φθινόπωρο του 1987, αλλά το Φεβρουάριο του 1988 παραιτήθηκε και ανέλαβε τον Αχαρναϊκό, στη Β΄Εθνική.

Επέστρεψε και το 1988-89, όταν η ομάδα έπαιζε στη Γ΄Εθνική.

Ακολούθως διετέλεσε τεχνικός του Παγκορινθιακού (1995-96), γενικός αρχηγός στον Εθνικό (1996-1997), προπονητής και βοηθός προπονητή στη Μαρκό (1998-1999), προπονητής στην Κόρινθο (1999-00).

Τα επόμενα 4 χρόνια ήταν εξωδιοικητικός παράγοντας του συλλόγου, ενώ τη σεζόν 2005-06 ανέλαβε τεχνικός της Ελλάδας Βέλλου.

Το φθινόπωρο του 2006 προσλήφθηκε προπονητής στον Πέλοπα Κιάτου, καθώς τους προηγούμενους μήνες ήταν τεχνικός διευθυντής της Κορίνθου.

Το 2010 ανέλαβε πρόεδρος του ΠΑΣ Κόρινθος και έμεινε στη θέση αυτή έως και τα τέλη του 2011, ενώ ήταν μεταξύ των υποψηφίων να αναλάβουν και το Βύζαντα Μεγάρων. Από το 2020 έως το 2022 ήταν πρόεδρος της ΠΑΕ του Ολυμπιακού Βόλου.

Πηγές 

Ηλεκτρονικό Αρχείο "Αθλητικής Ηχούς
Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΓΑΛΕΩ" (Έκδοση δήμος Αιγάλεω, 1998)

Μαυρονασιος Σωτηρης
Μαυρονασιος Σωτηρης
Μαυρονασιος Σωτηρης
Μαυρονασιος Σωτηρης
Μαυρονασιος Σωτηρης
Μ
Μποέμιανς ΦΚ

Οι Μποέμιαν Φούτμπολ Κλαμπ (γαελικά: Cumann Peile Bóithéamaigh, αγγλικά: Bohemian Football Club), πιο γνωστή ως Μποέμιανς, είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Δουβλίνο, την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Οι Μποέμιανς συμμετέχουν στην Πρέμιερ Ντιβίζιον του Πρωταθλήματος Ιρλανδίας και είναι η τρίτη πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία της League of Ireland, έχοντας κερδίσει τον τίτλο της League of Ireland 11 φορές, 7 φορές το FAI Cup, 6 φορές το League of Ireland Shield και το League of Ireland Cup 3 φορές. Πριν από τη δημιουργία της Ιρλανδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και της League of Ireland, οι Μποέμιανς συμμετείχαν στην Irish Football League και στο Κύπελλο Ιρλανδίας, που εκείνη την εποχή αποτελούσαν τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις που κάλυπταν το σύνολο της Ιρλανδίας. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου κατέκτησαν το Κύπελλο Ιρλανδίας μία φορά και τερμάτισαν φιναλίστ 5 φορές. Μοιράζονται το μεγαλύτερο αριθμό νικών σε ευρωπαΪκές διοργανώσεις μαζί με τους αιώνιους αντιπάλους τους Σάμροκ Ρόβερς και κατέχουν το ρεκόρ κατακτήσεων του Leinster Senior Cup με 31 κύπελλα.

Οι Μποέμιανς ιδρύθηκαν στις 6 Σεπτεμβρίου 1890 και ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της League of Ireland το 1921, μετά την απομάκρυνσή τους από την Irish Football League. Αποτέλεσαν μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις τα 15 πρώτα χρόνια της League of Ireland, κατακτώντας 5 τίτλους πρωταθλήματος, 2 FAI Cups και 4 Shields, αλλά παρέμειναν στάσιμοι για πολλές δεκαετίες μετά από αυτό, κυρίως εξαιτίας του ερασιτεχνικού καταστικού τους, περνώντας 34 σεζόν χωρίς κατάκτηση ενός σημαντικού τίτλου. Οι Μποέμιανς παράτησαν το ερασιτεχνικό τους καταστατικό το 1969 και κατάφεραν να κερδίσουν 2 τίτλους Πρωταθλήματος, 2 FAI Cups και 2 Λιγκ Καπ στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Πέρασαν μία ακόμη κάμψη στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και το μεγαλύτερο τμήμα της δεκαετίας του 1990 πριν κατακτήσουν πρωτάθλημα και κύπελλο κάνοντας έτσι το νταμπλ το 2001 και το 2008, μαζί με τις κατακτήσεις του πρωταθλήματος του 2003 και πιο πρόσφατα του 2009.

Οι Μποέμιανς δίνουν τους εντός έδρας αγώνες τους στο Ντάλιμαουντ Παρκ στη συνοικία Νόρθσαϊντ του Φίμπσμπορο. Ιδιοκτήτες της είναι σε ποσοστό 100% τα μέλη του συλλόγου.Τα χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το μαύρο, που υιοθέτησαν στην 4η AGM τον Οκτώβριο του 1893. Οι οπαδοί της Μποέμιανς συχνά αναφέρονται στην ομάδα τους με ψευδώνυμα όπως 'Bohs', 'The Gypsies' και 'The Big Club', και διατηρούν μεγάλη αντιπαλότητα με την ομάδα του Σάουθσαϊντ, Σάμροκ Ρόβερς.

Τωρινή Ομάδα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα της Μποέμιανς ΦΚ
Η Μποέμιανς ΦΚ στο Playerhistory.com
TheBohs.com: Η σημαντικότερη ανεξάρτητη ιστοσελίδα των Bohs, συμπεριλαμβανομένου ενός δυναμικού οπαδικού φόρουμ
Το νεανικό τμήμα στην επίσημη ιστοσελίδα της Μποέμιανς ΦΚ
Gypsies Trust launched, news on the launch of the The Gypsies Supporters Trust 
Dublin & District Schoolboys League

Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιρλανδίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1890
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1890
 
Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς
Αλμπέρτο Ακουιλάνι

Ο Αλμπέρτο Ακουιλάνι (Alberto Aquilani, 7 Ιουλίου 1984) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με την ισπανική ομάδα Λας Πάλμας. Αποτελεί επίσης μέλος της Εθνικής Ιταλίας. Ο Ακουιλάνι αγωνίζεται στην θέση του κεντρικού μέσου. Είναι γνωστός για τις γρήγορες εύστοχες πάσες του και τα σουτ του από μακρινή απόσταση.

Ο Ακουιλάνι ξεκίνησε την καριέρα του στην ΑΣ Ρόμα και, μετά από έναν σύντομο δανεισμό στην Τριεστίνα, επέστρεψε στην ομάδα της Σέριε Α όπου έγινε βασικός στην ομάδα της Ρώμης στη διάρκεια της σεζόν 2005-06. Στη διάρκεια της επόμενης σεζόν, υπέφερε από έναν τραυματισμό στον μηρό που τον έβγαλε εκτός μάχης για αρκετούς μήνες. Μετακινήθηκε στην Λίβερπουλ στην αρχή της σεζόν 2009–10, σε μια μετεγγραφή που μαζί με τα μπόνους, μπορούσε να φτάσει συνολικά τα είκοσι εκατομμύρια λίρες. Τον Αύγουστο του 2010, έχοντας περιορισμένο χρόνο συμμετοχής στο Άνφιλντ, μετακόμισε στην Γιουβέντους με την μορφή δανεισμού ως το τέλος της σεζόν. Ο Ακουιλάνι επέστρεψε στην Λίβερπουλ στο τέλος της σεζόν καθώς η Γιουβέντους δεν ενεργοποίησε την οψιόν αγοράς του. Έχοντας αγωνιστεί στους αγώνες της Λίβερπουλ στα πλαίσια των καλοκαιρινών της περιοδιών, στη συνέχεια ανακοινώθηκε πως ο Ακουιλάνι θα επέστρεφε στην Σέριε Α με την μορφή δανεισμού πάλι, αλλά αυτή τη φορά με την Μίλαν.

Σε διεθνές επίπεδο, ο Ακουιλάνι έχει εκπροσωπήσει την Ιταλία σε νεανικό επίπεδο και στο Euro 2008. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών της χώρας του τον Νοέμβριο του 2006 σε μία ισοπαλία με 1–1 απέναντι στην Τουρκία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ στο FIFA.com 
 FIGC National Team Archive  
 Προφίλ στην ιστοσελίδα της AS Roma 
 Προφίλ του στην ιστοσελίδα της Λίβερπουλ
 Προφίλ από το ESPN 

Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U15
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U17
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας U19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Ουνιόνε Τριεστίνα 2012 ΣΣΝ
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Ντελφίνο Πεσκάρα 1936
Ποδοσφαιριστές ΟΣ Σασουόλο Κάλτσιο
Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Αέτωμα της Αποθέωσης του Ηρακλή (Ακρόπολη)

Το Αέτωμα της Αποθέωσης του Ηρακλή βρέθηκε στην Ακρόπολη και φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε θρυμματισμένο το 1888 ανατολικά και νοτιοανατολικά του Παρθενώνα. Η συναρμολόγηση έγινε από τον καθηγητή Ρούντολφ Χέμπερνταϊ.

Περιγραφή
Είναι από πώρινο λίθο. Από τα αρχικά 6,6 μέτρα της βάσης σώζονται μόλις 1,74 μέτρα. Αποκαταστάθηκε το κεντρικό τμήμα και το μισό περίπου της δεξιάς πτέρυγας του αρχικού αετώματος, ενώ η αριστερή πτέρυγα λείπει. Στο κεντρικό τμήμα εικονίζεται ένας γενειοφόρος άνδρας καθισμένος σε θρόνο προς τα δεξιά. Ακουμπάει τα πόδια του σε υποπόδιο. Στο κεφάλι φοράει διάδημα που είναι διακοσμημένο με μαιάνδρους και φύλλα. Λείπουν μέρη της κόμης, το αριστερό χέρι, το δεξί χέρι από τον αγκώνα, το αριστερό πόδι και μέρη του κάτω σώματος. Λείπουν επίσης τμήματα του θρόνου. Η κόμη είναι κυματιστή μπροστά και χωρισμένη με λεπτές ραβδώσεις, ενώ πίσω καταλήγει σε μακρές παχιές πλεξούδες μέχρι τους ώμους. Φοράει χιτώνα με κοντά μανίκια, και ιμάτιο με μπορντούρα από απλό μαίανδρο που σκεπάζει το δεξί χέρι και τον θρόνο. Στα πόδια φοράει κόκκινα σανδάλια. Στο χέρι κρατάει σκήπτρο ή κεραυνό, και ίσως έναν αετό. Στα δεξιά του μια γυναίκα καθιστή. Λείπει η κεφαλή, το μεγαλύτερο μέρος του αριστερού χεριού, ο δεξιός αγκώνας, και το κάτω σώμα, εκτός από ένα μέρος της δεξιάς πατούσας. Ένας άλλος άνδρας που φοράει χιτώνα και λεοντή βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά.

Ερμηνεία
Εικονίζεται ο Δίας με την Ήρα και ο Ηρακλής που ανέβηκε στον Όλυμπο μετά την ολοκλήρωση των άθλων του, συνοδευόμενος από την Ίριδα, αγγελιοφόρο των θεών. Πιστεύεται ότι κοσμούσε κάποιο μικρό κτίριο της Ακρόπολης ή τον παλαιότερο Παρθενώνα, τον λεγόμενο Εκατόμπεδο.

Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο αττικού εργαστηρίου της αρχαϊκής περιόδου.

Καλλιτεχνική ερμηνεία
Αξιοσημείωτη είναι η εμμονή του καλλιτέχνη στις διακοσμητικές λεπτομέρειες, που αποδίδονται με ανάγλυφο ή εγχάραξη.

Πηγές

 
 
 Παρουσίαση του αετώματος από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Ακρόπολη Αθηνών
Έργα γλυπτικής
Μουσείο Ακρόπολης
Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Πάρχαμ

Το Πάρχαμ () είναι κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκει στο νησί Αντίγκουα και στην ενορία του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008).

Γεωγραφία 
Το Πάρχαμ βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008). Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζονς.

Αξιοθέατα 
 Λόφος Πάρχαμ
 Γκρέιτ Μπερντ Άιλαντ, μικρή νησίδα που βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αντίγκουα. Ονομάστηκε έτσι από κωπηλάτες που εντυπωσιάστηκαν από τα πουλιά που το νησί φιλοξενούσε.
 Εκκλησία Αγίου Πετρου. Χτίστηκε το 1840 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Τόμας Γουίκις.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Πόλεις της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Άγιος Πέτρος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Ένδυση στην αρχαία Ελλάδα

Η ένδυση στον αρχαίο ελληνικό κόσμο αποτελούνταν κυρίως από τον χιτώνα, τον πέπλο, το ιμάτιον ή μανδύα και την χλαμύδα.

Ιστορία και τύποι
Αν και δεν έχει διατηρηθεί κάποιο ρούχο μέχρι τις μέρες μας, αντλούμε πληροφορίες από άλλα ευρήματα όπως αγάλματα, αγγεία και άλλες καλλιτεχνικές απεικονίσεις. Τα ρούχα ήταν, σχεδόν αποκλειστικά, χειροποίητα φτιαγμένα στο σπίτι και χρησιμοποιούνταν και ως κλινοσκεπάσματα ή στρωσίδια. Παρά την γενική αντίληψη ότι τα ρούχα ήταν όλα λευκά, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με ίχνη χρωμάτων σε αγάλματα και από συμπεράσματα βάσει αγγείων, τα υφάσματα που φορούσαν οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αρκετά έντονα χρώματα και τα ρούχα ήταν περίτεχνα διακοσμημένα. Άνδρες και γυναίκες φορούσαν ένα εσωτερικό ρούχο, είτε τον πέπλο είτε τον χιτώνα, και ένα εξωτερικό, το ιμάτιον. Ο πέπλος ήταν από πιο βαρύ ύφασμα, μάλλινος συνήθως ενώ ο χιτώνας ήταν ελαφρύτερος, από λινό ύφασμα. Εφάρμοζαν στο σώμα με την βοήθεια πόρπης ή/και ζώνης. Αν τραβούσε κανείς τον πεπλο προς τα πάνω κάτω από την ζώνη, το άνω μέρος φαινόταν σαν ξεχωριστή μπλούζα και αυτό λεγόταν κόλπος. Επίσης μπορούσε να φορεθεί ένα π.χ. Δωρικός χιτώνας πάνω από έναν Ιωνικό δημιουργώντας ένα δημοφιλές (μοδάτο) αποτέλεσμα για τις γυναίκες της εποχής. Ο χιτώνας των ανδρών ήταν συνήθως πιο κοντός, έφτανε το πολύ μέχρι το γόνατο.

Το στροφίον, είδος εσωρούχου, και το επίβλημα (εσάρπα) μπορούσαν να φορεθούν και εξωτερικά.

Οι επίσης άνδρες φορούσαν ένα καπέλο, τον πέτασο, ενώ οι γυναίκες φορούσαν πιο συχνά ένα διάδημα (διά + δένω) το στεφάνι.

Έξω από την οικία τους φορούσαν σανδάλια από δέρμα, μπότες και άλλα υποδήματα, ενώ μέσα κυκλοφορούσαν περισσότερο ξυπόλυτοι αν και υπήρχε και υπόδημα που χρησίμευε όπως οι σημερινές παντόφλες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20100227034956/http://www.fjkluth.com/cloth.html

Πηγές  
 Ηope Τhomas, costumes of greeks and romans
 Georgia O'Daniel Baker, A Handbook of Costume Drawing: A Guide to Drawing the Period Figure 

Ένδυση
Αρχαια
Δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων
Μοντερρέι

Το Μοντερρέι (ισπανικά: Monterrey) είναι η πρωτεύουσα της μεξικανικής πολιτείας Νουέβο Λεόν, η οποία βρίσκεται στο βορειοανατολικό Μεξικό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη στο Μεξικό, με πληθυσμό 1.130.960 ανθρώπους, ενώ η μητροπολιτική της περιοχή έχει 4.080.329 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει τρίτη στο Μεξικό.

Το Μοντερρέι είναι το κύριο εμπορικό κέντρο στο βόρειο τμήμα της χώρας και είναι η βάση πολλών σημαντικών διεθνών εταιρειών. Είναι η δεύτερη πλουσιότερη πόλη του Μεξικού, και 63η πλουσιότερη παγκοσμίως, καθώς το 2018 το ΑΕΠ της πόλης είχε ύψος 102 δισεκατομμύρια δολάρια. Το Μοντερρέι είναι μία από τις πιο αναπτυγμένες πόλεις του Μεξικού, με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα, 35.000$, σχεδόν διπλάσιο από το μέσο όρος της χώρας. Αν και πλούσιο σε ιστορία και πολιτισμό, το Μοντερρέι θεωρείται συχνά ως η πιο «αμερικανοποιημένη» πόλη του Μεξικού, περισσότερο και από τις πόλεις κατά μήκος των συνόρων Ηνωμένων Πολιτείων και Μεξικό. Έχει χαρακτηριστεί ως η πόλη του Μεξικού με την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Το Μοντερρέι ως σημαντικό βιομηχανικό και επιχειρηματικό κέντρο φιλοξενεί αρκετές από τις εταιρείες του Μεξικού, αλλά αποτελεί σπίτι πολλών διεθνών εταιριών, όπως η Sony, Toshiba, Carrier, Whirlpool, Samsung, Toyota, Daewoo, Ericsson, Nokia, Dell, Boeing, LG, General Electric και άλλες. Ο οικονομικός πλούτος της πόλης οφείλεται στους οικονομικούς δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη θέση της κοντά στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ.

Το Μοντερρέι βρίσκεται στο βορειοανατολικό Μεξικό, στους πρόποδες της Ανατολικής Σιέρρα Μάδρε, σε υψόμετρο 537 μέτρων, κοντά στη πόλη Γουαδαλούπε. Η ιστορία του Μοντερρέι ξεκινά το 1596, με την ίδρυσή του από τον Ντιέγο ντε Μοντεμαγιόρ. Στα χρόνια μετά τη μεξικανική επανάσταση, το Μοντερρέι έγινε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Με την ίδρυση της Fundidora Μοντερρέι, η πόλη γνώρισε βιομηχανική ανάπτυξη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις του Μεξικού
Πανελλήνιο πρωτάθλημα γου σου κουνγκ φου

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα γου σου κουνγκ φου ανδρών-γυναικών ξεκίνησε το 2000,από την Ελληνική Ομοσπονδία Γου Σου Κουνγκ Φου. Η Ελληνική Ομοσπονδία για το άθλημα του Γου Σου Κουνγκ Φου ιδρύθηκε το 1985 και αρχικά ονομαζόταν Ομοσπονδία Κουνγκ Φου Ελλάδας (ΟΚΦΕ). Το 1993 τα μέλη, προχώρησαν σε αναδιοργάνωση της. Τη μετονόμασαν σε Ελληνική Ομοσπονδία Γουσού Κούνγκ Φού (Ε.Ο.ΓΣ.Κ.Φ.) και τη διαμόρφωσαν με τη μορφή που έχει σήμερα. Πρώτος πρόεδρος της ήταν ο Δ. Αθανασίου. Το 2000 πήρε την αθλητική αναγνώριση από την Γ.Γ.Α. και ξεκίνησε επίσημα την διοργάνωση του Πανελληνίου πρωταθλήματος.

Νικήτριες ομάδες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
http://www.realkungfu.gr/el/ac-keramikos/championships-distinctions.html
https://archive.is/20120723045221/www.athlitikihxo.gr/
http://wushu.org.gr

Πολεμικές τέχνες
Γου σου
Ισαβέλλα Βλασιάδου

Η Ισαβέλλα Βλασιάδου (Θεσσαλονίκη, 2 Απριλίου 1964) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια και σεναριογράφος.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1956 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές της στη Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπισήμιο Θεσσαλονίκης απ' όπου αποφοίτησε λίγα χρόνια μετά. Στη συνέχεια έδωσε εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου πέρασε, ξεκινώντας τις σπουδές της στην υποκριτική.

Η πρώτη της δουλειά ως ηθοποιός στην τηλεόραση ήρθε το 1989 με το ρόλο της Ισπανίδας οικιακής βοηθού Ντολόρες Πεπίτα Χουάν Μιγκέλ Ντε Φρανφέφκο Γκαλβάν στην κωμική σειρά Οι Αυθαίρετοι στο Mega Channel τις σεζόν 1989-1991. Παράλληλα με την πρώτη σεζόν της σειράς πρωταγωνίστησε και στην κοινωνική σειρά Επικίνδυνη λήψη στο ίδιο κανάλι. Τη σεζόν 1991-1992 έπαιξε μαζί με τον Κώστα Βουτσά στην κωμική σειρά Μπαμπάς και φιλαράκος στον ANT1 ενώ την ίδια περίοδο συμμετείχε και στη σειρά Και εύθυμη και χήρα μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Το 1993 έγραψε το πρώτο της σενάριο για την τηλεόραση, την κωμική σειρά Στον αστερισμό της γραβάτας, που προβλήθηκε από τον ANT1. Στην ίδια σειρά, πέρα από το σενάριο, είχε έναν από τους βασικούς ρόλους συμπρωταγωνιστώντας με τον Βλάσση Μπονάτσο.

Την σεζόν 1994-1995 συμμετείχε σε τέσσερις τηλεοπτικές παραγωγές. Από τη μία πρωταγωνίστησε στις σειρές Άλλη το πρωί άλλη το βράδυ και Φρούτα εποχής ενώ ανέλαβε την παρουσίαση της τέταρτης σεζόν της εκπομπής Ραντεβού στα τυφλά. Τέλος συμπαρουσιάσε μαζί τον Βλάσση Μπονάτσου το ψυχαγωγικό show Άλλα κόλπα στο Mega Channel για δύο σεζόν, παρουσία η οποία την έκανε ιδιαίτερα δημοφιλή στο ευρύ κοινό. Επέστρεψε τηλεοπτικά ως παρουσιάστρια τη σεζόν 1998-1999 όταν ανέλαβε το τηλεπαιχνίδι Τα παιδία παίζει στον ANT1. Το 1999 έπαιξε στην ιστορία "Το Μωρό της Ρόζμαρι" στο δεύτερο κύκλο της κωμικής σειράς Κωνσταντίνου και Ελένης. Τη σεζόν 1999-2000 έπαιξε μαζί με τη Ντίνα Κώνστα στην κωμική σειρά Οι Θειοσεβούμενοι. Επέστρεψε τηλεοπτικά το 2004 με μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Φάε τη σοκολάτα σου ενώ την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με την Έλντα Πανοπούλου στην κωμική σειρά Τζένη και Ευανθία. Τη σεζόν 2006-2007 έγραψε δύο ιστορίες της σειράς Εντιμότατοι κερατάδες ενώ έπαιξε σε ένα ακόμη επεισόδιο. Το 2009 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στην κωμική σειρά Λόλα. Μετά από ένα μεγάλο διάστημα απουσίας από τα τηλεοπτικά και τα θεατρικά δρώμενα έκανε ένα comeback τη σεζόν 2011-2012 με την επιθεώρηση - stand up comedy Οι σαλταρισμένοι. Την ίδια περίοδο επέστρεψε τηλεοπτικά στο καστ της καθημερινής σειράς του Mega Channel Οι Βασιλιάδες υποδυόμενη την πλούσια φίλη της Αλεξάνδρας Παλαιολόγου, Ντέπυ.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Πηγές 
 Ισαβέλλα Βλασιάδου βιογραφικό της στο iShow.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Πάνος Βλάχος

Ο Πάνος Βλάχος (Βούλα, 10 Μαρτίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός και τραγουδοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1985 στη Βούλα Αττικής αλλά η καταγωγή του είναι από την Καλοσκοπή Φωκίδας.

Σπούδασε στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα σε μία ναυτιλιακή εταιρία στη Βούλα Αττικής ενώ παράλληλα ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο και το θέατρο. Αργότερα σπούδασε στο «Νέο ελληνικό θέατρο» του Γιώργου Αρμένη και ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά ως ηθοποιός.

Παίζει κιθάρα, μπουζούκι, μπαγλαμά, ακορντεόν, κοντραμπάσο και παραδοσιακά κρουστά.

Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους Δημήτρη Μαυρίκιο, Νίκο Καραθάνο, Λάκη Λαζόπουλο, Πέτρο Φιλιππίδη, Κώστα Γάκη, Γιάννη Κακλέα και τον Νίκο Καλογερόπουλο με τον οποίον ξεκίνησε την καριέρα του. Το καλοκαίρι του 2014 έπαιξε στην Επίδαυρο τον ρόλο του Ξανθία, στους Βατράχους του Αριστοφάνη.

Έγινε ευρύτερα γνωστός, μέσα από τις σειρές Η Ζωή της Άλλης, Οι Βασιλιάδες και Μην αρχίζεις τη μουρμούρα.

Την άνοιξη του 2016, ξεκίνησε να δουλεύει ως ηθοποιός στην πρώτη του παράσταση στην Αμερική,το "Mistero Buffo" του Dario Fo. Αρχικά, παίχτηκε στο θέατρο "Balcony" της Νέας Υόρκης και από τα μέσα του 2017, συνεχίζει να παίζεται στο fringe festival του Χόλυγουντ. Επίσης, έδωσε και την πρώτη του συναυλία στην Νέα Υόρκη, μαζί με τους Lauren Wright and Peyton Tucker που έχουν κάνει μαζί ένα σχήμα, στον μουσικό χώρο Silvana Harlem.

Προσωπική ζωή 
Από το 2012 είναι σε σχέση με την ηθοποιό Ιωάννα Τριανταφυλλίδου.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Videoclips

Θέατρο

Δισκογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
•Ο Πάνος Βλάχος μιλάει για τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι Πανεπιστημίου Πειραιώς
Λάμπρος Φούντας

Ο Λάμπρος Φούντας (23 Μαΐου 1975 – 10 Μαρτίου 2010, Δάφνη Αττικής) ήταν Έλληνας τρομοκράτης, μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς στη Δάφνη Αττικής στις 10 Μαρτίου 2010.

Βιογραφικά στοιχεία 
Καταγόταν από το Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας. Είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Πάτρας και εργαζόταν ως βιολόγος. Είχε συλληφθεί στην κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1995.

Τις 10 Μαρτίου 2010, εντοπίστηκαν δύο άντρες να κλέβουν ένα αυτοκίνητο SEAT Ibiza στη Δάφνη Αττικής τις 4:40 π.μ. και αντιστάθηκαν στη σύλληψη πυροβολώντας εναντίων των αστυνομικών. Ένας από αυτούς, ο Λάμπρος Φούντας, ο οποίος βρέθηκε ότι ήταν στις λίστες παρακολούθησης τρομοκρατών από το 1995, σκοτώθηκε από πυροβολισμό, ενώ ο άλλος διέφυγε, αφήνοντας όμως ίχνη που τον συνέδεσαν με προηγούμενες τρομοκρατικές επιθέσεις. Τον Απρίλιο του 2010, ύστερα από μακροχρόνιο έρευνα, προσήχθησαν έξι ύποπτοι. Περαιτέρω έρευνες οδήγησαν την αστυνομία στην ανακάλυψη 119.000 € σε μετρητά, πυροβόλων Zastava, ψεύτικων ταυτοτήτων που χρησιμοποιούνταν για να νοικιάζονται κρησφύγετα, εκρηκτικών (195 κιλά ANFO) και λεπτομερών σχεδίων για μελλοντικές τρομοκρατικές επιθέσεις. Αργότερα η αστυνομία ερευνώντας μια άλλη διεύθυνση στην Κυψέλη νοικιασμένη με ψεύτικη ταυτότητα ανακάλυψε ένα RPG-7. Επίσης βρέθηκαν χειροβομβίδες, δύο AK-47 και ένα υποπολυβόλο MP5 το οποίο βρέθηκε μέσω βαλλιστικής ότι συνδεόταν με προηγούμενες επιθέσεις.

Σύμφωνα με μεταγενέστερο κείμενο της Πόλας Ρούπα, την περίοδο του θανάτου του, ο Φούντας συμμετείχε στην προετοιμασία νέων χτυπημάτων της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας.

Παραπομπές 

Έλληνες αναρχικοί
Έλληνες τρομοκράτες
Μπέλα Πάλφι

Ο Μπέλα Πάλφι (στα σέρβικα-κυριλλικά: Бeлa Пaлфи) (Μπέκερεκ, Βοϊβοντίνα, 16 Φεβρουαρίου 1923 – Ζρένιανιν, 9 Σεπτεμβρίου 1995) ήταν Σέρβος ουγγρικής καταγωγής, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής 
(αριστερός μέσος), μέλος της Εθνικής Ομάδας της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, η οποία πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1950. Μετά τη λήξη της αγωνιστικής του καριέρας εργάσθηκε σαν προπονητής. 

Ως παίκτης ξεκίνησε από τη Βοϊβοντίνα (1938-1941), συνέχισε στη Νόβισαντ (1941-1945), ενώ στη συνέχεια κατέκτησε νταμπλ με την Παρτιζάν Βελιγραδίου (1947) και 2 πρωταθλήματα (1951, 1953) και 3 Κύπελλα (1948, 1949, 1950) με τον Ερυθρό Αστέρα.

Το καλοκαίρι του 1963 ήρθε στην Ελλάδα, όπου έμεινε επί σειρά ετών. Ο Πάλφι έχει εργαστεί στις παρακάτω ελληνικές ομάδες:
1962/63 έως και 1965/66: Άρης Θεσσαλονίκης
1969/70 έως και 1974/75: Καβάλα
1975/76: Παναχαϊκή
1977/78 & 1978/79 (έως την αρχή, περίπου, του β΄γύρου): Αιγάλεω

Πηγές - Παραπομπές 

Π
Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης
Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο.
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Γιουγκοσλάβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950
Ποδοσφαιριστές Σπάρτακ Σουμπότιτσα
Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου
Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ραντνίτσκι 1923 Κραγκούγιεβατς
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Εθνικοσοσιαλιστικό Μπλακ Μέταλ

Το Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal (αγγλ: National Socialist Black Metal ή NS Black Metal ή N.S.B.M είναι Black Metal (μουσική) που προωθεί την ιδεολογία του Εθνικοσοσιαλισμού (Ναζισμού) μέσα από τους στίχους και τις εικόνες που προβάλλονται, αλλά πολλές φορές και μέσα από την μουσική π.χ με αποσπάσματα ομιλιών του Αδόλφου Χίτλερ ή γενικότερα με υλικό από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κ.α.

Μουσικό Στυλ και Παγανιστικό Μπλακ Μέταλ

Η μουσική δεν διαφέρει συνήθως από το Black Metal αν και πολλά συγκροτήματα έχουν παγανιστικά στοιχεία στην μουσική τους και μπορεί να αυτοπροσδιορίζονται ως NS Pagan Black Metal ή Pagan Black Metal. Τα Pagan Black Metal συγκροτήματα δεν είναι κατά κανόνα και εθνικοσοσιαλιστικά, αν και το NS Black Metal είναι στενά συνδεδεμένο με τον Παγανισμό, όπως και το Pagan Black Metal είναι στενά συνδεδεμένο με θέματα όπως η αγάπη για την πατρίδα, η τιμή, η εθνική υπερηφάνεια, οι ήρωες, η μυθολογία κ.α.

Θεματολογία

Τα θέματα με τα οποία ασχολούνται πιο πολύ τα NS Black Metal συγκροτήματα είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός, ο Αντισημιτισμός, ο Φυλετικός Διαχωρισμός, η Ναζιστική Γερμανία, ο πόλεμος, οι εθνικοί ήρωες, ο Παγανισμός, η Μυθολογία, ο Αντικαπιταλισμός, ο Αντικομμουνισμός, ο Φασισμός, η εθνική υπερηφάνεια, ο μυστικισμός, η ανωτερότητα της Λευκής Φυλής κ.α. (Φυσικά πολλά από τα παραπάνω θέματα είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ιδεολογίας του Εθνικοσοσιαλισμού).

Το κάθε NS Black Metal συγκρότημα έχει τις ιδιαιτερότητες του. Μπορεί η θεματολογία να διαφέρει από συγκρότημα σε συγκρότημα, αλλά όλα τα συγκροτήματα έχουν κάποια κοινά θέματα (στίχους) στην μουσική τους και σύμβολα/εικόνες που συνδέονται με τον σκοπό του είδους, δηλαδή την προώθηση του Εθνικοσοσιαλισμού.

Συγκροτήματα αξιόλογα του είδους 

 Absurd
 Graveland
 Nokturnal Motrum
 Hate Forest
 Grand Belial's Key
 Satanic Warmaster
 Termonzor
 Infernum
 Peste Noire
 Wotanorder
 Alessandro Nunziaty
 Dreadmoon

Παραπομπές

Άρθρο της ελληνικής μεταπαίδειας σχετικά με το Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal.
NS Black Metal Movement. 
Hellenic Black Metal Front. 

Εθνικοσοσιαλιστικό Black Metal
Μενοίτιος (δορυφόρος)

Ο Μενοίτιος (αγγλικά:Menoetius), ή όπως είναι το πλήρες όνομα του (617) Πάτροκλος I Μενοίτιος (617 Patroclus I Menoetius), είναι ένας φυσικός δορυφόρος του αστεροειδούς 617 Πάτροκλος. Η ανακάλυψη του έγινε στις 22 Σεπτεμβρίου 2001, από τους αστρονόμους William J. Merline, Laird M. Close, N. Siegler, D. Potter, Clark R. Chapman, Christophe Dumas, François Menard und David C. Slater. Έλαβε το προσωρινό όνομα S/2001 (617) 1, ενώ στις 2 Φεβρουαρίου 2006 ονομάστηκε Μενοίτιος, από το όνομα του του μυθικού πατέρα του Πατρόκλου, Μενοίτιος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Δορυφόροι αστεροειδών
Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας

Στις 6-10-1957 συντάχθηκε στην Αμερική η διαθήκη του Χρήστου Παπαχριστόπουλου στα αγγλικά και στις 19-10-1964 μεταφράστηκε στα ελληνικά και το κληροδότημα ήταν 30,000 δολλάρια για την στέγαση της βιβλιοθήκης σε ιδιόκτητο κτίριο.

Ίδρυση 
Χτίστηκε στον χώρο όπου στεγάζοταν η ανενεργή Ηλεκτρική Εταιρεία σ'ενα δημοτικό πάρκο με δέντρα και τσιμεντένιους διαδρόμους και εγκανιάστηκε το 1967 αφού εμπλουτίστηκε με πλήθος βιβλίων από δωρεές ντόπιων και ξένων.

Το 1972 σε μία ανοιχτή συνέλευση 80 ατόμων κρίθηκε απαραίτητο να τροποποιηθεί το καταστατικό του σωματείου και να μετονομαστεί σε Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας με την υπ'αριθμο 252-12-1972 απόφαση του Πρωτοδικείου  Αμαλιαδας.Στο καταστατικό ορίστηκε ότι στο εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο θα μετείχε ο εκάστοτε Μητροπολίτης χωρίς δικαίωμα ψήφου και το πρώην σωματείο θα στεγάζοταν στο κτίριο της βιβλιοθήκης.

Πέραν του κληροδοτήματος του Χρήστου Παπαχριστόπουλου η βιβλιοθήκη δεν είχε χρηματοδότηση οπότε κατόπιν αιτήματος του σωματείου και έπειτα από συμφωνία περιείλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου.

Στο χρονικό διάστημα 1991-1996 οργανώθηκε το αναγνωστήριο και έγινε δυνατή η σύνδεσή της με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού,το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων,το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και τις βιβλιοθήκες του νομού Ηλειάς.Σ'αυτή την χρονική περίοδο και συγκεκριμένα το 1995 με την υπ'αριθμό 345/1995 απόφαση του το Δημοτικό Συμβούλιο Αμαλιαδας ψήφισε τον κανονισμό για την διοίκηση,την διαχείριση και την λειτουργία της ορίζοντας 9μελές Διοικητικό συμβούλιο από τον Δήμο αποτελούμενο από ένα δημοτικό σύμβουλο και οκτώ μέλη που ασχολούνται με θέματα πολιτισμού.

Η Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας μετά την λήξη της σύμβασης των υπαλλήλων της τον Απρίλιο του 2008 υπολειτουργεί στηριζόμενη σε εθελοντική προσφορά.

Πηγές
Αμαλιάδα,η πόλη μας,Περιβαλλοντική Ομάδα 1ου Γενικού Λυκείου Αμαλιάδας,σελ. 141-142
Αμαλιάδα,εικόνες, Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας

Παραπομπές

Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Νομός Ηλείας
Ηλίας Συνοδινός

Ο Ηλίας Συνοδινός (γεν. Λόφος Αξιωματικών, Περιστέρι 4 Νοεμβρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων, που αγωνίζονταν σε όλες τις θέσεις της άμυνας.

Καριέρα
Ξεκίνησε από το εφηβικό τμήμα του Αιγάλεω το 1975, ύστερα από υπόδειξη των Δημ. Εξωμανίδη και Στ. Μακρή και προωθήθηκε για προπονήσεις με την πρώτη ομάδα την περίοδο 1976-77 με προπονητή το Λάμπη Σεραφείδη, κατακτώντας μάλιστα και τον τίτλο του πρωταθλητή Β΄Εθνικής, με τη λήξη της πρώτης του εκείνης χρονιάς.

Συνέχισε στο Αιγάλεω και στην Επαγγελματική Α΄Εθνική το 1977-78, έχοντας προπονητή το Μπέλλα Πάλφυ. Το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία πραγματοποιήθηκε στην συνάντηση της 15ης αγωνιστικής, Καστοριάς-Αιγάλεω (3-0), όπου η αθηναϊκή ομάδα είχε αγωνισθεί με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, λόγω απεργίας του Π.Σ.Α.Π. Ξανάπαιξε όμως, με τους επαγγελματίες αυτή τη φορά, τη 27η αγωνιστική, στο παιχνίδι Πιερικός-Αιγάλεω 4-0.

Κατά το ίδιο διάστημα είχε 4 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα των Νέων, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Α΄ Βαλκανικό Κύπελλο Νέων της Τουρκίας που έγινε στη Σμύρνη, έχοντας προπονητή το Στ. Πετρίτση και συμπαίκτες μεταξύ άλλων, τους Λεμονή, Κοκολάκη, Δίντσικο, Σκαρτάδο, Χαλκίδη, Καραγκιοζόπουλο, Κοκολίτσιο, Μακρυωνίτη, Αντωνίου, Χατζηιωαννίδη.

Το καλοκαίρι του 1982 δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στον Ατρόμητο Πειραιώς, στη Β΄Εθνική και  
επέστρεψε στο Αιγάλεω το 1983, συμμετέχοντας και πάλι στην Επαγγελματική Α΄Εθνική για έξι μήνες, ώσπου αποχώρησε τον Δεκέμβριο για τη Χαλκίδα και τη Β΄ Εθνική. Ακολούθως έπαιξε στην Ηλιούπολη, στον Ηλυσιακό, τον Εθνικό Αστέρα και στη Δ' Εθνική με τους ΑΟ Μαλεσίνας (1992-93), Άρη Αγ. Κωνσταντίνου (1993-94) και Α.Ο. Αγίας Παρασκευής (1994-95).

Προπονητικό έργο
Από το 1995 που τερμάτισε την αγωνιστική του καριέρα και για 17 χρόνια ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας ομάδες της Α΄κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αθηνών και της Δ΄Εθνικής. Κέρδισε 5 τίτλους, με Ηλιούπολη, Τερψιθέα, Ηλυσιακό, Ποσειδώνα Γλυφάδας και Διάνα Ηλιούπολης. Ακόμη εργάσθηκε στις ομάδες των Σουρμένων, του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Χαραυγιακού, του Χολαργού, της Αγίας Ελεούσας, του Ηφαίστου, του Αστέρα Βάρης και του Αστέρα Ζωγράφου.Τα τελευταία χρόνια είναι ο προπονητής της ομάδας των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Αιγάλεω Α.Ο. ("ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.")

Πηγές 

Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 18 Οκτωβρίου 1978, σελ. 4 Ηλ. Συνοδινός: Ένα νέο αστέρι του Αιγάλεω, συντάκτης Παύλος Γερακάρης
Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "50 Χρόνια Αιγάλεω", 1998

Παπαπομπές

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Σ
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Χάρης Σαββίδης (διευθυντής φωτογραφίας)

Ο Χάρης Σαββίδης (Harris Savides, 28 Σεπτεμβρίου 1957, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ - 9 Οκτωβρίου 2012) ήταν βραβευμένος αμερικανός διευθυντής φωτογραφίας ελληνικής καταγωγής. Ήταν τακτικός συνεργάτης του σκηνοθέτη Γκας Βαν Σαντ, σε ταινίες όπως το Milk και το Elephant, ενώ έχει ασχοληθεί και με το γύρισμα βιντεοκλίπ γνωστών καλλιτεχνών όπως οι REM και η Μαντόνα. Στην καριέρα του είχε βρεθεί υποψήφιος για βράβευση πολλές φορές (BAFTA, Independent Spirit Award, Satellite Award), ενώ είχε κερδίσει τόσο το New York Film Critics Circle Awards, όσο και τρεις φορές στα MTV Video Music Awards για καλύτερη διεύθυνση φωτογραφίας.

Παραπομπές

Πηγές

Ελληνοαμερικανοί
Έλληνες φωτογράφοι
Αμερικανοί άνδρες φωτογράφοι
Έλληνες κινηματογραφιστές
Αμερικανοί κινηματογραφιστές