joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ραϊμόντο Ινκόνις

O Ραϊμόντο Ινκόνις, (Ιταλικά: Raimondo Inconis, γενν. Σαν Γκαβίνο Μονρεάλε 27 Μαρτίου, 1959 )  είναι Ιταλός φαγκοτίστας και κόντρα φαγκοτίστας. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κόντρα φαγκοτίστες του 20ού αιώνα.. Ο Inconis γεννήθηκε στο Σαν Γκαβίνο Μονρεάλε της Ιταλίας. Άρχισε να παίζει πιάνο στην ηλικία των επτά και λίγο αργότερα ξεκίνησε το κόντρα φαγκότο, σπουδάζοντας με τον Ορλάντο Πίττο, στο Ωδείο του Κάλιαρι, όπου αποφοίτησε με τις υψηλότερες τιμές.

Εκτιμώμενος ως ακούραστος και σχολαστικός ερευνητής  βιογραφικών και ιστορικών πηγών για το κόντρα φαγκότο, ανέλαβε το 1994 για τον εκδοτικό οίκο Ricordi του Μιλάνου την επιμέλεια του βιβλίου: Il Controfagotto, Storia e Tecnica (Το κόντρα φαγκότο, ιστορία και τεχνική)- ER 3008 / ISMN 979-0-041-83008-7 .

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι  
 Conservatorio di Musica Cagliari

Συνθέτες κλασικής μουσικής
Ιταλοί μουσικοί
Πύργος του Αναγλύφου

Ο Πύργος του Αναγλύφου είναι τετράγωνος πύργος με διαστάσεις 9x6 μ. και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο των Τειχών της Θεσσαλονίκης, στο Φρούριο του Βαρδαρίου (Τοπ Χανέ). Οφείλει το όνομά του στο εντοιχισμένο στον ανατολικό του τοίχο, ελληνιστικό ανάγλυφο που αναπαριστά νεκρό καθισμένο σε κλισμό και τον θεράποντα δούλο του που του προσφέρει κάτι ή ακόμη κάποια δεξίωση ή κάποιον δάσκαλο με το μαθητή του. Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή που έχει βρεθεί κατά τη διάρκεια εργασιών στερέωσης του Φρουρίου στο παρελθόν και αναφέρει ότι: «’Επί Μαρίνου β(ασιλικοῦ) πρωτοσπα(θαρίου) έκαινουργήθη οὗτος ό πύργος έπιστατοῦντος Κακίκη β(ασιλικοῦ) στρά(τορος) ἔτ(ος) άπό κτ(ήσεως) κόσμ(ου) ҀΤΟ ίνδ(ικτιόνος) I», ο Πύργος χρονολογείται στα 862, στα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ Γ' (856-867), και η επισκευή του έγινε από τον βασιλικό πρωτοσπαθάριο Μαρίνο με επιστασία του βασιλικού στράτορα Κακίκη.

Πηγές 

Μακρή Ε. (1982). Συμπληρωματικά αρχαιολογικά στοιχεία για το φρούριο Βαρδαρίου Θεσσαλονίκης. Μακεδονικά, 22, 133-153.

https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=vardari

Πύργοι στην Ελλάδα
Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Καρολίνα Σβέτλα

Η Καρολίνα Σβέτλα (γεννημένη Γιοχάνα Ροτόβα) (24 Φεβρουαρίου 1830 στην Πράγα - 7 Σεπτεμβρίου 1899 στην Πράγα) ήταν Τσέχα γυναίκα συγγραφέας του 19ου αιώνα. Συνδέθηκε με τη λογοτεχνική Σχολή του Μαΐου. Παντρεύτηκε τον καθηγητή Πετρ Μουζάκ (1821-1892) το 1852, ο οποίος την είχε διδάξει μουσική. Είχε επίσης μία σχέση με τον Γιαν Νερούντα. Εισήγαγε την Ελίσκα Κρασνόχορσκα στη λογοτεχνία και τον φεμινισμό. Το πρώτο της μυθιστόρημα Vesnický román (Ένα χωριάτικο μυθιστόρημα) δημοσιεύθηκε το 1867.   Στα άλλα έργα της περιλαμβάνονται οι Nemodlenec (1873) και Kříž potoka (προσαρμοσμένο σε μια ταινία με το ίδιο όνομα το 1921).

Παραπομπές

Eξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Έργα της ή για την Καρολίνα Σβέτλα
 Βιογραφικές λεπτομέρειες - στα Τσεχικά

Τσέχοι συγγραφείς
Μονή Καλαμούς Ξάνθης

Η Μονή Καλαμούς ή Ιερά Μονή της Παναγίας Καλαμούς βρίσκεται βόρεια της πόλης της Ξάνθης σε απόσταση περίπου 4 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Είναι κτισμένη επάνω σε βράχο με υψόμετρο 170 μέτρων στο τέλος μιας χαράδρας ανατολικά του Κόσυνθου ποταμού και έχει θέα στα βόρεια όλη την ορεινή περιοχή της Ροδόπης μέχρι τα σύνορα προς την Βουλγαρία και στα νότια την πεδιάδα της Ξάνθης.

Ιστορικό
Η χρονολογία ίδρυσής της πιθανολογείται γύρω στον 11ο αιώνα σύμφωνα με σπαράγματα θωρακίου μαρμάρινου μεσοβυζαντινού τέμπλου και ανάγλυφης επιτύμβιας στήλης που έχουν βρεθεί. Στα αρχεία της μονής υπάρχουν χειρόγραφες μαρτυρίες για την ιστορική παρουσία της μονής την περίοδο 13ος - 15ος αιώνας. Η περίοδος ακμής της ήταν μέσα του 15ου και 16ος αιώνας όταν λειτούργησε μικρό βιβλιογραφικό εργαστήριο. Εξακολούθησε να ακμάζει τον  18ο και 19ο αιώνα μετά όμως τους σεισμούς του 1829 υπέστη μεγάλες καταστροφές ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η περιουσία της παραχωρήθηκε για την αποκατάσταση των ακτημόνων προσφύγων. 

Τα αρχεία στη διάρκεια της Β΄ Βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918) κλάπηκαν από τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό, και κρατούνται έως σήμερα στη Βουλγαρία, τα κειμήλια και οι θησαυροί της μονής όπως και της Μονής Παναγίας Εικοσιφοινίσσης Παγγαίου της Μητροπόλεως Δράμας και άλλων πολλών από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τη Μονή Ταξιαρχών και τη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας Ξάνθης. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι Ιερές Μητροπόλεις καθώς και οι αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν διατυπώσει επισήμως αίτημα για την επιστροφή των κλαπέντων ελληνικών κειμηλίων.

Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι γυναικεία και τα κτίσματά της είναι των αρχών του 20ου αιώνα. Ο ναός της ανηγέρθηκε  το 1965, στη θέση του παλαιότερου (πρόχειρα κατασκευασμένου) όπως επίσης και τα κελιά των καλογραιών στη δυτική πλευρά του μοναστηριού.

Πηγή
Ιερά μονή Παναγίας Καλαμούς (Δήμος Ξάνθης) 
Tο μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμούς από τον ιστότοπο της Μητρόπολης Ξάνθης και Περιθεωρίου

Παραπομπές

Καλαμους Ξανθης
Δήμος Ξάνθης
Ξάνθη
Ιερά Μητρόπολις Ξάνθης και Περιθεωρίου
Αυστραλιανό Όπεν 2021

Το Αυστραλιανό Όπεν 2021 ήταν ένα τουρνουά αντισφαίρισης γκραντ σλαμ που διεξήχθη στο Πάρκο της Μελβούρνης από τις 8 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2021. Ήταν το 109ο στη σειρά Αυστραλιανών Όπεν, το 53ο στην εποχή του Open Era και το πρώτο Γκράντ Σλαμ της χρονιάς. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί 18 εως 31 Ιανουαρίου του 2021, όμως μετατέθηκε κατά τρεις εβδομάδες αργότερα το Φεβρουάριο, λόγω της Πανδημίας COVID-19. Το αθλητικό γεγονός ήταν μέρος του ATP Tour 2021 όπως και του WTA Tour 2021.

Το τουρνουά αποτελείτο από εκδηλώσεις για τους επαγγελματίες παίκτες σε μονό, διπλό και μικτό διπλό. Οι παίκτες με αναπηρικό αμαξίδιο αγωνίστηκαν σε μονά και διπλά τουρνουά. Όπως και κατά τα προηγούμενα χρόνια κύριος χορηγός του τουρνουά ήταν η Kia.

Ο Novak Djokovic υπερασπίστηκε επιτυχημένα τον τίτλο του πρωταθλητή στο μονό των ανδρών καθότι διεκδίκησε τον 18ο του τίτλο Γκράντ Σλαμ, νικώντας στον τελικό των ανδρών τον  Daniil Medvedev σε συνεχή σετ. Στις γυναίκες, η Sofia Kenin, προηγούμενη κάτοχος του τίτλου (2020) στο μονό γυναικών, έχασε από την Kaia Kanepi στον δεύτερο γύρο. Στον τελικό των γυναικών ήταν η Naomi Osaka που διεκδίκησε τον τέταρτο τίτλο της Γκράντ Σλαμ νικώντας την Jennifer Brady (η οποία συμμετείχε πρώτη φορά σε τελικό Γκράντ Σλαμ) σε συνεχή σετ.

Παραπομπές
Λιμάνι του Σότσι

Το Εμπορικό Θαλάσσιο Λιμάνι του Σότσι (ρωσ: Сочинский морской торговый порт, αγγ. Commercial Sea Port of Sochi) είναι ένας θαλάσσιος λιμένας, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Δημιουργήθηκε το 1934 και ο βασικός του στόχος είναι η θαλάσσια μεταφορά των επιβατών, η εξυπηρέτηση της κρουαζιέρας και η ομαλή κυκλοφορία των γιότ. Η έδρα του βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του Σότσι, στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας.

Το λιμάνι έχει δύο θέσεις για πλοία στην αποβάθρα για την εξυπηρέτηση των επιβατών. Η αποβάθρα έχει συνολικό μήκος 330 m και μπορεί να φιλοξενήσει σκάφη έως 220 μέτρα με βύθισμα 8,5 μ. Η πρόσβαση στο λιμάνι είναι δυνατή όλο το χρόνο. Μέσω αυτής παρέχεται υπηρεσία επιβατών από το Πότι και το Μπατούμι της Γεωργίας, καθώς και υπηρεσία φορτίου στα τουρκικά λιμάνια της Τραπεζούντας και της Κωνσταντινούπολης. Το λιμάνι είναι προσβάσιμο από ένα μεγάλο συγκρότημα σιδηροδρομικών σταθμών, το οποίο χτίστηκε το 1955.

Το 2013 το λιμάνι εκσυγχρονίστηκε στο πλαίσιο των ανακαινίσεων για την προετοιμασία για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014. Κατασκευάστηκαν νέες θέσεις πρόσδεσης των πλοίων με αποτέλεσμα το λιμάνι να είναι πλέον σε θέση να δέχεται κρουαζιερόπλοια μήκους έως 300 μέτρων σχεδόν όλο το χρόνο. Συνολικά, το λιμάνι μπορεί να δεχθεί ταυτόχρονα δύο κρουαζιερόπλοια και ένα πλοίο. Επιπλέον, οι υδροτεχνικές εγκαταστάσεις επισκευάστηκαν και ο μπροστινός περίπατος περιορίστηκε σε μέγεθος. 

Οι υπηρεσίες των επιβατών παρέχονται στο νέο διεθνή τερματικό σταθμό του λιμένα με χωρητικότητα 1.200 ατόμων ανά ώρα. Ο τερματικός σταθμός φιλοξενεί υπηρεσίες ελέγχου συνόρων, τελωνείων και μετανάστευσης. Η παλιά θαλάσσια περιοχή του λιμένα έχει μετατραπεί σε σύγχρονη μαρίνα χωρητικότητας 300 σκαφών με τεχνική περιοχή, η οποία δέχεται σκάφη μήκους έως 140 μέτρων.

Έκθεση

Παραπομπές
Σάμι Γκραβάνο

Ο Σαλβατόρε "Σάμι" Γκραβάνο (αγγλικά: Salvatore "Sammy" Gravano, γενν. 12 Μαρτίου 1945) είναι Αμερικανός πρώην γκάνγκστερ και πληροφοριοδότης κατά της Οικογένειας Γκαμπίνο και του Τζον Γκότι. Μπήκε σε πρόγραμμα  προστασίας από το FBI, αλλά αποχώρησε με την θέληση του και αργότερα συνελήφθη για λαθρεμπόριο ναρκωτικών στην Αριζόνα και φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκιση του το 2017, ο ίδιος ξεκίνησε κανάλι στην διαδικτυακή πλατφόρμα YouTube και έγινε δημοφιλής εκεί, ακολουθώντας το παράδειγμα του Μάικλ Φρανζέσι.

Πρώτα χρόνια και εγκληματική σταδιοδρομία

Ο Σαλβατόρε Γκραβάνο γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1945 στο Μπένσονχερστ του Μπρούκλιν. Ήταν δυσλεξικός και δεν τα πήγαινε καλά στο σχολείο. Κατάφερε να γίνει γνωστός για την παράτολμη συμπεριφορά του και έμπλεξε από νωρίς με τις συμμορίες. Αρχικά, ο Γκραβάνο υπήρξε μέλος της Οικογένειας Κολόμπο, αλλά τελικά κατέληξε στην Οικογένεια Γκαμπίνο. Αμέσως έγινε φίλος με τον φιλόδοξο Τζον Γκότι, ο οποίος στόχευε να δολοφονήσει το αφεντικό της Οικογένειας Πολ Καστελλάνο. 

Μετά την δολοφονία του Καστελλάνο το 1985, ο Γκραβάνο προβιβάστηκε σε Κάπο (Caporegime) της Οικογένειας και λίγο μετά σε υπαρχηγός με τον Γκότι ως αφεντικό.  

Το 1991, ο Γκραβάνο κατέθεσε εναντίον του Γκότι, αφού το FBI τον πληροφόρησε ότι ο Γκότι τον είχε χαρακτηρίσει με υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Ο Γκραβάνο τελικά ομολόγησε ότι διέπραξε 19 φόνους. Του δόθηκε 5ετής ποινή φυλάκισης, αλλά τελικά έκανε λιγότερο από 1 χρόνο σε ομοσπονδιακή φυλακή και αποφυλακίστηκε το 1994.

Αριζόνα και παρουσία στο διαδίκτυο

Το 1994, ο Γκραβάνο μπήκε σε πρόγραμμα προστασίας από το FBI και μετακόμισε στην Αριζόνα.  Άφησε το πρόγραμμα το 1995 και έγραψε το βιβλίο "Underboss" μαζί με τον συγγραφέα  Πίτερ Μας.  Η Τζάκι Κολούτσι, αδερφή θύματος του Γκραβάνο, επικαλέστηκε ομοσπονδιακούς νόμους, απαγορεύοντας ο Γκραβάνο να έχει κέρδος από τις πωλήσεις του βιβλίου.  Ο Μας δήλωσε ότι ο μαφιόζος αδερφός της Κολούτσι ήταν οδό "κάθαρμα" ήταν και ο Γκραβάνο.   Λίγο αργότερα, ο Γκραβάνο ξέφυγε από τη σφαίρα παρακολούθησης του FBI, αλλά συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2000 για εμπορία χαπιών έκστασης μαζί με την οικογένειά του και φυλακίστηκε. Επρόκειτο να αποφυλακιστεί το 2019, αλλά τελικά αυτό έγινε πρόωρα τον Σεπτέμβριο του 2017.  

Μετά την αποφυλάκιση του, ο Γκραβάνο απασχόλησε ιδιαίτερα τα μέσα, συμμετέχοντας σε κινηματογραφικά πρότζεκτ. Η Κάρεν Γκραβάνο, κόρη του Σάμι, συμμετείχε επίσης στο πολύ επιτυχημένο ριάλιτι Mob Wives, το οποίο προκάλεσε και άλλες αντιδράσεις από την οικογένεια της Κολούτσι.  Το 2020, ο Γκραβάνο ξεκίνησε δικό του κανάλι στην διαδικτυακή πλατφόρμα YouTube, συνεργάστηκε με τον Μάικλ Φρανζέσι και έγινε αρκετά δημοφιλής εκεί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής
Αμερικανοί συγγραφείς
 Αμερικανοί YouTubers
Αμερικανοί πληροφοριοδότες
 Συγγραφείς αστυνομικών βιβλίων σχετιζόμενων με το οργανωμένο έγκλημα
Πετροχώρι Ξάνθης

Το Πετροχώρι, επίσημα Πετροχώριο, είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πετροχώρι βρίσκεται στην πεδιάδα της Ξάνθης σε υψόμετρο 50 μέτρα και περίπου 8 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης.  Δυτικά του χωριού είναι οι Τοξότες, βορειοανατολικά το Εύμοιρο, ανατολικά η Λεύκη ενώ στην ανατολική και νότια άκρη του περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Καβάλας. Η παλιά ονομασία του χωριού, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Καϊλάρ Τσιφλίκ (τουρκ. Kayalar Ciftlgi), και μετά την ανταλλαγή πληθυσμών οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ως Καϊλάρ Τσιφλίκ αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, στο ΦΕΚ 301Α - 13/09/1926 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ευμοίρου. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Ερείκη για να μετονομαστεί πάλι το 1931 με το ΦΕΚ 357Α - 09/10/1931 σε Πετροχώριον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Εύμοιρο, το Λαμπρινό, τη Λεύκη, τη Νέα Μορσίνη και την Παλαιά Μορσίνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ευμοίρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξάνθης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 910 κατοίκους.

Απογραφές πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Ξάνθης
Φλιν Φλον

Το Φλιν Φλον (αγγλικά: Flin Flon) είναι πόλη εξόρυξης στον Καναδά. Βρίσκεται σε μια γραμμή διόρθωσης στα σύνορα της Μανιτόμπα και του Σασκάτσουαν, με την πλειονότητα της πόλης να βρίσκεται εντός της Μανιτόμπα. Έτσι οι κάτοικοι ταξιδεύουν από τα νοτιοδυτικά στο Σασκάτσουαν και από τα βορειοανατολικά στη Μανιτόμπα.

Ο πληθυσμός της πόλης κατά την απογραφή του 2016 αριθμούσε σε 5.185 κατοίκους, από αυτούς οι 4.982 ζούσαν στη Μανιτόμπα και οι 203 στο Σασκάτσουαν.

Δημογραφικά στοιχεία

Παραπομπές

Μανιτόμπα
Σασκάτσουαν
Πρινς Άλμπερτ (Σασκάτσουαν)

Το Πρινς Άλμπερτ (αγγλικά: Prince Albert) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Σασκάτσουαν του Καναδά, μετά το Σασκατούν και τη Ρεγγίνα. Βρίσκεται κοντά στο κέντρο της επαρχίας στις όχθες του ποταμού Βόρειου Σασκάτσουαν. Η πόλη είναι γνωστή ως «Πύλη προς το Βορρά» επειδή είναι το τελευταίο μεγάλο κέντρο κατά μήκος της διαδρομής προς τους πόρους του βόρειου Σασκάτσουαν. Το Εθνικό Πάρκο Πρινς Άλμπερτ βρίσκεται 51 χλμ. βόρεια της πόλης και περιέχει τεράστιο πλούτο από λίμνες, δάση και άγρια ζωή. Η ίδια η πόλη βρίσκεται σε μια ζώνη μετάβασης μεταξύ του άλσους από λεύκες και των μεγαοικοσυστημάτων βόρειων δασών. Το Πρινς Άλμπερτ περιβάλλεται από τον Αγροτικό Δήμο του Πρινς Άλμπερτ Νο. 461, του οποίου αποτελεί έδρα αλλά είναι πολιτικά ξεχωριστό.

Κατά την απογραφή του 2016, η πόλη είχε 35.926 κατοίκους.

Παραπομπές

Σασκάτσουαν
Γουαμπάνα

Η Γουαμπάνα (αγγλικά: Wabana) είναι πόλη του Καναδά και η μεγαλύτερη, και η μόνη ενσωματωμένη, κοινότητα στο νησί Μπελ στην επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ.

Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού και ενσωματώθηκε το 1950. Το έδαφος του νησιού Μπελ περιέχει κόκκινο αιματίτη ή σιδηρομετάλλευμα και αυτός ο πόρος ήταν ο κύριος λόγος για την ανάπτυξη της Γουαμπάνα.

Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της Γουαμπάνα κορυφώθηκε στους 8.026 κατοίκους το 1961. Από το κλείσιμο των ορυχείων το 1966, ο πληθυσμός μειώθηκε σταθερά, με την απογραφή του 2016 να αναφέρει πληθυσμό 2.146 κατοίκων στην κοινότητα.

Παραπομπές

Πόλεις του Καναδά
Νέα Γη και Λαμπραντόρ
Αυξεντίου Ξάνθης

Ο Αυξεντίου είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Αυξεντίου βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της Ξάνθης με υψόμετρο 30 μέτρα σε απόσταση 4 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη της Ξάνθης. Βορειοδυτικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός και βορειοανατολικά η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής. Δίπλα και δυτικά είναι ο οικισμός Αλκυώνη ενώ δίπλα και βορειοδυτικά το Παλαιό Κατράμι το οποίο προϋπήρχε από την εποχή της τουρκοκρατίας με την ονομασία Καρά-κιοϊ. Το 1926 διασκορπισμένοι Μικρασιάτες πρόσφυγες της ευρύτερης περιοχής της Θράκης εγκαταστάθηκαν σε κτήματα που τους παραχωρήθηκαν και ίδρυσαν το Νέο Κατράμι, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1957 οπότε μετονομάστηκε προς τιμή του Κύπριου ήρωα και αγωνιστή της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. 
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Νέον Κατράμιον το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χιονίστρας και το 1957 με το ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957 μετονομάστηκε σε Αυξεντίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Διομήδεια, τον Νέο Ζυγό, το Παλαιό Κατράμιο, τον Πετεινό και τη Φελώνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Διομηδείας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 264 κατοίκους.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Χωριά του νομού Ξάνθης
Δήμος Αβδήρων
Off Festival

Το Off Festival είναι μουσικό φεστιβάλ εναλλακτικής ροκ το οποίο λαμβάνει χώρα σε ετήσια βάση στο Κατοβίτσε της Πολωνίας. Διοργανωτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ είναι ο τραγουδιστής και κιθαρίστας Άρτουρ Ρόγιεκ.

Το επόμενο είναι προγραμματισμένο για τις 5 - 7 Αυγούστου 2022. Θα εμφανιστούν οι: Ίγκι Ποπ, Bikini Kill, Central Cee, Metronomy, Dry Cleaning, Νάταλι Μπέργκμαν, Q, Amenra, DIIV, Καμάαλ Ουίλιαμς, Alyona Alyona, Mura Masa, Prospa, Oxford Drama, Easyfun, Namasenda, Ćpaj Stajl, Σαρλότ Αντιγκερί και Μπόλις Πουπούλ, Σοφία Κουρτέση, Papa D, Polonia Disco, Myd (live band), Oysterboy, Pink Siifu & Negro 6', The Armed, Jaubi, Squid, Yard Act, Lordofon, Ela Minus, και άλλοι.

Ιστορία 
Η ιδέα για το φεστιβάλ ξεκίνησε από τον Άρτουρ Ρόγιεκ, τον πρώην τραγουδιστή και κιθαρίστα του εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος Myslovitz. Το 2006, ο Άρτουρ, μαζί με τους στενούς συνεργάτες του, διοργάνωσε το πρώτο Φεστιβάλ Οφ, στα Πάρκα Σουούπνα της πόλης Μισουοφίτσε, το οποίο προσέλκυσε πάνω από 10.000 θεατές, Από τότε το φεστιβάλ Οφ άρχισε να διεξάγεται ετήσια. Μετά το 2009 μεταφέρθηκε από την πόλη Μισουοφίτσε στη γειτονική πόλη Κατοβίτσε, και συνέχισε να διεξάγεται ετήσια.

Τα φεστιβάλ 2020 και 2021 είχαν προγραμματιστεί και ακυρώθηκαν επειδή μετά την κρίση από την πανδημία κορονοϊού απαγορεύτηκαν οι μαζικές εκδηλώσεις.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημος ιστότοπος OFF Festival
OFF Festival TV
OFF Festival Club 
Drowned in Sound review 

Φεστιβάλ μουσικής στην Πολωνία
Κισγιακμπίκα Μπαϊριάσοβα

Η Κισγιακμπίκα Μπαϊράσοβα (1679 - 1739) ήταν μια με τη βία βαπτισμένη στην Ορθοδοξία Μπασκίρα Μουσουλμάνα γυναίκα, η οποία καταδικάστηκε σε κάψιμο στην πυρά επειδή επέστρεψε στο Ισλάμ.

Βιογραφία 
Η Μπαϊριάσοβα γεννήθηκε το 1679 στο βόλοστ του Ντουβάνσκοϊ στην Σιβηρική οδό στη Ρωσία. Στις αρχές του 18ου αιώνα, η λεγόμενη "εξουσία του βουνού" δημιουργήθηκε στα Ουράλια. 

Ο Βασίλι Τάτιστσεφ, γνωστός ως ο ιδρυτής της Αικατερινούπολης, και συγγραφέας του βιβλίου "Η Ιστορία της Ρωσίας", ήταν ο επικεφαλής της "εξουσίας του βουνού". Εκείνη τη στιγμή, ξεκίνησε η ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων, εργοστασίων και ορυχείων στην περιοχή. Οι ντόπιοι Μπασκίροι φοβούνταν ότι θα χάσουν την πατρογονική εξουσία τους στα εδάφη που προσαρτήθηκαν στην Ρωσία, και προσπάθησαν να προστατεύσουν την πολιτιστική, θρησκευτική και εγχώρια παράδοση τους. Η δυσαρέσκεια του λαού προσκάλεσε την εξέγερση του 1735-1740. Κατά την εξέγερση η "εξουσία του βουνού" απάντησε με τιμωρητικές εκστρατείες. Οι κάτοικοι των επαναστατημένων χωριών σκοτώθηκαν, πουλήθηκαν ως σκλάβοι ή βαπτίστηκαν με την βία. Η Μπαϊριάσοβα συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Αικατερινούπολη. Δόθηκε ως σκλάβα στον συγγραφέα και μεταφραστή Κιριάκ Κοντράτοβιτς. Βαπτίστηκε και της δόθηκε το όνομα Κατερίνα.

Όπως και οι υπόλοιποι σκλάβοι, η Κισιακμπίκα ονειρευόταν την απελευθέρωση της. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1737, έκανε την πρώτη της απόδραση με μια άλλη σκλάβα. Η ηλικιωμένη γυναίκα συνελήφθη και μαστιγώθηκε. Αλλά αυτό δεν την σταμάτησε. Στις 26 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους η Κισγιακμπίκα έκανε την δεύτερη απόδραση από την Αικατερινούπολη με την γραμματέα του διευθυντή της "εξουσίας του βουνού". Η Κισγιακμπίκα συνελήφθη και μαστιγώθηκε.

Εν τω μεταξύ, στις 20 Απριλίου 1738, εκτελέστηκε ο Τοϊγκίλντα Ζουλιάκοφ. Επίσης βαπτίστηκε με τη βία και επέστρεψε στην θρησκεία του, το Ισλάμ. Όλα οι Μπασκίροι στην Αικατερινούπολη και τα περίχωρά της υποχρεώθηκαν να παρακολουθήσουν την εκτέλεση του. Ο Ζιλγιάκοφ πυρπολήθηκε μπροστά στα παιδιά του. Αλλά η Κισιακμπίκα δεν φοβήθηκε. Τον Σεπτέμβριο του 1738 απέδρασε για τρίτη φορά.

Στις 8 Φεβρουαρίου 1739 αποφασίστηκε η καύση της Κισιακμπίκα επειδή το έσκασε τρεις φορές και επέστρεψε στο Ισλάμ.

Ένα μήνα αργότερα, μετά τη δημοσίευση της απόφασης, η Μπαϊριάσοβα εκτελέστηκε στην κεντρική πλατεία της Αικατερινούπολης.

Δείτε επίσης 

 Αποστασία στον Χριστιανισμό

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γυναικείες ιστορίες: Η Μπασκίρα Ιωάννα της Μάγχης Реальное время 10.03.2018 (στα ρωσικά)

Παραπομπές 
 
Ιστορία του Μπασκορτοστάν
Μπασκίροι
Θρησκευτικές διώξεις
Υπουργείο Εξωτερικών (Τουρκία)

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκικής Δημοκρατίας (τούρκικα:Dışişleri Bakanlığı) είναι ο υπουργός της κυβέρνησης που είναι επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών και είναι μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου της Τουρκίας. Ο υπουργός είναι υπεύθυνος για την εποπτεία των διεθνών σχέσεων της κυβέρνησης, αν και το Υπουργείο Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαχειρίζεται τις ειδικές σχέσεις που αφορούν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γραφείο ιδρύθηκε το 1920, κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, με τον Μπεκίρ Σάμι Κουντούχ να γίνεται ο πρώτος Υπουργός του συγκεκριμένου αξιώματος. Ο τωρινός αξιωματούχος είναι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 24 Νοεμβρίου 2015, μετά τον σχηματισμό της τρίτης κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας
Εξωτερικων
Τουρκια
Δομή Κατσικά

Η Δομή Κατσικά είναι επιχειρησιακή μονάδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για τη φιλοξενία και προσωρινή υποδοχή προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη Δημοτική Κοινότητα Κατσικά του Δήμου Ιωαννιτών της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου. Στη δομή δραστηριοποιούνται ο ΕΟΔΥ, το Υπουργείο Παιδείας, ο Ελληνικός Στρατός, η ASB Ελλάδος και η Μετάδραση.

Διαχείριση της δομής 

Η δομή Κατσικά είναι η μεγαλύτερη δομή προσφύγων και μεταναστών στην Ήπειρο. Διοικητής της δομής από το Νοέμβριο 2020 είναι ο επιχειρηματίας Δημήτρης Λάκκας. Υποστήριξη στις ομάδες διαχείρισης των δομών φιλοξενίας της Ηπείρου (Κατσικά, Φιλιππιάδας, Δολιανών) παρέχει η εταιρία ASB από το Φεβρουάριο 2018. 

Το Δεκέμβριο του 2020 στη δομή διέμεναν περίπου 1300 άτομα, σε συνολική χωρητικότητα 1450 ατόμων.

Επεισόδια 

Στις 14 Δεκεμβρίου 2020 σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων διμοιριών ΜΑΤ, και διαμενόντων στη δομή λόγω της εγκατάστασης σε αυτήν περίπου 150 νεοαφιχθέντων προσφύγων. Μαρτυρίες μιλούν για χρήση βίας, δακρυγόνων και πυροβολισμών στον αέρα, ενώ η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει εκδώσει ανακοίνωση για το συμβάν. Η ένταση δημιουργήθηκε λόγω της σύμπτυξης που έπρεπε να γίνει στα κοντέινερ ώστε να φιλοξενηθούν τα επιπλέον άτομα που μετακινήθηκαν στη δομή από Αθήνα, Σέρρες και άλλες περιοχές της χώρας. Δύο άτομα εκ τών ήδη διαμενόντων στη δομή αρνήθηκαν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να σχηματιστεί σε βάρος τους δικογραφία.

Δείτε επίσης 

  Δομή Φιλοξενίας και Προσωρινής Υποδοχής
  Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  Οι επιχειρησιακές μονάδες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου

Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Ρομανοσερβική γλώσσα

Η Ρομανοσερβική γλώσσα είναι μια μικτή γλώσσα που προκύπτει από τον συνδυασμό της σερβικής και της ρομανικής γλώσσας στην Σερβία και στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας ενώ απέχει από τις βλάχικες ρομανικές διαλέκτους που ομιλούνται στην Σερβία.

Εκδόσεις 
Τον Οκτώβριο 2005, το πρώτο κείμενο σε βιβλίο γραμματικής για τους ρομά στην Σερβία κυκλοφόρησε από τον γλωσσολόγο Ράικο Τζούριτς, με τίτλο Gramatika e Rromane čhibaki - Граматика ромског језика (Gramatika romskog jezika).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ethnologue - Languages of the World

Παραπομπές 

Κατηγορία : σερβική γλώσσα
Κατηγορία : σλαβικές γλώσσες
Κατηγορία : ρομά
Moderna

Η Moderna, Inc (Μοντέρνα) είναι φαρμακευτική και βιοτεχνολογική εταιρεία με έδρα το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η οποία ιδρύθηκε το 2010. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2021 απασχολούσε περισσότερους από 1300 εργαζόμενους. Οι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι στις μεταδοτικές ασθένειες, στην ανοσο-ογκολογία, σε σπάνιες ασθένειες, στις καρδιαγγειακές παθήσεις και σε αυτοάνοσα νοσήματα. Συνεργάζεται με εταιρίες, οργανισμούς και ιδρύματα όπως η Lonza, την Βιοϊατρική Αρχή Προηγμένης Έρευνας και Ανάπτυξης (BARDA), AstraZeneca, Merck, Darpa, Vertex, Karolinska Institutet και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates. 

Κύριος στόχος της Moderna είναι η δημιουργία φαρμάκων και εμβολίων και η ανάπτυξή τους με τεχνολογία που βασίζεται στο Αγγελιοφόρο RNA. Ο μηχανισμός αυτός εισάγει το τροποποιημένο νουκλεοσιδικό mRNA(modRNA), το οποίο διατηρείται σε νανοσωματίδια λιπιδίων, σε ανθρώπινα κύτταρα ώστε να προκαλέσει την ανοσοαπόκριση του οργανισμού μας.  Αυτή την στιγμή έχουν 24 προγράμματα υπό ανάπτυξη, ενώ 13 από αυτά βρίσκονται σε κλινικές μελέτες εν εξελίξει.

Η Moderna έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό χάρη στο εμβόλιο που ανέπτυξε ενάντια στην ασθένεια COVID-19, που προκαλούσε ο κορονοϊός SARS-CoV-2 και ήταν υπεύθυνος για την πανδημία που ξεκίνησε στα τέλη του 2019. Το εμβόλιό της με κωδική ονομασία mRNA-1273 εγκρίθηκε από αυστηρές ρυθμιστικές αρχές όπως του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τον Μάρτιο του 2021, ανακοίνωσε ότι βρίσκεται σε ανάπτυξη και ξεκίνησαν τις κλινικές δοκιμές για την επόμενη γενιά εμβολίου ενάντια στην COVID-19, με κωδική ονομασία mRNA-1283, το οποίο στοχεύει και κωδικοποιεί κρίσιμα τμήματα της πρωτεϊνικής ακίδας του SARS-CoV-2.

Παραπομπές
Αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο

Το αγγειοδραστικό εντερικό πολυπεπτίδιο (αγγλ. Vasoactive intestinal peptide, VIP) είναι μια πεπτική ορμόνη του γαστρεντερικού συστήματος που παράγεται από τα νευροενδοκρινή κύτταρα στο λεπτό και παχύ έντερο, το πάγκρεας, τον εγκέφαλο και το περιφερικό νευρικό σύστημα.

Οι δράσεις του περιλαμβάνουν τη διέγερση των εκκρίσεων του παγκρέατος, την διέγερση της γλυκογονόλυσης, την αναστολή των εκκρίσεων του στομάχου, τη διέγερση απελευθέρωσης της ινσουλίνης και της γλυκαγόνης, την πρόκληση περιφερικής αγγειοδιαστολής, την πρόκληση θετικής ινοτρόπου και χρονοτρόπου δράσης στο καρδιαγγειακό σύστημα, την επιβράδυνση της γαστρικής κινητικότητας, τη διέγερση της έκκρισης χλωρίου από το έντερο και την αναστολή της εντερικής απορρόφησης νατρίου.

Μηχανισμοί 
Το VIP παράγει μια μεσολαβούμενη από G πρωτεΐνη-αδενυλική κυκλάση αύξηση στο cAMP, το οποίο με τη σειρά του πυροδοτεί μια ποικιλία καταρακτών φωσφορυλίωσης πρωτεϊνών, μια από τις οποίες οδηγεί στη μετατροπή φωσφορυλάσης b σε φωσφορυλάση a, διεγείροντας τη γλυκογονόλυση.

Πηγές 

Πεπτιδικές ορμόνες
Μάρε Βιντ

Η Μάρε Βιντ (γεννημένη ως  Μάρε Μαντ, 15 Σεπτεμβρίου 1942 - 10 Μαΐου 2020) ήταν Εσθονή γραφίστας. Στη δουλειά της, η Βιντ απεικόνιζε ως επί το πλείστον ένα «ιδανικό τοπίο». Προσπαθούσε να δημιουργήσει μία σύνθεση της φύσης και των ανθρώπινων κατασκευών. Τα έργα της φαίνονταν οικεία στους θεατές χωρίς όμως να υπάρχουν στην πραγματικότητα.Τα θέματά της τα αντλούσε από τη φύση, τα πάρκα και τα σπίτια. Τα έργα της έχουν μια ιδιαίτερη αισθητική. Εμφανίζονται ως τέλεια αρχέτυπα με ιδανική μορφή.

Βιογραφία 
Η Βιντ γεννήθηκε στο Ταλίν, όπου αποφοίτησε από το 9ο Γυμνάσιο το 1961. Από το 1962 έως το 1967, σπούδασε στο Εσθονικό Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης SSR. Αποφοίτησε ως καλλιτέχνης γυαλιού.  Από το 1967 έως το 1969, εργάστηκε ως καθηγήτρια τέχνης σε  ένα Λύκειο στο Ταλίν, τότε ως ανεξάρτητη καλλιτέχνης. Ήταν μέλος της Εσθονικής Ένωσης Καλλιτεχνών από το 1973 και της Ένωσης Εσθονών Χαρακτών από το 1992.

Εργάστηκε σε σχέδιο μελανιού και μολυβιών και κυρίως στη λιθογραφία από το 1972. Στο έργο της Μάρε Βιντ του δεύτερου μισού της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, προέκυψε ένα στυλ, που χαρακτηρίζεται από την ασπρόμαυρη αντίθεση των σχεδίων, στο οποίο το χρώμα χρησιμοποιείται περισσότερο υπό όρους.  Η Μάρε Βιντ δραστηριοποιήθηκε από τη δεκαετία του 1960, όπου συνέβησαν αλλαγές στο αυστηρό πολιτικό καθεστώς της Σοβιετικής Ένωσης πράγμα που προκάλεσε αλλαγές στην καλλιτεχνική ζωή στην Εσθονία. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980 συμμετείχε σε διάφορες διεθνείς μπιενάλε παρόλο που η Σοβιετική Ένωση απαγόρευε στους καλλιτέχνες να στέλνουν τα έργα τους στο εξωτερικό.

Βραβεία 

 Ειδικό τριετές βραβείο χαρακτικής, Ταλίν, (1977, 1986, 1989, 1992)
 Βραβείο Γιάαν Γιένσεν, Ταλίν, (1984)
 Βραβείο τέχνης Κρίστιαν Ράουντ, (2001)
 Τριετές βραβείο ζωγραφικής Ταλίν Manu Prporia, (2009)
 Ετήσιο βραβείο τέχνης της Γκαλερί G, Ταλίν, (2007)
 Τάγμα του Λευκού Αστεριού,  4η τάξη, (2015).

Παραπομπές 

 

Καλλιτέχνιδες του 20ού αιώνα
Εσθονοί καλλιτέχνες
Ρίχαρντ Γιάκοπιτς

Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς ( (12 Απριλίου 1869 – 21 Απριλίου 1943) ήταν Σλοβένος ζωγράφος. Εκτός από κορυφαίος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος στη χώρα του, ήταν προστάτης των τεχνών και θεωρητικός της τέχνης. Μαζί με τους Matej Sternen, Matija Jama και Ivan Grohar, θεωρείται πρωτοπόρος της σλοβενικής ιμπρεσιονιστικής ζωγραφικής.

Βιογραφία 

Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς γεννήθηκε σε ένα προάστιο της Λιουμπλιάνας, πρωτεύουσας της ιστορικής περιοχής Καρνιόλα της Αυστροουγγαρίας και νυν Σλοβενίας. Ο πατέρας του, Φρανκ Γιάκοπιτς, ήταν γνωστός έμπορος γεωργικών προϊόντων. Ο Ρίχαρντ ήταν το μικρότερο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας.

Μετά από εισαγωγικές εξετάσεις, ο Γιάκοπιτς σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βιέννη, επέστρεψε στο σπίτι του προσωρινά λόγω ασθενείας και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του το 1888. Το 1889 εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Στη συνέχεια, έζησε στη Λιουμπλιάνα, όπου συμμετείχε στην ίδρυση της Σλοβενικής Εταιρείας Τέχνης, και μετά το 1902 στην Škofja Loka. Το 1903, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Πράγα. Ο Γιάκοπιτς επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα το 1906. Ήταν ένα από τα πρώτα μέλη της Σλοβενικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, που ιδρύθηκε το 1938.

Ο Γιάκοπιτς πέθανε στο σπίτι του στη Λουμπλιάνα στις 1:45 μ.μ., στις 21 Απριλίου 1943, μετά από μακρόχρονη και δύσκολη ασθένεια. Από το 1906 υπέφερε από επιληψία. Στην κατοικία του διοργανώθηκε αγρυπνία, ενώ κηδεύτηκε και θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Τιμίου Σταυρού (νυν νεκροταφείο Žale) στις 23 Απριλίου 1943.

Κληρονομιά 
Πάνω από 1.200 πίνακες και 650 σχέδια του Γιάκοπιτς έχουν διασωθεί.

Στη Λιουμπλιάνα, ο Γιάκοπιτς ίδρυσε τη Σλοβενική Σχολή Ιμπρεσιονιστικού Σχεδίου και Ζωγραφικής, που μετέπειτα εξελίχθηκε σε Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εθνικής Πινακοθήκης της Σλοβενίας. Το 1908, κατασκεύασε με δικά του έξοδα ένα περίπτερο στο Τίβολι, το μεγαλύτερο πάρκο της Λιουμπλιάνας, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Max Fabiani. Το περίπτερο Γιάκοπιτς έγινε ο κύριος χώρος καλλιτεχνικών εκθέσεων της ευρύτερης περιοχής εκείνη την εποχή. Το 1962, λόγω μετεγκατάστασης μιας σιδηροδρομικής γραμμής, το περίπτερο κατεδαφίστηκε.

Το 1965, ο Γιάκοπιτς έδωσε το όνομά του σε ένα δημοτικό σχολείο στην περιοχή Σίσκα, ενώ το 1969 καθιερώθηκε το βραβείο Γιάκοπιτς, το ανώτατο σλοβενικό βραβείο καλών τεχνών, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο. Μεταξύ 1970-72, ανεγέρθηκε ένα άγαλμα του Γιάκοπιτς από τον Bojan Kunaver στον χώρο όπου αρχικά βρισκόταν το περίπτερο. Το 1979, εγκαινιάστηκε στη Λιουμπλιάνα μια νέα γκαλερί Γιάκοπιτς (). Αφότου η Σλοβενία αποσχίστηκε από τη Γιουγκοσλαβία και έγινε ανεξάρτητο κράτος, ο Γιάκοπιτς απεικονίστηκε από τον Rudi Španzel στο χαρτονόμισμα των 100 τολάρ, που κυκλοφόρησε από τον Οκτώβριο του 1991 έως την εισαγωγή του ευρώ τον Ιανουάριο του 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρώιμος σλοβένικος μοντερνισμός, Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας στα αγγλικά
Ο Ρίχαρντ Γιάκοπιτς στο Google Arts and Culture στα αγγλικά

Παραπομπές

Ευρωπαίοι ζωγράφοι
Σλοβένοι καλλιτέχνες
Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Ανού Τάλι

Η Ανού Τάλι (γεννημένη στις 18 Ιουνίου 1972) είναι εσθονή  μαέστρος.

Ζωή και καριέρα 
Η Τάλι γεννήθηκε στο Ταλίν. Ξεκίνησε τη μουσική της κατάρτιση ως πιανίστρια και αποφοίτησε από το Ταλίν Μουσικό Γυμνάσιο το 1991. Συνέχισε τις σπουδές της στην Εσθονική Μουσική Ακαδημία ως μαέστρος με τους Κούνο Άρενγκ, Τόομας  Κάπτεν και Ρομάν Ματσόφ. Από το 1998 έως το 2000, σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης με τον Ίλια Μούσιν και αργότερα με τον Λέονιντ Κόρτσμαρ. Ξεκίνησε τις σπουδές της το 1995 με τον Γιόρμα Πανούλα στην Ακαδημία Σιμπέλιους στο Ελσίνκι. Το 1997, η Τάλι και η δίδυμη αδελφή της Κάντρι Τάλι ίδρυσαν την Εσθονική-Φινλανδική Συμφωνική Ορχήστρα, με την Ανού Τάλι ως διευθυντή της ορχήστρας και την Κάντρι Τάλι ως διευθυντή της. Η ορχήστρα πήρε αργότερα το όνομα της Σκανδιναβικής Συμφωνικής Ορχήστρας. Η Τάλι και η Σκανδιναβική Συμφωνική Ορχήστρα πραγματοποίησαν την πρώτη τους ηχογράφηση το 2002 με το "Το Πέταγμα του Κύκνου", για το Finlandia / Warner Classics, το οποίο παρουσίασε δύο παγκόσμιες ηχογραφήσεις πρεμιέρας, τις ορχηστρικές σουίτες Ωκεανός και το Πέταγμα του Κύκνου του Βέλιο Τόρμις. Αυτή η ηχογράφηση κέρδισε το βραβείο Νέου Καλλιτέχνη της Χρονιάς στα βραβεία Echo Klassic 2003 στη Γερμανία. Η δεύτερη ηχογράφηση τους ήταν το Action Passion Illusion, επίσης για την Warner Classics.

Στη Βόρεια Αμερική, η Τάλι έκανε το ντεμπούτο της στις ΗΠΑ με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Νιου Τζέρσεϋ τον Ιανουάριο του 2005.   Τον Απρίλιο του 2007, η Τάλι  διορίστηκε Μουσικός Διευθυντής της Ορχήστρας Επιμελητηρίου Μανιτόμπα και προγραμματίστηκε να ξεκινήσει μετά το Σεπτέμβριο του 2007.  Ωστόσο, το Νοέμβριο του 2008, η ορχήστρα ανακοίνωσε ότι αυτή και η Τάλι δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σχετικά με τους όρους της σύμβασης και η Τάλι δεν ανέλαβε ποτέ τη θέση Μανιτόμπα. 

Το καλοκαίρι του 2006, η Τάλι έκανε το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ Όπερας Σαβονλίνα με μια νέα παραγωγή της Κάρμεν και επίσης στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ με την Ορχήστρα  Μοτσαρτέουμ. Η δουλειά της στη σύγχρονη μουσική περιλαμβάνει τη διεξαγωγή της πρεμιέρας στις ΗΠΑ των  Τραγουδιών των Πολέμων, Που Έχω Δει του Χάινερ Γκέμπελς. 

Η Τάλι έκανε την πρώτη της εμφάνιση με την ορχήστρα Σαρασότα τον Φεβρουάριο του 2011.  Τον Ιούνιο του 2013, η Ορχήστρα Σαρασότα όρισε την Τάλι ως την επόμενη  μουσικό διευθυντή, με ισχύ από την 1η Αυγούστου 2013, με αρχικό συμβόλαιο 3 ετών.  Η ορχήστρα επέκτεινε το συμβόλαιό της για άλλα 3 χρόνια το 2016. Τον Οκτώβριο του 2017, η ορχήστρα ανακοίνωσε ότι η Τάλι πρόκειται να παραιτηθεί από τη μουσική διεύθυνση της ορχήστρας το 2019.  

Η Τάλι και ο σύζυγός της Χέντρικ  Άγκουρ, διευθυντής του σχολείου Γκουστάβ Άντολφ στο Ταλίν, παντρεύτηκαν το 2014. Το ζευγάρι έχει ένα παιδί, που γεννήθηκε τον Μάιο του 2015.  Τα βραβεία και οι διακρίσεις της περιλαμβάνουν το Πολιτιστικό Βραβείο της Εσθονίας το 2003 και το Προεδρικό Βραβείο της Εσθονίας το 2004.  Η Τάλι ηχογράφησε επίσης εσθονική μουσική με τη Frankfurt RSO.

Παραπομπές 
 

Εσθονοί καλλιτέχνες
Εσθονοί μουσικοί
Σβετλάνα Γκανούσκινα

Η Σβετλάνα Αλεξέεβνα Γκανούσκινα (, γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1942) είναι μαθηματικός και ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία, η οποία αναφερόταν ως σοβαρή υποψήφια για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2010.

Έργο 
Η Γκανούσκινα εργάστηκε για πολλά χρόνια ως καθηγήτρια μαθηματικών σε πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1990, βοήθησε στην ίδρυση της ομάδας Βοήθεια των Πολιτών (Grazhdanskoe Sodeistvie), μίας ΜΚΟ που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στη ρωσική κοινωνία. Από το 2015, ο οργανισμός χαρακτηρίζεται ως "ξένος πράκτορας" από τη ρωσική κυβέρνηση.

Η Γκανούσκινα είναι μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου για την Κοινωνία των Πολιτών και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Είναι επίσης στο συμβούλιο του Μνημείου, μίας κοινότητας αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της σοβιετικής καταστολής.

Αναγνώριση 
Το 2006, της απονεμήθηκε το βραβείο Homo Homini για τον ακτιβισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την τσεχική ομάδα People in Need (Άνθρωποι σε Ανάγκη).

Το 2016, η Γκανούσκινα έλαβε το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης, που συχνά αναφέρεται ως «Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ», στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, «για την υπερδεκαετή δέσμευσή της στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης για τους πρόσφυγες και τους εξαναγκασμένους μετανάστες και την ανοχή μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων".

Δείτε επίσης 
 Ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία

Παραπομπές 

Ρώσοι μαθηματικοί
Σοβιετικοί μαθηματικοί
Ακτιβιστές
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος

Το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής σταδιοδρομίας των ποδοσφαιριστών αποτελούν τα εγχώρια πρωταθλήματα, όπου και σημειώνουν τα περισσότερα γκολ. Με βάση τις στατιστικές υπηρεσίες και μόνο (RSSSF, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation και IFFHS, International Federation of Football History & Statistics, Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου ), οι κορυφαίοι σκόρερ πρωταθλημάτων όλων των εποχών είναι οι εξής:

Κατάταξη 

Κλειδί = † Απεβίωσε

Οι παίκτες με την έντονη γραφή είναι επί του παρόντος ενεργοί. Τα δεδομένα είναι ακριβή έως τις 13 Νοεμβρίου 2022.

Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα κορυφαίας κατηγορίας πρωταθλημάτων 

Στο υψηλότερο επίπεδο πρωταθλημάτων, την κορυφαία εθνική κατηγορία, οι καλύτεροι σκόρερ όλων των εποχών είναι οι ακόλουθοι. Οι παίκτες με την έντονη γραφή είναι επί του παρόντος ενεργοί. Τα δεδομένα είναι ακριβή έως 13 Νοεμβρίου 2022.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

Παραπομπές

Σκόρερ πρωταθλημάτων
Ματρικάρια η περιτμημένη

Η Ματρικάρια η περιτμημένη (Matricaria recutita), κοινώς το γνωστό μας χαμομήλι (επίσης συν. Ματρικάρια η χαμομίλλα, Matricaria chamomilla), ανήκει στην οικογένεια compositae ή Asteraceae (Σύνθετα ή Αστεροειδή) που χαρακτηρίζεται από το ότι τα άνθη είναι τοποθετημένα σε χαρακτηριστικές ταξιανθίες, που ονομάζονται κεφάλια, όπου κάθε κεφάλιο αποτελείται από πολλά μικρά ανθίδια. Η ονομασία χαμομήλι προέρχεται από την ελληνική (χαμαί και μήλον) επειδή το άρωμα του φυτού μοιάζει με του μήλου. Το όνομα Matricaria προέρχεται από τα λατινικό “matrix”, που μια από τις έννοιες του, παλαιότερα, ήταν μήτρα, και αυτό επειδή το χαμομήλι χρησιμοποιήθηκε ευρέως για τη θεραπεία γυναικολογικών προβλημάτων όπως εμμηνορροϊκές κράμπες και διαταραχές του ύπνου που σχετίζονται με το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Το χαμομήλι (Matricaria recutita) αποτελεί ιθαγενές είδος της Ευρώπης και της Ασίας, κοινό σ’ όλη την Ελλάδα, σε καλλιεργημένους και χέρσους αγρούς, μεταξύ 0-800μ, σπάνια -1500μ.  Πρόκειται για αρωματικό φυτό που διακρίνεται από άλλα παρόμοια είδη, από τον κωνικό κοίλο ανθικό άξονα του και τα άνθη 10-25 χιλ. Ανθίζει Μάιο-Αύγουστο. Το χαμομήλι είναι φαρμακευτικό φυτό και επειδή οι ανάγκες δεν καλύπτονται από το αυτοφυές, καλλιεργείται επίσης σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το εκχύλισμά του λαμβάνεται εσωτερικά ως σπασμολυτικό, ηρεμιστικό, χωνευτικό, καθώς και εξωτερικά σε φλεγμονές του δέρματος, πληγές, εγκαύματα κ. ά. Το χαμομήλι σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση  είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, μάλλον επειδή ανθίζει κοντά στη γιορτή του (23 Απριλίου).

Πηγές 
Αξιώτης Μ. & Αξιώτης Β. 2012, Τα φυτά της Ελλάδας, Η έρευνα στη Λέσβο, Εντελέχεια

Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. III)

Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 4, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
https://www.greekflora.gr/el/flowers/1422/Matricaria-recutita

http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/1e95e646-04a3-4372-b07f-dac64d3df634

http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=290022&size=medium

https://visitkythera.com/el/chamomili/

Παραπομπές 

Ελληνική χλωρίδα
Σύνθετα
Φαρμακευτικά φυτά της Ευρώπης
Μαξίμ Ζνακ

Ο Μαξίμ Ζνακ (   , γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Λευκορωσός δικηγόρος και πολιτικός, μέλος της ομάδας του Βίκτορ Μπαμπάρικο, μέλος της προεδρίας του Συμβουλίου Συντονισμού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Λευκορωσίας 2020–21 κατά της διακυβέρνησης του Αλεξάντερ Λουκασένκο. Μετά την έξοδο της Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια, ο Ζνακ μαζί με τη συνάδελφο ηγέτη της αντιπολίτευσης Μαρία Κολεσνίκοβα συμμετείχαν ενεργά στις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες κατά της κυβέρνησης Λουκασένκο. Τον Σεπτέμβριο του 2021 καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη από δικαστήριο του Μινσκ.

Εκπαίδευση 
Ο Ζνακ απέκτησε το διδακτορικό του στο δίκαιο από το κρατικό πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας.

Νομική σταδιοδρομία 
Ο Ζνακ παρείχε νομική υποστήριξη στον προεδρικό υποψήφιο Βίκτορ Μπαμπάρικο, ο οποίος φυλακίστηκε τον Ιούνιο του 2020 κατά τη διάρκεια της 26χρονης προεδρίας του Λουκασένκο στη Λευκορωσία, πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020 στη Λευκορωσία. Ο Μπαμπάρικο είχε την πρόθεση να αμφισβητήσει τις εκλογές της Λευκορωσίας το 2020 προτού απορριφθεί από εκλογικούς αξιωματούχους.

Συμβούλιο συντονισμού και κράτηση 
Ο Ζνακ είναι ένα από τα μέλη της προεδρίας του Συμβουλίου Συντονισμού της Λευκορωσίας που στοχεύει να βοηθήσει στον συντονισμό της μετάβασης στη δημοκρατία στη Λευκορωσία.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2020, απήχθη και συνελήφθη από συμμορία μασκοφόρων ανδρών που φορούσαν απλά ρούχα.  Πριν από την κράτησή του, θεωρήθηκε ευρέως ως το τελευταίο ενεργό μέλος του Συμβουλίου Συντονισμού.  Συνελήφθη από υποστηρικτές του Λουκασένκο μόλις δύο ημέρες μετά την αναγκαστική απέλαση της συναδέλφου του και πρώην ηγέτιδος της αντιπολίτευσης Μαρία Κολεσνίκοβα.  Στις 9 Σεπτεμβρίου, ο Ζνακ είχε προγραμματίσει να παρευρεθεί σε συνέντευξη τύπου με τον Μπαμπάρικο. Απήχθη από μασκοφόρους και δεν παρευρέθηκε στη συνέντευξη τύπου.  Οι συνάδελφοι του Ζνακ δήλωσαν ότι κρατήθηκε στο Μινσκ και ότι τους έστειλε τη λέξη «μάσκες» μετά την απαγωγή του.  , το Συμβούλιο Συντονισμού δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον Μαξίμ Ζνακ μετά την κράτησή του.

Στις 9 Νοεμβρίου 2020, οι δικηγόροι του Ζνακ ανακοίνωσαν ότι η κράτησή του επεκτάθηκε έως τις 9 Ιανουαρίου 2021 

Από τις 21 Ιανουαρίου 2021, παραμένει στο SIZO No. 1 στο Μινσκ.

Στις 12 Φεβρουαρίου, ο Ζνακ και η συνάδελφος μέλος του Συμβουλίου Συντονισμού Μαρία Κολεσνίκοβα κατηγορήθηκαν για «συνωμοσία για κατάσχεση της κρατικής εξουσίας με αντισυνταγματικό τρόπο» και «ίδρυση και ηγεσία μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης. 

Στις 9 Μαρτίου, ο πληρεξούσιος του Ζνακ ανακοίνωσε ότι η προδικαστική του κράτηση είχε παραταθεί έως τις 9 Μαΐου 2021. 

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021 δικαστήριο του Μινσκ καταδίκασε τον Ζνακ και τη συγκατηγορούμενη του Μαρία Κολεσνίκοβα για τα αδικήματα του εξτρεμισμού, της υπονόμευσης της κρατικής ασφάλειας και της συνωμοσίας για την κατάληψη της εξουσίας. Στον Ζνακ επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 10 ετών, ενώ στην Κολεσνίκοβα 11 ετών.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος απαγωγών

Βιβλιογραφικές αναφορές 

Λευκορώσοι ακτιβιστές
Πολιτικοί κρατούμενοι
Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπάμπης Δρακόπουλος

Ο Μπάμπης Δρακόπουλος (γεν. 1917, Αθήνα - 1991, Αθήνα) ήταν Έλληνας πολιτικός, κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ, Γενικός γραμματέας του ΚΚΕ εσωτερικού, βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στην Κυψέλη, στις 29 Ιανουαρίου του 1917. 'Ηταν γραμμένος στη ΧΑΝ από 13 ετών. Αποφοίτησε από το 8ο Γυμνάσιο Αθηνών, το 1933. Γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1934 αλλά διέκοψε τις σπουδές του στο τέταρτο έτος εξαιτίας της Μεταξικής δικτατορίας. 

Ήταν πολιτικά ενεργός από μικρή ηλικία. Το 1934 εντάχθηκε στην "Εργατική Βοήθεια" του Πανεπιστημίου, ενώ το 1935-36 ήταν επικεφαλής του αντίστοιχου ομίλου της Φιλοσοφικής. Στα τέλη του 1934 εντάχθηκε επίσημα στην ΟΚΝΕ. Το 1936 ανέλαβε πολιτικές ευθύνες στον χώρο της νεολαίας. Το 1937 ως παράνομος εργαζόταν στην Επιτροπή Πόλης της Αθήνας της ΟΚΝΕ που του ανέθεσε την καθοδήγηση των βόρειων προαστίων.

Εξορίστηκε από τη Μεταξική δικτατορία, τον Νοέμβριο του 1938, στη Φολέγανδρο. Τον Μάιο του 1941 κατάφερε να δραπετεύσει. Το ίδιο έτος έγινε γραμματέας της ΟΚΝΕ, για να συλληφθεί λίγο αργότερα από την ασφάλεια. Τον επόμενο χρόνο αποφύλακστηκε για λόγους υγείας. Το καλοκαίρι του 1943 αρρώστησε από φυματίωση και νοσηλεύθηκε στο σανατόριο του Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΕΠΟΝ. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο πέρασε στην παρανομία. Το 1949 συνελήφθη και καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο από το στρατοδικείο, αλλά πήρε χάρη και το 1960 αποφυλακίστηκε. 

Το 1960 ξεκινά να δραστηριοποιείται στην ΕΔΑ (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά). Έγινε γραμματέας του παραρτήματος της Αθήνας και έπειτα έγινε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Το 1961, εκλέγεται μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ στο 8ο συνέδριο του κόμματος. Το 1963 γίνεται γραμματέας του γραφείου εσωτερικού της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ. 

Επί δικτατορίας αρχικά διαφεύγει τη σύλληψη και συμμετέχει στη συγκρότηση του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑΜ). Στη διάσπαση
του ΚΚΕ το 1968 συντάσσεται με το Γραφείο Εσωτερικού. Το 1969 επιλέγεται γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού.

Συνελήφθη το 1971 και αποφυλακίστηκε το 1973 με τη γενική αμνηστία. Η δίκη του το 1972 αποτέλεσε κορυφαία στιγμή της αντίστασης στη χούντα και η κατάθεση του στο δικαστήριο είχε τεράστια απήχηση. Το 1974 εκλέχτηκε βουλευτής και μέχρι το 1982 διετέλεσε γραμματέας του ΚΚΕ εσωτερικού. Νυμφεύτηκε την Τούλα Δρακοπούλου. Πέθανε τον Μάιο του 1991 στην Αθήνα. Το ΚΚΕ εσ. είχε πλέον γίνει Συνασπισμός και με τη σειρά του μετεξελίχθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ. Αν και ο Δρακόπουλος απέτυχε να ανανεώσει το ΚΚΕ και να σταματήσει την επέκταση του ΠΑΣΟΚ, η δημοκρατική, ανανεωτική γραμμή που χάραξε επηρέασε αποφασιστικά τις πολιτικές εξελίξεις και συνέβαλε στη σταθεροποίηση της δημοκρατίας και τελικά στην άνοδο της αριστεράς.

Εξωτερικές συνδέσεις
 Βίντεο, 1o Συνέδριο ΚΚΕεσ., Ιούνιος 1976, Πανιώνιος
 Αυγή 25 Απριλίου 2021

Έλληνες πολιτικοί
Έλληνες κομμουνιστές
Μέλη της ΕΠΟΝ
Σιρίλι Χανίων

Το Σιρίλι (επίσημο: το Σιρίλιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 61 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 35,4944654784 και γεωγραφικό μήκος 23,818389868 και σε απόσταση 23,4 χιλιομέτρων από τα Χανιά[3].

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα εύφορο χωριό, το οποίο παράγει εσπεριδοειδή, διαθέτει τεράστιους αμπελώνες, εξαιρετικής ποικιλλίας και παράγει μεγάλες ποσότητες ελαιολάδου[4].

Κοινότητα Σιριλίου 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σιριλίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Ελληνικό και Μετόχι Σιριλίου. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Ελληνικόν, το (39)
 Μετόχιον Σιριλίου, το (32)
 Σιρίλιον, το (139)

Συνολικά η κοινότητα έχει 210 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ανδρέα Χατζηδάκη.

Κοινοτάρχες Σιριλίου 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σιριλίου.

Κάθε χρόνο, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μετοχίου- Σιριλίου- Ελληνικού, ¨Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος¨, πραγματοποιεί τη γιορτή ξεροτήγανου, συνήθως τις πρώτες μέρες του Αυγούστου, όπου οι γυναίκες του χωριού φτιάχνουν παραδοσιακά ξεροτήγανα, τα οποία διατίθενται στους επισκέπτες της γιορτής. Πρόκειται για μία γιορτή που έχει γίνει θεσμός πλέον για τους κατοίκους και έχει γίνει γνωστή τόσο στους Χανιώτες και τους κατοίκους των γύρω περιοχών, όσο και σε Αθηναίους, που επισκέπτονται την περιοχή, κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες,  για να παρευρεθούν στην γιορτή αυτή.

[1] Κατά την απογραφή του 1893, το Σιρίλι διαχωριζόταν σε «Άνω και Κάτω Σιρίλι» και το χωριό Μετόχι ονομαζόταν « Καλλιοντζή Μετόχι». 

[2] Εκτός από το Σιρίλι, στο Δήμο Πλατανιά ανήκουν και τα Δημοτικά Διαμερίσματα Γερανίου, Βλαχερωνίτισσας, Ζουνακίου, Βρυσών, Κοντομαρίου, Κυπάρισσου, Μάλεμε, Μοδίου, Ντερέ, Ξαμουδοχωρίου, Μανωλιόπουλου και Πλατανιά. 

[3] https://buk.gr/el/poli-perioxi/sirili

[4] https://eparxiakofos.gr

Δήμος Πλατανιά
Χωριά του νομού Χανίων