joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπόρις Τάντιτς

Ο Μπόρις Τάντιτς (Борис Тадић, 15 Ιανουαρίου 1958-) είναι Σέρβος πολιτικός. Αποτέλεσε τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο και μη κομμουνιστή πρόεδρο της χώρας. Υπηρέτησε μέχρι τις 5 Απριλίου 2012 ως επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος. Εκλέχθηκε για πενταετή θητεία στις 27 Ιουνίου 2004 και ορκίστηκε στις 11 Ιουλίου του ίδιου έτους. Επανεξελέγη για de facto δεύτερο θητεία στις 3 Φεβρουαρίου 2008, λαμβάνοντας όρκο στις 15 Φεβρουαρίου. Πριν εκλεγεί πρόεδρος, ο Τάντιτς αποτέλεσε τον τελευταίο Υπουργό Τηλεπικοινωνιών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τον πρώτο Υπουργό Αμύνης της Σερβίας και Μαυροβουνίου. Είναι ψυχολόγος στο επάγγελμα.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στο Σεράγεβο στις 15 Ιανουαρίου 1958 και είναι ψυχολόγος στο επάγγελμα, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, που είναι σοσιαλδημοκρατικό. Σπούδασε Κοινωνική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και ήταν ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Κέντρου για την Ανάπτυξη της Δημοκρατίας και των Πολιτικών Δεξιοτήτων. Είναι παντρεμένος με την Τατιάνα Τάντιτς και έχουν 2 παιδιά.

Πολιτική καριέρα 
Από το 1990 είναι ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και μετά τη δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς έγινε πρόεδρός του τον Φεβρουάριο του 2004. Ηταν υπουργός Τηλεπικοινωνιών το 2001, ενώ από τον Μάρτιο του 2003 ώς το 2004 ανέλαβε το Υπουργείο Άμυνας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση Σερβίας - Μαυροβουνίου.

Πρόεδρος 
Στις προεδρικές εκλογές τον Ιούνιο του 2004 νίκησε τον αντίπαλό του Τόμισλαβ Νίκολιτς του Ριζοσπαστικού Κόμματος και έγινε ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Σερβίας. Εξελέγη πρόεδρος, στις 27 Ιουνίου 2004, στον β΄ γύρο, επικρατώντας του Τόμισλαβ Νίκολιτς με 53,24% των ψήφων. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 11 Ιουλίου 2004.

Ακολούθησε γενικά φιλοδυτική πολιτική και το 2007 ζήτησε συγγνώμη από την Κροατία για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Σέρβοι στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Κροατίας.

Προεδρικές εκλογές 2008 

Το 2008 διεκδίκησε για δεύτερη φορά την προεδρία της Σερβίας. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 20 Ιανουαρίου του 2008 ήρθε δεύτερος με 35,3% έναντι 39,9% για τον προηγηθέντα Τόμισλαβ Νίκολιτς. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 3 Φεβρουαρίου και στον γύρο αυτό εξασφάλισε την επανεκλογή του ο Τάντιτς. Ειδικότερα, στις εκλογές αυτές ο Μπόρις Τάντιτς έλαβε το 50,5% έναντι 47,9% για τον αντίπαλό του.

Βουλευτικές εκλογές 2008 
Ο Τάντιτς, έπειτα από τη μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσόβου, τον Φεβρουάριο, προκήρυξε πρόωρες εκλογές, με ζήτημα την ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Μία εβδομάδα πριν τη διεξαγωγή των κρίσιμων βουλευτικών εκλογών του Μαΐου του 2008, ο Τάντιτς δέχτηκε απειλέςγια τη ζωή του.

Προεδρικές εκλογές 2012 
Ο Τάντιτς ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 από τον Τόμισλαβ Νίκολιτς, με αντίστοιχα ποσοστά 48%-51%.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Επίσημος Ιστότοπος του Προέδρου της Σερβίας

Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Πρόεδροι της Σερβίας
Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Υπουργοί άμυνας της Γιουγκοσλαβίας
Νίκος Νταμπίζας

Ο Νίκος Νταμπίζας (Αμύνταιο, 3 Αυγούστου 1973) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού. Έχει αγωνιστεί στον Ολυμπιακό, στη Λάρισα αλλά και στην Πρέμιερ Λιγκ στις ομάδες Νιούκαστλ και Λέστερ.

Καριέρα ποδοσφαιριστή

Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του στον Ερμή Αμύνταιου. Έπειτα αγωνίστηκε στους Πόντιους Βέροιας, όπου παρέμεινε τρεις περιόδους (1991-1994) και ξεχώρισε για το ταλέντο του στα αμυντικά καθήκοντα. 

Το 1994, στα 21 του χρόνια, έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον παρέμεινε 3,5 χρόνια, κατακτώντας 2 πρωταθλήματα ενώ αγωνίστηκε και στους πρώτους αγώνες της ομάδας στο Champions League. 

Το 1998, η επιβεβαίωση της καλής του πορείας ήρθε με τη μεταγραφή του στη Νιούκαστλ, στην οποία αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία, τις περισσότερες φορές ως βασικός, μέχρι το 2004. Τον Ιανουάριο του 2004 μεταγράφηκε στη Λέστερ κι εκεί αγωνίστηκε έως το καλοκαίρι του 2005, όταν και αποφάσισε την επιστροφή του στην Ελλάδα για να φορέσει τη φανέλα της Λάρισας. Όντας αρχηγός της ΑΕΛ για 6 χρόνια, ήταν ο στυλοβάτης της άμυνάς της στη θετική πορεία που διέγραψε με επιστέγασμα την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας το 2007, στον τελικό του οποίου αναδείχτηκε ως ο πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής.

Ολοκλήρωσε την καριέρα του στο τέλος της περιόδου 2010-11 έχοντας συνολικά συμπληρώσει 548 συμμετοχές και 32 τέρματα.

Στις εθνικές ομάδες
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1994 στον εντός έδρας αγώνα με τη Φινλανδία (4-0), για τα προκριματικά του Euro 1996. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Euro 2004. Συνολικά, σε διάστημα μίας δεκαετίας (1994-2004), έφτασε τις 70 συμμετοχές.

Με την εθνική Ενόπλων κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο του 1997.

Στατιστικά καριέρας

Καριέρα τεχνικού διευθυντή 
Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως τεχνικός διευθυντής στον Παναθηναϊκό, θέση από την οποία αποχώρησε στις 11 Νοεμβρίου 2014. Τον Μάρτιο του 2016 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής της Ομόνοιας Λευκωσίας, αποχώρησε όμως έναν χρόνο αργότερα.Τον Μάϊο του 2018 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό ως τεχνικός διευθυντής και απολύθηκε στα μέσα του 2019.

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Νταμπίζα (γενν. 2000), ο οποίος είναι ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού Β.

Παραπομπές

Πηγές
 Η καριέρα του Νίκου Νταμπίζα στο national-football-teams
 Το προφίλ του Νίκου Νταμπίζα στο transfermarkt

Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Μακεδόνες
Πύθιο Λάρισας

Το Πύθιο είναι οικισμός του Δήμου Ολύμπου της περιφερειακής ενότητας Λάρισας. Βρίσκεται χτισμένο στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Ολύμπου, σε αμφιθεατρική θέση και σε υψόμετρο περίπου 725 μέτρων. Η λέξη Πύθιο προέρχεται πιθανότητα από τον θεό Πύθιο Απόλλωνα της ελληνικής μυθολογίας.Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Σέλος.

Ιστορικά στοιχεία 
Οι αναφορές του Πυθίου ανάγονται στην ομηρική εποχή, όπως προκύπτει και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη (επιγραφές, κολώνες, νομίσματα, ναός του Απόλλωνα). Αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Πλούταρχο, τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, τον Έλληνα Πτολεμαίο στη «Γεωγραφία» του  με γεωδαιτικές συντεταγμένες και από πολλούς άλλους. Το Πύθιο αποτέλεσε στην αρχαιότητα μαζί με τα χωριά Δολίχη και Άζωρος την Περραιβική Τρίπολη (Perrhaebia, συμπολιτεία, το Κοινόν των Περραιβών) παίζοντας κυρίαρχο ρόλο.

Πιθανολογείται ότι στον λατρευτικό χώρο του Πυθίου, θυσίασε στο θεό Δία ο Μέγας Αλέξανδρος (πριν από μερικές δεκαετίες σώζονταν ο αντίστοιχος βωμός)  λίγο πριν εκστρατεύσει προς την Ασία κατά την στρατολόγηση πολεμιστών και ιππέων από τη Θεσσαλία. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στην Εθνική οδό Κατερίνης – Ελασσόνας (25 χμ. από Ελασσόνα) και η στρατηγική θέση που κατέχει υπήρξε παλαιότερα καθοριστική αφού ελέγχονταν τα στενά της Πέτρας μεταξύ των Πιερίων και του Ολύμπου, θέση όπου διαδραμματίστηκε στην αρχαιότητα η μάχη της Πύδνας μεταξύ των Ρωμαίων και των Μακεδόνων.

Ο Πλούταρχος στο βίο του "Αιμιλίου Παύλου" αναφέρεται στην πρώτη μέτρηση της υψομετρικής διαφοράς που έγινε από τον Ξεναγόρα στο ιερό του Πύθιου Απόλλωνα στην κορυφή του Ολύμπου. Ακόμα στο Πύθιο υπάρχουν κτερίσματα βυζαντινού φρουρίου, καθώς και βυζαντινές αγιογραφίες και επιγραφές σε βράχους όπου υπήρχαν ασκητάρια. Πρόσφατες ανασκαφές, σε απόσταση δυο χιλιομέτρων από το χωριό στη θέση "Τοπόλιανι", έφεραν στο φως πιθανότατα τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα.

Πηγές
Γιάννης Αδάμου, 1997. Το Πυθίον (Σέλλος) στο πέρασμα των αιώνων. Έκδοση Κοινότητα Πυθίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσ. Elassona.com, Ιστοσελίδα του Πυθείου

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Ελασσόνας
Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας

Ο κόμης Αντώνιο Μαρία Κάποδιστρια (Antonio Maria di Capo d' Istria, 1741 - 1819) ήταν Έλληνας πολιτικός της Κέρκυρας, μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου, κόμης του Ακρωτηρίου της Ιστρίας, έφορος και πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη και την Ρωσία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από την αρχοντική Κερκυραϊκή οικογένεια Καποδίστρια. Μαθήτευσε κοντά στον Νικηφόρο Θεοτόκη και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στην Πάντοβα.. Επέστρεψε στην Κέρκυρα και αναμείχθηκε με την πολιτική. 

Το 1760 έγινε μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου του νησιού και αργότερα διορίστηκε έφορος και πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη και την Ρωσία.. Το 1799 συμπεριλήφθηκε στην δωδεκαμελή διπλωματική επιτροπή, που στάλθηκε στην Αγία Πετρούπολη και στην Υψηλή Πύλη με σκοπό να επιτύχει την έγκριση συντάγματος. Το 1800 μαζί με τον Σιγούρο συνέταξε το νέο σύνταγμα, με την εφαρμογή του οποίου επιφορτίστηκε, όντας παράλληλα αυτοκρατορικός επίτροπος. Είχε τιμηθεί από την Ρωσία με τον τίτλο του Ιππότη της Ιερουσαλήμ και διατηρούσε τον τίτλο του κόμη. Το 1801 τον αντικατέστησε ο γιος του, Ιωάννης.

Απεβίωσε το 1819 στην Κέρκυρα. Ήταν νυμφευμένος με τη Διαμαντίνα Γονέμη, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, και είχε δέκα παιδιά, έξι αγόρια και τέσσερα κορίτσια. Επέζησαν τα εννιά, καθώς το πρώτο, ο Βιάρος, πέθανε σε ηλικία ενός έτους. Από τα υπόλοιπα αναφέρουμε τον Βιάρο, τον Ιωάννη Καποδίστρια (έκτο στη σειρά) μετέπειτα Κυβερνήτη της Ελλάδας, τον Αυγουστίνο και τον Γεώργιο. Ο μοναδικός που παντρεύτηκε, ήταν ο Γεώργιος, του οποίου απόγονοι είναι η Μαρία Καποδίστρια, δισεγγονή του, η οποία δώρισε και την έπαυλη της οικογενείας στη θέση Κουκουρίτσα στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, στη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, και η ηθοποιός Ναταλία Καποδίστρια.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Διαμαντίνα Γονέμη, κόρη του Χριστόδουλου. Η οικογένεια Γονέμη ήταν γραμμένη στη Χρυσή Βίβλο των ευγενών της Βενετίας από το 1606 και είχε καταγωγή από την Κύπρο. Είχε τέκνα:
 Βιάρος (1774-1842), νομικός, Φιλικός, πολιτικός.
 Ιωάννης (1776-1831), γραμματέας της Ιονίου Πολιτείας, υπουργός Εξωτερικών (ο ένας από τους δύο) της Ρωσίας (1815-1822), κυβερνήτης της Ελλάδας (26.1.1828-27.9.1831).
 Αυγουστίνος (1778-1857), κυβερνήτης της Ελλάδας (27.9.1831-6.12.1831).
 Γεώργιος (1783-1841), επιχειρηματίας στην Αλεξάνδρεια.
 Αντώνιος (1829-1906), βουλευτής Κέρκυρας.
 Γεώργιος.
 Μαρία (1898-1980), δήμαρχος της Κέρκυρας.

Πηγές

Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Καραμανλής

Το επίθετο Καραμανλής αναφέρεται στους εξής:

 Γεώργιος Καραμανλής (1880-1932), δάσκαλος και μακεδονομάχος
 Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998), Πρωθυπουργός της Ελλάδας και Πρόεδρος της Δημοκρατίας 
 Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής (γ. 1956), Πρωθυπουργός της Ελλάδας
 Αχιλλέας Καραμανλής (γ. 1929), τ. Υπουργός και βουλευτής
 Κώστας Α. Καραμανλής (γ. 1974), βουλευτής της ΝΔ και υπουργός
 Άννα Καραμανλή, Ελληνίδα αθλήτρια, δημοσιογράφος και βουλευτής
 Μαριέττα Καραμανλή (γ. 1964), Γαλλίδα βουλευτής με ελληνική καταγωγή
 Νατάσα Καραμανλή, ιατρός και σύζυγος Κώστα Καραμανλή
Νίκος Καραμανλής

Ο Νίκος Καραμανλής (1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και αθλητής της χειροσφαίρισης καθώς και προπονητής ποδοσφαίρου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1952 στην Ρουμανία από Έλληνες γονείς. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Κορβίνουλ το 1967, αγωνιζόμενος στην Β΄εθνική. Το 1969 πηγαίνει στην Α΄εθνική και στην Ζιούλ Πετροσάνι , ενώ καλείται και αγωνίζεται με την εθνική Νέων Ρουμανίας . Το 1971 αφού τον διεκδίκησε και ο Ολυμπιακός καταλήγει στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε και στην εθνική ελπίδων. Μετα από 5 χρόνια στον Παναθηναικό πηγαίνει στην Παναχαϊκή μέχρι το 1981 που πηγαίνει στο Πάτραι στην Β΄εθνική. Την επόμενη χρονιά ακολουθεί ο Παναιγιάλειος όπου το 1983 σταματάει το ποδόσφαιρο. Σταματώντας το ποδόσφαιρο γίνεται προπονητής και περνά από τον πάγκο πολλλών ερασιτεχνικών συλλόγων της Πάτρας ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με το Χάντμπολ, σαν αθλητής αρχικά του Έσπερου Πάτρας και μετά του Ολυμπιακού Πατρών, παίζοντας στην Α΄και Β΄εθνική κατηγορία έως το 2003. Από το 1983 ήταν παράλληλα και προπονητής ποδοσφαίρου έως το 2005. Την περίοδο 2005-2006 διετέλεσε γενικός διευθυντής στην ΠΑΕ Παναχαϊκή 2005.

Έχει διατελέσει προπονητής της Εθνικής Ελλάδος κωφών με την οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών στη Μελβούρνη της Αυστραλίας τον Ιανουάριο του 2005 όπου κατέκτησε την 9η θέση. Επίσης επί πολλά χρόνια υπήρξε ενωσιακός προπονητής της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Με την ΕΠΣ Αχαΐας το 2004 κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα περιφερειών και συμμετείχε για τον ευρωπαϊκό τίτλο στην τελική φάση που έγινε στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας.

Τίτλοι 
 Πρωταθλήματα Ελλάδας : 1972 (ΠΑΟ)
 Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας :1972 ,1975 (ΠΑΟ)
 Πρωτάθλημα Ελλάδος Περιφερειών 2004 :(ΕΠΣ Αχαίας)

Πηγές 

 περιοδικό sportivo west , Τεύχος 9 , Ιούλιος 2007

Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Έλληνες ομογενείς αθλητές
Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι
Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Πατρών
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας U19
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα
Ποδοσφαιριστές ΚΣ Ζιούλ Πετροσάνι
Καταχάς Πιερίας

Ο Καταχάς είναι χωριό και ομώνυμη τοπική κοινότητα του δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο νομό Πιερίας. Σύμφωνα με με την απογραφή του 2011, ο οικισμός έχει πληθυσμό 524 κατοίκων. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την πόλη της Κατερίνης. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους του χωριού είναι απόγονοι προσφύγων από τον Πόντο ενώ υπάρχουν και Βλάχοι. Από το χωριό ξεκίνησε η καλλιέργεια ακτινιδίων  στην Πιερία. Εκτός από τα ακτινίδια, πολύ σημαντική γεωργική καλλιέργεια είναι και τα ροδάκινα.

Υποδομή
Ο Καταχάς έχει πολιτιστικό σύλλογο (λέγεται «Ο Αριστοτέλης») και ένα άλσος (πευκώνας) με παιδική χαρά και αναψυκτήριο. Δίπλα στο άλσος βρίσκεται το σπίτι και εργαστήριο του γλύπτη Ευθύμιου Καλεβρά. Το μονοθέσιο νηπιαγωγείο δεν λειτουργεί. Ο κεντρικός ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μηνά όπου κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου πραγματοποιούνται εορταστικές εκδηλώσεις στην λέσχη που υπάρχει δίπλα στην εκκλησία.    Στον οικισμό εδρεύει ο Αριστοτέλης Καταχά, ποδοσφαιρικός σύλλογος που αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πιερίας.

Ιστορικά στοιχεία 
Σύμφωνα με το βιβλίο του Πίρι Ρέις «Κατακτητική Ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο», το οποίο κυκλοφόρησε το 1521, ο Καταχάς (αναφέρεται ως Qadiha) ήταν ένα χωριό με όρμο και είχε απόσταση 30 μιλιών από τη Θεσσαλονίκη. Το 1878, σύμφωνα με μελέτη του γεωγράφου Αλεξάντρ Συνβέ, είχε πληθυσμό 72 κατοίκων. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, σύμφωνα με έκθεση του εκπαιδευτικού Δημητρίου Σάρρου που γράφτηκε το 1906, ο Καταχάς αποτελούσε οθωμανικό τσιφλίκι. Στον οικισμό υπήρχε ελληνικό σχολείο ενώ ο πληθυσμός του αποτελείτο από δώδεκα ελληνικές οικογένειες και μια βουλγαρική οικογένεια από τα Κουφάλια. Επιπλέον ήταν τόπος χειμερινής κατοικίας για αρκετές οικογένειες Βλάχων ποιμένων από το Κάτω Βέρμιο. Ο Καταχάς, όπως και η υπόλοιπη Πιερία απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 1913 από το ελληνικό κράτος στα εδάφη που προσαρτήθηκαν σε αυτό, είχε πληθυσμό 103 κατοίκων (54 άνδρες και 49 γυναίκες). Το 1921 εγκαταστάθηκαν στον Καταχά 88 οικογένειες Πόντιων προσφύγων.

Πολιτισμός
Ο πολιτιστικός σύλλογος οργανώνει μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις όλο το χρόνο, με σημαντικότερο ίσως το Ποντιακό αντάμωμα. Η εκδήλωση αυτή γίνεται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου και εκτός από παραδοσιακούς χορούς συμπεριλαμβάνει εστίαση στο χώρο του πευκώνα Καταχά.

Προσωπικότητες
 Νίκος Ακριτίδης, βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ και υπουργός Εμπορίου.
 Ευθύμιος Καλεβράς, γλύπτης (1929 - 2011).
Βασίλης Γρηγοριάδης, Κτηνίατρος - συγγραφέας

Απογραφές Πληθυσμού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα του Καταχά

Καταχάς
Γιαννακόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο Γιαννακόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Γεώργιος, Κωνσταντής και Δημήτριος Αδελφοί Γιαννακόπουλοι, αγωνιστές στην Επανάσταση του 1821
 Γεώργιος Γιαννακόπουλος (1941-2010), ποδοσφαιριστής
 Γιώργος Γιαννακόπουλος, στιχουργός
 Γιάννης Γιαννακόπουλος (1945-2009), ποδοσφαιριστής
 Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, ζωγράφος, γνωστός ως «Γιαννακό» (C. Yannaco)
 Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, ηθοποιός
 Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (1916-2007), Ελληνοαμερικανός ιστορικός, βυζαντινολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ (Deno John Geanakoplos)
 Νικόλαος Γιαννακόπουλος (1894-1988), Δήμαρχος Πατρέων και πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου
 Παύλος Γιαννακόπουλος (γενν. 1929), βιομήχανος και πρόεδρος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός
 Στέλιος Γιαννακόπουλος (γενν. 1974), ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής Ευρώπης 2004
 Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος (γενν. 1971), ποιητής
 Χρήστος Γιαννακόπουλος (1909-1963), θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και δημοσιογράφος

Δείτε επίσης
 Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος
Ρούμπεους Χάγκριντ

Ο Ρούμπεους Χάγκριντ (αγγλικά: Rubeus Hagrid) είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Είναι σχεδόν δυο φορές πιο ψηλός από έναν κανονικό άνθρωπο και πέντε φορές πιο φαρδύς. Τα μακριά και μπερδεμένα μαύρα μαλλιά και γένια του κρύβουν σχεδόν όλο το πρόσωπό του. Ο Χάγκριντ είναι ο δασοφύλακας και κλειδοκράτορας στη σχολή Χόγκουαρτς. Από τον τρίτο χρόνο της φοίτησης τού Χάρι στο Χόγκουαρτς είναι επίσης καθηγητής της Φροντίδας Μαγικών Πλασμάτων.

Ο Χάγκριντ είναι πρώην μαθητής της σχολής και αποβλήθηκε στον τρίτο χρόνο της φοίτησής του αφού κατηγορήθηκε από τον ως τότε ακόμα Τομ Ριντλ και τώρα αυτοαποκαλούμενο Λόρδο Βόλντεμορτ ότι άνοιξε την Κάμαρα με τα Μυστικά αλλά ο Χάρι και οι φίλοι του κατάφεραν να τον αθωώσουν. Του αρέσει να μαγειρεύει χωρίς όμως να τα καταφέρνει και πολύ καλά.

Ο Χάγκριντ ζει σε μια καλύβα έξω από το Απαγορευμένο Δάσος. Λατρεύει διάφορα τερατώδη πλάσματα. Έφτασε μέχρι και να κρύψει έναν δράκο ονομαζόμενο Νόρμπερτ στην καλύβα του και να χρησιμοποιήσει ένα τρικέφαλο σκύλο στον τρίτο όροφο του Χόγκουαρτς με τον οποίο ο Χάρι είχε τραυματικές εμπειρίες στο πρώτο έτος φοίτησής του στο Χόγκουαρτς.Την δεύτερη χρονιά αποκαλύπτεται ότι ο λόγος για τον οποίο αποβλήθηκε ο Χάγκριντ ήταν το άνοιγμα και η απελευθέρωση του τέρατος της Κάμαρας με τα Μυστικά. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει αφού τότε ο Χάγκριντ είχε στην κατοχή του τον Aragog, μια γιγάντια αράχνη Acromantula που έχει ζει μαζί με την οικογένεια του στο Απαγορευμένο Δάσος. Ο Χάγκριντ λατρεύει τον Αραγκογκ και τον θεωρει "άκακο" και "γλυκό".Στον πέμπτο επίσης χρόνο του Χάρι στο Χόγκουαρτς ο Χάγκριτ έπειτα από μια επικίνδυνη αποστολή για λογαριασμό του Ντάμπλντορ βρίσκει τον ετεροθαλή αδερφό του στα βουνά. Ο αδερφός του είναι γίγαντας παρ' όλα αυτά τον μεταφέρει στο απαγορευμένο δάσος και παραμένει εκεί μέχρι τον 7ο χρόνο του Χάρι στο Χόγκουαρτς. Έχει ένα μεγάλο μαύρο λυκόσκυλο, τον Φανγκ και για το πρώτο μάθημα ως καθηγητής Φροντίδας Μαγικών Πλασμάτων κατάφερε να βρει έναν ιππόγρυπα ονόματι Ωραιόραμφος. Διατηρεί ακόμα το ραβδί του κρυμμένο σε μια ομπρέλα και κάνει μάγια πού και πού.

Ο διευθυντής του Χόγκουαρτς Άλμπους Ντάμπλντορ τον εμπιστεύεται απόλυτα και ο Χάγκριντ θα προτιμούσε να πεθάνει παρά να προδώσει την εμπιστοσύνη του. Δυσκολεύεται στο να κρατήσει μυστικά καθώς στο πρώτο έτος είπε σχεδόν τα πάντα για τη Φιλοσοφική Λίθο στον Χάρι, τον Ρον και την Ερμιόνη. Είναι πολύ ευγενικός και καλόκαρδος.

Παραπομπές 

Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ
Λίμνη Άσι

Η λίμνη Άσι (, Ashinoko) ή λίμνη Χακόνε είναι μία γραφική λίμνη στην περιοχή Χακόνε του Νομού Καναγκάβα στη μεγάλη νήσο (Χονσού) της Ιαπωνίας. Είναι μια ηφαιστειακή λίμνη κατά μήκος του νοτιοδυτικού τοιχώματος της καλντέρας του Όρους Χακόνε, ενός σύνθετου ηφαιστείου. Η λίμνη φημίζεται για τη θέα του όρους Φούτζι και για τις πολυάριθμες θερμές πηγές της. Πολλές βάρκες αναψυχής και μεγαλύτερα σκάφη διασχίζουν τη λίμνη, για να βλέπουν οι επιβάτες το ωραίο τοπίο. Το ένα από τα σκάφη είναι αντίγραφο σε πραγματική κλίμακα (1:1) ενός πειρατικού πλοίου.

Οι περισσότεροι τουρίστες που επισκέπτονται τη λίμνη Άσι διαμένουν σε γειτονικά θέρετρα και χρησιμοποιούν τον εναέριο σιδηρόδρομο του Χακόνε από το Τογκεντάι πάνω στη λίμνη ως τον σταθμό Sounzan, τον άνω τερματικό σταθμό του τελεφερίκ Hakone Tozan. Αυτό με τη σειρά του συνδέεται με τον οδοντωτό σιδηρόδρομο Hakone Tozan, που κατεβαίνει ως την Odawara, όπου υπάρχει σταθμός της αμαξοστοιχίας υψηλής ταχύτητας Tōkaidō Shinkansen που συνδέει με το Τόκιο.

Λίμνες της Ιαπωνίας
Θανάσης Μουστακίδης

Ο  Θανάσης Μουστακίδης (20 Ιανουαρίου 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος διακεκριμένος διεθνής πετοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου. 

Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1962 στο Σουφλί. Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ και σήμερα είναι καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Ξεκίνησε το βόλεϊ από τον Έβρο Σουφλίου και το 1976 πήγε στον Άρη, από όπου το 1987 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε 8 Πρωταθλήματα, πέντε Κύπελλα και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Επίσης έπαιξε σε τέσσερα φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. Το 1996 πηγαίνει στην ΑΕΚ και το 1998 στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, όπου και έκλεισε την καριέρα του. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Έλληνες πασαδόρους όλων των εποχών.

Εθνική Ελλάδος 
Στην Εθνική Ελλάδος, με την οποία έχει 413 συμμετοχές, κλήθηκε για πρώτη φορά το 1979 σε ηλικία 17 ετών, και παραμένει πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της.
Συμμετείχε, ως παίκτης της, σε 5 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με κορυφαία στιγμή τη μεγαλύτερη επιτυχία της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης, το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό του 1987 στη Γάνδη. Επίσης πήρε μέρος σε 2 παγκόσμια πρωταθλήματα και σε 2 World League.

Τίτλοι

Ολυμπιακός
Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994
Κύπελλα Ελλάδος: 1989, 1990, 1992, 1993, 1994
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1996
Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης: Φιναλίστ 1992

Εθνική Ελλάδος
Χάλκινο μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1987

Πηγές 
Αλμανάκ βόλεϋ 2007 , Γεώργιος Ν. Στεφανής, Αθηναϊκό πρακτορείο ειδήσεων , Μακεδονικό πρακτορείο ειδήσεων ISSN 1791-0870
Galanis sport data, web site

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές Άρη
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Προπονητές πετοσφαίρισης Εθνικού Αλεξανδρούπολης
Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Μετεωρολογικός κλωβός

Ο Μετεωρολογικός κλωβός είναι μια ξύλινη κατασκευή (κιβώτιο) που φέρει κιγκλιδωτό  σκέπαστρο με διπλές πλευρικές ξύλινες περσίδες και χρησιμεύει στην καταγραφή διάφορων μετεωρολογικών στοιχείων.

Ιστορία 
Ο κλωβός, με τη σημερινή μορφή του, σχεδιάστηκε από τον Τόμας Στίβενσον (Thomas Stevenson).

Γενικά στοιχεία 
Οι Μετεωρολογικοί κλωβοί περιέχουν διάφορα μετεωρολογικά όργανα όπως θερμόμετρα, ψυχρόμετρα, υγρόμετρα καθώς και αντίστοιχα αυτογραφικά όργανα (όπως θερμογράφο, υγρογράφο και βαρογράφο) που προορίζονται για την παρακολούθηση των μεταβολών της πίεσης, θερμοκρασίας και υγρασίας της ατμόσφαιρας. Τις ενδείξεις αυτών των οργάνων λαμβάνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα μετεωρολόγοι ή άλλοι επιφορτισμένοι με τέτοια καθήκοντα υπάλληλοι ή στρατευμένοι οι οποίοι και τις διαβιβάζουν κωδικοποιημένα στη κεντρική μετεωρολογική υπηρεσία της Χώρας όπου βρίσκονται εγκατεστημένοι. Συχνά τοποθετούνται κοντά τους εξατμισήμετρα και βροχόμετρα.

Η κατασκευή του είναι τέτοια ώστε να προφυλάσσει τα εντός αυτού φερόμενα μετεωρολογικά όργανα κυρίως από τη βροχή και τις ακτίνες του Ήλιου καθώς και από τις επιδράσεις άλλων ετερογενών παραγόντων. Για το λόγο αυτό εγκαθίσταται μακριά από κτίρια και δέντρα. Ο κλωβός τοποθετείται πάντα επάνω σε μεταλλικό ή ξύλινο ικρίωμα (βάση) και σε ύψος τουλάχιστον 1,20 μέτρα από την επιφάνεια του εδάφους. Τα διπλά, κιγκλιδωτά, τοιχώματά του επιτρέπουν στον αέρα να κυκλοφορεί ελεύθερα στο εσωτερικό και ταυτόχρονα προστατεύουν τα όργανα από την απευθείας έκθεση σε ρεύματα αέρα που μπορούν να αλλοιώσουν τις ενδείξεις. Συνήθως η πόρτα του κλωβού βλέπει προς Βορρά προκειμένου να μην πέφτει ηλιακή ακτινοβολία στα όργανα όταν οι πόρτες είναι ανοιχτές και γίνονται μετρήσεις.

Με μετεωρολογικό κλωβό είναι εφοδιασμένοι όλοι οι Μετεωρολογικοί σταθμοί. Στις μεγαλουπόλεις παρατηρείται εγκατάσταση περισσοτέρων του ενός προκειμένου οι λαμβανόμενες ενδείξεις να ανταποκρίνονται καλύτερα στην πραγματικότητα και να μην εξαρτώνται από τις συνθήκες μιας γειτονιάς. Συνήθως εγκαθίστανται σε αεροδρόμια, αλλά μπορεί να υπάρχουν και σε Πανεπιστημιουπόλεις ή κτίρια σχολών.

Πλοία 
Μετεωρολογικούς κλωβούς φέρουν επίσης πολλά πλοία, κυρίως κρουαζιερόπλοια, μεγάλα πολεμικά πλοία και βεβαίως όλα τα ερευνητικά επιστημονικά πλοία.
Οι Μετεωρολογικοί κλωβοί των πλοίων δεν βρίσκονται σε μόνιμη εξωτερική εγκατάσταση. Πριν τη μέτρηση των ενδείξεων μεταφέρονται εκτός στεγασμένου χώρου, κρεμιόνται σε ύψος 2 μέτρων πάνω από το κατάστρωμα,  πάντα στη "προσήνεμη πλευρά" (από εκεί που φυσάει), έτσι ώστε να διατηρούν συνεχή κάθετη θέση μη υποκείμενα στους κλυδωνισμούς.

Παραπομπές 

Μετεωρολογικά όργανα

Μετεωρολογικός κλωβός, μετεωρολογικός σταθμός, στήσιμο, συντήρηση, τεχνικές λεπτομέρειες
Πάμπλο Μιλανές

Ο Πάμπλο Μιλανές (Pablo Milanés, 24 Φεβρουαρίου 1943) είναι Κουβανός συνθέτης, τραγουδιστής, κιθαρίστας.

Γεννήθηκε στο Bayamo της Κούβας το 1943. Σπούδασε στην εθνική σχολή μουσικής της Αβάνας. Το «feeling» είναι ένα μουσικό στυλ που ξεκίνησε στη Κούβα τη δεκαετία του 40, στο οποίο τα αισθήματα ορίζουν την ερμηνεία. Το στυλ αυτό επηρεάστηκε από τα βορειοαμερικάνικα ρομαντικά τραγούδια της εποχής και τη τζαζ. Το «feeling» συνοδευόταν με μια κιθάρα, σαν τους παλιούς τρουβαδούρους, για να γίνει καλύτερη επικοινωνία με το κοινό. Από εκεί ξεκίνησε και ο Πάμπλο Μιλανές.

Ώς ερμηνευτής, ο Πάμπλο Μιλανές μπήκε στο συγκρότημα Los Bucaneros. Που και που, τραγουδούσε και μόνος του. Συνεργάστηκε με το συγκρότημα αυτό μέχρι το 1966. Το 1967, κάνει την στρατιωτική θητεία του, την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ, και αρχίζει να γράφει τραγούδια πιο πολιτικοποιημένα. Το 1968 δίνει την πρώτη του συναυλία με τον Silvio Rodríguez στο La Casa de las Américas. Είναι το πρώτο σήμα του μουσικού κινήματος που ονομάστηκε το 1972 Nueva Trova. Στο ίδιο μέρος συνάντησε και άλλα σημαντικά πρόσωπα της πολιτιστικής και μουσικής πολιτικής σκηνής όπως Violeta Parra, Chico Buarque, Vinicius de Moraes, Víctor Jara και πολλοί άλλοι. Στις αρχές της δεκαετίας του 80, ξεκινάει δικό του συγκρότημα, με διάφορους φίλους του. Συνεχίζει να αναμιγνύει διάφορα είδη μουσικής, πάντα με δυνατή κοινωνική διάσταση.

Μαζί με τον Silvio Rodriguez και τον Noel Nicola, θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Nueva Trova. Ξεχωρίζει από τον Silvio Rodriguez με μελωδίες επηρεασμένες από τη Βραζιλία, μελωδίες που τις παίζει στη κιθάρα ή στο πιάνο. Συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Silvio Rodríguez, Joaquín Sabina, Ana Belén, Joan Manuel Serrat, Víctor Manuel, Los Van Van, και άλλους. Τα πιο φημισμένα τραγούδια του είναι Yolanda, Yo me quedo, Amo a esta isla.

Το 2005 για πρώτη φορά συνθέτει μέρος της μουσικής του κινηματογραφικού έργου Siempre Habana του Ángel Peláez.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κουβανοί μουσικοί
Κουβανοί τραγουδιστές
Γ.Σ. Ηρακλής Λάρισας

Ο Γ.Σ. Ηρακλής Λάρισας υπήρξε ποδοσφαιρική ομάδα της ομώνυμης πόλης. Ιδρύθηκε το 1930 στη συνοικία της Νεάπολης στη Λάρισα. Πρόεδρος ήταν τότε ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου. Το 1982, η ομάδα του Ηρακλή Λάρισας επανιδρύθηκε παίρνοντας το όνομα Α.Ε. Ηρακλής Λάρισας και για την τρέχων περίοδο, αγωνίζεται στην Γ' εθνική κατηγορία.

Ιστορία 
Ο Ηρακλής ήταν η 5η ομάδα της πόλης που αναγνωρίστηκε από την Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας μετά τις Πελασγιώτιδα, Όμιλο Εκδρομέων, Άρη Λάρισας και Δήμητρα Λάρισας (σημερινό Απόλλων) και συμμετείχε από το πρώτο πρωτάθλημα του 1930-31. Ήταν επίσης ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λάρισας το 1960.

Στις 7 Δεκεμβρίου 1947 ο Ηρακλής Λάρισας νίκησε με 2-1 τη Νίκη Βόλου και κατέκτησε το κύπελλο Θεσσαλίας, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στα τελικά του Κυπέλλου Ελλάδας 1947-48. Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά όπου όμως έχασε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με 6-0. Έγινε η πρώτη λαρισινή ομάδα που έφτασε στους οκτώ της συγκεκριμένης διοργάνωσης, ενώ δύο παίκτες του πήραν μεταγραφή για ομάδες της Αττικής, ο Κλέτσας για τον Ολυμπιακό Πειραιώς και ο Λογαράς για τον Απόλλωνα Αθηνών. 

Τις περιόδους 1962–63 και 1963–64 ο Ηρακλής Λάρισας συμμετείχε στη Β' Εθνική,  με απολογισμό: 58 παιχνίδια, 20 νίκες, 19 ισοπαλίες, 19 ήττες, 117 βαθμούς, 60 γκολ υπέρ και 61 κατά.

Η ίδρυση της ΑΕΛ 
Ο Ηρακλής Λάρισας είχε σημαντικό ρόλο στη συγχώνευση των ομάδων της Λάρισας στην ΑΕ Λάρισας.
Την ιδέα για τη δημιουργία μίας, ενιαίας και ισχυρής ομάδας της Λάρισας είχε από το 1958 ο τότε πρόεδρος του Ηρακλή Λάρισας Ράπτης. 

Τον Μάιο του 1964 συγχωνεύτηκαν ο Ηρακλής Λάρισας, ο Τοξότης Λάρισας, ο Άρης Λάρισας και ο Λαρισαϊκός και ίδρυσαν την ΑΕΛ. Μάλιστα χρησιμοποιήθηκε το μητρώο του Ηρακλή για τη δημιουργία της νέας ομάδας καθώς είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή στη Β' Εθνική της επόμενης περιόδου. Πρώτος πρόεδρος της ΑΕΛ ήταν ο πρόεδρος του Ηρακλή Λάρισας, Τζοβαρίδης, ενώ στη νέα ομάδα αγωνίστηκαν οι πρώην παίκτες του Ηρακλή Λάρισας, Κοντοκώστας, Τσολάκης, Αδάμος, Χαρισούλης, Δημητρίου, Λέλλης, Παπάζογλου, Κατσιάνης, Σαλταπίδας και Κάσσας.

Στις 7 Ιουλίου 1964 ο παίκτης του Ηρακλή Λάρισας (με πιθανότητες να επιλεγεί για τη νέα ομάδα της ΑΕΛ) Ιωάννης Βαλανιάδης σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα.

Εικόνες

Παραπομπές 

Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930
Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Εθνόσημο του Εσουατίνι

Το εθνόσημο του Εσουατίνι απεικονίζει διάφορα παραδοσιακά σύμβολα του πολιτισμού της χώρας. Το λιοντάρι αντιπροσωπεύει το Βασιλιά και ο ελέφαντας τη Βασιλομήτορα της χώρας. Κρατούν μια παραδοσιακή ασπίδα Νγκούνι, η οποία συμβολίζει την «προστασία». Πάνω από το θυρεό βρίσκεται το βασιλικό στέμμα με τα φτερά, που λέγεται λιντλαμπέ, το οποίο το φοράει πάντα στην περίοδο της εορτής της σοδειάς, που λέγεται Εντσουάλα (Ncwala). Κάτω από το θυρεό σε πανό αναγράφεται το εθνικό ρητό του Εσουατίνι, Siyinqaba, που σημαίνει «Είμαστε το Φρούριο».

Αναφορές 
 Εθνόσημο του Εσουατίνι
 Πληροφορίες για το εθνόσημο

Εσουατίνι
Εθνικά σύμβολα του Εσουατίνι
Ιβάν Γκασπάροβιτς

Ο Ιβάν Γκασπάροβιτς (Ivan Gašparovič, 1941-) είναι πολιτικός από τη Σλοβακία, πρόεδρος της χώρας από το 2004 ως το 2014. Έγινε ο πρώτος πρόεδρος στη χώρα που κατάφερε να επανεκλεγεί στο ύπατο αξίωμα, το 2009.

Βιογραφία

Προσωπική ζωή και εκπαίδευση 
Γεννήθηκε στο Πολτάρ της Σλοβακίας στις 27 Μαρτίου του 1941. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Comenius στην Μπρατισλάβα, το 1959-1964. Είναι παντρεμένος από το 1964 με τη Σίλβια Μπενίκοβα και έχουν 2 παιδιά.Το 1992 συνέγραψε το Σύνταγμα της Σλοβακίας. Ο Γκασπάροβιτς έγινε μέλος του κόμματος HZDS, με επικεφαλής το Βλαντιμίρ Μετσιάρ. Ανέλαβε πρόεδρος της Σλοβακίας στις 15 Ιουνίου του 2004.

Πρόεδρος 
Παρότι δεν απολογήθηκε για το ρόλο του κατά την περίοδο του καθεστώτος του Βλαντιμίρ Μετσιάρ, γενικά είναι δημοφιλής πρόεδρος. Η περίοδος εκείνη θεωρείται ότι παρεμπόδισε την πρόοδο της χώρας.  Υποστηρίζεται από το Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα (SNS) , το οποίο είναι ένα ακραίο εθνικιστικό κόμμα. με αρχηγό τον Γιαν Σλότα (Jan Slota).

Επανεκλογή 2009 
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών που διεξήχθη στις 21 Μαρτίου του 2009, ο πρόεδρος Γκασπάροβιτς προηγήθηκε με ποσοστό 46,7% έναντι 38% για την Ιβέτα Ραντίτσοβα από την αντιπολίτευση, με την οποία αναμετρήθηκε στο δεύτερο γύρο, στις 4 Απριλίου.  Σύμφωνα με αναλυτές η Ραντίτσοβα είχε πιθανότητες να κερδίσει στον δεύτερο γύρο, καθώς συγκεντρώνει την υποστήριξη τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης, των Χριστιανοδημοκρατών (SDKU), των Συντηρητικών (KDH) και του Κόμματος του Ουγγρικού Συνασπισμού (SMK). Ο Γκασπάροβιτς απολαμβάνει της στήριξης του πρωθυπουργού Ρόμπερτ Φίτσο. Στον τελικό γύρο, που διενεργήθηκε στις 4 Απριλίου ο Γκασπάροβιτς έλαβε 1.234.787 ψήφους και κέρδισε τις εκλογές με 56% των ψήφων. Ο Γκασπάροβιτς έγινε ο πρώτος Σλοβάκος πρόεδρος που κατάφερε να επανεκλεγεί. Η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο ήταν της τάξης του 51%.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστότοπος της προεκλογικής του εκστρατείας

Πρόεδροι της Σλοβακίας
Μαρσέλο Μάτος

Ο Μαρσέλο Μεντόνσα Ντε Μάτος (Marcelo Mendonça de Mattos) ή απλά Μαρσέλο Μάτος (γενν. στις 10 Φεβρουαρίου 1984, Ιντιαπορά, Σάο Πάολο, Βραζιλία) είναι βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Μποταφόγκο και έχει ύψος 1,80 μ.

Καριέρα

1997-2003 
Το 1997 άρχισε να παίζει στην ομάδα νέων της Mirassol, ομάδα τρίτης κατηγορίας στην Βραζιλία. Το 1999 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, όμως το 2002 σε ηλικία 18 χρονών ο Μαρτσέλο βρήκε ποδοσφαιρική στέγη στην Ιαπωνία, όπου αγωνίστηκε στις FC Tokyo και Oita Trinita. Επέστρεψε όμως ξανά στην πατρίδα του το 2003, για λογαριασμό της Σάο Καετάνο αυτή τη φορά.

2004-2007 
Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα είχε 31 συμμετοχές χωρίς να σημειώσει κάποιο γκολ. Το 2004 η Σάο Καετάνο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Paulista, με τον Μάτος να συμβάλλει τα μέγιστα αφού είχε 40 συμμετοχές πετυχαίνοντας και ένα γκολ.

Οι εμφανίσεις του "ανάγκασαν" την Κορίνθιανς, στο πλαίσιο της ανανέωσης που επιχειρούσαν οι διοικούντες, να τον αποκτήσει. Έτσι το 2005 μετακόμισε στην Κορίνθιανς και αγωνιζόταν ως παρτενέρ του Μασεράνο στην μεσαία γραμμή της ομάδας, με τον Τέβες επίσης να ανήκει στο δυναμικό των Καριόκας. Την ίδια χρονιά η Κορίνθιανς κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας και ο Μάτος αναδείχτηκε ο κορυφαίος αμυντικός μέσος του Πρωταθλήματος, έχοντας 35 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 1 γκολ. Το 2006 ο Μάτος αγωνίστηκε σε 29 αγώνες και πέτυχε 4 τέρματα για την ομάδα του.

Παναθηναϊκός 

Το 2007 ο 23χρονος Μάτος πρόλαβε να αγωνιστεί σε 8 αγώνες με την Κορίνθιανς , πετυχαίνοντας 2 γκολ, πριν τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός έναντι 3 εκατομμυρίων ευρώ. Άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Μπενφίκα και η Μίντλεσμπρο, ενδιαφέρθηκαν στο παρελθόν να εντάξουν στο δυναμικό τους τον Βραζιλιάνο άσσο, όμως οι "Πράσινοι" κατάφεραν να τον φέρουν στην Ευρώπη για λογαριασμό τους. Ο Μάτος υπέγραψε συμβόλαιο 4 χρόνων με την ομάδα του Παναθηναϊκού, με ετήσιες απολαβές περίπου στις 900 χιλιάδες ευρώ. Αγωνίστηκε σε 51 αγώνες και πέτυχε συνολικά 4 τέρματα. Το 2009 δόθηκε δανεικός στη πρώην ομάδα του, Κορίνθιανς και το 2010 στη Μποταφόγκο.

Το 2011 ο Παναθηναϊκός έφτασε σε συμφωνία με την Μποταφόγκο για τη πώληση του έναντι 1 εκατομμυρίου ευρώ.

Εθνική Βραζιλίας 
Ο Μάτος είναι διεθνής με την ομάδα κάτω των 17 της Βραζιλίας συμμετέχοντας στο FIFA U-17 World Championship του 2001 δείχνοντας στοιχεία του ταλέντου του. Ελπίζει με τον ερχομό του στον Παναθηναϊκό και την Ευρώπη να κάνει τον Ομοσπονδιακό προπονητή της χώρας του, Κάρλος Ντούνγκα, να τον καλέσει στην Εθνική ομάδα της Βραζιλίας, κάτι που αποτελεί όνειρο γι' αυτόν.

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Σάο Καετάνο
Ποδοσφαιριστές Μιρασόλ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα
Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας
Ποδοσφαιριστές Όιτα Τρίνιτα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τόκιο
Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Αλεξία Μοράλες

Η Πριγκίπισσα Αλεξία της Έλλαδας και της Δανίας  ( 10 Ιουλίου 1965 - ) είναι η μεγαλύτερη κόρη του τέως Βασιλέως των Ελλήνων Κωνσταντίνου και της συζύγου του Άννας–Μαρίας. Το διάστημα μεταξύ 10 Ιουλίου 1965 και 20 Μαΐου 1967, οπότε γεννήθηκε ο αδελφός της Παύλος, υπήρξε η Διάδοχος του ελληνικού θρόνου.

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο θερινό ανάκτορο του Μον Ρεπό της Κέρκυρας και η γέννησή της αναγγέλθηκε με 21 κανονιοβολισμούς και σε όλη τη χώρα με κωδωνοκρουσίες. Η σύμπτωση μάλιστα της γέννησής της με τα Ιουλιανά ενέπλεξε το όνομά της στη συνθηματολογία των ημερών με κυρίαρχο το σύνθημα: «Αλεξία πάρε θέση».

Μεγάλωσε στη Ρώμη, όπου μετοίκησε η βασιλική οικογένεια έπειτα από το αποτυχημένο Αντικίνημά του της 13ης Δεκεμβρίου 1967 ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών και τη φυγή του από την Ελλάδα. Το 1973 η τέως βασιλική οικογένεια μετακόμισε στην Κοπεγχάγη, στα ανάκτορα Αμάλιενμποργκ, φιλοξενούμενη της μητέρας της Άννας-Μαρίας, Βασίλισσα Ίνγκριντ της Δανίας. Ένα χρόνο αργότερα, το 1974 η οικογένεια αναχώρησε από τη Δανία με προορισμό την Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο Κάμπεμ (Cobham), μια κωμόπολη της κομητείας του Σάρρεϋ, 27 χλμ. νοτιοδυτικά του Λονδίνου.

Τη βασική και μέση εκπαίδευση έλαβε στο Ελληνικό Κολέγιο του Λονδίνου και συνέχισε τις σπουδές της στο Froebel College του Ινστιτούτου του Roehampton. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ με ειδίκευση στην Ιστορία και παρακολούθησε κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, από όπου έλαβε δίπλωμα master στην παιδαγωγική της προσχολικής ηλικίας (Early Childhood Intervention).

Εργάστηκε τρία χρόνια ως δασκάλα προσχολικής αγωγής σε σχολείο του Λονδίνου και αργότερα ανέλαβε θεραπευτική διδασκαλία σε ομάδες παιδιών με Σύνδρομο Ντάουν, στο Fundación Catalana Síndrome de Down της Βαρκελώνης.

Οικογένεια
Στις 9 Ιουλίου 1999 παντρεύτηκε στον ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Λονδίνου τον Ισπανό αρχιτέκτονα και αθλητή Κάρλος Μοράλες Κιντάνα (Carlos Morales Quintana), με τον οποίον απέκτησαν τέσσερα παιδιά:

 Την Αρριέττα Μοράλες ντε Γκρέθια (Arrietta Morales y de Grecia), γ. στις 24 Φεβρουαρίου 2002 στη Βαρκελώνη.
 Την Άννα Μαρία Μοράλες ντε Γκρέθια (Ana-Maria Morales y de Grecia), γ. στις 15 Μαΐου 2003 στη Βαρκελώνη.
 Τον Κάρλος Μοράλες ντε Γκρέθια (Carlos Morales y de Grecia), γ. στις 30 Ιουλίου 2005 στη Βαρκελώνη.
 Την Αμελία Μοράλες ντε Γκρέθια (Amelia Morales y de Grecia), γ. στις 26 Οκτωβρίου 2007 στην Ισπανία.

Η Αλεξία και η οικογένειά της κατοικούν στο Puerto Calero των Καναρίων Νήσων. Η ίδια είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Άννα – Μαρία» και της ιστιοπλοϊκής ομάδας Azur de Puig.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Αλεξία
Αλεξία
Αλεξία
Έλληνες ευγενείς
Δανοί ευγενείς
Πριγκίπισσες της Δανίας
Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος
Πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας

Η Πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας (γεν. 11 Μαΐου 1942) είναι η δευτερότοκη κόρη και τριτότοκο τέκνο του Βασιλέως Παύλου και της Βασίλισσας Φρειδερίκης των Ελλήνων.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, στις 11 Μαΐου 1942. Ανάδοχός της ήταν ο Στρατηγός Γιαν Σματς, Πρόεδρος της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης. Αδέλφια της είναι οι Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας και βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας.

Απόφοιτη του Ζάλεμ της Γερμανίας, ακολούθησε καριέρα πιανίστριας δίπλα στη διάσημη πιανίστρια Τζίνα Μπαχάουερ. Αργότερα ολοκλήρωσε σπουδές στην αρχαιολογία υπό την καθοδήγηση της Θεοφανούς Αρβανιτοπούλου. Το 1960 δημοσίευσε μαζί με την αδελφή της, Σοφία, και την Θεοφανώ Αρβανιτοπούλου το έργο με τον τίτλο "Αρχαιολογικά ποικιλα".

Από τις 6 Μαρτίου 1964 έως τις 10 Ιουλίου 1965 (ημερομηνία γέννησης της ανεψιάς της Αλεξίας της Ελλάδας) διετέλεσε Διάδοχος του Ελληνικού Θρόνου. Ήταν Αρχηγός του Σώματος Ελληνίδων Οδηγών (ΣΕΟ). 

Στις 13 Δεκεμβρίου 1967 ακολούθησε στην εξορία τον αδελφό της Κωνσταντίνο Β΄, μετά το αποτυχημένο Αντικίνημά του εναντίον της Δικτατορίας.

Έπειτα από την κατάργηση της μοναρχίας στην Ελλάδα το 1974, αφού έζησε προσωρινά στην Ινδία, εγκαταστάθηκε στην Ισπανία κοντά στην αδελφή της Σοφία βασιλομήτορα της Ισπανίας και τα ανίψια της.

Τίτλοι
11 Μαΐου 1942 - 6 Μαρτίου 1964: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας
6 Μαρτίου 1964 - 10 Ιουλίου 1965: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Ελλάδας, Πριγκίπισσα της Δανίας
10 Ιουλίου 1965 - μέχρι σήμερα: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας

Δημοσιευμένα έργα 
 En Decelia: fragmentos cerámicos de Decelia y miscelánea arqueológica. Athens, (1959-1960). Edited in Spanish in Spain, 2013.

Παραπομπές

|-

Ειρήνη
Ειρήνη
Ε
Έλληνες ευγενείς
Πρόεδροι Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Πριγκίπισσες της Δανίας
Κένεντι Ουίνστον

Ο Kένεντι Ουίνστον (Kennedy Lawrence Winston, 29 Ιουλίου 1984) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής.

Κολλεγιακή καριέρα 
Γεννήθηκε στις 29 Ιουλίου του 1984 στην πόλη Prichard της Αλαμπάμα και έχει ύψος 2,00 μέτρα. Φοιτούσε από το 2002 έως το 2005 στο κολέγιο της Αλαμπάμα, στο οποίο αναδείχθηκε για 2 χρονιές πρώτος σκόρερ. Το 2004 αγωνίστηκε στα προημιτελικά του NCAA με την Αλαμπάμα χάνοντας την πρόκριση για το φάιναλ φορ από το Κονέκτικατ (87-71).

Επαγγελματική καριέρα 
Μετά την αποφοίτηση του από το Κολέγιο της Αλαμπάμα αγωνίστηκε υπό δοκιμή με τους Μέμφις Γκρίζλις χωρίς επιτυχία. Έτσι τη σεζόν 2005-2006 μετακόμησε στην Ευρώπη για να αγωνιστεί στην Γκραν Κανάρια για να σημειώσει 264 πόντους σε 29 αγώνες. 

Τη σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο, έχοντας σκοράρει 527 πόντους σε 36 αγώνες (μ.ο. 14,6). Σημαντική ήταν η παρουσία του στους 2 νικηφόρους αγώνες που συμμετείχε απέναντι στον Ολυμπιακό όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. 

Οι εμφανίσεις του στους "κυανέρυθρους" του έδωσαν την ευκαιρία να αποκτηθεί από τον Παναθηναϊκό με διετές συμβόλαιο. Η προσαρμογή του στον Παναθηναϊκό ήταν σύντομη και έτσι στις 17/2/2008 έκανε την καλύτερη εμφάνισή του στο ελληνικό πρωτάθλημα και πάλι απέναντι στον Ολυμπιακό σημειώνοντας 26 πόντους (3/6 β., 1/1 δ., 7/8 τρ.).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η σελίδα του στο site  του ΠΑΟ

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα
Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια
Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης
Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ
Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν
Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων
Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων
Τάκης Μαρίνος

Ο Τάκης Μαρίνος (Πάτρα 1892 - 1964), ήταν Έλληνας μουσικοσυνθέτης και δεξιοτέχνης του μαντολίνου και της κιθάρας. 

Γεννήθηκε στη Πάτρα από πατέρα που καταγόταν από τη Ζάκυνθο και μητέρα από την Κεφαλλονιά. Σε μικρή ηλικία ήλθε στην Αθήνα και έχοντας έμφυτη τη μουσική διάθεση έλαβε τα πρώτα μουσικά μαθήματα από τον μουσικό της στρατιωτικής φρουράς Αθηνών Πέτρο Βαρδάκη. 

Σπούδασε βιολοντσέλο στο Ωδείο Λόττνερ. Στη συνέχεια έγινε μαθητής του Νικόλαου Κόκκινου ενός από τους δημιουργούς της αθηναϊκής καντάδας. Έτσι ο Τ. Μαρίνος εξελίχθηκε με ιδιαίτερο τάλαντο στο είδος αυτό της μουσικής και αναδείχθηκε σε δημιουργό της νεώτερης αθηναϊκής καντάδας, συνθέτοντας ποιήματα δοκίμων ποιητών όπως του Τίμου Μωραϊτίνη, του Κώστα Βλαχόπουλου, ακόμη και του Χάινε αλλά και δικά του ποιήματα που συγκινούν μέχρι σήμερα τους φιλόμουσους του μουσικού αυτού είδους. 

Από τα πλέον γνωστά δικά του τραγούδια ξεχωρίζουν: «Το κλωνάρι της γαζίας», «Ζηλεύω», «Παλιά απόκρια», «Ένα κορίτσι στο λαιμό του» κ.ά.

Πηγές 
 Νέα Εστία, τεύχος 901 15 Ιανουαρίου 1965, σελίδα 134, από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

Έλληνες τραγουδοποιοί
Τέμπα Ντλαμίνι

Ο Αμπσαλόμ Τέμπα Ντλαμίνι (Absalom Themba Dlamini, 1η Δεκεμβρίου 1950 - ) είναι πολιτικός από το Εσουατίνι, που χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από το 2003 έως το 2008.

Συγγενής του βασιλιά, ο Ντλαμίνι γεννήθηκε το 1950. Έγινε πρωθυπουργός στις 26 Νοεμβρίου του 2003. To 2008 αποχώρησε από την πρωθυπουργίακαι διορίστηκε νέος πρωθυπουργός ο Μπαρνάμπας Σιμπουσίζο Ντλαμίνι.

Παραπομπές 

Ντλαμινι Τεμπα
Γρανίτσα Ευρυτανίας

Η Γρανίτσα Ευρυτανίας είναι ορεινό χωριό της Ευρυτανίας, χτισμένο σε ύψος 850 μέτρων σε δασωμένη  τοποθεσία στην περιοχή του όρους Λιάκουρα, δίπλα στον μικρό ποταμό Γρανιτσιώτη.

Γενικά στοιχεία
Η Γρανίτσα υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Αγράφων ενώ μέχρι το 2010 αποτελούσε την έδρα του καποδιστριακού δήμου Απεραντίων. Παλαιότερα ανήκε, όπως και ολόκληρη η Ευρυτανία, εντός των ορίων του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Η ετυμολογία του ονόματος είναι από τα σλαβικά, στα οποία σημαίνει "σύνορα", λόγω της συνοριακής θέσης του στα πρώτα σύνορα της Ελλάδας.

Απέχει 83 χλμ. ΒΔ του Καρπενησίου και είναι πατρίδα του λογοτέχνη Ζαχαρία Παπαντωνίου, του δημοσιογράφου, λογογράφου και πολιτικού Στέφανου Γρανίτσα, του Δημοσθένη Γούλα, του στρατηγού Ιωάννη Κωνσταντίνου, του Μιχάλη Σταφυλά και του νεομάρτυρα Μιχαήλ Μαυρουδή, που μαρτύρησε το 1544 στη Θεσσαλονίκη. Επί Τουρκοκρατίας διατηρούσε 17 εκκλησίες, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν καταστραφεί. 

Στο χωριό υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο Γρανίτσας. Στεγάζεται σε κτίριο που παραχώρησε η Αδελφότητα Γρανιτσιωτών Ευρυτανίας “Ο Νεομάρτυς Μιχαήλ”. Εκεί εκτίθενται διάφορα αντικείμενα λαϊκής τέχνης, υφαντά, ξυλόγλυπτα, αγροτικά και κτηνοτροφικά εργαλεία, αργαλειός, τοπικές ενδυμασίες, όπλα που χρησιμοποιήθηκαν στην επανάσταση του 1821, προσωπογραφίες και προσωπικά αντικείμενα των Ζαχαρία Παπαντωνίου και Στέφανου Γρανίτσα, πίνακες των ντόπιων λαϊκών ζωγράφων Χρήστου Καγκαρά και Λευτέρη Θεοδώρου (λειτουργεί και προσωπικό μουσείο για τον συγκεκριμένο) καθώς και η προσωπική βιβλιοθήκη του Παπαντωνίου. 

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δέκα εκκλησίες του χωριού, χτισμένες σε διάφορες χρονικές περιόδους.

Στη Γρανίτσα λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό σχολείο και Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις. Ακόμα διαθέτει δυο ξενοδοχεία, δυο παντοπωλεία, φαρμακείο, Κέντρο υγείας, ταχυδρομείο, ταβέρνα, καφενεία.

Πληθυσμός
Κατά την Απογραφή του 2011 το χωριό απαριθμούσε 371 κατοίκους. Η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού είναι η εξής:

Προσωπικότητες  
 Νίκος Χαρδαλιάς, Έλληνας πολιτικός, Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων και πρώην Δήμαρχος Βύρωνα. 
 Στέφανος Γρανίτσας, Έλληνας δημοσιογράφος, ποιητής και συγγραφέας
 Μιχάλης Σταφυλάς, Έλληνας συγγραφέας και εκδότης
 Καθηγητής ΩΡΛ Λεωνίδας Μανωλίδης

Βιβλιογραφία
Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
Τάκης Ντάσιος, 1999, Στ' Άγραφα, Αθήνα, Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-13-1
Γρανίτσα: Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Δυτικής Ευρυτανίας (Σάββατο, 1 Αυγούστου 2009). Πρακτικά ημερίδας 2010, Αθήνα, Εκδόση Πανευρυτανικής Ένωσης

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Κένεθ Χολ

Ο Σερ Κένεθ Χολ (Sir Kenneth Octavius Hall, 24 Απριλίου 1941 - ...) ήταν Γενικός Κυβερνήτης στην Τζαμάικα με θητεία από το 2006 ως τις 26 Φεβρουαρίου του 2009. Η αποχώρησή του για λόγους υγείας ανακοινώθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 2009. Πρόκειται για τον 5ο Γενικό Κυβερνήτη από την εποχή της ανεξαρτησίας της νησιωτικής χώρας. Το 2004 τιμήθηκε από το Τάγμα της Τζαμάικας. Το 2007 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG).

Προφίλ 
Γεννήθηκε στη Λουσία, στην Τζαμάικα, στις 24 Απριλίου του 1941 και τέθηκε επικεφαλής στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών, όπου υπηρέτησε ως λέκτορας. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στην Ιστορία και μεταπτυχιακό τίτλο στις διεθνείς σχέσεις και διδακτορικό στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Κουίνς, στο Οντάριο του Καναδά.

Το 1994, ο καθηγητής Χολ έγινε αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κοινότητας των Χωρών της Καραϊβικής (CARICOM).

Έγινε Γενικός Κυβερνήτης στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Διάδοχός του (2009) είναι ο Πάτρικ Άλεν.

Παραπομπές 

Χολ
Αντίπαπας Φήλιξ Β΄

Ο Φήλιξ Β΄ (Felice II, ... - 22 Νοεμβρίου 365) διορίσθηκε ως Πάπας το 355, όταν ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β´ εξόρισε τον Πάπα Λιβέριο επειδή αρνήθηκε να προσυπογράψει την ποινή της καταδίκης εναντίον του Αγίου Αθανασίου. Ο Φήλιξ Β' καθαιρέθηκε το 358.

Αντίπαπες
Επίσκοποι του 4ου αιώνα