joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Σάντα Κλάρα

Η Σάντα Κλάρα (ισπανικά: Santa Clara) είναι πόλη της Κούβας, πρωτεύουσα της επαρχίας Βίγια Κλάρα (Villa Clara). Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας και παλαιότερα αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Λας Βίγιας, η οποία περιλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Σιενφουέγος (Cienfuegos), Σάνκτι Σπίριτους (Sancti Spíritus) και Βίγια Κλάρα.

Η ιστορία της Σάντα Κλάρα είναι συνδεδεμένη με την κουβανική επανάσταση, καθώς η κατάκτησή της στις 29 Δεκεμβρίου 1958 από τον αντάρτικο στρατό, υπήρξε μία από τις τελευταίες και καθοριστικές στιγμές της επανάστασης. Στην πόλη επιτέθηκαν δύο φάλαγγες, με ηγέτες τους Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και Καμίλο Σιενφουέγος αντίστοιχα, ενώ λίγες ώρες μετά την κατάκτησή της, ο δικτάτορας Μπατίστα εγκατέλειψε την Κούβα διαφεύγοντας στην Δομινικανή Δημοκρατία.

Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης ανήκει το μαυσωλείο του Τσε Γκεβάρα και δεκαέξι ακόμα στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους το 1967, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους στη Βολιβία. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται μουσείο αφιερωμένο στη ζωή του Τσε Γκεβάρα. Στη Σάντα Κλάρα βρίσκεται επίσης το «Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Λας Βίγιας» (Universidad Central de Las Villas).

Η Σάντα Κλάρα ήταν το μέρος που έγινε η τελευταία μάχη της Κουβανικής Επανάστασης στα τέλη του 1958. Υπήρχαν δύο στρατιές ανταρτών που επιτέθηκαν στην πόλη και της μίας ηγείτο ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Την άλλη οδηγούσε ο Καμίλο Σιενφουέγος. Η ομάδα του Τσε εντόπισε και σταμάτησε πρώτη τον ανεφοδιασμό του δικτάτορα Μπατίστα στο Φομέντο. Έπειτα, χρησιμοποιώντας μία μπουλντόζα, οι στρατιώτες του Γκεβάρα κατέστρεψαν τις σιδηροδρομικές γραμμές και εξέτρεψαν ένα τρένο γεμάτο από πολεμοφόδια και στρατεύματα που είχαν σταλεί από τον Μπατίστα. Την ίδια στιγμή, το απόσπασμα του Σιενφουέγος νίκησε μία στρατιωτική φρουρά στην Μάχη του Γιαγουαχάι (Yaguajay) όχι μακριά από την πόλη. Στις 31 Δεκεμβρίου του 1958, οι ενωμένες δυνάμεις των Γκεβάρα και Σιενφουέγος (μαζί με άλλους επαναστάτες κάτω από την καθοδήγηση του Ουϊλιαμ Αλεξάντερ Μόργκαν επιτέθηκαν στην Σάντα Κλάρα. Η μάχη ήταν χαοτική, οι ηττηθέντες είχαν πεσμένο ηθικό, κάποιοι πολέμησαν, άλλοι παραδόθηκαν αμέσως. Μέχρι το απόγευμά, η πόλη περιήλθε στην κατοχή των ανταρτών. Αυτή η νίκη για τα στρατεύματα του Κάστρο θεωρείται η πιο αποφαστιστική στιγμή της Κουβανικής Επανάστασης, καθώς μετά από αυτό το γεγονός, ο Μπατίστα έφυγε με πτήση από την Κούβα σε λιγότερο από 12 ώρες.

Δείτε επίσης 
 Μάχη της Σάντα Κλάρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Κούβας
MS-DOS

Το  MS-DOS (MicroSoft-Disk Operating System) είναι λειτουργικό σύστημα με περιβάλλον γραμμής εντολών που δημιουργήθηκε από την Microsoft. Ήταν το πιο διαδεδομένο μέλος της οικογένειας των λειτουργικών συστημάτων DOS. Την δεκαετία του 1980 ήταν το επικρατέστερο λειτουργικό σύστημα για την συμβατή πλατφόρμα PC (προσωπικού υπολογιστή). Βαθμιαία αντικαταστάθηκε από διάφορες εκδόσεις του λειτουργικού συστήματος Windows.

Το λειτουργικό σύστημα MS-DOS κυκλοφόρησε στην αγορά το 1981 και ακολούθησαν οκτώ σημαντικές εκδόσεις του πριν σταματήσει η Microsoft την ανάπτυξη του, το 2000. Ήταν το βασικό προϊόν της Microsoft, που βαθμιαία την μετέτρεψε από μια εταιρία δημιουργίας γλωσσών προγραμματισμού σε εταιρία ανάπτυξης λογισμικού και εφαρμογών, καθώς το MS-DOS εξελίχθηκε στο λειτουργικό σύστημα Windows.

Αναφορές 

DOS
Λογισμικό Microsoft
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής

Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής (Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής. Εδρεύει στην Παλλήνη και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν την ανατολική Αττική σε εθνικό επίπεδο.

Ιστορία 
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής ιδρύθηκε το 2000. Δημιουργήθηκε από τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, των οποίων οι έδρες βρίσκονται σε πόλεις και προάστια της Αθήνας που ανήκουν στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής.

Πρωτάθλημα 

Το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ περιλαμβάνει τρεις κατηγορίες. Μετά την ολοκλήρωση του Α' και Β' γύρου, η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ κατηγορίας προβιβάζεται στην ανώτερη κατηγορία (Γ΄ Εθνική). 

Την περίοδο 2018-19 η δομή των κατηγοριών είναι η ακόλουθη:
 Α΄ κατηγορία (16 ομάδες)
 Β΄ κατηγορία (16 ομάδες)
 Γ΄ κατηγορία (14 ομάδες)

Πρωταθλήτριες Α΄ Κατηγορίας

Πρωταθλήτριες Β΄ Κατηγορίας

Πρωταθλήτριες Γ΄ Κατηγορίας

Κύπελλο 

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής.

Κυπελλούχες 
Οι τελικοί του Κυπέλλου της ΕΠΣΑΝΑ

Σημειώσεις        
1 Την περίοδο 2019–20 η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Έτσι το αποτέλεσμα του τελικού κρίθηκε μέσω κλήρωσης.
2 Την περίοδο 2020–21 η διοργάνωση του κυπέλλου, όπως και τα τοπικά πρωταθλήματα, διακόπηκαν λόγω νέας έξαρξης της πανδημίας του κορονοϊού. Κατόπιν αποφασίστηκε η οριστική τους ματαίωση, θεωρούμενα ως μη γενόμενα.

Το δυναμικό της ΕΠΣ

Μικτές - Τίτλοι 
Κύπελλο Περιφερειών ποδοσφαίρου ανδρών (1): 2006

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας

Οι Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας ήταν μια προσωπική ανθολογία small press comics που αυτοεκδίδονταν από τον ΚΩΝ (ή αλλιώς Κων Χρυσούλης) από το 2000 έως το 2004. 
Η ανθολογία έφτασε τα 10 τεύχη (24 σελίδων το καθένα) και εμπεριείχε ως επί το πλείστον ασπρόμαυρες αυτοτελείς ιστορίες ("Λούβρε Ντε Μπαφ", "Πάνκυ Στρούμφ" κτλ), καθώς και ιστορίες σε συνέχειες ("Τζαζ και Μαρία", "Three Kings" κτλ.) 

Ο ΚΩΝ έχει αναφέρει πως μελλοντικά θα κυκλοφορήσει έναν τόμο με τις περιπέτειες του ζεύγους βαμπίρ "Τζαζ και Μαρία", καθώς και μια συλλογή των αυτοτελών ιστοριών του.

Τον καιρό που εξέδιδε τις Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας, ο ΚΩΝ ταυτόχρονα δημοσίευε ιστορίες του στο "9" της Ελευθεροτυπίας, εικονογραφούσε την σειρά μυθολογίας comics "Αρχαίοι Συγγραφείς Εικονογραφημένοι", σύστησε την ομάδα "SubArt" αρχικά με τον Ανδρέα Παναγιωτόπουλο (γνωστό και ως APAN), και έπειτα το ομώνυμο περιοδικό με τους Τάσο Παπαϊωάννου και Ηλία Κυριαζή.

Αρθρογραφεί πάνω στην small press comics σκηνή της Ελλάδας στο comicart.gr , όπου και έχει παρουσιάσει την πλειοψηφία των λεγόμενων comics "φανζίν" που έχουν εκδοθεί τα τελευταία 10 χρόνια.
 
Από τον Αύγουστο του 2005 έως τον Αύγουστο του 2006, δημοσίευε μονοσέλιδες αυτοβιογραφικές ιστορίες του, με τον τίτλο "autobio comics" σε εβδομαδιαία βάση στην εφημερίδα "Παρασκευή + 13", τις οποίες έχει υποσχεθεί να συλλέξει στο μέλλον. Κάποιες από αυτές είναι δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα του.

Έχει γράψει και συνθέσει concept glam/post-punk μουσική με το συγκρότημα του, τους autodivine.

Δικτυακοί Τόποι 
ConChrisoulis.com Η ιστοσελίδα του ΚΩΝ με comics και νέα
Η σελίδα του ΚΩΝ στο facebook
'' Ιστοσελίδα του πρώην συγκροτήματος του ΚΩΝ, autodivine

Κόμικς φανζίν Ελληνικά περιοδικά κόμικς‎ Ελληνικά κόμικς
Γήπεδο Παναιτωλικού

Το Γήπεδο Παναιτωλικού αποτελεί τη φυσική έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναιτωλικού Γυμναστικού Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου (Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ). Βρίσκεται στη στην πόλη του Αγρινίου, στη βόρεια πλευρά της πόλης, πολύ κοντά στο παλαιό νοσοκομείο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Προυσιωτίσσης.

Το Γήπεδο Παναιτωλικού Γ.Φ.Σ χτίστηκε το 1930, ενώ στις 14 Μαϊου 2011 άρχισαν νέες εργασίες για επέκταση του γηπέδου στη νότια πλευρά (1.400 θέσεις) και τοποθέτηση προβολέων, καθώς η ομάδα κέρδισε την άνοδο της στην Α΄ Εθνικη (Super League). Από το 2005 ξεκίνησαν στο γήπεδο εκτεταμένες επιδιορθώσεις και προσθήκες σύμφωνα με το σχέδιο της νέας διοίκησης της Π.Α.Ε. Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. Τοποθετήθηκαν πλαστικά καθίσματα, κατασκευάστηκε σκέπαστρο στη μεγάλη κερκίδα και ανακαινίστηκαν πλήρως όλοι οι χώροι του γηπέδου. Αυτή τη στιγμή η χωρητικότητα είναι 7.321 καθήμενοι θεατές. Στο χώρο του γηπέδου στεγάζονται επίσης τα γραφεία της ομάδας, μπουτίκ και καφετέρια.

Το γήπεδο ανήκει στον ερασιτέχνη Παναιτωλικό.

Το ρεκόρ προσέλευσης στο γήπεδο σημειώθηκε το 1977 σε έναν αγώνα του Παναιτωλικού εναντίον του Ολυμπιακού Πειραιώς, όταν 11.012 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα.

Πληροφορίες 
Το γήπεδο έχει δύο κερκίδες στις πλευρές του αγωνιστικού χώρου. Χρησιμοποιείται ως γήπεδο ποδοσφαίρου από το 1930, όμως η πρώτη, μικρή, κερκίδα κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50. Η κύρια δυτική κερκίδα κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970. Παρ'αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν δε πραγματοποιήθηκε σχεδόν τίποτα στο γήπεδο και αυτό άρχισε να δυσλειτουργεί. Αυτή ήταν η κατάσταση συνεχίστηκε έως το 2005, όταν η νέα διοίκηση αποφάσισε την ανακατασκευή του γηπέδου.

Οι εργασίες ξεκίνησαν μετά τον προβιβασμό του Παναιτωλικού στη Superleague με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας του γηπέδου κατά 1.400 θεατές περίπου στην κερκίδα της οδού Προυσιωτίσσης. Το γήπεδο του Παναιτωλικού έχει δηλαδή τρεις κερκίδες. Επίσης, προστέθηκε επιπλέον φωτισμός και ηλεκτρονικός πίνακας. Ο φωτισμός που παρέχεται ανέρχεται στα 1.600 λουξ ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της διοργανώτριας του πρωταθλήματος αλλά και της UEFA.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Φωτογραφίες από το επίσημο site του συλλόγου
 Γήπεδο Παναιτωλικού στο stadia.gr

Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αιτωλοακαρνανία
Αγρίνιο
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. (ποδόσφαιρο)
Αερινό Μαγνησίας

Το Αερινό είναι χωριό του Νομού Μαγνησίας, σε υψόμετρο 180μ., 6χλμ από το Βελεστίνο και 25χλμ από το Βόλο. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρήγα Φεραίου και κατά την απογραφή του 2011 είχε 500 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό είναι χτισμένο σε χαμηλό οροπέδιο, πλησίον της Εθνικής οδού Αθηνών-Θεσ/νίκης (κόμβος στο 303 χλμ.) και πλεονεκτεί στον τομέα των οδικών συγκοινωνιών, ενώ έχει απολέσει το πλεονέκτημα της σιδηροδρομικής σύνδεσής του, λόγω της κατάργησης της γραμμής Βόλου-Φαρσάλων. Το χειμώνα το κρύο είναι τσουχτερό και η ομίχλη πολύ συχνό φαινόμενο. Το καλοκαίρι η ζέστη μετριάζεται από δροσερά ρεύματα αέρα (εξ' ου και το όνομα του χωριού, που αποτελεί νεότερη ονομασία από τα τέλη του 19ου αι, ενώ η παλαιότερη ονομασία του ήταν Περσουφλί ή Περτσοφλί).Το χωριό είναι χτισμένο κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου-Καλαμπάκας, με νότιο προσανατολισμό και αποτελείται από δύο μεγάλους συνοικισμούς : τον προσφυγικό οικισμό (μετά το 1922) στα ανατολικά του Ι. Ναού του Αγίου Αποστόλου Θωμά και τον προϋπάρχοντα οικισμό (των "ντόπιων") στα βορειοδυτικά του Ναού. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Το χωριό εκπροσωπεί στα τοπικά πρωταθλήματα η ομάδα ποδοσφαίρου "ΔΟΞΑ" ήδη από τη δεκαετία του '60. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αγροτική οικονομία, ενώ η γειτνίαση με το αστικό κέντρο του Βόλου διευκολύνει την επαγγελματική ενασχόληση των κατοίκων με εμπορικές και άλλες δραστηριότητες.

Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αερινού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 33,548 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Πολυζαίικα.

Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Δήμος Ρήγα Φεραίου
Ναυτιλιακή πολιτική

Η ναυτιλιακή πολιτική (Shipping Policy) διακρίνεται σε δύο ουσιώδεις τομείς. Στον τομέα της Ναυτιλιακής Οικονομικής και στον τομέα της Κυβερνητικής Πολιτικής.

Α. Τομέας Ναυτιλιακής Οικονομικής
Στον τομέα αυτό η Ναυτιλιακή Πολιτική αποτελεί την Εφηρμοσμένη Ναυτιλιακή Οικονομική, όπως αυτή διαμορφώνεται από το σύνολο σχεδόν όλων των κανόνων και μέτρων που αφορούν τη συμπεριφορά του κράτους προς την ναυτιλιακή οικονομία του. Στον τομέα αυτό εξετάζονται μόνο τα πιθανά οικονομικά αποτελέσματα εφαρμογής.

Β. Τομέας Κυβερνητικής Πολιτικής
Στον τομέα αυτόν περιλαμβάνεται το σύνολο των μέτρων που παίρνει η εκάστοτε Κυβέρνηση για την Εμπορική Ναυτιλία της χώρας. Τα μέτρα δε αυτά μπορεί να συνιστούν από απλές ευμενείς κρατικές παρεμβάσεις μέχρι πολύ έντονες προνομιακές μεταχειρήσεις οπότε τότε γίνεται λόγος για ναυτιλιακό προστατευτισμό.

Βασικοί στόχοι 
Δύο είναι οι βασικοί στόχοι που τίθενται κυρίως από την Ναυτιλιακή Πολιτική, και αυτοί είναι:
 Η επίτευξη μεγαλυτέρων οικονομικών ωφελειών υπέρ της δημόσιας και κοινωνικής οικονομίας με δεδομένη την ιδιομορφία της οικονομικής αυτής δραστηριότητας να κινείται στο διεθνή χώρο (εκτός επικράτειας) και της ευχέρειας που έχει να επωφελείται από τις παρουσιαζόμενες διεθνώς ευκαιρίες, και
 Η αύξηση του εμπορικού στόλου (εθνικού), τόσο για λόγους οικονομικούς όσο και εθνικού γοήτρου.

Κύριοι τομείς 
Η Ναυτιλιακή Πολιτική διακρίνεται στους παρακάτω κύριους (επιμέρους) τομείς:
 Εσωτερική Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά μέτρα εντός χωρικών υδάτων.
 Εξωτερική Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά διεθνείς συνεργασίες και ναυτιλιακές σχέσεις.
 Πολιτική θέσπισης κινήτρων, είναι η κατ΄ εξοχήν οικονομική ναυτιλιακή πολιτική που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της Εμπορικής Ναυτιλίας.
 Δημοσιονομική Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά κυρίως φορολογία ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
 Ανάπτυξη ναυτιλιακής υποδομής.
 Ναυτεργατική Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά όρους εργασίας και αμοιβές ναυτικών.
 Κοινωνική Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά μέτρα κοινωνικής προστασίας και περίθαλψης ναυτικών.
 Πολιτική Ασφαλείας Ναυσιπλοΐας: Αφορά σύνολο μέτρων για την ασφάλεια πλοίων, ναυτικών, επιβατών, φορτίων και ναύλων.
 Πολιτική Αστυνόμευσης του θαλάσσιου χώρου, πλοίων και δραστηριοτήτων αυτών "εν πλώ" και λιμένων.
 Επιμέρους Ναυτιλιακή Πολιτική: Αφορά σύνολο μέτρων κατά κατηγορία πλοίων και πλόων αυτών, (επιβατηγός και φορτηγός ακτοπλοϊκή, Μεσογειακή και υπερπόντια ναυτιλία).
Τέλος πολλοί οικονομικοί ναυτιλιακοί παράγοντες θεωρούν πως στη Ναυτιλιακή Πολιτική θα πρέπει να  εντάσσεται και η Λιμενική πολιτική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Greek Shipping Miracle - Το πρώτο διαδικτυακό Μουσείο για την ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας
Πολιτική
Θαλάσσιες μεταφορές
Πολιτική οικονομία
Πάνος Γαβαλάς

Ο Πάνος Γαβαλάς (Βατραχονήσι, 26 Νοεμβρίου 1926 – 3 Δεκεμβρίου 1988) ήταν σπουδαίος Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, συνθέτης και μουσικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στο Βατραχονήσι, που είναι γνωστό σήμερα ως τη συνοικία της Αθήνας Μετς. Ο πατέρας του ήταν από τη Φολέγανδρο και η μητέρα του από την Ικαρία. Σε παιδική ηλικία πρωτοασχολήθηκε με τη φυσαρμόνικα στους προσκόπους και αργότερα με τις χαβάγιες με τις οποίες έκανε καντάδες. Στη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ. 

Ερμήνευσε γνωστά τραγούδια όπως: «Σήκω πάνω κάτσε κάτω», «Στο σταυροδρόμι», «Δε με πονάς», «Φύγε κι άσε με», «Πήρε φωτιά μια καρδιά», «Άσε με πια», «Λαϊκό τσα-τσα», «Κάθε λιμάνι και καημός», «Όνειρο δεμένο», «Οι Γλάροι», «Άμα θες να φύγεις φύγε», «Γλυκέ μου τύραννε», «Εγώ είμαι ένα παλιόπαιδο». Ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρία "Σονάτα".

Δισκογραφία 
 1966 - Οι Γλάροι
 1967 - Η πόρτα ανοίγει
 1967 - Τραγουδά Πάνο Γαβαλά
 1968 - Κεχριμπαρένιες χάντρες
 1968 - Πενιές καημοί και όνειρα
 1970 - Μια φορά μονάχα ζούμε
 1970 - Πάνος Γαβαλάς
 1970 - Πήρε φωτιά μια καρδιά
 1971 - Σήμερον σ΄ αυτόν τον δίσκο
 1971 - Στο καπηλειό στο Πέραμα
 1975 - Σεμνά και ταπεινά
 1976 - Οι Επιτυχίες μου
 1976 - Εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα
 1977 - 14 Χρυσές Επιτυχίες
 1977 - Λαϊκές συγκινήσεις
 1978 - Τα Καλύτερα μου τραγούδια
 1979 - Επίκαιρα και λαϊκά
 1980 - Ένας σταθμός
 1982 - Αξέχαστες Επιτυχίες
 1982 - Μια περιπέτεια
 1983 - Αξέχαστες Επιτυχίες 2
 1984 - Είναι ώρα για αγκαλιά
 1984 - Η Χρυσή εποχή 1954-1961 Νο 1
 1984 - Η Χρυσή εποχή 1954-1961 Νο 2
 1985 - Η Χρυσή εποχή 1954-1961 Νο 5
 1985 - Η Χρυσή εποχή 1954-1961 Νο 15
 1986 - Μια ανάσα
 1987 - Λαμπράκη-Δυο δυο
 1989 -  Τραγουδώντας τις εποχές 2
 1991 - Οι Μεγάλες Επιτυχίες
 1992 - Αγγελόπουλος-Μαζί
 1993 - Συγχαρητήρια
 1994 - Από τους θησαυρούς των 45 στροφών
 1994 - Δισκογραφία Τσιτσάνη 8 (Πάνου - Γαβαλάς)
 1994 - Λαϊκές συγκινήσεις-Μια περιπέτεια
 1995 - Επιτυχίες από τις 45 στροφές Νο 1
 1996 - Επιτυχίες από τις 45 στροφές Νο 2
 1995 - Τα πορτραίτα της Μίνως ΕΜΙ-15
 1996 - Τραγούδια Από Τις 45 Στροφές
 1996 - Μεγάλες Επιτυχίες
 1997 - Τραγούδια Από Τις 45 Στροφές Νο 2
 1997 - Έτσι είναι πάντα μ΄ ένα Αντίο
 1998 - Οι Μεγάλες φωνές του Ελληνικού τραγουδιού
 1998 - Τραγούδια Από Τις 45 Στροφές Νο 3
 1999 - Πάλι με χαράματα
 2000 - Τραγούδια Από Τις 45 Στροφές Νο 4
 2001 - 18 Μεγάλες Επιτυχίες
 2002 - Μεγάλοι Έλληνες Ερμηνευτές Νο 3
 2003 - 22 Μεγάλες Επιτυχίες
 2005 - Κάθε καημός και δάκρυ
 2006 - 14 Μεγάλα τραγούδια
 2006 - Ανθολογία - 1926-1988 (4 Cd)
 2007 - Από τις 78 στροφές (1954 - 1960) (4 Cd)
 2008 - Αναπολώντας τα παλιά
 2009 - Το Ελληνικό τραγούδι Νο 11

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες μουσικοί
Έλληνες συνθέτες
Λαϊκοί τραγουδιστές
What Gets Me Hot!

Το What Gets Me Hot! είναι μια πορνογραφική ταινία Αμερικανικής παραγωγής, γυρισμένη το 1984. Πρωταγωνιστούν οι Bunny Bleu, Susan Hart, Dorothy Onan, Marc Wallice, Sean Alexander, Tom Byron, Greg Rome, Herschel Savage, Mary Kay, Helga Sven, Leslie Thane και Τρέισι Λορντς. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ουγγρικής καταγωγής Richard Mailer. 

Η ταινία έχει ιστορική/συλλεκτική αξία πλέον αφού αποτελεί την πρώτη εμφάνιση της Τρέισι σε πορνό. Όταν γύρισε αυτή την ταινία (αρχές 1984) ήταν ακόμη ανήλικη (15 ετών) και έτσι αργότερα όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο η ταινία αποσύρθηκε από την αγορά. Σίγουρα η Τρέισι δείχνει περισσότερο κοντά στην πλαστή ηλικία που δήλωνε (21 ετών) παρά στην πραγματική της ηλικία, γεγονός αρκετά σπάνιο σε μια εποχή όπου η πρόωρη εφηβεία δεν ήταν ένα φαινόμενο τόσο συχνό όπως στις μέρες μας.

Πληροφορίες
Σκηνοθεσία: Richard Mailer
Σενάριο: Richard Mailer
Διανομή: Island Home Video
Διάρκεια: 79 λεπτά
Γλώσσα: Αγγλικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ταινία στην IMDb
Η ταινία στην IAFD
Κριτική

Ταινίες του 1984
Αγγλόφωνες ταινίες
Πορνογραφικές ταινίες
Ολύμπιος (έξαρχος)

Ο Ολύμπιος ήταν ένα από τους Εξάρχους της Ραβέννας. Υπήρξε επικεφαλής του αυτοκρατορικού κοιτώνα (αυτοκρατορικός αρχιθαλαμηπόλος). Το 649 ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ τον διέταξε να συλλάβει τον Πάπα Μαρτίνο Α΄. την περίοδο εκείνη ήταν ήδη έξαρχος, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την ακριβή ημερομηνία διορισμού του ως Εξάρχου Ραβέννας. Σύμφωνα με τις πηγές ο Πάπας Μαρτίνος κατηγορείτο γιατί δεν είχε ζητήσει την έγκριση του αυτοκράτορα μετά την εκλογή του. Τα πραγματικά βέβαια αίτια ήταν η στάση του Μαρτίνου έναντι του Μονοθελητισμού, που ερχόταν σε αντίθεση με την αυτοκρατορική πολιτική. Όταν ο Ολύμπιος μπήκε στη Ρώμη βρισκόταν σε εξέλιξη σύνοδος με τη συμμετοχή και του Μαξίμου του Ομολογητή για την καταδίκη του Μονοθελητισμού. Τελικά μετά την είσοδό του στη Ρώμη και τη συνάντηση του με τον Πάπα αποφάσισε να συνταχθεί μαζί του και να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας. Αργότερα κατευθύνθηκε στη Σικελία, στην οποία, αφού την κατέλαβε, εγκατέστησε την έδρα του. Λίγο μετά, το 652 πέθανε από κάποια μεταδοτική ασθένεια που είχε προσβάλει και το στράτευμα του. Μετά το θάνατό του το Εξαρχάτο της Ραβένα επανήλθε ομαλά στον έλεγχο του νέου αυτοκρατορικού Εξάρχου και την προσαγωγή του Πάπα και του Μαξίμου σε δίκη για προδοσία στην Κωνσταντινούπολη.

Έξαρχοι Ραβένας
Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Υπόσταση

Η υπόσταση (Ελληνικά: ὑπόστασις) είναι η υποκείμενη κατάσταση ή η υποκείμενη ουσία και είναι η θεμελιώδης πραγματικότητα που υποστηρίζει όλα τα άλλα. Στον Νεοπλατωνισμό την υπόσταση της ψυχής, του νου και του «ενός» εξέτασε ο Πλωτίνος. Στη χριστιανική θεολογία, η Αγία Τριάδα αποτελείται από τρεις υποστάσεις: Υπόσταση του Πατρός, Υπόσταση του Υιού και Υπόσταση του Αγίου Πνεύματος.

Παραπομπές σημειώσεις

Βιβλιογραφία

 

Χριστιανική θεολογία
Μεταφυσική
Ελληνιστική φιλοσοφία
Those Young Girls

Το Those Young Girls είναι μια Αμερικανική πορνογραφική ταινία γυρισμένη το 1984. Πρωταγωνιστούν οι Τρέισι Λορντς, Τζίντζερ Λιν (σε ιστορία της οποίας βασίστηκε το σενάριο), Harry Reems και John Holmes.

Η ταινία είναι μια από τις δύο που πρόλαβε να γυρίσει η 15χρονη ακόμη τότε (αρχές 1984) Τρέισι Λορντς. Οι παραγωγοί της ταινίας αντιμετώπησαν κατηγορίες για συμμετοχή ανηλίκου σε πορνογραφική ταινία, οι οποίες αργότερα απεσύρθησαν όταν αποκαλύφθηκε οτι η Τρέισι είχε χρησιμοποιήσει πλάστα δικαιολογιτικά. Εντούτοις η ταινία έχει κριθεί παράνομη στις Η.Π.Α και η πώληση και κατοχή της απαγορέυεται.

Πληροφορίες
Σκηνοθεσία: Miles Kidder
Σενάριο: Ernest Mackintosh & Frank Mackintosh
Διανομή: Paradise Visuals
Διάρκεια: 72 λεπτα
Γλώσσα: Αγγλικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
H ταινία στην IMDb
H ταινία στην IAFD
Κριτική

Ταινίες του 1984
Αγγλόφωνες ταινίες
Πορνογραφικές ταινίες
Πυρηνικό όπλο

Η μεγάλη απελευθέρωση ενέργειας που παρατηρείται στις πυρηνικές αντιδράσεις οδήγησε στη μελέτη, κατασκευή και παραγωγή πανίσχυρων όπλων με τεράστια εκρηκτική δύναμη. Τα πυρηνικά όπλα (nuclear weapons, armes nucléaires) λειτουργούν με βάση την πυρηνική σχάση ή την πυρηνική σύντηξη. 

Στα πυρηνικά όπλα σχάσης, που λέγονται και ατομικές βόμβες, η αλυσιδωτή αντίδραση είναι ανεξέλεγκτη, και όχι ελεγχόμενη όπως στους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Αυτό σημαίνει πως σε κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου διασπάται ένας μεγάλος αριθμός πυρήνων που απελευθερώνουν ασύλληπτη ποσότητα ενέργειας με μια τρομακτική έκρηξη. Περισσότερο όμως καταστροφικά θεωρούνται τα θερμοπυρηνικά όπλα ή βόμβες υδρογόνου, όπου συνδυάζεται η πυρηνική σχάση με τη σύντηξη. Για παράδειγμα η βόμβα Β53 που κατασκευάστηκε την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και συγκεκριμένα κατά την Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα (1962) είχε 600 φορές πιο καταστροφική ισχύ από τη βόμβα στη Χιροσίμα. Τα πυρηνικά, μαζί με τα βιοχημικά, χαρακτηρίζονται ως όπλα μαζικής καταστροφής, σε αντίθεση με τα συμβατικά όπλα μικρής κλίμακας.

Η πρώτη και μοναδική φορά που χρησιμοποιήθηκε ατομική βόμβα σε πολεμική σύγκρουση ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εναντίον της Ιαπωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και δεν έχει επαναληφθεί λόγω των τραγικών συνεπειών της. Γίνονται παρ' όλα αυτά δοκιμές από διάφορες χώρες, σε απομακρυσμένες περιοχές ή υποθαλάσσιες εκρήξεις.

Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων 

Η Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων (TPNW) είναι η πρώτη νομικά δεσμευτική διεθνής συμφωνία για την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, με στόχο την εξάλειψή τους. Εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 7 Ιουλίου 2017, με την υπερψήφιση από 122 κράτη. Προκειμένου να τεθεί σε ισχύ, απαιτείται υπογραφή και επικύρωση από τουλάχιστον 50 χώρες. Στις 24 Οκτωβρίου 2020 η Ονδούρα έγινε η 50η χώρα που επικύρωσε τη Συμφωνία για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων, δίνοντας τη δυνατότητα να τεθέι σε ισχύ μέσα σε 90 ημέρες (Ιανουάριος 2021). 

Μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2022, 86 κράτη έχουν υπογράψει και 59 έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων
Πανικός στα σχολεία

Το Πανικός στα σχολεία είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κοινωνικής κινηματογραφικής ταινίας που έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1982, σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά και σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα.

Πλοκή 

Ο Αλέξανδρος Μακρής (Γιάννης Τσιλιβάκος), μαθητής σε ένα σχολείο της Αθήνας, πεθαίνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Ο πατέρας του, Γιάννης (Γιάννης Βόγλης), που είχε αφιερώσει τη ζωή του στο μεγάλωμα του παιδιού του και δεν είχε άλλον στον κόσμο εκτός από αυτό, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει αυτούς που κρύβονται πίσω από τη διακίνηση του λευκού θανάτου στα σχολεία, για να πάρει εκδίκηση για το χαμό του παιδιού του. Παράλληλα, μια δημοσιογράφος (Μαίρη Χρονοπούλου) καλύπτει το ρεπορτάζ για τα ναρκωτικά στα σχολεία. Ο Μακρής δέχεται τη βοήθειά της, προσπαθώντας να ανακαλύψει τον αρχηγό της συμμορίας, τον Μάρκο Αυγέρη (Ανέστης Βλάχος), με τον οποίο είχε κάποτε και ο ίδιος συναλλαγές, θεωρώντας όμως τότε ότι ο κακοποιός διακινούσε λαθραίο ουίσκι για λογαριασμό του.

Παραγωγή 
Μεγάλο μέρος της ταινίας έχει γυριστεί στη Νέα Σμύρνη.

Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1981-1982 και έκοψε 98.611 εισιτήρια. Ήρθε στην 20ή θέση ανάμεσα σε 45 ταινίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Πανικός στα Σχολεία  στο cine.gr

Πανικος στα Σχολεια
Ταινίες του 1982
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Μυλωνά
Η Ημέρα (εφημερίδα)

Η Ημέρα ήταν καθημερινή πολιτική εφημερίδα της Πάτρας και του δημοκρατικού χώρου της Δυτικής Ελλάδας.

Ιδρύθηκε το Μάρτιο του 1945 με το όνομα Σημερινή και εκδιδόταν από ομάδα τυπογράφων. Ανήκε στον κεντροαριστερό χώρο. Το 1951 ανέλαβε τη Σημερινή ο Χρήστος Ριζόπουλος, εργαζόμενος στην εφημερίδα, και την μετονόμασε σε Η Ημέρα (με υπότιτλο Πρωινή ανεξάρτητος εφημερίς Πατρών). Είχε προηγηθεί η διάλυση και εκκαθάριση της εταιρείας που εξέδιδε την Σημερινή. Το νέο όνομα είχε προτείνει ο τότε Αχαιός Βουλευτής Φωκίων Ζαΐμης. Το 1989 την ανέλαβε ο δημοσιογράφος και εργαζόμενος στην εφημερίδα Ανδρέας Χριστόπουλος. Το 2005 πέρασε στον Θεόδωρο Καμπέρο και στην Εκδοτική Πατρών Α.Ε. Η εφημερίδα "Ημέρα των Πατρών" ανέστειλε την έκδοσή της στις 22 Οκτωβρίου 2009 με απόφαση του Θεόδωρου Καμπέρου και παραμένει κλειστή μέχρι και σήμερα (2020).

Παραπομπές

Πηγές
Εφημερίδα Η Ημέρα, φύλλο 16ης Οκτωβρίου 2007, σελ. 4, 5: αφιέρωμα στις εκδηλώσεις για τα 60 χρόνια της εφημερίδας.

Ημερα
Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Σαμιοπούλα Σάμου

Η Σαμιοπούλα  είναι νησίδα του Αιγαίου πελάγους, που βρίσκεται νότια της νήσου Σάμου και σε απόσταση 0,5 μίλι. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Πυθαγορείου, στο Δημοτικό Διαμέρισμα Σπαθαραίων, και στη Νομαρχία Σάμου. 
Το όνομα Σαμιοπούλα προέρχεται από την ονομασία της Σάμου και σημαίνει μικρή Σάμος. Είναι η μεγαλύτερη από τις νησίδες που περιβάλλουν τη Σάμο με μέγιστο μήκος περίπου 2,15 χλμ., μέγιστο πλάτος περίπου 0,7 χλμ. (0.43mi) και με μέγιστο υψόμετρο 82 μ. Επί της νησίδας  υφίσταται ομώνυμος οικισμός, επί του ανατολικού τμήματος σε υψόμετρο 40 μ. Το 1971 αριθμούσε 7 κατοίκους και το 1981 σε μόλις 5 κατοίκους.

Οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αιγοκτηνοτροφία, την αλιεία και το τουρισμό. Τα λιγοστά κτίσματα στο νησί περιλαμβάνουν τα εξωκλήσια της Αγίας Πελαγίας και της Αναλήψεως του Σωτήρος, μία μικρή ταβέρνα, καταλύματα και αποθήκες. Το νησί έχει ηλεκτρική και τηλεφωνική σύνδεση με τη Σάμο μέσω υποβρυχίων αγωγών. Φωτοβολταϊκά συστήματα παρέχουν επιπλέον ηλεκτρική ενέργεια. Στο νησί διατηρούνται δεξαμενές (στέρνες) για τη συλλογή και συντήρηση βρόχινου νερού. Το υπέδαφος είναι ως επί το πλείστον βραχώδες. Τα δέντρα είναι λιγοστά μα υπάρχει πλούσια άγρια βλάστηση από θάμνους, πουρνάρια και αγριολούλουδα. Τα αγριοκάτσικα υπεραριθμούν κατά πολύ τους λίγους κατοίκους αλλά και τους θερινούς επισκέπτες το καλοκαίρι. 

Κατά την θερινή (τουριστική) περίοδο η νησίδα συνδέεται με καθημερινά δρομολόγια πλοιαρίων (καϊκιών) από τα λιμάνια του Πυθαγορείου και Μαραθοκάμπου. Η μοναδική παραλία του νησιού, η Ψαλίδα, είναι αρκετά μικρή και συχνά γεμίζει επισκέπτες, όμως έχει υπέροχη άσπρη αμμουδιά και πεντακάθαρα πρασινογάλαζα νερά. Ιστιοπλοϊκά και μικρά σκάφη συνήθως αγκυροβολούν στο μικρό κολπίσκο του Κατσακά που προστατεύει από τους επικρατέστερους Βορειοδυτικούς ανέμους.

Εικόνες

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σαμιοπούλα, Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου
Παλιά χαλκογραφία της Σάμου που περιέχει τη Σαμιοπούλα Choiseul Gouffier,"Voyage pittoresque de la Grece, 1782, vol I"
Παραλίες της Σάμου - Σαμιοπούλα

Πηγές
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.53ος, σελ.101.

Σαμιοπούλα
νομός Σάμου
Ελληνικές βραχονησίδες
Πατριάρχης Σόφιας Μάξιμος

Ο Μάξιμος Α΄ (κατά κόσμον Μαρίν Ναϊντένωφ Μινκώφ, βουλγ. Марин Найденов Минков) ήταν Πατριάρχης Σόφιας και πάσης Βουλγαρίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1913 στο ορεινό χωριό Όρεσακ. Αποφοίτησε από το σχολείο στο χωριό του και σε ηλικία 27 ετών εκάρη μοναχός σε γειτονικό μοναστήρι. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Το 1944 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Από το 1950 μέχρι το 1955 υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Μετοχίου του Πατριαρχείου Βουλγαρίας στη Μόσχα. Στις 30 Δεκεμβρίου 1956 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Βρανίτσης. Στις 30 Οκτωβρίου 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Λοβτσού. Στις 4 Ιουλίου 1971 εξελέγη Μητροπολίτης Σόφιας και Πατριάρχης Βουλγαρίας, διαδεχόμενος τον προκάτοχό του Κύριλλο.

Πατριαρχία 
Η Πατριαρχία του είχε σημαδευτεί από ένα υποβόσκον σχίσμα στην Εκκλησία της Βουλγαρίας, το οποίο ξεκίνησε από το γεγονός ότι εξελέγη Πατριάρχης το 1971, ενώ ο κύριος αντίπαλός του, ο Ποιμένας, βρισκόταν σε αποστολή στη Μόσχα. Από τότε ξέσπασε ένας ανηλεής πόλεμος και οι αντίπαλοι του κ. Μαξίμου τον κατηγόρησαν ανοιχτά ότι συνεργάζεται με το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας. Ο Ποιμένας εξελέγη και αυτός ως σχισματικός Πατριάρχης. Το 1998, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεκάλεσε Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο για την αντιμετώπιση του σχίσματος, στην οποία συνέστησε την παραίτηση και των δύο Πατριαρχών, σχισματικού και νομίμου.

Έκτοτε, ο Πατριάρχης Μάξιμος διατήρησε αποστάσεις από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το σχίσμα της εκκλησίας βρίσκεται σε ύφεση μετά το θάνατο του Ποιμένος.

Τέλος, κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, η Εκκλησία της Βουλγαρίας θεωρείται ότι έγινε μια από τις πιο συντηρητικές Εκκλησίες, καθώς συμμετέχει μόνο στους διαλόγους που διεξάγονται μεταξύ των ορθοδόξων και έπαυσε να διαλέγεται με τους καθολικούς ή τους προτεστάντες. 

Πέθανε 99 ετών στη Σόφια, στις 6 Νοεμβρίου 2012.

Παραπομπές

Ξενόγλωσση βιβλιογραφία
 Oficjalny biogram w serwisie Patriarchatu Moskiewskiego
 Nie żyje patriarcha bułgarskiej Cerkwi prawosławnej Maksym

Μαξιμος
Όρεσακ

Το Όρεσακ (βουλγ. Орешак) είναι χωριό της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην επαρχία του Λόβεχ, στο κέντρο του ορεινού όγκου του Αίμου. Έχει πληθυσμό 2.111 κατοίκων και είναι γνωστό λόγω της γειτνίασής του προς το μοναστήρι του Τρόγιαν. Στο χωριό αυτό γεννήθηκε ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Μάξιμος.

Χωριά της Επαρχίας Λόβετς
Ναυτικό ατύχημα

Ως ναυτικό ατύχημα ή θαλάσσιο ατύχημα (casualty) χαρακτηρίζεται γενικά κάθε θαλάσσιο συμβάν που έχει ως συνέπεια την απώλεια ή βλάβη πλοίου ή φορτίου του.

Τα ναυτικά ατυχήματα διακρίνονται σε:
 Τυχαία: που οφείλονται σε αίτια εκτός ανθρωπίνου παράγοντος (τύχη ή ανωτέρα βία - act of God).
 Υπαίτια: που οφείλονται σε δόλο ή αμέλεια ενός ή περισσοτέρων προσώπων, και σε
 Δόλια: που προκαλούνται εκ προθέσεως με πλήρη γνώση και επιδίωξη των οποιωνδήποτε συνεπειών.

Στα ναυτικά ατυχήματα, τα αίτια που προκάλεσαν αυτά διερευνά η Χώρα της οποίας και φέρει σημαία το πλοίο, ανεξάρτητα σε ποια περιοχή βρίσκεται αυτό και υπέστη το ατύχημα. Και ακριβώς γι΄ αυτόν τον λόγο ακολουθείται "διοικητικός έλεγχος του ναυτικού ατυχήματος" που διακρίνεται σε επιμέρους προανάκριση, τακτική ανάκριση και διαβίβαση της δικογραφίας στο Συμβούλιο Ελέγχου Ναυτικών Ατυχημάτων (Σ.Ε.Ν.Α.) το οποίο και τελικά γνωμοδοτεί για τις τυχόν πειθαρχικές ευθύνες, εάν δεν υπάρχουν ποινικές, ή παράλληλα, η υπόθεση οδηγείται στα Ποινικά Δικαστήρια του τόπου νηολόγησης του πλοίου ή της έδρας της εταιρείας που διαχειρίζεται αυτό.

Είδη ναυτικών ατυχημάτων 
Κυριότερα είδη (περιπτώσεις) ναυτικών ατυχημάτων είναι:
 Ζημιές από κακοκαιρία
 Αβαρίες
 Βυθίσεις
 Προσαράξεις
 Συγκρούσεις
 Προσκρούσεις
 Πυρκαγιές
 Εκρήξεις
 Εσωτερικές ζημιές (διαρροή, μετατόπιση φορτίου, απώλεια αγκυρών, ζημιές φορτο-εκφορτωτικών μέσων κ.ά.)

Ναυτικά ατυχήματα ελληνικών πλοίων
Ναυτικά ατυχήματα που σημειώθηκαν σε ελληνικά πλοία άνω των 100 κ.ο.χ. που βεβαιώθηκαν προανακριτικά:
1996 Σύνολο 55 (εκ των οποίων 3 βυθίσεις, 3 απώλειες ζωής)
1997 Σύνολο 44 (1 βύθιση, 17 προσαράξεις, 8 πυρκαγιές-εκρήξεις, 1 πρόσκρουση, 12 μηχανικές βλάβες, 5 από άλλες αιτίες, και 2 απώλειες ζωής ή τραυματισμοί)

Σημειώσεις
Στην Ελλάδα τα σχετικά θέματα περί των ναυτικών ατυχημάτων ρυθμίζονται σήμερα από το Ν.Δ. 712/70 Περί διοικητικού ελέγχου ναυτικών ατυχημάτων.
Η πειρατεία υπάγεται στους πολεμικούς κινδύνους.

Δείτε επίσης
Ατύχημα ναυτικού

Ναυτικό Δίκαιο
Αρκτική ζώνη

Ο όρος αρκτική ζώνη απαντάται ως γεωγραφικός όρος και ως αστρονομικός.

  Ως γεωγραφικός όρος: η Αρκτική ζώνη ή Βόρεια πολική ζώνη είναι η ζώνη της Γης που εκτείνεται από τον Βόρειο Πόλο της Γης μέχρι του γήινου αρκτικού κύκλου ή Βόρειου πολικού κύκλου, με γενικό εύρος τις 23° και 27΄.
  Αντίστοιχα ως αστρονομικός όρος:(ουράνια) αρκτική ζώνη ονομάζεται η ζώνη της Ουράνιας σφαίρας που εκτείνεται από τον Ουράνιο Βόρειο Πόλο μέχρι τον ουράνιο αρκτικό κύκλο, με ίδιο του επίγειου εύρους, δηλαδή 23° και 27΄.

Η αρκτική ζώνη είναι η 1η από Βόρειο Πόλο ή η 3η από Ισημερινό ζώνη της Γης.

Χώρες με σημαντικές περιοχές εντός της αρκτικής ζώνης, εκτός της Ισλανδίας που περιέχεται ολόκληρη κατά ισόθερμη γραμμή είναι :

Ρωσία (Βόρειες ακτές)
Καναδάς (Βόρειες ακτές)
Δανία ( Γροιλανδία μεγαλύτερο μέρος)
ΗΠΑ ( Αλάσκα Βόρειες ακτές )
Νορβηγία (μικρό τμήμα Β. ακτών) και
Φινλανδία (μικρό τμήμα Β. ακτών)

Σημείωση
 Οι γήινες Αρκτική και Ανταρκτική ζώνες ονομάζονται και Πολικές ζώνες ή κατεψυγμένες (Frigid Zones).

Δείτε επίσης
Αρκτική
Πολική Ναυτιλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Τοπογραφικός χάρτης του Αρκτικού Κύκλου
Χάρτης της Αρκτικής ζώνης, με ενδείξεις μεγάλων πληθυσμιακών περιοχών
Terra Incognita: Εξερεύνηση της Καναδικής Αρκτικής — Ιστορική πραγματεία για τις πρώιμες αποστολές στην Καναδική αρκτική ζώνη , εικονογραφημένη με χάρτες φωτογραφίες και σχέδια .

Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

Γεωγραφία της Αρκτικής
Χαρτογραφία
Κοσμογραφία
Δυσνομία (δορυφόρος)

Η Δυσνομία ή επίσημα (136199) Έρις I Δυσνομία (αγγλικά: Dysnomia) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη νάνου Έρις, που κινείται μαζί του στις τροχιές των μεταποσειδώνιων πλανητοειδών. Πήρε το όνομά του, σε αναλογία με την Έριδα, από τη Δυσνομία κόρη της θεάς Έρις κατά την Ελληνική μυθολογία επειδή, με την ανακάλυψη των σωμάτων αυτών, δημιουργήθηκε στους κόλπους των αστρονόμων μεγάλο νομικό θέμα και έριδα για το τι θεωρείται πλανήτης.

Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 2005 από την ομάδα του αστεροσκοπείου Κεκ της Χαβάης με επικεφαλής τους Μάικλ Μπράουν, Τσαντ Τρουχίλο και Ντέιβιντ Ραντίνοβιτς ενώ παρατηρούσαν την Έριδα και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2005 (2003 UB313) 1. Ενώ είχε ονομαστεί ανεπίσημα και με διάθεση αστεϊσμού «Γαβριέλα» σε αντιστοιχία με την Έριδα που είχε ονομασθεί ανεπίσημα και με διάθεση αστεϊσμού «Ζήνα».

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Μάικλ Μπράουν, Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Καλτέκ)

Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
Αποκάλυψη του Ιωάννη

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα με την τελικά επικρατούσα χριστιανική παράδοση θεωρείται ότι γράφτηκε από τον απόστολο Ιωάννη την περίοδο που ήταν εξόριστος στην Πάτμο το 96 μ.Χ., κατά το 14ο έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα Δομιτιανού. Ωστόσο η πατρότητα του κειμένου έχει αμφισβητηθεί, με πρώτη σοβαρή αμφισβήτηση αυτή που διατυπώθηκε από τον Διονύσιο Αλεξανδρείας (247 - 265). Είναι ένα προφητικό, εσχατολογικό βιβλίο.

Διάγραμμα περιεχομένου 

 Όσα ο Ιωάννης είδε. (1)
 Τα παρόντα: οι επιστολές του Κυρίου. (2-3)
 Τα μέλλοντα - μετά ταύτα. (4-22)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Κίρκης Κεφαλέα, «Μηνύματα της Αποκάλυψης στη λογοτεχνία του 20ού αιώνα», Επιστημονική Επετηρίς της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών: Τιμητικόν αφιέρωμα εις Αρχιεπίσκοπον Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιον, τόμ. 37, 2002, σ. 611-632
Τσαούσης, Δημήτρης, «Αποκάλυψη και Μελλοντολογία. Σκέψεις με αφορμή την Αποκάλυψη του Ιωάννη». Εποπτεία 47-48 (1980), 521-538.
Κυρτάτας Δημήτρης, Η Αποκάλυψη του Ιωάννη και οι επτά εκκλησίες της Ασίας, εκδ. Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994 B΄ έκδοση 1995.
Κυρτάτας Δημήτρης, 666: Ο αριθμός του βιβλίου, εκδ. Άγρα, Αθήνα 2010
Σκιαδαρέσης, Ιωάννης Γ., Η Αποκάλυψη του Ιωάννη , εκδόσεις Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 9602423269.

Βλέπε επίσης 

 Ιωάννης ο Ευαγγελιστής
 Καινή Διαθήκη
 Βιβλικός κανόνας
 Εσχατολογία
 Ιδεαλισμός στην χριστιανική εσχατολογία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πατσιάδου Λίλα Η ιδιαίτερη σημασία της Αποκάλυψης του Ιωάννη και τα προβλήματα της έρευνας
 eBible.gr: το αρχαίο κείμενο του βιβλίου στην κριτική έκδοση των Νέστλε-Άλαντ
 gospel.gr: το βιβλίο στην Νεοελληνική Μετάφραση και στην Μεταφορά στη Νεοελληνική
 
 
 
 
 
 
 

Βιβλία της Καινής Διαθήκης
Πάτμος
 
Χριστιανική εσχατολογία
Le Figaro

Η εφημερίδα Le Figaro είναι μία από τις σημαντικότερες καθημερινές εφημερίδες της Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1826 ως εβδομαδιαία σατιρική εφημερίδα. Καθημερινή έγινε το 1866. Το όνομά της προήλθε από τον πρωταγωνιστή στο έργο του Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais Le Mariage de Figaro (Οι γάμοι του Φίγκαρο), έχοντας ως αρχικό σύνθημα την φράση Sans la liberté de blâmer, il n'est point d'éloge flatteur, που σημαίνει Χωρίς την ελευθερία της κριτικής, δεν υπάρχει έπαινος. Είναι συντηρητική και πρόσκειται στη γαλλική δεξιά.

Η κυκλοφορία της το 2005 ήταν 342.445 φύλλα.

Figaro
Figaro
Μη κερδοσκοπική οργάνωση

Μη κερδοσκοπικό, ονομάζεται  ένα νομικό πρόσωπο, όταν σκοπός της λειτουργίας του δεν είναι η επίτευξη κέρδους, αλλά κάποιος κοινωφελής σκοπός, όπως είναι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ).

Ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας δεν απαγορεύει την ανάληψη από την οργάνωση  οικονομικών δραστηριοτήτων. Η ειδοποιός διαφορά από τα κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα είναι ότι το τυχόν κέρδος δε διανέμεται στα μέλη του νομικού προσώπου, αλλά παραμένει στην οργάνωση και έπειτα διανέμεται στους κατάλληλους αποδέκτες (άνθρωποι που το έχουν ανάγκη, φιλανθρωπικές οργανώσεις).

Πολλές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις δραστηριοποιούνται οικονομικά, χρησιμοποιώντας σύγχρονες μεθόδους μάρκετινγκ, με σκοπό να διατηρήσουν ή και να αυξήσουν την ίδια περιουσία τους, ώστε να έχουν τα μέσα για την επίτευξη του κοινωφελούς τους σκοπού. Ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας επίσης δεν αποκλείει την πρόσληψη και μισθοδοσία εργαζομένων. Αποκλειστικά μη κερδοσκοπικές οργανώσεις είναι τα σωματεία (σύλλογοι) και τα ιδρύματα.

Μη κερδοσκοπική, ανάλογα με το καταστατικό της, μπορεί να είναι και η αστική εταιρεία  .

Αν διαλυθεί το σωματείο, απαγορεύεται από τον νόμο να διανεμηθεί η υπολειπόμενη περιουσία στα μέλη, ώστε να αποφευχθεί καταστρατήγηση του μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Το ίδρυμα δεν έχει μέλη, είναι σύνολο περιουσίας ταγμένο σε έναν σκοπό.

Παρά τις προβλέψεις του νόμου, έχει διαπιστωθεί κατά καιρούς, ότι σε κάποιες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, οι διαχειριστές λειτούργησαν καταστρατηγώντας τον νόμο ή και τον σκοπό, που προέβλεπε το καταστατικό ,. Αυτό κυρίως το επέτυχαν μισθοδοτώντας επιλεκτικά με υψηλούς μισθούς, διεξάγοντας οικονομικές πράξεις (αγορές και πωλήσεις) με δυσμενείς όρους σε βάρος της οργάνωσης ή παρεκκλίνοντας από τους σκοπούς του καταστατικού για λόγους εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων. 

Τα ενεργά μέλη και η δικαιοσύνη κατά κανόνα διασφαλίζουν την εφαρμογή των νόμων και του καταστατικού, ο σκοπός του οποίου είναι υπέρ του κοινωνικού συνόλου ή μιας κατηγορίας ατόμων, σε τοπικό, εθνικό ή παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό επιτυγχάνεται με αναλυτικές, διάφανες διαδικασίες σαφώς διατυπωμένους σκοπούς και ελέγχους.

Παραπομπές 
 Grant Thornton Κλάδος Μη Κερδοσκοπικών Οργανισμών (Απεικόνιση 5/3/2021).
 PKF Hellas Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί (Απεικόνιση 5/3/2021).
 Shelf Companies και LLCs Πώς να ξεκινήσετε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό / εταιρεία (Απεικόνιση 5/3/2021).
 Mia Ora Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις. (Απεικόνιση 5/3/2021).
 SE-HUB Youth Κατανόηση του μη κερδοσκοπικού τομέα και του σημερινού περιβάλλοντός του. (Απεικόνιση 11/08/2021).
 Taxheaven Εγχειρίδιο απαντήσεων στα συνηθέστερα ερωτήματα που αφορούν στα Νομικά Πρόσωπα μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα (Απεικόνιση 11/08/2021).

Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Νομικοί όροι
Όνειρος

Στην ελληνική μυθολογία Όνειρος ή Όνειροι ονομαζόταν θεότητα που αποτελούσε προσωποποίηση των ονείρων. Ήταν άγγελος του Δία ο οποίος τον έστελνε στους ανθρώπους την ώρα του ύπνου για να τους συμβουλεύσει, να τους καθοδηγήσει ή να τους κάνει γνωστά αυτά που πρόκειται να συμβούν. 

Σύμφωνα με τον Ησίοδο, τα Όνειρα είναι παιδιά της Νύκτας και αδέλφια του Θανάτου και του Ύπνου.

Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος περιγράφει τον Όνειρο ως δαίμονα του Άδη ενώ αναφέρεται ότι τα απατηλά όνειρα έβγαιναν από μια πύλη από ελεφαντόδοντο, ενώ τα αληθινά έμπαιναν από μια κεράτινη πύλη.. Παρόμοια αναφορά γίνεται και στην Αινειάδα (VI, 894), το έπος που έγραψε ο Λατίνος ποιητής Βιργίλιος (1ος αι. π.Χ.). 

Στην Ιλιάδα ο Όνειρος παρουσιάζεται ως πλάνος ( απατηλός ), τον οποίο στέλνει ο Δίας στον ύπνο του Αγαμέμνονα ( ραψωδία β ) και τον αποπλανεί οτι δήθεν ήρθε η ώρα να κυριεύσει την Τροία 

Ο Λατίνος ποιητής Οβίδιος τους παρουσιάζει όχι σαν αδέλφια του Ύπνου αλλά σαν κάποια από τα χίλια παιδιά του, αναφέρει δε τρεις με τα ονόματα Μορφέας, Φοβήτορας και Φάντασος.  Οι μεταγενέστεροι ποιητές έδωσαν στο θεό των ονείρων το όνομα του Μορφέα. Ο Όνειρος, ως θεός των ονείρων, απεικονιζόταν σε έργα τέχνης, και τον τιμούσαν στα ονειρομαντεία και στα Ασκληπιεία.

Αναφορές

Ονειρος
Αρκουδόρεμα Αρκαδίας

Το Αρκουδόρεμα είναι εγκαταλελειμμένο παλαιοϊστορικό χωριό της Αρκαδίας, που βρίσκεται στη χαράδρα των Μαιναλικών Ορέων. Ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης και παραμένει ακατοίκητο από την αρχή του αιώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.125 μέτρων και απέχει 4 χιλιόμετρα από το Χρυσοβίτσι, 27 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 27 χιλιόμετρα από την Μεγαλόπολη.

Ιστορία 
Επί Τουρκοκρατίας άκμαζε λόγω του απρόσιτου της τοποθεσίας και είχε καταστεί σημαντικό κέντρο της κλεφτουριάς. Ιστορείται πως από το 1530 είχαν εγκατασταθεί σ΄ αυτό, καθώς και στο πλησίον αυτού Λιμποβίσι, οι Κολοκοτρωναίοι και ότι και τα δύο αυτά χωριά αντιστάθηκαν έντονα, κατά την ανάκτηση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους, το 1715. Το Αρκουδόρεμα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, έδωσε στον αγώνα εκλεκτό σώμα πολεμιστών, υπό την αρχηγία του αγωνιστή Αδάμ Κορέλλα.

Στην απογραφή που διενήργησε ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1829, το χωριό αριθμούσε 814 κατοίκους. Το 1851 επί Βασιλέως Όθωνα, ήταν 454 και το 1897 επί Βασιλέως Γεωργίου Α΄, μόλις 33. Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός, ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητη η διαμονή σε τέτοια απρόσιτη περιοχή. Έτσι στις αρχές του αιώνα, βρέθηκε ήδη ερειπωμένο, οπότε οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν κυρίως στα πεδινά της Μεσσηνίας.

Σήμερα έχουν διασωθεί μονάχα ερείπια, ενώ το μόνο κτίσμα είναι το παλιό εκκλησάκι που κτίσθηκε το 1719, η Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας (Κοίμηση της Θεοτόκου), που εορτάζει στις 23 Αυγούστου, στα Εννιάμερα της Παναγίας.

Διοικητικές μεταβολές

Πληθυσμός

Λαογραφία 
Χαρακτηριστικό έμεινε το δημοτικό τραγούδι που λέγεται ως «επιτραπέζιο» (της τάβλας) σε πολλά χωριά της Μεσσηνίας και Αρκαδίας:

Εκφράσεις 
Παλαιότερη έκφραση ήταν και η «Σαν να ρθες απ' τ' Αρκουδόρεμα!», που λεγόταν σε χαρακτηρισμό ατόμου αγροίκου μεν, χωρικού, αλλά αγνού προς τη διαφθορά των πόλεων.

Δείτε επίσης 
 Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας
 Άγιος Δημήτριος Κορώνης (Μπλανέικα)
 Υάμεια

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κολοκοτρώνης (Ρουπάκι - Αρκουδόρεμα - Λιμποβίτσι) (βίντεο στο youtube)
 Οδοιπορικό στο Αρκουδόρεμα  - Λιμποβίσι Αρκαδίας (βίντεο στο youtube)
 Αρκουδόρεμα Αρκαδίας, το χωριό των Μπλαναίων που εξαφανίστηκε μέσα στο πράσινο του δάσους (βίντεο στο youtube)

Πηγές 
 Πληροφορίες για το Αρκουδόρεμα

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Αρκαδίας
Αρκουδόρεμα Αρκαδίας
Χωριά του Μαινάλου
Δήμος Τρίπολης
Δήμος Φαλάνθου
Υάμεια
Στρατοπέδευση

Η στρατοπέδευση ή σκηνάκια είναι μια προσωρινή στρατιωτική εγκατάσταση. Οι στρατοπεδεύσεις δημιουργούνται όταν μια στρατιωτική δύναμη ταξιδεψει μακρυά από μια κύρια εγκατάσταση ή ένα οχυρό κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή αποστολών, και συχνά έχουν τη μορφή μεγάλων κατασκηνώσεων.

Στη ρωμαϊκή εποχή η στρατοπέδευση είχε πολύ σχηματοποιημένες παραμέτρους και εξυπηρετούσε μια ολόκληρη λεγεώνα. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει πολλές λεπτομέρειες αυτών των ρωμαϊκών στρατοπεδεύσεων σε τοποθεσίες όπως η Βίντολαντα (Αγγλία) και το Ραϊνέικες (Σκωτία).

Δείτε επίσης
 Στρατώνας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Modular Military Camps

Στρατιωτικές επιστήμες
Σερ Έκτορ

Στον αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Έκτορ είναι ο πατέρας του Σερ Κέι και ανάδοχος πατέρας του Βασιλιά Αρθούρου. Ο χαρακτήρας του παρουσιάζεται σε κείμενα σχετικά με την εποχή του Αρθούρου και το Άγιο Δισκοπότηρο, καθώς και σε έργα όπως το Le Morte d'Arthur του Τόμας Μάλορι. Στις πηγές αυτές, ο Μέρλιν παίρνει τον Αρθούρο από τους φυσικούς γονείς του, το βασιλιά Ούθερ Πεντράγκον και την Ιγκρέιν, και αναθέτει την ανατροφή του στο Σερ Έκτορ, που τον μεγαλώνει σαν γιο του μαζί με το Σερ Κέι, χωρίς να του αποκαλύψει την πραγματική του ταυτότητα. 

Μετά το θάνατο του Ούθερ Πεντράγκον, γίνεται στο Λονδίνο διαγωνισμός, όπου συγκεντρώνονται όλοι οι πιθανοί διάδοχοι του θρόνου. Εκεί πηγαίνουν κι ο Σερ Έκτορ με τον Κέι και τον Αρθούρο. Όταν ο πρώτος χάνει το σπαθί του σε έναν αγώνα, ο Αρθούρος υπόσχεται να του βρει άλλο κι έτσι, σύμφωνα με το θρύλο, βρίσκει σε ένα βράχο το Εξκάλιμπερ και το παίρνει έυκολα. Ο Κέι προσπαθεί να ιδιοποιηθεί την ιστορία, αλλά ο Σερ Έκτορ αναγνωρίζει την αλήθεια κι έτσι είναι ανάμεσα στους πρώτους που χρίζονται Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Νέα Μαλεσιάδα Αιτωλοακαρνανίας

Η Νέα Μαλεσιάδα, είναι ένα ημιορεινό χωριό στα βορειοανατολικά του νομού Αιτωλοακαρνανίας, ενώ αποτελεί και το όνομα πρώην κοινότητας και πρώην διαμερίσματος του Δήμου Ινάχου και σήμερα Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αμφιλοχίας, της επαρχίας Βάλτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

Γεωγραφία-Πληροφορίες 
Η Γεωγραφική του τοποθεσία βρίσκεται, βορειοανατολικά στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την Αμφιλοχία, 39 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο και 75 χιλιόμετρα από το Μεσολόγγι. Επιπλέον βρίσκεται κοντά στα σύνορα του νομού Ευρυτανίας (γύρω στα 25 χιλιόμετρα).

Η Παλιά ονομασία του χωριού, ήταν Μαλεσιάδα. Με τη μετεγκατάσταση του χωριού (δεκαετία 1960-70) στη σημερινή του θέση οφείλει και το πρόθεμα "Νέα". Το χωριό βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Αγρινίου - Εμπεσού. Έχει δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και ικανοποιητική αγορά. Διαθέτει επίσης αξιόλογη κτηνοτροφική μονάδα παραγωγής προϊόντων χοιρινού κυρίως κρέατος.

Ο πληθυσμός, σύμφωνα με την απογραφή του έτους 1991 ανερχόταν σε 459 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2001 είχε 398 κατοίκους ενώ το 2011 είχε 407 κατοίκους. Το υψόμετρο του χωριού είναι 185 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το χωριό έχει μια ικανοποιητική αγορά κυρίως σε προϊόντα κρέατος χάρη στην μικρή οικογενειακή βιομηχανική μονάδα επεξεργασίας κρέατος, που επεξεργάζεται δική της παραγωγή χοιρινών με την επωνυμία "Αϋφαντής".

Ιστορία 

Από τη Μαλεσιάδα κατάγονταν και ο αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 Σταμούλης Μαλεσιάδας (το χωριό οφείλει το όνομά του στην οικογένεια), που έπεσε μαχόμενος ηρωικά στη μάχη της Πλάκας. Ο γιος του Νικόλαος συνέχισε το ηρωικό έργο του πατέρα του με τη συμμετοχή του σε διάφορες μάχες του αγώνα. Στο Μεσολόγγι, έπεσαν ακόμα μαχόμενοι και οι Μαλεσιάδας Κώστας, Μαλεσιάδας Ζώης καθώς και ο Λισγάρης Θ.

Παραπομπές

Πηγές
 Εγκυκλοπαίδεια "Δομή", Tόμος 21 - σελ.81, Εκδόσεις Τεγόπουλος - Μανιατέας, Αθήνα 1996
 Σταματελάτος Μ. & Βάμβα Φ., Γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδας, ΄Εκδοση εφημερίδας "Το Βήμα" - Αθήνα 2006
 Τέλωνας Νικόλαος , Οι Πρόμαχοι της Πατρίδος Βαλτινοί Αγωνιστές του '21, σελ. 146-147 και σελ. 228, Αμφιλοχία 2004.

Δήμος Αμφιλοχίας
Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Χωριά της Ελλάδας
Frankfurter Allgemeine Zeitung

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) είναι μία από τις σημαντικότερες καθημερινές εφημερίδες της Γερμανίας, και ιδρύθηκε το 1949. Κυκλοφορεί καθημερινά στην Φραγκφούρτη. Η έκδοση της Κυριακής είναι η Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung. Η FAZ έχει κυκλοφορία πάνω από 380.000 φύλλα.

Η εκδοτική πολιτική της δεν καθορίζεται από έναν συντάκτη, αλλά συνεταιριστικά από πέντε συντάκτες. Έχει ένα καθημερινό αναγνωστικό κοινό άνω του ενός εκατομμυρίου και είναι η γερμανική εφημερίδα με την ευρύτερη κυκλοφορία στο εξωτερικό, καθώς οι συντάκτες της υποστηρίζουν ότι παραδίδεται σε 148 χώρες κάθε ημέρα. Συγκρίνεται με την Süddeutsche Zeitung.

Η ψηφιακή της έκδοση είναι η δημοφιλέστερη εφημερίδα στα γερμανικά στο Διαδίκτυο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η ψηφιακή έκδοση της εφημερίδας

Εφημερίδες στη γερμανική γλώσσα
Allgemeine Zeitung