joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Crazy, Stupid, Love

Crazy, Stupid, Love. (ελληνικά: Τρελή, Χαζή, Αγάπη.) είναι αμερικανική κωμωδία παραγωγής 2011, σε σκηνοθεσία των Γκλεν Φικάρα και Τζον Ρέκουα και σε σενάριο του Νταν Φόγκελμαν. Πρωταγωνιστούν οι Στιβ Καρέλ, Τζούλιαν Μουρ, Ράιαν Γκόσλινγκ, Έμμα Στόουν, Άναλι Τίπτον, Τζουλιάνα Γκιλ, Μαρίζα Τομέι και Κέβιν Μπέικον.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 29 Ιουλίου 2011 στις ΗΠΑ και στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 στην Ελλάδα.

Πλοκή 
Ο Καλ Γουίβερ ζει το όνειρο - έχει μια πολύ καλή δουλειά, ένα όμορφο σπίτι και σπουδαία παιδιά. Όλα θα αλλάξουν όταν η σύζυγός τους, Έμιλι, θα ζητήσει διαζύγιο. Η "τέλεια" ζωή του γρήγορα παίρνει την κάτω βόλτα. Ο Καλ δεν έχει βγει σε ραντεβού εδώ και δεκαετίες και περνάει τις μέρες του σε ένα τοπικό μπαρ. Εκεί θα γνωρίσει τον "αβανταδόρο" Τζέικομπ Πάλμερ. Ο Τζέικομπ θα προσπαθήσει να βοηθήσει τον Καλ και θα του ανοίξει τα μάτια: θα φλερτάρει με γυναίκες, με πιει αντρικά ποτά και θα του δώσει στυλ. Γρήγορα οι δυο τους θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι μόνοι που ψάχνουν για την αγάπη. Ο 13χρονος γιος του Καλ είναι ερωτευμένος με την 17χρονη μπέιμπι σίτερ, Τζέσικα, η οποία θέλει τον Καλ. Εν τω μεταξύ, ο Τζέικομπ, ο οποίος υποτίθεται ότι έχει όλες τις απαντήσεις, βρίσκει τον εαυτό του να μην ξέρει τι να κάνει όταν ερωτεύεται τη Χάνα, μια κοπέλα η οποία αντιστέκεται στη γοητεία του.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες 
 Στιβ Καρέλ στο ρόλο του Καλ Γουίβερ
 Τζούλιαν Μουρ στο ρόλο της Έμιλι Γουίβερ
 Ράιαν Γκόσλινγκ στο ρόλο του Τζέκομπ Πάλμερ
 Έμμα Στόουν στο ρόλο της Χάνα
 Άναλι Τίπτον στο ρόλο της Τζέσικα
 Τζουλιάνα Γκιλ στο ρόλο της Μάντισον
 Κέβιν Μπέικον στο ρόλο του Ντέιβιντ
 Μαρίζα Τομέι στο ρόλο της Κέιτ
 Τζος Γκρόμπαν στο ρόλο του Ρίτσαρντ
 Λίζα Λαπίρα στο ρόλο της Λιζ
 Τζόι Κινγκ στο ρόλο της Μόλι

Box office 
Με προϋπολογισμό 50.000.000 δολάρια, το Crazy, Stupid, Love. άνοιξε στην 5η θέση με 19,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 84,3 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο απέφερε 60,7 εκατομμύρια δολάρια, συγκεντρώνοντας συνολικά 145 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Crazy, Stupid, Love. στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2011
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης
Αμερικανικές εφηβικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
The Wall

Το The Wall είναι το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ από το αγγλικό progressive rock συγκρότημα Pink Floyd. Κυκλοφόρησε ως διπλό άλμπουμ, στις 30 Νοεμβρίου 1979, άρχισε να ερμηνεύεται ζωντανά με περίτεχνα θεατρικά εφέ, και μετατράπηκε σε μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο "Pink Floyd – The Wall".

Ο αριθμός των πωλήσεων παγκοσμίως ξεπέρασε τα τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα. Το "The Wall" είναι το καλύτερο σε πωλήσεις διπλό άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.

Στις 8, 9 και 12 Ιουλίου 2011, το "The Wall", παρουσιάστηκε ζωντανά στην Αθήνα, στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α., από τον Ρότζερ Γουώτερς. Κατά τις δύο πρώτες ημέρες, η συναυλία μαγνητοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε στην ταινία του "Roger Waters The Wall".

Ιστορία και ιδέα 
Το "The Wall", έχει ως κύρια θέματα την εγκατάλειψη και τη προσωπική απομόνωση.

Η ιδέα του άλμπουμ συλλήφθηκε κατά την διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος In the Flesh Tour το 1977, όταν ο μπασίστας και στιχουργός Ρότζερ Γουότερς, απογοητευμένος από το κοινό τους, φαντάστηκε την δημιουργία ενός τείχους μεταξύ του συγκροτήματος και του κοινού. Το άλμπουμ επικεντρώνεται σε έναν χαρακτήρα, τον Pink, ο οποίος είναι βασισμένος στον Ρότζερ Γουότερς. Οι προσωπικές εμπειρίες του Pink ξεκινούν με την απώλεια του πατέρα του κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και συνεχίζουν με την γελοιοποίηση και κακοποίηση από τους δασκάλους του, την υπερπροστατευτική μητέρα του και τέλος την διάλυση του γάμου του.

Όλα αυτά συμβάλλουν στην ενδεχόμενη αυτοεπιβληθείσα απομόνωση του από την κοινωνία και παριστάνονται με ένα εικονικό τείχος.

Κάθε ένα από αυτά τα τραύματα μετατρέπονται μεταφορικά σε "τούβλα στο τείχος" (bricks in the wall).

Ο πρωταγωνιστής γίνεται τελικά αστέρι της ροκ, του οποίου οι σχέσεις αμαυρώνονται από την απιστία, τη χρήση ναρκωτικών, και τις εκρήξεις βίας.

Δεδομένου ότι ο γάμος του καταρρέει, τελειώνει το χτίσιμο του τείχους του, ολοκληρώνοντας έτσι την απομόνωση του από την ανθρώπινη επαφή.

Κρυμμένος πίσω από το τείχος του, η κρίση του Pink κλιμακώνεται, και πιστοποιείται με μια παραισθησιογόνα εμφάνιση επί σκηνής, 
στην οποία πιστεύει ότι είναι ένας φασίστας δικτάτορας και εμφανίζεται σε συγκέντρωση όμοια με αυτή των Νεοναζί, όπου εξαπολύει άνδρες σε διάφορους θαυμαστές που πιστεύει ότι είναι ανάξιοι.

Βασανισμένος από την ενοχή, δικάζει τον εαυτό του (trial) να γκρεμίσει το τείχος, αφήνοντας τον Pink να βρει άνοιγμα προς τον έξω κόσμο.

Το άλμπουμ γίνεται πλήρης κύκλος κλείνοντας με τα λόγια  "Isn't this where...", που είναι οι πρώτες λέξεις της φράσης που ξεκινάει το άλμπουμ,"...we came in?".

Τραγούδια 
CD 1:

CD 2:

Πωλήσεις

Η ταινία 
Το 1982 ο δίσκος The Wall, κινηματογραφήθηκε από τον Άλαν Πάρκερ (Alan Parker), με κύριο ηθοποιό τον μουσικό Μπομπ Γκέλντοφ (Bob Geldof). Η ταινία, με τίτλο Pink Floyd – The Wall, περιλαμβάνει και ένα καινούργιο τραγούδι (When the Tigers Broke Free), καθώς και πιο νέες εκτελέσεις από παλαιότερα τραγούδια όπως το Mother και το Empty Spaces.

Παραπομπές

Ιστοσελίδες 
 A Complete Analysis of Pink Floyd's „The Wall“

Δισκογραφία των Pink Floyd
Άλμπουμ του 1979
Ροκ όπερες
Κάθριν Πρέσκοτ

Η Κάθριν «Κατ» Πρέσκοτ (Αγγλικά: Kathryn "Kat" Prescott), γεννημένη στις 4 Ιουνίου 1991, είναι Αγγλίδα ηθοποιός, γνωστή για το ρόλο της ως Έμιλι Φιτς στην εφηβική τηλεοπτική σειρά Skins.

Καριέρα
Τον Ιούλιο του 2008, η Πρέσκοτ και η δίδυμη αδερφή της Μέγκαν εμφανίστηκαν στο επεισόδιο «Dare, Double Dare, Truth» της σαπουνόπερας Doctors, υποδυόμενες τις δίδυμες αδερφές, Έιμι και Σάρλοτ Γουίλκοξ αντίστοιχα.

Στις αρχές του 2009, η Πρέσκοτ υποδύθηκε την Έμιλι Φιτς στην τηλεοπτική εφηβική σειρά Skins στον 3ο και 4ο κύκλο, μαζί με άλλους χαρακτήρες γνωστούς ως η «Δεύτερη γενιά» της σειράς.

Η Πρέσκοτ δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της το Μάρτιο του 2010 ότι κέρδισε ένα ρόλο στο πιλοτικό επεισόδιο της σειράς Goth. Στα τέλη του Απριλίου 2010, επιβεβαίωσε μέσω της ιστοσελίδας της ότι θα ξεκινούσε τα γυρίσματα για τη σειρά τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Στις 16 Οκτωβρίου 2012, ανακοινώθηκε ότι θα αναλάβει πάλι το ρόλο της ως Έμιλι Φιτς στον έβδομο κύκλο της σειράς Skins.

Προσωπική ζωή
Η Κάθριν είναι 6 λεπτά μεγαλύτερη από τη δίδυμη αδερφή της Μέγκαν και έχει συνολικά 14 τρυπήματα στο σώμα της. 

Όταν παραχώρησε τη δική της «Top Ten Playlist» στην επίσημη ιστοσελίδα του Skins ανέφερε τους The Cardigans, Metallica και Röyksopp ανάμεσα στην αγαπημένη της μουσική.

Ως απάντηση σε μια ερώτηση ενός θαυμαστή της  στην ιστοσελίδα της (με αφορμή φήμες που αφορούσαν την ομοφυλοφιλία του χαρακτήρα της στο Skins, η Πρέσκοτ αποκάλυψε ότι θα προτιμούσε να μην βάλει ετικέτα στον εαυτό της αφορώντας την σεξουαλικότητά της και ότι «οι ετικέτες είναι για τις κονσέρβες». Ακόμη δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι «οι άνθρωποι καθορίζονται από τη σεξουαλικότητά τους», υποστηρίζοντας ότι «αυτή δεν αλλάζει το πως είναι ως άνθρωποι». 

Απαντώντας σε μια άλλη ερώτηση, αποκάλυψε ότι δεν είναι αυστηρά χορτοφάγος, αλλά είναι επιφυλακτική σχετικά με το τι κρέας καταναλώνει.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Internet Movie Database

Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα

Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα (πρωτότυπο στα Δανικά: Den Lille Pige med Svovlstikkerne) είναι μία ιστορία μικρού μήκους από τον Δανό ποιητή και συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (δανικά: Hans Christian Andersen). Η ιστορία αφορά στα όνειρα και στην ελπίδα ενός ετοιμοθάνατου παιδιού, και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1845. Η ιστορία έχει προσαρμοστεί σε κινούμενα σχέδια, τηλεοπτικές μουσικές ταινίες και άλλα.

Πλοκή 
Μία κρύα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι μιας χιονισμένης πόλης - χαρούμενοι και ζεστά ντυμένοι, φορτωμένοι με ψώνια και δώρα - βάδιζαν βιαστικοί προς τα γιορτινά τους σπίτια, αγνοώντας μία μικρή ορφανή πλανόδια πωλήτρια. Με σβησμένη φωνή, ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε αλλά πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Τότε μια άμαξα πέρασε γρήγορα και η μικρή μόλις που πρόλαβε να τραβηχτεί στην άκρη του δρόμου. Το ένα της τσόκαρο τινάχτηκε μακριά - ένα αγόρι κουκουλωμένο ζεστά το πήρε και έφυγε τρέχοντας - ενώ τα σπίρτα έπεσαν από την ποδιά της και σκορπίστηκαν στον υγρό δρόμο. Το κοριτσάκι γονάτισε στο χιόνι και άρχισε να μαζεύει ένα-ένα τα μουσκεμένα σπίρτα. Αυτά ήταν όλο το βιος και όλος ο κόσμος της, αφού γονείς, σπίτι, οικογένεια ήταν μία μακρινή ανάμνηση γι' αυτή.

Έκανε παγωνιά, αλλά φοβόταν να γυρίσει στην τρώγλη της καθώς ο πατέρας της θα την χτυπούσε μην έχοντας πουλήσει τα σπίρτα. Σε κάποιο παράθυρο είδε ένα στολισμένο δωμάτιο και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τότε βούρκωσε. Αποκαμωμένη και μελαγχολική βρήκε καταφύγιο σε μια γωνιά και άναψε ένα σπίρτο για να ζεσταθεί. Στην λάμψη τους είδε αρκετά υπέροχα οράματα, συμπεριλαμβανομένων ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου και γιορτινών διακοπών. Το κορίτσι κοίταξε προς τον ουρανό είδε ένα πεφταστέρι και θυμήθηκε την αποθανούσα γιαγιά της να λέει πως ένα τέτοιο αστέρι σημαίνει πως κάποιος πέθανε και πάει στον παράδεισο. Καθώς άναψε το επόμενο σπίρτο είδε ένα όραμα με την γιαγιά της, ο μόνος άνθρωπος που την αντιμετώπισε με καλοσύνη και αγάπη. Άναβε το ένα σπίρτο μετά το άλλο για να κρατήσει το όραμα της γιαγιάς κοντά της για όσο περισσότερο μπορούσε.

Το κοριτσάκι πέθανε και η γιαγιά της μετέφερε το πνεύμα της στον παράδεισο. Το επόμενο πρωί περαστικοί βρήκαν το νεκρό παιδί στην γωνιά, τριγυρισμένο από αναρίθμητα καμένα σπίρτα.

Πηγές 
Η πηγή της ιστορίας ήταν μία ευρέως δημοφιλής ξυλογραφία του Δανού καλλιτέχνη Johan Thomas Lundbye που απεικονίζει ένα φτωχό παιδί να πουλάει σπίρτα και η οποία τυπώθηκε στο ημερολόγιο του 1843. Πολλές απεικονίσεις του έργου είχαν σταλεί στον Άντερσεν από τον εκδότη του ημερολογίου, ζητώντας του να γράψει μία ιστορία γύρω από αυτό.

Μία άλλη πηγή έμπνευσης θα μπορούσε να είναι το ταξίδι του Άντερσεν στην Μπρατισλάβα (σλοβακικά: Bratislava), το 1841, όπου έγινε μάρτυρας του τρόπου με τον οποίο η πόλη Ντέβιν (σλοβ.: Devín) κάηκε και οι γυναίκες έψαχναν για τα χαμένα τους παιδιά.

Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα
Π.Α.Ο.Κ. (πετοσφαίριση γυναικών)



Ιστορία 
Το τμήμα βόλεϊ γυναικών του Π.Α.Ο.Κ. αποτελεί μέρος του ΑΣ Π.Α.Ο.Κ.
 
H ιστορία του τμήματος βόλεϊ γυναικών του Π.Α.Ο.Κ. ξεκινά ουσιαστικά από το 1970, όταν για πρώτη φορά έλαβε μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, όπου πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις. Ο Π.Α.Ο.Κ. στα μέσα της δεκαετίας του ’70 ανέστειλε τις δραστηριότητες του και επανεμφανίσθηκε στις τοπικές κατηγορίες το 1985.
 
Την περίοδο 1990-91 μετείχε στο πρωτάθλημα της Α2 το οποίο ήταν το πρώτο στην ιστορία. Κατέλαβε την 4η θέση και διεκδίκησε σε αγώνες μπαράζ την άνοδο στην Α1 κατηγορία χωρίς επιτυχία. Την περίοδο 1991-92 κατέλαβε την 7η θέση μεταξύ δέκα ομάδων. Την περίοδο 1992-93 κατέλαβε την 10η και τελευταία θέση, ενώ στη συνέχεια αποσύρθηκε απο τους αγώνες μπαράζ για την παραμονή, καθώς αποφασίστηκε η διάλυση του τμήματος, που παρέμεινε έτσι ανενεργό για τα επόμενα 17 χρόνια. 

Την περίοδο 2003-04 είχε μια έμμεση και βραχύβια παρουσία στην Α1, μέσω συνεργασίας με τον Φιλαθλητικό ο οποίος αγωνίστηκε δοκιμαστικά ως Φιλαθλητικός/ΠΑΟΚ. Το αρχικό πλάνο ήταν να απορροφηθεί πλήρως ο Φιλαθλητικός στο τέλος της περιόδου, και να ενσωματωθεί στα τμήματα του ΠΑΟΚ, κάτι το οποίο εν τέλει δεν πραγματοποιήθηκε.

Το 2010, το τμήμα επανιδρύθηκε και αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα Β' κατηγορίας της ΕΠΕΣΘ. Την περίοδο 2011-12 κέρδισε την άνοδο του στην Α' κατηγορία. Τη σεζόν 2016-2017, η ομάδα αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία της Ε.ΠΕ.Σ.Θ., όπου και κατέλαβε την πρώτη θέση, με την άνοδο να αποτελεί αναμενόμενο αποτέλεσμα. Ακόμη, η ομάδα την ίδια σεζόν κατακτά και το Κύπελλο της Ε.ΠΕ.Σ.Θ.

Τη σεζόν 2017-2018, η ομάδα αγωνίστηκε στον δεύτερο υποόμιλο της Α2 Γυναικών, σεζόν την οποία ολοκλήρωσε με την άνοδό της στην Pre League.. Η περίοδος 2018-19 βρήκε τον Π.Α.Ο.Κ. να πρωταγωνιστεί και στην Pre League, όπου κατέκτησε την 1η θέση και την απ’ ευθείας άνοδο στην Α1 Εθνική κατηγορία (Volley League). Tην περίοδο 2020-21 o Π.Α.Ο.Κ. κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος.

 Τίτλοι & Διακρίσεις 1  Πρωτάθλημα Α2 Γυναικών: 2018 1 Πρωτάθλημα Pre league: 2019
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2021

Τμημάτων υποδομής
 3 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Νεανίδων: 2019, 2020, 2022

Τοπικοί 
1 Πρωτάθλημα ΕΠΕΣΘ: 2017 
1 Πρωτάθλημα Β' ΕΠΕΣΘ: 1986 
1 Κύπελλο ΕΠΕΣΘ: 2017 
2 Πρωταθλήματα Κ20 volley γυναικών Θεσσαλονίκης: (2020,2021)

Φιλικά τουρνουά
1 κατάκτηση στο τουρνουά Νομίκεια 2019
1 κατάκτηση στο τουρνουά των Λεωνιδείων 2020

Αγωνιστική πορεία 
 1985-86: Β' ΕΠΕΣΘ 1η θέση 
 1986-87: Α' ΕΠΕΣΘ
 1987-88: 
 1988-89: 
 1989-90: 
 1990-91: Α2 Εθνική 4η θέση
 1991-92: Α2 Εθνική 7η θέση
 1992-93: Α2 Εθνική 10η θέση 
 2010-11: Β' ΕΠΕΣΘ 11η
 2011-12: Β' ΕΠΕΣΘ 2η 
 2012-13: Β' Εθνική (πρώην Α' ΕΠΕΣΘ) 7η 
 2013-14: Β' Εθνική 11η
 2014-15: Β' Εθνική 9η
 2015-16: Β' Εθνική 10η
 2016-17: Β' Εθνική 1η 
 2017-18: Α2 Εθνική 1η 
 2018-19: Πρε Λιγκ 1η 
 2019-20: Βόλεϊ Λιγκ 5η
 2020-21: Βόλεϊ Λιγκ -
 2021-22: Βόλεϊ Λιγκ 3η

Σύνθεση Ομάδας 
Η ομάδα όπως ήταν στις

Διοίκηση και Τεχνικό επιτελείο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα του Α.Σ. Π.Α.Ο.Κ.
 Σελίδα Βόλεϊ Γυναικών Π.Α.Ο.Κ.
 Βαθμολογία-Αποτελέσματα Α2, Β2 Υποόμιλος

Πετοσφαιριση
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Σωματεία Ε.ΠΕ.Σ.Θ.
Π.Α.Ο.Κ. (χειροσφαίριση γυναικών)



Ιστορία 
Το γυναικείο τμήμα χάντμπολ του Π.Α.Ο.Κ. αποτελεί μέρος του ΑΣ Π.Α.Ο.Κ. Αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία. Τη σεζόν 2012-2013 τερμάτισε τρίτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, όμως κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το πρωτάθλημα Ελλάδας, με αντίπαλο στη σειρά των τελικών, την έξι φορές πρωταθλήτρια Ελλάδας ομάδα της ΑΣΕ Ορμή Πάτρας με συνολικό σκορ 2-1 (νίκες/ήττες), παίζοντας με πλεονέκτημα έδρας.

Τη σεζόν 2013-2014 κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της ιστορίας του με αντίπαλο την Αναγέννηση Άρτας κερδίζοντας με σκορ 22-20, ενώ και και την σεζόν 2014-2015 βρέθηκε στον τελικό όπου ηττήθηκε με 24-19 απ'τη Νέα Ιωνία.Το 2016 κατέκτησε το δεύτερο κύπελλο κερδίζοντας τη Νέα Ιωνία με 32-31 στον τελικό της Μίκρας. 
Την σεζόν 2017-18 ο ΠΑΟΚ αν και κατέκτησε την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο, ηττήθηκε στους τελικούς από τη Νέα Ιωνία με 3-1 νίκες. Την ίδια χρονιά έχασε και στον τελικό κυπέλλου που διεξήχθη στην Κοζάνη, από την Νέα Ιωνία με 21-20 με γκολ που σημειώθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
Την τετραετία 2018-22 ακολούθησαν 4 συνεχόμενα ντάμπλ όπου στο πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε μόνο 2 φορές. Στους τελικούς του πρωταθλήματος κέρδισε το 19 και το 2022 την Νέα Ιωνία με 3-0 νίκες, και το 2021 την Βέροια 2017 με 2-0 νίκες. Το 2020 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω πανδημίας και πρωταθλητής ανακηρύχθηκε ως πρωτοπόρος του πρωταθλήματος.

Τίτλοι 
 5 Πρωταθλήματα Ελλάδος:
2013, 2019, 2020, 2021, 2022
 6 Κύπελλα Ελλάδος:
2014, 2016, 2019, 2020, 2021, 2022

 4 Νταμπλ:

 2019, 2020, 2021, 2022

 Φιναλίστ Πρωταθλήματος:
 2016,2017,2018

Ατομικές Διακρίσεις
2013-14 
 MVP Τελικού Κυπέλλου:Νίκη Ράτσικα
2018-19 
 MVP Πρωταθλήματος:Αγνή Ζυγούρα 
 MVP Τελικού Κυπέλλου:Αγνή Ζυγούρα
 Καλύτερος προπονητής :Δημήτρης Δημητρούλιας 
 Καλύτερη επτάδα: Βάσια Γκάτζιου (Δεξί εξτρέμ), Αγνή Ζυγούρα (Πλέι Μέικερ)  Μπρούνα Καμπόιμ (Τερματοφύλακας), Μαρίγια Νίκολιτς (Πίβοτ), Κατερίνα Βαφειάδου ( Αριστερό Ίντερ), Αναστασία Παναγιωτίδου(Αριστερό Εξτρέμ) 

2019-20 
 MVP Τελικού Κυπέλλου :Μπρούνα Καμπόιμ

2020-21
 MVP Πρωταθλήματος:Βάσια Γκάτζιου 
 MVP Τελικού Κυπέλλου:Βάσια Γκάτζιου 
 Καλύτερος Προπονητής: Δημήτρης Πελεκίδης 
 Καλύτερη Επτάδα: Βάσια Γκάτζιου, Μαρία Χατζηπαρασίδου, Μαρίγια Νίκολιτς
 Καλύτερη Κάτω των 21 ετών: Αβραμίνα Σεβδίλη 
2021-22
MVP Πρωταθλήματος:
Μαρία Χατζηπαρασίδου
MVP Τελικού Κυπέλλου: Εμμανουέλα Τσικνάκη
Καλύτερος Προπονητής: Δημήτρης Πελεκίδης
Καλύτερη Επτάδα: Μαρία Χατζηπαρασίδου, Άννα Βραντσιτς.

Τρέχουσα σύνθεση ομάδας και διοίκηση

Σύνθεση ομάδας

Διοίκηση και τεχνικό επιτελείο

Παραπομπές

Πηγές 
 Πρωταθλητής Ελλάδας ο ΠΑΟΚ στις γυναίκες
 Κυπελλούχος ο ΠΑΟΚ στο Handball γυναικών
 Το φέρανε στον Πύργο το Λευκό!

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Α.Σ. ΠΑΟΚ

Χειροσφαίριση
ΠΑΟΚ
Εκμελεντίν Ισάνογλου

Ο Εκμελεντίν Ισάνογλου (1943 Κάιρο) ήταν γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης από το 2004 έως το 2014.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Κάιρο το 1943. Αποφοίτησε από τη Σχολή Τεχνών και Επιστημών Άιν Σάμς Πανεπιστήμιο στην Αίγυπτο. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Σχολή Τεχνών και Επιστημών του Πανεπιστημίου Άγκυρας το 1974. Το 1984 έγινε καθηγητής.

Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά.

Τούρκοι διπλωμάτες
Π.Α.Ο.Κ. (στίβος)



Ιστορία 
Το τμήμα στίβου του ΠΑΟΚ ιδρύθηκε το 1928. Το γυναικείο τμήμα του κατάφερε να κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα Ελλάδας ανοιχτού στίβου (1976, 1977, 1982), ενώ οι αθλήτριες του ΠΑΟΚ κατέκτησαν και 2 Πανελλήνια πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου (1968, 1974).

Από τους μεγάλους αθλητές που έχουν αγωνιστεί με τα χρώματα του ΠΑΟΚ, υπήρξαν στο παρελθόν μεταξύ άλλων οι Ολυμπιονίκες Βούλα Πατουλίδου και Κώστας Κουκοδήμος, καθώς και ο άλτης του ύψους (ο πρώτος Έλληνας που πέρασε τα 2 μέτρα τη δεκαετία του 1960), Κώστας Χειμωνίδης.

Τίτλοι 
Σύνολο Τίτλων (5)
 3 Πανελλήνια πρωταθλήματα Ανοιχτού Στίβου Γυναικών:1976, 1977, 1982
 2 Πανελλήνια πρωταθλήματα Ανώμαλου δρόμου Γυναικών:1968, 1974

Αξιολόγηση 
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων που εξέδωσε το Νοέμβριο του 2011 ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ο ΠΑΟΚ βρίσκεται στην 47η θέση (σε σύνολο 299 συλλόγων).

Αξιόλογοι αθλητές και αθλήτριες 

  Βούλα Πατουλίδου
  Κώστας Κουκοδήμος
  Κώστας Χειμωνίδης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Α.Σ. ΠΑΟΚ

Στιβος
Ελληνικοί σύλλογοι στίβου
Τήμνος

Η Τήμνος ήταν μικρή ελληνική πόλη-κράτος, κοντά στα παράλια της Αιολίδος. Βρισκόταν κοντά στον ποταμό Έρμο και κτισμένη σε υψόμετρο, από όπου έβλεπε κανείς τα εδάφη της Σμύρνης, της Φώκαιας και της Κύμης. Το όνομα επιβίωσε ως έδρα ρωμαιοκαθολικού επισκόπου.  

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυγούστου, η Τήμνος έπνεε τα λοίσθια. Επί Τιβερίου καταστράφηκε από σεισμό και στην εποχή του Πλινίου του Πρεσβυτέρου δεν κατοικείτο πλέον. Αργότερα ξανακτίστηκε. Όταν η Τήμνος ήταν δυνάμει επισκοπή, ο επίσκοπός της ήταν βοηθός επίσκοπος της Εφέσου. 

Η γύρω περιοχή ονομαζόταν κοιλάδα του Μαινομένου, όνομα που αποδίδεται στην καταστροφική δράση του ποταμού Έρμου. Από την ονομασία αυτή προήλθε και η ελληνική Μαινεμένη. Πρόσφυγες από την ελληνική πόλη ήλθαν στη Θεσσαλονίκη το 1922 μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ίδρυσαν τη Νέα Μενεμένη στα δυτικά της. 

Αρχαίες πόλεις της Αιολίδας
Eat Pray Love

Eat Pray Love είναι αμερικανική αισθηματική δραματική κομεντί παραγωγής 2010. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ και πρωταγωνιστεί η Τζούλια Ρόμπερτς.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 13 Αυγούστου 2010 στις ΗΠΑ και στις 7 Οκτωβρίου 2010 στην Ελλάδα.

Πλοκή 
Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ είχε τα πάντα τα οποία μια μοντέρνα γυναίκα υποτίθεται ότι πρέπει να έχει: σύζυγο, σπίτι, καριέρα. Παρ' όλα αυτά όμως, βρίσκεται σε απόγνωση, μπερδεμένη και ψάχνει αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή. Χωρίζει με το σύζυγό της και αποφασίζει να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, σε μια προσπάθεια να βρει τον εαυτό της, ρισκάροντας να αλλάξει ριζικά τη ζωή της. Στα ταξίδια της, ανακαλύπτει την αληθινή απόλαυση του φαγητού στην Ιταλία, την εσωτερική γαλήνη και ισορροπία της πραγματικής αγάπης στο Μπαλί.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες 
 Τζούλια Ρόμπερτς στο ρόλο της Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ
 Χαβιέρ Μπαρδέμ στο ρόλο του Φελίπε
 Μπίλι Κράνταπ στο ρόλο του Στίβεν, πρώην σύζυγος της Ελίζαμπεθ
 Ρίτσαρντ Τζένκινς στο ρόλο του Ρίτσαρντ
 Βαϊόλα Ντέιβις στο ρόλο της Ντίλια Σιράζ, κολλητή της Ελίζαμπεθ
 Τζέιμς Φράνκο στο ρόλο του Ντέιβιντ
 Σόφι Τόμσον στο ρόλο της Κορέλα
 Μάικ Ο' Μάλεϊ στο ρόλο του Άντι Σιράζ
 Κριστίν Χακίμ στο ρόλο της 'Γουέιαν Χάντι Σουμπιγιάντο στο ρόλο του Κετούτ
 Τούβα Νοβότνι στο ρόλο της Σόφι
 Λούκα Αρτζεντέρο στο ρόλο του Τζιοβάνι

Παραγωγή 
Το Eat Pray Love ξεκίνησε γυρίσματα τον Αύγουστο του 2009. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στη Ρώμη και στη Νάπολη, στο Δελχί και στο Μπαλί.

Box office 
Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στη 2η θέση με 23,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στο αμερικανικό box office απέφερε 80,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 124 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 204,5 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Eat Pray Love στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2010
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ιταλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες
Ταινίες παραγωγής Plan B Entertainment
Ταινίες γυρισμένες στην Ινδία
Μπερνάρ ντε Μονφωκόν

Ο Μπερνάρ ντε Μονφωκόν (γαλλικά: Bernard de Montfaucon, 16 Ιανουαρίου 1655 - 21 Δεκεμβρίου 1741) ήταν Γάλλος μοναχός του τάγματος του Άγιου Βενεδίκτου και λόγιος που ίδρυσε την επιστήμη της παλαιογραφίας, ενώ συγκαταλέγεται μεταξύ των ιδρυτών της μοντέρνας αρχαιολογίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1655 στον πύργο της Soulatgé στην Κορμπιέρ (Corbières) που βρίσκεται στην σημερινό διαμέρισμα Aude της Γαλλίας. Σε βρεφική ηλικία μετακόμισε οικογενειακώς στον πύργο Roquetaillade. Σχολείο πήγε στο Limoux και δέχτηκε θρησκευτική εκπαίδευση από ηλικίας επτά χρονών. Υπηρέτησε στον Γαλλικό στρατό ως εθελοντής και πήρε μέρος στον Γαλλο-Ολλανδικό πόλεμο του 1673. Κατείχε το βαθμό του αρχηγού γρεναδιέρων και διεύθυνε δύο εκστρατείες υπό τις διαταγές του Λα Τουρ ντ'Ωβέρν. Πήρε μέρος στην μάχη του Μαρίενταλ, ασθένησε όμως στην Σαβέρν (Saverne) της Αλσατίας και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την στρατιωτική σταδιοδρομία, ενώ κατατάχτηκε στο μοναχικό τάγμα των Βενεδικτίνων. Μετά τον θάνατο του πατέρα του εγκαταστάθηκε το 1675 στη μονή του Bream στην Τουλούζη, όπου ασχολήθηκε με την σπουδή αρχαίων γλωσσών, Ελληνικά, Εβραϊκά, Χαλδαιο-Αραμαϊκά, Συριακά και Κοπτικά. Το 1687 έλαβε πρόσκληση στο Αβαείο του Σεν Ζερμέν ντε Πρε όπου συντέλεσε στην έκδοση των ελληνικών έργων των Εκκλησιαστικών Πατέρων. Έγινε μέλος της Γαλλικής ακαδημίας επιγραφών και καλών γραμμάτων (Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) το 1719.

Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1741 στο Αβαείο Σεν Ζερμέν ντε Πρε.

Συγγράμματα 
 Analecta graeca, sive varia opuscula graeca inedita (Paris, 1688)
 S. Athanasii opera omnia (Paris, 1698)
 Diarium italicum (Paris, 1702)
 Bibliotheca Coisliniana (Paris, 1705)
 Collectio nova patrum graecorum (2 vols., 1706)
 Palaeographia Graeca, sive, De ortu et progressu literarum graecarum (Paris, 1708)
 Bibliotheca Coisliniana olim Segueriana, Paris: Ludovicus Guerin & Carolus Robustel, (Paris, 1715)
 L'antiquité expliquée et representée en figures (vols. 1-15, Paris, 1719-[1724)
 Les monuments de la monarchie française (for Henrik IV, vols. 1-5, Paris, 1729–1733)
 Sancti patris nostri Ioannis Chrisostomi opera omnia (Paris, 1718—1738; new edition 1735—1740)
 Bibliotheca bibliothecarum manuscriptorum nova (vols. 1-2, Paris, 1739)
 Antiquitas explanatione et schematibus illustrata (L'antiquité expliquée et représentée en figures), 10 volumes

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Diarium Italicum (English ed. here) at Google Books
 Biography from the 1911 Encyclopædia Britannica
 arachne.uni-koeln.de/ Montfaucon's "Antiquite", complete & commented, as high-resolution scans
 Work of Montfaucon at the Internet Archive

Παλαιογράφοι
Γάλλοι ιστορικοί του 17ου αιώνα
Γάλλοι Βενεδικτίνοι
Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ

Ο Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ (Lobegott Friedrich Konstantin von Tischendorf, 18 Ιανουαρίου 1815 – 7 Δεκεμβρίου 1874) ήταν Γερμανός θεολόγος της προτεσταντικής εκκλησίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1815 στο Λένγκενφελντ. Ο πατέρας του ήταν γιατρός. Η καταγωγή της οικογένειας ήταν από μεγάλη δυναστεία κατασκευής χάρτου. Σχολείο πήγε στο Λένγκενφελντ και από το 1829 συνέχισε στο γυμνάσιο του Πλάουεν. Σπούδασε θεολογία και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας το έτος 1838, ενώ δύο χρόνια αργότερα αναγορεύθηκε υφηγητής (Habilitation). Διετέλεσε υφηγητής από το 1838 ως το 1839 και νυμφεύθηκε το 1845. Απέκτησε οκτώ παιδιά. Περιηγήθηκε τη Γαλλία, Αγγλία, Ιρλανδία, Ιταλία και τη Μικρά Ασία. Επέστρεψε το 1845 στη Λειψία και ασχολήθηκε με την επεξεργασία των ευρημάτων του, ιδιαίτερα με την ιστορία των χειρογράφων της Καινής Διαθήκης. Αποκρυπτογράφησε το Παλίμψηστο του Εφραίμ του Σύρου, ανεκάλυψε τον Σιναϊτικό Κώδικα και μελέτησε τη μετάφραση των Εβδομήκοντα. Προσβλήθηκε από εγκεφαλικό στις 5 Μαΐου 1873 και απεβίωσε στις 7 Δεκεμβρίου 1874 στη Λειψία.

Παραπομπές

Πηγές
 Christfried Böttrich: Tischendorf-Lesebuch. Bibelforschung in Abenteuern. Evangelische Verlagsanstalt, Λειψία 1999, ISBN 3-374-01744-4 (Bietet neueste Forschungen über Tischendorf und bisher unbekanntes Quellenmaterial) 
 Alexander Schick: Auf der Suche nach der Urbibel. Die Schriftrollen vom Toten Meer, das Alte Testament und der geheime Bibelcode. Oncken, Wuppertal 2000. ISBN 3-7893-7261-7 (Speziell die alttestamentlich Bibelüberlieferung anhand der Qumranrollen, aber auch die des Codex Siniaticus)
 Ludwig Schneller: Tischendorf-Erinnerungen. Merkwürdige Geschichte einer verlorenen Handschrift. Erinnerungen seines Schwiegersohnes. Leipzig 1927, 1929; Schweikardt-St. Johannis, Lahr-Dinglingen 1954, 1983, 1991. ISBN 3-501-00100-2 (ausführliche Geschichte der Entdeckung des Codex Sinaiticus)
 Otto Schlisske: Der Schatz im Wüstenkloster. Die abenteuerliche Entdeckung der ältesten Bibelhandschrift durch Constantin von Tischendorf. Kreuz-Verlag, Stuttgart 1953
 Andreas Höhn: Von Städteln in den Sinai - ein Besessener auf Reisen, LVZ vom 22, Φεβρ. 2011, σελ. 19

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Viele Bilder und Infos über die Arbeit und Funde von Tischendorf
 Codex Sinaiticus
 Monumenta sacra. Nova Collectio, 1-6 volumes (1857-1870) in der Internet Archive

Παλαιογράφοι
Γερμανοί περιηγητές
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Λειψίας
Aston Martin Cygnet

Η Aston Martin Cygnet ήταν πολυτελές αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από τη βρετανική εταιρεία σπορ αυτοκινήτων Aston Martin, από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Οκτώβριο του 2013.

Βασικά στοιχεία 
Η Cygnet (Σάινετ) βασίστηκε στο Toyota iQ, αλλά με εξωτερική αισθητική αντίστοιχη των άλλων μοντέλων της Aston Martin και με ιδιαίτερα πολυτελές σαλόνι. Ο αποκλειστικός λόγος που η βρετανική μάρκα αποφάσισε τότε να παράγει μια παράλληλη έκδοση ενός μικροσκοπικού αυτοκινήτου πόλης, ήταν η ανάγκη να εκπληρώσει τις νέες προδιαγραφές καυσαερίων για τον μέσο όρο εκπομπών του συνόλου των μοντέλων της κάθε εταιρείας, που είχε οριστεί να τεθούν σε εφαρμογή στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2012.

Η παραγωγή της Aston Martin Cygnet ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2011, ταυτόχρονα με τις πρώτες παραγγελίες. Ο αρχικός ρυθμός παραγωγής του μοντέλου ορίστηκε στα 4.000 αντίτυπα ετησίως και αυτό είχε ως συνέπεια να δοθεί μια προτεραιότητα στους τακτικούς πελάτες της Aston Martin. Στην πράξη, ωστόσο, η ζήτηση δεν πλησίασε καν τις προσδοκίες της εταιρείας.

Κυκλοφόρησε αρχικά μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε τιμή πώλησης £30.000. Σύντομα άρχισε να διατίθεται επίσημα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Από το 2012, διατέθηκε και σε κάποιες άλλες διεθνείς αγορές, χωρίς όμως να καταφέρει καμία απολύτως εμπορική απήχηση σε καμία χώρα διεθνώς, λόγω της εξαιρετικά υψηλής τιμής της για την κατηγορία μεγέθους της, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε ένα κυριολεκτικά απίστευτο εμπορικό κάζο. Ενδεικτικώς, ενώ η Aston Martin υπολόγιζε 4.000 πωλήσεις ετησίως, τελικώς πούλησε συνολικά μέσα σε 3 χρόνια μόλις 150 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο και γύρω στα 300 αντίτυπα παγκοσμίως. Τελικώς, τον Σεπτέμβριο του 2013 η εταιρεία ανακοίνωσε την άμεση διακοπή της παραγωγής, λόγω των καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων, όπως και έγινε μέσα στον Οκτώβριο. του ίδιου έτους.

Επιδόσεις 

 Κινητήρας: 1.329 cm³ βενζίνης, 4-κύλινδρος σε σειρά, 16-βάλβιδος, με VVT-i
 Ισχύς: 72 kW (97 hp / 98 PS) στις 6.000 στροφές το λεπτό
 Μέγιστη ροπή: 123 N·m (92 lb·ft) στις 4.400 στροφές το λεπτό
 Επιτάχυνση 0-100 km/h: 11,8 δευτερόλεπτα (11,6 με το κιβώτιο CVT)
 Μέγιστη ταχύτητα: 170 km/h (106 mph)
 Εκπομπές CO2: 110 - 115 gr/km

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η επίσημη ιστοσελίδα της Aston Martin Cygnet στο αφιέρωμα των ιστορικών μοντέλων της εταιρείας

Αυτοκίνητα πολυτελείας
Αυτοκίνητα πόλης
Cygnet
Βρετανικά αυτοκίνητα

en:Toyota iQ#Aston Martin Cygnet
Άγιος αδελφός Κόνραντ του Αλτέτινγκ

Ο Άγιος αδελφός Κόνραντ του Άλτέτινγκ, κατά κόσμο Κόνραντ φον Πάρτζχαμ (γερμ. Konrad von Parzham) (1818 - 1894) είναι άγιος της καθολικής εκκλησίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1818. Πατέρας του ήταν ο εύπορος χωρικός Μπίρντόρφερ φον Πάρτζχαμ, στην ενορία του Πάσσαου. Εφήβευσε αγνός, και σε ηλικία 31 χρονών έγινε μέλος της μονής της Αγίας Άννας του τάγματος των Καπουτσίνων στο Αλτέτινγκ. Εκεί διετέλεσε θυρωρός της μονής επί 43 έτη. Ήταν άκρως επιμελής στον εκκλησιασμό και υπηρέτησε καθημερινά ως διάκονος στην θεία λειτουργία. Προσυποδέχτηκε εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς επισκέπτες της μονής. Διακρίθηκε για την σεμνότητα, εχεμύθεια, και την αγαπητή συμπεριφορά του. Απεβίωσε στις 21 Απριλίου 1894. Ανακηρύχτηκε όσιος και άγιος από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄ στις 30 Ιουνίου του 1930, και 20 Μαΐου 1934 αντίστοιχα, ενώ έγινε πολιούχος άγιος στην Βαυαρία και Ουγγαρία. Πολλές καθολικές εκκλησίες φέρουν το όνομά του. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Απριλίου.

Πηγές 
 Der Heilige Bruder Konrad von Altötting: Drittordensverlag Altötting

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Die Bayerischen Kapuziner
 Bruder-Konrad-Hof (Wallfahrtsort, Museum)
 Die Gemeinschaft Lumen Christi auf dem Bruder-Konrad-Hof im Parzham 

Κονραντ Αλτετινγκ
Αγιος αδελφος
Θεόδωρος Σκυλακάκης

Με το όνομα Θεόδωρος Σκυλακάκης είναι γνωστά δύο άτομα:

Θεόδωρος Σκυλακάκης (στρατιωτικός), (1893- Δεκέμβριος 1944), υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά από τις 18 Μαΐου 1936 ως τις 26 Δεκεμβρίου 1936, οπότε αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση καθώς κατηγορήθηκε για σχέδιο ανατροπής του Μεταξά
Θόδωρος Σκυλακάκης (πολιτικός) (1959-), ευρωβουλευτής
Μικροφαλλία

Η μικροφαλλία είναι ένας κλινικός όρος πού αναφέρεται σε πέη, το μέγεθος των οποίων είναι μικρότερο κατά 2,5 σταθερές αποκλίσεις από το μέσο όρο. Η πάθηση μπορεί να αναγνωριστεί αμέσως μετά τη γέννηση, ενώ συνήθως ο όρος χρησιμοποιείται όταν τα υπόλοιπα μέρη του πέους είναι σχηματισμένα κανονικά.

Αίτια 
Από ότι φαίνεται οι αιτίες εμφάνισης της μικροφαλλίας είναι χρωμοσωμιακής και ορμονικής κυρίως φύσεως. Για παράδειγμα μπορεί να οφείλεται σε χαμηλή παραγωγή ή έλλειψη τεστοστερόνης από το βρέφος κατά τις πρώτες εβδομάδες της κύησης. Για το λόγο αυτό πολλές ασθένειες ορμονικής φύσεως συχνά συνοδεύονται και από μικροφαλλία, όπως για παράδειγμα το σύνδρομο Klinefelter.

Διάγνωση 
Η διάγνωση είναι πολύ εύκολη και μπορεί να πραγματοποιηθεί με μία απλή κλινική επίσκεψη σε ανδρολόγο. Η διάγνωση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμα και αμέσως μετά τη γέννηση.

Θεραπεία

Φαρμακευτική θεραπεία με ορμόνες 
Η ανάπτυξη του πέους πριν τη γέννηση και μέχρι το τέλος της εφηβείας επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την ορμόνη τεστοστερόνη καθώς και επίσης (αν και σε μικρότερο βαθμό) από την αυξητική ορμόνη. Σε περίπτωση που η μικροφαλλία διαγνωστεί σε νηπιακή ηλικία, μπορεί να δοθεί φαρμακευτική δόση τεστοστερόνης για μικρή χρονική περίοδο (σπάνια πάνω από 3 μήνες), που συχνά οδηγεί σε μικρή αύξηση του μεγέθους του πέους.

Εγχείριση 
Αν και υπάρχουν περιστατικά μικροφαλλίας στα οποία πραγματοποιήθηκε φαλλοπλαστική, με στόχο την αύξηση του μεγέθους, τα αποτελέσματα τους σε γενικές γραμμές δε θεωρήθηκαν ικανοποιητικά ώστε αυτού του τύπου εγχειρίσεις να καθιερωθούν και να εφαρμόζονται σε ευρεία κλίμακα.
Στο παρελθόν (1960 μέχρι τα τέλη του 1970) συχνά προτείνονταν και εφαρμοζόταν αλλαγή φύλλου σε νεαρά αγόρια, με τη συγκατάθεση των γονέων φυσικά. Το νοσοκομείο Johns Hopkins μάλιστα ήταν το πιο γνωστό κέντρο όπου εφαρμοζόταν αλλαγές φύλου σε νεαρά αγόρια με μικροφαλλία. Αυτή η πρακτική όμως από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 έχει ουσιαστικά σταματήσει. Σήμερα δεν υπάρχουν χειρουργικές επεμβάσεις που να συστήνονται τεκμηριωμένα για την αντιμετώπιση της μικροφαλλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εικόνες Μικροφαλλίας 

Ανδρολογικές παθήσεις
Γενετικές διαταραχές
Πέος
Σθενώ

Η Σθενώ, στην ελληνική μυθολογία, ήταν η μεγαλύτερη από τις Γοργόνες. Κόρη του Φόρκυ και της Κητούς.

Σύμφωνα με τη μυθολογία 
Γεννήθηκε στις σπηλιές κάτω από τον Όλυμπο. Αυτή και η αδελφή της η Ευρυάλη ήταν αθάνατες, ενώ η τρίτη αδελφή, η Μέδουσα, ήταν θνητή. Από τις τρεις Γοργόνες, ήταν γνωστό ότι ήταν η πιο ανεξάρτητη και άγρια​​, έχει σκοτώσει περισσότερους άνδρες από ό,τι και οι δύο αδελφές της μαζί. Η Μέδουσα ήταν καταραμένη από την θεά Αθηνά, επειδή ο θεός Ποσειδώνας την βίασε στο ναό της Αθηνάς. Η Αθηνά ήταν οργισμένη, αλλά όχι με τον Ποσειδώνα. Ως ένας ισχυρός αρσενικός θεός, αυτό θα έπρεπε να αναμένεται. Στα μάτια της Αθηνάς, η Μέδουσα άξιζε να τιμωρηθεί. Ως τιμωρία, την μετέτρεψε σε ένα φοβερό τέρας, μαζί και τις αδελφές της που της συμπαραστάθηκαν. Η Σθενώ τείνει να απεικονίζεται ως μία λεπτή γοργόνα με κόκκινα φίδια γύρω από το κεφάλι της αντί για μαλλιά.

Γενεαλογικό δένδρο 
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

Παραπομπές

Πηγές 
Αγγλική βικιπαίδεια

Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Γοργόνες
Τζόζια Φόρσχολ

Ο Τζόζια Φόρσχολ (αγγλ. Josiah Forshall) (29 Μαρτίου 1795 – 18 Δεκεμβρίου 1863) υπήρξε Βρετανός βιβλιοθηκάριος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1795 στο Γουίτνεϊ του Όξφορντσάιρ και ήταν πρωτότοκος γιος του Σάμιουελ Φόρσχολ. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στα σχολεία του Έξετερ και Τσέστερ, και συνέχισε το 1814 στο Κολέγιο Έξετερ της Οξφόρδης. Πήρε το προδίπλωμα B.A. το 1818 με άριστα στα μαθηματικά και πολύ καλά στη φιλολογία. Αποφοίτησε το 1821 και διορίστηκε αμέσως στο ίδιο το κολλέγιο. Διορίστηκε επίσης ως βοηθός βιβλιοθηκάριου στο τμήμα χειρογράφων του Βρετανικού Μουσείου το 1824. Απεβίωσε στο σπίτι του στις 18 Δεκεμβρίου 1863 μετά από μακροχρόνια αρρώστια.

Ενδεικτική εργογραφία
 Συνέταξε τον κατάλογο των χειρογράφων του Βρετανικού Μουσείου
 Catalogus Codicum Manuscriptorum Orientalium: Pars Prima Codices Syriacos et Carshunicos amplectens, 1838
 Description of the Greek Papyri 
 Misrepresentations of H.M. Commissioners 
 The Holy Bible
 The Lord's Prayer with various readings and critical notes (1864)
 The First Twelve Chapters of … St. Matthew

Άγγλοι
Παλαιογράφοι
Τεοντύλ Ντεβεριά

Ο Τεοντύλ Ντεβεριά (γαλλ. Théodule Charles Devéria) υπήρξε Γάλλος αιγυπτιολόγος και κορυφαίος επιστήμονας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1831 στο Παρίσι και ήταν γιος του ζωγράφου Ασίλ Ντεβεριά. Έγινε μέλος του Ινστιτούτου της Αλεξάνδρειας και διεύθυνε αρκετές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αίγυπτο. Έγινε μέλος του Αιγυπτιακού Ινστιτούτου το 1855 και διορίστηκε βοηθός συντηρητού στο Μουσείο του Λούβρου το 1860. Εκεί αφοσιώθηκε στην μελέτη των αρχαίων παπύρων για πολλά χρόνια. Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου του 1871 στη γενέτειρά του.

Δημοσιεύσεις 
 Abydos, grand temple, 1859
 Catalogue des manuscrits égyptiens écrits sur papyrus, toile, tablettes et ostraca en caractères hiéroglyphiques, hiératiques, démotiques, grecs, coptes, arabes et latins qui sont conservés au Musée égyptien du Louvre, 1872
 Château de France à Luqsor, 1859
 Fouilles exécutées à Thèbes dans l'année 1854, 1855
 Lettre à M. Cailliaud,... sur un ostracon égyptien, 1861
 Notice sur quelques antiquités relatives au basalicogrammate. Thouth ou Teti, 1857
 Le Papyrus judiciaire de Turin, 1866
 Spécimen de l'interprétation des écritures de l'ancienne Égypte'', 1866

Παραπομπές

Γάλλοι αρχαιολόγοι
Αιγυπτιολόγοι
Παλαιογράφοι
Τζων Μάχαφυ

Ο Τζων Μάχαφυ (αγγλικά: The Rev. John Pentland Mahaffy) (26 Φεβρουαρίου 1839 - 30 Απριλίου 1919) υπήρξε Ιρλανδός κλασικός φιλόλογος και πολυμαθής λόγιος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1839 κοντά στο Βεβέ στην Ελβετία. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα από ιδιωτικό διδάσκαλο στην Ελβετία και Γερμανία. Συνέχισε στο Κολλέγιο της Αγίας Τριάδας (Trinity College) στο Δουβλίνο. Ενώ σπούδαζε ακόμα, και πριν πάρει το πτυχίο, έγινε πρόεδρος της Πανεπιστημιακής Φιλοσοφικής Εταιρείας του κολεγίου. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής της αρχαίας ιστορίας στο κολέγιο αυτό. Ήταν κορυφαίος Αιγυπτιολόγος, και κάτοχος διδακτορικού μουσικής. Δημοσίευσε πολλά συγγράμματα, από τα οποία πολλά καθιερώθηκαν ως υποχρεωτικά αναγνώσματα. Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1919.

Ενδεικτική εργογραφία
Μερικά από τα δημοσιεύματά του είναι: 
 History of Classical Greek Literature (4th ed., 1903 seq.); 
 Social Life in Greece from Homer to Menander (4th ed., 1903); 
 The Silver Age of the Greek World (1906); The Empire of the Ptolemies (1896); 
 Greek Life and Thought from Alexander to the Roman Conquest (2nd ed., 1896); 
 The Greek World under Roman Sway from Polybius to Plutarch (1890).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
W. B. Stanford & R. B. McDowell (1971). Mahaffy: a biography of an Anglo-Irishman. Routledge & Kegan Paul. ISBN 0-7100-6880-8.

Ιρλανδοί ιστορικοί
Ιρλανδοί συγγραφείς
Αιγυπτιολόγοι
Παλαιογράφοι
Μολυβένια χρόνια

Από τα τέλη της δεκαετίας του εξήντα μέχρι και τη δεκαετία του ογδόντα η Ιταλία γνώρισε μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις, τόσο της άκρας δεξιάς όσο και της άκρας αριστεράς, που είχαν ως συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους περισσότεροι από 100 άνθρωποι (πολιτικοί, αστυνομικοί και απλοί πολίτες). Η χρονική αυτή περίοδος αποτελεί τα Μολυβένια Χρόνια της Ιταλίας (ο όρος αυτός προήλθε από την ομώνυμη τανία της Margarethe Von Trotta (1981) που αναφέρεται σε αντίστοιχα γεγονότα που βίωσε η Δυτική Γερμανία την ίδια περίπου περίοδο). Αλλος όρος που χρησιμοποιείται για εκείνη την περίοδο είναι αυτός της στρατηγικής της έντασης- strategia della tensione) ενώ αρκετοί μελετητές χαρακτηρίζουν την περίοδο αυτή της ιταλικής ιστορίας ως έναν εμφύλιο πόλεμο χαμηλής έντασης.

Αρχή αυτής της περιόδου θεωρείται από αρκετούς ιστορικούς η 1η Μαρτίου του 1968 όταν στη Ρώμη διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία (Battaglia di Valle Giulia). Στις 19 Νοεμβρίου του 1969 στη διάρκεια μιας διαδήλωσης της Ένωσης Ιταλών Κομμουνιστών (μαρξιστών- λενινιστών) (Unione Comunisti Italiani (marxisti-leninisti)) στο Μιλάνο, έχασε τη ζωή του ο αστυνομικός Antonio Annarumma αφού δέχτηκε χτύπημα στο κεφάλι με έναν σωλήνα. 

Σχεδόν ένα μήνα μετά εξεράγη βόμβα στην Banca Nazionale dell'Agricoltura στην Πιάτσα Φοντάνα στο Μιλάνο προκαλώντας το θάνατο 17 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 88. Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια είναι γνωστή ως Σφαγή της Πιάτσα Φοντάνα (Strage di piazza Fontana). Καθόλη τη διάρκεια της δεκατίας του εβδομήντα έγιναν στην Ιταλία μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις ορισμένες από τις οποίες ήταν: η βομβιστική επίθεση στο σιδηροδρομικό σταθμό του Gioia Tauro στις 22 Ιουλίου του 1970 που προκάλεσε τον εκτροχιασμό του τρένου που κατευθυνόταν από το Παλέρμο στο Τορίνο με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 6 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 66 (Strage di Gioia Tauro), η έκρηξη βόμβας στην αστυνομική διεύθυνση του Μιλάνο στις 17 Μαΐου του 1973  (Strage della Questura di Milano) που προκάλεσε το θάνατο 4 ανθρώπων και τον τραυματισμό 52, η έκρηξη βόμβας στην Piazza della Loggia στη Μπρέσια στις 28 Μαΐου του 1974 στη διάρκεια μιας διαδήλωσης ενάντια στη φασιστική τρομοκρατία με 8 νεκρούς και 102 τραυματίες (Strage di Piazza della Loggia) και η έκρηξη βόμβας στις 4 Αυγούστου του 1974 στο τρένο Italicus Express που κατευθυνόταν από τη Ρώμη στο Μόναχο με 12 νεκρούς και 44 τραυματίες.

Στις 16 Μαρτίου του 1978 μελη των Ερυθρών Ταξιαρχιών απήγαγαν στη Ρώμη, τον Άλντο Μόρο. 54 ημέρες αργότερα ο Μόρο βρέθηκε δολοφονημένος μέσα σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο.

 
Τρομοκρατία στην Ιταλία
Μουσείο Φιλικής Εταιρείας, Οδησσός

Το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας βρίσκεται στην οδό Κρέσνι Περεούλοκ (Krasnij Pereulok) αριθ. 18 στην Οδησσό της Ουκρανίας. Στεγάζεται στο σπίτι του Έλληνα επιχειρηματία και εθνικού ευεργέτη Γρηγορίου Γρ. Μαρασλή (1831 – 1907), δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εδώ είχαν βρει το πρώτο τους καταφύγιο και συνεδρίαζαν οι Φιλικοί της Οδησσού.

Το σπίτι αυτό, που ανήκε στον πατέρα του Γρηγορίου Μαρασλή, ανακαινίστηκε με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού – Παράρτημα Οδησσού και μετατράπηκε από το 1994, μαζί με τα γειτονικά του οικήματα, σε Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1979 από το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο της Οδησσού. 
  
Στο Μουσείο στεγάζεται επιστημονική βιβλιοθήκη με 6.000 τίτλους. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε νέο λαογραφικό τμήμα στο Μουσείο, με αυθεντικά αντικείμενα που αποδίδουν την εικόνα της οικίας του Γρηγορίου Ιωάννη Μαρασλή. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πρωτότυπα έργα σχετικά με τη δράση των Φιλικών, χάρτες, γκραβούρες και φωτογραφίες, έγγραφα στον κρυπτογραφικό κώδικα των Φιλικών, χειρόγραφα σχετικά με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, κατάλογοι των μελών της, επιστολές και χειρόγραφες προκηρύξεις του Αλέξανδρου Υψηλάντη, αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, προσωπογραφίες και σφραγίδες του Αλέξανδρου Υψηλάντη, του Εμμανουήλ Παπά, του Εμμανουήλ Ξάνθου και άλλων. 

Στο Μουσείο εκτίθεται αντίγραφο της περίφημης ελαιογραφίας του Δ. Τσόκου «Ο Όρκος των Φιλικών» (1849), φιλοτεχνημένο το 1994 από τον Γ. Σιδηρόπουλο, ενώ γλυπτική σύνθεση με τον «Όρκο των Φιλικών» κοσμεί την εξωτερική όψη του Παραρτήματος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στην Οδησσό. Σε μια ξεχωριστή αίθουσα του μουσείου αναπαριστάνεται, με καθισμένους γύρω από ένα τραπέζι τους τρεις εμπόρους – ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, η σκηνή της ίδρυσης της πατριωτικής μυστικής οργάνωσής τους.
 
Το Μουσείο δέχεται πολλούς επισκέπτες από ολόκληρη την Ουκρανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες του εξωτερικού. Το Παράρτημα οργανώνει, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Παιδείας του Δήμου Οδησσού, δωρεάν ξεναγήσεις και διαλέξεις για μαθητές και φοιτητές.

Πηγές 
  Βάνα Χαραλαμπίδου: "Τόποι του μύθου και της ιστορίας", σελ. 30 – 31, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2006
 https://web.archive.org/web/20120111114443/http://www.hfcodessa.org/gr/museum.html

Φιλική Εταιρεία
Οδησσός
Κτίρια και κατασκευές στην Ουκρανία
Φιλικης Εταιριας
Φιλικης Εταιριας
Φιλικης Εταιριας
Αριθμητική παράσταση

Αριθμητική παράσταση είναι μια σειρά πράξεων με αριθμούς. Μια αριθμητική παράσταση μπορεί να περιλαμβάνει παρενθέσεις, αγκύλες κλπ, δηλαδή σύμβολα αλλαγής της σειράς εκτέλεσης των πράξεων.

Η σωστή (συμβατικά) σειρά εκτέλεσης των πράξεων είναι η εξής: Υπολογίζουμε τις δυνάμεις, κάνουμε πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις και τέλος κάνουμε προσθέσεις και αφαιρέσεις. Αν όμως υπάρχουν παρενθέσεις τότε προηγούνται οι πράξεις μέσα σ' αυτές με την παραπάνω σειρά.

Ο αριθμός που προκύπτει μετά από την εκτέλεση όλων των πράξεων λέγεται τιμή της αριθμητικής παράστασης. Αν θέλουμε να αποφύγουμε τα λάθη, φροντίζουμε να κάνουμε τις ενδιάμεσες πράξεις χωριστά.

Παράδειγμα: Να υπολογιστεί η τιμή της αριθμητικής παράστασης

2*(17-42)-3*52+(3*2+4)*(4-6)3:(5-2*7+8) 

α) Εκτελούμε τις πράξεις μέσα σε κάθε παρένθεση χωριστά: 
   α) 17-42 = 17 - 16 = 1
   β) 3*2+4 = 6+4 = 10
   γ) 4-6 = -2
   δ) 5-2*7+8 = 5-14+8=5+8-14=13-14=-1
   και αντικαθιστούμε με τα ενδιάμεσα αποτελέσματα: 

2*1-3*52+10*(-2)3:(-1)

β) Υπολογίζουμε τις δυνάμεις:
   α) 52=5*5=25
   β) (-2)3 = -8
   και αντικαθιστούμε με τα ενδιάμεσα αποτελέσματα: 

γ) Εκτελούμε τους πολλαπλασιασμούς και τις διαιρέσεις :

 2*1-3*25+10*(-8):(-1)

δ) Εκτελούμε τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις με τη σειρά που γράφονται:

2-75+80=7

το 7 είναι η τιμή της παραπάνω αριθμητικής παράστασης.

Παρατηρήστε ότι κατά την αντικατάσταση, όταν ένα ενδιάμεσο αποτέλεσμα έχει πρόσημο (ή είναι κλάσμα) γράφεται σε παρένθεση. Οι παρενθέσεις αυτές απαλείφονται οριστικά ακριβώς πριν από την εκτέλεση των προσθέσεων, την στιγμή δηλαδή που η αριθμητική παράσταση είναι ένα αλγεβρικό άθροισμα.

Άλγεβρα
Τσέζαρε Παόλι

Ο Τσέζαρε Παόλι (ιτ. Cesare Paoli) (1840–1902) υπήρξε Ιταλός ιστορικός και παλαιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840 στη Φλωρεντία. Πατέρας του ήταν ο βουλευτής Μπαλτασσάρε Παόλι. Σχολείο πήγε στην γενέτειρά του, και σε ηλικία 21 χρονών διορίστηκε στο γραφείο αρχειοθέτησης. Εργάστηκε στο αρχείο της Σιένας από το 1865 ως το 1871. Πιθανόν να επέστρεψε στη Φλωρεντία, όπου το 1874 διορίστηκε καθηγητής παλαιογραφίας και διπλωμάτων στο Istituto di Studii Superiori, όπου συνέχισε τις μελέτες του. Απεβίωσε το 1902.

Συγγράμματα
Δημοσίευσε εκτός των άλλων :
 Archivio storico italiano
 και πολλά άρθρα, ιστορικά δοκίμια, παλαιογραφικές μελέτες, κ.α..

Παλαιογράφοι
Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε

Η Σάο Πάοuλο ΦΚ (πορτογαλικά: São Paulo FC, συντετμημένα SPFC) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στo Σάο Πάολο. Ιδρύθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1930. Αγωνίζεται στο στάδιο Μορουμπί του Σάο Πάολο. Αγωνίζεται στην Σέριε Α', την ανώτερη κατηγορία ποδοσφαίρου στην Βραζιλία και στο τοπικό πρωτάθλημα του Σάο Πάολο.

Σε διεθνείς τίτλους, η Σάο Πάολο έχει κερδίσει 12 τίτλους, 3 από τους οποίους είναι παγκόσμιοι διασυλλογικοί τίτλοι (2 Διηπειρωτικά, 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων) πιο πολλούς από κάθε άλλη βραζιλιάνικη ομάδα. Επίσης, είναι από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της Νοτίου Αμερικής με 22 τοπικά πρωταθλήματα, 6 Μπραζιλεϊράο, 3 Λιμπερταδόρες, 1 Κόπα Σουνταμερικάνα, 1 Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες, 1 Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ, 1 Κόπα Μάστερς ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ, 2 Σόυπερκαπ Νοτίου Αμερικής.

Με έτος ίδρυσης το 1930, η Σάο Πάολο ήταν ένα από τα μέλη του Clube dos 13, των δεκατριών ηγούμενων ομάδων της Βραζιλίας. Μετά την Φλαμένγκο και την Κορίνθιανς, η Σάο Πάολο έχει πάνω από 16 εκατομμύρια υποστηρικτές. Η παραδοσιακή αμφίεση της ομάδας είναι άσπρη μπλούζα με δυο οριζόντιες ρίγες (μια κόκκινη και μια μαύρη), άσπρα σορτσάκια και άσπρες κάλτσες. Η δεύτερη εμφάνιση είναι μπλούζα με κάθετες ρίγες κόκκινου μαύρου και άσπρου χρώματος, μαύρα σορτς και κάλτσες. Η Σάο Πάολο αγωνίζεται από το 1947 στο στάδιο «Μορουμπί» χωρητικότητας 67.052 θέσεων. Το γήπεδο έχει φιλοξενήσει τους τελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες τις χρονιές 1992, 1993, 1994, 2000, 2003, 2005, 2006.

Η Σάο Πάολο είναι η δεύτερη ομάδα στη Βραζιλία σε ετήσια έσοδα με περίπου 80 (78,2) εκατομμύρια ευρώ.

Γκαλερί

Τίτλοι

Αποσυρμένα Νούμερα 
01  Ροζέριο Σένι - Τερματοφύλακας (1992-2015)

Παραπομπές

Πηγές 

 Η Επίσημη Ιστοσελίδα της Σάο Πάολο Φ.Κ 

Αθλητικοί σύλλογοι Βραζιλίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Σάο Πάολο
Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Πάριον

Το Πάριον (κατ. Παριανός) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της βορείου Μυσίας, στην πεδιάδα της Αδράστειας, στα δυτικά του βορείου στομίου του Ελλησπόντου. Υπήρξε έδρα βοηθητικού επισκόπου της εμβελείας της Μητρόπολης της Κυζίκου. Η πόλη υπήρξε αποικία της Ερετρίας και της Πάρου (από την οποία πήρε και το όνομά της). Στην συνέχεια έγινε μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας (ιδρύθηκε το 477 π.Χ.). Κατά την ελληνιστική περίοδο προσαρτήθηκε στο βραχύβιο βασίλειο του Λυσιμάχου και πολύ αργότερα στο βασίλειο της Περγάμου. Αργότερα οι Ρωμαίοι την κατέστησαν αποικία τους (Colonia) της επαρχίας της Ασίας. Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. το Πάριον ανήκε στην βυζαντινή επαρχία του Ελλησπόντου. Τα νομίσματα της πόλεως βεβαιώνουν την αφθονία της σε αγαθά, ιδίως στην μεγάλη παραγωγή της μίνθης. Κατά την ελληνιστική περίοδο το έμβλημά της που απεικονίζεται στα νομίσματα, ήταν το γοργόνειον. 

Από τη βιογραφία του μάρτυρος αγίου Ονησιφόρου, πιστοποιείται η ύπαρξη χριστιανικής κοινότητας στο Πάριον πριν το 180 μ.Χ. Επίσης άλλοι άγιοι είναι άξιοι αναφοράς: ο άγιος Μένιγνος (μαρτύρησε επί αυτοκράτορος Δεκίου, στις 22 Νοεμβρίου), ο άγιος Θεογένης (επίσκοπος και μάρτυρας, τιμάται στις 3 Ιανουαρίου) και ο άγιος Βασίλειος (επίσκοπος και μάρτυρας του 9ου αιώνα, τιμάται στις 12 Απριλίου). 

Ο Γάλλος θεολόγος και ιστορικός Michel Le Quien, αναφέρει και καθολικούς επισκόπους της πόλεως κατά τον 14ο αιώνα. Κατά το 640 το Πάριον έγινε ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή και παρέμεινε έτσι μέχρι το τέλος του δέκατου τρίτου αιώνα. Στη συνέχεια, ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ίδρυσε μια μητρόπολη υπό τον τίτλο: Πηγών και Παρίου. Το 1354 η μητρόπολη Πηγών και Παρίου καταργήθηκε (ίσως λόγω της κατάληψης από τους Τούρκους) και ο μητροπολίτης για αντάλλαγμα έλαβε την έδρα της θρακικής Σωζοπόλεως. 

Τα ερείπια της αρχαίας ελληνικής αποικίας βρίσκονταν στο ελληνικό χωριό Καμάρες (σημ. Kimir), επί του ακρωτηρίου Tersana-Bournou, στην διοικητική περιφέρεια των Πηγών. 

Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Αρχαίες ελληνικές πόλεις