joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μπούσαν

Το Μπούσαν, ή Πουσάν (Busan, Χάνγκουλ: 부산광역시) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νότιας Κορέας μετά τη Σεούλ με πληθυσμό περίπου 4,3 εκατομμύρια. Είναι το μεγαλύτερο λιμάνι στη Νότια Κορέα και το πέμπτο μεγαλύτερο λιμάνι στον κόσμο. Η πόλη βρίσκεται στην νότια άκρη της χερσονήσου της Κορέας. Οι πιο πυκνοδομημένες περιοχές της πόλης βρίσκονται σε μια σειρά από στενές κοιλάδες. 

Το Μπούσαν ήταν η διοργανώτρια πόλη των Ασιατικών Αγώνων 2002 και του 2005 APEC Κορέα. Ήταν επίσης μία από τις πόλεις φιλοξενίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002 (FIFA World Cup). Στις 14 Νοεμβρίου 2005, η πόλη ανακοίνωσε επίσημα την προσφορά της να φιλοξενήσει το 2020 τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Πόλεις της Νότιας Κορέας
Λιμένες της Ασίας
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»

Το Μετάλλιο "Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945" (ρωσ. Юбилейная медаль «50 лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.») είναι ένα βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καζακστάν, της Ουκρανίας, της Αρμενίας και της Λευκορωσίας. Το βραβείο δημιουργήθηκε στην Ρωσική Ομοσπονδία, στις 7 Ιουλίου του 1993 για τον εορτασμό της επέτειου των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Το βραβείο, στο Καζακστάν, αναγνωρίστηκε με το διάταγμα Νο.2485-ΧΙΙ που εκδόθηκε στις 26 Οκτωβρίου του 1993 και στην Λευκορωσία, με το διάταγμα Νο.102 που εκδόθηκε στις 14 Μαρτίου του 1995.

Απονομή 

Το βραβείο απονέμεται σε:

 Στρατιώτες και πολιτικούς, σε αντάρτες και παράνομες οργανώσεις για την συμμετοχή στις εχθροπραξίες κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Σχετικά βραβεία είναι το Μετάλλιο "Για την νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο" και το Μετάλλιο "Για την νίκη επί της Ιαπωνίας".
 Εργαζομένους που πρόσφεραν με το έργο τους στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Σχετικά βραβεία είναι τα: Για την αξία της εργασίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945, Μετάλλιο για την αξία της εργασίας, Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Μόσχας", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Οδησσού", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Σεβαστούπολης", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Κιέβου", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση του Καύκασου", Μετάλλιο "Για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Αρτκικής", Σήμα "Οι κατοίκοι του πολιορκιμένου Λένινγκραντ".
 Άτομα που εργάστηκαν την περίοδο 22 Ιουνίου του 1941 (όποτε και άρχισε ο Μ.Π.Π) μέχρι τις 9 Μαΐου του 1945 (την ημέρα της Νίκης) για περισσότερο από 6 μήνες, εκτός την περίοδο της προσωρινής κατάκτησης εδάφων της ΕΣΣΔ από τους Γερμανούς.
 Πρώην κρατουμένους των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Νάζι.

Επέτειος των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945
Τομ και Τζέρι

Η  σειρά Τομ και Τζέρι είναι μια σειρά κινούμενων σχεδίων που δημιουργήθηκε για το σινεμά από τους Γουίλιαμ Χάννα (αγγλ. William Hanna) και Τζόζεφ Μπάρμπερα (αγγλ. Joseph Barbera). Θέμα της είναι η αντιπαλότητα μεταξύ του γάτου Τομ και του ποντικιού Τζέρι, των οποίων οι καταδιώξεις και μάχες συχνά εμπλέκουν κωμική βία. Οι Χάννα και Μπάρμπερα έγραψαν και σκηνοθέτησαν εκατόν δεκατέσσερα επεισόδια μεταξύ 1940 και 1958 στο στούντιο Μέτρο-Γκόλντγουϊν-Μάγιερ στην Καλιφόρνια. Η αρχική σειρά έχει κέρδισει το Όσκαρ Καλύτερου Φιλμ Μικρής διάρκειας (κινούμενα σχέδια) επτά φορές, έχοντας μαζί με τα Silly Symphonies της εταιρίας παραγωγής Ουώλτ Ντίσνεϋ, τα περισσότερα Όσκαρ για ταινία κινουμένων σχεδίων. Οι Τομ και Τζέρι έχουν ένα παγκόσμιο κοινό που αποτελείται από μικρούς και μεγάλους, και θεωρείται ως μία από τις πιο διάσημες και μακροβιότερες αντιπαλότητες στον αμερικάνικο κινηματογράφο.

Ταινίες 
 Τομ & Τζέρυ: Η Ταινία (1992)
 Tom & Jerry (2021)

Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κωμικές σειρές ταινιών
Φερμπερίτης

Ο φερμπερίτης (αγγλ. ferberite) είναι βολφραμικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομά του αποδόθηκε το 1863 προς τιμήν του Γερμανού συλλέκτη ορυκτών και ερασιτέχνη ορυκτολόγου Μόριτς Ρούντολφ Φέρμπερ (Moritz Rudolph Ferber, 1805-1875).

Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ο φερμπερίτης απαντάται σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών, σε γρανιτικούς πηγματίτες ή εντός "greisen". Ενίοτε συναντάται και σε αλλούβιες αποθέσεις.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σεελίτης, το τοπάζιο, ο φθορίτης, ο μαρκασίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο αιματίτης και οι άστριοι.

Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον χυμπνερίτη (MnWO4) ενώ ενίοτε εμφανίζει ασθενείς μαγνητικές ιδιότητες. Τα ενδιάμεσα μέλη φέρονται με την ονομασία βολφραμίτης.

Εμφανίζεται σε πολυάριθμα σημεία της Γης, όχι όμως σε εκμεταλλεύσιμες ποσότητες παντού. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στην Πορτογαλία (Panasqueira), στην Ισπανία (Αλμερία), στην Κορνουάλλη (Αγγλία) στη Σαξωνία (μεγάλοι κρύσταλλοι) και άλλες περιοχές της Γερμανίας, στη Γαλλία, στο Περού, στη Βολιβία, την Ουγκάντα, την Κίνα, τη Νότια Κορέα και τις Πολιτείες Κολοράντο, Αϊντάχο, Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

Πηγές
Handbook of Mineralogy 
Mindat.org
Galleries.com
Webmineral.com

Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις

Φερμπεριτης
Ορυκτά του σιδήρου
Τηλέμαχος Χυτήρης

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης (1945) είναι Έλληνας πολιτικός και ποιητής.

Βιογραφικό
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης γεννήθηκε το 1945 στην Κέρκυρα. Ο πατέρας του Γεράσιμος Χυτήρης υπήρξε γνωστός λόγιος του νησιού με πλούσιο συγγραφικό, ιστορικό, κοινωνιολογικό και λογοτεχνικό έργο. Σπούδασε στην Ιταλία. Είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου της Πίζας. Μέλος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα (1965-1970) και στον αντιδικτατορικό αγώνα (1967-1974).

Στη Φλωρεντία συνάντησε για πρώτη φορά την τραγουδίστρια Μαρία Φαραντούρη, την οποία παντρεύτηκε αργότερα και με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Στέφανο, το 1985.

Το 1979-1981 διηύθυνε την πολιτιστική έκδοση «Χρονικό». Διετέλεσε σύμβουλος Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Βουκουρέστι (1981-1984) και στο Λονδίνο (1984-1987) και ειδικός γραμματέας στο υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1987-1989).

Το 1989 ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Παπανδρέου, τον ορίζει εκπρόσωπό του στα ΜΜΕ. Έκτοτε, ο Τηλέμαχος Χυτήρης παραμένει στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου έως τις τελευταίες στιγμές της ζωής του (1996). Μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ από το 1990.

Υπήρξε υπεύθυνος Πολιτισμού, Αθλητισμού και ΜΜΕ του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και σήμερα μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και Πολιτικός Εκπρόσωπος Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Το 1993 εκλέγεται Βουλευτής στη Β΄ περιφέρεια της Αθήνας.

Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας, υφυπουργός Τύπου, υπουργός Τύπου και ΜΜΕ και κυβερνητικός εκπρόσωπος από το 1993 έως το 1996. Στις εκλογές του 1996 επανεκλέγεται βουλευτής στη Β΄ Αθηνών. Στις εκλογές του 2000 εκλέγεται και πάλι βουλευτής στη Β΄ Αθηνών και αναλαμβάνει υφυπουργός Τύπου και ΜΜΕ, εκπρόσωπος της Διυπουργικής Επιτροπής για την Ολυμπιάδα του 2004 και συντονιστής για τα θέματα Επικοινωνίας του πρωθυπουργού στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. 

Στις εκλογές του 2004, 2007 και 2009 επανεκλέγεται Βουλευτής στη Β΄ Αθηνών. Το 2010 τοποθετήθηκε αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού αρμόδιος για θέματα ΜΜΕ, έως το 2011.

Εργογραφία
Ποιητικές Συλλογές
 Ποιήματα εκ προμελέτης (1968-1972)
 Θέμα (1972-1977)
 Τόποι Νέοι (1982-1984)
 Σαν Να Συνέβη (1984-1986)
 Καλοκαίρι (2001)
 Κίτρινη Σκόνη (2006)

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Πάνος Καπώνης:Πρόσωπα στην ομίχλη [δοκίμια], "Ποίηση & Πολιτική" σελ.209, εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα 2012.

 

Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες υπουργοί Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας
Νεοέλληνες ποιητές
Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Πολιτισμού και Τουρισμού
Ρουμελί Χισάρ

To Ρούμελι Χισάρ (τουρκ. Rumeli Hisar) ή Κάστρο της Ρούμελης, χτίστηκε μεταξύ του 1451 και του 1452 από τον σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μωάμεθ Β' τον Πορθητή και διαδραμάτισε σημαντικό ιστορικό ρόλο στο γεγονός της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης που ακολούθησε το επόμενο έτος. Μαζί με το παλαιότερης κατασκευής (1393 - 1394) Αναντολού Χισάρ, χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο του περάσματος μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Θάλασσας του Μαρμαρά. Το κάστρο βρίσκεται στο στενότερο σημείο του Βοσπόρου, επί της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και ειδικότερα στην περιοχή Σαριγιέρ, κάτω από την περιοχή του παλαιού κολεγίου Ρόμπερτ (σήμερα Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου).  

Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1452 μετά την κατάκτηση δύο προγενέστερων βυζαντινών πύργων από τον Μωάμεθ Β', οι οποίοι επεκτάθηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η διάταξη του κάστρου έχει τη μορφή ισοσκελούς τριγώνου. Τα εξωτερικά τείχη, πάχους άνω του ενός μέτρου, φθάνουν σε ύψος περίπου 15 μέτρων. Ξεχωρίζουν τρεις μεγάλοι πύργοι, που φέρουν τα ονόματα τριών βεζίρηδων του Μωάμεθ Β' (Χαλίλ Πασάς, Ζαγανός Πασάς, Σαριτζά Πασάς). Η έκτασή του υπολογίζεται πως φθάνει τα 250 μέτρα μήκος στη διεύθυνση βορρά-νότου, με πλάτος 50 - 100 μέτρα, ενώ ο υψηλότερος πύργος του, στο νότιο τμήμα του, φθάνει σε απόσταση 70 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, λειτούργησε ως φυλακή και τελωνειακός σταθμός, ωστόσο σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Μέχρι το 19ο αιώνα, διατήρησε τον ισχυρό μουσουλμανικό χαρακτήρα του με πολυάριθμα τεμένη, αλλά και μοναστήρια δερβίσηδων. Στη θέση του αναπτύχθηκε χωριό, που μάλλον αποτελούσε θερινό θέρετρο για μέλη της οθωμανικής άρχουσας τάξης. Μετά την αναστήλωσή του το 1953, οι οικίες του χωριού στο εσωτερικό του κάστρου κατεδαφίστηκαν και αποτελεί προσβάσιμο μουσειακό χώρο. Σε υπαίθριο θέατρο που διαμορφώθηκε στο εσωτερικό του διοργανώνονται σήμερα παραστάσεις κατά τη θερινή περίοδο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές

Πηγές 

Barker John, «Ρούμελι Χισάρ», Encyclopaedia of the Hellenic World, Constantinople URL: <http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12387>
Freely, John. The companion guide to Istanbul and around the Marmara, Companion Guides, 2000
"Rumeli Hisari", The Encyclopedia of Islam, Vol. VIII, E.J. Brill, Leiden: 1997, σσ. 611-2

Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Κάστρα στην Τουρκία
Βόσπορος
Οινούσσες (σύμπλεγμα)

Οι Οινούσσες είναι ένα σύμπλεγμα νησίδων του ανατολικού Αιγαίου, συνολικής έκτασης 17,4 τ. χιλιομέτρων, που ανήκουν στο νομό Χίου και βρίσκονται σε γεωγραφική εγγύτητα με τα παράλια της μικρασιατικής χερσονήσου της Ερυθραίας και απέχουν 9 ναυτ. μίλια από την πόλη της Χίου. Αποτελούν το δήμο Οινουσσών του νομού Χίου.

Το μεγαλύτερο νησί από τα 16 είναι η Οινούσσα ή Οινούσσες ή Αιγνούσα ή Εγνούσα, με λιγότερους από 1.000 μόνιμους κατοίκους, που έχει δώσει και το όνομά της στο σύμπλεγμα.  Στη διοικητική διαίρεση του νησιού περιλαμβάνονται επίσης:

 ο Άγιος Παντελεήμων (νησίδα)
 το Αρχοντόνησο (νησίδα)
 ο Ασπαλαθρόκαμπος
 η Βάτος (νησίδα)
 ο Γάδρος (νησίδα)
 η Γαϊδουρόνησος (νησίδα)
 το Κάστρον
 η Μαλλιαρόπετρα (νησίδα)
 ο Μονάφτης (νησίδα)
 το Νησί Παναγιάς (νησίδα)
 το Νησί Πίττας (νησίδα)
 το Παπαποντικάδικο (νησίδα)
 το Πατερόνησο (νησίδα)
 το Ποντικονήσι (νησίδα)
 τα Πρασονήσια (νησίδα)
 η Σάντα Παναγιά (νησίδα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Στοιχεία για τον δήμο Οινουσσών  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
 Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου
Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Σουμάτρα

Η Σουμάτρα (ινδ. Sumatera) είναι νησί της Ινδονησίας και ανήκει στις Νήσους Σούνδες. Είναι το μεγαλύτερο νησί που ανήκει εξ ολοκλήρου στην Ινδονησία και είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο με έκταση 473.481 τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Τη Σουμάτρα τη διασχίζει ο Ισημερινός. Χωρίζεται σε δύο γεωγραφικές ζώνες: στην οροσειρά Μπαρισάν (Barisan) δυτικά, και στις ελώδεις πεδιάδες στα ανατολικά.

Το νησί βρέχεται βόρεια από τα Στενά της Μαλάκας, ανατολικά από τη Νότια Κινεζική θάλασσα, νοτιοανατολικά από τη Θάλασσα της Ιάβας, νότια και δυτικά από τον Ινδικό Ωκεανό και βορειοδυτικά από τη Θάλασσα Ανταμάν.

Η οροσειρά Μπαρισάν αποτελεί την «ραχοκοκκαλιά» του νησιού, με το ενεργό ηφαίστειο Κερίντσι να αποτελεί την υψηλότερη κορυφή του νησιού στα 3.805 μέτρα. Η έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα της περιοχής είναι η κύρια αιτία για την ύπαρξη μεγάλων εκτάσεων γόνιμης γης στην οροσειρά, καθώς και όμορφων τοπίων, όπως π.χ στη λίμνη Τόμπα, η οποία είναι μια ηφαιστειακή καλντέρα που δημιουργήθηκε πριν 75.000 χρόνια περίπου. Η έκρηξη είναι από τις ισχυρότερες που έλαβαν χώρα τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια και θεωρείται ότι προκάλεσε την πιο πρόσφατη εποχή των παγετώνων.

Τα ποτάμια του νησιού πηγάζουν από τα δυτικά και εκβάλλουν στα Στενά της Μαλάκας στα ανατολικά, σχηματίζοντας ελώδεις εκτάσεις. Οι μεγαλύτεροι ποταμοί του νησιού είναι ο Κάμπορ, ο Χάρι, ο Σιάκ, και άλλοι.

Μεγαλύτερες πόλεις 
Σύμφωνα με απογραφή του 2009 οι μεγαλύτερες πόλεις της Σουμάτρας είναι οι εξής:

Παραπομπές 

Νησιά της Ινδονησίας
Καλιμαντάν

Καλιμαντάν ονομάζεται το ινδονησιακό κομμάτι του νησιού Βόρνεο. Το Καλιμαντάν αποτελεί το 73% της επιφάνειας του νησιού. Τα μη ινδονησιακά μέρη του Βόρνεο είναι το Μπρουνέι και η Ανατολική Μαλαισία. Στην Ινδονησία, ως «Καλιμαντάν» αναφέρεται ολόκληρο το νησί του Βόρνεο. Το 2019, ο ινδονήσιος πρόεδρος Τζόκο Ουιντόντο πρότεινε να μετακινηθεί η πρωτεύουσα της Ινδονησίας στο Καλιμαντάν.

Ετυμολογία
Το όνομα Καλιμαντάν, το οποίο λέγεται συχνά Κλεμαντάν, προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη Kalamanthana, που σημαίνει «νησί με καυτό καιρό» ή νησί με πολύ ζεστή θερμοκρασία, για να περιγράψει το ζεστό και υγρό του τροπικού κλίματος. Αποτελείται από τις δύο λέξεις kal[a] (χρόνος, εποχή, περίοδος) και το manthan[a] (βρασμός, ανατίναξη, καύση). Η λέξη Kalamanthana προφέρεται Kalmantan, και έπειτα οι αυτόχθονες το έκαναν Klemantan.

Έκταση
Η ινδονησιακή περιοχή αποτελεί το 73% της επιφάνειας του νησιού και το 69,5% (13.772.543 κάτοικοι στην απογραφή του 2010 της Ινδονησίας) του πληθυσμού. Τα μη ινδονησιακά τμήματα του Βόρνεο είναι το Μπρουνέι (450.000 κατ.) και της Ανατολικής Μαλαισίας (5.625.000 κατ.), η οποία περιλαμβάνει τα κρατίδια Σαμπάχ, Σαράουακ και την Ομοσπονδιακή Επικράτεια της Λαμπουάν. Η περιοχή στην Ινδονησία είναι επίσης γνωστή και ως ινδονησιακό Βόρνεο.

Η συνολική έκταση του Καλιμαντάν είναι 544.150 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Παραπομπές 

Βόρνεο
Νησιά της Ινδονησίας
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2009-2010

Α1 Γυναικών 2009-2010 

Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 25 Απριλίου 2010. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα του Αθηναϊκού για δεύτερη φορά στην ιστορία της και μάλιστα αήττητη.

 Βαθμολογία 

Σημείωση: Ο Παγχιακός Γ.Σ. αποχώρησε από το πρωτάθλημα και ο ΟΑ Χανιών είχε πολλούς μηδενισμούς.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ: Αθηναϊκός Α.Σ. 
Υποβιβάζονται: Απόλλων Καλαμαριάς, Α.Σ. Ολυμπιάδα Λάρισας, Ο.Α. Χανίων, Παγχιακός Γ.Σ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαθμολογία Α1 γυναικών

Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2009 2010
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2009 2010
Βιλλεμίτης

Ο βιλλεμίτης (αγγλ. willemite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ολλανδού βασιλέα Γουλιέλμου του Α' (Willem I, 1772-1843) καθώς το ορυκτό ανακαλύφθηκε στη χώρα του, το 1830.
Τυπικό χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ο πλούσιος φθορισμός του, ειδικά όταν φωτίζεται με μέσου μήκους ακτινοβολία όπου και εκπέμπει ένα έντονο κιτρινο-πορτοκαλί χρώμα.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από εξαλλοιώσεις ψευδαργυρούχων μεταλλευμάτων (ιδιαίτερα σφαλερίτη) προερχόμενων  από υδροθερμικές φλέβες. Οι κρύσταλλοί του είναι από διαφανείς μέχρι αδιαφανείς. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γλαυκοχροΐτης, ο μαλαχίτης, ο μιμητίτης, ο ροζασίτης, ο νταφτίτης και ο κερουσίτης (στο κοίτασμα Τσουμέμπ).

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στο Άλτενμπεργκ του Βελγίου, στο Τσουμέμπ και το Guchab της Ναμίμπια, στα κοιτάσματα της περιοχής Franklin - Sterling του Νιου Τζέρσεϊ (μοναδικές εμφανίσεις συμπαγούς βιλλεμίτη ως κύριου ορυκτού, από άγνωστο πρωτογενές μετάλλευμα κατά την Κάμβριο περίοδο), την Αριζόνα, την Καλιφόρνια, το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, το Mont-Saint-Hilaire στο Κεμπέκ του Καναδά, στο μεγάλο κοίτασμα Puttapa της Νότιας Αυστραλίας. Οι υπόλοιπες εμφανίσεις του είναι ήσσονος σημασίας.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα.

Πηγές
Handbook of Mineralogy
Mindat.org
Webmineral.com

Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών
Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
 Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις

Βιλλεμιτης
Ορυκτά του ψευδαργύρου
Κίμτσι

Στην κορεάτικη κουζίνα, Κίμτσι (Kimchi) ονομάζεται κάθε ένα από τα παραδοσιακά πιάτα λαχανικών τουρσί και καρυκευμάτων που αποτελούν τα πιο διαδεδομένα ορεκτικά (banchan) στη Βόρεια Κορέα και στη Νότια Κορέα. Το κίμτσι φτιάχνεται με γαλακτική ζύμωση λαχανικών, κυρίως λαχάνου, ενώ συνδυάζεται με άλλα συστατικά για να δημιουργήσει νέα πιάτα όπως το kimchi jjigae και το τηγανητό ρύζι κίμτσι.

Ιστορία

Αναφορές στο κίμτσι μπορούν να βρεθούν έως και 3000 χρόνια πριν. Το 12ο αιώνα προστέθηκαν σε αυτό διάφορα άλλα καρυκεύματα, δημιουργώντας γεύσεις όπως η γλυκόξινη, και χρώματα όπως το λευκό και το πορτοκαλί. Στη σύγχρονη εποχή, το κύριο καρύκευμα για τα περισσότερα κίμτσι είναι μια μίξη από σκόνη αποξηραμένης Κορεατικής κόκκινης πιπεριάς.

Ποικιλίες Κίμτσι

Τα κίμτσι στις βόρειες περιοχές της Κορέας έχουν λιγότερο αλάτι καθώς και λιγότερο κόκκινο τσίλι. Στο κίμτσι των νότιων τμημάτων της Κορέας χρησιμοποιούν αλάτι, πιπεριές τσίλι και myeolchijeot (γαύρος που έχει υποστεί ζύμωση) ή saeujeot (αλμυρές γαρίδες), και διάφορες σάλτσες ψαριών, παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούν στη Νοτιοανατολική Ασία. Στη Σεούλ χρησιμοποιούν το συνήθως το saeujeot ως συνοδευτικό συστατικό των πιάτων με κίμτσι.

Λευκό kimchi
Το Λευκό kimchi (baek kimchi) είναι από λάχανο. Δεν περιέχει πιπέρι τσίλι και δεν είναι πικάντικο. Το λευκό dongchimi (με ραπανάκι) αποτελεί ένα παράδειγμα κίμτσι που δεν είναι πικάντικο.

Φωτογραφίες

Αλλες συνδέσεις
  korea.net
  KOREA-ELLADA.blogspot.com

 LoveThatKimchi.com - Σελιδα για Kimchi και αλλα Κορεατικα φαγητα 
  Kimci,the spice of Korean culinary life  -Korea.net
 Korean Food Directory - Περιλαμβάνει Δοκίμιο &  Γλωσσάριο
 The A to Z's of Kimchi<small> -Επίσημη Κορεατικη ιστοσελίδα Τουρισμού 
Korean traditional kimchi 
Kimchi > History at the Τουρισμος Κορεας Ιστοσελιδα
Information about Kimchi and museum  Μουσειο Kimchi
Korea Food Research Institute

Κορεάτικη κουζίνα
Τρόφιμα με βάση το λάχανο
Ζυμωμένα τρόφιμα
Blur

Οι Blur είναι αγγλικό ροκ συγκρότημα από το Λονδίνο. Αποτελείται από τους Ντέιμον Άλμπαρν (φωνητικά), Γκρέιαμ Κόξον (κιθάρα), Άλεξ Τζέιμς (ηλεκτρικό μπάσο) και Ντέιβ Ρόουντρι (ντραμς). Είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της δεκαετίας του 1990, ενώ ήταν γνωστή και η "έχθρα" με το συγκρότημα Oasis, σχετικά με τις θέσεις τους στα τσαρτς το 1995, κάτι που έγινε γνωστό ως "Battle of Britpop".

Ιστορία  
Οι Μπλερ δημιουργήθηκαν το 1989 στο Λονδίνο υπό την ονομασία "Seymour" (Σέιμουρ). Το συγκρότημα υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την Food Records τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ωστόσο το όνομα του συγκροτήματος δεν άρεσε στους ιθύνοντες της δισκογραφικής εταιρίας και έτσι αποφάσισαν να το αλλάξουν σε Blur (Μπλερ), το οποίο σημαίνει στα αγγλικά "θολούρα". Μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου 1990, το συγκρότημα περιόδευε με το Αμερικάνικο συγκρότημα The Cramps. Το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος βγήκε τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς και λεγόταν "She's So High" και έφτασε στο #48 των βρετανικών τσαρτς. Προκειμένου να καλύψουν το χρέος που είχαν στις αρχές του 1992, οι Μπλερ περιόδευσαν στις ΗΠΑ, ωστόσο η περιοδεία αυτή οδήγησε το συγκρότημα ένα βήμα πριν τη διάλυση. Ο πρώτος επιτυχημένος δίσκος του συγκροτήματος λεγόταν "Parklife", ενώ περιείχε και το τραγούδι "Girls and Boys" που έγινε μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο #5 των βρετανικών τσαρτς και στο #4 των αμερικάνικων. Η λεγόμενη "Μάχη του Μπρίτποπ" μεταξύ των Blur και των Oasis ξεκίνησε το 1995, όταν οι πρώτοι έβγαλαν τον δίσκο "The Great Escape". Οι δεύτεροι, ωστόσο, απάντησαν με τον δίσκο "(What's the Story) Morning Glory?", ο οποίος έγινε 14 φορές πλατινένιος στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και 4 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ. Το 1997, οι Μπλερ έβγαλαν τον 5ο, ομώνυμο δίσκο, ο οποίος περιείχε την τεράστια επιτυχία "Song 2", όπου έφτασε στο #2 του Ηνωμένου Βασιλείου και στο #5 των Ροκ τσαρτς των ΗΠΑ. Η τελευταία επιτυχία τους πριν τη διάλυση το 2003 ήταν το "Coffee and TV" που έφτασε στο #11 της Μεγάλης Βρετανίας. Ύστερα από την διάλυση του συγκροτήματος, ο Ντέιμον Άλμπαρν δημιούργησε το εικονικό συγκρότημα Gorillaz. Οι Μπλερ επανενώθηκαν το 2009, ενώ έβγαλαν και το τελευταίο τους σινγκλ στις 17 Απριλίου 2010 με τίτλο "Fool's Day".

Δισκογραφία 
 Leisure (1991)
 Modern Life Is Rubbish (1993)
 Parklife (1994)
 The Great Escape (1995)
 Blur (1997)
 13 (1999)
 Think Tank (2003)
Magic whip (2015)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  
  

Βρετανικά rock συγκροτήματα
Britpop συγκροτήματα
Βραβευμένοι με Brit
Νικητές NME Awards
Νικητές Ivor Novello Awards
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2003-2004

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04 κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 25η φορά στην ιστορία του. Ο Παναθηναϊκός που τερμάτισε πρώτος και στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος επικράτησε στον τελικό των Play Off του Γ.Σ. Αμαρουσίου με 3-0 νίκες. Οι ομάδες που υποβιβάστηκαν ήταν το Ηράκλειο και ο Ηλυσιακός. Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του πρωταθλήματος αναδείχτηκε ο Δημήτρης Διαμαντίδης με την φανέλα του Ηρακλή.

Κανονική Περίοδος 

{| class="wikitable" style="text-align: center; font-size:95%"
! width="44" |θέση
! width="128" |Ομάδα
! colspan=7|Σύνολο
! colspan=2|Εντός
! colspan=2|Εκτός
! width="180" |Ισοβαθμία
|-
|
|
|width="30" |Βαθ
|width="30" |Αγ
|width="30" |Ν
|width="30" |Η
|width="40" |ΠΥ
|width="40" |ΠΚ
|width="40" |ΔΠ
|width="30" |Ν
|width="30" |Η
|width="30" |Ν
|width="30" |Η
|-bgcolor="E8FFD8"
|1||align="left"|Παναθηναϊκός
|48
|26
|22
|4
|2069
|1795
| +274
|13
|0
|9
|4
|-bgcolor="E8FFD8"
|2||align="left" | Μαρούσι   
|47
|26
|21
|5
|2146
|2027
| +119
|13
|0
|8
|5
|-bgcolor="E8FFD8"
|3||align="left"| Άρης  
|43
|26
|17
|9
|2201
|2064
| +137
|11
|2
|6
|7
|-bgcolor="E8FFD8"
|4||align="left"| Ηρακλής 
|42
|26
|16
|10
|2005
|1893
| +112
|11
|2
|5
|8
|-bgcolor="E8FFD8"
|5||align="left"| ΠΑΟΚ
|41
|26
|15
|11
|2212
|2076
| +136
|11
|2
|4
|9
|-bgcolor="E8FFD8"
|6||align="left"|ΑΕΚ 
|40
|26
|14
|12
|2045
|2010
| +35
|10
|3
|4
|9
|-bgcolor="E8FFD8"
|7||align="left"| Περιστέρι
|39
|26
|13
|13
|1971
|1958
| +13
|8
|5
|5
|8||style="text-align: left;" rowspan="2" bgcolor=white|1. Περιστέρι 3 β., 0 (συν. +13) 2. Ολυμπιακός 3 β., 0 (συν. −1)
|-bgcolor="E8FFD8"
|8||align="left"| Ολυμπιακός ||39|26
|13|13|1872
|1873
| −1
|9|4|4|9|-
|9||align="left"|Μακεδονικός|37|26
|11|15|1856
|1924
| −68
|8|5|3|10||style="text-align: left;" rowspan="2" bgcolor=white|1. Μακεδονικός 3 β., +4 2. Πανιώνιος 3 β., −4|-
|10||align="left"| Πανιώνιος
|37
|26
|11
|15
|2100
|2112
| −12
|7
|6
|4
|9
|-
|11||align="left"|Απόλλων Πατρών
|35
|26
|9
|17
|2064
|2183
| −119
|9
|4
|0
|13
|-
|12||align="left"|  Ιωνικός Ν.Φ. 
|33
|26
|7
|19
|1982
|2124
| −142
|6
|7
|1
|12||style="text-align: left;" rowspan="2" bgcolor=white|1. Ιωνικός 3 β., +4 2. Ηράκλειο 3 β., −4
|-bgcolor="ffc0cb"
|13||align="left"|Ηράκλειο
|33
|26
|7
|19
|1985
|2217
| −232
|6
|7
|1
|12
|-bgcolor="ffc0cb"
|14||align="left"|Ηλυσιακός
|32|26
|6|20|1906
|2158
| −252
|5|8|1|12'|}

1 Αγ=Αγώνες, Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΠΥ=Πόντοι Υπέρ, ΠΚ=Πόντοι Κατά, ΔΠ=Διαφορά Πόντων

 Play Off 

 Προημιτελικοί (στις 2 νίκες) 

 Τελικοί (στις 3 νίκες) 
 Μικρός Τελικός 

 Μεγάλος Τελικός 

Σημείωση: δ.χ.'' = δε χρειάστηκε

Τελική Κατάταξη 

1 Το Περιστέρι υποβιβάστηκε λόγω χρεών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΕΣΑΚΕ, Στατιστικά περιόδου 2003-04
Τελική βαθμολογία Ιστότοπος archive.sport.gr

Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2003 2004
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2003 2004
Στρέλλα

Το Στρέλλα (διεθνής τίτλος: A Woman's Way) είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 2009, σε παραγωγή και σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα. Το σενάριο το έγραψαν ο Κούτρας και ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης. Η ιστορία αφηγείται τη σχέση ενός 45χρονου πρώην καταδίκου με μια 25χρονη τρανς γυναίκα.

Πλοκή 

Ο Γιώργος αποφυλακίζεται ύστερα από 14 χρόνια για έναν φόνο που διέπραξε σε ένα μικρό χωριό στην ελληνική επαρχία. Περνάει το πρώτο του βράδυ σε ένα φτηνό ξενοδοχείο στην Αθήνα, όπου γνωρίζει τη Στρέλλα, μια νεαρή εκδιδόμενη τρανς. Περνούν τη νύχτα μαζί και πολύ σύντομα ερωτεύονται, το παρελθόν όμως στοιχειώνει τον Γιώργο. Με τη Στρέλλα στο πλευρό του, θα πρέπει να αναζητήσει μια νέα διέξοδο.

Διανομή 
 Μίνα Ορφανού ..... Στρέλλα
 Γιάννης Κοκιασμένος ..... Γιώργος
 Μίνως Θεοχάρης ..... Άλεξ
 Ελισάβετ Βακαλίδου (Μπέττυ) ..... Μαίρη
 Άκης Ιωάννου ..... Βίλμα
 Αργύρης Καβίδας ..... Νίκος
 Κώστας Σιραδάκης ..... Αντώνης
 Γιώργος Μάζης ..... Κολοκούσης

Παραγωγή 
Η ταινία γυρίστηκε στην Αθήνα και στην Πελοπόννησο. Στρέλλα είναι το όνομα της πρωταγωνίστριας στην ταινία. Κανονικά την έλεγαν Στέλλα, όμως καθώς ήταν «γεμάτη τρέλλα», οι φίλοι της συνδυάζοντας το χαρακτηριστικό αυτό με το όνομά της, την αποκαλούσαν Στρέλλα. Τον ρόλο υποδύθηκε η ερασιτέχνις ηθοποιός Μίνα Ορφανού, η οποία ήταν τρανς και στην πραγματικότητα.

Φεστιβάλ και βραβεία 
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο 59ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το Φεβρουάριο του 2009, ενώ έκτοτε η ταινία έχει συμμετάσχει σε περισσότερα από 20 διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Ήταν μία από τις 48 υποψήφιες ταινίες για τα European Film Awards 2009. Έκτοτε, έλαβε 4 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Α' γυναικείου ρόλου για τη Μίνα Ορφανού, από τη νεοσύστατη Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου το 2010, σε τελετή που έγινε στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Internet Movie Database
 Memento Films - French Distributor
 Films Distribution - World Sales
 Official Blog in Greek
 AlloCine
 EcranLarge
 Η Στρέλλα στο Unsungfilms

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 2009
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Τζωρτζ Σόρος

Ο Τζωρτζ Σόρος (George Soros), που γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1930 με το πραγματικό όνομα Γκυόργκυ Σβαρτς (György Schwartz) είναι Ουγγροαμερικανοεβραίος κερδοσκόπος, επενδυτής, επιχειρηματίας, ευεργέτης και πολιτικός ακτιβιστής. Κέρδισε φήμη ως ο «άνθρωπος που κατέστρεψε την Τράπεζα της Αγγλίας», αφού κατάφερε να αποκομίσει κέρδος 1 δισ. δολαρίων κατά την κρίση του νομίσματος του Ηνωμένου Βασιλείου το 1992.

Βιογραφία
Είναι ο πρόεδρος του Soros Fund Management και του Ινστιτούτου Ανοιχτής Κοινωνίας, πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων. Διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ειρηνική μετάβαση από τον κομμουνισμό στον καπιταλισμό στην Ουγγαρία (1984-1989), και έδωσε τη μεγαλύτερη ποτέ επιχορήγηση στην ηπειρωτική Ευρώπη για τη σύσταση του Πανεπιστημίου Κεντρικής Ευρώπης στη Βουδαπέστη. Αργότερα, η χρηματοδότηση που εξασφάλισε στην Επανάσταση των Ρόδων της Δημοκρατίας της Γεωργίας θεωρήθηκε από τη Ρωσία πως αποτέλεσε τον κύριο παράγοντα επιτυχίας της επανάστασης αυτής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι γνωστός για τις προσπάθειές και τις δωρεές του στον σκοπό της μη επανεκλογής του Τζορτζ Μπους το 2004. Έχει ιδρύσει το Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο.

Ο πρώην διοικητής του Ομοσπονδιακού Συστήματος Αποθεμάτων της Αμερικής Πωλ Βόλκερ, στον πρόλογο του βιβλίου του Τζωρτζ Σόρος Η Αλχημεία της Χρηματοοικονομικής έγραψε:  Ο Τζωρτζ Σόρος άφησε το στίγμα του ως ένας εξαιρετικά επιτυχημένος κερδοσκόπος, αρκετά σοφός ώστε να αποσύρεται από τις αγορές όσο είναι ακόμα μπροστά στο παιχνίδι. Ο κύριος όγκος των τεραστίων προσόδων του είναι πλέον αφιερωμένος στη μετάβαση και τις προσπάθειες των αναδυόμενων εθνών να γίνουν ανοιχτές κοινωνίες, ανοιχτές όχι μόνο με την έννοια της οικονομικής ελευθερίας αλλά, κυρίως, με την έννοια της ανεκτικότητας και του σεβασμού της ελεύθερης σκέψης και συμπεριφοράς.

Παραπομπές

Πρόσωπα ουγγρικής καταγωγής
Αμερικανοί οικονομολόγοι
Οικονομολόγοι
Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960
Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Ιγνάτιος Αρδαμερίων

Ο Ιγνάτιος ήταν  επίσκοπος Αρδαμερίου και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Τον καιρό της επανάστασης υπηρέτησε στα όπλα, έχοντας μάλιστα και δικό του σώμα στρατιωτών που συντηρούσε από την ιδιωτική του περιουσία. Έβαλε φωτιά και έκαψε την Μητρόπολη για να δείξει ότι για να απελευθερωθούν οι Έλληνες έπρεπε να χάσουν τα πάντα και να τα επανακτήσουν μετά την απελευθέρωση.

Όταν διαλύθηκε η επανάσταση στην Κασσάνδρα μετέβη στην Πελοπόννησο, στη Μονεμβασία. Έγινε παράδειγμα αρετής και ακτημοσύνης. Ήταν μορφωμένος ο ίδιος και επί της επανάστασης έδινε μαθήματα Ελληνικών σε φτωχά παιδιά και τους έδινε υποτροφίες. Ασχολήθηκε πολύ με την ίδρυση σχολείων στην επαρχία του. Επί κυβέρνησης Καποδίστρια έπαιρνε σύνταξη 200 φοίνικες, από τα οποία αμέσως ίδρυσε σχολή. Όταν η κυβέρνηση το έμαθε αύξησε το ποσό και το έκανε 300 φοίνικες, τα οποία ο αρχιερέας επίσης δαπάνησε στην σχολή αυξάνοντας τους μαθητές.

Επί αντιβασιλείας συμμετείχε σε μικτή επιτροπή κληρικών και λαϊκών που συνεστήθη για να μελετήσει την ανεξαρτητοποίηση της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και κατόπιν διορίστηκε επίσκοπος Γόρτυνας. Αργότερα έγινε συνοδικός και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε.

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Επίσκοποι Αρδαμερίου
Παφνούτιος Ρούβαλης

Ο ιερομόναχος του Μεγάλου Σπηλαίου Παφνούτιος ήταν αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Καρυά της Κορίνθου. Πριν την επανάσταση εγκαταστάθηκε στη Ρωσία, όπου έγινε εφημέριος της εκκλησία του αείμνηστου Βαρβάκη στο Ταϊγάνι. Βρέθηκε στη Βλαχία όταν έγινε η εκεί επανάσταση και κατατάχτηκε στον Ιερό Λόχο. Μετά την αποτυχία της επανάστασης επέστρεψε στην Πελοπόννησο και φάνηκε χρήσιμος στα στρατόπεδα και στην Πολιορκία του Ναυπλίου. Πρώτος αυτός μεταξύ των άλλων βρέθηκε και έβαλε την σκάλα στο Παλαμήδι.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Μελισσίνης Ιωακείμ

Ο αρχιερέας Μελισσίνης Ιωακείμ ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Ήταν μοναχός στο Άγιο Όρος. Αρχικά βρέθηκε στα Βέρβαινα και ευλόγησε τα όπλα των Ελλήνων, και συνέδραμε παρακινώντας τους πολίτες να επαναστατήσουν. 

Έκανε περιοδείες στα χωριά για να στείλει στρατιώτες στο στρατόπεδο και τους έδινε ευχετικές συμβουλές.

Αναφορές

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Ναυπλίας Θεοδόσιος

Ο ιερέας Ναυπλίας Θεοδόσιος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Αρχικά υπηρέτησε στην πολιορκία της Ναυπλίας και ως έφορος όλης της επαρχίας προμηθεύοντας πολεμοφόδια και παρακινώντας τους κατοίκους στον ιερό αγώνα. Ήταν πολύ επιτήδειος στην προμήθεια πολεμοφοδίων και τροφών.

Αναφορές

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Αγάπιος Λαμπρόπουλος

Ο ιερομόναχος του Άγιου Όρους Αγάπιος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Παγκράτι των Καλαβρύτων και από την γενεά των Λαμπροπούλων. Χρημάτισε δάσκαλος στο σχολείο του Σοπωτού από το 1804 έως το 1806. Αργότερα δίδαξε Ελληνικά στα Μαγούλιανα και ήταν εκεί στην αρχή της επανάστασης. 

Χρησίμευσε πολύ υπέρ του ιερού αγώνα, διότι πήρε στα χέρια τον σταυρό και την σημαία των Μαγουλιανιτών και βγήκε έξω από την κωμόπολη, διάβασε παράκληση, ευλόγησε τα όπλα και την σημαία, ασπάσθηκε τους στρατιώτες έναν προς ένα, τους ευχήθηκε, τους εμψύχωσε ομιλώντας τους λόγο ενθουσιαστικό και φρόντισε για την διατροφή τους.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Δάσκαλοι του Γένους
Ιωάννης Σακελλάριος

Ο ιερέας Ιωάννης Σακελλάριος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Στεμνίτσα. Ωφέλησε τον αγώνα παρακινώντας τους πατριώτες του με λόγια και με πράξεις. Υπήρξε φίλος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, και υπηρέτησε και στο στρατόπεδο ευλογώντας και συμβουλεύοντας τους στρατιώτες.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Καλλίνικος Καστόρχης

Ο αρχιερέας Καλλίνικος Καστόρχης ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Δημητσάνα. Είχε εγκατασταθεί στη Χίο και αλλού για σπουδές, από όπου επέστρεψε με την έναρξη της επανάστασης. Παρουσιάστηκε αμέσως στα Βέρβαινα και έβγαλε λόγο ενθουσιαστικό. Κατά τον αγώνα δίδασκε τα ελληνικά γράμματα και παρακινούσε τους συμπατριώτες του προς τον πόλεμο. 

Μετά την άλωση της Τριπολιτσάς ίδρυσε σχολείο μέσα στην πόλη. Ωφέλησε πολύ την πατρίδα του, διότι έβγαλε πολλούς μαθητές, οι οποίοι και εκείνοι με την σειρά τους φάνηκαν χρήσιμοι στην πολιτική υπαλληλία. 

Δραστηριοποιήθηκε πολύ καιρό ως ιεροκήρυκας, και αργότερα έγινε αρχιερέας στη Μητρόπολη Φθιώτιδας.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Μητροπολίτες Φθιώτιδας
Παπαγεώργης

Ο ιερέας Παπαγεώργης ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από τον Λάτικα της Λιοδώρας. Πολέμησε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και τα ανδραγαθήματα του είναι όμοια θαυματουργίας.

Αρρώστησε βαριά μετά την άλωση της Τριπολιτσάς στην επιδημία του τύφου που ξέσπασε και πέθανε.

Πηγές 
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Λεοντίνοι

Οι Λεοντίνοι ήταν αρχαία ελληνική αποικία στη Σικελία. Ιδρύθηκαν από αποίκους που προέρχονταν από την Ευβοϊκή αποικία Νάξος και βρίσκονταν λίγο βορειότερα των Συρακουσών στην ανατολική πλευρά της Σικελίας.

Ιστορία 

Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 728 π.Χ. Μητρόπολή της ήταν η Ευβοϊκή αποικία Νάξος που βρισκόταν λίγο βορειότερα. Οι Λεοντίνοι ήταν η πρώτη ελληνική αποικία της Σικελίας που δεν χτίστηκε στην ακτή αλλά στην ενδοχώρα, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από την ακτή. Διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι το 498 π.Χ. οπότε κυριεύτηκε από τον τύραννο Ιπποκράτη της Γέλας. Το 476 π.Χ πέρασε στην κυριαρχία των γειτονικών Συρακουσών, όταν και κυριεύτηκε από τον τύραννο Ιέρων. Στη συνέχεια ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας τους ένα τμήμα των κατοίκων της πόλης αναζήτησε τη συμμαχία των Αθηναίων. Οι Αθηναίοι αποφάσισαν να επέμβουν στην περιοχή όταν οι Συρακούσες εγκατέστησαν στην πόλη μία ολιγαρχική φιλική προς αυτούς κυβέρνηση, κάτι που αποτέλεσε μία από τις αφορμές της Σικελικής εκστρατείας. 

Μετά την αποτυχία της Σικελικής εκστρατείας η πόλη έγινε υποτελής των Συρακουσών μέχρι το 405 π.Χ. οπότε μία συνθήκη ειρήνης μεταξύ των Καρχηδόνιων και των Συρακουσών αποκατέστησε την ανεξαρτησία των Λεοντίνων. Η πόλη καταστράφηκε τελικά το 214 π.Χ. από τους Ρωμαίους, καθώς αντιστάθηκε σε αυτούς. Τα επόμενα χρόνια δεν διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο. Το 848 δέχτηκε επιδρομή από τους Σαρακηνούς και το 1643 ισοπεδώθηκε ολοκληρωτικά από έναν καταστροφικό σεισμό. Σήμερα στη θέση της υπάρχει η σύγχρονη Ιταλική πόλη Λεντίνι (Lentini), που διατηρεί το αρχαίο όνομα.

Η αρχαία πόλη 

Από περιγραφές του ιστορικού Πολύβιου μαθαίνουμε πως η πόλη απλωνόταν ανάμεσα σε δύο λόφους και ήταν χτισμένη με προσανατολισμό προς τον βορά. Μία πλευρά της πόλης απλωνόταν κατά μήκος της δυτικής όχθης του κοντινού ποταμού. Η βόρεια πύλη της πόλης οδηγούσε στην πεδιάδα ενώ η νότια τις Συρακούσσες. Η ακρόπολη ήταν χτισμένη στις πλευρές της κοιλάδας ανάμεσα στους απόκρημνους λόφους, στους οποίους απλωνόταν η πόλη.

Δείτε επίσης 
 Λεντίνι
 Μεγάλη Ελλάδα

Σημαντικοί Λεοντίνιοι 
 Γοργίας, (περίπου 485 - 380π.Χ.) Ρήτορας της αρχαιότητας

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αποικίες των Ευβοέων
Πόλεις της Σικελίας
Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Φραγκοπηδήματος Κυπριανός

Ο ηγούμενος της μονής του Φραγκοπηδήματος Ηλείας Κυπριανός ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Ήταν στρατηγός και οδηγούσε τους στρατιώτες στις μάχες όλων των χωριών που βρίσκονταν γύρω από την Μονή του, και πάντοτε με αυτούς εξεστράτευε.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Ψηλογαλάνης

Ο πρωτοσύγγελος Ψηλογαλάνης ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Τριφυλλία. Υπηρέτησε την πατρίδα από την αρχή της επανάστασης παρακινώντας και τους άπορους Έλληνες και τους ενίσχυε οικονομικά με δικά του χρήματα για να πηγαίνουν στον πόλεμο.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Αγίου Γεωργίου Ναθαναήλ

Ο ιερομόναχος και ηγούμενος του Άνω Αγίου Γεωργίου του Φονιά Ναθαναήλ ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Από τις αρχές της επανάστασης ακολούθησε τον στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο σε όλες τις μάχες.

Πηγές
 

Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Κωδινός

Ο κουροπαλάτης Γεώργιος Κωδινός ή και ψευδο-Κωδινός ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα και κατείχε το αξίωμα του κουροπαλάτη.

Βιογραφικά στοιχεία
Πιθανώς να κατάγεται από το Βυζάντιο. Επέζησε της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Έργα του
Στον Κωδινό αποδόθηκαν τα παρακάτω έργα αλλά αμφισβητούνται εντονότατα από τη νεώτερη ιστορική έρευνα :
 Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως
 Παρεκβολές (Η ίδρυση της Πόλης)
 Περί σχηματογραφίας της Κωνσταντινουπόλεως
 Περί αγαλμάτων, στηλών, και θεαμάτων
 Περί κτισμάτων
 Περί οικοδομής του ναού της αγίας Σοφίας ― πρωτότυπο και νεοελλην.μετάφρ.Γιώργη Πρίντζιπα ("Ακρίτας", 1987)
 Περί οφφικιαλίων του Παλατίου Κωνσταντινουπόλεως και περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας 
 Περί των από κτίσεως κόσμου ετών μέχρι της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου και περί των βασιλευσάντων εν αυτή τη βασιλίδι των πόλεων μέχρι και αυτής της της παρά των Αγαρηνών ταύτης αλώσεως

Πηγές
 

Βυζαντινοί λόγιοι
Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κουροπαλάτες
Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Μαρίνος Βαρλέτας

Ο Μαρίνος Βαρλέτας ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στα Σκόδρα της σημερινής Αλβανίας. Μετά την υποδούλωση της Ηπείρου από τους Οθωμανούς έφυγε πρόσφυγας στην Νεάπολη και την Ρώμη.

Συγγράμματα 
 De vita et laudibus Scanderbergii, sive Georgii Castriotae Epirotarum principis, libri XIII. Argentorati 1537. Μεταφράστηκε στα Γερμανικά, τα Αγγλικά και τα Πορτογαλικά.
 De expugnatione Scodrensi a Turcis libri tres. Venetiis 1504. Ανατυπώθηκε στην Βασιλεία Ελβετίας το 1556, μεταφράστηκε στα Ιταλικά και εκδόθηκε από τον Σανσοβίνο (Storia dell'origine et imperio de Turchi), και στα Γαλλικά στην Φρανκφούρτη το 1575 
 Chronicum Turcicum. Francoforti 1578. 3 Τόμοι
 Στον Βαρλέτα αποδίδεται και η ιστορία των Παπών μέχρι Μαρκέλλου Β’ που τυπώθηκε στην Ρώμη το 1555.

Πηγές 
}

Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Μουζάκης

Ο Ιωάννης Μουζάκης ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την άνω Αλβανία και από την ομώνυμη οικογένεια ηγεμόνων. Κατέφυγε μετά την υποδούλωση της Ηπείρου στην Ιταλία. 

Πέθανε και θάφτηκε στην ελληνική εκκλησία της Νεάπολης.

Συγγράμματα 
 Breve memoria della nosira casa Musachi, δημοσιεύτηκε από τον Χοπφ

Πηγές 
}

Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Πόλος

Ο Ιωάννης Πόλος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Δίδαξε τα Ελληνικά γράμματα στην Γερμανία. Μεταξύ των μαθητών του καταλέγεται και ο Ιωάννης Δαρβούργιος, επίσκοπος Βορματίας. 

Επιστολή του Ιωάννη φυλάγεται στην Βασιλεία και εκδόθηκε το 1556 στην Αιρεσιολογία.

Πηγές 

Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Citroën Acadiane

Το Citroën Acadiane ήταν ένα μικρό επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «ελαφρύ βαν» (light van) που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Μάρτιο του 1978 έως τον Ιούλιο του 1987, αν και ένας μικρός αριθμός αντιτύπων προ-παραγωγής είχε αρχίσει να κατασκευάζεται από τον Ιούλιο του 1977. Όπως και με το Fourgonette, στην Ισπανία και στη Βραζιλία η παραγωγή του συνεχίστηκε περαιτέρω, και τελικώς έληξε το 2006.

Χαρακτηριστικά 
 

Βασίστηκε στο Citroën Dyane, το οποίο ήταν μία πληρέστερη και ακριβότερη εκδοχή του Citroën 2CV και, επιπλέον, με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική. Ως αποτέλεσμα, το τεχνολογικό υπόβαθρο του Acadiane ήταν κοινό με αυτό του 2CV, με εμφανέστερες ομοιότητες τον κινητήρα (ο γνωστός αερόψυκτος, επίπεδος 2-κύλινδρος 4-χρονος, κυβισμού 602 cm³ του 2CV6) και το κιβώτιο ταχυτήτων, με την 1-η επίσης ασυγχρόνιστη, αν και η επιλογή των άλλων σχέσεων ήταν εύκολη έως διασκεδαστική. Παρά τον μικρό κυβισμό του πάντως, μπορούσε να κυκλοφορεί σε ρυθμούς ταχύτητας παράλληλους με την συνήθη κυκλοφορία, καθώς ακόμα και με την 3-η στο κιβώτιο μπορούσε να φτάσει έως και τα 80 km/h (με το μέγιστο όριο των στροφών στην 3-η στα 90 km/h, όπως φαίνεται και στο διπλανό ταχύμετρο), ενώ η τελική του ταχύτητα έφτανε τα 100 km/h, αν και παραδόξως διέθετε ένα παραπλανητικό ταχύμετρο που έδειχνε ως μέγιστη ένδειξη τα 150 km/h.

Η ονομασία του μοντέλου προήλθε από τον συνδυασμό των αρχικών AK, που είχε τότε σε χρήση η Citroën για τα επαγγελματικά της οχήματα (όπως συνέβη και στον προκάτοχο Citroën 2CV AK400), και μεταξύ αυτών του Dyane, στο οποίο και βασίστηκε, και επομένως από την προφορά του «AK Dyane» δημιουργήθηκε το ομόηχο όνομα «Acadiane».

Εκδόσεις 

Κυκλοφόρησε στις εξής εκδόσεις:

 Commercial - επαγγελματική 2-θέσια και
 Mixte - με συρόμενα πίσω παράθυρα και αφαιρούμενο πίσω ενιαίο κάθισμα.

Διαφορές ανάλογα με τη χώρα 

Στα περισσότερα κράτη, το Acadiane προσφέρθηκε σε πέντε χρωματισμούς αμαξώματος: ανοιχτό μπεζ, μεσαίο μπεζ, γαλάζιο, μπλε και λευκό. Ειδικότερα στη Γερμανία, στο Βέλγιο και στην Ολλανδία, μπορούσε να παραγγελθεί επίσης και ως κίτρινο, πράσινο ή κόκκινο, όπως αυτό της προηγούμενης φωτογραφίας.

Ειδικότερα όμως στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, το Acadiane κυκλοφόρησε ως Dyane 400, ενώ σημειωτέον ότι το μοντέλο δεν κατασκευάστηκε ποτέ σε δεξιοτίμονη έκδοση.

Παραγωγή 

Συνολικά παρήχθησαν 253.393 αντίτυπα σειράς Acadiane στα 10 έτη παραγωγής του.

Αντικατάσταση του Acadiane 

Το Acadiane αντικαταστάθηκε επίσημα από το πολύ πιο σύγχρονο αισθητικά Citroën C15, το οποίο είχε λανσαριστεί ήδη από τον Οκτώβριο του 1984 και βασιζόταν στο αυτοκίνητο πόλης Citroën Visa.

Ελάχιστα από τα πρωτότυπα γαλλικά Acadiane έχουν απομείνει σήμερα, καθώς είχαν τάση να εμφανίζουν σκουριά σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πλήρες αφιέρωμα στο Citroën Acadiane από το Citroënët (στα αγγλικά)

Acadiane
Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Γαλλικά αυτοκίνητα
Κύθρος Μεγανησίου

Ο Κύθρος ή Κοθρός είναι μία ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται νότια του Μεγανησίου.

Παραπομπές

Επτάνησα
Νομός Λευκάδας
Ελληνικές βραχονησίδες
Νέα Σελήνη (ταινία)

Η Νέα Σελήνη (αγγλικά: Νew Μoon) είναι η δεύτερη ταινία του "έπους του Λυκόφωτος" και η συνέχεια της ταινίας Λυκόφως του 2008. Βασίζεται στο μυθιστόρημα της Στέφανι Μέγιερ Νew Μoon.

Πλοκή 
Στα δέκατα όγδοα γενέθλια της Μπέλα Σουάν, ο Έντουαρτ Κάλεν, ο βρυκόλακας που αγαπά και η οικογένεια του της διοργανώνουν ένα πάρτι παρά την θέλησή της. Ενώ ξετυλίγει ένα δώρο, κόβεται κατά λάθος από το χαρτί, κάτι το οποίο προκαλεί τον Τζάσπερ, τον θετό αδελφό του Έντουαρτ, ο οποίος συγκλονίζεται από την μυρωδιά του αίματος και κάνει απόπειρα να την σκοτώσει. Για την προστασία της, ο Έντουαρτ αποφασίζει να τερματίσει την σχέση τους και μαζί με την οικογένειά του να απομακρυνθεί από το Φορκς. Αυτό ραγίζει την καρδιά της Μπέλα. Κατά τους μήνες που ακολουθούν, η Μπέλα ανακαλύπτει ότι επικίνδυνες δραστηριότητες, όπως η οδήγηση μοτοσικλέτας, την κάνουν να ακούει την φωνή του Έντουαρτ στο κεφάλι της. Επίσης, επιδιώκει την εμβάθυνση της φιλίας της με τον Τζέικομπ Μπλακ, έναν χαρούμενο σύντροφο που την διευκολύνει να ξεπεράσει τον πόνο της απώλειας του Έντουαρτ. Η Μπέλα ανακαλύπτει ότι ο Τζέικομπ είναι λυκάνθρωπος. Αυτός και οι άλλοι λυκάνθρωποι προστατεύουν την Μπέλα από τους νομαδικούς βρυκόλακες Λόρεντ και Βικτόρια, η τελευταία εκ των οποίων προσπαθεί να εκδικηθεί για τον θάνατο του εραστή της, Τζέιμς, τον οποίο σκότωσε ο Έντουαρτ στο Λυκόφως. Εν τω μεταξύ, μία σειρά από παρεξηγήσεις, κάνει τον Έντουαρτ να πιστέψει ότι η Μπέλα αυτοκτόνησε. Τρελός από την υποτιθέμενη αυτοκτονία, ο Έντουαρτ πάει στην Βολτέρρα, πόλη της Ιταλίας, για να προκαλέσει τους Βολτούρι, τους βασιλικούς βρυκόλακες, οι οποίοι είναι οι μοναδικοί βρυκόλακες που έχουν το δικαίωμα να τον σκοτώσουν. Η Μπέλα μαζί με την Άλις φεύγουν βιαστικά για την Ιταλία, για να αποτρέψουν τον Έντουαρντ από το να αυτοκτονήσει. Πριν από την αναχώρηση τους από την Ιταλία, οι Βολτούρι λένε στον Έντουαρτ ότι η Μπέλα, επειδή γνωρίζει την ύπαρξη των βρυκολάκων, πρέπει ή να θανατωθεί ή να μετατραπεί σε βρυκόλακα. Όταν επιστρέφουν στο Φορκς, ο Έντουαρτ λέει στην Μπέλα ότι την αγαπούσε, αλλά άφησε το Φορκς για να την προστατέψει. Αυτή τον συγχωρεί και οι Κάλεν κάνουν ψηφοφορία υπέρ της μετατροπής της Μπέλα σε βρυκόλακα, παρά την θλίψη του Έντουαρτ. Ωστόσο, ο Έντουαρτ δίνει στην Μπέλα μία επιλογή:  θα επιτρέψει να την μετατρέψει σε βρυκόλακα ο Κάρλαϊλ μετά την αποφοίτησή της με αντάλλαγμα να παντρευτεί τον Έντουαρτ,,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Νέα Σελήνη (ταινία) στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα
Ταινίες του 2009
Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά
Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας
Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Αικατερίνη Φωτιάδου-Καλλιδοπούλου

Η Αικατερίνη Φωτιάδου-Καλλιδοπούλου (1899 -3 Νοεμβρίου 1986) υπήρξε ιδρύτρια του Λυκείου Ελληνίδων Θεσσαλονίκης καθώς και του σώματος αδελφών νοσοκόμων «Κυανούς Σταυρός. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και πέθανε στη Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε τον Θεσσαλονικέα Στρατηγό Περικλή Καλλιδόπουλο το 1919, όταν αυτός πήγε στην Σμύρνη και ανέλαβε την Στρατιωτική Διοίκηση της Σμύρνης. Είναι κόρη του Σμυρναίου ποιητή Αλέκου Φωτιάδη και αδελφή του ιστορικού συγγραφέα Δημήτρη Φωτιάδη.
Όταν ο άντρας της ανέλαβε Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας, η Αικατερίνη ανέλαβε την αντιπροεδρία του Π.Ι.Κ.Π.Α., όπου πρόεδρος τότε ήταν ο εκάστοτε μητροπολίτης. Επί των ημερών της κτίστηκαν οι παιδικές εξοχές της Αγίας Τριάδος του Π.Ι.Κ.Π.Α.

Το 1939 ίδρυσε το Λύκειο Ελληνίδων Θεσσαλονίκης , και παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 1953, οπότε εξελέγη πρώτη γυναίκα Δημοτική Σύμβουλος Θεσσαλονίκης μαζί με την Δήμητρα Σκλαβούνου και τη Νέλλη Μαγιάκου, με το ψηφοδέλτιο Μηνά Πατρικίου.

Μέσα στα πλαίσια του Λυκείου Ελληνίδων, ίδρυσε στον πόλεμο 1940-41 το σώμα αδελφών νοσοκόμων Κυανούς Σταυρός, μαζί με τον καθηγητή Αναστάσιο Μυσιρλόγλου και τον ιατρό Ηλία Κυριάδη.

Κατά την ναζιστική κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και μαζί με τον γιο της Αλέξανδρο και τον άνδρα της στρατηγό είχαν ασύρματο στο σπίτι τους και ήταν οι σύνδεσμοι μεταξύ πόλεως και ανταρτών, στους οποίους συνέλεγαν και προωθούσαν τους καταδιωκόμενους τότε Ισραηλίτες και άλλους που καταδιώκονταν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών τον Νοέμβριο του 1986 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας στις 4 Νοεμβρίου 1986.

Αναφορές 

Έλληνες Αντιστασιακοί