Φραγκίσκος Β´ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Φραγκίσκος Β΄ (Franz II., 12 Φεβρουαρίου 1768 - 2 Μαρτίου 1835) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1792 - 6 Αυγούστου 1806), οπότε και έχασε την αυτοκρατορία μετά την ήττα του από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη Μάχη του Άουστερλιτς. Το 1804 ίδρυσε την Αυστριακή αυτοκρατορία και έγινε ο πρώτος αυτοκράτορας της Αυστρίας, ως Φραγκίσκος Α΄ (1804-1835), ενώ είναι ο μοναδικός στην ιστορία που είχε τον τίτλο του διπλού αυτοκράτορα (1804-1806) της Γερμανίας και της Αυστρίας. Είχε, επίσης, τον τίτλο του Βασιλιά της Ουγγαρίας-Κροατίας-Σλοβενίας και του πρώτου προέδρου της Γερμανικής Ομοσπονδίας (1815). Εξακολούθησε τους πολέμους κατά του Ναπολέοντα και γνώρισε νέες ήττες κοντά στο Άουστερλιτς, ενώ αναγκάστηκε να του δώσει σύζυγο τη θυγατέρα του Μαρία Λουίζα στις 10 Μαρτίου 1810. Μετά την εκθρόνιση του Ναπολέοντα Α΄ ήταν βασικό μέλος της Ιεράς Συμμαχίας, υπό τη διοίκηση του Πρίγκιπα Μέττερνιχ.

Παιδική ηλικία και άνοδος στον θρόνο 
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Κάρολος ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία, στην Τοσκάνη όπου ο πατέρας του Λεοπόλδος ήταν Μέγας Δούκας (1765-1790). Είχε ευτυχισμένη παιδική ηλικία με λαμπρές σπουδές στη Βιέννη, αφού προοριζόταν από τον πατέρα του και τον άτεκνο θείο του Ιωσήφ Β΄ σαν μελλοντικός αυτοκράτορας. Εκπαιδεύτηκε από τον ίδιο τον θείο του αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ κάτω από μεγάλη αυστηρότητα και πειθαρχία.

Με τον θάνατο τού θείου του Ιωσήφ Β΄ (1790), ο πατέρας του Λεοπόλδος Β΄ έγινε αυτοκράτορας και ο ίδιος ο Φραγκίσκος έγινε διάδοχος του θρόνου. Με τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του Λεοπόλδου Β΄ την 1η Μαρτίου 1792 έγινε ο ίδιος ο Φραγκίσκος αυτοκράτορας σε ηλικία 24 ετών, πολύ νωρίτερα απ' ό,τι θα περίμενε. Βρέθηκε αμέσως αντιμέτωπος με τις απειλές του Ναπολέοντα Α΄ για ελευθερία και ισότητα. Ο Φραγκίσκος Β΄ είχε ιδιαίτερες σχέσεις φόβου με τη Γαλλία, αφού η θεία του Μαρία Αντουανέττα αποκεφαλίστηκε στη γκιλοτίνα από τους Γάλλους επαναστάτες.

Ενάντια στον Ναπολέοντα 

Οδήγησε τη χώρα του σε τρεις Συνασπισμούς εναντίον του Ναπολέοντα, όπου γνώρισε διαδοχικές ήττες. Μετά την τελική ήττα στη Μάχη του Άουστερλιτς έχασε τον τίτλο του αυτοκράτορα και συνάντησε τον ίδιο τον Ναπολέοντα Α΄ μετά την ήττα του Άουστερλιτς τον Δεκέμβριο του 1805. Το 1809 γνώρισε νέα ήττα από τον Ναπολέοντα Α΄, όπου αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει μαζί του δίνοντας του την κόρη του Μαρία Λουίζα ως σύζυγο. Παρέμεινε υποτελής της Γαλλικής αυτοκρατορίας, ενώ οι πόλεμοί του με τον Ναπολέοντα Α΄ εξασθένησαν σημαντικά την Αυστρία.

Οριστική ήττα του Ναπολέοντα και δημιουργία της Ιεράς Συμμαχίας 
Το 1813 η Αυστρία ηγείτο στον τέταρτο και τελευταίο Συνασπισμό κατά του Ναπολέοντα Α΄ μαζί με τη Βρετανία, τη Ρωσία, την Πρωσία και τη Σουηδία, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην οριστική ήττα του Ναπολέοντα. Αυτό τού έδωσε το πλεονέκτημα να δημιουργήσει με τον Καγκελάριο Μέτερνιχ την Ιερά Συμμαχία (1815), στην οποία συμμετείχαν ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ της Πρωσίας, ενώ έκαναν μυστική συμφωνία για την επαναφορά του Λουδοβίκου ΙΗ΄ στον θρόνο της Γαλλίας. Διέθετε εκτεταμένο δίκτυο κατασκόπων στην αυτοκρατορία του και την καλύτερη αστυνομία της εποχής του. Αν και απολυταρχικός, ήταν ένας ανοιχτός μονάρχης προσπελάσιμος στον λαό. Αναφέρεται και σαν άριστος οικογενειάρχης με μία αρκετά αγαπημένη οικογένεια. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του, Φερδινάνδος Α΄.

Οικογένεια

Ο Φραγκίσκος Β΄ παντρεύτηκε 4 φορές:

1) Πρώτα την Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου της Βυρτεμβέργης, και απέκτησαν:
 Λουδοβίκα Ελισάβετ (1790-1791).

2) Το 1790 απεβίωσε η Ελισάβετ από επιπλοκές του τοκετού και ο Φραγκίσκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο επτά μήνες μετά (το ίδιο έτος) με τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα:
 Μαρία Λουίζα (1791-1847), παντρεύτηκε πρώτα τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, μετά τον Άνταμ, Κόμη του Νάιππερκ, και τέλος τον Σαρλ Ρενέ, Κόμη του Μπομπέλ.
 Φερδινάνδος Α΄ (1793-1875), Αυτοκράτορας της Αυστρίας, Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Λομβαρδίας-Βενετίας.
Μαρία Καρολίνα (1794-17950.
Καρολίνα Λουδοβίκα (1795-1797).
 Μαρία Λεοπολδίνα (1797-1826), παντρεύτηκε τον Πέτρο Δ΄ της Πορτογαλίας (μετέπειτα Πέτρος Α΄ της Βραζιλίας).
 Κλημεντίνη (1798-1881), παντρεύτηκε τον εκ μητρός θείο της Λεοπόλδο, Πρίγκιπα του Σαλέρνο.
Ιωσήφ Φραγκίσκος (1799-1807).
 Μαρία Καρολίνα (1801-1832), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο Β΄ της Σαξονίας.
 Φραγκίσκος Κάρολος (1802-1878), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Γιος του ήταν ο:
 Φραγκίσκος Ιωσήφ (1830-1916), Αυτοκράτορας της Αυστρίας, Βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας & Λομβαρδίας-Βενετίας.
 Μαρία Άννα (1804-1858), γεννήθηκε με νοητική υστέρηση και σοβαρή παραμόρφωση προσώπου.
 Ιωάννης Νεπόμουκ (1805-1809).
Αμαλία Θηρεσία (6 - 9 Απριλίου 1807).

3) Το 1807 απεβίωσε η Μαρία Θηρεσία και ο Φραγκίσκος Β΄ έκανε τρίτο γάμο το επόμενο έτος με τη Μαρία Λουδοβίκα της Αυστρίας-Έστε, κόρη του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Μπράισγκαου· δεν απέκτησαν απογόνους.

4) Το 1816 απεβίωσε η Μαρία Λουδοβίκα και ο Φραγκίσκος Β΄ έκανε τέταρτο γάμο έξι μήνες μετά (το ίδιο έτος) με την Καρολίνα Αυγούστα, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αυτοκράτορες της Αυστρίας
Βασιλείς της Ουγγαρίας
Βασιλείς της Βοημίας
Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Δούκες του Μιλάνου