joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αρένα της Βερόνας

Η Αρένα της Βερόνας () είναι ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο του 30 μ.Χ, ευρισκόμενο στην Πιάτσα Μπρα στη Βερόνα της Ιταλίας. Χρησιμοποιείται ως και στη σημερινή εποχή για διάφορες παραστάσεις, ειδικότερα για οπερατικές.

Είναι ένα από τα πλέον καλοδιατηρημένα αρχαία κτίσματα του είδους του. Στην αρχαιότητα, η χωρητικότητα της Αρένας ήταν σχεδόν 30.000 ατόμων. Η τοποθέτηση σκηνής για συναυλίες και παραστάσεις όπερας μείωσε τις διαθέσιμες θέσεις στις 22.000.

Η Αρένα της Βερόνας επιλέχθηκε ως χώρος διεξαγωγής της τελετής λήξεως των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2026 και της τελετής έναρξης των Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων του 2026.

Το αμφιθέατρο 

Το κτίριο ανοικοδομήθηκε το 30 μ.Χ. σε μια τοποθεσία που βρισκόταν, τότε, πέρα από τα τείχη της πόλης. Η στρογγυλή πρόσοψη του κτιρίου αποτελούταν αρχικά από λευκό και ροζ ασβεστόλιθο από την Βαλπολιτσέλα. Το 1117 ένας μεγάλος σεισμός κατέστρεψε σχεδόν ολοσχερώς τον εξωτερικό δακτύλιο της κατασκευής, εκτός από τη λεγόμενη ala (πτέρυγα)· η εναπομείνασα πέτρα επαναχρησιμοποιήθηκε σε άλλα κτίρια.

Λυρικό θέατρο 
Οι πρώτες παρεμβάσεις για την ανάκτηση της λειτουργίας της αρένας ως χώρος διεξαγωγής παραστάσεων ξεκίνησαν κατά την Αναγέννηση. Αρκετούς αιώνες αργότερα, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1850, στο κτίριο ανέβηκαν παραστάσεις όπερας, ένεκα της εξαιρετικής ακουστικής του.Το 1913, ο Ιταλός οπερατικός τενόρος Τζοβάνι Ζενατέλο και ο ιμπρεσάριος Οτόνε Ροβάτο ηγήθηκαν μιας προσπάθειας να μετατραπεί η Αρένα σε λυρικό θέατρο. Η πρώτη οπερατική παραγωγή του 20ου αιώνα στην Αρένα, μια παράσταση της Άιντα του Τζουζέπε Βέρντι, πραγματοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου εκείνου του έτους, για να εορταστεί η γέννηση του επιφανούς οπερατικού συνθέτη Τζουζέπε Βέρντι 100 χρόνια πριν, το 1813. Παρόντες στην παράσταση αυτή ήταν, μεταξύ άλλων, οι συνθέτες Τζάκομο Πουτσίνι και Πιέτρο Μασκάνι. Από τότε, κατά τις θερινές περιόδους παρουσιάζονται οπερατικές παραγωγές στην Αρένα, με εξαίρεση τα διαστήματα 1915 – 1918 και το 1940 – 1945, κατά τα οποία η Ιταλία εμπλεκόταν στους Α' και Β' παγκοσμίους πολέμους. Στη σημερινή εποχή, τουλάχιστον τέσσερις παραγωγές ανεβαίνουν κάθε χρόνο μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου. Τους χειμερινούς μήνες, οι τοπικές εταιρείες όπερας και μπαλέτου παρουσιάζουν παραστάσεις στο Τεάτρο Φιλαρμόνικο.

Το 1947, η επιφανής υψίφωνος Μαρία Κάλλας έκανε το ντεμπούτο της στην Ιταλία πρωταγωνιστώντας ως Αΐντα σε μια παραγωγή της ομώνυμης όπερας στην Αρένα της Βερόνας. Ακόμα, οι ονομαστοί μονωδοί Τζουζέπε Ντι Στέφανο, Τίτο Γκόμπι και Ρενάτα Τεμπάλντι τραγούδησαν εκεί κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Για τις παραγωγές όπερας στην Αρένα της Βερόνας δεν χρησιμοποιούνταν μικρόφωνα ή μεγάφωνα μέχρι να εγκατασταθεί ένα σύστημα ενίσχυσης ήχου το 2011.

Λοιπές χρήσεις 

Στη σύγχρονη εποχή η αρένα έχει φιλοξενήσει επίσης πολλές συναυλίες διεθνών ροκ και ποπ συγκροτημάτων, ενώ κατά τα έτη 1981, το 1984, το 2010, το 2019 και το 2022 η Αρένα φιλοξένησε την παρουσίαση του Γύρου της Ιταλίας, με χιλιάδες κόσμου να προσέρχονται για να παρακολουθήσουν την απονομή των βραβείων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Αρένας της Βερόνας (στα αγγλικά)

Ρωμαϊκά αμφιθέατρα και στάδια
Εκτροχιασμός τρένου στην Aριζόνα (1995)

O εκτροχιασμός τρένου στην Αριζόνα έλαβε χώρα στις 9 Οκτωβρίου 1995, όταν η αμαξοστοιχία της σιδηροδρομικής εταιρείας Amtrak Sunset Limited λόγω σαμποτάζ κοντά στο Παλο Βερντε της Αριζόνα κοντά στις γραμμές του Σιδηροδρόμου του Νοτίου Ειρηνικού. Δύο ντιζελομηχανες τύπου GE P32-8PBWH #511 προπορευομενη από την EMD F40PH-R #398 και οκτώ από τα δώδεκα βαγόνια εκτροχιάστηκαν και τέσσερα απ' αυτά έπεσαν από ύψος 9 μέτρων από μια γέφυρα σε μία ξηρή κοίτη ποταμού.Ο Μίτσελ Μπέιτς σύνοδος των υπνοδωματιων σκοτώθηκε. 78 τραυματίστηκαν από τους οποίους 12 τραυματιστηκαν σοβαρά και 25 νοσηλεύτηκαν.

Ατύχημα
Τέσσερα δακτυλογραφα μυνήματα στάλθηκαν στο FBI και στο ATF, για την πολιορκία του Γουακο το 1993, επικρίνοντας τις τοπικές αρχές για την επιβολή του νόμου με την υπογραφή Sons of Gestapo, βρέθηκαν κοντά στην περιοχή του ατυχήματος υποδεικνύοντας, ότι πρόκειται για σαμποτάζ. Και τα τέσσερα μυνήματα βρέθηκαν από τον Νιλ Χαφορντ έναν επιβάτη που ταξίδευε από την Οκλαχόμα προς το Σαν Ντιέγκο.

Παρατηρήθηκε, ότι οι ράγες είχαν μετατοπιστεί για να προκληθεί ο εκτροχιασμός, αλλά μόνο αφού συνδέθηκαν με καλώδια. Αυτό κράτησε το κύκλωμα της γραμμής κλειστό παρακάμπτοντας τα συστήματα ασφαλείας που είχαν σχεδιαστεί για να ειδοποιούν τους μηχανικούς των τρένων για τα προβλήματα των γραμμών και απ'αυτό κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι σαμποτέρ είχαν καλή γνώση των σιδηροδρόμων. Η επίθεση παρομοιαστηκε με το ατύχημα του 1939 στην Νεβάδα του συρμού Πόλη του Σαν Φρανσίσκο στο οποίο σκοτώθηκαν 24 επιβάτες.

Μετά το ατύχημα ο πρόεδρος της 'Amtrak Τόμας Νταουνς δήλωσε στο CNN, ότι η βελτιωμένη παρακολούθηση και τα μέτρα ασφαλείας έχουν μειώσει σημαντικά την πιθανότητα τέτοιων περιστατικών.

Οι σαμποτέρ δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ.

Μετά το 1996 η γραμμή Sunset Limited μετακινήθηκε προς τα νότια του Φοίνιξ (δεν πλησιάζει την Μαρικοπα) λόγω της επιθυμίας του Σιδηροδρόμου Γιούνιον Πασιφικ (που οδηγεί από και προς το Φοίνιξ) για τις γραμμές του Νέου Μεξικού και της Νότιας Καλιφόρνιας. Το τμήμα της γραμμής όπου έγινε το ατύχημα χρησιμοποιείται πλέον ως γραμμή αποθήκευσης. Θα μπορούσε να επανενεργοποιηθεί στο μέλλον, αν αυξηθεί η κίνηση των εμπορικών τρένων.

Κάλυψη από τα ΜΜΕ 
Τα αίτια του ατυχήματος διερευνήθηκαν σε δύο ντοκιμαντέρ το Why Trains Crash: Blood on the Tracks, και το Derailed: America's Worst Train Wrecks.

Επίσης αναφέρεται στο επεισόδιο της σειράς Unsolved Mysteries στις 10 Μαϊου 1996.

Έρευνα
Η υπόθεση παρέμεινε άλυτη. Στις 10 Απριλίου 2015, το γραφείο του FBI στο Φοίνιξ ανακοίνωσε αμοιβή 310.000 δολαρίων για πληροφορίες για τον εκτροχιασμό που θα οδηγήσουν στην σύλληψη των υπευθύνων. Η αμοιβή εξακολουθεί να εκκρεμεί από το 2022.

Δείτε επίσης
Εκτροχιασμός τρένου στη Νεβάδα (1939)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Amtrak - Federal Bureau of Investigation

Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Αγριοφουντουκιά

Η αγριοφουντουκιά (λατινική ονομασία: Corylus colurna) είναι φυλλοβόλο δέντρο ενδογενές στη νοτιοανατολική Ευρώπη και τη νοτιοδυτική Ασία, από τα Βαλκάνια έως τη βόρεια Τουρκία και το βόρειο Ιράν. Βρίσκεται επίσης να αναπτύσσεται άγρια στα δάση της περιοχής των Δυτικών Ιμαλαΐων στη βόρεια ινδική πολιτεία Χιμάτσαλ Πραντές.

Περιγραφή 
Είναι το μεγαλύτερο είδος φουντουκιάς, το οποίο φτάνει τα 25 μέτρα ύψος και έχει μεγάλο κορμό έως 1,5 μέτρο σε διάμετρο. Η κορυφή είναι λεπτή και κωνική στα νεαρά δέντρα και γίνεται ευρύτερη με την ηλικία. Ο φλοιός είναι γκρί καφεκίτρινος, με παχιά, φελλώδη υφή.

Τα φύλλα είναι φυλλοβόλα, στρογγυλεμένα, 6–15 εκ. σε μήκος και 5–13 εκατοστά σε διάμετρο, απαλά τριχωτά και στις δύο επιφάνειες, και με χονδροειδή διπλή οδοντωτή έως ρηχά λοβωτή περιθώριο. Τα κύρια κλαδιά είναι αρκετά μικρά σε διάμετρο σε σχέση με τον ίσιο κορμό και προκύπτουν σχεδόν σε γωνία 90 μοιρών, κάνοντας το δέντρο αρκετά ανθεκτικό στις αστικές συνθήκες και βοηθά στη διατήρηση μιας συμμετρικής κορυφής που τόσο αγαπούν οι αρχιτέκτονες τοπίου.

Τα άνθη ανθίζουν νωρίς την άνοιξη πριν από τα φύλλα, και είναι μονοφυλόφιλα, με ίουλους ενός φύλου. Το αρσενικό ανοιχτό κίτρινο και 5–10 εκ. σε μήκος, το θηλυκό πολύ μικρό και σε μεγάλο βαθμό κρυμμένο στα μπουμπούκια, με μόνο το έντονο κόκκινο 1–3 χιλ. ορατό. Τα άνθη στα θηλυκά δέντρα δεν είναι πολύ ορατά, στα αρσενικά δέντρα όμως φαίνονται.

Χρήσεις 
Εκτός από τη χρήση του ως ρίζωμα με ένα στέλεχος για τη λεπτοκαρυά (Corylus avellana), η αγριοφουντουκιά καλλιεργείται ευρέως ως καλλωπιστικό δέντρο στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Είναι πολύ ανεκτική σε δύσκολες συνθήκες καλλιέργειας σε αστικές συνθήκες, κάτι που τις τελευταίες δεκαετίες έχει αυξήσει τη δημοτικότητά της σε προγράμματα αστικών φυτειών. Η αγριοφουντουκιά είναι δέντρο καλής σκιάς, καθώς παράγει πολύ πυκνή σκιά, και η στενή της κορυφή και η ικανότητά της να αντέχει στην ατμοσφαιρική ρύπανση την καθιστούν κατάλληλη για χρήση ως δέντρο του δρόμου σε αστικές περιοχές. Κάνει μια μάλλον επίσημη δήλωση στο τοπίο λόγω της στενής, σταθερά σε σχήμα, στενής κορυφής. Είναι κατάλληλη για περιοχές που έχουν περιορισμένα γενικά έξοδα. Η αγριοφουντουκιά χρησιμοποιείται επίσης σε διαφορετικών μεγεθών πάρκινγκ σε νησιά και σε μια ποικιλία από μεγάλους χλοοτάπητες. Συνιστάται για μια λωρίδα προστασίας γύρω από χώρους στάθμευσης ή αυτοκινητόδρομους. Επίσης χρησιμοποιείται ως δέντρο του δρόμου. Άλλες χρήσεις τοπίου για την αγριοφουντουκιά είναι για φρούτα, δύσκολες και ξηρές τοποθεσίες, φυσιολατρικές περιοχές και δέντρα δρόμων.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Corylus colurna - πληροφορίες, μονάδες γενετικής διατήρησης και σχετικοί πόροι. Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Δασικών Γενετικών Πόρων (EUFORGEN)

Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Δέντρα του Αζερμπαϊτζάν
Δέντρα της Τουρκίας
Δέντρα της Δυτικής Ασίας
Νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ

Ένα νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ  είναι ένας τύπος νεφελώματος που μερικές φορές βρίσκεται μέσα στο κέλυφος ενός υπολείμματος σουπερνόβα ( SNR), που τροφοδοτείται από ανέμους που παράγονται από ένα κεντρικό πάλσαρ . Αυτά τα νεφελώματα προτάθηκαν ως κατηγορία το 1976 ως βελτιώσεις σε μήκη κύματος ραδιοφώνου μέσα σε υπολείμματα σουπερνόβα.  Από τότε έχει βρεθεί ότι είναι υπέρυθρες, οπτικές, χιλιοστών, πηγές ακτίνων Χ  και ακτίνων γάμμα .

Εξέλιξη νεφελωμάτων ανέμου πάλσαρ 
Τα νεφελώματα του ανέμου Pulsar εξελίσσονται σε διάφορες φάσεις.   Νέα νεφελώματα ανέμου πάλσαρ εμφανίζονται αμέσως μετά τη δημιουργία ενός πάλσαρ και τυπικά κάθονται μέσα σε ένα υπόλειμμα σουπερνόβα, για παράδειγμα το νεφέλωμα του Καβουριού,  ή το νεφέλωμα μέσα στο μεγάλο Κατάλοιπο του Υπερκαινοφανούς Βέλας .  Καθώς το νεφέλωμα του ανέμου πάλσαρ γερνά, το υπόλειμμα σουπερνόβα εξαφανίζεται και εξαφανίζεται. Με την πάροδο του χρόνου, τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ μπορεί να μετατραπούν σε νεφελώματα τόξου σοκ που περιβάλλουν πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου ή αργά περιστρεφόμενα.

Ιδιότητες νεφελωμάτων ανέμου πάλσαρ 
Οι άνεμοι πάλσαρ αποτελούνται από φορτισμένα σωματίδια (πλάσμα) που επιταχύνονται σε σχετικιστικές ταχύτητες από τα ταχέως περιστρεφόμενα, εξαιρετικά ισχυρά μαγνητικά πεδία άνω του 1 teragauss (100 εκατομμύρια τέσλα) που δημιουργούνται από το περιστρεφόμενο πάλσαρ. Ο άνεμος του πάλσαρ συχνά ρέει στο περιβάλλον διαστρικό μέσο, δημιουργώντας ένα μόνιμο κρουστικό κύμα που ονομάζεται "κρουστικό κύμα τερματισμού του ανέμου", όπου ο άνεμος επιβραδύνεται σε υποσχετικιστική ταχύτητα. Πέρα από αυτή την ακτίνα, η εκπομπή σύγχροτρον αυξάνεται στη μαγνητισμένη ροή.

Τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ παρουσιάζουν συχνά τις ακόλουθες ιδιότητες:

 Μια αυξανόμενη φωτεινότητα προς το κέντρο, χωρίς δομή που μοιάζει με κέλυφος όπως φαίνεται στα υπολείμματα σουπερνόβα.
 Μια εξαιρετικά πολωμένη ροή και ένας επίπεδος φασματικός δείκτης στη ζώνη ραδιοφώνου, α=0–0,3. Ο δείκτης αυξάνεται σε ενέργειες ακτίνων Χ λόγω απωλειών ακτινοβολίας σύγχροτρον και κατά μέσο όρο έχει δείκτη φωτονίων ακτίνων Χ 1,3–2,3 (φασματικός δείκτης 2,3–3,3).
 Ένα μέγεθος ακτίνων Χ που είναι γενικά μικρότερο από το ραδιόφωνο και το οπτικό τους μέγεθος (λόγω της μικρότερης διάρκειας ζωής σύγχροτρον των ηλεκτρονίων υψηλότερης ενέργειας). 
 Ένας δείκτης φωτονίων σε ενέργειες ακτίνων γάμμα TeV ~2,3.

Τα νεφελώματα του ανέμου πάλσαρ μπορούν να είναι ισχυροί ανιχνευτές της αλληλεπίδρασης ενός αστέρα πάλσαρ/νετρονίων με το περιβάλλον του. Οι μοναδικές τους ιδιότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συμπεράνουμε τη γεωμετρία, την ενέργεια και τη σύνθεση του ανέμου πάλσαρ, τη διαστημική ταχύτητα του ίδιου του πάλσαρ και τις ιδιότητες του περιβάλλοντος περιβάλλοντος.

Παραπομπές 
Νεφελώματα
Πάλσαρ
Υπολείμματα υπερκαινοφανών
Μπιαροζάουκα

Η Μπιαροζάουκα (, , , ) είναι πόλη στην Περιφέρεια Γκρόντο της Λευκορωσίας. Έχει πληθυσμό 10.533 κατοίκων (2015). Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Νέμαν. Εδώ γεννήθηκαν ο Πολωνός προπονητής ποδοσφαίρου Τσέσουαφ Μιχνιέβιτς και ο Λευκορώσος μουσικός Ζμίτσερ Βαϊτσιουσκέβιτς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πύλη της Μπιαροζάουκα στο regiony.by

Πόλεις της Λευκορωσίας
Σαν Λουίς (Αργεντινή)

Το Σαν Λουίς () είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Σαν Λουίς στην περιοχή Κούγιο της Αργεντινής. Είναι επίσης η έδρα του νομού Χουάν Μαρτίν ντε Πουεϊρεδόν. Έχει 169.947 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Πληροφορίες 
Στα σημεία ενδιαφέροντος της πόλης περιλαμβάνονται το Πάρκο των Εθνών, ο νεοκλασικός καθεδρικός ναός, πολλά μουσεία, όπως το Επαρχιακό Μουσείο Ντόρα Οτσόα ντε Μασραμόν, και η αποικιακή αρχιτεκτονική. Ορισμένα αξιοθέατα αποτίουν επίσης φόρο τιμής στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Αργεντινής. Το Πάρκο Ανεξαρτησίας διαθέτει ένα έφιππο μνημείο του στρατηγού Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, απελευθερωτή της Αργεντινής, της Χιλής και του Περού. Η κοντινή πλατεία Πρίνγκλες τιμά τον συνταγματάρχη Χουάν Πασκουάλ Πρίνγκλες, έναν από τους κύριους υπασπιστές του Σαν Μαρτίν και, για λίγο, κυβερνήτη της επαρχίας Σαν Λουίς.

Μεταφορές 
Η Εθνική Οδός 7 συνδέει το Σαν Λουίς με τη Μεντόσα, 255 χιλιόμετρα δυτικά, και το Μπουένος Άιρες, 791 χιλιόμετρα ανατολικά. Το αεροδρόμιο του Σαν Λουίς  βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 3,2 χλμ. βόρεια του κέντρου της πόλης και έχει τακτικές πτήσεις προς το Μπουένος Άιρες.

Ιστορία 
Το Σαν Λουίς ιδρύθηκε στις 25 Αυγούστου 1594 από τον Λουίς Χούφρε ντε Λοάγια ι Μενέσες. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε αργότερα και επανιδρύθηκε το 1632 από τον Μαρτίν Γκαρσία Όνιες ντε Λογιόλα ως Σαν Λουίς ντε Λογιόλα Νουέβα Μεντίνα ντε Ρίο Σέκο.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Σαν Λουίς είχε 7.000 κατοίκους και το 1882 ο Μεγάλος Δυτικός Σιδηρόδρομος της Αργεντινής έφτασε στην πόλη με κατεύθυνση προς τη Χιλή. Το επόμενο έτος, άρχισαν οι εργασίες για τον καθεδρικό ναό. Το κτίριο του Κυβερνήτη, σχεδιασμένο σε γαλλική αναγεννησιακή αρχιτεκτονική, ολοκληρώθηκε το 1911. Ο πληθυσμός της πόλης έφτασε τις 40.000 το 1960 και αυξήθηκε ραγδαία στη συνέχεια, όταν άρχισε να μεταναστεύει στην περιοχή η ελαφρά βιομηχανία και ένας αυξανόμενος αριθμός συνταξιούχων.

Γεωγραφία 
Το Σαν Λουίς βρίσκεται στους πρόποδες των Σιέρας Γκράνδες, κατά μήκος της βόρειας όχθης του ποταμού Τσορίγιος, και βρίσκεται σε ένα ξηρό οροπέδιο πάμπα, περίπου 730 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

Κλίμα 
Το Σαν Λουίς έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cwa, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) και γειτνιάζει άμεσα με ημίξηρο κλίμα (BSk). Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και υγρά και οι χειμώνες είναι δροσεροί και ξηροί, με θερμοκρασίες που πέφτουν μερικές φορές κάτω από τους 0 °C, ενώ περιστασιακά μπορεί να σημειωθούν χιονοπτώσεις. Ο θερμότερος μήνας, ο Ιανουάριος, έχει μέση θερμοκρασία 24,0 °C και ο ψυχρότερος μήνας, ο Ιούλιος, έχει μέση θερμοκρασία 8,9 °C. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 17,4 °C.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πόλεις της Αργεντινής
The Flash (ταινία)

Το The Flash είναι αναμενόμενη ταινία βασισμένη στον χαρακτήρα των DC Comics με το ίδιο όνομα. Η παραγωγή έγινε από τους Warner Bros. Pictures, DC Studios, Double Dream και Disco Factory, με την διανομή να είναι προγραμματισμένη να γίνει από τους Warner Bros. Pictures και θα είναι η 13η ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU). Η σκηνοθεσία έγινε από τον Άντι Μουσιέτι και το σενάριο γράφτηκε από την Κριστίνα Χόντσον. Πρωταγωνιστεί ο Έζρα Μίλερ, πλαισιωμένος από τους Ρον Λίβινγκστον, Μάικλ Κίτον, Κίρσεϊ Κλέμονς, Μάικλ Σάνον, Άντγιε Τράουε, Σάσα Κέιλ και Μπεν Άφλεκ.

Η ανάπτυξη για μια ταινία με τον Flash ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αλλάζοντας πολλές φορές σκηνοθέτες και σεναριογράφους. Το 2014, η ταινία ξανά άλλαξε ως μέρος του DCEU, με τον Μίλερ να παίρνει τον ρόλο. Ο Μουσιέτι και η Χόντσον προσλήφθηκαν τον Ιούλιο του 2019. Η ταινία είναι επηρεασμένη από την ιστορία κόμικ Flashpoint, με τον Άφλεκ και τον Κίτον να επιστρέφουν ως Batman. Τα γυρίσματα έλαβαν μέρος από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2023 στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το The Flash είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 23 Ιουνίου του 2023, μετά από διάφορες αναβολές, λόγω του COVID-19. Μία συνέχεια βρίσκεται σε ανάπτυξη.

Σύνοψη 
Ο Μπάρι Άλεν πάει πίσω στον χρόνο για να αποτρέψει τον θάνατο της μητέρας του, φέρνοντας αναταραχές στο σύμπαν του.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 

 Έζρα Μίλερ ως Μπάρι Άλεν/Flash
 Ρον Λίβινγκστον ως Χένρι Άλεν
 Μάικλ Κίτον ως Μπρους Γουέιν/Batman
 Κίρσεϊ Κλέμονς ως Άιρις Γουέστ
 Μάικλ Σάνον ως Στρατηγός Zod
 Άντγιε Τράουε ως Faora-UI
 Σάσα Κέιλ ως Supergirl
 Μπεν Άφλεκ ως Μπρους Γουέιν/Batman

Η Μαριμπέλ Βερδού εμφανίζεται ως η Νόρα Άλεν. Τεμουέρα Μόρισον εμφανίζεται ως ο Τόμας Κέρι, ο οποίος επιστρέφει από το Aquaman. Μία νεαρή εκδοχή του Superman θα εμφανιστεί στην ταινία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Επερχόμενες ταινίες
Ταινίες του 2023
Αμερικανικές ταινίες φαντασίας
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο
Ταινίες γυρισμένες στο Εδιμβούργο
Ταινίες γυρισμένες στη Γλασκώβη
Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Westerhout 50

Το Westerhout 50 (W50) ή SNR G039.7-02.0, που αναφέρεται επίσης ως Νεφέλωμα Manatee,  είναι ένα κατάλοιπο σουπερνόβα που βρίσκεται στον αστερισμό του Αετού, περίπου 18.000 έτη φωτός μακριά. Στο κέντρο του βρίσκεται το μικροκβάζαρ SS 433, του οποίου οι πίδακες παραμορφώνουν το κέλυφος του υπολείμματος. Το πιθανότερο είναι ότι το W50 και το SS 433 είναι σχετιζόμενα αντικείμενα, απομεινάρια από έναν σουπερνόβα που εμφανίστηκε πριν από περίπου 20.000 χρόνια.

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
  Tills, Tony (2013), Sciene Year, World Book,Inc., ISBN 9780716605676

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Το μυστήριο του SS433"
 Εικόνα στα ραδιοκύματα (NRAO)
 Εικόνα ακτίνων Χ (ROSAT)

Αετός (αστερισμός)
Υπολείμματα υπερκαινοφανών
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2022-2023

H  Γ΄ Εθνική Κατηγορία περιόδου 2022-23 είναι η 41η περίοδος της κατηγορίας μετά την επίσημη ίδρυσή της το 1982 και αποτελεί την 3η βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την αναδιάρθρωση του 2021. Έχει ερασιτεχνικό χαρακτήρα. Υπεύθυνη για την διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η ΕΠΟ.

1ος Όμιλος

Ομάδες

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

2ος Όμιλος

Ομάδες

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

3ος Όμιλος

Ομάδες

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

4ος Όμιλος

Ομάδες

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

5ος Όμιλος

Ομάδες

Βαθμολογία

Αποτελέσματα

Παραπομπές

 

Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
Ενερχοντάρ

Το Ενερχοντάρ (, κυρ.: «δώρο της ενέργειας», ) είναι πόλη στο βορειοδυτικό τμήμα του Όμπλαστ Ζαπορίζια στην Ουκρανία, το οποίο επί του παρόντος βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων. Βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Δνείπερου, στην απέναντι πλευρά της τεχνητής λίμνης Καχόβκα από τη Νικόπολη και την Τσερβονοχρίχοριβκα. Η κύρια βιομηχανία του είναι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, σε σταθμό ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα και σε μεγάλο πυρηνικό σταθμό. Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 52.887 κάτοικοι (εκτ. 2021), όπου περίπου 11.000 από αυτούς εργάζονται στον πυρηνικό σταθμό.

Ιστορία 
Το Ενερχοντάρ ιδρύθηκε στις 12 Ιουνίου 1970 για την κατασκευή και εξυπηρέτηση του θερμοηλεκτρικού σταθμού Ζαπορίζια. Απέκτησε καθεστώς πόλης μέχρι το 1985, ενώ ήταν μέρος της Ουκρανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σοβιετικής Ένωσης. Ο πυρηνικός σταθμός Ζαπορίζια, ο μεγαλύτερος πυρηνικός σταθμός στην Ευρώπη, κατασκευάστηκε εκεί τη δεκαετία του 1980 (η κατασκευή του κτιρίου ξεκίνησε το 1980 και η πρώτη του μονάδα τέθηκε σε λειτουργία στα τέλη του 1985). Το 1991, η πόλη έγινε μέρος της ανεξάρτητης Ουκρανίας.

Οι δύο σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης συνεχίζουν να είναι σημαντικοί εργοδότες για τους κατοίκους της στον 21ο αιώνα.

Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος 

Στις 28 Φεβρουαρίου 2022, η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι κατέλαβε την πόλη και τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Ο δήμαρχος του Ενερχοντάρ, Ντμίτρο Ορλόβ, αρνήθηκε τον ισχυρισμό.

Οι άμαχοι έχτισαν ένα μεγάλο φράγμα από σάκους άμμου και οχήματα στο δρόμο προς τον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής σε μια προσπάθεια να εμποδίσουν την πρόοδο των ρωσικών στρατευμάτων. Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση για τα νοτιοανατολικά επιβεβαίωσε στις 7 Μαρτίου ότι το Ενερχοντάρ είχε καταληφθεί από τις ρωσικές δυνάμεις.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος του δήμου (αρχείο)
 Πύλη του Ενερχοντάρ
 Ενερχοντάρ, Ουκρανία — στατιστικά στοιχεία

Πόλεις της Ουκρανίας
Σοσιαλιστικά σχεδιασμένες πόλεις
Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Shazam! Η Οργή των Θεών

Το Shazam! Η Οργή των Θεών (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Shazam! Fury of the Gods) είναι αναμενόμενη ταινία βασισμένη στον χαρακτήρα των DC Comics, Shazam. Η παραγωγή έγινε από τις New Line Cinema, DC Studios, και The Safran Company, με την διανομή να είναι προγραμματισμένη να γίνει από την Warner Bros. Pictures. Θα είναι συνέχεια της ταινίας Shazam! (2019) και η 12η ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU). Σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβιντ Σάμπεργκ, με τους Χένρι Γκέιντεν και Κρις Μόργκαν να γράφουν το σενάριο. Πρωταγωνιστούν οι Ζακάρι Λεβί, Άσερ Έιντζελ, Τζακ Ντίλαν Γκρέιζερ, Ρέιτσελ Ζέγκλερ, Άνταμ Μπρόντι, Ρος Μπάτλερ, Μέγκαν Γκουντ, Λούσι Λιού, Ντζιμόν Χουνσού και Έλεν Μίρεν. 

Μία συνέχεια του Shazam! μπήκε σε ανάπτυξη λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία της ταινίας τον Απρίλιο του 2019, με τον Γκέιντεν να επιστρέφει ως σεναριογράφος. Τον Δεκέμβρη ανακοινώθηκε ότι ο Σάνμπεργκ και ο Λεβί θα επιστρέψουν. Ο τίτλος και οι υπόλοιποι ηθοποιοί ανακοινώθηκαν τον Αύγουστο του 2020. Η Ζέγκλερ, η Μίρεν και η Λιού προσλήφθηκαν στις αρχές του 2021. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάιο της ίδιας χρονιάς στην Ατλάντα και ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο. 

Το Shazam! Η Οργή τον Θεών θα κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 17 Μαρτίου του 2023.

Σύνοψη 
Όταν ο Μπίλι Μπάτσον και τα αδέρφια του μεταμορφώνονται σε υπερήρωες λέγοντας «Shazam», αναγκάζονται να επιστρέψουν σε δράση και να πολεμήσουν τις κόρες του Άτλαντα. Πρέπει μα τις σταματήσουν από το να χρησιμοποιήσουν ένα όπλο που μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 

Επερχόμενες ταινίες
Ταινίες του 2023
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές ταινίες φαντασίας
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες
Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ταινίες βασισμένες στην κλασική μυθολογία
Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Θερμοηλεκτρικός σταθμός Ζαπορίζια

Ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Ζαπορίζια είναι μεγάλος μη πυρηνικός θερμοηλεκτρικός σταθμός στην πόλη Ενερχοντάρ στην Ουκρανία, που κατασκευάστηκε από τη Σοβιετική Ένωση μεταξύ 1971 και 1977. Είναι ο ισχυρότερος θερμοηλεκτρικός σταθμός στην Ουκρανία, με εγκατεστημένη ισχύ 2.850 MWe. Το κύριο καύσιμο του είναι ο άνθρακας. Μπορεί επίσης να κάψει φυσικό αέριο και μαζούτ, και διαθέτει δεξαμενή αποθήκευσης για αυτά τα εφεδρικά καύσιμα δίπλα στις αποθήκες άνθρακα.

Ο σταθμός έχει δύο καμινάδες καυσαερίων ύψους 320 μέτρων, οι οποίες είναι από τις ψηλότερες ανεξάρτητες κατασκευές στην Ουκρανία. Ο σταθμός δεν είναι εξοπλισμένο με κανένα σύστημα αποθείωσης καυσαερίων, αλλά χρησιμοποιεί ηλεκτροστατικούς κατακρημνιστές για την αφαίρεση της ιπτάμενης τέφρας πριν από την εξάντληση των καυσαερίων μέσω μιας από τις δύο καμινάδες. Όπως πολλοί άλλοι σταθμοί παραγωγής με καύση άνθρακα, η τοποθεσία Ζαπορίζια περιλαμβάνει μια λίμνη τέφρας. Η τέφρα άνθρακα από τους λέβητες παραδίδεται με σωλήνα στη λίμνη έκτασης 135 εκταρίων (333 στρεμμάτων) όπου διατίθεται.

Ο σταθμός τροφοδοτεί με ρεύμα τις νότιες περιοχές της Ουκρανίας. Μέρος της ενέργειας μεταδίδεται από τον υποσταθμό του μέσω της Διασταύρωσης Παροχής Ενέργειας Ντριπρό Ενερχοντάρ στη βόρεια πλευρά της τεχνητής λίμνης Καχόβκα.

Στις 4 Μαρτίου 2022, ο θερμοηλεκτρικός σταθμός και ο παρακείμενος πυρηνικός σταθμός Ζαπορίζια καταλήφθηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022. Στις 5 Μαΐου 2022, ο θερμοηλεκτρικός σταθμός σταμάτησε να λειτουργεί αφού τελείωσε ο άνθρακας, καθώς δεν μπόρεσε να λάβει περαιτέρω παραδόσεις λόγω της εισβολής.

Ατύχημα το 2021 
Στις 3 Φεβρουαρίου 2021, ολόκληρη η πόλη Ενερχοντάρ, καθώς και πολλές γειτονικές πόλεις έχασαν την ηλεκτροδότηση. Αυτό προκλήθηκε από ένα ατύχημα στον θερμοηλεκτρικό σταθμό Ζαπορίζια, όπου, σύμφωνα με τους αξιωματούχους, η παραγωγή ισχύος των μονάδων των σταθμών έπεσε στο μηδέν.

Προκειμένου να εξισορροπηθεί το σύστημα, η μονάδα ισχύος Νο. 10 του TPP Krivorozhskaya βγήκε εκτός επισκευής πριν από το χρονοδιάγραμμα. Επιπλέον, κατόπιν εντολής της NEC Ukrenergo, οι μονάδες ισχύος Νο. 9 και 12 της Burshtynskaya TPP και Νο. 7 της Dobrotvorskaya TPP συγχρονίστηκαν στο δίκτυο και άρχισαν να παρέχουν ρεύμα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καμινάδα #1 θερμοηλεκτρικού σταθμού Ζαπορίζια στο SkyscraperPage.com

Σταθμοί παραγωγής ενέργειας που κατασκευάστηκαν στη Σοβιετική Ένωση
Σταθμοί παραγωγής ενέργειας με φυσικό αέριο στην Ουκρανία
BD+60°2522

Το BD+60°2522 είναι ένα φωτεινό αστέρι τύπου Ο που έχει δημιουργήσει το Νεφέλωμα Bubble ( NGC 7635 ) με τον αστρικό του άνεμο . Η ακριβής ταξινόμηση του άστρου είναι αβέβαιη, με μια σειρά από φασματικές ιδιαιτερότητες και ασυνέπειες μεταξύ της εμφάνισης του ίδιου του άστρου και των επιπτώσεων στο κοντινό νεφέλωμα, αλλά είναι αναμφίβολα ένα εξαιρετικά φωτεινό αστέρι με θερμή μάζα.  Η άμεση φασματοσκοπία αποδίδει μια φασματική κατηγορία O6,5 και μια αποτελεσματική θερμοκρασία γύρω στους  . Είναι μέλος της αστρικής ένωσης Cassiopeia OB2 στον βραχίονα του Περσέα  του γαλαξία σε απόσταση περίπου 8.500 ετών φωτός . 

Αν και το BD+60°2522 είναι περίπου δύο εκατομμυρίων ετών, το γύρω νεφέλωμα είναι προφανώς μόνο περίπου 40.000 ετών. Η φυσαλίδα αναμένεται να σχηματιστεί ως μέτωπο κρούσης όπου ο αστρικός άνεμος συναντά το διαστρικό υλικό σε υπερηχητικές ταχύτητες. Ο άνεμος από BD+60°2522 ταξιδεύει προς τα έξω με ταχύτητα 1.800–2.500 km/s, με αποτέλεσμα το αστέρι να χάνει πάνω από το ένα εκατομμυριοστό της μάζας του Ήλιου κάθε χρόνο.

Παραπομπές 

Αντικείμενα 2MASS
Αστέρες τύπου O
Κασσιόπη (αστερισμός)
Μπίλι Μέι

Ο Έντουαρντ Γουίλιαμ Μέι Τζούνιορ  (Edward William May Jr., 10 Νοεμβρίου 1916 – 22 Ιανουαρίου 2004) ήταν Αμερικανός συνθέτης, διασκευαστής και τρομπετίστας. Συνέθεσε κινηματογραφική και τηλεοπτική μουσική για τα The Green Hornet (1966), The Mod Squad (1968), Batman (με θέμα Batgirl, 1967),  και Naked City (1960). Συνεργάστηκε σε ταινίες όπως Pennies from Heaven (1981) και ενορχήστρωσε το Cocoon και το Cocoon: The Return, μεταξύ άλλων.

Έγραψε διασκευές για πολλούς κορυφαίους τραγουδιστές, όπως οι Φρανκ Σινάτρα, Νατ Κινγκ Κόουλ, Anita O'Day, Πέγκι Λι, Βικ Ντέιμον, Μπόμπι Ντάριν, Τζόνι Μέρσερ, Έλλα Φιτζέραλντ, Λούις Πρίμα, Κίλι Σμιθ, Jack Jones, Μπινγκ Κρόσμπι, Sandler και Young, Νάνσι Γουίλσον, Ρόουζμαρι Κλούνεϊ, The Andrews Sisters και Έλα Μέι Μορς. Συνεργάστηκε επίσης με τον σατιρικό συγγραφέα Σταν Φρέμπεργκ σε πολλά κλασσικά κωμικά άλμπουμ της δεκαετίας του 1950 και του 1960.

Ως τρομπετίστας στην εποχή των Big Band της δεκαετίας του 1940, ο Μέι ηχογράφησε τραγούδια όπως τα "Measure for Measure", "Long Tall Mama" και " Boom Shot ", με τον Γκλεν Μίλερ και την Ορχήστρα του  και το "The Wrong Idea", "Lumby" και "Wings Over Manhattan" με τον Τσάρλι Μπαρνέτ και την Ορχήστρα του  Με το δικό του συγκρότημα, είχε ένα επιτυχημένο σινγκλ, το " Charmaine ". Στη δεκαετία του 1950 κυκλοφόρησε αρκετά επιτυχημένα άλμπουμ με μοναδικές ορχηστρικές διασκευές και συνθέσεις του, συμπεριλαμβανομένων των Sorta-May και Sorta-Dixie.

Επιτυχία 
Στην Capitol, ο Μέι έκανε διευθετήσεις για πολλούς κορυφαίους καλλιτέχνες. Τέτοιοι ήταν οι Φρανκ Σινάτρα, Μπινγκ Κρόσμπι, Ρόοζμαρι Κλούνεϊ, Κίλι Σμιθ και άλλοι.
Ο Μέι κέρδισε δύο βραβεία Grammy, συμπεριλαμβανομένων εκίνου για την καλύτερη ερμηνεία από μια Ορχήστρα το 1958 και για την καλύτερη διασκευή το 1959. 

Τη δεκαετία του ' 60 και του '70 επιμελήθηκε πολλές αναδημιουργίες των τραγουδιών της εποχής των μεγάλων ορχηστρών.

Επιλεγμένες ηχογραφήσεις 
Ο Μέι διοργάνωσε και διηύθυνε για πολλούς εξέχοντες τραγουδιστές. Αυτή η λίστα επισημαίνει μερικές από τις ηχογραφήσεις του που επικεντρώθηκαν στα δικά του συγκροτήματα, συνθέσεις και διασκευές.

Singles 
 1952: Το "Charmaine" (Capitol 1919) κυκλοφόρησε για δύο εβδομάδες, κορυφώθηκε στο Νο. 17 
 1956: Ο "Κύριος τίτλος από <i id="mwAWU">το The Man With the Golden Arm</i> " (Capitol 3372) καταγράφηκε για δεκατέσσερις εβδομάδες και έφτασε στο Νο. 49.  και Νο. 9 του Ηνωμένου Βασιλείου

Άλμπουμ

Albums 
 1948 Join the Band
 1952 A Band Is Born
 1952 A Big Band Bash
 1953 Billy May's Bacchanalia
 1954 Sorta-Dixie
 1955 Sorta-May
 1955 Naughty Operetta
 1955 Arthur Murray Cha Cha Mambos
 1957 Jimmy Lunceford in Hi-Fi
 1957 Plays for Fancy Dancin' 
 1958 Billy May's Big Fat Brass
 1960 Cha Cha! Billy May
 1960 The Girls and Boys on Broadway
 1962 The Sweetest Swingin' Sounds of Billy May
 1962 Process 70
 1963 Bill's Bag
 1966 Billy May Today!

Παραπομπές

Βραβευμένοι με Grammy
Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Ιερά Μητρόπολις Γάνου και Χώρας

Η Ιερά Μητρόπολις Γάνου και Χώρας ήταν μια επαρχία (Μητρόπολη) του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα παράλια της θάλασσας του Μαρμαρά στην Ανατολική Θράκη. Η επισκοπή υπήρχε έως το 1922 με έδρα της παλαιότερα το Γάνος (σήμερα Gaziköy), και από το 16ο αιώνα τη Χώρα (σήμερα Hoşköy). Ο τίτλος του Μητροπολίτη Γάνου και Χώρας, υπερτίμου και εξάρχου Θράκης παραλίας αποδίδεται πλέον σε τιτουλάριους επισκόπους του Πατριαρχείου και είναι κενός από τις 3 Οκτωβρίου 2022, οπότε παραιτήθηκε ο τελευταίος Μητροπολίτης Αμφιλόχιος (Τσούκος).

Ιστορικά στοιχεία 
Ο Γάνος (η Γάνος, αργότερα το Γάνος) ιδρύθηκε από Μεγαρείς αποίκους τον 6ο αιώνα π.Χ., στην ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά, 165 χλμ. νοτιοδυτικά της Κωνσταντινούπολης. Η Χώρα ιδρύθηκε γύρω στο 1235 από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη, επίσης παραθαλάσσια, 5 χλμ. νοτιοδυτικά του Γάνου.

Πριν τον 13ο αιώνα, ο Γάνος αποτελούσε τμήμα της επισκοπής Πανίου της Μητροπόλεως Ηρακλείας. Πριν το 1324 έγινε αυτόνομη αρχιεπισκοπή και πριν το 1347 προβιβάστηκε σε Μητρόπολη. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης.

Η Μητρόπολη Γάνου και Χώρας συνόρευε βόρεια και δυτικά με τη Μητρόπολη Ηρακλείας, νοτιοανατολικά με τη Θάλασσα του Μαρμαρά και νοτιοδυτικά με τη Μητρόπολη Μυριοφύτου και Περιστάσεως.

Επισκοπικός κατάλογος

Παραπομπές

Πηγές
 

Γανου
Μπαντικότ

Μπαντικότς, Μπάντικουτς ή Μπαντικότες είναι μια οικογένεια με πάνω από 20 είδη μικρού ή μεσαίου μεγέθους, χερσαίων, σε μεγάλο βαθμό νυχτόβιων παμφάγων μαρσιποφόρων που ανήκουν στην τάξη των πηραμελόμορφων (Peramelemorphia). Είναι ενδειμικά της περιοχή της Αυστραλίας και της Νέα Γουινέας, συμπεριλαμβανομένου του αρχιπελάγους του Μπίσμαρκ στα ανατολικά και των νησιών Σέραμ και Χαλμαχέρα στα δυτικά.

Χαρακτηριστικά 
Τα μπάντικοτς φθάνουν το μήκος των 30 έως 80 εκατοστών, συμπεριλαμβανομένου της ουράς των 0 έως 30 εκατοστών. Στο σώμα είναι εύσωμα συνήθως με πυκνό τρίχωμα. Το ρύγχος τους είναι κωνικό και τα πίσω τους άκρα είναι μακρύτερα από τα μπροστινά.
Blue Beetle

Το Blue Beetle είναι αναμενόμενη ταινία βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα των DC Comics. Η παραγωγή έγινε από τις DC Studios, Entertainment One, S&K Pictures και The Safran Company, με την διανομή να είναι προγραμματισμένη να γίνει από την Warner Bros. Pictures και θα είναι η 14η ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Έιντζελ Μάνιουελ Σότο, με το σενάριο να έχει γραφτεί από τον Γκάρεθ Ντουνέτ-Άλκοκερ. Πρωταγωνιστεί ο Σόλο Μαριντουένια, μαζί με τους Μπρούνα Μαρκεζίνε, Μπελίσα Εσκομπέντο, Τζορτζ Λόπεζ, Αντριάνα Μπαράζα, Ελπίντια Κορίγιο, Νταμιάν Αλκαζάρ, Ραούλ Τρουίγιο και Σούζαν Σαράντον. 

Μια ταινία με τον Blue Beetle μπήκε σε ανάπτυξη τον Νοέμβριο του 2018, με τον Ντουνέτ-Άλκοκερ. Ο Σότο προσλήφθηκε τον Φεβρουάριο του 2021, για το HBO Max. Ο Μαριντουένια προσλήφθηκε τον Αύγουστο, με την ταινία να αλλάζει σε κινηματογραφική κυκλοφορία τον Δεκέμβρη. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάϊο του 2022 και ολοκληρώθηκαν τον Ιούλιο στην Ατλάντα, στο Ελ Πάσο και στο Πουέρτο Ρίκο.

Το Blue Beetle θα κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 18 Αυγούστου του 2023.

Καστ και χαρακτήρες 

 Σόλο Μαριντουένια ως Τζέιμι Ρέγες/Blue Beetle
 Μπρούνα Μαρκεζίνε ως Πένι
 Μπελίσα Εσκομπέντο ως Μιλάγκρος Ρέγες
 Τζορτζ Λόπες ως Ρούντι
 Αντριάνα Μπαράζα ως Νάνα
 Ελπίντια Κορίγιο ως Ρόκιο
 Νταμιάν Αλκαζάρ ως Αλμπέρτο
 Ραούλ Τρουίγιο ως Caparax the Indestructible Man
 Σούζαν Σαράντον ως Βικτόρια Κορντ

Ο Χάρβεϊ Γκίλεν θα εμφανιστεί ως έναν άγνωστο ρόλο.

Παραγωγή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Επερχόμενες ταινίες
Ταινίες του 2023
Αγγλόφωνες ταινίες
Ισπανόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας
Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Ταινίες γυρισμένες στο Ελ Πάσο (Τέξας)
Ταινίες γυρισμένες στο Πουέρτο Ρίκο
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κορωνέικη ελιά

Η Κορωνέικη ελιά είναι  ποικιλία ελιάς από την Ελλάδα που χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή ελαιολάδου . Μαζί με τις ισπανικές ποικιλίες της  Αρμπεκίνα και τις Αρμποζάνα, οι Κορωνέικες ελιές είναι από τις πιο κοινές και πιο κατάλληλες για συστήματα καλλιέργειας υψηλής πυκνότητας σε όλο τον κόσμο,   καθώς οι καρποί της αν και μικροί έχουν υψηλή απόδοση σε λάδι. 
Πατρίδα της κορωνέικης ελιάς είναι η περιοχή της Κορώνης στη Πελοπόννησο αλλά πλέον έχει φυτευτεί και σε άλλες περιοχές στις οποίες είναι γνωστή και σαν  Ψηλολιά, Λαδολιά, Ασπρολιά, Λιανολιά, Βατσίκι κ.α. 

Η κορωνέικη ελιά καλλιεργείται εκτός από την Ελλάδα και σε  Αλβανία, Αυστραλία, Βραζιλία, Χιλή, Κίνα, Κύπρο, Αίγυπτο, Γαλλία, Ισραήλ, Ιταλία, Μεξικό, Νέα Ζηλανδία, Πορτογαλία, Σαουδική Αραβία, Ισπανία, Τυνησία, Ηνωμένες Πολιτείες και Ουρουγουάη .

Παραπομπές 

Ελιά
Μεσογειακή κουζίνα
Νησιά Ναυαρχείου

Τα Νησιά Ναυαρχείου (Admiralty Islands) είναι ένα σύμπλεγμα 18 νησιών στο αρχιπέλαγος Μπίσμαρκ, στα βόρεια της Παπούα Νέας Γουινέας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Συχνά αναφέρονται και Νήσοι Μανούς από το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος.

Τα τροπικά αυτά νησιά αποτελούν μέρος της επαρχίας Μανούς, της μικρότερης και λιγότερο κατοικημένης επαρχίας της Περιοχής Νήσων της Παπούα Νέας Γουινέας. Η συνολική έκταση είναι 2.100 τ.χλμ. Πολλά από τα νησιά Ναυαρχείου είναι ατόλες και ακατοίκητα.

Τα μεγαλύτερα νησιά είναι η Νήσος Μανούς και η Νήσος Λος Νέγκρος. Τα υπόλοιπα είναι η Νήσος Τονγκ, η Νήσος Παρκ, η Νήσος Ραμπούτγιο, η Νήσος Λου και η Νήσος Μπαλουάν στα ανατολικά, η Νήσος Μπουκέ στα νότια και η Νήσος Μπίπι στα δυτικά της Νήσου Μανούς. Άλλα νησιά με ιδιαίτερη αναφορά στην ιστοριά του Μανούς είναι η Νήσος Νντρόβα, η Νήσος Πιτύλου και η Νήσος Πόναμ.

Νησιά της Παπούα Νέας Γουινέας‎
Un uomo (μυθιστόρημα)

Un uomo είναι ένα μυθιστόρημα γραμμένο από την Οριάνα Φαλάτσι. Δημοσιεύτηκε στην Ιταλία το 1979 και έχει ως κεντρικό θέμα τη σχέση της Οριάνα Φαλάτσι με τον Αλέκο Παναγούλη. Ψευδοβιογραφία του νεαρού Έλληνα, το βιβλίο είναι γραμμένο με τη μορφή μυθιστορήματος, με αναφορές στη φλογερή, περίπλοκη και θυελλώδη σχέση της συγγραφέως με τον Παναγούλη, ο θάνατος του οποίου η Φαλάτσι δεν μπόρεσε ποτέ να αποδεχθεί ως ατύχημα.

Βιογραφίες
Σταν Φρέμπεργκ

Ο Σταν Φρέμπεργκ (Stan Freberg, γεννήθηκε ως Stanley Friberg, 7 Αυγούστου 1926 – 7 Απριλίου 2015) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, συγγραφέας, κωμικός, μουσικός, προσωπικότητα του ραδιοφώνου, μαριονετίστας και δημιουργικός διευθυντής διαφήμισης.

Τα πιο γνωστά έργα του περιλαμβάνουν το " St. George and the Dragonet ",  Stan Freberg Presents the United States of America, ο ρόλος του στην τηλεοπτική σειρά Time for Beany, πολλοί χαρακτήρες στους Looney Tunes όπως ο Pete Puma και ο Bertie και αρκετοί κλασικών τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή 
Ο Φρέμπεργκ γεννήθηκε ως Stanley Friberg  στις 7 Αυγούστου 1926 στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια,  γιος της Έβελιν Ντόροθι (το γένος Κόνερ), μιας νοικοκυράς, και του Βίκτορ Ρίτσαρντ Φρίμπεργκ (αργότερα Freberg), ενός βαπτιστή λειτουργού.  Ο Φρέμπεργκ ήταν σουηδικής και ιρλανδικής καταγωγής.   

Επιλέχθηκε στον στρατό των ΗΠΑ από το 1945 έως το 1947 όπου υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις  προσαρτημένοι στο Ιατρικό Σώμα στο Γενικό Νοσοκομείο Μακ Κόρνακ στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια .

Το έργο του Φρέμπεργκ αντανακλούσε τόσο την ευγενική του ευαισθησία (παρά τη φιλελεύθερη χρήση της σάτιρας και της παρωδίας ) όσο και την άρνησή του να δεχτεί τους παρασκευαστές αλκοόλ και καπνού ως χορηγούς - ένα εμπόδιο στη ραδιοφωνική του καριέρα όταν ανέλαβε τον Τζακ Μπένι στο ραδιόφωνο του CBS . 

Η πρώτη σύζυγος του Φρέμπεργκ, Donna, πέθανε το 2000. Είχε δύο παιδιά από αυτόν τον γάμο, τη Donna Jean και τον Donavan . Παντρεύτηκε την Betty Hunter το 2001.

Θάνατος 
Ο Φρέμπεργκ πέθανε στις 7 Απριλίου 2015, σε ηλικία 88 ετών, στο Ιατρικό Κέντρο UCLA, Santa Monica  στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια από πνευμονία .

Επιλεγμένη φιλμογραφία 
 Callaway Went Thataway (1951) στο ρόλο του Marvin
 Geraldine (1953) στο ρόλο του Billy Weber
 Lady and the Tramp (1955) στο ρόλο του Beaver (φωνή)
 Tom Thumb (1958) στο ρόλο του Yawning Man (φωνή)
 It's a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963) στο ρόλο του Deputy Sheriff
 I Go Pogo (1980) στο ρόλο του Albert the Alligator (φωνή)
 Freakazoid! (1995) στο ρόλο του Mo-Ron (φωνή)
 Stuart Little (1999) στο ρόλο του The Boat Race Announcer (φωνή)
 Tweety's High-Flying Adventure (2000) στο ρόλο του Pete Puma / Additional voices (φωνή)
 Looney Tunes: Back in Action (2003) στο ρόλο του Junior Bear (φωνή)
 I Know That Voice (2013) στο ρόλο του ίδιου

Δισκογραφία

Singles

Παραπομπές 

Βραβευμένοι με Grammy
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Ασότ Γ΄ του Ταρόν

Ο Ασότ Γ΄ (Ασώτιος των βυζαντινών πηγών), αρμεν.: Ashot III, αραβικά : Ashūṭ ibn Ghirghūr και Ibn Ṭurnīq, (άκμασε π. 900-967 ) ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος ηγεμόνας της νότιας αρμενικής περιοχής Tαρόν από το  μέχρι το τέλος του το 967.

Βιογραφία 
Ήταν φυσικός (νόθος) γιος τού Γρηγόριου Α΄ τού Ταρόν και ετεροθαλής αδελφός τού Βαγράτ Β΄ τού Ταρόν. Η οικογένεια ήταν κλάδος της δυναστείας των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι).  Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του. Σύμφωνα με το Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων (βασ. 913–959), στα νιάτα του επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και έλαβε τον τίτλο τού πρωτοσπαθάριου, γεγονός που χρονολογείται από τον ιστορικό και γενεαλόγο Κύριλ Τουμάνοφ στο . Μία δεύτερη επίσκεψη, που χρονολογείται από τον Τουμάνοφ στο , κατέληξε στην απονομή τού τίτλου τού πατρικίου.  Μετά το τέλος τού Γρηγορίου Α΄ (κάποια στιγμή μεταξύ 923 και 936),  ο Ασότ Γ΄ και ο ετεροθαλής αδελφός του Βαγράτ Β΄ ανέλαβαν την ηγεμονία, αλλά η εξουσία τους περιοριζόταν μόνο σε μέρος τού Ταρόν: περίπου το ήμισυ ελεγχόταν από τον εξάδελφό τους Τορνίκη, γιο τού θείου τους Αμπού Γκανίμ, που είχε και τον τίτλο τού πατρικίου. Ένας αγώνας ξεκίνησε μεταξύ των εξαδέλφων, αναγκάζοντας τον Τορνίκη να παραδώσει τα εδάφη του στον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό (βασ. 920–944 ). Όταν ο Τορνίκης απεβίωσε, ο Ρωμανός Α΄ έστειλε απεσταλμένους να παραλάβουν τα εδάφη που είχε υποσχεθεί, αλλά οι αδελφοί Ασότ Γ΄ και Βαγράτ Β΄ κατάφεραν να πείσουν τον Αυτοκράτορα να τους αφήσει τα εδάφη τού Τορνίκη, με αντάλλαγμα το φρούριο τού Ολνούτιν.  

Μέχρι το 940, ο Βαγράτ Β΄ είχε αποβιώσει και έτσι ο Ασότ Γ΄ βασίλευσε ως μοναδικός πρίγκιπας τού Ταρόν. Εκείνη τη χρονιά, ο Χαμδανίδης πρίγκιπας Σαΐφ αλ-Ντάουλα εισέβαλε στην Αρμενία. Ο Άραβας ιστορικός Ιμπν Ζαφίρ καταγράφει ότι ο Σαΐφ αλ-Ντάουλα κατέστρεψε το Tαρόν και πολιόρκησε την πρωτεύουσά του Mους. Τελικά ο Ασότ Γ΄ —τον οποίο ο Ιμπν Ζαφίρ αποκαλεί «βασιλιά της Αρμενίας και της Γεωργίας»— αναγκάστηκε να τού δηλώσει υποτέλεια, να παραδώσει τις πόλεις Σασούν και Κουλμπ και να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του στο Ταντβάν κοντά στη λίμνη Βαν.  Ο Ασότ Γ΄ συνέχισε να κυβερνά το Ταρόν μέχρι το τέλος του στα τέλη τού καλοκαιριού ή στις αρχές τού φθινοπώρου τού 967 (που χρονολογείται από κάποιους προηγούμενους ιστορικούς στο 966). Μετά το τέλος του, οι γιοι του:
 Γρηγόριος και 
 Βαγράτ 
παρέδωσαν το πριγκιπάτο στους Βυζαντινούς και ανέλαβαν οι ίδιοι τη βυζαντινή υπηρεσία, ιδρύοντας την ευγενή οικογένεια των Ταρωνιτών.

Πηγές 
 
 

Πρωτοσπαθάριοι
Πατρίκιοι
Βαγρατίδες
Ο Aquaman και το Χαμένο Βασίλειο

Το Ο Aquaman και το Χαμένο Βασίλειο (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Aquaman and the Lost Kingdom) είναι αναμενόμενη ταινία βασισμένη στον χαρακτήρα των DC Comics Aquaman. Η παραγωγή έγινε από τις DC Studios, The Safran Company και Atomic Monster Productions, με την διανομή να είναι προγραμματισμένη να γίνει από την Warner Bros. Pictures, και θα είναι συνέχεια του Aquaman (2018) και η 15η ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU). Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Τζέιμς Γουάν, με το σενάριο να έχει γραφτεί από τον Ντέιβιντ Λέσλι Τζόνσον Μακγκόλντρικ, Πρωταγωνιστεί ο Τζέισον Μομόα, μαζί με τους Άμπερ Χερντ, Γουίλεμ Νταφόε, Πάτρικ Γουίλσον, Ντολφ Λούντγκρεν, Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν Β', Τεμουέρα Μόρισον και Νικόλ Κίντμαν. 

Η συνέχεια του Aquaman ανακοινώθηκε ανάμεσα στην παραγωγή της πρώτης ταινίας. Ο Γουάν δεν ήθελε να βιαστεί για την ταινία, αλλά τον Ιανουάριο του 2019 συμφώνησε να επιβλέψει την ταινία. Ο Τζόνσον Μακγκόλντρικ προσλήφθηκε τον Φεβρουάριο και ο Γουάν επιβεβαίωσε ότι θα σκηνοθετήσει την ταινία τον Αύγουστο του 2020. Ο τίτλος ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2021. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο τέλος του μήνα και ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 2022 στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Χαβάη, στο Λος Άντζελες και στο Νιου Τζέρσεϊ. 

Το Ο Aquaman και το Χαμένο Βασίλειο θα κυκλοφορήσει στις 25 Δεκεμβρίου του 2023.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 

 Τζέισον Μομόα ως Άρθουρ Κέρι/Aquaman
 Άμπερ Χερντ ως Μέρα
 Γουίλεμ Νταφόε ως Νουίντιους Βάλκο
 Πάτρικ Γουίλσον ως Ορμ Μάριους
 Ντολφ Λούντγκρεν ως Βασιλιάς Νηρέας
 Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν Β' ως Ντέιβιντ Κέιν/Black Manta
 Τεμουέρα Μόρισον ως Τομ Κέρι
 Νικόλ Κίντμαν ως Ατλάνα

Ο Μπεν Άφλεκ θα επιστρέψει ως ο Μπρους Γουέιν/Batman. Ο Ράνταλ Παρκ θα εμφανιστεί ως ο Δρ. Στίβεν Σιν, ο Βίνσεντ Ρέγκαν θα εμφανιστεί ως ο Άτλαν, η Τζάνι Ζάο θα εμφανιστεί ως το Σαλάχι και η Ίντια Μουρ θα εμφανιστεί ως η Καρσόν.

Παραγωγή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Επερχόμενες ταινίες
Ταινίες του 2023
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Ταινίες σχετικά με γοργόνες
Ταινίες σχετικές με ευγενείς
Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Ρυγχίνοι

Οι Ρυγχίνοι ήταν Σκλαβηνίες, Νότιοι Σλάβοι που εγκαταστάθηκαν τον 7ο αιώνα μ.Χ. στην κεντρική Μακεδονία. Ο Τράιαν Στοϊανόβιτς τους αναφέρει σαν "Σλάβοι" ή "Αβαροσλάβοι" αλλά το όνομα τους πιθανότατα προήλθε από έναν παραπόταμο ανάμεσα στον Βαρδάρη και του Στρυμόνα. Η φυλή τους καταγράφεται στα Θαύματα του Αγίου Σημητρίου σαν μία από τις φυλές των Σκλαβήνων που πολιόρκησαν την Θεσσαλονίκη, στα μέσα του 7ου αιώνα ο αρχηγός τους ονομαζόταν Περβούνδος. Οι Ρυγχίνοι ήταν πανίσχυρη φυλή, όταν ο Περβούνδος συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους Βυζαντινούς συμμάχησαν με τους Δραγουβίτες και τους Σαγουδάτες και προχώρησαν στην δεύτερη ανεπιτυχή πολιορκία της Θεσσαλονίκης (676-678). Τον επόμενο αιώνα οι Ρυγχίνοι, οι Βλαχορυγχίνοι και οι Σαγουδάτες μετακινήθηκαν λίγο ανατολικότερα και εγκαταστάθηκαν στην Χαλκιδική. Ο Πορφύριος Ουσπένσκι βρήκε στην Μονή Κωνσταμονίτου ένα έγγραφο που έδινε την πληροφορία ότι οι Ρυγχίνοι και οι Σαγουδάτες ήρθαν από την Βουλγαρία στην Χερσόνησο του Άθω μέσω της Μακεδονίας την εποχή της Εικονομαχίας. Το όνομα "Βλαχορυγχίνοι" πιθανότατα να υποδηλώνει ανάμειξη των Ρυγχίνων με Βλάχους ή Λατινόφωνους.

Παραπομπές

Πηγές

Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500–1250. Cambridge: Cambridge University Press.

7ος αιώνας στην Ευρώπη
Σκλαβηνίες
Μεσαιωνική Μακεδονία
Αγκσαρτάν Α΄ του Καχέτι

Ο Αγκσαρτάν Α΄, Aghsartan I, , (απεβ. το 1084) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) ήταν βασιλιάς τού Καχέτι και τού Χερέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1058 μέχρι το τέλος του το 1084.

Βιογραφία 
Διαδέχθηκε τον πατέρα του Γκαγκίκ του Καχέτι, μετά το τέλος εκείνου. Η βασιλεία του συνέπεσε με τις επιδρομές των Σελτζούκων στα γεωργιανά εδάφη και τις επίμονες προσπάθειες των Γεωργιανών Βαγρατιδών βασιλέων να φέρουν όλες τις γεωργιανές πολιτικές στο ενιαίο βασίλειό τους. Το 1068 ο Αγκσαρτάν Α΄ υποτάχθηκε στον σουλτάνο Αλπ Αρσλάν των Σελτζούκων, και συμφώνησε να πληρώσει φόρο υποτέλειας και εξασφάλισε την τουρκική υποστήριξη κατά τού βασιλιά Βαγράτ Δ΄ της Γεωργίας, που είχε καταλάβει μέρος της επικράτειας τού Καχέτι. Συνέχισε τον αγώνα του ενάντια στην συγκεντρωτική πολιτική τού Γεωργιανού στέμματος υπό τον διάδοχο τού Βαγράτ Γεώργιο Β΄ και συμμάχησε με την επαναστατική φυλή των Λιπαριτιδών, αλλά στη συνέχεια μετέφερε την υπακοή του στον Γεώργιο Β΄ και τον βοήθησε να αντιμετωπίσει τη φεουδαρχική αντιπολίτευση και στη συνέχεια να πολεμήσει την εισβολή των Σελτζούκων το 1074 υπό τον σουλτάνο Μαλίκ Σαχ Α΄. Ωστόσο, όταν ο Γεώργιος Β΄ έκανε ειρήνη με τον σουλτάνο στις αρχές της δεκαετίας του 1080, ο τελευταίος αναγνώρισε τον βασιλιά της Γεωργίας ως τον μόνο νόμιμο κύριο τού Καχέτι και τού έδωσε μία δύναμη Σελτζούκων για να κατακτήσει την περιοχή. Ο Γεώργιος Β΄, επικεφαλής ενός συνδυασμένου στρατού Γεωργίας-Σελτζούκων, πολιόρκησε το Καχετικό φρούριο Βεζίνι, αλλά δεν κατάφερε να το καταλάβει και αποχώρησε. Ο Αγκσαρτάν Α΄ άδραξε αμέσως την ευκαιρία για να υποσχεθεί την πίστη του στους Σελτζούκους: πήγε στον Μαλίκ Σαχ και ασπάστηκε το Ισλάμ, κερδίζοντας έτσι μία σελτζουκική προστασία ενάντια στις φιλοδοξίες τού βασιλιά της Γεωργίας. Απεβίωσε το 1084 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γεώργιος Δ΄.

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Toumanoff, Cyrille (1976, Ρώμη). Manuel de Généalogie et de Chronologie pour le Caucase chrétien (Arménie, Géorgie, Albanie).
 Βαχουστι Μπαγκατιονι . История царства грузинского. Возникновение и жизнь Кахети и Эрети. Ч.1.

Βασιλείς του Καχέτι και του Χερέτι
Γεώργιος Β΄ του Λορί

Ο Γεώργιος/Κιουρίκε Β΄, Kiurike II, εναλλακτικά γράφεται Gorige, Korike ή Gurgen (άκμασε 1048 - 1089) από τον Οίκος των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) ήταν ο τρίτος βασιλιάς τού βασιλείου τού Λορί (1048-1089).

Βιογραφία 
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Δαβίδ Α΄ τού Ακτήμονα (Ανογκίν) βασιλιά τού Τασίρ-Ντζοραγκέτ (= Λορί). Αδελφός του ήταν ο Γκαγκίκ του Καχέτι. 

Έγινε βασιλιάς στο Λορί και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Δαβίδ Β΄.

Οικογένεια 
Είχε τέκνα:
 Δαβίδ Β΄ βασιλιάς τού Λορί (βασ. 1089-1113).
 Αμπάς Α΄ βασιλιάς του Λορί (1089-1113).

Βασιλείς του Τασίρ-Ντζοραγκέτ