joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γκέοργκ Ντόιτερ

Ο Γκέοργκ Ντόιτερ (γερμ. Georg Deuter, γενν. 1945) είναι Γερμανός μουσικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1945 στο Φάλκενχάγκεν. Νωρίς ασχολήθηκε με την μουσική και έμαθε μόνος του φλογέρα και κιθάρα. Αρχικά εργάστηκε ως σχεδιαστής και δημοσιογράφος στο Μόναχο. Μετά από ένα βαρύ τροχαίο ατύχημα στο οποίο τραυματίστηκε βαριά και μετά την ανάρρωσή του αποσύρθηκε από τα κοσμικά και ασχολήθηκε μόνο με την μουσική και τον Σοφισμό. Περιηγήθηκε στην Ινδία, Νεπάλ, ανέβηκε στα Ιμαλάια και αφιερώθηκε στη θρησκεία. Έζησε στην Κίνα και σε Ινδιάνικα χωριά στην Αμερική. Η μουσική του διαπνέεται από γαλήνη.

Ενδεικτική δισκογραφία 
 1970 D
 1978 Haleakala
 1978 Land of Enchantment
 1979 Ecstasy
 1980 Osho Nadabrahma Meditation
 1981 Silence Is the Answer
 1982 Cicada
 1984 Nirvana Road
 1987 San
 1989 Aum
 1989 Basho's Pond: Devotion Flute Music From The World Of Osho
 1989 Celebration
 1992 Henon
 1993 Call of the Unknown: Selected Pieces 1972-1986 [#2]
 1995 Wind and Mountain
 1995 Terra Magica - Planet of Light
 1996 Osho Kundalini Meditation
 1997 Osho Dynamic Meditation
 1998 Nada Himalaya
 1999 Reiki - Hands of Light
 2000 Garden of the Gods
 2000 Sun Spirit
 2001 Buddha Nature
 2002 Like the Wind in the Trees
 2003 Sea & Silence
 2003 Osho Mandala Meditation
 2003 Osho Whirling Meditation
 2003 Osho Gourishankar Meditation
 2004 Earth Blue
 2005 Tibet: Nada Himalaya, Vol. 2
 2005 East of the Full Moon
 2006 Koyasan (Reiki Sound Healing)
 2007 Wind & Mountain
 2008 Athmospheres
 2008 Spiritual Healing
 2009 Eternity
 2009 Notes from a Planet
 2010 Mystery of Light
 2011 Empty Sky
 2012 Reiki Healing (Sampler)
 2012 Flowers Of Silence (Sampler)
 2012 Ocean Waves (als Produzent)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Biographie (deutsch/englisch)
 Deuters Seite auf Artist Direct (englisch)

Γερμανοί μουσικοί
Τσιμαλουακάν

Το Τσιμαλουακάν ή Τσιμαλγουακάν (ισπανικά: Chimalhuacán  [tʃimalwaˈkan]), που στην γλώσσα Νάουατλ σημαίνει «τόπος αυτών που έχουν ασπίδες», είναι πόλη και δήμος στη ανατολική πλευρά της Πολιτείας του Μεξικού. Βρίσκεται ακριβώς έξω από τα βορειοανατολικά σύνορα της Ομοσπονδιακής Περιφέρειας (Distrito Federal) και είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής της Πόλης του Μεξικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η πόλη έχει 524.223 κατοίκους, ήταν δηλαδή η πέμπτη μεγαλύτερη στην πολιτεία, και ο δήμος 525.389 κατοίκους.

Το Τσιμαλουακάν ιδρύθηκε 1259 από τρεις αρχηγούς ή Τλατοάνι. Η ισπανική πόλη Τσιμαλουακάν ιδρύθηκε το 1529 και το Τάγμα των Δομινικανών έχτισε μια εκκλησία και ένα μοναστήρι εδώ το 1563.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Τσιμαλουακάν, Μεξικό
Δήμος Τσιμαλουακάν Επίσημος ιστοχώρος

Πόλεις του Μεξικού
Honda Super Cub

To Honda Super Cub, επίσης γνωστό ως το C100, 50, Cub, C50, C70, C90, C100EX, Passport και άλλα, είναι μια μοτοσικλέτα της Honda με τετράχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα με κυβισμό από 49 έως 109 cc. Όντας σε συνεχή παραγωγή από το 1958, με την παραγωγή να να ξεπερνά 60 εκατομμύρια το 2008, το Super Cub είναι το πιο παραγόμενο μηχανοκίνητο όχημα στην ιστορία. Η διαφημιστική εκστρατεία του Super Cub στις ΗΠΑ, «Συναντάς τους καλύτερους ανθρώπους πάνω σε ένα Honda» είχε μια διαρκή επίδραση στην εικόνα της Honda και στην αμερικανική στάση για τις μοτοσικλέτες και θεωρείται μια κλασική περίπτωση μελέτης στο μάρκετινγκ.

Ιστορία μοντέλου
Το Honda Super Cub έκανε το ντεμπούτο του το 1958, δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της Honda Motor Co. Ltd. Το αρχικό Honda Cub F ήταν μοτοποδήλατο. Η Honda κράτησε το όνομα άλλα πρόσθεσε το πρόθεμα "Super" για το νέο ελαφρύ μηχάνημα. Το Super Cub αρχικά δεν είχε επιτυχία στις πωλήσεις κυρίως λόγω της ύφεσης στην Ιαπωνία. Έπειτα 3 μήνες μετά το 1958 οι πελάτες ξεκίνησαν τα παράπονα. Οι εργάτες της Honda παράτησαν τις διακοπές τους για να επισκευάσουν τα προβληματικά Super Cub στα σπίτια των πελατών.

Όταν το μοντέλο εισήχθηκε στις ΗΠΑ το όνομα άλλαξε σε Honda 50, και αργότερα Honda Passport C70 και C90. Παρομοίως, στη Βρετανία πήραν τα ονόματα Honda 50 και Honda 90.

Μοντέλα μοτοσικλετών Honda
Θανάσης Δημόπουλος

Ο Θανάσης Δημόπουλος (Ξυλοκέρα Ηλείας, 21 Απριλίου 1963) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα

Σε συλλογικό επίπεδο 
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 19 ετών το 1982 στον Παναθηναϊκό, όπου και εντυπωσίασε κατά την πρώτη του χρονιά (1982–83), οπότε και πέτυχε 15 γκολ, ενώ κράτησε τη θέση του βασικού στην ομάδα συνολικά για τρία χρόνια. Στη συνέχεια έγινε αναπληρωματικός κι έτσι στο μέσο της περιόδου 1987–88 και μετά από 5½ χρόνια παραμονής στους «πράσινους», έλυσε το συμβόλαιό του.

Συνέχισε την καριέρα του για τα επόμενα 4½ χρόνια στον Ηρακλή, έχοντας για όλο αυτό το διάστημα τη θέση του βασικού επιθετικού της ομάδας και σκοράροντας κατά μέσο όρο 11 γκολ ανά περίοδο. Αγωνίστηκε στη συνέχεια για έναν χρόνο στον ΠΑΟΚ χωρίς όμως να πάρει πολλές ευκαιρίες και στη συνέχεια για μισή περίοδο στον Εθνικό, χωρίς και πάλι ιδιαίτερη επιτυχία. Έκλεισε την καριέρα του την περίοδο 1996–97 αγωνιζόμενος σε μικρότερες κατηγορίες, αρχικά στον Α.Ο. Πύργου (Β' εθνική) και στο δεύτερο μισό της ίδιας χρονιάς στον Ορέστη Ορεστιάδας (Γ' εθνική).

Με τις τέσσερις ομάδες της Α' εθνικής αγωνίστηκε συνολικά σε 257 αγώνες και σημείωσε 83 γκολ. Ο Θανάσης Δημόπουλος κατέκτησε συνολικά τέσσερις τίτλους με τον Παναθηναϊκό (συγκεκριμένα δύο νταμπλ): Το πρωτάθλημα και το κύπελλο του 1984 (ο ίδιος σκόραρε στον τελικό με αντίπαλο τη Λάρισα), καθώς και το πρωτάθλημα και το κύπελλο του 1986. Την περίοδο 1984-85 αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών. Αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος την περίοδο 1988–89 με τον Ηρακλή (13 γκολ), πίσω από τους Ούγγρους Ίμρε Μπόντα του Ολυμπιακού Βόλου και Λάγιος Ντέταρι του Ολυμπιακού.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τα δύο αδέλφια του Χρήστος και Σπύρος, υπήρξαν επίσης επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αγωνιζόμενοι κι αυτοί στη θέση του επιθετικού. Θανάσης και Χρήστος υπήρξαν και συμπαίκτες για 2½ χρόνια στον Παναθηναϊκό.

Στην εθνική Ελλάδας 
Στην εθνική Ελλάδας ο Θανάσης Δημόπουλος αγωνίστηκε τρεις συνολικά φορές. Το 1985 με αντίπαλο το Βέλγιο για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 1986 και το 1989 σε δύο φιλικές αναμετρήσεις με αντιπάλους τις Νορβηγία και Πολωνία.

Τίτλοι - διακρίσεις 
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1984, 1986
2 Κύπελλα Ελλάδας: 1984, 1986
Ημιτελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1984

Πηγές 

 Ανδρέας Μπόμης, Αλμανάκ 1991, Γ' τόμος, σελίδα 8
 www.soccerbase.gr (ιστοσελίδα διαθέσιμη μόνο σε συνδρομητές)
 Ιστοσελίδα ΕΠΟ, αρχείο συμμετοχών ποδοσφαιριστών στην Εθνική ανδρών
 Η καριέρα του Θανάση Δημόπουλου στο national football teams
 Το προφίλ του Θανάση Δημόπουλου στο transfermarkt

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Δημοτικό Γυμναστήριο Αιγάλεω «Σταύρος Βενέτης»

Το Δημοτικό Γυμναστήριο Αιγάλεω «Σταύρος Βενέτης» βρίσκεται στην οδό Νικολάου Πλαστήρα και Δημαρχείου στο Αιγάλεω, δίπλα στο Κολυμβητήριο Αιγάλεω και πολύ κοντά στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αιγάλεω «Γιάννης Ρίτσος» Η χωρητικότητα του γυμναστηρίου είναι 2.000 θέσεις. Πήρε το όνομα του από τον Αιγαλεώτη αθλητή Σταύρο Βενέτη. Παραχωρείται από το Δήμο Αιγάλεω στις ομάδες της Πόλης για τις ανάγκες των τμημάτων τους ανδρών - γυναικών καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης των ΑΟ Αιγάλεω, Μ.Ε.Λ.Α.Σ ο Αγιος Ελευθέριος Αιγάλεω, Διαγόρας Δρυοπιδέων.

Το Κλειστό Γυμναστήριο Αιγάλεω θεμελιώθηκε το 1972, ενώ τα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 11 Μαρτίου 1973, παρουσία πολλών αθλητικών παραγόντων καθώς και του τότε δημάρχου της πόλης Ορφέα Τζανετόπουλου.

Πηγές - Παραπομπές 

Αιγαλεω
Αιγαλεω
Αιγαλεω
Αιγαλεω
Αιγάλεω
Αντώνης Αντωνίου (ηθοποιός)

Ο Αντώνης Αντωνίου (γέννηση 1945) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες του κινηματογράφου, παραστάσεις του θεάτρου και σειρές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.

Πρώιμα χρόνια 
Ο Αντωνίου γεννήθηκε το 1945 στη Νέα Ιωνία της Αθήνας. Οι γονείς του κατάγονται από τη Μικρά Ασία και την Κεφαλονιά. Σε μικρή ηλικία, δεν είχε σκοπό να γίνει ηθοποιός. Ωστόσο, αργότερα, παράλληλα με την δουλειά του ως οικοδόμος, σπούδαζε ηθοποιία. Την πρώτη φορά απέτυχε στις εξετάσεις, και τα κατάφερε με τη δεύτερη.

Προσωπική ζωή 
Ο Αντωνίου είχε νυμφευθεί αρχικά την ηθοποιό Ειρήνη Χατζηκωνσταντή, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Μιχαέλα (22/5/1972), ωστόσο χώρισαν. Έπειτα νυμφεύθηκε την, επίσης ηθοποιό, Νατάσα Ασίκη, με την οποία απέκτησε άλλες δύο κόρες την Εριφύλη (14/9/1991) και την Μαρίνα (9/10/1994).

Καριέρα 
Πρωτοεμφανίσθηκε το 1960 στην ταινία Ένα κορίτσι σε περιμένει, ενώ από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν η ερμηνεία του ρόλου του ισοβίτη Νίκου Κοεμτζή στην ταινία Παραγγελιά (1980) του Παύλου Τάσιου, με συμπρωταγωνιστές τον Αντώνη Καφετζόπουλο, την Όλια Λαζαρίδου και την Κατερίνα Γώγου.

Θεατρικές παραστάσεις 

Συμπληρωματικός κατάλογος παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Αντωνίου, ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συνέντευξη του Αντώνη Αντωνίου σε σχολική εφημερίδα
 Αντώνης Αντωνίου στη Μηχανή του Χρόνου

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Βασίλης Κολοβός

Ο Βασίλης Κολοβός (γεν. Πετρωτό Φθιώτιδας 10 Δεκεμβρίου 1945  -) είναι Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας επτά βιβλίων.

Βιογραφία 
Κατά τα νεανικά του χρόνια άσκησε διάφορα χειρωνακτικά επαγγέλματα, κυρίως απασχολούμενος σε οικοδομικές εργασίες. Παράλληλα, όμως, σπούδαζε υποκριτική. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών (1967). Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας συμμετείχε σε ψυχαγωγικές παραστάσεις. Πρωτοεμφανίσθηκε το 1971 στη σκηνή με το θίασο των Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου στο θέατρο "Αθήναιον" στην παράσταση Το μεγάλο μας τσίρκο. Την ίδια χρονιά έπαιξε για πρώτη φορά και στον κινηματογράφο, ερμηνεύοντας ρόλο στην ταινία Σέργιος και Άννα του Νίκου Αβραμέα, μαζί με τις Ίλυα Λιβυκού και Ελένη Θεοφίλου. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους, όπως των Στέφανου Ληναίου - Έλλης Φωτίου, Μάνου Κατράκη, Μαριέττας Ριάλδη κ.α.

Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλά αξιόλογα έργα του σινεμά, σε παραστάσεις του θεάτρου και σε τηλεοπτικές εκπομπές. Η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν στο σίριαλ Μαρίνα Αυγέρη, με πρωταγωνίστρια τη Τζένη Καρέζη.

Επί σειρά ετών ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό (σε διάφορες θέσεις, αναπτύσσοντας μεγάλη δραστηριότητα, σαν πρόεδρος (κατά καιρούς) ή γεν. γραμματέας τόσο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών όσο και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος.

Ενδεικτική εργογραφία

Τηλεοπτικές σειρές

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Θέατρο 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Εκπομπές

Πηγές
http://www.retrodb.gr
https://web.archive.org/web/20190609194109/https://www.ishow.gr/
http://www.imdb.com
Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
Θόδωρος Έξαρχος: «Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες», Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών
www.90lepta.com

Παραπομπές 

Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ιωάννης Κολοκοτρώνης (αρματωλός)

Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης (πριν το 1712-1772) ήταν αρματωλός του 18ου αιώνα, και παππούς του Γέρου του Μωριά.

Βιογραφία
Ο Γιάννης Κολοκοτρώνης μαζί με άλλους Κολοκοτρωναίους από την Αρκαδία πήρε μέρος στην Επανάσταση του 1766-1770. Εκεί σκοτώθηκαν και οι δύο αδελφοί του. Δύο χρόνια μετά, το 1772 σε ηλικία εξήντα χρονών και παραπάνω πήγε στο Νησί, όπου τον πρόδωσε κάποιος στους Τούρκους. Οι Τούρκοι τον πιάσαν, τον πήγαν στην Ανδρούσα και τον θανάτωσαν με φρικτό τρόπο. Του έκοψαν το χέρι και τα δύο πόδια, και κατόπιν τον κρέμασαν.

Πηγές 
 

Αρματολοί
Κλέφτες
Ιωαννης
Φίλανδρος

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Φίλανδρος ήταν ημίθεος, γιος του Απόλλωνα και της νύμφης Ακακαλλίδας.

Ο Φίλανδρος μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Φυλακίδη φέρονται ως πρώτοι οικιστές και ιδρυτές της αρχαίας πόλης Ελύρου στην Κρήτη στην οποία τιμόταν με ιδιαίτερο ιερό.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.59ος, σελ.271.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Φυλακίδης

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Φυλακίδης ήταν ημίθεος, γιος του Απόλλωνα και της νύμφης Ακακαλλίδας.

Ο Φυλακίδης μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Φίλανδρο φέρονται ως πρώτοι οικιστές και ιδρυτές της αρχαίας πόλης Ελύρου στην Κρήτη στην οποία τιμόταν με ιδιαίτερο ιερό.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.197.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τυποποίηση

Με τον οικονομικό και εμπορικό όρο τυποποίηση (στην αγγλική standardization), ή απλούστερα στάνταρντς, χαρακτηρίζεται γενικά η ανάπτυξη ειδικών προτύπων βάσει των οποίων ακολουθείται στη συνέχεια η παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων προϊόντων, ειδικότερα βιομηχανικών, που να μπορούν μεταξύ τους να συναρμολογούνται, χωρίς άλλες προσαρμογές. Έτσι με τον τρόπο αυτό διευκολύνονται τα βιομηχανικά εργοστάσια  στη παραγωγή ανταλλακτικών με εξαιρετική μείωση κόστους παραγωγής τους.

Στην ουσία το ακολουθούμενο κάθε φορά πρότυπο αποτελεί ένα συγκεκριμένο υπόδειγμα προδιαγραφών επί του οποίου και ακολουθεί η βιομηχανική γραμμή παραγωγής του συγκεκριμένου προϊόντος. Το πρότυπο μπορεί να αφορά όργανα, μηχανήματα που χρησιμοποιούνται για έλεγχο και μετρήσεις διαφόρων χαρακτηριστικών των προϊόντων όπως μέγεθος, χρώμα, βάρος κ.λπ. ή ακόμα τύπους, σκίτσα - σύμβολα χρήσης, μεταφοράς, ή ενεργειών που θα πρέπει ν΄ ακολουθηθούν.

Για τον συντονισμό της παραγωγής προτύπων, προς αποφυγή μιας άναρχης ανάπτυξης αυτών κατέστη ανάγκη να τεθεί αυτός υπό βιομηχανικές ενώσεις ή ασφαλέστερα υπό κυβερνητικό έλεγχο. Έτσι δημιουργήθηκαν τα εθνικά πρότυπα τυποποίησης γενικής αποδοχής. Την αποστολή αυτή επιτελεί στις ΗΠΑ το Εθνικό Αμερικανικό Ινστιτούτο Τυποποίησης (ANSI). Με την έντονη δε ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου τον συντονισμό σε διεθνές πλέον επίπεδο ανέλαβε η Διεθνής Οργάνωση Τυποποίησης (ISO).
Σημαντικοί σταθμοί στην έννοια του διεθνούς συντονισμού τυποποίησης ήταν η καθιέρωση αρχικά του Γραφείου μέτρων και σταθμών, όπου ακολούθησε ο καθορισμός του διεθνούς μετρικού συστήματος. Επίσης η ίδρυση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εθνικών Ενώσεων Τυποποίησης (ISA) το 1926, την οποία διαδέχθηκε το 1947 η ISO.

Στην Ελλάδα την ευθύνη συντονισμού τυποποίησης έχει ο Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης (ΕΛΟΤ) που ιδρύθηκε το 1976 με τον Νόμο 372/1976.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.58ος, σελ.315.

 
Βιομηχανία
Γιαννάκης Σουλτάνης

Ο Γιαννάκης Σουλτάνης (Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας, 18ος αιώνας - Δομβραίνα Βοιωτίας, 16 Οκτωβρίου 1826) υπήρξε οπλαρχηγός της Επανάστασης του ’21.

Βιογραφία
Ο Γιαννάκης  Σουλτάνης γεννήθηκε στο Μοναστηράκι της Βόνιτσας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο ίδιος υπέγραφε ολογράφως ως «Γιαννάκης Σουλτάνης Μοναστηρακιώτης». Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία γέννησης του, όπως δεν είναι γνωστό σήμερα ούτε το όνομα του πατέρα του. Έμεινε ορφανός από πολύ μικρός. Η μητέρα του λεγόταν Σουλτάνα και είχε τρία αγόρια, τον Αναστάση ή Αναγνώστη, που έπεσε μαχόμενος το 1822 στη μάχη του Αιτωλικού, το Γιωργάκη, που έφτασε μέχρι το βαθμό του υποστρατήγου, και τον τελευταίο τον Γιαννάκη. Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής πολλοί αγωνιστές έπαιρναν το επώνυμο από το όνομα του πατέρα τους, ενώ εδώ ο Γιαννάκης παίρνει το επώνυμο Σουλτάνης από το όνομα της μητέρας του, Σουλτάνας.

Η μητέρα του ήταν όμορφη, αντρογυναίκα σφυρηλατεί τα παιδιά της, αρχίζοντας από την ανυπακοή στον κατακτητή, για να φτάσουν στον ένοπλο αγώνα και αν χρειαστεί, στο ολοκαύτωμα. Τα παιδιά της πήραν απ΄την αρχή του αγώνα τα όπλα, κάτω από τις οδηγίες του γνωστού οπλαρχηγού Γεωργίου Τσόγκα, που είχε τότε το αρματωλίκι της Βόνιτσας.

Πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου επικεφαλής 48 ανδρών και σώθηκε κατά την Έξοδο. Ξεχώρισε για την παλικαριά που φανέρωσε στην έξοδο. Κατόπιν ανασχημάτισε το σώμα του από Ακαρνάνες και κατέβηκε στο Ναύπλιο, όπου πήρε μέρος στο συμβούλιο των στρατηγών. Ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη, και πήρε μέρος στην μάχη της Δόμβραινας, όπου και φονεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1826 ή 12 Νοεμβρίου 1826. Αν και στη μάχη αυτή καμία άλλη απώλεια  δεν είχαν οι Έλληνες, ενώ προξένησαν πολλές στους εχθρούς, ο θάνατος του Σουλτάνη λύπησε όλους κατάκαρδα.

Ο Σουλτάνης κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κακοσίου, από όπου διακομίστηκαν τα  οστά του επί Δημάρχου Θίσβης Αλέξανδρου Κόλλια και παραδόθηκαν στον πρόεδρο του Ελεγκτικού συνεδρίου Σουλτάνη μαζί με το χρυσοστόλιστο μεταξωτό τσαμαντάνι του, που σωζόταν ακόμη. Στο κρανίο του διακρινόταν ένα γιγαντιαίο χάσμα, απομεινάρι απ' το θανάσιμο τραύμα που προξενήθηκε από το σπαθί.

Η εικόνα του είναι αναρτημένη στο Εθνολογικό Μουσείο, ενώ το όνομα του δόθηκε και σε οδό στην Αθήνα.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse  Britannica. 2007.σελ.456
 Η ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας του Γεωργίου Τσεβά. Έκδοση του Πνευματικό Κέντρο Δήμου Θηβαίων, 2006, σελ. 502

Σουλτανακης, Γιαννακης
Ιερά Μητρόπολις Σηλυβρίας

Η Μητρόπολη Σηλυβρίας είναι μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου με έδρα τη Σηλυβρία στην Ανατολική Θράκη.

Ιστορικά στοιχεία 
Περιελάμβανε τέσσερις κωμοπόλεις, τους Επιβάτες, το Φανάρι, το Εξάστερο, τους Δελλιώνες και οκτώ χωριά, τους Αιγιαλούς, το Οικονομείο, το Σινεκλή, το Μέγα Κιλίτς, το Σεϊμέν, το Καδηκιοϊ, την Κούρφαλη και το Άβρεν.

Η επαρχία της Σηλυβρίας υπάγονταν στη δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Ηρακλείας μέχρι τον 6ο αιώνα οπότε και ανυψώθηκε σε Αρχιεπισκοπή. Κατείχε την 19η θέση μεταξύ των Αυτοκεφάλων Αρχιεπισκοπών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ενώ αργότερα προήχθη στην 11η θέση. Την εποχή του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, προήχθη σε Μητρόπολη και παρέμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου.

Ο Μητροπολιτικός Ναός ήταν αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου και εκεί φυλασσόταν η κάρα του Αγίου Αγαθόνικου, το ιερό λείψανο της Οσίας Ξένης και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής, που εικάζεται ότι φιλοτεχνήθηκε από τον ευαγγελιστή Λουκά. Αυτά τα κειμήλια μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στην Καβάλα, όπου και εγκαταστάθηκαν. Αξιοσημείωτος ήταν ο βυζαντινός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο της πόλεως, εντός των τειχών. Κατεδαφίστηκε μετά το 1922.

Από εκκλησιαστικής απόψεως, παραμένει εν ενεργεία Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της οποίας το ποίμνιο αναγκάστηκε να μεταφερθεί στην Ελλάδα, λόγω των γνωστών ιστορικών συνθηκών. Κάθε Μητροπολίτης Σηλυβρίας μέχρι και το 1922 προσφωνούνταν «Πανιερώτατος», ενώ από την ανταλλαγή των πληθυσμών και μετά καλείται «Σεβασμιώτατος» και Υπέρτιμος και Έξαρχος Θράκης.

Επισκοπικός κατάλογος

Η Μητρόπολη σήμερα 
Στη Σηλυβρία έχει ανεγερθεί σήμερα Επισκοπείο, εντός του οποίου λειτουργεί παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο και την Παναγία Σηλυβριανή.

Παραπομπές

Πηγές
 Οι τιτουλάριοι αρχιερείς του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έκδοση αναθεωρημένη, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2003, σ.σ. 398 (ISBN 960-8260-34-5).
 
 
 
 
 
 

Σηλυβριας
Σηλυβρία
Ναουκάλπαν

Το Ναουκάλπαν (ισπ. Naucalpan), επίσημα Ναουκάλπαν ντε Χουάρες (Naucalpan de Juárez), είναι πόλη και δήμος βρίσκεται ακριβώς βορειοδυτικά της Πόλης του Μεξικού στη γειτονική Πολιτεία του Μεξικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 792.211 κατοίκους και ο δήμος 833.779 κατοίκους. Το όνομα Ναουκάλπαν προέρχεται από την γλώσσα Νάουατλ και σημαίνει «τόπος των τεσσάρων σπιτιών». Η κατάληξη «ντε Χουάρες» προστέθηκε στο επίσημο όνομα το 1874 προς τιμήν του Μπενίτο Χουάρες, αλλά ήταν οι Αζτέκοι, που έδωσαν το σημερινό του όνομα, όταν το εξουσίασαν από τον 15ο αιώνα μέχρι την ισπανική κατάκτηση της αζτέκης αυτοκρατορίας.

Το Ναουκάλπαν υποστηρίζει ότι είναι η περιοχή όπου Ερνάν Κορτές αναπαύτηκε στη “λυπημένη νύχτα” δεδομένου ότι αυτοί είχαν τραπεί σε φυγή από το Τενοτστιτλάν το 1520, αλλά αυτό αμφισβητείται. Σήμερα, η πόλη Ναουκάλπαν είναι πραγματικά μεγαλύτερη από το δήμο, με μέρος από το που επεκτείνεται στο γειτονικό δήμο Ουιξκιλούκαν. Είναι σημαντικό κέντρο της βιομηχανίας στο Μεξικό.

Δείτε επίσης 
 Ουιξκιλούκαν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Κυβέρνηση του Ναουκάλπαν Επίσημος ιστοχώρος

Πόλεις του Μεξικού
Όμπερν Χιλς (Μίσιγκαν)

Το Όμπερν Χιλς (Auburn Hills) είναι πόλη στην ευρύτερη περιοχή Ντιτρόιτ, στη κομητεία Όκλαντ Oakland, στην πολιτεία Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της πόλης στην απογραφή του 2010 ήταν 21.412 κάτοικοι.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Μίσιγκαν
Τολμπάτσικ

Το Τολμπάτσικ είναι ενεργό ηφαίστειο στην Καμτσάτκα. Είναι ένα μεγάλο ηφαιστειακό σύμπλεγμα το οποίο βρίσκεται στο νότιο άκρο του ηφαιστειακού συμπλέγματος Κλουτσέφκαγια. Το σύμπλεγμα αποτελείται από δύο ανόμοια ηφαίστεια, το Πλόσκι Τολμπάτσικ, του οποίου οι κορυφή είναι επίπεδη, και το Όστρι Τολμπάτσικ, το οποίο είναι στρωματοηφαίστειο. Η ψηλότερη κορυφή του έχει ύψος 3.682 μέτρα. Και οι δύο κώνοι αναπτύχθηκαν κατά το Πλειστόκαινο.

Περιγραφή
Το Πλόσκι Τολμπάτσικ (σημαίνει «επίπεδο Τολμπάτσικ») είναι ένα ασπιδωτό ηφαίστειο. Στην κορυφή του βρίσκονται καλντέρες παρόμοιες με αυτές των ηφαιστείων της Χαβάης με διάμετρο μέχρι 3 χιλιόμετρα. Η καλντέρα στην κορυφή του δημιουργήθηκε πριν 6.500 χρόνια, από μια μεγάλη έκχυση λάβας, η οποία συνοδεύτηκε από μια μεγάλη κατολίσθηση τμήματος των νοτίων πλαγιών του Όστρι Τολμπάτσικ. Από τις μεγάλες ζώνες ρήξης του ηφαιστείο έχουν εκχυθεί μεγάλες ροές λάβας κατά το Ολόκαινο. Η κορυφή του Πλόσκι Τολμπάτσικ βρίσκεται σε υψόμετρο 3.085 μέτρων. Δυτικά του βρίσκεται η άλλη κορυφή του συμπλέγματος, το Όστρι Τολμπάτσικ («κοφτερό Τολμπάτσικ»). Νότια του ηφαίστειο βρίσκεται το πεδίο λάβας Τολμπάτσικ, το οποίο φτάνει σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από το κυρίως σύμπλεγμα και περίεχει αρκετούς κώνους τέφρας. Μοιάζει με τις ζώνες ρήξης των ηφαιστείων της Χαβάης.

Δραστηριότητα
Το Πλόσκι Τολμπάτσικ την περίοδο 1975-1976 παρήγαγε την μεγαλύτερη ποσότητα βασαλτικής λάβας τα ιστορικά χρόνια στην Καμτσάτκα. Η δραστηριότητα έλαβε χώρα στην κορυφή και την νοτια-νοτιοδυτικά ζώνη ρήξης, 18 και 28 χιλιόμετρα μακριά από την κορυφή. Ο συνολικός όγκος της λάβας που εκχύθηκε ήταν 1,2 κυβικά χιλιόμετρα. Ο όγκος τέφρας που παρήγαγε το ηφαίστειο ήταν σχεδόν 1 χλμ³, κατατάσσοντας την έκρηξη τουλάχιστον ως 4 στην κλίμακα VEI. 

Η πιο πρόσφατη έκρηξη του Τολμπάτσικ άρχισε τις 27 Νοεμβρίου 2012. Πριν την έκρηξη είχαν προηγηθεί κάποιες σεισμικές δονήσεις στη περιοχή που δεν προμήνυαν κάποια έκρηξη. Παρόλα αυτά ένα ισχυρό σεισμικό σμήνος τις 26 και 27 Νοεμβρίου 2012 έδειχαν ότι το ηφαίστειο ήταν έτοιμο να εκραγεί. Στις πλαγιές του Τολμπάτσικ είχαν δημιουργηθεί δύο ρωγμές μήκους 1,7 και 1,9 χιλιομέτρων από τις οποίες εκχυνόταν λάβα. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου οι ροές λάβας έχουν φτάσει σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από το ηφαίστειο και έχουν καταστρέψει δύο κτίρια, χωρίς όμως να προκαλέσουν θύματα. Παρά τις απαγορεύσεις εκατοντάδες τουρίστες επισκεύτηκαν το ηφαίστειο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Tolbachik Global Volcanism Program
 Plosky Tolbachik volcano and Tolbachik lava field Kscnet
 Καμτσάτκα: ηφαιστειακή λάβα κατεδαφίζει κτίρια Φωνή της Ρωσίας, 30 Νοεμβρίου 2012

Βουνά της Ρωσίας
Ηφαίστεια της Καμτσάτκας
Κέντρο Μεσσηνίας

Το Κέντρο (Μπίλιοβα), το Βόρειο (Μπρίντα), το Ανατολικό (Νερίντα) και η Χώρα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 640μ., προσφέροντας υπέροχη θέα στο Φαράγγι του Ριντόμου. Ιδιαίτερα από τον Προφήτη Ηλία, το παλιό μοναστήρι που είναι κτισμένο σε τέτοιο σημείο  που ελέγχει τα μονοπάτια προς το Ρίντομο και τα Πηγάδια. Στην πλαγιά που σχηματίζεται προς το φαράγγι, λειτουργούσαν παλιά αρκετοί νερόμυλοι, ερειπωμένοι σήμερα.

Στα Μπρίντα δεσπόζει το πυργοειδές καμπαναριό του Αγίου Νικολάου. Αυτόν τον τύπο καμπαναριού τον συναντάμε σχεδόν σε όλη την Έξω Μάνη. Περιμετρικά του Προφήτη Ηλία διακρίνονται τα υπολείμματα τείχους της Ύστερης Κλασικής Περιόδου, ίδιας τεχνοτροπίας με αυτά της Αρχαίας Μεσσήνης. Συνεχίζοντας το δρόμο προς τις Γαϊτσές, συναντάμε τον Βυθό ή Καλντέρα. Πρόκειται για έναν τεράστιο, κατάφυτο «κρατήρα» που δημιουργήθηκε από την πτώση της οροφής σπηλαίου.

Στην περιοχή του Κέντρου, το Υπουργείο Πολιτισμού με αποφάσεις του, έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία τα εξής: Ιερό Ναό Ταξιάρχη, το Κτίριο ιδιοκτησίας Γ. Γιαννούκου, Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία, το Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Χελμού, τον Ιερό Ναό Κοίμησης Θεοτόκου, τον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου και τον Πύργο, ιδιοκτησίας Βασ. Βεντήρη.

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Πηγάδια Αβίας Μεσσηνίας

Τα Πηγάδια είναι οικισμός της δυτικής Μάνης. Βρίσκονται ΒΑ των Αλτομιρών και λέγεται ότι δημιουργήθηκαν από καταδιωκόμενους Ηπειρώτες επί Τουρκοκρατίας που προήρχοντο από τα Πέντε Πηγάδια.

Πάνω από τα Πηγάδια και μέσα στον Ταΰγετο, βρίσκονται η Κρύα Βρύση, τα Δεντρά και τα Ριζανά, τόποι καλλιέργειας και παραθερισμού. Ο ξεροπόταμος της Σάντοβας αρχίζει από το χωριό Πηγάδια και καταλήγει σε ένα ακρογιάλι με βότσαλα, κοντά στις Κιτριές, ενώ στη διαδρομή του σχηματίζει το φαράγγι του Ριντόμου ή Κοσκάραγας. Η επικοινωνία με τα άλλα χωριά γινόταν μέσω καλντεριμιών που διατηρούνται μέχρι σήμερα και διευκολύνουν την πρόσβαση στους πεζοπόρους που διασχίζουν το φαράγγι. Ονομαστό είναι και το διπλό πέτρινο Πηγαδιώτικο γεφύρι.

Τα αρχαιότερα ευρήματα κατοίκησης της περιοχής χρονολογούνται από το τέλος της νεολιθικής εποχής (3000 π.Χ. - 2500 π.Χ.). Πρόκειται για ένα λίθινο πέλεκυ, πήλινο αγγείο, τμήμα σαγονιού ανθρώπου με δυο δόντια, οστά θηλαστικών και αρκετά θραύσματα πήλινων αγγείων τα οποία βρέθηκαν τυχαία το 1954 σε μια σπηλιά στη θέση Κοκκινόχωμα.Εκτος απο τα λιγα σπιτια υπαρχει ο Ιερος Ναος  Παμμεγιστων Ταξιαρχων που γιοταζει την πρωτη Κυριακη του Σεπτεμβιου με μεγαλο πανηγυρι

Πηγές 
Πηγάδια Ιστοσελίδα Μάνης

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Σωτηριάνικα Μεσσηνίας

Τα Σωτηριάνικα είναι χωριό της Μεσσηνίας που ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης. Τα Σωτηριάνικα αποτελούνται από τρεις οικισμούς με σύνολο 149 κάτοικους (και έναν ακατοίκητο). Αυτοί είναι:
 τα Σωτηριάνικα (83 κάτοικοι)
 η Χαραυγή (48 κάτοικοι)
 ο Κουρής (18 κάτοικοι) και
 η Δροσοπηγή (ακατοίκητη)

Ονομασία
Κατά την παράδοση, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Σωτήρη Μενούση, τον πρώτο οικιστή του, ο οποίος καταγόταν από τα Ανώγεια της Σπάρτης.

Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1938, υποδηλώνουν την ύπαρξη Μυκηναϊκής κατοίκησης στα Σωτηριάνικα. Ανάμεσα σε άλλα, βρέθηκαν σε λάρνακα χρυσά κτερίσματα όπως, χρυσό δίωτο κύπελλο με ανάγλυφες παραστάσεις δέντρων, χρυσός αμφορέας, χρυσός δίσκος και χρυσό ημικυκλικό διάδημα.

Αξιοθέατα
Βασικότερα αξιοθέατα που χαρακτηρίστηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία:  

 ο Πύργος των Καπετανάκηδων,  
 Η εκκλησια του Αγίου Νικολάου και
 Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής, .

Επιπλέον, το Υπουργείο Πολιτισμού, με αποφάσεις του έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία και τα εξής: 

 την Εκκλησια Υπαπαντής Σωτήρος,
 την παλαιά Γέφυρα «Κοσκάρακα», η οποία αποτελείται από μια καμάρα που εδράζεται επί φυσικού βράχου και ο τύπος κατασκευής της οποίας οδηγεί στη χρονολογική περίοδο της Τουρκοκρατίας,
 τη «νεώτερη» Γέφυρα «Κοσκάρακα» διότι – σύμφωνα με το Υπουργείο - αποτελεί σημαντικό τεχνικό έργο, στο οποίο συνδυάζεται η αξιόλογη τεχνική και η αρμονική ένταξη στο φυσικό περιβάλλον και τέλος,
 το Κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, διότι αποτελεί δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, άμεσα συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής, λόγω της χρήσης του.

Από τα Σωτηριάνικα ξεκινά και το περίφημο λιθόστρωτο, το Μπίλιοβο που καταλήγει στα Αλτομιρά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Άγιος Νικόλαος Μεσσηνίας

Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό του νομού Μεσσηνίας. Ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου, η οποία περιλαμβάνει τους οικισμούς του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Δημητρίου. Το χωριό τοποθετείται σε απόσταση λιγότερης της μίας ώρας (οδικώς) νότια της Καλαμάτας (47χλμ), στην καρδιά της πλούσιας σε ιστορία περιοχής της Μάνης.

Άγιος Νικόλαος 
Ο Άγιος Νικόλαος (3,5 χλμ νότια της Στούπας) είναι ψαροχώρι της Έξω Μάνης (Μεσσηνιακή Μάνη),  με νεοκλασικές κατοικίες και πέτρινα αρχοντικά που διατηρούν την παραδοσιακή μανιάτικη τεχνοτροπία. Συνδυάζει μανιάτικα χαρακτηριστικά με νησιώτικη φυσιογνωμία. 

Παλαιότερα ονομαζόταν Σελίνιτσα. Κατά μία εκδοχή, η ονομασία του χωριού προέρχεται από την σλάβικη λέξη selo=χωριό, selinitsa= μικρό χωριό. Στη μικρή παραλία Μάλσοβα (Πανταζή) του Αγίου Νικολάου, με την ψιλή άμμο, δίπλα στις εκβολές του ποταμού Παμίσου, τοποθετείται η αρχαία Πέφνος και απέναντί της το ομώνυμο νησάκι όπου, κατά τον μύθο, γεννήθηκαν οι Διόσκουροι.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο Άγιος Νικόλαος κατάφερε να αναπτύξει τον τομέα του τουρισμού. 

Στην είσοδο του χωριού δεσπόζει το Πυροβολείο του Γερακάρη, το οποίο χτίστηκε από τον αρχηγό των Χιτών στη Μάνη, Σταύρο Γερακάρη. Επίσης, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει χαρακτηρίσει ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο το κτήριο ιδιοκτησίας Γρηγορίου Σκαλκέα, ένα σημαντικό μνημείο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής του χώρου. Αξιόλογες είναι οι εκκλησίες του Αγίου Μύρωνα και του Αγίου Νικολάου - Ιερός Ναός Αναλήψεως του Χριστού, απ’ όπου πήρε το όνομά του το χωριό. Το χωριό διαθέτει Νηπιαγωγείο, Λιμενικό Σταθμό και Κέντρο Υγείας. Δυτικά του χωριού στέκει ένας φάρος 5 μέτρων.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Μάνη
Δήμος Δυτικής Μάνης
Η εκλογή του Ηρακλή

Η Εκλογή του Ηρακλή ή ο Ηρακλής  στο σταυροδρόμι  είναι ένα επεισόδιο από την ελληνική Μυθολογία  που αφηγείται ο Πρόδικος και που αποτέλεσε έκτοτε αντικείμενο μακράς και συνεχούς εικονογράφησης.  Ο Αννίμπαλε Καρράτσι στην διακόσμηση του μεγάρου της οικογένειας Φαρνέζε τοποθέτησε τον πίνακα στο κέντρο της οροφής στη μικρή αίθουσα και είναι ο μόνος ζωγραφισμένος σε μουσαμά.

Ζωγραφική αφήγηση 
Βασισμένη στην κλασική γλυπτική, η μορφή του Ηρακλή  τονίζεται από τον φοίνικα, σύμβολο δόξας και νίκης.
Στα δεξιά η Κακία, που απευθύνεται στον Ηρακλή φορώντας λιγοστά ενδύματα, του δείχνει το δρόμο που οδηγεί στις απολαύσεις.
Στα αριστερά, μια άλλη γυναίκα, η Αρετή, δείχνει τον γυμνό και ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στη δόξα, η οποία συμβολίζεται από τον Πήγασο. Η Αρετή μερικές φορές αποδίδεται ως Αθηνά, θεά της σοφίας και προστάτιδα του Ηρακλή, άλλοτε τοποθετείται δίπλα στη Δόξα και κάποτε δίπλα στο χρόνο. Εδώ όμως συνοδεύεται μόνο από γέροντα που κρατάει ανοιχτό βιβλίο, στεφανώνεται με δάφνες και στρέφεται προς τον Ηρακλή κοιτάζοντάς τον. Ο γέροντας αντιπροσωπεύει τον ποιητή που είναι έτοιμος να τραγουδήσει τα κατορθώματα του ήρωα στην περίπτωση που ο τελευταίος επιλέξει τον δυσκολότερο δρόμο.
Η Κακία, που παρουσιάζεται ως γυμνή γυναίκα, συνήθως συνοδεύεται από αντικείμενα τα οποία συμβολίζουν τις χαρές της επίγειας ζωής. Επιπλέον οι δύο μάσκες συμβολίζουν την εξαπάτηση που συνοδεύει την Κακία. Αυτά τα αντικείμενα είναι μια ωραία προσθήκη νεκρής φύσης που εξισορροπεί τη μορφή του γέροντα στην άλλη άκρη του πίνακα.

Παρά τον ηθικοπλαστικό περιεχόμενό του (ο Ηρακλής προφανώς θα επιλέξει την Αρετή), ο πίνακας θα «εξοριστεί» από τους Βουρβόνους, μαζί με τη Δανάη και άλλα έργα που απεικονίζουν γυμνές γυναίκες, στην Αίθουσα των Άσεμνων Πινάκων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ορατόριο του Χαίντελ

Ελληνική μυθολογία
Έργα ζωγραφικής
Bundesautobahn 1

Η Bundesautobahn 1 (μεταφράζεται από τα Γερμανικά ως Ομοσπονδιακός Αυτοκινητόδρομος 1, σύντομη μορφή Autobahn 1, συντομογραφία BAB 1 ή Α 1) είναι αυτοκινητόδρομος της Γερμανίας. Συνδέει το Χάϊλίγκενχάφεν με το Ζααρμπρούκεν, μία διαδρομή 730 χιλιομέτρων, μεταξύ Κολωνίας και Τρίερ. Ο  B 207 συνεχίζει βόρεια από το Χάιλιγκενχάφεςν μέσω Πουτγκάρντεν, στο άκρο του νησιού της Φέμαρν, και συνδέεται ακτοπλοϊκώς με το Ρούνντμπι, Δανία.

Ο BAB-1 σε Βούπερταλ
Το βόρειο τμήμα του Αμβούργου αποτελεί μέρος της Vogelfluglinie (Πετώντας πουλί γραμμή) και μπορεί να συνδεθεί μέσω μιας γέφυρας στη Δανία και την Κοπεγχάγη (βλ. παρακάτω). Το όρος Hansalinie (Hansa γραμμή) αναφέρεται στο τμήμα από Lübeck (βόρεια του Αμβούργου, με αποτέλεσμα την επικάλυψη Vogelfluglinie) νότια προς την περιοχή του Ρουρ (Ντόρτμουντ κοντά). Η Autobahn έχει είτε δύο ή τρεις λωρίδες προς κάθε κατεύθυνση. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση είναι δυνατόν γύρω από το Αμβούργο, κατά τις περιόδους των διακοπών μεταξύ Αμβούργου και Münster, μεταξύ Ντόρτμουντ και την Κολωνία, λόγω εκτέλεσης οδικών έργων και ειδικά γύρω από Κολωνία. Κατά τη διάρκεια της ώρας αιχμής στον Περιφερειακό της Κολωνίας (έξοδοι 98-104) είναι πύκνη κυκλοφορία (ΕΜΗΚ 100,000-120,000). Είναι τρεις λωρίδες προς κάθε κατεύθυνση, αλλά εξαιτίας έργων οδοποιίας έχει μόνο δύο λωρίδες προς κάθε κατεύθυνση, ανοικτά γύρω από τις εξόδους 103 και 104 με αποτέλεσμα τη σοβαρή κυκλοφοριακή συμφόρηση. Το όριο ταχύτητας στον Περιφερειακό της Κολωνίας είναι ως επί το πλείστον 100 χλμ/ώρα. Η Βόρειες εξόδους μεταξύ 103 και 102, καθώς και μεταξύ 101 και 100 το όριο ταχύτητας έχει πρόσφατα αυξηθεί στα 120 km / h. Εντός των εργοταξίων (έξοδοι 103 - 104), η μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα είναι 60 km / h.

Νότια τιυ Περιφερειακού της Κολωνίας της Α1 έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας σε κάθε δρόμο μεταξύ εξόδους 104 και 107. Υπάρχει ένα όριο ταχύτητας των 120 χλμ/ώρα μεταξύ Βορρά εξόδους 105 και 104, διαφορετικά αυτή η ενότητα δεν έχει όριο ταχύτητας. Μεταξύ έξοδο 107 και 109 το οι Α1 και A61 τρέχουν ταυτόχρονα. Ο αυτοκινητόδρομος έχει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας σε κάθε δρόμο και ένα μεταβλητό όριο ταχύτητας εδώ.

Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Εθνική Οδός 4α (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 4α (ΕΟ4Α) είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας υπό κατασκευή με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Συνδέει την Σκύδρα και κατ' επέκταση την Έδεσσα με τη Νάουσα και τη Βέροια. Υπό κατασκευή με διάφορες εργολαβίες είναι το τμήμα από Σκύδρα μέχρι την Βέροια, ενώ μελετάται σύνδεσή του με τον αυτοκινητόδρομο της Εγνατίας Οδού.

Διαδρομή

Πόλεις 
  Μαυροβούνι (διασταύρωση με ΕΟ2/Ε86)
  Σκύδρα
  Νάουσα
  Πατρίδα
  Βέροια (διασταύρωση με ΕΟ4)
  μελλοντικά Μέση (διασταύρωση με Α2/Ε90)

Χρονοαπόσταση

Τμήματα

Ο υπάρχων δρόμος 
Το υπάρχον τμήμα ξεκινάει από την διασταύρωση με την ΕΟ2 στο Μαυροβούνι και καταλήγει στην Βέροια περνώντας από την Σκύδρα, τον Κοπανό (7 χιλιόμετρα ανατολικά της Νάουσας) και από την Πατρίδα. Έχει προδιαγραφές εθνικής οδού του προηγούμενου αιώνα, με 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση χωρίς λωρίδα έκτακτης ανάγκης και με κατάσταση οδοστρώματος μέτρια προς κακή.

Το υπό κατασκευή τμήμα οδού ταχείας κυκλοφορίας 

Το υπό μελέτη τμήμα της οδού ταχείας κυκλοφορίας αφορά την μελέτη ενός άξονα µήκους 34,5 χιλιομέτρων που θα συνδέει βασικά την Εγνατία Οδό µε την ΕΟ2, παρακάπτοντας την πόλη της Βέροιας και θα αποτελεί ουσιαστικά την κύρια σύνδεση του Νομού Πέλλας με την Εγνατία Οδό. Ο άξονας θα αποτελείται από 2 τμήματα, μία αρτηρία αστικής διατοµής μήκους 1,6 χιλιομέτρων και μία αρτηρία υπεραστικής διατοµής μήκους 32,9 χιλιομέτρων. Συγκεκριμένα η αρτηρία αστικής διατοµής θα έχει τα εξής χαρακτηριστηκά:
 συνολικό πλάτος διατοµής 24 μέτρων
 πλάτος νησίδας 4 μέτρων εκ των οποίων τα 3 μέτρα είναι πεζοδρόμιο
 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση πλάτους 3,5 μέτρων η κάθε µία
 πεζοδρόµιο πλάτους 2,5 μέτρων
Από την άλλη η αρτηρία υπεραστικής διατοµής θα έχει:
 συνολικό πλάτος διατοµής 21,5 μέτρων
 πλάτος νησίδας 4 μέτρων
 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση πλάτους 3,5 μέτρων η κάθε µία
 Λωρίδα έκτακτης ανάγκης πλάτους 1,25 µέτρων 
Επίσης ο άξονας θα περιλαμβάνει 14 κόμβους, εκ των οποίων οι 10 θα είναι ισόπεδοι και οι 4 θα είναι ανισόπεδοι. Συγκεκριμένα για τον κόμβο του Μακροχωρίου η μελέτη προβλέπει την κατασκευή ισόπεδου κόμβου σε πρώτο στάδιο και την μετατροπή σε ανισόπεδο τετρασκελή κόμβο, μορφής μισού τριφυλιού σε δεύτερο στάδιο.  Προβλέπεται ακόμη η κατασκευή παράπλευρου οδικού δικτύου συνολικού πλάτους διατομής 6 μέτρων. 

Από τον άξονα των 34,5 χιλιομέτρων, ένα τμήμα 7,7 χιλιομέτρων ανάμεσα σε Πατρίδα και Νάουσα κατασκευάστηκε. Το έργο είχε ξεκινήσει με μία κατασκευαστική εταιρεία την δεκαετία του 2000 αλλά το έργο σταμάτησε καθώς παρατηρήθηκε το φαινόμενο πολύ μεγάλων αποζημιώσεων για τις απαραίτητες απαλλοτριώσεις. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το 2010 να διαλυθεί η εργολαβία και να γίνει νέος διαγωνισμός. Μετά από ατυχής διαγωνισμούς οι οποίοι κράτησαν σχεδόν 3 χρόνια. Τελικά το έργο επαναδημοπρατήθηκε στις 14 Μαΐου του 2013 με την Αθωνική Τεχνική Α.Ε. να κερδίζει την εργολαβία του έργου το οποίο έχει προϋπολογισμό 31,5 εκατομμύρια ευρώ.  Τελικά μετά από πολλές καθυστερήσεις το έργο δόθηκε στην κυκλοφορία τον Φεβρουάριο του 2017.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιστοσελίδα Motorway exit, 4α Οδός Ταχείας Κυκλοφορίας (Odos Taheias Kykloforias)
 Σύμφωνα με το Μητρώο Εθνικών Οδών  της ΕΣΥΕ, 1998

4α
Παναμερικανικός Αυτοκινητόδρομος

Παναμερικανικός Αυτοκινητόδρομος (Ισπανικά: Carretera Panamericana ή Autopista Panamericana, Πορτογαλικά: Estrada Panamericana, Γαλλικά: Autoroute Panamιricaine) ονομάζεται ένα δίκτυο δρόμων συνολικού μήκους 47.958 χιλιομέτρων, που συνδέει σχεδόν όλα τα κράτη της Αμερικανικής ηπείρου σε ένα ενοποιημένο σύστημα αυτοκινητοδρόμων. Η ιδέα του Παναμερικανικού Αυτοκινητοδρόμου προέκυψε στην πέμπτη Διεθνή Διάσκεψη των αμερικανικών κρατών το 1923, όπου σχεδιαστηκε αρχικά ως ενιαία διαδρομή.

Διαδρομή
Ο Παναμερικανικός Αυτοκινητόδρομος εκτείνεται από το Φέρμπανκς της Αλάσκα στη Βόρεια Αμερική μέχρι τη Χιλή στην Νότια Αμερική, αν και το κομμάτι του δρόμου το οποίο βρίσκεται στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι επισήμως τμήμα του. Μεταξύ της Διώρυγας του Παναμά και της βορειοδυτικής Κολομβίας υπάρχει ένα χάσμα το οποίο ονομάζεται Χάσμα Darin και σε αυτό οφείλεται η διακοπή του δρόμου. Είναι ένα χάσμα 54 μιλίων με ορεινή ζούγκλα. Το «χάσμα» έχει διασχιστεί από τους τυχοδιώκτες με ποδήλατο, μοτοσικλέτα και περπατώντας, διανύοντας ζούγκλα, κινούμενη άμμο και έλη.

Περιβαλλοντικές ανησυχίες
Πολλοί αντιτάσσονται στην ολοκλήρωση της μερίδας Dariιn του Αυτοκινητοδρόμου, για ποικίλους λόγους: για να προστατευθεί το τροπικό δάσος, να περιοριστεί η εξάπλωση τροπικών ασθενειών, για την προστασία των οικονομικών πόρων των γηγενών λαών στην περιοχή και για να αποτραπεί η είσοδος του αφθώδους πυρετού στη Βόρεια Αμερική. 

Ο Παναμερικανικός Αυτοκινητόδρομος περνά μέσω πολλών διαφορετικών κλιμάτων και οικολογικών τύπων, από τις πυκνές ζούγκλες στα κρύα περάσματα βουνών. Δεδομένου ότι ο αυτοκινητόδρομος περνά μέσω πολλών χωρών, είναι μακριά από ομοιόμορφο. Μερικά τεντώματα του αυτοκινητοδρόμου είναι μέτρια μόνο κατά τη διάρκεια της ξηρασίας περιόδου, και σε πολλές περιοχές η οδήγηση είναι περιστασιακά επικίνδυνη.

Τμήματα
Τα διάσημα τμήματα του Παναμερικανικού Αυτοκινητοδρόμου περιλαμβάνουν τον Αυτοκινητόδρομο της Αλάσκας και τον Διαμερικανικό Αυτοκινητόδρομο, που είναι το τμήμα μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και του καναλιού του Παναμά. Αυτό το μέρος είναι αρκετά δημοφιλές μεταξύ των αμερικανικών τουριστών που οδηγούν προς το Μεξικό.

Οι χώρες που την εμπερικλείουν
Η παναμερικανική εθνική οδός διέρχεται μέσω των ακόλουθων 15 χωρών:
 Καναδάς
 Ηνωμένες Πολιτείες
 Μεξικό
 Γουατεμάλα
 Ελ Σαλβαδόρ
 Ονδούρα
 Νικαράγουα
 Κόστα Ρίκα
 Παναμάς
 Βενεζουέλα
 Κολομβία
 Ισημερινός
 Περού
 Χιλή
 Αργεντινή

Φωτογραφίες
Μ.Γ.Σ Ελπίς Προβατά

Η Ελπίς Προβατά είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στον Προβατά του νομού Σερρών. Ιδρύθηκε το 1952 και είναι ένας από τους δέκα πιο ιστορικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους του νομού Σερρών. Έδρα της ομάδας είναι το δημοτικό γήπεδο «Αναστάσιος Νικάκης» με σκεπαστή κερκίδα 1.000 θέσεων και ηλεκτροφωτισμό, όπως επίσης και με εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης των αθλητών και των διαιτητών. Την περίοδο 2022-23 η ομάδα δεν αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα.

Ιστορικό 
Η ποδοσφαιρική ομάδα, με έμβλημα το τετράφυλλο τριφύλλι, τα τελευταία χρόνια αγωνίζεται στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ Σερρών).

Στις εγκαταστάσεις του αθλητικού σωματείου, συμπεριλαμβάνονται συνολικά: ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, ένα γήπεδο καλαθοσφαίρισης, ένα γήπεδο πετοσφαίρισης, καθώς και χώρος που προορίζεται για βοηθητικό γήπεδο ποδοσφαίρου.

Κατά το παρελθόν διεκδίκησε σε μπαράζ την άνοδο στην Β΄ Εθνική Ελλάδας στις αγωνιστικές περιόδους 1973-1974 και 1974-1975 μέσω του "ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος" και έχει και μία κατάκτηση κυπέλλου Ε.Π.Σ Σερρών το 1996.

Από την ομάδα έχουν αναδειχθεί πολλοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε επαγγελματικές κατηγορίες όπως και στο εξωτερικό όπως οι: Στάθης Ταυλαρίδης, Φώτης Κουτζαβασίλης, Ζήσης Αρβανιτίδης, Σάκης Τραγιάννης, Παναγιώτης Πάντσιος, Τάσος Πάντσιος, Γιάννης Μπάρμπας, Τάκης Βάβαλης, Γιάννης Βογιατζής, Χρήστος Γκουντενούδης κ.α.

Παραπομπές 

Ένωση ποδοσφαιρικών σωματίων Ν.Σερρών

ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1974

ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1975

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημο ιστολόγιο ομάδας, Μ.Γ.Σ Ελπίς Προβατά

Αθλητικοί σύλλογοι Σερρών
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1952
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κουίνς

Το Κουίνς (αγγλικά: Queens, New York), είναι ο ανατολικότερος από τους πέντε δήμους της πόλης της Νέας Υόρκης, ο μεγαλύτερος σε έκταση και δεύτερος μεγαλύτερος σε πληθυσμό. Από το 1899, έχει τα ίδια όρια με την κομητεία Κουίνς, η οποία είναι πλέον η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Το Κουίνς, καθώς και ο γειτονικός δήμος του Μπρούκλιν, βρίσκεται στο δυτικό άκρο του νησιού Λονγκ Άιλαντ. Το Κουίνς είναι η πιο πολύμορφη εθνοτικά αστική περιοχή στον κόσμο με πληθυσμό πάνω από 2,4 εκατομμύρια κατοίκους, το 48% των οποίων είναι γεννημένοι στο εξωτερικό,  αντιπροσωπεύουν πάνω από 100 διαφορετικά έθνη και μιλούν πάνω από 138 διαφορετικές γλώσσες. 

Αν κάθε δήμος της Νέας Υόρκης ήταν μια ανεξάρτητη πόλη, το Κουίνς θα ήταν η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Αμερικής, μετά από το Λος Άντζελες, Σικάγο, και το Μπρούκλιν. Έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη και πιο διαφοροποιημένη οικονομία από τους πέντε δήμους της Νέας Υόρκης. Το Λονγκ Άιλαντ Σίτι, στην προκυμαία του Κουίνς απέναντι από το Μανχάταν στο Ιστ Ρίβερ, είναι η περιοχή του κτιρίου Citicorp, τον ψηλότερο ουρανοξύστη στη Νέα Υόρκη έξω από το Μανχάταν και το ψηλότερο κτίριο στο Λονγκ Άιλαντ.

Οι γειτονιές του Κουίνς οργανώνονται σε 14 Κοινοτικά Συμβούλια. Ο διαφορετικός χαρακτήρας στις γειτονιές του Κουίνς αντικατοπτρίζεται από τις διαφορές κατοικιών που κυμαίνονται από υψηλής πυκνότητας πολυκατοικίες, ιδιαίτερα έντονο στις περισσότερες αστικές περιοχές του κεντρικού και δυτικού Κουίνς, όπως Αστόρια, Λονγκ Άιλαντ Σίτι και Ρίτζγουντ, σε μεγάλες ελεύθερες μονοκατοικίες, κοινές στο ανατολικό τμήμα του δήμου, σε γειτονιές που έχουν πιο προαστιακή διάταξη όπως η κομητεία Νασάου, το Λιτλ Νεκ, το Ντάγκλαστον και το Μπέισαϊντ. 

Στο Κουίνς βρίσκονται τα δύο από τα τρία μεγάλα αεροδρόμια της Νέας Υόρκης (τα δύο μεγαλύτερα αεροδρόμια της Νέας Υόρκης σωστότερα), το Διεθνές Αεροδρόμιο Τζον Κένεντι και το αεροδρόμιο LaGuardia. Αυτά τα αεροδρόμια είναι από τα πιο πολυσύχναστα στον κόσμο, με αποτέλεσμα ο εναέριος χώρος πάνω από το Κουίνς να έχει την μεγαλύτερη συμφόρηση στη χώρα. Τα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το πάρκο Flushing Meadows -έδρα της ομάδας μπέιζμπολ New York Mets και του Αμερικανικού Όπεν τουρνουά τένις - το Kaufman Astoria Studios, Silvercup Studios, και το Aqueduct Racetrack.

Το Κουίνς ιδρύθηκε το 1683 αρχικά ως ένα από τους 12 νομούς της Νέας Υόρκης και πήρε το όνομά του από τη βασίλισσα (queen-κουίν), Αικατερίνη της Μπραγκάνσα (1638-1705), Πορτογαλίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε τον βασιλιά Κάρολο Β΄ της Αγγλίας το 1662.

Ιστορία

Πηγές 

 
Γεωγραφία της Νέας Υόρκης
Τάμπα

Η Τάμπα (αγγλικά: Tampa, Florida), είναι πόλη στην πολιτεία Φλόριντα των ΗΠΑ. Είναι η έδρα της κομητείας Χίλσμπορο και βρίσκεται στη δυτική ακτή της Φλόριντα, στον Κόλπο της Τάμπας κοντά στον Κόλπο του Μεξικού. Ο πληθυσμός της πόλης, υπολογίζεται στους 407.104 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). 

Σήμερα, η Τάμπα είναι ένα μέρος της μητροπολιτικής περιοχής που συχνά αναφέρεται ως Κόλπος της Τάμπας (Tampa Bay). Οι τέσσερις περιοχές-κομητείες αποτελούνται από περίπου 3,275,200 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), γεγονός που καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική στατιστική περιοχή (MSA) στη πολιτεία, και η τρίτη μεγαλύτερη στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, πίσω από το Μαϊάμι και την Ατλάντα. 

Η ευρύτερη περιοχή Tampa Bay έχει πάνω από 4 εκατομμύρια κατοίκους και γενικά περιλαμβάνει την Τάμπα και την Σαρασότα.

Ιστορικά στοιχεία 
Η τρέχουσα περιοχή της Τάμπας κάποτε κατοικούνταν από τους αυτόχθονες πληθυσμούς, κυρίως τους Tocobaga και τους Pohoy, που ζούσαν κατά μήκος των ακτών του Κόλπου της Τάμπας. Είχαν εν συντομία διερευνηθεί από τους Ισπανούς εξερευνητές στις αρχές του 16ου αιώνα, αλλά δεν υπήρχαν μόνιμοι αμερικανικοί ή ευρωπαϊκοί οικισμοί εντός των ορίων της πόλης μέχρι που οι Ηνωμένες Πολιτείες απέκτησαν την Φλόριντα από την Ισπανία το 1819. Το 1824, ο στρατός των ΗΠΑ καθιέρωσε ένα φυλάκιο στα σύνορα που ονομάζεται Fort Brooke στις εκβολές του ποταμού Χίλσμπορο, κοντά στην περιοχή της σημερινής Tampa Convention Center. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν πρωτοπόροι οι οποίοι εγκαταστάθηκαν κοντά στο φρούριο για την προστασία από τους κοντινούς πληθυσμούς Seminole. Η πόλη αναπτύχθηκε αργά μέχρι τη δεκαετία του 1880, όταν ο σιδηρόδρομος, η ανακάλυψη των φωσφορικών, και η άφιξη της βιομηχανίας πούρων ήταν το άλμα που ξεκίνησε την ανάπτυξη της Τάμπας και βοήθησε να αναπτυχθεί σε μια σημαντική πόλη από τις αρχές του 1900.

Αξιοσημείωτα γεγονότα 
Το 2008, η Τάμπα κατετάγη ως η 5η καλύτερη υπαίθρια πόλη από το Forbes. Μια έρευνα του 2004 από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και της εφημερίδας Washington Square News την κατέταξε ως την κορυφαία πόλη για «είκοσι πράγματα». Η Τάμπα τώρα κατατάσσεται ως πόλη κατηγορίας "Gamma" από το Loughborough University. Τα τελευταία χρόνια η Τάμπα έχει δει μια σημαντική άνοδο της ζήτησης υψηλών-αγορών από τους καταναλωτές, σηματοδοτώντας ότι περισσότερος πλούτος συγκεντρώνεται στην περιοχή. Το 2012 φιλοξένησε τη Ρεπουμπλικανική Εθνική Συνέλευση.

Πηγές 

Πόλεις της Φλόριντα
Φλόριντα
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Αυτοκινητόδρομος 581 (Ελλάδα)

Ο Αυτοκινητόδρομος 581 (Α581) ή Οδός Γλαύκου είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Πελοπόννησο και πιο συγκεκριμένα στην Πάτρα. Συνδέει τον ΚΑΔ "Γλαύκος" της Περιμετρικής Οδού Πατρών, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55, με την συνοικία Κρύα Ιτεών και από εκεί με αερογέφυρα με το Νέο Λιμένα Πάτρας. 

Ακολουθεί τις όχθες του ποταμού Γλαύκου, περνώντας μέσα από αστική περιοχή αποκλειστικά. Έχει ξεχωριστή οδική άνοδο και κάθοδο και στο ύψος της Ακτής Δυμαίων, πλησίον του νέου λιμένα της Πάτρας, υπάρχει νεοκατασκευασμένη αερογέφυρα που κατασκευάστηκε το 2013 για διευκόλυνση της κυκλοφορίας με την άμεση διέλευση των οχημάτων που κατευθύνονται από και προς το λιμάνι. Το τελευταίο τμήμα της οδού, ο ένας κλάδος μεταξύ του κόμβου "Κλάους" και "Ακρωτηρίου" παραδόθηκε στην κυκλοφορία στις 31 Μαρτίου του 2017, όπου μέχρι τότε το τμήμα αυτό συνδέονταν τα δύο ύψη είχε δρόμο διπλής κατευθύνσεως στην νότια πλευρά των όχθων του ποταμού. Όλοι οι κόμβοι είναι ισόπεδοι, εκτός από τον ανισόπεδο κόμβο ΚΑΔ "Γλαύκος" που συνδέει τον Α581 με την Περιμετρική Οδό Πατρών και τον ανισόπεδο κόμβο "Νέου Λιμένα Πάτρας" ο οποίος συνδέει τον Α581 με το νέο λιμάνι της Πάτρας.

Κατάλογος κόμβων

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιστοσελίδα Motorway exit list.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αποσυμφόρηση του κέντρου της Πάτρας. kathimerini.gr. 14/04/2017. Ανακτήθηκε: 07/09/2018.

Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Πάτρα
Εθνική Οδός 7 (Ελλάδα)

Εθνική Οδός 7, Κορίνθου - Καλαμάτας (Κόρινθος - Νεμέα - Άργος - Τρίπολη - Μεγαλόπολη - Καλαμάτα).

Γενικές πληροφορίες 
Η Εθνική Οδός 7 (ΕΟ7), είναι εθνική οδός με ισόπεδους κόμβους στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, στη νότια Ελλάδα. Συνδέει τις πόλεις της Κορίνθου και της Καλαμάτας, μέσω Νεμέας, Άργους, Τρίπολης και Μεγαλόπολης. Έχει καταταχθεί στο Δευτερεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο της Πελοποννήσου, λόγω του Αυτοκινητοδρόμου Μορέας (Κόρινθος - Καλαμάτα), ο οποίος είναι αριθμημένος με τον κωδικό Α7 (Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου).

Διαδρομή Οδού

Πόλεις - Χωριά

Αεροδρόμια - Λιμάνια

Ισόπεδοι Κόμβοι

Φωτογραφίες πόλεων

Δείτε επίσης 

 Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου
 Μορέας Α.Ε.

Παραπομπές 

7
Δρόμοι στην Πελοπόννησο
Ιερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας

Η Ιερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έδρα της Μητρόπολης είναι η Τρίπολη Αρκαδίας. Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας είναι ο Μητροπολίτης Αλέξανδρος.

Μονές

Ανδρικές
Ἁγίου Νικολάου Βαρσῶν Μαντινείας
Ἁγ. Νικολάου Καρυᾶς Κυνουρίας
Τιμ. Προδρόμου Καστρίου Κυνουρίας

Γυναικείες
Ὑπεραγίας Θεοτόκου Γοργοεπηκόου
Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἐπάνω Χρέπας
Ἁγίου Νικολάου Καλτεζῶν
Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Λουκοῦς
Κοιμήσεως Θεοτόκου Μαλεβῆς
Ἁγίου Νικολάου Σίντζας
Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἑλώνης
Κοιμήσεως Θεοτόκου Κανδήλας
Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀρτοκωστᾶς
Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλαιοπαναγιάς Κυνουρίας

Επισκοπικός κατάλογος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα