joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αγάπη για πάντα

Το Αγάπη για πάντα είναι ελληνικό κοινωνικό δράμα του 1969 σε σενάριο των Νίκου Νικολαΐδη και Σταύρου Τσιώλη και σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη από την κινηματογραφική εταιρία παραγωγής ταινιών Φίνος Φιλμ.

Πλοκή  

Ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο (Ζωή Λάσκαρη) και ένας ταλαντούχος αλλά φτωχός πιανίστας (Γιάννης Φέρτης) ερωτεύονται αλλά οι γονείς της κοπέλας έχουν διαφορετική άποψη για έναν επικείμενο γάμο απορρίπτοντας τον και προωθώντας έναν πολύφερνο γαμπρό της «τάξης» τους. Η επιμονή των γονιών της όσο και μια παρεξήγηση με τον αγαπημένο της, την ωθούν αρχικά να δεχτεί να αρραβωνιαστεί με τις ευλογίες της οικογένειας της, έναν πλούσιο μεγαλοεπιχειρηματία. Ένα ατύχημα στο χέρι, αναγκάζει τον φτωχό πιανίστα να μείνει μακριά από το πιάνο του φέρνοντας όμως ξανά πίσω την αγαπημένη του για να του συμπαρασταθεί καθώς έχει χάσει την πίστη του ότι μια μέρα θα μπορέσει να γίνει διάσημος πιανίστας και να τον εγκαταλείπει αμέσως μετά την αποθεραπεία του. Ωστόσο ένα άλλο μεγάλο γεγονός θα τους ξαναφέρει πάλι μαζί.

Διανομή 

 Ζωή Λάσκαρη, Ελένη
 Γιάννης Φέρτης, Δημήτρης
 Ανδρέας Φιλιππίδης, κύριος Μαντούδης
 Κάκια Παναγιώτου, κυρία Μαντούδη
 Μέλπω Ζαρόκωστα, νοσοκόμα
 Άγγελος Μαυρόπουλος, πωλητής

Παραλειπόμενα 
Η ταινία περιέχει εσωτερικά γυρίσματα από το δισκοπωλείο του θρυλικού πολυκαταστήματος Μινιόν που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Πατησίων και Δώρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αγάπη για πάντα στο cine.gr

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1969
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Δάκρυα για την Ηλέκτρα

Το Δάκρυα για την Ηλέκτρα είναι ελληνική δραματική ταινία του 1966, της Φίνος Φιλμ σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Πλοκή
Μια νεαρή και όμορφη κοπέλα, η Ηλέκτρα (Ζωή Λάσκαρη), τρακάρει με το αυτοκίνητό της την ημέρα του γάμου της μητέρας, της Λίνας (Μαίρη Χρονοπούλου), τραυματίζεται σοβαρά και χειρουργείται. Για την ακρίβεια, πέφτει με το αυτοκίνητό της πάνω στο «νυφικό» αυτοκίνητο που μεταφέρει την μητέρα της και τον πατριό της από την εκκλησία, όπου έχουν μόλις παντρευτεί.

Κατά την ανάρρωσή της θυμάται το παρελθόν, από τη στιγμή που ο επιχειρηματίας πατέρας της (Μάνος Κατράκης) προσέλαβε ως οδηγό τον Γιώργο (Αλέκος Αλεξανδράκης), έναν πρώην ραλίστα, αδίστακτο και αποτυχημένο άνθρωπο του καλού κόσμου, με εμφάνιση γόη. Αυτός, θέλοντας να βάλει στο χέρι την περιουσία τους, έμπλεξε στα δίχτυα του τη μητέρα της και την έκανε ερωμένη του, οδηγώντας τον πατέρα της στο θάνατο

Όταν αναρρώνει και βγαίνει από το νοσοκομείο, η Ηλέκτρα σκέφτεται μόνο την εκδίκηση. Απομακρύνεται από τον Χάρη (Λάκης Κομνηνός), τον αγαπημένο της, ξελογιάζει τον Γιώργο και οδηγεί τη μητέρα της στην απόπειρα αυτοκτονίας. Η Λίνα, όμως, όταν μαθαίνει ότι ο Γιώργος έχει χαλάσει τα φρένα του αυτοκινήτου της κόρης της, θυσιάζει τη ζωή της για να σώσει την Ηλέκτρα, που επιστρέφει στον Χάρη.

Διανομή 

 Ζωή Λάσκαρη - Ηλέκτρα Πετρίδη
 Αλέκος Αλεξανδράκης - Γιώργος
 Μαίρη Χρονοπούλου - Λίνα Πετρίδη
 Λάκης Κομνηνός - Χάρης
 Μάνος Κατράκης - Τάσος Πετρίδης
 Δημήτρης Μπισλάνης - χειρουργός
 Ειρήνη Κουμαριανού - νοσοκόμα

Σχόλια
Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική σύμπραξη του Νίκου Φώσκολου και του Γιάννη Δαλιανίδη, που είχε διαφημιστεί σε αφίσες της εποχής ως "μια στιγμή καλού ελληνικού κινηματογράφου". 
Η ταινία είναι ελεύθερη διασκευή και μεταφορά στη σύγχρονη εποχή του μύθου των Ατρειδών, εξού και το όνομα της πρωταγωνίστριας.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου 1966  κόβοντας 328.277 εισιτήρια και καταλαμβάνοντας την 11η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 30 Απριλίου 2010. 
Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, όταν ζητήθηκε από τον Αλεξανδράκη να γδυθεί για τις ανάγκες του ρόλου του, εκείνος απάντησε: Αποκλείεται. "Εγώ γεννήθηκα τζέντλεμαν".

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δάκρυα για την Ηλέκτρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Δάκρυα για την Ηλέκτρα στο Cine.gr
 Δάκρυα για την Ηλέκτρα στη Φίνος Φιλμ
Δάκρυα για την Ηλέκτρα στην IMDb
Αφίσα της ταινίας

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1966
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Χωρίς ταυτότητα (ταινία, 1963)

Το Χωρίς ταυτότητα είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1963, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας. Τη σκηνοθεσία την υπέγραψε ο Γιάννης Δαλιανίδης, ενώ η παραγωγή έγινε από τη Φίνος Φιλμ. Πρωταγωνιστούν οι Αλέκος Αλεξανδράκης και Ζωή Λάσκαρη.

Πλοκή 
Ο Γιάννης Ντοναβέντης έχει οικονομικά προβλήματα. Ένα βράδυ, ο κύριος Αμπάζης, ένας αινιγματικός άνδρας, του προτείνει μια λύση στα προβλήματά του, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να προσποιηθεί ότι είναι ο γιος μιας εύπορης οικογένειας, που χάθηκε στη διάρκεια κάποιων βομβαρδισμών κατά τον πόλεμο. Τα μέλη της οικογένειας φαίνεται να πιστεύουν την ιστορία, εκτός από έναν θείο, που έχει πολλές αμφιβολίες. Η ίδια οικογένεια, όμως, έχει και μία κόρη που είναι, υποτίθεται, η αδελφή του. Περιπλέκοντας την κατάσταση, ο Γιάννης ερωτεύεται την κοπέλα, κάνοντας την ξαδέλφη της να ζηλέψει και να αποπειραθεί να τη σκοτώσει. Στο τέλος, αποκαλύπτεται ότι ο αινιγματικός άνθρωπος που πρότεινε αυτή την αλλαγή ταυτότητας στον Γιάννη κρατάει ένα μεγάλο μυστικό.

Παραγωγή 
Το Χωρίς ταυτότητα είναι η πρώτη ελληνική ταινία που γυρίστηκε με φακούς ζουμ, τους οποίους έφερε στην Ελλάδα ο Φιλοποίμην Φίνος.  Η παραγωγή είχε στοιχίσει στη Φίνος Φιλμ 2 εκατομμύρια δραχμές. 

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 28 Ιανουαρίου 1963. Κόβοντας 85.840 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χωρία ταυτότητα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Χωρία ταυτότητα στο finosfilm.com

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1963
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Μαρή
Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Αναμέτρηση

Η Αναμέτρηση (γνωστή και με τον τίτλο Επικίνδυνο Παιχνίδι) είναι μια ελληνική αστυνομική ταινία μυστηρίου του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Καρυπίδη.

Πλοκή
Στη διάρκεια των θερινών διακοπών του στη Μυτιλήνη, ένας νεαρός και μοναχικός μικροϋπάλληλος, ο Κώστας, ξεμυαλίζεται από μια μοιραία γυναίκα, την Άννα Παρίση, μια τριανταπεντάρα Γερμανίδα που είναι παντρεμένη μ’ έναν πλούσιο ντόπιο επιχειρηματία, τον Πέτρο, ο οποίος απουσιάζει στην Αθήνα. Γρήγορα, οι δυο τους γίνονται εραστές και περνούν αρκετές μέρες μαζί στο νησί. Όταν ο Πέτρος επιστρέφει στη Μυτιλήνη, οι συναντήσεις τους αναγκαστικά αραιώνουν.

Όμως, ένα πρωινό, μετά από μια νύχτα ερωτικής συνεύρεσής τους, η Άννα βρίσκεται νεκρή από πνιγμό στη θάλασσα. Η αστυνομία συλλαμβάνει αρχικά τον Κώστα, αλλά γρήγορα τον αποδεσμεύει, θεωρώντας ότι ο θάνατος της Άννας οφείλεται σε ατύχημα, κι αυτός επιστρέφει στην Αθήνα. Εκεί έχει την ευκαιρία να δει τις ταινίες που τράβηξε το καλοκαίρι στο νησί με την κάμερα που είχε μαζί του: η Άννα κυριαρχεί σε κάθε εικόνα. Ακολούθως μαθαίνει πως ο Πέτρος είναι άνθρωπος του υποκόσμου και πως τελευταία τα οικονομικά του δεν πήγαιναν καλά.

Ο Κώστας επιστρέφει στη Μυτιλήνη παίρνοντας μαζί του ένα όπλο, αποφασισμένος να διαλευκάνει την υπόθεση και να ανακαλύψει τους δολοφόνους της Άννας. Μια σειρά υποθέσεων τον οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η Άννα, στην προσπάθειά της να σκοτώσει τον άνδρα της, έπεσε από το γιοτ στη θάλασσα και πνίγηκε, πιασμένη στα δίχτυα που ο Πέτρος είχε ρίξει, προκειμένου να ανασύρει ένα αρχαίο άγαλμα που αυτός σκόπευε να βγάλει λαθραία στο εξωτερικό.

Διανομή

Παραγωγή 

 Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες τον Οκτώβριο του 1982 κόβοντας 69.977 εισιτήρια με κατάταξη 18 σε σύνολο 48 ταινιών της ίδιας σεζόν. 
 Πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του Γιώργου Καρυπίδη  και για την προτελευταία εμφάνιση της Ζωής Λάσκαρη στη μεγάλη οθόνη (η τελευταία της ταινία ήταν το The Republic του Δημήτρη Τζέτζα (2015).  Η ταινία θεωρήθηκε ότι ακολουθεί το κινηματογραφικό ύφος του φιλμ νουάρ. 
 Στην Αναμέτρηση ακούγεται να τραγουδά η Σόνια Θεοδωρίδου. 
 Ο τίτλος Αναμέτρηση χρησιμοποιήθηκε κατά τη συμμετοχή της ταινίας στο 23ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου έλαβε το 1ο βραβείο ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους.  Κατά την κυκλοφορία της ταινίας στις αίθουσες, ο τίτλος αυτός εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από τον τίτλο Επικίνδυνο παιχνίδι.

Βραβεία / Διακρίσεις 
Βραβείο ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1982.
Το 2007, η ταινία προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του αφιερώματος Σε σκοτεινούς δρόμους: Το φιλμ νουάρ στον ελληνικό κινηματογράφο.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αναμέτρηση στο cine.gr
 Η Αναμέτρηση στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1982
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές θρίλερ ταινίες
Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες μυστηρίου
Αιχμάλωτοι του μίσους

Το Αιχμάλωτοι του μίσους είναι ελληνικό ψυχολογικό δράμα του 1972, της Φίνος Φιλμ, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου. Η ταινία έχει διάρκεια 101 λεπτά και πρωταγωνιστούν ο Κώστας Καρράς και η Ζωή Λάσκαρη.

Πλοκή 

Η Βίκυ Κουβαριώτου (Ζωή Λάσκαρη) επιστρέφει στην Αθήνα σε άσχημη σωματική και ψυχολογική κατάσταση από τον εμφύλιο του Κονγκό, όπου ζούσε με την οικογένειά της. Βρίσκεται σε εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση, καθώς πριν φύγει από την Αφρική έγινε μάρτυρας του θανάτου όλων των μελών της οικογένειάς της.

Ο Άγγελος φον Ζίραχ (Κώστας Καρράς), γερμανικής καταγωγής πλοιοκτήτης και επιχειρηματίας με πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, αναλαμβάνει τη θεραπεία της, ενώ παράλληλα στηρίζει οικονομικά τον αδελφό της (Νίκος Δαδινόπουλος), που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Σταδιακά, ο φον Ζίραχ συνάπτει ερωτικό δεσμό με τη Βίκυ, την οποία βοηθάει να κάνει καριέρα στον χορό και το τραγούδι. Όταν της ζητά να παντρευτούν, εκείνη δέχεται την πρόταση, προς μεγάλη αγανάκτηση της Τζίνας (Ελένη Ανουσάκη), η οποία εκτός από γραμματέας του Άγγελου είναι και ερωμένη του.

Στη διάρκεια της έγγαμης ζωής του ζευγαριού, οι έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις του Άγγελου προβληματίζουν τη Βίκυ, η οποία σύντομα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολύ σκληρή πραγματικότητα. Όπως την ενημερώνει η Τζίνα, ο σύζυγός της ασχολείται στην πραγματικότητα με το λαθρεμπόριο όπλων. Μέρος των προϊόντων τα οποία διακινεί παράνομα καταλήγουν στην Αφρική, σε πολεμικές αναμετρήσεις, όπως αυτή στην οποία η Βίκυ έχασε ολόκληρη την οικογένειά της. Η Βίκυ αποφασίζει να τον καταγγείλει ως λαθρέμπορο όπλων και έτσι ο σύζυγός της καταλήγει στη φυλακή.

Ηθοποιοί
 Ζωή Λάσκαρη
 Κώστας Καρράς
 Ελένη Ανουσάκη
 Νίκος Δαδινόπουλος
 Γιώργος Σίσκος
 Μαίρη Φαρμάκη
 Γρηγόρης Βαφιάς
 Γιώργος Μπέλλος
 Ντίνος Καρύδης
 Νίκος Πασχαλίδης
 Λίτσα Σακελλαρίου
 Γιάννης Σαββαΐδης
 Γιάννης Σιδηρόπουλος
 Γιώργος Τσαούσης

Παραγωγή 
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1972-1973, με πρώτη προβολή στις 25 Δεκεμβρίου 1972 κόβοντας 124.745 εισιτήρια. Ήρθε στην 14η θέση σε 64 ταινίες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
Αιχμάλωτοι του μίσους στο 90lepta.com
Αιχμάλωτοι του μίσους στο IMDb

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1972
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου
Ψυχολογικές δραματικές ταινίες
Μια κυρία στα μπουζούκια

Το Μια κυρία στα μπουζούκια είναι μια ελληνική μουσική κωμωδία του 1967 της Φίνος Φιλμ, έγχρωμη, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Πλοκή 
Η Αννούλα (Ζωή Λάσκαρη) έχει τρία αδέρφια τα οποία την υπερπροστατεύουν, τον Κώστα (Κώστας Βουτσάς), που είναι ποδοσφαιριστής στον Ολυμπιακό (το οποίο όνομα όμως του Ολυμπιακού δεν αναφέρεται στην ταινία), ενώ παράλληλα δουλεύει στο λιμάνι, τον Θανάση (Γιάννης Βογιατζής) και τον Ηλία (Χρήστος Δοξαράς), που δουλεύουν επίσης στο λιμάνι. Η Αννούλα είναι ερωτευμένη με τον φίλο των αδερφών της, τον Γιώργο (Φαίδων Γεωργίτσης), εργάτη στο λιμάνι και ποδοσφαιριστή στην ίδια ομάδα με τον Κώστα. Όμως ο Γιώργος ερωτεύεται μια κυρία των βορείων προαστίων, την Έλενα Απέργη (Μαίρη Χρονοπούλου), ενώ ο Κώστας την υπηρέτρια της Απέργη, Μαρία (Μάρθα Καραγιάννη), η οποία του υποδύεται την πλούσια. Όταν μια μέρα που λείπει η Απέργη σε ραντεβού με τον Γιώργο, η Μαρία καλεί τον Κώστα και την Αννούλα κάνοντας την πλούσια κυρία, αποκαλύπτεται το ποιόν της Μαρίας και ο Κώστας την παρατάει, ενώ η Αννούλα ομολογεί στον Κώστα πως αγαπάει τον Γιώργο. Το τέλος δίνεται στα καλλιστεία, όπου συμμετέχει η Αννούλα υπό την καθοδήγηση του έμπειρου Βανζέλ Παπαδό (Χρόνης Εξαρχάκος). Την τελευταία στιγμή ο Γιώργος εγκαταλείπει την Απέργη και γυρίζει στην Αννούλα, η οποία παραιτείται και την θέση της παίρνει η Μαρία, που ξανασμίγει με τον Κώστα.

Διανομή
Ζωή Λάσκαρη .... Άννα Μασούρου
Κώστας Βουτσάς .... Κώστας Μασούρος
Μάρθα Καραγιάννη .... Μαρία
Φαίδων Γεωργίτσης....  Γιώργος Κονταξής
Μαίρη Χρονοπούλου .... Έλενα Απέργη
Γιάννης Βογιατζής .... Θανάσης Μασούρος
Χρόνης Εξαρχάκος .... Βανζέλ Παπαντόν
Χρήστος Δοξαράς .... Ηλίας Μασούρος
Μίλτος Κοντέας .... Πέτρος, φίλος Γιώργου
Νίκος Πασχαλίδης .... Λευτέρης, ταβερνιάρης
Γιώργος Μάζης .... Στέφανος, φίλος Κώστα
Γιώργος Γρηγορίου .... Παναγιώτης, μάστορας
Νίκος Γαλιάτσος .... αδελφός Καίτης
Καίτη Ιμπροχώρη .... Πόπη, φίλη Αννούλας
Μαίρη Μεταξά .... μητέρα μοντέλου (Νο. 9)
Κόκα Στυλιανού .... υπηρέτρια της Απέργη
Δώρα Φύτιζα .... Καίτη

Σχόλια για την ταινία
Η ταινία γίνεται τεράστια εισπρακτική επιτυχία κόβοντας 615.483 εισιτήρια.
Η δημοτικότητα της Μαίρης Χρονοπούλου εκτοξεύεται στα ύψη και τα τραγούδια που ερμηνεύει στην ταινία έγιναν κλασικά.
Λίγο καιρό πριν η Ζωή Λάσκαρη είχε παντρευτεί τον Πέτρο Κουτουμάνο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Μια κυρία στα μπουζούκια στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 Μια κυρία στα μπουζούκια στο Finosfilm.com

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1968
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές μουσικές ταινίες
Αλέξανδρος Ρήγας

Ο Γιώργος Ρήγας (5 Μαΐου 1965, Αθήνα), ευρύτερα γνωστός ως Αλέξανδρος Ρήγας, είναι Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. 

Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1990. Αρκετές γνωστές σειρές που έχει γράψει είναι Ντόλτσε Βίτα, Δύο ξένοι, Το κόκκινο δωμάτιο, Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη, Η τούρτα της μαμάς, Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή. Ο Ρήγας δήλωσε ότι η αγαπημένη του σειρά είναι Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη. Η σειρά Room service ακυρώθηκε λόγω ασφαλιστικών μέτρων. Την σεζόν 2020-2021 και 2021-2022 συμμετέχει και γράφει την σειρά Η τούρτα της μαμάς μαζί με τον Δημήτρη Αποστόλου.

Εργογραφία

Τηλεόραση

Θέατρο

Πηγές
 http://m.ishow.gr/person/928811/alexandros-rigas
 https://www.retrodb.gr/wiki/index.php/Αλέξανδρος_Ρήγας

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄

Ο Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄ (προσφώνηση: Susuga Malietoa Tanumafili II, GCMG CBE, 1913-2007) ήταν μαλιετόα (ένας από τους 4 υπέρτατους αρχηγούς των Σαμόα) και O le Ao o le Malo (αρχηγός κράτους) από το 1963 μέχρι το θάνατό του, τον Μάιο του 2007. 
Ήταν συναρχηγός κράτους το 1962με τον tama-a-'aiga Τουπούα Ταμασέσε Μεαόλε και έγινε ο μοναδικός αρψηγός κράτους στις 15 Απριλίου 1963 όταν πέθανε ο συνηγεμόνας του. Όταν πέθανε ήταν ο γηραιότερος εν ενεργεία αρχηγός κράτους στον κόσμο, όπως και ο τελευταίος εν ενεργεία ισόβιος πρόεδρος. Επίσης ήταν ο πρώτος αρχηγός κράτους που η θρησκεία του ήταν η Μπαχάι.

Προσωπική ζωή και εκπαίδευση 
Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1913. Εκλέχθηκε Mālietoa το 1940 έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, στις 5 Ιουλίου 1939. 

Ο Τανουμαφίλι φοίτησε στο κρατικό σχολείο Λεϊφίφι της Σαμόα και στη συνέχεια στο σχολείο του Αγίου Στεφάνου και στο Κολέγιο Γουέσλεϊ στο Όκλαντ (αμφότερα στη Νέα Ζηλανδία). Στα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και ειδικότερα με την πυγμαχία, το ράγκμπι και το κρίκετ. 

Η σύζυγός του, Λίλι Τούνου, απεβίωσε το 1986. Απέκτησε ο ίδιος 11 παιδιά , από τα οποία το ένα πέθανε σε βρεφική ηλικία, ενώ δύο από τους γιους του, απεβίωσαν το 1985 και το 2005. Όταν πέθανε ο Τανουμαφίλι Β΄, κατέλιπε δύο γιους και ισάριθμες κόρες.

Δημόσιος βίος 
Από την έναρξη της ανεξαρτησίας της χώρας, ο Μαλιετόα είχε την ηγεσία μαζί με τον Τουπούα Ταμασέσε. Μετά το θάνατο του τελευταίου, το 1963, έγινε μοναδικός Αρχηγός Κράτους.  

Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή, σε νοσοκομείο στην Άπια, όπου νοσηλευόταν με πνευμονία. 
Κηδεύτηκε στις 18 Μαΐου 2007 με τιμές αρχηγού κράτους. Την προηγούμενη ημέρα της κηδείας, η σορός του είχε τεθεί σε προσκύνημα στην αίθουσα του κοινοβουλίου. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα, έναν μήνα μετά, ο Τουπούα Ταμαζέσε Τουπουόλα Έφι, ο οποίος έγινε και ο πρώτος εκλεγμένος Αρχηγός Κράτους στη νησιωτική χώρα.

Παραπομπές 

Τανουμαφίλι Μαλιετόα
Τανουμαφίλι Μαλιετόα
Εθνικός ύμνος της Αργεντινής

Οι στίχοι του Himno Nacional Argentino, του Εθνικού ύμνου της Αργεντινής, γράφτηκαν από το Βισέντε Λόπες ι Πλάνες και μελοποιήθηκαν από τον Μπλας Παρέρα. Υιοθετήθηκαν ως εθνικός ύμνος στις 11 Μαΐου 1813, τρία χρόνια πριν την επίσημη διακήρυξη ανεξαρτησίας από την Ισπανία. 

Οι αρχικοί στίχοι του εθνικού ύμνου ήταν φιλελεύθεροι κι εναντίον της Ισπανίας. Κατά το 19ο αιώνα, ο ύμνος ακουγόταν ολόκληρος. Καθώς όμως ξεθώριαζαν τα εντελώς εχθρικά αισθήματα εναντίον της Ισπανίας και η χώρα δεχόταν πολλούς Ισπανούς μετανάστες, ο Πρόεδρος Χούλιο Αργεντίνο Ρόκα με διάταγμα όρισε ότι σε δημόσιες τελετές και χώρους θα ανακρούονται μόνο η πρώτη κι η τελευταία στροφή του Εθνικού Ύμνου.

Σύγχρονοι στίχοι

Αρχικοί στίχοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Εθνικός Ύμνος της Αργεντινής σε MP3

Αργεντι
Εθνικά σύμβολα της Αργεντινής
Μυ Μπελαρούσι

My Belarusy είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Λευκορωσίας. Ο ύμνος γράφτηκε και υιοθετήθηκε αρχικά το 1955 για να χρησιμοποιηθεί από τη Σοβιετική Δημοκρατία της Λευκορωσίας. Η μουσική συνετέθη από τον Νιεστάρ Σακαλόφσκι κι οι στίχοι από το Μαξίμ Κλίμκοβιτς. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η μουσική διατηρήθηκε, αλλά οι στίχοι άλλαξαν. Οι νέοι στίχοι από τον Κλίμκοβιτς και τον Ουλαντζιμίρ Καρίζνι υιοθετήθηκαν με προεδρικό διάταγμα στις 2 Ιουλίου 2002.

Επίσημοι στίχοι

Αρχικοί στίχοι της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας 

Εθνικά σύμβολα της Λευκορωσίας
Εθνικοί ύμνοι
Himnusz

Himnusz (γνωστός και με τον πρώτο στίχο Isten, áldd meg a magyart, ελληνικά:Θεέ, ευλόγησε τους Ούγγρους) είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Ουγγαρίας. Υιοθετήθηκε το 1844 κι ανακρούεται η πρώτη στροφή σε επίσημες τελετές. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Φέρεντς Κόλτσεϊ κι η μουσική από το Φέρεντς Έρκελ.

Οι στίχοι του ουγγρικού εθνικού ύμνου είναι ασυνήθιστοι για το είδος του, καθώς εκφράζουν μια άμεση ικεσία προς το Θεό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ύμνος της Ουγγαρίας (βίντεο υπότιτλους σε 33 γλώσσες)

Εθνικά σύμβολα της Ουγγαρίας
Εθνικοί ύμνοι
Νικόλαος Παυλόπουλος

Ο Νικόλαος Παυλόπουλος ή Νικόλας (Άγιος Γεώργιος Νηλείας Μαγνησίας, 13 Δεκεμβρίου 1909 – Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 1990) ήταν Έλληνας γλύπτης και χαράκτης. 

Ο πατέρας του ήταν ξυλογλύπτης εκκλησιαστικών επίπλων και κοντά του έλαβε τα πρώτα μαθήματα ξυλογλυπτικής. Στα μαθητικά του χρόνια στον Βόλο ασχολήθηκε με την καλλιγραφία, την μουσική και το θέατρο. Όταν τελείωσε το Πρακτικό Λύκειο του Βόλου, πήγε στην Αθήνα, για να σπουδάσει γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Θωμά Θωμόπουλο. 

Καταπιάστηκε κυρίως με την γλυπτική ακαδημαϊκού ύφους στο ξύλο και στο μάρμαρο. Ως χαράκτης ασχολήθηκε κυρίως με την ξυλογραφία και την εικονογράφηση  βιβλίων. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Ουάσιγκτον, Μόντρεαλ, Τόκυο, Σύδνεϋ, κ.ά.). Τιμήθηκε επίσης με βραβεία σε διεθνείς εκθέσεις που έγιναν στο Παρίσι, την Ρώμη, την Φλωρεντία, κ.ά.

Το 1969, φιλοτέχνησε το ολόσωμο άγαλμα του Οδυσσέα Ανδρούτσου, στην ομώνυμη πλατεία της Πρέβεζας, καθώς και προτομή της Πρεβεζάνας ευεργέτιδας Αγγελικής Μπάλκου, στον προαύλιο χώρο του Μπάλκειου Γηροκομείου Πρέβεζας. Το 1975, φιλοτέχνησε κατά παραγγελία προτομή του Γιώργου Σεφέρη για να τοποθετηθεί σε πλατεία της Νέας Σμύρνης στην Αθήνα. Η προτομή δεν ικανοποίησε την χήρα του ποιητή και το γεγονός αυτό έγινε αφορμή για να βγουν στην επιφάνεια παλαιότερες κατηγορίες πως ο Παυλόπουλος ήταν φιλοναζιστής και πως είχε φιλοτεχνήσει προτομές του Χίτλερ και του Μουσολίνι στα χρόνια της Κατοχής.

Μετά τον θάνατό του, με την διαθήκη του, δημιουργήθηκε το «Δημοτικό Μουσείο Γλύπτη Νικόλα» στην γενέτειρά του, όπου φυλάγονται μερικά από τα καλύτερα έργα του.

Έργα του 
 Το αγόρι που σφυρίζει (1960), Πλατεία Ναυαρίνου, Θεσσαλονίκη
 Η λουόμενη (1969), Πλατεία Βασιλικού Θεάτρου, Θεσσαλονίκη

Παραπομπές 

Έλληνες γλύπτες
Έλληνες χαράκτες
Δάρδανος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα Δάρδανος αναφέρονται δύο πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία, ένας φιλόσοφος, ένας ασκληπιάδης των αρχαίων χρόνων, ένας Ρωμαίος πατρίκιος, μια αρχαία πόλη και ένας σύγχρονος όρμος. Στον θηλυκό τύπο με το όνομα Δαρδανίδα αναφέρεται μια αρχαία αυλήτρια και ακρωτήριο των Δαρδανελίων, ενώ με το όνομα Δαρδανία αναφέρονται δύο περιοχές, αρχαίες χώρες μία στην περιοχή της Τροίας και μία στη περιοχή των Βαλκανίων. Συγκεκριμένα:

 Δάρδανος: Πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ιδρυτής της Δαρδάνου της Τρωάδας
 Δάρδανος ο Ιλλυριός: Πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ιδρυτής της Δαρδανίας στη Βαλκανική Χερσόνησο
 Δάρδανος (φιλόσοφος)
 Δάρδανος (ασκληπιάδης)
 Δάρδανος Κλαύδιος: Ρωμαίος πατρίκιος
 Δάρδανος (πόλη): Αρχαία πόλη των Δαρδανελίων
 Δάρδανος (όρμος): Ο σημερινός όρμος «Νταρντάν» των Δαρδανελίων
 Δαρδανίδα: Αρχαία αυλήτρια από την πόλη της Δαρδάνου που μνημονεύεται στο έργο Σφήκες του Αριστοφάνη
 Δαρδανίδα ή Δαρδάνειο: Ακρωτήριο των Δαρδανελίων
 Δάρδανος Τρωάδας και
 Δαρδανία Ευρωπαϊκή
 Δαρδανία (Ρωμαϊκή επαρχία)

Εξάλλου, με την ονομασία Δαρδανίδες αναφέρονται οι απόγονοι του ιδρυτή της Δαρδανίας της Τρωάδας, ενώ ως Δάρδανοι Τρωάδας και Δάρδανοι Βαλκανικής οι αντίστοιχοι αρχαίοι λαοί, κάτοικοι των δύο περιοχών.

Δείτε επίσης
 Δάρδανος (όπερα) Dardanus - του Ζαν Φιλίπ Ραμώ (πρεμιέρα 1738. λιμπρέτο: γαλλική γλώσσα)
 Δάρδανος (όπερα) Dardanus - του Καρλ Στάμιτς (1780. χαμένο έργο)
 Δάρδανος (όπερα) Dardanus - του Antonio Sacchini (πρεμιέρα 1784. λιμπρέτο: γαλλική γλώσσα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Εθνικός ύμνος του Αζερμπαϊτζάν

Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himni είναι ο εθνικός ύμνος του Αζερμπαϊτζάν. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον ποιητή Αχμέντ Τζαβάντ και μελοποιήθηκαν από τον Αζερινό συνθέτη Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ.

Στίχοι 

Azərbaycan! Azərbaycan!
Ey qəhrəman övladın şanlı Vətəni!

Səndən ötrü can verməyə cümlə hazırız,
Səndən ötrü qan tökməyə cümlə qadiriz,
Üç rəngli bayrağinla məsud yaşa!
Üç rəngli bayrağinla məsud yaşa!

Minlərlə can qurban oldu,
Sinən hərbə meydan oldu,
Hüququndan keçən əsgər
hərə bir qəhrəman oldu.

Sən olasan gülüstan
sənə hər an can qurban!
Sənə min bir məhəbbət
Sinəmdə tutmuş məkan.

Namusunu hifz etməyə.
Bayrağını yüksəltməyə.
Namusunu hifz etməyə,
Cümlə gənclər müştaqdır.

Şanlı Vətən! Şanlı Vətən!

Azərbaycan! Azərbaycan!
Αzərbaycan! Azərbaycan!

Μετάφραση 

Αζερμπαϊτζάν! Αζερμπαϊτζάν!
Στοργική γη γενναίων τέκνων!

Είμαστε έτοιμοι να δώσουμε την καρδιά και τη ζωή μας για σένα.
Όλοι μας μπορούμε να δώσουμε το αίμα μας για σένα.
Να ζεις ευτυχισμένα με το τρίχρωμο λάβαρό σου.
Να ζεις ευτυχισμένα με το τρίχρωμο λάβαρό σου.

Χιλιάδες ψυχές θυσιάστηκαν για σένα.
Το στήθος σου έγινε πεδίο μάχης.
Στρατιώτες που στερήθηκαν τη ζωή τους,
καθένας απ' αυτούς έγινε ήρωας.

Μακάρι να γίνεις ανθηρός κήπος.
Είμαστε έτοιμοι να σώσουμε την καρδιά και την ψυχή μας για σένα.
Μακάρι να γίνεις ανθηρός κήπος.
Χίλια κι ένα λόγια γλυκά είναι μες στην καρδιά μου.

Και κράτα ψηλά την τιμή σου.
Ύψωσε τη σημαία σου
Και κράτα ψηλά την τιμή σου,
τα νιάτα όλα είναι πρόθυμα.

Στοργική γη, στοργική γη.
Αζερμπαϊτζάν! Αζερμπαϊτζάν!
Αζερμπαϊτζάν! Αζερμπαϊτζάν!

Δείτε επίσης 
 Πλήρες κείμενο''' στη Βικιθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εθνικός ύμνος του Αζερμπαϊτζάν (περιλαμβάνει και ηχητικό αρχείο)

Εθνικοί ύμνοι
Εθνικά σύμβολα του Αζερμπαϊτζάν
Λίρα του Σουδάν

Η Λίρα (pound, κωδικός ISO SDG,  αραβικά جنيه سوداني ) είναι το νόμισμα του Σουδάν από το 2007 αλλά και της νεοσύστατης χώρας με όνομα Νότιο Σουδάν από τις 9 Ιουλίου ως τις 18 Ιουλιου του 2011, όταν μπήκε σε κυκλοφορία η Λίρα του Νοτίου Σουδάν. Αντικατέστησε το σουδανικό δηνάριο, στην ισοτιμία της μιας λίρας= 100 δηνάρια. Η υποδιαίρεσή της είναι σε πιάστρες. Η πρώτη λίρα είχε κυκλοφορήσει στο Σουδάν την περίοδο 1956-1992. Εκείνο το νόμισμα υποδιαιρούνταν σε 100 κιρς και αντικαταστάθηκε από το δηνάριο.

Ονομαστικές αξίες 
Σήμερα κυκλοφορούν κέρματα σε αξίες του 1 και των  5, 10, 20 και 50 κιρούς, όπως επίσης και  χαρτονομίσματα της 1 και των 2, 5, 10, 20 και των 50 λιρών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τράπεζα του Σουδάν

Λιρα Σουδαν
Σουδάν
Νότιο Σουδάν
Δαρδανίδες

Με το όνομα Δαρδανίδες φέρονται οι απόγονοι του μυθικού ήρωα Δαρδάνου που κατά την Ελληνική Μυθολογία υπήρξε ο επώνυμος ήρωας της ομώνυμης πόλης στην αρχαία περιοχή της Τροίας, της Δαρδάνου.

Κυριότερος εξ αυτών θεωρείται ο Εριχθόνιος γιος του μυθικού ήρωα Δάρδανου, που φημίζονταν ως πάμπλουτος ("αφνειότατος") όλων των θνητών ανθρώπων. Από τον γιο αυτού τον Τρώα (αρχ. Τρως) ονομάσθηκε η περιοχή Ίδη σε Τροία. Παιδιά του Τρώα ήταν ο Ίλιος που έκτισε αργότερα το Ίλιον στη πεδιάδα της Τροίας, ο Ασάρακος και ο ομορφότερος των θνητών ο Γανυμήδης. Γιος του Ίλιου ήταν ο Λαομέδων και ο εγγονός του Πρίαμος και εκ του τελευταίου ο Έκτορας, ο μέγιστος ήρωας των Δαρδανιδών, και ο Πάρις ο υπαίτιος του Τρωικού πολέμου. Επίσης ο αδελφός του Πρίαμου ο Τιθωνός και ο γιος αυτού Μέμνων. Ακόμη ο εγγονός του Ασαράκου (γιος του Κάπυος) ο Αγχίσης με τον οποίο γέννησε η θεά Αφροδίτη τον Αινεία τον ονομαστότερο των Δαρδανιδών.

Τέλος Δαρδανίδες καλούνταν πολλές φορές και οι κάτοικοι της περιοχής οι Τρώες καθώς επίσης και οι απόγονοι του Ασκανία, γιου του Αινεία, που βασίλευσαν στο Λάτιο.

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Χωστή Χανίων

Η Χωστή είναι οικισμός της κοινότητος Πρασέ του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας του Νομού Χανίων. Είναι ένα ιστορικό χωριό στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. 

Ιδρύθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα από Τούρκους, οι οποίοι ήθελαν να παραμείνουν στην Κρήτη και να γλιτώσουν από τους διώκτες τους. Η ονομασία του χωριού προήλθε από τη λέξη κρύβομαι-κρυφτό, το οποίο λέγεται Χωστό στην κρητική διάλεκτο. 

Το χωριό κάηκε τρεις φορές από Οθωμανούς και Αγαρηνούς κατακτητές και αναβίωσε στα τέλη του 19ου αιώνα μετά την αναστήλωσή του. 

Κατά την οθωμανική κατοχή, αποτελούσε πέρασμα προς τις δυτικές επαρχίες του νομού Χανίων. Ως μέσα συγκοινωνίας χρησιμοποιούνταν γαϊδούρια και μουλάρια, ενώ η επικοινωνία είχε επίσης σκοπό την ανταλλαγή προϊόντων και το πέρασμα προς τα λιμάνια Χανίων και Σούδας. 

Κατά τη Γερμανική Κατοχή, το χωριό υποστήριξε το αντάρτικο με αγωνιστές που σκοτώθηκαν στις μάχες του Θέρισσου, των Βουκολιων και του Κερίτη ποταμού.

Η βλάστηση του χωριού αποτελείται από κυπαρίσσια, πλατάνια και ελιές, διαθέτει πηγαίο νερό και διασχίζεται από φαράγγια και λόφους, στις πλαγιές των οποίων είναι χτισμένο. 

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Πλατανιά
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας

Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ονομάζεται συνήθως μία κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται από όλα τα κόμματα, σε περιόδους σοβαρής πολιτικής κρίσης. Είναι μία ευρεία κυβέρνηση συνασπισμού που αποτελείται από όλα τα κόμματα (ή όλα τα μεγάλα κόμματα) στο Κοινοβούλιο. Σχηματίζεται συνήθως σε εμπόλεμη περίοδο ή σε περίοδο έκτακτης ανάγκης για το έθνος. Σκοπός μιας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας είναι να αντιμετωπίσει ένα οξύ πρόβλημα, χωρίς κομματικές αντιπαλότητες. Τα μέλη της προέρχονται συνήθως κι αυτά από όλα τα κόμματα και η διαρκεί ωσότου ξεπεραστεί η οξεία κρίση.

Ελλάδα 
Στην Ελλάδα έτσι ονομάστηκε κατ΄ ευφημισμό και δημοσιογραφικά η «μεταβατική πολιτική κυβέρνηση» που σχηματίστηκε στις 24 Ιουλίου 1974 με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και μέλη κάποια στελέχη των προδικτατορικών κομμάτων ΕΡΕ και Ενωσης Κέντρου και μερικά στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα, η λεγόμενη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974. Η κυβέρνηση αυτή διήρκεσε ως τις 21 Νοεμβρίου 1974, χωρίς τίποτε να πετύχει για τον σκοπό που ανέλαβε. Στις δε εκλογές που ακολούθησαν αναδείχθηκε Κυβέρνηση, πάλι υπό τον Κ. Καραμανλή, μετά από τη νίκη του νεοϊδρυθέντος κόμματός του, της Νέας Δημοκρατίας.

Ισραήλ 
Στο Ισραήλ σχηματίστηκαν κατά καιρούς αρκετές κυβερνήσεις εθνικής ενότητας στις οποίες μεγάλα και αντίπαλα κόμματα σχημάτισαν έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Τέτοιος κυβερνητικός συνασπισμός σχηματίστηκε και κατά τις ημέρες που οδήγησαν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών.

Ιταλία 
Στην Ιταλία υπήρχε μια κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στο Λαό της Ελευθερίας (PdL), το PD και το Scelta Civica από τα οποία όλα υποστήριξαν την κυβέρνηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, από το 2013 ως το 2014.

Δείτε επίσης
Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος 1944
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974
Υπηρεσιακή κυβέρνηση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974
Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Παραίτηση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας
Τέρψη Πάτρας

Η Τέρψη είναι παραλιακή συνοικία της Πάτρας στο μεσημβρινό τμήμα της πόλης.  Η συνοικία δημιουργήθηκε μετά το 1945 λίγο πιο πάνω από τη συνοικία Χαλκωματά· η περιοχή τότε ήταν αμπέλια. Τις δύο συνοικίες σήμερα οριοθετεί η οδός Βορείου Ηπείρου. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη οδό που υπήρχε εκεί. 

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ήταν ημιαστική περιοχή με εξοχικές κατοικίες και αγρούς. Με τη δημιουργία στην περιοχή πολλών βιομηχανιών, πριν αλλά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο εγκαταστάθηκαν κυρίως εργαζόμενοι των βιομηχανιών αυτών.

Παραπομπές

Πηγές
 Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
 Ξενοφών Αργ. Παπαευθυμίου, Η Πάτρα των ανωνύμων. Πρώιμα και λαϊκά στοιχεία στην αρχιτεκτονική της Πάτρας, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-960-88372-2-5.

Συνοικίες της Πάτρας
Αγγελική Δαλιάνη

Η Αγγελική Δαλιάνη (Αθήνα, 11 Αυγούστου 1979) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. Έγινε ευρέως γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, στην κωμικο-δραματική σειρά Μαρία η άσχημη.

Βιογραφία & Καριέρα
Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1979 στην Αθήνα αν και η καταγωγή της είναι από την Καλαμάτα. Έχει μια μικρότερη κατά 6 χρόνια αδελφή, την Παναγιώτα. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά και του Τμήματος Σπουδών Ελληνικού Πολιτισμού της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Ξεκίνησε την καριέρα της στο χώρο του θεάματος ως δημοσιογράφος όπου και ασχολήθηκε με αυτό για επτά χρόνια. Άφησε την δημοσιογραφία για την υποκριτική και αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα. To 2005, έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός μέσα από τη σειρά "Μη μου λες αντίο" του ΑΝΤ1 και το 2006 συμμετείχε στη σειρά "Ήρθε κι έδεσε" με ένα μικρό ρόλο.

Το 2006, πέρασε από οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μαρίας Παπασωτηρίου στην σειρά "Μαρία η άσχημη", διασκευή της κολομβιανής τηλενουβέλας "Betty La Fea" και τον πήρε. Η σειρά κράτησε για δύο σεζόν, ωστόσο, λόγω της επιτυχίας που γνώρισε, το κανάλι τής είχε δώσει την εντολή να εμφανίζεται στα μέσα μόνο με την μορφή που έχει στη σειρά (δηλαδή της άσχημης) για τον πρώτο καιρό της προβολής της. Παρ' όλα αυτά, ο τύπος  είχε βρει και δημοσιεύσει παλιές φωτογραφίες της. Αυτή η σειρά την έκανε γνωστή στο κοινό, καθώς ήταν ο πρώτος της μεγάλος ρόλος και κατά το διάστημα της προβολής της σειράς, ήταν το πιο δημοφιλές πρόσωπο της χώρας.

Έπειτα, ακολούθησε η σειρά "Όλα στον αέρα" με μικρό ρόλο και η συμμετοχή της στην εκπομπή μαγειρικής "Dr Cook" (2012-13).

Στο θέατρο έχει συμμετάσχει στις εξής παραστάσεις: «Ευριπίδου Βάκχες» (2004-2005), «Ερωτικά παιχνίδια» (2006-2007), «Το ασχημόπαπο» (2007-2008), «Δεν πληρώνω, Δεν πληρώνω» (2008-2009), «Παίζουν το τραγούδι μας» (2010-2012), «Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν» (2012-2013), «Ποντικοπαγίδα» (2014-2015), «Πετάει-Πετάει» (2016-2018) και «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» (Καλοκαίρι 2018).

Επέστρεψε τηλεοπτικά το 2019 στην σειρά ''Η επιστροφή'' με πρωταγωνιστικό στον ρόλο της Αθηνάς Σιδέρη.

Προσωπική ζωή 
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2009 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Μάνο Παπαγιάννη, με τον οποίο είναι μαζί από το 2003.

Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Μια κόρη, την Λυδία (3 Μαΐου 2009) και έναν γιο, τον Νικήτα (16 Σεπτεμβρίου 2017) ο οποίος γεννήθηκε πρόωρα στον 8ο μήνα.

Τον Αύγουστο του 2013, άνοιξαν μία καφετέρια/μπαρ με το όνομα "Sweeney Todd".

Με τον σύζυγο της, έχουν συμμετάσχει μαζί σε 2 τηλεοπτικές σειρές όπου μέσα σε αυτές είναι και η Μαρία η Άσχημη καθώς και σε 4 θεατρικές παραστάσεις.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Θέατρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα της Αγγελικής Δαλιάνη
Η σελίδα της Α. Δαλιάνη στο IMDb.com

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης

Ελληνίδες επιχειρηματίες
Τολέδο

Το Τολέδο είναι πόλη και δημοτικό διαμέρισμα της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, καθώς και της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας, σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από τη Μαδρίτη και επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Τάγου. Από το 1986, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ενώ στο παρελθόν (1085-1559) υπήρξε πρωτεύουσα της Ισπανικής αυτοκρατορίας, ισχυρό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο αποτελώντας μια ολόκληρη πόλη μουσείο ιστορίας και αρχιτεκτονικής. Ήταν φημισμένο για την παραγωγή των καλύτερων σπαθιών στη Δύση. Κατά το Μεσαίωνα, το Τολέδο υπήρξε επίσης μεγάλο μεταφραστικό κέντρο, όπου σημαντικό μέρος της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας μεταφέρθηκε από την Αραβική ανατολή στη Δύση, με μεταφράσεις από τα αραβικά στα λατινικά κυρίως εβραίων αλλά και άλλων γλωσσομαθών.
Καταλαμβάνει συνολική έκταση 232 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διαθέτει πληθυσμό 75.578 κατοίκων (2005). Το όνομα του Τολέδου προέρχεται από τη λατινική ονομασία Toletum, δηλαδή πόλη με τα τείχη. 

Στα αξιοθέατά του που η Μαυριτανική όψη της πόλης διατηρείται μέχρι σήμερα, ανήκει ο γοτθικός καθεδρικός ναός, στην είσοδο της πόλης που κτίσθηκε επί ναού του 6ου αιώνα και παρουσιάζει εντυπωσιακό συνδυασμό αρχιτεκτονικού ρυθμού και που χρονολογείται από το 1493, με έργα των Γκόγια και Δομήνικου Θεοτοκόπουλου  και το περίφημο οχυρό του Αλκάθαρ γνωστότερο και ως Αλκαζάρ, τετράγωνο οικοδόμημα με πύργους σε κάθε γωνία που δεσπόζει από λόφου στην πόλη. Παλαιότερα το οχυρό αυτό αποτελούσε το ανάκτορο των Βασιλέων της Καστίλλης. Κατά τον μεσαίωνα έως τα νεότερα χρόνια, το Τολέδο υπήρξε επίσης σημαντικό κέντρο παραγωγής σπαθιών και άλλων χειροποίητων καλλιτεχνημάτων.

Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936) το Τολέδο υπέστη μεγάλες καταστροφές. Σήμερα αποτελεί έδρα του Καθολικού Πριμάτου της Ισπανίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Πόλεις της Ισπανίας
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Καστίλη-Λα Μάντσα
Ζώνες Βαν Άλεν

Οι ζώνες Βαν Άλεν αποτελούνται από σωματίδια με μεγάλο ηλεκτρικό φορτίο που παγιδεύτηκαν από το μαγνητικό πεδίο ενός πλανήτη. Βρίσκονται όμως πολύ υψηλότερα από την θερμόσφαιρα. Η κάθε ζώνη απ΄ αυτές έχει το σχήμα ενός πελώριου δακτυλιδιού, και που η μία βρίσκεται στο εσωτερικό της άλλης. Το δε ισχυρότερο τμήμα της εσωτερικής ζώνης βρίσκεται γύρω στα 3.200 χλμ. από την επιφάνεια. Η προέλευσή της, πιθανολογείται ότι οφείλεται στην ακτινοβολιακή ή ακτιενεργό δράση του Ήλιου, ενώ η ύπαρξη της εξωτερικής ζώνης κρίνεται πως έχει ηλιακή και κοσμική καταγωγή. Η ισχυρότερη περιοχή της δεύτερης βρίσκεται γύρω στα 16.000 χλμ. πάνω από τον Ισημερινό της Γης.

Στο ερώτημα επί της Διαστημικής πως είναι δυνατόν να γίνονται διαστημικά ταξίδια όταν αφενός στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας υπάρχουν τόσο μεγάλες θερμοκρασίες (στη θερμόσφαιρα) και από την άλλη οι καταστρεπτικές για την ζωή του ανθρώπου ζώνες Βαν Άλεν, η απάντηση είναι πως τα σωματίδια του αέρα στη θερμόσφαιρα είναι τόσο ελάχιστα σε αριθμό και μικροσκοπικά που δεν λαμβάνονται υπόψη στα επανδρωμένα ταξίδια. Οι πραγματικές δυσκολίες στη ζωή των αστροναυτών υφίστανται κατά την επιστροφή τους στις ζώνες Βαν Άλεν. Για να υπερπηδηθούν οι επικίνδυνες αυτές ζώνες λαμβάνονται διάφορα προστατευτικά μέτρα. Ήδη υπάρχει ακόμη η σκέψη όταν πυκνώσουν τα διαστημικά ταξίδια να γίνονται οι εκτοξεύσεις από τους πόλους της Γης, υπεράνω των οποίων οι ζώνες Βαν Άλεν παρουσιάζουν τις μικρότερες τιμές.

Πρώτος που μελέτησε τις ζώνες αυτές ήταν ο Τζέιμς Βαν Άλεν, εκ του οποίου και έλαβαν το όνομά τους και αποτελούν μία από τις πλέον σημαντικές πληροφορίες που μετέδωσαν οι πρώτοι τεχνητοί δορυφόροι από απόσταση πέρα και έξω από τα όρια της ατμόσφαιρας.

Δείτε επίσης 
 Ιονόσφαιρα

Γεωμαγνητισμός
Ακτινοβολία
Ατμόσφαιρα
Ρίγανη

Η ρίγανη (Ορίγανον το κοινόν, Origanum vulgare) είναι αρωματικό ποώδες, πολυετές, ιθαγενές και θαμνώδες φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. 
Ανήκει στο γένος Ορίγανο της τάξης των λαμιωδών αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών.

Χαρακτηριστικά
Το φυτό έχει ύψος 20-80 εκ., έχει φύλλα αντίθετα μήκους 1-4 εκ. Αναπτύσσεται καλά σε εδάφη με pH 6-9 και μπορεί να εκμεταλλευτεί , όταν καλλιεργείται, ακόμα και πολύ φτωχά , ξηρικά και πετρώδη εδάφη. Τα άνθη της έχουν χρώμα άσπρο-μώβ και ανθίζει από Ιούνιο κυρίως μέχρι Αύγουστο αναλόγως της περιοχής.

Στην Ελλάδα
Η Ελληνική ρίγανη (Greek Oregano) είναι φυτό πολυετές και ποώδες η ποιότητά της θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Η ρίγανη πέρα από το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση που δίνει στο φαγητό έχει και πάρα πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, με κυριότερη (γνωστή φαρμακευτικά) δραστική ουσία την καρβακρόλη. Στην Ελλάδα η ρίγανη είναι αυτοφυής και βρίσκεται σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές.

Φαρμακευτικές ιδιότητες
Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό μορφή αφεψημάτων χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων, αποχρεμπτικό για το βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο.
Η ρίγανη έχει 12 φορές περισσότερο αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Επίσης με λίγη ρίγανη στην τροφή των πτηνών σας κρατάτε τις αρρώστιες μακριά τους..

Μία άλλη κύρια χρήση της είναι κατά των χρόνιων ρευματισμών. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τη θεραπευτική της αξία και τη χρησιμοποιούσαν πίνοντας το τσάι της σε κολικούς και εξωτερικά σε πρηξίματα και για το στραβολαίμιασμα.

Χρήση
Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κυρίως στη μαγειρική αλλά και σπανιότερα ως αφέψημα, το οποίο αναφέρεται ως εξαιρετικό κατά του βήχα. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη χωριάτικη σαλάτα. Είναι το βασικό καρύκευμα των χωρών της Μεσογείου και βασικό συστατικό της Ελληνικής, αλλά και της Ιταλικής κουζίνας.

Συλλογή
Η συλλογή της ρίγανης γίνεται κατά την ανθοφορία του φυτού, τα άνθη αυτά ξεραίνονται σε ειδικά υπόστεγα ή ξηραντήρια και στη συνέχεια τρίβονται και κοσκινίζονται. 
 
Επειδή η συλλογή της απαιτεί αρκετά  εργατικά χέρια, η έλλειψη τους οδήγησε σε οργανωμένη καλλιέργεια στις περιοχές όπως Μαυρούδα, Τρικάλων και της Καρδίτσας. Στις Η.Π.Α η κατανάλωση της ρίγανης αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και έτσι άρχισε  η καλλιέργεια της σε διάφορες περιοχές του νότου αλλά και στο Μεξικό.

Λαογραφία

Ελλάδα 
Από την Κρητική λαϊκή παράδοση, ένα απόσπασμα από Κρητική μαντινάδα:

Φωτογραφίες

Παραπομπές και σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Άγνωστα στοιχεία για τη ρίγανη, ανακτήθηκε στις 15/06/2015.

Βότανα
Χειλανθή
Αρωματικά φυτά
Μεσογειακή χλωρίδα
Αφέψημα
Αιθέρια έλαια
Χλωρίδα της Ασίας
Κουζίνα του Νέου Μεξικού
Μερόπη Ροζάν

Η Μερόπη Ροζάν (Αϊβαλί Μικρά Ασία 1895 - 1977) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου από μαθήτρια ακόμη του Γυμνασίου. Εμφανίσθηκε επίσημα ως ηθοποιός με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στα Παναθήναια του 1913.

Η Μερόπη Ροζάν ήταν η πρώτη ηθοποιός που επιδόθηκε σε μιμήσεις (μίμος). Μετά τον γάμο της έπαιξε σε ρόλους δραματικούς όπως στη "Δράκαινα" του Μπόγρη, την Ευτοπία και Αγία Ελένη στη "Φαύστα" κ.λπ. Επίσης έπαιξε και σε υπέροχους κωμικούς ρόλους π.χ. "Τράβα το κορδόνι" (παλιά δημώδης έκφραση), "Παλιοκόριτσο" κ.ά.

Η Μερόπη Ροζάν ανήκε στο Βασιλικό και μετέπειτα Εθνικό Θέατρο, στο οποίο και προσλήφθηκε μετά την επανασύστασή του. Επίσης, εργάσθηκε και στο Άρμα Θέσπιδος.

Προσωπική ζωή 
Παντρεύτηκε τον επίσης Έλληνα ηθοποιό Νικόλαο Ροζάν, το γένος Πεταλά. Κόρη του καλλιτεχνικού ζεύγους Ροζάν ήταν η επίσης ηθοποιός Ρένα Καλαμάρο, που αποσύρθηκε από τη θεατρική σκηνή όταν παντρεύτηκε.

Φιλμογραφία

Πηγές
 Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποοί
 Θόδωρος Έξαρχος, ‘Έλληνες ηθοποοί‘
 90lepta

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Περσέπολις

Με την ονομασία Περσέπολις μπορεί να αναφερόμαστε 

Στην Περσέπολη, μία από τις αρχαίες πρωτεύουσες της περσικής αυτοκρατορίας
Στο βιβλίο κόμικς Περσέπολις της Μαργιάν Σατράπι που πήρε τον τίτλο του από την ομώνυμη πόλη
Στη ταινία Περσέπολις της Μαργιάν Σατράπι και του Βενσάν Παρονό βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο κόμικς της Μαργιάν Σατράπι  
Στην ποδοσφαιρική ομάδα του ιράν ΦΚ Περσέπολις
Μιχαήλ Μπακνανάς

Ο Μιχαήλ Μπακνανάς (1753 - 9 Ιουλίου 1771) ήταν Έλληνας κηπουρός και μάρτυρας.

Γεννήθηκε το 1753 κοντά στο Θησείο από φτωχούς γονείς. Ήταν αγράμματος και έγινε κηπουρός που πουλούσε τα προϊόντα του στα περίχωρα της Αττικής. Ο νέος αυτός έπεσε θύμα συκοφαντίας, ότι τάχα υποστηρίζει με αποστολή τροφίμων τους επαναστάτες στη Σαλαμίνα ή κατά άλλους ότι προμήθευε μπαρούτι τους κλέφτες των ορεινών της Αττικής. Η κατηγορία δεν αποδείχθηκε ποτέ, όμως ο ίδιος καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο δήμιός του τον περιέφερε στους δρόμους της Αθήνας και του ζητούσε να αλλαξοπιστήσει για να γλιτώσει. Εκείνος όμως δε δεχόταν και φώναζε: «Χτυπάτε διά την πίστην».

Στο τέλος αποκεφαλίστηκε στις 9 Ιουλίου 1771 και ο θάνατός του έκανε αίσθηση στην κοινωνία της Αθήνας. Το όνομά του φέρει σήμερα δρόμος της Αθήνας στον Νέο Κόσμο, καθώς και παρακείμενη στάση τραμ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου, στις 30 Ιουνίου και στις 9 Ιουλίου. Το 2003 ανακηρύχθηκε προστάτης των διατροφολόγων και των διαιτολόγων.

Παραπομπές 

Μιχαήλ Μπακνανάς
Ιστορία της Αθήνας
Βουλγαρικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Βουλγαρία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει το λεβ. Η Βουλγαρία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007 και θα υιοθετήσει το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2024. Ήδη το λεβ είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το ευρώ, με σταθερή ισοτιμία.

Η εθνική πλευρά των βουλγαρικών κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των βουλγαρικών κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη. Υπάρχει όμως, μια πιθανή σχεδίαση.

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Βουλγαρία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.

Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Κεντρική Τράπεζα της Βουλγαρίας

Κέρματα ευρώ
Κερματα ευρω
Ευρώ ανά χώρα
Ρουμανικά κέρματα ευρώ

Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη, που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Ρουμανία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει το λέου. Η Ρουμανία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ.

Η εθνική πλευρά των ρουμανικών κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των ρουμανικών κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμη.

Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Ρουμανία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα, αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.

Για περισσότερες πληροφορίες για τα αναμνηστικά κέρματα των δύο ευρώ, δείτε το άρθρο αναμνηστικά κέρματα ευρώ.

Δείτε επίσης
Για εικόνες της κοινής όψης και λεπτομερή περιγραφή των κερμάτων, δείτε το άρθρο κέρματα ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Κεντρική Τράπεζα της Ρουμανίας

Κέρματα ευρώ
Οικονομία της Ρουμανίας
Ευρώ ανά χώρα
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν (γερμ. Internationale Kurzfilmtage Oberhausen) καθιερώθηκε το 1954 και θεωρείται ένα από τα Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους με την μεγαλύτερη παράδοση παγκοσμίως. Διοργανώνεται ετησίως στην γερμανική πόλη Ομπερχάουζεν. Το φεστιβάλ είναι εξειδικευμένο σε ταινίες μικρού μήκους μυθοπλασίας και πειραματικές, γυρισμένες σε φιλμ η σε βίντεο. Διάφοροι διάσημοι σκηνοθέτες όπως οι Βιμ Βέντερς, Τζορτζ Λούκας, Ρόμαν Πολάνσκι και Μάρτιν Σκορσέζε έχουν συμμετάσχει στο φεστιβάλ.

Διάφορες πληροφορίες 

Στα πλαίσια τεσσάρων διαγωνισμών (International, Deutsch, Kinder und Jugend, MuVi-Preis) παρουσιάζονται ταινίες και βίντεο από ολόκληρο τον κόσμο τραβώντας την προσοχή τηλεοπτικών συντακτών, εκπροσώπων άλλων φεστιβάλ και δημοσιογράφων. Το κύριο βραβείο του φεστιβάλ είναι το μεγάλο βραβείο της πόλης του Ομπερχάουζεν στον διεθνή διαγονισμό (Großer Preis der Stadt Oberhausen), που χρηματοδοτείται με 7.500 €. Επιπλέον απονέμεται το βραβείο ARTE για την καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία μικρού μήκους, που χρηματοδοτείται με 7.500 €ενώ η καλύτερη γερμανική συνεισφορά βραβεύεται με 5.000 €.  

Κάθε χρόνο αγοράζονται επιλεγμένες συνεισφορές από τους διαγωνισμούς και τα πρόσθετα προγράμματα του φεστιβάλ, αρχειοθετούνται και παρουσιάζονται ή διανέμονται μη εμπορικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι το αρχείο του φεστιβάλ διαθέτει σήμερα (2006) περίπου 1.300 ταινίες κυρίως συνεισφορές από την πρώην Γιουγκοσλαβία, την Τσεχοσλοβακία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αρχείο λειτουργεί με βάση τις προδιαγραφές της FIAF (Féderation International des Archives du Film).

Ιστορικό 

 1954 Ίδρυση του «Πολιτιστικού Δυτικογερμανικού Φεστιβάλ Ταινιών» (Westdeutsche Kulturfilmtage)
 1959 Μετονομασία σε «Δυτικογερμανικό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους» (Westdeutsche Kurzfilmtage)
 1962 Ανάγνωση του «Μανιφέστου του Ομπερχάουζεν»
 1970 Πρώτη ταινία με Computeranimation
 1989 Καθιέρωση τμήματος βίντεο
 1991 Μετονομασία σε «Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν» (Internationale Kurzfilmtage Oberhausen)
 1999 Μετατροπή του Φεστιβάλ από μέρος της δημοτικής διοίκησης σε μη κερδοσκοπική Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης
 2001 Καθιέρωση της της πρώτης διαδικτυακής πύλης ταινιών μικρού μήκους παγκοσμίως shortfilm.de
 2003 Καθιέρωση της διεθνούς πλατφόρμας reelport.com, για ανέβασμα στο διαδίκτυο και υποβολή υποψηφιότητας

Διευθυντές 
 1954 έως 1970: Hilmar Hoffmann
 1971 έως 1975: Will Wehling
 1975 έως 1985: Wolfgang J. Ruf 
 1985 έως 1990: Karola Gramann
 1990 έως 1997: Angela Haardt 
 από το 1997: Lars Henrik Gass

Εκτίμηση 
"Short film is a great first step for a budding filmmaker. That’s how I made my beginnings and Oberhausen was an important step on my path to become a Director." Roman Polanski

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ιστοσελίδα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Ομπερχάουζεν

Φεστιβάλ κινηματογράφου
Ομπερχαουζεν