joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ιγκόρ Λεμπέντεφ (πολιτικός)

Ο Ιγκόρ Βλαντιμίροβιτς Λεμπέντεφ (, το γένος Ζιρινόφσκι (ρωσικά: Жириновский), γεννηθείς στις 27 Σεπτεμβρίου 1972 στη Μόσχα) είναι Ρώσος πολιτικός, Βουλευτής της Κρατικής Δούμας, Αναπληρωτής Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας, πρώην πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΦΔΚΡ της Ρωσικής Δούμας και της Οργάνωση Νεολαίας του ΦΔΚΡ. Παλαιότερα ήταν μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για Θέματα Προϋπολογισμού και Φόρων, και τώρα αποτελεί μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για την Κρατική Οικοδόμηση και Νομοθεσίας. Ο πατέρας του είναι ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, πρόεδρος του ΦΔΚΡ. Αποφοίτησε από την Νομική Ακαδημία της Μόσχας το 1996.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο Λεμπέντεφ ήταν υπό κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ψηφοφορία "... υπέρ του σχεδίου του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Νόμου "σχετικά με την αποδοχή της Δημοκρατίας της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία και το σχηματισμό νέων ομοσπονδιακών υποκειμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία - η δημοκρατία της Κριμαίας και την Πόλη της Ομοσπονδιακής Καθεστώς της Σεβαστούπολης'."

Διαμάχη 
Μετά την υποστηρικτική βία που αφορούσε Ρώσους οπαδούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016, ο Λεμπέντεφ έγραψε "δεν έγινε τίποτα λάθος με τους οπαδούς που πάλευαν" και "συνεχίστε την καλή δουλειά".

Τον Μάρτιο του 2017 ο Λεμπέντεφ πρότεινε τη νομιμοποίηση του χουλιγκανισμού και τη μετατροπή του σε άθλημα.

Παραπομπές 

Ρώσοι πολιτικοί
Μιρέλα Ντεμίρεβα

Η Μιρέλα Ντεμίρεβα (28 Σεπτεμβρίου 1989) είναι Βουλγάρα αθλήτρια του στίβου.

Γεννήθηκε το 1989 από τον Κρασίμιρ και την Βάλια Ντεμίρεβα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2015 στο Πεκίνο κατέλαβε την 9η θέση με 1,88 μ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με 1,97 μ, πίσω από την Ρουθ Μπεϊτία. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016 κατέκτησε πάλι το ασημένιο μετάλλιο με 1,96 μ, πίσω από την Ρουθ Μπεϊτία. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατατάχθηκε 7η με 1.92 μ.

Ατομικά ρεκόρ

Ανοιχτό 

 2.00 μ. (Στοκχόλμη 2018)
 1.95 μ. (Κάρλσρουχ 2017)

Παραπομπές 

Βούλγαροι αθλητές του στίβου
Ντεμίρεβα Μιρέλα 
Ντεμίρεβα
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ινουκτούν

Η Ινουκτούν (Γροιλανδικά: avanersuarmiutut, Δανικά: nordgrønlandsk) είναι η γλώσσα 1000 περίπου ιθαγενών Ινουγουίτ, που κατοικούν στους βορειότερους οικισμούς στον κόσμο, στην βορειοδυτική Γροιλανδία.

Όλοι οι ομιλητές της Ινουκτούν μιλούν επίσης και Γροιλανδικά, ορισμένοι Δανικά και ελάχιστοι Αγγλικά. Η γλώσσα ομιλείται κυρίως στην πόλη Κανάκ και τα κοντινά σε αυτή χωριά. 

Τα Ινουκτούν περιγράφηκαν πρώτη φορά από τους εξερευνητές Κνουντ Ράσμουσεν και Πίτερ Φρόικεν οι οποίοι περιηγήθηκαν την βόρεια Γροιλανδία στις αρχές του 20ου αιώνα. Η γλώσσα δεν έχει καθιερωμένη ορθογραφία και δεν διδάσκεται στα σχολεία. Ωστόσο οι κάτοικοι της πόλης Κανάκ και τον τριγύρω χωριών την χρησιμοποιούν στις καθημερινές τους συνδιαλέξεις. 

Η γλώσσα ανήκει στην Εσκιμελεουτική οικογένεια και είναι συγγενική με τα Γροιλανδικά και την γλώσσα Ινουκτιτούτ του Καναδά. Οι Ινουγουίτ ήταν οι τελευταίοι ιθαγενείς της Γροιλανδίας που πέρασαν στο νησί από τον Καναδά. Εικάζεται ότι πραγματοποίησαν το πέρασμα κατά τον 18ο αιώνα.

Φωνολογία

Φωνήεντα

Σύμφωνα

Παραπομπές 

Γροιλανδία
Γλώσσες της Δανίας
Xobdo.org

Το Xobdo.org είναι το πρώτο ηλεκτρονικό λεξικό στα Ασσαμικά και έγινε διαθέσιμο στο διαδίκτυο στις 10 Μαρτίου 2006. Από τις 6 Αυγούστου 2011 η βάση δεδομένων αυτού του λεξικού περιέχει 37013 λέξεις της Ασσαμικής γλώσσας. Είναι ένα βίκι, όπου ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει και να επεξεργαστεί λέξεις στο λεξικό, εφόσον έχει ουσιαστική γνώση της Ασσαμικής γλώσσας. Επιπλέον, το λεξικό έχει τη δυνατότητα να κατηγοριοποιήσει τις λέξεις ανάλογα με την προέλευσή τους, τη φύση και την τοποθεσία τους. Έχει επίσης τη δυνατότητα ενσωμάτωσης εγκυκλοπαιδικών καταχωρήσεων. Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί γραμματοσειρές Unicode που εξασφαλίζουν την παγκόσμια προβολή των Ασσαμικών γραμματοσειρών όταν ο χρήστης θέτει την επιλογή κωδικοποίησης χαρακτήρων σε Unicode (UTF-8).

Το λεξικό είναι δημιούργημα του Μπίκραμ Μ. Μπαρούαχ, Ασσαμέζος μηχανικός πετρελαίου που εδρεύει στο Αμπού Ντάμπι. Αργότερα, πολλοί ενδιαφερόμενοι ειδικευμένοι σε διαφορετικές περιοχές εντάχθηκαν ως εργατικό δυναμικό πίσω από αυτό το λεξικό.

Το 2007 το xobdo.org πρόσθεσε πολλαπλές διεπαφές για να συμπεριλάβει 17 γλώσσες που ομιλούνται στη Βορειοανατολική Ινδία: Χάσι, Ντιμάσα, Μπόντο, Κάρμπι, Ναγκαμεζικά, Γκάρο, Άο, Μίζο, Μισίνγκ, Τανίι (Απατάνι), Μόνπα, Μεϊτέι-λον, Μπισνουπρίγια, Τσάκμα, Κόκμποροκ, Κούκι και Ταντσάνγκια. Στόχος του οποίου ήταν να δοθεί μια πολύγλωσση γεύση στο λεξικό. Επί του παρόντος, το Xobdo παρέχει μια πλατφόρμα για 27 γλώσσες της Βορειοανατολικής Ινδίας, μαζί με τα αγγλικά. Ωστόσο, η βάση δεδομένων για τις γλώσσες αυτές εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά μικρή.

Συγγραφή και διαχείριση 

Μια ομάδα εθελοντών είναι υπεύθυνη για την προσθήκη λέξεων στη βάση δεδομένων Xobdo. Τώρα, ο ιστότοπος έχει δύο επίπεδα εθελοντών: "συνεισφέροντες" και "συντάκτες". Ένας συνεισφέρων εισάγει μια αγγλική και μια αντίστοιχη Ασσαμική λέξη στην προσωρινή βάση δεδομένων. Στη συνέχεια, ο συντάκτης εκχωρεί ένα μοναδικό αναγνωριστικό ιδέας στις αντίστοιχες αγγλικές και αντιστοιχούσες Ασσαμικές λέξεις και εκτελεί άλλες εργασίες επεξεργασίας, εάν χρειάζεται, για να ταιριάζει με τα πρότυπα του Xobdo. Μετά την αντιστοίχιση του αναγνωριστικού ιδέας, οι λέξεις προστίθενται στην κύρια βάση δεδομένων έτοιμη για ανάκτηση από ένα χρήστη.

Τεχνικές λεπτομέρειες 
Αρχκικά το xobdo.org απασχολούσε εργαλεία διακομιστή και τεχνολογίες της Microsoft. Έτρεχε σε ΕΣΔ σε ΥΠΔ των Windows και η κύρια βάση δεδομένων RDBMS βασιζόταν στον Microsoft SQL Server. Ωστόσο το 2007 μετακινήθηκε σε τεχνολογία ανοικτού κώδικα και άρχισε να τρέχει  PHP σε Apache και σε ένα RDBMS στο MySQL.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 XOBDO: An Online Assamese Dictionary
 Learn Assamese
 Xophur Xobolikoron Achoni
 XOBDO.ORG Workshops: A series of workshops on Assamese Typing in Unicode

Ιστότοποι
Ασσαμική γλώσσα
Ίντιρα Ντέβι Τσαουντουράνι

Η Ίντιρα Ντέβι Τσαουντουράνι (29 Δεκεμβρίου 1873 – 12 Αυγούστου 1960) ήταν Ινδή συγγραφέας, μουσικός και πρόσωπο της βεγγαλικής λογοτεχνίας. Γεννημένη στην οικογένεια Ταγκόρ, η Ίντιρα ήταν το μικρότερο παιδί του Σατιεντρανάθ Ταγκόρ και της Τζνανανταναντίνι Ντέβι και η μικρότερη αδελφή του Σουρεντρανάθ Ταγκόρ. Είναι γνωστός για την δουλειά της στη σημείωση της μουσικής για πολλά τραγούδια από τον θείο της Ραμπιντρανάθ, με τον οποίο είχαν πολύ στενή θέση. Η Ίντιρα Ντέβι Τσαουντουράνι πέθανε το 1960.

Η Ίντιρα Ντέβι γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1873 στους Σατιεντρανάθ Ταγκόρ και Τζνανανταναντίνι Ντέβι το 1873, στο Μπιτζαπούρ. Πέρασε την παιδική ηλικία της στην Αγγλία, στο Μπράιτον, όπου η οικογένειά κατείχε τις Medina Villas. Εκείνη τη στιγμή αυτή και ο αδελφός της Σουρεντρανάθ ήρθαν πολύ κοντά στον θείο τους Ραμπιντρανάθ, ο οποίος τους έφτασε ένα χρόνο αργότερα. Ο αδελφός και η αδελφή λέγεται ότι ήταν οι αγαπημένοι μεταξύ των ανιψιών και των ανιψιών του ποιητή και οι επιστολές του συγγραφέα στην Ίντιρα δημοσιεύθηκαν αργότερα ως Τσχιναπάτρα. Η αρχική της μόρφωση ήταν στην Ινδία, στον Οίκο Όκλαντ στη Σίμλα και στη μονή Λορέτο στην Καλκούτα. Το 1892, η Ίντιρα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτας με αριστεία πρώτης τάξης στα γαλλικά. Ο Ίντιρα μετέφρασε στα βεγγαλικά τα έργα του Τζον Ράσκιν, καθώς και γαλλική λογοτεχνία και μετέφρασε δημοσιευμένες μεταφράσεις των έργων του Ραμπιντρανάθ στα αγγλικά. Η Ίντιρα υπήρξε ισχυρός υποστηρικτής των γυναικείων θεμάτων και συνέγραψε μια σειρά εργασιών σχετικά με τη θέση των γυναικών στην Ινδία.

Η Ίντιρα είχε πρώιμο ενδιαφέρον για τη μουσική, την απόκτηση επάρκειας στο πιάνο, το βιολί και το σιτάρ και την εκπαίδευση τόσο στην ινδική κλασσική μουσική, όσο και στη δυτική κλασική μουσική, λαμβάνοντας αργότερα ένα πτυχίο από το Κολλέγιο Μουσικής του Τρίνιτι. Είναι γνωστό ότι έχει σημειώσει τη μουσική για σχεδόν διακόσια τραγούδια του Ταγκόρ. Ήταν συνθέτης του Μπραχμοσανγκίτ, και επίσης συγγραφέας σειράς άρθρων για τη μουσική. Σε μεταγενέστερη ζωή, η Ίντιρα Ντέβι συνέβαλε στην ίδρυση του Σανγκίτ Μπαβάν στο Πανεπιστήμιο Βίσβα-Μπαράτικαι υπηρέτησε ως καγκελάριος του Πανεπιστημίου για μια σύντομη χρονική περίοδο.

Η Ίντιρα έλαβε το χρυσό μετάλλιο Μπουβανμοχίνι από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτας το 1944, και έλαβε το Ντεσικοττάμ από το Πανεπιστήμιο Βίσβα Μπαράτι το 1957. Ήταν ο πρώτος που βραβεύτηκε το Βραβείο Ραμπίντρα, κερδίζοντάς το 1959. Παντρεύτηκε τον Πραμάθα Τσαουντχουρί το 1899.

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Indira Devi Chaudhurani, from Scottish Centre for Tagore studies.

Παραπομπές 

Ινδοί συγγραφείς
Ινδοί μουσικοί
Καάν Ουργανσίογλου

Ο Καάν Ουργανσίογλου (Kaan Urgancıoğlu, γενν. Σμύρνη, 8 Μαΐου 1981) είναι Τούρκος ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφία

Ο πατέρας του έχει τουρκική καταγωγή και η μητέρα του έχει συριακή και Τουρκική καταγωγή. Φοίτησε στο ‘Private Turkish College Secondary School’ και στο ‘American College‘. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής τους, μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη το 2000 και φοίτησε στο τμήμα Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Marmara. Ο Καάν Ουργανσίογλου ξεκίνησε να σπουδάζει κινηματογράφο παράλληλα με τις ακαδημαϊκές του σπουδές. Αποφοίτησε μετά από 7 χρόνια. Το 2002, ενώ ήταν ακόμα στο πανεπιστήμιο, ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός μετά την παρότρυνση της δημοφιλούς ηθοποιού Demet Akbağ, οικογενειακής φίλης. Ο Ουργανσίογλου έλαβε τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο του στην σειρά Karaoğlan, που προβλήθηκε στο Kanal D TV. Το 2008 πήγε στις ΗΠΑ και σπούδασε υποκριτική για 6 μήνες. Είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Emir Kozcuoğlu στην σειρά Kara Sevda (αγγλικά : endless love, τηλεοπτική σειρά του 2015).

Φιλμογραφία

Παραπομπές 

Τούρκοι ηθοποιοί
Πασάια

Η Πασάια (επίσημα, βασκική μορφή Pasaia, ισπανική μορφή Pasajes, Πασάχες) είναι παραθαλάσσια κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Βρίσκεται 5 χμ ανατολικά του Σαν Σεμπαστιάν και παραδοσιακά αποτελεί το σημαντικότερο λιμάνι της επαρχίας, γνωστός ως Πασάιακο Πορτούα. Πέραν του λιμένος, η κωμόπολη στην ουσία απαρτίζεται από τέσσερα χωριά κτισμένα στις εκβολές του ποταμού Οϊάρτσουν.

Στους οικιστικούς πυρήνες της εγκαταστάθηκαν Γασκώνοι ήδη από τον 13ο αιώνα, όπως και στις γειτονικές παραθαλάσσιες πόλεις της επαρχίας και ήταν αυτοί που ονομάτισαν τον οικισμό Pasage στα γασκωνικά. Όντας το καλύτερο φυσικό λιμάνι της Γκιπούθκοα, ήταν το μήλον της έριδος μεταξύ των κατοίκων του Σαν Σεμπαστιάν, της Ονταριμπία και του Ιρούν, καταλήγοντας για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του να είναι υπό κοινή εκμετάλλευση από τους κατοίκους της πρωτεύουσας και της Ονταριμπία. Σήμερα, το λιμάνι του είναι το δεύτερο σε σημασία της Χώρας των Βάσκων και το 14ο στο σύνολο του ισπανικού κράτους.

Παραπομπές 

Πόλεις της Γκιπούθκοα
Λιμένες της Ισπανίας
Ματέι Τοτ

Ο Ματέι Τοτ (σλοβακικά: Matej Tóth, γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1983) είναι  Σλοβάκος αθλητής του στίβου. Είναι χρυσός Ολυμπιονίκης του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 στα 50 χλμ. βάδην ανδρών.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Πεκίνου (2015) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. 

Έχει δύο αργυρά μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Παραπομπές 

Βαδιστές 
Σλοβάκοι αθλητές του στίβου
Σλοβάκοι Ολυμπιονίκες 
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου 
Τοτ
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Μοσέ Μιζραχί

Ο Μοσέ Μιζραχί (Moshé Mizrahi, εβραϊκά: משה מזרחי‎ ; 5 Σεπτεμβρίου 1931 - 3 Αυγούστου 2018) ήταν Ισραηλινός σκηνοθέτης.

Βιογραφία 
Σκηνοθέτησε 14 ταινίες τόσο στο Ισραήλ όσο και στην Γαλλία. Τρεις από τις ταινίες του ήταν υποψήφιες για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (I Love You Rosa, The House on Chelouche Street, Madame Rosa), με την τελευταία από αυτές να κερδίζει το βραβείο.

Τον Σεπτέμβριο του 1994, τιμήθηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Χαΐφα για την συνεισφορά του στον κινηματογράφο του Ισραήλ.

Η γνωστότερη ταινία του, Les Stances à Sophie, πέρασε απαρατήρητη μέχρι την επανακυκλοφορία της το 2008 και τον ομώνυμο δίσκο με τους τζαζ ήχους που προβλήθηκαν στο The FADER από τον Alexander Geoffrey Frank.

Μέχρι τον Μάρτιο του 2009, ο Μιζραχί ζούσε στο Τελ Αβίβ, διδάσκωντας το εργαστήριο κινηματογράφου στην σχολή κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Η σύζυγός του, Michal Bat-Adam, είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός και έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές από τις ταινίες του Μιζραχί. Σήμερα, η ίδια διδάσκει μαθήματα υποκριτικής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

Ο Μοσέ Μιζραχί πέθανε στις 3 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 86 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Εβραίοι καλλιτέχνες
Ισραηλινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πιότρ Σούλκιν

Ο Πιοτρ Σούλκιν(Piotr Szulkin, προφορά : [ˈpjɔtr ˈʂulkʲin] ; 26 Απριλίου 1950 - 5 Αυγούστου 2018) ήταν Πολωνός σκηνοθέτης και συγγραφέας. Σκηνοθέτησε πάνω από τριάντα ταινίες, τόσο πολωνικές όσο και διεθνείς παραγωγές. Έλαβε το βραβείο "Best Science Fiction Film Director" στο Eurocon το 1984. Κατά την διάρκεια του τελευταίου μέρους της καριέρας του, ήταν επίσης καθηγητής στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου στο Łódź.

Βιογραφία 
Ήταν ο γιος του Πάβελ Σούλκιν (1911-1987), Πολωνού φυσικού από εβραϊκή οικογένεια (οι παππούδες του ήταν ο Idel Szulkin και η Małka Frydzon). Ο θείος του ήταν ο Michał Szulkin (1908-1992), ιστορικός και εκδότης.

Το 2013, ο Πιοτρ Σούλκιν ζήτησε να αφαιρεθούν οι πληροφορίες σχετικά με την εβραϊκή καταγωγή του Πάβελ Σούλκιν από την βιογραφία του στο Polski Słownik Biograficzny (Πολωνικό Εθνικό Λεξικό). Μετά την μήνυση του Πιοτρ Σούλκιν στο Πολωνικό Εθνικό Λεξικό τον Ιανουάριο του 2014, το Αστικό Δικαστήριο της Κρακοβίας έθεσε ως ποινή ένα έτος απαγόρευσης της κυκλοφορίας του τόμου από το Πολωνικό Εθνικό Λεξικό που περιλάμβανε την βιογραφία του Πάβελ Σούλκιν.

Ταινίες που σκηνοθέτησε
1975 Dziewce z ciortom
1977 Oczy uroczne
1978 Kobiety pracujące
1979 Golem
1981 Wojna światów – następne stulecie (The War of the Worlds: Next Century)
1984 O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji
1985 Ga, Ga. Chwała bohaterom
1990 Femina
1993 Mięso (Ironica)
2003 Ubu Król

Σενάρια που έγραψε
1972 Raz, dwa, trzy
1972 Wszystko
1974 Przed kamerą SBB
1975 Zespół SBB
1975 Narodziny
1976 Życie codzienne
1977 Oczy uroczne
1979 Golem
1981 Wojna światów - Następne stulecie
1984 O-Bi, O-Ba. Koniec cywilizacji
1985 Ga, Ga. Chwała bohaterom
1993 Mięso (Ironica)
2003 Ubu Król

Ηθοποιός
1978 Szpital przemienienia (as Jakub)
1986 Kołysanka (Lullaby, A (The Lullabye)
1985 Képvadászok
1989 Lawa jako Diabeł I
1992 Kiedy rozum śpi

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Piotr Szulkin at culture.pl

Πολωνοί σεναριογράφοι
Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κάθριν Μαίρη Στιούαρτ

Η Κάθριν Μέρι Στιούαρτ (αγγλ.: Catherine Mary Stewart) (22 Απριλίου, 1959) είναι μια Καναδή ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία 
Η Στιούαρτ γεννήθηκε στις 22 Απριλίου του 1959 στο Εντμόντον του Καναδά, κόρη της Μέρι (Στιούαρτ) και του Τζον Ραλφ Νούρσαλ. Οι γονείς της δίδαξαν στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, η μητέρα της ως βοηθός διδασκαλίας στην φυσιολογία και ο πατέρας της καθηγητής βιολογίας. Η Στιούαρτ αποφοίτησε από το Λύκειο Στραθκόνα.

Καριέρα 
Η Στιούαρτ ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια και μετακόμισε στο Λονδίνο, για σπουδές στην ηλικία των 18 ετών. Ο πρώτος της ρόλος σε ταινία ήταν στο  "Apple", το 1979, που ήταν μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού  μουσικής επιστήμης και μυθοπλασίας. Μετά τη μετακίνηση στο Λος Άντζελες πήρε έναν ρόλο στην σαπουνόπερα "Μέρες της ζωής  μας", παίζοντας την Κέιλα Μπράντι, από τον Ιανουάριο του 1982 έως τον Δεκέμβριο του 1983.Το 1984, πρωταγωνίστησε σε δύο ταινίες μεγάλου μήκους  επιστημονικής φαντασίας, 
"The Last Starfighter" ως Μάγκι Γκόρντον και στην "Νύχτα του κομήτη" ως Ρετζίνα Μπέλμοντ. Το 1989 θα παίξει στη μίνι τηλεοπτική σειρά "Πάθος και Παράδεισος" μαζί με τον Ροντ Στάιγκερ και τον Αρμάντ Ασάντε.

Προσωπική ζωή 
Η Στιούαρτ είναι αδελφή του Αλαν Νούρσαλ, επιστήμονα και προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης που σχολιάζει σχετικά με την επιστήμη για την καναδική τηλεοπτική σειρά Daily Planet και το Discovery Channel. Ένας άλλος αδελφός της, ο Τζον Νούρσαλ, είναι ανεξάρτητος συγγραφέας και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ TV / ταινιών και παραγωγός. 
 
Η Στιούαρτ ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Τζον Φιντλάτερ το 1983 και χώρισαν το 1985. Παντρεύτηκε μετά τον Ρίτσαρντ Αλέρτον το 1992.  Έχει μία κόρη και ένα γιο και σήμερα ζει στο Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η  

Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Θεωρία συνωμοσίας του Μαύρου Ιππότη (δορυφόρος)

Η Θεωρία συνωμοσίας του δορυφόρου του Μαύρου Ιππότη (αγγλ.: Black Knight satellite conspiracy theory) ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένα διαστημικό σκάφος σε κοντινή πολική τροχιά γύρω από την Γη που είναι εξωγήινης προέλευσης, και  ότι η NASA έχει εμπλακεί σε μια  προσπάθεια συγκάλυψης σχετικά με την ύπαρξη και την προέλευσή του. Αυτή η θεωρία συνωμοσίας συνδυάζει πολλές άσχετες ιστορίες σε μία αφήγηση.

Μια φωτογραφία της NASA του 1998 θεωρείται από μερικούς ότι είναι η απόδειξη για να δείξει την ύπαρξη του δορυφόρου Μαύρου Ιππότη, αλλά η NASA έχει δηλώσει ότι αυτό είναι πιθανόν ένα διαστημικό απόβλητο, και συγκεκριμένα μια θερμική κουβέρτα που χάθηκε κατά τη διάρκεια αποστολής EVA.

Ιστορία 
Σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες συνωμοσίας  των Α.Τ.Ι.Α, ο Μαύρος Ιππότης  είναι ένας τεχνητός δορυφόρος εξωγήινης προέλευσης που  έχει μπει σε τροχιά γύρω από τη Γη περίπου πριν 13.000 χρόνια,  
Σύμφωνα με την υπεύθυνη εκπαιδευτικής υποστήριξης Μαρτίνα Ρεντπάθ του Πλανητάριου Αρμάγκστη Βόρεια Ιρλανδία:  Ο Μαύρος Ιππότης είναι ένα συνονθύλευμα από εντελώς άσχετες ιστορίες. Από εκθέσεις των ασυνήθιστων παρατηρητών της επιστήμης, από συγγραφείς που  προωθούν τις ιδέες τους και από την ταξινομήση κατασκοπευτικών δορυφόρων και φωτογραφιών του διαστήματος. Η υπερβολική δόση αυτών των συστατικών που ανακατεύονται  με διάφορα σχόλια στο διαδίκτυο μαζί με μια δόση του μύθου, γεννούν την θεωρία ενός εξωγήινου δορυφόρου,του Μαύρου Ιππότη.

Οι Εμφανίσεις 
Η προέλευση του θρύλου του Μαύρου Ιππότη ξεκινά από το 1899, από επαναλαμβανόμενες πηγές σημάτων που υποτίθεται ότι ακούγονταν κατά τη διάρκεια των ραδιοφωνικών πειραμάτων του Νίκολα Τέσλα και μετά από καιρό η καθυστερημένη ηχώ ακούστηκε για πρώτη φορά  από τον ερασιτέχνη χειριστή ασυρμάτου Γιόργκεν Χολς, στο Όσλο της  Νορβηγίας, το 1928. 

Η ιστορία του Μαύρου Ιππότη έκανε ντεμπούτο στα μέσα ενημέρωσης την  δεκαετία του 1950, όταν οι Αμερικάνικες εφημερίδες St. Louis Dispatch και San Francisco Examiner, έγραψαν για τον «Δορυφόρο” στις 14 Μάιου, 1954. Το περιοδικό Time έγραψε επίσης γι ‘αυτό στις 7 Μαρτίου, 1960. 

Το 1963, ο Γκόρντον Κούπερ πήγε στο διάστημα με την αποστολή του Μερκιούρι 9. Στην τελική τροχιά του, ο ίδιος ανέφερε ότι είδε ένα λαμπερό πράσινο αντικείμενο μπροστά στην κάψουλα του σε απόσταση να κινείται προς το  διαστημόπλοιο του. 

Ο Σταθμός παρακολούθησης Muchea, στην Αυστραλία, στον οποίο ο Κούπερ ανέφερε  το αντικείμενο,  εντόπισε αυτό το Άγνωστο Αντικείμενο στο ραντάρ να ταξιδεύει προς τα Δυτικά. 

Ήταν ο χειριστής του Χαμ Ράδιο που αποκωδικοποίησε προφανώς μια σειρά από σήματα που λήφθηκαν από τον Άγνωστο Δορυφόρο και ερμηνεύεται ως ένα διάγραμμα αστεριών με επίκεντρο το Σύστημα Αστέρων του Έψιλον του Βοώτη. Σύμφωνα με το αποκωδικοποιημένο μήνυμα, ο Μαύρος Ιππότης πιστεύεται ότι προέρχεται από  αυτό το Σύστημα Αστέρων, και ήρθε στη Γη πριν από 13.000
χρόνια.

Παραπομπές 

Θεωρίες συνωμοσίας
Βλαντίμιρ Ντεσποτούλι

Ο Βλαντίμιρ Μιχάηλοβιτς Ντεσποτούλι (, , ελληνικά: Βλαδίμηρος Δεσποτούλης, 6 Ιουνίου 1885, Κερτς, Ρωσική Αυτοκρατορία - 20 Αυγούστου 1977, Ανατολικό Βερολίνο, Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας) ήταν Ρώσος ελληνικής καταγωγής, ο οποίος πολέμησε ως αξιωματικός στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Ρωσικό Εμφύλιο στη πλευρά του Λευκού στρατού. Αργότερα ως δημοσιογράφος εξέδωσε την μοναδική εφημερίδα στη Γερμανία στη ρωσική γλώσσα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο φυλακίστηκε σε γκούλαγκ για 11 χρόνια από τους Σοβιετικούς.

Νεανικά Χρόνια
Γεννήθηκε σε οικογένεια εκρωσισμένων Ελλήνων. Αποφοίτησε από σχολή αξιωματικών και συμμετείχε στο εκστρατευτικό σώμα Ρώσων στην Περσική εκστρατεία ως αξιωματικός και υπασπιστής του Στρατηγού Νικολάι Μπαράτοφ και διετέλεσε για μια περίοδο ως ο Ρώσος διοικητής της Τεχεράνης. Μετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων κατέφυγε στον ελλαδικό χώρο και από εκεί εγκαταστάθηκε ως εμιγκρές στην Γερμανία.

Δημοσιογράφος
Στην Γερμανία δούλεψε ως δημοσιογράφος, αρχικά ως συντάκτης σε διάφορες εφημερίδες της Ρώσικης διασποράς και αργότερα έγινε εκδότης της ρωσόγλωσσης εφημερίδας του Βερολίνου Νέα Λέξη (ρωσ. Новое слово). Μετά το 1934 η εφημερίδα έγινε το μοναδικό ρωσόφωνο ανάγνωσμα των Ρώσων εμιγκρέδων. Η εφημερίδα είχε χρηματοδότηση από το γραφείο εξωτερικών υποθέσεων του Ναζιστικού κόμματος, αρχικά με αντισημιτικές και αντισοβιετικές αναφορές και μετά το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης με αναφορές εναντίον των Δυτικών συμμάχων.

Φυλάκιση
Σύμφωνα με γραπτή αναφορά του Ντεσποτούλι για τη συνομιλία που είχε στις 24 Μαΐου 1943 με τον Αντρέι Βλάσοφ, ο τελευταίος είχε δηλώσει, στη συνέντευξη που είχε δημοσιευτεί τον ίδιο μήνα, ότι στενοχωριόταν που ο Ρ.Α.Σ. υπήρχε μόνο στα χαρτιά. Την ίδια χρονιά τον συνέλαβε η Γκεστάπο για υποψίες για σχέση με αγγλικά κατασκοπευτικά δίκτυα και αφού τον ανέκρινε τον κράτησε σε κατ'οίκον περιορισμό. Μετά την ήττα των Γερμανών, συνελήφθη από τον Κόκκινο Στρατό και στάλθηκε σε καταναγκαστικά έργα για 11 χρόνια.

Θάνατος
Ελευθερώθηκε και έζησε στην Γερμανία, όπου και πέθανε το 1977. Ο συνεργάτης του Κωνσταντίνος Κρομιάδης συνέγραψε τότε κείμενο στην μνήμη του.

Οικογένεια
Ήταν παντρεμένος με την Elfrida η οποία ήταν ερευνήτρια στο τομέα της Φυσικής επιστήμης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχεία της εφημερίδας Novoye Slovo από την ιστοσελίδα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας.
Αρχεία της εφημερίδας Novoye Slovo από την ιστοσελίδα της Κρατικής Βιβλιοθήκης του Βερολίνου.

Ποντιακός Ελληνισμός
Αντικομμουνιστές
Ρώσοι στρατιωτικοί
Ναζιστές
Θευδέριχος Β΄

O Θευδέριχος Β΄ (γαλλ.: Thierry ΙΙ, 587 - 613) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας (612 - 613) και Βασιλιάς της Βουργουνδίας (595 - 613).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χιλδεβέρτου Β΄ της Αυστρασίας και της Βρουνχίλδης, κόρης τού Αθάναγιλντ των Βησιγότθων.

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 595, ο μεγαλύτερος αδελφός του Θευδεβέρτος Β΄ έλαβε την Αυστρασία (με πρωτεύουσα το Μετς) και ο Θευδέριχος Β΄ έλαβε το μερίδιο τού θείου Γκούντραμ: τη Βουργουνδία με πρωτεύουσα την Ορλεάνη. Επίσης έλαβε τις πόλεις Τουλούζη, Αζέν, Νάντη, Ανζέρ, Σαιντ, Ανγκουλέμ, Περιγκέ, Μπλουά, Σάρτρ και Λε Μαν. Ήταν ανήλικος και αντιβασίλισσα ήταν η μάμμη του Βρουνχίλδη, που είχε εκδιωχθεί από τον Θευδεβέρτο Β΄.

Το 596 ο εξάδελφος τού πατέρα του Χλωτάριος Β΄ της Νευστρίας και η μητέρα του Φρεδεγούνδη κατέλαβαν το Παρίσι, που έπρεπε να το είχε από κοινού με τους δύο αδελφούς. Η αντιβασίλισσα Φρεδεγούνδη έστειλε δύναμη στο Λαφφώ και νίκησε το στρατό τού Θευδεβέρτου Β΄ και τού Θευδερίχου Β΄. Το 599 η Βρουνχίλδη εκδιώχθηκε από την Αυστρασία και περιπλανιόταν κοντά στο Άρκις της Καμπανίας. Ο χωρικός που τη βρήκε και την έφερε στον Θευδέριχο Β΄, υποτίθεται ότι αμείφθηκε με την επισκοπή τού Ωσέρ. Ο Θευδέριχος Β΄ την υποδέχθηκε και γρήγορα βρέθηκε υπό την επιρροή της· αυτή ήθελε με πόλεμο να εκδικηθεί τον Θευδεβέρτο Β΄. Πράγματι σύντομα τα δύο αδέλφια βρέθηκαν σε διαμάχη. Ο Θευδέριχος Β΄ νίκησε τον αδελφό του στο Σαν. O Χλωτάριος Β΄ ήταν ράθυμος στο να συμμετάσχει και οι δύο αδελφοί στράφηκαν εναντίον του· συνέχισαν τον πόλεμο εναντίον της Νευστρίας και το 600 τον νίκησαν στο Ντορμέλ, κοντά στο Μοντρώ, στην περιοχή Ορβάν. Η Νευστρία μοιράστηκε μεταξύ τους: ο Θευδέριχος Β΄ έλαβε τη χώρα μεταξύ του Σηκουάνα και τού Λουάρ, ως τη Βρετάνη, ενώ ο αδελφός του την υπόλοιπη περιοχή ως τον ποταμό Ουάζ. Εκστράτευσαν μαζί στη Γασκώνη, υπέταξαν τον πληθυσμό της και έθεσαν δούκα εκεί τον Γκενιάλις.

Τον διαδέχθηκε ο νόθος γιος του Σιγιβέρτος Γ΄ με αντιβασίλισσα τη Βρουνχίλδη.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 606 τον Ερμενμπέργκα, κόρη τού Βιττέρικ των Βησιγότθων της Ισπανίας. Το επόμενο όμως έτος την απέπεμψε στο σπίτι της με δυσμένεια. Τότε συνασπίστηκαν εναντίον του ο Χλωτάριος Β΄, ο Θευδεβέρτος Β΄, ο Βιττέρικ και ο Αγιλούλφος των Λομβαρδών, αλλά δεν έγινε τίποτε. Αυτό τού στέρησε το να έχει νόμιμα τέκνα.

Από ερωμένες αγνώστου ονόματος, είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Σιγιβέρτος Β΄ 601-613, βασιλιάς της Αυστρασίας & Βουργουνδίας.
 (νόθος) Χιλδεβέρτος γενν. 602.
 (νόθος) Κόρβος 603-613.
 (νόθος) Μέροβεχ γεν. 604, αναδεκτός τού Χλοτάριου Β΄.

Παραπομπές

Πηγές

Wallace-Hadrill, J.M., translator. The Fourth Book of the Chronicle of Fredegar with its Continuations Connecticut: Greenwood Press, 1960.

|-

Οίκος των Μεροβίγγειων
Σαντιάγο Αρίας

O Σαντιάγκο "Σάντι" Αρίας () (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1992) είναι Κολομβιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την Εθνική Κολομβίας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Λα Εκουιδάδ 
Ο Αρίας ξεκίνησε από τη Λα Εκουιδάδ. Έκανε το ντεμπούτο του το 2009, εναντίον της Ντεπόρτες Τολίμα. Σύντομα, έγινε βασικός στην ομάδα, κάνοντας 28 εμφανίσεις. Οι αξιοσημείωτες επιδόσεις του του επέτρεψαν να εκπροσωπήσει τη χώρα του, στο επίπεδο των U20. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν, μετακόμισε στην Πορτογαλία, για λογαριασμό της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.

Σπόρτινγκ Λισαβόνας 
Ενώ εκπροσωπούσε την Εθνική Κολομβίας U20 το 2011, ο Αρίας εντυπωσίασε τους ανιχνευτές ταλέντων της Σπόρτινγκ. Η μεταγραφή του ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου του 2011, με το ποσό των €300.000 ευρώ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου, στον αγώνα εναντίον της Λεϊρία, όπου αντικατέστησε τον Ματίας Φερνάντες στο 80ό λεπτό. Παρά την εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα, έπαιζε συνήθως για τη δεύτερη, όπου σκόραρε 1 γκολ σε 28 εμφανίσεις.

Αϊντχόφεν 
Στις αρχές του 2013, ο Αρίας μετακινήθηκε στην Αϊντχόφεν. Τον Ιούλιο του 2013, συνδέθηκε πάλι με τον σύλλογο, όπου οι δύο μεριές συμφώνησαν για την οριστικοποίηση της συμφωνίας. Υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με ποσό €1.6 εκατ. ευρώ για μία συμφωνία-πακέτο, συν τον τότε συμπαίκτη του στη Σπόρτινγκ, Στάιν Σχάαρς. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την Αϊντχόφεν στον αγώνα εναντίον της ΑΝΤΟ Ντεν Χάαγκ. Συντέλεσε στη νίκη επί της Τβέντε, σκοράροντας το πρώτο γκολ εντός έδρας.

Ατλέτικο Μαδρίτης 
Στις 31 Ιουλίου του 2018, ανακοινώθηκε ότι ο Αρίας ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Έκανε το ανεπίσημο ντεμπούτο του σε ένα φιλικό με την Κάλιαρι. Σε επίπεδο πρωταθλήματος, εμφανίστηκε για πρώτη φορά την 1η Σεπτεμβρίου, αντικαθιστώντας τον Χοσέ Μαρία Χιμένες στον αγώνα εναντίον της Θέλτα, όπου η Ατλέτικο έχασε με 2-0.

Διεθνής σταδιοδρομία

Εθνική ανδρών 
Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο Αρίας κλήθηκε στην Κολομβία, για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου 2014 εναντίον της Χιλής και της Παραγουάης, μετά τον τραυματισμό του Καμίλο Σουνίγα. Έκανε το ντεμπούτο εναντίον της Παραγουάης και έπαιξε όλο το ματς σε μια εκτός έδρας νίκη με 1-2 στην Ασουνσιόν. Συμμετείχε και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο, όπου η Κολομβία τερμάτισε στην τρίτη θέση. Το 2018, ήταν μέλος της Κολομβίας, για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία. Ήταν βασικός σε όλα τα παιχνίδια της Κολομβίας, μέχρι που η χώρα του αποκλείστηκε στη φάση των 16 από την Αγγλία.

Παραπομπές 

Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας 
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν
Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Ιωάννης Γκίκας

Ο Ιωάννης Γκίκας (1871–1950) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1871 στην Κέρκυρα. Μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο της πόλης, λαμβάνοντας διδακτορικό δίπλωμα. Μετά την αποφοίτηση του μετακόμισε στην Αίγυπτο. Εκεί υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ομόνοια, αλλά και εκδότης και διευθυντής του περιοδικού Κόσμος. Στη συνέχεια ίδρυσε στην Αλεξάνδρεια το Λύκειον Γκίκα, του οποίου υπήρξε διευθυντής και διδάσκων. Πέθανε το 1950 στην Αλεξάνδρεια.

Εργογραφία
Το 1905 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Της εξοχής. Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, αναφερόμενος στη συλλογή τη χαρακτήρισε «αποκαλυπτική». Μερικά χρόνια αργότερα, το 1920, εξέδωσε ακόμη τρεις συλλογές διηγημάτων με τίτλο Δροσιές και δάκρυα αλλά και το μυθιστόρημα Βοσκοί και πρόβατα. Εκτός από λογοτεχνικά κείμενα, συνέγραψε και κείμενα κριτικής αλλά και δοκίμια. Λίγο πριν τον θάνατό του δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από την Αλεξάνδρεια με τίτλο Πενήντα χρόνια δάσκαλος, δίνοντας στοιχεία για τη ζωή της ελληνικής παροικίας στην πόλη της Αιγύπτου.

Παραπομπές

Έλληνες εκπαιδευτικοί
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες της Αιγύπτου
Όθων του Φράιζινγκ

Ο Όθων, γερμ. Otto von Freising (π. 1114 - 22 Σεπτεμβρίου 1158) από τον Οίκο των Μπάμπενμπερκ ήταν άνδρας της εκκλησίας και χρονικογράφος. Από το 1138 έγινε επίσκοπος τού Φράιζινγκ.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Γεννήθηκε στο Κλόστερνόιμπουρκ. Για την Αγνή ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε δύο γιους: τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Η αμφιθαλής αδελφή τού Όθωνα Γιούντιτ/Ιουσήθ ήταν σύζυγος τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και οι γιοί τους έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην Ανατολή.

Οι πληροφορίες για τη ζωή του είναι ανεπαρκής και οι ημερομηνίες ασαφείς. Σπούδασε στο Παρίσι, όπου έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Φιλοσοφία. Λέγεται, ότι ήταν ένας από τους πρώτους, που εισήγαγε τη φιλοσοφία τού Αριστοτέλη στη Γερμανία. Υπηρέτησε ως κοσμήτορας στο Σύλλογο ενός νέου ιδρύματος στην Αυστρία.

Εισήλθε στο Τάγμα των Κιστερκιανών και έπεισε τον πατέρα του να ιδρύσει το αββαείο τού Ιερού Σταυρού (Χαϊλίγκενκρόιτς) το 1133, φέρνοντας έτσι τη γνώση της γραφής και της επιτηδευμένης γεωργίας (περιλαμβανομένης της οινοποιίας) στην περιοχή, που θα γινόταν η Βιέννη. Έγινε ηγούμενος της Κιστερκιανής μονής τού Μόριμοντ στην Βουργουνδία π. το 1136 και σύντομα μετά εκλέχθηκε επίσκοπος τού Φράιζινγκ. Η επισκοπή αυτή και στην πραγματικότητα όλη η Βαυαρία, αναστατώθηκε από την έριδα μεταξύ των Γουέλφων και των Χοενστάουφεν· η Εκκλησία περιήλθε σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Όμως ο Όθων επέφερε μεγάλες βελτιώσεις στη νέα επισκοπή, σε εκκλησιαστικά και κοσμικά θέματα.

Το 1147 ο Όθων έλαβε μέρος στην καταστρεπτική Β΄ Σταυροφορία. Το τμήμα τού Σταυροφορικού στρατού που οδηγούσε ο επίσκοπος, αποδεκατίστηκε, αλλά ο Όθων έφθασε στην Ιερουσαλήμ και επέστρεψε στη Βαυαρία το 1148/49. Έχαιρε της εύνοιας τού ανιψιού του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας (γιου τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας). Ήταν επιδέξιος στη λύση της διαφωνίας για το δουκάτο της Βαυαρίας το 1156· ήταν παρών στη διάσημη Συνέλευση (λατιν. Dieta) της Μπεζανσόν το 1157. Φορώντας ακόμη το ένδυμα τού Κιστερκιανού μοναχού, απεβίωσε στο Μόριμοντ το 1158. Το 1857 ένα άγαλμα τού επισκόπου στήθηκε στο Φράιζινγκ.

Πηγές
 Mierow, Charles Christopher. "Bishop Otto of Freising: Historian and Man", Transactions and Proceedings of the American Philological Association, Vol. 80. (1949), pp. 393–402.

Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κορράδος του Μπάμπενμπεργκ

Ο Κορράδος, γερμ. Conrad  (π. 1115 - 28 Σεπτεμβρίου 1168) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν ευγενής και ιεράρχης της Γερμανίας. Ήταν επίσκοπος τού Πασσάου (1148/9-64) και μετά αρχιεπίσκοπος τού Ζάλτσμπουρκ (1164-68), αν και δεν ήλεγχε την αρχιεπισκοπή, όταν το 1166 ήταν υπό βασιλική απαγόρευση.

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Για την Αγνή, ήταν ο δεύτερος γάμος· από τον πρώτο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας είχε γιους τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Σουαβίας και τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας. Ο αμφιθαλής αδελφός του Όθων ήταν ο διάσημος επίσκοπος τού Φράιζινγκ.

Ο Κορράδος ήταν μέλος του βασιλικού παρεκκλησίου υπό τον Κορράδο Γ΄. Το 1140 έγινε κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού στην Ουτρέχτη και επίσης το 1143 στο Χίλντεσχαϊμ. Εκλέχθηκε επίσκοπος τού Πάσσαου πιθανόν το 1148. Η επισκοπή του σημαδεύτηκε από τη δυνατή ενίσχυση της εκκλησιαστικής πειθαρχίας. Από το 1158 ενεπλάκη στη λεγόμενη διαμάχη του Πάσσαου με τον αμφιθαλή αδελφό του Ερρίκο Β΄, δούκα της Αυστρίας, για ορισμένες δικαστικές εξαιρέσεις, που χορηγήθηκαν στον Ερρίκο Β΄ από το Μικρό Προνόμιο (Privilegium minus). Το 1159 ο Κορράδος Γ΄ έδωσε στους πολίτες του Σανκτ Πέλτεν έναν βαθμό αυτοδιοίκησης, ως τότε άγνωστο στην Αυστρία.

Πηγές
 Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (Hrsg.): Geschichte Salzburgs, Stadt und Land. Pustet, Salzburg 1988; ISBN 3-7025-0243-2
 Johannes Neuhardt: Konrad II. Metropolit. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 4, Bautz, Herzberg 1992, ISBN 3-88309-038-7, p.433.
 Heinrich von Zeißberg: Konrad II. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 16, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, p.615–617.
 Kurt Zeillinger: Konrad II.. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 12, Duncker & Humblot, (Berlin, 1980), ISBN 3-428-00193-1, p525 (Digitalisat).

Παραπομπές 

Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Ερρίκος Α΄ του Μέντλινγκ

Ο Ερρίκος Α΄ ο πρεσβύτερος, γερμ. Heinrich I der Ältere (1158 - 1223) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν δούκας τού Μέντλινγκ (Mödling) το διάστημα 1177-1223. Οι εκτάσεις του εκτεινόταν από το Λίζινγκ ως το Πίστινγκ και το Μπρουκ αν ντερ Λάιτα. Η πρώτη γνωστή χρήση του τίτλου "δούκας τού Μέντλινγκ" ήταν το 1205.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄, δούκα της Αυστρίας και της Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Ανδρόνικου, σεβαστοκράτορα (γιου του Ιωάννη Β΄).

Ο Ερρίκος Β΄ χρίστηκε ιππότης από τον αδελφό του Λεοπόλδο Ε΄ το 1174. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, ο Λεοπόλδος Ε΄ του παραχώρησε τις γαίες του Μέντλινγκ περίπου το 1177. Το ομώνυμο κάστρο έγινε η έδρα της εξουσίας του. Μετέβη στη Βιέννη για να δει τον αδελφό του, που έφευγε για την Γ΄ Σταυροφορία. Ταξίδευσε στην Ιταλία, ενεργώντας ως αντιπρόσωπος των Μπάμπενμπεργκ και παραβρέθηκε στη στέψη του Ερρίκου ΣΤ΄ της Γερμανίας το 1191.

Είναι γνωστό ότι έλαβε μέρος στη Γερμανική Σταυροφορία τού 1197 μαζί με τον ανιψιό του Φρειδερίκο Α΄, δούκα της Αυστρίας και τον Βόλφγκερ, επίσκοπο του Πάσσαου. Το 1197 ήταν στην Αυλή του βασιλιά, που κατασκήνωσε στο κάστρο Σαν Τζοβάννι και λίγες ημέρες μετά ήταν με τον δούκα στη Λινάρια. Όταν άφησαν την Απουλία και έφθασαν στη Σικελία, δύο πλοία βυθίστηκαν, τους ενθάρρυναν όμως οι ηγούμενοι του Βερτ και του Μπόιερν. Τώρα ο βασιλιάς ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο και έδωσε εντολή στον Κορράδο των Βίττεσλμπαχ, αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και καγκελάριο της Γερμανίας να οδηγήσει τον στόλο στη Μεσόγειο. Απέπλευσαν στις αρχές τού 1197 και έφθασαν στην Άκρα μερικές εβδομάδες μετά.

Οι Μπάμπενμπεργκ δεν επικεντρώθηκαν στον πόλεμο, αλλά έδειξαν πολύ ενδιαφέρον για τις τέχνες. Ο τίτλος του "δούκα" είναι παραπλανητικός, μια και το Μέντλινγκ δεν ήταν ανεξάρτητο, αλλά υποτελές στους δούκες των Μπάμπενμπεργκ στη Βιέννη. Η περιοχή του κατά τη διακυβέρνησή του απέκτησε ακραία ευημερία. Έκτισε τον 12ο αι. το κάστρο Μέντλινγκ, του οποίου ο πιο εξέχων καλεσμένος ήταν ο ποιητής μενεστρέλος Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε το 1219.

Τάφηκε με τον αδελφό του Λεοπόλδο Ε΄ και τον γιο εκείνου Φρειδερίκο Α΄ στο κιστερκιανό αββαείο του Τιμίου Σταυρού (Stift Heiligenkreuz).

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ρίχζα (ή Ριχέντσα) των Πρεμυσλιδών, κόρη του Βλαδισλάου Β΄, δούκα της Βοημίας και είχε τέκνο:
 Ερρίκος Γ΄ ο νεότερος, δούκας του Μέντλινγκ.

Πηγές
 Beller, Steven (2007). A Concise History of Austria. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521478861.
 Brooke, Z. N. (1938). A History of Europe: From 911 to 1198. London: Methuen & Company Ltd. ISBN 978-1443740708.
 Dopsch, Heinz (1999). Österreichische Geschichte 1122-1278. Vienna: Ueberreuter. ISBN 3-8000-3973-7.

Οίκος των Μπάμπενμπεργκ
Χαριβέρτος του Λον

Ο Χαριβέρτος, Charibert, Caribert, Heribert (απεβ. πριν το 762) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Λον (Laon).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού κόμη τού Λον (το όνομά του δεν μας είναι γνωστό), που ήταν γιος τού Ερβέ κόμη τού Λον (γιου τού Χρόντμπερτ Β΄ παλατινού κόμη της Νευστρίας) και της Μπερτράντας, ιδρύτριας τού αββαείου τού Πρυμ.

Το 721 υπέγραψε μαζί με τη μητέρα του το καταστατικό ίδρυσης τού αββαείου τού Πρυμ, κοντά στο Τρηρ της Λωρραίνης. Επίσης μαζί της το ίδιο έτος έγινε δωρητής στο αββαείο τού Έχτερνμαχ. Απεβίωσε πριν το 762, όπως φαίνεται σε πράξη της κόρης του και τού γαμπρού του.

Οικογένεια
Από τη σύζυγό του (Γκιζέλα;) είχε τέκνα:
 Μπερτράντα, 710-727 - 783, παντρεύτηκε τον Πεπίνο τον Βραχύ μαγιορδόμο της Νευστρίας-Βουργουνδίας, που έγινε βασιλιάς των Φράγκων· γιοί τους ήταν οι:
 Κάρολος Α΄ ο Μέγας 742-814, βασιλιάς των Φράγκων και των Λομβαρδών.
 Καρλομάν Α΄ 751-771, βασιλιάς των Φράγκων.
 Γκιζέλα 757-810, ηγουμένη του αββαείου του Σελ.

Πηγές
 Settipani, Christian, Les Ancêtres de Charlemagne, Paris, 1989
 Settipani, Christian, Addendum to the Ancestors of Charlemagne, 1990 (PDF)

Οίκος των Μεροβίγγειων
Τούντζελι

Το Τούντζελι (τουρκικά: Tunceli, , , ζαζαϊκά: Desim ή Mamekiye) είναι μια πόλη στην Τουρκία. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τούντζελι, που βρίσκεται στη μέση της διαμερίσματος Ανατολικής Ανατολίας. Τα πρώην ονόματα του Τούντζελι περιλαμβάνουν το Μαμίκι (από το αρμενικό Μαμίκον), Καλάν, και Ντερσίμ.

Ετυμολογία 
Το Τούντζελι, που σημαίνει "χέρι σιδήρου" στα τουρκικά ήταν το όνομα της τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης για την αφομοίωση (τουρκοποίηση) τον λαό με τη βία.

Γεωγραφία 
Το Τούντζελι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες  βρίσκεται ακριβώς στα βόρεια του σημείου διασταύρωσης των δύο ποταμών, των Μουνζούρ και Πουλουμούρ, που και οι δύο ρέουν προς τα νότια. Η πόλη ιδρύθηκε στην κοιλάδα Μουνζούρ, η οποία είναι γνωστή για τη γραφική της εμφάνιση. Περιβάλλεται από ψηλά βουνά που ονομάζονται όρη Μουνζούρ. Η πόλη έχει περιορισμένα μέσα μεταφοράς σε άλλες πόλεις. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 32.815 κάτοικοι το 2011. Είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες πρωτεύουσες επαρχιών της Τουρκίας.

Ιστορία 
Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Τούντζελι (τότε γνωστό ως Καλάν) ήταν μέρος της περιοχής που ονομάζεται Ντερσίμ. Το 1847 το Ντερσίμ κηρύχθηκε σαντζάκι (ιστορική διοικητική μονάδα μικρότερη από την επαρχία). Η πρωτεύουσα του σαντζακιού ήταν το Χοζάτ. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της Τουρκίας ως δημοκρατία η επαρχία Τούντζελι ιδρύθηκε το 1935. Το 1946 η πρώην πόλη Καλάν μετονομάστηκε σε Τούντζελι και δηλώθηκε ως πρωτεύουσα της επαρχίας.

Ως αποτέλεσμα της τουρκικής εκστρατείας της Τουρκοποίησης, το Τούντζελι έγινε βασικός στόχος των Τούρκων αξιωματούχων μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923. Το Τούντζελι έπαιξε ρόλο στην εξέγερση Ντερσίμ που έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως γενοκτονία.

Το Τούντζελι είναι διάσημο για εξαιρετικές βαθμολογίες στα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Παιδείας.

Οικονομία 
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η κτηνοτροφία. Το σιτάρι είναι το μοναδικό αξιοσημείωτο γεωργικό προϊόν. Υπάρχουν άλατα χρωμίου και μαρμάρινες αποθέσεις. Αλλά παράγεται μόνο αλάτι. Επίσης υπάρχουν μερικά εργοστάσια που βασίζονται στη γεωργία.

Κλίμα 
Το Τούντζελι έχει ηπειρωτικό κλίμα με ξηρά καλοκαίρια (τύπος Dsa της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με πολύ ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και παγωμένους ψυχρούς, χιονισμένους χειμώνες.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης 

 Εθνικό Πάρκο Κοιλάδας Μουνζούρ

Παραπομπές 

Πόλεις της Τουρκίας
Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Θέονταρντ του Μάαστριχτ

Ο Θέονταρντ (Theodard, Diethardt ή Dodart, περ. 618 - περ. 670) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν χριστιανός επίσκοπος Μάαστριχτ-Λιέγης, που σήμερα βρίσκονται σε Ολλανδία και Βέλγιο αντίστοιχα. Καθώς πήγαινε να διαμαρτυρηθεί για τη λεηλασία της επισκοπής του από τους Φράγκους ευγενείς, δολοφονήθηκε και θεωρείται μάρτυρας. Εορτάζεται στις 10 Σεπτεμβρίου. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λάμπερτ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Λάμπερτ Α΄ κόμη του Εσμπαί και της Χρότλιντ. Αδελφός του (ή γαμπρός του) ήταν ο Χρόντμπερτ Β΄, παλατινός κόμης της Νευστρίας.

Γνωρίζουμε λίγα για τη ζωή του. Υπάρχει μία βιογραφία του 7ου αι., γραμμένη μάλλον από τον Χέριγκερ, ηγούμενο του αββαείου τού Λόμπες. Επίσης μια μεταγενέστερη βιογραφία του γράφτηκε από τον Άνσελμο, επίσκοπο Λιέγης.

Θεωρείται μαθητής τού Ρέμακλους στη μονή τού Στάβελοτ στο Βέλγιο. Όταν ο διδάσκαλός του έγινε επίσκοπος τού Τόνγκερεν-Μάαστριχτ περ. το 653, ο Θέονταρντ τον διαδέχθηκε ως ηγούμενος της διπλής μονής Στάβελοτ-Μάλμεντυ. Το 663 ο Ρέμακλους αποσύρθηκε στο Στάβελοτ και ο Θέονταρντ τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος του Μάαστριχτ. Οι βιογράφοι του τον περιγράφουν ως εύθυμο και αξιαγάπητο άνδρα, που εκτέλεσε τον ρόλο του επισκόπου με πολύ ενεργητικότητα και ποιμενική φροντίδα. Ως επίσκοπος το 664 προήδρευσε στην αφιέρωση των αββαείων Τρούντο (Σαιν-Τρον) στο Σαιν-Κεντέν και του Αγ. Ρεμίγιου στο Ρενς.

Δολοφονήθηκε περ. το 670, καθώς ταξίδευε διαμέσου του δρυμού του Μπίνβαλντ κοντά στο Σπάιερ με σκοπό να ζητήσει δικαιοσύνη από τον Χιλπέριχο Β΄ της Αυστρασίας σε μια νομική διαμάχη, που αφορούσε τη λεηλασία της επισκοπής από ευγενείς των Φράγκων. Γενικά πιστεύεται ότι ο φόνος εκτελέστηκε για λογαριασμό των ευγενών αυτών.

Αρχικά τάφηκε στο Ρύλτσχαϊμ. Μετά η σορός του μεταφέρθηκε στη Λιέγη από τον ανιψιό του Λάμπερτ, που τον διαδέχθηκε στην επισκοπή τού Μάαστριχτ.

Πηγές
 Paul Burns, Butler's Lives of the Saints, September (2000), pp. 90–1.

Οίκος των Μεροβίγγειων
Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Τζόουνσταουν

Το Τζόουνσταουν (Jonestown) (άλλη ονομασία Αγροτικό Πρόγραμμα του Ναού του Λαού -Peoples Temple Agricultural Project) ήταν αγροτική εγκατάσταση που δημιουργήθηκε στη βόρεια Γουιάνα, από τη θρησκευτική σέχτα Ναός του Λαού με επικεφαλής τον Τζιμ Τζόουνς. 

Στις 18 Νοεμβρίου 1978, 909 άνθρωποι πέθαναν στον Τζόουνσταουν, από τους οποίους οι 907 με την λήψη κυανίδιου. Είχε προηγηθεί η δολοφονία πέντε ανθρώπων στο Port Kaituma, μεταξύ των οποίων ήταν ο Leo Ryan, μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου. Άλλα τέσσερα μέλη της σέχτας αυτοκτόνησαν στην πρωτεύουσα της Γουιάνας, Τζώρτζταουν, με εντολή του Τζόουνς. 

Επρόκειτο για την μεγαλύτερη απώλεια Αμερικανών υπηκόων σε ένα συμβάν, σε καιρό ειρήνης, πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Παραπομπές

Για περαιτέρω ανάγνωση σχετικά με τη Τζόουνσταουν
 
 
 
  Based on interviews with Odell Rhodes.
 Fondakowski, Leigh (2013). Stories from Jonestown. Minnesota: University of Minnesota Press. . Based on interviews with survivors and family members.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  (published in the UK as Black and White)

Εξωτερικοί σύνδεμοι

 List of Jonestown massacre victims 
 Alternative considerations of Jonestown and Peoples Temple, an extensive resource on the topics, sponsored by the Department of Religious Studies at San Diego State University
 "Jonestown: The Life and Death of Peoples Temple" , website for the film broadcast on PBS includes video interviews with survivors from 2006
 , Time magazine cover story, Monday, December 4, 1978
 , the contents of US Government archives on the subject obtained through the Freedom of Information Act. (web-archived copy of the original website, no longer extant; unfortunately the scanned pages are missing)
, excerpt from: Report of a Staff Investigative Group to the Committee on Foreign Affairs, U.S. House of Representatives, May 15, 1979
 "Radio interview with Julia Scheeres, author of "A Thousand Lives: The Untold Story of Jonestown" and Thom Bogue, one of the survivors", KDRT, August 2014
 "Jonestown FBI Files" at Internet Archive

Γουιάνα
Αυτοκτονίες από δηλητηρίαση
Κάνκορ του Εσμπαί

O Κάνκορ, Cancor (απεβ. 771) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Εσμπαί και τού Ράινγκαου.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ροβέρτου Α΄ κόμη τού Εσμπαί και της Βιλλίσβιντα.

Ίδρυσε το 764 το αββαείο τού Laurissa (νυν Λορς) μαζί με τη χήρα μητέρα του εντός δικής του ιδιοκτησίας, δηλ. με δικαίωμα διορισμού τού ηγουμένου. Έκανε ηγούμενο τον εξάδελφό του Χρόντεγκανκ αρχιεπίσκοπο τού Μετς, γιο της Λάνντραντα των Μεροβιγγείων. Ο Χρόντεγκανκ αφιέρωσε τη μονή στον Αγ. Πέτρο και έγινε ο πρώτος ηγούμενος. Αργότερα οι ιδρυτές χορήγησαν στο αββαείο και άλλες δωρεές.

Το 766 ο Χρόντεγκανκ παραιτήθηκε από το Λορς, λόγω άλλων σημαντικών καθηκόντων που είχε ως αρχιεπίσκοπος τού Μετς. Έστειλε τον αδελφό του Γκούνντελαντ, εξάδελφο τού Κάνκορ, ως ηγούμενο εκεί. Σύμφωνα με μία πηγή ο Κάνκορ ήταν θείος (ή αδελφός) τού Ροβέρτου Β΄ κόμη τού Εσμπαί και γενάρχη των Ροβερτιδών.

Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θουριγγβέρτος ως κόμης τού Εσμπαί.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 770 την ευγενή Άνγκιλα και είχε τέκνα:
 Χάιμριχ 740-795, κόμης τού Άνω Ράινγκαου.
 Έμμπερτ απεβ. 803, επίσκοπος τού Βορμς (770-803).
 Ράχιλτ απεβ. μετά το 792, μοναχή στο Λορς.
 Ευφημία, μοναχή στο Λορς.

Πηγές
 Innes, Matthew (2004). State and Society in the Early Middle Ages: The Middle Rhine Valley, 400–1000. Cambridge University Press.
 Riché, Pierre (1993). The Carolingians, a Family who Forged Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press.
 Chrondegand, in The Catholic Encyclopedia (1913)

Οίκος των Μεροβίγγειων
Χάιμριχ του Άνω Ράινγκαου

Ο Χάιμριχ, Heimrich (Heimo) (740 - 5 Μαΐου 795) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Άνω Ράινγκαου, Λάχνγκου, Όμπερχαϊνγκαου και επίτροπος στο αββαείο τού Μόσμπαχ.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κάνκορ κόμη τού Εσμπαί και της Ανγκίλα.

Έγινε ο αρχηγός των δυνάμεων τού Καρλομάγνου κατά τους Σαξονικούς Πολέμους (772-804)· σκοτώθηκε στη μάχη τού Λύνε και τού Έλβα, πολεμώντας τους Οβότριτες Σλάβους.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Εγκίβιτς και είχε τέκνα:
 Χάιμριχ 765-812, κόμης τού Ζάαλγκαου. Γιος του ήταν ο:
 Πόππο απεβ. 840, κόμης τού Γκράπφελτ. Είναι ο γενάρχης των Ποππονιδών, κομήτων τού Χέννεμπερκ και τού Σβάινφουρτ.
 Μπούμπο 763-795, κόμης τού Γκράμπφελτ.

Πηγές
 Reuter, Timothy (trans.), The Annals of Fulda, Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II, Manchester University Press, Manchester, 1992.

Οίκος των Μεροβίγγειων
Λάμπερτ της Λυών

Ο Λάμπερτ (Lambert, Lantbert, Lambertus, Landebertus, 625 - 688) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν επίσκοπος της Λυών (678-688) και ηγούμενος στο αββαείο του Φοντανέλ. Έγινε άγιος των καθολικών και εορτάζεται στις 14 Απριλίου.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Έρλεμπερτ, κυρίου του Κερν (Quernes), γιου του Χαριβέρτου κόμη του Εσμπαί. Θείος του ήταν ο Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέας, μαγιορδόμος της Βουργουνδίας και επίσκοπος της Τουρ.

Λόγω της υψηλής καταγωγής του εστάλη στην Αυλή του Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας-Βουργουνδίας, όπου γρήγορα κέρδισε την εκτίμηση του βασιλιά και των υπουργών του. Παρ' όλα αυτά επέλεξε τη ζωή του ιερωμένου και σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Αγίου Βαντρίλ (ή Βαντόν, γερμ. Βαντρέγκιζελ), ηγούμενου στο αββαείο του Φοντανέλ, όπου έλαβε το μοναστικό ένδυμα. Έπειτα από την αποβίωση του Βαντρίλ το 665, εκλέχθηκε διάδοχός του.

Η ικανότητά του στη διοίκηση της μονής έγινε σύντομα γνωστή. Βασιλείς δέχονταν τις υποδείξεις και συμβουλές του. Ο Χιλδέριχος Β΄ της Αυστρασίας τίμησε την εμπιστοσύνη του και έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θευδέριχος Γ΄ το 675, που όμως ήταν υπερβολικά φιλελεύθερος για τον Λάμπερτ. Ωστόσο ο βασιλιάς του έδωσε γη στο Ντονζέρ, όπου ο Λάμπερτ οικοδόμησε μονή.

Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο θείος του Άντελμπερτ, που ήταν μοναχός, ο άγιος Ερμελάντ του Έντρε (Hermeland d'Indre), ο άγιος Ερεμπέρ, επίσκοπος Τουλούζης (Érembert de Toulouse), ο άγιος Κοντέντ (Saint Condède), ερημίτης στην Αγγλία, που ίδρυσε τη μονή του Μπελσινάκ σε νήσο επί του Σηκουάνα.

Ο άγιος Γενέσιος επίσκοπος της Λυών απεβίωσε περ. το 679 και ο Λάμπερτ εξελέγη διάδοχός του με την υπόδειξη του βασιλιά και με την επιδοκιμασία του κλήρου και του λαού. Απεβίωσε το 688.

Πηγές
 Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne, 2e édition revue et corrigée, éd. P & G, Prosopographia et Genealogica, 2015, p. 134.
 Hervé Pinoteau, La symbolique royale française, Ve-XVIIIe siècles, P.S.R. éditions, 2004, p. 45.
 Medieval Lands Project, Merovingian Counts, 7th Century

Οίκος των Μεροβίγγειων