joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δήμος Τραγίλου

Ο δήμος Τραγίλου (1999-2010) ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε μέχρι το 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτιας Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 197,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.773 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Μαυροθάλασσα.

Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
  Δ.δ. Μαυροθαλάσσης  -- η Μαυροθάλασσα [ 1.703 ]
  Δ.δ. Αγίου Δημητρίου  -- ο Άγιος Δημήτριος [ 394 ]
  Δ.δ. Αηδονοχωρίου  -- το Αηδονοχώρι [ 408 ]
  Δ.δ. Ευκαρπίας  -- η Ευκαρπία [ 350]
  Δ.δ. Ιβήρων  -- τα Ίβηρα [ 813 ]
  Δ.δ. Καστανοχωρίου  -- το Καστανοχώρι [ 153 ]
  Δ.δ. Τραγίλου  -- ο Τράγιλος [ 575 ]

Δήμαρχοι
Ο τελευταίος Δήμαρχος του Δήμου Τραγίλου ήταν ο Χρυσόστομος Γκαντίδης του Νικολάου που είχε εκλεγεί και το 2006 αλλά και το 2002. Ο πρώτος Δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Παπαπαναγιώτου που εκλέχθηκε το 1998.

Ιστορικά στοιχεία
Στις 04/12/1997 ο Δήμος Τραγίλου προέκυψε από συνένωση κοινοτήτων που με τη σειρά τους είχαν συσταθεί μεταξύ του 1920 και του 1953:
Κοινότητα Μαυροθαλάσσης (συστάθηκε με το 1920 ως Κοινότητα Μουνουχίου η οποία μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Μαυροθαλάσσης )
Κοινότητα Αγίου Δημητρίου (συστάθηκε το 1928 ως Κοινότητα Παληότρου με απόσπαση από την Κοινότητα Καστανοχωρίου και μετονομάστηκε το 1950 σε Κοινότητα Αγίου Δημητρίου)
Κοινότητα Αηδονοχωρίου (συστάθηκε το 1920)
Κοινότητα Ευκαρπίας (συστάθηκε το 1920 ως Κοινότητα Κουτσίου και μετονομάστηκε το 1927 σε Κοινότητα Ευκαρπίας)
Κοινότητα Ιβήρων (συστάθηκε το 1926)
Κοινότητα Καστανοχωρίου (συστάθηκε το 1920 με το όνομα Κοινότητα Ομούρ - Βέη (ή Ομούρ - Μπέη) και μετονομάστηκε το 1922 σε Κοινότητα Καστανοχωρίου)
Κοινότητα Τραγίλου (συστάθηκε το 1953 με απόσπαση από την Κοινότητα Μαυροθαλάσσης)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας

Παραπομπές 

Τραγιλου
Δήμος Αρτέμιδας

Ο Δήμος Αρτέμιδας λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος  του  νομού Μαγνησίας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Άνω Λεχώνια.

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Πηλίου. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβάνε έκταση 29 τ.χλμ.  και είχε συνολικό πληθυσμό 4.583 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Βόλου της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

  Δ.δ. Άνω Λεχωνίων  [ 1.468 ]  
 τα Άνω Λεχώνια [ 1.215 ]  
 τα Πλατανίδια [ 253 ]  
  Δ.δ. Αγίου Βλασίου  [ 785 ]  
 ο Άγιος Βλάσιος [ 485 ]  
 το Μαλάκι [ 208 ]  
 το Παλαιόκαστρο [ 65 ]  
 ο Στρόφιλος [ 27 ]  
  Δ.δ. Αγίου Λαυρεντίου  [ 664 ]  
 ο Άγιος Λαυρέντιος [ 402 ]  
 ο Άγιος Απόστολος ο Νέος [ 151 ]  
 η Βροχιά [ 85 ]  
 οι Σερβανάτες [ 26 ]  
  Δ.δ. Κάτω Λεχωνίων  [ 1.666 ]  
 τα Κάτω Λεχώνια [ 1.646 ]  
 ο Άγιος Μηνάς [ 20 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Α
Αθηνά Μαξίμου

Η Αθηνά Μαξίμου (πραγματικό όνομα: Αθηνά Τσαμκοσίδου, γενν. Θεσσαλονίκη, 1975) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας. Παρακολούθησε για τρία χρόνια μαθήματα φωνητικής και κλασικού τραγουδιού, καθώς και μαθήματα κλασικού και μοντέρνου χορού για έξι χρόνια.

Το πραγματικό της επώνυμο είναι Τσαμκοσίδου (νωρίτερα Τσαμκοσόγλου) ενώ το Μαξίμου προήλθε από το όνομα του πατέρα της, Μάξιμος.

Θέατρο 
Συνεργάστηκε με σκηνοθέτες όπως ο Βασίλης Παπαβασιλείου ("Όπως σας αρέσει" του Σαίξπηρ, "Φίλος όχι αστεία" του Κάρλο Γκολντόνι, "Η Ψευτοϋπηρέτρια" του Μαριβώ), ο Γιάννης Ιορδανίδης ("Dolly"), ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος ("Οθέλλος") σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Θεσσαλικού Θεάτρου και του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Με την παράσταση "Οθέλλος" συμμετείχε στο Ελληνικό Φεστιβάλ στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού το καλοκαίρι του 2006.

Κινηματογράφος 
Για τη συμμετοχή της στην κινηματογραφική ταινία "Αυτή η νύχτα μένει" σε σκηνοθεσία Νίκου Παναγιωτόπουλου, κέρδισε το βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (2000). Συμμετείχε επίσης στις ταινίες: "Beautiful People" σε σκηνοθεσία του Νίκου Παναγιωτόπουλου (2001), "Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου" σε σκηνοθεσία του Νίκου Παναγιωτόπουλου (2002) και "Το μυστικό του Νοέμβρη" σε σκηνοθεσία του Τάκη Παπαγιαννίδη (2003).

Τηλεόραση

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Αιµίλιο Χειλάκη.

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πασάς Οινουσσών

Ο Πασάς (ή Πασσάς) και δευτερευόντως Παναγιά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη νησίδα του συμπλέγματος των Οινούσσών που βρίσκονται βορειοανατολικά της Χίου. Βρίσκεται ανατολικά των Οινουσσών, πολύ κοντά στα μικρασιατικά παράλια. Έχει έκταση 2,5 τ.χλμ..

Στο νησί υπάρχουν λίγα δένδρα και επάνω του ζουν σκύλοι και γαϊδούρια. 

Υπάρχει η Εκκλησία του Ιερού Προσκυνήματος της Ζωοδόχου Πηγής νήσου Παναγιάς Οινουσσών. Επίσης υπάρχει και το ΕΦ «ΠΑΝΑΓΙΑ» που υπάγεται στην  96η Ανωτέρας Διοίκηση Ταγμάτων Εθνοφυλακής.

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
 Wikimapia, Ο Πασάς στον χάρτη

Νομός Χίου
Ελληνικές βραχονησίδες
Δήμος Πεύκων

Ο δήμος Πεύκων ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης από το 1997 μέχρι το 2010. Βρίσκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης και είχε συνολικό πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001 6.434 κατοίκους. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης συνενώθηκε στο Δήμο Νεάπολης - Συκεών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Π
Ευκαρπία Θεσσαλονίκης

Η Ευκαρπία είναι περιοχή του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Μέχρι το 1934 η Κοινότητα Νέας Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης ανήκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Με Προεδρικό Διάταγμα (έτος 2006) έγινε η διοικητική μετατροπή της Κοινότητας Ευκαρπίας σε Δήμο. Αποτελεί ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Παύλου Μελά από το 2011 με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης». Θεωρείται μια από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες συνοικίες της πόλης της Θεσσαλονίκης. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 35.000 κατοίκους (Απογραφή του 2011). 

Η Νέα Ευκαρπία, όπως επίσης ονομάζεται, ιδρύθηκε μετά το 1922 από Μικρασιάτες πρόσφυγες από το Ουσάκ (Ευκαρπία) της Μικράς Ασίας, που βρισκόταν κοντά στην αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας Τημένου Θύραι. Το Ουσάκ ήταν έδρα καζά (υποδιοίκηση) με κύριο άρχοντα τον καϊμακάμη (υποδιοικητή) και βρισκόταν σε έναν από τους εμπορικότερους δρόμους που ένωνε τη Σμύρνη, την Κιουτάχεια, το Αφιόν Καραχισάρ και τη Φιλαδέλφεια. Με τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922) οι χριστιανοί κάτοικοι του Ουσάκ επιβιβάστηκαν στα τρένα της σιδηροδρομικής γραμμής – όσοι τα κατάφεραν – με προορισμό τη Σμύρνη  και έφθασαν στην ελεύθερη Ελλάδα ξεκινώντας μια νέα ζωή. 

Στην περιοχή υπήρχε παρουσία των Βλάχων από το Πάϊκο (Μικρά και Μεγάλα Λιβάδια), οι οποίοι φτιάχνουν τις πρώτες καλύβες τους στη Νέα Ευκαρπία το 1912, ενώ το καλοκαίρι επιστρέφουν στα Μεγάλα Λιβάδια. Αργότερα, εγκαταστάθηκαν Βλάχοι και από άλλες περιοχές, όπως από την περιοχή του Κοκκινοπλού Ολύμπου. Μετά τις βιαιοπραγίες των Γερμανών κατακτητών στην περίοδο της Κατοχής, αρκετοί Κοκκινοπλίτες διασκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Δίον, Κατερίνη, Λάρισα, Ελασσόνα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη). Στην περιοχή της Νέας Ευκαρπίας εγκαταστάθηκαν 3 οικογένειες από το Κοκκινοπλό, ενώ μέχρι τη δεκαετία του ΄80 ήταν περίπου 50. 
 
Εξυπηρετείται από τις γραμμές του ΟΑΣΘ 1, 1Α, 27, 28, 34, 38, 43, 55, 56, 83, 84, 85, 86. 

Στην περιοχή βρίσκονται οι Ιεροί Ναοί Αγίου Γεωργίου, Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, Αγίων Θεοπατόρων Ιωακείμ & Άννης. Στην πλατεία βρίσκεται το παρεκκλήσιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, το οποίο κτίσθηκε σε ανάμνηση του Ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης που υπήρχε στην Ευκαρπία (Ουσάκ) της Μικράς Ασίας. Επίσης στην Ευκαρπία βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στο ρέμα των εργατικών κατοικιών και το Αγίασμαο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

Συνοικίες
Οι περιοχές της Ευκαρπίας είναι:

Νέα Ευκαρπία
Ευξεινούπολη
Εφεδρούπολη
Τραυματιούπολη
Ανθόκηποι
Φιλοθέη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Παύλου Μελά

Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1982

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 ήταν η 12η διοργάνωση και διεξήχθη στην Ισπανία από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 11 Ιουλίου. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν 24 εθνικές ομάδες, ενώ στις προηγούμενες διοργανώσεις συμμετείχαν  16 εθνικές. Το τρόπαιο το κατάκτησε η Ιταλία νικώντας στον τελικό τη Δυτική Γερμανία με 3-1 σε ένα από τα καλύτερα Παγκόσμια Κύπελλα της ιστορίας. Με αυτό το τρόπαιο η Ιταλία κατάφερε να ισοφαρίσει τη Βραζιλία στις κατακτήσεις τροπαίων Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Επιλογή διοργανωτή 

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966, 16 χρόνια πριν την πραγματοποίηση των αγώνων. Ο λόγος ήταν ότι αποφασίστηκε η επιλογή διοργανωτή και για τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και 1974. Για τις διοργανώσεις του 1974 και του 1982 δήλωσαν ενδιαφέρον η Δυτική Γερμανία και η Ισπανία. Έτσι αποφασίστηκε χωρίς την διαδικασία κλήρωσης να διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 η Γερμανία, αποσύροντας την υποψηφιότητα της για τη διοργάνωση του 1982, και η Ισπανία να αναλάβει τη διοργάνωση χωρίς ανθυποψήφιο.

Προκριματικά 

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 συμμετείχαν 109 εθνικές ομάδες και διαγωνίστηκαν για τις 24 θέσεις που δόθηκαν για πρώτη φορά, αφού προηγουμένως υπήρχαν μόνο 16 εισιτήρια για την τελική φάση των Μουντιάλ. Οι 2 από τις 24 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Αργεντινή και την διοργανώτρια Ισπανία. Έκπληξη προκάλεσε ο αποκλεισμός της φιναλίστ των δύο προηγουμένων Παγκοσμίων Κυπέλλων (1974 και 1978) Ολλανδίας. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν 5 εθνικές ομάδες: Αλγερία, Καμερούν, Ονδούρα, Κουβέιτ και Νέα Ζηλανδία.

Οι ομάδες 

Οι 24 ομάδες που εξασφάλισαν την συμμετοχή τους στην τελική φάση του Μουντιάλ του 1982 ήταν οι εξής:

Στάδια 
Για την τελική φάση χρησιμοποιήθηκαν τα εξής 17 στάδια

Διαιτητές

Φάση Ομίλων 
Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Ισπανίας UTC +2

1η Φάση Ομίλων

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

3ος Όμιλος

4ος Όμιλος

5ος Όμιλος

6ος Όμιλος

2η Φάση Ομίλων

1ος Όμιλος

2ος Όμιλος

3ος Όμιλος

4ος Όμιλος

Πορεία προς τον τελικό

Πίνακας Αποτελεσμάτων

Ημιτελικά

Μικρός Τελικός

Τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982

Σκόρερ 

6 γκολ
  Πάολο Ρόσι

5 γκολ
  Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε

4 γκολ
  Ζίκο
  Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ

3 γκολ 
  Φαλκάο
  Αλέν Ζιρές
  Λάσλο Κις
  Τζέρι Άρμστρονγκ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μουντιάλ 1982 - Ισπανία

 
Διεθνείς Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην Ισπανία
Κινσάσα

Η Κινσάσα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, που ήταν γνωστή και ως Ζαΐρ από το 1971 έως το 1997. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Κονγκό και ακριβώς απέναντί της βρίσκεται η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Κονγκό, Μπραζαβίλ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 8 εκατομμύρια κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2007.

Ιστορία 
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ το 1881 και αρχικά ονομάστηκε Λέοποντβιλ προς τιμήν του Βασιλιά Λεοπόλδου Β' του Βελγίου. Ο Στάνλεϊ είχε υπό την προσωπική του ιδιοκτησία το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής που σήμερα αποτελεί τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Η πόλη ήκμασε καθώς χρησιμοποιήθηκε ως πλωτό λιμάνι για μεταφορά εμπορευμάτων μέσω του ποταμού Κογκό. 

Το 1966 το Λέοποντβιλ άλλαξε το όνομα του σε Κινσάσα στο πλαίσιο αλλαγής όλων των ευρωπαϊκών ονομάτων, την οποία θέσπισε ο Μομπούτου όταν ανέλαβε με αναίμακτο πραξικόπημα την εξουσία στην χώρα. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα με ανθρώπους από όλη τη χώρα, που ήρθαν για να αναζητήσουν την τύχη τους ή για να αποφύγουν τις εθνοφυλετικές διαμάχες αλλού. Αυτό οδήγησε σε αλλαγή της εθνικής και γλωσσικής σύνθεσης της πόλης. 

Στις 30 Οκτωβρίου 1974 η πόλη φιλοξένησε έναν από τους μεγαλύτερους αγώνες πυγμαχίας στην ιστορία, εκείνον ανάμεσα στο Μοχάμεντ Άλι και τον Τζορτζ Φόρμαν. Ο αγώνας έγινε εκεί χάρη σε χρηματοδότηση του Μομπούτου και έμεινε γνωστός στην ιστορία της πυγμαχίας με τον τίτλο Rumble in the Jungle («Βροντή στη ζούγκλα»). Στην Κινσάσα έχει βρεθεί, επίσης, το πρώτο τεκμηριωμένο κρούσμα AIDS στον κόσμο.

Η Κινσάσα επλήγη σε μεγάλο βαθμό από της υπερβολές του Μομπούτου, τη μαζική διαφθορά, το νεποτισμό και τον εμφύλιο πόλεμο που οδήγησε στην πτώση του. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο για την Κεντρική Αφρική, μια ανθηρή κοινότητα των μουσικών και των καλλιτεχνών.

Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης

Πόλεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Πρωτεύουσες της Αφρικής
Δρακονέρα Εχινάδων

Η Δρακονέρα η Δραγονάρα ή Δραγονέρα είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος μετά τον Πεταλά και την Οξεία με έκταση 2,442 τ. χλμ. Αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 224Α - 25/08/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιθακησίων και διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η Δρακονέρα στον χάρτη

Παραπομπές 

Εχινάδες
Μουσκάτ

Η Μουσκάτ, ή αλλιώς Μασκάτ, είναι η πρωτεύουσα η μεγαλύτερη πόλη και η έδρα της κυβέρνησης του Ομάν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 1.090.797(2008) κάτοικοι. Γνωστή από τις αρχές του 1ου αιώνα ως σημαντικό εμπορικό λιμάνι η Μουσκάτ κυβερνήθηκε από διάφορες φυλές ιθαγενών, καθώς και ξένες δυνάμεις, όπως οι Πέρσες και η Πορτογαλική Αυτοκρατορία σε διάφορα σημεία της ιστορίας της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
  Τουριστικός οδηγός για την Μουσκάτ

Μ
Πρωτεύουσες της Ασίας
Γεωγραφία του Ομάν
Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Βάσω Γουλιελμάκη

Η Βάσω (Βασιλεία) Γουλιελμάκη (Θεσσαλονίκη, 27 Φεβρουαρίου 1970) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1970 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη ρυθμική γυμναστική σε επίπεδο πρωταθλητισμού και αυτή η δραστηριότητά της την οδήγησε σε επιθυμία να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό. Τελικά αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, όπου και πέρασε. Μετά την αποφοίτηση της μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα όπου κατοικεί μέχρι σήμερα. 

Το τηλεοπτικό της ντεμπούτο έγινε μέσα από τη παιδική σειρά της ΕΡΤ2, <<Κάπου κάπως κάποτε 1988>> βλεπετε [1], και έπειτα στην σειρά «Το Φάντασμα» όπου είχε ένα μικρό ρόλο. Ακολούθησαν δυο guest εμφανίσεις στις σειρές Οι Απαράδεκτοι και «Εξ αδιαιρέτου». Το 1992 συμμετείχε σε τρία επεισόδια της σειράς Ανατομία ενός εγκλήματος. Οι πρώτοι της πρωταγωνιστικοί ρόλοι της ήρθαν στις σειρές Βανίλια σοκολάτα και Κωστής Παλαμάς. Έγινε ευρέως γνωστή μέσα από την σειρά Ο κακός βεζίρης ως Πολυξένη Αρχοντάκη. Ακολούθησαν πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις με πιο γνωστές αυτές στις σειρές Κωνσταντίνου και Ελένης, Το Κόκκινο Δωμάτιο και Στο Παρά 5.

Προσωπική ζωή 
Από το 2001 έως το 2008 ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Σωκράτη Αλαφούζο με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρίλια (γενν. 6 Απριλίου 2004).

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο 

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας

Ο Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας (Γαλλική γλώσσα : Pépin Ier d'Aquitaine, 797 - 13 Δεκεμβρίου 838), Βασιλεύς της Ακουιτανίας και Δούκας του Μαίν (817-838) ήταν δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς από την πρώτη σύζυγό του Ερμεγκάρντ της Εσπμπάγ. Όταν τον Αύγουστο του 817 ο πατέρας του αποφάσισε να μοιράσει τα εδάφη της αυτοκρατορίας στους γιους του, ο ίδιος δέχθηκε την Ακουιτανία που είχε γίνει ανεξάρτητο βασίλειο από την εποχή του παππού του Καρλομάγνου.

Ο Ερμόλδους Νίγκελους, ο ποιητής της αυλής του τον συνόδευσε στην εκστρατεία του στην Βρετάνη (824). Ο Πεπίνος Α΄ εξεγέρθηκε για πρώτη φορά εναντίον του πατέρα του με την προτροπή του μεγαλύτερου αδελφού του Λοθάριου Α΄, βάδισαν για το Παρίσι με την βοήθεια των Νευστριανών. Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής αντεπιτέθηκε, συναντήθηκε με τους γιους του στην Κομπιένη όπου τους νίκησε και τους αιχμαλώτισε, η επανάσταση απέτυχε. Ο Πεπίνος Α΄ εξεγέρθηκε για δεύτερη φορά εναντίον του πατέρα του με τον μικρότερο αδελφό του Λουδοβίκο τον Γερμανικό (832). Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής βρισκόταν στην Ακουιτανία έτοιμος να συντρίψει κάθε εξέγερση αλλά αυτή την φορά υποχρεώθηκε να υποκύψει στην Βαυαρική ανταρσία του Λουδοβίκου του Γερμανικού. Την επόμενη χρονιά ενώθηκε στην εξέγερση ο μεγαλύτερος αδελφός τους Λοθάριος Α΄, με την υποστήριξη του αρχιεπισκόπου της Ρεμς ανέτρεψαν τον πατέρα τους (833). Η άσχημη συμπεριφορά του Λοθάριου Α΄ τον έφερε σε αποξένωση με τον Πεπίνο Α΄ που στράφηκε υπέρ του πατέρας του που αποκαταστάθηκε (1 Μαρτίου 834), ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής έδωσε στον Πεπίνο όλους τους παλιούς του τίτλους, Ο Πεπίνος Α΄ πέθανε 4 χρόνια αργότερα (838) και τάφηκε στην εκκλησία της Αγίας Ραδεγούνδης στο Πουατιέ.

Οικογένεια

Με την σύζυγο του (822) Ινγκελτρούδη παιδιά του ήταν :

Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας 823-μετά το 864, βασιλιάς της Ακουιτανίας.
Κάρολος, αρχιεπίσκοπος του Μάιντς 825-863, αρχιεπίσκοπος στο Μάιντς.
Δύο κόρες, η μία παντρεύτηκε τον Γεράρδο της Ωβέρνης.

Οι δύο γιοι του Πεπίνου Α΄ ήταν ανήλικοι όταν πέθανε ο πατέρας τους, ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής παραχώρησε την Ακουιτανία στον μικρότερο γιο του και ετεροθαλή αδελφό του Πεπίνου Α΄ Κάρολο τον Φαλακρό ο οποίος διεκδίκησε ολόκληρο το βασίλειο. Οι Ακουιτανοί ωστόσο επέλεξαν ως δούκα τον γιο του Πεπίνου Α΄ Πεπίνο Β΄, και οι δυο γιοι του Πεπίνου Α΄ πέθαναν άτεκνοι.

Παραπομπές

Πηγές
Collins, Roger. "Pippin I and the Kingdom of Aquitaine." Charlemagne's Heir: New Perspectives on the Reign of Louis the Pious, edd. P. Godman and Roger Collins. Oxford: Oxford University Press, 1990. Reprinted in Law, Culture and Regionalism in Early Medieval Spain. Variorum, 1992.

Βασιλείς της Ακουιτανίας
Δυναστεία των Καρολιδών
Ηγεμόνες της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών
Κιτριανή Σίφνου

Η Κιτριανή ή Κιτριανί ή Κυπριανή είναι βραχώδες ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Βρίσκεται νότια της Σίφνου, πολύ κοντά στις ακτές της. Η έκτασή της είναι 0,937 τ.χλμ. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σίφνου.

Η εκκλησία Παναγία της Κιτριανής είναι το μοναδικό κτίσμα που υπάρχει πάνω στο ομώνυμο νησάκι που βρίσκεται απέναντι από το Ακρωτήρι, στο νότιο τμήμα του νησιού, και αποτελεί το αρχαιότερο εκκλησιαστικό μνημείο της Σίφνου (11ος αιώνας). Πρόκειται για σταυροειδή με τρούλο ναό της μεσοβυζαντινής περιόδου.

Η πρόσβαση στο νησάκι είναι εφικτή με σκάφος, καθώς είναι κοντά στα λιμανάκια του Πλατύ Γιαλού και του Βαθιού. Η περιοχή εκτός από την φυσική της ομορφιά, αποτελεί και ένα παράδεισο για τους λάτρεις του ψαρέματος.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Η Κιτριανή στον χάρτη
Η Παναγία της Κιτριανής - Νανω Χατζηδάκη από τον ιστότοπο https://www.academia.edu/

Παραπομπές 

Βραχονησίδες της Σίφνου
Καβαλλιανή Ευβοίας

Η Καβαλλιανή είναι ακατοίκητη νησίδα του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου. Βρίσκεται κοντά στις ακτές της Εύβοιας, απέναντι από την αρχαία Ραμνούντα. Η έκταση της νησίδας είναι 1,93 τ.χλμ. Διοικητικά ανήκει στον (καλλικρατικό) Δήμο Καρύστου (προηγουμένως στον Δήμο Στυραίων -αρχικά υπαγόταν στην κοινότητα Αλμυροποτάμου.).Οικοπεδικη εκταση 73 στρεμματα για τα μελη φέρεται να αγορασε το ετος 1981 απο την οικογενεια Μπελλου ιδιοκτητη του νησιου  ο  τοτε Παραθεριστικός και Αστικός Οικοδομικός Συνεταιρισμός των Υπαλλήλων της Εμπορικής Τραπέζης (ΠΑΟΣΥΕΤ).

Διοικητικές μεταβολές 
 Το 1961, απογραφεται ο οικισμος Καβαλλιανη και περιλαμβάνεται μαζί με τον οικισμό Παναγιά (58 κ.) και προσαρτώνται στην κοινότητα του Αλμυροποτάμου με έδρα τον οικισμό Αλμυροπόταμο (398 κ.).
 Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97),  η κοινότητα του Αλμυροποτάμου καταργείται και ο οικισμος στην Καβαλλιανή προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Στυραίων με έδρα τον οικισμό Στύρα.
 Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο δήμος Στυρέων καταργείται και η Καβαλλιανή προσαρτάται στο δήμο Καρύστου με έδρα τον οικισμό Κάρυστος.

Σήμερα ο οικισμος στο  νησί με τους οικισμούς Αλμυροπόταμο (102 κ.) και Παναγία (308 κ.) αποτελούν την Τοπική Κοινότητα του Αλμυροποτάμου (410 κ.), η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων, του δήμου Καρύστου, της περιφερειακής ενότητας Εύβοιας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Το ναυάγιο του ατμόπλοιου Χειμάρρα
Σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρων από την Καβαλλιανή συνέβη το ναυάγιο του ατμόπλοιου Χειμάρρα, το οποίο είναι το πλέον πολύνεκρο ναυάγιο της ελληνικής ναυτιλίας και χαρακτηρίστηκε ως ο «ελληνικός Τιτανικός». Το πλοίο βυθίστηκε στην περιοχή στις 19 Ιανουαρίου 1947, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 374 επιβαίνοντες. Πιθανότερη αιτία του ναυαγίου θεωρήθηκε η πρόσκρουση του πλοίου σε ύφαλο, αλλά υπήρξαν και άλλες εκδοχές όπως η πρόσκρουση του πλοίου σε νάρκη ή πραγματοποίηση σαμποτάζ.

Παραπομπές

Νομός Εύβοιας
Βραχονησίδες Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Καλανός

Ο Καλανός (4ος αιώνας π.Χ. - θάνατος το 323 π.Χ.) ήταν Ινδός  βραχμάνος γυμνοσοφιστής ή Βουδιστής γυμνοσοφιστής που καταγόταν από τα Τάξιλα, και έζησε στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου του οποίου και το στρατό οικοιοθελώς ακολουθούσε. . Η ινδική ονομασία του ήταν Σφίνης. Η γνωριμία του Αλέξανδρου με τον Δάνδαμη, τον πνευματικό ηγέτη των ασκητών της περιοχής, ήταν μέσω του Καλανού.

Ετυμολογία 
Διερχόμενος ο μακεδονικός στρατός από την ερημική περιοχή που κατασκήνωνε, του πρόσφερε τροφή και νερό. Οι Μακεδόνες στρατιώτες τον ονόμασαν τότε Καλανόν επειδή εκείνος τους προσφωνούσε με τη λέξη καλέ.  Έχει προταθεί πως το όνομα του ή η προσφώνηση που ακούγουνταν ως καλέ, προέρχεται από την Ινδική λέξη Καλιάνα (Kalyana) ή Καλιαναμάστου (Kalyanamastu), μια μορφή χαιρετισμού η οποία βρίσκεται ακόμα σε χρήση στην Ινδία.

Ιστορικό 

Ακολούθησε την εκστρατεία και απέκτησε αρκετούς μαθητές της ινδικής φιλοσοφίας, μεταξύ των οποίων και ο Λυσίμαχος. Με την ενέργειά του αυτή ο Σφίνης ή Κάλανος προκάλεσε την περιφρόνηση των άλλων Βραχμάνων, διότι προτίμησε να υπηρετήσει ένα άρχοντα αντί για το θεό. 

Ο Κάλανος αρρώστησε για πρώτη φορά στη ζωή του σε ηλικία 73 ετών κατά την μετάβαση του στρατού στην Περσία, και επειδή η υγεία του χειροτέρευε καθημερινά, θέλησε να δώσει τέρμα στη ζωή του αυτοαναφλέγωντας τον εαυτό του κατά τα έθιμα της θρησκείας και φιλοσοφίας του. Αρχικά ο Αλέξανδρος, που τον εκτιμούσε πολύ, προσπάθησε να τον μεταπείσει, αλλά βλέποντας την αποφασιστικότητά του να πεθάνει, ανέθεσε στον Πτολεμαίο να ετοιμάσει την εξόδιο τελετή, όπως την ήθελε ο Βραχμάνας.

Θάνατος 
Λέγεται ότι προπορευόταν μία πομπή από έφιππους και πεζούς. Άλλοι ήταν οπλισμένοι και άλλοι μετέφεραν πάσης φύσεως θυμιάματα, χρυσά και ασημένια κύπελλα, στρώματα και μία βασιλική ενδυμασία, τα οποία κατά διαταγή του Αλεξάνδρου θα καιγόντουσαν στην πυρά προς τιμήν του Ινδού. Επειδή λόγω της ασθενείας του δεν μπορούσε να περπατήσει, του είχαν παραχωρήσει έναν βασιλικό ίππο των Νυσαίων, αλλά ο Κάλανος δεν μπορούσε ούτε να ιππεύσει και τελικά τον μετέφεραν στεφανωμένο κατά τα ινδικά έθιμα πάνω σε φορείο. Σε όλη τη διαδρομή έψελνε ινδικά τραγούδια, που οι άλλοι Ινδοί αναγνώρισαν ως ύμνους προς τους θεούς τους. 

Πριν ανέβει στην πυρά, μοίρασε τα δώρα και τα στρώματα στους συντρόφους του και τον ίππο τον δώρισε στον μαθητή του Λυσίμαχο. Χαιρέτησε όλους τους παρόντες Μακεδόνες και τους παρακάλεσε να κάνουν επικήδειο γλέντι, να διασκεδάσουν και να μεθύσουν. Μετά ο Κάλανος ανέβηκε στην πυρά και ξάπλωσε, έτσι ώστε να τον βλέπει όλη η στρατιά. Σύμφωνα με τον Νέαρχο, μόλις άναψε η φωτιά, όλοι θαύμασαν ότι ο Κάλανος έμεινε εντελώς ακίνητος καθώς τον έκαιγαν οι φλόγες.

Δήλωση 
Ο Αλέξανδρος απουσίαζε από την πυρά του Καλανού, την τελευταία φορά που ήταν μαζί όμως και πριν αποχωρηστούν ο Καλανός φέρεται να του είπε "θα συναντηθούμε στη Βαβυλώνα" κάτι που εκείνη τη στιγμή θεωρήθηκε ως ασήμαντη ασυναρτησία, μια και την χρονική περίοδο εκείνη ο Αλέξανδρος δε σκόπευε να πάει στη Βαβυλώνα και ο Καλανός θα καιγόταν στην πυρά σύντομα. Έτσι εμφανίζεται σαν να έχει προβλέψει τον θάνατο του Αλέξανδρου μερικούς μήνες νωρίτερα απ'ότι αυτός συνέβη.

Παραπομπές

Ινδοί
Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Προβάτι Εχινάδων

Το Προβάτι είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος μετά τον Πεταλά, την Οξεία και την Δρακονέρα. Έχει έκταση 1,211 τ. χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά αναφέρεται για πρώτη φορά το 1908 στο ΦΕΚ 224Α - 25/08/1908 και ανήκει στον δήμο Ιθάκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Προβάτι στον χάρτη

Σημείωση 
Στο Ιόνιο Πέλαγος και στις Τηλεβοΐδους νήσους υπάρχει η συνώνυμη νησίδα Προβάτι.

Παραπομπές 

Εχινάδες
Μάκρη Εχινάδων

Η Μάκρη είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος μετά τον Πεταλα και την Οξεία την Δρακονέρα και το Προβάτι. Έχει έκταση 0,983 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης. 

Ιθάκη
Εχινάδες
Βρομώνας Εχινάδων

Ο Βρομώνας είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του συμπλέγματος των Εχινάδων νήσων, στα ανοιχτά των ακτών της νοτιοδυτικής Αιτωλοακαρνανίας. Η νησίδα έχει έκταση 1,047 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ιθάκης.

Υποσημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ο Βρομώνας στον χάρτη

Ιθάκη
Εχινάδες
Ποντικός Εχινάδων

Ο Ποντικός είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Η νησίδα έχει έκταση 0,736 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Ποντικός στον χάρτη

Εχινάδες
Καρλονήσι Εχινάδων

Το Καρλονήσι ή Καλονήσι είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας μι έκταση 0,719 τ.χλμ. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 να απογράφεται στον δήμο Ιθάκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Καρλονήσι στον χάρτη

Παραπομπές 

Εχινάδες
Δορυφόροι του Ποσειδώνα

Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος πλανήτης του Ηλιακού μας συστήματος και έχει δεκατρείς γνωστούς φυσικούς δορυφόρους. Ο μεγαλύτερος, κατά πολύ, από αυτούς είναι ο Τρίτωνας, ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Λάσελ στις 10 Οκτωβρίου του 1846, δεκαεφτά ημέρες μετά την ανακάλυψη του Ποσειδώνα. Ενώ μετά από περίπου εκατό χρόνια ανακαλύφθηκε ο δεύτερος δορυφόρος, η Νηρηίδα.

Ο Τρίτων είναι αρκετά ογκώδης ώστε να έχει επιτύχει υδροστατική ισορροπία και θα θεωρούνταν πλανήτης νάνος εάν περιφερόταν απευθείας γύρω από τον ήλιο. Έχει μία πολύ ασυνήθιστη τροχιά η οποία είναι κυκλική αλλά με ανάδρομη φορά και κεκλιμένη. Ανάμεσα στον Τρίτωνα και στον Ποσειδώνα υπάρχουν άλλοι έξι δορυφόροι, οι οποίοι έχουν ορθή φορά και η τροχιά τους δεν είναι πολύ κεκλιμένη σε σχέση με τον ισημερινό του Ποσειδώνα. Μερικοί από αυτούς βρίσκονται ανάμεσα στους δακτυλίους του Ποσειδώνα.

Ο Ποσειδώνας έχει και έξι ακανόνιστους δορυφόρους, μεταξύ αυτών και η Νηρηίδα, των οποίων η τροχιά είναι πολύ μεγάλη, είναι πολύ κεκλιμένοι και έχουν είτε ανάδρομη είτε ορθή φορά. Οι δύο από αυτούς, η Ψαμάθη και η Νησώ, έχουν την μεγαλύτερη τροχιά από οποιδήποτε άλλο φυσικό δορυφόρο του ηλιακού μας συστήματος.
Χρειάζονται περίπου 25 χρόνια για να κάνουν μία περιφορά γύρω από τον Ποσειδώνα και απέχουν από αυτόν 125 φορές από όσο απέχει η Σελήνη από την Γη.

Οι δορυφόροι του Ποσειδώνα έχουν ονομαστεί από θαλλάσιες θεότητες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής μυθολογίας, πολλοί δε από αυτούς έχουν πάρει ονόματα των Νηρηίδων, αφού ο Ποσειδώνας είναι ο θεός της θάλασσας.

Ανακάλυψη 

Ο Τρίτωνας ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Λάσελ στις 10 Οκτωβρίου του 1846, δεκαεφτά ημέρες μετά την ανακάλυψη του Ποσειδώνα. Ενώ η Νηρηίδα ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γκέραρντ Κάιπερ. Το 1981 ανακαλύφθηκε η Λάρισσα από τους Harold J. Reitsema, William B. Hubbard, Larry A. Lebofsky και David J. Thole.

Το 1989, όταν το Βόγιατζερ 2 πέρασε κοντά από τον Ποσειδώνα ξαναεντόπισε την Λάρισσα και ανακάλυψε 5 νέους εσωτερικούς δορυφόρους ανεβάζοντας των αριθμό των δορυφόρων του Ποσειδώνα σε οχτώ.

Το 2002 και το 2003, έπειτα από τηλεσκοπικές έρευνες από επίγεια παρατηρητήρια ανακαλύφθηκαν πέντε νέοι δορυφόροι ανεβάζοντας των αριθμό των δορυφόρων του Ποσειδώνα σε δεκατρείς. Οι νέοι εξωτερικοί δορυφόροι είναι η Αλιμήδη, η Σαώ, η Λαομέδεια, η Ψαμάθη και η Νησώ.

Τις 15 Ιουλίου 2013, μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μαρκ Σόουγουλτερ του ινστιτούτο SETI αποκάλυψε στο περιοδικό Sky & Telescope ότι ανακάλυψε ένα προηγουμένως άγνωστο δορυφόρο σε φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ από το 2004 μέχρι το 2009. Ο δορυφόρος έχει πάρει την επίσημη ονομασία Ιππόκαμπος.

Πίνακας δορυφόρων 

Οι δορυφόροι του Ποσειδώνα έχουν τοποθετηθεί με βάση την περίοδο περιφοράς. Ο Τρίτωνας, ο οποίος είναι ογκώδης και έχει σφαιρικό σχήμα, έχει σκιαθεί με μωβ χρώμα και είναι το όνομα του έντονο. Ενώ οι ακανόνιστοι δορυφόροι έχουν σκιαθεί με ανοιχτό γκρι όταν έχουν ορθή φορά και με σκούρο γκρι όταν έχουν ανάδρομη φορά.
Universal Channel

Το Universal Channel είναι ένα τηλεοπτικό κανάλι που ειδικεύεται σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές θρίλερ, δράμα, επιστημονική φαντασία και αστυνομικά, είναι ιδιοκτησία της NBC Universal και διατίθεται σε δορυφορικές και καλωδιακές πλατφόρμες όπως DirecTV, ΝΕΤ, VTR, στη Λατινική Αμερική. Το Universal Channel ξεκίνησε στις 1 Δεκεμβρίου 2007 στην Πολωνία και τη Ρουμανία ενώ στις 30 Μαΐου 2008 στη Ρωσία και την 1η Ιουλίου 2008 στην Ασία.

Το ελληνικό Universal Channel
Το Universal Channel ξεκίνησε να μεταδίδεται στην Ελλάδα στις 5 Μαΐου του 2008 από την συνδρομητική πλατφόρμα του ΟΤΕ Conn-x TV (νυν OTE TV). Μετέδιδε ξένες σειρές για πρώτη φορά στην Ελλάδα με όλα τα τελευταία επεισόδια καθώς και κινηματογραφικές ταινίες φαντασίας, περιπέτειας αλλά και κωμωδίες. Το κανάλι σε συνεργασία με το γνωστό τηλεοπτικό δίκτυο SciFi πρόβαλλε κάθε Σάββατο βράδυ από τις 21:00 μέχρι τις 01:10 και κάθε Κυριακή μεσημέρι 15:10 μέχρι τις 21:00 σειρές, ταινίες επιστημονικής φαντασίας και περιπέτειας. Επίσης το Universal Channel μεταδίδεται και στην Κύπρο από τις συνδρομητικές πλατφόρμες CytaVision, CableNet αλλά και την Primetel.

Το Πρόγραμμα

Σειρές
30 Rock
Boy Meets Girl
Columbo
Covert Affairs
Προορισμός - Η Αλήθεια (Destination Truth)
Εύρηκα (Eureka)
Flashpoint
Ο καταφερτζής (Flipping Out)
Ιατρικές Υποθέσεις (House M.D.)
Σε Πλήρη Θέα (In plain sight)
Impact
Κάθ & Κιμ (Kath & Kim)
Νόμος & Τάξη: Ηνωμένο Βασίλειο (Law & Order: UK)
Νόμος & Τάξη: Λος Αντζελες (Law & Order: Los Angeles)
Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ
Miami Social
Million Dollar Listing
Ντετέκτιβ Μονκ (Monk)
Το όνομά μου είναι Ερλ (My name is Earl)
Νοσοκόμα Τζάκυ (Nurse Jackie)
Rookie Blue
Sanctuary (Καταφύγιο)
Shattered
The Office
The Philanthropist

Λογότυπα

Universal Channel (Λατινική Αμερική)

Universal Channel (Βραζιλία)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Universal Channel Επίσημη Ελληνική Ιστοσελίδα (Κλειστός)

Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2004
Λακωνικός κόλπος

Ο Λακωνικός κόλπος είναι ο νοτιότερος κόλπος της Πελοποννήσου, της ηπειρωτικής Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης. Χαρακτηρίζεται ο επισημότερος της Ελλάδος από το γεγονός ότι προ αυτού διέρχεται ο μεγαλύτερος αριθμός πλοίων που έχουν κατεύθυνση από δυτική Μεσόγειο προς λιμένες ανατολικής Μεσογείου και Μαύρης θάλασσας και αντίστροφα και από την Αδριατική προς τη διώρυγα του Σουέζ και αντίστροφα.
Ο Λακωνικός κόλπος εκτείνεται κατά διεύθυνση Βορρά – Νότου, με είσοδο από το Νότο, ενώ ορίζεται ανατολικά από την απόληξη της ΝΑ χερσονήσου της Πελοποννήσου, της άλλοτε Λακωνικής, εκ της οποίας και η ονομασία του, που καταλήγει στο Ακρωτήριο Μαλέας, (ανατολικό κέρας του Λακωνικού), και δυτικά από τη χερσόνησο της Μάνης που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, (δυτικό κέρας του Λακωνικού). Και τα δύο αυτά ακρωτήρια φέρουν φάρους πολύ μεγάλης φωτοβολίας.

Το εύρος της εισόδου του Λακωνικού, δηλαδή η απόσταση μεταξύ των δύο παραπάνω ακρωτηρίων είναι περίπου 35 μίλια, ενώ το μήκος της κεφαλής του κόλπου, δηλαδή του μυχού του, περιορίζεται εκατέρωθεν σε μια υπέροχη αμμώδη παραλία μήκους 8 μιλίων. Στο μυχό του Λακωνικού κόλπου εκβάλει ο ποταμός Ευρώτας, ο δημιουργός της υπέροχης αυτής παραλίας. 
Το μήκος του κόλπου από της εισόδου του μέχρι του μυχού του, (μήκος είσδυσης), είναι περίπου 28 μίλια.

Νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες του Λακωνικού είναι η Ελαφόνησος, η Κρανάη, τα Τρίνησα (συστάδα βραχονησίδων) και η βραχονησίδα Κατεργάκι (κοντά στο Ταίναρο).

Κυριότεροι λιμένες του Λακωνικού είναι του Γυθείου, της Νεάπολης Βοιών, (Βάτικα), ο Αρχάγγελος, το Πόρτο Κάγιο, η Πλύτρα, η Ελιά, ο Κότρωνας, το Σκουτάρι. Οι ακτές του γενικά είναι πολυσχιδείς μ΄ ένα πλήθος όρμων και ορμίσκων που τον περιβάλλουν.

Σημαντικότερες αμμώδεις παραλίες του Λακωνικού είναι αναμφίβολα όλο το μήκος της ακτής του μυχού του καθώς και: η δημοτική πλαζ Γυθείου, η ακτή Σεληνίτσα, κοντά και βόρεια της πόλης του Γυθείου, η υπέροχη ανοικτή παραλία του Μαυροβουνίου, καθώς και στη συνέχεια οι ακτές Βαθύ, Αγερανός, Σκουτάρι, Καλύβια και βέβαια ο Κότρωνας που συνδέεται με παραλιακή οδό με το Γύθειο και που συνεχίζει περιφερειακά Πόρτο Κάγιο - Γερολιμένα - Αρεόπολη - Γύθειο.

Ακτογραφία 
Η παραλία του είναι σχετικά ρηχή, φτάνοντας τα 24 έως 50 μέτρα βάθος, ενώ το μέγιστο βάθος του φτάνει στα 1450 μέτρα μέσα στον κόλπο και στα 5015 μέτρα λίγο έξω από τον κόλπο.

Παραπομπές

Λακωνικός
Λακωνικός
Λακωνικός
Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Λακωνίας
Κόλποι της Μεσογείου
Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πελοποννήσου
Γιώργος Βρασιβανόπουλος

Ο Γιώργος Βρασιβανόπουλος (Αθήνα 1924-10 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που έπαιξε σε αρκετές κωμωδίες σε δεύτερους ρόλους.

Βιογραφία 
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951 με το έργο Έγκμοντ του Γκαίτε, με το θίασο του Δ. Ροντήρη. Από τους χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν στην ταινία "Η Χαρτοπαίχτρα" με τη Ρένα Βλαχοπούλου, στο ρόλο του γαμπρού της. Εργάστηκε ως μεταφραστής σε διαλόγους ξένων ταινιών.

Υπήρξε σύμβουλος του ΣΕΗ και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Ηθοποιών και αντιπρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών.

Απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία

Ως ηθοποιός

Ως σεναριογράφος

Βιντεοταινίες

Τηλεταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Θέατρο 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές 

 http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3714830
 http://www.cine.gr/people.asp?name=%C2%F1%E1%F3%E9%E2%E1%ED%EF%F0%EF%F5%EB%EF%F2%2C%20%C3%E9%F9%F1%E3%EF%F2
 Βιογραφία και αναλυτική φιλμογραφία από το Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA.

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ερνστ Λίντεμαν

Ο Ερνστ Λίντεμαν (γερμ., Ernst Lindemann), (28 Μαρτίου 1894 στο Άλτενκιρχεν - 27 Μαΐου 1941 στο Βόρειο Ατλαντικό) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και αργότερα του Kriegsmarine. Ήταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του Βίσμαρκ.

Καριέρα 
Το 1913 κατατάχτηκε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό και υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στα πλοία Έλζας και Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το διάστημα 1931-1934 έγινε λέκτορας στη Σχολή Ναυτικού Πυροβολικού, ενώ την περίοδο 1936-1938 διετέλεσε σύμβουλος και αργότερα επικεφαλής του τμήματος σχηματισμού μάχης της Ανώτατης Ναυτικής Διοίκησης. Το 1938 προήχθη σε Πλοίαρχο (Kapitän zur See). Τον Αύγουστο του 1940 του ανατέθηκε η διοίκηση του θωρηκτού Βίσμαρκ.

Βίσμαρκ 
Στις 24 Μαίου 1941 το Βίσμαρκ βύθισε το θωρηκτό HMS Hood (Χουντ) και προξένησε ζημιές στο HMS Prince of Wales. Τρεις μέρες αργότερα, μεγάλη δύναμη του Βρετανικού Ναυτικού πρόφθασε το Βίσμαρκ (το οποίο είχε μείνει ακυβέρνητο μετά από τορπίλη που δέχτηκε στο πηδάλιο από αεροσκάφος) και το βύθισε στη ναυμαχία που ακολούθησε.

Οι ακριβείς συνθήκες θανάτου του Λίντεμαν δεν είναι διαπιστωμένες. Μια θεωρία υποστηρίζει πως σκοτώθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ανώτερους αξιωματικούς όταν η γέφυρα του Βίσμαρκ χτυπήθηκε από εχθρικά βλήματα. Επιζώντες του πληρώματος, όμως, αναφέρουν ότι τον είδαν να στέκεται με τον υπασπιστή του και να απευθύνει το στρατιωτικό χαιρετισμό λίγο πριν βυθιστεί με το πλοίο.

Διακρίσεις 
 Σιδηρούς Σταυρός, 1ης και 2ας τάξεως του απονεμήθηκε για τις υπηρεσίες του κατά τον Α' ΠΠ
 Σταυρός των Ιπποτών, του απονεμήθηκε μετά θάνατον για τη βύθιση του HMS Hood
 Η "Βερμαχτμπερίχτ" (καθημερινή αναφορά της γερμανικής διοίκησης) ανέφερε στις 28 Μαΐου 1941:

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ernst Lindemann @ Θωρηκτό Βίσμαρκ - Αγγλικά
 Lexikon Der Wehrmacht, σύντομη βιογραφία - Γερμανικά

Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Βάλτερ Ούλμπριχτ

Ο Βάλτερ Ούλμπριχτ (Walter Ulbricht, 30 Ιουνίου 1893 - 1 Αυγούστου 1973) ήταν Γερμανός κομμουνιστής ηγέτης και πολιτικός. Ως Γενικός Γραμματέας του Κόμματος ΕΣΚΓ από το 1950 έως το 1971, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόωρη ανάπτυξη και καθιέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία).

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1893 από εργατική οικογένεια και εργάστηκε ως ξυλουργός. Το 1912 έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος και αναμείχθηκε ενεργά στο εργατικό επαναστατικό κίνημα. Υπήρξε από τα στελέχη της οργάνωσης «Σπάρτακος» και από τους ιδρυτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, στο οποίο εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής το 1923, και αργότερα ανέλαβε το οργανωτικό τμήμα. Μετά την επικράτηση του ναζισμού το 1933, κατέφυγε στη Μόσχα και διηύθυνε διάφορα παράνομα γραφεία, ενώ παράλληλα διατέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Γ΄ Διεθνούς (1935-1939). Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε την αντιφασιστική του δράση και αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του αντιστασιακού αντιναζιστικού κινήματος. Επέστρεψε στη Γερμανία με τον Κόκκινο Στρατό και μετά τη συντριβή του Άξονα, συνέβαλε σημαντικά στη συσπείρωση των αντιφασιστικών πολιτικών δυνάμεων σε ενιαίο μέτωπο, στην ίδρυση του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Διατέλεσε υπουργός και αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης. Το 1950 αναδείχθηκε γενικός γραμματέας του Κόμματος και ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας. Σκληροπυρηνικός κομμουνιστής, αρνήθηκε να εξομαλύνει τις σχέσεις με τη Δυτική Γερμανία και φέρει την ευθύνη για την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου. Λόγω των στενών σχέσεών του με την ΕΣΣΔ, απέστειλε στρατεύματα για να βοηθήσει τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία (1968). Το 1971 τη θέση του στο κόμμα ανέλαβε ο Έριχ Χόνεκερ. Πέθανε το 1973.

Ο Πέτρος Κόκκαλης, ο πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ο προσωπικός γιατρός του Βάλτερ Ούλμπριχτ.

Πηγές 
 Η μεγάλη ιστορία του 20ού αιώνα, η Ανασυγκρότηση - Διπολικός κόσμος, τόμος 5''

Παραπομπές

Γερμανοί πολιτικοί
Ουλμπριχτ
Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Γερμανοί άθεοι
Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Τάσος Υφαντής

Ο Τάσος Υφαντής και Υφάντης (Καβάλα 13 Μαΐου 1942 - Αθήνα 14 Αυγούστου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μιχαηλίδη και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία Εμφανίστηκε σε θεατρικές παραστάσεις ("Παντρολογήματα", 1976) και σε κινηματογραφικές ταινίες ("Ρεπό", "120 ντεσιμπέλ", "Δοξόμπους"). Συμμετείχε σε σειρές της τηλεόρασης και στο τηλεπαιχνίδι "Ομιλείτε ελληνικά" της ΕΤ-1. Το 1983 υποδύθηκε τον εαυτό του στο ντοκιμαντέρ "Ο ερωτισμός στην αρχαία ελληνική τέχνη".  

Απεβίωσε ξαφνικά από ανακοπή της καρδιάς στις 14 Αυγούστου του 1989.

Φιλμογραφία

Ταινίες

Τηλεόραση

Πηγές 
Φιλμογραφία στο IMDB.

Παραπομπές

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιώργος Νέζος

Ο Γιώργος Νέζος ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι Άργους το 1909 και σπούδασε στο Βασιλικό Θέατρο, όπου και έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ηλικία 26 ετών. Συνεργάστηκε με τους θιάσους του Μάνου Κατράκη, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, του Καρούσου και άλλων. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε δεύτερους ρόλους όπως του γιατρού και του πατέρα της πρωταγωνίστριας. Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1989.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

Ταινίες 
Ταξίδι στα Κύθηρα ( 1984)...φίλος του εξόριστου
Ο γύρος του θανάτου (1983) ......Αρίστος
Αλαλούμ (1982) ........πατέρας Γκόλφως
Άγουρη σάρκα (1974)
Η Μαρία της σιωπής (1973) ......γιατρός
Θέμα συνειδήσεως (1973)Ο εχθρός του λαού (1972)Τι 30... τι 40... τι 50... (1972)Η εφοπλιστίνα (1971)...........καπετάν ΓιάννηςΗ κόρη του ήλιου (1971)Καυτά, ψυχρά και ανάποδα (1971)Μια γυναίκα στην αντίσταση (1970).........γιατρόςΑγωνία (1969)Η κόμησσα της φάμπρικας (1969).........ΧαράλαμποςΣτον δάσκαλό μας ... με αγάπη (1969) (πρόεδρος)Μείνε κοντά μου, αγαπημένε (1968)......ΚαρνέζηςΑυτή που δεν λύγισε(1968).......καθηγητής ιατρικήςΚοντσέρτο για πολυβόλα (1967)Κάνε τον πόνο μου χαρά (1966).....(γιατρός) ΑναγνώστουΤο σπίτι των ανέμων (1966)..........γιατρόςΟυ κλέψεις (1965)Όχι,.. κύριε Τζόνσον (1965)Το μπλόκο (1965)Του χωρισμού ο πόνος (1965)Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965)Τσακισμένη απ' την ορφάνια (1965)..........ΑνδρέαςΤο φυλαχτό της μάνας (1965).........ΓιάννηςΦεύγω με πίκρα στα ξένα (1964).......ΚωνσταντήςΣυντρίμμια της ζωής (1964)Είμαι αθώος (1960)............στρατηγόςΠρωτευουσιάνικες περιπέτειες (1956)Τζο ο τρομερός (1955)............κλεπταποδόχοςΟ Γολγοθάς μιας ορφανής (1954)Ο Καπετάν Σοροκάδας (1953)Ματωμένα Χριστούγεννα (1951)Πικρό ψωμί (1951)Διαγωγή... μηδέν! (1949)Δυο κόσμοι (1949)Γκρεμισμένα όνειρα (1949)

 Τηλεόραση Μέσα από το πλήθος (1984, ΕΡΤ-2)Ελληνικές κωμωδίες (1981, ΥΕΝΕΔ)Ιστορίες της ζωής (1981, ΥΕΝΕΔ)Φως του Αυγερινού (1980, ΕΡΤ)Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα (1980, ΕΡΤ)Πικρά χαμόγελα (1976, ΥΕΝΕΔ)Εφιάλτης (1973, ΕΙΡΤ)Αξιωματικός υπηρεσίας'' (1972, ΕΙΡΤ)

Θεατρικές παραστάσεις 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Πηγές 
Φιλμογραφία του ηθοποιού και φωτογραφία του στο 90 lepta.com
Αναλυτική φιλμογραφία

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Βασίλης Διαμαντόπουλος

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (Πειραιάς 15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο Αυτός και το παντελόνι του του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού γυμνασιάρχη στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Νόμος 4000 και αργότερα, σε σειρές, όπως Εκμέκ παγωτό, στην ιδιωτική τηλεόραση. Είναι ο ιδρυτής της ανωτέρας δραματικής σχολής Ίασμος που υφίσταται μέχρι και σήμερα.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Κουν. Το 1956 ίδρυσε μαζί με τη Μαρία Αλκαίου το Νέο Θέατρο και το 1993 το Σύγχρονο Θέατρο. Το 1970 επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς επίσης και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ παράλληλα δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής εργαστηρίου υποκριτικής τέχνης για νέους ηθοποιούς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1999 από καρδιοαναπνευστική ανακοπή στη Γενική Κλινική Αθηνών, λόγω υποκεφαλικού κατάγματος του αριστερού μηριαίου που υπέστη από πτώση. Η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Προσωπική ζωή 
Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Μαρία Αλκαίου, με την οποία απέκτησε μία κόρη, και εν συνεχεία με την ηθοποιό Μαρίνα Γεωργίου, με την οποία απέκτησε ένα γιο.

Πολιτικές πεποιθήσεις 
Υπήρξε κομμουνιστής σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και στρατευμένος με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Φιλμογραφία

Θέατρο

Τηλεοπτικό θέατρο

Τηλεοπτικές σειρές

Εκπομπές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Από συνέντευξη του ηθοποιού για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο του 1995

Έλληνες κομμουνιστές
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σπηλιά Λάρισας

Το χωριό Σπηλιά βρίσκεται στο Νομό Λαρίσης. Είναι χτισμένη στον Κίσσαβο σε 850 μ. υψόμετρο.  Απέχει 30 χλμ. από τη Λάρισα. ΝΔ. του χωριού εντοπίστηκαν θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι, δύο από τους οποίους ανάσκαψε ο Θεοχάρης, στις θέσεις "Βρύση Βούλγαρη" και "Κιμπουρλί" και είναι σήμερα εν μέρει ορατοί. Στη θέση "Σοκάκι" υπάρχει σπήλαιο με σταλακτίτες και στη θέση "Μπουγάζι" χαράδρα.  Έχει 324 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τουριστικές δραστηριότητες, ενώ υπάρχουν και κάποιοι η εξασκούν το παραδοσιακό επάγγελμα του χτίστη. Το καλοκαίρι πολλαπλασιάζει τον πληθυσμό της, αποκτώντας παραθεριστικό χαρακτήρα.

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Τεμπών
Νεοκαπιταλισμός

Ο Νεοκαπιταλισμός είναι η οικονομική θεωρία που συνδυάζει ορισμένες έννοιες του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού. Αυτός ο τύπος καπιταλισμού είναι νέος, συγκριτικά με τον καπιταλισμό που υπήρχε πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο όρος εμφανίστηκε στις δεκαετίες του 50' και του 60' από Γάλλους και Βέλγους αριστερούς συγγραφείς, όπως Αντρέ Γκορζ (Andre Gorz) και ο Λίο Μικιέλσεν (Leo Michielsen). Έγινε δημοφιλής στις αγλλοσαξoνικές χώρες από τον μαρξιστή Έρνεστ Μάντε (Ernest Mande). 

Ο Μίκαελ Μίλερ (Michael Miller) χρησιμοποιεί τον όρο για να περιγράψει τον καπιταλισμό της ηπειρωτικής Ευρώπης όπου χαρακτηρίζεται από μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, διευρυμένο κράτος πρόνοιας και επιλεκτική επέμβαση του κράτους και όπου τα εργατικά συνδικάτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την ιδιωτική βιομηχανία συμφωνούν σε ένα γενικό επίπεδο μισθού και κρατικών δαπανών στην οικονομία, ώστε να αποφεύγονται οι απεργίες.

Καπιταλισμός
Κοινωνική φιλοσοφία
Οικονομικές αντιλήψεις
Πολιτική οικονομία
Μπέρνλι

Το Μπέρνλι (αγγλικά: Burnley, ) είναι πόλη της Αγγλίας, κύρια πόλη του δήμου Μπέρνλι (borough of Burnley). Βρίσκεται στην περιοχή του Λάνκασαϊρ. Ο πληθυσμός του είναι περίπου 73.500 κάτοικοι. Η πόλη βρίσκεται στην ένωση των ποταμών Μπρουν και Κάλντερ. Βρίσκεται 18 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπλάκμπερν και 40 χλμ ανατολικά του Πρέστον. Στην περιοχή έχουν βρεθεί προϊστορικά ευρήματα της λίθινης περιόδου. Οι πρώτες αναφορές για την πόλη χρονολογούνται το 1122. Η πόλη όμως γνώρισε την μεγαλύτερή της ανάπτυξη κατά την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης, όταν ήταν κέντρο παραγωγής βαμβακερών υφασμάτων. Τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες εργοστασιακές μονάδες της περιοχής έχουν κλείσει. Οι κύρια πηγή εισοδημάτων των πολιτών της είναι σήμερα οι υπηρεσίες και οι κατασκευές, ενώ μετά το κλείσιμο ενός εργοστασίου της εταιρίας ελαστικών Μισελέν στην περιοχή , ιδρύθηκε εκεί το Κέντρο Ψηφιακής Τεχνολογίας του Λάνκασαϊρ, με σκοπό την ανάπτυξη στην περιοχή εταιριών, στο χώρο της τεχνολογίας.

Αθλητισμός 
Η πόλη είναι η έδρα της ομώνυμης ομάδας ποδοσφαίρου, που ιδρύθηκε το 1882 και ανήκει στις 12 ομάδες που δημιούργησαν το Αγγλικό Πρωτάθλημα το 1888.Εκεί ζει και ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς τις τελευταίες δεκαετίες, ο Σερ Ίαν ΜακΚέλεν.

Παραπομπές 

Πόλεις της Αγγλίας