joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεώργιος Κούρτογλου

Ο Γεώργιος Κούρτογλου ( επίσης γνωστός ως Γιοργκάκι Εφέντη, γεννήθηκε το 1856 στη Νίγδη), ήταν έλληνας πολιτικός, νομικός και κοινωνικός ακτιβιστής και ο κυβερνήτης στα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εξελέγη στο νέο Οθωμανικό κοινοβούλιο το 1908 μετά την επανάσταση των Νεότουρκων. Εξελέγη βουλευτής της Νίγδης στο Βιλαέτι του Ικονίου.

Βιογραφία 
Ο Γεώργιος Κούρτογλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1856 σε Καππαδοκική ελληνική οικογένεια. Κατά τη διάρκεια της ζωής του κατείχε υψηλή κατάταξη στα γραφεία διοίκησης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, συμπεριλαμβανομένης της έδρας βουλευτή για τη Νίγδη στην Καππαδοκία, μια θέση την οποία κατείχε από το 1908 μέχρι το 1912.

Παραπομπές 

Έλληνες πολιτικοί
Δημήτριος Α. Μακρίδης

Ο Δημήτριος Α. Μακρίδης υπηρέτησε ως ο αρχηγός των Προσκόπων της Ελλάδας.

Το 1967, ο Μακρίδης έλαβε τον 45ο Χάλκινο Λύκο, τη μόνη διάκριση της Παγκόσμιας Οργάνωσης της Προσκοπικής Κίνησης που απονέμεται από τη Παγκόσμια Προσκοπική Επιτροπή για εξαιρετικές υπηρεσίες προς όφελος του παγκόσμιου προσκοπισμού.

Παραπομπές 

Έλληνες πρόσκοποι
Κάτια Μαργαρίτογλου

Η Κάτια Μαρί Μαργαρίτογλου είναι ελληνίδα μοντέλο και διαγωνιζόμενη ομορφιάς. Το 1998 κέρδισε τον τίτλο της Μις Ελλάς στα καλλιστεία Σταρ Ελλάς και to 1998 εκπροσώπησε την Ελλάδα στα καλλιστεία Μις Κόσμος που πραγματοποιήθηκαν στις Σεϋχέλλες. Το πρόσωπό της έχει εμφανιστεί στα εξώφυλλα περιοδικών όπως τα Life & Style, Men Magazine και Money for Life, καθώς και σε πολλά βιβλία μόδας και διαφημίσεις και διαφημίσεις. Αυτή τη στιγμή ανήκει στο πρακτορείο Ace Models.

Εμφανίσεις για διάφορες εταιρείες 

 BOSS
 Life & Style
 Men Magazine
 Money & Life

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ace Μοντέλα
 Μόδα Πύλες
 

Έλληνες μοντέλα
Τζέικομπ Νένα

O Τζέικομπ Νένα (Jacob Nena , 1941-2022) ήταν πολιτικός από τις Ομόσπονδες Πολιτείες Μικρονησίας. Υπήρξε πρόεδρος της νησιωτικής χώρας, από τις 8 Μαΐου 1997 ως τις 11 Μαΐου 1999 (υπηρεσιακός από τις 8 Νοεμβρίου 1996 ως τις 8 Μαΐου 1997). Υπηρέτησε επίσης ως αντιπρόεδρος της Μικρονησίας επί προεδρίας Μπέιλι Όλτερ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Λελού της Μικρονησίας στις 10 Οκτωβρίου 1941. Τον Μάιο του 1991 ορκίστηκε αντιπρόεδρος.

Από το 1979 ως το 1983 ήταν κυβερνήτης του Κοσράε.

Όταν ο πρόεδρος Όλτερ υπέστη εγκεφαλικό, τον Ιούλιο του 1996, ο αντιπρόεδρος Νένα ανέλαβε υπηρεσιακά στη θέση του τον Νοέμβριο του 1996. Στις 8 Μαΐου 1997 ο Νένα ορκίστηκε πρόεδρος και υπηρέτησε τα 2 χρόνια της θητείας που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει ο αποβιώσας προκάτοχός του, Μπέιλι Όλτερ.  B

Τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Λίο Φάλκαμ.

Ήταν παντρεμένος, με 10 παιδιά.

Ο Νένα απεβίωσε στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ στις 6 Ιουλίου 2022.

Παραπομπές 

Νενα
Νενα
Τζον Χάγκλελγκαμ

Ο Τζον Χάγκλελγκαμ (John Richard Haglelgam, γενν. 10 Αυγούστου 1949) ήταν ο δεύτερος Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας.

Ιστορικό και πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1949 στο νησί Εοριπίκ, στην πολιτεία Γιαπ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο του Eauripik και το Γυμνάσιο Εξωτερικών Νήσων στην Ουλίθι της Γιαπ την περίοδο 1964-1968. Το 1968, έλαβε υποτροφία AFS για να περάσει το ανώτερο έτος στο γυμνάσιο του Beaverton στο Beaverton του Όρεγκον.  Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο του Beaverton το 1969 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, από όπου έλαβε πτυχίο Bachelor of Arts στην πολιτική επιστήμη το 1973. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο του Willamette στο Σάλεμ του Όρεγκον για έναν χρόνο και επέστρεψε στη χώρα του για να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές.  Έπειτα από τη βουλευτική του θητεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα ως μεταπτυχιακός φοιτητής που χρηματοδοτήθηκε από το East West Centre. Ο Haglelgam ήταν στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης όταν επανεξελέγη για δεύτερη θητεία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Έλαβε το πτυχίο Master of Arts στην Πολιτική Επιστήμη την άνοιξη του 1977. Έναν χρόνο μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του για επανεκλογή το 1991, ο Χάγκλελγκαμ παρακολούθησε τη Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ, από όπου έλαβε το 1993 μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση (MPA).

Η ενασχόλησή του με τα κοινά ξεκίνησε το 1974, όταν διεκδίκησε με επιτυχία μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου της Μικρονησίας.  Υπήρξε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων μέχρι την επικύρωση του Συντάγματος των Ηνωμένων Εθνών το 1978.  Ήταν μέλος του Ενδιάμεσου Κογκρέσου μέχρι την εκλογή μελών του Πρώτου Συνεδρίου των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας το 1979.

Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας 
Στις 12 Μαΐου 1987, το πέμπτο κογκρέσο τον εξέλεξε ως τον δεύτερο πρόεδρο των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας για να διαδεχθεί τον αείμνηστο Τοσίγουο Νακαγιάμα.

Τον Αύγουστο του 2018 ο Χάγκλελγκαμ σε ομιλία του τάχθηκε εναντίον του κινήματος ανεξαρτησίας του Τσούουκ πριν από το δημοψήφισμα που είχε προγραμματιστεί για το 2019. Περιέγραψε τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας ως «κλινικά τρελούς».

Προσωπική ζωή 
Είναι παντρεμένος με την Πόλα Όρι και έχουν 2 γιους.

Παραπομπές

Χαγκλελγκαμ
Πόλι Κάσου

Το Πόλι, επίσημα Πόλιον, είναι ημιορεινό χωριό της Κάσου των Δωδεκανήσων σε υψόμετρο 220 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πόλι βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού σε απόσταση 3 χλμ. νοτιοανατολικά από το Φρυ και παλιότερα υπήρξε πρωτεύουσα του νησιού. Κατά τους Μυκηναϊκούς Χρόνους το κέντρο δραστηριότητας της Κάσου εντοπίζεται στο βόρειο τμήμα της, γύρω από τη φυσικά οχυρή τοποθεσία σε λόφο δίπλα του Πόλι, όπου υπήρχε μυκηναϊκή ακρόπολη και μέχρι σήμερα υπολείμματα ενετικού κάστρου. Στην ανατολική πλευρά της αρχαίας ακρόπολης υπάρχει εμφανές οχυρωματικό τείχος, ενώ υπήρχε πλακόστρωτη οδός που οδηγούσε από αυτήν στο αρχαίο λιμάνι Εμπορειός. Στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανασκαφεί τάφοι του 4ου αιω. π.Χ. και έχουν βρεθεί επιτύμβιες επιγραφές της περιόδου εκείνης, οι οποίες φυλάσσονται στην αρχαιολογική συλλογή στο Φρυ. Το 1912 έγινε ισχυρός σεισμός που ισοπέδωσε τα περισσότερα σπίτια του χωριού.

Αξιοθέατα 
Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας με τους γαλάζιους τοίχους και πορτοκαλί τρούλους. Στη τοποθεσία "Απικράνη", νοτιοανατολικά του χωριού, βρίσκεται η Ιερά μονή του Αγίου Μάμα με θέα το Καρπάθιο και Λιβυκό πέλαγος. Και οι δύο από το 1949 έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Βορειοανατολικά, το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής με θέα τη βόρεια ακτογραμμή της Κάσου, τα χωριά της και πιο πίσω τα βουνά της Καρπάθου. Η εκκλησία του Αγίου Ονουφρίου, κτισμένη τον 12ο αιω. για την οποία πιθανολογείται ότι κατασκευάσθηκε στην ίδια θέση από υλικά παλαιότερης παλαιοχριστιανικής βασιλικής.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1951 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 υπάρχουν 80 μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στο δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου. Ο επίσημος πληθυσμός παλιότερα ήταν σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.:το  1981 ήταν  81 κάτοικοι, το 1991 ήταν 72. και το 2001 ήταν 78.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πόλι, ο ιστορικός οικισμός των Δωδεκανήσων - Κάσος στο https://www.youtube.com
Η μονή Αγίου Μάμα Κάσου  από τον ιστότοπο http://www.golden-greece.gr
Χάρτης της Κάσου, των νησιών και νησίδων γύρω της από τον ιστότοπο https://www.diakopes.gr

Παραπομπές

Χωριά της Κάσου
Διμάλη

Η Διμάλη η αλλιώς Δίμαλλον ήταν πιθανόν αρχαία Ελληνική πόλη στην περιοχή της Ιλλυρίας, ανατολικά της Ελληνικής πόλης Απολλώνια, στην σημερινή Αλβανία. Δεν είναι βέβαιο ακόμη αν ήταν Ελληνική πόλη.

Ιστορία 
Σύμφωνα με τον Βρετανό μελετητή της αρχαίας Ελλάδας N. G. L. Hammond, η Διμάλη ήταν μάλλον ιδρυμένη από τον Πύρρο της Ηπείρου ή από εποίκους από την κοντινή ελληνική αποικία της Απολλώνιας. Αρκετοί μελετητές και ιστορικοί πιστεύουν ότι η πόλη στην αρχή άνηκε στους Ιλλυρίους αλλά μετά επηρεάστηκε από τον πολιτισμό της αρχαίας Ηπείρου και κατέληξε Ελληνιστική. Παρόλο που η πόλη συχνά συνδέεται με τους Παρθήνους (Ιλλυρική φυλή) σε διάφορες πηγές, ποτέ δεν δηλώθηκε ρητά ότι είναι πόλη αυτής της φυλής.

Κατά τον Πρώτο Μακεδονικό πόλεμο, το 213 ή 212 π.Χ., ο Φίλιππος Ε΄ κατάφερε να πάρει τον έλεγχο της πόλης, αλλά μετά από μια αποτυχημένη ρωμαϊκή επίθεση που οδήγησε ο στρατηγός Σερμπρόνιος Τουνιτάνος το 205 π.Χ., η πόλη εγκαταλείφθηκε από τον Φίλιππο Ε΄ στη συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Ρώμης και της Μακεδονίας στη Φοινίκη τον ίδιο χρόνο.

Αρχαιολογικά ευρήματα 
Η ταυτοποίηση του χώρου με την αρχαία πόλη έγινε δυνατή χάρη στην ανακάλυψη αρχαίων πλακιδίων με σφραγίδα της Δωρικής λέξης "ΔΙΜΑΛΙΤΑΝ". Η επιγραφική στο Δήμημα αναφέρει ορισμένα Ελληνικά αξιώματα όπως τους πρυτανείς, το γραμματέο και το φυλαρχο, καθώς και μια μοναδική αφιέρωση στον Απόλλων. Η πόλη φιλοξενεί μια σειρά από μνημεία, χαρακτηριστικά της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής, όπως μια στοά.

Παραπομπές 

Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία
Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια
Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιλλυρία
Πόλεις στην Αρχαία Ιλλυρία
Όλντριχ Λάισεκ

Ο Όλντριχ Λάισεκ (Τσέχικη προφορά: lai•sek) (8 Φεβρουαρίου 1925 - 2 Οκτωβρίου 2001) ήταν Τσέχος ζωγράφος, σχεδιαστής, γραφίστας και δάσκαλος των τεχνών. Ήταν μέλος της Ένωσης Δημιουργικών Καλλιτεχνών της Τσεχοσλοβακίας από το 1954. Ήταν επικεφαλής μίας καλλιτεχνικής κοινότητας με την επωνυμία «Η Ομάδα των Οκτώ Καλλιτεχνών». Το 1985 του απονεμήθηκε το εθνική παράσημο για την Άριστη Εργασία. Κατά τη διάρκεια της ζωής του φιλοτέχνησε πάνω από 3.000 έργα, εκ των οποίων περισσότερα από 1.800 ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Ζωή 
Ο Λάισεκ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1925 στο Κρεσέτιτσε, ένα χωριό κοντά στην Κουτνά Χόρα, στην κεντρική Βοημία (Τσεχοσλοβακία), σε μια οικογένεια εμπόρων. Το 1944, αποφοίτησε από μηχανικό βιομηχανικό γυμνάσιο στην Κουτνά Χόρα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε σε μια επαναστατική οργάνωση με το όνομα «Η Γροθιά», όπου πολέμησε κατά της ναζιστικής κατοχής της Τσεχοσλοβακίας. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετακόμισε στην Πράγα όπου εργάστηκε στην Τσεχοσλοβακική Ένωση Βιομηχανίας. Αρχίζοντας το 1946, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Λάισεκ ανακάλυψε το καλλιτεχνικό του ταλέντο και αποφοίτησε το 1950. Το 1966 επίσης αποφοίτησε με πτυχίο στην οικονομία. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δάσκαλος. Υπήρξε επίσης καθηγητής στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών στην Πράγα ξεκινώντας το 1955.

Ο Λάισεκ είχε επιτυχία στην καλλιτεχνική του σταδιοδρομία αρκετά νωρίς. Το 1955, έγινε δεκτός στην κοινωνία Στούρσα και αργότερα στο Κέντρο VI. Συμμετείχε σε διαγωνισμό για την ανακαίνιση των χώρων του Εθνικού Θεάτρου της Πράγας. Από το 1954, υπήρξε μέλος της Ένωσης Δημιουργικών Καλλιτεχνών της Τσεχοσλοβακίας. Το 1960 ίδρυσε μια καλλιτεχνική κοινωνία με την επωνυμία Η Ομάδα των Οχτώ Καλλιτεχνών, στην οποία ενεργούσε ως επικεφαλής. Οι στόχοι αυτής της κοινωνίας ήταν κυρίως να δημιουργήσουν εκπαιδευτικά, καλλιτεχνικά γεγονότα στην ύπαιθρο και να αναζητήσουν νέους χώρους όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν διάφορες εκθέσεις. Το 1985, βραβεύτηκε από τον πρόεδρο της δημοκρατίας με το παράσημο για την Άριστη Εργασία. Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2001 στην Πράγα της Τσεχίας, στην ηλικία των 76 ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Bibliothek des Kunstgewerbemuseums: http://katalog.upm.cz/cgi-bin/k6?ST=03&L=03&KOD=02&PZ=02&KDE=016&JAK=L&ADR=0019059646
 Online catalogue of paintings of Oldřich Lajsek: https://web.archive.org/web/20140714110514/http://www.phsoft.cz/lajsek.html
 Galerie výtvarného umění v Ostravě: http://gvuostrava.knihovny.net/katalog/l.dll?cll~9110
 Signatueres of painters: http://www.signaturymaliru.cz/painter/601.php
 Východočeská galerie v Pardubicích: http://www.vcg.cz/databaze.html?kat=1&autor=L&PHPSES...

Τσέχοι ζωγράφοι
Γραφίστες
Σχεδιαστές
Ρασίν (Ουισκόνσιν)

Το Ρασίν είναι μια πόλη και η έδρα της κομητείας Ρασίν του Ουισκόνσιν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στις όχθες της Λίμνης Μίσιγκαν, στις εκβολές του ποταμού Ρουτ. Το Ρασίν βρίσκεται 22 μίλια νότια από το Μιλγουόκι. Στην απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 78.860 κατοίκων, καθιστώντας το ως η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στο Ουισκόνσιν. Η μέση τιμή κατοικίας ανέρχεται στα 103.625 δολάρια, καθιστώντας το μία από τις πιο προσιτές πόλεις στο Ουισκόνσιν για να αγοράσει κάποιος ένα σπίτι. Τον Ιανουάριο του 2017 ονομάστηκε ως "η πιο προσιτή θέση για να ζήσει στον κόσμο.

Παραπομπές 

Πόλεις του Ουισκόνσιν
Η Ρόζα της Σμύρνης

Η Ρόζα της Σμύρνης είναι μια ελληνική ταινία του 2016 σε σκηοθεσία του Γιώργου Κορδέλλα και σενάριο της Χριστίνας Λαζαρίδη. Το σενάριο είναι βασισμένο στο βιβλίο "Ισμαήλ και Ρόζα" του Γιάννη Γιαννέλλη-Θεοδοσιάδη.

Πλοκή
Στην Αθήνα του 1987, ο Δημήτρης, ένας Έλληνας που ζούσε στην Τουρκία και εκδιώχθηκε, ζει με τη σύντροφό του, τη Ρίτα. Έχει αναλάβει μία έκθεση με θέμα τους Έλληνες της Σμύρνης. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, βρίσκει ένα ματωμένο νυφικό, το οποίο ανήκει στην ηλικιωμένη πλέον Ρόζα.

Εισπρακτική πορεία
Η ταινία πούλησε 37.432 εισιτήρια στο πρώτο της 4ήμερο (22–25 Δεκ) και ολοκλήρωσε το χριστουγεννιάτικο πενθήμερο με 27.946 εισιτήρια στις 26 Δεκεμβρίου για ένα σύνολο 65.378 εισιτηρίων. Παρουσίασε μικρή μείωση (5,5%) κατά το πρωτοχρονιάτικο 4ήμερο (29 Δεκ–1 Ιαν) πουλώντας 35.388 εισιτήρια, ενώ το 4ήμερο των Θεοφανείων (5–8 Ιαν) σημείωσε αύξηση 10% φτάνοντας στα 38.927 εισιτήρια. Συνολικά, πούλησε 356.983 εισιτήρια στην Ελλάδα και έτσι έγινε η εμπορικότερη ταινία του 2016. Είναι επίσης η 4η πιο εμπορική ελληνική ταινία της δεκαετίας 2010-2019.

Διανομή
Λήδα Πρωτοψάλτη ως Ρόζα
Τάσος Νούσιας ως Δημήτρης
Ευγενία Δημητροπούλου ως Μαριάννα
Γιλμάζ Γκρουντά ως Ισμαήλ
Γιούλικα Σκαφιδά ως Ρίτα
Τζεμ Ακσακάλ ως Ομέρ
Πέτρος Λαγούτης ως Γιώργος
Χάρης Εμμανουήλ ως υπεύθυνος του μουσείου
Κώστας Καζανάς ως Κότογλου

Παραπομπές

Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες γυρισμένες στην Τουρκία
Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Ελληνόφωνες ταινίες
Τουρκόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2016
Ελληνοφρυγικές γλώσσες

Οι ελληνοφρυγικές γλώσσες είναι υποθετικός κλάδος της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών με δύο γλώσσες μέλη: την Ελληνική γλώσσα και τη Φρυγική γλώσσα. Τα ελληνικά έχουν επίσης διάφορες προτεινόμενες ομαδοποιήσεις με τα αρμενικά και τα ινδοϊρανικά (ελληνοαρμενικά, ελληνοαριανά) αρχαία μακεδονικά (Ελληνομακεδονικά) και πιο πρόσφατα τα μεσσαπιανά. Τα ελληνικά και τα αρχαία μακεδονικά κατατάσσονται συχνά στην ελληνική γλώσσα. Σε άλλες περιπτώσεις, η Ελληνική θεωρείται ότι αποτελείται μόνο από ελληνικές διαλέκτους.

Βιβλιογραφία

Περαιτέρω ανάγνωση 
 
 
 
 
 

Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
Ελληνική γλώσσα
Ζωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο

Ο ζωολογικός κήπος του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά:San Diego Zoo) είναι ένας μεγάλος ζωολογικός κήπος στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ. Άνοιξε το 1916.

Είδη ζώων
Ο ζωολογικός κήπος φιλοξενεί πολλά είδη σπάνιων, υπό εξαφάνιση και εξωτικών ζώων, μεταξύ άλλων ζώα πολικές αρκούδες, ουρακοτάγκους, γιγάντια πάντα, ινδικούς ελέφαντες, ινδικούς ρινόκερους, οκάπι, αρκούδες των Άνδεων, τίγρεις, φοινικόπτερα κ.α.

Σαν Ντιεγκο
Σαν Ντιέγκο
Έβα Σφομπόντα

Η Έβα Νίκολα Σφομπόντα (γεν. 26 Ιουλίου 1997) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στα μικρά σπριντ, 60, 100 και 200 μέτρα.

Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2016 στα 100 μέτρα με επίδοση 11.12, σε ηλικία 18 ετών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 μπήκε στους ημιτελικούς και κατέκτησε την 15η θέση.

Τη σεζόν του κλειστού στίβου 2017 την έκλεισε με ένα αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 24η θέση από τους ημιτελικούς.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 11η θέση στα 100 μέτρα γυναικών με επίδοση 11.30.

Την καλύτερη εμφάνιση στην καριέρα της έκανε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 60 μέτρα γυναικών.

Ατομικά ρεκόρ 

 Ανοιχτός

 100 μέτρα – 11.12 (Μπίντγκοστς 2016) ΕΡΕ
 200 μέτρα – 23.88 (-1.0) (Μπακού 2014)

 Κλειστός

 60 μέτρα – 6.99 (Τόρουν 2022) 
 200 μέτρα – 24.55 (Σπάλα 2014)

Παραπομπές 

Πολωνοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Γιώργος Στύλιος

Ο Γιώργος Στύλιος (1971) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άρτα το 1971. Έχει σπουδάσει στο Φυσικό τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο από το Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου και διδακτορικό δίπλωμα από το Τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ήταν προϊστάμενος του Τμήματος Εφαρμογών και Πληροφορικής στην Διοίκηση και στην Οικονομία στο ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Έχει εργαστεί στο ΤΕΙ Ηπείρου και στο Πανεπιστήμιο Πατρών και είναι λέκτορας Εφαρμογών στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Ήταν πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών του Τμήματος Φυσικής του Α.Π.Θ., γραμματέας πόλης της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης, μέλος της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. 

Από τον Μάιο του 2012 μέχρι σήμερα εκλέγεται βουλευτής Άρτας με τη Νέα Δημοκρατία. Είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, επικεφαλής της Ελληνικής αντιπροσωπίας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (Ο.Α.Σ.Ε.), μέλος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών και της Υποεπιτροπής Νησιωτικών και Ορεινών Περιοχών της Βουλής. 

Τον Σεπτέμβριο του 2014 ορίστηκε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Σαμαρά και αποπέμφθηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, καθώς δήλωσε απευθυνόμενος στη Λιάνα Κανέλλη: «Εσείς θέλετε Κασιδιάρη». Υπήρξε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής και εκπρόσωπος της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Χωρών Νοτιοανατολικής Ευρώπης (PA SEECP).

Τον Ιανουάριο του 2021 ορίστηκε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Στις 13 Αυγούστου 2021 ορίστηκε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αρμόδιος για τα Προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης και τον ΕΛΓΑ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γεώργιος Δημοσθένης Στυλιος , δελτίο στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
 Προσωπικός ιστότοπος

Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Άρτας
Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Έλληνες υφυπουργοί Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Έλληνες υφυπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων Σερρών

Το Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων είναι μουσείο που ιδρύθηκε το 1979 στις Σέρρες.

Παραπομπές 

Λαογραφικά μουσεία στην Ελλάδα
Λαογραφικά μουσεία ανά χώρα
Σαρακατσάνοι
Παραδοσιακές φορεσιές
Λαογραφία στην Ελλάδα
Μουσεία στις Σέρρες
Μαρκία Οτασιλία Σεβήρα

Η Μαρκία Οτασιλία Σεβήρα, λατιν. Marcia Otacilia Severa (άκμασε 244-249) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Φιλίππου του Άραβα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (244-249). Ήταν μέλος της αρχαίας Οτακιλίας γενεάς, από την τάξη των υπάτων και των συγκλητικών.

Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Οτακιλίου Σεβήρου ή Σεβηριανού, που υπηρέτησε ως Ρωμαίος κυβερνήτης της Μακεδονίας και της Μοισίας, ενώ η μητέρα της ήταν μέλος της Μαρκίας γενεάς ή σχετιζόταν με το γένος αυτό. Σύμφωνα με πηγές, ο αδελφός της Σεβηριανός υπηρέτησε ως Ρωμαίος κυβερνήτης της Κάτω Μοισίας το διάστημα 246-247.

Το 234 παντρεύτηκε τον Φίλιππο, που την εποχή αυτή μάλλον υπηρετούσε στην Πραιτωριανή Φρουρά υπό τον Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Σεβήρο και απέκτησε τον Φίλιππο Β΄ το 238.

Τον Φεβρουάριο του 244 ο Αυτοκράτορας Γορδιανός Γ΄ απεβίωσε στη Μεσοποταμία· στις πηγές υπάρχει υποψία, ότι φονεύτηκε και υπάρχει μία πιθανότητα η Σεβήρα να εμπλεκόταν στη συνωμοσία. Ο άνδρας της Φίλιππος έγινε ο νέος Αυτοκράτορας και έδωσε στον προκάτοχό του μία κανονική κηδεία· η τέφρα του επέστρεψε στη Ρώμη για ταφή.

Ο Φίλιππος έδωσε στη Σεβήρα την τιμητική προσφώνηση της Αυγούστας και έκανε τον γιο του διάδοχο της πορφύρας. Η Σεβήρα και ο Φίλιππος γενικά θεωρούνται το πρώτο χριστιανικό αυτοκρατορικό ζεύγος, διότι κατά τη βασιλεία τους οι εκτελέσεις των Χριστιανών έπαψαν και το ζεύγος έγινε ανεκτικό προς τον Χριστιανισμό, ωστόσο οι πεποιθήσεις τους δεν έχουν αποδειχθεί. Για παράδειγμα, με την παρέμβασή της ο Άγ. Βαβύλας επίσκοπος της Αντιόχειας σώθηκε από την εκτέλεση.

Το 249 τα στρατεύματα του Δούναβη ανακήρυξαν τον Δέκιο ως Αύγουστο. Στη μάχη κοντά στη Βερόνα ο Φίλιππος σκοτώθηκε και ο Δέκιος έγινε μόνος Αυτοκράτορας. Η Σεβήρα ήταν στη Ρώμη την εποχή αυτή και όταν τα νέα του άνδρα της έφθασαν, η Πραιτωριανή Φρουρά σκότωσε τον γιο της, ενώ ήταν ακόμη στην αγκαλιά της. Η Σεβήρα έζησε αργότερα στην αφάνεια.

Στα Ερυθρά γραπτά της Μάλτας V.118, που βρίσκονται στο Μουσείο της Βαλλέττα, αναφέρεται, ότι απέπλευσε για τον γενέθλιο τόπο του Φιλίππου, την Αλίγυα Σαμσάν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Φίλιππο τον Άραβα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
 Μάρκος Ιούλιος Φίλιππος Σεβήρος ή Φίλιππος Β΄ 238-249, συναυτοκράτορας (247-249).
 Ιουλία Σεβήρα ή Σεβερίνα, για την οποία έχουμε νομισματικές αποδείξεις, αν και δεν αναφέρεται σε γραπτές πηγές.
 Κουίντος Φίλιππος Σεβήρος γενν. 247.

Πηγές
 "Otacilia Severa". Antoninianus Presentation. Et Tu Antiquities. 24 February 2010.
 Sermarini, Joseph T. (15 February 2006). "Otacilia Severa". NumisWiki, The Collaborative Numismatics Project. Forum Ancient Coins.
 Otacilia Severa". Forum Ancient Coins. Forum Ancient Coins.

Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Λίγκα της Ειρήνης και Ελευθερίας

Η Λίγκα της Ειρήνης και Ελευθερίας (Ligue internationale de la paix) δημιουργήθηκε μετά από πίεση της κοινής γνώμης εναντίον του πολέμου της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας με το Βασίλειο της Πρωσίας για το Λουξεμβούργο. Παρόλο που το ζήτημα του Λουξεμβούργου λύθηκε ειρηνικά το 1867 με την συνθήκη του Λονδίνου, ο γαλλοπρωσσικός πόλεμος δεν μπορούσε να αποφευχθεί και έτσι η Λίγκα διαλύθηκε και επαναϊδρύθηκε ως 'Société française pour l'arbitrage entre nations' (Ένωση μεσολαβητών ανάμεσα στα έθνη) τον ίδιο χρόνο. Η  Société pour l'arbitrage μπορεί να ιδωθεί ως προπομπός του Δικαστηρίου της Χάγης το οποίο ιδρύθηκε το 1899 και της Κοινωνίας των Εθνών που ιδρύθηκε το 1919 και ήταν προπομπός του ΟΗΕ.

Πρώτο συνέδριο
Το πρώτο συνέδριο της Λίγκας, έλαβε χώρα στις 5 Σεπτεμβρίου 1867 στην Γενεύη. Ο Emile Acollas όρισε την οργανωτική επιτροπή με την υποστήριξη του Τζον Στιούαρτ Μιλ, του Élisée Reclus και του αδελφού του Élie Reclus. 

Άλλοι σημαντικοί υποστηρικτές ήταν οι Βίκτωρ Ουγκώ, ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, Louis Blanc, Edgar Quinet, Jules Favre, and Alexander Herzen. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ευρώπη υπέγραψαν για υποστήριξη του Κογκρέσου.

Ελαβε υποστήριξη από την την εργατική-κομμουνιστική Πρώτη Διεθνή με τον Καρλ Μαρξ να παρακολουθεί το Κογκρέσσο. Ο αναρχικός Μιχαήλ Μπακούνιν έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Γενεύη καθώς εντάχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 André Durand: Gustave Moynier and the peace societies. In: International Review of the Red Cross, no 314, p. 532–550 (31-10-1996)

Γαλλικά πολιτικά κόμματα
Μίνιονς

Τα Μίνιονς είναι φανταστικά κίτρινα πλάσματα που φορούν μπλε τζιν σαλοπέτες με το χαρακτηριστικό G. Ο Γκρου από την παιδική ταινία Εγώ ο Απαισιότατος είναι ο αρχηγός τους και είναι πιστοί του ακόλουθοι.Τα Μίνιονς έχουνε τραβήξει το ενδιαφέρον πολύ κόσμου καθώς πολλές φορές στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Pinterest, Facebook κτλ.) κυκλοφορούν αστεία με εικόνες τους. Κάποια Μίνιονς είναι ο Μπομπ, ο Κέβιν και ο Στιούαρτ.

Παραπομπές 

Φανταστικοί χαρακτήρες
Φλάβιος Δαλμάτιος

Να μην συγχέεται με τον γιο του, τον Δαλμάτιο καίσαρα.

O Φλάβιος Δαλμάτιος, λατιν. Flavius Dalmatius (απεβ. 337) από τη Δυναστεία του Κωνσταντίνου ήταν τιμητής το 333.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού και της 2ης συζύγου του Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Α΄ Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

Πέρασε τη νεανική του ζωή στην Τολόσα της Γαλατίας. Μάλλον εκεί γεννήθηκαν οι δύο γιοί του Δαλμάτιος και Αννιβαλιανός. Περί το 325 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη στην Αυλή του Κωνσταντίνου Α΄ και διορίστηκε ύπατος (consul) και τιμητής (censor) το 333.

Στην Αντιόχεια ο Φλ. Δαλμάτιος ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια των ανατολικών συνόρων της Αυτοκρατορίας. Κατά την περίοδο αυτή εξέτασε την περίπτωση του Αθανασίου Πατριάρχη Αλεξανδρείας, σημαντικού αντιπάλου του Αρειανισμού, που κατηγορήθηκε για φόνο. Το 334 ο Φλ. Δαλμάτιος κατέστειλε την εξέγερση του Καλόκαιρου, ο οποίος στην Κύπρο είχε αυτοαναγορευθεί Αυτοκράτορας. Το επόμενο έτος έστειλε μερικούς στρατιώτες στο συνέδριο της Τύρου για να σώσει τη ζωή του Αθανασίου.

Οι δύο γιοί του ανέλαβαν σημαντικά αξιώματα υπό τη διακυβέρνηση τού Κωνσταντίνου Α΄, αλλά ο Φλάβιος Δαλμάτιος και οι γιοί του σκοτώθηκαν στις εκκαθαρίσεις, που ακολούθησαν τον θάνατο του Αυτοκράτορα τον Μάιο του 337.

Οικογένεια
Είχε τέκνα:
 Δαλμάτιος απεβ. 337, Καίσαρ (335-337).
 Αννιβαλιανός απεβ. 337, είχε τον τίτλο του ευγενέστατου (nobilissimus). Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Κωνσταντίνα, κόρη τού Κωνσταντίνου Α΄.

Πηγές
 Roman Emperors DIR

Δυναστεία του Κωνσταντίνου
Ζωολογικός κήπος Λονδίνου

Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου(αγγλικά: London Zoo) είναι ένας μεγάλος ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην αγγλική πρωτεύουσα. Άνοιξε στις 27 Απριλίου 1828. Φιλοξενεί 673 είδη ζώων. Είναι επιστημονικός ζωολογικός κήπος και την δοίκησή του την αναλάμβανει η ζωολογικη κοινότητα του Λονδίνου.

Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου άντεξε τον Ά και τον Β παγκόσμιο πόλεμο, ενώ λειτούργησε και κατά την Βρετανική α Αυτοκρατορία.

Ζώα του κήπου 
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου φιλοξενούσε στο παρελθόν διάσημα και πολύ αγαπητά ζώα στο κοινό. Κάποια από αυτά ήταν ο αφρικανικός ελέφαντας Τζάμπο (ο μεγαλύτερος αφρικανικός ελέφαντας) ο δυτικός πεδινός γοριλας Guy the gorila, το θηλυκό γιγάντιο πάντα Chi Chi, ο ιπποπόταμος Obaysch, η πολική αρκούδα Brumas, και ο γορίλας Bongo Junior.

Λονδίνο
Λονδινο
Λιμνοχώρι Φλώρινας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λιμνοχώρι (αποσαφήνιση)

Το Λιμνοχώρι είναι ορεινό χωριό της Φλώρινας σε υψόμετρο 610 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λιμνοχώρι βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του οροπεδίου Πτολεμαΐδας - Αμυνταίου, στις ανατολικές όχθες της μικρής λίμνης Ζάζαρης και βορειοδυτικά της λίμνης Χειμαδίτιδας. Είναι κτισμένο πάνω σε μία χαμηλή ράχη που χωρίζει τις δύο λίμνες, ανάμεσα σε καταπράσινο περιβάλλον και κοντά στην επαρχιακή οδό Αμυνταίου - Καστοριάς. Απέχει 15 χλμ. ΝΔ. από το Αμύνταιο και 42 χλμ. ΝΑ. από την Φλώρινα.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικείτο από Οθωμανούς, υπήρχε μάλιστα τζαμί στο κέντρο του χωριού μέχρι τη δεκαετία του '50. Μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμού (1922) εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο.

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο Λιμνοχώρι δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνοχωρίου, ο οποίος διοργανώνει πολλές εκδηλώσεις με γνωστότερη αυτή της Πρωτομαγιάς στις όχθες της λίμνης.

Αξιοθέατα 
Η γύρω από το χωριό περιοχή, η οποία εκτείνεται κυρίως γύρω από τις λίμνες Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα, είναι χαρακτηρισμένη ως Natura 2000. Θεωρείται σημαντικός βιότοπος για τα πουλιά και γαλήνιο τοπίο με ορεινό δασικό τοπίο από τη δυτική πλευρά, έλη, καλαμιώνες και γόνιμη πεδιάδα από τα ανατολικά.

Προσφέρεται για περιηγητικές εκδρομές, ποδήλατο βουνού, κανό, βαρκάδα, ψάρεμα και ιππασία. Σε διπλανή με το χωριό τοποθεσία, βρίσκονται τα ιαματικά λουτρά "Μπάνια" όπου διασώζεται πισίνα από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1918 και με το όνομα Άγιοι Θεόδωροι στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Ζελενιτσίου. Μετονομάστηκε σε Λιμνοχώρι το 1926. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λιμνοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 257 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Αρχαιολογικά ευρήματα Λιμνοχωρίου" από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20170619060057/http://culture.gr/

Χωριά του νομού Φλώρινας
Δήμος Αμυνταίου
Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Δωρόθεος Παλλαδινός

Ο Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Δωρόθεος Παλλαδινός (1888 - 28 Ιανουαρίου 1977, κατά κόσμον Διονύσης Παλλαδινός) ήταν Έλληνας μητροπολίτης. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1888 και αποφοίτησε τη θεολογική σχολή Αθηνών το 1915. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1914 από τον μητροπολίτη Ζακύνθου Διονυσίου και το 1917 πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας Ζακύνθου (1915-1917), Γυθείου και Οιτύλου (1918-1921) και Πατρών (1921-1940). Χειροτονήθηκε μητροπολίτης Λευκάδος στις 26 Σεπτεμβρίου 1940.

Καταγόμενος ο ίδιος από οικογένεια βιοπαλαιστών, ίδρυσε γηροκομείο στη Λευκάδα για τη διαβίωση των πτωχών ηλικιωμένων με δική του δαπάνη («Δωρόθειον Ίδρυμα»).

Στις 25 Ιουνίου 1968 αποχώρησε από μητροπολίτης Λευκάδος με τον νόμο υποχρεωτικής αποχώρησης λόγω ορίου ηλικίας που υφίστατο επί δικτατορίας.

Εκοιμήθη στη Λευκάδα στις 28 Ιανουαρίου 1977 σε ηλικία 89 ετών.

Παραπομπές 

Δωροθεος
Ξένοιαστος Καβαλάρης

Ο Ξένοιαστος Καβαλαρης (αγγλικά: Easy Rider) είναι Αμερικανική δραματική ταινία 
παραγωγής 1969 σε σκηνοθεσία Ντένις Χόπερ. Πρωταγωνιστούν οι Πίτερ Φόντα, Ντένις Χόπερ, και ο Τζακ Νίκολσον.

Η ταινία κυκλοφόρησε από την Columbia Pictures, στις 14 Ιουλίου 1969,  αποφέροντας συνολικά 60 εκατομμύρια δολάρια εσόδα παγκοσμίως, από έναν προϋπολογισμό γυρισμάτων που δεν ξεπέρασε τις 400.000 δολάρια. Οι κριτικοί έχουν εγκωμιάσει την σκηνοθεσία, συγγραφή, μουσική, τις εικόνες και την ατμόσφαιρα της ταινίας. Το 1998 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Πλοκή 
Ο Γουάιτ (Πίτερ Φόντα) και ο Μπίλι (Ντένις Χόπερ), είναι δυο περιθωριακοί τύποι που αναλαμβάνουν να κάνουν ένα μακρινό ταξίδι με τις μοτοσυκλέτες τους από το Λος Άντζελες προς το Μεξικό για να πουλήσουν μια ποσότητα κοκαίνης που την έχουν κρύψει επιμελώς μέσα στα ρεζερβουάρ καυσίμων. Ταυτόχρονα το ταξίδι για αυτούς θα είναι και μια αναζήτηση καινούριων εμπειριών. 
Στην περιπλάνηση τους γνωρίζουν τον αλκοολικό δικηγόρο Τζορτζ Χάνσον (Τζακ Νίκολσον), ο οποίος τους ακολουθεί και τους βοηθά να βρουν την προσωπική τους  ελευθερία.

Διανομή

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο  
 

Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Ταινίες του 1969
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντένις Χόπερ
Αμερικανικές ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ταινίες δρόμου
Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας
Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια
Ελευθέρα βοσκή

Η ελευθέρα βοσκή υποδηλώνει μια μέθοδο κτηνοτροφίας στην οποία τα ζώα, για τουλάχιστον ένα μέρος της ημέρας, μπορούν να βοσκήσουν ελεύθερα σε εξωτερικούς χώρους, αντί να περιορίζονται σε ένα κλουβί για 24 ώρες κάθε μέρα. Σε πολλές φάρμες, η εξωτερική περιοχή είναι περιφραγμένη, γεγονός που τεχνικά το καθιστά περίβλημα. Ωστόσο, τα συστήματα ελευθέρας βοσκής προσφέρουν συνήθως την ευκαιρία για εκτεταμένη μετακίνηση και ηλιακό φως που αλλιώς εμποδίζεται από συστήματα εσωτερικών χώρων. Η ελευθέρα βοσκή μπορεί να ισχύει για το κρέας, τα αυγά ή την γαλακτοπαραγωγή.

Ο όρος χρησιμοποιείται σε δύο αισθήσεις που δεν αλληλεπικαλύπτονται εντελώς: ως περιγραφή των μεθόδων κτηνοτροφίας με επίκεντρο του αγρότη και ως καταναλωτοκεντρική περιγραφή αυτών. Υπάρχει μια δίαιτα όπου ο ασκούμενος τρώει μόνο κρέας από πηγές ελευθέρας βοσκής.

Σε πολλά βοσκοτόπια, τα ζώα ελευθέρας βοσκής επιτρέπεται να περιφέρονται χωρίς περιφράξεις, σε αντίθεση με τα περιφραγμένα βοσκοτόπια. Σε πολλές γεωργικές οικονομίες, τα ζώα ελευθέρας βοσκής είναι αρκετά συνηθισμένα.

Ιστορία 

Εάν κάποιος επιτρέπει στην "ελευθέρα βοσκή" να συμπεριλάβει την "εκτροφή", η ελευθέρα βοσκή ήταν μια τυπική μέθοδος εκτροφής τουλάχιστον μέχρι την ανάπτυξη του συρματοπλέγματος και σύρματος στην εκτροφή των κοτόπουλων. Η γενικά κακή κατανόηση της διατροφής και των ασθενειών πριν από τον εικοστό αιώνα κατέστησε δύσκολη την αύξηση πολλών ειδών κτηνοτροφικών ζώων χωρίς να τους δοθεί πρόσβαση σε διάφορα είδη διατροφής. Η εργασία της εκτροφής των ζώων και η μεταφορά όλων των ζωοτροφών σε αυτά ήταν απαγορευτική, όπως και για τα βοοειδή γαλακτοπαραγωγής.

Στην περίπτωση των πουλερικών, μέχρι τη δεκαετία του 1920 η βοσκή σε ανοιχτούς χώρους αποτελούσε το κυρίαρχο σύστημα εκτροφής, όμως η ανακάλυψη των βιταμινών Α και D επέτρεψε να διεξαχθεί σε εμπορική κλίμακα με επιτυχία την εκτροφή σε περιορισμένους χώρους. Πριν από αυτό, οι πράσινες ζωοτροφές και η ηλιοφάνεια (για τη βιταμίνη D) ήταν απαραίτητες για την παροχή της απαραίτητης περιεκτικότητας σε βιταμίνες. . Μερικά μεγάλα εμπορικά κοπάδια αναπαραγωγής εκτράφηκαν σε βοσκότοπους στη δεκαετία του 1950. Η διατροφική επιστήμη είχε ως αποτέλεσμα την αυξημένη χρήση του περιορισμού για πολλά είδη ζώων με τον ίδιο τρόπο

Παραπομπές 

Κτηνοτροφία
Κιμμερικόν

Το Κιμμερικόν ή αλλιώς Ψόα ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην ανατολική Κριμαία (Ταυρίδα), σημερινή Ουκρανία. Η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους από την Μίλητο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ και ερειπώθηκε κατά την Πρωτοχριστιανική περίοδο (30-325 μ.Χ). Το όνομά της μπορεί να αναφέρεται σε έναν προγενέστερο Κιμμέριο οικισμό στην περιοχή. Βρίσκεται περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά από το Κερτς.

Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων επιστημόνων, κατά την περίοδο της Συμμαχίας της Δήλου, το Κιμμερικόν ήταν μία από τις πολλές ελληνικές πόλεις του Εύξεινου Πόντου που συμμετείχαν σε αυτή, καταβάλλοντας συγκεκριμένο φόρο.

Τον 3ο αιώνα π.Χ το Κιμμερικόν κατακτήθηκε από τους Γότθους και αποδυναμώθηκε ακόμα πιο πολύ μετά από μερικά χρόνια που δεχόταν συχνές επιθέσεις από πειρατές. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς στις πρώτες δεκαετίες του 6ου αιώνα μ.Χ. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´, μετά την προσάρτηση των εδαφών του Κιμμέριου Βόσπορου, δεν αποκατέστησε τις ζημιές της πόλης γιατί πίστευε ότι ήταν ανώφελο και ότι δεν θα χρησίμευε πια.

Ανασκάφηκε από Σοβιετικούς αρχαιολόγους κατά τις περιόδους 1927, 1947-49 και 1950-51. Ευρήματα από την περιοχή υπάρχουν σήμερα στο Ιστορικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Κερτς.

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Αποικίες της Μιλήτου
Νικώνιον

Το Νικώνιον ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην ανατολική όχθη της εκβολής του ποταμού Δνείστερου, κοντά στις εξίσου Ελληνικές πόλεις του Οδησσού και του Τύρα. Aναφέρεται από τις πηγές και ως Νικόνιον, Νικόνεον ή Νικωνία.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ από αποίκους της Μίλητου. Στην απέναντι όχθη του ποταμού άλλοι Μιλήσιοι άποικοι είχαν ήδη ιδρύσει τον Τύρα. Στα μέσα περίπου του 5ου αιώνα π.Χ., η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Σκύθη βασιλιά Σκύλη, όπως συνάγεται από νομίσματα της εποχής. Αργότερα φαίνεται πως εντάχθηκε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς αναφέρεται στους καταλόγους των εισφορών της συμμαχίας για το έτος 425/424 π.Χ. Tον 4ο αι. π.Χ. η πόλη διατηρούσε την ανεξαρτησία της.

To 331 π.Χ. το Νικώνιον καταστράφηκε από το Ζωπυρίωνα, στρατηγό του Μέγα Αλεξάνδρου. Στις αρχές του 3ου αι. π.Χ., επανιδρύθηκε από κατοίκους του Τύρα. Αναφέρεται ακόμα από τον Αρριανό τον 2ο αιώνα ως «χωρίον». Με βάση τις αρχαιολογικές μαρτυρίες, η πόλη εγκαταλείφθηκε τον 3ο αιώνα για άγνωστη αιτία.

Αρχαιολογικά ευρήματα 
Ο αρχαιολογικός χώρος άρχισε να ανασκάπτεται συστηματικά το 1962 από το Πανεπιστήμιο της Οδησσού. Εκτεταμένες έρευνες ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και συνεχίζονται έως σήμερα από Πολωνούς και Ουκρανούς αρχαιολόγους. Στα ανατολικά του αρχαιολογικού χώρου ανασκάφηκε το 1972 νεκροταφείο της Ύστερης Κλασικής και Πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Το νεκροταφείο του οικισμού της Ρωμαϊκής περιόδου βρίσκεται πλησίον. Περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, και ταφές σκυθικού τύπου, με τύμβους πάνω από τους νεκρικούς λάκκους, εγχυτρισμούς σε αμφορείς και απλούστερες λακκοειδείς ταφές. Έχουν βρεθεί επίσης μερικά νομίσματα, μακεδονικά, σκυθικά, ιστρικά αλλά και δραχμές.

Παραπομπές

Αρχαίες ελληνικές αποικίες
Αποικίες της Μιλήτου
Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Δυναστεία Σουέι

Η Δυναστεία Σουέι (581 - 18 Ιουνίου 618) ήταν μια αυτοκρατορική δυναστεία που κυβέρνησε την Κίνα για 37 χρόνια, δηλαδή ήταν μια βραχύβια δυναστεία.

Ιστορία
Ιδρύθηκε το 581 μ.Χ. και ενοποίησε την Κίνα, που ήταν χωρισμένη σε κρατίδια ήδη από τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Η δυναστεία αν και ήταν ισχυρή, παρήκμασε γρήγορα με αποτέλεσμα να καταρρεύσει το 618 μ.Χ. όταν η πρωτεύουσα των Σουέι κατελήφθη από την οικογένεια Λι (李). Ο τελευταίος αυτοκράτορας των Σουέι ήταν 13 χρονών τότε και πέθανε έναν χρόνο αργότερα σε ηλικία 14 ετών το 619.

Σουει
Σουι
Σουι
Ιστορία της Κίνας
Ιωάννης Σκάρας

Ο Ιωάννης Γ. Σκάρας (Κομμένο Άρτας, 10.08.1910 - Αθήνα, 12.10.1990) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού Ξηράς. Διετέλεσε δήμαρχος Πρέβεζας την περίοδο 1967-1971.

Βιογραφία 
Ο Ιωάννης Σκάρας, γιος του Γεωργίου Σκάρα και της Ευαγγελίας Κοντογιάννη-Σκάρα, γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1910 στο χωριό Κομμένο Άρτας και ήταν ο μικρότερος από τους άλλους αδελφούς του, Αντώνιο και Σεραφείμ. Μετά την αποφοίτησή του από το, τότε εξατάξιο, Γυμνάσιο Άρτας, εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1938 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πεζικού. Τοποθετήθηκε σε μονάδα προκαλύψεως στην Αλεξανδρούπολη και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον "βρήκε" στην πρώτη γραμμή, στην περιοχή του Πόγραδετς. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τραυματίσθηκε και τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας. Στην Κατοχή κατατάχτηκε στις Εθνικές Ομάδες (Ε.Ο.Ε.Α.) του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα. Στις 16 Αυγούστου του 1943 οι Γερμανοί κατέστρεψαν το χωριό του, Κομμένο Άρτας και έκαψαν ζωντανή τη μητέρα του, τα τρία ανήψια του και δολοφόνησαν πολλούς άλλους συγγενείς του. Το τραγικό, αυτό, γεγονός τον πίκρανε πάρα πολύ. Μετά την Απελευθέρωση φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, όπως στη Σχολή Πεζικού της Χαλκίδας, τη Στρατιωτική Σχολή Τοπογραφίας και τη Σχολή Τακτικής (μετέπειτα Σχολή Πολέμου). Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες και ως διοικητής σε διάφορους σχηματισμούς του Ελληνικού Στρατού. Τέλος υπηρέτησε ως φρούραρχος Θεσσαλονίκης, απ' όπου αποστρατεύτηκε τον Ιανουάριο του 1967, με τον βαθμό του υποστρατήγου, επί πρωθυπουργίας Ιωάννη Παρασκευόπουλου. Νυμφεύτηκε την Αγγελική Θ. Μποντίνα από την Πρέβεζα και απέκτησαν δύο κόρες: την Ευαγγελία (Λίλια) και την Ανθή. Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 1990, σε ηλικία 80 ετών και ετάφη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 15.10.1990. Τα οστά του μεταφέρθηκαν σε οικογενειακό του τάφο στο κοιμητήριο της Πρέβεζας το 1994.

Διακρίσεις & Βραβεύσεις
Διακρίθηκε κατά τον πόλεμο του 1940-41 και στις 4.7.1947 τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και του απονεμήθηκε Πολεμικός Σταυρός Γ΄ τάξεως, καθώς και Αργυρούς Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ στις 27.10.1947. Στη διάρκεια της στρατιωτικής του υπηρεσίας του απονεμήθηκαν: Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας στις 29.10.1948, Μετάλλιον της Εκστρατείας 1940-41 στις 9.10.1950, Μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 στις 24.9.1953, Χρυσούς Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ στις 30.5.1961 και Σταυρός Ταξιαρχών του Τάγματος του Φοίνικος στις 12.10.1965.

Δήμαρχος Πρέβεζας

Απο το 1967 διετέλεσε δήμαρχος Πρέβεζας. Αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε αξίως από τις 2 Αυγούστου 1967 έως τις 9 Ιουλίου 1971. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε υποβάλλει την παραίτησή του, μετά από έντονες πιέσεις του Στυλιανού Παττακού ώστε να ικανοποιηθούν οι φιλοδοξίες του φίλου του, Ορέστη Τσακαλώτου.

Βιβλιογραφικές παραπομπές 

Δήμαρχοι Πρέβεζας
Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Τάγμα του Φοίνικος
Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας
Τάγμα του Γεωργίου Α΄
Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
 
 The Holocaust of Kommeno Artas, 16.8.1943, Part II (Αρχείο ντοκιμαντερ της ΕΤ1)
Αρκούδα γκρίζλι

Η αρκούδα γκρίζλι (ursus arctus horribilis) είναι υποείδος της καφέ αρκούδας που ζει στις ΗΠΑ. Είναι από τους μεγαλύτερους θηρευτές. Ανήκει στην οικόγενεια των αρκτίδων.

Είναι παμφάγο ζώο. Τρέφεται με ψάρια (όπως σολομούς), καρπούς και μεγάλα θηράματα όπως τα ελάφια.

Τον χειμώνα η αρκούδα γκρίζλι πέφτει σε χειμερία νάρκη, και κοιμάται μέχρι το πέρας του χειμώνα. Μέχρι τότε, τρώει πολύ, ώστε να έχει λίπος. 

Έχει ύψος 1 μέτρο, βάρος 270 κιλά και ζει 20-25 έτη.

Γ
Όλγκα Βασίλιεβα (πολιτικός)

Η Όλγκα Γιούρβνα Βασίλιεβα (ρωσικά: О́льга Ю́рьевна Васи́льева, 13 Ιανουαρίου 1960) είναι Ρωσίδα ιστορικός, θρησκευτικός λόγιος και πολιτικός και μεταξύ του 2016 - 2018 ήταν υπουργός του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώ από τον Μάιο του 2018 έως και σήμερα είναι υπουργός του Υπουργείο Παιδείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Γεννήθηκε στο Μπούγκουλμα, αποφοιτώντας από το γυμνάσιο σε ηλικία 15 ετών, και το 1979, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Τέχνης και Κουλτούρας της Μόσχας. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Σοκόφ της Μόσχας. Για πολλά χρόνια της ζωής της, εργαζόταν ως καθηγήτρια τραγουδιού, αλλά και ως καθηγήτρια ιστορίας. 

Σε κάποια φάση της ζωής της, άφησε τη μουσική, και επικεντρώθηκε στην ιστορική έρευνα. Το 1897, έγινε δεκτή στο πρόγραμμα του Ινστιτούτου Ιστορίας της Σοβιετικής Ένωσης Επιστημών. To 1990, δημοσίευσε την εργασία της Η Σοβιετική Πολιτεία και οι Πατριωτικές Δραστηριότητες της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά την περίοδο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Το 2007, η Βασίλιεβα, τελείωσε μια εργασία που έκανε στη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εκείνη την περίοδο ξεκίνησε και η ενασχόλησή της με την κυβέρνηση, εργαζόμενη αρχικά σε Τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Στο Υπουργείο αυτό είχε επιφορτιστεί να ασχολείται με θέματα όπως το σχολικό πρόγραμμα, καθώς επίσης και ιστορικά και θρησκευτικά θέματα στην παιδεία. Στις 19 Αυγούστου του 2016, έγινε υπουργός του Υπουργείου Παιδείας και Επιστημών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπου αντικατέστησε τον Ντμίτρι Λιβάνοφ. Τον Μάιο του 2018, το Υπουργείο διαιρέθηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Υπουργείο Επιστημών και Υψηλής Εκπαίδευσης. Στις 18 Μαΐου του 2018, η Βασίλιεβα έγινε υπουργός του του Υπουργείου Παιδείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η Βασίλιεβα είναι η πρώτη γυναίκα Υπουργός Παιδείας της Ρωσίας. Στη συγγραφική της καριέρα μετρά 8 βιβλία και πάνω από 160 άρθρα. Η Βασίλιεβα, είναι παντρεμένη κι έχει και μία κόρη. To 2017, βραβεύθηκε από τη Ρωσική Ακαδημία Εκπαίδευσης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Biography: Vasilyeva Olga. // An official website of the Ministry of Education and Science of the Russian Federation.

Ρώσοι ιστορικοί
Ρώσοι πολιτικοί
Ηλιάνα Παπαγεωργίου

H Ηλιάνα Παπαγεωργίου (Πάτρα, 5 Φεβρουαρίου 1988) είναι Ελληνίδα μοντέλο και παρουσιάστρια.

Σταδιοδρομία 
Γεννήθηκε το 1988 στη Πάτρα όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της ονομάζονται Κοσμάς και Αναστασία ενώ έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαριλένα (γενν. 1986). Μετά το σχολείο, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας και συνέχισε τις σπουδές της σε Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling, έχοντας ως μάνατζερ την Έλενα Χριστοπούλου. Το 2011 εξελέγη Σταρ Ελλάς στα ελληνικά καλλιστεία και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.

Εκτός Ελλάδας, έχει ζήσει και δουλέψει ως μοντέλο σε μέρη όπως Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Παρίσι, Μιλάνο, Αμβούργο, Φραγκφούρτη, Κοπεγχάγη, Ελβετία, Βραζιλία, Λονδίνο, Μεξικό, Σουηδία, Φιλανδία, Αυστρία ενώ έχει συμμετάσχει σε ξένες καμπάνιες όπως της λιβανέζικης εταιρίας ενδυμάτων AliYounes, του αρώματος Gabriella Sabatini, την διαδικτυακή καμπάνια των Dolce & Gabbana. Επίσης συνεργαστεί μεταξύ άλλων με Cavalli και Armani. Ακόμη έχει περπατήσει στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου και έχει κάνει εξώφυλλα όπως Vogue, Harper's Βazaar κ.α.

Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με εταιρίες όπως Toi&Moi, H&M, JCou Watches, TREsemmé και Radiant Professional ενώ έχει συντάξει άρθρα για τις ελληνικές εκδόσεις των περιοδικών Vogue και Madame Figaro. Επίσης, έχει φωτογραφηθεί στα εξώφυλλα των ελληνικών εκδόσεων των περιοδικών Madame Figaro, InStyle, Glow. Από το 2018 μέχρι το 2020 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Greece's Next Top Model ενώ το 2019 παρουσίασε το MadWalk - The Fashion Music Project. Την σεζόν 2020-2021, παρουσίασε τη ψυχαγωγική εκπομπή "Pop Up" στο κανάλι ALPHA. ενώ τη σεζόν 2021-2022 παρουσίασε την εκπομπή "Style me up" στο ίδιο κανάλι. Τη σεζόν 2022-2023 παρουσιάζει το ριάλιτι "Love island" στον ΣΚΑΪ.

Παραπομπές 

Ελληνίδες μοντέλα
Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Κάι Σιερχούις

Ο Κάι Σιερχούις (Kaj Sierhuis, γεννημένος στις 27 Απριλίου 1998, Αθήνα) είναι Ολλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Χρόνινγκεν, με δανεισμό από τον Άγιαξ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Σιερχούις έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην Εέρστε Ντιβίζιε για τον Γιονγκ Άγιαξ στις 25 Νοεμβρίου 2016, σε έναν αγώνα εναντίον της Τέλσταρ.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Έχει αγωνιστεί για στις μικρές Εθνικές της Ολλανδίας (U16, U18, U19, U20 και U21).

Έχει τη δυνατότητα να αγωνιστεί, εκτός από την Εθνική Ανδρών Ολλανδίας και στην Εθνική Ανδρών Ελλάδας, καθώς έχει γεννηθεί στην Αθήνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

   
Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ16
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι
Ποδοσφαιριστές Γιόνγκ Άγιαξ
Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χρόνινγκεν
Σέιν Γουέστ

Ο Σάνον Μπρους Σνέιθ, γνωστός ως Σέιν Γουέστ είναι Αμερικανός ηθοποιός, πανκ μουσικός και στιχουργός.

Πρώιμη ζωή 
Ο Γουέστ γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου του 1978 στην Μπατόν Ρουζ της Λουιζιάνας και ήταν γιος της δικηγόρου Λια Κάθεριν και του ιδιοκτήτη ενός φαρμακείου Ντον Σνέιθ. Και οι δύο γονείς του ήταν μουσικοί και λάτρες της Πανκ. Έχει 2 αδερφές. Οι γονείς του χωρίστηκαν το 1982 όταν ήταν τεσσάρων ετών. Επηρεασμένος από τους γονείς του, ο Γουέστ μεγάλωσε ακούγοντας διάφορες μπάντες, όπως τους The Clash, Blondie, The Kinks αλλά και τον τραγουδιστή Έλβις Κοστέλο.

Στην ηλικία τον 10, ο Γουέστ και οι αδερφές του μαζί με την μητέρα τους μετακόμισαν στο Κόμπτον στην Καλιφόρνια. Όταν ήταν 16 ο Γουέστ μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να αρχίσει την καριέρα του ως ηθοποιός. Μετά βίας τα έβγαζε πέρα για δύο χρόνια ενώ ζούσε στο σπίτι του διευθυντή του πριν κάνει το ντεμπούτο του το 1995, εμφανιζόμενος στο κανάλι CBS στο δράμα Picket Fences στην σεζόν 4, επεισόδιο 6 "Heart of Saturday Night", όπου έπαιζε τον Dave Lattimore.

Φιλμογραφία

Ταινίες

Τηλεοπτικές σειρές

Βραβεία

Παραπομπές 

Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ζωοδόχος Πηγή Κοζάνης

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ζωοδόχος Πηγή (αποσαφήνιση)

Η Ζωοδόχος Πηγή είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης σε υψόμετρο 1.300 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Ζωοδόχος Πηγή βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθία, σε απόσταση 38,5 χλμ. Α.-ΒΑ. της Κοζάνης και 25 χλμ. ΝΔ. της Βέροιας. Μέχρι τη λειτουργία της Εγνατίας Οδού αποτελούσε σημαντικό οδικό κόμβο της ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, τις αναφορές από γραπτά κείμενα και βιβλία και έπειτα από έρευνα του αρχιμανδρίτη Πορφύριου, ηγούμενου της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Βεροίας, η ιερή πηγή της Ζωοδόχου Πηγής αποτελεί θαύμα του Απόστολου Παύλου. Κατά την β’ ιεραποστολική περιοδεία του ο Απόστολος των Εθνών Παύλος έρχεται με την συνοδεία του στην Θεσσαλονίκη και κηρύσσει τον Λόγο και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού. Διωκόμενοι από τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης φτάνουν στην Βέροια και από εκεί μεταβαίνουν στο όρος Βέρμιο. Κυνηγημένοι και διψασμένοι, ενώ δεν υπάρχει γύρω τους πουθενά νερό παρά μόνο ερημιά και βουνά, ο Απόστολος Παύλος απευθύνει παράκληση στην Παναγία και ως άλλος Μωυσής, χτυπάει με την ράβδο του τον βράχο και αυτός αναβλύζει νερό για να τους ξεδιψάσει. Έτσι, η τοποθεσία με τον βράχο και την πηγή ονομάστηκε Ζωοδόχος Πηγή, για αυτό και χτίστηκε ομώνυμος ναός, που σήμερα ανήκει στην ενορία Αγίου Γεωργίου Πολυμύλου, για να τιμήσουν την Παναγία. Η Ζωοδόχος Πηγή από τότε συνεχίζει να ξεδιψάει τους περαστικούς του άλλοτε αυξημένης κίνησης δρόμου, τους προσκυνητές της Ιεράς Μονής Παναγίας Σουμελάς στην Καστανιά Ημαθίας, καθώς και να προσφέρει στους κατοίκους Πολυμύλου και άλλων χωριών της περιοχής το πολύτιμο νερό της για να ποτίζουν τα χωράφια τους.

Διοικητικά 
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πολυμύλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολύμυλο, τους Αγίους Θεοδώρους, τον Λεβέντη και την Αγία Παρασκευή αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυμύλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης. Η Ζωοδόχος Πηγή σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Κοζάνης