joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ψυχολογία Gestalt

Η ψυχολογία Gestalt (γερμανικά: Gestaltpsychologie), ακαδημαϊκά γνωστή και ως μορφολογική ψυχολογία, είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης ατόμων που αισθάνονται ανήσυχα - πως κάτι δεν πάει καλά. Η θεραπεία στηρίζεται στην ιδέα πως είναι καλύτερα να ζήσουμε αυτό που αισθανόμαστε "εδώ και τώρα" και όχι να συνεχίσουμε να σκεπτόμαστε το παρελθόν ή να ανησυχούμε για το μέλλον. Ο στόχος είναι να βοηθηθεί το άτομο να συνειδητοποιήσει τις σκέψεις του, τις συμπεριφορές του, τις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του και να αναλάβει την ευθύνη γι αυτά. Με άλλα λόγια, να επικεντρωθεί το άτομο στις διαδικασίες που συμβαίνουν μέσα του με αφορμή τα εξωτερικά ερεθίσματα, αποφεύγοντας τα νοητικά παιγνίδια που διεγείρονται αυτόματα και λειτουργούν ασυνείδητα.

Η μέθοδος αποτέλεσε μέρος αυτού που ονομάστηκε ουμανιστική ψυχολογία και διαμορφώθηκε από τους Fritz Perls, Laura Perls και Paul Goodman (σχολή του Βερολίνου) στις δεκαετίες 1940 και 1950.

Στο επίκεντρο της θεραπείας Gestalt είναι η ιδέα της «συνειδητότητας» (αυτογνωσίας). Το άτομο ενθαρρύνεται να γνωρίσει τα προσωπικά του συναισθήματα και τις συμπεριφορές του, και το αποτέλεσμα που δημιουργείται στον κόσμο γύρω του.

Με τη θεραπεία Gestalt το πάσχον άτομο οδηγείται να αναγνωρίσει πως ένας στημένος μηχανισμός μέσα του προσπαθεί να αποφύγει τα συναισθήματα του παρόντος. Όταν το άτομο αρχίσει να αναγνωρίζει το γεγονός αυτό, αρχίζει και να αισθάνεται καλύτερα. Όμως χρειάζεται αρκετός χρόνος και αρκετές επαναλαμβανόμενες συνεδρίες για να ολοκληρωθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Η λέξη Gestalt είναι γερμανική και σημαίνει «σχήμα». Η βασική αρχή της Ψυχολογίας Gestalt είναι πως ο νους δέχεται επί μέρους ερεθίσματα, αλλά τα συνθέτει με το δικό του τρόπο και «σχηματοποιεί» ένα αποτέλεσμα που είναι κάτι πολύ περισσότερο ή κάτι διαφορετικό από το άθροισμα των ερεθισμάτων που δέχτηκε. Ο όρος Gestalt έχει καθιερωθεί σαν ορολογία της Ψυχολογίας και της Ψυχοθεραπείας σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου, ενώ το συγκεκριμένο νόημα κατά περίπτωση μπορεί να αποδίδεται σε κάθε γλώσσα με κάποιο διαφορετικό τρόπο. Στα Ελληνικά π.χ για την ψυχοθεραπεία Gestalt μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος «βιωματική θεραπεία» (που ωστόσο δεν ισχύει για την ψυχολογία Gestalt).

Παραπομπές 

Αντίληψη
Κλάδοι της ψυχολογίας
Γνωστική ψυχολογία
Γραφιστική
Allianz Riviera

Το Allianz Riviera είναι ένα γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στη Νίκαιας της Γαλλίας, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου και ως έδρα της Νις, τοπικής ομάδας της πόλης. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 35.624 ατόμων και αντικαθιστά το γήπεδο Stade Municipal du Ray. Η κατασκευή ξεκίνησε το 2011 και ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα. Τα εγκαίνια του σταδίου ήταν στις 22 Σεπτέμβρη του 2013, για έναν αγώνα μεταξύ της Νις και Βαλανσιέν.

Το γήπεδο είχε αρχικά προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2007. Ωστόσο, η κατασκευή διακόπηκε το προηγούμενο έτος λόγω των ανησυχιών που σχετίζονταν με το μελλοντικό κόστος της κατασκευής. Το έργο αναβίωσε χάρη της ανάληψης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 από τη Γαλλία, όπου και θα φιλοξενήσει μερικούς αγώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Επίσημη ιστοσελίδα

Αλιάνζ Ριβιερά
Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2024
Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νέων ανδρών

Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νέων ανδρών (ή Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Μπάσκετ Νέων Ανδρών U20, αγγλικά: FIBA Europe Under-20 Championship) είναι διοργάνωση της καλαθοσφαίρισης που εγκαινιάστηκε το 1992. 

Προηγουμένως ονομαζόταν Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα για άνδρες ηλικίας 22 και κάτω (European Championship for Men '22 and Under). Ως το 2004 οι αγώνες διεξάγονταν κάθε δύο χρόνια, ενώ από το 2004 και μετά κάθε χρόνο. 
 Από το 2005 οργανώνεται και διοργάνωση Κατηγορίας Β, που είναι η δεύτερη κατηγορία του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης νέων ανδρών. Από το 2013 οι 3 πρώτες ομάδες προβιβάζονται στο πρωτάθλημα Κατηγορίας Α της επόμενης χρονιάς. Με τον τρόπο αυτό, οι 3 τελευταίες ομάδες της κατηγορίας Α υποβιβάζονται στην κατηγορία Β της επόμενης χρονιάς.

Η σημερινή πρωταθλήτρια Ευρώπης (2022) είναι η Ισπανία.

Κατηγορία A
Η Κατηγορία A είναι η ανώτερη του πρωταθλήματος κάτω των 20 ετών, το οποίο διοργανώνεται από την FIBA Europe.
Οι ομάδες αυτές βρίσκονται πάντα στην κατηγορία A και δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ στην κατηγορία B:

Αποτελέσματα

Επιδόσεις ανά χώρα

Πρώτοι σκόρερ

Πρώτοι σε ασίστ

Καλύτεροι στα ριμπάουντ

Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη (από το 1996)

Κατηγορία B
Πρόκειται για τη χαμηλότερη κατηγορία των πρωταθλημάτων νέων ανδρών που διοργανώνει η FIBA Europe.

Αποτελέσματα

Σημείωση: Οι ομάδες που αναγράφονται με έντονους χαρακτήρες προβιβάστηκαν στην Κατηγορία Α της επόμενης αγωνιστικής περιόδου

Παραπομπές

Αρχείο FIBA

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχείο της FIBA 
Επίσημος δικτυακός τόπος

νεων ανδρων
Κιούζι

Το Κιούζι (ετρουσκικά: Clevsin, γλώσσα της Ούμπριας: Camars,  αρχαία ελληνικά: Κλύσιον, λατινικα: Clusium), είναι πόλη και δήμος στην επαρχία της Σιένας, στην Τοσκάνη, Ιταλία.

Ιστορία

Το Clevsin (στα ετρουσκικά) ήταν μία από τις πιο ισχυρές πόλεις της Ετρουσκικής Συνομοσπονδίας. Πέρασε υπό την επιρροή της Ρώμης τον 3ο αιώνα προ Χριστού και ενεπλάκη στον Πόλεμο των Συμμάχων (91-88 π.Χ.).   

Το 540 καταλήφθηκε από τους Οστρογότθους και αργότερα αποτέλεσε την έδρα του δουκάτου των Λομβαρδών. Από τον 11ο αιώνα ήταν κάτω από την εξουσία του τοπικού επισκόπου, αργότερα πέρασε στην εξουσία του Ορβιέτο και από το 1231 στην Σιένα, στην οποία και ανήκε από το 1556, όταν και προσαρτήθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.

Κυριότερα αξιοθέατα

Οι πεδιάδες γύρω από το Κιούζι είναι διάσπαρτες από τάφους αυτού του πολιτισμού. Το Ετρουσκικό Μουσείο του Κιούζι είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέρη όπου υπάρχουν ευρήματα του Ετρουσκικού πολιτισμού στην Ιταλία.  

Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν:
Τον Καθεδρικό (Duomo) του Αγίου Secondiano σε ρωμανικό ρυθμό, χτισμένο περίπου το 560 μ.Χ. στη θέση προηγούμενης βασιλικής, και ανακαινισμένου τον 13ο αιώνα. Αποτελείται από τον κύριο ναό με δύο κλίτη που υποστηρίζονται από αρχαίες κολόνες. Το Παρεκκλήσι της Θείας Ευχαριστίας περιέχει το έργο του Φερναρντίνο Φουτζάι  Γέννηση και Άγιοι. Ο Καθεδρικός είχε ξεχωριστό κωδωνοστάσιο το οποίο μετατράπηκε σε αμυντικό πύργο το 1585. Κάτω από τον πύργο υπάρχει ρωμαϊκή πισίνα που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα προ Χριστού.     
Ο λεγόμενος "Λαβύρινθος του Πορσήννα" (Λαρς Πορσήννας, Ετρούσκος βασιλιάς), ο οποίος είναι μια σειρά από τούνελ κάτω από την πόλη, χτισμένα τον 6-5 αιώνα π.Χ., η πιθανή χρήση στην ετρουσκική-ρωμαϊκή εποχή των οποίων ήταν η αποστράγγιση των όμβριων υδάτων. Σύμφωνα με τον Πλίνιο (Φυσική Ιστορία, XXXVI, XIX, 91-93), ο Λαβύρινθος ήταν μέρος ενός μνημείου που περιέκλειε τον τάφο του βασιλιά Πορσήννα).

Συγκοινωνία
Το Κιούζι εξυπηρετείται από μια έξοδο στον αυτοκινητόδρομο Α1. Επίσης από σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή που ενώνει τη Ρώμη με τη Φλωρεντία (Κιούζι-Κιανστιάνο Τέρμε).

Αδελφοποιημένες πόλεις
 Andrézieux-Bouthéon, Γαλλία
 Neu Isenburg, Γερμανία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα

Ένα blog για το Κιούζι 

Πόλεις της Τοσκάνης
Ετρούσκοι
Κάρλος Χάθκοκ

Ο Kάρλος Νόρμαν Χάθκοκ (20 Μαΐου 1942 - 22 Φεβρ. 1999) ήταν Αμερικανός πεζοναύτης, θρύλος των ελεύθερων σκοπευτών στην διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Το προσωνύμιο του ήταν Λευκό Φτερό, από το φτερό που είχε τοποθετήσει στο καπέλο του. Το Β. Βιετνάμ τον είχε επικηρύξει με 30.000 δολάρια,

Ο ίδιος υποστήριζε ότι είχε 300 επιτυχίες, οι επιβεβαιωμένες όμως ήταν 93, η καλύτερη επίδοσή του ήταν ο στόχος σε απόσταση 2.250 μ. ρεκόρ που καταρρίφθηκε από τον Καναδό δεκανέα  Ρομπ Φέρλογκ, ο οποίος εξουδετέρωσε το στόχο του, ένα μαχητή της Αλ Κάϊντα, κατά την επιχείρηση «Ανακόντα» στο Αφγανιστάν το 2002, από απόσταση 2.430 μέτρων. Το 1969, ενώ διοικούσε μία διμοιρία ελεύθερων σκοπευτών, το αυτοκίνητο που επέβαινε προσέκρουσε σε νάρκη. Από την έκρηξη υπέστη σοβαρά εγκαύματα. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε στο Κέντρο εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών του Κουόντικο.

Απεβίωσε στις 22 Φεβρουαρίου 1999 από σκλήρυνση κατά πλάκας.

Πηγές - Αναφορές 

Πόλεμος του Βιετνάμ
Αμερικανοί στρατιωτικοί ελεύθεροι σκοπευτές
Σάντερλαντ

Το Σάντερλαντ (αγγλικά: Sunderland) είναι πόλη και μητροπολιτική περιοχή στις έκβολές του ποταμού Γουέαρ στη Βορειοανατολική Αγγλία. Το 2011 είχε πληθυσμό 174.286.

Ιστορική Αναφορά
Στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το Σάντερλαντ, ιστορικά υπήρχαν τρεις οικισμοί. Ο πρώτος, δημιουργήθηκε το 674 μ.Χ.. Αργότερα το Σάντερλαντ αναπτύχθηκε σαν λιμάνι που έπαιζε σημαντικό ρόλο στο εμπόριο άνθρακα και αλατιού. Κατά τον 14ο αιώνα, άνθησε η ναυπήγηση πλοίων.

Αθλητισμός
Στο Σάντερλαντ βρίσκεται η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας Σάντερλαντ ΑΦΚ που δημιουργήθηκε το 1879.

Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Σάντερλαντ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:

  Σαιν-Ναζαίρ, Γαλλία
  Έσσεν, Γερμανία
  Ουάσινγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
  Χαρμπίν, Κίνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
This is Sunderland: Οδηγός για την πόλη του Σάντερλαντ

Πόλεις της Αγγλίας
Ελληνική Δικαιοσύνη

Ο όρος Ελληνική Δικαιοσύνη αφορά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαστικό σύστημα στην Ελλάδα.

Ανεξαρτησία του δικαστικού συστήματος 
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Σύνταγμα, έχει καθιερωθεί η ανεξαρτησία του δικαστικού συστήματος.

Παραπομπές 

Ελληνικό δίκαιο
Ντογκουάν

Η Ντογκουάν (κινέζικα: 东莞, Dōngguǎn Shì) είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου στην κεντρική επαρχία Γκουανγκντόνγκ της Κίνας.

Η σημαντική βιομηχανική πόλη βρίσκεται στο Δέλτα του ποταμού Τσου Κιαγκ (Zhūjiāng) ή Περλ συνορεύει με την επαρχιακή πρωτεύουσα της Κουανγκτσόου προς τα βόρεια, Χουιζού στα βορειοανατολικά, Σεντζέν προς τα νότια, και τον ποταμό Περλ προς τα δυτικά. Οι τρεις γειτονικοί δήμοι της Κουανγκτσόου, Ντογκουάν και Σεντζέν έχουν πάνω από 25 εκατομμύρια κατοίκους, που αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού του Δέλτα του ποταμού Περλ.

Ιστορία 
Αν και τα παλαιότερα ίχνη ανθρώπινης κατοίκησης στην περιοχή είναι 5000 χρόνων, η Ντογκουάν είναι μία νέα πόλη. Ιδρύθηκε το 1839, κατά την έναρξη του πρώτου Πόλεμο του Οπίου. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη χρησίμευσε ως βάση για την αντίσταση των ανταρτών κατά της ιαπωνικής κατοχής.

Έγινε δήμος το 1985 και αναβαθμίστηκε σε νομό τρία χρόνια αργότερα.

Πόλεις της Κίνας
Κωνσταντίνος Τζιτζικώστας

Ο Κωνσταντίνος Γ. Τζιτζικώστας (1890 - 9 Ιανουαρίου 1974) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Θεσσαλονίκης επί 17 χρόνια.

Βιογραφία 
Η οικογένεια Τζιτζικώστα έχει καταγωγή από τα Τρίκαλα, όμως εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη.  Πατέρας του Κωνσταντίνου ήταν ο Γεώργιος Τζιτζικώστας.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση στις εκλογές του 1936 με 2.920 ψήφους. Εξελέγη ξανά βουλευτής στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα, το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.  Αργότερα εντάχθηκε στην ΕΡΕ με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1958.

Ο Κωνσταντίνος Τζιτζικώστας απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1974.

Πηγές 

Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Οικογένεια Αγιοθεοδωρίτη

Η Οικογένεια Αγιοθεοδωρίτη ήταν βυζαντινή οικογένεια ευγενών.

Τα σημαντικότερα μέλη της ήταν οι :

 Μιχαήλ Αγιοθεοδωρίτης, λογοθέτης του δρόμου.
 Νικόλαος Αγιοθεοδωρίτης, μητροπολίτης Αθηνών

Παραπομπές 

Αγιοθεοδωρι
Βαλεντίνα Ματβιένκο

Η Βαλεντίνα Ματβιένκο (ρωσικά: Валенти́на Ива́новна Матвие́нко) είναι η πιο υψηλόβαθμη γυναίκα πολιτικός της Ρωσίας, καθώς αποτελεί από το 2011 Πρόεδρο της Ρωσικής Άνω Βουλής. Προηγουμένως υπηρετούσε για οκτώ χρόνια ως κυβερνήτης της Αγίας Πετρούπολης. Ακόμα πιο πριν, την δεκαετία του 1990 ήταν πρέσβειρα της Ρωσίας στη Μάλτα (1991–1995) και την Ελλάδα (1997–1998).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ρώσοι πολιτικοί
Ρώσοι διπλωμάτες
Δαμάσκος ο Χιλανδαρινός

Ο Δαμάσκος ο Χιλανδαρινός (σερβικά : Дамаскин Хиландара) ήταν Σέρβος συγγραφέας και μοναχός που  έζησε τον 17ο αιώνα. 

Ήταν μοναχός στην Μονή Χιλανδαρίου, αναφέρεται εκεί ήδη από το 1633. Μετέφρασε πολλα εκκλησιαστικά βιβλία από τα ρωσικά στα σερβικά. Επιμελήθηκε το "Εξαήμερον" του Ιωάννη του Χρυσόστομου όπου το μετέφρασε από τα ρωσικά. Το 1660 η αντιγραφή και διόρθωση των ρωσικών βιβλίων οι Έλληνες μοναχοίτα θεώρησαν αιρετικά λόγω της λατινικής εικονογραφία τους, και εκδόθηκε στους Τούρκους, ρίχτηκε στη φυλακή, όπου μόλις μετά βίας διασώθηκε.

Πηγές 
 Димитрије Богдановић: Историја старе српске књижевности, Београд, СКЗ, 1980. 
 Мирјана Бошков: О Дамаскину Хиландарцу и руским књигама у његовом животу и раду, у: „Зборник Матице српске за славистику“, 1997, бр. 52, стр. 69–85. 
 Дејан Михаиловић: Византијски круг (Мали речник ранохришћанске књижевности на грчком, византијске и старе српске књижевности), Београд, „Завод за уџбенике“, 2009, стр. 53.

Σέρβοι μεσαιωνικοί συγγραφείς
Μονή Χιλανδαρίου
Σέρβοι μοναχοί
Χρήστος Χολίδης

Ο Χρήστος Χολίδης (γενν. 1 Ιουλίου 1979) είναι Έλληνας τραγουδιστής και πρώην καλαθοσφαιριστής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ομάδα του ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου που συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α. και το καλοκαίρι του 1998 μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίσθηκε επιτυχώς για τέσσερα χρόνια, έως και το 2002 σε Β΄Εθνική και Γ΄ Εθνική.
Επόμενος σύλλογός του ήταν ο ΠΑΟΚ, όπου όμως δεν έπαιξε πολύ. Ενδιάμεσα (2000) υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις με ειδικότητα εκπαιδευτής αλεξιπτωτιστών, αλλά και υπεύθυνος υλικών.

Το 2003 άρχισε να ασχολείται με το modeling αλλά και ως παρουσιαστής. Εργάστηκε στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά και στη συνέχεια στράφηκε στο τραγούδι.

Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πορεία, δραστηριοποιείται στο χώρο της εστίασης. Μάλιστα, εξακολουθεί να ασχολείται ακόμη με την καλαθοσφαίριση, ως παίκτης της Ευρυάλης, που μετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.

Προσωπική ζωή 
Από το 2011 μέχρι το 2013 ήταν ζευγάρι με την Δούκισσα Νομικού. Από το 2014 μέχρι το 2015 είχε σχέση με την Χριστίνα Μουστάκα.

Δισκογραφία

Δίσκοι

Τραγούδια

Πηγές 
 Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "Από τις Αλάνες της ΕΣΚΑ, στα παρκέ της Α1' η ιστορία του μπάσκετ ανδρών Αιγάλεω Α.Ο. 1956-2008", εκδόσεις "Έμβρυο", 2008.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Λαϊκοί τραγουδιστές
Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Αλεχάντρα Λασκάνο

Η Αλεχάντρα Λασκάνο (Alejandra Lazcano) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [aleˈxandra lasˈkano], γεννημένη στις 31 Δεκεμβρίου 1984 στην Πόλη του Μεξικού, Μεξικό, είναι μεξικανή ηθοποιός που είναι γνωστή για τους ρόλους της στις σαπουνόπερες όπως Acorralada και Pobre Diabla.

Η Αλεχάντρα άρχισε να παίζει σε σαπουνόπερες από την παιδική της ηλικία.

Ο πρώτος ρόλος της ήταν στην σαπουνόπερα Señora το 1998, ένα έτος αργότερα στο Catalina y Sebastián (Καταλίνα και Σεμπαστιάν), La Duda το 2000, και Como En El Cine το 2000.

Το 2003 η Αλεχάντρα είχε έναν μεγαλύτερο ρόλο στη σαπουνόπερα La hija del Jardinero όπου έπαιξε έναν ανταγωνιστή για πρώτη φορά.

Ο πρώτος ηγετικός ρόλος της Αλεχάντρα ήρθε να της το 2004, στη σαπουνόπερα Tormenta de Pasiones, αλλά το 2007 η φήμη ήρθε να της, λόγω της διεθνούς αναγνώρισης για Acorralada, μια παραγωγή της Venevisión και της Univisión όπου έπαιξε μαζί με τους Νταβίδ Σεπέδα, Σόνια Σμιθ, Μαριάνα Τόρρες, μεταξύ άλλων. Έπαιξε την γλυκιά Ντιάνα, μια νεαρή γυναίκα με μεγάλη καρδιά. Το 2009 η Αλεχάντρα ήταν η πρωταγωνίστρια στο Valeria πάλι με την Venevisión. Επέστρεψε στο Μεξικό για να είναι η πρωταγωνίστρια της σαπουνόπερας Pobre Diabla που έκανε πρεμιέρα στις 20 Ιουλίου 2009 στην TV Azteca. Το 2011 έπαιξε στο Cielo Rojo παραγόμενο από την TV Azteca

Τηλενουβέλες

Θέατρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη Ιστοσελίδα της Αλεχάντρα Λασκάνο
Η Αλεχάντρα Λασκάνο στο IMDb
Η Αλεχάντρα Λασκάνο στην TV Azteca U.S.
Φωτογραφίες της Αλεχάντρα Λασκάνο στο Artistas Miami  

Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Ζωή Ρηγοπούλου

Η Ζωή Ρηγοπούλου (24 Νοεμβρίου 1956, Αθήνα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου. Είναι η κόρη των ηθοποιών Κάκιας Αναλυτή και Κώστα Ρηγόπουλου. Και μητέρα της Κατερίνας Βασιλείου.

Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πέλου Κατσέλη και κόρη των επίσης ηθοποιών Κάκιας Αναλυτή και Κώστα Ρηγόπουλου. Είναι πτυχιούχος του τμήματος πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου. Επίσης έχει πτυχίο διδασκαλίας της Αγγλικής γλώσσας.

Είναι μεταφράστρια θεατρικών και κινηματογραφικών έργων, παραγωγός μουσικών εκπομπών στο ραδιόφωνο επί σειρά ετών (Super FM, Κανάλι 15, Cool FM) και επί τρία χρόνια ήταν παρουσιάστρια και γενική υπεύθυνη της τηλεοπτικής εκπομπής για το θέατρο” Στάσιμον”, στο SEVEN X.
Έχει διδάξει Υποκριτική στην Δραματική Σχολή ΚΕΑ, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο και στην Δραματική σχολή ΜΕΛΙΣΣΑ.

Καριέρα

Θέατρο 
Στο θέατρο συνεργάστηκε με :

- τον θίασο Αναλυτή-Ρηγόπουλου στoν “Κύκλο” του Σώμερσετ Μώμ, στο “Λεωφορείο  ο πόθος” του Τέννεση Ουίλιαμς, στο “Ο επιθεωρητής έρχεται” του Τζών Πρίσλευ, στον “Γυάλινο κόσμο” του Τέννεση Ουίλιαμς κ.ά.

- το «Απλό Θέατρο» με τον Αντώνη Αντύπα και τον Χρήστο Πολίτη στα «Λάθη μιας νύχτας» του Όλιβερ Γκόλντσμιθ

- τον Αλέκο Αλεξανδράκη καί την Νόνικα Γαληνέα στο “Μεγάλο ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα” του Ευγένιου Ο Νηλ

- τον Λάκη Λαζόπουλο στην επιθεώρηση “Τί είδε ο Γιαπωνέζος” 

- τον θίασο Μόρτζου-Βιδάλη στον “Εμπορο της Βενετίας” του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

- τον θίασο του Πέτρου Φιλιππίδη στο « Ψέμμα στο ψέμμα»

Με το ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ του Σπύρου Ευαγγελάτου συνεργάστηκε στην “Ιφιγένεια εν Ληξουρίω”, στον “Ερωτόκριτο”(Ηρώδειο 1980), στους “Επιτρέποντες”, στον “Δαβίδ”, στον “Γουανάκο”, στον “Φορτουνάτο”, στην “Νέαιρα”, στην “Ειρήνη”, στις “Ευμενίδες”, στο “Όπως σας αρέσει”, στο “Απόψε αυτοσχεδιάζουμε”, στο “Αστραπές χωρίς βροντή” , στον “Φάουστ” και στο “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι”. 

Τον χειμώνα 2013-2014 πρωταγωνίστησε στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου στο έργο των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου «Ένας ήρως με παντούφλες» σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαϊδη.

Τηλεόραση 
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές : Στραβά κι ανάποδα, Μικρές Αμαρτίες, Τρίτο Στεφάνι, Η απλή μέθοδος των τριών, Η ώρα η καλή, 7 θανάσιμες πεθερές, Κλινική περίπτωση κ.ά. Η πρώτη της εμπειρία στη μεταγλώττιση άρχισε ενώ συνεργαζόταν με την Ματίνα Καρρά. Αργότερα έκανε μεταγλώττιση για σειρές και κινούμενα σχέδια της ΕΡΤ σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Δημητριάδου και Μιχάλη Μπαλή. Ύστερα σκηνοθετεί μεταφράζει και επιμελείται μεταγλωττισμένες σειρές για παιδιά και για ενήλικες. Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές   ,Αστυνόμος Θανάσης  Παπαθανάσης: Το φιλότιμο πάνω απ' όλα! , Αστέρια από χώμα ,Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα: Ο Τίποτας ,Τα στραβά κι ανάποδα, Το Τρίτο Στεφάνι (1995), Μικρές αμαρτίες,Η ώρα η καλή,Η απλή μέθοδος των τριών, Επτά θανάσιμες πεθερές, ,Κλινική Περίπτωση,Πέτα τη φριτέζα, Άγριες Μέλισσες ,Σε ξένα χέρια μην αρχίζεις τη μουρμούρα ,Κάνε Ότι Κοιμάσαι

,

 Εργογραφία

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης                                           
Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής                                                            Απόφοιτοι Παντείου Πανεπιστημίου
Ραστισλάβος της Μοραβίας

Ο Ραστισλάβος (Rostislav, ... - 870), γνωστός και ως Άγιος Ραστισλάβος, ήταν ο δεύτερος γνωστός κυβερνήτης της Μοραβίας (846 - 870).

Σύνοψη
Παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε τη βασιλεία του ως υποτελής του Λουδοβίκου του Γερμανού, βασιλιά της Ανατολικής Γαλλίας, εδραίωσε την κυριαρχία του σε βαθμό που μετά το 855 ήταν σε θέση να αποκρούσει μια σειρά από  επιθέσεις των Φράγκων. Μετά από δική του πρωτοβουλία δύο αδέλφια, ο Κύριλλος και Μεθόδιος αποστέλλονται από το βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ το 863 για να μεταφράσουν τα πιο σημαντικά χριστιανικά λειτουργικά βιβλία στα σλαβικά στο βασίλειό του. Το μεταφραστικό έργο του Κυρίλλου και Μεθοδίου ήταν η πρώτη Παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα που έπαιξε μεταγενέστερα σημαντικό ρόλο  στη διαμόρφωση και ανάπτυξη της λογοτεχνίας. Εκθρονίστηκε από τον ανηψιό του Σφενδοπλόκο  (Svatopluk I) ο οποίος τον παρέδωσε στους Φράγκους.

Αποστολή Κυρίλλου και Μεθοδίου
Προκειμένου να αυξηθεί η ευελιξία του προσπάθησε να περιορίσει τις δραστηριότητες των Φράγκων ιεραποστόλων στο βασίλειό του. Για το σκοπό αυτό, το 862 στράφηκαν πρώτα στη Ρώμη χωρίς να πάρει κάποια απάντηση. Μετά από αυτά ζήτησε «δασκάλους» από την Κωνσταντινούπολη , προκειμένου να εκπαιδεύσει τους τοπικούς Μοραβιανούς ιερείς. Η  πρεσβεία του που έφθασε στην Κωνσταντινούπολη υπογράμμισε επίσης την ανάγκη για «δασκάλους» που μπορούν να εργαστούν σε σλαβική γλώσσα.
Ο Ραστισλάβος, μέσω νουθεσίας του Θεού, συγκάλεσε συμβούλιο με Μοραβιανούς άρχοντες και απηύθυνε έκκληση στον Αυτοκράτορα Μιχαήλ, λέγοντας:

«Αν και οι άνθρωποι μας έχουν απορρίψει τον παγανισμό και  τηρούν χριστιανικό νόμο, δεν έχουμε έναν δάσκαλο που μπορεί να εξηγήσει σε εμάς  στη γλώσσα μας την αληθινή χριστιανική πίστη, έτσι ώστε άλλες χώρες που προσβλέπουν σε εμάς να μας μιμηθούν. Ως εκ τούτου στείλτε μας ένα τέτοιο επίσκοπο και δάσκαλο για το καλό μας και για άλλα καλά ζητήματα του δικαίου».
-Η ζωή του Κωνσταντίνου 

Το αίτημα του έγινε δεκτό όταν ο Κωνσταντίνος και Μεθόδιος, δύο αδέλφια που γνώριζαν τη σλαβική διάλεκτο και έτσι έφτασαν με λίγους μαθητές στη Μοραβία το 863. Τα δύο αδέλφια ανέλαβαν το έργο που τους έχει ανατεθεί  χρησιμοποιώντας τη σλαβική γλώσσα. Οι Φράγκοι κληρικοί σύντομα συνειδητοποίησαν ότι οι δραστηριότητες των δύο βυζαντινών αδελφών αποτελούσε απειλή για την επιρροή τους.

Παραπομπές 

ιστορία της Μοραβίας
Σαλαμίς (φρεγάτα)

Η Σαλαμίς (Φρεγάτα) / (F-455) είναι μια Φρεγάτα τύπου ΜΕΚΟ 200 ΗΝ του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Γερμανικής σχεδίασης, κατασκευάστηκε από τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Παρελήφθη από το Πολεμικό Ναυτικό το 1998.

Παραπομπές  

Ελληνικές φρεγάτες
Νικόλαος Ανδριώτης

Ο Νικόλαος Παντελής Ανδριώτης (Ίμβρος, 8 Νοεμβρίου 1906 - Θεσσαλονίκη, 29 Σεπτεμβρίου 1976) ήταν Έλληνας γλωσσολόγος και συγγραφέας που δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1944 - 1969, ενώ την περίοδο 1962 - 1963 διετέλεσε πρύτανης του ομώνυμου Πανεπιστημίου.

Βιογραφία

Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1928. Την περίοδο 1928 - 1944  εξέδωσε το «Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας». Αφού έλαβε το διδακτορικό του το 1932 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1933 - 1937) σπούδασε συγκριτική γλωσσολογία στα Πανεπιστήμια της Βιέννης (με τον Paul Kretschmer ) και το Βερολίνο. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών της οποίας πρόεδρος ήταν το 1976, πρόεδρος του Ιδρύματος για τη Μελέτη της Βαλκανικής Χερσονήσου (ΙΜΧΑ) καθώς και μέλος της επιστημονικής επιτροπής των περιοδικών  Βαλκανικές σπουδές (Balkan Studies) (1960-1974).

Εργογραφία
Η έρευνα του επικεντρώθηκε στην σύγχρονη ελληνική λεξικογραφία , την ιστορία γλώσσα και διαλεκτολογία και την μακεδονική γλώσσα. 
Το γλωσσικό ιδίωμα των Φαράσων. Εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1948. 
Σημασιολογία. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1959. 
Το ιδίωμα του Λιβισίου της Λυκίας. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών-Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Αθήνα 1961. 
Εισαγωγή στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία. Εκδόσεις Γαρταγάνης Σάββας, Θεσσαλονίκη. 
Απόκρυφα χριστιανικά κείμενα. Εκδοτικός Οίκος των Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2008. 
Πληθυσμός και οικισμοί της Ανατολικής Κρήτης . Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο 2006. 
Περί του γλωσσικού ιδιώματος της Ίμβρου. Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 1996. ("Σχετικά με την διάλεκτο της Ίμβρου")
Λεξικό αρχαϊσμών στις σύγχρονες ελληνικές διαλέκτους (Lexicon der Archaismen in neugriechischen Dialekten). Έκδοση της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, Βιέννη 1974. 
Το Ομόσπονδο Κράτος των Σκοπίων και η γλώσσα του Αθήνα 1957, 1989 3η έκδοση
Ετυμολογικό Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής,1951, 1967, 1992, και πιο πρόσφατα το 2008.
Το γλωσσικό ιδίωμα του Μελενίκου. Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 1989.
Ιστορία της ελληνικής γλώσσας, 1969 Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, 2008.

Παραπομπές

Πηγές
Αντιχάρισμα στον καθηγητή Νικόλαο Π. Ανδριώτη. Ανατύπωση 88 εργασιών του με τη φροντίδα επιτροπής, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη 1976.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
πανδέκτης
 Professors Emeriti, School of Philology, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
 Eintrag in der Νεοελληνιστική Εικονιστική Προσωπογραφία, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Institute of Neohellenic Research)
 Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕργαστήριοΕ ερευνών νεοελληνικής φιλοσοφίας: Liste von Andriotis’ Beiträgen zur Zeitschrift Νέα Εστία 
 Akademie von Athen, Κέντρο Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων: Liste der Redakteure , «Historisches Lexikon der griechischen Sprache»Ιστορικό Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας 
biblionet

Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Έλληνες γλωσσολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ρόμπερτ Σάροβιτς

Ο Ρόμπερτ Σάροβιτς (γεν. 28 Ιουλίου του 1978, ύψος 2,06 μ.) είναι Σερβο-Γερμανός διεθνής με όλες τις κατηγορίες Νέων της Σερβίας αθλητής καλαθόσφαιρας που αγωνίζεται στη θέση του power forward.
Έχει πάρει μέρος σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα για λογαριασμό αρκετών συλλόγων, μεταξύ των οποίων είναι και το Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίσθηκε στην Α1 και Α2 κατηγορία (2005-2007).

Καριέρα 

Ο Ρόμπερτ Σάροβιτς έπαιξε κατά σειρά στις εξής ομάδες: Proleter Naftagas (Α2 Γιουγκοσλαβίας, 1995-96), ΚΚ Beobanka Beograd (Α2 Σερβίας, 1996-97 και Α1 από 1998 έως 2000),
SG Sechtem (Α Γερμανίας, 2000-01), Eintracht Frankfurt (Α2 Γερμανίας, 2001-02), Art Dusseldorf (Α2 Γερμανίας, 2002-03), Eisbaeren Bremerhaven (Α2 Γερμανίας, 2003-04), Lausanne Morges Basket (LNΑ Ελβετίας, 2004-05), Αιγάλεω Α.Ο., Paris Basket Racing (2007), Geofin Novy Jicin (NBL Τσεχίας, 2008-2010), BC Timisoara (Ρουμανίας), Paris Levallois και CSU Sibiu (2014).

Παραπομπές 

Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Γερμανοί
Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Καλαθοσφαιριστές Προλετέρ Ζρένιανιν
Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων
Μαριμπέλ Γουάρδια

Η Μαριμπέλ Γουάρδια ή Μαριμπέλ Γκουάρδια (Maribel Guardia) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [maɾiˈβel ˈɣwarðja], είναι κοσταρικανή ηθοποιός, που εργάζεται στο Μεξικό, και σήμερα ζει και κατοικεί στο Μεξικό, και πολιτογραφήθηκε ως μεξικανή.

Η Γουάρδια εκλέχτηκε Μις Κόστα Ρίκα το 1978, αντιπροσωπεύοντας τη χώρα της στο Μις Υφήλιος 1978, όπου επιλέχθηκε ως «Μις Φωτογένεια». Ο διαγωνισμός Μις Υφήλιος είχε πραγματοποιηθεί στο Ακαπούλκο και έλαβε προσφορές από την Televisa.

Η Γουάρδια μετακόμισε στο Μεξικό το 1980 και εμφανίστηκε στην πρώτη τηλεοπτική εκπομπή της.

Η Γουάρδια συμμετείχε σε πολλές τηλενουβέλες. Ηχογράφησε το πρώτο άλμπουμ της το 1988 ως τραγουδίστρια. 

Η Γουάρδια έχει παίξει μαζί με σημαντικούς ηθοποιούς όπως ο Αντρές Γκαρσία, ο Σαούλ Λισάσο και ο Γιοάν Σεμπάστιαν. 
Εκτός από τις εργασίες της ως ηθοποιός και τραγουδίστρια, έχει επίσης εργαστεί ως μοντέλο για διάφορα ημερολόγια και περιοδικά, τα οποία πωλούνται στους θαυμαστές της.

Η Γουάρδια ζούσε πέντε χρόνια με τον Γιοάν Σεμπάστιαν και είχε ένα γιο μαζί του.

Τηλενουβέλλες
 Muchacha italiana viene a casarse (2014-2015) Julieta
 Corona de lágrimas (2012-2013) .... Julieta Vásquez
 Una familia con suerte (2011-2012).... Isabella Ruiz
 Niña de mi corazón (2010).... Pilar Alarcón de Arrioja
 Al diablo con los guapos (2007-2008).... Rosario Ramos / Rosella di Yano
 Muchachitas como tú (2007).... Η ίδια
 Misión S.O.S (2004-2005).... Ximena Aranda
 Amigas y rivales (2001).... Η ίδια
 Aventuras en el tiempo (2001).... Flor del Huerto
 Amigos X Siempre (2000).... Lizel
 Serafín (1999).... Carmen
 El privilegio de amar (1998-1999).... Η ίδια
 Tú y yo (telenovela (1996).... Estela Díaz-Infante
 Prisionera de amor (1994) .... Cristina
 Seducción (telenovela (1986) .... Marina

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη Ιστοσελίδα της Μαριμπέλ Γουάρδια
Η Μαριμπέλ Γουάρδια στο IMDb
Βιογραφία στα Ισπανικά στο esmas.com 
Φωτογραφίες της Μαριμπέλ Γουάρδια 

Κοσταρικανοί ηθοποιοί
Μεξικανοί μοντέλα
Κοσταρικανοί μοντέλα
Μεξικανοί τραγουδιστές
Κοσταρικανοί τραγουδιστές
Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές
Μεξικανοί παρουσιαστές
Απατρία

Στο διεθνές δίκαιο, ως άπατρις ορίζεται κάποιος που "δεν θεωρείται ως υπήκοος από κάποιο κράτος κατά τη λειτουργία των νόμων του". Μερικοί απάτρεις έχουν επίσης το καθεστώς του πρόσφυγα. Ωστόσο, πολλοί πρόσφυγες δεν είναι απάτρεις, ενώ πολλοί απάτρεις δεν έχουν βγει ποτέ έξω από τα σύνορα της χώρας τους. Στις 13 Νοεμβρίου 2018, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες προειδοποίησε ότι υπάρχουν περίπου 12 εκατομμύρια απάτρεις σε όλο το κόσμο.

Παραπομπές 

Εθνολογία
Σταθμός Πειραιάς (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Πειραιάς, επί της Ακτής Καλλιμασιώτη, είναι σταθμός του Μετρό της Αθήνας επί των γραμμών 1 (της οποίας αποτελεί και τερματικό σταθμό) και 3.

Ιστορία 
Ο αρχικός σταθμός Πειραιώς εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1869 ως τερματικός σταθμός του Σιδηρόδρομου Αθηνών-Πειραιώς (ΣΑΠ), της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής εντός των ορίων του ελληνικού κράτους, που αποτέλεσε το πρώτο τμήμα της γραμμής 1 του μετρό της Αθήνας. Ο σταθμός αυτός ανακατασκευάστηκε πλήρως την περίοδο 1926-1928, σε σχέδια του πολιτικού μηχανικού Μιλτιάδη Αξελού και του αρχιτέκτονα Ιωάννη Αξελού. Η σημερινή του μορφή ανάγεται στις αρχές του 2002, καθώς το 2001 έγιναν εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, και είναι επίσημα διατηρητέο κτίριο.

Στις 10 Οκτωβρίου 2022, εγκαινιάστηκε ο υπόγειος σταθμός της γραμμής 3, που είναι κομβικός με αυτόν της Γραμμής 1.

Περιγραφή 
Ο σταθμός της Γραμμής 1 είναι στεγασμένος με αψιδωτή οροφή και διαθέτει μία κεντρική αποβάθρα και δύο πλευρικές, καθώς και μηχανοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης συρμών. Στο σταθμό Πειραιά βρίσκεται και το Μουσείο Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων, το οποίο λειτουργεί από το 2005. Πλευρικά είναι για την αποβίβαση και κεντρικά είναι για την επιβίβαση

Είσοδοι - Έξοδοι

Γραμμή 3 
 Ακτή Καλλιμασιώτη
 Πλατεία Οδησσού

Δομή σταθμού

Γραμμή 1

Γραμμή 3

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας Α.Ε.
 Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε.

Πειραιάς
Πειραιάς
Πειραιάς
Κτίρια και κατασκευές στον Πειραιά
TV Plus

Το TV Plus (με την πλήρη ονομασία: TV Plus Πειραιάς) υπήρξε το πρώτο μη κρατικό τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε στην Αττική και το πρώτο συνδρομητικό κανάλι της Ελλάδας (αν και στην πραγματικότητα το κανάλι ήταν τοπικής εμβέλειας, έχοντας εμβέλεια μόνο στην Αττική). Ήταν ιδιοκτησία του Δήμου Πειραιά ο οποίος μέσω θυγατρικής δημοτικής επιχείρησης κατέχει μέχρι σήμερα το δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό Κανάλι Ένα 90,4 fm.

Ιστορία
Ξεκίνησε να λειτουργεί δοκιμαστικά τον Οκτώβριο του 1988. Ωστόσο υπήρξαν πολλές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του λόγω του κρατικού τηλεοπτικού μονοπωλίου στην Ελλάδα την εποχή εκείνη. Τον πρώτο χρόνο άλλαξε πολλές συχνότητες εκπομπής.

Με την πρώτη αλλαγή της συχνότητας το κανάλι μετονομάστηκε σε Ελεύθερη Τηλεόραση Δήμου Πειραιά συγχωνεύοντας προσωρινά στην ίδια συχνότητα έναν ακόμα νέο σταθμό ο οποίος λειτούργησε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα, την Ανεξάρτητη Τηλεόραση Αθηνών ιδιοκτησίας Δήμου Αθηναίων όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο δημοσιογράφος Θέμος Αναστασιάδης.

Η λειτουργία του εμποδίζονταν διαρκώς με αποτέλεσμα να εμφανίζεται στους δέκτες ανά χρονικά διαστήματα και να εξαφανίζεται. Τελικά τον Ιούνιο του 1989 μετονομάζεται ξανά σε TV Plus και αφού άλλαξε αρκετές συχνότητες εκπομπής προκειμένου να μεταδίδει όσο το δυνατόν καλύτερο τηλεοπτικό σήμα, βγαίνει στον αέρα και αποφασίζεται η λειτουργία του ως συνδρομητικό κανάλι μέσω λήψης καλωδιακού αναλογικού αποκωδικοποιητή.

Τον Φεβρουάριο του 1993 σταμάτησε να λειτουργεί οριστικά, εξαιτίας οικονομικών ατασθαλιών της διεύθυνσης του σταθμού, ενώ η συχνότητά του (δίαυλος 33 UHF), καταλήφθηκε μετά από επτά μήνες (Σεπτέμβριος) από την νεοϊδρυθείσα τηλεόραση του ΣΚΑΪ (η οποία το 1999 μετατράπηκε στον σημερινό ALPHA), με αναλογική εκπομπή από την Πάρνηθα.

Πρόγραμμα
Κατά την περίοδο των δοκιμαστικών εκπομπών (από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 1989) το κανάλι μετέδιδε ελεύθερα μία ξένη ταινία κάθε βράδυ στις 10 καθώς και πληροφορίες για κινηματογράφους, πολιτιστικά γεγονότα κλπ νωρίτερα. Το πρόγραμμα αυτό ήταν το πρώτο μη κρατικό ελληνικό πρόγραμμα που μεταδόθηκε στην Αττική, σπάζοντας το μονοπώλιο της ΕΡΤ. Στην συνέχεια και έως το 1993 μετέδιδε ταινίες από τον διεθνή κινηματογράφο, ενώ ανά διαστήματα μετέδιδε και οικολογικά μηνύματα, ενώ μέρος του προγράμματός του κάλυπτε η αναμετάδοση του πολύ δημοφιλούς τότε δορυφορικού αγγλικού καναλιού Super Channel.

Δείτε επίσης
Novacinema
Filmnet
NOVA

Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1988
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 1993
Σταθμός Λαρίσης (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Λαρίσης του μετρό Αθήνας είναι σταθμός επί της γραμμής 2. Βρίσκεται στη λεωφόρο Δομοκού στον Κολωνό και προσφέρει σύνδεση με τον προαστιακό Αθήνας αλλά και του δικτύου του ΟΣΕ μέσω του σιδηροδρομικού σταθμού Αθήνας.

Δομή στάθμου 

Λαρισης
Λαρισης
Λεωνίδας Σκούταρης

Ο Λεωνίδας Σκούταρης είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 28 Αυγούστου του 1976.

Καριέρα 
Κατά την περίοδο 1996-97 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό και έγινε Κυπελλούχος Ηπείρων του 1996.Στο τρίτο ματς των τελικών,ο Σκούταρης σκόραρε 3 πόντους.

Έχει επίσης αγωνιστεί στη Νήαρ Ήστ,στον Πανερυθραϊκό,στο Σπόρτιγκ,στον Ηλυσιακό και στο Παλαιό Φάληρο.

Παραπομπές 
 https://web.archive.org/web/20160304104845/http://www.gsperisteri.gr/index.php/news/basket-new/47-skoutaris

Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ
Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Καλαθοσφαιριστές Πανερυθραϊκού
Καλαθοσφαιριστές Ερμή Περάματος
Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Καλαθοσφαιριστές Παλαιού Φαλήρου
Καλαθοσφαιριστές Αθηναϊκού
Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Πεντέλης
Άγιοι Αδριανός και Ναταλία

Οι Άγιοι Αδριανός και Ναταλία (278 - 26 Αυγούστου 306) είναι άγιοι της Δυτικής και Ανατολικής Εκκλησίας. Ο Αδριανός ήταν φρουρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλέριου. Αφού με τη σύζυγό του, Ναταλία, έγιναν χριστιανοί, ο Αδριανός μαρτύρησε στη Νικομήδεια. Η μνήμη τους τιμάται στις 26 Αυγούστου. Οι Αδριανός και Ναταλία θεωρούνται άγιοι της Καθολικής, της Αγγλικανικής, της Ορθόδοξης, της Λουθηρανικής και της Αρμενικής Εκκλησίας.

Βίος Αγίων
Οι Άγιοι Αδριανός και Ναταλία έζησαν στη Νικομήδεια κατά την εποχή του αυτοκράτορα του Μαξιμιανού στις αρχές του τετάρτου αιώνα. Ο 28χρονος τότε Αδριανός ήταν επικεφαλής του πραιτωρίου.

Λέγεται ότι ενώ περνούσαν από μπροστά του Χριστιανοί έτοιμοι για να μαρτυρήσουν, τους ρώτησε την ανταμοιβή που αναμένεται να λάβουν από τον Θεό. Αυτοί απάντησαν τα μάτια δεν έχουν δει, ούτε ακούσει το αυτί, ούτε έχουν εισέλθει στην καρδιά του ανθρώπου, τα πράγματα που έχει ο Θεός προετοιμάσει γι 'αυτούς που τον αγαπούν(1η προς Κορινθίους 2:09). Ήταν τόσο έκπληκτος με το θάρρος τους που ομολόγησε δημοσίως την πίστη του, αν και δεν είχε ο ίδιος ακόμη βαπτισθεί. Τότε φυλακίστηκε και ο ίδιος αμέσως. Εκεί πήγε η Ναταλία να του συμπαρασταθεί και να του πει να μην λυγίσει. Στην συνέχεια, αφού υπέμεινε πολλά και φρικτά βασανιστήρια παρέδωσε το πνεύμα του. 

Οι δήμιοι ήθελαν να κάψουν τα σώματα των νεκρών, αλλά μια θύελλα ξέσπασε και σβήστηκε η φωτιά. Η Ναταλία ανακάλυψε ένα από τα χέρια του Αδριανού. Αργότερα, οι χριστιανοί πήραν το σώμα του Αδριανού και το έθαψαν στα προάστια του Βυζαντίου, στην Αργυρούπολη. Η Ναταλία πήγε να ζήσει εκεί, και όταν η ίδια πέθανε, θάφτηκε μαζί με τους μάρτυρες.

Απολυτίκιο 
Απολυτίκιο (Ἦχος γ')

Ἀναφαίρετον ὄλβον ἠγήσω,    
τὴν σωτήριον, πίστιν τρισμάκαρ,
καταλιπῶν τὴν πατρῴαν ἀσέβειαν
καὶ τῷ Δεσπότῃ κατ' ἴχνος ἑπόμενος,
κατεπλουτίσθης ἐνθέοις χαρίσμασιν
Ἀδριανὲ ἔνδοξε,
σὺν Ναταλία τὴ θεόφρονι
Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκετεύσατε
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συναξαριστής των Αγίων Αδριανού και Ναταλίας

Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Τέρπυλλος Κιλκίς

Τέρπυλλος ή Τέρπυλος είναι χωριό στον νομό Κιλκίς. Το όνομα του σημαίνει γόνιμη γη (τερπ- ύλη). Έχει 483 μόνιμους κάτοικους (απογραφή 2011). Μέσα από το χωριό περνάει ο κύριος ρους του Γαλλικού ποταμού που πηγάζει από τα Κρούσσια όρη (περιοχή Άνω Θεοδωρακίου). Έχει υψόμετρο περίπου 300 μέτρα. Δίπλα στο χωριό υπάρχει λόφος στον οποίο βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, όπου και τα ερείπια της αρχαίας πόλης. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία αλλά και με την κτηνοτροφία.

Ιστορία 

Η αρχαία Ελληνική πόλη "Τέρπυλος" ή "Τέρπυλλος" κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι την οχύρωσαν με ισχυρό τείχος, τμήματα του οποίου είναι εμφανή έως σήμερα. Αργότερα η πόλη γνώρισε ακμή κατά τη Βυζαντινή περίοδο, όταν οχυρώθηκε εκ νέου για να αντιμετωπίσει επιδρομές εκ βορρά. Τμήματα της Βυζαντινής οχύρωσης φαίνονται έως και σήμερα. Με τον ερχομό των Οθωμανών, η πολίχνη καταστράφηκε και πλέον εγκαταστάθηκαν Τούρκοι, ενώ σταδιακά οι χριστιανοί κάτοικοι το εγκατέλειψαν. Μετά τη Συνθήκη του Νεϊγύ το 1919, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία, ενώ αργότερα με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκε νέο κύμα προσφύγων. Οι πλειοψηφία των κατοίκων σήμερα κατάγονται από τη Θράκη (Ανατολική Θράκη και Βόρεια Θράκη) και τον Πόντο.

Πολιούχος 

Το χωριό χωρίζεται σε τρεις συνοικίες (μαχαλάδες). Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Παντελεήμων. Την γιορτή του άγιου (27 Ιουλίου) γίνεται μεγάλο πανηγύρι.

Παραπομπές 

Δήμος Κιλκίς
Χωριά του νομού Κιλκίς
Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Διαγράμματα δραστηριότητας

Τα Διαγράμματα δραστηριότητας (Activity diagrams) είναι γραφικές αναπαραστάσεις των ροών εργασίας (workflows) των σταδιακών δραστηριοτήτων και δράσεων  με υποστήριξη για επιλογή, επανάληψη και συγχρονισμό. Στην UML (Unified Modeling Language), είναι διαγράμματα που προορίζονται να μοντελοποιήσουν τόσο τις υπολογιστικές όσο και τις οργανωτικές διαδικασίες (π.χ. ροές εργασίας). Τα διαγράμματα δραστηριότητας παρουσιάζουν τη συνολική ροή του ελέγχου.

Τα Διαγράμματα δραστηριότητας είναι κατασκευασμένα από ένα περιορισμένο αριθμό σχημάτων, που συνδέονται με βέλη. Οι πιο σημαντικοί τύποι σχημάτων είναι:

 στρογγυλεμένα ορθογώνια, αντιπροσωπεύουν ενέργειες,
 ρόμβοι, αντιπροσωπεύουν αποφάσεις,
 μπάρες, αντιπροσωπεύουν την έναρξη (split) ή το τέλος (join) των ταυτόχρονων δραστηριοτήτων,
 ένας μαύρος κύκλος αντιπροσωπεύει την αρχή (initial state) της ροής εργασίας,
 ένας περικυκλωμένος μαύρος κύκλος αντιπροσωπεύει το τέλος της (final state).

Τα Βέλη αντιπροσωπεύουν τη σειρά με την οποία συμβαίνουν οι δραστηριότητες.

Ως εκ τούτου, τα διαγράμματα δραστηριότητας μπορούν να θεωρηθούν ως μια μορφή διαγραμμάτων ροής (flowcharts). Tα τυπικά διαγράμματα ροής υστερούν κατασκευαστικά να εκφράσουν συγχρονισμό.  Ωστόσο, τα σύμβολα ένωσης (join) και διάσπασης (split) στα διαγράμματα δραστηριότητας επιλύουν αυτή την αδυναμία, αλλά μόνο για απλές περιπτώσεις. Η έννοια του μοντέλου δεν είναι σαφή σε περιπτώσεις που είναι αυθαίρετα συνδεδεμένα με αποφάσεις (decisions) ή βρόχους (loops).

Ενώ στην UML 1.x, τα διαγράμματα δραστηριότητας ήταν μια εξειδικευμένη μορφή των διαγραμμάτων κατάστασης (state diagrams), στην UML 2.x, τα διαγράμματα δραστηριότητας μετασχηματίστηκαν να βασίζονται σε Petri net - όπως η σημασιολογία, αυξάνοντας έτσι τη διεύρυνση του πεδίου των καταστάσεων που μπορεί να μοντελοποιηθεί χρησιμοποιώντας διαγράμματα δραστηριότητας. Αυτές οι αλλαγές οδηγούν πολλά διαγράμματα δραστηριότητας της UML 1.x να ερμηνεύονται διαφορετικά στην UML 2.x.

Παραπομπές
Οικογένεια Ζαούτζη

Η οικογένεια Ζαούτζη ή Ζαουτζά, ήταν βυζαντινή οικογένεια αρμενικής καταγωγής από το Θέμα Μακεδονίας. Το επώνυμο Ζαούτζης προέρχεται από την αρμενική λέξη "zaoutch", «μαύρος», μάλλον λόγω της εξαιρρτικά μελαψής επιδερμίδας του ιδρυτή της.

Πιθανώς δε να σχετίζεται με το όνομα «Τζάντζης», πιθανώς παραλλαγή ή παραφθορά του ίδιου ονόματος, που έφερε ο στρατηγός του θέματος Μακεδονίας που επέβλεψε την επάνοδο των Βυζαντινών αιχμαλώτων από την Βουλγαρία περί το 836/837. Ιδρυτής της οικογένειας ήταν ο Στυλιανός Ζαούτζης, στενός συνεργάτης του αυτοκράτορα Βασίλειου Α΄ του Μακεδόνα. Στο ανώνυμο χρονικό μοναχού από τη Μονή Ψαμαθείας, όπου περιγράφεται ο θάνατος του αυτοκράτορα και η τελευταία του επιθυμία, αναφέρεται ότι:

	

Μετά το θάνατο του βασιλεοπάτορα Στυλιανού και της αυτοκράτειρας Ζωής, η οικογένεια Ζαούτζη έχασε την επιρροή της. Τα μέλη της οικογένειας συμμετείχαν σε μία συνωμοσία η οποία ανακαλύφθηκε, και απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους και την εξουσία.

Σημαντικότερα μέλη της αναφέρονται οι :
 Στυλιανός Ζαούτζης (- 899), είχε τους τίλους του βασιλεοπάτορα, πρωτομάγιστρου και λογοθέτη του δρόμου.
 Ζωή Ζαούτζαινα (- 899), Αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, δεύτερη σύζυγος του Λέοντος ΣΤ΄. 
 Βασίλειος ο Επείκτης, ηγήθηκε αποτυχημένης συνωμοσίας εναντίον του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄.

Παραπομπές

Πηγές
 
 

Ζαουτζη
Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής
Πέτρα Μίαντε

Η Πέτρα Μιάντε (σουηδικά: Petra Mede) γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 7 Μαρτίου 1970 και είναι Σουηδή κωμικός, χορεύτρια και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Μεγάλωσε στο Γκέτεμποργκ. Η Μίαντε είναι γνωστή για τους ρόλους που έχει παίξει στη Σουηδική τηλεόραση, αλλά και για διάφορα σόου που έχει παρουσιάσει. Το 2009 υπήρξε σημαντική χρονιά στην καριέρα της, καθώς παρουσίασε για πρώτη φορά το Melodifestivalen, τον Σουηδικό εθνικό τελικό για την επιλογή του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει την χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Επίσης, ψηφίστηκε ώς η καλύτερη γυναίκα Σουηδή κωμικός. Το 2013, παρουσίασε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2013, στο Μάλμε, αφού η Λορίν νίκησε στον διαγωνισμό της προηγούμενης χρονιάς στο Μπακού, όπου συμμετείχε σε ένα από τα Interval Acts του τελικού. Επίσης ήταν παρουσιάστρια στην Eurovision 2016 στην Στοκχόλμη, μαζί με τον Μανς Ζέλμερλοου, τον νικητή της Eurovision 2015 που έγινε στην Βιέννη.

Πηγές 

 "Hon blir ny programledare | Melodifestivalen | Nöjesbladet | Aftonbladet". Aftonbladet.se. 2008-12-18. Retrieved 2012-08-08.
 "Petra Mede fick ledas av scenen | Melodifestivalen | Nöjesbladet | Aftonbladet". Aftonbladet.se. Retrieved 2012-08-08.
 "Petra Mede leder schlager-EM | Kultur | SvD" (in Swedish). Svd.se. 2013-01-28. Retrieved 2013-09-22.
 "Petra Mede to host Eurovision Song Contest 2013". EBU. Retrieved 28 January 2013.
 "Petra Mede leder schlager-EM | Kultur | SvD" (in Swedish). Svd.se. 2013-01-28. Retrieved 2013-09-22.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Σουηδοί δημοσιογράφοι
Σουηδοί χορευτές
Σουηδοί παρουσιαστές
Σουηδές ηθοποιοί
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Κολονοσκόπηση

Η κολονοσκόπηση είναι η ενδοσκοπική εξέταση του παχέος εντέρου και του τελικού μέρους του λεπτού εντέρου με τη χρήση μικροσκοπικής κάμερας που εφάπτεται σε έναν σωλήνα, ο οποίος εισάγεται από τον πρωκτό. Η εξέταση μπορεί να οδηγήσει σε οπτική διάγνωση έλκους και παρέχει τη δυνατότητα βιοψίας και αφαίρεσης πιθανών κακοηθών όγκων στο έντερο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Ενδοσκόπηση
Διαγνωστική γαστρεντερολογία
Τζαμί Τζισταράκη

Το Τζαμί Τζισταράκη (ή Τζισδαράκη) είναι οθωμανικό τζαμί το οποίο κατασκευάστηκε το 1759 στην πλατεία Μοναστηρακίου, στο κέντρο της Αθήνας. Σήμερα λειτουργεί ως παράρτημα του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης και στεγάζει τη Συλλογή Κεραμικής του Β. Κυριαζόπουλου.

Ιστορία 
Το τζαμί κατασκευάστηκε το 1759 από το βοεβόδα (Οθωμανό διοικητή) της Αθήνας, Μουσταφά Αγά Τζισταράκη. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Τζισταράκης χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες του Ναού του Ολυμπίου Διός για να φτιάξει ασβέστη για την κατασκευή του κτιρίου, αλλά είναι πιο πιθανό να χρησιμοποίησε έναν από τους κίονες της βιβλιοθήκης του Αδριανού που βρίσκεται δίπλα. Στο Χρονικό του Ανθίμου αναφέρεται ότι προήλθε από «μίαν κολόναν απ' εκείνας του Αδριανού», την οποία και ανατίναξαν. Αυτή η πράξη οδήγησε στην καθαίρεσή του από τους Τούρκους, καθώς θεωρήθηκε ιεροσυλία η οποία απελευθέρωσε κατάρες: μια επιδημία πανώλης τον επόμενο χρόνο αποδόθηκε σε αυτό το γεγονός.

Το τζαμί ήταν επίσης γνωστό ως Τζαμί του Κάτω Σιντριβανιού ή Τζαμί του Κάτω Παζαριού εξαιτίας της εγγύτητάς του στην αρχαία Αγορά. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε σαν αίθουσα συνεδριάσεων για την τοπική δημογεροντία. Μετά την ανεξαρτησία της Ελλάδας χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως: εκεί διεξάχθηκε χορός προς τιμήν του βασιλιά Όθωνα το Μάρτιο του 1834 και μετά χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας, φυλακή και αποθήκη.

Το 1915 ανακατασκευάστηκε εν μέρει υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Ορλάνδου και χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει το «Μουσείον Ελληνικών Χειροτεχνημάτων»· από το 1918 (μετονομάστηκε σε «Εθνικόν Μουσείον Κοσμητικών Τεχνών») μέχρι το 1973. Το 1966 έγιναν μετατροπές στο τζαμί ώστε να προσευχηθεί ο εξόριστος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Σαούντ.

Το 1973 η μόνιμη έκθεση και τα γραφεία του Μουσείου Ελληνικής Τέχνης μεταφέρθηκαν στην οδό Κυδαθηναίων 17, ενώ στο τζαμί παρέμεινε συλλογή κεραμικών τα οποία είχαν δωριθεί από τον Β. Κυριαζόπουλο. Το κτίριο υπέστη ζημιές από σεισμό το 1981 και άνοιξε πάλι για το κοινό το 1991.

Παραπομπές 

Τζισταράκη
Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα
Νασιρίγια

Η Νασιρίγια (αραβικά: الناصرية) είναι πόλη στο νοτιοανατολικό Ιράκ, πρωτεύουσα του κυβερνείου Ντι Καρ. Η Νασιρίγια υπολογίστηκε ότι το 2011 είχε περίπου 525.000 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη στο κυβερνείο και η ένατη μεγαλύτερη στη χώρα.. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ευφράτη κοντά στην αρχαία πόλη Ουρ.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1872 ώστε να γίνει το διοικητικό κέντρο του σαντζακίου Μουνταφίκ και πήρε το όνομά της από τον Νασίρ Πασά, ο οποίος τέθηκε επικεφαλής του σαντζακίου. Το 1934 ιδρύθηκε στη πόλη το ιρακινό κομμουνιστικό κόμμα. Η πόλη έχει στη μεγάλη πλειονότητά της σιιτικό πληθυσμό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις του Ιράκ
Θεόδωρος

Το όνομα Θεόδωρος  μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω λήμματα:

Θεόδωρος (όνομα), κύριο ανδρικό όνομα.
Άγιος Θεόδωρος, Άγιοι της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας και οικισμοί.

Πρόσωπα της αρχαιότητας

Ιστορικά πρόσωπα
Θεόδωρος ο Σάμιος Γλύπτης και αρχιτέκτονας (6ος αι. π.Χ.)
Θεόδωρος ο Κυρηναίος Μαθηματικός (5ος αι. π.Χ.)
Θεόδωρος ο άθεος, Έλληνας φιλόσοφος, (4ος αι. π.Χ.)
Θεόδωρος από τη Γάδαρα της Παλαιστίνης, Ρήτορας (1ος αι. π.Χ.)
Θεόδωρος ο Μεσσήνιος, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (1ος αι. π.Χ.)

Πρόσωπα της βυζαντινής περιόδου και της τουρκοκρατίας

Ιστορικά πρόσωπα
Θεόδωρος ο Ασιναίος Νεοπλατωνικός φιλόσοφος (4ος αι. μ.Χ.)
Θεόδωρος ο Φλάβιος Μάλλιος Ρωμαίος ύπατος και συγγραφέας (4ος αι. μ.Χ.)

Πατριάρχες
Πατριάρχης Θεόδωρος Α΄, (7ος αιώνας)
Θεόδωρος Α΄ Αλεξανδρείας, (7ος αιώνας)
Θεόδωρος Α΄ Πατριάρχης Αντιοχείας (8ος αιώνας)
Θεόδωρος Β΄ Πατριάρχης Αντιοχείας (10ος αιώνας)
Θεόδωρος Γ΄ Πατριάρχης Αντιοχείας (11ος αιώνας)
Θεόδωρος Βαλσαμών, Πατριάρχης Αντιοχείας, (12ος αιώνας)
Θεόδωρος Β΄ Ειρηνικός, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, (13ος αιώνας)
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος Β΄
Πάπας Θεόδωρος Β΄ Αλεξανδρείας

Πάπες
Αντίπαπας Θεόδωρος, (7ος αιώνας)
Πάπας Θεόδωρος Α΄, (7ος αιώνας)
Πάπας Θεόδωρος Β΄, (9ος αιώνας)

Αυτοκράτορες της Νίκαιας
Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης
Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης