Δημοτικό Στάδιο Καρδίτσας

Η ιστορία του Δημοτικού Σταδίου της Καρδίτσας είναι ταυτόσημη με την ιστορία του ποδοσφαιρικού αθλήματος στην ευρύτερη περιοχή, καθώς αποτελεί τον πιο παλιό αθλητικό χώρο σε ολόκληρη τη Θεσσαλία.

Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '30, ο χώρος που βρίσκεται δίπλα στην οδό Λαρίσης αποκτά αθλητική ζωή. Ξύλινα δοκάρια, χαλίκι, δεμένη δερμάτινη μπάλα, είναι τα μέσα της εποχής.

Στα μέσα της δεκαετίας του '70, κατασκευάστηκε η πρώτη τσιμεντένια κερκίδα (η σημερινή ανατολική εξέδρα) μέγιστης χωρητικότητας τότε (χωρίς καθίσματα) 5.000 περίπου ορθίων θεατών.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, τα γήπεδα γειτονικών πόλεων αναπτύσσονταν όλο και περισσότερο, κι έτσι στα μέσα της δεκαετίας του '80 τα γήπεδα του Βόλου, της Λάρισας και των Τρικάλων, διαθέτουν πέταλο, προβολείς και χλοοτάπητα. Την ίδια εποχή το Στάδιο της Καρδίτσας παραμένει με χωμάτινο αγωνιστικό χώρο, αλλά ωστόσο κατασκευάζεται και μια δεύτερη τσιμεντένια κερκίδα (η σημερινή δυτική εξέδρα) ίδιας χωρητικότητας με την παλαιότερη ανατολική, ανεβάζοντας συνολικά τη μέγιστη δυνατότητα φιλοξενίας σε περίπου 10.000 όρθιους θεατές. Ο χλοοτάπητας θα εμφανιστεί λίγο καιρό μετά.

Το 1994 σημειώθηκαν και τα πρώτα ρεκόρ προσέλευσης θεατών κατά την περίοδο που η τοπική ομάδα της πόλης, η Αναγέννηση αγωνιζόταν στη Β' Εθνική με αξιώσεις ανόδου. Οι δύο αγώνες με προσέλευση μεγαλύτερης της χωρητικότητας του σταδίου, δηλαδή πάνω των 10.000 θεατών θεωρούνται πως ήταν με τον Ιωνικό στην 25η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής και τον Ολυμπιακό στη Γ' φάση του κυπέλλου χωρίς ωστόσο να έχει καταγραφεί επίσημα ο πραγματικός αριθμός τους.

Το 1995 τοποθετούνται δημοσιογραφικά θεωρεία στη δυτική εξέδρα και πλαστικά καθίσματα χρώματος πορτοκαλί στη θύρα επισήμων.

Το 2004 και με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας ξεκίνησαν εκτεταμένες εργασίες αναβάθμισης όπως αντικατάσταση του ταρτάν και του χλοοτάπητα με σύστημα αποστράγγισης, τοποθέτηση πλαστικών καθισμάτων χρώματος κίτρινου και μπλε, σκέπαστρο στη δυτική εξέδρα και προβολείς, οι οποίοι ωστόσο θα λειτουργήσουν για πρώτη φορά πολύ αργότερα, συγκεκριμένα το 2008 σε φιλικό παιχνίδι της Αναγέννησης με τον Λεβαδειακό. Με την τοποθέτηση καθισμάτων και των αποστάσεων ασφαλείας, η δυτική εξέδρα περιορίστηκε σε χωρητικότητα της τάξεως των 2.000 καθήμενων θεατών, μειώνοντας τη συνολική σε 7.000.

Το καλοκαίρι του 2005 η (παλιά) ανατολική εξέδρα παρουσίασε προβλήματα στατικότητας και κρίθηκε εν τέλει ακατάλληλη να φιλοξενεί φιλάθλους και αποφασίστηκε να κλείσει οριστικά, μειώνοντας δραματικά τη χωρητικότητα του σταδίου σε μόλις 2.000, μία περίοδο που το ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού της πόλεως ήταν ακόμα έντονο. Τελευταία φορά που γέμισαν και οι δύο εξέδρες του σταδίου ήταν τον Ιανουάριο του 2005 στον αγώνα της Αναγέννησης Καρδίτσας με την Αναγέννηση Άρτας για τη Γ' Εθνική, παρουσία 6.000 φιλάθλων.

Το Νοέμβριο του 2009 ολοκληρώθηκε η κατασκευή νέων αποδυτηρίων κάτω από τη δυτική κερκίδα αντικαθιστώντας τα παλιά που βρίσκονταν κάτω από την ακατάλληλη πλέον ανατολική εξέδρα, ενώ στις αρχές του 2010 ολοκληρώθηκε με χορηγία του ΟΠΑΠ και η κατασκευή μιας νέας μεταλλικής εξέδρας με μορφή πετάλου πίσω από τη βόρεια εστία του γηπέδου, χωρητικότητας 1.500 θεατών, αυξάνοντας τη συνολική χωρητικότητα του σταδίου σε 3.500 θέσεις καθήμενων. Η νέα αυτή εξέδρα φιλοξενεί συνήθως τους φιλάθλους των αντίπαλων ομάδων.

Το 2015 είχε αποφασιστεί η επαναλειτουργία της ανατολικής εξέδρας, η επισκευή της οποίας όμως δεν προχώρησε ποτέ. Η επαναλειτουργία της ανατολικής εξέδρας αποτελεί ένα πάγιο αίτημα του φίλαθλου κοινού της Καρδίτσας, κάτι που ωστόσο δεν έχει βρει ανταπόκριση από τους κρατικούς φορείς. 

Τελευταίες εργασίες συντήρησης στο στάδιο γίνανε το 2018 με την ανακατασκευή του χλοοτάπητα.

Εικόνες

Παραπομπές 

Καρδιτσας Δημοτικο Σταδιο
Δημοτικο Σταδιο
Α.Σ. Αναγέννηση Καρδίτσας 1904
Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα