joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Νάσσοι

Οι Νάσσοι ήταν αρχαία κώμη της Αζανίας της Αρκαδίας· σήμερα η περιοχή διοικητικά ανήκει στον Νομό Αρκαδίας και στην Επαρχία Μαντινείας.

Βρισκόταν στον αρχαίο δρόμο. Απείχε επτά στάδια από τις Καφυές και πενήντα στάδια από τον Λάδωνα. Κοντά υπήρχε το αρχαίο δάσος του Σόρωνα και οι κώμες Σκοτάνη, Αργέαθοι και Λυκούντες. Ανήκε στην πόλη - κράτος του Κλείτωρα.

Ο  σήμερα λεγόμενος «Κάμπος του Δάρα» ή «Κοιλάδα του Τράγου», με τις γύρω πλαγιές των βουνών, ήταν η περιοχή των αρχαίων αρκαδικών «Νάσων». Οι «Νάσοι» (δηλ. οι «Νήσοι», τα νησιά του τόπου εκείνου), θα ήταν κάποτε, όπως φαίνεται, «λιμναίοι οικισμοί» μέσα σε κάποια μεγάλη λίμνη με πολλές μικρές οικήσεις, που θ' απλωνόταν μέσα κι έξω από τον σημερινό «Κάμπο του Δάρα». Οι οικισμοί λοιπόν των «Νησιών» εκείνων θ'  αποτελούσαν τους γνωστούς από τ' αρχαία χρόνια «Νάσους», που κυρίως τις γνωρίζουμε από τις πληροφορίες του Μικρασιάτη περιηγητή Παυσανία, στα 176 μ.Χ., όπως περιγράφονται στα "Αρκαδικά",  βιβλίο του έργου του «Ελλάδος Περιήγησις».

Αναφορές

Πηγές
 Γεώργιος Παπανδρέου, Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886

Βιβλιογραφία
 Γεωργία Ζ. Αλεξοπούλου, Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας), Επαρχία Καλαβρύτων, τόμοι Α1'-Α2'-Β'-Γ'-Δ', αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας/Σχολή Επιστημών του Ανθρώπου-Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάτρα 2009

Αρκαδική Αζανία
Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κλείτωρ
Δήμος Τρίπολης
Ada

Η Ada είναι αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου. Ονομάσtηκε Ada προς τιμή της κόρης του Λόρδου Βύρωνα, Άντα, κόμισσας του Λάβλεϊς. 

Η Ada δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και σχεδιάστηκε σαν γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν από εφαρμογές χρήσιμες σε μεγάλες επιχειρήσεις μέχρι εφαρμογές όπως η τηλεκατεύθυνση πυραύλων. Το μεγάλο πλεονέκτημα της γλώσσας είναι ότι παρέχει δυνατότητες επεξεργασίας σε πραγματικό χρόνο (real time processing). Έτσι, έχει καθιερωθεί επίσημα από το 1986 ως η επίσημη γλώσσα ανάπτυξης στρατιωτικών εφαρμογών από το Υπ. Άμυνας των ΗΠΑ. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε υπολογιστικά συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και από τραπεζικά ιδρύματα για εκτέλεση online συναλλαγών. Η Ada αποτελεί σήμερα διεθνές στάνταρ ISO (τελευταία έκδοσή της η Ada 2005)3.

Η γλώσσα έχει μάλλον εύκολο στην κατανόησή του συμβολισμό, καθώς πολλές από τις δεσμευμένες λέξεις της είναι λέξεις της καθομιλούμενης αγγλικής (π.χ. OR για το "ή", "IF" για το "εάν" κτλ.). Αυτό της δίνει το επιπρόσθετο πλεονέκτημα να είναι εύκολα και γρήγορα αναγνώσιμη από όσους δεν έχουν δημιουργήσει το αρχικό πρόγραμμα, αλλά χρειάζεται να κάνουν διορθώσεις, επεκτάσεις κτλ. σε αυτό. Όπως όλα τα πρότυπα της ISO, το εγχειρίδιο χρήσης της Ada (Ada Reference Manual) είναι ελεύθερα διαθέσιμα, όπως και το εγχειρίδιο που εξηγεί τη χρήση της (τη λογική πίσω από τη γλώσσα)1 και χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους προγραμματιστές.

Πηγές 

 Ada Home
 Ada Joint Program Office. Το Γραφείο δεν υπάρχει πλέον, αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του. Το υλικό που παρέχει, όμως, είναι χρήσιμο.
 ISO standards για την Ada
 Μεταγλωττιστής για όλες τις εκδόσεις της Ada Παρέχει πληροφορίες, αλλά ο μεταγλωττιστής είναι προς πώληση και όχι ελεύθερος.

Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού
Γλώσσες προγραμματισμού συστημάτων
Ιβάρς Γκοντμάνις

Ο Ιβάρς Γκοντμάνις (Ivars Godmanis) είναι Λετονός πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από τον Δεκέμβριο του 2007 ως το Μάρτιο του 2009. Είναι μέλος του κόμματος του Λετονικού Δρόμου.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στη Ρίγα, στις 27 Νοεμβρίου του 1951. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Λετονίας όταν έγινε ανεξάρτητη από τη Σοβιετική Ένωση. Η πρώτη του θητεία στο αξίωμα ήταν από το 1990 ως το 1993 και χαρακτηρίστηκε από το δύσκολο πέρασμα από μια κομμουνιστική σε μια καπιταλιστική οικονομία. Την περίοδο από το 1998 ως το 1999 υπηρέτησε στο Υπουργείο Οικονομίας. 

Αρχικά συνδέθηκε με το Λετονικό Λαϊκό Μέτωπο , στη συνέχεια όμως αυτομόλησε στο κόμμα του Λετονικού Δρόμου, του οποίου ηγείται σήμερα. Το Νοέμβριο του 2006, έπειτα από την επιστροφή του κόμματος του Λετονικού Δρόμου στη Βουλή, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, ο Γκοντμάνις έγινε Υπουργός Εσωτερικών.

Δεύτερη πρωθυπουργία 
Στις 14 Δεκεμβρίου του 2007 ο Γκοντμάνις ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Βάλντις Ζάτλερς. Ο διορισμός του στην πρωθυπουργία έλαβε την έγκριση του κοινοβουλίου στις 20 Δεκεμβρίου, με 54 ψήφους υπέρ και 43 κατά.

Τροχαίο ατύχημα 
Ο Γκοντμάνις έπεσε θύμα τροχαίου στις 18 Ιουνίου του 2008όταν το αυτοκίνητό του συγκρούστηκε με μικρό λεωφορείο στη Ρίγα. Ο Λετονός πρωθυπουργός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εγκεφαλικές κακώσεις. Διαγνώστηκε κάταγμα στο κρανίο και διάσειση. Η κυβέρνησή του επέζησε πρότασης δυσπιστίας (με 51 ψήφους κατά της πρότασης μομφής και 40 υπέρ) στις 4 Φεβρουαρίου του 2009.

Παραίτηση 
Τα οικονομικά προβλήματα και οι καταγγελίες για διαφθορά οδήγησαν στην κατακόρυφη πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης. Τον Ιανουάριο του 2009 έγιναν επεισοδιακές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης, που ήταν οι χειρότερες από το 1991. Στις 20 Φεβρουαρίου του 2009 ο Γκοντμάνις παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησής του, εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Τον διαδέχθηκε ο Βάλντις Ντομπρόβσκις στην πρωθυπουργία. Η νέα πεντακομματική κυβέρνηση συνασπισμού επικυρώθηκε από το λετονικό κοινοβούλιο με 67 ψήφους υπέρ έναντι 21 κατά, στις 12 Μαρτίου του 2009.

Παραπομπές 

Λετονοί πολιτικοί
Μήλα των Εσπερίδων

Τα  μήλα των Εσπερίδων ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι χρυσοί καρποί των δέντρων που βρίσκονταν στον κήπο των Εσπερίδων. Είναι κυρίως γνωστά μέσω του μύθου του Ηρακλή, καθώς η απόκτησή τους αποτέλεσε το αντικείμενο του ενδέκατου άθλου του.

Η προέλευση των μήλων

Σύμφωνα με τον Φερεκύδη, οι μηλιές που παρήγαγαν τους καρπούς αυτούς είχαν δοθεί από τη Γη στον Δία και την Ήρα σαν γαμήλιο δώρο. Η Ήρα φύτεψε τα δέντρα στον κήπο των θεών, ο οποίος βρισκόταν στη χώρα του Άτλαντα. Ο Άτλαντας βρισκόταν έξω από τον κήπο και σήκωνε στους ώμους του τον ουρανό, τιμωρία που του είχε επιβληθεί από τον Δία. Οι κόρες του Άτλαντα έκλεβαν όμως τα μήλα, γι´ αυτό και η Ήρα ανέθεσε τη φύλαξή τους στις νύμφες Εσπερίδες και στον Λάδωνα, δράκοντα με εκατό κεφάλια και γιο του Τυφώνα και της Έχιδνας.

Ο άθλος του Ηρακλή
Ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή να μεταβεί στον κήπο των Εσπερίδων και να του προσκομίσει τα χρυσά μήλα. Στην πορεία του προς τον κήπο ο ήρωας αντιμετώπισε πολλές περιπέτειες. Σημαντικότερη από αυτές ήταν η απελευθέρωση του Προμηθέα από τον βράχο στον οποίο ήταν δεμένος. Ο Ηρακλής απελευθέρωσε τον Προμηθέα και σκότωσε τον αετό που έτρωγε το συκώτι του, δίνοντας έτσι τέλος στο μαρτύριο του Τιτάνα. Ο Προμηθέας συνόδευσε στη συνέχεια τον Ηρακλή στον κήπο των Εσπερίδων. Για το κυρίως μέρος του άθλου υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές. 

Σύμφωνα με την πρώτη και πλέον διαδεδομένη ο Ηρακλής ακολούθησε τη συμβουλή του Προμηθέα να μην μπει ο ίδιος στον κήπο. Συμφώνησε λοιπόν με τον Άτλαντα να κρατήσει για λίγο εκείνος το φορτίο του, μέχρι ο Άτλας να του φέρει τα χρυσά μήλα. Ο Άτλας συμφώνησε με την πρόταση αυτή. Επιστρέφοντας όμως από τον κήπο, αρνήθηκε να παραδώσει τους καρπούς στον Ηρακλή. Δήλωσε ότι θα πήγαινε ο ίδιος τα μήλα στον Ευρυσθέα και ότι θα άφηνε τον Ηρακλή στη θέση του για πάντα. Ο Ηρακλής επιστράτευσε τότε όλη του την ευστροφία για να μπορέσει να ξεφύγει από την αιώνια καταδίκη στην οποία τον έριξε ο Άτλαντας. Άφησε τον Άτλαντα να πιστέψει ότι αποδέχτηκε τη μοίρα του, του ζήτησε όμως πρώτα να κρατήσει για λίγο τον ουρανό προκειμένου να φτιάξει ένα μαξιλάρι για το κεφάλι του. Ο Άτλας δέχτηκε, ο Ηρακλής όμως δραπέτευσε παίρνοντας μαζί του και τα μήλα. Η δεύτερη εκδοχή φέρει τον Ηρακλή να πηγαίνει ο ίδιος στον κήπο, να φονεύει τον Λάδωνα και να παίρνει τα μήλα, ενώ η τρίτη τις Εσπερίδες να παραδίδουν τα μήλα στον Ηρακλή με τη θέλησή τους, αφού πρώτα αποκοίμισαν τον δράκοντα.

Όταν ο Ηρακλής έφτασε στις Μυκήνες παρέδωσε τα μήλα στον Ευρυσθέα. Εκείνος τα έδωσε πίσω στον ήρωα ως δώρο. Ούτε ο Ηρακλής όμως κράτησε τα μήλα. Τα παρέδωσε στην Αθηνά, η οποία τα επέστρεψε στον κήπο των Εσπερίδων, καθώς εκεί ήταν η θέση στην οποία έπρεπε να βρίσκονται.

Δείτε επίσης
Εσπερίδες

Παραπομπές

Πηγές

Ζαν Ρισπέν, «Ελληνική μυθολογία», τόμος Β', εκδόσεις Δαρεμάς, Αθήνα 1953. (επιμέλεια:Σπύρος Μαρινάτος, μετάφραση Νίκος Τετενές)

Άθλοι του Ηρακλή
Εσπερίδες

Στην Ελληνική μυθολογία οι Εσπερίδες ήταν νύμφες της ελληνικής μυθολογίας που φρουρούσαν τα μήλα των Εσπερίδων.

Καταγωγή και αριθμός
Με βάση τον Ησίοδο ήταν κόρες της Νύχτας. Άλλοι συγγραφείς πάλι τις θέλουν κόρες του Φόρκυ και της Κητούς ή ακόμη και του Άτλαντα και της Εσπερίδας. Ανάλογη διαφωνία υπάρχει και για τον αριθμό των Εσπερίδων. Σε κάποια αρχαία κείμενα αναφέρονται δύο, σε άλλα τρεις, τέσσερις ή και πέντε. Την εκδοχή των τεσσάρων Εσπερίδων ασπάζεται ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος, ο οποίος μάλιστα αναφέρει και τα ονόματα των νυμφών αυτών: Αίγλη, Αρεθούσα, Ερύθεια και Εστία.

Τα μήλα των Εσπερίδων

Έργο τον Εσπερίδων ήταν η φύλαξη των χρυσών μήλων, που βρίσκονταν στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα. Αυτό το δέντρο με τα χρυσά μήλα, ήταν γαμήλιο δώρο της Γαίας, στους γάμους του θεού Δία και της θεάς Ήρας. Η φύλαξη αυτή τους είχε ανατεθεί από την θεά Ήρα. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι αν έτρωγες ένα, τουλάχιστον, μήλο από αυτό το δέντρο, θα γινόσουν αθάνατος. Ο Ηρακλής στα πλαίσια των άθλων του επισκέφτηκε τον κήπο των Εσπερίδων και έκλεψε τα μήλα, με βάση μάλιστα μία, όχι ιδιαίτερα, διαδεδομένη εκδοχή βοηθήθηκε στο έργο του αυτό από τις νύμφες. Στη συνέχεια ο Ηρακλής επέστρεψε τα μήλα στον κήπο, μέσω της θεάς Αθηνάς (αφού ήξερε ότι εκεί άνηκαν). Προφανώς, αν και δεν αναφέρεται ρητά στους μύθους, οι Εσπερίδες ανέλαβαν και πάλι τη φύλαξή τους.

Πηγές
Ζαν Ρισπέν, «Ελληνική μυθολογία», τόμος Β', εκδόσεις Δαρεμάς, Αθήνα 1953. (επιμέλεια:Σπύρος Μαρινάτος, μετάφραση Νίκος Τετενές)

Γενεαλογικό δένδρο 
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Άτταλος

Το όνομα Άτταλος έφεραν στην αρχαιότητα τρεις Βασιλείς της Περγάμου, ένας Ρωμαίος Αυτοκράτορας, ένας στρατηγός Μακεδόνας, επίσης έτερος του Μ. Αλεξάνδρου, ένας στωικός φιλόσοφος, ένας Ρόδιος γραμματικός - μαθηματικός, και ένας Άγιος εκ Περγάμου οι:

 Άτταλος Α΄ ο επονομαζόμενος και Σωτήρ, Βασιλιάς της Περγάμου.
 Άτταλος Β΄ ο επονομαζόμενος και Φιλάδελφος, Βασιλιάς της Περγάμου, που είχε ανεγείρει και την Στοά του Αττάλου στην Αθήνα.
 Άτταλος Γ΄ ο επονομαζόμενος και Φιλομήτωρ.
 Άτταλος Πρίσκος Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
 Άτταλος ο Μακεδών στρατηγός του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.
 Άτταλος (του Ανδρομένους), στρατηγός του Μ. Αλεξάνδρου.
 Άτταλος (φιλόσοφος).
 Άτταλος ο Ρόδιος, μαθηματικός και αστρονόμος.
 Άτταλος (άγιος).

 Επίσης με το όνομα αυτό φέρεται γένος μικρών κολεοπτέρων Άτταλος (ζωολογία).

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Picoo Z

Το Picoo Z είναι ένα μικροσκοπικό τηλεχειριζόμενο ελικόπτερο της εταιρείας παιχνιδιών Silverlit από το Χονγκ Κονγκ. Το Picoo Z είναι ο σημερινός κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Γκίνες για το μικρότερο τηλεχειριζόμενο ελικόπτερο που έχει ποτέ κατασκευαστεί.

Το κυρίως σώμα του ελικοπτέρου αποτελείται από διογκωμένο πολυπροπυλένιο.

Προβλήματα
Ο μικρός έλικας της ουράς είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και σπάει εύκολα. Οι κατασκευαστές δίνουν δυο ανταλλακτικούς έλικες στη συσκευασία. Όταν και αυτοί καταστραφούν, ο χειρισμός του ελικοπτέρου είναι πρακτικά αδύνατος.

Απομιμήσεις
Το επίσημο όνομα είναι Picoo (ένα "c" και δύο "ο"), αλλά υπάρχουν και απομιμήσεις συχνά ως Picco (με δύο "c" και ένα "ο").

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα
Το Picoo Z σχεδιάστηκε από τον Βέλγο Alexander Van de Rostyne, και είναι το μικρότερο τηλεχειριζόμενο ελικόπτερο του κόσμου (Ρεκόρ Γγίνες του 2006).
Το βάρος του είναι μόνο 10 γραμμάρια, το μήκος του 17 εκατοστά, και η διάμετρος του έλικα 13 εκατοστά.
Το ελικόπτερο ελέγχεται από έναν υπέρυθρο τηλεκοντρόλ δύο καναλιών, επιτρέποντας τον ανεξάρτητο έλεγχο (ταχύτητα περιστροφής) του άνω έλικα και του πίσω έλικα.
Είναι σχεδιασμένο για πτήση εσωτερικών χώρων μόνο, ή και σε υπαίθριους χώρους αν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες.
Η κατασκευή του είναι από υλικό σκληρού αφρού πολυπροπυλένιου EPP (expanded polypropylene) και τροφοδοτείται από επαναφορτιζόμενη μπαταρία πολυμερούς λιθίου
που κινούν 2 μικρομηχανές.
Η επαναφόρτιση των μπαταριών γίνεται με καλώδιο που συνδέει το ελικοπτέρου με το τηλεκοντρόλ.
και διαρκεί συνήθως 10-15 λεπτά. Μετά από αυτό, το ελικόπτερο μπορεί να κάνει πτήσεις διάρκειας περίπου 5 έως 7 λεπτών.
Η εμβέλεια του είναι περιορισμένη λόγω της χρήσης υπέρυθρων ακτίνων. Εκτός αυτού, άλλες πηγές φωτός του περιβάλλοντος μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την λήψη του σήματος και την ανταπόκριση του ελικοπτέρου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Picooz Silverlit πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό 
 Picoo Z επίσημη ιστοσελίδα του Silverlit Toys 
 Picoo Z Toolbox ιστοσελίδα των φίλων του Picoo 

Παιχνίδια
Ελικόπτερα
The Cardigans

Οι The Cardigans είναι ένα αγγλόφωνο Σουηδικό μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην πόλη Γιένκεπινγκ το 1992. Το μουσικό ύφος του συγκροτήματος ποικίλει σημαντικά από άλμπουμ σε άλμπουμ.

Δισκογραφία

Studio Albums

Σημ:

1Κυκλοφόρησε στις 30 Ιανουαρίου του 2008.

Singles

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη σελίδα

Σουηδικά rock συγκροτήματα
Διακαινήσιμος εβδομάδα

Με την ονομασία Διακαινήσιμος ή Διακαινήσιμος εβδομάδα, ή Εβδομάδα Διακαινησίμου  (επίσημα: Διακαινήσιμος εβδομάς), ονομάζεται κατά το χριστιανικό εορτολόγιο η εβδομάδα που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και λήγει την αμέσως επόμενη, την Κυριακή του Θωμά.

Η ονομασία της οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός ότι κατά τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακή του Πάσχα βαπτιζόταν ομαδικά οι κατηχούμενοι οπότε και άρχιζε η πνευματική ανακαίνιση τους. Σε ένδειξη αυτής της ανακαίνισης και ταυτόχρονα αναγέννησης και "πνευματικής καθαρότητας οι νεοβαπτισμένοι έφεραν καθ΄ όλην αυτή την εβδομάδα λευκά ενδύματα, εξ ου και αποκαλούμενη "λευκή εβδομάδα". Ο Αυγουστίνος χαρακτηρίζει επίσης την ίδια εβδομάδα ως "οκτώ ημέρες των νεοφύτων" (ή νεοβαπτισθέντων ή και νεοφωτίστων). 

Κατά την Διακαινήσιμο εβδομάδα επιτρέπεται η κατάλυση πάντων, ενώ κατά τους παλαιότερους χρόνους ολόκληρη η εβδομάδα αυτή χαρακτηριζόταν αργία από κάθε εργασία (κανόνας Νικηφόρου του ομολογητού). Ο 6ος όμως κανόνας της εν Τρούλλω (Κωνσταντινούπολη), Πενθέκτης Συνόδου συνιστά στους χριστιανούς καθ΄ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας τον καθημερινό εκκλησιασμό. Μάλιστα κατά τους πρώτους χρόνους στην εβδομάδα αυτή απαγορεύονταν και τα οποιαδήποτε θεάματα.

Ειδικότερα στη Κωνσταντινούπολη η Διακαινήσιμος εβδομάδα εορτάζονταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια. Ο Αυτοκράτορας καλούσε του νεοφώτιστους καθώς και πτωχούς σε πλούσιο γεύμα, ενώ κατά την ημέρα Πέμπτη της Διακαινησίμου δέχονταν τον κλήρο προσφέροντας τιμητικό γεύμα  στον Πατριάρχη και στους περί αυτόν. Πολλά όμως και πλούσια δώρα διένειμαν οι Αυτοκράτορες και σε επίσημες επισκέψεις που διενεργούσαν αυτή την εβδομάδα. Ακόμη απέλυαν από τις φυλακές κατάδικους για ελαφρά εγκλήματα.

Εθιμοτυπία 
Τα παραπάνω αυτοκρατορικά έθιμα της Διακαινησίμου εβδομάδας πέρασαν στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος δια των βασιλικών επισκέψεων σε στρατόπεδα και νοσοκομεία και με έκδοση σχετικών διαταγμάτων για άρση στρατιωτικών ποινών. Έθιμα που συνεχίζονται και σήμερα από την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Σημειώσεις 
Στην αρχαία εκκλησία η διακαινήσιμος εβδομάδα ήταν η πρώτη του Εκκλησιαστικού έτους, που αρχή του θεωρείτο η Κυριακή του Πάσχα.
Κάθε ημέρα της Διακαινησίμου χαρακτηρίζεται ομοίως, π.χ. Δευτέρα της Διακαινησίμου, Τρίτη της Διακαινησίμου... Σάββατο της Διακαινησίμου εκτός της τελευταίας που λέγεται Κυριακή του Θωμά.
Η Εκκλησία έχει επίσης καθιερώσει κατ΄ έτος την ημέρα Παρασκευή της Διακαινησίμου να εορτάζεται η Ζωοδόχος Πηγή.
Τέλος από τη Διακαινήσιμο εβδομάδα αρχίζει ν΄ αναγιγνώσκεται στις εκκλησίες το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον.

Πηγές
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.5ος, σ.999-1000

Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Εθιμοτυπία
Λαογραφία
Περίοδος του Πάσχα
Περίοδος του Τριωδίου

Η περίοδος του Τριωδίου είναι εκκλησιαστική περίοδος δέκα εβδομάδων που ξεκινά από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και φτάνει μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο. Μέσα στην περίοδο αυτήν περιλαμβάνεται η Απόκρεως, η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και η Μεγάλη Εβδομάδα. Οι τρεις πρώτες εβδομάδες αποτελούν την Απόκρεω· ακολουθούν έξι εβδομάδες νηστειών (Τεσσαρακοστή) και τέλος η Μεγάλη Εβδομάδα. 

Την πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου γίνεται «κατάλυσις εις πάντα», δηλαδή τρώγεται ελεύθερα κάθε φαγητό ακόμα και την Τετάρτη και την Παρασκευή. Για τον λόγο αυτόν ονομάζεται «ελεύθερη» ή «απολυτή».

Τη δεύτερη εβδομάδα γίνεται «κατάλυσις εις πάντα» όλες τις ημέρες εκτός της Τετάρτης και της Παρασκευής. Την Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας στην Ελλάδα υπάρχει το έθιμο της Τσικνοπέμπτης, κατά την οποία καταναλώνονται κρεατικά, δεδομένου ότι μετά από τρεις ημέρες αρχίζει ουσιαστικά η νηστεία. Η εβδομάδα τελειώνει με το Ψυχοσάββατο.

Η τρίτη εβδομάδα είναι αυτή της Τυροφάγου ή Τυρινής, οπότε όλες τις ημέρες γίνεται κατάλυση σε όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα, του αβγού, των ψαριών και φυσικά του ελαιολάδου, απαγορεύεται όμως η κρεοφαγία.

Από την τέταρτη εβδομάδα, με την Καθαρά Δευτέρα, αρχίζει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή με την αυστηρότατη νηστεία της.

Πηγές
Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης, Συμεών Κούτσας, Η νηστεία της Εκκλησίας, Γιατί, πότε και πώς νηστεύουμε,  Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2001, ISBN 9603150630
Η εφαρμογή της νηστείας, Θεσσαλονίκη, 1995

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Νηστείες
Χριστιανική ορολογία
Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Σαχάτζα Γιόγκα

Η Σαχάτζα Γιόγκα συγκαταλέγεται στην κατηγορία "θρησκευτικό κίνημα", ωστόσο όσοι την εφαρμόζουν την βλέπουν σαν μέθοδο διαλογισμού, και τρόπο ζωής. Ιδρύτρια του κινήματος είναι η Σρι Μάτατζι Νίρμαλα Ντέβι. Σήμερα, η Σαχάτζα Γιόγκα λειτουργεί σε πάνω από 100 χώρες παγκοσμίως. Είναι πάντα δωρεάν, μιας και η πνευματικότητα και η Αυτογνωσια είναι δικαίωμα όλων, και κανείς δεν μπορεί να πληρώσει για αυτό που δικαιωματικά του ανήκει.

Σαχάτζα σημαίνει έμφυτο, αυθόρμητο, και Γιόγκα σημαίνει ένωση. Αυτή η "Αυθόρμητη Ένωση" λαμβάνει χώρα, σύμφωνα με τη Σαχάτζα Γιόγκα, μέσα από μία διαδικασία που καλείται "Αυτογνωσία".Με αυτή τη μέθοδο, ο αναζητητής της αλήθειας ξεκινάει το ταξίδι του στην πνευματικότητα με την αφύπνιση μιας ενέργειας που υπάρχει κοιμησμένη στο Ιερό Οστό και λέγεται Κουνταλίνη. Η διαδικασία αυτή γίνεται αυθόρμητα και ονομάζεται Αυτογνωσία. Η Αυτογνωσία μπορεί να επαληθευτεί με την αίσθηση μιας δροσερής αύρας στις παλάμες και πάνω από το κεφάλι.

Η Αυτογνωσία σύμφωνα με τη Σαχάτζα Γιόγκα 
Έχουν δοθεί πολλές ονομασίες σ’ αυτό το εσωτερικό ξύπνημα το οποίο είναι και ο στόχος όλων των θρησκειών και πνευματικών παραδόσεων του κόσμου: Αυτογνωσία, Δεύτερη Γέννηση, Φώτιση. Απελευθέρωση, Μόκσα ή Σατόρι. Αυτή η γνώση είναι πανάρχαιη, αλλά για πολύ καιρό ήταν διαθέσιμη μόνο σε λιγοστές ψυχές μιας και ήταν πολύ δύσκολο κανείς να λάβει την Αυτογνωσία του. Οι άνθρωποι κρατούσαν μυστική αυτή τη γνώση , η οποία μεταφερότανε από τους διδασκάλους (γκουρού) στους μαθητές τους. Στη σημερινή εποχή, μέσα από τη Σαχάτζα (αυθόρμητη) Γιόγκα (ένωση με τον Αληθινό Εαυτό), αυτή η εμπειρία επιτυγχάνεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και είναι διαθέσιμη στο καθένα για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρώπινης πνευματικότητας.

Πηγές 

1. https://web.archive.org/web/20080113121758/http://www.sahajayogahellas.org/

2. http://www.sahajayoga.org/

3. Shri Mataji Nirmala Devi, (1997) Meta Modern Era, (Vishwa Nirmala Dharma) ISBN 8186650059

4. de Kalbermatten, Gregoire (2003) The Third Advent (New York: daisyamerica, 2003; Melbourne: Penguin Australia, 2004; Delhi: Penguin India, 2004) ISBN 1-932406-07-7

Διαλογισμός
Αφείδας

Με το όνομα Αφείδας ή Αφείδαντας αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

 Γιος του Πολυπάμμωνα από τον Αλύβαντα και πατέρας του Επηρίτου. Ο Οδυσσέας, όταν επέστρεψε στην Ιθάκη, υποδύθηκε τον Αφείδαντα για να μη τον αναγνωρίσουν όσο ήταν υποχρεωμένος να φυλάγεται (Οδύσσεια, ω 303 κ.ε.).
 Ο προτελευταίος μυθικός βασιλιάς των αρχαίων Αθηνών, γιος του Οξύντη και δισέγγονος του Θησέα. Μητέρα του, κατά μία εκδοχή, ήταν η Λαοδίκη. Τον Αφείδαντα τον δολοφόνησε ο ετεροθαλής αδελφός του, ο Θυμοίτης (Παυσανίας Β 18, 9). Ωστόσο κατά την προφορική παράδοση διασώθηκε τουλάχιστον ένα παιδί του, αφού τον θεωρούσαν γενάρχη της αττικής φυλής των Αφειδαντιδών.
 Βασιλιάς της Τεγέας, γιος του Αρκάδα από τη νόμιμη σύζυγό του, την Ερατώ. Αδέλφια του Αφείδαντα ήταν ο Αζάνας και ο `Ελατος. Μόλις ενηλικιώθηκαν και τα τρία αδέλφια, έγινε κλήρωση για τη διανομή του βασιλείου της Αρκαδίας, από την οποία ο Αφείδας έλαβε το γονιμότερο έδαφος, την Τεγέα. Για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι ποιητές, όπως γράφει ο Παυσανίας στα Αρκαδικά του, ονομάζουν την Τεγέα «Αφειδάντειον κλήρον».
 Βασιλιάς και επώνυμος ενός κλάδου του λαού των Μολοσσών.

Αφειδ
Αφειδ
Αχέλης

Στην ελληνική μυθολογία ο Αχέλης ή Αγέλαος ήταν ένας από τους Ηρακλείδες, ως γιος του κορυφαίου ήρωα και ημίθεου Ηρακλέους και της Ομφάλης, ομοθαλής αδελφός του Λάμωνα. Ο Αχέλης πήρε το όνομά του (και όχι αντιστρόφως) από τον ομώνυμο ποταμό της Μικράς Ασίας, και συγκεκριμένα της Φρυγίας, που πηγάζει από το βουνό Σίπυλο, στην περιοχή της Σμύρνης.

Πηγές
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 235

Αχελη
Ιμραλί

Το Ιμραλί (İmralı) είναι ένα μικρό νησί της Τουρκίας στη νότια Θάλασσα του Μαρμαρά, δυτικά της χερσονήσου Αρμουτλού-Μποζμπουρούν, που ανήκει στη Επαρχία Μπούρσα. Σήμερα είναι γνωστό ως φυλακή ύψιστης ασφαλείας με μοναδικό κρατούμενο τον αρχηγό του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Απέχει 32 ναυτικά μίλια ή εξήντα χιλιόμετρα από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης.

Το νησί έχει μήκος 7 χλμ., στη διεύθυνση βορράς-νότος. Το πλάτος του είναι 3 χλμ. και η έκτασή του 9,98 τ.χλμ.. Το υψηλότερο σημείο, η κορυφή Türk Tepesi («Τουρκόλοφος»), έχει υψόμετρο 217 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι συντεταγμένες του νησιού είναι γεωγραφικό πλάτος 40° 32΄ βόρειο και γεωγραφικό μήκος 28° 32΄ ανατολικό

Ιστορικά στοιχεία 
Στην αρχαιότητα το νησί ονομαζόταν Βέσβικος από τον ομώνυμο Γίγαντα της ελληνικής μυθολογίας. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ονομαζόταν Καλώνυμος, και τα μετέπειτα χρόνια Καλόλιμνος. Το Ιμραλί απέσπασε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1308 ο ναύαρχος Εμίρ Αλή, του οποίου και το όνομα έλαβε από τότε. Υπήρξε το πρώτο νησί που κατακτήθηκε ποτέ από τους Οθωμανούς, και με τη ναυτική βάση που ιδρύθηκε εκεί επέτρεψε τον έλεγχο από αυτούς της ναυσιπλοΐας στην Προποντίδα, αποκόπτοντας τη σύνδεση των Βυζαντινών με την Προύσα.

Σε υψηλό σημείο της πόλης βρισκόταν ο ναός Παναγίας Κορυφινής όπου φυλασσόταν η ομώνυμη εικόνα της Θεοτόκου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Μικρασιάτες μετέφεραν την εικόνα στον τόπο που εγκαταστάθηκαν, τα Νεά Μουδανία. Εκεί έκτισαν στο υψηλότερο σημείο της πόλης ναό της Παναγίας Κορυφινής.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, το 1922-1923, υπήρχαν τρία ελληνικά χωριά πάνω στο μικρό αυτό νησί. Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αμπελοκαλλιέργεια, την παραγωγή οίνου, τη σηροτροφία και το ψάρεμα. Από το νησί καταγόταν ο Έλληνας φιλόλογος, μεταφραστής, καθηγητής πανεπιστημίου Κίμων Φράιαρ (1911-1993), που μετανάστευσε στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός εκεί ως διανοούμενος και μεταφραστής ελληνικών ποιημάτων. Μετά το 1923, το νησί ήταν τελείως ακατοίκητο ως το 1935, οπότε κτίσθηκε μία αγροτική φυλακή, στους φυλακισμένους της οποίας επιτρεπόταν να κερδίζουν χρήματα από τη γεωργία και το ψάρεμα. Το 1999, μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, η φυλακή εκκενώθηκε με μεταφορά των κρατουμένων της σε άλλες φυλακές και μετατράπηκε σε φυλακή «Κατηγορίας Α» (ύψιστης ασφαλείας). Υπάρχει επίσης μία στρατιωτική βάση επάνω στο Ιμραλί, και η γύρω από αυτό περιοχή είναι «απαγορευμένη ζώνη».

Αξιοσημείωτοι κρατούμενοι στη φυλακή (1935-1999) 
Ο Μπίλι Χέιζ, συγγραφέας του Εξπρές του Μεσονυχτίου, ήταν φυλακισμένος στο Ιμράλι ισόβια για διακίνηση ναρκωτικών, μέχρι που δραπέτευσε.

Τρεις πολιτικοί εκτελέσθηκαν στο νησί το 1961:
 Αντνάν Μεντερές, Πρωθυπουργός
 Φατίν Ρουστού Ζορλού, υπουργός Εξωτερικών
 Χασάν Πολατκάν, υπουργός Οικονομικών

Παραπομπές

Ιμραλι
Νησιά της Τουρκίας
Ιμραλι
Άγιος Σάββας ο Γότθος

Ο άγιος Σάββας ο Γότθος έζησε κατά το β΄ μισό του 4ου αιώνα. Κατά την παράδοση αναφέρεται ως ζηλωτής της Χριστιανικής πίστεως που κατάφερε να προσελκύσει πολλούς συμπατριώτες του στο Χριστιανισμό. Κατά το διωγμό εναντίον των Χριστιανών του ηγεμόνα των Γότθων Αθαναρίχου συνελήφθη και βασανίστηκε για να απαρνηθεί το Χριστιανισμό. Τελικά το 372, σε ηλικία 38 ετών, κρεμάστηκε από δοκάρι του σπιτιού του. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Τα του μαρτυρίου του αναφέρονται σε επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 12 Απριλίου. Στη ρωσική εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 15 Απριλίου. Η ακολουθία του έχει συνταχθεί από τον Ιωσήφ τον Υμνογράφο.

Σάββας ο Γότθος
Σαββας ο Γοτθος
Καούς (αρχαία πόλη)

Η Καούς ή Καούντα (Καοῦς) ήταν κώμη της αρχαίας Αρκαδίας.

Αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος όταν πέρασε από εκεί τη βρήκε ήδη ερειπωμένη. Ανήκε στην πόλη-κράτος της Θέλπουσας, βρισκόταν πέντε στάδια από τον ποταμό Άρση και δίπλα στην αρχαία οδό όπου υπήρχε το ιερό του Ασκληπιού Καουσίου. Σαράντα στάδια μετά βρισκόταν η Θέλπουσα. 

Η θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει βρεθεί αλλά εικάζεται πως βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Βούτσης της Αρκαδίας.

Αναφορές 

Αρκαδική Αζανία
Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Δήμος Κοντοβάζαινας
Καλημέρα Αθήνα

Το Καλημέρα Αθήνα είναι μια ελληνική ταινία του 1960, από την εταιρία παραγωγής ταινιών Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης.

Πλοκή 
Τρεις φτωχοί καλλιτέχνες, ο Τοτός, ο Μίμης και ο κονφερανσιέ Γιώργος Οικονομίδης, που εμφανίζεται ως ο εαυτός του δουλεύουν σε ένα νυχτερινό κέντρο. Εκεί γνωρίζουν ένας από τους θαμώνες, τον βιομήχανο Μενέλαο Στασινόπουλο, ο οποίος έχει μεθύσει πολύ και θέλει να αυτοκτονήσει, επειδή τίποτα στη ζωή του δεν εξελίσσεται καλά. Συγκεκριμένα, η Λόλα, με την οποία έχει δεσμό, τον απατά με έναν ζιγκολό, η Ξένια, η κόρη του, κάνει παρέα με δύο ψευτοδιανοούμενους με τους οποίους θέλει να πάει στο Θιβέτ, αλλά και τα οικονομικά του δυσχεραίνουν ολοένα και περισσότερο. 

Οι τρεις καλλιτέχνες λυπούνται τον Μενέλαο και προσπαθούν να τον βοηθήσουν να ορθοποδήσει, ενώ και ο ίδιος υπόσχεται να τους το ανταποδώσει. Ο καθένας από τους τρεις αναλαμβάνει μια διαφορετική αποστολή: ο Τοτός προσπαθεί να γελοιοποιήσει τον άνθρωπο με τον οποίο σχετίζεται η Λόλα, ο Μίμης προσπαθεί να πείσει την Ξένια να πάψει να έχει τις συγκεκριμένες φιλίες, ενώ ο Γιώργος αναλαμβάνει να διαφημίσει τα προϊόντα του εργοστασίου. Και οι τρεις αποστολές πετυχαίνουν, καταλήγοντας σε τρεις γάμους: ο Μίμης παντρεύεται με την Ξένια, ο Μενέλαος με τη Λόλα κι ο Τοτός με την κοπέλα που αγαπά. Ωστόσο, ο Γιώργος παραμένει εργένης.

Ηθοποιοί 
Ντίνος Ηλιόπουλος - Τοτός
Γιώργος Οικονομίδης - Γιώργος Οικονομίδης
Ξένια Καλογεροπούλου - Ξένια
Βασίλης Αυλωνίτης - Μενέλαος Στασινόπουλος
Νίκος Κούρκουλος - Μίμης Αποστολόπουλος
Σταύρος Ξενίδης
Κώστας Κούρτης
Μάριον Σίβα
Ντέπυ Μαρτίνη - Λόλα
Γιώργος Ρώης - Κώστας

Παραγωγή 
Η ταινία, μαζί με το Χαρούμενο ξεκίνημα που προηγείται χρονολογικά, είναι οι απαρχές του ελληνικού μιούζικαλ. 

Πρόκειται για μια σπάνια ταινία, καθώς τα σενάρια του Γιάννη Μαρή δεν ήταν συνήθως κωμωδίες αλλά αστυνομικές ιστορίες. 

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1959-1960 κόβοντας 77.114 εισιτήρια  και κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νομεβρίου 2010.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Καλημέρα Αθήνα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Κριτική της ταινίας από την Ελένη Ανδρεάδου

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Μαρή
Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Χριστίνα (ταινία)

Η Χριστίνα είναι μια ελληνική αισθηματική - κωμική ταινία του 1960 που γύρισε η κινηματογραφική εταιρεία Αφοί Ρουσσόπουλοι-Γ. Λαζαρίδης-Δ. Σαρρής-Κ. Ψαρράς. Η σκηνοθεσία ήταν του Γιάννη Δαλιανίδη, όπως και το σενάριο, με φωτογραφία του Τζοβάνι Βαριάνο, ενώ την μουσική έγραψε ο Μίμης Πλέσσας και τα τραγούδια ερμήνευσε ο Ανδρέας Μπάρκουλης, ο οποίος πρωταγωνιστεί στο πλευρό της Τζένης Καρέζη.

Πλοκή 
Ο Ντίνος (Ντίνος Ηλιόπουλος) εργάζεται ως σερβιτόρος σε μια καφετέρια και έχει πάθος με τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Η Χριστίνα (Τζένη Καρέζη), η αδελφή του, που είναι υπάλληλος ενός πλούσιου βιοτέχνη, έχει την ίδια μανία με εκείνον και είναι σίγουρη πως έχει εντοπίσει τα ίχνη του «Φαντομά της Θεσσαλονίκης», ενός διαβόητου ληστή πολυτελών ξενοδοχείων. Αποφασίζει λοιπόν μαζί με τον αδερφό της να παρακολουθήσουν τον Δημήτρη (Ανδρέας Μπάρκουλης) που κατά τη γνώμη τους είναι ο βασικός ύποπτος. Στο τέλος, η Χριστίνα καταλήγει να ερωτευθεί τον Δημήτρη, αν και τον θεωρεί απατεώνα.

Παραγωγή και παραλειπόμενα 
Η μουσική της ταινίας είναι του Μίμη Πλέσσα και τα τραγούδια που ακούγονται είναι μελοποιημένοι στίχοι του Γιώργου Οικονομίδη.  ενώ η διαφημιστική αφίσα της ταινίας που κυκλοφόρησε εκείνη την εποχή έγραφε: "Όλοι θα αγαπήσουν την Χριστίνα". 

Ορισμένα από τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, όπου δημιουργήθηκε κοσμοχαλασμός, καθώς πλήθος κόσμου ακολουθούσε συνεχώς την Καρέζη. 

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου 1960.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χριστίνα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1960
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Αστυνομικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Γουλιέλμος Ι΄ της Ακουιτανίας

Ο Γουλιέλμος Ι΄ (Guillaume X d'Aquitaine, 1099 – 9 Απριλίου 1137), αποκαλούμενος ο Άγιος, ήταν Δούκας της Ακουιτανίας, δούκας της Γασκώνης και κόμης του Πουατιέ (ως Γουλιέλμος Η΄) (1126 - 1137). Ήταν γιος του Γουλιέλμου Θ' από τη δεύτερη σύζυγό του, Φιλίππη της Τουλούζης.

Βιογραφικά στοιχεία 

Την χρονιά που γεννήθηκε ο πατέρας του υποθήκευσε την Τουλούζ στον ξάδελφο της μητέρας του, Βερτράνδο της Τουλούζης, αναχωρώντας για Σταυροφορία.

Η Φιλίππη με το νήπιο αναχώρησαν για το Πουατιέ και όταν επέστρεψε ο πατέρας του, παραμέρισε την μητέρα του χάρη της συζύγου ενός από τους υποτελείς του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει διαμάχη μεταξύ πατέρα και γιου, που έληξε το 1121, οπότε και ο Γουλιέλμος Ι΄ νυμφεύτηκε την Άενορ του Σατελερό, κόρη της ερωμένης του πατέρα του. Παιδιά τους ήταν:

 Ελεωνόρα 1122-1204, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Ζ΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας και μετά τον Ερρίκο Β΄ των Ανζού βασιλιά της Αγγλίας.
 Πετρονίλλα π.1125-1190, παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ των Καπετιδών κόμη του Βερμαντουά.
 Γουλιέλμος Άιγκετ, 1126-1130, απεβ. 4 ετών.

Θρησκευτική πολιτική 

Όπως και ο πατέρας του, εκτός από εξαιρετικός πολεμιστής, ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Έκανε την Τουλούζη κέντρο των επιστημών. Την ίδια τακτική ακολούθησε αργότερα και η κόρη του, Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Βρέθηκε πολλές φορές σε στρατιωτικές συγκρούσεις εναντίον της Νορμανδίας (1136) και της Γαλλίας. Στην εξωτερική του πολιτική, υποστήριξε τον αντίπαπα Ανάκλητο Β΄ στο σχίσμα το 1130, που αντιπαρατέθηκε στον πάπα Ιννοκέντιο Β΄, αλλά το 1134 ο άγιος Βερνάρδος του Κλερβώ έπεισε τον Γουλιέλμο να αλλάξει τακτική και να υποστηρίξει τον Ιννοκέντιο. Στη συνέχεια αναχώρησε για να προσκυνήσει στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, αλλά πέθανε το 1137, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, πιθανότατα από δηλητήριο στο φαγητό του.  Λίγο πριν πεθάνει, όρισε επίτροπο της ανήλικης κόρης του, Ελεονώρας της Ακουιτανίας, τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΣΤ΄, με την υποχρέωση να της βρει τον κατάλληλο σύζυγο. Ο Γάλλος βασιλιάς την πάντρεψε με τον γιο του, μέλλοντα Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο Ζ΄.

Παραπομπές

Πηγές 
Parsons, John Carmi. Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady, 2002

|-

Οίκος του Πουατιέ
Δούκες της Ακουιτανίας
Δούκες της Γασκωνίας
Αντώνης Σαπουντζής

Ο Αντώνης Σαπουντζής (γεν. 1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής, που τώρα εργάζεται ως προπονητής ποδοσφαίρου.

Βιογραφικό

Ο Αντώνης Σαπουντζής γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 19 Νοεμβρίου 1971 και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Έδεσσας.

Από εκεί μεταπήδησε αρχικά στον Εορδαϊκό κι έπειτα στον Εδεσσαϊκό, με τον οποίο το 1992 ανέβηκε στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, ήταν ο σκόρερ του χρυσού γκολ που έδωσε την άνοδο στην ομάδα του.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά στον Άρη Θεσσαλονίκης και στον Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998 κι έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων το 1998-99 φτάνοντας ως τα προημιτελικά.

Ακολούθως μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον ΟΦΗ και στην Κέρκυρα. Τερμάτισε την πλούσια καριέρα του στον Ηρακλή Έδεσσας ως παίκτης-προπονητής. Από το καλοκαίρι του 2007 βρίσκεται στο τιμόνι του Εδεσσαϊκού.

Υπήρξε διεθνής με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων.

Καριέρα

 Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

Πηγές 

Ιστοσελίδα Εδεσσαϊκού

Σαπουντζης Αντωνης
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Σαπουντζης Αντωνης
Σαπουντζης Αντωνης
Σαπουντζης Αντωνης
Σαπουντζης Αντωνης
Σαπουντζης Αντωνης
Σαπουντζης Αντωνης
Σ
Σ
Κρητηνία

Η Κρητηνία είναι χωριό της Ρόδου που ανήκει διοικητικά από το 2010 στη Δημοτική Ενότητα Ατταβύρου του Δήμου Ρόδου σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999–2010 ανήκε στον Δήμο Ατταβύρου του Σχεδίου Καποδίστρια. Στην απογραφή του 2011, η Τοπική Κοινότητα Κρητηνίας είχε 503 κατοίκους, με 454 στην Κρητηνία και 49 στην Κάμειρο Σκάλα.

Μυθολογία 
Κατά την ελληνική μυθολογία, ο Αλθαιμένης ήταν πρωτότοκος γιος του Κατρέα, γιου του Μίνωα του βασιλιά της Κρήτης. Ο Κατρέας είχε λάβει χρησμό που τον πληροφορούσε ότι θα τον σκότωνε κάποιο παιδί του, χρησμό που έτυχε να μάθει και ο Αλθαιμένης. Για αυτό το λόγο, ο Αλθαιμένης έφυγε από την Κρήτη και έπλευσε προς τη Ρόδο, όπου ίδρυσε την Κρητηνία (Νέα Κρήτη) και έχτισε στο βουνό Αττάβυρο, το ναό του Ατταβύριου Διός, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Μετά από χρόνια, και όταν ο Κατρέας γέρος πια, ήθελε να αφήσει τον θρόνο του στον πρωτότοκο γιο του, ταξίδεψε στη Ρόδο για να τον ενημερώσει. Εκεί, ο Αλθαιμένης και οι υπόλοιποι χωρικοί, πέρασαν τον Κατρέα και το πλοίο του για πειρατές, και μόλις αποβιβάστηκαν του επιτέθηκαν, με τον Αλθαιμένη να ρίχνει το ακόντιό του στον πατέρα του και σκοτώνοντάς τον να ολοκληρώνει τον χρησμό.

Ιστορία 

Αρχικά, ο οικισμός ήταν παραθαλάσσιος, στην τωρινή θέση του οικισμού της Καμείρου Σκάλας, αλλά κατά τα μεταβυζαντινά χρόνια μεταφέρθηκε πιο ορεινά, για περισσότερη ασφάλεια από τους πειρατές. Ο αρχαίος οικισμός τελικά καταποντίστηκε. Σώζονται λίγα ερείπια, τα πιο πολλά μέσα στη θάλασσα. Στη ξηρά υπάρχουν μόνο τα ερείπια ενός παλαιοχριστιανικού ναού, ρυθμού Βασιλικής.

Το 1658, ο Φραντζέσκο Μοροζίνι αποπειράθηκε να κυριεύσει τη Ρόδο, αποβιβάζοντας στρατό στην παραλία της Καμείρου Σκάλας, αλλά η φρουρά, έγκαιρα ειδοποιημένη από τη Χάλκη, τον αποκρούει. Η μετέπειτα ασφάλεια του οικισμού στηριζόταν στο κάστρο του (Καστέλλο). Γι’ αυτό, μέχρι την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου, το χωριό ονομαζόταν Κάστελλος, από το λατινικό Castellum, φρούριο, ή το Castel Nuovo, που αναφέρεται στα 1480.

Το κάστρο της Κρητηνίας είναι μείγμα βυζαντινής και μεσαιωνικής τεχνοτροπίας και μέσα υπάρχουν τα ερείπια της Καθολικής εκκλησίας του Αγίου Παύλου, καθώς και νεώτερα κτίσματα, γιατί το Κάστρο χρησιμοποιήθηκε επί Ενετοκρατίας σαν ναύσταθμος (Μαρινέρα).

Παραπομπές 

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Χωριά της Ρόδου
Ζίγκφριντ Γερούζαλεμ

Ο Ζίγκφριντ Γερούζαλεμ, (γερμ. Siegfried Jerusalem, Ομπερχάουζεν, 17 Απριλίου 1940) είναι Γερμανός τενόρος τραγουδιστής της μελοδραματικής όπερας. Έχει ταυτιστεί με τους ηρωικούς ρόλους των έργων του Βάγκνερ, και έχει υποδυθεί τον Ζίγκφριντ, τον Ζίγκμουντ, τον Λόενγκριν, τον Πάρσιφαλ και τον Τρίσταν. Από τη δεκαετία του 1990, έχει αφοσιωθεί στα μελοποιημένα έργα, ιδιαίτερα των Στράους, Μάλερ και Σούμαν.

Βιογραφικό 
Σπούδασε πιάνο, βιολί και φαγκότο στην Έσση.
Άρχισε την καριέρα του το 1975 όταν πήρε μέρος σε μια τηλεοπτική παραγωγής της όπερας Der Zigeunerbaron.

Εμφανίστηκε αρχικά στο φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ το 1976 στον ρόλο του Φρο, και εμφανίστηκε αργότερα ως Ζίγκφριντ στην ομώνυμη όπερα το 1988 και ως Ζίγκφριντ το 1989 στο Λυκόφως των Θεών.
Το 1990 εμφανίστηκε στην Μετροπόλιταν Όπερα με τον Τζέιμς Λεβίν (James Levine), υποδυόμενος τον Ζίγκφριντ και στις δυο όπερες, καθώς επίσης και στον δύσκολο ρόλο του Λόγκε.
Το 1993 υποδύθηκε τον Τριστάνο στο φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ, και σε άλλες σημαντικές όπερες της Ευρώπης.

Έχει βραβευτεί δυο φορές με το Γκράμι στην κατηγορία Καλύτερο Album για Όπερα το 1983 με Το Δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ στο Μπαίρόιτ και το 1991 με τον Χρυσό του Ρήνου στην Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης.

Σήμερα διδάσκει μουσική στο κολέγιο της μουσικής στη Νυρεμβέργη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Interview with Jerusalem on his 61st birthday
 The best of Siegfried Jerusalem

Τενόροι
Γερμανοί τραγουδιστές όπερας
Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας

Ο Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας (Guillaume VIII d'Aquitaine, 1023/1025 – 25 Σεπτεμβρίου 1086) ήταν Δούκας της Γασκώνης (1052 - 1086) και ακολούθως Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (1058 - 1086), διαδεχόμενος τον αδελφό του Γουλιέλμο τον Αετό. Ο Γουλιέλμος Η΄ ήταν νεώτερος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ της Ακουιτανίας από την τρίτη σύζυγο του, Αγνή της Βουργουνδίας, γαμπρός του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄, που νυμφεύτηκε την αδελφή του, Αγνή του Πουατιέ.

Έγινε δούκας της Γασκώνης (1052) κατά την διάρκεια της βασιλείας του μεγαλύτερου αδελφού του Γουλιέλμου Ζ΄. Ανέλαβε την κυριαρχία της Ακουιτανίας με τον γάμο του πατέρα του Γουλιέλμου Ε΄ με την πριγκίπισσα Πρίσκα της Γασκώνης. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εκστρατείας στην υπηρεσία του βασιλιά Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας κατά την Σταυροφορία του Μπαρμπάστρο (1064). Η Αραγωνική εκστρατεία κατά της πόλης Μπαρμπάστρο ήταν η πρώτη οργανωμένη χριστιανική εκστρατεία από τον πάπα Αλέξανδρο Β΄ κατά μιας Μουσουλμανικής πόλης στο Εμιράτο της Σαραγόσα και προάγγελος των επερχόμενων Σταυροφοριών. Οι Αραγωνέζοι με τους συμμάχους τους κυρίευσαν την πόλη, έσφαξαν τους κατοίκους της λαμβάνοντας αναρίθμητα λάφυρα, παρόλα αυτά η Αραγωνία έχασε την πόλη τα επόμενα χρόνια.  Η πολιτική του δούκα Γουλιέλμου Η΄ ήταν πάντα φιλικότατη στα Ισπανικά κρατίδια παντρεύοντας όλες τις κόρες του με βασιλείς της Ιβηρίας.

Οικογένεια

Με την πρώτη σύζυγό του, Γαρσένδη του Περιγκόρ (χώρισε το 1058), που έγινε μοναχή, δεν απέκτησε παιδιά. 

Με τη δεύτερη σύζυγό του, Ματθίλδη (χώρισε το 1068) απέκτησε:

Αγνή της Καστίλης και του Λεόν 1052–1078), παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΣΤ΄ των Χιμένεθ βασιλιά της Καστίλης & του Λεόν.

Με την τρίτη σύζυγό του Χίλντεγκαρντ της Βουργουνδίας απέκτησε:

Αγνή της Αραγωνίας και της Παμπλόνας 1072-1097, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ των Χιμένεθ βασιλιά της Αραγωνίας & της Παμπλόνας, γιο του εξαδέλφου του Αλφόνσου ΣΤ΄.
Γουλιέλμος Θ΄ της Ακουιτανίας 1071-1127, δούκας της Ακουιτανίας.

Παραπομπές

Πηγές
Owen, D. D. R. Eleanor of Aquitaine: Queen and Legend.
Nouvelle Biographie Générale. Paris, 1859.
Bachrach, Bernard S. (1993). Fulk Nerra, the Neo-Roman Consul, 987-1040. University of California Press.
Dunbabin, Jean (1985). France in the Making: 843-1180. Oxford University Press.
Reilly, Bernard F. (1992). The Contest of Christian and Muslim Spain:1031-1157. Cambridge, Mass.: Blackwell.

|-

Δούκες της Ακουιτανίας
Οίκος του Πουατιέ
Δούκες της Γασκωνίας
Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας

Ο Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας ή Γουλιέλμος ο Μέγας (969 – 31 Ιανουαρίου 1030) Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (990 - 1030) ήταν γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Δ΄ της Ακουιτανίας και της Έμμας του Μπλουά κόρης του Θεοβάλδου Α΄ του Μπλουά.  Ο Γουλιέλμος ήταν φίλος του επισκόπου Φουλβέρτου της Σαρτρ, που ίδρυσε την καθεδρική σχολή του Πουατιέ. 

Φίλος των γραμμάτων και των τεχνών, έκανε την αυλή του στην Ακουιτανία το μεγαλύτερο επιστημονικό κέντρο στην Νότια Γαλλία. Παρά την καλλιέργειά του απέτυχε στις μάχες, ζήτησε την βοήθεια του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας για να υποτάξει τον Μπόζο ντε Λα Μαρς χωρίς επιτυχία. Δεχόταν συνεχώς επιθέσεις από τους Βίκιγκ στα παράλια της Ακουιτανίας και ηττήθηκε οριστικά (1006), έχασε επιπλέον την Λουντούν και το Μιραμπαλέ από τον Φούλκωνα τον Μελανό.

Η αυλή του κέντρο τεχνών και επιστημών 

Ο Γουλιέλμος ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, έφερε ειρήνη στο δουκάτο με τους ευγενείς και την εκκλησία. Ανοικοδόμησε τον καθεδρικό ναό στο Πουατιέ που είχε καταστραφεί από φωτιά και ίδρυσε πολλά αβαεία, ταξίδευσε στην Ρώμη και την Ισπανία για προσκύνημα. Στην αυλή του δέχτηκε τους πρέσβεις όλων των Ευρωπαϊκών κρατών όπως του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄, του Αλφόνσου Ε΄ της Λεόν, του Κνούτου και του κυρίαρχου του Ροβέρτου της Γαλλίας. 

Μια πρεσβεία υπό τον Ούλριχ Μανφρέδο Β΄ του Τορίνο έφτασε στη Γαλλία αναζητώντας βασιλιά αφού ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β΄ είχε πεθάνει (1024 - 1025). Η πρεσβεία ζήτησε βασιλιά τον Ούγο Μάγνο γιο και συμβασιλέα του βασιλιά Ροβέρτου αλλά ο Γάλλος βασιλιάς αρνήθηκε. Η Ιταλική αντιπροσωπεία στην συνέχεια έφτασε στον Γουλιέλμο προτείνοντας να δώσει το στέμμα στον ίδιο ή σε έναν από τους γιους του. Ο Γουλιέλμος συμφώνησε αλλά αργότερα ύστερα από ταξίδι που πραγματοποίησε στην Ιταλία όπου είδε την άσχημη πολιτική κατάσταση αρνήθηκε.

Οικογένεια 

Με την πρώτη σύζυγό του, Ανταλεμόντ του Λιμόζ απέκτησε: 
 Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας.

Με την δεύτερη σύζυγό του Σάντζα της Γασκωνίας, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Γασκωνίας, (απεβ. το 1018) απέκτησε:
 Όθων της Γασκωνίας.
  Αδελαΐδα.
  Θεοβάλδος.

Με την τρίτη σύζυγό του Αγνή της Βουργουνδίας απέκτησε: 
 Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας.
 Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας.
 Αγνή του Πουατιέ, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας το 1043.

Παραπομπές

Πηγές
Nouvelle Biographie Générale. Paris, 1859.
Owen, D. D. R. Eleanor of Aquitaine: Queen and Legend.
Weir, Alison. Eleanor of Aquitaine. 2001.

|-

Δούκες της Ακουιτανίας
Κόμητες του Πουατιέ
Οίκος του Πουατιέ
Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας

Η Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας (αγγλικά: Scottish Premier League, SPL) αποτελούσε την κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στη Σκωτία. Ξεκίνησε το 1890 με την ίδρυση της επαγγελματικής ποδοσφαιρικής ένωσης (Scottish Football League). Το 1975 η Α΄ κατηγορία μετονομάστηκε σε Πρέμιερ (Premier Division) και το 1998 σε Πρέμιερ Λιγκ καθώς τη χρονιά εκείνη διασπάστηκε από την Σκωτική Ποδοσφαιρική Ένωση (SFL).

Η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού είναι η Ρέιντζερς, η οποία έχει κατακτήσει 54 πρωταθλήματα, ενώ ακολουθεί με 45 πρωταθλήματα η Σέλτικ. Οι δύο ομάδες κυριαρχούν στην ιστορία του σκωτσέζικου πρωταθλήματος καθώς έχουν κατακτήσει τα 99 από τα 118 πρωταθλήματα, με την τελευταία ομάδα εκτός των δύο αιωνίων αντιπάλων της Γλασκόβης που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Σκωτίας να είναι η Αμπερντίν το 1985.

Η Σκωτική Πρέμιερ Λιγκ (Scottish Premier League) συγχωνεύθηκε με την Σκωτική Φούτμπολ Λιγκ (Scottish Football League) σχηματίζοντας την Σκωτική Επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ στις 27 Ιουνίου του 2013.

Πρωταθλητές

Χορηγίες 
Η Bank of Scotland, η οποία αποτέλεσε τον κύριο χορηγό του πρωταθλήματος από το Μάρτιο του 1999 (το πρωτάθλημα ήταν δίχως χορηγό για το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου), δεν ανανέωσε τη χορηγία της στο τέλος της περιόδου 2006–07. Οι συνομιλίες ξεκίνησαν με την Clydesdale Bank, και ως αποτέλεσμα, μια τετραετή συμφωνία για 8 εκατομμύρια στερλίνες τέθηκε σε ισχύ από τον Ιούλιο του 2007, ενώ το 2010 αυτή παρατάθηκε μέχρι το 2013.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σκωτίας
Τζόυς Ευείδη

Η Τζόυς Ευείδη (Μόντρεαλ, 22 Οκτωβρίου 1961) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά από γονείς Έλληνες μετανάστες και πέρασε εκεί τα παιδικά της χρόνια. Μετά την ενηλικίωσή της, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Η τηλεοπτική της καριέρα ξεκίνησε το 1985, όπου συμμετείχε σε κάποιες σειρές της ΕΡΤ. Το 1987 πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή της Κρατικής Τηλεόρασης για παιδιά, με τίτλο Του κουτιού τα παραμύθια, μαζί με αξιόλογους ηθοποιούς, όπως η Έφη Παπαθεοδώρου, ο Τάσος Κωστής και ο Παύλος Χαϊκάλης. Την ίδια χρονιά έκανε ένα guest στο 9ο επεισόδιο της σειράς Το κανάλι της Βαγγελίτσας, συνολικής διάρκειας 13 επεισοδίων.

Το 1989, με την έναρξη της ιδιωτικής τηλεόρασης, έκανε μια σύντομη εμφάνιση στη σειρά Οι αυθαίρετοι, ενώ ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε σε μερικά επεισόδια της επιτυχημένης σειράς Οι τρεις χάριτες. Το διάστημα 1990-1992 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και στην κωμική σειρά του MEGA, Το ρετιρέ, το οποίο σημείωσε τεράστια επιτυχία. Τη σεζόν 1992-1993 πρωταγωνίστησε σε άλλη μια παραγωγή της ΕΡΤ, τη σειρά Εξ αδιαιρέτου, μαζί με τους Βάνα Παρθενιάδου, Αλέξανδρο Μυλωνά και Νίκο Αλεξίου. Η σειρά δεν είχε τα αναμενόμενα νούμερα τηλεθέασης και μπορεί να θεωρείται συχνά ότι ήταν μια σειρά «πρόγονος» του Κωνσταντίνου και Ελένης (το σενάριο υπέγραφε πάλι η Άννα Χατζησοφιά), δεν κατάφερε όμως να αγαπηθεί από τον κόσμο και πλέον, οι περισσότεροι θεωρούν το Κωνσταντίνου και Ελένης μια από τις καλύτερες ελληνικές σειρές όλων των εποχών. 

Η Τζόυς μάλιστα, είχε εμφανιστεί σε ένα επεισόδιο αυτής της σειράς (σε σενάριο των Ρώμα-Χατζησοφιά), ίσως διότι λίγα χρόνια πριν, από το 1993 έως το 1996, πρωταγωνιστούσε στην επίσης κορυφαία σειρά Οι μεν και οι δεν, μαζί με τον Χάρη Ρώμα, την Άννα Κουρή και τον Στέλιο Μάινα. Και αυτή η σειρά θεωρείται από τις καλύτερες στην ιστορία της ιδιωτικής τηλεόρασης και μάλιστα έφτασε συνολικά τα 110 επεισόδια. Σημαντική δουλειά για την Τζόυς αποτέλεσε και Το καφέ της Χαράς του 2003-2006. Απο το 2013 έως το 2017 συμμετείχε στο Μπρούσκο. Το 2020 παίζει στο 4ο κύκλο του Καφέ της Χαράς.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρικές παραστάσεις

Βιντεοταινίες

Τηλεοπτικό θέατρο 

Ελληνοκαναδοί
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Το έξυπνο πουλί (ταινία)

Το έξυπνο πουλί είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1961, κινηματογραφική διασκευή του ομότιτλου θεατρικού έργου των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη.

Πλοκή

Η Φανή (Άννα Φόνσου), μια φτωχή αλλά έξυπνη κοπέλα, ζητά δουλειά ως υπάλληλος στο μαγαζί του Λουκά (Κώστας Χατζηχρήστος), ο οποίος την προσλαμβάνει τελικά. Η Φανή, που δεν κρύβει το ενδιαφέρον της για τον καλόπιστο Λουκά, αναλαμβάνει να τον σώσει από τις κομπίνες διαφόρων επιτήδειων, δήθεν συνεργατών του.

Στην συνέχεια, ο Λουκάς εκτιμά τα προσόντα και την καλή καρδιά της Φανής και οι δυο τους ερωτεύονται, αλλά την κρίσιμη στιγμή εμφανίζεται ο Μίμης (Σταύρος Παράβας), ένας άνθρωπος από το παρελθόν της Φανής, που έχει επιστρέψει για να τη διεκδικήσει.

Διανομή

 Άννα Φόνσου .... Φανή
 Κώστας Χατζηχρήστος .... Λουκάς Μανής
 Σταύρος Παράβας .... Μίμης
 Βασίλης Αυλωνίτης .... Θανάσης
 Κατερίνα Γώγου .... Μαρίνα Μανή
 Δημήτρης Νικολαΐδης .... Μίχος
 Τάκης Χριστοφορίδης .... Φιλώτας
 Άννα Μαντζουράνη .... Νίτσα
 Μαρία Βούλγαρη .... Ηρώ Δαλέζη
 Μαρίκα Νέζερ .... πελάτισσα

Παραγωγή 
Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες τη σεζόν 1961-1962 κόβοντας 64.517 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. 

Ο Γιώργος Λαζαρίδης διασκεύασε εκ νέου το σενάριο και με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Θανάση Βέγγο γυρίζουν την ταινία Ποιος Θανάσης!! με πρωταγωνίστρια και πάλι τη Φόνσου, συμπαραγωγής των εταιρειών Θ.Β. Ταινίες Γέλιου και Φίνος Φίλμ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το έξυπνο πουλί  στο Cine.gr
 Το έξυπνο πουλί στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Το έξυπνο πουλί στην IMBd

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1958
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες