joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ελισάβετ Αμαλία της Αυστρίας

Η Ελισάβετ Αμαλία (γερμ. Elisabeth Amalie von Habsburg-Lorraine, 7 Ιουλίου 1878 - 13 Μαΐου 1960) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και διαδόχου της αυτοκρατορίας της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα Διαδόχου του Λίχτενσταϊν.

Βιογραφία
Η Ελισάβετ Αμαλία Ευγενία Μαρία Θηρεσία Καρολίνα Λουίζα Ιωσηφίνα ήταν η τρίτη κόρη του Αρχιδούκα Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, διαδόχου της Αυστρίας, και της Μαρίας Θηρεσίας, κόρης του Μιχαήλ της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1903 τον Αλοϋσιο του Λίχτενσταϊν και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος Ιωσήφ Β΄ 1906-1989, Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν.
 Μαρία Θηρεσία 1908-1973, παντρεύτηκε τον Αρθούρο Στράσβιτς του Γκρος-Τσάουσε ουντ Κάμινετς.
 Κάρολος Αλφρέδος 1910-1985, Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν.
 Γεώργιος Χάρτμαν 1911-1998, νυμφεύτηκε τη Μαρία Χριστίνα της Βυρρτεμβέργης, και είχε τέκνα.
 Ούλριχ Ντήτμαρ 1913-1978.
 Μαρία Ερριέττα 1914-2011, παντρεύτηκε τον Πέτερ του Ελτς, αλλιώς Φάουστ φον Στρόμπεργκ.
 Αλοϋσιος Ερρίκος 1917-1967.
 Ερρίκος Χάρτναϊτ 1920-1993, νυμφεύτηκε την Αμαλία, Κόμισσα του Ποντστάτσκυ, και είχε τέκνα.

Πηγές
 Beattie, David (2004). Liechtenstein: A Modern History. I. B. Tauris. ISBN 1-85043-459-X.
 Hilty Ubersetzungen, Schaan (2000). Principality of Liechtenstein: A Documentary Account. Vaduz: Press and Information Office.
 Radziwill, Catherine (1916). The Austrian Court From Within. London: Cassel and Company, LTD. ISBN 1-4021-9370-X.

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαργαρίτα της Σαξονίας

Η Μαργαρίτα (γερμ. Margaretha von Sachsen, Herzogin zu Sachsen, 24 Μαΐου 1840 - 15 Σεπτεμβρίου 1858) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν Πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Καρολίνα Φρειδερίκη Καικιλία Αυγούστα Αμαλία Ιωσηφίνα Ελισάβετ Μαρία Ιωάννα ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωάννη της Σαξονίας και της Αμαλίας Αυγούστας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1856 τον Κάρολο Λουδοβίκο, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
  Darryl Lundy (28 Jan 2009). "Margarete Karoline Prinzessin von Sachsen". ThePeerage.com. Retrieved 2009-05-26.
 Paul Theroff. "SAXONY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-05-26.

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαρία Ανουνσιάτα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η Μαρία Αννουντσιάτα (γαλλ. Marie Annunciata de Bourbon-Deux Sicilies, 24 Μαρτίου 1843 - 4 Μαΐου 1871) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Βασιλιά των Δύο Σικελιών και με τον γάμο της έγινε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Αννουντσιάτα Ισαβέλλα Φιλομένα Σαβασία ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1862 τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος Φερδινάνδος 1863-1914, διάδοχος, Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Όθων 1865-1906, Αρχιδούκας της Αυστρίας. Γιος του ήταν ο:
 Κάρολος 1887-1922, Αυτοκράτορας της Αυστρίας και Βασιλιάς της Ουγγαρίας, & Βοημίας.
 Φερδινάνδος Κάρολος 1868-1915, Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Μαργαρίτα Σοφία 1870-1902, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Βυρτεμβέργης.

Πηγές
 Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 94.

Παραπομπές 

Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Ιμμακουλάτα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1844-1899)

Η Μαρία Ιμμακουλάτα (ιταλ. Maria Immacolata di Borbone delle Due Sicilie, 14 Απριλίου 1844 - 18 Φεβρουαρίου 1899) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Βασιλιά των Δύο Σικελιών και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και πριγκίπισσα της Τοσκάνης.

Βιογραφία
Η Μαρία Ιμμακουλάτα Κλημεντίνη ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Σαλβάτορ της Αυστρίας, Πρίγκιπα της Τοσκάνης, και είχε τέκνα:
 Μαρία Θηρεσία (1862-1933), παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της Κάρολο Στέφανο, Αρχιδούκα της Αυστρίας, του κλάδου Αψβούργων-Λωρραίνης-Τέσσεν.
 Λεοπόλδος Σαλβάτορ (1863-1931), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Φραγκίσκος Σαλβάτορ (1866-1939), Αρχιδούκας της Αυστρίας.
 Καρολίνα Μαρία (1869-1945), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
 Αλβέρτος Σαλβάτορ (1871-1896).
Μαρία Αντουανέττα (1874-1891).
 Μαρία Ιμμακουλάτα (1878-1968), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο της Βυρτεμβέργης.
 Ράινερ Σαλβατόρ (1880-1889).
Ερριέττα (1884-1886).
Φερδινάνδος Σαλβάτορ (1888-1891).

Πηγές
 Darryl Lundy (10 May 2003). "Marie Immaculee di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2011-07-22.

Παραπομπές 

Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Θηρεσία της Πορτογαλίας

Η Μαρία Θηρεσία (πορτογαλ. Maria Theresa de Bragança, 24 Αυγούστου 1855 - 12 Φεβρουαρίου 1944) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία ντα Ιμακουλάτα Κονσεϊσουάο Φερδινάνδη Ευλαλία Λεοπολδίνη Αδελαΐδα Ισαβέλλα Καρολίνα Μιχαέλα Ραφαέλα Γαβριέλα Φραγκίσκη ντε Ασσίς ντε Πάουλα Γκονζάγκα Αγνή Σοφία Βαρθολομαία ντος Άνιος ήταν η δεύτερη κόρη του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Αδελαΐδας, κόρης του Κωνσταντίνου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1873 τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
 Μαρία Αννουντσιάτα 1876-1961, ηγουμένη στο Αββαείο της Θηρεσίας στο Χράντσανι της Πράγας.
 Ελισάβετ Αμαλία 1878-1960, παντρεύτηκε τον Άλοϋς διάδοχο του Λίχτενσταϊν.

Πηγές
 Radziwill, Catherine (1916). The Austrian Court From Within. Cassell and Company.

Παραπομπές 

Οίκος της Μπραγκάνσα
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μαρία Ανουντσιάτα της Αυστρίας

H Μαρία Ανουντσιάτα (γερμ. Maria Annunciata, 13 Ιουλίου 1876 - 8 Απριλίου 1961) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας. Έγινε Πριγκίπισσα-Ηγουμένη στον βασιλικό και αυτοκρατορικό Θηρεσιανό Κολλέγιο Γυναικών.

Βιογραφία
Η Μαρία Αννουντσιάτα Αδελαΐδα Θηρεσία Μιχαέλα Καρολίνα Λουίζα Πία Ιγνατία ήταν η πρώτη κόρη του Αρχιδούκα Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Μπραγκάνσα, κόρης του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.

Έγινε Πριγκίπισσα-Ηγουμένη στο βασιλικό και αυτοκρατορικό Θηρεσιανό Κολλέγιο Γυναικών του Κάστρου της Πράγας από το 1894 ως το 1918.

Πηγές
 "Czech Eccleastical". www.guide2womenleaders.com.

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας (1867-1944)

Η Μαρία Ιωσηφίνα (γερμ. Maria Josepha von Sachsen, 31 Μαΐου 1867 - 28 Μαΐου 1944) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Ιωσηφίνα Λουίζα Φιλιππίνα Ελισάβετ Πία Αγγελική Μαργαρίτα ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου της Σαξονίας και της Μαρίας Άννας της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1886 τον Όθωνα Φραγκίσκο της Αυστρίας και είχε τέκνα:
 Κάρολος 1887-1922, αυτοκράτορας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας & Βοημίας.
 Μαξιμιλιανός Ευγένιος 1895-1952, αρχιδούκας της Αυστρίας.

Πρόγονοι

Πηγές
 Robert Seydel: Die Seitensprünge der Habsburger. Ueberreuterverlag Wien, 2005

Παραπομπές 

Οίκος των Βέττιν
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μαρία Άννα της Πορτογαλίας (1843-1884)

Η Μαρία Άννα (πορτογαλ. Maria Ana, 21 Αυγούστου 1843 - 5 Φεβρουαρίου 1884) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Φερδινάνδη Λεοπολδίνα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Καρλόττα Αντωνία Ιουλία Βικτωρία Πραχέδες Φραγκίσκη της Ασίζης ήταν η πρώτη κόρη του Φερδινάνδου Β΄ και της Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας, κόρης του Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1859 τον Γεώργιο της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Μαρία Ιωάννα (1860-1861).
Ελισάβετ Αλβερτίνα (1862-1863).
Ματθίλδη (1863-1933).
 Φρειδερίκος Αύγουστος Γ΄ (1865-1932), Βασιλιάς της Σαξονίας.
 Μαρία Ιωσηφίνα (1867-1944), παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Όθωνα, Αρχιδούκα της Αυστρίας.
 Ιωάννης Γεώργιος (1869-1938), Πρίγκιπας της Σαξονίας.
 Μαξιμιλιανός (1870-1951), Καθολικός ιερέας.
 Αλβέρτος (1875-1900), Πρίγκιπας της Σαξονίας.

Πρόγονοι

Πηγές
 Lopes, Maria Antónia, "Rainhas Que o Povo Amou", Temas e Debates, 2013, pág. 75
 Nobre, Eduardo, "Família Real - Álbum de Fotos", Quimera Editores, 2002, pág. 28

Παραπομπές 

Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Βασίλισσες της Σαξονίας
Διάδοχοι της Σαξονίας
Ινφάντας της Πορτογαλίας
Άγιος Σωφρόνιος της Βράτσα

Ο Άγιος Σωφρόνιος της Βράτσα υπήρξε ιερομόναχος και Επίσκοπος της πόλης Βράτσα της Βουλγαρίας και από τους πρωτεργάτες της βουλγαρικής εθνογένεσης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Σωφρόνιος γεννήθηκε το 1739 στην πόλη Κότελ, στον Αίμο. Στα 23 χρόνια του χειροτονήθηκε μοναχός. Το 1762 γνώρισε τον Άγιο Παϊσιο της μονής Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, συγγραφέα της "Ιστορίας των Σλαβοβουλγάρων". Η γνωριμία τόσο με τον Παϊσιο όσο και με το συγγραφικό του έργο έμελλε να επηρεάσει βαθιά τον Σωφρόνιο, ο οποίος στο εξής μυείται στην ιδέα της βουλγαρικής εθνογένεσης και διαδίδει το βιβλίο αντγράφοντάς το. Μέσα στις εκκλησίες κηρύσσει σε απλή βουλγαρική γλώσσα και προσπαθεί να σταματήσεις τους εξισλαμισμούς των ομοδόξων του.

Επίσκοπος Βράτσας 
Στη θέση του επισκόπου Βράτσας χειροτονείται το 1794, σε μια ταραγμένη εποχή με συχνές ληστείες αλλά και επιδημικές κρίσεις, κυρίως πανώλης. Αφού πέρασε για ένα διάστημα κρυμμένος σε σπηλιές για να ξεφύγει κι από τους δύο προαναφερθέντες κινδύνους, φτάνει το 1803 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, από όπου συνεχίζει το ιεαραποστολικό του κήρυγμα. Εκδίδει το "Κυριακοδρόμιον", ένα συμπίλημα από κυριακάτικα κηρύγματα σε απλή καθομιλουμένη βουλγαρική γλώσσα (1806). Αργότερα εξέδωσε και την αυτοβιογραφία του. Κατόρθωσε να ιδρύσει στη Ρωσία Βουλγαρική Επιτροπή, η οποία μερίμνησε για τη δημιουργία ενός άτυπου βουλγαρικού επαναστατικού στρατού. Η πολυπόθητη ελευθερία των Βουλγάρων όμως θα επέλθει μισό περίπου αιώνα μετά τον θάνατό του στις 23 Σεπτοεμβρίου του 1813, δηλαδή το 1878. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε ως ηγούμενος μονής στο Βουκουρέστι. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 23 Σεπτεμβρίου.

Παραπομπές 

Μοναχισμός
Εθνικισμός ανά χώρα
Βούλγαροι άγιοι
Βούλγαροι επίσκοποι
Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ

Η Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ (ιταλικά: Bianca Maria Berlinguer), (9 Δεκεμβρίου 1959) είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος. Διατέλεσε διευθύντρια του ενημερωτικού δελτίου TG3 του Rai 3 από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Αύγουστο του 2016.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήμενη στη Ρώμη το 1959, είναι το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά του ιταλού πολιτικού και γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Ενρίκο Μπερλινγκουέρ και της Λετίσιας Λορέντι.

Σπουδάσε λογοτεχνία και μετά από μια περίοδο μαθητείας στο Radiocorriere TV, άρχισε να εργάζεται στη εφημερίδα Il Messaggero στις αρχές της δεκαετίας του '80 και ταυτόχρονα εργάστηκε στη εκπομπή Mixer (1985) ως συντάκτρια, όπου και ύστερα έγινε μόνιμη στο ειδησεογραφικό προσωπικό του TG3.

Μετέπειτα σταδιοδρομία 
Η Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ ανέλαβε καθήκοντα διευθύντριας του TG3 στις 12 Οκτωβρίου του Η Μπιάνκα Μπερλινγκουέρ ανέλαβε καθήκοντα διευθύντριας του TG3 στις 12 Οκτωβρίου του 2009.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010 κέρδισε το βραβείο δημοσιογραφίας « L'isola che c'è », που απονέμεται σε 10 δημοσιογράφους με καταγωγή από τη Σαρδηνία που εργάζονται στη Ρώμη για τον έντυπο τύπο ή τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Στις 24 Σεπτεμβρίου του 2011 κέρδισε το Premio Nazionale Alghero Donna di Letteratura e Giornalismo.

Μετά από μια διακοπή κάποιων μηνών συνέχισε να είναι επικεφαλής της βραδυνής έκδοσης του TG3 και να παρουσιάζει την εκπομπή "Linea Notte".

Παρέμεινε διευθύντρια του TG3 μέχρι τις 5 Αυγούστου του 2016, όπου και τη διαδέχθηκε ο Λούκα Μάτσα. Από τις 7 Νοεμβρίου 2016 έως και σήμερα παρουσιάζει την εκπομπή "Cartabianca" στο TG3.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η 

 
Ιταλίδες δημοσιογράφοι
Ιταλίδες τηλεπαρουσιάστριες
Αλφρέδο Μεχία

Ο Αλφρέδο Αντόνιο Μεχία Εσκομπάρ (Alfredo Antonio Mejía Escobar, γεννημένος στις 3 Απριλίου 1990) είναι Ονδουριανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Λεβαδειακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους 
Ο Μεχία πέρασε από δοκιμαστικά στη Μονακό το 2009 και φημολογήθηκε ότι θα μετακινούταν στην Σιάτλ Σάουντερς, η οποία είχε στείλει ανιχνευτές ταλέντων στην Ονδούρα.

Ο Μεχία έκανε ένα πέρασμα από την αναπληρωματική ομάδα της Ουντινέζε, πριν ξεκινήσει την επαγγελματική σταδιοδρομία του από την Ρεάλ ΚΝ Εσπάνια, στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Εντάχθηκε στην ΦΚ Μοτάγουα για το πρωτάθλημα Clausura του 2012. 

Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στις Κλουμπ Ντεπορτίβο Μαραθόν (2013-14 και 2016) και Πανθρακικό (2014-16).   

Στις 29 Ιανουαρίου 2016, η Ξάνθη ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή του Μεχία, ο οποίος είχε αποδεσμευτεί πρόσφατα από την ΚΝ Μαραθόν. 

Για τη σεζόν 2018-19, επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα, την Ρεάλ ΚΝ Εσπάνια, από την οποία έφυγε με ελεύθερη μεταγραφή στην ισπανική Ποντεβέδρα ΚΦ στις 21 Αυγούστου 2019. 

Στις 16 Ιανουαρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Λεβαδειακό της Σούπερ Λιγκ 2.

Διεθνής σταδιοδρομία 
Ο Μεχία έπαιξε με τις «μικρές» Εθνικές της Ονδούρας στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2007, στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2009 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012. 

Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ονδούρας τον Ιανουάριο του 2011, σε έναν αγώνα του Κόπα Σεντροαμερικάνα 2011 εναντίον της Κόστα Ρίκα. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του στο Κόπα Σεντροαμερικάνα 2011 και 2017, καθώς και στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011, 2015 και 2017.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Προφίλ στο Transfermarkt.com

Ονδουριανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας U17
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας U20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας U23
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ονδούρας
Ποδοσφαιριστές Κόπα Σεντροαμερικάνα 2011
Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011
Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015
Ποδοσφαιριστές Κόπα Σεντροαμερικάνα 2017
Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2017
Ποδοσφαιριστές Ρεάλ ΚΝ Εσπάνια
Ποδοσφαιριστές Λίγκα Νασιονάλ Ονδούρας
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μοτάγουα
Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Ντεπορτίβο Μαραθόν
Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Ποδοσφαιριστές Ποντεβέδρα ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
25ος παράλληλος (περιοδικό)

Ο 25ος παράλληλος είναι ένα περιοδικό της Νότιας Φλόριντα. Το περιοδικό πήρε το όνομά του από τον 25ο παράλληλο βόρεια, έναν κύκλο γεωγραφικού πλάτους που διέρχεται από τη Φλόριντα.

Ο Μπράιαν Γουόρνερ, γνωστός σήμερα ως Μέριλυν Μάνσον, εργάστηκε για το περιοδικό στα τέλη της δεκαετίας του 1980 με τη συγγραφή άρθρων μουσικής.

Παραπομπές 

Περιοδικά
Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος

Ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αθανάσιος Γιαννουσάς, είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Ο Μητροπολίτης Αθανάσιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1993. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στον Ιστορικό Τομέα της Θεολογίας.

Το 1995 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης. Χειροτονήθηκε Διάκονος, το 1995, από τον Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Αγαθόνικο, υπηρετώντας για ένα έτος στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου οδού Αχαρνών. Από το 1996 εντάχθηκε στον Κλήρο της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας. Το 1997 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε αμέσως Αρχιμανδρίτης, από τον Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, αναλαμβάνοντας καθήκοντα εφημερίου στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου της πόλης της Καστοριάς.

Το 1998, μετά από πρόταση του Μητροπολίτη Καστορίας Σεραφείμ, διορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Πρω­το­σύγ­κελ­λος της Ι­ε­ράς Μη­τρο­πό­λεως Κα­στο­ρίας.

Το 2012 έλαβε το ο­φφί­κιο του Αρ­χι­μαν­δρί­τη του Οι­κου­με­νι­κού Θρό­νου από τον Οι­κου­με­νι­κό Πα­τρι­άρ­χη Βαρ­θο­λο­μαίο.

Στις 20 Μαρτίου 2019 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, δίνοντας το Μικρό και το Μεγάλο Μήνυμα την ίδια ημέρα, στην Αίθουσα της Ιεραρχίας και το Καθολικό της Μονής Πετράκη αντίστοιχα. Στις 23 Μαρτίου 2019 χειροτονήθηκε στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, συμπαραστατούμενο από 32 Μητροπολίτες και Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Ενθρονίστηκε στην πόλη της Σιάτιστας, στις 19 Απριλίου 2019, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Σισανίου και Σιατίστης
Μαρία Αντωνία της Αυστρίας

Η Μαρία Αντωνία (γερμ. Maria Antonia von Habsburg, 18 Ιανουαρίου 1669 - 24 Δεκεμβρίου 1692) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Βενεδίκτη Ροζαλία Πετρονέλλα ήταν η πρώτη κόρη (το μόνο επιζών τέκνο από τον 1ο γάμο) του Λεοπόλδου Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας, και της Μαργαρίτας Θηρεσίας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1685 τον Μαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας και απέκτησαν τέκνα.

 Λεοπόλδος Φερδινάνδος (1689).
 Αντώνιος της Βαυαρίας (1690).
 Ιωσήφ Φερδινάνδος (1692-1699).

Πηγές
 Friedrich Weissensteiner: Liebeshimmel und Ehehöllen - Heyne Taschenbuchverlag 1999 - ISBN 3-453-17853-X

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Εκλέκτειρες της Βαυαρίας
Μαργαρίτα Γιολάντα της Σαβοΐας

Η Μαργαρίτα Γιολάντα (ιταλ. Margarita Yolanda, 15 Νοεμβρίου 1635 - 29 Απριλίου 1663) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πάρμας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Α΄ της Σαβοΐας και της Χριστίνας των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1660 τον Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Το πρώτο τους παιδί ήταν μια θνησιγενής κόρη και το δεύτερο αγόρι που έζησε μία ημέρα.

Πηγές
 https://web.archive.org/web/20110526032759/http://www.italycyberguide.com/History/factspersons/wxyz.htm (Retrieved January 23, 2005)

Παραπομπές 

Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Δούκισσες της Πάρμας
Βουλευτικές εκλογές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (2019)

Στις 5 Οκτωβρίου 2019 διεξήχθησαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κοινοβουλευτικές εκλογές για την εκλογή των μισών μελών του ομοσπονδιακού εθνικού συμβουλίου. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν μέσω ενός εκλογικού σώματος, του οποίου η σύνθεση αυξήθηκε από 224.279 το 2015 σε 337.738 το 2019.

Εκλογικό σύστημα 
Το 40μελές Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο αποτελείται από 20 έμμεσα εκλεγμένα μέλη και 20 διορισμένα μέλη. Τα 20 εκλεγμένα μέλη εξελέγησαν με ενιαία μη μεταβιβάσιμη ψηφοφορία σε επτά εκλεκτορικά κολέγια με βάση τα εμιράτα: τα κολλέγια του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι εκλέγουν από τέσσερα μέλη το καθένα, τα κολέγια τωνεμιράτων Σάρτζα και Ρας αλ-Καϊμά τρία, και τα κολέγια του Αϊμάν, Φουτζέιρα και Ουμ αλ-Καϊγιάν δύο το καθένα.  Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν μόνο για έναν υποψήφιο στο εμιράτο τους.  Τον Δεκέμβριο του 2018 ο πρόεδρος Χαλίφα μπιν Ζαγέντ αλ Ναχαγιάν εξέδωσε μια οδηγία σύμφωνα με την οποία τα μισά μέλη του Συμβουλίου πρέπει να είναι γυναίκες.  

Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, "κάθε εμιράτο είναι ελεύθερο να καθορίσει τη μέθοδο επιλογής των πολιτών που τον εκπροσωπούν στο Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο". Οι κυβερνήτες κάθε εμιράτου αποφασίζουν ποιος θα μπορέσει να ψηφίσει.  Ο συνολικός αριθμός των ψηφοφόρων αυξήθηκε σε κάθε εκλογή, με στόχο να μπορούν όλοι οι πολίτες να ψηφίζουν στο μέλλον.  

Την ημέρα των εκλογών άνοιξαν 39 κέντρα ψηφοφορίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, εννέα από τα οποία ήταν ανοικτά για πρόωρη ψηφοφορία στο διάστημα 1-3 Οκτωβρίου. Οι ψηφοφόροι του εξωτερικού μπόρεσαν να ψηφίσουν στις πρεσβείες των ΗΑΕ στις 22-23 Σεπτεμβρίου.

Εκστρατεία 
Συνολικά 479 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές.  Καθώς δεν υπήρχαν πολιτικά κόμματα κατά τη διάρκεια των εκλογών, όλοι οι υποψήφιοι κατήλθαν ως ανεξάρτητοι.

Αποτελέσματα 
Συνολικά 117.592 ψηφοφόροι ψήφισαν, με ποσοστό συμμετοχής 34,81%. Ο αριθμός των ψηφισάντων αυξήθηκε κατά 48,5% σε σύγκριση με τις εκλογές του 2015.  

Επτά από τα 20 εκλεγέντα μέλη ήταν γυναίκες  αν και ο μοναδικός βουλευτής που εκλέχθηκε βουλευτής Ναάμα αλ-Σάρχαν δεν κατάφερε να επανεκλεγεί στο εμιράτο Ρας αλ-Καϊμά.  Ως εκ τούτου, 13 από τα 20 μέλη που διορίστηκαν ήταν γυναίκες προκειμένου να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων.

Εκλεγμένα μέλη

Παραπομπές 

2019
Ηνωμενα Αραβικα Εμιρατα
Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο

Το Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC) (     , al-Majlis al-Watani al-Ittihadi ) είναι η ομοσπονδιακή αρχή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που σχηματίζεται για να αντιπροσωπεύει τον γενικό πληθυσμό των Εμιράτων.  Η FNC αποτελείται από 40 μέλη με συμβουλευτικά καθήκοντα στο Σώμα του Νομοθετικού Συμβουλίου. Είκοσι μέλη εκλέγονται από τους πολίτες των ΗΑΕ μέσω ενός εκλεκτορικού κολεγίου, ενώ τα υπόλοιπα είκοσι διορίζονται από τους ηγεμόνες κάθε εμιράτου .   Η αίθουσα συνεδριάσεων του FNC βρίσκεται στο Αμπού Ντάμπι, πρωτεύουσα των ΗΑΕ.  

Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή (NEC) διεξάγει τις εκλογές και εξουσιοδοτείται να ορίσει τα μέλη του εκλογικού σώματος. Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να επιλεγεί ως μέλος. Η NEC ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 με συναίνεση του Ανώτατου Συμβουλίου των ΗΑΕ και προήδρευσε ο υπουργός Προεδρίας για θέματα του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου. Η NEC έχει την εξουσία να φροντίζει για την εκλογή αντιπροσώπων από όλα τα εμιράτα των ΗΑΕ στο Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC).

Ιστορία  

Τα τελευταία 43 χρόνια, το FNC συζήτησε εκατοντάδες θέματα και συνέταξε νόμους που αφορούν τον λαό και την οικονομία της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα,τα  ομοσπονδιακά νομοσχέδια πρώτα πρέπει να περάσουν από το FNC για αναθεώρηση και συστάσεις. Σχέδια νόμων και τροποποιήσεις που συντάσσονται με τη βοήθεια εξειδικευμένων επιτροπών της βουλής  παρουσιάζονται στο Συμβούλιο για συζήτηση και στη συνέχεια αποστέλλονται πίσω στο Υπουργικό Συμβούλιο για εξέταση και έγκριση. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, το Συμβούλιο έχει επηρεάσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την κατάρτιση νόμων. Τα αρχικά σχέδια νόμων από το Υπουργικό Συμβούλιο τροποποιούνται από το Συμβούλιο για να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών που εκπροσωπούν.

Σύνθεση 
Η σύνθεση του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου ήταν η εξής. Οι μισοί εξελέγησαν και οι μισοί διορίστηκαν:

Πρόεδροι

Εκλογές

2006 
6.689 από περίπου 800.000 πολίτες της χώρας ήταν επιλέξιμοι να λάβουν μέρος στις εκλογές του 2006. Οι επιλέξιμοι επιλέχθηκαν από τους κυβερνήτες των εμιράτων.    

Στα τέλη του 2006, η μισή οργάνωση εκλέχθηκε .  Οι εκλογές αυτές θεωρήθηκαν ως τα πρώτα βήματα προς μια δημοκρατία των Εμιράτων.

2011 
Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011 είχαν ένα εκλογικό σώμα 129.274 μελών, σχεδόν 20 φορές μεγαλύτερο από το 2006. 35.877 ψηφοφόροι προσήλθαν στην κάλπη με ποσοστό συμμετοχής 27,75%. 

Συνολικά κατήλθαν στις εκλογές 468 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων 85 γυναικών.

2015  
Το εκλογικό σώμα αυξήθηκε από 129.274 το 2011 σε 224.279 το 2015. 79.157 ψηφοφόροι ψήφισαν. Η προσέλευση αυξήθηκε από 27,25% σε 35,29%.  

Οι εκλογές του 2015 χρησιμοποίησαν σύστημα ενιαίας ψήφου (που σημαίνει ότι κάθε ψηφοφόρος ψήφισε μόνο έναν υποψήφιο στο εμιράτο του). Προηγουμένως, δόθηκε στους ψηφοφόρους η δυνατότητα να ψηφίσουν μέχρι και το ήμισυ του αριθμού των εδρών από τα αντίστοιχα εμιράτα. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι εκτός της χώρας είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν για πρώτη φορά το 2015.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
Κοινοβούλια ανά χώρα
Πολιτική των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Κυβέρνηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Εθνικά νομοθετικά σώματα
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία

Το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία είναι ετήσιο βραβείο που δίνεται στον καλύτερο άντρα ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο μίνι τηλεοπτικής σειράς ή τηλεταινίας της χρονιάς και απονέμεται από την Ακαδημία Τηλεοπτικών Τεχνών και Επιστημών (ATAS). Το βραβείο, ως Καλύτερη Ερμηνεία Άντρα Ηθοποιού σε μία Ενιαία Παράσταση, δόθηκε για πρώτη φορά το 1955 στον Ρόμπερτ Κάμινγκς για την ερμηνεία του ως ο ένορκος με το νούμερο 8 στην τηλεοπτική σειρά Studio One, στο επεισόδιο «Twelve Angry Men». Το όνομα του βραβείου είχε διάφορες παραλλαγές κατά τη διάρκεια των ετών, καταλήγοντας στη σημερινή του ονομασία, αυτή του Α' Αντρικού Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία.

Ο Λόρενς Ολίβιε κατέχει το ρεκόρ του ηθοποιού με τα περισσότερα βραβεία (4) στην κατηγορία, ενώ ο Χαλ Χόλμπρουκ έχει τις περισσότερες υποψηφιότητες (7).

Νικητές και υποψηφιότητες
Οι παρακάτω πίνακες, χωρισμένοι ανά δεκαετία, παρουσιάζουν τους νικητές και τις υποψηφιότητες του βραβείου «Α' Αντρικού Ρόλου σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία», σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της επίσημης σελίδας των Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.

Δεκαετία του 1950

Δεκαετία του 1960

Δεκαετία του 1970

Δεκαετία του 1980

Δεκαετία του 1990

Δεκαετία του 2000

Δεκαετία του 2010

Προγράμματα με πολλές νίκες
2 βραβεία
 American Crime Story

Ηθοποιοί με πολλές νίκες

4 βραβεία
 Λόρενς Ολίβιε 

3 βραβεία
 Πίτερ Ουστίνοφ

2 βραβεία
 Φρεντ Ασταίρ
 Χιουμ Κρόνιν
 Πίτερ Φαλκ
 Χαλ Χόλμπρουκ
 Άντονι Χόπκινς
 Αλ Πατσίνο
 Τζέιμς Γουντς

Ηθοποιοί με πολλές υποψηφιότητες

7 υποψηφιότητες
 Χαλ Χόλμπρουκ

6 υποψηφιότητες
 Μπένεντικτ Κάμπερμπατς
 Λόρενς Ολίβιε

5 υποψηφιότητες
 Μπο Μπρίτζες
 Τζέιμς Γκάρνερ
 Τζακ Λέμον
 Τζέισον Ρόμπαρντς
 Μίκι Ρούνεϊ
 Τζορτζ Σι Σκοτ
 Τζέιμς Γουντς

4 υποψηφιότητες
 Κένεθ Μπράνα
 Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν
 Χιουμ Κρόνιν
 Ρόμπερτ Ντιβάλ
 Ίντρις Έλμπα
 Γουίλιαμ Χ. Μάσι

3 υποψηφιότητες
 Λι Τζ. Κομπ
 Λώρενς Φίσμπερν
 Πίτερ Φαλκ
 Χένρι Φόντα
 Λουίς Γκοσέτ
 Άντονι Χόπκινς
 Μπεν Κίνγκσλεϊ
 Φρέντρικ Μαρτς
 Αλ Πατσίνο
 Κρίστοφερ Πλάμερ
 Πίτερ Στράους
 Πίτερ Ουστίνοφ

2 υποψηφιότητες
 Άλαν Άρκιν
 Άλαν Άρκιν
 Φρεντ Ασταίρ
 Αντόνιο Μπαντέρας
 Ρόμπερτ Μπλέικ
 Μάικλ Κέιν
 Μπράιαν Ντένεχι
 Γουίλιαμ Ντεβάν
 Μέλβιν Ντάγκλας
 Άλμπερτ Φίνεϊ
 Ρίκι Τζερβέιζ
 Τζον Γκίλγκουντ
 Άλεκ Γκίνες
 Έντουαρντ Χέρμαν
 Τρέβορ Χάουαρντ
 Τόμι Λι Τζόουνς
 Τζον Λίθγκοου
 Ίαν ΜακΚέλεν
 Μπάρι Πέπερ
 Σίντνεϊ Πουατιέ
 Άλαν Ρίκμαν
 Κλιφ Ρόμπερτσον
 Τζέφρεϊ Ρας
 Μάρτιν Σιν
 Γκάρι Σινίζ
 Ροντ Στάιγκερ
 Ντένις Γουίβερ
 Τομ Γουίλκινσον
 Εντ Γουίν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
  στη σελίδα της Ακαδημίας Τηλεοπτικών Τεχνών και Επιστημών

Α' Αντρικός Ρόλος
Μαρία Γκοντζάγκα, δούκισσα του Μομφερράτου

Η Μαρία, ιταλ. Maria Gonzaga (29 Ιουλίου 1609 - 14 Αυγούστου 1660) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της Μάντουας & του Μομφερράτου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μαγιέν.

Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Φραγκίσκου Δ΄ δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου και της Μαργαρίτας, κόρης του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1627 τον Κάρολο Γκοντζάγκα δούκα του Μαγιέν και είχε τέκνο:
 Κάρολος Β΄ 1629-1665, δούκας της Μάντουα & του Μομφερράτου.
 Ελεονώρα 1630-1686, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.
 Μαρία, απεβ. νωρίς.

Πρόγονοι
<center>

Πηγές
 Sardimpex.com : Gonzaga - Marchesi e Duchi sovrani di Mantova, indice L1[permanent dead link]
 Marek, Miroslav. "Gonzaga family". Genealogy.EU.

Παραπομπές 

Οίκος των Γκοντζάγκα
Δούκισσες του Μομφερράτου
Δούκισσες της Μάντοβα
Μενέδημος ο Κυνικός

Ο Μενέδημος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Κυνικός φιλόσοφος, μαθητής του επικούρειου φιλοσόφου Κολώτη του Λαμψακηνού. Ο Διογένης ο Λαέρτιος γράφει ότι ο Μενέδημος συνήθιζε να περιφέρεται ντυμένος σαν Ερινύα, διακηρύσσοντας ότι ήταν ένα είδος κατασκόπου από τον Κάτω Κόσμο:

...με την εμφάνιση μιας Ερινύας περιφερόταν λέγοντας πως είχε έρθει από τον Άδη για να σημειώσει όλους τους αδικοπραγούντες, προκειμένου να κατεβεί πάλι στον Κάτω Κόσμο και να δώσει την αναφορά του στις θεότητες που ζουν εκεί. Και η ενδυμασία του ήταν η εξής: ένας σκουρόχρωμος χιτώνας που έφθανε μέχρι τους αστραγάλους του, μία πορφυρή ζώνη στη μέση του, ένας αρκαδικός πίλος στο κεφάλι του με κεντημένα τα 12 ζώδια πάνω του, και κοθόρνους. Διατηρούσε μια υπερβολικά μακριά γενειάδα και κρατούσε ένα σταχτί ραβδί στο χέρι του.

Ωστόσο, ο Wilhelm Crönert ισχυρίσθηκε ότι η παραπάνω περιγραφή είχε αντληθεί στην πραγματικότητα από μία από τις σάτιρες (τη Νεκρομαντεία) του Μενίππου (πράγματι, το Λεξικό της Σούδας αναφέρει αυτή την περιγραφή της «Ερινύας» για τον Μένιππο και όχι για τον Μενέδημο), και ότι αντίστοιχες ιστορίες μπορούν να βρεθούν στους διαλόγους του Λουκιανού, οι οποίοι βασίζονται πάνω σε αυτούς του Μενίππου.

Δύο πάπυροι από το Ερκολάνο υποδεικνύουν ότι ο Μενέδημος αντιδικούσε με τον Κολώτη σχετικώς με τις επικούρειες γνώμες για την ποίηση. Αυτό στηρίζει το ότι ο Μενέδημος υπήρξε αρχικώς μαθητής του Κολώτη.

Παραπομπές

Μενεδημος
Άλογο Πρζεβάλσκι

Το Άλογο Πρεζβάλσκι ή Άγριο άλογο Μογγολίας είναι σπάνιο και απειλούμενο  άλογο που απαντά στις στέπες της Κεντρικής Ασίας. Δεν έχει οριστεί εάν επρόκειτο για είδος ή υποείδος. Σήμερα, τα ζώα αυτά μπορούν να βρεθούν μόνο σε ζωολογικά πάρκα, ενώ επρόκειτο για τα μοναδικά άγρια άλογα, καθώς άλλες ράτσες άγριων αλόγων είναι κατευθείαν απόγονοι εξημερωμένων ειδών. Θεωρείται πως τα άλογα Πρζεβάλσκι είναι απόγονοι των αλόγων που είχε ο πολιτισμός των Butai στην κεντρική Ασία.

Ταξινόμηση
Το άλογο του Przewalski περιγράφηκε το 1881 από τον L.S.Poliakov, αν και η ταξινομική θέση του αλόγου Przewalski παραμένει αμφιλεγόμενη και δεν υπάρχει συναίνεση είτε πρόκειται για ένα πλήρες είδος (Equus przewalskii), ένα υποείδος του άγριου ίππου (Equus ferus przewalskii, μαζί με τα άλλα υποείδη , το εξημερωμένο άλογο E. f. caballus και το εξαφανισμένο tarpan E. f. ferus), ή ακόμα και ένας υποπληθυσμός του εγχώριου ίππου.

Άλογα
Πανίδα της Ασίας
Μαργαρίτα της Σαβοΐας (1589-1655)

Η Μαργαρίτα, ιταλ. Margarita di Savoia (28 Απριλίου 1589 - 26 Ιουνίου 1655) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μάντοβας & του Μομφερράτου.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας και της Αικατερίνης Μικαέλας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1608 τον Φραγκίσκο Δ΄ δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου και είχε τέκνα:
 Μαρία 1609-1660, παντρεύτηκε τον Κάρολο Γκοντζάγκα δούκα του Μαγιέν.
 Λουδοβίκος 1611-1612, Ελεονώρα 1612, απεβίωσαν νήπια.

Πρόγονοι

Πηγές
 Le Royaume d'Italie, vol. I. Les manuscrits du C.E.D.R.E. (Cercle d'Études des Dynasties Royales Européennes): Dictionnaire Historique et Généalogique. 1992. ISSN 0993-3964. pp. 80–81, 129-132, 152-154.
 Kamen, Henry (1997). Philip II. Yale University Press.
 Storrs, Christopher (1999). War, Diplomacy and the Rise of Savoy 1690-1720. Cambridge University Press. ISBN 0521551463.

Παραπομπές 

Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Δούκισσες της Μάντοβα
Δούκισσες του Μομφερράτου
Μαρία Βεατρίκη των Έστε, δούκισσα της Μάσσα

Η Μαρία Βεατρίκη, (ιταλ. Maria Beatrice d'Este, 7 Απριλίου 1750 - 14 Νοεμβρίου 1829) από τον Οίκο των Έστε ήταν κόρη του δούκα της Μόντενα & του Ρέτζιο και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας. Έγινε δούκισσα της Μάσσα και της Καρράρα (1790-1796, 1815-1829).

Βιογραφία
Η Μαρία Βεατρίκη Ριχάρδα ήταν η μόνη κόρη του Έρκολε Γ΄, δούκα της Μόντενα & του Ρέτζιο, και της Μαρίας-Θηρεσίας Τσύμπο-Μαλασπίνα, κόρης και κληρονόμου του Αλντεράνο Α΄, δούκα της Μάσσα & της Καρράρα.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1771 τον Φερδινάνδο Κάρολο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Μπράισγκαου, και είχε τέκνα;
 Ιωσήφ Φραγκίσκος 1772.
Μαρία Θηρεσία 1773-183, παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας.
Ιωσηφίνα 1775-1777.
 Μαρία Λεοπολδίνα 1776-1848, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ Θεόδωρο, εκλέκτορα της Βαυαρίας.
 Φραγκίσκος Δ΄ 1779-1846, δούκας της Μόντενα.
 Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ 1781-1850, αρχηγός του Αυστριακού στρατού κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
 Μαξιμιλιανός Ιωσήφ 1782 - 1863, Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Τευτόνων ιπποτών.
Μαρία Αντωνία 1784-1786.
 Κάρολος 1785-1809, αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ, πρωθιερέας της Ουγγαρίας.
 Μαρία Λουδοβίκη 1787-1816, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φραγκίσκο Β΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

Πηγές
  Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 87.

Παραπομπές 

Οίκος των Έστε
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες της Μόντενα
Δούκισσες της Μόντενα
Μαρία Λεοπολδίνα της Αυστρίας-Έστε

Η Μαρία Λεοπολδίνα (γερμ. Maria Leopoldina de Osterreich-Este, 10 Δεκεμβρίου 1776 - 23 Ιουνίου 1848) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης του κλάδου της Αυστρίας-Έστε ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Μπράισγκαου και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
Η Μαρία Λεοπολδίνα Άννα Ιωσηφίνα Ιωάννα ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Καρόλου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Μπράισγκαου, και της Μαρίας Βεατρίκης των Έστε, κόρης του Έρκολε Γ΄ της Μόντενα & του Ρέτζο.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1794 τον Κάρολο Θεόδωρο της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο Κάρολος Δ΄ Θεόδωρος απεβίωσε το 1799.

Το 1804 η Μαρία Λεοπολδίνα έκανε δεύτερο γάμο με τον Λούντβιχ, Κόμη του Άρκο-Στέππεργκ, βορειο-Ιταλό ευγενή που είχε εγκατασταθεί στο Μόναχο και είχε τέκνα:
 Άλοϋς Νικόλαος Αμβρόσιος 1808-1891, Κόμης του Άρκο-Στέππεργκ.
 Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Βερνάρδος 1811-1885, Κόμης του Άρκο-Στέππεργκ.
 Καρολίνα 1814-1815.

Πηγές
 Krauss-Meyl, Sylvia: Das "Enfant terrible" des Königshauses: Maria Leopoldine, Bayerns letzte Kurfürstin (1776-1848). Regensburg: Pustet, 1997. ISBN 3-7917-1558-5.
 Karl Otmar Freiherr von Aretin (1990), "Maria Leopoldine, Erzherzogin von Österreich", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 182–183; (full text online)
 Wolfgang Kunz: Maria Leopoldine (1776–1848) – Kurfürstin von Pfalz-Bayern und Geschäftsfrau. in: Mannheimer Geschichtsblätter. Neue Folge vol. 3, 1995, ISSN 0948-2784, pp. 255–274.
 Friedrich Weissensteiner: Habsburgerinnen auf fremden Thronen. Ueberreuter, Vienna 2000, ISBN 3-8000-3761-0.
 Constantin von Wurzbach: Habsburg, Maria Leopoldine von Este in: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich, vol 7. Kaiserlich-königliche Hof- und Staatsdruckerei, Vienna 1861, p. 52 online

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες της Μόντενα
Γερμανίδες κόμισσες
Δούκισσες του Μπεργκ
Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Εκλέκτειρες της Βαυαρίας
Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής (Δερβενοχώρια)

Η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής είναι μοναστήρι σε απόσταση, περίπου, δύο χιλιομέτρων βόρεια του χωριού της Πύλης Βοιωτίας. Πιστεύεται πως το συγκεκριμένο μοναστήρι αποτελούσε καθίδρυμα του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αυτοκράτορα Αλέξιο τον Κομνηνό. Η ίδρυση του μοναστηριού χρονολογείται, περίπου, στον 12ο αιώνα, ενώ, το 1890, εργασίες αναστήλωσής του έλαβαν χώρα υπό την επίβλεψη του Αναστάσιου Ορλάνδου. Σήμερα, ορισμένα εκ των παλαιότερων χρονολογικά κτισμάτων του μοναστηριού σώζονται.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Μονές του νομού Βοιωτίας
Αγνή της Βαυαρίας, Μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Στένταλ

Η Αγνή (γερμ. Agnes von Wittelsbach, 1276-1345) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα διάδοχος λαντγραβίνα της Έσσης και μετά μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Στένταλ.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Β΄, δούκα της Βαυαρίας και της Ματθίλδης των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1290 τον Ερρίκο τον Νεότερο, γιο και διάδοχο του Ερρίκου Α΄ λαντγράβου της Έσσης και είχε τέκνο:
 Αγνή, παντρεύτηκε τον Γκέρλαχ Α΄, κόμη του Νάσσαου.

Το 1298 απεβίωσε ο Ερρίκος ο Νεότερος και η Αγνή έκανε το 1303 δεύτερο γάμο, με τον Ερρίκο Α΄ των Ασκάνια μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Στένταλ και είχε τέκνα:
 Ερρίκος Β΄ π. 1308-1320, μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Στένταλ.
 Σοφία 1300-1356, παντρεύτηκε τον Μάγκνους Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
 Ιουδήθ, παντρεύτηκε το 1318 τον Ερρίκο Β΄ των Γουέλφων, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Πηγές
 Otto von Heinemann (1880), "Heinrich I. (Markgraf von Brandenburg und Landsberg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 482–483

Παραπομπές 

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μαργραβίνες της Γερμανίας
Φιόρα (ποταμός)

Ο Φιόρα (Fiora) είναι ποταμός στο βόρειο Λάτιο της Ιταλίας, με μήκος 83 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τη νότια πλαγιά του Μόντε Αμιάτα, κοντά στην κωμόπολη Σάντα Φιόρα, από την οποία πήρε το όνομά του. Αφού διασχίσει τη Μαρέμμα, ρέει στο βορειοδυτικό μέρος της επάρχίας του Βιτέρμπο και εκβάλλει στην Τυρρηνική θάλασσα, κοντά στο Μοντάλτο ντι Κάστρο. Υπήρχαν αξιοσημείωτοι οικισμοί στις όχθες του Φιόρα κατά την Εποχή του Ορείχαλκου, όπως στο Κροστολέττο ντι Λαμόνε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Το κάστρο Βούλτσι και ο ποταμός Φιόρα

Φιορα
Πιάτσα ντελ Ντουόμο (Μιλάνο)

Η Πιάτσα ντελ Ντουόμο (ιταλ. Piazza del Duomo) είναι η κεντρική πλατεία του Μιλάνου, στην Ιταλία. Πήρε το όνομά της και κυριαρχείται από τον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου (τον Duomo του Μιλάνου). Βρίσκεται στο κέντρο της πόλεως τόσο με τη γεωγραφική έννοια, όσο και με τη μεταφορική, ως το πολιτιστικό και κοινωνικό της κέντρο. Το σχήμα της είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και έχει συνολική έκταση 17.000 m2. Πλαισιώνεται από μερικά από τα σημαντικότερα κτήρια του Μιλάνου, ενώ αποτελεί το μέρος που συγκεντρώνει τον τουρισμό της πόλεως.

Η πλατεία δημιουργήθηκε αρχικώς τον 14ο αιώνα, με απαρχές τον οραματισμό του Ατσόνε Βισκόντι, και διαμορφώθηκε βαθμιαία από τότε μέχρι σήμερα (μαζί με τον Καθεδρικό Ναό, που χρειάσθηκε περί τους 6 αιώνες για να αποπερατωθεί). Ωστόσο η σημερινή μορφή της οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στον αρχιτέκτονα Τζουζέππε Μενγκόνι και χρονολογείται από το β΄ μισό του 19ου αιώνα. Τα μνημειακού χαρακτήρα κτίσματα που την πλαισιώνουν, με τη βασική εξαίρεση του Καθεδρικού Ναού και του Βασιλικού Ανακτόρου του Μιλάνου, ανεγέρθηκαν σε σχέδια του Μενγκόνι, με πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα τη στοά Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄.

Μνημεία

 Ο Ντουόμο του Μιλάνου (ο Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός)
 Η Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄
 Το Παλάτσο ντελ Αρενγκάριο
 Το Παλάτσο Καρμινάτι
 Το Βόρειο Παλάτσο ντεϊ Πορτίτσι (Palazzo dei Portici Settentrionali)
 Το Νότιο Παλάτσο ντεϊ Πορτίτσι (Palazzo dei Portici Meridionali)
 Το Βασιλικό Ανάκτορο του Μιλάνου
 Ο ανδριάντας του Βασιλέως Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄

Εικόνες

Πηγές
 Guida d’Italia – Milano, Mailand 1998, σελ. 147

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ντουομο (Μιλανο)
Μιλάνο
Παγκόσμιος κίνδυνος: Geostorm

Το Παγκόσμιος κίνδυνος: Geostorm (Πρωτότυπος τίτλος: Geostorm) είναι Αμερικανική κινηματογραφική ταινία καταστροφής επιστημονικής φαντασίας, παραγωγής του 2017, σε σκηνοθεσία Ντην Ντέβλιν, του οποίου ήταν η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Τζεράρντ Μπάτλερ, Τζιμ Στέρτζες, Εντ Χάρις, Άμπι Κόρνις, Ρίτσαρντ Σιφ, Αλεξάντρα Μαρία Λάρα, Ρόμπερτ Σήχαν, Ντάνιελ Γου, Εουχένιο Ντερμπέζ και Άντι Γκαρσία. Η υπόθεση ακολουθεί έναν σχεδιαστή τεχνητών δορυφόρων που προσπαθεί να σώσει τον κόσμο από μία παγκόσμια «υπερθύελλα» προκαλούμενη από ένα σύστημα δορυφόρων εκτός ελέγχου, το οποίο μπορεί να τροποποιεί τον καιρό.

Η κινηματογράφηση του έργου άρχισε στις 20 Οκτωβρίου 2014 στη Νέα Ορλεάνη. Επαναλήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 με παραγωγό τον Τζέρυ Μπρουκχάιμερ, σεναριογράφο τη Λαέτα Καλογρίδη και δεύτερο σκηνοθέτη τον Ντάνυ Κάνον. Η ταινία υπήρξε η πρώτη συμπαραγωγή των εταιρειών Skydance Media και Warner Bros., με διανομή από την τελευταία στις ΗΠΑ σε 2D, Real D 3D και IMAX 3D. Παρά τις εισπράξεις 221 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, η ταινία χαρακτηρίσθηκε εμπορική αποτυχία με δεδομένο το κόστος παραγωγής των 120 εκατομμυρίων δολαρίων και τις αρνητικές κριτικές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Το 
 Το Geostorm  στο cine.gr
 Το Geostorm στο Rotten Tomatoes

Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Αποκαλυπτικές ταινίες
Ταινίες με θέμα το περιβάλλον
Αγγλόφωνες ταινίες
Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Ταινίες σχετικά με τη NASA
Ταινίες σχετικά με διαστημικά προγράμματα
Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον
Ταινίες τοποθετημένες στο διάστημα
Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Αμερικανικές ταινίες καταστροφής
Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα
Ταινίες γυρισμένες στη Φλόριντα
Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο
Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη
Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία
Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Ταινίες τοποθετημένες στην Ισπανία
Βασίλ Γκαρβανλιέφ

Ο Βασίλ Γκαρβανλιέφ (Σλαβομακεδόνικα: Васил Гарванлиев; γ. 2 Νοεμβρίου 1984 στη Στρώμνιτσα), κυρίως γνωστός σαν Vasil, είναι Βορειομακεδόνας τραγουδιστής. Επρόκειτο να εκπροσωπήσει τη Βόρεια Μακεδονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ πριν ο διαγωνισμός αναβληθεί λόγω της πανδημίας COVID-19. 

Ωστόσο, ο καλλιτέχνης επαναεπιλέχθηκε για την εκπροσώπηση της χώρας του στο διαγωνισμό του 2021 με το τραγούδι "Here I Stand", το οποίο δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό..

Καριέρα

Eurovision 
Ο Γκαρβανλιέφ ήταν στα φωνητικά για την συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στον διαγωνισμό του 2019 και το τραγούδι "Proud" (το οποίο ερμηνεύσε η Ταμάρα Τοντέβσκα) το 2019. Στις 15 Ιανουαρίου 2020, ανακοινώθηκε ότι είχε επιλεχθεί ο ίδιος εσωτερικά από το βορειομακεδονικό τηλεοπτικό φορέα MRT για να εκπροσωπήσει την χώρα στον διαγωνισμό του 2020 στο Ρότερνταμ. Ωστόσο, ο διαγωνισμός αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας κορονοϊού.

Here I Stand

Το "Here I Stand" είναι ένα τραγούδι του τραγουδιστή Βασίλ Γκαρβανλιέφ. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Βόρεια Μακεδονία στον  στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, αφού επιλέχθηκε εσωτερικά από την Εθνική Ραδιοτηλεόραση της Βόρειας Μακεδονίας (MRT). Το τραγούδι οργανώθηκε και δημιουργήθηκε από τον Γκαρβανλιέφ μαζί με τους μουσικούς της Βόρειας Μακεδονίας, Μπόρσε Κουζμανόβσκι και Νταβόρ Τζορντανόβσκι.

Στη Eurovision
Η 65η έκδοση της Eurovision, έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Βόρεια Μακεδονία τοποθετήθηκε στον πρώτο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2021, και εμφανίστηκε στο πρώτο μισό του σόου. Στον ημιτελικό ήρθε στη 15η θέση με 23 βαθμούς, αποτυγχάνοντας να προκριθεί στον μεγάλο τελικό.

Παραπομπές

Βορειομακεδόνες τραγουδιστές
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Μουσική στη Βόρεια Μακεδονία

Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βόρεια Μακεδονία
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μάρτιν Έστερνταλ

Ο Έρικ Μάρτιν Έστερνταλ, (γεν. 12 Οκτωβρίου 1973 στη Σολλεντούνα) είναι σουηδός συγγραφέας και τηλεοπτικός παραγωγός. Εργάστηκε στην σουηδική κρατική τηλεόραση από το 2008 έως το 2014, παρουσιάζοντας τα προγράμματα Mästarnas mästare, Allt för Sverige και Skavlan για το κανάλι.

Το 2016, ο Έστερνταλ έκανε το ντεμπούτο του ως συγγραφέας με το βιβλίο Be om inte nåd.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 
Τον Ιανουάριο του 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), ότι ο Έστερνταλ θα αντικαταστήσει τον Γιον Όλα Σαντ ως εκτελεστικό επόπτη της Eurovision. Η αντικατάσταση θα τεθεί σε ισχύ μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού του 2020 στο Ρότερνταμ, τον Μάιο του 2020.

Ο Έστερνταλ προηγουμένως ήταν ο εκτελεστικός παραγωγός των διαγωνισμών του 2013 και του 2016 (μαζί με τον Γιόχαν Μπερνχάγκεν το 2016) στο Μάλμε και τη Στοκχόλμη αντίστοιχα. Ήταν μέλος της ομάδας αναφοράς του διαγωνισμού από το 2012 έως το 2018.

Βιβλιογραφία 

 2016 – Be om inte nåd

Παραπομπές 

Eurovision
Σουηδοί συγγραφείς
Ντόναβαν Μπρέιζιερ

Ο Ντόναβαν Μπρέιζιερ (γεν. 15 Απριλίου 1997) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος εξειδικεύεται στα 800 μέτρα. Είναι ο πρόσφατος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 800 μέτρα από το 2019. Ο αθλητής προπονείται με τον Πιτ Τζούλιαν.

Καριέρα 
Στη σεζόν του κλειστού στίβου το 2019, ο Μπρέιζιερ κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 600 μέτρα και το ρεκόρ Βορείου Αμερικής στα 800 μέτρα. Στις 29 Αυγούστου 2019, ο Αμερικανός κέρδισε τον τελικό του Diamond League στη Ζυρίχη της Ελβετίας με νέο ατομικό ρεκόρ: 1:42.70.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό των 800 μέτρων, καταρρίπτοντας το ρεκόρ Βορείου Αμερικής με νέο ατομικό ρεκόρ, 1:42.34.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο 
 

Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Δρομείς μεσαίων αποστάσεων
Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Στη Γη του Άγριου Μελιού

Το Στη Γη του Άγριου Μελιού ή Η γη του μέλιτος (σλαβομακεδονικά: Медена земја Μέντενα ζέμια, αγγλικά: Honeyland) είναι ντοκιμαντέρ του 2019 από τη Βόρεια Μακεδονία της Ταμάρα Κοτέβσκα και του Λιούμπομιρ Στεφάνοφ. Επικεντρώνεται στη Χατιτζέ Μουράτοβα, την τελευταία μελισσοκόμο στη χώρα, της οποίας ο συνδεδεμένος με τη φύση τρόπος ζωής σε ένα εγκαταλελειμμένο ορεινό χωριό δοκιμάζεται. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία των Κοτέβσκα και Στεφάνοφ.

Στα 92α Βραβεία Όσκαρ ήταν υποψήφια τις κατηγορίες Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας κέρδισε τη Χρυσή Αθηνά Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.

Παραπομπές

Ντοκιμαντέρ
Ταινίες από Βόρεια Μακεδονία
Τουρκόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2019
Αγνή της Αυστρίας (1322-1392)

Η Αγνή, γερμ. Agnes von Habsburg (1322 - 2 Φεβρουαρίου 1392) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σβιντνίτσα.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Α΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας και της Αικατερίνης, κόρης του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαωοΐας.

Ετεροθαλής αδελφός της Αικατερίνης ήταν ο Αίμων, σύζυγος της Γιολάντας Παλαιολογίνας του Μομφερράτου. Όταν απεβίωσε ο σύζυγος της Αγνής, αυτή κράτησε τις περιοχές Σβιντνίτσα, Γιάβορ και Λβόβεκ, που μετά το τέλος της ενσωματώθηκαν στη Βοημία από τον Βεγκέσλαο Δ΄ της Βοημίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1338 τον Μπόλκο Β΄ τον Μικρό, δούκα της Σβιντνίτσα, Γιάβορ, Λβόβεκ, Λουσατίας, Μπρεγκ, Ολάβα και είχε τέκνα:
 Ελισάβετ απεβ. 1407
 Μπόλκο, απεβ. 9 ετών.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Habsburg". Genealogy.EU

Παραπομπές 

Οίκος των Αψβούργων