joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μιχαήλ Κόρακας

Ο Μιχαήλ Κόρακας ( Πόμπια Ηρακλείου, 1797 - 7 Σεπτεμβρίου 1882 ) γεννήθηκε στην Πόμπια της Μεσσαράς το 1797 ως Μιχάλης Καρούζος. Σε ηλικία 18 ετών σκότωσε τον Αγά Αλήκο και κατόπιν αγωνίστηκε στην Κρητική Επανάσταση του 1821. 

Το 1827 με πειρατικό πλοίο και ορμητήριο την Κάρπαθο, πολέμησε τον οθωμανικό και αιγυπτιακό στόλο. Το 1828, συνέχισε τον αγώνα στην Πελοπόννησο και τιμήθηκε με το βαθμό του λοχαγού και το χάλκινο σταυρό του Φοίνικα. Επέστρεψε με τιμές στην Κρήτη το 1834 και πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1841, στην Κρητική Επανάσταση του 1858 και στην Κρητική Επανάσταση του 1866, πολεμώντας ενάντια σε πολυάριθμες οθωμανικές δυνάμεις. Κήρυξε την επανάσταση του 1878 και κατόπιν τιμήθηκε από το βασιλιά Γεώργιο στην Αθήνα και τον πατριάρχη Αλεξάνδρειας. 

Πέθανε στην Πόμπια το Σεπτέμβριο του 1882 . Άγαλμα του είναι τοποθετημένο στην Χανιώπορτα έξω από τα τείχη του Χάνδακα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
ΜΙΧΑΗΛ ΚΟΡΑΚΑΣ: ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ…, Αφιέρωμα στο e-mesara.gr, 11-9-2014, ανάκτηση 4-10-2015.

Παραπομπές

Κρητικοί
Κρητικοί οπλαρχηγοί
Κρητικοί αγωνιστές του 1821
Αγωνιστές του 1821
Καστέλλα

Με το όνομα Καστέλα ή Καστέλλα φέρονται οι εξής περιοχές/οικισμοί:

 η Καστέλλα (Πειραιά), συνοικία του Πειραιά
 η Καστέλλα Εύβοιας, χωριό στην επαρχία Χαλκίδας στο νομό Εύβοιας
 η Καστέλλα Λακωνίας, οικισμός στον Δήμο Μονεμβασίας στο νομό Λακωνία

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βενέδικτος

Με το όνομα Βενέδικτος είναι γνωστοί:

Βενέδικτος Ιεροσολύμων, Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1957 ως την κοίμησή του το 1980

Πάπες
Πάπας Βενέδικτος Α΄, 6ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος Β΄, 7ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος Γ΄, 9ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος Δ΄, 10ος αιώνας
Πάπας Βενέδικτος Ε΄, 10ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος ΣΤ΄, 10ος αιώνας
Πάπας Βενέδικτος Ζ΄, 10ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος Η΄, 11ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος Θ΄, 11ος αιώνας.
Αντίπαπας Βενέδικτος Ι΄, 11ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄, 14ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄, 14ος αιώνας. 
Πάπας Βενέδικτος ΙΓ΄, 17ος & 18ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄, 17ος & 18ος αιώνας.
Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄, 19ος & 20ος αιώνας
Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, 2005 - 2013.

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
God Save the King

To God Save the King (Ο Θεός ας σώζει τον Βασιλιά, γνωστός και σαν Ο Θεός σώζοι τον Βασιλέα) είναι ο Εθνικός Ύμνος του Ηνωμένου Βασιλείου, των Βρετανικών Υπερπόντιων Εδαφών και των Εξαρτημένων Εδαφών του Βρετανικού Στέμματος (Crown Dependencies). Είναι επίσης ο δεύτερος Εθνικός Ύμνος της Νέας Ζηλανδίας ενώ παράλληλα αναγνωρίζεται ως Βασιλικός Ύμνος και από τα άλλα Κοινοπολιτειακά Βασίλεια και ανακρούεται σε ειδικές περιστάσεις (όπως σε βασιλικές επισκέψεις ή παρουσία του Γενικού Κυβερνήτη). .

Είναι άγνωστο ποιος έγραψε τους στίχους και τη μελωδία. Ενδεχομένως να προέρχεται από ψαλμωδία ενώ κάποιες φορές αναφέρεται μια απόδοση του 1619 στον συνθέτη John Bull.Η μελωδία του «God Save the King» (ή Queen ανάλογα με το φύλο του μονάρχη), γνωστή ως Oben am jungen Rhein αποτελεί τον εθνικό ύμνο του Λίχτενσταϊν. 

Το 2022, μετά τον θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β', επανήλθε ως ύμνος μετά από 70 χρόνια.

Στίχοι

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βασιλικός ιστότοπος για τον ύμνο
 Department of Canadian Heritage - Βασιλικός ύμνος
 God Save Great George our King: - άρθρο για τις διαφορετικές εκδόσεις του ύμνου,
 Le 'God save the king' à Saint-Cyr
 Himnuszok - Πρώτες τρεις στροφές «God Save the Queen». (στα ουγγρικά)

Εθνικά σύμβολα του Ηνωμένου Βασιλείου
Εθνικά σύμβολα της Νέας Ζηλανδίας
Εθνικά σύμβολα της Αυστραλίας
Εθνικά σύμβολα του Καναδά
Τζαμάικα
Τουβαλού
Μπαχάμες
Εθνικά σύμβολα της Ανγκουίλας
Νησί Νόρφολκ
Εθνικοί ύμνοι
Ποδοσφαιρικοί ύμνοι και τραγούδια
Πατριωτικά τραγούδια
Συνασπισμός

Ο όρος Συνασπισμός σημαίνει κυρίως συνδυασμό πολιτικών ομάδων ή δυνάμεων με προσωρινό συνήθως χαρακτήρα και εξειδικευμένες αντικειμενικές επιδιώξεις. Παρότι ο όρος αυτός χρησιμοποιείται συνηθέστερα για πολιτικά κόμματα με συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές επί κοινοβουλευτικών ή εκλογικών στόχων (σκοπούς) ή ακόμα και σε πολιτικούς σχηματισμούς ένάντια δεδομένης κομματικής γραμμής, ο συνασπισμός μπορεί ν΄ αναφέρεται και σε μια προσωρινή συμμαχία μεταξύ Κρατών για χάρη κοινής δράσης και όχι απαραίτητα μόνο πολεμικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολιτική ορολογία
Εριχθόνιος

Ο Εριχθόνιος ήταν μυθικός βασιλιάς της Αθήνας. Βασίλεψε αφού εξόρισε από το θρόνο τον Αμφικτύονα. Σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν μισός άνθρωπος και μισός φίδι. Ήταν αυτός που τοποθέτησε το ξύλινο άγαλμα της Αθηνάς σε ναό αφιερωμένο στη θεά (στους κλασικούς χρόνους φυλασσόταν στο Ερέχθειο) και ίδρυσε γιορτή προς τιμή της, τα Αθήναια. Αργότερα ο Θησέας όταν ένωσε όλες τις αθηναϊκές κοινότητες σε μία, μετονόμασε τη γιορτή σε Παναθήναια.

Καταγωγή
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την καταγωγή του Εριχθόνιου. Η πρώτη τον θέλει γιο του θεού Ηφαίστου και της Ατθίδος, κόρης του βασιλιά της Αθήνας Κραναού, από την οποία πήρε το όνομα της η Αττική. Η δεύτερη εκδοχή του μύθου αναφέρει ως γονέα του τον Ήφαιστο, του οποίου το σπέρμα δέχτηκε η γη στην θέα της νεογέννητης Αθηνάς. Σύμφωνα με το μύθο ο Εριχθόνιος γεννήθηκε ως φίδι. Η Αθηνά τον έκλεισε σε ένα καλάθι και το εμπιστεύτηκε στις τρεις κόρες του Κέκροπα, Έρση, Πάνδροσο και Άγραυλο, με την εντολή να μην το ανοίξουν. Μόνο η Πάνδροσος υπάκουσε όμως στη θεά. Όταν οι άλλες δύο κοπέλες άνοιξαν το καλάθι αντίκρισαν ένα μωρό τυλιγμένο με δύο φίδια. Ο τρόμος τους ήταν τέτοιος που έπεσαν από τον βράχο της Ακρόπολης. Κατά μια άλλη εκδοχή, όταν οι κόρες του Κέκροπα άνοιξαν το καλάθι, είδαν μόνο το φίδι και αφού έπεσαν από την Ακρόπολη, το φίδι κρύφτηκε στην ασπίδα της Αθηνάς. Η θεά τον μεταμόρφωσε σε άνθρωπο, τον μεγάλωσε και τον δίδαξε πρώτον να ιππεύει άμαξα με τέσσερα άλογα. Σύμφωνα πάλι με τον Απολλόδωρο, ο Εριχθόνιος ήταν παιδί που είχε ως φρουρό ένα φίδι.

Η Δυναστεία του Εριχθόνιου
Ο Εριχθόνιος παντρεύτηκε τη νύμφη Πασιθέα και απέκτησαν ένα γιό, τον Πανδίονα. Ο Πανδίονας ο Α΄ λοιπόν έκανε με τη νύμφη Ζευξίππη δύο κόρες, την Πρόκνη και την Φιλομήλα και δύο γιους, τον Ερεχθέα και το Βούτη. Γιος του Ερεχθέα ήταν ο Κέκροπας ο νεότερος, του οποίου ο γιος, ο Πανδίονας ο Β΄ ήταν ο πατέρας του Αιγέα και παππούς του  ήρωα Θησέα.

Παραπομπές

Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Πατριάρχης Στέφανος Α΄

Ο Στέφανος Α΄ (Νοέμβριος 867 - 18 Μαΐου 893) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 886 έως το 893.

Ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού και γιος της Ευδοκίας Ιγγερίνης και, επισήμως, του αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄. Καθώς όμως η μητέρα του ήταν ερωμένη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄, είναι πολύ πιθανόν αυτός να είναι ο πραγματικός του πατέρας (όπως και του αδελφού του Λέοντα).

Γεννήθηκε το 867. Ευνουχίστηκε από τον Βασίλειο Α΄ και από μικρός κατευθύνθηκε προς εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ήταν μαθητής του Πατριάρχη Φώτιου. Ήταν Μητροπολίτης Καισαρείας όταν τον διαδέχτηκε το 886, σε ηλικία 19 ετών, κατ' επιλογή του Αυτοκράτορα αδελφού του. 

Ήταν άνθρωπος βαθιά ευσεβής. Ως Πατριάρχης συμμετείχε στην ανακομιδή των λειψάνων του Μιχαήλ Γ΄ στο Ναό των Αγίων Αποστόλων από τον Λέοντα ΣΤ'. Αναφέρεται ότι όταν αρρώστησε βαριά εξαιτίας της ασκητικής του ζωής, θεραπεύτηκε χρησιμοποιώντας το αγίασμα της Ζωοδόχου Πηγής της Μπαλουκλιώτισσας. Κατόπιν αυτού, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, έντυσε την Ιερά Τράπεζα του Ναού αυτού με τα άμφιά του. Χρησιμοποίησε τις βασιλικές συγγενικές του σχέσεις για τη βοήθεια των φτωχών. Πέθανε το Μάιο του 893 σε ηλικία 26 ετών.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 18 Μαΐου.

Παραπομπές

Πηγές
 Οικουμενικό Πατριαρχείο
 
 

Στεφανος Αγι
Στεφανος Α
Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Εύμηλος της Αρόης

Ο Εύμηλος (Εὔμηλος) ήταν αυτόχθων βασιλιάς μικρού (ολιγάριθμου) λαού της αρχαιότητας, των Αιγειαλειών της Αχαΐας. Σύμφωνα με τον Θωμόπουλο και τον Κόντογλου  το όνομα του φανερώνει τον αρχηγό ποιμένων, που οδηγούν καλά πρόβατα (εὑ + μήλα (πρόβατα), "πολύμηλος, αυτός που έχει πολλά πρόβατα").
Στην εποχή του Εύμηλου ήρθε και στην περιοχή ο Τριπτόλεμος ο οποίος γύριζε όλη την Ελλάδα και μάθαινε στους ανθρώπους να καλλιεργούν στάρι. Ο ίδιος είχε διδαχθεί από την θεά Δήμητρα. Ο Τριπτόλεμος ήρθε καβάλα σε ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες. Αφού πρώτα έλεγξε αν ήταν γόνιμο το έδαφος, δίδαξε τον Εύμηλο τη σπορά του σταριού, βοήθησε τον Εύμηλο να χτίσει μια πόλη για να εγκατασταθεί με τον λαό του. Έτσι κτίστηκε η Αρόη που πήρε το όνομα της από την Άροση (όργωμα) της γης. Κάποιο βράδυ που κοιμόταν ο Τριπτόλεμος, ο Ανθείας, γιος του Εύμηλου, καβάλησε το άρμα για να σπείρει, αλλά δεν τα κατάφερε να συγκρατήσει τους δράκοντες οι οποίοι τον έριξαν από ψηλά στην γη και σκοτώθηκε. Στο μέρος που έπεσε ο Εύμηλος ίδρυσε μια δεύτερη πόλη, δίπλα στην Αρόη, και την ονόμασε Άνθεια προς τιμή του γιου του. Ανάμεσα στις δύο πόλεις χτίστηκε αργότερα η Μεσσάτις. Αυτές τις τρεις πόλεις ένωσε μετά από χρόνια ο Πατρεύς και ίδρυσε την Πάτρα.

Αναφορές

Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Ανθείας

Ο Ανθείας ήταν γιος του Εύμηλου αυτόχθονα βασιλιά και οικιστή της Αρόης. Την εποχή εκείνη ο Τριπτόλεμος από την Ελευσίνα είχε διδαχθεί από την Δήμητρα την σπορά του σιταριού και καβάλα σε ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες, γύριζε όλη την Ελλάδα και μάθαινε τους ανθρώπους να καλλιεργούν το στάρι. Κατά την παραμονή του Τριπτόλεμου στην Αρόη, και ένα βράδυ που κοιμόταν ο Ανθείας, καβαλάει το άρμα του, αλλά μην μπορώντας να ελέγξει τους δράκοντες πέφτει από ψηλά στην γη και σκοτώνεται. Στο σημείο που έπεσε ο Εύμηλος και ο Τριπτόλεμος ίδρυσαν μία νέα πόλη, την Άνθεια, δίπλα στην Αρόη.

Παραπομπές 

Ιστορία της Πάτρας
Αρχαίοι Αχαιοί
Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Δρ. Τζον Σούαρντ

Ο Δρ. Τζον Σούαρντ (Dr. John Seward), κάποιες φορές ως "Τζακ", είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα "Δράκουλας" από τον Ιρλανδό συγγραφέα Μπραμ Στόκερ.

Στο μυθιστόρημα, ο δόκτορας Σούαρντ δουλεύει στο ψυχιατρείο, που ανήκει στον ίδιο, δίπλα από το νέο σπίτι του Κόμη Δράκουλα, το αββαείο Κάρφαξ. Ένας από τους ασθενής του είναι ο Ρένφιλντ, ένας ημι-τρελός που νομίζει πως το να τρώει μικρά έντομα, ποντίκια και άλλα ζώα θα του δώσουν περισσότερη ζωή.

Ο Σούαρντ είναι φίλος με τους Κουίνσι Μόρις και Άρθουρ Χόλμγουντ, που και οι τρεις τους έκαναν την ίδια μέρα πρόταση γάμου στην Λούσι Γουέστενρα. Ο φίλος και παλιός μέντορας του είναι ο Ολλανδός Καθηγητής Βαν Χέλσινγκ, τον οποίο καλεί στην Αγγλία με την παράξενη και ξαφνική αρρώστια της Λούσι.

Σε ταινίες παίχτηκε από ηθοποιούς όπως: Γκουστάβ Μποτζ (Νοσφεράτου) το 1922, Χέρμπερτ Μπάνστον (Ο Κόμης Δράκουλας) το 1931, Τσαρλς Πακ (Δράκουλας, ο Βρυκόλακας των Καρπαθίων) το 1958, Ντόναλντ Πλέσενς (Δράκουλας: Φυγή απ' τα Καρπάθια) το 1970, Ρίτσαρντ Γκραντ (Δράκουλας) το 1992 και Χάρβεϊ Κόρμαν (Δράκουλας: Νεκρός και μ' αρέσει) το 1995.

Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Μώμος

Μώμος είναι το όνομα αρχαίου, ίσως ασήμαντου, θεού της Ελληνικής μυθολογίας, που εκδιώχθηκε από τον Όλυμπο επειδή αμφισβήτησε τον θεό Δία. Είναι ο θεός της χλεύης και του σκώμματος, της ειρωνείας και του σαρκασμού, προσωποποίηση της κοροϊδίας και της αποδοκιμασίας. Τον παρίσταναν να κρατά ένα ραβδί που η πάνω άκρη του κατέληγε σε κεφάλι γυναίκας.

Ο μύθος
Η ελληνική μυθολογία λέει ότι καθώς οι άνθρωποι έγιναν πολλοί και βάραιναν τη Γαία, εκείνη παραπονέθηκε στο Δία να την ελαφρύνει λίγο. Ο Δίας προκάλεσε έναν πόλεμο, τον Θηβαϊκό, στον οποίο σκοτώθηκαν πολλοί άνθρωποι και έτσι η θεά Γαία ελάφρυνε. Το πρόβλημα όμως επανεμφανίστηκε αργότερα και ο Δίας ζήτησε τη συνδρομή και άλλων θεών. Τότε ο Μώμος, γιος της Νύχτας, - κατά άλλους της Θέμιδος και του Ύπνου, κατά άλλους πατρός αγνώστου, τον συμβούλεψε να γεννήσει μια πανέμορφη κόρη και να παντρέψει τη Νηρηίδα Θέτιδα με θνητό. Ο Δίας ακολούθησε τις συμβουλές του και έτσι γέννησε από τη Λήδα την Ελένη και πάντρεψε τη Θέτιδα με τον Πηλέα. Αυτά τα δύο γεγονότα έγιναν αιτία να ξεσπάσει ένας μεγάλος πόλεμος πολύ πιο φονικός από τον προηγούμενο που θα γινόταν γνωστός ως Τρωικός πόλεμος.

Αναφέρεται από τον Λουκιανό στο έργο του «Θεών εκκλησία» να κατακρίνει τον Δία για παρανομίες με αποτέλεσμα να νοθεύεται το συνέδριο, με το να ενώνεται με θνητές γυναίκες. Ο θεός αυτός κατέκρινε επίσης τον θεό Ήφαιστο, επειδή, όταν έφτιαξε τον άνθρωπο, δεν κατασκεύασε παράθυρα στο στήθος του, ώστε να βλέπει ο κόσμος τι σκέπτεται και αν λέει ψέματα ή αλήθεια. Λέγεται ότι πέθανε από τη λύπη του, επειδή δεν κατόρθωσε να βρει καμία ατέλεια στην θεά Αφροδίτη.

Στη φαντασία των ανθρώπων αναποδογυρίζει απότομα τις τύχες τους. Τους ρίχνει απ' την ευτυχία στη δυστυχία, μετατρέπει τις επιτυχίες τους σε αποτυχίες και τους «θριάμβους» τους σε απόγνωση.

Παραπομπές

Πηγές
Ησίοδος: Θεογονία - 214
Αίσωπος: Μύθοι - 253
Φιλόστρατος

Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Βίκτωρ Δούσμανης

Ο Βίκτωρ Δούσμανης (1861-1949) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, που έφτασε έως το αξίωμα του αρχηγού ΓΕΣ (1914-15, 1915-16, 1921, 1922-23).

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκηπικούς οίκους. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος - Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μικρότερος αδερφός του ήταν ο ναύαρχος Σοφοκλής Δούσμανης. 

Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους με το βαθμό του αντιστράτηγου. Επίσης διετέλεσε υπασπιστής του βασιλιά Κωνσταντίνου, υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού επιτελείου (ΓΕΣ) το 1914-16 και ξανά το 1921, καθώς και καθηγητής γεωδαισίας στη Σχολή Ευελπίδων.
Το 1917 εξορίστηκε από τους βενιζελικούς στην Κορσική και στη συνέχεια (1922) καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ειδικό Στρατοδικείο, αλλά η ποινή δεν εκτελέστηκε τελικά. Αποστρατεύτηκε το 1923. 

Πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 1949 σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Συγγραφικό έργο 
Πολυγραφότατος, συνέγραψε τα έργα "Γεωδαισία", "Στρατηγικαί τακτικαί οδηγίαι", «Ιστορία του πολέμου του 1913», "Η εσωτερική όψη της μικρασιατικής εμπλοκής", "Ιστορία και Γεωγραφία της Θεσσαλίας", "Απομνημονεύματα", κ.ά. Διάσημος για την ευρυμάθειά του, διετέλεσε διευθυντής σύνταξης της εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού.

Αποτίμηση 
Ο Δούσμανης υπήρξε ικανότατος επιτελικός αξιωματικός και σε αυτόν οφείλεται εν πολλοίς η νίκη στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο καθώς διατελούσε αρχηγός του Επιτελείου. Εν τούτοις ήταν διαβόητος για την αλαζονική του συμπεριφορά ενώ, αν και υπήρξε απολύτως αφοσιωμένος προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο, δεν δίστασε να γράψει άσχημα λόγια για τους παλαιούς του συντρόφους Ιωάννη Μεταξά και Ξενοφώντα Στρατηγό.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Έλληνες Βασιλόφρονες
Αντιβενιζελικοί
Εθνικός Διχασμός
Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης

Για τον οπλαρχηγό της επανάστασης του 1821 δείτε Κυριακούλης Μαυρομιχάλης

Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης (1849 ή 1850 - 20 Ιανουαρίου 1916) ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο 1849 στην Αθήνα και ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και στο Παρίσι. Πρωτοεκλέχτηκε βουλευτής Οιτύλου το 1879 και διετέλεσε υπουργός Στρατιωτικών, Εσωτερικών, Εξωτερικών(15/08/1909-18/01/1910) και Δικαιοσύνης. Το 1905 μετά την δολοφονία του Πρωθυπουργού και Προέδρου του Εθνικού Κόμματος Θεοδώρου Δηλιγιάννη, ο Μαυρομιχάλης ήταν υποψήφιος για Πρόεδρος του κόμματος και εξελέγη. Με την επανάσταση του 1909 διορίστηκε πρωθυπουργός αλλά μερικούς μήνες αργότερα παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας με τον στρατιωτικό σύνδεσμο. 

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1916 και κηδεύτηκε με τιμές εν ενεργεία Αντιστράτηγου. Γιος του ήταν ο Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης

Παραπομπές

Πηγές
Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.71-72

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία στο sansimera.gr

Μαυρομιχάλης Κ
Μαυρομιχάλης Κ
Μαυρομιχάλης Κ
Μαυρομιχάλης Κ
Μαυρομιχάλης Κ
Κυριακουλης
Μ
Κατάλογος δημάρχων Ηρακλείου

Παρατίθεται σε χρονολογική σειρά κατάλογος με τα πρόσωπα που χρημάτισαν Δήμαρχοι του Ηρακλείου.
Κατά την περίοδο της ημιαυτονομίας (Κρητική Πολιτεία) οι δήμαρχοι ήταν μουσουλμάνοι, με πρώτο του 20ού αιώνα τον Μουσταφά Δεληαχμετάκη. Το 1911 ο πρώτος χριστιανός δήμαρχος έγινε ο Στυλιανός Γεωργίου. Από το 2014 στο αξίωμα βρίσκεται ο Βασίλης Λαμπρινός.

Περίοδος Κρητικής Πολιτείας - Ημιαυτονομίας 
1900 - 1901: Μουσταφά Δεληαχμετάκης
1901 - 1903: Ριφάατ Αφεντακάκης
1904 - 1911: Μουσταφά Δεληαχμετάκης
1911 - 1916: Στυλιανός Γεωργίου

Δήμαρχοι από το 1916 ως σήμερα 
1916 - 1920: Ιωάννης Βογιατζάκης
1920 - 1922: Στυλιανός Γεωργίου
1922 - 1929: Ιωάννης Βογιατζάκης
1929 - 1934: Ανδρέας Παπαδόπουλος 
1934 - 1940: Μηνάς Γεωργιάδης
1940 - 1941: Εμμανουήλ Ξανθάκης
1941: Χριστόφορος Ζουράρης
1941: Διομήδης Τσακίρης
1941 - 1944: Μάνθος Πλεύρης
1944 - 1946: Δημήτριος Χαλκιαδάκης
1946 - 1950: Αριστείδης Ανδρουλάκης
1950 - 1951: Δημήτρης Χαλκιαδάκης
1951: Ηλίας Πόρταλης
1951 - 1959: Γεώργιος Γεωργιάδης
1959 - 1964: Νικόλαος Κρασαδάκης
1964 - 1967: Ανδρέας Καλοκαιρινός
1967 - 1969: Νικόλαος Χατζάκης
1969 - 1971: Ιωάννης Βογιατζάκης
1971 - 1973: Αριστείδης Πετράκης
1973 - 1974: Αποστόλης Πετράκης
1974 - 1975: Ζήσης Κόττας
1975 - 1989: Μανόλης Καρέλλης
1989 - 1994: Κώστας Κληρονόμος
1994: Μιλτιάδης Φαρσάρης
1995 - 2002: Κώστας Ασλάνης
2003 - 2014: Γιάννης Κουράκης
 2014 - σήμερα: Βασίλης Λαμπρινός

Πηγές 
Δημήτρης Χ. Σάββας, Η πόλη του Ηρακλείου και οι Δημοτικοί Άρχοντες Ιστορικές αναδρομές και διαδρομές, έκδοση Δήμου Ηρακλείου, Βικελαία Βιβλιοθήκη, Ηράκλειο, 2013.

Ηράκλειο

Ηρακλ
Ελένη Σκούρα

Η Ελένη Σκούρα (Βόλος, 1896 – 4 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Ελληνίδα πολιτικός και δικηγόρος. Υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1896 στον Βόλο όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές. Στη συνέχεια, από το 1915 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε φωνητική μουσική και το 1950 έλαβε το πτυχίο της Νομικής, δικηγορώντας στη συνέχεια στην ίδια πόλη με τον σύζυγό της, δικηγόρο, Δημήτριο Σκούρα.

Η Ελένη Σκούρα είχε αναπτύξει πλούσια κοινωφελή και πατριωτική δράση ιδιαίτερα κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και στη Γερμανική Κατοχή ως Πρόεδρος της Στέγης της Φαλαγγίτισσας και επίσης της Φανέλας του Στρατιώτη. Το καλοκαίρι του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε μαζί με τον σύζυγό της και τον αδελφό της, Απόστολο Παπαχρήστου.

Στις 18 Ιανουαρίου 1953 εξελέγη βουλευτής στον Νομό Θεσσαλονίκης με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Ούσα η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου, η ίδια αμέσως μετά την εκλογή της δήλωσε: «Θα προσπαθήσω να πράξω παν το δυνατόν διά να φανώ ανταξία της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων μου, τους οποίους θερμώς ευχαριστώ. Γνωρίζω ότι ως πρώτη και μοναδική γυναίκα εις την Βουλήν έχω μεγάλας ευθύνας και πολλά καθήκοντα. Είναι πολλά εκείνα που πρέπει να πράξωμεν υπέρ των Ελληνίδων, ιδίως εις τον τομέα της κοινωνικής μερίμνης».

Η Σκούρα τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με το στρατιωτικό μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων καθώς και με τον Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος Ευποιίας. Ο Δήμος Βόλου για την συνολική της προσφορά έχει στήσει προτομή της στο προαύλιο του Δημαρχείου. 

Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1991.

Πηγές 
 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.17ος, σελ.30.
 Βιογραφικό της Ελένης Σκούρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βουλευτές Α' Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Ταξιάρχης του Τάγματος της Ευποιΐας
Δικαίωμα ψήφου γυναικών στην Ελλάδα
Ελληνίδες φεμινίστριες
Λίμνη Τσιβλού


Η Λίμνη Τσιβλού βρίσκεται στον Δήμο Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας, σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου, στις πλαγιές του Χελμού. Δημιουργήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1913, όταν από μια μεγάλη κατολίσθηση που προκλήθηκε στην περιοχή φράχτηκε η κοίτη του ποταμού Κράθη. Η λίμνη έχει επιφάνεια περίπου 8,3 στρέμματα και βάθος περίπου 80 μέτρα. Γύρω και κοντά στη λίμνη υπάρχουν τα χωριά Περιστέρα, Αγία Βαρβάρα, και Ζαρούχλα. Το όνομα της λίμνης προέρχεται από το χωριό Τσιβλός το οποίο καταπόντισε μερικώς μετά την κατολίσθηση. Η τοπική παράδοση την ονομάζει και Μαυρολίμνη για το κακό που προξένησε.

Σήμερα η λίμνη Τσιβλού είναι ένας σημαντικότατος υγροβιότοπος που φιλοξενεί πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας. Αποτελεί επίσης δημοφιλή προορισμό αναψυχής και περιπάτου.

Φωτοθήκη
Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες της λίμνης.

Παραπομπές

Πηγές
 [http://kpe-akrat.ach.sch.gr/tsivlos.pdf ΥΠ.Ε.Π.Θ. & Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ακράτας, Ο Υγροβιότοπος της λίμνης Τσιβλού. Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα], Επιμέλεια έκδοσης: Κ. Παπακωνσταντίνου, Ακράτα 2003. ISBN 978-960-89607-0-1. (πρόκειται για περιγραφή του υγροβιότοπου της λίμνης με αναλυτικό ιστορικό της κατολίσθησης)''

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Μνημεία Φύσης, nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 06/09/2016.

Τ
Λ
Λ
Επαρχία Καλαβρύτων
Ύδατα Στυγός

Τα Ύδατα της Στυγός είναι οι πηγές του ποταμού Κράθη στον Χελμό της Επαρχίας Καλαβρύτων στην Αχαΐα σε υψόμετρο 2.100 μέτρα. Κατά την μυθολογία, η Στύγα ήταν Ωκεανίδα που είχε το παλάτι της στα Τάρταρα και την φυλάνε μέρα νύχτα δράκοι ακοίμητοι. Πιστευόταν ότι τα νερά της πηγής έβγαιναν από εκεί, από τα Τάρταρα και το παλάτι της Στύγας. 

Στην Τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Δία, όταν αυτός πολέμησε τον πατέρα του τον Κρόνο. Παιδιά της ήταν το Κράτος, η Βία, ο Ζήλος και η Νίκη. Στα ύδατα της Στυγός ορκίζονταν όλοι οι θεοί, ακόμη και ο Ήλιος: ήταν ο μεγαλύτερος όρκος που μπορούσε να κάνει ένας θεός και εκεί εξέτιαν την ποινή τους οι θεοί όταν ήταν τιμωρημένοι. Έλεγαν πως όποιο ον ζωντανό έπινε από το νερό της πέθαινε, και οποιοδήποτε μέταλλο το βουτούσαν στα νερά της έλιωνε. Εκεί βούτηξε τον Αχιλλέα η μητέρα του Νηρηίδα Θέτιδα και έγινε άτρωτος, αλλά τον κρατούσε από την φτέρνα και έμεινε το μοναδικό τρωτό σημείο στο σώμα του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γεωγραφία της αρχαίας Αρκαδίας
Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Αρκαδική Αζανία
Δήμος Ακράτας
Δήμος Αιγιαλείας
Επαρχία Καλαβρύτων
Ποταμοί της Αρκαδίας
Αγία Βαρβάρα Αιγιαλείας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Αγία Βαρβάρα Αχαΐας

Η Αγία Βαρβάρα είναι ορεινό χωριό της Αχαΐας, στα σύνορα της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων με την πρώην επαρχία Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 44 κατοίκους.

Τοποθεσία
Το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Ξεροβούνα, απέναντι από την ανατολική πλευρά του Χελμού σε πλαγιά του λεκανοπεδίου της Νωνάκριδος, και περιβάλλεται από δάση ελάτου και πεύκου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και απέχει 30 χιλιόμετρα από την Ακράτα. Κοντά στο χωριό, στα 20 χιλιόμετρα, βρίσκεται το Χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων, τα Ύδατα της Στυγός στα 6 χιλιόμετρα και η Λίμνη Τσιβλού στα 7 χιλιόμετρα.

Διοικητική εξέλιξη
Η Αγία Βαρβάρα από το 1835 μέχρι το μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Νωνάκριδας της Επαρχίας Καλαβρύτων. Στη συνέχεια, με την κατάργηση των Δήμων, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης Κοινότητας, ενώ στα τέλη του 20ού αιώνα με τη βραχύβια επανασύσταση του Δήμου Νωνάκριδος (19/07/1996 - 04/12/1997) έγινε και πάλι τμήμα του. Το 1998, με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας", ο οικισμός εντάχτηκε στον Δήμο Ακράτας. Από το 2011 είναι έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας του «Καλλικρατικού» Δήμου Αιγιαλείας.

Η Τοπική Κοινότητα της Αγίας Βαρβάρας περιλαμβάνει εκτός από τον ομώνυμο οικισμό και τον οικισμό Βουνάκι, ο οποίος είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.080 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκων. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,747 χμ² (2011).

Δημογραφικά στοιχεία

Προσωπικότητες
 Σωτήριος Θεοχαρόπουλος (απεβ. 1854), αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Δείτε επίσης
 Δήμος Νωνάκριδος
 Κλουκινοχώρια

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Βαρβάρας Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίας Βαρβάρας Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Ακράτας
Δήμος Αιγιαλείας
Πόθι Εύβοιας

Το Πόθι ή Πόθιο είναι ημιορεινό χωριό στη νότιο Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Το Πόθι βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιόμετρα βόρεια της Καρύστου και 118 νοτιοανατολικά της Χαλκίδας. Μαζί με το Γιαννίτσι και το Κάτω Γιαννίτσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Γιαννιτσίου που υπάγεται στον Δήμο Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Συνορεύει με τις περιφέρειες των χωριών Γιαννιτσίου, Αγίου Δημητρίου, Παραδεισίου και Εκάλης. Η έκταση του χωριού είναι περίπου 6 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το έδαφος είναι ορεινό, άγονο και επικλινές. Η περιοχή και το χωριό ονομάστηκε έτσι από τις βυζαντινές οικογένειες των Πόθων και, κατά τα πρώτα χρόνια, γραφόταν Πόθοι.

Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι χτίστηκε κατά τους πρώτους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Οι κάτοικοι δεν γνωρίζουν την ιστορία ή έστω τη δράση των κατοίκων, αλλά πιθανόν άνθρωποι του χωριού έλαβαν μέρος στον αγώνα της Ελληνικής Επαναστάσεως, καθώς και στην πολιορκία του Φρουρίου της Καρύστου. Το χωριό απελευθερώθηκε κατά το 1833, μαζί και όλη η περιοχή της Καρύστου. Η παράδοση του φρουρίου CASTELL ROSSO έγινε στις 11 Απριλίου 1833.

Ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 71 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το πολιτιστικό επίπεδο είναι καλό, ενώ τουρισμός δεν υφίσταται. Οι διοικητικές, δικαστικές και στρατιωτικές υπηρεσίες υπάγονται στην Κάρυστο, στη Χαλκίδα και στην Αθήνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Χριστιανικά μνημεία στα χωριά Γιαννίτσι και Πόθι της Νότιας Εύβοιας από τη Βιβλιοθήκη Α.Π.Θ.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Τύμπινγκεν

Το Τύμπινγκεν (γερμ.: Tübingen, παλιά ελληνική ονομασία ονομασία: Τυβίγγη) είναι πόλη που βρίσκεται στη νοτιοδυτική Γερμανία, στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, περίπου 40 χλμ. νότια της Στουτγκάρδης με πληθυσμό 90.546 (στοιχεία 30/09/2019). 

Το Τύμπινγκεν είναι πόλη με έντονο ακαδημαϊκό χαρακτήρα λόγω του πανεπιστημίου του, που με έτος ίδρυσης το 1477 είναι ένα από τα παλαιότερα της Γερμανίας και της Ευρώπης γενικότερα. Εκεί σπουδάζουν περί τους 27.000 φοιτητές, αριθμός που καθιστά το πανεπιστήμιο κινητήρια δύναμη για την πόλη. Το 2014 περίπου το 1/3 των κατοίκων της πόλης ήταν σπουδαστές.

Η σύγχρονη πόλη είναι χτισμένη γύρω από το ιστορικό κέντρο (παλιά πόλη, γερμ. Altstadt), το οποίο αποτελεί και σήμερα το εμπορικό κέντρο της. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Νέκαρ (γερμ. Neckar). Μεγάλα τμήματα της πόλης είναι κτισμένα σε λόφους με το Σλόσμπεργκ (Schlossberg) και το Έστερμπεργκ (Österberg) στο κέντρο της πόλης και το Σκάρενμπεργκ και το Χέρλεσμπεργκ στις παρυφές της εσωτερικής πόλης.

Η Δέσποινα Βανδή έχει γεννηθεί στο Τύμπινγκεν (22/7/1969).

Σημειώσεις παραπομπές

Φωτοθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημος ιστότοπος της πόλης του Τύμπινγκεν
 Επίσημος ιστότοπος του Πανεπιστημίου του Τύμπινγκεν
 Πληροφορίες
Αντουάν Γκιζένγκα

Ο Αντουάν Γκιζένγκα (Antoine Gizenga, 1925-2019) ήταν πολιτικός από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Έγινε πρωθυπουργός του Κονγκό, στις 30 Δεκεμβρίου του 2006 και παραιτήθηκε το 2008.

Πρώτα χρόνια 
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1925. Κατά το παρελθόν χρημάτισε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (1960, 1961-62), πρωθυπουργός (1960-1961) και Αρχηγός Κράτους (1961) στη διάρκεια επανάστασης. Η κυβέρνησή του στο Στάνλεϊβιλ (Stanleyville) αναγνωρίστηκε από 21 αφρικανικές και ασιατικές όπως και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Φυλακίστηκε από το 1962 ως τον Ιούλιο του 1964 και ξανά από τον Οκτώβριο του 1964 ως το Νοέμβριο του 1965. Έζησε στην εξορία από το 1965 ως το 1992.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Η πολιτική του Γκιζένγκα στηρίζεται στο μοντέλο του δολοφονηθέντα Πατρίς Λουμούμπα. Μετά τη δολοφονία του τελευταίου ο Γκιζένγκα τέθηκε επικεφαλής επαναστατικής κυβέρνησης. Τον Ιούλιο του 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα, με το Ενωμένο Κόμμα των Λουμουμπιστών (Parti Lumumbiste Unifié, PALU). Στις εκλογές αυτές ήρθε τρίτος με 13,06 % των ψήφων, πίσω από το νικητή Ζοζέφ Καμπιλά και το Ζαν-Πιερ Μπεμπά.

Κάθοδος στις προεδρικές εκλογές του 2006 
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2006 ο Γκιζένγκα υπέγραψε συμφωνία για κυβέρνηση συνασπισμού με την πολιτική πλατφόρμα του Καμπιλά, το Συνασπισμό για την προεδρική πλειοψηφία (Alliance pour la majorité présidentielle). Με βάση τη συμφωνία υποστήριξε τον Καμπιλά στον τελικό γύρο των προεδρικών εκλογών τον Οκτώβριο του 2006. Σε αντάλλαγμα θα γινόταν πρωθυπουργός.

Πρωθυπουργός 
Ο Καμπιλά κέρδισε τις εκλογές και ορκίστηκε πρόεδρος στις 6 Δεκεμβρίου του 2006. Στη συνέχεια όρισε τον Γκιζένγκα ως Informant, αξίωμα που συμπεριελάμβανε την επίσημη αναγνώριση ότι η κυβέρνηση διέθετε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ώστε να σχηματιστεί.. Στις 30 Δεκεμβρίου του 2006 διορίστηκε ο Γκιζένγκα στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Καμπιλά. Σε ηλικία 81 ετών, έγινε ένας από τους γηραιότερους πρωθυπουργούς στον κόσμο.

Η νέα κυβέρνηση διέθετε 59 συνολικά μέλη χωρίς τον Γκιζένγκα. Η σύνθεσή της ανακοινώθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 2007. Στις 25 Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου ανακοινώθηκε ένα νέο σχήμα με 44 υπουργούς.

Παραίτηση 
Στις 25 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Γκιζένγκα υπέβαλε στον πρόεδρο Καμπιλά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία. Σε τηλεοπτική του ανακοίνωση της ίδιας ημέρας απέδωσε την απόφασή του στην προχωρημένη ηλικία του. Το Κίνημα για την Απελευθέρωση του Κονγκό (MLC), από πλευράς Αντιπολίτευσης, διέψευσε ότι η παραίτηση του πρωθυπουργού οφειλόταν σε λόγους ηλικίας. Στις 28 Σεπτεμβρίου ο Καμπίλα έστειλε επιστολή στον γηραιό πολιτικό και επίσημα αποδέχτηκε την παραίτησή του. Ο κυβερνών συνασπισμός (Συνασπισμός για την Προεδρική Πλειοψηφία) παρέμεινε στη θέση του μετά την παραίτηση του Γκιζένγκα. Ταυτόχρονα, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για την επιλογή του διαδόχου του. Στις 10 Οκτωβρίου 2008 τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Αντόλφ Μουζίτο.

Ο Γκιζένγκα απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 24 Φεβρουαρίου 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρωθυπουργοί της Λαϊκής Δημοκρατίας Κονγκό
Αγιόκαμπος Λάρισας

Ο Άγιόκαμπος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Σκήτης, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Μελιβοίας, του δήμου Αγιάς, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. 

Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αγιάς του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

Γεωγραφία
Ο Αγιόκαμπος είναι παράλιος οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης, στην ακτή του Αιγαίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Βρίσκεται νότια της εκβολής του Πλατανορέματος και απέχει 53 χλμ. περίπου Α.ΒΑ. της Λάρισας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκήτης. 
Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκήτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελιβοίας 
Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Μελιβοίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγιάς 

(Πηγή: )

Γενικά
Ανασκαφές στην περιοχή έφεραν στο φως αρχαία νομίσματα από την Ιστιαία της Εύβοιας.  Πρωτοκατοικήθηκε στη δεκαετία του 1930, από ελάχιστες οικογένειες που ήλθαν από τη Σκήτη. Τα τελευταία χρόνια ο Αγιόκαμπος έχει εξελιχθεί σε πολυσύχναστο παραθεριστικό κέντρο και αλιευτικό καταφύγιο (μαρίνα Αγιοκάμπου).

Αξιοθέατα
Το κάστρο, πάνω από το λιμάνι, τα «σκαλοπάτια του Ξέρξη» και το τοξωτό γεφύρι που είναι φτιαγμένο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Η μαρίνα του οικισμού με εκτεταμένο προβλήτα
Η γέφυρα στο Πλατανόρεμα, στον δρόμο που συνδέει το χωριό με την Βελίκα
Η μεγάλη αμμώδης παραλία του οικισμού (που μαζί με εκείνες της Βελίκας και της Σωτηρίτσας, φθάνει τα 14 χλμ.).

Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι της Αγίας Άννας, στις 25 Ιουλίου
Το τριήμερο πανηγύρι των Ταξιαρχών (6-8 Σεπτεμβρίου)

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.facebook.com/agiokampos.larissa/
Διαδικτυακός τόπος Αγιοκάμπου
Παράλια Νομού Λάρισας

 
Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Αγιάς
Ουμίτ Νταβαλά

Ο Ουμίτ Νταβαλά (Ümit Aydın Davala, 30 Ιουλίου 1973) είναι Τούρκος ποδοσφαιριστής. Έπαιζε αμυντικός.

Καριέρα 
Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1973 στο Μανχάιμ της Γερμανίας. Αγωνίστηκε την περίοδο 1994-2006 στις ομάδες 
 İstanbulspor,
 Diyarbakırspor,
  Γαλατασαράι, 
  Μίλαν, 
  Ίντερ,

δανεικός στις 
  Γαλατασαράι και
Βέρντερ Βρέμης

Τερμάτισε την καριέρα του στη Βέρντερ Βρέμης.

Εθνική Τουρκίας 

Το 1996-2004 αγωνίστηκε με την εθνική της χώρας του, πετυχαίνοντας σε 41 συμμετοχές 4 γκολ. Με την εθνική Τουρκίας έπαιξε και διακρίθηκε στο Euro 2000 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 της FIFA, όπου εντυπωσίασε και με την εκκεντρική του κόμμωση μοϊκανού.

Ποδόσφαιρο σάλας 
Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο σάλας και έγινε αρχηγός της εθνικής Τουρκίας στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας της UEFA.

Εξωγηπεδικά 

Ο Νταβαλά είναι και τραγουδιστής. Κυκλοφόρησε το 2004 ένα rap album με τίτλο «UD 2004».

Τούρκοι ποδοσφαιριστές
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι
Τούρκοι προπονητές ποδοσφαίρου
Ποδοσφαιριστές Ιστανμπούλσπορ ΑΣ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Πάεκ Ναμ Σουν

Ο Πάεκ Ναμ Σουν (백남순, 13 Μαρτίου 1929 - 3 Ιανουαρίου 2007) ήταν Βορειοκορεάτης πολιτικός, Υπουργός Εξωτερικών από το 1998 μέχρι το θάνατό του. Ήταν πρεσβευτής στην Πολωνία την περίοδο 1974-79. Πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 2007 και ήταν ο μόνος Βορειοκορεάτης ΥΠΕΞ ο οποίος είχε συναντηθεί με Αμερικανό ομολόγό του.

Πηγές 
Yonhap News Agency. «Who's who, North Korea», σσ. 787-812 in 
 PAEK, Nam-sun International Who's Who. accessed 1η Σεπτεμβρίου 2006.
North Korea's foreign minister dies, Al-Jazeera English, 3 Ιανουαρίου 2007

Σουν
Υπουργοί Εξωτερικών της Βόρειας Κορέας
Μεσόγειος (εφημερίδα)

Η Μεσόγειος ήταν καθημερινή πρωινή εφημερίδα της Κρήτης, που εκδιδόταν στο Ηράκλειο. Ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1950 από τον Αριστοτέλη Κ. Γραμματικάκη (1901-1983). Στους συνεργάτες της εφημερίδας συγκατατέθηκαν διαπρεπείς Έλληνες του πνεύματος, όπως οι Νίκος Καζαντζάκης, με την έγκριση του οποίου η εφημερίδα δημοσίευσε αποσπάσματα από τον Καπετάν Μιχάλη και επιστολές του προς τον ιδρυτή της Μεσογείου, Ι. Κακριδής, Παντελής Πρεβελάκης, Δημήτρης Πλάκας, Μενέλαος Παλαμάς και Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. Ο Γιώργος Σεφέρης, επίσης, επέλεξε τη Μεσόγειο για την πρώτη δημοσίευση της «Ωδής στον Γ. Κατσίμπαλη». Ανέστειλε την έκδοσή της τον Ιούνιο του 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα της εφημερίδας

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Ομάδα των Δώδεκα

Η Ομάδα των Δώδεκα ήταν μία ομάδα 12 Ελλήνων λογοτεχνών που ιδρύθηκε με στόχο την βράβευση πεζού έργου νέου λογοτέχνη, ενώ αργότερα τα έπαθλα που απένειμε επεκτάθηκαν και σε άλλα είδη του λόγου. 

Η Ομάδα των Δώδεκα ιδρύθηκε το 1951. Ιδρυτικά μέλη ήταν οι: 
Άλκης Θρύλος
Κώστας Ουράνης
Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος
Μιχαήλ Στασινόπουλος
Στέλιος Ξεφλούδας
Γιάννης Χατζίνης
Πέτρος Χάρης
Ηλίας Βενέζης
Γιώργος Θεοτοκάς
Άγγελος Τερζάκης
Μ. Καραγάτσης
Τάσος Αθανασιάδης

Το 1954 αποχώρησαν από την ομάδα οι Μ. Καραγάτσης και Άγγελος Τερζάκης και πέθανε ο Κώστας Ουράνης, στην μνήμη του οποίου το έπαθλο της Ομάδας ονομάστηκε έκτοτε «Έπαθλο Κώστα Ουράνη». Η ομάδα παρέμεινε με 9 μέλη έως το 1956, όταν έγινε μέλος ο Κλέων Παράσχος, ενώ το 1957 αποχώρησε ο Γιάννης Χατζίνης και έγιναν μέλη οι Οδυσσέας Ελύτης, Ε. Π. Παπανούτσος, Τάκης Παπατσώνης. Από εκείνη την χρονιά η ομάδα έδινε και νέο βραβείο, το «Έπαθλο Λ. Γουλανδρή», για τα είδη μελέτη, δοκίμιο, κριτική και ταξιδιωτικό κείμενο. Το 1958 προστέθηκε και το «Έπαθλο Κ. Χατζηπατέρα» για ποιητικές συλλογές και το 1959 το «Βραβείο Πουρφίνα», ενώ την ίδια χρονιά αποχώρησε ο Οδυσσέας Ελύτης και πιθανότατα ο Άγγελος Τερζάκης, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν από τους Αντρέα Καραντώνη και Κ. Θ. Δημαρά. Το 1963 θεσμοθετήθηκε από την Ελένη Ουράνη (Άλκης Θρύλος) νέο βραβείο, το «Έπαθλο Μαρία Νεγρεπόντη», στην μνήμη της μητέρας της. 

Η Ομάδα των Δώδεκα διαλύθηκε το 1967.

Πηγές
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Βραβεία των «Δώδεκα» (1951-1966)

Νεοελληνική λογοτεχνία
Ομόνοια

Η ονομασία Ομόνοια αναφέρεται κυρίως στην Πλατεία Ομονοίας, κεντρική ιστορική πλατεία της Αθήνας. Μπορεί επίσης να σχετίζεται με τα παρακάτω:

Πρόσωπα 
Ομόνοια, θεότητα αρχαιοελληνικής μυθολογίας.

Τοπωνύμια 
Ομόνοια Αθήνας, συνοικία στο κέντρο της Αθήνας χτισμένη γύρω από την ομώνυμη πλατεία.
Ομόνοια (Λεμεσός), συνοικία του Δήμου Λεμεσού, Κύπρος.
Πλατεία Ομονοίας Πάτρας, πλατεία στην Πάτρα.
Σταθμός Ομονοίας (Μετρό Αθήνας), έναν από τους πιο πολυσύχναστους σταθμούς του Μετρό.

Εναλλακτική ονομασία της ελληνιστικής πόλης Ισονόη.
Ομόνοια Θεσσαλονίκης, συνοικία της Θεσσαλονίκης.

Πολιτική 
Ομόνοια (οργάνωση), πολιτική οργάνωση στην Αλβανία.

Αθλητισμός 
Αθλητικός Σύλλογος Ομόνοια Λευκωσίας, αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο ανδρών), ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών του σωματείου.
Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο γυναικών), ποδοσφαιρικό τμήμα γυναικών του σωματείου.
Ομόνοια Λευκωσίας (πετοσφαίριση ανδρών), πετοσφαιρικό τμήμα ανδρών του σωματίου.
Ομόνοια Λευκωσίας (πετοσφαίριση γυναικών), πετοσφαιρικό τμήμα γυναικών του σωματείου.
Ομόνοια Λευκωσίας (καλαθοσφαίριση), καλαθοσφαιρικό τμήμα του σωματίου.
Ομόνοια Λευκωσίας (ποδόσφαιρο σάλας), τμήμα ποδοσφαίριυ σάλας του σωματίου.
Ομόνοια Αραδίππου αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Ομόνοια Ψευδά αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
ΑΟΛ – Ομόνοια Λακατάμιας, αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Φ.Α.Ο. Ομόνοια Ναυπάκτου, αθλητικό σωματείο στην Αιτωλοακαρνανία.
Ομόνοια Ορμήδειας, αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Ομόνοια Ορόκλινης, αθλητικό σωματείο της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
ΑΛΣ Ομόνοια 29ης Μαΐου, ποδοσφαιρικό σωματείο της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Ίλιγγος (ταινία)

Ο Ίλιγγος είναι ελληνικό δράμα του 1963 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Πλοκή 

Η Έλλη Καπράλου (Ζωή Λάσκαρη) είναι ένα νεαρό κορίτσι που μένει μαζί με τη χήρα μητέρα της, Καίτη (Βούλα Ζουμπουλάκη). και τον εραστή της, Νίκο (Αλέκος Αλεξανδράκης). Όταν εκείνος την πλησιάζει ερωτικά, η Καίτη προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει, γιατί φοβάται μη χάσει τον Νίκο.

Η Έλλη, στο μεταξύ, γνωρίζει έναν νέο που έχει σχέση με μια γυναίκα του υποκόσμου. Αυτή, μόλις μάθει τις σχέσεις του αγαπημένου της με την Έλλη, πηγαίνει στο σπίτι της κοπέλας και κάνει φασαρία. Από εκεί τη διώχνει όμως ο Νίκος. Μετά το περιστατικό, η Έλλη φεύγει από το σπίτι και πηγαίνει να μείνει με τον Γιώργο (Λευτέρης Βουρνάς) αρχίζοντας μια ζωή χαμηλής ηθικής. Κάποια στιγμή, όμως, αναγκαστικά επιστρέφει και τότε ο Νίκος της ρίχνεται. Εκείνη, προσπαθώντας να τον αποκρούσει με ένα μαχαίρι, τον σκοτώνει.

Ηθοποιοί
Ζωή Λάσκαρη - Έλλη Καπράλου
Αλέκος Αλεξανδράκης - Νίκος
Βούλα Ζουμπουλάκη - Καίτη Καπράλου
Φαίδων Γεωργίτσης - Κώστας Παναγιωτόπουλος
Αλέκος Τζανετάκος - Φώτης
Λευτέρης Βουρνάς - Γιώργος
Ίλυα Λιβυκού - Όλγα Παναγιωτοπούλου
Κατερίνα Χέλμη - Νίτσα
Μαλαίνα Ανουσάκη
Άγγελος Μαυρόπουλος - Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος
Υβόνη Βλαδίμηρου - δεσμοφύλακας
Ερρίκος Μπριόλας - ηθοποιός
Νίκος Παπαναστασίου - σερβιτόρος

Παραγωγή και παραλειπόμενα 
Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο σε ένα συμβάν του 1958. Τότε, η 14χρονη κόρη της σταρ του Χόλιγουντ Λάνα Τάρνερ, σκότωσε τον εραστή της μητέρας της στη διάρκεια ενός καβγά στο σπίτι της ηθοποιού στο Μπέβερλι Χιλς. 

Η πρώτη προβολή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1963.  Κόβοντας 454.451 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 4η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ίλιγγος στη Φίνος Φιλμ
 Ίλιγγος στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Η αφίσα της ταινίας

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1963
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνικές ταινίες δράσης
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Εγωισμός (ταινία)

Ο Εγωισμός είναι ελληνική δραματική ταινία του 1964, της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη.

Πλοκή 
Η ζωηρή, σκληρή και αδίστακτη Μαρία (Ζωή Λάσκαρη) σχετίζεται ερωτικά με τον αρραβωνιαστικό της αδερφής της, Κώστα (Σπύρος Φωκάς), ο οποίος τη στηρίζει και οικονομικά, μια που εκείνη διαρκώς δημιουργεί χρέη. Καθώς τα χρέη της Μαρίας μεγαλώνουν, ο Κώστας αποφασίζει να καταχραστεί το ταμείο της τράπεζας στην οποία εργάζεται.

Παρά τις θυσίες του, η Μαρία εγκαταλείπει τον Κώστα, μόλις γνωρίσει την αληθινή αγάπη στο πρόσωπο του νεαρού Γιώργου (Βαγγέλης Βουλγαρίδης), που δουλεύει σε συνεργείο αυτοκινήτων. Μόλις, ομως, ο Γιώργος πληροφορείται λεπτομέρειες για τη ζωή της Μαρίας, την εγκαταλείπει με τη σειρά του με αποτέλεσμα εκείνη να καταρρεύσει ψυχολογικά. Η Αλίκη, η αδελφή της Μαρίας, είναι ο άνθρωπος που τη στηρίζει τελικά σε αυτή τη δύσκολη φάση της ζωής της, παρά τα όσα έχουν συμβεί μεταξύ τους.

Διανομή
Ζωή Λάσκαρη .... Μαρία
Σπύρος Φωκάς .... Κώστας
Βαγγέλης Βουλγαρίδης .... Γιώργος
Τζένη Ρουσσέα .... Αλίκη
Ελένη Ζαφειρίου .... μητέρα Γιώργου
Άγγελος Μαυρόπουλος .... Αλέκος
Άγγελος Αντωνόπουλος .... αδερφός Γιώργου
 Ρίτα Μουσούρη
Αλέκος Τζανετάκος .... Δημήτρης
 Λάκης Κομνηνός .... Θάνος
 Αφροδίτη Γρηγοριάδου .... ξαδέλφη Μαρίας
 Έφη Καραϊσκάκη
 Τάκης Πανόπουλος.

Σχόλια για την ταινία
Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινες στις 30 Δεκεμβρίου 1964.  Κόβοντας 344.675 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 9η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της ίδιας σεζόν. 

Αρχικά τον ρόλο της Αλίκης ήταν να τον παίξει η Έλενα Ναθαναήλ, η οποία αντικαταστάθηκε μετά τα πρώτα γυρίσματα από την Τζένη Ρουσσέα. 

Η αφίσα της ταινίας που απεικόνιζε το πρωταγωνιστικό ζευγάρι σε τολμηρή για την εποχή πόζα λογοκρίθηκε, δίνοντας μεγάλη δημοσιότητα στην ταινία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εγωισμός στη Φίνος Φιλμ
Εγωισμός στην IMBd

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1964
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Γυμνοί στο δρόμο

Το Γυμνοί στο δρόμο είναι ελληνικό κοινωνικό δράμα του 1969 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Πλοκή 

Η Ξένια, κόρη του πλούσιου ιδιοκτήτη μιας περιοχής που κατοικείται από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, συναντά ένα βράδυ τον Ανδρέα, έναν εργάτη που μένει στην περιοχή τους, και τον ερωτεύεται. Ο κεραυνοβόλος έρωτας είναι και για τους δύο πολύ δυνατός, αλλά ο Ανδρέας έχει να αντιμετωπίσει τόσο τις κοινωνικές προκαταλήψεις, όσο και την καχυποψία του Χρήστου, του αδελφού της αγαπημένης του. Ο Χρήστος θα προσπαθήσει να χωρίσει το ζευγάρι, αλλά τα σχέδιά του θα έχουν τραγικά αποτελέσματα.

Ηθοποιοί
 Ζωή Λάσκαρη - Ξένια Κουμαριανού
 Νίκος Κούρκουλος - Ανδρέας
 Βαγγέλης Σειληνός - Χρήστος
 Ανδρέας Μπάρκουλης - φίλος Ξένιας
 Σοφία Ρούμπου - Άννα
 Έφη Αρβανίτη
Δήμητρα Σερεμέτη
 Κία Μπόζου
 Τούλα Διακοπούλου
 Χρόνης Εξαρχάκος - τρελός
 Μαρία Φωκά
 Πόπη Γιαμαρέλου
 Δήμητρα Παπαχρήστου
 Νίκος Παπαναστασίου
 Μανώλης Παπαγιαννάκης
 Βαγγέλης Παύλου
 Άννυ Σταυράκη
 Κώστας Τσιάνος
 Έλλη Ξανθάκη

Πληροφορίες
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 24 Μαρτίου 1969, κόβοντας 335.054 εισιτήρια  και αποτελεί την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η γειτονιά των αγγέλων», το οποίο είχε ανέβει αρχικά στο θέατρο, το 1963, από την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο. Τη σκηνογραφία επιμελήθηκε ο Μάρκος Ζέρβας, τις χορογραφίες ο Βαγγέλης Σειληνός, ενώ η Μαρινέλλα και ο Νίκος Κούρκουλος ερμηνεύουν τέσσερα τραγούδια («Αστέρι στο παράθυρο», «Δυο αδέλφια», «Μην πιεις νερό», «Τα ρολόγια») σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου. Ο Ανδρέας Μπάρκουλης κάνει μια γκεστ εμφάνιση ως φίλος της Ξένιας. 

Αρχικά την ταινία θα πλαισιωνόταν από μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά το σχέδιο εγκαταλείφθηκε επειδή στο μεταξύ ο Αλέκος Παναγούλης αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, γεγονός που οδήγησε σε αυτηρή απαγόρευση της μουσική του συνθέτη.  Το σάουντρακ, γραμμένο από τον Σταύρο Ξαρχάκο, δεν εκδόθηκε ποτέ σε δίσκο. 

Η ταινία κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 15/03/2006.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυμνοί στο δρόμο στη Φίνος Φιλμ
Γυμνοί στο δρόμο στη cine.gr
Γυμνοί στο δρόμο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Γυμνοί στο δρόμο στην IMDb
Κριτική της ταινίας από τη Λευκοθέα Κανελλίδου

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1969
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Ελληνικές μουσικές ταινίες
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο

Το Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο είναι ελληνικό πολεμικό δράμα του 1970 της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Η ταινία παρουσιάζει την αντίσταση μιας παρέας νέων στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τον έρωτα μεταξύ μιας νοσοκόμας (Ζωή Λάσκαρη) και ενός στρατιώτη (Γιάννης Φέρτης) υπό την γερμανική Κατοχή.

Πλοκή 
Μια παρέα συμφοιτητών, η Μάρθα, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Νέστορας (αδελφός της Μάρθας) και ο Πάνος, βρίσκονται όλοι μαζί στο πάρτι που κάνει η Μάρθα στο σπίτι της μια νύχτα του 1940. Το πρωί της επόμενης μέρας, κηρύσσεται ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Σύντομα, τα αγόρια της παρέας πηγαίνουν στο μέτωπο, ενώ η Μάρθα γίνεται εθελόντρια νοσοκόμα και μετατίθεται στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, φτάνει κάποια στιγμή ο Κώστας, που έχει τραυματιστεί στον πόλεμο. Η Μάρθα φροντίζει τον Κώστα και οι δύο νέοι αναπτύσσουν ερωτικά αισθήματα ο ένας για τον άλλο.

Μετά από λίγους μήνες, η παρέα επανενώνεται πίσω στην Αθήνα, όπου συνεχίζουν τις σπουδές τους. Παράλληλα, όμως, φτιάχνουν μια αντιστασιακή ομάδα, στην οποία γίνονται μέλη όλοι εκτός από τον Κώστα, τον οποίο οι υπόλοιποι δεν δέχονται, επειδή ο πατέρας του είναι φιλικά προσκείμενος προς τους Γερμανούς, με τους οποίους και συνεργάζεται. Όταν, όμως, τα οικονομικά της οικογένειά του επιδεινώνονται αισθητά και έρχονται στα όρια της επιβίωσης, ο πατέρας του Κώστα αποφασίζει να εργαστεί ως μεταφραστής στην Γκεστάπο.

Κάποια στιγμή τα μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης συλλαμβάνονται, οδηγούνται στην Γκεστάπο και βασανίζονται. Ανάμεσά τους είναι και ο Κώστας, παρόλο που δεν υπήρξε μέλος της οργάνωσης. Κάποιοι από την παρέα δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν. Ο Κώστας, μετανιωμένος από την προηγούμενη στάση του, βοηθά τον Νέστορα να δραπετεύσει. Επίσης, συνεργάζεται για τη σύλληψη του πατέρα του, ο οποίος εκτελείται με την κατηγορία της προδοσίας. Αφού αποχωρήσουν τα στρατεύματα Κατοχής και απελευθερωθεί η χώρα, ο Κώστας και η Μάρθα οδηγούνται στον γάμο.

Διανομή 

 Ζωή Λάσκαρη - Μάρθα Αναστασοπούλου

 Γιάννης Φέρτης - Κώστας Βενέτης
 Χρόνης Εξαρχάκος - Γιάννης Αθανασίου
 Βαγγέλης Σειληνός - Πάνος
 Μάνος Κατράκης - Λυκούργος Βενέτης
 Νικηφόρος Νανέρης - Νέστωρ Αναστασόπουλος
 Άννα Παϊταζή - Καίτη Αναστασοπούλου
 Ελένη Ζαφειρίου - Θεοδώρα Αθανασίου
 Κάκια Παναγιώτου - Ελένη Βενέτη
 Παντελής Ζερβός - Γιώργος Αναστασόπουλος
 Κώστας Παπαχρήστος - αρχίατρος
 Δήμητρα Σερεμέτη - γειτόνισσα
 Βασίλης Τσάγκλος - καταδότης
 Νίκος Παπαχρήστος - Πασχάλης
 Βάσος Ανδρονίδης
 Γκόλφω Μπίνη
 Ντίνος Καρύδης - λοχαγός Φίσερ

Παραγωγή 
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 23 Μαρτίου 1970  κόβοντας 277.395 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 21η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο  στο cine.gr
 Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο στην TMDb

Αφίσα της ταινίας

Ταινίες του 1970
Ελληνικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Ελληνικές πολεμικές ταινίες
Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη