joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αγία Αναστασία Αρκαδίας

Η Αγία Αναστασία είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μελιγούς, του δήμου Βορείου Κυνουρίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Χασάνη Ρίζα.

Γεωγραφία
Η Αγία Αναστασία είναι πεδινός οικισμός στο Α.ΒΑ. τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο Άστρους-Λεωνιδίου και δίπλα στη Λίμνη Μουστού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει περίπου 43 χλμ. ΝΑ. της Τρίπολης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως Χασάνη Ρίζα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μελιγούς του νομού Αρκαδίας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αγία Αναστασία. Το 1971 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1971. Με το ΦΕΚ 244Α  - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μελιγούς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κυνουρίας.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο βόρειο τμήμα του οικισμού
Η Λίμνη Μουστού στα νοτιοανατολικά του οικισμού, μικρός αλλά σημαντικός υδροβιότοπος για την ανατολική Πελοπόννησο, σταθμός ανάπαυλας και τροφοδοσίας για πολλά αποδημητικά πτηνά

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Google Earth
eetaa.gr

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Γιάννης Πετρίδης

Ο Γιάννης Πετρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ένας από τους παλαιότερους μουσικούς παραγωγούς στην Ελλάδα.

Καριέρα
Το 1975 ξεκίνησε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή ‘’Ποπ Club’’ όπου αργότερα μετονομάστηκε σε ‘’από τις 4 στις 5’’ και κατάφερε να μείνει στον αέρα για 39 χρόνια στην ίδια συχνότητα, από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 4 έως τις 5 το απόγευμα, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως η μακροβιότερη καθημερινή μουσική εκπομπή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλούς γνωστούς Έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες στην εκπομπή του από τις 4 στις 5, όπως ο Ντέιβιντ Μπερν, οι Dire Straits, ο Τζον Μπάρι, ο Έννιο Μορικόνε, ο Τζο Κόκερ, ο Νικ Κέιβ, οι Roxy Music, ο Ρόρυ Γκάλαχερ και πολλοί άλλοι.

Το 1978 δημιούργησε μαζί με τον Κώστα Ζουγρή το περιοδικό ΠΟΠ & ΡΟΚ που αφορούσε όλες τις μουσικές εξελίξεις της ξένης κυρίως μουσικής μέχρι το 1998 όπου και αποχώρησε.

Έχει συνεργασθεί κατά καιρούς με μεγάλες Ελληνικές εφημερίδες, όπως η Μεσημβρινή, η Ελευθεροτυπία και το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στην πρώτη του μορφή.

Διετέλεσε διευθυντής της Virgin Ελλάδας για 22 περίπου χρόνια. Έτσι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμα περισσότερους καλλιτέχνες όπως τον Έλτον Τζον, Ρομπέρτα Φλαγκ, Λεντ Ζέπελιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζάνετ Τζάκσον, κ.α.

Συγγραφικό έργο
Είναι συγγραφέας μαζί με τον Κώστα Ζουγρή 6 βιβλίων, “Τα τραγούδια του αιώνα”, “Τα άλμπουμ του αιώνα”, “Γιάννης Πετρίδης 30 χρόνια απογεύματα στην ΕΡΤ”, “Soundtracks ο ήχος της οθόνης” και “Από την κλασική στην Ροκ” τα οποία περιλαμβάνουν την μουσική ιστορία των τελευταίων 100 ετών.

Το 2006 είχε ξεκινήσει νέα συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, κάθε απόγευμα στις 5 όπου έπαιζε τις μουσικές του  επιλογές συνδυασμένες με την κλασική μουσική. Στην συνέχεια στην τρέχουσα δεκαετία η δεύτερη αυτή εκπομπή μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα του KOSMOS.

Το 2009 η σκηνοθέτης Νικόλ Αλεξανδροπούλου γύρισε το ντοκιμαντέρ Once In A Lifetime, που αναφέρεται στην καριέρα του.

Η συλλογή του 
Είναι κάτοχος μίας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές μουσικές συλλογές στον κόσμο και οι γνώσεις του καλύπτουν πολλά μουσικά είδη καθώς έχει αφιερώσει την ζωή του στην μουσική καταφέρνοντας να αποκτήσει δικαίωμα ψήφου στο Rock and Roll Hall of Fame. Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ το 2013, και για 4 χρόνια είχε εκπομπή στον ΒήμαFM καθημερινά 6 με 8 το απόγευμα. Μετά από 4 χρόνια απουσίας, ο Γιάννης Πετρίδης επέστρεψε στην κρατική Ραδιοφωνία, από τις 24.07.2017. Μεταδίδει στη συχνότητα του Πρώτου Προγράμματος την καθημερινή εκπομπή "Από τις 4 στις 5" και από 10.09.2017 στη συχνότητα του Kosmos κάθε Κυριακή 18:00-20:00.

Παραπομπές

Έλληνες μουσικοί
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Σερβοτουρκικοί πόλεμοι 1876-1878

Οι Σερβοτουρκικοί πόλεμοι του 1876-1878 (σερβικά : Српско-турски ратови (1876—1878)) ή πόλεμος της ανεξαρτησίας, ήταν ένοπλη σύγκρουση μεταξύ του Πριγκιπάτου της Σερβίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Επακόλουθο του πολέμου ήταν η ανεξαρτητοποίηση της Σερβίας και η δημιουργία του Βασιλείου της Σερβίας με την απελευθέρωση και προσάρτηση της νότιας Σερβίας και μεγάλων πόλεων όπως η Νις, η Πίροτ, η Λέσκοβατς και η Βράνιε.

Ο πόλεμος ανεξαρτησίας της Σερβίας από τους Οθωμανούς χωρίζεται σε δύο φάσεις, τον Α΄ Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1876-1877 και στον Β΄ Σερβοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878. Ο Α΄ πόλεμος κηρύχθηκε μετά την επιτυχημένη εξέγερση στην Βοσνία το 1875 αλλά δεν έφερε μεγάλα αποτελέσματα στο Πριγκιπάτο που παρέμεινε υποτελές της υψηλής πύλης. Με την παρότρυνση της Ρωσίας και τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους η Σερβία μπήκε εκ νέου σε πόλεμο με την Τουρκία.

Ο Σερβικός στρατός πέτυχε αποφασιστικές νίκες όπως η Μάχη της Αλέκσινατς, η απελευθέρωση της Νις στις 28 Δεκεμβρίου 1877, οι μάχες γύρω από τα τουρκικά οχυρά στο Σαμάκοβ και το Σαμάκοβο το 1878. Η Σερβία κατέλαβε εδάφη της σημερινής Αλβανίας και Βουλγαρίας από τους Οθωμανούς τα οποία έχασε στο Συνέδριο του Βερολίνου όπου αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της και καθορίστηκαν τα σύνορα της.

Παραπομπές 

 
Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αγία Άννα Αχαΐας

Η Αγία Άννα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κουνινάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αιγίου, του δήμου Αιγιαλείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) νομός Αχαΐας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αιγιαλείας του νομού Αχαΐας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
Η Αγία Άννα είναι οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Αχαΐας. Βρίσκεται στις ΒΑ. παρυφές του Παναχαϊκού όρους, νοτιοδυτικά του Αιγίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 585. Απέχει περίπου 51 χλμ. Α. της Πάτρας.

Πληθυσμός

.

Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κουνινάς του νομού Αχαΐας. Με το ΦΕΚ 224Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κουνινάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιγίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγιαλείας.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία Κοίμησης της Αγίας Άννας στο βόρειο τμήμα του οικισμού
Η Μονή Πεπελενίτσας, νότια του οικισμού, μέσω του χωριού Κουνινά

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). 
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές στην Τ.Α. - Δημοσιεύματα απογραφών. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
 Ψηφιακή βιβλιοθήκη της Ε.Σ.Υ.Ε./ΕΛ.ΣΤΑΤ.. dlib.statistics.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)

Βιβλιογραφία
 Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Άννας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κουνινάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Αιγίου
Δήμος Αιγιαλείας
Ρέιτσελ Μπίλσον

Η Ρέιτσελ Σάρα Μπίλσον (Rachel Jade Sarah Bilson, 25 Αυγούστου 1981) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Η Μπίλσον γεννήθηκε στο Λος Άντζελες και μεγάλωσε στην Καλιφόρνια. Το καλλιτεχνικό της ντεμπούτο το έκανε το 2003 στη σειρά όπου και την έκανε γνωστή California Teens (The O.C.), στο πλάι των Άνταμ Μπρόντι, Μπεν Μακένζι και Μίσα Μπάρτον.

Βιογραφία
Η Μπίλσον γεννήθηκε στο Λος Άντζελες, κόρη της Τζάνις (το γένος Στάγκο), η οποία ήταν βοηθός σε θέματα σεξουαλικής ζωής, και του Ντάνι Μπίλσον, ο οποίος ήταν συγγραφέας, σκηνοθέτης και παραγωγός . Ο πατέρας της είναι εβραίος, και η μητέρα της μία ντόπια κάτοικος της Φιλαδέλφειας. Οι γονείς της Μπίλσον χώρισαν όταν εκείνη ήταν εννέα ετών, και το 1997 ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε την Χέδερ Μέντγουει, απέκτησε ετεροθαλείς αδελφές την Χάτι και την Ρόζμαρι.
Στην εφηβεία της η Μπίλσον ήταν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα με αποτέλεσμα να είναι σε κώμα για λίγες μέρες, έχει μια ουλή πάνω από το δεξί μάτι της, και μερικές φορές πάσχει από ημικρανίες και απώλεια μνήμης. έχει δηλώσει ότι αυτή η εμπειρία την "άλλαξε", την ενθάρρυνε να "σταματήσει να μπαίνει σε μπελάδες και λόγω της εμπειρίας αυτής έμαθε να παίζει πιάνο . Από τότε που αποφοίτησε ξεκίνησε και η καριέρα της στην υποκριτική.

Προσωπική ζωή
Η Μπίλσον είχε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στη σειρά California Teens, Άνταμ Μπρόντι, αλλά χώρισαν μετά από τρία χρόνια σχέσης (δηλ. το 2006). Ένα χρόνο αργότερα η Μπίλσον γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Jumper, τον Χέιντεν Κρίστενσεν και διατήρησαν σχέση, το 2008 αρραβωνιάστηκαν και στα μέσα του 2010 χώρισαν, αλλά λίγους μήνες αργότερα επνασυνδέθηκαν. Η Μπίλσον έχει αναγνωρισθεί ως "ναρκομανής της μόδας". Τα πρότυπά της είναι η Κέιτ Μος και η Ντάιαν Κίτον. Έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τη μόδα, φτιάχνοντας γκάμες ρούχων. Το 2009 η Μπίλσον έπεσε θύμα διάρρηξης και χάθηκαν πολλά κομμάτια ρούχων που είχε σχεδιάσει.

Φιλμογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.imdb.com/name/nm1377375/

Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κώστας Καρτάλης

Ο Kώστας Καρτάλης είναι μέλος ΔΕΠ (Καθηγητής) στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Είναι επίσης Συνεργαζόμενος Καθηγητής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο αντικείμενο "Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός". Είναι επίτιμος διδάκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών. Είναι μέλος του Επικουρικού Οργάνου των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή της Σύμβασης και το Κλίμα και της Συμφωνίας των Παρισίων και μέλος της Επιτροπής (Assembly) της Ευρωπαικής Επιτροπής στη θεματική "Κλιματικά Ουδέτερες και Εξυπνες Πόλεις".

Έχει διατελέσει Λέκτορας και Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος (ΕΚΠΑ) καθώς και Επισκέπτης Καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ (1985). Είναι επίσης κάτοχος Μάστερ στη Φυσική Ατμόσφαιρας, Μάστερ στην Αεροδιαστημική Μηχανική και Διδακτορικού Διπλώματος στη Φυσική Ατμόσφαιρας-Περιβάλλοντος (με τη χρήση δορυφορικών τεχνικών), όλα από το Πανεπιστήμιο του Michigan, Ann Arbor.

Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας Ολυμπιακών Αγώνων στο Υπουργείο Πολιτισμού (2001-2004) και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) (2005-2007). Διετέλεσε επίσης τεχνικός συνεργάτης του Δημάρχου Αθηναίων Αντώνη Τρίτση, ενώ είναι μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Αντώνη Τρίτση για τα Δικαιώματα των Λαών.

Το 2007 εξελέγη Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μαγνησίας, ενώ επανεξελέγη το 2009. Διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων (2010-2012) και Πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Ελλάδος - Κορέας. 
 
Σε διεθνές επίπεδο, διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου Εκπαίδευσης της UNESCO, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, μέλος της Επιτροπής Στήριξης του Κέντρου Παρακολούθησης της Γης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου των Κοινοβουλευτικών για περιβάλλον.

Παραπομπές 

Έλληνες φυσικοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Σταύρος Νικολαΐδης

Για τον ηθοποιό, γεννημένο το 1970, δείτε Σταύρος Νικολαΐδης (ηθοποιός)

Ο Σταύρος Αντ. Νικολαΐδης (Νικόπολη Πόντου 1892 – 15 Μαΐου 1967) ήταν Έλληνας ποντιακής καταγωγής εκπαιδευτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας από το 1926 ως το 1967. Συνολικά εξελέγη 9 φορές ως βουλευτής και χρημάτισε κατ' επανάληψη υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις.

Σταδιοδρομία 
Κατά τα νεανικά του χρόνια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και δίδαξε στο Ορντού και μετά στην Κριμαία. Δίδαξε στη σχολή της ελληνικής παροικίας στη Συμφερούπολη. Σπούδασε επίσης Νομικά και Θεολογία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ήρθε στην Αθήνα το 1923, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση της Σχολής Μεγαρέως. Λίγα χρόνια μετά, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά.
Εξελέγη βουλευτής Καβάλας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων και επανεξελέγη με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1928, το 1932, το 1933,  το 1946, το 1951, το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση) και τέλος, το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου.

Υπουργός 
Ο Νικολαΐδης χρημάτισε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Πλαστήρα το 1945, και υπουργός Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση Σοφούλη και στην κυβέρνηση Διομήδη το 1949. Μερίμνησε ως υπουργός για την υδροδότηση της Αθήνας από τη Λίμνη Υλίκη. Εξέδωσε συνολικά 7 βιβλία και ήταν αρθρογράφος στον Τύπο.

Παραπομπές

Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Έλληνες υπουργοί Προεδρίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βουλευτές Καβάλας
Γιούνιον, Άγιος Πατρίκιος

Η Γιούνιον (Union) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Πατρικίου. Είναι η πρωτεύουσα του Άγιου Πατρικίου Δυτικά. Βρίσκεται βόρεια της χώρας,  κεντρικά της ενορίας και βορειοανατολικά του Αγίου Πατρικίου Δυτικά

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Πόλεις της Γρενάδας
Ντανίλα Κοζλόφσκι

Ο Ντανιήλ Βαλέριεβιτς Κοζλόφσκι (Ρώσικα: Данила Валерьевич Козловский) είναι Ρώσος ηθοποιός και μοντέλο (γεννημένος 3 Μαΐου του 1985).

Βίος
Ο Ντανίλα Κοζλόφσκι γεννήθηκε στις 3 Μάη του 1985 στη Μόσχα . Η μητέρα του, Ναντέζντα Ζβινιγκορόντσκαγια, είναι ηθοποιός και ο πατέρας του, Βαλέρι Κοζλόφσκι, ήταν καθηγητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Γεγκόρ, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Ιβάν. Από νεαρή ηλικία , ο Ντανίλα έμαθε χορό, μουσική, μαθαίνοντας να παίζει σαξόφωνο και άλτο. Κατά τα πρώτα χρόνια του, άλλαζε συχνά σχολεία, πιθανόν λόγω ζητημάτων πειθαρχίας. Έκανε το μεγάλο ντεμπούτο του στη μικρή οθόνης  το 1994, παίζοντας έναν προβληματικό νέο, τον Ντένις στην τηλεοπτική ρωσική σειρά Простые истины (Simple Truths-Απλές Αλήθειες).

Το 1996 έγινε δεκτός στη Ναυτική Στρατιωτική Σχολή, στην οποία μαθήτευσε μέχρι την αποφοίτησή του, το 2002. Μετά την αποφοίτησή του εγγράφηκε στην Αγία Πετρούπολη, στο Θέατρο Arts Academy, στην υποκριτική/σκηνοθεσία και καθηγητής του ήταν ο Λεφ Ντόντιν. Κατά τη διάρκεια του τέταρτου έτους  έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή του Μικρού Δραματικού Θεάτρου, που παίζει το ρόλο του Έντγκαρ στον "Βασιλιά Ληρ" του 2006. Ο ρόλος του του έδωσε το πρώτο θεατρικό του βραβείο, ένα ειδικό βραβείο Εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της "Gold Sofit" (το κορυφαίο βραβείο θεάτρου στην Αγία Πετρούπολη) για το καλύτερο ντεμπούτο.

Έχει λάβει το εθνικό βραβείο Χρυσού Αετού για το Soulless (Духless), κερδίζοντας την υποψηφιότητα καλύτερου ηθοποιού.
Το 2014 έπαιξε τον Ντιμίτρι Μπελίκοβ στην πρώτη αμερικανική ταινία του, Vampire Academy μαζί με τη Ζόι Ντόιτς, τη Λούσι Φράι και τον Ντόμινικ Σέργουντ. Το 2015 θα παίξει τον ρόλο του Έραστ Φαντόριν, στο "The Decorator", βασισμένο στο μυθιστόρημα του Μπαρίς Ακούνιν. Έπαιξε τον ρόλο του Ίγκορ Ντόριν, στην ταινία The Spy (Шпион) μαζί με τον Φιόντορ Μπονταρτσούκ, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ακούνιν.

Προσωπική Ζωή
Έχει δύο αδέρφια, τον Γιεγκόρ και τον Ιβάν. Στα τέλη του 2008 παντρεύτηκε την ηθοποιό Ούρσουλα Μαγκνταλένα Μάλκα. Το διαζύγιο του ζευγαριού βγήκε το 2011. Το 2012 αρραβωνιάστηκε τη Ρωσίδα ηθοποιό και μοντέλο Γιούλια Σνιγκίρ αλλά η σχέση τους τελείωσε στις αρχές του 2013. Το 2014 αρραβωνιάστηκε την ηθοποιό, μοντέλο και συγγραφέα Όλγκα Ζούεβα.

Ο Κοζλόφσκι συμμετέχει ενεργά σε φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Στοιχεία
 Ύψος: 1,84
 Χρώμα Ματιών: Καστανά
 Χρώμα Μαλλιών: Καστανά
 Ζώδιο: Ταύρος
 Περιγραφή: Ευρωπαίος Ρώσος
 Γλώσσες: Ρώσικα, Αγγλικά, Ιταλικά
 Σύντροφος: Όλγκα Ζούεβα

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 http://www.kinopoisk.ru/name/1054956/
 
 http://www.kinomania.ru/people/1279987/

Ρώσοι ηθοποιοί
Ρώσοι μοντέλα
Φωτομοντέλα
Ρώσοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Σλαβοσερβία

Η Σλαβοσερβία (σερβικά : Славеносрбија, ουκρανικά : Слов'яносербія) ήταν παλιά διοικητική στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που υφίσταται από το 1753 μέχρι το 1764. Βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανίας μεταξύ των ποταμών Μπαχμούτ και Λουγκάνι. Πρωτεύουσα της περιφέρειας ήταν η πόλη Μπαχμούτ.

Ιστορία 
Με διάταγμα της Ρωσικής γερουσίας τις 29 Μαΐου 1753 δόθηκε άδεια για ελεύθερη εγκατάσταση σε Σέρβους, Βούλγαρους, Ούγγρους και άλλους Βαλκανικούς ορθοδόξους λαούς προκειμένου να διασφαλίσει την προστασία των νοτίων συνόρων της αυτοκρατορίας. Έτσι δημιουργήθηκαν οι διοικητικές περιοχές της Σλαβοσερβίας και η Νέα Σερβία όπου ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο της Γερουσίας. Οι νέοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε περιοχές που δεν είχαν καλλιεργηθεί ποτέ και στα σύνορα της αυτοκρατορίας που μαστίζονταν από επιδρομές Τατάρων και Τούρκων.

Οι δύο περιφέρειες υπήρξαν περισσότερο από μια δεκαετία όπου καταργήθηκαν με απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης το 1764 κι ενσωματώθηκαν σε νέες διοικητικές διαιρέσεις. Οι Σέρβοι που εγκαταστάθηκαν σε αυτές τις περιοχές γρήγορα αφομοιώθηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό έτσι ώστε έναν αιώνα μετά την εγκατάστασή τους είχαν απομείνει μόνο χίλιοι Σέρβοι στο έδαφος της Ουκρανίας.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστή η σημερινή Διοικητική περιοχή Σλαβοσερβία που ανήκει στην Περιφέρεια Λουγκάνσκ της Ουκρανίας.

Αναφορές 
 Енциклопедія українознавства, У 10-х томах, / Головний редактор Володимир Кубійович, — Париж; Нью-Йорк: Молоде життя, 1954—1989.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Нова Србија и Славјаносрбија
 Сеоба Срба у Руско царство половином 18. века
 Карта Нової Сербії (1752-1764)
 Костянтин Шляховий. Нова Сербія в топонімах Кіровоградщини 
 Костянтин Шляховий. Новосербські топоніми Кіровоградщини 
 Анатолій Пивовар. Поселення задніпрських місць та утворення Нової Сербії в документах середини XVIII століття 

Υποδιαιρέσεις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία
Ιστορία της Ουκρανίας
Πεύκη Ηλείας

| ονομασία κατοίκων = Μπεντεναίοι
}}
Η Πεύκη είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 35,54 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 550 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 126 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Τοπική Κοινότητα συνορεύει με τις Τοπικές Κοινότητες Αγίας Άννας και Κλινδιά. Επίσης, περικυκλώνεται από το Δρυόδασος της Φολόης. Νότια του χωριού βρίσκεται το Γούμερο.

Ιστορία - Διοικητικές μεταβολές
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Φολόης. Το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπά τον οικισμό από το Δήμο Φολόης και τον προσαρτά στον τότε Δήμο Λαμπείας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην κοινότητα Αγίας Άννης. Με το ΦΕΚ 260Α της 20/12/1913 αποσπάται από την κοινότητα Αγίας Άννης και ορίζεται έδρα της κοινότητας Μπεντενίου. Την 08/08/1928 με το ΦΕΚ 156Α ο οικισμός μετονομάστηκε από Μπεντένι σε Πεύκη. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Ο οικισμός απείχε τέσσερις ώρες δρόμο στα 1885 από τη Δίβρη, την έδρα του τότε Δήμου Λαμπιαίων στον οποίο ανήκε διοικητικά.

Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Πυρκαγιές Αυγούστου 2007
Στις 24 Αυγούστου του 2007 ξέσπασε μεγάλη φωτιά στο χωριό Κλινδιά. Η φωτιά πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις λόγω των ισχυρών ανέμων και το χωριό εκκενώθηκε. Η φωτιά περικύκλωσε το χωριό με αποτέλεσμα να καούν ολοσχερώς 5 σπίτια, η φωτιά έφτασε μέχρι το προαύλιο της εκκλησίας αλλά δεν κάηκε τίποτα παραμόνο τα δέντρα πάνω από αυτή.

Παραπομπές

Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πεύκης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2014.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πεύκης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Ωλένης
Δήμος Πύργου
Γιάννης Διακογιάννης

Ο Γιάννης Διακογιάννης (Αθήνα, 5 Ιανουαρίου 1931) είναι Έλληνας πρώην δημοσιογράφος, συγγραφέας, ραδιο-σχολιαστής και παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών της τηλεόρασης. Από πολλούς θεωρείται ως ο κορυφαίος του είδους, λόγω των μεγάλων γνώσεών του πάνω στον κλασικό αθλητισμό αλλά και το ποδόσφαιρο, την εμβρίθεια στον τρόπο μετάδοσης και τη γλαφυρότητα του ύφους του.  Η μητέρα του ήταν Γαλλίδα, όπως και η πρώτη του σύζυγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Αθήνα όπου και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από την εφηβική ηλικία, με ιδιαίτερη αδυναμία στον στίβο. Σπούδασε μουσική στη Γαλλία, όμως τελικά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Κάλυψε με ανταποκρίσεις του πάρα πολλές κορυφαίες διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου (ξεκινώντας από αυτό του 1954 στην Ελβετία και τερματίζοντας με αυτό του 1998 στη Γαλλία), διεθνείς αγώνες και παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου, τελικούς αγώνες διασυλλογικών ευρωπαϊκών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων (όπως του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 μεταξύ Άγιαξ και Παναθηναϊκού) και άλλα. Το 2004 υπήρξε σχολιαστής στους αγώνες της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου όταν και το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κατέκτησε το τρόπαιο.

Από το Σεπτέμβριο του 1966 έως το 1983 ήταν ο βασικός παρουσιαστής της εβδομαδιαίας αθλητικής τηλεοπτικής εκπομπής «Αθλητική Κυριακή» (αρχικά «Αθλητικά Νέα»), ενώ το Σεπτέμβριο του 1969 είχε παρουσιάσει το 9ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αθλητισμού, που διεξήχθη στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και αποτέλεσε την πρώτη μετάδοση αγώνων στίβου από ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο.

Εργάσθηκε επίσης σε ιδιωτικό κέντρο αθλητικού ρεπορτάζ, ως καθηγητής δημοσιογραφίας. Από τα έργα του ξεχωρίζουν το τετράτομο «100 Χρόνια Ποδόσφαιρο» (Μίλητος, 2006), το «60 Χρόνια Μουντιάλ» (Λιβάνης, 1990), το «Οι Μεγάλες Μορφές του Αθλητισμού» (Κάκτος, 1979) κ.α. Ήταν, ακόμη, παραγωγός μουσικών ραδιοφωνικών εκπομπών. Κόρη του (υιοθετημένη) ήταν η δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάνη.

Υπήρξε ο πρώτος που τιμήθηκε για την εν γένει προσφορά του με το βραβείο «Ελένη Βλάχου» το 2003, ως δημοσιογράφος των «Νέων».
Αποτελεί πιθανότατα τον μοναδικό Έλληνα αθλητικό δημοσιογράφο του οποίου το επώνυμο περιλήφθηκε σε στίχο τραγουδιού, συγκεκριμένα στο «Αρχίζει το ματς» σύνθεσης και εκτέλεσης του Λουκιανού Κηλαηδόνη το 1979.

Ο Γιάννης Διακογιάννης είναι φίλαθλος του Παναθηναϊκού, κάτι που ήταν ευρέως γνωστό στους δημοσιογραφικούς κύκλους. Τον Ιανουάριο του 2017 ο Διακογιάννης παραδέχθηκε για πρώτη φορά δημόσια ότι είναι οπαδός του Παναθηναϊκού, σε εκδήλωση του Δήμου Βύρωνα για την παρουσίαση του βιβλίου του παλαιού ποδοσφαιριστή Δημήτρη Θεοφάνη. Ο Διακογιάννης δήλωσε: «Παναθηναϊκός είμαι, Αθηναίος είμαι, Παναθηναϊκός είμαι. Έχω γνωρίσει τον Απόστολο Νικολαΐδη.»

Δείτε επίσης 
 Άρθρο του Γιάννη Διακογιάννη για την πορεία του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϋ (Ιούνιος 2005)

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Βαγγέλης Φουντουκίδης

Ο Βαγγέλης Φουντουκίδης (γεν. Αθήνα, 30 Απριλίου 1929) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών.

Από το 1949 έως το 1985 υπήρξε συντάκτης της "Αθλητικής Ηχούς", ενώ επίσης εργάσθηκε στο "Έθνος" (ως προϊστάμενος του αθλητικού τμήματος) και στην κρατική τηλεόραση.

Μαζί με τον Γιάννη Διακογιάννη παρουσίαζαν την "Αθλητική Κυριακή" (από το 1970 έως το 1985, που συνταξιοδοτήθηκε).

Ασχολήθηκε επίσης με το θέατρο σαν επιχειρηματίας από το 1981 έως το 1984, αλλά και συγγραφέας, καθώς συνέγραψε τρεις κωμωδίες.

Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο γιων, εκ των οποίων ο ένας είναι ο -επίσης- δημοσιογράφος Μιχάλης Φουντουκίδης.

Πηγές 
 Βιογραφικό του Βαγγέλη Φουντουκίδη

Παραπομπές 

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες συγγραφείς
Νέα Σερβία (ιστορική επαρχία)

Η Νέα Σερβία (σερβικά : Нова Србија, ουκρανικά : Нова Сербія) ήταν παλιά διοικητική στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που υφίσταται από το 1752 μέχρι το 1764. Βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής κεντρικής Ουκρανίας στην σημερινή περιφέρεια Κιροβοχράντ. Με το ίδιο όνομα σήμερα είναι γνωστή συνοικία του Λούγκανσκ.

Ιστορία 
Η Νέα Σερβία ιδρύθηκε ως στρατιωτική περιοχή της Ρωσικής αυτοκρατορίας το 1752 , με διάταγμα της ρωσικής κυβέρνησης (διάταγμα της 29ης Δεκεμβρίου 1751). Στη Νέα Σερβία Σέρβοι μετανάστευσαν από τα νότια σύνορα της Αυστροουγγαρίας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τις περιοχές του Δούναβη και Τίσα.

Το 1747 στη γη κατά μήκος του Δούναβη και Τίσα η Αυτροουγγαρία έστειλε Ούγγρους στρατιώτες να φυλάνε τα σύνορα που κατοικούνταν και φυλάσσονταν αποκλειστικά από Σέρβους. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια μεταξύ των Σέρβων γι'αυτό το 1748 η αυστριακή κυβέρνηση προσέφερε στους Σέρβους να αναλάβουν την φύλαξη μιας νέας γραμμής συνόρων. Κάποιοι Σέρβοι μην δεχόμενοι την απόφαση αυτή αποφάσισαν να μετακομίσουν στη Ρωσία. Ένας από τους ηγέτες τους ο συνταγματάρχης Γιόβαν Χόρβατ απευθύνεται το 1751 στον Ρώσο πρέσβη στη Βιέννη και του πρότεινε μετανάστευση Σέρβων στρατιωτών στην Ρωσία, 4 συντάγματα, και τη δημιουργία στρατιωτικών περιοχών στα σύνορα της Ρωσίας, μια πρόταση που έγινε δεκτή.

Στο 1752 η αυστριακή κυβέρνηση άρχισε να παρενοχλεί τη μετεγκατάσταση. Στις 11 Μαρτίου  1752 η Αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα απαγόρευσε την μετανάστευση και επέβαλε τιμωρία σε όσους συλλαμβάνονταν.

Η Νέα Σερβία χωρίστηκε σε δύο συντάγματα ένα ιππικού κι ένα πεζικάριων όπου εγκαταστάθηκαν στα τότε Ρωσοπολωνικά σύνορα, το διοικητικό κέντρο της στρατιωτικής περιοχής ήταν η Νοβομιρχορόντ. Τα δύο συντάγματα αποτελούνταν από 20 μικρότερα στρατιωτικά τμήματα όπου εγκαταστάθηκαν κατά μήκος ων συνόρων δημιουργώντας οικισμούς, οχυρά, χαρακώματα και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αργότερα αυτές οι εγκαταστάσεις εξελίχθηκαν σε πόλεις και χωριά που από τους Σέρβους δόθηκαν τα ονόματα των χωριών καταγωγή τους, κυρίως της Βοϊβοντίνα, όπου πολλά παραμένουν και σήμερα.

Για την προστασία των οικισμών το 1754 - 1757 χτίστηκε το φρούριο της Αγίας Ελίζαμπεθ όπου αργότερα εξελίχθηκε σε πόλη με το όνομα Ελιζάμπεθγκραντ το σημερινό Κιρόβογκραντ.
 
Το 1764 η Νέα Σερβία καταργήθηκε εφόσον είχαν αλλάξει τα σύνορα με το διάταγμα τις 22 Μαρτίου  1764 και προσαρτήθηκε στη περιφέρεια Νοβοροσίσκ. Παρά την κατάργηση της Νέας Σερβίας για μεγάλο χρονικό διάστημα εξακολούθησε να υπάρχει ως πολιτιστική πραγματικότητα. Στην Περιφέρεια Κιρόβογκραντ το 2000 λειτουργεί από την  περιφέρεια το πρόγραμμα "Ουκρανία-Σερβία" το οποίο έχει σκοπό να δημιουργήσει δεσμούς με τη σερβική-ουκρανική κοινότητα και την πόλη του Νόβι Σαντ.

Αναφορές 
 Карта Нової Сербії (1752–1764)
 Костянтин Шляховий. Нова Сербія в топонімах Кіровоградщини 
 Костянтин Шляховий. Новосербські топоніми Кіровоградщини 
 Анатолій Пивовар. Поселення задніпрських місць та утворення Нової Сербії в документах середини XVIII століття 
 Колишні й сучасні назви поселень 

Υποδιαιρέσεις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία
Ιστορία της Ουκρανίας
Αιπυόρνις

Ο Αιπυόρνις ή πουλί ελέφαντας ήταν μέλος της εξαφανισμένης οικογένειας πτηνών Αιπυορνιθίδες (Aepyornithidae) και είναι από τα μεγαλύτερα πουλιά που υπήρξαν ποτέ. Τα πουλιά αυτά δεν μπορούσαν να πετάξουν και ζούσαν στην Μαδαγασκάρη. Τα αβγά του ήταν 150 φορές περίπου μεγαλύτερα από αυτά της κότας. Εξαφανίστηκαν όμως πριν από 300 χρόνια περίπου, τον 17ο-18ο αιώνα μ.Χ. για άγνωστους λόγους, αν και για την εξαφάνισή του μπορεί να ευθύνεται ο άνθρωπος. Τα πουλιά ελέφαντες θεωρούνται είχαν ύψος μεγαλύτερο από 3 μέτρα και βάρος περίπου 400 κιλά. Η οικογένεια περιλαμβάνει τα είδη Αιπυόρνις και Μυλερόρνις.

Αιπυορνιθίδες
Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Εξαφανισμένα ζώα
Αγία Βαρβάρα Ημαθίας

Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Βεροίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.   Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ημαθίας του νομού Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. 
Μέχρι το 1953, το χωριό ονομαζόταν Βαρβάρες.

Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι χωριό στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή πολύ κοντά στο φράγμα του Αλιάκμονα και στον αυτοκινητόδρομο Ε90, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΑ. της Βέροιας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,167 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 ως Βαρβάρες και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1946 εντάχθηκε στον νομό Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 142Α - 29/05/1952 συστάθηκε η κοινότητα με την απόσπαση του οικισμού Βαρβάρες από το δήμο Βεροίας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 195Α - 31/07/1953 μετονομάστηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Βαρβάρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας.

Αξιοθέατα
Ο ναός του Αγίου Τρύφωνα, προστάτης του χωριού
Το φράγμα του Αλιάκμονα, στη ΝΑ έξοδο του χωριού

Έθιμα
Το Κουρμπάνι στην γιορτή του Αγίου Τρύφωνα με προσφορά φαγητού και παραδοσιακούς χορούς. Το χωριό παράγει τσίπουρο από καζάνια που, παλαιότερα, ήσαν πάνω από 40, ενώ σήμερα απέμειναν λιγότερα από 10

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.inveria.gr/2014/02/i-ag-varvara-verias-timise-ton-ag-trifona.html

Χωριά του νομού Ημαθίας
Δήμος Βέροιας
Γκροσέτο

Το Γκροσέτο (ιταλικά: Grosseto) είναι πόλη και δήμος στην Τοσκάνη, στην Ιταλία, πρωτεύουσα της επαρχίας του Γκροσέτο. Η πόλη υπολογίζεται ότι έχει 81.275 κατοίκους (Ιούλιος 2022). Η πόλη βρίσκεται στην πεδιάδα Μαρέμα, 14 χιλιόμετρα μακριά από τη Τυρρηνική Θάλασσα, στις όχθες του ποταμού Ομπρόνε. 

Η πρώτη αναφορά στην πόλη γίνεται στο Μεσαίωνα, το 803. Η πόλη αναπτύχθηκε σταθερά. Το 1137 κατελήφθη από Γερμανούς, ενώ το 1151 η πόλη βρέθηκε υπό την κυριαρχία της Σιένα, αν και κατά περιόδους προσπάθησε να απελευθερωθεί. Τελικά η εξουσία της Σιένα έληξε το 1559, όταν δόθηκε στους Μεδίκους από τη Φλωρεντία. Υπό την εξουσία των Μεδίκων η πόλη παρήκμασε. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται ξανά τον 18ο αιώνα. 

Σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι τα τείχη, τα οποία κατασκευάστηκαν στα μέσα του 16ου αιώνα από τους Μέδικους και αντικατέστησαν τα παλαιότερα, και ο καθεδρικός ναός της πόλης, αφιερωμένος στον άγιο Λαυρέντιο, ο οποίος κατασκευάστηκε την περίοδο 1294-1302 και το καμπαναριό του ολοκληρώθηκε το 1402.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πόλεις της Τοσκάνης
Άνταμ Φρίντελ

Ο Άνταμ Φρίντελ ή Άνταμ Φρίντελ φον Φρίντελσμπουργκ (Adam Friedel, Adam Friedel von Friedelsburg, περίπου 1780 - περίπου 1868) – ήταν Δανός στρατιωτικός,  Φιλέλληνας και τυχοδιώκτης. Είναι γνωστός για τα πορτραίτα του ηρώων της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Βιογραφία
Ο Φρίντελ μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους, κατά τους οποίους υπηρέτησε ως αξιωματικός, ταξίδευσε μαζί με έναν ευγενή συμπατριώτη του στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, μετά από πολλά ταξίδια και αποστολές στα ρωσικά εδάφη κατέληξε στη Ζάκυνθο απ’ όπου πέρασε στην Πελοπόννησο την περίοδο της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης και κατετάγη ως εθελοντής δηλώνοντας ότι είναι υπολοχαγός, βαρόνος Friedel von Friedelsburg με αριστοκρατικές καταβολές.

Γνώρισε από κοντά πολλούς αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο Ιωάννης Κωλέττης, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος κ.ά. Όμως η γλωσσομάθεια και η καλλιέργεια του κέρδισαν την εμπιστοσύνη του Δημητρίου Υψηλάντη και του ανατέθηκαν διάφορες αποστολές. Τον Ιούνιο του 1822, όμως, ένας συμπατριώτης του Δανός ανθυπολοχαγός απεκάλυψε τα ψεύδη του. Ο Φρίντελ αποβλήθηκε από τον τακτικό Ελληνικό Στρατό, ταξίδεψε, το 1823 στην Αίγυπτο προσβλέποντας στη συγκέντρωση χρημάτων από τους ομογενείς του για τον Αγώνα. Το 1824 τον συναντάμε στο Μεσολόγγι με τον Λόρδο Βύρωνα. Όταν, όμως, ο Ι.-Ι. Μέγιερ δημοσίευσε στην εφημερίδα Ελληνικά Χρονικά προειδοποίηση προς τις φιλελληνικές εταιρείες για την αποφυγή του απατεώνα Φρίντελ, ο τελευταίος κατέφυγε στο Λονδίνο όπου άνοιξε λιθογραφείο.

Όταν οι προσδοκίες του για σταδιοδρομία στον στρατό διαλύθηκαν, ο Φρίντελ έδειξε το ταλέντο του στο πεδίο της ζωγραφικής. 
Τα 24 πορτρέτα ηγετών της Επανάστασης του Φρίντελ, τα οποία είχε σχεδιάσει εκ του φυσικού και τα οποία λιθογράφησε και επιχρωμάτισε ο J. Bouvier και κυκλοφόρησαν στο Παρίσι και στο Λονδίνο το 1825 και 1826, ενίσχυσαν τις προσπάθειες των Φιλελληνικών Επιτροπών για την προώθηση της Ελληνικής υπόθεσης στην Ευρώπη.

Λόγοι υγείας ανάγκασαν τον Φρίντελ να εγκαταλείψει την Αγγλία, έζησε στη νότια Γαλλία και την Ιταλία και έφτασε ξανά στην Αθήνα στα 1849, χρονιά που του απονεμήθηκε το Αριστείον του Αγώνος και ο Αργυρός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος. Ταξίδεψε στη Σμύρνη, όπου δίδαξε για δύο χρόνια σε ελληνικό σχολείο, παρέμεινε στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου όπου και φιλοτέχνησε προσωπογραφίες πολιτικών προσώπων. Έζησε πάλι για λόγους θεραπείας στη Βοημία και επέστρεψε, στα 1861, και έζησε στην Αθήνα, έως το 1863. Μετά από μικρή παραμονή στην Κωνσταντινούπολη, έρχεται και πάλι στην Αθήνα στα 1865 και καταθέτει μνημόνιο προς τον Βασιλιά Γεώργιο Α΄ με σειρά δικαιολογητικών, ισχυρισμών και πληροφοριών για τη ζωή και τη δράση του επιζητώντας της απονομή σύνταξης για την προς την Ελλάδα υπηρεσίες του. Δεν γνωρίζουμε πότε και που πέθανε.

Μερικά από τα έργα του
Προσωπογραφίες των Αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Φιλέλληνες
Δανοί ζωγράφοι
Δανοί στρατιωτικοί
Σαμία ορφανή

Σαμία ορφανή είναι δράμα του Αλέξανδρου Σταματιάδη

Υπόθεση
Η Αγγελική είναι ένα ορφανό κορίτσι που βρίσκεται υπό την προστασία της κυρίας Διοσκούρου, μιας πλούσιας χήρας,η οποία έχει και έναν γιο, τον Πυθαγόρα. Αυτός έχει ερωτευτεί την Αγγελική, όπως και ο φίλος του δικηγόρος Αντώνιος. Η ορφανή Αγγελική εξομολογείται σε ένα ιερέα πως είναι φυγόδικη καταδικασμένη από δικαστήριο της Χαλκίδας για εγκλήματα που δεν έχει διαπράξει: οι συγγενείς μια πλούσιας  που έχει πεθάνει -της κυρία Διοσκούρου-και της έχει αφήσει όλη της την περιουσία, την κατηγορούν για τον θάνατό της, ενώ πέτυχαν την απόσπαση της περιουσίας από αυτήν.
Ο ιερέας επιθυμεί να αναλάβει υπό την προστασία του την ορφανή Αγγελική. Ο Αντώνιος την φλερτάρει στενά εκβιάζοντάς την να πάει μαζί του. Εκείνη καλεί σε βοήθεια. Ο Πυθαγόρας την συναντά και θέλει να παντρευτούν,όμως εκείνη δεν θέλει αν και τον αγαπάει. Ο δικηγόρος επιτίθεται ξανά στο σπίτι αλλά βρίσκει μέσα την κυρία Διοσκούρου και φεύγει,αλλά κατά τη διάρκεια της καταιγίδας που έχει στο μεταξύ ξεσπάσει πέφτει κεραυνός και καίει το σπίτι όπου βρίσκεται η Διοσκούρου και αυτή σκοτώνεται. Τελικά στην ανάκριση που ακολουθεί ο δικηγόρος αναγκάζεται να ομολογήσει την ενοχή του.

Πληροφορίες
Η Σαμία η ορφανή ή Ο θρίαμβος της αρετής  πρωτοεκδόθηκε το 1863. Είναι διασκευή του Therese ou l' orpheline de Geneve του Ντυκάνζ (1820)

Παραπομπές

Πηγή
Βάλτερ Πούχνερ, «Σαμία ορφανή», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.327-336

Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Ορέστης (τραγωδία Αλέξανδρου Σούτσου)

Ο  Ορέστης είναι τραγωδία του Αλέξανδρου Σούτσου.
Υπόθεση
Τα πρόσωπα του έργου είναι ο Αίγισθος, τύραννος του Άργους, η Κλυταιμνήστρα, χήρα του Αγαμνένονα και σύζυγος του Αίγισθου, τα παιδιά από τον πρώτο γάμο Ηλέκτρα, Χρυσόθεμις και Ορέστης, ο Πυλάδης,φίλος του Ορέστη και γιος του Στρόφιου,βασιλιά της Φωκίδος,η Αίγινα θεραπάινιδα της Κλυταιμνήστρας,ο Άτταλος αρχηγός της φυλακής του Αιγίσθου, ακόλουθοι του Ορέστη και Αργείοι.
Το έργο ξεκινά με την Ηλέκτρα στον τάφο του Αγαμέμνονα και μονολογεί περιμένοντας οκτώ χρόνια τώρα τον Ορέστη. Η λέκτρα είναι μετανιωμένη για όσα έχουν γίνει, αφού έχει εφιάλτες και φοβάται γι' αυτό στέλνει να γίνουν θυσίες στον τάφο του βασιλιά. Ορέστης και Πυλάδης φτάνουν και σχεδιάζουν να πουν στον Αίγισθο πως ο Ορέστης έχει πεθάνει. Ο Αίγισθος προσποιείται τον τρυφερό σύζυγο στην Κλυταιμνήστρα και στέλνει να σκοτώσουν τον Ορέστη.

Πληροφορίες
Η πεντάπρακτη τραγωδία Ορέστης γράφτηκε πιθανώς το 1823/4.  Στο πρώτο μέρος της βασίζεται στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή. Στο δεύτερο μέρος στην ομώνυμη τραγωδία του Βιττόριο Αλφιέρι, που η ελληνική ανώνυμη μετάφρασή της είχε παρασταθεί στο Βουκουρέστι το 1820.

Παραπμπές

Πηγή
Βάλτερ Πούχνερ, « Ορέστης», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.106-121

Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Δημοσθένης Μισιτζής

Ο Δημοσθένης Μισιτζής (1826 ;-;) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.

Βίος
Ο Δημοσθένης Μισιτζής γεννήθηκε γύρω στα 1826 στη Σάμο Σε νεαρή ηλικία πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη όπου εργάζεται ως δάσκαλος και συνεργάζεται με φιλεκπαιδευτικούς συλλόγους και αδελφότητες. Συνεργάζεται στις θεατρικές παραστάσεις Στα 1878  πηγαίνει στη Φιλιππούπολη για α μεταρρυθμίσει το εκεί Ελληνικό σχολείο. Ίσως ήταν παντρεμένος αν κρίνουμε την αναφορά που κάνει σε ποίημά του ο θάνατος του δεκατετράχρονου γιου του. Μας είναι άγνωστο το πότε πέθανε.

Συγγραφικό έργο
Το 1881 στην Φιλιππούπολη εκδίδει την μονόπρακτη κωμωδία του Ο δουξ της βλακείας. Η ιστορική τραγωδία Ο Βελισάριος ή Κακία και η αρετή (Κωνσταντινούπολη 1870), Ο εκδικούμενος υπηρέτης-η οποία αποδίδεται σε άλλον συγγραφέα. Ο Φιάκας δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1872.  Έχει γράψει και μερικά ποιήματα,διδακτικά συνθέματα,όπως η Ανθοδέσμη των παιδιών (1885),τη νουβέλα Ο Χριστός νικά (1903).

Πηγή
Βάλτερ Πούχνερ, «Ο Φιάκας», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.237-238

Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Γιώργος Γερολυμάτος

Ο Γιώργος Γερολυμάτος (Θήβα, 7 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Έλληνας τραγουδιστής και ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 1970, σαν λαϊκός καλλιτέχνης. Διακρινόταν για την εκλεπτυσμένη του παρουσία στο πάλκο και την αισθαντική φωνή του. Ήταν από τους πιο γνωστούς ερμηνευτές της περιόδου του "Νέου Κύματος" της ελληνικής δισκογραφίας. Εντυπωσιακός στο παρουσιαστικό και γυμνασμένος, ήταν ο πρώτος άνδρας που φωτογραφήθηκε ημίγυμνος για την ελληνική έκδοση του περιοδικού Playboy, στο πρωτοχρονιάτικο τεύχος του 1990.

Βιογραφία 
Ο Γ. Γερολυμάτος πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κεφαλλονιά, από όπου καταγόταν ο πατέρας του. Σε ηλικία 19 ετών ήρθε στην Αθήνα και εντάχθηκε στα συγκροτήματα των "Formost" και "Idols", ως ντράμερ και frontman, ενώ παράλληλα σπούδαζε σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου. Ο πρώτος προσωπικός του δίσκος, σε μουσική του Γιάννη Γλέζου και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου παρουσιάσθηκε το 1971. Ακολούθησαν πολλές συνεργασίες του με κορυφαίους συνθέτες, όπως οι Γιώργος Κατσαρός, Μίμης Πλέσσας, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Χατζηνάσιος, Γιάννης Σπανός, Απόστολος Καλδάρας κ.α. Έχει εκδώσει 22 προσωπικά άλμπουμ, ενώ έχει τιμηθεί επτά φορές με "χρυσό δίσκο" και μια φορά με "πλατινένιο". Στις διακρίσεις του περιλαμβάνονται επίσης, δυο χρυσά βραβεία στα διεθνή Φεστιβάλ Τραγουδιού του 1986 (της ZDF) και του 1987 (στη Σόφια), με έργα του Γιώργου Κατσαρού. Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές όπως Πάριο-Μαρινέλα-Βοσκόπουλο-Διονυσίου-Δούκισσα-Μοσχολιού-Σακελαρίου-Γαβαλά-Αγγελόπουλο και πολλούς άλλους. Επίσης συμμετείχε σε πολλές ελληνικές ταινίες. Έχει εμφανιστεί με μεγάλη επιτυχία σε Αμερική, Αυστραλία,Ευρώπη και Νότια Αφρική όπου υπάρχει Ελληνισμός. Διετέλεσε πρόεδρος στην Ένωση Τραγουδιστών Ελλάδας επί τέσσερα χρόνια και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΕΡΑΤΩ-Φορέα διανομής δικαιωμάτων Ελλήνων Τραγουδιστών. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2015 επανεξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο του Ερατώ όπου είναι και Αντιπρόεδρος. Επίσης είναι μέλος της επιτροπής τιμητικών συντάξεων του Υπουργείου Πολιτισμού. Είναι δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Καλλιθέας επί σειρά ετών. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του σωματείου ΘΗΣΕΑΣ κατά των ναρκωτικών την περίοδο 2010-2015. Έχει τραγουδήσει σε πάρα πολλές εκδηλώσεις για κοινωνικούς, πολιτιστικούς και αθλητικούς σκοπούς αφιλοκερδώς. Το Μάρτιο του 2011 πήρε μέρος στο σόου φιλανθρωπικού χαρακτήρα Dancing with the Stars με μεγάλη επιτυχία. Στις 24/1/2016 βραβεύθηκε από τον Δήμο Κέρκυρας για την πολυετή προσφορά του στο Ελληνικό τραγούδι. Στις εκλογές για το διοικητικό συμβούλιο του ΕΡΑΤΩ (Οργανισμός συγγενικών δικαιωμάτων των τραγουδιστών) τον Μάιο του 2019 επανεξελέγη στην θέση του Αντιπροέδρου. Στις δημοτικές εκλογές τον Μάιο του 2019 επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος Καλλιθέας σε μία από τις πρώτες θέσεις. Ήταν αθλητής του Δεκάθλου στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο-ΠΓΣ.

Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Βλασιάδη έχει δύο παιδιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Γιώργος Γερολυμάτος στο ishow.gr

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Μιχαήλ Κριτσωτάκης

Ο Μιχαήλ Κριτσωτάκης του Γεωργίου (γεννήθηκε στο Ηράκλειο) είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά Στοιχεία 
Είναι κάτοχος Μάστερ στη Διοίκηση Οργανισμών.  

Υπηρέτησε μεταξύ άλλων σε θέσεις γενικού γραμματέα στο Δήμο Ηρακλείου και στο Εργατικό Κέντρο της γενέτειράς του. Έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας το 1993 και εν συνεχεία μέλος της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε με εκπαιδευτικά θέματα. Επίσης, χρημάτισε αντιπρόεδρος στο Περιφερειακό Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.

Πολιτική Δραστηριότητα 
Εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος το 2006 με την «Νομαρχιακή Παρέμβαση των Πολιτών και της Οικολογίας». 

Επίσης, εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά στις εκλογές του 2009, ενώ επανεξελέγη στις εκλογές που έγιναν το Μάιο του 2012, σε εκείνες του Ιουνίου του 2012 αλλά και στις εκλογές Ιανουαρίου του 2015. 

Το 2014 επιλέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως υποψήφιος περιφερειάρχης στην Περιφέρεια Κρήτης για τις περιφερειακές εκλογές. 

Στις 21 Αυγούστου 2015, ήταν ένας από τους 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αποχώρησαν από αυτόν και συνέστησαν νέα κοινοβουλευτική ομάδα με την ονομασία «Λαϊκή Ενότητα».

Ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης κατά τις εκλογές του 2019, με συνδυασμό που στηριζόταν από την ΛΑ.Ε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βιογραφία στα eklogika.gr

Παραπομπές 

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Ηρακλείου
Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Έλληνες εκπαιδευτικοί
Το τίμιο σπίτι

Το τίμιο σπίτι είναι θεατρικό έργο του Παντελή Χορν.

Υπόθεση 
Ο Στέφανος ένας αθώος και μοναχικός ζωγράφος πέφτει θύμα δύο κουτσαβάκηδων. Ο ένας από τους δύο τον παρασέρνει σε έναν οίκο ανοχής για μια σεξουαλική συνέυρεση με την άσχημη αδελφή του. Τώρα ζητά την αποκατάσταση της τιμής της. Επιχειρούν να τον παντρέψουν μαζί της με τη βία. Εκείνος όμως για να ξεφύγει μαχαιρώνει την νύφη-τέρας και δραπετεύει από το παράθυρο. Η τρελή γριά μάνα της κοπέλας το είχε μαντέψει, καθώς θεωρώντας την όμορφη βασιλοπούλα, πίστευε πως θα ερχόταν να την πάρει ένας καβαλάρης να την πάρει, αλλά αυτός αποδεικνύεται πως είναι ο Χάρος.

Πληροφορίες 
Το έργο ανέβηκε στις 8 Αυγούστου 1908 με τη Μαρίκα Κοτοπούλη στο ρόλο της γριάς μάνας. Πρόκειται για ένα έργο με νατουραλιστικά στοιχεία: οι κουτσαβάκηδες, η πλεκτάνη τους. Επίσης έχει στοιχεία συμβολιστικά και μεταφυσικά (η πρόγνωση της γριάς για το γάμο με τον Χάρο). Επίσης παρουσιάζει ένα γκροτέσκο ύφος και απρόσμενη έκβαση: ο καλλιτέχνης ξεφεύγει μαχαιρώνοντας την μέλλουσα γυναίκα του. Ο Βάλτερ Πούχνερ συσχετίζει το πρόσωπο της αποκρουστικής εγκύου νύφης με το μεταπολεμικό Προξενιό της Αντιγόνης του Βασίλη Ζιώγα

Παραπομπές

Πηγές 
 Βάλτερ Πούχνερ, «Το τίμιο σπίτι », Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 2 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.778-794

Θεατρικά έργα του Παντελή Χορν
Γιάννης Μποσταντζόγλου

Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου (γεν. Ιωάννης Βοσταντζόγλου) είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 12 Σεπτεμβρίου 1951.

Βιογραφικά στοιχεία 
Σπουδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και επιπλέον τελείωσε τη θεατρική σχολή Κατσέλη το 1972.
Έλαβε μέρος σε πάρα πολλές ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και σίριαλ της τηλεόρασης, ερμηνεύοντας χαρακτηριστικούς ρόλους.
Επίσης, έχει εργασθεί ως αφηγητής σε εκπομπές του ραδιοφώνου

Επί αρκετά χρόνια υπήρξε υδατοσφαιριστής στην ομάδα πόλο του Παναθηναϊκού.

Είναι γιος του ζωγράφου Μποστ. Έχει, επίσης, μεταγλωτίσει τον χαρακτήρα του Λοχία και στις τρεις ταινίες της σειράς Αυτοκίνητα. Ζει στο κέντρο της πρωτεύουσας, στην περιοχή της Ακρόπολης. 

Από το 1991 είναι ζευγάρι με τη συνάδελφό του, Δήμητρα Παπαδήμα και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την Θαλασσινή (γενν. 1996). Επίσης, έχει κι έναν γιο, τον Μέντη (γενν. 1979) από προηγούμενο γάμο του.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θεατρικές Παραστάσεις 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Υδατοσφαιριστές ΠΑΟ
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής
Αγία Βαρβάρα Αρκαδίας

Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σκιριτίδας, του δήμου Τρίπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Μαντινείας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1968 ο οικισμός ονομαζόταν Κάτω Κολλίνες.

Γεωγραφία
Η Αγία Βαρβάρα είναι ορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές της κορυφής «Φακούλα», κοντά στα όρια με τον νομό Λακωνίας και ΝΔ. από τις Κολλίνες, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 700. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,800 χμ² (2011). Απέχει περίπου 40 χλμ. Ν. της Τρίπολης.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 ως Κάτω Κολλίνες. Με το ΦΕΚ 89Α - 26/03/1930 συστάθηκε η κοινότητα με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Κολλίναι από την κοινότητα Κολλινών και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1968 μετονομάστηκε σε Αγία Βαρβάρα. Με το ΦΕΚ 244Α  - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Κολλινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Σκιρίτιδας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Σκιρίτιδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρίπολης.

Αξιοθέατα
Το άλσος του Αγίου Παντελεήμονα στη βόρεια είσοδο του οικισμού
Το ερειπωμένο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Google Earth
eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.exploring-greece.gr/el/show/23736/:ttd/AGIA-VARVARA

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Τρίπολης