Μιχαήλ Πετρόβιτς Λάζαρεφ

Ο Μιχαήλ Πετρόβιτς Λάζαρεφ (ρωσικά:Михаил Петрович Лазарев, 3 Νοεμβρίου, 1788 — 11 Απριλίου, 1851) ήταν Ρώσος διοικητής του Ναυτικού Στόλου, εξερευνητής, και Ναύαρχος (1843).

Μόρφωση και πρώτα βήματα 

Ο Λάζαρεφ ήταν γόνος παλιάς οικογένειας Ρώσων ευγενών από την Περιφέρεια Βλαντίμιρ . Το 1800, εισήλθε στην Ναυτική Ακαδημία της Ρωσίας. Τρία χρόνια αργότερα τον έστειλαν στον στόλο της Αγγλίας, όπου και θα παρέμενε για πέντε χρόνια συνεχούς εν πλω υπηρεσίας. Από το 1808 έως 1813, ο Λάζαρεφ υπηρέτησε στον στόλο της Βαλτικής. Συμμετείχε στον Ρωσο-Σουηδικό πόλεμο του 1808-1809 και στον Πατριωτικό πόλεμο του 1812 κατά του Ναπολέοντα.

Η καριέρα του ως εξερευνητή 

Ο Λάζαρεφ στην αρχή έκανε τον περίπλου της υδρογείου στο διάστημα 1813-1816, με το πλοίο Σουβόροφ. Η εξερευνητική αποστολή ξεκίνησε από την Κροστάνδη και έφτασε στην Αλάσκα. Στην διάρκεια αυτής της αποστολής ο Λάζαρεφ ανακάλυψε την Ατόλη Σουβόροφ.

Ως διοικητής του πλοίου Μίρνι και αναπληρωτής του Φάμπιαν φον Μπελλινγκσχάουζεν στην μεγάλη του ναυτική περιήγηση του κόσμου το διάστημα 1819-1821, ο Λάζαρεφ συμμετείχε στην ανακάλυψη της Ανταρκτικής και πλήθους νησιών. Στις 28 Ιανουαρίου 1820 η αποστολή ανακαλύπτει την Ανταρκτική ενδοχώρα, πλησιάζοντας τις ακτές της στις συντεταγμένες  και αντικρίζοντας μεγάλες εκτάσεις πάγου.

Μεταξύ 1822-1825, ο Λάζαρεφ πραγματοποίησε τον περίπλου της υδρογείου για τρίτη φορά  με την φρεγάτα Kreyser, πραγματοποιώντας ευρεία έρευνα στους τομείς της  μετεωρολογίας και της εθνογραφίας.

Ηγεσία σε καιρό πολέμου 
Το 1826, ο Λάζαρεφ έγινε διοικητής του πλοίου  Αζώφ, το οποίο θα έπλεε στην Μεσόγειο ως τμήμα νηοπομπής υπό την γενική αρχηγία του Ναυάρχου Λόγκιν Γκέιντεν (γνωστού στην Ελλάδα ως Λογγίνος Χέυδεν) και συμμετείχε στην Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827.  Ο Λάζαρεφ κέρδισε τον βαθμό του  Υποναυάρχου για τις ικανότητες που επέδειξε κατά την διάρκεια της μάχης.

Μεταξύ 1828-1829, κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο, ήταν επικεφαλής στην επιχείρησης αποκλεισμού των Δαρδανελίων.

Το  1830, ο Λάζαρεφ επέστρεψε στην Κροστάνδη και έγινε διοικητής των ναυτικών δυνάμεων του στόλου της Βαλτικής.  Δύο χρόνια αργότερα, έγινε Γενικός Αρχηγός του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο του  1833, ο Λάζαρεφ οδήγησε μια νηοπομπή των Ρώσων στον Βόσπορο και υπέγραψε την Συνθήκη του Χουνκιάρ-Ισκελεσί με την  Οθωμανική Αυτοκρατορία.  Το 1833, ο Λάζαρεφ διορίστηκε Γενικός Αρχηγός του Στόλου της Μαύρης θάλασσας, των λιμανιών της, καθώς και στρατιωτικός κυβερνήτης της  Σεβαστούπολης και του Νικολάγιεφ.

Επίδραση και κληρονομιά 
Ο Ναύαρχος Λάζαρεφ άσκησε επίδραση τόσο σε τεχνικά θέματα όσο και ως μέντορας σε νεότερους αξιωματικούς.  Εισηγήθηκε την δημιουργία ενός ατμοκίνητου στόλου, αλλά η τεχνολογική και οικονομική καθυστέρηση της Ρωσίας αποτέλεσε ένα μεγάλο εμπόδιο στην πρότασή του.  Εκπαίδευσε επίσης μια σειρά από Ρώσους αξιωματικούς του Ναυτικού, μεταξύ άλλων τους Πάβελ Ναχίμοφ, Βλαντίμιρ Κορνίλοφ, Βλαντίμιρ Ιστόμιν και Γκριγκόρι Μπουτακόφ.

Ένας αστεροειδής, ο 3660 Lazarev, ανακαλύφθηκε από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Στεπάνοβιτς Τσέρνικ το 1978 και πήρε το όνομά του.

Παραπομπές και σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ένας χάρτης για την εκστρατεία του στην Ανταρκτική (στα ρωσικά), προσοχή - όλες οι ημερομηνίες είναι στο Ιουλιανό Ημερολόγιο

Ρώσοι στρατιωτικοί