Αδέλφια της Ιταλίας

Τα Αδέλφια της Ιταλίας (, FdI) είναι ένα ριζοσπαστικά δεξιό πολιτικό κόμμα στην Ιταλία. Έχει χαρακτηριστεί από μέσα ενημέρωσης ως ακροδεξιό.   Το όνομα του κόμματος προέρχεται από την αρχή του ιταλικού Εθνικού Ύμνου. 

Το κόμμα, το οποίο δημιουργήθηκε από τη διάσπαση του Λαού της Ελευθερίας τον Δεκέμβριο του 2012, είναι ο κύριος κληρονόμος της ιταλικής ακροδεξιάς που εκφράστηκε πρώτα από το  Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (1946-1995) και την Εθνική Συμμαχία (1995-2009) κατόπιν. 

Είναι ο νικητής των γενικών εκλογών της 25ης Σεπτεμβρίου 2022 και ως εκ τούτου, η Πρόεδρος και μέλη του κόμματος θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της Ιταλίας.

Ιστορικό

Ίδρυση    
Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, ο Ινιάτσιο Λα Ρούσα, ένας από τους τρεις εθνικούς συντονιστές του Λαού της Ελευθερίας, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα για να σχηματίσει την «Εθνική Κεντροδεξιά», νέο κόμμα που θα συμπεριλάμβανε όχι μόνο δεξιούς, αλλά και χριστιανοδημοκράτες και φιλελεύθερους της Φόρτσα Ιτάλια. Ταυτόχρονα, ο Γκουίντο Κροζέτο και η Τζόρτζα Μελόνι ανακοίνωσαν το σχηματισμό «Αδέλφια της Ιταλίας», το όνομα του οποίου λήφθηκε από την πρώτη γραμμή του εθνικού ύμνου. Στις 21 Δεκεμβρίου οι δύο ομάδες, που αποτελούνταν κυρίως από πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας ένωσαν τις δυνάμεις τους στο σχηματισμό «Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Κεντροδεξιά».. Παράλληλα σχηματίστηκαν ομάδες του κόμματος στα περισσότερα περιφερειακά συμβούλια και στη Γερουσία. Επιπλέον, δύο ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, προσχώρησαν στο κόμμα.

2013-2018
Στις γενικές εκλογές του 2013, το κόμμα έλαβε 2,0% των ψήφων και εννέα έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το κόμμα δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα και παρέμεινε στην αντιπολίτευση για όλη τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου. 

Το Σεπτέμβριο του 2013, τα Αδέλφια της Ιταλίας ξεκίνησαν μια πολιτική πρωτοβουλία με στόχο τη διεύρυνση της βάσης του κόμματος. Η πρωτοβουλία περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Giulio Terzi di Sant'Agata, πρώην μέλη της Εθνικής Συμμαχίας, πρώην μέλη της Φόρτσα Ιτάλια, πρώην Χριστιανοδημοκράτες, πρώην μέλη της Ένωσης Κέντρου και πρώην μέλη της Λέγκας του Βορρά. Τα κόμματα Η Ιταλία Πρώτα και FareItalia επρόκειτο να συμμετάσχουν στα Αδέλφια της Ιταλίας από το Φεβρουάριο του 2014. 

Τον Δεκέμβριο του 2013, το Ίδρυμα της Εθνικής Συμμαχίας, αρμόδιο για τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του διαλυμένου κόμματος, εξουσιοδότησε τα Αδέλφια της Ιταλίας να χρησιμοποιήσουν το λογότυπο της Εθνικής Συμμαχίας στις ευρωεκλογές του 2014 παρά τις αντιδράσεις άλλων κομμάτων. Το Φεβρουάριο του 2014, το κόμμα διοργάνωσε μια συνδιάσκεψη στην οποία τα μέλη και οι οπαδοί συμφώνησαν να αλλάξουν το όνομα του κόμματος τους σε «Αδέλφια της Ιταλίας - Εθνική Συμμαχία» και επανεξέλεξαν τη Μελόνι ως πρόεδρο. Στις ευρωεκλογές, το κόμμα έλαβε το 3,7% των ψήφων και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή. 

Τον Οκτώβριο του 2015, εκπρόσωποι των Αδελφών της Ιταλίας, που υποστηρίχθηκαν από πρώην στελέχη της Εθνικής Συμμαχίας που είχαν παραμείνει στο Λαό της Ελευθερίας, αποφάσισαν τη δημιουργία ενός μετώπου υπό την ηγεσία του Τζιάνι Αλεμάνο, ο οποίος είχε εγκαταλείψει τα Αδέλφια της Ιταλίας νωρίτερα, και συμμάχησε με τον  Τζιανφράνκο Φίνι με σκοπό το σχηματισμό ενός μεγαλύτερου κόμματος (συμπεριλαμβανομένων των Αδελφών της Ιταλίας). Έτσι, ο Αλεμάνο ανακοίνωσε τη δημιουργία του «Κινήματος για την Ενωμένη Δεξιά». 

Τον Νοέμβριο του 2015, το κόμμα ξεκίνησε μια νέα διαδικασία διεύρυνσης με την ονομασία «Η γη μας». Η διεύρυνση σηματοδοτήθηκε με την προσχώρηση δεξιών πολιτικών από τη Φόρτσα Ιτάλια, την Ελεύθερη Εναλλακτική, και το Κίνημα Πέντε Αστέρων.

Το 2016, στις δημοτικές εκλογές της Ρώμης, η Μελόνι κατέβηκε για δήμαρχος με την υποστήριξη του Εμείς με τον Σαλβίνι, αλλά απέναντι από τον υποψήφιο με την υποστήριξη του Φόρτσα Ιτάλια. Η Μελόνι κέρδισε το 20,6% των ψήφων, σχεδόν διπλάσιο από τον υποψήφιο της Φόρτσα Ιτάλια, ενώ τα Αδέλφια της Ιταλίας έλαβαν 12,3%. Τον επόμενο χρόνο, στις περιφερειακές εκλογές της Σικελίας, ο Νέλο Μουσουμέτσι, ένας συντηρητικός πολιτικός κοντά στο κόμμα, εξελέγη πρόεδρος της Σικελίας. 

Τον Δεκέμβριο του 2017, κατά τη διάρκεια του 2ου συνεδρίου του κόμματος, η Μελόνι επανεξελέγη πρόεδρος, το κόμμα μετονομάστηκε απλώς σε «Αδέλφια της Ιταλίας» και αποκαλύφθηκε το νέο σύμβολο. Στην περίπτωση αυτή, το κόμμα εξέφρασε την ικανοποίησή του για αρκετές προσχωρήσεις από το Φόρτσα Ιτάλια και το Λαϊκή Εναλλακτική. Στο μεταξύ, το κόμμα απέκτησε τρείς έδρες στη Γερουσία της Δημοκρατίας, μετά την προσχώρηση γερουσιαστών από το Φόρτσα Ιτάλια. Τέλος, το Alto Adige στην Καρδιά συγχωνεύθηκε με τα Αδέλφια της Ιταλίας.

2018-σήμερα
Στις γενικές εκλογές του 2018 τα Αδέλφια της Ιταλίας έλαβαν το 4,4% των ψήφων και εξέλεξαν 32 βουλευτές και 18 γερουσιαστές. Το κόμμα απέιχε από την διαδικασία ψήφου εμπιστοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση Κόντε, αν και ψήφιζε ορισμένες προτάσεις που προέρχονταν από τη Λέγκα του Βορρά.

Τον Νοέμβριο του 2018, ενόψει των ευρωεκλογών του 2019, το κόμμα εντάχθηκε στην ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ, λίγους μήνες αργότερα έγινε πλήρες μέλος του κόμματος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών. Επίσης, έγιναν συμφωνίες με άλλα συντηρητικά κόμματα στην Ιταλία, συμπεριλαμβομένου του κόμματος του Ραφαέλε Φίτο, Κατεύθυνση Ιταλία. Επιπλέον, ενισχύθηκε με άλλους τρείς ευρωβουλευτές, οι οποίοι αποχώρησαν από το Φόρτσα Ιτάλια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, τα Αδέλφια της Ιταλίας να λάβουν το 6,4% των ψήφων και να εκλέξουν πέντε ευρωβουλευτές.

Μετά τη σύσταση της δεύτερης κυβέρνησης Κόντε, τα Αδέλφια της Ιταλίας τοποθετήθηκαν σταθερά στην αντιπολίτευση. Μετά την πτώση και της δεύτερης κυβέρνησης υπό τον Τζουζέπε Κόντε και το σχηματισμό της κυβέρνησης Ντράγκι το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση. Συγχρόνως το κόμμα ενισχύθηκε με προσχωρήσεις βουλευτών και γερουσιαστών.

Ιδεολογία
Οι πολιτικοί σχολιαστές έχουν περιγράψει τα Αδέλφια της Ιταλίας σαν κόμμα νεοφασιστικό, μεταφασιστικό, δεξιό ή ακροδεξιό, εθνικιστικό, συντηρητικό και κοινωνικά συντηρητικό, καθώς και δεξιό λαϊκιστικό (κυρίως επειδή συχνά το κόμμα χρησιμοποιεί νατιβιστική, συντηρητική και αντιμεταναστευτική ρητορική). Το κόμμα συχνά περιγράφεται ως ευρωσκεπτικιστικό, με την ηγεσία του να έχει δηλώσει ότι ήθελε να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους των διμερών συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να τροποποιήσει το Σύνταγμα της Ιταλίας για να δώσει προτεραιότητα στο ιταλικό δίκαιο έναντι του ευρωπαϊκού δικαίου, ενώ παλαιότερα το κόμμα είχε ταχθεί υπέρ της αποχώρησης της Ιταλίας από την ευρωζώνη. Το 2018 η Μελόνι εγκατέλειψε την ιδέα της αποχώρησης από το ευρώ. Πριν από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, το κόμμα ήταν υπέρ των καλύτερων σχέσεων με τη Ρωσία, διατηρώντας όμως και φιλονατοϊκή στάση. Έκτοτε, καταδίκασε την εισβολή και υποσχέθηκε να στείλει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανία.

Το κόμμα υποστηρίζει πολιτική μηδενικής ανοχής όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση και επιθυμεί να εμποδίσει τους μετανάστες να φτάσουν στα ιταλικά λιμάνια. Παράλληλα, είναι υπέρ της αύξησης των γεννήσεων από Ιταλίδες γυναίκες με στόχο την μείωση της εξάρτησης από την μετανάστευση. Αν και ορισμένα από τα μέλη του κόμματος απορρίπτουν αυτόν το προσδιορισμό, το κόμμα έχει περιγραφεί ως νεοφασιστικό από αναλυτές, εν μέρει επειδή οι ρίζες του κόμματος ανάγονται στο Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα, έχει δεσμούς με την ακροδεξιά, έχει κάνει έκκληση για υποστήριξη από φασίστες στο facebook και ορισμένα μέλη του κόμματος έχουν δηλώσει την συμπάθεια τους στον ιταλικό φασισμό.

Μερικά μέλη της οικογένειας του Μπενίτο Μουσολίνι, έχουν θέσει υποψηφιότητα με το κόμμα, όπως η Ρακέλε Μουσολίνι (εγγονή του Μπενίτο Μουσολίνι) για το Δημοτικό Συμβούλιο της Ρώμης, καθώς και ο Κάιο Τζούλιο Τσεζάρε Μουσολίνι (δισέγγονος του Μουσολίνι), για τις ευρωεκλογές του 2019.

Τον Οκτώβριο του 2021, το κόμμα αποστασιοποιήθηκε από τη Νέα Δύναμη (ένα νεοφασιστικό κόμμα του οποίου όμως οι ρίζες δεν είναι στο Κοινωνικό Κίνημα, αλλά στην Τρίτη Θέση), αφού επιτέθηκαν βίαια στα κεντρικά γραφεία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργασίας της Ιταλίας, ενός εκ των μεγάλων συνδικάτων της χώρας. Παρόλα αυτά οι βουλευτές του κόμματος απείχαν από την κοινοβουλευτική πρόταση για την απαγόρευση της Νέας Δύναμης, καταδικάζοντας "όλους τους ολοκληρωτισμούς". Μια έρευνα του Δεκεμβρίου 2021 από το Fanpage.it, η οποία είχε στόχο να διερευνήσει τις κατηγορίες για ξέπλυμα χρημάτων και παράνομη χρηματοδότηση εκστρατειών του κόμματος, ανακάλυψε ότι η τοπική οργάνωση Μιλάνου είχε σχέση με νεοναζί. Η Μελόνι έχει δηλώσεε στην Corriere della Sera, ότι δεν υπήρχαν «νοσταλγοί του φασισμού, ρατσιστές ή αντισημίτες στο DNA των Αδελφών της Ιταλίας» και ότι ανέκαθεν είχε απαλλαγεί από «διφορούμενους ανθρώπους», ενώ κατά καιρούς έχει επίσης δηλώσει ότι στο κόμμα δεν έχει θέση η νοσταλγία για το φασισμό. Οι κριτικοί ήταν δύσπιστοι ως προς αυτές τις δηλώσεις.

Σε εσωκομματικό επίπεδο τα Αδέλφια της Ιταλίας έχουν διάφορες παρατάξεις, μεταξύ των οποίων και μια μικρή παράταξη που ακολουθεί τον φιλελεύθερο συντηρητισμό.

Το κόμμα είναι κατά της ευθανασίας και των αμβλώσεων. Επιπλέον έχει περιγραφεί σαν ένα κόμμα που είναι κατά των ΛΟΑΤ και υποστηρίζει την «παραδοσιακή οικογενειακή μονάδα». Έχει επίσης αναφερθεί ότι το κόμμα συνεργάζεται με «κινήματα κατά των αμβλώσεων και κατά των ΛΟΑΤΚΙ+».

Αποτελέσματα εκλογών

Ιταλικό Κοινοβούλιο

Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα

Δεξιά πολιτικά κόμματα
Ιταλικά πολιτικά κόμματα