Chevrolet Corvette C1

Η πρώτη γενιά της Chevrolet Corvette, που έγινε γνωστή εκ των υστέρων ως Chevrolet Corvette C1 (δηλαδή Corvette 1ης γενιάς), μπήκε στην παραγωγή τον Ιούνιο του 1953 και κατασκευάστηκε έως τον Ιούλιο του 1962. Συνολικά παρήχθησαν 69.015 αντίτυπα της Corvette C1. Τις σεζόν του 1958 και του 1961 υπέστη δύο έντονες αισθητικές ανανεώσεις, όπως επίσης και κάποιες ακόμα μικρές επεμβάσεις μόνο στο σαλόνι τις σεζόν του 1958 και του 1959. Τελικώς αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1962 από την Chevrolet Corvette C2 (την Corvette δεύτερης γενιάς).

Ειδικά η πρώτη γενιά της Corvette παρήχθη μόνο ως 2-θέσια convertible (καμπριολέ), σε αντίθεση με όλες τις μετέπειτα γενιές της, που όλες κατασκευάστηκαν και ως coupé και ως convertible, πάντα όμως αυστηρά 2-θέσιες. Επίσης, η Corvette πρώτης γενιάς ήταν η μοναδική που έφερε πίσω άκαμπτο άξονα, ενώ όλες οι μεταγενέστερες γενιές της έφεραν πάντα ανεξάρτητη ανάρτηση και στους 4 τροχούς.

Εισαγωγή 

Το πρότζεκτ που διαμόρφωσε την πρώτη γενιά της Corvette ξεκίνησε στα τέλη του 1951, ως απάντηση στα σπορ μοντέλα που κυκλοφορούσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες, και το αυτοκίνητο σχεδιάστηκε από τον Harley Earl το 1952. Ο Myron Scott έδωσε στο νέο μοντέλο το όνομα Corvette, από ένα μικρό και ευέλικτο πολεμικό πλοίο, την Κορβέττα. Το μοντέλο βασίστηκε σε ένα πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα. Επίσημα παρουσιάστηκε στο General Motors Motorama στο πολυτελές ξενοδοχείο Waldorf Astoria στη Νέα Υόρκη στις 17 Ιανουαρίου 1953. Η παραγωγή του αυτοκινήτου ξεκίνησε τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ενώ το πρώτο αντίτυπο κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 30 Ιουνίου 1953 και η αρχική Corvette κυκλοφόρησε στην αγορά των ΗΠΑ σχεδόν αμέσως. Η αρχική εμπορική τιμή ήταν στα 3.513 δολάρια (35.580 δολάρια με την ισοτιμία του 2021), δηλαδή σημαντικά υψηλότερη από τον στόχο των 2.000 δολαρίων που είχε αρχικά υπολογίσει ο Harley Earl κατά το στάδιο της εξέλιξης.

Η πρώτη σεζόν, ωστόσο, ήταν εξαιρετικά σύντομη, καθώς μόλις 300 αντίτυπα κατασκευάστηκαν από τη σεζόν (model year) του 1953 και μάλιστα όλα στο χέρι και, κατά συνέπεια, με ιδιαίτερα υψηλή εμπορική τιμή, όπως προαναφέρθηκε. Μάλιστα όλα κατασκευάστηκαν σε έναν μόνο συνδυασμό χρωμάτων, με λευκή εξωτερική βαφή, κόκκινο σαλόνι και μαύρη αναδιπλούμενη οροφή. Τα 300 αυτά αντίτυπα ήταν περισσότερο δοκιμαστικά και ο αριθμός αυτών των αντιτύπων είχε προκαθοριστεί επίσημα πριν ακόμα ξεκινήσει η παραγωγή, ανεξαρτήτως από την εμπορική ζήτηση. Το αποτέλεσμα ήταν η σεζόν του 1953 να μείνει στην ιστορία ως η σεζόν με τον μικρότερο αριθμό αντιτύπων στην ιστορία όλων των Chevrolet Corvette. Η μαζική παραγωγή του μοντέλου ξεκίνησε τελικώς τη σεζόν του 1954, όταν και εμφανίστηκαν και άλλοι χρωματικοί συνδυασμοί, ενώ στα επόμενα χρόνια της Corvette C1 προστέθηκαν σταδιακά και αρκετοί άλλοι.

Υποδοχή και βελτιώσεις 

Ωστόσο, ακόμα και μέσα στο 1954 οι πωλήσεις δεν ήταν οι αρχικώς αναμενόμενες, καθώς η υποδοχή από το κοινό ήταν πολύ χλιαρή. Ο κυριότερος λόγος ήταν ότι τα δύο πρώτα έτη παραγωγής της, 1953 και 1954, η Corvette C1 έφερε έναν μέτριας ισχύος 150 hp κινητήρα βενζίνης 6-κύλινδρο σε σειρά (I6) και κυβισμού 3.859 cm³, τον γνωστό ως «Blue Flame» («Μπλε Φλόγα»), με την επιτάχυνση 0–60 mph (0–97 km/h) στα 11,5 δευτερόλεπτα. Ένας ακόμα λόγος, ήταν ότι η Chevrolet την τότε εποχή ήταν γνωστή στο αμερικανικό κοινό ως μια εταιρεία άριστων σε αξιοπιστία, αλλά οδηγικώς αδιάφορων αυτοκινήτων, δημιουργώντας έτσι στους υποψήφιους αγοραστές την εντύπωση ότι δεν θα μπορούσε να κατασκευάσει ένα καθαρόαιμο σπορ αυτοκίνητο. Ως αποτέλεσμα, οι αρχικές πωλήσεις του μοντέλου, ακόμα και το 1954, ήταν πολύ χαμηλές, σε βαθμό που ο μητρικός όμιλος της General Motors μέσα στο 1954 άρχισε να σκέφτεται στα σοβαρά την οριστική διακοπή της Corvette, κάτι που αν είχε γίνει τότε, θα είχε αφήσει την Corvette μια στιγμιαία κουκκίδα στην ιστορία της αυτοκίνησης.

Ευτυχώς όμως για την Chevrolet Corvette, η Chevrolet προέβη από τη σεζόν του 1955 σε μια σειρά βελτιωτικών αλλαγών που διέσωσαν το μοντέλο. Η κυριότερη από αυτές, ήταν ότι το 1955 η εταιρεία εισήγαγε τον πρώτο της από το 1919 κινητήρα V8, που ήταν ένας Small-block 4.3 λίτρων V8 βενζίνης, και τον τοποθέτησε και στην Corvette C1 (για την ακρίβεια, τη σεζόν του 1955 μόλις 6 αντίτυπα κατασκευάστηκαν με τον 6-κύλινδρο κινητήρα) και μετά η C1 συνδυάστηκε πάντα με 8-κύλινδρους βενζινοκινητήρες, διάταξης V8, όπως και όλες οι μετέπειτα γενιές της Corvette. Οι κυβισμοί και οι ιπποδυνάμεις των κινητήρων σταδιακά αυξάνονταν με τα χρόνια, διορθώνοντας την αρχική χλιαρή υποδοχή λόγω μέτριων επιδόσεων και προσδίδοντας στην Corvette C1 το ίματζ ενός πραγματικού σπορ αυτοκινήτου.

Σημαντικό ρόλο στη διαρκή βελτίωση των επιδόσεων, έπαιξε και η εισαγωγή νέων κιβωτίων. Αρχικά (τα έτη παραγωγής με τον 6-κύλινδρο σε σειρά κινητήρα των 3.9 λίτρων) η Corvette C1 προσφερόταν αποκλειστικά με το 2-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο Powerglide, ένα κιβώτιο που είχε σχεδιαστεί από τον όμιλο της General Motors και χρησιμοποιήθηκε κυρίως στα Chevrolet από τον Ιανουάριο του 1950 έως το 1973, και από το 1953 επίσης και σε λίγα μοντέλα της Pontiac. Από τη σεζόν (model year) του 1955 όμως, εισήχθη στην Corvette C1 και ένα προαιρετικό 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, που γνώρισε εξ αρχής μεγάλη απήχηση στο κοινό και βελτίωσε περαιτέρω τις επιδόσεις της Corvette C1, το οποίο με την έναρξη της σεζόν του 1956 έγινε στάνταρ, ενώ το 2-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο έγινε προαιρετικό. Τη σεζόν του 1956, επίσης, καθιερώθηκε εξ αρχής αποκλειστικά ο κινητήρας V8 και παράθυρα που ανοιγόκλειναν με τον παραδοσιακό περιστρεφόμενο μοχλό.

Από τις 9 Απριλίου 1957, έγινε διαθέσιμο ως έξτρα και ένα 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, που γνώρισε επίσης μεγάλη απήχηση στο κοινό. Να σημειωθεί ότι με την καθιέρωση των κινητήρων V8, σε όλα τα μοντέλα με V8 η μπαταρία του αυτοκινήτου άλλαξε από 6 σε 12 βολτ, κάτι εξαιρετικά σπάνιο εν έτει 1955.

Αισθητική 

Αρχικά, ξεκίνησε με μονούς μπροστινούς προβολείς, αλλά από τη σεζόν του 1958 απέκτησε διπλούς μπροστινούς προβολείς και άφθονο χρώμιο στο μπροστινό μέρος, λόγω επιδράσεων από τα πρότυπα που είχαν καθιερώσει οι τότε αμερικανικές λιμουζίνες, αν και τα μπροστινά «δόντια» από χρώμιο στην Corvette μειώθηκαν από 13 σε 9. Την ίδια σεζόν, το σαλόνι και το ταμπλό επανασχεδιάστηκαν και ταυτόχρονα όλες οι Corvette C1 απέκτησαν και ένα στάνταρ στροφόμετρο, που ήταν μπροστά από τον οδηγό και κάτω από το ταχύμετρο. Αντιθέτως, σε όλες οι μεταγενέστερες γενιές της Corvette το στροφόμετρο ήταν και παραμένει δίπλα στο ταχύμετρο.

Τη σεζόν του 1959, έλαβαν χώρα μικρές επεμβάσεις στο σαλόνι, με διαφορετικά γραφικά στον πίνακα οργάνων και έναν χώρο αποθήκευσης στην πλευρά του συνοδηγού. Αυτή ήταν η μοναδική σεζόν που μπορούσε να παραγγελθεί τιρκουάζ χρώματος αναδιπλούμενη οροφή. Από τη σεζόν του 1961, τα «δόντια» από χρώμιο στη μπροστινή γρίλια μειώθηκαν σε διαστάσεις, ενώ στο πίσω μέρος απέκτησε 4 συνολικά (από 2 σε κάθε γωνία) προβολείς - ένα σήμα κατατεθέν της Corvette σε όλες τις μετέπειτα γενιές της, μέχρι και σήμερα.

Παραγωγή 

Τους πρώτους μήνες της καριέρας της, η Corvette κατασκευαζόταν στο Φλιντ (Flint) του Μίσιγκαν, σε μια παλαιά μονάδα κατασκευής φορτηγών, όπου όμως παρατηρήθηκαν σοβαρά κατασκευαστικά προβλήματα. Τα συχνότερα ήταν αστοχίες συναρμολόγησης των υλικών και το ότι έσταζαν μέσα στο σαλόνι σε ισχυρή βροχόπτωση, αλλά αναφέρθηκαν ακόμα και πόρτες που άνοιγαν από μόνες τους κατά τη διάρκεια της οδήγησης!

Ως αποτέλεσμα, η Chevrolet δημιούργησε έως τον Δεκέμβριο του 1953 μια νέα και πολύ πιο σύγχρονη μονάδα παραγωγής στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, όπου και μεταφέρθηκε η παραγωγή της Corvette από τις αρχές του 1954. Για την ιστορία, από τον Ιούνιο του 1981 (λίγο πριν λήξει η παραγωγή της Corvette C3) μέχρι σήμερα, οι νεότερες γενιές του μοντέλου κατασκευάζονται στο Μπόουλινγκ Γκριν (Bowling Green) του Κεντάκι.

Κινητήρες

Αναφορές

Βιβλιογραφία 
 Nichols, Richard. «Corvette: 1953 to the Present». London: Bison Books, 1985. ISBN 0-86124-218-1.
 Gunnel, John, ed. (1987). The Standard Catalog of American Cars 1946-1975. Krause Publications. ISBN 0-87341-096-3.
 Mueller, Mike. «Corvette Milestones». St. Paul, Minnesota: MBI Publishing Co., 1996. ISBN 0-7603-0095-X.
 Antonick, Mike. «Corvette Black Book 1953–2000». Powell, Ohio: Michael Bruce Associates, Inc., 1999. ISBN 0933534469.
 Holmes, Mark (2007). Ultimate Convertibles: Roofless Beauty. London: Kandour. pp. 52–53. ISBN 978-1-905741-62-5.
 The Complete Book of Corvette: Every Model Since 1953. By Mike Mueller, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 corvettestory.com/ 1953 Corvette specs
 corvettestory.com/ A Corvette Star is Born / 1953 Corvette
 Timeline of Corvette History by www.corvettemuseum.org
 Corvette Specs by www.corvettemuseum.org 
 Corvette C1 - C7 overview by www.corvsport.com 

Σπορ αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα πολυτελείας
Αμερικανικά αυτοκίνητα
Corvette C1