joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μαρακαΐμπο

Το Μαρακαΐμπο (συνηθισμένη ελληνική απόδοση) ή Μαρακάιμπο είναι πόλη της Βενεζουέλας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Βενεζουέλα ανοικτά των δυτικών ακτών της λίμνης Μαρακάιμπο. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Καράκας και η πρωτεύουσα της πολιτείας Σούλια. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 1.495.200 κάτοικοι με τα περίχωρα υπολογίζεται σε 2.108.404 κάτοικοι στην μέτρηση του 2010.

Το Μαρακάιμπο έχει το παρατσούκλι La Tierra del Sol Amada ("Η Αγαπημένη Γη του Ήλιου").

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πόλεις της Βενεζουέλας
Αντιγόνεια Παιονίας

Η Αντιγόνεια ήταν μια ελληνιστική πόλη στην Παιονία, της βόρειας Μακεδονίας, που τοποθετείται στον πίνακα του Πόιτινγκερ μεταξύ των Στενών και των Στόβων. 

Αναφέρεται από πολλούς αρχαίους γεωγράφους (Σκύμνος, 631, Πλίνιος IV 10 s. 17?..... και Κλαύδιος Πτολεμαίος Γ 13 § 36). Κατά τον Πλίνιο η πόλη ήταν κοντά στον Αξιό ποταμό, πλησίον της Ευρωπού. Ιδρύθηκε το 272 π.Χ. από τον Μακεδόνα βασιλιά Αντίγονο, όταν απέκτησε τον πλήρη έλεγχο της Μακεδονίας. Από τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο (59 π.Χ. - 17 μ.Χ) μαθαίνουμε ότι στην μάχη της Πύδνας, έλαβαν μέρος στο Μακεδονικό ιππικό ο Πατροκλής και ο Μένων από την εν λόγω πόλη και ο Παίων Δίδας. Από αυτό συνεπάγεται ότι η ελληνιστική Αντιγόνεια, προμήθευε με σοβαρές δυνάμεις ιππικού το αντιγονιδικό βασίλειο. Ήταν επίσης και έδρα της επαρχίας της ελληνιστικής Παιονίας. Μετά την ήττα αυτή (22 Ιουνίου 168 π.Χ.), ο Αιμίλιος Παύλος, λεηλάτησε με βαρβαρότητα την μακεδονική ύπαιθρο. Ίσως θύμα να υπήρξε και η Αντιγόνεια. Παρά τις λεηλασίες η πόλη φαίνεται ότι επέζησε και στους χρόνους του Κλαυδίου Πτολεμαίου, αλλιώς δεν θα την ανέφερε. 

Στα ερείπιά της βρίσκεται η σημερινή Νεγκότινο των Σκοπίων.

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Λαύκα Κορινθίας

Η Λαύκα είναι ορεινό χωριό που βρίσκεται στο Νομό Κορινθίας και ανήκει στο Δήμο Σικυωνίων. Στα βορειοδυτικά της βρίσκεται ο  Φενεός. Στα νότια του χωριού βρίσκονται οι νομοί Αρκαδίας και Αργολίδος, και βορειοανατολικά το Κιάτο (47 χλμ). Η Λαύκα έχει 362 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. 

Το όνομα του χωριού προέρχεται από την Τουρκοκρατία, πιθανολογείται ότι το πήρε από έναν κάτοικο του που τον έλεγαν Λαύκα. Η αρχική θέση του χωριού είναι η "παλιό-Λαύκα" εκεί που βρίσκεται σήμερα η πηγή της Τέμιζας. Στις 28-4-1834 με διάταγμα του Ιωάννη Κωλέττη η Λαύκα έγινε Δήμος Γ' τάξεως με την επωνυμία Δήμος Ορεξίου. Στις 27-11-1840 ο Δήμος αυτός καταργήθηκε με βασιλική απόφαση και το χωριό περιλήφθηκε στον Δήμο Στυμφαλίας. Το χωριό συγκατελεγόταν τον 19ο αιώνα ανάμεσα στα αρβανιτοχώρια της Κορινθίας.

Αναφορές στην Λαύκα 
«...το δυτικότερον χωρίον της Στυμφαλίας η Λαύκα, ονομασθέν ούτως εκ των γλαυκών αίτινες άφθονοι ευρίσκονται εκεί. Είνε δε το χωρίον τούτο μετά του παρακειμένου της Κασταναίας εκ των αρχαιοτάτων χωρίων της Στυμφαλίας και πλησίον αυτού έκειτο το πάλαι ποτέ Ορέξιον εξ ου και απετέλει τον δήμον Ορεξίου ».
Κωνσταντίνου Α. Γαλάνη, Η ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ, Εν Άργει 1901.

Συνέλευση προκρίτων Κορινθίας: «...οι προκριτοδημογέροντες της επαρχίας Κορίνθου..πήγαν στη Λαύκα, για να εκλέξουν πληρεξούσιους. Από εκεί, στις 19 Αυγούστου 1826,..εξέλεξαν.., τον αιδεσιμώτατον Οικονόμου από Λαύκα, ...» Μ. Χ. Ανδρεάδη, Η Κορινθία μετά το 1821, Τόμος Α΄1823-1833, Αθήνα 1985.
Ιστορικά Κορινθιακά Ανάλεκτα.  Από την Λαύκα έγραφαν στις 21 Ιουνίου 1832 οι δημογέροντες στον Κολοκοτρώνη, ότι...«Χωρίον από τριακοσίους χρόνους φθιασμένo....θα υπάρξη έθνος». Απομνημονεύματα Φωτάκου.

Η Λαύκα αναφέρεται στον κώδικα της απογραφής Γκριμάνι που πραγματοποίησαν οι Βενετοί το 1700 και αφορούσε το σύνολο των οικισμών και του πληθυσμού  της Πελοποννήσου. Β. Παναγιωτόπουλου, Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου, Αθήνα 1985.

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός της Λαύκας υπήρξε σταθερός την περίοδο 1879-1940, μειώθηκε σημαντικά την περίοδο 1940-1991 και έχει παραμέινει σταθερός έκτοτε.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Σικυωνίων
Ισοζύγιο

Ο όρος ισοζύγιο είναι λογιστικός όρος και κατ΄ επέκταση στατιστικός και οικονομικός. Γενικά με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται επί συγκεκριμένου χρόνου η συνοπτική κατάσταση σε χρηματικές μονάδες όλων των λογαριασμών μιας επιχείρησης. Η σύνταξή του αποτελεί το κύριο μέσον ελέγχου εγγραφών λογαριασμών και της μεταφοράς αυτών στα λογιστικά βιβλία. Επίσης μέσω αυτού είναι δυνατός ένας πρόχειρος προσδιορισμός της χρηματοοικονομικής κατάστασης μιας επιχείρησης και των αποτελεσμάτων στο συγκεκριμένο χρόνο.

Διάκριση  
Το ισοζύγιο ανάλογα του περιεχομένου διακρίνεται σε πλήρες ισοζύγιο, ισοζύγιο ποσών και ισοζύγιο υπολοίπων. Ανάλογα με το χρόνο σύνταξής του διακρίνεται σε προσωρινό, προσαρμοσμένο και οριστικό.
 πλήρες ισοζύγιο χαρακτηρίζεται εκείνο που περιλαμβάνει τα συνολικά αθροίσματα χρεώσεων και πιστώσεων καθώς και τα υπόλοιπα οποιωνδήποτε άλλων περιλαμβανομένων σ΄ αυτόν λογαριασμών.
 ισοζύγιο ποσών χαρακτηρίζεται εκείνο που περιλαμβάνει μόνο τα αθροίσματα χρέωσης και πίστωσης.
 ισοζύγιο υπολοίπων χαρακτηρίζεται εκείνο που περιλαμβάνει μόνο τα αθροίσματα χρεωστικά και πιστωτικά των υπολοίπων λογαριασών.
 προσωρινό ισοζύγιο χαρακτηρίζεται εκείνο που καταρτίζεται κατά τακτά διαστήματα του χρόνου χρήσης.
 προσαρμοσμένο ισοζύγιο χαρακτηρίζεται εκείνο που συντάσσεται μετά την μεταφορά των ημερολογιακών εγγραφών στους λογαριασμούς του γενικού καθολικού βιβλίου των επιχειρήσεων.
 οριστικό ισοζύγιο χαρακτηρίζεται εκείνο που ακολουθεί το προηγούμενο και περιλαμβάνει και τα αποτελέσματα του κλεισίματος των λογαριασμών εσόδων - εξόδων και όλων των άλλων αποτελεσμάτων χρήσης.

Δείτε επίσης 
 Ισοζύγιο πληρωμών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Λογιστική
Ορολογία οικονομικών
Φορολογία
Νίκος Κεχαγιάς

Ο Νίκος Κεχαγιάς είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 21 Απριλίου 1969 στο Βόλο αλλά έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην Ξάνθη. Αγωνίστηκε για 20 χρόνια και ήταν διεθνής. Αποτελεί τον ρεκορμαν συμμετοχών της Α.Ο. Ξάνθη με 327 συμμετοχές.

Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις 13 ετών στον «Κεραυνό Ερέτριας» και συνέχισε στον Αχιλλέα Φαρσάλων όπου είχε συμμετοχές σε πρωταθλήματα Γ εθνικής και Δ εθνικής. Μετά τις εξαιρετικές εμφανίσεις του υπήρξε ενδιαφέρον από τον ΠΑΟΚ και αν και βρέθηκε πολύ κοντά στην ομάδα συνέχισε στον ΟΣΦΠ.

Σκόντα Ξάνθη
Το καλοκαίρι του 1988 έκανε το μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του, όπως αποδείχθηκε, καθώς μετακόμισε στην Α.Ο. Ξάνθη η οποία προσπαθούσε να ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Στο τέλος της πρώτης του σεζόν εκεί πανηγύρισε την άνοδο της ομάδας στην Α εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Παρέμεινε στην ομάδα για 15 χρόνια βοηθώντας την ομάδα να κρατηθεί στην κατηγορία. Το 2004 μετακόμισε στην Λάρισα αγωνιζόμενος για ένα χρόνο, κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Εθνική
Πέρα από την συλλογική καριέρα συμμετείχε με επιτυχία στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1991 κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο.

Προπονητής
Ως προπονητής ξεκίνησε από την Α.Ο. Ξάνθη το 2005 στο πόστο του βοηθού προπονητή. Το χειμώνα του 2007 βρέθηκε να είναι προπονητής της ομάδας μέχρι το καλοκαίρι. Αλλά η συνεργασία θα συνεχιστεί από τον Οκτώβριο του ίδιου έτους και μέχρι το τέλος της σεζόν τερματίζοντας την ομάδα στην 8η θέση της τελικής κατάταξης. Έχει εργαστεί περιστασιακά και στον Παναιτωλικό και στο Θρασύβουλο και την χρονιά 2010-2011 στην Αναγέννηση Καρδίτσας. Το 2011 ορίστηκε ως τεχνικός διευθυντής της Σκόντα Ξάνθης. Στις 22 Ιουνίου η ομάδα της Ξάνθης ανακοίνωσε την πρόσληψή του στην ομάδα Νέων Κ20.

Πηγές 

Καριέρα
sport.gr Καριέρα
onsports.grΚαριέρα
onsports.grΡεκόρ συμμετοχών

Τεχνικός διευθυντής
Θρασύβουλος 
Λάρισα
Ανακοίνωση πρόσληψης

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Skoda Ξάνθη
Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού
Χρήση προτύπου Πληροφορίες ποδοσφαιριστή χωρίς ύψος
Μπέσα

Στα αλβανικά και τα ελληνικά η λέξη μπέσα () αναφέρεται σε ένα εθιμοτυπικό κώδικα τιμής με ρίζες στο Μεσαίωνα. Η λέξη εντοπίζεται στο Kanuni (από το ελληνικό Κανών), μια συλλογή παραδοσιακών νόμων που αρχικά διαδίδονταν προφορικά, ενώ αργότερα καταγράφηκαν από τον πρίγκηπα Λέκα Ντουκαγκίνι μεταξύ άλλων. Η σύγχρονη ερμηνεία της μπέσας αποδίδεται και με τη λέξη αξιοπιστία.

Προέλευση λέξης 
Στο λεξικό της ελληνικής του Hofmann, η λέξη be (όρκος) της αλβανικής εντάσσεται στο λήμμα πείθομαι (πείθω: ινδοευρωπαϊκή ρίζα *bheidhο, βλέπε λατινικό fido). Κατά τον Treimer η besa προέρχεται από την αρχική μορφή *bhoidha-t-i και δεν πρέπει να διαχωριστεί από τη λέξη be. Ο Schmidt επίσης δέχεται τη besa ως προέκταση του be και την προέλευση του be από τη βάση *bhoidha. Σύμφωνα με τις ενδείξεις λοιπόν, υπάρχει πιθανή εγγύτητα με τις ελληνικές λέξεις πείθομαι και πίστη, όπως και με τις αντίστοιχες λατινικές και άλλες σε σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Μάρκος Μπότσαρης στο λεξικό του δίνει στη μπέσα την ερμηνεία θρησκεία (πίστη), με βάση τη χρήση της εποχής από τους Αρβανίτες.

Έννοια 
Η μπέσα καθορίζει ένα πρότυπο συμπεριφοράς με βάση τις αξίες μιας ομάδας ατόμων. Τα μέλη της θεωρούν τις προφορικές δεσμεύσεις απαραβίαστες, ενώ επιταγή αποτελεί η απόδοση τιμής σε συντοπίτες και συγγενείς, σύμφωνα με τα εκάστοτε συμφέροντα και τους ηθικούς κανόνες της εποχής. Στην ύπαιθρο, η συμμετοχή σε πρακτικές που σχετίζονται με τη μπέσα μπορούσε και μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις, όπως θανάτους αντιπάλων. Στην πράξη, λόγω της σύγχρονης αστικοποίησης το περιεχόμενο της μπέσας είναι συγγενικό με έννοιες όπως αξιοπιστία, αξιοπρέπεια και φιλότιμο. Για τα αναξιόπιστα άτομα, χρησιμοποιείται η λέξη μπαμπέσης (, από το pa+besë, δίχως μπέσα).

Πηγές 
 J.B. Hofmann - Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής (μετάφραση Α.Δ. Παπανικολάου)
 Το Ελληνο-Αλβανικόν Λεξικό του Μάρκου Μπότσαρη - Φιλολογική Έκδοσις εκ του Αυτογράφου (Ακαδημία Αθηνών)
 Eqrem Çabej - Ετυμολογικές Μελέτες στο Πεδίο της Αλβανικής (Αλβανική Ακαδημία Επιστημών)
 Μπέσα - Γιαντ Βασσέμ

Παραπομπές 

Αρβανίτες
Ελληνική γλώσσα
Αλβανική γλώσσα
Δικαιοσύνη
Κοινωνία
Ανάπαυση κατά τη φυγή στην Αίγυπτο (Μπαρότσι)

Η Ανάπαυση κατά τη φυγή στην Αίγυπτο, έργο του Φεντερίκο Μπαρότσι (Ουρμπίνο, 1538-1612), φιλοτεχνήθηκε το 1573 για λογαριασμό του συλλέκτη Σιμονέττο Αναστάτζι. Σήμερα φιλοξενείται στη συλλογή της Πινακοθήκης των Μουσείων του Βατικανού.

Η εικόνα είναι γεμάτη σύμβολα που προεικονίζουν τη μοίρα του Χριστού: η κούπα που γεμίζει η Παναγία με νερό από το ρυάκι συμβολίζει τη Βάπτιση του Κυρίου στον Ιορδάνη ποταμό, το μαξιλάρι στο οποίο κάθεται το Θείο Βρέφος και το γαϊδουράκι τη θριαμβευτική είσοδό του στα Ιεροσόλυμα, ενώ τα κόκκινα κεράσια που κόβει ο Ιωσήφ από το δέντρο το αίμα που θα χυθεί στο Σταυρό. Όλα αυτά τα στοιχεία, σε μία εποχή οπότε οι πίνακες αυτού του είδους εξυπηρετούσαν την ανάγκη των πιστών για συγκέντρωση και προσευχή, δίνουν στη σύνθεση μια διάσταση οικειότητας και μια ξεχωριστή τρυφερότητα.

Στη ζωγραφική του Μπαρότσι το χρώμα αναδίδεται σαν άρωμα από τα αντικείμενα, διαχέεται, εξαερώνεται. Το ύφος του ακολουθεί το ρεύμα του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα που εκφράζει το θρησκευτικό συναίσθημα χωρίς τις περίπλοκες φόρμες του Μανιερισμού. Αντίθετα προτιμά τις ντελικάτες εικόνες, τα ροδαλά χρώματα, το απαλό φως και τα τοπία ως υπόβαθρο. Ο ακριβής τρόπος που αποδίδει πολλές λεπτομέρειες (τα φρούτα, τα μεταλλικά αντικείμενα, τα αντικείμενα στην κάτω αριστερή γωνία) προαναγγέλλει τις επικείμενες εξελίξεις που θα γεννήσουν το νέο (για την Ιταλία) είδος των «νεκρών φύσεων».

Βιβλιογραφία 
 «Μουσεία Βατικανού, Ρώμη» (2006), σειρά «Μουσεία του Κόσμου», Βιβλιοθήκη Τέχνης των εκδόσεων «Η Καθημερινή», σελ. 142-143, ISBN 978-960-6709-16-6.
 «Rest on the Flight to Egypt», καταχώρηση στην «Web Gallery of Art».

Έργα ζωγραφικής
Εκθέματα στα Μουσεία Βατικανού
Στιβ Γκρίμετ

Ο Στιβ Γκρίμετ (αγγλικά: Steve Grimmett) είναι Άγγλος τραγουδιστής και μέλος του χέβι μέταλ συγκροτήματος Grim Reaper, ενώ έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με ονόματα όπως οι Onslaught και οι Lionheart.

Καριέρα
Ο Γκρίμετ ξεκίνησε την μουσική του πορεία με τους Medusa, το 1978. Τέσσερα χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στους Grim Reaper, με τους οποίους γνώρισε επιτυχία με τρεις δίσκους οι οποίοι μπήκαν στα αμερικάνικα τσαρτ. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988, μετά από δικαστικές διαμάχες με την δισκογραφική τους εταιρεία, Ebony Records.

Το 1989, ο Γκρίμετ αντικατέστησε τον Σάι Κίλερ στους Onslaught, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "In Search of Sanity". Στη συνέχεια, σχημάτισε τους Lionsheart με το ντράμερ Άντονι Κρίστμας, τον κιθαρίστα Μαρκ Όουερς, τον μπασίστα Στιβ Όουερς και τον κιμπορντίστα Γκράχαμ Κολέτ. Μετά από συνεχείς αλλαγές μελών, το συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, με το ομώνυμο άλμπουμ του να σκαρφαλώνει στο # 12 και το "Pride In Tact" στο # 68. Ακολούθησαν τα "Under Fire" το 1998 και "Abyss" το 2004.

Το 2006, οι Grim Reaper επανενώθηκαν πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, με την σύνθεση η οποία ηχογράφησε το προσωπικό άλμπουμ του Γκρίμετ με τίτλο "Personal Crisis", το 2007. Έχει ανακοινωθεί η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος μετά το "Rock You to Hell" του 1987, με πιθανή κυκλοφορία μέσα στο 2014. Τελικά, το άλμπουμ "Walking in the Shadows" έφθασε στα ράφια των δισκοπωλείων το 2016.

Τον Ιανουάριο του 2017, οι Grim Reaper έπαιζαν στο Εκουαδόρ όταν ο Γκρίμετ ένιωσε μία αδιαθεσία και αναγκάστηκε να ολοκληρώσει την συναυλία καθήμενος. Αφού μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο, υποβλήθηκε σε εγχείρηση ώστε να αφαιρεθεί μια μόλυνση από το δεξί του πόδι. Η μόλυνση πρόλαβε να εξαπλωθεί με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ακρωτηριαστεί μέρος του δεξιού ποδιού του τραγουδιστή.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Grim Reaper Vocalist Steve Grimmett - Interview
 Grim Reaper | Biography | AllMusic
 STEVE GRIMMETT > Biography - YouZeeK

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
stevegrimmett.co.uk
Myspace
 Steve Grimmett's Grim Reaper | Facebook

Βρετανοί τραγουδιστές
Βρετανοί μουσικοί
Νόμος 4014/2011

Ο νόμος του ελληνικού κράτους 4014/2011, ΦΕΚ Α209/21-09-2011 "Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος"'', αναφέρεται συχνά ως ο "νόμος των αυθαιρέτων" και αφ’ ενός επαναρρυθµίζει τον τρόπο περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων και δραστηριοτήτων και το σύστηµα περιβαλλοντικών ελέγχων, και αφ’ ετέρου χαράσσει µια «κόκκινη γραµµή» στην αυθαίρετη δόµηση.

Κεφάλαιο Β: Ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με τη δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου 
Με το άρθρο 23 (πρώτο άρθρο του κεφαλαίου Β) θεσμοθετείται η απαγόρευση εµπράγµατων δικαιοπραξιών σε ακίνητα µε αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετες αλλαγές χρήσης. Δημιουργείται μια "κόκκινη γραμμή" για την αυθαίρετη δόμηση καθώς σε ακίνητα με αυθαίρετες κατασκευές ή χρήσεις στερείται το δικαίωμα μεταβίβασης, γονικής παροχής και γενικά κάθε δικαιοπραξίας εν ζωή. Για την εφαρμογή της απαγόρευσης αυτής θεσμοθετείται η υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και η βεβαίωση μηχανικού ότι το ακίνητο δεν έχει αυθαίρετες κατασκευές και ότι δεν υπάρχουν εγκατεστημένες αυθαίρετες χρήσεις ως απαραίτητο δικαιολογητικό για κάθε δικαιοπραξία εν ζωή. Από την απαγόρευση αυτή εξαιρούνται τα νομίμως υφιστάμενα κτίρια προ του 1955 καθώς και τα ακίνητα που έχουν ρυθμιστεί με τους νόμους 1337/1983 (Νόμος Τρίτση), 3843/2010 (νόμος ημιυπαιθρίων) και 4014/2011 (νόμος αυθαιρέτων).

Στη συνέχεια του κεφαλαίου Β του νόμου θεσμοθετούνται οι προϋποθέσεις με τις οποίες μπορούν να ρυθμιστούν αυθαίρετα κτίσματα, κατασκευές και χρήσεις. Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα διατήρησης κάθε αυθαιρέτου κτίσματος, κατασκευής ή χρήσης για 30 χρόνια ύστερα από την καταβολή του ενιαίου ειδικού προστίμου. Το ενιαίο ειδικό πρόστιμο υπολογίζεται με βάση το είδος της αυθαίρετης κατασκευής ή χρήσης, το μέγεθος, την παλαιότητα και την αντικειμενική αξία της περιοχής του ακινήτου. Το ενιαίο ειδικό πρόστιμο κατατίθεται υπέρ του "Πράσινου Ταμείου" που είχε θεσμοθετηθεί με το νόμο 3843/2010 με στόχο την εκτέλεση έργων βελτίωσης του περιβαλλοντικού ισοζυγίου.

Τέλος, θεσμοθετείται η Ειδική Υπηρεσία Επιθεώρησης και Κατεδάφισης, με στόχο την καταπολέμηση της αυθαίρετης δόμησης, τον εντοπισμό των αυθαιρέτων κτισμάτων και την κατεδάφισή τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νόμος 4014/2011
 Αποφάσεις Διαδικασίας Ηλεκτρονικής Υποβολής και Διαδικασίας Είσπραξης και Απόδοσης του Παραβόλου (ΦΕΚ 2167 Β 27.09.2011)

Πηγές 
 Αυθαίρετα - διευκρινίσεις
 Αυθαίρετα Ερωτήσεις - Απαντήσεις

Δίκαιο περιβάλλοντος
Ελληνικό δίκαιο
Χωροταξία - Πολεοδομία
Αντιόχεια Μακεδονίας

Η Αντιόχεια ήταν μια ελληνιστική πόλη της Μακεδονίας.

Πρόκειται για την μοναδική Αντιόχεια σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως γίνεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο στην Φυσική Ιστορία του. Από τα συμφραζόμενα συνεπάγεται ότι η εν λόγω Αντιόχεια του λαού των Αντιοχέων βρισκόταν στην επαρχία της Μυγδονίας. Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε προς τιμήν του Σελευκίδη ηγεμόνος Αντιόχου Α΄ Σωτήρος, του δεύτερου συζύγου της Στρατονίκης. Αν όχι, τότε από κάποιον Αντιγονίδη βασιλιά που είλκυε την καταγωγή του από τον βασιλικό οίκο των Σελευκιδών.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Παραπομπές 

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Αρχαία Μυγδονία
Λυσιμάχεια Αιτωλίας

Η Λυσιμάχεια ήταν μια ελληνιστική πόλη της Αιτωλίας. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Στράβωνα, μεταξύ Πλευρώνος και Αρσινόης, επί των οχθών της ομώνυμης λίμνης και βρισκόταν στην οδό που ένωνε την αρχαία Καλυδώνα (σημ. Μεσολόγγι) με την Στράτο. Κατά τον τελευταίο, η πόλη λεγόταν παλαιότερα Ύδρα, όπως και η λίμνη. Παράλληλα μια αρχαία πλάκα με την επιγραφή ΛΥΣΙΜΑ[ΧΕΩΝ] που βρέθηκε κοντά στην πόλη Δοκίμιον (στην βόρεια ακτή της λίμνης), πιστοποιεί την ταύτιση της αρχαίας Λυσιμαχείας με το χωριό Μουρστιάνου που σήμερα λέγεται Λυσιμαχία. Απέχει πέντε χιλιόμετρα από την αρχαία Αρσινόη. Μια εικασία θέλει τους Αιτωλούς να μετονομάζουν την πόλη τους προς τιμήν του βασιλέως Λυσιμάχου που κατέλαβε την Μακεδονία την περίοδο 284-281 π.Χ. και ανάγκασε τον Αιακίδη Πύρρο να υποχωρήσει στην Ήπειρο.

Το σημερινό χωριό Λυσιμαχία λεγόταν κατά την Τουρκοκρατία Μουρστιάνου, από κάποιον Αγά Μουρστιάν, που είχε το κτήμα της περιοχής.
Με τις ανασκαφές όμως που έγιναν στη μέση του κάμπου και την ανακάλυψη του τάφου κάποιου στρατηγού Λυσιμάχου, μετονομάστηκε σε Λυσιμαχία. Αυτή είναι η δεύτερη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος. Κατά την αρχαϊκή εποχή υπήρχε μεγάλος οικισμός στη σημερινή θέση γύρω από τον Άγιο Νικόλαο. Τούτο αποδεικνύεται από μικρό κατάλοιπο Πελασγιακού τείχους, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τον Άγιο Νικόλαο, πλησίον του κοντινότερου ρέματος.

Πηγές
 Getzel M. Cohen, "The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor".
 Λυσιμάχεια.

Αρχαίες ελληνικές πόλεις
Πτολεμαΐς Αιτωλίας

Η Πτολεμαΐς ήταν μια ελληνστική πόλη της Αιτωλίας.

Η ύπαρξη της πόλεως πιστοποιείται από μια Δελφική επιγραφή του ύστερου 3ου αιώνος π.Χ. που αναφέρει ένα Αιτωλό ιερομνήμονα με το εθνικό Πτολεμαιεύς. Πολύ πιθανόν η Αιτωλική Συμπολιτεία να μετονόμασε μια παλαιότερη πόλη σε Πτολεμαΐδα, προς τιμήν του Μακεδόνα φαραώ Πτολεμαίου Γ΄ που τους χορήγησε βοήθεια στον πόλεμό της με τον Αντίγονο Γ΄. Να μην λησμονηθεί ότι η δυναστεία των Πτολεμαίων ανέπτυξε καλές σχέσεις με την συμπολιτεία, απόδειξη των οποίων ήταν αγάλματα της μακεδονικής βασιλικής δυναστείας της Αιγύπτου από τον Αιτωλό Λάμιο στους Δελφούς και από την συμπολιτεία στο Θέρμο. Επιπλέον λίγο νωρίτερα η ίδια η συμπολιτεία ίδρυσε την Αρσινόη προς τιμήν της Αρσινόης Β΄ και την Λυσιμάχεια προς τιμήν του Λυσιμάχου.

Η τοποθεσία της Πτολεμαΐδος είναι άγνωστη.

Πηγές
 "The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor", από τον Getzel M. Cohen.

Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Φυσιοκρατία

Ο όρος φυσιοκρατία σχετίζεται με διάφορα σχήματα αντίληψης και θεώρησης των πραγμάτων, τόσο οικονομικών και πολιτικών-νομικών, όσο και φιλοσοφικών.

Φιλοσοφία, ηθική 
Στη φιλοσοφία με τον φυσιοκρατία ή νατουραλισμός χαρακτηρίζεται η θεώρηση που θέτει υπέρτατη δύναμη την αυθυπαρξία της Φύσης. Σύμφωνα με την αντίληψη αυτή οι ηθικές αξίες των ανθρώπων εκπορεύονται από τους ίδιους τους νόμους με τους οποίους οργανώνεται η Φύση και πηγάζουν απ΄ αυτή. Στην αρχαιότητα εκφραστές της φυσιοκρατικής θεώρησης λογίζονται ως ένα βαθμό οι Στωικοί φιλόσοφοι. Στη νεότερη εποχή θεωρείται ο Γερμανός Ερνστ Χαίκελ που υποστήριξε την ακραία εξέλιξη ως ενιαία ερμηνεία της Φύσης σε μια φιλοσοφική προσέγγιση αντίθετη προς την τελεολογία της Εκκλησίας. Ο σύγχρονος μεταφυσικός νατουραλισμός (metaphysical naturalism) εστιάζει στον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος και στον τρόπο που αποκτάται η γνώση.

Οικονομία 
Στο χώρο της παραγωγής, της οικονομίας και της κρατικής ή δημόσιας διοίκησης, η φυσιοκρατία ως σύστημα
σχετίζεται με τους δημόσιους άνδρες, τους στοχαστές, νομικούς και πολιτικούς που δημιούργησαν στη Γαλλία την φερώνυμη σχολή οικονομική σκέψης.

Παραπομπές

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ός, σελ.227.

Φιλοσοφικές θεωρίες
Φιλελευθερισμός
Ιστορία της οικονομίας
Μέμφις (Τενεσσί)

To Μέμφις είναι πόλη  των Η.Π.Α. νοτιοδυτικά της αμερικανικής πολιτείας του Τενεσί, και η έδρα της κομητείας του Σέλμπι Κάουντι. Η πόλη βρίσκεται νότια από την συμβολή των ποταμών Γουλφ και Μισισιπή.

To Μέμφις είχε πληθυσμό 646.889 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010, πληθυσμός που την καθιστά την μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Τενεσί, τρίτη μεγαλύτερη στις Νοτιοανατολικές Η.Π.Α. και 20η μεγαλύτερη σε ολόκληρες τις  Η.Π.Α. Η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Μέμφις, συμπεριλαμβανομένου περιοχών των γειτονικών πολιτειών Μισισιπή και Αρκάνσας, είχε το 2010 πληθυσμό 1.316.100 κατοίκους. Το γεγονός αυτό καθιστά το Μέμφις τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στο Τενεσί, και μόνο η μητροπολιτική περιοχή του Νάσβιλ, η οποία έχει ξεπεράσει το Μέμφις τα τελευταία χρόνια, είναι μεγαλύτερη. To Μέμφις είναι η νεότερη των μεγάλων πόλεων του Τενεσί. Ένας κάτοικος του Μέμφις αναφέρεται ως Μέμφιαν και η περιοχή Μέμφις είναι γνωστή, ιδιαίτερα σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, ως «Μεσο-νότια» (Mid-South).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
  Επίσημη κυβερνητική ιστοσελίδα 

Πόλεις του Τενεσί
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2010

Οι Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών το 2010 διεξάχθησαν στις 2 Νοεμβρίου, για τις 37 από το σύνολο των 100 εδρών. Μια ειδική εκλογή για μια 38η έδρα διεξήχθη στην Μασαχουσέτη στις 19 Ιανουαρίου 2010, για μια θητεία που λήγει τον Ιανουάριο 2013. Τριάντα τέσσερις έδρες ήταν για εξαετείς θητείες στην "τάξη τρία" της Γερουσίας, ενώ τρεις (στο Ντέλαγουερ, την Νέα Υόρκη, και τη Δυτική Βιρτζίνια) ήταν ειδικές εκλογές για βραχύτερες θητείες.

Σύνοψη των αποτελεσμάτων 

Σύνοψη των αποτελεσμάτων των εκλογών της Γερουσίας των ΗΠΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010

A Περιλαμβάνει διορισθέντες κατόχους οι οποίοι κέρδισαν εκλογές για να ολοκληρώσουν την θητεία τους ή για την επόμενη πλήρη θητεία.

ID Οι δύο Ανεξάρτητοι συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς στην ομάδα τους.

Πηγή: The Green Papers 2010 U.S. Senate Popular Vote and FEC Total Receipts by Party

Μεταβολή στη σύνθεση

Σύνοψη

Σύνθεση της Γερουσίας πριν τις εκλογές

Σύνθεση της Γερουσίας μετά τις εκλογές και πριν από την έναρξη του 112ου Κογκρέσου

Σύνθεση της Γερουσίας κατά την έναρξη του 112ου Κογκρέσου

Σύνοψη των αναμετρήσεων

Ξεχωριστή εκλογή

Εκλογές του Νοεμβρίου 
Πηγή: http://elections.nytimes.com/2010/results/senate

Βλέπε επίσης
Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ 2010
Εκλογές κυβερνητών των ΗΠΑ 2010
Εκλογές στις ΗΠΑ 2010

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Party in Power - Δείχνει ποιο κόμμα ήλεγχε την Γερουσία (καθώς και την Βουλή και την Προεδρεία) από το 1945.
Senate pickups  - Contains a graph of how many Senate seats each party gained during each election from 1946–2008
Candidates for U.S. Congress at Project Vote Smart
U.S. Senate from OurCampaigns.com
Congressional Races in 2010 from Open Secrets (campaign contributions)
2010 National Congressional Ballot from Pollster.com
Senate Race Forecast in 2010 from Pollstered.com
Election 2010: Senate Elections from Rasmussen Reports
Florida Senate District 22
Battle for the Senate from Real Clear Politics
Senate Races in 2010 from CQ Politics

Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Δημήτριος Δομβριάδης

Ο Δημήτριος Δομβριάδης (1816-1905;) ήταν Έλληνας ζωγράφος καταγόμενος από τη Θράκη, Σλίβεν, Βουλγαρία.

Βίος
Από το 1844 μέχρι το 1848 σπουδάζει στο Σχολείο των Τεχνών. Ο Όθων αναγνώρισε το ταλέντο του και τον στέλνει με υποτροφία στη Ρώμη, στην Academia di Belle Arti. Αργότερα πάει στην Βουλγαρία όπου πλέον ζει εκεί και διαπρέπει με το όνομα Dobrovitch  (Димитър Добрович). Το έργο του, επηρεασμένο από την τέχνη της αναγέννησης, περιλαμβάνει ηθογραφικές σκηνές και προσωπογραφίες, καθώς και αντιγραφές έργων ιταλικής τέχνης. Έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στη Ρώμη, στην Αθήνα (Ολύμπια, 1875).

Παραπομπές

Πηγές
 Μαρίνος Καλλιγάς: Ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. ΙΓ (1977), σελ. 535
 Ανώνυμος: το λήμμα «Δομβριάδης (Δομβρίδας) Δημήτριος»,στο: Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος-20ος αι., τόμ. 1, εκδ. «Μέλισσα», 1997, σελ. 379

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσ. Εθνική Πινακοθήκη, Δομβριάδης Δημήτριος

Έλληνες ζωγράφοι
1373 Σινσινάτι

Ο Σινσινάτι (Cincinnati) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,601. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντγουιν Χαμπλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Όρους Γουίλσον, στην Καλιφόρνια, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη των ΗΠΑ για να τιμηθεί το αστεροσκοπείο της, του οποίου το προσωπικό εκτέλεσε τους περισσότερους από τους υπολογισμούς της τροχιάς του αστεροειδή.

Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς και η μεγάλη κλίση της ως προς την εκλειπτική.

Φυσικά χαρακτηριστικά 
Ο φασματικός τύπος του Σινσινάτι είναι Xk. Ο Σινσινάτι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 περίπου ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσιντσινατι
Πέτραι Εορδαίας

Οι Πέτραι ήταν μια ελληνιστική πόλη της αρχαίας επαρχίας Εορδαίας. 

Η πόλη ιδρύθηκε τον 3ο αι. π.Χ. από τον Αντίγονο Γονατά και οι δύο κύριες οικοδομικές της φάσεις χρονολογούνται στον 3ο και το 2ο αι. π.Χ. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της επαρχίας. Υπήρξε μια καλά οργανωμένη αγροτοβιοτεχνική πόλη με οικονομική ευμάρεια και υψηλό βιοτικό επίπεδο, που οφειλόταν τόσο στο εύφορο κάμπο της όσο και στη λειτουργία της ως εμπορικού κέντρου πάνω στην Εγνατία οδό. Κτισμένη σε θέση οχυρή, αναπτύσσεται γύρω από ένα κεντρικό αστικό ιερό, το οποίο συνιστά τον πυρήνα της δημόσιας ζωής και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό όλη την κοινωνία και την ιδιωτική ζωή των κατοίκων της. Η πόλη περικλειόταν από τείχος και το πολεοδομικό της σύστημα ήταν προσαρμοσμένο στη διαμόρφωση του επικλινούς εδάφους. Οι οικίες ήταν οργανωμένες σε ομάδες τριών – τεσσάρων και κτισμένες σε αλλεπάλληλα άνδηρα. Άρτια οργανωμένο σύστημα παροχής νερού κατέληγε σε κρήνες σε διάφορα σημεία της πόλης, όπου λειτουργούσαν εργαστήρια κεραμικής, μεταλλοτεχνίας και γλυπτικής.

Βρίσκεται στο σημερινό χωριό Πέτρες στην δυτική όχθη της λίμνης Πετρών.

Πηγές
  Ιερά μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας.

Αρχαίες πόλεις της Μακεδονίας
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10

Το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου 2009-10 ξεκίνησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 2010. Συμμετείχαν 160 ομάδες χωρισμένες σε 10 ομίλους, που περιλάμβαναν διαφορετικό αριθμό ομάδων ο καθένας. Ο πρωταθλητής του κάθε ομίλου εξασφάλισε την άνοδό του στη Γ' Εθνική ενώ οι τελευταίες ομάδες του κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος την άνοδο στην Γ Εθνική εξασφάλισαν οι Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας, Αετός  Σκύδρας, ΑΕ Ποντίων Κατερίνης, Τύρναβος, Ναυπακτιακός Αστέρας, Πανηλειακός, Ηρακλής Ψαχνών, Απόλλων Σμύρνης, Καλλονή και ΑΟ Χανιά. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν η επιστροφή του Απόλλωνα Σμύρνης και του Πανηλειακού στις υψηλότερες κατηγορίες, μετά από τρία χρόνια παραμονής αμφότερων των ομάδων στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.

Βαθμολογίες

1ος Όμιλος 

 Η Ελπίδα Σαπών έχει 1 μηδενισμό 
 Ο Μέγας Αλέξανδρος Ιάσμου αποχώρησε από το πρωτάθλημα

2ος Όμιλος 

 Ο Αστέρας Ιτέας αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα
Σε αγώνα κατάταξης: Απόλλων Λάρισας - Εθνικός Καστρακίου 3-2 παρ. (2-2 κ.δ.).

5ος Όμιλος

6ος Όμιλος 

 Η Λειβαθώ αποχώρησε από το πρωτάθλημα
Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ο. Κροκεών - Α.Ο. Τσιλιβή 4-2 πεν. (0-0 κ.δ., παρ.).

7ος Όμιλος 

 Η Α.Ε. Χαλκίδας αποχώρησε από το πρωτάθλημα
 Ο Ολυμπιακός Λουτρακίου και ο Ηρακλής Ξυλοκάστρου έχουν από 1 μηδενισμό.

8ος Όμιλος 

 Ο Φωστήρας έχει -2 βαθμούς

9ος Όμιλος

10ος Όμιλος 

 Ο Αστέρας Ρεθύμνου έχει -2 βαθμούς 
 Ο ΠΑΟ Κρουσώνα έχει 1 μηδενισμό και -3 βαθμούς

Παραπομπές

Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1951

Το ΙΣΤ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1951 διεξήχθη στις 9 και 10 Ιουνίου 1951 στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. της Αθήνας και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.. Στο πρωτάθλημα δήλωσαν συμμετοχή αθλήτριες από 8 συλλόγους: 16 στα 100μ, 12 στα 200μ, 14 στα 80μ εμπ, 35 στο μήκος, 26 στο ύψος, 19 στο δίσκο, 20 στη σφαίρα και 20 στο ακόντιο. Τελικά, μετείχαν μόνο 15 που πήραν μέρος σχεδόν σε όλα τα αγωνίσματα, με αποτέλεσμα να μη σημειωθούν μεγάλες επιδόσεις λόγω της κόπωσης των αθλητριών, ειδικά τη δεύτερη μέρα. Μοναδική αθλήτρια από την επαρχία ήταν η Γεωργία Δραμπουκάκη από τα Χανιά. Δεν μετείχε η πρωταθλήτρια Φανή Αργυρίου, η οποία είχε πρόσφατα υποβληθεί σε εγχείριση σκωληκοειδίτιδας .

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πεντάθλου έγινε χωριστά από τους πανελλήνιους αγώνες, στις 3 και 4 Νοεμβρίου στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ., αλλά τα αποτελέσματα δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Η αποχώρηση της Φ. Αργυρίου στο τέλος της α΄ ημέρας έδωσε την ευκαιρία στη Χαλκιαδάκη να κατακτήσει τον τίτλο.

Οι νικήτριες

Βαθμολογία

Πηγές

"Αθλητική Ηχώ", 11/6/1951.
"Αθλητική Ηχώ", 10/6/1951.
"Αθλητική Ηχώ", 09/6/1951.
"Αθλητική Ηχώ", 05/11/1951.

Γυναικων
Στίβος το 1951
Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Χρύσανθος ο εκ Μαδύτων

Ο Χρύσανθος ο εκ Μαδύτων ή εκ Μαδύτου (κατά κόσμον Καράμαλης, 1770 - 1846) ήταν Έλληνας λόγιος και μουσικός διδάσκαλος του 19ου αιώνα από τη Μάδυτο της Θράκης. Ήταν επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Δυρραχίου και κατόπιν Μητροπολίτης Σμύρνης και Προύσης.

Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τη Μάδυτο της Θράκης, όπου γεννήθηκε περί το 1770. Σπούδασε βυζαντινή μουσική στην Κωνσταντινούπολη με δάσκαλο τον Πέτρο Βυζάντιο, όπου και δίδαξε εκκλησιαστική ψαλμωδία από το 1815. Ήταν εξαιρετικός γνώστης της αραβικής και οθωμανικής παραδοσιακής μουσικής, και γνώριζε λατινικά και γαλλικά. Το 1819 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Δυρραχίου, όπου έζησε μέχρι το 1833, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Σμύρνης. Το 1837 εξελέγη Μητροπολίτης Προύσης, θέση στην οποία παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του, το 1846.

Το έργο του
Ήταν ένας από τους τρεις ανανεωτές της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής, μαζί με τον Χουρμούζιο τον Χαρτοφύλακα και τον Γρηγόριο Λευίτη. Εισήγαγε μεταρρύθμιση, στόχος της οποίας ήταν να απλοποιήσει τη βυζαντινή νευματική σημειογραφία, η οποία στις αρχές του 19ου αιώνα θεωρούνταν εξαιρετικά περίπλοκη και ως εκ τούτου προσβάσιμη μόνο σε επαγγελματίες ψάλτες. Ο Χρύσανθος πρότεινε το δικό του είδος μουσικής ανάγνωσης, χρησιμοποιώντας τα πρώτα επτά γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου: Π α Β ου Γ α Δ ι Κ ε Ζ ω Ν η. Επιπλέον, ο Χρύσανθος πρότεινε μια νέα ταξινόμηση οκτώ τόνων που βασίζεται σε τρεις τύπους μελωδιών - διατονικών, χρωματικών και εναρμονικών, και περιέγραψε πιθανές μεταβάσεις κατά γένος. Για τον ίδιο σκοπό απλοποίησης, ο Χρύσανθος αναθεώρησε εκκλησιαστικούς ύμνους του 14ου-15ου αιώνα, αντικαθιστώντας τα αρχικά σημάδια με κατανοητές «θέσεις» του τόνου. Χάρη στη μεταρρύθμιση αυτή, το τεράστιο ρεπερτόριο της βυζαντινής μονωδίας έγινε διαθέσιμο σε απλούς τραγουδιστές που δεν γνώριζαν τις περιπλοκές της μεσοβυζαντινής σημειογραφίας.

Μουσικά έργα του

Παραπομπές

Πηγές 

 
 Θεοδόσιος Β. Γεωργιάδης, Η Νέα Μούσα : Συνοπτική ιστορική και τεχνική μουσική μελέτη, Εν Σταμπουλ, Τύποις Μάρκου Δημητριάδου, 1936.
 

Αρχιεπίσκοποι
Έλληνες ιεράρχες
Αλβανική Ορθόδοξη Εκκλησία
Βυζαντινή μουσική
Μητροπολίτες Σμύρνης
Μητροπολίτες Προύσης
Δασολογία

Δασολογία είναι η επιστήμη που έχει ως αντικείμενο τη μελέτη του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος από βιολογική, τεχνική, οικονομική και οικολογική άποψη. Στην εφαρμογή της έγκειται η επιστημονική διαχείριση και αξιοποίηση του δάσους, με βάση τις αρχές της αειφορίας και της πολλαπλής χρήσης του, με σκοπό την απολαβή όσο το δυνατό περισσότερων προϊόντων και υπηρεσιών για τον άνθρωπο, χωρίς αυτό να υποβαθμίζεται ή να καταστρέφεται.

Σύγχρονη ιστορική εξέλιξη 
Η Δασολογία -ως σύγχρονη επιστήμη- ξεκίνησε από τις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Αιτία της προσπάθειας για βαθύτερη γνώση του δάσους και του περιβάλλοντος στάθηκαν οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες σε ξύλο, σε συνδυασμό με τα οικολογικά προβλήματα που ανέκυψαν, σαν ουσιαστική απόρροια της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Αυτές οι ανάγκες και ανησυχίες οδήγησαν στην δημιουργία Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων στη Μεσευρώπη και αργότερα στην υπόλοιπη ήπειρο. Στην Ελλάδα η πρώτη Ανώτατη Δασολογική Σχολή ιδρύθηκε και λειτούργησε το 1917 στην Αθήνα, από όπου και μεταφέρθηκε το 1927 στην Θεσσαλονίκη για να αποτελέσει τη δεύτερη, μετά τη Φιλοσοφική, σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Άσκηση της Δασολογίας 
Υπεύθυνες υπηρεσίες για την εφαρμογή της Δασολογίας στην Ελλάδα είναι τα Δασαρχεία και οι ασχολούμενοι επαγγελματικά με το δάσος είναι οι Δασολόγοι, οι δασοπόνοι και οι δασεργάτες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Διαδικτυακή Κοινότητα Δασολόγων
Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Πηγές 
 Τσουμής, Γ. 1978. Δάσος και Δασολογία. Λόγος που εκφωνήθηκε στις 5/12/1977 στη μεγάλη αίθουσα τελετών του ΑΠΘ για την επέτειο 50 χρόνων δασολογικής εκπαίδευσης.Αυτοτελής έκδοση ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 1978.
 Ιστοσελίδα τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων

Οικοσυστήματα
Δασική βοτανική

Δάση
Δάσος
Δασοπονία

Δασοπονία είναι η επιστήμη (η οποία υπάγεται στις Γεωπονικές επιστήμες) που έχει ως κύριο αντικείμενο τη διαχείριση, τη χρήση, την προστασία και τη συντήρηση όλων των δασικών οικοσυστημάτων και των δασών, συμπεριλαμβανόμενων και όλων των δασικών και λιβαδικών εκτάσεων. 

Η συγκομιδή δασικών προϊόντων, η προστασία της πανίδας και της χλωρίδας, η γενετική των δασοπονικών ειδών, η προστασία του εδάφους και των υδάτων, η προστασία της άγριας ζωής, η δασική αναψυχή εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της δασοπονικής επιστήμης. 

Η επιστήμη της δασοπονίας εμπεριέχει στοιχεία που καλύπτονται από διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα των βιολογικών, φυσικών, κοινωνικών και πολιτικών επιστημών.

Η σύγχρονη δασοπονία, γνωστή και ως δασοπονία πολλαπλών σκοπών, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνει:
 Τη δασική βοτανική
 Τη διαχείριση των δασών
 Τη συγκομιδή ξυλωδών και μη ξυλωδών προϊόντων
 Την προστασία της άγριας πανίδας
 Τη διαχείριση των υδάτων 
 Τα δασοτεχνικά έργα
 Τη δασική αναψυχή
 Την δασική προστασία και παθολογία
 Τη διαχείριση της βιοποικιλότητας
 Τη δασική εδαφολογία
 Τις αναδασώσεις και τη συντήρηση των δασικών οικοσυστημάτων.

Ο επιστήμων που εξασκεί τη δασοπονία ονομάζεται Δασοπόνος. Πρόσθετα, στη χώρα μας λέγεται είτε δασολόγος (αν είναι απόφοιτος πανεπιστημιακού τμήματος Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος), είτε δασοπόνος (αν είναι απόφοιτος τεχνολογικής κατεύθυνσης, βλ. πρώην τμήματος ΤΕΙ Δασοπονίας) 

Τα δασικά οικοσυστήματα έχουν πλέον αναγνωριστεί ως ένα πολύ σημαντικό τμήμα της Βιόσφαιρας, επηρεάζοντας καθοριστικά τον πλανήτη μας. Κατά συνέπεια, ο ρόλος της δασοπονίας είναι κεφαλαιώδους σημασίας, ως μια βασική, εφαρμοσμένη επιστήμη και τεχνολογικό αντικείμενο.

Ο άνθρωπος σήμερα εξαρτάται από τα δάση και τη βιοποικιλότητά τους, πολύ περισσότερο από ότι θεωρήθηκε στο παρελθόν και η δασοπονία είναι εκείνο το οικονομικό και περιβαλλοντικό πεδίο, το οποίο εξασφαλίζει φυσικούς πόρους και επηρεάζει πολλές βιομηχανικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες σε πολλά κράτη της Υφηλίου. Τα δάση σήμερα διασφαλίζουν περισσότερες από 86 εκατ. θέσεις εργασίας, ενώ συμπληρωματικά υποστηρίζουν πολλούς περισσότερους ανθρώπους με έμμεσο τρόπο. 

Σήμερα, στον 21ο αιώνα, η μελέτη και η έρευνα με σκοπό την καλύτερη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, τη γενετική βελτίωση των δασοπονικών ειδών, η δασοπονία εξελίσσεται και αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις δασικές αναδασώσεις σε φυσικά δάση και στην ανάπτυξη της Αγροδασοπονίας (forest plantations).

Παραπομπές
Ιωάννης Μαχαιρίδης

Ο Ιωάννης Μαχαιρίδης είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και πολιτικός, πρώην Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου από το 2011 ως το 2014.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1953 στο Μπαμπαλιό της τότε επαρχίας Βάλτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας από τους πρόσφυγες Θεοφύλακτο και Αρχόντω Μαχαιρίδη, το γένος Κανακίδη. Το 1972 τελείωσε το εξατάξιο Παπαστράτειο Γυμνάσιο Αγρινίου. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας, από όπου αποφοίτησε το 1978.

Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας Αρχιτέκτονας ως το 1982, οπότε υπηρέτησε στο Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος ως συνεργάτης του Αντώνη Τρίτση. Μέχρι τον Νοέμβριο του 1985 ήταν υπεύθυνος Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο ιδίου υπουργείου.

Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και της Κεντρικής Διοικούσας Επιτροπής του Επιμελητηρίου Ελλάδας, ενώ είναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου. Έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και με τον Χρυσό Σταυρό από τις Μητροπόλεις της Δωδεκανήσου. Έχει χριστεί Τιτουλάριος του Οικουμενικού Θρόνου με τον τίτλο του «Άρχοντα Καστρίσιου».

Με την τοπική αυτοδιοίκηση ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1985, οπότε και διετέλεσε νομάρχης Δωδεκανήσου, αξίωμα το οποίο κατείχε, κατά περιόδους, μέχρι το 1994. Το 1995 χρημάτισε περιφερειακός διευθυντής Δωδεκανήσου και από το 1996 ως το 2002, διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Αιγαίου. Στις νομαρχιακές εκλογές του 2002 εξελέγη ως αιρετός νομάρχης Δωδεκανήσου. Επανεξελέγη τον Οκτώβριο του 2006. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, ανέλαβε περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου και μέλος της διοικούσας επιτροπής της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ).

Είναι παντρεμένος με την παιδίατρο Ντίνα Παχύλη, και έχει δύο κόρες, την Ευστρατία και την Θεοφίλη.

Έλληνες αρχιτέκτονες
Νομάρχες Δωδεκανήσου
Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Περιφερειάρχες Νοτίου Αιγαίου
ΦΚ Μυλούζ

Η Φουτμπόλ Κλαμπ ντε Μυλούζ, πιο γνωστή ως ΦΚΜ ή απλά Μυλούζ είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Μυλούζ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1893 και αυτό τον καιρό αγωνίζεται στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας, το τέταρτο επίπεδο του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Μυλούζ παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Σταντ ντε λ'Ίλλ που βρίσκεται εντός της πόλης. Προπονητής της ομάδας είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Λοράν Κροκί και αρχηγός της ο αμυντικός Κριστόφ Μεϊρσμάν.

Η Μυλούζ ιδρύθηκε υπό το όνομα Fussball Club Mülhausen σε αυτό που ήταν τότε το Mülhausen, η Αλσατία και η Λωρραίνη, δηλαδή μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η τοποθεσία της ομάδας υπήρξε ανεξάρτητη από την κατοχή της περιοχής της Αλσατίας ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία. Η Μυλούζ παίζει στο γαλλικό ποδόσφαιρο μετά την ανακατάληψη της περιοχής μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποτελεί την δεύτερη παλαιότερη ομάδα στη Γαλλία μετά την ΑΚ Χάβρη. Η ομάδα έχει ελάχιστες επιτυχίες στο ενεργητικό της στη διάρκεια της ιστορίας της έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής της αγωνιζόμενη στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Γαλλίας. Πάντως, η Μυλούζ έχει περάσει πέντε σεζόν στην Λιγκ 1 και 27 σεζόν στην Λιγκ 2. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας στην Γαλλία ήταν η κατάκτηση της Division d'Honneur το 1928. Τοπικά, η Μυλούζ έχει κατακτήσει την Division d'Honneur της Αλσατίας επτά φορές. Στη διάρκεια της παρουσίας της ομάδας στην Γερμανία, κατέκτησε τρεις φορές την Gauliga Elsaß.

Η Μυλούζ έχει χρησιμεύσει ως τροφοδότης για αρκετούς παίκτες και προπονητές, με πιο γνωστούς τους Αρσέν Βενγκέρ και Ραϊμόν Ντομενέκ. Ο Βενγκέρ ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στην ομάδα πριν ξεκινήσει την ενασχόληση με την προπονητική. Είναι γνωστός για τον σημερινό του ρόλο ως προπονητής στην Άρσεναλ, αλλά πριν από αυτό, είχε επιτυχημένα περάσματα από την Νανσύ, την Μονακό, και την Ναγκόια Γκράμπους. Ο Ντομενέκ επίσης αγωνίστηκε για την Μυλούζ και η ομάδα χρησίμευσε ως πρώτη εργασία του ως προπονητής. Αργότερα αποτέλεσε προπονητή της Εθνικής Ομάδας της Γαλλίας την περίοδο 2004–2010.

Παραπομπές 
Grüne, Hardy (2001). Vereinslexikon. Kassel: AGON Sportverlag ISBN 3-89784-147-9
 Historical French domestic league results Jérôme Faugera's football page 
 Historical German domestic league results Das Deutsche Fussball-Archiv

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα 

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Φλίας

Ο Φλίαντας (Φλίας ή Φλιοῦς) θεωρείται ένας από Αργοναύτες και γιος του θεού Διόνυσου. Σύμφωνα με τη μυθολογία είναι ο ήρωας που έδωσε το όνομά του στην πόλη που τον γέννησε: την τότε Αραιθυρέα και μετέπειτα Φλίαντα. Η πόλη δηλαδή ονομάστηκε στη συνέχεια Φλιούς ή Φλειούς (Φλειοῦς).

Ο Φλίας  σύμφωνα με μια εκδοχή ήταν γιος τους Διόνυσου και της Χθονοφύλης ενώ σύμφωνα με άλλες, μητέρα του ήταν η Αραιθυρέα ή η Αριάδνη. Σημειωτέον ότι αναφέρεται αλλού και "φυλή Χθονόφυλη", δηλαδή  η φυλή των γηγενών, οπότε είναι πιθανόν το γυναικείο όνομα να προσωποποιεί τους γηγενείς κατοίκους της αρχαιότερης ιωνικής πόλης που δεν έφυγαν όταν εισέβαλαν οι Δωριείς αλλά έμειναν στην πατρίδα τους και επιμίχθηκαν με τους κατακτητές (οι περισσόεροι πάντως έφυγαν για τη Σάμο και τη Μικρά Ασία).  

Ο Παυσανίας αναφέρει την Αραιθυρέα ως κόρη του Άραντα. Οσο για τη Χθονοφύλη, την αναφέρει ως σύζυγο του Φλίαντα και μητέρα του γιου του Ανδροδάμαντα. 

Ο Υγίνος τον αποκαλεί "Φλιάσιο" και τον θεωρεί παιδί του Διόνυσου και της Αριάδνης. 

Στα "Ὀρφέως Ἀργοναυτικά" αναφέρεται απλώς ότι μητέρα του ήταν  μια νύμφη που μένει ανώνυμη.

Αργοναύτες
Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Αρχαίοι Κορίνθιοι
Ηλίας Δ. Φλέσσας



Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Πολιανή Καλαμών το 1770.Ο Ηλίας Φλέσσας του Δημητρίου ήταν ένα από τα 27 αδέλφια του αγωνιστή της επανάστασης Παπαφλέσσα.

"Οί υιοί αύτοΰ (Δημητρίου Φλέσσα) ’Αθανάσιος, ’Ιωάννης, Ήλίας, Νικήτας, Παναγιώτης καί Νικόλαος όλοι έφερον τήν νεωτέραν ταύτην επωνυμίαν". 

Προ της επαναστάσεως ευρίσκετο, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο , στην Σμύρνη και το 1817 επέστρεψαν στην Πολιανή, Μεσσηνίας, όπως αναφέρει ο Παναγιώτης Αργυρόπουλος.

Πολεμική δράση. 
Το 1819 έλαβε μέρος στή μυστική σύσκεψη των οπλαρχηγών πού έγινε στην  'Ιερά Μονή Βελανιδιάς, Καλαμάτας (Μάιος 1819) όπου  ανακοινώθηκαν σχέδια και αποφάσεις των εν Βουκουρεστίου Φιλικών σχετικώς με την προπαρασκευή και την εν καιρώ  έναρξιν τού 'Αγώνος. (Γ. 'Αναπλιώτης: Το ημερολόγιον τού 'Αγώνος έν Μεσσηνία. Καλαμάτα 1971. σελ.l5)   

Έλαβε μέρος στην απελευθέρωση της Καλαμάτας  "...  στις 21 Μαρτίου οι Τούρκοι της Καλαμάτας οχυρώθηκαν και στις 22 μπήκαν οι Μανιάτες στην πόλη. 

Ο Δ η μ. Χ ρ. Δ ο υ κ ά κ η ς, ό.π., σ. 221, γράφει ότι το Μουράτη, ο οποίος προσπάθησε να φύγει, συνάντησαν στη θέση Φραγκοπήγαδο οι στρατιώτες του Ηλία Φλέσσα, και τον σκότωσε ο Δ. Λιανός. Την κόρη του Μουράτη την αιχμαλώτισαν και την παρέδωσαν στον Αναγνωσταρά . Ήταν ο πρώτος Τούρκος που έπεσε από Ελληνικό βόλι. 

Ήταν μαζί με άλλα δύο αδέλφια του (τον Νικήτα και τον Ιωάννη) ένας από τους ηγέτες της μάχης του Βαλτετσίου . Κατά την άλωση της Τριπολιτσάς μπήκε πρώτος στην πόλη με τους Μεσσηνίους αγωνιστές των οποίων ηγείτο -από την πύλη του Λεονταρίου. Εκεί όμως τραυματίστηκε σοβαρά και τρεις μέρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του.

Ο Ηλίας Φλέσσας και ο Παναγιώτης Κεφάλας προτείνουν στον «μπουρλοτιέρη των ψυχών» Παπαφλέσσα, να αφήσει τους λόφους στο Μανιάκι και να ταμπουρωθεί ψηλότερα, στο βουνό, για να υπάρχει οδός διαφυγής. 

Απαντά: «Εγώ δεν ήρθα εδώ να μετρήσω το στρατό του Μπραϊμη, πόσος είναι, από τα ψηλώματα. Ήρθα να πολεμήσω. Ούτε τρελάθηκε ο Μπραϊμης να χασομεράει εκεί που ελπίζει να κερδίσει νίκη, μα θα τραβήξει ίσα κατά την Τριπολιτσά, κι εγώ τότε θα μείνω να μαζεύω από πίσω τα καρφοπέταλά του. Αν όμως τον κρατήσω εδώ στο Μανιάκι, γλιτώνω τον Μοριά, γιατί θα τον κάμω να πισωγυρίσει όπως ο Δράμαλης, ειτεμή θα πληρώσει ακριβά το αίμα μου και θα συλλογιστεί καλά ύστερα να μπει στην καρδιά του Μοριά. Καθίστε εδώ να πεθάνουμε σαν αρχαίοι Έλληνες»

Παραπομπές 

Φ
Πάνιον Προποντίδος

Το Πάνιον ήταν μια ελληνιστική πόλη, στις θρακικές ακτές της Προποντίδος.

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ευμένη Β΄ της Περγάμου. Τούτο αποδεικνύεται από μια επιγραφή στην αρχαία πόλη που τιμούσε τον Περγαμηνό βασιλέα ως ιδρυτή της πόλεως. Πράγματι οι Ρωμαίοι, θέλοντας να ανταμείψουν τις υπηρεσίες που τους προσέφερε ο Ευμένης στον πόλεμο εναντίον του Αντιόχου Γ΄ στην Μαγνησία, του επέτρεψαν να καταλάβει τις σελευκιδικές κτήσεις στην Θράκη. Τότε ίδρυσε το Πάνιον για επόπτευση της Θράκης. 

Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα νοτίως της Βισάνθης (σημ. Tekirdag) της ανατολικής Θράκης.

Πηγές
 The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor του Getzel M. Cohen.

Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Ελληνιστικές πόλεις
Θέμα Παρίστριον

Το Παρίστριον, που σημαίνει "δίπλα στον Ἴστρο", το αρχαίο όνομα του Δούναβη), η Παραδουνάβιο/Παραδούναβις, όνομα που προτιμάται στα επίσημα έγγραφα, ήταν Βυζαντινή επαρχία που κάλυπτε στην νότια όχθη του Κάτω Δούναβη (Κάτω Μοισία) κατά τους 11ο και 12ο αιώνα

Αν και οι Βυζαντινοί συγγραφείς χρησιμοποιούν τον όρο για να περιγράψουν τα μέρη κατά μήκος του Δούναβη γενικά, η επαρχία του Παρίστριου φαίνεται ότι αποτελούταν στο μεγαλύτερο μέρος από τη σύγχρονη Δοβρουτσά. Δεν είναι βέβαιο το πότε ιδρύθηκε η επαρχία: ο Ρουμάνος μελετητής Nicolae Bănescu θεωρούσε ότι ιδρύθηκε αμέσως μετά  το τέλος της εισβολής του Σβιάτοσλαβ A΄, ηγέτη των Ρως, στην Βουλγαρία (970–971), ενώ άλλοι, όπως ο Vasil Zlatarski, δημιουργία του τέλους-μέσα του 11ου αιώνα. Την επαρχία κυβερνούσε Κατεπάνω ή Δούκας, και είχε την έδρα της μάλλον στο Δορύστολον (η σύγχρονη Σιλίστρα), όπου όντως μαρτυρείται η ύπαρξη βυζαντινής  στρατηγίας τη δεκαετία 970. Στον απόηχο της νίκης του εναντίον των Ρως, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής (βασιλεία 969–976) διόρισε τον Λέοντα Σαρακηνόπουλο διοικητή στην βορειοανατολική Βουλγαρία, με βάση τα Μικρά Πρεσθλάβα / Ιωαννόπολις (Πρεσθλαβίτζα). Ο Σαρακηνόπουλος και οι υπό αυτού, επιδόθηκαν τα επόμενα χρόνια σε οχυρωματικά έργα στην περιοχή της Δοβρουτσά, όπου εγκαταλελειμμένα επιδιορθώθηκαν και επανδρώθηκαν ξανά.

Όμως η περιοχή γύρισε ξανά σε Βουλγαρικό έλεγχο υπό τους αδελφούς Κομητόπουλους το 986 και έμεινε μέχρι το περίπου 1001, όταν και αποκαταστάθηκε ο Βυζαντινός έλεγχος. Ο μελετητής Bănescu πάντως, θεωρεί ότι ο Δορύστολον παρέμεινε συνέχεια σε Βυζαντινά χέρια. Από το τα μέσα της δεκαετίας το 1030, η περιοχή γνώρισε συνεχείς επιδρομές από τους Πετσενέγους. Ο πληθυσμός αποσύρθηκε στις λίγες μεγάλες οχυρωμένες πόλεις, και οι Πετσενέγοι ήταν ελεύθεροι να εγκατασταθούν στην επαρχία σαν σύμμαχοι και αποικιστές (δηλαδή σύμφωνα με τον όρο που χρησιμοποιούσαν οι σύγχρονοι συγγραφείς, ως μιξοβάρβαροι), και κρατιόταν σε ειρηνική κατάσταση με υποχωρήσεις και μέσω του εκτεταμένου εμπορίου. Δεν ήταν πριν τη δεκαετία του 1070 όταν οι Πετσενέγοι εξαπέλυσαν ανοιχτή εξέγερση και αποτέλεσαν συνεχή απειλή για τις Βαλκανικές επαρχίες του Βυζαντίου, μέχρι που ηττήθηκαν τελειωτικά στην Μάχη του Λεβουνίου το 1091. Παρά κάποιες περιστασιακές επιδρομές από τους Κουμάνους μετέπειτα, το Παρίστριον παρέμεινε κατά κύριο λόγο ειρηνικό ευημερούν κατά το 12ο αιώνα.

Γνωστοί διοικητές του θέματος ήταν οι :
 Λέων Σαρακηνόπουλος, πριν το 976
 Ρωμανός Διογένης, δούξ, ο μετέπειτα αυτοκράτορας
 Βασίλειος Αποκάπης, δούξ
 Νέστωρ, δούξ
 Λέων Νικερίτης, 1091, δούξ
 Δημήτριος Κατακαλών, κατεπάνω
 Θεόδωρος Πηγονίτης, κατεπάνω

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Βυζαντινά θέματα
Μεσαιωνική Βουλγαρία