joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Απ' το χιόνι

Η ταινία Απ' το χιόνι είναι ελληνική ταινία του 1993, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα, βασισμένο στο διήγημα "Στο χιόνι" του Σωτήρη Δημητρίου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βασίλης Ελευθεριάδης, Αντώνης Μανωλάς και Μάνια Παπαδημητρίου.

Πλοκή 
Η ταινία περιγράφει τη διαδρομή τριών Βορειοηπειρωτών, του Θωμά Λέκκα, του Αχιλλέα Νάσιου και του ορφανού δεκάχρονου Νίκου, από τα χιόνια της Αλβανίας μέχρι την Αθήνα, όπου φτάνουν με τα πόδια διασχίζοντας ολόκληρη τη χώρα. Από τη στιγμή που θα φτάσουν στην Ομόνοια, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την πείνα, την ζοφερή πραγματικότητα που εξαφανίζει τα όνειρά τους και τον ρατσισμό.

Οι περιπέτειές των τριών Βορειοηπειρωτών καταλήγουν με τον θάνατο του Θωμά από ατύχημα σε μια οικοδομή και την απόφαση των άλλων δύο να επιστρέψουν στο χωριό τους, πίσω στο χιόνι.

Διανομή 

 Γεράσιμος Σκιαδαρέσης - Αχιλλέας Νάσιος
 Βάσιας Ελευθεριάδης - Θωμάς Λέκκας
 Αντώνης Μανωλάς - Νίκος
 Μάνια Παπαδημητρίου - Κατερίνα Δρόσου
 Λάζαρος Ανδρέου - Άλκης Κατσάρης
Στέλιος Παύλου - Βορειοηπειρώτης
 Μενέλαος Ντάφλος - αφεντικό
 Έκτορας Καλούδης - αστυνομικός
 Βασίλης Καμίτσης - ξενοδοχοϋπάλληλος
 Μαρία Κυριάκη - Δέσποινα
 Αλέκος Μάνδηλας - τηλεπωλητής
 Δημήτρης Μαυρόπουλος - Μάκης
 Ανδρέας Νάτσιος - συνοροφύλακας
 Σοφία Ολυμπίου - γιαγιά Δήμητρα
Κώστας Στεφανάκης - προδότης

Παραγωγή 
Το Απ' το χιόνι έκανε κινηματογραφική πρεμιέρα στις 16 Μαρτίου 1993. Κυκλοφόρησε σε μορφή νιτβιντί στις 13 Φεβρουαρίου 2002.

Βραβεία και διακρίσεις 

 Χρυσός Αλέξανδρος (βραβείο καλύτερης ταινίας), βραβείο σεναρίου, βραβείο φωτογραφίας, Fipresci στο ελληνικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
 Βραβείο καλύτερης ταινίας του Περιοδικού Σινεμά
 Βραβείο καλύτερης ταινίας (Licorne d'Or) στο Φεστιβάλ Αμιέν 
 Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Τρόιας
 Quinzaine des Realisateursστο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Κανών
 Τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Μανχάιμ

Παραπομπές

Εξωτερικές πηγές 

 Το Απ' το χιόνι στην TMDb

 Το Απ' το χιόνι στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
 Κριτική της ταινίας από την Ιωάννα Χουλιαρά
 Βίντεο από τα γυρίσματα

Απ' το χιόνι
Ταινίες του 1993
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Βαλκανιζατέρ

Το Βαλκανιζατέρ είναι ελληνική ταινία δρόμου του 1997 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σωτήρη Γκορίτσα. Βασίζεται στο βιβλίο του Σάκη Τότλη Ο συνδυασμός Έδεσσα-Ζυρίχη. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Στέλιος Μάινας, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και Γιώτα Φέστα. Η μουσική της ταινίας είναι του Νίκου Πορτοκάλογλου.

Πλοκή
Δύο φτωχοί φίλοι, ο Φώτης κι ο Σταύρος σε ένα χωριό της Έδεσσας, ακούν από έναν Έλληνα μετανάστη της Γερμανίας ότι διαρκώς υποτιμώμενο βουλγαρικό λέβα ανταλλάσσεται με δολάρια σε εξαιρετικά καλές τιμές στην μαύρη αγορά της Σόφιας, καταστρώνουν ένα σχέδιο για να πλουτίσουν. Σχεδιάζουν να υπεξαιρέσουν για μία εβδομάδα το ταμείο του αφεντικού της γυναίκας του Σταύρου, και να μετατρέψουν τις δραχμές σε δολάρια. Στη συνέχεια να πάνε στη Σόφια και να ανταλλάξουν τα δολάρια με λέβα και μετά να φτάσουν μέχρι την Ελβετία για να ξαναμετατρέψουν νομίμως τα λέβα σε δολάρια. Και στο τέλος να γυρίσουν στην Ελλάδα, επιστρέφοντας στο ταμείο και τα χρήματα που είχαν υπεξαιρέσει. 

Ξεκινούν με ένα σαράβαλο αυτοκίνητο για τη Σόφια και στην πορεία βρίσκονται με χαλασμένο αυτοκίνητο να ψάχνουν ανταλλακτικά, βρίσκουν κοινά μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων, ανταλλάσσουν δολάρια με λέβα σε μαύρες αγορές της Βουλγαρίας, ληστεύονται από αστυνομικούς, και όταν έχουν αλλάξει τα δολάρια συνεχίζουν τον ταξίδι για την Ελβετία. Στην Αυστρία συγκρούονται και καταστρέφεται το αυτοκίνητο, αλλά τους προσφέρονται δωρεάν ανταλλακτικά και φιλοξενούνται σε ένα ξενοδοχείο μαζί με ένα γκρουπ Γερμανών τουριστών τους οποίους εντυπωσιάζουν. Φτάνοντας στη Ζυρίχη, στην τράπεζα διαπιστώνουν ότι οι πληροφορίες τους ήταν λάθος σε ότι αφορά την ισοτιμία και δεν θα κέρδιζαν τίποτε. Σε μια στιγμή απόγνωσης ο Φώτης αποφασίζει να αλλάξουν τα λέβα με λίρες. Επιστρέφουν στο χωριό όπου περιμένουν ότι θα πιθανά θα πάνε φυλακή για την υπεξαίρεση. Η γυναίκα του Σταύρου εξηγεί στο αφεντικό της τι έγινε και του δίνει τις λίρες. Σε εκείνον άρεσε η έκβαση καθώς τα λεφτά ήταν ούτως ή άλλως «μαύρα» οπότε δεν θα μπορούσε να δηλώσει την κλοπή αλλά και θα ήθελε να μετατρέψει και άλλα σε λίρες πληρώνοντας τον Φώτη και τον Στέλιο να κάνουν το ίδιο και στο μέλλον, οπότε όλα λήγουν καλώς.

Συντελεστές 
Σκηνοθεσία
Σωτήρης Γκορίτσας
Σενάριο
Σωτήρης Γκορίτσας
Ηθοποιοί
Γιώτα Φέστα
Γεράσιμος Σκιαδαρέσης
Στέλιος Μάινας
Διεύθυνση Φωτογραφίας
Σταμάτης Γιαννούλης
Μοντάζ
Τάκης Κουμουνδούρος
Μουσική
Νίκος Πορτοκάλογλου
Ήχος
Νίκος Παπαδημητρίου
Παραγωγός
Διονύσης Σαμιώτης

Υποδοχή και κριτικές 
Η ταινία ήταν υποψήφια για το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τόκιο το 1997.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

 
 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες δρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Ελληνόφωνες ταινίες
Ταινίες του 1997
Μπραζιλέρο

Το Μπραζιλέρο είναι μια ελληνική ταινία του 2001 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σωτήρη Γκορίτσα. Πρωταγωνιστούν οι Στέλιος Μάινας, Ιβάνο Μαρεσκότι, Ρούφους Μπεκ, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Παναγιώτης Σαπουνάκης και η μουσική είναι του Νίκου Πορτοκάλογλου.

Συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 42ου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Πλοκή

Ο ευκατάστατος παράγοντας μιας ελληνικής επαρχιακής πόλης δέχεται ξαφνικά την αιφνιδιαστική επίσκεψη δυο Ευρωπαίων οικονομικών ελεγκτών, μιας τρόικας της εποχής, που έρχονται κατεπειγόντως να ελέγξουν την κατάληξη των ευρωπαϊκών δανείων σε Έλληνες επιχειρηματίες. 

Η ταινία αφηγείται την κωμικοτραγική περιπέτεια της σύγκρουσης  του Έλληνα με τους Ευρωπαίους ελεγκτές. Μια σάτιρα τόσο της Ελλάδας όσο και της Ευρώπης.

Παραπομπές 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ελληνόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες του 2001
Πωλίνα Ζερεμπτσόβα

H Πωλίνα Βίκτοροβνα Ζερεμπτσόβα (ρωσ. Полина Викторовна Жеребцова), γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1985 – στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, Γκρόζνι, της τότε ΕΣΣΔ. Είναι συγγραφέας και ποιήτρια. Στη γραφίδα της ανήκουν τα Ημερολόγια και τα Διηγήματα της Τσετσενίας, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες.

Βιογραφία 
H Πωλίνα Βίκτοροβνα Ζερεμπτσόβα, γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1985 στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, Γκρόζνι, της τότε ΕΣΣΔ. 

Η ίδια θεωρεί τον εαυτό της κοσμοπολίτη, αφού έλκει την καταγωγή της από διάφορες εθνικότητες. Το συγγραφικό της έργο ανήκει στη σχολή της ιστορικής τεκμηρίωσης. Έχει τιμηθεί με το βραβείο "Γιάνους Κορτσάκ", ήταν στη μικρή λίστα του βραβείου "Αντρέι Σάχαροφ" για "τη δημοσιογραφία ως γενναιότητα". 

Το 1994 η Πωλίνα ξεκίνησε να γράφει τα ημερολόγιά της, στα οποία κατέγραφε όλα όσα συνέβαιναν γύρω της. Τα Ημερολόγια καλύπτουν την παιδική της ηλικία, την εφηβεία και τη νεότητα, κατά τη διάρκεια των οποίων έγιναν οι τρεις πόλεμοι της Τσετσενίας. Το 2004 ολοκλήρωσε τη συγγραφή του Ημερολογίου της Τσετσενίας. Ήταν μόλις 19 ετών. 

Την 21η Οκτωβρίου τραυματίστηκε από θραύσματα βολών πυροβολικού στην Κεντρική Αγορά του Γκρόζνι. 

Το 2002 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. 

Το 2003 – 2004 φοίτησε στη Σχολή Ανταποκριτών. 

Το 2013 ζήτησε και έλαβε πολιτικό άσυλο στη Φινλανδία.

Βιβλιογραφία
2011 — "Το ημερολόγιο της Πωλίνας Ζερεμπτσόβα" (Δεύτερος Πόλεμος της Τσετσενίας)

2014 — "Μυρμήγκια στο γυάλινο δοχείο. Ημερολόγια της Τσετσενίας 1994 – 2004" (Πρώτος Πόλεμος της Τσετσενίας)

2015 — "Λεπτή ασημένια κλωστή" (Τσετσενίας ιστορίες)

2017 — "Γαϊδουρινή ράτσα" (Τα παιδιά στην Τσετσενία)

2017 – 45 parallel (novel), Ukraine

Κριτικές 
Η Πολιτκόφσκαγια περιέγραψε τον πόλεμο ως δημοσιογράφος που τον παρατηρούσε. Η Πωλίνα Ζερεμπτσόβα αφηγήθηκε τον πόλεμο εκ των έσω, από την καρδιά του σκότους. Περιοδικό Σπίγκελ, Νο 10 - 2015

Παραπομπές και σημειώσεις

Eξωτερικές συνδέσεις 
 The Guardian
 Ant in a Glass Jar Chechen Diaries 1994–2004 Fragment
 Polina Zherebtsova's Diary of the Chechen War
 Polina Zherebtsova's diary of the second Chechnya war
λογοτεχνία

Ρώσοι δημοσιογράφοι
Ρώσοι ακτιβιστές
Τσετσενία
Ρώσοι λογοτέχνες
Ζιάζιακος Πιερίας

Ο Ζιάζιακος ή το Ζιάζιακο (ή όπως αναφέρεται τώρα, Παλιοζιάζιακος) ήταν χωριό στα Πιέρια Όρη του νομού Πιερίας. Η ίδρυση του χωριού πιθανολογείται στα μέσα του 18ου αιώνα και αποτελούνταν από 18 οικογένειες. Κυριότερη ασχολία των κατοίκων αποτελούσε η κτηνοτροφία. Οι κάτοικοί του λόγο της τουρκοκρατίας αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε ασφαλέστερες περιοχές και έτσι το εγκατέλειψαν γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα (1850-1860), και εγκαταστάθηκαν στα σημερινά χωριά Λόφος και Ράχη (τα οποία ήταν ένα ενιαίο χωριό το οποίο οι κάτοικοι το είχαν αρχικά ονομάσει επίσης Ζιάζιακο). Το υψόμετρο της τοποθεσίας στο οποίο βρισκόταν χτισμένο το χωριό είναι 570 μέτρα και απέχει 15 χιλιόμετρα από το Λόφο και 28 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Στο πρώην αυτό χωριό βρίσκεται ο Ιερός Ναός κοιμήσεως της Θεοτόκου που στέκει μέχρι και σήμερα εκεί ως το μοναδικό κτίσμα του χωριού.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Πιερίας
Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Πιερίας
Άνσκαρ Α΄ της Ιβρέας

Ο Άνσκαρ Α΄ της Ιβρέας (πέθανε τον Μάρτιο του 902), μαργράβος της Ιβρέας (888 - 902),  και γενάρχης του Οίκου της Ιβρέας ήταν γιος του κόμη Αμεδαίου του Όσερετ με καταγωγή από την Βαυαρία και με εδάφη στο Τέγκερνσι. Την περίοδο (877 - 879) διετέλεσε κόμης του Οσερέτ στην Βουργουνδία. Μετά την εκθρόνιση του Καρόλου του Παχύ υποστήριξε την άνοδο στον Φραγκικό θρόνο του Γουίδων Γ΄ του Σπολέτο (888), μετά την ενθρόνιση του Εύδη, κόμη των Παρισίων ο Άνσγκαρ πιστός στον Γουίδων τον ακολούθησε στις Άλπεις, από εκεί μετέβη στην Ιταλία και εξελέγη βασιλιάς. Ο Γουίδων αντάμειψε τον Άνσγκαρ για τις υπηρεσίες του με την δημιουργία της μαργραβίας της Ιβρέας στα βορειοανατολικά του βασιλείου του και την παραχώρηση της στον ίδιον (888). Ο Άνσγκαρ ήταν σύμβουλος του Μπόζο της Προβηγκίας και αδελφός του Φούλκωνος, αρχιεπισκόπου του Ρεμς ενός φανατικού οπαδού της δυναστείας των Καρολιδών. Πολέμησε πάντοτε στο πλευρό του Γουίδων, όταν πέθανε (894) υποστήριξε τον γιο του Λαμβέρτου Β΄ του Σπολέτο στην διαδοχή, μετά τον πρόωρο θάνατο του Λαμβέρτου υποστήριξε τον Βερεγγάριο Α΄ της Ιταλίας και έγινε ένας από τους συμβούλους του. Το 896 ήταν ο μοναδικός που αντιστάθηκε στην επίθεση του Αρνούλφου της Καρινθίας στα βόρεια.

Οικογένεια
Το όνομα της συζύγου του είναι άγνωστο, αλλά είναι γνωστό το όνομα του γιου του:
 Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας διαδόχου του στην μαργραβία της Ιρβέας. Οι απόγονοι του βασίλευσαν στην Καστίλη.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
Wickham, Chris. Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000. MacMillan Press: 1981.

Οίκος της Ιβρέας
Γεώργιος Παπαγεωργίου (βιομήχανος)

Ο Γεώργιος Παπαγεωργίου (1883 - 1949) ήταν Έλληνας πολιτικός, κτηματίας και βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του κτηματία Στυλιανού Παπαγεωργίου από το Κατηχώρι Πηλίου. 

Ασχολήθηκε σε νεαρή ηλικία με τις οικογενειακές επιχειρήσεις και το 1905 ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο υφαντουργίας στο Βόλο, το οποίο λειτούργησε μέχρι το 1965. Το 1912 αγόρασε το άνω των 36.000 στρεμμάτων τσιφλίκι στη Μπάκραινα, στο οποίο οργάνωσε ένα πρότυπο αγρόκτημα εισάγοντας νέες μεθόδους καλλιέργειας αλλά και εγκαταλείποντας το κολληγικό σύστημα. Για μια περίοδο διευθυντής του κτήματός του ήταν ο Επαμεινώνδας Κυπριάδης. Το 1920 ίδρυσε την «Μακεδονική Γεωργική Εταιρεία» μέσω της οποίας αγόρασε σημαντικές εκτάσεις στην Μακεδονία, την Θράκη και τη Μικρά Ασία. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στην ίδρυση της Τράπεζας της Θεσσαλίας, η οποία χρεοκόπησε το 1930. Επίσης συμμετείχε στις εταιρείες «Ανώνυμος Εταιρεία Θαλασσίων Εργων ΕΡΘΑ» και «Εταιρεία Σιδηροδρόμων Πειραιώς- Αθηνών-Πελοποννήσου» (ΣΠΑΠ).

Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1923.

Παραπομπές 

Βουλευτές Βόλου
Βάγκος Γκλαβάνης

Ο Βάγκος Γκλαβάνης ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, πολιτικός και δοσίλογος του Βόλου.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στον Βόλο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γκλαβάνη. Αδερφός του ήταν ο Ιωάννης Γκλαβάνης. Σπούδασε μηχανολόγος στην Αγγλία και υπήρξε διευθυντής του Μηχανουργείου Βόλου. Συμμετείχε ως αεροπόρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, όπου και αιχμαλωτίστηκε.

Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1926 με την υποστήριξη του κόμματος των Φιλελευθέρων.

Κατά την περίοδο της κατοχής παρείχε υλική και χρηματική ενίσχυση στα Ες-Ες στα τάγματα ασφαλείας και στον δοσιλογικη οργάνωση ΕΑΣΑΔ. Δολοφονήθηκε από το ΕΑΜ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βάγκος Γκλαβάνης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Βουλευτές Λάρισας
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Ευδοξία (αυτοκράτειρα)

Η Αιλία Ευδοξία (... - 6 Οκτωβρίου 404) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του Αρκάδιου και μητέρα του Θεοδόσιου Β΄. Ήταν κόρη Φράγκου αξιωματιούχου, ωστόσο μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη.

Έγινε αυτοκράτειρα χάρη στον έπαρχο Ευτρόπιο, που την παρουσίασε στον Αρκάδιο, ο οποίος την ερωτεύτηκε. Ήταν «ασεβής» γυναίκα, μάλιστα έκοβε τα μαλλιά της όπως οι εταίρες.

Η Ευδοξία προκάλεσε την αυστηρή κριτική του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος την αποκαλούσε Ιεζάβελ και Ηρωδιάδα. Ο Χρυσόστομος κατέκρινε αυστηρά εκείνους που συμμετείχαν στις εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Ευδοξίας. Ο ιστορικός Σωκράτης αναφέρει την αρχή μιας ομιλίας που πιθανότατα εκφώνησε ο Χρυσόστομος· «πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν την κεφαλήν Ιωάννου ζητεί λαβείν επί πίνακι». Η Ευδοξία ενοχλήθηκε και ζήτησε από τον τον Αρκάδιο να λάβει μέτρα εναντίον του, και εκείνος εξόρισε τον Ιωάννη.

Η Ευδοξία πέθανε πριν από τον Αρκάδιο, κατά τον τοκετό. Είχε πέντε παιδιά: τη Φλασίλλα, την Πουλχερία, τον Θεοδόσιο Β΄, την Αρκαδία Πορφυρογέννητη και τη Μαρίνα.

Παραπομπές

Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Γεώργιος Αφεντούλης

Ο Γεώργιος Αφεντούλης (1894 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Καταγόταν από την Ζαγορά Πηλίου και επιδόθηκε στο εμπόριο. 

Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις 21 Απριλίου 1929 αντί του αποβιώσαντος Αδαμαντίου Εφραιμίδη και βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 1936.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεώργιος Αφεντούλης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Βουλευτές Λάρισας
Βουλευτές Βόλου
Χρήστος Σακελλαρίδης

Ο Χρήστος Σακελλαρίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Καταγόταν από την Καλαμπάκα και ήταν δικηγόρος.

Εξελέγη βουλευτής Καλαμπάκας στις εκλογές του 1923.

Παραπομπές 

Βουλευτές Καλαμπάκας
Γεώργιος Μπάρδας

Ο Γεώργιος Μπάρδας (1881 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Γεννήθηκε στο Μαλακάσι Τρικάλων και ήταν γιος του Δημητρίου Μπάρδα. Σπούδασε νομικά, διετέλεσε σύμβουλος της στρατιωτικής δικαιοσύνης, πρωτοδίκης και δικηγόρος.

Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με το Εθνικόν Ριζοσπαστικό Κόμμα στις εκλογές του 1935 και επανεξελέγη με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση σε αυτές του 1936 και του 1946 (με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος).

Παραπομπές 

Βουλευτές Ιωαννίνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Εθνικό Κόμμα
Intrakat

Η Intrakat είναι κατασκευαστική εταιρία στην Ελλάδα με διεθνή παρουσία. Ως κάτοχος εργοληπτικού πτυχίου 7ης τάξης, η εταιρεία αναλαμβάνει κατασκευαστικά έργα μεγάλης κλίμακας, όπως τηλεπικοινωνιακά και περιβαλλοντικά έργα, καθώς και έργα υποδομών, κτιριακών εγκαταστάσεων, ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και αξιοποίησης ακινήτων για το Δημόσιο και για τον ιδιωτικό τομέα.

Μεταξύ άλλων, η εταιρεία είχε αναλάβει την αναβάθμιση του αεροδρομίου της Πάρου και της Καρπάθος. Τον Μάρτιο του 2017 ανέλαβε από τη Fraport Greece το σχεδιασμό και την υλοποίηση των εργασιών ανακατασκευής, αναβάθμισης και επέκτασης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στην Ελλάδα. 

Η Intrakat είναι μέλος της Intracom Holdings ενός από τους μεγαλύτερους πολυεθνικούς ομίλους τεχνολογίας στη Ν.Α. Ευρώπη.

Παραπομπές 

Ελληνικές επιχειρήσεις
Ελληνικά εμπορικά σήματα
Salomé

Η Μαρία Ρόζα Μάρκο Ποκέτ (Maria Rosa Marco Poquet, γεννημένη στις 21 Ιουνίου 1939), καλύτερα γνωστή με το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο Salomé είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια. Ήταν μία από τους τέσσερις νικητές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision το 1969 με το τραγούδι "Vivo Cantando".

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη και ξεκίνησε την καριέρα της στη ραδιοφωνία της γενέτειράς της. Από τότε, συνεχίζει την καριέρα της σε συνδυασμό με τις τηλεοπτικές εμφανίσεις της ως οικοδέσποινα. Έχει εμφανιστεί στην έναρξη παράστασης (opening act) για τον Φρανκ Σινάτρα. Από το 1963 έχει ηχογραφήσει περισσότερα από σαράντα τραγούδια για τις δισκογραφικές εταιρείες Iberofón και Zafiro. Το 1963 κέρδισε το 5ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βαρκελώνης, με το τραγούδι στα καταλανικά Se n va anar. 

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1967, κέρδισε το δεύτερο βραβείο στον 9ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βαρκελώνης με το τραγούδι στα καταλανικά Com el vente. Το 1969 παντρεύτηκε με τον Σεμπαστιάν Γκαρσία. 

Εκπροσώπησε την Ισπανία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1969 στη Μαδρίτη με το τραγούδι Vivo cantando μία σύνθεση του Μαρία Χοσέ Σεράτο σε στίχους του Ανιάνο Αλκάλντε. Μοιράστηκε το πρώτο βραβείο με τις Lulu (Ηνωμένο Βασίλειο), Φρίντα Μποκαρά (Γαλλία) και τη Λένι Κουρ (Ολλανδία). Ήταν η μοναδική φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που το βραβείο κέρδισαν τέσσερις διαγωνιζόμενες χώρες. Παρέλαβε το βραβείο από την προηγούμενη νικήτρια της Eurovision, την Ισπανίδα τραγουδίστρια Massiel. Το φόρεμά της ήταν σχεδιασμένο από τον Μανουέλ Περτεγκάθ, ζύγιζε 14 κιλά και ήταν φτιαγμένο από κυλίνδρους φτιαγμένους από κιμωλία με μπλε πορσελάνη, φορούσε τρία περιδέραια του ενός κιλού, που της τα είχε δανείσει η σύζυγος του Φράνκο. Η τραγουδίστρια ηχογράφησε το Vivo cantando σε 8 γλώσσες (ισπανικά, καταλανικά, βασκικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, αγγλικά και σερβοκροατικά).

Δισκογραφία

Στούντιο άλμπουμ 
 1963: Quizás
 1966: Libre
 1969: Vivo cantando
 1971: Esperare
 1973: Mi madre
 1977: Benvingut
 1981: El tiempo es oro
 1984: Com el vent / Como el viento
 1989: Volver
 1993: Loca de amor
 1996: Mariner / Marinero
 2001: Lo Haré Por Ti
 2014 Portaré VPT por ti

Επιλεγμένα σινγκλ 
 Se'n va anar / Bossa Nova tu ets per mi / Dona'm Felicitat / Com un récord (1963)
 1967-2003
 Se'n va anar / Si vols
 Esperame / Recuérdame / Puedo morir mañana / Cuando estoy contigo
 Puedo morir mañana / Esperaré
 La santa espina / Tot dansant
 Vivo Cantando / Amigos, amigos
 Una música / Tens la nit
 Dónde están / Déjame volver
 Com el vent / Les teves mans
 El jinete / ¿Sabes que tengo ganas?
 Distante
 Mi madre / la meu mare
 Oro
 Benvingut / Bienvenido
 Dorada / Alicia
 Disabte / Sábado
 Volver
 Canción de amor
 Marinero / Mariner
 Desde cuando / Desde cuan 
 Lo Haré Por Ti''''

Επιλεγμένα συλλεκτικά έργα

 Salomé 1962-1963 2 CD
 Adiós 2002-2003 CD+DVD

Παραπομπές 

Ισπανοί τραγουδιστές
Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1969
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Σαλιχά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Αζίζ)

Η Σαλιχά Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:فاطمة سلطان) (Τούρκικα: Saliha Sultan γνωστή και ως Φατμά Σαλιχά Σουλτάνα, 10 Αυγούστου 1862 - 1941) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Σαλιχά γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1862 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της Ντιουρουνέβ Καντινεφέντι. Στην ηλικία των δεκατριών ετών, αρραβωνιάστηκε τον Χεβίδη Ισμαήλ Πάσα, γιο του Ιμπραήμ Χιλμί Πάσα το συμβούλιο απέρριψε τον γάμο, και δεκατρία χρόνια αργότερα το 1889 παντρεύτηκε τον Ζουλκιούφ Αχμέτ Πασά, μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί μια κόρη, την Καμιλέ Χανίμσουλταν. 

Το 1924 έφυγε με τον σύζυγό της για την Ευρώπη, και το 1941 η Σαλιχά όντας φτωχή, πέθανε σε ηλικία 79 ετών στο Κάιρο. Εικάζεται ότι προσπάθησε πολλές φορές να αυτοκτονήσει εξαιτίας της φτώχειας.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αντώνης Φραγκάκης (ηθοποιός)

Ο Αντώνης Φραγκάκης (Αθήνα, 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Παλαιότερα εργαζόταν ως μοντέλο σε επώνυμους οίκους μόδας.

Βιογραφία 
Ο Αντώνης Φραγκάκης γεννήθηκε το 1963 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό συμμετέχοντας σε καμπάνιες και πασαρέλες για μεγάλους διεθνείς οίκους μόδας. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής από τον Ανδρέα Βουτσινά. Αργότερα άρχισε να συμμετάσχει σε ταινίες, σειρές στην τηλεόραση και παραστάσεις στο θέατρο. Η καριέρα του περιλαμβάνει αξιόλογες συμμετοχές σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές, όπως Τα παιδιά της Νιόβης (2004), Singles (2005), Οι Μάγισσες της Σμύρνης, Αυτόπτης Μάρτυς (1993), Τυφλόμυγα κ.ά. Από το 2006 και για οκτώ χρόνια ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Θεοδώρα Τζήμου.

Φιλμογραφία 
Ο Αντώνης Φραγκάκης έχει συμμετάσχει σε πολλές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές. Η περίοδος ακμής του ήταν από το 2001-2011. Η τελευταία επιτυχημένη σειρά που έπαιξε ήταν το Steps.

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Έλληνες μοντέλα
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μαχητές των Δρόμων 8

Οι Μαχητές των Δρόμων 8 (στα αγγλικά γνωστό ως Fast & Furious 8 ή The Fate of the Furious, ή και με τη συντομογραφία F8) είναι αμερικανική ταινία δράσης του 2017 σε σκηνοθεσία του F. Gary Gray και σενάριο του Chris Morgan. Είναι η όγδοη ταινία της σειράς Μαχητές των Δρόμων και πρωταγωνιστούν οι Βιν Ντίζελ, Ντουέιν Τζόνσον, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκεζ, Ταϊρίς Γκίμπσον, Κρις Μπρίτζες, Νάταλι Εμάνιουελ, Κερτ Ράσελ, Σκοτ Ίστγουντ, Σαρλίζ Θερόν και Έλεν Μίρεν.

Ταινίες του 2017
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Ταινίες δρόμου
Ταινίες γυρισμένες στην Κούβα
Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία
Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα
Ταινίες γυρισμένες στο Κλίβελαντ
Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
The Fast and the Furious
Ταινίες σίκουελ
Χριστιανός Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

Ο Χριστιανός Γ΄ (7 Νοεμβρίου 1674 - 3 Φεβρουαρίου 1735) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Μπίρκενφελντ (1717-1731) και του Τσβάιμπρυκεν (1731-1735).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Στρασβούργο και ήταν γιος του Χριστιανού Β΄, κόμη του Μπίρκενφελντ και της Αικατερίνης Αγάθης, κόμισσας του Ράπολτσταϊν.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο γαλλικό στρατό το 1697 και ανέλαβε το Αλσατικό Σύνταγμα. Το 1699 ανέλαβε την κομητεία του Ράπολτσταϊν της μητέρας του. Το 1702 έγινε στρατάρχης και δύο έτη μετά αντιστράτηγος. Διακρίθηκε στη μάχη του Άουντενααρντε το 1708.

Όταν το 1717 απεβίωσε ο πατέρας του, άφησε το στρατό και ανέλαβε την κομητεία του Μπίρκενφελντ, που ήταν μέρος του Σπόνχαϊμ. Το 1731 απεβίωσε ο δεύτερος εξάδελφός του Γουσταύος, παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν, που ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε. Οι συγγενείς του αντιτάχθηκαν σε αυτό, αλλά εκείνος συμφώνησε με τον Κάρολο Γ΄ Φίλιππο, εκλέκτορα του Παλατινάτου να κρατήσει το Τσβάιμπρυκεν (Συνθήκη του Μάνχαϊμ, 1733).

Απεβίωσε στο Τσβάιμπρυκεν το 1735 και τάφηκε στο Αλεξάντερκιρχε της πόλης.

Οικογένεια
Το 1719 νυμφεύτηκε την Καρολίνα, κόρη του Λουδοβίκου-Κράτο, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
 Καρολίνα 1721-1774, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Θ΄, λαντγράβο της Έσσης-Ντάρμστατ 
 Χριστιανός Δ΄ 1722-1775, παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν
 Φρειδερίκος-Μιχαήλ 1724-1767, στρατάρχης της Αυστρίας. Γιος του ήταν ο:
 Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας.
 Χριστιανή-Ερριέττα 1725-1816, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Αύγουστο, πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Αναφορές
Maximilian V. Sattler: Lehrbuch der bayerischen Geschichte, Lindauer, 1868, p. 411
Johann Georg Lehmann: Vollständige Geschichte des Herzogtums Zweibrücken und seiner Fürsten, Kaiser, 1867, p. 485 ff.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κώστας Σκρέκας

Ο Κώστας Σκρέκας (14 Μαρτίου 1973) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής εκλεγμένος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην περιφέρεια Τρικάλων από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Διατελεί Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) από τον ανασχηματισμό της 5 Ιανουαρίου 2021. Διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η καταγωγή του είναι από τη Μεγάρχη Τρικάλων. Είναι γιος του πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Θεοδώρου Σκρέκα

Σπουδές και επαγγελματική πορεία 
Αποφοίτησε από το τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). 

Το 2000 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Διαχείριση Έργων (MSc in Construction Management, στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών) στο Πανεπιστήμιο του Birmingham της Αγγλίας. 

Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών του εκπροσώπησε τους φοιτητές ως μέλος στη Σύγκλητο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ως μέλος στην Κοσμητεία της Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ. Το 1994 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ. 

Συνέγραψε εργασίες και άρθρα που έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικές και διεθνείς οικονομικές ιστοσελίδες και περιοδικά. Συμμετείχε σε διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στις θεματικές ενότητες Negotiations, Strategic Management, Global Marketing Management.

Από το 2000 εργάστηκε στον κλάδο των καταναλωτικών προϊόντων (FMCG’S) σε διευθυντικές θέσεις, ενώ υπήρξε συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος για 12 χρόνια σε εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον εν λόγω χώρο.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Το 2012 έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα στις εκλογές της 6ης Μαΐου και εκλέχθηκε βουλευτής Τρικάλων με τη Νέα Δημοκρατία. Επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας από τον Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. 

Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου  2015 εκλέχθηκε πρώτος σε σταυρούς βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην περιφέρεια Τρικάλων και επανεκλέχθηκε στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου 2015. 

Επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019 και ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αρμόδιου για θέματα Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μετά τον ανασχηματισμό της 5ης Ιανουαρίου του 2021 έγινε ο νέος Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κώστας Σκρέκας, προσωπική ιστοσελίδα
 Βιογραφικά στοιχεία στο www.hellenicparliament.gr

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Τρικάλων
Έλληνες υπουργοί Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Έλληνες υφυπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Έλληνες υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Κρητική μπαστούνα

Η κρητική μπαστούνα ή κατσούνα αποτελεί κρητικό είδος ράβδου, η χρήση της οποίας προορίζεται ως παραδοσιακό μέσο κυρίως από κτηνοτρόφους για τον έλεγχο των ζώων τους, για στήριξη ή ακόμα και για διακοσμητικούς λόγους. Για την κατασκευή τους χρησιμοποιείται κυρίως ξύλο από το δέντρο αμπελιτσά που αποτελεί προστατευόμενο είδος πλέον. Ωστόσο, στην σύγχρονη εποχή η κατασκευή τους μπορεί να γίνει κι από άλλα ξύλα, όπως Ροδιά, Αστύρακας, Σκίνος και άλλα.  Ωστόσο η κατασκευή και σε αυτά τα ξύλα γίνεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, όπως κατασκευαζόταν και τα παλαιότερα χρόνια οι κατσούνες από αμπελιτσιά.

Παραπομπές

Κτηνοτροφία
Χατιτζέ Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Ε΄)

Η Χατιτζέ Σουλτάνα (Οθ. τούρκικα: خديجة خاتون) (τούρκικα: Hatice Sultan, 5 Μαΐου 1870 - 13 Μαρτίου 1938) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Χατιτζέ γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1870 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν η μεγαλύτερη κόρη Μουράτ Ε΄ και της τρίτης συζύγου του Σαγιάν Καντίνεφεντι. Μετά την εκθρόνιση του πατέρα της Μουράτ Ε΄ το 1876, αποσύρθηκε στο παλάτι Τσιραγάν. Η Χατιτζέ τον ακολούθησε στον θάνατο. Είχε διδαχτεί Γαλλικά από τον πατέρα της και από την Γκεβχερίζ Καλφά.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1901 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Αλί Βασίφ Πασά και εφτά χρόνια αργότερα στις 20 Σεπτεμβρίου 1908, χώρισαν. Αργότερα παντρεύτηκε τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών, Νταμάτ Ράουφ Χαϊρεντίν Μπέη, την 1η Μαΐου 1909 μαζί απέκτησαν δύο κόρες και ένα γιο, την Αϊσέ Χανίμσουλταν, τον Σουλτανζάντε Χάϊρι Μπέη και τη Σελμά Χανίμσουλταν, και εννιά χρόνια μετά στις 16 Ιουνίου 1918, χώρισαν.

Μετά την κατάργηση της μοναρχίας, η Χατιτζέ μαζί με τον γιο της, Σουλτανζάντε Χάϊρι και τη Σελμά Χανίμσουλταν εξορίστηκαν στη Βηρυτό. Στις 13 Μαρτίου 1938 η Χατιτζέ πέθανε σε ηλικία 67 ετών και είναι θαμμένη στη Δαμασκό.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Φρειδερίκος Μιχαήλ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν

Ο Χριστιανός Γ΄ (27 Φεβρουαρίου 1724 - 15 Αυγούστου 1767) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, του κλάδου Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ, ήταν ο πατέρας του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Ως στρατάρχης της Αυστρίας πολέμησε και μερικές φορές νίκησε τον στρατό του Φρειδερίκου Β΄ του μεγάλου, βασιλιά της Πρωσίας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ριμποβιλέ της Αλσατίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Γ΄, κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Κράτο, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.

Ήταν στρατάρχης του Παλατινάτου, κυβερνήτης του Μάνχαϊμ και το 1758, ως στρατάρχης της Αυστριακής αυτοκρατορίας, ήταν διοικητής της αυτοκρατορικής στρατιάς κατά τη διάρκεια του Επταετούς πολέμου εναντίον του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας. Μετά τη μάχη του Ρόσμπαχ κατάφερε να ξανασυγκροτήσει τον ηττημένο αυστριακό στρατό, γι' αυτό έλαβε τον Μεγάλο Σταυρό του Στρατιωτικού Τάγματος της Μαρίας-Θηρεσίας. 

Το φθινόπωρο του 1758 εισέβαλε στη Σαξονία, κατέλαβε το φρούριο Ζόνενσταϊν και πολιόρκησε τη Λειψία, που τελικά καταλήφθηκε, όπως και το Τόργκαου, το Βίτενμπεργκ και η Δρέσδη. Προστάτευσε τον κόμη του Ντάουν, στρατάρχη της Αυστρίας στη μάχη του Μάξεν· πολέμησε νικηφόρα στη μάχη του Στρέλεν. Το 1761 παραιτήθηκε, παραδίδοντας τα αυτοκρατορικά στρατεύματα στον στρατάρχη Γιόχαν φον Σερμπελόνι. Μετά την ειρήνη του Χούμπερτσμπουργκ έλαβε τη γενική διοίκηση της Βοημίας και αργότερα έγινε πρόεδρος του Μυστικού Στρατιωτικού Συνεδρίου.

Οικογένεια
Το 1746 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Φραγκίσκη του Βίττελσμπαχ, κόρη του Ιωσήφ-Καρόλου κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και είχε τέκνα: 
 Κάρολος Β΄ Αύγουστος 1746-1795, κόμης του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
 Αμαλία 1752-1828, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Αύγουστο Α΄ των Βέττιν εκλέκτορα, μετά βασιλιά της Σαξονίας.
 Μαρία-Άννα 1753-1824, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Βίττελσμπαχ, δούκα στη Βαυαρία.
 Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ 1756-1825, βασιλιάς της Βαυαρίας.
 Κλήμης-Αύγουστος-Ιωσήφ-Φρειδερίκος 1749-1750.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Λουίζα Σεβώ είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Κάρολος-Φρειδερίκος-Στέφανος 1767-1834, βαρόνος του Σένφελντ, κόμης του Ότινγκ & Φυνφστέτεν. Η κόρη του Λουίζα παντρεύτηκε τον Αύγουστο φον Σεναρκλάν-Γκρανσί.

Αναφορές

Βιβλιογραφία
 Wilhelm Edler von Janko: Friedrich Michael (1.Art.). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 7, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, p. 627.
 Constantin von Wurzbach: Zweybrück-Birkenfeld, Friedrich Michael Pfalzgraf am Rhein. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Band 60. Verlag L. C. Zamarski, Wien 1891, p. 335 f.
 Richard Du Moulin Eckart: Pfalzgraf Friedrich Michael von Zweibrücken, Cotta, 1892
 Karl Theodor von Heigel: Friedrich Michael (2.Art.). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 49, Duncker & Humblot, Leipzig 1904, p. 134–139.
 Artur Brabant: Das Heilige römische Reich teutscher Nation im Kampf mit Friedrich dem grossen, Paetel, 1911, p. 41 ff.
 Lebenslust und Frömmigkeit, Kurfürst Carl Theodor zwischen Barock und Aufklärung, Handbuch, 1999 ISBN 3-7917-1679-4 y Ausstellungskatalog ISBN 3-7917-1679-4

Οίκος του Βίττελσμπαχ
Θερμός

Το θερμός είναι θερμομονωτικό δοχείο, κυριως  για υγρά που προσπαθεί να διατηρήσει σταθερή την  θερμοκρασία τους, απομονώνοντας το περιεχόμενο από την θερμοκρασια του περιβάλλοντος. Τα θερμός δεν διαθέτουν μηχανισμό θερμανσης ή ψυξης !
 Η λέξη προήλθε απ τη Ελληνική λέξη   "θερμός" , όπως αυτή προφέρεται και γράφεται (thermos') στα γαλλικά ,επειδή πρωτοεφευρέθηκε στη Γαλλία κι από κει διαδόθηκε στον υπόλοιπο Κόσμο.
Το θερμός το  χρησιμοποιούμε κατά την διάρκεια ταξιδιών, στην ύπαιθρο  αλλά και στους χώρους εργασίας για να διατηρήσουμε, κυρίως υγρά, σε μία σταθερή θερμοκρασία.

Οικιακά σκεύη
Ουλβιγιέ Σουλτάνα

Η Ουλβιγιέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:بلند سلطان) (Τούρκικα: Ulviye Sultan, 1868 - 1875) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ουλβιγιέ γεννήθηκε το 1868 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της πρώτης συζύγου του Ναζικεντά Καντινεφέντι. Η Ουλβιγιέ ήταν η αγαπημένη κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η Ουλβιγιέ το 1875 σε ένα ατύχημα που είχε, κάηκε ζωντανή και πέθανε. Είναι θαμμένη στο Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη. Ο θάνατος της βύθισε στον πόνο τον Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η αδελφή της Ουλβιγιέ, Χαμιντέ Αϊσέ Σουλτάν στα απομνημονεύματα της αναφέρει:

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Επαρχία Πορέτσκι

Η Επαρχία Πορέτσκι (ρωσικά: Поре́цкий район, τσουβασικά: Пăрачкав районĕ) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις είκοσι μία στην Δημοκρατία της Τσουβασίας, στην Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της επαρχίας. Η έκταση της περιοχής είναι 1.116,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Πορέτσκογιε. Στην απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 13.992 κατοίκων. Επίσης, στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 17.311 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.486 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Πορέτσκογιε αντιστοιχεί στο 41,6% του πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές 

Τσουβασία
Ζεκιγιέ Σουλτάνα

Η Ζεκιγιέ Σουλτάνα (Οθ. τούρκικα: زکیه سلطان) (τούρκικα: Zekiye Sultan, 12 Ιανουαρίου 1870 - 13 Ιουνίου 1950) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ζεκιγιέ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1870 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της δεύτερης συζύγου του Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι. Η Ζεκιγιέ έχει πάρει μαθήματα πιάνου στη Λομβαρδία της Ιταλίας. Στις 20 Απριλίου 1889 παντρεύτηκε τον γιο του Γαζή Οσμάν Πασά, τον Αλί Νουρεντίν Πασά μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί μια κόρη, τη Φατμά Αλιγιέ Χανίμσουλταν. 

Το 1924 η Ζεκιγιέ μαζί με τον σύζυγό της και με άλλα μέλη της Οθωμανικής δυναστείας πήγαν στη Γαλλία. Η Ζεκιγιέ πέθανε στις 13 Ιουνίου 1950 σε ηλικία 79 ετών, στο Που της Γαλλίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μονή Σέλλας Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Σέλλας Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση 21 χλμ από το Άστρος και 2 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού Πλάτανος. Η περιοχή, ονομάζεται επίσης από τους ντόπιους Πέρα Παναγιά.

Ιστορία

Η πρώτη μονή, ιδρύθηκε περί το 1364, σύμφωνα με την παράδοση. Η μονή, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε την ονομασία Σέλλα, όταν ο Τούρκος αγάς Μόραλης, προκειμένου να σώσει το παιδί του, αφιέρωσε στην Παναγία μία χρυσή σέλα. Τον 17ο αιώνα, η μονή υπήρχε καθώς το 1608, ο ηγούμενος της μονής, Θεοφάνης, πήρε άδεια από τις Οθωμανικές αρχές να την ανοικοδομήσει. Το 1826, η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και το 1834 διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα, μη έχοντας ικανό αριθμό μοναχών. Το 1966, η εκκλησία κηρύχθηκε ιστορικό και διατηρητέο μνημείο.

Η μονή

Η μονή, βρίσκεται κοντά στον Πλάτανο, μέσα σε ένα δάσος από καρυδιές. Από τον χώρο της μονής, σώζεται μόνο το καθολικό και λείψανα από τα γύρω κελιά. Το καθολικό, κτίσμα του 1608, καθώς επίσης οι εικόνες και τα εκκλησιαστικά του σκεύη, σώζονται σε καλή κατάσταση. Η μονή, σύμφωνα με επιγραφή, αγιογραφήθηκε το 1770, από τον γνωστό αγιογράφο Παναγιώτη Οικονομόπουλο - Κουλιδά από τον γειτονικό Άγιο Ιωάννη, δαπάναις του πλατανίτη ιερέως Δημητρίου Λαμπρινού. Το δάπεδο του ναού, είναι στρωμένο με πλάκες, ενώ υπάρχει και παράσταση δικέφαλου αετού, όπως στα περισσότερα μοναστήρια της Κυνουρίας.

Πηγές

 Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
 Νικολάου Φλούδα - Θυρεατικά, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας, Αθήνα 1982
 Ιωάννη Μ. Αρβανίτη - Από τις πηγές του λαού μας, τα μνημεία του λόγου μας - τόμος Α΄: Ποιητικά και Πεζά κείμενα, Αθήνα 1985

Μονές του νομού Αρκαδίας
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Original 21

Η Original 21 (ελληνική προφορά "Ορίτζιναλ εικοσιένα", αντί της ορθής αγγλικής προφοράς ori:d͡ʒɪɴɒl), ή απλά Ορίτζιναλ είναι ο δημοφιλέστερος σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως.

Δημιουργήθηκε το 1975, ως Θύρα 21 παίρνοντας το όνομά της από την θύρα 21 του Σταδίου Νίκος Γκούμας, στην Νέα Φιλαδέλφεια, από όπου παρακολουθούσαν τα παιχνίδια της ομάδας οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί της. Από το 1982, οπότε κατασκευάστηκε δεύτερο διάζωμα κερκίδας στις απέναντι θύρες του πετάλου της θύρας 21 (9-11) και αφού διασπάστηκε από την Θύρα 21, η "έδρα" της Original μεταφέρθηκε σε εκείνες τις θύρες, έκτοτε γνωστές με το όνομα "σκεπαστή". Το όνομα της Original προέρχεται από την μετάφραση του "Γνήσια Θύρα 21".

Μετά την κατεδάφιση του ιστορικού γηπέδου της ΑΕΚ το 2003, και την χρήση του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (ΟΑΚΑ), ο σύνδεσμος έχει κάνει "έδρα" του το ένα από τα δύο πέταλα, αυτό στις θύρες 1-35, ακριβώς απέναντι από το άλλο πέταλο του σταδίου, στη θύρα 21. Αριθμεί 47 συνολικά υποσυνδέσμους σε διάφορα μέρη του κόσμου, στην Ελλάδα, την Κύπρο, το Λονδίνο και δύο σημαντικές ελληνικές παροικίες της Αυστραλίας, το Σίδνευ και τη Μελβούρνη. "Κεντρικό" κλαμπ και εδρα της οργάνωσης, είναι το λεγόμενο "Δωματιάκι" στην Πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας, στην περιοχή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας,
κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

Ιστορική στιγμή στην πορεία της οργάνωσης υπήρξε η αποχώρηση του φυσικού ηγέτη της, του Δημήτρη Χατζηχρήστου, ο οποίος αποχώρησε από τις τάξεις της με τον υποβιβασμό της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ. Έκτοτε η Original δεν έχει κάποιο πρόσωπο που να χαρακτηρίζεται ηγέτης της οργάνωσης.

Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως
Σύνδεσμοι φιλάθλων στην Ελλάδα
Επαρχία Ομσουκτσάνσκι

Η Επαρχία Ομσουκτσάνσκι () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μια από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στην Ρωσία. Βρίσκεται στο κεντροανατολικό τμήμα της περιφέρειας. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ομσουκτσάν. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 5.531 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 6.209 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.419. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η επαρχία απώλεσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, όπως και η υπόλοιπη περιφέρεια. Ο πληθυσμός του Ομσουκτσάν αντιστοιχεί στο 75,2% του πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές 

Όμπλαστ του Μαγκαντάν
Αλέκος Μπατζανός

Ο  Αλέκος Μπατζανός, (1888, Σηλυβρία - 1950, Κωνσταντινούπολη) ήταν Έλληνας μουσικός και συνθέτης.

Ήταν γιός του Χαράλαμπου Μπατζανού, ο οποίος είχε τσιγγάνικη καταγωγή και ήταν συνθέτης και βιρτουόζος. Ο Γιώργος Μπατζανός ήταν αδερφός του.

Ξεκίνησε τη μουσική παίζοντας βιολί από νεαρή ηλικία. Άρχισε να παίζει αργότερα το Kemen. Εργάστηκε με διάφορα όργανα, και συνόδευε τους πιο επιτυχημένους τραγουδιστές εκείνων των ετών. Έδωσε συναυλίες σε πόλεις όπως το Παρίσι, το Βερολίνο και το Κάιρο.

Το 1915, δημοσίευσε ένα περιοδικό με τίτλο Nevzad-i Musiki, καντίνα από το καντό και τραγούδια. Υπάρχουν δεκάδες στενοί συνθέτες σε διάφορες μαζάμες. Δεδομένου ότι επηρεάζεται από τη φωνή του Deniz Kiz Eftalya Han, ενός από τα σημαντικότερα ονόματα της τουρκικής παραδοσιακής μουσικής, συνέθεσε το έργο του Nazlı Kiz Nazlı Şarab Et, το οποίο είναι το πιο γνωστό έργο του Αλέκου Μπατζανού.

Ο Αλέκος πέθανε το 1950 κατά τη διάρκεια ενός εκκλησιασμού στο Türkuvaz Gazinosu και θάφτηκε στο κοιμητηριακό ναό του Αγίου Ελευθέριου στα Ταταύλα.

Συνθέσεις 
 O έρθει, NUS το εύθραυστο κορίτσι της θάλασσας-Sarab Κρέας (acemaşiran)
 Χαρά μου, οι φιλοδοξίες μου είναι πάντα μαζί σας Pur-Amal (hüseyni)
 Όταν πας να το σιντριβάνι, το ξανθό κορίτσι (hüseyni)
 Λαχτάρα για σας με έκανε να ξεχάσω Μου (hosseini)
 Η αγάπη σου κοίτα με, μη γελάς, Τι με τους ειδωλολάτρες Κυκλοφόρησε (hüzzam)
 Με το θέμα του τις καρδιές των meftun Επίθεση (hüzzam)
 Ντυμένο-δεν αναφέρει ότι πέταξα nisyan αγαπώ (προεκλογικές)
 Ενώ eylemis Cana προτιμούν την Προφορά-η γυναίκα μου (rast)
 Ένα-χθες - - - φιλοδοξία είσαι ο άγγελός μου (saba)
 Aşk-ı Mas halik-λατρεύω να Ευλογεί (yegâh)
 Δεν θέλω να σας δω να πάτε, είπα όχι περισσότερο (sultaniyegah)
 Hüzzam Το Ταξί Μου

Βιβλιογραφία 
 http://seththeking.blogcu.com/bu-topragin-sesi-turk-muziginin-rum-bestecileri_2999679.html
 https://web.archive.org/web/20121125212512/http://www.kemenceviler.com/izbirakanlar_kemenceviler_index.aspx
 http://www.turkishmusicportal.org/composer.php?id=251&lang2=tr

Έλληνες μουσικοί
Τάφοι στην Κωνσταντινούπολη
Σελαμλίκι

Το Σελαμλίκι () ήταν το τμήμα των Οθωμανικών παλατιών και σπιτιών που προοριζόταν αποκλειστικά για τους άνδρες, σε αντίθεση με το σαράι, το οποίο ήταν αποκλειστικά για γυναίκες και απαγορευμένο στους άνδρες.

Το σελαμλίκι ήταν επίσης ένα τμήμα των νοικοκυριών που προοριζόταν για τους φιλοξενούμενους (από τη αραβική λέξη selam, "χαιρετισμός"), παρόμοιο με τους ανδρωνίτες στην Αρχαία Ελλάδα, όπου οι επισκέπτες ήταν ευπρόσδεκτοι από τους άνδρες του νοικοκυριού. Το χαρέμι αντίθετα είναι το τμήμα για την οικογένεια.

Δείτε επίσης 
 Οδαλίσκη

Πηγές και αναφορές 
 Dictionary.com - Selamlik εισόδου

Οθωμανική αρχιτεκτονική
Πολιτισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αρχιτεκτονική στην Τουρκία
Επαρχία Ταζόφσκι

Η Επαρχία Ταζόφσκι () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις επτά στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Περιφέρειας Τιουμέν, στην Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο βόρειο, στο βορειοανατολικό και στο ανατολικό τμήμα του αυτόνομου θύλακα. Η έκταση της επαρχίας είναι 174.343,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα (67.314,56 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταζόφσκι. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 16.537 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 15.600 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 18.515 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταζόφσκι αντιστοιχεί στο 41,1% του συνολικού πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές 

Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς
Εσενγιούρτ

Η Εσενγιούρτ είναι μια συνοικία στην Ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης.
Η περιοχή καλύπτει μια έκταση 2.770 εκταρίων και βρίσκεται σε ξεχωριστό δήμο από το 1989.

Με την κατασκευαστική έκρηξη των μεγάλων οικιστικών συγκροτημάτων στην περιοχή τα τελευταία χρόνια, η Εσενγιούρτ επωφελήθηκε από τη σημαντική ανάπτυξη. Τώρα έχει τέσσερα πολιτιστικά κέντρα και τέσσερα πάρκα (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Πάρκο, Şehitler Πάρκο, Gaziler Park και Kadir Topbaş Park).

Ιστορία 
Η περιοχή είναι κυρίως χτισμένη σε γη που ανήκει Ekrem Ömer Paşa τον 19ο αιώνα. Το όνομα Esenyurt δίσκους από έναν από τους ιδιοκτήτες γης Eşkinoz. Στη περιοχή εγκαταστάθηκαν μετανάστες από τη τη Ρουμανία και τη τη Βουλγαρία από το 1920 έως το 1938, και είχε την πιο πρόσφατα κυρίως από το Αρνταχάν και το Καρς, καθώς και Ερζερούμ και Αρτβίν.

Η Εσενγιούρτ σήμερα 
Η Εσενγιούρτ είναι μια δημοφιλής κατοικημένη περιοχή, λόγω του ότι τα ακίνητα εκεί είναι καινούρια και σε προσιτές τιμές σε σύγκριση με το κέντρο της Κωνσταντινούπολης.
Τα καταστήματα είναι κυρίως συγκεντρωμένα γύρω από τα εμπορικά κέντρα αντί να είναι μεμονωμένα κατά μήκος των δρόμων. Η Εσενγιούρτ έχει τρία εμπορικά κέντρα, τα οποία είναι το Εμπορικό Κέντρο Eskule, το Εμπορικό Κέντρο Torium και το Akbatı AVM.

Μεταφορά

Λεωφορεία από/προς την Εσενγιούρτ 
 142E Esenyurt Incirtepe - Aksaray
 142K Esenyurt Kiptaş 4. Etap- 5. Etap- Avcılar
 142T Esenyurt Public Hospital - TUYAP Exhibition and Conference Centre
 429 Kıraç - Yenibosna Metro

Metrobus γραμμές προς/από την Εσενγιούρτ 
 34B Beylikdüzü - Avcılar
 34BZ Beylikdüzü - Zincirlikuyu (night service)
 34C Beylikdüzü - Cevizlibağ
 34G Beylikdüzü - Söğütlüçeşme (νυχτερινή εξυπηρέρηση)

Κυβέρνηση 
Ο δήμαρχος είναι ο Necmi Kadıoğlu του AKP.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Esenyurt – το νέο κέντρο της πόλης με στυλ
 Esenyurt Istanbul 
 Δήμος Esenyurt (Τουρκικά)

Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης
Μυρίανδρος

Η Μυρίανδρος ή εκ παραφθοράς Μυρίανδος ήταν αρχαία Φοινικική κωμόπολη και λιμάνι που βρίσκόταν κοντά στην Αλεξανδρέττα της Τουρκίας.

Το 333 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος είχε ως στόχο να κάνει στη Μυρίανδρο ενέδρα στο Δαρείο Γ΄ της Περσίας, αλλά στο τέλος η μάχη έλαβε χώρα κοντά στην Ισσό.

Η πόλη επιβιώνει μέχρι και τους Πρώιμους Βυζαντινούς χρόνους. Αν και η ανάπτυξη της Αλεξάνδρειας κατ’ Ισσόν (Αλεξανδρέττα) σταδιακά υποσκέλισε τη Μυρίανδρο, η παράλια περιοχή πρέπει να κατοικήθηκε μέχρι την Πρωτοβυζαντινή περίοδο.

Αναφορές 

Μ
Έμπταχ

Το Έμπταχ είναι το προσκύνημα των μουσουλμάνων την ημέρα πριν φύγουν. Μένουν ανάμεσα στη 
Μέκκα και τη Μίνα και αφού κάνουν τη μεσημεριανή, την απογευματινή και τη βραδυνή προσευχή ξεκουράζονται λίγο. Με την ανατολή πάνε ήρεμα στη Μέκκα όπου κάνουν την τελευταία αποχαιρετιστήρια προσευχή, προτού επιστρέψουν στη πατρίδα τους.

Έμπταχ στα Αραβικά σημαίνει "Αμμώδης ποταμός και ρυάκι".

Ισλαμικές εορτές και τελετές
Ποντολίβαδο Καβάλας

Το Ποντολίβαδο (μέχρι το 1926 Δόμασλη ή Τόμασλη) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.Η τοπική κοινότητα Ποντολιβάδου αποτελείται από το Ποντολίβαδο,το Άνω συνοικισμό Ποντολίβαδο και την Νέα Κώμη.Η τοπική κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 465 κατοίκους εκ των οποίων οι 282 είναι στο Ποντολίβαδο,63 στην Νέα Κώμη και 120 στο Άνω συνοικισμό Ποντολίβαδο,σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων, 18 χιλιόμετρα ανατολικά της Καβάλας,37 χιλιόμετρα δυτικά της Ξάνθης και 11 χιλιόμετρα από την Χρυσούπολη.

Ιστορία 
Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού, προς την Πετροπηγή, βρίσκεται περίβολος τειχών, συγκρότημα κατοικιών και ευρήματα κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων, τα οποία έχουν ταυτοποιηθεί ως η αρχαία Πίστυρος. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι σφραγίσματα θασιακών αμφορέων του 6ου μέχρι του 2ου π. Χ. αιώνα. Επίσης, στο Ποντολίβαδο ανακαλύφθηκαν αργυρά αρχαϊκά νομίσματα.

Το Ποντολίβαδο στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 330 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ποντολίβαδο εγκαταστάθηκαν 24 οικογένειες προσφύγων και συνολικά 82 πρόσφυγες, με το χωριό να αποκτά αμιγώς προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 135 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 346 κ., 1951: 220 κ., 1961: 126 κ., 1971: 145 κ., 1981: 214 κ..

Το Ποντολίβαδο αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και εντάχθηκε το 1927 στην κοινότητα Δουκαλίου (Πετροπηγής) και το 1933 στην κοινότητα Νέας Κώμης, στην επαρχία Νέστου, της οποίας έγινε έδρα το 1969. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσούπολης. Στην τοπική κοινότητα Ποντολίβαδου εντάσσεται επίσης το χωριό Νέα Κώμη. Το Ποντολίβαδο χωρίστηκε σε δυο συνοικισμούς μετά την διέλευση της Εγνατίας οδού. Κακώς όμως αναφέρεται ως άνω και κάτω Ποντολίβαδο, κανονικά το Ποντολίβαδο είναι ένα, άπλα χωρίζεται ως άνω ή κάτω συνοικισμός και όχι ως δυο διαφορετικά χωριά.

Στην κεντρική είσοδο του χωριού βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ενώ αντίστοιχα στον Άνω συνοικισμό Παντολιβάδου ύπαρχει ο Ιερός Ναός Γενεθλίων της Θεοτόκου, δίπλα στα κοιμητήρια του χωριού.

Η τοπική ομάδα του χωριού είναι ο Ποντιακός Ποντολιβάδου.

Το Ποντολίβαδο αποτελείται κυρίως από κατοίκους Ποντιακής καταγωγής και Σαρακατσάνους.

Παραπομπές 

Δήμος Νέστου
Χωριά του νομού Καβάλας