joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμων

Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων (κατά κόσμον Μιχαήλ Καλαφάτης, 1943) είναι Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος και Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου.

Βιογραφία 
Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων γεννήθηκε το 1943 στα Πετροκέρασα Χαλκιδικής. Αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1967 και από την Θεολογική Σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου το έτος 1973. 

Χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος το έτος 1970. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης. Διετέλεσε Σχολάρχης στο Εκκλησιαστικό Λύκειον Καβάλας, Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού Τιμίου Προδρόμου Καβάλας, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, Ιεροκήρυκας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Μαριών Θάσου. 

Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου εξελέγη το έτος 1995 και χειροτονήθηκε επίσκοπος το ίδιο έτος. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και πολλές μελέτες.

Την 1η Φεβρουαρίου 2001 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Επί αρχιερατείας του εγκαινιάστηκε και αποπερατώθηκε ο Καθεδρικός Ναός της του Θεού Σοφίας Ξάνθης καθώς και η σύγχρονη Μονάδα Ανοικτής Φροντίδoς Ηλικιωμένων «Ο Άγιος Παντελεήμων».

Με ενέργειες του μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμονος στις 11.4.2000 αγιοκατατάχθηκε ο άγιος Θεοφάνης επίσκοπος Περιθωρίου δια Πράξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου και διά της Εγκυκλίου 2692 της 18.5.2000 της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος έγινε γνωστή η ένταξή του στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας. Η ημέρα μνήμης του Αγίου ορίσθηκε η 3η Μαΐου.

Στο πλαίσιο των λατρευτικών και λοιπών πανηγυρικών εκδηλώσεων για την 100ή επέτειο των Ελευθερίων της Ξάνθης, ο Μητροπολίτης Παντελεήμων ανέλαβε πρωτοβουλία για την ανάδειξη της μνήμης των 33 μοναχών της Μονής Παναγίας Καλαμούς Ξάνθης οι οποίοι υπήρξαν θύματα των θηριωδιών των βουλγάρων κατακτητών κατά την περίοδο της κατοχής 1913-1919. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2019 προέβη στην ανακομιδή των λειψάνων των 33 μαρτύρων και  προχώρησε τις διαδικασίες που προβλέπονται για την αγιοκατάταξή τους υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Το 2020 με μέριμνά του δόθηκε οικονομική αρωγή από την Μητρόπολη Ξάνθης για την κάλυψη άμεσων αναγκών εξοπλισμού και προμηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθωρίου

Μητροπολίτες Ξάνθης και Περιθεωρίου
Έλληνες ιεράρχες
Chevrolet

Η Chevrolet () είναι αμερικανική πολυεθνική αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία ανήκει στον όμιλο της General Motors. Ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1911 από τον Ελβετό Λουί Σεβρολέ και τον Αμερικανό Ουίλιαμ Ντουράντ στο Ντιτρόιτ. Από τις 2 Μαΐου 1918 ανήκει στον αμερικανικό όμιλο της General Motors (GM), στην οποία ο Άλφρεντ Σλόουν ανέθεσε αρχικά τον ρόλο να κατασκευάζει μοντέλα τα οποία θα ανταγωνίζονταν το εξαιρετικά δημοφιλές τότε Ford Model T (Μοντέλο Τ) του Χένρυ Φορντ.

Διαθεσιμότητα 
Τα μοντέλα της Chevrolet πωλούνται στις περισσότερες χώρες του κόσμου, με την εξαίρεση της Ωκεανίας, όπου την General Motors εκπροσωπεί η αυστραλιανή θυγατρική Holden. Σημειωτέον όμως ότι η Holden σταμάτησε οριστικά να κατασκευάζει δικά της αυτοκίνητα τον Οκτώβριο του 2017 και συνέχισε αποκλειστικά ως εισαγωγέας έτοιμων αυτοκινήτων με το εμπορικό σήμα Holden.

Ευρώπη 
Στην Ευρώπη, για αρκετές δεκαετίες και έως το 2004 γίνονταν απευθείας εισαγωγές κάποιων από τα αμερικανικά μοντέλα της, ενώ από την 1η Ιανουαρίου του 2005 ξεκίνησε να λειτουργεί η Chevrolet Europe, η οποία ήταν θυγατρική της GM Korea, θυγατρικής της GM στη Νότια Κορέα, και διέθετε όλα τα μοντέλα της πρώην Daewoo με το σήμα της Chevrolet. Τελικώς όμως, τον Δεκέμβριο του 2013 η General Motors ανακοίνωσε την οριστική διακοπή της Chevrolet από το σύνολο όλων των χωρών της ευρωπαϊκής ηπείρου, όπως και έγινε τον Ιανουάριο του 2016, με εξαίρεση τα εικονικά μοντέλα Chevrolet Corvette και Chevrolet Camaro, τα οποία συνεχίζουν να εξάγονται.

Βιβλιογραφία 
 Standard Catalog of Chevrolet 1912–2003, Krause Publications, 2003, ISBN 0-87349-680-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Chevrolet
Ποτιστικά Μαγνησίας

Τα Ποτιστικά είναι παραθαλάσσιο χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

Γεωγραφικά στοιχεία - Αξιοθέατα 
Τα Ποτιστικά βρίσκονται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου της Μαγνησίας και τα παράλια του Αιγαίου πελαγους ενώ απέχει περίπου 51 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 11 χμ. ΒΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Νοτιοδυτικά σε απόσταση περίπου 5 χλμ. είναι η Ξινόβρυση, βορειοδυτικά η Συκή και νοτιοδυτικά η Πάλτση.

Στην πλατεία του χωριού με τα δύο μεγάλα πλατάνια, υπάρχουν μερικά καφεπαντοπωλεία, στα οποία ο επισκέπτης θα βρει ντόπια εδέσματα και φαγητά. Επάνω από την πλατεία του χωριού, βρίσκεται η τρίκλιτη βασιλική της Κοιμήσεως του Θεοτόκου, κτίσμα του 1778 σύμφωνα με την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική της εποχής εκείνης. Ο ναός ανακαινίστηκε πρόσφατα και λειτουργεί, ενώ για αρκετά χρόνια οι κάτοικοι του χωριού ήταν αναγκασμένοι να εκκλησιάζονται στο κοντινό εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής. 

Η παραλία των Ποτιστικών είναι οργανωμένη, με λεπτή άμμο, γαλαζοπράσινα νερά, τα οποία βαθαίνουν απότομακαι χαρακτηριστικά μεγάλα βράχια μέσα στη θάλασσα. Αποτελεί τουριστικό προορισμό της περιοχής γι΄αυτό και γύρω της υπάρχουν αρκετά κέντρα εστίασης αλλά και τουριστικά καταλύματα (ενοικιαζόμενα, ξενοδοχείο και κάμπινγκ).

Διοικητικά στοιχεία 
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Ξινόβρυσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Ξινόβρυση αποτελούν την κοινότητα Ξινόβρυσης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αργαλαστής του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 49 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ξυνόβρυση, Παραλία Ποτιστικά στο https://www.youtube.com/

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μαγνησίας
Δήμος Νοτίου Πηλίου
Γιοβάν Γκαβρίλοβιτς

Ο Γιοβάν Γκραβρίλοβιτς (σερβικά : Јован Гавриловић) (Βούκοβαρ 3 Νοεμβρίου 1796 - Βελιγράδι 29 Ιουλίου 1877) ήταν ιστορικός και πολιτικός της Σερβίας.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στο Βούκοβαρ σε πλούσια οικογένεια εμπόρων. Όταν μετακόμισε στη Σερβία κατείχε διάφορες κυβερνητικές θέσεις όπως διευθυντής στο πριγκιπικό γραφείο, ο υπουργός οικονομικών, μέλος του συμβουλίου της επικρατείας, διευθυντής σχολείου, πρόεδρος της Σερβικής ακαδημίας επιστημών, αντιβασιλέας του πρίγκιπα Μίλαν Ομπρένοβιτς.

Σπούδασε σερβική ιστορία, και ασχολήθηκε με τη συλλογή υλικού σχετικού με την πρώτης σερβικής εξέγερσης. Ήταν στενός φίλος του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς και τον υποστήριξε στην την αλλαγή της γλώσσας. Συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης στη Σερβία και στη σύγχρονη οργάνωση του σερβικού κράτους.

Πηγές 
 Биографија на сајту САНУ

Σέρβοι ιστορικοί
Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Εθνική Σαουδικής Αραβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σαουδικής Αραβίας (αραβικά: منتخب السعودية لكرة القدم), γνωστή από τους οπαδούς του ως Al-Saqour (Τα Γεράκια) ή Al-Akhdar (Οι Πράσινοι), εκπροσωπεί τη Σαουδική Αραβία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σαουδικής Αραβίας. Θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες της Ασίας.

Ιστορία

Παγκόσμιο Κύπελλο 
Η Σαουδική Αραβία προκρίθηκε σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου τέσσερις συνεχόμενες φορές, με την παρθενική της εμφάνιση να πραγματοποιείται στο Μουντιάλ του 1994. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, η Σαουδική Αραβία με δύο νίκες επί του Μαρόκου και του Βελγίου προκρίθηκαν στη φάση των 16 και αποκλείστηκαν γνωρίζοντας την ήττα από τη Σουηδία. Η Σαουδική Αραβία αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο των επόμενων τριών Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Ασιατικό Κύπελλο 
Η Σαουδική Αραβία έχει κερδίσει το Κύπελλο Ασίας τρεις φορές (1984, 1988 και 1996).

Στατιστικά 
Ο Μοχάμεντ Αλ-Ντεαγέα είναι πρώτος σε συμμετοχές για την εθνική Σαουδικής Αραβίας, με 172, ενώ πρώτος σκόρερ είναι ο Ματζέντ Αμπντουλάχ με 71 γκολ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σαουδικής Αραβίας 

Εθνική Σαουδικής Αραβίας (ποδόσφαιρο)
Σαουδικη Αραβια
Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (βοεβόδας)

Ο Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (σερβικά : Ђорђе Миловановић) (1765-1817) ήταν αγωνιστής της πρώτης και της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης.

Το 1804 συμμετείχε στην συνέλευση Ostružnica, ήταν βοεβόδας της περιοχής του Ζελέζνικ όπου ήταν από τους οργανωτές της επανάστασης. Ήταν από τα έμπιστα πρόσωπα στο πλευρό του Καραγιώργη, πήρε μέρος σε πολλές μάχες όπως η πολιορκία του Βελιγραδίου όπου διακρίθηκε.

Το 1813 όταν η εξέγερση έλειξε δεν έφυγε στην Αυστροουγγαρία όπως οι περισσότεροι ηγέτες αλλά έμεινε στην Σερβία. Σκοτώθηκε το 1917 και εικάζεται ότι η δολοφονία έγινε από ανθρώπους του Μίλος Ομπρένοβιτς.

Πηγές 
 Угледни војвода Ђорђе Миловановић - Гузоња из Железника

Παραπομπές 

Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Κρανιώνας Καστοριάς

Ο Κρανιώνας ή η Κρανιώνα είναι ορεινός οικισμός, σε υψόμετρο 810 μέτρων, της Π.Ε. Καστοριάς με πληθυσμό 5 κατοίκων το 2011, 8 κατοίκων το 2001 και 1.200 χριστιανών ορθοδόξων το 1878. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της περιφερειακής ενότητας, 24 χλμ. βορείως της πόλης της Καστοριάς μέσω της επαρχιακής οδού Βυσσινιάς- Γάβρου. Η μετάβαση γίνεται και μέσω του καθέτου άξονα της Εγνατίας οδού, μπάρα Σιάτιστας - Κρυσταλλοπηγής () στο κόμβο του Γάβρου. Το χωριό διαρρέει παραπόταμος του Λαδοπόταμου, ενώ ο Κάτω Κρανιώνας είναι κτισμένος στην Ανατολική όχθη του Λαδοπόταμου.

Πληθυσμιακά στοιχεία
Το 15ο αιώνα κατοικούσαν 42 οικογένειες. Μετά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870, οι κάτοικοι παρέμειναν πιστοί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και μόλις το 1903 μετά από πιέσεις των Βουλγάρων κομιτατζήδων, μεταστράφηκαν στην εξαρχία. Στα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσαν στο χωριό Ελληνικό και Εξαρχικό σχολείο. Αποτελούνταν από δύο συνοικισμούς που ονομάζονταν Άνω Δρανοβαίνη ή Όσσον και την Κάτω Δρανοβαίνη ή Κάμπος. Μετά τη Συνθήκη του Νεϊγύ το 1919 και την εθελούσια ανταλλαγή πληθυσμών με τη Βουλγαρία, μόνο 2 οικογένειες ρευστοποίησαν την περιουσία τους και προσέφυγαν στη Βουλγαρία. Η Δρανοβαίνη Φλωρίνης, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα (1918).«Η κοινότης Δρανοβαίνης, μετονομάζεται εις κοινότητα Κρανιώνα και ο ομώνυμος αυτής συνοικισμός Δρανοβαίνη εις Κρανιώνας». Ακολουθεί πίνακας εξέλιξης του πληθυσμού Άνω και Κάτω Κρανιώνα, συνολικά:

Μετά τη λήξη του Εμφύλιου Πολέμου (1946-1949) 28 οικογένειες (152 άτομα) μετανάστευσαν στη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία και άλλες σοσιαλιστικές χώρες και 27 οικογένειες εγκαταστάθηκαν στο γειτονικό χωριό Μικρολίμνη Πρεσπών, ενώ τη δεκαετία του 1970 σχεδόν όλοι οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν στον Nέο Οικισμό της Δ.Ε. Κορεστίων.

Ιδιαίτερα γνωρίσματα
Το χωριό έγινε γνωστό για τα πλίθινα σπίτια του από την κινηματογραφική ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή Βαθιά» που γυρίστηκε το 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Η αρχιτεκτονική κληρονομιά στο όρος Βέρνον
Τα πλίθινα χωριά (εφημερίδα Καθημερινή)
Το τοπίο στη λογοτεχνία  (Σόνια Ευθυμιάδου: Αποχαιρετώντας θριαμβευτικά το βασιλιά Αύγουστο)

Παραπομπές

Χωριά του νομού Καστοριάς
Δήμος Καστοριάς
Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (ζωγράφος)

για άλλες χρήσεις, δείτε: Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς 

Ο Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς (σερβικά : Ђорђе Миловановић) (Βελιγράδι 1850 -  Γκρίνμπαλτ 1919) ήταν Σέρβος ζωγράφος, από τους καλύτερους εκπροσώπους του ρεαλισμού στην Σερβίας.

Σπούδασε στο Μόναχο, κι επιστρέφοντας στην Σερβία δίδαξε σχέδιο σε σχολεία κι ήταν επικεφαλής της χαρτογραφικής υπηρεσίας του υπουργείου στρατιωτικών. Ήταν μέλος της ακαδημίας επιστημών και τεχνών της Σερβίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 СЛИКЕ ИЗ СРПСКЕ ИСТОРИЈЕ

Σέρβοι ζωγράφοι
Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Γκαζιάντεπσπορ

Η Γκαζιάντεπσπορ είναι μια επαγγελματική τούρκικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γκαζιαντέπ. Ιδρύθηκε το 1969. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο. Δίνουν τους εντός έδρας αγώνες τους στο Gaziantep Kamil Ocak Stadium.

Συμμετοχές σε κατηγορίες

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας: 1979–83, 1990–
 Πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Τουρκίας: 1972–79, 1983–90
 TFF Second League: 1970–72

Συμμετοχές σε Κύπελλα και Σούπερ Καπ
{|class="wikitable"  style="text-align: center;"
|-
!Σεζόν!!Κατ.!!Θ.!!Αγ.!!Ν!!Ι!!Η!!ΓΥ!!ΓΚ!!Β!!Κύπελλο!!Προπονητής        
|-
||2005/06
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||11||34||10||10||14||34||50||40
|SF
| Walter Zenga
|-
||2006/07
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||11||34||11||10||13||31||39||43
|Προημ.
| Samet Aybaba
|-
|2007/08
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||9||34||11||10||13||36||45||43
|
| Erdoğan Arıca /  Mesut Bakkal
|-
|2008/09
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||8||34||12||11||11||46||48||47
|
| Nurullah Sağlam
|-
|2009/10
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||13||34||9||13||12||38||39||40
|
| José Couceiro
|-
|2010/11
| Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας||4||34||17||8||9||44||33||59
|Ημ.
| Tolunay Kafkas
|}

Τίτλοι

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας
3η θέση (2): 1999–00, 2000–01

 Πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Τουρκίας
Νικήτρια (2):  1978–79,1989–90

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ:

Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ:

UEFA club competition record

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969
Γκαζιάντεπσπορ
Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας
Πράξη νομοθετικού περιεχομένου

Πράξη νομοθετικού περιεχομένου ονομάζεται, σύμφωνα με το Ελληνικό Σύνταγμα, το νομοθέτημα που θεσπίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, για τη νομοθετική διευθέτηση μίας έκτακτης περιπτώσεως εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Βεβαίως, την πραγματική εξουσία θεσπίσεως πράξεων νομοθετικού περιεχομένου έχει το Υπουργικό Συμβούλιο και όχι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι κατά το Σύνταγμα ανεύθυνος για τις πράξεις του. 

Η θέσπιση πράξεως νομοθετικού περιεχομένου δεν προαπαιτεί τη συμμετοχή της Βουλής. Αντίθετα με εκείνες τις κανονιστικές πράξεις της εκτελεστικής λειτουργίας που εκδίδονται ύστερα από νομοθετική εξουσιοδότηση (άρθρο 43 του Συντάγματος), οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου θεσπίζονται στα πλαίσια αυτόνομης κανονιστικής αρμοδιότητας της εκτελεστικής λειτουργίας. 

Όμως για τη διατήρηση της ισχύος μιας πράξεως νομοθετικού περιεχομένου, πρέπει αυτή να εισαχθεί στη Βουλή για κύρωση εντός σαράντα (40) ημερών από την έκδοσή της (ή από τη σύγκληση της Βουλής σε σύνοδο) και να κυρωθεί από τη Βουλή εντός τριών (3) μηνών από τότε που εισήχθη για κύρωση. Αν δεν τηρηθούν οι παραπάνω προθεσμίες, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου παύει να ισχύει. Διατηρεί, όμως, την ισχύ της για το χρονικό διάστημα που προηγείται της εκπνοής των προαναφερθεισών προθεσμιών. 

Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δεν μπορεί να ακυρωθεί δικαστικώς. Συγκεκριμένα, θεωρείται άσκηση πρωτογενούς νομοθετικής εξουσίας και όχι εκτελεστή διοικητική πράξη και γι' αυτό το ΣτΕ απορρίπτει τις σχετικές προσφυγές ως απαράδεκτες.  

Βεβαίως, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου μπορεί να καταργηθεί από νεότερο νομοθέτημα. 

Η πρόβλεψη θεσπίσεως πράξεων νομοθετικού περιεχομένου περιέχεται στο άρθρο 44§1 του ισχύοντος Συντάγματος που έχει ως εξής: 

"Σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί, ύστερα από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Οι πράξεις αυτές υποβάλλονται στη Βουλή για κύρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72  παράγραφος 1, μέσα σε σαράντα ημέρες από την έκδοσή τους ή μέσα  σε σαράντα ημέρες από τη σύγκληση της Βουλής σε σύνοδο. Αν δεν υποβληθούν στη Βουλή μέσα στις προαναφερόμενες προθεσμίες ή αν δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε τρεις μήνες από την υποβολή τους, παύουν να ισχύουν στο εξής".

Ενδεικτική βιβλιογραφία
Ν. Παπαδόπουλος:Στοιχεία Δημοσίου και Φορολογικού Δικαίου, εκδόσεις ΔΙΣΙΓΜΑ 2014, σελ. 18-19.
 Α. Δημητρόπουλος : Σύνταγμα και μνημονιακός καθορισμός της κυβερνητικής πολιτικής, ΕΔΔΔ 2014, σελ. 5 επ.

Ενδεικτική νομολογία
Aπόφαση 1901/2014 του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ολομέλεια) -"υπόθεση καταργήσεως της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε." (ΦΕΚ 139/11.6.2013, Τεύχος Ά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (άρθρο 44 §1 Σ)
 
Ελληνικό δίκαιο
Συνταγματικό Δίκαιο
Νόμοι
Μαυροβούνι Λάρισας

Το Μαυροβούνι είναι χωριό το οποίο υπάγεται στο δήμο Κιλελέρ, Θεσσαλία. Στο Μαυροβούνι (παλιότερη ονομασία Ταουσάν, Ημερομηνία μετονομασίας :14/1/1928,Νέα ονομασία :Μακροβούνι,Παραλλαγή νέας ονομασίας :Μαυροβούνι) ακόμα ανήκει ο οικισμός της Κρύας Βρύσης. Το χωριό βρίσκεται 17χλμ. από τη Λάρισα και οι 250 μόνιμοι κάτοικοι, που φτάνουν τους 350-400 το καλοκαίρι είναι γεωργοί, κτηνοτρόφοι, αμπελουργοί. Η πλατεία του χωριού κάθε χρόνο στις 2/5 στην 
ανακομιδή των λειψάνων του Αγ.Αθανασίου, γεμίζει από κόσμο, που διασκεδάζει από ομάδες μουσικών, με τσάμικους και συρτούς χορούς. Η 
Καθαρά Δευτέρα είναι ξεχωριστή με παράσταση ερασιτεχνών ηθοποιών του Πολιτιστικού Συλλόγου στην πλατεία. Στα όρια Μαυροβουνίου και Βουναίνων υπάρχει ένας λόφος με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, όπου έχει γίνει φράγμα συγκέντρωσης υδάτων μικρού ρέματος. Οι λάτρεις της φύσης μπορούν να δουν πλήθος λαγών , στους οποίους οφείλεται η παλιότερη ονομασία του τόπου 
(Ταουσάν).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα (Μπλογκ) για το Μαυροβούνι Λάρισας

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Κιλελέρ
Ορθοβούνι Τρικάλων

Το Ορθοβούνι είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, που ανήκει διοικητικά στο δήμο Μετεώρων και απέχει περίπου 20 χλμ. από την Καλαμπάκα. Το υψόμετρό του είναι 637 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είναι 143 κάτοικοι. Το Ορθοβούνι πανηγυρίζει στη μνήμη της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου).

Χωριά του νομού Τρικάλων
Δήμος Μετεώρων
Πόρπη Ροδόπης

Η Πόρπη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Πόρπη βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής, ανατολικά της λίμνης Βιστωνίδας, σε απόσταση 22 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Κομοτηνής. Το χωριό ιδρύθηκε από Θρακιώτες πρόσφυγες προερχόμενους, κυρίως, από το Μαστανάρι της Ανατολικής Θράκης το 1922 έπειτα από την ανταλλαγή πληθυσμών, που έγιναν μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας. Το χωριό έχει και άλλους κατοίκους από άλλα μέρη της Ανατολικής Θράκης καθώς και της Μικράς Ασίας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί  την τοπική κοινότητα Πόρπης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 452 κατοίκους.

Παραπομπές

   
Χωριά του νομού Ροδόπης
Δήμος Κομοτηνής
Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης

Η Νεοχωρούδα είναι χωριό, του δήμου Ωραιοκάστρου, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 220 μέτρων. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Θεσσαλονίκης, στις δυτικές παρυφές του Σιβρίου.

Κατά την Τουρκοκρατία οι Νεοχωρουδιώτες αγωνίστηκαν για την ελευθερία, και ιδιαίτερα κατά το Μακεδονικό Αγώνα διακρίθηκαν οι Νικόλαος Βλάχος, Αστέριος Μάνου, Αντώνιος Ουζούνης, Χρήστος Παπαντωνίου (1890-1995), Αθανάσιος Σάρμης, Σωτήριος Σλιώμης, Αντώνιος Τόλης, Αικατερίνη Τσιάρα και Βασίλειος Χρηστίδης. 

Σήμερα το χωριό αποτελεί ένα αναπτυγμενο προάστιο της Θεσσαλονίκης. Σε μικρή απόσταση από τη Nεοχωρούδα βρίσκεται το Βιοτεχνικό Πάρκο Νεοχωρούδας που περιλαμβάνει πλήθος βιομηχανιών και βιοτεχνιών. Το 2011 αποσπάστηκε ο γειτονικός οικισμός Αλέξανδρος Υψηλάντης, αφού αναγνωρίστηκε ως αυτοτελής.

Ο Απόστολος Τούμπας, ιδρυτής της βιομηχανίας οδοντιατρικών μηχανημάτων Neodent, με εξαγωγές στο εξωτερικό, γεννήθηκε σε αυτό το χωριό.

Εξέλιξη πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Δήμος Ωραιοκάστρου
ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα

Η ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα (μαυροβουνιακά: FK Budućnost Podgorica) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από την Ποντγκόριτσα, Μαυροβούνιο, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1925. Είναι η ομάδα από το Μαυροβούνιο με τις περισσότερες συμμετοχές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας, με εκκίνηση το 1946. Λόγω της μετονομασίας της πόλης επί εποχής Γιουγκοσλαβίας, η ομάδα ήταν γνωστή σαν Budućnost Titograd. Από την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου το 2006, η ομάδα κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου δύο φορές και μία φορά το Κύπελλο Μαυροβουνίου (ποδόσφαιρο ανδρών). Έχει συμμετάσχει στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά δεν έφτασε ποτέ σε όμιλο καμιάς διοργάνωσης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
FK Budućnost στο Facebook
Official supporters' website
UEFA Profile
Soccerway profile

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
ΦΚ Μπόκελ

Η ΦΚ Μπόκελ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κότορ του Μαυτοβουνίου. Την σεζόν 2006-2007 προήχθηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου. Αγωνίζεται στο Stadion Pod Vrmcem. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

Πορεία τις τελευταίες 12 περιόδους

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ στη Weltfussballarchiv 

ΦΚ Μπόκελ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1922
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
ΦΚ Μόγκρεν

Η ΦΚ Μόγκρεν είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπούντβα, Μαυροβούνιο, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου. Ιδρύθηκε το 1920. Αγωνίζεται στην κατηγορία από την ίδρυση της το 2006, κερδίζοντας τον τίτλο τις σεζόν 2008-09 και 2010-11. Επιπρόσθετα έχει κερδίσει το Κύπελλο το 2008 και έχασε τον τελικό του 2011 στα πέναλτι. 

Έχει συμμετάσχει μία σεζόν στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και δύο στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά δεν συμμετείχε σε όμιλο καμίας εκ των δύο διοργανώσεων.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Προφίλ στη σελίδα Weltfussballarchiv 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920
ΦΚ Μόγκρεν
ΦΚ Κομ

Η ΦΚ Κομ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ποντγκόριτσα, Μαυροβούνιο. Αγωνίζεται στη Second League of Montenegro. Ιδρύθηκε το 1958. Χρώμα της ομάδας είναι το μπλε. Αγωνίζεται στο Stadion Zlatica στην Ποντγκόριτσα, χωρητικότητας 3500 θέσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προφίλ στο Weltfussballarchiv 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
ΦΚ Κομ
ΦΚ Ζέτα

Η ΦΚ Ζέτα (μαυροβουνιακά: FK Zeta) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Γκολουμπόβτσι, ένα προάστιο της Ποντγκόριτσα, της πρωτεύουσας του Μαυροβουνίου. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαυροβουνίου, του οποίου ήταν και η πρώτη πρωταθλήτρια, τη σεζόν 2006-07. 

Πριν από την ανεξαρτησία της χώρας το 2006, η ομάδα αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της Γιουγκοσλαβίας. Αγωνιζόταν στο επαρχιακό πρωτάθλημα του Μαυροβουνίου από το 1962. Το 1966 συμμετείχε στη 2. Σαβέζνα Λίγκα και το 2000 στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαυροβουνίου
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
ΦΚ Ζέτα
Ταβέρνα

Η ελληνική παραδοσιακή ταβέρνα (ελληνικά: οινομαγειρείον) έχει μια ιστορία που κρατάει πάνω από 2.500 χρόνια. Ξεκινώντας από τα καπηλειά της αρχαίας Ελλάδας και περνώντας από τα «μαγέρικα» του Βυζαντίου, τις οθωμανικές «λοκάντες» και τα ρεμπέτικα στέκια των προσφύγων της Μικράς Ασίας, η ταβέρνα παρέμεινε αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής του Έλληνα έως τις ημέρες μας.

Στις ταβέρνες της Αθήνας άνθησε η καντάδα, ανδρώθηκε το ρεμπέτικο, τραγουδήθηκαν τα αντάρτικα. Στην ταβέρνα πρωτογλέντησαν οι ξεσπιτωμένοι Μικρασιάτες, βρήκαν καταφύγιο οι απόκληροι και οι περιθωριακοί, σφυρηλατήθηκε η αντιδικτατορική συνείδηση των νέων την περίοδο της χούντας, τραγουδήθηκαν τα τραγούδια του Θεοδωράκη, έμαθαν οι νέοι του 1980 να τραγουδούν τα ρεμπέτικα. Αποτελεί αναμφισβήτητα μέρος της ελληνικής κουλτούρας και έχει αποτυπωθεί στις περισσότερες παλιές ελληνικές ταινίες του ασπρόμαυρου κινηματογράφου.

Στις μέρες μας, χώρος κρασοκατάνυξης και φαγητού, σημείο συνάντησης και συζητήσεων, η ταβέρνα αποτελεί την πιο απλή μορφή εστιατορίου και την πρώτη επιλογή όλων των ηλικιών και των ασθενέστερων και μεσαίων τάξεων στην Ελλάδα για φαγητό. Αυτό σε καμία περίπτωση όμως δεν σημαίνει ότι η ποιότητα είναι ανάλογη των χαμηλών τιμών, ο επαγγελματικός εξοπλισμός που διαθέτουν βοηθά τις μικρές ταβέρνες να επιβιώνουν του σκληρού ανταγωνισμού που υφίστανται.

Παραπομπές 

Χώροι εστίασης
Μαξιμιλιανός Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Μαξιμιλιανός Β΄ (Maximilian II., 31 Ιουλίου 1527 - 12 Οκτωβρίου 1576), μέλος του αυστριακού Οίκου των Αψβούργων, ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1564 μέχρι τον θάνατό του. Επίσης ήταν βασιλιάς της Βοημίας και της Γερμανίας από το 1562 και βασιλιάς της Ουγγαρίας και Κροατίας από το 1563.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στη Βιέννη, ήταν γιος του προκατόχου του, αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α΄. Μητέρα του ήταν η Άννα των Γιαγκελόνων, κόρη του Λαδισλάου Β΄ της Ουγγαρίας (1503–1547). Πήρε το όνομα του προπάππου του, αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄.

Ο Μαξιμιλιανός πέθανε στις 12 Οκτωβρίου 1576 στο Ρέγκενσμπουρκ, ενώ ετοιμαζόταν να εισβάλλει στην Πολωνία. Στην επιθανάτιο κλίνη του, αρνήθηκε να λάβει τα τελευταία μυστήρια της Εκκλησίας. Έχει ταφεί στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου στην Πράγα.

Οικογένεια
Το 1548 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Αψβούργων, κόρη του Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και είχε τέκνα:
 Άννα 1549-1580, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας.
 Ροδόλφος Β΄ 1552-1612, αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
 Ερνέστος 1553-1595, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών.
 Ελισάβετ 1554-1592, παντρεύτηκε τον Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας.
 Ματθίας 1557-1619, αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
 Μαξιμιλιανός Γ΄ 1558-1618, αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας.
 Αλβέρτος Ζ΄ 1559-1621, αρχιδούκας της Κάτω και Άνω Αυστρίας, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών. 
 Βεγκέσλαος 1561-1578, απεβίωσε 17 ετών.
 Μαργαρίτα 1567-1633, μοναχή.
 Ελεονώρα 1568-1580, απεβίωσε 12 ετών.
 άλλα τέσσερα τέκνα, απεβίωσαν το πολύ δύο ετών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλείς της Ουγγαρίας
Βασιλείς της Βοημίας
Οίκος των Αψβούργων
Περιοδικό Θεωρείο

Το περιοδικό Θεωρείο με υπότιτλο "Μηνιαία επιθεώρηση αισθητικών και λοιπών αναζητήσεων - Εκδίδεται στο Παρίσι και πάει παντού όπου υπάρχουν Έλληνες" (ISSN 1156-3443) ήταν μια μηνιαία έκδοση στα ελληνικά για τη λογοτεχνία, τις τέχνες και τον πολιτισμό που εκδιδόταν στο Παρίσι από τον Ιανουάριο του 1991 ως τον Απρίλιο του 1992.

Το θεωρειο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Liouba Presse στο Παρίσι για 15 συνολικά τεύχη μεταξύ Ιανουαρίου 1991 και Απριλίου 1992. Εμπνευστής, συντονιστής και διευθυντής του περιοδικού ήταν ο Γιώργος Μπιζιούρας. Το τιράζ ήταν αρχικά 1000 αντίτυπα και αργότερα 500, από τα οποία συνήθως διετίθεντο λιγότερα από τα μισά. Η κυκλοφορία του ήταν περιορισμένη και ο αριθμός των συνδρομών μικρό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης η μόνη δημόσια βιβλιοθήκη που διαθέτει πλήρη σειρά τευχών του περιοδικού είναι εκείνη του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Το εγχείρημα βρήκε στήριξη από τους ήδη γνωστούς και σημαντικούς δημιουργούς της ελληνικής παρισινής παροικίας, όπως ο Ηλίας Πετρόπουλος, ο Βασίλης Βασιλικός, ο Αλέκος Φασιανός, ο Σαράντης Καραβούζης, ο Ροβήρος Μανθούλης, ο Νίκος Κούνδουρος και πολλοί ακόμα, οι οποίοι παραχώρησαν στα τεύχη του έργα τους, κείμενά τους, συνεντεύξεις και σχόλια. Η δημιουργική δύναμή του όμως ήταν κυρίως νέοι Έλληνες, επί το πλείστον φοιτητές, απόφοιτοι, υποψήφιοι διδάκτορες και νεαροι επιστήμονες που ζούσαν, σπούδαζαν και εργάζονταν στο Παρίσι. Ανάμεσα στους τακτικούς συνεργάτες ήταν ο Σωκράτης Ζερβός, ο Θάνος Σίδερης, ο Σωτήρης Χαβιάρας, η Νίκη Λοϊζίδη, ο Νίκος Δασκαλοθανάσης, ο Δημοσθένης Δαβέττας, η Σοφία Καζάζη, η Άρτεμις Καμπά, ο Γιώργος Γιαννούλης, ο Πασχάλης Ανδρούδης, η Ελένη Σμαραγδή, η Ρούλα Σταθοπούλου, η Νατάσα Πολίτη, ο Γιώργος Κιτσόπουλος, ο Νίκος Δελένδας, ενώ κείμενα συνεισέφερε και ο διευθυντής Γιώργος Μπιζιούρας υπό διάφορα ψευδώνυμα.

Ο χαρακτήρας του περιοδικού ήταν μικτός με το βάρος να πέφτει στη δοκιμιακή γραφή και την παρουσίαση λογοτεχνών και καλλιτεχνών. Συνυπήρχαν στα τεύχη του πρωτότυπα και αδημοσίευτα έργα τόσο των γνωστών όσο και των νέων ελλήνων δημιουργών του Παρισιού και της Ελλάδας, μαζί με δοκίμια, κριτικές, σχόλια και παρουσιάσεις για τη λογοτεχνία, τη γλώσσα, τα εκδοτικά ζητήματα, τα εικαστικά, τη φωτογραφία, το θέατρο, το χορό, τον κινηματογράφο, την αρχιτεκτονική, την αισθητική, ακόμα και κάποιες πολιτικής υφής προσεγγίσεις. Ιδιαίτερη θέση κατείχε η διασύνδεση της ελληνικής με τη γαλλική κουλτούρα, τόσο με παρουσιάσεις ποιημάτων γάλλων ποιητών και την ελληνική τους μετάφραση ή αντίστροφα, όσο και με άρθρα εμπνευσμένα από την καλλιτεχνική επικαιρότητα του Παρισιού, τις παραστάσεις και τις εκθέσεις που λάμβαναν χώρα εκείνη την εποχή. Παρουσίαζε επίσης πρωτότυπες ελληνικές μεταφράσεις λογοτεχνίας κυρίως από τα γαλλικά και σπανιότερα από τα αγγλικά, τα τσέχικα και τα γερμανικά.
Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος Μισιακούλης

Ο Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μισιακούλης) είναι Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1963 και σπούδασε νομικά και θεολογία στις αντίστοιχες Σχολές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη στις 3 Οκτωβρίου 1991, χειροτονήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1991 Διάκονος, υπό του Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών Τιμοθέου Τριβιζά και εντάχθηκε στον Κλήρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και Πρεσβύτερος στις 28 Νοεμβρίου 1993.

Υπηρέτησε ως Διάκονος στους Ιερούς Ναούς Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου και Αγίου Σπυρίδωνος Σταδίου, ενώ ως εφημέριος στους Ιερούς Ναούς Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους και Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων, μέχρι της εκλογής του σε Επίσκοπο.

Διετέλεσε Γραμματεύς της Συνοδικής Επιτροπής Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων (1993-2003), έπειτα Α΄ Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου (2003-2006), και κατόπιν προτάσεως του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι τη σε επίσκοπο εκλογή του (2006-2010). Κατά τη διάρκεια της διακονίας του στις επιτελικές αυτές θέσεις της Κεντρικής Διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε μέρος σε Συνέδρια και Εκκλησιαστικές αποστολές.

Στις 10 Μαΐου 2010, εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρώτος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, συγκεντρώνοντας 63 ψήφους.

Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 14 Μαΐου 2010, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, συμπαραστούμενο από πλειάδα Μητροπολιτών. Ενθρονίστηκε στις 8 Ιουνίου 2010 στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς. Στην ενθρόνιση παρέστησαν πλειάδα Αρχιερέων, οι τοπικές Αρχές, κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού και πλήθος κόσμου.
Το 2020 μετά από πρότασή του προστέθηκε η ονομασία Μαραθώνος στον τίτλο της Μητρόπολης μετά από την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στις 23 Ιουνίου 2021, έπεσε θύμα επίθεσης με καυστικό υγρό μαζί με άλλους μητροπολίτες στην Μονή Πετράκη, ενώ είχε παρεβρεθεί εκεί για συνοδικό δικαστήριο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού

Μισιακούλης
Μισιακούλης
Μισιακούλης
Τζόρτζε Σίμιτς

Ο Τζόρτζε Σίμιτς (σερβικά : Ђорђе Симић) (Βελιγράδι 28 Φεβρουαρίου 1843 - Ζεμούν 11 Οκτωβρίου 1921) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας, δύο φορές πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σερβίας.

Βιογραφία 
Ήταν ο γιος του Στόγιαν Σίμιτς πολιτικός και επιχειρηματίας. Μετά την αποφοίτησή του στο Βελιγράδι σπούδασε στο Βερολίνο στην Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι.

Εργάστηκε ως υπάλληλος του υπουργείου εξωτερικών της Σερβίας και επικεφαλής του πολιτικού τμήματος της από το 1867 μέχρι το 1882. Ήταν γενικός πρόξενος στη Σόφια από το 1887 έως τη δεκαετία του 1890. Έπειτα ήταν στην Αγία Πετρούπολη και τη δεκαετία του 1890 μέχρι το 1894 διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Βιέννη.

Πρώτη φορά ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Ιανουαρίου έως τις 21 Μαρτίου του 1894. Η κυβέρνηση ήρθε γρήγορα στην κρίση και έπεσε εξαιτίας του πολιτικού προσανατολισμού των βασιλέων Αλεξάνδρου και Μίλαν όπου ο Σίμιτς και πολλά μέλη της κυβέρνησης διαφωνούσαν με τις ενέργειες τους.

Και πάλι στην διπλωματική αντιπροσωπία στη Βιέννη από το 1894  μέχρι το 1896. Έπειτα δεύτερη φορά πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών από τις 17 Δεκεμβρίου 1896 έως τις 11 Οκτωβρίου 1897. Γερουσιαστής και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1901. Διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1903-1906 και στη Βιέννη από το 1906 μέχρι το 1912. 

Ένας από τους ιδρυτές του Ερυθρού Σταυρού στην Σερβία και πολλά χρόνια πρόεδρος του. Είχε παντρευτεί την πριγκίπισσα Έλενα Καραγιόργεβιτς.

Πηγές 
 Ана Столић, Ђорђе Симић: последњи српски дипломата XIX века, Београд : Историјски институт ; [Бон] : Михаило Жикић фондација, 2003.

Σέρβοι διπλωμάτες
Βουλευτές της Σερβίας
Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Σέρβοι γερουσιαστές
Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Σωκράτης Λαγουδάκης

Ο Σωκράτης Λαγουδάκης (Κρήτη, 1861 - Αλεξάνδρεια, 3 Ιουνίου 1944) ήταν Έλληνας γιατρός και λόγιος, μαραθωνοδρόμος με τα χρώματα της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1861 και πολέμησε στην Κρητική Επανάσταση του 1889. Κατά την διάρκεια των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, αγωνίστηκε στο Μαραθώνιο, όπου κατέλαβε την 9η θέση με τα χρώματα της Γαλλίας, στην οποία διέμενε τα τελευταία χρόνια. Ήταν ο τελευταίος από τους εννέα μαραθωνοδρόμους, που ολοκλήρωσαν την μαραθώνια διαδρομή σε σύνολο 17 αθλητών που υπάρχαν κατά την εκκίνηση. Υπήρξε δημοφιλής για το κατόρθωμά του να αγωνιστεί στην ηλικία του και ένα ποίημα γράφτηκε στο όνομά του. Υπήρξε στρατιωτικός γιατρός κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. To 1918, κατευθύνθηκε στην Αίγυπτο, όπου προσπαθούσε να θεραπεύσει ασθενείς του από τη λέπρα. Στην προσπάθειά του να βελτιώσει τις θεραπευτικές μεθόδους της εποχής, προσβλήθηκε ο ίδιος. Χαρακτηριζόταν ως ένας επιστήμονας «που δεν το έβαζε ποτέ κάτω». Πέθανε τελικά από την ίδια ασθένεια που προσπάθησε να καταπολεμήσει, στις 3 Ιουνίου του 1944 στην Αλεξάνδρεια.

Κατά την παραμονή του στην Αλεξάνδρεια, έγραφε σε ομογενειακά έντυπα και υπήρξε εκδότης των εφημερίδων "Αθάνατος Ελληνισμός" (1939) και "Ελληνισμός" (1942).
Αναφέρεται ότι έπειτα από πρωτοβουλία του, ο σύλλογος "Ελληνική Ένωσις Αιγύπτου" ίδρυσε νυχτερινή σχολή για εργαζόμενους νέους. Τον Μάρτιο του 1924, αναφέρθηκε με μη κολακευτικά λόγια για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, με αποτέλεσμα να αναστατωθεί η πνευματική ζωή της πόλης και να συνταχθεί μια επιστολή διαμαρτυρίας λογοτεχνών της πόλης υπέρ του Αλεξανδρινού ποιητή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Σινεμά" της Αλεξάνδρειας.

 Σημειώσεις 
 Σύμφωνα με το έργο "Επιστολές στον Μάριο Βαϊάνο" του 1979, που υπογράφουν οι Αλεξανδρινοί λογοτέχνες Κωνσταντίνος Καβάφης και Μάριος Βαϊάνος, καθώς και ο εκδότης και κριτικός λογοτεχνίας Ευάγγελος Μόσχος, ο Λαγουδάκης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1864. Το ίδιο έτος γεννήσεως, αναφέρει και ο συγγραφέας Μπρους Πέρρι (Bruce Perry) στο έργο του "Encyclopedia of Modern Greek Literature" που εκδόθηκε το 2004. 
 Πριν την εκκίνηση των αθλητών, όταν οι ελληνικοί παράγοντες επισήμαναν στους Έλληνες αθλητές την σημασία που θα είχε για την Ελλάδα ο νικητής να ήταν από την διοργανώτρια χώρα, ο Σωκράτης Λαγουδάκης που βρίσκονταν στην τρίτη γραμμή, φώναξε στα γαλλικά ώστε να τον καταλάβουν και οι ξένοι αθλητές, «εάν νικήσετε, θα σας σκεφτόμαστε ακόμη είμαστε σαν αδέλφια»'', φράση που καταγράφηκε από τους ιστορικούς της εποχής. Ο Σωκράτης Λαγουδάκης ολοκλήρωσε 9ος τη διαδρομή, μια ώρα μετά τον νικητή του μαραθωνίου Σπύρο Λούη και αφού ακυρώθηκε ο 3ος νικητής λόγω καταγγελίας ότι επιβιβάστηκε σε τμήμα της διαδρομής σε κάρο.

Παραπομπές 

Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Έλληνες εκδότες
Γάλλοι αθλητές του στίβου
Έλληνες ιατροί του 20ου αιώνα
Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
ΦΚ Σλομπόντα Ούζιτσε

Η ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε είναι μαι επαγγελματική σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ούζιτσε. Η λέξη Sloboda σημαίνει ελευθερία Σερβική γλώσσα.

Το 2010 η ομάδα ανακοίνωσε την ενοποίηση της με τη ΦΚ Σεβονιό η οποία είχε προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Από τότε η ομάδα αγωνιζόταν στη SuperLiga με το όνομα ΦΚ Σλόμποντα Πόιντ Σεβονιό, μέχρι το όνομα ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε έγινε επίσημο όνομα της ομάδας στις 13 Οκτωβρίου 2013.

Η πορεία της ομάδας στη Serbian Super League

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Unofficial website
 FK Sloboda Užice Official Fan Shop
 New stadium in Uzice 
 Club page at transfermarkt.co.uk
 Squad  at srbijafudbal.net

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Σοσιαλδημοκρατική Κορσική

Το πολιτικό κίνημα Σοσιαλδημοκρατική Κορσική (CSD) ιδρύθηκε το 1996 από τον Σιμόν Ρενουτσί, πρώην στέλεχος του PS, παιδίατρο στο επάγγελμα και στενό φίλο του Λιονέλ Ζοσπέν, πρώην Πρωθυπουργό της Γαλλίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος. 

Κυριότερος εκπρόσωπος του σοσιαλισμού στην Κορσική, όπου το PRG είναι παραδοσιακά ισχυρό, η CSD κατέχει τους δήμους του Αζαξιό και του Βεσκοβάτο μαζί με το PRG.

Εξωτερικός Σύνδεσμος 
 Σελίδα αφιερωμένη στη Σοσιαλδημοκρατική Κορσική στην επίσημη ιστοσελίδα του Σιμόν Ρενουτσί

Κορσικανικά πολιτικά κόμματα
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Σοσιαλιστικά κόμματα
ΦΚ Νόβι Παζάρ

Η ΦΚ Νόβι Παζάρ είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Νόβι Παζάρ η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1928 σαν FK Sandžak. Έδρα της ομάδας είναι το χωρητικότητας 12000 θέσεων γήπεδο Novi Pazar City Stadium.

Ιστορία

Ίδρυση
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1928 με το όνομα FK Sandžak, το οποίο στη συνέχεια άλλαξε σε FK Deževa. Το 1962 ενοποίηθηκε με την τοπική ομάδα FK Ras, παίρνοντας το σημερινό της όνομα. Αρχικά αγωνιζόταν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γιουγκολασβίας και αργότερα στη Yugoslav Second League.

Πρόσφατη ιστορία (1995–2003)
Η ομάδα προκρίθηκε στα πλέι-οφ του προβιβασμού στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας δύο φορές, αλλά ηττήθηκε και τις δύο. Το 1994 έχασαν από τη ΦΚ Σούτγιεσκα Νίκσιτς και το 1995 από τη ΦΚ Σλόμποντα Ούζιτσε. Το 2002 υποβιβάστηκε στη Serbian League, τρίτη κατηγορία της Σερβίας. Την επόμενη σεζόν επανήλθε στη Serbian First League.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
 Club profile and squad at srbijafudbal.net
 FK Novi Pazar info
 Club page at transfermarkt.co.uk

ΦΚ Νόβι Παζάρ
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Καλτσοδέτα

Η καλτσοδέτα είναι εξάρτημα ενδύσεως (αξεσουάρ) που συγκρατεί τις μακριές κάλτσες, κυρίως των γυναικών (βλ. και ζαρτιέρα). Ως μη εμφανές στοιχείο ενδύσεως μπορεί να θεωρηθεί σημείο της γυναικείας σεξουαλικότητας ή και φετίχ.

Το τάγμα της "καλτσοδέτας" στο Ηνωμένο Βασίλειο

Το Τάγμα της "καλτσοδέτας" -ή κατ' άλλη απόδοση "της περικνημίδας"-  (Order of the Garter) είναι το παλαιότερο και το ανώτατο τάγμα της βρετανικής ιπποσύνης. Ιδρύθηκε από τον Εδουάρδο Γ΄ το 1348. Η ίδρυσή του συνδέεται με τον θρύλο ότι σε μία επίσημη δεξίωση της βρετανικής αριστοκρατίας στο Καλαί της Γαλλίας, έπεσε από τη γάμπα της κόμισσας του Σώλσμπερυ (Ιωάννας ή της μητέρας της Αικατερίνης), η καλτσοδέτα της, ενώ αυτή χόρευε. Ο βασιλιάς Εδουάρδος Γ΄, προκειμένου να μην αισχυνθεί η κόμισσα, έσκυψε και τής επέστρεψε την καλτσοδέτα, λέγοντας στα γαλλικά  τη  φράση "Ντροπή σε όποιον σκεφθεί κάτι άσχημο γι' αυτό". Η φράση αυτή αποτελεί το "μότο" του τάγματος ως σήμερα. Ενδεχομένως, ο πραγματικός λόγος της ίδρυσης του ανωτέρω τάγματος ήταν η διεκδίκηση του γαλλικού θρόνου από τον Εδουάρδο Γ΄, ενώ ίσως με τον όρο "garter" δηλώνεται ένα εξάρτημα της πολεμικής πανοπλίας.

Τρέχουσα ελληνική πολιτική
Τον Νοέμβριο του 2011, η λέξη "καλτσοδέτα" απασχόλησε την ελληνική δημοσιογραφική επικαιρότητα, όταν σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του τότε κυβερνώντος κόμματος, μέλος της Κυβέρνησης αποκάλεσε (οπωσδήποτε απαξιωτικά και μάλλον απρεπώς) γυναίκα-βουλευτή, μέλος του ιδίου κόμματος,  "καλτσοδέτα".  Το επεισόδιο σχολιάσθηκε ιδιαίτερα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://www.royal.gov.uk/monarchUK/honours/Orderofthegarter/orderofthegarter.aspx
 https://web.archive.org/web/20131104022153/http://www.bibliotecapleyades.net/sociopolitica/sociopol_garter03.htm
 https://web.archive.org/web/20130719174948/http://www.britainexpress.com/History/medieval/garter.htm
 https://web.archive.org/web/20130201073324/http://www.inews.gr/115/xynidis-pros-diamartyromeni-kaili-siga-tin-kaltsodeta.htm
 https://web.archive.org/web/20140606191425/http://aienaristeyein.com/2011/11/03/
 http://www.iefimerida.gr/news/24558/

Ζώνες (ένδυση)
Εσώρουχα
Κάλτσες
ΦΚ Τσουκαρίτσκι

Η ΦΚ Τσουκαρίτσκι είναι μια σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βελιγράδι, η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας. Μεταξύ των δεκαετιών 1990 και 2000, η ομάδα ήταν γνωστή σαν Τσουκαρίτσκι Στάνκομ λόγω χορηγιών. Είναι η πρώτη ομάδα στη Σερβία που έχει αγοραστεί από επιχειρηματία.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  
 Monografija 85 godina SD Čukarički 
 Team profile 2009/2010 at MojSport 
 FK Čukarički  at srbijafudbal.net

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
ΚΦ Λιρία

Η ΚΦ Λιρία είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Πρίζρεν, Κοσσυφοπέδιο. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1930 και αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κοσσυφοπεδίου. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο.

Είναι μία από τις παλαιότερες ομάδες του Κοσόβου. Αγωνιζόταν στις μικρότερες ομάδες της Γιουγκοσλαβίας μέχρι την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η περιοχή προσαρτήθηκε στην Αλβανία και η  ΚΦ Λιρία μετονομάστηκε σε Πριζρενί. Συμμετείχε μια σεζόν στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλβανίας το 1942. Αφότου κέρδισε τη Βόρεια Ζώνη, προκρίθηκε στην τελική φάση του τουρνουά, όπου έχασε στα ημιτελικά από τη ΚΦ Τίρανα.

Μετά το τέλος του πολέμου, η ομάδα επέστρεψε στα πρωταθλήματα της Γιουγκοσλαβίας, έχοντας αγωνιστεί κατά διαστήματα στη Β΄ κατηγορία Γιουγκοσλαβίας. Μετά τον πόλεμο του 1999, η Λιρία ξεκίνησε να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κοσσυφοπεδίου. 

Έχει κερδίσει το Κύπελλο Κοσσυφοπεδίου τις περιόδους 2006-07 και 2009-10.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
ΚΦ Λιρία
Ποδοσφαιρικές ομάδες Κοσσυφοπεδίου
ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα

Η ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα (ρουμανικά: FC Farul Constanța,  προφορά ΔΦΑ: [ˈfarul konˈstant͡sa]) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Κωνστάντζα, Ρουμανία. Ιδρύθηκε το 1949. Αγωνίζεται στη Liga II. Δεν έχει κερδίσει κάποιο τίτλο. Τη σεζόν 2004/05 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου όπου αποκλείστηκε από τη Ντιναμό Βουκουρεστίου.

Στη Ρουμανική γλώσσα φάρουλ σημαίνει φάρος.

Ιστορία 
Το 1949, δύο ομάδες της Κωνστάντζα, η Dezrobirea και η PCA, ενοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν μια νέα ομάδα, τη Locomotiva PCA Constanţa, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Το 1954 προήχθηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας και το 1958 άλλαξε το όνομα της σε ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα. Καλύτερη θέση που έχει κατακτήσει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας είναι η 4η θέση. Έχει συμμετάσχει στα ημιτελικά του Βαλκανικού κυπέλλου.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας
ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα
Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι με ιδιοκτήτες τους οπαδούς
Μητροπολίτης πρώην Ηλείας και Ωλένης Γερμανός Β΄

Ο Μητροπολίτης πρώην Ηλείας Γερμανός Β΄ (κατά κόσμον Ιωάννης Παρασκευόπουλος, Καρδαμάς Ηλείας, 24 Φεβρουαρίου 1932) είναι Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διετέλεσε Μητροπολίτης Ηλείας και Ωλένης από το 1981 ως το 2022.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Ιωάννης Παρασκευόπουλος του Γεωργίου και της Κωνσταντίνας, γεννήθηκε στον Καρδαμά Ηλείας στις 24 Φεβρουαρίου του 1932. 

Το 1946 ενεγράφη στην επτατάξιο Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και το 1953 στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε τον Φεβρουάριο του 1958. 

Στις 8 Νοεμβρίου 1960 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Παναγίας Σκαφιδιάς από τον τότε Μητροπολίτη Ηλείας Γερμανό Α΄ και πήρε το όνομα Γερμανός προς τιμήν του γέροντός του. Στις 20 Νοεμβρίου του ιδίου έτους χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Καρδαμά και στις 6 Δεκεμβρίου πρεσβύτερος στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Πύργου από τον γέροντά του μητροπολίτη Γερμανό, και προήχθη σε αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως εφημέριος στις ενορίες Βρανά – Βαρθολομιού και Σκουροχωρίου. Τον Σεπτέμβριο του 1961 διορίσθηκε ιεροκήρυκας και γενικός αρχιερατικός επίτροπος και στη συνέχεια ανέλαβε καθήκοντα πρωτοσυγκέλλου.

Τον Μάρτιο του 1979 διορίσθηκε πρώτος γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και την 1η Οκτωβρίου 1981 εξελέγη μητροπολίτης Ηλείας. Στις 3 Οκτωβρίου 1981 χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών από τον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ και στις 24 Οκτωβρίου ενθρονίστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πύργου.

Είναι συγγραφέας πολυάριθμων έργων. Υπέβαλε την παραίτησή του στην Ιερά Σύνοδο, η οποία την έκανε αποδεκτή στις 5 Σεπτεμβρίου 2022. Διετέλεσε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, από τις 5 Σεπτεμβρίου έως τις 7 Οκτωβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης

Παραπομπές

Γερμανος
Γερμανος
Παρασκευόπουλος
Μισέλ Φουρμόν

Ο Μισέλ Φουρμόν (γαλλ. Michel Fourmont, 1690 - 1746) ήταν Γάλλος κληρικός και φιλόλογος της γαλλικής γλώσσας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ερμπλέ (Herblay) στις 28 Σεπτεμβρίου 1690. Δίδαξε την συριακή γλώσσα στο Βασιλικό Κολλέγιο (Collège de France) από το 1720 και ήταν μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Γραμμάτων (Académie des inscriptions et belles-lettres) από το 1724. Το 1728 περιηγήθηκε με αποστολή του Λουδοβίκου ΙΕ΄ στην Κωνσταντινούπολη και την Ελλάδα όπου κατέγραψε αλλά κυρίως κατέστρεψε πολλά ελληνικά χειρόγραφα και επιγραφές, ενώ περιέγραψε πλήθος αρχαιολογικών τόπων και μνημείων, κυρίως της αρχαίας Σπάρτης και της Ελλάδας γενικότερα. Προκάλεσε, για αδιευκρίνιστους λόγους, εκτεταμένες καταστροφές στην αρχαία Σπάρτη, γεγονός που κυνικά μνημονεύει σε σειρά επιστολών του. 

Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 1746. Αδελφός του ήταν ο Ετιέν Φουρμόν (Étienne Fourmont, 1683-1745).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χειρόγραφα του Μισέλ Φουρμόν

 «Την έσβησα, δεν της άφησα λίθο επί λίθου». Ο Γάλλος απεσταλμένος του Λουδοβίκου, που κατέστρεψε τις αρχαιότητες της Σπάρτης για να γράψει ιστορία!... 

Γάλλοι φιλόλογοι
107 (αριθμός)

Το 107 (εκατόν επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 106 και πριν από το 108. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 107 συμβολίζεται ως CVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΖ΄ ή ρζ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
Το 107 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 109, κάτι που καθιστά τον 107 μέλος ενός ζεύγους δίδυμων πρώτων και πρώτο αριθμό Τσεν.

Το 107 στην επιστήμη
 Στη χημεία, ο ατομικός αριθμός 107 αντιστοιχεί στο στοιχείο Μπόριο. Επίσης η σχετική μάζα του Αργύρου είναι περίπου 107 (107,8682).
 Στην αστρονομία το ουράνιο σώμα Μεσιέ 107 (M107) είναι ένα σφαιρωτό σμήνος αστέρων, ενώ ο 107 Καμίλλη είναι ένας πολύ μεγάλος και σκούρος αστεροειδής.

Γενικές χρήσεις του 107
Το Peugeot 107, είναι ένα μικρό αυτοκίνητο πόλης
107 είναι ο κωδικός έκτακτης ανάγκης στην Αργεντινή και το Κέιπ Τάουν.
107 είναι ο αριθμός κλήσης της αστυνομίας στην Ουγγαρία.

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

107
Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί‎
109 (αριθμός)

Το 109 (εκατόν εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 108 και πριν από το 110. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 109 συμβολίζεται ως CIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΘ΄ ή ρθ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
Το 109 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο προηγούμενος πρώτος αριθμός είναι το 107, κάτι που καθιστά τον 109 μέλος ενός ζεύγους δίδυμων πρώτων. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 113.

Το 109 στην επιστήμη
 Στη χημεία, ο ατομικός αριθμός 109 αντιστοιχεί στο στοιχείο Μαϊτνέριο.
 Στην αστρονομία το ουράνιο σώμα Μεσιέ 109 (M109) είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, ενώ ο 109 Ευτυχία είναι ένας μεγάλος και σκούρος αστεροειδής.
 Ο 109P/Σουίφτ-Τατλ είναι κομήτης

Γενικές χρήσεις του 109
Το Agusta A109 είναι ελικόπτερο.

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

109
Δίδυμοι πρώτοι αριθμοί‎