joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος

Το Τάγμα του Χρυσόμαλου Δέρατος ιδρύθηκε από τον Φίλιππο τον Αγαθό με σκοπό την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Συνθήκες ίδρυσης 
Ο Φίλιππος ο Αγαθός ηγεμόνευε στο Δουκάτο της Βουργουνδίας και σε συμμαχία με την Αγγλία κρατούσε δέσμια τη Γαλλία, συνεχίζοντας την προσωπική του έχθρα με τον δελφίνο Κάρολο. Ο Φίλιππος εξαντλημένος από τους συνεχείς πολέμους και την οικονομική αφαίμαξη, αλλά και την ανάγκη να υποστηρίζει τις αγγλικές διεκδικήσεις στο στέμμα της Γαλλίας, αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με τους Γάλλους. Ο σύμμαχος του Φιλίππου Ιωάννης του Λάνκαστερ, Δόυκας του Μπέντφορντ, αντιβασιλέας της Γαλλίας, αντιτίθετο στον τερματισμό του πολέμου. Ο Μπέντφορντ επιθυμώντας διακαώς την αναζωπύρωση της συμμαχίας θέλησε να προωθήσει μια νέα οικογενειακή συμμαχία. Ο Φίλιππος, άτεκνος και χήρος, δέχθηκε να παντρευτεί την Ινφάντα Ισαβέλλα, την Πορτογαλίδα πριγκίπισσα, κόρη της Φιλίππης του Λάνκαστερ, θείας του Μπέντφορντ.
Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1430 και με την ευκαιρία αυτή ο Φίλιππος διακήρυξε την ίδρυση του Βουργουνδικού Τάγματος των Ιπποτών ή του Χρυσόμαλου Δέρατος. Ο Μπέντφορντ είχε προτείνει στον κουνιάδο του να τον κάνει Ιππότη της Περικνημίδος. Ο Φίλιππος όμως, μην θέλοντας στενότερους δεσμούς με τους Άγγλους, βρήκε έναν ευγενικό τρόπο να αρνηθεί,κι έτσι ίδρυσε δικό του τάγμα.

Πηγή έμπνευσης 
Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος αφιερωμένου στον Άγιο Ανδρέα, λέγεται πως ενέπνευσε η Μαρία βαν Κρόμπουργκ, μέλος στη συνοδεία του Φιλίππου, όμως στην πραγματικότητα την έμπνευση είχε ο μυθικός Ιάσων και η εκστρατεία του, που για τον Γάλλο δούκα αντιπροσώπευε τον όρκο του Τάγματος σχετικά με την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Οργάνωση 
Η πρώτη συνέλευση του Τάγματος πραγματοποιήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1431. Συμμετείχαν 24 ιππότες που διορίσθηκαν από τον δούκα, Αρχηγό του Τάγματος. Αργότερα έγιναν 31 και η εισδοχή στο Τάγμα γινόταν κατ' απόλυτη εκλογή. Ο Αρχηγός είχε δύο ψήφους. Ο Καγκελλάριος προήδρευε στις συνελεύσεις των Κεφαλαίων και εξέταζε τις κατηγορίες εναντίον των μελών. Οι συζητήσεις γίνονταν σε τρεις γλώσσες: στα φλαμανδικά, τα βουργουνδικά και τα λατινικά.

Παραπομπές

Πηγές 
 Frederic Julliard, «Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.71 (Μάιος 1974),σελ.84-91

Ταγμα του Χρυσομαλλου Δερατος
Πορτοφίνο

Το Πορτοφίνο (ιταλικά: Portofino, λατινικά: Portus Delphini) είναι ιταλικό ψαροχώρι και τουριστικό θέρετρο γνωστό για το μικρό του λιμάνι και τους διάσημους επισκέπτες του. Είναι δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Γένοβας στην Ιταλική Ριβιέρα. Το χωριό αναπτύσσεται γύρω από το λιμάνι του και συνδέεται στενά με την παραλία Παράτζι. Άλλες κοντινές περιοχές περιλαμβάνουν το Καμόλι. Το Πορτοφίνο το Δεκέμβριο του 2013 είχε 449 κατοίκους.

Ιστορία 

Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, το Πορτοφίνο, ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους και με το όνομα Portus Delphini, δηλαδή το λιμάνι των δελφινιών, λόγω του μεγάλου αριθμού των δελφινιών που ζούσαν στο κόλπο.

Το 1171, μαζί με τη γειτονική Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε, εντάχθηκε στην δικαιοδοσία της κοινότητας του Ραπάλλο. Μετά από 1229 ήταν μέρος της Δημοκρατίας της Γένοβας. Το φυσικό λιμάνι της πόλης υποστήριζε ένα στόλο των αλιευτικών σκαφών, αλλά ήταν πολύ μικρός για να προσφέρει κάτι περισσότερο από ένα προσωρινό ασφαλές καταφύγιο για τον αυξανόμενο εμπορικό ναυτικό της Δημοκρατίας της Γένοβας.

Το 1409 το Πόρτοφίνο πωλήθηκε στη Δημοκρατία της Φλωρεντίας από τον Κάρολο το ΣΤ΄ της Γαλλίας, αλλά όταν ο τελευταίος εκδιώχθηκε από τη Γένοβα, η Φλωρεντία το έδωσε πίσω. Τον 15ο αιώνα ήταν ένα φέουδο των οικογενειών όπως οι Fieschi, Σπινόλα, Αντόρνο και Ντόρια.

Το 1815 έγινε μέρος του Βασιλείου της Σαρδηνίας και, από το 1861, του ενωμένου Βασιλείου της Ιταλίας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, πρώτα οι Βρετανοι, στη συνέχεια, άλλοι αριστοκράτες τουρίστες από τη Βόρεια Ευρώπη άρχισαν να επισκέπτονται το Πορτοφίνο, όπου έφτασαν με άμαξα από τη Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε. Ο Ώμπρεϊ Χέρμπερτ ήταν ένας από τους πιο διάσημους Άγγλους που είχαν βίλα στο Πορτοφίνο. Τελικά όλο και περισσότεροι έχτισαν βίλες για διακοπές, και από το 1950 ο τουρισμός είχε υποκαταστήσει την αλιεία ως η κύρια βιομηχανίας της πόλης, και η προκυμαία γέμισε με εστιατόρια και καφετέριες.

Αξιοθέατα 
 Ο Χριστός της Αβύσσου, ένα άγαλμα που τοποθετήθηκε το 1954 κάτω από τη θάλασσα, σε βάθος 17 μέτρων.
 Το Καστέλο Μπράουν, μουσείο-σπίτι του 16ου αιώνα
 Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μαρτίνου του 11ου αιώνα

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Official website
Portofino Natural Park

Πόλεις της Λιγουρίας
Ορχιδόμετρο

Ορχιδόμετρο ονομάζεται ένα ιατρικό εργαλείο που χρησιμοποιείται στη μέτρηση του μεγέθους και συγκεκριμένα του όγκου των όρχεων. Η μέτρηση αυτή μπορεί να παρέχει πληροφορίες για την ανάπτυξη νεαρών ατόμων και για την πιθανή διάγνωση ασθενειών.

Το ορχιδόμετρο Πράντερ αποτελείται από ξύλινα ή πλαστικά ωοειδή αυξανόμενου όγκου τα οποία χρησιμοποιεί ο γιατρός για να εκτιμήσει οπτικά το μέγεθος των όρχεων. Αυτός που έφτιαξε πρώτος αυτό το ορχιδόμετρο το 1966 και από τον οποίο πήρε το όνομά του, ο Prader, ήταν καθηγητής παιδιατρικής στη Ζυρίχη.

Σπανιώτερα αναφέρoνται το ορχιδόμετρο Τακαχίρα (Takahira) το οποίο αποτελείται αποτελείται από ελλειπτικούς δακτυλίους, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί και όργανα τύπου διαβήτη για ακριβή μέτρηση μιας ή δυο διαστάσεων των όρχεων όπως το ορχιδόμετρο Σήγκερ (Seager).

Η ακρίβεια των ορχιδομέτρων είναι ικανοποιητική για απλές συγκρίσεις, αλλά αν υπάρχει ανάγκη μεγαλύτερης ακρίβειας χρησιμοποιείται υπερηχογράφημα. Ανάμεσα στα ορχιδόμετρα, μετρήθηκε, σε σύγκριση με υπερηχογράφημα, ως μεγαλύτερης ακρίβειας το ορχιδόμετρο Σήγκερ 

Σε γενικές γραμμές, από 1-3 ml έχουν τα παιδιά σε προεφηβεία ενώ από τα 4 ml αρχίζει η εφηβεία. Από 8 έως 10 ml έχουν σε μέση εφηβεία και από 15 ml μέχρι 25 ml σε πλήρη εφηβεία.

Αναφορές

Ιατρικά εργαλεία
Νταβός

Το Νταβός (Davos) είναι δήμος στο καντόνι Γκραουμπύντεν, νοτιοανατολική Ελβετία. Το Νταβός το 2012 έχει 11.156 κατοίκους. Το Νταβός βρίσκεται επί του ποταμού Λαντβάσσερ στις ελβετικές Άλπεις. Κτισμένο σε υψόμετρο 1.560 μέτρων, είναι η ψηλότερη πόλη στην Ευρώπη. Η πόλη φιλοξενεί το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, μια ετήσια συνάντηση των πολιτικών από όλο το κόσμο και σημαντικών επιχειρηματικών, το οποίο αναφέρεται απλώς ως Νταβός, και ένα από τα μεγαλύτερα χιονοδρομικά κέντρα της Ελβετίας. Στο τέλος κάθε χρόνου στο Νταβός λαμβάνει χώρα το τουρνουά χόκεϊ Κύπελλο Σπένγκλερ, το οποίο φιλοξενεί η ΧΚ Νταβός, η τοπική ομάδα χόκεϊ.

Ιστορία 
Ο σημερινός οικισμός στη περιοχή του Νταβός ιδρύθηκε στο τέλος του Μεσαίωνα με τη μετανάστευση των Ραιτορωμάνων. Το χωριό του Νταβός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1213 ως Ταβάους (Tavaus). Από περίπου το 1280 οι βαρόνοι του Βαζ επέτρεψαν στους γερμανόφωνους Βάλζερ να εγκατασταθούν, και παραχώρησε εκτεταμένα δικαιώματα αυτοδιοίκησης, με αποτέλεσμα το Νταβός να γίνει ο μεγαλύτερος οικισμός Βάλζερ στην ανατολική Ελβετία. Οι ντόπιοι εξακολουθούν να μιλούν μια διάλεκτο που είναι ασυνήθιστη για το Γκραουντύμπεν και έχει ομοιότητες με τα γερμανικά ιδιώματα στις δυτικές περιοχές της Ελβετίας, ιδιαίτερα στο Άνω Βαλαί. Το 1436 ο Σύνδεσμος των Δέκα Δικαστηρίων ίδρυσε το Νταβός.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα το Νταβός οργανώθηκε με βάση το μοντέλο του Σοκόγουοβσκο και έγινε ένας δημοφιλής προορισμός για τους ασθενείς γιατί το μικροκλίμα στη κοιλάδα κρίθηκε εξαιρετικό από τους γιατρούς (με πρώτο τον Αλεξάντρ Σπένγκλερ) και συστάθηκε για ασθενείς με πνευμονική νόσο. Ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, ο οποίος υπέφερε από φυματίωση, ξεχειμώνιασε στο Νταβός το 1880 ύστερα με τη σύσταση του ιατρού του στο Εδιμβούργο, του Δρ Τζορτζ Μπαλφούρ. Ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ έγραψε ένα άρθρο σχετικά με το σκι στο Νταβός το 1899. Ένα σανατόριο στο Νταβός είναι το σκηνικό του μυθιστορήματος του Τόμας Μαν, Der Zauberberg (Το μαγικό βουνό). Μεταξύ του 1936 και του 1938, ο Ερνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, τότε κοντά στο τέλος της ζωής του, ζωγράφισε το Νταβός και το Junkerboden. Η ζωγραφιά του έχει τόσο ρομαντική όσο και πανθεϊστική ατμόσφαιρα και απλοποιημένη δομή.

Την εποχή του φυσικού πάγου των χειμερινών αθλημάτων, το Νταβός και η Βαϊλλάντ Αρένα ήταν η μέκκα για τη παγοδρομία ταχύτητας. Πολλά παγκόσμια πρωταθλήματα διοργανώθηκαν στο Νταβός και έλαβαν χώρα πολλά ρεκόρ. Στη συνέχεια, το Νταβός έγινε διάσημο χιονοδρομικό κέντρο. Μετά την κορύφωσή του στη δεκαετία του 1970 και 1980, η πόλη θεωρείται ως κορυφαίο αλλά λιγότερο υψηλού προφίλ τουριστικό αξιοθέατο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Πόλεις της Ελβετίας
Μεράλ Τσετίνκαγια

Η Μεράλ Τσετίνκαγια (Meral Çetinkaya), είναι Τουρκάλα ηθοποιός.

Βιογραφία
Μεγάλη τουρκάλα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έχει πάρει μέρος σε αμέτρητες σειρές, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις. Ήταν σύζυγος του Γιαβουζέρ Τσετίνκαγια, ο οποίος απεβίωσε το 1992. Έχει κρατήσει το επίθετό του μέχρι σήμερα.

Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων
 Σεβάστεια 93
 Το τέλος του παιχνιδιού
 Οι Αϊμάζογλου και οι Κουνταξί
 Ο καλύτερος άνθρωπος του Σεζουάν
 Και οι γυναίκες τελείωσαν το πόλεμο
 Ιανουάριος
 Η δολοφονία ενός θρύλου
 Υπήρχε ο Ιβάν Ιβάνοβιτς ή δεν υπήρχε;
 Άντε σκότωσε, ψυχή μου
 Ο κ. Πουντίλ και ο υπηρέτης του, Μαντίλ
 Το έπος του Κεσανλή Αλί

Κατάλογος Ταινιών
 Το Θαύμα Mucize (2015) - Γιαγιά
 Γυναικεία Υπόθεση: Ληστεία τράπεζας Kadın İşi: Banka Soygun (2014) - Μητέρα
 Στο σκοτάδι Karanlıktakiler (2009) - Γκιουλσερέν
 Ιστορίες του Καρς Kars Hikayeleri (2008)
 Απέραντη Ευτυχία Mutluluk (2007) - Μουνεβέρ
 Vizontele Tuuba (2003) - Φελέκ
 Maruf (2001) - Μεθυσμένη γυναίκα

Κατάλογος Σειρών
 Κιοσέμ, η Σουλτάνα Muhteşem Yüzyıl Kösem (2015) Μάντισσα (Έκτακτη Εμφάνιση στα επεισόδια 2 και 7)
 Είμαι από την Ούρφα από πάντα Urfalıyam Ezelden (2014) Γιαγιά Ζεκιγιέ (11 επεισόδια)
 Κρυμμένα Μυστικά Saklı Kalan (2013-2014) Σιταρέ (3 επεισόδια)
 Η Προδοσία Öyle Bir Geçer Zaman Ki (2010-2013) Χασεφέ (120 επεισόδια)
 Χίλιες και Μία Νύχτες Binbir Gece (2006-2009) Φεριντέ Αξάλ (90 επεισόδια)
 Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες Şeytan Ayrıntıda Gizlidir (2004) Μπέτυ
 Άσπρο τριαντάφυλλο Gülbeyaz (2002-2003) κυρα-Μπεγιάζ (26 επεισόδια)
 Το καλοκαιρινό εξοχικό Yazıkçılar (1993) Γιαπράκ
 Οι δικοί μας Bizimkiler (1989-2002) κυρία Αϊλά
 Σπουργίτι στο πεζοδρόμιο Kaldırım Serçesi (1989)
 To έπος του Κεσανλή Αλί Keşanlı Ali Destanı (1989)
 Πόνος Sızı (1988)
 Μητέρα Anne (2016 -2017)

Τούρκοι ηθοποιοί
Σοσιαλιστική αδελφότης

Η Σοσιαλιστική αδελφότης ήταν πολιτικός, αναρχο-σοσιαλιστικός, σύλλογος που ιδρύθηκε το 1893 στην Πάτρα. Ο σύλλογος είχε συμμετάσχει με υποψήφιο και στις βουλευτικές εκλογές του 1895.

Πρόεδρος της αδελφότητας ήταν ο Βασίλειος Δουδούμας και αντιπρόεδρος ο Χαρίλαος Δημητρόπουλος, με 30 περίπου αρχικά μέλη. Τα μέλη της ήταν εργάτες, πολλοί μικροεπαγγελματίες και λίγοι διανοούμενοι· στην ακμή της έφτασε τα 140 μέλη. Η αδελφότητα είχε δικό της ύμνο και κάθε μήνα διοργάνωνε στο "Πούμπλικο", δηλ. στο 1ο δημοτικό σχολείο, μορφωτικές διαλέξεις.

Το 1895 έκδωσε την εφημερίδα "Φως" ενώ συμμετείχε και στις βουλευτικές εκλογές με υποψήφιο τον Πλάτωνα Δρακούλη στην Αθήνα και Πάτρα, όπου δεν εκλέγει αλλά ήταν στους πρώτους επιλαχόντες. Το 1896 έκδοσε για λίγες ημέρες την εφημερίδα "Εμπρός".

Το 1896, με πρωτοβουλία της αδελφότητας, ιδρύθηκε το Σωματείο Ξυλεργατών Πατρών· αργότερα το Σωματείο σταφιδοκιβωτοποιών, το Σωματείο σιγαράδων και το Σωματείο καπνεργατών. Με την καθοδήγηση της σοσιαλιστικής αδελφότητας, τα σωματεία αυτά έκαναν και τις πρώτες τους απεργίες. Την ίδια χρονιά, λόγω ιδεολογικών διαφωνιών, η αδελφότητα διαλύθηκε.

Βιβλιογραφία - Πηγές 
 Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος, Εκδόσεις Μπουκουμάνη, Αθήνα 1972.

Σύλλογοι και σωματεία της Πάτρας
Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Αναρχισμός
Σοσιαλισμός
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2013-2014

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2013–14 είναι η 16η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού και διοργανώνεται από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονται. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 140 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε για 4η στην σειρά χρονιά, ο Ολυμπιακός.

Α' φάση 
Την Α' φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση την πρόκριση για την Β' φάση πήραν δύο ομάδες. Οι ομάδες που πήραν την πρόκριση από κάθε ένωση:

Β' φάση 
Στη Β' φάση εισήλθαν στη διοργάνωση οι 18 ομάδες της Α2 που δήλωσαν συμμετοχή. Οι κληρώσεις έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια, ώστε να αποφευχθούν οι μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες

1η αγωνιστική 
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε επτά τομείς (1ος: ΕΣΠΑΑΑ και ΕΣΠΕΔΑ (και μία ομάδα από τις ΕΣΠΕΠ και Ζ' περιφέρεια), 2ος: ΕΣΠΕΚ, 3ος: Ζ’ περιφέρεια, 4ος: ΕΣΠΕΔΕ και ΕΣΠΕΠ, 5ος: ΕΣΠΕΜ και ΕΣΠΕΚΕΛ, 6ος: ΕΠΕΣΘ, 7ος: ΕΣΠΕ Θρ./Αν. Μακ.).

Γ' φάση 
Στη Γ' φάση βρέθηκαν πέντε ομάδες από τη Β' φάση, καθώς και έντεκα ομάδες της Α1 γυναικών 2013–14 (δε δήλωσε συμμετοχή στο κύπελλο ο ΕΟ Σταυρούπολης).

1η αγωνιστική, φάση των 16

Προημιτελικοί

Τελική φάση 
Η τελική φάση (final-4) διεξήχθη το διήμερο 29 και 30 Μαρτίου στην Πύλο και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη δημόσια τηλεόραση.

Ημιτελικοί 
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 29 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό ξεκίνησε στις 16:00 ώρα Ελλάδος, και ο δεύτερος ανάμεσα στον Ηρακλή και τον Πανναξιακό στις 19:15.

Τελικός 
Ο τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Πανναξιακό διεξήχθη στις 30 Μαρτίου με ώρα έναρξης 19:30. Ο Ολυμπιακός επικράτησε και κατέκτησε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το τρόπαιο.

MVP: Στέλλα Χριστοδούλου

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ειδήσεις για το κύπελλο Ελλάδας Επίσημος ιστότοπος Ε.Ο.ΠΕ.
 Σύστημα διεξαγωγής κυπέλλου Επίσημος ιστότοπος Ε.Ο.ΠΕ.

2013 2014
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2013 2014
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2013 2014
Γιόζεφ Άντελμπρεχτ

Ο Γιόζεφ Άντελμπρεχτ (10 Ιανουαρίου 1910 – 1 Οκτωβρίου 1941) ήταν Αυστριακός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού.

Συλλογική Καριέρα 
Ο Άντελμπρεχτ ξεκίνησε την καριέρα του από την Φερστ Βιέννα το 1928, ομάδα με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Μιτρόπα το 1931. Το 1934, πήρε μεταγραφή, με στόχο το να αγωνίζεται σε επαγγελματικό επίπεδο, στην Γαλλία, απ'όπου, ωστόσο, επέστρεψε ύστερα από δύο χρόνια, προκειμένου να αγωνιστεί, διαδοχικά, με τις Αούστρια Βιέννης και Ραπίντ Βιέννης.

Διεθνής Καριέρα 
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Αυστρία τον Ιούνιο του 1930 σε μια αναμέτρηση απέναντι στην Ουγγαρία, ενώ αγωνίστηκε σε δύο άλλες διεθνείς αναμετρήσεις, πετυχαίνοντας ένα τέρμα.

Διακρίσεις 
Μπουντεσλίγκα Αυστρίας (3):
 1931, 1933, 1938
Κύπελλο Αυστρίας (2):
 1929, 1930
Κύπελλο Μιτρόπα (1):
 1931

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

Προφίλ στο Austria-Archiv.at 
Προφίλ στο Rapidarchiv.at 

Αυστριακοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας
Ποδοσφαιριστές Φιρστ Βιέννα
Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς
Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης
Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης
Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πινγίν

To Πινγίν ή επίσημα Χανγιού Πινγίν (Κινεζική: 汉语拼音, Πινγίν: Hànyǔ pīnyīn) είναι το επίσημο φωνητικό σύστημα για μεταγραφή της Μανδαρινής προφοράς των κινεζικών χαρακτήρων με λατινικούς χαρακτήρες στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στη Σιγκαπούρη και την Ταϊβάν. Χρησιμοποιείται συχνά για τη διδασκαλία της καθομιλουμένης κινεζικής και πολλές φορές για τη γραφή κινεζικών ονομάτων σε ξενόγλωσσες εκδόσεις.

Το  σύστημα Πινγίν αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1950, με βάση προηγούμενες μορφές εκλατινισμού από την κινεζική κυβέρνηση και ολοκληρώθηκε το 1958 αφού αναθεωρήθηκε αρκετές φορές. Ο διεθνής οργανισμός τυποποίησης (ISO) υιοθέτησε το σύστημα Πινγίν ως διεθνές πρότυπο, το 1982. Το σύστημα υιοθετήθηκε ως επίσημο πρότυπο στην Ταϊβάν το 2009, όπου χρησιμοποιείται για τον εκλατινισμό της γραφής μόνο.

Το δεύτερο πιο γνωστό σύστημα είναι το Γουέιντ-Τζάιλς που εφευρέθηκε το 1859 από τον Τόμας Ουέιντ και αλλάχτηκε το 1892 από τον Χέρμπερτ Τζάιλς. Καθώς το σύστημα αυτό προσομοιώνει τη φωνητική της Μανδαρινικής σε αγγλόφωνα σύμφωνα και φωνήεντα, ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο σε αγγλόφωνους μαθητές. Το σύστημα ήταν σε χρήση σε ακαδημαϊκά περιβάλλοντα στις Η.Π.Α. κυρίως πριν τη δεκαετία του 1980 και μέχρι πρόσφατα ήταν διαδεδομένο στην Ταϊβάν.

Εκτός από τη μεταγραφή των φωνητικών διαφέρουν και στη χρήση σημείων τονισμού. Στο σύστημα "Χάνγιου Πινγίν" οι τόνοι εκφράζονται με τονικά σύμβολα πάνω από τις συλλαβές, ενώ στο "Ουέιντ-Τζάιλς" με αριθμούς στο τέλος κάθε συλλαβής.

Η πρώτη προσπάθεια Εκλατινισμού

Το 1605, ο Ιταλός Ιησουίτης ιεραπόστολος Ματέο Ρίτσι (6 Οκτωβρίου, 1552 – 11 Μαΐου, 1610) δημοσίευσε το Xizi Qiji (Hsi-tzu Chi-chi,《西字奇蹟》που σημαίνει «Το θαύμα των Δυτικών γραμμάτων») στο Πεκίνο. Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο που χρησιμοποιήθηκε το λατινικό αλφάβητο για να αποδώσει την κινεζική γλώσσα.

Πίνακας Πινγίν του Χανγιού Πινγίν

Αυτός ο Πίνακας Πινγίν περιέχει την πλήρη λίστα όλων των συλλαβών του συστήματος "Χανγιού Πινγίν" που περιέχονται στα πρότυπα Κινεζικά.

Πίνακας Πινγίν του Γουέιντ-Τζάιλς

Αυτός ο Πίνακας Πινγίν περιέχει την πλήρη λίστα όλων των συλλαβών του συστήματος "Γουέιντ-Τζάιλς" που περιέχονται στα στάνταρ Κινεζικά.

Παραπομπές

Πρόσθετα Στοιχεία
Yin Binyong 尹斌庸 and Mary Felley (1990). Chinese Romanization. Pronunciation and Orthography (Hanyu pinyin he zhengcifa 汉语拼音和正词法). Beijing: Sinolingua. ISBN 7-80052-148-6 / ISBN 0-8351-1930-0.
Gao, J. K. (2005). Pinyin shorthand: a bilingual handbook = [Pinyin su ji fa]. Dallas, TX: Jack Sun. ISBN 1-59971-251-2
Kimball, R. L. (1988). Quick reference Chinese: a practical guide to Mandarin for beginners and travelers in English, Pinyin romanization, and Chinese characters. San Francisco, CA: China Books & Periodicals. ISBN 0-8351-2036-8

Wu, C.-j. (1979). The Pinyin Chinese–English dictionary. Hong Kong: Commercial Press. ISBN 0-471-27557-3

Hoa Ngu Phuong Nam
Hoa Ngu Tam Nhin Viet

Chinese Hanzi
Πρότυπα ISO
Φωνητικό αλφάβητο
Κινεζική γλώσσα
Δημοκρατικός σύλλογος Πατρών

Ο Δημοκρατικός σύλλογος ήταν ένας πολιτικός, σοσιαλιστικός, σύλλογος στην Πάτρα που ιδρύθηκε το 1876. Από τις πρώτες αναρχικές και σοσιαλιστές ομάδες, συλλόγους ή κινήσεις που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα.

Ο Δημοκρατικός σύλλογος ιδρύθηκε σε μια εποχή που στην Πάτρα υπήρχαν μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις, μια εποχή που στην Ευρώπη είχαν διαδοθεί οι θεωρίες των Κροπότκιν, Μπακούνιν, Μπλανκίν και του Προυντόν και είχαν επηρεάσει και πολλούς Έλληνες . Πολλοί νέοι αστικών οικογενειών επηρεασμένοι από αυτές τις ιδέες άρχισαν να μιλάνε για εργατικό κίνημα και σοσιαλισμό σε συγκεντρώσεις που έκαναν σε σπίτια. 

Ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού συλλόγου ήταν χρηστά μέλη της Πατραϊκής κοινωνίας, διανοούμενοι και επαγγελματίες. Ήταν οι εκπαιδευτικός Διονύσιος Αμπελικόπουλος που θεωρείτο ο ηγέτης του, ο Κωνσταντίνος Μπομπότης δικηγόρος, ο Κωνσταντίνος Γριμάνης λογιστής, ο Παναγιώτης Ευμορφόπουλος εκδότης, ο Γεώργιος Παπαρρήτωρ από εφοπλιστική οικογένεια, ο Αλέξανδρος Ευμορφόπουλος, ο Ιωάννης Φίλιος δικηγόρος, ο Παναγιώτης Σουγλέρης, ο Ιωάννης Ασημακόπουλος, και ο Δημήτριος Σπαθάρας. Επικρατεί η άποψη ότι οι Ιταλοί πρόσφυγες της Πάτρας έπαιξαν ρόλο στην ίδρυσή του αλλά και επηρέασαν ιδεολογικά τα μέλη του.

Τον Μάιο του 1877 ο σύλλογος εκδίδει την εφημερίδα Ελληνική δημοκρατία. Μετά την εργατοσοσιαλιστική συνδιάσκεψη της Βέρνης, το 1876, ο σύλλογος έστειλε γράμμα μεταφέροντας τους χαιρετισμούς του και η επιτροπή τούς απέστειλε τα πρακτικά της. Τα μέλη του, αφού τα διάβασαν, έστειλαν εκ νέου επιστολή στην επιτροπή λέγοντας της ότι συμφωνούσαν με τις βασικές ιδέες που βγήκαν από την διάσκεψη. Αναφέρεται ότι ο Δημοκρατικός σύλλογος διατηρούσε αλληλογραφία με τον Ιταλό σοσιαλιστή βουλευτή Costa.

Το 1877, με κυβερνητική εντολή, ο εισαγγελέας του Άρειου πάγου, Λυμπεράκης, απαγόρευσε την έκδοση της εφημερίδας και συνελήφθησαν τα μέλη του συλλόγου, που ανακρίθηκαν από τον ανακριτή Σ. Μπάλμπη. Τον Ιούλιο αποφυλακίστηκαν με ενέργειες του Ρόκκου Χοϊδά και έπειτα από διεθνείς πιέσεις προς την κυβέρνηση, αλλά παρακολουθούνταν από την αστυνομία σαν "αναρχικά στοιχεία"· αργότερα απαλλάχθηκαν με βούλευμα. Μέσα από την φυλακή ο Αμπελικόπουλος έστειλε μία μελέτη στην επιτροπή της Βέρνης ενώ στάλθηκε και επιστολή στο Bulletin de la Fédération Jurassienne που ενημέρωναν για την σύλληψη και φυλάκιση τους αλλά και το πρόγραμμα του συλλόγου. Μετά την αποφυλάκισή τους ο σύλλογος διαλύθηκε.

Παραπομπές 

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Σύλλογοι και σωματεία της Πάτρας
Αναρχισμός
Αυστραλοσφένιδα

Τα  Αυστραλοσφένιδα είναι ένας κλάδος θηλαστικών. Σήμερα, υπάρχουν μόνο πέντε σωζόμενα είδη, τα οποία ζουν στην Αυστραλία και Νέα Γουινέα, αλλά απολιθώματα έχουν βρεθεί στην Μαδαγασκάρη και την Αργεντινή. Τα σωζόμενα είδη αποτελούν ο πλατύποδας και τα τέσσερα είδη έχιδνας.
Μιχαήλο Βούισιτς

Ο Μιχαήλο Βούισιτς (σερβικά : Михаило Вујић) (Βελιγράδι 26 Οκτωβρίου 1853 - Σασάκ 14 Μαρτίου 1913) ήταν σέρβος οικονομολόγος και υπουργός.

Σπούδασε φιλοσοφία και οικονομικά στην Γερμανία όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 1879. Λίγο μετά την επιστροφή του από τις σπουδές του στη Σερβία έγινε μέλος του Ριζοσπαστικού κόμματος στην μετριοπαθή πτέρυγα του ενώ από το 1879 έως το 1887 δίδαξε οικονομικά σε σχολείο.

Έγινε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Γιόβαν Ρίστιτς το 1887. Και αργότερα την ίδια χρονιά παρέμεινε στη θέση στην κυβέρνηση του Σάβα Γκρούιτς. Στη συνέχεια υπουργός Οικονομικών την περίοδο 1889-1891, στην κυβέρνηση του Νικόλα Πάσιτς (1891), στην κυβέρνηση του Λάζαρ Ντόκιτς (1893), στην κυβέρνηση Γκρούιτς (1893-1894) και του Τζόρτζε Σίμιτς (1896-1897). Σαν υπουργός Οικονομικών ανέλαβε στα χέρια του τα κρατικά μονοπώλια καπνού, των ορυχείων άλατος και των σιδηροδρόμων, τα οποία μέχρι τότε ήταν στα χέρια των ξένων εταιρειών.

Μετά το γάμο του με την Ντράγκα το 1900 έγινε πρέσβης στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο του 1901 ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Αλέξα Γιοβάνοβιτς, και αμέσως μετά στις 20 Μαρτίου  1901 σχημάτισε δική του κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων στη οποία κατέχει και το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Εξωτερικών, η κυβέρνηση διατηρήθηκε έως τις 7 Νοέμβριου 1902.

Έπειτα ο Βούισιτς έγινε πρέσβης στη Βιέννη (1903), στο Βερολίνο (1906) και της Ρώμη (1909). Εξελέγη τακτικό μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας 5 Φεβρουαρίου 1901.

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφία του στο САНУ

Σέρβοι οικονομολόγοι
Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Σέρβοι διπλωμάτες
Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών
Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνει πολιτικές, όπως η Κοινή Αλιευτική Πολιτική, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι από τα μέλη της. Η Ένωση έχει 66.000 χιλιόμετρα ακτών και τη μεγαλύτερη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στον κόσμο, που καλύπτει 25 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.]

Η σημερινή Επίτροπος είναι η Μαρία Δαμανάκη.

Επίτροπος Μποργκ
Ο Επίτροπος Μποργκ εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2004 και υπηρέτησε μέχρι το 2010.

Δύο ήταν οι βασικές προτεραιότητές του : «Η ρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Θαλάσσια Πολιτική» και «την εξασφάλιση της οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας του ευρωπαϊκού κλάδου της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας». Στις 7 Ιουνίου 2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε ένα πράσινο βιβλίο σχετικά με μια μελλοντική θαλάσσια πολιτική της και άνοιξε μια διαβούλευση που έληξε τον Ιούνιο του 2007. Το Πράσινο Βιβλίο περιείχε μια σειρά από θέματα όπως η αειφόρος ανάπτυξη, η προστασία του περιβάλλοντος, οι ικανότητες και η απασχόληση, η τεχνολογία και οι πόροι, η ασφάλεια των ακτών και ο τουρισμός, η οικονομική υποστήριξη και η κληρονομιά. Στις 10 Οκτωβρίου 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε το όραμά της για μια ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική με ένα λεπτομερές σχέδιο δράσης.

Η Επιτροπή δέχθηκε πυρά τον Μάιο του 2007, ότι δεν τιμωρεί τους Γάλλους αλιείς για την υπεραλίευση του απειλούμενου ερυθρού τόνου κατά 65%, ενώ στηρίζει τις κυρώσεις στους Ιρλανδούς αλιείς για την υπεραλίευση σκουμπριού.

Διατελέσαντες Επίτροποι

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Θαλάσσια Πολιτική (Ελληνικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Αλιεία (Ελληνικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Η Επίτροπος (Αγγλικά)

Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας
Θεόδωρος Παραστατίδης

Ο Θεόδωρος Παραστατίδης (γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1952) είναι φαρμακοποιός και πολιτικός. Ήταν πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξάρτητων Δημοκρατικών Βουλευτών (ΑΔΗΒ).

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1952 στους Άνω Απόστολους Κιλκίς. Σπούδασε Φαρμακευτική στην Παβία της Ιταλίας. Άσκησε το επάγγελμα του φαρμακοποιού στο Κιλκίς την περίοδο 1980 1983. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως Επιθεωρητής του ΟΓΑ στην Κεντρική Μακεδονία. 

Διατέλεσε Νομάρχης Κιλκίς την περίοδο 1996 - 2002. Εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 2009 και το 2012. Διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δύο φορές, κατά την ψήφιση του δεύτερου Μνημονίου.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος Η Κοινωνία Πρώτα, ανακοίνωσε την στήριξή του σε αυτήν.

Το Μάρτιο του 2013 μαζί με άλλους διαγραμμένους ή αποχωρήσαντες βουλευτές συγκρότησε την Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξάρτητων Δημοκρατικών Βουλευτών (ΑΔΗΒ), της οποίας τέθηκε επικεφαλής.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στην εκλογική περιφέρεια του Κιλκίς με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγές 
 Βουλή των Ελλήνων, Θεόδωρος Σωκράτη Παραστατίδης
 Εκλογικά, Παραστατίδης Θεόδωρος, Βιογραφικό
 iefhmerida, Οι «Ανεξάρτητοι βουλευτές» συγκρότησαν την 8η κοινοβουλευτική ομάδα της Βουλής
 Ναυτεμπορική, Εκτός ΠΑΣΟΚ Σκανδαλίδης, Κουτσούκος, Γκερέκου, Κασσής, Μπόλαρης, Παραστατίδης

Παραπομπές

Έλληνες φαρμακοποιοί
Νομάρχες Κιλκίς
Βουλευτές Κιλκίς
Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Επίτροπος Δράσης για το Κλίμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επίτροπος Δράσης για το Κλίμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Δημιουργήθηκε το 2010, και χωρίζεται από το περιβαλλοντικό χαρτοφυλάκιο του Περιβάλλοντος, έτσι ώστε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επικεντρωθεί στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Τρέχουσα Επίτροπος είναι ο Μιγκέλ Αρίας Κανιέτε, με το χαρτοφυλάκιο Δράσης για το Κλίμα και Ενέργειας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάνει μια σειρά από κινήσεις σε σχέση με την κλιματική αλλαγή. Πιο συγκεκριμένα υπέγραψε το Πρωτόκολλο του Κιότο το 1998, δημιουργήσει Σύστημα Εμπορίας Ρύπων της το 2005 και σήμερα συμφωνήσει να μειώσει μονομερώς τις εκπομπές της κατά 20% μέχρι το 2020.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Δράση για το Κλίμα (Αγγλικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Η Επίτροπος (Αγγλικά)

Δράσης για το Κλίμα
Βάσα Μίγιτς

Ο Βάσα Μίγιτς (γεννημένος στις 11 Απριλίου 1973) είναι Σέρβος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 186εκ και αγωνιζόταν στη θέση του λίμπερο.

Καριέρα 
Ο Βάσα Μίγιτς έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο του βόλλευ από ομάδες της χώρας του. Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε με τη Βοιβοντίνα Νόβι Σαντ. Στην ομάδα της Σερβίας παρέμεινε μέχρι το 2005 κατακτώντας μάλιστα 10 Πρωταθλήματα Σερβίας (1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004), 7 Κύπελλα Σερβίας (1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2004, 2005) και ένα Τσάμπιονς Λίγκ (1996). 

Μοναδική εξαίρεση σ' αυτήν την πολυετή συνεχόμενη παρουσία του Μίγιτς στη Βοιβοντίνα ήταν ένα σύντομο πέρασμά  από τον Ολυμπικό Πειραιώς. Με την ελληνική ομάδα, ο Μίγιτς δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2005 ταξίδεψε στην Γαλλία για λογαριασμό της Τουρ, ενώ ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στη ρωσική Ισκρα Οντιντσόβο.

Το 2007 αποφάσισε να αποσυρθει από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του ως πετοσφαιριστής. Ωστόσο, αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα, αλλά από ένα διαφορετικό πόστο, και συγκεκριμένα αυτό του τεχνικού διευθυντή. Σήμερα, ο Βάσα Μίγιτς εργάζεται ως τεχνικός διευθυντής στην ομάδα πετοσφαίρισης της Βοιβοντίνα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Βάσα Μίγιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας.

Εκτός των άλλων, έχει συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα του 2001.

Τίτλοι 
 10 Πρωταθλήματα Σερβίας: 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2004
 7 Κύπελλα Σερβίας: 1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2004, 2005 
 1 Τσάμπιονς Λίγκ: 1996

Πηγές 
 https://web.archive.org/web/20091003130016/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/vu/goran-vujevic-1.html

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Επίτροπος Ψηφιακών Τεχνολογιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επίτροπος Ψηφιακών Τεχνολογιών (πρώην Επίτροπος για την Κοινωνία της Πληροφορίας και τα Μέσα Επικοινωνίας) είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρμόδιος για τα μέσα ενημέρωσης και τα θέματα πληροφοριών, όπως των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής.

Σημερινή Επίτροπος είναι η Νέιλι Κρους.

Διατελέσαντες Επίτροποι

Δείτε επίσης
.eu

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ψηφιακές Τεχνολογίες (Αγγλικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Η Επίτροπος (Αγγλικά)

Ψηφιακών Τεχνολογιών
Κορμίστα Σερρών

Η Κορμίστα (Βυζαντινά Ελληνικά: Κορεμίστα) είναι χωριό στον νομό Σερρών. Βρίσκεται κάτω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Εικοσιφοίνισας, στις βορειοδυτικές υπώρειες του Παγγαίου σε υψόμετρο 300 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 555 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμφίπολης.

Οι πρώτες γραπτές αναφορές για τον οικισμό γίνονται στα βυζαντινά χρόνια, όταν και συναντάται σε έγγραφο του Αγίου Όρους αναφορά στο όνομα «Κορεμίστα». Η Κορμίστα ανήκε στην δικαιοδοσία της μονής της Εικοσιφοίνισας, μαζί με τα χωριά Νικήσιανη και Παλαιοχώρι. Ο αρχικός οικισμός της Κορμίστας βρισκόταν βορειότερα από τον σημερινό. Καθώς ο πληθυσμός του χωριού αντιμετώπιζε προβλήματα με τα έντομα από τη λίμνη που σχηματιζόταν στα τενάγη των Φιλίππων, η οποία αποξηράνθηκε τελικά το 1930, αποφάσισαν την μετεγκατάσταση του οικισμού νοτιότερα, προς το Παγγαίο όρος. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκε στο χωριό μεγάλος αριθμός μουσουλμανικών οικογενειών ενώ μετά την καταστολή της επανάστασης στη Χαλκιδική πολλοί κάτοικοί της βρήκαν καταφύγιο στα χωριά του Παγγαίου, ανάμεσά τους και στη Κορμίστα. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε στην περιοχή η καπνοκαλλιέργεια και το εμπόριο καπνού. 

Το 2014 η Κορμίστα αναγνωρίστηκε από το ελληνικό κράτος ως «μαρτυρικό χωριό», καθώς την 1η Οκτωβρίου του 1941, 92 άρρενες κάτοικοί της εκτελέστηκαν μαζικά από τα βουλγαρικά στρατεύματα Κατοχής, ως αντίποινα για την εξέγερση της Δράμας.

Κοινότητα

Προσωπικότητες 
 Κατάγονται από την Κορμίστα
 Λεωνίδας Ανδρέου, Έλληνας οπλίτης Μακεδονομάχος

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Σερρών
Δήμος Αμφίπολης
Παραδοσιακοί οικισμοί Σερρών
Κρυονέρι Φιλίππων Καβάλας

Το Κρυονέρι (Τοπική Κοινότητα Κρυονερίου - Δημοτική Ενότητα Φιλίππων) ανήκει στο Δήμο Καβάλας στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας, σε υψόμετρο 230 μέτρων. Δεν υπάρχει μεγάλη ανάπτυξη στο χωριό ενώ ο πληθυσμός υπολογίστηκε στους 690 κατοίκους (2011). Το Κρυονέρι είναι ενωμένο οικιστικά με το Ζυγό Καβάλας.

Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Ποντιακής καταγωγής, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1924. Πρόεδρος του τόπου είναι ο Κωνσταντίνος Πριονίδης (2015 - σήμερα), ενώ ένας από τους γνωστότερους προέδρους στην ιστορία του χωριού ήταν ο Ιωάννης Χατζηϊωαννίδης γνωστός στους χωριανούς ως Σισκόγιαννης, ο οποίος ίδρυσε σχολείο, Εκκλησία και βοήθησε τόσο οικονομικά όσο και ψυχικά το χωριό. 

Οι κάτοικοι είναι κτηνοτρόφοι, αγρότες και έμποροι. Οι περισσότεροι στο χωριό είναι ηλικιωμένοι αλλά σαφώς υπάρχουν και νέοι που χρησιμοποιούν τα σπίτια τους στο χωριό ως εξοχικές κατοικίες.  

Επίσης το 1994 ιδρύθηκε ο Ποντιακός – Πολιτιστικός Σύλλογος Κρυονερίου «Ο ΑΚΡΙΤΑΣ» στο Κρυονέρι από Πόντιους 2ης γενιάς. Μετά από μια χρονική περίοδο που ήταν αδρανείς το 2015 ξαναλειτούργησε με Προέδρο τον Γεώργιο Τσοτσόπουλο. Σήμερα λειτουργούν τμήματα εκμάθησης παραδοσιακών και ποντιακών χορών. Πραγματοποιεί κάθε χρόνο πληθώρα εκδηλώσεων όπως τα Γλυκά Χριστούγεννα, εκδήλωση για την Γενοκτονία των Ποντίων, παρέλαση και επιμνημόσυνη δέηση στις Εθνικές Επετείους. Και τέλος παραμονή του Αγίου Πνεύματος τον ετήσιο καλοκαιρινό χορό του.   

Όσο για τους δημόσιους χώρους το χωριό μέχρι το 2021 δεν μετρούσε σχολεία (το γυμνάσιο του χωριού έχει κλείσει το 2014). Το 2022 στην θέση του πρώην γυμνασίου, ιδρύθηκε ένα νηπιαγωγείο υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Πριονίδη που λειτουργεί μέχρι σήμερα, μια εκκλησία (Αγίας Τριάδος), ένα τοπικό γήπεδο χωρητικότητας 200-250 ατόμων (Ελπίς Κρυονερίου), δύο παντοπωλεία και διάφορα καταστήματα. Το χωριό διαθέτει το δικό του υδροδοτικό και αποχετευτικό δίκτυο. 

Στον αθλητισμό η ομάδα που είχε με το όνομα «Ελπίς Κρυονερίου» διαλύθηκε.

Σημειώσεις-παραπομπές

Χωριά του νομού Καβάλας
Δήμος Καβάλας
Επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επίτροπος Ανταγωνισμού είναι το μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που είναι αρμόδια για τον ανταγωνισμό. 

Σημερινός Επίτροπος είναι ο Χοακίν Αλμούνια, ο οποίος είναι επίσης Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αρμοδιότητες
Το χαρτοφυλάκιο έχει την ευθύνη για θέματα όπως εμπορικό ανταγωνισμό, συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, τα καρτέλ, τις κρατικές ενισχύσεις, και αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας. Η θέση αυτή έγινε η μόνη αρχή συγχώνευσης του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, τον Σεπτέμβριο του 1990.

Ο Επίτροπος Ανταγωνισμού είναι μια από τις πιο ισχυρές θέσεις στην Επιτροπή και είναι αξιοσημείωτο το ότι επηρεάζει την παγκόσμια αγορά.

Διατελέσαντες Επίτροποι

Λίστα

Μάριο Μόντι
Ο Μάριο Μόντι είναι ιδιαιτέρως σημαντικός για την απόφασή του κατά τη διάρκεια της προσπάθειας συγχώνευσης της GE-Honeywell το 2001. Η General Electric, εταιρεία των ΗΠΑ, προσπάθησε να αποκτήσει μια άλλη αμερικανική εταιρεία, την Honeywell. Η συγχώνευση αυτή έχει εγκριθεί από τις αμερικανικές αρχές, ωστόσο Μόντι, με την υποστήριξη της υπόλοιπης Επιτροπής, απέρριψε τη συγχώνευση.

Την 1 Μαΐου 2004 Μόντι επέβλεψε μια ριζική αλλαγή στις αρμοδιότητες Ανταγωνισμού της Επιτροπής που αφορούν τη ρύθμιση των μονοπωλίων, έλεγχοι συγκεντρώσεων, συμφωνίες αδειοδότησης και τις αεροπορικές μεταφορές.

Νέιλι Κρους
Κατά τη διάρκεια ομίλιας της Νέιλι Κρους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι Ευρωβουλευτές εξέφρασαν την ανησυχία για το αν η Νέιλι Κρους είχε λεπτομερή γνώση των συγκεκριμένων θεμάτων. Ωστόσο η ίδια σύνθεση του Κοινοβουλίου, επέλεξε την Νέιλι Κρους στην θέση αυτή το 2004.

Από τότε δηλώνει ότι προωθεί ένα δίκαιο και ελεύθερο επιχειρηματικό περιβάλλον, την επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης και αύξηση της απασχόλησης. Η Επιτροπή έχει συμμετάσχει σε αρκετές περιπτώσεις υψηλού προφίλ καταπολέμηση αντιανταγωνιστική συμπεριφορά.

Η Νέιλι Κρους διαθέτει πίστη στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και ήταν σκληρή με τους δράστες. Με τέλος της θητείας της, η ​​Επίτροπος Ανταγωνισμού είχε ολοκληρώσει τις πιο σημαντικές υποθέσεις.

Χοακίν Αλμούνια
Ο Χοακίν Αλμούνια, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ανταγωνισμού στο πλαίσιο του δεύτερου Επιτροπή Barroso το 2010.

Ο διορισμός του έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από δικηγόρους του ανταγωνισμού, όπως κάποιος άρτια καταρτισμένος και έμπειρος. Εντυπωσίασε επίσης το Κοινοβούλιο κατά την ακρόασή του και από νωρίς στο έργο του είχε να ασχοληθεί με το αν πρέπει ή όχι να συνεχίσει τη δράση κατά της Google.

Έχει ταχθεί υπέρ της ιδέας ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου για την αντιμετώπιση των μη εμφανιζομένων κρατών μελών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ο Επίτροπος (Αγγλικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ανταγωνισμός (Αγγλικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ανταγωνισμός - Στο πλευρό του Καταναλωτή (Ελληνικά)

Ανταγωνισμού
Ιβάν Μίλκοβιτς

Ο Ιβάν Μίλκοβιτς (Иван Миљковић, 13 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 206εκ και έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Καριέρα 
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς γεννήθηκε στη Νις και έκανε τα πρώτα του βήματα από την τοπική Νις, ομάδα της Σερβίας. Το 1997 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.

Το 2000 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Μάρτσε Μασεράτα. Στη Μασεράτα παρέμεινε για 7 χρόνια κατακτώντας το Πρωτάθλημα Ιταλίας του 2006.

Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε με την επίσης ιταλική Ρόμα Βόλλευ.

Το καλοκαίρι του 2008 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας (2009, 2010) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (2009).

Το 2010 μετεγγράφη στην τουρκική Φενέρμπαχτσε.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Ιβάν Μίλκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε ολυμπιακούς αγώνες (2000), σε παγκόσμια πρωταθλήματα (2002, 2003, 2004, 2005, 2008, 2009) και σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (1999, 2001, 2005, 2007, 2011).

Τίτλοι 
 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2006
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2009, 2010
 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2009
 2 Πρωταθλήματα Τουρκίας: 2011, 2012
 1 Κύπελλο Τουρκίας: 2012
 1 Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2012

Διακρίσεις
Παίκτης με σημαντικές διεθνείς διακρίσεις τιμήθηκε ως ο «Καλύτερος Πετοσφαιριστής στην Ιστορία» από το volleyball-movies.net.

Παραπομπές

Πηγές 
 https://web.archive.org/web/20100507001219/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/mi/ivan-miljkovic-1.html

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Ιταλοί πετοσφαιριστές
Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Σλόμπονταν Μπόσκαν

Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1975) είναι Σέρβος προπονητής πετοσφαίρισης και εργάζεται για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έχει ύψος 197 εκ και έχει αγωνιστεί σαν πετοσφαιριστής στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας, της Τουρκίας και του Μαυροβουνίου. Υπήρξε και διεθνής με την εθνική ομάδα της Σερβίας.

Καριέρα 
Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στο χώρο του βόλεϊ στη σερβική Βοΐβοντίνα, στην οποία παρέμεινε από το 1994 μέχρι το 1999. Με τη Βοΐβοντίνα κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1995, 1996, 1997, 1998, 1999) και 4 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (1995, 1996, 1998, 1999).

Το 1999 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το εγχώριο πρωτάθλημα (2000). 

Τη διετία 2000-02 αγωνίστηκε στην Τρεντίνο, ομάδα της Ιταλίας. Με την ιταλική ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. 

Το 2002, ο Σλόμπονταν Μπόσκαν επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2003 επέστρεψε στη σερβική Βοΐβοντίνα, ενώ ένα χρόνο αργότερα μετεγγράφη στην Τουρ Βόλλευμπολ, ομάδα της Γαλλίας. Στη γαλλική ομάδα παρέμεινε για τέσσερα χρόνια κατακτώντας 2 Κύπελλα Γαλλίας (2005, 2006), ένα Σούπερ Καπ Γαλλίας (2005) και ένα Τσάμπιονς Λιγκ (2005).

Το 2008 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Τουρκική Χαλκμπαν Σπορ, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, του Μαυροβουνίου.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Σλόμπονταν Μπόσκαν έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2000), σε Ευρωπαικά Πρωταθλήματα (2001, 2005, 2007) αλλά και σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2001, 2002, 2003, 2005).

Τίτλοι 
 5 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας: 1995, 1996, 1997, 1998, 1999
 4 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας: 1995, 1996, 1998, 1999
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2000
 1 Τσαμπιονς Λίγκ: 2005
 2 Κύπελλα Γαλλίας: 2005, 2006
 1 Σουπερ Καπ Γαλλίας: 2005

Πηγές 
 http://archive.sport.gr/volley/argentina/teams/yugoslavia/6.asp

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ντέγιαν Μπρντζόβιτς

Ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς (Дејан Брђовић, 21 Φεβρουαρίου 1966 – 21 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Σέρβος διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης.

Καριέρα 
Έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του βόλεϊ στην τοπική ΟΚ Ζίκα, ομάδα της Σερβίας.

Το 1985 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Ρίμπνιτσα Κράλιεβο, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1992.

Το 1992, ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1993, 1994) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1993).

Μετά τον Ολυμπιακό, μεταπήδησε στην Ορεστιάδα, στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπρντζόβιτς ήταν η ιταλική Ρόμα, στην οποία παρέμεινε επίσης για ένα έτος.

Το 1997, ο Μπρντζόβιτς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

Την τριετία 1998-00, αγωνίστηκε στις ιταλικές Μιλάνο Βόλλευ, Λορέτο Βόλλευ και Λουμπ.

Το 2001 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ Αθηνών, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2002, επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα για τρίτη φορά στην καριέρα του.

Την τριετία 2003-06, ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς αγωνίστηκε στη Σερβική Ραντνίνσκι Κραγιουγέβατς.

Την περίοδο 2007-08, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νοβάρα Βόλλευ, ομάδα της Ιταλίας.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Ντέγιαν Μπρντζόβιτς έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1998.

Τίτλοι 
 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1993, 1994
 1 Κύπελλο Ελλάδος: 1993

Πηγές 
 https://web.archive.org/web/20121018103725/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/br/dejan-brdovic-1.html

Σέρβοι πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης
Όλι Κούναρι

Ο Όλι Κούναρι (γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1982) είναι Φινλανδός διεθνής αθλητής της πετοσφαίρισης. Εχει ύψος 196εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα 
Ο Όλι Κούναρι έκανε τα πρώτα του βήματα στην τοπική Αλαχάρμα, ενώ υπέγραψε το 2000 το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Βαμαλάν Λεντοπάλο, ομάδα της Φινλανδίας. Στη Βαμαλάν Λεντοπάλο αγωνίστηκε για δύο χρόνια , χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2002 μεταπήδησε στην Πιελαβέντεν Σάμπο, ομάδα επίσης της Φινλανδίας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας το Πρωτάθλημα Φινλανδίας του 2004.

Το 2004 ταξίδεψε στην Γαλλία για λογαριασμό της Μπουβέ Οϊσέ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2006, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Τη διετία 2006-08 αγωνίστηκε στην επίσης γαλλική ΑΣ Κάννες, με την οποία κατέκτησε ένα Κύπελλο Γαλλίας (2007).

Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στην πολωνική ΑΖΣ Όλτσυν, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ελληνική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2010.

Το 2011 επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την φινλανδική Βαμαλάν Λεντοπάλο, στην οποία αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Όλι Κούναρι είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Φινλανδίας από το 2002 και έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πάνω από 100 συμμετοχές.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης του 2007.

Τίτλοι 
 1 Πρωτάθλημα Φινλανδίας: 2004
 1 Κύπελλο Γαλλίας: 2007
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2010

Πηγές 
 http://www.sport24.gr/Sports/Volley/article369948.ece 

Φινλανδοί πετοσφαιριστές
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Marie Claire

Το Marie Claire είναι γυναικείο μηνιαίο περιοδικό. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία το 1937 και από τότε άρχισε να εκδίδεται σε περισσότερες χώρες. Η ελληνική έκδοση του Marie Claire εστιάζει σε θέματα όπως η γυναίκα, η μόδα, το στυλ, η αισθητική, η ομορφιά και οι ανθρώπινες σχέσεις.

Ιστορία 
Οι Jean Prouvost και Marcelle Auclair ίδρυσαν το περιοδικό. Το πρώτο του τεύχος εκδόθηκε το 1937 και εκδιδόταν κάθε Τετάρτη. Λέγεται πως το 1942, οι γερμανικές αρχές στη Γαλλία απαγόρευσαν τη διανομή των περισσότερων περιοδικών, και το Marie Claire ήταν ένα από αυτά. Ωστόσο, μία άλλη εκδοχή υποστηρίζει πως το περιοδικό εκδιδόταν κανονικά από 1943 μέχρι και το 1944, μέχρι που οι αρχές απαγόρευσαν τη διανομή του το φθινόπωρο του 1944, εξαιτίας της εξαιρετικής επιτυχίας του. Το περιοδικό ξανα-άνοιξε το 1954. Τότε ήταν που άρχισε να εκδίδεται σε μηνιαία βάση. Το 1976, ο Prouvost συνταξιοδοτήθηκε και η κόρη του Evelyne ανέλαβε το περιοδικό, προσθέτοντάς το στον όμιλο L'Oreal Group.

Η ελληνική έκδοση του περιοδικού εκδόθηκε για πρώτη φορά το Νοέμβριο του 1988, από τη Ρούλα Μητροπούλου.

Παγκοσμίως 
Εκτός από τη Γαλλία και την Ελλάδα, το περιοδικό Marie Claire εκδίδεται στις ακόλουθες χώρες: Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Δημοκρατία της Τσεχίας, Χονγκ Κονγκ, Ουγγαρία, Ινδονησία, Ιταλία, Κουβέιτ, τη Λατινική Αμερική, Μαλαισία, Μεξικό, Ολλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Νότια Αφρική, Νότια Κορέα, Ισπανία, Ελβετία, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες.

Μόδα
Περιοδικά μόδας
Ιορδάνης Σαπουτζόγλου

Ο Ιορδάνης Σαπουτζόγλου  (1924-1947) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος της ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1924 στη Θεσσαλονίκη. Είχε έναν κατά τρία χρόνια μικρότερο αδερφό. Οι γονείς του σκοτώθηκαν το 1941 κατά την διάρκεια του πολέμου. Ήταν αθλητής της πυγμαχίας. Άρχισε την αντιστασιακή δράση του όταν αντιτέθηκε σε ένα μέλος των ταγμάτων ασφαλείας που παρανομούσε. Βγήκε στην παρανομία για να μη συλληφθεί.

Μέλος της Ο.Π.Λ.Α
Έγινε μέλος της Στενή Αυτοάμυνας Ο.Π.Λ.Α (Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) που ανήκε στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεως και ανήκε στην 1η ομάδα Καλλιθέας και πήρε μέρος σε ένοπλες επιθέσεις καθώς και στρατολογούσε μέλη στην οργάνωση.Κατά την διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου πήρε μέρος στις επιθέσεις με κυριότερη την επίθεση στο λεωφορείο της αεροπορίας στην οδό Μισραχή με τέσσερις νεκρούς και επτά βαριά τραυματισμένους.

Μετά την εξάρθωση του δικτύου της ΟΠΛΑ, κρυβόταν σε ναυαγισμένα πλοία όπου εντοπίστηκε και αυτοκτόνησε για να μη συλληφθεί ζωντανός τον Ιούνη του 1947.

πηγή
ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΧΟΜΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1946-47 Αντάρτικο Πόλεως Στενή Αυτοάμυνα Ο.Π.Λ.Α Β'έκδοση

Παραπομπές 

Μέλη της ΟΠΛΑ
Έλληνες κομμουνιστές
Μαχητές του Δ.Σ.Ε
Επαρχία Γιανκίουε

Η Επαρχία Γιανκίουε (ισπανικά: Provincia de Llanquihue) είναι μια από τέσσερις επαρχίες της χιλιανής περιφέρειας Λος Λάγος (X). Η πρωτεύουσά της είναι το Πουέρτο Μοντ. Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Χιλής, η Λίμνη Γιανκίουε, βρίσκεται στην επαρχία αυτή, καθώς επίσης και τέσσερα ηφαίστεια, τα Οσόρνο, Καλμπούκο, Πουντιαγούδο και Σέρρο Τροναδόρ.

Ο ευρωπαϊκός αποικισμός του Γιανκίουε άρχισε το 1852, όταν Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να μεταναστεύσουν στην νότια Χιλή.

Η περιοχή είναι γνωστή για την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντός της, καθώς επίσης και για τα τρόφιμα και τα θαλασσινά από τους λιμένες Πουέρτο Μοντ και Καλμπούκο.

Ως επαρχία, το Γιανκίουε είναι μια διοικητική διαίρεση του δεύτερου επιπέδου της Χιλής, κυβερνάται από ένα δήμο για κάθε συστατική κοινότητα. Το Πουέρτο Μοντ είναι η επαρχιακή πρωτεύουσα. Ο επαρχιακός κυβερνήτης διορίζεται από τον Πρόεδρο της Χιλής.

Κοινότητες

 Καλμπούκο 
 Κοτσαμό  
 Φρέσια  
 Φρουτιγιάρ
 Γιανκίουε
 Λος Μουέρμος 
 Μαουγίν
 Πουέρτο Μοντ
 Πουέρτο Βάρας

Πόλεις  
Φρουτιγιάρ
Πουέρτο Μοντ
Πουέρτο Βάρας
Γιανκίουε
Φρέσια
Καλμπούκο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Gobernación Provincia de Llanquihue

Γιανκιουε
Χρήστος Αφρουδάκης

Ο Χρήστος Αφρουδάκης (γεννημένος στις 23 Μαΐου 1984) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής. Έχει ύψος 188εκ και αγωνίζεται στη θέση του περιφερειακού. Από το 2009 υπηρετεί στο Πυροσβεστικό Σώμα και σήμερα κατέχει τον βαθμό του Υποπυραγού.

Καριέρα 
Ο Χρήστος Αφρουδάκης ξεκίνησε την καριέρα του στη Βουλιαγμένη, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 2002, σε ηλικία 18 ετών. Στη Βουλιαγμένη παρέμεινε μέχρι το 2004, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Τη διετία 2004-06 αγωνίστηκε στην Ιταλική Ποζιλίπο, ενώ το καλοκαίρι του 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Εθνικού Πειραιώς.

Το 2007, ο Χρήστος Αφρουδάκης μετεγγράφη στον Ολυμπιάκό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2011, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2008, 2009, 2010, 2011) και 4 Κύπελλα Ελλάδας (2008, 2009, 2010, 2011).

Από τις 9 Ιουλίου του 2011, ο Χρήστος Αφρουδάκης αγωνίζεται στο Ν.Ο. Βουλιαγμένης. Μάλιστα, με την ομάδα της Βουλιαγμένης κατάφερε να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ του 2012.

Διεθνείς συμμετοχές 
Ο Χρήστος Αφρουδάκης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδας.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης του 2005 και του 2015 στα οποία και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Τίτλοι 
 5 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2008, 2009, 2010, 2011, 2012
 5 Κύπελλα Ελλάδας: 2008, 2009, 2010, 2011, 2012

Πηγές 
 http://www.express.gr/xrhstika/olympic_games_2008/59001oz_2008080359001.php3
 https://web.archive.org/web/20110814091759/http://www.redplanet.gr/polo/sthn-voyliagmenh-o-xr-afroydakhs.1180537.html

Έλληνες υδατοσφαιριστές
Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Υδατοσφαιριστές ΝΟΒ
Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς