joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ο Φίλος του Νόμου

Ο Φίλος του Νόμου ήταν εφημερίδα που εκδίδοταν επί τρία χρόνια ( 10 Μαρτίου 1824- 27 Μαΐου 1827) στην Ύδρα από τον Ιταλό φιλέλληνα Ιωσήφ Κιάπε (Giuseppe Chiappe). Η εφημερίδα εξέδωσε συνολικά 296 φύλλα. Ήταν η μακροβιότερη εφημερίδα της Ελληνικής Επανάστασης.

Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στις 10 Μαρτίου του 1824 και έβγαινε δύο φορές την εβδομάδα, Δευτέρα και Παρασκευή. Ενώ ξεκίνησε ως ανεξάρτητη εφημερίδα (στον πρόλογο της μάλιστα έγραφε Προκύπτει τέλος πάντων εις φως ο Φίλος του Νόμου... Η ονομασία του αρκεί να βεβαιώση καθένα δια την ειλικρινή ουδετερότητα, την οποία θέλει φυλάξει και δια το μίσος του κατά των φατριών. Εμείς θέλομεν να βασιλεύη ο Νόμος και κανείς ποτέ περισσότερον παρ' αυτόν να μην ισχύση...), με το διάταγμα 972 της 14ης Απριλίου του 1824, έγινε επίσημο δημοσιογραφικό όργανο της Διοίκησης, άλλαξε ο τίτλος από Ο Φίλος του Νόμου, εφημερίς της νήσου Ύδρας σε Ο Φίλος του Νόμου, εφημερίς της Διοικήσεως και της νήσου Ύδρας και άρχισε να τυπώνεται στο πιεστήριο που ήταν δωρεά του Γάλλου εκδότη και φιλέλληνα Φιρμέν Ντιντό (Ambroise - Firmin Didot).

Δημοσίευε αποφάσεις, ψηφίσματα, πράξεις και εγκυκλίους του Εκτελεστικού και τα πρακτικά του Βουλευτικού αλλά και ειδήσεις σχετικά με πολεμικές επιχειρήσεις και τις εξελίξεις στον εμφύλιο πόλεμο εκφράζοντας τις επίσημες απόψεις της διοίκησης. Τον ενάμισι περίπου χρόνο που ήταν όργανο της διοίκησης είχε προκαλέσει την ενόχληση μελών του Βουλευτικού, καθώς ελεγχόταν από τους αδερφούς Κουντουριώτη (όπως και πριν γίνει όργανο της Διοίκησης) και ζητούσαν την μεταφορά της στο Ναύπλιο και την αφαίρεση από τον τίτλο της αναφοράς της Διοικήσεως. 

Παρέμεινε όργανο της διοικήσεως μέχρι τον Οκτώβριο του 1825 οπότε ξεκίνησε στο Ναύπλιο η έκδοση της Γενικής Εφημερίδας της Ελλάδας, μετά την έκδοση της οποίας Ο Φίλος του Νόμου συνέχισε να εκδίδεται ως ανεξάρτητη πλέον εφημερίδα, οπότε και αυξήθηκαν τα άρθρα για την παιδεία, την ελευθεροτυπία κ.α.. Αφότου άρχισε να εκδίδεται ξανά ως ανεξάρτητη εφημερίδα, στηλίτευε τον «κοτζαμπασισμό» και ασκούσε έντονη κριτική στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος, όταν όμως ο εκδότης της τελευταίας Θεόκλητος Φαρμακίδης διώχθηκε, ο Φίλος του Νόμου τον στήριξε.
Με την έναρξη του 1827 η πολεμική της απέναντι στους φορείς της εξουσίας γίνεται έντονη, Ταυτόχρονα έρχονται στο φως κείμενα που αποβλέπουν στη διαμόρφωση των δημοκρατικών συνειδήσεων. Πολλά τα υπογράφει ο Αλέξανδρος αλλά τα περισσότερα ο Παναγιώτης Σούτσος, για ένα διάστημα συνεργάτης της εφημερίδας και εκφραστής στα χρόνια 1826-1827, του μαχητικού πνεύματος για την προάσπιση των συνταγματικών ελευθεριών.

Πηγές
 Ε/Ιστορικά, ένθετο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία -Ο Τύπος στον Αγώνα του 1821, 22 Μαρτίου 2001.
Ο φίλος του Νόμου, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Βασίλης Φουρτούνης, Τα έντυπα της επανάστασης 

Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ράλλυ Αυστραλίας

Το Ράλλυ Αυστραλίας είναι ένας αγώνας ράλλυ του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλλυ. Το πρώτο ράλλυ γενικώς διεξήχθη το 1987 στη περιοχή της Περθ στη δυτική Αυστραλία . Το 1988 εντάχθηκε στο πρόγραμμα του WRC όπου και παρέμεινε μέχρι το 2009 όπου δεν έγινε στο Περθ αλλά έξω από το Μπρισμπέιν. Στο Περθ διεξάγονταν αγώνες ράλλυ κατά την περίοδο 1987-2006. To 2006 διεξήχθη την περίοδο 26-29 Οκτωβρίου  αλλά δεν έγινε η Σούπερ Ειδική Διαδρομή επειδή μία ομάδα είχε έρθει για τουρισμό με αποτέλεσμα να αναβληθεί ώστε να μην συμβούν τραυματισμοί. Το ράλλυ του 2007 αναβλήθηκε. Το ράλλυ έγινε ξανά το 2009, το 2011 και στη συνέχεια από το 2013 ως το 2018. Το 2019 αναβλήθηκε λόγω των δασικών πυρκαγιών και ως σήμερα δεν έχει συμβόλαιο με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ.. Το Ιανουάριο του 2020 ξεκίνησαν οργανώσεις για να επιστρέψουν το ραλλυ πίσω στα κλασσικά χώματα του Περθ όπως γινόταν το 1988-2006.

Οι νικητές του Ράλλυ Αυστραλίας

 1988  Ίνγκβαρ Κάρλσον
 1989  Γιούχα Κάνκουνεν
 1990  Γιούχα Κάνκουνεν
 1991   Γιούχα Κάνκουνεν
 1992  Ντιντιέ Οριόλ
 1993   Γιούχα Κάνκουνεν
 1994  Κόλιν Μακ Ρέι
 1995  Κένεθ Ερικσον
 1996   Τόμι Μάκινεν
 1997  Κόλιν Μακ Ρέι
 1998   Τόμι Μάκινεν
 1999  Ρίτσαρντ Μπερνς
 2000   Μάρκους Γκρόνχολμ
 2001   Μάρκους Γκρόνχολμ
 2002   Μάρκους Γκρόνχολμ
 2003  Πέτερ Σόλμπεργκ
 2004  Σεμπαστιάν Λέμπ
 2005  Φρανσουά Ντιβάλ 
 2006   Μίκο Χίρβονεν
 2007 -
 2008 -
 2009   Μικο Χίρβονεν
 2010 -
 2011   Μίκο Χίρβονεν
 2012  -
 2013  Σεμπαστιάν Οζιέ
 2014  Σεμπαστιάν Οζιέ
 2015  Σεμπαστιάν Οζιέ
 2016  Άντρεας Μίκελσεν
 2017 Τιερί Νεβίλ 
 2018   Γιάρι-Μάτι Λάτβαλα
 2019 Αναβλήθηκε

Παραπομπές 

Αγώνες αυτοκινήτου
Αθλητικές διοργανώσεις στην Αυστραλία
Αλέκος Παπαδόπουλος (πολιτικός)

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1949 στο Γηρομέρι Θεσπρωτίας. Είναι πτυχιούχος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Στις 25 Νοεμβρίου 2010 ο Παπαδόπουλος εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο «ΝΙΜΤΣ» έχοντας υποστεί ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.

Είναι νυμφευμένος με τη Λίλιαν Χατζοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία
Η πρώτη κάθοδος στην πολιτική έγινε στις δημοτικές εκλογές του 1978, όπου εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του δήμου Αργυρούπολης με την παράταξη του Δημήτρη Ευσταθιάδη, όπου ήταν και ο νικητής των εκλογών και επανεξελέγη Δήμαρχος. 
Εξελέγη βουλευτής Θεσπρωτίας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), 1990, 1993, 1996 και 2000, ενώ στις εκλογές του 2004 και 2007 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών.

Διετέλεσε Υπουργός και Υφυπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1990 και του 2000:
 Υφυπουργός Οικονομικών (Οκτώβριος 1993 - Φεβρουάριος 1994)
 Υπουργός Οικονομικών (Φεβρουάριος 1994 - Σεπτέμβριος 1996)
 Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας  Διοίκησης & Αποκέντρωσης (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999)
 Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Απρίλιος 2000 - Ιούνιος 2002)

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Εσωτερικών ψηφίστηκε το Σχέδιο Καποδίστριας, η δημιουργία της ανεξάρτητης διοικητικής αρχής "Συνήγορος του Πολίτη" και η δημιουργία του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.

Στις 21 Ιουνίου 2015 ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ιδρύσει το επόμενο διάστημα νέο κόμμα.

Στις 7 Ιουλίου 2016 ανακοινώθηκε η συμμετοχή του στην ίδρυση νέου πολιτικού κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Ευθύνη μαζί με τον πρώην βουλευτή Χάρη Θεοχάρη.

Πηγές 
 Προσωπική ιστοσελίδα του Αλέκου Παπαδόπουλου

Παραπομπές

Βουλευτές Θεσπρωτίας
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Έλληνες υπουργοί Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Γιώργος Χαραλαμπόπουλος

Ο Γιώργος Ερνέστος Χαραλαμπόπουλος (γενν. στο Λονδίνο, 1949) είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε το 1949 στο Λονδίνο. Είναι γιος του Γιάννη Χαραλαμπόπουλου, αρχηγού του Πανελληνίου Απελευθερωτικού Κινήματος (ΠΑΚ) στα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών και μετέπειτα υπουργού στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου πήρε το πτυχίο του τον Ιούνιο του 1974. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο στο Κολλέγιο της Ευρώπης (College d' Europe) της Μπριζ του Βελγίου. Συνέχισε τις σπουδές του με εξάμηνη άσκηση στην Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

Πήρε μέρος στο ξεκίνημα του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος και ήταν από τους πρωτεργάτες στην οργάνωση της κατάληψης της Νομικής Σχολής το Φεβρουάριο του 1963. Συνελήφθη στις 21 Δεκεμβρίου 1973 και κρατήθηκε σε αυστηρή απομόνωση στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ και της ΕΣΑ της Νέας Φιλαδέλφειας για τρεις μήνες. Ήταν μεταξύ των βασικών μαρτύρων κατηγορίας στη δίκη των βασανιστών της ΕΣΑ το 1975. 

Μετά την πτώση της δικτατορίας ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ) και μέλος της πρώτης Κεντρικής Επιτροπής. Από τον Φεβρουάριο του 1980 και έως τις Βουλευτικές Εκλογές του 1981 εργάστηκε ως σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου σε ζητήματα ευρωπαϊκού δικαίου και προγραμματικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ. 

Κατά την επαγγελματική του σταδιοδρομία εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ασχολήθηκε με τη δικηγορία ενώ υπήρξε σύμβουλος διοικήσεων του δημοσίου τομέα της Εθνικής Τράπεζας, στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Εξελέγη βουλευτής στη Βουλή των Ελλήνων για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές  του 2009 με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθήνας.

Είναι παντρεμένος και έχει πέντε παιδιά.

Παραπομπές 

Βουλευτές Β' Αθηνών 
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ 
Έλληνες δικηγόροι
Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.)

Η μάχη των Κυνός Κεφαλών πραγματοποιήθηκε το 197 π.Χ. ανάμεσα στη Μακεδονία του Φίλιππου Ε' της δυναστείας των Αντιγονιδών και τη Ρώμη με τον Τίτο Κόιντο Φλαμινίνο στη θέση Κυνός Κεφαλαί της Θεσσαλίας κατά το Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο.

Προοίμιο

Στην Αρχαία Ελλάδα κατά τα τέλη του 3ου αιώνα το κυρίαρχο κράτος ήταν η Μακεδονία. Η Μακεδονία είχε έρθει αντιμέτωπη με τους Ρωμαίους κατά τον Πρώτο Μακεδονικό πόλεμο. Μια δύναμη της εποχής ήταν και η Αιτωλική Συμπολιτεία η οποία ήταν εχθρός της Μακεδονίας και το 211 π.Χ. έκλεισε συμμαχία με τη Ρώμη στην οποία περιήλθαν και οι σύμμαχοί της. Έτσι οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν με τους Μακεδόνες του Φίλιππου Ε' να πετυχαίνουν νίκες σε βάρος των Αιτωλών. Τελικά το 206 π.Χ. οι Αιτωλοί και οι σύμμαχοί τους συνθηκολόγησαν τερματίζοντας τον Πρώτο Μακεδονικό πόλεμο. Οι Ρωμαίοι όμως άρχισαν να επεμβαίνουν στα ελληνικά πράγματα και μετά τη νίκη τους στη Ζάμα επί των Καρχηδονίων το 202 π.Χ., έστρεψαν το ενδιαφέρον τους για επέκταση αποκλειστικά στην Ελλάδα, αφού είχαν κατακτήσει όλη τη δυτική Μεσόγειο. Έτσι το 200 π.Χ. άρχισε ο Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος με τους Ρωμαίους να έχουν την υποστήριξη των συμμάχων τους.

Η μάχη

Το 197 π.Χ. οι Ρωμαίοι με αρχηγό τον Τίτο Κόιντο Φλαμινίνο κατευθύνθηκαν με 34.000 άνδρες στη θέση των Κυνός Κεφαλών στη Θεσσαλία. Ο Φλαμινίνος διέθετε ακόμη κάποιο αριθμό ελεφάντων. Απέναντί του ήταν ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας. Διέθετε 16.000 φαλαγγίτες, 7.500 πεζούς κι 2.000 ιππείς. Πριν τη μάχη έπεσε βροχή και ακολούθησε ομίχλη. Έτσι ένα τμήμα στρατού του Φιλίππου βρέθηκε σε κάποιους λόφους. Εκεί συναντήθηκε με ένα τμήμα ιππικού του Φλαμινίνου. Ο τελευταίος ενίσχυσε το τμήμα για να απασχολήσει τη μακεδονική φάλαγγα να την κρατήσει σε έδαφος που δε μπορούσε να αναπτυχθεί και να την αντιμετωπίσει. Ο Φίλιππος παρά τις δυσκολίες κατάφερε και απώθησε τους Ρωμαίους, αλλά βρέθηκε σε ακατάλληλο έδαφος για τη φάλαγγα. Τότε έφτασε και το άλλο τμήμα του μακεδονικού στρατού στο αριστερό άκρο. Τότε διέταξε τους στρατιώτες του να βγάλουν τα ξίφη τους και να επιτεθούν. Οι Ρωμαίοι υποχώρησαν, αλλά το νεοφερμένο άκρο της φάλαγγας δεν είχε σχηματίσει παράταξη. Εκμεταλλευόμενος αυτό, ο Φλαμινίνος έστειλε τους ελέφαντές του και νίκησε το αριστερό άκρο. Η υποχώρηση έκανε το δεξί άκρο που νικούσε να μείνει ακάλυπτο. Έτσι ένα τμήμα Ρωμαίων επιτέθηκε από τα νώτα στους Μακεδόνες. Οι τελευταίοι κυκλώθηκαν και συνετρίβησαν.

Μετά τη μάχη

Μετά τη μάχη οι Μακεδόνες μετρούσαν απώλειες των 5.000 ανδρών και οι Ρωμαίοι των 2.000 ανδρών. Η μάχη των Κυνός Κεφαλών αποτέλεσε μια αιματηρή μάχη του Δεύτερου Μακεδονικού πολέμου. Η τελευταία αποφασιστική μάχη μεταξύ Ρωμαίων και Μακεδόνων ήταν η Μάχη της Πύδνας που έγινε στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ. κατά τον Τρίτο Μακεδονικό Πόλεμο. Έτσι οι Ρωμαίοι άρχισαν την υποταγή της Ελλάδας.

Πηγές

 Μονογραφίες Παγκόσμιας Πολεμικής Ιστορίας, σειρά Πολεμιστές
 Πολύβιος, Οι Ιστορίες

Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Μάχες μακεδονικού στρατού
Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Σταθμός Νέος Κόσμος

Ο Σταθμός Νέος Κόσμος είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από την συνοικία του Νέου Κόσμου, που ανήκει στον Δήμο Αθηναίων. Βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ηλία Ηλιού, Κασομούλη και Ευστρατίου Πίσσα, κάτω από την πλατεία Καραϊσκάκη. Εγκαινιάστηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.

Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 2 του μετρό και κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της κατασκευής του, ο σταθμός Νέου Κόσμου αναφερόταν με την ονομασία Ανάλατος, η οποία οφειλόταν στην παλιά ονομασία της περιοχής, καθώς και στην παρακείμενη πλατεία Μάχης Αναλάτου. Ο προηγούμενος προς το Σύνταγμα σταθμός που είναι σήμερα γνωστός ως σταθμός Συγγρού-Φιξ ήταν τότε γνωστός με το όνομα Νέος Κόσμος. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής Σεπολίων - Δάφνης αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού «Ανάλατος» στο σημερινό του όνομα.

Από τις 19 Ιουλίου 2004, ο σταθμός Νέου Κόσμου προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του μετρό και του τραμ της Αθήνας, μέσω της ομώνυμης στάσης της γραμμής 6 του τραμ, η οποία βρίσκεται επιφανειακά, περίπου πάνω από τον σταθμό του μετρό.

Δομή σταθμού

Σύνδεση με Τραμ 
Ο σταθμός Νέος Κόσμος προσφέρει σύνδεση με το δίκτυο τραμ της Αθήνας μέσω της ομώνυμης στάσης που εξυπηρετείται από μία γραμμή: την Γραμμή 6 (Σύνταγμα - Πικροδάφνη). 

Η στάση του τραμ εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου 2004 και διαθέτει δύο αποβάθρες σε κοντινές μεταξύ τους αποστάσεις. 
Η αποβάθρα των συρμών τραμ προς (Πικροδάφνη) βρίσκεται επί της οδού Γουβέλη, σε μικρή απόσταση από την έξοδο του σταθμού προς την οδό Πίσσα. 
Η αποβάθρα που εξυπηρετεί όσους μετακινούνται προς το κέντρο της Αθήνας (Σύνταγμα) βρίσκεται επί της οδού Κασομούλη.

Παραπομπές 

Νεου Κόσμου
Νεου Κόσμου
Νεος Κοσμος
Νεος Κοσμος
Ricardo

Η Ricardo είναι μια Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα δημοπρασιών και θυγατρική εταιρία της Νοτιοαφρικανικής πολυεθνικής Naspers. Δίπλα στο eBay είναι μια από τις δυο μεγάλες εταιρίες με πλατφόρμες δημοπρασιών στην Ευρώπη και διεθνώς.

Ιστορία
Η Ricardo AG ιδρύθηκε στη Γερμανία στις 21 Ιουλίου του 1998 και δραστηριοποιήθηκε και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ελβετία και την Αυστρία. Μέχρι το 2000 έκδωσε μετοχές στο Χρηματιστήριο Φρανκφούρτης.

Όταν η Αμερικανική Ebay απλώθηκε στην Ευρώπη, πλέον η ricardo είχε έναν ισχυρότερο ανταγωνιστή και έχασε την πρωτιά στην γερμανική αγορά. Η ricardo πουλήθηκε στην εγγλέζικη QXL (η σημερινή Tradus), η οποία πουλήθηκε στην πολυεθνική Naspers. Ο νέος ιδιοκτήτης ήταν πλέον σε θέση να ανταγωνιστεί την Ebay και αγόρασε πολλές ανταγωνιστικές εταιρίες, όπως την πολωνική Allegro. Στην Γερμανική αγορά όμως δεν κατάφερε πια να κερδίσει την πρώτη θέση και αποσύρθηκε το 2003.

Στην Ελλάδα ήρθε το 2008/2009 με την ricardo Internet Hellas.

Λειτουργία
Για την συμμετοχή απαιτείται δημιουργία ενός λογαριασμού που είναι δωρεάν. Για την πώληση απαιτείται και μια ταχυδρομική πιστοποίηση.

Διακοπή λειτουργίας
Το ricardo.gr σταμάτησε να λειτουργεί από τις 5 Μαΐου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Παραπομπές 

 ricardo.gr

Ιστότοποι
Επιχειρήσεις
Χαράτσι

Το χαράτσι ήταν ένας από τους τρεις φόρους, τους οποίους επέβαλαν οι Τούρκοι στους χριστιανούς υπηκόους του Σουλτάνου. Ο άλλος ήταν ο φόρος αίματος, το λεγόμενο παιδομάζωμα.

Ο φόρος
Πρόκειται για ατιμωτικό κεφαλικό φόρο, ο οποίος επιβλήθηκε από τους πρώτους χρόνους του Ισλαμισμού. Ήταν η αποζημίωση για την παραχώρηση του δικαιώματος να ζει κανείς και να λατρεύει τον θεό του. Κάθε χριστιανός από το δωδέκατο έτος της ηλικίας του και μέχρι τον θάνατό του όφειλε να εξαγοράζει κάθε χρόνο την άδεια αυτή. Πλήρωνε τον φόρο και παραλάμβανε από τον εισπράκτορα την προσωπική του απόδειξη, η οποία λεγότανε χαράτσι. Η απόδειξη ήταν χάρτινη και είχε κάθε χρόνο διαφορετικό χρώμα, έφερε δε το εξής κείμενο:

Διαβαθμίσεις και είσπραξη του φόρου
Αρχικά οι Τούρκοι εισέπραταν τον κεφαλικό φόρο αδιακρίτως, αργότερα όμως διαίρεσαν τους Χριστιανούς σε τρεις τάξεις, και το χαράτσι ανάλογα σε τρεις βαθμούς: 
 η πρώτη τάξη πλήρωνε τέσσερα φλουριά κατά κεφαλή
 η δεύτερη δύο
 και η τρίτη τάξη πλήρωνε ένα φλουρί κατά άτομο.

 Αναλόγως το χαράτσι του πρώτου βαθμού επιβαλόταν στους έμπορους και τους πλούσιους, και ονομάζονταν αλάς.
 Το χαράτσι του δεύτερου βαθμού το πλήρωναν οι βιομήχανοι και οι τεχνήτες, και λεγότανε ιφσάτ.
 Το χαράτσι τρίτου βαθμού ήταν για τους γεωργούς και τους πτωχούς και λεγότανε εδνά.

Ο τρόπος είσπραξής του ήταν ο εξής: κάθε χρόνο η Υψηλή Πύλη πούλαγε τα δικαιώματα είσπραξης των φόρων σε ισχυρούς και πλούσιους Τούρκους. Αυτοί τα μεταπουλούσαν κερδοσκοπικά σε εκμισθωτές φόρων οι οποίοι αναλάμβαναν να εισπράξουν τον φόρο από τους μη μουσουλμάνους υπηκόους. Ο πλούσιος Τούρκος λεγόταν χαρατζίμπασης, οι δε εισπράκτορες λεγόντουσαν χαρατζίδες'. Οι χαρατζίδες περιόδευαν στις πόλεις και τα χωριά με στρατιωτική συνοδεία και εισέπρατταν ποσά μεγαλύτερα από αυτά που έπρεπε να αποδώσουν στον χαρατζίμπαση, συχνά χρησιμοποιώντας βάρβαρα μέσα. Τη διαφορά την καρπώνονταν για προσωπικό τους όφελος.

Πηγές
 
 
 

Φορολογία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία

tr:Haraç
Υπουργείο Εσωτερικών (Ελλάδα)

Το Υπουργείο Εσωτερικών (ΥΠ.ΕΣ.) είναι αρμόδιο για την εποπτεία των αποκεντρωμένων διοικήσεων και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, το συντονισμό και την οργάνωση της προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία (εκλογές, δημοψηφίσματα), τη νομοθεσία περί ελληνικής ιθαγένειας και ομογενών, μητρώων, ληξιαρχείων και δημοτολογίων. Είναι ένα από τα παλαιότερα υπουργεία Ελληνικών κυβερνήσεων. Η έδρα του είναι στην οδό Σταδίου 27, στην Αθήνα. Σημερινός υπουργός Εσωτερικών είναι ο Μάκης Βορίδης.

Πολιτική Ηγεσία 
 Υπουργός 
Αναπληρωτής Υπουργός 
Υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης

Γενικές Γραμματείες Υπουργείου 
 Γενική Γραμματεία Εσωτερικών και Οργάνωσης
 Γενική Γραμματεία Ανθρώπινου Δυναμικού Δημοσίου Τομέα
 Γενική Γραμματεία Συντονισμού και Διαχείρισης Αποβλήτων
 Γενική Γραμματεία Ιθαγένειας

Ιστορία 

 Στις 26 Ιουλίου 1985 με τον Ν. 1558/1985 το Υπουργείο Εσωτερικών καταργήθηκε και στη θέση του συστάθηκε το Υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης με την υπαγωγή σε αυτό της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Τάξης.
 Στις 24 Απριλίου 1986 με το Π.Δ. 137/1986, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, το Υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εσωτερικών με την απόσπαση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Τάξης και τη συγκρότησή της σε αυτοτελές υπουργείο.
 Στις 14 Σεπτεμβρίου 1995 με το Π.Δ. 373/1995, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, το Υπουργείο Εσωτερικών συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης.
 Στις 19 Σεπτεμβρίου 2007 με το Π.Δ. 205/2007, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης συγχωνεύθηκε με το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης στο Υπουργείο Εσωτερικών.
 Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με το Π.Δ. 184/2009, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, μεταφέρθηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών στο νεοσυσταθέν Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη οι Γενικές Γραμματείες Δημόσιας Τάξης και Πολιτικής Προστασίας και με την απόφαση 2876/7.10.2009 του ιδίου το Υπουργείο Εσωτερικών μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
 Στις 27 Ιουνίου 2011 με το Π.Δ. 65/2011, μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, το Υπουργείο Εσωτερικών, που είχε συγχωνευθεί το 1995 (βλ. ανωτέρω), ανασυστάθηκε με τη διάσπαση του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
 Στις 26 Ιανουαρίου 2015 στο υπουργείο προστέθηκαν και αρμοδιότητες άλλων υπουργείων δημιουργώντας το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης με απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα

Διατελέσαντες υπουργοί

Υπουργείο Εσωτερικών (1932 -  1985)

Υπουργείο Εσωτερικών (1986-1995)

Υπουργείο Εσωτερικών (2007-2009)

Υπουργείο Εσωτερικών (2011-2015)

Υπουργοί Εσωτερικών (2016- Σήμερα)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος του Υπουργείου Εσωτερικών
 Τομέας Διοικητικής Μεταρρύθμισης 
 Τομέας Προστασίας του Πολίτη
 data.gov.gr

Υπουργείο Εσωτερικών (Ελλάδα)
Εσωτερικων
Υπουργεία Εσωτερικών
Δημήτρης Κοντομηνάς

Ο Δημήτρης Κοντομηνάς (Αθήνα, 3 Ιουνίου 1939 - 10 Μαρτίου 2022) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιούνταν στο χώρο των ασφαλειών, της τηλεόρασης, των αιθουσών κινηματογράφου και του λιανικού εμπορίου. Είχε μία κόρη και δύο εγγόνια.

Βιογραφία
Σπούδασε στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Αρχικά εργάστηκε ως ασφαλιστής στην American Life (ALICO), ενώ το 1969 ίδρυσε μαζί με τον Αλέξανδρο Ταμπουρά την ασφαλιστική εταιρία Interamerican.

Πέρα από την Interamerican είχε ιδρύσει ή εξαγοράσει πλήθος άλλων επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων:
την τράπεζα Interbank (το 1997 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την τράπεζα Eurobank).
την Intertech (αποκλειστικός αντιπρόσωπος προϊόντων Panasonic στην Ελλάδα).
την Ευρωκλινική Αθηνών.
την τράπεζα Novabank (το 2006 μετονομάστηκε σε Millennium Bank και το 2013 εξαγοράστηκε και απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς).
το στόλο αεροσκαφών και ελικοπτέρων InterJet.
την εταιρία βιολογικής καλλιέργειας GreenFarm.
για το διάστημα 1998–2001 ήταν ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης.
για μια εικοσαετία ήταν συνιδιοκτήτης και μετέπειτα ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού Alpha και των ομότιτλων τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
τις κινηματογραφικές αίθουσες Village Roadshow Greece.
το τηλεοπτικό Channel 9 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
τη Mediterra Οινοποιητική στην Κρήτη.

Είχε ανακηρυχθεί «Άρχων Μεγάλος Πρωτέκδικος του Οικουμενικού Θρόνου» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και «Μεγάλος Ευεργέτης» από τη Μεγάλη και Γεροντική Μητρόπολη Χαλκηδόνος.

Τον Οκτώβριο του 2018 πωλήθηκε το ποσοστό που κατείχε στον ραδιοτηλεοπτικό φορέα του ALPHA και μεταβίβασε επίσης συμμετοχές του σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διατηρώντας τον έλεγχο μέσω συνεργατών του Channel 9 ο οποίος πουλήθηκε το 2022, ενώ το Κανάλι 9 στη Θεσσαλονίκη ανέστειλε τη λειτουργία του λόγω χρεών.

Από το Δεκέμβριο του 2019 ο επιχειρηματίας νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας αντιμετωπίζοντας σοβαρά θέματα υγείας. Απεβίωσε στις 10 Μαρτίου 2022. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στις 14 Μαρτίου στην Ύδρα, ενώ την επόμενη ημέρα ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Παραπομπές

Πηγές
Βιογραφικό του Δημήτρη Κοντομηνά στο asfalistis.gr

Έλληνες επιχειρηματίες
Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Αδελφότητα Οφφικιάλων
Πρόεδροι ΠΑΕ Άρη
Σίτζες

Η Σίτζες ή Σίτσες (Sitges) είναι μικρή τουριστική παραλιακή πόλη της Καταλονίας στην Ισπανία, η οποία βρίσκεται σε μκρή απόσταση από την Βαρκελώνη, περίπου 40 χλμ.

Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 25.000 - 30.000 κατοίκων (στην απογραφή του 2011 είχε 28.142 κατοίκους) και είναι γνωστή σαν Λευκή Λεωφόρος (Bulevard Blanc). Υπάρχει σημαντική τουριστική κίνηση και αρκετές παραλίες. Ένα τοπικό κρασί τύπου Malvasia παράγεται από το Hospital de San Joan. Στην πόλη οργανώνονται φεστιβάλ όπως το Sixtosix Experience, το Sitges Swing Festival και το Sitges International Fantastic Film Festival αλλά και φεστιβάλ Gay Pride που απευθύνεται στους ομοφυλόφιλους τουρίστες που αποτελούν μέρος της τουριστικής κίνησης της πόλης.

Στην Σίτσες έζησε ένας σημαντικός εκπρόσωπος του μοντερνισμού στά τέλη του 1800 - αρχές του 1900, ο Σαντιάγο Ρουσινιόλ (Santiago Rusiñol) ο οποίος και έφτιαξε το El Cau Ferrat, κατοικία του και στούντιο, δείγμα της αρχιτεκτονικής της περιόδου, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

Παραπομπές

Πηγές 
 Sitges, Guia Comercial 2010, Edicio i Disseny: Soleteba Associats. sl

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα της Sitges
 Τουριστική ιστοσελίδα για τη Sitges
 Ιστοσελίδα Gay Pride της Sitges
 Sitges Οδηγός, ημερολόγιο και κατάλογος στα Αγγλικά
 Πληροφορίες και πρακτικός οδηγός για Sitges

Πόλεις της Καταλονίας
Ελληνεμπορική Σχολή

Η Ελληνεμπορική Σχολή ήταν Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε στην ιερή σταυροπηγιακή Μονή της Θεοτόκου στην νήσο Χάλκη το 1831 από την φιλότιμη πρωτοβουλία εννέα εμπόρων. Το αρχικό όνομα της σχολής ήταν Φιλολογικόν Φροντηστήριον.

Η περίοδος των μαθημάτων διαρκούσε οκτώ χρόνια και περιελάμβανε τα υποχρεωτικά μαθήματα του Σχολείου και Γυμνασίου, αλλά και επιπλέον ξένες γλώσσες κατά την βούληση των μαθητών.

Η σχολή είχε και βιβλιοθήκη που ήταν καταρτισμένη με 1132 βιβλία, από τα οποία 160 ήταν χειρόγραφα. Διέθετε επίσης και εργαστήριο Πειραματικής Φυσικής.

Πηγές
 
Ελληνικά Σχολεία
Στοιχειωτική και Πολυτεχνική Σχολή του Εθνικού Ορφανοτροφείου

Η Στοιχειωτική και Πολυτεχνική Σχολή του Εθνικού Ορφανοτροφείου ήταν Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε στο Εθνικό Ορφανοτροφείο του Επταπυργίου υπό την πρωτοβουλία του Πατριάρχη Γερμανού. Μαθητές του ήταν περί τα εκατό ορφανά παιδιά από πατέρα και μητέρα. 

Το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν οκτατάξιο και τα μαθήματα περιελάμβαναν τα στοιχειωδέστερα του Ελληνικού Σχολείου. Επιπλέον διδασκόντουσαν τα βασικά επαγγέλματα της ραπτικής και υποδηματοποιίας, της ξυλουργικής, γεωργικής, υφαντουργίας και άλλα. Το κτίριο έγινε με δαπάνη του Εθνικού Νοσοκομείου. Η σχολή διέθετε λίγα μόνο διδακτικά βιβλία.

Πηγές
 
Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Ελληνικά Σχολεία
Ορφανοτροφεία στην Τουρκία
Σχολή του Παναγίου Τάφου στο Φανάρι

Η Σχολή του Παναγίου Τάφου στο Φανάρι (ή εν Φαναρίω Σχολή του Παναγίου Τάφου) ήταν ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε στο Αγιοταφικό Μετόχιο του Παναγίου Τάφου και περιελάμβανε ένα Ελληνικό Σχολείο αρρένων και ένα Παρθεναγωγείο.

Στο Ελληνικό Σχολείο των αρρένων φοιτούσαν περί τα σαράντα παιδιά της ενορίας. Το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν τριετές και τα παιδιά, εκτός από τα Ελληνικά και τα βοηθητικά μαθήματα, διδάσκονταν και την Γαλλική γλώσσα.

Τα μαθήματα του Παρθεναγωγείο διαιρούντο στα Αλληλοδιδακτικά και στα Ελληνικά. Είχε χωρητικότητα 340 κοριτσιών και ακολουθούσε δεκαετές εκπαιδευτικό σύστημα στα Αλληλοδιδακτικά και τριετές στα Ελληνικά μαθήματα.

Η σχολή διέθετε βιβλιοθήκη που ήταν καταρτισμένη με 2441 βιβλία, από τα οποία 490 ήταν χειρόγραφα.

Πηγές
 

Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Ελληνικά Σχολεία
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους βρίσκεται στο λόφο Κυνοσάργους του Δήμου Αθηναίων. Είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Το κεντρικό της κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, το αριστερό στον Άγιο Φανούριο ενώ το δεξί στον Άγιο Στυλιανό. Ο ναός πανηγυρίζει την 23η Απριλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.

Χριστιανικοί ναοί στην Αθήνα
Κυνοσαργους
Ουσάκ

Το Ουσάκ (τουρκικά: Uşak· προφορά:  [ˈuʃɑk]), ή Ουσάκειον, είναι μία πόλη στην δυτική Τουρκία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Αιγαίου. Η πόλη έχει πληθυσμό 187.886 (2012) κατοίκων και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ουσάκ. Είναι κτισμένη πάνω στην αρχαία ελληνική πόλη Τημένου θύραι που την αναφέρει ο Λυδός περιηγητής Παυσανίας 
Η πόλη απέχει 210 χλμ. από την Σμύρνη, το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής. 
Λόγω της θέσης της που αποτελούσε διασταύρωση πολλών αρχαίων σημαντικών οδών η Ουσάκ ια έπαιξε σημαντικό ιστορικό ρόλο από την αρχαιότητα μέχρι και το 1922, ειδικότερα για τους Έλληνες.

Παραπομπές 

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία Ουσάκ
Υπουργείο Ανάπτυξης (Ελλάδα)

Το Υπουργείο Ανάπτυξης είναι Υπουργείο της Ελληνικής Κυβέρνησης που υπήρξε κατά το διάστημα 1996-2009.

Ιστορία 
Με την Μεταπολίτευση το 1974 συστάθηκαν μεταξύ άλλων το Υπουργείο Βιομηχανίας και το Υπουργείο Εμπορίου. Το 1977 το Υπουργείο Βιομηχανίας μετονομάζεται σε Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας. Το 1982 το ίδιο Υπουργείο διασπάται σε Υπουργείο Έρευνας και Τεχνολογίας και σε Υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων, αλλά 3 χρόνια αργότερα το 1985 ενώνονται και πάλι για να σχηματίσουν το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας.

Το 1996 σχηματίζεται το Υπουργείο Ανάπτυξης, απορροφώντας το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, το Υπουργείο Εμπορίου και το Υπουργείο Τουρισμού. Το 2004 το αποσπάται και πάλι το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο το 2009 ενώνεται με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Το 2009 το Υπουργείο Ανάπτυξης συγχωνεύεται με το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών και με το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και μετονομάζεται σε Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.

Υπουργοί Ανάπτυξης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Σημερινός ιστότοπος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
 Παλιότερος ιστότοπος του Υπουργείου Περιβάλλοντος

Αναφορές
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠ.Α.Α.Τ.) εδρεύει στη Λεωφόρο Αχαρνών 2, στην Αθήνα.

Στις αρμοδιότητές του περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η γεωργική και κτηνοτροφική πολιτική, η φυτική και ζωική παραγωγή και η κτηνιατρική δημόσια υγεία (υγειονομική πολιτική).

Ήταν το 11ο στη σειρά τάξης των Υπουργείων, σύμφωνα με απόφαση (ΦΕΚ Β’/1594/ 25-6-2013) του τότε Πρωθυπουργού.

Καταργήθηκε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015 και εντάχθηκε στο υπερυπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, αναπληρωτή υπουργό τον Ευάγγελο Αποστόλου και υφυπουργό τον Παναγιώτη Σγουρίδη.

Κατά τη δεύτερη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Σεπτέμβριος του 2015) επανήλθε σε καθεστώς αυτονομίας, με την ίδια ονομασία (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) και επικεφαλής τον Ευάγγελο Αποστόλου και αναπληρωτή υπουργό τον Μάρκο Μπόλαρη.

Ήταν μέχρι το 2019 το 14ο και τελευταίο στη σειρά τάξης των Υπουργείων, σύμφωνα με απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2076/2015) του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.

Ιστορία 
 Στις 10 Μαρτίου 2004, με την απόφαση Υ 1/10.3.2004 του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή το Υπουργείο Γεωργίας μετονομάστηκε σε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Για περίπου 7 μήνες μέσα στο 2015 υπαγόταν στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, αλλά στη συνέχεια επανήλθε στη σημερινή μορφή του.

Εποπτευόμενοι φορείς  
ΕΛΓΑ

Διατελέσαντες Υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (2004-)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημος ιστότοπος του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Νυν υπουργεία της Ελλάδας

Υπουργεία Γεωργίας
Μπουρντούρ

Το Μπουρντούρ (τουρκ. Burdur) αλλά και Μπουλντούρ (Buldur), στα ελληνικά Πολυδώριο, είναι πόλη στην νοτιοδυτική Τουρκία και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Επίσης βρίσκεται στην όχθη της ομώνυμης λίμνης. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με εκτιμήσεις φτάνει τους 71.911 κατοίκους. Το αρχαιοελληνικό της όνομα ήταν Λιμόβραμα. Υπολογίζεται ότι η πόλη κατοικείται εδώ και 8000 χρόνια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα 

Επαρχία Μπουρντούρ
Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Ισπάρτα

Η Ισπάρτα ή Σπάρτη Μικράς Ασίας (τουρκικά: Isparta, αρχαία ελληνικά: Σπάρτη της Πισιδίας, βυζαντινά ελληνικά: Βάρις) είναι πόλη της νοτιοδυτικής Τουρκίας καθώς επίσης και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Αποκαλείται αλλιώς και Πόλη των ρόδων. Είναι πατρίδα του Τούρκου πρώην πρωθυπουργού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και έδρα του ομώνυμου πανεπιστημίου.

Τοποθεσία 
Η πόλη βρίσκεται στη δυτική Μικρά Ασία και είναι κτισμένη ανάμεσα στις λίμνες Μπουρντούρ ή Βουρδούριο (στα δυτικά) και Εγιρντίρ (στα ανατολικά).

Παραπομπές 

Επαρχία Ισπάρτας
Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Νεφέλωμα του Αετού

Το νεφέλωμα του Αετού (γνωστό και ως Μεσιέ16, M16, NGC 6611 και IC 4703) είναι ανοικτό σμήνος και μέσα σε ένα νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Όφις. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα του, το οποίο μοιάζει με αετό με ανοιχτά φτερά. Ήταν θέμα μίας από τις γνωστότερες φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ), η οποία απεικονίζει πυλώνες αερίου και σκόνης δημιουργίας μέσα στο νεφέλωμα.

Ανακάλυψη και προσδιορισμοί 
Το Μεσιέ 16 αποτελείται από δύο αντικείμενα, ένα νεφέλωμα και ένα ανοικτό σμήνος. Ο Φιλίπ ντε Σεζώ, που ανακάλυψε το αντικείμενο το 1745 με 1746, περιγράφει μόνο το ανοικτό σμήνος. Ο Σαρλ Μεσιέ είναι πιθανότατα ο πρώτος που παρατήρησε ότι το ανοικτό σμήνος βρίσκεται μέσα σε ένα νεφέλωμα το 1764. Οι Χέρσελ δεν παρατήρησαν το νεφέλωμα, γι´αυτό το λόγο δεν έχει το νεφέλωμα αριθμό NGC, αλλά μόνο το ανοικτό σμήνος. Το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC II το 1908 και του δίνει τον αριθμό IC 4703.

Ιστορικό παρατηρήσεων 
Κατά πάσα πιθανότητα το νεφέλωμα φωτογραφήθηκε πρώτη φορά από τον E.E. Barnard το 1895 και τον Ισαάκ Ρόμπερτς το 1897 και πιθανότατα αυτές οι φωτογραφίες ήταν η αιτία που το νεφέλωμα συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο IC.

Χαρακτηριστικά 

Το νεφέλωμα του αετού είναι μέρος ενός διάχυτου νεφελώματος εκπομπής ή περιοχή ΗΙΙ, που έχει τον αριθμό καταλόγου IC 4703. Ο πύργος αερίου που φαίνεται έχει ύψος σχεδόν 10 έτη φωτός. Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 55 με 70 έτη φωτός και μέσα σε αυτή την περιοχή γεννώνται ακόμη άστρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός, στον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος. Το κοντινό νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση και μπορεί να ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γιγάντιο σύμπλεγμα αερίων.

Το ανοικτό σμήνος έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός και ηλικία μόλις 5,5 εκατομμυρίων ετών, με τα λαμπρότερα μέλη να είναι άστρα φασματικού τύπου Ο6. Είναι ένα από τα φωτεινότερα ανοικτά σμήνη. Το λαμπρότερο άστρο του ανοικτό σμήνους έχει μέγεθος +8,24 και είναι ορατό με καλά κιάλια.

Εικόνες

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Seds.org , SEDS Messier page on M16
 Spacetelescope.org, Hubble telescope images on M16
 Darkatmospheres.com, Eagle Nebula M16 (wide
 
 NASA.gov, APOD February 8, 2009 picture Eagle Nebula

Αετός
Αετός
16
6611
Όφις (αστερισμός)
Αδαμάντιος Αδαμαντίου

Ο Αδαμάντιος Αδαμαντίου (1875 – 13 Νοεμβρίου 1937) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στην «École normale supérieure» στο Παρίσι. Διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας της Βυζαντινής και αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Ήταν πρώτος έφορος των αρχαιοτήτων του χριστιανισμού και του μεσαιωνικού Ελληνισμού και διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου. Εργάστηκε στα Μετέωρα, Μυστρά, Δαφνί και Σπάρτη.
 
Απεβίωσε έπειτα από μακρά και επώδυνη ασθένεια το 1937.

Συγγράμματα 
Ανάμεσα στα συγγράμματά του είναι και μια σπουδή περί των «Χρονικών του Μωρέα» καθώς και μια πραγματεία περί της «Αγνείας πείρας της Θεοτόκου».

Πηγές

Παραπομπές

Έλληνες ιστορικοί
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Έλληνες έφοροι μουσείων
Έλληνες βυζαντινολόγοι
Άννα Αποστολάκη

Η Άννα Αποστολάκη (Ρέθυμνο, 1880–1958), ήταν Ελληνίδα αρχαιολόγος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1880 στο Ρέθυμνο Κρήτης. Τελείωσε το Αρσάκειο στην Αθήνα και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύθηκε διδάκτωρ της φιλολογίας. Ο ιδρυτής του Μουσείου Κοσμητικών Τεχνών Γεώργιος Δροσίνης την προσέλαβε ως την πρώτη διευθύντρια το 1924. Εργάστηκε εκεί ως το 1954. Μελέτησε τα κοπτικά υφάσματα που είχαν παραχωρηθεί από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και δημοσίευσε ένα σύγγραμμα με τον τίτλο «Τὰ Κοπτικὰ ὑφάσματα τοῦ ἐν Ἀθήναις Μουσείου Κοσμητικῶν Τεχνῶν» το 1932. Το 1933 το Μουσείο Μπενάκη της ανέθεσε τον κατάλογο των κοπτικών υφασμάτων του. Το χειρόγραφο χάθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά δημοσίευσε πολλές αυτοτελείς μελέτες για αρχαία κεντήματα του μουσείου. Απεβίωσε το 1958.

Παραπομπές

Πηγές 
 

Έλληνες αρχαιολόγοι
Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόστολος Αρβανιτόπουλος

Ο Απόστολος Αρβανιτόπουλος (1874 - Μάρτιος 1942) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 20ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1874 στην Τρίπολη. Σπούδασε στην Αθήνα, Γερμανία, Αγγλία και Ιταλία. Διετέλεσε καθηγητής στην Αλεξάνδρεια, Χάλκη, και διευθυντής του διδασκαλείου της Τρίπολης. Έγινε έφορος Αρχαιοτήτων Θεσσαλίας, και κατόπιν Αττικής. Διηύθυνε πολλές ανασκαφές στην Θεσσαλία και ιδίως στη Δημητριάδα.

Πέθανε το Μάρτιο του 1942.

Πηγές

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Απόστολος Αρβανιτόπουλος στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες αρχαιολόγοι
Έλληνες πανεπιστημιακοί
Μαργαρίτης Ευαγγελίδης

Ο Μαργαρίτης Ευαγγελίδης (1850-1932) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1850 στην Κύζικο. Σπούδασε στην Αθήνα και τη Γερμανία. Δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα, και διορίστηκε το 1883 υφηγητής της ιστορίας της φιλοσοφίας. Το 1894 έγινε τακτικός καθηγητής μέχρι το 1924 οπότε και αποχώρησε από τον ενεργό διδακτικό βίο. 

Ήταν ιδρυτικό μέλος της Επιστημονικής εταιρείας, και διετέλεσε γραμματέας της μέχρι το 1901. Ίδρυσε επίσης τον «Σύλλογο των Μικρασιατών η Ανατολή», στον οποίο πρόσφερε ύψιστες εθνικές υπηρεσίες. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της αρχαιολογικής εταιρείας.

Απεβίωσε το 1932.

Πηγές 
 

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κύζικος
Κιρίκαλε

Το Κιρίκκαλε (τουρκ. Kırıkkale) είναι η πρωτεύουσα του νομού Κιρίκκαλε στην περιοχή της Κεντρικής Ανατολίας. Η πόλη βρίσκεται 80 χλμ. ανατολικά της Άγκυρας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα του κυβερνήτη της επαρχίας (στα τουρκικά)
 Επίσημη ιστοσελίδα της δημοτικής επαρχίας (στα τουρκικά)
 Ιστοσελίδα του πανεπιστημίου του Κιρίκαλε

Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Σίσακ

Η Σίσακ είναι παρόχθια ποτάμια πόλη και λιμένας της Κροατίας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σάβου, 57 χλμ. νοτιοανατολικά του Ζάγκρεμπ. Αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας, σιδηροδρομικό κόμβο και μεγάλο βιομηχανικό κέντρο με μεγάλες εγκαταστάσεις διύλισης πετρελαίου. Στην απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της αριθμούσε 52.236 κατοίκους.

Αδελφοποιημένες πόλεις 

  Γκάμπροβο, Βουλγαρία
  Χάιντενχαϊμ, Γερμανία
  Γίχλαβα, Τσεχία
  Λέσνο, Πολωνία
  Ρέμτσινγκεν, Γερμανία
  Σομπατχέι, Ουγγαρία

Πόλεις της Κροατίας
Παναγής Καββαδίας

Ο Παναγής Καββαδίας (1848 - 20 Ιουλίου 1928) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1848 στον Κοθρέα της Κεφαλλονιάς. Σπούδασε φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έπειτα μετέβη στη Γερμανία με κρατική υποτροφία όπου συνέχισε τις σπουδές του στο κλάδο της αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Επέστρεψε στην Αθήνα και μπήκε στην αρχαιολογική υπηρεσία το 1879 ως Έφορος Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και Ευβοίας. Το 1885 έγινε αναπληρωτής του Γενικού Εφόρου και μετά από λίγο Γενικός Έφορος των Αρχαιοτήτων. Ίδρυσε πολλά μουσεία στις επαρχίες και εν γένει οργάνωσε την αρχαιολογική εταιρεία, στην οποία διετέλεσε και Γραμματέας από το 1894 ως το 1909 και ξανά από το 1911 ως το 1920. Ακόμη υπήρξε διευθυντής του τμήματος αρχαιολογίας του Υπουργείου Παιδείας.

Ήταν καθηγητής Ιστορίας της Αρχαίας Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το 1904 έως το 1922 και αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας των Επιγραφών και της Φιλολογίας, ενώ ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών το 1926. Ήταν επίσης μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου και επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων της Κανταβριγίας και της Λειψίας. 
Απέκτησε δύο γιούς , τον Αλέξανδρο Πολύκλειτο γιατρό και τον Επαμεινώνδα υφυπουργό Ναυτικών και Αρχηγό ΓΕΝ.

Απεβίωσε στις 20 Ιουλίου 1928.

Αρχαιολογικό έργο
Έργο του Καββαδία είναι μεταξύ των άλλων οι μεγάλες ανασκαφές της Επιδαύρου και της Ακρόπολης. Οργάνωσε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και την έκθεσή του. Οργάνωσε επίσης το Μουσείο της Ακροπόλεως.

Συγγράμματα
 Αθηνά: Η παρά το Βαρβάκειον ευρεθείσα εν σχέσει προς την Αθηνάν του Παρθενώνος
 Αρχαιολογία Ιστορία της Ελληνικής Καλλιτεχνίας
 Βολταίρος: ήτοι ο φιλοσοφικός, φιλολογικός και ιδιωτικός αυτού βίος
 Επικήδειος Λόγος επί τη νεκρά Ελένη Κ. Μεταξά
 Η εν Λούβρω Σαμοθρακία Νίκη και η σπουδαιότης αυτής διά την ιστορίαν της πλαστικής: Θέσις επί υφηγεσία εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω
 Ιστορία της Αρχαιολογικής Εταιρείας: από της εν έτει 1837 ιδρύσεως αυτής μέχρι του 1900
 Γενική Εφορεία των Αρχαιοτήτων Κατάλογος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Μουσείου
 Το ιερόν του Ασκληπιού εν Επιδαύρω και η θεραπεία των ασθενών
 Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός, 1890-1892
 Η ανασκαφή της Ακροπόλεως απο του 1885 μέχρι του 1890 με τον Γκέοργκ Κάβεραου, Τυπογραφείον «ΕΣΤΙΑ», Κ. Μάισνερ, Ν. Καργαδούρη, Εν Αθήναις, 1906

Παραπομπές

Πηγές
 Παρουσίαση του Καββαδία από την Αρχαιολογική Εταιρεία
 

Έλληνες αρχαιολόγοι
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων
Έλληνες έφοροι μουσείων
Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κουρούνα

Η κουρούνα, γνωστή και ως σταχτοκουρούνα (επιστ. ονομ.: Corvus cornix) ή εσφαλμένα κοράκι (πρόκειται για διαφορετικά είδη) είναι ένα ξηροβατικό πουλί, ενδημικό στη βόρεια, ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή της οικογένειας των κορακοειδών. Έχει το χρώμα της στάχτης, ενώ το κεφάλι, ο λαιμός, το στήθος, τα φτερά και η ουρά είναι μαύρα και τα μάτια, τα πόδια και το ράμφος είναι επίσης μαύρα. Όπως και τα υπόλοιπα κορακοειδή είναι παμφάγο και οπορτουνιστικό πτηνό.

Συστηματική ταξινόμηση 
Είναι τόσο όμοια από άποψη συμπεριφοράς και εμφάνισης με τη μαυροκουρούνα, που θεωρούνταν ότι αυτά τα δύο είδη αποτελούν δύο διαφορετικούς γεωγραφικούς πληθυσμούς ενός είδους και η κουρούνα ήταν γνωστή ως Corvus corone cornix. Η θεωρία αυτή ενισχύθηκε από το γεγονός ότι όταν αυτοί οι δύο διαφορετικοί πληθυσμοί ήρθαν σε επαφή διασταυρώθηκαν. Όμως καλύτερες παρατηρήσεις και το γεγονός ότι τα υβρίδια, δηλαδή τα πουλιά που ήταν αποτέλεσμα της διασταύρωσης των δύο πληθυσμών ήταν πιο αδύναμα από τα άλλα, οδήγησε τους ειδικούς το 2002 να θεωρήσουν την κουρούνα ένα ξεχωριστό είδος.

Υποείδη 
Υπάρχουν τέσσερα γνωστά υποείδη του είδους.

(σημ: με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στην Ελλάδα)

Περιγραφή 
Η κουρούνα έχει σταχτί χρώμα, ενώ το κεφάλι, ο λαιμός, τα φτερά, η ουρά, το ράμφος και τα πόδια είναι μαύρα και τα μάτια έχουν σκούρο καφέ χρώμα. Το αρσενικό είναι μεγαλύτερο από το θηλυκό, αλλά κατά τα άλλα τα δύο φύλα είναι πανομοιότυπα. Η πτήση είναι αργή, βαριά και ασυνήθιστα ίσια. Προς στιγμήν όταν πετάει μπορεί να μπερδευτεί με αρπακτικό. Το μήκος της κουρούνας ποικίλει μεταξύ 48 και 52 εκατοστών, το άνοιγμα φτερών του είναι σχεδόν ένα μέτρο και έχει κατά μέσο όρο βάρος 510 γραμμάρια.

Συμπεριφορά 

Η κουρούνα είναι παμφάγα και ψάχνει συνεχώς στα σκουπίδια για τροφή. Για να ανοίξει τα όστρακα καβουριών και μαλάκιων τα πετάει από μεγάλο ύψος. Επίσης κλέβει αφύλακτα αυγά και τα τρώει. Τέλος τρώει μικρά θηλαστικά, απορρίματα και μικρότερα πουλιά.

Οι κουρούνες, επειδή σχεδόν παντού βρίσκονται "εκτός νόμου", είναι πουλιά προσεκτικά και καχύποπτα. Είναι ευφυές πτηνό, καθώς είναι ικανή να κλέψει το δόλωμα από αφύλαχτη πετονιά.

Οι κουρούνες φτιάχνουν τη φωλιά τους από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τα μέσα Ιουνίου, ανάλογα με την περιοχή. Η ογκώδης φωλιά τους φτιαγμένη με κλαδιά φτιάχνεται ψηλά στα δέντρα, όπως και της συγγενικής καρακάξας, αλλά επίσης γκρεμοί, παλιά κτήρια και πιλώνες μπορεί να χρησιμοποιηθούν, ενώ μέσα στη φωλιά μπορούν να ενσωματωθούν κόκκαλα και καλώδια. Γεννάει τέσσερα με έξι μπλε αύγα με καφέ κηλίδες. Η θηλυκή κουρούνα κλώσσαει τα αυγά για 17 με 19 ημέρες, ενώ το αρσενικό φέρνει την τροφή.

Πινακοθήκη

Παραπομπές 

Κορακίδες
Πτηνά της Ελλάδας
Όθων Κοντόσταυλος

Ο Όθων Κοντόσταυλος ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1835 στην Αίγινα. Αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Α. Κοντόσταυλος. Απεβίωσε το 1886 στο Παρίσι.

Πηγές
 

Έλληνες ευεργέτες
Οικογένεια Κοντόσταυλου
Υποψήφιος Μάγος

To Υποψήφιος Μάγος (αγγλικά: The Sorcerer's Apprentice) είναι αμερικάνικη ταινία φαντασίας του 2010, σε σκηνοθεσία Γιον Τέρτελταουμπ. Πρωταγωνιστεί ο  Νίκολας Κέιτζ.

Πλοκή 
Πριν από πολλά χρόνια η σατανική μάγισσα Μοργκάνα κατάφερε να σκοτώσει τον μάγο Μέρλιν με τη βοήθεια ενός προδότη βοηθού του, τον Χόρβαθ. Οι άλλοι δύο βοηθοί του, ο Μπαλτάζαρ και η Βερόνικα, έσπευσαν να βοηθήσουν αλλά αργοπορημένα. 

Στη μάχη, η Μοργκάνα ετοιμαζόταν να σκοτώσει τον Μπαλτάζαρ όμως η Βερόνικα θυσιάστηκε, απορροφώντας την ψυχή της Μοργκάνα στο σώμα της, αναγκάζοντας τον Μπαλτάζαρ να την κλείσει σε ένα ζοφερό φυλάκιο. Λίγο πριν πεθάνει, ο Μέρλιν έδωσε στον -αθάνατο- Μπαλτάζαρ ένα δαχτυλίδι για να εντοπίσει τον πρώτο μερλίνιο, ένα μάγο που θα διαδεχθεί τον Μέρλιν ως τον ικανότερο μάγο. Κοντά στη σύγχρονη εποχή, ο Μπαλτάζαρ έχει πιάσει τον Χόρβαθ και πολλούς μάγους που ήθελαν να ελευθερώσουν τη Μοργκάνα, αλλά δεν έχει καταφέρει να βρει τον πρώτο μερλίνιο. 

Μια μέρα έρχεται στο μαγαζί του ο δεκάχρονος Ντέιβ, ο οποίος δείχνει να είναι αυτός ο πρώτος μερλίνιος αλλά ελευθερώνει κατά λάθος τον Χόρβαθ. Μετά από μάχη, ο Μπαλτάζαρ και ο Χόρβαθ κλείνονται σε ένα μαγικό βάζο. Δέκα χρόνια αργότερα, οι Μπαλτάζαρ και Χόρβαθ βγαίνουν από το βάζο και αναζητούν το ζοφερό φυλάκιο και τον πρώτο μερλίνιο. Μόλις βρίσκει τον Ντέιβ, ο Μπαλτάζαρ αρχίζει να τον εκπαιδεύει σε περίπτωση που αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τη Μοργκάνα.

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες του 2010
Ταινίες φαντασίας
Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές buddy ταινίες
Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Έλλην

Ο Έλλην σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία και ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ήταν γιος του Δευκαλίωνος (ή σε κάποιες αναφορές του ίδιου του θεού Διός) και της Πύρρας, αδελφός του Αμφικτύονος και πατέρας του Αιόλου, του Ξούθου, και του Δώρου. Η γυναίκα του, μητέρα όλων των Ελλήνων, ήταν η Νύμφη Ορσηίς

Κάθε ένας από τους γιούς του ίδρυσε από ένα πρωτεύον ελληνικό γένος: ο Αίολος τους Αιολείς, ο Δώρος τους Δωριείς, ενώ από τους υιούς του Ξούθου, Αχαιό και Ίων προέρχονται οι Αχαιοί και οι Ίωνες αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον Ησίοδο στα Ηοίαι ή Κατάλογος Γυναικών, από την ένωση της αδελφής του Έλληνος, Πανδώρας με τον Δία, γεννήθηκε ο Γραικός από τον οποίο προέρχονται οι Γραικοί, ενώ από την ένωση της άλλης αδερφής του Έλληνος, Θυίας με τον Δία, γεννήθηκαν ο Μακεδνός από τον οποίο προέρχονται οι Μακεδόνες και ο Μάγνης από όπου προέρχονται οι Μάγνητες. 

Το εθνώνυμο Έλληνες χρονολογείται από την εποχή του Ομήρου. Στην Ιλιάδα, Ελλάς και Έλληνες ήταν τα ονόματα της φυλής από την Θεσσαλία  (που αποκαλούνταν επίσης και Μυρμιδόνες) και ήταν εγκατεστημένη στη Φθία, με ηγέτη τον Αχιλλέα. Πέρασε πολύς καιρός πρώτου το όνομα αυτό επικρατήσει γενικά.

Παραπομπές

Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Δευκαλιωνίδες
Γιώργος Κουτρουμάνης

Ο Γιώργος Κουτρουμάνης είναι Έλληνας πολιτικός, μαθηματικός και πρώην Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1955 στο Νεοχώρι Καλαβρύτων. Σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ και πρόεδρος για 6 συνεχείς θητείες της "Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής". Είναι ιδρυτικό Μέλος της Unicef στην Ελλάδα. Από το 2005 είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη Βουλευτής Β' Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009.

Τον Οκτώβριο του 2009 ορκίστηκε Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009, με Υπουργό τον Ανδρέα Λοβέρδο. Αναβαθμίστηκε στη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης τον Σεπτέμβριο του 2010, με υπουργό την Λούκα Κατσέλη και στη θέση του Υπουργού τον Ιούνιο του 2011, θέση την οποία κράτησε και στην κυβέρνηση Παπαδήμου.

Είναι παντρεμένος με την Βασιλική Σωτηροπούλου, με την οποία το 1994 απέκτησε ένα γιο, τον Σπύρο Κουτρουμάνη.

Παραπομπές

Πηγές
 Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-618-81328-4-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφικό του Γιώργου Κουτρουμάνη στο pasok.gr

Κουτρουμανης
Κουτρουμανης
Κουτρουμανης
Κουτρουμανης
Κουτρουμανης
Κουτρουμανης
Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Χαράλαμπος Μακαρόνας

Ο Χαράλαμπος Ι. Μακαρόνας (Αθήνα, 1905 - 11 Ιουνίου 1977), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 20ού αιώνα. Ήταν ο ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Μπήκε στην Αρχαιολογική υπηρεσία το 1924. Διετέλεσε Επιμελητής Αρχαιοτήτων Μακεδονίας και Διευθυντής Αρχαιοτήτων της Προεδρίας της Κυβερνήσεως. Εκτέλεσε ανασκαφές στην Νάουσα, στο Δίον και στη Δοϊράνη, ενώ δημοσίευσε μελέτες στην Αρχαιολογική Εφημερίδα. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών, το 1977. Ήταν παντρεμένος με την Έλλη.

Παραπομπές - σημειώσεις

Πηγές
 

Έλληνες αρχαιολόγοι
Χρίστος Μητσόπουλος

Ο Χρίστος Μητσόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1870. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και το Παρίσι.  Διετέλεσε διπλωματικός απεσταλμένος της Ελλάδας στο Παρίσι, την Κωνσταντινούπολη, τη Ρουμανία, και την Αίγυπτο, ενώ διετέλεσε επιτετραμμένος στη Ρώμη. Εκλέχτηκε Βουλευτής Αττικής το 1915 και το 1920. Ήταν Σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Απεβίωσε το 1935.

Πηγές
 

Έλληνες διπλωμάτες
Βουλευτές Αττικής