Διάγγελμα Πούτιν προς τον ρωσικό λαό

Το διάγγελμα του Βλαντιμίρ Πούτιν προς τον ρωσικό λαό ανακοινώθηκε τηλεοπτικά, στις 21 Φεβρουαρίου 2022, τρεις ημέρες πριν την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Με το διάγγελμα αυτό, ο Ρώσος Πρόεδος ανακοίνωσε την αναγνώριση από τη Ρωσία, των αυτονομιστικών περιοχών του Ντονμπάς της Ουκρανίας,  της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη.

Επισκόπηση του διαγγέλματος 
Το διάγγελμα ξεκίνησε με τον Ρώσο Πρόεδρο να δηλώνει ότι «η κατάσταση στο Ντονμπάς έχει φτάσει σε κρίσιμο, οξύ στάδιο» και ότι «η Ουκρανία δεν είναι απλώς μια γειτονική χώρα για εμάς. Είναι αναφαίρετο μέρος της δικής μας ιστορίας, πολιτισμού και πνευματικού χώρου» 

Στη συνέχεια, έκανε μια σειρά από ισχυρισμούς για την ιστορία της Ουκρανίας και της Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης ότι η σύγχρονη Ουκρανία δημιουργήθηκε από τους Μπολσεβίκους το 1917 ως μέρος ενός κατευνασμού του εθνικισμού των μειονοτήτων στην πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία, κατηγορώντας συγκεκριμένα τον Βλαντιμίρ Λένιν για «απόσπαση της Ουκρανίας από τη Ρωσία», ότι ο Ιωσήφ Στάλιν απέτυχε να αφαιρέσει «απεχθείς και ουτοπικές φαντασιώσεις εμπνευσμένες από την επανάσταση» από το σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης και ότι αυτά τα λάθη, καθώς και η Ένωση Κυρίαρχων Κρατών και ο εκδημοκρατισμός που έφεραν οι μεταρρυθμίσεις του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στα τέλη της δεκαετίας του 1980 οδήγησαν τελικά τόσο στη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης όσο και στην «κατάρρευση της ιστορικής Ρωσίας». 

Ο Πούτιν στη συνέχεια υποστήριξε ότι η μετασοβιετική Ρωσία παρείχε βοήθεια σε άλλα μετασοβιετικά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της ανάληψης του συνόλου του δημοσίου χρέους της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, ο Πούτιν ισχυρίστηκε ότι η Ουκρανία συνέχισε να διεκδικεί μερίδιο από τα αποθέματα χρυσού και τα ξένα περιουσιακά στοιχεία της Σοβιετικής Ένωσης και η ουκρανική κυβέρνηση επιθυμούσε να συνεχίσει να απολαμβάνει προνόμια που συνδέονται με στενούς δεσμούς με τη Ρωσία «παραμένοντας απαλλαγμένη από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις» και ότι η Ουκρανία είχε χρησιμοποιήσει τους δεσμούς της με τη Ρωσία ως απειλή για να εκβιάσει τη Δύση να της δώσει μεγαλύτερες διασφαλίσεις.

Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι η μετασοβιετική Ουκρανία «μολύνθηκε από τον ιό του εθνικισμού και της διαφθοράς», αποκαλώντας την Ουκρανική επανάσταση του 2014  πραξικόπημα που οδήγησαν οι δυτικές δυνάμεις και βύθισαν την Ουκρανία σε εμφύλιο πόλεμο . Στη συνέχεια είπε ότι η ουκρανική κυβέρνηση είχε θεσπίσει νόμους που κάνουν διακρίσεις σε βάρος των ρωσόφωνων Ουκρανών και είπε ότι προετοιμάζει τον στρατό της για εχθροπραξίες κατά της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της πρόθεσης να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα και να επιτρέψει τη συγκέντρωση δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο ουκρανικό έδαφος. Ο Πούτιν δήλωσε περαιτέρω ότι «η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αποτελεί άμεση απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας» και ότι το ΝΑΤΟ απέτυχε να τηρήσει τις υποσχέσεις του να μην επεκταθεί στην Ανατολική Ευρώπη. 

Στη συνέχεια δήλωσε ότι η Ουκρανία αποτυγχάνει να τηρήσει τις συμφωνίες του Μινσκ και, ως εκ τούτου, ήταν "αναγκαίο να ληφθεί μια πολύ καθυστερημένη απόφαση" για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ και ότι μια Συνθήκη Θα υπογραφεί φιλία και αμοιβαία βοήθεια με τις δύο περιοχές. Τέλος, ολοκλήρωσε την ομιλία καλώντας την ουκρανική κυβέρνηση «να σταματήσει αμέσως τις εχθροπραξίες» ή προειδοποίησε για σοβαρές συνέπειες, αναφέροντας ότι «η ευθύνη για την πιθανή συνέχιση της αιματοχυσίας θα βαρύνει εξ ολοκλήρου τη συνείδηση του κυβερνώντος καθεστώτος της Ουκρανίας».

Αντιδράσεις 
Το διάγγελμα αντιμετωπίστηκε από δυτικά και φιλο-ουκρανικά μέσα ενημέρωσης με εκτεταμένη ανησυχία, με τους σχολιαστές να επισημαίνουν ζητήματα  ρωσικού εθνικισμού, του αλυτρωτισμού και ιστορικού ρεβιζιονισμού .    

Ο ανταποκριτής της Guardian, Σον Γουόλκερ, έγραψε ότι ο Πούτιν «εμφανίστηκε πραγματικά θυμωμένος και παθιασμένος στην ομιλία του» και την περιέγραψε ως «μια θυμωμένη, μπερδεμένη διάλεξη».  Ο Κρίσταπς Άντρετζονς του Foreign Policy έγραψε ότι η ομιλία ήταν μια «ακατάστατη, ασυνάρτητη, θυμωμένη ατάκα που είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή, αλλά που προβάλλει ένα σκοτεινό όραμα ανανεωμένης εθνικής δόξας» που «έχει καταστήσει δικαίως, γειτονικά κράτη, κάποτε θύματα του ρωσικού ιμπεριαλισμού, πολύ ανήσυχα."  Ο Μάθιου Σάσεξ του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας έγραψε ότι «ο Πούτιν έμοιαζε περισσότερο με έναν Ρώσο υπερεθνικιστή με μια ασταθή αντίληψη της ιστορίας παρά με έναν ρεαλιστή», προσθέτοντας ότι φαινόταν σαν να είχε κάνει «προσωπική του αποστολή να ξαναγράψει την ιστορία του τέλους του Ψυχρού Πολέμου». 

Ο ισχυρισμός στην ομιλία ότι η Ουκρανία δημιουργήθηκε από τον Βλαντιμίρ Λένιν και τους Μπολσεβίκους μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917 αντιμετωπίστηκε ιδιαίτερα με ευρέως διαδεδομένο σκεπτικισμό.     Ο Σεργί Πλόκι του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ είπε ότι ήταν «μια παράξενη ανάγνωση της ιστορίας» και ότι «ακόμη και μια πρόχειρη γνωριμία με την ιστορία της Ρωσικής Επανάστασης και της πτώσης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που τη συνόδευε δείχνει ότι το σύγχρονο ουκρανικό κράτος δεν δημιουργήθηκε χάρη στον Λένιν αλλά ενάντια στις επιθυμίες του και ως άμεση αντίδραση στο μπολσεβίκικο πραξικόπημα στην Πετρούπολη τον Οκτώβριο του 1917».  Ο Τσίχαν Τούγκαλ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ το περιέγραψε ως «ιστορία που ξαναγράφτηκε από τον Πούτιν, μια ιστορία όπου η Ουκρανία και τα άλλα έθνη της ΕΣΣΔ είναι κομμουνιστικά τεχνουργήματα και μόνο η Ρωσία είναι πραγματική και φυσική» και μια «ιστορικά σημαντική άρνηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση».

Δείτε επίσης 

 Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το πλήρες κείμενο της ομιλίας στα αγγλικά στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου
Βλαντίμιρ Πούτιν
Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)