joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Sandra Ballesteros

Η Sandra Ballesteros (Σάντρα Βαζεστέρος, Buenos Aires, 8 Αυγούστου 1961) είναι αργεντινή ηθοποιός με μεγάλη καρριέρα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Κινηματογραφικές ταινίες 

 Zenitram (2010)
 Cuando ella saltó (2007)
 Visitante de invierno (2006)
 Buenos Aires 100 kilómetros (2004)
 Cruz de sal (2003)
 El lado oscuro del corazón 2 (2001)
 Tango (1998)
 Doña Bárbara (1998)
 El sekuestro (1998)
 No te mueras sin decirme adónde vas (1995)
 El camino de los sueños (1993)
 Las boludas (1993)
 El lado oscuro del corazón (1992)
 Le roi de Patagonie (τηλεταινία - 1990)
 A dos aguas (1987)
 Un loco en acción (1983)
 ¿Somos? (1982)

Τηλεοπτικά προγράμματα 

 Lalola - (2007)
 Cantando por un sueño I - (2006)
 Alma pirata - (2006)
 Historias de sexo de gente común - (2004)
 Resistiré - (2003)
 Las Amantes - (2001)
 Verano del '98 - (1998)
 Gasoleros - (1998)
 Naranja y media - (1997)
 Archivo negro - (1997)
 Como pan caliente - (1996)
 La Marca del deseo - (1995)
 Compuesta y sin novio - (3 επεισόδια, 1994)
Μητροπολίτης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης Χρυσόστομος

Ο Μητροπολίτης Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Γεώργιος Νάσης, Πάτρα, 30 Ιανουαρίου 1975) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης, από τον Οκτώβριο του 2015.

Βιογραφικό
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Νάσης γεννήθηκε στην Πάτρα στις 30 Ιανουαρίου 1975. Αφού ολοκλήρωσε την βασική εκπαίδευση στο Θεσπρωτικό Πρεβέζης, σπούδασε στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, λαμβάνοντας πτυχία αμφότερα. 

Στις 18 Οκτωβρίου 1999 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 20 Οκτωβρίου 1999 από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα και πρεσβύτερος στις 5 Οκτωβρίου 2000 από τον ίδιο Μητροπολίτη, λαμβάνοντας την ίδια ημέρα και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. 

Υπηρέτησε ως γραμματέας και διευθυντής της οικονομικής υπηρεσίας της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, ως διευθυντής του εκκλησιαστικού φοιτητικού οικοτροφείου «Άγιος Αντώνιος», καθώς και ως εφμέριος στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Άνω Τούμπας Θεσσαλονίκης (2000-2014). Κατόπιν διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Τρίκκης (2014-2015). Συνέγραψε πολλά θεολογικά και εκκλησιαστικά άρθρα και συμμετείχε σε θεολογικά συνέδρια.

Στις 9 Οκτωβρίου 2015 εξελέγη Μητροπολίτης Τρίκκης με 48 ψήφους (επί 79 ψηφισάντων), έχοντας συνυποψηφίους τους Αρχιμανδρίτες Γρηγόριο Κωνσταντίνου (28 ψήφοι) και Ειρηναίο Καλογήρου (1 ψήφος, 1 λευκή και 1 άκυρη ψήφος). Χειροτονήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2015 στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών.

Στις 7 Οκτωβρίου 2021, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε την μετονομασία της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών σε «Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης».

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Χρυσοστομος
Πλατφόρμα Αντιπολίτευσης – Για τη Ζωή

Η Πλατφόρμα της Αντιπολίτευσης — Για τη Ζωή (   ,   , ΟΠΖΖ ) είναι ένα φιλορωσικό   και ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό κόμμα στην Ουκρανία που ιδρε τον Δεκέμβριο του 2018 με ηγέτη τον Βίκτορ Μεντβεντσούκ.

Το κόμμα είναι ο διάδοχος του κόμματος «Για την ζωή» (    ), πρώην Πανουκρανική Ένωση "Κέντρο" όπως λεγόταν από το το 1999 έως το 2016. Εγγράφηκε τον Δεκέμβριο του 1999.  Στις κοινοβουλευτικές εκλογές της Ουκρανίας του 2019, το κόμμα κέρδισε 37 έδρες στον εθνικό κατάλογο κομμάτων και έξι έδρες εκλογικών περιφερειών. Το κόμμα αποτελείται από μέλη του προκατόχου του κόμματος, το Για την ζωή, καθώς και του κόμματος Μπλοκ της Αντιπολίτευσης (το προηγούμενο ηγετικό κόμμα της φιλορωσικής παράταξης της Ουκρανίας, πολιτικός διάδοχος του κόμματος των Περιφερειών), Ουκρανία – Εμπρός!, Κόμμα Ανάπτυξης της Ουκρανίας και Ουκρανική Επιλογή. Αυτή τη στιγμή είναι το μεγαλύτερο φιλορωσικό πολιτικό κόμμα στο Βερχόβνα Ράντα και το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα συνολικά στο Βερχοβνα Ράντα.

Παραπομπές 

Πολιτικά κόμματα στην Ουκρανία
Κώστας Φλεβαράκης

Ο Κώστας Φλεβαράκης (γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης, επί του παρόντος υπηρετεί ως επικεφαλής προπονητής για την ουγγρική ομάδα Σοπρόνι ΚΚ .

Προπονητική σταδιοδρομία 
Ο Φλεβαράκης μετά την προπονητική θητεία του στις ομάδες παίδων του ΠΑΟΚ από το 1988 έως το 1995, ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός προπονητή στον σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας ΠΑΟΚ το 1995. Έγινε προπονητής του ΠΑΟΚ το 1998. Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1999. Έγινε πρώτος προπονητής της ΑΕΚ το 2010. 

Ο Φλεβαράκης εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στην ομάδα των Μιλγουόκι Μπάκς του Σάμερ Λιγκ του NBA το 2001. 

Όταν ανέλαβε τη Σοπρόνι ΚΚ το φθινόπωρο του 2021, η ομάδα είχε επίδοση 2-7 και έμεινε εκτός πλέι οφ. Μετά τον διορισμό του Φλεβαράκη, η ομάδα ήταν για 13 αγώνες αήττητη, το μεγαλύτερο σερί νικών στην πρώτη κατηγορία της Ουγγαρίας,  και ανέβηκε στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Το σερί τελείωσε τελικά στις 16 Φεβρουαρίου, μετά από μία ήττα με 91-71 από την Κετσκεμέτ .

Ανιχνευτική πορεία 
Ο Φλεβαράκης ήταν επίσης σκάουτερ για τον σύλλογο του ΝΒΑ τους Ντένβερ Νάγκετς .

Βραβεία και επιτεύγματα 

 Κυπελλούχος Ελλάδας: (1999)
 Κυπελλούχος Κύπρου: (2006)

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Προφίλ FIBA Ευρώπης
 Προφίλ Euroleague.net
 Προφίλ Diamond Sports Agency
 Προφίλ Eurobasket.com
 Προφίλ ΑΕΚ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεθύμνου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μακεδονικού
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κολοσσού Ρόδου
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηλυσιακού
Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΜΚ Αστάνα
Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Το μακρύ τηλεγράφημα

Το μακρύ τηλεγράφημα (The long telegram) είναι μακροσκελής έκθεση που συνέταξε ο Τζωρτζ Κήναν το 1946. Η ανάλυσή θεωρείται η ιδεολογική και στρατηγική βάση του Στέιτ Ντιπάρντμεντ για τον Ψυχρό Πόλεμο. Ο Κήναν είχε κληθεί να εξηγήσει γιατί η Σοβιετική Ένωση ήταν αντίθετη στη νεοσύστατη Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά βρήκε επίσης την ευκαιρία να προσφέρει μια οξυδερκή, ευρεία έκθεση σχετικά με τις μεθόδους και τα κίνητρα του σοβιετικού κομμουνισμού και τον τρόπο με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες στα μετέπειτα χρόνια αντιμετώπισαν τους Ρώσους.

Πηγές
Βύρου

Η Βύρου, ή απλά Βόρου (εσθονικά: Võru), είναι πόλη και δήμος στη νοτιοανατολική Εσθονία. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Βόρου και το κέντρο της ομώνυμης συνοικίας.

Η Βύρου ιδρύθηκε στις 21 Αυγούστου 1784, σύμφωνα με την επιθυμία της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β' της Ρωσίας, με εντολή του κυβερνήτη της Ρίγας γενικού κόμη Γεώργιου Μπρόουν, στην τοποθεσία του πρώην κτήματος Βύρου.

Η Βύρου φιλοξενεί τη στρατιωτική βάση Τάαρ, το αρχηγείο του τάγματος πεζικού Κουπεριάνοβ.

Παραπομπές

Πόλεις της Εσθονίας
Μνημείο της Μητέρας Πατρίδας

Το Μνημείο της Μητέρας Πατρίδας (ουκρανικά: Батьківщина-Мати) είναι ένα μεγαλειώδες άγαλμα στο Κίεβο, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Το γλυπτό αποτελεί μέρος του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Ουκρανίας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα, και το ύψος του είναι 62 μ., ενώ συνολικά μαζί με το βάθρο έχει ύψος 102 μ. Το βάρος του γλυπτού είναι 560 τόνοι. Το ξίφος στο δεξί χέρι του γλυπτού έχει μήκος 16 μέτρα και βάρος 9 τόνους, ενώ στα αριστερά κρατά μια ασπίδα διαστάσεων 13x8 μέτρων με το Κρατικό Έμβλημα της Σοβιετικής Ένωσης.

Μέσα στο βάθρο υπάρχει μια αίθουσα μνήμης, επενδυμένη με μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα περισσότερων από 11.000 στρατιωτών και 200 ​​εργατών που έλαβαν τους τίτλους του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας. Στους λοφίσκους γύρω από το μουσείο, παραδοσιακά κατατίθενται λουλούδια και στεφάνια. Το μνημείο είναι καταχωρημένο στη λίστα του Κρατικού Μητρώου Μνημείων Ακίνητης Περιουσίας της Ουκρανίας με τον αριθμό 80-382-0200.

Παραπομπές

Επινίκιες τιμές
Τουρισμός στην Ουκρανία
Shaman King

Το Shaman King είναι το όνομα μιας σειράς anime που βασίζεται στο manga του Χιρογιούκι Τακέι (Hiroyuki Takei). Το 2001 γίνεται σειρά anime. Τη δημιουργία της σειράς επιμελήθηκε το στούντιο Xebec.Ωστόσο, το 2021 η σειρά κυκλοφόρησε ξανά με τη διαφορά ότι η ιστορία θα ακολουθούσε πιστά το manga.Τη δημιουργία της σειράς επιμελήθηκε το στούντιο Bridge.Η νέα σειρά χωρίστηκε σε 3 σεζόν οι οποίες έκαναν πρεμιέρα στο Netflix. Έχει ανακοινωθεί επίσημα ότι θα λάβει μια σίκουελ σειρά.Η πρώτη σειρά αποτελείται από 64 επεισόδια και η δεύτερη σειρά αποτελείται από 52 επεισόδια.Στην Ελλάδα έγιναν αρκετές αλλαγές στο θέμα της σειράς. Παραδείγματος χάριν, ο τίτλος της σειράς άλλαξε σε Σαμάνος Πρίγκιπας.

Υπόθεση  
Ο νεαρός Μάντα γνωρίζει τυχαία ένα νεαρό αγόρι στο νεκροταφείο που έκανε παρέα με μερικά φαντάσματα.Την επόμενη μέρα ανακαλύπτει ότι αυτό το αγόρι είναι ο νέος του συμμαθητής ο οποίος ονομάζεται Γιο Ασακούα.Ο Μάντα αργότερα γίνεται φίλος μαζί με τον Γιο κι ανακαλύπτει ότι ο Γιο είναι σαμάνος.Σκοπός του Γιο είναι να γίνει ο Βασιλιάς Σαμάνος.Για να το πετύχει αυτό πρέπει να κερδίσει στο τουρνουά των σαμάνων.

Διαφορές από την πρώτη σειρά 

 Η σειρά του 2001 αρχίζει με τον Μάντα να περνάει από το νεκροταφείο ενώ η σειρά του 2021 αρχίζει με την γέννηση του Χάο και του Γιο.
 Στην 1η σειρά ο Αμινταμάρου έγινε ο φύλακας πνεύμα του Γιο στο δεύτερο επεισόδιο ενώ στη νέα σειρά έγινε ο φύλακας του από το πρώτο επεισόδιο.
 Ο Ρεν με τον Μπασόν εμφανίζονται για πρώτη φορά στο επεισόδιο 3 στην σειρά του 2001.Στην σειρά του 2021 εμφανίζονται επίσημα στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς.
 Στο επεισόδιο 4 της πρώτης σειράς που εμφανίζεται η Άννα βλέπουμε τον Γιο να εκπαιδεύεται υπό την επίβλεψη της.Στο επεισόδιο 3 της δεύτερης σειράς δεν βλέπουμε τον Γιο να εκπαιδεύεται αλλά αναφέρει ότι είχε κουραστεί όσο εκπαιδεύοταν υπό την επίβλεψη της Άννας.

Καστ 

 Άμπτι Τροτ 
 Λούσιεν Ντότζ 
 Όλιβερ Γουίμαν
 Τάρα Τζέιν
 Κάζι Τάνγκ 
 Έρικα Χαρλάχερ

Παραπομπές 

Σειρές manga
Anime και manga περιπέτειας
Shōnen anime και manga
Υπερφυσικά anime και manga
Πλατεία Ελευθερίας (Χάρκοβο)

Η Πλατεία Ελευθερίας (στα Ουκρανικά: Площа Свободи, στα ρωσικά: Площадь Свободы) είναι η κεντρική πλατεία του Χάρκοβο. 

Η συνολική της έκταση (στρογγυλό και υπόλοιπο μέρος της πλατείας) είναι περίπου 12 εκτάρια (=120 στρέμματα). Πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ονομαζόταν Πλατεία Ντζερζίνσκι, από τον Φέλιξ Ντζερζίνσκι, τον ιδρυτή της Τσεκά, της μυστικής αστυνομίας των Μπολσεβίκων. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Ουκρανίας μετονομάστηκε αρχικά σε Πλατεία του Γερμανικού Στρατού, το 1942, και την επόμενη χρονιά σε Πλατεία της 1η Μεραρχίας Πάντσερ SS «Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ». Μετά την ήττα των Ναζί η πλατεία πήρε το αρχικό της όνομα, μέχρι τη κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας όταν μετονομάστηκε σε Πλατεία Ελευθερίας. 

Στη πλατεία βρίσκεται το κτίριο Derzhprom, που χτίστηκε το 1928 και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής καθώς και το κτίριο της Περιφερειακής Διοίκησης του Χάρκοβο, που επλήγη από ρωσικούς πυραύλους την 1η Μαρτίου 2022, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία όπως και άλλα κτίρια γύρω από την πλατεία  Το 1964 είχε τοποθετηθεί στην άκρη του στρογγυλού τμήματος της πλατείας ένα μεγάλο άγαλμα του Λένιν, που κατεδαφίστηκε από Ουκρανούς διαδηλωτές στις 28 Σεπτεμβρίου 2014.

Στις 15 Ιουνίου 2009 πραγματοποιήθηκε στη πλατεία συναυλία των Queen + Paul Rodgers με την οποία ξεκίνησαν τη μουσική τους περιοδεία Rock the Cosmos Tour. Τη συναυλία παρακολούθησαν 350.000 άνθρωποι.

Φωτογραφίες

Παραπομπές   

Πλατείες στην Ουκρανία
Άγιος Στέφανος Άρτας

Ο Άγιος Στέφανος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Παλαιοκατούνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Στέφανος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται κοντά στους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και στην ανατολική όχθη του ποταμού Σαραντάπορου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 400. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοκατούνου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαιοκατούνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Άρτας

 Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Αντι-λενινισμός

Ο αντιλενινισμός είναι η αντίθεση στην πολιτική φιλοσοφία του λενινισμού όπως την υποστήριξε ο Βλαντίμιρ Λένιν.

Η αντίθεση στον λενινισμό καθώς και στο πρόσωπο του Λένιν μπορεί να αναχθεί στη διάσπαση του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος σε μενσεβικικές και μπολσεβικικές φατρίες στο 2ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος. Η αντίθεση των Μπολσεβίκων στον Λένιν προέκυψε με την εμφάνιση των Οτζοβιστών, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη συμμετοχή στο κοινοβούλιο. Μεταξύ αυτών ήταν οι Alexander Bogdanov, Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς Ποκρόφσκι, Ανατόλι Λουνατσάρσκι και Αντρέι Μπουμπνόφ. Η αντίθεση των μενσεβίκων στον λενινισμό και τον μπολσεβικισμό βασίστηκε ουσιαστικά σε αυτό που θεωρούσαν ως αυταρχική φύση του Λένιν και στις μεθόδους για την επίτευξη ενός μαρξιστικού κράτους. Αυτή η αντίθεση εντάθηκε μόνο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπως η καταγγελία του Γιούλι Μάρτοφ για την αποκατάσταση της θανατικής ποινής. Ο αντιλενινισμός στο πλαίσιο του ρωσικού κομμουνισμού μπορεί επίσης να ειδωθεί στο πλαίσιο εκείνων των ατόμων που ήθελαν τον Λένιν να απομακρυνθεί από τον ηγέτη του κράτους κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του 1917-1924, οι οποίοι ήταν και από μετριοπαθείς που έβλεπαν πολιτικές όπως ο πολεμικός κομμουνισμός ως πολύ ακραίες καθώς και σκληροπυρηνικοί που έβλεπαν πολιτικές όπως η Νέα Οικονομική Πολιτική ως συνθηκολόγηση με τον καπιταλισμό.

Ο Έντουαρντ Μπερνστάιν και η Ρόζα Λούξεμπουργκ επέκριναν τον Λένιν, υποστηρίζοντας ότι η αντίληψή του για την επανάσταση ήταν ελιτιστική και ουσιαστικά μπλανκιστική . Ως μέρος μιας μεγαλύτερης ενότητας για τον μπλανκισμό στα «Οργανωτικά ζητήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας» (αργότερα δημοσιεύτηκε ως «Λενινισμός ή Μαρξισμός;»), γράφει η Λούξεμπουργκ: «Για τον Λένιν, η διαφορά μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και του μπλανκισμού περιορίζεται στην παρατήρηση ότι στη θέση μιας χούφτας συνωμοτών έχουμε ένα προλεταριάτο με ταξική συνείδηση. Ξεχνά ότι αυτή η διαφορά συνεπάγεται μια πλήρη αναθεώρηση των ιδεών μας για την οργάνωση και, επομένως, μια εντελώς διαφορετική αντίληψη του συγκεντρωτισμού καθώς και των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ του κόμματος και του ίδιου του αγώνα. Ο μπλανκισμός δεν υπολόγιζε στην άμεση δράση της εργατικής τάξης. Επομένως, δεν χρειαζόταν να οργανώσει τον λαό για την επανάσταση. Ο λαός αναμενόταν να παίξει τον ρόλο του μόνο τη στιγμή της επανάστασης. Η προετοιμασία για την επανάσταση αφορούσε μόνο τη μικρή ομάδα επαναστατών που ήταν οπλισμένοι για το πραξικόπημα. Πράγματι, για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της επαναστατικής συνωμοσίας, θεωρήθηκε σοφότερο να κρατηθεί η μάζα σε κάποια απόσταση από τους συνωμότες»

Παραπομπές 

Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γαλάζια Πατρίδα

Η Γαλάζια Πατρίδα (τουρκικά: Mavi Vatan) είναι δόγμα της Τουρκικής πολιτικής σύμφωνα με το οποίο πρέπει η Τουρκία να έχει κυρίαρχο ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο. Ελλάδα και Κύπρος θεωρούν πως η Τουρκία αμφισβητεί την εδαφική ακεραιότητα χωρών της περιοχής.

Ιστορία
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε σε μια φωτογραφία με έναν χάρτη να απεικονίζει σχεδόν το μισό Αιγαίο Πέλαγος και ένα τμήμα μέχρι την ανατολική ακτή της Κρήτης να ανήκει στην Τουρκία. Ο χάρτης εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια επίσημης τελετής ορκωμοσίας στο Τουρκικό Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας στην Κωνσταντινούπολη δείχνοντας μια περιοχή με την ένδειξη «Γαλάζια Πατρίδα της Τουρκίας» που εκτεινόταν μέχρι τη μέση του Αιγαίου, περιλαμβάνοντας τα ελληνικά νησιά σε εκείνο το τμήμα της θάλασσας, χωρίς καμία ένδειξη των ελληνικών χωρικών υδάτων γύρω τους.

Στις 13 Νοεμβρίου 2019, η Τουρκία υπέβαλε μια σειρά διεκδικήσεων για Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο στα Ηνωμένα Έθνη που έρχονταν σε σύγκρουση με τις ελληνικές αξιώσεις στις ίδιες περιοχές – συμπεριλαμβανομένης μιας θαλάσσιας ζώνης που εκτείνεται δυτικά από τα νοτιοανατολικά της Ρόδου και νότια της Κρήτης. Οι τουρκικοί ισχυρισμοί διατυπώθηκαν σε επίσημη επιστολή του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας Φεριντούν Σινιρλιόγλου στον ΟΗΕ, οι οποίες αντικατοπτρίζουν την έννοια της Άγκυρας για μια «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan). Η Ελλάδα καταδίκασε αυτούς τους ισχυρισμούς ως νομικά αβάσιμους, ανακριβείς και αυθαίρετους και ως πλήρη παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας.

Δείτε επίσης
Νεο-Οθωμανισμός
Τουρκολιβυκό σύμφωνο θαλάσσης

Παραπομπές

Πολιτική της Τουρκίας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2017

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2017 ήταν η 20ή ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών . Οι αγώνες έγιναν σε τρεις ελληνικές πόλεις: Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο, στο νησί της Κρήτης, από τις 15 έως τις 23 Ιουλίου 2017.

Ομάδες 

 (3η θέση στη 2η κατηγορία)

 (2η θέση στη 2η κατηγορία)

 (1η θέση στη 2η κατηγορία)

|}

Όμιλος Α'

Όμιλος Β'

Όμιλος Γ'

Όμιλος Δ'

Φάση νοκ-άουτ

Φάση των 16

Θέσεις 9-16

Θέσεις 5-8

Τελική Κατάταξη

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 Σύστημα διεξαγωγής πρωταθλήματος-

Εξωτερικοί σύνεδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Μικόλα Μπούρατσεκ

Ο Μικόλα Μπούρατσεκ (ουκρανικά: Микола Бурачек) (1871-1942) ήταν Ουκρανός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος, σκηνογράφος και καθηγητής σχεδίου και ιστορίας τέχνης.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μικόλα Μπούρατσεκ γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1871 στο Λετίτσιβ στη δυτική Ουκρανία. Σπούδασε στη Σχολή Σχεδίου του Κιέβου με τον Χαριτόν Πλατόνωφ στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και με τον Γιαν Στανισλάβσκι στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας από το 1905 έως το 1910. Σπούδασε επίσης στο Παρίσι, στο εργαστήριο του Ανρί Ματίς (1910–1911). Η πρώτη του έκθεση έγινε το 1907.

Το 1917-1922 δίδαξε στην Ουκρανική Ακαδημία Τεχνών στο Κίεβο και στη συνέχεια στο Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης του Κιέβου και στη Μουσική και Δραματική Σχολή Μικόλα Λισένκο στο Κίεβο. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Χάρκοβο και έγινε πρύτανης του Ινστιτούτου Τέχνης του Χάρκοβο (1925). Το 1934 επέστρεψε στο Κίεβο και δίδαξε στο Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης του Κιέβου.

Ο Μπούρατσεκ εργάστηκε επίσης στο θέατρο ως σκηνογράφος. Το 1934 εργάστηκε για τα θέατρα του Χάρκοβο σχεδιάζοντας σκηνές για έργα  του Ιβάν Μικιτένκο και του Μάρκο Κροπεβνίτσκι. Το 1937 συνεργάστηκε με θέατρα του Ντονέτσκ.

Βιρτουόζος τοπιογράφος, ζωγράφισε ιμπρεσιονιστικά τοπία αφιερωμένα σε ουκρανικά θέματα. Το 2004 τα Ουκρανικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημο βασισμένο στον πίνακα του Μπούρατσεκ του 1919 που απεικονίζει τη Μονή Αγίου Μιχαήλ στο Κίεβο με τους χρυσούς τρούλους.

Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1942 στο Χάρκοβο.

Συγγραφή 

Ο Μικόλα Μπούρατσεκ εργάστηκε επίσης ως συγγραφέας και ιστορικός τέχνης, μεταξύ των οποίων τα έργα του είναι:

 Moie zhyttia (Η ζωή μου, 1937),
 Velykyi narodnyi khudozhnyk (Ο Μεγάλος Εθνικός Καλλιτέχνης, 1939), μια μονογραφία για τον Ταράς Σεβτσένκο
 Δοκίμια για τους Αλεξάντρ Μουράσκο, Μικόλα Σαμόκις, Σεργκέι Βασιλκόβσκι, Μιχάιλο Ζουκ και άλλους καλλιτέχνες.

Επιλογή έργων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 
 

Ουκρανοί ζωγράφοι
Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Άγιος Στέφανος Λακωνίας

Ο Άγιος Στέφανος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νομίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Χατζάλαγα.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Στέφανος είναι πεδινός οικισμός της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται νότια της Μονεμβασιάς, κοντά στον βόρειο μυχό του κόλπου Επιδαύρου Λιμηράς και στην επαρχιακή οδό Μονεμβασίας-Νεαπόλεως, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 93 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 ως Χατζάλαγα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Μονεμβασίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νομίων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Στέφανος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νομίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.

Αξιοθέατα
Η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου, βορειοδυτικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Μονεμβασιάς
Λευκορωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2022

Στις 27 Φεβρουαρίου 2022 διεξήχθη δημοψήφισμα στη Λευκορωσία, για να εγκριθούν τροποποιήσεις και προσθήκες στο Σύνταγμα.

Γύρω στα 5.510 εκλογικά κέντρα λειτούργησαν σε όλην την χώρα, από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ, για τους 6,9 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. 58.000 άτομα εργάστηκαν για την ομαλή διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Η διεξαγωγή έγινε με μεγάλη προσοχή για να μην εξαπλωθεί ο κορονοϊός. Οι εργαζόμενοι στα εκλογικά κέντρα φορούσαν μάσκες, είχαν πρόσβαση σε αντισηπτικά χεριών, οι χώροι αερίζονταν καλά και τηρήθηκαν οι απαραίτητες αποστάσεις ασφαλείας, δηλαδή 1 - 1,5 μέτρο. Οι 45.701 εγχώριοι παρατηρητές και 195 προσκεκλημένοι από διεθνείς οργανώσεις παρατήρησαν τη διεξαγωγή. 

Η ερώτηση του δημοψηφίσματος ήταν «Δέχεστε τις τροποποιήσεις και προσθήκες στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας;» Οι εκλογείς έπρεπε να απαντήσουν με Ναι ή Όχι. Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε με το 86,6% των ψήφων.

Στις αλλαγές που έγιναν περιλαμβάνονται 83 τροποποιήσεις άρθρων και προσθήκη 11 άρθρων και ενός κεφαλαίου. Η θητεία του Προέδρου έγινε ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν θα μπορεί να διατελέσει πάνω από 2 θητείες ως Πρόεδρος. Τα κριτήρια για τους υποψήφιους της προεδρικής εκλογής αυξήθηκαν σε ελάχιστο όριο ηλικίας 40 ετών (αντί για 35 που ήταν μέχρι τώρα) και σε τουλάχιστον 20 χρόνια διαμονής στη Λευκορωσία (αντί για 10). Θεσπίστηκε η Πανλευκορωσική Λαϊκή Συνέλευση, ένα κοινοβουλευτικό σώμα 1.200 μελών, ο τρόπος οργάνωσης, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητές της. Οι βουλευτές τώρα θα εκλέγονται για πενταετή θητεία (αντί για τετραετή). Επίσης, η Λευκορωσία έπαψε να είναι αποπυρηνικοποιημένη ζώνη, δηλαδή με αυτό το δημοψήφισμα ενέκριναν τη φιλοξενία πυρηνικών όπλων στη χώρα. Τέλος, οι πρόεδροι θα έχουν ισόβια ασυλία από την στιγμή που θα εγκαταλείψουν την θέση τους.

Η αναθεώρηση του συντάγματος ήρθε ενάμισι χρόνο μετά τις μαζικές διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Λευκορωσία το 2020. Οι διαδηλωτές απαιτούσαν την παραίτηση του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο, που βρίσκεται στην εξουσία από το 1994, και την διενέργεια ελεύθερων και δίκαιων εκλογών. Ο Λουκασένκο πρότεινε την αναθεώρηση ως παραχώρηση προς τα αιτήματα των διαδηλωτών. Παρόλα αυτά, το νέο σύνταγμα δίνει την δυνατότητα στον Λουκασένκο να διατηρηθεί στην εξουσία έως και το 2035. Αυτό γίνεται διότι ο περιορισμός των δύο πενταετών θητειών θα εφαρμοστεί από τις επόμενες προεδρικές εκλογές που προγραμματίζονται για το 2025. Η αντιπολίτευση ζήτησε από τους πολίτες να χρησιμοποιήσουν το δημοψήφισμα για να διαμαρτυρηθούν για το καθεστώς αλλά και για την Λευκορωσική εμπλοκή στην Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Αποτελέσματα

Παραπομπές 

Εκλογές στη Λευκορωσία
Εκλογές του 2022
Λευκορωσια
Προπαγάνδα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας

Η  προπαγάνδα έπαιξε σημαντικό ρόλο  στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σημαντικά κράτη-δορυφόρους της Σοβιετικής Ένωσης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Από το 1944, οι πολωνικές εκστρατείες προπαγάνδας συνήθως ακολουθούνταν από παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εφαρμογή σωματικών, ψυχικών και ψυχολογικών βασανιστηρίων στο κομμουνιστικό νομικό σύστημα.

Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, η πολωνική προπαγάνδα άλλαξε σημαντικά και στη συνέχεια κυριαρχήθηκε από τη μορφή που είναι γνωστή ως «προπαγάνδα της επιτυχίας».

Δείτε επίσης 

 Λογοκρισία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
 Εκπαίδευση στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
 Πολωνικός υπόγειος τύπος
 ΜΜΕ και προπαγάνδα στο Ανατολικό Μπλοκ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 (πολωνικά) Propaganda w PRL-u
 (πολωνικά) Internetowe Muzeum Polski Ludowej
 (πολωνικά) Komunizm, socjalizm i czasy PRL-u 
 (πολωνικά) Propaganda komunistyczna

Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Πολωνιας Λαικη Δημοκρατια
Κομμουνιστική προπαγάνδα
Θερμοβαρικό όπλο

Το θερμοβαρικό όπλο, γνωστό και ως βόμβα αερολύματος ή εκρηκτικό καύσιμο αέρος ή βόμβα κενού, είναι τύπος εκρηκτικού που χρησιμοποιεί οξυγόνο από τον περιβάλλοντα αέρα για να δημιουργήσει έκρηξη υψηλής θερμοκρασίας. Στην πράξη, το ωστικό κύμα που συνήθως παράγεται από αυτά τα όπλα διαρκεί σημαντικά περισσότερο από αυτό ενός συμβατικού συμπυκνωμένου εκρηκτικού. Αυτό μπορεί να εκτοξευθεί ως πύραυλος ή να ριφθεί από αεροπλάνο ως βόμβα. Η αρχική εκρηκτική γόμωση πυροδοτείται καθώς χτυπά τον στόχο του, ανοίγοντας το δοχείο και διασκορπίζοντας το μείγμα καυσίμου ως νέφος. Το εκρηκτικό καυσίμου-αέρα είναι ένας από τους γνωστότερους τύπους θερμοβαρικών όπλων.

Τα περισσότερα συμβατικά εκρηκτικά αποτελούνται από ένα προμίγμα καυσίμου-οξειδωτικού (το μπαρούτι, για παράδειγμα, περιέχει 25% καύσιμο και 75% οξειδωτικό), αλλά τα θερμοβαρικά όπλα είναι σχεδόν 100% καύσιμο και επομένως είναι ιδιαιτέρως πιο δυναμικά από τα συμβατικά συμπυκνωμένα εκρηκτικά ίσου βάρους. Η εξάρτησή τους από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο τα καθιστά ακατάλληλα για χρήση κάτω από το νερό, σε μεγάλο υψόμετρο και σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Είναι, ωστόσο, πολύ πιο καταστροφικά όταν χρησιμοποιούνται ενάντια σε οχυρώσεις όπως ορύγματα, σήραγγες, οχυρά καταφύγια και σπήλαια.

Πολλοί τύποι θερμοβαρικών όπλων μπορούν να τοποθετηθούν σε εκτοξευτές χειρός.

Παραπομπές

Εκρηκτικά όπλα
Βέρνον Γκούντριτζ

Ο Βέρνον Γκούντριτζ (γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1984) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής .

Κολεγιακή πορεία 
Ο Γκούντριτζ παρακολούθησε το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του του Μισισιπή και το Πανεπιστήμιο Λα Σαλ . Είναι από το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης .

Επαγγελματική σταδιοδρομία 
Ο Γκούντριτζ ήταν η 5η συνολική επιλογή στο ντραφτ του NBA Development League του 2010 από τους Σπρίνγκφιλντ Άρμορ . Σε 33 παιχνίδια με τους Άρμορ, ο Γκούντριτζ είχε μέσο όρο 9 πόντους και 5,4 ριμπάουντ σε 23,2 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα, μετά από τα οποία ανταλλάχθηκε στους Μέιν Ρεντ Κλόους για τον Γιουτζίν Σπέιτς . 

Το καλοκαίρι του 2011, ο Γκούντριτζ υπέγραψε με την αργεντίνικη 9 δε Χούλιο δε Ρίο Τέρθερο αλλά έφυγε πριν κάνει την πρώτη εμφάνισή του. 

Τον Σεπτέμβριο του 2011 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ουκρανική ΜΚ Κιίβ .  Τον Ιούλιο του 2012, υπέγραψε με την Κίμικ Γιούζνι .  Τον Μάρτιο του 2013, πήγε στην Τουρκία και υπέγραψε με την Γεσιλγκιρεσούν Μπελεντίγε για το υπόλοιπο της χρονιάς. 

Τον Νοέμβριο του 2013 υπέγραψε με την ισραηλινή Χάποελ Κφαρ Σάμπα. Τον Ιανουάριο του 2014, πήγε στην Ισπανία και υπέγραψε με τη Λα Μπρουίξα δ' ορ Μανρέσα για το υπόλοιπο της περιόδου. 

Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Γκούντριτζ υπέγραψε με την ΑΕΚ .  Έφυγε από την ΑΕΚ μετά από μόλις τρεις αγώνες στην Ελληνική Α1 Κατηγορία . Τον Δεκέμβριο του 2014, υπέγραψε με τη βραζιλιάνικη UniCEUB/BRB για το υπόλοιπο της χρονιάς. 

Στις 20 Ιανουαρίου 2016, υπέγραψε με τους Πιράτας δε Κεμπραδίγιας του Πορτορικανού Πρωταθλήματος. 

Τον Δεκέμβριο του 2016, υπέγραψε με τους Ίνδιος δε Θιουδάδ Χουάρεθ του Μεξικανικού Πρωταθλήματος .

The Basketball Tournament 
Το 2017, ο Γκούντριτζ αγωνίστηκε για τους Δε Ουάσινγκτον Τζένεραλς στο The Basketball Tournament . Η ομάδα έχασε στον γύρο των 64.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ ACB.com 
 Προφίλ FIBA.com
 Προφίλ Eurobasket.com
 Προφίλ RealGM.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Σπρίνγκφιλντ Άρμορ
Πάουερ φόργουορντ
Καλαθοσφαιριστές Μέιν Ρεντ Κλωζ
Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Χίμικ
Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Ολένα Ζελένσκα

Η Ολένα Βολοντιμίριβνα Ζελένσκα (ουκρανικά: Олена Володимирівна Зеленська; το γένος Κιγιάσκο [Кіяшко]) (6 Φεβρουαρίου 1978) είναι Ουκρανή σεναριογράφος και Πρώτη Κυρία της Ουκρανίας ως γυναίκα του προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Τον Δεκέμβριο του 2019, η Ζελένσκα συμπεριλήφθηκε στην λίστα με τους 100 Ουκρανούς με την μεγαλύτερη επιρροή από το περιοδικό Focus, καταλαμβάνοντας την 30η θέση.

Η Ολένα Κιγιάσκο γεννήθηκε στο Κριβί Ριχ στις 6 Φεβρουαρίου 1978. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Κριβί Ριχ. Εργάστηκε ως συγγραφέας στην εταιρεία παραγωγής Kvartal 95.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πρώτες Κυρίες της Ουκρανίας
Ουκρανοί σεναριογράφοι
Σχέδιο Ντάλες

Το Σχέδιο Ντάλες ή δόγμα Ντάλες () αναφέρεται σε μια θεωρία συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία ο διοικητής της CIA, Άλεν Ντάλες, είχε αναπτύξει ένα σχέδιο για τις Ηνωμένες Πολιτείες προκειμένου να καταστρέψουν τη Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πόλεμου διαφθείροντας μυστικά την πολιτιστική κληρονομιά και τις ηθικές αξίες του σοβιετικού έθνους. Το σχέδιο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη Ρωσία λίγο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και αναφέρθηκε συχνά από εξέχοντες Ρώσους πολιτικούς, δημοσιογράφους και συγγραφείς.

Προέλευση 
Το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη σύγχρονη μορφή του το 1993 στο άρθρο του Μητροπολίτη Αγίας Πετρούπολης και Λαντόγκα Ιωάννη (Σνύτσοφ) «Η μάχη για τη Ρωσία» και ταυτόχρονα από τον Ουκρανό ποιητή Μπόρις Ολυνούκ σε άλλο άρθρο. Έκτοτε αναφέρθηκε από πολλούς Ρώσους πολιτικούς (όπως οι Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι Νικολάι Κοντρατένκο, Σεργκέι Γκλάζιεφ ), δημοσιογράφους, συγγραφείς (Σεργκέι Κάρα-Μούρτζα), και σκηνοθέτες (Νικήτα Μιχαλκόφ). Η Πρόεδρος του Συμβουλίου της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας Ναταλία Κοτσανόβα χρησιμοποίησε τον όρο για να εξηγήσει την κατάσταση στη Λευκορωσία.

Ολόκληρο το σχέδιο (χωρίς καμία αναφορά στον Ντάλες ή τη CIA) εκφράζεται σχεδόν λέξη προς λέξη από έναν χαρακτήρα στην πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος The Eternal Call του Ανατόλι Ιβάνοφ. Η δεύτερη έκδοση, που δημοσιεύτηκε το 1981, εξακολουθεί να περιέχει το μεγαλύτερο μέρος του σχεδίου, το οποίο τώρα είναι διασκορπισμένο σε σύντομες φράσεις μέσα στο δεύτερο βιβλίο.

Περιεχόμενο 
Το «σχέδιο», γραμμένο με τη μορφή έκθεσης, περιγράφει πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταστρέψουν τον σοβιετικό (ρωσικό) λαό εκ των έσω μέσω μιας «πέμπτης φάλαγγας» που επιδιώκει να διαφθείρει τις βασικές πολιτιστικές αξίες της σοβιετικής κοινωνίας. Αυτό πρέπει να επιτευχθεί με την ανατροπή των φορέων αυτής της κουλτούρας (λογοτεχνία, θέατρο και κινηματογράφος) και την προώθηση της βίας. Επιπλέον, οι πράκτορες που θα υλοποιήσουν αυτό το σχέδιο θα εργαστούν για να βυθίσουν την κυβερνητική δομή στο χάος, τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, καθώς και να σπείρουν τον εθνικισμό, το εθνοτικό μίσος και τη δυσπιστία μεταξύ του γενικού πληθυσμού.

Απαγόρευση στη Ρωσία 
Τον Ιούνιο του 2015, ένα τοπικό δικαστήριο στη Ρωσία έκρινε το περιεχόμενο του σχεδίου Ντάλες "εξτρεμιστικό υλικό" και απαγόρευσε τη δημοσίευση ή τη διανομή του στη Ρωσία αφού ορισμένοι κάτοικοι στο Ασβέστ το έλαβαν στα γραμματοκιβώτιά τους.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 
 
 (στα ρωσικά) Anatoliy Ivanov. Вечный зов. I издание, 1971.
 (στα ρωσικά) N. N. Yakovlev ЦРУ против СССР. Правда, 1983 (excerpt).
 Thomas H. Etzold and John Lewis Gaddis, eds., Containment: Documents on American Policy and Strategy, 1945-1950. U.S. objectives with respect to Russia. (1948)

Θεωρίες συνωμοσίας
Ψυχρός Πόλεμος
Μετρό Κιέβου

Το Μετρό του Κιέβου (ουκρανικά: Київський метрополітен) είναι το σύστημα μετρό της πόλης του Κιέβου, της πρωτεύουσας της Ουκρανίας. Εγκαινιάστηκε στις 6 Νοεμβρίου 1960.

Είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα συστήματα μετρό στον κόσμο.  Αποτελεί κρατική επιχείρηση. Το πλήρες όνομα του οργανισμού που το διαχειρίζεται είναι Δημοτική Επιχείρηση «Μετρό του Κιέβου».

Έχει τρεις γραμμές, συνολικού μήκους 67,56 χιλιομέτρων, και 52 σταθμούς, και με βάσει το έτος 2015 το σύστημα μεταφέρει 1,331 εκατομμύρια επιβάτες καθημερινά.

Φωτογραφίες

Γραμμή «Σβιατόσινσκο-Μπροβαρσκά»

Γραμμή «Κουρένιβσκο-Τσερβονοαρμίισκα»

Γραμμή «Συρέτσκο-Πετσέρσκα»

Σιδηροδρομικά βαγόνια

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στο Κίεβο
Μετρό
Θανάσης Πρωτοψάλτης

Ο Θανάσης Πρωτοψάλτης (Λεμεσό της Κύπρου, 12 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του ακραίου για την βέλγικη Μασέικ.

Αθλητική σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από την Ανόρθωση στην Κύπρο. Από το 2011 ως το 2013 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, την περίοδο 2013-2014 στην Κηφισιά, και επέστρεψε στον Παναθηναϊκό την περίοδο 2014-2015. Στην συνέχεια αγωνίστηκε για πέντε χρόνια στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα την περίοδο 2015-2016 στην γαλλική Ναρμπόν, ακολούθως για τρεις περιόδους (2016-2019) στην γερμανική ΒφΜ Φρίντριχσχαφεν, και την περίοδο 2019-2020 στην πολωνική Τσάρνι Ράντομ. 

Το 2020 επέστρεψε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τον Φοίνικα Σύρου. Με τον Φοίνικα κατέκτησε το Λιγκ Καπ του 2021, νικώντας τον Α.Π.Σ. Φίλιππο Βέροιας με 3-1 σετ στον τελικό.

Την άνοιξη του 2021, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό. Στις 21 Απριλίου 2022, κατέκτησε για πρώτη φορά το Πρωτάθλημα Ελλάδας με τους πράσινους. Στις 13 Μαΐου κατέκτησε και το Λιγκ Καπ, επικρατώντας στον δεύτερο τελικό του ΠΑΟΚ με 3-0 σετ στο ΟΑΚΑ. Μάλιστα ο ίδιος αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης. Αυτός ήταν ο τελευταίος αγώνας με την φανέλα του Παναθηναϊκού, όπως ο ίδιος ανακοίνωσε μετά το τέλος της σεζόν 2021-22.

Στις 17 Μαΐου 2022, ανακοινώθηκε από την βέλγικη Γκρίνγιαρντ Μασέικ. 

Με την Εθνική Ομάδα έχει πάνω από 70 συμμετοχές.

Τίτλοι - διακρίσεις

Τίτλοι με συλλόγους 

 2 Πρωταθλήματα Κύπρου (2010, 2011) με την Ανόρθωση
 3 Σούπερ Καπ Γερμανίας (2016, 2017, 2018) με την ΒφΜ Φρίντριχσχαφεν
 3 Κύπελλα Γερμανίας (2017, 2018, 2019) με την ΒφΜ Φρίντριχσχαφεν
 2 Λιγκ Καπ Ελλάδας το 2021 με τον Φοίνικα Σύρου και το 2022 με τον Παναθηναϊκό.
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2022) με τον Παναθηναϊκό

Τίτλοι με την Εθνική Ομάδα 
 Αργυρό μετάλλιο στην Ευρωπαϊκή Λίγκα 2014

Ατομικές διακρίσεις 

 3 φορές MVP αγωνιστικής (6η, 12η και 15η) του Πρωταθλήματος Ελλάδας την περίοδο 2013-2014 με την Κηφισιά
 1 φορά MVP αγωνιστικής (3η) του Πρωταθλήματος Ελλάδας την περίοδο 2020-2021 με τον Φοίνικα Σύρου
 2 φορές MVP αγωνιστικής (14η Α' φάσης, 2η Β' φάσης) του Πρωταθλήματος Ελλάδας την περίοδο 2021-2022 με τον Παναθηναϊκό.
 MVP του Λιγκ Καπ Ελλάδας την περίοδο 2021-2022 με τον Παναθηναϊκό.
 MVP του Γερμανικού Κυπέλλου το 2019

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Άγιος Φωκάς Λακωνίας

Ο Άγιος Φωκάς είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νομίων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν Βούταμο.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Φωκάς είναι παράλιος οικισμός της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στη χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται νότια της Μονεμβασιάς, στον κεντρικό μυχό του κόλπου Επιδαύρου Λιμηράς και στο τέλος της επαρχιακής παραθαλάσσιας οδού Μονεμβασίας-Αγίου Φωκά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 100 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης (μέσω Σκάλας).

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1908 ως Βούταμο και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας του τέως νομού Λακεδαίμονος. Το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας και το 1940 μετονομάστηκε σε Άγιος Φωκάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νομίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.

Αξιοθέατα
Το εκκλησάκι του Αγίου Φωκά, πάνω σε βραχονησίδα που συνδέεται με την ξηρά 
Η παραλία του οικισμού
Οι εγκαταστάσεις του συνεδριακού κέντρου «Άλμπερτ Μαλβάζια»

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Μονεμβασιάς
Ιωάννης Μπούγας

Ο Ιωάννης Μπούγας (Άμφισσα, 20 Οκτωβρίου 1964) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Από το 2019 είναι εκλεγμένος βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφικά στοιχεία

Προσωπική ζωή και σπουδές
Ο Ιωάννης Μπούγας γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1964. Σπούδασε στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο. Είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και Συμβουλίω της Επικρατείας.

Είναι παντρεμένος με την Αμαλία Παπαϊωάννου, με την οποία έχει τρία παιδιά.

Ομιλεί εκτός από ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά.

Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ιωάννης Μπούγας ασχολήθηκε αρχικά με την τοπική αυτοδιοίκηση. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Άμφισσας, ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Φωκίδας. Την περίοδο 1996-2000, υπήρξε αιρετό μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας Φωκίδας. Το διάστημα 1999-2000, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Φωκίδας. Στις εθνικές εκλογές του 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε μέλος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης. Επανεξελέγη το 2007. 

Το 2009, σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή ορίστηκε υφυπουργός Ανάπτυξης.

Βουλευτής επανεξελέγη στις εθνικές εκλογές του 2019.

Άλλες δραστηριότητες
Ο Ιωάννης Μπούγας αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Αστικολόγων.

Παραπομπές

Πηγές
 Βουλή των Ελλήνων, Βιογραφικά στοιχεία: Μπούγας Δημητρίου Ιωάννης
 Vouliwatch: Μπούγας Ιωάννης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Προσωπικός ιστότοπος

Βουλευτές Φωκίδας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Φάρος (Κριμαία)

Ο Φάρος (; , ) είναι παραθαλάσσια κωμόπολη του Δήμου Γιάλτας και αποτελεί de facto μέρος της ρωσικής Δημοκρατίας της Κριμαίας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ήταν 1.844 κάτοικοι. Ο Φάρος είναι το νοτιότερο θέρετρο της Κριμαίας.

Η ίδρυσή του φαίνεται να έγινε από Έλληνες εμπόρους κατά τον Μεσαίωνα. Τον 19ο αιώνα ανακαλύφθηκε εκ νέου από τον Ρώσο επιχειρηματία Αλεξάντρ Κουζνέτσοφ, ο οποίος έχτισε εκεί μία παραθαλάσσια έπαυλη. Ο Κουζνέτσοφ ανέλαβε την χρηματοδότηση του κυριότερου αξιοθέατος της κωμόπολης, την εκκλησία της Αναστάσεως. Αυτό το περίτεχνο αρχιτεκτονικά κατασκεύασμα, το οποίο αποτελείται από πέντε τρούλους, βρίσκεται σε έναν βράχο 400 πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και δεσπόζει πάνω από τον Φάρο.

Οι Σοβιετικοί ηγέτες έχτισαν πολλά κρατικά ντάτσα κοντά στον Φάρο. Ένα από αυτά προσέλκυσε διεθνές ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 1991, όταν ο Σοβιετικός ηγέτης Μιχαήλ Γκορμπατσώφ έκανε διακοπές εκεί όταν ξέσπασε το κίνημα. Η πολυτελής ντάτσα του Γκορμπατσώφ δέχτηκε μάλιστα πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια της σύλληψης του Γκορμπατσώφ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Санатории Форос - (στα ρωσικά)

Πόλεις της Ρωσίας
Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Άγιος Χριστόφορος Λακωνίας

Ο Άγιος Χριστόφορος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ξηροκαμπίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φαρίδος, του δήμου Σπάρτης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λακεδαίμονος του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
Ο Άγιος Χριστόφορος είναι ημιορεινό χωριό της δυτικοκεντρικής Λακωνίας. Βρίσκεται κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου, πάνω στην επαρχιακή οδό Σπάρτης-Γυθείου (Ν 39) και κοντά στον ποταμό Ευρώτα και το αεροδρόμιο της Σπάρτης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 13 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης .

Πληθυσμός

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ξηροκαμπίου του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ξηροκαμπίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαρίδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φαρίδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπαρτιατών.

Αξιοθέατα
Ο ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στο βόρειο τμήμα του οικισμού
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, νοτιοανατολικά του οικισμού

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
eetaa.gr

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Σπάρτης
Kebony

Η Kebony είναι νορβηγική εταιρεία παραγωγής ξυλείας. Η εταιρεία έχει τις ρίζες της στην αρχική εταιρεία Wood Polymer Technologies (WPT), η οποία ιδρύθηκε το 1996 και άλλαξε στη συνέχεια την εμπορική ονομασία της σε Kebony το 2007. Η Kebony έχει εργοστάσια παραγωγής στην Σίεν της Νορβηγίας και στο Βέλγιο, ενώ τα κεντρικά γραφεία της εδρεύουν στο Όσλο.

Τεχνολογία 
Η Kebony έχει αναπτύξει μια οικολογική και περιβαλλοντικά φιλική τεχνολογία που παρέχει μία εναλλακτική λύση -βλ. φουρφουρυλιωμένη ξυλεία (furfurylated wood)- σε σύγκριση με τα δαπανηρά τροπικά είδη ξυλείας και την εμποτισμένη ξυλεία, η οποία παράγεται με συμβατική τεχνολογία και χρήση επιβλαβών χημικών.

Κατά τη διαδικασία, ένα υποπροϊόν υγρής μορφής, η φουρφουρυλική αλκοόλη, που προέρχεται από αγροτικά υπολείμματα ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού, χρησιμοποιείται για τη χημική τροποποίηση του ξύλου. Με χρήση υψηλής πίεσης, κενού και θερμικής επεξεργασίας, η αλκοόλη μετατρέπεται σε ρητίνη φουρανίου και προσδένεται στην κυτταρική δομή του ξύλου με αποτέλεσμα τη δραστική βελτίωση των ιδιοτήτων. Το ξύλο που δημιουργείται (Kebony wood) με αυτή την τεχνολογική διαδικασία είναι πιστοποιημένο με σήμα FSC, με το σήμα PEFC και έχει πιστοποιηθεί με την οικολογική σήμανση «Swan» στην αγορά της Σκανδιναβίας.

Διακρίσεις 
Η τεχνολογία αυτή της Kebony έχει δημοσιευθεί εκτενέστερα σε πολλά άρθρα σε διεθνή ΜΜΕ όπως CNN, BBC, The Economist και Financial Times. Το 2010, ο διεθνής φορέας CNBC Business συμπεριέλαβε την εταιρεία Kebony στις 25 πιο δημιουργικές εταιρείες της Ευρώπης.

Παραπομπές 

Βιώσιμες τεχνολογίες
Χαλκονοειδή

Τα χαλκονοειδή (σημ. ονομασία που πηγάζει από τον χαλκό) είναι φυσικές φαινολικές ενώσεις που σχετίζονται με τη χαλκόνη και αποτελούν τη βασική μονάδα για αρκετές ομάδες βιολογικών ενώσεων.

Παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ορισμένα χαλκονοειδή έχουν επιδείξει δυνατότητες να μπλοκάρουν τα εξαρτώμενα από την τάση κανάλια καλίου. Οι χαλκόνες είναι επίσης φυσικοί αναστολείς της αρωματάσης.

Οι χαλκόνες είναι αρωματικές κετόνες με δύο φαινολικούς δακτυλίους (φαινυλίου) που είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση πολλών βιολογικών ενώσεων. Το κλείσιμο των υδροξυχαλκονών οδηγεί στο σχηματισμό της εν γένει φλαβονοειδούς δομής. Τα φλαβονοειδή είναι ειδικές ουσίες του δευτερογενούς μεταβολισμού των φυτών (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) με μια σειρά από βιολογικές δραστηριότητες.

Τα χαλκονοειδή είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση φλαβονών Auwers.

Παραπομπές 

Φαινόλες
Δευτερογενείς μεταβολίτες
Ευάγγελος Μουτσόπουλος

Ο Ευάγγελος Α. Μουτσόπουλος (25 Ιανουαρίου 1930 – 7 Ιουνίου 2021) ήταν Έλληνας καθηγητής της φιλοσοφίας.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Μουτσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Κλασσική Φιλολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Aθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακά και διδακτορικές σπουδές στη Σορβόννη, από όπου απεφοίτησε το 1958. Σχεδόν αμέσως μετά έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιξ-Μαρσέιγ και κατόπιν, το 1965, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1969 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης το 1977. Το 1984 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ ήδη από το 1977 ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας. Είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας αρκετών πανεπιστημίων, ενώ είχε τιμηθεί και με το Βραβείο Χέρντερ το 2001.

Ο Μουτσόπουλος δημιούργησε το Corpus Philosophorum Graecorum Recentiorum (CPGR) στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του στο «Ίδρυμα Ερεύνης και Εκδόσεων Νεοελληνικής Φιλοσοφίας» (1975). Επίσης ίδρυσε και διεύθυνε το διεθνες περιοδικό φιλοσοφίας Διοτίμα, καθώς και την ετήσια έκδοση Φιλοσοφία του «Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας» της Ακαδημίας Αθηνών. Ο ίδιος συνέγραψε περισσότερα από 60 έργα (τόμους) φιλοσοφικού περιεχομένου, κυρίως στην ελληνική και στη γαλλική γλώσσα, αλλά εν μέρει και στην αγγλική. Η σύζυγός του ήταν Γαλλίδα. Ο Ευάγγελος Μουτσόπουλος απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 91 ετών.

Μερικά έργα 
 La musique dans l'œuvre de Platon, Presses universitaires de France, Παρίσι 1958
 Φιλοσοφία της καιρικότητος, εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1984
 Les structures de l'imaginaire dans la philosophie de Proclus, εκδ. Les Belles Lettres, Παρίσι 1985
 Οι αισθητικές κατηγορίες - Εισαγωγή σε μιαν αξιολόγηση του αισθητικού αντικειμένου, εκδ. Αρσενίδης, Αθήνα 1996
 Philosophie de la culture grecque, Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας, Αθήνα 1998
 L' univers des valeurs, univers de l' homme - Recherches axiologiques, εκδ. Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα 2005
 Thought, Culture, Action: Studies in the Theory of Values and its Greek Sources, εκδ. Ακαδημίας Αθηνών, Αθήνα 2006

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Du vrai, du beau, du bien: études philosophiques présentées au professeur Evanghélos A. Moutsopoulos, εκδ. Vrin, Παρίσι 1990

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Ε. Μουτσόπουλος στη βάση δεδομένων βιβλιοnet

Έλληνες φιλόσοφοι
Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μέλη της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών
Κολώτης

Ο Κολώτης ο Λαμψακηνός (ή Κωλώτης, περ. 320 – μετά το 268 π.Χ.)) ήταν αρχαίος Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος από τη Λάμψακο, ένας από τους διασημότερους στην εποχή του μαθητές του ίδιου του Επικούρου.

Ο Κολώτης συνέγραψε ένα έργο με τίτλο ὅτι κατὰ τὰ τῶν ἄλλων φιλοσόφων δόγματα οὐδὲ ζῆν ἐστιν, προκειμένου να αποδείξει το του τίτλου, δηλαδή το «ότι είναι αδύνατο ακόμα και να ζήσει κάποιος σύμφωνα με τα δόγματα των άλλων φιλοσόφων» (εκτός του Επικούρου φυσικά). Αυτό το έργο αφιερώθηκε από τον ίδιο στον βασιλιά Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο. Αιώνες αργότερα, ο Πλούταρχος έγραψε δύο έργα ειδικά για να ανατρέψει τα επιχειρήματα αυτού του έργου: το υπό μορφή διαλόγου Ὅτι οὐδὲ ἡδέως ζῆν ἔστιν κατ’ Ἐπίκουρον («Για το ότι είναι αδύνατο να ζει κάποιος ευχάριστα με τον τρόπο που διδάσκει ο Επίκουρος») και το δοκίμιο Πρὸς Κολώτην (δηλ. «Κατά του Κολώτη»), που περιλαμβάνεται στα Ηθικά του. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Κολώτης ήταν έξυπνος άνθρωπος, αλλά ματαιοδοξος, δογματικός και μη ανεκτικός. Ο Κολώτης επιτέθηκε βίαια κατά της φιλοσοφίας του Σωκράτη, του Πλάτωνα και άλλων μεγάλων φιλοσόφων. Υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους μαθητές του Επικούρου, ο οποίος συνήθιζε να τον αποκαλεί στοργικά Koλωτάρα και Koλωτάριo. Και πάλι ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Κολώτης, μόλις άκουσε τον λόγο του Επικούρου περί της φύσεως των πραγμάτων, γονάτισε μπροστά του και τον ικέτευσε να τον καθοδηγήσει.

Ως προς τις απόψεις του, ο Κολώτης πίστευε ότι είναι ανάξιο της φιλαλήθειας ενός φιλοσόφου το να χρησιμοποιεί μύθους κατά τη διδασκαλία του, μια γνώμη με την οποία διαφωνούσε ο Κικέρων.

Κανένα έργο του Κολώτη δεν εχει διασωθεί, ωστόσο κάποια αποσπάσματα δύο έργων του ανακαλύφθηκαν στη Βίλα των Παπύρων στο Ερκολάνο. Τα έργα στα οποία ανήκουν αυτά τα αποσπάσματα είναι το Κατά του «Λύσιδος» του Πλάτωνος και το Κατά του «Ευθυδήμου» του Πλάτωνος.

Παραπομπές

Πηγές
 
 Smith, William (επιμ.): Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Βοστώνη 1867

Επικούρειοι φιλόσοφοι
Ελληνιστική Μικρά Ασία