joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γεώργιος Βερνάρδος του Άνχαλτ-Ντέσαου

Ο Γεώργιος Βερνάρδος, γερμ. Georg Bernhard (21 Φεβρουαρίου 1796 - 16 Οκτωβρίου 1865) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου, διαδόχου του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Το 1865 απεβίωσε στη Δρέσδη σε ηλικία 69 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1825 την Καρολίνα Αυγούστα, κόρη του Καρόλου Γκύντερ, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνο:
 Λουίζα 1826-1900.

Το 1829 απεβίωσε η Καρολίνα Αυγούστα και ο Γεώργιος Βερνάρδος έκανε δεύτερο γάμο το 1831 με την Τερέζα Έμμα φον Έρντμανσντορφ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του κόμη/κόμισσας του Ράινα. Είχαν τέκνα:
 Φραγκίσκος 1832-1879.
 Ματθίλδη 1833-1917, παντρεύτηκε τον Όθωνα φον Κένεριτς.
 Ελένη 1835-1860. Υιοθετήθηκε από τον μεγάλο θείο της Γουλιέλμο Βάλντεμαρ και έλαβε τον τίτλο της πριγκίπισσας του Άνχαλτ από τον θείο της Λεοπόλδο Δ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ. Παντρεύτηκε τον θείο της Φρειδερίκο Γκύντερ, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ, πάντως ο γάμος θεωρήθηκε μοργαντικός από τους νόμους του Οίκου του Σβάρτσμπουργκ. 
 Έμμα 1837-1909.
 Μαρία 1839-1931.
 Ροδόλφος 1842-1921, παντρεύτηκε την Έμμα Ελισάβετ Κλάρα Μαρία Πάρις.
 Κάρολος 1844-1900, νυμφεύτηκε πρώτα την Κόζιμα του Μέρνερ (δεν απέκτησαν απογόνους και το 1893 διαζεύχθηκαν) και μετά τη Μαρία, κόμισσα του Γκρέμπεν (η οποία απεβίωσε τέσσερις μήνες αργότερα).

Πηγές
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Ascania". Genealogy.EU

Οίκος των Ασκάνια
Φρειδερίκος Αύγουστος του Άνχαλτ-Ντέσαου

Ο Φρειδερίκος Αύγουστος, γερμ. Friedrich August (23 Σεπτεμβρίου 1799 - 4 Δεκεμβρίου 1864) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου, διαδόχου του Άνχαλτ και της Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Το 1864 απεβίωσε στο Ντέσαου σε ηλικία 65 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1832 τη Μαρία-Λουίζα-Καρλόττα, κόρη του Γουλιέμου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
 Αδελαΐδα-Μαρία 1833-1916, παντρεύτηκε τον Αδόλφο, μεγάλο δούκα του Λουξεμβούργου.
 Μπατίλντις 1837-1902, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο, πρίγκιπα του Σάουμμπουργκ-Λίππε. Η κόρη τους:
 Καρλόττα 1864-1946, παντρεύτηκε τον Γουλιέλεμο Β΄ της Βυρτεμβέργης.
 Χίλντα-Καρλόττα 1839-1926.

Πηγές
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Ascania". Genealogy.EU.

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Αριθμόμετρο Όντνερ

Το Αριθμόμετρο του Όντνερ ήταν μία πολύ επιτυχημένη αριθμητική μηχανή που εφευρεθεί στην Ρωσία το 1873 από τον Β. Τ. Όντνερ, έναν Σουηδό μετανάστη. Η βιομηχανική παραγωγή του ξεκίνησε το 1880 στο εργαστήριο του Όντνερ στην Αγία Πετρούπολη. Αν και η μηχανή ήταν πολύ γνωστή, η παραγωγή της κράτησε μόνο τριάντα χρόνια μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί και να κλείσει κατά την Ρώσικη επανάσταση το 1917.

Από το 1892 έως τα μέσα του 20ού αιώνα, δημιουργήθηκαν ανεξάρτητες εταιρίες σε ολόκληρο τον κόσμο για την κατασκευή αντιγράφων του αριθμόμετρου του Όντνερ και μέχρι το 1960, έχοντας πουλήσει εκατομμύρια τεμάχια. Λόγω της μεγάλης εμπορικότητας του, το αριθμόμετρο του Όντνερ έγινε μια από τις πιο επιτυχημένες αριθμομηχανές που σχεδιάστηκαν ποτέ.

Ιστορία 

Ο Όντνερ σκέφτηκε την αριθμομηχανή του το 1871 καθώς επισκεύαζε ένα αριθμόμετρο του Τόμας (ο οποίος ήταν το μοναδικό αριθμόμετρο που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη) και αποφάσισε να αλλάξει τον βαρύ και ογκώδη κύλινδρο του Λάιμπνιτς από έναν ελαφρύτερο και μικρότερο τροχό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι δύο αυτές μηχανές λέγονται αριθμόμετρα αλλά δείχνουν τελείως διαφορετικά.

Ο Όντνερ έφτιαξε την πρώτη έκδοση του αριθμόμετρού του το 1873. Το 1876, συμφώνησε να κατασκευάσει 14 τεμάχια για τον Λούντβιχ Νόμπελ τα οποία και παρέδωσε το 1877. Από το 1878 έως το 1879 κατάφερε να πατεντάρει το μηχάνημά του σε πολλές χώρες καθώς και μία βελτιωμένη έκδοση το 1890. Η μαζική παραγωγή δε ξεκίνησε το 1890 με αυτό το βελτιωμένο σχέδιο. 

Το 1891 ο Όντνερ άνοιξε ένα υποκατάστημα του εργοστασίου του στην Γερμανία. Δυστυχώς έπρεπε να το πουλήσει στην Grimme,Natalis & Co, το 1892, λόγο της δυσκολίας να έχουν  δύο μονάδες παραγωγής σε τόσο μεγάλη απόσταση. Η εταιρία αυτή, ξεκίνησε την δική της παραγωγή στην πόλη Μπράουνσβαϊχ και πούλησε τα δικά της μηχανήματα με το όνομα Brunsviga, που στα λατινικά είναι η πόλη Μπράουνσβαϊχ, πράγμα το οποίο τους έκανε πολύ διάσημους.

Μετά το θάνατο του Όντνερ το 1905, οι γυιοί του Αλέξανδρος και Γεώργιος και ο γαμπρός του Καρλ Ζίβερτ συνέχισαν την παραγωγή και περίπου 23,000 αριθμομηχανές κατασκευάστηκαν μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί στη διάρκεια της Ρώσικης επανάστασης και να κλείσει κατ' αναγκαστικά το 1918.

Πηγές

Μαθηματικά όργανα
Μηχανές
Τεχνολογία
Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Ο Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός, γερμ. Alexius Friedrich Christian (12 Ιουνίου 1767 - 24 Μαρτίου 1834) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1796-1834).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Αλβέρτου, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Λουίζας-Αλμπερτίνας, κόρης του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν.

Το 1834 απεβίωσε στο Μπάλενστετ του Άνχαλτ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλέξανδρος-Κάρολος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1794 τη Μαρία-Φρειδερίκη, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, εκλέκτορα της Έσσης και είχε τέκνα:
 Λουίζα 1799-1882, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, πρίγκιπα της Πρωσίας.
 Αλέξανδρος-Κάρολος 1805-1863, πρίγκιπας του Μπέρνμπουργκ.
 Αικατερίνη-Βιλελμίνη 1796, Φρειδερίκος-Αμεδαίος 1801, απεβίωσαν νήπια.

Πηγές
 
 August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Αικατερίνη του Μαγιέν

Η Αικατερίνη του Μαγιέν (Catherine de Mayenne: 1585 - 8 Μαρτίου 1618) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα που έγινε η δούκισσα της Μάντουας.

Βιογραφία
Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1585, θυγατέρα του Κάρολου, δούκα του Μαγιέν, και της συζύγου του, Ενριέττας της Σαβοΐας, την οποία παντρεύτηκε το 1576. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου, στις 1 Φεβρουαρίου του 1599, όταν ήταν 14 ετών, και βοήθησε ενεργά τον σύζυγό της στη διοίκησή του. Το 1604, η Αικατερίνη "πολιορκήθηκε" επίμονα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, έτσι εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να φύγουν από το γαλλικό βασίλειο. Είχε με τον σύζυγό της έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια.

Η Αικατερίνη δημιούργησε πολλά μοναστήρια, μοναστήρια, εκκλησίες, σχολεία και νοσοκομεία. Στο Charleville ίδρυσε ένα κολέγιο, όπου οι νέοι εκπαιδεύονταν με ευσέβεια και επιστολές. Ίδρυσε επίσης ένα νοσοκομείο στην πόλη αυτή. Έφτιαξε μοναστήρια και ένα μεγάλο αρχοντικό της χριστιανικής πολιτοφυλακής που υπηρέτησε ως νοσοκομείο.

Το 1615 η Αικατερίνη επιλέχθηκε από τις πριγκίπισσες της Γαλλίας για να συνοδεύσει την Ελισάβετ της Γαλλίας, αδελφή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας, στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας και εκεί να παραλάβει την Άννα, Ινφάντα της Ισπανίας. Αφού ξεπάγιασε, πέθανε στο Hôtel de Nevers στο Παρίσι το 1618 στην ηλικία των 33 ετών. Η βιογραφία της από τον Père Hilarion de Coste λέει ότι «κανείς δεν μπορεί να επαινέσει τη σοφή, αγνή και ενάρετη Αικατερίνη, εκτός από το να ομολογήσει ότι ξεπερνά όλους τους έπαινους».

Οικογένεια
 Φραγκίσκος 1606-1622, έλαβε τον τίτλο Φραγκίσκος Γ΄ του Ρετέλ, απεβ. 16 ετών.
 Κάρολος Β΄ του Νεβέρ και Γ΄ του Μαγιέν 1609-1831, απεβ. 22 ετών, άτεκνος.
 Φερδινάνδος 1610-1632, απεβ. 22 ετών, άτεκνος.
 Μαρία-Λουίζα 1611-1667, παντρεύτηκε τον βασιλιά Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας, χωρίς να αποκτήσει τέκνα. Μετά το τέλος του παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ της Πολωνίας και είχε 2 τέκνα.
 Βενεδικτίνη 1614-1637, ηγουμένη στο αββαείο του Αβεναί, κοντά στο Επερναί, απεβ. 23 ετών.
 Άννα 1616-1684. Η ίδια ισχυριζόταν ότι το 1639 παντρεύτηκε μυστικά τον Ερρίκο Β΄ δούκα του Γκιζ, 2ο εξάδελφό της με τον οποίο ήταν πολύ ερωτευμένη, και ότι χώρισαν το 1641. εκείνος το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε το 1645 τον Εδουάρδο του Παλατινάτου, με τον οποίο είχε τέκνα.

Πηγές

Παραπομπές

Οίκος της Λωρραίνης
Δούκισσες του Μονπανσιέ
San Francisco Chronicle

Η San Francisco Chronicle (ελληνικά: Χρονικά του Σαν Φρανσίσκο) είναι ημερήσια πολιτική εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας των Ήνωμενων Πολιτειών Αμερικής.
Ιδρύθηκε το 1865 ως The Daily Dramatic Chronicle, από τους αδελφούς Τσαρλς και Μάικλ Ντε Γιανγκ, και για μια 10ετία ήταν η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή. Ο σημερινός ιδιοκτήτης είναι η Hearst Corporation που την αγοράσε το 2000 από την οικογένεια Ντε Γιανγκ. Η εφημερίδα έχει κερδίσει έξι Βραβεία Πούλιτζερ.

Η ημερήσια έκδοση της εφημερίδας φθάνει τις 164.000 φύλλα, ενώ αυτής της κυριακατικής εκδοσης φθάνει τις 227.000 φύλλα. Η εφημερίδα είναι η μεγαλύτερη του Σαν Φρανσίσκο και διαθέτει δύο ιστοσελίδες. Η sfchronicle.com με περιεχομένο κυρίως πολιτικό και οικονομικό, και η sfgate.com με περιεχομένο που αφορά την ψυχαγωγία, τα αξιοθέατα και τον τουρισμό του Σαν Φρανσίσκο.

Πηγές

Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Σαν Φρανσίσκο
Έμπερχαρτ Γ΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρτ Γ' ο Ήπιος (γερμανικά: Eberhard III. „der Milde“) (1364 – 16 Μαΐου 1417) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1392–1417).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούλριχ, κόμητος της Βυρτεμβέργης (γιου του Έμπερχαρτ Β') και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Δ' της Γερμανίας.

Το 1392 διαδέχθηκε τον πάππο του, Έμπερχαρτ Β΄. Η πολιτική των συμμαχιών του με τα γειτονικά πριγκιπάτα και τις ελεύθερες (φεουδαλικά) πόλεις είχε σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης. Έτσι το 1395 συμμάχησε σε 14 πόλεις της Άνω Σουαβίας και το 1405 συμμάχησε με τους Μάρμπαχ. Σημαντική ήταν η στρατιωτική του επιτυχία εναντίον της Εταιρείας Σλέγκελ το 1395 πλησίον του Χάιμσχαϊμ. Η πιο σημαίνουσα εδαφική απόκτηση που έκανε, ήταν αυτή του Μέμπελγκαρτ (Γαλλικά: Μονμπελιάρ), την οποία εξασφάλισε με τον γάμο τού γιου του Έμπερχαρτ Δ΄ με την Ενριέττα κόμισσα του Μονμπελιάρ. Κυβέρνησε το Μέμπελγκαρτ ως το 1409, οπότε την παρέδωσε στον γιο του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1380 την Αντωνία Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι και είχε τέκνο:
 Έμπερχαρτ Δ΄ 1388-1419, κόμης της Βυρτεμβέργης.
 Ούλριχ, Λούντβιχ, απεβίωσαν μικρά.

Το 1405 απεβίωσε η Αντωνία και ο έμπερχαρτ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1405 με την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη Γ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και είχε τέκνο:
 Ελισάβετ απεβ. μετά το 1476, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κόμη του Βέρντενμπερκ.

Πηγές
 Andreas Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Volume I, Part 2, Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser II; Third Edition, R. G. Fischer Verlag (1997), pp.342-346

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Έμπερχαρντ Δ΄ της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρντ Δ΄, γερμ. Eberhard IV (23 Αυγούστου 1388 - 2 Ιουλίου 1419) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1417-1419).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Έμπερχαρντ Γ΄, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αντωνίας Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό, κυρίου του Μιλάνου.

Το 1396 απεβίωσε ο Ερρίκος του Μονφωκόν και το επόμενο έτος ο πατέρας του Στέφανος, κόμης του Μονμπελιάρ, έτσι η Ερριέττα, κόρη του Ερρίκου, κληρονόμησε το Μονμπελιάρ. Δώδεκα ημέρες μετά ο Έμπερχαρντ Δ΄ μνηστεύθηκε την Ερριέττα και ως το 1407 παντρεύτηκαν.

Κυβέρνησε το Μονμπελιάρ με τη σύζυγό του και το 1417 διαδέχθηκε τον πατέρα του· το Μονμπελιάρ έγινε μέρος της Βυρτεμβέργης. Το 1419 απεβίωσε στο Βάιμπλινγκεν στα 31 έτη του, αφήνοντας τον πρωτότοκο Λουδοβίκο Α΄ σε ηλικία 7 ετών. Τότε την επιτροπεία ανέλαβε η Ερριέττα και 32 σύμβουλοι.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1407 την Ερριέττα των Μονφωκόν, κόρη του Ερρίκου του Ορμπ (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ) και είχε τέκνα:
 Άννα 1408-1471, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄, κόμη του Κάτσενελνμπογκεν.
 Λουδοβίκος Α΄ 1412-1450, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ.
 Ούλριχ Ε΄ 1413-1480, κόμης της Βυρτεμβέργης.

Πηγές
 Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Έμπερχαρντ Β΄ της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρτ Β΄, γερμ. Eberhard II (1 Φεβρουαρίου 1447 - 17 Φεβρουαρίου 1504) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν, ως Έμπερχαρντ ΣΤ΄, κόμης της Βυρτεμβέργης-Στουτγκάρδης (1480-96) και μετά, ως Έμπερχαρντ Β΄, δούκας της Βυρτεμβέργης (1496-98).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Ε΄, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ της Βαυαρίας, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ.

Το 1504 απεβίωσε στο κάστρο Λίντενφελς σε ηλικία 57 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλριχ ως δούκας της Βυρτεμβέργης.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1466 την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Dieter Stievermann. Eberhard VI./II, in Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press eds. Das Haus Württemberg: Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, S. 98–100

Παραπομπές 

Οίκος των Ασκάνια
Έμπερχαρτ Λουδοβίκος της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρτ-Λουδοβίκος, γερμ. Eberhard-Ludwig (18 Σεπτεμβρίου 1676 - 31 Οκτωβρίου 1733) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης (1692-1733).

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου-Λουδοβίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας, κόρης του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Γεννήθηκε στην Στουτγκάρδη και απεβίωσε στο Λούντβιγκσμπουργκ σε ηλικία 57 ετών. Το 1731 είχε αποβιώσει ο μόνος γιος του Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, έτσι τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κάρολος-Αλέξανδρος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1697 την Ιωάννα-Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και είχε ένα τέκνο:
 Φρειδερίκος-Λουδοβίκος 1698-1731, διάδοχος της Βυρτεμβέργης.

Το 1707 παντρεύτηκε και την ερωμένη του Βιλελμίνη φον Γκρέβενιτς. Έγινε δίγαμος και λόγω του σκανδάλου ο βασιλιάς της Γερμανίας τον ανάγκασε να την διαζευχθεί. Αυτή εξορίστηκε στην Ελβετία, όπου ξαναπαντρεύτηκε. Τον επηρέασε στο να μεταφέρει τη διαμονή του από την Στουτγκάρδη στο αραιοκατοικημένο Λούντβιγκσμπουργκ· η σύζυγός του Ιωάννα-Ελισάβετ παρέμεινε στο ανάκτορο της Στουτγκάρδης.

Πηγές
 William Louis, Duke of Württemberg

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ίστβαν Πάστορ (πολιτικός)

Ο Ίστβαν Πάστορ (ουγγρικά: István Pásztor, , σερβικά: Ištvan Pastor / Иштван Пастор, γεννηθείς στις 20 Αυγούστου 1956 στο Νόβι Κνέζεβατς) είναι Σέρβος πολιτικός ουγγρικής καταγωγής που δραστηριοποιείται στη Βοϊβοντίνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ. Επί του παρόντος, ο Πάστορ είναι πρόεδρος του Κόμματος της Συμμαχίας των Ούγγρων της Βοϊβοδίνας και Πρόεδρος της Συνέλευσης της Βοϊβοντίνας. Ήταν πρώην ηγέτης του Ουγγρικού Συνασπισμού, ο οποίος συμπεριλάμβανε επίσης δύο άλλα εθνικά ουγγρικά πολιτικά κόμματα στη Σερβία.

Ο Πάστορ ήταν υποψήφιος του Ουγγρικού Συνασπισμού στις προεδρικές εκλογές του 2008 στη Σερβία. Κέρδισε το 2,26% των ψήφων στον πρώτο γύρο και υποστήριξε τον Μπόρις Τάντιτς στο δεύτερο γύρο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ουγγρικός Συνασπισμός (ουγγρικά, σερβικά)

Σέρβοι πολιτικοί
Αδριανή της Σουηδίας

Η Αδριανή της Σουηδίας (Σουηδικά: Prinsessan Adrienne av Sverige, 9 Μαρτίου 2018 -) είναι το τρίτο και το νεότερο παιδί της Πριγκίπισσας Μαγδαληνής, Δούκισσας του Χέλσινγκλαντ και του Γιέστρικλαντ και του Κρίστοφερ Ο'Νιλ. 

Είναι νεότερη εγγονή του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και της Βασίλισσας Σίλβιας. Είναι ενδέκατη και τελευταία στην γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, μετά τον αδερφό της Νικόλαο, την αδερφή της Ελεονώρα, την μητέρα της Μαγδαληνή, τον ξάδελφο της Ιουλιανό, τον ξάδελφο της Γαβριήλ, τον ξάδελφο της Αλέξανδρο, τον θείο της Κάρολο Φίλιππο, τον ξάδελφο της Όσκαρ, την ξαδέλφη της Στέλλα και τη θεία της Βικτώρια.

Γέννηση
Γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 2018 στο Νοσοκομείο Νταντέρουντ στην Στοκχόλμη και ζύγιζε 3 κιλά και 465 γραμμάρια και ύψος 50 εκατοστά. Η γέννηση της έγινε δεκτή, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης, επίσης στο Γκέτεμποργκ, το Χέρνεσαντ, την Κάρλσκρουνα και στο Μπούντεν.

Τα ονόματά της και ο τίτλος της ανακοινώθηκαν από τον παππού της, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο, στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 12 Μαρτίου 2018. 

Ονομάσθηκε Αδριανή που άρεσε στους γονείς της, Ιωσηφίνα προς τιμήν και της πατρικής προ-γιαγιά της Ιωσηφίνας Σεζάριο, της προγόνου της βασίλισσας Ιωσηφίνας της Σουηδίας και της Νορβηγίας και της μητέρας της Πριγκίπισσας Μαγδαληνής, της οποίας έλαβε το τέταρτο όνομα και Αλίκη προς τιμήν της μητρικής προ-γιαγιά της Αλίκης Σοάρες ντε Τολέδο. 

Μια ευχαριστήρια δοξολογία πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού, στις 12 Μαρτίου 2018 για να γιορταστεί η γέννησή της.

Στις 8 Ιουνίου 2018 η Αδριανή βαπτίστηκε στο παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ, ακριβώς πέντε χρόνια μετά το γάμο των γονιών της. Ανάδοχοι της ήταν η Ανούσκα Ντ'Αμπό, η Κοραλία Τσάριολ Πολ, ο Νάντερ Παναπούρ, ο Γουσταύος Τόττ, η Καρλότα Κρούγκερ Σιαδερλόντ και η Ναταλία Βέρνερ.

Τίτλοι
9 Μαρτίου 2018 - 6 Οκτωβρίου 2019: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αδριανή της Σουηδίας, Δούκισσα του Μπλεκίνιε
7 Οκτωβρίου 2019 - έως σήμερα: Πριγκίπισσα Αδριανή της Σουηδίας, Δούκισσα του Μπλεκίνιε

Τιμητικές διακρίσεις
Σουηδικές
 Μέλος του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (9 Μαρτίου 2018, παρουσιάστηκε 8 Ιουνίου 2018)

Παραπομπές

‍‍

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

|-

|-
|colspan=3|<center>Γραμμή διαδοχής

Οίκος των Μπερναντότ
Σουηδοί ευγενείς
Δούκισσες της Σουηδίας
Rossiya Segodnya

To Rossiya Segodnya (ρωσικά: Россия Сегодня, κυριολεκτικά: Ρωσία Σήμερα) είναι πρακτορείο ειδήσεων που ανήκει εξ ολοκλήρου και λειτουργεί από τη ρωσική κυβέρνηση, το οποίο δημιουργήθηκε με εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου της Ρωσίας στις 9 Δεκεμβρίου 2013. Το «Rossiya Segodnya» μεταφράζεται απευθείας από τα ρωσικά στα αγγλικά ως «Russia Today», αλλά δεν πρέπει να συγχέεται με το τηλεοπτικό δίκτυο RT, το οποίο ήταν γνωστό ως «Russia Today» πριν από το 2009. Ωστόσο, ο σταθμός εξακολουθεί να αναφέρεται ως «Russia Today» ή «New Russia Today» σε ξένα μέσα.

Το Rossiya Segodnya ενσωμάτωσε την πρώην υπηρεσία ειδήσεων RIA Novosti και τη διεθνή ραδιοφωνική υπηρεσία Φωνή της Ρωσίας (πρώην Ράδιο Μόσχα). Στις 10 Νοεμβρίου 2014, ο οργανισμός ξεκίνησε την πλατφόρμα πολυμέσων Sputnik με το ραδιόφωνο Sputnik ως το ηχητικό του στοιχείο, αντικαθιστώντας τη Φωνή της Ρωσίας. Η ραδιοφωνική υπηρεσία διατίθεται διεθνώς σε FM, ψηφιακά DAB / DAB + (ψηφιακή ραδιοφωνία), HD-Radio, καθώς και κινητά τηλέφωνα και διαδίκτυο. Εντός Ρωσίας, η Rossiya Segodnya συνεχίζει να χρησιμοποιεί το σήμα RIA Novosti ως πρακτορείο ειδήσεων ρωσικής γλώσσας χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα ria.ru.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Ντινχάτα

Η Ντινχάτα (βεγγαλικά: দিনহাটা) είναι έδρα της υποδιαίρεσης Ντινχάτα και δήμος στην επαρχία Κουτς Μπιχάρ στην πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης, στην Ινδία.

Γεωγραφία 
Η Ντινχάτα βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 26.13°Β 89.47°Α. Έχει μέσο υψόμετρων 36 μέτρων.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την ινδική απογραφή του 2011, Η Ντινχάτα είχε πληθυσμό 36.124 κατοίκων. Οι άντρες αποτελούν το 50.78% του πληθυσμού και οι γυναίκες αποτελούν το 49.22%. Η Ντινχάτα έχει μέσο ποσοστό αλφαβητισμού 91.61%, υψηλότερο από το μέσο όρο 76.26% όλης της χώρας. Ο αλφαβητισμός στους άνδρες είναι 94.53% και στις γυναίκες είναι 88.62%. Στη Ντινχάτα, το 7.88% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.

Πολιτική 
Η Ντινχάτα έχει μια αξιοσημείωτη πολιτική ιστορία. Ο Χοσσαΐν Μοχαμμάντ Ερσάντ, πρώην Πρόεδρος του Μπαγκλαντές, είχε σπουδάσει στο γυμνάσιο της Ντινχάτα. Ο γιος του γεννήθηκε στη Ντινχάτα και μερικοί από τους συγγενείς του ζουν εκεί σήμερα. Ο Καμάλ Γκούχα, μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης του Μπλοκ Μπροστά, πρώην υπουργός γεωργίας της κυβέρνησης της Δυτικής Βεγγάλης, καταγόταν από τη Ντινχάτα.

Ο δήμος Ντινχάτα διαιρείται σε 16 διαμερίσματα.

Άλλες πληροφορίες 
Ένας περιφερειακός σταθμός του Κεντρικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καπνό βρίσκεται στην πόλη.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ινδίας
I Won't Break

Το "I Won't Break" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από την Ρωσίδα τραγουδίστρια Γιούλια Σαμοΐλοβα. Το τραγούδι ήταν η συμμετοχή της Ρωσίας για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 στη Λισαβόνα και τραγουδήθηκε στον ημιτελικό, χωρίς να πετύχει την πρόκριση στον τελικό.

Παραπομπές

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Τραγούδια του 2018
Singles του 2018
Singles της Sony Music
Δισκογραφία της Μαντόνα

Η Μαντόνα έχει κυκλοφορήσει συνολικά 27 άλμπουμ και 83 σινγκλ σε μία καριέρα 35 χρόνων.

Παραπομπές
Sputnik (πρακτορείο ειδήσεων)

Το Sputnik είναι πρακτορείο ειδήσεων, πλατφόρμα ειδήσεων και ραδιοφωνική υπηρεσία που ιδρύθηκε από το ρωσικό κυβερνητικό πρακτορείο ειδήσεων Rossiya Segodnya. Με έδρα τη Μόσχα, το Sputnik διαθέτει περιφερειακά παραρτήματα στην Ουάσινγκτον, το Κάιρο, το Πεκίνο, το Λονδίνο και το Εδιμβούργο. Το Sputnik επικεντρώνεται στην παγκόσμια πολιτική και οικονομία και είναι προσανατολισμένο προς ένα μη ρωσικό ακροατήριο.

Το Sputnik διαθέτει σήμερα ειδησεογραφικές ιστοσελίδες με αναφορές και σχόλια σε 26 γλώσσες, όπως αγγλικά, πολωνικά, σερβικά και πολλές άλλες. Οι ιστοτόποι φιλοξενούν επίσης πάνω από 800 ώρες υλικού ραδιοφωνικής μετάδοσης κάθε μέρα και το ειδησεογραφικό πρακτορείο λειτουργεί όλο το εικοσιτετράωρο.

Το Sputnik λειτουργούσε παράλληλα και ιστοσελίδα στα ελληνικά, η οποία έκλεισε στις 3 Μαρτίου 2022 λόγω της απαγόρευσης του Sputnik και του Russia Today στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράλληλα με εκδόσεις άλλων γλωσσών όπως τα γερμανικά ή τα γαλλικά. Το ελληνικό Σπούτνικ είχε ειδήσεις γενικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, την Ρωσία και τον κόσμο, και απασχολούσε 32 άτομα. Η Ρεγγίνα Χόχλοβα ήταν διευθύντρια του γραφείου του Σπούτνικ στην Αθήνα, το οποίο άνοιξε τον Ιούνιο του 2018.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Ράδιο Μόσχα

Το Ράδιο Μόσχα (ρωσικά: Pадио Москва) ήταν ο επίσημος διεθνής ραδιοφωνικός σταθμός της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών μέχρι το 1993. Έπειτα προέβη σε αλλαγή επωνυμίας σε Φωνή της Ρωσίας, που από τότε αναδιοργανώθηκε και μετονομάσθηκε σε Radio Sputnik. Στο αποκορύφωμά του, το Ράδιο Μόσχα μετέδιδε σε περισσότερες από 70 γλώσσες χρησιμοποιώντας πομπούς στη Σοβιετική Ένωση, την Ανατολική Ευρώπη και την Κούβα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Audio from May 1980 (North American Service)
Audio from 1968
Radio Moscow Collection at The WNYC Archives

Ραδιοφωνικοί σταθμοί
Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος

To Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος (ΚΕ.Μ.Ε.) είναι επιστημονικός φορέας στην Ελλάδα με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας. Την επεξεργασία προτάσεων και η διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και την αντεγκληματική πολιτική.  Την παροχή επιστημονικής συνδρομής προς πολιτικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς της χώρας σε θέματα που ανάγονται στην εγκληματολογία. Την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από ζητήματα εγκληματολογικού ενδιαφέροντος.

Για την πραγματοποίηση του σκοπού το ΚΕ.Μ.Ε.διοργανώνει εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, διαλέξεις, σεμινάρια, δημόσιες συζητήσεις κ.λπ. Προγραμματίζει, καταρτίζει και δημοσιεύει μελέτες ή δημοσιεύει με οποιοδήποτε πρόσφορο τρόπο τα πορίσματα των συνεδρίων, συζητήσεων και ερευνητικών μελετών του. Εκφράζει δημόσια τις θέσεις του για επίκαιρα ζητήματα που άπτονται του εγκληματικού φαινομένου. Συστήνει ειδικές ομάδες εργασίας, αποτελούμενες από μέλη της ή εξωτερικούς συνεργάτες. Διοργανώνει ή συμμετέχει σε εθνικά ή διεθνή συνέδρια, επικοινωνώντας ή συνεργαζόμενο με σωματεία ή Ενώσεις που επιδιώκουν τους αυτούς ή παρεμφερείς σκοπούς. Ενθαρρύνει και προωθεί τη συνεργασία στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων με άλλους φορείς, ή Κέντρα ή Ενώσεις.

Σύμφωνα με το καταστατικό του, το ΚΕ.Μ.Ε. διοικείται από εξαμελές Διοικητικό Συμβούλιο: 

Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος εκδίδει την ηλεκτρονική περιοδική επιθεώρηση εγκληματολογίας και ποινικής δικαιοσύνης CrimeTimes.

εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα ΚΕΜΕ
 Ετήσιες Αναφορές ΚΕΜΕ
 Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε τον α΄ κύκλο των ραδιοφωνικών εκπομπών του ΚΕ.Μ.Ε. με τίτλο "Έγκλημα στα ερτζιανά" που αναμεταδόθηκαν από το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας: http://e-keme.gr/%ce%b5%ce%ba%cf%80%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%ad%cf%82/

Παραπομπές
Equinox (βουλγαρικό συγκρότημα)

Οι Equinox είναι Βουλγάρικο συγκρότημα το οποίο εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στην Eurovision 2018 στη Λισαβόνα με το τραγούδι “Bones”. Συγκέντρωσαν 177 πόντους στον πρώτο ημιτελικό και 166 στον τελικό (κατατάχθηκαν 14οι).

Μέλη 

 Ζάνα Μπερτζεντόρφ
 Τζεορτζί Σιμεόνοφ
 Βλαντιμίρ Μιχαήλοφ
 Τζώνι Μάνουελ
 Τρέι Κάμπελλ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Equinox στο Instagram

Βούλγαροι τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Βουλγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αλμπέρτο Φουχιμόρι

O Αλμπέρτο Φουτζιμόρι (Alberto Fujimori, 26 Ιουλίου 1938) είναι Ιάπωνας-Περουβιανός πολιτικός, ο οποίος ήταν πρόεδρος του Περού από τις 28 Ιουλίου 1990 μέχρι τις 22 Νοεμβρίου 2000. Απαλλάχθηκε ερήμην από τα καθήκοντά του από το Κογκρέσο για διαφθορά και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταδικάστηκε μετά από πολυετή εξορία στην Ιαπωνία σε ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Στις 24 Δεκεμβρίου 2017 του απονεμήθηκε πρόωρα χάρη για ανθρωπιστικούς λόγους εξαιτίας της κακής του υγείας. Στις 4 Ιανουαρίου 2018 πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο στη Λίμα ως ελεύθερος πολίτης.

Παραπομπές

Πρόεδροι του Περού
Αλέξανδρος Τζουγανάκης

Ο Αλέξανδρος Τζουγανάκης (Χανιά, 14 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Έλληνας τραγουδιστής, μουσικός και τραγουδοποιός.

Βιογραφία 

Ο Αλέξανδρος Τζουγανάκης γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης. Σε ηλικία επτά χρονών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με την οικογένεια του. Έκτοτε η Κρήτη βρίσκεται πάντα στο νου του και τον καθοδηγεί. Ο Αλέξανδρος μεγάλωσε μέσα σε μουσικό περιβάλλον, καθώς ο πατέρας του είναι ο επίσης μουσικός Μιχάλης Τζουγανάκης. Οι ήχοι του λαούτου, το σάζι, το ούτι, το μπουλγαρί, η λύρα, και άλλα μουσικά όργανα που άκουγε καθημερινά, του κίνησαν το ενδιαφέρον. 

Τα ακούσματα της Κρήτης και γενικότερα οι μελωδίες ήταν πλέον τρόπος ζωής της καθημερινότητας του. Στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων ασχολείται περισσότερο με τα μουσικά όργανα. Το αγαπημένο του παιχνίδι έχει γίνει πλέον ο ήχος που πηγάζει από τα χορδόφωνα όργανα και ιδιαίτερα αυτός του λαούτου.

Στα επτά του χρόνια, έρχεται η μέρα που αγκαλιάζει το πρώτο δικό του λαούτο και από τότε δεν αποχωρίζεται τον ήχο του. Έτσι αρχίζει να διαμορφώνει το μουσικό του χαρακτήρα επάνω στην πρωτότυπη οικογενειακή του κληρονομιά.

Σε ηλικία δέκα χρονών, σε συναυλία του πατέρα του, κάνει την πρώτη του εμφάνιση παίζοντας κρουστά. Από τα 15 του χρόνια και έπειτα εμφανίζεται ενεργά σε συναυλίες μαζί με τον πατέρα του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Λίγο αργότερα παράλληλα με την μεγάλη του αγάπη, την μουσική, ξεκινάει τις σπουδές του και φοιτά στο University of Derby στο τμήμα Civil Engineering.

Τραγουδά με δικό του ύφος αγαπημένα ακούσματα της ελληνικής σκηνής και επηρεασμένος από την απαράμιλλη μουσική κληρονομιά της Κρήτης διασκευάζει, συνθέτει και γράφει στοίχους σε δικά του τραγούδια.

Το 2013 δημοσιεύει το πρώτο δικό του τραγούδι σε μουσική και στίχους, με τίτλο “Όνειρο”.

Τραγούδια 
 Όνειρο - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2013)
 Έφυγες -Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2013)
 Για μια παλιά αγάπη - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2015)
 Δεν αντιδράς - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2015)
 Το παραμύθι μας - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2015)
 Το χρώμα που αγαπάς - Μιχαήλ & Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2016)
 Σε περιμένω - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2016)
 Μονοπάτι παραδείσου - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2017)
 Τατουάζ - Αλέξανδρος Τζουγανάκης (2018)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Facebook Page (Official)
 Twitter (Official)
 Επίσημο κανάλι - Youtube
 Official Instagram
 Επίσημο Site

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες μουσικοί
Μπέι Σίτι

Το Μπέι Σίτι είναι μια πόλη στο Bay County, Μίσιγκαν, που βρίσκεται κοντά στη βάση του όρμου Saginaw στη λίμνη Χιούρον. Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης φτάνει τους 34.932 κατοίκους και είναι η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Μπέι Σίτι. Η πόλη μαζί με τα κοντινά Μίντλαντ και Σάγκινο, αποτελούν τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις του κεντρικού Μίσιγκαν, όπου πρόσφατα ονομάστηκε Great Lakes Bay Region.

Πόλεις του Μίσιγκαν
Τηλεοπτικό κανάλι

Το τηλεοπτικό κανάλι είναι μια συχνότητα εκπομπής ή εικονικός αριθμός μέσω του οποίου διανέμεται ένας τηλεοπτικός σταθμός ή τηλεοπτικό δίκτυο. Τα κανάλια ενδέχεται να μοιράζονται από πολλούς διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς ή από καλωδιακά κανάλια, ανάλογα με την τοποθεσία και τον πάροχο υπηρεσιών.

Άλλες έννοιες
Συνήθως, ο όρος «τηλεοπτικό κανάλι» χρησιμοποιείται για να αναφέρεται είτε σε επίγειο τηλεοπτικό σταθμό είτε σε αντίστοιχο καλωδιακό / δορυφορικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 What ever happened to Channel 1?

Ορολογία τηλεόρασης
Τηλεπικοινωνίες
Τηλεοπτικοί σταθμοί
Αντόνιο Ρίντιγκερ

Ο Αντόνιο Ρίντιγκερ (3 Μαρτίου 1993) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ρεάλ Μαδρίτης και στην Εθνική Γερμανίας στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

Καριέρα

Σε συλλόγους
Η καριέρα του ξεκίνησε το 2011 από τη δεύτερη ομάδα της Στουτγκάρδης και την επόμενη χρονιά μετέβη στην πρώτη. Το 2015 παραχωρήθηκε δανεικός στη Ρόμα, στην οποία υπέγραψε το 2016. Από τον Ιούλιο του 2017 είναι παίκτης της Τσέλσι. Τον Ιούνιο του 2022 ανακοινώθηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης.

Στην εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Γερμανίας τον Μάιο του 2014 σε έναν αγώνα με την Πολωνία. Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, στο οποίο η Γερμανία κατέκτησε το τρόπαιο.

Παραπομπές 

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U18
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας U20
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας

Η Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας ήταν κόρη του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των 16 ετών και θάφτηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης της Αυστρίας.

Βιογραφία

Η Μαρία Ιωσηφίνα Γαβριέλα Ιωάννα Αντωνία Άννα γεννήθηκε στη Βιέννη στις 19 Μαρτίου του 1751. Η Μαρία Ιωσηφίνα ήταν το δωδέκατο παιδί και η ένατη (έκτη επιζήσασα) κόρη του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Θηρεσίας.

Μετά το θάνατο της νύφης της Ισαβέλλας της Πάρμας, η Ιωσηφίνα ήταν η πιο σημαντική γυναίκα στο δικαστήριο μετά τη μητέρα της, Μαρία Θηρεσία, και την αδελφή της Μαρία Αμαλία Έχασε τη θέση αυτή τον Μάιο του 1767, όταν ο μεγάλος αδελφός της, Ιωσήφ παντρεύτηκε μια δεύτερη ξαδέρφη, τη Μαρία Ιωσηφίνα της Βαυαρίας.

Η Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία ήθελε να παντρέψει την τέταρτη μεγαλύτερη κόρη της, την Μαρία Αμαλία, με τον Φερδινάνδο της Σικελίας και της Νάπολης για πολιτικούς λόγους. Αφού ο πατέρας του Φερδινάνδου, Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας, διαμαρτυρήθηκε για την πενταετή διαφορά ηλικίας, η Μαρία Ιωσηφίνα, ως η επόμενη μεγαλύτερη κόρη, έμεινε η προφανής υποψήφια για νύφη του Φερδινάνδου. Η ίδια και ο Φερδινάνδος ήταν συνομήλικοι, ενώ η Μαρία Ιωσηφίνα θεωρήθηκε "απολαυστικά όμορφη και φιλική", και η αγαπημένη του αδελφού της Ιωσήφ.

Η Μαρία Ιωσηφίνα φοβόταν ότι θα πεθάνει από ευλογιά από το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Ιωάννας Γαβριέλλας το 1762. Οι φόβοι της πραγματοποιήθηκαν όταν πέθανε από την ευλογιά την ίδια μέρα που έφευγε από τη Βιέννη για να παντρευτεί τον Φερδινάνδο. Η λαϊκή πεποίθηση υποστηρίζει ότι κόλλησε ευλογιά γιατί η μητέρα της, Μαρία Θηρεσία, επέμενε να προσευχηθεί στον ακατάλληλα σφραγισμένο τάφο της νύφης της, Μαρίας Ιωσηφίνας της Βαυαρίας (που είχε πεθάνει πρόσφατα από την ασθένεια) καθώς είχαν το ίδιο όνομα. Ωστόσο, το εξάνθημα εμφανίστηκε δύο ημέρες μετά την επίσκεψη της Ιωσηφίνας στον τάφο και υπάρχει μια περίοδος περίπου μιας εβδομάδας μετά την αρχική μόλυνση προτού εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας. Ως εκ τούτου, η Αρχιδούκισσα πρέπει να είχε μολυνθεί πριν επισκεφθεί το θησαυροφυλάκιο.

Είναι θαμμένη στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. Μετά το θάνατό της, η αδερφή της Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας δόθηκε ως νύφη στο βασιλιά της Νάπολης στη θέση της.

Παραπομπές 

Οίκος της Λωρραίνης
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Télé-Québec

Το Télé-Québec (Société de télédiffusion du Québec) είναι δημόσιο τηλεοπτικός σταθμός του Κεμπέκ που μεταδίδει εκπαιδευτικά και πολιτιστικά προγράμματα. Ανοίκει στην κυβέρνηση του Κεμπέκ, τα κεντρικά γραφεία του βρίσκονται στο Μόντρεαλ και διαθέτει εννέα περιφερειακά παραρτήματα. Το Télé-Québec είναι μέτοχος του ARTV και μέλος της διοίκησης του TV5 Québec Canada. Το Télé-Québec είναι επίσης ο κύριος συνεργάτης του Canal Savoir.

Ιστορία
Η κυβέρνηση του Κεμπέκ δημιούργησε το «Radio-Québec» στις 22 Φεβρουαρίου 1968, με την ψήφιση ενός νόμου το 1945. Το νέο ίδρυμα μετεγκαταστάθηκε στους δρόμους Fullum και Sainte-Catherine. Το 1969, η κυβέρνηση δημιούργησε με νόμο την εταιρία ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών του Κεμπέκ, η οποία διαχειριζόταν το Radio-Québec.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καναδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
WKAQ-TV

Ο WKAQ-TV, εικονικό κανάλι 2 (κανάλι UHF 28), είναι τηλεοπτικός σταθμός που διαχειρίζεται η Telemundo, με άδεια και εξυπηρέτηση της τηλεοπτικής αγοράς του Σαν Χουάν στο Πουέρτο Ρίκο. Ο σταθμός ανήκει στην θυγατρική της NBCUniversal (η οποία αποτελεί τμήμα της Comcast) ως αδελφός σταθμός στη ναυαρχίδα του NBC, WNBC (η WNBC πραγματοποιεί ταυτόχρονη μετάδοση στο τρίτο ψηφιακό υποκανάλι της WKAQ) και στους άλλους σταθμούς της Telemundo, WNJU και WSCV. Ο WKAQ-TV διατηρεί στούντιο στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο και ο πομπός του βρίσκεται κοντά στον ορεινό όγκο Μπόσκε Εστατάλ ντε Καρίτε.

Ο WKAQ-TV λειτουργεί δορυφορικό σταθμό: το WORA-TV (κανάλι 5) στο Μαγιαγουές, ο οποίος αναμεταδίδει πάνω από το 95% του προγράμματος της WKAQ-TV βάσει συμφωνίας συνεργασίας για τη δυτική περιοχή του Πουέρτο Ρίκο. Ο σταθμός λειτουργούσε προηγουμένως ως WOLE-TV (κανάλι 12) στην Αγουαδίγια σαν δορυφορικός σταθμός. Ο σταθμός διαθέτει επίσης τρεις εγκαταστάσεις μεταφραστών χαμηλής ισχύος: W09AT στο Φαχάρδο, W28EH-D στο Αντχούντας και W28EQ-D στο Ουτάδο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Δημοκρατικό Κόμμα Ακ Ζολ

Το Δημοκρατικό Κόμμα Ακ Ζολ (καζακικά: Ақ жол Демократиялық Партиясы (κυριλλικό), Aq Jol Demokratïyalıq Partïyası (λατινικό)), συνήθως αναφέρεται απλώς ως Ακ Ζολ (καζακικά: Ақ жол, μεταγραφή: Aq Jol, Φωτεινό Μονοπάτι) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν.

Ιστορία 
Το Ακ Ζολ ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2002 όταν μια ομάδα από μετριοπαθείς αποσπάστηκε από το πιο ριζοσπαστικό Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής του Καζακστάν, το οποίο ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2001 από ακτιβιστές κατά του Ναζαρμπάγιεφ. Το νέο πιο μετριοπαθές κόμμα προώθησε σε μια πλατφόρμα υπέρ των μεταρρυθμίσεων, υπέρ των επιχειρήσεων, και σε αντίθεση με το Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής, οι ηγέτες του απέφυγαν να αντιμετωπίσουν ανοιχτά τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Το Ακ Ζολ ιδρύθηκε από τους Οράζ Ζαντόσοφ, Μπουλάτ Αμπίλοφ και Αλιχάν Μπαϊμένοφ. Ο πρώην υπουργός πληροφοριών Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ προσχώρησε αργότερα στο κόμμα.

Εκλογική απόδοση 
Το Ακ Ζολ έλαβε το 12% των ψήφων στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2004. Ο Αλιχάν Μπαϊμένοφ αρνήθηκε να αποδεχθεί τη μοναδική έδρα που έλαβε το κόμμα στη 77μελή Ματζλίς μέχρι τον Οκτώβριο του 2006 όταν άλλαξε τη θέση του και εντάχθηκε στο κοινοβούλιο ως ο μοναδικός βουλευτής αντιπολιτευόμενου κόμματος. Το κόμμα υποστήριξε τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος, ιδιαίτερα τις εκλογές των διοικητών (ακίμ) σε όλα τα επίπεδα του διοικητικού συστήματος.

Διάσπαση 
Την άνοιξη του 2005, οι Σαρσενμπάγιεφ, Αμπίλοφ και Ζαντόσοφ χωρίστηκαν από το κόμμα για να σχηματίσουν μια αντιφρονούντα φράξια που ονομάζεται Ναγκίζ Ακ Ζολ (Σωστό Φωτεινό Μονοπάτι). Κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές στις 4 Δεκεμβρίου 2005, το Ακ Ζολ δεν συμμετείχε στον συνασπισμό των δυνάμεων της αντιπολίτευσης Για ένα Δίκαιο Καζακστάν και όρισε τον Αλιχάν Μπαϊμένοφ, τον πρόεδρο, ως υποψήφιο του κόμματος. Ο Μπαϊμένοφ κέρδισε το 1,61% της λαϊκής ψηφοφορίας. Ένας από τους αρχηγούς των κομμάτων που αργότερα εντάχθηκαν στο κόμμα Ναγκίζ Ακ Ζολ, Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ, σκοτώθηκε κοντά στο Αλμάτι τον Φεβρουάριο του 2006 λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές. Στις εκλογές της 18ης Αυγούστου 2007, το κόμμα κέρδισε το 3.27% της λαϊκής ψηφοφορίας και δεν έλαβε έδρες. Όλες οι θέσεις κερδήθηκαν από το κυβερνών κόμμα Νουρ Οτάν. Στις εκλογές της Ματζιλίς του 2012, το κόμμα κέρδισε 8 έδρες και έτσι έγινε ένα από τα τρία κόμματα που εκπροσωπούνταν στο νομοθετικό σώμα. Ωστόσο, έξι από τα επτά κόμματα που αμφισβητούν τις εκλογές λέγεται ότι είναι πιστοί στον Πρόεδρο Ναζαρμπάγιεφ.

Εκλογικά αποτελέσματα

Προεδρικές

Μαζιλίς

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 
Πολιτικά κόμματα του Καζακστάν
IPTV

Η τηλεόραση Πρωτοκόλλου Διαδικτύου (IPTV) είναι η παροχή περιεχομένου τηλεόρασης μέσω δικτύων πρωτοκόλλου διαδικτύου (IP). Πρόκειται για παραδοσιακές επίγειες, δορυφορικές και καλωδιακές τηλεοπτικές μορφές. Σε αντίθεση με τα ληφθέντα μέσα, η IPTV προσφέρει τη δυνατότητα συνεχούς ροής των πηγών μέσων. Ως αποτέλεσμα, ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων πελάτη μπορεί να αρχίσει να παίζει σχεδόν το περιεχόμενο (όπως ένα τηλεοπτικό κανάλι) σχεδόν αμέσως. Αυτό είναι γνωστό ως ροή μέσων (streaming media).Τα τελευταία χρόνια πολλές συλλήψεις έγιναν εξαιτίας του πειρατικού IPTV που μετέδιδαν κωδικοποιημένων δορυφορικών προγραμμάτων δωρεάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ars Technica: An Introduction to IPTV

Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
VGTRK

Η πανρωσική κρατική τηλεοπτική και ραδιοφωνική εταιρεία (ρωσικά: Всероссийская государственная телевизионная и радиовещательная компания, ВГТРК, VGTRK) είναι ρωσική κρατική ενιαία επιχείρηση που εκμεταλλεύεται μεγάλο αριθμό τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών καναλιών σε 53 γλώσσες της Ρωσίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1990 και εδρεύει στη Μόσχα.

Η μετάδοση των Πανρωσικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών οργανώνεται από το Ομοσπονδιακό Κέντρο Διανομής Προγράμματος Τηλεόρασης / Ραδιοφώνου, που βρίσκεται στη Μόσχα, καθώς και μέσω των περιφερειακών κέντρων μετάδοσης του ρωσικού δικτύου τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής μετάδοσης που αποτελούν το επίγειο δίκτυο μετάδοσης. Τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια της Μόσχας παραδίδονται στις περιφέρειες μέσω δορυφορικών και επίγειων επικοινωνιακών καναλιών.

Παραπομπές

Επίσημη ιστοσελίδα
 

Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Gazprom-Media

Η Gazprom-Media (ρωσικά: Газпром-Медиа) είναι η μεγαλύτερη ρωσική εταιρεία μέσων ενημέρωσης. Ιδρύθηκε το 2000 ως θυγατρική της Gazprom. Το 2000 απέκτησε το NTV, τη μόνη εθνική ανεξάρτητη από το κράτος τηλεόραση εκείνο το διάστημα στη Ρωσία, καθώς και άλλα μέσα ενημέρωσης του ομίλου του Βλαντιμίρ Γκουζίνσκι, Media Most, τα οποία έφεραν μεγάλη διαμάχη και οδήγησαν σε σημαντικές αλλαγές στη συντακτική πολιτική τους. Το 2005 η Gazprom-Media αγόρασε την Izvestia, μια κορυφαία εγχώρια εφημερίδα. Τον Αύγουστο του 2005, η Gazprom πώλησε τον όμιλο στην Gazprombank.

Παραπομπές

Επίσημη ιστοσελίδα
 

Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Ντιέγο Γοδίν

Ο Ντιέγο Γοδίν (Diego Godín, ; 16 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο και στην Εθνική Ουρουγουάης στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής του ομάδας με 151 εμφανίσεις (Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές).

Καριέρα

Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2003 στη Σέρο και τρία χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Νασιονάλ, στην οποία έγινε αρχηγός. Το 2007 υπέγραψε στη Βιγιαρεάλ, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Τον Αύγουστο του 2010 έγινε παίκτης της Ατλέτικο Μαδρίτης και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2013-2014), ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας. Επίσης, κατέκτησε δύο Γιουρόπα Λιγκ (2011-2012 και 2017-2018) και δύο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενώ έφτασε δύο φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Πριμέρα Ντιβιζιόν τις σεζόν 2013–14 και 2015–16, στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2013–14, 2015–16 και 2016–17 και στην καλύτερη ομάδα της ΟΥΕΦΑ για το 2014.

Το Μάιο του 2019 ο Γοδίν ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την Ατλέτικο στο τέλος της περιόδου 2018-19. Από τον Ιούλιο του 2019 είναι παίκτης της Ίντερ.

Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ουρουγουάης αγωνίζεται από το 2005. Έχει λάβει μέρος στα Μουντιάλ του 2010, του 2014 και του 2018. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στα Κόπα Αμέρικα του 2007, του 2011 κατακτώντας τον τίτλο, , του 2015 και του 2019. Έχει αγωνιστεί επίσης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης
Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
FIFA Century Club
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα
Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο
Έμπερχαρτ Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρτ Α΄. γερμ. eberhard I (13 Μαρτίου 1265 - 5 Ιουνίου 1325) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1279-1325).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αγνής, από το Λήγκνιτς (Πολωνικά: Λεγκνίτσα) της Σιλεσίας.

Το 1325 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 60 ετών. Επειδή ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ είχε αποβιώσει από το 1315, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Ούλριχ Γ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα ίσως την Αδελαΐδα του Βέρντενμπερκ-Χάιλιγκενμπερκ, από το Ζιγκμαρίνγκεν και είχε τέκνα:
 Ούλριχ μετά το 1285-1315.
 Αγνή πριν το 1300-πριν το 1349, παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Βέρντενμπερκ-Ζάργκανς-Τρόχτελγινγκεν.

Μετά ο Έμπερχαρτ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνο:
 Ούλριχ Γ΄ 1286-91 - 1344, κόμης της Βυρτεμβέργης.

Έπειτα έκανε τρίτο γάμο με την Ίρμενγκαρτ, κόρη του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα:
 Αγνή π. 1295-1317, παντρεύτηκε τον κόμη του Έττινγκεν.
 Αδελαΐδα-Ματίλντα 1295-1300 - 1342, παντρεύτηκε τον Κράφτ Β΄ κόμη του Χοενλόε.
 Ίρμενγκαρτ μετά το 1300-1329, παντρεύτηκε τον κόμη του Χόενμπερκ.

Από μία μη νόμιμη σχέση πιστεύεται ότι είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Ούλριχ φον Χέφινγκεν, κληρικός.

Πηγές
 Gerhard Raff: Hie gut Wirtemberg allewege I: Das Haus Württemberg von Graf Ulrich dem Stifter bis Herzog Ludwig, with an introduction by Hans-Martin Decker-Hauff, Stuttgart, 1988, ISBN 3-89850-110-8
 Harald Schukraft: Kleine Geschichte des Hauses Württemberg, Tübingen, 2006, ISBN 978-3-87407-725-5
 Paul Friedrich von Stälin (1877), "Eberhard der Erlauchte", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 5, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 554–555

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Έμπερχαρτ Β΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Ο Έμπερχαρτ Β΄, γερμ. Eberhard II (μετά το 1315 - 15 Μαρτίου 1392) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1344-1392).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Γ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Σοφίας του Πφιρτ.

Το 1344 διαδέθηκε τον πατέρα του μαζί με τον νεότερο αδελφό του Ούλριχ Δ΄. Όταν εκείνος ζήτησε τη διαίρεση της κομητείας, ο Έμπερχαρτ Β΄ τον ανάγκασε να υπογράψει το αδιαίρετο αυτής· το επόμενο έτος ο Ούλριχ Δ΄ παραιτήθηκε από τη συγκυβέρνηση. Επέκτεινε την επικράτειά του, αλλά αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Κάρολο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Τελικά κέρδισε την ανεξαρτησία στην απονομή δικαιοσύνης στην περιοχή του και άλλα προνόμια, που επέφεραν αυτονομία στη Βυρτεμβέργη.

Όταν διέμενε στο Βίλντμπατ, ο Βολφ κόμης του Έμερσταϊν του επιτέθηκε. Ο Έμπερχαρτ Β΄ διέφυγε και πολιόρκησε το κάστρο Νόιεμπερσταϊν, αλλά χωρίς επιτυχία. Στην επέκταση της επιρροής του ήταν εμπόδιο οι ελεύθερες (φεουδαλικά) πόλεις, έτσι έκανε μάχες με αυτές, όπως με την Ένωση Σουηδικών Πόλεων το 1376, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Τα εδαφικά κέρδη που επέτυχε κατά τη διακυβέρνησή του ήταν το Μπέμπλινγκεν και το Καλβ. Το 1392 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 77 ετών. Ο μόνος γιος του είχε αποβιώσει από το 1388, έτσι τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Έμπερχαρτ Γ΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1342 την Ελισάβετ φον Χέννεμπερκ-Σλόιζινγκεν και είχε τέκνα:
 Ούλριχ, απεβ. 1388 στη νικηφόρο μάχη του  Ντέφφινγκερ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας και γιος του ήταν ο:
 Έμπερχαρτ Γ΄ 1364-1417, κόμης της Βυρτεμβέργης.
 Σοφία 1343-1369, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης.

Πηγές
 Das Haus Württemberg - Ein biographisches Lexikon, 1997, W. Kohlhammer GmbH

Παραπομπές 

Οίκος της Βυρτεμβέργης
Gazprombank

Η Gazprombank (ρωσικά: Газпромбанк) είναι κρατική ρωσική τράπεζα, η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα στη χώρα με βάσση τα περιουσιακά στοιχεία. Οι βασικοί τομείς δραστηριότητας της τράπεζας είναι η εταιρική τραπεζική, η λιανική τραπεζική, η επενδυτική τραπεζική και οι υπηρεσίες θεματοφυλακής. Οι τραπεζικές του δραστηριότητες περιλαμβάνουν επίσης την εμπορία τίτλων, πράξεις συναλλάγματος, εργασίες με πολύτιμα μέταλλα, πράξεις εκκαθάρισης και υπηρεσίες διακανονισμού.

Η τράπεζα διαθέτει δίκτυο διανομής 43 υποκαταστημάτων και 260 καταστημάτων σε όλη τη Ρωσική Ομοσπονδία. Η Gazprombank κατέχει επίσης δικαιώματα συμμετοχών σε άλλες τρεις ρωσικές τράπεζες. Επιπλέον, η Gazprombank εκπροσωπείται στις αγορές της Λευκορωσίας και της Ελβετίας μέσω συμμετοχών σε δύο ξένες τράπεζες: Belgazprombank (Λευκορωσία) και Gazprombank (Ελβετία) Ltd. Η Gazprombank έχει επίσης παραρτήματα στη Μογγολία, την Κίνα και την Ινδία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Επιχειρήσεις της Ρωσίας