joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη

Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, είναι λοίμωξη που αποκτάται σε νοσοκομείο ή άλλη υπηρεσία υγειονομικής περίθαλψης. Η λοίμωξη μεταδίδεται στον ασθενή με διάφορα μέσα. Το υγειονομικό προσωπικό μεταδίδει επίσης τη λοίμωξη, εκτός από τον μολυσμένο εξοπλισμό, κλινοσκεπάσματα ή σταγονίδια αέρος. Η λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί από το εξωτερικό περιβάλλον, μολυσμένο ασθενή ή προσωπικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο μικροοργανισμός προέρχεται από μικροβίωμα του δέρματος του ιδίου του ασθενούς. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών υπολόγισαν ότι περίπου 1.7 εκατομμύρια λοιμώξεις, από όλους τους τύπους μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων και μυκήτων σε συνδυασμό, προκαλούν ή συμβάλλουν σε 99.000 θανάτους ετησίως. Στην Ευρώπη, όπου έχουν διεξαχθεί έρευνες σε νοσοκομεία, εκτιμάται ότι αντιπροσωπεύει τα δύο τρίτα των 25.000 θανάτων κάθε χρόνο.   Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή πνευμονία και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, της κυκλοφορίας του αίματος και άλλων τμημάτων του σώματος.  Πολλοί τύποι εμφανίζουν αντίσταση, η οποία μπορεί να δυσχεραίνει τη θεραπεία.

Παραπομπές

Ποιότητα υγειονομικής περίθαλψηςΛοιμώδεις ασθένειεςΕντατική θεραπεία
Κατάλογος δημάρχων Μεσσήνης

Κατάλογος Δημάρχων Μεσσήνης από το 1979.

Δήμαρχοι Μεσσήνης

1979 - 1998

1999 - 2010

2011...

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Δήμος Μεσσήνης (ιστότοπος του Δήμου Μεσσήνης)

Παραπομπές 

Κατάλογοι Ελλήνων δημάρχων
Ακτινωτό στέμμα

Ένα ακτινωτό ή ακτινοβολούν στέμμα, γνωστό και ως ηλιακό στέμμα, ανατολικό στέμμα ή στέμμα του τυράννου είναι ένα στέμμα, στεφάνι, διάδημα ή άλλο κάλυμμα κεφαλής, που συμβολίζει τον ήλιο ή γενικότερα δυνάμεις που σχετίζονται με τον ήλιο. Εκτός από την αρχαία Αιγυπτιακή μορφή ενός δίσκου ανάμεσα σε δύο κέρατα, ο ήλιος παρίσταται και με μία σειρά στενών λωρίδων, που απομακρύνονται από το κεφάλι αυτού που τις φέρει, και αντιπροσωπεύουν τις ακτίνες του ήλιου. Αυτές μπορούν να αναπαρασταθούν στο ίδιο επίπεδο με το κυκλικό στέλεχος του στέμματος, είτε να υψώνονται σε ορθή γωνία προς αυτό.

Ιστορία 
Στην εικονογραφία της αρχαίας Αιγύπτου, το ηλιακό στέμμα είναι ένας δίσκος πλαισιωμένος από τα κέρατα ενός κριού   ή αγελάδας. Φοριέται από θεότητες όπως ο Ώρος με την ηλιακή ή τη γερακοειδή μορφή του,  την Άθωρ ή την Ίσιδα. Μπορεί επίσης να φορεθεί από τους Φαραώ. 

Στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, το ηλιακό στέμμα μπορούσε επίσης να είναι ένα ακτινοβόλο διάδημα, διαμορφωμένο σύμφωνα με τον τύπο που φορούσε ο Αλέξανδρος ο Μέγας (όταν ταυτίζεται με τον θεό Ήλιο) στην τέχνη από τα μέσα του 2ου αι. π.Χ.  Η μορφή αυτή ίσως επηρεάστηκε από την επαφή με την αυτοκρατορία των Σούνγκα (της ανατολικής Ινδίας),  και ένα Ελληνο-Βακτριανικό παράδειγμα απεικονίζεται στη μεγάλη στούπα του Bharhut.  Ο πρώτος ηγεμόνας της Αιγύπτου που εμφανίστηκε φορώντας αυτή την εκδοχή του ηλιακού στέμματος, ήταν ο Πτολεμαίος Γ΄ ο Ευεργέτης (246–222 π.Χ.). 

Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το ηλιακό στέμμα φοριόταν από Ρωμαίους Αυτοκράτορες, ειδικά σε συνδυασμό με τη λατρεία του Ανίκητου Ήλιου (Sol Invictus),  επηρεασμένο επίσης από ακτινοβολούμενες απεικονίσεις του Αλεξάνδρου Γ΄.  Αν και ο Οκταβιανός Αύγουστος εμφανίζεται φορώντας ένα τέτοιο σε μεταθανάτιο νόμισμα, μετά τη θεοποίησή του, και ο Νέρωνας σε τουλάχιστον ένα νόμισμα όσο ήταν ζωντανός, έγινε σύνηθες, και μερικές φορές κοινό, σε νομίσματα του 3ου αιώνα. Ιστορίες αναφέρουν ότι ο Γαλλιηνός φορούσε τουλάχιστον ένα πραγματικό στέμμα δημόσια.  Το ηλιακό στέμμα που φορούσε ο Κωνσταντίνος Α΄ ο Μέγας, ο πρώτος Αυτοκράτορας που μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό, ερμηνεύτηκε εκ νέου ότι αναπαριστά τους «Αγίους Ήλους» της Σταύρωσης. 

Πολύ αργότερα, το ακτινωτό στέμμα συνδέθηκε με την προσωποποίηση της Ελευθερίας, συνήθως σε μορφή κυκλικού δίσκου με ακτίνες, που απομακρύνονται σε όλες τις διευθύνσεις. Αυτό μπορεί να εμφανιστεί για πρώτη φορά στη Μεγάλη Σφραγίδα της Γαλλία'ς' από το 1848 (και στις επόμενες Γαλλικές Δημοκρατίες) και είναι πιο γνωστό στο Άγαλμα της Ελευθερίας''. Από την Αναγέννηση ως τον αρχαίο Κολοσσό της Ρόδου, η μορφή του Ηλίου εμφανιζόταν συχνά με τέτοιο στέμμα, αν και η ακριβής μορφή του αγάλματος της Ρόδου δεν είναι βέβαιη.

Πινακοθήκη

Δείτε επίσης 
 Ακτινωτό του Διοκλητιανού
 Στέμμα της δικαίωσης στεφάνι που έφεραν οι τεθνεώτες στην Αίγυπτο ως νίκη επί του θανάτου
 Ακάνθινος στέφανος
 Στέμματα της Αιγύπτου
 Φωτοστέφανο
 Κερασφόρος θεότητα

Σημειώσεις

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 
 
 
 
 

Αστρονομία
Μύθοι της δημιουργίας
Τάκερ Κάρλσον

Ο Tucker Swanson McNear Carlson  (Σαν Φρανσίσκο 16 Μαΐου 1969)  είναι Αμερικανός τηλεπαρουσιαστής και πολιτικός σχολιαστής παλαιοσυντηρητικών αρχών και οικοδεσπότης του νυχτερινού πολιτικό talk show Tucker Carlson Tonight στο Fox News από το 2016. Η εκπομπή αυτή είναι από τον Ιούλιο του 2021 η πιο δημοφιλής τηλεοπτική εκπομπή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Κάρλσον ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του τη δεκαετία του 1990, γράφοντας στην The Weekly Standard. Έπειτα έγινε σχολιαστής του CNN από το 2000 έως το 2005. Από το 2005 έως το 2008, παρουσίαζε το νυχτερινό πρόγραμμα Tucker στο MSNBC. Είναι πολιτικός αναλυτής του Fox News από το 2009, εμφανιζόμενος ως καλεσμένος ή προσκεκλημένος σε διάφορα προγράμματα πριν από την έναρξη της εκπομπής του. Το 2010 ο Carlson υπηρέτησε ως αρχισυντάκτης της δικής του δεξιάς ιστοσελίδας ειδήσεων The Daily Caller, μέχρι να πουλήσει το μερίδιο ιδιοκτησίας του και να φύγει το 2020.  Έχει γράψει τρία βιβλία: Politicians, Partisans, and Parasites (2003), Ship of Fools (2018) και The Long Slide (2021).

Λέγεται ότι επηρέασε μερικές από τις βασικές πολιτικές αποφάσεις του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της ακύρωσης στρατιωτικής επίθεσης εναντίον του Ιράν το 2019. Τα σχόλια του Carlson για τη φυλή, τη μετανάστευση και τις γυναίκες - συμπεριλαμβανομένων του υβρεολογίου μεταξύ 2006 και 2011 - έχουν περιγραφεί κατά καιρούς ως ρατσιστικές και σεξιστικές. 

Ο Κάρλσον είναι έντονος αντίπαλος του προοδευτισμού, επικρίνει τη μετανάστευση και έχει χαρακτηριστεί ως εθνικιστής.

Παραπομπές 

Αμερικανοί δημοσιογράφοιΣυντηρητισμός
Μωρό του ουράνιου τόξου

Μωρό του ουράνιου τόξου είναι όρος που χρησιμοποιείται για μωρό που γεννήθηκε σε μια οικογένεια που έχει χάσει ένα ή περισσότερα μωρά σε προηγούμενη εγκυμοσύνη λόγω θνησιγένειας, αποβολής, εκτοπικής εγκυμοσύνης, διακοπής κύησης για ιατρικούς λόγους ή νεογνικού θανάτου. Αυτές οι εγκυμοσύνες δημιουργούν έντονα συναισθήματα άγχους, ενοχής και φόβου, αλλά και χαράς, συλλογισμού, θεραπείας και άλλα ανάμικτα συναισθήματα. Ο όρος "ουράνιο τόξο" είναι συμβολικός για την ελπίδα που φέρνει το παιδί μετά την συναισθηματική καταιγίδα της απώλειας.

Έρευνα που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν έδειξε ότι "η σχέση μεταξύ των γονέων έχει μεγαλύτερο κίνδυνο να διαλυθεί μετά από μια αποβολή ή θνησιγένεια σε σύγκριση με μία ζωντανή γέννα" και ότι ο κίνδυνος είναι υψηλότερος, όταν το ζευγάρι έχει βιώσει μια θνησιγένεια. Σύμφωνα με τη γιατρό Τζένιφερ Καλπ-Μακάροφ, "το να χάνεις την εγκυμοσύνη σου ή το μωρό σου είναι απίστευτα συγκινητική και συγκλονιστική εμπειρία. Το να δημιουργήσεις ζωή ή να φέρεις στον κόσμο ένα μωρό μετά από μια τέτοια απώλεια είναι για αυτούς τους γονείς κάτι το απίστευτο όπως το θαύμα". Σε χώρες με υψηλό εισόδημα όπως η Αυστραλία μία στις πέντε γυναίκες που βίωσε την θνησιγένεια υποφέρει από μακροχρόνια κατάθλιψη, άγχος ή μετατραυματικό στρες. Η θνησιγένεια επηρεάζει όλη την οικογένεια και μπορεί να ασκήσει πίεση στη σχέση του ζευγαριού.

Μητέρες που έζησαν την απώλεια και απέκτησαν μια νέα εγκυμοσύνη ή υιοθέτησαν ένα παιδί λένε ότι νιώθουν μια μικρή φλόγα στην καρδιά τους και ότι το νέο μέλος είναι το φως στο τέλος του τούνελ, το ουράνιο τόξο στο τέλος μια δυνατής καταιγίδας.

Η 15η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Περιγεννητική Απώλεια, την Απώλεια Εγκυμοσύνης και την Νεογνική Απώλεια. Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Μωρά του Ουράνιου Τόξου είναι στις 22 Αυγούστου.

Διαφορετικές απόψεις για τον όρο 
Αν και ο όρος μωρό του ουράνιου τόξου είναι πολύ διαδεδομένος στην κοινότητα της απώλειας μωρού και εγκυμοσύνης, μερικές γυναίκες δεν νιώθουν άνετα στο να χρησιμοποιούν αυτό τον όρο. Μπορεί να σκέφτονται ότι αυτός ο όρος δίνει έμφαση στον θάνατο του μωρού τους και όχι στην ύπαρξή τους ή ότι δεν υπάρχει λόγος να βάλουν μια ετικέτα που διαφοροποιεί αυτό το μωρό από τα αδέρφια του.

Παραπομπές
Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Πλάτων

Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Πλάτων (κατά κόσμον Βασίλειος Κρικρής, Πάτμος, 1962), είναι Έλληνας επίσκοπος, μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης.

Βιογραφία 
Ο κατά κόσμον Βασίλειος Κρικρής γεννήθηκε το 1962 στο νησί της Πάτμου, όπου και μεγάλωσε. Αφού αποφοίτησε από την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή, σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές, λαμβάνοντας αριστούχος μεταπτυχιακό δίπλωμα (master) στην Εκκλησιαστική Ιστορία και την Δογματική Θεολογία από την Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, το 1998. Το 2002, εκπονώντας διδακτορική διατριβή με θέμα «Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος Β' Παγκώστας ο Πάτμιος (1805-1825)» έλαβε αριστούχος διδακτορικό δίπλωμα (PhD), από την Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ.

Το 1979 εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, λαμβάνοντας το όνομα Πλάτων. Αφού υπηρέτησε ως Κωδικογράφος της Μονής και Κατηχητής της Πατριαρχικής Εξαρχίας Πάτμου, χειροτονήθηκε διάκονος το 1983 στην Αθήνα και πρεσβύτερος το 1985, λαμβάνοντας παράλληλα και το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Από το 1985 έως το 1997 υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου. Από το 1997 υπηρέτησε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων.

Από το 1998 έως το 2021 υπηρέτησε ως Γραμματέας του Ιδιαίτερου Γραφείου των Αρχιεπισκόπων Χριστοδούλου και του εν ενεργεία Ιερωνύμου, ως Εισηγητής της Αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου ως Γραμματέας της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής γυναικείων θεμάτων, ως Υπεύθυνος του Διαμητροπολιτικού Δικτύου Γυναικών, καθώς και ως Επιμελητής εκδόσεων των Διπτύχων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στις 8 Οκτωβρίου 2021 εξελέγη Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 9 Οκτωβρίου 2021 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Μητροπολίτες Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης
Οπλαρχηγός

Ο οπλαρχηγός μπορεί να αναφέρεται σε:

Τίτλος ή βαθμός 

 Στρατιωτική και επιβολή του νόμου
 Ο επικεφαλής λοχίας, είναι ο ένατος και υψηλότερος στρατευμένος στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ
 Αρχηγός αστυνομίας, επικεφαλής αστυνομικού τμήματος
 Αρχηγός του σκάφους, ο ανώτερος στρατευμένος ναύτης σε υποβρύχιο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
 Επικεφαλής  υπαξιωματικός ή ισοδύναμος σε πολλά ναυτικά
 Αρχηγός εντάλματος, στρατιωτικός βαθμός
 Άλλοι τίτλοι
 Αρχηγός του ονόματος, αρχηγός οικογένειας ή φυλής
 Επικεφαλής σύντροφος ή ανώτερος αξιωματικός, ο ανώτερος ανώτερος αξιωματικός στο τμήμα καταστρώματος σε ένα εμπορικό σκάφος
 Αρχηγός προσωπικού, αρχηγός σύνθετης οργάνωσης
 Αρχηγός Πυροσβεστικής, κορυφαία βαθμίδα σε πυροσβεστική υπηρεσία
 Αρχηγός της σκωτσέζικης φυλής, επικεφαλής μιας σκωτσέζικης φυλής
 Αρχηγός φυλών, ηγέτης φυλετικής μορφής διακυβέρνησης
 Αρχηγός, IRS-CI, ο επικεφαλής και διευθύνων σύμβουλος της Υπηρεσίας Εσωτερικών Εσόδων των ΗΠΑ, Ποινικής Διερεύνησης

Δείτε επίσης 
https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%BF%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82

Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821

Δημήτριος Γαλάνης (οπλαρχηγός)

Πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826)
Κυβερνεία της Αιγύπτου

Η Αίγυπτος είναι διαχωρισμένη σε 27 κυβερνεία (Αιγυπτιακά Αραβικά: محافظة muḥāfaẓah; [moˈħɑfzˤɑ]), τα οποία είναι η ανώτερη βαθμίδα στην διοικητική διαίρεση της χώρας. Τα Κυβερνεία είναι διοικούμενα από έναν Κυβερνήτη διορισμένο από τον Πρόεδρο της Αιγύπτου και υπηρετεί στα καθήκοντα της Κυβέρνησης. Τα περισσότερα κυβερνεία έχουν μικρότερη πυκνότητα από έναν κάτοικο ανά km2, ενώ παράλληλα, τα τρία μεγαλύτερα έχουν πυκνότητα λιγότερη από τρεις κατοίκους ανά km2.

Κατάλογος των Κυβερνείων

Παραπομπές 

 
Διοικητική διαίρεση της Αιγύπτου
Αιγυπτος
Αιγυπτος
Αγριοσυκιά Εύβοιας

Η Αγριοσυκιά ή Αγριοσυκέα είναι μικρό ημιορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε υψόμετρο 439 μέτρα και τις ανατολικές πλαγιές του όρους Καλπακόβραχος. Απέχει 34 χλμ. ΒΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Το χωριό είναι κτισμένο σε καταπράσινη περιοχή και έχει πολλά πετρόχτιστα σπίτια. Προς τα βόρειά του, μέσω δρόμου που περνάει παράλληλα με τον χείμαρρο Κακομάρω,  βρίσκεται η παραλία Πετάλη η οποία έχει βορειοανατολικό προσανατολισμό και είναι στρωμένη με άμμο και ψιλό βοτσαλάκι. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τσεργών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Γλυφάδα, τη Νίκη και τα Κοτσίκια αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλυφάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 18 κάτοικοι .

Πληθυσμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Φωτογραφίες από την Αγριοσυκιά και την παραλία Πετάλη στο ιστότοπο https://www.greece.com/photos/

Παραπομπές

Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ

Ο Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ (γερμανικά: Alexander Georg Nicolas Christoph Wolfgang Tassilo Schallenberg, 20 Ιουνίου 1969), είναι Αυστριακός πολιτικός, διπλωμάτης και νομικός, που υπηρετεί ως υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας από τις 6 Δεκεμβρίου 2021. Νωρίτερα ήταν Ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Αυστρίας από τις 11 Οκτωβρίου 2021 έως τις 6 Δεκεμβρίου 2021. Είναι μέλος του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος (ÖVP). 

Από το 2019 έως το 2021, υπηρέτησε ξανά ως υπουργός Εξωτερικών υπό τους Καγκελάριους Μπριγκίτε Μπίρλαϊν (2019-2020) και Σεμπάστιαν Κούρτς (2020-2021). 

Ορκίστηκε Καγκελάριος της Αυστρίας στις 11 Οκτωβρίου 2021, ύστερα από την παραίτηση του Καγκελαρίου Κούρτς.

Έπειτα από λιγότερο από δίμηνο στην καγκελαρία, ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 2 Δεκεμβρίου 2021.

Παραπομπές 
Αυστριακοί καγκελάριοι
Αυστριακοί πολιτικοί
Αυστριακοί διπλωμάτες

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πύργος Διρφύων Εύβοιας

Ο Πύργος Δίρφυος είναι πολύ μικρό ημιορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του όρους Δίρφυς, σε υψόμετρο 332 μέτρα. Απέχει 25 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 27 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Στενής Δίρφυος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Στενή Δίρφυος και την Κάτω Στενή αποτελούν την τοπική κοινότητα Στενής Διρφύος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 2 κάτοικοι.

Σημείωση
Στην νότια Εύβοια και τον Δήμο Κύμης - Αλιβερίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πύργος Κύμης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Φρούριο Ιτζεδίν

Το φρούριο Ιτζεδίν είναι πρώην οχύρωση στην είσοδο του κόλπου της Σούδας, Κρήτη. Κτίστηκε το 1872 από τον Ρεούφ Πασά και πήρε το όνομά του από τον Ιτζεδίν, γιό του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως χώρος φυλάκισης μέχρι το 1974.

Ιστορικά στοιχεία 
Στη θέση του σημερινού φρουρίου είχε κτιστεί μετά το 1646 από τους Οθωμανούς πύργος. Ο πύργος αυτός αντικαταστάθηκε από το σημερινό φρούριο το 1872 από τον Ρεούφ Πασά και πήρε το όνομά του από τον γιό του Σουλτάνου Αβδούλ Αζιζ Ιτζεδίν. Ήταν το κύριο οχυρωματικό έργο του κόλπου της Σούδας. Στη συνέχεια το φρούριο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους, κρατουμένους του κοινού ποινικού δικαίου και θανατοποινίτες. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος φυλακίστηκε για 15 ημέρες στο Ιτζεδίν μετά από μήνυση για εξύβριση. Κατά τη διάρκεια του Κινήματος Παγκάλου το Ιτζεδίν χρησιμοποιήθηκε ως τόπος φυλάκισης αντιφρονούντων. Μετά το τέλος της δικτατορίας το 1926 ο ίδιος ο Θεόδωρος Πάγκαλος φυλακίστηκε στο Ιτζεδίν. Την περίοδο 1930-31 περίπου 40 άτομα φυλακίστηκαν στο Ιτζεδίν λόγω του Ιδιώνυμου.

Οι φυλακές διέκοψαν τη λειτουργία τους κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αλλά επαναλειτούργησαν το 1948, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Στο Ιτζεδίν μεταφέρθηκαν πολιτικοί κρατούμενοι από τη Γυάρο. Το Ιτζεδίν συνέχισε να λειτουργεί ως χώρος φυλάκισης κομμουνιστών και άλλων πολιτικών κρατουμένων μέχρι το τέλος της Δικτατορίας, το 1974. Οι φυλακές ήταν περιώνυμες για τις κακές συνθήκες κράτησης. Στο Ιτζεδίν γίνονταν και εκτελέσεις και το 1972 πραγματοποιήθηκε η τελευταία εκτέλεση στην Ελλάδα. Κατά την Μεταπολίτευση το κτίριο εγκαταλείφθηκε. Το κτίριο έχει εμφανίσει φθορές και έχουν καταρρεύσει τοιχία στον εξωτερικό τοίχο, στο κομμάτι της πυριτιδαποθήκης του φρουρίου και στον τοίχο της δυτικής πλευράς, και τμήμα του διοικητηρίου.

Το φρούριο έχει χρησιμοποιηθεί ως κινηματογραφικό σκηνικό στις ταινίες του «Μέρες του '36», του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, και «Πέτρινα Χρόνια» και «το Τελευταίο Σημείωμα», του Παντελή Βούλγαρη.

Παραπομπές 

Κάστρα της Κρήτης
Φυλακές στην Ελλάδα
Οθωμανικές οχυρώσεις στην Ελλάδα
Ντμίτρι Μουράτοφ

Ο Ντμίτρι Αντρέγιεβιτς Μουράτοφ (ρωσ. Дмитрий Андреевич Муратов, γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1961) είναι Ρώσος δημοσιογράφος, τηλεπαρουσιαστής και πολιτικός, αρχισυντάκτης της ρωσικής εφημερίδας Νόβαγια Γκαζέτα. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2021 από κοινού με τη Μαρία Ρέσσα για «τις προσπάθειές τους να περιφρουρήσουν την ελευθερία της έκφρασης, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη δημοκρατία και τη μακρόχρονη ειρήνη».

Μαζί με αρκετούς άλλους δημοσιογράφους, ο Μουράτοφ συνίδρυσε τη Νόβαγια Γκαζέτα το 1993. Διετέλεσε αρχισυντάκτης της από το 1995 μέχρι το 2017 και εκ νέου από το 2019 μέχρι σήμερα. Η εφημερίδα είναι γνωστή για τα ρεπορτάζ της πάνω σε ευαίσθητα στη Ρωσία θέματα, όπως είναι η κυβερνητική διαφθορά και οι παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Επί αρχισυνταξίας του, ο Μουράτοφ δημοσίευσε άρθρα γραμμένα από τη μετέπειτα δολοφονηθείσα Άννα Πολιτκόφσκαγια, που επέκριναν τη διακυβέρνηση του Βλαντίμιρ Πούτιν. Με τη Νόβαγια Γκαζέτα ο Μουράτοφ βοήθησε να δημιουργηθεί «η μόνη πραγματικά ασκούσα κριτική εφημερίδα με πανεθνική απήχηση στη σημερινή Ρωσία», σύμφωνα με την Επιτροπή για την προστασία των δημοσιογράφων (Committee to Protect Journalists).

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022 ο Μουράτοφ κυκλοφόρησε δύο εκδόσεις της εφημερίδας του, στη ρωσική και την ουκρανική γλώσσα, λέγοντας ότι η εφημερίδα του θα αψηφούσε τους κανονισμούς περιορισμών των ρωσικών ΜΜΕ, που αναφέρουν μόνο την επίσημη πληροφόρηση της κυβερνήσεως για τον πόλεμο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ο Μουράτοφ στον ιστότοπο των Βραβείων Νόμπελ

Ρώσοι δημοσιογράφοι
Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Ρώσοι νομπελίστες
Πολεμικοί ανταποκριτές
Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Λάμαρη Εύβοιας

Η Λάμαρη είναι ημιορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Η Νίκη βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους και τους βόρειους πρόποδες της Δίρφυς σε υψόμετρο 300 μέτρα. Απέχει 46 χλμ. Α.-ΒΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 55 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας (γύρω στο 1714) από κατοίκους που μετοίκησαν από την περιφέρεια Πρέβεζας της Ηπείρου. Ανατολικά του περνάει ο χείμαρρος Λάμαρη που ξεκινάει πριν τους Στρόπωνες και καταλήγει στην Παραλία Χιλιαδού. 

Μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, αναφέρεται επίσημα το 1835 γραμμένη το Λάμαρι να προσαρτάται στον τότε δήμο Ληλαντίων. Το 1919 με το ΦΕΚ 54Α - 11/03/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά του  διορθώθηκε σε Λάμαρη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τους Στρόπωνες, την Αγία Ειρήνη και την Παραλία Χιλιαδού αποτελούν την τοπική κοινότητα Στροπώνων  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 66 κάτοικοι .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η πεζοπορική διαδρομή: Λάμαρη - Χιλιαδού από τον ιστότοπο https://www.infocenterevia.gr/

Πηγές 
Λάμαρη Εύβοιας - Ιστορική και λαογραφική μελέτη (10.268Α), Κοκόνος Ηλία Δημήτριος

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Παναγία Πορταΐτισσα

Η Παναγία Πορταΐτισσα είναι μια ορθόδοξη μικρασιατική εικόνα της Παναγίας στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Προέρχεται από τη Νίκαια της Μικράς Ασίας.

Ιστορικό

Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό αυτής της εικόνας είναι αυτό που φαίνεται να είναι ουλή στο δεξί μάγουλο της Παναγίας ή στο πηγούνι της. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές παραδόσεις για να το εξηγήσουν, αλλά η πιο κοινή από τους ορθόδοξους χριστιανούς είναι ότι η εικόνα μαχαιρώθηκε από στρατιώτη στη Νίκαια κατά την περίοδο της βυζαντινής εικονομαχίας υπό τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829-842). 

Σύμφωνα με τις ιστορικές παραδοσιακές πληροφορίες, η μεγάλη σε μέγεθος εικόνα της Πορταΐτισσας, η οποία φέρει κάτω από τη δεξιά σιαγόνα τραύμα με ξηραμένο αίμα, κτυπήθηκε με το ξίφος ενός Άραβα, ο οποίος ονομαζόταν Ραχάι και ήταν αρχηγός ενός πειρατικού στόλου. Όταν ο στόλος αυτός έπλευσε στη θάλασσα των Ιβήρων, ο Ραχάι έστειλε πειρατές, να κουρσέψουν τη Μονή. Αυτοί όμως δεν μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν την εντολή του αρχηγού τους, διότι εμποδίστηκαν από μία Γυναίκα και γύρισαν στα πλοία τους άπρακτοι. Όταν ο Ραχάι άκουσε τη δικαιολογία των συντρόφων του, τους ονείδισε και αμέσως έτρεξε εναντίον της Μονής κραδαίνοντας το ξίφος του. Όταν είδε την αγία εικόνα της θείας Πορταΐτισσας, με θυμό τη χτύπησε με το ξίφος του. Από την πληγή άρχισε να ρέει άφθονο αίμα, που τον περιέλουσε. Στη θέα του αίματος από το φρικτό θαύμα, άρχισε να τρέμει, και μετανοώντας για την ασέβεια του ζήτησε συγχώρηση. Κατόπιν βαπτίστηκε και έγινε μοναχός και κλαίγοντας για το αμάρτημά του».

Δόθηκε το προσωνύμιο Πορταΐτισσα, επειδή η εικόνα είναι τοποθετημένη στο παρεκκλήσιο της μονής Ιβήρων που ευρίσκεται αριστερά της κεντρικής Πύλης.
Η εικόνα περικλείεται από επένδυση από ασήμι και χρυσό που καλύπτει όλη την επιφάνεια εκτός από τα πρόσωπα.

Παραπομπές

Άγιο Όρος
Παναγία
Μονή Ιβήρων
Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου

Η Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου (αγγλικά:Black Sea Trade and Development Bank, BSTDB) ή Παρευξείνια Τράπεζα, είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που εξυπηρετεί τις έντεκα χώρες ιδρυτικές χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου, έναν περιφερειακό οικονομικό οργανισμό. Υποστηρίζει την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή συνεργασία παρέχοντας δάνεια, εγγυήσεις και κεφάλαια για αναπτυξιακά έργα και εμπορικές συναλλαγές. Υποστηρίζει τόσο δημόσιες όσο και ιδιωτικές επιχειρήσεις στις χώρες μέλη και δεν συνδέει με τη χρηματοδότησή του πολιτικούς οφέλη. Προεδρεύων του ΔΣ διατελεί ο Ντιμίτρι Πάνκιν από τον Ιούλιο του 2018. Εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

Οι στόχοι της τράπεζας περιλαμβάνουν την προώθηση των περιφερειακών εμπορικών δεσμών, τα σχέδια χωρών, τις άμεσες ξένες επενδύσεις, τη στήριξη δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη βιώσιμη ανάπτυξη, με έμφαση στη δημιουργία απασχόλησης στις χώρες-μέλη, διασφαλίζοντας ότι κάθε επιχείρηση είναι οικονομικά υγιής.  Η τράπεζα έχει εγκεκριμένο κεφάλαιο 3.45 δισ. Ευρώ. 

Διέπεται από τη Συμφωνία για την ίδρυση της Τράπεζας Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου, συνθήκη εγγεγραμμένη στα Ηνωμένα Έθνη. Η συμφωνία ετέθη σε ισχύ στις 24 Ιανουαρίου 1997.  Η τράπεζα ξεκίνησε τις επιχειρησιακές της δραστηριότητες τον Ιούνιο του 1999.

Η Moody's Investors Service αξιολογεί την Παρευξείνια Τράπεζα με "A2" μακροπρόθεσμα με σταθερές προοπτικές και η Standard & Poor's την αξιολογεί με "A-" με σταθερές προοπτικές.

Παραπομπές

Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοίΔιεθνείς οργανισμοί με έδρα την ΕυρώπηΤράπεζες
Πλατάνα Μεσσαπίων Εύβοιας

Η Πλατάνα Μεσσαπίων, παλιότερα (για μια σύντομη περίοδο) τα Πλατάνια, είναι ημιορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Διοικητικά στοιχεία 
Η Πλατάνα βρίσκεται στους πρόποδες της Δίρφυς σε υψόμετρο 410 μέτρα, βόρεια του βουνού Προφήτης Ηλίας και νοτιοδυτικά της Στρογγυλής. Απέχει 9 χλμ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσσαπίων και το 1940 να μετονομάζεται σε Πλατάνια. Το 2017 με το ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 το όνομά διορθώθηκε και επανήλθε σε Πλατάνα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Άτταλη Εύβοιας αποτελούν την τοπική κοινότητα Άτταλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 59 κάτοικοι .

Σημείωση
Στην νότια Εύβοια και το δήμο Κύμης-Αλιβερίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλατάνα.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Σοφία Σεϊρλή

Η Σοφία Σεϊρλή (γεννημένη στην Αλεξάνδρεια) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου (διακριθείσα ιδιαιτέρως σε μονολόγους), του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (έλαβε μέρος σε αρκετά τηλεοπτικά σίριαλ), καθώς και καθηγήτρια υποκριτικής και σεναριογράφος. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, εν συνεχεία συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες σε διάφορες Θεατρικές Σκηνές σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά συμμετείχε και σε ανεξάρτητους θιάσους. Ερμήνευσε πολλούς ρόλους της κλασικής και σύγχρονης θεματολογίας, όπως και έργων της ελληνικής λογοτεχνίας.

Τηλεόραση

Παραπομπές 
retrodb.gr

Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες σεναριογράφοι
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μητροπολίτης Καστορίας Καλλίνικος

Ο Μητροπολίτης Καστορίας Καλλίνικος Γεωργάτος (Έδεσσα, 1966) είναι Έλληνας επίσκοπος,  μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας.

Βιογραφία 
Ο κατά κόσμον Νικόλαος Γεωργάτος γεννήθηκε το 1966 στην Έδεσσα της Πέλλας. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Έδεσσα, σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης λαμβάνοντας πτυχίο το 1986. Το 2000 έλαβε πτυχίο Θεολογίας από την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πριν γίνει κληρικός, εργάστηκε αρχικά ως ψυκτικός-μηχανικός, βοηθώντας τον πατέρα του, και ύστερα ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Έδεσσα, στην Κρήτη, στη Δυτική Αττική και στην Αιτωλοακαρνανία (1991-1999). Από το 1995 έως το 1999 εργάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.

Το 1999 εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Καλλίνικος. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και το 2000 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο. Το 2003 έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Από το 2003 έως το 2017 διατέλεσε γραμματέας του ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αμπελακιωτίσσης και το 2017 διορίστηκε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.

Στις 8 Οκτωβρίου 2021 εξελέγη Μητροπολίτης Καστορίας. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 10 Οκτωβρίου 2021 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών και ενθρονίστηκε στην Καστοριά στις 13 Νοεμβρίου 2021.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Έλληνες επίσκοποι
Μητροπολίτες Καστοριάς
Αγοροκόριτσο

Ο όρος αγοροκόριτσο περιγράφει ένα κορίτσι/γυναίκα που παρουσιάζει χαρακτηριστικά ή συμπεριφορές που θεωρούνται τυπικές για αγόρι, όπως η χρήση ανδρικών ενδυμάτων και η ενασχόληση με παιχνίδια και δραστηριότητες που θεωρούνται, τυπικά, περισσότερο ανδρικά. Στην αμερικανική κουλτούρα του 19ου αιώνα, η χρήση της λέξης αγοροκόριτσο αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο κώδικα συμπεριφοράς που επέτρεπε στα νεαρά κορίτσια να ασκούνται, να φορούν ρούχα που θεωρούνταν ανδρικά και να ακολουθούν μια «υγιεινή διατροφή».  Η ιδέα ότι υπάρχουν δραστηριότητες και ρούχα για κορίτσια και ότι υπάρχουν δραστηριότητες και ρούχα για αγόρια, ενισχύεται συχνά από την ιδέα των ρόλων φύλου.

Παραπομπές

[[Κατηγορία:Έμφυλοι ρόλοι]
]Ανδρόγυνο
Δημήτρης Ιατρόπουλος

Ο Δημήτρης Ιατρόπουλος (γενν. Σεπόλια, Αθήνα, 1945) είναι Έλληνας ποιητής , στιχουργός και δοκιμιογράφος. Γιος του κουρέα Κυριάκου Ιατρόπουλου και της μοδίστρας συζύγου του από την Αρκαδία, είναι το δεύτερο παιδί της οικογένειας. Ο κατά 8 έτη μεγαλύτερος αδελφός του απεβίωσε σε ηλικία 41 ετών. Ο Δημήτρης Ιατρόπουλος από νεαρή ηλικία υπήρξε ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, άρχισε να γράφει ποίηση από 8 ετών, ενώ ταξίδεψε σε Σουηδία και Γερμανία. Γνωρίστηκε με σημαντικούς ποιητές και λογοτέχνες, ενώ ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό και με το γυναικείο κίνημα, βραβευθείς για τη συνεισφορά του σε αυτό, από την Αλίκη Γιωτοπούλου – Μαραγκοπούλου. Το 1976 κλείσθηκε (ως προφυλακιστέος για υπόθεση κλοπής αρχαιοτήτων) στις φυλακές Κορυδαλλού για 6 μήνες, έως τη δίκη του, κατά την οποία αθωώθηκε. Συμμετείχε στο έργο «Αγωνιστές της Λευτεριάς» (σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη και Νίκου Μαμαγκάκη). Συνέγραψε τη «Σύγχρονη Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Ποίησης» Ως άνθρωπος και καλλιτέχνης θεωρείται αντισυμβατικός και αμφισβητίας. Σύντροφός του είναι η ζωγράφος Κατερίνα Καραγιάννη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Συνέντευξη του ποιητή στη δημοσιογράφο Δώρα Αποστόλου (κανάλι art)

Έλληνες ποιητές
Αυτόνομη Αισθητήρια Ανταπόκριση Μεσημβρινών

Η  Αυτόνομη Αισθητήρια Ανταπόκριση Μεσημβρινών (Αγγλικά:Autonomous sensory meridian response  ASMR), αποτελεί παραισθησία, μυρμήγκιασμα στην καθομιλουμένη, που αρχίζει συνήθως από τα μαλλιά και επεκτείνεται προς τα κάτω στο πίσω μέρος του λαιμού και στην άνω σπονδυλική στήλη. Κάποιοι το παρομοιάζουν με τη συναισθησία.

Συχνότερα ενεργοποιείται από συγκεκριμένα ακουστικά ή οπτικά ερεθίσματα.

Παραπομπές

Πολιτισμός του διαδικτύουΑισθητικά συστήματαΑντίληψη
Ιντιάνα Τζόουνς (χαρακτήρας)

Ο Δρ. Χένρι Γουάλτον «Ιντιάνα» Τζόουνς,ο Νεώτερος, γνωστός κυρίως ως Ιντιάνα Τζόουνς, (πρωτότυπη γλώσσα: Indiana Jones) είναι ο τιτλοδοτούμενος χαρακτήρας αμερικανικής καταγωγής και ο πρωταγωνιστής του ομώνυμου φρανσαϊζ. Ο Τζορτζ Λούκας δημιούργησε τον χαρακτήρα προς τιμήν των ηρώων δράσης των κινηματογραφικών σειρών της δεκαετίας του 1930. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία του 1981 Οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού, για να εμφανιστεί μετέπειτα και στις ταινίες Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Ναός του Χαμένου Θησαυρού το 1984, Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία το 1989, και Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου το 2008, αν κι εμφανίστηκε πέρα απο τον κινηματογράφο, και στην τηλεόραση, δια μέσω της τηλεοπτικής σειράς The Young Indiana Jones Chronicles, που προβάλλονταν από το 1992 έως το 1996. Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας εμφανίζεται επίσης και σε μυθιστορήματα, κόμικς, βιντεοπαιχνίδια καθώς και σε άλλα μέσα. Ακόμη, εμφανίζεται και σε πολλά αξιοθέατα πάρκων ψυχαγωγίας της Disney, όπως το Indiana Jones Adventure, Indiana Jones et le Temple du Péril και στην ατραξιόν Epic Stunt Spectacular!.

Ο χαρακτήρας απεικονίστηκε κυρίως από τον Χάρισον Φορντ. Έχει επίσης απεικονιστεί από τον Ρίβερ Φίνιξ σε νεαρή ηλικία στην Τελευταία Σταυροφορία, καθώς και στην τηλεοπτική σειρά The Young Indiana Jones Chronicles από τους Κόρι Κάριερ, Σον Πάτρικ Φλάνερι και Τζορτζ Χολ. Οι Doug Lee, David Esch, John Armstrong δάνεισαν τις φωνές τους στον συγκεκριμένο χαρακτήρα για τις ανάγκες βιντεοπαιχνιδιών της LucasArts. 

Ο χαρακτήρας έχει ταυτιστεί με τις εμβληματικές του ιδιότητες (μαστίγιο, καπέλο φεντόρα, σάκα και δερμάτινο μπουφάν), με την πονηρή, πνευματώδης και σαρκαστική αίσθηση του χιούμορ, με την βαθιά γνώση των αρχαίων πολιτισμών και γλωσσών καθώς και με τον φόβο που έχει για τα φίδια.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

 IndianaJones.com – η επίσημη ιστοσελίδα του Ιντιάνα Τζόουνς
 Indiana Jones στο IMDb

Αμερικανοί φανταστικοί χαρακτήρες
Φανταστικοί αρχαιολόγοι
Φανταστικοί καθηγητές
Καβούσι Χανίων

Το Καβούσι (επίσημο: Καβούσιον) είναι οικισμός της Κοινότητος Πλατάνου του Δήμου Κισσάμου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της δυτικής Κρήτης. Βρίσκεται 2 χιλιόμετρα δυτικά του Πλατάνου σε υψόμετρο 100 μέτρων με πανοραμική θέα την παραλία της Φαλάσαρνης.        

Στο Καβούσι Πλατάνου βρίσκεται ο σπηλαιοδής ναός του Αγίου Ιωάννου Ξένου του 13ου αιώνος, οπού βρίσκεται και ο τάφος του Αγίου Ιωάννου του Ξένου.        

Χωριά του νομού Χανίων
Δήμος Κισάμου
Διπλή ιθαγένεια

Τοπικό ή εθνικό νομικό καθεστώς δύναται να δίνει τη δυνατότητα σε ένα φυσικό πρόσωπο να θεωρείται ταυτόχρονα ως υπήκοος ή πολίτης περισσότερων από μία χωρών. Δεν υπάρχει διεθνής σύμβαση που να καθορίζει την υπηκοότητα ή την ιδιότητα του πολίτη ενός ατόμου. Αυτό ορίζεται αποκλειστικά από τους εθνικούς νόμους, οι οποίοι μπορεί να διαφέρουν και να συγκρούονται μεταξύ τους. Η διπλή/πολλαπλή υπηκοότητα προκύπτει από διαφορετικά και όχι απαραίτητα αμοιβαία αποκλειστικά κριτήρια.

Ένα άτομο που έχει διπλή/πολλαπλή υπηκοότητα δικαιούται, γενικά, τα δικαιώματα ιθαγένειας σε κάθε χώρα της οποίας έχει την ιθαγένεια (όπως διαβατήριο, δικαίωμα εισόδου στη χώρα, δικαίωμα διαμονής και εργασίας, δικαίωμα ψήφου κ.λπ.) , αλλά επίσης υπόκειται σε υποχρεώσεις υπηκοότητας (όπως ενδεχόμενη υποχρέωση για στράτευση , υπαγωγή σε φορολογία για παγκόσμιο εισόδημα κ.λπ.). Ορισμένες χώρες δεν επιτρέπουν το καθεστώς της διπλής υπηκοότητας ή το επιτρέπουν μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Ορισμένες χώρες επιτρέπουν την αποποίησή της.

Παραπομπές

Ανθρώπινη μετανάστευσηΙθαγένεια
Βίζα

Η βίζα (από το νεολατινικό charta visa, που σημαίνει "θεωρημένο έγγραφο", κυριολεκτικά: "έγγραφο που το έχουν δει"· στα ελληνικά: θεώρηση ) είναι άδεια υπό όρους που χορηγείται από μία οντότητα σε αλλοδαπό, επιτρέποντάς του να εισέλθει, να παραμείνει ή να αποχωρήσει από αυτήν. Οι βίζες τυπικά μπορεί να περιλαμβάνουν όρια στη διάρκεια της διαμονής του αλλοδαπού, τις περιοχές εντός της χώρας που μπορεί να εισέλθει, τις ημερομηνίες, τον αριθμό των επιτρεπόμενων επισκέψεων ή το δικαίωμα ενός ατόμου να εργαστεί στη συγκεκριμένη χώρα. Οι βίζες συνδέονται με το αίτημα για άδεια εισόδου σε μια επικράτεια και επομένως, στις περισσότερες χώρες, διαφέρουν από την πραγματική επίσημη άδεια εισόδου και παραμονής ενός αλλοδαπού στη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, η βίζα υπόκειται σε άδεια εισόδου από έναν υπάλληλο μετανάστευσης τη στιγμή της πραγματικής εισόδου και μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Τα αποδεικτικά στοιχεία για τη θεώρηση λαμβάνουν συνήθως τη μορφή σφραγίδας που έχει εγκριθεί στο διαβατήριο του αιτούντος ή σε άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο, αλλά μπορεί επίσης να έχει και άυλη, ηλεκτρονική μορφή. Οι αιτήσεις πριν από την άφιξη δίνουν στις χώρες την ευκαιρία να λάβουν υπόψιν τις συνθήκες του αιτούντος, όπως οικονομική ασφάλεια, ο λόγος εισόδου και λεπτομέρειες προηγούμενων επισκέψεων στη χώρα. Μπορεί επίσης να απαιτείται από τους επισκέπτες να υποβληθούν και να περάσουν ελέγχους ασφαλείας ή υγείας κατά την άφιξή τους.

Ορισμένες χώρες απαιτούν επίδειξη και βίζας εξόδου για την έξοδο από τη χώρα.  

Το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί τη μοναδική επικράτεια που δεν ζητά βίζα. Ορισμένες χώρες - όπως της ζώνης Σένγκεν - έχουν συμφωνίες με άλλες χώρες που επιτρέπουν στους πολίτες της άλλης να ταξιδεύουν μεταξύ τους χωρίς βίζα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των τουριστών που χρειάζονται βίζα πριν ταξιδέψουν ήταν στο χαμηλότερο επίπεδο μακράν το 2015.

Παραπομπές

Ανθρώπινη μετανάστευσηΤαξίδιΤουρισμός
Σιδηροδρομικός σταθμός Μπακού

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Μπακού (αζέρικα: Bakı Dəmir Yolu Vağzalı) είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του Μπακού, πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο κέντρο του Μπακού, περίπου 3 χλμ. βορειοανατολικά από τον ιστορικό πυρήνα του Μπακού, την Παλιά Πόλη (İçərişəhər).

Συνδέεται με τον παρακείμενο σταθμό του μετρό «28η Μαΐου» με σήραγγα πεζών. Είναι επίσης ο τερματικός σταθμός του κυκλικού προαστιακού σιδηρόδρομου Μπακού.

Ιστορία 
Το πρώτο κτίριο του σταθμού χρονολογείται από το 1880, με την έναρξη του σιδηροδρομικής γραμμής Μπακού-Τιφλίδας. Η αρχιτεκτονική του πρώτου κτιρίου ήταν στο στιλ της Μαυριτανικής Αναγέννησης. Το 1926, το δεύτερο συγκρότημα σταθμών, ο σταθμός Σαμπουντζού (Sabunchu), σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί τον ηλεκτροκίνητη σιδηροδρομική γραμμή Μπακού-Σαμπουντζού. Η αρχιτεκτονική του δεύτερου κτιρίου είναι επίσης σε στυλ Μαυριτανικής Αναγέννησης. Το 1967, ο σταθμός του μετρό «28η Μαΐου» χτίστηκε και συνδέθηκε με το σταθμό Σαμπουντζού με σήραγγα πεζών. Το 1977, ο σταθμός υπέστη μια σημαντική ανακαίνιση, κατά την οποία χτίστηκε ένα σύγχρονο κτίριο σταθμού, δίπλα στον παλιό σταθμό Σαμπουντζού.

Εικόνες

Δείτε επίσης 

 Azerbaijan Railways
 Σιδηροδρομικές μεταφορές στο Αζερμπαϊτζάν
 Σιδηρόδρομος Μπακού-Τιφλίδας-Καρς

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στο Μπακού
Μπακου
Μεταφορές στο Μπακού
Οικονομία του Μπακού
Κατούνια Εύβοιας

Τα Κατούνια είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Τα Κατούνια βρίσκονται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. ΝΑ. από τη Λίμνη (έδρα δήμου), 76 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα και έχουν υψόμετρο 20 μέτρα. Στα τέλη του 19ου και αρχές 20ου αιω. λειτουργούσαν μεταποιητικές εγκαταστάσεις λευκόλιθου και υπήρχε σκάλα (αποβάθρα) εκφόρτωσης των ορυκτών. Στη σημερινή εποχή λειτουργεί ξενοδοχειακή μονάδα, ενοικιαζόμενα δωμάτια και υπάρχει ένα μικρό ανοιχτό θέατρο όπου διοργανώνονται διεθνείς βραδιές πολιτισμού. Η παραλία τους είναι βοτσαλωτή ενώ έχουν πολλά τρεχούμενα νερά.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1920 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λίμνης. Το 1928 καταργήθηκε και αναφέρεται ξανά το 1981 να απογράφεται στον τότε δήμο Λίμνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Λίμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 7 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Το ανοιχτό θέατρο στον οικισμό Κατούνια από τον ιστότοπο https://www.real.gr/
 Υπολείμματα σκάλας Κατούνια Λίμνη Ευβοίας στο https://www.youtube.com/

Σημείωση 
Στην κεντρική Εύβοια και το Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων ο οικισμός Μύλοι μέχρι το 1954 ονομαζόταν Κατούνια.

Παραπομπές 

Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Χωριά του νομού Εύβοιας
Κάστρο Φεράκλου

Το Κάστρο Φεράκλου, επίσης Φαρακλενόν Κάστρο, είναι ερειπωμένο μεσαιωνικό φρούριο, που βρίσκεται σε ύψος 85 μέτρων με θέα το χωριό Χαράκι στην ανατολική ακτή του νησιού της Ρόδου, Ελλάδα.

Ιστορία 
Το φρούριο χτίστηκε αρχικά στη βυζαντινή εποχή. Καταλήφθηκε από τους Οσπιτάλιους Ιππότες στις 20 Σεπτεμβρίου 1306, αποτελώντας την πρώτη τους κτήση στο νησί που θα γινόταν η βάση τους. Μέχρι το 1408 είχε ερειπωθεί και επισκευάστηκε υπό τους Μεγάλους Μαγίστρους Τζοβάνι Μπατίστα Ορσίνι (1467-76) και Πιερ ντ' Ομπισόν (1476-1503) ως προπύργιο για την προστασία της περιοχής, και ιδιαίτερα για των αγκυροβολίων στις παραλίες στο Χαράκι και την Αγία Αγάθη. Μετά το 1470, οι Οσπιτάλιοι εγκατέλειψαν όλες τις άλλες οχυρώσεις στο νησί, εκτός από τον Φεράκλο, την κοντινή Λίνδο και την πόλη της Ρόδου, οι οποίες με τη σειρά τους ενισχύθηκαν περαιτέρω. Ένα διάταγμα του 1474 όριζε ότι το κάστρο του Φεράκλου ήταν το καταφύγιο των κατοίκων των χωριών Μαλώνα, Σαλία, Καταγρός, Ζηνοδότου και Καμινάρι, όταν υπήρχε κίνδυνος.

Το φρούριο καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1523 μετά από μακρά πολιορκία, λίγους μήνες μετά την κατάληψη της Ρόδου. Οι Οθωμανοί δεν χρησιμοποίησαν το κάστρο και έκτοτε εγκαταλείφθηκε.

Περίγραμμα 
Το φρούριο έχει ακανόνιστη πολυγωνική διάταξη, με περίμετρο τοίχου 680 μέτρα που περιβάλλει έκταση 1.700 τετραγωνικών μέτρων. Το βόρειο και το δυτικό τμήμα χρονολογούνται στους Βυζαντινούς χρόνους, αλλά τα υπόλοιπα είναι προσθήκες ή τροποποιήσεις των Οσπιτάλιων. Μία πύλη και δύο κυλινδρικοί πύργοι σώζονται στο νότιο τμήμα των τειχών, μαζί με μια δεξαμενή στο εσωτερικό.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Φερακλου
Ιπποτοκρατία στη Ρόδο
Φερακλου
Λέοναρντ Μπέιλι

Ο Δρ Λέοναρντ Μπέιλι (Leonard Lee Bailey, Takoma Park, Maryland, ΗΠΑ, 28 Αυγούστου 1942 – Redlands, Καλιφόρνια, 12 Μαΐου 2019) ήταν Αμερικανός ιατρός χειρουργός, ο οποίος συγκέντρωσε το παγκόσμιο επιστημονικό ενδιαφέρον όταν πραγματοποίησε μεταμόσχευση μίας καρδιάς ενός μπαμπουίνου σε ανθρώπινο δέκτη. Απόφοιτος του Κολεγίου Columbia Union, απέκτησε δίπλωμα ιατρικής του Πανεπιστήμιου Ιατρικής Loma Linda (1969). Ενώ εργαζόταν στο Νοσοκομείο Παίδων του Τορόντο τη δεκαετία του ’70, ο Μπέιλι παρατήρησε ότι πολλά παιδιά πέθαιναν εξαιτίας συγγενών καρδιοπαθειών. Το 1976 αποφάσισε να επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο Loma Linda ως αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής. Εκεί, πραγματοποίησε περισσότερες από 200 πειραματικές μεταμοσχεύσεις καρδιάς σε νεαρά θηλαστικά, με σκοπό να διαπιστώσει εάν κάτι ανάλογο θα ήταν εφικτό να γίνει σε άνθρωπο. Στις 26 Οκτωβρίου του 1984 ο Μπέιλι και η ιατρική του ομάδα επιχείρησε την πρώτη στα χρονικά μεταμόσχευση καρδιάς πιθήκου σε ένα θηλυκό νήπιο, ενέργεια που προκάλεσε αντιδράσεις ως ανήθικη, όσο και υποστηρίχθηκε από πολλές πλευρές. Το μωρό απεβίωσε έπειτα από 21 ημέρες, ωστόσο η περίπτωσή της συζητείται έως και σήμερα, ενώ ο ιατρός αναγνωρίσθηκε, έκτοτε, ως αυθεντία σε παιδιατρικές επεμβάσεις μεταμοσχεύσεων και εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς. Ο Μπέιλι πέθανε σε ηλικία 76 ετών, από γενικευμένο καρκίνο τραχήλου.

Παραπομπές

Μπειλι Λεοναρντ
Πίτερ Κάλεν

Ο Πίτερ Κλείβερ Κάλεν, ευρύτερα γνωστός ως Πίτερ Κάλεν(γεννημένος στις 28 Ιουλίου 1941) είναι ένας Καναδός ηθοποιός. Είναι ο πιό γνωστός ως η φωνή του Optimus Prime στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων Transformers του 1980, καθώς και στις περισσότερες άλλες ενσαρκώσεις του συγκεκριμένου χαρακτήρα. Επίσης, έχει δανείσει την φωνή του και σε πολλούς άλλους χαρακτήρες σε δημοφιλή μέσα, όπως ο Eeyore στο franchise Γουίνι το Αρκουδάκι, ο Monterey Jack στο Chip 'n Dale Rescue Rangers , η πρώτη φωνή του KARR στο Knight Rider και οι φωνητικές ερμηνείες του τίτλου στο Predator . Το 2007, ο Cullen επέστρεψε στον ρόλο του Optimus Prime στην σειρά Transformers, ξεκινώντας από την πρώτη ταινία ζωντανής δράσης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
 
 

Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Καναδοί ηθοποιοί
Καναδοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Βαρθολομαίος

Ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου Βαρθολομαίος (κατά κόσμον: Δημήτριος Αντωνίου-Τριανταφυλλίδης) (Θεσσαλονίκη, 1969), είναι Έλληνας επίσκοπος,  μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου.

Βιογραφία 
Ο κατά κόσμον Δημήτριος Αντωνίου-Τριανταφυλλίδης, γεννήθηκε το 1969 στη Θεσσαλονίκη. Αφού περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Θεσσαλονίκη, φοίτησε στο Εκκλησιαστικό Λύκειο Λαμίας. Στη συνέχεια, σπούδασε θεολογία, λαμβάνοντας πτυχίο από την Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Διάκονος, χειροτονήθηκε το 1992, και πρεσβύτερος (λαμβάνοντας και το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη) το 1994, από τον ε­πίσκοπο Τράλ­λε­ων Ι­σίδωρο. Από το 1995 έως και την εκλογή του, υπηρέτησε ως εφημέριος και ως προϊστάμενος του ιστορικού Ι­ε­ρού Να­ού Με­τα­μορ­φώ­σε­ως του Σω­τή­ρος Αθηνών στην Πλάκα. 

Παράλληλα, από το 2001 υ­πη­ρέτησε στην Ιε­ρά Σύ­νο­δο της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος, ως Δι­ευ­θυν­τής του Γρα­φεί­ου Ε­πι­κυ­ρώ­σε­ων και Γραμ­μα­τεύς των Ει­δι­κών Συ­νο­δι­κών Ε­πι­τρο­πών Πο­λι­τι­στι­κής Ταυ­τό­τη­τος και Α­κα­δη­μί­ας Εκ­κλη­σι­α­στι­κών Τε­χνών, κα­θώς και ως Μέ­λος της Υ­πο­ε­πι­τρο­πής Καλ­λι­τε­χνι­κών Εκ­δη­λώ­σε­ων της Ι­ε­ράς Συ­νό­δου της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος. Ως αρχιμανδρίτης, εκπροσώπησε την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος σε εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, έχει συμμετάσχει ως Εισηγητής και Σύνεδρος σε Συνέδρια και αρθρογραφεί στον ημερήσιο Τύπο.

Στις 8 Οκτωβρίου 2021, εξελέγη Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 16 Οκτωβρίου 2021, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αθηνών.

Παραπομπές 

Έλληνες ιεράρχες
Έλληνες επίσκοποι
Μητροπολίτες Πολυανής και Κιλκισίου
Φούρνοι Εύβοιας

Οι Φούρνοι είναι πεδινός ακατοίκητος οικισμός στην βόρεια Εύβοια και τη Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση περίπου 4 χλμ. Α. (οδικά) από το Μαντούδι, 28 χλμ. Α. από την Λίμνη (έδρα του δήμου) και 60 χλμ. ΒΑ. από την Χαλκίδα. Πρόκειται για το βιομηχανικό συγκρότημα και τις εγκαταστάσεις έμψησης λευκόλιθου της πρώην εταιρείας Σκαλιστήρη που είναι σε υψόμετρο 29 μέτρων περιτριγυρισμένο από δασωμένους όγκους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά στο ΦΕΚ 28Α - 08/02/1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κηρέως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Μαντούδι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαντουδίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κηρέως του Δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Εγκρίθηκε η ΒΙΠΕ στους Φούρνους Μαντουδίου από τον Ευβοϊκό τύπο.
 Ο λευκόλιθος δίνει ανάσα στο Μαντούδι της Εύβοιας από τον ιστότοπο https://www.tovima.gr/ 
 ΒΙΟΜΑΓΝ Α.Ε. - Μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο συγκρότημα Φούρνων Μαντουδίου

Παραπομπές

Χωριά του νομού Εύβοιας
Δήμος Καρύστου
Αττικόψαρο

Το αττικόψαρο ή Ντάσκα Μαραθώνα (επιστημονική ονομασία: Pelasgus marathonicus) είναι ενδημικό ψάρι της Αττικής και της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας. Ανήκει στην οικογένεια των Κυπρινίδων.

Οικολογία 
Το είδος εμφανίζει έντονο λιμνόφιλο χαρακτήρα και δεν συχνάζει σε ρέοντα ύδατα. Είναι μικροφάγο και τρέφεται με φυτικά υπολείμματα ή μικροπλαγκτόν, που βρίσκει στο περιβάλλον του. Επιβιώνει σε μικρούς απομονωμένους πληθυσμούς σε πηγές με καθαρά νερά και πλούσια υδροχαρή βλάστηση, όπου βρίσκει και την τροφή του και ολοκληρώνει την αναπαραγωγή του. Η βιολογία του είναι άγνωστη.

Εξάπλωση και πληθυσμός 
Το αττικόψαρο έχει ευρεία ασυνεχή εξάπλωση, από την Αττική έως τη Μαγνησία. Αυτό οφείλεται κυρίως στο μικρό μέγεθός του και κατά συνέπεια στα μικρής έκτασης ενδιαιτήματα που απαιτεί. Συγκεκριμένα, το είδος εξαπλώνεται στα εξής μέρη: εντός Αττικής στη Μακαρία πηγή, στο Κάτω Σούλι Μαραθώνα, στον Ερασίνο Ποταμό, στο ρέμα Χελιδονούς και στον Κηφισό Ποταμό. Στον τελευταίο, μάλιστα, το είδος θεωρούνταν εξαφανισμένο από το 1971, αλλά ανακαλύφθηκε εκ νέου τον Ιούλιο του 2013. Βοιωτία: Ασωπός, Βοιωτικός Κηφισός, Υλίκη. Φθιώτιδα: Πηγή Σκορπιονερίου Αταλάντης, ανώνυμες πηγές στα Καμένα Βούρλα και στις Θερμοπύλες, σύστημα Σπερχειού, πηγές πεδιάδας Σπερχειού (π.χ. Κομποτάδες, Μεξιάτες, Αγία Παρασκευή κλπ). Μαγνησία: Σύστημα Χολορέματος Αλμυρού. Συνολικά έχουν καταμετρηθεί εννέα υποπληθυσμοί, ενώ πιστεύεται ότι υπάρχουν ή υπήρξαν περισσότεροι. Επομένως το είδος εμφανίζει έντονο κατακερματισμό. Οι διάσπαρτοι αυτοί υποπληθυσμοί εξαπλώνονται σε ευρύ χώρο κατανομής και γενικά θεωρούνται ολιγάριθμοι. Γενικά, ο πληθυσμός του αττικόψαρου εμφανίζει μείωση εξαιτίας της καταστροφής των ενδιατημάτων του.

Απειλές 
Στο εύρος της εξάπλωσής του το είδος αντιμετωπίζει πληθώρα απειλών, πολλές από τις οποίες αποδείχτηκαν μοιραίες για ορισμένους υποπληθυσμούς. Έτσι ο υποπληθυσμός του ρεύματος της Χελιδονούς στην Αττική (Στεφανίδης, προφορική πληροφορία 1970) έχει μάλλον εξαφανιστεί, εξαιτίας της αστικής επέκτασης και της ρύπανσης. Ο υποπληθυσμός αυτός ήταν ο μοναδικός σε υδροκρίτη που εκβάλλει στον Σαρωνικό και ενδεχόμενα συνδεόταν με άλλους υποπληθυσμούς του Κηφισού και του Ιλισού, που εξαφανίστηκαν κατά τη ραγδαία αστικοποίηση της Αθήνας. Στην Βραυρώνα το ψάρι συνεχίζει να υφίσταται, παρά τις αντίξοες συνθήκες. Το ίδιο, ενδεχόμενα, και ο πληθυσμός της Μακαρίας πηγής, στο Κάτω Σούλι Μαραθώνα (Οκτώβριος 2004). Ο υποπληθυσμός του Ασωπού μάλλον έχει εξαφανιστεί εξαιτίας της έντονης ρύπανσης, ενώ ο υποπληθυσμός της πηγής Κομποτάδων Λαμίας εξαιτίας της τσιμεντοποίησης της πηγής. Ορισμένοι υποπληθυσμοί στα Καμένα Βούρλα και αλλού έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας της αφαίρεσης του νερού ή και της ρύπανσής του.

Παραπομπές 

Κυπρινίδες
Κυπρινόμορφα
Ψάρια γλυκών υδάτων
Σχεδόν απειλούμενα είδη
Είδη που κινδυνεύουν άμεσα με αφανισμό (CR)
Μιχαήλ Κάσιαλος

Γεννήθηκε το 1885 στο χωριό Άσσια της Κύπρου.

Ήταν ναΐφ ζωγράφος και θεωρείται ο Θεόφιλος της Κύπρου.

Από μικρό έμαθε την τέχνη της αγιογραφίας. Σε ηλικία 13 ετών έμαθε το επάγγελμα του παπουτσή, παράλληλα είχε μάθει και την τέχνη της κεραμικής. Σε ηλικία 70 ετών ασχολήθηκε αποκλειστικά με την ζωγραφική. Έμπνευση του ήταν καθημερινή ζωή των αγροτών, αλλά και θέματα όπως γλέντια εκκλησιαστικές εορτές και διάφορα επαγγέλματα.

Το 1974 κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής ο Κάσιαλος βρίσκονταν στο χωριό του και ζωγράφιζε την Εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Τούρκοι στρατιώτες τον απείλησαν και τους έδωσε όσα χρήματα είχε, την επόμενη μέρα ξαναπήγαν αλλά δεν βρήκαν τίποτα με αποτέλεσμα να του σπάσουν και τα δύο πόδια.

Με μέλη της οικογένειας του έμεινε για μια βδομάδα εγκλωβισμένος, όταν διέφυγαν ο γέρος Κάσιαλος δεν άντεξε της κακουχίες και πέθανε στην Λάρνακα στις 31 Αυγούστου 1974.

Παραπομπές

Πηγές
 http://www.polignosi.com/cgibin/hweb?-A=5282&-V=limmata