Ρουσουντάν της Γεωργίας

Η Ρουσουντάν () (περ. 1194–1245), μέλος της δυναστείας των Βαγρατιδών, κυβέρνησε ως βασίλισσα της Γεωργίας το 1223–1245.

Ζωή 
Κόρη της βασίλισσας Τάμαρ της Γεωργίας από τον Δαβίδ Σοσλάν, διαδέχθηκε τον αδελφό της Γεώργιο Δ΄ στις 18 Ιανουαρίου 1223.  Ο πρόωρος θάνατος του Γεωργίου  σηματοδότησε την αρχή του τέλους της Χρυσής Εποχής της Γεωργίας. Η Ρουσούνταν δεν μπόρεσε να συντηρήσει ό,τι απέκτησε η μητέρα και ο αδελφός της. Ήταν γνωστή ως μία όμορφη γυναίκα αφιερωμένη στην ευχαρίστηση, της οποίας το χέρι ζητούσαν οι μουσουλμάνοι γείτονές της. Σε μουσουλμανικές πηγές, όπως η Άτα-Μαλίκ Γιουβάνι, η Ρουσουντάν ήταν γνωστή ως Qiz-Malik, από το τουρκικό qiz, "κορίτσι" και το αραβικό malik, "βασιλιάς". 

Το φθινόπωρο του 1225, η Γεωργία δέχθηκε επίθεση από τον σατράπη της Χορασμίας Τζαλάλ αντ-Ντιν Μινγκμπούρνου, τον οποίο καταδίωξαν οι Μογγόλοι. Οι Γεωργιανοί υπέστησαν πικρή ήττα στη Μάχη του Γκάρνι και η βασιλική αυλή με τη βασίλισσα Ρουσούνταν μετακόμισε στο Κουτάισι, όταν η πρωτεύουσα της Γεωργίας, η Τιφλίδα, πολιορκήθηκε από τον στρατό της Χορασμίας. Ένα χρόνο αργότερα, ο Τζαλάλ αντ-Ντιν κατέλαβε την Τιφλίδα στις 9 Μαρτίου 1226. Οι πολίτες πολέμησαν με θάρρος και πάνω από 100.000 έχασαν τη ζωή τους όταν η πόλη έπεσε. Οι ηττημένοι Γεωργιανοί διατάχθηκαν να αλλάξουν θρησκεία και να γίνουν Μουσουλμάνοι, αλλά αρνήθηκαν και σχεδόν ολόκληρος ο πληθυσμός της Τιφλίδας σφαγιάστηκε. Τον Φεβρουάριο του 1227, οι Γεωργιανοί επωφελήθηκαν από τις αποτυχίες του Τζαλάλ αντ-Ντιν στην Αρμενία, και επανακατέλαβαν την Τιφλίδα, αλλά σύντομα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη - την οποία οι ίδιοι είχαν κάψει στη μάχη τους με τις δυνάμεις κατοχής. Η Ρουσούνταν έκανε μία συμμαχία με τους γειτονικούς Σελτζούκους ηγέτες του Ρουμ και του Αλάτ, αλλά οι Γεωργιανοί διώχθηκαν από τον στρατό της Χορασμίας στη Μάχη του Μπολνίσι, πριν φτάσουν οι σύμμαχοι τους (1228).

Οι Χοράσμιοι αντικαταστάθηκαν από τους Μογγόλους. Κατέλαβαν τη Γεωργία το 1235. Κατεστραμμένη και λεηλατημένη από τις επιδρομές του Τζελάλ αντ-Ντιν, η Γεωργία παραδόθηκε χωρίς καμία σοβαρή αντίσταση. Μέχρι το 1240 όλη η χώρα ήταν κάτω από τον ζυγό της Μογγολίας. Αναγκασμένη να αποδεχτεί την κυριαρχία του Μογγόλου Χάνου το 1242, η Ρουσούνταν έπρεπε να καταβάλει ετήσιο αφιέρωμα 50.000 χρυσών κομματιών και να υποστηρίξει τους Μογγόλους με έναν γεωργιανό στρατό.

Φοβούμενη ότι ο ανιψιός της Ντέιβιντ θα διεκδικούσε το θρόνο, η Ρουσούνταν τον κράτησε κρατούμενο στην αυλή του γαμπρού της, του σουλτάνου Καϋχοσρόη Β' και έστειλε τον γιο της Ντέιβιντ στην αυλή της Μογγολίας για να πάρει την επίσημη αναγνώρισή του ως προφανής κληρονόμος. Πέθανε το 1245, περιμένοντας ακόμα να επιστρέψει ο γιος της.

Γάμος και παιδιά 
Παντρεύτηκε το 1224 με τον Σελτζούκο πρίγκιπα Γκίας αντ-Ντιν, εγγονό του Κιλίτζ Αρσλάν Β΄' που έγινε Χριστιανός πριν τον γάμο του. Ήταν οι γονείς του Δαβίδ ΣΤ' της Γεωργίας και μίας κόρης με το όνομα Ταμάρ, που παντρεύτηκαν τον ξάδερφό της, τον σουλτάνο Καϋχοσρόη Β' και μετά το θάνατό του το 1246, τον Περβάνη ως μία από τις προϋποθέσεις του ειρηνευτικού διακανονισμού.

Δείτε επίσης 
 Λίστα Γεωργιανών Βασιλέων
 Μπαγκράτι

Παραπομπές

Βιβλιογραφικές αναφορές 
 

Οίκος των Βαγρατιδών
Βασιλείς της Γεωργίας