joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιαροσλάβ του Τβερ

Ο Γιαροσλάβ Γ΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσ. Ярослав Ярославич (1230 - 1271) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τβερ ήταν ο 1ος πρίγκιπας του Τβερ (1247-71), 10ος μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1263-71) και πρίγκιπας του Νόβγκοροντ (1255-56, 66-67). Μαζί με τον γιο του μεθόδευσαν τον μετασχηματισμό του Τβερ από άσημη κώμη σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα εξουσίας της Μεσαιωνικής Ρωσίας. Όλοι οι επόμενοι δούκες του Τβερ είναι απόγονοί του.

Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και της Φεντόσια (Θεοδοσίας) Ιγκόρεβνας. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι. Το 1247, αν και ακόμη ανήλικος, έλαβε από τον θείο του την κώμη του Τβερ.

Το 1252 ο Γιαροσλάβ και ο τριτότοκος αδελφός του Αντρέι Β΄ μέγας δούκας τού Βλαντίμιρ κατέλαβαν την πρωτεύουσα του Αλεξάνδρου, την Περεσλάβλ-Ζαλέσκυ. Ο Αλέξανδρος με τη βοήθεια των Τατάρων την ανακατέλαβε, αιχμαλώτισε τα παιδιά εκείνου καί άφησε τη μητέρα τους ως θύμα του πολέμου. Ο Γιαροσλάβ διέφυγε στη Λαντόγκα, όπου οι κάτοικοι τού Νόβγκοροντ τον κάλεσαν να διαδεχθεί τον Αλέξανδρο ως στρατιωτικός διοικητής τους. Το 1258 επισκέφθηκε την πρωτεύουσα του χάνου, την πόλη Σαράι και δύο έτη μετά οδήγησε τον στρατό του Νόβγκοροντ ενάντια στους Τεύτονες Ιππότες.

Το 1263 απεβίωσε ο Αλέξανδρος Νιέφσκι και ο Γιαροσλάβ διαφώνησε με τον Αντρέι για το ποιος θα είναι ο επόμενος μέγας δούκας. Μετέβησαν στη Χρυσή Ορδή για διαιτησία, η οποία ήταν ευνοϊκή προς τον Γιαροσλάβ. Ωστόσο ο Αντρέι εγκαταστάθηκε στο Νόβγκοροντ και νυμφεύτηκε την κόρη ενός τοπικού βογιάρου. Επίσης διάφορες μερίδες Νοβγκοροντιανών προσπάθησαν να αναδείξουν μέγα πρίγκιπα τον νεότερο αδελφό του Βασίλι Κοστρομά ή τον γιο τού Αλεξάνδρου, τον Ντμίτρι του Πρεσλάβλ.

Το 1270 οι στρατοί τριών πριγκίπων στάθηκαν για μία εβδομάδα κοντά στην πόλη Στάραγια Ρούσα, έτοιμοι για μάχη. Όμως ο μητροπολίτης κατάφερε να τους συμφιλιώσει. Ο Γιαροσλάβ, παραδίδοντας το Νόβγκοροντ στον ανιψιό του, τον συνόδευσε ως το Σαράι. Απεβίωσε κατά την επιστροφή του στο Τβερ στις 9 Σεπτεμβρίου 1271 και τον διαδέχθηκε στο Τβερ ο πρωτότοκος γιος του Σβιατοσλάβ και μετά ο άλλος γιος του Μιχαήλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και μετά την Ξένια των Ρουρικιδών, κόρη του Γιούρεβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα της Ταρούσα, η οποία έγινε μοναχή και μετά αγία. Είχε τέκνα:
 Γιαροσλάβ απεβ. 1285, πρίγκιπας του Τβερ.
 Μιχαήλ Α΄ 1271-1318, μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ.

Πηγές

Helmet of Prince Yaroslav

Ρουρικίδες
Κατάλογος συντομογραφιών ζωνών ώρας

Αυτός είναι ένας κατάλογος συντομογραφιών ζωνών ώρας.

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος της βάσης δεδομένων ζώνης ώρας
 Κατάλογος στρατιωτικών ζωνών ώρας
 Κατάλογος ζωνών ώρας

Παραπομπές

Σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 http://www.timegenie.com/timezones.php 
 https://archive.is/20100611201346/http://hydra.nac.uci.edu/indiv/ehood/MHonArc/doc/resources/timezones.html
 http://de.tikiwiki.org/xref-BRANCH-1-9/nav.html?lib/Date/TimeZone.php.source.html%5Bpermanent+dead+link%5D
 http://lists.lysator.liu.se/pipermail/pike-devel/2002-September/000252.html 
 http://www.timeanddate.com/library/abbreviations/timezones/
 http://www.timetemperature.com/abbreviations/world-time-zone-codes.shtml

Ζώνες ώρας
Μιχαήλ Χορόμπριτ

O Μιχαήλ Γιαροσλάβιτς ο Γενναίος, ρωσ. Михайл Ярославич Хоробрит [προφέρεται: Χορόμπριτ] (απεβ. 15 Ιανουαρίου 1248) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1248) και πρίγκιπας της Μόσχας (1246-48).

Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και της Φεντοσία (Θεοδοσίας) των Ρουρικιδών, κόρης τού Ιγκόρ Γκλεμπόβιτς πρίγκιπα του Ριανζάν. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι.

Το 1248 κατέλαβε το Βλαντίμιρ και εκτόπισε τον θείο του Σβιατοσλάβ Γ΄ μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Ο θείος του διέφυγε στο Γιούριεβ-Πόλσκι. 

Πολεμώντας με τους Ταουτβίλας και Γκεντιβίντας, ανιψιούς τού Μιντάουγκας βασιλιά της Λιθουανίας, στη μάχη της Πρότβα, σκοτώθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1248.

Οικογένεα
Γιος του ήταν ο:
 Μπορίς.

Πηγές
 Fennel, John (1983). The Crisis of Medieval Russia, 1200-1304. Longman History of Russia. p. 103. ISBN 0-582-48150-3.; Lavrentevskaia Letopis (PSRL 1) (Leningrad: ANSSSR, 1927), 471.

Ρουρικίδες
Ντμίτρι του Σούζνταλ

Ο Ντμίτρι Κωνσταντίνοβιτς (ρωσ.: Дми́трий Константи́нович, ο λεγόμενος μονόφθαλμος, 1322 - 5 Ιουνίου 1383) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Σούζνταλ και του Νίζνι-Νόβγκοροντ. Κυριάρχησε στην πολιτική κατά την ανηλικιότητα τού γαμπρού του Ντμίτρι Ντονσκόι πρίγκιπα της Μόσχας. Ο κλάδος που ανήκει, των Σουίσκι, έλαβε το όνομά του από τον γιο του Βασίλι Κιρντιάπα.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Κωνσταντίν, γιου του Βασίλι, γιου του Αντρέι Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Ο Αντρέι ήταν γιος του Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ και αυτός με τη σειρά του γιος τού Βσέβολοντ Γ΄ του πολύτεκνου.

Κληρονόμησε το Σούζνταλ το 1359 και το Νίζνι-Νόβγκοροντ το 1365. Καθώς οι ανατολικές περιοχές του ήταν συνεχώς εκτεθειμένες στις επιθέσεις των Τατάρων, η πολιτική του προς αυτούς ήταν συμφιλιωτική κυρίως. Μετά από κάποια εξέγερση με τον Ντμίτρι της Μόσχας, ο χάνος της Χρυσής Ορδής τον εγκατέστησε μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Κατά τη διακυβέρνησή του φιλονικούσε κατ' επανάληψη με τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ για τις επιδρομές των πειρατών της πόλης τους. Αυτοί λεηλατούσαν την πρωτεύουσά του και τις αγορές των Τατάρων στον Βόλγα.

Τρία έτη μετά εκθρονίστηκε και έπρεπε να κάνει ειρήνη με τον Ντμίτρι, παντρεύοντας την κόρη του Ευδοξία με αυτόν. Ενώνοντας τον στρατό του με του Ντμίτρι, οδήγησε μία συμμαχική επίθεση στους Βουλγάρους του Βόλγα και στη Μορντοβία. Το 1377 οι συμμαχικοί στρατοί ηττήθηκαν από τους Τατάρους στον ποταμό Πιάνα, διότι -όπως αναφέρει ο χρονικογράφος- ήταν πολύ μεθυσμένοι για να πολεμήσουν. Πάντως το 1382 ο Ντμίτρι Κωνσταντίνοβιτς πήρε το μέρος του Τόκταμις χαν στην κατάληψη της Μόσχας και έστειλε τους γιους του να υπηρετήσουν τον Ταταρικό στρατό.

Οικογένεια
Είχε τέκνα:
 Ευδοξία απεβ. 1407, παντρεύτηκε τον Ντμίτρι Ντονσκόι μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας.
 Βασίλι Κιρντιάπα π. 1350-1403, πρίγκιπας του Σούζνταλ. Είχε γιο τον Γιούρι, που είχε γιο τον Βασίλι, που είχε γιο τον Μιχαήλ, που είχε γιο τον Αντρέι, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Βασίλειο Δ΄ Σουίσκι τσάρο της Ρωσίας.
 Συμεών απεβ. 1402. Είχε γιο τον Βασίλι, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Μπορίς, που είχε γιο τον Αλεξάντρ, που είχε κόρη την Ευδοξία, που είχε γιο τον Φιλάρετο Ρομάνοβ Πατριάρχη της Μόσχας, που είχε γιο τον Μιχαήλ Α΄ Ρομάνοβ τσάρο τη Ρωσίας.

Πηγές
 Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian). 1906.

Ρουρικίδες
Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια

Η Μαρίνα Ρικόλφι-Ντόρια (Marina Ricolfi-Doria, 12 Φεβρουαρίου 1935 -) είναι Ελβετίδα σκιέρ θαλάσσης και η σύζυγος του Βιτόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας, γιου του τελευταίου βασιλιά της Ιταλίας Ουμβέρτου Β΄.

Βιογραφία
Η Μαρίνα γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1935 στην Γενεύη, κόρη του Ελβετού κολυμβητή Ρενέ Ίταλο Ρικόλφι-Ντόρια και της Ίρις Μπενβενούτι, ιδιοκτήτρια ελβετικής εταιρείας μπισκότων. Έχει τρεις αδελφές την Σίλβια, την Νίνα και την Άλντα, και ένα αδελφό τον Ντόμινικ.

Αγωνίστηκε τρεις φορές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκι θαλάσσης το 1953, το 1955 και το 1957. Το 1955 πήρε χρυσό μετάλλιο στα tricks και το 1957 πήρε χρυσό και στα δύο σλάλομ και τα tricks, καθιστώντας έτσι στις καλύτερες παγκόσμιες πρωταθλήτριες. Έχει κερδίσει τέσσερις συνολικούς τίτλους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάθε χρόνο από το 1953 έως το 1956, και πήρε πέντε ή περισσότερα συνολικούς Ελβετικούς εθνικούς τίτλους.

Το 1991, συμπεριλήφθηκε στο Hall of Fame της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκι θαλάσσης, ως η «καλύτερη γυναίκα σκιέρ της Ευρώπης της πρώτης δεκαετίας του διεθνούς αγωνίσματος». Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1960.

Το 1960 γνώρισε τον σύζυγό της Βιτόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας στο Société Nautique de Genève. Παντρεύτηκαν σε μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στην Τεχεράνη το φθινόπωρο του 1971. Μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί:
τον Εμανουέλε Φιλιμπέρτο Ουμβέρτο Ρεζά Κύρο Ρενέ Μάριο (1972-), παντρεύτηκε την Κλοτίλντε Κουρώ. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Το 2002 έφυγαν από την Ελβετία, καθώς επετράπη στον Βιτόριο Εμανουέλε να επιστρέψει στην πατρίδα του, όπου ζουν μόνιμα στην Ιταλία.

Τιμητικές διακρίσεις
  Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου (Οίκος της Σαβοΐας).
  Ντάμα Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αγίου Πέτρου του Τσέτινγιε (Βασιλικός Οίκος του Μοντενέγκρο).
  Ντάμα Μεγαλόσταυρου της Δικαιοσύνης του Ιερού Στρατιωτικού Κωνσταντινικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου (Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών).
  Ντάμα της Τιμής και της Αφοσίωσης του Τάγματος της Μάλτας
  Αναμνηστικό Μετάλλιο για την 2500η Επέτειο της Αυτοκρατορίας του Ιράν (Αυτοκρατορία του Ιράν, 14/10/1971).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Official Website of the Royal House of Savoy

Παραπομπές 

Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Ιταλίας
Πριγκίπισσες της Νάπολης
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Δούκισσες της Σαβοΐας
39η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 39η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα, K. 543 είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που ολοκληρώθηκε στις 26 Ιουνίου 1788. Θεωρείται η πρώτη από το σετ των τελευταίων τριών συμφωνιών του. Η πρεμιέρα της εν λόγω συμφωνίας είναι άγνωστη. Ωστόσο, η πρώτη καταγεγραμμένη φορά που εκτελέστηκε ήταν το 1792, βάσει του Ίβαν Άντερσβιτς.

Η Συμφωνία είναι χωρισμένη σε τέσσερα μέρη: Ι) Adagio, 3/4, II) Andante con moto σε λα ύφεση μείζονα, 2/4, ΙΙΙ) Menuetto (Allegretto), 3/4 και IV) Allegro, 2/4. Η συμφωνία γράφτηκε για φλάουτο, 2 κλαρινέτα, φαγκότο, κόρνα, τρομπέτες, τυμπάνια και έγχορδα. Η μέση διάρκεια εκτέλεσής της ανέρχεται περίπου στα 30 λεπτά.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παρτιτούρα και ανάλυση, στα γερμανικά, της 39ης Συμφωνίας

Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Συνθέσεις του 1788
Ακγιάκα (Καρς)

Η Ακγιάκα (οθωμανικά τουρκικά: شوره کل, Şoregil ή Şöregel, ) είναι επαρχία του Νομού Καρς στην ανατολική Τουρκία, και παίρνει το όνομά του από τη μικρή πόλη που είναι η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας. Βρίσκεται στα σύνορα της Τουρκίας με την Αρμενία. Ο οικισμός ονομαζόταν Σουρεγκέλ μέχρι το 1922 και Κιζιλτσακτσάκ μεταξύ του 1922 και του 1961. Ήταν επίσης επαρχία μεταξύ 1922-1926 και δήμος στην επαρχία Αρπατσάι το 1926-1988. Ο δήμος Ακγιάκα ιδρύθηκε το 1972. Ο πληθυσμός ήταν 2.273 κάτοικοι το 2010.

Η Ακγιάκα είναι συνοριακής διέλευσης επί της σιδηροδρομικής γραμμής στην Αρμενία, η οποία δυστυχώς έχει κλείσει από το 1993. Η διαδρομή D-060 από το Καρς βρίσκεται δίπλα στο σιδηρόδρομο που οδηγεί στα σύνορα.

Παραπομπές 

Πόλεις της Τουρκίας
Γεώργιος Βαλέττας

Ο Γεώργιος Βαλέττας ήταν Έλληνας στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως διοικητής μεραρχίας και κατόπιν επιτελάρχης της Στρατιάς Μικράς Ασίας κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1870. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, αποφοιτώντας ως ανθυπολοχαγός του Μηχανικού τον Αύγουστο του 1891. Έγινε καθηγητής στην ίδια σχολή, πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, και το 1916 ήταν επιτελάρχης του Δ΄ Σώματος Στρατού με έδρα την Καβάλα. Ακολούθησε την αιχμαλωσία του Δ΄ Σώματος στο Γκέρλιτς, όπου πέρασε το υπόλοιπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 

Αποκαταστάθηκε στην ενεργό υπηρεσία μετά τη νίκη της φιλοβασιλικής Ηνωμένης Αντιπολίτευσης στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ως διοικητής της 2ης Μεραρχίας Πεζικού στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Το Μάιο του 1922, όταν ο αντιστράτηγος Γεώργιος Χατζανέστης ανέλαβε την ηγεσία της Στρατιάς Μικράς Ασίας, ο Βαλέττας έγινε επιτελάρχης της στρατιάς, κατέχοντας το πόστο κατά τη διάρκεια της καταστροφικής μάχης στο Τουμλού Μπουνάρ και την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου. Τον Οκτώβριο του 1922 αποσύρθηκε από το στράτευμα με το βαθμό του υποστρατήγου.

Πηγές

Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Σκιτς

Το Σκιτς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Κολενόβιτσι

Το Κολενόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μπογκάγιτσι

Το Μπογκάγιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού 
Από το 1948 έως το 1971, ο πληθυσμός αυξήθηκε, περνώντας από 469 σε 576 κατοίκους. Με εκκίνηση την συγκεκριμένη ημερομηνία, ωστόσο, ξεκίνησε μείωσή του, με αποτέλεσμα, το 2003, να αριθμεί μόνον 427 κατοίκους.

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μπρεζογιέβιτσα

Η Μπρεζογιέβιτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Βέλικα (Πλαβ)

Η Βέλικα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Βίσνιεβο (Πλαβ)

Το Βίσνιεβο (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: Vishnjevë) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Βόινο Σέλο

Το Βόινο Σέλο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Βούσανιε

Το Βούσανιε (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: Vuthaj) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Γκόρνια Ρζένιτσα

Η Γκόρνια Ρζένιτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Γκρντσαρ (Πλαβ)

Το Γκρντσαρ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Ντόσουτζε

Το Ντόσουτζε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Ντόλια (Πλαβ)

Η Ντόλια (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: Doli) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Τζούριτσκα Ριγιέκα

Η Τζούριτσκα Ριγιέκα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Κρούσεβο (Πλαβ)

Το Κρούσεβο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μαρτινόβιτσι (Πλαβ)

Το Μαρτινόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μαρία Ισαβέλλα της Σαβοΐας-Γένουας

Η Πριγκίπισσα Μαρία Ισαβέλλα της Σαβοΐας-Γένουας (Principessa Maria Isabella di Savoia-Genova, 23 Ιουνίου 1943 -) είναι το μοναδικό παιδί του Ευγένιου, Δούκα της Γένουας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1943 στη Ρώμη και είναι το μοναδικό παιδί του Ευγένιου δούκα της Γένουας και της Λουκίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

Στις 29 Απριλίου 1971 η Μαρία-Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Αλμπέρτο Φρίολι, Κόμη ντι Ρετζάνο στη Λωζάνη. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
 Βιττόριο-Ευγένιο Φρίολι γενν. 1972, παντρεύτηκε την Σοράια Μπαρμπόσα Σίλβα.
 Μαρία-Χριστίνα Φρίολι 1973, πέθανε 1 μήνα και 13 ημερών.
 Κάρλος-Αλμπέρτο Φρίολι γενν. 1974, παντρεύτηκε την Πρίσιλλα Ράζο.
 Μαρία-Λούτσε-Λυδία Φρίολι γενν. 1978.

Παραπομπές

Οίκος της Σαβοΐας
Μάσνιτσα

Η Μάσνιτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μέτεχ

Το Μέτεχ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Μούρινο

Το Μούρινο (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στο βορειοανατολικό Μαυροβούνιο, εντός του δήμου του Πλαβ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2003, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 545 κατοίκους. Στις 30 Απριλίου του 1999 η τοπική μικρή γέφυρα του Μούρινο υπήρξε στόχος αεροπορικής επιδρομής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ με αποτέλεσμα να σκοτωθούν έξι κάτοικοι του οικισμού, ανάμεσά τους και τρία ανήλικα παιδιά.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Νόβσιτσι

Το Νόβσιτσι (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: Nokshiq) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Πρνιάβορ (Πλαβ)

Το Πρνιάβορ (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Χότι (Πλαβ)

Το Χότι (σερβικά κυριλλικά: , αλβανικά: Hoti) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Πλαβ
Ροστισλάβ Γκλεμπόβιτς

Ο Ροστισλάβ Γκλεμπόβιτς, ρωσ. Ростислав Глебович (απεβ. 1165) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Πολότσκ ήταν πρίγκιπας του Μινσκ (1146-1165).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκλεμπ πρίγκιπα του Μίνσκ και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιαροπόλκ πρίγκιπα του Τούροβ & Βολύν.

Ανήκε στον κλάδο των πριγκίπων του Πολότσκ, που ήταν σε διαμάχη με τα εξαδέλφια τους, τους μεγάλους πρίγκιπες του Κιέβου. Ο πατέρας του ήταν σε πόλεμο με τα 3ο εξαδέλφια του Γιαροπόλκ πρίγκιπα του Σμολένσκ & Περεγιασλάβ και τον αδελφό αυτού Μστισλάβ Α΄ πρίγκιπα του Νόβγκοροντ & Ροστόβ· στο τέλος ο Γκλεμπ αιχμαλωτίστηκε και απεβίωσε στη φυλακή.

Πηγές
 WikiTree — Prince of Minsk

Ρουρικίδες
Γιεβγκένι Σαβτσένκο

Ο Γιεβγκένι Στεπάνοβιτς Σαβτσένκο (ρωσικά: Евгений Степанович Савченко, γεννήθηκε το 1950) είναι Ρώσος πολιτικός. Από το 1993, έχει υπηρετήσει ως κυβερνήτης της Περιφέρειας Μπέλγκοροντ της Νότιας Ρωσίας. Ο Σαβτσένκο είναι μέλος της Ενωμένης Ρωσίας.

Ο Σαβτσένκο είναι υποστηρικτής του Προέδρου Πούτιν και κέρδισε με σαφή πλειοψηφία εναντίον του κομμουνιστικού αντιπάλου του, του Βασίλι Αλτούχοφ το 2003, λαμβάνοντας το 61% των ψήφων. Προηγουμένως είχε εκλεγεί το 1999, όταν κέρδισε εναντίον του Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι. Ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά της ορκωμοσίας στην περιοχή του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 (Ρωσικά) Επίσημη ιστοσελίδα 
 Russian region bans foul language (BBC News)
 Άρθρο της Washington Post για την σχέση του με την Γιελένα Μπατούρινα

Ρώσοι πολιτικοί
Ζεπ Μπλάτερ

Ο Ζεπ Μπλάτερ (Sepp Blatter) είναι Ελβετός πρώην πρόεδρος της FIFA (ΦΙΦΑ-Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου), γεννημένος στις 10 Μαρτίου 1936, με ύψος 1,61μ. Ανέλαβε χρέη προέδρου στις 8 Ιουνίου 1998 όπου και παρέμεινε για 17 σχεδόν χρόνια, ως τις 8 Οκτωβρίου 2015. Προκάτοχός του ήταν ο Ζοάο Χαβελάνζε, με τον Βραζιλιάνο να μένει στο πόστο του για 24 συναπτά έτη και τον αντικατέστησε ο (υπηρεσιακός) Ισά Χαγιατού από το Καμερούν. Νωρίτερα είχε εργαστεί και σε άλλα πόστα. 

Λίγες μέρες μετά την απομάκρυνσή του από την προεδρία από της FIFA και υπό τη διεθνή κατακραυγή για θέματα όπως η σεξουαλική παρενόχληση γυναικών, ο Μπλάτερ συνελήφθη από την ελβετική αστυνομία σε πολυτελές ξενοδοχείο της Ζυρίχης όπου διέμενε, με την κατηγορία της εμπλοκής σε σκάνδαλο, στο οποίο αποδείχθηκε πως συμμετείχε και ο τότε πρόεδρος της UEFA (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Μισέλ Πλατινί. Επιβλήθηκε και στους δύο δια βίου άρση του δικαιώματός τους να εμπλέκονται σε ποδοσφαιρικά θέματα ως παράγοντες.

Ήταν παντρεμένος με την Μπάρμπαρα Κέσερ το 1981-1991 και με την Γκρατσιέλλα Μπιάνκα το 2002-2004.

Παραπομπές

Ελβετοί
Σάλτο

Το Σάλτο (ισπανικά: Salto) είναι πόλη της Ουρουγουάης. Έχει πληθυσμό 104.028 κατοίκων το 2011 και είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Ουρουγουάης.

Τοποθεσία και γεωγραφία 
Η πόλη βρίσκεται στη διαδρομή 3 περίπου 496 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μοντεβιδέο και στην ανατολική όχθη του ποταμού Ουρουγουάη απέναντι από την πόλη της Κονκόρντια στην Αργεντινή. Περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, η γέφυρα Σάλτο Γκράντε, χτισμένη στην κορυφή του φράγματος Σάλτο Γκράντε, ενώνει τις δύο πλευρές.

Χτισμένο σε λόφους, η πόλη βρίσκεται κοντά στις πτώσεις του μεγάλου άλματος του ποταμού Ουρουγουάη, η οποία είναι και η θέση του φράγματος Σάλτο Γκράντε. Η γη που βρίσκεται δίπλα στην όχθη του ποταμού είναι χαμηλή, με υψόμετρο 48 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παραπομπές 

Πόλεις της Ουρουγουάης
Μπίστριτσα (Μόικοβατς)

Η Μπίστριτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Μπιελογιέβιτσι (Μόικοβατς)

Το Μπιελογιέβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου

Ο Μστισλάβ Α΄ Βλαντιμίροβιτς o μέγας, ρωσ. Мстислав Владимирович Великий (1 Ιουνίου 1076 - 14 Απριλίου 1132) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1088-93, 95-1117), τού Ροστόβ (1093-1095) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1125-1132). Περιγράφεται στις Νορβηγικές σάγκες ως Χάραλντ, όνομα που οφείλεται στον πάππο του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας· το χριστιανικό του όνομα ήταν Θεόδωρος.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Γκύθα των Ουέσσεξ, κόρης τού Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.

Ως διάδοχος τού πατέρα του κυβέρνησε το Μεγάλο Νόβγκοροντ (1088-1093, 1095-1117)· έπειτα έγινε συγκυβερνήτης του στο Μπέλγκοροντ Κιέβσκι. Τον διαδέχθηκε το 1125. Ανήγειρε πολλούς ναούς στο Νόβγκοροντ, από τους οποίους ο καθεδρικός του Αγ. Νικολάου (1113) και ο καθεδρικός της μονής του Αγ. Αντωνίου (1117) επιζούν ως τις ημέρες μας. Επίσης οικοδόμησε τον ταφικό ναό του Οίκου του στο Μπερέστοβο και τον ναό της Παναγίας στο Πόντιλ.

Η ζωή του αναλώθηκε σε σταθερή αντιπαράθεση με τους Κουμάνους (1093, 1107, 1111, 1129), τους Εσθονούς (1111, 1113, 1116, 1130) τους Λιθουανούς (1131) και τους πρίγκιπες τού Πολότσκ (1127, 1129). Το 1096 νίκησε τον εξάδελφο τού πατέρα του Ολέγκ του Τσέρνιγοβ στον ποταμό Κολόκσα, αλλά αυτό έγινε αφορμή για εχθρότητα μεταξύ των απογόνων τους. Ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας όλων των Ρώσων· όταν απεβίωσε, "οι περιοχές των Ρώσων διαμερίστηκαν", όπως αναφέρει ο χρονικογράφος.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1095 τη Χριστίνα των Στένκιλ, κόρη τού Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
 Ίνγκεμπορκ άκμασε 1137, παντρεύτηκε τον Κνούτο Λαβάρντ δούκα της Νότιας Ιουτλάνδης (Οίκος των Έστριντσεν).
 Μάλμφρεντ π. 1098/99 - 1137, παντρεύτηκε πρώτα τον Σίγκουρντ της Νορβηγίας (Οίκος των Χάρντραντα) και μετά τον Έρικ Β΄ της Δανίας (Οίκος των Έστριντσεν).
 Ευπραξία απεβ. μετά το 1122, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό διάδοχο (γιο του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων).
 Βσέβολοντ 1103-1138, πρίγκιπας του Πσκοβ, Τούροβ, Περεγιασλάβλ, Νόβγκοροντ.
 Μαρία απεβ. 1179, παντρεύτηκε τον Βσέβολοτ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.
 Ιζιασλάβ Β΄ π. 1096-1154, πρίγκιπας του Τούροβ, Περεγιασλάβλ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
 Ροστισλάβ Α΄ π. 1110-1167, πρίγκιπας του Σμολένσκ, Νόβγκοροντ, μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου.
 Σβιατοπόλκ, πρίγκιπας του Πσκόβ.
 Ρογκνέντα, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ πρίγκιπα της Βολίνια. 
 Ξένια, παντρεύτηκε τον Μπριτσισλάβ πρίγκιπα του Ιζιασλάβλ.

Το 1122 απεβίωσε η Χριστίνα και το ίδιο έτος ο Μστισλάβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Λιουμπάβα των Σαβίντιτς, κόρη τού Ντμίτρι ευγενούς από το Νόβγκοροντ. Είχε τέκνα:
 Βλαντίμιρ Γ΄ 1132-1173, μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου.
 Ευφροσύνη π. 1130-π. 1193, παντρεύτηκε τον Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.

Παραπομπές

Πηγές
 The Kiev State and Its Relations with Western Europe, F. Dvornik, Transactions of the Royal Historical Society, Vol. 29 (1947), 41.

Ρουρικίδες
Μστισλάβ Β΄ του Κιέβου

Ο Μστισλάβ Β΄ Ιζιασλάβιτς, ρωσ. Мстислав Изяславич (απεβ. 19 Αυγούστου 1170) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1167-69, 70).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Έγινε πρίγκιπας τού Περεγιασλάβλ, τού Βολοντιμίρ-Βολίνσκι και τέλος μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1167-69, 70).

Μαζί με τον πατέρα του συμμετείχε στους πολέμους εναντίον τού Γιούρι Α΄ τού μακρόχειρος (dolgoruky) πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ και των πριγκίπων του Τσέρνιγοβ. Το 1153 νίκησε τους Κουμάνους, αλλά αργότερα νικήθηκε από αυτούς στον ποταμό Πσιόλ. Ο Γιούρι Α΄ τον ανάγκασε να διαφύγει στην Πολωνία το 1155, αλλά το επόμενο έτος ο Μστισλάβ Β΄ επέστρεψε με νέο στρατό και νίκησε τον Γιούρι Α΄ στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι. Το 1157 απεβίωσε ο Γιούρι Α΄ και ο Μστισλάβ Β΄ έστεψε τον εαυτό του στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Το 1169 ο Αντέι μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ λεηλάτησε το Κϊεβο και εκτόπισε τον Μστισλάβ Β΄ από μεγάλο πρίγκιπα. Ο Μστισλάβ Β΄ πέρασε την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τού απένειμε την περιοχή της Οτσκαλάνα. Απεβίωσε το 1172.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1151 την Αγνή των Πιάστ, κόρη τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
 Ρόμαν ο μέγας π. 1152-1205, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ, Γαλικίας και Βλαντίμιρ της Βολινίας.
 Σβιατοσλάβ, πρίγκιπας του Μπρεστ.
 Βσέβολοντ απεβ. 1196, πρίγκιπας του Μπελτς και του Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Πηγές
 Rus'-Byzantine Princely Marriages in the Eleventh and Twelfth Centuries, Alexander Kazhdan, Harvard Ukrainian Studies, Vol. 12/13, Proceedings of the International Congress Commemorating the Millennium of Christianity in Rus'-Ukraine (1988/1989), 414.

Ρουρικίδες
Μπόινα Νίβα

Η Μπόινα Νίβα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Μπρσκοβο

Το Μπρσκοβο (σερβικά κυριλλικά: , γερμανικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Γκογιακόβιτσι (Μόικοβατς)

Το Γκογιακόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Πολύγυρος Ιωαννίνων

Ο Πολύγυρος είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 680 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πολύγυρος είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές των Ορέων Κουρέντων, επάνω στην επαρχιακή οδό Κούρεντα - Ψήνα. Βρίσκεται  νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων στα 31 χλμ., ανατολικά από την Ηγουμενίτσα στα 62 χλμ. και 12 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Έχει θέα προς το όρος Τόμαρος και αξιοθέατα είναι η εκκλησία της Αγίας Κυριακής με σημαντικές τοιχογραφίες και επιγραφές του 1812 και το λαογραφικό μουσείο όπου εκτίθενται παραδοσιακά αντικείμενα και φορεσιές από την ιστορία και τις παραδόσεις της περιοχής. Το χωριό έχει μετακινηθεί σε νέα τοποθεσία, έχει πολύ αραιά δόμηση και καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση (25.000 στρέμματα γης) από όλα τα χωριά του Δήμου Δωδώνης. Στη παλιά τοποθεσία έχουν βρεθεί σημαντικά ευρήματα από τάφους, κεραμιδένια κιούπια κ.λ.π. που αποτελούν ίχνη αρχαίας κατοίκησης της περιοχής. Το παλιό χωριό αποτελείτο από τους οικισμούς Μάγειρα, Κεντρώματα (τοποθεσία "Aη-Γιάννη") και Γκρούτζα, αρκετά μακριά τον ένα από τον άλλο. Ο παλιός οικισμός Μάγειρα μετονομάστηκε σε Ταξιάρχες, αλλά σήμερα έχει καταργηθεί.

Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία, μέχρι το 1940, ήταν Ζαγόρτσα, σλαβικής προέλευσης από τις λέξεις Za=πίσω, gori=βουνό, goritse=βουναλάκι και σημαίνει "χωριό πίσω από το βουναλάκι". Η νέα του ονομασία Πολύγυρος προέρχεται από τις μεγάλες διαδρομές (πολύ + γύρος) που διανύει κάποιος λόγω της μεγάλης έκτασης του χωριού. Μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919, ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Ζαγόρτσας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Ελευθεροχώρι, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πολυγύρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο οικισμός έχει πληθυσμό 128 κατοίκους ενώ η κοινότητα συνολικά 148 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άποψη του χωριού Πολύγυρος με την Αγία Κυριακή από το 6ο Δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων
Πολύγυρος Ιωαννίνων από τον ιστότοπο http://polygyros-dodonis.blogspot.com/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ντομπριλόβινα

Η Ντομπριλόβινα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Ελευθεροχώρι Ιωαννίνων

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ελευθεροχώρι

Το Ελευθεροχώρι είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 610 μέτρων.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Ελευθεροχώρι είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές των Ορέων Κουρέντων, επάνω στην επαρχιακή οδό Κούρεντα - Ψήνα και νοτιοανατολικά από τον Πολύγυρο. Βρίσκεται νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων σε απόσταση 27 χλμ., ανατολικά από την Ηγουμενίτσα στα 58 χλμ. και 8 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση πήρε το όνομα Ελευθεροχώρι γιατί την περίοδο της τουρκοκρατίας δεν πλήρωνε φόρους στους Τούρκους. Αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής θεωρείται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε το 1770 με αξιόλογες τοιχογραφίες και επιγραφές. Πρόκειται για τρίκλιτη-τετράστυλη βασιλική με τρούλο και τετράρριχτη στέγη, ενώ τα πλευρικά μέρη της καλύπτονται από ημικυλινδρικές καμάρες. Έχει ανακηρυχθεί από το 1965 ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πολύγυρο, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πολυγύρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωτογραφία της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου από τον ιστότοπο https://web.archive.org/web/20190417113036/http://www.520greeks.com/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Ζάρι (Μόικοβατς)

Το Ζάρι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Λέων Α΄ της Γαλικίας

Ο Λέων Α΄ Ντανίλοβιτς, ουκραν. Лев Дани́лович (π. 1228 - π. 1301) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μπελτς (1245-64), Πρέμισλ, Γαλικίας (1264-69), μεγάλος πρίγκιπας τού Κιεέβου (1271-1301) και βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού σκληρού πρίγκιπα τού Νόβγοροντ. Ο πατέρας του ήταν 3ος εξάδελφος τού Αλεξάνδρου Νέβσκι· και οι δύο τους απόγονοι τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Μετακίνησε την πρωτεύουσα τού πατέρα του από τη Γαλικία στη νεοϊδρυθείσα πόλη του Λβιβ. Ο πατέρας του, όταν ίδρυσε την πόλη, της έδωσε το όνομα του Λέοντα (ρωσ. Λεβ). Αντίθετα με τον πατέρα του, που προσέγγιζε τη Δύση, ο Λέων εργάστηκε στενά με τους Μογγόλους και μαζί τους εισέβαλε στην Πολωνία. Είχε προχωρήσει δυτικά ως τη Ρασιμπόρτς της Σιλεσίας και έστειλε πολλούς αιχμαλώτους και λεία πίσω στη Γαλικία, αλλά τελικά δεν κέρδισε πολύ έδαφος. Καλλιέργησε στενή σχέση με τον Νογκάι χαν των Τατάρων.

Προσπάθησε να επιβάλει τους συγγενείς του στη Λιθουανία, χωρίς όμως επιτυχία: όταν το 1267 ο αδελφός του Σβαρν ανήλθε στον θρόνο της Λιθουανίας, ο Λέων οργάνωσε το φόνο τού Βαϊσβίλκας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Επειδή το 1269 ο Σβαρν απώλεσε τον θρόνο, ο Λέων συγκρούστηκε με τη Λιθουανία. Το 1274-76 πολέμησε τον νέο ηγεμόνα της Τραϊντένις, αλλά ηττήθηκε και έτσι η Λιθουανία προσάρτησε τη Μαύρη Ρουθηνία με την πόλη της Ναβαρούντακ.

Το 1279 συμμάχησε με τον Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας και εισέβαλε στην Πολωνία· η προσπάθεια κατάληψης της Κρακοβίας το 1280 κατέληξε σε αποτυχία. Το ίδιο έτος νίκησε την Ουγγαρία και προσάρτησε -προσωρινά- μέρος της Υπερκαρπαθίας, που περιείχε την πόλη Μουκάσεβο. Η νίκη του το 1292 επί της Πολωνίας, του επέτρεψε να προσθέσει το Λουμπλίν και τις γύρω περιοχές στην Γαλικία-Βολινία. Το 1301 που απεβίωσε, το κράτος του ήταν στο μέγιστο της ισχύος του.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1247 την Κωνσταντία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας (κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων) και είχε τέκνα:
 Γιούρι Α΄ 1252/7-1308, βασιλιάς της Ρουθηνίας. 
 Σβιατοσλάβα, απεβ. 1302, μοναχή.
 Αναστασία απεβ. 1335, παντρεύτηκε τον Σιέμοβιτ των Πιαστ δούκα του Ντόμπζινι.
 (;)Ελένη απεβ. ως το 1323, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Μπύτομ, Οπόλε.

Πηγές

Lev Danylovych at the Encyclopedia of Ukraine, vol. 3 (1993).

Ρουρικίδες
Λέων Β΄ της Γαλικίας

Ο Λέων Β΄ Γιούργιεβιτς, ουκραν. Лев Юрійович (απεβ. 1323) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Λουτσκ και της Γαλικίας, ένας από τους δύο τελευταίους βασιλείς της Γαλικίας-Βολινίας (1308/15-1323) μαζί με τον αδελφό του Αντρέι Β΄.

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιαβίας.

Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του: ο Λέων Β΄ εγκαταστάθηκε στη Γαλικία και ο Αντρέι στη Βολινία. Μερικές πηγές αναφέρουν αντίστροφα τις έδρες τους· ίσως να μην κυβερνούσαν από κοινού, αλλά να διαίρεσαν την επικράτεια.

Σε επιστολή τους το 1316 στο Τευτονικό Τάγμα αναφέρουν, ότι θα πολεμήσουν εναντίον των Τατάρων και άλλου εισβολέα, εννοώντας τους Λιθουανούς, που απειλούσαν τη Γαλικία και τους Τεύτονες. Τη δεκαετία τού 1320 οι Λιθουανοί αύξησαν την πίεσή τους στη Γαλικία και της απέσπασαν το Ντοροχίτσιν και τη Μπερέστια. Η διακυβέρνηση των δύο αδελφών πέρασε με συνεχείς πολέμους με τον Οίκο των Γενιμινιδών της Λιθουανίας και με τους Μογγόλους της Χρυσής Ορδής, στους οποίους οι Ρώσοι ήταν τυπικά υποτελείς.

Έκαναν σταθερή συμμαχία με τον Βλαντίσλαβ Α΄ της Πολωνίας τον βραχύ και προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν τις σχέσεις τους με τους Μογγόλους. Το 1323 υπερασπιζόμενοι την Μπερέστια (Πιντλιάσια) από τους Τατάρους, οι δύο αδελφοί απεβίωσαν. Στη Δύση έχαιραν μεγάλης εκτίμησης και ο Βλαντίσλαβ Β΄ έγραφε στον πάπα με λύπη: "οι δύο τους ήταν η ασπίδα της Πολωνίας έναντι των Μογγόλων· τώρα η Πολωνία είναι υπό απειλή".

Ο γιος τού Λέοντα Β΄, ο Γεώργιος είχε αποβιώσει από το 1321 υπεραμυνόμενος το κάστρο του Λουτσκ έναντι τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Ήταν ο τελευταίος τού κλάδου τού Κιέβου. Οι βογιάροι της Γαλικίας προσπάθησαν να αναλάβουν την εξουσία· μερικοί φοβούμενοι προσάρτηση από τον Βλαντίσλαβ Α΄, ζήτησαν την προστασία των Τατάρων. Τελικά επικράτησαν εκείνοι, που έδωσαν τον θρόνο στον Μπόλεσλαβ των Πιαστ, γιο της Μαρίας, αδελφής τού Λέοντα Β΄. Ο Μπόλεσλαβ ονομάστηκε Γιούρι Β΄ και κυβέρνησε το διάστημα 1323-38.

Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
 Γιούρι (Γεώργιος), πρίγκιπας τού Λουτσκ.

Πηγές
 Worldroots
 Great history of Ukraine: Galician-Volhynian state

Ρουρικίδες
Λέπενατς (Μόικοβατς)

Το Λέπενατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Πόντμπιστσε

Το Πόντμπιστσε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Πρόσωπα 
 Μίλοβαν Τζίλας, πολιτικός και δοκιμιογράφος.

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Πόλια

Η Πόλια (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Πρόστσενιε

Το Πρόστσενιε (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Στεβάνοβατς

Το Στεβάνοβατς (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Ουροσέβινα

Η Ουροσέβινα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Στιτάριτσα (Μόικοβατς)

Η Στιτάριτσα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Μόικοβατς.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Μόικοβατς
Κλίντον Χιλ

Ο Κλίντον Χιλ (αγγλικά: Clinton J. Hill),(4 Ιανουαρίου,1932) είναι πρώην ειδικός πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, και συγγραφέας.
Υπηρέτησε επί 17 συναπτά έτη ως πράκτορας κοντά σε πέντε Αμερικανούς Προέδρους ξεκινώντας το 1958 με τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και καταλήγοντας το 1975 με τον Τζέραλντ Φορντ. 

Ο Κλίντον Χιλ είναι ευρέως γνωστός ως ο πράκτορας που στις 22 Νοεμβρίου 1963 πήδησε πάνω στην προεδρική λιμουζίνα την στιγμή της δολοφονίας του Τζον Φ. Κένεντι, για να προστατέψει τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο αλλά και την Πρώτη Κυρία Τζάκι Κένεντι από τους πυροβολισμούς που έπεφταν εκείνη την στιγμή.

Βιογραφία
Ο Κλίντον Χιλ γεννήθηκε σε πόλη της Βόρειας Ντακότα, από Νορβηγούς μετανάστες, οι οποίοι τον άφησαν σε ηλικία μόλις τριών μηνών στο τοπικό ορφανοτροφείο. Από κει τον υιοθέτησε μια άλλη οικογένεια Νορβηγών μεταναστών, οι Χάουγκεν, που αργότερα αλλάξαν το επίθετό τους σε Χιλ. Μετά το σχολείο, θα σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου και θα είναι μέλος σε αρκετές κολεγιακές ομάδες σπορ, από μπάσκετ και ράγκμπι μέχρι και μπέιζμπολ.  Θα αποφοιτήσει  το 1954 με πτυχίο στην ιστορία και την φυσική αγωγή και μετά θα καταταγεί στον  στρατό όπου και θα παραμείνει έως το 1957.

Καριέρα

Παραπομπές 

Δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι
Βλαδίμηρος Γ΄ Μστισλάβιτς

Ο Βλαντίμιρ Γ΄ Μστισλάβιτς, ρωσ. Владимир III Мстиславич (1131/2 - 1173) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1154-71), πρίγκιπας τού Ντορογκόμπουζ (!150-54, 70-71), Βλαντίμιρ & Βολίν (1154-57), Σλουτσκ (1162), Τριπόλιε (1162-68) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1171).

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μστισλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Λιουμπάβας, κόρης του Ντμίτρι Ζαβιντόβιτς ευγενούς τού Νόβγκοροντ.

Ο Βλαντίμιρ Γ΄ διατήρησε εξαίρετες σχέσεις με την Ουγγαρία και τη Σερβία. Η αδελφή του Ευπραξία παντρεύτηκε τον Αλέξιο Κομνηνό, γιο τού Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1150 την κόρη τού Μπέλος Βουκάνοβιτς μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας και μπάνου της Σλαβονίας η σύζυγός του απεκαλείτο μπάνοβνα.

Πηγές
 Princes of Kyiv

Ρουρικίδες
Γιουγκοσλαβική Νοηματική Γλώσσα

Η νοηματική γλώσσα των εθνών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, γνωστή ως Κροατική Νοηματική Γλώσσα (Hrvatski znakovni jezik, HZJ), Νοηματική Γλώσσα του Κοσσυφοπεδίου, Σερβική Νοηματική Γλώσσα, Σλοβενική Νοηματική Γλώσσα, ή Γιουγκοσλαβική Νοηματική Γλώσσα (ΓΝΓ), ξεκίνησε να υπάρχει όταν τα παιδιά στάλθηκαν σε σχολεία κωφών στην Αυστροουγγαρία στις αρχές του 19ου αιώνα. Τα δύο πρώτα σχολεία της περιοχής άνοιξαν το 1840 στη Σλοβενία και το 1885 στην Κροατία. 

Παραμένουν διαλεκτικές διακρίσεις μεταξύ της σλοβενικής, κροατικής και σερβικής νοηματικής γλώσσας, καθώς δημοσιεύονται ξεχωριστά (καθώς και ενοποιημένα) λεξικά. Οι ποικιλίες αυτές είναι φέρεται να είναι αμοιβαία κατανοητές, αλλά το πραγματικό ποσό της μεταβολής, και ο βαθμός στον οποίο οι ποικιλίες θα πρέπει να θεωρούνται μια γλώσσα ή χωριστές γλώσσες, δεν έχουν συστηματικά αξιολογηθεί, και δεν υπάρχουν πολλά γνωστά πράγματα για τη κατάσταση της νοηματικής γλώσσας σε άλλες χώρες των Βαλκανίων.

Ένα αλφάβητο δύο χεριών είναι σε ευρεία χρήση με το αλφάβητο του ενός χωριού, το οποίο αν και χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά, έχει επίσημο καθεστώς.

Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, οι κωφοί έχουν τα ίδια γλωσσικά δικαιώματα με τη νοηματική γλώσσα όπως έχουν οι ακούοντες με την προφορική γλώσσα. Θα πρέπει να παρέχονται διερμηνείς μεταξύ της νοηματικής και της Σερβοκροατικής για κωφούς ανθρώπους που ασχολούνται με κρατικούς φορείς και οι κυβερνητικές τηλεοπτικές εκπομπές θα πρέπει να μεταφράζονται σε νοηματική γλώσσα. Υπάρχει μια Επιτροπή για τη Νοηματική Γλώσσα που αποτελείται από μέλη που εκπροσωπούν την εκπαίδευση, την γλωσσολογία/παιδαγωγία, και τους τρεις λαούς της Βοσνίας. Από το νόμο, η Κροατική Ραδιοφωνία έχει στους ρόλους της να προωθήσει τη μετάφραση των προγραμμάτων στη νοηματική γλώσσα. Στο Κοσσυφοπέδιο, υπάρχουν διερμηνείς νοηματικής γλώσσας στα δελτία ειδήσεων.

Δείτε επίσης 

Σλαβομακεδονική Νοηματική Γλώσσα (η ταυτότητα είναι ασαφής)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 (Κροατικά) Λεξικό της Κροατικής Νοηματικής Γλώσσας
Γλώσσες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Γλώσσες της Κροατίας
Γλώσσες του Κοσσυφοπεδίου
Γλώσσες της Σερβίας
Γλώσσες της Σλοβενίας
Μπίγκοβα

Η Μπίγκοβα (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Κότορ
Μπρατέσιτσι

Το Μπρατέσιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Κότορ
Μαργαρίτα της Σαβοΐας-Αόστας

Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Σαβοΐας-Αόστας (Principessa Margherita di Savoia-Aosta, 7 Απριλίου 1930 - 10 Ιανουαρίου 2022) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Αμεντέο, 3ου Δούκα της Αόστας.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1930 στο Παλάτι του Καποντιμόντε στη Νάπολη και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Αμεντέο, 3ου Δούκα της Αόστας, αντιβασιλιά και γενικού κυβερνήτη της Ιταλικής Ανατολικής Αφρικής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και της Πριγκίπισσας Άννας της Ορλεάνης.

Στις 29 Δεκεμβρίου 1953 η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ροβέρτο, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε στο Μπρου της Γαλλίας. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
την Αρχιδούκισσα Μαρία Βεατρίκη Άννα Φελισίτας Ζίτα Καρλότα Αδελαΐδα Χριστίνα Ελισάβετ Τζεννάρα (1954-), παντρεύτηκε τον Ρίπραντ του Άρκο-Ζίννεμπεργκ. Απέκτησαν 6 παιδιά.
τον Αρχιδούκα Λόρεντζ Όθωνα Κάρολο Αμεδαίο Θαδδαίο Μαρία Πίο Ανδρέα Μάρκο ντ'Αβιάνο (1955-), παντρεύτηκε την Άστριντ του Βελγίου. Απέκτησαν 5 παιδιά.
τον Αρχιδούκα Γεράρδο Θαδδαίο Αντώνιο Μάρκο ντ'Αβιάνο Μαρία Ουμβέρτο Όθωνα Κάρολο Αμεδαίο (1957-), παντρεύτηκε την Ίρις Γιάντραζιτς.
τον Αρχιδούκα Μαρτίνο Κάρολο Αμεδαίο Μαρία (1959-), παντρεύτηκε την Αικατερίνη του Ίσεμπουργκ-Μπίρσταϊν. Απέκτησαν 4 παιδιά.
την Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα Μαρία Λάουρα Έλενα Αντωνία Ζίτα Άννα Τζεννάρα (1963-), παντρεύτηκε τον Ανδρέα Τσαρνόσκι-Λουχασί. Απέκτησαν 4 παιδιά.

Τίτλοι
7 Απριλίου 1930 – 12 Μαΐου 1946: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Σαβοΐας-Αόστας
12 Μαΐου 1946 – 29 Δεκεμβρίου 1953: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Σαβοΐας-Αόστας
29 Δεκεμβρίου 1953 – 7 Φεβρουαρίου 1996: Η Αυτοκρατορική & Βασιλική Υψηλότητα Η Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε, Αυτοκρατορική Πριγκίπισσα της Αυστρίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Κροατίας
7 Φεβρουαρίου 1996 – μέχρι σήμερα: Η Αυτοκρατορική & Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε

Τιμητικές διακρίσεις
 Κυρία του Τάγματος του Έναστρου Αστέρος, 1η Τάξη (Αυστρο-Ουγγαρική Αυτοκρατορία).

Παραπομπές

Οίκος της Σαβοΐας
Πριγκίπισσες της Ιταλίας
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Δούκισσες της Μόντενα
Μπουνόβιτσι

Το Μπουνόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Κότορ
Βέλικι Ζάλαζι

Το Βέλικι Ζάλαζι (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό ευρισκόμενο στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ. Κατά την απογραφή του 2003, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Δημογραφία

Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

Παραπομπές 

Χωριά του Μαυροβουνίου
Οικισμοί του Κότορ