Ερρίκος Ε΄, κόμης του Λουξεμβούργου

Ο Ερρίκος Ε΄, ο 'Ξανθός ή ο Μέγας (1216 - 24 Δεκεμβρίου 1281) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν ιδρυτής του Οίκου του Λουξεμβούργου. Έγινε κόμης του Αρλόν (1226 - 1281), κύριος του Λινύ (1240 - 1281), κόμης του Λουξεμβούργου και του Λαρός (1247 - 1281) και Μαργράβος του Ναμύρ (1256 - 1264) ήταν τρίτος γιος και διάδοχος του Βάλεραν Γ΄ του Λίμπουργκ και της Ερμεσίνδης, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Λουξεμβούργου.  Με τον θάνατο του πατέρα του (1226) κληρονόμησε την κομητεία του Αρλόν. Ο Ερρίκος Ε΄ νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα του Μπαρ (1240) κόρη του Ερρίκου Β' του Μπαρ και της Φιλίππης του Ντρε δισεγγονής του Λουδοβίκου του Παχύ. Σαν προίκα έλαβε την περιοχή του Λινί-αν-Μπαρ, αλλά υπό τον όρο να είναι υποτελής του κόμη του Μπαρ. 

Ο Ερρίκος έδωσε όρκο υποτέλειας στον Θεοβάλδο Β΄ της Ναβάρρας σαν κόμης της Καμπανίας. Ο κουνιάδος του Ερρίκου Θεοβάλδος Β' του Μπαρ εκμεταλλεύτηκε την σύγκρουση ανάμεσα στον Φρειδερίκο Γ' της Λωρραίνης και τους επισκόπους του Μετς, ο Ερρίκος έγινε οπαδός του δούκα και ο Θεοβάλδος του επισκόπου. Στην μάχη του Πρενί (14 Σεπτεμβρίου 1266) ο Ερρίκος Ε' συνελήφθη αιχμάλωτος.. Την διαφορά έλυσε ως διαιτητής ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας της Γαλλίας (8 Σεπτεμβρίου 1268) : ο Ερρίκος Ε΄ ελευθερώθηκε και πήρε ξανά στην κατοχή του το Λινύ υπό τον όρο να είναι ξανά υποτελής του κόμη του Μπαρ.

Βιογραφία
Η μητέρα του ήταν κόρη και κληρονόμος του Ερρίκου Δ΄ που είχε κυβερνήσει το Ναμύρ ως Ερρίκος Α΄. . 

Ο πατέρας του απεβίωσε (1226) και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Ερρίκος Δ΄ του Λίμπουργκ στο Λίμπουργκ και ο Ερρίκος Ε΄ στο Αρλόν. Το 1240 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Μονμπελιάρ κυρία του Λινύ-αν-Μπαρρουά. To Λινύ δόθηκε προίκα στη Μαργαρίτα με τον όρο να είναι φεουδαλικά υποτελές στον πατέρα της κόμη του Μπαρ.. Ο Ερρίκος Ε΄ περιφρόνησε τον όρο και έγινε υποτελής του Θεοβάλδου Β΄ Μπλουά. 

Στη διαμάχη του Φρειδερίκου Γ΄ της Λωρραίνης με τον επίσκοπο του Μετς ο Ερρίκος Ε΄ πήρε το μέρος του πρώτου ενώ ο αδελφός της Μαργαρίτας Θεοβάλδος Β΄ του Μπαρ του δεύτερου. Στην μάχη του Πρενύ (1266) ο Ερρίκος Ε΄ αιχμαλωτίστηκε, αλλά ελευθερώθηκε σε δύο χρόνια με τη μεσολάβηση του Λουδοβίκου του Αγιου με τον όρο να είναι υποτελής στους κόμητες του Μπαρ. 

Το 1242 πέθανε ο δευτερότοκος αδελφός του Βάλεραν και στην συνέχεια η μητέρα του (1247) και την διαδέχθηκε στο Λουξεμβούργο. Η μητέρα του διεκδικούσε την Κομητεία του Ναμύρ που μετά τον θάνατο του πατέρα της περιήλθε στον Οίκο της Φλάνδρας. Το 1256 μαργράβος του Ναμύρ ήταν ο γιος της Γιολάντας της Φλάνδρας Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης, ο Ερρίκος Ε΄ κατέλαβε το Ναμύρ και έγινε μαρκήσιος (1256 - 1264). Ο Γκυ, κόμης της Φλάνδρας γιος της Μαργαρίτας της Φλάνδρας  της εξαδέλφης του Βαλδουίνου Β΄ κατέλαβε το Ναμύρ. Τα δύο μέρη έκαναν ειρήνη και ο Γκυ νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Ερρίκου Ε΄ και έγινε μαρκήσιος του Ναμύρ.

Ο Ερρίκος Ε΄ ακολούθησε τον Εδουάρδο Πλανταγενέτη στην Θ΄ Σταυροφορία , αφού έλαβε από τον πάπα 15.000 τορνέζια. Όταν οι Σταυροφόροι έκλεισαν ειρήνη με τον Μαμελούκο σουλτάνο επέστρεψε με τον εναπομείναντα στρατό.

Μαργράβος του Ναμύρ

Με τον θάνατο της μητέρας του Ερμεζίνδης του Λουξεμβούργου, ο Ερρίκος Ε΄ κληρονόμησε τις περιοχές του Λουξεμβούργου και του Λαρός (1247).
Το 1256 ο Ερρίκος κυρίευσε το Ναμύρ από τον τελευταίο Λατίνο Αυτοκράτορα Βαλδουίνο Β΄ και έγινε μάργραβος του Ναμύρ (1256 - 1264). Ο Βαλδουίνος Β΄ πώλησε τα δικαιώματά του στο Ναμύρ στον εξάδελφό του Γκυ, κόμη της Φλάνδρας, που ανακατέλαβε το Ναμύρ από τον Ερρίκο Ε΄ (1264). Οι δυο πλευρές αργότερα συμφιλιώθηκαν και ο Γκυ νυμφεύτηκε την κόρη τού Ερρίκου Ε΄, την Ισαβέλλα.
Ο Ερρίκος Ε΄ συμμετείχε στην Η΄ Σταυροφορία με τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας· επέστρεψε με τον στρατό του, αφού έκλεισαν ειρήνη με τον Μαμελούκο σουλτάνο.

Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Μαργαρίτα των Μονμπελιάρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ, απέκτησε:
 Ερρίκος ΣΤ΄ π.1240-1288, κόμης του Λουξεμβούργου.
 Βάλεραν Α΄ απεβ. 1288, κύριος του Λινύ.
 Ισαβέλλα 1247-1298, μαρκησία του Ναμύρ, παντρεύτηκε τον Γκυ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας.
 Φιλίππη 1252-1311, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Αβέν κόμη του Αινώ και της Ολλανδίας.
 Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1302, κυρία του Μάχερεν.
 Φελίσιτας.
 Ιωάννα απεβ. 1310, ηγουμένη στο αββαείο του Κλαιρφονταίν.

Από μη νόμιμη σχέση του είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Ερρίκος απεβ. 1288.
 (νόθος) Βαλδουίνος.

Παραπομπές

Πηγές
 
 

Μαργράβοι του Ναμύρ
Οίκος του Λίμπουργκ
Οίκος του Λουξεμβούργου
Κόμητες του Ναμύρ