joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ψηφοδέλτιο

Ψηφοδέλτιο ονομάζεται ένα φύλλο χαρτιού το οποίο χρησιμοποιείται σε ψηφοφορίες. Πάνω στο ψηφοδέλτιο αναγράφονται προεκτυπωμένα τα ονόματα των Συνδυασμών (εάν υπάρχουν) και των υποψηφίων τους. Συνήθως σημειώνονται και άλλες πληροφορίες όπως ο αριθμός σταυρών που επιτρέπεται να σημειωθεί. 

Τα ψηφοδέλτια κατασκευάζονται από λευκό χαρτί που χορηγεί το Δημόσιο. Τα αναγραφόμενα σε αυτά στοιχεία τυπώνονται σε μελανό (μαύρο) χρώμα.

Χρήση

Εκλογές και άλλες ψηφοφορίες 
Ο ψηφοφόρος σημειώνει σε συγκεκριμένο χώρο του ψηφοδελτίου την προτίμησή του. Συνήθως σημειώνει ένα σταυρό σε μικρό κουτί δίπλα από το όνομα του υποψηφίου στον οποίο καταθέτει την ψήφο του. Σε άλλες περιπτώσεις σημειώνει την ψήφο του με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, στις αμερικανικές Εκλογές ο ψηφοφόρος "μαυρίζει" με το στυλό του ένα οβάλ (αντί τετραγώνου) δίπλα από το όνομα κάθε υποψηφίου. Τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις το ψηφοδέλτιο είναι απλά μια λευκή κόλλα χαρτί και ο ψηφοφόρος αναγράφει ιδιόγραφα το όνομα του υποψηφίου της προτίμησής του.

Δημοψηφίσματα 

Στα ψηφοδέλτια των δημοψηφισμάτων αναγράφεται αρχικά η ερώτηση που οι ψηφοφόροι καλούνται αν απαντήσουν θετικά ή αρνητικά. Στη συνέχεια αναγράφονται οι επιλογές ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Ο ψηφοφόρος σημειώνει  την προτίμησή του σε μια από τις δύο επιλογές.

Λευκά και Άκυρα ψηφοδέλτια 
Ανάμεσα στα ψηφοδέλτια που μοιράζονται στους ψηφοφόρους υπάρχει και μια λευκή κόλλα χαρτί, συνήθως μικρότερου μεγέθους από τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια. Αυτή χρησιμοποιείται σε περίπτωση που ο ψηφοφόρος δεν προτιμάει κανέναν από τους υποψηφίους ή τις επιλογές της ψηφοφορίας. Χρησιμοποιείται επίσης ως διαμαρτυρία για το πολιτικό σύστημα.Επίσης ψηφοδέλτια στα οποία δεν διακρίνεται καθαρά η ψήφος ή  αναγράφονται πράγματα τα οποία απαγορεύονται καλυπτόμενα από νομοθεσία (π.χ. αναγραφή ημισελήνου αντί σταυρού, αναγραφή άλλων λέξεων ή φράσεων ή άλλων ονομάτων κ.λπ). Τα λευκά ψηφοδέλτια δεν προσμετρώνται ως άκυρα, όπως επίσης δεν προσμετρώνται ως άκυρα και ψηφοδέλτια με κακώς σχεδιασμένους σταυρούς ή γραμμές που σχεδιάστηκαν καταλάθως.

Αμέσως μετά την σημείωση των σταυρών στο παραβάν, τα ψηφοδέλτια ρίχνονται στην κάλπη. Τα ψηφοδέλτια επίσης μπορούν αν αναγράφουν ήδη τους σταυρούς προτίμησης και να ρίχνονται απευθείας στην κάλπη. Τέλος, μπορούν να σταλούν ταχυδρομικώς (επιστολική ψήφος), ενώ στην ηλεκτρονική ψηφοφορία τα έντυπα ψηφοδέλτια δε χρησιμεύουν σε κάτι.

Παραπομπές
Ζιλμάρ

Ο Ζιλμάρ Ντος Σάντος Νέβες (Gylmar dos Santos Neves, πορτογαλικά:  [ʒiwˈmaɾ duˈsɐ̃tus ˈnˈvis] , 22 Αυγούστου 1930 – 25 Αυγούστου 2013), γνωστός ως Ζιλμάρ, ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Εκλέχθηκε ο καλύτερος στη θέση του για τη Βραζιλία στον 20ό αιώνα και 11ος στον κόσμο στις εκλογές της IFFHS.

Βιογραφία

Ο Ζιλμάρ ξεκίνησε την καριέρα του στη Ζαμπακουάρα, έναν μικρό σύλλογο στη γενέτειρά του, το Σάντος. Εκεί παρέμεινε για λιγότερο από ένα χρόνο πριν μεταπηδήσει στην Κορίνθιανς, με την οποία έπαιξε τη δεκαετία 1951–61. Κατέκτησε με την ομάδα τρία κρατικά (πολιτειακά) πρωταθλήματα Παουλίστα. 

Έγινε διεθνής το 1953 αλλά δεν ήταν στην εθνική του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954. Το 1956 ήταν ο τερματοφύλακας της θερινής περιοδείας της Βραζιλίας στην Ευρώπη, όταν η αμυντική στρατηγική τους είχε μεγάλα κενά στο κέντρο. Σε φιλικό αγώνα με την Αγγλία κερδίζοντας με 4–2, ο Ζιλμάρ κατάφερε να αποκρούσει δύο πέναλτι.
Έτσι καθιερώθηκε σαν βασικός στην ομάδα επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου, που κατέκτησε για πρώτη φορά η χώρα του. Σε εκείνο τη διοργάνωση δέχτηκε μόνο τέσσερα τέρματα σε έξι αγώνες.
Σε μια από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958 που έγινε στη Σουηδία, ο Ζιλμάρ παρηγορεί τον Πελέ που κλαίει στην αγκαλιά του συγκινημένος από την κατάκτηση του Κυπέλλου που κατέκτησε η σελεσάο. Στον τελικό η Βραζιλία νίκησε με 5–2 τη Σουηδία.

Το 1961 ο Ζιλμάρ έφυγε από την Κορίνθιανς και επέστρεψε στη γενέτειρά του και στη νέα μεγάλη δύναμη, την  Σάντος. Με τη Σάντος κατέκτησε δύο Κόπα Λιμπερταδόρες, δύο Διηπειρωτικά Κύπελλα, πέντε εθνικά πρωταθλήματα Βραζιλίας και πέντε πρωταθλήματα Παουλίστα.
Αγωνίστηκε σε δύο ακόμα Παγκόσμια Κύπελλα, το 1962 και το 1966 και κερδίζοντας το τρόπαιο δύο συνεχόμενες φορές, έγινε ο μόνος τερματοφύλακας που κατάφερε κάτι τέτοιο. Με την εθνική Βραζιλίας αγωνίστηκε 94 φορές, με την οποία γνώρισε την ήττα μόλις σε 16 αγώνες, και δέχθηκε 100 τέρματα.  Επί σειρά ετών διετέλεσε και αρχηγός της "σελεσάο". Το 1998 τιμήθηκε με το Τάγμα Αξίας της FIFA.

Τίτλοι και διακρίσεις

Κορίνθιανς
 Καμπεονάτο Παουλίστα (3) : 1951, 1952, 1954

Σάντος
 Taça Brazil (4) : 1962, 1963, 1964, 1965
 Τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα : 1968
 Καμπεονάτο Παουλίστα (5) : 1962, 1964, 1965, 1967, 1968
 Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1962, 1963
 Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1962, 1963

Βραζιλία
 Παγκόσμιο Κύπελλο (2) : 1958 , 1962

Ατομικές διακρίσεις

 IFFHS : 11ος καλύτερος τερματοφύλακας του 20ού αιώνα

Τιμές

   Τάγμα Αξίας της FIFA (Ordre du mérite de la FIFA) : 1998

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα 
Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε 
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966
Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA
Ακναλίτζ

Το Ακναλίτζ ή Ακναλίτς (αρμενικά: ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

Παραπομπές 

Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Αλασκέρτ

Το Αλασκέρτ (αρμενικά: , έως το 1935 γνωστό ως Καρίμ-Αρχ, ενώ στη συνέχεια ως Σοβετακάν) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

Παραπομπές 

Αλασκερτ
Στίβεν Γιον

Ο Στίβεν Γιαν (αγγλικά: Steven Yeun, 21 Δεκεμβρίου 1983), γεννημένος ως Γιαν Σανγκ-γκιοπ (κορεατικά: 연상엽, RR: Yeon Sang-yeop, MR: Yôn Sangyǒp), είναι Κορεάτης-Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συμμετοχή του στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά The Walking Dead, στον ρόλο του Γκλεν Ρι, καθώς και για τη συμμετοχή του στη νοτιοκορεατική ταινία Burning, στον ρόλο του Μπεν. Ο τελευταίος ρόλος επαινέθηκε ιδιαίτερα από τους κριτικούς, λαμβάνοντας και υποψηφιότητες και βραβεύσεις, όπως από το Βραβείο της Εθνικής Εταιρείας Κριτικών Κινηματογράφου (National Society of Film Critics Award). Στην καριέρα του έχει υπάρξει δις υποψήφιος στα βραβεία Σάτερν. 

Ο Γιαν, γεννήθηκε στη Σεούλ. Ο πατέρας του ήταν αρχιτέκτονας, που το 1998, μετακόμισε στη Ρεγγίνα του Σασκάτσουαν στον νότιο Καναδά, ενώ αργότερα στο Μίσιγκαν. Ο Γιαν μεγάλωσε σε μία χριστιανική οικογένεια, και τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, στο Μίσιγκαν, στην πόλη Τρόι, το 2001. Κάπου εκείνη την περίοδο οι γονείς του άρχισαν να τον αποκαλούν «Στίβεν». Το 2005, αποφοίτησε από το Κολέγιο Καλαμαζού, λαμβάνοντας πτυχίο στην ψυχολογία. Εκεί γνώρισε την αδελφή του κωμικού Τζόρνταν Κλέπερ, και πήγε μαζί του στο Σικάγο, στο The Second City - κωμικός θίασος. Αφού πέρασαν περίπου πέντε χρόνια άρχισε να συμμετέχει και στην τηλεόραση, με την πρώτη του μεγάλη επιτυχία το The Walking Dead, το 2010, στην οποία συμμετείχε έως και το 2016, ως μέλος του βασικού καστ. Ωστόσο, το ντεμπούτο του το έκανε λίγο καιρό πριν σε επεισόδιο της 3ης σεζόν του The Big Bang Theory.

Το ντεμπούτο του στις ταινίες έγινε το 2009, στην μικρού μήκους ταινία The Kari Files. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 2010, με το My Name Is Jerry. Ενώ κατά τη δεκαετία του 2010, έχει συμμετάσχει σε ταινίες όπως το I Origins(2014), το Okja (2017), και Sorry to Bother You (2018). Αξιοσημείωτα βέβαια είναι και τα έργα του ως ηθοποιός φωνής, όπως οι συμμετοχές του στο American Dad! και το Ο Θρύλος της Κόρρα. καθώς και στο βιντεοπαιχνίδι Crysis. Ο Γιαν επίσης έχει ένα ρεστοράν στο Λος Άντζελες, με τον αδελφό του, όπου ειδικεύονται σε κορεατική και μεσογειακή κουζίνα. Ο Γιαν παντρεύτηκε την φωτογράφο Τζοάνα Πακ στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Είναι παντρεμένος κι έχει δύο παιδιά, ενώ, μεγαλώνοντας στο Μίσιγκαν, είναι μεγάλος υποστηρικτής των Detroit Pistons και των Detroit Red Wings.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 

Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Β΄ κατηγορία ΠΟΕΛ

Η Β΄ Κατηγορία ΠΟΕΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την ΠΟΕΛ (ΠΟΕΛ) από το 1989. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΠΟΕΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζονται οι ομάδες που θα προβιβαστούν στην Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ. Η Β΄ κατηγορία ΠΟΕΛ βρίσκεται στο 6ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΕΛ Λακατάμιας με 5 κατακτήσεις.

Δομή 
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 10 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάζεται στην Α΄ κατηγορία ΠΟΕΛ.

Ομάδες 
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2022-23 είναι:

ΑΕΚ Καλού Χωριού Ορεινής
ΑΟΜ Μενοίκου
ΑΠΕΑ Αλάμπρας
Αναγέννηση Παλλουριώτισσας
ΕΑΣ Αρεδιού
ΕΔΟΝ Ακακίου
Ελπίδα Γουρρίου
ΚΝ Μαλούντας
Ομόνοια Βορείου Πόλου
Ομόνοια Παλιομετόχου

Οι πρωταθλήτριες ομάδες 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. 

Τις περιόδους 2013-14 και 2014-15 το πρωτάθλημα διεξήχθη σε ένα όμιλο.

Απο την περίοδο 2015-16 επέστρεψε στη μορφή των 2 ομίλων. Την περίοδο 2020-21 το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του κωρονοιού.

Από την περιόδο 2021-22 το πρωτάθλημα διεξάγεται ξανά σε ένα όμιλο.

Πρωτάθλημα πρωταθλητριών 
Από το 2007 μέχρι και το 2013 οι πρωταθλήτριες ομάδες των 2 ομίλων έδιναν αγώνα μεταξύ τους για ανάδειξη πρωταθλήτριας ομάδας Β'κατηγορίας. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες πρωταθλητριών ομάδες Β κατηγορίας κάθε περιόδου.

Κατακτήσεις ανά ομάδα

Δείτε επίσης 
 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
 Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
 Κύπελλο Β΄ κατηγορίας ΠΟΕΛ

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 poelfootball.wixsite.com/poelfootball
Στέλιος Τατασόπουλος

Ο Στέλιος Τατασόπουλος (Κωνσταντινούπολη 1908 - Αθήνα 13 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Από τις πιο σημαντικές ταινίες του θεωρούνται η Κοινωνική σαπίλα (1932) και η Μαύρη Γη (1952), η οποία πήρε το Α' Βραβείο των Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και την πρώτη τιμητική διάκριση του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973, ενώ τιμήθηκε και σε Διεθνές Φεστιβάλ της Σοβιετικής Ένωσης.

Πρώτα χρόνια 
Ο Τατασόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια με τέσσερα ακόμη αδέλφια. Μετά την μικρασιατική καταστροφή όλη η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ο ίδιος ξεκίνησε τις σπουδές του στο θέατρο με δασκάλους τους Δημήτρη Ροντήρη, Αιμίλιο Βεάκη και Δημήτρη Γιαννίδη και κινηματογράφο στη σχολή των αδελφών Γιαζιάδη. Το 1929 έφυγε για το Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές του στον κινηματογράφο.

Καριέρα 
Το 1931 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγραψε και σκηνοθέτησε την νεορεαλιστική βουβή ταινία «Κοινωνική σαπίλα» με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τους Δανάη Γρίζου, Κίμωνα Σπαθόπουλο και Τζόλυ Γαρμπή, η οποία θεωρείται σύμφωνα με την ιστορικό του ελληνικού κινηματογράφου Αγλαΐα Μητροπούλου ότι είναι το πρώτο δείγμα κοινωνικής κριτικής στον ελληνικό κινηματογράφο. 

Το 1933 ξαναγύρισε στο Παρίσι για να συνεχίσει πάλι τις σπουδές του όπου πήρε το δίπλωμά του το 1937 ενώ παραλλήλα εργαζόταν σαν τεχνικός και βοηθός σκηνοθέτη. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 αναγκάζεται να επιστρέψει στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Γερμανική Κατοχής, ίδρυσε το «Σωματείο Καλλιτεχνών Κινηματογράφου» μαζί με τους Γιώργο Φούντα και Μιχάλη Νικολινάκο.

Το 1952 ο Τατασόπουλος γύρισε τη δεύτερη κοινωνική ταινία του «Μαύρη γη» σε σενάριο του συγγραφέα Νίκου Σφυρόερα και  πρωταγωνιστές τον Γιώργο Φούντα, την Φρόσω Κοκόλα, και τον Κώστα Δούκα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να σκηνοθετεί και κωμικές ταινίες, όπως είναι η «Μήτρος και Μητρούσης στην Αθήνα» και «Τα ντερβισόπαιδα» με πρωταγωνιστές τους Θανάση Βέγγο και Φραγκίσκο Μανέλλη. Συνολικά ο Τατασόπουλος σκηνοθέτησε 27 ταινίες με την τελευταία του να είναι το 1972 με τίτλο «Πως καταντήσαμε Σωτήρη!..» και με πρωταγωνιστές τους Νίκο Σταυρίδη, Νίκο Τσούκα, Νίτσα Μαρούδα και Μαρίκα Κρεββατά.

Φιλμογραφία

Βιβλιογραφία

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Έλληνες σκηνοθέτες
Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατάλογος Βυζαντινών συνθηκών

Ακολουθεί ένας κατάλογος των συνθηκών και συμφωνιών που υπογράφτηκαν κατά την ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Ο ορισμός της συνθήκης είναι η συμφωνία της Ρωμανίας με κάποια ξένη δύναμη, περιλαμβανομένων συμφωνιών ειρήνης, εμπορικών συμφωνιών και συνεννοήσεων μεταξύ των δύο δυνάμεων. Για εξωτερικές συγκρούσεις βλέπε Κατάλογος των Βυζαντινών πολέμων.

Δυναστείες Κωνσταντίνου Α΄-Θεοδοσίου Α΄-Ιουστινιανού Α΄
 Ειρήνη της Ακιλισηνής π.387, Συμφωνία ειρήνης με την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, που διαιρούσε τη Μεγάλη Αρμενία στη μέση.
 Αιώνια Ειρήνη 532, με την Περσία των Σασσανιδών.
 Συνθήκη 50ετούς Ειρήνης 562 με την Περσία των Σασσανιδών.

Δυναστείες Ηρακλείου-Εικονομάχων-Μακεδόνων
 Βυζαντινο-Βουλγαρική συνθήκη του 716 Τερματίζει επίσημα τη Μάχη της Αγχιάλου (708) και ορίζει τα όρια μεταξύ της Ρωμανίας και των Βουλγάρων.
 Ειρήνη του Νικηφόρου Α΄ 803. Συνθήκη ειρήνης του Νικηφόρου Α΄ με τον Καρλομάγνο βασιλιά των Φράγκων.
 Βυζαντινο-Βουλγαρική συνθήκη του 815 με τους Βουλγάρους.
 Α΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 907.
 Β΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 911.
 Γ΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη του 945.
 Συνθήκη του Σαφάρ 970.
 Α΄ Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022.
 Β΄ Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031.

Δυναστείες Κομνηνών-Αγγέλων-Παλαιολόγων
 Α΄ Βυζαντινο-Βενετική συνθήκη του 1082
 Συνθήκη της Δεαβόλεως 1108 με τον Βοημούνδο Α΄ Ωτβίλ πρίγκιπα της Αντιόχειας.
 Α΄ Συνθήκη του Νυμφαίου του 1214.
 Νικαιο-Βενετική συνθήκη του 1219.
 Νικαιο-Λατινική εκεχειρία 1260.
 Β΄ Συνθήκη του Νυμφαίου του 1261.
 Β΄ Βυζαντινοβενετική συνθήκη του 1268.
 Συνθήκη του Ορβιέτο 1281.
 Βυζαντινο-Τραπεζουντιακή συνθήκη του 1282.
 Συνθήκη του Χερνόμεν 1327.
 Συνθήκη της Καλλίπολης 1403. Συνθήκη που απαλλάσσει τη Ρωμανία από υποτέλεια προς τους Οθωμανούς και εκτεταμένες εδαφικές προσθήκες.

Πηγές
 Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2.
 Cavallo, Guglielmo (1997). The Byzantines. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-09792-3.
 Laiou, Angeliki (2009). "Political-historical survey - D. 1204-1453". In Jeffreys, Elizabeth; Haldon, John; Cormack, Robin (eds.). The Oxford Handbook of Byzantine Studies. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-925246-6.
 Nicol, Donald MacGillivray (1993). The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43991-6.
 Nicol, Donald MacGillivray (1996). The Reluctant Emperor: A Biography of John Cantacuzene, Byzantine Emperor and Monk, C. 1295–1383. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52201-4.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Βυζαντινών πολέμων
Σαΐφ Αλ Αντέλ

Ο Σαΐφ Αλ Αντέλ (στην αραβική γλώσσα: سيف العدل‎, Saif al-Adel) (γεν. 1960 ή το 1963) είναι Αιγύπτιος τρομοκράτης, υψηλόβαθμο στέλεχος της Αλ Κάιντα, που μέχρι σήμερα (2020) παραμένει ασύλληπτος. Το όνομά του βρίσκεται στη λίστα του FBI με τους πιο καταζητούμενους τρομοκράτες και προσφέρεται αμοιβή 10 εκ. δολαρίων από το Πρόγραμμα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ανταμοιβή για τη Δικαιοσύνη (Rewards for Justice Program) για πληροφορίες σχετικά με το που βρίσκεται.

Ο Σαΐφ Αλ Αντέλ είχε υπάρξει συνταγματάρχης των Ειδικών Δυνάμεων της Αιγύπτου και ήταν ειδικός στα εκρηκτικά.  Το 1988 πήγε στο Αφγανιστάν όπου πολέμησε με τους Μουτζαχεντίν κατά των Σοβιετικών δυνάμεων. Εκπαίδευσε μέλη της Αλ Κάιντα και της Αιγυπτιακής Ισλαμικής Τζιχάντ στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και στο Σουδάν καθώς και μέλη Σομαλικών φυλών, που ήταν ενάντια στις δυνάμεις του ΟΗΕ. Επίσης δημιούργησε το κέντρο εκπαίδευσης της Αλ Κάιντα στο Ρας Καμπόνι, στα σύνορα Σομαλίας –Κένυας.  Κατηγορείται από τις  Η.Π.Α για το ρόλο του στη τρομοκρατική επίθεση κατά της πρεσβείας των Η.Π.Α στο Ναϊρόμπι το 1998.

Παραπομπές

Τρομοκρατία
Αιγύπτιοι
Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022

Η Συνθήκη του 1022 ήταν μία πρώτη συμφωνία μεταξύ του βασιλείου της Γεωργίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από τον Γεώργιο Α΄ της Γεωργίας και τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄. 

Το μεγαλύτερο πολιτικό και στρατιωτικό γεγονός κατά τη βασιλεία του Γεωργίου Α΄, ένας πόλεμος εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε τις ρίζες του πίσω στη δεκαετία του 990, όταν ο Δαβίδ Γ΄ των Ταό πρίγκιπας της Γεωργίας, έπειτα από την ανεπιτυχή εξέγερσή του ενάντια στον Βασίλειο Β΄, έπρεπε να συμφωνήσει να παραδώσει τις εκτεταμένες κτήσεις του στο Ταό στον Αυτοκράτορα, μετά το τέλος του. Όλες οι προσπάθειες τού Βαγράτ Γ΄ της Γεωργίας, προγονού τού Δαβίδ Γ΄ και πατέρα του Γεωργίου Α΄, να αποτρέψει την προσάρτηση των κτήσεων στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μάταιες. Ο Γεώργιος A΄, νέος και φιλόδοξος, ξεκίνησε μία εκστρατεία για να αποκαταστήσει την έκταση που είχε η Γεωργία επί Δαβίδ Γ΄ και κατέλαβε το Ταό το 1015-16. Τότε ο Βασίλειος Β΄ οδήγησε τον στρατό του εναντίον της Γεωργίας το 1021. Ένας εξαντλητικός πόλεμος κράτησε δύο έτη και τελείωσε με μία αποφασιστική νίκη των Ρωμαίων, αναγκάζοντας τον Γεώργιο Α΄ να συμφωνήσει μία συνθήκη ειρήνης, με τους κάτωθι όρους:
 Η Γεωργία έπρεπε να εγκαταλείψει τη διεκδίκησή της επί του Ταό.
 Η χώρα έπρεπε να παραδώσει αρκετές νοτιοδυτικές κτήσεις (Κλαριέτι, Κόλα και Γιαβακέτι) στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
 Ο Γεώργιος Α΄ έπρεπε να δώσει τον 3ετή γιο του Βαγράτ Δ΄ ως όμηρο στην Κωνσταντινούπολη.

Πηγές
 Rayfield, Donald (2012). Edge of Empires: A History of Georgia. London: Reaktion Books. p. 76. ISBN 1780230303.

Δείτε επίσης
 Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031
 Κατάλογος Βυζαντινών συνθηκών
Σινολογία

Η σινολογία (ή κινεζικές σπουδές) είναι ο ακαδημαϊκός τομέας που εστιάζει στη μελέτη της Κίνας, και κυρίως της κινεζικής φιλοσοφίας, της γλώσσας, της λογοτεχνίας, του πολιτισμού και της ιστορίας. Συχνά αναφέρεται σε δυτικούς μελετητές. Η προέλευσή του «μπορεί να εντοπιστεί στην εξέταση που διεξήγαγαν οι Κινέζοι μελετητές για τον ίδιο τους τον πολιτισμό».

Ορολογία 
Οι όροι «σινολογία» και «σινολόγος» επινοήθηκαν γύρω στο 1838. Χρησιμοποιούν το συνθετικό «σινο-», συνθετικό το οποίο προέρχεται από την ύστερη λατινική λέξη Sinae, η οποία προέρχεται από την ελληνική Σίναι η οποία με τη σειρά της προέρχεται από την αραβική Sin. Με τη σειρά της η αραβική λέξη ίσως προέρχεται από την κινεζική λέξη Qin, το όνομα της δυναστείας Τσιν. 

Στο πλαίσιο των μελετών των περιοχών, η χρήση του όρου στην Ευρώπη και στην Αμερική μπορεί να διαφέρει. Στην Ευρώπη, η Σινολογία είναι συνήθως γνωστή ως Κινεζικές Σπουδές, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες η Σινολογία είναι υποπεδίο των Κινεζικών Σπουδών.

Πεκινγκολόγος ονομάζεται το άτομο που παρακολουθεί τα τρέχοντα γεγονότα και τις διαμάχες για την εξουσία στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Ανατολική σινολογία 
Στην Ανατολική Ασία οι μελέτες για θέματα που σχετίζονται με την Κίνα ξεκίνησαν νωρίς. Στην Ιαπωνία η σινολογία ήταν γνωστή ως κανγκάκου (漢学, μετάφραση: "Σπουδές περί των Χαν"). Στη σύγχρονη Κίνα, οι μελέτες των θεμάτων που σχετίζονται με την Κίνα λέγονται «Εθνική Μελέτη» (απλοποιημένα Κινέζικα: 国学, παραδοσιακά Κινέζικα: 國學, πίνγιν: Guóxué; Γουέιντ-Τζάιλς: Kuo2-hsüeh2), ενώ η σινολογία μεταφράζεται ως "Μελέτες των Χαν" (απλοποιημένα Κινέζικα: 汉学, παραδοσιακά Κινέζικα: 漢學; πινγίν: Hànxué; Γουέιντ-Τζάιλς: Han4-hsüeh2).

Δυτική σινολογία

20ός αιώνας και μετέπειτα 
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι Πεκινγκολόγοι επικεντρώθηκαν στο Χονγκ Κονγκ (ιδιαίτερα οι αμερικανοί δημοσιογράφοι και αξιωματούχοι). Η αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας και η απαγόρευση των ταξιδιών μεταξύ των δύο χωρών απέκλειε την πρόσβαση των αμερικανικών από συνεντεύξεις τύπου ή συνεντεύξεις των Κινέζων αξιωματούχων. Επομένως, υιοθέτησαν τεχνικές από την Κρεμλινολογία, όπως η στενή ανάλυση επίσημων ανακοινώσεων για τον εντοπισμό των κρυφών εννοιών, η αναφορά των κινήσεων των υπαλλήλων σε εφημερίδες και ανάλυση φωτογραφιών από δημόσιες εμφανίσεις των Κινέζων αξιωματούχων. Αλλά στα χρόνια που ακολούθησαν το άνοιγμα της Κίνας, οι Πεκινγκολόγοι μπορούν να ζήσουν στην Κίνα και να επωφεληθούν από κανονικές πηγές πληροφοριών.

Προς το τέλος του αιώνα πολλοί από εκείνους που ασχολήθηκαν επαγγελματικά με την μελέτη της Κίνας ζήτησαν τον τερματισμό του διαχωρισμού μεταξύ της σινολογίας και των επιστημονικών κλάδων. Ο Αυστραλός μελετητής Ζερεμί Μπαρνέ, για παράδειγμα, προτείνει μια «Νέα Σινολογία», η οποία «δίνει έμφαση σε ισχυρούς σχολαστικούς λόγους τόσο στην κλασική όσο και στη σύγχρονη κινεζική γλώσσα και μελέτη, ταυτόχρονα ενθαρρύνει μια οικουμενική στάση σε σχέση με μια πλούσια ποικιλία προσεγγίσεων και τομέων, είτε είναι κυρίως εμπειρική ή περισσότερο θεωρητική».

Παραπομπές
Νεοχώρι Ευρυτανίας

Το Νεοχώρι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Το Νεοχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Τρίκορφο σε υψόμετρο 540 μέτρα με θέα προς την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Απέχει 48 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Άγραφα (έδρα του δήμου) και 55 Δ. από το Καρπενήσι. Το δημιουργήθηκε όταν στο γειτονικό Παλαιοχώρι ένα μέρος του βούλιαξε εξαιτίας κατολισθήσεων και πολλοί κάτοικοί του μετακινήθηκαν προς τις δυο άκρες του (δυτικά στο Νεοχώρι και ανατολικά στον Άγιο Γεώργιο). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αγραίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Νεοχώρι Ευρυτανίας - Andreas Koutsothanasis στο https://www.youtube.com/
 Φωτογραφίες από το Νεοχώρι στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031

Η Συνθήκη του 1031 ήταν η δεύτερη που συνομολογήθηκε μεταξύ του βασιλείου της Γεωργίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από την αντιβασίλισσα της Γεωργίας Μαριάμ του Βασπουρακάν και τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ Αργυρό.

To 1031 η Γεωργιανή βασίλισσα Μαριάμ επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και διαπραγματεύθηκε μία συμφωνία ειρήνης με τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ εκ μέρους του ανήλικου γιου της Βαγράτ Δ΄ της Γεωργίας, με τους παρακάτω όρους:
 τον γάμο της Ελένης Αργυρής με τον Βαγράτ Δ΄.
 την απονομή του τίτλου του κουροπαλάτη στον Βαγράτ Δ΄.

Η Ελένη ήταν κόρη του μαγίστρου Βασιλείου Αργυρού και έτσι ανιψιά του Αυτοκράτορα. Ο γάμος της Ελένης και του Βαγράτ Δ΄, που τότε ήταν 14 ετών, κανονίστηκε ως μέρος της διαπραγμάτευσης. Η συμφωνία ειρήνης έληξε τις Βυζαντινο-Γεωργιανές αντιπαραθέσεις.

Δείτε επίσης
 Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022
 Κατάλογος Βυζαντινών συνθηκών

Πηγές
 Rayfield, Donald (2012). Edge of Empires: A History of Georgia. London: Reaktion Books. p. 76. ISBN 1780230303.
Πτέρη Ευρυτανίας

Η Πτέρη ή Φτέρη είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, σε απόσταση 30 χλμ. (οδηγικά) ανατολικά από τα Άγραφα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 960 μέτρα στις ανατολικές πλαγιές της Φτέρης (της οροσειράς των δυτικών Αγράφων) στην οποία οφείλει το όνομά της. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Επινιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Επινιανά, την Ανηφόρα, το Ασπρόρρευμα και τη Δροσέλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Επινιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Αγράφων
Συνθήκη 50ετούς Ειρήνης

Η Συνθήκη του Δάρα, επίσης γνωστή ως Πεντηκονταετής Ειρήνη, ήταν μία συμφωνία ειρήνης, που συνομολογήθηκε μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τους Σασσανίδες της Περσίας στη συνοριακή πόλη του Δάρα Μεσοποταμίας το 562.

Η συμφωνία, που διαπραγματεύθηκαν ο Πέτρος Πατρίκιος για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ και ο Ιζαδγουσάσπ για τον Σασσανίδη βασιλιά Χοσρόη Α΄, τελείωσε τον 20ετή πόλεμο για τη Λαζική στον Καύκασο.
Οι Σασσανίδες ανέλαβαν να εκκενώσουν τη Λαζική, αλλά η κατάσταση της γειτονικής περιοχής της Σουανίας έμεινε ασαφής, αφήνοντας μία μελλοντική αιτία διαφωνίας. Οι Σασσανίδες επρόκειτο να λαμβάνουν ετησίως μία επιδότηση 30.000 χρυσών νομισμάτων και τα πρώτα 7 έτη αυτά καταβαλλόταν άμεσα. Οι δαπάνες της γραμμής άμυνας στο Καύκασο εναντίον των νομάδων του βορρά, για τους οποίους υπήρχε αμοιβαίο συμφέρον και ήταν ευθύνη των Σασσανιδών, είχαν συμπεριληφθεί στις πληρωμές. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να μη δημιουργήσουν νέες οχυρώσεις, ούτε να οχυρώσουν τους υπάρχοντες οικισμούς στα σύνορα. Για να αποφευχθεί η κατασκοπεία, το εμπόριο περιορίστηκε στο Καλλίνικον, τη Νίσιβη και το Ντβιν, ενώ έμποροι από άλλα έθνη έπρεπε να περιοριστούν στον Δάρα (που ανήκε στους Ρωμαίους) και τη Νίσιβη (που ανήκε στους Σασσανίδες). Οι πρόσφυγες ήταν ελεύθεροι να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Σε ξεχωριστή συμφωνία οι Χριστιανοί στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών είχαν την υπόσχεση τη ελευθερίας της θρησκείας τους.

Η συμφωνία ειρήνης επρόκειτο να κρατήσει 50 έτη, αλλά έμεινε σε ισχύ μόνο ως το 572, όταν ο Ιουστίνος Β΄ διέρρηξε τη συμφωνία, έπειτα από έτη αυξημένων εντάσεων σε πολλά μέτωπα, ξεκινώντας τον πόλεμο των ετών 572-591. Μεταξύ των αρχαίων πηγών, ο Μένανδρος προτήκτωρ και ο Θεοφύλακτος ο Σιμοκάτης κατηγορούν τον Ιουστίνο Β΄, ενώ ο Θεοφάνης ο Βυζάντιος διαφωνεί.

Πηγές
 Evans, James Allan Stewart (2005). The Emperor Justinian and the Byzantine Empire. Greenwood Publishing Group. pp. 90, XXI. ISBN 0313325820.
 Kettenhofen, Erich. "JUSTINIAN I". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 25 February 2020.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος Βυζαντινών συνθηκών
Σνούφελ

Ο Σνούφελ (γερμανικά: Schnuffel) είναι λαγός κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε το 2007 στη Γερμανία από τη Γερμανική εταιρεία Jamba ή Jamster.

Ο Σνούφελ έχει γκρι και άσπρο τρίχωμα και μπλε μάτια.

Επινόηση και δημιουργία 
Τα πρώτα πρωτότυπα για τη δημιουργία του χαρακτήρα Σνούφελ δημιουργήθηκαν στις 2 Ιουλίου 2007. Ο αρχικός ήχος τηλεφώνου μετετράπη σε τραγούδι από τον Σεμπάστιαν Νούσμπαουμ και τον Αντρέας Βέντορφ, και ηχογραφήθηκε υπό τον τίτλο Kuschel Song ("τραγούδι της αγκαλιάς"). Το σινγκλ κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2008 και ο λαγός-ήχος τηλεφώνου μπήκε στη κορυφή των γερμανικών και ευρωπαϊκών τσαρτ. Αφού το τραγούδι ανέβηκε στην κορυφή των αυστριακών τσαρτ και στην 2η θέση στην Ελβετία άρχισαν τα σχέδια για τη διεθνή κυκλοφορία του τραγουδιού. Τα τραγούδια μεταφράστηκαν σε 13 γλώσσες και δημιουργήθηκαν 13 άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων γερμανικών επανεκδόσεων και διεθνών άλμπουμ. 

Ο Σνούφελ εισήχθη στην αμερικανική αγορά στις 17 Ιανουαρίου 2010. Κάποτε το Σνούφελ έπαιζε σε διάφορα αμερικανικά κανάλια.

Λόγω του αυξημένου ελληνικού ενδιαφέροντος έχουν γίνει μεταφράσεις προηγούμενων άλμπουμ του Σνούφελ στα ελληνικά. Δεν είναι αυτούσια αντίγραφα των πρωτότυπων γερμανικών αφού έχουν γίνει μικροαλλαγές στη σειρά των τραγουδιών και τα παρεχόμενα μέσα. Με τη μετάβαση στην ελληνική αγορά η Sony δεν παράγει αυτούς τους δίσκους αλλά τους έχει αναλάβει η Heaven Records.

Από το 2012 άρχισαν να παράγονται εφαρμογές με θέμα τον Σνούφελ για συσκευές Android. Η τελευταία εφαρμογή για συσκευές Android κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 2015 και αργότερα κυκλοφόρησε μια για το iOS, όντας η τρίτη που κυκλοφόρησε για το iOS, μετά τη "Schnuffel Bunny Hop" και "Schnuffel Virtual Pet".

Σνουγκελίνα 
Η θηλυκή έκδοση και κορίτσι του Σνούφελ λέγεται στα γερμανικά Schnuffelienchen (Σνουφελίνχεν) γνωστή και ως Σνουγκελίνα. Όπως ο Σνούφελ είναι και αυτή λαγός. Ο πρώτος δίσκος και σινγκλ της Σνουγκελίνας με τίτλο "Küss mich, halt mich, lieb mich" (Φίλα με, κράτα με, αγάπησε με) κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 2010 και παρέμεινε για μια εβδομάδα στην 99η θέση των γερμανικών τσαρτ. Το δεύτερο της σινγκλ, με τίτλο "Schmetterling" (Πεταλούδα) κυκλοφόρησε στις 28 Φεβρουαρίου 2012 μόνο στις σελίδες των Jamba/Jamster, και κυκλοφόρησε διαδικτυακά στις πλατφόρμες των Amazon, iTunes και GooglePlay στις 25 Ιουλίου 2014 μαζί με την αγγλική έκδοση. Το τρίτο της σινγκλ, "Ohne Dich" (Χωρίς εσένα) κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 ως ψηφιακή λήψη.

Φωνή 
Τη φωνή του Σνούφελ και της Σνουγκελίνας δανείζουν στα αγγλικά οι Γκρέις Κάουφμαν και Μικαέλα Ντιν, καθώς και η Κάρολ Σεβίγια στα ισπανικά.

Παραπομπές 

Φανταστικοί χαρακτήρες
Μπατούρ

Το όρος Μπατούρ (Gunung Batur) είναι ένα ενεργό ηφαίστειο που βρίσκεται στο κέντρο δύο ομόκεντρων καλντέρων βορειοδυτικά του όρους Agung στο νησί Μπαλί της Ινδονησίας. 

Η νοτιοανατολική πλευρά της μεγαλύτερης καλντέρας των 10 × 13 χλμ περιέχει μια λίμνη καλντέρας. Η εσωτερική καλντέρα πλάτους 7,5 χιλιομέτρων, η οποία σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης του Ignimbrite του Μπαλί (ή Ubud), χρονολογείται πριν από 23.670 και 28.500.  Η έκρηξη που έφερε αυτό το ηφαίστειο ορατό πάνω από τον ωκεανό είναι ένα από τα πιο ισχυρά σε όλη τη γη. [Παραπομπή απαιτείται] Αυτό το ηφαίστειο χαρακτηρίζεται από μια καταρρέουσα κορυφή, που ονομάζεται καλντέρα.

Το νοτιοανατολικό τείχος της εσωτερικής καλντέρας βρίσκεται κάτω από τη λίμνη Batur. Ο κώνος Batur έχει κατασκευαστεί εντός της εσωτερικής καλντέρας σε ύψος πάνω από το εξωτερικό χείλος καλντέρας. Το Batur stratovolcano έχει δημιουργήσει αεραγωγούς σε μεγάλο μέρος της εσωτερικής καλντέρας, αλλά ένα σύστημα σχισμών NE-SW έχει εντοπίσει τους κρατήρες Batur I, II και III κατά μήκος της κορυφογραμμής της κορυφής. Οι ιστορικές εκρήξεις έχουν χαρακτηριστεί από ήπια έως μέτρια εκρηκτική δραστηριότητα που μερικές φορές συνοδεύεται από εκπομπές λάβας. Βαλσατική λάβα που ρέει τόσο από την κορυφή όσο και από τους πλευρικούς αεραγωγούς έχουν φτάσει στην καλντέρα και τις όχθες της λίμνης Batur κατά την ιστορία της. 
Η καλντέρα περιέχει ένα ενεργό, στρωτοβολικό ύψος 700 μέτρων, που υψώνεται πάνω από την επιφάνεια της λίμνης Batur. Η πρώτη τεκμηριωμένη έκρηξη του Batur ήταν το 1804 και ήταν συχνά ενεργή από τότε, πιο πρόσφατα το 2000. [2] [3] Το σημαντικό πεδίο της λάβας από την έκρηξη του 1968 είναι ορατό σήμερα όταν το βλέπει κανείς από το Kintamani, μια πόλη στη νοτιοδυτική κορυφογραμμή της καλντέρας. χρόνια.

Ηφαίστεια της Ινδονησίας
YG Entertainment

Η YG Entertainment (κορεατικά: YG 엔터테인먼트, RR: YG enteoteinmeonteu) είναι νοτιοκορεατική εταιρεία ψυχαγωγίας, που ιδρύθηκε το 1996, από τον Γιανγκ Χιον-σοκ. Κάτω από την ομπρέλα της εταιρείας, υπάρχει μία δισκογραφική εταιρεία, ένα γραφείο ταλέντων, μία εταιρεία μουσικής παραγωγής και διανομής, ενώ αναλαμβάνει διοργανώσεις όπως ζωντανές συναυλίες. Η εταιρεία, επίσης, διαθέτει πλήθος θυγατρικών εταιρειών, όπως η  YG PLUS, η YGX, YG Golf Academy, η 3geori Butchers, η Shining Star Culture και η The Black Label, που μάλιστα δε, μεταξύ άλλων, έχει μπει και στη βιομηχανία του ρουχισμού και του αθλητισμού, όπως το γκολφ. Ο ιδρυτής της εταιρείας, είναι μία από τις διασημότερες φιγούρες της ποπ κουλτούρας της Νότιας Κορέας, όντας μέλος των πρωτοπόρων Seo Taiji and Boys.  

Η εταιρεία έχει συμβόλαια, με μερικούς από τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες της νοτιοκορεατικής μουσικής σκηνής, όπως οι Jinusean, οι Big Bang, η Dara, οι AKMU, οι Winner, οι iKon, οι Sechs Kies, οι Blackpink και οι Treasure, καθώς και με νοτιοκορεάτες δημοφιλείς ηθοποιούς όπως ο Γκανγκ Ντονγκ-ουόν, η Τσόι Τζι-όου, Τσα Σουνγκ-ουόν, η Λι Σιονγκ-κιονγκ και η Γου Ιν-να. Άλλοι αξιοσημείωτοι καλλιτέχνες, οι οποίοι, όμως, βρίσκονται στις θυγατρικές της είναι η Somi και η Anda. Ενώ πρώην δημοφιλείς καλλιτέχνες που είχα μαζί τους συμβόλαιο είναι οι Epik High, η Gummy, η Παρκ Μπομ, οι 2NE1, ο Psy και η CL. 

Η εταιρεία έγινε παγκοσμίως γνωστή το 2012, μετά την μεγάλη επιτυχία του Psy, Gangnam Style, το οποίο έγινε και viral παγκοσμίως. Οι καλλιτέχνες που βρίσκονται σε αυτήν την εταιρεία είναι περιφραστικά γνωστοί ως YG Family. Παρόλα αυτά, η πρώτη της μεγάλη επιτυχία στη χώρα, ήρθε το 2003, με τον Seven, ο οποίος ήταν και το πρώτο της "είδωλο",  ο οποίος ήταν και ο λόγος που η εταιρεία άρχισε να πουλάει και στο εξωτερικό. Ενώ το 2006, άρχισε να γίνεται μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ψυχαγωγίας της Νότιας Κορέας, με τους Big Bang, οι οποίοι θεωρούνται το πιο επιτυχημένο ανδρικό συγκρότημα παγκοσμίως.  Η εταιρεία, επίσης, διάγει και φιλανθρωπικό έργο, δίνοντας 100 γουόν από κάθε δίσκο της που πουλιέται και το 1% από άλλα προϊόντα, καθώς και 1.000 γουόν, από κάθε εισιτήριο που αγοράζεται για συναυλία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Δισκογραφικές εταιρίες
Μάρκες ειδών ένδυσης
Χερλέν

Ο Χερλέν ή Κέρουλεν, γνωστός και ως Κερν (μογγ. Хэрлэн гол, κιν. 克鲁伦河), είναι μεγάλος σε μήκος ποταμός της Μογγολίας και κατά δεύτερο λόγο της Κίνας.. Το μήκος του είναι 1.254 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 116.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ρους
Ο Χερλέν πηγάζει από τις νότιες πλαγιές των βουνών Χεντέι, όχι μακριά από το «ιερό βουνό της Μογγολίας» Μπουρχάν Χαλντούν, στην «αυστηρώς προστατευόμενη περιοχή Χαν Χεντέι, περί τα 180 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας, το Ουλάν Μπατόρ. Οι πηγές του Χερλέν εντοπίζονται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 48°47΄53΄΄ Βόρειο πλάτος και 109°11΄44΄΄ Ανατολικό μήκος. Εκεί τα όρη Χεντέι αποτελούν τον υδροκρίτη μεταξύ της λεκάνης του ποταμού Τούουλ στα ανατολικά, τα νερά του οποίου καταλήγουν στον Αρκτικό Ωκεανό (μέσω Βαϊκάλης-Γενισέι), και τις λεκάνες των Χερλέν και Ονόν στα δυτικά, που τροφοδοτούν τον Ειρηνικό Ωκεανό. Για τον λόγο αυτό, η περιοχή έχει αποκληθεί «Λεκάνες των Τριών ποταμών».

Από το σημείο αυτό και μετά, ο ποταμός Χερλέν ρέει γενικώς προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά, διασχίζοντας την Επαρχία Χεντέι και την ανατολική μογγολική στέπα. Αφού διέλθει από τις μογγολικές πόλεις Ουλάν Ερέγκ και Τσοϊμπαλσάν (τέταρτη σε πληθυσμό πόλη της Μογγολίας), εισέρχεται στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας σε σημείο με γεωγραφικές συντεταγμένες 48°03΄ Βόρειο πλάτος και 115°36΄ Ανατολικό μήκος, και μετά από ακόμη 164 χιλιόμετρα εκβάλλει στη λίμνη Χουλούν (Νταλάι-νουρ στα μογγολικά), σε υψόμετρο 539 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και συντεταγμένες 48°45΄55΄΄ Β πλάτος και 117°02΄53΄΄ Α μήκος, δηλαδή στο ίδιο σχεδόν γεωγραφικό πλάτος με τις πηγές του.

Το σύστημα Κέρουλεν-Αργκούν-Αμούρ
Τις χρονιές με πολύ μεγάλη βροχόπτωση, η υπό κανονικές συνθήκες ενδορροϊκή λίμνη Χουλούν υπερχειλίζει στη βόρεια όχθη της και τα νερά της κυλούν και καταλήγουν στον ποταμό Αργκούν μετά από περίπου 30 χιλιόμετρα. Ο Αργκούν σχηματίζει το φυσικό σύνορο μεταξύ Ρωσίας και Κίνας επί περίπου 944 χιλιόμετρα και κατόπιν εκβάλλει στον Αμούρ. Το σύστημα Χερλέν-Αργκούν-Αμούρ έχει συνολικό μήκος 5.052 χιλιόμετρα.

Παραπομπές

Χερλεν
Ποταμός Χαν (Κορέα)

Ο ποταμός Χαν ή Χανγκάνγκ είναι μεγάλος ποταμός στη Νότια Κορέα και ο τέταρτος μεγαλύτερος ποταμός στην κορεατική χερσόνησο μετά τον Αμνόκ (Γιαλού), Τουμάν και Νάκτονγκ. Το ποτάμι αρχίζει τη διαδρομή του ως δύο μικρότερα ποτάμια στα βουνά της ανατολικής κορεατικής χερσονήσου, τα οποία στη συνέχεια ενώνονται κοντά στηΣεούλ, την πρωτεύουσα της χώρας.

Ο ποταμός Χαν και η γύρω περιοχή έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κορεάτικη ιστορία. Τα Τρία Βασίλεια της Κορέας προσπάθησαν να καταλάβουν την περιοχή γύρω από τον ποταμό, καθώς ο ποταμός χρησιμοποιούταν ως εμπορικός διάδρομος προς την Κίνα (μέσω της Κίτρινης Θάλασσας). Ωστόσο, πλέον ο ποταμός δεν χρησιμοποιείται ενεργά για σκοπούς ναυσιπλοΐας, επειδή οι εκβολές του ποταμού βρίσκεται στα σύνορα των δύο Κορεών, στις οποίες δεν επιτρέπεται η είσοδος πολιτών.

Ο Χαν είναι πηγή νερού για πάνω από 12 εκατομμύρια νοτιοκορεάτες. Τον Ιούλιο του 2000, ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών παραδέχθηκε ότι απέρριψε τοξικές χημικές ουσίες στο ποταμό, προκαλώντας διαμαρτυρίες.

Επί του παρόντος, τα χαμηλότερα τμήματα του Ποταμού Χαν έχουν επενδυθεί με διαβάσεις πεζών, ποδηλατόδρομους, δημόσια πάρκα και εστιατόρια, ιδίως στη Σεούλ. Σε μια έρευνα που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Ανάπτυξης της Σεούλ το 2011 με δείγμα 800 κατοίκων και 103 εμπειρογνώμονες στον πολεοδομικό σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική, το 51.3% των κατοίκων και το 68.9% των εμπειρογνωμόνων ψήφισαν τον ποταμό ως το δεύτερο πιο γραφικό σημείο στην πόλη μετά το όρος Νάμσαν.

Γεωγραφία 
Ο Χαν σχηματίζεται από τη συνένωση του ποταμού Νάμχαν (νότιος ποταμός Χαν), ο οποίος πηγάζει στο όρος Ντέντοκ, και του ποταμού Μπούκχαν (βόρειος ποταμός Χαν), ο οποίος πηγάζει στις πλαγιές των ορέων Κούμγκανγκ στη Βόρεια Κορέα. Ο ποταμός ρέει μέσω της Σεούλ και στη συνέχεια ενώνεται με τον ποταμό Ρίμτζιν λίγο πριν εκβάλλει στην Κίτρινη Θάλασσα. Τα δύο κύρια κομμάτια του ποταμού, ο Νάμχαν και ο Μπούκχαν, ενώνονται στο Γιάνγκπιονγκ, στην επαρχία Γκιόνγκι, όπου σε αυτό το σημείο αναφέρονται ως ποταμός Χαν. Στη συνέχεια περνά μέσα από τη Σεούλ και συνεχίζει τη διαδρομή του μέχρι να φτάσει στη Κίτρινη Θάλασσα. Στις εκβολές του ο Χαν συναντά τη θάλασσα κατά μήκος της Κορεατικής Αποστρατικοποιημένης Ζώνης που χωρίζει τη Νότια και τη Βόρεια Κορέα.

Το συνολικό μήκος του Ποταμού Χαν είναι περίπου 494 χιλιόμετρα.

Αν και δεν είναι είναι μεγάλος ποταμός, ο κάτω Χαν είναι αρκετά ευρύς για το μέγεθος του. Εντός των ορίων της πόλης της Σεούλ όρια της πόλης, το πλάτος του Χαν ξεπερνά το 1 χιλιόμετρο. Πριν από την κατασκευή μιας σειράς φραγμάτων, ο ποταμός ήταν γνωστός για το μεγάλο συντελεστή ροής ποταμού (η αναλογία μεταξύ της μέγιστης και ελάχιστης ποσότητας ροής) που έφτανε το 1:390. (Για σύγκριση, ο Τάμεσης και ο Ρήνος έχουν συντελεστές 1:8 και 1:18, αντίστοιχα.)

Παραπομπές 

Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Σελίδες με πηγές CS1 στα Κορεατικά (ko)
Σφάλματα CS1: εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άμαδις της Γαλατίας

Ο Άμαδις της Γαλατίας είναι όπερα σε τρεις πράξεις του Γερμανού συνθέτη Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ. Ήταν η πέμπτη ιταλική όπερα που έγραψε στο Λονδίνο, κατά τη διάρκεια της διαμονής του στο Βurlington House το 1715. To έργο βασίζεται στην λυρική όπερα Αmadis de Grece του Γάλλου συνθέτη Andre Cardinal Destouches . Έκανε πρεμιέρα στις 25 Μαΐου 1715 στο King's Theatre του Λονδίνου. Η μελωδία της όπερας μοιάζει με την Μουσική των Νερών, διότι ο Χαίντελ χρησιμοποίησε απεριόριστα τα πνευστά μουσικά όργανα. O Τσαρλς Μπέρνε

Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Βυζαντινοβενετική Συνθήκη (1082)

H Α΄ Βυζαντινο-Βενετική συνθήκη του 1082 ήταν μία επίσημη συμφωνία (pactum) εμπορίου και άμυνας, που υπέγραψαν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η Δημοκρατία της Βενετίας με τη μορφή ενός χρυσόβουλου, που εκδόθηκε από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό. Η συνθήκη, που έδωσε στους Βενετούς μεγάλες εμπορικές παραχωρήσεις σε αντάλλαγμα της συνδρομής τους στους Βυζαντινο-Νορμανδικούς Πολέμους, είχε μεγάλες συνέπειες στην Αυτοκρατορία και στη Δημοκρατία και η ιστορία τους για τους επόμενους αιώνες είναι συνέπεια αυτής.

Οι διατάξεις της συνθήκης
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έκανε έναν μεγάλο αριθμό εμπορικών παραχωρήσεων στη Δημοκρατία της Βενετίας, ως αντάλλαγμα για τη στρατιωτική υποστήριξη εναντίον των Νορμανδών, που είχαν εισβάλει και κατακρατούσαν διάφορες Ρωμαϊκές κτήσεις μέσα και έξω από την Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τη συμφωνία, οι Ρωμαίοι έπρεπε να επιτρέψουν στους Βενετούς το δικαίωμα εμπορίου σε όλη την Αυτοκρατορία, χωρίς την επιβολή φόρων. Στους Βενετούς θα επιτρεπόταν ακόμη ο έλεγχος των κύριων λιμενικών εγκαταστάσεων της Κωνσταντινούπολης, μαζί με τον έλεγχο αρκετών καίριων δημόσιων λειτουργιών. Η συνθήκη έδωσε επίσης διάφορες τιμές στον δόγη της Βενετίας, μαζί με ένα εισόδημα. Τέλος στους Βενετούς δόθηκε η δική τους περιοχή στην πόλη, με καταστήματα, εκκλησία και αρτοποιείο, που μπορούσε να συγκριθεί με τις παραχωρήσεις στις αποικιών τον 19ο αι.

Οι συνέπειες της συμφωνίας
Η στρατιωτική βοήθεια που είχε υποσχεθεί η Βενετία δεν έφθασε στην πράξη ποτέ. Οι Βενετοί δεν έκαναν πραγματικά κάτι για να ανακόψουν τους Νορμανδούς, αλλά απέκτησαν μεγάλα οφέλη από τα νέα εμπορικά πλεονεκτήματα, που απολάμβαναν τώρα λόγω της συνθήκης. Η ικανότητα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας να ανακάμπτει μετά από απώλειες μειώθηκε σημαντικά, λόγω των τεράστιων εσόδων που εγκατέλειψε η Αυτοκρατορία, όταν επέτρεψε στους Βενετούς να εμπορεύονται ελεύθερα, χωρίς την επιβολή φόρων. Αυτό κατέπνιξε τη δύναμη της ανάρρωσης της Αυτοκρατορίας και σαν αποτέλεσμα άρχισε την τελική παρακμή της.

Δείτε επίσης
 Β΄ Βυζαντινο-Βενετική συνθήκη του 1268
 Κατάλογος Βυζαντινών συνθηκών

Πηγές
 George Ostrogorsky (1956). History of the Byzantine State. Blackwell. ASIN B0000CJHS9.
 Robert Bideleux and Ian Jeffries (1998). A History of Eastern Europe: Crisis and Change. London: Routledge. ISBN 978-04151-6112-1.
 Timothy E Gregory (2010). A History of Byzantium. Malden, Massachusetts: John Wiley & Sons. ISBN 978-1405-18471-7.
 Olivia Remie Constable (2003). Housing the Stranger in the Mediterranean World: Lodging, Trade, and Travel in Late Antiquity and the Middle Ages. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521-81918-3.
 Peter Frankopan (2004). "Byzantine Trade Privileges to Venice in the Eleventh Century: The Chrysobull of 1092". Journal of Medieval History. Elsevier. 30 (2): 135–60. doi:10.1016/j.jmedhist.2004.03.005. Archived from the original on 2008-10-14. Retrieved 2014-12-08.
 John Mark Nicovich (2009). "The Poverty of the Patriarchate of Grado and the Byzantine–Venetian Treaty of 1082". The Mediterranean Historical Review. New York: Routledge. 24 (1): 1–16. doi:10.1080/09518960903000736.
Εντουάρ Λουί

Ο Εντουάρ Λουί (γαλλικά: Édouard Louis) γεννήθηκε στην Αλλενκούρ () της Γαλλίας στις 30 Οκτωβρίου του 1992 με το όνομα Εντύ Μπελγκέλ. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στην École Νormale. Το πρώτο του βιβλίο, Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ (μτφρ. Μιχάλης Αρβανίτης, 2018) προκάλεσε έντονη δημόσια συζήτηση, γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και μεταφράστηκε σε πάνω από είκοσι γλώσσες. Η Ιστορία της βίας κυκλοφόρησε το 2016 (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, Αντίποδες 2019), ενώ το 2018 εκδόθηκε το τρίτο του βιβλίο Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, Αντίποδες 2020). Όλα του τα έργα έχουν διασκευαστεί με μεγάλη επιτυχία για το θέατρο.

Βιογραφία 
Ο Εντουάρ Λουί γεννήθηκε (με το όνομα Εντύ Μπελγκέλ) στην Αλλενκούρ της βόρειας Γαλλίας, η οποία και αποτελεί το σκηνικό του πρώτου του αυτοβιογραφικού βιβλίου Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ (Γαλλία, 2014). 

Ο Λουί μεγάλωσε σε μία φτωχή οικογένεια υποστηριζόμενη από κρατικά επιδόματα: ο πατέρας του ήταν εργάτης σε ένα εργοστάσιο για μια δεκαετία ώσπου «Μια μέρα στη δουλειά, ένα κοντέινερ έπεσε πάνω του και τσάκισε τη μέση του, αφήνοντας τον κατάκοιτο, να παίρνει μορφίνη για τον πόνο» και ανίκανο να εργαστεί. Η μητέρα του έβρισκε περιστασιακά δουλειά καθαρίζοντας και πλένοντας ηλικιωμένους. Η φτώχεια, ο ρατσισμός, ο αλκοολισμός και η ομοφοβία με τα οποία ήρθε αντιμέτωπος τόσο μέσα στην οικογένειά του όσο και στην κλειστή κοινωνία της κωμόπολης θα γίνουν αργότερα τα θέματα του λογοτεχνικού του έργου.

Είναι ο πρώτος από την οικογένειά του που σπούδασε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το 2011, εισήχθη σε δύο από τα πιο αναγνωρισμένα πανεπιστήμια της Γαλλίας, την École Normale Supérieure και το School for Advanced Studies in the Social Sciences στο Παρίσι. Το 2013, άλλαξε επίσημα το όνομά του σε Εντουάρ Λουί.

Βιβλιογραφία 

 Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ, μτφρ. Μιχάλης Αρβανίτης, αντίποδες 2018 ISBN 
  
  [αγγλική μετάφραση] 

 Ιστορία της βίας, μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, αντίποδες 2019
 ) [αγγλική μετάφραση]

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου, μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη, αντίποδες2020
  
) [αγγλική μετάφραση] 

 Βραβεία 
 2014  : Pierre Guénin Prize κατά της ομοφοβίας και υπέρ των ίσων δικαιωμάτων, για το βιβλίο του Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ (μτφρ. Μιχάλης Αρβανίτης, αντίποδες 2018)''

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Συνέντευξη με τον Εντουάρ Λουί : Ο νεαρός συγγραφέας που έγινε η πιο μαχητική φωνή υπέρ της εργατικής τάξης στη Γαλλία, Lifo
 «Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ»: Γιατί το βιβλίο του Εντουάρ Λουί είναι το πιο σημαντικό έργο που μεταφράστηκε φέτος , Εύα Πλιάκου, Σκρα-punk
Η βία της ιστορίας, Σοφία Βούλγαρη, Αυγή
Ιστορία της Βίας – Η σκληρή αφήγηση του τραύματος του βιασμού, Μάνος Βασιλείου Αρώνης, Το Περιοδικό
Ο 25χρονος συγγραφέας που θέλει να ντροπιάσει τον Μακρόν, Ειρήνη Μητροπούλου, Το Βήμα

Γάλλοι συγγραφείς
Γάλλοι λογοτέχνες
ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία
Απόφοιτοι της École Normale Supérieure
Πουντόνγκ

Η Πουντόνγκ είναι μια περιφέρεια της Σαγκάη που βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Χουανγκπού απέναντι από το ιστορικό κέντρο της πόλης της Σαγκάης στο Πουσί. Το όνομα αναφέρεται στην ιστορική του θέση ως «Η Ανατολική Όχθη» του ποταμού Χουανγκπού, ο οποίος διασχίζει το κέντρο της Σαγκάη, αν και τώρα διοικείται ως η Νέα Περιοχή Πουντόνγκ, μια νέα περιοχή σε επίπεδο πολιτείας που εκτείνεται μέχρι την Ανατολική Κινεζική Θάλασσα. 

Η παραδοσιακή περιοχή της Πουντόνγκ φιλοξενεί τώρα τη ζώνη χρηματοδότησης και εμπορίου Λουτζιατζουέι, το Χρηματιστήριο της Σαγκάη και πολλά από τα πιο γνωστά κτίρια της Σαγκάη, όπως ο Πύργος Οριένταλ Πέρλ, ο Πύργος Τζιν Μαο, το Παγκόσμιο Οικονομικό Κέντρο της Σαγκάης και ο Πύργος της Σαγκάη. Αυτοί οι μοντέρνοι ουρανοξύστες βρίσκονται απέναντι από το ιστορικό Γουαϊτάν του Πουσί, ένα κατάλοιπο πρώην ξένων παραχωρήσεων στην Κίνα. Η υπόλοιπη νέα περιοχή περιλαμβάνει το λιμάνι της Σαγκάη, την Έκθεση της Σαγκάη και το Αιώνιο Πάρκο, το υψηλής τεχνολογίας πάρκο της Τζανγκτζιάνγκ, το Διεθνές Αεροδρόμιο Πουντόνγκ της Σαγκάη, η φυλαγμένη περιοχή υγρότοπου Τζιοουντουανσά, τη Νέα πόλη Νανχουέι και το Θέρετρο της Ντίζνεϊ στην Σαγκάη.

Ιστορία 
Η Πουντόνγκ — κυριολεκτικά "Η Ανατολική Όχθη του Ποταμού Χουανγκπού" — αρχικά αναφερόταν μόνο στην λιγότερο ανεπτυγμένη γη απέναντι από την Παλιά Πόλη της Σαγκάη και σε ξένες παραχωρήσεις. Η περιοχή ήταν κυρίως καλλιεργήσιμη γη και αναπτύχθηκε μόνο αργά, με αποθήκες και αποβάθρες κοντά στην ακτή που διοικούσαν οι περιοχές Πουσί στη δυτική όχθη: Χουανγκπού, Γιανγκπού και Νάνσι. Η Πουντόνγκ ιδρύθηκε αρχικά ως κομητεία το 1958 έως το 1961, όταν ο νομός χωρίστηκε μεταξύ του Χουανγκπού, Γιανγκπού, Νάνσι, Γουσόνγκ και της κομητείας Τσουενσά. Την 1η Οκτωβρίου 1992, η αρχική περιοχή της κομητείας Πουντόνγκ και της κομητείας Τσουενσά συγχωνεύτηκαν και ιδρύθηκε η νέα περιοχή Πουντόνγκ.

Το 1993, η κινεζική κυβέρνηση δημιούργησε μια ειδική οικονομική ζώνη στη Τσουενσά, δημιουργώντας τη νέα περιοχή Πουντόνγκ. Το δυτικό άκρο της περιοχής Πουντόνγκ χαρακτηρίστηκε ως ζώνη χρηματοδότησης και εμπορίου Λουτζιατζουέι και έχει μετατραπεί σε οικονομικό κόμβο της σύγχρονης Κίνας. Κατασκευάστηκαν πολλά κτήρια ορόσημων, όπως ο πύργος Οριένταλ Πέρλ και ο ουρανοξύστης Τζιν Μαο (420.5 μέτρα), το Παγκόσμιο Οικονομικό Κέντρο της Σαγκάης ( 494 μέτρα) και ο Πύργος της Σαγκάη (632 μέτρα), το πρώτο τρίο στον κόσμο παρακείμενων υπερύψηλων ουρανοξυστών. Αυτά τα κτίρια — όλα στη λεωφόρο του αιώνα και ορατά από το ιστορικό Γουαϊτάν — αποτελούν πλέον τη κοινή γραμμή ορίζοντα της Σαγκάης.

Στις 6 Μαΐου 2009, αποκαλύφθηκε ότι το Κρατικό Συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση για συγχώνευση της περιοχής Νανχουέι με την Πουντόνγκ και το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Σαγκάη. Το 2010, η Πουντόνγκ φιλοξένησε τους κύριους χώρους της Έκθεσης της Σαγκάη, των οποίων οι χώροι αποτελούν πλέον δημόσιο πάρκο.

Η Νέα Περιοχή της Πουντόνγκ αποτελείται από την αρχική κομητεία Πουντόνγκ (βορειοανατολικό τμήμα της κομητείας της Σαγκάη), την κομητεία Τσουένσα και την κομητεία Νανχουέι.

Σαγκάη