joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Γιαρομίρ της Πράγας

Ο Γιαρομίρ (τσεχ.: Jaromír, μετά το 1035 - 26 Ιουνίου 1090) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Πράγας από το 1068, όταν τοποθετήθηκε από τον αδελφό του Βρατίσλαο Β΄ της Βοημίας. Προερχόταν από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών

Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπρετίσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας και της Γιούντιτ των Ποππονιδών, κόρης τού Ερρίκου μαργράβου τού Νόρτμαρκ.

Το 1063 ο αδελφός του ίδρυσε την επισκοπή τού Ολομόουτς και αναβίβασε τον Ιωάννη, έναν μοναχό από το Μπρζέβνοφ, στην επισκοπή. Ο Γιαρομίρ, που δεν έλαβε τον φόρο της δεκάτης ή κάποιο φέουδο, μνησικάκισε και οι δύο αδελφοί ήλθαν σε μακρά διαμάχη. Ο Γιαρομίρ μάλιστα επιτέθηκε στη επισκοπή τού Ολομόουτς και απέσπασε τα λείψανα, που είχαν μεταφερθεί από την Πράγα στη νέα επισκοπή.

Ο Βρατίσλαος Α΄ από την άλλη για να τον εκνευρίσει, φορούσε τα επισκοπικά ενδύματα στις επίσημες τελετές, παρουσία τού αδελφού του. Το δικαίωμα αυτό το είχε αποκτήσει πληρώνοντας στον πάπα 100 μάρκα ετησίως.

Ο πάπας Αλέξανδρος Β΄ έστειλε απεσταλμένο (legatus) τον Ροδόλφο για να συγκροτήσει σύνοδο, που θα έλυνε τις συγκρούσεις της νέας επισκοπής. Ο Γιαρομίρ δεν παραβρέθηκε και καθαιρέθηκε. Ο πάπας Γρηγόριος Ζ΄ κάλεσε τους επισκόπους στη Ρώμη. Σε σύνοδο τού 1074 ο Γιαρομίρ είπε, πως ο αδελφός του τον κακομεταχειρίστηκε, αρνήθηκε πάντως να παραδώσει το Πόντβιν. Ο Γρηγόριος Ζ΄ διέταξε τον Βρατίσλαο Β΄ να απομακρύνει τον αδελφό του με τη βία, αν χρειαστεί.

Πηγές
 Čechura, Jaroslav; Mikulec, Jiří; Stellner, František (1996). Lexikon českých panovnických dynastií (in Czech) (1st ed.). Prague: Akropolis. p. 68. ISBN 80-85770-30-X.

Οίκος των Πρεμυσλιδών
Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Ουδέτερος Δήμος

Ο Ουδέτερος Δήμος (πορτογαλικά: Município Neutro) ήταν η ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για το ειδικό διοικητικό καθεστώς της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο μεταξύ του 1834, όταν ανακηρύχθηκε στο Πρόσθετο Νόμο στο Βραζιλιάνικο Σύνταγμα του 1824, και του 1889, όταν η δημοκρατία ανακηρύχθηκε στη Βραζιλία. Ωστόσο, αυτό το όνομα μόνο έπαψε να υπάρχει επίσημα με την ψήφιση του Συντάγματος του 1891.

Στο ρεπουμπλικανικό σύνταγμα, η διοικητική μονάδα μετατράπηκε στην Ομοσπονδιακή Περιοχή, του οποίου η πολιτική κατάσταση άλλαξε και πάλι, με τη δημιουργία της πολιτείας Γκουαναμπάρα το 1960. Τέλος συγχωνεύθηκε εκ νέου με την πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1975.

Ιστορία 

Μετά τη μεταφορά της πορτογαλικής αυλής στην πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο, η αυτονομία ότι η επαρχία του Ρίο ντε Τζανέιρο που φιλοδοξούταν δεν επετεύχθη με τον ίδιο τρόπο που έγινε στις άλλες επαρχίες της Βραζιλίας, καθώς ο υπουργός του Βασιλείου, μια θέση που ουσιαστικά ήταν ένα υποκατάστατο για το αντιβασιλιά σχετικά με το Ρίο ντε Τζανέιρο, στον οποίο είχε ανατεθεί η διοίκησή του.

Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο ήταν η αυτοκρατορική πρωτεύουσα, το οποίο σήμαινε ότι ο υπουργός θα πρέπει να διαχειριστεί όλη την επαρχία, μέσω των "ανακοινώσεων", οι οποίες οδήγησαν τα δημοτικά συμβούλια των πόλεων που εκείνη την εποχή να αυξάνονται αλματωδώς, λόγω της επέκτασης και ενίσχυσης των φυτείες καφέ στην Κοιλάδα Παραΐμπα, η οποία έχει ήδη ξεπεράσει τη δύναμη των φυτειών ζαχαροκάλαμου στη βόρεια περιοχή της επαρχίας.

Αυτές οι διαφορές σε σχέση με άλλες διοικητικές μονάδες της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας που δημιουργήθηκαν κατά το έτος 1834 είχαν ως αποτέλεσμα τη μετατροπή του δήμου του Ρίο ντε Τζανέιρο σε Ουδέτερο Δήμο, παραμένοντας ως πρωτεύουσα, ενώ η επαρχία τώρα έχει την ίδια πολιτική και διοικητική οργάνωση με τις άλλες, με τη πρωτεύουσά της στην Βίλα Ρεάλ ντα Πράια Γκράντε, η οποία τον επόμενο χρόνο μετονομάστηκε σε Νικθερόι (σημερινό Νιτερόι).

Ήδη η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο είχε δημαρχείο, το οποίο θα αναλάμβανε τη φροντίδα της ζωής της πόλης, χωρίς παρέμβαση από την επαρχία και το πρόεδρο το 1889, μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Βραζιλία. Η πόλη συνέχισε να είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας και στη συνέχεια ο Ουδέτερος Δήμος έγινε η Ομοσπονδιακή Επαρχία. Με την μετακίνηση της πρωτεύουσας στη Μπραζίλια, η πρώην Ομοσπονδιακή Επαρχία μετετράπη στην πολιτεία της Γκουαναμπάρα.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος δήμων στο Ρίο ντε Τζανέιρο
Μορφές διοικητικής διαίρεσης
Κατάλογος νομαρχών Λέσβου

Ο Νομάρχης Λέσβου ήταν ο διορισμένος (από το 1912 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Λέσβου του ελληνικού κράτους.

Η νομαρχία συστάθηκε το 1912 μετά την απελευθέρωση της Λέσβου και την καθαίρεση των τουρκικών αρχών του νησιού από τον Κουντουριώτη. Ο τελευταίος όρισε ως πρώτο επίτροπο για τη διοίκηση του νησιού τον ταγματάρχη Αλέξανδρου Μανουσάκη και ως πολιτικό και στρατιωτικό διοικητή τον Κωνσταντίνο Μελά.
Στο βόρειο τμήμα της Λέσβου διορίστηκε έπαρχος με έδρα τη Μήθυμνα. Το 1921 στη θέση αυτή ήταν ο Ν. Τσιάμης, συμβολαιογράφος Μήθυμνας το 1923. Πιστεύεται ότι πιθανότατα το επαρχείο καταργήθηκε. 

Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί. Πρώτος διορισμένος νομάρχης ήταν ο Αντώνιος Σπηλιωτόπουλος και πρώτος αιρετός ο Παύλος Βογιατζής.

Η Νομαρχία Λέσβου σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Μυτιλήνης.

Κατάλογος Νομαρχών Λέσβου

Διορισμένοι Νομάρχες Λέσβου

Αιρετοί Νομάρχες Λέσβου

Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Λέσβου 
Ως διάδοχοι των νομαρχών μπορούν να θεωρηθούν οι αιρετοί Αντιπεριφερειάρχες.
Ηρακλής Βερβέρης  1η Ιανουαρίου 2011-2014 (εκλεγείς το 2010)
Στρατής Κύτελης 2014-2019  (εκλεγείς το 2014)
Άρης Χατζηκομνηνός 2019-2020 (εκλεγείς το 2019)
Παναγιώτης Κουφέλος 2020-σήμερα (εκλεγείς το 2019)

Πηγές

Βιβλιογραφία 
Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006,  Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου 2006.

   *
Λεσβου
Ρήγας Δ. Ρηγόπουλος

Ο Ρήγας Δ. Ρηγόπουλος  (1914-2012) ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος και αντιστασιακός.
Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ) και εν συνεχεία έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και στο Λονδίνο. 
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την περίοδο της Κατοχής ως ιδρυτής και αρχηγός της οργάνωσης Ελληνική Πατριωτική Εταιρία (ΕΠΕ). 
Μετά την ανακάλυψη του ασυρμάτου και τη σύλληψη και εκτέλεση αρκετών μελών της ΕΠΕ, διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου κατατάχθηκε στον Ιερό Λόχο, εκπαιδεύτηκε ως καταδρομέας (έκανε πτώση με αλεξίπτωτο στη Σάμο) και πραγματοποίησε επιχειρήσεις κατά των Γερμανών στο Αιγαίο ως κυβερνήτης εξοπλισμένου καϊκιού από την Αλεξάνδρεια και τις ακτές της Τουρκίας.
Υπηρέτησε ως Νομάρχης Ιωαννίνων από το 1947 ως το 1948 και πέτυχε να σταματήσουν οι εκτοπισμοί πατριωτών.
Για το έργο του "Μυστικός Πόλεμος, Ελλάδα - Μέση Ανατολή 1940-1945" βραβεύτηκε το 1973 από την Ακαδημία Αθηνών.
Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών στις 6 Απριλίου 2012.

Παραπομπές 

Έλληνες Αντιστασιακοί
Έλληνες κοινωνιολόγοι
Νομάρχες Ιωαννίνων
TUI Group

Η TUI Group (γερμανικά: Touristik Union International, TUI) είναι αγγλογερμανική εταιρεία ταξιδίων και τουρισμού που εδρεύει στο Ανόβερο της Γερμανίας. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αναψυχής, ταξιδιών και τουρισμού στον κόσμο, ενώ διαθέτει και ταξιδιωτικά γραφεία, ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, κρουαζιερόπλοια και καταστήματα λιανικής πώλησης. Ο όμιλος διαθέτει έξι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες - τον μεγαλύτερο τουριστικό στόλο στην Ευρώπη - και εννέα ταξιδιωτικούς πράκτορες που εδρεύουν στην Ευρώπη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Γερμανικά εμπορικά σήματα
Σκουροχώρι Ηλείας

Το Σκουροχώρι είναι πεδινό χωριό και κοινότητα στον δήμο Πύργου Ηλείας με υψόμετρο 40 μέτρα. Το 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 609 κατοίκους και η κοινότητα 795 κατοίκους (συμπεριλαμβανομένου του χωριού Κάτω Καβούρι). Βρίσκεται κοντά στο Ιόνιο Πέλαγος, στους πρόποδες ενός χαμηλού λόφου. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα νότια της Μυρτιάς, 3 χιλιόμετρα ανατολικά από το Λεβεντοχώρι, 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Κατάκολο και 8 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της πόλης του Πύργου.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ηλείας
Δήμος Πύργου
Αφρο-Ιρανοί

Οι Αφρο-Ιρανοί () είναι άνθρωποι μαύρης Αφρικανικής καταγωγής που κατοικούν στο Ιράν. Οι περισσότεροι Αφρο-Ιρανοί συγκεντρώνονται στις επαρχίες Χορμοζγκάν, Σιστάν και Μπαλουτσεστάν και Χουζεστάν.

Ιστορία 
Το δουλεμπόριο του Ινδικού Ωκεανού ήταν πολύπλευρο και άλλαζε με την πάροδο του χρόνου. Για να ανταποκριθούν στη ζήτηση για ομαδική εργασία, οι μαύροι σκλάβοι που συλλαμβάνονταν από Άραβες δουλεμπόρους πωλούνταν σε αθροιστικά μεγάλους αριθμούς κατά τους αιώνες στον Περσικό Κόλπο, την Αίγυπτο, την Αραβία, την Ινδία, την Άπω Ανατολή, τα νησιά του Ινδικού Ωκεανού και την Αιθιοπία.

Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Κατζάρ, πολλά πλούσια νοικοκυριά εισήγαγαν Μαύρες Αφρικανές γυναίκες και παιδιά ως σκλάβους για να εκτελούν οικιακή εργασία. Αυτή η εργατική δουλεία πραγματοποιούνταν αποκλειστικά από τους Ζαντζ, οι οποίοι ήταν λαοί που μιλούσαν γλώσσες Μπαντού και ζούσαν κατά μήκος της ακτής της Νοτιοανατολικής Αφρικής, σε μια περιοχή που περιλαμβάνει περίπου τη σύγχρονη Τανζανία, τη Μοζαμβίκη και το Μαλάουι. Ωστόσο, ο Μοχαμμάντ Σαχ Κατζάρ, υπό βρετανική πίεση, εξέδωσε ένα φιρμάνι που κατέστειλε το εμπόριο σκλάβων το 1848.

Αξιοσημείωτοι Αφρο-Ιρανοί 

 Αμπντολρεζά Μπαρζεγκαρί, ποδοσφαιριστής.
 Αλί Φιρουζί, ποδοσφαιριστής και προπονητής.
 Ιμπραχίμ ιμπν-αλ Μαχντί, Χαλίφης της Βαγδάτης και γιος μιας Αφρο-Ιρανής μητέρας.
 Μεχράμπ Σαχρόχι, ποδοσφαιριστής.
 Σύνολο Σανμπεχζαντέχ, Ιρανικό λαϊκό συγκρότημα.
 Τ. Ζ. Χουσμαντζαντέχ, ποδοσφαιριστής του αμερικανικού ποδοσφαίρου

Δείτε επίσης 

 Ζαντζ
 Σιραζί
 Λασάρ
 Αφρο-Ιρακινοί
 Αφρο-Άραβες
 Αφρο-Τούρκοι
 Δουλεία στο Ιράν
 Χατζί Φιρούζ
 Μουσική Μπαντάρι
 Επαρχίες της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών - σημειώστε την επαρχία 17: "Παρικανιανοί και Ασιάτες Αιθιόπιοι"

Περαιτέρω ανάγνωση 

 
 
 Ehsaei, Mahdi (2015) "Afro-Iran", Heidelberg: Kehrer Verlag,

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Afro-Iranian Lives (a documentary film by: Behnaz Mirzai)
 Afro-Iran (an ethnographic photography project and book by: Mahdi Ehsaei)

Πληθυσμιακές ομάδες του Ιράν
Ιρανοί Τουρκομάνοι

Οι Ιρανοί Τουρκομάνοι (; ) είναι παράρτημα του τουρκομανικού λαού που ζει κυρίως στο βόρειο και βορειοανατολικό του Ιράν. Η περιοχή τους ονομάζεται Τουρκμέν Σαχρά και περιλαμβάνει σημαντικά τμήματα του Γκολεστάν.

Εθνογραφία 
Οι Ιρανοί Τουρκομάνοι αντιπροσωπεύουν εδώ και καιρό μια ομάδα ημινομαδικών φυλών που διατηρούσαν έναν πιο παραδοσιακό τρόπο ζωής. Στο Ιράν ζούσαν οι επόμενες τουρκμενικές φυλές - Γιομούτ, Γκοκλέν, Ιγκντίρ, Σαρίκ, Σαλάρ και Τεκέ.

Τουρκομανικές φυλές στο Ιράν 
Σχεδόν δύο εκατομμύρια Τουρκομάνοι ζουν στις βόρειες περιοχές του Ιράν, νότια των συνόρων με το Τουρκμενιστάν. Για αιώνες οι Τούρκοι ζούσαν ως νομαδικοί βοσκοί. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, πολλοί έχουν μεταστραφεί σε "ημινομαδικό τρόπο ζωής", ζώντας σε μόνιμες κατοικίες καθώς και σε σκηνές. Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς είναι αγρότες και κτηνοτρόφοι βοοειδών. Οι Τουρκομάνοι εξακολουθούν να ζουν σε εκτεταμένες οικογένειες όπου διάφορες γενιές μπορούν να βρεθούν κάτω από την ίδια στέγη, ειδικά στις αγροτικές περιοχές. Πολλά φυλετικά έθιμα εξακολουθούν να επιβιώνουν μεταξύ των σύγχρονων Τουρκομάνων. Μοναδικό για τον τουρκμενικό πολιτισμό είναι το καλίμ, το οποίο είναι η «προίκα» του γαμπρού που μπορεί να είναι αρκετά ακριβή και συχνά έχει ως αποτέλεσμα την ευρέως διαδεδομένη παράδοση της απαγωγής της νύφης.

Διάσημοι Ιρανοί Τουρκομάνοι 

 Σαρντάρ Αζμούν, Ιρανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Ρουμπίν Καζάν στην Ρωσική Πρέμιερ Λιγκ
 Μαγκτιμγκούλι Πιράγκι, Τουρκμένος πνευματικός ηγέτης και φιλοσοφικός ποιητής
 Φαρχάντ Γκαεμί, παίκτης του βόλεϊ από το Ιράν, που αγωνίζεται στην εθνική ομάδα ανδρών
 Εζζατολάχ Πουργκάζ, Ιρανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Εστεγκλάλ Χουζεστάν στην Περσική Επαγγελματική Λίγκα Κόλπου
 Ομίντ Κοκαμπί, πειραματικός φυσικός λέιζερ
 Ραχιμπέρντι Ανναμοραντνετζάντ, Ιρανός αστικός σχεδιαστής.

Δείτε επίσης 

 Ιρανοί Τούρκοι
 Τουρκμέν Σαχρά
 Τουρκομανικό άλογο
 Μουσική του Τουρκμενιστάν

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Encyclopedia Iranian Turkmen
 TurkmenSahra

Πληθυσμιακές ομάδες του Ιράν
Τουρκομάνοι
Τελετή ανοίγματος του στόματος

Η τελετή ανοίγματος του στόματος (ή τελετουργία) ήταν ένα αρχαίο αιγυπτιακό τελετουργικό που περιγράφεται σε ταφικά κείμενα όπως τα Κείμενα των Πυραμίδων.

Ταφική μαγεία
    
    
Η τελετή περιελάμβανε το συμβολικό ζωντάνεμα ενός αγάλματος ή μούμιας ανοίγοντας με μαγεία το στόμα ώστε να μπορέσει να αναπνεύσει και να μιλήσει. Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι το τελετουργικό αυτό απαντάται από το Παλαιό Βασίλειο ως τη Ρωμαϊκή περίοδο. Για την πραγματοποίησή της χρησιμοποιούνταν συγκεκριμένα εργαλεία, όπως ένα τελετουργικό σκεπάρνι, ένα θυμιατήρι με σχήμα χεριού, μια πεπλατυσμένη λεπίδα γνωστή ως peseshkaf, μια λεπίδα στην άκρη με σχήμα κεφαλιού φιδιού, και μια σειρά άλλων φυλακτών. Επίσης ένα πόδι μοσχαριού κρατιόταν μπροστά στο ύψος του στόματος.  

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι προκειμένου η ψυχή κάποιου να επιβιώσει στη μετά θάνατον ζωή θα χρειαζόταν τροφή και νερό. Το τελετουργικό του ανοίγματος του στόματος γινόταν συνεπώς έτσι ώστε ο νεκρός θα μπορεί να φάει και να πιει πάλι και στη μετά θάνατον ζωή.    

Η τελετή περιελάμβανε μέχρι και 75 «επεισόδια» και, στην πλήρη μορφή της, περιελάμβανε τα ακόλουθα στάδια:
Επεισόδια 1–9 Προκαταρκτικά τελετουργικά
Επεισόδια 10–22 Ζωντάνεμα του αγάλματος
Επεισόδια 23–42 Προσφορές κρέατος σχετικά με την Πάνω Αίγυπτο
Επεισόδια 43–46 Προσφορές κρέατος σχετικά με την Κάτω Αίγυπτο
Επεισόδια 47–71 Ταφικό γεύμα
Επεισόδια 72–75 Τελετουργικά κλεισίματος (της τελετής)

Το Βιβλίο των Νεκρών επίσης περιέχει ξόρκι για τη διαδικασία, το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν μόνοι τους:
Το στόμα μου ανοίγεται από τον Πτα,
Τα κόκαλα του στόματός μου χαλαρώνονται από το θεό της πόλης μου.
Ο Θωθ ήρθε πλήρως εξοπλισμένος με ξόρκια,
Χαλαρώνει τους δεσμούς του Θωθ από το στόμα μου.
Ο Ατούμ μου έδωσε χέρια,
Τοποθετήθηκαν σαν φύλακες.

Το στόμα μου δόθηκε σε εμένα,
Το στόμα μου ανοίχθηκε από τον Πτα,
Με αυτό το σκεπάρνι από μέταλλο,
Με το οποίο άνοιξε το στόμα των θεών
Είμαι η Σεκχμέτ-Ουατζέτ που κατοικώ στο δυτικό μέρος του ουρανού,
Είμαι η Σαχίτ ανάμεσα στις ψυχές της Ων*

*Ηλιούπολη

Παραπομπές

Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέλια

Η Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέλια (αγγλικά: National Premier Leagues South Australia) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων της Αυστραλίας που περιλαμβάνει ομάδες από την πολιτεία Νότια Αυστραλία. Ως υποδιαίρεση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς, το πρωτάθλημα βρίσκεται στο επίπεδο 1 στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νότιας Αυστραλίας (επίπεδο 2 του συνολικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων αυστραλίας). Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.

Ιστορία
Το 2013 το πρωτάθλημα μετονομάστηκε από ΦΦΣΑ Σούπερ Λιγκ (FFSA Premier League) σε Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέλια (National Premier Leagues South AustraliaΚείμενο με πλάγιους χαρακτήρες) για να αντικατοπτρίζει την προσχώρησή του στη διοργάνωση Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
Νήσοι Τάνγκα

Οι Νήσοι Τάνγκα είναι νησιιωτική ομάδα στην Παπούα Νέα Γουινέα, που βρίσκεται βορειοανατολικά της Νέας Ιρλανδίας και μέρος του Αρχιπελάγους του Βπίσμαρκ. Αποτελείται από τέσσερα κύρια νησιά—τα Μποένγκ, Μαλεντόκ, Λιφ και Τέφφα—και μια σειρά από μικρότερα ακατοίκητα νησιά. Το Μποένγκ (με έκταση περίπου 27 τ.χλμ.) αποτελείται εξ'ολοκλήρου από ένα υπερυψωμένο, σχετικά με επίπεδη κορυφή οροπέδιο του Πλειστόκαινου, κοραλλιογενή ασβεστόλιθο, το οποίο ανεβαίνει σε 170 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και έχει απόκρημνα βράχια γύρω από ένα μεγάλο μέρος της περιμέτρου του. Τα νησιά είναι υπολείμματα από ένα στρατοηφαίστειο που κατέρρευσε για να σχηματίσει μια καλντέρα. Το Λιφ (με υψόμετρο 283 μέτρων), το Τέφα (με υψόμετρο 155 μέτρων), και το Μαλεντόκ (με υψόμετρο 472 μέτρων) βρίσκεται στο χείλος της καλντέρας, ενώ τα νησιά Μπιτλίκ και Μπιτμπόκ είναι ηφαιστειακοί δόμοι κατασκευασμένοι κοντά στο κέντρο της καλντέρας.

Ο πρώην Πρωθυπουργός της Παπούα Νέας Γουινέας Τζούλιους Τσεν και ο Σουμσούμα, ηγέτης της Απεργίας του Ραμπαούλ του 1929 και ο Πρώτος Ενωτικός της χώρας κατάγεται από τα νησιά Τάνγκα.

Οι μυστικές κοινωνίες που ασκούνται στα νησιά είναι τα Σοκαπάνα, Τουμπουάν και Ινγκιάτ. Οι χοροί μάσκας όπως οι Λορ, Τεντάκ και Κιπόνγκ εκτελούνται κατά τη διάρκεια πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Αναφορές 

 F. L. S. Bell Sokapana: A Melanesian Secret Society. The Journal of the Royal Anthropological Institute Vol. 65 (Jul. - Dec., 1935), pp. 311-341    
 Foster, Robert J. 1995, Social Reproduction and History in Melanesia: Mortuary Ritual, Gift Exchange and Custom in the Tanga Islands. Cambridge: Cambridge University Press.
 Holding, A. 2000. Anatomy of Context: Issues in Understanding of Tangan Views of Illness, Unpublished PhD thesis,Darwin College, University of Cambridge, Cambridge.
 Garling, Stephanie J 2007. Post-Lapita Evolutions or Revolutions? Interaction and Exchange in Island Melanesia: The View from the Tanga Islands Canberra: Australian National University.

Νησιά της Παπούα Νέας Γουινέας
Μέλμπουρν Νάιτς ΦΚ

Η Μέλμπουρν Νάιτς (αγγλικά: Melbourne Knights) είναι αυστραλιανή ομάδα ποδοσφαίρου με έδρα το προάστιο Σάνσαϊν Νορθ της Μελβούρνης στη Βικτώρια. Η ομάδα διεξάγει τους εντόε έδρας αγώνες της αγώνες στο Νάιτς Στέιντιουμ, χωρητικότητας 15.000 θεατών (περίπου 4.000 καθήμενοι) το οποία το σωματείο έχει στην κατοχή του και λειτουργεί από το 1989. Εκτός από την ανδρική ομάδα, ο σύλλογος διαθέτει και γυναικεία ομάδα, όπως και τμήματα υποδομής. Ο σύλλογος μετέχει στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βικτώριας. 

Είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Αυστραλία, που είναι ένα πρωτάθλημα δύο φορές και τέσσερις φορές πρωταθλητής στο νικηφόρο Εθνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (NSL). Ο σύλλογος εδρεύει στα δυτικά προάστια της Μελβούρνης και αντλεί μεγάλο μέρος της υποστήριξής του από την αυστραλοκροατική κοινότητα. Η σύνδεση της ομάδας με τις κροατικές της ρίζες παραμένει ισχυρή. Συμμετέχει τακτικά στο Οστρέλιαν-Κροάσιαν Σόκερ Τούρναμεντ.

Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1953 ως Κροάτια (Croatia) από μια μικρή ομάδα μεταναστών από την Κροατία στα δυτικά προάστια της Μελβούρνης. Ο σύλλογος αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 10 Απριλίου 1953. Ο σύλλογος έγινε μέλος της Βικτωριανής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου το 1954, ενώ συμμετείχε σε πρωτάθλημα για πρώτη φορά την ίδια περιοδο στο νεοσύστατο Βικτόριαν Προβίσιοναλ Λιγκ (Victorian Provisional League). Η ομάδα ανέβηκε γρήγορα στις πολιτειακές κατηγορίες και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 είχε γίνει ένας από τους ισχυρότερους συλλόγους της Βικτώριας, κερδίζοντας τον τίτλο του πολιτειακού πρωταθλήματος το 1968, το 1978 και το 1979.

Το 1984, μετά από αρκετά χρόνια προσπάθειας, η ομάδα κατάφερε να προβιβαστεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα, στο Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 ο σύλλογος διέθετε την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στην Αυστραλία, καθώς έφτασε στο Μεγάλο Τελικό του πρωταθλήματος στις 5 από τις 6 περιόδους, κερδίζοντας δύο φορές το 1994/95 και το 1995/96. Μετά την κατάρρευση του NSL το 2004, η Νάιτς υποβιβάστηκε στη Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ, φτάνοντας στον Μεγάλο Τελικό το 2008. Η Νάιτς κατέκτησε το Ντόκερτι Καπ το 2014, όταν ο Τόμισλαβ Ούσκοκ σκόραρε στο 121ο λεπτό και έδωσε τη νίκη κόντρα στη Σάουθ Σπρίνγκβεϊλ στο Στάδιο Λέικσαϊντ.

Επιτυχίες
.

Εθνικές
Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ
Πρωταθλήτρια αγώνων κατάταξης (2): 1994/95, 1995/96
Πρωταθλήτρια κανονικής διάρκειας (4): 1990/91, 1991/92, 1993/94, 1994/95
Νάσιοναλ Σόκερ Λιγκ Καπ
Νικήτρια (1): 1994/95
Πολιτειακές
Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ
Πρωταθλήτρια (3): 1968, 1978, 1979
Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Ντιβίζιον 1
Πρωταθλήτρια (4): 1959, 1961 (ως Πρέστον Κρόατ), 1962, 1964
Ντόκερτι Καπ
Νικήτρια (9): 1968, 1969, 1979, 1980, 1983, 1985, 1990, 1996, 2014
Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Καπ
Νικήτρια (6): 1971, 1978, 1979, 1980, 1981, 1983
AMPOL Cup/Μπάφαλο Καπ
Νικήτρια (8): 1968, 1971, 1972, 1977, 1978, 1980, 1986, 1987

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1953
Μεσαιωνική ισπανική γλώσσα

Η μεσαιωνική ισπανική γλώσσα (σύνηθες ενδώνυμο romance castellano [roˈmanʦe kasteˈʎano]) συμπεριλάμβανε τα ιδιώματα της ισπανικής που ομιλούντο σε ένα κομμάτι της Ιβηρικής χερσονήσου από τον ένατο μέχρι τον δέκατο πέμπτο αιώνα που αποτελούσαν εξέλιξη της δημώδους λατινικής. Το κύριο φαινόμενο που οριοθετεί το τέλος της μεσαιωνικής ισπανικής και τη διαμόρφωση των ισπανικών του Χρυσού Αιώνα (15ος και 16ο αιώνας) υπήρξε η έναρξη της ανακατανομής των συριστικών ήχων της μεσαιωνικής που θα αποτελούσε αποκλειστικό χαρακτηριστικό του δεύτερου σταδίου έναντι της μεσαιωνικής κατά την οποία διατηρούνται ανέπαφα. Σε επίπεδο λογοτεχνίας, υπήρξε η γλώσσα του Άσματος του Ελ Σιντ και συγγραφέων όπως ο Γκονθάλο ντε Μπερθέο. Από τη μεσαιωνική ισπανική προέρχεται και η ισπανοεβραϊκή γλώσσα.

Φωνολογία 
Σε επίπεδο φωνολογίας τα μεσαιωνικά ισπανικά διέθεταν ένα αρκετά πιο πλούσιο σύστημα συμφώνων από τη σύγχρονη ισπανική, που διαφοροποιούντο τόσο αναφορικά με την ηχηρότητα (κάτι απών από τη σημερινή που διαθέτει κυρίως άηχα σύμφωνα) όσο και με τον τρόπο άρθρωσης (ύπαρξη προστριβόμενων). Ανάλογα με τη θέση άρθρωσης υφίσταντο τα εξής φωνήματα:

Τα φωνήεντα πιθανότατα να ήταν τα πέντε των σημερινών ισπανικών /a, e, i, o, u/ παρότι υφίστανται αποδείξεις για την ύπαρξη ακόμη δύο /ɛ, ɔ/.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία 

 Cano, Rafael (coord.) (2005). Historia de la lengua española. Barcelona: Ariel Lingüística.
 Penny, Ralph (1993). Gramática histórica del español. Barcelona: Ariel.

Μεσαιωνική ισπανική γλώσσα
Σουνίλ Τσέτρι

Ο Σουνίλ Τσέτρι (αγγλικά: Sunil Chhetri, γεννήθηκε 3 Αυγούστου 1984) είναι Ινδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μπένγκαλουρου και την Εθνική ομάδας της Ινδίας. Γνωστός ως Captain Fantastic, είναι και ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές  και γκολ φορώντας τη φανέλα με το εθνόσημο.

Βιογραφία 

Ο Σουνίλ Τσέτρι γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1984 στη Σεκουντεραμπάντ της Άντρα Πραντές (σήμερα αποτελεί μέρος της Τελανγκάνα) στην Ινδία. Είναι παιδί του Κ. Μ. Τσέτρι, αξιωματικού του Σώματος Ηλεκτρονικών και Μηχανολόγων Μηχανικών του Ινδικού Στρατού και Σουσίλα Τσέτρι. Ο πατέρας του έπαιξε για την ομάδα του Ινδικού Στρατού, ενώ η μητέρα του και οι δίδυμες αδελφές του έπαιξαν για την εθνική ομάδα γυναικών του Νεπάλ. Ο Τσέτρι άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο από νεαρή ηλικία όταν συμμετείχε σε διάφορα τουρνουά.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Μοχούν Μπαγκάν το 2002. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΤΚΤ όπου σκόραρε 21 γκολ σε 48 αγώνες. Το 2010 υπέγραψε στους Κάνσας Σίτι Ουίζαρντς της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ και έγινε ο τρίτος παίκτης από την υποήπειρο που αγωνίστηκε στο εξωτερικό. Ωστόσο, η παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν κράτησε πολύ και σύντομα επέστρεψε στην Ι-Λιγκ της Ινδίας, όπου έπαιξε για την Τσιράγκ Γιουνάιτεντ και τη Μοχούν Μπαγκάν, προτού επιστρέψει στο εξωτερικό. Αυτή τη φορά υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας της Πριμέιρα Λίγα, όπου αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου.

Βοήθησε την Ινδία να κερδίσει το Κύπελλο Νεχρού το 2007, το 2009 και το 2012, καθώς και το Πρωτάθλημα Νότιας Ασίας του 2011. Ήταν επίσης ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ινδίας κατά τη διάρκεια του Ασιατικού Τσάλεντζ Καπ το 2008, όπου η Ινδία κέρδισε το τουρνουά και έτσι προκρίθηκε για πρώτη φορά στο Ασιατικό Κύπελλο σε 27 χρόνια. Στη συνέχεια, βοήθησε την Ινδία να σκοράρει κατά τη διάρκεια της σύντομης πορείας της στο Ασιατικό Κύπελλο του 2011 με δύο τέρματα. Ο Τσέτρι ονομάστηκε επίσης Παίκτης της Χρονιάς στην Ινδία τέσσερις φορές το 2007, το 2011, το 2013 και το 2014.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Ινδοί ποδοσφαιριστές
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ινδίας
Ποδοσφαιριστές Ντέμπο ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι
Ποδοσφαιριστές Ιστ Μπένγκαλ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Ποδοσφαιριστές Μπένγκαλουρου ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Μουμπάι Σίτι ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ 
Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011
FIFA Century Club
Ραλφ Πέρσι

Ο Σερ Ραλφ Πέρσι (11 Αυγούστου 1425 - 25 Απριλίου 1464) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν τρίτος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ελεονώρας Νέβιλ δεύτερης κόρης του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ. Ο Ραλφ Πέρσι ήταν κυβερνήτης του κάστρου του Μπάμπουργκ και οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων.

Την περίοδο 1462 - 1463 που κυβερνούσε ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας οι Λάνκαστερ προσπάθησαν να αποσταθεροποιήσουν το βασίλειο, οι προσπάθειες συγκεντρώθηκαν στον βορά υπό την αρχηγία της πρώην βασίλισσας Μαργαρίτας του Ανζού συζύγου του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας.
Ο Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1460 εκστρατεία να υποτάξει τους οπαδούς των Λάνκαστερ στον βορά. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1462 ο Ραλφ Πέρσι παρέδωσε στον Εδουάρδο Δ΄ το κάστρο του Μπάμπουργκ και του ορκίστηκε υποταγή, ο Εδουάρδος Δ΄ με την σειρά του επέστρεψε στον Ραλφ τα κάστρα.
Οι μάχες στον βορά συνεχίστηκαν, ο Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας, ο Ερρίκος ΣΤ΄ και η Μαργαρίτα του Ανζού ξεκίνησαν επίθεση από τα βόρεια (1463), όταν οι Σκωτσέζοι αναγκάστηκαν να ζητήσουν ειρήνη ο Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου πήγε να ρυθμίσει τους όρους. Στις 25 Απριλίου 1464 ενω ο Μόνταγκιου βρισκόταν στον δρόμο για το Νόρχαμ ο Ερρίκος Μπωφόρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ παραβίασε τους όρους και επιτέθηκε στον Μόνταγκιου με 5.000 άντρες. Ο Ραλφ Πέρσι διοικούσε την εμπροσθοφυλακή του Σόμερσετ και σκοτώθηκε στην μάχη του Χέτζελι Μουρ στις 25 Απριλίου 1464.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ελεονώρα Άκτον με την οποία απέκτησε :

Σερ Ραλφ Πέρσι
Πίτερ Πέρσι
Σερ Χένρι Πέρσι
Τζωρτζ Πέρσι
Τζων Πέρσι
Μάργκαρετ Πέρσι

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Τζέι Τέγ με την οποία απέκτησε :

Αικατερίνη Πέρσι

Οικογένεια Πέρσι
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο Νεπάλ

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στο Νεπάλ είναι ένας τομέας που αναπτύσσεται ταχέως στο Νεπάλ. Ενώ το Νεπάλ εξαρτάται κυρίως από την υδροηλεκτρική ενέργεια για τις ενεργειακές ανάγκες του, η αιολική και ηλιακή ενέργεια φαίνονται ως σημαντικό συμπλήρωμα για να λύσει την ενεργειακή του κρίση.

Υδροηλεκτρική ενέργεια 
Το Νεπάλ διαθέτει σήμερα εγκατεστημένη ισχύ 1.000 μεγαβάτ (MW) από 88 υδροηλεκτρικούς σταθμούς σε ολόκληρη τη χώρα. Από αυτό, 441 MW παράγονται από 60 υδροηλεκτρικούς σταθμούς που ανήκουν σε ανεξάρτητους παραγωγούς ηλεκτρικής ενέργειας. Τα περισσότερα από τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια του Νεπάλ διατρέχονται από ποταμό, γεγονός που προκαλεί διακυμάνσεις της παροχής ηλεκτρισμού ανάλογα με την εποχή.

Από τον Μάρτιο του 2018, έχουν κατασκευαστεί 113 μονάδες υδροηλεκτρικής ενέργειας. Οι μονάδες αυτές θα έχουν συνολική ισχύ 3.090 MW μόλις ολοκληρωθεί.

Σύμφωνα με μια εκτίμηση, το Νεπάλ έχει δυναμική ισχύ υδροηλεκτρικής ενέργειας ύψους 83.000 MW.

Ο σεισμός του Νεπάλ τον Απρίλιο του 2015 εκτιμάται ότι έχει καταστρέψει τουλάχιστον 14 υδροηλεκτρικά φράγματα στη χώρα, τα οποία αποτελούσαν το 115MW των υδροηλεκτρικών εγκαταστάσεων. Ο σεισμός επηρέασε το 30% της ικανότητας παραγωγής του Νεπάλ εκείνη την εποχή. Αυτό οδήγησε σε προτάσεις για το Νεπάλ για τη διαφοροποίηση του ενεργειακού μείγματος, καθώς και για "βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ενεργειακό σχεδιασμό για αξιόπιστη, ασφαλή και βιώσιμη ηλεκτρική ενέργεια προς παροχή σε νοικοκυριά, επιχειρήσεις και βιομηχανίες στη χώρα".

Ηλιακή ενέργεια 
Οι διακοπές ρεύματος που διαρκούν κατά μέσο όρο 10 ώρες την ημέρα είναι συνηθισμένες στο Νεπάλ και η Ηλεκτρική Αρχή του Νεπάλ δημοσιεύει ένα χρονοδιάγραμμα για τις διακοπές ρεύματος. Η ηλιακή ενέργεια μπορεί να θεωρηθεί ως πιο αξιόπιστη πηγή ενέργειας στο Νεπάλ από την παραδοσιακή ηλεκτρική ενέργεια. Οι ιδιωτικές εγκαταστάσεις ηλιακών συλλεκτών είναι πιο συχνές στο Νεπάλ.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η ηλεκτρική ενέργεια στο Νεπάλ χρησιμοποιείται κατάλληλα αλλά μπορεί να βελτιωθεί περισσότερο.

Τοποθεσίες όπως το Μάντι, το Τσιτγουάν, όπου η Αρχή Ηλεκτρισμού δεν παρέχει ηλεκτρική ενέργεια λόγω του Εθνικού Πάρκου Τσιτγουάν, οι άνθρωποι εκεί εξαρτώνται από την ηλιακή ενέργεια για αρκετά χρόνια.

Ηλεκτρικά οχήματα 
Τα ηλεκτρικά οχήματα χρησιμοποιούνται στο Νεπάλ για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Δείτε επίσης 

 Ανανεώσιμη ενέργεια στην Ασία
 Υδροηλεκτρικός Σταθμός Ενέργειας Καλιγκαντάκι Α
 Εγχείρημα Μπότε Κόσι

Παραπομπές 

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειες στο Νεπάλ
Η ταινία μιας Μέλισσας

Η ταινία μιας Μέλισσας (αγγλικά: Bee Movie) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2007 που δημιουργήθηκε από το στούντιο Dreamworks Animation.

Ρόλοι  

 Τζέρι Σάινφελντ στο ρόλο του Μπάρι
 Ρενέ Ζελβέγκερ στο ρόλο του Βανέσα
 Μάθιου Μπρόντερικ στο ρόλο του Άνταμ
 Μπάρι Λέβινσον στο ρόλο του Μάρτιν Μπένσον
 Κάθι Μπέιτς στο ρόλο του Τζάνετ Μπένσον
 Πάτρικ Γουορμπάρτον στο ρόλο του Κεν
 Κρις Ροκ στο ρόλο του Κουνούπης
 Τζον Γκούντμαν στο ρόλο του Μοντγκόμερυ
 Λάρι Μίλερ στο ρόλο του Μπάζγουελ
 Ριπ Τορν στο ρόλο του Λου Λο Ντούκα

Ρόλοι στην ελληνική έκδοση  

 Σταύρος Σιούλης στο ρόλο του Μπάρι
 Σοφία Καψαμπέλη στο ρόλο της Βανέσα
 Κώστας Γεωργίου στο ρόλο του Άνταμ
 Άλκης Ζερβός στο ρόλο του Μάρτιν Μπένσον
 Ζωή Ρηγοπούλου στο ρόλο της Τζάνετ Μπένσον
 Γιάννης Στεφόπουλος στο ρόλο του Κεν
 Θανάσης Κουρλαμπάς στο ρόλο του Κουνούπης
 Μανώλης Γιούργος στο ρόλο του Μοντγκόμερυ
 Γιώργος Πετρόχειλος στο ρόλο του Μπάζγουελ
 Αντώνης Αντωνίου στο ρόλο του Λου Λο Ντούκα

Συμμετέχουν: Νέστωρ Κοψιδάς, Αντώνης Πάλλης, Γρηγόρης Γαλάτης, Χρήστος Θάνος, Κατερίνα Γκίργκις, Νίκος Νίκας, Μαρία Ζερβού, Σοφία Τσάκα, Σταύρος Μαυρίδης, Πέτρος Δαμουλής, Δημήτρης Μενούνος, Ρόζι Παπαϊωάννου, Γιώργος Παπαδόπουλος και Θάνος Παπαϊωάννου.

Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αμερικανικές buddy ταινίες
Κωμικές buddy ταινίες
Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Ταινίες του 2007
The Getaway

To The Getaway είναι το ενδέκατο studio άλμπουμ του ροκ συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου του 2016 με παραγωγό τον Danger Mouse. Ο δίσκος έλαβε σε γενικές γραμμές θετικές κριτικές και εμφανίστηκε ως νούμερο 1 στα τσαρτ διάφορων κρατών. Για την προώθηση του δίσκου διοργανώθηκε η The Getaway World Tour, ενώ κυκλοφόρησαν 4 singles: Dark Necessities, Sick Love, Go Robot και Goodbye Angels. Η θεματολογία του δίσκου βασίζεται κυρίως στον χωρισμό του Άντονι Κίντις με την  Helena Vestergaard καθώς και σε θέματα όπως ο θάνατος(με αναφορές στο πρώην μέλος Χίλελ Σλόβακ και τον Scott Weiland των Stone temple pilots), η αγάπη και άλλα.Ο δίσκος περιέχει τον κλασσικό funk rock/alternative rock ήχο του συγκροτήματος αλλά περιέχει και στοιχεία από disco και χορευτική μουσική. Στο τραγούδι "Sick Love" ο Έλτον Τζον κάνει guest εμφάνιση παίζοντας πλήκτρα.

Τραγούδια
1. The Getaway 
2. Dark Necessities
3. We Turn Red
4. The Longest Wave
5. Goodbye Angels
6. Sick Love
7. Go Robot
8. Feasting On The Flowers
9. Detroit
10. This Ticonderoga
11. Encore
12. The Hunter
13. Dreams Of A Samurai

Συντελεστές
Άντονι Κίντις - φωνητικά
Flea - Μπάσο, πλήκτρα
Τσαντ Σμιθ - τύμπανα
Τζος Κλινγκχόφερ- κιθάρα, δεύτερα φωνητικά

Παραπομπές 

Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers
Άλμπουμ του 2016
Τηλεόραση της Χαϊνάν

Η Τηλεόραση της Χαϊνάν (HNWTV) (海南电视台) είναι τηλεοπτικός σταθμός στη Χαϊνάν της Κίνας.

Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1982, και ξεκίνησε να εκπέμπει στις 1 Οκτωβρίου 1984.

Ο σταθμός διαθέτει πέντε στούντιο, από τα οποία δύο έχουν 1.000 m2 και 400 m2.

Ο σταθμός βρίσκεται επί του παρόντος στη διαδικασία της ψηφιοποίησης του τηλεοπτικού εξοπλισμού, και σχεδιάζει να εγκρίνει μη γραμμική επεξεργασία και ψηφιακή τεχνολογία συμπίεσης για τη μετάδοση των προγραμμάτων.

Κανάλια

HNTV-1 
Αυτό το ολοκληρωμένο κανάλι είναι προσβάσιμο σε 7.5 εκατομμύρια τηλεθεατές και φθάνει στο 85% της επαρχίας. Είναι επίσης διαθέσιμο σε ορισμένα μέρη της Αυτόνομης Επαρχίας Γκουανγκσί Ζουάνγκ και την επαρχία Κκουανγκτούνγκ.

Τα πιο σημαντικά προγράμματα της HNTV-1 περιλαμβάνουν:

 Μετάδοση Ειδήσεων της Χαϊνάν (Hainan Xinwen Lianbo)
 Εβδομαδιαίο Σινουέν (Xinwen Zhoukan)
 Κόσμος Οικονομίας (Jingji Tiandi)
 Νήσος Χαϊνάν (Zhonguo You Ge Hainandao)
 Τηλεοπτική Αυλή (Dianshi Fating)
 Ηλιοτρόπιο (Taiyang Hua)

HNTV-2 
Αυτό το ενσύρματο κανάλι μεταδίδει προγράμματα όπως τα παρακάτω:

 Μετάδοση Ειδήσεων της Χαϊνάν (Hainan Xinwen Lianbo)
 Τουριστικές Πληροφορίες (Lvyou Shikong)

HNTV-3 
Αυτό το ενσύρματο κανάλι μεταδίδει γενικές ειδήσεις και επιχειρηματικές πληροφορίες, όπως οικονομία, ακίνητα και αγορές.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ιστοσελίδα
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1982
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1984
Τηλεοπτικοί σταθμοί στην Κίνα
Τότο Κουτούνιο

Ο Τότο Κουτούνιο (Toto Cutugno, 7 Ιουλίου 1943) είναι Ιταλός ποπ τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός. Είναι γνωστός για το τραγούδι που έγινε παγκόσμιο  χιτ, το "L'Italiano", που κυκλοφόρησε το 1983 στο ομώνυμο άλμπουμ. Ο Τότο Κουτούνιο, επίσης, βγήκε πρώτος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1990 με το τραγούδι "Insieme: 1992", στο οποίο έγραψε τους στίχους και τη μουσική.

Παραπομπές

Ιταλοί τραγουδιστές
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1991
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ιταλοί μουσικοί
Ποπ μουσικοί
Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Στένωμα Ευρυτανίας

Το Στένωμα είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 660 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα 
Το Στένωμα βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) και ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού (Μέγδοβας). Απέχει 17 χλμ. βορειοδυτικά από το Καρπενήσι και είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας σε περιοχή γεμάτη από έλατα, βελανιδιές, καρυδιές και πλατάνια. Σε απόσταση 3 χλμ. από το χωριό ανάμεσα στα χωριά της Παλιάς Βίνιανης και Νέας Βίνιανης (σημερινή Βίνιανη) και πάνω στον Ταυρωπό βρίσκεται μονότοξο πέτρινο γεφύρι που ήταν το μοναδικό σημείο ασφαλούς διέλευσης του ποταμού πριν το σημερινό σιδερένιο νοτιότερα στο Παρκιό. Το γεφύρι καθώς και ένας νερόμυλος της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία, από το 1997, «διότι αποτελούν αξιόλογα και αντιπροσωπευτικά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής ιστορικής ειδικής χρήσης, σημαντικά για τη μελέτη εξέλιξης της αρχιτεκτονικής». Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 και ανήκε τότε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Στενώματος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 139 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Γεφύρι στο Στένωμα Ευρυτανίας από τον ιστότοπο Οδυσσέας του Υπουργείου πολιτισμού και Αθλητισμού

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Ταζμένια

Η Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Ταζμένια (αγγλικά: National Premier Leagues Tasmania) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου επαγγελματικών συλλόγων της Αυστραλίας που περιλαμβάνει ομάδες από την πολιτεία Τασμανία. Ως υποδιαίρεση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς, το πρωτάθλημα βρίσκεται στο επίπεδο 1 στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Τασμανίας (επίπεδο 2 του συνολικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων αυστραλίας). Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τασμανίας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.

Ιστορία
Το 2016 το πρωτάθλημα μετονομάστηκε από Βίκτορι Λιγκ (Victory League) σε Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Ταζμέινια (National Premier Leagues Tasmania) για να αντικατοπτρίζει την προσχώρησή του στη διοργάνωση Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Ποδόσφαιρο στην Αυστραλία
Λουσοφοβία

Το αντιπορτογαλικό συναίσθημα (ή λουσοφοβία) είναι μια εχθρότητα προς την Πορτογαλία, τον πορτογαλικό λαό ή την πορτογαλική γλώσσα και πολιτισμό.

Ετυμολογία 
Όπως το «λουζιτανικός», η λέξη «λουσοφοβία» () προέρχεται από τη «Λουσιτανία», η Αρχαία Ρωμαϊκή επαρχία που αποτελούσε τη σημερινή Κεντρική και Νότια Πορτογαλία και το «φοβία» που σημαίνει «φόβος για κάτι». Ο όρος χρησιμοποιείται σε πορτογαλόφωνες χώρες και η χρήση του στα ελληνικά είναι σπάνια. Η αντίθετη έννοια ονομάζεται λουσοφιλία.

Ανά χώρα

Βραζιλία 
Τον 19ο αιώνα, ο όρος της λουσοφοβίας χρησιμοποιούταν συχνά για να περιγράψει τα εθνικιστικά συναισθήματα στη Βραζιλία, μια πρώην αποικία της Πορτογαλικής Αυτοκρατορίας, με τους Φιλελεύθερους πολιτικούς στο Ρίο ντε Τζανέιρο και το Περναμπούκο να υποστηρίζουν τη μείωση της συμμετοχής των Πορτογάλων μεταναστών στην Βραζιλιάνικη οικονομία, παρόλο που σχεδόν όλοι από αυτούς ήταν πορτογαλικής καταγωγής. Στο Ρίο, οι «Ζακομπίνος», μια μικρή εθνική ριζοσπαστική ομάδα, ήταν οι ισχυρότεροι αντιπάλους των γκαλέγκο, των πορτογάλων μεταναστών, που ήταν (και εξακολουθούν να είναι) η μεγαλύτερη εθνοπολιτιστική κοινότητα στη Βραζιλία.

Αμέσως μετά την παραίτηση του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας το 1831, υπέρ του γιου του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας, οι φτωχοί μαύροι, συμπεριλαμβανομένων των σκλάβων, διοργάνωσαν αντιπορτογαλικές ταραχές στους δρόμους των μεγαλύτερων πόλεων της Βραζιλίας.

Ηνωμένο Βασίλειο 
Το 2007, μετά την εξαφάνιση της 3χρονης Μαντλίν ΜακΚαν από την Πράια ντα Λουζ, στην περιφέρεια Αλγκάρβε της νότιας Πορτογαλίας, πολλά μαζικά μέσα ενημέρωσης στο Ηνωμένο Βασίλειο έγραψαν εξαιρετικά κριτικά άρθρα τα οποία περιγράφηκαν ως "άγγιγμα αλαζονικής ξενοφοβίας".  Ενώ άλλοι στα μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να προωθήσουν αντιπορτογαλικά συναισθήματα όπως το μποϊκοτάρισμα της Πορτογαλίας ως προορισμός διακοπών, αυτό δεν αντανακλάστηκε στην γενική κοινή γνώμη, όπου καταγράφηκε ρεκόρ Βρετανών τουριστών που επισκέφθηκε τη Πορτογαλία. Οι εκτιμήσεις έδειχναν ότι 2 εκατομμύρια Βρετανοί τουρίστες επισκέφθηκαν τη Πορτογαλία το 2007. Αξιοσημείωτα αντιπορτογαλικά άρθρα από τον Τόνι Πάρσονς έλαβαν αριθμό ρεκόρ καταγγελιών στην Επιτροπή Καταγγελιών Τύπου για εκείνο το έτος.

Παραπομπές 

Πολιτισμός της Πορτογαλίας
Στεφάνι (αποσαφήνιση)

Η λέξη Στεφάνι συνήθως αναφέρεται στο αντικείμενο στεφάνι (στα αρχαία ελληνικά στέφανος). 

Αναφέρεται όμως και ως όνομα των παρακάτω οικισμών της Ελλάδας:

 Στεφάνι Ευρυτανίας
 Στεφάνι Κορινθίας
 Στεφάνι Τρικάλων

Δείτε επίσης 

 Στεφάνη (αποσαφήνιση)

Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αντώνης Λιοναράκης

Ο Αντώνης Λιοναράκης είναι Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Αδερφός του Νικήτα Λιοναράκη και ένας από αυτούς που βίωσαν τα βασανιστήρια της Χούντας και κατέθεσαν στη δίκη των βασανιστών.

Βιογραφικά στοιχεία 
Πτυχίο στη Φιλοσοφία και Ιστορία με ειδίκευση στη Δεοντική Λογική στο Πανεπιστήμιο Βabes - Bolyai στο Κλούζ Ναπόκα της Ρουμανίας. Η ειδίκευση που επικεντρώθηκε στο τελευταίο έτος σπουδών, είχε ως αντικείμενο δεοντικά κατηγορήματα λογικής και ανάλυσής τους σε προεκτάσεις ηθικών θεμάτων. Πτυχιακή Εργασία στον τομέα της Φιλοσοφικής Λογικής, με τίτλο: ΄Προλεγόμενα στη Δεοντική Λογική΄, 1981, Universitatea Babes - Bolyai.

Master’s of Philosophy (M. Phil) και Διδακτορικό Δίπλωμα (Philosophy Doctor) στο Department of Educational Development (Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης) του Πανεπιστημίου του SURREY της Μεγάλης Βρετανίας με τίτλο: ΄Community based Adult Education: an exploration of the use of Open Learning Systems in a Greek Community in West Germany and the development of an Adult Education Centre in Southern Greece΄.

Μεταδιδακτορική μελέτη στο Πανεπιστήμιο του Surrey (Μεγάλη Βρετανία) στο Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης, University of Surrey, Department of Educational Development με τίτλο: Distance Learning and Teaching - A World Perspective

Έχει διδάξει στο Open University (OU) της Μεγάλης Βρετανίας.  Ήταν μέλος στο Δ.Σ. του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας «Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής & εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης».

Ήταν μέλος της επιτροπής του ΥΠ.Ε.Π.Θ. για τη δημιουργία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, αργότερα της Ομάδας Εκτέλεσης Έργου και εισηγητής των αρχών της Ανοικτής και Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στη χώρα μας, καθώς επίσης και υπεύθυνος έκδοσης του διεθνούς περιοδικού “Open Education”. Οργανώνει κάθε δύο χρόνια διεθνές συνέδριο για την ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Έχει συμμετάσχει στην έκδοση 21 βιβλίων για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σε πολλά ερευνητικά προγράμματα, ενώ εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά επιστημονικά περιοδικά.

Παραπομπές

Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ερρίκος του Σόλτρεϊ

Ο Ερρίκος του Σάλτρεϊ ή Ερρίκος του Σότρι (λατινικά: Henricus Salteriensis, αγγλικά: Henry of Saltrey ή Henry of Sawtry) ήταν Άγγλος μοναχός του 12ου αιώνα, συγγραφέας μιας πραγματείας σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου.

Βιογραφία 
Ο Ερρίκος του Σόλτρεϊ ήταν Κιστερκιανός μοναχός του Αββαείου του Σόλτρεϊ, το οποίο ευρίσκεται στο Σότρι του Χάντινγκντονσαϊρ.

Η πραγματεία του σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου, υπό το τίτλο Tractatus de purgatorio sancti Patricii, ανήκει στο λογοτεχνικό είδος των διηγημάτων οραμάτων του Κάτω Κόσμου, ο αριθμός των οποίων άρχισε να αυξάνεται κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. 

Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1624, εντός του Florilegium insulae Sanctorum Hiberniae του Τόμας Μέσιγχαμ.

Πηγές 
  Arthur George Rigg, A History of Anglo-Latin Literature, 1066-1422, Cambridge University Press, 1992, σ. 127. 
  Charles Lethbridge Kingsford, « Henry of Saltrey », Dictionary of National Biography, 1885–1900, vol. 26.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
  Henricus Salteriensis στο documentacatholicaomnia.eu
  "Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20subject%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20creator%3A"Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20creator%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20title%3A"Henricus%20Salteriensis"%20OR%20description%3A"Salteriensis%2C%20Henricus"%20OR%20description%3A"Henricus%20Salteriensis"%29 Εργογραφία σχετιζόμενη με τον Ερρίκο του Σόλτρεϊ στο Internet Archive
Συνθήκη του Βίλνιους (1559)

Η Συνθήκη του Βίλνιους ή της Βίλνα υπεγράφη στις 31 Αυγούστου 1559, κατά την διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, μεταξύ του Λιβονικού Τάγματος και της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βίλνιους (Βίλνα, Βίλνο). Ο Γκότχαρντ φον Κέτλερ έθεσε τα εδάφη του τάγματος υπό την προστασία του Πολωνού βασιλέα και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας, Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου. Η συγκεκριμένη συμμαχία είχε ως στόχο την εξουδετέρωση του επερχόμενου κινδύνου της προσάρτησης των εδαφών του τάγματος από την Ρωσία, ωστόσο, παρά το γεγονός πως έλαβε στρατιωτική ενίσχυση από τον Πολωνό-Λιθουανό καγκελάριο Μικολάι «τον Μέλανα» Ράντζιβιλ, ο Κέτλερ απέτυχε να εμποδίσει την κατάληψη του μεγαλύτερου τμήματος της Λιβονίας από Ρωσικές δυνάμεις. Ως συνέπεια, ο Κέτλερ σύναψε δεύτερη συνθήκη με την Πολωνία-Λιθουανία στις 28 Νοεμβρίου 1561, μέσω της οποίας παρέδιδε τα κατάλοιπα του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος στο Πολωνικό Στέμμα και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, ενώ ο ίδιος καθίστατο βασσάλος του Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου.

Παραπομπές 

Λιβονικός Πόλεμος
Βιλνιους (1559)
Βιλνιους (1559)
16ος αιώνας στο Βίλνιους
Βράχα Ευρυτανίας

Η Βράχα είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 880 μέτρων.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Βράχα βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε απόσταση 53 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 14 χλμ. δυτικά από τα Φουρνά. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα πετρόχτιστα σπίτια και οι πολλές βρύσες του. Στα βόρεια του χωριού κάτω από τον μονόλιθο της «Τσούκας» σε τοποθεσία με πολλά νερά, βελανιδιές και καστανιές υπάρχει η Ιερά Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (1660), που αποτέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο των Ελλήνων την περίοδο της επανάστασης του 1821 αλλά και σχολείο των κοινών γραμμάτων. Έχει χαρακτηριστεί από το 1956 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αξιοθέατο του χωριού είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το φαράγγι Πλατάνι κοντά στην ιστορική μονή.

Ιστορία 
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Κατσαντώνης χρησιμοποίησε το μοναστήρι σαν κρησφύγετό του και σύμφωνα με την τοπική παράδοση σε αυτό ξεψύχησε ο μικρότερός του αδελφός Λεπενιώτης μετά τη δολοφονική απόπειρα που του έγινε στη γειτονική Φουρνά. Το 1824 στη τοποθεσία «Κουκιά» έγινε μάχη μεταξύ του καταδιωκόμενου Γεωργίου Καραϊσκάκη και αντιπάλων του Ελλήνων και Τούρκων την περίοδο των εμφυλίων αντιπαραθέσεων με τον Μαυροκορδάτο. Το 1966, μετά από καταστροφικό σεισμό που έγινε στην ευρύτερη περιοχή του Ταυρωπού (Μέγδοβα) , πολλοί κάτοικοι της Βράχας μετοίκησαν και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Βράχα κοντά στο Σταυρό Φθιώτιδας.

Διοικητικά
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με έδρα τον οικισμό και ανήκε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βράχας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βράχα Ευρυτανίας: Ένα χωριό με άγνωστη Ιστορία

Χωριά του νομού Ευρυτανίας
Δήμος Καρπενησίου
Δήμος Φουρνάς
Γ.Σ. Ερμής Αγιάς

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Επαρχίας Αγιάς «ο Ερμής» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Αγιάς Λάρισας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984. Αντλεί το όνομά του από τον αρχαιοελληνικό θεό Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών, ψυχοπομπού, προστάτη του εμπορίου και των κλεφτών. Έδρα όλων των τμημάτων του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών 

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ενηλίκων ανδρών του Ερμή αγωνίζεται σήμερα σε επαγγελματική κατηγορία (Α2 Εθνική) χωρίς, ωστόσο, να έχει συγκροτήσει ανώνυμη εταιρία.

Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 ο σύλλογος αναδείχθηκε τόσο Πρωταθλητής όσο και Κυπελλούχος Θεσσαλίας, με αποτέλεσμα να λάβει το πρώτο του εισιτήριο για τα εθνικά Πρωταθλήματα. Την επόμενη χρονιά, 2015-16, κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου Βορρά στη Γ' Εθνική. Την τέταρτη συνεχόμενη ανοδό του πέτυχε την περίοδο 2017-18, οπότε και δεν κατέκτησε την πρωτιά αλλά ήταν από τους πρώτους επιλαχόντες σε περίπτωση ανακατατάξεων.

Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γ.Σ. Ερμής Αγιάς, επίσημος ιστότοπος. 
 
 
 Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.

 
Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Μαριές Θάσου

Οι Μαριές είναι χωριό στο νησί της Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 182 κατοίκους.

Ο οικισμός βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στους δυτικούς πρόποδες του Υψαρίου. Η εκκλησία των Αγίων Αρχαγγέλων χρονολογείται από το 1803. 4 χλμ. Νοτιοδυτικά είναι το μοναστήρι της "Κοιμήσεως της Θεοτόκου" από το 1813. Στο ύψος εκείνο βρίσκεται περίπου και η αρχική θέση του οικισμού, όμως οι επιδρομές πειρατών ανάγκασαν τους κατοίκους τους να δημιουργήσουν τον σημερινό οικισμό. Το χωριό σήμερα βρίσκεται 7 χλμ σε ευθεία γραμμή Βορειοδυτικά από το ιστορικό χωριό του Θεολόγου (οδικώς απέχει 25,5 χιλιόμετρα) και 8 χλμ βορειοανατολικά από το λιμάνι των Λιμεναρίων (οδικώς απέχει 11 χιλιόμετρα). Το χωριό περιβάλλεται από μια απότομη χαράδρα τα παλιά μεταλλεία σιδήρου και είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της Θάσου. Η μόνη λίμνη της Θάσου βρίσκεται βόρεια του χωριού και είναι τεχνητή.

Οι Μαριές αναφέρονται ως γενέτειρα του νεομάρτυρα Ιωάννη του εκ Θάσου.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Δήμος Θάσου
Σωτήρας Θάσου

Ο Σωτήρας είναι ένας οικισμός στα βορειοδυτικά της Θάσου. Το χωριό σύμφωνα με τις απογραφές του 2011 κατοίκους. Ο Σωτήρας λέγεται ότι ιδρύθηκε από κατοίκους της Καλλιράχης. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την εκκλησία που χτίστηκε εκεί, τη Μεταμόρφωση Σωτήρος. Αξιοσημείωτο είναι το βυζαντινό εκκλησάκι της Αναλήψεως, περίπου 3 χιλιόμετρα έξω από τον οικισμό, καθώς και το μοναστήρι της Ιεαράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, περίπου 7 χιλιόμετρα.

Η γύρο περιοχή διέθετε μεγάλο φυσικό ορυκτό πλούτο όπως ψευδάργυρο και άλλα μέταλλα.

Οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές στα δυτικά του νησιού το καλοκαίρι του 1989, έφεραν ιδιαίτερα σε κίνδυνο το χωριό και τους κατοίκους του Σωτήρα. Οι πυρκαγιές ήρθαν από το βορρά, και μετακινήθηκαν νοτιοανατολικά και έφτασαν μέχρι το χωριό και έκαψαν αρκετά κτίρια στη βορειοανατολική περιοχή. Εκτός από τα πεύκα κάηκαν και ελαιόδεντρα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ερειπωμένα και καμένα σπίτια ανακαινίστηκαν και ανοικοδομήθηκαν. Ορισμένα προσφέρονται ως διαμερίσματα για διακοπές.

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Δήμος Θάσου