joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Η Εφημερίδα των Συντακτών

Η Εφημερίδα των Συντακτών είναι καθημερινή ελληνική εφημερίδα. Ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2012 από μια ομάδα πρώην εργαζομένων της εφημερίδας Ελευθεροτυπία. Διευθυντής της είναι ο Νικόλας Βουλέλης.

Ιστορία 
Ιδρύθηκε υπό δύσκολες, για τα ελληνικά δεδομένα, συνθήκες λόγω της οικονομικής κρίσης. Το εγχείρημα στηρίχθηκε εθελοντικά από επαγγελματίες δημοσιογράφους καθώς και αρθρογράφους από τον επιστημονικό, πολιτικό και πολιτισμικό χώρο.

Η εφημερίδα λειτουργεί ως συνεταιρισμός. Όλοι οι εργαζόμενοι λαμβάνουν ίσες αμοιβές εκτός από τον Νικόλα Βουλέλη, που εργάζεται αμισθί. Μέσω της συνεταιριστικής φύσης εξασφαλίζεται στην εφημερίδα πολυφωνία, που αποτέλεσε αναγκαίο όρο για την αυτονομία της. Όλοι οι συνεταιριστές στην εφημερίδα είναι αυτόματα εργαζόμενοι. Οι αμοιβές των μισθών έχουν συγκεκριμένο όριο που έχει τεθεί από την εφημερίδα. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ένα πλεόνασμα, το οποίο δαπανάται για τις ανάγκες της εφημερίδας και την ένταξη περισσότερων ατόμων.

Η διοίκηση του συνεταιρισμού εκλέγεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι αποτελούν και τους βασικούς μετόχους στην εφημερίδα, αφού διαθέτουν το 97% της εταιρίας που την εκδίδει (Ανεξάρτητα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε.). Η ιεραρχία εξακολουθεί να υφίσταται στο εσωτερικό της εφημερίδας και προκύπτει από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Στόχος του συνεταιρισμού είναι να αποτελείται αποκλειστικά από εργαζόμενους. Σύμφωνα με το καταστατικό της εφημερίδας, ενδεχόμενη αποχώρηση δημοσιογράφου ισοδυναμεί με αποχώρηση και από τον ίδιο το συνεταιρισμό.

Κυκλοφορία 
Σε καθημερινό επίπεδο οι πωλήσεις της υπολογίζονται από 6.500 έως 8.000 φύλλα κατά μέσο όρο, που τη καθιστά 4η σε κυκλοφορία. Το Σάββατο οι πωλήσεις αγγίζουν τα 16.000 έως 20.000 φύλλα και είναι μεταξύ πρώτης και δεύτερης θέσεις σε κυκλοφορία. 

Τον Ιούνιο του 2019, η ΕφΣυν αναπροσάρμοσε την τιμή σε από 1,5 Ευρώ σε 1,3 τις καθημερινές, και 3,90 από 3,50 τα Σαββατοκύριακα για την έκδοση με τις προσφορές, διατηρώντας στα 2 ευρώ την απλή έκδοση. Κυκλοφορεί το Σάββατο με ενισχυμένη έκδοση και τίτλο: Εφημερίδα των Συντακτών Σαββατοκύριακο και παραμένει στα περίπτερα Σάββατο και Κυριακή. Παράλληλα εκδίδει ένθετα για την Υγεία, το αυτοκίνητο, το περιβάλλον και άλλα σχετικά ενδιαφέροντα.

Από το Νοέμβριο του 2021 κυκλοφορεί σε μηνιαία βάση το Αμερικάνικο περιοδικό Rolling Stone, του οποίου η ΕφΣυν απέκτησε τα δικαιώματα ιδρύοντας την Ελληνική έκδοση για πρώτη φορά στα χρονικά.

Ιδεολογία 
Σε ιδεολογικό επίπεδο έχει χαρακτηριστεί από κάποιους αριστερή και φιλο-λαϊκιστική ή «ριζοσπαστική αριστερή» εφημερίδα, ενώ την περίοδο των κυβερνήσεων Αλέξη Τσίπρα (2015-2019) εξέφραζε συχνά τη στήριξη στις πολιτικές της κυβέρνησης.

Παραπομπές

Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Αριστερές εφημερίδες
Καθημερινές εφημερίδες
Παντελής Καλογιάννης

Ο Παντελής Καλογιάννης του Ιωάννη (1926 - 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Πειραιά με τη Νέα Δημοκρατία.

Βουλευτής 
Γεννήθηκε το 1926 και σπούδασε νομικά στην Αθήνα.

Έλαβε ενεργό μέρος  στην Αντίσταση κατά  των Γερμανών και διακρίθηκε με μετάλλιο αγωνιστού.

Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πειραιά  το 1963-1967.   

Εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη στις εκλογές του 1974, κατά τις οποίες κέρδισε η Νέα Δημοκρατία. Υπηρέτησε ως βουλευτής στη Β΄ Πειραιά από το 1974 ως το 1977. 
Διατέλεσε  πρόεδρος στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς  από τον Απρίλιο του 1980 ως τον Μάιο του 1981.
 
Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 2012.

Παραπομπές 

Βουλευτές Β' Πειραιά
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Οίκος των Ντάντολο

Το επώνυμο Δάνδολος, εξελληνισμένη μορφή του ιταλικού Ντάντολο (Dandolo), ήταν επώνυμο επιφανούς αρχοντικής οικογενείας της Βενετίας, από την οποία προήλθαν 4 δόγηδες, αλλά και άλλων προσώπων. Πρόσωπα σε αμφότερες της κατηγορίες είναι τα παρακάτω:

Οικογένεια Ντάντολο

Ενρίκο Ντάντολο, πατριάρχης του Γκράντο
Ενρίκο Ντάντολο (1107-1205), δόγης της Βενετίας
Τζοβάννι Ντάντολο (θάν. 1289), δόγης της Βενετίας
Αντρέα Ντάντολο (ναύαρχος) (θάν. 1298), διοικητής του Ενετικού στόλου
Φραντσέσκο Ντάντολο (θάν. 1339), δόγης της Βενετίας
Αντρέα Ντάντολο (1306-1354), δόγης της Βενετίας
Μαρίνο Ντάντολο (13ος αι.). Βενετός ευγενής, κατακτητής της Άνδρου

Διάφορα πρόσωπα
 Βιτσέντζο Ντάντολο (1758-1819), Ιταλός χημικός, γεωπόνος και κυβερνήτης της Δαλματίας επί Ναπολέοντος
 Εμίλιο Ντάντολο (1830-1859), αγωνιστής της ιταλικής ανεξαρτησίας
 Ενρίκο Ντάντολο (1827-1849), αγωνιστής της ιταλικής ανεξαρτησίας
 Ενρίκο Ντάντολο (19ος αι.), Αυστριακός ναύαρχος
 Ζαν Νταντολό, πρίγκιπας του Ντουμπρόβνικ
 Ιωάννης Αντώνιος Δάνδολος (1788-1863), Έλληνας στρατιωτικός και λόγιος
 Νίκος Δάνδολος (1883-1966), Έλληνας επαγγελματίας παίκτης τυχερών παιχνιδιών, διάσημος ως Νικ δε Γκρηκ

Δείτε επίσης

 Ενρίκο Ντάντολο, ιταλικό θωρηκτό (1873-1920), ονομασθέν προς τιμή του δόγη Ε. Δάνδολου

Οίκος των Ντάντολο
Ντι Τζέι Στρόμπερι

Ο Ντάριλ Γιουτζίν Στρόμπερι Τζούνιορ (ή απλά Ντι Τζέι Στρόμπερι) (αγγλικά: Darryl Eugene "D. J." Strawberry, Jr., γενν. στις 15 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται ως γκαρντ και έχει ύψος 1,96 μ. Τελευταία αγωνίστηκε στην ισπανική Μούρθια. Έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Τουρκίας με την Καρσίγιακα (2015) και ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας με τον Ολυμπιακό (2016).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Maryland Terrapins profile
 NBA.com draft prospect profile
 Draft Express profile
 ESPN profile
 FIBA.com profile
 Eurobasket.com profile

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Σούτινγκ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ
Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας

Η εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Αρκαδίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 3 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 131.000.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Αρκαδία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

Ευρωεκλογές

Βουλευτές Αρκαδίας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Αρκαδίας της περίοδου 1974-2015

Παραπομπές 

Εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας
Ρεπόρτερς

Οι Ρεπόρτερς ήταν εκπομπή στην ΥΕΝΕΔ κατόπιν ΕΡΤ 2 και μεταδιδόταν από το 1981  έως το 1988

Οι απαρχές
Οι Ρεπόρτερς πρωτομεταδόθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 1981. Η εκπομπή πρωτοπαρουσίαστηκε από τους Κώστα Ρεσβάνη, Κώστα Χαρδαβέλλα και Γιάννη Δημαρά. Και οι τρεις εργάζονταν στην εφημερίδα Τα Νέα, ο πρώτος στο πολιτιστικό ρεπορτάζ και οι άλλοι δύο στο ελεύθερο ρεπορτάζ.

Ως αρχική σύλληψη η εκπομπή στόχευε στο να αποτελεί δημοσιογραφικό μαγκαζίνο «στο οποίο θα μπορούσαν να λεχθούν όλα».

Στην πρώτη εκπομπή σκηνοθέτης ήταν ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος. Το πρώτο ρεπορτάζ αφορούσε την επίσκεψη της εκπομπής στη Νέα Σεβάστεια Θεσσαλονίκης και είχε τον τίτλο, Χωριό ένα, κάτοικος ένας.

Συντελεστές
Στη δεύτερη εκπομπή μετά από υπόδειξη του στιχουργού και δημοσιογράφου Λευτέρη Παπαδόπουλου ο Ρεσβάνης αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Λιάνη.

Θεματογραφία εκπομπής
Φυλακές, εργασία ανηλίκων, η Αγία Αθανασία του Αιγάλεω, ο Νίκος Κοεμτζής, τα ναρκωτικά, ο Θεόδωρος Βενάρδος, το Παλαιστινιακό, το Κυπριακό, τα Ελληνοτουρκικά, η Χούντα ήταν ένα σημαντικό κομμάτι της θεματολογίας της εκπομπής, επίσης, το ταξίδι στη Συρία με τον Μάνο Κατράκη και η ομηρία Καζαντζίδη από την εταιρεία ΜΙNOS,  στην πορεία της οποίας καταγράφηκαν και παρεμβάσεις για την μη μετάδοση εκπομπών, όπως αυτή σχετικά με τη Μασονία.

Η διακοπή της εκπομπής
Η εκπομπή έπαψε να μεταδίδεται όταν στα τέλη του 1988 προβλήθηκε συνέντευξη του γιου του Βασίλη Τσιτσάνη, Βασίλη, μετά την κατηγορία του για φόνο. Η υπερπροβολή του από την εκπομπή ήταν η αιτία για να διακοπεί η μετάδοσή της.

Ο χαρακτήρας της εκπομπής
Η πορεία της εκπομπής θα μπορούσε να διακριθεί σε φάσεις. Η πρώτη τερματίζει το 1985 και χαρακτηριζεται από αποκαλυπτική-μαχητική δημοσιογραφική έρευνα ενώ στη δεύτερη (και μέχρι το 1988) η εκπομπή ασχολείται περισσότερο με πολιτιστικά θέματα.

Παραπομπές

Πηγές
Τάκης Καμπύλης, «Ρεπόρτερς. Η εμφάνιση της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας στην τηλεόραση», Η Ελλάδα στη δεκαετία του 80. Κοινωνικό,πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό, εκδ.Επίκεντρο, 2014, σελ.509-510

Ελληνικές ενημερωτικές εκπομπές
Εκπομπές ΕΡΤ
Σεντ Τζούλιανς

Η  Σεντ Τζούλιανς (μαλτέζικα: San Ġiljan) είναι πόλη στη Μάλτα. Είναι γνωστή για την τουριστική βιομηχανία της, όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια και nightclubw. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 10232 κατοίκους.

Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης είναι η Μελίτα ΦΚ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
St Julian's local council English language homepage of St Julian's local council
Active car rental Car rental service in St Julian's, Malta
Denise Unisex Hair Salon Professional hair salon in St Julian's

Πόλεις της Μάλτας
Σιαμέν

Το Σιάμεν (κινεζικά: 厦门) είναι πόλη της Κίνας στην επαρχία Φουτσιάν

Γεωγραφία
Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της επαρχίας Φουτσιάν, η οποία είναι και η πρωτεύουσα της. Το κυριότερο μέρος της πόλης βρίσκεται στο νησί Χουλί, όπου εκεί βρίσκεται το αεροδρόμιο της πόλης που ονομάζεται Διεθνές Αεροδρόμιο Σιαμέν Γκαοτσί. Η πόλη συνδέεται με την ηπειρωτική Κίνα μέσω αυτοκινητόδρομων, και η πόλη βρίσκεται πολύ κοντά στην κομητεία Κινμέν της Ταιβάν. Η πόλη έχει πληθυσμό 3.119.110 (27η μεγαλύτερη) και είναι η μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Φουτσιάν.

Πόλεις της Κίνας
Χαϊρανιντίλ Σουλτάν

Η Χαϊραντινίλ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:هايرانيديل سلطان) (Τούρκικα: Hayranidil Sultan, 2 Νοεμβρίου 1846 - 26 Νοεμβρίου 1898) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μητέρα του τελευταίου Χαλίφη του Ισλάμ, Αμπντούλ Μετζίτ Β΄.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Hayranidil Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Βιογραφία 
Η Χαϊραντινίλ Σουλτάν γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1846 στο Καρς, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1866 παντρεύτηκε τον Οθωμανό Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ήταν η μητέρα της Ναζιμέ Σουλτάν και του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, του τελευταίου χαλίφη του Ισλάμ. Η Χαϊραντινίλ Σουλτάν πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 1898 σε ηλικία 52 ετών στο Ορτάκιοϊ στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback).
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover).

Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κοσπίκουα

Η Κοσπίκουα (Cospicua - Μαλτέζικη ονομασία Bormla) είναι μια πόλη στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 5.395 κατοίκους.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Bir Mula Heritage - A historical house and museum in Cospicua
 Kottoner 98FM - A community radio station broadcasting from Cospicua
 - Bormla: A Struggling Community by JosAnn Cutajar, Ph.D.

Πόλεις της Μάλτας
Μπάμπης Παπαδημητρίου

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου (1954) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Τρεις Γέφυρες το 1954. Μεγάλωσε στις συνοικίες της Αλεξάνδρα και στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Παρίσι (Πανεπιστήμιο Paris Nanterre). Πήρε το πρώτο μεταπτυχιακό του από το ίδιο Πανεπιστήμιο στην ειδικότητα «Χρήμα και Χρηματοοικονομική» και το δεύτερο μεταπτυχιακό στην Οικονομική Ιστορία.

Εργάστηκε στον τουρισμό και στην Εμπορική Τράπεζα αρχικώς, ενώ λίγο αργότερα συμμετείχε στην ομάδα συμβούλων του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομίας του καθηγητή Κωστή Βαΐτσου (1982-1985). Συμμετείχε στο Γραφείο Τύπου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κώστα Σημίτη (1985 και 1987).

Στη δημοσιογραφία μπήκε με την ευκαιρία της συνεργασίας του στη δημιουργία του ένθετου Οικονομικού φύλλου της εφημερίδας «Η Καθημερινή», όταν αποκτήθηκε από τον Αριστείδη Αλαφούζο. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με «Το Βήμα» όπου επίσης δημιούργησε ανάλογο ειδικό οικονομικό ένθετο. Μετά το 1998 επέστρεψε στην «Καθημερινή» ενώ το 2002 ανέλαβε ενεργό ρόλο στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ». Από το 2016 διευθύνει σειρά βιβλίων με σύντομες εισαγωγές για ζητήματα επικαιρότητας για εκδοτικό οίκο.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, κερδίζοντας περίπου 24.000 σταυρούς.

Παραπομπές

Έλληνες δημοσιογράφοι
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Τυπογραφικά σύμβολα

Τα τυπογραφικά σύμβολα είναι τα παρακάτω:

 Σύμβολο "&": είναι ένα σύμβολο που αντιπροσωπεύει την λέξη "και". (ampersand)
 Σύμβολο "@": είναι ένα σύμβολο που ανtιπροσωπεύει κάποια από τις λέξεις "στα, στη(ν), στις, στο, στο(ν)". (at sign)
 Ανάποδη κάθετος "\"
 Κουκίδα "•"(τυπογραφία) 
 Σύμβολο "‸": ένδειξη εισαγωγής κειμένου. (caret)
 Σύμβολο "^": Ονομάζεται καπέλο, control, uparrow, ή σπανιότερα chevron, σύμβολο xor, εις την (δύναμη κάποιου αριθμού), δείκτης (στην Pascal) ή σφήνα. (circumflex accent)
 Σύμβολο "©": Πνευματικά δικαιώματα. (copyright)
 Αριθμός (σύμβολο) "#": Ονομάζεται αριθμός, hash, κάγκελο, δίεση (λανθασμένα), νούμερο (λανθασμένα). (number sign)
 Σύμβολο "№": Νούμερο. (numero sign)
 Δίεση "♯": Μουσικό σύμβολο. (sharp symbol, music)
 Σύμβολο τοις εκατό "%". (percent sign)
 Σύμβολο "¶": Σημάδι παραγράφου. (pilcrow)
 Σύμβολο "®": Σήμα κατατεθέν (registered trademark)
 Σύμβολο "~": (tilde)
 Εμπορικό σήμα "™". (trademark)
 Σύμβολο υπογράμμισης "_". (underscore)
 Κατακόρυφη μπάρα "|". (vertical bar)

Δείτε επίσης
 Σημεία στίξης

Τυπογραφία
Γαβρολίμνη Αιτωλοακαρνανίας

Η Γαβρολίμνη ή Γαυρολίμνη είναι χωριό της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας. Υπάγεται στον δήμο Ναυπακτίας και την τέως επαρχία Ναυπακτίας και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 187 κατοίκους.

Τοποθεσία 
Η Γαβρολίμνη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 100 μέτρων σε μια πλαγιά του λόφου Καλιακούδα ανάμεσα στο όρη της Βαράσοβας και της Κλόκοβας και του Ευήνου ποταμού. Κοντά από τον οικισμό περνάει το ρέμα της Αργαλιούς. Δύο χιλιόμετρα βόρεια από τον οικισμό βρίσκεται η κοιλάδα της Γαβρολίμνης η οποία διαθέτει πυκνή βλάστηση αποτελούμενη από πεύκα, ελαιόδεντρα και κυπαρίσσια.

Σημαντική οικιστική θέση της Τοπικής Κοινότητας Γαβρολίμνης είναι τα Χάνια Γαβρολίμνης που βρίσκονται πάνω στην Εθνική Οδό Αντιρρίου-Ιωαννίνων.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 

Παλαιότερα ο οικισμός ήταν κτισμένος σε τοποθεσία 3 χιλιόμετρα ανατολικά από την σημερινή του θέση, φαίνεται όμως να καταστράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1800 λόγω μάχης μεταξύ των στρατευμάτων του πασαλικίου των Ιωαννίνων και των ανδρών του αρματωλού Λουκά Καλιακούδα, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της συμπλοκής. Το 1844, υπαγόταν στον δήμο Ναυπάκτου και σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής εκείνου του έτους είχε πληθυσμό 170 κατοίκων.

Διοικητικά, η Γαβρολίμνη ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Ναυπακτίας. Αργότερα υπήχθη μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας» στο δήμο Χαλκείας ενώ το 2010 συμπεριλήφθηκε εντός των ορίων της δημοτικής ενότητας Χαλκείας του καλλικρατικού δήμου Ναυπακτίας.

Αξιοθέατα 
Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από την Γαβρολίμνη ο βυζαντινός ναός της Κοίμησης της Παναγίας Παναξιώτισσας ο οποίος είναι σταυρεπίσταγος με τρούλο και χρονολογείται στα τέλη του 10ου - αρχές 11ου αιώνα. Χαρακτηρίζεται ως το καλύτερο δείγμα της βυζαντινής ναοδομίας, ειδικότερα τουρλωτός - σταυροειδής (μεταβατικός), στην ευρύτερη περιοχή της Ναυπακτίας. Λόγω των συνεχών προσχώσεων στο πέρασμα των αιώνων ο ναός βρίσκεται κατά μισό μέτρο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Άλλα αξιοθέατα είναι το παλιό ελαιοτριβείο του χωριού το οποίο λειτουργούσε μέχρι το 1960 αλλά και τα απομεινάρια αρχαίου οικισμού στη θέση Μάρμαρα.

Απογραφές Πληθυσμού

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ναυπακτίας
Βασιλέας Γιονγκ Τσι των Σανγκ

Ο Λου Σι ή Γιονγκ Τσι (κινεζικά: 雍己) ήταν ένας Κινέζος βασιλιάς της δυναστείας Σανγκ.

Στα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού, ο Σίμα Τσεν τον κατέταξε ως τον έβδομο βασιλέα των Σάνγκ, διαδεχόμενος τον αδερφό του Σιάο Τσία (). Ενθρονίστηκε στο έτος του Τσιασού () και την πόλη Μπο ως την πρωτεύουσα του (). Κυβέρνησε 12 χρόνια, τον διαδέχτηκε ο Τσόνγκ Ντινγκ, και αργότερα πήρε το μεταθανάτιο όνομα Γιόνγκ Τσι ().

Επιγραφές στην πόλη Γινξού αμφισβητούν ότι ήταν ο έβδομος βασιλέας των Σανγκ διαδεχόμενος τον Τάι Γου (), πήρε το όνομα Λου Τσι () και τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του Τσονγκ Ντινγκ (). Η οικονομία άρχισε να πέφτει κατά την διάρκεια της βασιλείας του.

Παραπομπές 

Κινέζοι βασιλιάδες
Ιωάννης Θ. Τσιριμώκος

Ο Ιωάννης Θ. Τσιριμώκος (1924 - Νοέμβριος 1974) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Καταγόταν από παλιά πολιτική οικογένεια της Φθιώτιδας και ήταν εγγονός του Ιωάννη Τσιριμώκου.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Θαλή Τσιριμώκου, βουλευτή. Ο ίδιος εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου το 1963 και επανεξελέγη το 1964. Αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου μαζί με άλλους βουλευτές το 1965. Πολιτεύτηκε ξανά με την Εθνική Δημοκρατική Ένωση χωρίς επιτυχία στις εκλογές το 1974 στην Α΄ Αθηνών (πήρε 110 ψήφους). Πέθανε λίγο αργότερα, την ίδια χρονιά.

Γιος του ήταν ο ποδοσφαιριστής Θαλής Τσιριμώκος.

Παραπομπές 

Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Οικογένεια Τσιριμώκου
Νικόλαος Μπότασης

Ο Νικόλαος Δ. Μπότασης (1874 - 1954) ήταν Έλληνας ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, διπλωμάτης και υπουργός Ναυτικών στην δικτατορική κυβέρνηση του Πάγκαλου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις Σπέτσες. Ο πατέρας του, Δημήτριος Μπότασης (1839-1924), ήταν λόγιος και βουλευτής. Ο Νικόλαος ακολούθησε σπουδές στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και εν συνεχεία μετεκπαιδεύτηκε στη Γαλλία. Ως διπλωμάτης υπηρέτησε ως ναυτικός ακόλουθος της ελληνικές πρεσβείας στο Παρίσι. Στις 8 Ιανουαρίου 1926 διαδέχθηκε τον παραιτηθέντα Αλέξανδρο Χατζηκυριάκο ως υπουργός Ναυτικών μέχρι τις 19 Ιουλίου 1926. Συνέγραψε τα έργα: "Η Μετεωρολογία", "Η Πυροβολική" και άλλα. Παντρεύτηκε την Μαρίκα Α. Ταμπακοπούλου το 1895 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Απεβίωσε το 1954.

Παραπομπές 

Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Έλληνες διπλωμάτες
Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Ν
Ο άλλος μου εαυτός

Το Ο άλλος μου εαυτός (αγγλικά: Splitting Adam) είναι αμερικανική κωμική τηλεοπτική ταινία επιστημονικής φαντασίας, η οποία προβλήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Στην Ελλάδα, η ταινία προβλήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2015. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέις Νόρμαν, Τζακ Γκρίφο και Ιζαμπέλα Μόνερ.

Πλοκή

Μετά από ένα ατύχημα με ένα μυστηριώδες σολάριουμ του θείου του, ο Άνταμ λύνει όλα του τα προβλήματά με κλόνους. Με τη βοήθεια τής νέας του δημιουργίας, ο Άνταμ ξεκινάει ένα συναρπαστικό καλοκαίρι με μία επική βουτιά.

Ηθοποιοί

 Τζέις Νόρμαν ως Άνταμ Μπέικερ, Άνταμ #2, Γουίνστον (Άνταμ #3), Πάρτι Μπόι (Άνταμ #4), Ευαίσθητος (Άνταμ #5), Τέλειος (Άνταμ #6)
 Ιζαμπέλα Μόνερ ως Λόρι Κόλινς
 Τζακ Γκρίφο ως Βανς Χάνσαμ
 Αμάρ Γούτεν ως Σέλντον
 Σεθ Ισαάκ Τζόνσον ως Ντάνι
 Τέιτ Τσάπμαν ως Γκίλιαν Μπέικερ
 Τόνι Καβαλέρο ως Μαγικός Μιτς

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη Ιστοσελίδα

Ταινίες του Nickelodeon
Τηλεταινίες
Ταινίες του 2015
Καναδικές ταινίες
Καναδικές κωμικές ταινίες
Αμερικανικές ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Δημήτρης Παπαδημούλης

Ο Δημήτρης Παπαδημούλης (Αθήνα, 21 Μαρτίου 1955) είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, ο οποίος από το 2014 διατελεί ως Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στις 18.1.2022, επανεκλέχθηκε στη θέση του Αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου για τέταρτη συνεχόμενη φορά, με την υποστήριξη μιας ευρείας διακομματικής πλειοψηφίας και με ποσοστό 74.77%, συγκεντρώνοντας 492 θετικές ψήφους, επί συνόλου 658 έγκυρων ψηφοδελτίων. 

Από το 2014 έως σήμερα, είναι ο μόνος Έλληνας κι ο μόνος από την Ευρωομάδα της Αριστεράς στο Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου.

Συμπεριλαμβάνεται στο Top 10 των επιδραστικότερων ευρωβουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (9η θέση) από μία λίστα 100 ευρωβουλευτών από τους 705 του ΕΚ και 27 κρατών-μελών.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρώτος από την πολιτική του ομάδα (Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών) αλλά και πρώτος μεταξύ των Ελλήνων Ευρωβουλευτών .

Βιογραφία 
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και εργάστηκε επί σειρά ετών ως πολιτικός μηχανικός και στέλεχος επιχειρήσεων (1980-2004). Είναι μέλος του προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ. Eίναι νυμφευμένος με τη Νάντια Σουμπασάκη και έχουν δυο παιδιά.

Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, είχε εκλεγεί βουλευτής στην περιφέρεια Β' Αθηνών στις εκλογές του 2009, του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. Παραιτήθηκε από το αξίωμα στις 2 Μαΐου 2014, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με 200.611 σταυρούς προτίμησης. Μετά από πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, εκλέχθηκε ομόφωνα επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Ιούλιο του 2014 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με ποσοστό 42,1%. Τον Ιανουάριο του 2017, επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος, με ποσοστό 73,5%.

Σε έκθεση απολογισμού για την κοινοβουλευτική θητεία 2014-2019, ο Παπαδημούλης αξιολογήθηκε ως ο Έλληνας ευρωβουλευτής με τη μεγαλύτερη επιρροή στη διαμόρφωση ευρωπαϊκής Πολιτικής. 

Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου 2019 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία (272.835 ψήφοι) και στη συνεδρίαση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από πρόταση του τότε πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ανέλαβε εκ νέου επικεφαλής της ομάδας των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για το Ευρωκοινοβούλιο.

Σύμφωνα με το κατατεθημένο πόθεν έσχες το 2018 ο Παπαδημούλης αγόρασε 8 διαμερίσματα και το 2019 άλλα 6 τα οποία στη συνέχεια τα νοικίαζε σε ΜΚΟ εισπράττοντας τα ενοίκια. Ο Αλέξης Τσίπρας επέκρινε δημόσια τον τρόπο των επενδύσεών του.

Παραπομπές

Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
ΕΡΤ Ορεστιάδας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ορεστιάδας (ΕΡΤ Ορεστιάδας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός της Ορεστιάδας και του νομού Έβρου. Το πρόγραμμά του είναι κυρίως ειδησεογραφικό.

Ιστορικό
Ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 1965 ως Στρατιωτικός Ραδιοφωνικός Σταθμός Νέας Ορεστιάδας στα μεσαία κύματα και τους 1.079 χιλιόκυκλους, από έναν μικρό πομπό ισχύος 1KW. Το Μάιο του 1969 εντάχθηκε στη μετέπειτα ΥΕΝΕΔ. Το 1970 άλλαξε πομπό ισχύος 10KW για να ενισχυθεί η ισχύς του σταθμού στα μεσαία κύματα. Το 1975 μεταφέρθηκε στους 1.080 χιλιόκυκλους. Το 1982 εντάχθηκε στη μετέπειτα ΕΡΤ2 και από το 1987 μέχρι και σήμερα στην ΕΡΤ (ως ΕΡΑ Ορεστιάδας).

Η ΕΡΤ Ορεστιάδας από το 1990 εκπέμπει και στα FM στους 103.5 MHz από έναν πομπό ισχύος 10KW και συγκεκριμένα μέχρι το 2010 εξέπεμπε από το κέντρο εκπομπής της Λευκίμμης ώσπου ξέσπασε πυρκαγιά και καταστράφηκε ο πομπός των FM και έτσι από τότε μέχρι και σήμερα εκπέμπει από την Πλάκα της Αλεξανδρούπολης, στην ίδια όμως συχνότητα από έναν πομπό ισχύος 2KW καλύπτοντας παράλληλα όλο το νομό Έβρου. Στις 23 Φεβρουαρίου 2012 σταμάτησε να εκπέμπει στα μεσαία.

Στις 11 Ιουνίου 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ οι απολυμένοι εργαζόμενοι συνέχισαν κανονικά την μετάδοση του προγράμματος του σταθμού.

Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Ορεστιάδας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Ορεστιάδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακούστε ζωντανά από το ERT Echo
Επίσημη ιστοσελίδα
Επίσημο ιστολόγιο της ΕΡΤ Ορεστιάδας

Ελληνική Ραδιοφωνία
Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης

Το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης είναι ένα μορφωτικό και πολιτιστικό ίδρυμα.

Η παρουσία του στη Βόρεια Ελλάδα ανάγεται στο 1906, χρονιά που η Mission Laïque Française ίδρυσε το πρώτο γαλλικό λύκειο στη Θεσσαλονίκη. Το 1914-1918 στέγασε το Στρατό της Ανατολής και το 1944 καταστράφηκε εν μέρει από τα γερμανικά στρατεύματα. Λειτούργησε για πρώτη φορά ως μορφωτικό ίδρυμα τον Οκτώβριο του 1946. Το 1968 καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξανάνοιξε τις πόρτες του το Σεπτέμβρη του 1971, στις σημερινές εγκαταστάσεις του. Στη δεκαετία του 1960 ένα δημοτικό σχολείο, το Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, συμπληρώνει το σύνολο, ενώ μια προσαρμοσμένη διδασκαλία παρέχεται στις μεγαλύτερες τάξεις, με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Διδασκαλίας εξ’αποστάσεως (CNED). 
 
Σήμερα, οι δραστηριότητες του Γαλλικού Ινστιτούτου χωρίζονται σε τέσσερις μεγάλους τομείς :
 Τη διδασκαλία της γαλλικής ως ξένης γλώσσας που αποτελεί, με βάση τον αριθμό των σπουδαστών, την κυριότερη δραστηριότητα. 
  Την ενημέρωση για τις σπουδές στην Γαλλία (Espace Campusfrance) στο μεγαλύτερο πανεπιστημιακό κέντρο της Ελλάδας και την υποστήριξη στον τομέα της καινοτομίας, της επιστημονικής και πανεπιστημιακής συνεργασίας. 
  Το εξεταστικό κέντρο. Πρόκειται επί της ουσίας για εξετάσεις που συνδέονται άμεσα με τη διδασκαλία της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE) : DELF, DALF, Sorbonne. 
 Τον τομέα των τεχνών με δεσπόζουσες τις οπτικές τέχνες. Το ινστιτούτο διαθέτει αίθουσα εκθέσεων 300 τ.μ. και συμμετέχει στα σημαντικότερα πολιτιστικά ραντεβού της Βόρειας Ελλάδας στο χώρο του σινεμά (Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης), των πλαστικών τεχνών (Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και Μπιενάλε Φωτογραφίας), του βιβλίου (Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης) και στον επιστημονικό χώρο (εκθέσεις, διαλέξεις).
  
Υποστηρίζει τις δράσεις των γαλλόφωνων και γαλλόφιλων συλλόγων της Βόρειας Ελλάδας, καθώς επίσης και τις τοπικές πρωτοβουλίες που στρέφονται προς τη Γαλλία. 
 
Το Γαλλικό Ινστιτούτο στεγάζει επίσης το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τα γραφεία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας.

Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη
Ελληνογαλλικές σχέσεις
ΕΡΤ Καβάλας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Καβάλας (ΕΡΤ Καβάλας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός του νομού Καβάλας, και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ. Το πρόγραμμά του είναι κυρίως ειδησεογραφικό.

Ιστορικό
Ξεκίνησε να εκπέμπει το 1949 από έναν παρατημένο ασύρματο που ήταν λάφυρο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Η ίδρυση του οφείλεται στον Ιούλιο Ρόκκο, ο οποίος ήταν στρατιώτης του Τάγματος Διαβιβάσεων της έβδομης Μεραρχίας Πεζικού όπου φιλοξενήθηκε ο σταθμός για έναν χρόνο στα υπόγειά της, στην οδό Κωνσταντινίδου Ποιητού. Πρώτη εκφωνήτρια ήταν η Τούλα Βαρβαρίδου (μετέπειτα Ρόκκου).

Το 1950, ο Στρατιωτικός Ραδιοφωνικός Σταθμός Καβάλας έτσι όπως αρχικά ονομαζόταν, μεταφέρθηκε σ' ένα νεοκλασικό κτίριο στη συνοικία του Αγίου Ιωάννου της Καβάλας (οικία Ραούλ) το οποίο σώζεται μέχρι και σήμερα. Ωστόσο, απέκτησε και τη δεύτερη εκφωνήτρια του, τη Φρόσω Ευθυμιάδου. Το 1958 μετονομάστηκε σε Ραδιοφωνικό Σταθμό Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και μετακόμισε στο στρατόπεδο "Καρακώστα" στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής, εκεί όπου στεγάζεται μέχρι σήμερα.

Από τότε μέχρι το 2012 ο σταθμός εξέπεμπε στους 1.602 χιλιόκυκλους από έναν πομπό μεσαίων κυμάτων ισχύος 1KW. Το 1967 σταμάτησε να εκπέμπει από τα Βραχέα κύματα. Το 1987 εντάχθηκε στην ΕΡΤ και μετονομάστηκε σε ΕΡΑ Καβάλας. Η ΕΡΤ Καβάλας από τον Ιανουάριο του 1989 εκπέμπει και στα FM στους 96.3 MHz με κέντρο εκπομπής τη νήσο της Θάσου.

Από την 1η Ιουλίου του 1998, η ΕΡΤ Καβάλας συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Κομοτηνής και την ΕΡΤ Ορεστιάδας και μαζί δημιούργησαν και αποτελούν το δίκτυο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της ΕΡΑ.

Στις 11 Ιουνίου του 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ Καβάλας δεν συνέχισαν την λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, πράγμα το οποίο έκαναν όλοι οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της υπό εκκαθάριση παλιάς ΕΡΤ Α.Ε.

Η ΕΡΤ Καβάλας μαζί με την ΕΡΤ Τρίπολης και την ΕΡΤ Κοζάνης ήταν οι μόνοι ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ που σταμάτησαν την λειτουργία τους μετά την ανακοίνωση του κλεισίματος της ΕΡΤ λόγω τεχνικών προβλημάτων και ζημιών.

Ωστόσο, στις 28 Απριλίου του 2015, ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Καβάλας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Καβάλας.

Συχνότητες ΕΡΤ Καβάλας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακούστε ζωντανά στο ERT Echo
Επίσημη ιστοσελίδα
Επίσημη ιστοσελίδα στο Facebook

Ελληνική Ραδιοφωνία
Πανταζής Σταμούλης

Ο Πανταζής Σταμούλης (1888 - 12 Δεκεμβρίου 1961) του Νικολάου ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1888. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, μετεκπαιδεύτηκε στην Ελβετία και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου του Βόλου.
Εκλέχθηκε βουλευτής Βόλου για πρώτη φορά το 1933 και επανεξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1935 με το Λαϊκό Κόμμα και το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Το 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής Λάρισας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και δεν εξελέγη, καθώς έλαβε μόλις 5 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής Βόλου με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Απεβίωσε αιφνιδίως τον Δεκέμβριο του 1961.

Παραπομπές 

Βουλευτές Βόλου
Βουλευτές Λάρισας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου

Η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (γαλλικά: Fédération Internationale de l'Automobile, FIA) είναι μια ένωση που ιδρύθηκε ως Association Internationale des Automobile Clubs Reconnus (AIACR) στις 20 Ιουνίου του 1904 να αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα των οργανώσεων αυτοκινητιστών και χρηστών αυτοκινήτου. Για το ευρύ κοινό, η FIA είναι περισσότερο γνωστή ως διοικούσα αρχή για πολλές και διάφορες εκδηλώσεις αγωνιστικών αυτοκινήτων.

Με έδρα την 8 Place de la Concorde στο Παρίσι, η FIA αποτελείται από 213 εθνικές οργανώσεις μέλη σε 125 χώρες σε όλο τον κόσμο. σημερινός πρόεδρος της είναι ο Ζαν Τοντ. Η FIA είναι γενικά γνωστή με τη γαλλική ονομασία και το αντίστοιχο ακρωνύμιο ακόμη και σε μη γαλλόφωνες χώρες, αλλά μερικές φορές αποδίδεται ως «International Automobile Federation».

Ο πιο σημαντικός ρόλος της αποτελεί η αδειοδότηση και η διαιτησία της Φόρμουλα ένα (F1) και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι (WRC). Η FIA μαζί με τη Διεθνή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετισμού (FIM) πιστοποιεί επίσης απόπειρες ρεκόρ ταχύτητας εδάφους. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναγνώρισε προσωρινά την ομοσπονδία το 2011, ενώ το 2013 την αναγνώρισε πλήρως.

Διοργανώσεις 
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:

 F1
 WRC
 WTCC
 WEC
 WRX
 FE

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες
Αγώνες αυτοκινήτου
Ιωάννης Γαβρίλης

Ο Ιωάννης Γαβρίλης (1935) είναι Έλληνας ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, που έφθασε μέχρι τον βαθμό του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών (1986—1990) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης (2002—2004).

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1957, και με υποτροφία του ΙΚΥ (Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών) έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, στην τότε Δυτική Γερμανία.

Εισήλθε στον εισαγγελικό κλάδο και διήλθε όλη την υπηρεσιακή ιεραρχία μέχρι τη θέση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Αποχώρησε στις 30 Ιουνίου 2002 λόγω συμπλήρωσης του κατά το Σύνταγμα ανώτατου ορίου ηλικίας (67 έτη).

Από το Φεβρουάριο του 1986 ως το Φεβρουάριο του 1990, ως αντεισαγγελέας Εφετών, διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών.

Τον Ιούλιο του 2002, μετά την παραίτηση του Πρόδρομου Ασημιάδη, διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης από τον υπουργό Δικαιοσύνης Φίλιππο Πετσάλνικο. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τον Απρίλιο του 2004, οπότε αντικαταστάθηκε από τη νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Πηγές

Έλληνες δικαστικοί
ΑΕΛ Λεμεσού (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η ΑΕΛ Λεμεσού είναι γυναικεία, κυπριακή, καλαθοσφαιρική ομάδα με έδρα δραστηριοτήτων τη Λεμεσό. Αποτελεί τμήμα της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού. Αποτελεί την πιο πετυχημένη γυναικεία καλαθοσφαιρική ομάδα στην Κύπρο έχοντας κατακτήσει τα περισσότερα πρωταθλήματα (15) και κυπέλλα (15) Κύπρου. Επιπλέον, έχει κατακτήσει 10 φορές το Σούπερ Καπ.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Το καλαθοσφαιρικό τμήμα γυναικών της ΑΕΛ Λεμεσού έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
 Πρωτάθλημα Κύπρου:
 Πρωταθλήτρια (15): 1992-93, 1996-97, 1997-98, 2002-03, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2013-14,2014-2015,2015-2016
 

 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (15): 1992-93, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 2005-06, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2013-14, 2014-15,2015-2016, 2019-20

 Σούπερ Καπ:
 Νικήτρια (10): 1998, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2013, 2014, 2015, 2021

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα σωματείου-Τμήμα καλαθόσφαιρας

Καλαθοσφαιριση Γυναικων
Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1966
Μουσείο Γαλλικού Στρατιωτικού Νεκροταφείου Ζέιτενλικ

Το Μουσείο Γαλλικού Στρατιωτικού Νεκροταφείου Ζέιτενλικ (γαλλικά: Musée de la nécropole militaire française de Zeïtenlick) ήταν αποτέλεσμα πρωτοβουλίας του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη, σε συνέχεια της ολικής ανακαίνισης του γαλλικού τμήματος του Στρατιωτικού Κοιμητηρίου του Ζέιτενλικ (2011-2013). Το μουσείο αυτό έχει ως στόχο να αποτελέσει ένα χώρο μνήμης που θα υπενθυμίζει στις νεότερες γενιές την αδελφότητα των όπλων των χωρών της Αντάντ και τις κοινές αξίες τους. Η δημιουργία του εντάχθηκε στο πλαίσιο εκδηλώσεων της επετείου εκατονταετηρίδας από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το μουσείο έχει διαδραστική λειτουργία χάρη στη χρήση QR codes που δίδουν πρόσβαση σε βίντεο και σε μεταφράσεις (πέρα από την γαλλική και ελληνική, στη σερβική και αγγλική) και χάρη στην προβολή ενός ντοκιμαντέρ. Το πρώτο τμήμα του μουσείου είναι αφιερωμένο στο ίδιο το νεκροταφείο. Το δεύτερο τμήμα είναι αφιερωμένο στο Μακεδονικό Μέτωπο και περιγράφει εν συντομία το σχετικά άγνωστο αυτό πολεμικό μέτωπο. Η τρίτη ενότητα εστιάζεται στη Θεσσαλονίκη και ειδικότερα στην καθημερινή ζωή των περίπου 300.000 Γάλλων στρατιωτών που πέρασαν από το 1915 μέχρι το 1918 από την  Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων. Παρουσιάζει  τη συμβολή των Γάλλων στρατιωτών στην έκβαση του πολέμου και στην ανάπτυξη της πόλης και του λιμανιού της, καθώς και ολόκληρης της Μακεδονίας (κατασκευή δρόμων, καταπολέμηση λοιμωδών νόσων, εισαγωγή νέων μεθόδων αγροτικής καλλιέργειας).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουσείο του Ζειτενλικ, ιστοσελίδα του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη
Εγκαινιάστηκε το Μουσείο στα συμμαχικά νεκροταφεία του Ζέιτενλικ

Παραπομπές

Ζέιτενλικ
Θεσσαλονικη
Άγαλμα Μεγάλου Αλεξάνδρου (Θεσσαλονίκη)

Στην παραλία της Θεσσαλονίκης, δίπλα στον Λευκό Πύργο βρίσκεται το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Βασιλέα των Μακεδόνων. Αναπαριστάται να ιππεύει τον Βουκεφάλα, πολεμικό ίππο ο οποίος συνόδεψε για 20 χρόνια τον Μακεδόνα στρατηλάτη στις εκστρατείες του. Ανεγέρθηκε το 1973 με δαπάνες από ερανικές επιτροπές και εγκαινιάστηκε το 1974. Είναι έργο του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα ο οποίος το φιλοτέχνησε στο εργαστήριό του στην Παλλήνη. Το μπρούντζινο άγαλμα χυτεύτηκε στα χυτήρια "Ρέντζο Μικελούτσι" στην Πιστόια της Ιταλίας. Το ύψος του αγάλματος είναι 6 μέτρα και έχει βάρος 4 τόνους. Το συνολικό ύψος μαζί με το βάθρο ανέρχεται στα 11 μέτρα.

Το βάθρο πάνω στο οποίο δεσπόζει το μπρούντζινο άγαλμα είναι επενδυμένο με μάρμαρο Μελισσοχωρίου σκούρου χρώματος. Ο περιβάλλων χώρος επίσης είναι επενδυμένος με λευκό μάρμαρο από τη Βέροια, γεγονός που καθιστά το μέρος ελκυστικό σε άτομα που ασχολούνται με σκέιτμπορντινγκ. Επίσης στη δυτική πλευρά του μνημειακού συγκροτήματος υπάρχει τοιχίο με μπρούντζινη ανάγλυφη αναπαράσταση της Μάχης της Ισσού, κατά την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεψε σε φυγή από το πεδίο της μάχης τον Δαρείο τον Γ', Βασιλιά των Περσών. Η καλλιτεχνική απεικόνιση αποτελείται 45 μορφές με τον Μέγα Αλέξανδρο να ηγείται σαρισσοφόρων Μακεδόνων οπλιτών και τον Δαρείο Γ' των περσικών στρατευμάτων.

Στο συγκρότημα υπάρχουν επίσης δύο συστοιχίες από ασπίδες και σάρισες. Η συστοιχία στα δυτικά αποτελείται από 5 ασπίδες και σάρισες ενώ αυτή που βρίσκεται στα βόρεια από 3 ασπίδες και σάρισες. Οι συστοιχίες ασπίδων με σάρισες συμβολίζουν τους απλούς Μακεδόνες στρατιώτες που πήραν μέρος στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι συνολικές διαστάσεις του συγκροτήματος είναι 23 x 30 μέτρα.

Παραπομπές 

Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Α
Μεγαλου Αλεξανδρου Θεσσαλονικη
Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία

Η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία (, ʿĪṯo Suryoyṯo Trišaṯ Šubḥo, ), επίσης γνωστή ως Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιοχείας, είναι μια αυτοκέφαλη Ανατολίτικη Ορθόδοξη εκκλησία που βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα μέλη της διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο, κυρίως στη Σουηδία, την Ινδία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Χρησιμοποιεί την παλαιότερη σωζόμενη Θεία Λειτουργία στον Χριστιανισμό, τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου Αποστόλου, και χρησιμοποιεί τη Συριακή ως επίσημη και λειτουργική της γλώσσα. Η εκκλησία καθοδηγείται από τον Σύρο Πατριάρχη Αντιοχείας. Η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία έχει της ρίζες της ιστορίας της σε μία από τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες στην Αντιόχεια, που περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων (Καινή Διαθήκη, Πράξεις 11:26) και ιδρύθηκε από τον Απόστολο Πέτρο το 37 μ.Χ. Η εκκλησία έχει επικεφαλής τον Σύρo Ορθόδοξο Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Εφραίμ Β΄, από το 2014.

Διεθνής παρουσία

Δημογραφία 
Εκτιμάται ότι η εκκλησία έχει πάνω από 5.000.000 μέλη παγκοσμίως, στα οποία περιλαμβάνονται 1.500.000 μέλη στην Ινδία και την ινδική διασπορά. Η πλειονότητα των υπολοίπων οπαδών της είναι οι εθνοτικοί Συροχριστιανοί/Ασσύριοι, οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν τους αυτόχθονες προαραβικούς πληθυσμούς της σύγχρονης Συρίας, του Ιράκ και της Νοτιοανατολικής Τουρκίας. Ήταν επίσης η εθνότητα που μετέτρεψε τους Χριστιανούς του Σεντ Τόμας της Ινδίας το 700 μ.Χ. Επιπλέον, υπάρχει επίσης μια μεγάλη Συριακή κοινότητα μεταξύ των Μάγιας στη Γουατεμάλα. Επίσης υπάρχουν και μερικές άλλες αυτοκέφαλες (ανεξάρτητες) Συριακές Ορθόδοξες Εκκλησίες που ακολουθούν την ίδια ή παρόμοια λειτουργία.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα

Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες
Ανατολίτικη Ορθοδοξία
Αβρανλό

To Αβρανλό (γεωργιανά: ავრანლო) ή Αβραννή (Στην τοπική λαϊκή διάλεκτο) ή Αυριανή είναι ελληνικό χωριό της περιοχής Τσάλκα (Μπαρμακσίζ) του Κβέμο Κάρτλι (Μπόρτσαλι). To Αβρανλο/Εβρενι προέρχεται απο την λεξη Evrenli(Τουρκικα)χωριο δίπλα απο την πόλη Ερζερούμ όπου ζούσαν Έλληνες.Το ονομα Αβρανλο/Εβρενλι σημαίνει Σύμπαν. Οι κάτοικοι προέρχονται από το χωριό Αβραννή της περιοχής Ερζερούμ, οι οποίοι μετανάστευσαν στη Ρώσικη Αυτοκρατορία το 1830. Σύμφωνα με μαρτυρίες στις αρχές του 20ού αιώνα οι κάτοικοι του χωριού του Ερζερούμ ήταν κρυπτοχριστιανοί. Κοντά στην Αβραννή της Ανατολίας βρισκόταν άλλο ένα χωριό, το Τζινίς, από το οποίο οι Έλληνες κάτοικοί του μετανάστευσαν μαζί με τους Αβρανλίδες και ίδρυσαν τα χωριά τους στην Τσάλκα κοντά το ένα στο άλλο. Στην Τσάλκα μαζί με τους Έλληνες μετανάστευσαν και 4 οικογένειες Αρμενίων από την Αβραννή, οι οποίες μαζί με 15 ελληνικές οικογένειες μετανάστευσα αργότερα στην Αλεξανδρούπολη (σημ. Γκιουμρί) του Κυβερνείου Ερεβάν. Τη δεκαετία του 90' στο χωριό Αβρανλό της Τσάλκας ζούσαν περίπου 1700 άτομα ελληνικής καταγωγής. Οι κάτοικοι του ήταν τουρκόφωνοι και μιλούσαν την διάλεκτο Ερζερούμ-Καρς όπως σε όλα τα τουρκόφωνα χωριά της περιοχής Τσάλκας.

Εκπαίδευση και Υγεία 
Το Αβρανλό ήταν το μοναδικό χωριό μαζί με την πρωτεύουσα την Τσάλκα στο οποίο είχαν νοσοκομείο. Το νοσοκομείο του Αβρανλό μάλιστα ήταν απ' τα καλύτερα στη Γεωργία με τους καλύτερους γιατρούς. Η εκπαίδευση από την άλλη ήταν μια απ' τις κορυφαίες σε όλη την ΕΣΣΔ. Η Τσάλκα είχε 2 σχολεία, το ένα βρισκόταν στην πρωτεύουσα και το άλλο στο Αβρανλό. Το σχολείο του Αβρανλό φιλοξενούσε μαθητές από 15 διαφορετικά χωριά της Τσάλκας. Ο αριθμός των μαθητών το χρόνο ήταν περίπου 2000-2500. Το σχολείο του Αβρανλό ήταν απ' τα καλύτερα στην ΕΣΣΔ με τους καλύτερους καθηγητές και τους καλύτερους μαθητές. Μάλιστα πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ είχε προσφερθεί μεγάλο χρηματικό ποσό στην Τσάλκα ώστε να κατασκευαστεί πανεπιστήμιο με μοναδικό σκοπό οι απόφοιτοι να μην μετακινούνται σε ρωσικά πανεπιστήμια, διότι δεν υπήρχε και η οικονομική άνεση. Επίσης, το σχολείο της Τσάλκας έχει διακριθεί πολλές φορές σε μεγάλους διαγωνισμούς μαθηματικών, φυσικής, χημείας, ποίησης, έκθεσης, σε αθλήματα αλλά και σε πολλά αλλά.

Παραπομπές 

Χωριά της Γεωργίας
Γιώργος Δαλακούρας

Ο Γιώργος Δαλακούρας (8 Ιουλίου 1938-8 Ιουλίου 2021 ) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες ευρωβουλευτές, το 1981.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1938. Το 1974 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στο υπόλοιπο του πρώην Δήμου Αθηναίων και επανεξελέγη το 1977, στην Β΄  Αθηνών. Έγινε ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981, ως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου με τη Νέα Δημοκρατία. Από τον Φεβρουάριο ως και τον Οκτώβριο του 1981 ήταν μέλος της Επιτροπής για τις Μεταφορές. 

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2004 διορίστηκε πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους και παρέμεινε ως το 2010, οπότε τον διαδέχθηκε ο Αρίστος Κασμίρογλου.

Το 2013, τέθηκε επικεφαλής της εταιρείας «Δικέφαλος 1924», για την ανακατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ.

Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 8 Ιουλίου 2021

Παραπομπές 

Έλληνες εφοπλιστές
Πολιτικοί διοικητές του Αγίου Όρους
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Εφοπλιστές
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
ΑΕΛ Λεμεσού (πετοσφαίριση γυναικών)

Η ΑΕΛ Λεμεσού είναι γυναικεία, κυπριακή, πετοσφαιρική ομάδα. Αποτελεί τμήμα του σωματείου της ΑΘλητικής Ένωσης Λεμεσού. Ιδρύθηκε το 1976. Έδρα της ομάδας είναι το Κλειστό Στάδιο Νίκος Σολωμονίδης.

Η ομάδα της ΑΕΛ αποτελεί την κορυφαία ομάδα στην κυπριακή πετοσφαίριση γυναικών. Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών της ΑΕΛ είναι η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις πρωταθλημάτων. Έχει κατακτήσει τα 29 από τα 45 πρωταθλήματα που έχουν διεξαχθεί. Επιπλέον, διατηρεί ένα ρεκόρ 14 συνεχόμενων κατακτήσεων. 

Επιπλέον, είναι η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις του κυπέλλου Κύπρου, συνολικά 28, έχοντας δημιουργήσει ρεκόρ 24 συνεχόμενων κατακτήσεων. Από το 1978 έως το 2007 συμμετείχε σε όλους τους τελικούς της διοργάνωσης. Επιπρόσθετα, η ΑΕΛ έχει κατακτήσει 12 Σούπερ Καπ, όντας και σε αυτή τη διοργάνωση η πολυνίκης του θεσμού.

Τίτλοι-Διακρίσεις 
Γυναίκες
 Πρωτάθλημα Α' κατηγορίας:
 Πρωταθλήτρια (29): 1978, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-00, 2000-01, 2002-03, 2004-05, 2007-08, 2008-09, 2011-12, 2020-21

 Κύπελλο Κύπρου:
 Κυπελλούχος (28): 1977-78, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1987-88,  1988-89, 1990-91,  1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-00,  2000-01, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2004-05, 2005-06, 2010-11, 

 Σούπερ Καπ:
 Νικήτρια (12): 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011

Νεανίδες
 Πρωτάθλημα:
 Πρωταθλήτρια (11): 1986-87, 1987-88, 1990-91, 1995-96, 1998-99, 1999-00, 2001-02, 2003-04, 2007-08, 2008-09, 2009-10
 Κύπελλο:
 Κυπελλούχος (5): 1999-00, 2001-02, 2003-04, 2008-09, 2009-10

Κορασίδες
 Πρωτάθλημα:
 Πρωταθλήτρια (9): 1994-95, 1995-96, 1997-98, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2005-06

Παγκορασίδες
 Πρωτάθλημα:
 Πρωταθλήτρια (5): 1999-00, 2001-02, 2002-04, 2008-09, 2009-10

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Δουκάτο της Βερόνα

Το Δουκάτο της Βερόνα υπήρξε ένα από τα δουκάτα που ιδρύθηκαν από τους Λογγοβάρδους στην Ιταλία. Η Βερόνα ήταν μία από τις πρώτες πόλεις που έπεσαν, το φθινόπωρο του 568, υπό τον έλεγχο των Λογγοβάρδων υπό την ηγεσία του Αλβοΐνου, ο οποίος και την κατέστησε ως επιχειρησιακό του κέντρο. Ακριβώς στην Βερόνα, ήταν που ο Αλβοΐνος δολοφονήθηκε, το 572, κατόπιν συνωμοσίας της συζύγου του, Ροζαμούνδας. Η ίδρυση του Δουκάτου χρονολογείται, κατά πάσα πιθανότητα, προς αυτή την χρονική περίοδο, με πιθανότερη ημερομηνία τα τέλη του 568.

Ιστορία 
Ήδη έδρα του βασιλικού παλατιού του Θεοδώριχου του Μέγα και σταυροδρόμι των επικοινωνιών μεταξύ της Μεγάλης Λογγοβαρδίας και του Δουκάτου της Βαυαρίας, η Βερόνα αποτέλεσε μία από τις κυριότερες πόλεις του Βασιλείου των Λογγοβάρδων. Το 589, η περιοχή χτυπήθηκε από καταστροφική πλημμύρα, σε τέτοιο βαθμό που ο Παύλος Διάκονος έκανε λόγο για "μία πλημμύρα η οποία δεν είναι δυνατό να καταδειχτεί άμα ήταν ισχυρότερη αυτής του καιρού του Νώε". Οι κατολισθήσεις κατέστρεψαν αγροτικές εκτάσεις και επαύλεις και μπάζωσαν οδούς και μονοπάτια, ενώ, στις 17 Οκτωβρίου, ο Αντίτζε υπερχείλισε και πλημμύρισε την πόλη, καταστρέφοντας μέρος των τειχών. Υπάρχει μαρτυρία σύμφωνα με την οποία, κατά τα γραφόμενα του Πάπα Γρηγορίου Α΄, καθώς κι εκείνα του Παύλου Διάκονου, στην Βασιλική του Αγίου Ζήνωνα, τα νερά δεν εισήλθαν εντός αυτής, παρά το γεγονός ότι στο εξωτερικό της εκκλησίας είχαν φτάσει ως το ύψος των ανώτερων παραθύρων. Δύο μήνες αργότερα, η πόλη καταστράφηκε εκ νέου εξαιτίας πυρκαγιάς.

Το 590, η Βερόνα φιλοξένησε τον σημαντικής πολιτικής σημασίας γάμο μεταξύ του βασιλέα Αυθάριου και της Βαυαρής πριγκίπισσας Θεοδωλίνδας, ωστόσο, λίγο καιρό αργότερα τα εδάφη του δουκάτου λεηλατήθηκαν από μία εισβολή Φράγκων πολεμιστών σταλμένων από τον βασιλέα τους, Χιλδεβέρτο Β΄. Ο διάδοχος του Αυθάριου, Αγιλούλφος, κλήθηκε, από τα πρώτα έτη, κιόλας, της βασιλείας του, να αντιμετωπίσει την εξέγερση διαφόρων υποτελών ευγενών του. Μεταξύ αυτών, τον οποίον και κάλεσε στην Βερόνα, ήταν ο Ζανγρούλφος, ο οποίος φονεύτηκε από τον βασιλέα περί το 594. Λίγους μήνες αργότερα, περί το 595, το δουκάτο επλήγη εκ νέου από μία φυσική καταστροφή: μία βίαιη επιδημία.

Ο Παύλος Διάκονος αναφέρει πως ο δούκας Γισελπέρτος, ο οποίος βεβήλωσε τον τάφο του Αλβοΐνου - κρυμμένος από μία σκάλα η οποία βρισκόταν δίπλα στο βασιλικό παλάτι - έκλεψε το σπαθί του, καθώς και τα κειμήλια που συνόδευαν το λείψανο του βασιλέα. Ο ιστορικός τον κατακρίνει έντονα, αναφέροντας πως "λόγω αυτού, με την χαρακτηριστική ματαιοδοξία των αδαών, περηφανευόταν πως είχε δει τον Αλβοΐνο". Από την εποχή του Λιουτπράνδου (712-744) οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη του προφήτη Τεοδελάπιου, ο οποίος προερχόταν από τα εδάφη του δουκάτου και ήταν ικανός να προβλέψει το μέλλον.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

Πρωτογενείς πηγές 
Paolo Diacono, Historia Langobardorum (Storia dei Longobardi, cura e commento di Lidia Capo, Lorenzo Valla/Mondadori, Milano 1992).

Ιστοριογραφική λογοτεχνία

Σχετικά λήμματα 
 Λογγοβαρδικά Δουκάτα
 Λογγοβάρδοι
 Ιστορία της Βερόνα
 Βένετο
 Βερόνα

Δουκάτα της Ιταλίας
Πρώην κρατίδια της Ιταλίας