joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αντρέι Τσικατίλο

Ο Αντρέι Ρομάνοβιτς Τσικατίλο (, Ιάμπλουτσνε, Ουκρανία, 16 Οκτωβρίου 1936 – Νοβοτσερκάσσκ, Ρωσία, 14 Φεβρουαρίου 1994) ήταν ο πιο γνωστός Σοβιετικός κατά συρροή δολοφόνος. Είναι επίσης γνωστός ως ο Χασάπης του Ροστόφ ή ο Κόκκινος αντεροβγάλτης. Δολοφόνησε 53 ανθρώπους στην περιφέρεια Ροστόφ και άλλες περιοχές της Ρωσίας, την Ουκρανίας και τον Ουζμπεκιστάν κατά την περίοδο 1978 - 1990. Σκότωνε παιδιά και γυναίκες, έκοβε και έτρωγε τα γεννητικά τους όργανα και άλλα μέρη των σωμάτων. Συνελήφθη στις 20 Νοεμβρίου 1990 και καταδικάστηκε σε θάνατο για τις 52 δολοφονίες στις 14 Φεβρουαρίου 1992. Εκτελέστηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι στη φυλακή του Νοβοτσερκάσσκ στις 14 Φεβρουαρίου 1994.

Ομολογία

Ψυχιατρική αποτίμηση 
Στις 20 Αυγούστου 1991, αφού η αστυνομία είχε ολοκληρώσει την ανάκριση της, ο Τσικατίλο μεταφέρθηκε στο ινστιτούτο Σέρμπσκι της Μόσχας για να υποβληθεί σε μια εξηνταήμερη ψυχιατρική αποτίμηση για να αποφασιστεί εάν ήταν διανοητικά ικανός να  συμμετάσχει στην δίκη. Ο Τσικατίλο αναλύθηκε από τον ψυχίατρο Αντρέι Τκατσένκο. Ο Τκατσένκο σημείωσε ότι υπέφερε από διάφορα ψυχολογικά προβλήματα που τα απέδωσε σε εγκεφαλική ζημιά πριν τη γέννα, αλλά στις 18 Οκτωβρίου 1991 κατέληξε ότι, παρόλο που υπέφερε από διαταραχή με σαδιστικά χαρακτηριστικά, ήταν εντάξει για να συμμετάσχει σε δίκη. Τον Δεκέμβριο του 1991, τα προσφάτως φιλελευθεροποιημένα ρωσικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν λεπτομέρειες της σύλληψης του Τσικατίλο και μια σύντομη περίληψη των εγκλημάτων του. Οι πληροφορίες δόθηκαν από την αστυνομία.

Εκτέλεση 
Αφού το Ρωσικό Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση που υπέβαλε ο Τσικατίλο, ο Τσικατίλο έστειλε μια τελική έκκληση επιείκειας στον πρόεδρο Μπορίς Γέλτσιν. Η τελική έφεση απορρίφθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1994.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1994, ο Τσικατίλο, ο οποίος βρισκόταν στην σειρά των θανατοποινιτών, μεταφέρθηκε από το κελί του σε ηχομονωμένο δωμάτιο στην φυλακή του Νοβοτσερκάσκ και εκτελέστηκε με απλό πυροβολισμό πίσω από το δεξί αυτί του.

Καριέρα 
Ο Τσικατίλο αποφάσισε να εγγραφεί ως φοιτητής από απόσταση στο Πανεπιστήμιο του Ροστόφ το 1964, μελετώντας ρωσική λογοτεχνία και γλώσσα, στα οποία κέρδισε το πτυχίο του το 1970. Λίγο πριν αποκτήσει το πτυχίο του, ο Τσικατίλο απέκτησε δουλειά διαχειρίζοντας περιφερειακές αθλητικές δραστηριότητες. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση για ένα έτος πριν ξεκινήσει τη καριέρα του ως δάσκαλος ρωσικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Νοβοσακτίνσκ.

Ο Τσικατίλο ήταν αρκετά αναποτελεσματικός ως δάσκαλος. Παρόλο που είχε τις γνώσεις στα μαθήματα που δίδασκε, σπάνια κατάφερνε να κρατήσει την τάξη του πειθαρχημένη, και τακτικά έπεφτε θύμα κοροϊδίας από τους μαθητές του που εκμεταλλεύονταν την τίμια φύση του.

Δείτε επίσης 

 Θανατική ποινή στην Ρωσία
 Αλεξάντερ Σπεσίβτσεφ

Παραπομπές

Ουκρανοί εγκληματίες
Σοβιετικοί κατά συρροή δολοφόνοι
Εκτελεσθέντες για ποινικά εγκλήματα
Παιδική σεξουαλική κακοποίηση
Σιδηροδρομικός Σταθμός Παρισιού Σαιν-Λαζάρ

Ο σταθμός Paris Saint-Lazare, ή απλά Gare Saint-Lazare, είναι ένας από τους έξι μεγαλύτερους τερματικούς σταθμούς του δικτύου της SNCF στο Παρίσι. Βρίσκεται στο 8ο διαμέρισμα και είναι ένας από τους παλαιότερους κύριους σταθμούς του δικτύου «Ouest-État ». Ήταν ο πρώτος σταθμός που χτίστηκε στο Ιλ-ντε-Φρανς το 1837 και εξυπηρετεί κυρίως την κίνηση των προαστίων, Είναι ο δεύτερος σταθμός του Παρισιού και της Γαλλίας σε κυκλοφορία επιβατών και ο δεύτερος στην Ευρώπη, με περίπου 100 εκατομμύρια ταξιδιώτες ετησίως. Είχε την πρώτη θέση μέχρι τη δημιουργία της γραμμής RER A που εξυπηρετεί κίνηση από τα δυτικά προάστια. Επίσης εξυπηρετεί την Νορμανδία.

Αναφορές
Σιδηροδρομικός σταθμός Σατλέ-Λε Αλ

Ο Σιδηροδρομικός σταθμός Σατλέ-Λε Αλ είναι υπόγειος σταθμός του δικτύου RER, επί των γραμμών Α, Β και D. Βρίσκεται μεταξύ του εμπορικού κέντρου των Λε Αλ και της πλατείας Σατλέ, στο Παρίσι και πήρε το όνομά του από αυτά τα δύο σημεία καθώς υπάρχουν και δυο σταθμοί του Μετρό Παρισιού στο Σατλέ και την Λε Αλ αντίστοιχα. Εγκαινιάστηκε το 1977 και είναι υπό ανακαίνιση. Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος τετραώροφος σταθμός με σταθερές και κυλιόμενες ηλεκτρικές κλίμακες και προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ των τριών γραμμών που εξυπηρετεί. Είναι ο μεγαλύτερος υπόγειος σταθμός ως προς εμβαδόν, κίνηση επιβατών καθώς και το μεγαλύτερο συγκρότημα σταθμών στον κόσμο.

Σατλέ Λε Αλ
Ντάργουιν (Αγγλία)

Το Ντάργουιν είναι μια κωμόπολη στο Lancashire, Αγγλία. Είναι γνωστό και σαν «Ντάρρεν». Είναι κτισμένη δίπλα από τον ποταμό Ντάργουιν, ο οποίος ρέει από τα δυτικά προς τα βόρεια.

Αθλητισμός

Ντάργουιν ΦΚ
Η πόλη ήταν η έδρα της ομάδας Ντάργουιν ΦΚ, η οποία είχε ιδρυθεί το 1870. Ήταν η πρώτη Αγγλική ομάδα που είχε πληρώσει επαγγαλματίες ποδοσφαιριστές. Η ομάδα είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας το 1880-81 και συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) την περίοδο 1891 με 1899. Ο σύλλογος τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης στο τέλος της περιόδου 2008-09.

ΑΦΚ Ντάργουιν
Σχεδόν αμέσως, η Ντάργουιν ΦΚ αντικαταστάθηκε από την ΑΦΚ Ντάργουιν. Η νέα ομάδα συμμετέχει στην Νορθ Γουέστ Κάουντις Φούτμπολ Λιγκ. Έδρα της ομάδας είναι το The Anchor Ground, χωρητικότητας 9000 θεατών.

Φωτογραφίες

Παραπομπές 

Πόλεις της Αγγλίας
Γκάρφορθ

Το Γκάρφορθ είναι μια πόλη στο West Yorkshire, Αγγλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του ήταν 15394 κατοίκοι.

Αθλητισμός

Ποδοσφαιρικές ομάδες της περιοχής είναι οι Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ, Γκάρφορθ ΑΦΚ, Γκάρφορθ ΟΜΚ ΑΦΚ και Γκάρφορθ ΄Ρέιντζερς ΑΦΚ.

Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ
Η Γκάρφορθ Τάουν ΑΦΚ ιδρύθηκε το 1964 σαν Miners Arms. Έδρα της ομάδας είναι το Wheatley park στο Γκάρφορθ, χωρητικότητας 3000 θεατών. Συμμετέχει στην Νόρδερν Κάουντις Ιστ Φούτμπολ Λιγκ. Σημαντικός ποδοσφαιριστής της ομάδας ήταν ο Σώκρατες.

Φωτογραφίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Garforth Community College
Garforth's Website
YEP Garforth Today Community Website
Garforth Town
Garforth Jets Badminton Club
Garforth Rangers
Garforth Art Festival 
LS25 Community Web site
1st Garforth Scout Group
Baraka Garforth 
Miller & Carter Garforth
The Lord Gascoigne
The Gaping Goose

 Historical and genealogical resource

Πόλεις της Αγγλίας
Γουίλινγκτον

Η Γουίλινγκτον είναι μαι πόλη στην στην κομητεία του Durham, Αγγλία. Βρίσκεται στους πρόποδες των Pennines και κοντά στον ποταμό Wear κοντά σε Crook και Μπίσοπ Όκλαντ. Όπως πολλές κοινότητες της περιοχής, η οικονομία του Γουίλινγκτον βασιζόταν στην εξόρυξη άνθρακα. Ως εκ τούτου, το κλείσιμο του ανθρακωρυχείου το 1967 έπληξε την πόλη.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν μόνο μερικές ευκαιρίες απασχόλησης εντός των ορίων της πόλης, πολλοί κάτοικοι εργάζονται έξω από το χωριό. Το  Γουίλινγκτον λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως μια δορυφορική πόλη για τις Μπίσοπ Όκλαντ και Durham City.

Ποδοσφαιρική ομάδα
Η πόλη έχει τη δική της ποδοσφαιρική ομάδα, την Γουίλινγκτον ΑΦΚ, η οποία αγωνίζεται στη Νόρδερν Λιγκ Ντιβίζιον Του. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1906 και έχει κερδίσει τη Νόρδερν Λιγκ τις περίοδους 1913-14, 1925-26 και 1929-1930.

Πόλεις της Αγγλίας
Γκρέιτ Χάργουντ

Η Γκρέιτ Χάργουντ είναι μια πόλη στην περιοχή Lancashire, Αγγλία. Είναι το μεγαλύτερο αστικό συγκρότημα των Τριών Πόλεων, οι οποίες είναι οι Γκρέιτ Χάργουντ, Clayton Le Moors και Rishton. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 11217 κάτοικοι.

Αθλητισμός

Γκρέιτ Χάργουντ Τάουν ΦΚ
Η ομάδα διέθετε ποδοσφαιρική ομάδα, την Γκρέιτ Χάργουντ Τάουν ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1966 και έκλεισε το 2006. Έδρα της ομάδας ήταν το The Showground στο Γκρέιτ Χάργουντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Local history site with many photos
Great Harwood Community Website

Πόλεις της Αγγλίας
Γουόλτον-ον-Τέιμς

Το Γουόλτον-ον-Τέιμς είναι πόλη κτισμένη στις όχθες του Τάμεση στην περιοχή Σάρρεϋ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 24.137 κατοίκους.

Αθλητισμός

Γουόλτον και Χέρσαμ ΦΚ
Η πόλη έχει ποδοσφαιρική ομάδα, την Γουόλτον και Χέρσαμ ΦΚ, η οποία αγωνίζεται στην Ίσθμιαν Λιγκ Ντιβίζιον Ουάν Σάουθ. Ιδρύθηκε το 1945. Έδρα της ομάδας είναι το The Sports Ground. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το 1973 κέρδισε το Κύπελλο ποδοσφαίρου Ερασιτεχνών Αγγλίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Walton Business Group ~ taking action for Walton
 Walton-on-Thames.org - local website with discussion forum
 Elmbridge Borough Council
 Parish of Walton-on-Thames
 Walton & Weybridge Film Society

Πόλεις της Αγγλίας
Μπεϊσινγκστόουκ

Μπεϊσινγκστόουκ είναι μια μεγάλη Κωμόπολη στη νότια κεντρική Αγγλία. Απέχει 48 χιλίομετρα από το Σαουθάμπτον και 77 από το Λονδίνο. Ο πληθυσμός του είναι 84275 κατοίκοι.

Αθλητισμός

Μπεϊσινγκστόουκ Τάουν ΦΚ
Το Μπεϊσινγκστόουκ έχει τη δική του ποδοσφαιρική ομάδα, την Μπεϊσινγκστόουκ Τάουν ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1896. Έδρα της ομάδας είναι το The Camrose, χωρητικότητας 6000 θεατών. Συμμετέχει στην Κόνφερενς Σάουθ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Local info on Basingstoke from Hampshire County Council

Πόλεις της Αγγλίας
Μπέτφοντ

Μπέτφοντ είναι ένα προάστιο του δυτικού Λονδίνου. Έχει πληθυσμός 12701 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 2,854/τ.χλμ.

Αθλητισμός
Η περιοχή έχει 3 ποδοσφαιρικές ομάδες:
Μπέτφοντ Τάουν ΦΚ
Μπέτφοντ Σπορτς ΦΚ
Μπέτφοντ & Φελτχαμ ΦΚ

Μπέτφοντ Τάουν ΦΚ
Η Μπέτφοντ Τάουν ΦΚ ιδρύθηκε το 1965. Έδρα της ομάδας είναι το Ashford Recreation Ground, χωρητικότητας 100 θεατών. Συμμετέχει στην Σάρρεϋ Ελίτ Ιντερμίντιετ Λιγκ (Ουέστερν).

Φωτογραφία

Γεωγραφία της Αγγλίας
Μπίλιγχαμ

Μπίλιγχαμ είναι μια Κωμόπολη στο County Durham στη βορειοανατολική Αγγλία, με πληθυσμό 35765 κατοίκους (2006). Ιδρύθηκε από Σάξονες. Στη σύγχρονη ιστορία της στηρίζεται στη Χημική βιομηχανία και συγκεκριμένα στην εταιρεία Imperial Chemical Industries που παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Μπίλιγχαμ.

Αθλητισμός

Μπίλιγχαμ Σινθόνια ΦΚ
Στο Μπίλιγχαμ υπάρχει μια ποδοσφαιρική ομάδα, η Μπίλιγχαμ Σινθόνια ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1923. Έδρα της ομάδας είναι το The Glamal Engineering Stadium, χωρητικότητας 4200 θεατών. Συμμετέχει στη Νόρδερν Φούτμπολ Λιγκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Billingham Town Council homepage
 Billingham International Festival site
 Billingham Town Council page on Stockton Borough Council site
 Billingham Weather Site

Γεωγραφία της Αγγλίας
Μπίσοπς Στόρτφορντ

Το Μπίσοπς Στόρτφορντ (Bishop's Stortford) είναι ιστορική πόλη στο ανατολικό Χάρτφορντσιρ, Αγγλία. Έχει πληθυσμό 38202 κατοίκους (2010). Απέχει 43 χιλιόμετρα από το Λονδίνο. Η περιοχή θεωρείται ιδιαίτερα εύπορη, εν μέρει λόγω της κοντινής απόστασης από το Λονδίνο. Ακόμη, πολλοί κάτοικοι εργάζονται στην τουριστική βιομηχανία, κυρίως σε ξενοδοχεία αλλά και ως προσωπικό αεροδρομίου λόγω της γειτνίασης με το αεροδρόμιο Stansted.

Αθλητισμός
Στην περιοχή υπάρχουν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, η Μπίσοπς Στόρτφορντ ΦΚ και η Μπίσοπς Στόρτφορντ Σουιφτς.

Μπίσοπς Στόρτφορντ ΦΚ
Η  Μπίσοπς Στόρτφορντ ΦΚ ιδρύθηκε το 1874. Έδρα της ομάδας είναι το ProKit UK Stadium, χωρητικότητας 4525 θεατών. Συμμετέχει στην Κόνφερενς Σάουθ. Το 1981 κατέκτησε το FA Trophy.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Bishop's Stortford Town Council 
 Bishop's Stortford Civic Federation, representing all the residents' associations in Bishop's Stortford
 Bishop's Stortford and Thorley: A History and Guide – comprehensive history
 Bishop's Stortford (A Guide to Old Hertfordshire)
 A Brief History of Bishop's Stortford, Hertfordshire, England, by Tim Lambert
 Father and son killed in shooting, BBC News, 30 August 2007
 Stortford Film Festival
 Stop Stansted Expansion
 www.geograph.co.uk : Photos of Bishop's Stortford and surrounding area
 Hertfordshire Travel Information: Bus services 
 Holy Trinity Church Bishop's Stortford
 St Michael's Church Bishop's Stortford
 All Saint's Church Hockerill, Bishop's Stortford
 Hockerill Anglo-European College
 Bishop's Stortford Hockey Club 
 Bedfordshire and Hertfordshire Army Cadet Force
 Herts and Essex Observer 
 Bishop's Stortford Ultra Light Railway
 Google Earth view

Πόλεις της Αγγλίας
Μπριμσντάουν

Το Μπριμσντάουν (Brimsdown) είναι περιοχή στο βόρειο Λονδίνο. Από την περιοχή περνάει η σιδηροδρομική γραμμή Lea Valley Lines. Η περιοχή ανατολικά της σιδηροδρομικής Lea Valley Lines είναι σχεδόν αποκλειστικά για βιομηχανική χρήση, ενώ δυτικά της εν λόγω σιδηροδρομικής (που εξυπηρετεί το  Μπριμσντάουν και τους σταθμούς Enfield Lock) είναι μια κατοικημένη περιοχή που κατά κύριο λόγο δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 1930.

Αθλητισμός

Ποδόσφαιρο
Η περιοχή είχε δύο ποδοσφαιρικές ομάδες: την  Μπριμσντάουν Ρόβερς ΦΚ και την Άνφιλντ Τάουν ΦΚ. Οι δύο ομάδες ενοποιήθηκαν το 2010, δημιουργώντας την Άνφιλντ 1893 ΦΚ.

Μπριμσντάουν Ρόβερς ΦΚ
Η  Μπριμσντάουν Ρόβερς ΦΚ ιδρύθηκε το 1947. Έδρα της ομάδας ήταν το Goldsdown Road, χωρητικότητας 3.000 θεατών. Από τις ακαδημίες της ομάδας είχε ξεκινήσει ο Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Hidden London 

Γεωγραφία της Αγγλίας
Νόρθφλιτ

Η Νόρθφλιτ (Northfleet) είναι πόλη στο Κεντ (Αγγλία). Έχει πληθυσμό 13.300 κατοίκους (2005). Το όνομα της προέρχεται από τον ποταμό River Fleet, μικρό παραπόταμο του Τάμεση και μεγαλύτερο υπογειοποιημένο ποτάμι της αγγλικής πρωτεύουσας. Η πόλη είναι κτισμένη στα βόρεια (north) του ποταμού και για αυτό ονομάστηκε Νόρθφλιτ. Στη νότια (σάουθ) πλευρά του ποταμού υπάρχει χωριό με το όνομα Σάουθφλιτ (Southfleet).

Αθλητισμός

Νόρθφλιτ Γιουνάιτεντ ΦΚ
Η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης ήταν η Νόρθφλιτ Γιουνάιτεντ ΦΚ. Είχε ιδρυθεί το 1890. Το ψηλότερο επίπεδο που συμμετείχε ήταν η Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ (Southern Football League). Τη δεκαετία του '30 η Νόρθφλιτ αποτελούσε κατόπιν επίσημης συμφωνίας φυτώριο της Τότεναμ για την περιοχή του Κεντ. Το 1946 ενοποιήθηκε με τη γειτονική Γκρέιβσεντ Γιουνάιτεντ δημιουργώντας την Γκρέιβσεντ & Νόρθφλιτ, που το 2007 μετονομάστηκε σε Έμπσφλιτ Γιουνάιτεντ. Το όνομα αυτό το οφείλει στο σπόνσορά της Eurostar, εταιρία των υπερταχέων σιδηροδρόμων High speed one, που διασχίζουν την Σήραγγα της Μάγχης και προέρχεται από τον ομώνυμο σημαντικό σιδηροδρομικό σταθμό της γραμμής αυτής (Ebbsfleet International), που βρίσκεται κοντά στο Νόρθφλιτ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Northfleet Big Local - Lottery funded improvement scheme for Northfleet
Northfleet Harbour Restoration Trust - information about Northfleet's ancient harbour
Northfleet History Group - open to those with an interest in Northfleet's history
Details of the Northfleet cement works
Dartford Archive - includes details of William Aspdin’s work
Gravesend, Northfleet and Swanscombe Cage Bird Society   (Local bird club)
Rosherville gardens 
 Northfleet with Ebbsfleet Rotary Club (chartered  1954)
 Dover Road Chapel Northfleet URC

Πόλεις της Αγγλίας
Ντάνστεϊμπλ

Το  Ντάνστεϊμπλ (αγγλ.  Dunstable) είναι  πόλη στην Αγγλία. Απέχει 30 μίλια βόρεια του Λονδίνου. Έχει πληθυσμό 35000 κατοίκων.

Αθλητισμός
Η πόλη έχει δύο κύριες ποδοσφαιρικές ομάδες, την  Ντάνστεϊμπλ Τάουν ΦΚ και την ΑΦΚ  Ντάνστεϊμπλ.

Ντάνστεϊμπλ Τάουν ΦΚ
Η  Ντάνστεϊμπλ Τάουν ΦΚ δημιουργήθηκε το 1883. Έδρα της ομάδας είναι το Creasey Park χωρητικότητας 3200 θεατών. Η ομάδα αγωνίζεται στη Σάουδερν Φούτμπολ Λιγκ, το ψηλότερο επίπεδο στο οποίο έχει αγωνιστεί ποτέ.

Πόλεις της Αγγλίας
Ατζμάν

Το Ατζμάν (Αραβικά: عجمان ʿ Aǧmān), ενίοτε απαντάται και ως Ουτζμάν (Ujman), είναι ένα από τα επτά εμιράτα των ΗΑΕ. Με έκταση μόλις 260 τετραγωνικά χιλιόμετρα (100 τετραγωνικά μίλια) είναι το μικρότερο από τα επτά εμιράτα. Βρίσκεται κατά μήκος του Περσικού Κόλπου. Ελέγχει επίσης την περιοχή Μαφσούτ, μια μικρή πόλη με γεωργικές εκτάσεις. Περίπου το 95% του πληθυσμού του εμιράτου κατοικεί στην πόλη του Ατζμάν, το οποίο αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Ντουμπάι-Σάρτζα-Ατζμάν. Ο πληθυσμός ήταν μόλις 36.000 το 1980, αλλά αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια λόγω της εισροής των ανθρώπων από τα γειτονικά εμιράτα του Ντουμπάι και της Σάρτζα, καθώς και από άλλες χώρες.

Διακυβέρνηση και Πολιτική
Δήμαρχος και κυβερνήτης του Εμιράτου είναι ο Χουμάιτ μπιν Ρασίντ Αλ Νουάμι της φυλής των Αλ Νουάμι. Διάδοχος του είναι ο σεΐχης Αμάρ Μπιν Χουμάιτ Αλ Νουάμι. Τα τελευταία χρόνια το εμιράτο έχει γνωρίσει μεγάλη ανάπτυξη.

Περιοχές του Εμιράτου
 Ατζμάν
 Αλ Χαμιντιγιάχ
 Έμιρατς Σίτι
 Χάντκφ
 Χουμάιντ Σίτι 	
 Μα Αλί
 Μανάμα (Ατζμάν)
 Μαφσούτ
 Σαριγιάχ
 Σιναντίλ
 Σουφαγρουί
 Σουχαουλάχ

Αθλητισμός
Το εμιράτο έχει τοπική ομάδα ποδοσφαίρου με το όνομα Αλ Ατζμάν ΦΚ.

Εμιράτα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Αυτόνομο νευρικό σύστημα

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα είναι το τμήμα του νευρικού συστήματος το οποίο ρυθμίζει τις σπλαχνικές λειτουργίες. Διακρίνεται σε συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, τα οποία έχουν ανταγωνιστική λειτουργία: το συμπαθητικό ετοιμάζει τον οργανισμό για μια οξεία κατάσταση όπου θα σπαταλήσει μεγάλη ενέργεια, ενώ το παρασυμπαθητικό έχει αντίθετη λειτουργία.

Ανατομία

Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα 
Τα σώματα των απαγωγών νευρώνων του Συμπαθητικού, βρίσκονται στην φαιά ουσία του νωτιαίου μυελού από το ύψος του πρώτου θωρακικού σπονδύλου έως το δεύτερο Οσφυικό σπόνδυλο. Πιο συγκεκριμένα, συγκροτούν το πλάγιο κέρας της φαιάς ουσίας του νωτιαίου μυελού. Από τα εκεί σώματα εκπορεύονται νευράξονες (μακρυές αποφυάδες των νευρικών σωμάτων), οι οποίες μέσω της πρόσθιας ρίζας και του λευκού αναστομωτικού κλάδου (white rami communicantis), εισέρχονται στα παρασπονδυλικά γάγγλια, όπου τα περισσότερα εξ αυτών θα συνδεθούν με χολινεργική νευρική σύναψη (δηλαδή το πρώτο κύτταρο εκκρίνει ακετυλοχολίνη) με άλλα νευρικά κύτταρα. Το νευρικό κύτταρο με το σώμα στον νωτιαίο μυελό και τον νευράξονα που καταλήγει στο γάγγλιο, ονομάζεται προγαγγλιακό, ενώ το επόμενο μεταγαγγλιακό.  Ωστόσο, ορισμένοι προγαγγλιακοί νευράξονες, ίσως αντί να συνδεθούνε με δεύτερο νευρικό άξονα, ίσως ταξιδέψουν προς τα άνω, δηλαδή τα αυχενικά νευρικά γάγγλια ή προς τα κάτω, για να σχηματίσουν τα 3 σπλαχνικά νεύρα (greater, lesser kai lowest splachnic nerve). Τα παρασπονδυλικά γάγγλια είναι δυο μεγάλες ταινίες νευρικού ιστού που είναι παράλληλες με την σπονδυλική στήλη και ενώνονται στην ιερή χώρα για να σχηματίσουν το ganglion impar.

Οι προσαγωγοί νευρώνες του συμπαθητικού, ξεκινάνε από τα περιφερικά όργανα και χωρίς σύναψη εισέρχονται στο γάγγλιο του οπίσθιου root γάγγλιον του νωτιαίου μυελού.

Παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα 
Τα απαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού βρίσκονται εντός του κρανίου και στην ιερή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Αυτά που εντοπίζονται στο κρανίο, σχηματίζουν τους πυρήνες της III (κοινό κινητικό νεύρο), VII (προσωπικό), IX ()γλωσσοφαρυγγικό και Χ (πνευμονογαστρικό) εγκεφαλικής συζυγίας. Τα κύτταρα στην ιερή μοίρα θα δώσουν νευράξονες που θα σχηματίσουν το ιερό πλέγμα. Οι νευράξονες των κυττάρων του παρασυμπαθητικού, συνάπτονται με τα επόμενα (μεταγαγγλιακά νευρικά κύτταρα) σε περιφερικά γάγγλια.

Τα προσαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού ταξιδεύουν από τα περιφερικά όργανα που νευρώνουν προς τα αισθητικά γάγγλια των κρανιακών νεύρων είτε προς τους νευρώνες στον νωτιαίο μυελό. Από εκεί, οι κεντρικοί νευράξονες των νευρώνων ταξιδεύουν προς το κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως τα σωματικά νεύρα.

Φυσιολογία 
Η φυσιολογική αποστολή του Αυτόνομου νευρικού συστήματος είναι να καθορίζει μια σειρά από παραμέτρους του σώματος, όπως τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση, θερμοκρασία, την πέψη, τον μεταβολισμό και άλλα. Γενικά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ετοιμάζει τον οργανισμό για "μάχη ή φυγή" ενώ το παρασυμπαθητικό προετοιμάζει τον οργανισμό για διατήρηση της ενέργειας.

Παραπομπές 

Νευρικό σύστημα
Κονσταντίν Μελάτζε

Ο Κονσταντίν Σοτάγιεβιτς Μελάτζε (Ρωσικά: Константин Шотаевич Меладзе, Γεωργιανά: კონსტანტინე მელაძე), είναι Ρώσος, Γεωργιανός και Ουκρανός συνθέτης και παραγωγός. Είναι γνωστός για την εφεύρεση του στο Ρωσο-Ουκρανό γυναικείο συγκρότημα "ΒΙΑ Γκρα" (Ρωσικά: ВИА Гра).

Βιογραφία

Πρόωρη ζωή

Γεννήθηκε στο Μπατούμι 11 Μαΐου του 1963, από τον Σότα και τη Νέλι Μελάτζε, που ήταν μηχανικοί. Ο Κονσταντίν έχει δύο αδέρφια, τον διάσημο τραγουδιστή της ποπ Βαλέρι (1965) και την Λιάνα (1968).

Καριέρα

Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει και παράγει τραγούδια για τον Βαλέρι Μελάτζε, το γκρουπ ΒΙΑ Γκρα, το γκρουπ Ιν-Γιαν, την Βέρα Μπρέζνιεβα, την Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα και την Πολίνα Γκαγκάρινα. Τα τραγούδια του βγαίνουν σε βίντεο κλιπ και συνήθως τα σκηνοθετεί ο Αλάν Μπαντόγεφ. Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει τραγούδια για αμέτρητες ταινίες, ανάμεσά τους και η ταινία του 2002 Λίλια Για Πάντα, με την Οξάνα Ακίνσινα.

Προσωπική ζωή

Το 1994 ο Κονσταντίν παντρεύτηκε με την Τζάνα Μελάτζε μαζί έχουν αποκτήσει τρία παιδιά:
Αλίσα (γενν. Απρίλιος του 2000)
Λίγια (γενν. το 2004)
Βαλέρι (γενν. 2005), του διαγνώστηκε αυτισμός.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ρώσοι συνθέτες
Ουκρανοί συνθέτες
Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί
Ουκρανοί μουσικοί παραγωγοί
Αλεξάντερ Κλοπόνιν

Ο Αλεξάντερ Γεναντιέβιτς Κλοπόνιν (Ρωσικά: Александр Геннадьевич Хлопонин) είναι Ρώσος οικονομολόγος και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1965 στο Κολόμπο της Κεϋλάνης (σημερινή Σρι Λάνκα).

Εκπαίδευση και πολιτική καριέρα
Κατέχει πτυχίο Οικονομικών από την Ακαδημία Οικονομικών που βρίσκεται στην Μόσχα και ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Norilsk Nickel. Το 2001 έγινε  κυβερνήτης της Αυτόνομης Περιφέρειας της Ταιμρί στη βόρεια Σιβηρία, θέση που διατήρησε ως το 2002. Στην συνέχεια κέρδισε τις τοπικές εκλογές  στο ομοσπονδιακό υποκείμενο Κράι Κρασνογιάρσκ συγκεντρώνοντας το 48% των ψήφων σε βάρος του αντιπάλου του, επιχειρηματία Αλέξανδρου Γιούς. Παρέμεινε σε αυτή την θέση ως τον Ιανουάριο του 2010.

Το 2002 ο Αλεξάντερ Κλοπόνιν ονομάστηκε Πρόσωπο της Χρονιάς από το περιοδικό εμπειρογνωμόνων, Ρωσική Επιχειρηματική Εβδομάδα. Μετά την ίδρυση νέου Ομοσπονδιακού κρατιδίου κάτι που εγκρίθηκε και από τον τότε Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ με το όνομα Ομοσπονδιακή Περιοχή του Βόρειου Καυκάσου διορίστηκε προεδρικός απεσταλμένος στην περιοχή αυτή θέση την οποία κατέχει ως σήμερα. Τον Μάιο του 2012 διορίστηκε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ρωσίας εντός της Κυβέρνησης Μεντβέντεφ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
 Αλεξάντερ Κλοπόνιν, Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ρωσίας

Ρώσοι πολιτικοί
Ευδοκία Αγγελίνα

Η Ευδοκία Αγγελίνα (1173 - 1211) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα του οίκου των Αγγέλων, αυτοκράτειρα του Βυζαντίου και πριγκίπισσα της Σερβίας. Ήταν η 3η κόρη του  Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ και της Ευφροσύνης Καματηράς.

Η Ευδοκία παντρεύτηκε με τον Στέφανο Β΄ Νεμάνια (Nemanjic) που τότε ήταν ακόμη δευτερότοκος γιος του μεγάλου ζουπάνου της Ράσκας (=πρίγκιπα της Σερβίας). Τον γάμο κανόνισε ο θείος της  Ισαάκιος Β΄ Άγγελος περίπου το 1186. Το 1195 ο άντρας της διαδέχτηκε τον πατέρα του στον θρόνο και έγινε μέγας ζουπάνος και η ίδια μεγάλη πριγκίπισσα της Ράσκας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη περίπου το 1198 το ζευγάρι χώρισε λόγω του ότι ο Στέφανος την κατηγόρησε για μοιχεία και την έστειλε πίσω στον πατέρα της.

Στην Κωνσταντινούπολη η Ευδοκία παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Αλέξιο Ε΄ Δούκα. Το 1204 μετά την πολιορκία και κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας διέφυγε στη Θράκη. Εκεί στη Μοσυνούπολη ο Αλέξιος Ε΄ και η Ευδοκία συναντήθηκαν με τον πατέρα της Αλέξιο Γ΄ όπου τους φιλοξένησε αλλά δολοφόνησε τον γαμπρό του.

Η Ευδοκία παντρεύτηκε για τρίτη φορά τον άρχοντα της Κορίνθου Λέοντα Σγουρό, ο οποίος είχε προσφέρει άσυλο στον Αλέξιο Γ΄ και την οικογένειά του το 1204. Μετά τον θάνατο του Λέοντα το 1208, γύρω στα 1211, πέθανε και η Ευδοκία.

Παιδιά απέκτησε μόνο με τον Στέφανο Β' Νεμάνια, τα εξής : 
 Στέφανος Ράντοσλαβ, βασιλιάς της Σερβίας.
 Στέφανος Βλάντισλαβ, βασιλιάς της Σερβίας.
 Σάββας Β΄, αρχιεπίσκοπος Σερβίας και άγιος.
 Κομνηνή Νεμάνια, δούκισσα της Κρούγια (Κρόιας) και του Ελμπασάν.

Πρόγονοι

Γενεαλογία
Γενεαλογία Ρωμαίων Αυτοκρατόρων 717 - 1453

Πηγές 
 K. Varzos, Ē genealogia tōn Komnēnōn, Thessalonica, 1984.
 The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
 Ο city of Byzantium: annals of Niketas Choniates tr. Harry J. Magoulias (Detroit: Wayne State University Press, 1984).

Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Πριγκίπισσες της Σερβίας
Δυναστεία των Νέμανιτς
Δυναστεία των Αγγέλων
Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τιθορέας

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Τιθορέας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Κάτω Τιθορέα της Φθιώτιδας. Βρίσκεται μέσα στην κωμόπολη. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Καλαμπάκα. Από αυτόν το σταθμό,  ξεκινάει η νέα σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέας - Δομοκού, η οποία παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2018.

Ιστορικό

1904-2000

Δεκαετία του 2010 
Ο σταθμός ανακαινίστηκε την περίοδο 2016-2017, με την κατασκευή υπόγειας διάβασης, στεγάστρων στις αποβάθρες, ανελκυστήρων, καθώς και με την βελτίωση των κτηρίων του συγκροτήματος, ενώ εξοπλίστηκε με σύγχρονο σύστημα ηχητικών αναγγελιών και πίνακες δρομολογίων. Τέθηκε υπό τάση στις 15 Δεκεμβρίου του 2017, και εγκαινιάστηκε, ως ανακαινισμένος, στις 8 Ιανουαρίου του 2018, ταυτόχρονα με το υπόλοιπο τμήμα Τιθορέα-Λιανοκλάδι της νέας σιδηροδρομικής γραμμής. Από τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους πραγματοποιείται σε αυτόν αλλαγή μηχανής (από ηλεκτρική σε δηζελοκίνητη προς Δομοκό, και αντίστροφα) στις αρτηριακές αμαξοστοιχίες μέχρι τον Ιούνιο, που ολοκληρώθηκαν τα έργα ηλεκτροκίνησης μέχρι το Λιανοκλάδι.

Υπηρεσίες

Παραπομπές 

Τιθορέα
Τιθορέα
Τιθορέα
Γκεόργκι Πλεχάνοφ

Ο Γκεόργκι  Βαλεντίνοβιτς Πλεχάνοφ, που συναντάται στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Πλεχάνωφ, (Гео́ргий Валенти́нович Плеха́нов, Γκουταλόβα Ρωσίας, 11 Δεκεμβρίου 1856 - 30 Μαΐου 1918), ήταν Ρώσος επαναστάτης, συγγραφέας και κυρίως εξέχων θεωρητικός του σοσιαλισμού. Σπούδασε μεταλλειολογία στο Πανεπιστήμιο της Πετρούπουλης και από τα νεανικά του χρόνια έδρασε σε διάφορους τομείς προβάλλοντας τις επαναστατικές ιδέες του.

Βιογραφικά στοιχεία
Εντάχθηκε στην επαναστατική οργάνωση Ναρόντια Βόλια (λαϊκή θέληση) με την οποία τελικά διαφώνησε και αποχώρησε. Το 1883 ίδρυσε την ομάδα χειραφέτησης της εργασίας  που ήταν η πρώτη ρωσική μαρξιστική οργάνωση. Το 1895, έπειτα από πίεση της τσαρικής κυβέρνησης απελάθηκε από τη Γαλλία και έζησε στην Ελβετία και στην Ιταλία. Το 1900 συναντήθηκε με τον Λένιν με πρόθεση την έκδοση της εφημερίδας Ίσκρα (σπίθα) που εκδόθηκε  στο Μόναχο στα τέλη του ίδιου έτους. Στο 2ο Συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού εργατικού κόμματος το 1903 προσχώρησε στους Μπολσεβίκους (πλειοψηφία) συμφωνώντας με τον Λένιν που ηγείτο των Μπολσεβίκων, αργότερα όμως προσχώρησε στους Μενσεβίκους (μειοψηφία)  και έτσι οι δρόμοι τους χώρισαν. Μετά την επανάσταση του 1905, γύρισε στη Ρωσία  υποστηρίζοντας την μη προσφυγή στά όπλα.

Συγγραφικό έργο
Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται η ανάπτυξη της μονιστικής αντίληψης της ιστορίας, όπου αποτυπώνονται οι σκέψεις του  και «Αναρχισμός και Σοσιαλισμός».

Δείτε επίσης
Αγκιτπρόπ

Ελληνικές εκδόσεις των βιβλίων του
Η φιλοσοφία της ιστορίας και ο ρόλος της προσωπικότητας, εκδ. Βιβλιοεκδοτική, 1956
Τέχνη και κοινωνική ζωή, εκδ. Πρωτοπορία
Η υλιστική αντίληψη της ιστορίας
Η εξέλιξη της μονιστικής αντίληψης της ιστορίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Dictionary of Greek
Η εξέλιξη της μονιστικής αντίληψης της ιστορίας

Ρώσοι επαναστάτες
Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς

Ο Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς (σερβικά: Урош I, 1083 - 1145) ήταν ηγεμόνας, Μεγάλος Ζουπάνος, του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Ράσκας από το περ. 1112 έως το 1145.

Ήταν γιος του Μάρκο. Το όνομα Ούρος πιθανότατα προέρχεται από την ουγγρική λέξη Ουρ, που σημαίνει "πρίγκιπας", το οποίο μεταφράζεται στο σλαβικό όνομα "Προβόσλαβ", ή "Πριμισλάβ". Πιθανότατα επειδή ο Μάρκο παντρεύτηκε μια ουγγρική σύζυγο. Μετά το θάνατο του θείου του Βουκάν το 1112 τον διαδέχτηκε ο Ούρος.

Το 1113 ή το 1114, ο βυζαντινός στρατός εισέβαλε στην Διόκλεια και κατέλαβε την πρωτεύουσά της Σκούταρι. Οι Βυζαντινοί εκτόπισαν τον Τζόρτζε πρίγκιπα της Διοκλείας, ο οποίος βρήκε καταφύγιο στον Ούρος. Αυτός το 1125 οδήγησε τον στρατό του εναντίον των Βυζαντινών συναντήθηκαν στην Μάχη της Αντιβάρεως, όπου ο Ούρος βγήκε νικητής και απεκατέστησε τον Τζόρτζε στην Διόκλεια. Οι Βυζαντινοί εισέβαλαν και πάλι στην Διόκλεια, συνέλαβαν τον Τζόρτζε, ο οποίος οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και απεβίωσε.

Περίπου το 1130, νυμφεύτηκε την Έλενα των Αρπάντ, κόρη του Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. Ο Μπέλα Β΄, λόγω του ότι ήταν τυφλός, βασιζόταν εξ ολοκλήρου στην Έλενα, η οποία ήταν συγκυβερνήτης.

Το 1137 ο Λαδίσλαος Β΄, γιος του Μπέλα, έγινε μπάνος της Βοσνίας. Όταν ο Μπέλα Β΄ απεβίωσε στις 13 Φεβρουαρίου 1141, ο πρωτότοκος γιος του Γκέζα Β΄ ανέβηκε στον θρόνο, αν και παιδί ακόμη.

Οικογένεια
Απέκτησε έξι παιδιά με την Βυζαντινή πριγκίπισσα Άννα Διογένη : 
 Ούρος Β΄, μεγάλος ζουπάνος της Ράσκας.
 Ντέσα, ηγεμόνας της Πριμόριε, συγκυβέρνησε στην Ράσκα μαζί με τον Ούρος Β΄. 
 Μπέλος, ηγεμόνας της Σλαβονίας.
 Ελένη, παντρεύτηκε τον Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας. 
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Κορράδο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα του Ζνόιμο στη Μοραβία μεταξύ 1177-1184 και είχαν πέντε παιδιά.

και ενδεχομένως:
 Ζαβίντα, ζουπάνος του Ζαχουμίου.

Παραπομπές

Πηγές 

 Anna Comnena, The Alexiad, translated by Elizabeth A. Dawes in 1928
 John Kinnamos, The Deeds of John and Manuel Comnenus, trans. C.M. Brand (New York, 1976). ISBN 0-231-04080-6
 Imperii Graeci Historia, ed. Hieronymus Wolf, 1557, in Greek with parallel Latin translation. (PDF of 1593 reprint)
 Андрија Веселиновић, Радош Љушић - Српске династије, Нови Сад - Београд 2001, 32.
 Тибор Живковић, - Портрети српских владара (IX - XII век), Београд 2006, 127-132.
 Živković Tibor, 2005, br. 52, str. 9-22, Jedna hipoteza o poreklu velikog župana Uroša I

Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Δυναστεία των Βουκάνοβιτς
Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ

Ο Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ (σερβικά : Урош II Примислав) ήταν Σέρβος μεγάλος Ζουπάνος της Ράσκας από περίπου το 1145 έως το 1162, με σύντομες διακοπές ως κυβερνήτης από τον αδελφός του Ντέζα που τον ανέτρεπε. Η περίοδος βασιλείας του χαρακτηριζόταν από μια περίοδο πάλης για την εξουσία μεταξύ των αδελφών Βουκάνοβιτς.

Ο Ούρος ήταν γιος και διάδοχος του Ούρος Α΄ και της Άννας Διογενήσσας.

Το 1149 ζήτησε την βοήεθια των Ούγγρων και του ανηψιού βασιλέα Μπέλος  εναντίον των Βυζαντινών. Το 1150 ο Ούρος ορκίστηκε πίστη στον αυτοκράτορα και απαίτησε ό αδελφός του Ντέζα που είχε επαναστατήσει και καταλάβει προσωρινά την εξουσία, να μπει στη φυλακή. Τελικά για να ανακτήσει τα εδάφη του ορκίστηκε πίστη στον Ντέζα και αναγνωρίστηκε ως κυβερνήτης της Δαλματίας.

Στο 1151 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄, που εν τω μεταξυ είχε κάνει υποτελείς τον Ούρος και τον Ντέζα, κηρύσσει τον πόλεμο στην Ουγγαρία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ουγγαρία είχε βοηθήσει τη Σερβία σε εξεγέρσεις εναντίον της βυζαντινής κυριαρχίας. Τα βυζαντινά στρατεύματα αποστέλλονται στο Σύρμιο και σε όλο τον Δούναβη. Οι Βυζαντινοί προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές και στη συνέχεια αποσύρθηκαν. Ο Ούγγρος βασιλιάς σύντομα υπέγραψε συνθήκη ειρήνης. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών έγιναν άλλες 10 εκστρατείες των Βυζαντινών κατά της Ουγγαρίας μέσω της Ράσκας.

Το φθινόπωρο του 1154, ο Μανουήλ Α΄ διευθετεί τη διαφορά μεταξύ Ούρος και Ντέζα. Ο αυτοκράτορας αποκατασταθεί τον Ούρος στην θέση του Μεγάλου Ζουπάνου το 1155 ή το 1156, και έδωσε στον έκπτωτο Ντέζα ένα φέουδο κοντά στη Νις.

Το 1161 ή 1162 ο Ούρος αντικαθίσταται από τον Μπέλος ο οποίος κυβερνά για λίγο, πριν επιστρέψει στην Ουγγαρία και την Κροατία.

Παραπομπές

Πηγές 
 Joannes Cinnamus, Deeds of John and Manuel Comnenus, Columbia University Press, 1976, ISBN 0-231-04080-6, ISBN 978-0-231-04080-8 Google book
 
 Paul Stephenson, Byzantium's Balkan frontier: a political study of the Northern Balkans, 900-1204 
 Βλαντιμίρ Κόροβιτς, Istorija srpskog naroda, Book I, (In Serbian) Electric Book, Rastko Electronic Book, Antikvarneknjige (Cyrillic)
 Drugi Period, IV: Pokrštavanje Južnih Slovena
 The Serbs, ISBN 0-631-20471-7, ISBN 978-0-631-20471-8. Wiley-Blackwell, 2004, Google Books.
 Tibor Živković, Portreti srpskih vladara (IX—XII), Beograd, 2006 (ISBN 86-17-13754-1), p. 11

Πρίγκιπες της Σερβίας
Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Δυναστεία των Βουκάνοβιτς
Μπέλος Βουκάνοβιτς

Ο Μπέλος Βουκάνοβιτς (σερβικά : Белош) (περ. 1141-1163), ήταν Σέρβος πρίγκιπας και η ευγενείς tου Ουγγρικού βασιλείου, υπηρέτησε ως αντιβασιλέας της Ουγγαρίας το 1141 - 1146 μαζί με την αδελφή του Ελένη , η βασίλισσα σύζυγος του βασιλιά Μπέλα Β΄. Υπηρέτησε ως ηγεμόνας της Κροατίας το 1142-1158 και εν συντομία το 1163. Ως μέλος της Σερβικής δυναστείας Βουκάνοβιτς ήταν Μεγάλος Ζουπάνος του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Σερβίας το 1162. Έζησε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου όπου Σερβία και Ουγγαρία είχαν συμμαχία προς την αυξανόμενη απειλή από τους Βυζαντινούς.

Ο Μπέλος ήταν ο μεσαίος γιος του Ούρος Α΄ και της Άννας Διγένησσας. Διαδέχτηκε στον θρόνο της Ράσκας τον αδελφό του Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ.

Όταν πέθανε ο Μπέλα Β΄της Ουγγαρίας στις 13 Φεβρουαρίου 1141 ο Μπέλος με την αδελφή του Ελένη έγιναν αντιβασιλείς επειδή ο κληρονόμος ήταν ακόμα ανήλικος μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1146. Σε 1145 έλαβε τον τίτλο του Κόμη Παλατινου, ο υψηλότερος τίτλος του Βασιλείου. Την ίδια εποχή ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός επιτέθηκε στην Ουγγαρία, ωστόσο ο Μπέλος κατάφερε να υπερασπιστεί την χώρα επιτυχώς.

Έπειτα έλαβε τον τίτλο του Ban (ηγεμόνα) της Κροατίας και της Δαλματίας, αντιβασιλέας στην Κροατία το 1142. Το 1154, βοηθά τον ηγεμόνα της Βοσνίας να κατακτήσει το Μπρανίσεβο από τους Βυζαντινούς.

Το 1158 εγκαταλείπει την Ουγγαρία και επιστρέφει στη Σερβία και το 1162 έγινε μέγας Ζουπάνος για να παραχωρήσει τον θρόνο μερικούς μήνες αργότερα στον άλλο αδελφό του Ντέσα. Επέστρεψε στην Κροατία ως ηγεμόνας της.

Παντρεύτηκε την κόρη του του Ρώσου ηγεμόνα Βλαντιμίρ Ντολγκορούγκοβ το 1150 κι ίδρυσε ένα μοναστήρι το Μπάναστορ στην σημερινή Ουγγαρία. Μετά από 1163 δεν υπάρχουν πλέον αναφορές στο όνομά του.

Πηγές 
 Kalić, J. 1997, "Le joupan Belos", Zbornik radova Vizantološkog instituta, no. 36, pp. 63–81.
 Вјекослав Клаић, Hrvatski bani za Arpadovića (1102—1301), u Vjesniku kraljevskog zemaljskog arhiva, l (1899), 129—138;
 Dr. M. Wertner, Ungarns Palatine und Bane im Zeit-alter der Arpaden (Ungarische Revue, 14, 1894, 129—177).

Ούγγροι ευγενείς
Πρίγκιπες της Σερβίας
Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Δυναστεία των Βουκάνοβιτς
Ζαχλουμία

Η Ζαχλουμία, αργότερα και Χούμ (σερβικά : Захумље) είναι ιστορική περιοχή στα παράλια της Αδριατικής θάλασσας που περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Δαλματίας. 

Στην περιοχή που ανήκε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία όπου εγκαταστάθηκαν τον 7ο αιώνα σλάβοι και τον 10ο αιώνα αναφέρεται Σερβικό Ζουπανάτο, υποτελές στα μεγαλύτερα Σερβικά πριγκιπάτα.

Ο αρχαιότερος γνωστός ηγεμόνας ήταν ο Μιχαήλο Βισένιτς (910 - 950) που κατέλαβε από τους Βυζαντινούς την πόλη Σίποντο στην χερσόνησο των Απεννίνων.

Αργότερα άλλοι ηγεμόνες αναφέρονται υποτελείς των Νεμάνια o Ζαβίντα και οι γιοί του Τίχομιρ, ο Στρασιμίρ και ο Μίροσλαβ (1168-1171) παντρεμένος με την αδελφή του Μπάνου Κουλίν. Στη συνέχεια ακολουθεί ο Τολίεν Α΄ και ο Τολίεν Β΄ πρίγκηπας της Βόρειας Ζαχλουμίας το 1239. Ο Νίκολα όπου παντρεύτηκε το 1338 την Αικατερίνη Κοτρομάνιτ. Ο Πέταρ την περίοδο 1198-1227, επικεφαλής της πόλης του Σπλιτ(1222-1225). Ακολούθησε ο Αντρία πρίγκιπας της νότιας παράκτιας Ζαχλουμίας (Πριμόριε)το 1250. Στη συνέχεια ο Μπόγδαν από το 1249 έως το 1252, ο οποίος κυβερνούσε μαζί με τον Ράντοσλαβ το 1249. Ο Στεφάν Κονσταντίν όπου ήταν πρίγκιπας της Ζαχλουμίας και διάδοχος του θρόνου της Σερβίας το 1323. ο Ουγλίεσα Μρνιάτσεβιτς απόγονος των σέρβων ηγεμόνων Μρνιάτσεβιτς ήταν πρίγκιπας της Ζαχλουμίας από το 1370 μέχρι το θάνατό του το 1404. Ο Σανταλί Χράνιτς Κοσάτσα πρίγκιπας της Ζαχλουμίας όπου έπειτα έγινε ηγεμόνας της Βοσνίας μέχρι το θάνατό του το 1435. Επόμενος ήταν Στεφάν Κοσάτσα πρίγκιπας Zahumlja μέχρι το θάνατό του το 1466.

Πηγές 
 Константин VII Порфирогенит, ca. 950, -{De Administrando Imperio}-,-{ The early history of the Slavonic settlements in Dalmatia, Croatia, & Serbia}- (1920)],
 Константин Порфирогенит, ca. 950, -{De Administrando Imperio}-, http://openlibrary.org/b/OL13507258M/early_history_of_the_Slavonic_settlements_in_Dalmatia_Croatia_Serbia]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιμπδό

Το Κιμπδό (ισπανικά: Quibdó, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [kiβˈðo]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Τσοκό, στη δυτική Κολομβία, στον ποταμό Ατράτο. Ο δήμος του Κιμπδό έχει έκταση 3,337.5 χλμ ² και πληθυσμό 100.000 κατοίκων. κυρίως που αποτελούνται από Αφρο-Κολομβιανούς και Ζαμπο-Κολομβιανούς.

Υπήρξε ενδιαφέρον για να βρεθεί ναυτική διαδρομή μεταξύ του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού για να αποφεύγονται τα ταξίδια μέσω του στενού του Μαγγελάνου, ωστόσο είχε αναβληθεί τελικά υπέρ της Διώρυγας του Παναμά.
 
Το Κιμπδό έχει εξαιρετικά υγρό και νεφελώδες τροπικό κλίμα ομβρόφιλων δασών, χωρίς ευδιάκριτες εποχές και από ένα μεγάλο περιθώριο οι ισχυρότερες βροχοπτώσεις στη Νότια Αμερική και από οποιαδήποτε πόλη του μεγέθους της ή μεγαλύτερη, η υγρότερη πόλη του μεγαλύτερου μεγέθους, η Μονρόβια της Λιβερίας, λαμβάνει 3 μέτρα λιγότερο από το Κιμπδό.

Βροχή πέφτει σχεδόν κάθε μέρα στις έντονες καταιγίδες, και οι ηλιόλουστες περίοδοι σπάνια διαρκούν περισσότερο από μερικές ώρες μετά την ανατολή.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Δήμος του Κιμπδό  
Clima: Climatografía de la principales ciudades: Quibdó
Απογραφή του 2005 (DANE Colombia) - Εθνικό Διοικητικό Τμήμα Στατιστικής  

Πόλεις της Κολομβίας
Στέφανος Ράντοσλαβ

Ο Στέφανος Ράντοσλαβ (Стефан Радослав, 1192 - μετά το 1235), γνωστός και ως Στέφανος Δούκας, ήταν βασιλιάς της Σερβίας από το 1228 έως το 1234. Στις ελληνικές πηγές αναφέρεται επίσης ως Στέφανος Γ΄ στη διαδοχή των Νεμάνια, και Στέφανος Β΄ στη διαδοχή του βασιλείου της Σερβίας.

Ήταν γιος του Στέφανου του Πρωτόστεπτου από την πρώτη σύζυγό του Ευδοκία Αγγελίνα. παππούδες και γιαγιάδες του ήταν ο Αλέξιος Γ´ Άγγελος βυζαντινός αυτοκράτορας και της Ευφροσύνης Δούκαινας Καματηρά. Αδέλφια του ήταν ο Στέφανος Βλάντισλαβ μετέπειτα βασιλιάς της Σερβίας, ο Σάββας Β΄ αρχιεπίσκοπος Σερβίας και η Κομνηνή αρχόντισσα της Κρούγια και του Ελμπασάν.

Σύμφωνα με το "The Realm of the Slavs" (1601) του Μαύρο Ορμπιν (Mavro Orbin) ο Στέφανος Ράντοσλαβ υπηρέτησε αρχικά ως κυβερνήτης της Ζαχλουμίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του. Σύμφωνα με αυτό ο Στέφανος έγινε ζουπάνος της Ζαχλουμίας όταν ο ηγεμόνας της έγινε ο Αντρέας που ήταν ανήλικος και οι Νεμάνια πέρασαν υπό την εξουσία τους μεγάλο τμήμα της Ζαχλουμίας. Αλλού αναφέρει τον Στέφανο Ράντοσλαβ ως κυβερνήτη του Πριγκιπάτου της Ζέτας. Σε έναν χάρτη που χρονολογείται από το 1222 ή το 1228, ο Ράντοσλαβ εμφανίζεται ως συν-ιδρυτής της μονής Ζίτσα με τον πατέρα του.

Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1227 ο Ράντοσλαβος οποίος ήταν ο πρωτότοκος γιος τον έγινε βασιλιάς, στέφθηκε στην μονή της Ζίτσας από τον Αρχιεπίσκοπο Σάββα. Σύμφωνα με τον βιογράφο και μοναχός Θεοδόσιο ο Ράντοσλαβ ήταν ένας καλός κυβερνήτης στην αρχή, αλλά στη συνέχεια και κάτω από την επιρροή της συζύγου του, που ήταν η κόρη του Θεοδώρου της Θεσσαλονίκης και της Ηπείρου (1216-1230). Ο Ράντοσλαβ έχασε τον θρόνο με την υποστήριξη των σέρβων ευγενών προς όφελος του αδελφού του Στέφανου Βλάντισλαβ κι εγκατέλειψε τη χώρα ανάμεσα 1 Σεπτεμβρίου του 1233 και 4 Φεβρουαρίου 1234, δεν ήταν σε θέση να ανακτήσει ξανά το βασίλειο, αλλά τελικά επέστρεψε ως μοναχός. Ο Ράντοσλαβ κατέφυγε στο Ντουμπρόβνικ (1233) με τη σύζυγό του, και υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ράντοσλαβ είχε οργανώσει κάποιες ενέργειες εναντίον του αδελφού του Βλάντισλαβ και ότι πίστευε ότι θα μπορέσει να επιστρέψει στο θρόνο. Για το λόγο αυτό ο Βλάντισλαβ άρχισε να απειλεί τη Ραγκούσα, η οποία στράφηκε στους Βόσνιους Μπάνους για βοήθεια.

Ο Ράντοσλαβ με την βοήθεια του θείου του αρχιεπίσκοπου Σάββα πήρε μοναστικούς όρκους μαζί με την γυναίκα του κι επέστρεψαν στην Σερβία ως μοναχοί. Ο Ράντοσλαβ και η σύζυγος του Άννα αποσύρθηκε σε μοναστήρι, το μοναστικό όνομα του ήταν Ιωάννης. Δεν υπάρχει καμία αναφορά για αυτόν μετά από 1235. Ο χρόνος και οι συνθήκες του θανάτου του είναι άγνωστα.

Ο Ράνροσλαβ ήταν αρχικά παντρεμένος και με τη Θεοδώρα Κομνηνή Δούκαινα, κόρη του Μιχαήλ Α΄ Κομνηνού Δούκα ηγεμόνα της Ηπείρου. Και οι δύο από τις συζύγους του ήταν μέλη της οικογένειας Μελισσηνού. Ο Ράντοσλαβ θα παντρευτεί την Άννα Δούκαινα Αγγελίνα το 1219 ή 1220. Ήταν κόρη του Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα και της Μαρίας Πετραλείφαινας. Απο κάποιες πηγές αναφέρεται ότι απέκτησαν ένα παιδί χωρίς άλλα στοιχεία.

Παραπομπές

Πηγές 

Βασιλείς της Σερβίας
Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Δυναστεία των Νέμανιτς
Ζαχλουμία
Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Σιδηροδρομικός σταθμός Κάτω Αχαρνών

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Αχαρνών (ή αλλιώς Λυκότρυπα) είναι σταθμός του Προαστιακού Σιδηροδρόμου. Εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2014 και βρίσκεται εντός των ορίων των Αχαρνών, κοντά στα σύνορα των Αγίων Αναργύρων και του Καματερού. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Βρίσκεται δίπλα στην πλατεία Μέριμνας (Κωνσταντινουπόλεως και Καπετάν Καρατζά) και στη θέση αυτή υπήρξε ο κατεδαφισμένος Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμαλίας.

Ο σταθμός έχει ανταπόκριση με τις λεωφορειακές γραμμές  Α10/Β10 ( Αχαρναί - Στ.Λαρίσης ) καθώς και σε κοντινή στάση και με την λεωφορειακή γραμμή 755 ( Αχαρναί - Στ.Κάτω Πατήσια ) και 735 ( Αχαρναί - Ζεφύρι - Στ.Κάτω Πατήσια ) .

Γραμμές 
Ο σταθμός εξυπηρετεί τις εξής γραμμές του προαστιακού σιδηροδρόμου:

 Πειραιάς - Αεροδρόμιο  με ένα δρομολόγιο την ώρα.
 Πειραιάς - Κιάτο με ένα δρομολόγιο την ώρα.
Σε αυτόν τον σταθμό γίνεται η μετεπιβίβαση μεταξύ των δύο γραμμών.

Δομή σταθμού 

Κάτω Αχαρναί
Κάτω Αχαρναί
Κάτω Αχαρναί
Κάτω Αχαρναί
Serebro

Οι Serebro (ρωσικά: Серебро) είναι ρωσικό γυναικείο συγκρότημα υπό τη διεύθυνση του Μαξίμ Φαντέγεφ. Οι Serebro έχουν τραγούδια με ρωσικό και αγγλικό στοίχο.

Ιστορία 

Η Όλγκα Σεριάμπκινα έκανε οντισιόν για τις Serebro με προτροπή της φίλης της, Τέμνικοβα. Εκτός από την ερμηνεία, η Σεριάμπκινα συνεισφέρει στην παραγωγή και στη σύνθεση των περισσότερων τραγουδιών του συγκροτήματος. Έγραψε και συνέθεσε τα περισσότερα τραγούδια στο άλμπουμ Mama Lover.

Η Ντάρια Σάσινα ήταν αντικαταστάτρια της Αναστασία Κάρποβα, που ξεκίνησε να τραγουδάει στο συγκρότημα τον Οκτώβριο του 2013. Η Πωλίνα Φαβόρσκαγια ήταν αντικαταστάτρια της Γελένα Τέμνικοβα και εισήλθε στο συγκρότημα στις 5 Ιουνίου του 2014.

Μέλη
Τωρινά μέλη
 Όλγκα Σεριάμπκινα (2006–παρόν)
 Κάτια Κίστσουκ (2017–παρόν)
 Τατιάνα Μοργκούνοβα (2017–παρόν)

Πρώην μέλη
 Μαρίνα Λιζόρκινα (2006–2009)
 Γελένα Τέμνικοβα (2006–2014)
 Αναστασία Κάρποβα (2009–2013, 2014)
 Ντάρια Σάσινα (2013–2016)
 Πωλίνα Φαβόρσκαγια (2014–2017)

Δισκογραφία

Στούντιο άλμπουμς 
 ОпиумRoz (2009)
 Mama Lover (2012)
 Сила трёх (2016)

Extended plays 
 Избранное (2010)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Δισκογραφία στο Discogs

Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Νικητές World Music Awards
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ρωσία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2007
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κομπωτή Αιτωλοακαρνανίας

Η Κομπωτή είναι ένα χωριό του δήμου Ακτίου-Βόνιτσας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Κομπωτή έχει 396 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 472 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και ανήκει στην δημοτική ενότητα Μεδεώνος, η οποία αποτελούσε ανεξάρτητο δήμο με πρωτεύουσα την Κατούνα μέχρι το 2010 που εφαρμόσθηκε το πρόγραμμα "Καλλικράτης".
Πρωτεύουσα του δήμου είναι πλέον η Βόνιτσα ενώ στην ίδια δημοτική ενότητα με την Κομπωτή ανήκουν επίσης η Κατούνα, ο Αετός, τα Αχυρά, η Κονοπίνα, ο Τρύφος και το Λουτράκι.

Στο λόφο Παλαιόκαστρο, περίπου 500 μέτρα βόρεια του χωριού, βρίσκονται ερείπια αρχαίου κάστρου, κτισμένο με ογκόλιθους, από το οποίο σώζονται δύο πύλες και ερείπια κτιρίου. Από τη θέση του, σε ύψος 653 μέτρων, το κάστρο μπορεί να επιβλέπει την περιοχή της Κατούνας, την αρχαία Μεδεώνα. Λίγα είναι γνωστή για την αρχαία αυτή πόλη, η οποία έχει προταθεί ότι μπορεί να είναι η αρχαία Τορύβεια ή η αρχαία Εύριπος.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας
Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Σπορτ Μπίλυ

Σπορτ Μπίλυ (αγγλικά Sport Billy) ήταν σειρά κινουμένων σχεδίων παραγωγής του 1979, της Filmation Associates και προβλήθηκε αρχικά στην Δυτική Γερμανία. Στη συνέχεια το 1982 στην Αμερική και στο δίκτυο NBC. Αποτελούνταν από 26 επεισόδια χωρισμένα σε δύο σεζόν που προβλήθηκαν με μεγάλη επιτυχία στην Αγγλία, την Αυστρία, την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιταλία και την Ισπανία.

Περίληψη της σειράς

Η σειρά είχε να κάνει με τις περιπέτειες του Σπορτ Μπίλλυ, ενός παιδιού που κατάγεται από τον πλανήτη Όλυμπος που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ήλιου και μοιάζει στη Γη. Το αγαπημένο του σπορ είναι το ποδόσφαιρο. Πάντα έχει μαζί του το κίτρινο βαλιτσάκι του, το οποίο περιέχει διάφορα εργαλεία ανάλογα με τις ανάγκες του Σπορτ Μπίλυ (από ρακέτα του τένις μέχρι αυτοκίνητο).

Ο Σπορτ Μπίλυ πηγαίνει στη Γη με σκοπό να προωθήσει τον αθλητισμό και την ομαδική δουλειά. Θανάσιμη εχθρός του είναι η βασίλισσα Βάντα και ο βοηθός της ο Σάϊντ. Η Βάντα έχει σκοπό να καταστρέψει όλα τα αθλήματα στο γαλαξία.

Έχει δύο βοηθούς, τη Λίλυ και το σκύλο του το Γουίλυ. Σε κάθε επεισόδιο ταξιδεύουν στο χρόνο με το διαχρονόπλοιό του που μοιάζει με ρολόι πάνω σε ρουκέτες και σώζει κάποιο άθλημα από τα διαβολικά σχέδια της Βάντα.

Προβολή στην Ελλάδα - Ελληνική μεταγλώττιση 
Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τις 3 Απριλίου μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου 1981 από την ΥΕΝΕΔ. Είχε προβληθεί έκτοτε πάρα πολλές φορές σε επανάληψη τα επόμενα χρόνια.

Ηθοποιοί: Γιάννης Καλατζόπουλος - Σπορτ Μπίλυ

Σπύρος Μηλιώνης - Γουίλυ

Σοφία Χάνου - Βάντα

Αλίκη Αλεξανδράκη - Λίλυ

Αργύρης Παυλίδης - Σάϊντ

Παύλος Μηλιώνης - Σπόρτικους

Το τραγούδι των τίτλων ερμήνευσε ο Λάκης Τζορντανέλι

Επιπλέον πληροφορίες 
Ο Σπορτ Μπίλυ  ήταν μασκότ του fair play στα Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου του 1982 και του 1986 στις διαφημιστικές ταμπέλες των γηπέδων των αγώνων.

Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Δειγματολήπτες βυθού

Τα όργανα τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραλαβή δείγματος από την επιφάνεια ή τα υποστρώματα του βυθού, προκειμένου αυτό να υποβληθεί σε εργαστηριακές αναλύσεις, ονομάζονται δειγματολήπτες βυθού. Ανάλογα με το είδος του δείγματος το οποίο παραλαμβανεται οι δειγματολήπτες ονομάζονται επιφανειακού δείγματος, αδιατάρακτου δείγματος, πυρηνολήπτες κλπ.
 Ο δειγματολήπτης παντός τύπου επιφανειακών ιζημάτων (δειγματολήπτης τύπου Dietz la fond) έχει δυνατότητα παραλαβής 0,5 lt ιζήματος, περίπου μέχρι βάθους 10-15 cm από την επιφάνεια  του βυθού. Το δείγμα που παραλαμβάνεται μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ορισμένες μηχανικές, ή χημικές αναλύσεις, οι οποίες δεν απαιτούν ιδιαίτερη διαδικασία συλλογής και φύλαξης του υλικού π.χ. κοκκομετρική ανάλυση, ενώ είναι ακατάλληλο για αναλύσεις στις οποίες απαιτείται αδιαταράκτο υλικό.
 Ο δειγματολήπτης χαλαρών επιφανειακών ιζημάτων (τύπου Van Veen) έχει δυνατότητα παραλαβής τουλάχιστον 5 lt ιζήματος, μέχρι βάθος 20-30 cm από την επιφάνεια του βυθού. Επειδή ο όγκος του δείγματος που παραλαμβάνεται είναι σημαντικός είναι δυνατό, υπό προϋποθέσεις, να απομονωθεί τμήμα του που να μην έχει διαταραχθεί ώστε να χρησιμοποιηθεί για όλες τις μηχανικές ή γεωχημικές αναλύσεις οι οποίες απαιτούν ιδιαίτερη διαδικασία συλλογής και φύλαξης του υλικού π.χ. μέτρηση πυκνότητας, διατμητική αντοχή κλπ.
 Ο πυρηνολήπτης (εμβόλου ή βαρύτητας) έχει δυνατότητα παραλαβής κυλινδρικού δείγματος από  τα ανώτερα στρώματα  του χαλαρού βυθού. Το  μήκος του δείγματος μπορεί να είναι έως και 8-10 m και η διάμετρος 4-15 cm. Το υλικό αυτό είναι κατάλλήλο για τις περισσότερες μηχανικές ή γεωχημικές αναλύσεις  οι οποίες απαιτούν ιδιαίτερη  διαδικασία συλλογής και φύλαξης του υλικού, π.χ. μέτρηση πυκνότητας, διατμητική αντοχή, κοκκομετρική ανάλυση κλπ. διότι δεν έχει διαταραχθεί κατά την παραλαβή του.