joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Ροστόφ επί του Ντον

Το Ροστόφ επί του Ντον (ρωσικά: Ростов-на-Дону, Ραστόφ-να-Ντανού, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ [rɐˈstof nə dɐˈnu]), είναι μια παραποτάμια πόλη στη βορειοανατολική άκρη της Μαύρης Θάλασσας, στην Αζοφική Θάλασσα, στις εκβολές του ποταμού Ντον.

Είναι σημαντικό λιμάνι και πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας Ροστόφ. Έχει πληθυσμό 1.089.261 σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Ιδρύθηκε το 1749 και πήρε το όνομά της από τον Άγιο Δημήτριο του Ροστόφ (1651-1709), ο οποίος καταγόταν από την παλαιά βόρεια ρωσική πόλη Ροστόφ (το «Μεγάλο Ροστόφ»).

Παραπομπές 

Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Λιμάνια και πόλεις της θάλασσας του Αζόφ
The Economist

Το The Economist είναι ένα εβδομαδιαίο περιοδικό που εκδίδεται στη Μεγάλη Βρετανία. Περιέχει διεθνείς ειδήσεις, από τη Μεγάλη Βρετανία και, όπως φαίνεται και στον τίτλο του, οικονομικά νέα.

Εκδίδεται συνεχώς από το 1843, και από το 2006 τυπώνεται σε ένα εκατομμύριο αντίτυπα την εβδομάδα, από τα οποία τα μισά κυκλοφορούν στη Βόρεια Αμερική.

Εμφανίζει ισχυρή άποψη για πολλά θέματα, ιδιαίτερα στα οικονομικά, στα οποία υποστηρίζει το ελεύθερο εμπόριο και τις φιλελεύθερες οικονομικές θεωρίες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Economist.com Κύρια σελίδα του περιοδικού.

Economist
Economist
Economist
Χιονόπτωση

Τόσο στην Μετεωρολογία, όσο και στην καθημερινότητα, χιονόπτωση ονομάζεται η πτώση υετού με την μορφή χιονιού.

Αίτια 

Συχνά ακούγεται ότι το χιόνι είναι παγωμένη βροχή, αλλά αυτό δεν είναι επιστημονικώς ορθό. Το χιόνι δημιουργείται μεταξύ, κάτω ή πάνω από τα στρώματα των νεφών, ανάλογα του πλάτους και της θερμοκρασίας των νεφών, από την απευθείας συμπύκνωση των υδρατμών σε κρυστάλλους πάγου, με πολύ βραδύ ρυθμό, χωρίς να μεσολαβήσει η υγρή κατάσταση προηγουμένως. Αυτό φυσικά συμβαίνει υπό την προϋπόθεση ότι η θερμοκρασία είναι κατώτερη του σημείου πήξεως του νερού (0 °C ή 32 °F). Επομένως, το χιόνι αποτελείται από κρυστάλλους πάγου, που ενωμένοι μεταξύ τους χαλαρά σχηματίζουν τις λευκές και ελαφρές χιονονιφάδες.

Αναγκαίες συνθήκες 

Για να συμβεί χιονόπτωση, πρέπει η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας να είναι 0 °C ή αρνητική σε όλα τα υψόμετρα έως και το έδαφος. Αντιθέτως, αν κατά την πτώση τους οι χιονονιφάδες συναντήσουν θερμότερα στρώματα αέρα, λιώνουν και πέφτουν στην επιφάνεια ως βροχή και αν η θερμοκρασία είναι οριακά θετική (συνήθως στους 2 με 3 °C) ως χιονόνερο ή ως ανάμικτο χιόνι και χιονόνερο. Υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες πάντως, μπορεί να υπάρξει χιονόπτωση και με επιφανειακή θερμοκρασία έως και 4 °C με 5 °C.

Ένταση 

Η χιονόπτωση μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε:

 ασθενή χιονόπτωση όπου η ορατότητα ξεπερνά τα 1.000 μέτρα
 μέτρια χιονόπτωση όπου ορατότητα κυμαίνεται από 200 έως 1.000 μέτρα και
 ισχυρή χιονόπτωση όπου η ορατότητα είναι μικρότερη από 200 μέτρα.

Ειδικότερα, όταν η χιονόπτωση συνοδεύεται από ισχυρό άνεμο που μειώνει ακόμα περισσότερο την ορατότητα και παρασέρνει το χιόνι με δύναμη και το στοιβάζει μπροστά σε όποιο αντικείμενο συναντά ως εμπόδιο, τότε το φαινόμενο αναφέρεται ως χιονοθύελλα. Υπάρχει και ένα σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο, όπου μαζί με τη χιονόπτωση εκδηλώνονται αστραπές και βροντές, το οποίο αναφέρεται επίσημα ως χιονοκαταιγίδα.

Δείτε επίσης 
 Χιόνι
 Χιονοθύελλα
 Χιονοκαταιγίδα

Υδρομετέωρα
Μετεωρολογικά φαινόμενα
Παραλλαγή πυξίδας

Ο όρος παραλλαγή πυξίδας (compass error) αφορά μόνο τη μαγνητική πυξίδα.

Ορισμός 
Παραλλαγή μαγνητικής πυξίδας (Πρ) ονομάζεται η γωνία που σχηματίζει ο Βορράς πυξίδας (Βπ) με τον αληθή Βορρά (Βλ). Η παραλλαγή χαρακτηρίζεται από την κατεύθυνση που δημιουργείται σε ανατολική, ή δεξιά, ή θετική, ή East, (Α/δ/+/Ε) και σε δυτική, ή αριστερά, ή αρνητική, ή West (Δ/ρ/-/W)  ανάλογα δηλαδή αν ο βορράς πυξίδας βρίσκεται δεξιότερα ή αριστερότερα του αληθή Βορρά.

Λαμβάνοντας υπ΄ όψη τις έννοιες της απόκλισης και της παρεκτροπής πυξίδας καθίσταται φανερό ότι η παραλλαγή είναι τελικά το αλγεβρικό άθροισμα της απόκλισης και της παρεκτροπής της πυξίδας, κατά το οποίο θα πρέπει να διορθώνονται οι ενδείξεις των πυξίδων έτσι ώστε ν΄ ανάγονται αυτές σε αληθείς ή και αντίστροφα ακόμη.

Σχέσεις Πρ-Απ-Τρ 
Οι δυνατές θέσεις των τριών κατευθύνσεων του Βορρά που μπορεί να βρεθούν μεταξύ τους είναι:
 Ο μαγνητικός Βορράς να είναι δεξιότερα του αληθούς, και ο Βορράς πυξίδας ακόμη δεξιότερα δηλαδή στη σχέση Βλ - Βμ - Βπ
 Το αντίθετο των προηγουμένων θέσεων, δηλαδή: Βπ - Βμ - Βλ, και
 Ο αληθής Βορράς να βρίσκεται ενδιάμεσα του μαγνητικού και του Βορρά πυξίδας, δηλαδή: Βμ - Βλ - Βπ.

Εκ των παραπάνω τριών περιπτώσεων των δυνατών θέσεων κατευθύνσεων του Βορρά συνάγονται ότι: 
1η περίπτωση: Απόκλιση και Παρεκτροπή είναι ανατολικές (+), συνεπώς: Πρ = Απ + Τρ.
2η περίπτωση: Απόκλιση και Παρεκτροπή είναι δυτικές (-), συνεπώς: Πρ = (~Απ)+(~Τρ) ή Πρ = ~Απ~Τρ.
3η περίπτωση: Απόκλιση δυτική (-) και Παρεκτροπή ανατολική (+), συνεπώς: Πρ = (~Απ)+(+Τρ) ή Πρ = Τρ ~ Απ.
Όπως διαπιστώνεται τελικά η Παραλλαγή της πυξίδας αποτελεί πάντοτε το αλγεβρικό άθροισμα της απόκλισης και της παρεκτροπής. Η δε ονομασία της προκύπτει ακριβώς από το σημείο του αλγεβρικού αθροίσματος κάθε φορά.

Προκειμένου λοιπόν να βρεθεί η Παραλλαγή της μαγνητικής πυξίδας, μέσω της Απόκλισης, (που υπολογίζεται από το ανεμολόγιο του ναυτικού χάρτη της περιοχής), και της Παρεκτροπής (που λαμβάβεται από το πινακίδιο παρεκτροπών της συγκεκριμένης πυξίδας) εφαρμόζεται ο ακόλουθος απλούς κανόνας κοινός για όλες τις παραπάνω δυνατές θέσεις:
Παραλλαγή (Πρ) = Απόκλιση (Απ) + Παρεκτροπή (Τρ) (αλγεβρικώς), 
ή
Παρεκτροπή (Τρ) = Παραλλαγή (Πρ) ~ Απόκλιση (Απ) (αλγεβρικώς),
καί  
Απόκλιση (σύγχρονος) = Παραλλαγή (Πρ) ~ Παρεκτροπή (Τρ) ''(αλγεβρικώς)

Ναυσιπλοΐα
Ναυτική τέχνη
Μελομακάρονο

Το μελομακάρονο είναι ελληνικό γλύκισμα που παρασκευάζεται βασικά από αλεύρι, σιμιγδάλι, λάδι, χυμό πορτοκαλιού και μέλι. Κατατάσσεται όπως και οι κουραμπιέδες στα πατροπαράδοτα εθνικά γλυκίσματα που θεωρούνται απαραίτητα σε κάθε ελληνική οικία ιδιαίτερα την περίοδο των Χριστουγέννων. Kαθιερώθηκε ως γλύκισμα του Δωδεκαημέρου, κυρίως από τους Μικρασιάτες Έλληνες και με το όνομα «φοινίκια».

Τυπικά συστατικά των μελομακάρονων είναι το αλεύρι και το σιμιγδάλι, ζάχαρη, ξύσμα ή και χυμός πορτοκαλιού, κονιάκ, κανέλα και άλλα αρωματικά, λάδι, μέλι και νερό. Το μελομακάρονο στην αγγλική γλώσσα λέγεται "small honey cake".

Παραπομπές 

Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Ελληνική κουζίνα
Ελληνικά επιδόρπια
Γλυκά
Κυπριακή κουζίνα
Δουκάδες Κέρκυρας

Οι Δουκάδες είναι χωριό της  Κέρκυρας και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού σε απόσταση 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Κέρκυρας και σε υψόμετρο 170 μ.  Στην απογραφή του 2011 είχε 627 μόνιμους κατοίκους. Υπάγεται στο δημοτικό διαμέρισμα Δουκάδων, το οποίο ανήκει στο δήμο Παλαιοκαστριτών.

Η ονομασία του οικισμού, σύμφωνα με τον Ι. Μπουνιά, προήλθε από τους πρώτους κατοίκους του οι οποίοι  έφεραν το επώνυμο «Δούκας». Η παλαιότερη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη των Δουκάδων συναντάται σε νοταριακό έγγραφο του 1616. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν το ανακαινισμένο πέτρινο αρχοντικό της οικογένειας Θεοτόκη, το Ενετικού τύπου «σαγράδο» του Κουαρτάνου, το οίκημα Κοράγγιου καθώς και το κτήριο του Δημοτικού σχολείου που βρίσκεται  στην είσοδο του χωριού.

Οι Δουκάδες χαρακτηρίστηκαν ως παραδοσιακός οικισμός με το ΠΔ 19.10.1978 - ΦΕΚ 594 Δ΄ / 13.11.1978, (Κωδικός Στατιστ. - Αριθμός ΕΣΥΕ 22.1.137.01). Ο καθορισμός των ορίων του, έγινε με τη Νομαρχιακή Απόφαση με Αρ. Πρ. ΤΠ/6529/25.07.1986 βάσει του από 24.04.1985 ΠΔ (ΦΕΚ 181 Δ΄/03.05.1985), με την οποία ο οικισμός χαρακτηρίζεται αξιόλογος ως προς το βαθμό προστασίας, στάσιμος ως προς τη δυναμικότητα, συνεκτικός ως προς το βαθμό διασποράς και μεσαίος ως προς το μέγεθός του.

Συλλογή φωτογραφιών

Παραπομπές 

Χωριά της Κέρκυρας
Δήμος Κέρκυρας
Δ
Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Ντόναλντ Ντακ

Ο Ντόναλντ Ντακ (πλήρες όνομα Ντόναλντ Φάουντλιροϊ Ντακ, αγγλικά Donald Duck) είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϋ. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία έγινε το 1934. Ο Ντόναλντ Ντακ σχεδιάστηκε από τους Αρτ Μπάμπιτ (Art Babbit) και Ντικ Χιούμερ (Dick Huemer), ενώ είναι και ο χαρακτήρας που έχει παίξει στις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων (173 συνολικά, από τότε που πρωτοεμφανίστηκε μέχρι το 1995). Η πρώτη εμφάνιση του Ντόναλντ ήταν στο καρτούν της Silly Symphonies The Wise Little Hen.  Ως το 1985 η χαρακτηριστική φωνή του Ντόναλντ ανήκε στον ηθοποιό Κλάρενς Νας.  Μετά το θάνατο του Νας, στη διάσημη πάπια δάνεισε τη φωνή του ο Τόνι Ανσέλμο.

Προφίλ 

Ο Ντόναλντ Ντακ είναι μία περιπετειώδης πάπια. Είναι έξυπνος, πονηρός, οξύθυμος, καλόκαρδος, μονίμως άφραγκος, κατά καιρούς τεμπέλης και το πιο άτυχο παπί του κόσμου.

Είναι γιος της Βολκάνας Μακ Ντακ αδελφής του Σκρούτζ Μακ Ντακ.

Ζει μαζί με τα τρία ανίψια του (Χιούη, Λιούη, Ντιούη), των οποίων έχει την κηδεμονία, στην Λιμνούπολη, πολιτεία της Καλισότα. Μένει σε μια μονοκατοικία η οποία ανήκει στον τσιγκούνη θείο του Σκρουτζ Μακ Ντακ, ακριβώς δίπλα στο σπίτι του πιο ανυπόφορου εχθρού του, του κυρίου Τζόουνς, με τον οποίο δίνουν "ομηρικές" μάχες. 

Στην ίδια πόλη μένουν και άλλοι χαρακτήρες όπως ο Σκρουτζ Μακ Ντακ (ο τσιγκούνης θείος του), ο Φέθρυ Ντακ (ξάδερφος του Ντόναλντ και μεγάλος γκαφατζής), ο Γκαστόνε (ο εκνευριστικά τυχερός του ξάδερφος που είναι και αντίζηλός του) και η μεγάλη αγάπη του, η Νταίζυ Ντακ. 

Επίσης στην ίδια πόλη μένει ο εφευρέτης Κύρος Γρανάζης, καθώς και μία πληθώρα άλλων χαρακτήρων που πλαισιώνουν πολύ όμορφα το Duck Universe. 

Έξω από την πόλη, μένει στο αγρόκτημα της η Γιαγιά Ντακ. Μαζί με την Γιαγιά Ντακ, ζει και ο τεμπέλης βοηθός της Πασχάλης Χήνος. 

Όταν επισκέπτεται ο Ντόναλντ την Γιαγιά Ντακ, τον βρίσκουμε συχνά να κοιμάται μαζί με τον Πασχάλη κάτω από ένα δέντρο. 

Τις νύχτες ο Ντόναλντ φοράει την μάσκα του και χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό που του έχει φτιάξει ο Κύρος Γρανάζης, μάχεται ενάντια σε εγκληματίες ως υπερήρωας με το όνομα Φάντομ Ντακ, και σώζει την πόλη από το κακό.

Δημιουργία 

Ένας σημαντικός δημιουργός του Ντόναλντ Ντακ είναι ο Καρλ Μπαρκς (1901-2000), ο οποίος δημιούργησε και εμπλούτισε την προσωπικότητα του, πλαισιώνοντας τον με ένα πλήθος συγγενών, φίλων και εχθρών που έγιναν επίσης αθάνατοι, όπως ο Σκρουτζ Μακ Ντακ, ο Γκαστόνε και οι Μουργόλυκοι. Άλλος σημαντικός σχεδιαστής του ήρωα είναι ο Ντον Ρόσα.

Υποδοχή 

Ο ζωγράφος και κριτικός τέχνης Άντι Γουόρχολ ανέφερε ότι: "Η ιδιοφυής ιδέα του Γουώλτ Ντίσνεϋ ήταν το ότι διάλεξε ένα τόσο κοινό πλάσμα, όπως η πάπια, και την έκανε εξαιρετικά ανθρώπινη".

Δείτε επίσης 
 Χιούη, Λιούη και Ντιούη
 Σκρουτζ Μακ Ντακ
 Γκαστόνε Γκάντερ
 Νταίζη Ντακ
 Κύρος Γρανάζης
 Γενιά Μακ Ντακ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας του Ντόναλντ
 Toonopedia: Donald Duck
 Donald Duck shorts film

Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Βελίκα Μεσσηνίας

Η Βελίκα είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 239 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Πληροφορίες 
Η Βελίκα ανήκει στην Κοινότητα Βελίκας, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 19 μέτρων. Το όνομά της το οφείλει στον Βελίκ Αγά, που έμενε εκεί επί Τουρκοκρατίας. Απέχει 20 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και 2,5 χιλιόμετρα από την Παραλία Βελίκας.

Κάστρο Βελίκας 
Βορειότερα από τη Βελίκα υπάρχει το Κάστρο Βελίκας, το οποίο ανακαλύφθηκε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία το 2007, αλλά δεν έχει μελετηθεί και δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες.

Διοικητικές μεταβολές 

 08-02-1908, ο οικισμός Βελίκα προσαρτάται στο Δήμο Αριστομένους.
 31-08-1912, ο οικισμός Βελίκα αποσπάται από το Δήμο Αριστομένους και προσαρτάται στην Κοινότητα Αβραμιού.
 13-03-1934, ο οικισμός Βελίκα αποσπάται από την Κοινότητα Αβραμιού και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Βελίκας.
 04-12-1997, ο οικισμός Βελίκα αποσπάται από την Κοινότητα Βελίκας και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Μεσσηνίας
Δήμος Μεσσήνης
Σταθμός Άγιος Δημήτριος - Αλέξανδρος Παναγούλης

Ο Σταθμός Άγιος Δημήτριος - Αλέξανδρος Παναγούλης είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2, της οποίας αποτέλεσε τερματικό σταθμό μέχρι τις 26 Ιουλίου 2013, οπότε και εγκαινιάστηκε η επέκταση της γραμμής - τερματικός πλέον σταθμός είναι αυτός του Ελληνικού.

Πήρε το όνομά του από τον δήμο Αγίου Δημητρίου (αλλιώς Μπραχάμι), τον οποίο εξυπηρετεί, ενώ διαθέτει και δεύτερο όνομα προς τιμήν του αγωνιστή κατά του δικτατορικού καθεστώτος του 1967-1974 και βουλευτή Αλεξάνδρου Παναγούλη, ο οποίος σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα ο σταθμός την 1η Μαΐου 1976. Επίσης, ο σταθμός εξυπηρετεί και το εμπορικό κέντρο Athens Metro Mall, καθώς ο σταθμός του μετρό βρίσκεται ακριβώς δίπλα του.

Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 5 Ιουνίου 2004 και βρίσκεται κάτω από την Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος και διαθέτει μια κεντρική αμφίπλευρη αποβάθρα, στα άκρα της οποίας φέρονται εκατέρωθεν τα κλιμακοστάσια και οι ηλεκτροκίνητες κυλιόμενες σκάλες διακίνησης των επιβατών.

Κατασκευαστικός σχεδιασμός
Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 2 του μετρό και κατά την αρχική περίοδο της κατασκευής του, ο σταθμός Αγίου Δημητρίου/Αλεξάνδρου Παναγούλη αναφερόταν με την ονομασία Ηλιούπολη, η οποία προερχόταν από τον δήμο Ηλιούπολης, την περιοχή του οποίου εξυπηρετεί (ο σταθμός που είναι σήμερα γνωστός ως σταθμός Ηλιούπολης δεν είχε τότε προγραμματιστεί και δεν πρέπει να συγχέεται με τον σταθμό Αγίου Δημητρίου/Αλεξάνδρου Παναγούλη).

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής Δάφνης - Αγίου Δημητρίου/Αλεξάνδρου Παναγούλη, αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού σε Αλέξανδρος Παναγούλης. Λίγο πριν τα εγκαίνια του σταθμού, αποφασίστηκε η εκ νέου μετονομασία του στο σημερινό του όνομα, ώστε να αναγράφεται σ' αυτό και το όνομα του δήμου που εξυπηρετεί.

Δομή σταθμού

Παραπομπές 

Αγιος Δημητριος-Αλεξανδρος Παναγουλης
Αγιος Δημητριος-Αλεξανδρος Παναγουλης
Γιόζεφοβ

Το Γιόζεφοβ (τσεχ. Josefov, γερμ. Josephstadt) είναι περιοχή 
και συνοικία της Πράγας, εκεί όπου παλιότερα βρισκόταν το εβραϊκό γκέτο της πόλης.

Ιστορία

Οι Εβραίοι πιστεύεται ότι εγκαταστάθηκαν στην Πράγα από το 10ο αιώνα. Το πρώτο πογκρόμ έγινε το 1096 και συγκεντρώθηκαν μέσα σε ένα περιφραγμένο γκέτο. Το 1262, ο βασιλιάς Ότακαρ Β' των Πρεμυσλίδων εξέδωσε ένα διάταγμα, με το οποίο έδινε στην κοινότητα ένα βαθμό αυτοδιοίκησης. Το 1389, σε ένα από τα χειρότερα πογκρόμ, σφαγιάστηκαν πάνω από 3000 Εβραίοι. 
Το γκέτο γνώρισε περίοδο ευημερίας προς το τέλος του 16ου αιώνα, όταν ο εβραϊκής καταγωγής Δήμαρχος Μόρντετσαϊ Μάισελ έγινε Υπουργός Οικονομίας. Ο ίδιος έγινε αρκετά εύπορος και με τα χρήματά του βοήθησε στην ανάπτυξη του γκέτο. Εκείνη την περίοδο δημιουργήθηκε κι ο περίφημος μύθος για το Γκόλεμ της εβραϊκής συνοικίας.

Το 1850, η συνοικία ονομάστηκε Josefstadt από τον Ιωσήφ Β', αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που έδωσε προνόμια στους Εβραίους της πόλης με το Διάταγμα Ανοχής το 1781. Δυο χρόνια πρωτύτερα, επετράπη στους Εβραίους να εγκατασταθούν έξω από την πόλη κι έτσι μειώθηκε το ποσοστό του εβραϊκού πληθυσμού στο Γιόσεφοβ. Εκεί πλέον παρέμεναν μόνο ορθόδοξοι και φτωχοί Εβραίοι.

Το μεγαλύτερο τμήμα της συνοικίας κατεδαφίστηκε μεταξύ του 1893 και του 1913, στα σχέδια οικοδόμησης της Πράγας στα πρότυπα της πόλης του Παρισιού. Απέμειναν μόνο έξι συναγωγές, το παλιό κοιμητήριο και το παλιό εβραϊκό Δημαρχείο. Σήμερα, στη συνοικία του Γιόσεφοβ υπάρχουν κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την αρχική εικόνα της παλαιάς συνοικίας, όταν φημολογείτο ότι διέμεναν 18.000 κάτοικοι.

Ιστορικά μνημεία
 Η πατρική οικία του Φραντς Κάφκα.
 Η Μεγάλη Συναγωγή (Vysoká synagoga) του 16ου αιώνα.
 Το Εβραϊκό Δημαρχείο του 18ου αιώνα σε στυλ ροκοκό.
 Συναγωγή Κλάους (Klausova synagoga)του 16ου αιώνα σε στυλ μπαρόκ.
 Συναγωγή Μάισελ του 16ου αιώνα. Καταστράφηκε από φωτιά και τώρα χρησιμοποιείται σαν μουσείο.
 Συναγωγή Πίνκας του 16ου αιώνα, σήμερα αποτελεί μνημείο για τους μάρτυρες του Ολοκαυτώματος.
 Ισπανική Συναγωγή του 19ου αιώνα.
 Παλαιό Εβραϊκό Κοιμητήριο από το 15ο μέχρι το 18ο αιώνα. Είναι το παλαιότερο εβραϊκό κοιμητήριο στην Ευρώπη που διατηρείται μέχρι σήμερα.
 Παλαιά Νέα Συναγωγή (Staronová synagoga) του 13ου αιώνα σε γοτθικό ρυθμό.
 Εβραϊκή Αίθουσα Εκδηλώσεων (Obřadní síň) του 20ου αιώνα σε νεο-αναγεννησιακό ρυθμό.

Πράγα
Καλλιθέα Πεντέλης

Η Καλλιθέα (τέως Μπουρμπάχτι) είναι ορεινή, δασόφυτη πεδιάδα επάνω στο Πεντελικό όρος, γνωστή παλαιότερα και ως Καλλίσια. Σύμφωνα με ευρήματα της περιοχής κατοικήτο κατά την αρχαιότητα από τους κατοίκους του αρχαίου Δήμου Πεντέλης, ενώ γύρω στο 19ο αιώνα φιλοξένησε τους ορεσίβιους Σαρακατσαναίους, καθώς προσφερόταν η περιοχή για βοσκή και καλλιέργεια.  Συνδέεται με την Πεντέλη με την οδό Φίλωνος-Καλισσίων που διέρχεται μπροστά από το κοιμητήριο και καταλήγει στη Μικρή Καλλιθέα, τη ράχη Ντραφίου, τον Γέρακα μέσω της οδού Ασπασίας - Πεντέλης, την Ανθούσα και τα Μεσόγεια μέσω της οδόυ Ιάσωνος-Ανθούσας.

Ετυμολογία 
Η ονομασία "Καλλιθέα" προέρχεται από τα συνθετικά "κάλλος" που σημαίνει ομορφιά + "θέα", ήτοι "Όμορφη Θέα", καθώς η ορεινή πεδιάδα βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο με πρόσοψη στο λεκανοπέδιο των Αθηνών και τα Μεσόγεια. Η λέξη σχετίζεται πιθανώς ετυμολογικά και με τη Μονή των Καλλισίων. Η "Μικρή Καλλιθέα" αποτελείται από μερικά οικοδομικά τετράγωνα στο πεντελικό όρος (σε εσοχή του βουνού) λιγό πριν την είσοδο του Ντραφίου.

Οικισμοί και Περιοχές της Βόρειας Μεσογαίας
Πεντελικοί Οικισμοί
Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
Πεντελικό όρος

Το Πεντελικό (ή Πεντέλη) είναι το δεύτερο ψηλότερο όρος της Αττικής σε σχήμα πυραμίδας και μέγιστο υψόμετρο 1.109 μέτρων που οριοθετεί το λεκανοπέδιο των Αθηνών στα νοτιοδυτικά, από την πεδιάδα του Μαραθώνα στα βορειοανατολικά και την κοιλάδα της Μεσογαίας στα νότια, ενώ ανατολικά βρέχεται από τον Κόλπο των Πεταλιών. 

Ο Βριλησσός, όπως αποκαλείτο αρχικά, σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα αλλά και τη σημερινή του όψη χαρακτηρίζεται για τα λευκά και σκληρά του πετρώματα, αλλά και τα πλούσια πευκοδάση που τον περιβάλλουν σε χαμηλότερο υψόμετρο, καθώς και τα δροσερά νερά που αναβλύζουν προς πάσα κατεύθυνση.

Το μάρμαρο Πεντέλης
Το ξακουστό «μάρμαρο Πεντέλης» χρησιμοποιείται από την κλασική κιόλας εποχή του Περικλέους (5ος αιώνας π.Χ.) για την κατασκευή περίλαμπρων μνημείων, όπως ο πρώτος Παρθενώνας της Ακροπόλεως, αλλά και σύγχρονα κτίρια των Αθηνών του 19ου αιώνα. Το γεγονός αυτό στέκεται αιτία διεθνούς σκεπτικισμού σχετικά με το πώς κατόρθωσαν οι εργάτες στην προ Χριστού εποχή να μεταφέρουν τα ογκώδη μάρμαρα σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την Αθήνα. Συγκεκριμένα, η κατάβαση των μαρμάρων από το βουνό γινόταν από την επίσης μαρμάρινη και κατηφορική Οδό Λιθαγωγίας, η οποία, όπως μαρτυρά και το όνομά της, χρησιμοποιήτο για τη διευκόλυνση της διαδικασίας, ενώ η μετέπειτα μεταφορά τους γινόταν πιθανότατα με γερανούς.

Η παράδοση του όρους στην εξόρυξη μαρμάρων συνεχίζεται και πολύ αργότερα, ενώ λατόμοι έρχονται από όλη την Ελλάδα και κυρίως τις Κυκλάδες για εργασία και ιδρύονται μικροί ναΐσκοι για τις λατρευτικές τους ανάγκες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την εξάπλωση του μοναχισμού κατά το μεσαίωνα καθιστά το όρος φιλόξενο για τους ασκητές που φωλιάζουν σε σπήλαια και σε καλύβες στα δάση του.

Η εξόρυξη του μαρμάρου Πεντέλης συνεχίζεται και στη σημερινή εποχή, στο Διόνυσο Αττικής στη θέση Διονυσοβούνι και έχει την ίδια χημική σύσταση και υφή με το γνωστό από την αρχαιότητα πεντελικό μάρμαρο.

Οικισμοί
Στους πρόποδες του Πεντελικού Όρους έχουν χτιστεί τα ομορφότερα προάστια της Αθήνας, όπως η Κηφισιά, ο Διόνυσος Αττικής, το Χαλάνδρι, τα Βριλήσσια, τα Μελίσσια, η Εκάλη, η Δροσιά και βέβαια οι ομώνυμοι Δήμοι Πεντέλης και Νέας Πεντέλης. Σε μια υποβλητική περιοχή του βουνού βρίσκεται η Ιερά Μονή Πεντέλης, που ιδρύεται το 1578. Την εποχή της τουρκοκρατίας αποτελεί πνευματικό κέντρο του ελληνισμού, ενώ φιλοξενεί σχολή και βιβλιοθήκη.

Στην Πεντέλη ιδρύεται το 1937 αστεροσκοπείο, ενώ ένα ακόμη από τα σπουδαιότερα μνημεία της νεότερης ιστορίας του αποτελεί το περίφημο Καστέλλο της Ροδοδάφνης της Δούκισσας της Πλακεντίας.

Παραπομπές

Συναφείς Σύνδεσμοι 
e-Pentelikon Ιστορικά του Πεντελικού Όρους
Routes.gr Αναρριχητικός Οδηγός Ελληνικών Βουνών 

Βουνά της Αττικής
Φυσιογνωμία της Πεντέλης
Αθηναϊκό πεδίο
Νέος Βουτζάς Αττικής

Ο Νέος Βουτζάς βρίσκεται βορειοανατολικά από την Αθήνα, στο 26ο χλμ. Απλώνεται σε μία έκταση 2000 στρεμμάτων, ένα μέρος από την οποία ανήκει διοικητικά στην Ραφήνα και το υπόλοιπο στη Νέα Μάκρη. Ο Νέος Βουτζάς έχει υψόμετρο 119 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 38,0398603932 και γεωγραφικό μήκος 23,9816215595. Ιδρύθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες από τον Βουτζά της Σμύρνης.

Ίδρυση του οικισμού

Η έκταση αυτή, η οποία ανήκε στη Μονή Νταού Πεντέλης, αγοράστηκε το 1952 από τον οικοδομικό συνεταιρισμό του Νέου Βουτζά. Τα μέλη που ίδρυσαν και αποτέλεσαν τον συναιτερισμό "Νέος Βουτζάς" ήταν κατά κύριο λόγο εκπατρισμένοι πρόσφυγες του 1922, από τον Μπουτζά της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας, οι οποίοι πίστευαν ότι «άπασα η προς αποκατάστασιν προσπάθεια, πνευματικώς και ιδεολογικώς, θα εκπηγάζη θα εμπνέεται και θα καθοδηγήται με την ζωηράν ανάμνησιν της γενετείρας και εντός του πλαισίου των ακαταλύτων εθνικών και θρησκευτικών παραδόσεων». Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δημιούργησαν τον οικοδομικό συνεταιρισμό «Νέος Βουτζάς», με την ιδρυτική πράξη που συντάχθηκε στις 6.4.1952 από τον Μπουτζαλή δικηγόρο Αντώνιο Αθηνογένη. 

Η πρώτη προσωρινή διοικούσα επιτροπή αποτελείτο από τους: Απόστολο Χατζηαπόστολο, Ιωάννη Μηναδάκη, Νικόλαο Αγγελινό, Γεώργιο Ραϊση και Ιωάννη Μαργέτη, όλους γεννημένους στον Μπουτζά της Μικράς Ασίας. 
Η θεμελίωση του οικισμού έγινε το 1955, μέσα σε ενθουσιώδες και πανηγυρικό κλίμα. Την ημέρα των εγκαινίων τοποθετήθηκε στα θεμέλια του οικισμού ένα τεμάχιο πέτρας, που μπόρεσαν και πήραν παλιοί κάτοικοι του Βουτζά Σμύρνης από την στήλη πάνω στην οποία στηριζόταν η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας του Επάνω Αη Γιάννη, όταν, το 1953, βρέθηκαν, στα πλαίσια εκδρομής, στην αλησμόνητή τους πατρίδα.

Σημερινή εικόνα του οικισμού
Ο σημερινός οικισμός, συνεχίζοντας την πορεία της αίγλης του παλαιού οικισμού, αποτελεί μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με καλαίσθητες κατοικίες και προσεγμένους κοινοχρηστους χώρους.
Στον οικισμό υπάρχει η εκκλησία του Αη Γιάννη που εορτάζει στις 29 Αυγούστου, και στην οποία βρίσκεται παλιά εικόνα από το ναό του Αγίου Ιωάννη του Βουτζά της Σμύρνης. 

Διαθέτει αθλητικές εγκαταστάσεις (γήπεδα μπάσκετ, βόλεϊ, τέννις), ομάδα αντισφαίρισης, ομάδα μπρίτζ,σκακιού και παγκρατίου ενώ λειτουργεί και Γυμνάσιο του δήμου Νέας Μάκρης, που καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες του οικισμού. Στα σύνορα με τον οικισμό του Νέου Βουτζά βρίσκεται και η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας με το Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα.

Στις πυρκαγιές του 2018 ο Νέος Βουτζάς υπέστη σοβαρές καταστροφές

Σύλλογοι
Στον οικισμό υπάρχουν τρεις σύλλογοι: ο εξωραϊστικός σύλλογος «Η πρόοδος», ο αθλητικός σύλλογος και ο πολιτιστικός σύλλογος “Ίωνες” καθώς επίσης και η Εκκλησιαστική Επιτροπή του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χάρτης του οικισμού.
Βlog του εξωραϊστικού συλλόγού «Η πρόοδος». 

Οικισμοί και Περιοχές Αττικής
Φαροδείκτης

Ο Φαροδείκτης (List of lights) είναι βιβλίο (σειρά βιβλίων) που περιέχει όλα τα στοιχεία των Φάρων, φανών, φαροικιών, Φαρόπλοιων, βοηθημάτων Ραντάρ και ηχητικών σημάτων όλης της Υδρογείου. Αποτελεί σημαντικό ναυτιλιακό βοήθημα.

Οι σημαντικότεροι διεθνείς Φαροδείκτες είναι οι αμερικανικής έκδοσης που είναι 6 τόμοι που εκδίδονται ανά 3μηνο για την Υδρόγειο και ετήσια για τα εσωτερικά ύδατα και τις ακτές των ΗΠΑ, (που περιλαμβάνουν τις μεγάλες λίμνες ΗΠΑ και Καναδά) και οι βρετανικής έκδοσης που είναι 12 τόμοι και εκδίδονται ανά 18μηνο.

Γενικά οι Φαροδείκτες κατά τόμο περιέχουν:
 Χάρτη της περιοχής που καλύπτει κάθε τόμος.
 Χάρτη της Υδρογείου με γεωγραφική διαίρεση κατά τόμους χρήσης Φαροδεικτών.
 Πίνακα εύρεσης απόστασης εμφάνισης Φάρου (Vissibility).
 Διάγραμμα μηχανικής φωτοβολίας των μικρών φανών, συναρτήσει ισχύος σε κηρία.
 Αλφαβητικό ευρετήριο με τους αύξοντες αριθμούς (No) των διαφόρων βοηθημάτων κατά γεωγραφική θέση.
 Τέλος παρέχουν κατά στήλες όλα τα στοιχεία ταυτότητας των Φάρων που ενδιαφέρουν τους ναυτιλλόμενους. Η παράθεση αυτών των στηλών είναι:
1η στήλη: α/α (No) του Φάρου.
2η στήλη: Έτος και τελευταία δημοσίευση αλλαγών με την ένδειξη U αν είναι Φάρος "ανεπιτήρητος".
3η στήλη: Στίγμα του Φάρου (φ/λ) με τις γεωγραφικές συντεταγμένες.
4η στήλη: Αριθμό και χρώμα φωτός, ισχύ σε κηρία, σήματα ομιχλης εφόσον εκπέμπει.
5η στήλη: "Χαρακτηριστικό" και "περίοδο Φάρου".
6η στήλη: Ύψος της φωτιστικής εστίας του Φάρου σε πόδες υπέρ την πλήμμη.
7η στήλη: Γεωγραφική φωτοβολία του Φάρου.
8η στήλη: Επαναλαμβάνεται το αυτό της 1ης στήλης, για ευκολία.
9η στήλη: Περιγραφή της Φαροικίας ή του Φαρόπλοιου με το προσεγγίζον ύψος, και 
10η στήλη: Παρατηρήσεις. Σ΄ αυτές περιλαμβάνονται αναλυτικά χαρακτηριστικά, τυχόν τομείς κλπ.
Στο κάτω μέρος κάθε σελίδας φέρεται με έντονα γράμματα η φράση: all bearings are true, from seaward, δηλαδή οι διοπτεύσεις που αναφέρονται έχουν ληφθεί από την θάλασσα και έχουν αναχθεί σε αληθείς.

Οι μεταβολές των Φάρων και λοιπών σημάτων του Φαροδείκτη γνωστοποιούνται με τις Αγγελίες προς ναυτιλλομένους με τις οποίες και θα πρέπει τακτικά και επιμελώς να ενημερώνονται οι Φαροδείκτες.

Φάροι
Ναυτιλιακά βοηθήματα
Καράκας

Το Καράκας (Caracas) είναι η πρωτεύουσα της Βενεζουέλας. Η επίσημη ονομασία της πόλης είναι Santiago de León de Caracas. Πρόκειται για το κυβερνητικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Σύμφωνα με απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 3.066.233 άτομα. Δήμαρχος της πόλης είναι ο Χουάν Μπαρρέτο, ο οποίος εξελέγη για την τετραετία 2004 - 2008. 
Η πόλη βρίσκεται στο βόρειο μέρος της χώρας κοντά στην Καραϊβική Θάλασσα. Ο πληθυσμός του Καράκας -συμπεριλαμβάνοντας τα προάστια και τις γειτονικές πόλεις εκτός περιοχής πρωτευούσης- ανέρχεται στα 4.7 εκατομμύρια.

Ιστορία 

Πριν από πεντακόσια χρόνια, η περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η πόλη του Καράκας κατοικούνταν από ιθαγενείς. Η πρώτη προσπάθεια αποικισμού της περιοχής έγινε το 1562 από τον Ισπανό Φρανσίσκο Φαχάρδο, αλλά εκδιώχθηκε από τους ντόπιους. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 25 Ιουλίου 1567, ο επίσης Ισπανός Ντιέγο ντε Λοσάδα ίδρυσε την πόλη Santiago de León de Caracas, της οποίας επιταχύνθηκε η ανάπτυξη χάρη στις καλλιέργειες κακάο. 

Οργανωμένες απόπειρες επανάστασης για ανεξαρτησία κατεστάλησαν στις 13 Ιουλίου 1797. Ωστόσο, ο λαός εμπνεύστηκε από τη Γαλλική και την Αμερικανική Επανάσταση και στις 5 Ιουλίου 1811 υπογράφτηκε Συνθήκη Ανεξαρτησίας στο Καράκας. Στις 26 Μαρτίου 1812, η πόλη του Καράκας καταστράφηκε από σεισμό, ο οποίος παρουσιάστηκε από τις Αρχές ως θεία τιμωρία για την εξέγερση εναντίον του Ισπανικού Στέμματος κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας. 

Η πόλη αποτέλεσε γενέτειρα για δυο σημαντικές φυσιογνωμίες της ιστορίας της Λατινικής Αμερικής: του Φρανσίσκο ντε Μιράντα και του Σιμόν Μπολίβαρ. 

Κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, η οικονομία της Βενεζουέλας, χώρας πλούσιας σε πετρέλαιο, αναπτυσσόταν σταθερά κι έτσι το Καράκας έγινε ένα από τα μεγάλα οικονομικά κέντρα της Λατινικής Αμερικής.

Δεἰτε επίσης
 Εθνική Βιβλιοθήκη της Βενεζουέλας

 
 Χάρτης βροχοπτώσεων' υψόμετρο 909m
 Χάρτης

Πόλεις της Βενεζουέλας
Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Παράφρονες (Χάρι Πότερ)

Οι Παράφρονες (αγγλικά: Dementors) είναι φανταστικά πλάσματα που αναφέρονται για πρώτη φορά στο βιβλίο Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν της σειράς Χάρι Πότερ της Αγγλίδας συγγραφέως Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Πρόκειται για δεσμοφύλακες στη φυλακή των μάγων του Σύμπαντος του Χάρι Πότερ, την περιβόητη "Φυλακή του Αζκαμπάν". Σύμφωνα με τη Ρόουλινγκ (αλλά και τον Αλφόνσο Κουαρόν -σκηνοθέτη της ονώνυμης ταινίας), οι Παράφρονες περιγράφονται ως όντα χωρίς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που μοιάζουν στην όψη με φαντάσματα. Φορούν μακρείς μαύρους μανδύες και τις λίγες φορές που φαίνονται σημεία του σώματός τους (κυρίως τα χέρια τους), απεικονίζονται σκουρόχρωμα και σκελετωμένα.

Είναι πολύ δυνατά και τρομακτικά όντα, των οποίων η ικανότητα είναι να τρέφονται με τις χαρούμενες αναμνήσεις των ανθρώπων και να τους καθηλώνουν στις χειρότερες. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να τους τρελάνουν, αφού τους κάνουν να νιώθουν (όπως περιγράφουν όσοι τους συνάντησαν) σαν να πρόκειται να μην ξανανιώσουν ευτιχισμένοι ποτέ. Στην ουσία, με την επίθεσή τους οι Παράφρονες ρουφούν τη ψυχή του θηράματός τους σιγά σιγά. Η στιγμή που η ψυχή βγαίνει από το θύμα και αυτό πεθαίνει, λέγεται "φιλί".

Οι Παράφρονες διαθέτουν κακή αύρα, η οποία επηρεάζει αρνητικά το περιβάλλον όπου βρίσκονται: ο ουρανός σκοτεινιάζει, οι καιρικές συνθήκες χειροτερεύουν, τα φυτά μαραίνονται, και άλλα.

Όντας φύλακες του Αζκαμπάν (που τοποθετείται στον Ατλαντικό Ωκεανό), είναι υποχρεωμένοι να μην φεύγουν και να μην κάνουν καμία επίθεση, αν δεν έχουν την άδεια του Υπουργείου Μαγείας, από το οποίο και ελέγχονται. 

Τα πλάσματα αυτά, μπορούν να νικηθούν μόνο με ένα δυνατό ξόρκι, ονόματι Προστάτης. Όταν ο μάγος το εκτελεί, επικαλείται ένα ζώο -τον προστάτη του- ώστε να διώξει τους Παράφρονες. Ο κάθε μάγος καλεί διαφορετικό ζώο με το ξόρκι. Δεν καταφέρνουν όλοι οι μάγοι να δημιουργήσουν έναν ολόσωμο προστάτη, λόγω του εξαιρετικά υψηλού επιπέδου δυσκολίας. Το ξόρκι διδάσκεται στο έβδομο έτος φοίτησης στο Hogwarts. Ο Χάρι μαθαίνει να εκτελεί το ξόρκι με ολόσωμο προστάτη -ένα αρσενικό ελάφι- στο τρίτο έτος, με τη βοήθεια του Ρέμους Λούπιν, του τότε καθηγητή του στο μάθημα της Άμυνας Εναντίον των Σκοτεινών Τεχνών. Σύμφωνα με τις οδηγίες του, για να εκτελεστεί το ξόρκι του Προστάτη, ο μάγος πρέπει να πει καθαρά τα λόγια "καλώ τον Προστάτη" και να σκεφτεί έντονα την πιο ευτυχισμένη ανάμνησή του.

Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ
Ελληνορθόδοξη Μητρόπολη Γερμανίας

Η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έδρα της είναι η Βόννη και σημερινός της Μητροπολίτης ο Αυγουστίνος Λαμπαρδάκης.

Ιστορία
Παρουσία Ορθοδόξων στη Γερμανία μαρτυρείται ήδη από το 1700, οπότε τελούνταν λειτουργίες στο «Ελληνικό Σπίτι» (Griechenhaus) στην Λειψία. Ορθόδοξες ενορίες υπήρχαν ήδη στη Γερμανία τον 19ο αιώνα. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, οι Ορθόδοξοι της Γερμανίας υπάγονταν στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, με έδρα το Λονδίνο.

Η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1963, επί Πατριαρχίας Αθηναγόρα, οπότε υπογράφηκε ο Ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος της. Είχε προηγηθεί η Γερμανο-ελληνική σύμβαση της 30ής Μαρτίου 1960, με βάση την οποία πλήθος Ελλήνων εργατών είχε μεταναστεύσει και εγκατασταθεί στην Γερμανία. Αρχικά σε αυτήν υπάγονταν, εκτός της Γερμανίας, και η Ολλανδία και η Δανία. Στις 12 Αυγούστου 1969, το έδαφος της Δανίας υπήχθη στην νεοσύστατη Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας και η Ολλανδία στην Μητρόπολη Βελγίου, ενώ η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας απέκτησε και τον τίτλο της Εξαρχίας Κεντρώας Ευρώπης.

Το Σύνταγμα της Μητρόπολης ψηφίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1972. Το έτος 1978 αποπερατώθηκε το Μητροπολιτικό Κέντρο και ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στη Βόννη. Επίσης, ιστορικό γεγονός αποτελεί η εισαγωγή του μαθήματος των Ορθόδοξων Θρησκευτικών στην περιοχή του Μονάχου της Βαυαρίας το 1983 και στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία το 1985.

Στη Μητρόπολη διακονούν σήμερα, πέραν του Μητροπολίτη, πέντε βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών της Μικράς Ασίας: Αρίστης, Λεύκης, Αριανζού, Χριστουπόλεως και Αργυρουπόλεως. Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία της Γερμανίας.. Έχει πάνω από 70 ενορίες και πάνω από 150 χώρους λατρείας και ενοριακά κέντρα. Το ποίμνιό της περιλαμβάνει περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες, έναν μεγάλο αριθμό Ρουμάνων καθώς και μικρή κοινότητα Γερμανών οι οποίοι είναι Ορθόδοξοι.

Εκδίδει το τετραμηνιαίο περιοδικό «Ορθόδοξη Παρουσία» από το 1981 μέχρι σήμερα καθώς και ετήσιο ημερολόγιο.

Επισκοπικός κατάλογος

Εικόνες
Πολλοί ναοί αγοράστηκαν η παραχωρήθηκαν από άλλες Εκκλησίες της Γερμανίας, ορισμένοι από αυτούς αποτελούν αρχιτεκτονικά μνημεία από τον μεσαίωνα μέχρι τον μοντερνισμό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημη ιστοσελίδα

Χριστιανισμός στη Γερμανία
Λιμποβίσι Αρκαδίας

Το Λιμποβίσι είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στα 1.200 μέτρα υψόμετρο, πάνω από τις χαράδρες του Μαινάλου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πιάνας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης. Απέχει 30 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.

Ιστορία

Από το Λιμποβίσι καταγόταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καθώς η οικογένειά του ζούσε εδώ για δώδεκα γενιές. Πρώτος έφτασε κυνηγημένος ο προπάτορας του Θεόδωρου, ο Τριανταφυλλάκος Τσεργίνης.

Υπήρξε μεγάλη και τρανή επικράτεια, ένα πραγματικό οχυρό. Η ύπαρξη του οικισμού μαρτυρείται ήδη από την Ενετοκρατία και μάλιστα με ευάριθμους κατοίκους, κοντά στους 500. Κατά τη δεύτερη Τουρκοκρατία της Πελοποννήσου το Λιμποβίσι αναφέρεται ότι υπαγόταν διοικητικά στο Βιλαέτι της Καρύταινας. Μετά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το χωριό και εγκαταστάθηκαν στην Κατσίμπαλη.

Σήμερα ο περιβάλλων χώρος έχει αναδιαμορφωθεί με δαπάνες του Παναγιώτη Αγγελόπουλου. Το αναστηλωμένο κτήριο λειτουργεί ως μουσείο της οικογένειας των Κολοκοτρωναίων και της Ελληνικής Επανάστασης, είναι κτισμένο δίπλα στο παλιό πατρικό σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και είναι αντίγραφο του παραδοσιακού κολοκοτρωναίικου σπιτιού. Ακόμη έχει αναστηλωθεί και η παρακείμενη εκκλησία του Ιωάννη Προδρόμου.

Στην πλατεία του χωριού υπάρχουν πηγές. Το πλάτωμά του αγναντεύει το Μαίναλο και το ιερό Αρκουδόρεμα, το καταφύγιο της Άρκτου των Αρκάδων. Στο Λιμποβίσι πραγματοποιείται στις 28 Αυγούστου κάθε έτους πανηγύρι προς τιμήν του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου.

Πολύ κοντά στο Λιμποβίσι βρίσκεται το επίσης εγκαταλελειμμένο χωριό Αρκουδόρεμα, εκεί όπου πριν από την έναρξη της Επανάστασης του 1821 είχαν τα λημέρια τους οι Κολοκοτρωναίοι.

Διοικητικές  μεταβολές 
Το Λιμποβίσι το 1835 (ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835), προσαρτάται στο Δήμο Φαλάνθου, με έδρα το Αρκουδόρεμα. Το 1841 (ΦΕΚ 5Α - 08/03/1841), η έδρα του Δήμου Φαλάνθου, μεταφέρεται στην Πιάνα. Το 1879 (ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879), ο οικισμός Λιμποβίσι, καταργείται.

Πληθυσμός

Δείτε επίσης 

 Αρκουδόρεμα Αρκαδίας
 Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας

Παραπομπές

Πηγές 
 Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης 

Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του Μαινάλου
Δήμος Φαλάνθου
Δήμος Τρίπολης
Υάμεια
Πλατεία Γεωργίου Α΄

Η Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄, πιο γνωστή ως Πλατεία Γεωργίου Α΄, ή και όπως έχει επικρατήσει στους Πατρινούς, Πλατεία Γεωργίου, είναι η κεντρική πλατεία της Πάτρας.

Δημιουργήθηκεηκε επί Ιωάννου Καποδίστρια και με το σχέδιο που συνέταξε ο απεσταλμένος του κυβερνήτη Σταμάτης Βούλγαρης το 1829. Το σχέδιο απέβλεπε στην δημιουργία της Πάτρας από την αρχή, αφού η πόλη είχε καταστραφεί εξ ολοκλήρου κατά την Επανάσταση. Το σχέδιο περιελάμβανε ανάπτυξη της νέας πόλης δίπλα στην παλιά με κάθετους και οριζόντιους δρόμους, πεζοδρόμια και νέες μεγάλες πλατείες. Το κάτω και το πάνω μέρος της πλατείας αντίστοιχα, περιβάλουν οι οδοί Μαιζώνος και Κορίνθου, ενώ η οδός που νοητά την διατρέχει είναι η Γεροκωστοπούλου. 

Κατά καιρούς το 19ο αιώνα έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε ως Πλατεία Δημοκρατίας, άλλαξε σε Καλαμογδάρτη, Όθωνος, Κεντρική, Θωμόπουλου, Εθνική, Παλλιγενεσίας και από το 1863 σε Γεωργίου Α΄ προς τιμήν του βασιλέως Γεώργιου Α'.

 
Στην πλατεία υπάρχει το Θέατρο Απόλλων έργο του Τσίλλερ. Το 1875 τοποθετήθηκαν τα δύο χαρακτηριστικά συντριβάνια με τους λέοντες που υπάρχουν και σήμερα, τα οποία παραγγέλθηκαν στην Ιταλία. Το 1878 απέκτησε φωτισμό με καλίγραμμους φανοστάτες κατασκευασμένους από μαντέμι στο Παρίσι και οι οποίοι λειτουργούσαν με φωταέριο, μάλιστα σήμερα σώζονται δύο εξ αυτών που έχουν μετατραπεί και λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα. Έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές με τελευταία το 2006. 

Αποτελεί το κέντρο των καρναβαλικών εκδηλώσεων και είναι τόπος πολιτικών συγκεντρώσεων, συναυλιών και άλλων γεγονότων. 

Η πλατεία μετά την αφαίρεση τμημάτων των κεντρικών δρόμων (Μαιζώνος και Κορίνθου) που διέσχιζαν το εσωτερικό της έχει πλέον έκταση γύρω στα 8.1 στρέμματα. 

Εκεί ο Περικλής Καλαμογδάρτης το 1843 ανέγνωσε το πρώτο σύνταγμα της Ελλάδος και για αυτόν τον λόγο η πλατεία αργότερα έλαβε και το όνομά του.

Γεωργιου
Γεωργίου Πατρών
Πάτρα
Σαντάμ Χουσεΐν

Ο Σαντάμ Χουσεΐν (πλήρες όνομα: Σαντάμ Χουσεΐν Αμπντ αλ Ματζιντ αλ Τικρίτι) ήταν Ιρακινός πολιτικός που κυβέρνησε το Ιράκ από το 1979 έως το 2003.

Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1937 και εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 2006, μετά την καταδίκη του από ιρακινό δικαστήριο σε θάνατο δι' απαγχονισμού.
 
Καθαιρέθηκε από την εξουσία, έπειτα από στρατιωτική επιχείρηση των Η.Π.Α. στο Ιράκ, με την κωδική ονομασία "Σοκ και δέος".

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ξεκίνησε δύο πολέμους. Επιτέθηκε αρχικά στο Ιράν και έπειτα στο Κουβέιτ, το 1990.

Από την ημέρα της καθαίρεσής του έως και τις 13 Δεκεμβρίου του 2003, είχε βρει καταφύγιο σε ένα δωμάτιο κάτω από το έδαφος, κοντά στην γενέτειρά του, το Τικρίτ.

Στις 5 Νοεμβρίου 2005 οδηγήθηκε σε δίκη, όπου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ένα χρόνο μετά, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον πρώην ηγέτη του Ιράκ και τον καταδίκασε εις θάνατον δι' απαγχονισμού. Η ποινή εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2006, περίπου στις 6 π.μ. τοπική ώρα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Από τη γέννηση έως τον θάνατο  (Skai.gr / 30.12.2006)
 Εκτελέστηκε ο Σαντάμ (Ert.gr / 30.12.2006)

Πρόεδροι του Ιράκ
Δικτάτορες
Αντιαμερικανισμός
Γεγονότα Ιανουαρίου 2007

Γεγονοτα 01
Ραμούνας Μπουτάουτας

Ο Ραμούνας Μπουτάουτας (Ramūnas Butautas, Κάουνας, 22 Μαΐου 1964) είναι Λιθουανός προπονητής της καλαθοσφαίρισης. Αυτή την περίοδο προπονεί την λετονική ομάδα "ASK Riga".

Στις 28 Δεκεμβρίου 2006 η ανώτατη επιτροπή της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης 
αποφάσισε ομόφωνα πως ο Μπουτάουτας θα γινόταν ο προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας.

Καριέρα
2003-2005 Προπονητής της Σιαουλιάι
2005- Προπονητής της ASK Riga
2007- Προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας

Μετάλλια
Ασημένιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (U-19)
Χάλκινο στο Γιουρομπάσκετ (U-20) 2004
Χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (U-21)
Χάλκινος στο Λιθουανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (LKL) - 2004, 2005 
Χάλκινος στο Βαλτικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (BBL) το 2005

Λιθουανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Λιθουανίας
Προπονητές καλαθοσφαίρισης λετονικών συλλόγων
Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζάλγκιρις Κάουνας
Πόλεμος του Κόλπου

Ο Πόλεμος του Κόλπου (2 Αυγούστου 1990 - 28 Φεβρουαρίου 1991) ήταν πολεμική σύρραξη μεταξύ διεθνούς συμμαχίας από τουλάχιστον 31 κράτη υπό την καθοδήγηση των Η.Π.Α. και την εξουσιοδότηση του Ο.Η.Ε. κατά του Ιράκ, για την απελευθέρωση του Κουβέιτ.

Ο πόλεμος αυτός είναι γνωστός και με ποικίλα άλλα ονόματα, ανάλογα με την πολιτική και ιστορική θέση διαφόρων ομάδων αναφοράς όπως: Πόλεμος του Κόλπου, Πόλεμος του Περσικού Κόλπου, Πόλεμος του Κόλπου 1990, Πρώτος Πόλεμος του Κόλπου, Δεύτερος Πόλεμος του Κόλπου (για το Ιράκ και το Ιράν), Απελευθέρωση του Κουβέιτ, Ο Πόλεμος για το Κουβέιτ, Η μητέρα όλων των Μαχών, Καταιγίδα της Ερήμου (Desert Storm), θεωρούμενα ως τα πιο γνωστά ονόματα.

Ο Πόλεμος ξεκίνησε με την εισβολή του Ιράκ στις 2 Αυγούστου 1990, με την δικαιολογία ότι το Κουβέιτ κάνει γεωτρήσεις για πετρέλαιο υπό κλίση και έτσι «κλέβει» ιρακινό πετρέλαιο. Αμέσως μετά την εισβολή, υποβλήθηκαν οικονομικές κυρώσεις από τον Ο.Η.Ε. και τελικώς οι εχθροπραξίες άρχισαν μετά τις 15 Ιανουαρίου 1991, οι οποίες και κατέληξαν στην ολοκληρωτική νίκη των συμμαχικών δυνάμεων.

Οι Συμμαχικές Δυνάμεις 

Τα μέλη της αναπτυχθείσης Διεθνούς Συμμαχίας ήταν: Αργεντινή, Αυστραλία, Μπαχρέιν, Μπανγκλαντές, Βέλγιο, Καναδάς, Τσεχοσλοβακία, Δανία, Αίγυπτος, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Κουβέιτ, Μαρόκο, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Ομάν, Πακιστάν, Πολωνία, Πορτογαλία, Νίγηρας, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Σενεγάλη, Νότιος Κορέα, Ισπανία, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Αγγλία και Η.Π.Α.. Γερμανία και Ιαπωνία, προσέφεραν οικονομική υποστήριξη και οπλισμό αντί για απευθείας πολεμική βοήθεια. Οι Η.Π.Α. ανάγκασαν το Ισραήλ να μην πάρει μέρος στην συμμαχία, παρόλα τα χτυπήματα των Ιρακινών πυραύλων Σκουντ (Scud) στο Τελ Αβίβ. Η Ινδία προσέφερε στον ανεφοδιασμό του Αμερικανικού πολεμικού ναυτικού, προσφέροντας ναυτικές βάσεις.

Αριθμός στρατευμάτων που αναπτύχθηκαν 

 Η.Π.Α.: 575.000
 Σαουδική Αραβία: 52.000 (μόνο 20-40 χιλιάδες πήραν μέρος)
 Τουρκία: 50.000 (δεν πήραν μέρος στον πόλεμο)
 Ηνωμένο Βασίλειο: 43.000
 Αίγυπτος: 35.000
 Συρία: 16.000
 Γαλλία: 14.663
 Κουβέιτ: 7.000
 Πακιστάν: 5.500
 Καναδάς: 4.500
 Ισπανία: 3.000
 Μαρόκο: 2.000
 Μπανγκλαντές: 2.000
 Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 1.000
 Ομάν: 950
 Νίγηρας: 500
 Μπαχρέιν: 200
 Τσεχοσλοβακία: 200
 Ολλανδία: 200
 Ελλάδα: 200
 Ονδούρα: 150

Πόλεμοι
Ιστορία του Ιράκ
Ιστορία του Κουβέιτ
Πόλεμοι της Ελλάδας
Πόλεμοι του Μαρόκου
Πόλεμοι της Αιγύπτου
Πόλεμοι του Ιράκ
Πόλεμοι της Νορβηγίας
Διακονιάρης (χείμαρρος)

Ο Διακονιάρης είναι χείμαρρος της Αχαΐας που διατρέχει στην Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή της.

Λίγο πιο πάνω από την περιοχή του Ρωμανού, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού, πηγάζει ο μεγαλύτερος χείμαρρος της Πάτρας, ο Διακονιάρης, ο οποίος διασχίζει κατά μήκος την περιοχή και στον ρου του σχηματίζεται φαράγγι στο ύψος της γέφυρας στον Ρωμανό -το "Φαράγγι Δέσης Διακονιάρη"- σε ένα σημείο του οποίου προσφέρεται πρόσβαση στους επισκέπτες. Ο Διακονιάρης διακρίνεται για το φυσικό του περιβάλλον, τα τεράστια πλατάνια του και άλλα δένδρα, την πυκνή κατά βάση βλάστηση, τα είδη άγριων φυτών και το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο.

Γενικά στοιχεία
Τη θερινή περίοδο και ιδιαίτερα το καλοκαίρι έχει απειροελάχιστο νερό, καθώς στο διάβα του γίνεται υδρομάστευση, αλλά τη χειμερινή περίοδο έχει αρκετή ποσότητα νερού και συχνά πλημμυρίζει και δημιουργεί πολλές καταστροφές. Ξεκινά να σχηματίζεται εγγύς της Πάτρας, λίγο πιο πάνω από τον Ρωμανό, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού και κατά την πορεία του περνάει μέσα από συνοικίες και προάστια της πόλης, όπως ο Ρωμανός, ο Ριγανόκαμπος, η Εγλυκάδα. Διέρχεται, λίγο πριν τις εκβολές του, κοντά από το κέντρο της πόλης ενώ χύνεται στον Πατραϊκό, δίπλα στο νέο (νότιο) λιμάνι της Πάτρας. 

Ένα κομμάτι του, και συγκεκριμένα από τον Ρωμανό και την έξοδο Εγλυκάδας από το ύψος της Περιμετρικής οδού της Πάτρας, έχει σκεπαστεί και εγκιβωτιστεί και έχει κατασκευαστεί επάνω του η Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου. Έγιναν έργα για να σκεπαστεί όλο το κομμάτι του χειμάρρου, που περνά μέσα από την πόλη, για να αντιμετωπιστούν οι πλημμύρες του. Η τελευταία μεγάλη του πλημμύρα έγινε στις 16 Δεκεμβρίου του 2001 με δύο θανάτους ανθρώπων, πλημμύρισμα εκατοντάδων σπιτιών στις συνοικίες Ζαρουχλέικα, Αγία Τριάδα, Άγιο Νεκτάριο, Ψαροφάι και Εγλυκάδα ενώ η πόλη της Πάτρας αποκόπηκε για πολλές ώρες  σε δύο κομμάτια.

Ονομασία
Η ονομασία του ποταμού σύμφωνα με τον Γάλλο φιλέλληνα Φρανσουά Πουκεβίλ οφείλεται στο ότι δεν έχει πηγές αλλά συλλέγει τα νερά του από τη βροχή, δηλαδή διακονεύει. Αν και πριν οι Ρωμαίοι κάνουν υδρομάστευση στις πηγές του, ώστε να υδροδοτηθεί η πόλη της Πάτρας, ο Διακονιάρης ήταν ποτάμι και είχε πηγές.

Παραπομπές

Πηγές 

 
 
 

Πάτρα
Ποταμοί της Αχαΐας
Χάραδρος ποταμός

Ο Χάραδρος είναι χείμαρρος του Νομού Αχαΐας. Πηγάζει απο τις βορειοδυτικές υπώρειες του Παναχαϊκού όρους και εκβάλλει στο ανατολικό τμήμα του Πατραϊκού κόλπου στο ύψος του Καστελόκαμπου. Ονομάζεται και Βελβιτσάνος ποταμός. Ένα τμήμα της ροής του δίπλα στο Πανεπιστήμιο Πατρών αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ δήμου Πατρέων και δήμου Ρίου. Έχει μήκος 7,6 χιλιόμετρα.

Εικάζεται ότι το όνομά του προέρχεται από το γεγονός ότι δεν έχει ομαλή ροή αλλά στο πέρασμά του δημιουργεί βαθιά χαράδρα. Κατά την αρχαιότητα οι βοσκοί πίστευαν ότι αν έπινε νερό ζώο από το ποτάμι την άνοιξη θα γεννούσε μόνο αρσενικά, γι' αυτό και πότιζαν τις αγελάδες προκειμένου να αποκτήσουν ταύρους για τις θυσίες και το όργωμα. Κατά την ενετοκρατία λόγω αυτού του γεγονότος οι Ενετοί ονόμασαν το ποτάμι Βελεβίτσιο (Bel vizio) και απο εκεί πήρε και το ονομά του το χωριό Βελβίτσι.

Κάθε χειμώνα σχεδόν παρατηρούνται φαινόμενα υπερχειλίσεων κοντά στις περιοχές των εκβολών του.

Αναφορές

Πηγές
 Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4
 Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας, Αθήνα 2012 (ηλεκτρονικό έγγραφο)
 Νικόλας Φαράκλας, Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001

Πάτρα
Ποταμοί της Αχαΐας
Μείλιχος ποταμός

Ο Μείλιχος είναι χείμαρρος στην Αχαΐα που πηγάζει από το βορειοδυτικό μέρος του Παναχαϊκού όρους και εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην περιοχή Αγυιά της Πάτρας.

Έχει συνολικό μήκος περίπου 10 χιλιομέτρων και κατά την πορεία του διέρχεται πλησίον της Σκιόεσσας (Βούντενη), από τα Συχαινά και από τη βόρεια πλευρά της πόλης της Πάτρας, περνώντας ενδιάμεσα των συνοικιών Αμπελόκηποι και της Ανθούπολη και εν συνεχεία από την Αγυιά. Ρέμα που χύνεται στον Μείλιχο είναι ο Καραβάς.

Ιστορικά στοιχεία
Κατά την αρχαιότητα, στην σημερινή περιοχή των Συχαινών και δίπλα στον Μείλιχο, βρισκόταν ο ναός της Τρικλαρίας Αρτέμιδος, ο οποίος δεν έχει βρεθεί και ανασκαφεί ακόμα από τους αρχαιολόγους. Στην Πάτρα, επί της Οδού Αρέθα, σε μικρή απόσταση από τον Μείλιχο έχει ανασκαφεί αρχαία γέφυρα, κτίσμα των Ρωμαϊκών χρόνων.

Αναφορές

Βιβλιογραφία - Πηγές
 Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα, Τόμος Α', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
 Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

Ποταμοί της Αχαΐας
Πάτρα
Κερατέα

Η Κερατέα είναι πόλη της Αττικής, που ανήκει διοικητικά στον Δήμο Λαυρεωτικής. Βρίσκεται στα νότια της Αττικής, χτισμένη στους βόρειους πρόποδες του Πανείου Όρους σε υψόμετρο 190 μέτρων. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Αθήνα με την οποία συνδέεται μέσω της λεωφόρου Λαυρίου και 16 χιλιόμετρα από το Λαύριο. Επίσης απέχει περίπου οκτώ χιλιόμετρα από τις ανατολικές ακτές της Αττικής. Κοντινότερες παραλίες στην Κερατέα είναι η παραλία Κακής Θάλασσας και η παραλία Δασκαλειού. Ο πληθυσμός της Κερατέας είναι 7.493 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού:

Ιστορία της Κερατέας
Στην θέση της σημερινής Κερατέας στην αρχαιότητα βρισκόταν ο Δήμος Κεφαλής της Ακαμαντίδας φυλής στα παράλια της Αττικής, πόλη που καταστράφηκε από την εισβολή των Ερούλων. Ο σημερινός οικισμός χτίστηκε πολύ αργότερα και πήρε το όνομα Κερατέα, πιθανότερα από το φυτό χαρουπιά που λέγεται αλλιώς και κερατέα ή κερατιά και είναι πολύ διαδεδομένο στην περιοχή. Η Κερατέα το 1840 αποτελεί έδρα του τότε διευρυμένου δήμου Λαυρίου, ενώ το 1890 αναγνωρίζεται ως Δήμος Θορικίων, με απόσχιση της νέας πόλης του Λαυρίου, που είχε δημιουργηθεί στον νοτιανατολικό λιμένα της Λαυρεωτικής, τα "Εργαστήρια". Το 1912 η Κερατέα αναγνωρίζεται ως αυτόνομη κοινότητα, ενώ το 1950 προάγεται σε δήμο. Ο δήμος Κερατέας καταλάμβανε μεγάλο τμήμα της νότιας Αττικής και περιλάμβανε έναν μεγάλο αριθμό μικρών οικισμών. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου 2011 η Κερατέα εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαυρεωτικής.

Τον Δεκέμβριο του 2010 ξέσπασαν στην Κερατέα ταραχές με αφορμή τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή Οβριόκαστρο. Οι ταραχές ξεκίνησαν στις 11 Δεκεμβρίου του 2010 και συνεχίστηκαν για περισσότερους από τρεις μήνες.  Με απόφαση του ειρηνοδικείου Λαυρίου υπήρξε προσωρινή αναστολή των εργασιών στην περιοχή . Παρά την απόφαση για την αναστολή των εργασιών, τα ΜΑΤ παρέμειναν στην περιοχή και η ένταση συνεχίστηκε. Τελικά αποχώρησαν στις 18 Απριλίου, μετά από 128 μέρες συνεχούς παρουσίας στην περιοχή και η ένταση εκτονώθηκε.

Ιστορικά μνημεία 
Ο Ναός Αγίου Αθανασίου, Κρόνιζες (Καθολικό Μονής). Πρόκειται για σημαντικότατο αγιογραφικό (1744) μνημείο του κορυφαίου ζωγράφου του 18ου αιώνα Γεωργίου Μάρκου του Αργείου (βλ. Ευάγγελος Ανδρέου, Γεώργιος Μάρκου ο Αργείος, το μέγιστο της αγιογραφίας σχολειό στον 18ο αιώνα. https://www.biblionet.gr/titleinfo/?titleid=178713).

Δείτε επίσης
Δήμος Κερατέας
Πάνειο όρος
Το πανηγύρι – κορμπάνι στην Παναγία του Γκαρικά Κερατέας
Το μεγάλο πανηγύρι της Αγίας Τριάδος Κερατέας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δήμος Κερατέας

Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Πόλεις της Αττικής
Λαυρεωτική