Γιάννης Πάτσης

“Γράφω θέατρο σαν να είχα κατά  νου την υποστήριξη της ανθρώπινης 
περιπέτειας στη γη...”

Γεννημένος στην Αρκαδία, ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και μεταφραστής. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, δημοσιογραφία και τηλεπικοινωνίες και έχει βραβευτεί δύο φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Ξεκινά το λογοτεχνικό του έργο το 1969. Έργα του μεταδόθηκαν από το κρατικό ραδιόφωνο της Ελλάδας τα οποία προκάλεσαν αίσθηση. Επίσης πολλές  πρωτοποριακές ομάδες στη Αθήνα και αλλού παρουσίασαν έργα του. Τα δράματά του: «Τρία Μονόπρακτα»  (ΣΚΑΚΙ, ΤΑΞΙΔΙ, ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ) κυκλοφορούν το 1978,  ενώ από τις θεατρικές εκδόσεις «ΔΩΔΩΝΗ» κυκλοφόρησαν το 1987 τα έργα του:  «Σκύλος», «Ταξίδι»   και «Ζηνοβία, η κυρία Εξουσία», Εξάλλου μια ανθολογία του: Γερμανικής  Μεταπολεμικής Πρόζας (Εισαγωγή, ανθολόγηση, μετάφραση) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. Μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει διηγήματα των:  Günter Grass, Siegfried Lenz, Wolfgang Borchert, Max Frisch, Friedrich Dürrenmatt, Peter Weiss. 
Έχει μεταφράσει έργα των: R. W. Fassbinder, («Καφενείο» «Ελευθερία στη Βρέμη», «Λυκάνθρωπος» P. Turrini («Τελικά τέλος» )  και του P.Vrebos («Ενδιάμεση πραγματικότητα».                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  
Θεατρικά έργα του: «Έκθεση για δράση», «Λόγια, λόγια θεραπείας», «Ορατά και αόρατα», «Αγία οικογένεια Παπαδοπούλου», «Το τέλος του καπιταλισμού», «Λαβύρινθος», «Σωκράτης», «Φωτογραφίες»,
«Και ήρθε η νύχτα», «Savoir vivre», «Κυκλογράφημα», «Λέων, Λένα», «Εικονική πραγματικότητα», « Η παρθένα , ο δολοφόνος και ο συγγραφέας», «Ημιτελής ταυτότητα», «Καλαμάτα, μια πόλη για την Ελευθερία". "Αποσύνθεση - Σύνθεση Σωμάτων", "Σκοτεινή Ύλη", "Λόλα", "Εξωγήινος", Ατελείωτο Ταξίδι", BIM. Τρομοκράτης, The Parricide, People, Φυλακές, Σκοτεινό Φως» και άλλα.
Το  πιο γνωστό έργο του είναι ο: «Αχιλλέας ΙΙ» μια σύγχρονη νεοελληνική τραγωδία.. Ένα δημιουργικό καταφύγιο στον αρχαίο μύθο για να αποκαλυφθεί το αληθινό πρόσωπο της εποχής, και όχι μόνον. Η ομοιότητα της ζωής του σύγχρονου Αχιλλέα από το Θησείο με αυτή του μυθικού ήρωα, όπου ο σύγχρονος Αχιλλέας πληρώνει το πάθος του για την αιωνιότητα της ελληνικής ύπαρξης με σαρκασμό και πολλή ποίηση! Ο Αχιλλέας  ΙΙ, και όλοι οι υπόλοιποι...  (σύγχρονοι Έλληνες),  ζουν σε μια παράδοξη χρονική ιδιομορφία.  Αρνούνται να «βυθιστούν» στην πραγματικότητα και να την αναδημιουργήσουν με καινούργιο πνεύμα και  ενθουσιασμό. Παγιδευμένοι στο παρελθόν, βιώνουν τη συγχρονικότητα των γεγονότων, ως μια σκληρή πραγματικότητα ή ως μια άγευστη, τιμωρητική φάρσα. Με αυτόν τον τρόπο αρνούνται τη δική τους ευθύνη και συμμετοχή στο ιστορικό γίγνεσθαι. 
Το έργο αυτό παίχτηκε το 1993 από το Κρατικό Θέατρο  ΚΟΜΙΣΣΑΡΤΖΕΦΣΚΑΓΙΑ της Αγίας Πετρούπολης (Ρωσία) από ένα εκλεκτό επιτελείο βραβευμένων ρώσων ηθοποιών όπως: Μπόρις Σακόλοφ, Εθνικός Ηθοποιός (Ανωτάτη Διάκριση), Αχιλλέας, Πάτροκλος ο πολύ γνωστός Κορόλτσουκ, Αίαντας ο τιμημένος με Κρατικό Βραβείο: Λάντγκραφ, Θέτις: η Διακεκριμένη (Τιμητικός Τίτλος) Ηθοποιός Σλομπόσκαγια, κ. ά  διακεκριμένοι ηθοποιοί, ενώ την σκηνοθεσία έκανε ο ταλαντούχος: Σάσα Ισάκοβα. Το έργο σημείωσε μεγάλη επιτυχία με το τοπικό κανάλι να κάνει απ΄ ευθείας μετάδοση σε σύνδεση με το θέατρο, στις τοπικές εφημερίδες δημοσιεύτηκαν εκτενείς συνεντεύξεις του συγγραφέα, το Πρακτορείο ΤΑΣΣ το έδωσε πρώτη καλλιτεχνική είδηση  σ΄ όλον τον Κόσμο και όλος σχεδόν ο αθηναϊκός τύπος (ΝΕΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, ΕΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΕΘΝΟΣ) είχαν εκτενή δημοσιεύματα.. Προγραμματισμένο να ανέβει  το έργο την άνοιξη του 1992, λόγω τραυματισμού του Σακόλοφ, ανέβηκε τελικά τον επόμενο χρόνο. Στο μεταξύ είχε προκαλέσει έντονο πολιτιστικό ενδιαφέρον  και μεγάλη δημοσιότητα είδε αυτή η καλλιτεχνική είδηση στον αθηναϊκό τύπο. Ο, Δημ Χορν. δήλωνε στο ΕΘΝΟΣ   ( 27/7/1992) στο δημοσιογράφο Γιάννη Φλέσσα πως: "παρόλο που δεν ταξιδεύει με αεροπλάνο θα πάει στην Αγία Πετρούπολη για να παραστεί στην πρεμιέρα  του έργου ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΙΙ  του φίλου του, συγγραφέα Γιάννη Πάτση." Ενώ ο γνωστός Ζιλ Ντασσέν ελάμβανε πρόκληση από το παραπάνω θέατρο να σκηνοθετήσει το έργο Επίσης .η Ελληνική Πρεσβεία της Μόσχας είχε "αγκαλιάσει" την εκδήλωσή και είχε  σχεδιάσει την περαιτέρω προβολή της.. ¨.

2011 ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΙΙ κυκλοφορεί από τις ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ στα ελληνικά και
2012 από τις γερμανικές εκδόσεις του εκδοτικού ομίλου Φρανκφούρτης  Achilles II, public book media verlag 
30/11/2013 τιμητικά προσκεκλημένος από τον Γερμ ανό εκδότη του Markus Prinz von Hänsel - Hohenzollern στο Erlagen Γερμανίας και παρουσία πολλών γερμανών συγγραφέων μιλάει όχι μόνο για το έργο του αλλά και για τη σύγχρονη νεοελληνική δραματουργία εντελώς άγνωστη στον ευρωπαϊκό θεατρικό χώρο.
2019 ACHILLEAS II κυκλοφορεί από τις ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ στα Αγγλικά.
2019 στην ανθολογία της Frankfurter Literaturverlag: «Vom Glanz  und Elend deutsch zu sein»  «Η λαμπρότητα και η δυστυχία του να είσαι Γερμανός» (εκεί βρίσκονται και 42 Γερμανοί συγγραφείς)  και η δική «συμμετοχή» μου εκεί ξεκινά με το ποίημα του Σίλερ: «Γεννήθηκα κι εγώ Αρκαδίας» « Auch ich war in Arkadien geboren»
2020 στην ανθολογία: NEW LITERTUR 2020 των  Γερμανικών Εκδόσεων: "AUGUST VON GOETHE", δημοσιεύεται το διήγημά μου "EVA D." (Ένας ελεγειακός υπαινιγμός στον ανθρώπινο πόνο του χωρισμού).
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στα: αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά,
Γερμανικά, Ρωσικά, Κροατικά και Αραβικά.
 Από το 1989  Τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων
Το 1995 του απονέμεται τιμητική διάκριση από την παραπάνω Εταιρεία για την  προώθηση της ελληνικής δραματουργίας στο Εξωτερικό.
Στην διακρατική καλλιτεχνική συνεργασία του συγγραφέα, μεταξύ Ελλάδας-Ρωσίας χρεώνεται επίσης και το σενάριο της ταινίας  «Κληρονομιά του Ωνάση», μια συμπαραγωγή των στούντιο Σογιούζ της Μόσχας, με έλληνες συμπαραγωγούς τους Σπ. Μερκούρη και Γ. Πάτση

Στο αρχείο του, επιστολές:των: Α. Δεληβοριά, Δ/ντή Μουσείου Μπενάκη, Ν. Κούνδουρου, σκηνοθέτη, Σπ. Μερκούρη, παραγωγού καταδεικνύουν την... τιτάνια προσπάθεια του Γιάννη Πάτση να προωθήσει την ελληνική δραματουργία εκτός εθνικών συνόρων.