Μαρία Τερέζα Νούτσο

Η Μαρία Τερέζα Νούτσο (11 Μαΐου 1851 στη Βαλέτα, Μάλτα - 17 Απριλίου 1923) ήταν Ρωμαιοκαθολική καλόγρια, ιδρυτής του θρησκευτικού ινστιτούτου Κόρες της Ιερής Καρδιάς .

Νεανικά χρόνια 
Η Μαρία Τερέζα γεννήθηκε σε μια έντονα χριστιανική οικογένεια. Ήταν  το δεύτερο παιδί, που γεννήθηκε από τον Παύλο και τη Λουίζα Μορόκι 

Νούτσο.  Ο μεγαλύτερος αδερφός της πέθανε σε μία επιδημία χολέρας, αφήνοντας τη Μαρία Τερέζα ως την μεγαλύτερη. Μια μέρα μετά τη γέννηση της Μαρίας Τερέζα, βαφτίστηκε στη Κολεγιακή Ενορία του Αγίου Παύλου και έλαβε χρίσμα στην ηλικία των οκτώ.

Στα πρώτα χρόνια της Μαρίας Τερέζα, η εκπαίδευση δεν ήταν υποχρεωτική στη Μάλτα. Λίγοι είχαν οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο.  Τα περισσότερα παιδιά εργάζονταν, για να κερδίσουν χρήματα, για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Ωστόσο, η Μαρία Τερέζα ήταν αρκετά τυχερή, που έλαβε εκπαίδευση. Ταλαντούχος στη χειροτεχνία και τη μουσική, ανέπτυξε ένα πρώιμο ενδιαφέρον για τα παιδιά και την ευημερία τους. Το 1867, σε ηλικία δεκαέξι ετών, η Μαρία Τερέζα έγινε υπεύθυνη για ένα σχολείο, που διεύθυνε η θεία της, η οποία είχε γίνει τυφλή και πέθανε στις 4 Μαρτίου 1867 

Παρόλο που η Μαρία Τερέζα άρχισε να αισθάνεται την επιθυμία να ασπαστεί τη θρησκευτική ζωή, ένιωθε ευθύνη για τους γονείς της - ο πατέρας της ήταν εβδομήντα και άρρωστος - και για το σχολείο, που ήταν υπό τη φροντίδα της. Σε ηλικία 21 ετών εξέτασε τη δυνατότητα να πάρει ιδιωτικούς όρκους φτώχειας, αγνότητας και υπακοής ως λαϊκός άνθρωπος.

Ιδιωτικοί όρκοι 
Η Μαρία Τερέζα συμβουλεύτηκε τον πνευματικό της,  Πιέτρο Πάτσε,  που την ενθάρρυνε να κάνει τους όρκους της στη γιορτή της Αγίας Τερέζα της Άβιλας . Η Μαρία Τερέζα εξακολουθούσε να αισθάνεται διχασμένη: αν και έτεινε στη θρησκευτική ζωή, δεν ήταν σίγουρη, αν θα άφηνε τελικά την οικογένειά της. Στις 21 Οκτωβρίου 1874, έκανε τους όρκους της ιδιωτικά στα χέρια του Πιέτρο Πάτσε. Δύο χρόνια αργότερα, όταν ήταν ακόμα είκοσι πέντε, ο πατέρας της πέθανε.

Η Μαρία Τερέζα συνέχισε να αισθάνεται την έλξη, για να μπει σε ένα μοναστήρι, και επιπλέον για να ενταχθεί στις μοναχές. Το 1880, το ανέφερε στον πνευματικό της, ο οποίος της είπε εντελώς: "Δεν ταιριάζετε για το μοναστήρι". Έτσι, η ζωή της συνέχισε να περιστρέφεται γύρω από το σχολείο, και τη κατηχητική και ποιμαντική φροντίδα μετά τις ώρες του σχολείου. Ένα χρόνο αργότερα το 1881 η μητέρα της πέθανε.

Οι Κόρες της Ιερής Καρδιάς 
Η Μαρία Τερέζα άρχισε να ελπίζει να ιδρύσει ένα θρησκευτικό εκκλησίασμα, που θα ακολουθούσε στενά τον Χριστό και θα ήταν αφοσιωμένο στη φιλανθρωπική υπηρεσία της εκπαίδευσης και της κοινωνικής εργασίας. Παρά την έλλειψη χρηματοδότησης, η Μαρία Τερέζα εμπιστεύτηκε την πρόνοια του Θεού, και μετά από έναν μακρύ αγώνα, κατάφερε να δει την πραγματοποίηση των ονείρων της το 1902. 

Ένας ξάδελφος, ο Ενρίκο Νούτσο, μοιράστηκε το ίδιο ιδανικό: να βοηθήσει στην εκπαίδευση των άτυχων στην κοινωνία, ειδικά των κοριτσιών. Στα μέσα της ζωής του, ο τελευταίος ήθελε να χρησιμοποιήσει τα χρήματά του για ένα κοινωνικό έργο, για να πραγματοποιήσει τα ιδανικά του. Όταν συναντήθηκαν οι δύο, ο Ενρίκο είπε στη Μαρία Τερέζα το όνειρό του. Εξέφρασε την επιθυμία να αποδεχτεί την προσφορά και την επιθυμία της να ιδρύσει Θρησκευτικό Ινστιτούτο. Αυτό μεταβιβάστηκε στον Αρχιεπίσκοπο στον οποίο ο Ενρίκο είχε εμπιστευτεί τη γη με ένα σπίτι για το έργο. Η Αρχιεπίσκοπος γνώριζε καλά τη Μαρία Τερέζα και ήταν χαρούμενος, που είδε τις ελπίδες και τα όνειρά της να υλοποιούνται.

Το 1902, το κτίριο ξεκίνησε και το 1903, η Μαρία Τερέζα - τώρα 52 ετών - άρχισε να ζει σε αυτό το σπίτι με τα πρώτα μέλη του νέου της ιδρύματος. Έτσι, σε ηλικία 52 ετών, η Μαρία Τερέζα κατάφερε να οργανώσει την εκκλησία, που είχε ονειρευτεί. Το εκκλησίασμα των Κόρων της Ιερής Καρδιάς ιδρύθηκε επίσημα στις 21 Νοεμβρίου 1903.

Σήμερα 
Σήμερα, οι Κόρες της Ιερής Καρδιάς βρίσκονται στη Μάλτα, την Ινδία, τη Λιβύη, την Κένυα, την Τανζανία, τις Φιλιππίνες και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Παραπομπές