joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας

Η Καρολίνα Αυγούστα της Βαυαρίας (8 Φεβρουαρίου 1792 – 9 Φεβρουαρίου 1873) ήταν κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας, και της συζύγου του, Αυγούστας Βιλελμίνης της Έσσης-Ντάρμστατ, καθώς και μέλος Οίκου των Βίττελσμπαχ. Παντρεύτηκε τον τότε διάδοχο Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης, με τον οποίο χώρισε, και τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Α΄ της Αυστρίας. Εξαιτίας του δεύτερου γάμου της, από το 1816 ως το 1835, έφερε τον τίτλο της Αυτοκράτειρας της Αυστρίας.

Ο γάμος της Καρολίνας Αυγούστας με τον διάδοχο Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης έγινε στις 8 Ιουνίου 1808, στο Μόναχο. Το ζευγάρι δεν απέκτησε κανένα παιδί και χώρισε στις 31 Αυγούστου 1814. Εκείνος ο γάμος πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αποφευχθεί ένας άλλος αναγκαστικός γάμος, που πιθανόν να επιβαλλόταν από τον Ναπολέοντα.

Μετά από την ακύρωση του πρώτου γάμου της, η Καρολίνα Αυγούστα θεωρήθηκε ως ιδανική νύφη τόσο για τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο, όσο και για το μικρότερο αδελφό του, Φερδινάνδο. Έτσι, στις 29 Οκτωβρίου 1816, πραγματοποιείται ο δεύτερος γάμος της, αυτή τη φορά με τον Φραγκίσκο Β΄, αυτοκράτορα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας και της Βοημίας. Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν η τέταρτη στη σειρά σύζυγος του αυτοκράτορα.

Αυτός ο γάμος, που διάρκεσε σχεδόν είκοσι έτη, ως το θάνατο του αυτοκράτορα, ήταν αρμονικός, αλλά χωρίς το ζευγάρι να αποκτήσει τέκνα. Η Καρολίνα Αυγούστα ήταν μια δημοφιλής αυτοκράτειρα και δραστηριοποιήθηκε στο κοινωνικό έργο, όπως με την ίδρυση νοσοκομείων και κατοικιών για φτωχούς.

Μετά από το θάνατο του συζύγου της, το 1835, μετακόμισε στο Σάλτσμπουργκ και έζησε εκεί τις επόμενες δεκαετίες της ζωής της, μέχρι το θάνατό της στις 9 Φεβρουαρίου 1873, μία ημέρα μετά από τα 81α γενέθλιά της.

Παραπομπές

Αυτοκράτειρες της Αυστρίας (σύζυγοι αυτοκρατόρων)
Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων)
Πριγκίπισσες της Βυρτεμβέργης
Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Οίκος του Βίττελσμπαχ
Βαυαροί ευγενείς
Περιφέρεια Μτουάρα

Η Περιφέρεια Μτουάρα (Αγγλικά: Mtwara Region, Σουαχίλι: Mkoa wa Mtwara), είναι μια από 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Η Περιφερειακή πρωτεύουσά της είναι ο Δήμος Μτουάρα (Municipality of Mtwara).

Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, η περιφέρεια είχε πληθυσμό 1.270.854 άτομα, που ήταν χαμηλότερος από την προ-απογραφής εκτίμηση των 1.374.767 ατόμων.:σελίδα 2 

Για 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιφέρεια ήταν 1,2 τοις εκατό, ο 26ος υψηλότερος στη χώρα.:σελίδα 4 Ήταν επίσης η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή, με 76 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.:σελίδα 6

Στα νότια τα σύνορα με τη Μοζαμβίκη, σχηματίζονται από τον Ποταμό Ρουβούμα (Ruvuma  River). Στα δυτικά, η Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region), συνορεύει με Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region), στα βόρεια από την Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) και στα ανατολικά βρίσκεται ο Ινδικός Ωκεανός.

Η ανάπτυξη στην Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region), έχει περιοριστεί από την έλλειψη εθνικών οδών και ενεργειακών υποδομών. Η οδός Νταρ ες Σαλαάμ-Κιμπίτι-Λίντι-Μτουάρα έχει βελτιωθεί με την ολοκλήρωση της Γέφυρας Μκάπα (Mkapa Bridge) πάνω από τον Ποταμό Ρουφίτζι (Rufiji River).

Το αέριο στον Κόλπο Mnazi Bay, υπόσχεται να παράσχει αξιόπιστη και επαρκή ηλεκτρική ενέργεια για την τροφοδότηση των βιομηχανικών και εμπορικών δραστηριοτήτων στην περιφέρεια.

Ο περιφερειακός επίτροπος στην Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region) είναι ο Anatoli Α. Tarimo.

Ιστορία

Το Σχέδιο Αραχίδας 
Το 1948, η Βρετανική Κυβέρνηση διατύπωσε το "Σχέδιο Αραχίδας Τανγκανίκας" μέσα από την Overseas Food Corporation (OFC). Ο σκοπός ήταν να ανακουφίσει την παγκόσμια έλλειψη φυτικών ελαίων, ωστόσο, η ανεπαρκής έρευνα και δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες λόγω ελλιπούς σχεδιασμού, είχαν ως αποτέλεσμα την πλήρη και παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος. Σε αυτή την περιφέρεια οι εξαγόμενες καλλιέργειες θα περνούσαν από το λιμάνι της Μτουάρα, το οποίο δημιουργήθηκε για το σχέδιο και που συνδεόταν με τις καλλιεργούμενες εκτάσεις πλησίον της Περιοχής Νατσινγκουέα (Nachingwea District), από ένα νέο σιδηρόδρομο.

Περιοχές 
Διοικητικά, η περφέρεια διαιρείται σε έξη Περιοχές (ή Επαρχίες), με τον Δήμο Μτουάρα (Mtwara Municipal Council) και την πόλη Μασάσι (Masasi Town Council), να έχουν ξεχωριστά επιπρόσθετα συμβούλια:

Δείτε επίσης
 Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
 Αστική Περιοχή Μτουάρα

Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  Mtwara Region socioeconomic profile (1997)
  Mtwara Region Homepage for the 2002 Tanzania National Census
  Tanzanian Government Directory Database
  Tanzania Population Census

Περιφέρεια Μτουάρα
Βασίλειος Ευφραιμίδης

Ο Βασίλης Εφραιμίδης (και Ευφραιμίδης) (31 Δεκεμβρίου 1915 - 15 Αυγούστου 2000) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός του ΚΚΕ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στον Πόντο το 1915 και σε ηλικία 7 ετών γνώρισε την προσφυγιά. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά (αποφοίτησε το 1939). Την περίοδο των σπουδών του εργάστηκε ως υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα.

Κατά τον Πόλεμο του 1940 υπηρέτησε ως Ανθυπασπιστής στην 8η Μεραρχία, διακρινόμενος για την ηρωική του δράση.

Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να συλληφθεί το 1947 και να φυλακιστεί ως το 1951.
Υπήρξε αρχισυντάκτης και διευθυντής της εφημερίδας Αυγή από το 1951 ως το 1956.
Την περίοδο της χούντας κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη, καθώς κατέφυγε στη Δυτική Ευρώπη, από όπου οργάνωσε την αντιδικτατορική δράση. Την ίδια περίοδο τιμωρήθηκε με την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ το 1951 (στις 8 Δεκεμβρίου, αντί του Μιχαήλ Χατζημιχαήλ), επανεξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΔΑ το 1956, Β΄ Θεσσαλονίκης το 1958 και το 1961 και βουλευτής Σερρών το 1963 και 1964 (με ΕΔΑ),  και αργότερα ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ το 1981, 1984, 1989 και το 1994.

Στις 3 Ιουνίου 1994, μετά το τέλος της ομιλίας του ως υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, στη Πλατεία Αριστοτέλους, στη Θεσσαλονίκη, τόσο ο Εφραιμίδης όσο και ο Γιάννης Θεωνάς και ο Μιχάλης Σπυριδάκης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, δέχθηκαν επίθεση με μαχαίρι από έναν 54χρονο ακροδεξιό. Ο δράστης συνελήφθη και καταδικάστηκε, σε πρώτο βαθμό, σε 15 χρόνια και τρεις μήνες κάθειρξη, για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Εφραιμίδη και του Θεωνά και πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών κατά του Σπυριδάκη. Σε δεύτερο βαθμό η ποινή μειώθηκε σε 13 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση.

Ο Βασίλης Εφραιμίδης πέθανε στις 15 Αυγούστου 2000 από ανακοπή καρδιάς, ενώ κολυμπούσε στα Λεγρενά της Αττικής και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Για την πολεμική του δράση τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας. Ήταν πατέρας δύο παιδιών.

Παραπομπές 

Έλληνες Αντιστασιακοί
Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Βουλευτές Αθηνών
Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Βουλευτές Σερρών
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Έλληνες κομμουνιστές
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1994-1999
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989
Βούλα Πάλλα

Η Βούλα Πάλλα (29 Μαρτίου 1928 - 28 Αυγούστου 1980) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. Τραγούδησε έντεχνα, λαϊκά και δημοτικά τραγούδια.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1928 στο Κόρφο Κορινθίας. Το πραγματικό της όνομα ήταν Παρασκευή Πρωτόπαππα.
Τραγούδησε έντεχνο, λαϊκό και δημοτικό τραγούδι.Τραγουδίστρια με ιδιαίτερη φωνή που ξεχώρισε από τα πρώτα της βήματα. Πολλά τραγούδια της έγιναν μεγάλες επιτυχίες και αγαπήθηκαν από το κοινό. 
Τη μεγαλύτερη επιτυχία τη γνώρισε όταν τραγούδησε με ελληνικούς στίχους ινδικά τραγούδια του Bollywood, της Ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας που άνθισε στη Βομβάη. Συνεργάστηκε με παραγωγούς, όπως ο Γιάννης Πετρίδης και ο Νίκος Πετρόπουλος.

Η Βούλα Πάλλα έφυγε από κοντά μας την Πέμπτη 28 Αυγούστου 1980, στην κλινική «Καλός Σαμαρείτης» στην Αθήνα και κηδεύτηκε στην γενέτειρά της, στον Κόρφο Κορινθίας. Την επόμενη μέρα, σε λίγες αράδες, οι εφημερίδες έγραψαν: «Πέθανε χθες η ερμηνεύτρια ινδικών τραγουδιών Βούλα Πάλλα» («Βραδυνή», «Πρωινή Ελευθεροτυπία» κ.ά.). Και όμως, η Βούλα Πάλλα δεν ήταν μια απλή τραγουδίστρια ινδικών τραγουδιών, αλλά μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες φωνές της Ελλάδας που, ίσως και για δικούς της λόγους, δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε και δεν ερμήνευσε τα «μεγάλα» τραγούδια που θα μπορούσε.

Δισκογραφία
1966 Η Παντρεμένη / Δεν Πειράζει
1967 Η Βούλα Πάλλα Στην Αστέρω
1968 Βούλα Πάλλα №. 2: (Συγχώραμε)
1969 Βούλα Πάλλα №. 3:
1973 Βουλα Παλλα
1976 14 Λαικά Κεντήματα
1977 Τραγούδια Της Ζωής Μου
1977 14 Μεγάλες Επιτυχίες ‎
1979 Γη Ποτισμένη Με Ιδρώτα (Mother India)

Κυκλοφορίες μετά θάνατον
1995 Τα Δημοτικά Της Βούλας Πάλλα
2000 Βούλα Πάλλα №. 6 πορτραίτο
2004 Χαμένη Αγάπη
2006 Το Ελληνικό Τραγούδι - Βούλα Πάλλα
2007 Bollywood Τραγούδια της Ναργκίς

Παραπομπές 

Ελληνίδες τραγουδίστριες
Δυτικοαφρικανική Οικονομική και Νομισματική Ένωση

Η  Δυτικοαφρικανική Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ECOWAS; Γαλλικά: Communauté économique des États de l'Afrique de l'Ouest, CEDEAO) είναι περιφερειακή ομάδα δυτικοαφρικανικών κρατών. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1975, με την υπογραφή της συνθήκης του Λάγος και η αποστολή της είναι η προώθηση της ενοποίησης στην περιοχή.

Θεωρείται ένας από τους πυλώνες της Αφρικανικής Οικονομικής Κοινότητας και ιδρύθηκε με σκοπό την επίτευξη «συλλογικής αυτάρκειας» για τα κράτη μέλη της, με τη δημιουργία ενός ενιαίου εμπορικού συνασπισμού μέσω οικονομικής και εμπορικής ένωσης. Λειτουργεί, επίσης, ως δύναμη διατήρησης της ειρήνης στην περιοχή. Ο οργανισμός λειτουργεί επίσημα σε τρεις γλώσσες Γαλλικά, Αγγλικά και Πορτογαλικά.

Η ECOWAS αποτελείται από δύο θεσμικά όργανα που εφαρμόζουν πολιτικές, την Επιτροπή ECOWAS και την Τράπεζα Επενδύσεων και Ανάπτυξης της ECOWAS, παλαιότερα γνωστή ως Ταμείο Συνεργασίας, έως ότου μετονομάστηκε το 2001.

Λίγα μέλη προσχώρησαν και αποχώρησαν από ιδρύσεώς της οργάνωσης. Το 1976 το Πράσινο Ακρωτήριο εντάχθηκε στην ECOWAS και τον Δεκέμβριο του 2000 αποσύρθηκε η Μαυριτανία, έχοντας ανακοινώσει την πρόθεσή της ήδη από τον Δεκέμβριο του 1999.

Το 2019, η  ECOWAS αποφάσισε την υιοθέτηση του Eco, ενός ενιαίου νομίσματος το οποίο θα αντικαταστήσει το Φράγκο Δυτικής Αφρικής (CFA) το οποίο χρησιμοποιούν σήμερα 8 από τις 15 χώρες της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Το ενιαίο νόμισμα το οποίο θα κυκλοφορήσει το 2020 χαρακτηρίστηκε από το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ως ένα ισχυρό πολιτικό σύμβολο.

Μέλη

Πρώην μέλη 
, αποσύρθηκε τον Δεκέμβριο του 2000.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
West-African Monetary Institute
UEMOA Official Web Site (In French)
WAEMU Treaty
ECOWAS Official Web Site
ECOWAS Commission Official Web Site: includes calendar of meetings.
ECOWAS Parliament
ECOWAS Revised Treaty
ECOBANK—African banking group, present in thirty (30) countries on the Africa.
More About Ecobank
PowerPoint presentation of ECOWAS, 2004
Mbendi profile
Security by proxy? The EU and (sub-)regional organisations: the case of ECOWAS, by Bastien Nivet, Occasional Paper No. 63, March 2006, European Union Institute for Security Studies
More About the newly-expanded ECOWAS Commission
More About an ECOWAS Commissioner
ECOWAS document in World Bank's World Integrated Trade Solution *GPTAD database library

Οικονομικές ενώσεις
Οικονομία της Αφρικής
Υπερεθνικές ενώσεις
Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί
Γεώργιος Θωμάς

Ο Γεώργιος Θωμάς του Πέτρου είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Πολιτισμού, βουλευτής Αχαΐας 2000-2004, υφυπουργός Παιδείας καθώς και Δημοτικός Σύμβουλος – επικεφαλής δημοτικής παράταξης - Δήμου Χαλανδρίου Αττικής.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε 10 Ιουλίου 1952 στα Θωμαιϊκα Αχαΐας της δυτικής Αχαΐας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών. 

Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας (ΠΑΣΟΚ) στις εκλογές του 2000. Το 2003 έγινε υφυπουργός Παιδείας με αρμοδιότητα την Ολυμπιακή προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος του 2001 και μέλος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και Γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας (ΚΤΕ) Παιδείας και Πολιτισμού. 

Υπήρξε στενός συνεργάτης της Υπουργού Πολιτισμού  Μελίνας Μερκούρη επί 15ετία. Διετέλεσε:

Διευθυντής του γραφείου της Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.
Ειδικός Γραμματέας  του Υπουργείου Πολιτισμού με αρμοδιότητα τον τομέα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.  
Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού. 
Πρόεδρος του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. 
Μέλος του Δ.Σ. της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.  
Μέλος του Δ.Σ. του Ραδιοφ. Σταθμού 9,84 επί δημάρχου Αντώνη Τρίτση.
Από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κινήματος από το Α΄ Συνέδριο.
Υπήρξε εκδότης των Νεολαιίστικων Περιοδικών ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ και ΜΑΘΗΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ο Γιώργος Θωμάς υποψήφιος δήμαρχος Χαλανδρίου, ιστοσελίδα parapolitika.gr
 Ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης – Στις θέσεις τους οι βασικοί υπουργοί, ιστοσελίδα in.gr
 Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τεύχος Β΄, αρ. 127 (21 Φεβρουαρίου 1989)

Θωμάς Γιώργος
Θωμάς Γιώργος
Λεωνίδας Καλφαγιάννης

Ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης (Αθήνα 1 Μαΐου 1981-) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές παραγωγές, με πιο γνωστές τις Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον και Κάτω Παρτάλι.

Καριέρα

Τηλεόραση

Διαδίκτυο

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Αγγελική Παπούλια

Η Αγγελική Παπούλια (Αθήνα, 1975) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία 
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Εμπρός το 2000 και το 2004 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα Blitz μαζί με τον Γιώργο Βαλαή και τον Χρήστο Πασσαλή. Έχει γίνει γνωστή από τη συμμετοχή της στις ταινίες του Γιώργου Λάνθιμου.

Το 2009 κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο Κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σαράγεβο για τον Κυνόδοντα. Ήταν υποψήφια για το βραβείο Α' Γυναικείου ρόλου στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου  το 2010 για τον Κυνόδοντα και το 2015 για την Έκρηξη, κατακτώντας το βραβείο για τη ταινία Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών το 2020.

Επίσης, έχει παίξει σε παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο και στο Θέατρο Τέχνης.

Φιλμογραφία

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ερβέ Λαντσού

Ο Ερβέ Λαντσού (Hervé Ladsous) (γεν. το 1950) είναι Γενικός Υπογραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, υπεύθυνος επί των Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων του ΟΗΕ. Διορίστηκε στη θέση αυτή από τον Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν, στις 2 Σεπτεμβρίου 2011, μετά τον Αλαίν Λε Ρουά.

Ο Λαντσού κατέχει πτυχίο Νομικής και πτυχίο στα Κινεζικά και Ινδονησιακά της Μαλαισίας από την Εθνική Σχολή Ανατολικών Σπουδών στο Παρίσι.

Το 1971 εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας και τοποθετήθηκε στο Χονγκ Κονγκ, την Καμπέρα, το Πεκίνο και τη Γενεύη. Επίσης, υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής του Τμήματος για την Αμερική και υπηρέτησε στην Αϊτή ως ad interim επιτετραμμένος. Στη συνέχεια, διορίστηκε ως Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη

Ο Λαντσού στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας υπήρξε Αρχηγός του Επιτελείου του Υπουργού Εξωτερικών, πρέσβης στην Κίνα, την Ινδονησία και το Ανατολικό Τιμόρ, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών και του Γενικού Διευθυντή για την Ασία και την Ωκεανία, καθώς και Μόνιμος Αντιπρόσωπος στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) στη Βιέννη.

Παραπομπές σημειώσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
.
.

Γάλλοι διπλωμάτες
Αξιωματούχοι του ΟΗΕ
Άλπεις (ταινία)

Οι Άλπεις είναι ταινία του 2011 του σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου.

Στην ταινία έπαιξαν ο Τζόνι Βεκρής, δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του Παναθηναϊκού και ο σεναριογράφος Ευθύμης Φιλίππου.

Πλοκή
Ένας προπονητής έχει αναλάβει μία ομάδα που αποτελείται από έναν τραυματιοφορέα, μια αθλήτρια και μία νοσοκόμα. Ο σκοπός αυτής της ομάδας είναι να αντικαθιστά νεκρούς για να απαλύνει τον πόνο των οικείων τους.

Οι κανόνες της ομάδας είναι αυστηροί και τα πράγματα αλλάζουν, όταν η νοσοκόμα τους παραβαίνει.

Διανομή

Παραπομπές

Ελληνικές ταινίες
Ελληνικές δραματικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου
Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λάνθιμου
Ταινίες του 2011
Φράνκι Κινγκ

Ο Φράνκι Κινγκ (Μπάξλεϊ της Τζόρτζια, 6 Ιουνίου 1972), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,85 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Σταδιοδρομία
Ο Κινγκ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο Άπλινγκ Κάουντι του Μπάξλεϊ, τη γενέτειρα του στην Τζόρτζια. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Μπρούνσγουικ από το 1991 ως το 1993 και συνέχισε για δύο ακόμη χρόνια στο πανεπιστήμιο της δυτικής Καρολίνας, όπου σε 56 αγώνες είχε μέσους όρους 26,7 πόντων, 7,4 ριμπάουντ, και 2,7 ασίστ.

Επιλέχθηκε στην 37η θέση του ντραφτ του 1995 από τους Λος Άντζελες Λέικερς και μετά από επτά παιχνίδια στο USBL με τους Μέμφις Φάιρ, συμμετείχε στους Λέικερς για το υπόλοιπο της σεζόν 1995-96, όπου έπαιξε σε έξι αγώνες με μέσο όρο 1,2 πόντων. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε τη φανέλα της ισπανικής Γρανάδα, πριν υπογράψει και πάλι στο ΝΒΑ, αυτή τη φορά με της ομάδα των Φιλαδέλφεια 76ερς, όπου σε επτά ματς είχε 2,9 πόντους και 2,0 ριμπάουντ.

Τη σεζόν 1997-98, αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με την ομάδα του Πανιωνίου, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος, κερδίζοντας στον τελικό την ΑΕΚ με 71-54, όπου ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 21 πόντους.

Το 1999-00, κατέκτησε το πρωτάθλημα Γερμανίας με την Άλμπα Βερολίνου, χάνοντας το νταμπλ στον τελικό του κυπέλλου από τους Σκάιλαϊνερς Φρανκφούρτης. Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα της γαλλικής Ρασίνγκ Παρί, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση στο πρωτάθλημα Γαλλίας.

Το 2001-02, επέστρεψε στην Ελλάδα με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, τερματίζοντας έκτος σκόρερ, πέμπτος στις ασίστ και δεύτερος στα κλεψίματα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά από μία ακόμη χρονιά στη Γαλλία με την Γκραβελίν, γύρισε στην πατρίδα του παίζοντας με τους Γκάρι Στίλχεντς για το CBA.

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Τουρκία και τη Βενεζουέλα, αγωνίστηκε στην ΑΕΛ Λεμεσού από το 2004 ως το 2006, κατακτώντας δύο φορές το πρωτάθλημα Κύπρου. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ομάδα του ΑΠΟΕΛ, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε τη σεζόν 2006-07.

Τίτλοι

Συλλογικοί 
 Κύπελλο Ελλάδας: 1999
 Πρωτάθλημα Γερμανίας: 2000
 2x Πρωταθλήματα Κύπρου: 2005, 2006

Παραπομπές

Πηγές 
 Frankie King Stats - ESPN
 Frankie King NBA Stats | Basketball-Reference.com
 Frankie King Basketball Player Profile

Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ‎
Καλαθοσφαιριστές Γρανάδας
Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς‎
Καλαθοσφαιριστές Φιλαδέλφεια 76ers‎
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί‎
Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων‎
Καλαθοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού‎
Καλαθοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν
Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αντωνία της Πορτογαλίας

Η Αντωνία της Πορτογαλίας (Antónia de Bragança, 17 Φεβρουαρίου 1845 – 27 Δεκεμβρίου 1913) ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και μέλος του Οίκου των Μπραγκάνσα.

Η Αντωνία Μαρία Φερδινάνδα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Φραγκίσκη της Ασίζης Άννα Γκονζάγκα Συλβερία Ιουλίου Αυγούστα γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1845 στο Παλάτι της Μπελέμ της Λισαβόνας. Γονείς της ήταν η Μαρία Β΄ (1819-1853) και ο Φερδινάνδος Β΄ της Πορτογαλίας (1816-1885). Μέσω του πατέρα της έφερε τους τίτλους της πριγκίπισσας του Σαξ-Κόμπουργκ και Γκότα και της δούκισσας της Σαξονίας.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1861 παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο του Χοεντσόλλερν, με τον οποίο απέκτησε τρεις γιους:
 Γουλιέλμος (1864–1927), Πρίγκηπας του Χοεντσόλλερν.
 Φερδινάνδος (1865–1927), Βασιλιάς της Ρουμανίας.
 Κάρολος Αντώνιος (1868–1919).

Η Αντωνία απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1913 στο Ζίγκμαρινγκεν της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πριγκίπισσες της Πορτογαλίας
Οίκος της Μπραγκάνσα
Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Ινφάντας της Πορτογαλίας
Προσωπογραφία της Ζαΐρας Θεοτόκη-Ράλλη

Η Προσωπογραφία της Ζαΐρας Θεοτόκη-Ράλλη είναι έργο του Δημήτριου Γερανιώτη που χρονολογείται το 1903. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 197 x 92 εκ. και εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
Η προσωπογραφία της Ζαϊρας Θεοτόκη, του Δημητρίου Γερανιώτη, δεν διαφοροποιείται από την ακαδημαϊκή αντίληψη για την απεικόνιση του προσώπου. Η σιλουέτα αστής με κερκυραϊκή καταγωγή, σχεδιάζεται από τον ζωγράφο με την ελικοειδή κομψότητα των προσωπογραφιών της αρ νουβώ, χωρίς όμως τις τολμηρές περιδινήσεις της γραμμής.

Ο Γερανιώτης πιστός στις αρχές της πρώιμης αστικής προσωπογραφίας και στα διδάγματα των δασκάλων του Βολανάκη, Νικηφόρου Λύτρα, Γύζη και Ιακωβίδη μας παρουσιάζει την εικόνα της νέας αστικής τάξης, που βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της διαμόρφωσης. Η στάση, ο διάκοσμος και τα ενδύματα της Ζαΐρας Θεοτόκη στοχεύουν να παρουσιάσουν την τάξη, τον ρόλο και την ιδεολογική εικόνα που θέλει να προβάλει ο ζωγράφος. Η εικονιζόμενη ήταν κόρη του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη, σύζυγος του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη και μητέρα του επίσης πρωθυπουργού της Ελλάδας Γεωργίου Ράλλη.  Το πορτρέτο της αποτελεί δωρεά της οικογένειας Ράλλη στο Παράρτημα Κέρκυρας.

Ο ζωγράφος
Ο Γερανιώτης ήταν ακαδημαϊκός ζωγράφος που ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία. Το έργο του διακρίνεται για τη συμβατικότητά του και επικρίθηκε συχνά για την προσκόλλησή του σε συντηρητικά πρότυπα.

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
 Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Προσωπογραφία κυρίου (Φραντσέσκο Πίτζε)

Η Προσωπογραφία κυρίου είναι έργο του Φραντσέσκο Πίτζε (1822-1862), Ιταλού ζωγράφου που δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά με διαστάσεις 69 x 49 εκ. που εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
Ο πίνακας παρουσιάζει ένα γνώριμο μοτίβο των προσωπογραφιών του Πίτζε που απεικονίζει τις μορφές τυπικές και άκαμπτες σε εσωτερικούς χώρους μεγαλοπρεπών σπιτιών κοντά σε ανοιχτά παράθυρα ή σε μπαλκόνια με θέα αρχαιολογικούς χώρους, νησιά και πόλεις.

Στυλ και επιρροές 
Ο Πίτζε ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και σε μικρότερο βαθμό με την τοπιογραφία. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ύφους του Πίτζε είναι η ακρίβεια στην παρατήρηση που συνυπάρχει σε αρμονία με το στυλιζάρισμα. Η τεχνοτροπία με την οποία απέδιδε ο Πίτζε τις μορφές του συνδέει τα έργα του με τη γερμανική και φλαμανδική ζωγραφική του 16ου και 17ου αιώνα ενώ οι αναφορές στην ελληνική αρχαιότητα και η ρομαντική κλασικιστική διάθεση φανερώνουν επιρροή από τα κλασικά ιδεώδη της εποχής του.

Παραπομπές

Πηγές
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9
Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, "Επτανήσιοι καλλιτέχνες του 18ου και 19ου αι.", 1998
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,"Ζωγραφίζοντας στην Κέρκυρα", 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
 Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
Έργα ιταλικής ζωγραφικής
Κρίστιαν Φρίντελ

Ο Κρίστιαν Φρίντελ είναι Γερμανός ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1979 στο Μαγδεβούργο και έγινε γνωστός από την ταινία Η Λευκή Κορδέλα, όπου υποδύθηκε τον σχολικό δάσκαλο.

Ταινίες
2009 Η Λευκή Κορδέλα
2011 Κοτόπουλο με δαμάσκηνα
2012 Russendisko
2012 Ende der Schonzeit
2014 Τρελή αγάπη 
2015 Τα 13 λεπτά που δεν άλλαξαν την ιστορία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προσωπική ιστοσελίδα

Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μίλαν Τράικοβιτς

Ο Μίλαν Τράικοβιτς () είναι Σερβικής καταγωγής Κύπριος αθλητής του στίβου με σημαντικές επιτυχίες και διακρίσεις σε διεθνείς αγώνες στο δρόμο με εμπόδια. Γεννήθηκε στην πόλη Σουρντούλιτσα της Σερβίας και μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Κύπρο εξαιτίας της έκρυθμης κατάστασης που δημιουργήθηκε από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς στην Σερβία το 1999. Από νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, ενώ στην Κύπρο εντάχθηκε στις τάξεις των ακαδημιών της ποδοσφαιρικής ομάδας του Απόλλωνα Λεμεσού.  Παρά την επιτυχημένη παρουσία του στο ποδόσφαιρο, ξεκίνησε παράλληλα την ενασχόλησή του με τον στίβο όπου και πέτυχε σημαντικές διακρίσεις στη συνέχεια.

Σημαντικές Διακρίσεις
Οι σημαντικότερες του διακρίσεις είναι η κατάκτηση δύο χρυσών μεταλλίων στα Δρόμο με εμπόδια 110μ. στους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης το 2013 και το 2015 με χρόνους 14.03 και 13.86 αντίστοιχα.

Κατά την πρώτη του συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, o Τράικοβιτς προκρίθηκε στον τελικό του Δρόμου 110μ με εμπόδια με χρόνους 13.41 και 13.31 στους ημιτελικούς. Με αυτή του την πρόκριση, αποτελεί τον πρώτο και μοναδικό μέχρι στιγμής Κύπριο αθλητή που προκρίνεται στον τελικό του συγκεκριμένου αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ατομικά και Παγκύπρια Ρεκόρ
Το ατομικό του ρεκόρ είναι 13.31 στο αγώνισμα του Δρόμου 110μ με εμπόδια στον ημιτελικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο και 7.67 στο αγώνισμα του Δρόμου 60μ με εμπόδια στον Πειραιά το 2015. Και τα δύο ατομικά του ρεκόρ αποτελούν παγκύπρια ρεκόρ.

Συμμετοχές και Διακρίσεις

Παραπομπές 

Κύπριοι αθλητές
Κύπριοι αθλητές του στίβου
Τραΐκοβιτς Μίλαν
Κύπριοι σερβικής καταγωγής
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1938

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1938 ήταν το 1ο περιφερειακό πρωτάθλημα που διοργάνωσε η FIBA Europe για τις γυναίκες. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, την πρωτεύουσα της Ιταλίας και πραγματοποιήθηκε από τις 12 Οκτωβρίου - 16 Οκτωβρίου του 1938. Η Ιταλία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο ενώ η Λιθουανία το αργυρό μετάλλιο, ενώ η Πολωνία κέρδισε το χάλκινο.

Αποτελέσματα 

12 Οκτωβρίου

13 Οκτωβρίου

14 Οκτωβρίου

15 Οκτωβρίου

2 Σεπτεμβρίου

1938
Γυναικων
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Γυναικων 1938
Ιωακείμ Ευθυβούλης

Ο Ιωακείμ Ευθυβούλης (Aρναβούτκιοϊ, 1855 - Κορδελιό Σμύρνης, 1920) ήταν Έλληνας ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1855 στο Μέγα Ρεύμα (τουρκ: Arnavutköy) του Βοσπόρου κοντά στην Κωνσταντινούπολη και το όνομά του ήταν Αλέξανδρος. Ήταν γιος του καταγόμενου από τη Χίο, Κωνσταντίνου Ευθυβούλη ή Καβίρη που διετέλεσε καθηγητής μαθηματικών και φιλοσοφίας στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και της Αικατερίνης Πετροπούλου, κόρης του μεγάλου λογοθέτη Αλέξανδρου Πετρόπουλου. 

Ως γιος λόγιου, ο Ευθυβούλης πραγματοποίησε σημαντικές σπουδές: αρχικά φοίτησε στη σχολή του Αγιοταφικού Μετοχίου του Φαναρίου και στη συνέχεια στη Μεγάλη του Γένους Σχολή που έδρευε στην ίδια περιοχή. Ακολούθησε τετραετής φοίτηση στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ενώ αργότερα μετέβη για περαιτέρω θεολογικές σπουδές σε πανεπιστήμια της Γερμανίας και της Ρωσίας. Ενδιάμεσα, στις 25 Δεκεμβρίου του 1877 χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας το όνομα Ιωακείμ. Μεταξύ άλλων γνώριζε εκτός από ελληνικά και τούρκικα, τη γαλλική, τη γερμανική και τη ρωσική γλώσσα. 

Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1883 λαμβάνοντας τη θέση του Μεγάλου Πρωτοσύγκελου του Πατριαρχείου και στις 29 Δεκεμβρίου του επόμενου έτους χειροτονήθηκε, έπειτα από εισήγηση του Γρηγορίου Μαρασλή, μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως. Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του στην Φιλιππούπολη διακρίθηκε για τη συμβολή του στον τομέα της παιδείας. Συγκεκριμένα προέβη στην ίδρυση αρκετών ελληνικών σχολείων έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση επιφανών μελών της ελληνικής κοινότητας της πόλης όπως ο Μαρασλής και ο Σκαρλάτος Κωνσταντινίδης.

Στις 17 Δεκεμβρίου του 1889 εξελέγη μητροπολίτης Χαλκηδόνος και το 1897 μητροπολίτης Εφέσου, θέση στην οποία διατηρήθηκε ως τον θάνατό του, τον Ιανουάριο του 1920. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ιωακείμ μετέφερε οριστικά την έδρα της μητρόπολης στο Κορδελιό - που μέχρι τότε λειτουργούσε ως ανεπίσημη έδρα -  με σκοπό την καλύτερη εξυπηρέτηση των εκκλησιαστικών και κοινοτικών αναγκών της περιφέρειάς του και μερίμνησε για την ανάπτυξη της ελληνικής παιδείας. Αργότερα ήρθε σε αντιπαράθεση με την ελληνική κοινότητα στο Αϊβαλί εξαιτίας του ζητήματος των επαρχιακών συμβουλίων με επακόλουθο τη δημιουργία της μητρόπολης Κυδωνιών. Κατά τη διάρκεια της περιόδου από το 1914 και μετά, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των ελληνικών στρατευμάτων (Μικρασιατική εκστρατεία), αλλά και της ανάγκης προστασίας των ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας.

Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1920 στο Κορδελιό όπου και κηδεύτηκε. Η μνήμη του τιμάται από τους Μικρασιάτες με οδούς. Διάδοχός του στον μητροπολιτικό θρόνο ήταν ο μητροπολίτης Φιλαδελφείας Χρυσόστομος Χατζησταύρου.

Παραπομπές 

Μητροπολίτες Εφέσου
Μητροπολίτες Φιλιππουπόλεως
Μητροπολίτες Χαλκηδόνος
Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Έλληνες ιεράρχες
Ελέονορ Ντενουέλ ντε Λα Πλεν

Η Ελέονορ Ντενουέλ (13 Σεπτεμβρίου 1787 - 30 Ιανουαρίου 1868) ήταν μία ερωμένη του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας και η μητέρα του γιου του Καρόλου-Λέοντα. Ο γιος της ήταν απόδειξη ότι ο Ναπολέων ήταν σε θέση να αποκτήσει παιδιά και ότι η σύζυγός του, Ιωσηφίνα Τασέρ ντε Λα Παζρί, υπέφερε από υπογονιμότητα. Εξαιτίας αυτού του προβλήματός της ο Ναπολέων τη χώρισε και νυμφεύτηκε τη Μαρία-Λουίζα των Αψβούργων-Λωρραίνης.

Η Ελέονορ γεννήθηκε ως Λουίζ Κατρίν Ελέονορ Ντενουέλ ντε Λα Πλεν από μια οικογένεια της μεσαίας τάξης. Παντρεύτηκε σε ηλικία 18 ετών τον πρώην στρατιωτικό Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ-Ονορέ. Τρεις μήνες μετά τον γάμο τους ο σύζυγός της συνελήφθη για απάτη και καταδικάστηκε σε δύο έτη φυλάκισης. Στις 29 Απριλίου 1806 το ζευγάρι απέκτησε διαζύγιο. Ήταν ο 1ος της γάμος.

Λίγο αργότερα έγινε ερωμένη του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄, έπειτα από μεσολάβηση της αδελφής του Καρολίνας Βοναπάρτη. Σε λιγότερο από έτος αργότερα γεννήθηκε ο νόθος γιος τους, που ήταν το πρώτο νόθο παιδί του Ναπολέοντα Α΄.

Το 1808, ο Ναπολέων Α΄ οργάνωσε τον 2ο γάμο της Ελέονορ με τον υπολοχαγό Πιερ-Φιλίπ Οζί του Σοζέ, προκειμένου να τερματισθεί η παράνομη σχέση τους. Ο αυτοκράτορας τους χορήγησε μία σημαντική προίκα και το παντρεμένο ζευγάρι μετακόμισε στην Ισπανία. Ο Οζί κηρύχθηκε αγνοούμενος στις 28 Νοεμβρίου 1812, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εκστρατείας του Ναπολέοντα Α΄. Το 1814, η Ελέονορ θα κάνει 3ο γάμο και θα παντρευτεί τον κόμη Σαρλ-Εμίλ-Ογκούστ-Λουί ντε Λουξμπούργκ, με τον οποίο παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του 35 έτη αργότερα.

Πηγές 
 http://www.napoleonprisonnier.com/acteurs/eleonore.html
 http://www.appl-lachaise.net/appl/article.php3?id_article=323 

Οίκος του Βοναπάρτη
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1950

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 1950 ήταν το 2ο περιφερειακό πρωτάθλημα που διοργάνωσε η FIBA Europe για τις γυναίκες. Ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στη Βουδαπέστη, πρωτεύουσα της Ουγγαρίας και πραγματοποιήθηκε από τις 14 Μάιου - 20 Μάιου του 1950. Η Σοβιετική Ένωση κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, με την Ουγγαρία και την Τσεχοσλοβακία να κερδίζουν το ασημένιο και το χάλκινο αντίστοιχα.

Προκριματικός Γύρος 
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρία γκρουπ των τεσσάρων ομάδων, αλλά μόνο οι δύο πρώτες θα μπορούσαν να προκριθούν στον όμιλο των μεταλλίων. Οι υπόλοιπες ομάδες θα τοποθετούνταν στον όμιλο των θέσεων 7η-12η.

Όμιλος Α

14 Μαΐου

1950
Σάσα Μάρκοβιτς

Ο Σάσα Μάρκοβιτς, γεννημένος στις 21 Ιουλίου 1977 στην Τούζλα της Βοσνίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,10 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
Ο Μάρκοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Παρτιζάν Βελιγραδίου και το καλοκαίρι του 1995 συμφώνησε με την ομάδα του Παναθηναϊκού, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια.

Το 1997-98, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α1 με την ομάδα του Πανιωνίου. Ακολούθησε ένας χρόνος αγωνιστικής απραξίας, πριν συμφωνήσει με την ομάδα του Ηρακλείου την σεζόν 1999-00, βοηθώντας την να κερδίσει την παραμονή της στην ανώτερη κατηγορία  με 5,4 πόντους σε 16 αγώνες.

Το 2000-01, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου αγωνίστηκε σε 22 αγώνες με μέσους όρους 7,5 πόντων, 6,2 ριμπάουντ και 1,0 κοψίματος ανά αγώνα. Ακολούθησε ο ΚΑΟΔ, όπου δεν κατάφερε να κερδίσει την παραμονή του, παρ' ότι ο Μάρκοβιτς έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του με 11,5 πόντους ανά αγώνα.

Το 2002-03, κατέκτησε την όγδοη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, βοηθώντας την ομάδα των Αθηνών να κερδίσει την συμμετοχή της στο ULEB Cup της επόμενης χρονιάς.

Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ιταλική Σναϊντέρο Ούντινε, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν όντας αναπληρωματικός, πριν συνεχίσει το 2005 στην Αβελίνο για έξι αγώνες. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2006-07, για να αγωνιστεί με την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών.

Το 2007-08, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Λεμεσού από την Κύπρο και αγωνίστηκε σε τρία παιχνίδια με την γαλλική Λιμόζ, πριν κλείσει την καριέρα του στην ICBS, το 2008-09.

Παραπομπές

Πηγές 
 insports.eu: soccer stats | basketball statistics
 L'Air ingaggia Sasa Markovic - Legabasket
 Sasa Theodorakis-Markovic - Limoges – Joueurs - Pro A – LNB.fr

Βόσνιοι καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟ‎‎
Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου‎
Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας‎
Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών‎
Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Λεμεσού‎
Καλαθοσφαιριστές Λιμόζ ΣΣΠ‎
Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου‎
Σέντερ
Φυκιότρυπα

Η Φυκιότρυπα είναι φάρος, χτισμένος στην νησίδα όπου χτίσθηκε η αρχαία Μυτιλήνη, πάνω σε έναν κεκλιμένο βράχο με μορφή προσαραγμένου πετρωμένου σκάφους. 

Κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1880 για να διευκολύνει την πρόσβαση στο λιμάνι της Μυτιλήνης  και τη ναυσιπλοΐα στο στενό μεταξύ Λέσβου και ακτών Μικράς Ασίας. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της φαρικής αρχιτεκτονικής του βορείου Αιγαίου. Πρόκειται για ένα μικρό κτήριο, συνολικά 25 περίπου τετραγωνικών.  

Στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό φυλάκιο. Ενώ αποτελεί και μνημείο της εθνικής αντίστασης στη Λέσβο, αφού οι Ναζί κατακτητές έβαζαν τα πτώματα των εκτελεσμένων αγωνιστών σε τσουβάλια μαζί με μια μεγάλη πέτρα και αφού τα έδεναν τα μετέφεραν σε παρακείμενη γερμανική βενζινάκατο ή επιταγμένο αλιευτικό και τα πετούσαν στη θάλασσα ανοικτά της Φυκιότρυπας. Μετά τον Εμφύλιο και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960, στο χώρο του φάρου στεγαζόταν το Σύστημα των Ναυτοπροσκόπων της Μυτιλήνης. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και για λόγους κυρίως αμυντικής θωράκισης της περιοχής, ο φάρος παραδόθηκε στο Στρατό, με τους Προσκόπους της Μυτιλήνης όμως πάντα να έχουν σχέση με το χώρο. Μάλιστα το καλοκαίρι του 1974 και μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πρόσκοποι συνέβαλαν στη σε πολύ μικρό χρόνο μετατροπή του φάρου σε στρατιωτικό φυλάκιο.

Μετά το 1974 και για πολλά χρόνια, ο φάρος της Φυκιότρυπας χρησιμοποιείτο ως στρατιωτικό φυλάκιο όπως οι συνθήκες της εποχής και οι αμυντικές ανάγκες επέβαλαν, μέχρις ότου στα μέσα της δεκαετίας του 1980, για λόγους που είχαν να κάνουν με την στατικότητα του κτίσματος, αυτό να εγκαταλειφθεί. Σήμερα έχει διακηρυχθεί εθνικό μνημείο

Εικόνες

Παραπομπές

Φάροι της Ελλάδας
Μυτιλήνη
Μάχη του Ζάαλφελντ

Η Μάχη του Ζάαλφελντ ήταν μία από τις συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν πριν τις μεγάλες μάχες στην Ιένα και στο Άουερστετ. Διεξήχθη πλησίον της πόλης Ζάαλφελντ (Saalfeld) της Θουριγγίας στις 10 Οκτωβρίου 1806 ανάμεσα στη γαλλική 1η Μεραρχία του 5ου Σώματος Στρατού (ΣΣ) του στρατάρχη Λαν, κάτω από τις διαταγές των υποστράτηγων Λουί-Γκαμπριέλ Συσσέ (γαλ. Louis-Gabriel Suchet, διοικητής της μεραρχίας) και Κλοντ-Βικτόρ Περέν (γαλ. Claude-Victor Perrin, αρχηγός του επιτελείου της) και τη Μεραρχία Φρουράς της Στρατιάς του πρίγκηπα Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Χοενλόε-Ίνγκελφινγκεν, της οποίας μέραρχος ήταν ο πρίγκιπας της Πρωσίας Λουδοβίκος Φερδινάνδος. Η μάχη τελείωσε με τη νίκη των Γάλλων και το θάνατο του πρίγκιπα Λουδοβίκου Φερδινάνδου.

Η Μάχη
Ο πρίγκιπας Λουδοβίκος Φερδινάνδος ήταν ένας από τους κύριους υποστηρικτές του πολέμου ενάντια στη Γαλλία. Πίστευε ότι μπορούσε να νικήσει τον Λαν με τον αριθμητικά ανώτερο -όπως θεωρούσε- στρατό του, που βρισκόταν κοντά στην Ιένα. Προφανώς δεν γνώριζε ότι η μεραρχία που πίστευε πως ήταν ο στρατός του Λαν, ήταν στην πραγματικότητα ένα μέρος μόνο αυτού και το υπόλοιπο στράτευμα θα ερχόταν αργότερα. Ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος τοποθέτησε τους άντρες του σε χαμηλό υψόμετρο έξω από την πόλη Ζάαλφελντ απέναντι από τα γαλλικά στρατεύματα που είχαν ξεκινήσει επιθέσεις. Ο στρατάρχης Λαν και ο υποστράτηγος Συσσέ παρατήρησαν ότι ένα μέρος της πρωσικής μεραρχίας βρισκόταν στο ποτάμι, υπολογίζοντας ως εκ τούτου ότι υπερτερούσαν αριθμητικά. 

Ο Λαν βομβάρδισε για λίγο τις πρωσικές γραμμές και μόλις παρατήρησε σημάδια αποδιοργάνωσης, διέταξε το πεζικό του να εφορμήσει. Χτυπημένες και μικρότερες αριθμητικά, οι πρωσικές γραμμές σύντομα "έσπασαν" έξω από τα τείχη του Ζάαλφελντ. Αντιληφθείς καθυστερημένα την αποτυχία του, ο Πρώσος πρίγκιπας τοποθέτησε τον εαυτό του στην κορυφή του ιππικού και ξεκίνησε επίθεση εναντίον των γαλλικών γραμμών, σε μια προσπάθεια να ανακουφίσει το πεζικό του. Η επίθεση αποκρούστηκε και ο ίδιος ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος βρέθηκε σε μάχη σώμα με σώμα με τον λοχία Γκιντέ (Guindey) του 10ου Συντάγματος Ουσάρων, ο οποίος του έδωσε την ευκαιρία να παραδοθεί. Αρνούμενος να παραδοθεί, ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος απάντησε τραυματίζοντας σοβαρά τον Γάλλο λοχία στο κεφάλι με το ξίφος του, αλλά στην προσπάθειά του να ξεφύγει έπεσε από το χτύπημα του σπαθιού του Γκιντέ και πέθανε αμέσως. 

Η μάχη τελείωσε με νίκη των Γάλλων. Οι απώλειες των Γάλλων ήταν μόλις 172 νεκροί και τραυματίες. Οι απώλειες των Πρώσων αριθμούσαν 700 νεκρούς και τραυματίες, καθώς και 20 κανόνια και 1.000 αιχμαλώτους, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο υποστράτηγος Μπεβιλάκουα (Friedrich August Bevilaqua), διοικητής των σαξονικών δυνάμεων που έλαβαν μέρος στη μάχη.

Πηγές

 Napoléon 1er 
 Tradition Magazine 
 Campagne de la Grande armée en Saxe, en Prusse et en Pologne, en l'an 1806 
 Histoire de France depuis 1799 jusqu'en 1812 - 1830 

Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Πόλεμοι της Πρωσίας
Αμερικανικός εξαιρετισμός

Αμερικάνικος εξαιρετισμός (American exceptionalism) ονομάζεται το σύνολο τριών υπερεθνικιστικών ιδεών που κυριαρχεί σε ορισμένα στρώματα των ΗΠΑ. 
 Η πρώτη ιδέα είναι ότι η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών εκ των πραγμάτων διαφορετική από αυτή των άλλων εθνών. Έτσι, ο αμερικάνικος εξαιρετισμός πηγάζει από την ανάδυση της Αμερικάνικης Επανάστασης. Ο αμερικάνικος εξαιρετισμός αναπτύσσει μία μοναδική αμερικάνικη ιδεολογία, τον "Αμερικανισμό", ο οποίος βασίζεται στην ελευθερία, την ισότητα, την ατομικότητα, το ρεπουμπλικανισμό, τη δημοκρατία, και την ελευθερία των συναλλαγών στις επιχειρήσεις. Αυτή η ιδεολογία από μόνη της συχνά αναφέρεται ως ο "Αμερικάνικος εξαιρετισμός". 
 Η δεύτερη ιδέα είναι ότι οι Η.Π.Α. έχει τη μοναδική αποστολή να αλλάξει τον κόσμο. Όπως το έθεσε ο Αβραάμ Λίνκολν στην Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ το 1863, οι Αμερικανοί έχουν το καθήκον να εξασφαλίσουν το ότι "η διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό δεν θα εκλείψει από τη γη." 
 Η τρίτη ιδέα είναι ότι η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών και το καθήκον τους, τις κάνουν ανώτερες από τις άλλες εθνικότητες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 How the World Sees America – Washington Post Feature

Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών
Πολιτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Εθνοκεντρισμός
Εθνικισμός
Hardwired...to Self-Destruct

Hardwired... to Self-Destruct είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο δίσκου του Αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Metallica, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου του 2016 μέσω της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Blackened Recordings.

Ηχογράφηση
Οι Metallica πραγματοποίησαν τον Μάρτιο του 2014 την περιοδεία Metallica By Request, όπου οι θεατές ζητούσαν από το συγκρότημα κομμάτια για να παίξει. Ένα νέο κομμάτι με τίτλο Lords of Summer ηχογραφήθηκε σε ντέμο έκδοση και κυκλοφόρησε μέσω των iTunes.

Τον επόμενο Μάρτιο, ο ντράμερ Λαρς Ούλριχ δήλωσε στο περιοδικό Rolling Stone ότι υπήρχαν είκοσι νέες συνθέσεις για το επερχόμενο άλμπουμ, ενώ μερικούς μήνες αργότερα, οι Metallica δημιούργησαν μία νέα ιστοσελίδα, όπου στην εισαγωγή υπήρχαν εικόνες από το συγκρότημα να παίζει κατά τις ηχογραφήσεις του νέου δίσκου. Στα τέλη της χρονιάς, ο Κερκ Χάμμετ ανακοίνωσε ότι η κυκλοφορία του άλμπουμ θα πραγματοποιούνταν στα τέλη του 2016 ή στις αρχές του 2017.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2016, κατά την συναυλία The Night Before στο AT&T Park, τα μέλη του συγκροτήματος δήλωσαν ότι ο νέος δίσκος είναι σχεδόν έτοιμος, ενώ έναν μήνα αργότερα ο Ούλριχ δήλωσε ότι πιθανότατα η παραγωγή του άλμπουμ θα ολοκληρωνόταν μέσα στην άνοιξη. Την ίδια περίοδο, έγινε γνωστό ότι την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο Γκρεγκ Φίντελμαν, ο οποίος ήταν μηχανικός ήχου στο Death Magnetic.

Τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Ούλριχ σε συνέντευξη του στο Metal Forces δήλωσε ότι ο νέος δίσκος θα κυκλοφορούσε το καλοκαίρι του 2016. Τελικά, στις 18 Αυγούστου, ο Ούλριχ ανακοίνωσε ότι το άλμπουμ με τίτλο Hardwired...to Self-Destruct θα κυκλοφορήσει στις 18 Νοεμβρίου 2016 μέσω της Blackened Recordings και θα αποτελείται από δύο CD με έξι κομμάτια το καθ' ένα, ενώ η διάρκεια του θα φτάνει σχεδόν τα ογδόντα λεπτά.

Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γραμμένα από τους Τζέιμς Χέτφιλντ και Λαρς Ούλριχ, εκτός από τα σημειωμένα.

CD 
CD 1

CD 2

Βινύλιο

Θέσεις τσαρτ
Hardwired...to Self-Destruct (άλμπουμ)

Επίσημη κυκλοφορία: 18 Νοεμβρίου 2016

Μουσικοί
 Τζέιμς Χέτφιλντ - ρυθμική κιθάρα, κύρια φωνητικά
 Κερκ Χάμμετ - κιθάρα
 Ρόμπερτ Τρουχίγιο - μπάσο
 Λαρς Ούλριχ - ντραμς

Παραπομπές

Πηγές
 Hardwired - Metallica
 METALLICA To Release 'Hardwired…To Self-Destruct' Album In November - Blabbermouth
 Metallica New Album With Breakneck Song 'Hardwired' - Rolling Stone 

Άλμπουμ του 2016
Άλμπουμ των Metallica
Ρούπερτ Φρεντ

Ο Ρούπερτ Φρεντ (Rupert William Anthony Friend, 9 Οκτωβρίου 1981) είναι Άγγλος ηθοποιός.

Γεννήθηκε το 1981 στο Οξφορντσάιρ και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Douglas Webber του Λονδίνου. Το 2005 κέρδισε το βραβείο Satellite καλύτερου νέου ταλέντου για την ταινία Mrs. Palfrey at the Claremont.

Φιλμογραφία

Κινηματογράφος
2004 The Libertine
2005 Περηφάνια και προκατάληψη
2005 Mrs. Palfrey at the Claremont
2007 Η τελευταία λεγεώνα 
2008 Το αγόρι πίσω από το συρματόπλεγμα
2008 Τζολίν
2009 Βασίλισσα Βικτωρία: Τα χρόνια της νιότης
2009 Cheri
2010 5 μέρες πολέμου
2013 Γροθιές στους τοίχους
2015 Hitman: Πράκτορας Νο. 47
2017 Ο Θάνατος του Στάλιν
2021 Η γαλλική αποστολή

Τηλεόραση
2012-... Homeland

Παραπομπές

Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βρετανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ανάπτυξη του ανθρώπου (βιολογία)

Η ανάπτυξη του ανθρώπου ξεκινάει από τη δημιουργία του ζυγωτού. Στη συνέχεια το ζυγωτό διαιρείται μέσα στη μήτρα της γυναίκας για να γίνει ένα έμβρυο, το οποίο σε μια περίοδο 9 μηνών της κύησης γίνεται ένα ανθρώπινο βρέφος. Μετά τον τοκετό ο άνθρωπος συνεχίζει να αναπτύσσεται και φυσιολογικά περνάει από τα στάδια της βρεφικής, παιδικής και εφηβικής ηλικίας ώσπου να ενηλικιωθεί. Η βρεφική ηλικία διαρκεί δύο περίπου χρόνια και χαρακτηρίζεται από ραγδαία ανάπτυξη. Κατά την παιδική ηλικία αλλάζουν προοδευτικά οι αναλογίες του σώματος. Κατά την εφηβεία η ανάπτυξη επιταχύνεται, εμφανίζονται τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του φύλου, ενώ τα γεννητικά όργανα ωριμάζουν και γίνονται λειτουργικά. Οι νεαροί ενήλικες έχουν φτάσει στο μέγιστο της μυϊκής τους δύναμης και της αντιληπτικής τους ικανότητας. Προοδευτικά όμως και ανεπαίσθητα το σώμα χάνει ορισμένες ικανότητες του και τελικά έρχεται το τελευταίο στάδιο, το γήρας. Η διαδικασία αυτή, που είναι μη αναστρέψιμη, οφείλεται σε κληρονομικούς και σε εξωγενείς παράγοντες.

Στάδια ανάπτυξης του ανθρώπου
 Εμβρυϊκή ηλικία
Η Εμβρυϊκή ηλικία είναι το πρώτο στάδιο ανάπτυξης του ανθρώπου. Ξεκινάει με τη δημιουργία του ζυγωτού και τελειώνει με τη γέννα. Διαρκεί συνολικά 38 εβδομάδες (9 μήνες).
 Βρεφική ηλικία
Η Βρεφική ηλικία ξεκινάει από τη γέννηση και διαρκεί 1 με 2 χρόνια περίπου.
 Παιδική ηλικία
Η Παιδική ηλικία ξεκινάει συνήθως από τη στιγμή που ο άνθρωπος μάθει να περπατάει.
 Εφηβεία
Η Εφηβεία είναι η περίοδος μεταξύ 12 έως 18 ή 20 ετών περίπου. Σε αυτές τις ηλικίες η ανάπτυξη επιταχύνεται κι εμφανίζονται τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του φύλου.
 Πρώιμη ενήλικη ηλικία
Νεαρός ενήλικας βιολογικά είναι ο άνθρωπος που έχει αναπτυχθεί πλήρως και βρίσκεται μεταξύ 20 έως 45 ετών περίπου.
 Μέση ηλικία
Η Μέση ηλικία ξεκινάει σε ηλικία 45 ετών και διαρκεί έως τα 65 έτη περίπου. Το σώμα αρχίζει να χάνει κάποιες ικανότητές του.
 Γεροντική ηλικία
Η Γεροντική ηλικία είναι το τελευταίο στάδιο της ανθρώπινης ζωής και ξεκινάει συνήθως σε ηλικία 65 ετών.

Ανθρωπολογία
Τιμ Νες

Ο Τιμ Νες, γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου 1971 στο Ντάρμστατ της Γερμανίας, είναι πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,09 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
Ο Νες ξεκίνησε να αγωνίζεται σε ηλικία οκτώ ετών στα τμήματα υποδομής της ομώνυμης ομάδας της γενέτειρας του, της Ντάρμστατ. Το 1989, μεταγράφηκε στην TV Λάνγκεν, η οποία υποβιβάστηκε από την πρώτη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος, αλλά επέστρεψε έναν χρόνο αργότερα για να υποβιβαστεί και πάλι.

Το 1992, υπέγραψε στην Μπαϊρόιτ, με την οποία κατάφερε να μπει στα πλει-οφ του πρωταθλήματος τρεις φορές μέχρι το 1996. Επόμενοι σταθμοί της καριέρας του υπήρξαν η Μπάγερ Λεβερκούζεν και η Ουλμ, πριν συνεχίσει στην Μπένετον Τρεβίζο για την σεζόν 1999-00, κατακτώντας το κύπελλο Ιταλίας, όπου κέρδισε στον τελικό την Βίρτους Μπολόνια με 78-59.

Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε δεκατρείς αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, με μέσους όρους 7,5 πόντων και 4,1 ριμπάουντ. Ολοκλήρωσε την χρονιά στην Παλακανέστρο Βαρέζε και το 2001-02 μεταγράφηκε στην Βιλερμπάν, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας.

Το 2002-03, έπαιξε στην ιταλική Νάπολι και την γαλλική Ελάν Σαλόν, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του για την επόμενη πενταετία.

Παράλληλα, ο Νες πραγματοποίησε ογδόντα συμμετοχές με την Εθνική ανδρών της Γερμανίας από το 1993 ως το 2001.

Από το 2008, έχει εγκαταλείψει την ενεργό δράση και ασχολείται με την προπονητική, όντας βοηθός προπονητή στην Μπαϊρόιτ.

Παραπομπές

Πηγές 
 Tim Nees Basketball Player Profile
 Tim Nees | medi bayreuth
 Nees Tim - Legabasket

Γερμανοί καλαθοσφαιριστές
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ‎‎
Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν‎
Καλαθοσφαιριστές Ελάν Σαλόν‎
Σέντερ
Εξ-Γιου Καπ

Το Εξ-Γιου Καπ (), είναι μία διεθνές μπασκετική διοργάνωση. Χορηγείται απο την Adecco και διοργανώνεται σύμφωνα με τους κανόνες της FIBA.

History

Participation details

Παραπομπές
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1964)

Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπειτα από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1964

Σύνθεση του Κοινοβουλίου
Για τη σημερινή σύνθεση, δείτε εδώ

Κοινή κάθοδος στις εκλογές.

Εκλεγέντες βουλευτές

Μεταβολές
Από τη δεύτερη και την τρίτη κατανομή έγινε μεταβολή στις έδρες σε Λευκάδα, Α΄ Θεσσαλονίκης, Καστοριά και Πιερία, με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Άγγελος Καλκάνης (Ένωση Κέντρου) στη Λευκάδα και να χάσει την έδρα του ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ, ενώ στην Πιερία η ΕΡΕ να κερδίσει μια έδρα, την οποία κατέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης, αντί του Κωνσταντίνου Δημόπουλου της Ένωσης Κέντρου. Τελικά, με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του 1964, οι 4 συνολικά πολιτευτές ορκίστηκαν βουλευτές: στη Λευκάδα ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ κατέλαβε τη θέση του Καλκάνη (Ένωση Κέντρου), ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος με το Κόμμα των Προοδευτικών ορκίστηκε στην Α΄ Θεσσαλονίκης καταλαμβάνοντας την έδρα του Ι. Κοντούλη (ΕΡΕ), ο Παναγιώτης Γυιόκας (ΕΡΕ) στην Καστοριά κατέλαβε την έδρα του Ευριπίδη Πισιώτη (ΕΡΕ) και ο Κωνσταντίνος Δημόπουλος ορκίστηκε βουλευτής στην Πιερία καταλαμβάνοντας την έδρα του Αθανασίου Βασιλειάδη.

Σημειώσεις και παραπομπές 

1964