joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φιλοευρωπαϊσμός

Ο Φιλοευρωπαϊσμός είναι μια πολιτική θέση που ευνοεί την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Περιλαμβάνει ευρωπαίους φεντεραλιστές, οι οποίοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν μια ομοσπονδιακή Ευρωπαϊκή Ένωση, γνωστή άτυπα ως Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Ένας σχετικός όρος είναι το «Ευρώφιλος». 

Ως εκ τούτου, είναι το αντίθετο του ευρωσκεπτικισμού, που αναφέρεται στην πολιτική στάση του σκεπτικισμού ή της αντίθεσης με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο «αντι-ευρωπαϊσμός».

Πολιτιστική-κυρίαρχη πολιτική
Ο φιλοευρωπαϊσμός και η ευρωφιλία είναι επίσης πολιτικοί όροι που χρησιμοποιούνται σε διάφορα πλαίσια, που υποδηλώνουν συναίσθημα ή πολιτικές για την έγκριση μιας ομοσπονδιακής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως αναφέρεται στη Συνθήκη του Άμστερνταμ και της Λισαβόνας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε θετικά αισθήματα για ενισχυμένη ομοσπονδία.

Στο πλαίσιο της πολιτιστικής πολιτικής, αυτό μπορεί να αναφέρεται στον πολιτισμό ή τους λαούς της Ευρώπης. Μπορεί επίσης να αναφέρεται στον ευρωπαϊκό φεντεραλισμό, τη θεσμοθετημένη θεσμική διαδικασία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημιουργία μιας άτυπης συνομοσπονδίας. Στο πλαίσιο της πολιτιστικής πολιτικής, μπορεί να αναφέρεται στην αναγκαστική αφομοίωση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα κράτη μέλη.

Οι όροι μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά στο πλαίσιο της κριτικής διαφόρων συμπεριφορών, συνήθως ιστορικών, που θεωρούνται ιμπεριαλιστικές ή γενοκτονικές, ως στερεότυπο και προκατάληψη που συνδέεται με την Ευρώπη, ως εξάλειψη των τοπικών πολιτισμών, ως απόσυρση της εθνικής κυριαρχίας και ως ηθική δήλωση εναντιώνοντας την αντιληπτή εγγενή αρνητικότητα που συμβαίνει με την Ευρώπη.

Πολυεθνικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί
 Συμβούλιο της Ευρώπης: ένας διεθνής οργανισμός του οποίου ο στόχος είναι η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου στην Ευρώπη και η προώθηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Έχει 47 κράτη μέλη, με περίπου 820 εκατομμύρια ανθρώπους.
 Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη: ο μεγαλύτερος διακυβερνητικός οργανισμός με γνώμονα την ασφάλεια στον κόσμο, με 57 συμμετέχουσες χώρες κυρίως στην Ευρώπη και στο Βόρειο Ημισφαίριο.
 Πανευρωπαϊκή Ένωση: το παλαιότερο ευρωπαϊκό κίνημα ενοποίησης.

Πολιτικά κόμματα υπέρ της ΕΕ

Πανευρωπαϊκό επίπεδο 

  EU: Κίνημα για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025
  EU: Volt Europa

Δείτε επίσης
 Ανατολική εταιρική σχέση
 Ευρωμύθος
 Ευρωπαϊκό Ομοσπονδιακό Κόμμα
 Ευρωπαϊσμός
 Ευρωσκεπτικισμός
 Eurovoc
 Κοινοβουλευτική Συνέλευση Euronest
 Ομοσπονδία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Μελλοντική διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Πανευρωπαϊκή ταυτότητα
 Πολιτική της Ευρώπης
 Πρωτοβουλία Pulse of Europe
 Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης
 Volt Europa
 Γιατί στην Ευρώπη

Παραπομπές

Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μη εξυπηρετούμενο δάνειο

Μη εξυπηρετούμενο δάνειο, κοινώς κόκκινο δάνειο ονομάζεται το  τραπεζικό δάνειο που υπόκειται σε καθυστερημένη αποπληρωμή ή είναι απίθανο να εξοφληθεί πλήρως από τον οφειλέτη. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη πρόκληση για τον τραπεζικό τομέα, καθώς μειώνει την κερδοφορία των τραπεζών,  και συχνά παρουσιάζεται ότι είναι τροχοπέδη για τις τράπεζες να δανείζουν περισσότερα σε επιχειρήσεις και καταναλωτές, γεγονός που με τη σειρά του επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη (αν και αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητείται).

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διαχείριση των δανείων αυτών που ανέκυψαν από την Μεγάλη Ύφεση του 2008 έχει αναχθεί σε πολιτικά ευαίσθητο θέμα. Το 2017 με την απόφαση του Συμβουλίου να αναθέσει στην Κομισιόν να δρομολογήσει ένα σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση τους . Το σχέδιο δράσης υποστηρίζει την ανάπτυξη μιας δευτερογενούς αγοράς για τα κόκκινα δάνεια και τη δημιουργία εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (γνωστές και ως κακές τράπεζες)

Τον Δεκέμβριο του 2020, αυτό το σχέδιο δράσης αναθεωρήθηκε μετά την κρίση πανδημίας του κορωνοϊού.

Παραπομπές

 Χρηματοπιστωτικό σύστημα
Δαίμων (πληροφορική)

Δαίμων (ή δαίμονας) στην πληροφορική είναι ένα είδος λογισμικού συστήματος που εκτελεί διάφορες λειτουργίες στο παρασκήνιο, χωρίς ενεργή συμμετοχή του χρήστη. Συνώνυμος όρος είναι τα services στα Microsoft Windows (γενιά Windows NT).

Ετυμολογία 
Ο όρος δαίμων χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την ερευνητική ομάδα του Fernando Corbató και ήταν αναφορά στον Δαίμονα του Μάξγουελ, ένα πείραμα θερμοδυναμικής. Η άποψη που αποδίδει τον όρο αυτό στα αρχικά των λέξεων "Disk And Executive MONitor" δεν επιβεβαιώνεται από τον Corbató.

Παραπομπές 

Πληροφορική
Κανάρης (φρεγάτα)

Η φρεγάτα Κανάρης (Φ/Γ Κανάρης F-464) είναι φρεγάτα τύπου "S" (Standard/Kortenaer)

Η φρεγάτα Κανάρης (Φ/Γ Κανάρης F-464) είναι τύπου "S" (Standard/Kortenaer) και ανήκει στη δύναμη του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Ιστορία 
Το πλοίο ήταν σε υπηρεσία με το Βασιλικό Ναυτικό Ολλανδίας από το 1983 έως το 2001. Ονομάστηκε από τον Jan van Brakel , ολλανδικό ναυτικό διοικητή του 17ου αιώνα.

Κατασκευάστηκε στο KM de Schelde στο Vlissingen. Η τοποθέτηση της καρίνας πραγματοποιήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1979 και η καθέλκυσή της στις 16 Μαΐου 1981. Το πλοίο τέθηκε σε λειτουργία στις 14 Απριλίου 1983.

Το 1988 έκανε ένα ταξίδι στην Άπω Ανατολή και την Αυστραλία για επίδειξη σημαίας και με εκπαίδευτική αποστολή μαζί με τις δύο άλλες φρεγάτες Kortenaer και Witte de With, καθώς και με το Zuiderkruis . 

Εκτέλεσε αποστολές στην Αδριατική Θάλασσα, υποστηρίζοντας τις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ κατά της Γιουγκοσλαβίας από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο του 1993.

Παροπλίστηκε τον Οκτώβριο 2001 και πωλήθηκε στο Ελληνικό Ναυτικό.

Το πλοίο κατατάχθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 29 Νοεμβρίου 2002 και μετονομάστηκε σε «Φ / Γ Κανάρης», προς τιμή του Κωνσταντίνου Κανάρη, ήρωα του 21, και αργότερα Πρωθυπουργό της Ελλάδας. Του ανατέθηκε το ραδιοφωνικό σήμα "SZDT".

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος των υφιστάμενων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού
 Κωνσταντίνος Κανάρης
 Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
 Κανάρης (πολεμικό πλοίο)

Παραπομπές

Πηγές 

 
 
 
 
 
 

Ελληνικές φρεγάτες
Ιστορικές Περιοχές της Κωνσταντινούπολης

Οι Ιστορικές Περιοχές της Κωνσταντινούπολης είναι μια ομάδα περιοχών στην επαρχία Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Αυτές οι περιοχές προστέθηκαν στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1985.

Η εν λόγω λίστα περιλαμβάνει κτίρια και κατασκευές όπως το Σεράι Μπουρνού, to παλάτι Τοπ Καπί, την Αγία Σοφία, το τζαμί του σουλτάνου Αχμέτ, την Αγία Ειρήνη, το τζαμί Ζεϊρέκ, το τζαμί του Σουλεϊμάν, την μικρή Αγία Σοφία και τα τείχη της Κωνσταντινούπολης.

Τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς κατανέμονται σε τέσσερις ζώνες, εικονογραφόντας τις κυριότερες φάσεις της ιστορίας της χώρας μέσω της χρήσης των διασημότερων μνημείων της:

 το Αρχαιολογικό Πάρκο, που το 1953 και το 1956 βρισκόταν στα παράλια της χερσονήσου
 η περιοχή του Σουλεϊμάν, που τέθηκε υπό προστασία το 1980 και το 1981
 η περιοχή Ζεϋρέκ, που τέθηκε υπό προστασία το 1979
 την ζώνη με τους προμαχώνες, που τέθηκαν υπό προστασία το 1981.

Φωτογραφίες

Κατηγορία : Κωνσταντινούπολη
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Κατηγορία : Ιστορία της Κωνσταντινούπολης
Αν Παριγιό

Η Αν Παριγιό (γαλλικά: Anne Parillaud, γενν. στις 6 Μαΐου 1960) είναι Γαλλίδα ηθοποιός που δραστηριοποιείται στο χώρο του κινηματογράφου από το 1977. Είναι γνωστή διεθνώς για τον ρόλο της στην ταινία του Λυκ Μπεσσόν, Νικίτα, για την οποία κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

Βιογραφία 
Η Αν Παριγιό γεννήθηκε στο Παρίσι. Στο σχολείο σπούδασε μπαλέτο και φιλοδοξία της ήταν να γίνει δικηγόρος, αλλά ένας ρόλος κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών - όταν ήταν μόλις 16 ετών - στο L'hôtel de la plage του Μισέλ Λανγκ (1978) την μύησε στον κόσμο του κινηματογράφου. Είχε τριετή σχέση με τον ηθοποιό Αλαίν Ντελόν και συν-πρωταγωνίστησε μαζί του σε δύο ταινίες που σκηνοθέτησε ο ίδιος, Για το τομάρι ενός μπάτσου (Pour la peau d'un flic,1981) και O μαχητής (Le Battant,1983).  Στη συνέχεια συνάντησε τον σκηνοθέτη Λυκ Μπεσσόν και τον παντρεύτηκε το 1986, αλλά το ζευγάρι χώρισε λίγο μετά την ταινία Νικίτα.

Μετά τη διεθνή επιτυχία της Νικίτα, η Παριγιό έφυγε από τη Γαλλία και πρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες στο εξωτερικό: Περιπέτεια στον παγωμένο Βορρά (Map of the Human Heart, 1992), Αγνό αίμα (Innocent Blood, 1992) και (Frankie Starlight,1995).

Το 2010 πρωταγωνίστησε στο γαλλικό ψυχολογικό θρίλερ Dans ton sommeil σε σκηνοθεσία Καρολίν και Ερίκ ντυ Ποτέ.

Προσωπική ζωή 
Ο πρώτος σύζυγος της Αν Παριγιό ήταν ο σκηνοθέτης Λυκ Μπεσσόν, με τον οποίο έχει μια κόρη, την Ζυλιέτ Μπεσσόν, που γεννήθηκε το 1987 και είναι ηθοποιός. Το 2005 η Παριγιό παντρεύτηκε τον μουσικό Ζαν-Μισέλ Ζαρ. Χώρισαν το 2010.Έχει αποκτήσει ακόμη δύο παιδιά με τον σύντροφό της παραγωγό Μαρκ Αλάν.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Ολοτομογραφία

Η ολοτομογραφία (αγγλ. Holotomography), συντομογραφικά ως HT, είναι σύγχρονη τεχνική λέιζερ για τη μέτρηση τρισδιάστατης τομογραφίας -βάσει του δείκτη διάθλασης (RI)- σε διάφορα μικροσκοπικά δείγματα, όπως λ.χ. βιολογικά κύτταρα και ιστοί. 

Επειδή ο δείκτης διάθλασης μπορεί να χρησιμεύσει ως εγγενής αντίθεση απεικόνισης για διαφανή αντικείμενα ή φάσεις, οι μετρήσεις αυτού του τύπου τομογραφιών μπορούν να παρέχουν ποσοτική απεικόνιση αντικειμένων μικροσκοπικής φάσης, χωρίς ετικέτα. Προκειμένου να μετρηθεί το τρισδιάστατο τομογράφημα δειγμάτων, ο δείκτης χρησιμοποιεί την αρχή της ολογραφικής απεικόνισης και της αντίστροφης σκέδασης. 

Συνήθως, πολλαπλές δισδιάστατες ολογραφικές εικόνες ενός δείγματος μετρώνται σε διάφορες γωνίες φωτισμού, χρησιμοποιώντας την αρχή της ενδομετρικής απεικόνισης. Στη συνέχεια, ένα τρισδιάστατο τομογράφημα του δείγματος (με αυτή τη νέα τεχνική) ανακατασκευάζεται από αυτές τις πολλαπλές δισδιάστατες ολογραφικές εικόνες λύνοντας αντίστροφα τη σκέδαση φωτός στο δείγμα.

Η πρώτη θεωρητική πρόταση για την ολοτομογραφία παρουσιάστηκε από τον δρ. Emil Wolf και η πρώτη πειραματική επίδειξη παρουσιάστηκε από τους Fercher et al. Από τη δεκαετία του 2000, οι τεχνικές Ολοτομογραφίας μελετήθηκαν και εφαρμόστηκαν εκτενώς στους τομείς της βιολογίας και της ιατρικής, από διάφορες ερευνητικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Εργαστηρίου Φασματοσκοπίας, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT). Τόσο οι τεχνικές εξελίξεις όσο και οι εφαρμογές του HT έχουν προχωρήσει σημαντικά. Το 2012 ιδρύθηκε η πρώτη εμπορική εταιρεία με την ονομασία Nanolive ακολουθούμενη αργότερα από την εταιρεία Tomocube, το 2014.

Παραπομπές
Κέιτ Μπους

Η Κάθριν Μπους (γεν. 30 Ιουλίου 1958) είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, μουσικός και χορεύτρια. Στην ηλικία των 19 το 1978 βρισκόταν στην κορυφή του βρετανικού τσαρτ των σινγκλ με το πρώτο της σινγκλ, "Wuthering Heights", όντας η πρώτη βρετανίδα που έγινε νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο με ένα τραγούδι που έγραψε μόνη της. Η Μπους έχει κυκλοφορήσει από τότε 25 τραγούδια που κέρδισαν μια θέση στα βρετανικά τσαρτ των δημοφιλέστερων 40 σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των επιτυχιών "The Man with the Child in His Eyes", "Babooshka", "Running Up That Hill", "Don't Give Up" (σε ντουέτο με τον Πίτερ Γκάμπριελ και "King of the Mountain". Κυκλοφόρησε 10 στούντιο άλμπουμ, εκ των οποίων και τα 10 έφτασαν στις πρώτες 10 θέσεις των τσαρτ. Τα άλμπουμ Never for Ever (1980), Hounds of Love (1985) και The Whole Story (1986) έφτασαν στο νούμερο ένα. Ήταν η πρώτη Βρετανίδα σόλο τραγουδίστρια που έφτασε στην πρώτη θέση των βρετανικών τσαρτ για τα άλμπουμ και η πρώτη τραγουδίστρια που ένα άλμπουμ της ξεκίνησε κατευθείαν στην πρώτη θέση στα τσαρτ.

Η Μπους ξεκίνησε να γράφει τραγούδια στα 11 

Υπέγραψε με την EMI Records αφού ο Ντέιβιντ Γκίλμορ των Pink Floyd την βοήθησε να παράξει ένα δοκιμαστικό βίντεο. Το πρώτο της άλμπουμ, The Kick Inside, κυκλοφόρησε το 1978. Σταδιακά η Μπους απέκτησε καλλιτεχνική ανεξαρτησία στην παραγωγή του άλμπουμ και όλα τα άλμπουμ της από το The Dreaming (1982) και έπειτα έχουν παραχθεί από την ίδια. Έκανε μια παύση μεταξύ της κυκλοφορίας του έβδομου και όγδοου άλμπουμ της, The Red Shoes (1993) και Aerial (2005). Η Μπους έλαβε πάλι δημοσιότητα το 2014 με μια σειρά συναυλιών με τίτλο Before the Dawn. Το 2014 διεξήγαγε τις πρώτες της παραστάσεις από το 1979, όταν έκανε την περιοδεία της με τίτλο The Tour of Life.

Το εκλεκτικό και πειραματικό ύφος της, οι μη συμβατικοί στίχοι της και η λογοτεχνική θεματολογία των τραγουδιών της έχουν επηρεάσει πολλούς καλλιτέχνες. Ήταν υποψήφια για 13 βραβεία της Βρετανικής Φωνογραφικής Βιομηχανίας, κερδίζοντας το τίτλο της Καλύτερης Βρετανίδας Καλλιτέχνιδος το 1987, ενώ έχει προταθεί και για τρία βραβεία Γκράμι. Το 2002, η Μπους τιμήθηκε με βραβείο Άιβορ Νοβέλο για την εξαιρετική συνεισφορά της στην βρετανική μουσική. Το 2013 ονομάστηκε μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες της στην μουσική. Ήταν υποψήφια για εισαγωγή στην Λεωφόρο της Δόξας της Ροκ εντ Ρολ το 2018 και το 2021.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Νικητές Ivor Novello Awards
Αγγλίδες υψίφωνοι
Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Αγγλίδες τραγουδίστριες ποπ
Βραβευμένοι με Brit
Έλα Μπατ

Η Έλα Ραμίς Μπατ (Αχμενταμπάντ Ινδίας, 7 Σεπτεμβρίου 1933 - 2 Νοεμβρίου 2022) ήταν Ινδή ιδρύτρια της SEWA και βουλευτής. Είναι ομότιμο μέλος της ομάδας Global Elders που ιδρύθηκε από τον Νέλσον Μαντέλα. Μεταξύ άλλων έχει τηιηθεί με το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης (1984).

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Έλα Μπατ γεννήθηκε ως η δεύτερη από τις τρεις κόρες σε μια μεσαίου μεγέθους ινδική οικογένεια στο Αχμενταμπάντ . Ο παππούς της, ο οποίος συνελήφθη πολλές φορές, ήταν γιατρός και υποστηρικτής του Μαχάτμα Γκάντι. Η μητέρα της συμμετείχε στο γυναικείο κίνημα, ο πατέρας της είχε μια ευημερούσα δικηγορική εταιρεία. Η Έλα Ραμές πέρασε την παιδική της ηλικία στο Σούρατ. Μετά το γυμνάσιο κοριτσιών Sarwajanik από το 1940 έως το 1948, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γκουτζαράτ το 1952 με πτυχίο στα αγγλικά. Σπούδασε νομικά και έλαβε το πρώτο βραβείο το 1954 για το έργο της στους ιωδουϊστικούς νόμους. Επειδή δεν ήταν ικανοποιημένη με τη διδασκαλία Αγγλικών στο Γυναικείο Πανεπιστήμιο Shrimati Nathibai Damodardas Thackersey στη Βομβάη, άρχισε να εργαζεται στο νομικό τμήμα της ένωσης εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία στη γενέτειρά της. Το 1968 ανέλαβε τη διαχείριση του γυναικείου τμήματος. Το 1972 ίδρυσε την Ένωση Αυτοαπασχολούμενων Γυναικών της Ινδίας (SEWA), η οποία σήμερα έχει περισσότερα από ενάμιση εκατομμύριο μέλη και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αυτόνομες συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ινδία. Οργανώνει αυτοαπασχολούμενες γυναίκες που δεν έχουν κανονικό εισόδημα ή κοινωνικές παροχές στην Ινδία. Ο στόχος είναι να φέρουν τις γυναίκες σε πλήρη εργασία.

Από το 1986 έως το 1989 η Μπατ διορίστηκε από τον Ινδό Πρόεδρο ως μέλος της ανώτερης Βουλής του Ινδικού Κοινοβουλίου, το Ράτζια Σάμπα.

Το 2007 διορίστηκε ιδρυτικό μέλος των Global Elders. Σήμερα είναι ομότιμο μέλος της ομάδας.

Η Μπαατ είναι παντρεμένη με τον Ραμές Μπατ από το 1956. Έχουν δύο παιδιά, τον Amimayi (* 1958) και τον Mihir (* 1959).

Βιβλιογραφια

Eξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αρχική σελίδα SEWA, Αγγλικά

Παραπομπές 

Γυναίκες
Ινδοί
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Γιετνεμπέρς Νιγκουσί

Η Γιετνεμπέρς Νιγκουσί (γεν. 24 Ιανουαρίου 1982 στην Αμάρα) είναι Αιθιόπισσα δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και την ένταξή τους στην κοινωνία.

Βιογραφικά στοιχεία 
Ο πατέρας της, Νιγκέμπι, κατάγεται από οικογένεια Ορθόδοξων ιερέων. Είχε επτά αδέλφια. Η Νιγκουσί τυφλώθηκε από μηνιγγίτιδα όταν ήταν πέντε ετών. Σύμφωνα με την ίδια έλαβε θεραπεία σε νοσοκομείο δύο χρόνια αργότερα. Χάρη στο ότι ήταν τυφλή, δεν υποχρεώθηκε σε γάμο ως ανήλικη.

Η Νιγκουσί φοίτησε στο σχολείο για τυφλούς στο Σασεμένε, το οποίο διοικούσαν οι καθολικές μοναχές. Εδώ προωθήθηκαν οι δεξιότητές της. Κατά τη διάρκεια των σπουδών συνειδητοποίησε τον βαθμό της κοινωνικής ανισότητας των γυναικών στη αφρικανική κοινωνία. Στη συνέχεια, η Nigussie επισκέφθηκε τη δευτεροβάθμιο σχολείο Menelik II στην πρωτεύουσα της Αιθιοπίας Αντίς Αμπέμπα και σπούδασε επίσης στο τοπικό πανεπιστήμο νομική. Επωφελήθηκε από το γεγονός ότι στη δεκαετία του 1960 και του 1970 οι Αμερικανοί είχαν ιδρύσει μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βιβλία σε γραφή Braille στο πανεπιστήμιο τους. Όπως αναφέρει η ίδια σε συνέντευξή της: «Ως εκ τούτου, οι τυφλοί δεν είχαμε κανένα πρόβλημα με τους "παλιούς »νόμους". Το πρόβλημά μας ήταν οι νέοι νόμοι που ήρθαν μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη δεκαετία του 1990 [. . . ]. Χρειαζόμασταν άτομα με όραση για να μας διαβάσουν τους νέους νόμους που μεταγράψαμε σε Braille». Εκτός από πτυχίο νομικής και μεταπτυχιακό στην κοινωνική εργασία, αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει άλλο μεταπτυχιακό στη διεθνή έρευνα για την ειρήνη και τις συγκρούσεις στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα.

Η Nigussie ασπάστηκε την καθολική θρησκεία, η οποία  στην πατρίδα της αποτελεί μια μειονότητα.

Έργο 
Ως μαθήτρια στο γυμνάσιο της, η Nigussie ήταν πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου. Ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα, συμμετείχε στην ίδρυση ενός κινήματος κατά του AIDS και ίδρυσε μια φοιτητική οργάνωση γυναικών το 2006, και ανέλαβε την καθοδήγησή της.

Η Nigussie συμμετείχε  ενεργά σε περισσότερους από 20 οργανισμούς της Αιθιοπίας, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Δικτύου Δράσης για την Αναπηρία της Αιθιοπίας (ECDD) που εργάζεται για άτομα με ειδικές ανάγκες και αναπτυξιακά θέματα στη χώρα καταγωγής της. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του ECDD από το 2011 έως το 2015.

Από το 2016 εργάζεται ως υπάλληλος ένταξης για τη μη κυβερνητική οργάνωση Light for the World  με έδρα τη Βιέννη.

Παραπομπές 

Γυναίκες
Αιθίοπες
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Πύργος Ρετζέπ Πασά

Ο Πύργος του Ρετζέπ Πασά βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του ποταμού Ζερά στον δήμο Ρογκάτιτσα της Σερβικής Δημοκρατίας. Ο πύργος ανήκει στους κατοικήσιμους φεουδαρχικούς πύργους. Αυτό το κτίριο βρίσκεται στον κατάλογο εθνικών μνημείων.

Ιστορικά στοιχεία 
Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία αναφορικά με το έτος κατασκευής του πύργου Ρετζέπ Πασά. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ο πύργος χτίστηκε από κάποιον συγκεκριμένο Ρετζέπ Πασά. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κτίριο καταστράφηκε από τις ανατινάξεις. Το κτίριο ανακαινίστηκε το 1969.

Επίπεδο προστασίας 
Μετά από απόφαση του Εθνικού Ινστιτούτου Προστασίας των Πολιτιστικών Μνημείων και Φυσικών Σπανιοτήτων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, που στεγάζεται στο Σεράγεβο, το 1950 το κτίριο τέθηκε υπό κρατική προστασία. Από το 2007, ο πύργος του Ρετζέπ Πασά βρίσκεται στην λίστα με τα εθνικά μνημεία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Περαιτέρω μελέτη 
 Министарство за просторно уређење, грађевинарство и екологију (2015):Измјена и допуна просторног плана Републике Српске  до 2025. Бањалука: Урбанистички завод
 Службени гласник Републике Српске/Закон о културним добрима

Λογοτεχνία 
 Крешевљаковић, Хамдија, Стари босански градови, Градови око Дрине и њених притока, Наше старине, И., Годишњак Земаљског завода за заштиту споменика културе и природних ријеткости НР Босне и Херцеговине, Сарајево
 Крешевљаковић, Хамдија, Куле и оџаци у Босни и Херцеговини, Годишњак Земаљског завода за заштиту споменика културе и природних ријеткости НР Босне и Херцеговине, Сарајево

Φρούρια στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Ναός, νεκροταφείο και νεκρόπολη Αγίας Βαρβάρας

Ο Ναός της Αγίας Βαρβάρας με τα παρακείμενα νεκροταφείο και νεκρόπολη βρίσκονται στον οικισμό Στρουζίτσι, ο οποίος ανήκει στον δήμο Τρεμπίνιε στην Σερβική Δημοκρατία. Αυτός ο ναός της σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας, αφιερωμένος στην ιερομάρτυρα Βαρβάρα, είναι επίσης γνωστός ως εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Είναι η ενορία για τους κατοίκους των οικισμών Στρουζίτσι, Ντολ, Ντοντάνοβιτς και Κοτέζ. Μαζί με το νεκροταφείο και την νεκρόπολη, αποτελεί ένα μοναδικό ιστορικό συγκρότημα που περιλαμβάνεται στην λίστα με τα εθνικά μνημεία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Λογοτεχνία 
 Филиповић, Миленко, Мичевић, Љубо, Попово у Херцеговини, Научно друштво, Сарајево, 1959.
 Бешлагић, Шефик, Попово — средњовјековни надгробни споменици, Завод за заштиту споменика културе Босне и Херцеговине, Сарајево, 1966.
 Анђелић, Паво, Средњовјековна жупа Попово, Трибунија 7, Завичајни музеј Требиње, Требиње, 1983, 61-79.
 Шево, Љиљана, Православне цркве и манастири у Босни и Херцеговини до 1878. године, Глас српски, Бања Лука, 2002, 217-218.

Περαιτέρω μελέτη 
 Министарство за просторно уређење, грађевинарство и екологију (2015):Измјена и допуна просторног плана Републике Српске  до 2025. Бањалука: Урбанистички завод

Κτίρια και κατασκευές στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Ανάκτορα Καρατζόρτζεβιτς στη Χαν Πιέσακ

Η Κατοικία του Αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Καραγιόργεβιτς βρίσκεται στην Χαν Πιέσακ και είναι η μοναδική βασιλική κατοικία στην Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Χτίστηκε το 1921, για τις ανάγκες διαμονής του βασιλιά Αλεξάνδρου Καραγιόργεβιτς. Το ανάκτορο καταστράφηκε εν μέρει κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ μετά τον πόλεμο χρησίμευσε ως κατοικία για τους δημοσίους υπαλλήλους. Κάηκε σε πυρκαγιά το 2005. Βρίσκεται στην λίστα με τα εθνικά μνημεία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Φωτογραφίες

Λογοτεχνία 
 

Κτίρια και κατασκευές στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Σίμα Σαμάρ

Η Σίμα Σαμάρ ( γεν. 3. Φεβρουαρίου 1957 στο Ghazni) είναι Αφγανή γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Σίμα Σαμάρ ανήκει στην τρίτη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα της χώρας, την περσόφωνη, σιιτική Χαζάρα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Καμπούλ (αποφοίτηση 1984). Ο σύζυγός της συνελήφθη κατά τη  διάρκεια της προεδρίας του  Nur Muhammad Taraki και είναι έκτοτε αγνοούμενος. Η Σίμα Σαμάρ διέφυγε στο Πακιστάν και εργάστηκε εκεί ως γιατρός σε ένα στρατόπεδο προσφύγων από το Αφγανιστάν. Το 1987 ίδρυσε νοσοκομείο για γυναίκες και παιδιά από το Αφγανιστάν στην παραμεθόρια πόλη του Κουέτα. Το 1989 προσχώρησε στην οργάνωση Schuhada. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Ταλιμπάν, συνέχισε να εργάζεται εκεί περιθάλποντας γυναίκες και παιδιά και ιδρύοντας σχολεία στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Βάσει της Συμφωνίας του Πέτερσμπεργκ, εξελέγη Υπουργός Γυναικών στην Αφγανική κυβέρνηση το 2001 και διορίστηκε μεταξύ των πέντε εκπροσώπων του Προέδρου Χαμίντ Καρζάι. Κατείχε αυτά τα αξιώματα μέχρι την παραίτησή της το 2002.

Τον Ιούνιο του 2002 ιδρύθηκε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αφγανιστάν και η Sima Samar ορίστηκε ως πρόεδρος της.

Η εργασία της έχει αναγνωριστεί με πολυάριθμα βραβεία, μεταξύ άλλων με το εναλλακτικό βραβείο Νόμπελ, ενώ έχει προταθεί πολλές φορές για το βραβείο Νόμπελ ειρήνης.

Βιβλιογραφία 

 Sven Hansen: „Wir müssen Risiken eingehen“. Zehn Jahre nach Sturz der Taliban. Στο: die tageszeitung. 22. November 2011, Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 2011 (Συνέντευξη με την Sima Samar για τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Αφγανιστάν από το 2001). Στα Γερμανικά
 Sima Samar, στο βιογραφικό αρχείο 07/2013 της 12ης Φεβρουαρίου 2013, στο Munzinger-Archiv (Η αρχή του αρχείο έχει ελεύθερη πρόσβαση) Στα Γερμανικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Nana Brink: Frauenrechte in Afghanistan eingeschränkt. Afghanische Menschenrechtskommission fordert besseren Schutz durch Sicherheitskräfte. (Περιορισμός των δικαιωμάτων των γυναικών στο Αφγανιστάν: Αίτημα για μεγαλύτερη προστασία με τη συνδρομή των κρατικών δυνάμεων ασφάλειας. Στο: Deutschlandradio Kultur. 16. November 2010, Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 2011 (Συνέντευξη με την Sima Samar). Στα Γερμανικά

Παραπομπές 

Αφγανοί ακτιβιστές
Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Ψυχολογικό τραύμα

Το Ψυχολογικό τραύμα είναι μια βλάβη στο μυαλό του ανθρώπου ως αποτέλεσμα ενός ή περισσότερων ενοχλητικών γεγονότων που προκαλούν υπερβολικό άγχος, το οποίο υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα που αναγείρονται, καταλήγωντας σε σοβαρές και μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.

Δεδομένου ότι το ψυχολογικό τραύμα διαφέρει μεταξύ των ανθρώπων, ανάλογα με τις υποκειμενικές εμπειρίες τους, οι άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα. Με άλλα λόγια, δεν τραυματίζονται ψυχολογικά όλοι οι άνθρωποι που βιώνουν ένα τραυματικά ψυχολογικό συμβάν. Είναι πιθανό όμως ότι ορισμένα άτομα αναπτύσσουν μετατραυματικές διαταραχές στρες μετά την έκθεσή τους σε ένα σημαντικό τραυματικό συμβάν. Αυτή η απόκλιση στο ποσοστό κινδύνου μπορεί να αποδοθεί σε προστατευτικούς παράγοντες που ενδέχεται να έχουν ορισμένα άτομα, τα οποία τους επιτρέπουν να αντιμετωπίζουν το εν λόγω ψυχολογικό τραύμα ; σχετίζονται μεταξύ άλλων με περιβαλλοντικούς και ιδιοσυγκρασίας παράγοντες. Μερικά παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά για την ανθεκτικότητα του ατόμου και την ενεργή αναζήτηση βοήθειας.

Περαιτέρω μελέτη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 The International Society for Traumatic Stress Studies (ISTSS) 
 Trauma-Focused Cognitive Behavioral Therapy – Medical University of South Carolina 
 National Child Traumatic Stress Network (NCTSN)
 Trauma Information Pages

Κατηγορία : Ψυχολογία
Κατηγορία : Ψυχιατρική
Γιάννης Δ. Οικονόμου

Ο Γιάννης Οικονόμου (Λαμία, Σεπτέμβριος 1973) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία και από τις 13 Αυγούστου 2021, υφυπουργός στον Πρωθυπουργό και κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1973. Σπούδασε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήρε το πτυχίο του γεωπόνου από το τμήμα Φυτικής Παραγωγής. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Παγκόσμια Πολιτική Οικονομία, στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Εργάστηκε ύστερα, επί σειρά ετών ως γεωπόνος, αναπτύσσοντας παράλληλα δραστηριότητα στην εμπορία και παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων. 

Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας στις εκλογές του Ιουλίου 2019. Στον ανασχηματισμό του Ιανουαρίου του 2021, ορίστηκε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Στον ανασχηματισμό του Αυγούστου του 2021, ορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος. 

Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Ζορμπαλά και έχουν ένα γιο, τον Δημήτρη.

Κριτική
Την 1η Ιουλίου 2022, ο Οικονόμου εξέδωσε μια δήλωση στην οποία ανέφερε πως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος παραπέμφθηκε από την ελληνική Δικαιοσύνη για τους χειρισμούς του σε ό,τι αφορά τα δέκα πολιτικά πρόσωπα στην Υπόθεση Novartis, ενώ στην πραγματικότητα ο Παπαγγελόπουλος παραπέμφθηκε για άσχετη υπόθεση. Η δήλωση προκάλεσε την έντονη αντίδραση κομμάτων της αντιπολίτευσης και μερίδας του τύπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ. κατηγόρησε τον Οικονόμου για διασπορά ψευδών ειδήσεων και ζήτησε την παραίτηση του. Ο Παπαγγελόπουλος δήλωσε πως εάν ο Οικονόμου δεν του ζητήσει συγγνώμη για την ανακριβή αναφορά στο πρόσωπο του ή εάν δεν παραιτηθεί από την θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, τότε θα κινηθεί νομικά εναντίον του. Από την πλευρά του ο Οικονόμου δήλωσε ότι η δήλωση «στο αποκλειστικά τυπικό σκέλος του κατηγορητηρίου για τα 10 πολιτικά πρόσωπα της υπόθεσης Novartis, δεν ήταν ακριβής. Αυτό όμως δεν αίρει το πολιτικό ζήτημα».

Πολιτικές -Κοινωνικές Δραστηριότητες 
Έχει διατελέσει:

Αύγουστος 2021: Ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου 

Ιανουάριος 2021: Ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Ιούλιος 2019: Εξελέγη Βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία 

2017-2019: Σύμβουλος του Προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη

2016-2017: Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της Νέας Δημοκρατίας

2013 -2015: Επικεφαλής της εταιρείας οδικών συγκοινωνιών της Αθήνας (ΟΣΥ Α.Ε.) 

2006-2009: Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή 

1998-2001: Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ 

1995-1998: Γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Παραπομπές 

Βουλευτές Φθιώτιδας
Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα)
Ραφαέλ Τρουχίγιο

Ο Ραφαέλ Λεωνίδας Τρουχίγιο Μολίνα ήταν δικτάτορας της Δομινικανής Δημοκρατίας από τον Φεβρουάριο του 1930 μέχρι την δολοφονία του τον Μάιο του 1961.
  
Έκανε την θητεία του ως πρόεδρος από το 1930 μέχρι το 1938 και ξανά από το 1942 μέχρι το 1952 . Συνέχισε να κυβερνά ως μη εκλεγμένος στρατιωτικός ηγέτης κάτω από μερικούς φαινομενικούς προέδρους μέχρι την δολοφονία του στις 31 Μαΐου 1961. 
Τα 31 χρόνια που ήταν στην εξουσία έμειναν στην ιστορία ως μία από τις ποιο αιματηρές δικτατορίες της Νοτίου Αμερικής . Το καθεστώς του Τρουχίγιο σκότωσε πολλούς ανθρώπους , συμπεριλαμβάνοντας 5.000 με 67.000 Αϊτιανούς στην σφαγή του μαϊντανού. Η περιουσία του Τρουχίγιο άγγιζε τα 800 εκ. δολλάρια Αμερικής (5.3 δισ. σε σημερινή αξία) . Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης δικτατορίας του η κρατική τρομοκρατία ξέφευγε εκτός των Δομινικανών συνόρων. Παραδείγματα είναι η απόπειρα δολοφονίας του τότε προέδρου της Βενεζουέλας Ρόμουλο Μπεντακούρ (1960) , την απαγωγή και εξαφάνιση στη Νέα Υόρκη του Ισπανού  Χεσούς Γκαλίντεθ (1956) , την δολοφονία του επίσης Ισπανού συγγραφέα Χοσέ Αλμοίνα στο Μεξικό , και εγκλήματα κατά Κουβανών, Κοσταρικανών, Νικαραγουανών και Αμερικανών. Στις 30 Μαΐου 1961 , ο Τρουχίγιο δολοφονήθηκε από συνωμότες υποστηριζόμενους από την CIA. Λίγο αργότερα ο γιός του δικτάτορα Ραμφίς πήρε την εξουσία της χώρας για λίγο καιρό , και ήθελε να σκοτώσει όλους όσους έλαβαν μέρος στην δολοφονία του πατέρα του. Στις 19 Νοεμβρίου 1961 , συγγενείς και συνεργάτες του Τρουχίγιο που είχαν φύγει στην Νέα Υόρκη αναγκάστηκαν να φύγουν αλλά όχι πριν σκοτώσουν τους επιβιώσαντες δολοφόνους

Παραπομπές 

Πολιτικοί της Δομινικανής Δημοκρατίας
Δικτάτορες
Επαρχιακό Πάρκο Δεινοσαύρων

Το Περιφερειακό Πάρκο Δεινοσαύρων είναι ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που βρίσκεται δυο ώρες με το αυτοκίνητο ανατολικά του Κάλγκαρι στον Καναδά ; ή 48 χλμ (30 μίλια), περίπου μισή ώρα με το αυτοκίνητο βορειοανατολικά του Μπρουκς.

Το πάρκο βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Κόκκινα Ελάφια, που φημίζεται για την εντυπωσιακή τοπογραφία των εκβολών και την αφθονία των απολιθωμάτων δεινοσαύρων. Το πάρκο είναι γνωστό ως μια από τις πλουσιότερες ορυκτές περιοχές δεινοσαύρων στον κόσμο. Πενήντα οκτώ είδη δεινοσαύρων έχουν ανακαλυφθεί στο πάρκο και περισσότερα από 500 δείγματα έχουν αφαιρεθεί και εκτίθενται σε μουσεία σε όλο τον κόσμο. Η διάσημη συλλογή απολιθωμάτων από περίπου 500 είδη ζωής, από μικροσκοπικά σπόρια φτέρης μέχρι μεγάλους σαρκοφάγους δεινοσαύρους, δικαιολογεί την εισαγωγή του στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1979.

Κέντρο Επισκεπτών 
Το κέντρο επισκεπτών του Περιφερειακού Πάρκου Δεινοσαύρων παρουσιάζει εκθέματα δεινοσαύρων και απολιθώματα αλλά και πληροφορίες για την γεωλογία και την φυσική ιστορία του πάρκου. Υπάρχει ένα θέατρο για προβολή βίντεο, ένα εργαστήριο μελέτης των απολιθωμάτων και ένα κατάστημα δώρων. Τα προγράμματα για το κοινό προσφέρονται το καλοκαίρι.

Το John Ware's Cabin είναι μια αναπαλαιωμένη καμπίνα του 20ου αιώνα που χρησιμοποιήθηκε από τον John Ware, έναν αφροαμερικανό καουμπόι και σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της εκτροφής ζώων στην Αλμπέρτα. Η καμπίνα είναι τοποθετημένη κοντά στο κέντρο επισκεπτών και είναι ανοιχτή σε επιλεγμένες ημέρες και ώρες το καλοκαίρι.

Φωτογραφίες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

UNESCO World Heritage

Καναδάς
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Μόνικα Χάουζερ

Η Μόνικα Χάουζερ (* 24. Ο Μάιος του 1959 στο Thal της Ελβετίας ) είναι γιατρός ειδικευμένη στη γυναικολογία. Τη δεκαετία του 1990 ίδρυσε τον οργανισμό για τα δικαιώματα των γυναικών Medica mondiale με σκοπό την παροχή ιατρικής και ψυχολογικής βοήθειας σε γυναίκες με ψυχολογικό ή άλλο τραύμα εξαιτίας του πολέμου. Έχει λάβει πολλά βραβεία για την πρωτοβουλία της, συμπεριλαμβανομένου του Εναλλακτικού Βραβείου Νόμπελ το 2008.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Monika Hauser γεννήθηκε στην Ελβετία το 1959 όπου και μεγάλωσε. Ως κόρη γονέων από το Νότιο Τιρόλο, είναι Ιταλός πολίτης. Σπούδασε ιατρική στο Ίνσμπρουκ και την Μπολόνια και αποφοίτησε το 1984. Το 1998 ολοκλήρωσε επιτυχώς την εκπαίδευσή της με ειδικότητα στη γυναικολογία. Είναι παντρεμένη με τον Klaus-Peter Klauner, με τον οποίο έχουν έναν γιο. Σήμερα ζει στο Brühl (Ρηνανία).

Από το 1992 έως το 1994 οργάνωσε με την υποστήριξη ειδικευμένων γυναικών από την Βοσνία το γυναικείο κέντρο θεραπείας Medica Zenica στην πόλη Ζένιτσα της κεντρικής Βοσνίας. Η ομάδα υποστήριξε τις γυναίκες στην αντιμετώπιση τραυματικών εμπειριών. Στη συνέχεια    ιδρύθηκε το συματείο medica Modiale e.V. και η δράση επεκτάθηκε αρχικά στο Κοσσυφοπέδιο, μετά στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια σε πολλές άλλες χώρες. Σήμερα, το Medica mondiale υποστηρίζει γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο που έχουν βιώσει σεξουαλική βία σε πολέμους σε διάφορες περιοχές συγκρούσεων.

Το 2000, η Hauser ανέλαβε τη διεθυνση του Medica mondiale . Μέρος της εργασίας της αφορά στην υπέρβαση των κοινωνικών ταμπού σχετικά με το θέμα του βιασμού σε συνθήκες πολέμου, μεταξύ άλλων με σεμινάρια με γυναίκες των ντόπιων κοινωνιών, με σκοπό τη διευκόλυνση της αποκάλυψης τέτοιων εγκλημάτων.

Η Χάουζερ μαζί με την Σίμα Σαμάρ και τους Τζίνο Στράντα, Ραν Γκόλντσταϊν και Ντένις Μακουέγκε δημοσίευσαν ανοιχτή επιστολή στο Lancet με αίτημα την επικέντρωση στον αγώνα κατά της βίας κατά των γυναικών.

Βιβλιογραφία 
 Chantal Louis: Monika Hauser – Nicht aufhören anzufangen. Eine Ärztin im Einsatz für kriegstraumatisierte Frauen. (Μην σταματήσετε να ξεκινάτε.Ένας γιατρός σε υπηρεσία για γυναίκες που τραυματίστηκαν από τον πόλεμο) Rüffer & Rub, Zürich 2008, ISBN 978-3-907625-41-5. 
 Erica Fischer: Am Anfang war die Wut. Monika Hauser und medica mondiale. Ein Frauenprojekt im Krieg. (Στην αρχή υπήρχε μόνο θυμός.Monika Hauser και Medica Mondiale. Γυναικεία δράση κατά τη διάρκεια του πολέμου.) Kiepenheuer & Witsch, Köln 1997, ISBN 3-462-02641-0. 
 Medica mondiale e.V., Karin Griese (Hrsg.): Sexualisierte Kriegsgewalt und ihre Folgen. Handbuch zur Unterstützung traumatisierter Frauen in verschiedenen Arbeitsfeldern. (Σεξουαλική βία στον πόλεμο και οι συνέπειές της. Εγχειρίδιο για την υποστήριξη τραυματισμένων γυναικών σε διάφορους τομείς εργασίας.) Mabuse-Verlag, Frankfurt am Main 2006, ISBN 978-3-935964-48-7.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Γυναίκες
Ιταλοί
Ανθρωπιστές
Γυναικολόγοι
Ιατροί του 20ού αιώνα
Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Κανάλια του Άμστερνταμ

Το Άμστερνταμ, πρωτεύουσα των Κάτω Χωρών, έχει κανάλια άνω των 100 χλμ (62 μίλια), περίπου 90 νησιά και 1500 γέφυρες. Τα τρία κύρια κανάλια (Herengracht, Prinsengracht και Keizersgracht), που σκάφτηκαν τον 17ο αιώνα κατά την ολλανδική χρυσή εποχή, σχηματίζουν ομόκεντρες ζώνες γύρω από την πόλη, γνωστή ως Grachtengordel. Όλη η περιοχή με τα κανάλια του 17ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των Prinsengracht, Keizersgracht, Herengracht και Jordaan μπήκαν το 2010 στην λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, συμβάλλοντας έτσι στην φήμη του Άμστερνταμ ως "Βενετία του βορρά".

Ιστορία 

Η δημιουργία και λειτουργία των καναλιών στο Άμστερνταμ αποτελούν την επιτυχή έκβαση του πολεοδομικού σχεδιασμού της πόλης. Στις αρχές του 17ου αιώνα, με την αύξηση της μετανάστευσης, συντάχθηκε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο πόλης σύμφωνα με το οποίο σχηματίστηκαν τέσσερα ομόκεντρα κυκλικά κανάλια που κατέληγαν στην αποβάθρα IJ. Αυτό το σχήμα είναι γνωστό ως "grachtengordel" ενώ τρία από τα κανάλια προορίζονται για οικιστική χρήση (Herengracht ; Keizersgracht ; Prinsengracht) ενώ το τέταρτο, εξωτερικό κανάλι, το Singelgracht, προορίζεται για λόγους άμυνας και διαχείρισης των υδάτων. Το σχέδιο πόλης προέβλεπε επίσης την διασύνδεση των καναλιών μέσω ακτίνων ; ένα σύνολο παράλληλων καναλιών στην περιοχή Jordaan (κυρίως για την μεταφορά εμπορευμάτων, όπως μπύρας) ; την μετατροπή του υπάρχοντος εντός της πόλης καναλιού Singel από την χρήση του για αμυντικούς σκοπούς σε οικιστική και εμπορική χρήση ; το χτίσιμο περισσότερων από εκατό γεφυρών. Ο αμυντικός σκοπός του καναλιού Nassau/Stadhouderskade εξυπηρετήθηκε από τάφρους και χωματώσεις, με πύλες στα σημεία διέλευσης αλλά όχι με κατασκευές τοιχοποιΐας.

Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε από τα δυτικά προς τα ανατολικά, σε όλο το πλάτος της διάταξης, σαν ένας γιγάντιος υαλοκαθαριστήρας, όπως τον ονομάζει ο ιστορικός Geert Mak - όχι από το κέντρο προς τα προάστια, όπως παρουσιάζεται στους λαϊκούς μύθους. Η κατασκευή του βορειοδυτικού τομέα ξεκίνησε το 1613 και ολοκληρώθηκε γύρω στο 1625. Το 1664 ξεκίνησε η κατασκευή του νότιου τομέα. Το ανατολικό τμήμα του ομόκεντρου καναλιού, που καλύπτει την περιοχή από τον ποταμό Amstel μέχρι τον κόλπο IJ, δεν υλοποιήθηκε επί ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Στους επόμενους αιώνες, η γη χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως πάρκο, βοτανικός κήπος, γηροκομείο, θέατρο και άλλες δημόσιες εγκαταστάσεις - αλλά και ως πλωτοί δρόμοι.

External links 

Κατηγορία : Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία : Άμστερνταμ
Αρδεία Ροδόπης

Η Αρδεία είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Η Αρδεία βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, στις νότιες πλαγιές της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει 23 χλμ. ΒΑ. από την Κομοτηνή και 22 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι από αυτά που παρουσιάζουν μεγάλη αστυφιλία μεταξύ των μουσουλμάνων κατοίκων του. Το τζαμί του έχει ιδιαίτερη αρχιτεκτονική ενώ πολλά πέτρινα κτίρια του είναι σχεδόν κατεστραμμένα. Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Καϊράκ και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Αδρεία το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρδείας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φιλλύρας του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 27 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,183 χμ² (2011).

Πληθυσμός

Παραπομπές

Πηγές 
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

Χωριά του νομού Ροδόπης
Αρδεία
Δήμος Αρριανών
Πέρσυ Σμάϊζερ

Ο Πέρσυ Σμεϊζερ (5 Ιανουαρίου 1931-13 Οκτωβρίου 2020) ήταν Καναδός επιχειρηματίας, αγρότης και πολιτικός. Διεθνώς γνωστός έγινε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης νομικής μάχης του ενάντια στην πολυεθνική αγροχημική εταιρεία Monsanto.

Βιογραφικά στοιχεία 
Οι παπούδες του κατάγονταν απο την Βαυαρία και μετανάστευσαν στον Καναδά τα τέλη του 19ου αιώνα. Σχετικά νέος ανέλαβε την επιχείρηση των γονιών του (αγροτεμάχια, κατάστημα πώλησης και βενζινάδικο). Από το 1966 ως το 1983 ήταν δήμαρχος στην πόλη Μπρούνο όπου ζούσε στον Καναδά, και στη αργότερα συμμετείχε στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης. Το 1952 παντρεύτηκε τη γυναίκα του Λουϊζε, η οποία ασχολήθηκε αργότερα με την βιολογική καλλιέργεια και με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά. Σε μεγαλύτερη ηλικία έπασχε από Παρκινσον.

Αγώνας κατά της Monsanto 
Κατά την πρώτη δίκη ασκήθηκε μήνυση το 1997 κατά του Πέρσυ από την Μονσαντο. Σύμφωνα με την Μονσάντο ο Πέρσυ καλλιέργησε στα χωράφια του πατενταρισμένη ελαιοκράμβη της εταιρείας. Σύμφωνα με τον Πέρσυ, η ελαιοκράμβη δεν καλλιεργήθηκε από τον ίδιο, αλλά κατέληξε στο χωράφι του είτε με τον άνεμο, είτε από περαστικά φορτηγά. Καθότι δεν χρησιμοποίησε ποτέ το παρασιτοκτόνο της Μονσαντο, για το οποίο σχεδιάστηκε η πατέντα, και καθότι τα φυτά βρέθηκαν τυχαίο στον ιδιωτικό του χώρο, δεν θα έπρεπε να πληρώσει την εταιρεία για δικαιώματα χρήσης του φυτού. Η τελική απόφαση πάρθηκε από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Με πλειοψηφία 9-0 αποφασίστηκε πως δεν θα έπρεπε να πληρώσει για την χρήση της τεχνολογίας, από την άλλη ωστόσο, με πλειψηφία 5-4, πως παραβίασε το δικαίωμα της πατέντας. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η Μονσάντο είχε πληρώσει ιδιωτική εταιρεία για να παρενοχλεί τον Πέρσυ. Η διαπίστωση επίσης, πως στα χωράφια του καλλιεργούνταν το πατενταρισμένο προϊόν, είχε γίνει με παράνομο τρόπο.

Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε το 2005, όταν ο Πέρσυ διαπίστωσε ότι το πατενταρισμένο προϊόν αναπτύσσεται στα χωράφια του. Η δίκη αυτή έληξε το 2008 με εξωδικαστικό συμβιβασμό.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καναδοί ακτιβιστές
Απόστολος Πίτσος

Ο Απόστολος Πίτσος (29 Ιουνίου 1918) είναι Έλληνας βιομήχανος και επιχειρηματίας.

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στους Αμπελοκήπους Αθηνών στις 29 Ιουνίου 1918. Μεγάλωσε και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, όπου στη Γ' Τάξη συμμαθητής του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης. Από μικρός εργαζόταν στην οικογενειακή επιχείρηση Πίτσος. Μετά το σχολείο, το 1937, μετέβη στο Άουε της Γερμανίας, όπου και σπούδασε μηχανολόγος.  Με την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου επέστρεψε στην Ελλάδα και πήγε στο αντιαεροπορικό πυροβολικό με έδρα το Μενίδι.

Επιχειρήσεις
Μετά τη λήξη του πολέμου, έχοντας και γνώσεις στη μηχανολογία, αναβάθμισε τη μικρή βιοτεχνία της οικογένειάς του στη γνωστή βιομηχανία ηλεκτρικών ειδών Πίτσος. Υλοποίησε την ιδέα κατασκευής σύγχρονων εργοστασιακών εγκαταστάσεων στου Ρέντη. Το 1977, ξεκίνησε τη συνεργασία με τη Siemens. Ο όμιλος Bosch-Siemens Hausgeräte GmbH εξαγόρασε το 60% της ελληνικής εταιρίας με τη Siemens Α.Ε. Hellas να εξαγοράζει με τη σειρά της το 20%.
Η έλευση των επενδυτών βάζει σε τροχιά ανόδου την επιχείρηση που έφτασε να έχει πάνω από 1400 εργαζόμενους. Το 1989 ξεκίνησε η παραγωγή ψυγείων No Frost ενώ το 1994 άρχισε εξαγωγή κουζινών σε Σκανδιναβικές χώρες.
Το 1996 ήρθε η μετονομασία της εταιρίας σε BSP Α.Β.Ε. (από τα αρχικά των Bosch, Siemens, Pitsos) και το 2002 σε BSH Οικιακές Συσκευές Α.Β.Ε.

.

Μακροζωία
Σήμερα διαμένει στο Παλαιό Ψυχικό, όντας υπεραιωνόβιος. Έκανε και τις δύο δόσεις του εμβολίου ενάντια στον covid-19.

Παραπομπές

Πηγές

Υπεραιωνόβιοι
Έλληνες επιχειρηματίες
Γιάννης Μπαλάφας (ποδοσφαιριστής)

Ο Γιάννης Μπαλάφας είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη και τον Πανιώνιο κατά την δεκαετία του '70.

Καριέρα
Ο Μπαλάφας ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πανιώνιο και αγωνίστηκε τέσσερις φορές με την ελληνική εθνική ομάδα ελπίδων.

Το καλοκαίρι του 1970 μεταπήδησε στον Άρη, στον οποίο παρέμεινε για έξι σεζόν. Αγωνίστηκε στον αγώνα με την Τσέλσι στο Στάμφορντ Μπριτζ στις 30 Σεπτεμβρίου 1970, όπως και στους δύο αγώνες εναντίον της Ραπίντ Βιέννης στις 18 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου 1974.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε όλες τις θέσεις της άμυνας, όπως και σε θέση εξτρέμ όταν χρειάστηκε. Το καλοκαίρι του 1976 επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε, τον Πανιώνιο, αγωνιζόμενος ως το 1980. Κατέκτησε 
τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδας το 1979, αν και δεν αγωνίστηκε στον τελικό εναντίον της ΑΕΚ.

Στατιστικά με τον Άρη

</div>

Παραπομπές

Πηγές 

 Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
EastMed Gas Forum

Το EastMed Gas Forum ( EMGF ή EGF ) είναι διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε από την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Ιταλία, την Ιορδανία και την Παλαιστίνη στις 16 Ιανουαρίου 2020. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στο Κάιρο της Αιγύπτου.

Αρχικά, το μπλοκ ήταν ένα ανεπίσημο φόρουμ της Αιγύπτου, της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ελλάδας. Μεγάλες εταιρείες, όπως η Total SA, η Eni και η Novatek και η Exxon, υπέγραψαν συμφωνίες εξερεύνησης και παραγωγής σχετικά με το φυσικό αέριο με αυτές τις κυβερνήσεις. Εκπρόσωποι της Παλαιστίνης και της Ιορδανίας έχουν παρευρεθεί στις συναντήσεις του Φόρουμ για το φυσικό αέριο της Μεσογείου.  Στις 16 Ιανουαρίου 2020, το EastMed Gas Forum έγινε διεθνής οργανισμός. Στη συνέχεια, η Γαλλία ζήτησε να συμμετάσχει στο φόρουμ ως μέλος, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα ΗΑΕ επιθυμούν να συμμετάσχουν ως μόνιμοι παρατηρητές.   Στις 9 Μαρτίου 2021, η ένταξη της Γαλλίας στο EMGF εγκρίθηκε σε υπουργική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου.

Μέλη και παρατηρητές
Μόνιμα μέλη: 

 
 
 
 
 
 
 
 

Παρατηρητές:

 
 
 

Η Αίγυπτος θα έχει την προεδρία το 2021, ενώ το 2022 θα ακολουθήσει η Κύπρος στην θέση αυτή.

Παραπομπές

Ανατολική Μεσόγειος
Διεθνείς σχέσεις της Αιγύπτου
Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
Διεθνείς σχέσεις του Ισραήλ
Διεθνείς σχέσεις της Ιταλίας
Διεθνείς σχέσεις της Ιορδανίας
Ναταλία Χατζηλοΐζου

Η Ναταλία Χατζηλοΐζου (Natalia Hadjiloizou ; Λευκορωσία, 23 Μαρτίου 1979 ως Natalya Baranovskaya ; λευκορωσικά : Наталля Бараноўская ; ρωσικά : Наталья Барановская) είναι Κύπρια επαγγελματίας αθλήτρια της κολύμβησης.

Καριέρα στην κολύμβηση 
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 στην Ατλάντα ως εκπρόσωπος της Λευκορωσίας. Διαγωνίστηκε επίσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 στο Σίδνεϋ για την Λευκορωσία, όπου κατέλαβε την έκτη θέση στην ελεύθερη κολύμβηση 200m και δεν προκρίθηκε στους προκαταρκτικούς αγώνες για την ελεύθερη κολύμβηση 400m.

Κέρδισε στο βρετανικό πρωτάθλημα 1999 στα 400 μέτρα ελεύθερης κολύμβησης. Μετά την απόφασή της να αποσυρθεί το 2001, σε ηλικία 21 ετών, μετακόμισε στην Κύπρο όπου παντρεύτηκε τον προπονητή της Γιώργο. Διαγωνίστηκε για την Κύπρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 όπου κατέλαβε την 45η θέση στα 100m πεταλούδα.

Κύπριοι αθλητές της κολύμβησης
Έλενα Πατρόκλου

Η Έλενα Πατρόκλου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1968. Ξεκίνησε τη μουσική καριέρα της σε ηλικία 10 ετών όταν ξεκίνησε να μαθαίνει κιθάρα και πιάνο. Ολοκλήρωσε τις μουσικές σπουδές της στη Βιέννη και την Κύπρο και έλαβε το πτυχίο της στη μουσική το 1989. Εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1991 με το τραγούδι SOS, σε στίχους του Κύπρου Χαραλάμπους. Κατέλαβε την ένατη θέση με 60 βαθμούς.

Παραπομπές 

Συμμετοχή της Κύπρου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision
Κύπριοι τραγουδιστές
Νεσέ Γιασίν

Η Νεσέ Γιασίν (12 Φεβρουαρίου 1959) είναι Τουρκοκύπρια ποιήτρια και συγγραφέας.

Βιογραφία 
Η Νεσέ Γιασίν γεννήθηκε στην Λευκωσία από Τουρκοκύπριους γονείς. Ο πατέρας της είναι ο καταξιωμένος ποιητής και συγγραφέας Εζκέρ Γιασίν και είναι η αδερφή του βραβευμένου ποιητή Μεχμέτ Γιασίν. Μετά την αποφοίτησή της από το Κολέγιο Μααρίφ, η Γιασίν ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές της στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής όπου σπούδασε κοινωνιολογία. Έπειτα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Η Γιασίν διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου, στο Τμήμα Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών.

Καριέρα 
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, κατοικεί και εργάζεται στην νότια Λευκωσία. Από πολύ μικρή ηλικία είναι ενεργή ακτιβίστρια για την ειρήνη και μέλος του Cyprus Conflict Resolution Trainers Group, το οποίο το 1995 πρότεινε 15 έργα για την προώθηση της ειρήνης και την συμφιλίωση στο νησί ενώ παρουσίασε το Cyprus Peace Bazaar. Η Γιασίν γράφει κατά κύριο λόγο στην τουρκική γλώσσα παρόλο που ένας σημαντικός αριθμός από τις πρόζες της έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και τα αγγλικά. Επίσης η ποίησή της έχει μεταφραστεί σε 20 γλώσσες και έχει δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Συχνά γράφει μελέτες με θέμα την ειρήνη και την επανένωση του "πολυαγαπημένου νησιού" της, της Κύπρου. Μια τέτοια μελέτη που έτυχε προσοχής ήταν αυτή που παρουσίασε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Πολιτισμού στην Στοκχόλμη το 1998.

Η Γιασίν σκηνοθέτησε και παρουσίασε ένα λογοτεχνικό πρόγραμμα με τίτλο 41st Room στο ραδιόφωνο "CYBC" (1992-2007) καθώς και το πρόγραμμα Peace Garden (2001-2003) στο ραδιόφωνο "ASTRA". Γράφει κάθε εβδομάδα μια στήλη στην εφημερίδα "BirGün" (Τουρκία) και στην εφημερίδα "Yenidüzen" (Κύπρος).

Το 2006 έγραψε ιστορία στην Κύπρο όταν συμμετείχε στις εκλογές για μια θέση στο κοινοβούλιο της Κύπρου μετά την ψήφιση νόμου από την κυπριακή κυβέρνηση ο οποίος επέτρεπε στους Τουρκοκύπριους που κατοικούσαν στον νότο να ψηφίσουν μη Τουρκοκύπριους υποψηφίους στις γενικές εκλογές. Έγινε η πρώτη Τουρκοκύπρια που συμμετείχε στις εκλογές μετά την αποχώρηση των Τουρκοκύπριων υποψηφίων το 1963.

Βιβλιογραφία
 Hyacinth and Narcissus, 1979, Cem Publications, Istanbul 
 Tears of Wars, 1980, Yeni Turku Publications, Istanbul
 Doors, 1992, Cem Publications, Istanbul
 Which Half, 1995, Thegona, Nicosia
 The Moon is Made of Love, 2000, Gendas Publications, Istanbul 
 Secret History of Sad Girls, 2002, İletisim Publications, Istanbul 
 Chambers of Memory, 2005, Dunya Publications, Istanbul
 Selected poems, 2008, Amargi Publications, Istanbul

Βραβεία
 Artist of the Year-Special Award (Republic of Cyprus), 1978 
 Artist of the Year (Turkish Bank), 1980
 Necati Taşkın Foundation Award, 1993
 POGO-Woman Day Honorary Award, 1997
 Anthias-Pierides Cultural Award, 1998

Παραπομπές

Τουρκοκύπριοι συγγραφείς