joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
32 (αριθμός)

Το 32, ή ολογράφως τριάντα δύο, είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 31 και πριν από το 33. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 32:2 = 16, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 32 συμβολίζεται ως XXXII στο ρωμαϊκό και ως ΛΒ΄ ή λβ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

Στα μαθηματικά
 Το 32 είναι ένας σύνθετος αριθμός,  αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 4, 8, 16 και 32, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 33.
 Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 32 είναι 32 = 25.
 Το 32 ανήκει στη δυναμοσειρά του 2 διότι 25=32 
Οι τετραγωνικές ρίζες του 32 είναι κατά προσέγγιση οι δύο άρρητοι αριθμοί ±5,6568542494923801952067548968388
 
 3232 = 1.461.501.637.330.902.918.203.684.832.716.283.019.655.932.542.976

Το 32 στη Χημεία 
 Ο ατομικός αριθμός 32 αντιστοιχεί στο γερμάνιο.
 Η ατομική μάζα 32 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί στο θείο.
 Η μοριακή μάζα 32 (κατά προσέγγιση μονάδας) αντιστοιχεί (μεταξύ άλλων) στο οξυγόνο (O2) και στη μεθανόλη.

Το 32 στην Αστρονομία 
 Ο Μεσιέ 32 είναι ένας νάνος ελλειπτικός γαλαξίας σε απόσταση 2,65 MLy στον αστερισμό Ανδρομέδας. Είναι δορυφόρος του Γαλαξία της Ανδρομέδας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Αριθμοί δυναμοσειρών
Λα Τορτούγα Νήσος

Η Λα Τορτούγα (ισπανικά: Isla La Tortuga, που σημαίνει «η χελώνα») είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Είναι μέρος μιας αλυσίδας των νησιών που περιλαμβάνουν τα Tortuguillas , τα Palaquines κ.α. Έχει έκταση 156,6 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη.

Ιστορία 
Ανακαλύφθηκε το 1499 από τον Αλόνσο ντε Οχέντα. Στο δεύτερο ταξίδι του, μαζί με τον Αμέρικο Βεσπούτσι, το νησί ονομάστηκε ίσλα Λα Τορτούγα από τον δεύτερο, λόγω της τεράστιας παρουσίας των χελωνών στο νησί.

Από το 1550 το νησί κατοικούνταν εποχιακά από τους Ολλανδούς που έρχονταν εκεί για να εκμεταλλευτούν τις αλυκές στα ανατολικά του νησιού. Εκεί, έκτισαν ένα φρούριο για να φρουρούν τις αλυκές και τις θεριστικές μηχανές από τους Ισπανούς, οι οποίοι ήθελαν να ξεφορτωθούν τους Ολλανδούς. Εκδιώχθηκαν οριστικά το 1631, όταν ο Ισπανός κυβερνήτης της Κουμανά κατέστρεψε τις εγκαταστάσεις τους και πλημμύρισε τις αλυκές.

Από τότε το νησί δεν είχε μόνιμο πληθυσμό και η θέση και η μορφολογία έχουν παραμείνει άθικτες, γεγονός που καθιστά το νησί ένα από τα τελευταία κάπως παρθένα μέρη της Βενεζουέλας, αν και υπάρχει τουρισμός στο νησί.

Εικόνες

Παραπομπές 

Λα Τορτουγα
Μαρ μπιτί απλά ουσούρ

Ο Μαρ μπιτί απλά ουσούρ υπήρξε ο μοναδικός βασιλιάς απο την έβδομη δυναστεία της Βαβυλώνας (984 - 978 π.χ.) σύγχρονος του Ασσύριου βασιλιά Ασούρ Ρες Ισί Β΄ το όνομα του είναι καθαρά Ασσυριακό αλλά ο ίδιος περιγράφεται σαν απόγονος βασιλέων του Ελάμ

Πηγές

J. A. Brinkman (1990). "Mar-biti-apla-u?ur". In Erich Ebeling, Bruno Meissner and Dietz Otto Edzard. Reallexikon Der Assyriologie Und Vorderasiatischen Archaologie: Libanuksbas? - Medizin (Vol 7). Walter De Gruyter. p. 357.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Εουλμάς σακίν σουμί

Ο Εουλμάς σακίν σουμί υπήρξε  ο ιδρυτής της έκτης δυναστείας της Βαβυλώνας (1004 - 987 π.χ.) γνωστός ως γιος του Βαζί και η δυναστεία του αναφέρεται ως δυναστεία των Βαζί απόγονος των Κασσιτών βασιλέων εκμεταλλεύτηκε την ταραχή από τις επιδρομές των Αραμαίων για να καταλάβει τον θρόνο.

Πηγές

J. A. Brinkman (1982). "Babylonia, c. 1000 – 748 B.C.". In John Boardman, I. E. S. Edwards, N. G. L. Hammond, E. Sollberger. The Cambridge Ancient History (Volume 3, Part 1). Cambridge University Press. pp. 296–297

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Ναβού σουμ λιμπούρ

Ο Ναβού σούμ λιμπούρ υπήρξε ο ενδέκατος και τελευταίος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1033 - 1025 π.χ.) διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Μαρδούκ ζερ Χ κυβέρνησε σε περίοδο μεγάλης αστάθειας με σκληρές επιθέσεις των Αραμαίων νομάδων στα βόρεια, σύμφωνα με μια παράδοση σκοτώθηκε από ένα λιοντάρι εκπληρώνοντας μια προφητεία για την πτώση της δυναστείας με τον συγκεκριμένο τρόπο.

Πηγές

J. A. Brinkman, C. B. F. Walker (1985). "Remarks on the Shandabakku Land-Purchase Text from the Time of Nabu-shumu-libur". Revue d’Assyriologie (79): 72–74.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Αντάντ απλά ιντινά

Ο Αντάντ απλά ιντινά υπήρξε ο όγδοος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1067 - 1046 π.χ.) το όνομα του που αναφέρεται στον θεό της θύελλας σημαίνει "ο θεός Αντάντ μου έδωσε έναν διάδοχο" σύγχρονος του Ασσύριου βασιλιά Ασούρ μπέλ καλά, η εποχή του χαρακτηρίζεται ως χρυσή εποχή για την Βαβυλώνα.΄Ο σπασμένος οβελίσκος του Ασούρ μπέλ καλά επιβεβαιώνει οτι οι Ασσύριοι επιτέθηκαν στην Βαβυλώνα τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, αναφέρεται σαν γιος του κανένα δηλαδή σφετεριστής κατά άλλες πληροφορίες το όνομα του πατέρα του ήταν Εσαγκίλ Σαντουνί σύμφωνα με πληροφορίες τοποθετήθηκε βασιλιάς από τον Ασούρ μπέλ καλά ο οποίος παντρεύτηκε την κόρη του. Στα χρονικά της βασιλείας του αναφέρονται επιθέσεις των Αραμαικών φυλών καθοδηγούμενες από έναν επαναστάτη, το έπος του θεού της πανούκλας Ερρά αναφέρει μεγάλη αναγέννηση της Βαβυλώνας ύστερα από πολλά χρόνια απραξίας ανακατασκεύασε τα τείχη της πόλης και πολλούς ναούς. Στην Ασσυρία είχε σημαντική συμβολή στην αντικατάσταση του γιου και διαδόχου του 
Ασούρ μπέλ καλά με τον θείο του Σαμσί Αντάντ Δ' που βρισκόταν σε εξορία στην Βαβυλώνα.

Πηγές

J. A. Brinkman, V. Donbaz (1974). "A Cylinder Fragment of Adad-apla-iddina". Journal of Cuneiform Studies 26 (3): 157. JSTOR 1359270.
J. A. Brinkman (1998). "Adad-apla-iddina". In K. Radner. The prosopography of the Neo-Assyrian empire, vol. 1, part 1: A. Neo-Assyrian Text Corpus Project. p. 22.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Μαρδούκ σαπίκ ζερί

Ο Μαρδούκ σαπίκ ζερί υπήρξε ο έβδομος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1082 - 1067 π.χ.) το όνομα του σημαίνει «εξαγωγέας των σπόρων» διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Μαρδούκ ναντίν αχέ σύγχρονος των Ασσυρίων βασιλέων Ασαρίντ απάλ εκούρ και Ασούρ μπέλ καλά. Την εποχή της βασιλείας του οι Αραμαίοι λόγω πείνας επιτέθηκαν στην Βαβυλώνα σε συνδυασμό με την επίθεση του Τικουλτί απίλ Εσάρρα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Επισκεύασε τους ναούς, τα τείχη και έφερε μεγάλη περίοδο ευημερίας ιδιαίτερα μετά το κλείσιμο ειρήνης με τον Ασσύριο βασιλιά Ασούρ μπέλ καλά προκειμένου να μπορέσει να αντιμετωπίσει τους Αραμαίους.

Πηγές

F. Reschid, C. Wilcke (1975). «Ein ‘Grenzstein’ aus dem ersten (?) Regierungsjahr des Konigs Marduk-sapik-zeri». Zeitschrift fur Assyriologie und vorderasiatische Archaologie 65 (1): 34–62.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Μαρδούκ ναντίν αχέ

Ο Μαρδούκ ναντίν αχέ υπήρξε ο έκτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1099 - 1082 π.χ.) σχετίζεται με 3 προηγούμενους βασιλείς της Βαβυλώνας από την ίδια δυναστεία, ήταν ο γιος του Νινουρτά ναντίν σουμί του τρίτου βασιλιά, ο αδελφός του Ναβουχοδονόσορα Α΄ του τέταρτου βασιλιά και ο θείος του Ενλίλ ναντίν απλί του πέμπτου βασιλιά τον οποίο ανέτρεψε από τον θρόνο. Στην αρχή της βασιλείας πραγματοποίησε επιδρομές στην Ασσυρία, ο Ασσύριος βασιλιάς Τιγκλάθ Πιλεσέρ Α΄ ανταπέδωσε με σκληρότερες επιδρομές στην Βαβυλώνα, λεηλασίες και σφαγή των κατοίκων.

Πηγές

J. A. Brinkman (1999). Dietz Otto Edzard, ed. Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archaologie: Libanukasabas - Medizin 7. Walter De Gruyter. p. 377.
C.B.F. Walker (May 1982). "Babylonian Chronicle 25: A Chronicle of the Kassite and Isin II Dynasties". In G. van Driel. Assyriological Studies presented to F. R. Kraus on the occasion of his 70th birthday. Netherlands Institute for the Near East. p. 402.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Ενλίλ ναντίν απλί

Ο Ενλίλ ναντίν απλί υπήρξε ο πέμπτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1103 - 1099 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορα Α΄ μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην εξουσία που κράτησε περίπου 3 χρόνια ανατράπηκε από τον θείο του Μαρδούκ ναντίν αχέ

Πηγές
C.B.F. Walker (May 1982). "Babylonian Chronicle 25: A Chronicle of the Kassite and Isin II Dynasties". In G. van Driel. Assyriological Studies presented to F. R. Kraus on the occasion of his 70th birthday. Netherlands Institute for the Near East. p. 402.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Νινουρτά ναντίν σουμί

Ο Νινουρτά ναντίν σουμί υπήρξε ο τρίτος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1132 - 1126 π.χ.) διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Ιττί μαρδούκ μπαλατού με τον οποίο είναι άγνωστη η μεταξύ τους συγγενική σχέση, σύγχρονος με τον Ασσύριο βασιλιά Ασούρ ρες ισί Α΄ με τον οποίο συγκρούστηκε πολλές φορές όπως φαίνεται από τις πινακίδες ο στρατός του ήταν ικανός να κάνει επιδρομές στην νότια Ασσυρία. Έμεινε γνωστός στην ιστορία σαν ο πατέρας του Ναβουχοδονόσορα Α΄ ο οποίος τον διαδέχθηκε ο άνθρωπος που απελευθέρωσε την Βαβυλώνα από τους Ελαμίτες ένας από τους μεγαλύτερους βασιλείς της χώρας.

Πηγές

D. J. Wiseman (1975). "XXXI: Assyria and Babylonia, c. 1200-1000 BC". In I. E. S. Edwards. Cambridge Ancient History, Volume 2, Part 2, History of the Middle East and the Aegean Region, c. 1380-1000 BC. Cambridge University Press. pp. 448–449.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)

To Υπουργικό Συμβούλιο της Ελληνικής Δημοκρατίας, αποτελεί συλλογικό όργανο του κράτους, που συγκροτείται από τους υπουργούς και τους αναπληρωτές υπουργούς και του οποίου προΐσταται ο Πρωθυπουργός. Στο Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να παρίστανται και οι Υφυπουργοί (διευρυμένο υπουργικό συμβούλιο), χωρίς όμως να έχουν δικαίωμα συναποφάσεων και ψήφου.

Θεσμός 
Ο Θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου έχει αγγλική καταγωγή που προήλθε περί τα τέλη του 16ου αιώνα, ως «Διαρκές» ή «Ιδιαίτερον Συμβούλιον» (Privy Council) που το συγκροτούσαν ευγενείς ή διακεκριμένα πρόσωπα έμπιστα του Στέμματος, το οποίο ήταν διάφορο από το Συμβούλιο Στέμματος.

Ο θεσμός του Υπουργικού Συμβουλίου δεν αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο επί παντός κυβερνητικού συστήματος (πολιτεύματος) και ούτε απαντάται σε όλα τα κράτη που εφαρμόζουν κοινοβουλευτικό σύστημα.

Στην Ελλάδα ο θεσμός αυτός καθιερώθηκε αμέσως μετά τον ερχομό του Βασιλέως Όθωνα, το 1833, δια του Β.Δ. 3/10 Απριλίου 1833 «Περί σχηματισμού των Γραμματειών» (σημερινών υπουργείων) όπου στο άρθρο 5 ορίζονταν «η ολομέλεια των Γραμματέων της Επικρατείας σχηματίζει το Υπουργικόν Συμβούλιον». Από συνταγματική όμως άποψη το Υπουργικό Συμβούλιο θεσπίστηκε ρητά από το Σύνταγμα του 1927 άρθρο 87 και επόμενα. Η σύγχρονη συγκρότησή του προβλέπεται από το άρθρο 81 του Συντάγματος (1975). Τα μέλη, η σύνθεση και η λειτουργία του Υπουργικού Συμβουλίου ορίζονται κάθε φορά διά νόμου, ενώ με διάταγμα που προωθείται από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Κυβέρνησης διορίζονται ένας ή περισσότεροι, εκ των υπουργών, Αντιπρόεδροι του Υπουργικού Συμβουλίου και σε έκτακτη περίπτωση προσωρινός αντιπρόεδρος - αναπληρωτής.

Το άρθρο 81 του Ελληνικού Συντάγματος του 1975 είναι το αντίστοιχο άρθρο 76 του Συντάγματος του 1952.

Γενικοί Γραμματείς του Υπουργικού Συμβουλίου στην Μεταπολίτευση 
 Μαντζουράνης Ιωάννης 14-1-1982 έως 18-1-1984
 Ζώρας Κωνσταντίνος 19-1-1984 έως 26-5-1988
 Λύτρας Σωτήριος 26-5-1988 έως 1-7-1989
 Βολουδάκης Ευάγγελος 2-7-1989 έως 13-10-1993
 Λύτρας Σωτήριος 13-10-1993 έως 6-2-1996
 Μαντέλης Αναστάσιος 6-2-1996 έως 23-8-1996
 Παπαδημητρίου Γεώργιος 24-8-1996 έως 24-9-1996
 Κοσμίδης Σωκράτης 24-9-1996 έως 20-2-2004

Γενικοί Γραμματείς της Κυβέρνησης 
Από το 2004, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 32/2004 (ΦΕΚ 28/τ. Α΄/6-2-2004) μετονομάσθηκαν σε «Γενικοί Γραμματείς της Κυβέρνησης».
 Παπαδημητρίου Γεώργιος 20-02-2004 έως 10-03-2004
 Καρράς Αργύριος 11-03-2004 έως 07-10-2009
 Λύτρας Σωτήριος 07-10-2009 έως 20-06-2012
 Μπαλτάκος Παναγιώτης 20-06-2012 έως 04-04-2014
 Καϋμενάκης Φώτιος 04-04-2014 έως 27-01-2015
 Σαγιάς Σπυρίδων 27-01-2015 έως 28-08-2015
 Καλογήρου Μιχαήλ 28-08-2015 έως 29-08-2018
 Ακρίτας Καϊδατζής 29-08-2018 έως 09-07-2019
 Στέλιος Κουτνατζής 09-07-2019 έως σήμερα

Εικόνες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης Υπουργικό Συμβούλιο / Σειρά τάξης Υπουργείων
Αλέξιος Μαυροθαλασσίτης

Οπλαρχηγός που καταγόταν από παράλια περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και αγωνίστηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη από το 1821 έως το 1822, οπότε και φονεύθηκε. 

Προτού εκραγεί η επανάσταση, ο Μαυροθαλασσίτης όπως τον έλεγαν οι συμπολεμιστές του λόγω καταγωγής (και που όμως έτσι αποκαλούσαν  σχεδόν όλους τους Πόντιους τότε σε αντιδιαστολή προς του "Aσπροθαλασσίτες" του Αιγαίου), δρούσε ως αρματωλός στη Μικρά Ασία και εκεί ήρθε σε επαφή με πολλούς Κρητικούς. Εξάλλου με την Κρήτη υπήρχαν και παλαιότεροι δεσμοί, γιατί από το 1410 αλλά κυρίως μετά την κατάληψη της Τραπεζούντας από τους Οθωμανούς, πολλοί Πόντιοι κατέφυγαν στη μεγαλόνησο. 

Οταν ξέσπασε η επανάσταση ήρθε  με Κρητικούς και συμπατριώτες του στην Ύδρα και τον Οκτώβριο του 1821 κατέβηκε στην Κρήτη επικεφαλής 120 πολεμιστών.  Αναμεσα στις σημαντικές νίκες στις οποίς συμμετείχε ήταν στη μάχη κοντά στο Βαθύπετρο Κρήτης με τους Παναγιώτου, Νικολαϊδη και με τον Παναγιώτη Ζερβουδάκη.  Εκείνη την περίοδο αρχιστράτηγος Κρήτης καθ' υπόδειξη του Δημήτριου Υψηλάντη ήταν ο μη Κρητικός Μιχαήλ Κομνηνός Αφεντούλης ή Αφεντούλιεφ, που έδινε απ΄ευθείας αναφορά στον Ιωάννη Κωλέττη και ο οποίος τελικά προκάλεσε έντονες αντιπαλότητες με τους ντόπιους, δηλαδή ταχύτατα αναπτύχθηκε αμοιβαία αντιπάθεια. Ο Μαυροθαλασσιτης συμμετείχε σε πολλές μαχες στο νησί. Με τους Δεληγιαννάκη, Μανουσέλη και άλλους  καταφέρνουν να ανακαταλάβουν το Αρκάδι. Λίγο αργότερα, το Φλεβάρη, μαζί με τους Χούρδο, Δεληγιαννάκη, Μανουσέλη και Μεληδώνη  νικούν στο Μυλοπόταμο (χάνουν 17 άνδρες, ενώ οι Τούρκοι 150). Για την ανδρεία του στις μάχες που έδωσε, νικηφόρες και μη, τον Απρίλιο του 1822 τιμήθηκε με το βαθμό του  ταγματάρχη. 

Ενα μήνα αργότερα αποφασίζεται  να επιτεθούν στο Μαλεβίζι (και Μαλεβύζι), μιας επαρχίας  στα νοτιοδυτικά του Ηρακλείου που είχε μεγάλη σημασία επειδή ήταν εξαιρετικά εύφορη.. Καθώς εισέβαλε εκεί  μαζί με τον Παναγιώτη Ζερβουδάκη (από την Τύλισο του Μαλεβιζίου και άλλους, δολοφονήθηκε για άγνωστους λόγους από έναν άνδρα που μάλλον υπηρετούσε στο δικό του σώμα.

Την ίδια εποχή (λίγο πριν ή αμέσως μετά) ο αγωνιστής Ιωσήφ Βαλέστρας (κορσικανικής καταγωγής και φίλος του Υψηλάντη,γεννημένος στην Κρήτη και γνώστης των ελληνικών) έπεισε τους Κρητικούς και Πόντιους εθελοντές να επιτεθούν στο Ρέθυμνο με 3.000 άνδρες. Στη μάχη αυτή ο Αφεντούλης φέρεται να δίνει την εντολή σε έναν οπλαρχηγό να μην υποστηρίξει τον Βαλέστρα και το εγχείρημα της κατάλυψης του Ρεθύμνου έχει τραγικό τέλος -μεταξύ άλλων, ο φιλέλληνας κατακρεουργήθηκε από τους Τούρκους. Λίγο αργότερα μαχαιρώνει και σκοτώνει τον οπλαρχηγό Αντώνιο Μεληδώνη ο οπλαρχηγός  Ρούσος Βουρδουμπάς, επειδή στον αγώνα είχαν υπεισέλθει και εσωτερικές διενέξεις για την προαγωγή Σφακιανών έναντι άλλης καταγωγής κρητικών και έμμεσα για την πριμοδότηση του εμπορίου σε επιλεγμένες περιοχές.  Τις έριδες αυτές κατέδιδε στον Κωλέττη ο Αφεντούλης, αλλά και οι οπλαρχηγοί από πλευράς τους κατήγγειλαν το Νοέμβριο του 1822 ότι τις καλλιεργούσε αυτός. Οπως και να έχει, εσωτερικές έριδες υπήρχαν έντονες και πιθανόν σε αυτό το πλαίσιο να δολοφονήθηκε ο Μαυροθαλασσίτης.

Πηγές

Μαυροθ
Καβιγκάλ Νις Σπορ

Η Καβιγκάλ Νις Σπορ είναι γαλλικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Νις. Προέρχεται από την συγχώνευση το 1955 μεταξύ της Καβαγκάλ Νις και της Νις Σπορ. Κάθε τμήμα του συλλόγου είναι ανεξάρτητο των υπολοίπων. 

Την σεζόν 2010-2011, το τμήμα γυναικείου μπάσκετ κατάφερε να πάρει την άνοδο για την LFB, παίρνοντας τη νίκη στον τελικό του Final Four απέναντι στη Ρενς.

Ιστορία 

 Η Καβιγκάλ Νις γεννιέται το 1943 από την συγχώνευση τριών συλλόγων της πόλης της Νις : την ΑΣ ΚΑζινό, την ΒΙκτορίν και την ΓΚΑΛλιά Κλαμπ.
 Το 1955, η Καβιγκάλ Νις συγχωνεύεται με την Νις Σπορ για να δώσει γέννηση στην Καβιγκάλ Νις Σπορ.
 Το 1988, ιδρύεται το τμήμα μπάσκετ-σόφτμπολ.
 Το 2007, το τμήμα μπάσκετ γυναικών συγχωνεύεται με την Νις Ολιμπίκ Μπασκέτ Κλαμπ (NF3) οδηγώντας στη δημιουργία της Νις Καβιγκάλ Ολιμπίκ.

 Τον Μάιο του 2011, η Νις βγαίνει νικήτρια από το Final 4 της Ligue 2 και παίρνει την άνοδο για την Ligue Féminine de Basket.

Τμήματα

Τωρινά 
 Στίβος -  / Ιστοσελίδα της Cavigal Athlétisme'
 Μπάσκετ - δείτε Νις Καβιγκάλ Ολιμπίκ - Ιστοσελίδα της NCO Ποδηλασία - Ιστοσελίδα της Cavigal Cyclisme Ποδόσφαιρο - Ιστοσελίδα της Cavigal Football Γυμναστική - Ιστοσελίδα της Cavigal Gym  Χάντμπολ - δείτε Cavigal Nice Handball - Ιστοσελίδα της Cavigal Nice HB Πάλη - Ιστοσελίδα της Cavigal Lutte 
 Σκι
 Σόφτμπολ/Μπέιζμπολ - δείτε Καβιγκάλ Νις Σπορ Μπεϊζμπόλ - Ιστοσελίδα της Cavigal Softball-Baseball  Τρίαθλο - Ιστοσελίδα της Cavigal Triathlon Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου - Γκράπλινγκ & Μουάι Τάι - Ιστοσελίδα της Cavigal Combat''

Παλαιότερα 
 Πινγκ πονγκ - Το παλαιό τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης του συλλόγου κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας το 1947, το 1949 και το 1953 με την ανδρική ομάδα και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας το 1950.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
  Cavigal Nice Handball
  Nice Cavigal Athlétisme
  Baseball/Softball 
  Basket-ball
  Cavigal Nice Lutte 06
  Cavigal Combat Nice 

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1943
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1955
Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας
Γαρδικάκι Μεσοποτάμου

Το Γαρδικάκι (αλβανικά: Kardhikaqi) είναι χωριό της Αλβανίας και βρίσκεται στην επαρχία Μεσοποτάμου, στο νομό Αυλώνας. 

Ως αποτέλεσμα τη μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 πλέον υπάγεται στο δήμο Φοινίκης.  Κατοικείται από μικτό πληθυσμό Ελλήνων και Ορθόδοξων Βλάχων.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με τις οθωμανικές στατιστικές, το χωριό είχε 164 κατοίκους το 1895. Το 1993, το χωριό έχοντας μικτό πληθυσμό Ελλήνων και Ορθόδοξων Βλάχων, αριθμούσε 215 κατοίκους. Το χωριό σήμερα έχει μειωμένο μόνιμο πληθυσμό περίπου 100 κατοίκων, κυρίως λόγω της μετανάστευσης στην Ελλάδα ή σε άλλες χώρες. Παρόλα αυτά, ο πληθυσμός διπλασιάζεται το Πάσχα, το καλοκαίρι και τα Χριστούγεννα, καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι επιστρέφουν στο χωριό τους για να γιορτάσουν ή να κάνουν διακοπές με τις οικογένειές τους.

Παραπομπές 

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Βόρεια Ήπειρος
Σιν Μουβαλίτ

Ο Σίν Μουβαλίτ, ήταν πέμπτος βασιλιάς της 1ης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1813 - 1792 π.χ.) γιος του και διάδοχος του βασιλιά Απίλ Σιν και πατέρας του κορυφαίου νομοθέτη και βασιλιά της Βαβυλώνας στην αρχαιότητα Χαμουραμπί. Σύμφωνα με τις επιγραφές που υπάρχουν με το όνομα του τον 13ο χρόνο της βασιλείας του απέκρουσε επίθεση της Ουρ και τον 17ο χρόνο της βασιλείας του κατέλαβε την Ισίν την οποία οχύρωσε με φρούρια.

Πηγές

A history of Babylonia and Assyria, Volume 1, Robert William Rogers, Eaton & Mains, 1900. pp. 387-388.
Old Babylonian period (2003-1595 BC), Douglas Frayne, University of Toronto Press, 1990. p. 330-331.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Απίλ Σιν

Ο Απίλ Σιν, ήταν τέταρτος βασιλιάς της 1ης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1830 - 1813 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Σαβιούμ πατέρας του Σιν Μουβαλίτ και παππούς του κορυφαίου βασιλιά νομοθέτη Χαμουραμπί.

Πηγές

Robert William Rogers, A History of Babylonia and Assyria, Volume I, Eaton and Mains, 1900.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Σαβιούμ

Ο Σαβιούμ, ήταν ο τρίτος βασιλιάς της 1ης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1844 - 1830 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Σουμουλαέλ

Πηγές
Robert William Rogers, A History of Babylonia and Assyria, Volume I, Eaton and Mains, 1900.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Σουμουλαέλ

Ο Σουμουλαέλ, ήταν δεύτερος βασιλιάς της 1ης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1880 - 1844 π.χ.) γιος και διάδοχος του ιδρυτή του βασιλείου της Βαβυλώνας και της πόλης της Βαβυλώνας Σουμού Αμπούμ.

Πηγές

Robert William Rogers, A History of Babylonia and Assyria, Volume I, Eaton and Mains, 1900.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Σουμού Αμπούμ

Ο Σουμού Αμπούμ ήταν ιδρυτής της πόλης της Βαβυλώνας και ο πρώτος βασιλιάς της πρώτης δυναστείας της πόλης (1894 - 1880 π.χ.) Αμορρίτικης καταγωγής έχτισε την πόλη της Βαβυλώνας (1894 π.χ.) δίνοντας της το όνομα Μπαμπ - ιλί : πύλη των θεών κατά πολλούς ταυτίζεται με τον βιβλικό Νεμρώδ.

Πηγές

Robert William Rogers, A History of Babylonia and Assyria, Volume I, Eaton and Mains, 1900.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Σαμσού Ιλουνά

Ο Σαμσού Ιλουνά (1792 - 1712 π.χ.) ήταν ο έβδομος βασιλιάς της πρώτης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1750 - 1712 π.χ.). Γιος και διάδοχος του Χαμουραμπί του κορυφαίου Βαβυλώνιου βασιλιά και νομοθέτη ο οποίος είχε καταφέρει να κατακτήσει ολόκληρη την Μεσοποταμία αλλά δεν είχε προλάβει να ενσωματώσει όλους τους κατακτημένους λαούς στο βασίλειο της Βαβυλώνας. Το αποτέλεσμα ήταν μετά τον θάνατο του να επαναστατήσουν, και να διαλυθεί με μεγάλη ευκολία η αυτοκρατορία του Χαμουραμπί η Ασσυρία και το Ελάμ ήταν οι πρώτες περιοχές που κήρυξαν την ανεξαρτησία τους παρά τους σκληρούς αγώνες του Σαμσού Ιλουνά. Τον ένατο χρόνο της βασιλείας του (1741 π.χ.) ένας τυχοδιώκτης με το όνομα Ριμ Σιν Β' επαναστάτησε  στην περιοχή της Λάρσα κηρύσσοντας την ανεξαρτησία του. Για 4 χρόνια πολέμησε σκληρά μαζί του τελικά όταν καταλήφθηκε η επανάσταση συνελήφθη και εκτελέστηκε μαζί με όλους τους συνεργάτες του. Συμπεριφέρθηκε βίαια στους επαναστάτες κατέστρεψε τις πόλεις της Ουρ και της Ουρούκ γκρεμίζοντας τα τείχη και καίγοντας τους περισσότερους από τους ναούς τους. Αργότερα λεηλάτησε το Ελάμ κλέβοντας ένα άγαλμα της Ινάνα.
Αργότερα ένας νέος σφετεριστής ο Ιλουμά Ιλού με την δικαιολογία ότι είναι απόγονος του Νταμίγκ Ιλισού τού τελευταίου βασιλιά τής Ισίν κήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Βαβυλώνα. Ο Σαμσού Ιλουνά σε δύο εκστρατείες εναντίον του ηττήθηκε με αυτό τον τρόπο ο Ιλουμά Ιλού κατάφερε κερδίζοντας την ανεξαρτησία της νότιας Σουμερίας και της Νιππούρ να ιδρύσει την δεύτερη δυναστεία της Βαβυλώνας ή πρώτη δυναστεία της Ζελάντ (νότιας Βαβυλώνας). Ακολούθησε η επανάσταση και η ανεξαρτησία από την Ασσυρία και το Ελάμ το βασίλειο του Σαμσού Ιλουνά συρρικνώθηκε σημαντικά, οι περισσότερες κατακτήσεις του πατέρα του Χαμουραμπί χάθηκαν, το μόνο που κατάφερε στα τέλη της βασιλείας τους ήταν να συντρίψει τους Κασσίτες όταν έκαναν εισβολή στην Βαβυλώνα (1715 π.χ.)

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Αμπί Εσού

Ο Αμπί Εσού, ήταν ο όγδοος βασιλιάς της πρώτης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1712 - 1684 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Σαμσού Ιλουνά εγγονός του Χαμουραμπί. Κατάφερε να αποκρούσει τους Κασσίτες που έκαναν επίθεση στη Βαβυλώνα, και προσπάθησε να συλλάβει τον σφετεριστή Ιλουμά Ιλού ιδρυτή της 2ης δυναστείας της Βαβυλώνας που είχε κατορθώσει να κηρύξει την ανεξαρτησία του την εποχή του πατέρα του. Ο Ιλουμά Ιλού κατάφερε να ξεφύγει ξανά στα έλη του ποταμού Τίγρη γι'αυτό ο Αμπί Εσού καταράστηκε το ποτάμι.

Πηγές

Albert Kirk Grayson (1975). Assyrian and Babylonian chronicles. J. J. Augustin. p. 203.
Douglas Frayne (1990). Old Babylonian period (2003-1595 BC): Early Periods, Volume 4 (RIM The Royal Inscriptions of Mesopotamia). University of Toronto Press. pp. 404–410.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Αμμί Ντιτάνα

Ο Αμμί Ντιτάνα, ήταν ο ένατος βασιλιάς της πρώτης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1684 - 1646 π.χ.) γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Αμπί Εσού. Βασίλευσε σε μια μακρόχρονη περίοδο ειρήνης και ευημερίας.

Πηγές

Albert Kirk Grayson (1975). Assyrian and Babylonian chronicles. J. J. Augustin. p. 203.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
Αμμί Σαντούκα

Ο Αμμί Σαντούκα, ήταν ο δέκατος βασιλιάς της πρώτης Αμορρίτικης δυναστείας της Βαβυλώνας (1646 - 1626 π.χ.) διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Αμμί Ντιτάνα. Τον διαδέχθηκε ο Σαμσού Ντιτάνα τελευταίος βασιλιάς της 1ης δυναστείας της Βαβυλώνας πριν την κατάκτηση της πόλης από τους Χετταίους.

Πηγές

Albert Kirk Grayson (1975). Assyrian and Babylonian chronicles. J. J. Augustin. p. 203.

Βασιλείς της Βαβυλώνας
Βαβυλώνιοι
ΑΕΚ Πειραιώς

Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Πειραιώς ή απλά «ΑΕΚ Πειραιώς» όπως και αναφέρεται συχνά, υπήρξε ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Νέο Φάληρο του Πειραιά. Ήταν διαφορετικό σωματείο από την Αθλητική Ένωση Κεντρικού Φαλήρου (ΑΕΚ Φαλήρου και νυν ΑΟΚ Φαλήρου), αλλά πολλές φορές γινόταν σύγχυση από τα κοινά αρχικά (ΑΕΚ). Για το λόγο αυτό το 1960 μετονομάστηκε σε Αθλητικό Όμιλο Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών, γνωστός και ως «ΑΟΕΚ». Διαλύθηκε το 1968. Με τη φανέλα της ομάδας αγωνίστηκαν σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων οι Γιάννης Βάζος, Γιώργος Γάσπαρης κ.α.

Ιστορικό

Η «Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Πειραιώς» γνωστή και σε σύντμηση ως «ΑΕΚ Πειραιώς» ιδρύθηκε το 1926 και το 1927 εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Αναγνωρίστηκε από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 32, αποτελώντας από τα πρώτα αναγνωρισμένα σωματεία της. Μετείχε ανελλιπώς στα πρωταθλήματά της ως τη σεζόν 1967-68. Ένας από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που έπαιξαν στην ομάδα ήταν ο μετέπειτα σπουδαίος γκολτζής του Ολυμπιακού Γιάννης Βάζος, το 1931. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 έδωσε φιλικό αγώνα με την ΑΕΚ Αθηνών εκτός έδρας και ηττήθηκε με 1-8. Στο ματς αυτό με την ΑΕΚ Πειραιώς αγωνίστηκαν οι: Υψηλάντης (46΄ Γιάμαλης της ΑΕΚ Αθήνας), Λαζαρίδης, Μαύρος, Κυπριώτης, Καραγιάννης, Δέρβος, Ρουμπάνης, Χατζόπουλος, Σταυράκης, Φυλακτός, Αρτόπουλος.

Μια άλλη σπουδαία ποδοσφαιρική φυσιογνωμία που αγωνίστηκε προπολεμικά στην ΑΕΚ Πειραιώς ήταν ο διεθνής αμυντικός Γιώργος Γάσπαρης, ο οποίος ήρθε στην ομάδα το 1935 από τον Απόλλωνα Αθηνών και αγωνίστηκε με την ΑΕΚ Πειραιώς τη σεζόν 1935-36 στο πρωτάθλημα της Α΄ Πειραιώς, πριν πάρει μεταγραφή για την ΑΕΚ Αθηνών. Μάλιστα κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος και αγωνίστηκε ως βασικός στις 19/06/1936 στο φιλικό ματς: Αίγυπτος-Ελλάδα: 3-1. Υπήρξε ο μοναδικός διεθνής ποδοσφαιριστής στην ιστορία της ΑΕΚ Πειραιά.

Μεταπολεμικά η ΑΕΚ Πειραιώς συνέχισε να μετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πειραιά, στη Β΄ ή Γ΄ κατηγορία. Από τα μέσα της δεκαετίας του '50, που ο Αιολικός Φαλήρου μετονομάστηκε σε «ΑΕ Κεντρικού Φαλήρου» («ΑΕΚ Φάληρου»), άρχισε να δημιουργείται μια σύγχυση ανάμεσα στις δυο ομάδες. Έτσι το 1960 η «ΑΕ Κωνσταντινουπολιτών Πειραιώς» («ΑΕΚ Πειραιώς») μετονομάστηκε σε «ΑΟ Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών» («ΑΟΕΚ.»), ονομασία με την οποία αγωνίστηκε ως τη σεζόν 1967-68 στις μικρές κατηγορίες της ΕΠΣΠ. Στη συνέχεια διαλύθηκε.

Σημαντικοί Ποδοσφαιριστές
Γιώργος Γάσπαρης, διεθνής το 1936.
Γιάννης Βάζος.

Τίτλοι-διακρίσεις
Κύπελλο καλής εμφάνισης ΕΠΣ Πειραιά: 1929

Αναφορές

Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926
 
Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Μπόι Τζορτζ

Ο Μπόι Τζορτζ (George Alan O'Dowd, 14 Ιουνίου 1961) είναι Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός, στιχουργός, συγγραφέας βιβλίων, σχεδιαστής ρούχων, φωτογράφος και DJ. Ήταν μέλος του αγγλικού νέο-ρομαντικού κινήματος που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η μουσική του έχει συχνά χαρακτηριστεί ως blue-eyed soul και είναι επηρεασμένη από ρυθμό μπλουζ και ρέγκε. Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 -την εποχή της σόλο καριέρας του- η μουσική του είχε glam επιρροές από καλλιτέχνες όπως τον Ντέιβιντ Μπόουι και τον Iggy Pop. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ο Boy George ήταν ο τραγουδιστής των Culture Club όπου έγινε γνωστός για την αισθαντική φωνή του και την ανδρόγυνη εμφάνιση. Την περίοδο 1989-1992 δημιούργησε το συγκρότημα Jesus Loves You με το οποίο κυκλοφόρησε ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του ΄90, το "The Martyr Mantras".  Το 2006, στο ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Simon George με τίτλο "Η τρέλα του Boy George", ο Boy George δήλωσε στην κάμερα ότι είναι «μαχητικά gay». Επιπλέον, στο ντοκιμαντέρ του 2008 "Ζώντας με τον Boy George", μίλησε για πρώτη για την ομοφυλοφιλία του και τους γονείς του. Επίσης, είναι και ηθοποιός.

Παραπομπές

Άγγλοι τραγουδιστές
Άγγλοι τραγουδοποιοί
Club DJs
ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Μαρδούκ

Ο Μαρδούκ ήταν ο ύπατος θεός της Βαβυλώνας προερχόμενος από τον πανάρχαιο σουμεριακό πάνθεο των Ανουνάκι. Γιος του θεού των υδάτων Ένκι και της συζύγου του Νταμγκαλούνας έγινε ο αγαπημένος θεός στους λαούς της Βαβυλωνίας επειδή βοήθησε τον Ακκάδιο Σαργκών τον Μέγα τον 22ο αιώνα π.Χ. να γίνει κοσμοκράτορας. Πριν γίνει μέγιστος θεός της Βαβυλώνας είχε γίνει ο μέγιστος θεός των Ακκάδιων. Στους Αμορρίτες Βαβυλώνιους απογόνους των Ακκάδιων, ο Μαρδούκ καθιερώθηκε ως ο μέγιστος θεός της Βαβυλώνας από τον κορυφαίο βασιλιά της δυναστείας και νομοθέτη Χαμουραμπί. Μετά την κατάρρευση της πρώτης δυναστείας και την υποταγή της πόλης στους Κασσίτες, η φήμη του εξασθένησε. Η όγδοη δυναστεία της Βαβυλώνας τον καθιέρωσε ξανά ως μέγιστο θεό της πόλης. Σύμφωνα με τους μύθους θεωρείται δημιουργός της γης και των ανθρώπων. Η λατρεία του κορυφώθηκε την εποχή του μεγαλύτερου Βαβυλώνιου βασιλιά, του Χαλδαίου κοσμοκράτορα Ναβουχοδονόσορα ο οποίος θεωρείτο προστατευόμενός του.
Πρωτότοκος γιος του Μαρδούκ ήταν ο Ναμπού, βαβυλωνιακός θεός της σοφίας.

Μύθος - Σύμβολα 
Αρχικά λατρευόταν ως αγροτικός θεός, όπως και ο Άρης και ένα από τα κύρια σύμβολά του ήταν η τσάπα. Αργότερα έγινε πολεμική θεότητα. Κύρια όπλα του ήταν οι κεραυνοί. Ο μόνος από τους θεούς που τόλμησε να αντιμετωπίσει την Τιαμάτ (θεότητα του Χάους) και τη νίκησε. Τότε ονομάστηκε Μπελ Μαρντούκ (ο Κύριος Μαρδούκ). Εκπροσωπεί τους θεούς και μετέχει σε πολλούς αγώνες και μάχες νικώντας το χάος αλλά και το σκότος. Αντιμετωπίζει τον δαίμονα Κίνγκου που καθοδηγείται από την Τιαμάτ και σκοτώνει όχι μόνο αυτόν αλλά και τους δράκους της. Σ΄ αυτές τις μάχες χρησιμοποίησε τους ανέμους και τους κεραυνούς. Έτσι ο Μαρδούκ αναλαμβάνει την απόλυτη εξουσία ανάμεσα στους θεούς.
Γίνεται ο ανώτατος αρχηγός των Ανουνάκι (είδος προστατευτικού στρατεύματος του κόσμου) και στα χέρια του βρίσκονται οι Πινακίδες της Μοίρας, με τις οποίες ορίζει το πεπρωμένο των ανθρώπων, εκφράζοντας έτσι το Νόμο. Αυτές (σύμφωνα με μία εκδοχή) τις ανέκτησε από τον Ανζού (υπηρέτη – προδότη του Ενλίλ), αφού τον κυνήγησε και τον σκότωσε.

Ο Μαρδούκ έχει ξεχωριστή θέση στο πάνθεον. Είναι ο Θεός προστάτης, αυτός στον οποίο εμπιστεύονται οι Θεοί δίκαιες και δύσκολες αποστολές και αυτός τις φέρνει εις πέρας έχοντας βούληση και στόχο. Όπως και στο έπος της Δημιουργίας είναι αυτός που νικάει το Χάος και επιβάλλει την τάξη σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ο νόμος δηλαδή που διαπερνά τα νερά της Τιαμάτ και εκφράζεται μέσα από τα έργα του.

Τελετές 
Στη Βαβυλωνία γίνονταν σπουδαίες πομπές προς τιμή του, που ξεκινούσαν από το ναό του Εσαγίλ και έφθαναν μέχρι ένα ιερό που βρισκόταν έξω από την πόλη. Σε κάθε πομπή τελούνταν μαγικές τελετές, ύμνοι, προσευχές, καθάρσεις και θυσίες.

Πηγές
C. Scott Littleton (2005). Gods, Goddesses and Mythology, Volume 6. Marshall Cavendish. p. 829.
Morris Jastrow (1911). Aspects of Religious Belief and Practice in Babylonia and Assyria. G. P. Putnam’s Sons. p. 38.
Andrea Seri, The Fifty Names of Marduk in Enuma elis, Journal of the American Oriental Society 126.4 (2006)

Σουμεριακή μυθολογία
Θεότητες της δικαιοσύνης
Θεότητες της μαγείας
Ναμπού

Ο Ναμπού, είναι μία από τις σημαντικότερες θεότητες της Μεσοποταμίας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ήταν γιος του Μαρδούκ και της συντρόφου του, Σαρπανιτπούμ, μίας κορυφαίας Σημιτικής θεότητας που λατρευόταν σε Ασσύριους και Βαβυλώνιους. Ως ο θεός της γραφής και της σοφίας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στους Αμορρίτες της Βαβυλώνας γύρω στο 2000 π.Χ. Ήταν προστάτης θεός της Βορσίππα, όταν ο Μαρδούκ καθιερώθηκε ως κορυφαία θεότητα της Βαβυλώνας από τον Χαμουραμπί, ο Ναμπού έγινε γραφέας και υπουργός του. Αργότερα καθιερώθηκε από τους Ασσύριους και τους Βαβυλώνιους ως ο μεγαλύτερος και αγαπημένος γιος του Μαρδούκ. Τα σύμβολα του ήταν μια γραφίδα και μια πήλινη πινακίδα. Στην Βίβλο αναφέρεται ως Νεβώ (Ησαΐας 46:1). Ο Ναμπού αντικατέστησε σταδιακά την Σουμεριακή θεότητα Νισάμπα ως προστάτης θεός της γραφής. Στην Βορσίππα βρισκόταν ο ναός του Ναμπού που ονομαζόταν Εζιντά και που ήταν αφιερωμένος στην σοφία του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 NAΜΠOY

Βιβλιογραφία 

 Black, Jeremy and Green, Anthony. 1992. Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary, The British Museum Press. ISBN 0-7141-1705-6
 Dalley, Stephanie. 1989. Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others. Oxford University Press. ISBN: 9780199538362

Δικτυογραφία 

 Τhe Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses - Nabu (god).
 Τhe Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ezida, the god Nabu's temple of scholarship.
 Encyclopedia Britannica (online), Nabu.

Παραπομπές 

Σουμεριακή μυθολογία
Θεότητες Ασσυρίων
Θεότητες της γνώσης
Θεότητες της σοφίας
Μανφρέδος των Αθηνών

Ο Μανφρέδος των Αθηνών (Ισπανικά : Manfredo de Atenas, 1306 - 9 Νοεμβρίου 1317) ήταν ο δεύτερος Δούκας των Αθηνών (1312 - 1317) μετά την κατάληψη των Αθηνών από την Καταλανική Εταιρεία, συνεπεία της σαρωτικής νίκης της στην Μάχη του Αλμυρού (1311). Ο Μανφρέδος ήταν δεύτερος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας του Ανζού, τρίτης κόρης του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου του Χωλού και της Μαρίας της Ουγγαρίας.

Δούκας των Αθηνών

Ο πατέρας του τον διόρισε δούκα των Αθηνών σε ηλικία έξι ετών (1312) όταν του ζήτησαν οι Καταλανοί να αναλάβει την διοίκηση της πόλης μετά την παραίτηση του πρώτου Αλμογάβαρου δούκα Ροζέ Ντελόρ. Ο Βερεγγάριος Εστανιόλ ένας ιππότης από την Εμπούριες διορίστηκε πρώτος γενικός Ισπανός βικάριος (1312 - 1316) . Ο τίτλος "Σερ Δούκας Αθηναίος" βρισκόταν στον κατάλογο των βαρόνων "από την Ρωμανία" με τους οποίους η Βενετία είχε εμπορικές σχέσεις (1313). 

Η φράση "Αθηναία δούκισσα, κόμισσα του Μπριέν και του Λέτσε" αναφερόταν στην Ιωάννα του Σατιγιόν χήρα του Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο ντε Μπριέν που έπεσε στην Μάχη του Αλμυρού (1311). Η φράση δείχνει ότι η Δημοκρατία της Βενετίας προσπαθούσε να ανατρέψει τα προγνωστικά σχετικά με τους κυβερνήτες των Αθηνών. Ο Μανφρέδος δεν επισκέφτηκε ποτέ το δουκάτο του και σκοτώθηκε σε ηλικία 11 ετών όταν έπεσε από το άλογο του (9 Νοεμβρίου 1317). Διάδοχός του στο Δουκάτο των Αθηνών ορίστηκε ο μικρότερος αδελφός του Γουλιέλμος B' των Αθηνών.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές

Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / Ουΐλλιαμ Μίλλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910
βασιλείς της Σικελίας
Γενεαλογία του οίκου της Αραγώνας
Γενεαλογία του οίκου του Μανφρέδου
Sturdza, M. D. (1999) Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (2e edition Paris)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η Λατινοκρατία στην Ελλάδα

Δούκες των Αθηνών
Οίκος της Αραγωνίας
Ίνα Κούτουλα

Η Ίνα Κούτουλα (* 30 Οκτωβρίόυ 1965 στο Μαγδεβούργο, Γερμανία) είναι Γερμανίδα μεταφράστρια και συγγραφέας που ζει στο Βερολίνο.

Βιογραφία και έργο
Η Ίνα-Κάτριν Κούτουλας (Ina Kutulas) άρχισε να γράφει ποιήματα όταν πήγαινε ακόμα σχολείο. Ακολουθούν οι πρώτες δημοσιεύσεις (μέχρι το 1985 με το πατρικό της όνομα Ίνα-Κατρίν Σιλντχάουερ) και βραβεία. Το 1983 ανακάλυψε για πρώτη φορά το ενδιαφέρον της για την μεταποίηση και μετάφραση και από τότε έκανε, μαζί με τον Αστέρη Κούτουλα, πολλές μεταφράσεις σημαντικών Ελλήνων ποιητών (Κωνσταντίνος Καβάφης, Γιώργος Σεφέρης, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Ρίτσος, Οδυσσέας Ελύτης κ. α.). Κατά τη διάρκεια αυτών των εργασιών μπόρεσε να γνωρίσει και προσωπικά κάποιους από αυτούς τους καλλιτέχνες (Ρίτσος, Ελύτης, Θεοδωράκης). 

Στο διάστημα 1987-89 συμμετείχε στην παραγωγή του περιοδικού «Ιδιόρρυθμες Πόλεις» (Bizarre Städte). Στο διάστημα 1990-1991 εργάστηκε στη συντακτική ομάδα του μηνιαίου περιοδικού «Βολιδοσκόπος» (Sondeur). Από το 1992 έως το 1996 έζησε στις παρυφές της Αθήνας. Εκεί μετεξελίχθηκε σε πεζογράφο και ξεκίνησε να γράφει το ημερολογιακό μυθιστόρημα «Ίσως Αθήνα- Βερολίνο ίσως» (Vielleicht Athen – Berlin vielleicht), το οποίο ολοκλήρωσε στο Βερολίνο. Το 1999 κυκλοφόρησε το βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο Konkursbuch Verlag Claudia Gehrke (Τυβίγγη), όπου το 1992 είχε βγει και το πρώτο της βιβλίο. 

Παράλληλα με τη μεταποιητική-μεταφραστική δραστηριότητα της, η Ίνα Κούτουλας διεύθυνε για αρκετά χρόνια προγράμματα τέχνης για παιδιά, εξακολουθούσε όμως να εργάζεται κυρίως ως συγγραφέας δοκιμιακών κειμένων. Από το 2005 μέχρι το 2006 έμεινε ξανά στην Αθήνα. Τα έτη 2009 και 2010 αφιερώθηκαν κυρίως στη συνεργασία για το βιβλίο-λεύκωμα «Μίκης Θεοδωράκης. Μια ζωή σε εικόνες» (Mikis Theodorakis. Ein Leben in Bildern), και στην ταινία «Μίκης Θεοδωράκης. Συνθέτης» (Mikis Theodorakis. Komponist) που προβλήθηκε στην ARTE. Το 2011 η Ίνα Κούτουλας έγραψε από κοινού με τον Αστέρη Κούτουλα το σενάριο για την ταινία «Ανακυκλώνοντας τη Μήδεια» (Recycling Medea) και συμμετείχε στην παραγωγή της μέχρι την ολοκλήρωσή της το Μάρτιο του 2013.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος Ιστοχώρος
Website της ταινίας RECYCLING MEDEA (ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΗΔΕΙΑ) - Σενάριο: Αστέρης και Ινα Κούτουλα
Κείμενο της Ινα Κούτουλα στο περιοδικό ΤΕΦΛΟΝ

Γερμανοί συγγραφείς
Γερμανοί ποιητές
Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Γερμανοί σεναριογράφοι
Γερμανοί δοκιμιογράφοι
Γερμανοί μεταφραστές
Βερολινέζοι
Έφη Πίκουλα

Η Έφη Πίκουλα (Ζευγολατιό Μεσσηνίας, 21 Φεβρουαρίου 1959-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός που έπαιξε σε πολλές ταινίες της δεκαετίας του '80.

Βιογραφία 
Τελείωσε τη Δραματική Σχολή Αθηνών και πρωτοεμφανίστηκε το 1982. Έγινε γνωστή μέσα από τις ταινίες της δεκαετίας του '80 και η καριέρα της τελείωσε με το τέλος της πολύχρονης καθημερινής σειράς "Λάμψη" το 2005 στην οποία έπαιζε από το 1995.

Παντρεύτηκε το 1986 τον Τάκη Βουγιουκλάκη αδερφό της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Ζει στην Αθήνα.

Φιλμογραφία

Βιντεογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές 

Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 06/2013
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ε.Α. Νίκαιας

Η Ένωση Αθλοπαιδιών Νίκαιας (Ε.Α. Νίκαιας ή σε πλήρη σύντμηση Ε.Α.Ν.) είναι ένας ερασιτεχνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης. Ιδρύθηκε το 1997 και εδρεύει στη Νίκαια Αττικής. Έχει τμήματα ανδρών, εφήβων, παίδων, παμπαίδων, mini, promini, junior και παγκορασίδων. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί ακόμα και στην Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών 2 χρονιές (Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003 και Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2003-2004).

Για την περίοδο 2012-2013, το ανδρικό τμήμα αγωνίστηκε στην Β΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ και κατέλαβε την 13η θέση. Το εφηβικό τμήμα αγωνίζονταν στην Γ΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ. Αρχικά πήρε την πρόκριση από τον Α΄ γύρο καταλαμβάνοντας την 2η θέση στον όμιλο του. Στον Β΄ γύρο έχασε την πρόκριση στον τελικό γύρο σε τριπλή ισοβαθμία. Το παιδικό τμήμα αγωνίστηκε στην Α΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ, όμως το επίπεδο εκεί ήταν πολύ μεγαλύτερο με σχέση τις ικανότητες του τμήματος και έτσι υποβιβάστηκε καταλαμβάνοντας την 12η θέση.

Για την περίοδο 2016-2017, το ανδρικό τμήμα αγωνίστηκε στην Β΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ και κατέλαβε την 6η θέση. Το εφηβικό τμήμα αγωνίζονταν στην Γ΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ. Κατέκτησε την άνοδο στην Β΄ κατηγορία, καταλαμβάνοντας την 2η θέση στον όμιλο του, πετυχαίνοντας 11 νίκες και 1 ήττα. Το παιδικό τμήμα αγωνίστηκε στην Γ΄ κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ και τερμάτισε αήττητο σε 18 αγώνες, καταλαμβάνοντας την 1η θέση και την άνοδο στην Β΄ κατηγορία.

Την περίοδο 2019-2020 το εφηβικό τμήμα αγωνιζόμενο στην Α κατηγορία εφήβων της ΕΣΚΑΝΑ, κατάφερε την είσοδο στα play off μαζί με τις αντίστοιχες ομάδες του Ολυμπιακού,Πανιωνίου, Πρωτέα και Ιωνικού, που θεωρείται η σημαντικότερη έως σήμερα επιτυχία του Σωματείου. Η διεξάγωγή των play off δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της πανδημίας του covid-19 που έπληξε την χώρα την περίοδο εκείνη.

Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής
Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1997
Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1997
Μάκης Δεμίρης

Ο Μάκης Δεμίρης (1939 - 14 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία 
Σπούδασε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη και στο Ωδείο Αθηνών και συνεργάστηκε με μεγάλες πρωταγωνίστριες, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Ρένα Βλαχοπούλου.

Στη δεκαετία του 1980 είχε πρόβλημα με καρκίνο στον φάρυγγα και ενώ όλα έδειχναν ότι η υγεία του εξελισσόταν καλά, πέθανε το 1999 στο σπίτι του, από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 60 ετών.

Φιλμογραφία

Βιντεογραφία

Τηλεόραση

Τηλεθεατρικές παραστάσεις

Θέατρο 

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Δημοτική Κοινότητα Αφιδνών

Η Δημοτική Κοινότητα Αφιδνών αποτελεί ενότητα του Δήμου Ωρωπού με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανει έκταση 34,6 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 3.642 κάτοικοι κατανεμημένος σε 6 οικισμούς. Έδρα της Δημοτικής κοινότητας είναι οι Αφίδνες.

Διαίρεση
Η κοινότητα περιλάμβανει τους παρακάτω 6 οικισμούς με πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (σε παρένθεση απογραφή 2001):
 οι Αφίδνες  1.908    (1.736)  
 η Αγία Τριάδα  959    (83)  
 η Δροσοπηγή 156     (153)  
 ο Κοκκινόβραχος 195     (175)  
 η Κοσμοθέα 131    (51)  
 ο Σταθμός Αφιδνών 293    (345)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 πληροφορίες για τις Αφίδνες από την ιστοσελίδα του Δήμου Ωρωπού 
  Οικοδομικός Συνεταιρισμός Υγειονομικών  Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία
  Σύλλογος Οικιστών Ιπποκρατείου Πολιτείας πληροφορίες για την Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών
  Σύλλογος ο "Φελλεύς" πληροφορίες για την Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών
 Πληροφορίες για τον καιρό στην Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών
  Πληροφορίες για τη Δροσοπηγή Αφιδνών
 Μονάδα Αντιμετώπισης Κινδύνων 
 Ντοκιμαντέρ για το Δήμο Ωρωπού

Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ

Η ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ (ρωσικά: ФК Шериф Тирасполь, μολδαβικά: FC Sheriff Tiraspol) γνωστή και ως Σερίφ, είναι μια φημισμένη ποδοσφαιρική ομάδα. Εδρεύει στο Τιράσπολ της Μολδαβίας και αγωνίζεται στην Εθνική Κατηγορία της Μολδαβίας, η οποία αποτελεί την κορυφαία εθνική ποδοσφαιρική κατηγορία στη χώρα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου του 1997 από την Sheriff (Шериф), μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας η οποία είναι και ο βασικός χορηγός της ομάδας. Η επίσημη επανίδρυση του συλλόγου έγινε από τον Βίκτορ Γκούσαν (πρόεδρο της εταιρίας Σερίφ). Ο πρώτος προπονητής της ομάδας, Αχμέντ Αλεξέροφ (ο οποίος ήταν προπονητής της ομάδας και την περίοδο του Σοβιετικού πρωταθλήματος) κατάφερε να φτάσει την ομάδα στην κορυφή του ποδοσφαίρου της Μολδαβίας.

Το 2021/22 συμμετέχει στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης στο Τσάμπιονς Λιγκ. 
Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2021 έκανε την μεγαλύτερη έκπληξη της δεύτερης αγωνιστικής του Τσάμπιονς Λιγκ κερδίζοντας την πολυνίκη του θεσμου Ρεάλ Μαδρίτης  στο στάδιο Μπερναμπέου με mvp του αγώνα τον Έλληνα Τερματοφύλακα Γιώργο Αθανασιάδη , είχε προηγηθεί άλλη μια νίκη επι της Ουκρανικής Σαχτάρ Ντόνετσκ την πρώτη αγωνιστική 

Το πρώτο τρόπαιο που κατέκτησε η ομάδα ήταν το  Κύπελλο Μολδαβίας της περιόδου 1998-99. Η Σερίφ κέρδισε την άνοδο στην Εθνική Κατηγορία της Μολδαβίας το 1998, ένα χρόνο μετά την ίδρυσή της και κυριάρχησε στην πρώτη κατηγορία με δέκα συνεχόμενους τίτλους το διάστημα 2001-2010, κερδίζοντας τον δέκατο πέμπτο τίτλο το 2017. Επίσης, έχει κατακτήσει 9 Κύπελλα Μολδαβίας (7 νταμπλ). Ο σύλλογος κατάφερε να φτάσει στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά τη σεζόν 2021-2022.

Η Σερίφ Τιράσπολ δεν πρέπει να συγχέεται με την ΦΚ Τιράσπολ, μια αντίπαλη ομάδα η οποία εδρεύει στην ίδια πόλη. Παρ’ ότι η πόλη Τιράσπολ βρίσκεται στην Υπερδνειστερία, μια αποσχισθείσα περιοχή με πολιτικούς δεσμούς με τη Ρωσία, οι σύλλογοι της πόλης αγωνίζονται στα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Μολδαβίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Ποδοσφαιρικές ομάδες Μολδαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997
Μενέλαος Κοκκινάκης

Ο Μενέλαος Κοκκινάκης (21 Ιανουαρίου 1993, Αθήνα) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,90 μ. και αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο στον Π.Α.Ο.Κ.

Καριέρα 
Ο Μενέλαος Κοκκινάκης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, από τις οποίες μεταπήδησε στην ανδρική ομάδα. Η κύρια θέση του είναι ακραίος, ωστόσο έχει την ικανότητα να αγωνίζεται τόσο ως λίμπερο, όσο και σαν πασαδόρος.

Σταδιακά επεδείκνυε μία συνεχώς αυξανόμενη απόδοση με αποτέλεσμα να αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας του Ολυμπιακού, με τον οποίο έχει αγωνιστεί σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο, πραγματοποιώντας συνήθως εξαιρετικές εμφανίσεις. Διακρίνεται πάντα για το πάθος και την αγωνιστικότητά του, και έχει αναδειθεί αρκετές φορές ως Πολυτιμότερος παίκτης αγωνιστικής ημέρας του πρωταθλήματος, όπως την 15η αγωνιστική της περιόδου 2012-13.

Επίσης έχει κατακτήσει με τους ερυθρόλευκους αρκετούς τίτλους σε εγχώριο επίπεδο.

Διεθνής καριέρα 
Ο Κοκκινάκης διατέλεσε μόνιμο στέλεχος της Ελληνικής Εθνικής ομάδας Παίδων, και από το 2008 της αντίστοιχης των Εφήβων. Από το 2011 αποτελεί μέλος της Εθνικής ομάδας των Ανδρών, με την οποία έχει 66 συμμετοχές, έχοντας αγωνιστεί σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις που λαμβάνει μέρος το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Τίτλοι 
 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας:
 2010

 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
 2011, 2013, 2014

 5 Κύπελλα Ελλάδας:
 2011, 2013, 2014, 2016, 2017.

 4 Λιγκ Καπ Ελλάδας:
 2013, 2015,2016, 2017,

Πηγές 
 Μενέλαος Κοκκινάκης - Παρουσίαση www.greekvolley.gr
 Μενέλαος Κοκκινάκης - Διεθνής παρουσίαση] www.cev.lu
 Μενέλαος Κοκκινάκης - Μικρό βιογραφικό  worldleague.2016.fivb.com
 Κοκκινάκης - Συνέντευξη www.sentragoal.gr

Παραπομπές 

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Γιώργος Στεφάνου

Ο Γιώργος Στεφάνου (Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1981) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, που αγωνίζεται στον Παναθηναϊκό στη θέση του λίμπερο. Είναι ο μόνος παίκτης στην Ελλάδα που έχει κερδίσει το Κύπελλο με τέσσερις διαφορετικές ομάδες.

Καριέρα 
Ο Γιώργος Στεφάνου ξεκίνησε την καριέρα του στην πετοσφαίριση στον ΓΣ Πετρούπολης, στον οποίο έμεινε από το 1992 μέχρι το 2000. Στη συνέχεια αγωνίστηκε τα επόμενα τρία χρόνια στον Ιωνικό και στην Αθλητική Ένωση Νίκαιας, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο του 2003.

Το καλοκαίρι του 2003 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2009. Με το τριφύλλι κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2004, 2006), δύο κύπελλα (2007, 2008) και ένα σούπερ καπ (2006). Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο και κατέκτησε το πρωτάθλημα (2010).

Το καλοκαίρι του 2010 πήρε μεταγραφή για την Ε.Α. Πατρών ενώ μετά από ένα χρόνο παρουσίας του στην ομάδα της Αχαΐας ανηφόρισε στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να αγωνιστεί με τον Ηρακλή. Αφού συμπλήρωσε ένα χρόνο φορώντας την κυανόλευκη φανέλα, όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα (2012) και το κύπελλο (2012), κατηφόρισε και πάλι στη Στερεά Ελλάδα και τον Πειραιά, καθώς πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Η επιλογή του αυτή κρίθηκε άκρως επιτυχημένη, καθώς σε τρία χρόνια παρουσίας του στην ομάδα, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2013, 2014), δύο κύπελλα (2013, 2014) και δύο λιγκ καπ (2013, 2015). 

Tο καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Κηφισιάς και ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στον Ολυμπιακό, όπου και έμεινε τρία χρόνια.

Στις 21 Ιουλίου 2020, μετά από 11 χρόνια επέστρεψε στην ομάδα του Παναθηναϊκού.

Τίτλοι και Διακρίσεις

Τίτλοι 
 8 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
2004, 2006, 2010, 2012, 2013, 2014, 2018, 2019
 7 Κύπελλα Ελλάδας:
2003, 2007, 2008, 2012, 2013, 2014, 2017
 5 Λιγκ Καπ Ελλάδας:
2013, 2015, 2017, 2018, 2019
 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας:
2006

Ευρωπαϊκές Διακρίσεις 
 CEV Cup 2004: 4η θέση
 Top Teams Cup 2006: 3η θέση

Παραπομπές

Πηγές 
Στεφάνου Γιώργος

Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών
Πετοσφαιριστές Ηρακλή
Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Νέος Άθως

Ο Νέος Άθως (αρχ. Ανακοπία, Τραχεῖα, Νηκοψία; αμπχ. Афон Ҿыц, ρωσ. Новый Афон, γεωργ. ახალი ათონი) είναι η πόλη της Αμπχαζίας.

Στην Αμπχαζία, βρίσκεται ένα πανέμορφο μοναστήρι, ο Νέος Άθως. Η μονή κτίστηκε στο όνομα του Απόστολου Σίμωνα του Κανανίτη από αγιορείτες μοναχούς, το 1879. Ήταν μοναχοί της μονής του Αγίου Παντελεήμονα του Αγίου Όρους, οι οποίοι έφτασαν στον Καύκασο του Ευξείνου Πόντου, το 1874.

Δημογραφικά στοιχεία 

Τo 2011 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 1.518 κάτοικοι. 
 Αβασγοί: 59,6% (904)
 Ρώσοι: 24,0% (356)
 Αρμένιοι: 8,1% (123)
 Ουκρανοί: 1,6% (24)
 Έλληνες: 1,4% (22)
 Γεωργιανοί: 1,2% (18) 
 Μιγκρέλιοι: 0,2% (3)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Αμπχαζία
Α