joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αθηνά της Δανίας

Η Πριγκίπισσα Αθηνά της Δανίας (Δανικά: Prinsesse Athena til Danmark, 24 Ιανουαρίου 2012 -) είναι το νεότερο παιδί και η μοναδική κόρη του Πρίγκιπα Ιωακείμ και της Πριγκίπισσας Μαρίας της Δανίας και το νεότερο εγγόνι και η τρίτη εγγονή της βασίλισσας Μαργαρίτας Β΄ και του πρίγκιπα Ερρίκου.

Είναι δέκατη στην γραμμή διαδοχής στον Δανικό θρόνο, μετά τον θείο της Διάδοχο Πρίγκιπα Φρειδερίκο, τα εξαδέλφια της, τον πατέρα της, τα δυο μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια της, Πρίγκιπα Νικόλαο και Πρίγκιπα Φέλιξ και τον μεγαλύτερο αδελφό της Πρίγκιπα Ερρίκο.

Γέννηση
Η Αθηνά γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2012 Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Κοπεγχάγης Ριγσοπιτάιλετ της Κοπεγχάγης. 

Όπως και με τα μεγαλύτερα αδέλφια της και τα ξαδέλφια της, τα ονόματά της δεν αποκαλύφθηκαν μέχρι την βάφτιση της, η οποια έγινε στις 20 Μαΐου 2012 στην εκκλησία Μογκελτόντερ.

Ονομάσθηκε Αθηνά από την Θεά Αθηνά της ελληνικής μυθολογίας, Μαργαρίτα από την γιαγιά της βασίλισσα Μαργαρίτα, Φραγκίσκη από την γιαγιά της Φραγκίσκη Γκρασιό, και Μαρία από την μητέρα της Πριγκίπισσα Μαρία. Νονοί της ήταν οι θείοι της Γκρεγκορί Γκραντέ και Εντουάρντ Καβαλιέ, η Καρίνα Άξελσον και οι φίλοι των γονιών της η Τζούλι Μίραμπο, ο Ντιέγκο ντε Λαβαντέιρα και Ερριέτα Στίνστρουπ.

Τίτλοι
24 Ιανουαρίου 2012 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Αθηνά της Δανίας, Κόμισσα του Μονπεζά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website 

|-

|-

Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Πριγκίπισσες της Δανίας
Θέατρο σκιών

Το θέατρο σκιών είναι ένα από τα αρχαιότερα είδη θεατρικού θεάματος.

Το θέατρο σκιών παίζεται κυρίως με ημιδιαφανείς ζωγραφισμένες εικόνες συνήθως πάνω σε ταπερ αλλά και σε δέρμα και σε άλλα ημιδιάφανα υλικά, τις λεγόμενες φιγούρες. Ο καραγκιοζοπαίκτης χειρίζεται τις φιγούρες μπροστά από μία άσπρη οθόνη, συνήθως ένα τεντωμένο άσπρο σεντόνι (μπερντές), που φωτίζεται από πίσω. Έτσι ο θεατής ξεχωρίζει εύκολα τα περιγράμματα των εικόνων ή ανάλογα την κατασκευή τους ξεχωρίζει και τα χρώματα.

Για την διαχείριση των φιγούρων χρειάζεται ειδικές λαβίδες που είναι επάνω σε καίρια σημεία και προσφέρουν την αίσθηση της ευλυγισίας και της ζωντάνιας. Πολλές φορές η παράσταση συνοδεύεται από μουσικά από ζωντανή ορχήστρα για να γίνει πιο ωραία.

Βιβλιογραφία

Πηγές
http://www.theaterinfo.gr/abouttheatre/shadestheater/index.html 
http://www.karagiozismuseum.gr/theatro_skion/
 Examples of shadow play an illustrated in real life 
 Η ιστορία του θεάτρου των σκιών Fireflies
 Σύγχρονο θέατρο σκιών „Verba“

Θεατρικά είδη
 
Εγγραφές στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας
Μουσταφά Μουσταφά

Ο Μουσταφά Μουσταφά είναι Έλληνας βουλευτής Ροδόπης του Ελληνικού κοινοβουλίου, εκλεγμένος με το ΣΥΡΙΖΑ.

Γεννήθηκε το 1955 στο Μεγάλο Δουκάτο Κομοτηνής, στο Τουρκικό Δημοτικό Σχολείο του οποίου φοίτησε. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης από το οποίο αποφοίτησε το 1982. Εργάζεται ως μικροβιολόγος.

Εντάχθηκε στην αριστερά μετά τη μεταπολίτευση και το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ. Στις βουλευτικές εκλογές του 1989-90 και του 1993 και στις νομαρχιακές του 1994 και του 1998 ήταν υποψήφιος με τον Συνασπισμό. Στις εκλογές του 1996 είχε εκλεγεί βουλευτής με το ΣΥΝ και έγινε ο πρώτος αριστερός βουλευτής που προέρχεται από τη Μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εκλέχτηκε με 12.429 σταυρούς πρώτος σε σταυρούς βουλευτής Ροδόπης με το ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι παντρεμένος με την ψυχολόγο Ελβάν Μουσταφά και έχει δυο κόρες. Είναι άθεος.

Παραπομπές

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Ροδόπης
Έλληνες άθεοι
Τόμι Σάνον

Ο Τόμι Σάνον (αγγλ. Tommy Shannon) είναι Αμερικανός μπασίστας, γνωστός ως μέλος του τρίο Double Trouble, συγκροτήματος του κιθαρίστα Στίβι Ρέι Βον. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Τζόνι Γουίντερ, οι Arc Angels, οι Storyville, κ.α..

Βιογραφία
Ο Σάνον ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας κιθάρα σε τοπικά συγκροτήματα του Τέξας, κατά την διάρκεια των σχολικών του χρόνων. Μετά την αποφοίτηση του μετακόμισε στο Ντάλας και άλλαξε όργανο, ξεκινώντας να παίζει μπάσο και πραγματοποιώντας τις πρώτες του ηχογραφήσεις για το ντράμερ Ανγκλ Τζον Τέρνερ (Uncle John Turner). Όταν ο Τέρνερ εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Τζόνι Γουίντερ, του πρότεινε τον Σάνον για την θέση του μπασίστα. Η συγκεκριμένη εμπειρία βοήθησε τον Σάνον να βελτιωθεί σε επίπεδο γνώσεων και μουσικότητας, πριν ξεκινήσει να περιοδεύει με τον διάσημο κιθαρίστα, συμμετέχοντας μαζί του στο φεστιβάλ του Γούντστοκ, τον Αύγουστο του 1969.

Το 1970, μετά την ένταξη του Γουίντερ στο συγκρότημα του Ρικ Ντέριντζερ, ο Σάνον και ο Τέρνερ συνεργάστηκαν με τον Μπρους Μπόουλαντ στο Σαν Φρανσίσκο για το συγκρότημα Krackerjack. Ο εθισμός του μπασίστα στις ναρκωτικές ουσίες σχεδόν κατέστρεψε την καριέρα του, αφού αναγκάστηκε να δουλέψει ως οικοδόμος για να συντηρηθεί.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, επέστρεψε στην μουσική του καριέρα απαντώντας στην αγγελία του παλιού φίλου του, Στίβι Ρέι Βον, με τον οποίο σχημάτισαν τους Double Trouble. Με ντράμερ τον Κρις Λέιτον, το συγκρότημα γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία με παγκόσμιες περιοδείες, πλατινένια άλμπουμ και βραβεία Γκράμι. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα με τα ναρκωτικά συνεχίστηκαν, οδηγώντας τον Βον και τον Σάνον στην αποτοξίνωση, τον Οκτώβριο του 1986. Το 1990, ο Βον έχασε την ζωή του σε ατύχημα με ελικόπτερο, προκαλώντας τεράστια θλίψη στον Σάνον για τον χαμό του φίλου και συνεργάτη του.

Μερικούς μήνες αργότερα, ο Σάνον δημιούργησε τους Arc Angels μαζί με τον Λέιτον, τον Ντόιλ Μπράμχολ και τον Τσάρλι Σέξτον. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου του και ο Σάνον έλαβε πρόταση για να κάνει οντισιόν για να αντικαταστήσει τον Μπιλ Γουάιμαν στους Rolling Stones, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει την συγκεκριμένη θέση. Ακολούθησε η συνεργασία του με τον Λέιτον, τον τραγουδιστή Μάλφορντ Μίλιγκαν και τους Ντέιβιντ Γκρίσομ και Ντέιβιντ Χολτ, στους Storyville. Ο πρώτος τους δίσκος, κυκλοφόρησε το 1994 κερδίζοντας εννέα μουσικά βραβεία του Όστιν και το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο ακόμη άλμπουμ πριν διαλυθεί το 1998.

Ο Σάνον και ο Λέιτον, σχημάτισαν τους Double Trouble και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Been a Long Time" το 2001, με μεγάλη συμμετοχή γκεστ μουσικών, όπως οι Γουίλι Νέλσον, Dr. John, Τζίμι Βον, Έρικ Τζόνσον, Ρις Γουάινανς, κ.α.. Έκτοτε, συνεχίζει να περιοδεύει και να ηχογραφεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους ως γκεστ.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Biography | Tommy Shannon
 Discography | Tommy Shannon
 Interview:Tommy Shannon
 Tommy Shannon | Credits | AllMusic

Μπασίστες
Αμερικανοί μουσικοί
Χάρης Θεοχάρης

Ο Θεοχάρης (Χάρης) Θεοχάρης (Αθήνα, 6 Αυγούστου 1970) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και πρώην υπουργός.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα και έχει σπουδάσει μηχανικός λογισμικού στο Imperial College του Λονδίνου. Διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας (start-up).

Το 2011 έγινε Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων. Aπό από τις αρχές του 2013 ως και τον Ιούνιο του 2014 ήταν Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων στο Υπουργείο Οικονομικών. Η απομάκρυνσή του αναφερόταν από τον επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Πάουλ Τόμσεν, ως σημείο καμπής για τη μη ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης του ελληνικού οικονομικού προγράμματος.

Εξελέγη βουλευτής με το Ποτάμι για πρώτη φορά στις εκλογές Ιανουαρίου 2015 και επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις 19 Απριλίου 2016 ο Χάρης Θεοχάρης ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του Ποταμιού.

Στις 7 Ιουλίου 2016 ανακοίνωσε την ίδρυση πολιτικού κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Ευθύνη. Στο νέο κόμμα συμμετείχε και ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος. Στις 19 Οκτωβρίου 2016 διεγράφη από τη Δημοκρατική Ευθύνη. 

Παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής τα επόμενα δύο χρόνια. Στις 18 Δεκεμβρίου 2018 εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. 

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών. Στις 9 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Χάρη Θεοχάρη
 Σελίδα στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων

Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ποτάμι
Βουλευτές Β' Αθηνών
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών
Έλληνες υπουργοί Τουρισμού
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Ιανουάριος 2015)

Ακολουθεί κατάλογος με τα 300 μέλη που εξελέγησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο έπειτα από τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015 (ΙΣΤ'  Κοινοβουλευτική Περίοδος).

Σύνθεση Κοινοβουλίου

Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Μεταβολές 
 2 Ιουλίου 2015: Ο βουλευτής Ηρακλείου Κωνσταντίνος Δαμαβολίτης  διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Στη συνέχεια, ο ίδιος παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος και αντικαταστάθηκε από τον Γρηγόρη Μακαρόνα.
 13 Ιουλίου 2015: Ο βουλευτής Β΄ Αθηνών Νίκος Χουντής  παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος για να διαδέχεται το Μανώλη Γλέζο στον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Κυρίτση.
 21 Αυγούστου 2015: Οι βουλευτές του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς Παναγιώτης Λαφαζάνης (Β΄ Πειραιώς), Στάθης Λεουτσάκος (Α΄ Πειραιώς), Κώστας Ήσυχος (Β΄ Αθηνών), Ραχήλ Μακρή (Κοζάνης), Κώστας Λαπαβίτσας (Ημαθίας), Δημήτρης Στρατούλης (Β΄ Αθηνών), Ευγενία Ουζουνίδου (Κοζάνης), Θανάσης Πετράκος (Μεσσηνίας), Στέφανος Σαμοΐλης (Κέρκυρας), Θανάσης Σκούμας (Βοιωτίας), Γιάννης Σταθάς (Βοιωτίας), Αλεξάνδρα Τσανάκα (Καβάλας), Δέσποινα Χαραλαμπίδου (Α΄ Θεσσαλονίκης), Έλενα Ψαρρέα (Μεσσηνίας), Θωμάς Κώτσιας (Ευρυτανίας), Αγλαΐα Κυρίτση (Επικρατείας), Βασίλης Κυριακάκης (Φθιώτιδας), Μιχάλης Κριτσωτάκης (Ηρακλείου), Ιωάννα Γαϊτάνη (Α΄ Θεσσαλονίκης), Λίτσα Αμμανατίδου-Πασχαλίδου (Β΄ Θεσσαλονίκης), Γιάννης Ζερδελής (Λέσβου), Κώστας Δελημήτρος (Μαγνησίας), Ηλίας Ιωαννίδης (Καβάλας), Ζήσης Ζάννας (Πιερίας) και Βαγγέλης Διαμαντόπουλος (Καστοριάς) αποχώρησαν από την κοινοβουλευτική τους ομάδα και συνέστησαν νέα κοινοβουλευτική ομάδα με την ονομασία «Λαϊκή Ενότητα» και επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Δείτε επίσης 
 Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Ιούνιος 2012)
 Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015
 Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα Ιανουαρίου 2015 
 Υπηρεσιακή κυβέρνηση Βασιλικής Θάνου 2015
 Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2015
 Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015)

Παραπομπές

Πηγή 
 http://www.hellenicparliament.gr/Organosi-kai-Leitourgia/Olomeleia/Synthesi-IST-Periodou/
2015.01
βουλευτ
Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων

Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων είναι το τρίτο ανώτερο πολιτειακό αξίωμα της Ελληνικής Δημοκρατίας μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης. Εκλέγεται από τη Βουλή των Ελλήνων και διευθύνει τις εργασίες του Σώματος. Εκπροσωπεί τη Βουλή σε διεθνείς κοινοβουλευτικούς οργανισμούς και στις διμερείς διακοινοβουλευτικές συναντήσεις και προΐσταται των υπηρεσιών της Βουλής και συντονίζει τις δραστηριότητές τους. 

Ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής και ο Ειδικός Γραμματέας αποτελούν τους άμεσους συνεργάτες του Προέδρου και τον υποστηρίζουν στην εποπτεία των υπηρεσιών του Κοινοβουλίου.

Ο Πρόεδρος της Βουλής δεν αποτελεί μέλος της Κυβέρνησης της Ελλάδας.

Εκλογή 
Η εκλογή του Προέδρου της Βουλής είναι μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της λειτουργίας του Κοινοβουλίου.

Ο Πρόεδρος εκλέγεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών, δηλαδή με 151 ψήφους. Εάν δεν επιτευχθεί η απόλυτη πλειοψηφία, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται μεταξύ των δύο πρώτων σε ψήφους και ο Πρόεδρος της Βουλής εκλέγεται με σχετική πλειοψηφία.

Έκτακτες αρμοδιότητες 
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Βουλής αναπληρώνει προσωρινά τον (την) Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν απουσιάζει στο εξωτερικό περισσότερο από δέκα ημέρες, αν πεθάνει, παραιτηθεί, κηρυχθεί έκπτωτος ή αν κωλύεται για οποιονδήποτε λόγο να ασκήσει τα καθήκοντά του (της).

Πρόεδροι της Βουλής

Έπειτα από την 3η Σεπτεμβρίου (1844 - 1863)

Μεταοθωνική περίοδος (1863 - 1924)

Μεσοπολεμικά (1924 - 1936)

Μεταπολεμικά (1946 - 1967)

Μεταπολιτευτικά (1974 - σήμερα)
Στον πίνακα παρακάτω αναφέρονται όλοι οι Πρόεδροι και οι Α΄ Αντιπρόεδροι της Βουλής από τη Μεταπολίτευση και εντεύθεν, η χρονική περίοδος που κατείχαν το αξίωμά τους, καθώς και ο αριθμός των ψήφων με τις οποίες εξελέγησαν.

 Τον Ιούλιο του 1989 ο Αθανάσιος Τσαλδάρης εξελέγη με σχετική πλειοψηφία 144 ψήφων στον Β΄ γύρο. Στον Α΄ γύρο είχε λάβει 141 ψήφους. Τον Νοέμβριο του 1989, ο Αθανάσιος Τσαλδάρης εξελέγη με σχετική πλειοψηφία 146 ψήφων στον Β΄ γύρο. Στον Α΄ γύρο είχε λάβει επίσης 146 ψήφους.
 Το 1990, ο Αθανάσιος Τσαλδάρης εξελέγη με απόλυτη πλειοψηφία 151 ψήφων στον Β΄ γύρο. Στον Α΄ γύρο είχε λάβει 150 ψήφους.
 Το 1996, ο Απόστολος Κακλαμάνης εξελέγη με απόλυτη πλειοψηφία 154 ψήφων στον Β΄ γύρο. Στον Α΄ γύρο είχε λάβει 150 ψήφους.
Μακροβιότερος Πρόεδρος της Βουλής στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους είναι ο Απόστολος Κακλαμάνης (Οκτώβριος 1993 – Μάρτιος 2004).
Πρόεδρος της Βουλής με τις περισσότερες ψήφους είναι ο νυν Πρόεδρος Κωνσταντίνος Τασούλας, ο οποίος εξελέγη συγκεντρώνοντας 283 ψήφους.

Παραπομπές

Δείτε επίσης 
 Βουλή των Ελλήνων
 Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης

Πηγές 
Για τα στοιχεία του Πίνακα Προέδρων και Αντιπροέδρων από τη Μεταπολίτευση: 
1974 έως 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844–1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία 1986, σελ. 86, 150, 203, 290.
1989 έως σήμερα: Συνεδριάσεις Ολομέλειας της Βουλής από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.

Βουλή των Ελλήνων
 
Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελλάδας
Πολιτική της Ελλάδας
Ιωάννης Αναστασίου

Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Giovanni d'Athanasi (1798–1854).

Ο Ιωάννης Αναστασίου ή Τζιοβάβι ντ Αναστάζι (Giovanni Anastasi, Giovanni d'Anastasi, Jean d'Anastasy, Ioannis Anastasiou (1765 - 1860) ήταν Έλληνας έμπορος με έδρα του την Αίγυπτο.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην τότε οθωμανική βόρεια Ελλάδα, είτε στη Θεσσαλονίκη είτε στις Σέρρες . Ο πατέρας του πήγε στην Αίγυπτο γύρω στο 1797, όπου δημιούργησε μια επιχείρηση ως προμηθευτής των γαλλικών στρατευμάτων, αλλά χρεοκόπησε μετά την απομάκρυνσή τους. Ο Τζιοβάνι μπόρεσε να δημιουργήσει μια ακμάζουσα επιχείρηση και πάλι ως έμπορος, ειδικά σιτηρών, και ως πλοιοκτήτης και εργάστηκε ως Σουηδός πρόξενος στην Αίγυπτο από το 1828 έως το 1857. Εκτός από τις άλλες επιχειρήσεις του, άρχισε να διαπραγματεύεται αιγυπτιακές αρχαιότητες, τις οποίες απέκτησε απευθείας από τον τοπικό πληθυσμό, για παράδειγμα στη Σακκάρα και τη Θήβα. Το 1828 αυτός και ο Francis Barthow πούλησαν μια μεγάλη συλλογή περίπου 6.000 τεμαχίων μέσω του Λιβόρνο στην Ιταλία στην ολλανδική κυβέρνηση για το Μουσείο στο Λάιντεν, ένα άλλο το 1839 στο Βρετανικό Μουσείο και μια τρίτη συλλογή 1129 αριθμών δημοπρατήθηκε στο Παρίσι το 1857. Κληρονόμησε τμήματα της περιουσίας του σε σουηδικές φιλανθρωπικές οργανώσεις και μια μεγάλη σαρκοφάγο στο Μουσείο της Στοκχόλμης .

Πηγές 
 Catalogue d'une collection d'antiquités égyptiennes, par M. François Lenormant. Cette collection... rassemblée par M. d'Anastasi consul général de Suede à Alexandrie sera vendue aux enchères publiques rue de Clichy no. 76,. les... 23... 24... 25... 26... 27 juin 1857. Paris 1857 (Digitalisat).
 Morris L. Bierbrier: Who was who in Egyptology. 4th revised edition. Egypt Exploration Society, London 2012, ISBN 978-0-85698-207-1.
 Vassilis I. Chrysikopoulos: A l’aube de l’égyptologie hellénique et de la constitution des collections égyptiennes: Des nouvelles découvertes sur Giovanni d’Anastasi et Tassos Neroutsos. In: P. Kousoulis, N. Lazaridis (Hrsg.): Proceedings of the Tenth International Congress of Egyptologists. Peeters, Leuven 2013, S. 2147 ff.  (Digitalisat)

Έλληνες
Ύπατοι
Γιάννης Καραγιάννης (τραγουδιστής)

Ο Γιάννης Καραγιάννης είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής, συνθέτης και εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2015 με το τραγούδι "One Thing I Should Have Done", καταλαμβάνοντας στον τελικό την 22η θέση με 11 βαθμούς (10 βαθμοί από την Ελλάδα και 1 βαθμός από τη Σλοβενία).  Είχε ξανά προσπαθήσει να εκπροσωπήσει τη χώρα στην Junior Eurovision το 2007 και το 2008 αλλά δεν τα είχε καταφέρει.

Παραπομπές

Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
Δημήτριος ο Βυζάντιος (ιστορικός)

Ο Δημήτριος ο Βυζάντιος ήταν ιστορικός του 3ου αιώνα π.Χ.
 
Σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο έγραψε ένα σύγγραμμα 13 βιβλίων  στο οποίο περιέγραφε τη μετανάστευση των Γαλατών στη Μικρά Ασία το 278/277 π.Χ.· και ένα άλλο οκτώ βιβλίων  στο οποίο μάλλον εξιστορούσε τις διαμάχες μεταξύ του Αντιόχου Α΄ και του Πτολεμαίου Β΄.

Παραπομπές

Πηγές 
 K. Müller: Fragmenta historicorum graecorum (1841), "Demetrius Byzantius", τόμ. II, σελ. 624. Internet Archive
 W. Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Demetius of Byzantium", τόμ. I, σελ. 968. Ancient library </ref>

Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Αρχαίοι Βυζάντιοι
Γιορτινή φορεσιά Κηφισιάς

Γιορτινή φορεσιά από την Κηφισιά, στις αρχές του  20ου αιώνα. 

Η γιορτινή φορεσιά της Κηφισιάς αποτελείται από το "φούντι", που είναι βαμβακερό αμάνικο πουκάμισο κι έχει εξαίσιο πολύχρωμο κεντητό ποδόγυρο, που φτάνει τις περισσότερες φορές μέχρι το γόνατο.  Στην μέση δένεται κόκκινο ζωνάρι, και το σώμα τυλίγει ο  "τζάκος με τα κατωμάνικα". Πάνω απ΄αυτά φοριέται η "γιούρδα", αμάνικο πανωφόρι διακοσμημένο με μάλλινα σκούρα κεντήματα.  Αργυρά κοσμήματα κρέμονται από τις δύο κοτσίδες των μαλλιών, τις λεγόμενες "μασούρ΄πλεξούδες". Σειρές από αλυσίδες με φλουριά κρέμονται  από τους ώμους. Ο Όtto Magnus von Stackelberg με το έργο του  "Χωρική απ' τα περίχωρα της Αθήνας" απέδωσε τους ενδυματολογικούς τύπους της Αττικής, στο πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα. Επίσης ο Γάλλος  ζωγράφος, αλλά και φιλέλληνας Pierre Bonirote (1811-1891) στον πίνακα του Ελληνικός χορός,  αποτυπώνει όλες τις παραλλαγές των φορεσιών της Αττικής, καθώς και των νησιών του Αργοσαρωνικού.

Παραπομπές 

Ελληνικές φορεσιές
Κηφισιά
Αρχηγός της Κυβερνήσεως της Τυνησίας

Ο αρχηγός κυβέρνησης της Τυνησίας ονομαζόταν μέχρι την Επανάσταση του 2011, Πρωθυπουργός. Πρώτος πρωθυπουργός διετέλεσε ο Μουσταφά Ντιγκιζλί το 1922.

Διατελέσαντες αρχηγοί κυβερνήσεως της Τυνησίας 
Από το 19ο αιώνα ως σήμερα, αρχηγοί κυβερνήσεως της Τυνησίας έχουν διατελέσει οι:

Εν ζωή πρώην πρωθυπουργοί 
Ο πιο πρόσφατα αποβιώσας πρώην πρωθυπουργός είναι ο Εντί Μπακούς (1987-89), ο οποίος απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2020.

Παραπομπές
Τενζίν Γκιάτσο

Η, κατά τους Λαμαϊστές, Αυτού Αγιότητα, ο Τεντζίν Γκιάτσο είναι ο 14ος Δαλάι Λάμα. Η ολοκληρωμένη θρησκευτική του ονομασία είναι Τζαμπέλ Νγκαγουάνγκ Λομπσάνγκ Γεσέ Τενζίν Γκιάτσο. Αποτελεί τον μακροβιότερο στη συγκεκριμένη θέση. Οι Δαλάι Λάμα είναι οι μοναχοί επικεφαλής της σχολής Γκελούγκ, της νεότερης από τις σχολές του Θιβετιανού Βουδισμού. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1989, και είναι επίσης γνωστός για τη διά βίου υπεράσπιση του για τους Θιβετιανούς μέσα και έξω από το Θιβέτ.

Ο Δαλάι Λάμα γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου του 1935 στο Τάκτσερ του Κινγκάι (γνωστό στους Θιβετιανούς ως Άμντο), με την ονομασία Λάμο Θοντάπ και επιλέχθηκε ως διάδοχος του 13ου Δαλάι Λάμα Θουμπτέν Γκιάτσο δύο χρόνια αργότερα, αν και αναγνωρίστηκε επισήμως ως 14ος Δαλάι Λάμα στις 17 Νοεμβρίου του 1950, σε ηλικία 15 ετών. Η κυβέρνηση της σχολής Γκελούγκ διοικεί μια περιοχή που αντιστοιχεί χονδρικά στην Αυτόνομη Περιοχή του Θιβέτ στην οποία η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θέλει να διεκδικήσει τον κεντρικό έλεγχό. Υπάρχει μια διαφωνία για το αν οι αντίστοιχες κυβερνήσεις κατέληξαν σε συμφωνία για μια κοινή κινεζο-θιβετιανή διοίκηση.

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Θιβέτ το 1959, ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία, όπου κατήγγειλε τη Λαϊκή Δημοκρατία και ίδρυσε τη μη κυβερνητική Κεντρική Διοίκηση του Θιβέτ. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, υποστηρίζοντας την ανάγκη για την ευημερία των Θιβετιανών, διδάσκοντας Θιβετιανό Βουδισμό και μιλώντας για τη σημασία της συμπόνιας ως πηγής για μια ευτυχισμένη ζωή. Σε όλο τον κόσμο, τα θεσμικά όργανα αντιμετωπίζουν πίεση από την Κίνα, ούτως ώστε να μην είναι αποδεκτός. Έχει μιλήσει για το περιβάλλον, την οικονομία, τα δικαιώματα των γυναικών, τη μη-βία, το διαθρησκειακό διάλογο, τη φυσική, την αστρονομία, την αναπαραγωγική υγεία και τη σεξουαλικότητα, μαζί με διάφορα θέματα σχετικά με τη Μαχαγιάνα και η Βατζραγιάνα.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 

Δαλάι Λάμα
Κύκλος Τεχνών

Ο Κύκλος Τεχνών ήταν μια βραχύβια ομάδα εικαστικών καλλιτεχνών, που ιδρύθηκε το 1940 και διαλύθηκε με την ίδρυση του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, το 1944.

Σύσταση και δράση

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για αυτή τη μικρή καλλιτεχνική ομάδα. Ο Κύκλος Τεχνών δημιουργήθηκε έπειτα από την αποστασιοποίηση ορισμένων μελών της Ομάδας Τέχνη μετά την έβδομη έκθεσή της, που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών το διάστημα 12 - 31 Ιανουαρίου του 1940. Η συγκεκριμένη έκθεση της Τέχνης χαρακτηρίστηκε από την ευρεία συμμετοχή νέων μελών, οδηγώντας παλαιότερα σε διαφοροποίηση. Μέλη του Κύκλου Τεχνών υπήρξαν μεταξύ άλλων ο Γιώργος Γουναρόπουλος, ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος και ο Άγγελος Σπαχής.

Μολονότι ο Κύκλος Τεχνών ιδρύθηκε το 1940, δεν πραγματοποίησε κάποια έκθεση ή άλλη συνισταμένη δράση. Όμως, παρέμενε ενεργός κατά την περίοδο της Κατοχής και υπήρξε μία από τις εννέα καλλιτεχνικές ομάδες που αφομοιώθηκαν από το νεοσύστατο ΚΕΕ, το 1944, και αναφέρονται στον ιδρυτικό του Νόμο, γεγονός που σημαίνει ότι τύχαινε κάποιου σεβασμού από τις όμορες ενώσεις εικαστικών καλλιτεχνών της περιόδου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία  
Μοσχονάς Σπύρος, Καλλιτεχνικά σωματεία και ομάδες τέχνης στο α’ μισό του εικοστού αιώνα, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.

Τέχνες στην Ελλάδα
Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις
Euphorion

Το Euphorion (από το ελληνικό Ευφορίων) είναι γερμανόγλωσσο ακαδημαϊκό περιοδικό που ασχολείται με την ιστορία της λογοτεχνίας. Ιδρύθηκε το 1894 και από το 1934 έως το 1944 είχε τον τίτλο Dichtung und Volkstum (Ντίχτουμ ουντ Φόλκστουμ, ποίηση και λαογραφία).

Πηγές
 Wolfgang Adam: "Einhundert Jahre Euphorion: Wissenschaftsgeschichte im Spiegel einer germanistischen Fachzeitschrift". In: Euphorion, 88 (1994), 1–72.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 
 Έντυπο:  (Worldcat)
 Ιστότοπος:  (Worldcat)

Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Χαϊδελβέργη
Περιοδικά στη γερμανική γλώσσα
Λογοτεχνικά περιοδικά
Πρωθυπουργός της Ισπανίας

Ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας (Ισπανικά: Presidente del Gobierno), είναι ο αρχηγός της Ισπανικής κυβέρνησης σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1978. Επίσημο όνομα της θέσης αυτής είναι Πρόεδρος της Ισπανικής κυβέρνησης αλλά αναφέρεται και ο τίτλος του Πρωθυπουργού. Ο ίδιος τίτλος ήταν και τις περιόδους της Α΄ Ισπανικής Δημοκρατίας, της Β΄Ισπανικής Δημοκρατίας αλλά και την περίοδο της κυριαρχίας του Φράνκο. Σε όλες τις  περιπτώσεις εκτός από την Φράνκικη (που το σκληρό δικτατορικό καθεστώς έδινε υπερεξουσίες στον Φράνκο και τυπικά ήταν και  πρωθυπουργός) είχε τον κυρίαρχο ρόλο. Ο Πρόεδρος της Ισπανικής Δημοκρατίας όπως και ο Βασιλιάς δεν είχε μεγάλο ουσιαστικό ρόλο. Σύμφωνα με το σημερινό Πολιτικό σύστημα της Ισπανίας στην πρωθυπουργία διορίζεται από τον Βασιλιά, ο αρχηγός του κόμματος που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των εδρών στις Εκλογές. Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Πέδρο Σάντσεθ, από τις 2 Ιουνίου 2018.

Πρωθυπουργοί της Ισπανίας από το 1978
1) Αδόλφο Σουάρεθ

2) Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο

3) Φελίπε Γκονθάλεθ

4) Χοσέ Μαρία Αθνάρ

5) Μαριάνο Ραχόι

6) Πέδρο Σάντσεθ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη Ιστοσελίδα
Τζουζέππε Ανφρόσσι

Ο σεβασμιότατος Τζουζέππε Ανφρόσσι (ιταλικά: Giuseppe Anfossi, γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1935) είναι από τις 9 Νοεμβρίου 2011 επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στην Αόστα (Aosta) του Τορίνου της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Οβίδιο Λάρι (Ovidio Lari).

Πηγές 
 Ιστότοπος της Επισκοπής της Αόστα
 Catholic Hierarchy

Ανφρόσσι, Τζουζέππε
Ανφρόσσι, Τζουζέππε
Αριστερός κομμουνισμός

Aριστερός κομμουνισμός είναι ένα εύρος κομμουνιστικών απόψεων που κριτικάρουν τις πολιτικές ιδέες των Μπολσεβίκων σε συγκεκριμένες περιόδους, μετά από την θέση που υιοθετήθηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή ότι οι ιδέες του Λενινισμού είναι οι αυθεντικές που σχετίζονται με τον Μαρξισμό και το προλεταριάτο. Οι αριστεροί κομμουνιστές βλέπουν τον εαυτό τους πιο αριστερά από τους Λενινιστές και ταυτίζονται σε πολλά με τους αναρχοκομμουνιστές και άλλες επαναστατικές τάσεις. Εκφραστές είναι οι Αμαντέο Μπορντίγκα, Άντον Πάνεκουκ, Ρόζα Λούξεμπουργκ, Καρλ Λίμπκνεχτ, Σίλβια Πάνκχερστ και Πολ Μάτικ.

Μαρξισμός
Κομμουνισμός
Αναρχισμός
Σταντ Ντουντελάνζ

Η Σταντ Ντουντελάνζ ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντουντελάνζ. Το 1991 ενοποιήθηκε με άλλες δύο ομάδες δημιουργώντας την Φ91 Ντουντελάνζ. Είχε ιδρυθεί το 1913. Έδρα της ομάδας ήταν το Stade Aloyse Meyer.

Τίτλοι
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου
Πρωταθλήτρια (10): 1938-39, 1939-40, 1944-45, 1945-46, 1946-47, 1947-48, 1949-50, 1954-55, 1956-57, 1964-65
Φιναλίστ (6): 1919-20, 1922-23, 1924-25, 1927-28, 1955-56, 1959-60

Κύπελλο Λουξεμβούργου
Κυπελλούχος (4): 1937-38, 1947-48, 1948-49, 1955-56
Φιναλίστ (8): 1927-28, 1935-36, 1938-39, 1939-40, 1946-47, 1956-57, 1957-58, 1959-60

Παραπομπές

Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου
Συμβουλιακός κομμουνισμός

Ο Συμβουλιακός Κομμουνισμός είναι μία υπεραριστερή κίνηση με καταγωγή από Γερμανία και Ολλανδία το 1920. Τέτοιο κόμμα ήταν το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα της Γερμανίας (KAPD ). Ο συμβουλιακός κομμουνισμός τοποθετείται ανάμεσα στον αριστερό μαρξισμό και στον ελευθεριακό σοσιαλισμό.

Το κεντρικό επιχείρημα του Συμβουλίακού Κομμουνισμού, σε αντίθεση με εκείνα της σοσιαλδημοκρατίας και Λενινιστικού Κομμουνισμού, είναι ότι τα συμβούλια της δημοκρατίας των εργαζομένων που προκύπτουν από τα εργοστάσια και οι δήμοι, είναι η φυσική μορφή της ταξική οργάνωσης και  κυβερνητικής εξουσίας. Αυτή η άποψη είναι αντίθετη τόσο με τη ρεφορμιστική και την λενινιστική ιδεολογία, όπου τα εργατικά κόμματα συμμετείχαν σε κοινοβούλια και κυβερνήσεις.

Η βασική αρχή του κομμουνισμού είναι ότι πρέπει η κυβέρνηση και η οικονομία να διαχειρίζονται από τα εργατικά συμβούλια τα οποία απαρτίζονται από αντιπροσώπους που εκλέγονται στο χώρο εργασίας και είναι ανακλητά ανά πάσα στιγμή. Ως εκ τούτου, οι συμβουλιακοί κομμουνιστές αντιτάχθηκαν στον κρατικό αυταρχικό γραφειοκρατικό σοσιαλισμό. Η ιδέα ενός «επαναστατικού κόμματος» τους βρίσκει αντίθετους, δεδομένου ότι οι συμβουλιακοί κομμουνιστές πιστεύουν ότι μια επανάσταση υπό την ηγεσία ενός κόμματος θα παράγει αναγκαστικά κομματική δικτατορία. Οι συμβουλιακοί κομμουνιστές στηρίζουν τη δημοκρατία του εργαζομένου, επιδιώκοντας να παραχθεί μια ομοσπονδία των εργατικών συμβουλίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Κείμενα Συμβουλιακού Κομμουνισμού στα ελληνικά

Κομμουνισμός
Μαρξισμός
Κουβέιτ ΣΚ

Η Κουβέιτ ΣΚ είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Κουβέιτ. Ιδρύθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1960. Έδρα της ομάδας είναι το 
Al Kuwait Sports Club Stadium, χωρητικότητας 18.500 θεατών. Έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα της χώρας 11 φορές.

Τίτλοι 
Πρωτάθλημα (16): 1964–65, 1967–68, 1971–72, 1973–74, 1976–77, 1978–79, 2000–01, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2012–13, 2014-2015, 2016-17, 2017-2018, 2018-19, 2021/22

Κύπελλο (10):1976, 1977, 1978, 1980, 1985, 1987, 1988, 2002, 2009, 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Ποδοσφαιρικές ομάδες Κουβέιτ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960
Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Βασιλική Κατριβάνου

Η Βασιλική Κατριβάνου (1967) είναι Ελληνίδα ψυχοθεραπεύτρια,   πολιτικός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1967, στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει ψυχολογία και επίλυση συγκρούσεων στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ και Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλά αγγλικά και γαλλικά.

Πολιτική σταδιοδρομία 
Εντάχθηκε από τα φοιτητικά της χρόνια στην Αριστερά και στο αντιφασιστικό κίνημα.

Τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ και ανανέωσε τη θητεία της στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Είναι μέλος της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, με ιδιαίτερη δραστηριοποίηση στις καταπιεζόμενες κοινωνικές ομάδες: γυναίκες, ΛΟΑΤ, Ρομά, ΑμΕΑ, μετανάστες, πρόσφυγες, κρατούμενοι. Αρθρογραφεί τακτικά για τα ζητήματα αυτά στον αριστερό Τύπο . Ανήκει, επίσης, στην Κίνηση των 53+.

Στις 22 Μαΐου του 2016 παρέδωσε τη βουλευτική της έδρα, καθώς καταψήφισε μια σειρά άρθρων στο πολυνομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση στη Βουλή, ωστόσο δήλωσε πως παραμένει μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Αντικαταστήθηκε από τον Γιώργο Κυρίτση.

Από τις 2 Ιουνίου του 2017 έως το 2019 ήταν τακτικό μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών, ωστόσο δεν εξελέγη.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Προσωπική ιστοσελίδα

Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Βουλευτές Β' Αθηνών
Κατάλογος μοναρχών της Αραγωνίας

Ακολουθεί ο Κατάλογος μοναρχών της Αραγωνίας. Το Βασίλειο της Αραγωνίας δημιουργήθηκε την περίοδο 950 - 1035 όταν η Κομητεία της Αραγωνίας που διεκδικήθηκε από το Βασίλειο της Ναβάρρας, αποσπάστηκε από την Ναβάρρα σύμφωνα με την διαθήκη του Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα. Ο γιος του Σάντσο Γ΄, Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας κληρονόμησε την Αραγωνία μετά τον θάνατο του πατέρα του. Τον 12ο αιώνα η πριγκίπισσα Πετρονίλα της Αραγωνίας παντρεύτηκε τον κόμη από την Βαρκελώνη Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄ και μέσα από την δυναστική ένωση δημιουργήθηκε το Στέμμα της Αραγωνίας. Το Βασίλειο της Βαλένθια, το Βασίλειο της Μαγιόρκας και το Βασίλειο της Σικελίας προστέθηκαν στο στέμμα τον 13ο αιώνα, τον επόμενο αιώνα προστέθηκε και το Βασίλειο της Σαρδηνίας. Το Στέμμα της Αραγωνίας εξακολουθούσε να υπάρχει με ξεχωριστές διοικητικές μονάδες μέχρι το 1713, στην συνέχεια ξέσπασε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής όταν και διαλύθηκε το στέμμα εντός της Ισπανικής μοναρχίας.

Kόμητες της Αραγωνίας

Αουρέλιο της Αραγωνίας (802 - 809)
Αθνάρ Α΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας (809 - 820) 
Γκαρθία Γκαλίντεθ της Αραγωνίας (820 - 833) (ο Κακός) (σφετεριστής)
Γκαλίντο Γκαρθές της Αραγωνίας (833 - 844) (σφετεριστής)
Γκαλίντο Α΄ Αθνάρεθ της Αραγωνίας (844 - 867) 
Αθνάρ Β΄ Γκαλίντεθ της Αραγωνίας (867 - 893)
Γκαλίντο Β΄ Αθνάρεθ της Αραγωνίας (893 - 922)
Ανδρεγότο Γκαλίντεθ (922 - 925)

Οίκος των Χιμένεθ (ως κόμητες της Αραγωνίας)
Οι Κόμητες της Αραγωνίας ήταν κληρονομικοί υποτελείς του βασιλείου της Παμπλόνα

Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα (925 - 970) 
Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα (970 - 994)
Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ της Παμπλόνα (ο Τρομερός) (994 - 1004)
Σάντσο Γκαρθές Γ΄ της Παμπλόνα (ο Μέγας) (1004 - 1035)

Οίκος των Χιμένεθ (ως βασιλείς της Αραγωνίας)

Μετά τον θάνατο του Σάντσο Γκαρθές Γ΄ η κομητεία της Αραγωνίας αποσπάστηκε από το Βασίλειο της Παμπλόνα, ο γιος του Ραμίρο Α΄ ήταν το πρώτο μέλος της Οικογένειας που πήρε του τίτλου του Βασιλιά της Αραγωνίας.

Οίκος της Βαρκελώνης

Η δυναστεία αναφέρεται πολλές φορές στα κείμενα σαν Αραγωνέζικη αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καμιά σχέση με την προηγούμενη δυναστεία, ο Οίκος της Τραστάμαρα κυβερνούσε το Βασίλειο της Καστίλης.

Οίκος της Τραστάμαρα

Οίκος των Αψβούργων

Οίκος των Βουρβόνων

Οίκος των Αψβούργων

Παραπομπές

Πηγές
"Alfonso II el Casto, hijo de Petronila y Ramon Berenguer IV, nacio en Huesca en 1157;". Cfr. Josefina Mateu Ibars, Maria Dolores Mateu Ibars, Colectanea paleografica de la Corona de Aragon: Siglo IX-XVIII
Antonio Ubieto Arteta, Creacion y desarrollo de la Corona de Aragon, Zaragoza, Anubar (Historia de Aragon), 1987

Δείτε επίσης
Κατάλογος βασιλέων της Μαγιόρκας
Κατάλογος μοναρχών της Καστίλης
Κατάλογος μοναρχών της Ισπανίας

Ιστορία της Ισπανίας
 
Κατάλογοι
Αραγωνιας
Φορεσιά της Κύπρου

Η φορεσιά της Κύπρου, χαρακτηρίζεται από τα ιδιαίτερα μάλλινα και υφαντά υφάσματά  της.
Οι γυναίκες της Κύπρου φορούσαν τη σαγιά, φτιαγμένη από μεταξωτά υφάσματα ως και τα μέσα του 19ου αιώνα όπου επικράτησε η φορεσιά τύπου Αμαλίας. 

Η σαγιά που συναντάμε στα χωριά αποτελείται από τα παρακάτω μέρη:
•	το βρατζ̌ίν
•	το πουκάμισο
•	τη σαγιά
•	το μαντήλιν της κόξας
•	τις ποδίνες ή γόβες

Στον κεφαλόδεσμο συναντάμε δύο μαντήλια με διαφορετικά χρώματα, ενώ τα κοσμήματα που ξεχωρίζουν είναι η σπλίγκα του στήθους, ο κερντανές, οι σκαρλέτες, ο σταυρός, οι πούκλες, οι σπλίγκες του μαντηλιού, τασκουλαρίκια, το μυρμίδι και τα δαχτυλίδια.

Το βρατζ̌ίν, το πουκάμισο και η σαγιά 

Το βρατζ̌ίν (στην Κυπριακή προφέρεται βρατζ̌ίν /vɾatʃín/) ήταν φτιαγμένο από βαμβακερό, μεταξωτό ή λινό ύφασμα με σχέδια και κεντήματα. Το πουκάμισο φοριέται πάνω από το βρατζ̌ίν και το ύφασμά του ήταν χοντρό βαμβακερό συνήθως χωρίς κεντήματα. Η σαγιά είναι το εξωτερικό μακρύ ρούχο, ανοιχτό μπροστά, εφαρμοστό με μακριά, στενά μανίκια. Ήταν από βαμβακερό ύφασμα με κεντήματα.

Το μαντήλι, οι ποδίνες, οι γόβες και το τουπλέττι

Το μαντήλι της κόξας που έδενε στη μέση πάνω από τη σαγιά ήταν κεντημένο σταυροβελονιά και φτιαγμένο από βαμβακερό ύφασμα. Αργότερα τη θέση τους πήραν τα σταμπωτά μαντήλια. Οι ποδίνες (από την γαλλ. λέξη pottines) είναι ψηλές μπότες έως το γόνατο από δέρμα, με τακούνι, και τις φορούσαν τις καθημερινές,  ενώ οι γόβες ήταν φτιαγμένες από μαύρο δέρμα, με τακούνι  και τις φορούσαν τις γιορτές.  Το τουπλέττι, ένα είδος μπέρτας φοριέται πάνω από τη σαγιά και ήταν από άσπρο βαμβακερό ύφασμα.

Ο Κεφαλόδεσμος και τα κοσμήματα

Στο κεφάλι φορούσαν δύο μαντήλια, τα τσιμπέρια τα οποία ήταν τυπωμένα από τους μαντηλάρηδες. Τα κοσμήματα ήταν τόσο χρυσά όσο και ασημένια. Οι σπλίγγες του στήθους ήταν καρφίτσες από τις οποίες κρέμονταν αλυσίδες με παραούδκια και πέτρες. Ο κερντανές είναι το γιορντάνι που φοριέται στο λαιμό, όπως και οι σκαρλέτες. Το ζωνίν είναι αποκλειστικά νυφικό κόσμημα με πετράδια που έκλεινε με πούκλες. Το μυρμίδι ήταν κόσμημα που στόλιζε το στήθος, όπωςκαι ο σταυρός με τα ντουντούνια. Τέλος τα σκουλαρίκια και τα βραχιόλια, στολισμένα με πετράδια, ολοκλήρωναν την φορεσιά της Κύπρου.

Παραπομπές

Πηγές
Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"

Ελληνικές φορεσιές
Πολ Μάρι

Ο Πολ Μάρι (25 Νοεμβρίου, 1911 - 4 Αυγούστου, 1989) ήταν Αμερικανός σκιτσογράφος και σχεδιαστής κόμικς. Είναι περισσότερο γνωστός από τα κόμικς του στην  Disney, τα οποία εμφανίστηκαν στα Dell Comics και Gold Key Comics από το 1946 μέχρι το 1984. 

Όπως πολλοί σχεδιαστές βιβλίων comic της Disney, ο Μάρι ξεκίνησε την καριέρα του δουλεύοντας στα Walt Disney Studios. Κατά την παραμονή του εκεί δούλευε ως βοηθός του θρυλικού σχεδιαστή κινουμένων σχεδίων Fred Moore. Την δεκαετία του 1940, ο Μάρι δούλευε πάνω σε στήλες εφημερίδων της Disney, περιλαμβανομένων των κυριακάτικων Uncle Remus and His Tales of Brer Rabbit  από την πρώτη έκδοση στις 14 Οκτωβρίου, 1945 μέχρι τις 14 Ιουλίου, 1946. Αφού έφυγε από τα στούντιο το 1946 ξεκίνησε να εργάζεται για την εταιρεία Western Publishing σχεδιάζοντας ιστορίες που παρουσίαζαν χαρακτήρες της Disney. Το Dell Four Color No. 129 (1946) το όποιο παρουσιάζει τρεις ιστορίες του Uncle Remus σχεδιασμένες από τον Μάρι ήταν το πρώτο βιβλίο comic που περιείχε την δουλεία του.

Είναι καλύτερα γνωστός για τις δημιουργίες του με βάση τον Mickey Mouse και σχετικούς χαρακτήρες. Αυτό περιλαμβάνει ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστούν ο Mickey και ο Goofy όπως Walt Disney's Comics and Stories και  Mickey Mouse Magazine. Πολλές από αυτές τις ιστορίες γράφτηκαν από τον Carl Fallberg. Η πρώτη ιστορία Mickey Mouse του Μάρι που δημοσιεύτηκε ήταν η ιστορία  "Mickey Mouse and the Monster Whale," ," in Vacation Parade #1 (July 1950). Ο Μάρι σχεδίασε επίσης χαρακτήρες όπως Donald Duck, Uncle Scrooge, Brer Rabbit, The Sleuth, και άλλους. Τα Phantom Blot και  Super Goof comic books περιείχαν πολλές ιστορίες του Μάρι.

Εκτός από την Disney, ο Μάρι σχεδίασε επίσης για τα κόμικς Woody Woodpecker, Buck O'Rue (comic strip γραμμένο από τον  Dick Huemer), και gag cartoons.

Παραπομπές 

Σχεδιαστές κόμιξ
Σχεδιαστές Κινουμένων Σχεδίων
Σκιτσογράφοι
Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία

Η Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία (ΠΑΕ) σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία αποτελεί Αθλητική Ανώνυμη Εταιρεία (ΑΑΕ). Η σύστασή της είναι υποχρεωτική, σε περίπτωση κατά την οποία ένα ποδοσφαιρικό σωματείο κερδίσει την άνοδο σε επαγγελματική ποδοσφαιρική κατηγορία. Σε αυτή μετέχει πάντα το ιδρυτικό αθλητικό σωματείο, όταν αυτό διαθέτει ενεργά τμήματα και σε άλλα αθλήματα πέραν του ποδοσφαίρου, κατέχοντας το 10% των μετοχών.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νόμος 2725/17.6.1999, ΦΕΚ 121/Α/17.6.1999

Ποδόσφαιρο στην Ελλάδα
Α.Ε. Ερμιονίδας

Η Α.Ε. Ερμιονίδας είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Κρανίδι του δήμου Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Στάδιο Κρανιδίου.

Ιστορία 

Η Αθλητική Ένωση Ερμιονίδας ιδρύθηκε το 2011 μετά τη συγχώνευση 4 ομάδων της περιοχής της Ερμιονίδας: του «Ερμή Ερμιόνης» (έτος ίδρυσης 1926), της «Α.Ε. Κρανιδίου» (έτος ίδρυσης 1959), του «Πορτοχελιακού» (έτος ίδρυσης 1974) και του «Αστέρα Θερμησίας» (έτος ίδρυσης 1981). Ο Ερμής μόλις είχε κερδίσει την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, ενώ η Α.Ε. Κρανιδίου είχε υποβιβαστεί από αυτή. Η Α.Ε. Κρανιδίου και ο Πορτοχελιακός διατηρήθηκαν ως ομάδες υποδομής, ενώ ο Αστέρας Θερμησίας παρέμεινε ανενεργός.

Ξεκίνησε την πορεία της από το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής τη σεζόν 2011-12 στη θέση του Ερμή Ερμιόνης και την επόμενη περίοδο 2012-13 κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2013–14, αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία πετυχαίνοντας την άνοδο στη Φούτμπολ Λιγκ, στην οποία και αγωνίστηκε για μία περίοδο, επιστρέφοντας και πάλι στη Γ΄ Εθνική.

Η διαχρονική πορεία 
 2011-12: Δ΄ Εθνική
 2012-13: Δ΄ Εθνική
 2013–14: Γ΄ Εθνική
 2014–15: Β΄ Εθνική
 2015–16: Γ΄ Εθνική
 2016–17: Γ΄ Εθνική
 2017–18: Γ΄ Εθνική
 2018-19: Γ΄ Εθνική
 2019-20: Γ΄ Εθνική
 2020-21: Γ΄ Εθνική

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Επίσημο ιστολόγιο

Αθλητικοί σύλλογοι Αργολίδος
Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2011
Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2011
Εξαμίλια Κορινθίας

Τα Εξαμίλια είναι χωριό στο νομό Κορινθίας. Βρίσκονται 7 χιλιόμετρα νότια της Κορίνθου σε υψόμετρο περίπου 80 μέτρων. Είναι έδρα της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας και διοικητικά ανήκουν στον Δήμο Κορινθίων. Στην κοινότητα υπάγονται επίσης τα Κάτω Εξαμίλια, ο Άγιος Κοσμάς, η Δάφνη και η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος. Το 2011 τα Εξαμίλια είχαν 1810 κατοίκους.

Ιστορία 
Η ευρύτερη περιοχή των Εξαμιλίων φαίνεται να κατοικήθηκε ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Υπάρχουν ενδείξεις συστηματικής κατοίκησης κατά τη ρωμαϊκή περίοδο ύστερα από την ίδρυση της ρωμαϊκής αποικίας της Κορίνθου, ενώ στα όρια του οικισμού υπήρχε σημαντικό λατομείο.

Η ονομασία Εξαμιλια εμφανίζεται για πρώτη φορά την περίοδο του Βυζαντίου, και φαίνεται να προέρχεται από την απόσταση έξι μιλίων από τον ισθμό της Κορίνθου. Ο Γάλλος αρχαιολόγος Ζακόμπ Σπον, στο οδοιπορικό του στην Ελλάδα το 1676 περιγράφει τον οικισμό ως «un méchant village d'Albanois» (μετάφραση: ένα απεχθές αρβανιτοχώρι). Φαίνεται πως το χωριό αποικήθηκε από Αλβανούς τον 17ο αιώνα, με τους κατοίκους του να θεωρούν πως οι πρόγονοι τους είχαν φθάσει νωρίτερα στην περιοχή από τους αντίστοιχους των γειτονικών οικισμών της Ξυλοκέριζας και της Αρχαίας Κορίνθου. Ήδη από τον 19ο αιώνα το χωριό φαίνεται να είχε χάνι, δηλωτικό της σημασίας του. Πριν από την ελληνική επανάσταση του 1821 δίπλα στον οικισμό είχε και εξοχική έπαυλη του ο Κιαμίλ Μπέης, ένας από τους πλουσιότερους Τούρκους της Πελοποννήσου.

Μετά από την απελευθέρωση στην περιοχή των Εξαμιλίων, σε τμήμα των κτημάτων του Κιαμίλ Μπέη που του παραχωρήθηκε από το ελληνικό κράτος, ο φιλέλληνας Αμερικανός γιατρός και φιλάνθρωπος Σάμουελ Γκρίντλι Χάου, ο οποίος είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια της επανάστασης, ίδρυσε την πρότυπη αγροτική κοινότητα Ουασινγκτόνια (Αγγλικά:Washingtonia) για να στεγαστούν Έλληνες πρόσφυγες. Τα ίχνη του οικισμού εκείνου έχουν χαθεί.

Το 1912 τα Εξαμίλια ορίστηκαν ως η έδρα της νεοσύστατης ομώνυμης κοινότητας του νομού Αργολιδας - Κορινθίας. Το 1949 η κοινότητα υπάχθηκε στην Κορινθία, για να συννενωθεί το 1997 με τον Δήμο Κορινθίων.

Από τη δεκαετία του 1970 ο πληθυσμός της κοινότητας αυξάνεται διαρκώς, εν μέρει λόγω της μετοίκησης κατοίκων της Κορίνθου και των Αθηνών.

Πληθυσμός

Πρόσβαση 
Τα Εξαμίλια απέχουν 82 χλμ από την Αθήνα και είναι εύκολα προσβάσιμα διά του αυτοκινητόδρομου Α8. Ο οικισμός εξυπηρετείται και από τον σιδηροδρομικό σταθμό Κορίνθου.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Κορινθίας
Δήμος Κορινθίων
Αβιετικό οξύ

Το αβιετικό οξύ (Abietic acid) (γνωστό και ως αβιετινικό οξύ (abietinic acid)) ή συλβικό οξύ (sylvic acid)) είναι μια οργανική ένωση που εμφανίζεται ευρέως σε δέντρα. Είναι το κύριο συστατικό του ρητινικού οξέος, είναι το κύριο ερεθιστικό στο ξύλο και τη ρητίνη του πεύκου, απομονώθηκε από το κολοφώνιο (μέσω ισομερισμού) και είναι το πιο άφθονο συστατικό πολλών στενά συσχετιζόμενων οργανικών οξέων που συνιστούν το μεγαλύτερο μέρος του κολοφωνίου, το στερεό τμήμα της ελαιορητίνης των κωνοφόρων. Ο εστέρας του ονομάζεται αβιετικός.

Παρασκευή
Το αβιετικό οξύ εξάγεται από κολοφώνιο δένδρου. Το καθαρό υλικό είναι ένα άχρωμο στερεό, αλλά τα εμπορικά δείγματα είναι συνήθως υαλώδη ή μερικώς κρυσταλλικό κιτρινωπό στερεό που τήκεται  σε θερμοκρασία .

Ανήκει στην ομάδα των διτερπενικών αβιετανίων των οργανικών ενώσεων που παράγονται από τέσσερις μονάδες ισοπρενίου. Χρησιμοποιείται σε λάκες, βερνίκια και σαπούνια καθώς και για την ανάλυση ρητινών και την παρασκευή μεταλλικών ρητινικών αλάτων. Βρίσκεται στο Pinus insularis, Pinus kesiya, Pinus strobus και στο Pinus sylvestris.

Χρήσεις
Το κολοφώνιο έχει χρησιμοποιηθεί για αιώνες για καλαφάτισμα πλοίων. Τρίβεται επίσης στα δοξάρια των μουσικών οργάνων για να τα κάνει λιγότερο ολισθηρά. Στη σύγχρονη εποχή έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι για τη βελτίωση των ιδιοτήτων των ρητινικών οξέων, που αλλιώς είναι μαλακά, κολλώδη και χαμηλής τήξης, και υπόκεινται σε γρήγορη επιδείνωση από την οξείδωση στον αέρα. Η σταθερότητα αυξάνεται σημαντικά με θερμική επεξεργασία.

Τα ρητινικά οξέα μετατρέπονται σε κόμμι εστέρα με αντίδραση με ελεγχόμενες ποσότητες γλυκερίνης ή άλλες πολυόλες. Το κόμμι εστέρα έχει ξηραντικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε χρώματα, βερνίκια και λάκες.

Το κολοφώνιο χρησιμοποιείται για την αποσυσκευασία ολοκληρωμένων κυκλωμάτων από τις εποξικές τους επικαλύψεις.

Αποτελέσματα σε εργαστηριακές συνθήκες
Η αιθανόλη 50% που εξάγεται από Resina pini του Pinus sp. (Pinaceae) εμφανίζει κατασταλτική δράση κατά της 5-άλφα αναγωγάσης της τεστοστερόνης που παρασκευάζεται από τον προστάτη ποντικιού. Το υπεύθυνο κλάσμα για αυτήν τη δραστηριότητα καθαρίστηκε και το δραστικό συστατικό απομονώθηκε και ταυτοποιήθηκε ως αβιετικό οξύ που παρουσιάζει ισχυρή κατασταλτική δράση στο εργαστήριο κατά της 5-άλφα αναγωγάσης της τεστοστερόνης.

Ασφάλεια
Το αβιετικό οξύ θεωρείται ως "μη επικίνδυνη φυσική ουσία" στο ταλλέλαιο. Στις ΗΠΑ, είναι καταχωρισμένο στον κατάλογο του νόμου ελέγχου τοξικών ουσιών. Το αβιετικό οξύ  είναι ένα αλλεργιογόνο επαφής· όμως, παραγόμενες ενώσεις από την οξείδωσή του με αέρα προκαλούν πιο ισχυρές αποκρίσεις. Είναι διαλυτό στις αλκοόλες, στην ακετόνη και στους αιθέρες.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Abietic acid MS Spectrum

Καρβονικά οξέα
Λιπίδια
Σκέιντ Φούτμπαλ

Η Σκέιντ Φούτμπαλ είναι μια νορβηγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Όσλο. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1915. Έδρα της ομάδας είναι το Νόρντρε Όσεν. Έχει πολλές συμμετοχές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας με τελευταία το 1999.

Ευρωπαϊκές συμμετοχές 
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ:

Τίτλοι-διακρίσεις
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας (1): 1966
Κύπελλο Νορβηγίας (8): 1947, 1954, 1955, 1956, 1958, 1963, 1965, 1974

Αξιοσημείωτα
Η Σκέιντ αποτέλεσε το 1979 τον ενδιάμεσο σταθμό του γνωστού προπονητή Γιάτσεκ Γκμοχ, μετά την παραίτησή του από την τεχνική ηγεσία της Εθνική Πολωνίας και πριν έρθει τον Νοέμβρη του ίδιου χρόνου στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΣ Γιάννινα, για να γίνει τελικά μόνιμος κάτοικος Ελλάδας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1915
Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ

Η Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Γιβραλτάρ. Συμμετέχει στο 1η Κατηγορία του Πρωταθλήματος του Γιβραλτάρ. Έδρα της ομάδας είναι το Βικτόρια Στέιντιουμ, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Έχει τα περισσότερα πρωταθλήματα του Γιβραλτάρ, 20 συνολικά, με 12 από αυτά να είναι συνεχόμενα. Το 2014 έγινε η πρώτη ομάδα που εκπροσώπησε το Γιβραλτάρ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, συμμετέχοντας στα προκριματικά του θεσμού. Την περίοδο 2021-22 νίκησε εντός έδρας στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ την πρωταθλήτρια της Λετονίας, Ρίγα, με 3-1 στην παράταση και σε συνδιασμό με το 1-1 εκτός έδρας προκρίθηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκούς ομίλους και συγκεκριμένα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ καθιστώντας την τη μόνη ομάδα από το Γιβραλτάρ που έχει προκριθεί σε ευρωπαϊκούς ομίλους.

Τίτλοι
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιβραλτάρ: 26
 1984–85, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1999–00, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014-15, 2015-15, 2017-18, 2018-19, 2020–21, 2021/22
Κύπελλο: 16
 1985–86, 1988–89, 1989–90, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2013–14

Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Ανά παιχνίδι αναλυτικά

Συνοπτικά

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
UEFA profile

Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ
Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιβραλτάρ
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1976
ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε

Η ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, Τσεχία. Συμμετέχει στο 
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τσεχίας, το ανώτατο πρωτάθλημα της χώρας. Ιδρύθηκε το 1905. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Střelecký ostrov, χωρητικότητας 6681 θεατών. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Czech 2. Liga (2001-02, 2013-14).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905
ΦΚ Ραντνίτσκι Ομπρένοβατς

Η ΦΚ Ραντνίτσκι Ομπρένοβατς είναι μια σερβική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ομπρένοβατς, Σερβία. Ιδρύθηκε το 1927. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion pored Kolubare, χωρητικότητας 6000 θεατών. Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας είναι η κατάληψη της 12ης θέσης στο πρωτάθλημα Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου την περίοδο 2002-03 και η συμμετοχή στα προημιτελικά στο Κύπελλο Σερβίας και Μαυροβουνίου.</ref>

Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Αθλητισμός στο Βελιγράδι
ΦΚ Βίντερτουρ

Η ΦΚ Βίντερτουρ είναι μια ελβετική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βίντερτουρ. Συμμετέχει στην Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας. Ιδρύθηκε το 1896. Έδρα της ομάδας είναι το Schützenwiese Stadium, χωρητικότητας 8550 θεατών. Έχει κατακτήσει 3 φορές το Πρωτάθλημα Ελβετίας (1905-06, 1907-08, 1916-17).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα 
 "Bierkurve Winterthur" supporters club 
 "Laufpass" - Fanzine 
 Soccerway.com profile
 Football.ch profile   

Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας
Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1896