joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015

Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την ανάδειξη των μισών από τα μέλη του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου διεξήχθησαν στις 3 Οκτωβρίου 2015 
με ποσοστό συμμετοχής 35,26%.

Εκλογικό σύστημα 
Την ημέρα των εκλογών το 40μελές Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο αποτελείτο από 20 έμμεσα εκλεγμένα μέλη και ισάριθμα διορισμένα μέλη. Τα 20 αιρετά μέλη εξελέγησαν από 7 εκλεκτορικά κολέγια. Τα 4 μέλη αναδείχθηκαν από τα εμιράτα του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι, ενώ τα κολέγια των Σαριά και Ρας αλ Καϊμά  εξέλεξαν 3 και τα κολέγια των εμιράτων Αϊμάν, Φουτζέιρα και Ουμ αλ Κουγάιν εξέλεξαν 2. Μόνο γύρω στο ένα τρίτο του πληθυσμού ήταν μέλη των εκλεκτορικών κολεγίων.

Οι εκλογές διενεργήθηκαν με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων, με απαιτούμενο για τους υποψήφιους την συγκέντρωση ποσοστού τουλάχιστον 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, προκειμένου να εκλεγούν. Ο κάθε ψηφοφόρος είχε τόσες πολλές ψήφους όσες ήταν οι έδρες που εξελέγησαν από το κολέγιό τους.

Πλαίσιο 
Συνολικά 330 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, από τους οποίους οι 252 ήταν άντρες και οι 78 γυναίκες. Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 6 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου.

Αποτελέσματα
Επί συνόλου 20 εκλεγμένων μελών, 19 ήταν άντρες και 1 γυναίκα, η Νααμά αλ Σαρχάν, η οποία εξελέγη στο εμιράτο Ρας αλ Καϊμά. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 35%, έναντι 26% για τις βουλευτικές εκλογές του 2011. Η εκλογική διαδικασία ήταν επιτυχής, σύμφωνα με ανακοίνωση των αρχών.

Παραπομπές 

2015
Μπασκόφ

Το Μπασκόφ είναι ελληνικό χωριό της περιοχής της Τσάλκας της Γεωργίας.

Ιδρύθηκε το 1830 από πρόσφυγες του ομώνυμου χωριού στην σημερινή Τουρκία, της περιοχής της Θεοδοσιούπολης (Ερζερούμ), το οποίο ονομαζόταν Μπασκόι (). 

Οι κάτοικοι στην πλειοψηφία ήταν τουρκόφωνοι: μιλούσαν μια διάλεκτο διαφορετική της τούρκικης, την οποία αποκαλούσαν μπιζίμ ντίλτζα (δικιά μας γλώσσα). Αναγκάστηκαν να τουρκοφώνησουν για να τους επιτραπεί να κρατήσουν την θρησκεία τους, διότι ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι. Ακολουθούσαν το λεγόμενο παλαιό ημερολόγιο. 

Σήμερα το χωριό στη Γεωργία είναι γνωστό με την ονομασία Μπαρέτι και έχει ελάχιστους Έλληνες κατοίκους. Οι περισσότεροι έχουν μετακομίσει στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Ρωσία.

Πηγές 

 "Τσαλκαλήδες τα παιδιά της Γεωργίας", Βιβλίο αμετάφραστο γραμμένο στα Ρώσικα.

Χωριά της Γεωργίας
Στήβεν Σέιπιν

Ο Στήβεν Σέιπιν ή Σάπιν (αγγλικά: Steven Shapin, Νέα Υόρκη 1943) είναι αμερικανός ιστορικός και κοινωνιολόγος της επιστήμης.

Έργο 
Έχει ευρύ συγγραφικό έργο και είναι ένας από τους κύριους συνεισφέροντες στην κοινωνιολογία της επιστημονικής γνώσης και την ιστορία της επιστήμης. Το πιο γνωστό βιβλίο του είναι το  το οποίο εκδόθηκε το 1985 και συνέγραψε με τον Σάιμον Σέιφερ, και για το οποίο τους απονεμήθηκε το βραβείο Εράσμους το 2005. Επίσης, το βιβλίο του με τίτλο Η Επιστημονική Επανάσταση έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες.

Κατέχει την έδρα Φράνκλιν Λ. Φορντ ως καθηγητής ιστορίας της επιστήμης στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ενώ παλαιότερα ήταν καθηγητής κοινωνιολογίας στο , και στο τμήμα επιστημονικών μελετών του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Διακρίσεις 
Άλλες διακρίσεις που έχει λάβει είναι:
 
  
 βραβείο Ρόμπερτ Κ. Μέρτον
 βραβείο Χέρμπερτ Ντίνγκλ, 
 , 
 και υποτροφία από το .

Είναι τακτικός αρθρογράφος στα περιοδικά  και  , καθώς και στην εφημερίδα The Guardian.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
With Barry Barnes (ed.), Natural order : historical studies of scientific culture, Beverly Hills, Calif. : Sage Publications, 1979.
With Simon Schaffer, Leviathan and the air-pump : Hobbes, Boyle, and the experimental life ; including a translation of Thomas Hobbes, Dialogus physicus de natura aeris by Simon Schaffer, Princeton, N.J. : Princeton University Press, 1985 ; 1989.
A social history of truth : civility and science in seventeenth-century England, Chicago : University of Chicago Press, 1994.
The scientific revolution, Chicago, IL : University of Chicago Press, 1996.
With Christoher Lawrence (ed.), Science incarnate : historical embodiments of natural knowledge, Chicago, Ill. : The University of Chicago Press, 1998.
The Scientific Life: A Moral History of a Late Modern Vocation, Chicago, Ill. : The University of Chicago Press, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Faculty home page
An interview with Steven Shapin
Steven Shapin to join London’s School of Advanced Study as ST Lee Visiting Fellow
Which Scientist Can You Trust?
To Explain the World, by Steven Weinberg 

Αμερικανοί κοινωνιολόγοι
Αμερικανοί ιστορικοί
Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ιστορικοί της επιστήμης
Γιάννης Κακουλίδης

Ο Γιάννης Κακουλίδης (Πειραιάς, 1946 - Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, σεναριογράφος και στιχουργός. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και νομικά στο Παρίσι. Έγραψε πάνω από 500 γνωστά ελληνικά τραγούδια.  Τιμήθηκε δυο φορές με το Α' βραβείο του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (1965 και 1972). Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων και της Ένωσης Μουσικοσυνθετών-Στιχουργών Ελλάδας. Ως αρθρογράφος συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και υπήρξε αναπληρωτής Πρόεδρος της ΕΔΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 1982 και υποψήφιος Επικρατείας του Συνασπισμού στις εκλογές του 1996. Ήταν επίσης σύμβουλος της ΔΗΜΑΡ.

Εργογραφία
Στην βάση δεδομένων της BiblioNet είναι καταχωρισμένα τα παρακάτω έργα:

(1970) Νέροβιλ, ιδιωτική έκδοση
(1972) Μηχανήματα ευκρασίας, Εκδόσεις Διεθνούς Επικαιρότητας
(2010) Τα λουστρίνια της παρέλασης, Modern Times
(2009) Αναφορά στον Κύριο Κωστάκη Πρου, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2002) Από τη Νέροβιλ έως τη Λούνα Λουνέρα, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2002) Ελληνικός θάνατος, Εκδόσεις Καστανιώτη
(1996) Ελληνικός θάνατος, Περίπλους
(1996) Λούνα Λουνέρα, Περίπλους
(1986) Ωραία μπλε, Επικαιρότητα
(1982) Ο θρίαμβος του Χάπα Χούπα, Επικαιρότητα

Συλλογικά έργα
(2013) 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών
(2011) Η απουσία του έρωτα, Modern Times
(2009) Πειραιάς, Τσαμαντάκη

Μεταφράσεις
(2000) 	Συλλογικό έργο, Jerzy Skolimowski, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1965 και το 1972.

Θάνατος
Ο Κακουλίδης απεβίωσε μετά από δεκαήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 14 Νοεμβρίου 2015, σε ηλικία 69 ετών. Είχε διαγνωσθεί με καρκίνο στο ήπαρ και τον οισοφάγο στις αρχές Νοεμβρίου.

Παραπομπές 

Έλληνες ποιητές
Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς‎
Έλληνες σεναριογράφοι
Έλληνες πολιτευτές
Έλληνες στιχουργοί
Κωνσταντίνος Σπυρίδης

Ο Κωνσταντίνος Σπυρίδης (1875 - 13 Νοεμβρίου 1951) ήταν Έλληνας πολιτευτής. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Παγασών (μετέπειτα Βόλου) την περίοδο 1934-38. Ήταν επίσης βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία 
Ήταν γιος του Δημητρίου Σπυρίδη. Έκανε νομικές σπουδές στην Αθήνα, στη Γαλλία και στη Γερμανία. Πολιτεύτηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1912, τον Μάιο του 1915 , το 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1932 με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Στις εκλογές του 1920 εξελέγη βουλευτής Καλλιπόλεως και βουλευτής Βόλου το 1923 και το 1928.

Ο Σπυρίδης υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου από τις 11 Ιανουαρίου 1924 έως τις 6 Φεβρουαρίου 1924. Στη συνέχεια στην κυβέρνηση Καφαντάρη ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας και προσωρινά Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως από τις 6 Φεβρουαρίου 1924 ως τις 12 Μαρτίου 1924.

Στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας (7 Οκτωβρίου 1924-15 Ιουνίου 1925) και προσωρινά Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως (15 Ιουνίου 1925-26 Ιουνίου 1925). Τέλος, υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας στις κυβερνήσεις του Ελ. Βενιζέλου από τις 7 Ιουνίου 1929 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1930.
Το 1934 εξελέγη Δήμαρχος Βόλου.
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Λάρισας με 6.308 ψήφους το 1946 με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων).

Πέθανε το 1951.

Παραπομπές 

Βουλευτές Λάρισας
Βουλευτές Βόλου
Βουλευτές Καλλιπόλεως
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Δήμαρχοι Βόλου
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Ιωάννης Νικολάου Μαυροκορδάτος

Ο Ιωάννης Β' Μαυροκορδάτος ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο Ιωάννης Β' ήταν γιος του Νικολάου Μαυροκορδάτου, πρίγκιπα της Μολδαβίας (1709-10, 11-15) και της Βλαχίας (1715-16, 19-30). Η οικογένειά του ήταν από τα επιφανή μέλη των Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης.

Ο θείος του Ιωάννης Α' Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (1716-19). Επίσης ο αδελφός του Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (1730, 31-33, 35-41, 44-48, 56-58, 61-63) και της Μολδαβίας (1733-35, 41-43, 48-49, 1769). 

Ο ίδιος διαδέχθηκε τον αδελφό του ως πρίγκιπας της Μολδαβίας (1743-47).

Οικογένεια
Ο Ιωάννης Β' νυμφεύτηκε τη Σουλτάνα Μάνου, από την επίσης οικογένεια Φαναριωτών. Γιος τους ήταν ο 
 Αλέξανδρος Β' Μαυροκορδάτος ο φιραρής.

Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Ηγεμόνες της Βλαχίας
Διερμηνείς της Υψηλής Πύλης
Ιωαννης
Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ο Δελήβεης

Ο Αλέξανδρος Α' Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας. Το προσωνύμιό του δελήβεης (deli = παράτολμος, bey = άρχοντας) τον ξεχωρίζει από τον ομώνυμο εξάδελφό του Αλέξανδρο Β' φιραρή.

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Μαυροκορδάτου και της Αικατερίνης Ρωσσέτη. Η οικογένειά του ήταν από τις επιφανείς των Φαναριωτών στην Κωνσταντινούπολη. 

Ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας (1733-35, 41-43, 48-49, 69) και της Βλαχίας (1730, 31-33, 35-41, 44-48, 56-58, 61-63). Επίσης ο θείος του Ιωάννης Β' Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Μολδαβίας (1743-47). 

Ο Αλέξανδρος Α' διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Μουρούζη το 1782 στην ηγεμονία της Μολδαβίας, που την κράτησε ως το 1785, οπότε τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Αλέξανδρος Β' Μαυροκορδάτος, ο λεγόμενος φιραρής.

Πηγές
 Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΑ'

Δείτε επίσης
 Οικογένεια Μαυροκορδάτου

Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Αλεξανδρος
Λίμνες Αργολίδας

Οι Λίμνες είναι χωριό της Αργολίδας. Διοικητικά αποτελούν Κοινότητα του Δήμου Άργους - Μυκηνών και με βάση την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011 έχουν 734 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Οι κάτοικοι του χωριού εδώ και αιώνες διατηρούν την αρβανίτικη διάλεκτο και οτιδήποτε έθιμο την συνοδεύει, καθιστώντας έτσι το χωριό ένα από τα πιο ονομαστά Αρβανιτοχώρια της Αργολίδας. Το χωριό απέχει 26,5 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο, 19,4 χιλιόμετρα από το Άργος και βρίσκεται πάνω στον ορεινό όγκο του Αραχναίου. Οι κάτοικοί του ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία, μετά την εγκατάλειψη της καπνοκαλλιέργειας τη δεκαετία του 2000. 

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Λίμνες χρησιμοποιήθηκαν από το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ως τόπος κράτησης και εκτέλεσης συνεργατών των δυνάμεων Κατοχής, αλλά και αντιφρονούντων. Το χωριό Συγκαταλέγεται στα "μαρτυρικά χωριά" της Ελλάδας καθώς τον Μάιο του 1944 οι Γερμανοί εκτέλεσαν 87 κατοίκους κατά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις που έκαναν στην περιοχή.

Από τις Λίμνες κατάγονται ο Γιώργος Καραμάνος πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στο Σαντιάγο της Χιλής και η κόρη του Ειρήνη, πρώτη κυρία της Χιλής μετά τις εκλογές του 2021. Καταγωγή επίσης από τις Λίμνες έχει και ο Ελληνοαυστραλός ομογενής πυγμάχος Τζορτζ Καμπόσος, ο οποίος νίκησε σε έναν συγκλονιστικό αγώνα τον Τεόφιμο Λόπες, στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 2021 και στέφθηκε έτσι νέος παγκόσμιος πρωταθλητής στη Lightweight κατηγορία της πυγμαχίας.

Γαστρονομία και παράδοση 
Το χωριό φημίζεται για τα παραδοσιακά αρβανίτικα εδέσματα του όπως η γκιόσα (πρόβατο ή γίδα στο ξυλόφουρνο), τα χειροποίητα μακαρόνια γκόγκες καθώς και άλλα εδέσματα ενώ και η παραδοσιακή κεφαλογραβιέρα Λιμνών έχει ονομαστή αξία διότι παράγεται από τα ντόπια γάλατα των κτηνονοτρόφων του χωριού.

Πολιτισμός-Αθλητισμός 
Στο χωριό εδρεύουν ο Μορφωτικός Σύλλογος Λιμνών (έτος ίδρυσης το 1979) και ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Θύελλα Λιμνών που ιδρύθηκε το 1980 και συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αργολίδας.

Στις 2 Φεβρουαρίου το χωριό γιορτάζει μεγαλοπρεπώς την Υπαπαντή του Χριστού, καθώς πανηγυρίζει ο ομώνυμος ιερός ναός που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού. Την παραμονή γίνεται περιφορά της εικόνας της Υπαπαντής στους δρόμους του χωριού και την επόμενη μέρα στον χώρο της πλατείας οι κάτοικοι χορεύουν και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια (συχνά χωρίς συνοδεία μουσικής- τραγουδισμένα "με το στόμα" όπως λένε οι ντόπιοι).

Πληθυσμός 
Ο πληθυσμός των Λιμνών παρουσίασε διαρκή αύξηση απο το 1879 μέχρι το 1940 φτάνωντας τους 1.555 το 1940. Απο τότε ο πληθυσμός μειώνεται με επιτάχυνση τα τελευταία χρόνια φτάνοντας τους 734 το 2011.

Δείτε επίσης 
 Δήμος Άργους - Μυκηνών
 Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Αργολίδας

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Άργους - Μυκηνών
Χωριά του Αραχναίου
NGC 121

Το NGC 121 είναι σφαιρωτό σμήνος στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, στον αστερισμό Τουκάνα. Το ανακάλυψε ο Τζον Χέρσελ στις 20 Σεπτεμβρίου 1835.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

0121
Σφαιρωτά σμήνη
Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου
NGC 1049

Το NGC 1049 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Κάμινο. Απέχει περίπου 630.000 έτη φωτός από τη Γη και είναι διακριτός με τηλεσκόπια μέτριου μεγέθους. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ στα 1834–38, αλλά ο γαλαξίας στον οποίο ανήκει το NGC 1049 ανακαλύφθηκε μόλις το 1938, από τον Χάρλοου Σάπλεϋ (Harlow Shapley).

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

1049
Σφαιρωτά σμήνη
Κάμινος (αστερισμός)
Πολύμυλος Κοζάνης

Ο Πολύμυλος είναι ορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης.

Γεωγραφία - Ιστορία 
Ο Πολύμυλος βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και είναι έδρα της Τοπικής Κοινότητας Πολυμύλου, της Δημοτικής Ενότητας Ελλησπόντου, του Δήμου Κοζάνης. Η Τοπική Κοινότητα περιλαμβάνει εκτός από το χωριό Πολύμυλος και τους πολύ μικρότερους οικισμούς Λεβέντη, Αγίων Θεοδώρων, Ζωοδόχου Πηγής και Αγίας Παρασκευής.

Το χωριό είναι ορεινό (υψόμετρο 870 μέτρα) Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι κάτοικοι του χωριού είναι ποντιακής καταγωγής. Οι υπόλοιποι έχουν καταγωγή από άλλες περιοχές της Μικράς Ασίας ή της Ανατολικής Ρωμυλίας, ενώ ελάχιστοι είναι ντόπιοι. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν Χάντοβα ή Χάδοβα και κατοικούνταν από Τούρκους. Η μετονομασία του χωριού σε Πολύμυλος έγινε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και οφείλεται στους πολλούς νερόμυλους με νερά από πηγές της Ζωοδόχου Πηγής, που υπήρχαν εκεί παλιότερα.

Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1935. Από τα όρια της τοπικής κοινότητας διέρχεται η Εγνατία Οδός. Κατά τη διάρκεια κατασκευής της ήρθε στην επιφάνεια αρχαιολογικός χώρος της ελληνιστικής εποχής.

Ξακουστές σε όλη την Ελλάδα είναι οι πατάτες του Πολυμύλου που καλλιεργούνται στις πλαγιές του Βερμίου σε υψόμετρο πάνω από 1.400 μέτρα. Η καλλιέργεια της πατάτας στην περιοχή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930. Για 25 περίπου χρόνια η περιοχή αποτελούσε σποροπαραγωγικό κέντρο. Περιζήτητα είναι και τα μάρμαρα της περιοχής, τα οποία διακρίνονται για τη λευκότητά τους.

Αθλητισμός

Στον Πολύμυλο εδρεύει ο «Αθλητικός Σύλλογος Δάφνη Πολυμύλου» που ιδρύθηκε επίσημα το 1981 ενώ υπάρχει από το 1951 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, εκπροσωπώντας το χωριό στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κοζάνης. Την αγωνιστική περίοδο 1992-93 η Δάφνη Πολυμύλου αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε για μία και μοναδική φορά τη σεζόν 1993-94. Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ανέστειλε τη λειτουργία της και το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στην ενεργό δράση έπειτα από πρωτοβουλία των κατοίκων του χωριού και των παλαίμαχων ποδοσφαιριστών της και ξεκίνησε από τη Γ΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κοζάνης την αγωνιστική περίοδο 2017-18. Κατέκτησε αμέσως το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία, όπου και αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αρχαίοι Κεραμικοί Κλίβανοι Πολυμύλου Κοζάνης από τον ιστότοπο http://www.noesis.edu.gr

Παραπομπές

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Κοζάνης
Φαίδων (όνομα)

Φαίδων (γενική: Φαίδωνος και Φαίδωνα), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα). Γιορτάζει στις 6 Ιανουαρίου.) 

Το όνομα Φαίδων προέρχεται από το θέμα φαιδ- του αρχαιοελληνικού επιθέτου φαιδρός, με αρχική σημασία «λαμπερός, φωτεινός». (Βλ. όνομα Φαίδρος.)

Τύποι του ονόματος 
 Φαίδων
 Φαίδωνας, καθημερινός τύπος
 Φαιδωνάκος χαϊδευτικό

Διάδοση του ονόματος 
Το όνομά Φαίδωνας επανήλθε στο Ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο .Ετυμολογία του ονόματος σημαίνει πως είναι: Λαμπερός, Φωτεινός, Όμορφος. Υποκοριστικά του ονόματος: (Φαιδωνάκος, Φαίδων.)  

Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Φαίδων παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 791 έως 1010, με 2 εμφανίσεις στο δείγμα, ως το 994ο πιο συχνό όνομα (272ο ανάμεσα στα αντρικά), και υπολογίζεται να το έχουν 314 Έλληνες.

Πρόσωπα με το όνομα Φαίδων 

 Φαίδων ο Ηλείος (4ος αι. π.Χ.), φιλόσοφος από την Ήλιδα που παρευρέθηκε στο θάνατο του Σωκράτη· ο Πλάτων ονόμασε έναν από τους διαλόγους του Φαίδων.
 Φαίδων Κουκουλές (1881–1956), βυζαντινολόγος και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
 Φαίδων Γκιζίκης (1917–1999), στρατηγός και πρόεδρος της Δημοκρατίας.
 Φαίδων Ματθαίου (1924–2011), διεθνής παίκτης και προπονητής καλαθοσφαίρισης.
 Φαίδων Πατρικαλάκις (1935), εικαστικός.
 Φαίδων Γεωργίτσης (1939), ηθοποιός.
 Φαίδων Μαλιγκούδης (1941-2016), ομότιμος καθηγητής, σλαβολόγος.
 Φαίδων Σμυρναίος (1954), γραφίστας.
Φαίδων Κεφαλέας
Φαίδων Λεμής (1993-), Επιχειρηματίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Παραπομπές 

Ανδρικά ελληνικά ονόματα
Αρχαία ελληνικά ονόματα
Ιρανοί

Οι Ιρανοί ή Ιρανικοί λαοί  είναι μια εκτεταμένη Ινδο-Ευρωπαϊκή εθνογλωσσική ομάδα που αποτελείται από ομιλητές των Ιρανικών γλωσσών.

Πιστεύεται οι Πρωτοϊρανοί ότι έχουν αναδειχθεί ως ένας ξεχωριστός κλάδος των Ινδοϊρανών στην Κεντρική Ασία στα μέσα της 2ης π.Χ. χιλιετίας. Στο αποκορύφωμα της επέκτασής τους στα μέσα της 1ης χιλιετίας π.Χ., η επικράτεια των ιρανικών λαών απλωνόταν κατά μήκος του Ιρανικού υψιπέδου και σε ολόκληρη την Ευρασιατική Στέπα από τη Μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα στα δυτικά μέχρι το Οροπέδιο Όρντος στα ανατολικά. Οι δυτικές ιρανικές Περσικές Αυτοκρατορίες ήρθαν για να κυριαρχήσουν σε ένα μεγάλο μέρος του αρχαίου κόσμου τότε, αφήνοντας μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά, ενώ οι ανατολικοί ιρανικοί νομάδες της στέπας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ευρασιατικού νομαδισμού και το Δρόμο του Μεταξιού. 

Οι αρχαίοι ιρανικοί λαοί περιλαμβάνουν τους Βάκτριους, Δάες, Μασσαγέτες, Πέρσες, Μήδους, Χοράσμιους, Πάρθιους, Σάκες, Σαρμάτες, Σκύθες, Σόγδιους, και άλλους λαούς στην Κεντρική Ασία, την Καυκασία, την Ανατολική Ευρώπη, και το Ιρανικό Υψίπεδο.

Στην 1η χιλιετία μ.Χ. η περιοχή εγκατάστασής τους μειώθηκε ως αποτέλεσμα των σλαβικών, γερμανικών, τουρκικών και μογγολικών επεκτάσεων, και πολλοί υποβλήθηκαν σε εκσλαβισμό,  και εκτουρκισμό. Οι ιρανικοί λαοί στη σημερινή εποχή περιλαμβάνουν τους Αζέρους, Βαλούχους, Κούρδους, Γκιλάκους, Λούρς, Μαζαντεράνους, Οσσέτιους, Παστούν, Παμίρους, Πέρσες, Τατζίκους, Ταλείς, Ουάχους, και Γιαγνόμπους. Η τρέχουσα κατανομή τους εξαπλώνεται σε όλο την ιρανικό οροπέδιο, και εκτείνεται από τον Καύκασο στα βόρεια μέχρι το Περσικό Κόλπο στο νότο, και από το Σιντζιάνγκ στα ανατολικά μέχρι την ανατολική Τουρκία στη Δύση –  μια περιοχή που ονομάζεται μερικές φορές η «ιρανική πολιτιστική ήπειρος», ή Μείζον Ιράν από ορισμένους μελετητές, και αντιπροσωπεύει το εύρος των ιρανικών γλωσσών και της σημαντικής επιρροής των ιρανικών λαών, μέσω της γεωπολιτικής επιρροής του «Μείζονος Ιράν».

Παραπομπές 

Πληθυσμιακές ομάδες στην Ασία
Σύγχρονοι ινδοευρωπαϊκοί λαοί
CryoSat-1

Ο CryoSat-1 ήταν δορυφόρος της ESA ο οποίος χάθηκε κατά την εκτόξευση το 2005. Θα ήταν τμήμα του προγράμματος CryoSat που ως στόχο έχει την μελέτη των παγοκαλυμμάτων στους πόλους της Γης.

Περιγραφή 
Ο δορυφόρος θα λειτουργούσε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά για τρία χρόνια. Είχε μάζα 750 kg και κύριο όργανό του ήταν το SIRAL, που θα χρησιμοποιούσε ραντάρ για να καθορίζει και να παρακολουθεί το ύψος του προκειμένου να μετρηθεί η ανύψωση του πάγου. Χάρη στο ραντάρ θα γίνονταν επίσης απεικόνιση των παγοκαλυμμάτων. Επίσης διέθετε ανακλαστήρες που θα επέτρεπαν την διεξαγωγή μετρήσεων προκειμένου να ελέγχονται τα δεδομένα του DORIS.

Αποστολή 
Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ στην Ρωσία την 8η Οκτωβρίου 2005 (15:02:00 UTC) με πύραυλο Rokot που διέθετε ανώτερο στάδιο Briz-KM. Η εντολή διακοπής πυροδότησης των προωθητήρων του δεύτερου σταδίου του πυραύλου έλλειπε από το σύστημα ελέγχου πτήσης με συνέπεια να παραμείνει σε λειτουργία μέχρι να εξαντλήσει τα καύσιμά του. Το δεύτερο στάδιο δεν αποσυνδέθηκε από το Briz-KM με συνέπεια να μην μπορέσει το σκάφος να τεθεί σε τροχιά. Επανήλθε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Αρκτικό Ωκεανό. Ο CryoSat-1 αντικαταστάθηκε από τον CryoSat-2 που στάλθηκε στο διάστημα το 2010.

Δείτε επίσης 
 Διαστημικές αποστολές το 2005

Παραπομπές 

Διαστημικές αποστολές το 2005
Μπρέισι Ράιτ

Ο Μπρέισι Ράιτ (Κόλονι του Τέξας, γεννήθηκε 1 Ιουλίου 1984), είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ.

Σταδιοδρομία
Ο Ράιτ αγωνίστηκε στο κολέγιο της Ιντιάνα για τρία χρόνια από το 2002 μέχρι το 2005, έχοντας 16,2 πόντους ανά αγώνα στην πρώτη του χρονιά, 18,5 πόντους στην δεύτερη και 18,3 στην τρίτη. Αποχώρησε από το κολέγιο μετά το τρίτο του έτος για να αγωνιστεί στο ΝΒΑ, αφού έγινε ντραφτ στο # 47 του 2005 για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Η ομάδα της Μινεσότα, τον έδωσε δανεικό στην Φλόριντα Φλέιμ της NBA D-League, όπου είχε μέσο όρο 21,2 πόντων σε 31 αναμετρήσεις. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε 19 αγώνες με 3,5 πόντους ανά αγώνα, για τους Τίμπεργουλβς.

Το καλοκαίρι του 2007, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα την σεζόν 2007-08, ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησε στην ισπανική Μπανταλόνα και επέστρεψε στον Άρη για τις πέντε τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου και τα πλέι-οφ, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης να κατακτά την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2009, συμφώνησε με την βελγική Οστάνδη έχοντας  12,8 πόντους και 2,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. 

Συνέχισε την επόμενη σεζόν στην Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ από την Γαλλία. Τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε στην ΚΚ Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ, με την οποία κατέκτησε την τρίτη θέση του Eurocup, ενώ ο ίδιος μπήκε στην δεύτερη καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.

Την σεζόν 2011-12, αγωνίστηκε στην ισπανική ΚΜ Σαραγόσα, ενώ την επόμενη χρονιά έπαιξε και πάλι στην Τσεντεβίτα. Το καλοκαίρι του 2013, μετακόμισε στην Ρωσία και την  Κράσνιε Κρίλια και τον Ιανουάριο του επόμενου έτους συμφώνησε με την ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ. Παρέμεινε στην Χάποελ και το 2014-15, με 13,9 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 3,2 ασίστ ανά αγώνα, κατακτώντας το εθνικό πρωτάθλημα. Αποχώρησε από την Χαποέλ τον Οκτώβριο του 2015 και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους υπέγραψε στην τουρκική Πινάρ Καρσίγιακα.

Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με την Ακιμπαντέμ Ουνιβερσιτέσι.

Στις 4 Ιουλίου του 2017, συνέχισε στην Τουρκία, αυτή τη φορά με την ομάδα της Μπουγιουκτσεκμετσέ. Τη σεζόν 2017-18 μέτρησε 15.4 πόντους, 3.7 ασίστ και 3.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Τον Οκτώβριο του 2018, συμφώνησε με την τσέχικη Νίμπουργκ. Με την ομάδα κατέκτησε το νταμπλ του 2019.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Συλλογικοί

Χαπόελ Ιερουσαλήμ 

 Πρωτάθλημα Ισραήλ: (2015)

Νίμπουρκ 

 Πρωτάθλημα Τσεχίας: (2019
 Κύπελλο Τσεχίας: (2019)

Ατομικοί 

 MVP των τελικών στο Πρωτάθλημα Ισραήλ: (2015)
 Δεύτερη καλύτερη ομάδα του Γιούροκαπ: (2011)
 Ελληνικό All-Star Game: (2008)

Παραπομπές

Πηγές
 WRIGHT, BRACEY - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
 Bracey Wright Stats - Sports-Reference.com
 Bracey Wright NBA Stats | Basketball-Reference.com

Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πόιντ γκαρντ
Καλαθοσφαιριστές Άρη
Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς‎
Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα‎
Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ‎‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Σαραγόσα‎
Καλαθοσφαιριστές Φλόριντα Φλέιμ
Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων‎‎‎‎‎
Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ‎‎‎‎‎
Φαρούκ της Αιγύπτου

Ο Φαρούκ Α΄ της Αιγύπτου (11 Φεβρουαρίου 1920 - 18 Μαρτίου 1965) ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αιγύπτου και του Σουδάν, διαδεχόμενος τον πατέρα του, Φουάτ Α΄ της Αιγύπτου, το 1936.

Γνωστός όχι για τις ηγετικές και διοικητικές του ικανότητες, αλλά για την αδυναμία του στις γυναίκες, την κραιπάλη και το καλό φαγητό, ο Φαρούκ παντρεύτηκε το 1938 τη Φαρίντα, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες. Το 1948 πήρε διαζύγιο από τη Φαρίντα και το Μάιο του 1951 παντρεύτηκε τη 17χρονη Ναρριμάν Σαντέκ.

Τον Οκτώβριο του 1951, το αιγυπτιακό Κοινοβούλιο κατήργησε μονομερώς τη Σύμβαση Συγκυριαρχίας (1899) και ανακήρυξε τη μοναδική κυριαρχία της Αιγύπτου επί του Σουδάν με τον βασιλιά Φαρούκ Α΄ ως βασιλιά και των δύο κρατών, τίτλο τον οποίο δεν αναγνώρισαν ούτε οι Σουδανοί ούτε οι Άγγλοι.

Στις 26 Ιουλίου 1952 ο Φαρούκ παραιτήθηκε από το θρόνο, έπειτα από επανάσταση αξιωματικών του στρατού. Στις 18 Μαρτίου του 1965, έκπτωτος πλέον, έπαθε συμφόρηση σε γαλλικό εστιατόριο κοντά Ρώμη. Ήταν 45 ετών και ζύγιζε 135 κιλά. Μαζί του το βράδυ εκείνο βρισκότανη μαρκησία Ίρμα Καπέτσε Μινούτολο αντί της συνηθησμένης συνοδού του..

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
«Το χαστούκι» της Φρειδερίκης στον Βασιλιά της Αιγύπτου, Φαρούκ Α΄, κατά τη διάρκεια της κατοχής Μηχανή του Χρόνου
Φαρούκ-Αποφθέγματα Γνωμικολογικόν
Το Βασίλειο της Αιγύπτου (1922-1953) Παναγιώτης Δ. Καγκελάρης
Τρεις Κεδαρίτες παίζουν πόκερ με το βασιλέα της Αιγύπτου Φαρούκ Κέδαρες

Βασιλείς της Αιγύπτου
Χασάν Αλί Μανσούρ

Ο Χασάν Αλί Μανσούρ (Απρίλιος 1923 – 27 Ιανουαρίου 1965) ήταν Ιρανός φιλελεύθερος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1964 έως το 1965.

Γιος πρωθυπουργού και άνθρωπος του στενού περιβάλλοντος του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, ο Μανσούρ ίδρυσε με την υποστήριξη 150 βουλευτών το Νέο Κόμμα του Ιράν, αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1963, το αποτέλεσμα των οποίων αμφισβήτησε μερίδα του πολιτικού κόσμου. Τον  Μάρτιο του 1964 διορίστηκε πρωθυπουργός. Στις 22 Ιανουαρίου 1965, ένας νεαρός άνδρας τον πυροβόλησε έξω από το κοινοβούλιο και ο πρωθυπουργός μεταφέρθηκε βαρύτατα τραυματισμένος σε νοσοκομείο της Τεχεράνης. Πέντε ημέρες μετά την απόπειρα υπέκυψε στα τραύματά του και κηδεύτηκε με όλες τις τιμές. Ο δολοφόνος του, Μωχάμεντ Μποκαραΐ, οπαδός του Ρουχολάχ Χομεϊνί, και τρεις ακόμη συνωμότες καταδικάστηκαν σε θάνατο το Μάιο του 1965.

Παραπομπές

Πρωθυπουργοί του Ιράν
Δολοφονημένοι πολιτικοί
Κρίστοφερ Λόικ

Ο Κρίστοφερ Λόικ (Christopher Jorebon Loeak, 1952-) ήταν ο Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από το 2012 ως το 2016. Εξελέγη από το κοινοβούλιο τον Ιανουάριο του 2012, έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2011.

Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην ατόλη  Αϊλινγκλάπλαπ στις 11 Νοεμβρίου 1952. Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των Μάρσαλ και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Γκονζάγκα. Ο Λόι μιλά την μαρσαλέζικη γλώσσα και την αγγλική. Είναι παντρεμένος με την Λάιομ Ανόνο Λόικ και έχουν 3 παιδιά και 8 εγγόνια.

Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Λόικ εξελέγη για πρώτη φορά στη Nitijela το 1985 εκπροσωπώντας την γενέτειρά του.  Υπηρέτησε στην κυβέρνηση του προέδρου Αμάτα Καμπούα ως υπουργός Δικαιοσύνης από το 1988 ως το 1992. Έγινε υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών από το 1992 ως το 1996 οπότε ο Κούνιο Λεμάρι έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος και ο Λόικ ανέλαβε υπουργός Παιδείας, χαρτοφυλάκιο στο οποίο έμεινε επί διετία. Επί προεδρίας του Ιμάτα Κμαπούα ανέλαβε στο αξίωμα του Ralik Chain των νησιών το 1998, αξίωμα στο οποίο έμεινε για έναν χρόνο. Παράλληλα ανέλαβε βοηθός υπουργός παρά τω Προέδρω το 1999.

Επανεξελέγη βουλευτής το 2007. Επανήλθε στην κυβέρνηση το 2008 ως βοηθός υπουργός παρά τω Προέδρω Λιτόκουα Τομέινγκ.

Πρόεδρος
Ο Λόικ έγινε πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ στις αρχές του 2012 όταν εξελέγη. Επικράτησε του Τζουρελάνγκ Ζεντκάια με 21 ψήφους έναντι 11. Ο Ζεντκάια συμφώνησε να συνεργαστεί με την νέα κυβέρνηση.

Στια ρχές του 2016 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Κάστεν Νέμρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήλωση του Προέδρου Κρίστοφερ Λόικ στην 67η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, 25-9-2012

Παραπομπές

Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ
Αντίνοος Αλμπάνης

Ο Αντίνοος Αλμπάνης (Αθήνα 22 Μαΐου 1983) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία 
Μεγάλωσε στην  Αθήνα Είναι απόφοιτος Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Θεάτρου Τέχνης - Κάρολος Κουν (2001-2004).

Έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο του ως ηθοποιός μέσα από την σειρά Μου λείπεις στον Alpha TV. Έχει χαρίσει την φωνή του σε πολλές διαφημίσεις στην τηλεόραση και σε πολλές μεταγλωττίσεις στον κινηματογράφο.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Μου λείπεις, Δυο μέρες μόνο, Κινούμενη άμμος, Λούφα και παραλλαγή, Αληθινοί ερωτες, Άγρια παιδιά, Λίτσα.com, Ο 3ος νόμος , Το νησί, 10η εντολή, Ο πρίγκιπας της φωτιάς, Ου φονεύσεις, Ήλιος και . Η Γενιά του '30 .Maestro

Τηλεόραση

Παραπομπές

Πηγές 
 Βιογραφικό στο ishow.gr
 «Antinoos Albanis», από www.imdb.com.
 Εργογραφία 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Θεραπεία Σχημάτων

Η Θεραπεία Σχημάτων (Schema Therapy) είναι συνθετικό μοντέλο ψυχοθεραπείας, γνωσιακής συμπεριφοριστικής προέλευσης το οποίο σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση διαταραχών της προσωπικότητας και ψυχικών διαταραχών. . 

Το συγκεκριμένο μοντέλο ψυχοθεραπείας αναπτύχθηκε από τον Jeffrey Young και τους συνεργάτες στις αρχές του 1990. Ο κορμός του μοντέλου στηρίζεται στην γνωσιακή συμπεριφοριστική θεωρία συνδυάζοντας μοντέλα από άλλες μορφές ψυχοθεραπείας, όπως ψυχανάλυση, θεωρία δεσμού, αντικειμενοτρόπες σχέσεις και θεωρία Gestalt.

Βασικές Έννοιες

Οι βασικές έννοιες της Θεραπείας Σχημάτων είναι τρεις:
 η έννοια του σχήματος (Schema), 
 τις δυσπροσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης του σχήματος (Copying Styles) και 
 τρόπους λειτουργίας (Modes).

Η Θεραπεία Σχημάτων στηρίζεται στα πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, τα οποία αποτελούν τον πυρήνα των διαταραχών της προσωπικότητας. Τα χαρακτηριστικά των πρώιμων δυσλειτουργικών σχημάτων είναι τα εξής: 

 Αποτελεί ένα ευρύ και σταθερό μοτίβο
 Απαρτίζεται από μνήμες, συναισθήματα, γνωσίες και σωματικές αισθήσεις
 Αφορά τον εαυτό και τη σχέση του ατόμου με τους άλλους
 Αναπτύσσεται κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία και εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ζωής
 Είναι δυσλειτουργικό σε σημαντικό βαθμό

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

International Society of Schema Therapy
Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Σχημάτων 

Ψυχοθεραπεία
NGC 6304

Το NGC 6304 είναι σφαιρωτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 19.000 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Οφιούχο. Το ανεκάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ το 1786.

Παραπομπές

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

6304
Σφαιρωτά σμήνη
Οφιούχος (αστερισμός)
Ρόδη Ορδουλίδου

Η Ρόδη Ορδουλίδου είναι Ελληνίδα πρώην πετοσφαιρίστρια, η οποία γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 10 Μαΐου 1979 και αγωνιζόταν ως κεντρική στις ομάδες του Άρη, του Ζαφειράκη Νάουσας, του Αριστοτέλη Σκύδρας, του Φιλαθλητικού και του Σ.Α Πειραματικού.

Καριέρα 
Η Ορδουλίδου ξεκίνησε την καριέρα της από την ομάδα του Αριστοτέλη Σκύδρας και το τμήμα νεανίδων, συνεχίζοντας το 1993 στον Ζαφειράκη Νάουσας. Από το 1996 μέχρι το 2002, έπαιξε για την ομάδα του Φιλαθλητικού Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε δύο φορές την δεύτερη θέση και τρεις φορές την τρίτη θέση του πανελληνίου πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2002, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, παραμένοντας στους "κίτρινους" για πέντε χρόνια, με καλύτερη σεζόν το 2002-03, όταν και κατέκτησε την πέμπτη θέση στην Ελλάδα.

Έκλεισε την καριέρα της στην ομάδα του Σ.Α Πειραματικού, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια στην Α2 εθνική κατηγορία, βοηθώντας την να ανέβει στην πρώτη εθνική κατηγορία.

Παραπομπές

Πηγές 
 ΟΡΔΟΥΛΙΔΟΥ ΡΟΔΗ - Greekvolley.com
 Βόλεϊ Γυναικών - Α.Σ. ΑΡΗΣ - Επίσημη Ιστοσελίδα

Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές Άρη
Ευαγγελία Χρήστου

Η Ευαγγελία Χρήστου είναι Ελληνίδα διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 1987 και αγωνίζεται ως ακραία.

Καριέρα 
Η Χρήστου ξεκίνησε την καριέρα της από την ομάδα του Άρη Νίκαιας το 2007 και συνέχισε στο στο υψηλότερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Άρη. Όταν η ομάδα της Θεσσαλονίκης υποβιβάστηκε μετά το τέλος της σεζόν 2009-10, η Χρήστου συμφώνησε με τον Πανελλήνιο, ο οποίος κέρδισε την παραμονή του στην Α1 μετά την διαδικασία των πλέι-άουτ.

Συνέχισε στον Ζηρίνειο, ο οποίος κατέλαβε την δεύτερη θέση του πρώτου ομίλου της Α2 εθνικής κατηγορίας, μην καταφέρνοντας να κερδίσει την άνοδο του στο ανώτερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2012, μεταγράφηκε στους Ίωνες, βοηθώντας την ομάδα να καταλάβει την πρώτη θέση στον δεύτερο όμιλο της Α2 κατηγορίας και να αγωνιστεί την επόμενη σεζόν στην Α1, χωρίς να κερδίσει την παραμονή της.

Το 2014–15, φόρεσε την φανέλα του Παναθηναϊκού, κατακτώντας την δεύτερη θέση.

Έχει αγωνιστεί δεκατρείς φορές με την ελληνική εθνική ομάδα.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ευαγγελία Χρήστου = Παρουσίαση greekvolley.eu
 Γοργόνες στο φιλέ! | Βόλεϊ: A1 Γυναικών | gazzetta.gr 
Νεο 

Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος
Πετοσφαιριστές Άρη
Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Πόλσκι Σένοβετς

Το Πόλσκι Σένοβετς (βουλγαρικά: Полски Сеновец)  είναι χωριό της Βουλγαρίας, στα ανατολικά του Δήμου Πόλσκι Τράμβεσο, στην Επαρχία Βέλικο Τάρνοβο. Το 2011 είχε πληθυσμό 527 κατοίκων.

Όνομα 
Το όνομα προέρχεται από τη σλαβική λέξη «Πόλσκι» που σημαίνει πεδίο και «Σένο» που σημαίνει σανός.

Γεωγραφία 
Το Πόλσκι Σένοβετς βρίσκεται σε μια αγροτική περιοχή, στην καρδιά της πεδιάδας του Δούναβη, κοντά στον Αίμο.

Δημογραφία

Πολιτισμός

Δημοτικό σχολείο Νικολα Βαπτσαροβ 
Το πρώτο σχολείο μοναστήρι ιδρύθηκε το 1847. Το 1977 το σχολείο λαμβάνει μετάλλιο Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος - 1 βαθμός.

Φωτοθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Χωριά της Επαρχίας Βέλικο Τάρνοβο
Βαγγέλης Κουτσονίκας (προπονητής)

Ο Βαγγέλης Κουτσονίκας είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και προπονητής πετοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στην Λαμία και αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1981 ως το 1999.

Καριέρα 
Ο Κουτσονίκας ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Α.Σ Φθιώτις και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1981, κατακτώντας την πέμπτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος. Η ομάδα των "κίτρινων" αποτέλεσε την τρίτη δύναμη της ελληνικής πετοσφαίρισης κατά την δεκαετία του '80, κατακτώντας επτά φορές την τρίτη θέση του πρωταθλήματος, με αθλητές όπως ο Κουτσονίκας, ο Θανάσης Μουστακίδης, ο Γιώργος Λυκούδης, κ.α.. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Κουτσονίκας να αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής εθνικής ομάδας, φθάνοντας στην τρίτη θέση της Ευρώπης το 1987 στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης, όταν στον μικρό τελικό κέρδισε με 3-2 την ομάδα της Σουηδίας.

Με τους "κίτρινους" συμμετείχε για δεκαεπτά συνεχόμενες σεζόν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με μεγαλύτερες επιτυχίες τις συμμετοχές στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993 και το 1995.

Κατά την δεκαετία του '90, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή το 1997, δύο φορές αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδας και άλλες τέσσερις χρονιές κατέκτησε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. 

Μετά το τέλος της καριέρας του, ασχολήθηκε με το βόλεϊ ως προπονητής σε κάποιους συλλόγους μικρότερου βεληνεκούς και το 2012 ανέλαβε τα τμήματα υποδομής του Αρη. Τον Μάρτιο του 2013, αντικατέστησε τον Γιώργο Γιάτση στο τιμόνι της ανδρικής ομάδας, κατακτώντας την έκτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1.

Την επόμενη σεζόν, επιστρατεύτηκε και πάλι για να αναλάβει τον πάγκο των "κίτρινων", αντικαθιστώντας τον Σπύρο Φίνο τον Φεβρουάριο του 2014.

Τίτλοι
 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1997
 1 Σούπερ καπ Ελλάδας: 1998

Παραπομπές

Πηγές 
 "Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004", συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7
 Σαν σήμερα 27 χρόνια πίσω! Ο άθλος της Γάνδης με τον Λαμιώτη Β.Κουτσονίκα να θυμάται

Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Πετοσφαιριστές Άρη
Προπονητές πετοσφαίρισης Άρη
Βασίλειο της Λιβονίας

Το Βασίλειο της Λιβονίας ήταν κατ' όνομα κράτος, στο έδαφος της σημερινής Εσθονίας και της Λετονίας. Ανακηρύχθηκε κράτος τον Ιβάν Δ΄ στη διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, αλλά δεν ιδρύθηκε ποτέ επίσημα. Στις 10 Ιουνίου 1570, ο Δανός Δούκας Μάγκνους του Χόλσταϊν κατέφθασε στην Μόσχα, όπου στέφθηκε Βασιλέας της Λιβονίας. Ο Μάγκνους έδωσε όρκο υποταγής στον Ιβάν ως άρχοντά του, ενώ έλαβε το υποτελές βασίλειο της Λιβονίας, με τον Ιβάν να του παραχωρεί τα σχετικά κληρονομικά δικαιώματα. Η συμφωνία μεταξύ του Μάγκνους και του Ιβάν Δ΄ υπεγράφη από έναν οπρίτσνικ και από ένα μέλος της διοίκησης του, τον Ντίακ Βασίλι Σελκάλοφ. Απέμεινε να καταληφθούν τα εδάφη του νέου βασιλείου και το Κάστρο του Πόλτσαμα διακηρύχθηκε ως η μελλοντική επίσημη κατοικία του βασιλέα. Ο νέος βασιλέας Μάγκνους της Λιβονίας αναχώρησε από τη Μόσχα με 20.000 Ρώσους στρατιώτες για την κατάληψη του υπό σουηδικό έλεγχο Ρέβαλ. Η ελπίδα του Ιβάν για υποστήριξη από τον Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας, τον μεγαλύτερο αδερφό του Μάγκνους, αποδείχθηκε μάταιη. Στα τέλη του Μαρτίου του 1571, ο Μάγκνους παραιτήθηκε των προσπαθειών του για την κατάληψη του Ρέβαλ και έλυσε την πολιορκία.

Το 1577, έχοντας χάσει την εύνοια του Ιβάν και καθώς δεν έλαβε καμία στήριξη από τον αδερφό του, ο Μάγκνους απηύθυνε κάλεσμα προς τους ευγενείς της Λιβονίας να συνταχθούν με το μέρος του στον αγώνα κατά της ξένης κατοχής. Δέχθηκε την επίθεση των στρατευμάτων του Ιβάν και ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε. Κατά την απελευθέρωσή του παραιτήθηκε του βασιλικού τίτλου του. Ο Μάγκνους πέρασε τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του στο κάστρο του Πίλτεν στην Επισκοπή της Κουρλάνδης, όπου και απεβίωσε ως οικότροφος του Πολωνικού Στέμματος.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
Møntfund i Estland med danske Vikingemønter 
Die Münzen von Herzog Magnus 

Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Λιβονικός Πόλεμος
Πρώην βασίλεια
Κλαούντιο Μάγκρις

Ο Κλαούντιο Μάγκρις (ιταλικά: Claudio Magris, Τεργέστη 10 Απριλίου 1939) είναι Ιταλός λόγιος, συγγραφέας και μεταφραστής.

Βιογραφικό
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Τορίνο όπου μελέτησε στο τμήμα των Γερμανικών Σπουδών, και είναι καθηγητής σύγχρονης Γερμανικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Τεργέστης από το 1978. Είναι επίσης δοκιμιογράφος και αρθρογράφος της Ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera καθώς και για άλλες Ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και μέλος διαφόρων Ευρωπαϊκών ακαδημιών, και επίσης υπηρέτησε ως γερουσιαστής στην Ιταλική Γερουσία από το 1994 έως το 1996. Τα δημοσιογραφικά του άρθρα έχουν συμπεριληφθεί στις συλλογές Dietro le parole (Πίσω από τις λέξεις, 1978) και Itaca e oltre (Ιθάκη και πέρα, 1982). Τα βιβλία και θεατρικά σενάρια που έχει γράψει έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Μέσω των πολυάριθμων συγγραμμάτων του έχει προωθήσει το ενδιαφέρον για τον Ιταλικό πολιτισμό στην κεντρο-ευρωπαϊκή κουλτούρα, καθώς και την λογοτεχνία για τον μύθο των Αψβούργων. Το πρώτο του βιβλίο σχετικά με τον μύθο των Αψβούργων στη σύγχρονη Αυστριακή λογοτεχνία, παρουσίασε την κεντρική Ευρωπαϊκή λογοτεχνία για το θέμα αυτό. 

Το magnum opus του θεωρείται το βιβλίο με τίτλο Danubio (1986), στο οποίο ο Μάγκρις αναλύει την πορεία του ποταμού Δούναβη από τις πηγές του προς τη θάλασσα, και κατά τη διαδρομή παρέχει πολλά και διάφορα ιστορικά στοιχεία των διαφόρων Ευρωπαϊκών πολιτισμών και της ιστορίας τους, τα εδάφη των οποίων διασχίζει ο ποταμός.

Έργα 
Illazioni su una sciabola (1984, ISBN 0-7486-6036-4),
Danubio (1986, ISBN 0-00-272074-4),
Stadelmann (1988),
Un altro mare (1991, ISBN 0-00-271339-X)
Microcosmi (1997, ISBN 1-86046-618-4).
Alla cieca (2006, ISBN 978-0-670-06856-2).
Non luogo a procedere (2015, ISBN 978-88-11-68917-1).

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Claudio Magris, écrivain de frontière contre l'indifférence  
 Nicoletta Pireddu, The Works of Claudio Magris. Temporary Homes, Mobile Identities, European Borders (Palgrave, 2015)

Ιταλοί συγγραφείς
Ιταλοί μεταφραστές
Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΚΑΦ)

Το αφρικανικό τμήμα των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA, αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Αφρικανικής Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Συνολικά 5 θέσεις είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της CAF ενέκρινε τη μορφή για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου του 2018 στις 14 Ιανουαρίου του 2015, με τρεις προκριματικούς γύρους πριν από τον τελικό γύρο των 20 ομάδων. Ο αριθμός των προκριματικούς γύρων μειώθηκε σε δύο, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τη FIFA στις αρχές Ιουλίου του 2015.

Δομή 
Η δομή των προκριματικών έχει ως εξής:

 Πρώτος γύρος: Συνολικά 26 ομάδες (ομάδες κατάταξης 28-53) λαμβάνουν μέρος σε νοκ άουτ (εντός και εκτός έδρας) αγώνες. Οι 13 νικήτριες προκρίνονται στον δεύτερο γύρο.
 Δεύτερος γύρος: Ένα σύνολο 40 ομάδων (ομάδες κατάταξης 1-27 και 13 νικήτριες του πρώτου γύρου) λαμβάνουν μέρος σε νοκ άουτ (εντός και εκτός έδρας) αγώνες. Οι 20 νικήτριες προκρίνονται στον τρίτο γύρο.
 Τρίτος γύρος: Οι 20 ομάδες που προκρίνονται από τον δεύτερο γύρο χωρίζονται σε πέντε ομίλους των τεσσάρων ομάδων λαμβάνουν μέρος σε εντός και εκτός έδρας αγώνες. Οι νικήτριες του κάθε ομίλου προκρίνονται στην τελική φάση.

Πρώτος γύρος 
Η κλήρωση για τον πρώτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου του 2015, στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης.

|}

Δεύτερος γύρος 
Η κλήρωση για το δεύτερο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου του 2015, στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης.

|}

Δείτε επίσης 

 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
 Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018

Σημειώσεις

Παραπομπές 

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
Κούτσα Πάτρας

Ως Κούτσα καλείται περιοχή της Πάτρας στα ανατολικά της, η οποία αποτελεί και μέρος της ευρύτερης περιοχής της Εγλυκάδας και η απόσταση της με το κέντρο της πόλης ανέρχεται γύρω στα 5 χιλιόμετρα.

Φυσιογνωμία 
Πρόκειται για μια περιοχή με αραιή δόμηση στο σύνολο της και «ήπια» κατά τόπους, στην οποία υπάρχει αρκετό πράσινο και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που κυρίως είναι ελαιώνες.  Κεντρικές αρτηρίες της περιοχής είναι, α) η οδός Ηρακλέους η οποία συνδέει την Περιβόλα και το Γηροκομειό, διερχόμενη και από την Εγλυκάδα, καθώς και β) η οδός Λοχαγού Άγγελου Φωτόπουλου η οποία συνδέει την Εγλυκάδα με τον Ριγανόκαμπο.

Εκεί βρίσκονται το Αθλητικό Κέντρο «Αθλόπολις» με έκταση 7 στρεμμάτων και κατασκευασμένο το 2005 όπου αποτελεί έδρα της ακαδημίας ποδοσφαίρου Α.Ε. Πάτρα 2005, καθώς και οι αθλητικές εγκαταστάσεις τένις του σωματείου Α.Ε.Τ. Νίκης Πατρών, που αναπτύσσονται σε έκταση 18 στρεμμάτων και συγκαταλέγονται στις μεγαλύτερες της χώρας το είδος τους. Δυτικά της έχουν κτιστεί οι Εργατικές Κατοικίες Εγλυκάδος, δίπλα στις οποίες λειτουργεί και το Γενικό Μουσικό Λύκειο Πατρών, ενώ σε έκταση στα όρια της με τον Ριγανόκαμπο έχει προβλεφτεί να δημιουργηθεί στο μέλλον το λεγόμενο Ανατολικό Πάρκο της Πάτρας.

Ιστορικά στοιχεία
Αναφέρεται ότι στην θέση Κούτσα διέθετε εξοχική κατοικία ο Παλαιών Πατρών Γερμανός.

Κατά το 1920 ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 24 κάτοικοι. Η περιοχή στις 16/5/1928 αναγνωρίστηκε ως επίσημος οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Εγλυκάδος της Επαρχίας Πατρών, ενώ στις 7/7/1933 (ΦΕΚ 182Α) η εν λόγω κοινότητα καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων.

Παραπομπές

Πηγές
 Σπυρίδων Ν. Γκουρβέλος, Η ενορία του Αγίου Ανδρέα Ελυκάδος χθες και σήμερα, έκδοση Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδος, εκδόσεις Σαΐτη, Πάτρα 2010.
 Παύλος Δρανδάκης, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, εκδοτική «Πυρσός», Αθήνα 1926-1934.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κούτσας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εγλυκάδας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019.
 Αθλητική Ένωση Τένις «Νίκη» Πατρών. Ιστοσ.: patratennis.gr. Ανακτήθηκε: 04/12/2019.
 Αθλόπολις - Α.Ε. Πάτρα 2005. Ιστοσ.: athlopolispatras.gr. Ανακτήθηκε: 04/12/2019.

Συνοικίες της Πάτρας
Νικόλαος Δαρβέρης

Ο Νικόλαος Δαρβέρης (1879 - 26 Νοεμβρίου 1946) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός από την Κυνουρία.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Βέρβενα Αρκαδίας. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε διευθυντής του Ταχυδρόμου Βορείου Ελλάδος και παρέστη στα εγκαίνια της πρώτης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε επίσης την εφημερίδα "Τηλέγραφος". Ήταν μέλος του πρώτου Δ.Σ. της ΔΕΘ. Ο Δαρβέρης ήταν επικεφαλής της Μακεδονικής Πολιτικής Ένωσης.
Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1926 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων, το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα (Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα) , το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 με 9.610 ψήφους και με το Λαϊκό Κόμμα.
Χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.

Η τελευταία θητεία του δεν ολοκληρώθηκε, λόγω του θανάτου του , στις 26 Νοεμβρίου 1946. Ο θάνατος προήλθε από ανακοπή της καρδιάς στους διαδρόμους της Βουλής, έπειτα από έναν έντονο λόγο του εναντίον του υπουργού Δημοσίας Τάξεως. Η κηδεία του έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1946 από τον ναό της Αγίας Σοφίας στη συμπρωτεύουσα.

Την έδρα του στη Βουλή μετά το θάνατό του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών του συνδυασμού, Χρήστος Πετρολιάς από το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων. Κατέλιπε τη σύζυγο και τον γιο του.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νίκος Δαρβέρης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Έλληνες δημοσιογράφοι
Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Μαργαρίτα Στέφα

Η Μαργαρίτα Στέφα ήταν ελληνική τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ2 το 1983.

Η σειρά βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου και αποτελείτο από 13 επεισόδια. Το 1ο απ' αυτά μεταδόθηκε την Παρασκευή 29 Απριλίου 1983 και το 13ο και τελευταίο την Παρασκευή 29 Ιουλίου. Τη διασκευή του σεναρίου έκανε ο Αντώνης Σιμιτζής και τη σκηνοθεσία ο Κώστας Πρέκας.

Διανομή
 Αθηνά Ζαφόλια - Μαργαρίτα Στέφα
 Λάμπρος Κοτσίρης - Γιακουμάκης, παππούς Μαργαρίτας
 Φρόσω Κοκκόλα - Σιόρα Νενέ, γιαγιά Μαργαρίτας
 Κάκια Παναγιώτου - Γιακουμάκαινα Στέφα, μητέρα Μαργαρίτας
 Στέλιος Βόκοβιτς - Κόντε Ριχάρδος Τοκαδέλος, πατέρας Τώννη
 Πόπη Λάζου - Κοντέσσα Μυρσίνη Τοκαδέλου, μητέρα Τώνη
 Σπύρος Μαβίδης - Τώνης Τοκαδέλος, γιος των 2 προηγούμενων
 Ιωάννα Γκαβάκου - Κεβή Τοκαδέλου, αδερφή του προηγούμενου (Κεβή: υποκοριστικό του Παρασκευή)
 Άλκης Ζερβός - Λούκας, υπηρέτης του Τώνη Τοκαδέλου
 Μαρίνα Γρίβα - Μηλιά, πλούσια αριστοκράτισσα
 Τρύφων Καρατζάς - Σιορ Λόμπος
 Ελπίδα Μαζαράκη - Σιόρα Σαμούγενα
 Στέλιος Χαλκιαδάκης - Μάρκος
 Τρύφων Παπουτσής - Μάνθος
 Δημήτρης Ζηνέλλης - Φωτεινός, πλούσιος άρχοντας με τον οποίο ο Κόντε Ριχάρδος Τοκαδέλος αρραβώνιασε και πάντρεψε την κόρη του, την Κεβή Τοκαδέλου.
 Κώστας Μπακάλης - Σιορ Μανωλάκης
 Αλέκος Μαυρίδης - Νιόνιος Κατσουρέλας, γειτονόπουλο με το οποίο ήθελε να παντρέψει τη Μαργαρίτα ο παππούς της, ο Γιακουμάκης.
 Χριστίνα Θεοδωροπούλου - Άβα Θεοφιλοπούλου
 Αθηνά Μαυρομμάτη - γειτονοπούλα
 Χριστίνα Γκίνη - Πιπίνα, παιδί

Η σειρά «Μαργαρίτα Στέφα» προβλήθηκε μόνο μία φορά σε επανάληψη, το καλοκαίρι του 1986, επίσης από την ΕΡΤ2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
«Μαργαρίτα Στέφα» στο www.retrodb.gr

Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία