joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Δημήτρης Χριστούλας

Ο Δημήτρης Χριστούλας (1935-2012) ήταν Έλληνας συνταξιούχος, ο οποίος δημοσίως έδωσε τέρμα στη ζωή του διαμαρτυρόμενος για την ελληνική κρίση χρέους.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1935 και ήταν φαρμακοποιός. Όπως έγινε γνωστό από μαρτυρίες της κόρης του αλλά και γειτόνων, ο Δημήτρης Χριστούλας ήταν έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, με ενεργή συμμετοχή σε όλες τις λαϊκές διεκδικήσεις των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ήταν άνθρωπος πράος, καλλιεργημένος, ευγενής. Αυτοκτόνησε στις 4 Απριλίου 2012 στην Πλατεία Συντάγματος με πιστόλι. Στο σημείωμα που βρέθηκε πάνω αναφέρει ότι αυτοκτόνησε με στόχο να αφυπνίσει την κοινή γνώμη.

Ο θάνατός του προκάλεσε αυθόρμητη συρροή ανθρώπων που ήρθαν για να τοποθετήσουν άνθη και σημειώματα στον τόπο όπου πέθανε. Τη νύχτα της 4ης Απριλίου ακολούθησαν συμπλοκές με τις αστυνομικές δυνάμεις με αποχώρηση των Ευζώνων, ενώ μια μέρα αργότερα συνεχίζονταν οι μικροεμπλοκές. Η πολιτική κηδεία του έγινε στις 7 Απριλίου στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, ενώ η σορός του, όπως ήταν η τελευταία του επιθυμία, μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία για να αποτεφρωθεί.

Πολλοί έσπευσαν μάλιστα, μεταξύ των οποίων και η βουλευτής Σοφία Σακοράφα, η οποία τον γνώριζε και προσωπικά, να χαρακτηρίσουν την πράξη του βαθύτατα πολιτική ενέργεια, και να παρομοιάσουν την περίπτωσή του με εκείνη του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη, που το 1970 αυτοπυρπολήθηκε στην Γένοβα ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την Χούντα των Συνταγματαρχών. Ωστόσο άλλες δηλώσεις πολιτικών, όπως του Πάρι Κουκουλόπουλου και του Πάνου Μπεγλίτη, που αμφισβητούν τα κίνητρα του αυτόχειρα, χαρακτηρίστηκαν ατυχείς και προκλητικές από τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Αθηνών.

Καλλιτεχνικές αναφορές 
Η περίπτωση του Δημήτρη Χριστούλα αποτυπώθηκε σε τραγούδια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 

Ο Μίκης Θεοδωράκης στις 6 Μαΐου 2012 έκανε δήλωση με τίτλο "Μια αστραπή στην Πλατεία Συντάγματος".   

Στις 23 Φεβρουαρίου 2016, οι Ελληνίδες συνθέτριες και στιχουργοί Αρετή και Ιωάννα Σπανομάρκου, κυκλοφόρησαν ένα τραγούδι και ένα αφηγηματικό κείμενο εμπνευσμένα από την αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα, που συμπεριλήφθηκε στον κοινωνικό-πολιτικό τους δίσκο με τίτλο "Ελλάς Πολιτική Κρατούμενη", ο οποίος έλαβε το Χρυσό Μετάλλιο στα Global Music Awards το 2016, στην Καλιφόρνια. Το τραγούδι με τίτλο "Ήταν Τρελός" σαρκάζει τον τρόπο που προσπάθησαν πολιτικοί διάφορων κομμάτων να υποβαθμίσουν τον πολιτικό του συμβολισμό, χαρακτηρίζοντας την πράξη του αυτόχειρα πράξη τρέλας. 

Στις 3 Μαΐου 2012 στη Μαδρίτη, Ισπανοί τραγουδιστές συναντήθηκαν και ηχογράφησαν ένα τραγούδι που συνέθεσε ο Joaquín Carbonell για να τιμήσουν τον Χριστούλα.

Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα αναφέρεται επίσης στο βιβλίο "Η μετέωρη Ελλάδα" (2015), του Ισπανού ελληνιστή, συγγραφέα και κινηματογραφιστή Πέδρο Ολάγια (Pedro Olalla), καθώς και στην ομώνυμη ταινία ντοκιμαντέρ του ίδιου (2018).

Πηγές
 Ο Δημήτρης Χριστούλας δεν είναι “άγνωστος” συνταξιούχος, όπως είναι ο “άγνωστος” στρατιώτης...
 Δημήτρης Χριστούλας: Η σφαίρα, το μήνυμα, η διαμαρτυρία
 Κηδεύτηκε ο Δημήτρης Χριστούλας

Δείτε επίσης 
Αυτοπυρπόληση Βασίλη Χαρισόπουλου (1987)

Παραπομπές

Έλληνες φαρμακοποιοί
Αυτόχειρες
Ηρακλής του Λύσιππου

Ο Ηρακλής του Λύσιππου είναι αρχαίο άγαλμα από τις πιο φημισμένες απεικονίσεις του ημίθεου Ηρακλή.

Περιγραφή 
Πιθανόν αντιγράφηκε υπό μεγέθυνσή από κάποιον Γλυκώνα για τα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη.

Χρονολόγηση 
Το αντίγραφο αυτό ανακτήθηκε το 1546 και το αυθεντικό άγαλμα από τον Λύσιππο χρονολογείται περίπου τον 4ο π.Χ. αιώνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Παρουσίαση του εκθέματος από το Μουσείο

Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Ηρακλής
Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Άουγκουστ Φρίκενχαους

Ο Άουγκουστ Φρίκενχαους (γερμ. August Frickenhaus, 1882-1925) υπήρξε Γερμανός αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1882 στο Έλμπερφελντ από γονείς μορφωμένους. Γυμνάσιο πήγε στη γενέτειρά του. Σπούδασε ιστορία της αρχαιότητας, κλασική αρχαιολογία και φιλολογία στα Πανεπιστήμια της Βόνης, Βιέννης και Βερολίνου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ με μια μελέτη περί των τειχών της αρχαίας Αθήνας. Περιηγήθηκε την Ελλάδα με υποτροφία του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Έλαβε μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Τίρυνθας και της Μιλήτου. Μελέτησε τους αρχαιολογικούς χώρους του Αρέτσου και της Αργολίδας. Επέστρεψε στην Γερμανία το 1911 και διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, και στο Στρασβούργο το 1913. Αφοσιώθηκε στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας και κεραμικής. Αρρώστησε ενώ ασχολείτο με την τέχνη της αρχαίας ελληνικής θεατρικής σκηνής.

Απεβίωσε μετά από μακρά ασθένεια στις 18 Μαΐου 1925 στο Μεντρίσιο της Ιταλίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 Georg Karo: August Frickenhaus †. In: Gnomon 1, 1925, S. 181–184.
 Eberhard Thomas: Adolf Frickenhaus 1882–1925. In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hrsg.): Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache. Mainz 1988, S. 216–217, ISBN 3-8053-0971-6.

Γερμανοί αρχαιολόγοι
Ζαν Ζοζέφ Μαρί Αντουάν ντε Βίττε

Ο Ζαν Ζοζέφ Αντουάν ντε Βίττε (γαλ. Jean-Joseph-Marie-Antoine Baron de Witte, 1808-1889) υπήρξε Βέλγος κλασικός αρχαιολόγος, επιγραφικός και νομισματολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1808 στην Αμβέρσα. Έζησε και διέτριψε στο Παρίσι. Διετέλεσε μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, από το 1844 μέλος της Ακαδημίας των Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων, και από το 1871 μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας των Επιστημών. 

Απεβίωσε στις 30 Ιουλίου 1889 στο Παρίσι.

Συγγράμματα
 Συνέγραψε από κοινού με τον Σαρλ Λενορμάν το τετράτομο έργο Élite des monuments céramographiques (1837-1861)
 Δημοσίευσε το Descriptions de vases peints et de bronzes antiques (1837-38)
 Έγραψε και δημοσίευσε επίσης πολλά συγγράμματα στα τεύχη του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου

Πηγές 
 Schriftenverzeichnis in: Revue numismqtique 7 (1889), S. 597–601
 Christa Kirsten (Hrsg.): Die Altertumswissenschaften an der Berliner Akademie. Wahlvorschläge zur Aufnahme von Mitgliedern von F.A. Wolf bis zu G. Rodenwaldt. Akademie-Verlag, Berlin 1985 (Studien zur Geschichte der Akademie der Wissenschaften der DDR, Band 5), S. 75.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βιογραφία και βιβλιογραφία
 Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Βέλγοι
Αρχαιολόγοι
Νομισματολόγοι
Έθνη της Ευρώπης, υπερασπιστείτε τα ιερότερα αγαθά σας

Το Έθνη της Ευρώπης, υπερασπιστείτε τα ιερότερα αγαθά σας  (γερμ.: Völker Europas, wahrt Eure heiligsten Güter) είναι έργο του ζωγράφου ιστορικών θεμάτων Χέρμανν Κνάκφους επάνω σε ένα προσχέδιο του Αυτοκράτορα Βίλχελμ Β' της Γερμανίας. Φιλοτεχνήθηκε το έτος 1895 για να γίνει δώρο στον Τσάρο της Ρωσίας Νικόλαο Β'.

Περιγραφή
Εικονίζεται ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ως προστάτης των Γερμανών, ενώ συνοδεύεται από Βαλκυρίες που συμβολίζουν τα έθνη της Ευρώπης. Μαύρα σύννεφα σκεπάζουν απειλητικά τον ουρανό από την Ανατολή, όπου βλέπουμε έναν Βούδα καθισμένο. Πυρκαγιά και κεραυνοί ολοκληρώνουν την απειλητική εικόνα. Στην Δύση όμως, το σύμβολο του χριστιανικού σταυρού λάμπει σαν ήλιος στον ουρανό, εκπέμποντας τις ακτίνες του. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με τη ρομφαία στο δεξί χέρι στέκει στο ακρωτήρι ενός γκρεμού και δείχνει με το αριστερό προς την πεδιάδα, όπου είναι κτισμένη μια πόλη.

Ερμηνεία
Ο πίνακας είναι αλληγορική εικόνα με σκοπό να ενώσει τα χριστιανικά έθνη εν όψη του κίτρινου κινδύνου. Οι Βαλκυρίες ερμηνεύονται ως Μαριάννα της Γαλλίας, Γερμάνια, προσωποποίηση της Ρωσίας, Αυστρίας, Βρετανίας, καθώς και μια ανώνυμη γυναίκα.

Ιστορική τοποθέτηση
Ο Αυτοκράτορας Βίλχελμ Β' έστειλε τον πίνακα στον Τσάρο της Ρωσίας με την έκκληση, να περιορίσει τις επιδράσεις της Ανατολής, και ιδιαίτερα την αναστολή του κινδύνου που θα ενέκυπτε από την εξέγερση του Κινέζικου λαού υποκινούμενου από τους Ιάπωνες. Ο Τσάρος έδειξε ικανοποιημένος με τον πίνακα. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Βίλχελμ Β' έβγαλε τον περίφημο λόγο του (Να μην υπάρξει ίκτος!, Pardon wird nicht gegeben!) για την Εξέγερση των Μπόξερ.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Φωτογραφία του έργου 
 Φωτογραφία του έργου στο DHM
 www.uni-hamburg.de/Japanologie (PDF; 470 kB)

Έργα γερμανικής ζωγραφικής
Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Αιγάλεω

To Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού εδρεύει στο Αιγάλεω και είναι μια δημιουργία του τοπικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μικρασιατών "Οι Νέες Κυδωνίες", σε συνεργασία με το δήμο της πόλης. Σκοπό του έχει τη στέγαση, διαφύλαξη και διάδοση της πλούσιας ιστορίας του μικρασιατικού πολιτισμού και την ενημέρωση του κοινού.

Το μουσείο εγκαινιάσθηκε επίσημα, στις 17 Οκτωβρίου 2010 και από την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, λειτούργησε για τους επισκέπτες. Φιλοξενεί πολλά κειμήλια, φωτογραφίες, έγγραφα, βιβλία, λευκά είδη κ.λ.π. που αποτελούν δωρεές Μικρασιατών τόσο του Αιγάλεω, όσο και της υπόλοιπης Ελλάδας.

Από τον Μάρτιο το 2012, το μουσείο έχει προγραμματίσει σειρά εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων, με έμφαση στη διάδοση του Μικρασιατικού Πολιτισμού σε σχολεία της περιοχής.

Πηγές 
 Τοπική εφημερίδα Αιγάλεω, φύλλο 304, Απρίλιος 2012, σελ. 11
 Η ιστοσελίδα του συλλόγου Μικρασιατών Αιγάλεω

Παραπομπές 

Μουσειο Μικρασιατικου Πολιτισμου
Μουσειο Μικρασιατικου Πολιτισμου
Μικρασιατικου Πολιτισμου
Μικρασιατικός Ελληνισμός
Αντιοξειδωτικά

Με τον όρο αντιοξειδωτικά αναφερόμαστε στις φυσικές ουσίες που περιέχονται στα τρόφιμα, οι οποίες δεσμεύουν τις ελεύθερες ρίζες στον οργανισμό, αλλά και στα πρόσθετα (χημικά ή φυσικά) που περιέχονται σε τρόφιμα του εμπορίου με συνήθη σκοπό τη συντήρησή τους.

Αντιοξειδωτικές είναι οι ουσίες οι οποίες παρεμποδίζουν την οξείδωση πρώτων υλών όπως λίπη έλαια αρώματα βιταμίνες, κ.α. Είναι πρόσθετα καλλυντικών και τροφίμων. Ένα καλό αντιοξειδωτικό πρέπει να είναι σταθερό, δηλαδή είναι οι ουσίες που είναι ωφέλιμες (μας κάνουν καλό), εμποδίζουν την οξείδωση (καταστροφή) των κυττάρων.

Η καθημερινή πρόσληψη αντιοξειδωτικών μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, ενώ μειώνει τον κίνδυνο θρομβώσεων, μειώνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων.
Ντιάνα (Μαδαγασκάρη)

Η Ντιάνα (μαλαγασικά: Diana) είναι μια από τις δύο περιφέρειες της Επαρχίας Αντσιρανάνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Αντσιρανάνα. Έχει έκταση 19.266 τ.χλμ. και πληθυσμό 5.370.900 κατοίκων (2004).

Γεωγραφία 
Η Ντιάνα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης και δυτικά της Αντσιρανάνα. Συνορεύει στα ανατολκά με τη Σάβα και στα νότια με τη Σόφια. Έχει έκταση 19.266 τ.χλμ..

Δήμοι 

Η Ντιάνα διαιρείται σε 5 δήμους:

1. Αμπάντζα  
2. Αμπιλόμπε 
5. Αντσιρανάνα Ι 
6. Αντσρανάνα ΙΙ 
7. Νόσι Μπε

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αρρασάρτ, που βρίσκεται κοντά στην Αντσιρανάνα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Αντσιρανάνα
Σάβα (Μαδαγασκάρη)

Η Σάβα (μαλαγασικά: Sava) είναι μια από τις δύο περιφέρειες της Επαρχίας Αντσιρανάνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Σαμπάβα. Έχει έκταση 25.518 τ.χλμ. και πληθυσμό 805.300 κατοίκων (2004).

Γεωγραφία 
Η Σάβα βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης και ανατολικά της Αντσιρανάνα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Ντιάνα, στα νοτιοδυτικά με τη Σόφια και στα νοτιοανατολικά με την Αναλαντζιρόφο. Έχει έκταση 25.518 τ.χλμ..

Δήμοι 

Η Σάβα διαιρείται σε 4 δήμους:

3. Αντάπα

4. Ανταλάχα

8. Σαμπάβα

9. Βοεμάρ

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αρρασάρτ, που βρίσκεται κοντά στην Αντσιρανάνα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Αντσιρανάνα
Ανατολική Μαδαγασκάρη

Η Ανατολική Μαδαγασκάρη ή Ατσινανάνα (μαλαγασικά: Atsinanana) είναι μια από τις τρεις περιφέρειες της Επαρχίας Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Φενερίβε Εστ. Έχει έκταση 21.934 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.117.100 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 50.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Ατσινανάνα βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης και της Τοαμασίνα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Αλαότρα-Μανγκόρο, στα νοτιοδυτικά με τις Βακινανκαράτρα και την Αμορόνι Μανία, στα νότια με τη Βατοβάνι-Φιτοβινάνι και στα βόρεια με την Αναλντζιρόφο. Έχει έκταση 21.934 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Ατσινανάνα διαιρείται σε 7 δήμους:

5. Ανταναμπάο Μαναμπότσι 
7. Μαανόρο  
10. Μαροάμπο  
14. Τοαμασίνα Ι  
15. Τοαμασίνα ΙΙ  
16. Βατομάντρι  
18. Βοϊμπινάνι

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τοαμασίνα, που βρίσκεται στην Τοαμασίνα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Αν Μαδαγ
Αν Μαδαγ
Αναλαντζιρόφο

Η Αναλαντζιρόφο (μαλαγασικά: Analanjirofo) είναι μια από τις τρεις περιφέρειες της Επαρχίας Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Τοαμασίνα. Έχει έκταση 21.930 τ.χλμ. και πληθυσμό 860.800 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 39.3 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Αναλαντζιρόφο βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης και βορειοανατολικά της Τοαμασίνα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Σόφια, στα νοτιοδυτικά με την Αλαότρα-Μανγκόρο, στα βόρεια με τη Σάβα και στα νότια με την Ατσινανάνα. Έχει έκταση 21.930 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Αναλαντζιρόφο διαιρείται σε 6 δήμους:

6. Φενερίβε Εστ  
8. Μανανάρα Νορντ
9. Μαροαντσέτρα
12. Νόσι Μποράα
13. Σοανιεράνα
17. Βαβατενίνα

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τοαμασίνα, που βρίσκεται στην Τοαμασίνα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Αλαότρα-Μανγκόρο

Η Αλαότρα-Μανγκόρο (μαλαγασικά: Alaotra-Mangoro) είναι μια από τις τρεις περιφέρειες της Επαρχίας Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Αμπατοντραζάκα. Έχει έκταση 31.948 τ.χλμ. και πληθυσμό 877.700 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 27.5 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Αλαότρα-Μανγκόρο βρίσκεται ανατολικά της Μαδαγασκάρης και δυτικά της Τοαμασίνα. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με την Ατσινανάνα, στα βορειοανατολικά με τη Αναλαντζιρόφο, στα βόρεια με τη Σόφια, στα βορειοδυτικά με τη Μπετσιμπόκα και στα νοτιοδυτικά με τις Αναλαμάνγκα και Βακινανκαράτρα. Έχει έκταση 31.948 τ.χλμ.

Προέλευση του ονόματος 
Το όνομα "Αλαότρα-Μανγκόρο" προήλθε από τη Λίμνη Αλαότρα, μεγαλύτερη της χώρας, και από τον Ποταμό Μανγκόρο.

Δήμοι 

Η Αλαότρα-Μανγκόρο διαιρείται σε 5 δήμους:

1. Αμπατοντραζάκα 
2. Αμπαραφαραβόλα
3. Αντιλαμένα 
4. Ανοσίμπε Ανάλα 
11. Μοραμάνγκα

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τοαμασίνα, που βρίσκεται στην Τοαμασίνα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Αλα-Μαν
Αλα-Μαν
Φλογέρα

Η φλογέρα είναι πνευστό μουσικό όργανο. Ανήκει στα ελληνικά ποιμενικά όργανα, μαζί με το σουραύλι, τη μαντούρα και το θιαμπόλι. Είναι κυλινδρικό, μακρόστενο, καθώς και ανοικτό και στα δύο του άκρα. Το ένα άκρο (κεφαλή) είναι το μέρος στο οποίο φυσά ο οργανοπαίκτης και παράγει τις κύριες δονήσεις του ήχου, και κατά μήκος του κυλίνδρου φέρει έξι ευθυγραμμισμένες οπές σε σχετικές αποστάσεις μεταξύ τους, τις οποίες κλείνει και ανοίγει με τα δάχτυλά του ο οργανοπαίκτης καθώς παίζει και οι οποίες δίνουν τα διαστήματα της διατονικής κλίμακας. Είναι παραδοσιακό μουσικό όργανο που φτιάχνεται από καλάμι, ξύλο ή κόκαλο, αλλά και πιο σύγχρονα υλικά πλέον, όπως πλαστικό. Έχει διάφορα μεγέθη και απαντάται με μήκος από 15 ως και 80 περίπου εκατοστά. Χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή μουσική.

Στην Ελλάδα η φλογέρα κάποιες φορές συγχέεται λανθασμένα με το φλάουτο με ράμφος, το οποίο όμως φέρει επιστόμιο καθώς και επτά συν μία (στο άνω πίσω μέρος) οπές οι οποίες δίνουν τα διαστήματα της χρωματικής κλίμακας και είναι από τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή στην εκπαίδευση της μουσικής στα δημόσια σχολεία.

Μέρη 
 Άνω μέρος ή κεφαλή: είναι το μέρος στο οποίο φυσά ο οργανοπαίκτης.
 Κυρίως μέρος ή σώμα: είναι το μέρος που βρίσκονται οι ευθυγραμμισμένες οπές της φλογέρας.
 Κάτω μέρος ή πόδι: περιέχει την τελευταία των ευθυγραμμισμένων οπών.
Σε κάποιες φλογέρες τα τρία μέρη δεν είναι διακριτά, π.χ. σε μια φλογέρα που φτιάχνεται από καλάμι.

Παραγωγή του ήχου 
Η φλογέρα κρατιέται λίγο λοξά, προς τα δεξιά, έτσι,ώστε όταν ο παίκτης φυσάει, ο αέρας να χτυπά στην απέναντι κόγχη του χείλους της φλογέρας και να δημιουργεί τον ήχο. Κρατιέται προς τα δεξιά, όταν ο παίκτης είναι δεξιόχειρας, με τα δάχτυλα του δεξιού χεριού (δείκτη, μέσο και παράμεσο) στο κάτω μέρος της φλογέρας και τα ίδια δάχτυλα, του αριστερού χεριού, επάνω, προς τη μεριά του στόματος. Το αντίθετο όταν ο παίκτης είναι αριστερόχειρας. Με μαλακό φύσημα η φλογέρα δίνει μια σειρά χαμηλούς φθόγγους ενώ με πιο δυνατό φύσημα και με τους ίδιους δακτυλισμούς, δίνει τους ίδιους φθόγγους μια οκτάβα υψηλότερα.

Αναφορές και σημειώσεις 

Παραδοσιακά πνευστά μουσικά όργανα
Μελάκι

Η Μελάκι (μαλαγασικά: Melaky) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Μαχατζάνγκα, της Μαδαγασκάρης. Πρωτεύουσα είναι η Μαϊντιράνο. Έχει έκταση 38.852 τ.χλμ. και πληθυσμό 175.500 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 4,5 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Μελάκι βρίσκεται δυτικά της Μαδαγασκάρης και νότια της Μαχατζάνγκα. Συνορεύει στα νότια με τη Μενάμπε, στα βορειοανατολικά με την Μποένι, στα κεντρο-ανατολικά με τη Μπετσιμπόκακαι στα νοτιοανατολικά με τη Μπονγκολάβα. Έχει έκταση 38.852 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Μελάκι διαιρείται σε 7 δήμους:

2. Αμπατομαΐντι  
4. Αντσαλόβα 
8. Μπεσαλάμπι
14. Μαϊντιράνο 
19. Μοραφενόμπε

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα, που βρίσκεται στην Μαχατζάνγκα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Μαχατζάνγκα
Μπετσιμπόκα

Η Μπετσιμπόκα (μαλαγασικά: Betsiboka) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Μαχατζάνγκα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Μαεβατανάνα. Έχει έκταση 30.025 τ.χλμ. και πληθυσμό 236.500 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 7.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Μπετσιμπόκα βρίσκεται δυτκά της Μαδαγασκάρης και κεντρικά της Μαχατζάνγκα. Συνορεύει στα βόρεια με την Μποένι, στα νοτιοδυτικά με την Μπονγκολάβα, στα νοτιοανατολικά με την Αναλαμάνγκα, στα δυτικά με την Μελάκι, στα βορειοανατολικά με τη Σόφια και στα ανατολικά με τη Αλαότρα-Μανγκόρο. Έχει έκταση 30.025 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Μπετσιμπόκα διαιρείται σε 3 δήμους:

10. Καντρέχο 
11. Μαεβατανάνα 
21. Τσαρατανάνα

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα, που βρίσκεται στην Μαχατζάνγκα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Μαχατζάνγκα
Σκοπιά Φαρσάλων

Η Σκοπιά Φαρσάλων αποτελούσε Κοινότητα αρχικά του Δήμου Ναρθακίου και πλέον, του νέου «Καλλικρατικού» Δήμου Φαρσάλων, ενώ απέχει από την πόλη της Λάρισας, 67 χιλιόμετρα. Με την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των μόνιμων κατοίκων, ανερχόταν σε 234 κατοίκους.

Πληροφορίες 
Από τις παραδόσεις αναφέρεται ότι η Σκοπιά αποτελούσε συνένωση των χωριών Ταμπακλί και Παλαιοδερλί. Το 1919, το χωριό μετονομάζεται από Ταμπακλί, σε Σκοπιά Φαρσάλων. Η νέα ονομασία δόθηκε επίσημα το 1919, λόγω της γεωγραφικής θέσης της, στα σύνορα των Νομών Λαρίσης, Μαγνησίας και Φθιώτιδας. Οι κάτοικοι της ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο ποταμός Ενιπέας, που πηγάζει από το όρος Όθρυς, δροσίζει την περιοχή και εκβάλει στον ποταμό Πηνειό. 

Στο Παλαιοδερλί είναι χτισμένο από το 1915, το εκκλησάκι της Παναγιάς. Πολιούχος Άγιος του χωριού, είναι ο Άγιος Σπυρίδων, όπου γιορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου.

Στις 20 Ιουλίου γίνεται το πανηγύρι προς τιμήν του προφήτη Ηλία, ενώ πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται και στις γιορτές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και της Αποκριάς. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2011, διοργανώθηκε από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σκοπιάς με μεγάλη επιτυχία η πρώτη παραδοσιακή γιορτή κρασιού με πάτημα σταφυλιών, με συμμετοχή τοπικών φορέων.

Ιστορία 
Η Σκοπιά αναφέρεται αρχικά στον απελευθερωτικό αγώνα του 1854, ο οποίος διοργανώθηκε από το Βασιλιά Όθωνα και τους Αγωνιστές του 1821. 

Με την επανάσταση του 1878, γίνεται η αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και η προσάρτηση ολόκληρη της Θεσσαλίας, στον κορμό της Ελλάδας.

Πηγές 
 https://web.archive.org/web/20160304190529/http://www.e-city.gr/larissa/home/view/3204.php
 http://www.farsala.gov.gr/files326epixeirisiako_sxedio_%20dimou_farsalwn%202011_2014.pdf%20
 http://www.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles.jsp?ota_code=1531%20
 http://www.lamiatimes.gr/blog/2011/03/08/7η-μαρτίου-1878-μία-τορική-επέτισειος/

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Λάρισας
Δήμος Φαρσάλων
Μποένι

Η Μπετσιμπόκα (μαλαγασικά: Betsiboka) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Μαχατζάνγκα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Μαχατζάνγκα. Έχει έκταση 31.046 τ.χλμ. και πληθυσμό 543.200 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 17.5 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Μποένι βρίσκεται δυτκά της Μαδαγασκάρης και κεντρικά της Μαχατζάνγκα. Συνορεύει στα νότια με τη Μπετσιμπόκα, στα νοτιοδυτικά με τη Μελάκι και στα βορειοανατολικά με τη Σόφια. Έχει έκταση 31.046 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Μποένι διαιρείται σε 6 δήμους:

1. Αμπατομποένι 
12. Μαχατζάνγκα Ι 
13. Μαχατζάνγκα ΙΙ 
17. Μαροβοάι 
18. Μιτσίντζο 
20. Σοαλάλα

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα, που βρίσκεται στην Μαχατζάνγκα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Μποενι
Μποενι
Σόφια (Μαδαγασκάρη)

Η Μπετσιμπόκα (μαλαγασικά: Betsiboka) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Μαχατζάνγκα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Μαεβατανάνα. Έχει έκταση 50.800 τ.χλμ. και πληθυσμό 940.800 κατοίκων (2004).

Γεωγραφία 
Η Σόφια βρίσκεται βορειοδυτικά της Μαδαγασκάρης και βόρεια της Μαχατζάνγκα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τη Ντιάνα, στα βορειοανατολικά με τη Σάβα, στα ανατολικά με την Αναλαντζιρόφο, στα νοτιοδυτικά με την Μποένι , στα νότια-κεντρικά με την Μπετσιμπόκα και στα νοτιοανατολικά με την Αλαότρα-Μανγκόρο.  Έχει έκταση 50.800 τ.χλμ..

Δήμοι 

Η Σόφια διαιρείται σε 7 δήμους:

3. Αναλαβάβα 
5. Αντσοχίχι 
6. Μπεαλανάνα 
7. Μπεφαντριάνα Νορντ
9. Μποριζίνι
15. Μαμπικόνι 
16. Μαντριτσάρα

Μεταφορές 
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο του Αμπορόβι, ή Φίλιμπερτ Τσιρανάνα, που βρίσκεται στην Μαχατζάνγκα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Μαχατζάνγκα
Λίμνη Δύστος

Η Λίμνη Δύστος είναι λίμνη της Εύβοιας, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Αλιβερίου. Η έκταση της είναι περίπου 4,75 τ.χλμ και το μέγιστο βάθος της είναι 6 μέτρα. Τα τελευταία χρόνια η λίμνη αποξηραίνεται, λόγω της αλόγιστης άντλησης υδάτων από το γειτονικό εργοστάσιο τσιμέντων της ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, και τη θέση της παίρνουν χωράφια.

Η λίμνη υποστηρίζεται πως σχηματίστηκε κατά την αρχαιότητα με το σφράγισμα καταβόθρας που διοχέτευε τα νερά της στον Ευβοϊκό κόλπο.
Το όνομά της απέκτησε από την ομώνυμη αρχαία πόλη που ήταν κτισμένη στις όχθες της. Αρχαιολογικά στοιχεία μαρτυρούν απόπειρα αποξήρανσης της λίμνης από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης, τον 4ο αιώνα π.Χ. Υπήρξαν σχέδια αποξήρανσης της λίμνης και σε νεότερες περιόδους τα οποία αν και δεν υλοποιήθηκαν τελικά, η λίμνη κατέληξε να αποξηραίνεται τα τελευταία χρόνια εξαιτίας κυρίως της υπεράντλησης.

Η λίμνη Δύστος είναι χαρακτηρισμένη Ζώνη Ειδικής Προστασίας καθώς και σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας. Είναι υπό ένταξη τα τελευταία 15 χρόνια στο πρόγραμμα Natura 2000, με κωδικό GR 2420008, χωρίς όμως να εγγράφεται στον ειδικό κατάλογο.

Σύγχρονοι οικισμοί γύρω από την λίμνη είναι το Πράσινο (δυτικά της λίμνης), η Δύστος (βόρεια) και τα Κόσκινα (ανατολικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες τοπίων και πανίδας της λίμνης Δύστος.

Παραπομπές

Λίμνες της Στερεάς Ελλάδας
Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Νοτιοδυτική Μαδαγασκάρη

Η Νοτιοδυτική Μαδαγασκάρη ή Ατσίμο-Αντρεφάνα (μαλαγασικά: Atsimo-Andrefana) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Τολιάρα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Τολιάρα. Έχει έκταση 66.236 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.018.500 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 15.4 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Ατσίμο-Αντρεφάνα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μαδαγασκάρης και κεντρικά  της Τολιάρα. Συνορεύει στα βόρεια με τη Μενάμπε, στα νοτιοανατολικά με την Αντρόι, στα βόρεια-κεντρικά με την Ανόσι και στα βορειοανατολικά με την Ιχορόμπε και την Άνω Ματσιάτρα.  Έχει έκταση 66.236 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Ατσίμο-Αντρεφάνα διαιρείται σε 9 δήμους:

3. Αμπανόιχι 
4. Ανκαζοάμπο
8. Μπενενίτρα
9. Μπορορόχα 
10. Μπετιόκι 
15. Μορόμπε
17. Σακαράχα
19. Τολιάρα Ι
20. Τολιάρα ΙΙ

Μεταφορές 

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

ΝΔ Μαδαγ
ΝΔ Μαδαγ
Ανόσι

Η Ανόσι (μαλαγασικά: Anosy) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Τολιάρα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Τολανιάρο. Έχει έκταση  25.731 τ.χλμ. και πληθυσμό 544.200 κατοίκων (2005) με πυκνότητα  21.1 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Ανόσι βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαδαγασκάρης και της Τολιάρα. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Αντρόι, στα βορειοδυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα βορειοανατολικά με την Ιχορόμπε και στα νοτιοανατολικά με την Ατσίμο-Ατσινανάνα και έχει έκταση  25.731 τ.χλμ., περίπου όσα και η αμερικάνικη πολιτεία Βερμόντ.

Δήμοι 

Η Μενάμπε διαιρείται σε 3 δήμους:

71. Αμποασάρι 
11. Μπετρόκα
18. Τολανιάρο

Μεταφορές 

Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Ανοσι
Ανοσι
Μεγάλη Παραλία (Ιεράπετρα)

Η μεγάλη παραλία βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιεράπετρας κοντά στο χωριό Κουτσουνάρι. Εκτείνεται για 5 χιλιόμετρα γι' αυτό ονομάζεται και Μεγάλη παραλία. Η αξιοποίηση της παραλίας ξεκίνησε μετά το 1970 γι' αυτό και η ανάπτυξή της είναι ήπια.

Η παραλία δεν είναι οργανωμένη, εκτός από ένα μικρό κομμάτι της που έχει ξαπλώστρες, ομπρέλες και μια καντίνα. Το ανατολικό κομμάτι της παραλίας, που βρίσκεται κάτω από γνωστή ταβέρνα,  είναι επίσης πολύ οργανωμένο. Σε όλη την υπόλοιπη παραλία, πολλά δέντρα, κυρίως αλμυρίκια, μπορούν να προσφέρουν σκιά στους επισκέπτες της. Σε όλο το μήκος της, η παραλία, έχει ψιλό βοτσαλάκι και σε κάποια σημεία σχετικά ρηχά νερά. Λόγω του μήκους της, η μεγάλη παραλία προσφέρεται για πολλά θαλάσσια σπορ. 

Αποτελεί μία από της ομορφότερες όλης της Κρήτης, και μαζί με πολλές άλλες είναι βραβευμένη με Γαλάζια Σημαία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραλίες ierapetra.net
Παραλίες Ιεράπετρας ierapetra.gr
Παραλίες κοντά στην Ιεράπετρα explorecrete.com
Μεγάλη παραλία Αγίου Ιωάννη Κουτσουνάρι cretanbeaches.com 

Παραλίες της Ελλάδας
Λιβάδι (Παραλία)

Η παραλία Λιβάδι βρίσκεται στα Φέρμα, 12 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιεράπετρας Λασιθίου. Δίπλα στην παραλία βρίσκονται τα περισσότερα ξενοδοχεία της περιοχής.

Το Λιβάδι είναι ένας μικρός όρμος με βοτσαλάκι και πεντακάθαρα, κρυστάλλινα νερά. Είναι ημι-οργανωμένη παραλία με ένα καταπληκτικό τοπίο από πυκνή βλάστηση, ψηλά βράχια και απότομους γκρεμούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Παραλίες ierapetra.net
 Παραλίες κοντά στην Ιεράπετρα explorecrete.com
 Παραλία Φέρμα cretanbeaches.com 

Παραλίες της Ελλάδας
Νομός Λασιθίου
Αμορόνι Μανία

Η Αμορόνι Μανία (μαλαγασικά: Amoron'i Mania) [amurunmani] είναι μια από τις πέντε περιφέρειες της Επαρχίας Φιαναραντσόα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Αμποσίτρα. Έχει έκταση 16.141 τ.χλμ. και πληθυσμό 693.200 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 42.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Αμορόνι Μανία βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και βορειοδυτικά της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα νότια με την Άνω Ματσιάτρα, στα βόρεια με τη Βακινανκαράτρα, στα δυτικά με τη Μενάμπε, στα νοτιοδυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα νοτιοανατολικά με τη Βατοβάβι-Φιτοβινάνι και στα βορειοανατολικά με την Ατσινανάνα. Έχει έκταση 16.141 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Αμορόνι Μανία διαιρείται σε 4 δήμους:

2. Αμπατοφιναντραχάνα 
4. Αμποσίτρα 
6. Φαντριάνα
17. Μαναντριάνα

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Φιαναραντσόα
Άνω Ματσιάτρα

Η  Άνω Ματσιάτρα ή Ωτ-Ματσιάτρα (γαλικά: Haute-Matsiatra) είναι μια από τις πέντε περιφέρειες της Επαρχίας Φιαναραντσόα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Φιαναραντσόα. Έχει έκταση 21.080 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.128.900 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 42.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Άνω Ματσιάτρα βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα νότια με την Ιχορόμπε, στα βόρεια με την Αμορόνι Μανία, στα ανατολικά με τη Βατοβάβι-Φιτοβινάνι και στα δυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα. Έχει έκταση 21.080 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Άνω Ματσιάτρα διαιρείται σε 5 δήμους:

1. Αμπαλαβάο 
3. Αμποϊμαασόα 
8. Φιαναραντσόα Ι 
9. Φιαναραντσόα ΙΙ 
13. Ιαλαμαβόνι

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Παραπομπές 

Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Φιαναραντσόα
Ιχορόμπε

Η Ιχορόμπε (μαλαγασικά: Ihorombe) είναι μια από τις πέντε περιφέρειες της Επαρχίας Φιαναραντσόα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Ιχόσι. Έχει έκταση 26.391 τ.χλμ. και πληθυσμό 189.200 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 7.2 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία 
Η Ιχορόμπε βρίσκεται νότοα της Μαδαγασκάρης και νοτιοδυτικά της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα βόρεια με την Άνω Ματσιάτρα, στα νότια με την Ανόσι, στα δυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα και στα ανατολικά με την Ατσίμο-Ατσινανάνα. Έχει έκταση 26.391 τ.χλμ.

Δήμοι 

Η Ιχορόμπε διαιρείται σε 3 δήμους:

10. Ιακόρα 
12. Ιχόσι
15. Ιβοχίμπε

Μεταφορές 
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα.

Δείτε επίσης 
 Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Ιχορομπε
Ιχορομπε
Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης

Η Μαδαγασκάρη διαιρείται σε 22 περειφέρειες:

Δείτε επίσης 
 Επαρχίες της Μαδαγασκάρης
 Δήμοι της Μαδαγασκάρης

mg:Faritanin'i Madagasikara
zh:馬達加斯加行政區劃
Γιοχάννες φαν Μόιρς

Ο Γιοχάννες φαν Μόιρς (Johannes van Meurs ή Johannes Meursius, 9 Φεβρουαρίου 1579 - 20 Σεπτεμβρίου 1639) ήταν Ολλανδός κλασικός λόγιος και μελετητής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1579 στο Λοσντουίνεν της Χάγης. Διετέλεσε ως ξεναγός των γιων του εύπορου Μπάρνεφελντ που περιηγήθηκαν ανά την Ευρώπη. Διορίστηκε καθηγητής ιστορίας και ελληνικών στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Διετέλεσε επίσημος ιστοριογράφος της Ολλανδίας από το 1610, και αργότερα επίσημος ιστοριογράφος της βασιλικής αυλής της Δανίας. Δίδαξε ιστορία και πολιτική στο Σορό της Δανίας, όπου απεβίωσε στις 20 Σεπεμβρίου 1639. Γιος του ήταν ο επίσης φιλόλογος Γιόν Μόιρσιους (1613-1653/1654).

Πηγές 
 Arnoldus Buchelius / Nikolaes Heinsius: Epitaphia in Joannis Meursii morte. In: Jakob Gronovius: Uberem ingeniorum copiam & varias exercitiorum amoenitates recensens, Leiden: Pieter van der Aa 1701
 Meursius. In: Heinrich August Pierer, Julius Löbe (Hrsg.): Universal-Lexikon der Gegenwart und Vergangenheit. 4. Auflage. Bd. 11, Altenburg 1860, S. 202–203

Εργογραφία 
 Glossarium graecobarbarum, Leyden 1614
 Athenae batavae, Leyden 1625
 Res belgicae, Leyden 1612
 Lectiones atticae, Leyden 1617
 Theseus (in Gronovs Thesaur. antiqq. graec.)
 Hist. danica, Kopenhagen 1630

Βιβλιογραφία 
 Franz Eyssenhardt: Meursius, Johann. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 21, Duncker & Humblot, Leipzig 1885, S. 538.
 Werke, hrsg. von Lané, Florenz 1741–1763 (12 Bde.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Artikel ‘Meursius, Johannes’, S. 872-873 in: Nieuw Nederlandsch biographisch woordenboek, Teil 7, Leiden, 1927, online of dbnl.org (niederländisch)
 Artikel ‘Meursius, Joannes’ auf der Website De Bello Belgico, dutchrevolt.leidenuniv.nl der Universität Leiden (niederländisch) 
 Glossarium Graeco-Barbarum: In quo, praeter vocabula 5400, officia atque dignitatis imperii Constantinopolitani, tam in palatio quam ecclesia aut militia, explicantur, et illustrantur, 1614, E-Book der Universitätsbibliothek Wien

Ολλανδοί
Λόγιοι
Ντολμάς

Ο ντολμάς (απαντάται και ως σαρμάς ή Σαρμαδάκια κύριως στην (Βόρεια Ελλάδα) ή  ή κουπέπι είναι φαγητό, το οποίο το φτιάχνει η συγκεκριμένα σε ένα είδος πιάτων με γεμιστά λαχανικά. Το ντολμά τον συναντάμε στην Ελληνική κουζίνα,  Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των γύρω περιοχών, όπως Ρωσία, Μέση Ανατολή, Καυκασία και Κεντρική και Νότια Ασία. Ίσως ο πιο γνωστός είναι αυτός, που παρασκευάζεται με αμπελόφυλλα, ενώ στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται επίσης φύλλα μαρουλιού και λάχανου για να τυλιχτεί η γέμιση. Εκτός Ελλάδας, με τη λέξη ντολμάς αναφέρονται και γεμιστά πιάτα όπου γεμίζονται άλλα λαχανικά, όπως κρεμμύδι, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, ντομάτα και πιπεριά. Οι ντολμάδες με κρέας γενικά σερβίρονται ζεστοί, συχνά με σάλτσα ή αυγολέμονο. Οι νηστίσιμοι γενικώς σερβίρονται κρύοι, αν και στο Ιράν τρώγονται και με τους δύο τρόπους. Νηστίσιμοι και μη συχνά τρώγονται με γιαούρτι. Σε ένα μικρό χωριό,την Νικήσιανη Καβάλας γιορτάζουν οι κάτοικοι του χωριού κάθε χρόνο τον Ιούνιο , κάνοντας την «γιορτή του σαρμά».

Ονομασίες 

 Ντολμαδάκια
 Σαρμαδάκια
 Γιαπράκια
 Γιαρμάς
 Γιαλαντζί
 Γιεγκαλίς

Πλήρωση
Η γέμιση αποτελείται συνήθως από ρύζι, κιμά ή σιτάρι. Σε κάθε περίπτωση, η γέμιση περιλαμβάνει κρεμμύδι, μαϊντανό, βότανα και μπαχαρικά. Τα νηστίσιμα γεμιστά είναι μαγειρεμένα με ελαιόλαδο και περιλαμβάνουν σταφίδες, κρεμμύδι, ξηρούς καρπούς ή όσπρια.

Όνομα και ετυμολογία

Η λέξη «ντολμά» είναι ένα ρηματικό ουσιαστικό της τουρκικής γλώσσης. Ειδικότερα, προκύπτει από το ρήμα doldurmak (=γεμίζω)

Ο ντολμάς είναι συνήθως ένα γεμιστό λαχανικό. Λόγου χάριν, τα γεμιστά κολοκυθάκια, η γεμιστή ντομάτα, πιπεριά ή μελιτζάνα, όπως και τα γεμιστά από σκουμπρί, καλαμάρια και μύδια καλούνται επίσης «ντολμά». Πιάτα που περιλαμβάνουν φύλλα περιτυλίγματος όπως τα αμπελόφυλλα, λαχανοντολμάδες ή γύρω από ένα γέμισμα ονομάζονται σάρμα αν και σε πολλές γλώσσες  η διάκριση αυτή δεν γίνεται συνήθως. Ο όρος «σάρμα» προέρχεται από το τουρκικό ρήμα sarmak που σημαίνει «τυλίγω». Άλλες παραλλαγές προκύπτουν από την τουρκική λέξη για το «φύλλο», yaprak.

Ο ντολμάς μπορεί να μαγειρευτεί με ελαιόλαδο, ή ακόμη χωρίς κιμά, πιάτο που μερικές φορές ονομάζεται γιαλατζί (τουρκ. yalancı) που σημαίνει «ψεύτης» ή «ψεύτικος» στα Τούρκικα .«Ψεύτικο» πιάτο επειδή ακριβώς δεν περιέχει κρέας.

Σε ορισμένες χώρες, η κοινή ονομασία για το πιάτο είναι ένα δάνειο της λέξεως «ντολμά» ή «γιαπράκ», σε άλλους είναι μια γηγενής λέξη, και μερικές φορές συνυπάρχουν οι δύο με διαφορετικές σημασίες: αλβανικά: japrak, Αραβικά: محشي (maḥshi, «γεμιστό») ή دولمة (ντολμά), محشي ورق عنب (maḥshī waraq inab, «γεμιστά φύλλα»), κουρδικά: ντολμά (دۆلمە), yaprakh (یاپراخ). Στο συριακό Χαλέπι, η λέξη yabraq (يبرق) αναφέρεται σε ντολμαδάκια, ενώ η λέξη maḥshī (محشي) αναφέρεται σε λαχανοντολμάδες και γεμιστά.

Παραπομπές 

Ελληνική κουζίνα
Τουρκική κουζίνα
Αζερική κουζίνα
Εβραϊκή κουζίνα
Αρμενική κουζίνα
Μαγειρεμένα φαγητά
Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Korn

Οι Korn (στυλιζαρισμένο ως: KoЯn) είναι Heavy Metal μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1993. Οι Korn είναι από τα παλαιότερα συγκροτήματα που ακολουθούν ακόμη αυτό το είδος μουσικής, ενώ είναι και ένα από τα πιο γνωστά για αυτό το είδος μουσικής παγκοσμίως. Το συγκρότημα σχηματίστηκε στην Μπέικερσφιλντ της πολιτείας, Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Αποτελείται από τους Τζόναθαν Ντέιβις, Τζέιμς Σέιφερ, Ρέγκιναλντ Αρβίζου και Ρέι Λουζιέρ.

Ο πρώτος τους δίσκος, ο οποίος ήταν ντέμο, κυκλοφόρησε το 1993 και έχει τον τίτλο Neidermeyer's Mind. Τον Οκτώβριο του 1994 έβγαλαν τον πρώτο τους επίσημο δίσκο με τίτλο Korn. Το 1996 κυκλοφόρησαν το Life is Peachy και το 1998 το τρίτο τους άλμπουμ, Follow the Leader. Το τρίτο άλμπουμ τους εντάχθηκε ως το νούμερο 1 δίσκο του Billboard 200. Κυκλοφόρησαν άλλα δυο άλμπουμ τα οποία ήρθαν το 2000 και 2002 (Τα Issues και Untouchables, αντίστοιχα). Στη συνέχεια, ακολούθησαν και άλλα, ενώ το τελευταίο τους βγήκε το φθινόπωρο του 2019.

Συνολικά, έχουν πουληθεί 19 εκατομμύρια κομμάτια στην Αμερική, και παγκοσμίως περίπου 35. Επίσης, έχουν κερδίσει δύο βραβεία Γκράμι και μέσα στους διεκδικητές των βραβείων είχαν συμμετάσχει εφτά φορές. Από τα 41 βίντεο κλιπ που έχουν γυρίσει, τα 28 έχουν μπει στο Billboard 200.

Δισκογραφία

 Korn (1994)
 Life Is Peachy (1996)
 Follow the Leader (1998)
 Issues (1999)
 Untouchables (2002)
 Take a Look in the Mirror (2003)
 See You on the Other Side (2005)
 Untitled album (2007)
 Korn III: Remember Who You Are (2010)
 The Path of Totality (2011)
 The Serenity of Suffering (2016)
The Nothing (2019)
Requiem (2022)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Νικητές Kerrang! Awards
Βραβευμένοι με Γκράμι
Nu metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Alternative metal συγκροτήματα
Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Γκέοργκ Λέσκε

Ο Γκέοργκ Λέσκε (γερμ. Georg Loeschcke, 1852-1915) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1852 στο Πένινγκ. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός το επάγγελμα. Πήγε σχολείο και αποφοίτησε από το γυμνάσιο το 1871. Γράφτηκε φοιτητής στο τμήμα φιλολογίας και ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, αλλά σταδιακά στράφηκε προς την αρχαιολογία. Συμφοιτητής του ήταν και ο Άντολφ Φουρτβένγκλερ, με τον οποίο σχετίστηκε φιλικά. Το 1873 πήρε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και συνέχισε τις σπουδές του, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1875 με την εργασία του De titulis aliquot Atticis quaestiones historicae. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε στην Αρχαιολογία. Πήρε υποτροφία από το Γερμανικό Ινστιτούτο και περιηγήθηκε την Ιταλία και την Ελλάδα, μελετώντας τις αρχαίες αγγειογραφίες. Επέστρεψε στην Λειψία στα τέλη του 1878 και μαζί με τον Φουρτβένγκλερ δημοσίευσε το έργο του περί Μυκηναϊκών πήλινων αγγείων. Διορίστηκε καθηγητής κλασικής φιλολογίας το 1879 και αρχαιολογίας. Εκτός από την κλασική αρχαιότητα μελέτησε και την ιστορία των περιοχών της Βαλτικής. 

Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1915 στο Μπάντεν-Μπάντεν.

Συγγράμματα 
 Mykenische Thongefäße, 1879 (από κοινού με τον Άντολφ Φουρτβένγκλερ)
 Mykenische Vasen, 1886 (από κοινού με τον Άντολφ Φουρτβένγκλερ)

Παραπομπές

Πηγές 

 Ursula Heimberg: Loeschcke, Georg. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, S. 61 f.
 Johanna Kinne: Das Akademische Kunstmuseum der Universität Bonn unter der Direktion von Georg Loeschcke von 1889 bis 1912. Imhof, Petersberg 2004, ISBN 3-937251-55-3.
 Wolf-R. Megow, in: Reinhard Lullies (Hrsg.): Archäologenbildnisse. von Zabern, Mainz 1988, S. 106–107, ISBN 3-8053-0971-6.

Γερμανοί αρχαιολόγοι
Σάββας Τσιμπόγλου

Ο Σάββας Τσιμπόγλου είναι Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στον Πειραιά όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους. Εργάστηκε ως μηχανικός σε εμπορικά πλοία από την ηλικία των 19 ετών. Το 2004, σταμάτησε την εργασία του για να ασχοληθεί με τον συνδικαλισμό. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ), κομματικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΕ) και του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ).

Ανέλαβε τη θέση του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) τον Σεπτέμβριο του 2004, αντικαθιστώντας τον Γ. Τούσσα, ο οποίος εξελέγη ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στην Α΄ Πειραιά στις εθνικές εκλογές του 2009.

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 

Έλληνες κομμουνιστές
Έλληνες ναυτικοί
Έλληνες πολιτευτές
Έλληνες συνδικαλιστές
Μεταξισμός

Ο όρος Μεταξισμός αναφέρεται στην πολιτική ιδεολογία που σχετίζεται με τον δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, η οποία επιδίωκε την αναγέννηση του ελληνικού έθνους και την καθιέρωση μιας σύγχρονης πολιτισμικά ομοιογενούς Ελλάδας.

Το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου ήταν απολυταρχικό κράτος επηρεασμένο από τα καθεστώτα του Μουσολίνι στην Ιταλία και του Χίτλερ στη Γερμανία, αν και πολλοί μελετητές δεν το κατατάσσουν στα αμιγώς φασιστικά (καθώς δεν προέκυψε βάσει ενός μαζικού φασιστικού κόμματος με λαϊκό έρεισμα όπως στις άνω περιπτώσεις), αλλά το χαρακτηρίζουν περισσότερο «πατερναλιστικό» με επιρροές από τον Πορτογάλο δικτάτορα Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ.

Όλοι οι οργανισμοί οι οποίοι θεωρούταν ότι ήταν κατά του καθεστώτος απαγορεύονταν και το καθεστώς επιδίωκε οι Έλληνες να κινητοποιούνται σε μια πειθαρχημένη συλλογική ομάδα για τη δημιουργία μιας «Nέας Ελλάδας» ενώ αποδοκίμαζε τον ατομικισμό και τη φιλαυτία ως δημιούργημα ενός «αλλότριου πολιτισμού».

Η ιδεολογία συνδέεται άμεσα με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων.

Ο Μεταξάς ανεκήρυξε το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου (1936-1941) ως την απαρχή του τρίτου ελληνικού πολιτισμού, με τη δέσμευση να δημιουργήσει πολιτισμικά αγνούς και φυλετικά καθαρούς Έλληνες έχοντας βάση μια στρατοκρατούμενη κοινωνία σαν αυτή της αρχαίας Μακεδονίας και της αρχαίας Σπάρτης, οι οποίες αποτελούσαν τον Πρώτο Ελληνικό Πολιτισμό. Τον Δεύτερο Ελληνικό Πολιτισμό αποτελούσε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πιθανώς επηρεασμένος από την τριμερή διαίρεση του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Το καθεστώς Μεταξά διακήρυττε πως οι αληθινοί Έλληνες ήταν απαραίτητο να είναι εθνικά Έλληνες και Χριστιανοί, σκοπεύοντας έτσι να αποκλείσει σε Αλβανούς, Σλάβους και Τούρκους που κατοικούσαν στην Ελλάδα την ελληνική ιθαγένεια και υπηκοότητα.

Κύρια χαρακτηριστικά του μεταξισμού 
 Υποστήριξη της Μοναρχίας, ως θεσμού - συμβόλου εθνικής ενότητας.
 Αντικομμουνισμός και λογοκρισία
 Αντικοινοβουλευτισμός. Ο Μεταξάς κατηγορούσε το παλιό πολιτικό σύστημα ως αιτία αναρχίας, διαίρεσης και οικονομικής ύφεσης.
 Εθνικισμός και ιδίως πολιτιστική/πολιτισμική καθαρότητα με στόχο έναν νέο "Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό".
 Μιλιταρισμός και οργάνωση της νεολαίας  ΕΟΝ στα φασιστικά πρότυπα.
 Κορπορατισμός και κρατικός παρεμβατισμός.
 Προστατευτική οικονομική πολιτική

Κληρονομιά 
Ο κοινωνικός έλεγχος που εφάρμοσε ο Μεταξάς είχε επίδραση στην ελληνική κοινωνία και στο μεταπολεμικό πολιτικό σύστημα. Παραδείγματα όπως η Λογοκρισία (σε Τύπο, αλλά και μουσικά ακούσματα) και στοιχεία αστυνομοκρατίας επιβίωσαν μέχρι και την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. 

Τα μέτρα αυτά είχαν εφαρμοστεί ή είχαν γίνει απόπειρες να εφαρμοστούν και πριν τη διακυβέρνηση Μεταξά από άλλους πολιτικούς (περιλαμβανομένου του Βενιζέλου), και την εποχή εκείνη η άρση των κοινοβουλευτικών θεσμών εθεωρείτο επιτρεπτή προκειμένου να επανέλθει η χώρα στην ομαλότητα.

Δείτε επίσης 
Εθνικισμός

Παραπομπές 

Πολιτικά κινήματα στην Ελλάδα
Φασισμός στην Ελλάδα
 
Ελληνικός εθνικισμός
Ρωμαϊκός χαιρετισμός

Ο ρωμαϊκός χαιρετισμός (saluto romano) είναι χαιρετισμός στον οποίο το δεξί χέρι εκτείνεται ευθεία και μπροστά με την παλάμη στραμένη προς τα κάτω, και το χέρι υψωμένο σε κάποια γωνία, ή σε άλλες εκδοχές παράλληλο με το έδαφος.

Ο συγκεκριμένος χαιρετισμός, όπως και ο αυτός που αναφέρεται σαν «αρχαιοελληνικός» ή «δωρικός», δεν αποδεικνύεται σε καμία αρχαία ή άλλη προρομαντική πηγή. Κυρίαρχη επιρροή αποτέλεσε ο πίνακας «Ο όρκος των Ορατίων» του 18ου αιώνα. Πρόκειται για τον κοινώς αποδεκτό σήμερα σαν φασιστικό χαιρετισμό. Ο χαρακτηρισμός αυτός δίδεται κατόπιν της χρήσεως διάφορων παραλλαγών της συγκεκριμένης κίνησης από διάφορα κινήματα υπερεθνικιστικού, ρατσιστικού ή φασιστικού χαρακτήρα (Γερμανοί Ναζί, Ιταλοί φασίστες, Βραζιλιάνοι ιντεγκραλιστές, Καθεστώς 4ης Αυγούστου).

Σημειώσεις 

Ρωμαϊκός πολιτισμός
Χειρονομίες σεβασμού
Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο

Ο Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο (Gabriele D'Annunzio, 12 Μαρτίου 1863 – 1 Μαρτίου 1938) ήταν Ιταλός ποιητής, δημοσιογράφος, δραματουργός, και στρατιώτης κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν επιφανής Ιταλός εθνικιστής. Ο ρόλος του στην πολιτική είναι αμφιλεγόμενος λόγω την επιρροής του στον ιταλικό φασισμό και της ιδιότητάς του ως υποτιθέμενου προπομπού του Μπενίτο Μουσολίνι.

Υπήρξε ένας από τους περιφημότερους ποιητές της εποχής του, επηρέασε γενιές Ιταλών συγγραφέων και προκάλεσε έντονες εντυπώσεις σε όλη την Ευρώπη.
Για την αεροπορική του δράση στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που του στοίχισε την απώλεια της όρασης από το ένα μάτι, την προπαγανδιστική του πτήση υπεράνω της εχθρικής Βιέννης και την εν συνεχεία κατάληψη του Φιούμε (σήμερα Ριέκα), που οργάνωσε και εκτέλεσε επί κεφαλής ατάκτων, θεωρήθηκε εθνικός ήρωας της Ιταλίας. 

Η ποιητική του φήμη συναγωνιζόταν αυτήν των ερωτικών και συγγραφικών σκανδάλων του.

Έργα
Ποιητικές συλλογές 
Canto novo (Νέο τραγούδι, 1882)
Elegie romane (Ρωμαϊκά ελεγεία, 1892)
Poema paradisiaco (Παραδείσιο ποίημα, 1893)
Laudi del cielo, del mare, della terra e degli eroi (Ύμνοι του ουρανού, της θάλασσας, της γης και των ηρώων, 1903–1912)

Τραγωδίες 
La città morta (Η νεκρή πόλη, 1899) 
La Gioconda (Τζοκόντα, 1899)  
Francesca da Rimini (Φραντσέσκα ντα Ρίμινι, 1902) 
L'Etiopia in fiamme (Η Αιθιοπία στις φλόγες, 1904) 
La figlia di Jorio (Η κόρη του Ιόριο, 1904) 
La fiaccola sotto il moggio (Ο λύχνος υπό τον μόδιον, 1905) 
La nave (Το πλοίο, 1908) 
Fedra (Φαίδρα, 1909) 
Le Martyre de Saint-Sébastien (γαλλ. Το μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού, 1911)

Μυθιστορήματα 
Il piacere (Η ηδονή, 1889)
Giovanni Episcopo (1891) ― ελλην.μετάφρ.Πέτρος Πικρός, "ΘΕΩΡΙΑ"
L'innocente (Ο αθώος, 1892) ― ελλην.μετάφρ.Στ.Πρωταίος, "ΜΑΓΓΑΝΙΑ"
Il trionfo della morte (Ο θρίαμβος του θανάτου, 1894)
Le vergini delle rocce (Οι παρθένες των βράχων, 1895)
Il fuoco (Η φωτιά, 1900)
Forse che sì forse che no (Ίσως ναι, ίσως όχι, 1910)

Διηγήματα Terra vergine (Παρθένα γη, 1882)
Le novelle della Pescara (Τα διηγήματα της Πεσκάρας, 1884–1886) ― ελλην.μετάφρ.Γερ.Σπαταλάς, "ΧΑΡΑΥΓΗ"

Ταινίες
[Cabiria]] - 1912 , Σεναριογράφος
D'Annunzio, 1985 σκηνοθεσία Σέρτζιο Νάσκα, ταινία για τις ρομαντικές σχέσεις το ποιητή
L'innocente, 1976, σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι, ταινία βασισμένη στο έργο του L'innocente (Ο αθώος, 1892)

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ιταλοί ποιητές
Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Ιταλοί διηγηματογράφοι
Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Ιταλοί στρατιωτικοί
Φασίστες
Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας

Το Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας ήταν Ελληνικό μεταπολεμικό πολιτικό κόμμα. Υπήρξε μετεξέλιξη ενός άλλου τροτσκιστικού κομμουνιστικού κόμματος, του Διεθνιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΔΚΚΕ), τον Οκτώβρη του 1944. Η μετονομασία έγινε μετά από διάσπαση του ΔΚΚΕ και τα μέλη που μείνανε σε αυτό (Στίνας, Καστοριάδης, Ταμτάκος κ.α.) πιστεύανε ότι: "η λέξη κομμουνιστής στην εποχή μας είναι ο πιο λυσσαλέος σωβινιστής...ο προδότης της εργατικής τάξης" και δεν έπρεπε να χρησιμοποιείται. Όπως όλες οι τροτσκιστικές οργανώσεις θεωρούσε ότι ήταν το Ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα μέλη της θα ενταχθούν το 1946 στο Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΔΚΕ).

Παραπομπές 

Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Ρυάκι Κοζάνης

Το Ρυάκι είναι χωριό του νομού Κοζάνης.

Ονομασία 
Το όνομα του χωριού προέρχεται από τα πολλά ρυάκια και τους χείμαρρους που το διασχίζουν.

Τοποθεσία 
Μπροστά από το χωριό ορθώνεται ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και πίσω από αυτόν ξεκινούν οι δρόμοι που οδηγούν στις πλαγιές του Βερμίου και στον Ι.Ν. του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης.

Στις παρυφές του Βερμίου, στις περιοχές Ρυακίου και Αγ. Δημητρίου υπάρχουν στρώματα γρανίτη ενώ όνυχας βρέθηκε μεταξύ Ρυακίου και Τετραλόφου.

Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στα τελευταία (προς Β) σπίτια του χωριού και συγκεκριμένα στην κορυφή ενός εξαιρετικά οχυρού υψώματος (στην τοποθεσία «Του Πίπλη») έχει εντοπιστεί ο ερειπιώνας αρχαίου οικισμού, απ' όπου προέρχονται διάφορα επιγραφικά και αρχαιολογικά ευρήματα. Στις 23 Μαρτίου 1944 δέχθηκε επίθεση ανταρτών του ΕΛΑΣ, οι οποίοι πυρπόλησαν οικίες. Στον κυρίως Εμφύλιο Πόλεμο οι αντάρτες του ΔΣΕ επιστράτευσαν νεολαίους, μερικοί εκ των οποίων διέφυγαν κι επέστρεψαν στο χωριό τους.

Αρχαιολογικά ευρήματα
Σε διάφορες τοποθεσίες του χωριού έχουν βρεθεί αρχαιότητες, που σήμερα στεγάζονται στο μουσείο Κοζάνης. Βρέθηκαν ένα χάλκινο κράνος ιλλυρικού τύπου και νομίσματα αλεξανδρινής περιοχής. Βρέθηκε επίσης μία επιγραφή αφιερωμένη στον Κυναγίδα Ηρακλή από την Ηδονή του Αμύντα.

Προσωπικότητες
 Κώστας Πελετίδης: δήμαρχος Πατρέων (2014-)

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Κοζάνης
Δήμος Κοζάνης
Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας

Το Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα στη διάρκεια της Κατοχής. Ήταν το αποτέλεσμα της ένωσης της μειοψηφίας του Κόμμα Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΚΚΔΕ) με το Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΔΚΕ) τον Δεκέμβριο του 1943. Θα διασπαστεί το 1944 και μέλη του θα συγκροτήσουν το Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας.

Παραπομπές 

Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας

Το Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΔΚΕ) ήταν ελληνικό μεταπολεμικό πολιτικό κόμμα. Δημιουργήθηκε μετά το Ενοποιητικό συνέδριο των τροτσκιστικών οργανώσεων το 1946. Ενώ δεν είχε σαφή προσανατολισμό απέναντι στον ΔΣΕ, λόγω ύπαρξης τάσεων με διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό, τα μέλη του υπέστησαν διώξεις.
Δεν πρέπει να συγχέεται με προγενέστερο κόμμα της κατοχής με το ίδιο όνομα.

Παραπομπές 

Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας