joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Πέτρος Ιακωβίδης

Ο Πέτρος Ιακωβίδης (Καβάλα, 12 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε το 1988 στην Καβάλα. Ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική σε ηλικία μόλις 13 ετών. Έχει σπουδές σε μουσικά όργανα όπως η κιθάρα, το μπουζούκι, τα κρουστά και το πιάνο. Το πρώτο του επίσημο τραγούδι κυκλοφόρησε το 2015 από την Minos EMI και έφερε τον τίτλο "Ο έρωτας μου γίνε" σε μουσική και στίχους του ίδιου αλλά και του Stan με την Icon Music. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Βάλε", "Αγκαλιά" και "Κοριτσάκι μου", τα οποία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας τους, με το τελευταίο του single να ξεπερνά τις 12.000.000 προβολές στο YouTube. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της γενιάς του τα τελευταία χρόνια, με συνεργασίες με καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Νίκος Κουρκούλης, ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο Stan, η Ελένη Φουρέιρα, ο Κωνσταντίνος Αργυρός, η Πάολα, ο Αντύπας, ο Σταμάτης Γονίδης, η Νατάσα Θεοδωρίδου κ.α.

Στις 11 Ιουνίου 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Αποτυπώματα" από τη Minos Emi / Universal σε παραγωγή της Icon Music.  

Πέρα από το τραγούδι, ο Πέτρος Ιακωβίδης ασχολείται και με τη σύνθεση. Έχει γράψει τραγούδια που έχουν σημειώσει τεράστια επιτυχία τόσο για τον Κωνσταντίνο Αργυρό ("Αθήνα-Θεσσαλονίκη" - "Φοβάμαι" - "Ξημερώματα"), όσο και για τον Stan ("Χτύπα" - "Eίσαι Απαραίτητη") κ.α. Το 2015 ήταν υποψήφιος στα Mad Video Music Awards για το Μουσικό Βραβείο MAD Video Music Award Καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη, με το βραβείο να το κερδίζει ο Κωνσταντίνος Κουφός. Την ίδια χρονιά, παρουσίασε ένα εντυπωσιακό live duet στη σκηνή των μουσικών βραβείων MAD με τον Χρήστο Δάντη και τον Στέλιο Λεγάκη ερμηνεύοντας το τραγούδι "Κομμάτια". Είναι ανιψιός του τραγουδιστή Νίκου Κουρκούλη .

Δισκογραφία

Άλμπουμ 

 Αποτυπώματα (2017)
 Σου Τα 'Δωσα Όλα (2018)
 Οδός Τσιμισκή (2022)

Τραγούδια

Φιλμογραφία

Videoclips

Τηλεόραση

Έργο ως συνθέτης-στιχουργός

Τραγούδια που έχει γράψει για άλλους καλλιτέχνες

Live εμφανίσεις

Νυχτερινά Κέντρα 

 2015-2016: Room63 (με τους Ελένη Τζαβάρα, Χρήστο Ανδριανό και Χριστίνα Σάλτη)
 2016-2017: Fantasia Live (με τους Κωνσταντίνο Αργυρό και Ελένη Φουρέιρα)
 2017: Club Vogue
 2017: Fantasia Live
 2017-2018: Club Vogue (με τον Νίκο Κουρκούλη)
 2018: Fantasia Live (με την Νατάσα Θεοδωρίδου)
 2018-2019: Club Vogue (με τους Νατάσα Θεοδωρίδου και Stan)
 2019: Fantasia Live (με τους Νατάσα Θεοδωρίδου και Stan)
 2019: Club Vogue (με τους Νατάσα Θεοδωρίδου και Onirama)
 2019-2020: Teatro Music Hall (με τους Νατάσα Θεοδωρίδου και Χρήστο Κυριαζή)
 2020: Akanthus

Περιοδείες 

 Summer Tour 2015
 Summer Tour 2016
 Summer Tour 2017
 Summer Tour 2018
 Summer Tour 2019
 Summer Tour 2020

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βιογραφικό από facebook.com
 Συνέντευξη του καλλιτέχνη
 Συνέντευξη του καλλιτέχνη
 Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Έλληνες τραγουδιστές ποπ
Έλληνες τραγουδοποιοί
Έλληνες στιχουργοί
Έλληνες συνθέτες
Λαϊκοί τραγουδιστές
Errno.h



Το errno.h είναι ένα αρχείο κεφαλίδας (header file) στην τυπική βιβλιοθήκη της γλώσσας προγραμματισμού C. Πολλές συναρτήσεις της πρότυπης βιβλιοθήκης θέτουν δείκτες καταστάσεως αν προκύψει κάποιο σφάλμα κατά την ανάγνωση ή εγγραφή αρχείων και αν φτάσουν στο τέλος του αρχείου. Αυτό το αρχείο κεφαλίδας δηλώνει μερικές συναρτήσεις με τις οποίες μπορούμε να ελέγξουμε και να καθαρίσουμε αυτούς τους δείκτες. Επίσης, δηλώνει έναν ακέραιο errno, που μπορεί να εμπεριέχει περισσότερες πληροφορίες για το ποιο πρόσφατο σφάλμα.

Σταθερές 
Για χρήση με τον errno.

EDOM 
 Δείχνει ότι η παράμετρος κάποιας μαθηματικής συνάρτησης ήταν έξω από το πεδίο ορισμού της.

ERANGE 
 Δείχνει ότι το αποτέλεσμα μιας μαθηματικής συνάρτησης δε γινόταν να χωρέσει στη τιμή που επιστράφηκε.

Συναρτήσεις

clearerr() 
void clearerr(FILE *stream);
 Καθαρίζει τους δείκτες σφάλματος και τέλος αρχείου του stream.

feof() 
int feof(FILE *stream)
 Αληθές αν έχει τεθεί ο δείκτης τέλους αρχείου του stream.

ferror() 
int ferror(FILE *stream)
 Αληθές αν έχει τεθεί ο δείκτης σφάλματος του stream.

perror() 
void perror(const char *s)
 Εμφανίζει το s και ένα άλλο μήνυμα λάθους που εξαρτάται από την υλοποίηση και τον ακέραιο errno, περίπου σαν:
fprintf(stderr, "%s: %s\n", s, "error message");

Βιβλιογραφία 
Prentice Hall - The C Programming Language- Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie, 2nd ed.

Βιβλιοθήκες υπολογιστών
Άλμπερτ Πιερπόιντ

Ο Άλμπερτ Πιερπόιντ (Albert Pierrepoint) (30 Μαρτίου 1905 -10 Ιουλίου 1992) ήταν Άγγλος δήμιος ο οποίος εκτέλεσε περισσότερους από 400 ανθρώπους που είχαν καταδικαστεί για διάφορα εγκλήματα και τους είχε επιβληθεί η θανατική ποινή.

Μεταξύ αυτών ήταν περίπου 200 άτομα στη Γερμανία και την Αυστρία, που είχαν καταδικαστεί για εγκλήματα πολέμου στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εκτελέστηκαν μετά το τέλος του πολέμου, όπως ο διοικητής του Στρατοπέδου συγκέντρωσης Μπέργκεν – Μπέλζεν, Γιόζεφ Κράμερ και ο Μαξ Πάουλυ (Max Pauly) που υπήρξε διοικητής στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ και στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νόιενγκαμμε.

Επίσης ο Πιερρεπόιντ ήταν αυτός που εκτέλεσε τους Τζον Άμερυ (John Amery) και Γουίλιαμ Μπρουκ Τζόις (William Brooke Joyce), που καταδικάστηκαν για προδοσία, για τον ρόλο τους υπέρ της Ναζιστικής Γερμανίας στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.
 
Το 1950 ο Πιερπόιντ εκτέλεσε τον Τίμοθυ Έβανς ο οποίος εσφαλμένα είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τη δολοφονία της γυναίκας και της κόρης του. Τρία χρόνια αργότερα ο Τζον Κρίστι (John Christie), που είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία έξι γυναικών, ομολόγησε ότι αυτός είχε σκοτώσει τη γυναίκα και την κόρη του Έβανς. Ο Κρίστι εκτελέστηκε στις 15 Ιουλίου 1953 από τον Πιερπόιντ ενώ στον Έβανς απονεμήθηκε χάρη μετά θάνατον.

Βιβλιογραφία
Fielding, Steve (2008a), Pierrepoint: A Family of Executioners, John Blake Publishing Ltd, *Fielding, Steve (2008b), The Executioner's Bible: The Story of Every British Hangman of the Twentieth Century, John Blake Publishing
Hayward, James (2013), Double Agent Snow: The True Story of Arthur Owens, Hitler's Chief Spy in England, Simon and Schuster UK Ltd
Klein, Leonora (2006), A Very English Hangman: The Life and Times of Albert Pierrepoint, Corvo Books Ltd

Περαιτέρω ανάγνωση
Pierrepoint, Executioner: Pierrepoint, (2005)
Leonora Klein, A Very English Hangman: The Life and Times of Albert Pierrepoint, (2006). Corvo Books Ltd
Tommy Jonason & Simon Olsson, Agent TATE: The Wartime Story of Harry Williamson, (2011). Amberley Publishing

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/5035690.stm
http://www.bbc.co.uk/liverpool/content/articles/2006/04/27/pierrepoint_lasthangman_feature.shtml
http://www.independent.co.uk/news/uk/this-britain/hangman-nearly-killed-assistant-by-mistake-480589.html

Άγγλοι δήμιοι
Αγία Σοφία Αρκαδίας

Η Αγία Σοφία (ή Αγια-Σοφιά όπως αποκαλείται συνήθως στην ντοπιολαλιά) είναι ένας οικισμός στην επαρχία Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται επάνω στο δρόμο που ενώνει το Άστρος με την Τρίπολη, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το πρώτο. Είναι δευτερογενής καστρίτικος οικισμός με οικιστές από Του Καράτουλα και αρχικά εξυπηρετούσε ως χειμαδιό.

Πληροφορίες 
Βορειοδυτικά από τον οικισμό βρίσκεται το γεφύρι του Αρμακά. Ένα παραδοσιακό μονότοξο γεφύρι που πιθανολογείται ότι κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1900 από Καστρίτες μαστόρους και στέκει ακόμα, ως ένα αυθεντικό δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής της περιοχής.

Δημογραφική εξέλιξη

Παραπομπές

Πηγές 
 Γιάννα Χάγια - Ηλίας Χαλκιάς, ΤΑΝΙΑ οδός: Οδοιπορικό στα Καστριτοχώρια, Έκδοση Γιάννα Χαγιά, Τρίπολη 2012, ISBN 978-960-93-4317-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Αγία Σοφία Blog - Νέα από την Αγία Σοφία Κυνουρίας

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Ιωάννης του Βεσκοβάτο

O Ιωάννης, ιταλ. Giovanni, (1474 - 23 Σεπτεμβρίου 1525) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κύριος του Βεσκοβάτο, στην περιοχή της Κρεμόνα.

Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.

Τον πατέρα του τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ μαρκήσιος της Μάντουα. Είχε ακόμη έναν αδελφό, τον Σιγισμούνδο, που ήταν καρδινάλιος. Ο Ιωάννης έγινε κύριος του Βεσκοβάτο, στην περιοχή της Κρεμόνα. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Γκοντζάγκα-Βεσκοβάτο. Επειδή αργότερα εξέλειπαν οι άλλοι κλάδοι, ο κλάδος του έμεινε ο μόνος του Οίκου των Γκοντζάγκα.

Το 1525 απεβίωσε ο Ιωάννης και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αλεσάντρο (1525-27) και έπειτα ο Σιγκιζμόντο Α΄ (1527-30). Δύο έτη πριν είχε αποβιώσει η σύζυγός του.

Οικογένεια
Το 1494 νυμφεύτηκε τη Λάουρα Μπεντιβόλιο, κόρη του Ιωάννη Β΄ κυβερνήτη της Μπολόνια και είχε τέκνα:
 Αλεσάντρο 1497-1527, κύριος του Βεσκοβάτο.
 Μασιμιλιάνο 1519-1569, νυμφεύτηκε την Πόρτσια Γκοντζάγκα, κόρη του Ιωάννη-Λουδοβίκου κόμη της Νοβελάρα.
 Σιγκιζμόντο Α΄ 1499-1530, κύριος του Βεσκοβάτο.
 Σιγκιζμόντο Β΄ 1530-1567, μαρκήσιος του Βεσκοβάτο.
 Κάρλο 1551-1614, μαρκήσιος του Βεσκοβάτο.
 Φραντσέσκο 1593-1636, μαρκήσιος του Βεσκοβάτο.
 Τζορντάνο 1553-1614, πρίγκιπας της Αυστρίας.
 Νικολό 1606-1665· οι απόγονοί του φθάνουν ως τις ημέρες μας.

Πηγές
Giovanni, Signore di Vesovado

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Οίκος των Γκοντζάγκα
Κομπάι Σεγκούντο

Ο Μάξιμο Φρανσίσκο Ρεπιλάδο Μουνιός Τέλλες (Máximo Francisco Repilado Muñoz, 18 Νοεμβρίου 1907 - 14 Ιουλίου 2003), γνωστός ως Κομπάι Σεγκούντο (Compay Segundo), ήταν Κουβανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης.

Βιογραφία 
Κομπάι Σεγκούνδο τον λέγανε χαϊδευτικά, διότι στις μουσικές ενφανίσεις ακομπανιάριζε πάντα παίζοντας το δεύτερο όργανο. Γεννήθηκε στο Σιμπόνι της Κούβας, και μετακόμισε στο Σαντιάγο δε Κούβα μικρό παιδί στα εννέα. Πρωτοεμφανίστηκε στη Δημοτική Μπάντα του Σαντιάγο δε Κούβα. Το 1934, αφου για ένα διάστημα είχε παίξει σε ένα κουιντέτο, μετακόμισε στην Χαβάνα, όπου επίσης έπαιζε κλαρινέτο στην Δημοτική Μπάντα. Επίσης, είχε μάθει να παίζει κιθάρα και τρες (κουβανέζικη κιθάρα). Εφηύρε την επτάχορδη κιθάρα, το λεγόμενο αρμόνικο, που το ονόμασε έτσι επειδή ακομπανιάριζε όλο αρμονία τόσο την ισπανική, όσο και την κουβανέζικη κιθάρα.
Στη δεκαετία του 1950 γνώρισε επιτυχία με τους Los Compadres, ένα ντουέτο που σχημάτισε με τον Λορέντζο Ιερεζουέλο το 1947.

Αναφορές 

Κουβανοί μουσικοί
Κιθαρίστες
Κουβανοί τραγουδιστές
Ορεινή Μελιγού Αρκαδίας

Η Ορεινή Μελιγού Αρκαδίας, είναι ένας ορεινός,  της Κυνουρίας. Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 616 μέτρα, σε απόσταση 12 χλμ. δυτικά του Άστρους και δίπλα από το χωριό Άγιος Ιωάννης. Διοικητικά μαζί με την Αγία Αναστασία, τις Πόρτες και τη Χειμερινή Μελιγού αποτελούν την τοπική κοινότητα Μελιγούς που υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας.

Ιστορία 
Η Ορεινή Μελιγού αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό του Μορέως από τον Γεώργιο Σφραντζή το έτος 1435 με το όνομα Μελιγού. Το όνομα «Μελιγού» είναι σλαβικής προέλευσης και προέρχεται από την φυλή των Μηλιγγών (ή Μελιγγών), οι οποίοι μαζί με τους Εζερίτες εγκαταστάθηκαν τον 9ο αι. στον Πάρνωνα, αφήνοντας πολλά τοπωνύμια. Τον 17ο και 18ο αι. η Μελιγού αναπτύχθηκε και έγινε ένα από τα πλουσιότερα και ισχυρότερα χωριά της περιοχής μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Πέτρο, τον Πλάτανο και άλλα. Σημαντική ήταν η προσφορά της Μελιγούς στην Επανάσταση του 1821, καθώς πολλοί Μελιγιώτες συμμετείχαν σε διάφορες μάχες όπως των Βερβένων, των Δολιανών, της Τριπολιτσάς κ.ά. Το 1826, η Ορεινή Μελιγού, καταστράφηκε ολοσχερώς από τις στρατιές του Ιμπραήμ Πασά, ενώ την ίδια τύχη είχαν και άλλα χωριά της περιοχής. Μετά την απελευθέρωση, η Μελιγού υπήχθη στον Δήμο Θυρέας (με έδρα τον Άγιο Ιωάννη και Άστρος), ενώ οι κάτοικοί της εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα Μελιγγιώτικα Καλύβια (σημερινή Χειμερινή Μελιγού Αρκαδίας).

Το χωριό 
Η Ορεινή Μελιγού, βρίσκεται χτισμένη στην πλαγιά ενός κατάφυτου και καταπράσινου βουνού. Το χωριό είναι γεμάτο με παραδοσιακά αρχοντικά, βρύσες, ταβέρνες και εκκλησίες. Η οικία Ευθυμίου έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή αποτελεί "χαρακτηριστικό δείγμα της παραδοσιακής τοπικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 19ου αιώνα. Δεξιά της θύρας εισόδου σώζει εντοιχισμένη πλάκα με επιγραφή που αναγράφει το έτος 1818''. Στο χωριό, υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου με το νεκροταφείο και η Παναγία, η οποία εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Σε κοντινή απόσταση από το χωριό, υπάρχουν τα ξωκκλήσια του Αγίου Σάββα, του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Τριάδας, πρώην μονή χτισμένη τον 17ο αι. Βορειότερα του χωριού βρίσκονται, στη θέση Σπαθοκομμένο, λείψανα αρχαίου φυλακίου. Στο χωριό λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο εκδηλώσεις και πανηγύρια, με σημαντικότερα της Παναγίας (7 - 8 Σεπτεμβρίου) και της Αγίας Τριάδας. Τον χειμώνα το χωριό μένει με λιγοστούς κάτοικους, αφού οι περισσότεροι κάτοικοι κατεβαίνουν στη Μελιγού.

Δημογραφική εξέλιξη

Προσωπικότητηες 
 Σταύρος Δουβής, παλαίμαχος διεθνής διαιτητής και παράγοντας της καλαθοσφαίρισης, καθηγητής Πανεπιστημίου και πολιτικός, πρώην Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού.

Δείτε επίσης 
 Χειμερινή Μελιγού Αρκαδίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ετυμολογία της λέξης "Μελιγού" από τον ιστότοπο https://meligiotiko-simposio.blogspot.com

Παραπομπές

Πηγές 
 Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα, Εκδόσεις Πεντάλοφος, 2015, ISBN 978-960-99424-2-3

Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χωριά του Πάρνωνα
Σχέσεις Αλβανίας και Σερβίας

Οι αλβανοσερβικές σχέσεις είναι οι επίσημες εξωτερικές σχέσεις ανάμεσα στην Δημοκρατία της Αλβανίας και τη Δημοκρατίας της Σερβίας. Η Αλβανία έχει μία πρεσβεία στο Βελιγράδι, ενώ η Σερβία έχει μία πρεσβεία στα Τίρανα. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου (CEFTA) και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου. Η Σερβία και η Αλβανία είναι επίσης υποψήφιες χώρες για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα ψυχρές, ιδίως μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου το 2008.

Ιστορία

Βαλκανικοί Πόλεμοι 
Κατά την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων ένας από τους σημαντικούς στρατηγικούς στόχους της σερβικής πολιτικής ήταν να αποκτήσει ένα διάδρομο στην Αδριατική θάλασσα και ως εκ τούτου βασική πρόθεσή της ήταν η Σερβία να μοιράζεται κοινά σύνορα με το Βασίλειο της Ελλάδας στερώντας έτσι από το αλβανικό έθνος ένα καθεστώς ανεξάρτητου κράτους.

Β' Παγκόσμιος Πόλεμος 
Κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου μια πολύ στενή συνεργασία αναπτύχθηκε μεταξύ του λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Γιουγκοσλαβίας και του λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Αλβανίας. Ο Αλβανικός Λαϊκός Στρατός ανέλαβε την εξουσία της χώρας το 1944. Η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη νέα κυβέρνηση της Αλβανίας τον Απρίλιο του 1945.

Ψυχρός Πόλεμος 

Αρχικά υπήρχαν κομμουνιστικά σχέδια για τη δημιουργία μιας Βαλκανικής ομοσπονδίας που θα περιλαμβάνει τη Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία, την Ρουμανία, την Βουλγαρία και την Ελλάδα. Ωστόσο μετά το ψήφισμα του Informbiro το 1948 η Αλβανία έσπασε τις σχέσεις της με τους Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές, επειδή ο Ενβέρ Χότζα παρέμεινε πιστός στη Σοβιετική Ένωση υπό τον Ιωσήφ Στάλιν.

Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι 
Τον Ιούνιο του 1991 ο Αλβανός Υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Καπλάνι επισκέφθηκε την Κροατία. Την ίδια στιγμή ο Πρόεδρος της Αλβανίας Ραμίζ Αλία ξεκίνησε συζητήσεις με τους Αλβανούς ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου. Τον Ιούλιο του 1991 οι σχέσεις μεταξύ της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας ήταν τεταμένες. Γιουγκοσλάβοι και Αλβανοί ηγέτες αντάλλαξαν πυρά. Η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση κατηγόρησε την Αλβανία ότι παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Γιουγκοσλαβίας και προειδοποίησε την Αλβανία ότι η Γιουγκοσλαβία θα αντιδράσει "αποφασιστικά με όλα τα διαθέσιμα μέσα" σε τυχόν προκλήσεις της εθνικής της κυριαρχίας.

Το 1998 Αλβανοί πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο προσπάθησαν να ξεφύγουν περνώντας τα σύνορα στη βόρεια Αλβανία και η Αλβανία άρχισε να ισχυρίζεται ότι η Γιουγκοσλαβία εκτελούσε μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει.

Το 2008 το Κόσοβο διακήρυξε την ανεξαρτησία του και η Αλβανία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που το αναγνώρισαν επίσημα ως κράτος προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Σερβίας.

Παραπομπές 

Αλβανία
Αλφόνσος Γ΄ των Έστε

O Αλφόνσος Γ΄, ιταλ. Alfonso III, (2 Οκτωβρίου 1591 - 26 Μαΐου 1644) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1628-1629).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν γιος του Τσέζαρε δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο από τη Βιργινία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Το 1613 πήρε μέρος στον πόλεμο εναντίον της Λούκα και είχε πρωτεύοντα ρόλο στη δολοφονία, το 1617 στη Φερράρα, του κόμη Έρκολε Πέπολι, που διαπληκτιζόταν με τον Τσέζαρε για την περιοχή της Γκαρφανιάνα.

Ήταν βαθιά ερωτευμένος με τη σύζυγό του Ισαβέλλα και όταν αυτή απεβίωσε το 1626, σκέφτηκε να γίνει μοναχός. Το 1628 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Το 1629 διακήρυξε την παραίτησή του· τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραντσέσκο Α΄. Δύο μήνες μετά την παραίτηση έγινε Καπουτσίνος μοναχός στο Μεράνο με το όνομα αδελφός Τζαμπατίστα ντα Μόντενα.

Διακρίθηκε ως ιεροκήρυκας και βοήθησε τους ανθρώπους που απέθνησκαν κατά τον λοιμό που ενέσκηψε στο δουκάτο το 1630-31. Το επόμενο έτος επέστρεψε στη Μόντενα, αλλά οι ομιλίες του εναντίον των ενδυμάτων της Αυλής τον έκαναν ανεπιθύμητο. Αποσύρθηκε σε μονή στο Καστελνουόβο της Γκαρφανιάνα, που είχε κτίσει ο γιος του Φραντσέσκο Α΄, όπου και απεβίωσε.

Οικογένεια
Το 1608 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο.
 Ομπίτσο 1611-1644, επίσκοπος της Μόντενα.
 Κατερίνα 1613-1628, μοναχή.
 Τσέζαρε 1614-1677, δεν νυμφεύτηκε.
 Κάρλο-Αλεσάντρο 1616-1679, δεν νυμφεύτηκε.
 Ρινάλντο 1618-1672, καρδινάλιος. 
 Μαργκερίτα 1619-169, παντρεύτηκε τον Φερράντε Γ΄ Γκοντζάγκα δούκα της Γκουαστάλα.
 Φιλιμπέρτο 1623-1645.
 Άννα-Μπεατρίτσε 1626-1690, παντρεύτηκε τον Αλεσάντρο Β΄ Πίκο δούκα της Μιράντολα.
 Τσέζαρε 1609-1613, Αλεσάντρο 1615, Μπεατρίτσε 1620. Μπεατρίτσε 1622-1623, Μπονιφάτσιο 1624, απεβίωσαν μικρά.

Παραπομπές

Οίκος των Έστε
Δούκες της Μόντενα
Δούκες του Ρέτζο
Φραγκίσκος Γ΄ της Μόντενα

O Φραντσέσκο Γ΄, ιταλ. Francesco III, (2 Ιουλίου 1698 - 22 Φεβρουαρίου 1780) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1737-1780).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρινάλντο δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Καρλότας-Φελίσιτας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1737 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του, μετά από τους Πολέμους για την Ισπανική, την Πολωνική και την Αυστρική Διαδοχή, το δουκάτο χρεοκόπησε. Ο Φραντσέσκο Γ΄ αναγκάστηκε να πωλήσει τα πολυτιμότερα των έργων τέχνης από την Πινακοθήκη των Έστε. Στη διακυβέρνησή του ήταν προσεκτικός διαχειριστής, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δημοσιονομικής πολιτικής του δουκάτου ήταν στα χέρια του Αυστριακού πληρεξούσιου, του Μπελρτράμε Κριστιάνι.

Ανάμεσα στα έργα που έκανε είναι η αστική ανακαίνιση της Μόντενα και η κατασκευή της Βία Βαντέλλι, που ενώνει τη Μόντενα με την Τοσκάνη. Ήταν ο ενδιάμεσος διοικητής του Μιλάνου για το διάστημα 1754-71. Απεβίωσε το 1780 στη βίλλα Βαρέζε και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Έρκολε Γ΄.

Οικογένεια
To 1721 νυμφεύτηκε την Καρλόττα-Αγλαΐα των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά κατά την περίοδο ενηλικίωσης του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
 Μαρία-Θηρεσία-Φελίτσιτας 1726-1754, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Ιωάννη-Μάριο των Βουρβόνων δούκα του Παντιέβρ.
 Έρκολε Γ΄ 177-1803, δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.
 Ματθίλδη 179-1803, δεν παντρεύτηκε.
 Μαρία-Φορτουνάτα 1731-1803, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φραγκίσκο-Ιωσήφ των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί.
 Μαρία-Ελιζαβέτα-Ερνεστίνα 1736-1751, παντρεύτηκε τον Κάρλο Σαλμόνε κόμη του Σεραβάλε.
 Αλφόνσος 1723-1725, Φραγκίσκος-Κωνσταντίνος 1724-1725, Βεατρίκη 1730-1731, Βεατρίκη 1731-1736, Βενέδικτος-Φίλιππος 1736-1751, απεβίωσαν ανήλικα.

Αναφορές

Πηγές
 Descendants of Ercole I di Ferrara

Οίκος των Έστε
Έρκολε Γ΄ της Μόντενα

O Έρκολε Γ΄/Ηρακλής Γ΄, ιταλ. Ercole III, (22 Νοεμβρίου 1727 - 14 Οκτωβρίου 1803) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο (1780-1796).

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Καρλόττας-Αγλαΐας των Βουρβόνων, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και αντιβασιλιά ως την ενηλικίωση του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας.

Όταν ήταν 10 ετών ο πατέρας του ανέλαβε δούκας τής Μόντενα. Το 1780 απεβίωσε ο Φραντσέσκο Γ΄ και ο Έρκολε Γ΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο. Από τη σύζυγό του δούκισσα της Μάσα και της Καράρα ενσωμάτωσε τις δύο αυτές περιοχές στην επικράτειά του. Οι υπήκοοί του τον εκτιμούσαν, μάλιστα μερικές φορές μιλούσε στην τοπική διάλεκτο με αυτούς και συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Έκτισε δύο γέφυρες στη Βία Εμίλια, μία στη Ρουμπιέρα και μία στον Σαν Αμπρότζο της Μόντενα. Έκανε νέους δρόμους που συνέδεαν τη Βία Εμίλια με τις γειτονικές επαρχίες.

Κατά τη διακυβέρνησή του άνθισαν οι τέχνες και ο πολιτισμός: ίδρυσε την Ακαδημία Καλών Τεχνών και ήταν προστάτης των Λάτσαρο Σπαλαντσάνι, Τζαμπατίστα Βεντούρι, Τζιρόλαμο Τιραμπόσκι, Λοντοβίκο Ρίτσι, κά. Το 1771 πάντρεψε τη μόνη κληρονόμο του με τον γιο του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων.

Κατά τη Γαλλική εισβολή του 1796 αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βενετία μεταφέροντας ένα αξιοσέβαστο ποσό χρημάτων. Όταν οι Γάλλοι προχώρησαν και κατέλαβαν τη Βενετία, Γάλλοι στρατιώτες τον συνέλαβαν και του απέσπασαν 200.000 τσεκίνι από την κατοικία του. Στη Συνθήκη ειρήνης το 1797 στο Καμποφόρμιο και στη Λουνεβίλ οι Αυστριακοί μερίμνησαν να του δοθεί το δουκάτο του Μπράισγκαου ως αντάλλαγμα για το κατειλημμένο δουκάτο του. Το 1814 με το Συνέδριο της Βιέννης ο εγγονός του Φραγκίσκος Ε΄ θα επιστρέψει ως δούκας της Μόντενα.

Οικογένεια
Το 1741 νυμφεύτηκε τη Μαρία Θηρεσία Τσύμπο-Μαλασπίνα, κόρη και διάδοχο του Αλντεράνο Α΄ δούκα της Μάσσα & Καράρα και είχε τέκνα:
 Μαρία-Βεατρίκη 1750-1829, δούκισσα της Μάσσα & Καράρα suo jure, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Μπράισγκαου. Γιος τους ήταν ο:
 Φραγκίσκος Δ΄ δούκας της Μόντενα & Ρέτζο.

To 1790 απεβίωσε η Μαρία-Τερέζα και νυμφεύτηκε μοργανατικά την από παλιά ερωμένη του Κιάρα Μαρίνι. Της απένειμε τον ψιλό τίτλο της μαρκησίας του Σκαντιάνο. Από αυτήν είχε ένα γιο, που τον είχε αποκτήσει πριν την νυμφευτεί, τον:
 (νόθος) Έρκολε-Ρινάλντο 1770-1795, απεβίωσε 25 ετών.

Αναφορές

Πηγές
 Descendants of Ercole I di Ferrara

Οίκος των Έστε
Δούκες της Μόντενα
Δούκες του Ρέτζο
Γιότσι Παπάι

Ο Γιόζεφ "Γιότσι" Παπάι (22 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Ούγγρος τραγουδιστής, ηθοποιός φωνής, ράπερ και κιθαρίστας Ρομά καταγωγής. Εκπροσώπησε την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Εurovision 2017, με το τραγούδι "Origo", κατακτώντας την 8η θέση. Εκπροσώπησε ξανά την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019, με το τραγούδι "Az én apám". Ωστόσο απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό της 18ης Μαΐου 2019 και έτσι έγινε η πρώτη ουγγρική συμμετοχή που δεν το κατάφερε μετά την επιστροφή της χώρας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού το 2011.

Καριέρα
Ο Παπάι ήρθε από μικρή ηλικία σε επαφή με την μουσική καθώς ο μεγαλύτερος αδερφός του ξεκίνησε να γράφει τραγούδια και να παίζει κιθάρα από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Επηρεάστηκε από την μουσική της δεκαετίας του 1960 και του 1970 αλλά και από την rock, pop, soul και R&B μουσική. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2005 όταν συμμετείχε στην δεύτερη σεζόν του τηλεοπτικού σόου Megasztár, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά, αλλά έδωσε συνέντευξη στην καθημερινή ηλεκτρονική εφημερίδα Blikk της Βουδαπέστης. Μετά από αυτό το σόου, ξεκίνησε τις επίσημες εμφανίσεις του.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν το τραγούδι Ne nézz így rám. Το 2006 συνεργάστηκε με τον ράπερ Μάικαστα τραγούδια Nélküled και Nekem ez jár, αλλά η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε το 2015 με το τραγούδι Mikor a test örexik. Έπειτα κυκλοφόρησε ένα τραγούδι, σε συνεργασία με τον Caramel και τον Zé Szabó, το οποίο είχε τον τίτλο Elrejtett világ. Η πιο πρόσφατη συνεργασία του με τον Majka έγινε όταν εμφανίστηκαν μαζί στο pop-funk τραγούδι Senki más.

Στις 8 Δεκεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο Παπάι θα ήταν ένας από τους τριάντα καλλιτέχνες που θα συμμετείχαν το 2017 στο A Dal, τον εθνικό τελικό της Ουγγαρίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 με το τραγούδι "Origo", σε στίχους δικούς του. Με αυτό το τραγούδι έφτασε στον τελικό και κέρδισε τον εθνικό τελικό, ο οποίος τού έδωσε την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017, κατακτώντας την όγδοη θέση στον τελικό.

Συμμετείχε ξανά στο A Dal το 2019, με το τραγούδι "Az én apám". Κέρδισε για δεύτερη φορά και εκπροσώπησε την Ουγγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Ωστόσο αυτή τη φορά δεν κατάφερε να προκριθεί στο τελικό.

Δισκογραφία

Studio albums

Singles

Ως καλλιτέχνης

Συνεργασίες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Joci Pápai

Ούγγροι τραγουδιστές
Κιθαρίστες
Ράπερ
Ρομά
Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ουγγαρία
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χρονικό

Χρονικά ονομάζονται οι αφηγήσεις ιστορικών γεγονότων, οι οποίες πραγματοποιούνται κατά χρονολογική σειρά, ασχέτως εσωτερικής σχέσης και αλληλουχίας μεταξύ τους.

Χαρακτηριστικά
Τα χρονικά έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
δεν υπάρχει εσωτερική ενότητα,
δεν υπάρχει αλληλουχία,
δεν υπάρχει διεξοδική εξέταση:
των ελατηρίων,
των αιτιών και
 των αφορμών, 
δεν υπάρχει αντικειμενική κριτική,
έχουν απλή και λαϊκή γλώσσα.

Ιστορία
Τα χρονικά κάνουν την εμφάνιση τους στην Αρχαία Ρώμη του Αυγούστου και το πρώτο χρονικό είχε τον τίτλο Fasto Consulares ή Capitolini. 

Κατά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Μεσαίωνα τα χρονικά καλλιεργήθηκαν ιδιαίτερα, με σημαντικότερα να είναι τα Ησύχιος, Κεδρηνός, Χρονικό του Μορέως, Σφραντζής, Χρονικό των Τούρκων Σουλτάνων, Χρονικό των Σερρών, Χρονικό του Δωροθέου και Χρονικό του Γαλαξειδίου.

Δημοσιογραφία
Χρονικό στη δημοσιογραφία είναι ο τίτλος μιας στήλης μίας εφημερίδας, που περιέχει ειδήσεις, γεγονότα, κρίσεις κτλ. και ένα μικρό σχόλιο πάνω στην ειδησεογραφία της ημέρας.

Σημειώσεις

Παραπομπές

Λογοτεχνική ορολογία
Κρατιδιακές εκλογές του Βερολίνου (2016)

Οι 18ες κρατιδιακές εκλογές του Βερολίνου πραγματοποιήθηκαν στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016 και εξελέγησαν 149 βουλευτές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Abgeordnetenhaus) του Βερολίνου.

Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (CDU) της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ κατέγραψε στην πρωτεύουσα τα χαμηλότερα ποσοστά του έπειτα από την ενοποίηση, πτώση που αποδόθηκε στην ανησυχία για τη μεταναστευτική πολιτική της Μέρκελ.

Αποτελέσματα 

Abgeordnetenhaus'', 18 Σεπτεμβρίου 2016
|-style="background:#E9E9E9;"
!colspan="2" align="left"|Κόμματα
!Ψήφοι
!%
!+/-
!Έδρες
!+/-
|-
| rowspan="1" style="background:;"|
| align=left| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας
| 352.369
| 21,6%
| −6,7%
| 38
| 10
|-
| rowspan="1" style="background:;"|
| align=left| Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
| 288.002
| 17,6%
| -5,8%
| 31
| -8
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Η Αριστερά
| 255.740
| 15,6%
| 4,0%
| 27
| 7
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι
| 248.243
| 15,2%
| -2,4%
| 27
| -3
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Εναλλακτική για τη Γερμανία
| 231.325
| 14,2%
| 14,2%
| 25
| 25
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
| 109.431
| 6,7%
| 4,9%
| 12
| 12
|-
| 
| align=left| DIE PARTEI
| 31.908
| 2%
|1,1
| -
| -
|- 
|
| align=left| Κόμμα Προστασίας των Ζώων
| 30.565
| 1,9%
|0,4
| -
| -
|-
|
| align=left| Κόμμα των Πειρατών της Γερμανίας
| 28.321
| 1,7%
| - 7,2
| 
| -15
|-
| 
| align=left| Graue Panther Allianz Graue Panther Deutschland
| 18.135
| 1,1%
| 1,1%
| 
|
|-
|
| align=left| Λοιπά κόμματα
| 40.717
| 2,4%
| -
| -
| -
|- style="background:#E9E9E9;"
! colspan="2" align="left"|Σύνολο / συμμετοχή
!
! align="center" colspan="2"| 100% / 66,9%
! align="center"| 160
! align="center"| 
|-
|colspan=7|Έγκυρα: 1.634.756 / Άκυρα: 25.690 / Σύνολο 1.662.598/ Εκλογικό σώμα: 2.485.363
|-
|colspan=7|Πηγή
|}

Επακόλουθα 
Κατερχόμενος στις εκλογές, ο δήμαρχος Μίχαελ Μίλερ ηγήθηκε ενός μεγάλου συνασπισμού μεταξύ του SPD και του CDU. Η νέα κυβέρνηση αποτελείται τον κόκκινο-κόκκινο-πράσινο αριστερό συνασπισμό: σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα/Αριστερό Κόμμα/Πράσινο Κόμμα. Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού ορκίστηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση.

Παραπομπές 

2016
Τομάς Ναβάρο Τομάς

Ο Τομάς Ναβάρο Τομάς (Tomás Navarro Tomás) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος, ένα από τα πρώτα μέλη της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας.

Βιογραφία και έργο 
Έλαβε το διδακτορικού του δίπλωμα από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης το 1908 και έχαιρε υποτροφίας για να σπουδάσει φωνητική και διαλεκτολογία στην Ευρώπη. Με την επιστροφή του συνεργάστηκε με τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ στην ίδρυση του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας και διηύθυνε το (πρώτο στην Ισπανία) εργαστήριο φωνητικής του Κέντρου Ιστορικού Μελετών. Ξεκίνησε το φιλολογικό του έργο με φιλολογικές εκδόσεις κλασικών Ισπανών λογοτεχνών όπως του Λόπε δε Βέγα ενώ στη γλωσσολογία πρωτοπόρησε στη φωνητική με την έκδοση του Manual de pronunciación española ('Εγχειρίδιο ισπανικής προφοράς' 1918). Τα πρώτα αποτελέσματα των εργασιών του εκδόθηκαν στο Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας. Επίσης, διήυθυνε τον Γλωσσολογικό Άτλαντα της Ιβηρικής Χερσονήσου στον οποίο συνεργάστηκε με γλωσσολόγους όπως τον Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ. Εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας το 1935 και υπήρξε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαδρίτης κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο και υπεύθυνος της διάσωσης του βιβλιογραφικού της θησαυρού από τους βομβαρδισμούς. Με το πέρας του πολέμου κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Πέραν της φωνητικής και της διαλεκτολογίας (υπήρξε ο πρώτος γλωσσολόγος που εξέδωσε μια διαλεκτολογική μελέτη για χώρα της Λατινικής Αμερικής γύρω από τα ισπανικά του Πουέρτο Ρϊκο) ασχολήθηκε και με τη μετρική.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Νεκρολογία του Τομάς Ναβάρο Τομάς στη Βορειοαμερικανική Ακαδημία Ισπανικής Γλώσσας

Ισπανοί φιλόλογοι
Ισπανοί γλωσσολόγοι
Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Ζαχαριάδης

Το ελληνικό επώνυμο Ζαχαριάδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

 Δημητρός Ζαχαριάδης (1879-1922), κριτικός της λογοτεχνίας και δημοσιογράφος
 Νίκος Ζαχαριάδης (1903-1973), ιστορικός ηγέτης του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος
 Τρύφων Ζαχαριάδης (20ός-21ος αι.), ψυχοθεραπευτής
 Χριστόφορος Ζαχαριάδης (ή Χρίστος ή Χριστόδουλος Ζαχαριάδης), αγωνιστής στη Επανάσταση του 1821
Τιγιάνα Μπογκίτσεβιτς

Η Τιγιάνα Μπογκίτσεβιτς (Σερβ.; Тијана Богићевић, 1 Νοεμβρίου 1981) είναι Σέρβα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Σερβία στην Eurovision 2017, στο Κίεβο, ύστερα από εσωτερική επιλογή του RTS με το τραγούδι In too deep. Δεν προκρίθηκε στον τελικό κατακτώντας την ενδέκατη θέση στον β' ημιτελικό. Προηγουμένως συμμετείχε στον διαγωνισμό υποστηρίζοντας φωνητικά την Μίλαν Στάνκοβιτς το 2010 και την Νίνα το 2011. 

Στην Σερβία έγινε ευρέως γνωστή κυρίως μετά το 2013, όταν εξέδωσε το νέο της σινγκλ "Čudo". Την επόμενη χρόνια το 2014 συνεργάστηκε με την Αλέξα Γιέλιτς, στο τραγούδι "Jos jednom". Η Τιγιάνα μετακόμισε και κατοικεί σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δισκογραφία

Σίνγκλς

Παραπομπές
 

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Σέρβοι τραγουδιστές
Περιφέρεια Ακτόμπε

Η περιφέρεια Ακτόμπε (, ) είναι μια περιφέρεια του Καζακστάν. Η πρωτεύουσα είναι το Ακτόμπε, με πληθυσμό 340.000 κατοίκων. Όλη η περιφέρεια έχει πληθυσμό 678.900 κατοίκων. Το όνομα "Ακτόμπε" προέρχεται από τις καζακικές λέξεις "Ақ" (λευκό) και "төбе" (λόφος), και οι πρώτοι εποικιστές της περιοχής ήταν ικανοί να δουν άσπρα βουνά μακριά προς το βορρά.

Γεωγραφία 
Η έκταση της περιφέρειας ήταν 300.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα, κάνοντάς την την δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, μετά την περιφέρεια Καραγκάντα. Συνορεύει με τη Ρωσία προς το βορρά και με το Ουζμπεκιστάν προς τον νότο, και με 6 άλλες περιφέρειες του Καζακστάν: την περιφέρεια Ατιράου στα δυτικά, την περιφέρεια Μανγκιστάου στα νοτιοδυτικά, την περιφέρεια Καραγκάντα στα ανατολικά, με την περιφέρεια Κοστανάι στα βορειοανατολικά, την περιφέρεια Κιζιλόρντα στα νοτιοανατολικά και την περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στα βορειοδυτικά. Ο ποταμός Ιλέκ, παραπόταμος του Ουράλη, διασχίζει την περιφέρεια.

Δημογραφικά στοιχεία 
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2009, η περιφέρεια είχε πληθυσμό 779.542 κατοίκων, 407.217 γυναίκες και 372.325 άνδρες. Η πλειοψηφία, 614.961 κάτοικοι (79%) είναι Καζάκοι, σε αντίθεση με άλλες περιφέρειες της χώρας. Ο πληθυσμός περιλαμβάνει επίσης Ρώσους, Τάταρους, Ουκρανούς, Γερμανούς, Κορεάτες, Μολδαβούς, Εβραίους, Αρμένιους και Τσετσένους.

Διοικητικές διαιρέσεις 
Η περιφέρεια διαιρείται σε δώδεκα επαρχίες και το Ακτόμπε.
 Επαρχία Άλγκα, διοικητικό κέντρο η πόλη της Άλγκα
 Επαρχία Αϊτέκε Μπι, το σέλο του Κομσομόλ
 Επαρχία Μπαϊγκάνιν, το σέλο της Καραουϊλκέντι
 Επαρχία Καργκάλι, ο οικισμός της Μπαντάμσα
 Επαρχία Χρομτάου, η πόλη του Χρομτάου
 Επαρχία Κόμπντα, αούλ της Κόμπντα
 Επαρχία Μαρτούκ, το σέλο του Μαρτούκ
 Επαρχία Μουγκαλζάρ, η πόλη της Καντιαγκάς
 Επαρχία Οϊίλ, το σέλο του Οϊίλ
 Επαρχία Σαλκάρ, η πόλη του Σαλκάρ
 Επαρχία Τεμίρ, η πόλη του Τεμίρ
 Επαρχία Ιργκίζ, το σέλο του Ιργκίζ.
Οκτώ περιοχές έχουν καθεστώς πόλης στην περιφέρεια Ακτόμπε: το Ακτόμπε, η Άλγκα, το Εμπί, το Καντιαγκάς, το Χρομτάου, το Σαλκάρ, το Τεμίρ και το Ζεμ.
 Δύο ακόμη περιοχές, το Σουμπαρκουντούκ και το Σουμπάρσι έχουν καθεστώς αστικού τύπου οικισμού.

Δείτε επίσης 
 Αράλη
 Λόφοι Μουγκοντζάρ
 Νότια Ουράλια Όρη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη Ιστοσελίδα (στα ρωσίας και του καζακστάν)
Μίχαελ Βάικατ

Ο Μίχαελ Βάικατ (γερμ. Michael Weikath) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως κιθαρίστας των Helloween και μαζί με τον Μάρκους Γκρόσκοπφ είναι τα μοναδικά εναπομείναντα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος.

Βιογραφία
Ο Βάικατ γεννήθηκε στο Αμβούργο τον Αύγουστο του 1962 και ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική σε ηλικία εννέα ετών, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα παρακολούθησε την πρώτη του συναυλία, όπου έπαιζαν οι Γερμανοί Ocean.

Το 1974, παρακολούθησε μαθήματα ακουστικής κιθάρας και ένα χρόνο αργότερα αγόρασε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα. Το 1977, παρακολούθησε ζωντανά τους Aerosmith στο Auditorium Maximum του Αμβούργου και λίγους μήνες αργότερα σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα με την ονομασία Powerfool.

Κύριες μουσικές επιρροές του υπήρξαν οι The Beatles, Deep Purple, Scorpions, UFO, Van Halen, Led Zeppelin, Sex Pistols και Wishbone Ash και παράλληλα οι κιθαρίστες Τζίμι Χέντριξ, Έρικ Κλάπτον, Ρίτσι Μπλάκμορ, Έντι Βαν Χέηλεν και Ούλι Γιον Ροτ.

Το 1982, αποφοίτησε από το σχολείο και ένα χρόνο αργότερα γνώρισε τον Κάι Χάνσεν, τον οποίο προσκάλεσε στους Powerfool. Παρ' όλα αυτά, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα αποχώρησαν και οι δύο από το συγκρότημα και μαζί με τον Μάρκους Γκρόσκοπφ και το ντράμερ Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ, δημιούργησαν τους Iron Fist. Σύντομα, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Helloween και το 1985 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ΕΡ τους.

Το νέο συγκρότημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τα άλμπουμ "Keeper of the Seven Keys, Part I" και "Keeper of the Seven Keys, Part II", στα οποία ο τραγουδιστής Μίχαελ Κίσκε αντικατέστησε τον Κάι Χάνσεν στο μικρόφωνο. Από το 1994 και έπειτα, τα φωνητικά του σχήματος ανέλαβε ο Άντι Ντέρις, με τους Helloween να θεωρούνται ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού power metal.

Ο Γουάικατ έχει συμμετάσχει σε κυκλοφορίες των Andi Deris and The Bad Bankers, Shaman, Dezperadoz και Hansen & Friends. Παίζει με Gibson Les Paul, αν και στο παρελθόν έχει χρησιμοποιήσει Fender Stratocaster.

Δισκογραφία

Παραπομπές

Πηγές
 Michael Weikath - Is it Helloween? YEAAA!!!
 Michael Weikath - Helloween.org
 Michael Weikath - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Γερμανοί μουσικοί
Γερμανοί κιθαρίστες
Μπεζιμγιάννι (δημοκρατία των Σαχά)

Το Μπεζιμιγιάνι (, σημαίνει ανώνυμος, Γιακούτ: Безымяннай) είναι μια αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην επαρχία Αλντάνσκι, της δημοκρατίας των Σαχά στην Ρωσία, και βρίσκεται 112 χιλιόμετρα (70 μίλια) από το Αλντάν, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας. Στην απογραφή του 2010, το χωριό δεν είχε κανένα κάτοικο, σε σχέση με 111 το 2002 και 537 κατοίκους το 1989.

Ιστορία 
Το χωριό απέκτησε καθεστώς οικισμού αστικού τύπου το 1981.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων,ο οικισμός αστικού τύπου του Μπεζιμγιάννι είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Αλντάνσκι, ως οικισμός του Μπεζιμγιάννι. Ως δημοτική διαίρεση, τα εδάφη του οικισμού του Μπεζιμγιάννι και της πόλης Τομμότ είναι ενσωματωμένα στην δημοτική επαρχία Αλντάνσκι ως αστικός οικισμός Τομμότ.

Παραπομπές

Πηγές 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Sakha Republic. Μητρώου των Διοικητικών-Εδαφικές Διαιρέσεις της Sakha Republic. Aldansky Περιοχή. (Ρωσικά)
Δημοκρατία των Σαχά
Αδαμάντιος Καραμουρτζούνης

Ο Αδαμάντιος Καραμουρτζούνης (1906 - ?) ήταν Έλληνας φιλάνθρωπος, γνωστός σαν "φίλος των φτωχών" (αντιπρόσωπος στην Ελλάδα της "διεθνούς ενώσεως φιλανθρώπων") και ακτιβιστής υπέρ τους, γεννημένος στη Χαλκίδα το 1906, ο οποίος έδρασε κυρίως τη δεκαετία του ’60. Έμπορος μηχανημάτων και ανταλλακτικών στον Πειραιά, με την ανθρωπιστική του δράση βοήθησε πολλές πτωχές οικογένειες βασισμένος σε δημόσιες δωρεές (εράνους) τις οποίες οργάνωνε σε κεντρικά σημεία της Αθήνας με άμεσο τρόπο. Συγκεκριμένα είχε τοποθετήσει μεγάλα κιβώτια εν είδη «κουμπαράδων» πλησίον πολυσύχναστων σημείων ή και έξω από δημόσια κτίρια κλπ μέσα στα οποία οι ενδιαφερόμενοι έριχναν τον οβολό τους «υπέρ των φτωχών». Οι δραστηριότητες αυτές πραγματοποιούνταν συνήθως κάθε Κυριακή έξω από Ιερούς Ναούς, μετά τη Θεία Λειτουργία. Από τα χρήματα που συγκέντρωνε οργάνωνε συσσίτια και κοινωφελείς εκδηλώσεις, εκδρομές σε Μονές, ενώ τροφοδοτούσε όσες οικογένειες είχαν ανάγκη οικονομικής στήριξης κι ακόμη, χρηματοδοτούσε ο ίδιος τη λειτουργία αρκετών κρατικών εκπαιδευτικών μονάδων και ιδρυμάτων, όπως δημοτικά σχολεία, παρθεναγωγεία κλπ. Με τον τρόπο αυτό, ο Καραμουρτζούνης, κατά πολλούς αμφιλεγόμενος, είχε, περίπου, αντικαταστήσει το Κράτος, στον τομέα της Πρόνοιας. Παρά την ανθρωπιστική του δράση, ο Καραμουρτζούνης, λόγω και της άγνοιας κάποιων νόμων, αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με τη δικαιοσύνη. Χαρακτηριστικά, αναφέρονται σε εφημερίδες της εποχής, παραπομπές του σε διάφορες δίκες, για διάφορες κατηγορίες, όπως για φοροδιαφυγή, παραχώρηση προς πώληση δασικών εκτάσεων, παράνομων εράνων κλπ. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο Καραμουρτζούνης απαλλάχθηκε των κατηγοριών, ωστόσο, στο φύλλο της εφημερίδας "Μακεδονία" με ημερομηνία 19 Μαΐου 1974, σελ. 3 ("Εις Μάνδραν Αττικής τέσσερα άτομα επώλησαν ως οικόπεδα δασικήν έκτασιν. Θα δικασθούν εις Βόλον την 12ην Ιουνίου") αναφέρεται ότι ήταν κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού. Τον Οκτώβριο του 1963 ο Καραμουρτζούνης ίδρυσε πολιτικό κόμμα, σε σκοπό τη συμμετοχή του στις επικείμενες εκλογές. Τη δεκαετία του '70 εργάσθηκε ως κτηματομεσίτης στην πόλη των Ιωαννίνων, ενώ συχνά αναλάμβανε τη μεταφορά καρδιοπαθών στο εξωτερικό, προκειμένου να τους χορηγηθεί χειρουργική θεραπεία, καλύπτοντας εκείνος το κόστος.

Παραπομπές

Έλληνες ευεργέτες
Χατιτζέ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Γ΄)

Η Χατιτζέ Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:خديجة خاتون) (Τούρκικα: Hatice Sultan, 13 Ιουνίου 1768 - 17 Ιουλίου 1821) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
Η Χατιτζέ Σουλτάνα γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1768 στην Κωνσταντινούπολη, κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ και της Αϊσέ Αντιλσάχ Καντινεφέντι. Η Χατιτζέ είχε μια αδελφή την Μπεϊχάν Σουλτάνα.

Η Χατιτζέ το 1787 παντρεύτηκε τον Μουχαφίζ Νακιμπζάντε Σαγίντ Αχμέτ Πασά, κυβερνήτη του Χοτίν (σημερινή επαρχία της Ουκρανίας). 
Η Χατιτζέ ήταν πολύ κοντά στον αδελφό της Σελίμ και είχε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ως έμπιστη του. Είχε μια στενή σχέση με τον αρχιτέκτονα Αντουάν Ιγκνάς Μέλιν. Η Χατιτζέ εισηγήθηκε ώστε ο Μέλιν να γίνει ο αυτοκρατορικός αρχιτέκτονας του σουλτάνου Σελίμ Γ΄. 

Το 1795 η Χατιτζέ ανέθεσε στον Μέλιν να σχεδιάσει ένα λαβύρινθο για το παλάτι της, στο Ορτάκιοϊ, στο στυλ του κήπου που έχει ο δανός πρέσβης, ο Βαρώνος Χούμπς. Ενθουσιασμένη με το αποτέλεσμα, ρώτησε τον Μέλιν να ανακαινίσει το εσωτερικό του παλατιού, και στη συνέχεια, ένα καινούργιο νεοκλασικό παλάτι στο Ντεφτερνταρμπουρνού. Ο Μέλιν σχεδίασε επίσης ρούχα και κοσμήματα για την Χατιτζέ. Ο Μέλιν επισκεύασε επίσης το παλάτι της, στο Νεσεταμπάντ το 1804. 

Το 1809, αγόρασε γη μαζί με την αδελφή της, Μπεϊχάν Σουλτάνα και την ξαδέλφη της Εσμά Σουλτάνα, μετά από την κατασκευή του Παλατιού Χατιτζέ Σουλτάνα. Το παλάτι έγινε διάσημο σε όλη την Ευρώπη, αλλά οδήγησε σε επικρίσεις εναντίον του σουλτάνου, "ως το ανάκτορο της ευχαρίστησης". 

Η Χατιτζέ Σουλτάνα πέθανε στις 17 Ιουλίου 1821 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 53 ετών και είναι θαμένη στον τουρμπέ της Μιχρισάχ Σουλτάνα.

Παραπομπές

Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οθωμανοί
Κάρλο του Κόζιμο των Μεδίκων

O Κάρλος του Κόζιμο, ιταλ. Carlo di Cosimo, (1428 ή 1430 - 29 Μαΐου 1492) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν ιερέας, έγινε ηγούμενος του αβαείου του Σαν Σαλβατόρε και πρύτανης πολλών ναών. Ήταν συλλέκτης.

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Κόζιμο και μίας Κιρκάσιας υπηρέτριας, της Μανταλένας, που μάλλον είχε αγοραστεί ως σκλάβα από τη Βενετία. Είχε γαλάζια μάτια, όπως οι Κιρκάσιοι και έτσι τον ζωγράφισε ο Αντρέα Μαντένια και ο Φιλίππο Λίππι.

Ο πατέρας του τον ανάγκασε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε αρχιμανδρίτης (canon) του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας το 1450 και ορίστηκε πρύτανης του ναού της Σάντα Μαρία στο Μουτζέλο και στον Σαν Ντονάτο στο Καλεντσάνο. Έγινε ηγούμενος στο αβαείο του Σαν Σαλβατόρε στο Βαϊάνο, έξω από το Πράτο. Επίσης ήταν συλλέκτης φόρων για τον πάπα και πρεσβευτής του στη Φλωρεντία. Έγινε πρύτανης του Πράτο από το 1460.

Ήταν καλλιεργημένος και συλλέκτης μεταλλίων. Απεβίωσε το 1492 στη Φλωρεντία.

Ο Αντρέα Μαντένια τον έχει ζωγραφίσει ως τους ώμους με ιερατική περιβολή, το 1466. Ο Φιλίππο Λίππι τον έβαλε στην επικήδιο σκηνή του Αγ. Στεφάνου, πίσω από τον πάπα, στις Ιστορίες  του Αγ. Στεφάνου και του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή. Μάλλον είναι και στην Προσκύνηση των Μάγων, έργο του Μπενότσο Γκοτσιόλι στο παρεκκλήσι του παλάτσο Μέντιτσι.

Παραπομπές

Πηγές
Online Archive of Medici Family Documents

Οίκος των Μεδίκων
Ακμπαλίκ (περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν)

Το Ακμπαλίκ (καζακικά: Акбалык) είναι χωριό στην επαρχία Ζαμπίλ, στην περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν του Καζακστάν. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος της χώρας.

Γεωγραφία 
Βρίσκεται δυτικά του Πετροπάβλ και στο βορειοδυτικό μέρος της περιφέρειας. Απέχει μερικά χιλιόμετρα από την Ρωσία.

Ο τοπικός πληθυσμός 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1999 ο πληθυσμός ήταν 257 άτομα (116 άνδρες και 141 γυναίκες) . Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός είχε μειωθεί στα 111 άτομα (61 γυναίκες και 50 άνδρες).

Παραπομπές 

Πόλεις του Καζακστάν
Ντέιβιντ Έμερι

Ο Ντέιβιντ Πίτερ Έμερι (David Peter Hemery, γεννήθηκε 18 Ιουλίου 1944) είναι Βρετανός πρώην αθλητής στίβου, νικητής των 400 μέτρων με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού.

Βιογραφία 
Ο Ντέιβιντ Έμερι γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1944. Στις 15 Οκτωβρίου του 1968, στην Πόλη του Μεξικού, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. εμπόδια με χρόνο 48.12. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, τερμάτισε τρίτος με χρόνο 48.52. Στα 4x400 μ. ήταν πέμπτος το 1968, με χρόνο 3.01.21, και δεύτερο το 1972 με χρόνο 3.00.46.

Το 2003, ο Ντέιβιντ Έμερι ήταν μεταξύ των χρυσών ολυμπιονικών που ανακοίνωσαν τη συμπαράστασή τους στην εκστρατεία «Παρθενώνας 2004», που είχε ως στόχο την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα.

Το 2012, πρόσφερε τις υπηρεσίες του εθελοντικά στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Παραπομπές

Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Δρομείς ταχύτητας
Βρετανοί αθλητές του στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Παρθεναγωγείο Σάμου

Το Παρθεναγωγείο Σάμου ήταν το πρώτο σχολείο θηλέων που ιδρύθηκε στη Σάμο το 1855.

Ίδρυση
Αν κα αρχικά η κατώτερη η εκπαίδευση στη Σάμο ήταν μικτή, το 1855 ιδρύθηκε από την σύζυγο του ηγεμόνα Ιωάννη Γκίκα Αλεξάνδρα.Η συντήρησή του γινόταν από το προσωπικό ταμείο της Πριγκήπισσας. Πρώτη διευθύντρια του παρθεναγωγείου ήταν η Σαπφώ Λεοντιάς.Είχε τρεις τάξεις και λειτούργησε μέχρι το 1858. Οι λόγοι παύσης της ήταν άγνωστοι. Όμως το 1860 ο ηγεμόνας Μιλτιάδης Αριστάρχης επανασύστησε το Παρθεναγωγείο με τριάντα μαθήτριες και με διευθύντρια τη Μαρία Τζαμανίδου. Ιδιωτικές εισφορές ενισχυαν τη σχολή.
Στο Παρθαναγωγείο εκτός απότη Διευθύντρια και την υποδιδασκάλισσα ανατέθηκε  διδασκαλία διαφόρων μαθημάτων σε καθηγητές του Γυμνασίου Φίλιππο Ράμφο και Διονύσιο Κοκκόλη. Παράλληλα υπήρχαν  προβλήματα κτηριακό και προσωρινά αξιοποιήθηκε ιδιωτική οικία. Τότε τέθηκε αίτημα οικοδόμησης μεγαλύτερου κτιρίου με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως Ανώτερο Παρθαναγωγείο και ως Οκοτροφειο, όπου διατρέφονταν με λίγα χρήματα κορίτσια από όλη τη Σάμο. Κάθε τμήμα της Σάμου θα μπορούσε να εισάγει στο Οικοτροφείο δωρεάν ένα κορίτσι διακρινόμενο για την ευφυΐα και την κοσμιότητά του.
Το Δημόσιο ενίσχυε με 250 λίρες το Παρθεναγωγείο ενώ και εύποροι Σαμιώτες μπορούσαν να κάνουν δωρεές. Δώδεκα λίρες για κάθε κορίτσι και πενήντα για κάθε τμήμα πλήρωνε το Δημοσιο.

Παραπομπές

Πηγές
Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,

Ελληνικά σχολεία κατά την τουρκοκρατία
Ιστορία της Σάμου
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών

Η Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών ήταν Δημόσιο Σχολή στους Μυτιληνιούς Σάμου.

Ίδρυση
Το Σχολείο ιδρύθηκε με διαθήκη του Ιεροδιάκονου Ευθύμιου Καλύμνιου από τους Μυτιληνιούς Σάμου. Αφού έγινε διάκος στη Ζωοδόχο Πηγή, αναχώρησε στη Μολδαυΐα και εγκαταστάθηκε στο Γουργίεβο μέχρι το 1848 οπότε και πέθανε από φθίση του λάρυγγα.Με τη διαθήκη του όριζε τα θα ισχυε συγκεκριμένα σχετικά με τη Σχολή: όριζε την εκποίηση της κίνητης και ακίνητης-ενός κτήματος-περιουσίας του, υπολογιζομένης σε χίλια φλοριά. Το ποσό αυτό θα διατίθετο για την συντήρηση Σχολής στην κωμόπολη των Μυτιληνιών. Αν δεν συστηνόταν η  σχετική Σχολή τα χρήματα να δίνονταν στην Κεντρική Σχολή Σάμου. Μέχρι το 1877 έμεινε ανεκτέλεστη η διαθήκη οπότε  το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιληνιών με πρότασή του σύστησε τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τους Χατζηχρισδόλου Διακοδημητρίου, Γεώργιο Σαλαμίνιο και Νικόλαο Φραγκούλη. Αφούσυγκέντρωσε το προβλεπόμενο ποσό προέβη σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την τοιχοποιΐα και ξυλουργική εργασία του σχολείου. Την επίβλεψη και την εκπόνηση του σχεδίου κατασκευής είχε ο μηχανικός της Ηγεμονίας Αριστείδης Χατζηδημητρίου.Στις 16 Σεπτεμβρίου 1891 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της Ευθυμιάδας Σχολής και στις 9 Αυγούστου 1892 έγινε η ισοπέδωση της αυλής και η κατασκευή αποχωρητηρίων και η αποχέτευση.Στις 19 Σεπτεμβρίου 1893 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του σχολείου. Για την ανέγερσή του δώθηκε το πόσό των 148.368 γροσίων.

Παραπομπές

Πηγές
Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημοτικό Σχολείο Μυτιληνιών «Ευθυμιάς Σχολή» στη Σάμο

Ελληνικά σχολεία κατά την τουρκοκρατία
Ιστορία της Σάμου
Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα