joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Αγάπιος Λάνδος

Ο Αγάπιος Λάνδος ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Κρήτη στις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά κόσμο λεγότανε Αθανάσιος. Πήγε στο Άγιο Όρος και έγινε μοναχός έχοντας μόνη ασχολία την προσευχή και την μελέτη. Ήξερε πολύ καλά ελληνικά, ιταλικά και αραβικά, και διέθετε το χρόνο του μεταφράζοντας διάφορα βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου. Περιόδευσε πολύ και προσέφερε τη βοήθειά του προς ωφέλεια των συμπατριωτών του. Άφησε πολυάριθμα συγγράμματα, τα οποία επί δυο αιώνες ήταν το μοναδικό ανάγνωσμα των υπόδουλων Ελλήνων. Απεβίωσε γύρω στα 1656 με 1657.

Έργα του 
 Χριστιανών Οδηγία (1685)
 
 
 
 
 
 
 
 
 Τριαδική Οκτώηχος (1656)

Παραπομπές

Πηγές

Βιβλιογραφία
Στ. Παπαδόπουλος, Αγάπιος Λάνδος, Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.1 (1962), στ.152-154

Δ. Δ.Κωστούλα, Αγάπιος Λάνδος ο Κρής. Συμβολή στη μελέτη του έργου του, Ιωάννινα, 1983

Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Αγιορείτες
Έλαντ

Το Έλαντ (σουηδικά: Öland, προφορά: [ˈø̌ːland]) είναι το δεύτερο, σε έκταση, μεγαλύτερο νησί της Σουηδίας, μετά το Γκότλαντ, και το τρίτο μεγαλύτερο της Βαλτικής με έκταση 1.347 τ.χλμ.. Έχει 25.350 κατοίκους το 2015 και πρωτεύουσα του νησιού είναι το Μπόργκχολμ με 3.071 κατοίκους (2010). Συνδέεται με τη Σουηδία με μία γέφυρα 6 χιλιομέτρων.

Δουκάτο
Μέχρι το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος.
Πρίγκιπας Βάλντεμαρ (1310–1318), επίσης Δούκας του Ούπλαντ και της Φιλανδίας
Πριγκίπισσα Ίνγκεμποργκ (1312–1357)
Πρίγκιπας Ερρίκος (1318–1328)
Διάδοχος Πρίγκιπας Ερρίκος (1557–1560), επίσης Δούκας του Σμόλαντ
Διάδοχος Πρίγκιπας Κάρολος Γουσταύος (1650–1654)

Παραπομπές 

Νησιά της Σουηδίας
Επαρχίες της Σουηδίας
Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Νικόδημος Αναγνώστου

Ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Νικόδημος (κατά κόσμον Νικόλαος) Αναγνώστου γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1931 στο Λισβόριο Μυτιλήνης και πέθανε στην Αρναία στις 16 Σεπτεμβρίου 2012. 

Αποφοίτησε αριστούχος από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1955, και την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε Διάκονος και κατόπιν πρεσβύτερος στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από τον Σχολάρχη της Σχολής Επίσκοπο Ικονίου, Ιάκωβο. 

Κατά τα έτη 1955-1959 υπηρέτησε ως εφημέριος σε ιερούς ναούς της Μητροπόλεως Θυατείρων. Κατά τα χρόνια της παραμονής του στην Μητρόπολη Θυατείρων έκανε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Μπέρμιγχαμ πάνω στην Καινή Διαθήκη, για την οποία είχε συγγράψει και πολλά βιβλία και άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες. Από 1959-1977 υπηρέτησε ως Πρωτοσύγγελος στη Μητρόπολη Μυτιλήνης, ασκώντας και τα καθήκοντα του Διευθυντή του Οικοτροφείου αριστούχων γυμνασιόπαιδων της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης από την ίδρυσή του, το 1961, έως και το 1976 ,   ενώ  από το 1977 μέχρι και το 1980 ως Ηγούμενος της Μονής Βλατάδων, αντιπρόεδρος  του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών και καθηγητής της Εκκλησιαστικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης. 

Το 1980 διορίστηκε Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Κάτω Πατησίων Αθηνών, απ'  όπου και εξελέγη, από την Ιερά Σύνοδο, Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, Μητρόπολη την οποία και εποίμανε μέχρι και την κοίμησή του το 2012.

Παραπομπές

Πηγές
 Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, O Μητροπολίτης, [Αρχείο], Ανακτήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 2012
Εφημ. Ναυτεμπορική, Εκοιμήθη ο μητροπολίτης Ιερισσού Αγίου Όρους και Αρδαμερίου, Νικόδημος, 17 Σεπτεμβρίου 2012, Ανακτήθηκε 6 Οκτωβρίου 2012.

Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Έλληνες ιεράρχες
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2011
Μητροπολίτες Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου
Κώστας Κιλτίδης

Ο Κώστας Κιλτίδης (Κάτω Απόστολοι Κιλκίς, 7 Φεβρουαρίου 1956) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1956 στους Κάτω Απόστολους Κιλκίς και είναι απόγονος Ελλήνων προσφύγων από το Μιστί της Καππαδοκίας. Γόνος αγροτικής οικογένειας, εγκαταστάθηκε κατά την παιδική του ηλικία στο Κιλκίς, ενώ οι γονείς του μετανάστευσαν στο εξωτερικό για βιοποριστικούς λόγους. 

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πήρε την ειδικότητα του γενικού ιατρού. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε από το 1991 έως το 1993 πρόεδρος του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς. Είναι γνώστης της γαλλικής γλώσσας. Στην προσωπική του ζωή είναι παντρεμένος με τη Γεωργία Χατζηιωαννίδου, με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο και μια κόρη.

Πολιτική σταδιοδρομία
Αναφέρεται ως αντικομμουνιστικών απόψεων λόγω του θανάτου συγγενικών του προσώπων κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου (σύμφωνα με δημοσίευμα, τη συγκεκριμένη περίοδο σκοτώθηκαν οι δύο παππούδες και η μια γιαγιά του). Στα νεανικά του χρόνια ήταν από το 1973 ήταν μέλος του ακροδεξιού/νεοφασιστικού κόμματος του Κώστα Πλεύρη «Κόμμα της 4ης Αυγούστου», της φοιτητικής παράταξης του οποίου (ΦΕΠ) διετέλεσε επικεφαλής. Το 1978 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία.

Από το 2000 μέχρι τον Μάιο 2012 ήταν βουλευτής Κιλκίς. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής κατά των Ναρκωτικών (2004-2007), Πρόεδρος της Ελληνορουμανικής Φιλίας (2004-2007), Μέλος των Επιτροπών κατά του Ντόπινγκ, των Κοινωνικών Υποθέσεων και των Μορφωτικών Υποθέσεων έως το 2007. Από το 2007 έως το 2009 διετέλεσε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. 

Στις 14 Ιουνίου 2010, αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία. Για κάποιο χρονικό διάστημα συμμετείχε στη Δημοκρατική Συμμαχία, αλλά εξαιτίας της ανακύκλωσης ίδιων προσώπων, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, διαχώρισε τη θέση του από το κόμμα αυτό. 

Στις 19 Αυγούστου 2011, ανακοινώθηκε η προσχώρησή του στον ΛΑ.Ο.Σ. Στις 21 Μαΐου 2012, αφού απέτυχε να επανεκλεγεί, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό του Γιώργου Καρατζαφέρη. Η αποχώρησή του ήταν αποτέλεσμα και της επιθυμία του Γιώργου Καρατζαφέρη να μη συνεργαστεί με τη ΝΔ και το κόμμα να κατέβει αυτόνομα στις Εθνικές Εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012. Παράλληλα, δήλωσε πως δεν θα έθετε υποψηφιότητα ενόψει των επερχόμενων εκλογών. Το 2015 επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία. Το 2019 υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στην περιφέρεια Κιλκίς, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί.

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημος ιστότοπος Κ. Κιλτίδη

Βουλευτές Κιλκίς
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες υφυπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Ταλάς (Τουρκία)

Η πόλη Ταλάς είναι προάστιο της Καισάρειας, σε απόσταση 8 χιλιομέτρων στην κεντρική Τουρκία. Η παλαιότερη ονομασία της ήταν Μουταλάσκη, και υπήρξε πατρίδα των Ελλήνων που εκδιώχθηκαν  στην Ελλάδα πριν από αλλά και κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, και αποτελούσε εύρωστο οικισμό. Η μουταλάσκη ήταν η πατρίδα του Αγίου Σάββα (439-532 μ.Χ.).

Παραπομπές 

Επαρχία Καισάρειας
Γιώργος Κοντογιάννης

Ο Γιώργος Κοντογιάννης (Βαρθολομιό, 15 Νοεμβρίου 1962) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και βουλευτής Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ).

Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας το 1962. Είναι παντρεμένος με την Σοφία Χίντζιου και έχουν αποκτήσει δυο γιους.

Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1976 εντάχθηκε στη νεολαία της Νέας Δημοκρατίας ΟΝΝΕΔ. Την περίοδο 1980-1981, συνεργάστηκε με την εφημερίδα του κόμματος "ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ" και στο διάστημα 1983-1988 ήταν στέλεχος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Εργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ  και στις εφημερίδες "Απογευματινή", "Εστία"(1984), και "Έλεύθερος"(1988-1993). Το διάστημα 1999-2002, ήταν αρχισυντάκτης της "Απογευματινής της Κυριακής", ενώ το 2002, αρθρογραφούσε στις εφημερίδες του Πύργου "Πατρίς" και "Πρώτη". Έχει συνεργαστεί με την οικονομική εφημερίδα "Εξπρές", μηνιαία περιοδικά και επαρχιακού ραδιοφωνικούς σταθμούς. Υπήρξε συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της ΝΔ από το 1990 μέχρι το 2004.

Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Ένωσης Κωνσταντινοπολιτών της Ηλιούπολης. Είναι ένας από τους συγγραφείς των βιβλίων "Ήλιος και Χρόνος" και "Ελληνισμός και Ορθοδοξία".

Το 2004 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών. Το Νοέμβριο του 2010 δήλωσε την ανεξαρτητοποίηση του από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος και λίγες ημέρες μετά δήλωσε την προσχώρηση του στο νεοσύστατο κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη, "Δημοκρατική Συμμαχία" (ΔΗ.ΣΥ.).

Μετά τις Εκλογές του Μαΐου 2012, το κόμμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας διαλύθηκε και προσχώρησε ξανά στην ΝΔ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής της Ηλείας. Το 2019 ήταν εκ νέου υποψήφιος στην Ηλεία ωστόσο δεν εξελέγη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα Γ. Κοντογιάννη

Βουλευτές Ηλείας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες υφυπουργοί Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας
Θιουδάδ Ρεάλ (επαρχία)

Η επαρχία της Θουδάδ Ρεάλ (Ciudad Real) είναι μια επαρχία τηε Νοτιοκεντρικής Ισπανίας, στο νοτιοδυτικό τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης-Λα Μάντσα. Συνορεύει με τις επαρχίες της Κουένκα, του Αλμπαθέτε, του Χαέν, της Κόρδοβα, του Μπαδαχόθ, και του Τολέδο. Η έκταση της στην πραγματικότητα είναι αυτή της παλαιάς επαρχίας Λα Μάντσα. Η πρωτεύουσα της είναι η Θιουδάδ Ρεάλ.

Το Εθνικό Πάρκο Τάμπλας ντε Νταϊμιέλ βρίσκεται στη Θιουδάδ Ρεάλ, η οποία μοιράζεται το Εθνικό Πάρκο Καμπανιέρος με την επαρχία του Τολέδου.

Δείτε επίσης
 Κατάλογος δήμων στη Θιουδάδ Ρεάλ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Θιουδάδ Ρεάλ
Καστίλη-Λα Μάντσα
Γκάμπριελ Γκίφορντς

Η Γκάμπριελ Γκίφορντς (Gabrielle Dee "Gabby" Giffords, 8 Ιουνίου 1970) είναι Αμερικανίδα πολιτικός και η βουλευτής για την 8η περιφέρεια της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αριζόνα. Υπηρέτησε στη Γερουσία της Αριζόνα από το 2003 έως το 2005. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Στις 8 Ιανουαρίου του 2011 κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Casas Adobes, ένα προάστιο της Τούσον στην Αριζόνα, στην οποία θα μιλούσε η ίδια η Γκίφορντς, ένας ένοπλος, ο  Τζάρεντ Λόφνερ (Jared Lee Loughner), άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 6 άνθρωποι (ανάμεσά τους και ένα εννιάχρονο κορίτσι) και να τραυματιστούν άλλοι δώδεκα, μεταξύ των οποίων και η Γκίφορντς. Ο δράστης συνελήφθη.  

Η βουλευτής, που πυροβολήθηκε από κοντινή απόσταση στο κεφάλι, μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Τούσον (University Medical Center of Tucson) σε κρίσιμη κατάσταση και υποβλήθηκε αμέσως σε εγχείριση προκειμένου να αφαιρεθούν θραύσματα του κρανίου και μικρή ποσότητα νεκρού ιστού από τον εγκέφαλο της. Στη συνέχεια τέθηκε σε ήπιο κώμα για να μπορεί ο εγκέφαλός της να ξεκουραστεί. Ορισμένες φορές οι γιατροί την ξυπνούσαν από το κώμα και τότε η Γκίφορντς ήταν σε θέση να κάνει διάφορες κινήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες των γιατρών. Από τις 11 Ιανουαρίου, σύμφωνα με τον νευροχειρούργο G. Michael Lemole Jr., η βουλευτής αναπνέει χωρίς μηχανική υποστήριξη και είναι πλέον σε θέση να κουνά τα πόδια της, να κάθεται και να στέκεται όρθια με τη βοήθεια του προσωπικού. Στις 21 Ιανουαρίου μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Αποκατάστασης και Έρευνας (The Institute for Rehabilitation and Research) (TIRR) στο  Memorial Hermann Healthcare Center στο Χιούστον του Τέξας. Σύμφωνα με τους γιατρούς θα χρειαστεί να περάσουν πολλοί μήνες, ίσως και πάνω από ένας χρόνος, προκειμένου η Γκίφορντς να αναρρώσει πλήρως. 

Στις 25 Ιανουαρίου 2012, η Γκίφορντς ανακοίνωσε από εκδήλωση στο Κογκρέσο αφιερωμένη σε εκείνην, ότι παραιτείται από το αξίωμά της γα να αφιερωθεί στην αποθεραπεία της. Η Κυβερνήτης  Ζαν Μπρούερς θα ορίσει την ημερομηνία της ειδικής εκλογής που θα λάβει χώρα την άνοιξη του 2012 για την ανάδειξη του διαδόχου της Γκίφορντς για το υπόλοιπο της θητείας της μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, οπότε θα διεξαχθεί η κανονική εκλογή.

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
U.S. Congresswoman Gabrielle Giffords official U.S. House site
Giffords Community Solar Energy Initiative
Gabrielle Giffords for U.S. Congress official campaign site
Congresswoman Giffords Action Plan to Improve Border Security 

Profile at SourceWatch 
Forty under 40, Tucson area young leader award
Gabrielle Giffords: USAA member since 2007 in USAA Magazine: A Member's Guide to Financial Security (United Services Automobile Association), Spring 2009, p. 32 (back cover).

Πολιτικοί των ΗΠΑ
Αριζόνα
Ονομασίες του Ελληνικού κράτους

Το Ελληνικό κράτος από την αρχή της ύπαρξής του από την Επανάσταση του 1821 μέχρι σήμερα είχε τα εξής ονόματα, όπως αυτά προκύπτουν από επίσημα έγγραφά του:

Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος από το 1821-1828 (περίοδος αποκαλούμενη σε λίγες περιπτώσεις Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία)
Ελληνική Πολιτεία κατά την περίοδο 1828-1832 της Κυβέρνησης Καποδίστρια
Βασίλειον της Ελλάδος 1832-1924
Ελληνική Δημοκρατία (η περίοδος 1924 - 1935, αποκαλούμενη ιστοριογραφικά Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία)
Βασίλειον της Ελλάδος (1935-1941)
Ελληνική Πολιτεία (κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής 1941-1944)
Βασίλειον της Ελλάδος 1944-1973
Ελληνική Δημοκρατία (μετά την 1η Ιουνίου 1973), κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης από τη Χούντα των Συνταγματαρχών
Ελληνική Δημοκρατία (μετά τη δικτατορία, 1974 - σήμερα, περίοδος αποκαλούμενη Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία)

Αναφορές

Ιστορία της Ελλάδας
MGM Channel

Το MGM Channel είναι ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό δίκτυο που ξεκίνησε το 1999 από την Metro-Goldwyn-Mayer και μεταδίδει κινηματογραφικές ταινίες από τη βιβλιοθήκη της, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Γουέστ Σάιντ Στόρι, Ο Καουμπόι του Μεσονυχτίου, Ο Εξολοθρευτής, Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Επιχείρηση Μούνρεϊκερ, Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας, Το μαύρο άλογο, Blown Away, κ.ά. Διαθέτει μια από τις πιο πλούσιες βιβλιοθήκες ξένων ταινιών, με πάνω από 4.000 τίτλους, και επίσης, είναι η μεγαλύτερη, σύγχρονη βιβλιοθήκη ταινιών, στον κόσμο.

Μετά την εξαγορά της Chellomedia από την AMC Networks, ανακοινώθηκε στις 4 Αυγούστου 2014 ότι το κανάλι θα μετονομαζόταν σε AMC στα τέλη εκείνου του έτους. Στις 5 Νοεμβρίου 2014, η MGM μετετράπη στην ουγγρική έκδοση της AMC ενώ από το 2015, το MGM Channel συνέχισε να προβάλλεται στην Ιρλανδία, την Αυστρία, την Ελβετία, τη Γερμανία, την Ισλανδία και άλλες χώρες.

Την 1η Ιανουαρίου 2015, ξεκίνησε σε λειτουργία η ασιατική έκδοση της AMC, αντικαθιστώντας την MGM και η οποία ξεκίνησε να καλύπτει για πρώτη φορά από τη χρονιά εκείνη τη Σρι Λάνκα.

Στην Ελλάδα το κανάλι μεταδιδόταν για αρκετό χρονικό διάστημα μέσα από την συνδρομητική πλατφόρμα της NOVA σε Ελλάδα και Κύπρο μέσω σύμβασης που έκανε η τότε εταιρεία MultiChoice Hellas με την MGM Films (Cyprus) Limited η οποία τέθηκε σε εκκαθάριση το 2012.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1999
Metro-Goldwyn-Mayer
Πέτερ Χάγκενντορφ

Ο Πέτερ Χάγκενντορφ (γερμ. Peter Hagendorf) υπήρξε μισθωτός στρατιώτης που πολέμησε στον τριακονταετή πόλεμο.

Βιογραφία
Πήρε μέρος στην έφοδο στο Μαγδεβούργο (γερμ. Magdeburger Hochzeit, Νοέμβριος 1630 - 20 Μαϊου 1631), όπου και τραυματίστηκε σοβαρά. Πολέμησε κυρίως με το σύνταγμα του Πάππενχαϊμ (γερμ. Gottfried Heinrich zu Pappenheim), ενώ υπηρέτησε και στον Σουηδικό στρατό ως αιχμάλωτος πολέμου. Πήρε μέρος στις μάχες στην Ιταλία, Γερμανία, Ισπανικές Κάτω Χώρες και στην Γαλλία, διανύοντας συνολικά 22.500 χιλιόμετρα. Παιδιά του ήταν εκτός των άλλων ο κληρικός Κρίστοφ Μέλχερτ και η Άννα Μαρία, ή Μάγκρετ όπως την μνημονεύει στο ημερολόγιό του. Η πρώτη γυναίκα του και επτά από τα παιδιά του πέθαναν κατά την διάρκεια του πολέμου. Ο Πέτερ Χάγκενντορφ αρχικά ήταν ανώνυμος, μέχρι που η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε από τον ιστορικό Γιάν Πέτερς, μετά από έρευνες στους καταλόγους γεννήσεων και βαπτίσεων της ενορίας του Ένγκελροντ (γερμ. Engelrod). 

Στην συλλογή χειρογράφων της Πρωσσικής Κρατικής Βιβλιοθήκης στο Βερολίνο σώζεται τμήμα του ημερολογίου του Χάγκενντορφ, το οποίο ανακαλύφθηκε το έτος 1993. Είναι το σημαντικότερο ιστορικό  ντοκουμέντο από το οποίο σήμερα οι ερευνητές αντλούν στοιχεία περί των συνθηκών διαβίωσης των στρατιωτών της τότε εποχής. Καλύπτει μια εποχή είκοσι πέντε χρονών από το 1625 ως το 1649. Ο Χάγκενντορφ μετά το τέλος του πολέμου το 1648 αγόρασε από τον μισθό του δώδεκα φύλλα χάρτου και αφού τα διαίρεσε σε 192 σελίδες έγραψε λεπτομερώς τα πολεμικά απομνημονεύματά του.

Βιβλιογραφία 
 Peter Burschel: Himmelreich und Hölle. Ein Söldner, sein Tagebuch und die Ordnungen des Krieges. In: Benigna von Krusenstjern, Hans Medick (Hrsg.): Zwischen Alltag und Katastrophe. Der Dreißigjährige Krieg aus der Nähe. 2. Auflage, (Veröffentlichungen des Max-Planck-Instituts für Geschichte, Band 148), Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, S. 181–194, ISBN 3-525-35463-0.
 Hans-Christian Huf: Mit Gottes Segen in die Hölle – Der Dreißigjährige Krieg. Ullstein-Verlag, Berlin 2001.
 Jan Peters (Hrsg.): Ein Söldnerleben im Dreißigjährigen Krieg. Eine Quelle zur Sozialgeschichte. (Selbstzeugnisse der Neuzeit. Quellen und Darstellungen zur Sozial- und Erfahrungsgeschichte), Akademie Verlag, Berlin 1993, ISBN 3-05-001008-8, Inhaltsverzeichnis im PDF-Format

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ζωή ενός μισθωτού στρατιώτη του τριακονταετή πολέμου, Διατριβή του Marco v. Müller  (pfd)
 GEO EPOCHE αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Πέτερ Χάγκενντορφ.  (pfd)
 Συνέντευξη μα τον ιστορικό Δρ. Γιάν Πέτερς (mp3)

Γερμανοί συγγραφείς
Τριακονταετής Πόλεμος
Γερμανοί μισθοφόροι
Όλιβερ Καν

Ο Όλιβερ Ρολφ Καν (Oliver Rolf Kahn, 15 Ιουνίου 1969) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1969 στην Καρλσρούη και έχει ύψος 1,88 μ. Έχει αγωνιστεί στις Καρλσρούη ΣΚ και Μπάγερν Μονάχου, όπου και σταμάτησε την καριέρα του το 2008, έχοντας κατακτήσει συνολικά 23 τίτλους, μεταξύ των οποίων το Τσάμπιονς Λιγκ, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Διηπειρωτικό Κύπελλο.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
FIFA 100
Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
The Offspring

Οι Offspring είναι αμερικάνικο πανκ ροκ μουσικό συγκρότημα, που δημιουργήθηκε στην Huntington Beach της Καλιφόρνια το 1984. Το συγκρότημα πήρε την σημερινή του μορφή το 2007, καθώς τότε ο ντράμερ Άτομ Ουίλαρντ αποφάσισε να αφήσει το συγκρότημα ώστε να επικεντρωθεί στο παράλληλο project του με τίτλο Angels & Airwaves. Οι Offspring έγιναν ευρέως γνωστοί με την κυκλοφορία του τρίτου τους άλμπουμ (μετά το ομότιτλο "The Offspring" του 1989 και το "Ignition" του 1992) Smash το 1994, το οποίο υπολογίζεται να έχει πουλήσει 15.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως. Το Smash κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά το επιτυχημένο άλμπουμ ονόματι Dookie των, επίσης Καλιφορνέζων, Green Day. Το γεγονός αυτό έκανε ευρέως γνωστή την Καλιφορνέζικη πανκ ροκ σκηνή, με τα ονόματα των Offspring, Green Day και Rancid να είναι τα πιο διαδεδομένα. 
Οι εξαιρετικές κριτικές που απέσπασε το Smash τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων δισκογραφικών εταιριών. Τελικά το 1996 οι Offspring υπέγραψαν συμβόλαιο με την Columbia, και το 1997 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Ixnay on the Hombre, το οποίο δέχτηκε πολύ καλές κριτικές. Τα 3 επόμενα άλμπουμ τους, Americana, Conspiracy of One και Splinter συνέχισαν να είναι το ίδιο επιτυχημένα. Το όγδοο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Rise and Fall, Rage and Grace, κυκλοφόρησε το 2008. To 2012 κυκλοφόρησαν το ένατο άλμπουμ τους Days Go By, με αρκετά καλές κριτικές.
Οι Offspring υπολογίζεται να έχουν πουλήσει πάνω από 45 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και θεωρούνται ένα από τα πιο επιτυχημένα πανκ ροκ σχήματα όλων των εποχών.

Δισκογραφία 
 The Offspring (άλμπουμ) (1989)
 Ignition (1992)
 Smash (1994)
 Ixnay on the Hombre (1997)
 Americana (1998)
 Conspiracy of One (2000)
 Splinter (2003)
 Rise and Fall, Rage and Grace (2008)
 Days Go By (2012)
Let The Bad Times Roll (2021)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

  

Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Νικητές Kerrang! Awards
Punk rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Florus Germanicus

Der deutsche Florus είναι ο τίτλος βιβλίου του 17ου αιώνα. Στο βιβλίο αυτό, ο Έμπερχαρτ Βάσσενμπεργκ περιγράφει τα πολιτικά γεγονότα και τις προσωπικότητες του πρώτου ήμισυ του 17ου αιώνα. Ο όρος «τριακονταετής πόλεμος» είναι μεταγενέστερος. Στο βιβλίο αυτό γίνεται λόγος για τον πόλεμο της Βοημίας, Αυστρίας, Μοραβίας, Παλατινάτου, Ζίμπενμπυργκεν, Μάνσφελντ και Μπράουνσβαϊγκ, Δανίας, Μαγδεβούργου, καθώς και την στέψη, τον γάμο και τον θάνατο του Φερδινάνδου Β΄ και Φερδινάνδου Γ΄. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1635 στα λατινικά με τον τίτλο FLORUS GERMANICUS, sive EBERHARDI WASSENBERGII Embricensis, COMMENTARIORUM DE BELLO, Inter invictissimos Imperatores FERDINANDOS II. & III. Et eorum hostes, Præsertim FREDERICUM PALATINUM, GABRIELEM BETHLENUM, ET DANIÆ, SUECIÆ, FRANCIÆ REGES GESTO, LIBER SINGULARIS, ενώ το 1647 ακολούθησε έκδοση στα γερμανικά με τον τίτλο Der Ernewerder Teutsche, FLORVS WASSENBERG, Mit Animaduersione˜ Addition: vnd correctionen deren in vorigen Eingeruckten, ungleiche˜ Hystorien: verbessert; der Warheit restituirt, vnd biß Ano 1647. continuirt. Franckfurt. Bey Anthony Humme˜. Το βιβλίο αυτό χρησιμοποίησε ο Χανς Γιάκομπ Κρίστοφφελ φον Γκρίμμελσχάουζεν ως πηγή για τα έργα του Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch (1668), Trutz Simplex (1669) και Der seltzame Springinsfeld (1670). 

Αρχικά το έργο αποτελείτο από τέσσερις ενότητες με συνολικά 420 σελίδες. Αργότερα προστέθηκαν δύο επίλογοι, κάνοντας τον αριθμό των σελίδων να ξεπεράσει τις 700.

Βιβλιογραφία 
 Gustav Könnecke: Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens. Olms, Hildesheim 1977, ISBN 3-487-06473-1 (Nachdr. d. Ausg. Weimar 1926/1928). 
 Eberhard Wassenberg: Der ernewerte Teutsche Floruis. Elzevier, Amsterdam 1647.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Έκδοση στα λατινικά, Αμβούργο 1641
 Könnecke, Gustav: Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens. Weimar 1926/1928. Reprint 1977

Ιστορικά συγγράμματα
Πάβελ Πογκρεμπνιάκ

Ο Πάβελ Πογκρεμπνιάκ (πλήρες όνομα: Πάβελ Βίκτοροβιτς Πογκρέμπνιακ, ρωσικά: Па́вел Ви́кторович Погребня́к, 8 Νοεμβρίου 1983) είναι Ρώσος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1983 στη Μόσχα. Αγωνίζεται στη ΦΚ Ντιναμό Μόσχας, στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2008 με τη φανέλα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Στατιστική

Ομάδες 

Μέχρι τις 21 Απριλίου 2012.

Διεθνής καριέρα

Προσωπική ζωή 

Ο Πάβελ είναι παντρεμένος με τη Μαρία και έχει τρεις γιούς, τους Αρτιόμ, Πάβελ και Αλεξέι. Είναι αδερφός του Κιρίλλ Πογκρεμπνιάκ, ο οποίος παίζει για την ΦΚ Τομ.

Τίτλοι

Ομαδικοί 

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας (1): 2007
 Σούπερ Καπ Ρωσίας (1): 2008
 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08
 Σούπερ Καπ ΟΥΕΦΑ (1): 2008

Ατομικοί 

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
 Καλύτερος σκόρερ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (1): 2007-08

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Σελίδα του παίκτη 

Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χίμκι
Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σίνικ Γιαροσλάβλ
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ
Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Εφημερίς Αγγελιών

Με τον φερώνυμο τίτλο "Εφημερίς Αγγελιών" εκδιδόταν παλαιότερα στην Αθήνα κρατική εφημερίδα  νομικού περιεχομένου.

Η έκδοσή της άρχισε στις 30 Μαρτίου του 1835 και διατηρήθηκε για δύο χρόνια. Αρχικά ξεκίνησε  να εκδίδεται κατά αραιά διαστήματα και αργότερα κάθε τριήμερο σε μορφή παραρτήματος. Η ύλη της εφημερίδας αυτής ήταν κυρίως αποφάσεις δικαστηρίων. Τελευταίο φύλλο που κυκλοφόρησε ήταν στις 31 Δεκεμβρίου του 1837.

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse britannica τομ. 25ος, σελ. 262.

Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Ελληνική Κυβέρνηση
Νομικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Εταιρήσεως γραφή

Στο αρχαίο αττικό δίκαιο με την ονομασία γραφή εταιρήσεως ή εταιρήσεως γραφή φέρονταν μια ιδιαίτερη καταγγελία που αφορούσε ανήθικη πράξη. Ειδικότερα οι αρχαίοι Αθηναίοι με την γραφή αυτή στρέφονταν εναντίον προσώπων που είχαν διαπράξει παιδεραστία.

Όσοι Αθηναίοι είχαν καταγγελθεί από τέτοια γραφή αποκλείονταν σε ανάληψη δημοσίων θέσεων, να εμφανίζονται σε δημόσιους χώρους κατά τη διάρκεια τελετών, να λαμβάνουν τον λόγο στην εκκλησία του δήμου, κ.ά. Αν ο μηνυτής μπορούσε ν΄ αποδείξει ότι ο "εταιριζόμενος" διετέλεσε την ανήθικη πράξη αψηφώντας την νομοθεσία, τότε ο κατηγορούμενος απειλούνταν και με τη θανατική ποινή.

Ο όρος "εταίρηση" σήμαινε "ασελγής βίος".

Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.33

Αττικό δίκαιο
Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς

Ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς υπήρξε Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος του 3ου αιώνα (τέλη 2ου- μέσα 3ου αι. μ.Χ. ). Γεννήθηκε στην Αφροδισιάδα της Καρίας, και από εκεί πήρε το επώνυμό του.

Ιστορικό
Διδάχτηκε φιλοσοφία από τον Ερμίνο, Αριστοκλέα τον Μησσήνιο και τον Σωσιγένη. Ήτανε δε τόσο καλός μαθητής, που έγινε καλύτερος από όλους τους Αριστοτελικούς φιλοσόφους. Απόκτησε τόσο στοιχειώδη μόρφωση, που καταλάβαινε τις λέξεις του Αριστοτέλη με μεγάλη ακρίβεια, και χρησιμοποιούσε μόνο αυτές χωρίς να τις συγχέει με άλλες άλλων νεώτερων φιλοσόφων. Οι Έλληνες και οι Άραβες τον θαύμαζαν τόσο πολύ, που αντί για τον Αριστοτέλη, το όνομα του Αφροδισιέα επικαλούνταν ως μαρτυρία. Ακόμα και οι μεταγενέστεροι τον τιμούσαν πολύ, όπως φαίνεται από τον Πλωτίνο. Η μεγάλη πολυμάθεια τούτου του ανδρός τον κατέστησε καθηγητή, όχι στην Ρώμη, αλλά στην Αθήνα ,όπου δίδαξε αριστοτελική φιλοσοφία μεταξύ 191  και 211, αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Τον κάλεσαν οι Καίσαρες Σεπτίμιος Σεβήρος και Καρακάλλας, προς τους οποίους έγραψε το ευχαριστήριο βιβλίο περί Ειμαρμένης. Ο Αθήναιος αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Σεβήρου ζούσε ακόμα.

Συγγράμματα

 Περί Ειμαρμένης και του εφ ημίν
 Υπόμνημα εις το πρώτον των Πρωτέρων Αναλυτικών του Αριστοτέλους
 Υπόμνημα εις τα Η' των Τροπικών
 Υπομνήματα ή υποσημειώσεις, εις τον περί σοφιστικών Ελέγχων
 Υπόμνημα εις τα ΙΒ' βιβλία των μετά τα Φυσικά
 Υπόμνημα εις το περί Αισθημάτων
 Υπόμνημα εις το Δ' βιβλίον των μετεώρων
 Περί κράσεως σωμάτων
 Περί ψυχής βιβλία Β'
 Φυσικών Σχολίων, βιβλ. Δ
 Προβλημάσων Φυσικών και Ιατρικών, βιβλία Β'
 Περί Πυρετών προς Απολλώνιον Ιατρόν
 Υπόμνημα, ήτοι σχόλια εις τα τρία βιβλία της Ρητορικής του Αριστοτέλους

Πηγές

Βιβλιογραφία
 Παπαδής, Δημήτρης: «Η ενότητα και η πολλότητα της ψυχής κατά Αριστοτέλη, Αλέξανδρο Αφροδισιέα και Θωμά Ακινάτη». Φιλοσοφία 15-16 (1985-86), 298-315

Έλληνες φιλόσοφοι
Εμπορικό κέντρο

Εμπορικό κέντρο είναι ένα κτίριο, ή ένα σύμπλεγμα κτιρίων, συνολικής επιφάνειας τουλάχιστον 4.000 τ.μ., τα οποία στεγάζουν μεγάλο αριθμό εμπορικών καταστημάτων, χώρους εστίασης και αναψυχής, ενώ ταυτόχρονα παρέχουν στους επισκέπτες τους μια σειρά υπηρεσίες διευκόλυνσης όπως χώρους στάθμευσης, τουαλέτες ενηλίκων και παιδιών, προστασία από τα καιρικά φαινόμενα, τράπεζες ή ΑΤΜ κ.α. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα εμπορικά κέντρα έχουν αλλάξει το μοντέλο λειτουργίας του λιανικού εμπορίου σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα, όπου μόλις πριν λίγα χρόνια έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα εμπορικά κέντρα, συνεχίζει να υπάρχει μεγάλο περιθώριο ανάπτυξης (μόλις 36 τ.μ. εμπορικών κέντρων ανά 1.000 κατοίκους, όταν σε άλλες χώρες όπως η Γαλλία είναι 241 τ.μ. ανά 1.000 κατ.)

Ιστορία των εμπορικών κέντρων 

Υπάρχει μεγάλη φιλολογία σχετικά με την ιστορία των εμπορικών κέντρων και κάποιοι τοποθετούν την αρχή της πίσω στην αγορά των αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών πόλεων, ενώ άλλοι στη Μεγάλη Βρετανία, τον 18ο και 19ο αιώνα. Όμως η ιστορία του εμπορικού κέντρου με τη σημερινή έννοια του όρου (ολοκληρωμένες υπηρεσίες στα προάστια, όπου υπάρχει πολύς χώρος) ξεκίνησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεύτερη ή την τρίτη δεκαετία του περασμένου αιώνα. 

Τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα άρχισαν να ανοίγουν τη δεκαετία του 1980, στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ την ίδια δεκαετία άρχισε η εξάπλωσή τους στην Ευρώπη. 

Στην Ελλάδα τα εμπορικά κέντρα έκαναν την εμφάνισή τους κατά δεκάδες την προηγούμενη δεκαετία.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα 

Πλεονεκτήματα:
 Μεγάλος αριθμός καταστημάτων συγκεντρωμένα σε ένα κτίριο
 Καθαριότητα
 Προστασία από καιρικές συνθήκες
 Χώροι εστίασης και αναψυχής
 Χώροι στάθμευσης
 Δεν απαιτείται πρόσβαση στο κέντρο της πόλης (με ότι αυτό συνεπάγεται)

Μειονεκτήματα:
 Απόσταση (συνήθως βρίσκονται εκτός πόλης και απαιτείται αυτοκίνητο για πρόσβαση)
 Κατευθυνόμενο εμπόριο (ο καταναλωτής μπορεί να επιλέξει μόνο ανάμεσα σε συγκεκριμένες μάρκες)
 Μαρασμός του εμπορίου στο κέντρο της πόλης

Εμπορικά Κέντρα στην Ελλάδα 

 City Link
 Attica
 Golden Hall
 Τhe Mall Athens
 McArthurGlen Designer Outlet Athens
 Avenue 
 Factory Outlet
 Athens Heart 
 Νotosgalleries 
 Athens Metro Mall 
 Smart Park
 Μediterranean Cosmos
 ΟneSalonica Outlet Mall
 River West

Παραπομπές
Μπούργκτεατερ

Μπούργκτεατερ (μέχρι το 1918 Κ.Κ. Hofburgtheater «Αυτοκρατορικό και βασιλικό Θέατρο του Χόφμπουργκ») ονομάζεται το αυστριακό Εθνικό Θέατρο στη Βιέννη και ένα από τα πιο σημαντικά γερμανόγλωσσα θέατρα του κόσμου, γνωστό ως «die Burg".

Ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 1741 από την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία ως θέατρο δίπλα στο παλάτι της. Το θέατρο μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο στην κυκλική κεντρική λεωφόρο Ρίνγκστρασσε στις 14 Οκτωβρίου του 1888. Σχεδιάστηκε από τον Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper) και τον Karl Freiherr von Hasenauer.

Παραπομπές 

Θεατρικοί χώροι
Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Θεοδοτίων

Ο Θεοδοτίων υπήρξε Ιουδαίος προσήλυτος φιλόσοφος που άκμασε περί το 176 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Έφεσο και ήταν οπαδός του Μαρκίωνα του Ποντικού (Πόντιου). Διδάχτηκε από τον Εβίωνο, και γι' αυτό ονομάστηκε Εβιωνίτης. Ήταν αρχικά χριστιανός, αργότερα όμως ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό.

Συγγράμματα
Έγραψε μια νεώτερη μετάφραση της Θείας Γραφής, η οποία έγινε γνωστή στον Ειρηναίο το 176 ή 177.

Πηγές
 
Έλληνες φιλόσοφοι
Μάξιμος ο εκ Τύρου

Ο Μάξιμος υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος που άκμασε περί το 180 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Τύρο και ήταν ένας από τους Σοφιστές και Πλατωνικούς φιλοσόφους. Άκμασε στον καιρό του Αντωνίνου και Κομμόδου. Διέτρεψε το περισσότερο της ζωής του στην Ελλάδα.

Συγγράμματα
Σε χειρόγραφο στο Παρίσι σώζονται οι επτά πρώτοι λόγοι του. Σώζονται επίσης σαράντα ένας Λόγοι και Διαλέξεις το οποίο ο Ιανός Λάσκαρις πρώτος τα έφερε στην Ιταλία και τα χάρισε στον φλωρεντίνο ηγεμόνα και μαικήνα Λαυρέντιο των Μεδίκων. Τα συγγράμματα του Μαξίμου επαινούνται πολύ για την κομψότητα και την ρητορεία τους.

Πηγές
 
 F. Fauquier/B. Pérez-Jean (sous la dir.), Maxime de Tyr, entre rhétorique et philosophie au iie siècle de notre ère, Montpellier, Presses Universitaires de la Méditerranée, 2016 (ISBN 978-2-36781-214-4)
 P. Daouti, Homère et Platon chez Maxime de Tyr, Thèse, Université Paul Valéry – Montpellier III et Université Capodistria d' Athènes, Montpellier, 2015, http://www.biu-montpellier.fr/florabium/jsp/nnt.jsp?nnt=2015MON30042

Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Πλατωνικοί φιλόσοφοι
Αίλιος Αριστείδης

Ο Πόπλιος Αίλιος Αριστείδης Θεόδωρος ήταν επιφανής σοφιστής, ρήτορας της εποχής του και εκπρόσωπος της δεύτερης σοφιστικής. Γεννήθηκε περίπου το 117 και πέθανε το 189 ή 199 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη της Μυσίας, αργότερα Βιθυνίας. Διδάχτηκε από τους Ηρώδη τον Αττικό, Αριστοκλή τον Περγαμηνό και τον κοινό διδάσκαλο της Ελλάδος Αλέξανδρο Κοτυαίο. Διδάχτηκε επίσης από τον Πολέμονα, και φημίζονταν ότι ήταν ο καλύτερος μαθητής του. Πήγε στην Σμύρνη και εκεί διέτριψε με μεγάλη επιτυχία. Θεωρείτο ο καλύτερος των Σοφιστών για την πολυμάθεια και την ευφράδειά του. Γνωρίστηκε με τον Καίσαρα Αυρήλιο  Αντωνίνο περί το 176, τον οποίο μετά από δυο χρόνια τον παρακίνησε να ξανακτίσει την Σμύρνη που είχε καταστραφεί από μεγάλο σεισμό. Οι Σμύρνιοι του έκτισαν χάλκινο ανδριάντα στον ναό του Ασκληπιού. Ο Αντωνίνος και ο Κόμμοδος τον απήλλαξαν από τις δημόσιες εκδουλεύσεις του λόγω της ρητορείας του. Περιόδευσε τέσσερις φορές από την Αίγυπτο ως την Αιθιοπία. Απεβίωσε σε ηλικία εξήντα ή εβδομήντα χρονών στην Σμύρνη επί αυτοκράτορα Κόμμοδου.

Έργα
Τέχνη ρητορική
Ιεροί λόγοι

Σημειώσεις - παραπομπές

Πηγές

 

Έλληνες φιλόσοφοι
Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Χρυσή Μπάλα ΦΙΦΑ

Για το βραβείο του περιοδικού Φρανς Φουτμπόλ, δείτε: Χρυσή Μπάλα.

Το βραβείο Χρυσή Μπάλα της ΦΙΦΑ (FIFA Ballon d'Or) ήταν ένα ετήσιο ποδοσφαιρικό βραβείο για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της χρονιάς. Δημιουργήθηκε το 2010 και ήταν συγχώνευση δύο προηγούμενων ποδοσφαιρικών βραβείων, της «Χρυσής Μπάλας» (που απονεμόταν από το γαλλικό περιοδικό France Football και αφορούσε αρχικά στον καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή και αργότερα τον καλύτερο ποδοσφαιριστή που αγωνιζόταν στην Ευρώπη) και του βραβείου «Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ». Απονεμόταν από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA). Το τελευταίο βραβείο κέρδισε ο πολυνίκης του θεσμού, Αργεντινός Λιονέλ Μέσι, το 2015. Από το 2016 και έπειτα, η FIFA και το France Football αποφάσισαν να απονέμουν ξανά ξεχωριστό βραβείο ο καθένας, όπως δηλαδή έκαναν και πριν το 2010. Ο Μέσι είναι ο μοναδικός παίκτης που ψηφίστηκε στην τελική τριάδα και στις 6 εκδόσεις του διαγωνισμού της Χρυσής Μπάλας της ΦΙΦΑ (2010–15).

Για την ανάδειξη των καλύτερων της χρονιάς διεξαγόταν ψηφοφορία στην οποία συμμετείχαν οι προπονητές και οι αρχηγοί των εθνικών ομάδων, καθώς και πολλοί έγκριτοι δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο.

FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur

Τον Ιανουάριο του 2014 η FIFA σε συνεργασία με το γαλλικό περιοδικό France Football απένειμαν στον Πελέ την τιμητική FIFA Ballon d'Or Prix d'honneur (η μόνη που έχει δοθεί), ως επιβράβευση της αξίας και της προσφοράς του ως  κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, που δεν είχε τη δυνατότητα να τιμηθεί με το βραβείο της Χρυσής Μπάλας εν ενεργεία με βάση τον τρόπο λειτουργίας της έως το 1995.

Καλύτερος ποδοσφαιριστής (FIFA Ballon d'Or)

Διακρίσεις ανά παίκτη

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη ιστοσελίδα 

Ποδοσφαιρικά βραβεία ΦΙΦΑ
Αυστραλία – Αμερικανική Σαμόα 31–0

Στις 11 Απριλίου 2001, στο στάδιο BCU International στο Κοφς Χάρμπουρ της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία έγινε ο προκριματικός αγώνας ποδοσφαίρου για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2002 στη ζώνη της Ωκεανίας. Η Αυστραλία νίκησε με 31–0 την Αμερικανική Σαμόα και κατέρριψε το δικό της ρεκόρ για τα περισσότερα γκολ σε αγώνα εθνίκων ομάδων. Ο Αυστραλός Άρτσι Τόμπσον μάλιστα πέτυχε 13 γκολ, ενώ ο Ντάβιντ Ντρίλιτς σημείωσε 8. Επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι το σκορ στο ημίχρονο ήταν 16-0.

Πληροφορίες Αγώνα 

{| width=50% style="font-size: 90%"
|
Βοηθοί διαιτητές:
 Ντέιβιντ Σόου (Νήσοι Σολομώντα)
 Μισέλ Ανγκότ (Ταϊτή)

4ος διαιτητής:
 Ντέρεκ Ραγκ (Νέα Ζηλανδία)

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002

he:משחקי כדורגל מרובי שערים#אוסטרליה נגד סמואה האמריקנית במוקדמות מונדיאל 2002
Εξαμίλι Αγίων Σαράντα

Το Εξαμίλιο ή Εξαμίλια () είναι χωριό της Αλβανίας που βρίσκεται στα νότια της χώρας. Ανήκει στην Επαρχία Αγίων Σαράντα στον Νομό Αυλώνα. Είναι χτισμένο σε μία στενή λωρίδα γης, ανάμεσα στο στενό της Κέρκυρας και στη λίμνη του Βουθρωτού.

Ανοικοδομήθηκε κυρίως μετά το 1991 και την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας. Παλαιότερα στην θέση του υπήρχαν μερικές πολυκατοικίες για φυλακισμένους στρατιώτες και η θερινή κατοικία του ηγέτη της χώρας Εμβέρ Χότζα. 

Σύμφωνα με απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν στους 9,215 κατοίκους από τους οποίους ο πληθυσμός των Ελλήνων ανερχόταν στους 4,207.

Τουρισμός
Τα τελευταία χρόνια το Εξαμίλι γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη εκμεταλλευόμενο την ειδυλλιακή του τοποθεσία με αξιόλογες παραλίες και πλούσια βλάστηση, τον πολύ σημαντικό αρχαιολογικό χώρο του Βουθρωτού που βρίσκεται σε μικρή απόσταση, καθώς και την μικρή του απόσταση από την Κέρκυρα, από την οποία προσελκύει Έλληνες και ξένους εκδρομείς.

Φωτοθήκη

Παραπομπές

Χωριά της Αλβανίας
Νομός Αυλώνα
Άγιοι Σαράντα
Πολιορκία της Αταλάντης

Η Πολιορκία της Αταλάντης ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με σκοπό την απελευθέρωση της Αταλάντης.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο Αθανάσιος Διάκος έστειλε τον εξάδελφό του Αντώνιο Κοντοσόπουλο να απελευθερώσει την Αταλάντη στις 27 Μαρτίου 1821. Οι Τούρκοι όμως πρόλαβαν και κλείστηκαν στις οχυρές οικίες από που αντιστάθηκαν πεισματικά στις επιθέσεις των Ελλήνων. Όταν όμως έμαθαν την παράδοση του κάστρου της Λιβαδιάς από τον Διάκο σταμάτησαν την αντίσταση (31 Μαρτίου). Έτσι  άλλη μία πόλη της Στερεάς Ελλάδας είχε ελευθερωθεί τον Μάρτιο.

Παραπομπές

Πηγές

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες οθωμανικού στρατού
Πολιορκίες
Ιστορία της Φθιώτιδας
Πολιορκία των Σαλώνων

Η Πολιορκία στα Σάλωνα ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 1821 με σκοπό την απελευθέρωση των Σαλώνων. Διήρκεσε από την αρχή της Επανάστασης ως τις 10 Απριλίου του ίδιου έτους 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων 
Οπλαρχηγός (κλέφτης και εν-συνεχεία αρματολός Στερεάς) της επαρχίας Σαλώνων ήταν ο Πανουργιάς, ο οποίος, μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, όταν πολιορκήθηκε ο Αλής (1820) και ειδοποιημένος από επιστολή του Παπαφλέσσα, έφυγε από τα Ιωάννινα (όπου ήταν έγκλειστος επί 3ετία) και ήλθε στα Σάλωνα. Στις 24 Μαρτίου, όταν έμαθε ότι επαναστάτησε η Αχαΐα, ο Πανουργιάς βρισκόταν μαζί με τους 60 αρματολούς του (άριστα εκπαιδευμένους και πειθαρχημένος, με εμφάνιση τακτικού στρατιωτικού σώματος) στην Μονή του Προφήτη Ηλία, μιάμιση ώρα έξω από τα Σάλωνα. Εκεί κάλεσε τους προεστούς της πόλης και των χωριών και έκανε γενική συνέλευση στο Γαλαξείδι, στην οποία ομόφωνα αποφασίστηκε να επιτεθούν στους Τούρκους. Στη συνάντηση εκείνη, κατόπιν πρόσκλησης του Ι. Παπαδιαμαντόπουλου (απεσταλμένου του Π.Π. Γερμανού), προσήλθαν, μεταξύ άλλων, οι Οδυσσέας Ανδρούτσος, Γιάννης Γκούρας και Κόντος, ο Δεσπότης Ησαΐας Σαλώνων κ.α. Ο Πανουργιάς έλαβε, επί αποδείξει του, 14.000 γρόσια με σκοπό να καλύψει τα έξοδα της στρατολόγησης μαχητών. Διέταξε τον γαμπρό του και υποπλαρχηγό Θανάση Μανίκα να στρατολογήσει στα Βλαχοχώρια όλους όσους μπορούσαν να κρατήσουν όπλο. Έστειλε και τον εξάδερφό του, Γιάννη Γκούρα στον Άγιο Γεώργιο να στρατολογήσει και αυτός και να συνεννοηθεί με τους κατοίκους του Γαλαξειδίου.

Αφού συνεννοήθηκαν, ξεκίνησαν την νύχτα της 26ης Μαρτίου, ξημερώθηκαν στα Σάλωνα και πολιόρκησαν το φρούριο υπό την αρχηγία του Πανουργιά. Οι Τούρκοι που είχαν υποπτευθεί την εξέγερση των Ελλήνων είχαν προλάβει και κλείστηκαν στο φρούριο με όλα τα γυναικόπαιδα, και με τους πρόσφυγες από τη Βοστίτσα που είχαν καταφύγει εκεί από την Πελοπόννησο. Μεταξύ αυτών ήταν και 600 ένοπλοι.

Οι Τούρκοι ήταν δυνατοί, αλλά και οι Έλληνες επιτέθηκαν με ορμή, ώστε κυρίευσαν την πρώτη κιόλας μέρα τα αποθέματα του νερού. Οι πολιορκημένοι αναγκάστηκαν από έλλειψη νερού να εξορμήσουν στις 8 Απριλίου με σκοπό να κυριεύσουν μια κοντινή πηγή, αλλά απέτυχαν και φονεύθηκαν 13, μεταξύ των οποίων και ο ανδρείος Χάιδας.

Μετά από στενότατη πολιορκία, οι Τούρκοι στερούμενοι τροφών και νερού αναγκάστηκαν μετά από 14 ημέρες στις 10 Απριλίου να παραδοθούν, αφού πρωτύτερα συμφώνησαν να μην τους πειράξουν. Βγήκαν και παρέδωσαν τα όπλα τους στον Πανουργιά που τα παρέλαβε καθιστός μπροστά στην Πύλη. Όσοι ήθελαν και ένοιωθαν ασφαλείς παρέμειναν στα σπίτια τους, ενώ οι άλλοι όλοι διασκορπίστηκαν στα χωριά.

Το φρούριο των Σαλώνων ήταν το πρώτο που κατέλαβαν οι Έλληνες στην Επανάσταση του 1821.

Πηγές 
 
 
 Σπυρίδων Τρικούπης: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τόμος Α, σσ. 170 - 172.

Παραπομπές 

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Πολιορκίες
Ιστορία της Φωκίδας
Πολιορκία του Λιδωρικίου

Η πολιορκία του Λιδωρικίου ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του '21 με σκοπό την απελευθέρωση του Λιδωρικιού, η οποία έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1821.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Ο καπετάνιος Σκαλτσάς, και οι πρόκριτοι Αναγνώστης Λιδωρίκης, Παπά-Γεώργιος Πολίτης, και άλλοι επαρχιώτες ύψωσαν την σημαία της επανάστασης και με τους ήχους τυμπάνων μπήκαν στο Λιδωρίκι. Οι Τούρκοι πολιορκήθηκαν στα σπίτια τους και αντιστάθηκαν. Μετά από δύο ημέρες, και αφού σκοτώθηκαν μερικοί από αυτούς, αναγκάστηκαν να καταθέσουν τα όπλα και να παραδοθούν.

Πηγές

 Σπυρίδων Τρικούπης: Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, Τόμος Α΄, σελ. 172

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Πολιορκίες
Ιστορία της Φωκίδας
Πολιορκία της Μενδενίτσας

Η Πολιορκία της Μενδενίτσας ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821 με σκοπό την απελευθέρωση της Μενδενίτσας.
 
Κατά τα τέλη Μαρτίου 1821, ο έμπειρος οπλαρχηγός Γιάννης Δυοβουνιώτης πολιόρκησε τη Μενδενίτσα ή Μπουδουνίτσα η οποία προστατευόταν από το οχυρότατο ομώνυμο μεσαιωνικό κάστρο. Οι Τούρκοι όμως αντιστάθηκαν επιτυχώς στις επανειλημμένες επιθέσεις των Ελλήνων. Η κατάσταση των πολιορκημένων άρχισε να αλλάζει όταν κατέφθασαν ενισχύσεις πρώτα από τον Κομνά Τράκα και ύστερα από τον Αθανάσιο Διάκο, στις 8 Απριλίου 1821. Η θέση τους έγινε δύσκολη καθώς υπέφεραν ήδη από έλλειψη τροφίμων και παραδόθηκαν πέντε μέρες αργότερα. Κατά τον Κουτσονίκα, οι οπλαρχηγοί διέταξαν τους χωρικούς να σκοτώσουν τους παραδοθέντες ώστε οι πρώτοι να μη μπορούν, στο μέλλον, να συνθηκολογήσουν με τους Τούρκους.

Παραπομπές

Πηγές

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Πολιορκίες
Ιστορία της Φθιώτιδας
Μάχη του Πατρατζικίου

Η μάχη του Πατρατζικίου ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 21 με σκοπό την απελευθέρωση του Πατρατζικίου (σημερινής Υπάτης).

Τα γεγονότα πριν τη μάχη
Στις αρχές Απριλίου του 1821, η περιοχή της Υπάτης, σε αντίθεση με την υπόλοιπη ανατολική Στερεά Ελλάδα, δεν είχε προσχωρήσει στην επανάσταση. Αυτό οφειλόταν στον οπλαρχηγό της, Μήτσο Κοντογιάννη ο οποίος ήταν διστακτικός και δεν πίστευε ούτε στην επιλογή του χρόνου ούτε στο μέλλον της επανάστασης. Αντίθετα, ο Αθανάσιος Διάκος με τον Γιάννη Δυοβουνιώτη, θεωρούσαν πολύ σημαντική την εξουδετέρωση των Τούρκων της περιοχής και γι αυτό έσπευσαν στο γειτονικό χωριό Κομποτάδες, με σκοπό να συναντήσουν τον Κοντογιάννη και να τον πείσουν να προσχωρήσει. Αυτός απέφυγε να τους συναντήσει και τότε οι δύο οπλαρχηγοί, μαζί με τον Πανουργιά που μόλις είχε φτάσει εκεί, αποφάσισαν να επιτεθούν στην Υπάτη. Τότε, την τελευταία στιγμή, αποφάσισε, θέλοντας και μη, να συμμετάσχει στην επίθεση και ο Κοντογιάννης.

Η μάχη και η αποχώρηση των Ελλήνων
Στις 18 Απρλίου, οι επαναστάτες χωρίστηκαν σε δύο σώματα και, διαλύοντας τους οχυρωμένους στα σπίτια Τούρκους, μπήκαν στην πόλη. Οι Τούρκοι, βλέποντας πως ήταν άσκοπη η περαιτέρω αντίσταση, αποφάσισαν να συνθηκολογήσουν. Ωστόσο, το βράδυ της ίδιας μέρας οι Έλληνες έμαθαν πως, από τις 17 Απριλίου, στρατός περίπου 8.000 ανδρών υπό τους Κιοσέ-Μεχμέτ πασά και Ομέρ Βρυώνη, βρισκόταν στο Λειανοκλάδι, μισή μόλις ώρα από την Υπάτη. Υπό τον φόβο της περικύκλωσης, οι Έλληνες αποχώρησαν μέσα στη νύχτα, αφήνοντας μισοκαμένη την Υπάτη, χωρίς να έχουν πετύχει κανένα ουσιώδες αποτέλεσμα και έχοντας σπαταλήσει, λόγω του Κοντογιάννη, οκτώ πολύτιμες μέρες. Στη συνέχεια προσπάθησαν να σταματήσουν τους Τούρκους στη μάχη της Αλαμάνας.

Παραπομπές

Πηγές

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Φθιώτιδας
Μάχη της Πλάκας

Η μάχη της Πλάκας ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821 και μια από τις προσπάθειες των Ελλήνων να σώσουν το Σούλι.

Η εξέλιξη των γεγονότων
Κατόπιν της ελληνικής νίκης στο Κομπότι της Άρτας (10 Ιουνίου 1822), έφτασαν στο ελληνικό στρατόπεδο του εκστρατευτικού σώματος, που είχε συγκροτήσει ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, δύο άντρες σταλμένοι από το Σούλι και ζήτησαν από τους Έλληνες να εκστρατεύσουν στην περιοχή τους περίπου δύο χιλιάδες πολεμιστές, πιστεύοντας πως έτσι θα μεταβαλλόταν η κατάσταση και πως οι Οθωμανοί που πολιορκούσαν την περιοχή θα αναγκάζονταν να αποσυρθούν. Οι ελληνικές δυνάμεις ανταποκρίθηκαν και έστειλαν την 21η Ιουνίου 1.200 ή 2.000 άνδρες υπό τους οπλαρχηγούς Μάρκο Μπότσαρη, Καρατάσο, Γεώργιο Βαρνακιώτη, Αλέξανδρο Βλαχόπουλο και Ανδρέα Ίσκο. Οι δυνάμεις τους στρατοπέδευσαν στην Πλάκα, που απέχει δέκα ώρες από το Σούλι και επτά ώρες από το Κομπότι. 

Αργότερα, οι ελληνικές δυνάμεις χωρίστηκαν σε τρία σώματα. Το κύριο μέρος των δυνάμεων, υπό τον Μάρκο Μπότσαρη, προχώρησε προς το Σούλι, ο οπλαρχηγός Κουτελίδας κινήθηκε εναντίον των Κατσανοχωρίων για να κόψει τον ανεφοδιασμό των Τούρκων και να δημιουργήσει αντιπερισπασμό, ενώ οι Ίσκος και Γρίβας κατευθύνθηκαν να επιτεθούν στους Βαριάδες για να προκαλέσουν και εκεί αντιπερισπασμό. Στην πορεία του προς το Σούλι, ο Μάρκος Μπότσαρης ήλθε σε σύγκρουση με σώμα 3.000 Τούρκων ιππέων. Στην ακόλουθη μάχη οι επαναστάτες επικράτησαν, αν και δεν εκμεταλλεύτηκαν την νίκη τους. Τα άλλα σώματα, ωστόσο, δέχθηκαν αιφνιδιαστική επίθεση από Οθωμανούς και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Ο Μπότσαρης αναγκάστηκε και αυτός να υποχωρήσει στο στρατόπεδο της Πλάκας και άρχισε να οργανώνει καλύτερα την έφοδό του.  

Εν τω μεταξύ, αποθαρρυντικές ειδήσεις έφθαναν στο επαναστατικό στρατόπεδο. Οι πασάδες της Ηπείρου είχαν αρχίζει να συγκροτούν στρατεύματα για να καταστείλουν τους επαναστάτες στο Σούλι. Ο Μπότσαρης, τότε, άρχισε να οργανώνει άμυνα και στις 26 Ιουνίου έστειλε επιστολή στον Βαρνακιώτη, που φύλαγε μία διάβαση της περιοχής, να προβάλει αντίσταση και να ορίσει 50 άνδρες «δια να φυλάξουν». Αλλά ο Βαρνακιώτης, θεωρώντας τον Μπότσαρη αντίπαλό του εξαιτίας της έχθρας του με τον Μαυροκορδάτο, δεν έδωσε ανταπόκριση.  

Η οθωμανική επίθεση που ανέμενε ο Μάρκος Μπότσαρης έλαβε μέρος την 29η Ιουνίου 1822. Επτά ή οκτώ χιλιάδες άνδρες υπό τον Ρεσίτ Μεχμέτ Πασά Κιουταχή επιτέθηκαν εναντίον της Πλάκας και ακολούθησε μάχη που κράτησε τέσσερις ώρες. Παρά την σθεναρή αντίσταση των Ελλήνων, όταν κατά την διάρκεια της μάχης έφθασαν ενισχύσεις υπό τον Αχμέτ Πασά Βρυώνη, μία πτέρυγα των επαναστατών κατέρρευσε. Ο Μπότσαρης κράτησε με πείσμα τις θέσεις, αλλά αργότερα αναγκάστηκε να υποχωρήσει ηττημένος. Στην μάχη 100 περίπου επαναστάτες είχαν σκοτωθεί, συμπεριλαμβανομένων και του οπλαρχηγού Δουράκη και του αδελφού του Γάτσου, ενώ ο Μπότσαρης αποχώρησε με 32 άνδρες στο Πέτα.

Παραπομπές

Πηγές

Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Μάχες ελληνικού στρατού
Μάχες οθωμανικού στρατού
Ιστορία της Θεσπρωτίας
Νταρφούρ

Το Νταρφούρ (Αραβικά: دار فور dār fūr, "βασίλειο των Φουρ") είναι μια περιοχή στο Σουδάν, στο δυτικό μέρος της χώρας. Το Νταρφούρ αποτελούσε για εκατοντάδες χρόνια ανεξάρτητο σουλτανάτο. Ενσωματώθηκε στο Σουδάν από τις Αγγλο-Αιγυπτιακές δυνάμεις το 1916. Στην περιοχή σήμερα, μαίνεται από το 2003 διαμάχη μεταξύ του μη-αραβικού γηγενή πληθυσμού και αράβων νομάδων που μετακινήθηκαν στο Νταρφούρ από βορειότερες περιοχές και υποστηρίζονται από την κυβέρνηση του Σουδάν. Η περιοχή έκτοτε έχει τεθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Η περιοχή του Νταρφούρ έχει μέγεθος περίπου 493.180 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου όσο το μέγεθος της Ισπανίας. Συνορεύει δυτικά με τη Λιβύη, το Τσαντ και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και νότια με το Νότιο Σουδάν. Διοικητικά χωρίζεται σε τρία ομοσπονδιακά κρατίδια: το Βόρειο Νταρφούρ, το Δυτικό Νταρφούρ, και το Νότιο Νταρφούρ, τα οποία συντονίζονται από την Μεταβατική Περιφερειακή Αρχή του Νταρφούρ. Οι κύριες πόλεις της περιοχής είναι η Ελ Φάσερ (πρωτεύουσα του Βόρειου Νταρφούρ), η Νγιάλα (πρωτεύουσα του Νότιου Νταρφούρ), και η Ελ Γκενέινα (πρωτεύουσα του Δυτικού Νταρφούρ).

Ο πληθυσμός του Νταρφούρ εκτιμάται γύρω στους 6.000.000 κατοίκους. Επίσημες γλώσσες της περιοχής είναι τα Αραβικά και τα Αγγλικά.

Γεωγραφία του Σουδάν
Πρώην κράτη της Αφρικής
Ιστορία του Ισλάμ