Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947

Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947 (Αύγουστος - Σεπτέμβριος 1947) διορίστηκε από το βασιλιά Παύλο, - η πρώτη κυβέρνηση που όρκισε ο νέος βασιλιάς - μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης Μαξίμου.
Στις 23 Αυγούστου 1947 και κατά τη διάρκεια υπουργικού συμβουλίου, οι Γ. Παπανδρέου και Π. Κανελλόπουλος ζήτησαν να προχωρήσει η κυβέρνηση σε ανασχηματισμό των υπουργείων «Στρατιωτικών» και «Δημοσίας Τάξεως» (τα κατεξοχήν αρμόδια για τον πόλεμο που διεξαγόταν, υπουργεία) και μάλιστα να αναλάβουν τη διοίκησή τους, οι ίδιοι (ο Γ. Παπανδρέου το «Στρατιωτικών», ο Π. Κανελλόπουλος το «Δημοσίας Τάξεως»). . Ο αρχηγός του Λαϊκού κόμματος, Κ. Τσαλδάρης, αρνήθηκε αυτήν την αλλαγή, και μετά τη διαφωνία που ξέσπασε στο υπουργικό συμβούλιο, η κυβέρνηση Μαξίμου παραιτήθηκε. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, ο βασιλιάς έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, στον αρχηγό του μεγαλύτερου στη Βουλή κόμματος, τον Κ. Τσαλδάρη, ως όφειλε.
Τις επόμενες ημέρες ο Κ. Τσαλδάρης θα έχει πολλαπλούς γύρους συνομιλιών με όλα τα κόμματα, προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση όσο το δυνατόν ευρύτερης βάσης. Όμως, δε θα καταφέρει να το πετύχει παρά τη συνεργασία του Εθνικού κόμματος, του Ναπολέοντος Ζέρβα, ο οποίος υποσχέθηκε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας "Ελευθερία" εκείνων των ημερών, ο Τσαλδάρης προχώρησε σε σχηματισμό μονοκομματικής κυβέρνησης, ενθαρρυνόμενος από τον αρχηγό της Αμερικανικής αποστολής στην Ελλάδα, Ντουάιτ Γκρίσγουολντ, ο οποίος, σε συζήτηση μεταξύ τους, «...υπερέβη την αποστολή του, αναμιχθείς, πέραν των οικονομικών, εις τα πολιτικά ζητήματα της χώρας».
Η άφιξη στην Ελλάδα, του διευθυντή του «Γραφείου Υποθέσεων Εγγύς και Μέσης Ανατολής» του Αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, Λόι Χέντερσον, στα τέλη Αυγούστου του 1947, και οι πιέσεις που άσκησε εκατέρωθεν, θα οδηγήσουν στην πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας των δυο μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων της Ελλάδας της εποχής εκείνης.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου 

  «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου») : Κωνσταντίνος Τσαλδάρης

 «Επί του Συντονισμού υπουργός» : προσωρινά, Δημήτριος Χέλμης

 «Επί των Εξωτερικών υπουργός» :  Κωνσταντίνος Τσαλδάρης
 «Επί των Εξωτερικών Μόνιμος υφυπουργός» : Παναγιώτης Πιπινέλης
 «Επί των Εσωτερικών υπουργός» : Πέτρος Μαυρομιχάλης
 «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός» : προσωρινά, Αντώνιος Παπαδήμος
 «Επί της Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπουργός» :  Αντώνιος Παπαδήμος
 «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : προσωρινά, Δημήτριος Χέλμης
 «Επί των Οικονομικών  υπουργός» : Δημήτριος Χέλμης
 «Επί των Δημοσίων έργων υπουργός» : προσωρινά, Γεώργιος Στράτος
 «Επί της Ανοικοδομήσεως υπουργός» : προσωρινά, Γεώργιος Στράτος
 «Επί των Μεταφορών υπουργός» : Πάνος Χατζηπάνος
 «Επί της Γεωργίας υπουργός» :  Αθανάσιος Παπαθανάσης
 «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός» :  προσωρινά, Πάνος Χατζηπάνος
 «Επί της Υγιεινής υπουργός» : Μιχαήλ Κότσιανος
 «Επί της Κοινωνικής Προνοίας υπουργός» : Μιχαήλ Κότσιανος
 «Επί της Δημοσίας Τάξεως υπουργός» : προσωρινά, Αθανάσιος Παπαθανάσης
 «Επί του Εφοδιασμού υπουργός» : Αλέξανδρος Σακελλαρίου
 «Επί της Εργασίας υπουργός» : Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης
 «Επί των Στρατιωτικών υπουργός» : Γεώργιος Στράτος
 «Επί των Ναυτικών υπουργός» : προσωρινά, Πέτρος Μαυρομιχάλης
 «Επί της Εμπορικής Ναυτιλίας υπουργός : προσωρινά, Αλέξανδρος Σακελλαρίου
 «Επί της Αεροπορίας  υπουργός» : προσωρινά, Αριστείδης Πρωτοπαπαδάκης

 «Υπουργός - Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος» : Κωνσταντίνος Ροδόπουλος

Αναφορές

1947 08
1947
Κ