joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Κατάλογος μοναρχών του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας

Το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας ήταν βασίλειο στην νότια Μικρά Ασία, δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα από Αρμένιους φυγάδες μετά την επιδρομή των Σελτζούκων στην Αρμενία. Κυβερνήθηκε από τον Οίκο των Ρουπενιδών παρακλάδι της μεγάλης οικογένειας των Βαγρατιδών, που κατείχαν πολλά χρόνια τους θρόνους της Γεωργίας και της Αρμενίας. Οι Ρουπενίδες ήταν αρχικά τοπικοί πρίγκιπες με πρώτο τον Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας (1080) αλλά οι Λατίνοι λόγω των στενών σχέσεων μεταξύ τους στην Α΄ Σταυροφορία τους προήγαγαν σε βασίλειο. Ο Λέων Α΄ της Αρμενίας ήταν ο πρώτος βασιλιάς που αναγνωρίστηκε από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (1198).

Η δυναστεία των Ρουπενιδών κυβέρνησε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας μέχρι τον θάνατο της τελευταίας βασίλισσας Ισαβέλλας της Αρμενίας, την διαδέχθηκε ο σύζυγος της Χετούμ Α΄ της Αρμενίας που ήταν ο ιδρυτής του κλάδου των Χετουμιδών. Μετά τον θάνατο του τελευταίου Χετουμίδη βασιλιά Λέων Ε΄ της Αρμενίας (1341) διάδοχος του εξελέγη ο ξάδελφος του Κωνσταντίνος Δ΄ της Αρμενίας τρίτος γιος του Αμαλρίκ, κύριου της Τύρου από τον Οίκο των Πουατιέ - Λουζινιάν. Οι Μαμελούκοι κατέλαβαν το βασίλειο από τον τελευταίο βασιλιά των Πουατιέ - Λουζινιάν Λέων ΣΤ΄ της Αρμενίας (1375), από τότε οι βασιλείς έγιναν τιτλούχοι. Ο Λέων ΣΤ΄ πέθανε χωρίς απογόνους (1393) και οι τίτλοι πέρασαν στον ξάδελφο του Ιάκωβο Α΄ της Κύπρου με αποτέλεσμα οι βασιλείς της Κύπρου να γίνουν τιτλούχοι βασιλείς της Αρμενικής Κιλικίας. Η Καρλόττα της Κύπρου παραχώρησε τον τίτλο στον Οίκο της Σαβοΐας (1485), ο τίτλος σταμάτησε να υπάρχει μετά το 1861.

Πρίγκιπες του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας

Οίκος των Ρουπενιδών

Βασιλείς του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας

Οίκος των Ρουπενιδών

Οίκος των Χετουμιδών

Οίκος των Πουατιέ - Ανζού

Οίκος των Χετουμιδών

Οίκος των Πουατιέ - Ανζού

Οίκος των Πουατιέ - Ανζού (τιτλούχοι)

Ο τίτλος πέρασε στον κλάδο των Λουζινιάν της Κωνσταντινούπολης και κατέληξε στην Ρωσία. Ο τίτλος αμφισβητήθηκε από τον Οίκο της Σαβοΐας και τον Οίκος ντε Μπριέν με τους Ούγο του Μπριέν και Ιωάννη του Μπριέν.

Παραπομπές

Πηγές

Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edinburgh: Scottish Academic Press. 
Mutafian, Claude (2001). Le Royaume Arménien de Cilicie. Paris: CNRS Editions. 
Histoire des Princes de Lusignan, Anciens Rois de Jérusalem, de la Petite Arménie et de Chypre, St. Petersbourg: Soikine, 1903.

Μονάρχες του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας
Αντώνυμο

Στη λεξική σημασιολογία, τα αντώνυμα είναι λέξεις που βρίσκονται σε μια εγγενώς ασύμβατη δυαδική σχέση, όπως τα αντίθετα ζεύγη του μεγάλος: μικρός, μακρός. Η έννοια της ασυμβατότητας εδώ αναφέρεται στο γεγονός ότι σε μία λέξη σε ένα αντίθετο ζεύγος συνεπάγεται ότι δεν είναι μέλος του άλλου ζεύγους. Για παράδειγμα, κάτι που είναι μακρό συνεπάγεται ότι δεν είναι μικρό. Αναφέρεται ως «δυαδική» σχέση επειδή υπάρχουν δύο μέλη σε ένα σύνολο αντιθέτων. Η σχέση μεταξύ των αντιθέτων είναι γνωστή ως αντώνυμο. 

Ο όρος αντώνυμο θεωρείται συνήθως συνώνυμος με το αντίθετο, αλλά το αντώνυμο έχει και άλλες πιο περιορισμένες έννοιες. Τα αντώνυμα με διαβαθμίσεις (ή βαθμούς) είναι ζεύγη λέξεων των οποίων οι έννοιες είναι αντίθετες και που βρίσκονται σε συνεχές φάσμα (ζεστό, κρύο). Τα συμπληρωματικά αντώνυμα είναι ζεύγη λέξεων των οποίων οι έννοιες είναι αντίθετες αλλά δεν βρίσκονται σε συνεχές φάσμα (ώθηση, έλξη). Τα αναλογικά αντώνυμα είναι ζεύγη λέξεων όπου το αντίθετο έχει νόημα μόνο στο πλαίσιο της σχέσης μεταξύ των δύο εννοιών (δάσκαλος, μαθητής). Αυτές οι πιο περιορισμένες έννοιες μπορεί να μην ισχύουν σε όλα τα ακαδημαϊκά πλαίσια, με τον Λάιονς (1968, 1977) να ορίζει το αντώνυμο ως διαβαθμισμένο αντώνυμο.

Παραπομπές 

Λεξικολογία
Τύποι λέξεων
Διχοτομίες
Έπαυλη του Δομιτιανού

Η Βίλα του Δομιτιανού, γνωστή ως Albanum Domitiani ή Albanum Caesari στα λατινικά, ήταν μεγάλη και πολυτελή Ρωμαϊκή έπαυλη ή παλάτι, το οποίο χτίστηκε από τον Αυτοκράτορα Τίτο Φλάβιο Δομιτιανό (βασίλεψε το 81 - 96 μ.Χ.). Βρίσκεται 20 χλμ. έξω από τη Ρώμη, στους λόφους Άλμπαν, στην αρχαία Άγκερ Αλμπάνους (από τη θρυλική λατινική πόλη Άλμπα Λόνγκα).

Σήμερα τα ερείπια της βίλλας βρίσκονται κυρίως μέσα στο κτήμα των Ποντιφικών Βιλλών του Καστέλ Γκαντόλφο, ενώ τα υπόλοιπα ερείπια βρίσκονται στο Καστέλ Γκαντόλφο και το Αλμπάνο Λαζιάλε. Οι κήποι της Βίλας Μπαρμπερίνι είναι ανοιχτοί για τους επισκέπτες.

Παραπομπές

Άλλες παραπομπές 

 ALBANUM AND THE VILLAS OF DOMITIAN;Robin DARWALL-SMITH;Pallas No. 40, Les annêes Domitien: Presses Universitaires du Midi, https://www.jstor.org/stable/43660537
Ρωμαϊκές επαύλεις στην Ιταλία
Ναρβάλ

Το ναρβάλ ή φάλαινα μονόκερος ή μονόδοντας μονόκερος (και μονόδων μονόκερως) (λατ.: Monodon monoceros), είναι θαλάσσιο θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια Μονοδοντίδες και στην τάξη των κητωδών. 

Το ναρβάλ είναι μεσαίου μεγέθους «οδοντωτή» φάλαινα που ζει στις θάλασσες της αρκτικής ζώνης. Το επιστημονικό του όνομα προέρχεται από το χαρακτηριστικό μακρύ και μυτερό χαυλιόδοντα του αρσενικού, που εκτείνεται από την άνω γνάθο και προς τα εμπρός, κατά τον άξονα του σώματός του, σαν κέρατο. Το μήκος του χαυλιόδοντα φτάνει μέχρι και 2,5 μέτρα και είναι φτιαγμένος από τρίχες.Για πολλά χρόνια δεν είχε διευκρινιστεί η λειτουργία αυτού του δοντιού και θεωρούταν ότι ήταν όργανο άμυνας. Σύμφωνα με νεότερες μελέτες, είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο αισθητήριο όργανο, που βοηθά το ζώο να αντιληφθεί τις διαφορές στην πίεση, την αλατότητα ή τη θερμοκρασία των νερών. Τα νεαρά άτομα και των δύο φύλων έχουν δύο μόνο δόντια στην άνω γνάθο τους. 

Το μήκος του σώματος του ναρβάλ κυμαίνεται από 3,5 μέχρι 5 μέτρα, έχει ανοιχτό γκρίζο χρώμα, δεν έχει ραχιαίο πτερύγιο, ενώ πτερύγιο της ουράς έχει πλάτος ένα μέτρο περίπου, είναι οριζόντιο και αποτελείται από δύο λοβούς. Το ναρβάλ ζει σε ομάδες των 5 με 20 ατόμων, τρέφεται με διάφορα καρκινοειδή, ψάρια και μαλάκια· ζευγαρώνει την άνοιξη και το θηλυκό γεννά ένα μικρό έπειτα από περίοδο κύησης 15 μηνών. Αρκετές φορές μεταναστεύουν από την αρκτική ζώνη προς τις βόρειες ακτές της Ευρώπης αναζητώντας τροφή. 

Παλαιότερα, οι αυτόχθονες ιθαγενείς των αρκτικών περιοχών, κυνηγούσαν το ναρβάλ και χρησιμοποιούσαν το δέρμα και τα δόντια του για την κατασκευή αντικειμένων, και το κρέας και το λίπος του για διατροφή. Σήμερα οι πληθυσμοί που απειλούνται, γιατί το ναρβάλ είναι πολύ ευαίσθητο στις κλιματικές αλλαγές. Στα χρόνια του Μεσαίωνα απέδιδαν μαγικές ιδιότητες στο κέρατό του, το οποίο είχε πολύ μεγάλη αξία. Αναφορές για το θαλάσσιο μονόκερο υπάρχουν στους μύθους των Ινουίτ, αλλά και σε λογοτεχνικά έργα.

Συλλογή

Παραπομπές

Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC)
Θηλαστικά του Καναδά
Θηλαστικά της Γροιλανδίας
Μονοδοντίδες
Κητώδη
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία ξεκίνησε με την γερμανική κατοχή της Γιουγκοσλαβίας. Οι Σλαβομακεδόνες κομμουνιστές Αντάρτες του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Μακεδονίας, τμήμα του Γιουγκοσλαβικού ανταρτικού κινήματος, ξεκίνησαν μια πολιτική και στρατιωτική εκστρατεία, στις 11 Οκτωβρίου 1941 για να αντισταθούν στην κατοχή της Μακεδονίας του Βαρδάρη από τα βουλγαρικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά και τα αλβανικά στρατεύματα. Επισήμως, η περιοχή ονομαζόταν τότε Μπανόβινα του Βαρδάρη, επειδή το ίδιο το όνομα Μακεδονία ήταν απαγορευμένο στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.

Αρχικά δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, άρχισε να διευρύνεται μόνο το 1943 με την συνθηκολόγηση της Ιταλίας και της Σοβιετικής νίκες κατά της Ναζιστικής Γερμανίας. Ο ρόλος των Βουλγάρων κομμουνιστών, που απέφευγαν την οργάνωση μαζικής ένοπλης αντίστασης, ήταν επίσης ένας βασικός παράγοντας. Η επιρροή τους στην οργάνωση του Μακεδονικού Κόμματος παρέμεινε το κυρίαρχη μέχρι την άνοιξη του 1943, όταν ο ειδικός απεσταλμένος του Τίτο Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς έφτασε στη Μακεδονία. Αυτό οδήγησε στην ανάδειξη αντιβουλγαρικών παρτιζάνων ηγετών από την νέα γενιά, οι οποίοι ήταν πιστοί στη Γιουγκοσλαβία. Στο δυτικό τμήμα της περιοχής, οι Αλβανοί Παρτιζάνοι επίσης συμμετείχαν στο αντιστασιακό κίνημα.

Μετά που η Βουλγαρία άλλαξε στρατόπεδο στον πόλεμο, τον Σεπτέμβριο του 1944, η βουλγαρικός 5ος Στρατός που βρισκόταν στην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία, γύρισε πίσω στα παλιά σύνορα της Βουλγαρίας. Στις αρχές Οκτωβρίου ο νεοσύστατος Βουλγαρικός Λαϊκός Στρατός, μαζί με τον Κόκκινο Στρατό, επέστρεψε στην κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία για να μπλοκάρει τις γερμανικές δυνάμεις που αποχωρούσαν από την Ελλάδα. Η Μακεδονία του Βαρδάρη απελευθερώθηκε στο τέλος του Νοεμβρίου, όταν η κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε. 

Η επιχείρηση αυτή ονομάστηκε ο Εθνικός Απελευθερωτικός Πόλεμος της Μακεδονίας () από τους Παρτιζάνους, σε αντιστοιχία με τον μεγαλύτερο Λαϊκό Απελευθερωτικό Πόλεμο, αλλά οι μαχητές επίσης ανέπτυξαν περαιτέρω φιλοδοξίες για στην γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας. Αυτό σηματοδότησε την ήττα του βουλγαρικού εθνικισμού και τη νίκη του σλαβομακεδονικού στην περιοχή.

Αναφορές 

Κομμουνιστικές επαναστάσεις
Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Πόλεμοι των Βαλκανίων
Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας στην διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Παναγία Ευαγγελίστρια (συνοικία Ιδαλίου)

Η Παναγία Ευαγγελίστρια είναι συνοικία του Δήμου Ιδαλίου.

Τοποθεσία 
Στα βόρεια συνορεύει με τον Δήμο Γερίου, στα ανατολικά με τον Άγιο Σωζόμενο, την Ποταμιά και τη Λουρουκίνα, στα νοτιοανατολικά με τα Λύμπια, στα νοτιοδυτικά με την Αλάμπρα και με το Πέρα Χωριό, στα δυτικά με τη Νήσου και στα βορειοδυτικά με τη συνοικία Αγίοι Κωνσταντίνος και Ελένη.

Ιεροί ναοί 
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στην Παναγία. Ολοκληρώθηκε την περίοδο 1944-1948. Αποτελεί τον μητροπολιτικό ναό της Επισκοπής Ταμασσού και Ορεινής.

Παραπομπές 

Συνοικίες Δήμου Ιδαλίου
Φάε τη σοκολάτα σου

Φάε τη σοκολάτα σου είναι ο τίτλος ελληνικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2003-2004. Η σειρά αποτελείται από 21 επεισόδια. Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Φίλιππος Δεσύλλας ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Χρήστος Παληγιαννόπουλος.

Υπόθεση 
Η σειρά επικεντρώνεται στον αταίριαστο έρωτα μεταξύ του Σταύρου και Νατάσας. Ο πρώτος είναι σοκολατοβιομήχανος ενώ η δεύτερη είναι call girl. Ο Σταύρος είναι ένας πλούσιος εργένης ενώ η Νατάσα μια φτωχή κοπέλα που αναγκάζεται να μπει στην πορνεία για να ζήσει. 
Όταν η Φώφη, η μητέρα του Σταύρου, αποφασίζει ότι ο γιος της πρέπει πια να παντρευτεί, ο Σταύρος και ο κολλητός του, ο Γιώργος, αποφασίζουν να της παρουσιάσουν την Νατάσα ως την κοπέλα του Σταύρου, για να της δώσουν να καταλάβει ότι έτσι είναι οι γυναίκες σήμερα και κατά συνέπεια ο Σταύρος δεν πρέπει να παντρευτεί. Η Φώφη, δίχως να ξέρει τι συμβαίνει, δέχεται την Νατάσα ως επιλογή του γιου της. Έτσι ο Σταύρος και η Νατάσα βρίσκονται μπλεγμένοι σε μια κατάσταση που δεν επιθυμούν. Όμως τελικά ο έρωτας που προκύπτει μεταξύ τους είναι μεγάλος και αφήνει στην άκρη τις μεταξύ τους διαφορές.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Έκτακτες Συμμετοχές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Τηλεοπτικές σειρές Mega
Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Κρόκος του Βελουχιού

Ο Κρόκος του Βελουχιού (επιστ. ονομ. Crocus veluchensis) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Ιριδοειδών, ενδημικό των Νοτίων Βαλκανίων.

Περιγράφηκε σαν είδος για πρώτη φορά από τον Γουίλιαμ Χέρμπερτ (William Herbert) το 1845 με την τωρινή του ονομασία, αν και από τότε του έχουν δοθεί κι άλλες συνώνυμες ονομασίες. Το είδος πήρε την ονομασία του από το Βελούχι (κορυφή και λαϊκή ονομασία του όρους Τυμφρηστός) της Ευρυτανίας από όπου περιγράφηκε.

Περιγραφή 
Ο κρόκος του Βελουχιού είναι βολβώδης χοανοειδής πόα. Φέρει άνθη λιλά-μπλε έως σκούρα μοβ ύψους 10 εκ., μερικές φορές με σκούρες άκρες. Λαιμός απαλός λιλά ή λευκός, φύλλα 2-4 (-5), που αναπτύσσονται γύρω από το σωλήνα του περιγονίου (1). Ανθήρες με τρία στίγματα ακέραια, πεπλατυσμένα σε χρώματα κίτρινο και πορτοκαλί, που διαιρούνται και επεκτείνονται κοντά στην κορυφή. Ο βολβός του περιβάλλεται από νηματώδεις ή δικτυωτούς χιτώνες. Ανθίζει την άνοιξη, τους μήνες Μάιο-Ιούλιο.

Εξάπλωση και βιότοπος 
Είναι είδος ενδημικό της Νότιας Βαλκανικής Χερσονήσου, με εξάπλωση βορείως των συνόρων της χώρας μας από την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία μέχρι την Βουλγαρία. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί στα βουνά της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας, νότια μέχρι τον Παρνασσό. Απαντά σε φυλλοβόλα δάση οξιάς και κωνοφόρων και ανοιχτά αλπικά λιβάδια, στα 950-2600 μέτρα, όπου σχηματίζει μεγάλα χαλιά. Είναι ευρέως κοινό στη χώρα και θεωρείται είδος Χαμηλού Κινδύνου (LC)  Προτιμά μέρη προσήλια  και αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Γι’ αυτό πολλές φορές τον συναντάμε να ξεπροβάλλει μέσα από το χιονισμένο τοπίο.

Σημειώσεις 
(1) περιγόνιο: έτσι λέγονται όλα μαζί τα πέταλα στα άνθη των φυτών της τάξης των Λειριωδών.

Εικόνες

Παραπομπές 

Λειριοειδή
Ελληνική χλωρίδα
Βελουχιου
Μόα Χιέλμερ

Η Μόα Ελίν Μαριάν Χιέλμερ (γεννημένη στις 19 Ιουνίου 1990) είναι σουηδή αθλήτρια η οποία αγωνίζεται στα 200 και 400 μέτρα. Η Χιέλμερ γεννήθηκε στην Στοκχόλμη. Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων το 2011 στην Οστράβα. Έσπασε το σουηδικό ετήσιο ρεκόρ στα 400 μέτρα στις 14 Αυγούστου 2011 και στη συνέχεια νίκησε δύο φορές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Ελσίνκι το 2012. Στις 29 Ιουνίου 2012 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 στο Ελσίνκι όταν κέρδισε το τελικό των 400 μέτρων όπου και έθεσε νέο σουηδικό ρεκόρ στα 51.13 δευτερόλεπτα. Είχε θέσει τους προηγούμενους χρόνους ρεκόρ στον ημιτελικό της προηγούμενης μέρας.

Στις 13 Δεκεμβρίου 2013 η Χιέλμερ αποκάλυψε ότι ήταν έγκυος και δεν θα αγωνιζόταν κατά τη διάρκεια του 2014.

Παραπομπές 

Δρομείς ταχύτητας
Σουηδοί αθλητές του στίβου
Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Αντώνης Καρυστινός

Ο Αντώνης Καρυστινός (γεν. 8 Μαΐου 1971) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφικό 
Ξεκίνησε να εργάζεται ως γραφίστας, όμως στα 26 του χρόνια ύστερα από το κλείσιμο της εταιρίας που δούλευε, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Η πρώτη του επαφή με την υποκριτική έγινε όταν συνάντησε ηθοποιούς του δρόμου στην Αθήνα, ενώ εντάχθηκε και ο ίδιος στην ομάδα αυτή. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου ενώ ένα χρόνο μετά ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιός στη σχολή του Γιώργου Κιμούλη.

Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στην παράσταση "Διπλή Απιστία" στο θέατρο Αμόρε ενώ η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2001 στη σειρά Είσαι το Ταίρι Μου, όπου εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσω της συμμετοχής του στη σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη, Σαββατογεννημένες στο ρόλο του Γιώργου Πέτρου (2003-2004). Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές: Βελούδο από μετάξι (2004-2005), Singles 2 ½ (2007-2008), Singles 3 (2008), Μπρούσκο (2013-2016), Αστέρας Ραχούλας (2016-2017), Ο άντρας των ονείρων μου (2017-2018), Η Επιστροφή (2018-2019), Έρωτας Μετά (2019-2020), Το Αύριο Μας Ανήκει (2021).  Ήλιος (2022) Επίσης είχε κάνει guest εμφανίσεις στις σειρές: Λένη (2003), Ποτέ δεν ξέρεις (2005-2006), Επτά Θανάσιμες Πεθερές: Η Φαντασιόπληκτη πεθερά (2005),Στο Παρά Πέντε (2006) Οι Μάγισσες της Σμύρνης (2006)  Δι$ Μαδιάμ (2006-2007), Safe Sex: Αμάρτησα για το παιδί μου... (2006),  Υπέροχα Πλάσματα (2007-2008), Ιστορίες Μυστηρίου: Ενόραση (2007), Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα: Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα (2008) ,Φίλα τον βάτραχό σου (2008-2009) Άγρια Παιδιά (2009), Ο Πόλεμος των Άστρων: Shesofobia (2010), Κούκλες (2010-2011), Εργαζόμενη Γυναίκα: Η Μεσίτρια (2010), Άσπρα Μπαλόνια (2012-2013)  Μην Αρχίζεις την Μουρμούρα (2018)  Έρωτας φυγάς (2022-2023) 

Στο κινηματογράφο έλαβε μέρος στις ταινίες: ...Κι Αύριο Μέρα Είναι (2001), Τρεις Στιγμές (2008), Πεθαίνω Για Σένα (2009), Άπνοια (2010), Mana at sea (2011), Ο εχθρός μου (2013), Ελεύθερο Θέμα (2018)

Φιλμογραφία 
Τηλεόραση

Παραπομπές 

{{DEFAULTSORT:Καρυστινος

Αντωνης}}
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Λάζαινα Ιωαννίνων

Η Λάζαινα είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 840 μέτρων και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου. ref></ref>.

Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λάζαινα βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού και μέσα από τον οικισμό περνάει η επαρχιακή οδός Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 22 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 68 χλμ. Β. της Άρτας και 31,5 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατα θεωρούνται η πλατεία του χωριού, οι πέτρινες βρύσες και τα αλώνια του καθώς και ο ερειπωμένος νερόμυλος στη τοποθεσία "Ζέκος". Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1919 ως μέρος της τότε κοινότητας Κοτορτσίου. Παλιότερα θεωρείτο συνοικισμός της Αετορράχης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αετορράχη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αετορράχης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011, έχει πληθυσμό 67  κατοίκους.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Τρανή Λάκκα Αρκαδίας

Η Τρανή Λάκκα είναι ημιορεινός οικισμός της κοινότητας Νεοχωρίου του δήμου Γορτυνίας και της δημοτικής ενότητας Τροπαίων. Βρίσκεται 57 χλμ. βορειοδυτικά από την Δημητσάνα κοντά στον ποταμό Λάδωνα, σε υψόμετρο 225 μέτρα. Η πρόσβαση στο χωριό οδικώς είναι εύκολη. Βρίσκεται στο 100ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Τρίπολης-Ολυμπίας-Πύργου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νεοχώρι, τη Μπερτσιά και τη Νέα Δάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου Γορτυνίας που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 24 κάτοικοι.

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, μελισσοκομία και γεωργία. Στην περιοχή ευδοκιμεί το είδος "χωραΐτικη" με το γνωστό για τις ευεργετικές του ουσίες ελαιόλαδο Ολυμπία. Στην δεκαετία του 1960 αρκετοί κάτοικοι  μετακόμισαν στον οικισμό Μπερτσιά.

Είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά του πρώην δήμου Θελπούσης καθώς αναφέρεται στις Βενετικές απογραφές με 3 οικογένειες το 1698 ενώ το 1829 είχε πληθυσμό 256 κατοίκων.

Πληθυσμός

Παραπομπές

Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δήμος Γορτυνίας
Νέρων Κλαύδιος Δρούσος

Ο Νέρων Κλαύδιος Δρούσος (14 Ιανουαρίου 38 π.Χ. – θέρος τού 9 μ.Χ.) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής και πολιτικός. Το αρχικό του όνομα ήταν Δέκιμος Κλαύδιος Δρούσος· αναφέρεται και ως Δρούσος ο Πρεσβύτερος, σε διαχωρισμό από τον ανηψιό του Δρούσο Ιούλιο Καίσαρα ή Δρούσο τον Νεότερο.

Ο πατέρας του Τιβέριος Κλαύδιος Νέρων ήταν από το γένος των Κλαυδίων πατρικίων. Η μητέρα του Λιβία Δρουσίλλα, κόρη της Αυφιδίας από το γένος των Αυφιδίων πληβείων, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο. Μεγαλύτερος αδελφός τού Δρούσου ήταν ο Τιβέριος, που υιοθετήθηκε από τον Αύγουστο και τον διαδέχθηκε.

Στην πρώτη εκστρατεία του διέσχισε τον Ρήνο και άρχισε την κατάκτηση της Γερμανίας. Ήταν ο πρώτος Ρωμαίος στρατηγός που έφθασε στα ποτάμια Βέζερ και Έλβα. Το 12 π.Χ. ο Δρούσος οδήγησε μία επιτυχή εκστρατεία στη Γερμανία και υπέταξε τους Σικάμβριους. Αργότερα το ίδιο έτος έκανε μία ναυτική εκστρατεία εναντίον των γερμανικών φυλών κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Θάλασσας και κατέκτησε τους Κάουκους κοντά στο στόμιο τού Βέζερ. Το έτος 11 π.Χ. κατέκτησε τους Ουζιπέτες και τους Μάρσιους, επεκτείνοντας το ρωμαϊκό έλεγχο στον Άνω Βέζερ. Το 10 π.Χ. ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον των Κάττιων και των αναφανέντων Σικάμβριων, υποτάσσοντας και τους δύο. Το επόμενο έτος, κατά το οποίο ήταν ύπατος (consul), κατέκτησε τους Ματτιάκιους και νίκησε τους Μαρκομάνους και τους πλησίον τού Έλβα Κερούσιους. Απεβίωσε αργότερα το ίδιο έτος· έτσι η Ρώμη στερήθηκε έναν από τους καλύτερους στρατηγούς της.

Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Αντωνία τη Νεότερη, κόρη τού Μάρκου Αντώνιου και της Οκταβίας της Νεότερης και είχε τα εξής τέκνα:
 Γερμανικός Ιούλιος Καίσαρ 15 π.Χ. - 19 μ.Χ., στρατηγός γνωστός για τις εκστρατείες του στη Γερμανία. 
 Λιβίλλα π. 13 π.Χ. - 31 μ.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Γάιο Καίσαρα από το γένος των Βιψανίων και μετά τον Δρούσο Ιούλιο Καίσαρα από το γένος των Κλαυδίων.
 Κλαύδιος 10 π.Χ. - 54 μ.Χ., Αυτοκράτορας.

Πηγές
 Barrett, Anthony A. (2002). Livia: First Lady of Rome. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-09196-6.
 Osgood, Josiah (2011). Claudius Caesar: Image and Power in the Early Roman Empire. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-88181-4.
 Powell, Lindsay (2011). Eager for Glory: The Untold Story of Drusus the Elder, Conqueror of Germania. Barnsley, South Yorkshire: Pen & Sword Books. ISBN 978-1-84884-333-2.

Παραπομπές 

Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας

Να μη συγχέεται με τον θείο του Νέρωνα Κλαύδιο Δρούσο ή Δρούσο τον Πρεσβύτερο.
Ο Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας ή Δρούσος ο Νεότερος, λατιν.: Drusus Julius Caesar / Drusus Junior (14 π.Χ. - 14 Σεπτεμβρίου 23 μ.Χ.) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν ο μόνος γιος και διάδοχος τού Τιβερίου.

Γεννήθηκε στη Ρώμη και ανήκε σε έναν εξέχοντα κλάδο τού γένους των Κλαυδίων· ήταν γιος τού Τιβερίου και της πρώτης συζύγου του Βιψανίας Αγριππίνας. Το όνομά του όταν γεννήθηκε, ήταν Νέρων Κλαύδιος Δρούσος, ομώνυμος τού θείου του Νέρωνα Κλαυδίου Δρούσου τού πρεσβυτέρου (αδελφού τού Τιβέριου), γι' αυτό ο ίδιος καλείται Δρούσος ο νεότερος. Το έτος 4 μ.Χ. πρόσθεσε το όνομα Ιούλιος Καίσαρας, όταν ο πατέρας του υιοθετήθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο, ο οποίος ήταν υιοθετημένος από τον Ιούλιο Καίσαρα. Έτσι το όνομά του έγινε Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας.

Εισήλθε στην πολιτική με το αξίωμα τού ταμία (quaestor) το 10 μ.Χ.. Η πολιτική του σταδιοδρομία αντανακλούσε αυτή τού εξαδέλφου του Γερμανικού (γιού τού Δρούσου τού πρεσβύτερου): ανέλαβε όλα τα αξιώματά του στην ίδια ηλικία με αυτόν. Ακολουθώντας το πρότυπο τού Αυγούστου, επρόκειτο να κυβερνήσουν μαζί. Ήταν και οι δύο λαοφιλείς και πολλές αφιερώσεις έχουν βρεθεί προς τιμήν τους σε όλη την Ιταλία. Ο Δίων Κάσσιος στο έργο του Ρωμαϊκή Ιστορία τους αποκαλεί Κάστορα και Πολυδεύκη, τα ονόματα των Διοσκούρων.

Απεβίωσε αιφνίδια το 23 μ.Χ., από φυσικά αίτια όπως φαίνεται. Ωστόσο οι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Τάκιτος και ο Σουητώνιος, αναφέρουν πως απεβίωσε ένεκα μίας φιλονικίας με τον Σηϊανό έπαρχο τού Πραιτωρίου στη Ρώμη: ισχυρίζονται, ότι ο Σηιανός είχε αποπλανήσει τη σύζυγο τού Δρούσου, τη Λιβίλλα και με τη βοήθεια ενός ιατρού δηλητηρίασε τον Δρούσο. Παρά τις φήμες ο Τιβέριος δεν υποψιάστηκε τον Σηιανό και οι δύο έμειναν φίλοι, ώσπου το 31 μ.Χ. ο Σηιανός εξέπεσε της εύνοιας τού Τιβερίου. Ο Τιβέριος είχε υιοθετήσει τον ανιψιό του Γερμανικό, όμως αυτός απεβίωσε το 19 μ.Χ., έτσι το 37 μ.Χ. που απεβίωσε ο Τιβέριος, τον διαδέχθηκε ο γιος τού Γερμανικού, ο Γάιος Καλιγούλας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λιβίλλα, κόρη τού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου και της Αντωνίας της Νεότερης και είχε τέκνα:
 Ιουλία Λιβία π. 7 μ.Χ.-43, παντρεύτηκε πρώτα τον Νέρωνα Ιούλιο Καίσαρα, γιο τού Γερμανικού και μετά τον Γάιο Ρουβέλλιο Βλάνδο συγκλητικό από την τάξη των ιππέων.
 Τιβέριος Γέμελλος 19 μ.Χ.-37/38.

Πηγές
 Cassius Dio, Roman History Book 57, English translation
 Plutarch, Symposiacs Book 1, English translation
 Suetonius, Lives of the Twelve Caesars, Life of Caligula, Life of Tiberius
 Tacitus, Annals, I–VI, English translation

Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Τιβέριος Γέμελλος

Ο Τιβέριος Γέμελλος (10 Οκτωβρίου 19 μ.Χ. - 37/38) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν γιος τού Δρούσου Ιουλίου Καίσαρος (Δρούσου τού νεοτέρου) και της Λιβίλλας, κόρης τού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου (Δρούσου τού πρεσβυτέρου)· οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Το παρωνύμιο Γέμελλος (Gemellus) σημαίνει δίδυμος και τού δόθηκε διότι είχε γεννηθεί μαζί με τον Τιβ. Κλ. Καίσαρα Γερμανικό Β΄ Γέμελλο, που απεβίωσε το 23 μ.Χ. σε ηλικία 4 ετών.

Βιογραφία
Ο πατέρας του και τα εξαδέλφια του απεβίωσαν και οι ιστορικοί της εποχής υποπτεύονται, ότι ο ισχυρός Σηιανός έπαρχος τού Πραιτωρίου τους εξάλειψε μεθοδικά. Μάλιστα ο Σηιανός, αν και από την τάξη των ιππέων, είχε ζητήσει να νυμφευτεί τη χήρα Λιβίλλα. Έμειναν συγγενείς τού Τιβερίου ο εγγονός του Γέμελλος και ο μικρανιψιός του Γάιος Καλιγούλας, τους οποίους ο Αυτοκράτορας έκανε συγκληρονόμους το 35 μ.Χ.. Το 37 μ.Χ. ο Τιβέριος απεβίωσε και ο Καλιγούλας ανέλαβε την αρχή· φόνευσε τον κατά 7 έτη μικρότερό του Γέμελλο ή τον ανάγκασε να αυτοκτονήσει στα τέλη τού 37 ή στις αρχές τού 38 μ.Χ..

Την αδελφή του Γέμελλου, την Ιουλία Λιβία νυμφεύτηκε ο Νέρων Ιούλιος Καίσαρ.

Πηγές
 Cassius Dio, Roman History Books 58–59
 Philo, Against Flaccus
 Suetonius, Lives of the Twelve Caesars, Life of Caligula, Life of Tiberius
 Tacitus, Annals, II–VI

Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Στιβ Ντίτκο

Ο Στίβεν Τ. Ντίτκο (Stephen T. Ditko, 2 Νοεμβρίου 1927 - γύρω στις 29 Ιουνίου 2018) ήταν Αμερικανός συγγραφέας κόμικ και είναι περισσότερο γνωστός ως συνδημιουργός, μαζί με τον Σταν Λι, της σειράς υπερηρώων της Marvel Spider-Man και Doctor Strange.

Ο Ντίτκο εισήχθη στο Hall of Fame του Τζακ Κίρμπι το 1990 και στο Hall of Fame του Βραβείου Άισνερ το 1994.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς
Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς
Αμερικανοί εικονογράφοι κόμικς
Marvel Comics
Εκκλησία του Μουχός

Η Εκκλησία του Μουχός () είναι λουθηρανική εκκλησία στο Μουχός της Φινλανδίας.

Ιστορία 
Η εκκλησία, ανεγερθείσα το 1634, είναι η δεύτερη παλαιότερη εκκλησία στη Φινλανδία, η οποία βρίσκεται ακόμη σε λειτουργία.
Η εκκλησία, χωρητικότητας 500 θέσεων, λειτουργεί κατά την διάρκεια όλου του χρόνου.
Κατά την διάρκεια της περιόδου της Μεγάλης Οργής (1714–1721), τα ρωσικά στρατεύματα κατέστρεψαν την εκκλησία, χωρίς ωστόσο να την πυρπολήσουν, γεγονός το οποίο επέτρεψε την επισκευή της εκκλησίας μετά το πέρας του πολέμου.
Η εκκλησία ανακαινίστηκε το 1762 υπό την διεύθυνση του Μάττι Χόνκα. 
Παράλληλα, ανεγέρθηκε κωδωνοστάσιο αναγεννησιακού ρυθμού.
Η μεγαλύτερη καμπάνα χύθηκε στην Στοκχόλμη, το 1757, ενώ η μικρότερη στο Ελσίνκι, το 1885.

Οι διακοσμητικοί πίνακες του σκευοφυλακίου φιλοτεχνήθηκαν από τον Ε. Γκράνμπεργκ το 1774-1778 και είναι εξαιρετικής αξίας.
Τα νεογοτθικά χαρακτηριστικά της εκκλησίας χρονολογούνται από τις ανακαινίσεις που έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1870.

Δείτε επίσης 
Κατάλογος ευαγγελικών λουθηρανικών εκκλησιών της Φινλανδίας

Παραπομπές

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 

  

Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία
Βόρεια Οστροβοθνία
Ξύλινες εκκλησίες στη Φινλανδία
Αγρίππας Πόστουμος

Ο Αγρίππας Πόστουμος (12 π.Χ. - 14 μ.Χ.) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν ο τρίτος γιος του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα στρατηγού, αρχιτέκτονα και έμπιστου φίλου τού Οκταβιανού Αυγούστου και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης, μόνο τέκνο τού Αυγούστου από τη Σκριβωνία. Το παρωνύμιό του Postumus (υστερότοκος) δηλώνει, ότι γεννήθηκε λίγο μετά την αποβίωση τού πατέρα του.

Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Γάιος Καίσαρας και Λeύκιος Καίσαρας απεβίωσαν 25 ετών το 4 μ.Χ. και το 2 μ.Χ. αντίστοιχα, έτσι ο Αύγουστος τον θεωρούσε υποψήφιο διάδοχό του. Ωστόσο τον εξόρισε από τη Ρώμη το 6 μ.Χ. για άγνωστο λόγο. Αυτό ουσιαστικά ακύρωσε την υιοθεσία του από τον Αύγουστο, αν και ο νόμος δεν όριζε κάτι τέτοιο και ο Αύγουστος έκανε τον προγονό του Τιβέριο μόνο διάδοχο. Ο Τιβέριος ήταν γιος της Λιβίας, δεύτερης συζύγου τού Αυγούστου, από προηγούμενο γάμο της. Το 14 μ.Χ. απεβίωσε ο Αύγουστος και ανέλαβε ο Τιβέριος. Σύντομα μετά ο Αγρίππας Πόστουμος φονεύθηκε από τους φρουρούς του· ήταν 25 ετών.

Η αδελφή του Αγριππίνα η Πρεσβύτερη είχε γιο τον Καλιγούλα και κόρη την Αγριππίνα τη Νεότερη, μητέρα τού Νέρωνα.

Πηγές
 Cassius Dio, Roman History Books 55–57
 Suetonius, Lives of the Twelve Caesars, Life of Augustus
 Tacitus, Annals I

Παραπομπές

Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Μπιλιάρδο

Ο όρος μπιλιάρδο χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά παιχνιδιών ικανότητας στα οποία χρησιμοποιείται ένα ραβδί (στέκα), το οποίο χρησιμοποιείται για να χτυπήσει μπάλες μπιλιάρδου με αποτέλεσμα να κινηθούν πάνω σε ένα τραπέζι καλυμμένο με ύφασμα (συνήθως τσόχα) και ελαστικά τοιχώματα, γνωστά ως σπόντες.

Αναγνωρίζονται δύο διαφορετικοί τύποι μπιλιάρδου, το Αμερικάνικο και το Γαλλικό. 

Το Αμερικάνικο υποδιαιρείται στα εξής στυλ: 9μπαλο, 8μπαλο, straight (14/1), snooker, αγωνιστικό - 5 κορύνες. Το Γαλλικό υποδιαιρείται σε ελεύθερο (ο παίκτης μπορεί να κάνει όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμούς), Κάδρο 71/2 και Κάδρο 47/2 (ο παίκτης μπορεί να κάνει μόνον δύο καραμπόλες στο σχηματισμένο σαν ¨καδρο" του τραπεζιού και συνεχίζει το σερί του αρκεί τουλάχιστον η μία μπάλα στην τρίτη προσπάθεια να βγεί από το την περιοχή αυτή), Κάδρο 47/1 (ο παίκτης μπορεί να κάνει μόνο μία καραμπόλα στο σχηματισμένο σαν ¨καδρο" του τραπεζιού και συνεχίζει το σερί του αρκεί τουλάχιστον η μία μπάλα στην δεύτερη προσπάθεια να βγεί από το την περιοχή αυτή), σπόντα (ο παίκτης μπορεί να κάνει κατα μήκος του τραπεζιού όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμό περιοχής, αρκεί όμως πρίν την επίτευξη της καραμπόλας η μπάλα του να βρεί  τουλάχιστον μία φορά την σπόντα του τραπεζιού) και το τρίσποντο (ο παίκτης μπορεί να κάνει κατα μήκος του τραπεζιού όσες καραμπόλες θέλει χωρίς περιορισμό περιοχής, αρκεί η μπάλα του να βρεί πρίν την επίτευξη της καραμπόλας τουλάχιστον τρείς φορές τις σπόντες του τραπεζιού).

Το μπιλιάρδο με τη μορφή επιτραπέζιου αθλήματος εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα και η δημοφιλία του άρχισε να εξαπλώνεται τον 16ο αιώνα, με τους πρώτους κανόνες να γράφονται το 1770. Το 1996 η παγκόσμια συνομοσπονδία μπιλιάρδου αναγνωρίστηκε από την διεθνή Ολυμπιακή επιτροπή. 

Στην Ελλάδα από τον Μάρτιο του 2022, το Μπιλιάρδο ανήκει στην Ε.Ο.Α.Α (Ελληνική Ομοσπονδία Αθλημάτων Ακριβείας)

Παραπομπές
Makedonsko devojče

To Makedonsko devojče () είναι τραγούδι του 1964 γραμμένο στη σλαβομακεδονική γλώσσα σε μουσική και στίχους του Γιόντσε Χριστόβσκι, στο στυλ των σύγχρονων τραγουδιών με παραδοσιακό ύφος. Ο τίτλος σημαίνει «Κορίτσι από τη Μακεδονία» ή «Κόρη από τη Μακεδονία».

Παραπομπές

Τραγούδια από τη Βόρεια Μακεδονία
Τραγούδια του 1964
Κατάλογος τουρκικών κρατών και αυτοκρατοριών

Τα πρώτα τουρκικά ή τουρανικά φύλα εμφανίστηκαν κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα. Κατάγονται είτε από την Μογγολία, είτε από την Νοτιοανατολική Σιβηρία και μεταναστεύοντας από τόπο σε τόπο κατευθύνθηκαν προς δυσμάς, ερχόμενοι σε σύγκρουση με άλλους λαούς ή και μεταξύ τους. Τουρκικά φύλα θεωρούνται οι Σελτζούκοι, οι Οθωμανοί, οι Τάταροι, οι Σαχά, οι Τσουβάς κ.ά. Άνθρωποι τουρκικής καταγωγής κατοικούν κυρίως σε μέρη της Ευρασίας, καθώς και στην Ρωσία. Από απογόνους των τουρκικών εκείνων φύλων γεννήθηκαν έξι σημερινά κράτη: η Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Κιργιστάν.

Μεσαιωνικά τουρκικά κράτη

Τουρκικοί τίτλοι 
Σουλτάνος

Χαν

Χαλίφης

Σάχης (σπάνια)

Εμίρης (σπάνια)

Σουλτανάτα και αυτοκρατορίες 
Σουλτανάτο του Ρουμ

Οθωμανική Αυτοκρατορία

Σουλτανάτο των γυναικών (Οθωμανική Αυτοκρατορία)

Χανάτα 
Βουλγαρία του Βόλγα

Ιλχανάτο

Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία

Χανάτο των Καραχανιδών

Χανάτο Τσαγκατάι

Χανάτο της Κριμαίας

Χανάτο του Άστραχαν

Χανάτο της Χίβας

Χανάτο του Καζάν

Χανάτο της Κοκάνδης

Χανάτο της Σιβηρίας

Χανάτο της Χρυσής Ορδής

Ουζμπεκικό χανάτο

Δυναστείες 
Δυναστεία των Τιμουριδών

Πηγές 
Ιστορία των Τούρκων 

Τουρκικά φύλα
Τουρκικά κράτη
Οικία Μεχμέτ Αλή Πασά

Η οικία του Μεχμέτ Αλή Πασά γνωστή και ως οικία του Μωχάμετ Άλη είναι ιστορικό μνημείο στην Καβάλα. Ήταν το μεγαλύτερο σπίτι της πόλης την περίοδο κατά την οποία κτίστηκε.

Περισσότερες λεπτομέρειες 
Το κτήριο πλέον λειτουργεί ως μουσείο. Η πρώτη εντύπωση μπαίνοντας στο εσωτερικό της οικίας είναι ότι μεταφέρει τον επισκέπτη στην Καβάλα του 18ου αιώνα, την πόλη όπου ο μετέπειτα κυβερνήτης της Αιγύπτου γεννήθηκε και έζησε μέχρι την ηλικία των τριάντα ετών. Ο Μεχμέτ Αλή αν και δεν γεννήθηκε στο σπίτι που σήμερα είναι γνωστό ως «Οικία Μεχμέτ Αλή» εντούτοις έζησε εκεί ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Συγκεκριμένα πιστεύεται ότι έζησε εκεί πέρα από το 1787 μέχρι –περίπου- το 1800.

Το κτήριο, το οποίο κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1780, με εμβαδόν 330 τ.μ., ήταν το μεγαλύτερο σπίτι στην πόλη της Καβάλας εκείνη την εποχή. Στις μέρες μας θεωρείται ένα από τα λαμπρότερα εν Ελλάδι σωζόμενα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα. Έχει δύο ορόφους και διαθέτει χαμάμ καθώς και δυνατότητα θέρμανσης. Το χαμάμ καθώς και τα δωμάτια διαμονής, φαγητού, ύπνου και ψυχαγωγίας βρίσκονται στον δεύτερο όροφο. Υπάρχουν τζάκια σε όλα τα δωμάτια της οικίας πράγμα που υποδηλώνει την ιδιαίτερη κοινωνική θέση και την οικονομική ευμάρεια του ιδιοκτήτη. Η οικία βρίσκεται σε τέτοια θέση, ώστε να έχει πανοραμική θέα απ’ όλες τις πλευρές. Απ’ την είσοδό του ατενίζει το λιμάνι της Καβάλας ενώ απ’ την άλλη πλευρά ‘βλέπει’ έναν πανέμορφο κόλπο. Έχει έναν μεγάλο κήπο στον οποίο φυλάσσεται μέχρι και σήμερα κομμάτι από τον τάφο της μητέρας του Μεχμέτ Αλή, το οποίο παλαιότερα βρίσκονταν στην πλατεία Ελευθερίας.  

Στο κτήριο εφαρμόστηκε η χωριστή διάταξη των χώρων ανδρών και γυναικών (σελαμλίκ – ανδρώνας και χαρεμλίκ – γυναικωνίτης αντίστοιχα). Στη νότια ενότητα βρίσκεται το σελαμλίκ, το οποίο περιλαμβάνει τους χώρους  διαμονής και εργασίας των ανδρών καθώς και τους χώρους υποδοχής των επισκεπτών τους. Στη βόρεια ενότητα βρίσκεται το χαρεμλίκ που περιέχει τους χώρους των γυναικών, με τις εξυπηρετήσεις του καθημερινού νοικοκυριού και συγχρόνως τους περισσότερους ιδιωτικούς χώρους όλης της οικογένειας.

Στις αρχές του 19ου αιώνα πραγματοποιήθηκαν εργασίες επισκευής και συντήρησης στην οικία του Μωχάμετ Άλη και τον κήπο της με την χρηματοδότηση του αιγυπτιακού κράτους και την υποστήριξη της βασιλικής οικογένειας της Αιγύπτου. 

Η οικία του Μωχάμετ Άλι, όπως και το Ιμαρέτ, ανήκουν στην Αιγυπτιακή κυβέρνηση, ως βακουφική περιουσία. Το κτήριο τελεί υπό τη διαχείριση του Ερευνητικού Κέντρου ΜΟΗΑ, το οποίο ιδρύθηκε το 2006 και αποσκοπεί στον διαπολιτισμικό διάλογο μεταξύ της Ελλάδας, των χωρών της Μεσογείου και του Ισλαμικού κόσμου. Το κτήριο διαθέτει πολυμέσα για την καλύτερη πληροφόρηση των επισκεπτών. Διεξάγει διάφορες εκπαιδευτικές, ερευνητικές και πολιτιστικές δράσεις.

Πλατεία
Στην πλατεία Μεχμέτ Αλή, στη χερσόνησο της Παναγίας στην Καβάλα, πάνω στη χερσόνησο της Παναγίας, υπάρχει η οικία του Μεχμέτ Αλή και το άγαλμά του. Το άγαλμα δώρισαν οι Έλληνες της Αιγύπτου στην πόλη της Καβάλας και φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Κωνσταντίνο Δημητριάδη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Περιήγηση στην οικία του Μωχάμετ Άλη

Παραπομπές 

Καβάλα
Φρούριο Καβάλας

Το Φρούριο Καβάλας είναι κτισμένο στην κορυφή της Χερσονήσου της Παναγίας, στην τοποθεσία "Ακρόπολις". Κτίσθηκε το 1425 στα ερείπια της Βυζαντινής Ακροπόλεως της Χριστούπολης που είχε καταστραφεί το 1391.

Είναι ένας οχυρωμένος περίβολος, που ακολουθεί τη διαμόρφωση και την κλίση του εδάφους και χωρίζεται σε δύο μέρη από ένα εγκάρσιο τείχος. Τα τείχη ενισχύονται από δύο τετράγωνους πύργους, από έναν πολυγωνικό, στη μέση περίπου της ανατολικής κορτίνας και έναν προμαχώνα στη Ν.Α. γωνία. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος του περάσματος της Εγνατίας οδού. Το οχυρό διαθέτει φυσική οχύρωση και οι πολιορκίες διεξαγόταν με όπλα «ψυχρού ατσαλιού» και όχι με πυροβόλα καταστρεπτικής δύναμης.

Στα τείχη του εξωτερικού περίβολου της ακροπόλεως ξεχωρίζουν δύο τετράγωνοι κι ένας πολυγωνικός πύργους. Το φρούριο διαθέτει έναν κυκλικό πύργο, που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας, αποθήκη πυρομαχικών και προμηθειών όπου αργότερα μετατράπηκε σε φυλακή, φυλάκιο, που ήταν κατάλληλος χώρος καταλυμάτων και δεξαμενή υδάτων.

Ιστορία
Το 926 ανοικοδομείται μέρος του ισοπεδωμένου Ιουστινιάνιου τείχους που καταστρέφεται το 1391 έπειτα από πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς και τους Ενετούς. Το παρόν τείχος οικοδομήθηκε σε δύο φάσεις. Τον Απρίλιο του 1425 κτίστηκε ο εσωτερικός περίβολος, στο ψηλότερο και ομαλότερο μέρος του λόφου.

Το έργο δεν συνδέεται με τις αμυντικές ανάγκες κάποιου οικισμού, αφού η χερσόνησος ήταν ακόμη ερειπωμένη και ακατοίκητη. Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος και η προστασία του καίριου περάσματος της Εγνατίας οδού, που υπέφερε από τις πειρατικές επιδρομές, και η επιτήρηση των κινήσεων του ενετικού στόλου και η αντιμετώπιση μιας επικείμενης επίθεσής του. Σχεδόν ανοχύρωτη έμενε για έναν αιώνα η πιο χαμηλή  πλευρά του λόφου, προς το μέρος του λιμένος. Από τα τέλη του 17ου αιώνα η ακρόπολη χρησιμοποιείται παράλληλα και ως τόπος εξορίας και φυλάκισης υπηκόων του σουλτάνου, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν και το στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης.

Στα τέλη του 19 αιώνος ο Σουλτάνος υποβίβασε το Φρούριο στην κατηγορία των εγκαταλειμμένων και το μνημείο έπαυσε να συντηρείται και παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου. Η προϊούσα αλλοίωσή του, λόγου χάρη η κατάρρευση της στέγης των δύο πύργων, διαπιστώνεται από τις απεικονίσεις.

Στις αρχές του 20ού αιώνα ο χεδίβης της Αιγύπτου Αμπάς Χιλμί αγόρασε το φρούριο από τη στρατιωτική υπηρεσία των Τούρκων για να το χρησιμοποιήσει ως Βιομηχανική και Βιοτεχνική Σχολή, σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε. Για τελευταία φορά η ακρόπολη χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τα στρατεύματα των κατακτητών. Το 1968 η ακρόπολη περιήλθε, κατόπιν αγοράς (70.000 δρχ. 205,43 €), στην κυριότητα του Δήμου Καβάλας.

Το φρούριο χρησιμοποιείται ως χώρος αναψυχής και πολιτιστικών δραστηριοτήτων ενώ διαθέτει και ένα αναψυκτήριο.

Εικόνες

Πηγές
 Κυριάκος Λυκουρίνος, Γενικά αρχεία τουου Κράτους, Αρχεία Νομού Καβάλας

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Καβάλα
Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ

Ο Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ είναι σκοτεινός μάγος στη σειρά Χάρι Πότερ. Σύμφωνα με τον κατάλογο για τους "πιο επικίνδυνους σκοτεινούς μάγους όλων των εποχών" είναι δεύτερος και τον περνάει μόνο ο Βόλντεμορτ, σύμφωνα με το βιβλίο The Life and Lies of Albus Dumbledore της Ρίτα Σκίτερ. Το όνομά του αναφέρεται για πρώτη φορά στην Φιλοσοφική λίθο σε μια κάρτα σοκολατένιου βατράχου που σημειώνει ότι ο Ντάμπλντορ κέρδισε τον Γκρίντελβαλντ το 1945.

Ο Γκρίντελβαλντ παρακολούθησε τη σχολή μαγείας Ντούρμστρανγκ, από την οποία αποβλήθηκε στην ηλικία των δεκαέξι για τα επικίνδυνα και κακά πειράματα του που σχεδόν σκότωσαν μερικούς συμφοιτητές του. Μετά το Ντούρμστρανγκ, πήγε να ζήσει με την Μπατθίλντα Μπάγκσοτ στο Γκόντρικς Χόλλοου, όπου γνωρίστηκε με τον νεαρό Ντάμπλντορ. 

Τον ρόλο του νεαρού Γκρίντελβαλντ ενσαρκώνει ο Τζέιμι Κάμπελ Μπάουερ ενώ τον ρόλο του μεγαλύτερου Γκρίντελβαλντ ενσαρκώνει ο Μάικλ Μπιρν.

Στη ταινία Φανταστικά Ζώα: Τα Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ (2018), ο Ντεπ παίζει τον ρόλο του Γκρίντελβαλντ ενώ ο Τζέιμι Κάμπελ Μπάουερ παίζει το ρόλο του νεαρού Γκρίντελβαλντ.

Παραπομπές 

Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ
Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί

Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί (αγγλικά:Harry Potter and the Cursed Child) είναι θεατρικό έργο το οποίο γράφτηκε απο τον Τζακ Θορν και είναι βασισμένο σε μια πρωτότυπη ιστορία η οποία είναι γραμμένη τον ίδιο τον Θορν, την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ και τον Τζον Τίφανι.Η ιστορία διαδραματίζεται στον Κόσμο των Μάγων του Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Στο θεατρικό σενάριο, πρωταγωνιστής είναι ο γιος του Χάρι Πότερ και της Τζίνι Ουέσλι, ο Άλμπους Σέβερους Πότερ, που πάει για πρώτη χρονιά στη σχολή Χόγκουαρτς. Όμως μπαίνει στο Σλίθεριν και μισεί τον μπαμπά του. Το έργο διαφημίστηκε ως η όγδοη ιστορία της σειράς Χάρι Πότερ.

Πλοκή 
Σε αυτήν την ιστορία, ο Άλμπους Σέβερους μαζί με τον Σκοππιό Μαλφόι, γιο του Ντράκο Μαλφοί, ο οποίος είναι ο καλύτερος του φίλος, προσπαθούν να σώσούν τον Σέντρικ Ντίγκορι, που είχε πεθάνει στο 4o βιβλίο της σειράς. Στο μεταξύ γνωρίζει τη Ντέλφι αλλά αγνοούν ότι είναι η κρυφή κόρη του Βόλντεμορτ.Προκειμένου να σώσουν τον Σέντρικ Ντιγκορυ χρησιμοποιούν μια χρονομηχανή. Παρότι καταφέρνουν να τον σώσουν, αλλάζουν άθελα τους την πραγματικότητα. Στο τέλος οι σχέσεις πατέρα-γιου αποκαθιστώνται, όπως και η πραγματικότητα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα
 Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί στο Twitter

Βιβλία Χάρι Πότερ
Βρετανικά θεατρικά έργα
Ταξίδι στον χρόνο στη μυθοπλασία
Γένεση Α

Γένεση Α (ή Παλαιότερη Γένεση) είναι μια Παλιά αγγλική ποιητική προσαρμογή του πρώτου μισού περίπου  από το βιβλικό βιβλίο της Γένεσης. Το ποίημα έχει συμπτυχθεί με κείμενα γνωστά ως Γένεση Β, μεταφρασμένα από τη Παλιά Σαξονική Γένεση.

Γένεση Α (και Β) επιβίωση σε  Τζούνιους Χειρόγραφο, το οποίο βρίσκετε στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1677.

Περίληψη 
Γένεση Α αρχίζει πριν από τη Βιβλική Γένεση—όχι με τη δημιουργία του κόσμου, αλλά με τη δημιουργία του Παραδείσου και των αγγέλων και τον πόλεμο του Σατανά στον Παράδεισο. Στη συνέχεια, ο ποιητής περιγράφει τις ημέρες της δημιουργίας, με αποκορύφωμα τη δημιουργία του Αδάμ και τη περιγραφή των Κήπων της Εδέμ. Μετά από αυτό, οι μελετητές του, το αποκαλούν Γένεση Β η οποία συνεχίζει την ιστορία του Αδάμ στον Κήπο,  ενώ ασχολείται επίσης με τον πόλεμο στον Παράδεισο που στη Γένεση Ένα είχε αρχίσει να περιγράφετε.

Φόντο Κειμένου 
Μελετητές θεωρούν ότι το ποίημα στο Τζούνιους χειρόγραφο είναι ξεχωριστών δημιουργών από τη Γένεση Β, αν και οι τα δύο κείμενα παρουσιάζονται ταυτόχρονα στο Τζούνιους Χειρόγραφο. Ο C. L. Wrenn θεωρεί τη Γένεση Ένα να είναι ένα σύνθετο έργο.

Μελετητές όπως ο Wrenn, είχε θεωρήσει ότι το έργο είναι εν μέρει γραμμένο από τον Cædmon. Αλλά από την εποχή του Laurence Michel το 1947 υπήρχε έντονος σκεπτικισμός: ονομάζει τις συνεισφορές κειμένου ως "έμμεσες αποδείξεις" και ότι οποιαδήποτε σύνδεση "μπορεί να θεσπιστεί με την επικράτηση γνωστών μεθόδων εισαγωγικών μορφών".

Εκδόσεις και μεταφράσεις 
Οι εκδόσεις και  μεταφράσεις της Γένεση Α περιλαμβάνουν:

 . https://web.archive.org/web/20181206091232/http://ota.ox.ac.uk/desc/3009
 Doane, A. N. (ed.), Γένεση Α: Μια Νέα Έκδοση (Madison, Wisconsin, 1978)
 Aaron Κ. Hostetter μετάφραση

Δείτε επίσης 

 Γένεση Β
 Παλιά Σαξονική Γένεση

Αναφορές 

Αγγλική γραμματεία
Λευτέρης Κρέτσος

Ο Λευτέρης Κρέτσος είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.

Βιογραφία 
Έχει εργαστεί ως ακαδημαϊκός στη Βρετανία διδάσκοντας εργασιακές σχέσεις και διοίκηση προσωπικού στο Aberdeen, στο Coventry και στο Λονδίνο.

Το 2015 ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, ενώ από το 2016 έως το 2017 ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης. 

Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2016 εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 29 Αυγούστου 2018 ορίστηκε υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης και στις 14 Ιουνίου του 2019 υπηρεσιακός κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, θέσεις που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019.

Παραπομπές 

Έλληνες υφυπουργοί
Αυτοκινητόδρομος Α1 (Βόρεια Μακεδονία)

Ο Αυτοκινητόδρομος A1 της Βόρεια Μακεδονία είναι σημαντικός αυτοκινητόδρομος της χώρας. Αρχίζει από τα σύνορα με τη Σερβία και τελειώνει στα σύνορα με την Ελλάδα. Αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής οδού 75. Διασχίζει 173 χιλιόμετρα ως αυτοκινητόδρομος τεσσάρων λωρίδων και ελεγχόμενης πρόσβασης. Διασχίζει τη χώρα από βορρά προς νότο, ξεκινώντας από τα σύνορα με τη Σερβία κοντά στο Κουμάνοβο και καταλήγοντας στο συνοριακό φυλάκιο Εύζωνοι-Μπογκορόντιτσα με την Ελλάδα κοντά στη Γευγελή. Ως μέρος του πανευρωπαϊκού διαδρόμου Χ (μαζί με τη διαδρομή Ε70) και συνδέει τις μεγαλύτερες πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας. Έτσι, είναι ένας από τους σημαντικότερους αυτοκινητόδρομους για την υποδομή της Βόρειας Μακεδονίας και επί του παρόντος υφίστανται σημαντικά έργα ανασυγκρότησης και αναβάθμισης.

Διαδρομή 
Ο αυτοκινητόδρομος αρχίζει αμέσως μετά το συνοριακή διέλευση μεταξύ της Βόρειας Μακεδονίας και της Σερβίας και συνεχίζει ως αυτοκινητόδρομος πρώτης κατηγορίας για περίπου 40 χλμ. Όταν φθάνει στο αεροδρόμιο των Σκοπίων διακλαδίζεται με τον Α2 (Μ2). Παρ 'όλα αυτά, στο τμήμα των 30 χιλιομέτρων (19 μίλια) μεταξύ του αεροδρομίου των Σκοπίων και της Βελεσάς, ο αυτοκινητόδρομος διασπάται, δημιουργώντας μια σταδιακή απόσταση αρκετών χιλιομέτρων. Η διαδρομή προς βόρεια είναι η υποθετική διαδρομή του αυτοκινητόδρομου ενώ η ελαφρώς μακρύτερη νότια διαδρομή, με επικίνδυνες καμπές, είναι ο παλιός δρόμος και είναι μονόδρομος. Επί του παρόντος, αυτό το μέρος αναβαθμίζεται. Επίσης, το τμήμα Σμόκβιτσα-Ντεμίρ Κάπιγια των 33 χιλιομέτρων ολοκληρώθηκε το 2018 και είναι ο μόνος αυτοκινητόδρομος που συνδέει την Σερβία με την Ελλάδα.

Φωτοθήκη

Παραπομπές 

1
Κεντρική Οδός Α.Ε.

Η Κεντρική Οδός Α.Ε. είναι εταιρεία δημοσίων έργων η οποία έχει αναλάβει την κατασκευή της Οδού Κεντρικής Ελλάδας καθώς και ενός τμήματος του Α.Θ.Ε. (Σκάρφεια-Ράχες) μήκους 57 χλμ, γνωστού και ως Πέταλο του Μαλιακού.

Μέτοχοι της εταιρείας είναι οι εταιρείες ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και FERROVIAL.

Έργα της Κεντρικής Οδού

Α.Θ.Ε. (Πέταλο Μαλιακού) 

Το τμήμα του Α.Θ.Ε. (Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι) που ανέλαβε η Κεντρική Οδός Α.Ε. ξεκινάει από τον κόμβο της Σκάρφειας και τελειώνει τον κόμβο των Ραχών. Το τμήμα Α/Κ Σκάρφειας - Α/Κ Λαμίας είχε ολοκληρωθεί από το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ το 2008. Σε αυτό το τμήμα η Κεντρική Οδός Α.Ε. κάνει εργασίες συντήρησης. Το τμήμα Α/Κ Σκάρφειας- Α/Κ Ραχών ολοκληρώθηκε το 2015 και τώρα γίνονται εργασίες συντήρησης από την Κεντρική Οδό.

Ε65 (Κεντρικής Ελλάδας) 

Η Οδός Κεντρικής Ελλάδας κατασκευάστηκε και κατασκευάζεται από την Κεντρική Οδό. Το τμήμα Α/Κ Ξυνιάδας - Α/Κ Τρικάλων παραδόθηκε το 2017 και αυτή την στιγμή γίνονται εργασίες συντήρησης από την Κεντρική Οδό. Τα τμήματα Α/Κ Λαμίας - Α/Κ Ξυνιάδας και Α/Κ Τρικάλων - Α/Κ Εγνατίας κατασκευάζονται από την Κεντρική Οδό.

Χάρτης 
Διαδραστικός χάρτης Κεντρικής Οδού

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ο επίσημος ιστότοπος της Κεντρικής Οδού
Έρωτας (τηλεοπτική σειρά)

Έρωτας ήταν μία ελληνική καθημερινή, δραματική Τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2005-2008, που δημιουργήθηκε από τη Βάνα Δημητρίου και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 από τις 18 Σεπτεμβρίου του 2005 μέχρι τις 30 Μαΐου του 2008. Τη σκηνοθεσία της σειράς ανέλαβαν ο Κώστας Κωστόπουλος, η Κατερίνα Κοκκινίδου και ο Σπύρος Μιχαλόπουλος.Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου του 2005 αντικαθιστώντας τη σειρά Η Λάμψη που ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2005 ύστερα από 14 χρόνια συνεχούς προβολής.

Βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς καθ' όλη τη διάρκειά της ήταν ο Γρηγόρης Βαλτινός, η Κοραλία Καράντη και ο Στέφανος Κυριακίδης.

Ενώ αρχικά η σειρά ανανεώθηκε για 4η σεζόν, στις 26 Απριλίου του 2008 ο τηλεοπτικός σταθμός ANT1 αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σειρά για τέταρτη σεζόν. Το τελευταίο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 30 Μαΐου του 2008. Η σειρά αποτελείται συνολικά από τρεις κύκλους, με ακριβώς 646 επεισόδια.

Υπόθεση 
Ο Έκτορας και η Μυρτώ, μετά από 5 χρόνια γάμου, βιώνουν την απόλυτη οικογενειακή ευτυχία και επαγγελματική καταξίωση. Όλα δείχνουν να κυλούν ομαλά στη ζωή τους, ωστόσο τα φαινόμενα απατούν. Επικίνδυνα μυστικά θα βγουν ξαφνικά στην επιφάνεια, Ερινύες θ' αρχίσουν να καταδιώκουν και τους δύο, ενώ μια αόρατη απειλή θα σκιάσει την ευτυχία τους. Ένας ιστός θα δημιουργηθεί γύρω από το ερωτευμένο ζευγάρι με σκοπό την καταστροφή του.

Σχετικά με τη σειρά 
Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν σε Αθήνα, Εκάλη, Σούνιο, Σπέτσες, Σαντορίνη, Μύκονο και Κύπρο. Η σειρά προβάλλονταν καθημερινά, από Δευτέρα έως και Παρασκευή στις 18:50.

Ο τρίτος κύκλος της σειράς αρχικά θα αποτελούνταν από 100 επεισόδια, όμως λόγω της συνεχιζόμενης μεγάλης επιτυχίας τα επεισόδια έγιναν 195. 
Η σειρά επρόκειτο να συνεχιστεί και για τέταρτο κύκλο, αλλά αιφνιδίως το κανάλι απέρριψε αυτή την απόφαση. Μετά από αυτό, οι υπεύθυνοι της σειράς απευθύνθηκαν στο Mega Channel για την μετακίνηση της σειράς εκεί, αλλά τελικά η μετακίνηση δεν πραγματοποιήθηκε. Τα πέντε τελευταία επεισόδια της σειράς είδαν 4.250.000 τηλεθεατές.

Μία από τις ομοιότητες που έχει με την Βέρα στο δεξί είναι ότι στο τελευταίο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν ακούγεται το τραγούδι της Τράβα τη σκανδάλη.

Επισκόπηση σειράς

Διανομή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 «Έρωτας» στο retrodb.gr

Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Πρινές Ρεθύμνου

Ο Πρινές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία 
Ο Πρινές βρίσκεται σε απόσταση περίπου 10 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Ρέθυμνο, δίπλα και νοτιοδυτικά από το Ατσιπόπουλο σε περιοχή κατάφυτη από καρυδιές, πλατάνια, βελανιδιές, ελιές και σε υψόμετρο 196 μέτρα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την λατινική λέξη princeps.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Βεδέρους αποτελούν την Κοινότητα Πρινέ που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του Δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 851 κατοίκους.

Δείτε: Κοινότητα Πρινέ

Σημείωση 
Η παλιά ονομασία του σημερινού οικισμού της Αρχαίας Ελεύθερνας στο Δήμο Ρεθύμνης ήταν Πρινές ενώ υπάρχει και ο συνώνυμος Πρινές στα Χανιά.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Δήμος Ρεθύμνης