Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος

Ο Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος (ουγγρικά: Schlosser-Lakatos Imre, 11 Οκτωβρίου 1889 – 19 Ιουλίου 1959) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τους Σουηβούς του Δούναβη, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Θεωρείται ως ο πρώτος μεγάλος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Ουγγαρίας και της ηπειρωτικής Ευρώπης, και ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς σταδιοδρομίας του κέρδισε πολλαπλούς τίτλους συλλογικά και ατομικά και έθεσε ρεκόρ, τα περισσότερα των οποίων καταρρίφθηκαν δεκαετίες αργότερα, ή σε εγχώριο επίπεδο διατηρούνται ακόμα, πάνω από ένα αιώνα από την επίτευξή τους.

Βιογραφία 

Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη από οικογένεια μεταναστών από την Αυστρία. Το διπλό επίθετο σημαίνει κλειδαράς σε δύο γλώσσες, στη γερμανική το πρώτο και στην ουγγρική το δεύτερο, με το δεύτερο να μην ανευρίσκεται σε όλες τις βιβλιογραφικές αναφορές. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια που έγιναν επίσης ποδοσφαιριστές της Φερεντσβάρος. Το ταλέντο του ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στην ηλικία των 11 ετών, όταν άρχισε να παίζει στην παιδική ομάδα του συλλόγου Ρεμένι ΦΚ (Remény FC).

Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Φερεντσβάρος που ήδη ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς συλλόγους στη χώρα του και του πρόσφερε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο στα 16 του χρόνια. Τους τρεις πρώτους μήνες αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα για να προωθηθεί στη συνέχεια στην πρώτη. Αριστεροπόδαρος, με υψηλού επιπέδου τεχνική, έξυπνος, πονηρός, με μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα, και πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι παρά το μέτριο ανάστημά του. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο 
«Σλόζι» (Slózi).

Ο πρώτος τίτλος ήρθε το 1905 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ το 1909 ήρθε και η ατομική καταξίωση: εκτός το συλλογικό εθνικό πρωτάθλημα ο ίδιος σημείωσε 30 από τα 69 τέρματα της ομάδας και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Στην Φερεντσβάρος, κέρδισε το ουγγρικό πρωτάθλημα επτά φορές, συμπεριλαμβανομένων πέντε συνεχόμενων, ενώ ο ίδιος τερμάτισε ως κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα και στις πέντε συνεχόμενες χρονιές έως το 1913. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών τίτλων που κέρδισε, δεν ήταν μόνο πρώτος σκόρερ στην Ουγγαρία, αλλά ο κορυφαίος σκόρερ στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στον κόσμο, κάτι που επαναλήφθηκε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το 1914 συμπληρωνοντας έτσι έξι συνεχόμενες χρονιές πρωτιές ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η επίδοση αυτή ήταν ρεκόρ που καταρρίφθηκε τρεις δεκαετίες αργότερα από τον Γιόζεφ Μπίτσαν. Στο ημερολογιακό έτος 1912 σημείωσε συνολικά 64 τέρματα σε επίσημους αγώνες, ένα ακόμα ρεκόρ, που ξεπεράστηκε το 1937. Στον αγώνα απέναντι στη  III. Kerületi TVE (11–3, 9 Ιουνίου 1912) στη σεζόν 1911–12 σημείωσε 8 γκολ, η δεύτερη καλύτερη επίδοση σε αγώνα πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος στην Ευρώπη. Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε και καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας.  Το 1913 σημείωσε το νικητήριο γκολ στον τελικό του Κυπέλλου απέναντι στη Βουδαπέστη ΑΚ (2–1). Συνολικά στην πρώτη περίοδο παραμονής του στο σύλλογο σημείωσε 439 τέρματα σε 340 επίσημους και φιλικούς αγώνες.

Στη Φερεντσβάρος έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής όχι μόνο για τις εξαιρετικές δεξιότητές του, αλλά και για την ταπεινή, συμπαθητική στάση του και τον αθλητικό τρόπο παιχνιδιού. Η μεγαλύτερη σημασία του ρόλου του οφείλεται στην μεγάλη δημοτικότητα του παιχνιδιού του. Στην ακμή του, για τουλάχιστον μια δεκαετία, χιλιάδες άνθρωποι - τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στην ύπαιθρο - τον παρακολουθούσαν από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Πάνω από μία φορά, φίλαθλοι πήγαν τον επιθετικό σπίτι στους ώμους τους ή απλώς έπιασαν τα ίδια τα άλογα τραβώντας το καρότσι που τον μετέφερε γύρω από την πόλη. Αυτοί οι υποστηρικτές του από θεατές σταδιακά έγιναν πιστοί οπαδοί του ποδοσφαίρου. Η παρουσία του είχε χρησιμεύσει ως πρότυπο για πολλούς νέους  για να ξεκινήσουν το ποδόσφαιρο. Θεωρούταν ο πραγματικός «βασιλιάς του ποδοσφαίρου» (Konig des Fussballs) της εποχής του.

Το 1916 μεταγράφηκε με περιπετειώδη τρόπο στην ΜΤΚ Βουδαπέστης, σημαντικότερο αντίπαλο της προηγούμενης ομάδας του. Η μεταγραφή του κέρδισε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων από τα νέα του μετώπου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Στη νέα του ομάδα έπαιξε έξι χρόνια και κέρδισε άλλα έξι πρωταθλήματα.Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος άλλη μία φορά (1916–17), την 7η στην καριέρα του σημειώνοντας 38 τέρματα σε μόλις 16 αγώνες. Το 1917–18 σημείωσε 41 γκολ σε 22 
συναντήσεις αλλά ο τίτλος του κορυφαίου σκόρερ πήγε στον συμπαίκτη του Άλφρεντ Σάφερ με 46 τέρματα (η ομάδα σημείωσε εκείνη τη χρονιά τον αριθμό ρεκόρ των 147 τερμάτων δεχόμενη μόνο 10 έχοντας για προπονητή τον πρωτοπόρο Άγγλο Τζίμι Χόγκαν).

Ήταν ο πιο παραγωγικούς σκόρερ στον κόσμο κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ο Σλόσσερ εξακολουθεί να είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ουγγρικό πρωτάθλημα με 411 γκολ σε 301 εμφανίσεις και συνολικά στην καριέρα του 417 σε 318 αγώνες πρώτης κατηγορίας σύμφωνα με την IFFHS. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που ξεπέρασε τα 400 τέρματα σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας, ρεκόρ που  καταρρίφθηκε από το Μπίτσαν και πάλι.
Κατακτώντας 13 τίτλους πρωταθλήματος έθεσε ρεκόρ που καταρρίφθηκε 84 χρόνια αργότερα από το Νορβηγό Ρόαρ Στραντ. Στους τίτλους αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται δύο ακόμη ανεπίσημοι κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1926, μετά από διάλειμμα τεσσάρων ετών επανήλθε στη Φερεντσβάρος για ένα χρόνο και κατέκτησε το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του συλλόγου σημειώνοντας 13 γκολ σε 17 αγώνες.
Τελείωσε την καριέρα του σε ηλικία 39 ετών σε ένα μικρό σύλλογο της Βουδαπέστης. Ο αποχαιρετιστήριος αγώνας προς τιμή του δόθηκε μεταξύ των επίλεκτων ομάδων της Α' και Β' εθνικής με το Σλόσσερ να αγωνίζεται στη δεύτερη.

Διεθνής καριέρα
Έχοντας πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουγγαρίας σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία, στα 17 του το 1906 σε αγώνα κατά της Βοημίας, εμφανίστηκε έως το τέλος της αγωνιστικής καριέρας του σε 68 διεθνείς συναντήσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε συνολικά 59 τέρματα. Και οι δύο αυτές επιδόσεις αποτελούσαν ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Αγωνίστηκε σε 26 συνεχόμενους διεθνείς αγώνες, επίσης επίδοση ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Σε 31 αγώνες (από το 1913) ήταν αρχηγός της ομάδας. Ήταν ο πρώτος που ξεπέρασε τα 50 τέρματα σε επίσημες διεθνείς συναντήσεις. Έχοντας καθιερωθεί από την αρχή της ιστορίας των εθνικών συναντήσεων η σύγκρουση Ουγγαρίας και Αυστρίας, οι συνεχείς επιτυχίες της δεύτερης διακόπηκαν στις 2 Μαΐου 1909 στη Βιέννη με χατ τρικ του Σλόσσερ στο τελικό 4–3, την πρώτη νίκη των Ούγγρων στις μεταξύ τους μονομαχίες.
Στην Εθνική ομάδα ως μόνο επίτευγμα ήταν η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912, μιας και διεθνείς διοργανώσεις δεν υπήρχαν εκείνα τα χρόνια. Η Ουγγαρία κατέλαβε την 5η θέση, και ο ίδιος συμμετείχε σε τρεις αγώνες σημειώνοντας τέσσερα γκολ, από τα οποία ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Εθνική Γερμανίας (το τέταρτο στην διεθνή του καριέρα) και ένα γκολ στον αγώνα κατάταξης απέναντι στην Αυστρία. Η νίκη επί της Αυστρίας είχε μεγάλη ιστορική αξία για το ποδόσφαιρο της τότε ενιαίας χώρας δίνοντας πλέον σαφές προβάδισμα της ανάπτυξης στους Ούγγρους που διατηρούσαν ήδη καλές σχέσεις με την πατρίδα του ποδοσφαίρου Αγγλία. Η τελευταία συμμετοχή του ήταν στις 10 Απριλίου 1927 με αντίπαλο την Αυστρία. Η διάρκεια της διεθνούς σταδιοδρομίας του, 21 χρόνια είναι από τις μακροβιότερες στην ιστορία, έχοντας σκοράρει για 16 συνεχόμενα χρόνια (1906–1921), μία ακόμη επίδοση ρεκόρ του Ούγγρου που καταρρίφθηκε σχεδόν ένα αιώνα από την επίτευξή της. Παραμένει τρίτος καλύτερος σκόρερ της εθνικής Ουγγαρίας.

Σε περισσότερα από 20 χρόνια καριέρας, σημείωσε τουλάχιστον 575 γκολ σε μόνο 469 επίσημα παιχνίδια, γεγονός που του δίνει την υψηλότατη αναλογία 1,24 γκολ ανά αγώνα, ένα συντελεστή από τους καλύτερους στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία, ενώ αντίστοιχα υψηλή είναι και η παραγωγικότητά του σε αγώνες πρωταθλήματος (1,31). Συμπεριλαμβανομένων των φιλικών το γενικό σύνολο είναι πάνω από 1.017 τέρματα σε 797 συναντήσεις. Σύμφωνα με την RSSSF παραμένει 6ος σκόρερ όλων των εποχών στο επίπεδο της ανώτερης κατηγορίας πρωταθλήματος με τα 417 τέρματα. Η IFFHS τον αναγνωρίζει ως το δεύτερο χρονολογικά κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, όταν το 1918 ξεπέρασε τον Στιβ Μπλούμερ. Σύμφωνα με την IFFHS ανέβασε το ρεκόρ στα 504 τέρματα.
 
Εργάστηκε και ως προπονητής σε διάλειμμα της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας (1922–1926) στη Σουηδία, στην Αυστρία και στην Πολωνία αλλά χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία, κάτι που τον επανέφερε στην ενεργό δράση. Η βραχύβια παρουσία του στην Πολωνία που είχε χαμηλού (συγκριτικά) επιπέδου ποδόσφαιρο εκτιμήθηκε σημαντικά στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα. Από το 1930 και μετά έγινε επί σειρά ετών διαιτητής  και περιστασιακά προπονητής μικρών ομάδων. Ως προπονητής της Μπουντάκοφ, έπαιξε επίσης σε μερικούς αγώνες για την ομάδα το 1932.

Εκτός γηπέδων
Ο Σλόσσερ υπήρξε ιδιαίτερα προσφιλής στους γελοιογράφους με τα στραβά πόδια του. Η συμβολή του στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα του ήταν τέτοια που θεωρήθηκε εθνικός θησαυρός, γράφτηκαν ποιήματα γι'αυτόν, παπούτσια και  άλογα κούρσας πήραν το όνομά του, γράφτηκαν βιβλία και γυρίστηκε ταινία για τη ζωή του. Ο ίδιος παρέμεινε ένας ταπεινός, ευγενικός άνθρωπος, αγαπητός και σεβαστός από όλους. Το 1935 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του, η οποία περιέχει σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του Ουγγρικού ποδοσφαίρου των μέχρι τότε χρόνων του 20ού αιώνα. Στην ηλικία των 66 ετών (1955), είχε την τιμή να σφυρίξει το εναρκτήριο λάκτισμα στον 100ό αγώνα των εθνικών ομάδων Ουγγαρίας-Αυστρίας στη Βουδαπέστη μπροστά από 104.000 θεατές. Απεβίωσε το 1959, τρεις μήνες πριν από τα 70ά γενέθλιά του.

Το 1995 ανακηρύχθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του 20ού αιώνα στο επίπεδο της υψηλότερης εθνικής κατηγορίας πίσω από τον Πούσκας.

Στατιστικά στοιχεία

Ρεκόρ κόσμου

 Οι επιδόσεις του Σλόσσερ που ήταν ρεκόρ κόσμου είναι οι εξής : 

Πηγές : RSSSF, IFFHS, ARFTS, WFHC, WRA

Σημείωση: Οι ανωτέρω επιδόσεις πρωταθλήματος αφορούν την ιστορία εθνικών διοργανώσεων.

Διεθνείς συμμετοχές και τέρματα

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει όλες τις επίσημες συμμετοχές και τα τέρματα του Ίμρε Σλόσσερ με την Εθνική ομάδα της χώρας του. Το σκορ της Ουγγαρίας στο αποτέλεσμα αναφέρεται πρώτο. Το ρεκόρ συμμετοχών καταρρίφθηκε με την 46η εμφάνιση (3 Οκτωβρίου 1915) και διατηρήθηκε έως τις 26 Οκτωβρίου 1924 . Επανακτήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα με την 66η και την 68η εμφάνιση. Το ρεκόρ τερμάτων καταρρίφθηκε με το 30όγκολ (3 Ιουλίου 1912) και διατηρήθηκε έως τις 25 Νοεμβρίου 1953 .

Πηγές : Imre Schlosser-Lakatos - Goals in International Matches, Imre Schlosser

Τίτλοι 

Φερεντσβάρος: 
  Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (7) : 1905, 1907 ,  1909 ,  1910 ,  1911 ,  1912 και 1913   
   Κύπελλο Ουγγαρίας (2) : 1913 , 1927 

ΜΤΚ Βουδαπέστης
  Πρωταθλημα Ουγγαρίας (6) : 1917 , 1918 , 1919 , 1920 , 1921 και 1922

Ατομικές διακρίσεις 

 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ουγγαρίας (7) : 1909 (30 γκολ) , 1910 (18 γκολ) , 1911 (42 γκολ) , 1912 (40 γκολ) , 1913 (42 γκολ) , 1914 (36 γκολ) , 1917 (38 γκολ) 
 Πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη και στον κόσμο (4) : 1910, 1911, 1912, 1913
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Ουγγρικού Πρωταθλήματος : 411 τέρματα 
 Καλύτερος παίκτης στην Ουγγαρία : 1911–12
 IFFHS : 42ος καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα 
 IFFHS : 4ος καλύτερος Ούγγρος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα

Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 
 Kicken unter dem Doppeladler - Το ποδόσφαιρο στην Αυστροουγγαρία (Γερμανικά) 

Σουηβοί του Δούναβη
Ούγγροι γερμανικής καταγωγής
Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές ΜΤΚ Βουδαπέστης
Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας
Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας
Επιθετικοί ποδοσφαιριστές