joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Φερδινάνδος Β΄ της Πορτογαλίας

Ο Φερδινάνδος Β΄ (πορτ. Fernando II, 29 Οκτωβρίου 1816 – 15 Δεκεμβρίου 1885) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν βασιλιάς της Πορτογαλίας (1837-1853) ως σύζυγος της Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας.

Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Αύγουστος Φραγκίσκος Αντώνιος γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιος του Φερδινάνδου του Κόμπουργκ & Γκότα και της Πριγκίπισσας Μαρίας Αντωνίας Κοχάρυ, κόρης του Φερέντς Γιόζεφ, Πρίγκιπα Κοχάρυ ντε Τσάμπραγκ & Σίτνυα.

Οικογένεια
Το 1836 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας, κόρη του Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας, μετέπειτα Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας. Είχαν τέκνα:
 Πέτρος Ε΄ 1837-1861, Βασιλιάς της Πορτογαλίας.
 Λουδοβίκος 1838-1889, Βασιλιάς της Πορτογαλίας. Γιος του ήταν ο:
 Κάρολος της Πορτογαλίας. Γιος του ήταν ο:
 Εμμανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας.
 Ιωάννης 1842-1861, διάδοχος.
 Μαρία Άννα 1843-1884, παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Σαξονίας.
 Αντωνία 1845-1913, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο του Χοεντσόλλερν. Γιος τους ήταν ο:
 Φερδινάνδος της Ρουμανίας.
 Αύγουστος 1847-1889, Δούκας της Κόιμπρα.

Το 1853 απεβίωσε η Μαρία Β΄ και ο Φερδινάνδος Β΄ το 1869 έκανε δεύτερο γάμο, με την ηθοποιό Ελίζα Χένσλερ, που λίγο πριν το γάμο της ο εξάδελφός του Ερνέστος Β΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα την έκανε Κόμισσα της Έντλα.

Πρόγονοι

Αναφορές σε πηγές & υποσημειώσεις

Βασιλείς της Πορτογαλίας
Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας
Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ρωσικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 1993

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα</span> διεξήχθη στην Ρωσία στις 12 Δεκεμβρίου 1993. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 58.4% των ψηφοφόρων, ενώ η ισχύς του νέου συντάγματος ξεκίνησε στις 25 Δεκεμβρίου.

Παρασκήνιο 
Από το 1992, ο Πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν είχε το επιχείρημα ότι το σύνταγμα του 1978 ήταν απαρχαιωμένο και χρειαζόταν αντικατάσταση. Ζήτησε ένα νέο σύνταγμα, το οποίο θα παραχωρούσε περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρο. Ωστόσο, δύο ανταγωνιστικά σχέδια για ένα νέο σύνταγμα συντάχθηκαν από την κυβέρνηση και το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού. Η αποτυχία των δύο ομάδων για την επίτευξη συμβιβασμού οδήγησε τον Γέλτσιν να διαλύσει το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού τον Σεπτέμβριο του 1993, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει συνταγματική κρίση. 

Τότε, ο Γιέλτσιν διόρισε μία Συνταγματική Συνέλευση που ήταν συμπαθητική με τις απόψεις του. Η Συνέλευση στη συνέχεια συνέταξε ένα σύνταγμα που προέβλεπε ισχυρή προεδρία, και δημοσιεύθηκε στις 11 Νοεμβρίου.

Αποτελέσματα 

Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε επίσημα στο 54,4%, πάνω από το όριο του 50% που απαιτείται για να επικυρωθεί ένα δημοψήφισμα. Ωστόσο, αμφιβολίες παρέμειναν πάνω από την ακρίβεια των σχημάτων προσέλευσης, οι οποίες επιδεινώθηκαν από τη γρήγορη καταστροφή των ψηφοδελτίων και των αποτελεσμάτων των περιοχών.

Ανά περιοχή

Παραπομπές 

Ρωσικές εκλογές
Λουδοβίκος του Νεμούρ

Ο Λουδοβίκος (γαλλ. Louis d'Orléans, 25 Οκτωβρίου 1814 – 26 Ιουνίου 1896) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Νεμούρ.

Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Κάρολος Φίλιππος Ραφαήλ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών.

Οικογένεια
Το 1840 νυμφεύτηκε τη Βικτωρία των Βέττιν, κόρη του Φερδινάνδου του Κόμπουργκ & Γκότα, και είχε τέκνα:
 Γκαστόν 1842-1922, Κόμης του Ε. Ιδρυτής του κλάδου Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, διεκδικητών της αυτοκρατορίας της Βραζιλίας.
 Φερδινάνδος 1844-1910, Δούκας του Αλανσόν.
 Μαργαρίτα 1846-1893, παντρεύτηκε τον Βλάντισλαβ Τσαρτορύσκι, Πολωνό πρίγκηπα.
 Λευκή Μαρία 1857-1932.

Παραπομπές

Αναφορές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
 René Bazin, Le Duc de Nemours (1907); Paul Thureau-Dangin, Histoire de la monarchie de France (4 vols., 1884, etc.).

Οίκος της Ορλεάνης
Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1844-1910)

Ο Φερδινάνδος (γαλλ. Ferdinand d'Orléans, 12 Ιουλίου 1844 - 29 Ιουνίου 1910) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν δούκας του Αλανσόν.

Βιογραφία
Ο Φερδινάνδος Φίλιππος Μαρία ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου, Δούκα του Νεμούρ, και της Βικτωρίας των Βέττιν, κόρης του Φερδινάνδου της Σαξονία-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οικογένεια
Το 1868 νυμφεύτηκε τη Σοφία Καρλόττα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ εν Βαυαρία, και είχε τέκνα:
 Λουίζα 1869-1952, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο των Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας.
 Εμμανουήλ 1872-1931, Δούκας του Βαντόμ.

Παραπομπές

Οίκος της Ορλεάνης
Δούκες του Αλανσόν
Πέτρος του Παντιέβρ

Ο Πέτρος, γαλλ. Pierre d'Orléans (4 Νοεμβρίου 1845 - 17 Ιουλίου 1919) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Παντιέβρ.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φραγκίσκου πρίγκιπα του Ζουανβίλ και της Φραγκίσκης των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας και, ως Πέτρου Δ΄, βασιλιά της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την παντρεμένη Αγγελική-Μαρία-Αυγουστίνα Λεμπέσκ είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθη) Αγγελική-Μαρία Λεμπέσκ 1879-1903, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Γκουί μαρκήσιο του Αρσύ.
 (νόθος) Πιέρ-Φερνάν-Ευζέν Λεμπέσκ 1881-1962.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
 

Οίκος της Ορλεάνης
Δούκες του Παντιέβρ
Αντώνιος της Γκαλιέρα

Ο Αντώνιος (23 Φεβρουαρίου 1866 - 24 Δεκεμβρίου 1930) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας της Γκαλιέρα. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Γκαλιέρα.

Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αντωνίου δούκα του Μονπανσιέ και της Λουίζας-Φερδινάνδης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας.

Οικογένεια
Το 1886 νυμφεύτηκε την Ευλαλία των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα δούκα του Κάδιθ και της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας και είχε τέκνα:
 Αλφόνσος 1886-1975, δούκας της Γκαλιέρα.
 Λουδοβίκος-Φερδινάνδος 1888-1945, πρίγκιπας της Ορλεάνης.

Παραπομπές

Οίκος της Ορλεάνης
Αντώνιος Φίλιππος του Μονπανσιέ

Ο Αντώνιος-Φίλιππος, γαλλ. Antoine-Philippe d'Orléans (3 Ιουλίου 1775 - 18 Μαΐου 1807) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Μονπανσιέ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και της Λουίζας-Μαρίας-Αδελαΐδας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου-Ιωάννη-Μάριου δούκα του Παντιέβρ.

Απεβίωσε 27 ετών, άγαμος.

Έργα
 Relation de la captivité de S.A.S. Monsignor le duc de Montpensier, pendant les années 1793, 1794, 1795 et 1796, écrite par lui-même, Twickenham, Imprimerie de G. White, 1816
 Mémoires de S.A.S. Louis-Antoine-Philippe d'Orléans, duc de Montpensier, Paris, Baudouin frères, 1824 – text on www.gallica.fr

Αναφορές και υποσημειώσεις

Δούκες του Μονπανσιέ
Οίκος της Ορλεάνης
Λουδοβίκος Κάρολος του Μπωζολαί

Ο Λουδοβίκος-Κάρολος, γαλλ. Louis-Charles d'Orléans (17 Οκτωβρίου 1779 - 30 Μαΐου 1808) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν κόμης του Μπωζολαί.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου Β΄ δούκα της Ορλεάνης και της Λουίζας-Μαρίας-Αδελαΐδας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου-Ιωάννη-Μαρία δούκα του Παντιέβρ.

Απεβίωσε 29 ετών, άγαμος.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 The Adami Collection - collection of Parish records of Marriages, legacy and nobility, National Library of Malta, vol 10, pp 1838.
 Abela, A.E. A Nation's Praise - Malta: People, Places and Events. Historical Sketches. Progress Press, 1994. 

Οίκος της Ορλεάνης
Πέρυσι στο Μάριενμπαντ

Το Πέρυσι στο Μάριενμπαντ (πρωτότυπος τίτλος: L'Année dernière à Marienbad ) είναι γαλλοϊταλική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία του Αλέν Ρενέ και σε σενάριο του Αλέν Ρομπ-Γκριγιέ.

Πλοκή
Σε ένα παλιό, μεγάλο ξενοδοχείο ένας άντρας συναντά μια γυναίκα και της λέει πως την προηγούμενη χρονιά ήταν μαζί στο Μάριενμπαντ. Η γυναίκα συνεχώς αρνείται το γεγονός αυτό. Παράλληλα, ένας άλλος άντρας, ίσως ο σύζυγός της, αποτελεί εμπόδιο για εκείνον, καθώς τον κερδίζει κάθε φορά σε ένα παιχνίδι με χαρτιά.

Διανομή
Τζόρτζιο Αλμπερτάτσι ως ο άντρας
Ντελφίν Σεϊρίγκ ως η γυναίκα
Σάσα Πιτόεφ ως ο άλλος άντρας

Βραβεία/Διακρίσεις
Κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας.

Στα 35α βραβεία Όσκαρ έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (Αλέν Ρομπ-Γκριγιέ), ενώ ήταν η πρόταση της Γαλλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία.

Στα βραβεία BAFTA ήταν υποψήφια στην κατηγορία καλύτερης ταινίας.

Παραπομπές

Γαλλόφωνες ταινίες
Γαλλικές ταινίες
Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ιταλικές ταινίες
Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία
Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέν Ρενέ
Νικητές Χρυσού Λέοντα
Ταινίες του 1961
Εθνική Ελλάδας (καλαθοσφαίριση κωφών γυναικών)

Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης κωφών γυναικών της Ελλάδας έχει πάρει μέρος σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα και σε Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών (Deaflympics). Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Deaflympics του 2017, που διεξήχθησαν στην Σαμψούντα, στην Τουρκία.

Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης κωφών γυναικών Ελλάδας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωφών, στη Θεσσαλονίκη το 2016. Νωρίτερα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ήταν τέταρτη το 2000 και το 2004 και τρίτη το 2008 και το 2012.

Σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν τρίτη το 2001 στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ Κωφών, που διεξήχθη στην Αθήνα και το 2007 στο 2ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωφών στην Guangzhou της Κίνας ενώ στα Παγκόσμια πρωταθλήματα το 2011 και το 2015 ήταν τέταρτη.

Σε Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών, εκτός από το χρυσό μετάλλιο το 2017, έχει κατακτήσει δύο φορές την τέταρτη θέση (2009, 2013) και δύο φορές την Πέμπτη θέση (2001, 2005)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 http://hafdeaf.gr/athlimata/kalathosfairisi/
 http://www.sport-fm.gr/article/basket/prwtathlitria-eurwpis-i-ethniki-kwfwn-gunaikwn-pics-video/3180378

Εθνική Ελλάδας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ψυχαναγκαστική αγάπη

Η ψυχαναγκαστική αγάπη ή έμμονη αγάπη είναι μια κατάσταση στην οποία ένα άτομο νιώθει μια ακατανίκητη έμμονη επιθυμία να κατακτήσει ένα άλλο άτομο, για το οποίο αισθάνεται μια δυνατή έλξη, με μια αδυναμία να δεχθεί την αποτυχία ή την απόρριψη. Παρόλο που δεν έχει κατηγοριοποιηθεί συγκεκριμένα με ακριβή ψυχική διάγνωση από το DSM-5, μερικοί άνθρωποι λογομαχούν για το ότι η ψυχαναγκαστική αγάπη θεωρείται ψυχική ασθένεια, όμοιας της διαταραχής δεσμού, της οριακής διαταραχής προσωπικότητας και της ερωτομανίας. Οι έμμονοι εραστές μπορεί να αισθάνονται εντελώς ανίκανοι να συγκρατηθούν από ακραίες συμπεριφορές όπως πράξεις βίας προς τον εαυτό τους. Μπορεί να είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι τα συναισθήματά τους είναι αγάπη και μπορεί να απορρίψουν την ιδέα ότι η σοβαρή εμμονή τους δεν είναι αγάπη. Η ψυχαναγκαστική αγάπη μπορεί να ξεκινήσει από την πρώτη ματιά και μπορεί να παραμείνει επ'αόριστον, απαιτώντας ψυχοθεραπεία.

Η ψυχαναγκαστική αγάπη έχει χρησιμοποιηθεί τακτικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, συχνά με μια γυναίκα που έχει τέτοια αισθήματα για έναν άνδρα με κωμικό ή κακόβουλο τρόπο. Η ψυχαναγκαστική αγάπη προκύπτει σε γυναίκες και άνδρες, κάνοντάς την ουδέτερο φαινόμενο σε σχέση με το φύλο.

Παραπομπές 

Αγάπη
Διαπροσωπικές σχέσεις
Στενές σχέσεις
Μητροπολίτης Σάρδεων Ευάγγελος

Ο Μητροπολίτης Σάρδεων Ευάγγελος Κουρούνης (γεννήθηκε 20 Σεπτεμβρίου 1961 στην Νέα Υόρκη) είναι ιεράρχης της Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφία 
Αποφοίτησε από το Ελληνικό Κολλέγιο της Νέας Υόρκης, και εισήχθη στην Ελληνοτο διήμερο 1 και 2 Αρθόδοξη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης (HCHC) από όπου αποφοίτησε το 1983. Το 1986 έλαβε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα (Master) από την Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, και μετέβη για περαιτέρω σπουδές στο Ινστιτούτο Bossey του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών στην Ελβετία. Εχειροτονήθη διάκονος στις 1 Φεβρουαρίου 1987 και ιερέας στις 30 Ιουλίου 1989 από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Μελόης κ. Φιλόθεο. Στις 30 Μαρτίου 1991 ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος του απένειμε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.

Υπηρέτησε ως Διάκονος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου, Εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγ. Δημητρίου Αστόριας της Νέας Υόρκης και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς τότε Επισκοπής Νέας Υερσέης.

Το 2001 έγινε Ιερατικός Προϊστάμενος της Ελληνικής Κοινότητας της Νέας Υόρκης.

Ο Αρχιμανδρίτης Ευάγγελος Κουρούνης προκρίθηκε κατά πλειοψηφία κατά την επιλογή του τριπροσώπου για τη χηρεύουσα Μητρόπολη της Νέας Ιερσέης από την Επαρχιακή Σύνοδο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής που συνεδρίασε το 1 και 2 Απριλίου 2003 στη Νέα Υόρκη, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου. Στις 12 Απριλίου 2003 εξελέγη Μητροπολίτης Νέας Υερσέης από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι μέλος της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Στις 10 Μαΐου 2003 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Τριάδος Νέας Υόρκης Μητροπολίτης Νέας Ιερσέης.

Στις 8 Οκτωβρίου 2020 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε Μητροπολίτη Σάρδεων.

Παραπομπές 

Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Μαυροπηγή

H Μαυροπηγή είναι ένα χωριό που βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Πτολεμαΐδας, στο νομό Κοζάνης, στη Μακεδονία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 50200, ενώ ο κωδικός τηλεφώνου είναι +30 24630. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός ήταν 456 κάτοικοι . Το Σεπτέμβρη του 2011 έγινε αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικισμού για την επέκταση της εξώρυξης λιγνίτη από τη ΔΕΗ. Η μετεγκατάσταση του οικισμού, που πλέον είναι ακατοίκητος, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί , ενώ παράλληλα η περιοχή παρουσιάζει και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.

Παραπομπές 

Χωριά του νομού ΚοζάνηςΔήμος Εορδαίας
Αθανάσιος Παπαχριστοδούλου

Ο Αθανάσιος Παπαχριστοδούλου (1893 - 5 Ιουλίου 1966) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αντιστασιακός και πολιτικός.

Βιογραφία 
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ήταν αρχηγός ΕΔΕΣ στην περιοχή της Μακεδονίας. Αργότερα ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
 
Με τη σύζυγό του, Μαρίνα, απέκτησαν παιδιά. 

Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Συνταγματάρχη σε πολεμική διαθεσιμότητα και απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών. Κηδεύτηκε στις 6 Ιουλίου 1966 από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.

Παραπομπές 

Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Έλληνες Αντιστασιακοί
Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Νένα Χρονοπούλου

Η Νένα Χρονοπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα Μεσσηνίας, στις 5 Σεπτεμβρίου  του 1968. Το πραγματικό της όνομα είναι Ελένη Πολυχρονοπούλου. Μεγάλωσε στην Καλαμάτα μέχρι την ηλικία των τεσσάρων ετών, όταν και οι γονείς της μετακόμισαν στον Πειραιά και πιο συγκεκριμένα στη Νίκαια. 

Σπούδασε υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το καλοκαίρι του 1990.

Έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος έγινε στις 2 Νοεμβρίου του 1992 με τον ηθοποιό Γιώργο Ματαράγκα. Ο δεύτερος έγινε στις 21 Ιουλίου του 2005 με τον επιχειρηματία Γεράσιμο Μαυράκη και ο τρίτος στις 8 Νοεμβρίου του 2010 με τον Παλαίμαχο Διεθνή Ποδοσφαιριστή Τάσο Μητρόπουλο. Έχει έναν υιό, από το δεύτερο γάμο της, τον Χρήστο Μαυράκη, που γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 2004. Ο δεύτερος σύζυγός της δολοφονήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2007, την ημέρα της γιορτής του. 

Τον Απρίλιο του 2016 εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο "Αν μιλούσε το αι2ον". 

Γράφει στίχους και αρκετοί από αυτούς έχουν μελοποιηθεί και έχουν ήδη ερμηνευθεί.

Καριέρα

Τηλεόραση

Θεατρικές Παραστάσεις

Κινηματογράφος

Παραπομπές

Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες στιχουργοί
Καραμπουλάκ (Δημοκρατία της Ινγκουσετίας)

Το Καραμπουλάκ (Ινγκουσετικά: Илдарха-ГIала, Ρωσικά: Карабулак) είναι πόλη στην Δημοκρατία της Ινγκουσετίας στην Ρωσία, η οποία βρίσκεται στον ποταμό Σούνζα (παραπόταμος του Τέρεκ), 20 χιλιόμετρα βόρεια του Μαγκάς, το οποίο είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ανήλθε στα 30.961 άτομα. Στην απογραφή του 2002 ο πληθυσμός ανήλθε στα 31,279 άτομα, ενώ στην απογραφή του 1989 ανήλθε στα 9,354 άτομα.

Ιστορία 
Το Κοζακικό στάνιτσα του Καραμπουλάκσκαγια () ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα.. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1995. 

Στην δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης υπερδιπλασιάστηκε, λόγω μιας εισροής προσφύγων από την γειτονική Τσετσενία.

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ, έχοντας ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ είναι ενσωματωμένη ως Αστικό Οκρούγκ του Καραμπουλάκ.

Οικονομία 
Ένα χημικό εργοστάσιο βρίσκεται στο Καραμπουλάκ.

Παραπομπές 

Καραμπο
Λεωνίδας Καραμαούνας

Ο Λεωνίδας Καραμαούνας (1890 - 18 Φεβρουαρίου 1963), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος και βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1890 και σπούδασε ιατρική.

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1936. Το 1944 διορίστηκε δήμαρχος Θεσσαλονίκης από το ΕΑΜ, μαζί με τον Δημήτριο Καββάδα.  Το 1944 ήταν εθνοσύμβουλος Θεσσαλονίκης στο Εθνικό Συμβούλιο της ΠΕΕΑ.
Επανεξελέγη βουλευτής το 1950 και επανεξελέγη στις 12 Δεκεμβρίου 1951 στη θέση του Γιάννη Ιμβριώτη.

Τον Μάιο του 1950 προσχώρησε στην ΕΔΑ και στις 5 Ιουλίου 1951 στον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Με τη σύζυγό του, Κατίνα, απέκτησαν παιδιά. 

Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1963 από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.

Παραπομπές

Πηγές 
 Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977.

Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Έλληνες Αντιστασιακοί
Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Μαλγκομπέκ

Το Μαλγκομπέκ (; Ινγκουσετικά: ) είναι πόλη της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας στην Ρωσία, 45 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μαγκάς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 31,018 κατοίκων, ενώ στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 41.876 κατοίκων. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 20.364 κατοίκων.

Ιστορία 
Το 1934, το σέλο του Βοζνεσένσκογιε έλαβε το καθεστώς οικισμού εργασίας. Εξυπηρετούσε τα προσφάτως ανακαλυφθέντα κοιτάσματα πετρελαίου, στην περιοχή των πρώην Ινγκουσετικών χωριών Μαλγκομπέκ-Μπάλκα (Малгобек-Балка) και Τσετσέν-Μπάλκα (Чечен-Балка). Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1939. 

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Μαλγκομπέκ ήταν κατειλημμένο από τις Γερμανικές δυνάμεις από τις 12 Σεπτεμβρίου 1942 έως τις 3 Ιανουαρίου 1943, όταν επανακαταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό. Τον Οκτώβριο του 2007, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν απένειμε το καθεστώς Πόλης της Στρατιωτικής Δόξας για την ηρωική νίκη των γερμανικών δυνάμεων στα σύνορά της.

Στην δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε από την εισροή προσφύγων λόγω του πολέμου στην γειτονική Τσετσενία.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση 
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Μαλγκομπέκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μαλγκομπέκσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη ξεχωριστά ως πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μαλγκομπέκ, μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας είναι ενσωματωμένη ως Αστικό Οκρούγκ του Μαλγκομπέκ.

Οικονομία 
Εκτός από τις πετρελαϊκές δραστηριότητες της Ingushneftegazprom, η βιομηχανία της πόλης περιλαμβάνει την ξυλουργική και βιομηχανίες τροφίμων.

Παραπομπές 

Πόλεις της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας
Μπεϊνί

Το Μπεϊνί (ρωσικά και ινγκουσετικά: Бейни) είναι χωριό και διοικητικό κέντρο του Αγροτικού οικισμού Μπεϊνί, στην Επαρχία Ντζεϊράχσκι στην Δημοκρατία της Ινγκουσετίας στην Ρωσία. Έχει πληθυσμό 70 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 .

Το Μπεϊνί βρίσκεται βορειοανατολικά του διοικητικού χωριού της επαρχίας, το Ντζεϊράχ. Τα κοντινότερα χωριά είναι το Λιάζγκι, το Ολγκέτι και το Γκούλι νοτιοανατολικά και το Άρμχι νοτιοδυτικά.

Ιστορία 
Το Μπεϊνί δεν ιδρύθηκε πριν από τον 16ο αιώνα. Το χωριό εγκαταλείφθηκε μετά την απέλαση των Ινγκουσέτιων το 1944 και επανεγκαταστάθηκαν όταν επιτράπηκε ο γυρισμός των απελαθέντων το 1957. Σήμερα, το χωριό είναι το σημείο εκκίνησης δημοφιλών μονοπατιών πεζοπορίας, καθώς και ο συντομότερος δρόμος προς το Όρος Στολόβαγια (Ινγκουσετικά: Маьт-Лоам).

Υποδομή 
 Δημοτικό σχολείο του Μπεϊνί .

Παραπομπές 

Πόλεις της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας
Κεντρικό Στάδιο Ρασίντ Αούσεφ

Το Κεντρικό Στάδιο Ρασίντ Αούσεφ είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Ναζράν της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας, στην Ρωσία. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι το γήπεδο της ΦΚ Ανγκούστ Ναζράν. Η χωρητικότητα του σταδίου ανέρχεται στα 3.200 άτομα. 

Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία
Δημοκρατία της Ινγκουσετίας
Αλφόνσος της Γκαλιέρα

O Αλφόνσος, ισπ. Alfonso (12 Νοεμβρίου 1886 - 6 Αυγούστου 1975) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας της Γκαλιέρα (Galliera). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Ορλεάνης-Γκαλιέρα.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αντωνίου δούκα της Γκαλιέρα και της Ευλαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Κάδιθ. Από τη μητέρα του ήταν εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.

Ο Αλφόνσος-Μάριος-Φραγκίσκος-Αντώνιος-Ντιέγκο γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μαζί με τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο-Φερδινάνδο εστάλησαν στην Αγγλία για εκπαίδευση στο Κολλέγιο Μπωμόν των Ιησουιτών. Έμειναν εκεί ως το 1904.

Οικογένεια
Το 1909 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Βέττιν, κόρη του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα:
 Αλβάρο 1910-1997, δούκας της Γκαλιέρα.
 Αλόνσο 1941-1975, πρίγκιπας της Γκαλιέρα.
 Αλφόνσος γενν. 1968, δούκας της Γκαλιέρα.
 Αλφόνσος 1912-1936, απεβίωσε 24 ετών.
 Αταούλφος 1913-1974.

Βιβλιογραφία
 Viaje a los Estados Unidos de S.S.A.A.R.R. los infantes don Alfonso y doña Beatriz de Orleáns y su hijo el príncipe don Álvaro = Trip to the United States of Their R.H. the Infantes Don Alfonso y Doña Beatriz de Orleans and their son the Prince Don Alvaro. Paris, 1929.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Yusta Viñas, Cecilio. El Infante. From the website of the Fundación Infante de Orleans.
 Fundación Infante de Orleans.

Αναφορές σε πηγές

Οίκος της Ορλεάνης
Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Ορλεάνης

Ο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος, ισπ. Luís-Fernando (5 Νοεμβρίου 1888 - 20 Ιουνίου 1945) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν πρίγκιπας της Ορλεάνης.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αντωνίου δούκα της Γκαλιέρα και της Ευλαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Κάδιθ.

Οικογένεια
Το 1930 νυμφεύτηκε την Μαρία Σαι κυρία του Σατώ ντε Σωμόν, κόρη του Κωνσταντίνου-Ανδρέα Σαι, εργοστασιάρχη ζάχαρης. Ήταν 31 έτη μεγαλύτερή του.

Περαιτέρω ανάγνωση
 José Carlos García Rodríguez. El infante maldito. La biografía de Luis Fernando de Orleans, el más depravado príncipe Borbón. Barcelona: Espasa (Grupo Editorial Planeta), 2012. .
 Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo. Los desconocidos Infantes de España: Casa de Borbón. Barcelona: Thassàlia, 1996. .

Αναφορές σε πηγές

Οίκος της Ορλεάνης
Αλβάρο της Γκαλιέρα

Ο Αλβάρο, γαλλ. Alvaro d'Orléans (20 Απριλίου 1910 - 22 Αυγούστου 1997) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας της Γκαλιέρα.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου δούκα της Γκαλιέρα και της Βεατρίκης, κόρης του Αλφρέδου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

Οικογένεια
Το 1909 νυμφεύθηκε την Κάρλα, κόρη του Λεοπόλδου-Ιερώνυμου Παρόντι-Ντελφίνο, γερουσιαστή της Ιταλίας και είχε τέκνα:
 Γκεράρντα γενν. 1939, παντρεύτηκε τον Χάρυ-Φρέεμαν Σαιντ.
 Αλόνσο 1941-1975, πρίγκιπας της Γκαλιέρα. Γιος του είναι ο:
 Αλφόνσος δούκας της Γκαλιέρα.
 Βεατρίκη γενν. 1943, παντρεύτηκε τον Τομάζο κόμη του Φαρίνι.
 Αλβάρο-Χάιμε γεν. 1947, πρίγκιπας της Γκαλιέρα. Νυμφεύτηκε την Τζοβάννα Σαν Μαρτίνο ντ' Αλιέ των μαρκησίων του Σαν Τζερμάνο, ανιψιά της Πάολας συζύγου του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου. Γιοί τους είναι οι:
 Αντρές γενν. 1976, πρίγκιπας της Γκαλιέρα.
 Αλόις (Λουδοβίκος) γενν. 1979, πρίγκιπας της Γκαλιέρα.

Αναφορές σε πηγές

Οίκος της Ορλεάνης
Ιάκωβος της Σεγόβια

Ο Χάιμε (Ιάκωβος), ισπαν. Jaime (23 Ιουνίου 1908 - 20 Μαρτίου 1975) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν δούκας της Σεγόβια και του Ανζού. Από τον 1941 έγινε διεκδικητής του Γαλλικού Στέμματος από την πλευρά των Νομιμοφρόνων ως Ερρίκος ΣΤ΄. Στον τίτλο τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσος των Βουρβόνων (1936-1989) ως Αλφόνσος Β΄.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτωρίας-Ευγενίας της Έσσης-Μπάττενμπερκ, κόρης του Ερρίκου πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ.

Έμεινε κωφός, ως αποτέλεσμα εγχείρησης κατά την παιδική του ηλικία, γι' αυτό το 1933 παραιτήθηκε από διάδοχος του Ισπανικού θρόνου, ο ίδιος και οι απόγονοί του. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ του έδωσε τον τίτλο του δούκα της Σεγκόβια. Το 1941 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ιάκωβος τον κληρονόμησε στη διεκδίκηση του βασιλείου της Γαλλίας και έλαβε τον τίτλο του δούκα του Ανζού. Οι Νομιμόφρονες της Γαλλίας τον αναγνωρίζουν ως Ερρίκο (ΣΤ΄) της Γαλλίας.

Το 1921 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1925 έγινε ιππότης του Τάγματος του Καρόλου Γ΄ και του Τάγματος της Ισαβέλλας Α΄.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1935 την Εμμανουέλα ντε Νταμπιέρ, κόρη του Ροζέ δούκα του Σαν Λορέντσο Νουόβο και είχε τέκνα:
Αλφόνσος 1936-1989, δούκας του Ανζού και του Κάδιθ.
 Γονθάλο 1937-2000, δούκας της Ακουιτανίας.

Διαζεύχθηκαν το 1947 και το 1949 νυμφεύτηκε την τραγουδίστρια Σαρλότ-Λουίζ-Ωγκύστ Τήντεμαν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο δεύτερος γάμος του αναγνωρίζεται στην Ιταλία, αλλά όχι στην Ισπανία, την Καθολική Εκκλησία και τους Γάλλους Νομιμόφρονες.

Βιβλιογραφία
 Zavala, José M. Don Jaime, el trágico Borbón: la maldición del hijo sordomudo de Alfonso XIII. Madrid: La Esfera de los Libros, 2006. .
 Aranguren, Begoña. Emanuela de Dampierre: memorias, esposa y madre de los Borbones que pudieron reinar en España. Madrid: Esfera de los Libros, 2003. .
 Pedersen, Jørgen. Riddere af Elefantordenen 1559–2009, Odense: Syddansk Universitetsforlag, 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Royal House of Spain
 Royal House of France
 Princely House of Ruspoli

Αναφορές

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Φυλακή (Πιερία)

Η Φυλακή ή Φυλακές (Φυλακαὶ) ήταν αρχαία πόλη στην ορεινή Πιερία της Μακεδονίας, στον ποταμό Αλιάκμονα, βόρεια της Βάλλας. Ο Παρμενίων του Γλαυκίου ο Φυλακαίος, ήταν δρομέας δολίχου και νικητής των Αλεξανδρινών αγώνων στη Βέροια τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. (αφιερωμένοι στον Μέγα Αλέξανδρο).

Σημειώσεις

Παραπομπές
 Hazlitt, The Classical Gazetteer > page 274

Πόλεις στην Αρχαία Μακεδονία
Βάλλα

Η Βάλλα ήταν αρχαία πόλη στην ορεινή Πιερία της Μακεδονίας, στον ποταμό Αλιάκμονα, νότια της Φυλακής, πιθανώς στο σύγχρονο Παλαιογράτσανο.

Παραπομπές	
The Macedonian State By N. G. L. Hammond pages 157, 385 
Barrington atlas of the Greek and Roman world By Richard J. A. Talbert

Πόλεις στην Αρχαία Μακεδονία
Πέτρος Κάρολος της Ισπανίας

Ο Πέτρος-Κάρολος, ισπαν. Pedro Carlos (18 Ιουνίου 1786 - 4 Ιουλίου 1812) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γαβριήλ πρίγκιπα της Ισπανίας και της Μαριάνας-Βικτωρίας των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Γ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1810 την εξαδέλφη του Μαρία-Θηρεσία των Μπραγκάνσα, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνο:
 Σεβαστιανός 1811-1875, πρίγκιπας της Ισπανίας.

Αναφορές

Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Πρίγκιπες της Ισπανίας
Σεβαστιανός της Ισπανίας

O Σεβαστιανός (Sebastian, 4 Νοεμβρίου 1811 - 14 Φεβρουαρίου 1875), από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας, ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας.

Ήταν γιος του Πέτρου-Καρόλου, πρίγκιπα της Ισπανίας, και της Μαρίας-Θηρεσίας των Μπραγκάνσα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1832 τη Μαρία Αμαλία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, αλλά δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1857 απεβίωσε η Μαρία Αμαλία και ο Σεβαστιανός έκανε το 1860 δεύτερο γάμο με τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα, Δούκα του Κάδιθ. Μαζί είχαν τα εξής τέκνα:
 Φραγκίσκος 1861-1923, δούκας της Μαρτσένα.
 Πέτρος ντ'Αλκαντάρα 1862-1892, δούκας του Ντούρκαλ.
 Λουδοβίκος 1864-1889, δούκας της Άνσολα.
 Αλφόνσος 1866-1934, πρίγκιπας της Ισπανίας.
 Γαβριήλ 1869-1889, πρίγκιπας της Ισπανίας.

Παραπομπές

Πρίγκιπες της Ισπανίας
Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Παντεπόπτης οφθαλμός

Ο παντεπόπτης οφθαλμός (ή μάτι της πρόνοιας) είναι σύμβολο που αποτελείται από ένα μάτι συχνά εν μέσω ακτίνων φωτός ή σε δόξα, συνήθως περικλεισμένο σε ένα τρίγωνο. Παριστά το μάτι του Θεού που επιστατεί την ανθρωπότητα (ή τη θεία πρόνοια). Στη νεώτερη εποχή, αξιοσημείωτη απεικόνιση του παντεπόπτη οφθαλμού βρίσκεται στην οπίσθια όψη της Μεγάλης Σφραγίδας των Ηνωμένων Πολιτειών, που εμφανίζεται στο χαρτονόμισμα του ενός αμερικανικού δολλαρίου.

Σύμβολα
Θεωρίες συνωμοσίας
Λουδοβίκος του Μονπανσιέ

O Λουδοβίκος (γαλλ.: Louis, 10 Ιουνίου 1513 - 23 Σεπτεμβρίου 1582) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ (Montpensier).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Υόν και της Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γιλβέρτου κόμη του Μονπανσιέ.

Οικογένεια
Το 1538 νυμφεύτηκε πρώτα τη Ζακλίν του Λονουί κόμισσα του Μπαρ-συρ-Σεν, κόρη του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ και είχε τέκνα:
 Φραγκίσκη 1539-1587, παντρεύτηκε τον Ερρίκο-Ροβέρτο του Λα Μαρκ, δούκα του Μπουγιόν, πρίγκιπα του Σεντάν.
 Άννα 1540-1572, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο B΄ των Λα Μαρκ, δούκα του Νεβέρ.
 Ιωάννα 1541-1620, ηγουμένη του Ζουάρ.
 Φραγκίσκος 1542-1592, δούκας του Μονπανσιέ.
 Καρλόττα 1547-1582, ηγουμένη του Ζουάρ, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης.
 Λουίζα 1548-1586, ηγουμένη του Φαρεμουτιέ.

Το 1570 έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη της Λωρραίνης, κόρη τού Φραγκίσκου δούκα του Γκιζ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Οίκος των Βουρβόνων
Φραγκίσκος του Μονπανσιέ

Ο Φραγκίσκος (γαλλ.: François, 1542 – 4 Ιουνίου 1592) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ζακλίν ντε Λονγκουί, κόρης του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ.

Οικογένεια
Το 1566 νυμφεύτηκε την Ρενέε, κόρη του Νικολάου ντ' Ανζού και είχε τέκνο:
 Ερρίκος 1573-1608, δούκας του Μονπανσιέ.

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
 Charles Gavard: Galeries historiques du Palais de Versailles. Band 9. Imprimerie royale, Paris 1848, S. 79–80 (PDF; 9,8 MB).
 Ferdinand La Roche Lacarelle: Histoire du Beaujolais et des sires de Beaujeu, suivie de l’armorial de la province. Band 1. L. Perrin, Lyon 1853, S. 269–271 (PDF; 7 MB).
 Jean Vatout: Catalogue historique et descriptif des tableaux appartenans à s.a.s.mgr. le duc d’Orléans. Band 1. Gauttier-Laguionie, Paris 1823, S. 318–320 (PDF; 10,1 MB).
Nicolas Viton de Saint-Allais: L’art de vérifier les dates des faits historiques, des chartes, des chroniques, et autres anciens monuments, depuis la naissance de notre-seigneur. Band 10. Vallade, Paris 1818, S. 174 (PDF; 30 MB).

Οίκος των Βουρβόνων
Ερρίκος του Μονπανσιέ

Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri (12 Μαΐου 1573 - 27 Φεβρουαρίου 1608) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ.

Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ρενέε, κόρης του Νικολάου ντ' Ανζού.

Οικογένεια
Το 1597 νυμφεύτηκε την Ερριέττα-Αικατερίνη, κόρη του Ερρίκου του Ζουαγιέζ και είχε τέκνο:
 Μαρία 1605-1627, παντρεύτηκε τον Γκαστόν των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης.

Αναφορές
 familysearch.org  Accessed July 22, 2007

Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Casterman

Η Casterman (Καστερμάν) είναι γαλλο-βελγικός εκδοτικός οίκος με ειδίκευση στα κόμικς και την παιδική λογοτεχνία, ο οποίος τυπώνει επίσης και τουριστικούς οδηγούς. Ο οίκος Casterman, που είναι πλέον ενταγμένος στον γαλλικό εκδοτικό όμιλο Flammarion (των Εκδόσεων Γκαλιμάρ), κυκλοφορεί κάθε χρόνο περί τους 250 τίτλους. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες έκδοσης κόμικς στην Ευρώπη, έχοντας τα δικαιώματα έργων μεγάλων δημιουργών, όπως οι Hergé, Ούγκο Πρατ, Ζακ Ταρντί και Ένκι Μπιλάλ.

Ιστορικό 
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1780 στο Τουρναί, από τον βιβλιοπώλη Ντονά Καστερμάν (Donat Casterman). Επί δυο και πλέον αιώνες, η διοίκηση της εταιρείας πήγαινε από πατέρα σε γιο. Το 1934 ο Λουί Καστερμάν ανέλαβε την έκδοση της σειράς Τεντέν σε αυτελή τεύχη, με πρώτη ιστορία Τα πούρα του Φαραώ (την τέταρτη από τις περιπέτειες που είχαν δημοσιευτεί μέχρι τότε σε συνέχειες από το Le Petit Vingtième, εβδομαδιαίο νεανικό ένθετο της βελγικής εφημερίδας Le Vingtième Siècle). Η επιτυχία του Τεντέν έφερε και άλλα κόμικς, όπως το περιπετειώδες Άλιξ (1948) του Ζακ Μαρτέν. Σταδιακά, η εταιρεία επενδύει όλο και περισσότερο στα κόμικς και μέσω από τις σελίδες του περιοδικού Τεντέν εμφανίζονται ιστορίες των Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό, Ρεμόν Μουσερώ, Ντίνο Ατανάσιο και Χέρμαν.

Τη δεκαετία του 1970, η Casterman προώθησε κόμικς που απευθύνονταν σε πιο ενήλικο κοινό. Στο πλαίσιο αυτό, κυκλοφόρησε το περιοδικό (À suivre), το οποίο περιείχε έργα όπως τα Κόρτο Μαλτέζε του Ούγκο Πρατ και Σκοτεινές πόλεις των Μπενουά Πέετερς και Φρανσουά Σούιτεν. Το περιοδικό σταμάτησε το 1997, αλλά είχε ήδη καταφέρει να προσδώσει λογοτεχνική ποιότητα στα κόμικς. Το 1999, η εκδοτική εξαγοράστηκε από τον όμιλο Flammarion.

Κατά τη δεκαετία του 2000, η Casterman άρχισε να συνεργάζεται με ονόματα όπως ο Ένκι Μπιλάλ και ο Ρεζίς Λουαζέλ, ενώ μετέφρασε μάνγκα και αμερικανικούς τίτλους. Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Flammarion και κατ΄επέκταση και η Casterman αγοράστηκαν από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ, μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες της Γαλλίας.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα

Βελγικές εταιρείες κόμικς
Αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Ως Grexit (εκ του Gr απ' το αγγλικό Greece + exit) αναφέρεται η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη και η επιστροφή της σε εθνικό νόμισμα, ως λύση της κρίσης χρέους που αντιμετωπίζει. Ο όρος εισήχθη τον Φεβρουάριο του 2012, αλλά χρησιμοποιήθηκε ευρέως το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Οι υποστηρικτές της πρότασης πιστεύουν ότι η έξοδος από το ευρώ και η επανεισαγωγή μιας νέας δραχμής θα ενίσχυε σημαντικά τις εξαγωγές και τον τουρισμό και θα αποθάρρυνε τις ακριβές εισαγωγές. Έτσι θα δινόταν στην ελληνική οικονομία η δυνατότητα να ανακάμψει και να σταθεί στα πόδια της. Οι αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι αυτή η περίπτωση θα επέβαλε υπερβολικές δυσκολίες στον Ελληνικό λαό. Οι πιθανές βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις θα ήταν μια πιθανή μείωση της κατανάλωσης, μια προσωρινή ελάττωση του πλούτου, πολιτικές αναταραχές και ανάγκη μεγαλύτερης πολιτικής ευθυγράμμισης με μη κράτη-μέλη της ΕΕ.

Παραπομπές

Ελληνική οικονομία
Ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα
Ελεονώρα της Ναβάρρας

Η Ελεονώρα της Ναβάρρας (Leonor, 2 Φεβρουαρίου 1426 - 12 Φεβρουαρίου 1479) αντιβασίλισσα της Ναβάρρας (1455 - 1479) και για σύντομο χρονικό διάστημα βασίλισσα της Ναβάρρας (1479) ήταν το μικρότερο παιδί και κόρη του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ της Ναβάρρας. Διετέλεσε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα βασίλισσα της Ναβάρρας (1479), στέφθηκε βασίλισσα στις 28 Ιανουαρίου 1479 στην Τουδέλα. Τα Κορτές της Παμπλόνα κήρυξαν την Ελεονώρα στις 9 Αυγούστου 1427 νόμιμη διάδοχο των γονέων της, μετά τον θάνατο της μητέρας της ο πατέρας της κατέλαβε την Ναβάρρα. 

Παντρεύτηκε τον Γκαστών Β΄, κόμη της Φουά (1441), μετακινήθηκε με τον σύζυγο της στο Μπήρν. Ο πατέρας της αποκλήρωσε την αδελφή της Λευκή Β΄ της Ναβάρρας και τον αδελφό της Κάρολο της Βιάνα (1455) για χάρη της Ελεονώρας η οποία μετακινήθηκε στην Σανγκουέσα. Συνέχισε να διατηρεί την αντιβασιλεία μετά τον θάνατο του αδελφού της Καρόλου (1461), η Συνθήκη του Ολίτ (1462) την οποία υπέγραψε ο πατέρας της αναγνώρισε τον ίδιο τον Ιωάννη Β΄ βασιλιά της Ναβάρρας ενώ η μεγαλύτερη αδελφή της Λευκή ήταν αιχμάλωτη υπό την φροντίδα της ίδιας της Ελεονώρας. Το 1464 η αδελφή της πέθανε δηλητηριασμένη, οι περισσότεροι θεώρησαν υπεύθυνη για τον θάνατο της τον πατέρα της και την ίδια την Ελεονώρα. Ο πατέρας της ήταν βασιλιάς της Ναβάρρας μέχρι τον θάνατο του (1479) στην συνέχεια ορκίστηκε βασίλισσα η ίδια η Ελεονώρα αλλά πέθανε αμέσως μετά σε δυο βδομάδες σε ηλικία 53 ετών.
Ο μεγαλύτερος γιος της Γκαστών είχε πεθάνει πρόωρα (1470), την διαδέχθηκε ο εγγονός της Φραγκίσκος Φοίβος της Ναβάρρας γιος του Γκαστών.

Οικογένεια
Με τον γάμο της με τον Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά απέκτησε: 
 Μαρία 1443-1467, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.
 Γκαστόν 1444-1470, πρίγκιπας της Βιάνα
 Πέτρος 1449-1490, καρδινάλιος, επίσκοπος του Βανν.
 Ιωάννης 1450-1500, υποκόμης του Ναρμπόν.
 Ιωάννα 1454-1476, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ κόμη του Αρμανιάκ.
 Μαργαρίτα 1458-1486, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Ντρε-Μονφόρ δούκα της Βρετάνης.
 Αικατερίνη 1460-1494, παντρεύτηκε τον Γκαστόν Β΄ των Φουά κόμη του Κανντάλ. Η κόρη τους:
 Άννα, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελόνων της Ουγγαρίας & Βοημίας.
 Ισαβέλλα 1462, απεβίωσε μικρή
 Ελεονώρα 1466, απεβίωσε μικρή 
 Ιάκωβος 1469-1500, κόμης του Μονφόρ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
Anthony, Raoul: Identification et Etude des Ossements des Rois de Navarre inhumés dans la Cathédrale de Lescar (Identification and Study of the Bones of the Kings of Navarre buried at the Cathedral of Lescar), Paris, Masson, 1931
1494: Hieronymous Munzer, Compostela, and the Codex Calixtinus, Jeanne E. Krochalis, The Pilgrimage to Compostela in the Middle Ages, ed. Maryjane Dunn and Linda Kay Davidson, (Routledge, 1996)
The Cambridge Modern History, ed. A.W. Ward, G.W. Prothero and Stanley Leathes, (Macmillan Company, 1911)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η αριστοκρατία της Τουλούζης
Μεσαιωνική ιστορία της Ναβάρρας

Οίκος της Τραστάμαρα
Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ινφάντας της Αραγωνίας
Ινφάντας της Ναβάρρας
Γαλλίδες κόμισσες
Εντ ντ'Ορλεάν (1968)

Ο Εύδης, γαλλ. Eudes d'Orléans (γενν. 18 Μαρτίου 1968) από τον Οίκο της Ορλεάνης είναι δούκας του Ανγκουλέμ.

Βιογραφία
Είναι ο τρίτος γιος του Ερρίκου κόμη του Παρισιού και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (Ζ΄), της Γαλλίας και της Μαρίας-Θηρεσίας, κόρης του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης.

Οικογένεια
Το 1999 νυμφεύτηκε τη Μαρί-Λιές-Κλωντ-Άννα-Ρολάν, κόρη του Λουί-Μεριαντέκ κόμη του Ροάν-Σαμπό και έχει τέκνα:
 Τερέζ-Ιζαμπέλ-Μαρί-Ελεονόρ γενν. 2001.
 Πιέρ-Ζαν-Μαρί γενν. 2003.

Οίκος της Ορλεάνης
Σαρλ-Φιλίπ ντ'Ορλεάν

Ο Κάρολος-Φίλιππος, γαλλ. Charles-Philippe d'Orléans (γενν. 3 Μαρτίου 1973) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι δούκας του Ανζού.

Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Μιχαήλ κόμη του Εβρέ και της Βεατρίκης, κόρη του Μπρούνο-Μαρί-Εμιλιάν Πασκιέ ντε Φρανλιέ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 2008 την Ντιάνα Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο, κόρη και κληρονόμο τού Χάιμε Άλβαρες Περέιρα ντε Μέλο, 10ου δούκα του Κανταβάλ και έχει τέκνο:
 Ιζαμπέλ γενν. 2012.

Η σύζυγός του έγινε η 11η δούκισσα τού Κανταβάλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Website of the duc d'Anjou
 Official website (Institut de la Maison Royale de France)
 Hello Magazine profile; 10 September 2007; accessed 16 April 2014.

Οίκος της Ορλεάνης
Ρομπέρ ντ'Ορλεάν (1976)

Ο Ροβέρτος (γαλλικά: Robert' d'Orléans, γενν. 6 Σεπτεμβρίου 1976) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι κόμης του Λα Μαρς.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο και είναι το μόνο τέκνο του Τιμπώ κόμη του Λα Μαρς και της Μάριον-Μερθέδες, κόρης του Τζέιμς Γκόρντον-Ορρ. Πατέρας του Τιμπώ είναι ο Ερρίκος κόμης του Παρισιού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος (ΣΤ΄), της Γαλλίας, σύμφωνα με την άποψη των Ορλεανιστών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερρίκος του Παρισιού official website: Institut de la Maison Royale de France

Οίκος της Ορλεάνης
Σαρλ-Λουί ντ'Ορλεάν

Ο Κάρολος-Λουδοβίκος, γαλλ. Charles-Louis d'Orléans (γενν. 28 Ιουλίου 1972) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι δούκας του Σαρτρ.

Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ιακώβου δούκα της Ορλεάνης και της Ζερσάν ντε Σαμπράν-Ποντβέ, κόρης του Μαρί-Ζοζέφ-Ελζεάρ-Φουλκ δούκα του Σαμπράν-Ποντεβέ.

Οικογένεια
Το 1997 νυμφεύτηκε στη Σκιάθο την Ιλεάνα Μάνου, κόρη του Κωνσταντίνου Μάνου πυρηνικού Φυσικού και της Σύβιλλας Χρυσοβελόνη. Ο πατέρας του Κωνσταντίνου, ο Αλέξανδρος Μάνος είναι εξάδελφος της Ασπασίας Μάνου, συζύγου του Αλεξάνδρου βασιλιά της Ελλάδας. Η Οικογένεια Μάνου κατάγεται από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης: ο Αλέξανδρος Μάνος και η Ασπασία είναι τρισεγγονοί του Δημητρίου Μάνου, ποστέλνικου της Βλαχίας και της Μολδαβίας. Το ζεύγος έχει τέκνα:
 Φιλίπ γενν. 1998.
 Λουίζ γενν. 1999.
 Ελέν γενν. 2003.
 Ιζαμπέλ γενν. 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Official website of the Count of Paris

Δούκες της Σαρτρ
Οίκος της Ορλεάνης
Φουλκ ντ'Ορλεάν

Ο Φουλκ, γαλλ. Foulques d'Orléans (γενν. 9 Ιουλίου 1974) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι δούκας του Ωμάλ.

Βιογραφία
Ο Φουλκ-Τιμπώ-Ρομπέρ-Ζακ-Ζερώντ-Ζαν-Μαρί είναι ο δευτερότοκος γιος του Ιακώβου δούκα της Ορλεάνης και της Ζερσάν ντε Σαμπράν-Ποντεβέ, κόρης του Μαρί-Ζοζέφ-Ελζεάρ-Φουλκ δούκα του Σαμπράν-Ποντεβέ. 

Πατέρας του Ιακώβου είναι ο Ερρίκος κόμης του Παρισιού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος ΣΤ΄, της Γαλλίας. Ως γιος του Ιακώβου, ο Φουλκ είναι ο 92ος διάδοχος της Γαλλίας.

Μεγαλύτερος αδελφός του είναι ο Κάρολος-Λουδοβίκος δούκας του Σαρτρ, σύζυγος της Ιλεάνας Μάνου, από την Οικογένεια Μάνου με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Official website of the Count of Paris

Οίκος της Ορλεάνης
Αλφόνσος της Γκαλιέρα (γιος Αλόνσο)

Ο Αλφόνσος (ισπ. Alfonso d'Orléans, γενν. 2 Ιανουαρίου 1968) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι δούκας της Γκαλιέρα.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σάντα-Κρουζ ντε Τενερίφε των Καναρίων νήσων και είναι ο πρωτότοκος γιος του δον Αλόνσο και της δόνας Αιμιλίας Φερράρα-Πινατέλλι των πριγκίπων του Στρόνγκολι.

Ο πατέρας του Αλφόνσου, ο Αλόνσο ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβάρο δούκα της Γκαλιέρα, που απεβίωσε το 1997. Επειδή ο Αλόνσο είχε αποβιώσει το 1975, ο Αλφόνσος διαδέχθηκε τον πάππο του το 1997 ως δούκας της Γκαλιέρα.

Οικογένεια
Το 1994 νυμφεύτηκε τη Βελγίδα Βερονίκ Γκεντέρ, κόρη του Ζαν-Μαρί Γκεντέρ και έχει τέκνο:
 δον Αλόνσο-Χουάν γενν. 1994.

Το 2001 ο Αλφόνσος διαζεύχθηκε.

Αναφορές σε πηγές

Κανάριες νήσοι
Οίκος της Ορλεάνης
Μητροπολίτης πρώην Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Κύριλλος Χριστάκης

Ο Κύριλλος Β' Χριστάκης υπήρξε Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.
Γεννήθηκε το 1938 στις Κολλίνες Αρκαδίας. Χειροτονήθηκε το 1959 Διάκονος και το 1969 Πρεσβύτερος. Έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής σχολής Αθηνών το 1969.
Προσέφερε υπηρεσίες στον έργο της Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αν. Αφρική και την Άπω Ανατολή.
Το 1998 εξελέγη Μητροπολίτης Κυθήρων και το 2005 Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων. Απεβίωσε το 2015.

Παραπομπές 

Μητροπολίτες Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων
Μητροπολίτες Κυθήρων και Αντικυθήρων
Ιερά Μητρόπολις Ελευθερουπόλεως

Η Ιερά Μητρόπολις Ελευθερουπόλεως είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών» της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Έδρα της είναι η πόλη της Ελευθερούπολης και περιλαμβάνει το δυτικό τμήμα της περιφερειακής ενότητος Καβάλας, δηλαδή τον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου. 

Μητροπολίτης διατελεί από το 2004, ο Χρυσόστομος Αβαγιανός.

Επισκοπικός κατάλογος

Ιερές Μονές
 Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου, Νικήσιανη
 Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου «Παγγαιωτίσσης», Χορτοκόπιον
 Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος, Χρυσόκαστρον
 Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, Νικήσιανη

Προσκυνήματα
 Παναγίας Νέας Περάμου: η πανήγυρις τελείται στις 15 Αυγούστου (Κοιμήσεως της Θεοτόκου).
 Αγίας Παρασκευής Ελευθερουπόλεως: πανήγυρις 26 Ιουλίου.
 Αγίου Νεκταρίου Ελευθερουπόλεως: φυλάσσεται τεμάχιο Λειψάνου. Πανήγυρις 9 Νοεμβρίου.
 Παναγίας Φανερωμένης Νέας Ηρακλείτσης: Η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης προέρχεται από την Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης και μεταφέρθηκε από τους πρόσφυγες στη Νέα Ηρακλείτσα Καβάλας. Εκεί υπάρχει, επίσης, η Κάρα του Αγίου Χαραλάμπους του Ιερομάρτυρος. Η πανήγυρις τελείται στις 23 Αυγούστου (Εννιάμερα της Παναγίας).

Υποσημειώσεις και παραπομπές

Υποσημειώσεις

Παραπομπές

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιερά Μητρόπολις Ελευθερουπόλεως, επίσημη ιστοσελίδα
 Παναγίες της Μικράς Ασίας και της Θράκης - άρθρο Ένωσης Μικρασιατών Φοιτητών

Ελευθερουπολεως
Ελευθερούπολη
Υπολογιστής ταμπλέτα Σάμτζιγιον

Ο Υπολογιστής ταμπλέτα Σάμτζιγιον (κορεατικά χάνγκουλ: 판형 콤퓨터 삼지연, μεταγραφή στο λατινικό αλφαβητο: p’anhyŏng k’omp’yut’ŏ samjiyŏn) είναι Βορειοκορεατικός υπολογιστής ταμπλέτα ο οποίος έχει αναπτυχθεί από το Ινστιτούτο Έρευνας Τεχνολογίας Πολυμέσων του Κορεατικού Κέντρου Υπολογιστών, και χρησιμοποιεί το λογισμικό Android. Είναι η πρώτη ταμπλέτα της χώρας η οποία είναι ικανή να λάβει τηλεοπτικές μεταδόσεις.

Η ταμπλέτα περιέχει έναν περιηγητή με υποστήριξη για το Βορειοκορεατικό εσωτερικό δίκτυο Γκουάνγκμιονγκ. Ωστόσο, δεν υπάρχει υποστήριξη Wi-Fi.

Θεωρείται ότι οι υπολογιστές έχουν κατασκευαστεί στην Κίνα και το λογισμικό τους έχει τοπικοποιηθεί για την Βόρεια Κορέα.

Παραπομπές 

Υπολογιστές ταμπλέτες
Βόρεια Κορέα
Άσπα Στασινοπούλου

Η Άσπα Στασινοπούλου (1935 - 31 Ιουλίου 2017) ήταν Ελληνίδα εικαστικός.

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1959 πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε ζωγραφική στην École des beaux arts μέχρι και το 1963. Εκεί γνώρισε το Γιάννη Τσαρούχη με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά και καλλιτεχνικά. Μετά το τέλος των σπουδών της επέστρεψε για λίγο στην Ελλάδα όπου το 1966 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση στη Γκαλερί Άστορ στην Αθήνα. Το 1968 εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Παρίσι απογοητευμένη απ' τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα ύστερα απ' την άνοδο της Δικτατορίας. Το 1969 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο όπου έζησε κι εργάστηκε μέχρι το 1974. Αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική όμως αργότερα εισήγαγε στη δουλειά της κι άλλα μικτά υλικά όπως διάφορα έτοιμα αντικείμενα, φωτογραφικές εκτυπώσεις, ταινίες Super 8 και πολλά άλλα εκφραστικά μέσα ακολουθώντας από νωρίς τις πρωτοποριακές τάσεις της δεκαετίας του '70. Το έργο της, το οποίο περιλαμβάνει κυρίως κατασκευές κι εγκαταστάσεις στο χώρο με διάφορα υλικά και διάφορες εικαστικές δράσεις, το παρουσίασε σε περιορισμένο αριθμό ατομικών εκθέσεων στην Αθήνα, στο Άμστερνταμ και στο Λονδίνο κυρίως. Επίσης το 1985 συμμετείχε στην Μπιενάλε η οποία διοργανώθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Πέθανε στις 31 Ιουλίου του 2017.

Παραπομπές

Έλληνες ζωγράφοι
Ζωγράφοι (γυναίκες) της Ελλάδας
Ρωμαϊκή Δημοκρατία (1849)

Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (), αναφερόμενη και ως Δεύτερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία (Seconda Repubblica Romana (για να διακρίνεται από εκείνη των ναπολεόντειων χρόνων), ήταν βραχύβια κρατική οντότητα, που ιδρύθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1849, όταν η κυβέρνηση των Παπικών Κρατών (εδαφών) αντικαταστάθηκε προσωρινά από ρεπουμπλικανική διακυβέρνηση και ο πάπας Πίος Θ΄ κατέφυγε από τη Ρώμη στην Γκαέτα. Η Δημοκρατία ήταν υπό την ηγεσία των Κάρλο Αρμελλίνι, Τζουζέπε Ματσίνι και Αουρέλιο Σάφφι. Μαζί σχημάτισαν μια τριανδρία, μια μορφή διακυβέρνηση που υπήρχε στην αρχαία Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

Μία από τις σημαντικότερες καινοτομίες που η Δημοκρατία ήλπιζε να επιτύχει ήταν η συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξιθρησκία: όλες οι θρησκείες θα μπορούσαν να ασκηθούν ελεύθερα και ταυτόχρονα ο πάπας να έχει διασφαλισμένο το δικαίωμα να διοικεί την Καθολική Εκκλησία. Αυτές οι θρησκευτικές ελευθερίες ήταν μια εντελώς διαφορετική κατάσταση από εκείνη της προηγούμενης παπικής διακυβέρνησης, η οποία επέτρεπε να ασκείται μόνο ο καθολικισμός και ο ιουδαϊσμός από τους πολίτες. Το Σύνταγμα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας υπήρξε το πρώτο στην παγκόσμια ιστορία του συνταγματικού δικαίου που καταργούσε τη θανατική ποινή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Πρώην κρατίδια της Ιταλίας
Ιστορία της Ιταλίας
Ιστορία του Καθολικισμού στην Ευρώπη