joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Έλληνες του Καυκάσου

Οι Έλληνες του Καυκάσου (γνωστοί και ως Καυκάσιοι Έλληνες, τουρκικά: Kafkas Rum), μερικές φορές γνωστοί ως Έλληνες της Υπερκαυκασίας και της Ρωσικής Μικρασίας, είναι οι Ελληνόφωνοι πληθυσμοί στον Βόρειο Καύκασο και την Υπερκαυκασία, οι οποίοι ζουν στην σημερινή νοτιοδυτική Ρωσία, τη Γεωργία και τη βορειοανατολική Τουρκία. Οι Έλληνες του Καυκάσου περιλαμβάνουν τους Πόντιους, οι οποίοι ζουν σε μια πολύ μεγαλύτερη περιοχή που περιλαμβάνει τον ρωσικό βόρειο Καύκασο και τις πρώην ρωσικές επαρχίες Μπατούμ και Καρς (Ρωσική Μικρασία), οι οποίες σήμερα ανήκουν στην βορειοανατολική Τουρκία και την Αζαρία της Γεωργίας.

Οι Έλληνες ζούσαν σε αυτές τις περιοχές από την αρχαιότητα, όπου εργάζονταν κυρίως ως έμποροι, Χριστιανοί Ορθόδοξοι κληρικοί/μελετητές, πρόσφυγες ή ήταν μισθοφόροι που υποστήριξαν την ηττημένη πλευρά σε πολλούς εμφυλίους πολέμους και άλλες μάχες από την Ελληνιστική μέχρι την Ύστερη Ρωμαϊκή/Βυζαντινή εποχή. Ένα γνωστό παράδειγμα γνωστού πρώιμου Έλληνα του Καυκάσου ήταν ο Κύρος της Αλεξάνδρειας (7ος αιώνας), ο οποίος καταγόταν από την Φάση στην Γεωργία. Ωστόσο, οι Έλληνες εποικιστές στον Καύκασο αφομοιώθηκαν σταδιακά με τους ντόπιους, ειδικά όμως με τους Γεωργιανούς, οι οποίοι έχουν κοινή Ορθόδοξη πίστη και κληρονομιά.

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ελληνικών κοινοτήτων χρονολογείται από τα τέλη της Τουρκοκρατίας (μετά το 1800), ενώ στην σύγχρονη ελληνική βιβλιογραφία ορίζονται ως ανατολικοί Πόντιοι. Διεθνείς ακαδημαϊκές πηγές τους ονομάζουν υποτιμητικά και λανθασμένα ως Ρωσοπόντιους. Ωστόσο, σε γενικούς όρους οι Καυκάσιοι Έλληνες μπορούν να περιγραφούν ως εκρωσισμένοι και φιλορώσοι Πόντιοι πολιτικά και πολιτιστικά, ενώ θεωρούνται Ορεινοί Έλληνες ως προς το τρόπο ζωής τους. Οι Καυκάσιοι Έλληνες ζούσαν στις Άλπεις του Πόντου, στην Ανατολική Ανατολία, τη Γεωργία και τον Κάτω Καύκασο, ενώ προτιμούσαν να ζουν σε ορεινές περιοχές. Σε ευρείς όρους, λέγεται ότι ο σύνδεσμος των Ελλήνων του Καυκάσου με το νότιο Καύκασο είναι άμεση συνέπεια του ορεινού αναγλύφου του Νοτίου Καυκάσου, ο οποίος χρησιμοποιούταν από τους Πόντιους ως φυσικό καταφύγιο από τουρκικές επιθέσεις κατά την σελτζουκική και οθωμανική εποχή.

Παραπομπές 

Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Ελληνικές μειονότητες
Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο
Ελληνική διασπορά
Ποντιακός Ελληνισμός
Βασίλειος Σ. Μαρκεζίνης

Ο Βασίλειος Σ. Μαρκεζίνης (1862 - 1942)  ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία 

Ήταν γιος του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, πολιτικού και μέλους της οικογένειας Μαρκεζίνη. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.

Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Θήρας στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902, του 1906, ως βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογέςΑυγούστου 1910, του Μαΐου 1915, ως βουλευτής Τρικαλών στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1915, και πάλι ως βουλευτής Κυκλάδων στις εκλογές του 1920. 

Γιος του ήταν ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης.

Παραπομπές 

Οικογένεια Μαρκεζίνη
Βουλευτές Θήρας
Βουλευτές Κυκλάδων
Βουλευτές Τρικάλων
Στεφανί Φραπάρ

Η Στεφανί Φραπάρ (Stéphanie Frappart, 14 Δεκεμβρίου 1983) είναι Γαλλίδα διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι στον Κατάλογο Διεθνών Διαιτητών της FIFA από το 2009 και έχει διαιτητεύσει αρκετούς αγώνες υψηλού επιπέδου. Θα γίνει η πρώτη γυναίκα που θα διαιτητεύσει έναν μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα ανδρών, το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2019 μεταξύ της Λίβερπουλ και της Τσέλσι, στις 14 Αυγούστου 2019.

Σταδιοδρομία 
Από το 2011, η Φραπάρ έχει διαιτητεύσει σε αγώνες του Σαμπιονά Νασιονάλ, την τρίτη κατηγορία ανδρών του γαλλικού ποδοσφαίρου. 

Το 2014, έγινε η πρώτη γυναίκα που διαιτήτευσε στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία ανδρών του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Επιλέχθηκε ως διαιτητής στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών του 2015 στον Καναδά.  

Στις 3 Δεκεμβρίου 2018, ορίστηκε να διαιτητεύσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2019 στη Γαλλία. Μετά την ολοκλήρωση της φάσης των 16, ανακοινώθηκε ότι η Φραπάρ είχε επιλεγεί ως μία από τους 11 διαιτητές που θα διατηρούταν για το υπόλοιπο της διοργάνωσης. Συνέχισε και ορίστηκε να διαιτητεύσει τον τελικό της διοργάνωσης που διεξήχθη στις 7 Ιουλίου 2019 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ολλανδίας. 

Τον Απρίλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι θα γίνει η πρώτη γυναίκα διαιτητής στη Λιγκ 1. Στις 28 Απριλίου 2019, διαιτήτευσε τον πρώτο αγώνα της στη Λιγκ 1 μεταξύ της Αμιάν και της Στρασμπούρ. 

Στις 2 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε ότι η Φραπάρ ορίστηκε να διαιτητεύσει το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2019.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Προφίλ στο WorldFootball.net 

Γάλλοι διαιτητές ποδοσφαίρου
Γυναίκες διαιτητές ποδοσφαίρου
Μπόννη του Αρτουά

Η Μπόννη, γαλλ. Bonne (1396 - 17 Σεπτεμβρίου 1425) από τον Οίκο του Αρτουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Ε και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Νεβέρ και μετά δούκισσα της Βουργουνδίας. Έγινε επίτροπος του Νεβέρ ως κηδεμόνας του ανήλικου γιου της (1415-24).

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου κόμη του Ε και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερρύ.

Ο πρώτος σύζυγός της Φίλιππος Β΄ κόμης του Νεβέρ σκοτώθηκε στη μάχη του Αζινκούρ το 1415, πολεμώντας μαζί με τον κοντόσταυλο Κάρολο Α΄ των Αλμπρέ και τον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας εναντίον του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας.

Τότε ο γιος της Κάρολος Α΄ έγινε κόμης του Νεβέρ, ήταν όμως 1 έτους και η Μπόννη ανέλαβε επίτροπος ως το 1424. Η Μπόννη έγινε κυρία του Ντρε και δέσποινα του Ουνταίν, διαδεχόμενη τη θεία της Ιωάννα του Αρτουά. Παντρεύτηκε τον ανιψιό τού Φιλίππου Β΄, τον Φίλιππο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, του οποίου η πρώτη σύζυγος είχε αποβιώσει νέα και χωρίς απογόνους. Να μην συγχέεται με τη Μπόννη των Βαλουά-Βουργουνδίας (1379-1399), εκ πατρός θεία τού Φιλίππου Γ΄. Για τον γάμο χρειάστηκε ειδική άδεια από τον πάπα, καθώς κανονικά δεν επιτρεπόταν ένας να νυμφευτεί τη θεία του (εξ αγχιστείας ή εξ αίματος, τότε ήταν το ίδιο απαγορευτικό). Έπειτα από εννιάμισι μήνες η Μπόννη απεβίωσε στο Ντιζόν.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1413 τον Φίλιππο Β΄ των Βαλουά κόμη του Νεβέρ και είχε τέκνα:
 Κάρολος Α΄ 1414-1464, κόμης του Νεβέρ.
 Ιωάννης Β΄ 1415-1491, κόμης του Νεβέρ.

Το 1415 απεβίωσε ο Φίλιππος Β΄ και το 1424 η Μπόννη έκανε δεύτερο γάμο με τον ανιψιό του Φίλιππο Γ¨ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές

Πηγές
 Anne Curry, The Battle of Agincourt: Sources and Interpretations, (The Boydell Press, 2002), 344.
 Jules Michelet, Louis XI Et Charles Le Téméraire, ed. E. Renault, (Clarendon Press, 1907), 104.
 Richard Vaughan, Philip the Good: The Apogee of Burgundy, (The Boydell Press, 2010), 8.

Οίκος του Αρτουά
Δούκισσες της Βουργουνδίας
Λουκία Παπαδάκη

Η Λουκία Παπαδάκη (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1962) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό 
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1962 στην Αθήνα. Έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 1988 στη σειρά της ΕΤ2 "Ποιος σκότωσε τον Άβελ". Ακολούθησε η αστυνομική σειρά "Η έκτη εντολή" του Θάνου Λειβαδίτη την τηλεοπτική σεζόν 1988-1989. Την επόμενη σεζόν έλαβε μέρος στην παιδική σειρά της κρατικής τηλεόρασης "Στο βυθό της θάλασσας", ενώ το 1989 συμμετείχε στην βιντεοταινία "Το επόμενο 24ωρο". Το 1990 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον νεοσύστατο τότε τηλεοπτικό σταθμό ANT1 για την παρουσίαση της πρώτης πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής της ιδιωτικής τηλεόρασης. Έτσι τη σεζόν 1990-1991 παρουσίασε τις διαδοχικές εκπομπές "Φθινόπωρο, Χειμώνας, Άνοιξη '90" η οποία λίγο καιρό μετά ονομάστηκε "Πρωινός καφές". Το 1991 συμμετείχε στο καστ της ιστορικής σειράς του ANT1 "Και εύθυμη και χήρα",  παίζοντας δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, όπου είχε το ρόλο της Βαλερί.

Την ίδια περίοδο, και συγκεκριμένα τη σεζόν 1991-1992, ξεκίνησε την συνεργασία της με τον δημιουργό Νίκο Φώσκολο αποδεχόμενη την πρόταση να λάβει μέρος στην καθημερινή σειρά του ANT1 "Η Λάμψη". Εκεί για 11 ολόκληρα χρόνια υποδυόταν την Σάντρα Ρολάνδου Δράκου. Η παρουσία της στη σειρά ήταν από τις μακροβιότερες σε καθημερινά σήριαλ στην Ευρώπη, με ένα διάστημα αποχής, τη σεζόν 1999-2000. Εκείνη την περίοδο, μετά τη γέννηση του γιού της, συνεργάστηκε με τη δημόσια τηλεόραση παρουσιάζοντας την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή της ΕΤ3 Θα τα πούμε στις 10:00.  Τον Φεβρουάριο του 2003 αποφάσισε να ολοκληρώσει την συνεργασία της με τη Λάμψη αποχωρώντας μετά από σχεδόν 3.000 επεισόδια. Την άνοιξη του ίδιου έτους αποδέχτηκε την πρόταση του Mega Channel για ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά του σταθμού "Φιλοδοξίες". Έτσι στις αρχές του δεύτερου κύκλου εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς, με το ρόλο της Ρένας Άντυπα, όπου παρέμεινε μέχρι την ολοκλήρωσή της το καλοκαίρι του 2006. Τη σεζόν 2006-2007 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Alter και την μεσημεριανή gossip εκπομπή "Πολύ μπλα μπλά" για το ρόλο της συμπαρουσιάστριας της Φαίης Σκορδά την πρώτη σεζόν της εκπομπής. Το 2008 έλαβε μέρος στην ιστορία της αστυνομικής σειράς "Ίχνη" "Εσωτερική υπόθεση" και στο επεισόδιο "Κόκκινη ομηρία" της κωμικής σειράς "Το Κόκκινο Δωμάτιο". 

Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από 8 χρόνια απουσίας το Ιούνιο του 2016 κάνοντας μία έκτακτη εμφάνιση στον δεύτερο και τρίτο κύκλο της καθημερινής κωμικής σειράς του ANT1 "Οι Συμμαθητές", σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου. Τη σεζόν 2018-2019 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του Γιώργου Φειδά "Ελεύθερη Σχέση", που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Open TV, παίζοντας μαζί με την Δήμητρα Ματσούκα, τον Μάριο Αθανασίου και τον Παύλο Χαϊκάλη. Το 2021 έχει ένα ρόλο-κλειδί στη σειρά μυστηρίου του Mega Channel "Έξαψη".

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Θέατρο

Παραπομπές 

Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Άρνη (Θεσσαλία)

Η Άρνη () ήταν η κύρια πόλη των Αιολών Βοιωτών στην αρχαία Θεσσαλία. Λέγεται ότι η πόλη ονομάστηκε από τη μυθολογική Άρνη, κόρη του Αιόλου. Επίσης, λέγεται ότι η πόλη ιδρύθηκε τρεις γενιές πριν τον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι Θεσσαλοί έδιωξαν τους Αιωλιούς Βοιωτούς από την Άρνη εξήντα χρόνια μετά τον Τρωικό πόλεμο και εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία , ενώ άλλοι συγγραφείς θεωρούν ότι η θεσσαλική Άρνη ιδρύθηκε από Βοιωτούς, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από την πατρίδα τους από τους Πελασγούς. 

Αργότερα ο Στέφανος του Βυζαντίου έγραψε ότι το Κιέριο κατέλαβε την Άρνη. Η θεωρία έγινε αποδεκτή από τον Γουίλιαμ Σμιθ, ο οποίος έζησε στον 19ο αιώνα. Ο άτλας Μπάρινγκτον επίσης αποδέχεται την θεωρία του Στεφάνου του Βυζαντίου ενώ άλλοι τοποθετούν την θέση της Άρνης κοντά στο Κιέριο. Εάν η Άρνη ταυτίζεται με το Κιέριο, τότε βρίσκεται στον Πύργο Κιερίου στη δημοτική ενότητα της Άρνης του δήμου Σοφάδων. Ο Ψηφιακός Άτλαντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του πανεπιστημίου του Λουντ τοποθετεί την Άρνη στη Μαγούλα Μακριά.

Παραπομπές 

Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Πόλεις στην Αρχαία Ελλάδα
Μαρία της Αυστρίας (1528-1603)

Η Μαρία, γερμ. Maria (21 Ιουνίου 1528 - 26 Φεβρουαρίου 1603) από τον Οίκο των Αψβούργων γεννήθηκε ως κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ισπανίας & Γερμανίας. Με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και βασίλισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ισπανίας & Γερμανίας και της  Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας.

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μεγάλωσε μεταξύ Τολέδου και Βαγιαδολίδ με τα αδέλφια της Φίλιππο (Β΄) και Ιωάννα. Αν και ο πατέρας τους έλειπε λόγω των καθηκόντων του, τα τρία αδέλφια έκτισαν ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. Η Μαρία και ο Φίλιππος μοιραζόταν κοινές αντιλήψεις και πολιτικές, που τις κράτησαν στην υπόλοιπη ζωή τους.

Στα 20 έτη της παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Μαξιμιλιανό (Β΄). Απέκτησαν 16 τέκνα και έμειναν 28 έτη παντρεμένοι. Ενόσω ο πατέρας τους ήταν απασχολημένος με τις υποθέσεις της Γερμανίας, η Μαρία και ο Μαξιμιλιανός ενεργούσαν ως αντιβασιλείς κατά την απουσία του Φιλίππου. Μόλις το 1552 το ζεύγος μετακινήθηκε για να ζήσει στην Αυλή τού πατέρα τού Μαξιμιλιανού, στη Βιέννη.

Το 1558 η Μαρία επέστρεψε στη Μαδρίτη και ενήργησε ως αντιβασίλισσα της Ισπανίας κατά την απουσία του αδελφού της Φιλίππου Β΄ το διάστημα 155-61.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1548 τον Μαξιμιλιανό Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Απέκτησε τέκνα:
 Άννα 1549-1580, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας.
 Ροδόλφος Β΄ 1552-1612, αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
 Ερνέστος 1553-1595, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών.
 Ελισάβετ 1554-1592, παντρεύτηκε τον Κάρολο Θ΄ της Γαλλίας.
 Ματθίας 1557-1619, αρχιδούκας της Αυστρίας και βασιλιάς της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
 Μαξιμιλιανός Γ΄ 1558-1618, αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας.
 Αλβέρτος Ζ΄ 1559-1621, αρχιδούκας της Κάτω και Άνω Αυστρίας, κυβερνήτης των Κάτω Χωρών. 
 Βεγκέσλαος 1561-1578, απεβίωσε 17 ετών.
 Μαργαρίτα 1567-1633, μοναχή.
 Ελεονώρα 1568-1580, απεβίωσε 12 ετών.
 Φερδινάνδος, Μαρία, Φρειδερίκος, Μαρία, Κάρολος, ανώνυμος γιος, απεβίωσαν το πολύ δύο ετών.

Παραπομπές

Πηγές
 Nadine Akkerman (2013). The Politics of Female Households: Ladies-In-Waiting Across Early Modern Europe.
 Cárdenas, Fabricio (2014). 66 petites histoires du Pays Catalan [66 Little Stories of Catalan Country] (in French). Perpignan: Ultima Necat. ISBN 978-2-36771-006-8. OCLC 893847466.
 Sánchez, p. 91.

Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Οίκος των Αψβούργων
Βασιλομήτωρ
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Ισπανίδες Ινφάντας
Βασίλισσες της Ιταλίας
Βασίλισσες της Γερμανίας
Ελισάβετ της Αυστρίας, βασίλισσα της Γαλλίας

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet (5 Ιουλίου 1554 - 22 Ιανουαρίου 1592) από τον Οίκο των Αψβούργων γεννήθηκε, ως κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας, πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας και της Μαρίας των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας, Α΄ της Ισπανίας & αρχιδούκα της Αυστρίας.

Όσο ήταν παιδί έζησε με τα αδέλφια της Άννα και Ματθία σε ένα περίπτερο του νεόδμητου Στάλλμπουργκ, τμήματος του συγκροτήματος του ανακτόρου Χόφμπουργκ στη Βιέννη. Έζησε προνομιακή και απομονωμένη ζωή και ανατράφηκε ως Καθολική. Ο πατέρας της την επισκεπτόταν συχνά και ήταν η αγαπημένη του κόρη. Του έμοιαζε στην εμφάνιση και στον χαρακτήρα: ήταν έξυπνη και γοητευτική όπως εκείνος.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1570 τον Κάρολο Θ΄ των Βαλουά της Γαλλίας και απέκτησαν μια κόρη που απεβίωσε εξαετής.

Παραπομπές

Πηγές
 Brainne, C, Debarbouiller, J., Lapierre, C. F., Femmes célèbres de l'Orléanais in Les Hommes illustres de l’Orléanais, Imprimerie d'Alex, Jacob, Orléans, 1852, Tome 2, p. 335.
 Brantôme, Isabelle d'Autriche, femme de Charles IX, Roi de France, in Collection universelle des Mémoires particuliers, relatifs à l'Histoire de France, Tome LXIV, 16e siècle, Londres, Paris, 1790.
 Hamann, Brigitte, Elisabeth, [in:] Die Habsburger: Ein biographisches Lexikon, Wirtschaftsverlag Ueberreuter; Auflage: 2, 1988, p. 87. ISBN 978-3800032471

Οίκος των Αψβούργων
Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Δούκισσες του Μπερί
Λαβή Χάιμλιχ

Η λαβή Χάιμλιχ είναι μία θεραπευτική τεχνική για την αποφυγή πνιγμού ατόμου λόγω απόφραξης του αναπνευστικού του σωλήνα από ξένο σώμα. Επινοήθηκε από τον Αμερικανό χειρουργό Χένρι Χάιμλιχ ο οποίος την παρουσίασε στην ιατρική κοινότητα το 1974  Βασίζεται στη χρήση του αέρα του θώρακα του ασθενή, με την πρόκληση βήχα, για την απομάκρυνση του αντικειμένου που προκαλεί την ασφυξία. Εφαρμόζεται με λαβή από την οπίσθια πλευρά του ασθενή, κατά την οποία ο θεραπευτής σταυρώνει τα χέρια του στην κοιλιά του πάσχοντα (ακριβώς πάνω από τον ομφαλό) και με μία απότομη κίνηση προς τα μέσα και άνω, επιτυγχάνει την αφαίρεση του ξένου σώματος. Η μέθοδος αυτή έχει υιοθετηθεί από τον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό (ARC) και την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA).

Παραπομπές 

Αναπνευστικό σύστημα
Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Λιούλιας

Ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Λιούλιας (1919 -1943) συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ στη διάρκεια της Κατοχής και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, το καλοκαίρι του 1943, στη Θεσσαλονίκη.

Βιογραφικό
Ο Ιωακείμ Λιούλιας γεννήθηκε το 1919, στον Κρόκο Κοζάνης. Ο πατέρας του ήταν αρχικά δάσκαλος σε διάφορα χωριά στη Μακεδονία και στη συνέχεια έγινε ιερέας και εγκαταστάθηκε στο Kρόκο. Ο Ιωακείμ Λιόλιος αφού τελείωσε το γυμνάσιο πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Αφού αποφοίτησε με άριστα επέστρεψε στη Μακεδονία και διορίστηκε ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης. 

Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, στη διάρκεια της οποίας υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός πεζικού,  χειροτονήθηκε διάκονος και το 1939 μετατέθηκε στην Αθήνα, έγινε ιερέας και στη συνέχεια έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 υπηρέτησε στη 15η μεραρχία πεζικού ως στρατιωτικός ιερέας με το βαθμό του Λοχαγού. 

Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν Ιεροκήρυκας αρχικά στην Μητρόπολη Γρεβενών και στη συνέχεια στη Μητρόπολη Κοζάνης. Πήρε μέρος στην Αντίσταση  και  με τις παρεμβάσεις του έσωσε πολλούς κατοίκους της Κοζάνης και της ευρύτερης περιοχής. Είχε επαφές με καπετάνιους της Εθνικής Αντίστασης και τους έδινε πληροφορίες για τις κινήσεις των κατοχικών στρατευμάτων. Όταν έγινε γνωστό ότι οι Γερμανοί είχαν πληροφορηθεί για τη δράση του τού πρότειναν να φύγει στο βουνό αλλά αυτός αρνήθηκε για να μη θέσει σε κίνδυνο τους κατοίκους. 

Στις 5 Μάιου 1943 ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Λιούλιας συνελήφθη από τους Γερμανούς και στάλθηκε στις φυλακές «501» της Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη όπου ανακρίθηκε και υπέστη βασανιστήρια. Εκτελέστηκε στις 2 Ιουλίου 1943 στο χώρο της πλινθοποιίας Παπαγεωργίου, στην περιοχή των Σφαγείων μαζί με άλλους 49 κρατούμενους από το Γεντί-Κουλέ και το στρατόπεδο Παύλου Μελά (σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Μακεδονία, στο φύλλο της 9ης Απριλίου 1945, οι εκτελεσθέντες ήταν 49 και όχι 50 καθώς ένας από τους κρατούμενους που επρόκειτο να εκτελεστεί κατάφερε να ξεφύγει. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι στο Ληξιαρχείο Θεσσαλονίκης καταγράφηκαν 49 ονόματα εκτελεσμένων και όχι 50). Το όνομά του έχει δοθεί σε οδούς στην ανατολική Θεσσαλονίκη και στη Κοζάνη και στον Πολιτιστικό Σύλλογο Κρόκου Κοζάνης.

Παραπομπές 	

Έλληνες Αντιστασιακοί
Μαρία της Βρετάνης, κυρία του Λα Γκερς

Η Μαρία, γαλλ. Marie (18 Φεβρουαρίου 1391 - 18 Δεκεμβρίου 1446) από τον Οίκο του Ντρε γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βρεττάνης και ήταν κυρία του Γκερς. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα, μετέπειτα δούκισσα, του Αλανσόν.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρεττάνης και της Ιωάννας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1396 τον Ιωάννη Α΄ των Βαλουά κόμη, μετέπειτα δούκα, του Αλανσόν και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Β΄ 1409-1476, κόμης του Αλανσόν.
 Καρλόττα 1413-1436, μοναχή.

Παραπομπές

Πηγές
 Anselme de Sainte-Marie. Histoire généalogique et chronologique de la Maison Royale de France: le tout dressé sur les titres originaux. Amsterdam: Chatelain, 1713.
 Bell, Susan Groag. "Medieval Women Book Owners: Arbiters of Lay Piety and Ambassadors of Culture". Signs 7, no. 4 (1982): 742–768. [1] (accessed August 26, 2014).

Οίκος του Ντρε
Ηλιακή έκλειψη της 4ης Ιανουαρίου 2011

Η ηλιακή έκλειψη της 4ης Ιανουαρίου 2011 ήταν μια μερική έκλειψη Ήλιου που ήταν ορατή μετά την ανατολή του ηλίου από το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, τη βορειοδυτική και τη νότια Ασία. Ολοκληρώθηκε κατά το ηλιοβασίλεμα στην ανατολική Ασία. Ήταν ορατή ως μια μερική έκλειψη και στη βόρεια Αφρική και την Αραβική χερσόνησο. 

Η μεγαλύτερη έκλειψη έγινε στις 08:51 UTC στη βόρεια Σουηδία, όπου η έκλειψη στον ορίζοντα είχε μέγεθος 0,858(περίπου 80% κάλυψη του ηλιακού δίσκου).  

Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περάσει ανάμεσα από τη Γη και τον Ήλιο, καλύπτοντας έτσι ολικώς ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη. Αυτή ήταν η πρώτη από τις τέσσερις μερικές ηλιακές εκλείψεις το 2011, καθώς οι άλλες σημειώθηκαν την 1η Ιουνίου 2011, την 1η Ιουλίου 2011 και την 25η Νοεμβρίου 2011. 

Προηγήθηκε επίσης των δύο ολικών σεληνιακών εκλείψεων που έλαβαν χώρα στις 15 Ιουνίου 2011 και στις 10 Δεκεμβρίου 2011.

Στην Ελλάδα 
Η συγκεκριμένη έκλειψη Ηλίου ήταν η καλύτερη στον Ελλαδικό χώρο από τις 29 Μαρτίου 2006, ενώ δεν αναμένεται να σημειωθεί κάποια καλύτερη ηλιακή έκλειψη στην χώρα, έως τις 2 Αυγούστου 2027. Ενδεικτικά, η σελήνη κάλυψε το 62% του ηλιακού δίσκου στην Θεσσαλονίκη και το 60% στα Ιωάννινα, αλλά και το 58% στην Αθήνα. Πάντως οι βροχές κατά τόπους στην Ανατολική και στην Βόρεια Ελλάδα, δεν επέτρεψαν την παρακολούθηση του φαινομένου.

Εικόνες

Δείτε επίσης 
Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

Σημειώσεις

Βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Live web cast της Μερικής Ηλιακής  Εκκένωσης του 2011 Jan 04  Bareket Observatory, Ισραήλ 
 Ηλιόλουστη έκλειψη του 2011 4 Ιανουαρίου. Ρωσία, Μόσχα. 4 φωτογραφίες 
 APOD 1/5/2011 , 1/6/2011 , 1/7/2011  
 SpaceWeather.com Ηλιακή έκλειψη γκαλερί Στις 4 Ιανουαρίου 2011 
 Ηλιακή έκλειψη από την Ισπανία

Εκλείψεις
Μαργαρίτα της Λωρραίνης-Βωντεμόν

Η Μαργαρίτα, γαλλ. Margarette (1463 - 2 Νοεμβρίου 1521) από τον Οίκο της Λωρραίνης γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Βωντεμόν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αλανσόν.

Βιογραφία
Ήταν η 3η κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν και της Γιολάντας των Βαλουά, κόρης του Ρενέ δούκα του Ανζού.

Γεννήθηκε στο Βωντεμόν και ήταν 7 ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας· και μεγάλωσε στην Αιξ-λα-Προβάνς από τον πάππο της Ρενέ δούκα του Ανζού. Όταν αυτός απεβίωσε το 1480, η Μαργαρίτα στάλθηκε πίσω στη Λωρραίνη στον αδελφό της Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Αυτός κανόνισε τον γάμο της με τον Ρενέ δούκα του Αλανσόν.

Απεβίωσε στο Αρζεντάν της Βρεττάνης από φυσικά αίτια σε ηλικία 58 ετών. Αγιοποιήθηκε το 1921 από τον πάπα Βενέδικτο ΙΕ΄.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ρενέ δούκα του Αλανσόν και είχε τέκνα:
 Κάρολος Δ΄ 1489-1525, δούκας του Αλανσόν.
 Φραγκίσκη 1490-1550, παντρεύτηκε πρώτα τον Φραγκίσκο δούκα του Λονζβίλ και μετά τον Κάρολο των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ.
 Άννα 1492-1562, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ των Παλαιολόγων μαρκήσιο του Μομφερράτου.

Παραπομπές

Πηγές
 Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Margaret of Lorraine" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.

Οίκος της Λωρραίνης
Δούκισσες του Αλανσόν
Εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο (2017)

Ο εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο έλαβε χώρα στις 13 Μαΐου 2017 όταν ένα υπεραστικό τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο  Αθήνα - Θεσσαλονίκη, εκτροχιάστηκε λόγω υπερβολικής ταχύτητας και προσέκρουσε σε σπίτι της περιοχής. Από το δυστύχημα σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα δυο μέλη του πληρώματος, ο μηχανοδηγός και ένας επιβάτης) και τραυματίστηκαν δέκα.

Η αυτοκινητάμαξα  Σειράς 520 (AEG DE IC-2000N)   που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, και μετέφερε συνολικά 78 άτομα (5 άτομα στο πλήρωμα και 73 επιβάτες), εκτροχιάστηκε στις  21:45,  200 μέτρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Άδενδρου Θεσσαλονίκης  και προσέκρουσε σε σπίτι που βρισκόταν κοντά στις ράγες του τρένου. Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα, τραυματίστηκαν δέκα ενώ δυο άτομα του σπιτιού γλίτωσαν πηδώντας από το μπαλκόνι, το δε σπίτι έπαθε σοβαρές ζημιές.

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και το  Υπουργείο Μεταφορών ξεκίνησαν έρευνα για το δυστύχημα. Σύμφωνα με τα  ευρήματα, ο καταγραφέας του τρένου αποκάλυψε ότι η αιτία του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα. Το τρένο έτρεχε με ταχύτητα 144.3 km/h ενώ το όριο ταχύτητας ήταν τα 60 km/h (χλμ/ώ). Η τριμελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων απεφάνθη ότι δεν υπήρχε ένδειξη σαμποτάζ και ότι οι τοπικοί ελεγκτές είχαν ακολουθήσει τις συνήθεις διαδικασίες.

Παραπομπές 

Ατυχήµατα µέσων µεταφοράς στην Ελλάδα
2017
Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Άριστος Καμπάνης

Ο Άριστος Καμπάνης (1883–1956) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, ιστορικός, κριτικός λογοτεχνίας και συγγραφέας. Επί Κατοχής ήταν συνεργάτης της ναζιστικής Γερμανίας.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1883 και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς όμως να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Στη συνέχεια άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία, καθώς συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες της Αθήνας, όπως το Έθνος, η Ελλάς και ο Βαλκανικός Ταχυδρόμος, όπου κυρίως έγραφε κριτικές βιβλίων και λογοτεχνικά κείμενα άλλου είδους. Υπήρξε πρώτα απολογητής του Δημήτριου Γούναρη και, στη συνέχεια, συνεργάτης του καθεστώτος του Ιωάννη Μεταξά. Τελικά, κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας συνεργάστηκε με τις κατοχικές δυνάμεις. Για αυτό στη συνέχεια καταδικάστηκε ως δοσίλογος και πέθανε στο Δρομοκαΐτειο έχοντας κλονιστεί ψυχικά, το 1956.

Εργογραφία

Η πρώτη του εμφάνιση στην ελληνική λογοτεχνία ήταν το 1914 με τη δημοσίευση της ποιητικής συλλογής Προσφορά στον Ήφαιστο. Μεταξύ 1921 και 1923 εξέδιδε την εφημερίδα Πρωτεύουσα και τα περιοδικά Ελληνικά χρονικά και Το νέον κράτος. Επίσης μετέφρασε λογοτεχνικά έργα στην ελληνική γλώσσα όπως τον Βίο του Ιησού του Ερνέστ Ρενάν και το Εγχειρίδιο του Επίκτητου. Σε άλλα σημαντικά του έργα περιλαμβάνονται τα εξής:
Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας, 1925
Ναοί και τάφοι, 1925
Ιστορία της νέας ελληνικής κριτικής, 1935
Ιστορία των αισθητικών θεωριών, 1936

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άριστος Καμπάνης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Έλληνες δημοσιογράφοι
Έλληνες ιστορικοί
Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Έλληνες συγγραφείς
Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας
Ιωάννα των Βαλουά, δούκισσα του Αλανσόν

Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne (13 Σεπτεμβρίου 1409 - 19 Μαΐου 1432) από τον Οίκο των Βαλουά γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Αλανσόν.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης και της 1ης συζύγου του Ισαβέλλας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας.

Η μητέρα της Ισαβέλλα είχε πιο πριν παντρευτεί τον Ριχάρδο Β΄ της Αγγλίας, αλλά δεν είχε τέκνα. Όταν εκείνος απεβίωσε στην ειρκτή, η Ισαβέλλα παντρεύτηκε το 1406 στο Μπλουά τον Κάρολο δούκα της Ορλεάνης στα 16 έτη της, ενώ εκείνος ήταν 12. Τρία έτη μετά γέννησε την Ιωάννα, απεβίωσε όμως κατά τον τοκετό. Ο Κάρολος έκανε και 3ο γάμο και απέκτησε τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1424 τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Αλανσόν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
 Anselm de Gibours (1726). Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France [Genealogical and chronological history of the royal house of France] (in French). 1 (3rd ed.). Paris: La compagnie des libraires. pp. 205–208.

Οίκος των Βαλουά
Δούκισσες του Αλανσόν
Χινίτσα Αργολίδας

Η Χινίτσα είναι οικισμός στον δήμο Ερμιονίδας στο νομό Αργολίδας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρανιδίου και ήταν μέρος του δήμου Κρανιδίου το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Πορτοχελίου.   

Το 2001 είχε πληθυσμό 37 κατοίκων.

Χωριά του νομού Αργολίδας
Δήμος Ερμιονίδας
Ιερά Μητρόπολις Αγίου Φραγκίσκου

Η Ιερά Μητρόπολις Αγίου Φραγκίσκου () είναι μία από τις μητροπόλεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, η οποία υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η δικαιοδοσία της εκτείνεται στην Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών και περιλαμβάνει τις Πολιτείες Αλάσκα, Αριζόνα, Καλιφόρνια, Χαβάη, Νεβάδα, Όρεγκον και Ουάσινγκτον. Έδρα της είναι ο Καθεδρικός ναός του Ευαγγελισμού στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο. Μητροπολίτης Αγίου Φραγκίσκου είναι από τις 2 Απριλίου 2005 ο Γεράσιμος (Μιχαλέας).

Ιστορία 
Το 1922, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Μελέτιος υπήγαγε τους Έλληνες της Διασποράς στην Αμερική στον οικουμενικό θρόνο, εκδίδοντας Τόμο με τον οποίο ιδρύθηκε η Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής με έδρα τη Νέα Υόρκη. Σε αυτήν περιλαμβάνονταν τρεις επίσκοποι, μεταξύ αυτών και ο Αγίου Φραγκίσκου.

Το 1930, η ανεξάρτητη επισκοπή Αγίου Φραγκίσκου καταργήθηκε και ποιμαινόταν από τιτουλάριους επισκόπους. Αυτοί έφεραν μέχρι το 1950 τον τίτλο «Αγίου Φραγκίσκου» και για τα επόμενα τριάντα χρόνια, μέχρι το 1979, έφεραν ονόματα αρχαίων επισκοπών, όπως συνηθίζεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Στις 7 Ιουνίου 1979, με την αναδιάρθρωση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, η Επισκοπή του Αγίου Φραγκίσκου ξανάγινε ανεξάρτητη και ο Επίσκοπος Αντώνιος (Γεριαννάκης) έφερε ξανά τον τίτλο «Αγίου Φραγκίσκου». Τον Σεπτέμβριο του 2002, η Επισκοπή αναβαθμίστηκε σε Μητρόπολη, όπως όλες οι Επισκοπές της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Επισκοπικός κατάλογος

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Επίσημος ιστότοπος της Ιεράς Μητρόπολης Αγίου Φραγκίσκου 

Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής
Μαργαρίτα του Αρτουά

Η Μαργαρίτα (γαλλ. Margueritte, 1285-1311) από τον Οίκο του Αρτουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Αρτουά και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Εβρέ.

Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φιλίππου κόμη του Αρτουά και της Λευκής των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρεττάνης.

Παντρεύτηκε στο Οτέλ ντ'Εβρέ στο Παρίσι. Όλα της τα παιδιά επέζησαν της ενηλικίωσης και είχαν τέκνα. Απεβίωσε 26 ετών στο Παρίσι και τάφηκε στην -τώρα κατεστραμμένη- μονή των Ιακωβίνων, μαζί με τον σύζυγό της και τα τέκνα της.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Καπετιδών κόμη του Εβρέ και είχε τέκνα:
 Μαρία 1303-1335, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ των Ρέγκιναρ δούκα της Βραβάντης.
 Φίλιππος Γ΄ 1306-1343, κόμης του Εβρέ.
 Κάρολος απεβ. 1336, κόμης του Ετάμπ.
 Μαργαρίτα 1307-1350, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΙΒ΄ κόμη του Ωβέρν & Μπουλόν.
 Ιωάννα 1310-1370, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ των Καπετιδών, βασιλιά της Γαλλίας.

Παραπομπές

Πηγές
 Charles Cawley: Medieval Lands, Northern France, Nobility

Οίκος του Αρτουά
Γαλλίδες κόμισσες
Αριούσιος οίνος

Το κρασί που παραγόταν στο νησί Χίος ήταν ένα από τα πλέον φημισμένα στον κλασικό αρχαίο κόσμο, γνωστό ως Αριούσιος οίνος. Σύμφωνα με τον Θεόπομπο και την ελληνική μυθολογία, υπήρξε το πρώτο κόκκινο κρασί, που τότε ονομαζόταν μέλας οίνος (= μαύρο κρασί), στην ιστορία. Το αν ονομαζόταν «Αριούσιος» ο οίνος που παραγόταν γενικώς από τη Χίο ή από κάποια συγκεκριμένη, άγνωστη σε εμάς περιοχή του νησιού (το Αριούσιον ή την Αριουσία, λατιν. Ariusium), όπως αναφέρει ο Στράβων, είναι κάτι που παραμένει αδιευκρίνιστο.

Στην αρχαία Ελλάδα
Το κρασί της Χίου εξαγόταν σε μεγάλες ποσότητες στην Αθήνα ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., όπως μαρτυρείται από τον μεγάλο αριθμό χιακών αμφορέων που ανακαλύφθηκαν σε ανασκαφές στην αθηναϊκή Αγορά. Αιώνες αργότερα, το χιακό κρασί χαρακτηρίσθηκε από τον Πλούταρχο και τον Αθήναιο ως ακριβό είδος πολυτελείας στην κλασική Ελλάδα. Πιθανώς αυτός ο ισχυρισμός να είναι υπερβολικός, αφού επιγραφές σε έναν αμφορέα φαίνεται να υποδεικνύουν μια μάλλον προσιτή τιμή: δύο δραχμές ανά οινοχόη, έναντι περίπου 2 ως 10 οβολών για το τοπικό κρασί της Αττικής. Ο Αθήναιος επιπλέον μνημονεύει τον Έρμιππο να εξυμνεί την ποιότητα του κρασιού από τη Χίο τον 5ο αιώνα π.Χ. .

Στην αρχαία Ρώμη
Πριν από τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο Αριούσιος οίνος ήταν ιδιαίτερα σπάνιος και ακριβός στη Ρώμη. Συνταγογραφείτο κυρίως σε μικρές ποσότητες για ιατρικούς σκοπούς, όπως γινόταν τότε συχνά για σπάνια είδη φαγητού ή ποτού. Κατά τα άλλα, τον θεωρούσαν «ακραία» πολυτέλεια: Ο Οράτιος, γράφοντας τον 1ο αιώνα μ.Χ., βάζει τον Νασιδένιο στις Σάτιρες να σερβίρει το κρασί της Χίου σε μία εξαιρετικά πολυδάπανη και μεγαλοπρεπέστατη δεξίωση. Μετά τον αιώνα αυτόν, ο Αριούσιος οίνος έγινε πιο συνηθισμένη παρουσία στους όλο και πιο άσωτους, ιδιωτικούς και δημόσιους, εορτασμούς της Ρώμης, ενώ συνέχισε να θεωρείται και ευεργετικό για την υγεία ασθενών. Ο μεγαλύτερος γιατρός της κλασικής αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη, ο Γαληνός, αλλά και ο φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ταξινομούν τον χιακό οίνο ανάμεσα στα καλύτερα κρασιά.

Παραπομπές

Ελληνικό κρασί
Χίος
Μέιναρντ Τζέιμς Κίναν

Ο Μέιναρντ Τζέιμς Κίναν (γεννημένος ως  Τζέιμς Χέρμπερτ Κίναν στις 17 Απριλίου 1964) είναι Αμερικανός ροκ τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός, παραγωγός και οινοποιός . Παρά το γεγονός ότι κατάγεται από το Οχάιο, ο Κίναν πέρασε τα χρόνια του γυμνασίου και του φοιτητή στο Μίτσιγκαν . Εντάχθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών μετά την αποφοίτησή του στο γυμνάσιο. Μετά την έξοδο από το στρατό, ο Κίναν παρακολούθησε το Kendall College of Art and Design στο Grand Rapids . Μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας το 1988 για να ασχοληθεί με την καριέρα του στον τομέα του εσωτερικού σχεδιασμού και της κατασκευής, και σύντομα σχημάτισε το συγκρότημα Tool with Adam Jones . 

Ο Κίναν είναι πιο γνωστός ως ο τραγουδιστής του πολυ-πλατινένιο ροκ συγκροτημάτων Tool και A Perfect Circle, με τους οποίους έχει κυκλοφορήσει τέσσερα και τέσσερα στούντιο άλμπουμ, αντίστοιχα. Το 2003, δημιούργησε το Puscifer ως δευτερεύον έργο, χρηματοδοτώντας και απελευθερώνοντας το πρώτο του άλμπουμ στούντιο τον Οκτώβριο του 2007. Εκτός από τη μουσική του σταδιοδρομία, έχει πραγματοποιήσει αυτοσχεδιαστική stand-up κωμωδία εμπνευσμένη από τον στενό φίλο Bill Hicks και αποτολμήθηκε να το ενεργήσει. Η οικογένειά του έχει εμπλακεί στην οινοποίηση . κατέχει επί του παρόντος τις Merkin Vineyards και Caduceus Cellars στην Αριζόνα, όπου κατοικεί. Μεταξύ των άλλων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, είναι εταίρος στο εστιατόριο Cobras & Matadors του Λος Άντζελες. Από τότε, εκτοξεύοντας την  φήμη του, ο Κίναν υπήρξε γνωστός ερημίτης, αν και εμφανίζεται για να υποστηρίξει φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Πρώιμη ζωή 
Ο Τζέιμς Χέρμπερτ Κίναν  γεννήθηκε σε οικογένεια Νοτίων Βαπτιστών στη Ραβέννα του Οχάιου στις 17 Απριλίου 1964, το μοναδικό παιδί της Τζούντιθ Μαρί (γένος Ντούερτυ, 22 Νοεμβρίου 1943    18 Ιουνίου 2003) και Μάικλ Λόρεν Κίναν (4 Μαρτίου 1946).   Όταν οι γονείς του χώρισαν το 1968, ο πατέρας του μετακόμισε στο Σκότβιλ του Μίσιγκαν και ο Κίναν θα τον δει περίπου μία φορά το χρόνο για τα επόμενα 12 χρόνια. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε, φέρνοντας τον Kίναν σε μια "ανυποχώρητη και άθλια οικογένεια", όπου η νοημοσύνη και η δημιουργική του έκφραση θα καταπνιγόταν.  

Η μητέρα του Κίναν υπέστη ένα παραλυτικό εγκεφαλικό ανεύρυσμα το 1976, όταν ο Μέιναρντ ήταν 11 ετών (η έμπνευση για δημιουργικά έργα όπως τα τραγούδια του εργαλείου "jimmy" και "Wings for Marie" καθώς και η "Judith" του Perfect Circle).  Λίγα χρόνια αργότερα, έπεισε τον Kίναν να ζήσει μαζί με τον πατέρα του στο Σκότβιλ. Ο Κίναν θεωρεί αυτό ως "την καλύτερη κίνηση που έκανε ποτέ".  Το 1982, αποφοίτησε από το κεντρικό γυμνάσιο της κομητείας Μέισον στο Σκότβιλ, όπου ήταν μέλος της ομάδας πάλης. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους προπονητές της ομάδας και άφησε την προπόνηση την ίδια στιγμή που ο Kίναν αποφοίτησε το 1982.

Παραπομπές

Αμερικανοί τραγουδιστές
Λευκή της Βρετάνης

Η Λευκή, γαλλ. Blanche (1271 - 1327) από τον Οίκο του Ντρε γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βρετάνης και με τον γάμο της έγινε κυρία του Κονς, Νονανκούρ & Ντομφρόν.

Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρετάνης και της Βεατρίκης της Αγγλίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας.

Ο σύζυγός της Φίλιππος των Αρτουά πολέμησε υπό τον πατέρα του στη μάχη του Φυρν, όπου πληγώθηκε. Όμως από τις επιπλοκές, έπειτα από ένα έτος, απεβίωσε. Το πρόωρο τέλος του είχε ως αποτέλεσμα μία νομική αντιδικία έπειτα όταν, μετά το τέλος του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Αρτουά το 1302, πατέρα του Φιλίππου, το Αρτουά μεταβιβάστηκε στη μεγαλύτερη αδελφή του Μαώ και όχι στον γιο του Ροβέρτο Γ΄. Ο Ροβέρτος δεν κυβέρνησε ποτέ, καθώς όταν απεβίωσε η Μαώ, η κομητεία πέρασε στην κόρη της Ιωάννα Β΄ κόμισσα της Βουργουνδίας.

Η Λευκή απεβίωσε 56 ετών στο Σατώ του Μπλουά-ντε-Βινσένν και τάφηκε στην -τώρα γκρεμισμένη- μονή των Ιακωβίνων στο Παρίσι.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1281 τον Φίλιππο των Αρτουά κύριο του Κονς, Νονακούρ & Ντομφρόν και είχε τέκνα:
 Μαργαρίτα 1285-1311, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο κόμη του Εβρέ.
 Ροβέρτος Γ΄ 1287-1341, κύριος του Κονς-αν-Ους, Ντομφρόν, Μεΰν-συρ-Υέβρ, Μπωμόν-λε-Ροζέ, κόμης του Ρίτσμονντ.
 Ισαβέλλα 1288-1344, μοναχή στο Πυασύ.
 Ιωάννα 1289-1350, παντρεύτηκε τον Γκαστόν Α΄ κόμη της Φουά.
 Μαρία 1291-1365, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ. 
 Αικατερίνη 1296-1368, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ του Ποντιέ, κόμη του Ωμάλ. Κόρη της ήταν η:
 Ιωάννα 1336-1376, δέσποινα του Επερνόν, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη ΣΤ΄ των Μοντουάρ κύριο του Βαντόμ.

Παραπομπές

Πηγές
 Crane, Mark; Raiswell, Richard; Reeves, Margaret, eds. (2004). Shell Games: Studies in Scams, Frauds, and Deceits (1300-1650). Centre for Reformation and Renaissance Studies.
 Morvan, Frederic (2009). La Chevalerie bretonne et la formation de l'armee ducale, 1260-1341 (in French). Presses Universitaires de Rennes.

Οίκος του Ντρε
Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης

Ο Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 19 Οκτωβρίου 1998. Είναι χρυσός Παραολυμπιονίκης της κολύμβησης στα 100 μέτρα πεταλούδα της κατηγορίας S9 (Ρίο Ντε Τζανέιρο, 2016)  και χάλκινος Παραολυμπιονίκης στα 100 μέτρα ελεύθερο της κατηγορίας S8 (Τόκιο, 2020) . 

Επίσης, είναι παγκόσμιος πρωταθλητής στα 100 μ. πεταλούδα S9, στα 50 μ. ελεύθερο S8, στα 100 μ. ελεύθερο S8 και στα 100 μ. πεταλούδα S8 και τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης.

Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα ελεύθερο της κατηγορίας του με επίδοση 2:07:16 . Επίσης κατέχει συνολικά 4 παγκόσμια ρεκόρ.

To Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλεξανδρούπολης μετονομάστηκε σε "Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης" στις 23 Σεπτεμβρίου 2018 προς τιμήν του σπουδαίου αθλητή..

Βιογραφία

Προσωπική ζωή 
Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και κατάγεται από τις Φέρες Έβρου. 

Ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των 4 ετών λόγω της πάθησής του που είναι μαιευτική παράλυση στο δεξί άνω άκρο και κατάφερε να περάσει με μεγάλη επιτυχία όλα τα κολυμβητικά σκαλοπάτια. Αξιοσημείωτο το γεγονός πως ο Δημοσθένης αποτελεί τον μοναδικό Έλληνα κολυμβητή ο οποίος κολυμπά παράλληλα και με τους αρτιμελείς κολυμβητές και καταφέρνει να κατοχυρώνει όρια πρόκρισης για τα πανελλήνια πρωταθλήματα.

Σταδιοδρομία 
Το 2014 εντάχτηκε στην εθνική ομάδα κολύμβησης ανδρών ΑμεΑ. Στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης 2014 στο Αϊντχόβεν κατέκτησε την 4η θέση στα 200 μ. μεικτή ατομική S9 και την 5η θέση στα 100 μ. πεταλούδα S9, όντας μόλις 16 ετών. 

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ που διοργανώθηκε στην Γλασκόβη το 2015 κατέκτησε την 4η θέση στα 100 μ. πεταλούδα S9. Η μεγαλύτερη του επιτυχία ωστόσο, επετεύχθη στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στη Βραζιλία, καθώς κατέκτησε το χρυσό παραολυμπιακό μετάλλιο και σημείωσε νέο παραολυμπιακό ρεκόρ (59:27) στα 100 μ. πεταλούδα S9. 

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στο Μεξικό το 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. πεταλούδα S9  , ενώ στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Δουβλίνου το 2018 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην κατηγορία  S8 (100 μ. πεταλούδα, 200 μ. μεικτή ατομική) .  

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ του Λονδίνου το 2019 αναδείχθηκε ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής, καθώς κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στην κατηγορία S8 (50 μ. ελεύθερο, 100 μ. ελεύθερο, 100 μ. πεταλούδα) .

Στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης AμεA 2020, που διοργανώθηκε όμως το 2021, στη Μαδέιρα της Πορτογαλίας (Φουνσάλ), αγωνίστηκε σε τρία αγωνίσματα της κατηγορίας S8 (50 μ. ελεύθερο, 100 μ. ελεύθερο, 100 μ. πεταλούδα) και αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία του.

Παραπομπές 

Παραολυμπιονίκες

Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Αλεξανδρούπολη
Κολύμβηση
Νομός Έβρου
Καθεδρικός ναός Αλεξάντερ Νιέφσκι, Νοβοσιμπίρσκ

Ο Καθεδρικός ναός του Αλεξάντερ Νιέφσκι (Ρωσικά: Собор во имя Александра Невского) είναι ο καθεδρικός ναός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Νοβοσιμπίρσκ της Ρωσίας, που  ονομάστηκε προς τιμή του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.
 
Είναι μια από τις πρώτες πέτρινες κατασκευές στο Νοβονικολάγεφσκ (πρώην όνομα του Νοβοσιμπίρσκ). Η εκκλησία χτίστηκε σε Νεοβυζαντινή αρχιτεκτονική το 1896-1899. Ο σχεδιασμός του κτιρίου επηρεάστηκε από το σχεδιασμό της Εκκλησίας της Παναγίας της Ελεούσας στην Αγία Πετρούπολη που χτίστηκε πριν από λίγα χρόνια. Άνοιξε στις 29 Δεκεμβρίου 1899 και το 1915 έγινε καθεδρικός ναός.

Ο καθεδρικός ναός ήταν ένα συγκεκριμένο μνημείο  για τον Τσάρο Αλέξανδρο ΙΙΙ, ο οποίος ξεκίνησε  την κατασκευή  του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού, ο οποίος οδήγησε στην ίδρυση του  Νοβονικολάγεβσκ (σημερινό Νοβοσιμπίρσκ) ως νέου σιδηροδρομικού σταθμού.

Το 1937, ο καθεδρικός ναός έκλεισε από τις σοβιετικές αρχές.

Το 1988, της 1000ης επετείου  της ένταξης της Ρωσίας στον  Χριστιανισμό, άρχισε ένα κίνημα για την επιστροφή του καθεδρικού ναού. Το 1989, άνοιξε εκ νέου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Ο  

Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ολυμπιές Λακωνίας

Οι Ολυμπιές είναι οικισμός στον δήμο Ανατολικής Μάνης στο νομό Λακωνίας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ανατολικής Μάνης και ήταν μέρος του Δήμος Ανατολικής Μάνης το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κοκκάλας.   

Το 2011 είχε πληθυσμό 13 κατοίκων.

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Σπίρα Λακωνίας

Η Σπίρα είναι οικισμός στον δήμο Ανατολικής Μάνης στο νομό Λακωνίας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ανατολικής Μάνης και ήταν μέρος του Δήμος Ανατολικής Μάνης το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κοκκάλας.   

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στο χωριό δεν υπάρχει μόνιμος κάτοικος, μια πτώση από το 2001 όπου υπήρχαν 14 μόνιμοι κάτοικοι. 

Ο οικισμός αυτός αποτελειται από δύο μέρη : Τον "Κοζουνά", στις παρυφές του λόφου και την "Κορφή", στην κορυφή του λόφου, η οποία είναι ορατή από το δημόσιο δρόμο, όπου δεσπόζουν τα πυργόσπιτα και στα "Καστελάρικα" βρίσκεται πακτωμένο ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρες και ένα κανόνι που έχει απομείνει να θυμίζει την ιστορία του τόπου. Εκτός από την παλαιά εκκλησία υπάρχει και ένας παλαιός μύλος, ίσως ο μόνος αλευροανεμόμυλος της Μέσα Μάνης.

Χωριά του νομού Λακωνίας
Δήμος Ανατολικής Μάνης
Ανμπάρ

Το Ανμπάρ (Αράβικα: الأنبار‎) ήταν μια αρχαία και μεσαιωνική πόλη στο σημερινό κεντρικό Ιράκ. Έπαιξε ρόλο στους Ρωμαίικο-Περσικούς πολέμους του 3-4 αιώνα, και έγινε προσωρινά η πρωτεύουσα του Χαλιφάτο των Αββασιδών πριν την ίδρυση της Βαγδάτης το 762. Παρέμεινε μια σχετικά ευημερούσα πόλη μέχρι τον 10 αιώνα, άλλα γρήγορα παράκμασε. Ως τοπικό κέντρο αυτοδικήσεις επιβίωσε μέχρι τον 14 αιώνα, άλλα αργότερα εγκαταλείφθηκε.

Τα ερείπια της είναι κοντά στην μοντέρνα Φαλούτζα. Η πόλη δίνει το όνομα της στην Περιοχή Ανμπάρ.

Ιστορια

Απαρχή 
Η πόλη βρίσκετε στην αριστερή όχθη του μέσου Ευφράτη, στο σταυροδρόμι με το κανάλι του Ισα, Το πρώτο πλεύσιμο κανάλι που ενώνει τον Ευφράτη με τον Τίγρη ποταμό στην ανατολή. Η απαρχή της πόλης είναι άγνωστη άλλα αρχαία. Ίσως ιδρύθηκε κατά την βαβυλώνια εποχή η ακόμη και νωρίτερα: το τοπικό Τελλ του Ασβαντ χρονολογείτε στο 3000 Π.Χ

Αρχαίες πόλεις
Βεατρίκη της Ναβάρρας, δούκισσα της Βουργουνδίας

Η Βεατρίκη, γαλλ. Beatrice (1242 - 1295) από τον Οίκο του Μπλουά γεννήθηκε πριγκίπισσα της Ναβάρρας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας.

Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (η 2η από τον 3ο γάμο) του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων, κόρης του Αρσαμμπώ Η΄ του Μπουρμπόν κυρίου του Μπουρμπόν.

Παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄, ο οποίος από την πρώτη σύζυγό του Γιολάντα του Ντρε είχε γιο τον Ροβέρτο Β΄. Έτσι όταν ο Ούγος Δ΄ απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος Β΄ και όχι ο Ούγος, γιος της Βεατρίκης. Αυτή αποσύρθηκε στο Σατώ του Ιλ-συρ-Σερέιν. Όταν διαπληκτίστηκε με τον προγονό της Ροβέρτο Β΄, ζήτησε την προστασία του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Η Βεατρίκη αποκήρυξε κάθε δικαίωμα για τη διαδοχή του αδελφού της το 1273.

Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
 Ούγος απεβ. 1288, υποκόμης του Αβαλόν, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Σαλίν.
 Βεατρίκη, κυρία του Γκρινόν, παντρεύτηκε τον Ούγο ΙΓ΄ των Λουζινιάν κόμη του Λα Μαρς & του Ανγκουλέμ. 
 Ισαβέλλα 1270-1323, παντρεύτηκε πρώτα τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας.  
 Μαργαρίτα, δέσποινα του Βιττώ, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Ιβρέα κύριο του Αρλαί.

Παραπομπές

Πηγές
 Theodore Evergates, Aristocratic Women in Medieval France, (University of Pennsylvania Press, 2011), 80.
 Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888), 9.

Οίκος του Μπλουά
Δούκισσες της Βουργουνδίας
Ινφάντας της Ναβάρρας
Αθανάσιος Κωνσταντινίδης

Ο Αθανάσιος Κωνσταντινίδης (γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας αθλητής με αναπηρία σε αγωνίσματα του στίβου και παραολυμπιονίκης. Αγωνίστηκε στους Παραολυμπιακούς του 2016 και του 2020.

Αθλητική σταδιοδρομία 
Ξεκίνησε τον στίβο για άτομα με αναπηρία το 2010.

Στις 2 Ιουνίου 2016, στους 3ους αγώνες "Δόξα Μακεδονία" που διεξήχθησαν στο Καυταντζόγλειο, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία, κατηγορία F32, με επίδοση 17,65. Στους ίδιους αγώνες σημείωσε και δύο πανελλήνια ρεκόρ στη σφαίρα F32 με 8,91 μ. και στην κορύνα F32 με 32,43 μ.

Ως μέλος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Αποστολής στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία ανδρών F32, ενώ πέτυχε και παγκόσμιο ρεκόρ στο άθλημα, καθώς η σφαίρα που έριξε διένυσε την απόσταση των 10.39 μέτρων. Επίσης, στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, κέρδισε αργυρό μετάλλιο στην ρίψη κορύνας F32. 

Στο πλαίσιο του πανελλήνιου πρωταθλήματος ΟΠΑΠ 2017, στις 27 Μαΐου 2017, κατέρριψε εκ νέου το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία, κατηγορία F32, με βολή στα 18 μέτρα 39 εκατοστά.

Στην πρεμιέρα του πανελλήνιου πρωταθλήματος στίβου ΟΠΑΠ 2019 που φιλοξενήθηκε στο ΟΑΚΑ, στις 13 Ιουλίου 2019, «έσπασε» το φράγμα των 20 μέτρων και κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στη δισκοβολία κατηγορίας F32, με βολή στα 20 μέτρα και 86 εκατοστά.

Στις 27 Μαρτίου 2021, σε ημερίδα αφιερωμένη στη μνήμη του τέως προέδρου της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες, Γιώργου Φουντουλάκη, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παγκρήτιο Στάδιο Ηρακλείου, ο Κωνσταντινίδης σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία F32 με 23,08 μ., ενώ είχε και ρεκόρ Ευρώπης στην σφαίρα της ίδιας κατηγορίας με 10,54 μ.

Τον Ιούνιο του 2021, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Μπίντγκοζ της Πολωνίας, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη σφαιροβολία F32 και το χάλκινο στην κορύνα F32.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες 2020 του Τόκιο, οι οποίοι διεξήχθησαν εξ αναβολής το 2021, κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμα της ρίψης κορύνας.

Τιμητικές διακρίσεις 
Έχει υπάρξει σημαιοφόρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Αποστολής κατά την τελετή λήξης στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, και κατά την τελετή έναρξης στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. 

Τον Φεβρουάριο του 2019 τιμήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες και Ελληνίδες μεταλλιούχους Παραολυμπιονίκες σε εκδήλωση για τα 20 χρόνια της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής.

Δείτε επίσης 

 Παραολυμπιακοί Αγώνες
 Συμμετοχή της Ελλάδας στους Παραολυμπιακούς Αγώνες
 Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2016

Παραπομπές 

Έλληνες παραολυμπιονίκες του στίβου
Χρήστος Πλαΐνης

Ο Χρήστος Πλαΐνης (Αθήνα, 25 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό

Τηλεόραση 
Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1998 συμμετέχοντας σε κάποια επεισόδια της δραματικής σειράς του Μανούσου Μανουσάκη Άγγιγμα ψυχής. Την επόμενη σεζόν συνεργάστηκε και πάλι με τον Μανούσο Μανουσάκη συμμετέχοντας στη σειρά Σύνορα αγάπης. Τη σεζόν 2000-2001 πήρε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά Άνω Κάτω παίζοντας μαζί με τους Μαρί Κωνσταντάτου, Χρήστος Γιάνναρης, Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, Ευαγγελία Μουμούρη και Σταύρο Νικολαΐδη. Το 2001 έλαβε μέρος στη σειρά Πρόκληση ενώ το 2003 έκανε κάποιες έκτακτες εμφανίσεις στη σειρά Λευκός Οίκος. Τη σεζόν 2003-2004 είχε διπλή παρουσία συμμετέχοντας σε δύο σειρές: από τη μία άνηκε στο βασικό καστ της σειράς "Βοήθεια Γειτόνοι" και από άλλη έλαβε μέρος στον δεύτερο κύκλο της σειράς Το πιο γλυκό μου ψέμα.

Τη σεζόν 2004-2005 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Γιάννη Μπέζο και τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη στην κωμική σειρά Τα μαχαιρώματα. Το 2005 συμμετείχε σε επεισόδια των σειρών Safe Sex TV Stories και Το Κόκκινο Δωμάτιο ενώ το 2006 συμμετείχε στις σειρές 30 μέρες αγωνίας και Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Μαρία η άσχημη που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Τη σεζόν 2008-2009 πρωταγωνίστησε μαζί με την Μαρία Λεκάκη στην κωμική σειρά Όλα στον αέρα. Την επόμενη σεζόν συμμετείχε στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα Doctor Ρούλης ενώ συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς Ο πόλεμος των άστρων μαζί με την Ζέτα Μακρυπούλια και τον Θοδωρή Αθερίδη. Από το 2011 μέχρι το 2014 συμμετείχε στο βασικό καστ των τριών πρώτων κύκλων της καθημερινής σειράς Κλεμμένα Όνειρα. Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά Όρκος Σιωπής. Τη σεζόν 2019-2022  πρωταγωνίστησε στην ιστορική σειρά Άγριες Μέλισσες που θα προβληθεί από τον ANT1.

Κινηματογράφος 
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2001 συμμετέχοντας στην ταινία του Λάκη Λαζόπουλου Ο καλύτερος μου φίλος. Το 2003 συμμετείχε στις ταινίες Οξυγόνο και Μία υπέροχη μέρα.

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Κινηματογράφος

Μεταγλωττίσεις

Θέατρο

Προσωπική ζωή

Παραπομπές 

Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής  
Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου