joelniklaus/EU_Wikipedias huggingface dataset:
Στάικος Βεργέτης

Ο Στάικος Βεργέτης (11 Ιουλίου 1976, Τρίπολη) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου, ο οποίος αυτήν τη στιγμή εργάζεται ως προπονητής του ΟΦΙ.

Αποτέλεσε τον πρώτο προπονητή στην ιστορία του Αστέρα Τρίπολης που τον οδήγησε σε φάση ομίλων ευρωπαϊκής διοργάνωσης, συγκεκριμένα του Γιουρόπα Λιγκ την αγωνιστική περίοδο 2014–15.

Ποδοσφαιρική πορεία 
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε μόνο σε ομάδες των τοπικών κατηγοριών. Μεταξύ αυτών ήταν η ΑΕΚ Τρίπολης και ο Παγγορτυνιακός, στον οποίο διετέλεσε παίκτης-προπονητής.

Προπονητική πορεία 
Το 2000 αποφοίτησε από το ΤΕΦΑΑ Αθηνών με ειδικότητα στο ποδόσφαιρο και είναι κάτοχος του προπονητικού πτυχίου UEFA Pro. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 2001 από τον Παγγορτυνιακό Τρίπολης των τοπικών πρωταθλημάτων της ΕΠΣ Αρκαδίας, με τον οποίο κατέκτησε την άνοδο το 2004 και τη συμμετοχή στην τότε Δ' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2006 προσλήφθηκε ως γυμναστής στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες του Αστέρα Τρίπολης και τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς ο καινούριος προπονητής, Πάουλο Κάμπος, τον προήγαγε σε μέλος του τεχνικού επιτελείου της πρώτης ομάδας. Διετέλεσε γυμναστής, κυνηγός ταλέντων, μεταφραστής (γνωρίζει Ισπανικά και άπταιστα Αγγλικά), βοηθός προπονητή και αναλυτής αθλητικής στατιστικής,  ενώ το Νοέμβριο του 2011 υπηρεσιακός προπονητής κατά την εντός έδρας νίκη με 1–0 επί του ΠΑΟΚ.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2013 ανέλαβε χρέη προπονητή της πρώτης ομάδας του Αστέρα, αντικαθιστώντας τον Σάκη Τσιώλη. Στις 28 Αυγούστου 2014 οδήγησε το σύλλογο για πρώτη φορά στην ιστορία του σε ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ 2014–15, προκρινόμενος επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ από το Ισραήλ με νίκη 2–0 εντός έδρας και ήττα 1–3 εκτός.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 2016 ανέλαβε προπονητής της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου, θέση από την οποία παραιτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2017 για να επιστρέψει μερικές ημέρες αργότερα στον Αστέρα Τρίπολης.

Στις 29 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε από τον ΟΦΙ ως ο νέος προπονητής της ομάδας.

Οικογενειακή κατάσταση 
Είναι παντρεμένος από το 2009 και έχει αποκτήσει δύο παιδιά.

Παραπομπές

Πηγές 
 Ο δικός μας Μουρίνιο!,  Κώστας Μακαρούνης, arcadiasports.gr (αναδημοσίευση άρθρου -με αναφορά πηγής- ως Ο... Μουρίνιο της Τρίπολης! από το sportdog.gr
 O τεχνικός του Αστέρα Στάικος Βεργέτης “αποκαλύπτεται”, συνέντευξη στον Άρη Ράπτη, soccerplus.gr
 Ο Στάικος Βεργέτης σε... τίτλους!, Μαριάννα Αξιοπούλου, gazzetta.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Staikos Vergetis, transfermarkt.com

Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας
Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας
Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πάνος Καλίδης

Ο Πάνος Καλίδης (πραγματικό όνομα: Παναγιώτης Καλτσίδης, γενν. Νέα Σεβάστεια Δράμας, 18 Φεβρουαρίου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1977 στη Νέα Σεβάστεια, ένα πεδινό χωριό της Δράμας. Από μικρός αγαπούσε πολύ την μουσική και τραγουδούσε παραδοσιακά και ποντιακά, ενώ έπαιζε και ποντιακή λύρα. Ξεκινώντας την καριέρα του, έκανε την πρώτη του επαγγελματική συνεργασία σε ηλικία 20 ετών σε νυχτερινά μαγαζιά της Δράμας και της Ξάνθης, καθώς και σε γνωστά μαγαζιά της Βορείου Ελλάδος. Συνέχισε με συνεργασίες του στη Θεσσαλονίκη όπου γρήγορα ξεχώρισε ως λαϊκός καλλιτέχνης. Εισήλθε στη δισκογραφία το 2005, με το CD "Πάνος Καλλίδης" ως Πάνος Καλλίδης. Τον δεύτερό του δίσκο με τιτλο "Είσαι Η Αιτία", καθώς και όλους τους επόμενους, τους κυκλοφόρησε ως Πάνος Καλίδης. Από το 2010 ξεκίνησε την συνεργασία του με τον Φοίβο και έληξε το 2015. 

Το 2021, συμμετείχε στο ριάλιτι επιβίωσης του ΣΚΑΪ, Survivor Greece.

Προσωπική ζωή 
Από το 2005 είναι ζευγάρι με την μακιγιέζ Λεάννα Μάρκογλου και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: την Νίνα (γενν. 2011), την Δήμητρα (γενν. 2012) και τον Αριστείδη (γενν. 2013).

Δισκογραφία

Albums 

 Πάνος Καλλίδης (2005)
 Είσαι Η Αιτία (2006)
 Μόνο Εσύ (2007)
 Ψυχούλα Μου (2008)

Τραγούδια

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
spicymusic.gr - Επίσημη ιστοσελίδα της Spicy και βιογραφία 
 ishow.gr - Βιογραφία Πάνου Καλίδη

Καλιδης Πάνος
Καλιδης Πάνος
Έντζο Φερνάντες

Ο Έντζο Άλαν Ζιντάν Φερνάντες (γεννημένος στις 24 Μαρτίου 1995) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στη Γαλλία, ενώ έλαβε την ισπανική υπηκοότητα το 2006, καθώς και κλήθηκε στην Εθνική Ισπανίας U15 το 2009. Αυτόν τον καιρό αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της ηλικιακής κατηγορίας Γιουβενίλ Α΄ της Ρεάλ Μαδρίτης.

Είναι γιος του Ζινεντίν Ζιντάν, ωστόσο έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί το Έντζο Φερνάντες ως όνομα, ώστε να αποβάλει το όποιο άγχος θα μπορούσε να του προκαλεί το να φέρει το επίθετο του πατέρα του.

Συλλογική καριέρα
Από το 2004, ο Έντζο αγωνιζόταν στα τμήματα υποδομής της Ρεάλ Μαδρίτης. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2011, κλήθηκε από τον Ζοσέ Μουρίνιο να προπονηθεί με την πρώτη ομάδα του συλλόγου.

Στις 5 Αυγούστου 2013, ο Έντζο προωθήθηκε στην ηλικιακή κατηγορία Γιουβενίλ Α΄.

Διεθνής καριέρα
Ο Έντζο Άλαν Ζιντάν Φερνάντες δύναται να αγωνιστεί με τα χρώματα της Γαλλίας, της Ισπανίας, καθώς και της Αλγερίας, λόγω των προγόνων του από την πλευρά του πατέρα του, οι οποίοι και κατάγονται από τη συγκεκριμένη χώρα. Το 2010, ο Ζινεντίν Ζιντάν δήλωσε δήλωσε ότι είναι ήσυχος σχετικά με το αν ο γιος του θα επιλέξει να εκπροσωπήσει την Ισπανία ή τη Γαλλία σε επίπεδο ανδρικών εθνικών ομάδων.

Προσωπική ζωή
Οφείλει το όνομά του στον παλαιό Ουρουγουανό διεθνή ποδοσφαιριστή Έντζο Φραντσεσκόλι, ενώ είναι ο μεγαλύτερος γιος του Ζινεντίν Ζιντάν και της Βερονίκ Φερνάντες. Ο Έντζο έχει τρία νεαρότερα αδέρφια, τους Λυκά, Τεό και Ελιάζ οι οποίοι αγωνίζονται με τις μικρές ηλικιακές κατηγορίες της Ρεάλ Μαδρίτης.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Επίσημη προφίλ στην ιστοσελίδα της Ρεάλ Μαδρίτης
 Προφίλ στο Transfermarkt

Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αλέξανδρος Αβραμίδης

Ο Αλέξανδρος Αβραμίδης (2 Μαΐου 1927 - 15 Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας πλοίαρχος, οικονομολόγος και βουλευτής.

Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα. Γονείς του ο Αντιστράτηγος, τέως βουλευτής και
τέως υπουργός Χρήστος Αβραμίδης και η Φωτεινή, το γένος Παρασκευά Παρασκευοπούλου. Η οικογένεια εκ πατρός κατάγονταν από τις Τίκφες της Βόρειας Μακεδονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία), με μεγάλη παράδοση στους εθνικούς αγώνες από την εποχή της Μακεδονικής επανάστασης του 1878 και του Μακεδονικού αγώνα. Μετά το 1913, η οικογένεια προσέφυγε στο Κιλκίς.

Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές, φοίτησε στη Σχολή Εμπορικής Ναυτιλίας της Ύδρας, απ όπου απεφοίτησε το 1948. Στη συνέχεια ειδικεύθηκε σε θέματα ναυτικής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Το 1960 πήρε το πτυχίο της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών των Αθηνών της οποίας το 1972 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ. Μιλούσε την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα μετά από ανάλογες σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η επαγγελματική σταδιοδρομία του, περιελάμβανε θητεία στη δημόσια διοίκηση, στον ιδιωτικό τομέα και 12ετή υπηρεσία σε ποντοπόρα πλοία με την ιδιότητα του πλοιάρχου. Στη συνέχεια εργάσθηκε ως επιτελικός στέλεχος – Αρχιπλοίαρχος, Διευθυντής και Διευθύνων
Σύμβουλος - ναυτιλιακών επιχειρήσεων με αρμοδιότητες διοικητικές και μελέτης προβλημάτων εμπορίου και ναυτιλίας, στην Ελλάδα, στην Ελβετία και στη Δυτική Αφρική.

Εξελέγη βουλευτής Κιλκίς τους κόμματος της Νέας Δημοκρατίας τον Νοέμβριο του 1974 και επανεξελέγη το Νοέμβριο του 1977. Διετέλεσε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1977 - 1978) καθώς επίσης και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συνδέσεως Ελλάδας – ΕΟΚ (1978). Από το Σεπτέμβριο του 1978, ανέλαβε καθήκοντα Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας. Ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, ο τότε πρωθυπουργός και εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, του εμπιστεύθηκε τον εθνικό ρόλο της ανάπτυξης της  Ελληνικής Πολεμικής Βιομηχανίας. Η πέμπτη σε προμήθεια στρατιωτικού υλικού χώρα στον κόσμο, θα
αποκτούσε επιτέλους τη δική της βιομηχανία.

Για την ενεργό συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 1941 - 1945, έχει αναγνωρισθεί ως Αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Ήταν παντρεμένος με τη  Φλωρέττα, το γένος Στυλιανού Βουτσαρά και πατέρας δυο παιδιών, της Φωτεινής και του Χρήστου. Απεβίωσε στις 15 Νοεμβρίου 2013.

Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Έλληνες Αντιστασιακοί
Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Έλληνες ναυτικοί
Έλληνες οικονομολόγοι
Βουλευτές Κιλκίς
Μου (χαμένη ήπειρος)

Η Μου είναι μια ήπειρος που υποτίθεται ότι βρισκόταν στον Ατλαντικό ή στον Ειρηνικό Ωκεανό αλλά εξαφανίστηκε.

Η ονομασία δόθηκε από τον ταξιδιώτη και μελετητή αρχαιοτήτων Αύγουστο λε Πλονζόν, (1825 –1908), σύμφωνα με τον οποίο ο Αιγυπτιακός πολιτισμός και πολιτισμοί της Κεντρικής Αμερικής, δημιουργήθηκαν από πρόσφυγες μιας ηπείρου που αργότερα χάθηκε, την Μου, που την τοποθετούσε στον Ατλαντικό Ωκεανό.  Αυτή η θεωρία επεκτάθηκε από τον Τζέιμς Τσέρτσγουορντ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η Μου βρισκόταν στον Ειρηνικό Ωκεανό. 

Η θεωρία αυτή αμφισβητήθηκε ήδη από τα χρόνια του λε Πλονζόν. Σήμερα οι επιστήμονες απορρίπτουν τη θεωρία ύπαρξης της Μου, καθώς είναι αδύνατον μια ήπειρος να βυθιστεί και να καταστραφεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όπως υποστήριζε ο λε Πλονζόν.

Παραπομπές

Μυθολογία
Θεωρητικές ήπειροι
Σέρχι Αρμπούζοβ

Ο Σέρχι Αρμπούζοβ  (Serhiy Arbuzov, ουκρανικά: Сергій Геннадійович Арбузов, Serhiy Hennadiyovych Arbuzov, γενν. στις 24 Μαρτίου 1976) είναι πολιτικός από την Ουκρανία, ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στη χώρα και προσωρινός πρωθυπουργός έπειτα από την παραίτηση του Μικόλα Αζάροβ από τις 28 Ιανουαρίου 2014 ως τις 27 Φεβρουαρίου του ιδίου χρόνου.
Ήταν πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας. Εργάστηκε επίσης ως διευθυντής σε διάφορες τράπεζες, όπως οι Privatbank και Ukreximbank.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντόνετσκ. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του, έχοντας ειδικευτεί στα οικονομικά και απέκτησε προσόντα οικονομολόγου. Εργάστηκε ως διοικητικός πρόεδρος της Privatbank στο Ντόνετσκ και ως διευθυντής τς ίδιας τράπεζας στην Κοστιαντίνινκα. Το 2003-10 ανέλαβε διευθυντής της Ουκρανικής Επιχειρηματικής Τράπεζας, πιο γνωστή παλιά ως Donechyna.

Το 2005 ο Αρμπούζοβ έγινε μέλος του κόμματος Η Δική μας Ουκρανία και το 2006 διεκδίκησε μία έδρα στο περιφερειακό συμβούλιο του Ντόνετσκ χωρίς επιτυχία.
Το Σεπτέμβριο του 2010 διορίστηκε αναπληρωτής πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας. Στις 23 Δεκεμβρίου 2010 η Verkhovna Rada ενέκρινε το διορισμό του Αρμπούζοβ στο τιμόνι της κρατικής κεντρικής τράπεζας.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2012 ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς διόρισε τον Αζάροβ ως πρώτο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης στην Ουκρανία.

Έπειτα από ταραχές του Euromaidan και τις διαδηλώσεις, που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν άτομα, ο Αζάροβ απέστειλε επιστολή παραίτησης στις 28 Ιανουαρίου 2014. Η παραίτηση της κυβέρνησης έγινε αποδεκτή από τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 About the appointment of Serhiy Arbuzov as the chairman of the National Bank of Ukraine. Ιστότοπος της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας.
 Leshchenko, S. The new head of the National Bank Arbuzov: in the name of Father, the Son, and the Donetsk spirit.... Ukrayinska Pravda. 23-12-2010
 Patykivsky, Yu. Chair for a cashier. Ukrayina moloda. 24-12-2010.
 Προφίλ στο Obozrevatel.com
 Επίσημος δικτυακός τόπος της Πανουκρανικής Αναπτυξιακής Τράπεζας (ρωσικά/ουκρανικά)

Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας
Ουκρανοί οικονομολόγοι
Αντιπρόεδροι της Ουκρανίας
Κλαύδιος (αποσαφήνιση)

Το λατινικό όνομα Κλαύδιος (λατινικά: Claudius), μπορεί να αναφέρεται:

Ρωμαίοι
Άππιος Κλαύδιος Καίκος, (περ. 340 π.Χ. - 273 π.Χ.), Ρωμαίος πολιτικός.
Κλαύδιος (10 π.Χ. – 54), Ρωμαίος αυτοκράτoρας από το 41 έως το 54.
Κλαύδιος Αιλιανός, (περ. 175 - περ. 235), Ρωμαίος συγγραφέας.
Κλαύδιος ο Γοτθικός, Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 268 έως το 270.
Μάρκος Κλαύδιος Τάκιτος, (3ος αιώνας), Ρωμαίος αυτοκράτορας.

Αρχαίος κόσμος
Κλαύδιος Απολινάριος Ιεραπόλεως, (2ος αιώνας), επίσκοπος. 
Κλαύδιος Πτολεμαίος, (2ος αιώνας), Έλληνας φυσικός φιλόσοφος.

Αρχαίοι Έλληνες ολυμπιονίκες
Τίτος Κλαύδιος Ρούφος, (1ος αιώνας).
Κλαύδιος Απολλώνιος,  (2ος αιώνας).
Κλαύδιος Ρούφος Απολλώνιος, (3ος αιώνας).

Άλλα πρόσωπα

Κλαύδιος της Λωρραίνης, (1496 - 1550), Α΄ δούκας του Γκιζ (1528 - 1550).
Κλαύδιος Σωζόμενος, (16ος και 17ος αιώνας), Έλληνας λόγιος.

Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διονύσης Λιβανός

Ο Διονύσης Λιβανός (Δεκέμβριος 1934 - 30 Οκτωβρίου 2005) ήταν Έλληνας πολιτικός, ανιψιός του πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Υπηρέτησε σε κορυφαίες θέσεις τόσο επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας όσο και (αργότερα) επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ στο οποίο μετακινήθηκε λόγω της φιλίας του με τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφία
Ο Διονύσης Λιβανός γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1934 στο Κολωνάκι. Πατέρας του ήταν ο Σπύρος Λιβανός, γνωστός δικηγόρος με καταγωγή από το Μεσολόγγι, ενώ θεία του ήταν η Αμαλία Γούναρη-Κανελλοπούλου από την Πάτρα, αδελφή του πρωθυπουργού Δημητρίου Γούναρη και μητέρα του επίσης πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου.

Το 1954 κατατάχθηκε εθελοντικά στην Πολεμική Αεροπορία ως ιπτάμενος ανθυποσμηναγός και μετείχε στην ελληνική αποστολή στην Αφρική (επανάσταση στο Κογκό).

Ήταν πτυχιούχος νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με αντικείμενο τις διεθνείς σχέσεις. Από το 1964 μέχρι το 1967 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του θείου του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της ΕΡΕ.

Διατέλεσε εκδότης - διευθυντής και αρθρογράφος της εφημερίδας Νίκη, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (1974) και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία (1974 έως 1977). Το Νοέμβριο του 1977 ανέλαβε πάλι γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου, μέχρι το 1981, οπότε και παραιτήθηκε για να εκλεγεί ξανά  βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

Εξελέγη και το 1985 με τη Νέα Δημοκρατία και συμμετείχε στην πολυσυζητημένη επιτροπή για τον «Φάκελο της Κύπρου», αλλά οι χειρισμοί της  ηγεσίας Μητσοτάκη τον ανάγκασαν να ανεξαρτητοποιηθεί. Λόγω και της προσωπικής φιλίας του ίδιου και της συντρόφου του δημοσιογράφου Έλλης Στάη με τον Ανδρέα Παπανδρέου, πέρασε στον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Το 1989 τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του Κινήματος, υπηρετώντας ως  ευρωβουλευτής μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 οπότε και ορκίστηκε υπουργός Τουρισμού στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Παρέμεινε υπουργός έως τον Σεπτέμβριο του 1995.

Ήταν μόνιμος κάτοικος Κηφισιάς, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή στις 30 Οκτωβρίου 2005, πάσχοντας από καρκίνο.

Προσωπική ζωή
Από τον γάμο του με την Αλίκη Κυριακίδου απέκτησε δύο παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Σπήλιο Λιβανό, βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και υπουργό της Νέας Δημοκρατίας. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990 διατηρούσε σχέση με την γνωστή δημοσιογράφο Έλλη Στάη.

Παραπομπές

Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Απόφοιτοι Παντείου Πανεπιστημίου
Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Ίτων

Ίτων ονομαζόταν πόλη της Θεσσαλίας στην αρχαία  Ελλάδα, αναφερόμενη από τα χρόνια τον Ομήρου, μέχρι και τα χρόνια του Στεφάνου του Βυζαντίου.

Από τον Όμηρο αναφέρεται ως Ίτων και χαρακτηρίζεται ως διαθέτουσα πολλά πρόβατα («Ἴτωνά τε μητέρα μήλων»), ως μια από τις πόλεις που έστειλαν πολεμιστές για τον πόλεμο στο Ίλιον μαζί με τις πόλεις Φυλάκη, Πύρασο, Αντρώνα και Πτελεό, ηγεμόνας των οποίων ήταν ο Πρωτεσίλαος (στον κατάλογο των πλοίων της β΄ ραψωδίας της Ιλιάδας.

Αναφέρεται από πολλούς συγγραφείς μέχρι και περίπου 1500 αργότερα, τον 5ο αιώνα, οπότε αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο ως Ίτων (παραπέμποντας στον Όμηρο), αλλά σημειώνεται ότι από τους ντόπιους αποκαλούνταν Ιτών (τονιζόταν στη λήγουσα) ή Σιτών (επειδή είναι σιτοφόρος).

Το όνομα της Ίτωνος αναφέρεται ότι προέρχεται από τον Ίτωνο και το όνομα αυτού και της πόλης είχε και η Ιτωνία Αθηνά , η οποία λατρευόταν εκεί. Ο αρχαιολογικός χώρος ο οποίος έχει ταυτιστεί με το ιερό της Ιτωνίας Αθηνάς βρίσκεται κοντά στο χωριό Φιλία Καρδίτσας.

Άλλες πόλεις με το ίδιο όνομα
Αναφέρονται και άλλες πόλεις με το όνομα Ίτων, στη Βοιωτία και στην Ήπειρο, αλλά η πιο γνωστή ήταν αυτή της Θεσσαλίας.

Αναφορές

Πόλεις της Αρχαίας Θεσσαλίας
Επίτροπος Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Επίτροπος Μεταφορών είναι μέλος και Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

Σημερινός Επίτροπος είναι ο Αντιπρόεδρος Σίιμ Κάλας.

Το χαρτοφυλάκιο είναι αρμόδιο για την ανάπτυξη της υποδομής των μεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, αλλά και τα συστήματα πλοήγησης όπως το σύστημα εντοπισμού θέσης Galileo.

Διατελέσαντες Επίτροποι

Δείτε επίσης
Galileo
Ευρωπαϊκή άδεια οδήγησης

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Ο Επίτροπος (Αγγλικά)
Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Μεταφορές (Αγγλικά)
Galileo

Μεταφορών
Ο σπαγγοραμμένος

Ο σπαγγοραμμένος είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1967, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Αλέκο Σακελλάριο, το οποίο διασκευάστηκε από το θεατρικό έργο "Ένα βότσαλο στη λίμνη" του Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστεί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Η ταινία επιχρωματίστηκε στα WEST WING STUDIOS και προβλήθηκε απο τον τηλεοπτικό σταθμό STAR CHANNEL στις 6/5/2018.

Πλοκή 

Ένας τσιγκούνης οικογενειάρχης ο Λάμπρος Σκουντρής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) παρασύρεται ένα βράδυ από τον συνεργάτη του (Ανδρέας Μπάρκουλης) και γλεντούν στα μπουζούκια, με συντροφιά δύο φίλες του δεύτερου (Μαρία Μπονέλλου και Τζένη Ρουσσέα). Στη διάρκεια της νυχτερινής διασκέδασης και όντας μεθυσμένος, ο σπαγγοραμένος ξοδεύει υπέρογκα ποσά σε κεράσματα και πουρμπουάρ (ολόκληρη την προκαταβολή πελάτη του αρχιτεκτονικού του γραφείου. Ο τσιγκούνης καταλήγει μεθυσμένος το πρωί στο σπίτι του χωρίς να θυμάται καν πόσα και πώς ξόδεψε. Την ίδια μέρα η σύζυγος του σπαγγοραμμένου (Κατερίνα Γιουλάκη) υποδέχεται την εξ Αμερικής εξαδέλφη της (Τζένη Ρουσσέα) που μόλις έχει έρθει την προηγούμενη μέρα, αλλά δεν έχει γνωρίσει τον τσιγκούνη σύζυγο στο σπίτι. Έστι, όταν το βράδυ βγαίνουν για να γλεντήσουν, δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλον και τη συγγενική σχέση τους. Τώρα η εξαδέλφη διαπιστώνει ότι ο χτεσινοβραδινός συνοδός της, ο σπάταλος και γλεντζές κύριος, δεν είναι άλλος από τον σπαγγοραμμένο σύζυγο της εξαδέλφης της και αποφασίζει να πάρει την υπόθεση στα χέρια της και να κάνει τον σπαγγοραμμένο σύζυγο να καταλάβει ότι τόσα χρόνια είχε αδικήσει την σύζυγό του και της είχε στερήσει βασικά πράγματα από τη ζωή. Η πονηρή εξαδέλφη δεν θα προδώσει τον τσιγκούνη εξάδελφο για τα νυχτοπερπατήματά του, και εκτός από τη συμμόρφωσή του θα "μάθει" παράλληλα και την γυναίκα του και εξαδέλφη της να ζητά και να παίρνει αυτά που τόσα χρόνια δικαιούτο και είχε στερηθεί.

Διανομή 
 Λάμπρος Κωνσταντάρας (Λάμπρος Σκουντρής)
 Τζένη Ρουσσέα (Έβελυν - εξαδέλφη Βαγγελίτσα) 
 Ανδρέας Μπάρκουλης (Γιώργος Φυλακτός)
 Κατερίνα Γιουλάκη (Βέτα Σκουντρή)
 Μαρία Μπονέλου (Λίντα)
 Νάσος Κεδράκας (Παναγιωταρέας)
 Ντία Αβδή
 Δήμητρα Ζέζα
 Γιώργος Κωβαίος
 Θόδωρος Κεφαλόπουλος
 Μαίρη Μιχελή

Παραπομπές 

Ελληνικές ταινίες
Ταινίες του 1967
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου
Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Διοίκηση Μακεδονίας

Η Διοίκηση Μακεδονίας (λατ. Dioecesis Macedoniae, ελλ. Διοίκησις Μακεδονίας) ήταν διοικητική υποδιαίρεση της ύστερης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Επί Διοκλητιανού ξεκίνησε η διοικητική αναδιοργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που συνεχίστηκε από τον Κωνσταντίνο: οι επαρχίες της αυτοκρατορίας κατατμήθηκαν σε 120 μικρότερες επαρχίες και υπάχθηκαν σε δώδεκα διοικήσεις και αυτές σε υπαρχίες ή επαρχότητες. Η επαρχία της Μακεδονίας έγινε μία από τις δέκα επαρχίες της διοίκησης Μοισιών. Ίσως ήδη από το 327 ή νωρίτερα, αλλά σίγουρα από το 369/370, το βόρειο τμήμα της διοίκησης Μοισιών αποτέλεσε τη διοίκηση Δακίας, ενώ το νότιο τη διοίκηση Μακεδονίας, ενδεχομένως ως αποτέλεσμα της γλωσσικής διαφοροποίησης μεταξύ λατινόφωνων και ελληνόφωνων περιοχών.

Η διοίκηση Μακεδονίας περιελάμβανε τις επαρχίες της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Παλαιάς Ηπείρου (Epirus Vetus), της Νέας Ηπείρου (Epirus Nova), της Αχαΐας, της Praevalitana και της Κρήτης.  Καθώς τα όρια της εκάστοτε Μακεδονίας ποτέ δεν έμειναν σταθερά για μεγάλο χρονικό διάστημα και επειδή οι γεωγραφικές αναφορές από την ύστερη αρχαιότητα είναι πολύ λίγες και αμφισβητούμενες, ερωτήματα για τα γεωγραφικά όρια των επαρχιών της Μακεδονίας στο χρόνο παραμένουν αναπάντητα. Πρωτεύουσα της διοίκησης Μακεδονίας και έδρα του ανώτατου αξιωματούχου της, του βικάριου, ήταν η Θεσσαλονίκη.

Αρχικά υπαγόταν μαζί με τις διοικήσεις Παννονίας, Αφρικής και Δακίας στην υπαρχία Ιταλίας. Ωστόσο, μετά το θάνατο του Θεοδόσιου το 395 και το διαμοιρασμό της αυτοκρατορίας, η διοίκηση Μακεδονίας μαζί με εκείνη της Θράκης αποτέλεσαν την υπαρχία Ιλλυρικού που ανήκε διοικητικά στο ανατολικό μισό της αυτοκρατορίας, αλλά διεκδικούνταν από τους αυτοκράτορες της δύσης μέχρι τον 5ο αιώνα και έμεινε υπό τον εκκλησιαστικό έλεγχο του Πάπα Ρώμης μέχρι τον 8ο αιώνα.

Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ιουστινιανού (527-535) το ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας διαιρέθηκε σε 6 μεγάλες διοικήσεις και εδάφη της διοίκησης Μακεδονίας ανήκαν πλέον στη Διοίκηση Ιλλυρικού.

Παραπομπές

Πηγές

Δείτε επίσης
Μακεδονία (ορολογία)
Θέμα Μακεδονίας

Διοικήσεις της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Νέβουλος

Ο Νέβουλος ήταν ένας Σλάβος, μεταξύ αυτών που εγκαταστάθηκαν από τον Ιουστινιανό Β' στη Βιθυνία, ύστερα από την εναντίον τους νίκη, κατά την εκστρατεία του προς Θεσσαλονίκη (688 μ.Χ.)..

Διορισμός του Νεβούλου ως στρατιωτικού αρχηγού του συγκροτημένου από Σλάβους της Βιθυνίας στρατιωτικού σώματος 
Ο Ιουστινιανός Β', για να αντιμετωπίσει τους Άραβες, επιστράτευσε τριάντα χιλιάδες από τους Σλάβους που είχε εγκαταστήσει στη Βιθυνία , βάζοντας επί κεφαλής τους τον Νέβουλο.
Πλαισιώνοντας το θεωρούμενο ως "επίλεκτο" αυτό σώμα με άλλα ιππικά και στρατιωτικά τμήματα, ο Ιουστιανός Β' παρεβίασε τη συνθήκη ειρήνης που είχε συνάψει με τους Άραβες και επιτέθηκε εναντίον τους..

Μάχη στη Σεβαστούπολη της Αρμενίας
Παρά τις προσπάθειες των Αράβων να διατηρήσουν την ειρήνη, ο Ιουστινιανός παρέμεινε ανενδοτος. Οι Άραβες αντεπιτέθηκαν, υψώνοντας μάλιστα ως "φλάμουλον" (=σημαία, λάβαρο) το έγγραφο της συνθήκης ειρήνης (την οποία είχε καταπατήσει ο Ιουστινιανός Β'), και η κρίσιμη μάχη συνάφθηκε στην Σεβαστούπολη της Αρμενίας, το 692 μ.Χ. ..

Δωροδοκία του Νεβούλου και αυτομολία του προς τους Άραβες
Η μάχη διεξάχθηκε με σκληρότητα και διάρκεσε πολύ. Αρχικώς νικούσαν οι Βυζαντινοί, αλλά οι Άραβες δωροδόκησαν τον Νέβουλο ("διά κουκούρου γέμοντος νομισμάτων"), ο οποίος αυτομόλησε προς αυτούς, ακολουθούμενος από είκοσι χιλιάδες (20.000) Σλάβους στρατιώτες. Η αυτομολία ενός τόσο μεγάλου τμήματος του στρατεύματος οδήγησε σε ήττα των Βυζαντινών, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους συνενωμένους Άραβες και Σλάβους και τράπηκαν σε φυγή..

Σκληρή τιμωρία των Σλάβων της Βιθυνίας από τον Ιουστιανιανό Β' 
Η οργή του Ιουστινιανού Β' στράφηκε κατά των οικογενειών των αυτομόλων Σλάβων που είχαν εγκατασταθεί στη Βιθυνία, πολλών  από τους οποίους διέταξε τη θανάτωση με πνιγμό στον κόλπο της Νικομηδείας..

Παραπομπές

Βλέπε επίσης
Ιουστινιανός Β'

Πηγές
Ι. Καραγιαννόπουλος: Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 98-101.

Σλάβοι
Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Η Νέα Σχολή

Η Νέα Σχολή (The New School) είναι ένα πανεπιστήμιο στη Νέα Υόρκη, με την πλειοψηφία των εγκαταστάσεων του να βρίσκονται στο Γκρήνουιτς Βίλατζ. Από την περίοδο της ίδρυσης του από προοδευτικούς εκπαιδευτικούς της Νέας Υόρκης το 1919 και για το μεγαλύτερο διάστημα της ιστορίας του ήταν γνωστό ως The New School for Social Research (Η Νέα Σχολή για Κοινωνική Έρευνα). Ανάμεσα στο 1997 και το 2004 ήταν γνωστό ως New School University (Πανεπιστήμιο Νέα Σχολή). Το Πανεπιστήμιο και όλες οι σχολές του μετονομάστηκαν το 2005.

Η σχολή είναι γνωστή για τη διδασκαλία της, στεγάζει τη διεθνή δεξαμενή σκέψης World Policy Institute και φιλοξενεί τα γνωστά βραβεία βιβλίου National Book Awards. Η σχολή Parsons The New School for Design είναι η ιδιαίτερα ανταγωνιστική σχολή καλών τεχνών του πανεπιστημίου.

Γύρω στους 9.300 φοιτητές φοιτούν σε μεταπτυχιακά και προπτυχιακά προγράμματα, μοιρασμένα σε επτά διαφορετικές σχολές, οι οποίες διδάσκουν μια πληθώρα γνωστικών αντικειμένων που περιλαμβάνουν κοινωνικές επιστήμες, ελευθέριες τέχνες, ανθρωπιστικές επιστήμες, καλές τέχνες, σχεδιασμό, μουσική, θέατρο, χρηματοοικονομικά, ψυχολογία και δημόσια πολιτική..

Προσωπικότητες που συνδέονται με την Νέα Σχολή 

 Σιμόν Πέρες, Ισραηλινός πολιτικός και πρώην Πρόεδρος του Ισραήλ
 Χάρρυ Μπελαφόντε, Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και ακτιβιστής
 Μάρλον Μπράντο, Αμερικανός ηθοποιός
 Τόνι Κέρτις, Αμερικανός ηθοποιός
 Ροντ Στάιγκερ, Αμερικανός ηθοποιός
 Μπράντλεϊ Κούπερ, Αμερικανός ηθοποιός
 Μπιλ Έβανς, Αμερικανός μουσικός της τζαζ
 Φρεντερίκα Φον Στέιντ, Αμερικανίδα σοπράνο
 Τζων Κέιτζ, Αμερικανός συνθέτης
 Νόρμαν Ρόκγουελ, Αμερικανός ζωγράφος
 Χάγκε Γκέινγκομπ, Αφρικανός πολιτικός και Πρόεδρος της Ναμίμπια

Παραπομπές 

Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Νέα Υόρκη
RoboCop (ταινία, 2014)

Το RoboCop είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2014. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ζοζέ Παντίλια και το σενάριο έγραψε ο Τζόσουα Ζέτουμερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζόελ Κίναμαν, Γκάρι Όλντμαν, Μάικλ Κίτον και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον. Πρόκειται για  ριμέικ της ομώνυμης ταινίας του 1987, και διηγείται την ιστορία του Άλεξ Μέρφι, ο οποίος πεθαίνει την ώρα του καθήκοντος και αργότερα επανέρχεται στη ζωή με τη μορφή ενός σάιμποργκ.

Σύνοψη
Το 2028, η πολυεθνική εταιρεία OmniCorp αποτελεί πρωτοπόρο στη ρομποτική τεχνολογία και αποκομίζει τεράστια κέρδη από την εκμετάλλευση της τεχνολογίας αυτής. Επόμενος στόχος της OmniCorp είναι η δημιουργία ρομπότ για την αστυνόμευση μεγαλουπόλεων. Αυτό γίνεται δυνατό όταν ο αστυνόμος Άλεξ Μέρφι από το Ντιτρόιτ πέφτει νεκρός κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης. Η OmniCorp χρησιμοποιεί το σώμα του Μέρφι, με απότέλεσμα τη δημιουργία ενός αστυνόμου-σάιμποργκ, με δυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν το συνεχώς αυξανόμενο έγκλημα..

Ηθοποιοί και χαρακτήρες 
 Τζόελ Κίναμαν στο ρόλο του Άλεξ Μέρφι / RoboCop
 Γκάρι Όλντμαν στο ρόλο του Δρ. Ρόμπερτ Νόρτον
 Μάικλ Κίτον στο ρόλο του Ρέιμοντ Σέλαρς
 Σάμιουελ Λ. Τζάκσον στο ρόλο του Πατ Νόβακ
 Άμπι Κόρνις στο ρόλο της Έλεν Μέρφι
 Τζάκι Ερλ Χέιλι στο ρόλο του Ρικ Μάτοξ

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Ταινίες του 2014
Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Αγγλόφωνες ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν
Μπόρις Σμίλιανιτς

Ο Μπόρις Σμίλιανιτς (γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 στη Ζυρίχη) είναι πρώην Ελβετός διεθνής ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Κροατία και την Σερβία, ο οποίος αγωνίστηκε ως αμυντικός για λογαριασμό των Γκρασχόπερς Ζυρίχης και ΦΚ Βασιλεία.

Συλλογική Καριέρα
Ο Σμίλιανιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της γενέτειράς του, Γκρασχόπερς Ζυρίχης το 1993, με την οποία και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη διάρκεια της σεζόν 1993–94. Αποτελούσε κυρίως αναπληρωματικό παίκτη στη διάρκεια των πρώτων σεζόν παρουσίας του στον σύλλογο, αλλά σύντομα οι αγωνιστικές και ηγετικές του ικανότητες τράβηξαν το ενδιαφέρον του προπονητή του συλλόγου, Κρίστιαν Γκρος, ο οποίος ξεκίνησε να τον συμπεριλαμβάνει στις αποστολές της ομάδας προτού φτάσει να τον χρησιμοποιεί ως βασικό ελέω των πολλών προβλημάτων τραυματισμών που αντιμετώπιζε αυτή. Η απόδοσή του ήταν ικανοποιητική στο ντεμπούτο του, με αποτέλεσμα να καταφέρει να διατηρήσει την θέση του στην ομάδα. Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να λάβει το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Γκρασχόπερς Ζυρίχης, ενώ πραγματοποίησε συνολικά πάνω από 200 συμμετοχές με την ομάδα, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ΦΚ Βασιλεία τον Ιανουάριο του 2003. Ο πρώην προπονητής του, Κρίστιαν Γκρος θυμόταν τις αγωνιστικές και ηγετικές του ικανότητες, με αποτέλεσμα να τον αποκτήσει για την ενίσχυση της αμυντικής γραμμής του συλλόγου της Βασιλείας. Στην Βασιλεία, κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού από την πρώτη στιγμή πραγματοποιώντας συνολικά 106 συμμετοχές. Ο Σμίλιανιτς επέστρεψε στην Γκρασχόπερς στις αρχές της σεζόν 2007–08 μετά την άφιξη των αμυντικών Φρανσουά Μαρκ από την ΦΚ Μπωλμ και Πάτρικ Μπάουμαν από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, βάζοντας σε κίνδυνο την παρουσία του στην ομάδα της Βασιλείας. Έλαβε τον παλαιό του αριθμό φανέλας, το 6, ενώ έλαβε εκ νέου το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Διεθνής Καριέρα
Αν και μπορούσε να αγωνιστεί με την Κροατία ή την Σερβία, τις χώρες καταγωγής των γονιών του, επέλεξε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Ελβετίας, της γενέθλιας χώρας του. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του σε μια φιλική ήττα με σκορ 3–0 απέναντι στην Τσεχία στις 18 Αυγούστου 1999. Αγωνίστηκε άλλες δύο φορές με την Ελβετία, υπό τις οδηγίες του Ζιλμπέρ Γκρες, ωστόσο όταν τα ηνία της ομάδας ανέλαβε ο Έντζο Τροσσέρο, ο Σμίλιανιτς τέθηκε εκτός εθνικής. Πάραυτα, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην Εθνική Ελβετίας το 2006.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 
 Προφίλ από την Ελβετική Φούτμπολ Λιγκ

Ελβετοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βασιλεία
Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελβετίας
Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό

Η Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό (Ε.ΠΑ.Λ.) ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον βουλευτή Βύρωνα Πολύδωρα, τον Φεβρουάριο του 2014.

Ιστορικό
Η Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων και ανεξάρτητο βουλευτή Βύρωνα Πολύδωρα, τους ανεξάρτητους βουλευτές Γιάννη Κουράκο και Νίκο Σταυρογιάννη, και με τη συμμετοχή της Νέας Μεταρρυθμιστικής Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης του Χρήστου Ζώη, στις 5 Φεβρουαρίου 2014. Η επίσημη παρουσίαση του κόμματος έγινε την επόμενη ημέρα, κατά την οποία παρουσίασε τα βασικά προτάγματα και τις προτεραιότητες του πολιτικού φορέα.

Στις 6 Μαρτίου 2014, ο πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος, ανακοίνωσε την προσχώρησή του στην Ένωση για την Πατρίδα και τον Λαό.

Στις 14 Απριλίου 2014, ανακοινώθηκε σε κοινή συνέντευξη τύπου η συνεργασία της Ένωσης για την Πατρίδα και τον Λαό με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη και το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης το οποίο είχε ιδρύσει λίγες ημέρες πριν.  Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης θα συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του κόμματος.

Στις ευρωεκλογές ο συνασπισμός κατάφερε να συγκεντρώσει μόλις το 1,04% της λαϊκής ψήφου, και δεν εξέλεξε ευρωβουλευτή. Πρώτος σε σταυρούς αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης.

Τον Ιούνιο του 2014, ο Νίκος Νικολόπουλος και το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος αποχώρησε από την Ένωση για την Πατρίδα κι τον Λαό, προκειμένου να προσχωρήσει στους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Στις 26 Αυγούστου 2014 ο Νίκος Σταυρογιάννης παραιτήθηκε του βουλευτικού του αξιώματος προκειμένου να αναλάβει Δήμαρχος Λαμιέων. Η έδρα του επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Μπριάνης.

Το Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνισης και η Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση αποφάσισαν αυτόνομη πορεία.

Αποτελέσματα εκλογών

Βουλή των Ελλήνων

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα

Καταργημένα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Συντηρητικά κόμματα
Τζο ο τρομερός (ταινία, 1955)

Το Τζο ο τρομερός είναι τίτλος μια ελληνικής, κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1955, σε παραγωγή Ανζερβός και σε σκηνοθεσία - σενάριο Ντίνου Δημόπουλου.

Πλοκή

Ο Τζο και ο Γαρδέλης, ο φίλος του, σχεδιάζουν να ληστέψουν ένα χρηματοκιβώτιο ενός Ρώσου εμιγκρέ, του Λαυρέντη Καλύβα. Ανοίγοντας, όμως, το χρηματοκιβώτιο, βλέπουν με έκπληξη πως έχουν κλαπεί όλα τα πολύτιμα αντικείμενα, εκτός από τη διαθήκη μιας πριγκίπισσας, στην οποία ορίζει ως κληρονόμο τη φτωχή ανιψιά του Καλύβα, την υπηρέτρια Νάντια. Ο Τζο θα περάσει πολλά: Θα μπει και θα βγει από τη φυλακή, θα πέσει θύμα εκβιασμού από συμμορίες, εν τέλει, όμως, θα ανακαλύψει τον πραγματικό ληστή του χρηματοκιβωτίου, γεγονός που θα κάνει τη Νάντια να τον αγαπήσει.

Διανομή
 Ντίνος Ηλιόπουλος (Τζώρτζης Ρούβακας...Τζο)
 Μαργαρίτα Παπαγεωργίου (Νάντια)
 Χρήστος Τσαγανέας  (Λαυρέντης Καλίσης)
 Νίκος Ρίζος (Γαρδέλης)
 Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (Χιμπατζής)
 Γιάννης Αργύρης (αρχηγός)
 Παντελής Ζερβός (αστυνομικός)
 Γιώργος Νέζος (κλεπταποδόχος)
 Νίνα Σγουρίδου (Σόνια Καλλίρη)
 Γιώργος Δαμασιώτης (Τζώρτζης)
 Παναγιώτης Καραβουσιάνος (μπράβος Καλίση)

Παραγωγή
Η μουσική της ταινίας είναι του Μάνου Χατζιδάκι. 

Η ταινία προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες Αθηνών-Πειραιώς και προαστίων το 1955 και έκοψε 31.940 εισιτήρια. Κατέλαβε την 7η θέση στις 14 ταινίες της χρονιάς.  Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 18 Απριλίου 2006.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τζο, ο τρομερός, greektainies.com
 Τζο, ο τρομερός, Η ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ταινίες του 1955
Ελληνικές ταινίες
Ελληνόφωνες ταινίες
Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες
Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου
Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Δημόπουλου
Ταινίες με μουσική σύνθεση Αργύρη Κουνάδη
Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ταινίες παραγωγής Ανζερβός
Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Ρόκκα Χανίων

Η Ρόκκα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Απέχει από τα Χανιά 35 χιλιόμετρα. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες ενός απότομου ασβεστολιθικού λόφου που ονομάζεται Τρουλί. Ο ασβεστολιθικός λόφος δεσπόζει στο κάμπο που φτάνει μέχρι το κόλπο του Κισσάμου. Στο λόφο βρισκόταν το βυζαντινό φρούριο Ρόκκα, από το οποίο πήρε το όνομά του το χωριό. Ανατολικά του χωριού και του λόφου περνάει το φαράγγι Ρόκκας. Στο χωριό βρίσκονται αρκετά παλιά σπίτια, τα περισσότερα εγκαταλλελημένα.

Κοινότητα Ρόκκας 
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ρόκκας περιλαμβάνει και τον οικισμό Κερά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

 Κερά, η (36)
 Ρόκκα, η (52)

Συνολικά η κοινότητα έχει 88 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Ευτύχιο Παπαδάκη.

Κοινοτάρχες Ρόκκας 
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ρόκκας.

Ιστορία-Αρχαιολογία 
Η Ρόκκα διαθέτει αρχαιολογικό χώρο -όμορο με τον οικισμό- που η ανάδειξή του πραγματοποιήται σταδιακά τα τελευταία χρόνια. Στη νοτιοανατολική πλαγιά του λόφου, πάνω από το χωριό βρίσκεται αρχαίος οικισμός ο οποίος έφτανε μέχρι την κορυφή του λόφου. Στη πλαγια του λόφου διακρίνονται λαξευτές κατοικίες και λαξευτές δεξαμενές, δρόμοι, σκάλες, μια πλατεία και αγωγοί  για την συλλογή των όμβριων υδάτων. Στη κορυφή του λόφου βρισκόταν η ακρόπολης, όπου σώζεται ρωμαϊκό μονοπάτι και τουλάχιστον τρεις κτιστές και μία λαξευτή δεξαμενές. Από το βυζαντινό φρούριο διαζόνται ελάχιστα ερείπια. Μέσα στο χώρο του φρουρίου βρίσκεται ο Ναός του Αγίου Γεωργίου.

Ο οικισμός αναφέρεται από τον Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 ως Rocha και από τον Καστροφύλακα το 1583 ως Rocca με 83 κατοίκους (Κ238). Η Ρόκκα δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αλλά το 1842 την αναφέρει ο Χουρμούζης στο έργο του Κρητικά. Το 1881 ανήκει στο δήμο Πανευθύμου και είχε 85 κατοίκους, όλους χριστιανούς. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Τα τελευταία χρόνια στον αρχαιολογικό χώρο στα πλαίσια του προγράμματος του του Υπουργείου Πολιτισμού στο "ΦΩΣ του ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ", πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις υψηλού πολιτιστικού επιπέδου με μεγάλη προσέλευση κοινού.

Παραπομπές

Χωριά του νομού Χανίων
Ο Μοναχικός Καβαλάρης

Ο Μοναχικός Καβαλάρης (αγγλικά: The Lone Ranger) είναι αμερικανικό περιπετειώδης γουέστερν του 2013. σε παραγωγή των Walt Disney Pictures και Jerry Bruckheimer Films και. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Γκορ Βερμπίνσκι και το σενάριο έγραψαν οι Τζάστιν Χέιθ, Τεντ Έλιοτ και Τέρι Ρόσιο. Η ταινία είναι βασισμένη στην ομότιτλη ραδιοφωνική σειρά του 1933 και είναι η πρώτη κινηματογραφική ταινία με θέμα τον Μοναχικό Καβαλάρη και τον Τόντο μετά από 32 χρόνια. Πρωταγωνιστούν οι Τζόνι Ντεπ στο ρόλο του Τόντο και ο Άρμι Χάμερ στο ρόλο του Τζον Ριντ. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Γουίλιαμ Φίχτνερ, Τομ Γουίλκινσον, Μπάρι Πέπερ, Τζέιμς Μπατζ Ντέιλ και Ελένα Μπόναμ Κάρτερ.

Τα γυρίσματα αντιμετώπισαν δυσκολίες με προβλήματα της παραγωγής και τον προϋπολογισμό και έφτασε στο σημείο να σταματήσουν εντελώς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 3 Ιουλίου 2013. Η ταινία πήρε μικτές προς αρνητικές κριτικές στις Ηνωμένες Πολιτείες και μικτές προς θετικές κριτικές στον υπόλοιπο κόσμο. Αποδείχτηκε εισπρακτική αποτυχία, αποφέροντας συνολικά 260,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως με τον προϋπολογισμό της ταινίας να αγγίζει τα 225 εκατομμύρια δολάρια συν έναν ακόμη προϋπολογισμό 150 εκατομμυρίων δολαρίων για την προώθηση της ταινίας. Η ταινία έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ στις κατηγορίες Κομμώσεις/Μακιγιάζ και Οπτικά Εφέ.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
 Τζόνι Ντεπ στο ρόλο του Τόντο
 Άρμι Χάμερ στο ρόλο τον Τζον Ριντ
 Γουίλιαμ Φίχτνερ στο ρόλο του Μπατς Κάβεντις
 Τομ Γουίλκινσον στο ρολο του Λάθαμ Κόουλ
 Ρουθ Γουίλσον στο ρόλο της Ρεμπέκα Ριντ
 Ελένα Μπόναμ Κάρτερ στο ρόλο της Ρεντ Χάρινγκτον
 Τζέιμς Μπατζ Ντέιλ στο ρόλο του Νταν Ριντ
 Μπράιντ Πρινς στο ρόλο του Ντάνι Ριντ
 Μπάρι Πέπερ στο ρόλο του Κάπτεν Τζέι Φούλερ
 Μέισον Κουκ στο ρόλο του Γουίλ

Βραβεία & Υποψηφιότητες

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα
 Ο Μοναχικός Καβαλάρης στο IMDb

Αμερικανικές ταινίες
Ταινίες γουέστερν
Ταινίες του 2013
Αγγλόφωνες ταινίες
Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Αμερικανικές ταινίες δράσης
Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Αμερικανικές buddy ταινίες
Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα
Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο
Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό
Ταινίες γυρισμένες στο Τέξας
Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα
Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Αγία Ελεούσα Αχαΐας

Η Αγία Ελεούσα είναι μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας, το οποίο υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Ελληνικού της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου. 

Εκτείνεται σε μια ημιορεινή τοποθεσία, σε ύψωμα ευρισκόμενο δίπλα στον ποταμό Πείρο, νότια αυτού, και σε υψόμετρο περίπου 220 μέτρων. Συνορεύει με με τους οικισμούς Λαλιωταίικα (Άγιος Νικόλαος) και Μπακαλαραίικα. 

Απέχει οδικώς περίπου 5 χιλιόμετρα από το Ελληνικό, 10 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα και 24 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Ιστορικά στοιχεία
Αποτελεί σχετικά καινούριο οικισμό της Αχαΐας και δημιουργήθηκε από κατοίκους των γειτονικών περιοχών. Η Αγία Ελεούσα πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο ναό που βρισκόταν στην περιοχή και ο οποίος υπάρχει και λειτουργεί μέχρι σήμερα. Πριν δημιουργηθεί ο εκεί οικισμός, αναφέρεται στα 1795 ως θέση της πρώην Κοινότητας Καλάνιστρας με την ονομασία «Αγία Ηλιόσα».

Διοικητική εξέλιξη
Αποτελεί οικισμό της Κοινότητας Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος «Καλλικράτης» που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί συνεχώς τμήμα της Κοινότητας Ελληνικού σε όλες τις διοικητικές μεταβολές που ακολούθησαν.

Δημογραφική εξέλιξη
Απογράφεται για πρώτη φορά το 1920, ως τμήμα της Κοινότητας Καλάνιστρας, και τότε βρέθηκε να έχει πληθυσμό 31 κατοίκους.

Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές, από την επίσημη αναγνώρισή του ως οικισμός κ.εξ., είναι η εξής:

Παραπομπές και υποσημειώσεις

Πηγές
Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
Πραγματικός και μόνιμος πληθυσμός της απογραφής 1991 και 2001, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (Ε.Σ.Υ.Ε.). Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 13/02/2014.

Βιβλιογραφία
Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αγία Ελεούσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίας Ελεούσας Αχαΐας . eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.
Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελληνικού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.
Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις και οδηγίες κατεύθυνσης. apostaseis.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.
Αγία Ελεούσα Αχαΐας. buκ.gr.
Αγία Ελεούσα. moriasnow.gr. Ανακτήθηκε: 11/11/2017.

Χωριά του νομού Αχαΐας
Δήμος Φαρρών
Δήμος Ερυμάνθου
Ελληνικό Αχαΐας
Πηραμελόμορφα

Τα πηραμελόμορφα (Peramelemorphia) περιλαμβάνουν τα μπαντικότ και τα μπίλμπι, που αποτελούν σχεδόν όλα τα παμφάγα μαρσιποφόρα. Όλα τα μέλη αυτής της τάξεως είναι ενδημικά σε δύο "δίδυμες" χερσαίες μάζες, την  Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα. Τα περισσότερα μοιράζονται τα χαρακτηριστικά των μπαντικότ: σώμα παχύ και κυρτό με μακρύ ρύγχος, αυτιά ίσια καλά ανεπτυγμένα, μακριά πόδια, σχετικά λεπτά, και λεπτή ουρά. ΤΟ βάρος τους κυμαίνεται μεταξύ 140 γραμμαρίων και 2 χιλιογράμμων, αλλά η πλειονότητα των ειδών έχει βάρος συγκρίσιμο με μία μέσης γάτας (περίπου 1 χιλιόγραμμο).

Η θέση των Πηραμελομόρφων στα μαρσιποφόρα ήταν για πολύ καιρό συγκεχυμένη και αμβισβητούμενη. Υπάρχουν δύο μορφολογικά χαρακτηριστικά που καταδεικνύουν τη συνεχή εξελικτική γραμμή από τους εκπροσώπους αυτής της ομάδας: η μορφή των ποδιών και τα δόντια. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά υποδεικνύουν αντίθετες εξελικτικές πορείες.

Όλα τα μέλη της τάξεως πολυπρωτόδοντα (που έχουν πολλά ζεύγη δοντιών στην κάτω γνάθο) και τα πηραμελόμορφα έχουν 3 ζεύγη. Αυτό υποδεικνύει ότι εξελίχθηκαν από τα Δασυουρόμορφα, σαρκοφάγα μαρσιποφόρα. Εντούτοις, έχουν ένα ασυνήθιστο χαρακτηριστικό στην επιφάνεια του ποδιού: το δεύτερο και το τρίτο δάκτυλο είναι συγχωνευμένα. Αυτή η συνδακτυλία είναι χαρακτηριστικό των διπρωτόδοντων, φυτοφάγων μαρσιποφόρων που περιλαμβάνουν τα καγκουρώ, τους φασκολόμυες, τα οπόσουμ και τα κοάλα.

Οι απόπειρες για ανασχηματισμό του εξελικτικού παζλ υπέθεταν ότι η ομάδα εξελίχθηκε από σαρκοφάγα, διατηρώντας έτσι την οδόντωση των πολυπρωτοδόντων,  αναπτύσσοντας παράλληλα ανεξάρτητη συνδακτυλία στα πίσω άκρα τους.
Οι πρεσβευτές (Χόλμπαϊν)

Ο πίνακας Οι πρεσβευτές είναι έργο του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου ο οποίος ζωγραφίστηκε το 1533. Το έργο απεικονίζει τον Γάλλο πρεσβευτή Ζαν ντε Ντιντεβίγ στην αυλή του Άγγλου βασιλέα Ερρίκου Η΄ και τον επίσκοπο Ζωρζ ντε Σελβ. Ο Χόλμπαϊν τον ζωγράφισε στο χρονικό διάστημα που βρισκόταν στην Αγγλία, δηλαδή μετά το 1532. Οι πρεβευτές είχαν πάει στην αυλή του Ερρικου του Η' προσπαθώντας να τον πείσουν να μην διαζευγθεί την Αικατερίνη της Αραγωνίας. Ο πίνακας φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου

Παρατηρήσεις
Τα εικονιζόμενα μαθηματικά όργανα στον πίνακα συμβολίζουν τη μάθηση που περιέχεται στο τετράπτυχο αλλά και την ισχύ που περιέχει αυτή η γνώση.

Παραπομπές

Πηγές

Ανώνυμου, «Οι  πρεσβευταί. Ένα έργο του Χολμπάιν», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ. 72 (Ιούνιος 1974), σελ.113
Richard Mankiewicz, Η ιστορία των μαθηματικών, μτφρ.Λεωνίδας Καρατζάς, εκδ. Αλεξανδρεια, Αθήνα, 2002

Έργα ζωγραφικής
Γύλος

Ο γύλος (επιστημονικό όνομα Coris julis), γνωστός και ως ιλάρι, πουρπουριά, λεμοναριά και σπετσιάς, είναι πολύχρωμο ψάρι το οποίο ανήκει στην οικογένεια των λαβρίδων. Απαντάται στη Μεσόγειο και στον βορειοανατολικό Ατλαντικό.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά
Ο γύλος είναι μικρό ψάρι, με ατρακτοειδές στενόμακρο σώμα, μικρά μάτια, μυτερό ρύγχος και με μυτερά πυκνά δόντια. Το χρώμα του γύλου είναι καστανόμαυρο ή πράσινο στη ράχη και λευκό στην κοιλιά. Επίσης, στα πλευρά του έχει μια πορτοκαλο-κόκκινη γραμμή που φτάνει έως την ουρά του. Το βάρος του, συνήθως, φτάνει τα 150 γραμμάρια. Το μήκος του φτάνει τα 20 με 25 εκατοστά.

Τόπος Διαβίωσης
Ο γύλος ζει στον πάτο της θάλασσας σε βραχώδεις και φυκώδεις περιοχές, σε βάθος από ένα μέχρι 60 μέτρα, αν και μόνο τα μεγάλα αρσενικά παραμένουν για αρκετή ώρα σε βαθιά νερά. Το χειμώνα τα ψάρια μετακινούνται σε βαθύτερα νερά.

Τροφή
Ο γύλος τρώει διάφορα μαλάκια και άλλα μικρότερα ψάρια, όπως και μικρές γαρίδες.

Παραπομπές

Πηγές
 
 
  

Λαβρίδες
Η εορτή της Αναλήψεως στη Βενετία

Ανήμερα της Αναλήψεως στην Βενετία, γινόταν μια μεγαλοπρεπής γιορτή: η τελετή της "Μνηστείας με τη θάλασσα" ή την "Τελετή του Δακτυλίου", όπως ανεπίσημα ονομαζόταν.

Ιστορία
Η αρχή της γιορτής έγινε στα 998 σε ανάμνηση της νίκης των Βενετών, υπό το δόγη Πέτρο Ορσελάο Β΄, κατά των Ναρεντίνων (γνωστών και σαν "Πειρατές της Νερέτβα" (Παγανιά) και της κατάκτησης της Δαλματίας . Σε ανάμνηση λοιπόν αυτής της νίκης, που εδραίωσε την κυριαρχία της Γαληνότατης Δημοκρατίας στην Αδριατική, γινόταν μια τελετή την ημέρα της Αναλήψεως. 

Για 180 χρόνια τελούνταν μια απλή έξοδος του Δόγη προς την θάλασσα. 
Επί Πάπα Αλεξάνδρου Γ΄, αυτή η απλή επίσκεψη αντικαταστάθηκε από μια μεγαλοπρεπή γιορτή, κατά την οποία ο Δόγης "νυμφευόταν" την θάλασσα! Ήταν η «γαμήλια τελετή» του Δόγη με την Αδριατική.

Η Τελετουργία
Ηταν μια τελετή θριάμβου και επίδειξης δύναμης στην οποία συμμετείχε σχεδόν όλη η πόλη της Βενατίας και την παρακολουθούσαν πολλοί ξένοι επίσημοι και μη. Ο Δόγης  ταξίδευε με τον "Βουκένταυρο" από τον Άγιο Μάρκο ως το Λίντο. Τον συνόδευαν κι άλλα πολλά σκάφη, πολεμικά και επιβατικά, που μετέφεραν τους επιφανείς επισκέπτες, τους επίσημους, τους κληρικούς, τις διάφορες συντεχνίες, τον απλό λαό. Όλοι σχεδόν  οι κάτοικοι συμμετείχαν στη γιορτή, μέσα σε πυροβολισμούς και μουσικές που παιάνιζαν πάνω στα πλεούμενα.  
  
Όταν το πλοίο έβγαινε από την λιμνοθάλασσα στο ανοιχτό πέλαγος, ο Πατριαρχης της Βενατίας έχυνε αγίασμα στην θάλασσα και ευλογούσε το δαχτυλίδι και τον Δόγη. Ύστερα ο Δόγης, μέσα από χρυσή χοάνη, έριχνε στο νερό ένα χρυσό δακτυλίδι-που ήταν τότε σύμβολο κυριαρχίας- λέγοντας «Desponsamus te, mare, in signum veri perpetuique dominii» (Σε νυμφευόμεθα, θάλασσα ως σημείον αληθούς και αιωνίου κυριαρχίας).

Ο "Βουκένταυρος"
Ο "Βουκένταυρος" ήταν το επίσημο πλοίο του Δόγη. Δεν έμοιαζε με κανένα άλλο κι είχε μάλλον ονομαστεί έτσι από το ότι ήταν διπλάσιο από τον «Κένταυρο» που αναφέρει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα, (Bicentauro=Δικένταυρος). Χωρούσε διακόσιους άντρες (2Χ100). Είχε μεγάλη χλιδή, και όλο το κατάστρωμα ήταν σαλόνι, στολισμένο με αγάλματα, τρόπαια, αναθήματα κ.ά. Ήταν ένας πλωτός ναός!

Η εορτή της Αναλήψεως στη Βενετία (πίνακας)
      

Με θέμα την τελετή αυτή υπάρχουν αρκετοί πίνακες των Καναλέττο (Βαρκελώνη, Museu Nacional d'Art de Catalunya - Λονδίνο, Πινακοθήκη Ντάλουιτς - Μόσχα, Μουσείο Πούσκιν - Φιλαδέλφεια, Museum of Art) και του Francesco Guardi.

Παραπομπές

Έργα ζωγραφικής
Βενετία
Τελετές
Αναληψεως